ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
40.

Het Comité van de Regio's zal hierbij zijn eigen verantwoordelijkheid niet uit de weg gaan en zich sterk maken voor de tenuitvoerlegging van genoemde maatregelen op regionaal en lokaal door het ontplooien van de volgende initiatieven: a) verbeteren van de verspreiding van informatie over kosteneffectieve klimaatmaatregelen; b) aanmoedigen van samenwerking tussen regio's in de EU, en c) aanmoedigen van samenwerking tussen EU-regio's en regio's elders in de wereld (bijv. in de Verenigde Staten, China en India), o.a. door het intensiveren van de reeds bestaande contacten tussen deze regio's.
2.17

De strategie zou zich ook moeten richten op de negatieve invloed die televisie, computers en nieuwe technologieën op kinderen kunnen hebben. Een voorbeeld is de toegang tot pornografisch en ander ongeschikt beeldmateriaal op internet, maar ook het gebrek aan lichaamsbeweging, dat een direct gevolg is van het veelvuldig gebruik van dergelijke media. Een ander punt van zorg dat hiermee samenhangt, zijn reclame-uitingen en marketingactiviteiten die zich rechtstreeks tot kinderen richten. Het gebruik van technologie voor educatieve doeleinden moet daarentegen worden gestimuleerd. Zo kunnen bepaalde televisieprogramma's kinderen helpen om hun kennis op het gebied van taal en cultuur te vergroten. Met name voor migrantenkinderen is dit van belang. Ook zijn er creatieve maatregelen nodig om culturele activiteiten te ondersteunen en kinderen toegang te bieden tot boeken, muziek en theater.
1.

Het Comité is zonder meer ingenomen met het initiatief van de Commissie om het debat over het Groenboek „Demografische veranderingen: naar een nieuwe solidariteit tussen de generaties” voort te zetten en om de nadruk te leggen op het nieuwe perspectief: uitdaging in plaats van probleem. Het voornemen van de Commissie om via uitwisseling van ervaringen en de organisatie van een Europees debat over hoe met de demografische veranderingen moet worden omgegaan, waaruit om de twee jaar tijdens een „Forum over de demografische ontwikkeling van Europa” de nodige conclusies zullen worden getrokken, is een belangrijke ruggensteun voor de lidstaten en lokale en regionale overheden. De oprichting en ondersteuning van netwerken van regio's op Europees niveau en het benutten en propageren van best practices zal aanzienlijk bijdragen aan een constructieve en toekomstgerichte discussie over dit onderwerp.
Alleen (1) als de inschrijvers interne exploitanten zijn, die onderworpen zijn aan dezelfde openbare controle als de eigen onafscheidbare activiteiten van de publieke persoon die als aanbesteder optreedt, en (2) als de meeste activiteiten in het kader van deze publieke persoon worden uitgevoerd, hoeft de procedure voor openbare aanbestedingen niet te worden toegepast. In de ogen van het CvdR staat „interne exploitant” voor een juridisch zelfstandige entiteit waarop de autoriteit op soortgelijke wijze toezicht uitoefent als op de eigen diensten. Om na te kunnen gaan of er zo'n toezicht is, dient te worden gekeken naar factoren als de mate van vertegenwoordiging in bestuurlijke of toezichthoudende organen, bepalingen hieromtrent in de statuten, eigendomsverhoudingen, daadwerkelijke invloed op en zeggenschap over strategische beslissingen, en individuele managementbeslissingen. De status van interne exploitant sluit elke deelneming door een private onderneming ter hoogte van meer dan 33 % in het kapitaal van de dienstverlener uit. Wat het CvdR vooral onjuist vindt, is de veronderstelling dat rechtstreekse gunningen van overheidsopdrachten aan gemengde publiek-private ondernemingen die via openbare procedures zijn opgericht, in alle gevallen resulteren in directe of indirecte voordelen voor deze ondernemingen. Het CvdR weerlegt derhalve dat rechtstreekse gunning automatisch neerkomt op een concurrentievoordeel dat in strijd is met de Verdragsbepalingen. Ook verzet het zich tegen het uitgangspunt dat eender welke andere maatregel die de marktdeelname inperkt, onverenigbaar met het bovengenoemde raamwerk is.
9.

Herintegratie en evaluatie Bij terugkeer in eigen land moet aan de deelnemers duidelijk worden gemaakt hoe zij gebruik kunnen maken van de competenties en vaardigheden die zij tijdens hun verblijf in het buitenland hebben verworven. Na langdurige verblijven in het buitenland moet passende hulp bij de terugkeer in de sociale omgeving en onderwijs- en werksituatie worden verstrekt. Om te bezien of de doelstellingen van het leerplan gehaald zijn, moeten de deelnemers samen met de verantwoordelijke organisaties een passende evaluatie van de opgedane ervaringen maken.
2.12

De Commissie zou in het hoger onderwijs meertaligheid moeten bevorderen via projecten zoals het European Network for the promotion of Languages Among All Undergraduates (ENLU; netwerk voor de bevordering van de talenkennis van studenten).
2.2.12

In dit verband bestaat het gevaar dat door maatregelen die uitsluitend betrekking hebben op de plaats van de meting (zoals omleiding van het verkeer), de verontreiniging in andere wijken toeneemt en, in het ergste geval, de inspanningen van de stadsbestuurders om door verkeersbeperkende maatregelen in woonwijken het aantal ongelukken, de lawaaioverlast en de luchtvervuiling terug te dringen, weer teniet worden gedaan. De richtlijn zou bij het terugdringen van luchtverontreining prioriteit moeten geven aan de vermindering van het aantal mensen dat wordt blootgesteld.
1.14

Het is tegenwoordig algemeen bekend dat wouden en bossen in vele opzichten een belangrijke rol spelen (multifunctionaliteit). Veelal echter komt deze multifunctionele rol gezien het potentieel ervan onvoldoende tot uiting in de economie van de betrokken gebieden en in het inkomen van de mensen die er wonen. In veel gevallen hebben de eigenaars zelfs af te rekenen met van overheidswege opgelegde beperkingen waardoor ze met handen en voeten zijn gebonden. Dit probleem is nog niet opgelost en met het cohesie- en plattelandsontwikkelingsbeleid is men er nog niet in geslaagd om de economie van bosrijke gebieden adequaat te stimuleren. Om hier iets aan te doen is het van belang dat de in Commissiedocument COM(2004) 490 final vervatte maatregelen op het snijvlak van het bosbouwbeleid en het plattelandsontwikkelingsbeleid worden goedgekeurd.
2.43

wijst erop dat de impact van nieuwkomers, zowel migranten als asielzoekers die de vluchtelingenstatus hebben gekregen of anderszins humanitaire bescherming genieten, op onze samenleving — soms gespreid over meerdere generaties — bij uitstek zichtbaar is op het lokale niveau en dat het, zeker in steden, van groot belang is te zorgen voor een goede integratie (in structurele, sociale, economische en culturele zin), waarbij het daadwerkelijk waarborgen dat geïntegreerden in volle omvang aan de Europese samenleving kunnen deelnemen een absolute randvoorwaarde vormt. De recente ongeregeldheden in de Franse steden getuigen mede van het belang van een dergelijke aanpak;
18.

De EU, de lidstaten en de regionale en lokale overheden dienen nieuwe, creatieve methoden voor interactie met de burgers in te voeren. Bij deze discussie moet gebruik worden gemaakt van moderne elektronische media (zoals bij het forum „Europa hört zu” in Oostenrijk en het „National forum on Europe” in Ierland) en moet ervoor worden gezorgd dat de boodschap toegankelijk is in de moedertaal van de burger, en niet alleen in selecte EU-talen. Verder rust op de EU-instellingen en de lidstaten tot op zekere hoogte de verantwoordelijkheid om feitelijk onjuiste beweringen over de EU, waar burgers met name via de media mee geconfronteerd kunnen worden, te weerleggen.
4.2

Gebied 1: Een aanpak voor gemeenschappelijke uitdagingen (Paragraaf 4.2.1 van de Mededeling) Het is zaak dat de lidstaten prioritaire aandacht besteden aan een regeling voor de terugbetaling van grensoverschrijdende zorgverlening. De situatie is immers niet ondenkbaar dat een patiënt die dichtbij een grens woont, vaststelt dat de dichtstbijzijnde specialist voor een 'second opinion' via een teleconsult (zoals in paragraaf 4.3.2 wordt voorgesteld) verbonden is aan een ziekenhuis in een andere lidstaat dan waar hij woont. Dat er voor dit soort situaties geen regeling zou zijn, kunnen mensen maar moeilijk begrijpen. Daarom moet hiervoor, overeenkomstig de wet- en regelgeving van elke lidstaat, een oplossing voor worden gevonden.
2.13

Het CvdR is het met de Commissie eens dat mobiliteit van groot belang is voor onderwijs en opleiding, met name van jonge onderzoekers en deskundigen die actief zijn in de jeugdsector, en van iedere andere belanghebbende die kennis vergaart in deze sector. Het dringt er bij de Commissie op aan om Europese strategieën uit te stippelen waarmee instellingen of organen waar onderzoekers of deskundigen werkzaam zijn, met name scholen en universiteiten, meer bewust kunnen worden gemaakt van het belang van mobiliteit. Zoals de Commissie zelf opmerkt in haar „Verslag over de follow-up van de aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 10 juli 2001 inzake de mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, jonge vrijwilligers, leerkrachten en opleiders” (COM(2004) 21 def.) is, ondanks de reeds uitgevoerde strategieën, „het aantal personen binnen de onderwijs- en opleidingsstelsels dat deelneemt aan de mobiliteit nog zeer gering”.
Uiterlijk vier jaar na de datum bedoeld in artikel 32, lid 1, bereiken de lidstaten een gemiddelde inzamelingsgraad die minimaal equivalent is met 160 gram per inwoner per jaar voor alle gebruikte draagbare batterijen en accu's, inclusief draagbare nikkel-cadmium-batterijen voor gebruikte draagbare batterijen en accu's, inclusief draagbare nikkel-cadmium-batterijen, voor gebruikte draagbare batterijen en accu's, inclusief draagbare nikkel-cadmium-batterijen, die minimaal 50 % bedraagt van de verkoop per inwoner per jaar, zoals twee jaar daarvoor gerealiseerd.

Eveneens uiterlijk vier jaar na deze datum bereiken de lidstaten een specifiek inzamelingscijfer dat minimaal equivalent is met 80 % van de totale hoeveelheid gebruikte draagbare nikkel-cadmium-batterijen en -accu's per jaar. De totale hoeveelheid omvat draagbare nikkel-cadmium-batterijen en -accu's die jaarlijks worden ingezameld via inzamelingssystemen, alsook jaarlijks in het vaste stadsafval terechtkomen.
1.2

Het Comité stemt in met de doelstelling het aantal verkeersdoden tegen 2010 te halveren en spreekt zijn tevredenheid uit over de instemming van de Raad met deze doelstelling. Zoals in de Mededeling wordt aangegeven, vergt de doelstelling een serieuze collectieve inspanning, waarbij de verantwoordelijkheden en maatregelen over alle overheidsniveaus zijn verdeeld. Het bepalen van de doelstellingen, de toekenning van verantwoordelijkheden en de geïntegreerde aard van de planning zijn sleutelfactoren voor het succes ervan. Het Comité is echter van mening dat meer aandacht moet worden geschonken aan de doelstelling van het actieprogramma. Aangezien het aantal verkeersdoden de afgelopen 30 jaar met 50 % is gedaald, kan de doelstelling om dit aantal tegen 2010 met nog eens de helft te verminderen als te ambitieus worden beschouwd, vooral wanneer deze wordt bezien in het licht van de maatregelen van het actieprogramma. Gezien de grote variatie in de aantallen verkeersdoden en –ongevallen in de EU-lidstaten is het tevens van belang dat de beoogde halvering wordt gerealiseerd in alle lidstaten, en dat met name rekening wordt gehouden met het aantal verkeersongevallen en de goede resultaten op het gebied van verkeersveiligheid. Ook zou dit streven voor alle weggebruikers en dus niet alleen voor gemotoriseerde weggebruikers moeten gelden.
—

wat met name hulpbehoevenden met ernstigere handicaps betreft: doel is dat gehandicapten op grond van het beginsel van een gelijke behandeling een zelfstandig leven kunnen leiden zoals zij dat wensen en zo in het stedelijke en sociale netwerk van de eigen lokale gemeenschap kunnen integreren. Dit impliceert dat er hulp en steun ter beschikking gesteld moeten worden, zodat zij bij hun ouders/verzorgers kunnen blijven wornen en later, als zij volwassen zijn, op zichzelf kunnen wonen. Is het niet mogelijk dat zij bij familie of op zichzelf wonen, dan moeten zij ondergebracht kunnen worden in speciale woningen die in hun specifieke behoeften voorzien.
2.

Het EESC kan zich dan ook nog altijd vinden in het grondwettelijk verdrag, dat zich om de volgende redenen fundamenteel en in positieve zin onderscheidt van alle andere verdragen ter herziening van het Verdrag van Rome, die in het verleden tijdens achtereenvolgende intergouvernementele conferenties het licht zagen: het grondwettelijk verdrag is tot stand gekomen tijdens vrije en openbare debatten, waaraan o.a. werd deelgenomen door nationale en Europese parlementsleden; het grondwettelijk verdrag brengt alle Verdragen en herzieningen daarvan die sinds de oprichting van de Europese Gemeenschappen zijn doorgevoerd, in één tekst samen; het grondwettelijk verdrag omvat de bepalingen die nodig zijn om het besluitvormingsproces in de EU zowel institutioneel als procedureel te hervormen, noemt de doelstellingen van de EU, beschrijft de waarden waarop zij haar beleid moet baseren en codificeert de grondrechten die op haar grondgebied gerespecteerd en gewaarborgd moeten worden.
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende het op de markt brengen en het toedienen van boviene somatotropine (BST) en tot intrekking van Beschikking 90/218/EEG van de Raad"

(2000/C 51/22)

De Raad van de Europese Unie heeft op 9 november 1999 besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig art. 37 van het Verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft besloten, de heer L. Nielsen aan te wijzen als algemeen rapporteur en hem te belasten met het opstellen van een advies.

Het Comité heeft tijdens zijn 368e Zitting (vergadering van 9 december 1999) het volgende advies uitgebracht, dat met 46 stemmen vóór, bij 2 onthoudingen, is goedgekeurd.

1. Achtergrond

1.1. In 1990 werd bepaald dat de lidstaten niet mogen toestaan dat er boviene somatotropine (BST)(1) op hun grondgebied op de markt wordt gebracht of op welke manier dan ook aan melkkoeien wordt toegediend. Het moratorium voor het op de markt brengen van BST loopt tot eind 1999.

1.2. Onder verwijzing naar de Verklaring betreffende de bescherming van dieren die aan het EG-Verdrag is gehecht, het Europees Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren, en het rapport dat het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren op 10 maart 1999 heeft uitgebracht, stelt de Commissie voor het op de markt brengen en het toedienen van BST aan melkkoeien met ingang van 1 januari 2000 definitief te verbieden. Ondernemingen die BST aankopen, produceren of op de markt brengen, dienen registers van hoeveelheden e.d. bij te houden, die op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit moeten worden gesteld. De beschikking is niet van invloed op de productie of de import van BST die voor export naar derde landen is bestemd.

1.3. De Commissie wijst er onder meer op dat noch uit wetenschappelijke onderzoek noch uit ervaring is gebleken dat BST niet schadelijk is voor de gezondheid of het welzijn van het dier. Wel is aangetoond dat BST schadelijke gevolgen kan hebben in de vorm van klinische mastitis, letsel aan de poten, voortplantingsproblemen en reacties op de plaats van injectie. Naast het feit dat dit letsel pijnlijk kan zijn voor de dieren, bestaat het gevaar dat andere runderen worden besmet en dus de gezondheidstoestand van het hele beslag wordt aangetast.

2. Opmerkingen van het ESC

2.1. Het Comité schaart zich volledig achter het voorstel van de Commissie om het gebruik van BST definitief te verbieden en onderschrijft de argumenten die de Commissie daarvoor aanvoert. Wel vindt het dat de Commissie nader zou moeten aangeven in hoeverre de gezondheid van de dieren wordt aangetast, zoals in het rapport van het Wetenschappelijk Comité wordt beschreven.

Brussel, 9 december 1999.

De voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

B. RANGONI MACHIAVELLI

(1) Beschikking 90/218/EEG van de Raad (PB L 116 van 8.5.1990, blz. 27), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 94/936/EG (PB L 366 van 31.12.1994, blz. 19).
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 70/524/EEG betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding, Richtlijn 95/53/EG tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding en Richtlijn 95/69/EG houdende vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en de registratie van bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding" () (1999/C 40/04)

De Raad heeft op 17 september 1998 besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig de artikelen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw, plattelandsontwikkeling en milieu, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 12 november 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Scully.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 359e Zitting van 2 en 3 december 1998 (vergadering van 2 december) met 100 stemmen vóór en 2 stemmen tegen, bij 1 onthouding, het volgende advies goedgekeurd.

Met dit voorstel wordt beoogd een wettelijk kader te scheppen voor de procedures voor de erkenning en de registratie van bedrijven en tussenpersonen in de overgangsperiode van 1 april 1998 tot 1 april 2001, alsmede rekening te houden met de intrekking van Richtlijn 77/101/EEG.

Het Comité stemt in met de door de Commissie voorgestelde wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG, 95/53/EG en 95/69/EG, die volgens hem wenselijk is en op het juiste moment komt. Het stelt met voldoening vast dat het voorstel geen financiële gevolgen voor de Gemeenschapsbegroting heeft.

Brussel, 2 december 1998.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité

B. RANGONI MACHIAVELLI

() PB C 266 van 25.8.1998, blz. 14.
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1221/97 houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing" () (98/C 407/39)

De Raad heeft op 4 september 1998 besloten, overeenkomstig de artikelen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 23 juli 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Gottero.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 9 en 10 september 1998 gehouden 357e Zitting (vergadering van 9 september) het volgende advies uitgebracht dat met 100 stemmen vóór en 0 stemmen tegen, bij 6 onthoudingen) is goedgekeurd.

1. Het Comité stemt in met het voorstel van de Commissie om in het eerste jaar van tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1221/97, de uiterste datum voor het verrichten van betalingen voor maatregelen die in het kader van de nationale programma's ter verbetering van de productie en de afzet van honing zijn uitgevoerd, naar 31 januari 1999 te verschuiven.

2. Deze maatregel is volgens het Comité nodig om te voorkomen dat de looptijd van de nationale programma's in het eerste jaar te kort uitvalt en het welslagen van de programma's in gevaar komt.

Brussel, 9 september 1998.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité

T. JENKINS

() PB C 222 van 16.7.1998, blz. 15.
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 3072/95 houdende een gemeenschappelijke ordening van de rijstmarkt en Verordening (EEG) nr. 2358/71 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector zaaizaad"

(98/C 73/12)

De Raad heeft op 30 september 1997 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 7 november 1997 goedgekeurd. Rapporteur was mevrouw Santiago.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 10 en 11 december 1997 gehouden 350e Zitting (vergadering van 10 december) het volgende advies uitgebracht, dat met 113 stemmen vóór, bij 5 onthoudingen is goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. Met dit voorstel geeft de Commissie gevolg aan het besluit van de Raad om de lijst van producten die op grond van Verordening (EG) nr. 3072/95 steun ontvangen, uit te breiden met voor zaaidoeleinden bestemde rijst.

1.2. Deze wijziging is noodzakelijk omdat de marktprijs voor rijst uit de Gemeenschap sterker is gedaald dan bij de herziening van de GMO werd verwacht en deze daling niet wordt gecompenseerd door de destijds vastgestelde inkomenssteun.

1.3. Het feit dat er geen passende compensatieregeling bestaat voor de productie van zaairijst zal er onvermijdelijk toe leiden dat het gebruik van gecertificeerd zaaigoed terugloopt en de door de consument verlangde kwaliteit van de rijst afneemt.

2. Opmerkingen

2.1. Artikel 1, paragraaf 2 (ten aanzien van artikel 6)

2.1.1. De voor de productie van zaaigoed bestemde oppervlakte moet worden vastgesteld in verhouding tot het areaal dat voor compensatiesteun in aanmerking komt, rekening houdend met de hoeveelheid zaad die per hectare wordt gebruikt.

2.1.2. Zo zal ieder land ten minste in zijn eigen behoeften kunnen voorzien.

2.2. Ten aanzien van artikel 3

2.2.1. In de tweede alinea wordt bepaald dat artikel 1, punt 1, en artikel 2 met ingang van 1 juli 1998 van toepassing zijn. Dit betekent dat de oogst van 1998 niet meer voor steun in aanmerking komt omdat de aanvraag hiervoor vóór 31 maart moet zijn ingediend.

2.2.2. De voorgestelde tekst moet derhalve dusdanig worden gewijzigd dat de nieuwe regels ook van toepassing zijn op de oogst van 1998.

3. Conclusies

3.1. De Afdeling steunt het voorstel van de Commissie, mits de voorgestelde wijzigingen worden overgenomen.

Brussel, 10 december 1997.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité

T. JENKINS