[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 21.1.2009

COM(2009) 11 definitief

2009/0005 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten van de Gemeenschap en tot intrekking van Richtlijn 2002/6/EG

{SEC(2009) 46} {SEC(2008) 47}

TOELICHTING

1. Achtergrond van het voorstel |

110 | Motivering en doel van het voorstel Dit voorstel voor een richtlijn betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten van de Gemeenschap draagt bij tot de verwezenlijking van een Europese maritieme vervoersruimte zonder grenzen, zoals beschreven in de Mededeling van de Commissie COM(2009) 10, die samen met dit voorstel is goedgekeurd. Met de Europese maritieme vervoersruimte wordt de afschaffing of vereenvoudiging beoogd van de controles van documenten en van de fysieke controle van goederen en schepen die tussen de EU-havens opereren. Dit voorstel is bedoeld ter vervanging van Richtlijn 2002/6/EG[1] van het Europees Parlement en de Raad van 18 februari 2002 en moet tegemoet komen aan de volgende behoeften: 1. Herziening van het FAL-Verdrag en samenhang met de andere communautaire wetgeving Het FAL-Verdrag van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) beoogt de bevordering en harmonisering op wereldniveau van de administratieve formaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens. Het verdrag is goedgekeurd op 9 april 1965 en is op 5 maart 1967 in werking getreden. Verschillende lidstaten van de Europese Unie hebben dit verdrag sedert de inwerkingtreding ervan ondertekend en geratificeerd. Op 18 februari 2002 heeft de Europese Unie Richtlijn 2002/6/EG vastgesteld op grond waarvan de lidstaten een reeks in het kader van het FAL-Verdrag gestandaardiseerde formulieren dienen te gebruiken. Sinds 2002 is de communautaire wetgeving aangevuld met regelgeving inzake veiligheid en beveiliging. Het gaat om bepaalde formaliteiten die vereist zijn bij de basisrichtlijnen of de wijzigingen van Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 ("havenstaatcontrole"), Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart, Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten, waarbij formaliteiten worden opgelegd op hun respectieve domeinen, en Verordening (EG) nr. 562/2006 (Schengengrenscode). Het FAL-Verdrag werd herzien tijdens de 32e vergadering van het FAL-comité van de IMO in juli 2005 teneinde het aantal opgenomen formaliteiten uit te breiden. Bij de herziening van het FAL-Verdrag in juli 2005 werd een rubriek toegevoegd aan de algemene melding (formulier 1) betreffende de afvalverwerking. Voor afvalstoffen en residuen aan boord dient in de Europese havens een verklaring te worden opgesteld, overeenkomstig de eisen van Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen. Derhalve moet het verband tussen deze twee wetgevingen verduidelijkt worden. De evolutie van de communautaire wetgeving en van het FAL-Verdrag zorgt voor een toenemende administratieve complexiteit van het zeevervoer, die vereenvoudigd moet worden zonder evenwel de maritieme beveiliging, de maritieme veiligheid en de milieubescherming in het gedrang te brengen. In ieder geval zullen de delegaties van de lidstaten van de Europese Unie zich tijdens de vergaderingen van het FAL-comité moeten inspannen om de formulieren van het FAL-Verdrag en de bij de bestaande communautaire wetgevingen vereiste formulieren op elkaar af te stemmen. Bij de herziening van het FAL-Verdrag van juli 2005 werden wijzigingen aangebracht in de algemene melding van de IMO, de melding van de scheepsgoederen, de melding van de bezittingen en goederen van de bemanningsleden, de bemanningslijst en de passagierslijst, alsmede de desbetreffende normen en aanbevolen praktijken. De Europese Commissie is van mening dat, in afwachting van de inwerkingtreding van deze richtlijn, het parallel gebruik van de door de IMO op basis van het in juli 2005 gewijzigde IMO-Verdrag opgestelde formulieren, door de bevoegde instanties in de havens als conform moet worden beschouwd met de geldende voorschriften van Richtlijn 2002/6/EG. 2. Nieuw formulier voor veiligheidsinlichtingen voorafgaande aan het aandoen van een haven van een lidstaat Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten bepaalt dat de bevoegde zeeveiligheidsinstanties van de lidstaten om inlichtingen dienen te verzoeken wanneer wordt aangekondigd dat een schip voornemens is om een haven op zijn grondgebied aan te doen. De Europese Commissie heeft aan het overeenkomstig de richtlijn opgerichte zeeveiligheidscomité ("MARSEC-comité") een ontwerpformulier voorgelegd om de verzoeken om inlichtingen te harmoniseren. Het comité heeft dit model van geharmoniseerd inlichtingenformulier goedgekeurd tijdens haar vijfde vergadering van 20 maart 2005, en heeft opgemerkt dat de lidstaten geval per geval aanvullende (of minder) informatie zullen kunnen vragen. Omdat de Commissie van mening is dat de veiligheidsinformatie moet worden meegedeeld via een op internationaal niveau door het FAL-comité van de IMO goedgekeurde geharmoniseerde fiche, heeft zij zich voorgenomen deze fiche te laten goedkeuren door dit comité, waar de technische besprekingen nog altijd aan de gang zijn, omdat de vergaderingen van het comité sterk gespreid zijn in de tijd. In afwachting van de goedkeuring van een dergelijk geharmoniseerd formulier op internationaal niveau stelt de Commissie voor om voorlopig het door het MARSEC-comité goedgekeurde model te gebruiken, als opgenomen in bijlage III van dit voorstel. De Commissie zal met de steun van dit comité, zodra het FAL-comité het heeft goedgekeurd, het internationale geharmoniseerde formulier kunnen invoeren als enige basis voor de verzoeken om veiligheidsinlichtingen door de lidstaten, overeenkomstig de geplande wijzigingsprocedure van de bijlagen bij artikel 9 van het voorstel voor een richtlijn. 3. Ontoereikende informatisering en groot aantal instanties in de havens In meer dan de helft van de havens wordt vandaag nog steeds een fax gebruikt voor de uitwisseling van informatie, terwijl slechts in een paar grote havens of lidstaten elektronische gegevensuitwisselingssystemen worden gebruikt, hoewel die door alle actoren van de havengemeenschap kunnen worden gebruikt. Het resultaat is een toename van steeds terugkerende taken en een potentiële bron van vertraging en fouten, die kunnen worden vermeden door de algemene invoering van het gebruik van elektronische systemen voor gegevensoverdracht. Bij Beschikking 70/2008/EG betreffende een papierloze omgeving voor douane en bedrijfsleven hebben het Parlement en de Raad reeds de te volgen weg aangegeven en een tijdschema bepaald voor de overdracht van de noodzakelijke gegevens voor de douaneverrichtingen. Het is van belang dat de voor de operatoren toegankelijke systemen voor formaliteiten met betrekking tot meldingen, anders dan douanemeldingen, zich snel en op een met de douanesystemen samenhangende manier ontwikkelen. 4. Verschillen in de toepassing van Richtlijn 2002/6/EG Een studie van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid in veertig havens heeft aangetoond dat Richtlijn 2002/6/EG in het algemeen weliswaar goed door de lidstaten wordt toegepast, maar nog niet in alle gevallen voor de beoogde vereenvoudiging heeft gezorgd. De formulieren worden soms door verschillende autoriteiten gevraagd of de eerder gevraagde informatie werd niet altijd gewist. Bij Richtlijn 2002/6/EG worden dus aanvullende formaliteiten ingevoerd voor de formaliteiten die moeten worden vervangen. Bovendien blijven bepaalde havens formulieren gebruiken die in de nationale taal zijn opgesteld en soms aanvullende rubrieken bevatten. |

120 | Algemene context In haar mededeling van 13 juli 2006 aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over het tussentijds onderzoek van het Programma voor de bevordering van de korte vaart heeft de Commissie, als antwoord op de reacties van de lidstaten en de industrie, bevestigd dat het gebruik van de FAL-formulieren een belangrijke rol speelt bij de bevordering van de korte vaart en heeft zij aangekondigd de formulieren te zullen actualiseren om ze in overeenstemming te brengen met de recente beslissingen van de IMO. |

130 | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Richtlĳn 2002/6/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten van de Gemeenschap heeft ten doel de administratieve formaliteiten en documenten te vereenvoudigen en te harmoniseren door eenvormige procedures op te stellen, gebaseerd op de formulieren van het FAL-Verdrag van de Internationale Maritieme Organisatie. |

140 | Samenhang met andere beleidsgebieden van de EU Dit voorstel draagt bij tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Lissabonagenda, in die zin dat het toegespitst is op de vereenvoudiging van de administratieve procedures en het gebruik van informatie- en communicatietechnologie met het oog op meer doeltreffendheid. |

2. Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling |

Raadpleging van belanghebbende partijen |

211 | De belanghebbende partijen werden geraadpleegd via het internet, door het voorleggen van de voorbereidende werkzaamheden aan forums en nationale deskundigengroepen en via twee gespecialiseerde seminars. |

212 | Via deze raadpleging konden de meningen van de verschillende betrokken partijen, zowel publieke als private, worden vergaard. De bijdragen hebben aangetoond dat er een vrij brede consensus bestaat over de nagestreefde vereenvoudiging. In de technische bepalingen van de twee wetgevingsvoorstellen werd rekening gehouden met de talrijke specifieke opmerkingen. |

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

221 | De Commissie heeft een beroep gedaan op externe deskundigheid voor de evaluatie van de kosteneffectiviteit van het voorstel. |

222 | De consultant heeft de kosten en baten van de beschikbare opties om het doel van administratieve vereenvoudiging te bereiken, geëvalueerd aan de hand van een bibliografische studie en interviews in havens die representatief zijn voor het geheel van de Europese havens. |

223 | De belangrijkste geraadpleegden zijn de leden van de Organisatie van de zeehavens van de Europese Gemeenschap (ESPO), van de reders (ECSA) en van vertegenwoordigers van de betrokken overheidsdiensten (douane- en haveninstanties). |

225 | De raadpleging heeft geen risico’s in verband met het voorstel aan het licht gebracht. |

226 | Een samenvatting van de antwoorden op de raadpleging is te vinden op "Europa", de website van de Commissie. |

230 | Effectbeoordeling De volgende opties werden tijdens de effectbeoordeling onderzocht: Optie A: er wordt geen enkele maatregel op communautair niveau genomen; Optie B: aangezien de controles die worden uitgevoerd op goederen die binnen de interne markt circuleren, het gevolg zijn van verschillende wetgevingen, kan elke controle geval per geval het voorwerp uitmaken van een vereenvoudiging; Optie C: een reeks samenhangende maatregelen om de administratieve belemmeringen voor het vrij verkeer van communautaire of daarmee gelijkgestelde goederen tussen Europese havens weg te werken. |

231 | Het verslag van de effectbeoordeling is een openbaar document en kan worden geraadpleegd op "Europa", de website van de Commissie. |

3. Juridische elementen van het voorstel |

305 | Samenvatting van de voorgestelde maatregelen Dit voorstel voor een richtlijn beoogt de vermindering van het aantal inlichtingen dat herhaaldelijk aan de verschillende haveninstanties moet worden verstrekt. Daartoe wordt er in het voorstel rekening mee gehouden dat de overdracht van de informatie als bedoeld in Richtlijn 95/21/EG, Richtlijn 2002/59/EG, Richtlijn 2000/59/EG, Verordening (EG) nr. 725/2004 en, indien nodig, de internationale IMO-code voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee, alle scheepvaartinformatie moet bevatten die de instanties nodig hebben bij aankomst in en/of vertrek uit een haven. Bepaalde delen van die informatie worden reeds elektronisch overgedragen door middel van het communautaire systeem voor de uitwisseling van maritieme gegevens (SafeSeaNet). De internationale regelgevingsinstanties, zoals de Internationale Maritieme Organisatie of de Werelddouaneorganisatie, hebben formaten ontwikkeld voor de elektronische overdracht van de FAL-formulieren. Via deze formulieren krijgen de haveninstanties voldoende inlichtingen over schepen die afkomstig zijn uit derde landen. De FAL-formulieren zijn niet vereist voor schepen die afkomstig zijn uit een haven van de Europese Unie. Alle in het kader van deze richtlijn vereiste informatie moet worden bezorgd aan een enkele bevoegde instantie die via elektronische weg door de lidstaat moet worden aangewezen, en dit zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 15 februari 2013, de datum van inwerkingtreding van de bepalingen van Beschikking 70/2008/EG betreffende een papierloze omgeving voor douane en bedrijfsleven. Dit voorstel omvat een concordantietabel voor de FAL-formulieren en de in het kader van de bovenvermelde wetgeving vereiste informatie, alsmede een nieuwe fiche met betrekking tot de maritieme veiligheid. Het voorstel voor een richtlijn bepaalt dat de lidstaten over een termijn van één jaar beschikken om de richtlijn om te zetten in nationale wetgeving. |

310 | Rechtsgrondslag Artikel 80, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. |

329 | Subsidiariteitsbeginsel Voor het wegnemen van de belemmeringen voor het vrij verkeer van over zee vervoerde goederen zijn procedures nodig, die resulteren uit de tenuitvoerlegging van communautaire besluiten en waaruit twee soorten formaliteiten volgen: formaliteiten die betrekking hebben op schepen en goederen die nodig zijn voor de exploitatie van het schip en formaliteiten die betrekking hebben op de vervoerde goederen. Deze formaliteiten maken het voorwerp uit van verschillende wetgevingsvoorstellen. |

331 | Evenredigheidsbeginsel Doordat prestatiedoelstellingen worden opgelegd, beschikken de lidstaten over een zekere marge en kunnen zij zelf de middelen bepalen om die doelstellingen te verwezenlijken. |

332 | De gekozen optie is die welke de beste globale kosteneffectiviteit biedt voor de betrokken partijen. |

Keuze van instrumenten |

342 | De ten uitvoer gelegde maatregel is een voorstel voor een richtlijn ter vervanging van de momenteel geldende Richtlijn 2002/6/EG. |

4. Gevolgen voor de begroting |

409 | Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting. |

5. Aanvullende informatie |

510 | Vereenvoudiging |

513 | De nationale instanties zullen minder controles moeten uitvoeren. Het gebruik van elektronische communicatiemiddelen zal een betere organisatie mogelijk maken van de controles die niet door het voorstel worden geregeld, en verhoogt tegelijk hun doeltreffendheid. |

514 | De voorstellen zullen leiden tot een aanzienlijke vermindering van de kosten en van de duur van de aanlopen en zullen positieve gevolgen voor het zeevervoer hebben, waardoor ze zullen bijdragen tot een beter evenwicht tussen de vervoerswijzen. |

570 | Nadere uitleg van het voorstel, per artikel In de artikelen en de bijlagen van het voorstel voor een richtlijn worden de volgende elementen vastgesteld: Artikel 1: bakent het onderwerp van de richtlijn af, met name de normalisering van de administratieve formaliteiten, administratieve vereenvoudiging en de elektronische overdracht van documenten; Artikel 2: preciseert het toepassingsgebied van de richtlijn, met name de administratieve formaliteiten die van toepassing zijn op schepen bij hun aankomst in en/of vertrek uit een haven van de Europese Unie; Artikel 3: bevat de definities die essentieel zijn voor de richtlijn; Artikel 4: vaststelling van een termijn van vierentwintig uur voor de overdracht van de vereiste inlichtingen via de administratieve procedures, afgestemd op de termijnen die zijn bepaald in Richtlijn 2002/59/EG en Verordening (EG) nr. 725/2004; Artikel 5: stelt de eventueel in het kader van de communautaire richtlijnen bepaalde inlichtingenoverdracht verplicht volgens de bepalingen van die richtlijnen. Wanneer geen enkele richtlijn van toepassing is, moeten de inlichtingen die volgens de bepalingen van het FAL-Verdrag zijn overgedragen, worden aanvaard; Artikel 6: bepaalt dat de lidstaten een enkele bevoegde instantie op nationaal niveau moeten aanwijzen voor het vergaren van de vereiste inlichtingen bij aankomst in en/of vertrek uit havens van de Europese Unie, met name de instantie die voor de tenuitvoerlegging van SafeSeaNet is aangewezen; Artikel 7: regelt het veralgemeend gebruik van systemen voor elektronische overdracht, zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 13 februari 2013, de datum als bepaald in Beschikking 70/2008/EG betreffende een papierloze omgeving voor douane en bedrijfsleven; Artikel 8: stelt schepen die opereren tussen havens binnen het douanegebied van de Europese Gemeenschap vrij van de overdracht van FAL-formulieren, voor zover voor de goederen een vermoeden van communautair statuut geldt; Artikel 9 en artikel 10: integreren van de geldende bepalingen inzake de comitéprocedure; Artikel 11: de modaliteiten bepalen voor de omzetting van de richtlijn door de lidstaten, die beschikken die over een termijn van één jaar vanaf de bekendmaking van de richtlijn; Artikel 12: intrekking van Richtlijn 2002/6/EG, één jaar na de bekendmaking van de richtlijn; Artikel 13: vastleggen van de datum van inwerkingtreding van de richtlijn, met name twintig dagen na de bekendmaking ervan; Artikel 14: de richtlijn tot de lidstaten richten; Bijlage I: lijst van FAL-formulieren die door de Internationale Maritieme Organisatie zijn goedgekeurd; Bijlage II: de belangrijkste definities uit het FAL-Verdrag en de concordantie tussen de FAL-formulieren en de krachtens de bestaande communautaire wetgeving verstrekte formulieren; Bijlage III: een nieuwe fiche voor de maritieme veiligheid, in afwachting van de goedkeuring van een overeenkomstig formulier door de Internationale Maritieme Organisatie. |

2009/0005 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten van de Gemeenschap en tot intrekking van Richtlijn 2002/6/EG (Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie[2],

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[3],

Gezien het advies van het Comité van de Regio's[4],

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag[5],

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Richtlijn 2002/6/EG[6] zijn de lidstaten gehouden bepaalde genormaliseerde formulieren (hierna "FAL-formulieren" genoemd) te aanvaarden om de handel te bevorderen, als bepaald in het Verdrag van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) inzake het vergemakkelijken van het internationale verkeer ter zee (hierna het "FAL-Verdrag" genoemd).

(2) De overdracht van informatie bij aankomst in en/of vertrek uit havens, als vereist bij Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord[7], Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen[8], Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad[9], Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten[10], Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode)[11] en, indien van toepassing, de internationale code voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee, als in 1960 door de IMO goedgekeurd, inclusief de wijzigingen daarvan, omvat de inlichtingen die via de FAL-formulieren zijn vereist. Deze formulieren zijn niet vereist indien deze inlichtingen al beschikbaar zijn.

(3) De elektronische gegevensoverdrachtsystemen moeten zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 15 februari 2013 worden gebruikt voor alle meldingsformaliteiten.

(4) De nationale en communautaire SafeSeaNet-systemen moeten de ontvangst, de uitwisseling en de verspreiding van de informatie met betrekking tot maritieme activiteiten tussen de informatiesystemen van de lidstaten bevorderen.

(5) De in de FAL-formulieren vereiste inlichtingen worden regelmatig geactualiseerd. De onderhavige richtlijn moet derhalve betrekking hebben op de geldende versie van deze formulieren. Niettemin moet het gebruik van de formulieren die voortvloeien uit de toepassing van de communautaire wetgeving desgevallend voorrang krijgen, totdat de formulieren van het FAL-Verdrag op voorstel van de contractsluitende EU-lidstaten worden aangepast om er de desbetreffende inlichtingen in op te nemen.

(6) Schepen die opereren tussen havens binnen het douanegebied van de Europese Gemeenschap moeten worden vrijgesteld van het indienen van de FAL-formulieren betreffende de goederen, wanneer deze schepen niet afkomstig zijn uit een haven buiten dit gebied of uit een vrije zone die onderworpen is aan de controleprocedure type I in de zin van de douanewetgeving, er niet aanmeren of er niet naar terugkeren. De vrijstelling is mogelijk indien de door deze schepen vervoerde goederen een vermoeden van communautair statuut genieten als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek[12].

(7) Er moet een nieuw formulier worden ingevoerd teneinde de in de voorafgaande veiligheidsverklaring als bepaald in Verordening (EG) nr. 725/2004 vereiste informatie te harmoniseren.

(8) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden[13].

(9) De Commissie moet worden gemachtigd om de bijlagen van deze richtlijn te wijzigen, voor zover de wijzigingen niet tot gevolg hebben dat het toepassingsgebied van de richtlijn wordt uitgebreid. Aangezien het gaat om maatregelen van algemene strekking tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn en tot aanvulling van deze richtlijn met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten deze maatregelen worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG.

(10) Daar de doelstellingen van het voorgestelde optreden, namelijk het vergemakkelijken van het vervoer ter zee, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(11) De in deze richtlijn bepaalde maatregelen dragen bij tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Lissabonagenda.

(12) Ter wille van de duidelijkheid dient Richtlijn 2002/6/EG door deze richtlijn te worden vervangen,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1 Voorwerp

Deze richtlijn heeft tot doel de vereenvoudiging van de administratieve procedures die van toepassing zijn op het zeevervoer bij aankomst in of vertrek uit de havens van de lidstaten van de Gemeenschap, door de algemene invoering van de elektronische informatieoverdracht en door de rationalisering van de meldingsformaliteiten.

Artikel 2 Toepassingsgebied

De onderhavige richtlijn is van toepassing op de meldingsformaliteiten voor schepen bij aankomst in of vertrek uit de havens van de lidstaten van de Gemeenschap.

Artikel 3 Definities

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

a) "meldingsformaliteiten": de inlichtingen die overeenkomstig de in een lidstaat geldende wetgeving voor administratieve en procedurele doeleinden moeten worden verstrekt wanneer een schip in een haven van deze lidstaat aankomt of eruit vertrekt;

b) "FAL-Verdrag": het verdrag van de IMO inzake het vergemakkelijken van het internationale verkeer ter zee, goedgekeurd op 9 april 1965, als gewijzigd;

c) "FAL-formulieren": de genormaliseerde formulieren als bepaald bij het FAL-Verdrag en als omschreven in bijlage I bij deze richtlijn;

d) "zeeschip": zeegaand vaartuig, ongeacht het type, dat in het mariene milieu wordt geëxploiteerd;

e) "SafeSeaNet": het systeem voor de uitwisseling van maritieme informatie van de Gemeenschap, dat door de Commissie in samenwerking met de lidstaten is ontwikkeld ter uitvoering van de communautaire wetgeving.

Artikel 4 Aanmelding vóór het binnenlopen van havens van de lidstaten

Vóór het schip een haven van een lidstaat binnenloopt, dient de kapitein of een door de exploitant van het schip gemachtigd persoon de vereiste inlichtingen in het kader van de meldingsformaliteiten te verstrekken aan de door deze lidstaat aangewezen bevoegde instantie:

a) minstens vierentwintig uur van tevoren, of

b) uiterlijk wanneer het schip de vorige haven verlaat, indien de reisduur minder dan vierentwintig uur bedraagt, of

c) zodra de aanloophaven bekend is, indien zij nog niet bekend zou zijn of tijdens de reis wordt gewijzigd.

In afwachting van de goedkeuring van een internationaal geharmoniseerd formulier worden de in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 725/2004 vereiste inlichtingen verstrekt via het in bijlage III van deze richtlijn vastgestelde formulier.

Artikel 5 Aanvaarding van FAL-formulieren

Wanneer de bij een communautair wetgevingsbesluit vereiste inlichtingen worden verstrekt via een FAL-formulier, dienen de lidstaten de in toepassing van deze besluiten verstrekte inlichtingen als voldoende te beschouwen.

Wanneer de op het FAL-formulier verstrekte inlichtingen niet vereist zijn bij een communautair wetgevingsbesluit, gaan de lidstaten ervan uit dat aan de in artikel 2 bedoelde meldingsformaliteiten op voldoende wijze is voldaan, op voorwaarde dat deze inlichtingen in overeenstemming zijn met de bepalingen van het geldende FAL-Verdrag.

De inlichtingen worden geacht daarmee in overeenstemming te zijn als zij voortvloeien uit de toepassing van de in het FAL-Verdrag opgenomen definities, als genoemd in bijlage II en als zij worden verstrekt door middel van FAL-formulieren als genoemd in bijlage I en volgens de in het FAL-Verdrag bepaalde modaliteiten. De FAL-formulieren moeten worden ingevuld overeenkomstig de taalvoorschriften van de Internationale Maritieme Organisatie.

Artikel 6 Bevoegde instantie

De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de in het kader van deze richtlijn ontvangen inlichtingen beschikbaar zijn in hun nationale SafeSeaNet-systeem en overeenkomstig Richtlijn 2002/59/EG via dat systeem ter beschikking worden gesteld van de andere lidstaten onder de verantwoordelijkheid van de door de lidstaat van de haven aangeduide bevoegde instantie.

Artikel 7 Elektronische verzending van documenten

De lidstaten voeren uiterlijk bij de inwerkingtreding van deze richtlijn de nodige studies en werkzaamheden uit om het gebruik mogelijk te maken van elektronische middelen voor het verzenden van de nodige gegevens met betrekking tot de administratieve formaliteiten, en dit zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 15 februari 2013.

Deze middelen moeten interoperabel, toegankelijk en verenigbaar zijn met het overeenkomstig Richtlijn 2002/59/EG ingestelde SafeSeaNet-systeem en met de bij Beschikking 70/2008/EG[14] ingevoerde informaticasystemen, zodat elke inlichting slechts één keer wordt geregistreerd. De lidstaten raadplegen de bedrijfswereld en stellen de Commissie in kennis van de vooruitgang die volgens de in dit besluit bepaalde modaliteiten wordt geboekt.

Artikel 8 Vrijstellingen

Schepen die vallen onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/59/EG en die opereren tussen havens binnen het douanegebied van de Europese Gemeenschap, niet afkomstig zijn uit een haven buiten dit gebied of uit een vrije zone die onderworpen is aan de controleprocedure type I in de zin van de douanewetgeving, er niet aanmeren of er niet naar terugkeren, worden vrijgesteld van het indienen van de FAL-formulieren, onverminderd de toepasselijke communautaire wetgeving.

Artikel 9 Wijzigingsprocedure

De Commissie kan maatregelen nemen om de bijlagen bij deze richtlijn te wijzigen, voor zover de wijzigingen niet tot gevolg hebben dat het toepassingsgebied van de richtlijn wordt uitgebreid. Deze maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen, worden vastgesteld volgens de in artikel 10, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

Artikel 10 Comitologie

1. Voor de goedkeuring van de maatregelen betreffende de maritieme veiligheid en inzonderheid de maatregelen die bedoeld zijn om de bijlagen bij deze richtlijn te wijzigen, wordt de Commissie bijgestaan door het bij artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad[15] ingestelde comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen.

Voor de goedkeuring van de maatregelen betreffende de maritieme beveiliging en inzonderheid de maatregelen die bedoeld zijn om bijlage III bij deze richtlijn te wijzigen, wordt de Commissie bijgestaan door het bij artikel 11 van Verordening (EG) nr. 725/2004 ingestelde comité voor maritieme beveiliging (MARSEC).

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

Artikel 11 Omzetting

1. De lidstaten dienen uiterlijk [ twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn ] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld in kennis van de tekst van die bepalingen en van een concordantietabel tussen die bepalingen en deze richtlijn.

Zij passen die bepalingen toe vanaf [ twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn ].

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 12

Richtlijn 2002/6/EG wordt ingetrokken met ingang van [ twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn ]. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn.

Artikel 13

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Artikel 14

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitter De Voorzitter

BIJLAGE I

Lijst van meldingsformaliteiten en inlichtingen als bedoeld in artikel 2 waaraan schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de Gemeenschap moeten voldoen

1. FAL-formulier nr. 1, algemene melding

De algemene verklaring is het bij aankomst en vertrek over te leggen basisdocument dat de door de autoriteiten van een lidstaat gevraagde gegevens over het schip bevat.

2. FAL-formulier nr. 2, melding van de lading

De melding van de lading is het bij aankomst en vertrek over te leggen basisdocument dat de door de overheden gevraagde gegevens over de lading bevat. Niettemin kunnen aanvullend inlichtingen over gevaarlijke ladingen worden gevraagd.

3. FAL-formulier nr. 3, melding van de scheepsvoorraden

De scheepsvoorradenaangifte is het bij aankomst en vertrek over te leggen basisdocument dat de door de autoriteiten van een lidstaat gevraagde gegevens over de scheepsvoorraden bevat.

4. FAL-formulier nr. 4, melding van de bezittingen en goederen van de bemanningsleden

De verklaring over de bezittingen en goederen van de bemanningsleden is het bij aankomst en vertrek over te leggen basisdocument dat de door de autoriteiten van een lidstaat gevraagde gegevens over de bezittingen en goederen van de bemanningsleden bevat. Deze verklaring is niet vereist bij vertrek.

5. FAL-formulier nr. 5, bemanningslijst

De bemanningslijst is het door de autoriteiten van een lidstaat gevraagde basisdocument dat gegevens bevat over het aantal bemanningsleden en de samenstelling van de bemanning bij aankomst en vertrek van het schip.

Wanneer de autoriteiten bij het vertrek van het schip informatie over de bemanning vragen, wordt het bij aankomst overgelegde exemplaar van de bemanningslijst geaccepteerd, indien het nogmaals wordt ondertekend door de kapitein of een naar behoren door hem gemachtigd officier, en daarop aantekening wordt gedaan van elke wijziging in het aantal bemanningsleden of de samenstelling van de bemanning, dan wel wordt bevestigd dat tijdens het verblijf van het schip in de haven geen wijziging heeft plaatsgevonden.

6. FAL-formulier nr. 6, passagierslijst

Voor schepen die zijn gecertificeerd voor het vervoer van ten hoogste 12 passagiers, is de passagierslijst het door de autoriteiten van een lidstaat gevraagde basisdocument dat informatie bevat over de passagiers bij aankomst en vertrek van het schip.

7. FAL-formulier nr. 7, gevaarlijkegoederenmanifest

Het gevaarlijkegoederenmanifest is het basisdocument dat de autoriteiten van een lidstaat inlichtingen betreffende gevaarlijke goederen verschaft. In het geval van multimodaal vervoer mag dit document worden vervangen door het kaderformulier voor multimodaal vervoer van gevaarlijke goederen van de IMDG-code, dat als aanhangsel bij het FAL-Verdrag van de IMO is gevoegd.

8. Formulier voor veiligheidsinlichtingen voorafgaande aan het aandoen van een haven van een lidstaat

Het formulier voor veiligheidsinlichtingen voorafgaande aan het aandoen van een haven van een lidstaat is het basisdocument dat de veiligheidsinstanties van een lidstaat de vereiste inlichtingen verschaft op het gebied van de veiligheid en tegemoet komt aan de eisen van SOLAS-voorschrift XI-2/9 en Verordening (EG) nr. 725/2004.

9. Maritieme gezondheidsverklaring

De maritieme gezondheidsverklaring is het door de autoriteiten van een lidstaat gevraagde basisdocument dat gegevens bevat over de gezondheidstoestand aan boord van het schip tijdens de reis en bij aankomst in de haven.

De onderstaande concordantietabel omvat de overeenstemming tussen de formulieren van het FAL-Verdrag en de eventuele formaliteiten die vereist zijn bij de Europese richtlijnen die geacht worden over hetzelfde onderwerp te handelen:

Concordantietabel

Formulieren van het FAL-Verdrag van de IMO | Specifieke communautaire of internationale wetgeving die soortgelijke informatie bevat |

Algemene melding IMO (FAL-formulier nr. 1) | Aanmelding vóór het binnenlopen van havens van de lidstaten (artikel 4 van Richtlijn 2002/59/EG) |

Bemanningslijst IMO (FAL-formulier nr. 5) en passagierslijst IMO (FAL-formulier nr. 6) | Grenscontrole op personen (artikel 7 van Verordening (EG) nr. 562/2006) |

Gevaarlijkegoederenmanifest IMO (FAL-formulier nr. 7) Kaderformulier voor multimodaal vervoer van gevaarlijke goederen van de IMDG-code | Aanmelding van gevaarlijke of verontreinigende stoffen aan boord (artikel 13 van Richtlijn 2002/59/EG) Aangifte van gevaarlijke goederen volgens hoofdstuk 5.4 van de IMDG-code |

Veiligheidsverklaring als bedoeld in bijlage III, in afwachting van de goedkeuring van een veiligheidsfiche door het FAL-comité | Verschaffing van veiligheidsinlichtingen voorafgaande aan het aandoen van een haven (artikel 6 van Verordening (EG) nr. 725/2004) |

Overeenkomstige bijlage van de algemene melding van de IMO | Maritieme gezondheidsverklaring |

Overeenkomstige rubriek van de algemene melding van de IMO | Aanmelding van scheepsafval (artikel 6 van Richtlijn 2000/59/EG) |

BIJLAGE II

Definities in het kader van de door deze richtlijn beoogde meldingsformaliteiten

1. "lading": alle goederen, voorwerpen en willekeurige artikelen die aan boord van een schip worden vervoerd, behalve post, scheepsvoorraad, reserveonderdelen, scheepswant en tuigage, bezittingen en goederen van de bemanningsleden en begeleide passagiersbagage;

2. "scheepsvoorraad": goederen voor gebruik aan boord, met inbegrip van verbruiksgoederen, voor de verkoop aan passagiers en bemanningsleden vervoerde goederen, brandstof en smeermiddelen, doch met uitzondering van scheepsuitrusting en reserveonderdelen;

3. "scheepsuitrusting": goederen, niet zijnde reserveonderdelen, die zich aan boord van het schip bevinden voor gebruik aan boord en verwijderbaar zijn, doch geen verbruiksgoederen, met inbegrip van toebehoren, zoals reddingsboten, reddingsmiddelen, meubilair, scheepstoestellen en soortgelijke voorwerpen;

4. "reserveonderdelen van het schip": voor reparatie- of vervangingsdoeleinden bestemde voorwerpen voor inbouw in het schip waarop zij worden vervoerd;

5. "bezittingen en goederen van de bemanning": kleding, voorwerpen voor dagelijks gebruik en andere zaken, waaronder eventueel geld, die aan de bemanningsleden toebehoren en zich aan boord bevinden;

6. "bemanningslid": een persoon die gedurende een reis daadwerkelijk aan boord taken verricht met betrekking tot de werking of het onderhoud van het schip, en die op de bemanningslijst staat;

7. "passagier": iedere persoon op een schip die geen bemanningslid is, alsmede kinderen jonger dan één jaar.

[1] Richtlijn 2002/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 februari 2002 betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten van de Gemeenschap (PB L 67 van 9.3.2002, blz. 31).

[2] PB C [...] van [...], blz. [...].

[3] PB C [...] van [...], blz. [...].

[4] PB C [...] van [...], blz. [...].

[5] PB C [...] van [...], blz. [...].

[6] PB L 67 van 9.3.2002, blz. 31.

[7] PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1.

[8] PB L 332 van 28.12.2000, blz. 81.

[9] PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.

[10] PB L 129 van 29.4.2004, blz. 6.

[11] PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.

[12] PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1.

[13] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

[14] PB L 23 van 26.1.2008, blz. 21.

[15] PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1.