ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
BIJLAGE BIJ DE WEGEVINGSRESOLUTIE

Verklaring van het Europees Parlement over de rol van de Europese Raad met betrekking tot wetgevingselementen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid

Het Europees Parlement betreurt dat de Europese Raad in zijn conclusies van 21 juli 2020 besluiten heeft genomen over wetgevingselementen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid waarover op grond van de Verdragen volgens de gewone wetgevingsprocedure had moeten worden besloten. Het Europees Parlement acht deze eenzijdige en voortijdige besluiten onaanvaardbaar en is van mening dat hiermee inbreuk is gemaakt op de rechten van het Europees Parlement als medewetgever die op voet van gelijkheid met de Raad optreedt.

Het Europees Parlement betreurt dat de Raad niet bereid was om met het Europees Parlement zinvolle onderhandelingen over deze elementen aan te gaan, omwille van het feit dat de Europese Raad daarover reeds had besloten.

Het Europees Parlement wijst met name op het feit dat de Raad geen zinvolle onderhandelingen heeft aangeknoopt over de bepalingen inzake plafonnering en degressiviteit van artikel 17 en over de flexibiliteit tussen toewijzingen voor rechtstreekse betalingen en Elfpo-toewijzingen neergelegd in artikel 96, en acht het resultaat van de onderhandelingen over die artikelen onbevredigend.

Het Europees Parlement betreurt de aanpak van de Raad ten zeerste en is van mening dat met deze aanpak de goede werking van de gewone wetgevingsprocedure is aangetast. Het Europees Parlement dringt er derhalve op aan dat deze aanpak bij toekomstige onderhandelingen in het kader van de gewone wetgevingsprocedure niet nogmaals wordt gevolgd.

Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad over de sociale dimensie van het gemeenschappelijk landbouwbeleid

Het Europees Parlement en de Raad verzoeken de Commissie om na twee jaar toepassing van het stelsel van sociale conditionaliteit door alle lidstaten het effect van het stelsel op de arbeidsomstandigheden en de werking van de sanctieregeling te beoordelen door middel van een studie, en, waar passend, met voorstellen te komen om de sociale dimensie van het GLB te versterken.

Uiterlijk in 2025 zal de Commissie beoordelen of het haalbaar is artikel 7, lid 1, van Verordening (EU) nr. 492/2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers in bijlage XX op te nemen en zal zij, waar passend, daartoe voorstellen indienen.

Verklaring van de Commissie over de mogelijkheid voor België om twee strategische GLB-plannen in te dienen

Gelet op artikel 104 van de verordening inzake de strategische GLB-plannen, waarover de medewetgevers overeenstemming hebben bereikt, en rekening houdend met het specifieke grondwettelijke kader van België bevestigt de Commissie dat zij zal aanvaarden dat België een strategisch GLB-plan indient voor elk van zijn betrokken gefedereerde entiteiten. De wettelijke verplichtingen van België uit hoofde van de verordening inzake de strategische GLB-plannen worden hierdoor niet beïnvloed of gewijzigd.
Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie in verband met de ernst van een ernstige grensoverschrijdende bedreiging voor de gezondheid of de snelheid waarmee deze zich in de lidstaten verspreidt , kan de Commissie de in de eerste alinea bedoelde gevalsdefinities door middel van rechtstreeks toepasselijke uitvoeringshandelingen vaststellen of actualiseren volgens de in artikel 27, lid 3, bedoelde procedure .

Wanneer naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie in verband met de ernst of het onbekende karakter van een ernstige grensoverschrijdende bedreiging voor de gezondheid of de snelheid waarmee deze zich in de lidstaten verspreidt dit vereisen, is de procedure van artikel 28 bis van toepassing op de overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen .
4.

verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ;
BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE

Verklaringen van de Commissie

De LULUCF-emissieput en doelstelling voor 2030

De sector landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw (LULUCF) in de EU stoot broeikasgassen uit, maar vangt ook CO2 op in de bodem en in biomassa. Het herstel en de groei van onze koolstofput op land — het vermogen van onze natuurlijke omgeving zoals bomen om CO2 op te vangen — is van cruciaal belang om onze klimaatdoelstellingen te behalen.

De koolstofput moet groeien, willen we in de EU tegen 2050 klimaatneutraliteit bereiken. Om de huidige tendens om te keren, zijn aanzienlijke maatregelen op korte termijn nodig. In de mededeling van de Commissie “Een ambitieuzere klimaatdoelstelling voor Europa voor 2030: investeren in een klimaatneutrale toekomst voor ons allemaal” wordt ingeschat dat het noodzakelijk en mogelijk is de huidige tendens om te keren en de koolstofput tegen 2030 te verhogen tot een niveau van meer dan 300 miljoen ton CO2-equivalent.

In lijn met deze ambitie zal de Commissie voorstellen doen om de LULUCF-verordening te herzien.

Toegang tot de rechter

De EU en haar lidstaten zijn partij bij het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden van de Economische Commissie van de Verenigde Naties voor Europa (VN/ECE) (het “Verdrag van Aarhus”) van 25 juni 1998.

Bij het nakomen van hun verplichtingen uit hoofde van Verordening (EU) 2018/1999 betreffende de betrokkenheid van het publiek bij de voorbereiding van de nationale energie- en klimaatplannen en de raadplegingen over de langetermijnstrategieën moeten de lidstaten ervoor zorgen dat het betrokken publiek bij schending daarvan toegang tot de rechter wordt verleend. Dit moet in overeenstemming zijn met de desbetreffende jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie inzake toegang tot de rechter bij milieuaangelegenheden en met volledige inachtneming van de verplichtingen die de lidstaten als partij bij het Verdrag van Aarhus zijn aangegaan (1).

(1) Zie ook de mededeling “Verbetering van de toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden in de EU en haar lidstaten” (COM(2020)0643).
Elke niet-gouvernementele organisatie die voldoet aan de criteria van artikel 11 is gerechtigd een verzoek tot interne herziening in te dienen bij de instelling of het orgaan van de Unie die of dat een administratieve handeling heeft gesteld of, in het geval van een vermeende administratieve nalatigheid, zo’n handeling had moeten stellen, op grond van het feit dat een dergelijk handelen of nalaten strijdig is met het milieurecht.

Elke niet-gouvernementele organisatie of leden van het publiek die voldoen aan de criteria van artikel 11 zijn gerechtigd een verzoek tot interne herziening in te dienen bij de instelling of het orgaan van de Unie die of dat een administratieve handeling heeft gesteld of, in het geval van een vermeende administratieve nalatigheid, zo’n handeling had moeten stellen, op grond van het feit dat een dergelijk handelen of nalaten strijdig is met het milieurecht.
BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE

Verklaring van de Commissie

De Commissie neemt nota van het feit dat de politieke overeenstemming over het Commissievoorstel om de prospectusverordening te wijzigen om een EU-herstelprospectus te introduceren een wijziging van de transparantierichtlijn omvat door het vereiste om financiële verslagen voor te bereiden met het uniform Europees elektronisch formaat (ESEF) uit te stellen. Dat uitstel was niet opgenomen in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie. Volgens de Commissie is het uitstel van het ESEF niet in overeenstemming met het beginsel van de Unie inzake beter wetgeven en het initiatiefrecht van de Commissie. Het zou derhalve geen precedent mogen scheppen. Aangezien dit uitstel van het ESEF niet een substantiële beleidswijziging is en illustreert welke moeilijkheden bedrijven ondervinden vanwege de COVID-19-pandemie, zal de Commissie goedkeuring van de verordening niet belemmeren.
C 445/218

P9_TA(2020)0343

Partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij EU/Cookeilanden: verlenging van het protocol voor de tenuitvoerlegging ***

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 15 december 2020 over het ontwerp van besluit van de Raad betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden over een verlenging van het protocol voor de tenuitvoerlegging van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden (11262/20 — C9-0368/2020 — 2020/0275(NLE))

(Goedkeuring)

(2021/C 445/31)

Het Europees Parlement,

— gezien het ontwerp van besluit van de Raad (11262/20),

— gezien het ontwerp van overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden over de verlenging van het protocol voor de tenuitvoerlegging van de partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden (11271/20),

— gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 43 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), v), en artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9-0368/2020),

— gezien artikel 105, leden 1 en 4, en artikel 114, lid 7, van zijn Reglement,

— gezien het advies van de Begrotingscommissie,

— gezien de aanbeveling van de Commissie visserij (A9-0243/2020),

1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst;
Daarnaast kan het JTF in gebieden die zijn aangewezen als steungebieden in de zin van artikel 107, lid 3, onder a) en c), van het VWEU, steun verlenen voor productieve investeringen in andere ondernemingen dan kmo’s, op voorwaarde dat dergelijke investeringen zijn goedgekeurd als onderdeel van het territoriale plan voor een rechtvaardige transitie op basis van de krachtens artikel 7, lid 2, onder h), vereiste informatie. Dergelijke investeringen komen alleen in aanmerking als ze noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het territoriale plan voor een rechtvaardige transitie.

Daarnaast kan het JTF in de minder ontwikkelde regio’s en overgangsregio’s als bepaald in artikel 102, lid 2, van Verordening …/… [nieuwe GB-verordening] steun verlenen voor productieve investeringen in andere ondernemingen dan kmo’s, op voorwaarde dat dergelijke investeringen zijn goedgekeurd als onderdeel van het territoriale plan voor een rechtvaardige transitie op basis van de krachtens artikel 7, lid 2, onder h), vereiste informatie. Dergelijke investeringen komen alleen in aanmerking als ze noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het territoriale plan voor een rechtvaardige transitie , om nieuwe banen te scheppen, en wanneer zij voldoen aan de sociale doelstellingen voor het scheppen van werkgelegenheid, gendergelijkheid en gelijke beloning en milieudoelstellingen, en wanneer zij de transitie naar een klimaatneutrale economie vergemakkelijken zonder steun voor relocatie, overeenkomstig artikel 60, lid 1, van Verordening …/… [nieuwe GB-verordening] .
C 316/16

P9_TA(2020)0042

Specifieke maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons)

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2020 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1303/2013, Verordening (EU) nr. 1301/2013 en Verordening (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons) (COM(2020)0113 — C9-0083/2020 — 2020/0043(COD))

(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing)

(2021/C 316/05)

Het Europees Parlement,

— gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(2020)0113),

— gezien artikel 294, lid 2, artikel 43, lid 2, en de artikelen 177 en 178, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0083/2020),

— gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

— na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité,

— na raadpleging van het Comité van de Regio’s,

— gezien de artikelen 59 en 163 van zijn Reglement,

1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast;

2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen;
(1) In Richtlijn 2006/112/EG van de Raad (3), zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2017/2455 (4) van de Raad, is bepaald dat indien een belastingplichtige via het gebruik van een elektronische interface, zoals een marktplaats, platform, portaal of soortgelijk middel, hetzij afstandsverkopen van uit een derdelandsgebied of een derde land ingevoerde goederen in zendingen met een intrinsieke waarde van niet meer dan 150 EUR faciliteert, hetzij de levering van goederen binnen de Gemeenschap door een niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige aan een niet-belastingplichtige faciliteert, de belastingplichtige die de levering faciliteert, wordt geacht die goederen zelf te hebben ontvangen en geleverd. Aangezien die bepaling een levering opsplitst in twee leveringen, moet worden bepaald aan welke levering de verzending of het vervoer van de goederen moet worden toegerekend teneinde de plaats van levering naar behoren te kunnen bepalen.

(1) In Richtlijn 2006/112/EG van de Raad (3), zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2017/2455 (4) van de Raad, is bepaald dat indien een belastingplichtige via het gebruik van een elektronische interface, zoals een marktplaats, platform, portaal of soortgelijk middel, hetzij afstandsverkopen van uit een derdelandsgebied of een derde land ingevoerde goederen in zendingen met een intrinsieke waarde van niet meer dan 150 EUR faciliteert, hetzij de levering van goederen binnen de Gemeenschap door een niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige aan een niet-belastingplichtige faciliteert, de belastingplichtige die de levering faciliteert, wordt geacht die goederen zelf te hebben ontvangen en geleverd. Aangezien die bepaling een levering opsplitst in twee leveringen, moet worden bepaald aan welke levering de verzending of het vervoer van de goederen moet worden toegerekend teneinde de plaats van levering naar behoren te kunnen bepalen. Voorts moet ervoor worden gezorgd dat het belastbare feit van deze twee leveringen op hetzelfde tijdstip plaatsvindt.
2.

hecht zijn goedkeuring aan de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd, en die in de L-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden bekendgemaakt in het nummer volgend op dat waarin de definitieve wetgevingshandeling wordt bekendgemaakt;
b)

landen die onder het Europees nabuurschapsbeleid vallen, in overeenstemming met de algemene beginselen en algemene voorwaarden voor deelname van die landen aan programma's van de Unie zoals vastgesteld in de desbetreffende kaderovereenkomsten en besluiten van de Associatieraad, of in soortgelijke overeenkomsten, alsmede in overeenstemming met de specifieke voorwaarden die zijn vastgesteld in overeenkomsten tussen de Unie en die landen, mits de toepasselijke wetgeving en bestuurlijke methoden in deze landen voldoende zijn aangepast aan die in de Unie;
BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE

Gemeenschappelijke verklaring van het Parlement, de Raad en de Commissie

In punt 27 van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven erkennen de drie instellingen de noodzaak om alle bestaande wetgeving aan te passen aan het bij het Verdrag van Lissabon ingevoerde rechtskader, en met name de noodzaak om hoge prioriteit te verlenen aan de snelle aanpassing van alle basishandelingen die nog verwijzen naar de regelgevingsprocedure met toetsing. Naar aanleiding van het daartoe strekkende voorstel van de Commissie komt deze verordening aan die behoefte tegemoet door te voorzien in de aanpassing van de regelgevingsprocedure met toetsing in een belangrijk aantal handelingen die in dat voorstel zijn vervat. De drie instellingen zullen blijven werken aan de aanpassing van de resterende handelingen van dat voorstel.

Verklaring van de Commissie

De Commissie neemt nota van de keuze van de wetgevers om te voorzien in een beperkte geldigheidsduur van alle bevoegdheidsdelegaties waarbij de regelgevingsprocedure met toetsing door middel van deze verordening onderling wordt afgestemd, gekoppeld aan een rapportageverplichting en een stilzwijgende verlenging van de bevoegdheidsdelegatie. Met name gezien het grote aantal verslagen dat met regelmatige tussenpozen zou moeten worden ingediend en gezien het feit dat informatie over het gebruik van de bevoegdheden gemakkelijk beschikbaar is via het register van gedelegeerde handelingen, benadrukt de Commissie dat zij over een discretionaire bevoegdheid beschikt ten aanzien van de wijze waarop zij aan de rapportageverplichting zal voldoen. In voorkomend geval kan de Commissie daarom de verslagen die op grond van verschillende basishandelingen moeten worden ingediend, in één document samenbrengen.
Artikel 16

Voorbereiding en indiening van Interreg-programma's

1. De doelstelling “Europese territoriale samenwerking (Interreg)” wordt uitgevoerd via Interreg-programma's in gedeeld beheer, met uitzondering van programma's van component 3, die geheel of gedeeltelijk in indirect beheer kunnen worden uitgevoerd, en programma's na raadpleging van component 5 die in direct of indirect beheer worden uitgevoerd de belanghebbenden . [Am. 90]

2. De deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden , LGO's of LGO's organisaties voor regionale integratie en samenwerking stellen een Interreg-programma op overeenkomstig het model zoals vermeld in de bijlage voor de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2027. [Am. 91]

De deelnemende derde landen, partnerlanden of LGO's betrekken, indien van toepassing, hier eveneens de programmapartners bij die gelijkwaardig zijn aan die waarnaar in dat artikel wordt verwezen.

3. De deelnemende lidstaten bereiden een Interreg-programma voor in samenwerking met de programmapartners als bedoeld in artikel [6] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. Bij de voorbereiding van de Interreg-programma's die betrekking hebben op macroregionale of zeegebiedstrategieën houden de lidstaten en de programmapartners rekening met de thematische prioriteiten van de relevante macroregionale en zeegebiedstrategieën en raadplegen zij de relevante actoren. De lidstaten en de programmapartners zetten een mechanisme ex ante op om ervoor te zorgen dat alle actoren op macroregionaal niveau en op het niveau van de zeegebieden, programma-autoriteiten in het kader van Europese territoriale samenwerking, regio's en landen aan het begin van de programmeringsperiode worden samengebracht om gezamenlijk een besluit te nemen over de prioriteiten voor elk programma. Deze prioriteiten worden waar nodig afgestemd op de actieplannen voor macroregionale of zeegebiedstrategieën. [Am. 92]

4. De lidstaat waar de kandidaat-beheersautoriteit gevestigd is, dient een Interreg-programma of meer Interreg-programma's uiterlijk [datum van inwerkingtreding plus negen twaalf maanden;] in bij de Commissie namens alle deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden , LGO's of LGO's organisaties voor regionale integratie en samenwerking . [Am. 93]

Een Interreg-programma dat steun wordt ondersteund door een extern financieringsinstrument van de Unie, wordt uiterlijk zes twaalf maanden na de goedkeuring door de Commissie van de desbetreffende strategische programmeringsdocumenten uit hoofde van artikel 10, lid 1, of indien dit vereist is uit hoofde van de respectieve basishandeling van een of meer financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie, ingediend door de lidstaat waar de toekomstige beheersautoriteit gevestigd is. [Am. 94]
Artikel 11

Herstelplannen voor ctp's die deel uitmaken van een groep

1. Wanneer de moederonderneming van de groep waarvan de ctp deel uitmaakt, een instelling is als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, punt 23, van Richtlijn 2014/59/EU, of een entiteit als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder c) of d), van die richtlijn, verlangt de in artikel 2, lid 1, punt 21, van die richtlijn bedoelde bevoegde autoriteit dat de moederonderneming overeenkomstig die richtlijn een herstelplan voor de groep voorlegt. Deze bevoegde autoriteit legt het herstelplan voor de groep voor aan de bevoegde autoriteit van de ctp.

Wanneer de moederonderneming van de groep waarvan de ctp deel uitmaakt, geen instelling of entiteit is als bedoeld in de eerste alinea en indien noodzakelijk om alle elementen van deel A van de bijlage te kunnen beoordelen , kunnen de bevoegde autoriteiten ▌ volgens de procedure die is vastgelegd in artikel 10 van deze verordening, verlangen dat de ctp een plan voor het herstel van de ctp voorlegt waarin rekening wordt gehouden met alle relevante elementen die verband houden met de structuur van de groep. Dit verzoek wordt met redenen omkleed en schriftelijk ter kennis gebracht van de ctp en haar moederonderneming.
C 23/498

P8_TA(2019)0182

Gemeenschappelijke regels ter waarborging van basisconnectiviteit in het luchtvervoer in verband met de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Unie ***I

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 13 maart 2019 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels ter waarborging van basisconnectiviteit in het luchtvervoer in verband met de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Unie (COM(2018)0893 — C8-0510/2018 — 2018/0433(COD))

(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing)

(2021/C 23/69)

Het Europees Parlement,

— gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(2018)0893),

— gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0510/2018),

— gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

— gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 februari 2019 (1),

— na raadpleging van het Comité van de Regio's,

— gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 27 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren,

— gezien artikel 59 van zijn Reglement,

— gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme (A8-0062/2019),

1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast;

2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen;

3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen.

(1) Nog niet in het publicatieblad bekendgemaakt.