EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 3.5.2011 
SEC(2011) 541 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING 
  
Begeleidend document bij 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE 
RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN  SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ 
VAN DE REGIO'S 
  
Onze levensverzekering, ons natuurlijk kapitaal: een EU-biodiversiteitsstrategie voor 
2020 
 
{COM(2011) 244 definitief} 
{SEC(2011) 540 definitief} 
 
 
NL 1   NL 1. INLEIDING  
In maart 2010 heeft de Europese Raad een ambitieus nieuw hoofdstreefdoel voor 
biodiversiteit vastgesteld dat in de plaat s komt van het verstrijkende doel voor 2010. Het 
nieuwe hoofdstreefdoel houdt in  dat het biodiversiteitsverl ies en de achteruitgang van 
ecosysteemdiensten tegen 2020 tot staan worden  gebracht, dat de biodiversiteit en de 
ecosysteemdiensten, voor zover dat haalbaar is, worden hersteld en dat tegelijk de bijdrage 
van de EU aan het verhoeden van het were ldwijde biodiversiteitsve rlies wordt opgevoerd. 
Het huidige beleidskader voor biodi versiteit stelt de EU niet in  staat haar hoofdstreefdoel voor 
2020 te halen. De Raad heeft de Commissie d aarom verzocht een nieuwe strategie te 
ontwikkelen die zowel doelstellingen moet omvatten als noodzakelijke, haalbare en 
kosteneffectieve maatregelen en acties om d eze te verwezenlijken. De Raad heeft gevraagd 
dat de strategie de conclusies zou weergeven van de tiende bijeenkomst van de conferentie 
van de partijen bij het Verdrag inzake biologis che diversiteit (CDB Co P10), die plaatsvond in 
Nagoya (Japan) in oktober 2010, en zo snel moge lijk na die bijeenkomst zou worden voltooid. 
2. PROBLEEMSTELLING  
Uit de EU-biodiversiteitsrefere ntiesituatie van 2010 blijkt da t gemiddeld slechts 17 % van de 
beoordeelde habitats zich in een gunstige st aat van instandhouding bevindt en dat tot 25 % 
van de diersoorten in de EU met uitsterven bedreigd is. De meeste ecosysteemdiensten zijn 
niet meer in staat de optimale kwaliteit en kwantiteit te leveren van basisdiensten, zoals 
gewasbestuiving, schone lucht en water en de beheersing van overstrom ingen of erosie, die 
aan de basis van veel econ omische activiteiten liggen. 
De biodiversiteit van Europa blijf t ernstig bedreigd door de teloor gang van habitats als gevolg 
van veranderingen in het landgebruik en fragme ntatie, verontreinigi ng, overexploitatie/niet-
duurzaam gebruik van hulpbronnen, invasieve soor ten en klimaatverandering. De intensiteit 
van deze verschillende pressief actoren is constant of gaat in stijgende l ijn. Op mondiaal 
niveau is de situatie vergelijkbaar. Deze bedreigingen hebben indirecte oorzaken die 
bijvoorbeeld verband houden met demografisch e en culturele of le vensstijlkeuzes, met 
insufficiënties van de markt en met de structuur, omvang en groei van de economie. 
Deze achteruitgang en dit verlie s hebben aanmerkelijke ecologisc he, economische en sociale 
gevolgen binnen de EU en op wereldschaal. Het verlies van oeverhabitats bijvoorbeeld heeft 
een effect op de samenleving als geheel, door  verminderde overstromingsbeheersing, minder 
waterzuivering, verminderde recreatiemogelijkheden en minder koolstofopslag. Bepaalde bedrijfssectoren worden in het bijzonder getro ffen omdat zij afhankelijk zijn van biodiversiteit 
en ecosysteemdiensten, hetzij di rect of indirect. Biodiversiteits verlies heeft ook een weerslag 
op de werkgelegenheid aangezien  een op de zes banen in Eur opa op een of andere manier, 
direct of indirect, verband houdt met het milieu  en de biodiversiteit. Biodiversiteitsverlies 
beperkt ook de levering van verscheidene eco systeemdiensten die essentieel zijn voor de 
gezondheid van de bevolking, va n de voorziening van voedsel en  drinkbaar water tot schone 
lucht en geneesmiddelen. Bovendien weegt het zwaar op de territoriale samenhang van de 
EU, aangezien biodiversiteit en ecosystemen het sociale weefsel en de  identiteit van veel 
Europese regio's versterken. 
 
NL 2   NL In dit document worden acties voorgesteld op gebi eden waar de EU de meeste toegevoegde 
waarde en hefboomwerking heeft. Het is echter duidelijk dat, zonder parallelle actie op het 
niveau van de lidstaten, deze acties niet zullen volstaan om het streefdoel om het 
biodiversiteitsverlies tot staan te brengen, te verwezenlijken. Of het hoofdstreefdoel voor 
2020 wordt gehaald zal afhangen van een mix va n EU- en nationale, re gionale of lokale 
maatregelen, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel. Wellicht zullen de noodzakelijke acties variëren van lidstaat tot lidstaat en van regio tot regio. 
3. D
OELSTELLINGEN EN STREEFDOELEN  
Het EU-biodiversiteits streefdoel voor 2020 en de drie componenten ervan vormen de 
algemene doelstelling. Het hoofdstreefdoel voor 2020 halen wordt ook gezien als een 
tussenstap op weg naar de in de visie voor 205 0 vastgestelde doelstelling en als een manier 
om de verbintenis van de EU tot de mondi ale biodiversiteitsstreefdoelen voor 2020 na te 
komen. 
Er worden specifieke doelstellingen vastgestel d, rekening houdend met de  factoren die ertoe 
hebben geleid dat de EU haar streefdoel voor 2010 niet heeft gehaald en met de noodzaak om 
de tijdens de CoP10 van het CBD overeengekomen  mondiale biodiversiteitsstreefdoelen op te 
nemen. Uit een beoordeling van bestaand beleid en bestaande wetgeving van de EU blijkt dat twee van de directe oorzaken van biodive rsiteitsverlies – klimaatverandering en 
verontreiniging – geen grote beleidslacunes vormen. Met betrekking tot veranderingen in het 
landgebruik, overexploitatie/niet-duurzaam gebr uik van hulpbronnen, en invasieve uitheemse 
soorten bestaan er daarentegen aanzienlijk e lacunes. Daarom zijn drie specifieke 
doelstellingen erop gericht di e oorzaken aan te pakken. De  overige drie specifieke 
doelstellingen beantwoorden aan de oproep die in het kader van de visie voor 2050 en het 
hoofdstreefdoel voor 2020 wordt gedaan om biodive rsiteit en ecosysteemdiensten in de EU 
(zowel binnen het Natura 2000-netwerk van be schermde gebieden als daarbuiten) en op 
mondiaal niveau in stand te  houden en te verbeteren. 
Vervolgens zijn opties voor ope rationele doelen en verschille nde ambitieniveaus onderzocht 
op hun potentieel om ten opzichte van de refere ntiesituatie tegen 2020 zo veel mogelijk 
vooruitgang te boeken teneinde het overkoepele nde streefdoel en de algemene visie te 
realiseren. Er zijn zes operationele  streefdoelen vastgesteld (tabel 1). 
Algemene 
doelstellingen  Specifieke doelstellingen Operationele doelen  
Het verlies aan 
biodiversiteit en de 
achteruitgang van 
ecosysteemdiensten in de EU tegen 2020 
tot staan brengen De vogel- en de 
habitatrichtlijn 
volledig ten 
uitvoer leggen  D1 – De achteruitgang in de status va n alle onder natuurwetgeving van de 
EU vallende soorten en habitats tot staan brengen en een aanzienlijke en 
meetbare verbetering van hun status bereiken zodat vergeleken met huidige 
beoordelingen tegen 2020: (i) 100 % m eer habitatbeoordelingen en 50 % 
meer soortenbeoordelingen in het kader va n de habitatrichtlijn een verbeterde 
staat van instandhouding te zien geven; (ii) uit 50 % meer 
soortenbeoordelingen in het kader van de vogelrichtlijn een veilige of 
verbeterde staat van instandhouding blijkt.  
 
NL 3   NL De bijdrage van 
de land- en 
bosbouw aan de 
instandhouding en 
verbetering van de 
biodiversiteit 
verhogen*  D3a - Zorgen dat er tegen 2020 een zo groot mogelijke oppervlakte 
cultuurgrond met grasland, akkerbouw  en meerjarige teelten onder 
biodiversiteitsgere lateerde maatregelen in he t kader van het GLB valt, 
teneinde te zorgen voor biodivers iteitsbehoud en voor een meetbare 
verbetering ten opzichte van de EU-refe rentiesituatie van 2010 in de staat 
van instandhouding van soorten en ha bitats die afhangen of invloed 
ondervinden van de landbouw en in de voorziening van ecosysteemdiensten 
en aldus bij te dragen aan beter duurzaam beheer.  
D3b - Tegen 2020 zijn er bosbeheerplannen of gelijkwaardige instrumenten, 
in overeenstemming met duurzaam bosbeheer (SFM1) , voor alle bossen in 
overheidsbezit en voor bosgebieden va naf een bepaalde omvang** (door de 
lidstaten of de regio's vast te  stellen en mee te delen in hun 
plattelandsontwikkelingsprogramma's) waar voor financiering wordt verstrekt 
in het kader van het plattelandsbeleid va n de EU, teneinde te zorgen voor een 
meetbare verbetering (*) ten opzichte van de EU-refe rentiesituatie in 2010 in 
de staat van instandhouding van soorten en  habitats die afhangen of invloed 
ondervinden van bosbouw en in de ve rlening van ecosysteemdiensten. 
(*) Voor beide streefdoelen moet verbetering worden afgemeten tegen de 
gekwantificeerde verbeteringsdoelstellingen voor de staat van 
instandhouding van soorten en habitats van EU-belang van streefdoel 1 en 
het herstel van aangetaste ecosystemen  in het kader van streefdoel 2. 
(**) Voor kleinere bosbedrijven m ogen de lidstaten voorzien in extra 
stimulansen voor de aanneming van be heersplannen of gelijkwaardige 
instrumenten die in overeenstemming zijn met SFM.  
Zorgen voor duurzaam gebruik 
van visbestanden D4 - Tegen 2015 maximale  duurzame opbrengsten (MDO)2 realiseren. 
Ervoor zorgen dat de populaties een leeftijdsopbouw en grootteverdeling 
bereiken die duidt op een gezond bestand, door een visserijbeheer zonder 
significante nadelige effecten op andere  bestanden, soorten en ecosystemen, 
met het oog op een goede milieutoestand tegen 2020, zoals de kaderrichtlijn 
mariene strategie voorschrijft.  
 
Invasieve uitheemse soorten 
bestrijden D5 - Tegen 2020 zijn invasieve uitheem se soorten en hun routes in kaart 
gebracht en is de prioriteit ervan bepa ald, prioritaire soorten worden in de 
hand gehouden of uitgeroeid en hun routes worden beheerd om de introductie 
en vestiging van nieuwe invasiev e uitheemse soor ten te voorkomen.  
Ecosysteemdiensten 
zo veel mogelijk 
herstellen  Ecosystemen en 
ecosysteemdienste
n handhaven en 
herstellen  D5 - Tegen 2020 worden ecosystemen  en ecosysteemdiensten gehandhaafd 
en verbeterd door groene infrastructuur  op te zetten en ten minste 15 % van 
de aangetaste ecosystemen te herstellen.  
De bijdrage van de Europese Unie tot het 
verhoeden van het 
wereldwijde 
biodiversiteitsverlies 
opvoeren Helpen het mondiaal 
biodiversiteitsverl
ies te verhoeden  D6 - Tegen 2020 heeft de EU haar bijdrage aan het verhoeden van het wereldwijde biodiversiteitsverlies opgevoerd. 
Tabel 1: Algemene en specifieke doelste llingen en operationele doelen  
4. MAATREGELEN EN GEVOLGEN  
Met betrekking tot elk streefdoel wordt een c oherent pakket maatregelen voorgesteld die 
nodig zijn voor de verwezenlijking ervan. De ve rwachte effecten van di e maatregelen worden 
                                                 
1 Zoals vastgesteld in SEC(2006) 748. 
2 De EU heeft op de Wereldtop over duurzame ont wikkeling de doelstelling onderschreven om tegen 
2015 MDO-niveaus te bereiken. Ook heeft zij het op de CBD CoP10 vastgestelde nieuwe 
visserijstreefdoel voor 2020 onderschreven. 
 
NL 4   NL geanalyseerd aan de hand van ecologische, econom ische en sociale criteria, waarbij zo nodig 
een onderscheid wordt gemaakt tussen ve rschillende soorten maatregelen. 
Aangezien veel van de maatregelen verder zullen  worden uitgewerkt en geanalyseerd in de 
context van effectbeoordelingen die worden ondernomen in het kader van andere beleidsvoorstellen die nog in de maak zijn, wo rden de effecten meestal kwalitatief beoordeeld 
(tabel 2). Waar mogelijk wordt de orde van grootte van geaggregeerde kwantitatieve effecten gegeven en ter illustratie worden even eens voorbeelden gegeven van specifieke 
praktijkgevallen, gewoonlijk op projectniveau . Wanneer van toepassing worden ook de 
verdeling van effecten binnen de EU en de verwachte internationale  effecten beoordeeld. 
 
 Ecologisch  Economisch  Sociaal  
+ Meer biodiversiteit en 
ecosysteemdiensten van Natura 
2000-gebieden, betere weerstand 
tegen stressfactoren zoals 
klimaatverandering. Synergieën 
met KRW en KRM.  Meer baten van ecosysteemdiensten. Beperkte 
particuliere zakelijke 
mogelijkheden in het Natura 2000-
netwerk. Op middellange termijn meer 
werkgelegenheid in 
plattelandsgebieden.  
D1 
-  Een deel van de totale 
beheerskosten van 5,8 miljard euro 
per jaar.  Mogelijk banenverlies op korte 
termijn wegens beperkte toegang 
tot hulpbronnen.  
+ Gehandhaafde en versterkte ecosystemen en 
ecosysteemdiensten zoals schone 
lucht en zuiver water, 
koolstofopslag en de beheersing 
van natuurrampen. Veerkrachtigere 
ecosystemen en minder 
kwetsbaarheid voor 
klimaatverandering. Synergieën 
met KRW en KRM. Meer baten van ecosysteemdiensten. Geen 
geaggregeerde ramingen van baten, 
maar op projecten gebaseerde 
aanwijzingen voor kosten-
batenratio's van 3 tot 75. Nieuwe 
investeringskansen voor bedrijven 
en innovatiepoten tieel. Voordelen 
met betrekking tot het beperken 
van de klimaatverandering. Veel sociale voordelen, zowel in stedelijke als plattelandsgebieden, 
zoals positieve effecten op 
gezondheid en levenskwaliteit, 
esthetische en psychologische 
voordelen, minder blootstelling aan 
natuurrampen, nieuwe 
arbeidskansen met betrekking tot 
natuurherstel en –behoud. D2 
-  Kosten in de orde van grootte van 
enkele miljarden per jaar, maar de 
uitgaven voor groene infrastructuur 
kunnen in de plaats komen van 
duurdere investeringen in grijze 
infrastructuur.   
+ Land- en bosbouwecosystemen en –ecosysteemdiensten handhaven en 
verbeteren, met inbegrip van 
koolstofopslag, preventie van 
erosie, beheersing van 
verontreiniging en waterzuivering. 
Synergieën met KRW. Nieuwe mogelijkheden voor 
diversificatie van de 
landbouwsector; 
inkomensverbetering van 
landbouwers in Natura 2000-
gebieden en gebieden met een hoge 
natuurwaarde; meer 
concurrentievermogen en 
diversificatie in  de bosbouwsector.  Bijdrage aan 
plattelandsontwikkeling in 
achtergestelde gebieden; nieuwe 
banen.  
D3 
-  Kosten die verband houden met de 
financiering van maatregelen van 
pijler 1 en pijler 2, die deels zouden 
bijdragen aan de kosten van het 
beheer van Natura 2000-gebieden 
en gebieden met een hoge 
natuurwaarde. Naar verwachting 
veeleer een wijziging van de 
uitgavenprioriteiten dan van de 
nettokosten. De administratieve  
 
NL 5   NL kosten van bosbeheerplannen 
worden meer dan gecompenseerd 
door de betalingen in het kader van 
het plattelandsontwikkelingsbeleid.  
+ Grotere en duurzamere 
vispopulaties, gehandhaafde en 
versterkte mariene ecosystemen en 
ecosysteemdiensten. Synergieën 
met KRM.  Positief langetermijneffect op 
visserijinkomsten. Doeltreffendere 
openbare uitgaven.  Voorkomen van een negatief effect 
op de werkgelegenheid dat zich zou 
voordoen bij een ineenstorting van 
de visbestanden.  
D4 
-  Negatieve kortetermijneffecten op 
visserijinkomsten. Hogere 
beheerskosten om nadelige effecten 
op ecosystemen te voorkomen.  Sociale kosten op korte termijn van het afbouwen van de vloot in de 
visserijsector. 
+ Minder druk op soorten en habitats door invasieve uitheemse soorten. 
Sterke synergie-effecten met ander streefdoelen, bijvoorbeeld 
ecosysteemherstel.
 Minder economische schade. Ruwe schattingen geven baten in termen 
van vermeden schadekosten van 1 tot 9 miljard euro per jaar aan.
 Minder nadelige effecten op de 
menselijke gezondheid, vermeden 
negatieve gevolgen voor de werkgelegenheid, betere culturele 
diensten en recreatieve activiteiten. D5 
-  40 miljoen tot 190 miljoen euro per 
jaar.  
+ Betere wereldwijde biodiversiteit, 
met name in ontwikkelingslanden, 
meer ecosysteemdiensten zoals 
koolstofopslag, watervoorziening, 
-zuivering en -retentie. Ook enkele 
verbeteringen in de EU.  Economische baten van biodiversiteit en 
ecosysteemdiensten, bijv. 
klimaatverbetering, betere 
gewasopbrengsten door bestuiving 
in ontwikkelingslanden. Voordelen 
met betrekking tot genetische 
diversiteit in de EU en 
ontwikkelingslanden (cosmetica en 
geneesmiddelen). Het TBV-
protocol biedt rechtszekerheid met 
betrekking tot toegang tot bronnen 
voor EU-ondernemingen. Armoedebestrijding. Minder risico 
op sociale gevolgen van 
natuurrampen. 
Gezondheidsvoordelen. Betere 
middelen van bestaan voor 
inheemse gemeenschappen door 
het delen van traditionele kennis.  D6 
-  EU-bijdrage aan de financiering 
van de biodiversiteit stijgt tegen 
2020; kosten van het TBV-protocol 
voor het bedrijfsleven van de EU.   
Tabel 2: De belangrijkste kosten en baten van het bereiken van de streefdoelen  
In het rapport wordt gekeken naar de prioriteit  van de acties binnen elk streefdoel. D2 en D5 
geven een impuls aan beleidsmaatregelen in gebi eden die momenteel geen deel uitmaken van 
het EU-beleidskader voor biodiversiteit en hebb en veel potentieel om snel aanzienlijke 
resultaten op te leveren. Betere uitvoering en se ctorale integratie zijn echter eveneens cruciaal 
om de algemene doelstellingen te halen. 
 
NL 6   NL 5. FINANCIERING EN BEHEER  
Aangezien het in grote mate te wijten was aan onvoldoende financiering dat het EU-streefdoel 
voor 2010 niet is gehaald, wordt het belangrij k om voldoende en doeltreffende financiering 
voor de uitvoering van de biodi versiteitsstrategie voor 2020 te garanderen. Hoewel de focus 
voor sommige streefdoelen meer zal liggen op de doeltreffende benutting en herverdeling van bestaande middelen, moeten de bestaande middelen worden verhoogd en moet nieuwe 
financiering, zowel openbare als particuliere, wo rden gezocht en bevorderd op EU-, nationaal 
en mondiaal niveau. 
Binnen de huidige programmeerpe riode en zonder te prejudiciëren op de uitkomst van de 
onderhandelingen over het volgende meerjarig financ ieel kader, dient dit te gebeuren door het 
rationaliseren van de beschikbare middelen en het maximaliseren van de gezamenlijke baten van verschillende financieringsbronnen, met i nbegrip van financiering voor landbouw en 
plattelandsontwikkeling,  visserij, regionaal beleid en klimaatverandering. De kansen die 
worden geboden door lopende beleidshervormi ngen (bijvoorbeeld het GLB, het GVB en het 
cohesiebeleid), nieuwe beleidsi nitiatieven (bijvoorbeel d het vlaggenschipin itiatief "Efficiënt 
gebruik van hulpbronnen") en de vo lgende financiële vooruitzicht en moeten worden gegrepen 
om het streefdoel en de visie op een efficiënte manier te realiseren. Er moet worden gekeken 
of biodiversiteitsdoelstelli ngen in het momenteel bij de Commissie voorliggende 
gemeenschappelijk strategisch kader kunnen word en opgenomen om de prioriteit te bepalen 
van de financiering middels de vijf financieringsinstrumenten van het plattelands-, regionaal, 
sociaal en visserijbeleid. 
Tevens zijn er innovatieve financieringsmech anismen nodig om op alle niveaus middelen vrij 
te maken uit zowel openbare al s particuliere bronnen. Op EU- en nationaal niveau kan de 
hervorming van schadelijke subsidies kansen bied en in de lijn van de 2020-strategie en het 
mondiale CBD-streefdoel. Op EU-niveau zullen betalingen voor ecosysteemdiensten (PES) verder worden ingezet om par ticuliere en openbare goederen uit landbouw-, bos- en mariene 
ecosystemen te vergoeden. Ook moet en stimulansen worden geboden om 
aanvangsinvesteringen in groene-infrastru ctuurprojecten en de instandhouding van 
ecosysteemdiensten aan te moedigen, bijvoorbee ld door gerichtere financieringsstromen van 
de EU en partnerschappen tuss en de openbare en de particul iere sector. Er zal worden 
gekeken naar de mogelijkheid om via biodiversiteitscompensaties een benadering zonder nettoverliezen tot stand te brengen. 
De gemeenschappelijke EU- en CBD-streefdoele n moeten worden nagestreefd via een mix 
van maatregelen op subnationaal, nationaal en  EU-niveau. Dit vereis t nauwe samenwerking 
tussen al degenen die bij de uitvoering betr okken zijn. Er wordt een gemeenschappelijk 
uitvoeringskader voorgesteld volgens welk elke lidstaat de EU-streefdo elen opneemt in zijn 
eigen nationale strategieën en actieplannen op  het gebied van biodive rsiteit en deze waar 
nodig aanvult met nationale streefdoelen, rekeni ng houdend met de op de COP10 vastgestelde 
mondiale doelstellingen. Lokale en regionale autori teiten, de particuliere sector en de civiele 
samenleving hebben ook een belangrijke rol te sp elen en hun deelname aan de uitvoering van 
de strategie moet op alle niveaus worden bevorderd en vergemakkelijkt. 
 
NL 7   NL 6. MONITORING , TOETSING , COMMUNICATIE EN VERDERE ONTWIKKELING  
De Commissie zal, samen met andere  partners, op basis van de EU 
biodiversiteitsreferentiesituatie van 2010 en  een gestroomlijnde reeks overeengekomen 
indicatoren, tegen 2012 een logisch kader ontwikkelen om op samenhangende wijze trends te 
monitoren en vooruitgang te beoordelen met betr ekking tot de maatrege len en streefdoelen. 
Tevens zal worden gestreefd naar synergieën en  betere integratie met bestaande initiatieven. 
De Commissie zal ook kennish iaten blijven aanpakken, met na me met betrekking tot de 
koppelingen tussen biodiversiteit, ecosystemen en  ecosysteemdiensten. Op mondiaal niveau 
steunt de EU inspanningen om een intergouvern ementeel platform voor wetenschap en beleid 
inzake biodiversiteit en ecosysteemdiensten (I PBES) op te zetten om de interactie tussen 
wetenschap en beleid te versterken. 
De Commissie zal, in overleg met de lidstaten, een gestroomlijnd rapportagesysteem 
ontwikkelen dat waar mogelijk is afgestemd op de toetsings- en rapportageverplichtingen in 
het kader van het CBD. Tot slot zullen insp anningen worden geleverd om het publiek 
bewuster te maken van het belang van biod iversiteit en van de  rol die belanghebbenden 
kunnen spelen bij de instandhouding  van de biodivers iteit en het verzeker en van het duurzame 
gebruik ervan. 
Op basis van de hierboven geschetste prioriteit en en de voorgestelde st reefdoelen en acties zal 
de Commissie met concrete voorstellen en initi atieven komen om resultaat te boeken ten 
aanzien van de verschillende elementen van de  strategie, met inbegrip van een initiatief 
inzake groene infrastructuur tegen 2012, een stra tegie inzake invasieve uitheemse soorten in 
2012 en een wetgevingsvoorstel te r uitvoering van het protocol inzake toegang en voordelen 
in 2012. Zo nodig zullen deze vergezeld gaan van effectbeoordelingen. Lopende 
beleidshervormingsprocessen, met inbegrip  van die van het GLB, het GVB en het 
cohesiebeleid, bieden passende gelegenheden om synergieën te verbeteren en de samenhang 
met de streefdoelen en maatregelen van de biodiversiteitsstrategie te maximaliseren. 
Uiterlijk begin 2014 wordt een tussentijdse evaluatie voltooid en in 2020 een eindbeoordeling. 
Indien nodig kan de Commissie de streefdoelen herzien in het licht van nieuwe informatie en 
verdere en aanvullende stappen overwegen di e belangrijke ontwikkelingen en nieuwe 
prioriteiten weerspiegelen.