* "" MMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
illilis COM(93 ) 617 def - SYN 466-467 
ftVTM 
f,«fc-Brussel, 22 november 1993 
AFGELEID RECHT VOOR DE TWEEDE FASE VAN 
DE ECONOMISCHE EN MONETAIRE UNIE 
Gewijzigd voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD SYN 466 
tot vaststelling van de defînities voor de toepassing van de in artikel 104 en artikel 104 B, lid 1, 
van het Verdrag vastgelegde verbodsbepalingen 
Gewijzigd voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD SYN 467 
tot vaststelling van de definities voor de toepassing van het in artikel 104 A van het Verdrag 
vastgelegde verbod op bevoorrechte toegang 
Gewijzigd voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD 
betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap 
gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten 
Gewijzigd voorstel voor een 
BESLUIT VAN DE RAAD 
betreffende de voor de vaststelling van de verdeelsleutel voor de financiële middelen van het 
Europees Monetair Instituut te gebruiken statistische gegevens 
Gewijzigd voorstel voor een 
BESCHIKKING VAN DE RAAD 
betreffende de raadpleging van het Europees Monetair Instituut 
door de autoriteiten van de Lid-Staten over ontwerpen van wettelijke bepalingen 
il' ' 'VRIII (door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 van het EG-Verdrag ingediend) 
Toelichting 
In vervolg op de uitnodiging van de Europese Raad, die op 21 en 22 juni 1993 te 
Kopenhagen bijeen kwam, heeft de Commissie ontwerp-voorstellen betreffende het 
afgeleid recht voor de tweede fase van de Economische en Monetaire Unie aan de Raad 
en het Europees Parlement doen toekomen in juli en september (documenten 
COM(93)371 def.-SYN 466-SYN 467 d.d. 22.7.93 en COM(93)436 def. van 22.9.93). 
Deze ontwerp-voorstellen werden als formele voorstellen van de Commissie bevestigd 
met ingang van 1 november 1993 in de brieven van vice-voorzitter Chnstophersen aan de 
voorzitter van de Raad en aan de voorzitter van het Europees Parlement. 
Het Europees Parlement heeft haar opinie gegeven op 16 november. In vervolg hierop 
heeft de Commissie een aantal amendementen die werden voorgesteld door het Europees 
Parlement geaccepteerd en deze in het huidige geamendeerde voorstel overgenomen. De 
Commissie heeft tevens rekening gehouden met de door de Raad verrichte 
werkzaamheden. 
A 
Gewijzigd voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD SYN 466 
tot vaststelling van de definities voorde toepassing van de in artikel 104 en artikel 104 B, lid 1, 
van het Verdrag vastgelegde verbodsbepalingen 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 104 B, 
lid 2, 
gezien het voorstel van de Commissie v1), 
in samenwerking met het Europees Parlement W, 
overwegende dat artikel 104 en artikel 104 B, lid 1, van het Verdrag rechtstreeks toepasselijk zijn ; 
dat indien nodig definities kunnen worden gegeven van de in die artikelen gebruikte termen ; 
overwegende dat in het bijzonder de in artikel 104 van het Verdrag gebruikte termen "voorschotten 
in rekening courant" en "andere kredietfaciliteiten" nader moeten worden omschreven, met name 
wat betreft de behandeling van de op 1 januari 1994 reeds bestaande vorderingen ; 
overwegende dat het wenselijk is dat de nationale centrale banken van de Lid-Staten die aan de 
derde fase van de Economische en Monetaire Unie (EMU) deelnemen, deze ingaan met onder hun 
activa verhandelbare en marktconforme vorderingen, met name om aan het monetaire beleid van 
het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) de gewenste flexibiliteit te geven en om een 
normale bijdrage van de verschillende aan de Monetaire Unie deelnemende nationale centrale 
banken aan de onderling te verdelen monetaire inkomsten mogelijk te maken ; 
overwegende dat de centrale banken die na 1 januari 1994 nog niet verhandelbare en niet-
marktconforme vorderingen op de overheidssector hebben, gemachtigd moeten kunnen worden 
deze vorderingen later om te zetten in verhandelbare en marktconforme waardepapieren ; 
overwegende dat het Protocol betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd 
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland in paragraaf 11 bepaalt dat de Regering van het 
Verenigd Koninkrijk haar "Ways and Means"-faciliteit bij de Bank of England kan handhaven 
indien en zolang het Verenigd Koninkrijk niet naar de derde fase van de EMU overgaat ; dat de 
omzetting van de uitstaande bedragen van deze kredietfaciliteit in verhandelbare en marktconforme 
waardepapieren met een vaste vervaldatum mogelijk moet worden gemaakt indien het Verenigd 
Koninkrijk naar de derde fase overgaat ; 
* Het initiële ontwerp-voorstcl (COM(93)371 del'. - SYN 466 - SYN 467 - d.d. 22.7.93) werd bevestigd als formeel voorstel 
met ingang van 1.11.1993 
M PB nr. C 
' ' PB nr. C en besluit van (nog niet verschenen in het PB). 
2 
overwegende dat in het Protocol betreffende Portugal wordt bepaald dat Portugal wordt gemachtigd 
de aan de autonome gebieden van de Azoren en Madeira toegekende faciliteit om, onder de in de 
huidige Portugese wetgeving vastgestelde voorwaarden een rentevrije kredietfaciliteit bij de Banco 
do Portugal te verkrijgen, te handhaven en dat Portugal zich ertoe verbindt alles in het werk te 
stellen om zo spoedig mogelijk een eind aan bovenbedoelde faciliteit te maken ; 
overwegende dat de Lid-Staten passende maatregelen moeten nemen met het oog op een 
doelmatige en volledige toepassing van de verbodsbepalingen van artikel 104 van het Verdrag ; dat 
met name de op de secundaire markt verrichte aankopen niet mogen bijdragen tot ontwijking van 
het doel van dit artikel ; 
overwegende dat, binnen de bij de onderhavige verordening gestelde grenzen, de rechtstreekse 
aankoop door de centrale bank van een Lid-Staat van verhandelbare schuldbewijzen die door de 
overheidssector van een andere Lid-Staat zijn uitgegeven, niet bijdraagt tot het onttrekken van de 
overheidssector aan de discipline van de marktmechanismen indien deze aankopen uitsluitend 
worden verricht ten behoeve van het beheer van de deviezenreserves ; 
overwegende dat, onverminderd de bij artikel 169 van het Verdrag aan de Commissie toegekende 
rol, het Europees Monetair Instituut en daarna de Europese Centrale Bank, op grond van 
artikel 109 F, lid 9, en artikel 180, van het Verdrag, tot taak heeft erop toe te zien dat de nationale 
centrale banken de bij het Verdrag opgelegde verplichtingen nakomen ; 
overwegende dat intradaagse-kredieten van de centrale banken dienstig kunnen zijn om de goede 
werking van de betalingssystemen te waarborgen en dat derhalve intradaagse- kredieten aan de 
overheidssector verenigbaar zijn met de doelstellingen van artikel 104 van het Verdrag, mits geen 
verlenging mogelijk is ; 
overwegende dat er geen aanleiding is om de uitoefening van de functie van "fiscal agent" door de 
centrale banken te belemmeren ; dat, ook al kan het incasseren door de centrale banken van door 
derden uitgegeven cheques ten behoeve van de overheidssector incidenteel een krediet tot gevolg 
hebben, er geen aanleiding is om te oordelen dat artikel 104 van het Verdrag dit verbiedt, zolang 
zulks over het geheel genomen geen kredietverlening aan de overheidssector met zich brengt ; 
overwegende dat het aanhouden door de centrale banken van door de overheidssector uitgegeven 
munten die op het krediet van de overheidssector zijn geboekt, een vorm van renteloos krediet aan 
de overheidssector vormt ; dat deze praktijk evenwel, indien zij slechts op beperkte bedragen 
betrekking heeft, het beginsel van artikel 104 van het Verdrag niet in het geding brengt en dat 
derhalve, gezien de moeilijkheden die zouden voortvloeien uit een totaal verbod op deze vorm van 
krediet, zij kan worden toegelaten binnen de door deze verordening vastgestelde limiet ; 
overwegende dat de Bondsrepubliek Duitsland als gevolg van de hereniging bijzondere 
moeilijkheden ondervindt bij de inachtneming van de limiet met betrekking tot die tegoeden en dat 
het derhalve wenselijk is in dit geval gedurende een beperkte periode een hoger percentage toe te 
staan, 
overwegende dat de financiering door de centrale banken van de verplichtingen van de 
overheidssector jegens het Internationaal Monetair Fonds of op grond van de tenuitvoerlegging van 
het in de Gemeenschap ingestelde mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange 
termijn, resulteert in vorderingen op het buitenland die reserve-activa vormen of daarmee kunnen 
worden gelijkgesteld ; dat het derhalve passend lijkt zulks toe te staan ; 
overwegende dat het verbod van artikel 104 en artikel 104 B, lid 1, betrekking heeft op openbare 
bedrijven ; dat het begrip "openbare bedrijven" wordt gedefinieerd in Richtlijn 80/723/EEG van de 
Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen 
Lid-Staten en openbare bedrijven w, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : 
Artikel 1 
1. Voor de toepassing van artikel 104 van het Verdrag wordt verstaan onder : 
a) "voorschot in rekening courant" : het ter beschikking stellen van middelen ten behoeve van de 
overheidssector, waardoor een debetsaldo ontstaat of kan ontstaan ; 
b) "andere kredietfaciliteit" : 
i) iedere op 1 januari 1994 bestaande vordering op de overheidssector, met uitzondering van 
vorderingen met een vaste vervaldatum die voor die datum zijn ontstaan, 
ii) iedere financiering van verplichtingen van de overheidssector jegens derden ; 
iii) onverminderd artikel 104, lid 2, van het Verdrag, iedere transactie met de overheidssector 
waardoor een vordering op de overheidssector ontstaat of kan ontstaan. 
2. Als schuldbewijzen in de zin van artikel 104 van het Verdrag worden niet beschouwd 
waardepapieren die van de overheidssector zijn verkregen ter omzetting in verhandelbare en 
marktconforme waardepapieren met een vaste vervaldatum : 
van vorderingen met een vaste vervaldatum die vóór 1 januari 1994 zijn verkregen en die niet 
verhandelbaar of niet marktconform zijn, mits de vervaldatum van de waardepapieren niet later 
valt dan die van genoemde vorderingen ; 
van de uitstaande bedragen van de "Ways and Means"-facititeit waarover de Regering van het 
O) PB nr. L 195 van 29.07.1980, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/84/EEG van 
de Commissie (PB nr. L 254 van 12.10.1993, blz. 16). 
4 
Verenigd Koninkrijk bij de Bank of England beschikt tot de datum waarop het Verenigd 
Koninkrijk in voorkomend geval naar de derde fase van de EMU overgaat. 
Artikel 2 
1. In de tweede fase van de EMU wordt niet als rechtstreeks kopen in de zin van artikel 104 van het 
Verdrag beschouwd, het kopen door de nationale centrale bank van een Lid-Staat, van de 
overheidssector van een andere Lid-Staat, van verhandelbare schuldbewijzen van die 
overheidssector, mits deze aankopen uitsluitend worden verricht ten behoeve van het beheer van de 
deviezenreserves. 
2. In de derde fase van de EMU worden niet als rechtstreeks kopen in de zin van artikel 104 van het 
Verdrag beschouwd, het kopen uitsluitend ten behoeve van het beheer van de deviezenreserves : 
door de centrale bank van een Lid-Staat die niet aan de derde fase van de EMU deelneemt, van 
de overheidssector van een andere Lid-Staat, van verhandelbare schuldbewijzen van die 
overheidssector, 
door de Europese Centrale Bank of de centrale bank van een Lid-Staat die aan de derde fase 
van de EMU deelneemt, van de overheidssector van een Lid-Staat die niet aan de derde fase 
deelneemt, van verhandelbare schuldbewijzen van die overheidssector. 
Artikel 3 
Voor de toepassing van deze verordening worden onder "overheidssector" verstaan instellingen of 
organen van de Gemeenschap, centrale overheden, regionale, lokale of andere overheden en andere 
publiekrechtelijke lichamen of openbare bedrijven van de Lid-Staten. 
Onder "nationale centrale banken" worden verstaan de centrale banken van de Lid-Staten en het 
"Institut monétaire luxembourgeois". 
Artikel 4 
Intradaagse-kredieten van de Europese Centrale Bank of de nationale centrale banken aan de 
overheidssector worden niet als een kredietfaciliteit in de zin van artikel 104 van het Verdrag 
beschouwd, wanneer deze beperkt blijven tot de dag zelf en geen enkele verlenging mogelijk is. 
Artikel 5 
Wanneer de Europese Centrale Bank of de nationale centrale banken van de overheidssector ter 
incasso cheques ontvangen die door derden zijn uitgegeven en zij de rekening van de 
overheidssector crediteren voordat de bank die de betrokkene is, gedebiteerd is, wordt de 
verrichting niet als kredietfaciliteit in de zin van artikel 104 van het Verdrag beschouwd, wanneer 
sinds de ontvangst van de cheque een bepaalde termijn is verstreken die overeenkomt met de 
normale termijn voor het incasseren van cheques door de centrale bank van de betrokken Lid-Staat, 
mits de eventuele "float" uitzonderlijk is, een klein bedrag betreft en op korte termijn ongedaan 
wordt gemaakt. 
Artikel 6 
Het aanhouden door de Europese Centrale Bank of de nationale centrale banken van door de 
overheidssector uitgegeven munten die op het credit van de overheidssector zijn geboekt, wordt niet 
als kredietfaciliteit in de zin van artikel 104 van het Verdrag beschouwd, wanneer het bedrag van 
deze tegoeden minder dan 10 % van het bedrag van de in omloop zijnde munten beloopt. 
Tot en met 31 december 1996 bedraagt dit cijfer 15 % voor Duitsland. 
Artikel 7 
De financiering door de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken van de 
verplichtingen van de overheidssector jegens het Internationaal Monetair Fonds of op grond van de 
tenuitvoerlegging van het mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn, 
ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 1969/88 '*', wordt niet als kredietfaciliteit in de zin van 
artikel 104 van het Verdrag beschouwd. 
Artikel 8 
1. Voor de toepassing van artikel 104 en artikel 104 B, lid 1, van het Verdrag, wordt onder 
"openbaar bedrijf' verstaan elk bedrijf waarop de Staat of andere territoriale lichamen rechtstreeks 
of middellijk een dominerende invloed kunnen uitoefenen uit hoofde van eigendom, financiële 
deelneming of de desbetreffende voorschriften. 
Dominerende invloed wordt vermoed uitgeoefend te kunnen worden, wanneer de Staat of andere 
territoriale lichamen, al dan niet rechtstreeks, ten aanzien van het bedrijf : 
a) de meerderheid van het geplaatste kapitaal van dat bedrijf bezitten, 
b) over de meerderheid van de stemrechten verbonden aan de door genoemd bedrijf uitgegeven 
aandelen beschikken, of 
c) meer dan de helft der leden van het bestuurs-, leidinggevend of toezichthoudend orgaan van 
genoemd bedrijf kunnen benoemen. 
2. Voor de toepassing van artikel 104 en artikel 104 B, lid 1, van het Verdrag, maken de Europese 
Centrale Bank en de nationale centrale banken geen deel uit van de overheidssector. 
* ' Verordening (EEG) nr. 1969/88 van de Raad van 24 juni 1988 houdende instelling van een geïntegreerd mechanisme voor 
financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de Lid-Staten (PB nr. L 178 van 08.07.1988, 
blz. 1). 
6 
Artikel 9 
Deze verordening treedt in werking op I januari 1994. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-
Staat. 
Gedaan te Brussel, 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
y 
Gewijzigd voorstel voor een 
VERORDENING TO VAN DE RAAD SYN 467 
tot vaststelling van de definities voor de toepassing van het in artikel 104 A van het Verdrag 
vastgelegde verbod op bevoorrechte toegang 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 104 A, 
lid 2, 
gezien het voorstel van de Commissie ' */, 
in samenwerking met het Europees Parlement '*•', 
overwegende dat het in artikel 104 A van het Verdrag bedoelde verbod op bevoorrechte toegang tot 
de financiële instellingen van essentiële betekenis is om de financiële transacties van de 
overheidssector aan de discipline van het marktmechanisme te onderwerpen en zodoende tot het 
versterken van de begrotingsdiscipline bij te dragen ; dat het bovendien de Lid-Staten op voet van 
gelijkheid stelt wat de toegang van de overheidssector tot de financiële instellingen betreft ; 
overwegende dat de Raad definities moet vaststellen voor de toepassing van dit verbod ; 
overwegende dat de Lid-Staten en de Gemeenschap dienen te handelen met inachtneming van het 
beginsel van een open markteconomie met vrije mededinging ; 
overwegende met name dat de onderhavige verordening geen gevolgen mag hebben voor de met dit 
beginsel overeenstemmende wijzen van organisatie van de markten ; 
overwegende dat de onderhavige verordening niet ten doel heeft de werking van financiële 
overheidsinstellingen, wanneer deze met voornoemd beginsel in overeenstemming is, te 
belemmeren ; 
overwegende dat volgens artikel 104 A van het Verdrag maatregelen waardoor een bevoorrechte 
toegang wordt verkregen, verboden zijn ; dat gepreciseerd dient te worden welke soorten 
handelingen onder dit verbod vallen ; dat dit verbod geen betrekking mag hebben op door 
financiële instellingen vrijelijk aangegane verbintenissen in het kader van contractuele 
betrekkingen ; 
Het initiële ontwerp-voostel (COM(93)371 def. -SYN 466 - SYN 467 d.d. 22.7.93) werd bevestigd als formeel voorstel met 
ingang van 1.11.1993. 
i PBnr. C 
w PB nr. C en besluit van (nog niet verschenen in het Publikatieblad). 
$ 
/' overwegende dat volgens hetzelfde artikel overwegingen inzake bedrijfseconomisch toezicht een 
afwijking van het beginsel van dit verbod kunnen rechtvaardigen ; dat evenwel wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen of bestuursmaatregelen niet aangewend mogen worden om, onder 
het mom van bedrijfseconomisch toezicht, een verkapte vorm van bevoorrechte toegang te creëren ; 
overwegende dat hetzelfde verbod van toepassing is op de openbare bedrijven ; dat het begrip 
"openbare bedrijven" wordt gedefinieerd in Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 
25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen Lid-Staten en 
openbare bedrijven ' *' ; 
overwegende dat om redenen met betrekking tot het monetaire beleid de financiële instellingen en 
in het bijzonder de kredietinstellingen verplicht kunnen worden vorderingen op de Europese 
Centrale Bank en/of op de nationale centrale banken aan te houden ; 
overwegende dat de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken als overheidslichamen 
geen maatregelen mogen nemen waardoor bevoorrechte toegang wordt verkregen ; dat de door de 
Europese Centrale Bank of de nationale centrale banken uitgevaardigde regels voor het mobiliseren 
of belenen van schuldbewijzen niet gebruikt mogen worden om het verbod op bevoorrechte 
toegang te omzeilen ; 
overwegende dat, ten einde omzeiling van het verbod te voorkomen, de definities van de 
verschillende soorten financiële instellingen in het Gemeenschapsrecht moeten worden aangevuld 
met een vermelding betreffende de instellingen die financiële werkzaamheden uitoefenen maar 
waarvoor nog geen communautaire harmonisatie geldt, zoals bijvoorbeeld bijkantoren van 
instellingen uit derde landen, houdster- of factoringmaatschappijen, met-gecoördineerde 
instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's), instellingen voor pensioenvoorziening, 
l HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD 
Artikel 1 
/ 1 Voor de toepassing van artikel 104 A van het Verdrag worden onder "maatregelen waardoor een 
/ bevoorrechte toegang wordt vergckregen" verstaan alle wettelijke ol bestuursrechtelijke bepalingen 
of alle bindende rechtshandelingen die in het kader van de uitoefening van het openbaar gezag tot 
stand komen en die : 
*!) PB nr. L 195 van 29.07.1980, blz. 35. Verordening laatstelijk gewijzigd bij 
Verordening 93/84/EEG van de Commissie (PB nr. L 254 van 12.10.1993, blz. 16). 
financiële instellingen verplichten vorderingen op instellingen of op organen van de Gemeen­
schap, centrale overheden, regionale, lokale of andere overheden, andere publiekrechtelijke 
lichamen of openbare bedrijven van de Lid-Staten, hierna "overheidssector" genoemd, te 
verwerven of aan te houden of 
fiscale voordelen toekennen die uitsluitend ten goede kunnen komen aan financiële instellingen, 
dan wel financiële voordelen toekennen die niet in overeenstemming zijn met de beginselen 
van een markteconomie, ten einde het verwerven of aanhouden van dergelijke vorderingen 
door deze instellingen te bevorderen. 
2. Als maatregelen waardoor een bevoorrechte toegang wordt verkregen worden niet beschouwd 
maatregelen die aanleiding geven tot : 
verplichtingen tot financiering van sociale huisvesting, onder bijzondere voorwaarden zoals 
met name een verplichting om middelen te centraliseren bij financiële overheidsinstellingen, 
wanneer voor de financiering van sociale huisvesting voor de overheidssector dezelfde 
voorwaarden gelden als voor particuliere leningnemers bij soortgelijke financieringen met 
dezelfde doeleinden ; 
de verplichting om middelen te centraliseren bij een overheidskredietinstelling, wanneer deze 
verplichting op 1 januari 1994 een integrerend deel uitmaakt van de organisatie van een voor 
gezinnen bestemd bijzonder netwerk van kredietinstellingen of specifiek spaarstelsel en 
bedoeld is als financiële zekerheid voor het gehele netwerk of voor het spaarstelsel. Over het 
gebruik van de gecentraliseerde middelen moet worden beslist door de leidinggevende organen 
van de betrokken overheidskredietinstelling, en dit gebruik moet in overeenstemming zijn met 
de beginselen van een markteconomie met vrije mededinging ; 
verplichtingen tot financiering vnn de vergoeding van schade ten gevolge van lampen, vooi 
zover de voorwaarden van de financiering van de vergoeding niet gunstiger zijn wanneer de 
schade wordt geleden door de overheidssector dan wanneer de schade wordt geleden door de 
particuliere sector. 
Artikel? 
Voor de toepassing van artikel 104 A van het Verdrag worden onder "overwegingen van 
bedrijfseconomisch toezicht" verstaan overwegingen die ten grondslag liggen aan nationale 
wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen of nationale bestuursmaatregelen die gebaseerd zijn op 
of verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht en die beogen de soliditeit van de financiële instel­
lingen te bevorderen, ten einde de stabiliteit van het financiële stelsel in zijn geheel en de 
bescherming van de cliënten van deze instellingen te versterken. 
Artikel 3 
1. Voor de toepassing van artikel 104 A van het Verdrag wordt onder "openbaar bedrijf' verstaan 
elk bedrijf waarop de Staat of andere territoriale lichamen rechtstreeks of middellijk een 
dominerende invloed kunnen uitoefenen uit hoofde van eigendom, financiële deelneming of de 
desbetreffende voorschriften. 
Dominerende invloed wordt vermoed uitgeoefend te kunnen worden, wanneer de Staat of andere 
territoriale lichamen, al dan niet rechtstreeks, ten aanzien van het bedrijf : 
a) de meerderheid van het geplaatste kapitaal van dat bedrijf bezitten, of 
b) over de meerderheid van de stemrechten verbonden aan de door genoemd bedrijf uitgegeven 
aandelen beschikken, of 
c) meer dan de helft der leden van het bestuurs-, leidinggevend of toezichthoudend orgaan van 
genoemd bedrijf kunnen benoemen. 
2. Onverminderd hun verplichting als overheidslichamen om geen maatregelen waardoor een 
bevoorrechte toegang wordt verkregen te nemen, worden de Europese Centrale Bank en de 
nationale centrale banken voor de toepassing van dit artikel niet beschouwd als deel uitmakend van 
de overheidssector. 
3. Onder "nationale centrale banken" worden verstaan de centrale banken van de Lid-Staten en het 
"Institut monétaire luxembourgeois". 
Artikel 4 
1. Voor de toepassing van artikel 104 A van het Verdrag worden onder "financiële instellingen" 
verstaan : 
kredietinstellingen zoals gedefinieerd in artikel 1, eerste streepje, van Richtlijn 
77/780/EEG(1), 
- verzekeringsondernemingen zoals gedefinieerd in artikel 1, onder a), van Richtlijn 
92/49/EEG W, 
* ' Richtlijn 77/780/UHG van de Raad van 12 december 1977 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen betreffende de toegang lot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (PB nr. L 322 van 
17.12.1977, blz. 30). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/646/EEG (PB nr. L 386 van 30.12.1989, blz. 1 ). 
'^ Richtlijn 92/49/lil'Xî van de Raad van IX juni 1992 tol coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen 
betredende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekcringsbranche (derde richtlijn 
schadeverzekering) (PB nr. L 228 van 11.8.1992, blz. 1 ). 
M 
verzekeringsondernemingen zoals gedefinieerd in artikel 1, onder a), van Richtlijn 
92/96/EEG^), 
icbe's zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 2, van Richtlijn 85/61 l/EEG W , 
beleggingsondernemingen zoals gedefinieerd in artikel 1, onder 2, van Richtlijn 93/22/EEG (*\ 
andere ondernemingen of instellingen die een soortgelijke werkzaamheid uitoefenen als de in 
de vorige streepjes genoemde ondernemingen of instellingen of die als voornaamste 
werkzaamheid hebben het verwerven van financiële activa of het transformeren van financiële 
vorderingen. 
2. De volgende instellingen zijn geen financiële instellingen als bedoeld in lid 1 : 
de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken, 
de financiële diensten van de posterijen wanneer deze deel uitmaken van de sector overheid 
zoals gedefinieerd overeenkomstig het Europees Stelsel van Economische Rekeningen (ESER) 
of wanneer hun voornaamste werkzaamheid erin bestaat op te treden als financieel agent van de 
overheid, en 
de instellingen die deel uitmaken van de sector overheid zoals gedefinieerd overeenkomstig het 
ESER of waarvan de passiva volledig overeenkomen met een overheidsschuld. 
' ' Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen 
betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf (derde richtlijn levensverzekering) (PB nr. L 360 van 9.12.1992, blz. 1 ). 
™ Richtlijn 85/611 /EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) (PB nr. L 375 van 31.12.1985, 
blz. 3). Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 88/220/EEG (PB nr. L 100 van 19.4.1988, blz. 31 ). 
* ' Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in 
effecten (PB nr. L 141 van 11.6.1993, blz. 27). 
A% 
Artikel S 
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1994. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-
Staat. 
Gedaan te Brussel, 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
-43 
Gewijzigd voorstel voor een 
VERORDENING ŒGi VAN DE RAAD 
betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap 
gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 104 C, 
lid 14, derde alinea, 
gezien het voorstel van de Commissie '*', 
gezien het advies van het Europees Parlement ^ \ 
overwegende dat de begrippen "overheid", "tekort" en "investeringen" in het Protocol betreffende de 
procedure bij buitensporige tekorten zijn omschreven door verwijzing naar het Europees Stelsel van 
Economische Rekeningen (ESER) '3' ; dat nauwkeurige definities onder verwijzing naar de codes 
van het ESER nodig zijn ; dat herziening van deze definities kan plaatsvinden in het kader van de 
noodzakelijke harmonisatie van de nationale statistieken of om andere redenen ; dat over élke 
herziening van het ESER door de Raad moet worden beslist overeenkomstig de bij het Verdrag 
vastgestelde bevoegdheids- en procedurevoorschriften ; 
overwegende dat de in het Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten gegeven 
definitie van het begrip "schuld" nader dient te worden omschreven onder verwijzing naar de codes 
van het ESER ; 
overwegende dat in Richtlijn 89/130/EEG, Euratom van de Raad van 13 februari 1989 betreffende 
de harmonisatie van de opstelling van het bruto nationaal produkt tegen marktprijzen '4' een 
passende gedetailleerde definitie van "bruto binnenlands produkt tegen marktprijzen" wordt 
gegeven ; 
overwegende dat de Commissie krachtens het Protocol betreffende de procedure bij buitensporige 
tekorten de in die procedure te gebruiken statistische gegevens moet verstrekken ; 
overwegende dat gedetailleerde regels nodig zijn om de snelle en regelmatige kennisgeving door de 
Lid-Slalcn aan de Commissie van hun voorziene en feitelijke tekorten en van de omvang van hun 
schuld te organiseren ; 
Het initiële ontwerp-voorstel (COM(93) 371 def. - SYN466-SYN467 d.d. 22.7.93) werd bevestigd als formeel voorstel 
met ingang van 1.11.1993. 
(1) 
(2) PB nr. C 
Advies uitgebracht op (nog niet verschenen in het Publikaticblad). 
)J Bureau voor de Statistiek der Kuropese Gemeenschappen, Kuropces Stelsel van Ixonomischc Rekeningen, tweede druk. 
PB nr. 1,49 van 21.02.1989, blz. 26. 
4*{ (4) 
overwegende dat de Commissie volgens artikel 104 C, leden 2 en 3, van het Verdrag toeziet op de 
ontwikkeling van de begrotingssituatie en de omvang van de overheidsschuld in de Lid-Staten en op 
basis van criteria met betrekking tot het overheidstekort en de overheidsschuld nagaat of de hand 
wordt gehouden aan de begrotingsdiscipline ; dat de Commissie, indien een Lid-Staat niet aan deze 
of aan één van deze criteria voldoet, alle relevante factoren in aanmerking neemt ; dat de Commissie 
dient te onderzoeken of er gevaar is voor een buitensporig tekort in een Lid-Staat, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : 
Afdeling 1 
Definities 
Artikel 1 
1. Voor de toepassing van het Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten en van 
deze verordening worden de in de volgende leden staande termen gedefinieerd overeenkomstig het 
Europees Stelsel van Economische Rekeningen (ESER). De tussen haakjes vermelde codes zijn die 
van het ESER, tweede druk. 
2. Overheid : de sector overheid (S60), onderverdeeld in de subsectoren centrale overheid (S61), 
lagere publiekrechtelijke lichamen (S62) en sociale verzekeringsinstellingen (S63), onder uitsluiting 
van commerciële transacties, als gedefinieerd in het ESER. 
De uitsluiting van commerciële transacties betekent dat de sector overheid (S60) alleen de 
institutionele eenheden omvat die als hoofdfunctie niet-verhandelbare diensten voortbrengen. 
3. Overheidstekort (-overschot) : het financieringstekort (-overschot) (N5) van de sector overheid 
(S60) als gedefinieerd in het ESER. De in het overheidstekort begrepen rente is de rente (R41) als 
gedefinieerd in het ESER. 
4. Overheidsinvesteringen : de bruto-investeringen in vaste activa (P41) van de sector overheid 
(S60), als gedefinieerd in het ESER. 
5. Overheidsschuld : de nominale waarde van alle aan het eind van het jaar uitstaande bruto-
verplichtingen van de sector overheid (S60), met uitzondering van de verplichtingen waarvan de 
corresponderende financiële activa door de sector overheid (S60) worden aangehouden. 
De overheidsschuld wordt gevormd door de verplichtingen van de overheid in de volgende 
rubrieken : chartaal geld en deposito's (F20 en F30), kortlopende waardepapieren (F40), obligaties 
(F50), overige kredieten met korte looptijd (F79) en overige kredieten met middellange of lange 
looptijd (F89), overeenkomstig de definities van het ESER. 
Jtf 
De nominale waarde vara een aan het eind van het jaar uitstaande verplichting is de op het 
schuldbewijs afgedrukte waarde. 
De nominale waarde van een aan een indexcijfer gekoppelde verplichting komt overeen met de op 
het schuldbewijs afgedrukte waarde, aangepast met de aan het indexcijfer gekoppelde kapitaalaanwas 
aan het eind van het jaar. 
In vreemde valuta's luidende verplichtingen worden in nationale valuta omgerekend tegen de 
representatieve marktkoersen op de laatste werkdag van elk jaar. 
Artikel 2 
Het bruto binnenlands produkt is het bruto binnenlands produkt tegen marktprijzen (BBPmp) zoals 
gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 89/130/EEG, Euratom. 
Artikel 3 
1. De cijfers betreffende het voorziene overheidstekort zijn de cijfers die voor het lopende jaar door 
de Lid-Staten zijn opgesteld in overeenstemming met de meest recente besluiten van hun 
begrotingsautoriteiten. 
2. De cijfers betreffende het feitelijke overheidstekort en de omvang van de feitelijke overheidsschuld 
zijn de geschatte, semi-definitieve of definitieve uitkomsten voor een afgelopen jaar. 
Afdeling 2 
Regels en toepassingsgebied van de kennisgeving 
Artikel 4 
1. Vanaf het begin van 1994 stellen de Lid-Staten de Commissie tweemaal per jaar in kennis van hun 
voorziene en feitelijke overheidstekorten en van de omvang van hun feitelijke overheidsschuld, de 
eerste maal vóór 1 maart van het lopende jaar (jaar n) en de tweede maal vóór 1 september vanjaar 
n. 
2. Vóór 1 maart van het jaar n : 
stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van hun voorziene overheidstekort voor het jaar n, 
hun meest recente schatting van het feitelijke overheidstekort voor het jaar n-1 en hun feitelijke 
overheidstekorten voor de jaren n-2, n-3 en n-4 ; 
verstrekken de I id-Staten df Commissie tegelijkertijd voor de jaren n. n-1 en n 2 de 
desbetreffende begrotingstekorten van hun overheidsrekeningen, volgens de in de Lid-Staat 
meest gebruikelijke definitie en de cijfers waarmede de overgang tussen dit begrotingstekort van 
4( 
de overheidsrekeningen en hun overheidstekort wordt verklaard. De aan de Commissie te 
verstrekken cijfers waarmede deze overgang wordt verklaard omvatten in het bijzonder de cijfers 
betreffende het financieringstekort van de subsectoren S61, S62 en S63 ; 
stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van de schatting van de omvang van hun feitelijke 
overheidsschuld aan het eind van het jaar n-1 en van de omvang van hun feitelijke 
overheidsschuld voor de jaren n-2, n-3 en n-4 ; 
- verstrekken de Lid-Staten de Commissie tegelijkertijd voor de jaren n-1 en n-2 de cijfers 
waarmede de bijdrage van hun overheidstekort en de bijdragen van de andere relevante factoren 
tot de verandering van de omvang van hun overheidsschuld worden verklaard. 
3. Vóór 1 september van het jaar n : 
stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van hun bijgewerkte voorziene overheidstekort 
voor het jaar n en van hun feitelijke overheidstekorten voor de jaren n-1, n-2, n-3 en n-4 en 
voldoen zij aan de bepalingen van lid 2, tweede streepje ; 
stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van de omvang van hun feitelijke overheidsschuld 
voor de jaren n-1, n-2, n-3 en n-4, en voldoen zij aan de bepalingen van lid 2, vierde streepje. 
4. De cijfers betreffende het voorziene overheidstekort die aan de Commissie worden medegedeeld 
overeenkomstig de leden 2 en 3, worden uitgedrukt in nationale valuta en in begrotingsjaren. 
De cijfers betreffende het feitelijke overheidstekort en de omvang van de feitelijke overheidsschuld 
die aan de Commissie worden medegedeeld overeenkomstig de leden 2 en 3, worden uitgedrukt in 
nationale valuta en in kalenderjaren, met uitzondering van de meest recente schattingen voor het jaar 
n-1 die mogen worden uitgedrukt in begrotingsjaren. 
Ingeval het begrotingsjaar verschilt van het kalenderjaar stellen de Lid-Staten de Commissie tevens in 
kennis van de cijfers betreffende het feitelijke overheidstekort en de omvang van de feitelijke 
overheidsschuld voor de twee begrotingsjaren die voorafgaan aan het lopende begrotingsjaar. 
Artikel 5 
De Lid-Staten verstrekken de Commissie volgens de bepalingen van artikel 4, leden 1, 2 en 3, de 
cijfers betreffende hun uitgaven voor overheidsinvesteringen en hun rente-uitgaven. 
Artikel 6 
De Lid-Staten verstrekken de Commissie binnen dezelfde termijnen als zijn vastgesteld in artikel 4, 
lid 1, een prognose van hun bruto binnenlands produkt voor het jaar n en de feitelijke omvang van 
hun bruto binnenlands produkt voor de jaren n-1, n-2, n-3 en n-4. 
V 
Artikel 7 
In geval van herziening van het ESER, waarover door de Raad wordt beslist volgens de bij het 
Verdrag vastgestelde bevoegdheids- en procedurevoorschriften, brengt de Commissie in de 
artikelen 1 en 4 de nieuwe verwijzingen naar het ESER aan. 
Artikel 8 
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1994. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-
Staat. 
Gedaan te Brussel, 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
/* 
Gewijzigd voorstel voor een 
betreffende de voor de vaststelling van de verdeelsleutel voor de financiële middelen van het 
Europees Monetair Instituut te gebruiken statistische gegevens 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 16.1 
en 16.2, van het aan het Verdrag gehechte Protocol betreffende de statuten van het Europees 
Monetair Instituut, 
gezien het voorstel van de Commissie ' *', 
gezien het advies van het Europees Parlement ' % 
gezien het advies van het Comité van Presidenten, 
gezien het advies van het Monetair Comité, 
overwegende dat het Europees Monetair Instituut, hierna te noemen "EMI", op 1 januari 1994 
wordt opgericht ; 
overwegende dat het EMI van eigen middelen wordt voorzien ; 
overwegende dat de omvang van de middelen van het EMI wordt vastgesteld door de Raad van 
het EMI; 
overwegende dat de middelen van het EMI worden verstrekt uit bijdragen van de nationale 
centrale banken overeenkomstig de verdeelsleutel waarnaar in artikel 16.2 van de statuten van het 
EMI wordt verwezen ; 
overwegende dat de verdeelsleutel voor de financiële middelen van het EMI vóór het begin van 
de tweede fase wordt vastgesteld ; 
overwegende dat de voor de vaststelling van de verdeelsleutel te gebruiken statistische gegevens 
overeenkomstig de door de Raad vastgestelde voorschriften door de Commissie worden 
verstrekt ; 
Hul initiële ontwerp-voorstel (COM(«>3)37l del'. - SYN 466 - SYN 467 d.d. 22.7.91) werd bevestigd als formeel voorstel 
met ingang van l.l l.l'W 
(,) IMJnr.C 
^ Advies uitgebracht op (nog niet verschenen in het I'B). 
41 
overwegende dat de door de Raad in het onderhavige besluit vastgestelde voorschriften geen 
precedent vormen voor andere rechtshandelingen die de Raad op andere gebieden zou kunnen 
vaststellen ; 
overwegende dat de aard en de bronnen van de te gebruiken gegevens alsmede de wijze van 
berekening van de verdeelsleutel moeten worden omschreven ; 
overwegende dat Richtlijn 89/130/EEG, Euratom van de Raad van 13 februari 1989 betreffende 
de harmonisatie van de opstelling van het bruto nationaal produkt tegen marktprijzen ™' voorziet 
in een procedure voor de vaststelling van de gegevens betreffende het bruto binnenlands produkt 
tegen marktprijzen door de Lid-Staten; overwegende dat de lidstaten alle nodzakelijke 
maatregelen nemen opdat deze gegevens overgemocht zouden worden aan de Commissie; 
BESLUIT : 
Artikel 1 
De statistische gegevens die voor de vaststelling van de verdeelsleutel voor de bijdragen van de 
nationale centrale banken aan de financiële middelen van het EMI moeten worden gebruikt, 
worden door de Commissie verstrekt overeenkomstig de in de volgende artikelen staande 
voorschriften. 
Artikel 2 
De bevolking en het bruto binnenlands produkt tegen marktprijzen, hierna te noemen BBPmp, 
worden gedefinieerd volgens het geldende Europees Stelsel van Economische Rekeningen 
(ESER). Het BBPmp is het BBPmp zoals gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 89/130/EEG, 
Euratom. 
Artikel 3 
De gegevens betreffende de bevolking hebben betrekking op het jaar 1992. Overeenkomstig de 
desbetreffende ESER-aanbeveling wordt het gemiddelde van de totale bevolking in de loop van 
het jaar gebruikt. 
Artikel 4 
De gegevens betreffende het BBPmp hebben betrekking op elk van de jaren 1987 tot en met 
1991. Zij worden voor elke Lid-Staat uitgedrukt in nationale valuta tegen lopende prijzen. 
O PB nr. L 49 van 21.02.1989, blz. 26. 
V> 
Artikel 5 
De gegevens betreffende de bevolking worden door de Commissie (EUROSTAT) ingewonnen 
bij de Lid-Staten. 
Artikel 6 
De gegevens betreffende het BBPmp voor de jaren 1988 tot en met 1991 vloeien voort uit de 
toepassing van Richtlijn 89/130/EEG, Euratom. De gegevens voor het jaar 1987 worden door de 
Commissie (EUROSTAT) ingewonnen bij de Lid-Staten, die deze gegevens in overeenstemming 
hebben gebracht met de gegevens betreffende het BBPmp voor de jaren 1988 tot en met 1991. 
Artikel 7 
1. Het aandeel van een Lid-Staat in de bevolking van de Gemeenschap is zijn aandeel in de som 
van de bevolkingen van de Lid-Staten, uitgedrukt in procenten. 
2. De BBPmp-gegevens voor elk jaar en elke Lid-Staat, uitgedrukt in nationale valuta, worden 
omgerekend in ecu's. De hiertoe gebruikte wisselkoers is het gemiddelde van de wisselkoersen 
van alle werkdagen in een jaar. De dagelijkse wisselkoers is de door de Commissie berekende en 
in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakte koers. 
3. Het aandeel van een Lid-Staat in het BBPmp van de Gemeenschap is zijn aandeel in de som 
van de BBPmp's van de Lid-Staten over de vijfjaar, uitgedrukt in procenten. 
Artikel 8 
De weging van een nationale centrale bank in de verdeelsleutel is gelijk aan het rekenkundig 
gemiddelde van de respectieve aandelen van de betrokken Lid-Staat in de bevolking en in het 
BBPmp van de Gemeenschap. 
Artikel 9 
De verschillende berekeningsfasen moeten cijfermatig voldoende zijn onderbouwd om de 
nauwkeurigheid ervan te waarborgen. De weging van de nationale centrale banken in de 
verdeelsleutel wordt uitgedrukt in een getal met vier decimalen. 
U 
Artikel 10 
De in dit besluit bedoelde gegevens worden vóór 1 januari 1994 door de Commissie aan het 
Comité van Presidenten van de centrale banken van de Lid-Staten medegedeeld. 
Gedaan te Brussel, 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
fX 
Gewijzigd voorstel voor een 
OTSÇOTWW VAN PE RAAP 
betreffende de raadpleging van het Europees Monetair Instituut 
door de autoriteiten van de Lid-Staten over ontwerpen van wettelijke bepalingen 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 109 F, 
lid 6, en op artikel 5, lid 3, van het aan het Verdrag gehechte Protocol betreffende de statuten van 
het Europees Monetair Instituut, 
gezien het voorstel van de Commissie w, 
in samenwerking met het Europees Parlement W, 
gezien het advies van het Comité van Presidenten, 
overwegende dat het Europees Monetair Instituut (EMI) op 1 januari 1994 wordt opgericht ; 
overwegende dat in het Verdrag wordt bepaald dat het EMI door de autoriteiten van de Lid-Staten 
wordt geraadpleegd over elk ontwerp van wettelijke bepaling op de gebieden die onder zijn 
bevoegdheid vallen ; dat het de taak van de Raad is de grenzen en voorwaarden van deze raadpleging 
vast te stellen ; 
overwegende dat deze verplichting tot raadpleging voor de autoriteiten van de Lid-Staten niet afdoet 
aan de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten ten aanzien van de aangelegenheden 
waarop de ontwerpen betrekking hebben ; 
overwegende dat deze beschikking geen betrekking heeft op besluiten die door de nationale 
autoriteiten in het kader van de tenuitvoerlegging van het monetaire beleid worden genomen ; 
Het initiële ontwerp-voorstel (COM (93) 436 def. d.d. 22.09.1993) werd bevestigt als formeel 
voorstel met ingang van 1.11.1993. 
|J{ PB nr.C 
lx' PB nr.C 
23 
overwegende dat de procedures voor de aanneming van ontwerpen van wettelijke bepalingen in de 
Lid-Staten geen onnodige vertraging mogen oplopen ten gevolge van het raadplegen van het EMI ; 
dat de termijn waarbinnen het EMI advies moet uitbrengen, evenwel lang genoeg moet zijn om het 
EMI in staat te stellen de nodige zorg te besteden aan de bestudering van de voorgelegde teksten ; 
dat de Lid-Staten in bijzonder spoedeisende gevallen die naar behoren gemotiveerd zijn, bijvoorbeeld 
op grond van de gevoeligheid van de markt, een kortere termijn dan één maand kunnen vaststellen ; 
dat in het bijzonder in die gevallen een dialoog tussen de nationale autoriteiten en het EMI moet 
waarborgen dat met een ieders belangen rekening wordt gehouden, 
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD : 
Artikel 1 
1. De autoriteiten van de Lid-Staten raadplegen het EMI over elk ontwerp van wettelijke bepaling op 
de gebieden die krachtens artikel 109 F van het Verdrag onder de bevoegdheid van het EMI vallen, 
met name : 
monetaire wetgeving, status van de ecu en betalingsmiddelen ; 
de statuten en de bevoegdheden van de nationale centrale banken alsmede de instrumenten van 
monetair beleid ; 
het verzamelen, opmaken en verspreiden van monetaire, financiële, bank- en betalings­
balansstatistieken ; 
clearing- en betalingssystemen, in het bijzonder voor grensoverschrijdende transacties ; 
voorschriften voor financiële instellingen, voor zover die van invloed zijn op de stabiliteit van de 
financiële instellingen en markten. 
2. Onmiddellijk na ontvangst van een ontwerp van wettelijke bepaling deelt het EMI aan de 
raadplegende nationale autoriteiten mede of dat ontwerp naar zijn oordeel betrekking heeft op een 
gebied dat onder zijn bevoegdheid valt. 
Artikel 2 
1. Onder "ontwerpen van wettelijke bepalingen" wordt verstaan : ontwerpen van op het grondgebied 
van een Lid-Staat algemeen toepasselijke bepalingen van dwingende aard, die regels bevatten voor 
een onbepaald aantal gevallen en gericht zijn tot een onbepaald aantal natuurlijke personen of 
rechtspersonen. 
2. Als ontwerpen van wettelijke bepalingen in de zin van lid 1 worden niet beschouwd ontwerpen 
van bepalingen die uitsluitend tot doel hebben communautaire richtlijnen in het recht van de Lid-
Staten om te zetten. 
to 
Artikel 3 
Elke Lid-Staat neemt de nodige maatregelen om daadwerkelijk aan deze beschikking te voldoen. 
Daartoe ziet elke Lid-Staat erop toe dat het EMI tijdig geraadpleegd wordt, zodat de autoriteit die 
het initiatief tot een ontwerp van wettelijke bepaling neemt, over het advies van het EMI kan 
beschikken voordat zij een inhoudelijke beslissing neemt ; tevens zorgt iedere Lid-Staat ervoor dat 
het advies van het EMI ter kennis wordt gebracht van de autoriteit die de bepaling dient vast te 
stellen, indien deze een andere is dan die welke het ontwerp heeft opgesteld. 
Artikel 4 
De nationale autoriteiten die een ontwerp van wettelijke bepaling voorbereiden, kunnen, indien zij 
zulks nodig achten, aan het EMI voor het uitbrengen van zijn advies een termijn stellen die niet 
korter mag zijn dan één maand, te rekenen vanaf de datum waarop de President van het EMI van het 
verzoek om advies in kennis wordt gesteld, behoudens in uitermate spoedeisende gevallen. Indien er 
na het verstrijken van die termijn geen advies is uitgebracht, kan worden gehandeld zonder het advies 
af te wachten. Ingeval het advies van het EMI na de gestelde termijn wordt ontvangen, zorgen de 
Lid-Staten er evenwel voor dat het ter kennis wordt gebracht van de in artikel 3 bedoelde 
autoriteiten. 
Artikel 5 
Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
DOCUMENTEN 
NL 06 01 
Catalogusnummer : CB-CO-93-646-NL-C 
ISBN 92-77-61818-3 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
li