A4-0368/97

Resolutie over de mededeling van de Commissie getiteld "Agenda 2000 - Naar een sterkere en grotere Unie" (COM(97)2000 - C4-0371/97)

Het Europees Parlement,

- gezien de mededeling van de Commissie (COM(97)2000 - C4-0371/97) ((C4-0373/97, C4-0374/97, C4-0375/97, C4-0376/97, C4-0377/97, C4-0378/97, C4-0379/97, C4-0380/97, C4-0381/97, C4-0382/97 en C4-0583/97.)),

- gelet op de conclusies van de bijeenkomsten van de Europese Raad in Kopenhagen (21-22 juni 1993), Essen (9-10 december 1994) en Madrid (15-16 december 1995),

- gelet op de conclusie van de in juni 1996 in Florence gehouden Europese Raad dat de toetredingsonderhandelingen met Cyprus zes maanden na de afsluiting van de Intergouvernementele Conferentie dienen te beginnen,

- gelet op de conclusie van de in juni 1997 in Amsterdam gehouden Europese Raad dat met de succesvolle afsluiting van de Intergouvernementele Conferentie de weg nu vrij is om overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad in Madrid het uitbreidingsproces op gang te brengen,

- gezien zijn resolutie van 20 januari 1993 over de ontwikkeling en strategie van de Europese Unie met het oog op de uitbreiding ervan en de totstandbrenging van een geheel Europa omvattende orde ((PB C 42 van 15.2.1993, blz. 124.)),

- gezien zijn resolutie van 12 juli 1995 over het verzoek van Cyprus om toetreding tot de Europese Unie ((PB C 249 van 25.9.1995, blz. 74.)),

- gezien zijn resolutie van 17 april 1996 over het Witboek "Voorbereiding van de geassocieerde landen in Midden- en Oost-Europa op integratie in de interne markt van de Unie" ((PB C 141 van 13.5.1996, blz. 135.)),

- gezien zijn resolutie van 19 november 1997 over het Verdrag van Amsterdam ((Deel II, punt 20 van de notulen van die datum.)),

- gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Begrotingscommissie, de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie, de Commissie externe economische betrekkingen, de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie regionaal beleid, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming, de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken, de Commissie institutionele zaken, de Commissie begrotingscontrole, de Commissie visserij en de Commissie rechten van de vrouw (A4-0368/97),

A. overwegende dat elk Europees land dat beschikt over democratische instellingen in aanmerking komt om deel uit te maken van de Unie,

B. overwegende dat uitbreiding een morele, politieke en economische uitdaging voor de Europese Unie is en een historische gelegenheid biedt om de toekomst van Europa vorm te geven,

C. overwegende dat uitbreiding een antwoord is op de veranderingen die sinds de in vergaande mate vreedzame bevrijding van Midden- en Oost-Europa in de jaren 1989 tot en met 1991 in Europa hebben plaatsgevonden,

D. overwegende dat een goed functionerende Unie, die door de uitbreiding wordt versterkt en niet verzwakt, in het belang is van zowel de kandidaatlanden als de huidige lidstaten en naar verwachting de basis zal leggen voor een breder communautair Europa met als dragende kenmerken de rechtsstaat, democratie, vrede, solidariteit en menselijke waardigheid,

E. gelet op het oordeel van de Commissie over het resultaat van de bijeenkomst van de Raad in Amsterdam in 1997 en met inachtneming van de noodzaak de instellingen van de Unie te hervormen voordat de uitbreiding plaatsvindt,

F. overwegende dat toetreding tot de Europese Unie in elk geval alleen mogelijk is na de institutionele hervorming van de Unie,

G. in de overtuiging dat de uitbreiding van de Unie moet worden beschouwd en behandeld als onderdeel van een algeheel plan voor de verwezenlijking van de Europese integratie,

H. overwegende dat de Europese Raad te Kopenhagen in 1993 heeft bepaald dat de kandidaatlanden:

a) stabiele instellingen moeten bezitten die de democratie, de rechtsstaat, de mensenrechten en de eerbiediging en bescherming van minderheden waarborgen;

b) een functionerende markteconomie moeten hebben;

c) de concurrentiedruk en de marktkrachten binnen de Unie aan moeten kunnen;

d) in staat moeten zijn de verplichtingen van het lidmaatschap die verband houden met het acquis op zich te nemen, waaronder het onderschrijven van de doelstellingen van een politieke, economische en monetaire unie,

I. overwegende dat de Raad de Commissie op de Top van Madrid in 1995 heeft verzocht zo spoedig mogelijk na de IGC de adviezen betreffende de individuele aanvragen voor te leggen en een algeheel document over de uitbreiding op te stellen,

J. overwegende dat volgens Agenda 2000 het proces voorafgaande aan de toetreding voor alle kandidaatlanden gelijktijdig zal beginnen in het kader van de versterkte toetredingspartnerschappen (VTP),

K. beklemtonend dat een alomvattende uitbreidingsstrategie, in het kader waarvan alle kandidaatlanden worden betrokken bij het toetredingsproces, van essentieel belang is om negatieve neveneffecten te voorkomen,

L. zich bewust van de complexiteit van het toetredingsproces, waarin verschillende soorten onderhandelingen zullen plaatsvinden: bilaterale onderhandelingen over de wijze waarop kan worden voldaan aan de criteria voor het lidmaatschap (VTP-onderhandelingen), gevolgd door onderhandelingen over de specifieke constitutionele plaats van het land binnen de Europese Unie alsmede over overgangsmaatregelen en soortgelijke kwesties, en multilateraal overleg over gezamenlijke belangen in de sectoren die behoren tot de tweede en derde pijler,

M. met inachtneming van het standpunt van de Commissie dat de uitbreiding voor de Unie niet alleen in termen van veiligheid en economie, maar ook vanuit cultureel oogpunt mogelijkheden biedt, en dat de multilaterale besprekingen gebaseerd moeten zijn op een gemeenschappelijke visie op de onderwijs-, cultuur- en voorlichtingsdimensie van de Europese integratie,

N. overwegende dat volgens het advies van de Commissie alle landen van Midden- en Oost-Europa (LMOE), met - voorlopige - uitzondering van Slowakije, de politieke criteria op het gebied van democratie voldoende vervullen,

O. overwegende dat de Commissie opmerkt dat de kandidaat-LMOE momenteel geen van alle de economische criteria van Kopenhagen vervullen, waarmee zij erkent dat het logisch is dat alle kandidaatlanden deelnemen aan het versterkte toetredingspartnerschap,

P. zich bewust van de maatregelen die in de kandidaatlanden worden genomen om de capaciteit en de kwaliteit van de administratieve procedures in de overheidssector te verbeteren, en beklemtonend dat een verdere verbetering noodzakelijk is en dat die zou kunnen worden bevorderd door een algehele strategie in zowel het kandidaatland als de Europese Unie,

Q. gezien de opvatting van de Commissie dat, gelet op de hoge ontwikkelingsstand en het complexe karakter van de interne markt, de toetreding gebaseerd moet zijn op beginselen als volledige eerbiediging van het acquis, geen "opt out"- mogelijkheden noch uitzonderingsregelingen, en beperking van de overgangsmaatregelen tot naar behoren gerechtvaardigde gevallen voor beperkte periodes,

R. gezien de opvatting van de Commissie dat het besluit om onderhandelingen met Cyprus aan te gaan, gezien dient te worden als een positieve ontwikkeling die het streven naar een politieke regeling zou kunnen bevorderen,

S. overwegende dat de Commissie van mening is dat Turkije van groot belang is voor de EU en bijzondere aandacht verdient, maar Turkije eraan herinnerend dat het Parlement zichtbare vooruitgang verwacht bij de verbetering van de mensenrechten, de democratische hervormingen, de behandeling van de Turkse Koerden en bij het vinden van een oplossing voor de voortgaande bezetting van het noordelijke gedeelte van Cyprus,

T. zich bewust van de tekortkomingen in de kennis van de burgers van de LMOE over de Europese integratie en het functioneren van de Europese Unie, en tevens van het gebrek aan informatie in de Europese Unie over de landen van Midden- en Oost-Europa en over de gevolgen van de uitbreiding naar het oosten,

U. bewust van het belang om alle geledingen van de maatschappij in de Europese Unie en de kandidaatlanden zo veel mogelijk bij het uitbreidings- en integratieproces te betrekken,

V. ervan overtuigd dat zelfs buiten elke overweging in verband met de toetreding van een of meer nieuwe lidstaten, de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (met name in die sectoren die van de hervorming van 1992 waren uitgesloten) en van het regionaal en cohesiebeleid noodzakelijk is,

W. er met nadruk op wijzend dat uitbreiding met de elf kandidaatlanden een belangrijke verhoging van het agrarisch potentieel van de Unie met zich zal brengen en de markt voor basisproducten en verwerkte producten met 100 miljoen extra consumenten zal uitbreiden,

X. overwegende dat de formulering en de verwezenlijking van grote projecten op Europese schaal op het gebied van infrastructuur, verkeerswegen over land, over zee en door de lucht, regionale ontwikkeling, milieubescherming, enz., door de uitbreiding van de Unie met de kandidaatlanden zouden kunnen worden vergemakkelijkt,

Y. ervan overtuigd dat de Europese integratie en de nieuwe uitbreiding alleen kunnen slagen als de eerbiediging van nationale belangen in overeenstemming wordt gebracht met de noodzakelijke solidariteit tussen de lidstaten, ongeacht of deze oud of nieuw zijn,

Z. van mening dat de uitbreiding de Unie een grote kans kan bieden doordat de politieke en economische mogelijkheden van de Unie worden verruimd, de vijftien lidstaten de gelegenheid hebben nieuwe afzetgebieden te vinden die zich voor het handelsverkeer openen, haar gewicht in de internationale betrekkingen en in de internationale instellingen toeneemt, haar positie op de internationale markten wordt versterkt en de interne markt groter wordt met het oog op het goederenverkeer en de investeringen en wordt gestreefd naar het scheppen van werkgelegenheid,

AA. eraan herinnerend dat gezien de stand van de democratische en economische ontwikkeling in de kandidaatlanden en de economische, maatschappelijke, strategische en politieke belangen die bij de uitbreiding op het spel staan, gesproken kan worden van een gebeurtenis met een grote historische reikwijdte die niet kan worden vergeleken met eerdere uitbreidingen,

AB. van mening dat, als de nodige politieke wil aanwezig is, dit proces zal uitmonden in een sterkere Unie in een stabiel Europa dat beter in staat is zijn taken ten opzichte van zijn burgers te vervullen en zijn verantwoordelijkheden ten opzichte van de internationale gemeenschap op zich te nemen,

AC. overwegende dat het besluit van de Commissie om over te gaan tot een voorselectie van landen die op middellange termijn in staat zijn te voldoen aan de verplichtingen die verbonden zijn aan hun lidmaatschap van de Europese Unie niet terecht is, noch uit politiek oogpunt omdat aldus een nieuwe tweedeling wordt gecreëerd tussen de kandidaatlidstaten, noch uit economisch oogpunt omdat hierdoor de landen van Midden- en Oost-Europa die om economische redenen aan het begin van de toetredingsonderhandelingen niet in aanmerking komen, in hun vermogen om rechtstreekse buitenlandse investeringen aan te trekken, worden aangetast,

AD. ervan overtuigd dat alle kandidaatlanden het recht hebben vanaf het begin te worden betrokken bij het uitbreidingsproces, met dien verstande dat de onderhandelingsduur kan verschillen afhankelijk van het vermogen van elk land om het acquis communautaire te aanvaarden en de volledige vervulling van de door de Europese Raad van Kopenhagen opgestelde criteria te waarborgen,

Strategie voor de uitbreiding

1. verklaart plechtig dat de Europese Unie openstaat voor alle Europese democratieën die voldoen aan de criteria voor het lidmaatschap en die haar doelstellingen als vastgelegd in de preambule bij de Verdragen van 1957 onderschrijven, namelijk "de grondslagen te leggen voor een steeds hechter verbond tussen de Europese volkeren" en "door deze bundeling van krachten de waarborgen voor vrede en vrijheid te versterken";

2. beschouwt de komende uitbreiding van de Europese Unie als een geheel nieuwe fase van het Europese integratieproces waarvan alle institutionele, politieke, economische en sociale gevolgen voor de Unie en de kandidaatlidstaten grondig getoetst moeten worden, en is ervan overtuigd dat die toetsing meer diepgang kan worden verleend door er de nationale parlementen en de openbare mening in de betrokken landen ten volle bij te betrekken;

3. verzoekt de Europese Raad het uitbreidingsproces op gang te brengen door middel van een gemeenschappelijk besluit met alle kandidaatlanden; is van mening dat alle kandidaatlanden die momenteel voldoen aan het in Kopenhagen vastgestelde criterium inzake stabiele democratie, eerbiediging van de mensenrechten en bescherming van de minderheden het recht hebben gelijktijdig het versterkte toetredings- en onderhandelingsproces te openen en dat dit proces voor al deze landen begin 1998 zou moeten beginnen;

4. is daarentegen van mening dat de duur en het tempo van voortgang van de onderhandelingen per land kan verschillen, afhankelijk van het vermogen om het acquis communautaire over te nemen, een markteconomie te ontwikkelen die de druk van de interne markt aankan, en voor stabiele instellingen te zorgen die de rechtsstaat, de democratie, de rechten van de mens en die van minderheden eerbiedigen;

5. is voorts van mening dat de intensiteit van de onderhandelingen en het tijdschema voor de afronding ervan dient af te hangen van de mate waarin elke kandidaatlidstaat aan de toetredingsvereisten voldoet;

6. meent derhalve dat intensieve onderhandelingen op individuele basis moeten beginnen met de landen die de meeste vooruitgang hebben geboekt en is het eens met de inschatting van de Commissie met betrekking tot de vraag welke landen dit momenteel zijn - waarbij evenwel sprake is van een aantal feitelijke onnauwkeurigheden;

7. blijft bij zijn standpunt dat de Unie direct noch indirect van tevoren de datum voor volledig lidmaatschap mag vaststellen, aangezien deze datum afhangt van de door de kandidaatlanden geleverde inspanningen;

8. is van mening dat de uitbreidingsstrategie aan de volgende beginselen dient te voldoen:

a) het doel van de Europese Unie bij het uitbreidingsproces is alle kandidaatlanden te helpen om aan de criteria van Kopenhagen te voldoen en in de kortste tijd tot de Unie toe te treden;

b) er wordt daarom uitgegaan van een bemoedigende opstelling jegens de kandidaatlanden, onder erkenning van hun morele recht om toe te treden tot de Unie, maar die blijft vasthouden aan de vervulling van de criteria van Kopenhagen, om zo de dynamiek van het toetredingsproces te voeden;

c) de uitnodiging om deel te nemen aan de VTP's dient een politieke toezegging in te houden met het oog op het lidmaatschap van de kandidaatlanden die aan de criteria van Kopenhagen trachten te voldoen, en dient te worden beschouwd als een gezamenlijk beginpunt van het toetredingsproces zoals voorgesteld in Agenda 2000;

d) bij de voorbereidingen voor het lidmaatschap dienen alle LMOE op voet van gelijkheid te worden betrokken, zij het met erkenning van de enorme verschillen in ontwikkelingsstand en -tempo, die bepalen welke onderwerpen moeten worden behandeld;

e) in de jaarlijkse beoordelingen dient de nadruk te worden gelegd op de flexibiliteit van de rangorde van de kandidaatlanden, die afhankelijk is van de behaalde resultaten en niet mag worden beschouwd als een statisch gegeven;

f) de vorderingen van de kandidaatlanden op het gebied van de bescherming van de mensenrechten dienen regelmatig te worden bezien en te worden opgenomen in de jaarlijkse beoordelingen die de Commissie voornemens is op te stellen;

9. wijst er met nadruk op belang te hechten aan vooruitgang op met name de volgende gebieden, met inachtneming evenwel van het feit dat een betere eerbiediging van mensenrechten en democratische beginselen voor zowel de huidige als toekomstige lidstaten een voortdurende uitdaging moet zijn:

- ratificatie en tenuitvoerlegging van wettelijke normen op het gebied van de mensenrechten,

- wettelijke controleerbaarheid van politie, leger en geheime diensten,

- eerbiediging van de rechten van minderheden,

- het recht op vrije meningsuiting en de vrijheid van media,

- afschaffing van doodstraf, voor zover van toepassing,

- uitroeiing van folter en mishandeling,

- aanvaarding van het beginsel dat gewetensbezwaren tegen militaire dienst mogelijk moeten zijn, en

- aanvaarding en bevordering van verenigingen zonder winstoogmerk, als belangrijke partners bij het streven naar een voortdurende verbetering van de inachtneming van mensenrechten;

10. verklaart dat alleen landen die de doodstraf hebben afgeschaft lid van de Europese Unie kunnen worden;

11. is ervan overtuigd dat regionale samenwerking van kandidaatlanden moet worden bevorderd en vergemakkelijkt en dat dit moet worden gezien als een positieve stap in de richting van een lidmaatschap van de Europese Unie; is van mening dat toetreding tot de Unie geen belemmering behoeft te vormen voor lopende processen van regionale samenwerking, zoals tussen de Baltische republieken; dat bestaande regionale samenwerking evenmin een belemmering mag vormen voor het lidmaatschap van een kandidaatland;

12. is van oordeel dat een efficiënt en betrouwbaar bestuur een essentieel element bij de voorbereiding van het lidmaatschap van de Unie is, omdat dit de rechtsstaat en de sociale en economische samenhang ten goede komt, en dat de maatregelen om de kwaliteit van het bestuur in de kandidaatlanden te verbeteren een belangrijke plaats moeten innemen in de strategie ter voorbereiding van de toetreding; is er voorstander van in de versterkte toetredingspartnerschappen het accent te leggen op onderwijs en bijscholing van ambtenaren en de bijbehorende financiële faciliteiten ter verhoging van de bestuurskwaliteit;

13. verzoekt de toetredingskandidaten om in het kader van hun grondwetsstructuren doeltreffende lokale, regionale en nationale administratieve structuren in te stellen, niet-overheidsinstanties op deze niveaus te steunen en de financiëlecontrolestelsels te verbeteren, zodat zij als toekomstige leden doeltreffend gebruik kunnen maken van de structuurfondsen en daardoor de enorme regionale verschillen en ontwikkelingsproblemen kunnen verminderen;

14. wijst erop dat de Europese Unie de komende jaren zal worden geconfronteerd met gebeurtenissen die even zovele uitdagingen voor de Europese eenwording vormen en ongetwijfeld elkaar zullen beïnvloeden, zoals de invoering van de eenheidsmunt, de herziening van de financiële vooruitzichten en de uitbreiding met Cyprus en de Midden- en Oost- Europese landen;

15. beschouwt de resultaten die tijdens het toetredingsproces zullen worden behaald, als bouwstenen in een organisch proces dat moet leiden tot lidmaatschap van de Unie en spreekt de wens uit dat de kandidaatlanden in toenemende mate aan de bestaande programma's van de Unie zullen deelnemen;

16. benadrukt het feit dat cultuur en onderwijs een sleutelrol zullen spelen bij de strategie ter voorbereiding op de toetreding en dat de ontwikkeling van culturele en onderwijsprogramma's van even grote waarde voor de lidstaten als voor de kandidaatlanden zal zijn;

17. benadrukt dat de activiteiten op cultureel en educatief gebied - wier financiële middelen een belangrijk multiplier-effect hebben - een integraal onderdeel van de economische ontwikkeling uitmaken, een directe en indirecte bron van werkgelegenheid vormen, een essentiële bijdrage aan de kwaliteit van het bestaan leveren en het gevoel van Europees burgerschap helpen versterken;

18. is van mening dat het institutionele kader dat voortvloeit uit het Verdrag van Amsterdam, niet voldoet aan de eisen die moeten worden gesteld om de uitbreiding te kunnen verwezenlijken zonder de werking en de slagvaardigheid van de Unie in gevaar te brengen;

19. bevestigt het in zijn reeds genoemde resolutie van 19 november 1997 over het Verdrag van Amsterdam tot uitdrukking gebrachte standpunt met betrekking tot de institutionele hervormingen die gerealiseerd moeten worden voordat er van enige verdere uitbreiding sprake kan zijn en herhaalt met name dat het in dit verband wenst:

- dat de weging van stemmen in de Raad en het aantal leden van de Commissie worden aangepast, waarbij de pariteit tussen de lidstaten moet worden gehandhaafd,

- dat de stemming met gekwalificeerde meerderheid in de Raad de algemene regel wordt,

- dat de eenparigheid beperkt wordt tot besluiten van constitutionele aard (wijziging van Verdragen, toetredingen, besluiten betreffende de eigen middelen, verkiezingsprocedure, toepassing van artikel 308 (het vroegere artikel 235 van het EG-Verdrag),

- dat alle andere hervormingen die voor de uitbreiding noodzakelijk zijn hun beslag krijgen;

20. bevestigt zijn verzoeken wat betreft de methoden die moeten worden toegepast met het oog op deze hervorming, met name:

- dat de Commissie het Parlement te gelegener tijd, vóór de Europese Raad van december 1998, een verslag voorlegt met voorstellen voor een algemene herziening van de Verdragen, die met name op institutioneel gebied en in de context van de uitbreiding noodzakelijk is,

- dat dit document wordt toegezonden aan de parlementen van de lidstaten, teneinde hun standpunt terzake te kennen,

- dat er nota van wordt genomen dat het te gelegener tijd in het kader van deze procedure zijn eigen standpunt zal bepalen, met het oog op het aangaan van een politieke dialoog,

- dat het ten volle wordt betrokken bij de volgende Intergouvernementele Conferentie en dat in gezamenlijk overleg (naar het voorbeeld van de interinstitutionele akkoorden) het bindend besluit wordt genomen dat het Verdrag pas in werking kan treden nadat het door het Parlement is goedgekeurd;

21. verzet zich tegen de suggestie die besloten ligt in de opvatting dat de institutionele hervorming zou kunnen worden uitgesteld totdat het aantal lidstaten meer dan 20 bedraagt, omdat deze opvatting de vrees voedt dat er een bevoorrechte groep kandidaatlanden zal zijn en een groep met een onzekere toekomst voor wat betreft het lidmaatschap;

22. beschouwt de Europese Conferentie als een essentieel instrument voor de politieke samenwerking, waarbij alle Europese landen die het lidmaatschap nastreven kunnen worden betrokken en via associatieakkoorden een band met de Unie kunnen aangaan, in het kader van multilaterale besprekingen met de Unie over kwesties betreffende het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) en justitie en binnenlandse zaken (JuBiZa) op basis van een concrete agenda die de behoeften en belangen van de deelnemers weerspiegelt; is van mening dat deze besprekingen eenmaal per jaar moeten plaatsvinden op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders, met deelneming van de voorzitters van de Commissie en het Europees Parlement;

23. is van oordeel dat de Europese conferentie niet in de plaats mag komen van de bilaterale onderhandelingen over uitbreiding, maar veeleer moet worden opgevat als een instrument van paneuropese samenwerking;

24. is van oordeel dat deelname aan de Europese Conferentie niet automatisch inhoudt dat het betrokken land binnen een vastgestelde termijn tot de Europese Unie zal toetreden;

25. wijst in de context van de toetredingsvoorwaarden op het feit dat de kandidaatlidstaten aan producten of ondernemingen uit derde landen geen gunstiger commerciële of financiële behandeling mogen geven dan aan hun concurrenten uit de Europese Unie, om hierdoor directe buitenlandse investeringen aan te trekken;

26. wijst erop dat het aan het eind van de toetredingsonderhandelingen gevraagd zal worden om ratificering van elke verdere uitbreiding van de Unie en dat het daarom een belangrijke rol speelt op de Europese Conferentie, zodat de Raad passende maatregelen moet nemen om de volwaardige deelneming van het Europees Parlement aan dit nieuwe forum te verzekeren;

27. wijst de kandidaatlanden erop dat het verzekeren van de nodige continuïteit in de samenstelling van hun respectieve onderhandelingsdelegaties van groot belang is voor een voorspoedig verloop van het toetredingsproces;

28. meent dat de afschaffing van alle visaverplichtingen een prioriteit zal vormen voor de betrokken landen, aangezien dit het verkeer met en de ontwikkeling van de betrokken kandidaatlanden zal vergemakkelijken;

29. acht het dringend noodzakelijk dat alle kandidaatlanden de Conventie van Genève zonder voorwaarden ratificeren en asielprocedures instellen die overeenkomen met de communautaire verworvenheden en de normen van de Unie;

30. stelt voor dat de Unie een actiever beleid ten aanzien van Cyprus voert, teneinde doeltreffend bij te dragen aan het herstel van de integriteit van Cyprus en aan het vinden van een politieke oplossing;

31. stelt zich op het standpunt dat de toetredingsaanvrage van Turkije een serieuze benadering behoeft en onderstreept de noodzaak van een speciale relatie tussen dit land en de Unie die verder gaat dan de bestaande douane-unie;

32. onderstreept dat de budgettaire kosten van de uitbreiding slechts een fractie bedragen van het na de koude oorlog verkregen economische vredesdividend en dat investeringen in de uitbreiding dit vredesdividend bestendigen;

33. acht het van belang dat een bijzondere strategie wordt ontwikkeld opdat ook na een uitbreiding door middel van een de buitengrenzen van de Unie overschrijdende samenwerking verschillen in levensstandaard verminderd en vrede en stabiliteit verzekerd kunnen worden;

34. erkent dat regio's met externe grenzen met landen die zich kandidaat voor toetreding hebben gesteld op grond van hun geografische situatie in het bijzonder getroffen zijn en dat als gevolg hiervan de noodzaak bestaat bijzondere steun te bieden via programma's en kredieten, met name met het doel tot grensoverschrijdende samenwerking te komen en abrupte veranderingen in de concurrentiesituatie te vermijden;

35. is van mening dat de Europese Unie ervoor dient te zorgen dat de uitbreiding niet leidt tot een vermindering van de hulp aan de traditionele ontwikkelingslanden;

36. is van mening dat betrekkingen van de Europese Unie met de ontwikkelingslanden, met inbegrip van ontwikkelingssamenwerking, meer dan in het verleden het geval was beschouwd moeten worden als onderdeel van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, en dat ook de nieuwe lidstaten bij de uitbreiding, met inachtneming van de middelen waarover zij beschikken, moeten deelnemen aan het communautaire beleid inzake de ontwikkelingslanden en de ontwikkelingssamenwerking;

37. steunt de opvatting dat de PHARE-middelen op meer gedecentraliseerde wijze dienen te worden gebruikt, zodat ook de plaatselijke en regionale overheden een actievere rol kunnen spelen bij de aanwending en controle ervan; is ook ingenomen met het voorstel van de Commissie om de PHARE- middelen beschikbaar te stellen afhankelijk van de toetredingsbehoeften in plaats van afhankelijk van de vraag;

38. verzoekt de Commissie haar voorlichtingscampagne in de LMOE over de achtergronden en doelstellingen, het federale perspectief en de fundamentele waarden van de Unie, alsmede de implicaties van de aanvaarding door de kandidaatlanden van het acquis communautaire en de uit toetreding tot de Europese Unie voortvloeiende verplichtingen, te intensiveren;

39. verlangt dat bij het PHARE-programma bijzondere aandacht wordt besteed aan het programma voor democratie en mensenrechten;

40. dringt aan op de oprichting door de instellingen van de EU van adequate controlemechanismen om toezicht te houden op de situatie met betrekking tot de naleving van de mensenrechten in de kandidaatlanden, rekening houdend met de normen die hiervoor zijn vastgesteld door de Raad van Europa en de VN en met gebruikmaking van de resultaten van de werkzaamheden van de Raad van Europa en de OVSE;

41. verzoekt de Commissie tevens de Europese publieke opinie constant en volledig te informeren over de uitbreiding door haar te laten deelnemen aan het proces waarvan het succes in ruime mate afhangt van haar ondersteuning;

42. moedigt de Commissie aan de rechtstreekse contacten tussen de sociaal- economische actoren van de landen van de Unie met hun collega's in de kandidaatlidstaten te stimuleren en te vermenigvuldigen, met name in de zogeheten gevoelige economische sectoren (landbouw, ijzer en staal, textiel, visserij, scheepsbouw) teneinde wederzijds begrip te kweken en een constructieve benadering van de problemen die bij de toetredingsonderhandelingen tot spanningen of zelfs conflicten aanleiding zouden kunnen geven, te vergemakkelijken;

Gevolgen voor het beleid van de Unie

43. is van oordeel dat het standpunt van de Commissie dat 1,27% van het BNP toereikend is voor de taken die de Unie gedurende de periode 2000-2006 moet vervullen afhankelijk is van haar ramingen omtrent groei van het BNP, de hervorming van de communautaire beleidsvormen en de resultaten van het uitbreidingsproces; terwijl een periodieke reëvaluatie van dergelijke gegevens noodzakelijk is om te verzekeren dat de ramingen van de Commissie de werkelijke omvang van de gevolgen van de uitbreiding weerspiegelen;

44. is, gezien de onvermijdelijke ongewisheid van deze veronderstellingen, van oordeel dat een nieuw financieel kader ook een herzieningsclausule moet bevatten ten aanzien van zowel uitgavenlimieten en middelen als het beleid dat gevoerd moet worden, indien blijkt dat de veronderstellingen van de Commissie niet kloppen;

45. gelooft beslist dat het bestaande stelsel van eigen middelen beperkingen dreigt op te leggen aan de financiering van een doeltreffende uitbreiding en wenst dat zulks in aanmerking wordt genomen;

46. is van mening dat de duur van het financiële kader van de Commissie voor vooruitzichten van deze aard te lang zou kunnen lijken, maar dat het buiten kijf staat dat het succes van de uitbreiding valt of staat met de budgettaire rust die kan worden verkregen door een interinstitutioneel akkoord, vergezeld van de daarmee corresponderende financiële vooruitzichten;

47. verzoekt de Commissie om, in het kader van het door haar aangekondigde "corruptiebestrijdingsbeleid¨, met de kandidaatlanden samen te werken bij de invoering van beleidsmaatregelen en -instrumenten, waarmee de corruptie in het openbaar bestuur effectief kan worden ontmoedigd, opgespoord en bestraft;

48. is van oordeel dat het bestaan van doelmatige en geloofwaardige instellingen voor boekhoudkundige en financiële controle op de overheidsuitgaven, die tot nauwe samenwerking met de overeenkomstige instanties van de zijde van de Unie in staat zijn, een voorafgaande voorwaarde voor toetreding dient te vormen;

49. herinnert aan de globaal gezien positieve balans van voorgaande uitbreidingen, die hebben geleid tot een verbetering van de positie van de Unie op de internationale markten, een uitbreiding van het handelsverkeer tussen de lidstaten en een sterkere internationale dimensie van de Unie, en daardoor tot een toeneming van het totaal der middelen waarover de lidstaten en de Unie beschikken;

50. is van mening dat de uitbreiding het gewicht en de invloed van de Europese Unie in het internationale economische systeem, in de internationale organisaties en met name in de Wereldhandelsorganisatie zullen doen toenemen; verlangt in dit verband dat de Europese Unie en de kandidaatlidstaten nu al hun strategieën coördineren wat betreft de verplichtingen die in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (onderwerpen van de nieuwe Agenda), de OESO en andere multilaterale economische en financiële fora, waarin een gezamenlijk optreden mogelijk is, kunnen worden aangegaan;

51. acht het onontkoombaar dat de geleidelijke integratie van de kandidaatlidstaten in de interne markt gepaard gaat met een overtuigender beleid van harmonisatie van de externe aspecten van deze markt en van aanpassing van het door de kandidaatlidstaten gevoerde handelsbeleid aan dat van de Europese Unie; is ervan overtuigd dat dit tal van voordelen biedt gezien de troeven van de kandidaatlanden (geografische ligging, natuurlijke hulpbronnen, investeringsmogelijkheden) waardoor de economische groei in de lidstaten zal toenemen, met als gevolg een expansie van het totale inkomen van de Unie;

52. dringt erop aan dat de kandidaatlanden bij het actieplan voor de enkele binnenmarkt betrokken worden om de frictieverliezen die ten gevolge van hun toetreding tot deze markt zullen optreden tot een minimum te beperken;

53. dringt erop aan om in het kader van de harmonisatiestrategie en de toetredingsonderhandelingen meer stimuleringsmaatregelen te nemen ten gunste van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO), met inbegrip van die in de ambachtelijke sector, aangezien die sector in deze landen onderontwikkeld is vergeleken met de situatie in de vijftien lidstaten van de huidige Unie en er daarom behoefte staat aan een gunstig sociaal milieu voor de ontwikkeling van een KMO-cultuur;

54. is van oordeel dat de EMS-II-overeenkomsten een uiterst geschikt kader vormen ter bevordering van de toetreding van de Landen van Midden- en Oost-Europa tot de monetaire unie en acht het wenselijk de mogelijkheid te overwegen om die LMOE die hiertoe bereid en in staat zijn de status van geassocieerd lid van het EMS II toe te kennen;

55. wijst er evenwel op dat als gevolg van het feit dat de ontwikkelingsgraad in de kandidaatlanden duidelijk onder het gemiddelde voor de Unie ligt - alle nieuwe lidstaten zullen netto-ontvanger zijn - de uitbreiding zich zal vertalen in een aanzienlijke daling van het gemiddelde inkomen per inwoner van de uitgebreide Unie; is echter van oordeel dat het lidmaatschap van de Unie de economische groei in de nieuwe lidstaten zal stimuleren, zodat de kloof snel zal verminderen;

56. acht het absoluut noodzakelijk dat het regionaal en cohesiebeleid wordt hervormd door de doelstellingen van dit beleid aan te passen en de nodige middelen beschikbaar te stellen om een goede werking ervan in de periode voorafgaande aan de uitbreiding te waarborgen en om ervoor te zorgen dat het hoofd kan worden geboden aan de druk in de richting van sectorale en regionale aanpassingen die na de uitbreiding zal ontstaan; stelt bovendien vast dat deze komende hervorming niet een door de uitbreiding afgedwongen, maar een op grond van opgedane ervaringen noodzakelijke hervorming van deze beleidssector is;

57. is van mening dat er, tenzij toereikende financiële middelen beschikbaar worden gesteld, afhankelijk van de aard van de hervormingen, met name in het regionaal beleid en het GLB en ongeacht een eventuele uitbreiding van de Unie, een aanzienlijke vermindering kan plaatsvinden van de huidige middelen voor de regio's van de Unie die profiteren van het cohesiebeleid, alsmede een verscherping van de scheefgroei tussen rijke en arme regio's in de Unie;

58. benadrukt dat het belangrijk is dat de financiële gevolgen van de toetreding geen afbreuk doen aan de beginselen van solidariteit en economische en sociale samenhang binnen de Unie zelf;

59. benadrukt het belang van het ontwikkelen van de participatie van de bevolking bij het proces van de Europese integratie; dringt er daarom bij de Commissie op aan steun te verlenen aan NGO's op ecologisch, sociaal en cultureel gebied, de jumelage van steden tussen Oost en West te bevorderen en betere toegang te verlenen tot informatie over het beleid van de Unie, in het bijzonder op gebieden als consumentenbescherming, milieubeheer, sociaal beleid en volksgezondheid;

60. wenst dat het acquis communautaire in alle sociale regelingen bij de toetreding van de kandidaatlanden juridisch en feitelijk wordt overgenomen, en stelt voorts vast dat het een absolute noodzaak is dat de toetredende landen zich aan het Europese sociale model aanpassen om de sociale vrede te waarborgen; is voorts van mening dat de basis voor een brede maatschappelijke aanvaarding van de uitbreiding een geïnstitutionaliseerde maatschappelijke dialoog tussen de autonome sociale partners is, die reeds bij alle belangrijke regeringsbesluiten en informatiestromen bij de toetredingsonderhandelingen moeten worden betrokken;

61. wenst dat ten aanzien van het vrije verkeer van werknemers, met name gezien het verschijnsel forenzen, passende overgangstermijnen worden vastgesteld, die soepel worden gehanteerd op basis van nader overeen te komen beoordelingsmaatstaven,

- om een dringend noodzakelijk, sociaal aanvaardbaar integratieproces veilig te stellen,

- om de druk op het Europese sociale model te verminderen en

- om te garanderen dat de economische, sociale en regionale ontwikkeling in de kandidaatlanden continu een opgaande lijn volgt;

62. merkt kritisch op dat in Agenda 2000 het sociale vraagstuk als problematiek wordt vermeld, maar dat aan de behandeling van de sociale dimensie zelf slechts een ondergeschikte betekenis wordt toegekend; wenst daarom dat reeds in het kader van de strategie voor de periode voorafgaande aan de toetreding een witboek over de sociale situatie en het sociaal beleid in de kandidaatlanden wordt opgesteld, waarbij

- dringend nagedacht moet worden over een gezamenlijke werkgelegenheidsstrategie gezien de werkloosheidssituatie in de lidstaten en de problemen in de grensregio's;

- bijzondere aandacht besteed moet worden aan het belang van onderwijs en opleiding voor de sociale integratie;

- en overigens veel plaats moet worden ingeruimd voor sociale concepten en o.a. ook rekening moet worden gehouden met thema's als de sociale consequenties van regionale ontwikkelingstrends, de sociaal-culturele consequenties van de migratiedruk en de sociale gevolgen van de transformatieprocessen in de landbouw;

63. acht het onontbeerlijk dat de kandidaatlidstaten in een geleidelijk maar ononderbroken proces aansluiting vinden bij de milieunormen en de maatschappelijke normen in de Unie; en doet een beroep op de landen die zich mogelijk bij de Unie zullen aansluiten om vóór hun toetreding de conventies 138 en 29 van de IAO inzake dwang- en kinderarbeid te ratificeren;

64. is van oordeel dat het acquis communautaire ten aanzien van kansengelijkheid voor mannen en vrouwen aan de kandidaatlanden moet worden opgelegd en dat in de onderhandelingen naleving van de Verdragsbepalingen (art. 119) en de vigerende richtlijnen inzake gelijke behandeling van vrouwen en mannen één van de criteria moet vormen voor de beoordeling van het succes van de voorbereiding van de LMOE op de toetreding;

65. uit zijn bezorgdheid over de mensenhandel en met name de handel in vrouwen uit LMOE met het oog op seksuele uitbuiting in de lidstaten van de Unie en is van oordeel dat de bevoegde autoriteiten van de LMOE en die van de lidstaten dringend de noodzakelijke maatregelen moeten nemen om een einde te maken aan de clandestiene immigratie uit de LMOE die het gevolg is van dit soort handel;

66. verlangt dat eerbiediging van de fundamentele rechten en vrijheden van vrouwen expliciet wordt opgenomen in de politieke criteria voor toetreding; acht het noodzakelijk dat het Verdrag van Amsterdam vóór de uitbreiding zodanig wordt herzien dat het recht op gelijke behandeling van mannen en vrouwen hierin als fundamenteel recht wordt opgenomen;

67. herinnert eraan dat pas na een ingrijpende aanpassing van de Europese Unie en een volledige afsluiting van de structurele hervormingen, met name de hervorming van het gemeenschappelijke landbouwbeleid, een afgesloten en zinvolle integratie van de Midden- en Oost-Europese landen voor beide zijden voordelig is;

68. betreurt dat de Commissie in het gedeelte van Agenda 2000 over de landbouw voor afzonderlijke productiesectoren slechts fragmentarische detailvoorstellen heeft voorgelegd in plaats van een globaal programma uit te werken dat de grondslag had kunnen zijn voor de organisatie van alle landbouwproductiesectoren;

69. betreurt dat de Commissie geen zelfstandig programma voor het platteland heeft uitgewerkt, zoals in het kader van de Conferentie van Cork was aangekondigd, en vreest dat de doeltreffendheid van de inzet van de landbouwstructuurmiddelen door de verdeling over verschillende doelstellingen en steunprogramma's wordt verminderd;

70. wijst erop dat de economische situatie van de kandidaatlidstaten, met name op landbouwgebied, niet homogeen is en dat derhalve bij de vaststelling van maatregelen en tijdschema's voor de voorbereiding op de toetreding, alsmede van de overgangsmaatregelen en -tijdschema's na de integratie, rekening moet worden gehouden met de concrete situatie in de toetredende landen;

71. is van mening dat het, gezien de aanmerkelijke prijsverschillen en de opportuniteit van bevordering van een beleid voor plattelandsontwikkeling, niet wenselijk is het gemeenschappelijk landbouwbeleid in zijn huidige vorm ook in de nieuwe lidstaten toe te passen, en dat derhalve wellicht zou moeten worden nagedacht over de wenselijkheid om ruime overgangsperioden vast te stellen voor wat betreft de toepassing van het gemeenschappelijk landbouwbeleid op deze nieuwe lidstaten;

72. is, wat het gemeenschappelijk visserijbeleid betreft, van mening dat de Commissie de nieuwe vloten en verwerkende sectoren moet helpen bij de verwezenlijking van de vereiste hygiënische en veiligheidseisen en spreekt de aanbeveling uit dat alle beschikbare financiële steun van de Gemeenschap aan de visserijsector van de kandidaatlidstaten wordt verstrekt, zodat deze zo snel mogelijk kan worden gemoderniseerd;

73. is van mening dat de Commissie alle nieuw tot stand gebrachte visserijovereenkomsten met derde landen krachtig moet verdedigen en op rechtvaardige en eerlijke basis TAC's en quota moet toewijzen, voortdurend rekening houdend met relatieve stabiliteit en visserijresultaten door de jaren heen; is voorts van mening dat de milieuproblemen in verband met de vervuiling van de Zwarte Zee moeten worden opgelost om opnieuw een levensvatbare visserij-industrie op te zetten;

74. is van mening dat de hervorming van 1992 dringend moet worden opgenomen in alle marktsectoren die tot dusverre van deze hervorming zijn uitgesloten (bij voorbeeld de suikerordening), daar de hervorming van 1992 voorwaarde is voor uitbreiding van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid tot de kandidaatlidstaten;

75. beklemtoont het belang van mobiliteit en uitwisseling van onderzoekers en het oprichten van meer energiecentra ter bescherming van het milieu en ter waarborging van de nucleaire veiligheid;

76. wijst op de bestaande kerncentrales in Midden- en Oost-Europa en verzoekt de Commissie om voorafgaande aan de toetreding een programma overeen te komen om:

a) de bestaande kerncentrales op het Westerse veiligheidsniveau te brengen,

b) te verzekeren dat de bedrijfsveiligheid wordt gecontroleerd door een onafhankelijke, door het IAEA erkende autoriteit; en

c) overeenkomstig het EURATOM-Verdrag veiligheidscontroles in te stellen om de bescherming van hoog radioactief materiaal te verzekeren;

d) opdracht te geven tot sluiting en niet-inwerkingstelling van die kerncentrales die niet op het vereiste internationale veiligheidsniveau gebracht kunnen worden;

77. wijst erop dat kolen een belangrijke component vormen van de primaire energiebronnen in de kandidaatlanden en verzoekt de Commissie om met de betrokken landen een door het PHARE-programma gedragen initiatief uit te werken met het oog op verbetering van de productiviteit van de kolenwinning en de invoering van technologie voor de schone verbranding van kolen;

78. beklemtoont dat door middel van speciaal voor de versterkte strategie vóór toetreding bestemde fondsen meer aandacht kan worden geschonken aan de aanleg van transeuropese netwerken in Midden- en Oost-Europa;

79. acht de eerbiediging van de fundamentele rechten en de bescherming van minderheden in de kandidaatlanden essentieel en verzoekt de Commissie bijzondere urgentie te verlenen aan het aanmoedigen en helpen van de kandidaatlanden de nog bestaande problemen op te lossen;

80. verzoekt de Commissie, de Raad, de lidstaten en de kandidaatlanden ook bij de financiering alle maatregelen prioriteit te geven die bijdragen tot een volledige verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid, waarbinnen controles aan de binnengrenzen geleidelijk worden afgeschaft, om al te lange overgangstermijnen op deze terreinen te voorkomen;

81. wijst erop dat de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht een van de pijlers van de rechtsstaat vormt en de basis is voor een doeltreffende bescherming van de fundamentele rechten en vrijheden van alle personen, waaronder de burgers van de kandidaatlanden en met name personen die voor het gerecht zijn gedaagd, en benadrukt andermaal dat het recht van de slachtoffers op verdediging en hun rechten en rechtsmiddelen in acht moeten worden genomen en dat getuigen in het kader van de strijd tegen de internationaal georganiseerde criminaliteit moeten worden beschermd;

82. is uiterst bezorgd over de bevindingen van de Commissie met betrekking tot de administratieve en juridische capaciteit van de kandidaatlanden om de communautaire wetgeving toe te passen en verlangt grotere inspanningen van de Unie in financieel en personeel opzicht om rechters, advocaten en administrateurs bij te scholen; benadrukt in dit verband de noodzaak een programma in het leven te roepen ter sensibilisering van de bij de rechtsbedeling betrokken beroepsgroepen, naar het voorbeeld van het actieprogramma Robert Schuman;

83. wijst erop dat de activiteiten van kredietinstellingen van de Unie in bepaalde kandidaatlanden nog steeds ernstig belemmerd worden door het feit dat hypotheken voor leningen nutteloos zijn, met name wegens de juridische onzekerheid over de aflosbaarheid ervan in geval van een faillissement van de schuldenaar; wijst er bovendien op dat voorrang moet worden gegeven aan het opstellen van efficiënte en betrouwbare kadasters en registers van Kamers van Koophandel;

84. wijst erop dat het van belang is om, met volledige eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel, de horizontale beleidsmaatregelen (sociaal beleid, milieu, consumenten, wetenschap, onderzoek en ontwikkeling, informatiemaatschappij) uit te breiden om het specifieke karakter van de kandidaatlanden in aanmerking te kunnen nemen en het beleid in zijn gevolgen voor de bevolking van de lidstaten niet uit te hollen;

85. is van mening dat een snelle en volledige toetreding van alle kandidaatlidstaten op de lange termijn voor het milieu in geheel Europa een verbetering tot gevolg zal hebben. Een voorwaarde hiervoor is dat aan belangrijke politieke sectoren zoals milieu, vervoer en energie intensievere aandacht wordt besteed. Speciale aandacht moet wel gaan naar de bescherming van de natuur in Midden- en Oost-Europa om een verlies aan biodiversiteit te voorkomen;

86. verzoekt de Commissie, teneinde reële toetredingscriteria te hanteren, een lijst op te stellen met de belangrijkste gedeelten van de EU- milieuwetgeving waaraan kandidaatlidstaten moeten voldoen op het moment van toetreding; wenst dat deze lijst op grond van objectieve milieucriteria met de Raad en het Parlement wordt vastgesteld; is van mening dat bij de vaststelling van overgangsregelingen er met name op moet worden gelet dat voorschriften ter verbetering van de kwaliteit van de lucht, het water en de grond alsmede van de veiligheid van levensmiddelen en de bescherming van de gezondheid met voorrang ten uitvoer worden gelegd, aangezien in enkele gevallen de zeer slechte milieuomstandigheden in de LMOE reeds nu tot schade aan de gezondheid en een daling van de levensverwachting van de burgers van de LMOE leiden;

87. verzoekt de Commissie om, overeenkomstig de verplichting in het EG- Verdrag, bij hervormingen van het beleid van de Unie milieuoverwegingen en overwegingen op het gebied van de consumentenbescherming te integreren in andere beleidsterreinen. Bij de komende uitwerkingen van de hervormingen dienen de milieuministers en de voor consumentenzaken bevoegde ministers van zowel de Unie als de LMOE nadrukkelijk ingeschakeld te worden;

88. benadrukt dat de kandidaatlidstaten de gezondheid van hun burgers dienen te beschermen door gezondheidsoverwegingen in acht te nemen op andere beleidsterreinen en is van mening dat de ontwikkeling van NGO's en vrijwilligersorganisaties in de gezondheidssector actief door de Unie en de kandidaatlidstaten ondersteund moet worden;

89. verzoekt de lidstaten en de Commissie om alles in het werk te stellen om de werkloosheid doeltreffend te bestrijden en op die manier de voorwaarde te scheppen voor het vrije verkeer van werknemers ook in een Europa na de uitbreiding;

90. acht het derhalve nodig dat in het kader van de toetreding van de nieuwe landen alle aspecten van het gemeenschappelijk vervoerbeleid behandeld worden, met name het milieu, de sociale aspecten en de veiligheid, dat waar mogelijk nadruk wordt gelegd op het gebruik van moderne technologieën en intelligente systemen, en dat derhalve rekening moet worden gehouden met de rijtijden, de emissies van motoren, de normen voor de voertuigen, de verkeersvoorschriften en het samenstel van regels inzake het acquis communautaire;

Adviezen over de verschillende landen

Bulgarije

91. is van oordeel dat Bulgarije de laatste tijd aanzienlijke inspanningen heeft geleverd in de overgang naar een markteconomie, hoewel nog beslissende maatregelen moeten worden genomen op het gebied van milieu, vervoer, landbouw, energie en justitie; acht ook een grondige hervorming van de administratie op alle niveaus noodzakelijk voor een adequate toepassing van het acquis communautaire;

92. wijst erop dat aan de belangrijkste politieke criteria is voldaan; is er dan ook van overtuigd dat de opening van onderhandelingen een nieuwe impuls zal geven aan de hervormingen en een gevoel van uitsluiting bij de Bulgaarse bevolking zal voorkomen; meent dat hierdoor tevens de aanwezigheid van de Unie in een vanuit politiek oogpunt zeer onstabiele regio wordt versterkt;

Estland

93. juicht het feit toe dat Estland erin is geslaagd zich te ontwikkelen tot functionerende markteconomie en een democratie met stabiele instellingen, maar stelt zich op het standpunt dat de maatregelen om de communautaire wetgeving ten volle toe te passen, de kwaliteit van de overheid te verbeteren en het burgerschap verder uit te breiden tot leden van minderheden, moeten worden aangemoedigd;

94. stelt vast dat Estland kan worden beschouwd als een functionerende openmarkteconomie, ondanks de economische ongelijkheid tussen Tallinn en de rest van het land en het verontrustende gebrek aan evenwicht op de handelsbalans dat gedeeltelijk is opgevangen door rechtstreekse buitenlandse investeringen en toerisme;

Hongarije

95. is verheugd over de grote toewijding van Hongarije aan de zaak van de democratie en over het voorbeeldige minderhedenbeleid van dit land, alsook over de in een aantal jaren geboekte aanzienlijke vorderingen bij de aanpassing van de wetgeving aan het acquis communautaire, maar is van oordeel dat meer inspanningen moeten worden verricht in sectoren als milieu, douanecontrole en energie;

96. denkt dat een versterkte pre-toetredingsstrategie Hongarije zal helpen om zich zelf beter voor te bereiden op de vervulling van de uit het lidmaatschap voortvloeiende verplichtingen en om tekortkomingen op het stuk van de modernisering van de economie uit de weg te ruimen;

Letland

97. is van mening dat Letland enorme inspanningen heeft verricht om nationale instellingen op te bouwen, hoewel, indien het communautaire acquis naar behoren moet worden toegepast, nog steeds maatregelen dienen te worden genomen op het gebied van openbaar bestuur en de toepassing en handhaving van de beginselen van de rechtsstaat; is eveneens van mening dat het land erin geslaagd is hervormingen uit te voeren in de richting van overgang naar een markteconomie;

98. constateert dat er nog een aantal problemen zijn zoals b.v. de positie van de Russische minderheid, het vooralsnog onvoltooide privatiseringsproces en de behoefte aan hervorming van justitie en overheid;

Litouwen

99. is van mening dat Litouwen indrukwekkende politieke hervormingen heeft uitgevoerd en beschikt over een functionerende markteconomie die sterk genoeg is om te kunnen voldoen aan tal van de economische verplichtingen in verband met het lidmaatschap, en vooruitgang heeft geboekt bij de omzetting van de communautaire wetgeving; stelt vast dat nog maatregelen van betekenis moeten worden genomen op het gebied van openbaar bestuur en de toepassing en handhaving van de beginselen van de rechtsstaat;

100. stelt vast dat de bijzonderheden van de adviezen van de Commissie inzake Litouwen aantonen dat het land vooruitgang van grote betekenis heeft gemaakt bij zijn aanhoudende voorbereiding van het lidmaatschap; spreekt zijn waardering uit over de verbetering van de economische situatie en de opheffing van de beperkingen op buitenlandse valuta, prijzen en verkeer van goederen en verwacht dat consolidatie van de strategie ter voorbereiding van toetreding van de kandidaatlidstaat het land verder zal voorbereiden op het lidmaatschap in de sectoren waarin voortgezette vooruitgang wenselijk wordt geacht, zoals uitbreiding van de wetgeving ter bestrijding van corruptie en verbetering van het stelsel van regels inzake de arbeidsmarkt;

Polen

101. beseft dat Polen veruit de grootste kandidaatlidstaat is en dat zijn toetreding beslissende gevolgen zou hebben voor het huidige beleid van de Unie; neemt kennis van de enorme vooruitgang inzake hervormingen die sinds 1989 is geboekt, maar stelt zich op het standpunt dat nog meer verandering en hervormingsmaatregelen noodzakelijk zijn in sectoren zoals staatsindustrieën, landbouw, vervoer, milieu en grenscontroles;

102. denkt dat een versterkte pre-toetredingsstrategie ertoe zal bijdragen dat Polen zijn structurele problemen in de sectoren economie en milieu op middellange termijn te boven zal komen en zijn externe grenzen beter zal kunnen controleren;

Tsjechië

103. verzoekt de Tsjechische autoriteiten om de werking van het rechtssysteem ingrijpend te verbeteren, vooral teneinde rechtvaardige processen binnen acceptabele termijnen te garanderen, om met spoed een algemeen beleid uit te stippelen teneinde elke vorm van discriminatie of marginalisering van de Roma-minderheid te voorkomen, en om onverwijld de kaderovereenkomst van de Raad van Europa inzake de nationale minderheden te ratificeren;

104. is van mening dat de strategie met het oog op toetreding tot de Unie Tsjechië een goede kans geeft om een begin te maken met de noodzakelijke modernisering van de overheidsadministratie door deze te hervormen op basis van kwaliteits- en efficiencycriteria, en om economische hervormingen uit te voeren die enerzijds stroken met de werking van de interne markt van de Europese Unie (b.v. nationale structuur van het bankwezen en de financiën) en met de opzet van een sociaal stelsel volgens Europees model dat een efficiënte bestrijding van de werkeloosheid mogelijk maakt alsook de handhaving van een verzorgingsstaat die tegemoet komt aan de behoeften van de bevolking;

Roemenië

105. is verheugd over de politieke en economische hervormingen die door Roemenië zijn uitgevoerd met het oog op de toetreding tot de Europese Unie, met name die van na november 1996, en moedigt het land aan de aanpassing aan de vereisten van het acquis communautaire voort te zetten;

106. merkt op dat Roemenië een positieve bijdrage heeft geleverd aan de stabiliteit van de regio, zowel door middel van het Vriendschaps- en samenwerkingsverdrag met Hongarije en de trilaterale samenwerking met de buurlanden als door zijn deelname aan het Central European Free Trade Agreement (CEFTA) en aan de Zone voor economische samenwerking van de Zwarte Zee;

107. is van mening dat een versterkte pre-toetredingsstrategie Roemenië in staat zal stellen de nodige economische en structurele hervormingen tot stand te brengen om het hoofd te kunnen bieden aan de uitdagingen van de uitbreiding;

Slovenië

108. stelt vast dat Slovenië gekenmerkt wordt door een sterk economisch dynamisme, dat dit land in staat heeft gesteld het hoogste inkomen per hoofd van de bevolking van de kandidaatlanden te bereiken;

109. neemt kennis van het feit dat dit land voldoet aan de in Kopenhagen vastgestelde politieke criteria en van het besluit van het Sloveense parlement om de Europa-Overeenkomst met de Unie te ratificeren en de vereiste constitutionele wijzigingen goed te keuren;

Slovakije

110. onderstreept de Europese identiteit van Slovakije en stelt vast dat het er in moeilijke omstandigheden in is geslaagd goede economische resultaten te behalen die het tegelijkertijd met de verst gevorderde landen in aanmerking zouden doen komen voor toetreding tot de Europese Unie, als het politieke leven van het land niet besmet zou zijn door bepaalde praktijken die niet overeenkomen met de in de lidstaten van de Unie aanvaarde democratische normen;

111. verlangt niettemin dat Slovakije evenals de andere kandidaatlanden profiteert van een versterkte toetredingsstrategie, opdat dit land de aanpassing van zijn economie aan de vereisten van het acquis communautaire kan voortzetten en geen achterstand oploopt wanneer aand e politieke toetredingsvoorwaarden zal zijn voldaan; verlangt met name dat in het toetredingspartnerschap dat met Slovakije zal worden gesloten maatregelen op het gebied van de democratie - met inbegrip van de rechten van minderheden - worden opgenomen en dat er gelden van het PHARE-programma voor de democratie worden ingezet ter ondersteuning van de maatregelen op dit terrein waartoe met wederzijds goedvinden zal worden besloten;

112. stelt vast dat de Slovaakse autoriteiten signalen naar de Europese Unie beginnen af te geven van hun bereidheid om het politieke leven van Slovakije te democratiseren en wacht nu af dat dit land concrete maatregelen treft om de drie aanbevelingen van de gemengde parlementaire commissie ten uitvoer te leggen;

Cyprus

113. herhaalt het in zijn reeds genoemde resolutie van 12 juli 1995 vervatte standpunt dat de toetredingsonderhandelingen met Cyprus zes maanden na afloop van de Intergouvernementele Conferentie moeten aanvangen, zoals reeds diverse malen werd bevestigd door de Europese Raad;

114. roept de Raad en de Commissie op alles in het werk te stellen om een vreedzame oplossing van de Cypriotische kwestie te bevorderen in overeenstemming met de VN-Resoluties, zonder dat de toetredingsonderhandelingen met de Cypriotische regering gekoppeld worden aan de oplossing van het geschil, en verzoekt de Commissie beide gemeenschappen op het eiland te overtuigen van de voordelen van het lidmaatschap van de Unie en beide gemeenschappen te betrekken bij het uitbreidingsproces;

115. verzoekt Commissie en Raad oog te hebben voor de uitstekende financieel- economische situatie in de Republiek Cyprus waardoor het eiland nu al zou kunnen voldoen aan de criteria voor de EMU, een gegeven dat de toetredingsonderhandelingen welke absoluut niet bepaald mogen worden door de stand van de betrekkingen met Turkije en op korte termijn afgerond moeten worden, kan vergemakkelijken;

116. stelt met voldoening vast dat de Raad voornemens is het Europees Parlement te raadplegen over de verordening van het partnerschap ter voorbereiding van toetreding, maar wijst er met nadruk op dat het eveneens geraadpleegd dient te worden over afzonderlijke regelingen, met dien verstande dat het proces ter voorbereiding van de toetreding hierdoor niet mag worden vertraagd;

117. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaatlanden.