Nr. C 354/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot achtste wijziging van de richtlijn 
van 23 oktober 1962 betreffende de aanpassing van de wettelijke voorschriften van de 
Lid-Staten inzake kleurstoffen die kunnen worden gebruikt in voor menselijke voeding 
bestemde waren (J) 
(85/C 354/02) 
Op 10 oktober 1985 heeft de Raad besloten overeenkomstig artikel 100 van het Verdrag tot 
oprichting van de Europese Economische Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité om 
advies te vragen inzake het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumptie, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 december 1985 goedgekeurd. 
Rapporteur was mevrouw Williams. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 232e zitting (vergadering van 18 december 
1985) het volgende, met algemene stemmen goedgekeurde, advies uitgebracht: 
Algemene opmerkingen 
1. Het Comité wijst erop dat de in de voedingsmiddelen­
industrie gebruikte kleurstoffen in de eerste plaats bedoeld 
zijn om levensmiddelen voor de consument aantrekkelijk te 
maken. 
1.1. Kleurstoffen kunnen van synthetische of natuurlij­
ke aard zijn, maar het is geen wet van Meden en Perzen dat 
natuurlijk „veiliger" is dan synthetisch of andersom. 
Kleurstoffen kunnen ook in combinatie met andere 
toevoegingsmiddelen, zoals emulgatoren en stabilisatoren, 
worden gebruikt om het verlangde effect te verkrijgen. 
1.2. Het Comité ziet in dat kleuring van levensmiddelen 
over het algemeen wordt aanvaard, maar beseft niettemin 
dat de mensen zich steeds meer betrokken gaan voelen bij 
de gehele problematiek van levensmiddelenadditieven 
(waaronder ook kleurstoffen) en hun mogelijke schadelijke 
uitwerking op de menselijke gezondheid. 
1.3. Het Comité accepteert het onderhavige voorstel, 
dat zijns inziens op het juiste moment is gekomen. Dit 
voorstel zou niet alleen moeten worden gezien tegen de 
huidige achtergrond van de harmonisatie van de levensmid­
delenwetgevingen in de Lid-Staten, maar ook in het licht 
van mogelijke communautaire maatregelen m.b.t. veilig­
heid, volksgezondheid en eetgewoontes, terwijl ook de 
noodzaak om misleiding van de consument te voorkomen 
een rol speelt. 
2. Het Comité waardeert het werk dat zowel de 
voedingsmiddelenindustrie als het Wetenschappelijk Co­
mité voor de menselijke voeding op het vlak van 
kleurstoffen hebben gedaan, maar wijst er wel op dat de 
zienswijzen van deskundigen verschillend of later weer 
anders kunnen worden geïnterpreteerd, en benadrukt hoe 
noodzakelijk het is dat een en ander, naarmate wetenschap 
en techniek verder voortschrijden, voortdurend wordt 
herzien. 
2.1. Het stemt het Comité tot bezorgdheid dat de 
Gemeenschap zo buitensporig veel tijd nodig heeft om 
wijzigingen in de lijst van toegestane kleurstoffen aan te 
brengen; het adviseert dan ook de hiervoor benodigde tijd 
zo veel mogelijk in te korten. 
3. Het Comité heeft ook de indruk dat de Commissie en 
de Raad in het verleden de neiging hadden al te gemakkelijk vergunningen te verlengen voor kleurstoffen ten aanzien 
waarvan het Comité en ook het Wetenschappelijk Comité 
voor menselijke voeding bezwaren en/of afwijkende 
zienswijzen naar voren hadden gebracht. 
4. Het Comité vestigt de aandacht op de permanente 
noodzaak het publiek op alle geschikte manieren te 
informeren over de wijze waarop de EEG-nummers en 
gebruikelijke benamingen van de voor de kleuring van 
levensmiddelen gebruikte stoffen moeten worden geïnter­
preteerd. 
4.1. Afgezien nog van algemene maatregelen t.b.v. de 
bevolking, bestaat er behoefte aan consumentenvorming en 
-voorlichting op meer gespecialiseerde terreinen; zo zou de 
dokter-patiënt-relatie van dien aard moeten zijn dat de 
consument oog krijgt voor de gevaren die kleurstoffen 
werkelijk voor de gezondheid kunnen opleveren (b.v. 
allergieën en overgevoeligheid). 
5. Het Comité staat positief tegenover alle inspanningen 
van de Commissie en andere instanties om uitvoerige 
technische gegevens inzake kleurstoffen op alle niveaus aan 
de levensmiddelenindustrie ter beschikking te stellen, maar 
merkt op dat de in het Commissiedocument genoemde 
levensmiddelen- en voedingscriteria van de FAO niet in alle 
Gemeenschapstalen gepubliceerd zijn. 
5.1. Deze leemte zou moeten worden aangevuld, zodat 
de levensmiddelenproducenten in alle Lid-Staten behoor­
lijk aan de bepalingen van de voorgestelde richtlijn zouden 
kunnen voldoen. 
6. Het Comité betreurt het dat er in de huidige ontwerp­
richtlijn niets wordt gedaan aan een ernstig mankement in 
artikel 1, lid 2, van de basisrichtlijn (2), waarin namelijk 
wordt bepaald dat de Lid-Staten het gebruik van toegestane 
kleurstoffen aan banden mogen leggen, mits deze restrictie­
ve bepalingen niet op een totaal verbod neerkomen. Dit 
artikel heeft het mogelijk gemaakt dat de nationale 
wetgevingen nog steeds verschillen vertonen en zou spoedig 
moeten worden herzien. 
(!) PB nr. C 278 van 30. 10. 1985, blz. 4. (2) PB nr. 62 van 11. 11. 1962. 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 354/3 
7. Het Comité is ingenomen met het recente Commissie­
document over „De voltooiing van de interne markt: 
communautaire wetgeving inzake levensmiddelen", waarin 
wordt voorgesteld officieel te controleren of levensmidde­
len die de Gemeenschapsgrenzen overschrijden wel aan de 
communautaire criteria (m.i.v. die welke voor kleurstoffen 
gelden) voldoen. 
8. Ten slotte betuigt het Comité zijn instemming met de 
in bijlage 2 van het Commissievoorstel vastgestelde 
zuiverheidscriteria voor kleurstoffen. 
Bijzondere opmerkingen 
Artikel 1, lid 1 
Ook „glyceroltriacetaat" had hier genoemd moeten 
worden. 
Artikel 2 
De voorgestelde termijn van 18 maanden voor het in de 
handel brengen van levensmiddelen die Geel 2G bevatten 
(dat bedoeld is om de verkoop van duurzame levensmidde­
len te vergemakkelijken) is te lang en zou moeten worden 
herzien. 
Bijlage 1 
E 150 Karamel 
Het verheugt het Comité dat de Commissie is ingegaan op 
de aanbevelingen die het eerder (in zijn adviezen inzake de 
zesde en zevende wijziging op de oorspronkelijke kleurstof-
fenrichtlijn) had gedaan met betrekking tot de onderver­
deling van karamel; het Comité merkt op dat het een 
onderverdeling in twee soorten karamel had geadviseerd en 
dat de Commissie deze stof thans in vier variëteiten heeft 
opgesplitst. 
Het Comité meent evenwel dat minstens één van de voor 
deze vier types gekozen gebruikelijke benamingen — 
namelijk alkali-sulfietkaramel (E 150b) — een ongunstige 
bijklank heeft en, overeenkomstig de bepalingen van de 
huidige communautaire wetgeving inzake etikettering, als 
misleidend zou kunnen worden beschouwd. Het Comité 
vraagt de Commissie en/of de industrie dan ook de 
voorgestelde gebruikelijke benamingen voor de ver­
schillende karamelsoorten nog eens te bekijken, om na te 
gaan of er geen passendere beschrijvingen kunnen worden 
gevonden. 
E 160d (Lycopeen) en 161b t/m 161 f (Xanthofyllen) 
Het Comité adviseert het voorstel om de kleurstoffen 
E 160d (lycopeen) en E 161b t/m f (verschillende xanthofyl­
len) te schrappen, te herzien. 
Gedaan te Brussel, 18 december 1985. Dit zijn natuurlijke kleurstoffen, die momenteel, om 
voornamelijk economische redenen (d.w.z. dat zij aanzien­
lijk duurder zijn dan synthetische kleurstoffen), niet 
worden gebruikt. 
E 128 Rood 2G 
Volgens het Comité is het niet voldoende hier te spreken 
van een „hoge" temperatuur of „sterk" zure waren. De 
beperkingen voor het gebruik van deze kleurstof zouden 
met behulp van meer expliciete cijfers moeten worden 
aangegeven. 
E 154 Bruin FK en E 155 Bruin HT 
Het Comité merkt op dat het in een voorgaand advies de 
wens had uitgesproken dat deze beide kleurstoffen — Bruin 
FK, dat voornamelijk voor de kleuring van verduurzaamde 
vis wordt toegepast en Bruin HT voor algemeen gebruik in 
b.v. gebak — beperkt zouden worden tot de Lid-Staten 
(hoofdzakelijk het Verenigd Koninkrijk) die deze gebrui­
ken. 
Bijlage 2 
Het Comité stelt voor, aan het begin van deze bijlage een 
toelichting te geven op het feit dat hier voortdurend naar 
document nr. 31/1 van de FAO inzake levensmiddelen en 
voeding wordt verwezen. 
Tegelijkertijd verheugt het Comité zich erover te kunnen 
vaststellen dat, op een aantal kleine en begrijpelijke 
uitzonderingen na, de FAO-normen waaraan de Gemeen­
schap volgens het voorstel van de Commissie zou moeten 
voldoen, hoger zijn dan de normen die thans in de 
Gemeenschap worden gehanteerd. 
E 150 Karamel 
In de Duitse versie van bijlage 2 wordt bij de beschrijving 
van E 150 karamel de term „Lebensmittelsüfêstoffe" 
(„voedende zoetstoffen van levensmiddelenkwaliteit") 
gebruikt. In Duitsland heeft de officiële definitie van 
„Süfistoffe" betrekking op een andere groep stoffen. 
Daarom wordt voorgesteld alleen het woord „Süfêmittel" te 
gebruiken. 
Het Comité is zich bewust van het spoedeisende karakter 
van de onderhavige wijzigingen, maar ziet wel uit naar de 
resultaten van de uitvoerige behandeling van het algemene 
levensmiddelenadditievenprogramma van de Commissie 
en naar de opneming van nieuwe bepalingen in de 
levensmiddelenwetgeving. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Gerd MUHR