P6_TA(2006)0464

Europese Centrale Bank (2005)

Resolutie van het Europees Parlement over het jaarverslag 2005 van de Europese Centrale Bank (2006/2206(INI))

Het Europees Parlement,

- gelet op het jaarverslag 2005 van de Europese Centrale Bank,

- gelet op artikel 113 van het EG-Verdrag,

- gelet op artikel 15 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank,

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 april 1998 over de democratische verantwoording in de derde fase van de Economische en Monetaire Unie [1],

- onder verwijzing naar de uitslag van de stemming op 5 juli 2005 waarbij de ontwerpresolutie over het jaarverslag 2004 van de Europese Centrale Bank werd verworpen [2],

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 april 2006 over de toestand van de Europese economie — voorbereidend verslag over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid voor 2006 [3],

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 mei 2006 over de openbare financiën in de Economische en Monetaire Unie (EMU) [4],

- gezien de mededeling van de Commissie van 12 juli 2006 betreffende het jaarverslag over de eurozone (COM(2006)0392),

- onder verwijzing naar zijn standpunt van 13 maart 2003 over de aanbeveling van de Europese Centrale Bank voor een beschikking van de Raad inzake een wijziging van artikel 10.2 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank [5],

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 2006 over de herziening van de strategie van het Internationaal Monetair Fonds [6],

- onder verwijzing naar het verslag over de financiële stabiliteit en het verslag over de financiële integratie van de eurozone van de Europese Centrale Bank,

- onder verwijzing naar het schrijven van 5 mei 2006 van de voorzitter van de Economische en Monetaire Commissie aan de voorzitter van de Ecofin-Raad betreffende de procedure voor benoemingen in de directie van de Europese Centrale Bank,

- onder verwijzing naar de economische vooruitzichten van het eurosysteem van juni 2006,

- gelet op artikelen 106 en 112, lid 1 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A6-0349/2006),

A. overwegende dat het de volledige onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank (ECB) en van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) erkent,

B. overwegende dat het de belangrijkste doelstelling van de ECB en het ESCB is, prijsstabiliteit te garanderen en het in artikel 2 van het EG-Verdrag omschreven algemeen economisch beleid van de Gemeenschap te ondersteunen; dat artikel 105 van het EG-Verdrag bepaalt dat het monetair beleid "zonder afbreuk te doen aan de doelstelling van prijsstabiliteit" dient bij te dragen aan het verwezenlijken van de doelstellingen van de Gemeenschap,

C. overwegende dat het bruto binnenlands product (BBP) van de eurozone in 2005 met 1,4% is gestegen, en dit percentage beneden het in 2004 gehaalde groeicijfer van + 1,8 % ligt, terwijl de inflatie rond + 2.2 % ligt en dus niet veel afwijkt van het percentage van + 2,1% voor 2004,

D. overwegende dat de lidstaten niet in dezelfde mate van de sterke groei op mondiaal niveau in 2005 hebben kunnen profiteren; dat dit onder meer kan worden toegeschreven aan de stijging van de aardolieprijs en de ongunstige ontwikkeling van de wisselkoersen, waardoor de euro in december 2005 boven een koers van 1,17 USD uitkwam (ten opzichte van het hoogst bereikte niveau van 1,36 USD in december 2004); dat de groeiverwachtingen een zeker economisch herstel laten zien, waarbij in de prognoses van de Commissie uitgegaan wordt van een groei van 2,5% voor 2006 en tussen 1,3% en 2,3% voor 2007, alsmede een inflatieniveau van iets meer dan 2%,

E. overwegende dat de Raad van bestuur van de ECB, na een constante handhaving van de rentetarieven op 2% gedurende tweeëneenhalf jaar, deze achtereenvolgens op 1 december 2005, 2 maart, 8 juni, 3 augustus en 5 oktober 2006 met 25 basispunten heeft verhoogd, en dat de rentetarieven in zowel nominaal als reëel opzicht laag blijven,

F. overwegende dat er veel kandidaten zijn die in aanmerking komen voor benoeming in een verantwoordelijke functie binnen het IMF, de WHO of de OESO, nog geheel afgezien van zulke functies bij de Wereldbank, zonder dat de kandidaten daarvan nadeel ondervinden voor hun verdere carrière,

G. overwegende dat de afgelopen maanden verscheidende centrale banken van derde landen hebben aangekondigd dat zij in hun externe reserves het in euro uitgedrukte deel van hun reserves wensen te verhogen,

H. overwegende dat het evenwicht op mondiaal niveau in 2005 verder is verstoord, hoofdzakelijk als gevolg van het groter worden van het tekort op de betalingsbalans van de Verenigde Staten, dat een niveau van 6,4% van het BBP heeft bereikt,

I. overwegende dat de jaarrekening van de ECB voor 2005 een nettowinst laat zien van nihil, doordat het vrijgekomen resultaat geheel aan de reserves is toegevoegd,

J. overwegende dat de ECB een sleutelrol speelt in het goed functioneren van het Europese wisselkoersmechanisme (ERM II) en in de bestrijding van de inflatie,

K. overwegende dat het Parlement wenst bij te dragen aan versterking van de rol en de internationale autoriteit van de ECB op het internationale vlak,

Economische en monetaire ontwikkelingen

1. onderstreept dat het economische herstel wordt gekenmerkt door een jaarlijkse groei van 2,5% van het reële BBP en een bijdrage van de binnenlandse vraag van 2,1% gedurende het tweede kwartaal van 2006; wijst erop dat de recente economische groei wordt ondersteund door nationale hervormingen en investeringsprogramma's op de arbeidsmarkten, de financiële markten en de productenmarkten; is van mening dat de rentetarieven met de nodige voorzichtigheid moeten worden verhoogd om de economische groei niet in gevaar te brengen; wijst op de risico's in verband met de stijging van de eurowisselkoers en de aardolieprijs, factoren die hebben bijgedragen aan de geringe groei in 2005; prijst het beleid van de ECB om zich te concentreren op haar belangrijkste doelstelling, de handhaving van de prijsstabiliteit; meent dan ook dat de ECB juist heeft gereageerd op de economische en financiële ontwikkelingen in 2005, door het verhogen van haar rentevoet na inflatiepieken tot 2,6% in september 2005;

2. benadrukt dat de ECB zich wel bewust moet zijn van de risico's, voor wat de groei betreft, van continue verhogingen van de rentetarieven in de context van het recent economisch herstel; wijst erop dat de lidstaten, met het oog op het ondersteunen van het economische herstel, de nodige structurele hervormingen moeten doorvoeren en de nodige investeringsactiviteiten moeten ontplooien; is van mening dat het gevoerde beleid inzake de rentetarieven wordt beïnvloed door voortgaande maatregelen van de lidstaten om de begroting gezonder te maken;

3. stelt vast dat de rentetarieven van 2% zich gedurende de periode 2003 tot 2005 op een historisch laag niveau bevonden teneinde het economisch herstel te bevorderen; roept de ECB op zich in het door haar gevoerde beleid te blijven inzetten voor haar taak, die eruit bestaat te trachten de inflatie op korte en lange termijn voor te blijven en op een niveau te houden dat past binnen een doelstelling van prijsstabiliteit; onderstreept dat de ECB de ontwikkeling van de olieprijs, de prijzen op de onroerendgoedmarkt en de nog steeds bestaande liquiditeitsoverschotten nauwkeurig in het oog dient te houden;

4. merkt op dat het onontbeerlijk is dat het proces van sanering van de begrotingen van de lidstaten wordt voortgezet om de grondslagen te kunnen leggen voor duurzame groei, waarbij evenwel opgemerkt dient te worden dat niet mag worden nagelaten te investeren in een maatschappij die op de toekomst is voorbereid; deze diagnose wordt door de huidige internationale economische vooruitzichten van het IMF bevestigd; is van oordeel dat voortgaande hervormingen in de lidstaten van de eurozone van doorslaggevende betekenis blijven om de bases voor duurzame groei te kunnen verankeren;

5. merkt op dat er eind 2001 en begin 2003 soortgelijke signalen bestonden als die, welke op het moment waarneembaar zijn op het gebied van economisch herstel, en dat deze niet hebben geleid tot langdurige groei; wijst erop dat er volgens de schattingen van de Commissie en het eurostelsel een licht herstel wordt verwacht in 2006, gevolgd door een terugloop vanaf 2007; is van oordeel dat een stijging van het groeipotentieel in de eurozone afhankelijk is van structurele hervormingen en zorgvuldig ontplooide investeringsactiviteiten in de lidstaten; erkent dat de concurrentie op de Europese markten en de hoge kwaliteit van de werkgelegenheid economische groeimotoren zijn en dat de invloed daarvan op verbetering van de efficiëntie en innovatie niet belemmerd mag worden; is zich bewust van het recente economisch herstel in 2006 en onderstreept dat de lidstaten, van deze positieve situatie meer zouden moeten profiteren door hun begrotingen ernstiger te consolideren;

6. is van oordeel dat het voor stijging van het groeipotentieel in de eurozone nodig is dat het hervormingsprogramma op samenhangende wijze verder ten uitvoer wordt gelegd; in dat opzicht dienen, gezien de demografische ontwikkelingen, de socialezekerheidsstelsels de toekomstige situatie het hoofd te kunnen bieden; tegen deze achtergrond blijven Europese macro-economische dialogen, die erop gericht zijn referentiepunten vast te stellen voor de nationale hervormingsprogramma's, en een evenwichtig macro-economisch beleid van wezenlijk belang; de ECB dient in dit verband haar onafhankelijkheid te behouden;

7. is van oordeel dat de verschillen die er binnen de eurozone bestaan, met afwijkingen in groei (tot 4,5% in 2005), en in inflatieniveau (tot 2,7 % in 2005), op de lange termijn een belangrijk risico vormen voor de EMU;

8. merkt op dat er een steeds groter wordend risico bestaat dat de onroerendgoedprijzen worden aangepast aan de snelle en niet te stuiten prijsstijgingen die de laatste jaren hebben plaatsgevonden; wenst duidelijkheid te verkrijgen over het door de ECB gevoerde beleid ten aanzien van de prijsontwikkeling in de vermogenssector, met name de onroerendgoedsector; is van oordeel dat op de lange termijn een duidelijker standpunt zal bijdragen aan het voorkomen van een explosieve speculatie;

9. is verheugd dat Cyprus, Letland en Malta zich op 29 april 2005 hebben aangesloten bij het ERM II, en Slowakije op 25 november 2005; spreekt zich uit voor het invoeren van de euro in alle lidstaten; is van oordeel dat voor wat betreft het voldoen aan de convergentiecriteria de nodige aandacht dient te worden besteed aan de juistheid en de geloofwaardigheid van de door de lidstaten opgestelde statistieken; verzoekt de overige lidstaten onverwijld maatregelen te nemen om eveneens te voldoen aan de criteria voor toetreding tot de eurozone;

10. stelt vast dat tussen de lidstaten van de eurozone verschillen bestaan wat betreft het mechanisme voor de tenuitvoerlegging van het monetair beleid, nu bepaalde landen sterker reageren doordat zij meer schulden tegen variabele rentetarieven hebben; dringt er bij de ECB en de Commissie op aan met een duidelijke analyse van deze verschillen te komen en voorstellen te doen voor eventueel aan te brengen verbeteringen teneinde de tenuitvoerlegging van het monetair beleid te vergemakkelijken; de kans op vernieuwing in Europa kan alleen worden vergroot wanneer het leidmotief van eenheid in verscheidenheid binnen de sociale en economische politiek algemeen aanvaard is;

11. onderstreept de risico's van snelle aanpassingen aan de internationale onevenwichtigheden die kunnen leiden tot een opwaardering van de wisselkoers van de euro ten opzichte van de dollar; verzoekt de eurogroep, de Raad en de ECB hun activiteiten op het gebied van het wisselkoersbeleid onderling beter te coördineren;

12. stelt vast dat de ECB gunstig staat tegenover versterking van de preventieve kant van het stabiliteitsen groeipact (SGP), hetgeen niet wegneemt dat zij meermalen een kritische houding heeft aangenomen ten opzichte van een eventuele versoepeling van de corrigerende mogelijkheden die genoemd SGP bieden. Deze houding sluit aan bij die van alle andere centrale banken van de eurozone, waarvan een aantal in dat verband scherpe kritiek heeft geuit;

Monetair beleid

13. is van oordeel dat meer duidelijkheid en onderlinge samenhang gewenst is in het door de ECB gevoerde monetaire beleid, met name in die zin dat zou moeten worden aangegeven wat het relatief belang is van en de onderlinge verhouding tussen de twee belangrijkste pijlers van dit beleid — de monetaire massa (M3) en alle overige relevante informatie over de toekomstige ontwikkeling van de inflatie; is van mening dat duidelijke en transparante regels voor wat betreft de wijze waarop deze twee pijlers de operationele beslissingen op het gebied van het monetair beleid beïnvloeden, het beleid van de ECB voorspelbaarder en doeltreffender zouden maken;

14. dringt er bij de ECB op aan actie te ondernemen wanneer de waarde van de monetaire massa M3 hoog blijft (8,8 % in mei 2006 ten opzichte van 7,4 % in december 2005) in verhouding tot de langetermijnreferentiewaarde van 4,5 %; vestigt in het bijzonder de aandacht op de sterke groei van de omloop van papiergeld en daggelddeposito's; is verontrust over het feit dat een dergelijke stijging op de lange termijn niet houdbaar is; verzoekt de ECB gedegen onderzoek te doen naar de ontwikkeling van de hypotheekmarkt en de M&A-leningen (fusies/overnames) en de mogelijke effecten daarvan in termen van systemische risico's, consumentenvertrouwen en ontwikkeling van de rentetarieven;

Financiële stabiliteit en integratie

15. is verheugd over de publicatie van het eerste verslag van de ECB over de financiële integratie van de eurozone, die zowel voor de tenuitvoerlegging van het monetair beleid als voor de financiële stabiliteit van wezenlijk belang is; stelt vast dat volgens de ECB voor financiële integratie, integratie van de marktinfrastructuur noodzakelijk is, met name van de betalingssystemen; stelt vast dat de ECB voornemens is een betalingsinfrastructuur te creëren; stelt vast dat tot de eventuele invoering van een infrastructuur een governance van de ECB moet worden ingevoerd;

16. veroordeelt het feit dat de ECB contact heeft gezocht met het Committee of European Securities Regulators aangaande maatregelen van niveau 2 terwijl van de zijde van de wetgever nog niet eens actie is ondernomen;

17. deelt de vrees van de ECB ten aanzien van de arbitragefondsen; dringt bij de ECB aan op een nadere analyse terzake;

18. spoort de Commissie ertoe aan meer aandacht te besteden aan de invloed die de manier waarop de financiële markten zich gedragen, heeft op de macro-economische situatie van de eurozone;

19. wijst op de risico's die voor de stabiliteit in de financiële sector ontstaan door grensoverschrijdende fusies; verzoekt de ECB daarom een analyse te verrichten vanuit met name het oogpunt van de leninggever in laatste instantie ("lender of last resort") en overeenkomstige analyses in de monetaire dialoog 2007 voor te stellen;

20. ziet met belangstelling uit naar de invoering van een geïntegreerd TARGET II-systeem, dat het liquiditeitenbeheer binnen de ESCB zal verbeteren en aan de wieg zal staan van aanzienlijke winst op het gebied van efficiency; dringt er met klem bij de ESCB op aan een algemeen, transparant en juridisch gedegen kader te ontwikkelen voor het toekomstig functioneren van TARGET II;

21. betreurt het dat de ECB het, net zomin als de Raad, niet nodig heeft geacht het Parlement te informeren over het "Memorandum of understanding" betreffende het beheren van financiële crises;

Externe rol van de euro

22. wijst nogmaals op zijn verzoek de eurozone bij de internationale financiële instellingen op uniforme wijze te vertegenwoordigen teneinde de belangen daarvan zodanig te behartigen dat dit in verhouding staat tot het economische gewicht van de eurozone;

23. neemt met belangstelling kennis van het feit dat verscheidene centrale banken hebben aangekondigd dat zij het deel van hun reserves dat in euro's wordt uitgedrukt, zullen verhogen; verzoekt de ECB met aandacht hierop toe te zien en in het kader van haar jaarverslag over de internationale rol van de euro aan te geven om welke hoeveelheden het gaat en de gevolgen daarvan met name op het gebied van de wisselkoersen te analyseren;

Bankbiljetten

24. stelt vast dat de waarde van de in omloop zijnde euro-bankbiljetten opnieuw sterk is gestegen en uitkomt op +12,8 % in 2005; wijst erop dat deze voortdurende stijging in eerste instantie is toe te schrijven aan bankbiljetten met een hoge waarde, met name bankbiljetten van 500 euro, die in aantal met 20,9 % zijn gestegen; verzoekt de ECB na te gaan wat de oorzaken van deze ingrijpende stijging zijn en de aard van de met deze biljetten verrichte transacties te onderzoeken, alsmede de vraag per land uit te splitsen ten einde hiermee gepaard gaande potentiële risico's te identificeren;

25. is van oordeel dat de eerste generatie bankbiljetten, waarvan alle afbeeldingen van levende wezens, landschappen of bestaande monumenten geschrapt zijn, ertoe bijdraagt dat een kil beeld ontstaat van de monetaire unie en er mede toe leidt dat de Europese burgers geen binding hebben met de euro; dringt er bij de ECB op aan op de tweede generatie biljetten levende wezens, landschappen en Europese bouwwerken af te beelden of algemeen gewaardeerde Europese personages; verzoekt de ECB het Parlement te laten weten hoe zij hier tegenover staat;

Democratische controle

26. is verheugd over het feit dat de ECB zich duidelijk heeft uitgesproken vóór ratificatie van de ontwerpgrondwet, waarin de essentiële onderdelen worden genoemd van het politieke kader voor de EMU voor wat betreft zowel de monetaire pijler als de economische en fiscale pijlers; onderstreept dat de ratificatieprocedure geen enkele invloed heeft op het functioneren van de monetaire unie noch op de stabiliteit van de euro; dringt er bij de ECB op aan de geloofwaardigheid van de euro verder te blijven garanderen en te blijven zorgen voor prijsstabiliteit, een noodzakelijke voorwaarde voor een non-inflatoire macro-economische omgeving die gunstig is voor economische groei en het scheppen van werkgelegenheid;

27. is van oordeel dat de onafhankelijkheid van de ECB alsmede de benoemingsprocedure voor de directieleden zich bewezen hebben; onderstreept dat in artikel 112, lid 2, punt b), het EG-Verdrag is bepaald dat de directieleden van de ECB worden gekozen temidden van personen waarvan algemeen erkend wordt dat zij gezag genieten in de monetaire wereld of in het bankwezen en op dat gebied ervaring hebben, en onderstreept dat hun nationaliteit geen enkele rol mag spelen en dat zij nog steeds beoordeeld dienen te worden op basis van de strikte criteria van het Verdrag, onder meer op hun kwalificaties; is van oordeel dat de democratische verantwoording vooraf en de transparantie zouden verbeteren als de Raad diverse potentiële kandidaten beoordeelt en het Parlement vervolgens bij stemming zijn goedkeuring hecht aan de kandidaat die door de Raad wordt voorgesteld;

28. verzoekt de Raad de procedure voor de benoeming van de directieleden te handhaven; onderstreept dat het bereid is vóór de eerstvolgende benoeming van een nieuwe directie in 2010 met de andere instellingen zijn gedachten te laten gaan over de mogelijke verbeteringen;

29. is van mening dat de dialoog over het monetair beleid tussen het Parlement en de ECB succesvol is verlopen en dat daaraan verder inhoud dient te worden gegeven; onderstreept dat de verantwoordelijkheid ex post van de ECB van wezenlijk belang is voor het vertrouwen en daarmee de stabiliteit van de financiële markten en dat het zaak is dat de directie en de Raad van bestuur als een samenhangend geheel naar buiten toe communiceren; ondersteunt een doelgericht informatiebeleid van de ECB ten aanzien van het Parlement, de Raad en de Commissie; wijst er nadrukkelijk op dat het verzoek om verbetering van het door de ECB gevoerde communicatiebeleid er niet aan in de weg mag staan dat de ECB haar onafhankelijkheid behoudt; dringt er evenwel nogmaals bij de ECB op aan elk jaar niet alleen een per land uitgesplitst overzicht te publiceren, maar tevens een regionaal en grensoverschrijdend overzicht over de betreffende tendensen, naar het "Beige Book" van de Amerikaanse centrale bank, waardoor de ECB invloed zou kunnen uitoefenen op de discussie rond de productiviteitsontwikkeling en de prijs- en salarisvooruitzichten; verzoekt de ECB na te gaan of het mogelijk is beknopte verslagen te publiceren;

30. benadrukt dat de geloofwaardigheid van de ECB ook gebaat is bij optimale transparantie van haar besluitvormingsprocedures; vraagt opnieuw dat vlak na de vergaderingen van de Raad van bestuur van de ECB, korte notulen van deze vergaderingen gepubliceerd worden met een duidelijke weergave van de argumenten voor en tegen de genomen besluiten, de redenen waarom deze besluiten zijn genomen, en of die besluiten al dan niet met algemene stemmen zijn genomen; onderstreept dat deze wijze van communicatie niet als vervanging kan dienen van de door de president van de ECB gegeven informatie onmiddellijk na het nemen van beslissingen op monetair gebied, welke informatie op het juiste moment zeer waardevolle indicaties verschaft aan waarnemers en marktpartijen; is van mening dat deze transparantie belangrijk is omdat de markt op deze manier het monetair beleid van de ECB beter kan inschatten;

31. herinnert eraan dat het het voor de besluiten van de Raad van bestuur geldende rouleersysteem voor de stemmingen, zoals het in 2003 werd aangenomen, heeft verworpen omdat het te ingewikkeld is; is van oordeel dat het met het oog op de verdere uitbreidingen van de eurozone dienstig zou zijn een systeem in te voeren, waarin rechtvaardigheid en efficiëntie samengaan; wijst nogmaals op zijn resolutie waarin het verzoekt om een uit negen leden bestaande Raad van bestuur van de ECB, belast met het monetair beleid, die dus ter vervanging zou dienen van het huidige, onwerkbare systeem en die de nog ingewikkelder oplossing waartoe voor de toekomst is besloten, onnodig zou maken; dringt er met klem op aan het Verdrag dienovereenkomstig aan te passen;

32. verzoekt de ECB in haar communicatiebeleid een speciale plaats toe te kennen aan de hoorzittingen van de president van de ECB met de Commissie voor economische en monetaire zaken van het Parlement;

Beheer van de ECB

33. stelt vast dat het personeelsbestand van de ECB sinds 1999 sterk en voortdurend is toegenomen, en wel met 86 % over de gehele periode; stelt vast dat de ECB melding maakt van een tijdelijke bevriezing van haar personeelsbestand gedurende enkele maanden in 2005, maar dat haar personeelsbestand in dat jaar toch is blijven stijgen met 3,5 %; stelt vast dat de ECB haar streven naar meer interne efficiëntie kracht bijzet; acht dit een lovenswaardige doelstelling en wenst dat een en ander op den duur concrete resultaten oplevert, met name door een stabilisering van het personeelsbestand op lange termijn;

34. onderstreept het belang dat door de ECB en de centrale banken dient te worden gehecht aan de kwaliteit van de dialoog, aan de transparantie van de informatie en aan erkenning van het vakbondsbelang tijdens bijeenkomsten van het Personeelscomité;

35. is van oordeel dat het betrekken van het personeel en hun vakbonden bij op hen betrekking hebbende besluitvorming en een sociale dialoog van hoog niveau bijdragen tot het ontstaan van een gemeenschappelijke cultuur binnen het eurosysteem en het ESCB;

36. merkt op dat het bedrijfsresultaat van de ECB van 992 miljoen EUR in 2005 als reserve is achtergehouden ter dekking van wisselkoers- en rentetarievenrisico's en de risico's van de schommelende goudprijzen, waardoor de nettowinst op nul uitkomt; merkt op dat het bedrag van deze reserve jaarlijks zal worden herzien; constateert tegelijkertijd dat de kosten van de bouw van de nieuwe vestiging van de ECB op 850 miljoen EUR wordt geraamd; dringt er bij de ECB op aan aan te geven op welk niveau zij haar eigen vermogen en reserves wenst te handhaven, alsmede een begrotingsbeleid te voeren dat tot een bevredigend financieel resultaat kan leiden en tegelijkertijd op adequate wijze de risico's waaraan zij blootstaat afschermt;

*

* *

37. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de voorzitter van de Eurogroep, de Raad, de Commissie en de Europese Centrale Bank.

[1] PB C 138 van 4.5.1998, blz. 177.

[2] PB C 157 E van 6.7.2006, blz. 19.

[3] Aangenomen teksten van 4.4.2006, P6_TA(2006)0124.

[4] Aangenomen teksten van 17.5.2006, P6_TA(2006)0214.

[5] PB C 61 E van 10.3.2004, blz. 374.

[6] Aangenomen teksten van 14.3.2006, P6_TA(2006)0076.

--------------------------------------------------