ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Nr. C 114/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 11. 5. 77 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een richtlijn  van de Raad  betreffende  de onderlinge  aanpassing 
van de wetgevingen  der Lid-Staten  inzake  de binneninrichting  van motorvoertuigen  (identifica-
tie van  bedieningsknoppen  en schakelaars,  verklikker  en controlelampjes  en meters) 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  nr.  C 43 van  21 februari  1977,  blz.  49. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 22 november  1976  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeenkom-
stig de bepalingen  van artikel  100  van het Verdrag  tot oprichting  van de Europese  Economische 
Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn  op 30 en 31 maart  1977  te Brussel  gehouden  147e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de adviesaanvrage  van de Raad  der Europese  Ge-
meenschappen  d.d.  22 november  1976, 
Gezien  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van de 
Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het besluit  van zijn Bureau  d.d.  23 november  1976, 
de Afdeling  voor  industrie,  handel,  ambacht  en dienstver-
lening  met het opstellen  van een advies  inzake  deze  mate-
rie te belasten, 
Gezien  het advies  van de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  d.d.  2 maart  1977, 
Gedaan  te Brussel,  30 maart  1977. Gezien  het rapport  van  de heer  Masprone,  rapporteur, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  147e  zitting  van 
30 en 31 maart  1977,  vergadering  van  30 maart  1977, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  is goedgekeurd. 
Het Comité  stemt  in met  het voorstel  van  de Commissie, 
maar  vestigt  de aandacht  van  de communautaire  instan-
ties op de opmerkingen  die in het rapport  van de Afdeling 
zijn opgenomen. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een richtlijn  van de Raad  inzake  de onderlinge  aanpassing  van 
de wetgevingen  van  de Lid-Staten  betreffende  gewicht  en afmetingen  van  bepaalde  motor-
voertuigen 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  nr.  C 15 van  20 januari  1977,  blz.  4. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 14 januari  1977  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeenkomstig 
de bepalingen  van  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Economische 
Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen.
Nr. C 114/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 11. 5. 77 
Gezien  het mondelinge  verslag  van  de heer  Masprone,  BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
rapporteur, 
dat met  algemene  stemmen  is goedgekeurd. 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  147e  zitting  van 
30 en 31 maart  1977,  vergadering  van  30 maart  1977,  Het  Comité  stemt  in met  het voorstel  van  de Commissie. 
Gedaan  te Brussel,  30 maart  1977. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een richtlijn  van de Raad  betreffende  de onderlinge  aanpassing 
van de wetgevingen  van  de Lid-Staten  inzake  parkeerlichten  van  motorvoertuigen  en 
aanhangwagens  daarvan 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  nr.  C 37 van  14 februari  1977,  blz.  52. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 12 januari  1977  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeenkomstig 
de bepalingen  van  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Economische 
Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn  op 30 en 31 maart  1977  te Brussel  gehouden  147e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de adviesaanvrage  van de Raad  der Europese  Ge-
meenschappen  van  12 januari  1977, 
Gezien  artikel  100  van het Verdrag  tot oprichting  van de 
Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het besluit  van zijn Bureau  d.d.  25 januari  1977,  de 
Afdeling  voor  industrie,  handel,  ambacht  en dienstverle-
ning  te belasten  met  het opstellen  van  een advies  en een 
rapport  inzake  deze  materie, 
Gezien  het advies  van de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  d.d.  2 maart  1977, 
Gedaan  te Brussel,  30 maart  1977. Gezien  het rapport  van  de heer  Masprone,  rapporteur, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  147e  zitting  van 
30 en 31 maart  1977,  vergadering  van  30 maart  1977, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  is goedgekeurd. 
Het Comité  stemt  in met  het voorstel  van  de Commissie. 
Het vestigt  echter  de aandacht  van de communautaire  in-
stanties  op de opmerkingen  in het rapport  van  de Afde-
ling. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI
4.3.

Er kan voor meer duurzaamheid in de lokale en regionale ruimtelijke ordening worden gezorgd door adviesdiensten voor gemeenten te verbeteren. Het is ook van belang het concept van strategische milieubeoordeling verder te ontwikkelen in de richting van duurzaamheidsbeoordelingen (ecologisch, economisch en sociaal). Bij openbare aanbestedingen in de hele EU moeten klimaat- en andere kwaliteitsgerichte criteria worden toegepast. Op die manier moet innovatie in mkmo’s worden bevorderd en moet de toegang van mkmo’s tot projecten worden vergemakkelijkt, met name op het gebied van planningsdiensten.
4.4.1.

In het verslag van de Commissie over de rechtsstaat wordt het marktpluralismevraagstuk teruggebracht tot een kwestie van transparantie over het eigendom van mediabedrijven en wordt voorbijgegaan aan de mate van marktconcentratie. Het EESC staat hier kritisch tegenover. Het verzoekt de Commissie om de methode waarbij een verslag wordt opgesteld aan te passen teneinde voortaan een beter beeld te krijgen van de mate waarin de mediadiversiteit in de lidstaten in het geding is.
3.5.1.

Bij de verkenning van toekomstige wijzigingen in het EU-ETS moet grondige aandacht worden besteed aan ervaringen met het ontwerp en het beheer van de markt in de subnationale emissiehandelsstelsels in Noord-Amerika. Een specifiek punt waar voor de EU waardevolle lessen te leren zijn, is de uitbreiding van de dekking van het ETS van Californië en Quebec naar de vervoerssector en de brandstoffensector. Sinds 2015 zijn distributeurs van vervoersbrandstoffen, aardgas en andere brandstoffen in Californië en Quebec onderworpen aan nalevingsverplichtingen in het kader van het plafond- en handelsprogramma van het Western Climate Initiative (WCI). Betrokken ondernemingen in deze sector krijgen geen kosteloze rechten toegewezen, maar zijn verplicht deze in te kopen via driemaandelijkse, door de staat georganiseerde veilingen of op de private secundaire markt.
5.5.

Er is een grote verscheidenheid aan toolkits die op EU-niveau beschikbaar zijn. Het gebruik ervan is afhankelijk van veel verschillende criteria: schoolniveau, vakken, onderwijsstelsel en het specifieke nationale onderwijsbeleid. Het EESC beveelt echter aan om voor elke school in de EU een basispakket (kleine toolkit) te ontwikkelen over bepaalde thema’s, en dit te gebruiken voor een nieuwe, intensieve aanpak. Dit pakket moet, in samenwerking met de nationale ministeries van onderwijs, aan de betrokken scholen ter beschikking worden gesteld, samen met landenspecifiek materiaal en in samenwerking met bij de EU betrokken instellingen en organisaties, zoals de sociale partners. Het pakket moet online beschikbaar zijn, op de website van de school en via regionale en EU-contactpunten, en zou bijvoorbeeld het volgende moeten omvatten: — een gemakkelijk leesbare en compacte set bestaande uit een boekje en brochure voor leerkrachten en leerlingen (20); — een korte video of film voor elk land, gemaakt door mensen uit dat land; — een selectie van lesmateriaal dat beschikbaar is op EU-niveau voor het lesgeven over de EU op school. Dit zou specifiek moeten worden afgestemd op de verschillende schoolniveaus (kleuter-, basis-, middelbaar en tertiair onderwijs) en links moeten bevatten naar de belangrijkste websites, zoals de Leerhoek; — materiaal uit de lidstaten met concrete voorbeelden van goede praktijken.
Volgens de EU-instellingen kan dit dilemma het best worden opgelost door één enkele, wereldwijde ETS-regeling in te voeren waarin een wereldwijde prijs voor broeikasgasemissies is vastgesteld. Maar de hoop op een dergelijke oplossing is nog niet uitgekomen. Gezien de recente geopolitieke ontwikkelingen in de richting van unilateralisme is de kans klein dat een dergelijke wereldwijde overeenkomst tijdig tot stand zal komen.

De voorzieningen die de Commissie heeft getroffen (ETS-opbrengsten laten terugvloeien naar de industrie, ondersteuning van innovatie, gratis emissierechten, toestemming voor de lidstaten om indirecte kosten te compenseren enz.) bieden wellicht onvoldoende bescherming tegen koolstof- of investeringslekkage in een situatie van asymmetrisch klimaatbeleid en toenemende klimaatambities van de EU. Daarom zijn er stemmen opgegaan voor alternatieve manieren om, als mogelijke oplossing, klimaatdoelstellingen te verenigen met het externe concurrentievermogen van grondstof- en energie-intensieve bedrijven. Een van die manieren is de invoering van correcties aan de grens (border adjustment measures, BAM), zoals gedefinieerd door de Wereldhandelsorganisatie (WTO). In dit advies wordt aan de hand van een concreet voorstel nagegaan of deze optie technisch en juridisch haalbaar is.
6.3.

Het EESC betreurt het ten zeerste dat er in Europa momenteel sprake is van een terugval op het gebied van de seksuele en reproductieve gezondheid van vrouwen en de daarmee verbonden rechten; dit heeft serieuze implicaties voor de mensenrechten van vrouwen en vormt een algemene bedreiging van de universaliteit van de mensenrechten. Het terugdraaien van de wetgeving in sommige landen in Europa is specifiek gericht op de toegang van vrouwen tot voorzieningen voor legale zwangerschapsafbreking (waarbij aangetekend dat uit cijfers blijkt dat adequate seksuele voorlichting ongewenste zwangerschappen met 50 % kan verminderen), maar ook andere aspecten van de seksuele en reproductieve gezondheid en rechten van vrouwen zijn aangetast; zo bestaan er wettelijke regels die bepalen dat er voor noodanticonceptie een doktersvoorschrift nodig is. Daarnaast is een reeks regressieve wetten en beleidsmaatregelen met allerlei schadelijke gevolgen voor de rechten van vrouwen van kracht geworden, waaronder wetten die de seksuele voorlichting belemmeren, de verspreiding van informatie over seksuele geaardheid en genderidentiteit (ook voor onderwijsdoeleinden) tegenhouden of bepaalde vormen van huiselijk geweld decriminaliseren.
3.1.

Het ivd is een complex ecosysteem dat de interconnectie van apparaten van verschillende fabrikanten, distributeurs of softwareontwikkelaars mogelijk maakt. De keerzijde is dat het moeilijk kan zijn om vast te stellen wie aansprakelijk is als de regelgeving niet wordt nageleefd of als materiële schade of andere schade voor derden of systemen ontstaat door producten met gebreken of doordat derden producten met uitsluiting van eindgebruikers voor een ander doel gebruiken op internet. Het is zelfs mogelijk dat veel van de actoren in de totale waardeketen van netwerkapparaten te weinig afweten van en onvoldoende ervaring hebben met zaken als beveiliging of gegevensbescherming.
4.6.1.

Het aandeel van hernieuwbare energie in het elektriciteitsverbruik in de EU is tussen 2004 en 2015 meer dan verdubbeld (van 14 % naar 29 %). Toch blijft de vraag naar energie voor verwarming, gebouwen, industrie en transport nog steeds enorm. Er treedt weliswaar een lichte verbetering op, maar het gaat erg langzaam. Zo is het aandeel hernieuwbare energie in het brandstofverbruik in de transportsector in deze periode toegenomen van 1 % tot 6 %.
3.4.3.

Cijfers die door de VS-regering werden voorgelegd aan de WTO (11) tonen aan dat de interne steun van de VS in 2013 van 12 miljard USD gestegen is tot 14 miljard USD, wat dicht bij het plafond ligt dat werd voorgesteld in het — op niets uitgelopen — „Pakket van juli 2008”. Deze cijfers zijn inclusief 6,9 miljard USD „oranje-doossteun” en 7 miljard USD „de minimis”-betalingen. In het kader van de „groene doos” werd 132 miljard USD aan steun verstrekt. Dit komt in totaal neer op meer dan 140 miljard USD, bijna het dubbele van de steun in 2007. Voorts zouden de handelsverstorende subsidies, zoals omschreven in de landbouwovereenkomst die in 1994 in het kader van de Uruguayronde werd gesloten, in China in 2010 circa 18 miljard USD hebben bedragen, tegenover 14 miljard USD in Japan in 2012, 5 miljard USD in Rusland in 2014 en 2 miljard USD in India in 2010-2011. De door Brazilië aangegeven handelsverstorende steun voor de periode 2014-2015 beliep minder dan 2 miljard USD (12).
Deze MVK omvat verschillende actoren en productieprocessen. De regio Azië-Stille Oceaan is goed voor een bedrag van 601 miljard USD aan kleding, textiel en schoeisel, wat neerkomt op 60 % van de totale wereldhandel en China heeft het leeuwendeel. Landen zoals Bangladesh en Cambodja raken meer gespecialiseerd in de productie en uitvoer van kleding en schoeisel met respectievelijk 89,2 % en 77,4 % van de totale goederenuitvoer in 2014 (22). Dit is hoofdzakelijk te wijten aan de sterke stijging van de lonen in de kleding- en textielindustrie in China, waardoor internationale kopers zijn gaan zoeken naar nieuwe leveranciers in Azië.

Volgens de IAO (23) bedroegen de gemiddeld inkomens in de meeste landen in 2014 minder dan 200 USD per maand. Maandelijkse minimumlonen voor ongeschoolde textielwerkers: in China (zo’n 297 USD), de Filipijnen, Maleisië, Indonesië (247 USD), Thailand, Vietnam (145 USD), India (136 USD) en Cambodja (128 USD), Pakistan (119 USD), Bangladesh (71 USD) en Sri Lanka (66 USD).

De belangrijkste risico’s zijn het ontbreken van een leefbaar loon, gedwongen of kinderarbeid, slechte arbeidsverhoudingen door de zwakke bescherming van de vrijheid van vereniging en collectieve onderhandelingen, slechte gezondheid en veiligheid op het werk, ontoereikende arbeidsinspectie, onderontwikkelde bedrijfsongevallenverzekeringen, waterverontreiniging, blootstelling aan chemische stoffen en de uitbuiting van vrouwelijke arbeidskrachten.
5.7.

Het EESC heeft zich in eerdere adviezen en tijdens zijn contacten met de autoriteiten al opgeworpen als pleitbezorger voor vergelijkbare voorstellen, met de bedoeling het maatschappelijk middenveld nauwer bij de overeenkomst te betrekken. In zijn advies over De betrekkingen tussen de EU en Mexico (2) uit 2006 dringt het EESC aan op institutionalisering van de politieke dialoog en wijst het erop dat in artikel 49 van de overeenkomst wordt bepaald dat „andere specifieke comités of organismen” in het leven kunnen worden geroepen voor de oprichting van een gemengd raadgevend comité.
1.6.

Er zij echter op gewezen dat veel steunprogramma’s tegenwoordig niet aan een effectmeting worden onderworpen, met uitzondering van evaluaties die worden voorgeschreven in Europese verordeningen. In veel gevallen wordt in de EU-regelgeving slechts voorgeschreven te certificeren dat afzonderlijke activiteiten formeel voldoen aan de wettelijke vereisten, en wordt dus niet voorzien in een alomvattende, langdurige evaluatie van de doeltreffendheid en efficiëntie van alle investeringen ter ondersteuning van ondernemingen. Het Comité is voorstander van een algemene invoering van effectmetingen en hoopt op een eventuele verlaging van de drempel van 150 miljoen EUR die thans in de algemene groepsvrijstellingsverordening is aangemerkt als relevante drempel voor de gemiddelde jaarlijkse begroting van steunregelingen waarvoor de indiening van een evaluatieplan vooraf vereist is. In het andere geval zouden veel lidstaten immers worden uitgesloten, met name wanneer de betrokken steun hoog is in verhouding tot de grootte van de lidstaat.
2.5.

In het in het Verdrag verankerde model van de sociale markteconomie ontbreekt een integraal juridisch kader voor commerciële communicatie. Het nodeloos ingewikkelde, onvolledige, inconsistente en soms warrige model omvat namelijk vooral: — Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) over oneerlijke handelspraktijken, die uitsluitend betrekking heeft op de relatie tussen consumenten en ondernemingen. Deze richtlijn laat de wetgeving van de EU en de lidstaten over gezondheid onverlet en aan financiële diensten mogen de lidstaten strengere of meer beperkende eisen stellen dan de richtlijn doet; — Richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) over misleidende reclame en vergelijkende reclame, die van toepassing is op de onderlinge relaties van bedrijven; — Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad (3) betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten), tot wijziging van de als „televisie zonder grenzen” bekend staande Richtlijn; — Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad (4) over voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen. Bovendien houdt de Commissie zich inmiddels bezig met andere gezondheidsonderwerpen zoals cosmetica- en lichaamsverzorgingsproducten; — mededeling over maatschappelijk verantwoord ondernemen (5) of de recentere mededeling over een strategie voor een digitale eengemaakte markt voor Europa (6).
8.2.

De tendens in de richting van steeds grotere banken, die het gevolg is van de herstructureringen, is zorgwekkend gezien het daarmee gepaard gaande systeemrisico. Het EESC pleit daarom voor een terugkeer naar de traditionele bankactiviteiten (back to basics) in het kader van een grotere afbakening van entiteiten die zich in retailbanking specialiseren ten opzichte van banken die daarnaast ook activiteiten als investeringsbank ontplooien. De ervaring heeft geleerd dat diversificatie, spreiding en deling van risico’s goed voor het Europees financieel bestel is.
4.4

Kroatiës toetredingsproces was een gemiste kans om de sociale dialoog over de toetreding tot de EU in het land te versterken. Dat had, zoals in het geval van Bulgarije is gebeurd, kunnen zorgen voor effectievere en duurzamere voorwaarden voor het EU-lidmaatschap. Nationale sociaaleconomische raden zijn niet in voldoende mate ingeschakeld voor discussies over de sociale en economische aanpassingskosten en steunmaatregelen of voor de programmering van pretoetredingssteun. Een miniem gedeelte van de pretoetredingssteun is besteed aan het versterken van structuren voor de sociale dialoog en van de organisatorische capaciteit van de sociale partners. Gezien hun capillaire structuur zouden werkgeversverenigingen en vakbonden beter moeten worden gebruikt als belangrijke platforms voor beraadslagingen over kosten en baten en over het tijdig voorbereiden van de economie op de toetreding.
11.1.1

In sommige landen in de regio is er pas sinds de jongste democratische hervormingen sprake van een min of meer geconsolideerde vrijheid van vereniging. In Marokko bestaan al langer onafhankelijke verenigingen van werknemers, werknemers en andere sectoren van het maatschappelijk middenveld, die over een zekere vrijheid van handelen beschikken, zij het onderworpen aan beperkingen en restricties die door de politieke machthebbers zijn opgelegd.
3.3

In een Europa dat zich midden in een crisis bevindt en waar de bestaande welvaartsmodellen op de schop gaan, is het belangrijker dan ooit te focussen op reële waardeschepping. Dit is een punt dat onlangs nog is onderstreept in de initiatieven ter bevordering van de sociale dimensie van de EMU (11), waarin wordt voorgesteld om economische verslaggeving aan te vullen met sociale indicatoren en acties. Deze redenering duikt tegenwoordig in veel EU-documenten op, waar het meten en monitoren van sociale meerwaarde, verandering en impact voorwaarden zijn voor de succesvolle uitvoering van richtlijnen, programma's of activiteiten.
9.5

Het EESC wijst erop dat het verschijnsel dakloosheid in bepaalde landen steeds meer om zich heen grijpt. Terwijl enkele decennia geleden hoofdzakelijk nog volwassenen op straat leefden, treft dit probleem in veel Europese landen nu uiteenlopende bevolkingsgroepen en is de situatie veel schrijnender geworden. Zo is het aantal dakloze vrouwen toegenomen en zijn er hele gezinnen en ook jongeren en kinderen die op straat leven. Ook zijn er mensen met een baan die vanwege schulden, de crisis in de onroerendgoedsector of de economische crisis hun woning hebben verloren, en zijn er steeds meer immigranten of leden van etnische minderheden die dakloos zijn. In sommige gebieden is het verschijnsel dakloosheid uit de hand gelopen. Het feit dat reeds een tweede generatie kinderen van dakloze ouders op straat leeft, is daarvan het trieste bewijs.
—

Efficiëntie. Dat er een infrastructuur voorhanden is wil nog niet zeggen dat die infrastructuur efficiënt functioneert of voor alle betrokken bevolkingsgroepen even toegankelijk is. Dit is onlangs nog gebleken uit de enquête die EuroBarometer deed naar de bekendheid met het alarmnummer 112. Hoewel dit alarmnummer in 20 EU-lidstaten wordt gebruikt, weet slechts een magere 32 % van de ondervraagden om welk nummer het gaat (9). Deze situatie kan worden verbeterd door burgers beter te informeren en te laten deelnemen en door technologieën voor e-leren beter in te zetten.
2.3

De laatste twee jaren zijn de extreme schommelingen van de producentenprijzen voor belangrijke landbouwproducten – cf. laatst nog de uiterst lage prijzen, bv. voor melk en graan – een duidelijk teken aan de wand. In de toekomst zal de sociale dimensie daarom weer aan belang winnen en zal moeten worden verzekerd dat met name mensen met een bescheiden inkomen de nodige levensmiddelen kunnen kopen. Dit is ook nodig omdat de landbouwmarkten over het algemeen erg gevoelig zijn voor prijsschommelingen, die negatieve gevolgen voor de stabiliteit van de voorziening en de landbouwbedrijven kunnen hebben. Bovendien bestaan er kennelijk aanzienlijke onevenwichtigheden in de voedselketen. Wegens de sterk geconcentreerde detailhandel staan de primaire landbouwproductie en de verwerkingsfasen onder grote economische druk. Er heeft zich dan ook een discussie ontsponnen over de vraag of de landbouwproductiefase een billijk aandeel van de winstmarges in de voedselketen krijgt.