Nr. C 105/38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 4. 79 
tieve bestedingen) op een niveau worden gebracht dat tot een 
krachtigere groei leidt. Een dergelijke strategie zou aansluiten 
bij het „programma voor toekomstige investeringen"; het zou 
dus gericht zijn op de middellange termijn en zich in dit opzicht 
ook wezenlijk onderscheiden van de tot nog toe ten uitvoer ge­
legde korte-termijnprogramma's voor de conjunctuur. Daarbij 
moet worden beseft dat het in de eerstkomende tijd niet ont­
breekt aan dringende werkzaamheden (kwaliteit van het milieu, 
stadssanering, ontwikkeling van nieuwe technologieën ter be­
sparing van energie en grondstoffen, betere voorzieningen ten 
behoeve van benadeelde groepen van de samenleving). 
4.3. Bij het beoordelen van de in de paragrafen 4.2.1 en 4.2.2 
genoemde strategieën, die op bevordering van de economische 
groei zijn gericht, dient het volgende in aanmerking te worden 
genomen: 
4.3.1. Een duurzame consolidatie van de overheidsfinanciën 
is alleen mogelijk door middel van een krachtigere economische 
groei, dus een toeneming van de belastingopbrengst en een ver­
mindering van de werkloosheidsuitkeringen. De ervaring heeft 
uitgewezen dat pogingen om het begrotingstekort met alle ge­
weld naar beneden te dringen door besnoeiing van de 
overheidsuitgaven (investeringen), nadelige invloeden hebben 
op de produktietoeneming en al spoedig weer tot grotere tekor­
ten leiden. De overheidsbegroting zou kunnen worden ontlast 
indien een reeks toekomstinvesteringen gezamenlijk met het 
particuliere bedrijfsleven zou worden verricht (joint ventures). 
4.3.2. De lange-termijntendens naar arbeidstijdverkorting -
welke de laatste jaren een breuk te zien heeft gegeven - dient 
opnieuw te worden gevolgd. Hiervoor pleit het verlangen van 
velen naar een grotere kwaliteit van het bestaan via meer vrije 
tijd (vakantie, variabele leeftijdsgrenzen bij pensionering). Het 
zou onjuist zijn, hierin het belangrijkste instrument te zien ter 
oplossing van het werkloosheidsprobleem en verder af te zien 
van het streven naar krachtiger economische groei. 
4.3.2.1. In dit verband moet men ook beseffen dat meer vrije 
tijd leidt tot een grotere vraag naar verbruiksgoederen en dat 
een langere beroepsopleiding de werknemer grotere flexibiliteit 
en betere mogelijkheden op de arbeidsmarkt geeft. 
4.3.2.2. Tegen een opgelegde verkorting van de werktijd 
wordt dikwijls het argument aangevoerd dat dit te zware eisen 
stelt aan produktietechniek, werknemers en werkgevers, in het 
bijzonder in het midden- en kleinbedrijf. Dit zou in deze optiek 
dus geen geschikte methode zijn om de werkloosheid terug te 
dringen. 
4.3.3. Er snoeten arbeidsmarktmaatregelen worden genomen 
die de geografische en de beroepsmobiliteit van de arbeidskrach­ten opvoeren, ten einde de structurele discrepantie tussen vraag 
en aanbod op de arbeidsmarkt te verminderen. Een macro-eco­
nomisch tekort aan arbeidsplaatsen kan hiermee evenwel niet 
worden weggewerkt. 
5. Vooruitzichten 
5.1. De vraag of de huidige opleving van de economische be­
drijvigheid zal leiden tot aanhoudende en voldoende economi­
sche groei, is in belangrijke mate afhankelijk van de volgende 
veronderstellingen: 
5.1.1. De Bundesbank ziet af van zowel een te sterke uitbrei­
ding als een te sterke vermindering van de bankliquiditeit. On­
der die omstandigheden zal de — in 1978 zeer krachtige — uitzet­
ting van de geldhoeveelheid vanzelf afzwakken. Dikwijls wor­
den restrictieve monetaire maatregelen bepleit met het argument 
dat een aanhoudende vermindering van de omloopsnelheid van 
het geld een indicatie zou zijn voor de vorming van een aanzien­
lijk inflatiepotentieel. Dit argument treft geen doel. De met de 
dalende inflatie en rente gepaard gaande vertraging van de om­
loopsnelheid van het geld in de afgelopen jaren is veel meer het 
resultaat van een normaliseringsproces. 
5.1.2. Het loonbeleid zou niet te veel mogen afwijken van de 
in 1978 ingeslagen weg. Een sterke afwijking naar boven zou de 
inflatie opnieuw aanwakkeren en/of ten koste van het rende­
ment gaan. Een sterke afwijking naar beneden zou de koop­
kracht van de gezinshuishoudingen en daarmee ook de afzetont-
wikkeling bij de ondernemingen aantasten. 
5.1.3. De bedrijven wenden de verbetering van hun orderpo­
sitie niet aan om de prijzen eens extra op te drijven, maar voor 
de uitbreiding van hun werkgelegenheid en voor de opleiding 
van vakpersoneel. Daartoe moeten de bedrijven erop kunnen 
rekenen dat de staat na 1979 niet weer terugkeert naar een re­
strictieve koers in zijn uitgaven- en vooral zijn investeringsbe­
leid. Hieronder zou de bouwnijverheid direct te lijden hebben, 
terwijl ook andere bedrijfstakken indirect de gevolgen hiervan 
zouden ondervinden. 
5.1.4. Een stabiele en toereikende economische groei is 
slechts mogelijk indien de externe economische situatie geen 
grote storingen te zien geeft. Er is geen internationaal geldstelsel 
dat een absoluut betrouwbare bescherming tegen valuta-onrust 
en tegen inflatoire of deflatoire invloeden uit het buitenland 
biedt. Het geplande Europees Monetair Systeem kan echter zin­
vol zijn als het door de deelnemende landen wordt beschouwd 
als verplichting, beter dan tot dusverre met elkaar samen te 
werken, d.w.z. samen de basis voor een economische groei met 
minimale inflatie te leggen. 
Advies inzake een ontwerp voor een verordening (EEG) van de Raad betreffende de invoer 
met vrijstelling van de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief voor voorwerpen 
bestemd voor blinden en andere gehandicapten 
(doe. COM(78) 348 def.) 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in Publikatieblad van 
de Europese Gemeenschappen nr. C 187 van 5 augustus 1978, blz. 2. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 4 augustus 1978 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
26. 4. 79 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 105/39 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 29 en 30 november 1978 te Brussel gehouden 163e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Eco­
nomische Gemeenschap en met name artikel 198, 
Gezien het verzoek van de Raad van de Europese 
Gemeenschappen d.d. 4 augustus 1978 om advies, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 18 oktober 1978, 
de Afdeling voor industrie, handel, ambacht en dienst­
verlening te belasten met het opstellen van een advies 
over dit onderwerp, 
Gezien het door de Afdeling voor industrie, handel, 
ambacht en dienstverlening tijdens haar vergadering van 
8 november 1978 opgestelde advies, 
Gezien het mondelinge verslag van de rapporteur, de 
heer Marvier, 
Gezien de beraadslagingen tijdens de 163e zitting van 29 
en 30 november 1978 (vergadering van 29 november), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité stemt ten volle in met de doelstellin­
gen van het hem voorgelegde ontwerp voor een verorde­
ning. De Gemeenschap is het aan zich zelf verplicht, op 
dit terrein sneller te vorderen dan derde landen. 
1.2. Het Comité onderstreept dat er geen onderscheid 
tussen de verschillende categorieën gehandicapten mag 
worden gemaakt en acht het daarom juist de gunstige 
voorwaarden die van toepassing zijn bij de invoer van 
voor blinden bestemde voorwerpen uit te breiden tot alle 
voorwerpen bestemd voor gebruik door gehandicapten. 1.3. In dit verband zou men zich kunnen afvragen 
waarom de in titel II van de ontwerp-verordening 
genoemde beperkingen die gelden voor materiaal dat 
voor andere categorieën gehandicapten bestemd is, zijn 
voorgesteld. Het is evenwel duidelijk dat voor blinden 
bestemde voorwerpen gemakkelijker te definiëren zijn en 
dat de veelvuldige apparaten voor gebruik door gehandi­
capten als handelsobject ongekende mogelijkheden kun­
nen bieden, hetgeen niet onaanzienlijke economische 
gevolgen zou kunnen hebben. 
1.4. Niettemin zou het Comité gaarne zien dat men 
tracht verder toe te werken naar één enkele regeling voor 
alle categorieën gehandicapten. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 3, lid 1, sub b) 
2.1.1. Voor eventuele vrijstellingen van de voor­
waarde dat in de Gemeenschap geen gelijkwaardige 
voorwerpen worden vervaardigd, wordt in dit artikel 
verwezen naar artikel 7, lid 2, waarin naar later vast te 
stellen procedures wordt verwezen. 
2.1.2. Het Comité spreekt de wens uit dat desbetref­
fend nauwkeurige criteria worden vastgelegd, zodat de 
bepalingen van artikel 3 in de gehele Gemeenschap uni­
forme toepassing zullen vinden. 
2.2. Artikel 6, lid 1 
2.2.1. Het Comité merkt op dat men met de omschrij­
ving van de in lid 1 bedoelde transactie „zonder winst­
oogmerk" in de sfeer van het internationale recht komt 
en dat door verenigingen en andere groeperingen aan dit 
begrip vaak een ruime uitleg wordt gegeven. 
2.2.2. Het vestigt de aandacht van de Commissie op 
de noodzaak van een correcte toepassing van deze bepa­
ling. 
Gedaan te Brussel, 29 november 1978. 
De Voorzitster 
van bet Economisch en Sociaal Comité 
Fabrizia BADUEL GLORIOSO