2Ó57 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen ^r.C182B19 
Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad betredende het in de handel 
brengen van plantgoed en teeltmateriaal van groentegewassen, met uitzondering van zaad (^) 
(90BG18^0^) 
De Raad heeft op^februari 1990 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 vanhet 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies opl^ mei 1990 goedgekeurd^ Rapporteur was de 
heerStraussD 
HetEconomisch en Sociaal Gomitéheefttijdenszijn277ezittmg (vergaderingvan 30 mei 1990) het 
volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Inleiding 
1.1, De vele en steeds weer veranderende nationale 
regelingen met betrekking tot kwahteits en gezondheids^ 
normen voor plantgoed en teeltmateriaal kunnen de handel 
tussen de LidStaten belemmeren, 
1.2 ^iet het oog opde voor de voltoonngvan de interne 
markt noodzakelijke harmonisatie van nationale voorD 
schriften heeft de Commissie het nodig geacht, de 
bestaande Richtlijn intake het in de handel brengen van 
^aad(70^^8)uittebreiden totplantgoed en teeltmateriaal, 
^ij heeft daartoe drie voorstellen voor verordeningen 
ingediend met betrekkingtot respectievelijk groenteD,fruitD 
en siergewassen, 
1,3, degens tijdgebrek heeft de Commissie weinig 
gelegenheid voor voorafgaandoverleg met de nationale 
overheden gehad. Daardoor beschikt de Commissie 
wellicht niet over een volledig overwicht van de vele 
verschillen tussen de nationale wettelijke voorschriften, en 
heeften dan ook slechts een kader vastgesteld waarbinnen 
de LidStaten ^ich kunnen bewegen, een groot aantal 
detailkwesties moet nog worden geregeld. 
2, Algemene opmerkingen 
2,1, Dit voorstel vormt een onderdeel van een meer 
omvangrijke strategie op het gebied van fytosanitaire 
vraagstukken en moet in samenhang met andere voorsteP 
lenwordenge^ien,metnameCC^(88)170def,,CC^l(89) 
^^def, en CC^^i(89)^7def,tot wijziging van Richt 
lijn 77B93^EEGm^ake de gewondheid vanplanten.De^e 
harmonisatiemaatregelen vormen het kader waarbinnen 
CC^vi(89) D^9def,tenuitvoer moet worden gelegd. De 
overige genoemde maatregelen moeten worden goedgeD 
keurd alvorens de verordening betreffende het in de handel 
brengen wordt ingevoerd C^p de^e wijze kan ervoor 
worden geborgd dat het toedicht op fytosanitaire normen 
niet wordt onderbroken en dat er adequate beschermmgsD 
mogelijkheden komen op basis waarvan unilaterale 
maatregelen kunnen worden getroffen. 
(^D^e^^m^7^^Dt^ 2.2, Plet Comité is het ermee eens dat er communautaire 
wettelijke voorschriften moeten komen om—zoals voor 
de voltooiing van de interne markt nodig is — de normen 
met betrekking tot kwaliteit en gewondheid van planten te 
harmoniseren, 
2.3. Idet Gomité vreest evenwel dat teveel wettelijke 
voorschriften eenbeperking vormenvoor de flexibiliteit 
van en het initiatief in deze sector, die juist door de 
consument wenselijk worden geacht. De consumenten 
stellen immers verschillende eisten ten aandien van 
kwahteitsnormenen^ij^ijntevreden met het bestaande 
zelfregulerende evenwicht tussen vraag en aanbod. Verder 
is het van essentieel belang dat de Gemeenschap voldoende 
middelen ter beschikking stelt om voor adequaat toedicht 
op een billijke toepassing van de verordening in de gehele 
Gemeenschap te kunnen borgen, 
2m. Plet voorstel ^al evenwel ten aandien van een aantal 
punten aanzienlijk moeten worden verduidelijkt alvorens 
het kan worden goedgekeurd,Volgens het voorstel wordt 
het regelen van de details van een groot aantal maatregelen 
aan het Gezamenlijk permanent Comité overgelaten, 
donder dat de Raad zich hierover buigt. Plet is niet 
eenvoudig een gericht en constructief advies uit te brengen 
over een verordeningsvoorstel dat grotendeels in ^ijn 
definitieve vorm ^al worden gegoten door een instantie die 
een en andermet aan de Raad of andere Instellingen van de 
Gemeenschap behoeft voor te leggen. 
3, Bijzondere opmerkingen 
3,1. At^^r^^^B^^ro^^^^ror^^^^B^^ro^^^^^ 
3.1.1. De verordemng^ou tevens van toepassingmoeten 
^ijn op vooruitvoer bestemd teeltmateriaal. De in artikel2 
genoemde uitzondering kan ertoe leiden dat er in de 
Gemeenschap materiaal in omloop is dat aan lagere 
kwaliteitsDenge^ondheidsnormenvoldoeten^iektenop 
andere planten kan overdragen of dat ^elf op de interne 
markt kan worden gebracht, 
3.1.2. De lijst in artikel 3, lid (a)(i), is niet volledig, ^ij 
bevat bijvoorbeeld geen uien en Chinese kool. De 
verordening ^ou van toepassing moeten ^ijn op alle 
Nr. C 182/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 7. 90 
groentesoorten, behalve de in een „negatieve" lijst vermelde 
gewassen. 
3.2. Eisen aan de leveranciers 
3.2.1. De in artikel 4 en bijlage I vastgestelde eisen 
zullen met name kleine- en middelgrote ondernemingen, 
waarvan vele tot nog toe niet in staat zijn het verplichte 
register bij te houden, voor extra kosten plaatsen. De 
Commissie zou moeten nagaan of erkende producenten- en 
handelsorganisaties moeten helpen, de administratiekosten 
voor de kwekers laag te houden. 
3.2.2. De in bijlage I, lid 4 (derde gedachtenstreepje) 
genoemde uitzondering dient te worden verduidelijkt. Het 
Comité is van mening dat een dergelijke uitzondering niet 
voor een bepaald gebied mag gelden, aangezien dit 
ondoenlijk is. Wel is het het ermee eens dat er voor de 
verkoop van zeer kleine hoeveelheden een afwijking moet 
gelden, mits dit de doelstelling van de voorschriften 
onverlet laat. 
3.3. Controles 
3.3.1. De steekproefcontroles waarmee wordt nagegaan 
of de verordening wordt nageleefd betekenen een extra 
belasting voor het nu al beperkte aantal inspecteurs. Om 
ervoor te zorgen dat de leveranciers aan de in bijlage I 
vastgestelde eisen voldoen zal de Gemeenschap aanvullen­
de middelen beschikbaar moeten stellen, met name als men 
wil bereiken dat de verordening in de gehele Gemeenschap 
op uniforme wijze ten uitvoer wordt gelegd. 
3.3.2. Ook moet het aantal inspecteurs aanzienlijk 
worden vergroot om aan de in bijlage II, delen A en B, 
genoemde voorwaarden te kunnen voldoen. 
3.4. Bepalingen betreffende het in de handel brengen 
3.4.1. Aangezien onder „partij" [artikel 3, lid (c)(i)] 
materiaal wordt verstaan dat is opgekweekt uit dezelfde 
partij zaad, op hetzelfde tijdstip is uitgezaaid in hetzelfde 
substraat, en is gekweekt onder dezelfde omstandigheden, 
is de homogeniteits-eis (artikel 7) in de huidige vorm te 
streng. Er zou bij voorbeeld een tolerantiepercentage 
moeten worden aangegeven. 
3.4.2. De homogeniteits-eis zal de flexibiliteit in de 
sector afremmen. Klanten stellen zeer verschillende eisen 
aan grootte en groeikracht van planten in één partij. Het 
huidige, door de vraag bepaalde karakter van de sector voldoet het best aan de eisen van de individuele kwekers. 
Deze situatie mag niet door een overmaat aan wettelijke 
voorschriften uit balans worden gebracht. Daarom mag de 
homogeniteits-eis uitsluitend gelden voor de zuiverheid wat 
de soort betreft, en niet voor andere kwaliteitscriteria. 
3.4.3. De vereiste fytosanitaire verklaring (artikel 8) is 
praktisch gelijk aan het overeenkomstig COM(89) 646 def. 
vereiste plantenpaspoort. Dit punt dient te worden 
gelijkgetrokken, zodat slechts één enkel document nodig is. 
3.4.4. Het opmaken van de bedoelde documenten zal 
veel extra personeel vereisen. Indien de Commissie de 
afgifte van „officiële" documenten door gekwalificeerd 
personeel wil laten uitvoeren, dienen er middelen beschik­
baar te worden gesteld om dergelijke personen op te leiden 
en te betalen. 
3.5. Tijdelijke moeilijkheden 
3.5.1. In artikel 14 wordt bepaald dat bij „tijdelijke 
moeilijkheden" in de voorziening minder strenge eisen 
worden vastgesteld. Deze bepaling mag niet worden 
gebruikt door een Lid-Staat die zich aan zijn uit de 
voorgestelde verordening voortvloeiende verantwoorde­
lijkheid wil onttrekken. 
3.5.2. De in artikel 11 genoemde beperking van het in de 
handel brengen kan op zichzelf een tijdelijke voorzienings-
moeilijkheid vormen, waardoor een beroep op artikel 14 
kan worden gedaan. Deze formulering dient te worden 
verduidelijkt. Aan artikel 11, lid 2, dient „zonder uitzonde­
ring" te worden toegevoegd. 
3.6. Strengere eisen 
3.6.1. Volgens artikel 12 kan een Lid-Staat strengere 
kwaliteits- en gezondheidsnormen opleggen en voor het 
noodzakelijke toezicht hierop zorgen. Het Comité is niet 
tegen het eenzijdig verhogen van normen gekant, maar kan 
hiermee slechts akkoord gaan als de Commissie ervoor 
zorgt dat dit niet met overheidssteun gepaard gaat. 
Gedaan te Brussel, 30 mei 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE