B4-1108, 1125, 1135, 1160 en 1184/96

Resolutie over de situatie in Colombia

Het Europees Parlement,

- onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over Colombia,

- onder verwijzing naar de VN-Verklaring betreffende de rechten van de mens,

- onder verwijzing naar de recente delegatie van het Europees Parlement naar Colombia, 24 t/m 26 september 1996,

- gezien het door Amnesty International in september 1996 gepubliceerde rapport over Colombia,

A. ernstig verontrust over het sedert augustus 1996 escalerende geweld in Colombia, het grootste offensief sinds dertig jaar, dat op een complete burgeroorlog dreigt uit te lopen,

B. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Colombia blijft verslechteren, ondanks de toezeggingen die president Samper bij diens aantreden in augustus 1994 deed om de schendingen van de rechten van de mens in Colombia een halt toe te roepen,

C. overwegende dat guerrillastrijders in Colombia verantwoordelijk zijn geweest voor tal van schendingen van de rechten van de mens, waaronder gijzelneming en opzettelijke en willekeurige moord op burgers,

D. overwegende dat de Colombiaanse veiligheidstroepen zijn overgegaan tot een anti-oproerstrategie waarbij gebruik wordt gemaakt van paramilitaire groepen, buitengerechtelijke executies, verdwijningen, martelingen, politieke moorden en andere vormen van schendingen van de rechten van de mens,

E. bijzonder geschokt door de moord op 13 oktober 1996 op de heer Josué Giraldo, voorzitter van het Comité voor de mensenrechten van het departement Meta, die tijdens de mensenrechtenconferentie in het Europees Parlement een getuigenis heeft afgelegd,

F. bezorgd over de pogingen om de rol van de procureur-generaal te beperken door hem zijn disciplinaire onderzoekstaken te ontnemen en deze over te dragen aan de militaire rechter,

G. overwegende dat de Colombiaanse regering bij het Colombiaanse congres tijdens de huidige zittingsperiode een wetsontwerp zal indienen tot hervorming van het militaire strafrecht,

H. overwegende dat de regering voornemens is de persvrijheid in Colombia te beknotten en ook andere maatregelen plant voor een "constitutionele Contrareformatie",

I. overwegende dat het kantoor van het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties in Colombia, dat door de EU wordt gefinancierd, nog niet is geopend als gevolg van de tegenwerking van de Colombiaanse autoriteiten,

J. overwegende dat de Colombiaanse vice-president, Humberto de la Calle, op

5 september 1996 ontslag nam, omdat hij er naar zijn zeggen volledig van overtuigd was dat de verkiezingscampagne van president Ernesto Samper met drugsgelden was gefinancierd, en Samper opriep om ook af te treden,

K. met nadruk wijzend op de positie van de kleine boeren en inheemse gemeenschappen die het onschuldige slachtoffer zijn van geweld en drugshandel, maar die hierbij steeds meer tegen hun wil worden betrokken,

L. met verontwaardiging kennis nemend van het bericht dat de heren Eliseo en Eder Narvaez, leden van een van de landbouwersgezinnen die in een conflict over grond verwikkeld zijn met de hacienda "Bellacruz", op 28 september 1996 in Colombia zijn vermoord, wat het totale aantal misdaden dat dit jaar in dit conflict door paramilitaire groeperingen is gepleegd op acht moorden en vijf verdwijningen brengt,

M. herinnerend aan het standpunt dat de Europese Unie ingenomen heeft inzake samenwerking met de Andespact-landen, en met name Colombia, op het gebied van drugsbestrijding, uitgaande van het beginsel van medeverantwoordelijkheid van de landen die drugs produceren en de landen waar de drugs worden gebruikt, zoals vastgelegd in de Verklaring van Cochabamba en zoals blijkt uit het stelsel van algemene preferenties waarvan de Andespact-landen, en in het bijzonder Colombia, profiteren,

1. veroordeelt zonder uitzondering alle schendingen van de rechten van de mens die in Colombia, zowel door veiligheidstroepen, paramilitaire groeperingen en guerrillagroeperingen worden begaan;

2. doet een beroep op de Colombiaanse regering een einde te maken aan de buitengerechtelijke en willekeurige moorden, martelingen en andere schendingen van de rechten van de mens door het leger;

3. spoort de regering, het congres en alle andere openbare instanties, de politieke partijen en de burgermaatschappij ertoe aan te blijven streven naar versterking van de democratie en instandhouding van de rechtsstaat in Colombia;

4. roept de leiders van de guerrillabeweging ertoe op een einde te maken aan het onder druk zetten van de bevolking;

5. is verheugd over de pogingen van de Colombiaanse procureur-generaal om de bij de buitengerechtelijke moorden betrokken leden van militaire en paramilitaire groepen te arresteren, ondanks het gebrek aan samenwerking van de zijde van het leger en de regeringsautoriteiten;

6. verzoekt de regering van Colombia de rol van de procureur-generaal niet te beperken en te voorkomen dat de door leden van de veiligheidstroepen begane schendingen van de rechten van de mens door de militaire rechter worden afgehandeld;

7. verheugt zich erover dat na het verzoek van zijn delegatie een dialoog op gang is gekomen tussen de Colombiaanse regering en de van Bellacruz verdreven boeren die zonder land zitten, en herhaalt zijn eis dat hun land ter beschikking wordt gesteld en de nodige veiligheidsgaranties worden gegeven, zodat zij hun normale leven weer kunnen oppakken;

8. verzoekt de Verenigde Naties en de Colombiaanse regering de nodige maatregelen te treffen om het Bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten in Bogota in staat te stellen zijn werkzaamheden te beginnen;

9. wenst dat de persvrijheid in Colombia ten volle wordt gerespecteerd;

10. dringt erop aan dat de strijd tegen de drugshandel in Colombia wordt voortgezet, daarbij erkennend dat alleen een krachtige en eensgezinde internationale actie tegen alle stadia van de drugshandel kans op succes biedt;

11. verzoekt de president van Colombia om het rapport van zijn eigen commissie voor de rechten van de mens over de activiteiten van British Petroleum in Casanare volledig te publiceren, en doet een oproep tot alle Europese oliemaatschappijen om de hoogste normen in acht te nemen voor de eerbiediging van de rechten van de mens en de bescherming van het milieu, vooral gezien de conflictomstandigheden waaronder ze hun werkzaamheden verrichten;

12. doet een oproep om een nieuwe dialoog tussen de oliemaatschappijen en de bevolking van Casanare in te stellen om steun te krijgen voor een nieuw sociaal en duurzaam economisch ontwikkelingsplan voor het gebied, zo mogelijk in samenwerking met waarnemers van Europese NGO's voor de rechten van de mens;

13. wijst erop dat een politiek die alleen is gericht op het vernietigen van cocaplantages het risico inhoudt dat het probleem wordt verplaatst en dat aan het milieu grote schade wordt toegebracht en bepleit dan ook programma's ter stimulering van alternatieve produkties;

14. verzoekt de Commissie en de Raad een adequaat niveau van samenwerking met Colombia te handhaven, teneinde dit land in staat te stellen het hoofd te bieden aan de uitdagingen waarmee het geconfronteerd wordt in zijn strijd tegen de drugshandel en het chronisch geweld, en voor de eerbiediging van de mensenrechten en de economische ontwikkeling;

15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hoge Commissariaat voor de mensenrechten van de Verenigde Naties, en de regering van Colombia.