Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 9/2001

door de Raad vastgesteld op 12 februari 2001

met het oog op de aanneming van Richtlijn 2001/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... houdende wijziging van Richtlijn 95/53/EG van de Raad tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding alsmede van de Richtlijnen 70/524/EEG, 96/25/EG en 1999/29/EG van de Raad inzake diervoeding

(2001/C 93/01)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 152, lid 4, onder b),

Gezien het voorstel van de Commissie(1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's(3),

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(4),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De veiligheid van voor diervoeding bestemde producten is van het allergrootste belang en er moet op worden toegezien dat alle voor diervoeding in het verkeer gebrachte producten veilig zijn. Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van de diervoeding(5) draagt bij tot het bereiken van dat doel.

(2) Richtlijn 74/63/EEG van de Raad is vervangen bij artikel 16 van Richtlijn 1999/29/EG van de Raad van 22 april 1999 inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding(6), en bijgevolg moeten alle verwijzingen naar Richtlijn 74/63/EEG worden aangepast aan de tabel in bijlage IV van Richtlijn 1999/29/EG.

(3) Wat betreft de verwijzing naar het in het verkeer brengen van voor gebruik in diervoeding bestemde producten, moeten de definities in de Richtlijnen 70/524/EG(7), 95/53/EG en 96/25/EG(8) betreffende de diervoedingsector met elkaar in overeenstemming worden gebracht.

(4) Onlangs hebben zich twee ernstige gevallen van dioxineverontreiniging in voor diervoeding bestemde producten voorgedaan. De daarbij opgedane ervaring lijkt erop te wijzen dat de procedures die van toepassing zijn ingeval een voor gebruik in diervoeding bestemd product een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, dan wel indien er bepaalde inbreuken op Richtlijn 1999/29/EG worden vastgesteld, moeten worden verbeterd. Aldus kunnen risico's voor het bij de communautaire wetgeving inzake diervoeding vastgestelde niveau van bescherming van de gezondheid van mens of dier of van het milieu beter worden beheerd, zonder dat deze bijzondere procedures evenwel zouden worden uitgehold door een stelselmatige toepassing op onbeduidende problemen.

(5) Bij een door de Commissie verrichte controle naar aanleiding van de dioxineverontreiniging van de voeder- en voedselketen is geconstateerd dat de lidstaten problemen hebben ondervonden bij het beheer van een zo ongebruikelijke crisis. In het licht van de opgedane ervaring en opdat ernstige risico's in verband met een voor diervoeding bestemd product in de gehele Gemeenschap met gelijke efficiëntiewaarborgen worden beheerd, blijkt het noodzakelijk de lidstaten ertoe te verplichten over rampenplannen te beschikken om aan noodsituaties in de diervoedersector het hoofd te bieden.

(6) Indien zich in een lidstaat een groot risico voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu voordoet als gevolg van voor diervoeding bestemde producten en wanneer dat risico niet voldoende door de betrokken lidstaat of lidstaten kan worden beheerst, is het absoluut noodzakelijk dat de Commissie de nodige voorzorgsmaatregelen kan treffen en met name bevoegd is om de handel in en de uitvoer van voor gebruik in diervoeding bestemde producten uit de betrokken lidstaat of het betrokken deel van de lidstaat te verbieden en/of bijzondere voorwaarden voor de betrokken producten of stoffen vast te stellen.

(7) Bij Richtlijn 1999/29/EG worden maximumgehalten vastgesteld voor bepaalde ongewenste stoffen en producten in voedermiddelen en diervoeders.

(8) Er is reeds een systeem ingesteld dat de lidstaten de mogelijkheid biedt om door de marktdeelnemers, in alle stadia van de voederproductieketen, in kennis te worden gesteld van bepaalde gevallen waarin de regelgeving inzake ongewenste stoffen en producten niet in acht is genomen. In het licht van de opgedane ervaring en van vergelijkbare bepalingen in de communautaire regelgeving over algemene productveiligheid moet dit systeem worden verbeterd en uitgebreid, teneinde het te kunnen toepassen in alle gevallen waarin een marktdeelnemer vaststelt dat een voor diervoeding bestemd product een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu.

(9) Momenteel geldt de verplichting tot kennisgeving van de andere lidstaten en de Commissie wanneer een partij voedermiddelen of diervoeders die niet aan de maximumgehalten aan ongewenste stoffen of producten voldoet, vermoedelijk naar een andere lidstaat zal worden verzonden.

(10) Een dergelijk systeem voor snelle uitwisseling van informatie moet worden opgenomen in Richtlijn 95/53/EG en er moet in standaardprocedures voor de werking van dat systeem worden voorzien, teneinde het te kunnen toepassen in alle gevallen waarin een product een gevaar vormt voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, en teneinde het controlesysteem in zijn geheel te verbeteren. Ter wille van de eenvoud en efficiëntie zou dat systeem ook van toepassing moeten zijn indien een lidstaat in het kader van de invoercontrole besluit een uit een derde land afkomstig product terug te sturen. In deze standaardprocedures kunnen, na bepaalde wijzigingen, de uit hoofde van Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid(9) vastgestelde procedures voor het uitwisselen van informatie in noodsituaties worden overgenomen.

(11) Het is onmogelijk alle potentieel gevaarlijke vormen van verontreiniging van biologische of chemische oorsprong, die zich toevallig of ten gevolge van illegale praktijken kunnen voordoen en die voor gebruik in diervoeding bestemde producten kunnen aantasten, op te sommen.

(12) De mogelijkheid van risico's ten gevolge van verkeerde etikettering of in verband met de handling, het vervoer, de opslag of de verwerking, wordt in overweging genomen.

(13) Om de doeltreffendheid van het controlesysteem en de relevante controlemaatregelen te verbeteren, moeten de lidstaten gehouden zijn om, indien zij een verontreiniging vermoeden die een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, de aard en de omvang van die verontreiniging na te gaan en ervoor te zorgen dat de oorsprong ervan wordt bepaald, teneinde elke verdere verontreiniging te kunnen opsporen.

(14) In Richtlijn 95/53/EG is bepaald dat de lidstaten de Commissie jaarlijks, en voor het eerst vóór 1 april 2000, gegevens over de resultaten van de uitgevoerde controles moeten voorleggen. Voorts is daarin bepaald dat de Commissie op basis van deze verslagen een algemeen syntheseverslag over de resultaten van de communautaire controles, vergezeld van een voorstel voor een gecoördineerd controleprogramma voor het volgende jaar, moet opstellen en voorleggen. De informatie betreffende verontreinigingen die de veiligheid van een voor gebruik in diervoeding bestemd product in gevaar brengen, moet door de lidstaten en door de Commissie in aanmerking worden genomen bij de vaststelling van de prioriteiten van de jaarlijkse gecoördineerde controleprogramma's. Alle informatie over de risico's voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu in verband met het verkeer en het gebruik van voor diervoeding bestemde producten, kan beter worden geanalyseerd wanneer zij in een geharmoniseerde en gestandaardiseerde vorm wordt verstrekt.

(15) Gezien het voorgaande moeten derhalve de Richtlijnen 95/53/EG, 70/524/EEG, 96/25/EG en 1999/29/EG worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 95/53/EG wordt als volgt gewijzigd:

1. artikel 2, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:

a) littera a), tweede streepje, wordt vervangen door:

"- Richtlijn 1999/29/EG van de Raad van 22 april 1999 inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding(10);";

b) littera e) wordt vervangen door:

"e) 'voor diervoeding bestemd product' of 'product': diervoeder of een in de diervoeding gebruikte stof;";

c) littera h) wordt vervangen door:

"h) 'in het verkeer brengen' ('verkeer'): het in het bezit hebben van een voor diervoeding bestemd product, met het oog op de verkoop, met inbegrip van het aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht aan derden, alsmede de verkoop en andere vormen van overdracht zelf.";

2. na artikel 4 wordt een artikel ingevoegd, luidende:

"Artikel 4 bis

1. De lidstaten beschikken over operationele rampenplannen waarin de maatregelen worden beschreven die onverwijld moeten worden genomen wanneer wordt ontdekt dat een voor diervoeding bestemd product een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, en waarin de bevoegdheden en verantwoordelijkheden worden aangegeven, evenals de kanalen voor de verspreiding van de informatie. Zo nodig, stellen de lidstaten deze plannen bij, met name al naargelang de ontwikkeling van de organisatie van de controlediensten en op grond van de opgedane ervaring, waaronder de ervaring uit eventuele simulatieoefeningen.

2. De lidstaten delen de Commissie hun nationale rampenplannen mee, en de daarin aangebrachte wijzigingen.

3. De Commissie onderzoekt de plannen en stelt aan de betrokken lidstaat alle wijzigingen voor die zij dienstig acht, zulks om ervoor te zorgen dat de rampenplannen van de lidstaten vergelijkbare efficiëntiewaarborgen bieden. Indien nodig om dit doel te bereiken, kan de Commissie volgens de procedure van artikel 23 richtsnoeren vaststellen met het oog op de harmonisatie van de rampenplannen.";

3. artikel 12, lid 1, wordt vervangen door:

"1. De bevoegde instantie van de lidstaat van bestemming kan op de plaats van bestemming door middel van niet-discriminerende steekproefcontroles nagaan of de producten voldoen aan het bepaalde in artikel 2, lid 1, onder a). Uitsluitend indien dat nodig is voor de uitvoering van die steekproefcontroles kunnen de lidstaten met name de marktdeelnemers verzoeken om de aankomst van de producten aan de bevoegde instantie te melden. De lidstaten stellen de Commissie ervan in kennis wanneer zij van die mogelijkheid gebruikmaken.";

4. na artikel 15 wordt een afdeling ingevoegd, luidende:

"Afdeling 3 bis

Vrijwaringsclausule

Artikel 15 bis

1. Wanneer zich in een of meer lidstaten een probleem, toe te schrijven aan een voor gebruik in diervoeding bestemd product, voordoet dat een ernstig risico inhoudt voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu en niet voldoende kan worden beheerst met de maatregelen die de betrokken lidstaat of lidstaten heeft/hebben genomen, neemt de Commissie volgens de procedure van artikel 23 bis eigener beweging of op verzoek van een lidstaat naargelang van de ernst van de situatie onverwijld de volgende maatregelen:

- schorsing van het verkeer binnen de Gemeenschap, van het gebruik in diervoeding of van de uitvoer naar derde landen van producten die afkomstig zijn uit de betrokken lidstaat of lidstaten of een deel daarvan, of uit een of meer inrichtingen op het grondgebied van de Gemeenschap, of

- vaststelling van bijzondere voorwaarden voor het verkeer binnen de Gemeenschap, het gebruik in diervoeding of de uitvoer naar derde landen van producten die afkomstig zijn uit de betrokken lidstaat of lidstaten of een deel daarvan, of uit een of meer inrichtingen op het grondgebied van de Gemeenschap.

2. In dringende gevallen kan de Commissie evenwel de in lid 1 genoemde maatregelen voorlopig aannemen, na de betrokken lidstaat of lidstaten te hebben geraadpleegd en de overige lidstaten daarvan in kennis te hebben gesteld. Binnen tien werkdagen wendt zij zich, overeenkomstig de procedure van artikel 23 bis, tot het Permanent Comité voor veevoeders ingesteld bij artikel 1 van Besluit 70/372/EEG(11), met het oog op verlenging, wijziging of intrekking van bedoelde maatregelen.

Een lidstaat die de Commissie er officieel van in kennis stelt dat beschermende maatregelen noodzakelijk zijn, kan, wanneer laatstgenoemde geen gebruik heeft gemaakt van de in lid 1 bedoelde maatregelen, ten aanzien van het gebruik of het in verkeer brengen tijdelijke beschermende maatregelen treffen. Wanneer een lidstaat tijdelijke beschermende maatregelen treft, deelt hij dat onverwijld aan de andere lidstaten en de Commissie mee. Volgens de procedure van artikel 23 bis legt de Commissie deze aangelegenheid binnen tien werkdagen voor advies voor aan het Permanent Comité voor veevoeders, met het oog op verlenging, wijziging of intrekking van de nationale tijdelijke beschermende maatregelen van de betrokken lidstaat.

Artikel 15 ter

De Commissie licht het Europees Parlement over de uit hoofde van de artikelen 9 bis en 15 bis genomen maatregelen in.";

5. na artikel 16 wordt een hoofdstuk ingevoegd luidende:

"HOOFDSTUK III bis

INFORMATIESYSTEEM MET BETREKKING TOT AAN DIERVOEDERS VERBONDEN GEVAREN

Artikel 16 bis

De lidstaten schrijven voor dat de hoofden van de inrichtingen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onverwijld inlichten indien zij over informatie beschikken waaruit kan worden geconcludeerd dat een partij voor gebruik in diervoeding bestemde producten die zij uit een derde land in de Gemeenschap hebben ingevoerd of in het verkeer hebben gebracht, die zij in het bezit hebben of waarvan zij eigenaar zijn:

- de in bijlage II, deel A, van Richtlijn 1999/29/EG vastgestelde maximumgehalten, waarboven het product niet meer in oorspronkelijke toestand aan dieren mag worden gevoederd noch met andere voor diervoeding bestemde producten mag worden vermengd, overschrijdt, of

- niet voldoet aan een van de overige bepalingen in artikel 2, lid 1, onder a), en dientengevolge, rekening houdend met de bestemming, een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu.

De hoofden van de inrichtingen verstrekken de nodige inlichtingen om een nauwkeurige identificatie van het betrokken product of de betrokken partij producten mogelijk te maken, evenals een zo volledig mogelijke beschrijving van het risico dat de betrokken producten opleveren, alsmede alle beschikbare informatie die gebruikt kan worden om het product op te sporen. Zij lichten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten eveneens in over de acties die zijn ondernomen om risico's voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu te voorkomen, en beschrijven daarbij die acties.

De lidstaten schrijven dezelfde informatieverplichtingen voor in verband met risico's die voor diervoeding bestemde producten opleveren voor beroepsbeoefenaars die toezicht houden op de veehouderijen, zoals bedoeld in artikel 10 van Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 26 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan(12), alsmede voor de hoofden van de laboratoria die analyses uitvoeren.

De bevoegde autoriteiten passen eventueel het bepaalde in de artikelen 8, 11 of 13 toe.

Artikel 16 ter

1. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaten over informatie beschikken waaruit blijkt dat een partij voor diervoeding bestemde producten op grond van de voor de risico-evaluatie beschikbare gegevens een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, verifiëren zij de ontvangen informatie en zien zij er in voorkomend geval op toe dat de nodige maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat de partij niet in diervoeding wordt gebruikt, waarbij zij met name de partij blokkeren en onverwijld een onderzoek instellen naar:

- de aard van het risico en, in voorkomend geval, de mate van verontreiniging,

- de mogelijke oorsprong van de verontreiniging of van het risico,

om de risico-evaluatie te verfijnen.

Deze risico-evaluatie wordt in voorkomend geval uitgebreid tot andere partijen van hetzelfde product of tot andere producten van de voeder- en voedselketen waartoe de verontreiniging of het gevaar zich had kunnen uitbreiden, rekening houdend met de eventuele kruisverontreiniging met andere voor diervoeding bestemde producten en de eventuele recyclage van gevaarlijke producten in de voederketen.

2. Indien de onder 1 bedoelde acties bevestigen dat er een ernstig risico bestaat, zien de lidstaten erop toe dat de uiteindelijke bestemming van de verontreinigde partij, met inbegrip van de eventuele ontsmetting, nieuwe verwerking of vernietiging ervan, geen schadelijke gevolgen kan hebben voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu en zij nemen, wanneer de verontreiniging of het gevaar zich heeft kunnen uitbreiden tot andere partijen of tot de voeder- of voedselketen, onverwijld de volgende maatregelen: de andere als gevaarlijk beschouwde partijen van het product worden geïdentificeerd en geblokkeerd, totdat in voorkomend geval de levende dieren die met het gevaarlijke voeder zijn gevoederd, zijn geïdentificeerd en de maatregelen zijn toegepast die worden beoogd in Richtlijn 96/23/EG van de Raad of in andere relevante communautaire bepalingen met betrekking tot de dierlijke gezondheid of de voedselveiligheid van producten van dierlijke oorsprong, waarbij gezorgd dient te worden voor coördinatie tussen de betrokken controlediensten om te voorkomen dat gevaarlijke producten in het verkeer worden gebracht en om te voorzien in de uitvoering van de procedures voor het terugroepen van reeds in het verkeer gebrachte producten.

Artikel 16 quater

1. Indien een lidstaat vaststelt dat een voor diervoeding bestemd product dat op zijn grondgebied en in andere lidstaten in het verkeer is gebracht, of dat een uit een derde land afkomstig product dat in de Gemeenschap is ingevoerd om in een of meer lidstaten in het verkeer te worden gebracht:

- de in bijlage II, deel A, van Richtlijn 1999/29/EG vastgestelde maximumgehalten, waarboven het product niet meer in oorspronkelijke toestand aan dieren mag worden gevoederd noch met andere voor diervoeding bestemde producten mag worden vermengd, overschrijdt, of

- niet voldoet aan de andere bepalingen van artikel 2, lid 1, onder a), van deze richtlijn en dientengevolge, rekening houdend met de bestemming, een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu,

stelt deze lidstaat de Commissie hiervan onverwijld in kennis.

De betrokken lidstaat verstrekt de nodige gegevens voor de identificatie, tracering en blokkering van de betrokken producten en, in voorkomend geval, van de levende dieren die met het betreffende product zijn gevoederd, en doet opgaaf van de voorgenomen of reeds genomen vrijwaringsmaatregelen, zodat de Commissie de andere lidstaten behoorlijk kan informeren.

2. Alle betrokken lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de follow-up-maatregelen die zijn genomen naar aanleiding van meegedeelde gevaren, inclusief alle informatie betreffende de beëindiging van de risicosituatie.

3. De Commissie en de lidstaten zetten een systeem voor snelle uitwisseling van informatie op en zien erop toe dat het systeem functioneert, volgens voorwaarden die worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 23, zulks om de doorgeleiding en de verspreiding van de onder lid 1 van dit artikel bedoelde waarschuwingen en van de in artikel 8, lid 1, beoogde informatie te vergemakkelijken.

4. De Commissie licht het Europees Parlement in over de maatregelen die zijn getroffen om de doorgeleiding en de verspreiding van de waarschuwingen te vergemakkelijken.";

6. artikel 17, lid 2, wordt vervangen door:

"2. De lidstaten bepalen dat de met de controles belaste beambten aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Deze bepaling laat evenwel de mogelijkheid onverlet voor de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om informatie die nodig is ter voorkoming van een ernstig risico voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu te verspreiden.";

7. artikel 22 wordt als volgt gewijzigd:

a) aan het einde van lid 2 wordt de volgende volzin toegevoegd:

"De jaarverslagen worden ingediend overeenkomstig een volgens de procedure van artikel 23 vast te stellen model.";

b) aan het einde van lid 3 wordt de volgende alinea toegevoegd:

"Het in de eerste alinea bedoelde algemeen synthetisch verslag wordt aan het Europees Parlement medegedeeld.".

Artikel 2

In Richtlijn 70/524/EEG, zoals gewijzigd, wordt artikel 2, onder k), vervangen door: "k) 'in het verkeer brengen' ('verkeer'): het in het bezit hebben van een voor diervoeding bestemd product, met het oog op de verkoop, met inbegrip van het aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht aan derden, alsmede de verkoop en andere vormen van overdracht zelf;".

Artikel 3

In Richtlijn 96/25/EG van de Raad, zoals gewijzigd, wordt artikel 2, onder b), vervangen door de volgende tekst:

"b) 'in het verkeer brengen' ('verkeer'): het in het bezit hebben van een voor diervoeding bestemd product, met het oog op de verkoop, met inbegrip van het aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht aan derden, alsmede de verkoop en andere vormen van overdracht zelf.".

Artikel 4

Artikel 12, leden 3 en 4, van Richtlijn 1999/29/EG van de Raad wordt ingetrokken.

Artikel 5

1. De lidstaten dienen uiterlijk ...(13) de nodige bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Zij passen die bepalingen toe vanaf ...(14).

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 6

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 7

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitster

Voor de Raad

De voorzitter

(1) PB C 274 van 26.9.2000, blz. 28.

(2) PB C ...

(3) PB C ...

(4) Advies van het Europees Parlement van 4 oktober 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 12 februari 2001 en besluit van het Europees Parlement van ... (nog niet verschenen in het Publicatieblad).

(5) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/77/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 333 van 29.12.2000, blz. 81).

(6) PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32.

(7) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/20/EG van de Raad (PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20).

(8) Richtlijn 96/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verkeer van voedermiddelen (PB L 125 van 23.5.1996, blz. 35). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/16/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 105 van 3.5.2000, blz. 36).

(9) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 24.

(10) PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32.

(11) PB L 170 van 3.8.1970, blz. 1.

(12) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10.

(13) Twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn.

(14) 20 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn.

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

1. Op 21 maart 2000 heeft de Commissie een op artikel 152, lid 4, van het Verdrag gebaseerd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad ingediend houdende wijziging van Richtlijn 95/53/EG van de Raad tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding, en van Richtlijn 1999/29/EG van de Raad inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding.

2. Het Europees Parlement heeft op 4 oktober 2000 een eerste advies uitgebracht. Het Economisch en Sociaal Comité heeft zijn advies uitgebracht op 20 september 2000. Het Comité van de Regio's is naar behoren geraadpleegd, maar heeft geen advies uitgebracht.

3. Tijdens zijn zitting van 12 februari 2001 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag.

II. DOEL

De ontwerp-richtlijn beoogt de doeltreffendheid te verbeteren van de controles die worden uitgevoerd om de toepassing van de wetgeving inzake de veiligheid van voor diervoeding bestemde producten te controleren.

Het ontwerp voorziet meer bepaald in het volgende:

- elke lidstaat werkt een operationeel rampenplan uit waarin de maatregelen worden beschreven die moeten worden genomen wanneer een ernstig risico voor de gezondheid wordt ontdekt;

- een vrijwaringsclausule stelt de Commissie in staat om in een vroeg stadium beschermingsmaatregelen te nemen;

- op communautair niveau wordt een informatiesysteem opgezet over de risico's verbonden aan diervoeding.

III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

A. ALGEMENE OPMERKINGEN

De Raad bevestigt de doelstellingen die door de Commissie zijn voorgesteld en door het Parlement zijn onderschreven; bij het opstellen van zijn gemeenschappelijk standpunt achtte hij het desalniettemin nodig het richtlijnvoorstel op een aantal punten te wijzigen.

Met die wijzigingen wilde de Raad vooral:

- de reikwijdte van sommige bepalingen, met name inzake urgente vrijwaringsmaatregelen en het informatiesysteem, verduidelijken;

- de formulering van de richtlijn nauwkeuriger maken, zodat in juridisch opzicht meer helderheid wordt verkregen;

- zorgen voor samenhang tussen de verschillende wetteksten op het gebied van diervoeding.

Verder heeft de Raad de titel van de richtlijn aangevuld met een verwijzing naar de Richtlijnen 70/524/EEG en 96/25/EG. Omwille van de juridische samenhang achtte de Raad het namelijk nodig de nieuwe definitie van het in het verkeer brengen van voor diervoeding bestemde producten van Richtlijn 95/53/EG ook in de twee andere richtlijnen op te nemen.

B. SPECIFIEKE OPMERKINGEN

1. Belangrijkste wijzigingen van het Commissievoorstel

a) Operationele rampenplannen die de lidstaten hebben opgesteld om het hoofd te bieden aan noodsituaties (artikel 1, punt 2)

De Raad heeft de formulering van het door de Commissie voorgestelde artikel 4 bis aangepast om de verdeling van taken en verantwoordelijkheden tussen de Commissie en de lidstaten wat betreft het opstellen van de rampenplannen van de lidstaten te verduidelijken, en om zich ervan te vergewissen dat die plannen qua doeltreffendheid gelijkwaardige garanties bieden.

b) Controles op de plaats van bestemming (artikel 1, punt 3)

Ter verbetering van de doeltreffendheid van de steekproefcontroles die de lidstaten op de plaats van bestemming van de producten kunnen verrichten om na te gaan of deze aan de communautaire bepalingen op het gebied van diervoeding voldoen, heeft de Raad artikel 12, lid 1, van Richtlijn 95/53/EG aangevuld, met de bedoeling de lidstaten de mogelijkheid te bieden de marktdeelnemers te verzoeken hun te melden dat voor controle in aanmerking komende producten op hun grondgebied aankomen.

De Raad is echter van oordeel dat de toepassing van die bepaling tot geen enkele vorm van kwantitatieve beperkingen mag leiden en evenmin de normale handelsbetrekkingen in gevaar mag brengen. In dit verband acht de Raad het nodig dat de lidstaten in het kader van het Permanent Comité voor veevoeders worden ingelicht indien van die mogelijkheid gebruik wordt gemaakt.

c) Vrijwaringsclausule (artikel 1, punt 4)

Artikel 15 bis van het gemeenschappelijk standpunt biedt de Commissie de mogelijkheid de nodige voorzorgsmaatregelen te nemen indien zich in een lidstaat een aan voor gebruik in diervoeding bestemde producten toe te schrijven ernstig risico voor de gezondheid voordoet, dat niet voldoende door de betrokken lidstaat kan worden beheerst. De Raad heeft dit artikel echter aangepast zodat het beter strookt met soortgelijke bepalingen van Richtlijn 2000/77/EG van 14 december 2000 inzake producten van derde landen.

Om dergelijke maatregelen te nemen is in de volgende twee procedures voorzien:

- de procedure van artikel 23 van Richtlijn 95/53/EG, waarbij het Permanent Comité voor veevoeders wordt ingeschakeld;

- de spoedprocedure, op grond waarvan de Commissie voorlopige maatregelen kan aannemen na de betrokken lidstaten eenvoudigweg te hebben geraadpleegd en de overige lidstaten daarvan in kennis te hebben gesteld. Binnen tien dagen wendt de Commissie zich vervolgens tot het permanent comité met het oog op verlenging, wijziging of intrekking van de genomen maatregelen.

d) Informatiesysteem met betrekking tot aan diervoeders verbonden gevaren (artikel 1, punt 5)

De Raad achtte het nodig het voorgestelde informatiesysteem grondig te wijzigen, met als doel een snelle en doeltreffende uitwisseling van de te verstrekken informatie; de desbetreffende bepalingen werden daarbij over drie aparte artikelen verdeeld (artikelen 16 bis, 16 ter en 16 quater).

In artikel 16 bis heeft de Raad in de eerste plaats de werkingssfeer van het informatiesysteem uitgebreid tot partijen uit derde landen ingevoerde producten, omdat het systeem zijns inziens niet volledig zou zijn indien het beperkt blijft tot de in de Gemeenschap in het verkeer gebrachte producten.

Verder heeft de Raad in genoemd artikel laten preciseren onder welke omstandigheden in het kader van dat systeem de verplichting ontstaat om informatie te verstrekken, alsmede voor wie die verplichting geldt.

Voorts heeft de Raad de beroepsbeoefenaars die toezicht houden op de veehouderijen willen opnemen in de groep van personen die de vereiste informatie dienen te verstrekken, zulks onverminderd de geheimhoudingsplicht waaraan eerstgenoemden op grond van de nationale wetgeving zijn onderworpen.

In artikel 16 ter heeft de Raad, met een aantal verduidelijkingen, de hoofdlijnen overgenomen van de door de Commissie voorgestelde bepalingen met betrekking tot de te nemen maatregelen ingeval een partij voor diervoeding bestemde producten een ernstig risico oplevert voor de gezondheid of voor het milieu.

In artikel 16 quater worden de maatregelen beschreven die moeten worden genomen indien een product niet voldoet aan de regelgeving op het gebied van diervoeding.

e) Jaarverslagen van de lidstaten over de uitvoering van hun controleprogramma's en algemeen verslag van de Commissie (artikel 1, punt 7)

Met betrekking tot de inhoud van deze jaarverslagen wordt in het gemeenschappelijk standpunt verwezen naar een overeenkomstig de procedure van artikel 23 van Richtlijn 95/53/EG op te stellen model. Wat het algemeen jaarverslag van de Commissie over de resultaten van de op communautair niveau uitgevoerde controles betreft, heeft de Raad de thans geldende tekst afgerond: het verslag zal ook worden toegezonden aan het Europees Parlement.

2. Standpunt van de Raad inzake de amendementen van het Europees Parlement

De Raad schaart zich achter het standpunt van de Commissie; hij neemt in zijn gemeenschappelijk standpunt de amendementen nrs. 2, 7, 17, 18, 19, 21, 23 en 25 van het Parlement gedeeltelijk of in beginsel over, terwijl de amendementen nrs. 5, 14 en 22 niet in aanmerking zijn genomen.

De Raad heeft de overige amendementen niet overgenomen en zich daarbij door de volgende overwegingen laten leiden:

- de wijzigingen van het richtlijnvoorstel maken de amendementen nrs. 1, 3 en 26 overbodig;

- de richtlijn inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding bevat reeds een lijst van verontreinigende stoffen van biologische of chemische oorsprong; het is dus niet nodig daar nogmaals naar te verwijzen, zoals in amendement nr. 4 wordt voorgesteld;

- het werd niet nodig geacht te verduidelijken dat de informatieverplichting in het kader van het informatiesysteem niet moet worden beschouwd als een aansporing tot verklikking, zoals voorgesteld in amendement nr. 6, aangezien deze verplichting alleen geldt voor beroepsbeoefenaars, en niet voor het grote publiek;

- de amendementen nrs. 8, 11, 12 en 13 zijn hoofdzakelijk van taalkundige of redactionele aard en werden niet onontbeerlijk geacht voor het gemeenschappelijk standpunt;

- amendement nr. 10 houdt geen rekening met de basisbeginselen van de interne markt, die inhouden dat de controles normaliter worden uitgevoerd in het land van herkomst van de producten, en slechts in uitzonderlijke gevallen op de plaats van bestemming of onderweg;

- de amendementen nrs. 15, 16 en 20 strekken ertoe aanvullende garanties te bieden ten opzichte van de teksten die zij beogen te wijzigen, en worden - gelet op de door de Raad aangebrachte wijzigingen - niet langer nodig geacht.