Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2021/C 22/09)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 (1) van de Commissie.

MEDEDELING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING DIE GEVOLGEN HEEFT VOOR HET ENIG DOCUMENT

“COTEAUX DU GIENNOIS”

PDO-FR-A0394-AM01

Datum mededeling: 5.11.2020

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1. Verwijzing naar officiële geografische code

Er is een verwijzing naar de officiële geografische code toegevoegd voor het geografisch gebied en het gebied in de onmiddellijke nabijheid. Het betreft een redactionele verduidelijking, die geen wijziging van deze twee gebieden behelst.

De punten 6 en 9 van het enig document zijn dienovereenkomstig gewijzigd.

2. Snoeiregels

Introductie van de korte snoei (gobelet of waaiervorm) voor het druivenras pinot noir, met maximaal twaalf ogen per stok, waarvan de vruchttakken tot maximaal twee ogen worden gesnoeid. Voor de kort gesnoeide gamay N geldt als algemene regel de snoei van de vruchttakken tot maximaal twee ogen.

Door de goedkeuring van de korte snoei in gobelet voor het druivenras pinot noir in aanvulling op de andere reeds toegestane technieken, wordt het mogelijk de opbrengsten beter te beheersen, met name voor de sterke klonen van dit ras die eerder zijn geplant. Het is aangetoond dat de wijnbouwers de techniek beheersen. Deze snoeiwijze moet tot een kwalitatieve verbetering van de druiven en dus de wijnen leiden. Bovendien kunnen daardoor de productiekosten worden gereduceerd die samenhangen met het wegsnoeien van knoppen en de zomersnoei, waarvoor een Guyot-snoei nodig is.

Zo worden er identieke snoeiregels tot stand gebracht voor de druivenrassen pinot noir en gamay met een veralgemening van de korte snoei (gobelet of waaiervorm) en maximaal twaalf ogen per stok, waarvan de vruchttakken tot maximaal twee ogen worden gesnoeid. Door deze maximumgrenzen te stellen, wil men de kwaliteit van de rode en roséwijnen die onder deze oorsprongsbenaming vallen, in stand houden.

Punt 5 van het enig document is dienovereenkomstig gewijzigd.

3. Rijpheid van de druiven

Er heeft een verhoging plaatsgevonden van het suikergehalte van de druiven en het minimaal natuurlijk alcoholvolumegehalte.

De toename van het aantal droge jaren in combinatie met de kwalitatieve verbetering van de teeltwijzen (wegsnoeien van knoppen, verwijderen van secundaire en tertiaire knoppen, ontbladeren, groen oogsten) leidt tot een hoger suikergehalte van de druiven.

Punt 3 van het enig document is dienovereenkomstig gewijzigd.

4. Specifieke oenologische procedés

Verhoging van het maximale totale alcoholvolumegehalte, na verrijking, van 12,5 % naar 13 %.

In het licht van de klimaat- en rijpheidsomstandigheden die zich nu al meerdere seizoenen hebben voorgedaan, is deze verhoging niet gericht op een verdere verrijking. Dit blijft voorbehouden aan bijzondere situaties, vochtige en koude jaren en zeer droge jaren. Deze verhoging zorgt er ook voor dat wijnbouwers technisch beter uit de voeten kunnen.

De punten 3 en 4 van het enig document zijn dienovereenkomstig gewijzigd.

5. Irrigatie

Schrapping van het irrigatieverbod

Op grond van de geldende nationale regelgeving is irrigatie in de periode tussen 1 mei en de oogst verboden. Voortaan is het echter wel mogelijk de wijnstokken na de oogst, tot 1 mei, te irrigeren als dat nodig is voor met name de jonge aanplant.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

6. Verkeer tussen erkende entrepothouders

In hoofdstuk 1, punt IX, onder 5, wordt punt b met betrekking tot de datum van het in verkeer brengen van de wijn tussen erkende entrepothouders geschrapt.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

7. Overgangsmaatregelen

De niet langer geldende overgangsmaatregelen zijn uit het productdossier geschrapt. Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

8. Belangrijkste te controleren punten

De belangrijkste te controleren punten zijn herzien om de evaluatiemethoden ervan te vereenvoudigen.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

ENIG DOCUMENT

1. Naam van het product

Coteaux du Giennois

2. Type geografische aanduiding

BOB — Beschermde oorsprongsbenaming

3. Categorieën wijnbouwproducten

1. Wijn

4. Beschrijving van de wijn(en)

Het betreft niet-mousserende witte, rode en roséwijnen met de volgende belangrijkste analytische kenmerken:

— minimaal natuurlijk alcoholvolumegehalte: 10,5 %;

— het gehalte fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van partijen die gereed zijn om in bulk te worden verhandeld of die zich in het verpakkingsstadium bevinden, is lager dan of gelijk aan 4 gram per liter voor witte wijnen en roséwijnen en lager dan of gelijk aan 2,5 gram per liter voor rode wijnen;

— het totale alcoholvolumegehalte van de wijnen mag na verrijking niet hoger zijn dan 13 %;

— het appelzuurgehalte van partijen rode wijn die gereed zijn om in bulk te worden verhandeld of zich in het verpakkingsstadium bevinden, is lager dan of gelijk aan 0,3 gram per liter.

Het gehalte aan vluchtige zuren, het totale zuurgehalte en het totale gehalte aan zwaveldioxide komen overeen met de in de Europese regelgeving vastgestelde gehalten.

De witte wijnen zijn droog en worden gekenmerkt door mineraliteit en frisheid. Ook worden ze veelal gekenmerkt door aroma’s van kweepeer en witte bloemen.

De roséwijnen zijn fijn en delicaat, met een vaak licht peperige aanzet in de mond en een fruitige afdronk, met aroma's die doen denken aan die van rijpe vruchten en wijngaardperzik.

De rode wijnen zijn fijn en fruitig. Ze hebben vaak gemengde aroma's van kleine rode en zwarte vruchten en kruidige toetsen.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent): Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad: Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter): Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter):

5. Wijnbereidingsprocedés

a. Specifieke oenologische procedés

Specifiek oenologisch procedé

Bij de bereiding van de roséwijnen is het gebruik van houtskool voor oenologische doeleinden, als afzonderlijk product en in mengsels, verboden. Elke warmtebehandeling van de oogst met een temperatuur hoger dan 40 °C is verboden als de behandeling wordt gevolgd door een directe scheiding van de vloeibare en vaste fasen. Het gebruik van stukken hout is verboden. Voor de rode wijnen zijn subtractieve verrijkingstechnieken toegestaan en het maximumpercentage gedeeltelijke concentratie ten opzichte van de gebruikte hoeveelheid is vastgesteld op 10 %. Het totale alcoholvolumegehalte van de wijnen mag na verrijking niet hoger zijn dan 13 %.

Naast de bovengenoemde bepalingen moeten de wijnen wat oenologische procedés betreft voldoen aan de verplichtingen die zijn vastgesteld op Europees niveau en in het Franse wetboek landbouw en zeevisserij.

Teeltwijze

a) De minimale beplantingsdichtheid bedraagt 5 700 wijnstokken per hectare. De afstand tussen de rijen mag niet meer dan 1,40 meter bedragen en de afstand tussen de wijnstokken binnen eenzelfde rij moet liggen tussen 0,80 meter en 1,25 meter.

b) De wijnstokken worden gesnoeid: sauvignon B - pinot noir N: - hetzij in enkele Guyot-snoei, met maximaal tien ogen per stok, waarvan maximaal acht ogen op de langgesnoeide legger, en een of twee vruchttakken tot maximaal twee ogen; - hetzij kort (cordon de Royat-snoei of voor pinot noir N, gobelet of waaiervorm), met maximaal twaalf ogen per stok, met vruchttakken tot maximaal twee ogen. gamay N: - hetzij in enkele Guyot-snoei, met maximaal acht ogen per stok, waarvan maximaal zes ogen op de langgesnoeide legger, en een of twee vruchttakken tot maximaal twee ogen; - hetzij kort (cordon de Royat-snoei, gobelet of waaiervorm), met maximaal tien ogen per stok, met vruchttakken tot maximaal twee ogen.

De periode van toepassing van de cordon de Royat-snoei blijft beperkt tot maximaal vier jaar. In deze periode is de enkele of dubbele Guyot-snoei toegestaan. Een langgesnoeide legger heeft maximaal acht ogen. Per jaar mag ten hoogste 20 % van de bestaande wijnstokken van een perceel waarop cordon de Royat-snoei plaatsvindt, worden verjongd; - hetzij kort (gobelet of waaiervorm), met maximaal tien ogen per stok, waarvan de vruchttakken tot maximaal een of twee ogen worden gesnoeid.

b. Maximumopbrengsten

Witte wijnen

75 hectoliter per hectare

Rode en roséwijnen

69 hectoliter per hectare

6. Afgebakend geografisch gebied

De druivenoogst, de vinificatie, de bereiding en de rijping van de wijnen moeten plaatsvinden op het grondgebied van de volgende gemeenten (lijst gebaseerd op de officiële geografische code van 2019): — Departement Loiret: Beaulieu-sur-Loire, Bonny-sur-Loire, Briare, Gien, Ousson-sur-Loire, Thou. — Departement Nièvre: Alligny-Cosne, La Celle-sur-Loire, Cosne-Cours-sur-Loire, Myennes, Neuvy-sur-Loire, Pougny, Saint-Loup, Saint-Père.

7. Voornaamste wijndruivenras(sen)

Gamay N

Pinot noir N

Sauvignon B — Sauvignon blanc

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

“Verband met het geografische gebied”

Het geografische gebied wordt in het oosten begrensd door de uitlopers van de Morvan en de heuvels van de Puisaye en in het westen en zuidwesten door de heuvels van Sancerre. Van noord naar zuid strekt het zich vanaf Gien tot aan Cosne-Cours-sur-Loire over ongeveer 45 kilometer uit over een smalle strook van op het zuidwesten gelegen hellingen langs de Loire. Vanaf daar loopt het verder over op het zuiden en zuidoosten gelegen hellingen langs een aantal zijrivieren van de Loire ten oosten van Cosne-Cours-sur-Loire. De nauwkeurig afgebakende percelen voor de productie van de druiven zijn gelegen op de hellingen en randen van plateaus die plaatselijk langs de Loire en haar zijrivieren liggen. De bodems, die afhankelijk van de ligging plaatselijk een grove structuur kunnen hebben, zijn gevormd op kalkhoudende lagen van het Boven-Jura (Kimmeridgien en Portlandien), op krijtformaties van het Cenomanien en het Turonien of op limnische kalkformaties uit het Eoceen. Het gebied heeft een gematigd zeeklimaat en ligt op een kruispunt van zee- en landklimaatinvloeden. De Loire speelt samen met de valleien, die koude lucht van de hellingen afvoeren, een warmteregulerende rol. De geringe hoeveelheid neerslag van ongeveer 650 millimeter per jaar is toe te schrijven aan het föhneffect, dat wordt veroorzaakt door de nabije heuvels van Sancerre, die een hoogte bereiken van 434 meter. De op een hoogte van 180 tot 250 meter gelegen wijngaarden liggen daardoor beschut tegen de vochtige westenwinden.

Beschrijving van de menselijke factoren die bijdragen tot het verband

In Cosne-Cours-sur-Loire zijn uit de tweede eeuw daterende druivenpitten gevonden, die erop duiden dat al in de oudheid in dit deel van het Loiredal, waar zich ook andere gerenommeerde wijngaarden bevinden, wijnbouw plaatsvond. Uit middeleeuwse geschriften die erop wijzen dat in Gien wijnen werden gekocht die bestemd waren voor het hof van koning Karel VI, blijkt eveneens dat er in dit gebied kwaliteitswijnen werden geproduceerd. Het kasteel van Cosne-Cours-sur-Loire, dat in de dertiende eeuw werd gebouwd door de graaf van Auxerre, had een aanzienlijke wijngaard waarvan de opbrengst in grote kelders tot wijn werd verwerkt. Ook de bouw van talrijke abdijen in de regio heeft in sterke mate bijgedragen aan de opkomst van deze wijngaarden. Met name de cisterciënzerabdij van Roche à Myennes en de Commanderie des Templiers hebben een bepalende rol gespeeld in deze ontwikkeling.

Via waterwegen als de Loire, het kanaal van Briare en later het zijkanaal van de Loire werden de wijnen al vroeg naar de hoofdstad vervoerd, waardoor de wijngaarden konden opbloeien en hun naam vestigen. In 1827 schreef J. Nee de la Rochelle in zijn “Mémoires pour servir à l’histoire du Nivernais et Dionzais” (memoires voor de geschiedenis van Nivernais en Dionzais) dat “de wijnstok goed gedijt op de niet ver van Cosne gelegen hellingen” en dat „ …. [de handel van Cosne bovendien draait op wijnen, hout, ……]. Zijn haven is groot en haar vloot efficiënt.”. Net voor de fylloxeracrisis in 1890 telde het arrondissement Gien 2 300 hectare en het kanton Cosne-Cours-sur-Loire 1 500 hectare aan wijngaarden. Tijdens de fylloxeracrisis werden logischerwijs belangenverenigingen van wijnbouwers opgericht (Syndicat anti-phylloxérique de Gien in 1886 en Syndicat anti-phylloxérique de Cosne-Cours-sur-Loire in 1888), die aanvankelijk als doel hadden de wijngaarden te redden. Later zijn deze verenigingen zich gaan inzetten om hun wijnen erkend te krijgen en zo recht te doen aan de naam en faam ervan.

De reputatie van de wijnen uit Gien heeft zich met name gevestigd in de periode na de Tweede Wereldoorlog, toen rode wijnen werden geproduceerd op basis van een assemblage van de druivenrassen gamay N en pinot noir N en witte wijnen uit het druivenras sauvignon B. In eerste instantie vormden zes gemeenten, waaronder de gemeente Gien in het departement Loiret, het geografisch gebied van de “appellation d’origine vin délimité de qualité supérieure”, die werd toegekend in 1954. In 1964 en 1966 kwamen hier de acht gemeenten van het departement Nièvre bij, die tot dat moment eenvoudigweg de benaming “Cosne-sur-Loire” droegen. Deze wijngaard kreeg in 1998 een gecontroleerde oorsprongsbenaming.

In 2010 omvatte de wijngaard 195 hectare, die door veertig wijnbouwers werd geëxploiteerd en goed was voor een productie van circa 8 000 hl. De witte wijnen maakten 50 % van de productie uit, de rode wijnen 30 % en de roséwijnen de resterende 20 %.

“Beschrijving van het product en oorzakelijke verbanden”

De witte wijnen zijn droog en worden gekenmerkt door mineraliteit en frisheid. Ook worden ze veelal gekenmerkt door aroma’s van kweepeer en witte bloemen. De roséwijnen zijn fijn en delicaat, met een vaak licht peperige aanzet in de mond en een fruitige afdronk, met aroma's die doen denken aan die van rijpe vruchten en wijngaardperzik. De rode wijnen zijn fijn en fruitig. Ze hebben vaak gemengde aroma's van kleine rode en zwarte vruchten en kruidige toetsen.

Louis Levadoux, een bekende wijnstokexpert, merkte in 1973 het volgende op: “het gaat hier niet om één enkele natuurlijke factor, maar om een samenspel van meerdere gunstige factoren die met name gelegen zijn in de tektoniek en de topografie van het gebied. [...] De Coteaux du Giennois bestaan dus uit een reeks van oost naar west lopende heuvels, waarvan de zuidelijke, zuidoostelijke en zuidwestelijke flanken, alsook de westelijke helling, de ideale locatie zijn - en altijd al zijn geweest - voor wijnstokken die goed zijn voor de productie van kwaliteitswijnen”. Hieruit kan duidelijk worden afgeleid dat de geografische aspecten en het klimaat gunstig zijn in het geografische gebied. Door de goed georiënteerde hellingen op kalk- of kiezelhoudende grond en het specifieke klimaat als gevolg van de afwatering door de Loire, de afvoer van koude lucht door de valleien en het föhneffect van de heuvels van Sancerre in het westen van het geografische gebied, komen de wijnstokken vroeg tot ontwikkeling en zijn de druiven bij de oogst volrijp.

Het afgebakende perceelgebied voor de oogst van de druiven omvat, in overeenstemming met de gebruiken, uitsluitend percelen waarvan de bodem gunstige thermische eigenschappen heeft. Zo vormt de keuze van de voor de wijnbouw gebruikte percelen in samenhang met de productiemethoden die de wijnbouwgemeenschap door de generaties heen heeft ontwikkeld en waaraan zij vervolgens trouw is gebleven, de verklaring voor de kwaliteit en de originaliteit van de wijnen van de Coteaux du Giennois. De assemblage van de druivenrassen gamay N en pinot N, die met een hoge dichtheid zijn aangeplant op de hoofdzakelijk op het zuiden gelegen hellingen, stijgt hier tot grote hoogte en maakt de bereiding van een originele, fruitige en levendige rode wijn mogelijk.

Het druivenras sauvignon B, dat op deze hellingen volledig tot zijn recht komt, laat door de jaren heen een constante rijpheid zien, waardoor er frisse en originele wijnen mee kunnen worden bereid. Deze druivenrassen vormen tegenwoordig de speerpunt van de oorsprongsbenaming en waren in 2010 goed voor de helft van de productie.

De gezamenlijke inspanningen die decennialang zijn geleverd om tot de productie van originele wijnen te komen, vertalen zich in een gestage, constante groei van deze wijngaard, die langzaam maar zeker zijn eigen karakter doet gelden in de nabijheid van machtige en vermaarde wijngaarden.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid waar bij wijze van uitzondering de vinificatie, bereiding en rijping mag plaatsvinden, bestaat uit het grondgebied van de volgende gemeenten (lijst gebaseerd op de officiële geografische code van 2019): — Departement Cher: Bannay, Bué, Crézancy-en-Sancerre, Jalognes, Menetou-Râtel, Ménétréol-sous-Sancerre, Montigny, Neuvy-Deux-Clochers, Saint-Satur, Sainte-Gemme-en-Sancerrois, Sancerre, Sury-en-Vaux, Thauvenay, Veaugues, Verdigny, Vinon. — Departement Loiret: Saint-Brisson-sur-Loire. — Departement Nièvre: Bulcy, Garchy, Mesves-sur-Loire, Pouilly-sur-Loire, Saint-Andelain, Saint-Laurent-l’Abbaye, Saint-Martin-sur-Nohain, Tracy-sur-Loire. — Departement Yonne: Lavau.

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen betreffende de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

a) alle facultatieve aanduidingen worden op de etiketten vermeld in lettertekens die niet groter of breder zijn dan het dubbele van de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming;

b) de lettertekens van de vermelding van de geografische benaming “Val de Loire” mogen niet groter of breder zijn dan twee derde van de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming;

c) op het etiket van de wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag de naam van een kleinere geografische eenheid worden vermeld op voorwaarde dat: — het gaat om een plaatsnaam die is opgenomen in het kadaster; — die naam vermeld staat op de oogstaangifte.

Link naar het productdossier

http://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-969d4bf1-b8ce-4792-af8b-8fd3b96dda75

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.