ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
7. 3. 77 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 56/27 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de Raad  tot wijziging  van 
Verordening  (EEG)  nr. 1163/76  inzake  de toekenning  van  een  omschakelingspremie 
in de wijnbouwsector 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 273  van 18 november  1976,  blz.  6. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 4 november  1976  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  artikel  43 van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Euro-
pese Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 24 en 25 november  1976  te Brussel  gehouden  143e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  om  advies  van  de Raad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  d.d.  4 november  1976, 
Gezien  artikel  43 van  het Verdnag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  27 oktober 
1976,  de Afdeling  voor  de landbouw  te belasten  met 
de voorbereiding  van  de werkzaamheden  inzake  dit 
onderwerp, 
Gezien  de vroeger  door  hem  op dit gebied  verrichte 
werkzaamheden,  in het  bijzonder  zijn  advies  d.d. 
30 oktober  1975  (1), 
Gezien  het mondelinge  verslag  van  de rapporteur,  de 
heer Guillaume, 
Gezien  het  advies  dat  op 18 november  1976  door 
voornoemde  Afdeling  werd  opgesteld, 
Gezien  de beraadslaging  tijdens  de op 24 en 25 
november  1976  gehouden  143e  zitting,  vergadering 
van 24 november  1976, BRENGT  HET  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  werd  goedgekeurd. 
1. Het  Economisch  en Sociaal  Comité  keurt  onder-
havig  voorstel!  goed. 
2. Het  Comité  betreurt  echter  dat  de Commissie 
niet van  de gelegenheid  gebruik  heeft  gemaakt  om 
in het  onderhavige  voorstel  tot wijziging  van  Ver-
ordening  (EEG)  nr.  1163/76  rekening  te houden 
met het eerder  door  hem  gedaan  verzoek,  ml. om een 
voldoende  aantrekkelijke  communautaire  speciale 
premie  te verlenen  aan  de wijnbouwers  die  ermee 
akkoord  gaan  al hun  wijngaarden  definitief  te rooien. 
3. Op  grond  van  de eerste  reacties  uit de betrokken 
wijnbou  wkringen  meent  het Comité  met  betrekking 
tot Verordening  (EEG)  nr. 1163/76  dat  nader  dient 
te worden  bepaald  dat na 31 maart  1982  (datum  tot 
welke  de begunstigden  van  de omsdiakelingspremie 
zich verplichten  niet  tot herbepilanting  over  te gaan) 
iedere  begunstigde  van  de premie  die zich  ertoe  ver-
plicht  voor  een nader  te bepalen  nieuwe  periode  niet 
tot herbeplanting  over  te gaan,  automatisch  voor  een 
nieuwe  premie  in aanmerking  komt. 
Gedaan  te Brussel,  24 november  1976. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
(*) PB nr. C 15 van  22. 1. 1976. Basil  de FERRANTI
19. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 109/25 
ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
betreffende  het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  inzake  de onderlinge  aan-
passing  van  de wetgevingen  van  de Lid-Staten  betreffende  de naar  buiten  uitstekende 
delen" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 35 van  28 maart  1974,  blz.  23. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 21 januari  1974  gehouden  zitting  heeft  de Raad  besloten,  het Econo-
misch  en Sociaal  Comité  (overeenkomstig  de bepalingen  van  het artikel  100  van Verdrag 
tot oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeenschap)  over  bovengenoemd  richt-
lijnvoorstel  te raadplegen. 
De adviesaanvrage  van  de Raad  is otp 22 januari  1974  aan  het Economisch  en Sociaal 
Comité  gericht. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inziake  voor-
noemde  onderwerpen  tijidens  zijn op 29 en 30 mei  1974  te Brussdl  gehouden  120e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Gezien  het verzoek  om advies  van  de Voorzitter  van 
de Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  d.d.  22 
januari  1974  betreffende  het „Voorstel  voor  en richt-
lijn van  de Raad  inzake  de onderlinge  aanpassing 
van de wetgevingen  der  Lid-Staten  betreffende  de 
naar  buiten  uitstekende  delen", 
Gezien  artikel  100  van het E.E.G.-Verdrag, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  29 januari 
1974,  de afdeling  voor  industrie,  handel,  ambacht  en 
dienstverlening  met  het  opstellen  van  een  advies  en 
rapport  inzake  dit vraagstuk  te belasten, 
Gezien  het  advies  dat  de afdeling  voor  industrie, 
handel,  ambacht  en dienstverlening  tijdens  haar  ver-
gadering  van 8 mei 1974  heeft  opgesteld, Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 29 en 30 
mei 1974  gehouden  120e  zitting,  vergadering  van  29 
mei 1974, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT  : 
dat in een  stemming  bij hand  opsteken  krachtens 
artikel  45 van  het Reglement  van  Orde,  met  algemene 
stemmen  is goedgekeurd. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  hecht  zijn  goed-
keuring  aan het richtlijnvoorstel. 
Gedaan  te Brussel,  29 mei  1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
A. LAPPAS
5.3.

Het nationale, regionale en lokale maatschappelijk middenveld kwam in aanraking met veel problemen die door COVID-19 zijn verergerd. In de nationale context werden besluiten genomen over regels om de verspreiding van het virus een halt toe te roepen, over de wijze waarop gezondheidszorg in noodgevallen werd verstrekt, over de prioriteiten bij vaccinatie, over de voortzetting van het onderwijs voor leerlingen van alle leeftijden, en over de wijze waarop het inkomen van werknemers die hun baan verloren, werd beschermd. Ook werd misinformatie over vaccins bestreden en werd gewezen op het risico van discriminatie en toename van armoede onder bepaalde groepen mensen.
5.7.

Het laatste punt betreft de rol van de productiviteit bij het verwezenlijken van duurzame economische groei. Wil een economie in de toekomst duurzaam blijven groeien, dan moet zij haar groeicapaciteit vergroten, maar dan wel tot het punt waarop deze groei waarde toevoegt aan de economie en de bevolking. Dit omvat betere lonen en arbeidsvoorwaarden, met name via collectieve onderhandelingen, en mag zeker niet ten koste gaan van een billijkere inkomensverdeling. Daarom moeten strategieën die gericht zijn op een grotere economische duurzaamheid worden ontwikkeld op basis van de productiviteit, maar zij mogen niet ten koste gaan van de rechten van werknemers en de sociale ontwikkeling. Een hogere productiviteit is daarom geen doel op zich, maar een middel om de lonen te verbeteren, de totale vraag in de economieën van de EU te vergroten en aldus de levensstandaard te verbeteren. Een hogere productiviteit zal ook leiden tot de ontwikkeling van nieuwe en betere producten en diensten, waardoor bedrijven kunnen overstappen naar hogere waardeketens van goederen en diensten, en de EU een concurrentievoordeel kan behalen op de wereldmarkt. Ook hier geldt dat de hogere productiviteit strikt moet worden gekoppeld aan de doelstelling van duurzame economische groei en niet ten koste mag gaan van de arbeidsomstandigheden, de sociale ontwikkeling of het milieubeleid. Integendeel, de algemene doelstellingen van de Europese pijler van sociale rechten (EPSR), met name sociale bescherming en de versterking van het proces van collectieve onderhandelingen, moeten worden gehandhaafd. Hetzelfde geldt voor de doelstellingen die zijn uiteengezet in de Green Deal en de doelstellingen van de EU inzake klimaatverandering. Ook een echt Europees antwoord op de huidige COVID-19-crisis en de eensgezinde inspanningen om duurzame groei in de hele wereld te bevorderen, moeten de “race to the bottom”-mentaliteit van grensoverschrijdende belastingconcurrentie temperen, die er alleen maar toe leidt dat de samenwerking tussen de lidstaten wordt ontmoedigd en nationalistische tendensen worden aangewakkerd. De nadruk moet veeleer worden gelegd op het helpen van landen bij het ontwikkelen van hun menselijk kapitaal en het stimuleren van de productiviteit, waarbij de regionale verschillen op het gebied van groei en werkgelegenheid door middel van gerichte investeringen worden aangepakt, terwijl tegelijkertijd de belangrijkste structurele tekortkomingen worden aangepakt die het bedrijfsleven in de weg staan.
—

Een manier om deze angst weg te nemen is door mensen samen te brengen om kennis en ervaringen uit te wisselen. Dit is een taak van het ECESP, ondersteund door de werkzaamheden van de leden van de coördinatiegroep. Een voorbeeld is het Franse “Institut national de l'économie circulaire” (INEC) en zijn werk bij het in kaart brengen van netwerken voor de circulaire economie in Europa.
3.2.1.3.

De vrijheid van vestiging vormt een echte uitdaging voor sommige ondernemingsvormen in de sociale economie. Gezien de grote verschillen in rechtsvormen tussen de lidstaten, is het voor de uitoefening van deze vrijheid vaak nodig dat ondernemingen in de lidstaat van vestiging statuten aannemen die niet overeenstemmen met de bedrijfsregels die in de lidstaat van herkomst van kracht zijn. Voor ondernemingen in de sociale economie bestaat er namelijk niet zoiets als een Europese vennootschap. Een minimale erkenning voor ondernemingen in de sociale economie, met name dankzij een interpretatieve mededeling m.b.t. artikel 54 VWEU, zou alvast helpen om hun bijzonderheden beter in aanmerking te nemen in het recht van de EU, maar ook om een debat op gang te brengen over de mogelijke verschillende oplossingen voor de vestigingskwestie, bijvoorbeeld via versterkte samenwerking.
2.10

De cijfers over werkgelegenheid en werkloosheid laten de omvang van de verschillen zien. De arbeidsparticipatie in Griekenland bedroeg 56 % en in Zweden 81 %. Het werkloosheidspercentage in Griekenland bedroeg 23 %, tegenover 4 % in Duitsland, het laagste niveau in de EU. Deze cijfers uit het scorebord wijzen op grote verschillen tussen de sociale omstandigheden in de EU: in sommige lidstaten is het onbenutte potentieel veel groter dan in andere.
3.1.5.

Een studie over het EB-systeem van de Commissie, die in 2007 is uitgevoerd door The Evaluation Partnership (TEP) (6), een Brits particulier consultancybedrijf, heeft een aantal tekortkomingen gesignaleerd, met name op het gebied van sociale en milieubescherming. Volgens TEP is de slechte kwaliteit van effectbeoordelingen te wijten aan een slechte timing, tekortkomingen in de mechanismen voor het toezicht op de kwaliteit van de evaluaties, en het gebrek aan monitoring en bijstand voor EB's (opleiding, coördinatie, onvolledige of ontbrekende gegevens enz.). In 2010 was de Rekenkamer van oordeel „dat de EB-werkzaamheden van de Commissie in de praktijk niet gelijkmatig de drie pijlers, en de kosten en baten bestreken” (7).
2.1.

Centraal in dit advies staan doeltreffende maatregelen voor de lange termijn die in een vroeg stadium worden genomen om de radicalisering van jongeren te voorkomen. In dit advies wordt radicalisering beschouwd als het proces dat ertoe leidt dat individuen of groepen extremistisch (4) worden en uiteindelijk geweld gebruiken, promoten of bepleiten om hun doelen te bereiken. Tot gewelddadig extremisme leidende radicalisering is een specifiek proces dat niet mag worden verward met politiek radicalisme of geweldloze radicale ideeën of acties of legitieme democratische oppositie. Dit proces is onlosmakelijk verbonden met gewelddadig extremisme, zoals beschreven in de resolutie van het Europees Parlement van 2015, en kan in verschillende maatschappelijke contexten aan de oppervlakte komen. De belangrijke inspanningen die worden geleverd via maatschappelijke projecten en samenwerking tussen overheidsinstanties, sociale partners en het maatschappelijk middenveld worden in dit advies onder de aandacht gebracht. Er wordt op aangedrongen te blijven werken aan een samenhangend EU-concept, dat duurzame en doeltreffende Europese steun, financiering en coördinatie omvat.
3.2.

De actoren van de sociale economie zijn door de EU-instellingen en door die actoren zelf, alsmede in de wetenschappelijke literatuur, goed in kaart gebracht en afgebakend. In dit verband zij met name gewezen op de resolutie van het Europees Parlement over de sociale economie (2008/2250(INI)) van 25 januari 2009, de door de Commissie bevorderde handleiding voor het opstellen van de satellietrekeningen voor coöperaties en onderlinge maatschappijen („Manual for drawing up the Satellite Accounts of Co-operatives and Mutual Societies”) (2006), de adviezen van het EESC (7) en het verslag van het EESC over „De sociale economie in de Europese Unie” (8). In al deze documenten wordt de sector van de sociale economie, die bestaat uit een verscheidenheid aan ondernemingen en entiteiten, gekenschetst als een „universum van organisaties dat gebaseerd is op voorrang van mensen op kapitaal, en […] [dat] organisatievormen als coöperaties, onderlinge maatschappijen, stichtingen en verenigingen [omvat], alsook nieuwere vormen van sociale ondernemingen” (Conclusies van de Raad van de Europese Unie van 7 december 2015 over „De bevordering van de sociale economie als belangrijkste motor van economische en sociale ontwikkeling in Europa”) (9).
6.3.

Belangrijk is voorts de vraag hoe lang de impact van nudging doorwerkt. Waar het gaat om water- en elektriciteitsverbruik is aangetoond dat de impact van sociale normen geleidelijk aan vervaagt, al kan er na een aantal jaren nog steeds een afgezwakt effect merkbaar zijn (11). Of nudging langetermijneffecten heeft wordt bepaald door de vraag of de verandering van gewoonten ook echt diepgaand is. Als er eenmaal een nieuwe, blijvende standaardoptie is, dan is er geen reden om te denken dat het gedrag in kwestie weer zou verdwijnen. In dergelijke gevallen is het meer de vraag hoe nóg verder te gaan, of hoe een en ander aan te passen. Belastingen of regels lijken zich immers beter te lenen voor geleidelijke aanpassingen dan standaardopties.
4.4.

Het vereiste in punt 19 van de kaderregeling dat dienstverrichtingsopdrachten de Unieregels inzake overheidsopdrachten in acht moeten nemen, gaat voorbij aan het feit dat de secundaire wetgeving op dit gebied grondig is geëvalueerd naar aanleiding van het pakket inzake overheidsopdrachten van 2014. De richtlijn betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten is volgens zijn artikel 1, lid 2, alleen van toepassing op aankopen door aanbestedende diensten en kan geen bindende regeling opleggen aan DAEB, omdat zij betrekking hebben op taken die worden verricht door een onderneming voor rekening van de overheid. Zo zou iedere verplichting op grond van de aanbestedingsregels in strijd zijn met de richtlijn. Het pakket inzake overheidsopdrachten van 2014 bevat tevens voor de eerste maal regels betreffende concessies. Maar het zou zeer misleidend zijn te stellen dat DAEB onder deze regeling kunnen vallen: bij concessies nemen ondernemingen het volledige risico op zich zodra de concessie is verleend, hetgeen in scherp contrast staat met DAEB, waarbij de overheid de extra kosten voor de exploitatie van de dienst op zich neemt, om zo het risico tot een minimum te beperken. Alleen wanneer de overheid ervoor kiest een DAEB als een concessie te behandelen, zou deze regeling van toepassing kunnen zijn, maar in deze gevallen zou er geen sprake zijn van steun omdat de aangewezen dienstverrichter alle risico’s zou dragen. Noch de regels inzake overheidsopdrachten noch de regels inzake concessies zouden dus van toepassing zijn op diensten van algemeen economisch belang. Juridisch gezien kan de kaderregeling de lidstaten alleen verzoeken om, in voorkomend geval, de beginselen van transparantie en gelijke behandeling toe te passen op de selectie van dienstverrichters, met name particuliere. Dit kan echter geen bindende verplichting zijn. Het EESC verzoekt de Commissie dan ook om punt 19 van de kaderregeling te herzien, om rekening te houden met de nieuwe wettelijke vereisten op het gebied van overheidsopdrachten en concessies.
1.12.

Het EESC is van mening dat het meerjarig financieel kader vanaf 2021, samen met de nieuwe strategie voor concurrentievermogen en ontwikkeling en de sociale pijler, een belangrijk strategisch platform voor de middellange termijn zal zijn (met dezelfde looptijd als de strategie voor het concurrentievermogen), waarbij de structuur en het gewicht van de uitgaven zijn aangepast aan de werkelijke behoeften en prioriteiten en tegelijkertijd meer flexibiliteit bieden om in te spelen op nieuwe behoeften. Het EESC zou ook graag zien dat er een verandering komt in het beheer van de EU-begroting, in de zin van meer efficiëntie dankzij een bredere toepassing van terugbetaalbare instrumenten en hun complementariteit met EU-subsidies. Bovendien is er nog veel ruimte voor verbetering van de methoden voor de evaluatie van de EU-begroting en de doeltreffendheid ervan. De nodige budgettaire flexibiliteit is van fundamenteel belang voor het vermogen van de EU-begroting om in te spelen op nieuwe initiatieven, bedreigingen en kansen (zoals de migratiecrisis, de noodzaak om het hoofd te bieden aan economische schokken of veranderingen in het aantal lidstaten van de EU en de gevolgen daarvan voor de begrotingsstromen, en een adequate middelengrondslag voor het Solidariteitsfonds in het geval van natuurrampen) en heeft niet alleen betrekking op de omvang en structuur aan de uitgavenzijde van de EU-begroting, maar ook op de inkomstenzijde.
5.11.

Ethische banken en de opname van ethische kwaliteitscriteria in de Bazel-akkoorden voor banktoezicht. Sinds de financiële crisis in 2008 en de ongelukkige voorvallen in de financiële en bankwereld is het vertrouwen van het Europese publiek in het Europese bankstelsel en in de nationale en Europese regelgevende instanties steeds meer afgenomen. Dit vormt een groot risico voor de economische stabiliteit van de eurozone.
4.6.

Echter, de holistische behoefte aan een hoofdstuk duurzame ontwikkeling in welke investeringsovereenkomst met China dan ook is duidelijk, met name omdat dat land groene, duurzame investeringen tot prioriteit heeft verheven. De meeste waarnemers zien als een belangrijke reden voor de Chinese belangstelling voor een dergelijke overeenkomst de behoefte van China aan investeringen vanuit de EU en technische knowhow om bestaande steden te helpen uitbreiden en tegelijkertijd voor maximale duurzaamheid te zorgen, en in heel het land nieuwe duurzame steden te bouwen. China heeft geleerd van de fouten in niet alleen de ontwikkelde wereld, waar binnensteden synoniem voor onachtzaamheid werden, maar ook van de chaos die werd veroorzaakt door zeer snelle, ongeplande en ongecontroleerde groei van steden, met name in snel opkomende economieën. De groei van de verstedelijking in China is exponentieel: al meer dan 50 % van de Chinezen woont in steden, een niveau dat slechts enkele jaren geleden nog ondenkbaar was. Bijvoorbeeld, Shenzhen, een stad die 40 jaar geleden niet eens bestond, verviervoudigde in het decennium tot 2010 zijn bevolking tot meer dan 10 miljoen mensen. De Chinezen zijn vastbesloten om veel van de elders vastgestelde fouten te voorkomen.
3.3

Het gaat hier echter om een ontwikkeling die in opkomst is. Daarom waarschuwt het EESC de diverse belanghebbenden voor al te snelle of te strakke definities. Beter is om gemeenschappelijke kenmerken vast te leggen en de opkomst van dit soort investeringen in de lidstaten op de voet te volgen. Van doorslaggevend belang is dat sociale investeringen door particuliere ondernemingen niet bedoeld zijn als alternatief voor wat een taak is van de overheid, nl. om — in overeenstemming met sociale wetten en wettelijk bepaalde rechten — kernactiviteiten in de sociale sector te financieren.
6.1

De persvrijheid in Rusland ligt onder vuur. Nadat „smaad” opnieuw werd opgenomen in het wetboek van strafrecht, is er in 2014 een heel pakket wetgevende maatregelen ter inperking van de persvrijheid en het gebruik van internet goedgekeurd. Verschillende onafhankelijke media die informatie verspreidden via het geschreven woord, de radio of het internet, werden verboden of zijn gedwongen akkoord te gaan met een nieuwe eigenaar, personele bezetting of redactionele richting. Deze recente acties staan naar letter en geest in schrijnend contrast met de door Rusland aangegane internationale verplichtingen.
1.8

De rol van de particuliere sector is ook van kritiek belang, nu vrijwel alle winning van mineralen en energie markttransacties zijn. Winning en verwerking zijn zeer kapitaalsintensief en zijn in hoge mate in handen van multinationals. Daarom is het essentieel dat belangrijke ILO-overeenkomsten, de "Guidelines for Multinational Enterprises" van de OESO en de specifieke Guidance for Responsible Supply Chains (6) van de OESO volledig worden uitgevoerd en nageleefd, met actieve deelname van de sociale partners. Het is belangrijk, zoals de Commissie in 'Global Europe' stelt, dat de voordelen van vrijhandel de burgers ten goede komen. Zoals we sociale rechtvaardigheid en samenhang in de Unie nastreven, moeten we ook proberen elders in de wereld onze waarden te bevorderen … met inbegrip van sociale en milieu-eisen en culturele diversiteit. (7)
Pfeiffer, Stephen, Current perspectives on the identification and assessment of gifted students, in Journal of Psychoeducational assessment, 2011. Wallace, B. en Erikson, G., Diversity in Gifted Education. International perspectives on global issues, New York, Routledge, 2006.
4.2.1

Het EESC pleitte in zijn advies "Kleine ondernemingen in een grote wereld" (23) voor "maatregelen ter ondersteuning van de elektronische handel, wat een belangrijk terrein kan worden voor de internationalisering van het mkb". De uitvoering van de digitale strategie van de EU is ook voor kleine en middelgrote ondernemingen een topprioriteit. In dit licht en gelet op het banenscheppend potentieel van deze ondernemingen is het strategisch belangrijk om "één-loketprocedures" uit te werken voor btw en om e-facturering en cloud computing te bevorderen. Slim gebruik van ICT, ontwikkeling van e-vaardigheden binnen het mkb, verhoging van de deelname van kleine en middelgrote ondernemingen aan e-aanbestedingen en een volledige toegang van het mkb tot breedband zijn cruciaal. Dat geldt ook voor instrumenten als het Europees ondersteuningsnetwerk voor e-zakendoen (eBSN), het programma voor concurrentievermogen en innovatie (KCI) en het programma voor het concurrentievermogen van ondernemingen en kleine en middelgrote ondernemingen (Cosme).
a)

In de meeste lidstaten is er nog steeds sprake van prijsregulering voor huishoudens, en de praktijken van de energiesector (complexiteit van de gecombineerde rekeningen) maken het nieuwe concurrenten moeilijk een voet tussen de deur te krijgen, terwijl het voor consumenten lastig is over te stappen naar een andere leverancier.