Nr. C 356/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 87 
Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 2727/75 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de 
sector granen 
(87/C 356/04) 
De Raad heeft op 22 oktober 1987 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artike­
len 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap 
het Economisch en Sociaal Comité advies te vragen over het bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 5 november 1987 goedgekeurd. Rapporteur 
was de heer Luchetti, die mondeling verslag uitbracht. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 250e zitting van 18 en 19 november 
1987 (vergadering van 18 november) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene 
stemmen is goedgekeurd: 
Het Comité stemt in met het voorstel van de Commissie. 
Met het oog op het feit dat de Commissie nieuwe 
bevoegdheden krijgt die verstrekkende economische ge-
Gedaan te Brussel, 18 november 1987. 
1. Inleiding 
1.1. In vergelijking met andere belangrijke sectoren 
wordt in de gezondheidszorg tot nu toe weinig gebruik 
gemaakt van informatietechnologie en telecommu­
nicatie. 
Gebrek aan coördinatie en onderlinge compatibiliteit 
kenmerken de sporadische stappen die op dit gebied in 
de lid-staten zijn gezet; het gaat om op zichzelf staande 
activiteiten die meestal betrekking hebben op een be­
paald gebied van de gezondheidszorg. volgen kunnen hebben, dient er volgens het Comité 
echter op te worden toegezien dat de betrokken sector 
met inachtneming van de belangen van de verschillende 
lid-staten evenwichtig wordt beheerd. 
Daarentegen zien we buiten Europa de meest uiteen­
lopende ontwikkelingen en projecten op het gebied van 
de medische en de bio-informatica, waar een groot 
aantal bedrijven actief is. 
1.2. De gezondheidszorg heeft betrekking op één van 
de meest fundamentele behoeften van de mens. 
In de toekomst zal de vraag naar voorzieningen van 
de gezondheidszorg verder toenemen. Oorzaak hiervan 
zijn veranderde opvattingen omtrent de gezondheid, de 
ontwikkeling van de bevolkingsstructuur en het ont-De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT 
Advies over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende een actie van de 
Gemeenschap op het vlak van de informatietechnologie en de telecommunicatie in de 
gezondheidszorg, AIM (Advanced informaties in medicine in Europe) — Experimentele fase 
(87/C 356/05) 
De Raad heeft op 7 september 1987 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 130 Q 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap het Economisch 
en Sociaal Comité advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 november 
1987 goedgekeurd. Rapporteur was mevrouw Tiemann. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 250e zitting (vergadering van 18 
november 1987) het volgende advies uitgebracht, dat zonder stemmen tegen (één onthouding) 
is goedgekeurd: 
31. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 356/9 
staan van nieuwe ziekten. Daardoor zullen ook de 
kosten van de stelsels van gezondheidszorg toenemen. 
Dit betekent dat de technologische vooruitgang ook in 
de gezondheidszorg een belangrijke rol gaat spelen. Het 
is dus zowel nuttig als noodzakelijk deze uitdaging aan 
te nemen en initiatieven te ontplooien om de technologie 
in deze sector van meet af aan gericht in te zetten. 
Binnen dit kader kunnen alle mogelijkheden van de 
informatietechnologie en de telecommunicatie worden 
uitgebuit voor zover zij bijdragen tot efficiëntere ge­
zondheidszorg voor de burger en tot zijn welzijn, en 
daardoor zijn persoonlijke ontplooiing bevorderen. 
1.3. Met behulp van AIM kunnen mogelijkheden en 
voorzieningen op medisch gebied beter op de toenemen­
de en wisselende individuele behoeften van de patiënten 
worden toegesneden. 
Daarbij wordt gebruik gemaakt van een nieuwe tech­
nologie waarmee gemeenschappelijke minimumnormen 
voor technologische informatie en de presentatie hier­
van kunnen worden uitgewerkt. Vergelijkbare medische 
gegevens kunnen zo voor alle betrokkenen in de gezond­
heidszorg in Europa op begrijpelijke wijze worden uit­
gedrukt. 
Daarnaast vormt AIM in het kader van de Europese 
Akte een zinvolle bijdrage tot een ook op dit gebied 
uniforme interne markt en tot een concurrerende positie 
ten opzichte van bestaande ontwikkelingen in Japan en 
de VS. Juist de verscheidenheid van de gezondheidszorg­
systemen in Europa maakt het mogelijk, in Europees 
verband, technologische projecten te ontwikkelen die 
geschikt lijken voor de wereldmarkt. 
1.4. Om deze redenen wordt het door de Commissie 
voorgestelde project in principe positief beoordeeld en 
goedgekeurd. Wel wordt verwacht dat al in de expe­
rimentele fase met de volgende bezwaren rekening 
wordt gehouden. 
De voor de experimentele fase uitgetrokken begrotings­
middelen (20 miljoen Ecu) moeten ook werkelijk bij 
voorrang aan AIM worden besteed. Bovendien moet 
vaststaan dat er ook na afloop van de experimentele fase 
genoeg middelen beschikbaar zijn om AIM te kunnen 
voortzetten. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Gebieden waarop AIM kan worden toegepast 
2.1.1. Betekenis als draagvlak voor de 
medisch-biologische research 
2.1.1.1. AIM zal vooral voor het doorgeven van 
onderzoeksresultaten van grote betekenis kunnen 
worden. 
Onderzoek op het gebied van de geneeskunde biedt 
enorme nieuwe mogelijkheden voor diagnostiek en 
therapie. 
Tot nu toe schiet de informatiestroom van en naar 
artsen, apothekers en ander medisch personeel op een aantal punten echter tekort, zodat de door onderzoek 
verworven kennis pas na verloop van tijd aan de patiënt 
ten goed kan komen. 
De medische vooruitgang op alle terreinen van de ge­
zondheidszorg kan effectiever en sneller ten bate van 
de patiënt worden gebruikt wanneer informatie over 
research gecoördineerd aan artsen, apothekers en ander 
medisch personeel wordt doorgegeven en ook voor 
feed-back wordt gezorgd. Dit komt het niveau van de 
informatie ten goede. 
2.1.1.2. AIM zou een grote rol kunnen spelen bij 
de ontwikkeling en de bekendmaking van mogelijke 
preventiemethodes. Uitbreiding en intensievere en doel­
gerichte toepassing van maatregelen betreffende preven­
tie en vroegtijdige diagnose en therapie vormen bijzon­
der effectieve middelen om op den duur tot concrete 
kostenbesparing in de gezondheidszorg te komen. 
AIM dient in het bijzonder ook te worden gebruikt voor 
de vergelijkende analyse van gevolgen van schadelijke 
milieu-invloeden en van ongewone arbeidsomstandig­
heden. Op die manier zou de betekenis van „anti-
gifcentra", die hier en daar al zijn opgricht, aanzienlijk 
toenemen. 
2.1.1.3. Eveneens van groot belang is verder informa­
tie op farmacologisch gebied, b.v. over bijwerkingen, 
marktontwikkelingen, prijsvergelijkingen, mogelijke 
vergoedingen door sociale-verzekeringsinstellingen, 
enz. 
2.1.2. Steun bij planning in de gezond­
heidszorg 
2.1.2.1. AIM kan ook heel wat steun bieden bij het 
leveren van gegevens ten behoeve van planning in de 
gezondheidszorg, nl. door bundeling van anonieme ge­
gevens. 
Het is een erkend feit dat de nationale stelsels van 
gezondheidszorg nog over te weinig concrete gegevens 
beschikken om de toekomstige koers te kunnen 
plannen. 
2.1.2.2. Door planning in de gezondheidszorg kun­
nen voorlopig echter slechts de grote lijnen worden 
aangegeven, waarbij het vooral gaat om een evenwichti­
ge verdeling van de medische zorg. Kwaliteitsbewaking 
kan daarentegen niet in de eerste plaats via planning 
van de gezondheidszorg worden gegarandeerd; dit is 
wèl mogelijk wanneer de nationale gezondheidszorg­
systemen zo gestructureerd zijn of worden dat de rand­
voorwaarden voor artsen en overig medisch personeel 
een adequate zorg voor de patiënten mogelijk maken. 
Op dit punt mogen de verwachtingen m.b.t. AIM niet 
te hoog gespannen zijn. 
2.1.3. Verbetering van kwaliteit en ef­
ficiency van de medische zorg 
2.1.3.1. Toepassing van AIM is eveneens een positie­
ve zaak voor zover de behandeling van de patiënt hier­
door eenvoudiger, sneller en intensiever wordt en dus 
voor de zieke — zo mogelijk — doeltreffender en min­
der onaangenaam is. 
Nr. C 356/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 87 
2.1.3.2. Doeltreffendheid en kwaliteit in de gezond­
heidszorg zijn echter afhankelijk van de meest uiteen­
lopende parameters in elk afzonderlijk geval, en zijn 
daarom moeilijk te meten. 
Indien men dus van AIM een verbetering van de kwali­
teit en een grotere doeltreffendheid van de medische 
zorg verwacht, kunnen deze slechts in algemene termen 
en niet in concrete cijfers worden uitgedrukt. 
2.1.3.3. De gezondheidszorg zelf kan over het al­
gemeen niet in standaarden worden uitgedrukt. Daarom 
kan de in het Commissievoorstel herhaaldelijk genoem­
de ontwikkeling van „standaarden" uitstluitend betrek­
king hebben op technische standaarden, bijvoorbeeld 
voor het opzetten van programma's. 
Voor een uniforme definitie komen hooguit voorwaar­
den voor rechten van sociale aard in aanmerking, zoals 
aanspraak op pensioen of erkenning als gehandicapte. 
In dat geval kan met behulp van AIM gezorgd worden 
dat de aanvragers zo gelijk mogelijk worden behandeld. 
2.1.3.4. Eventueel kan AIM als gemeenschappelijk 
gefinancierd systeem ook bijdragen tot vermindering 
van de kosten in de gezondheidszorg. Dat kan echter 
op dit ogenblik nog niet worden beoordeeld. 
De ervaring leert dat het gebruik van technologie de 
kosten van dienstverlening vaak doet stijgen. Dat is 
niet alleen het gevolg van de hoge aanschaffings- en 
onderhoudskosten, maar ook van bijkomende kosten 
die ontstaan omdat technologisch geschoold personeel 
in dienst moet worden genomen en omdat, als een soort 
sneeuwbaleffect, steeds meer apparatuur en technologie 
(moeten) worden aangeschaft. 
Of door maatregelen in de gezondheidszorg de kosten 
zullen worden teruggedrongen, blijkt over het algemeen 
pas na een proefperiode van een aantal jaren. Met het 
oog hierop wordt een experimentele fase van 
18 maanden, zoals door de Commissie voor het project 
is voorgesteld, te kort geacht. De experimentele fase 
zou dus moeten worden verlengd, of er zou een tweede 
experimentele fase moeten komen, waarbij gebruik 
wordt gemaakt van de voorlopige resultaten van de 
eerste fase. 
Ondanks de financieringsproblemen van de nationale 
stelsels van gezondheidszorg mag kostenbeheersing niet 
als doel van AIM voorop staan. Belangrijker is dat AIM 
bijdraagt tot het leggen van een basis voor een voor 
de patiënt nog doeltreffendere gezondheidszorg. Het 
gebruik van technologie leidt op zichzelf nog niet tot 
kostenbeheersing; dit is onlosmakelijk verbonden met 
de koers van het sociaal en het gezondheidsbeleid. 
Een aantal vragen omtrent de kosten van het project 
worden in het voorstel van de Commissie echter niet 
beantwoord. Het valt bijvoorbeeld op het ogenblik niet 
te beoordelen of de kosten voor ontwikkeling, aanschaf 
en exploitatie van nieuwe technologie uiteindelijk door 
besparingen in de gezondheidszorg worden goed­
gemaakt. Ook wordt niet gezegd wie voor de aanschaf-
en de exploitatiekosten moet opkomen. 2.1.3.5. „Maximale zorg" kan niet altijd worden na­
gestreefd via het verzamelen van gegevens en het ge­
bruik van technologie; persoonlijke aandacht van mens 
tot mens moet altijd op de voorgrond staan. 
Wèl kan AIM voorwaarden scheppen waardoor deze 
aandacht beter tot zijn richt komt. 
2.2. Wijze van toepassing van AIM 
2.2.1. Behoud van menswaardigheid in 
de gezondheidszorg 
2.2.1.1. Als een van de belangrijkste behoeften van 
de mens is gezondheid uiterst nauw verbonden met de 
menselijke waardigheid en de vrijheid van handelen van 
de patiënt. Het streven naar efficiency en flexibiliteit 
van de gezondheidszorg mag daarom nooit ten koste 
gaan van de menswaardigheid en de eerbied voor het 
individu. 
2.2.1.2. Het gebruik van informatietechnologie en 
telecommunicatie mag de vertrouwensrelatie tussen arts 
en patiënt bijvoorbeeld nooit negatief beïnvloeden. 
Het is een erkend feit dat deze relatie en het menselijk 
kontakt tussen arts en patiënt een grote rol spelen bij 
het genezen of het dragelijk maken van ziekten en 
met name tot het behoud van een goede gezondheid 
bijdragen. In dit opzicht kan de arts niet vervangen 
worden door technologie en evenmin kan de technolo­
gie de persoonlijke verantwoordelijkheid van de arts 
voor de patiënt overnemen. 
Het streven naar perfectie mag niet leiden tot standaar­
disering van de zorg van het medisch personeel voor de 
patiënt. Dat zou een soort automatische geneeskunde 
tot gevolg hebben. Vanuit dit oogpunt bezien kan dus 
de „tele-geneeskunde" alleen maar worden toegepast in 
die gevallen waarin de medische verzorging dit vereist. 
2.2.1.3. In geen geval mag het streven naar betere 
informatie en meer doorzichtigheid in de gezondheids­
zorg gericht zijn op het ontstaan van de „glazen pa­
tiënt". 
Het geheimhouden van persoonlijke gegevens betreffen­
de de patiënt dient ook in de toekomst één van de 
belangrijkste principes van de gezondheidszorg te 
blijven. 
Dit betekent dus dat bescherming van de privacy van 
de patiënt centraal dient te staan. In het ontwerp van 
de Commissie komt dit punt terecht herhaaldelijk ter 
sprake. Het beroepsgeheim geldt zowel tegenover verze­
keringen, werkgevers en ziekenfondsen als andere 
derden. 
Het beroepsgeheim van de arts moet ten volle blijven 
gelden. Als dus bij de registratie van de ziektege­
schiedenis gebruik wordt gemaakt van AIM, betekent 
dit niet meer dan dat de arts de belangrijkste gegevens 
over de ziektegeschiedenis van elke patiënt volgens 
uniforme regels vastlegt, zodat het ziekteverloop voor 
alle artsen die de patiënt consulteert, te volgen is. AIM 
31. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 356/11 
mag echter niet als instrument gaan dienen om de 
ziektegeschiedenis buiten de wil van de patiënt om 
toegankelijker te maken voor derden, m.n. voor officiële 
instanties, verzekeringen en werkgevers. Integendeel: 
AIM moet juist kunnen bijdragen tot verbetering van 
de privacy-bescherming. 
2.2.1.4. Er bestaan daarom ook bezwaren tegen de 
mogelijkheid om AIM te gebruiken voor controle bij 
het beheer van stelsels van gezondheidszorg. Zo zou 
namelijk het gevaar kunnen ontstaan dat alle privacy 
betreffende de patiënt en zijn gezondheidstoestand weg­
valt. 
Bovendien betekent een dergelijke, noodzakelijkerwijze 
via standaardprogramma's uitgevoerde controle dat de 
arts zich min of meer gedwongen ziet standaardbe­
handelingen en -medicatie te geven. 
Wat noodzakelijk of mogelijk is bij het beheer van 
medische en financiële gegevens wordt overigens be­
paald door de opzet van de nationale sociale-verze-
keringsstelsels. Hierover kunnen daarom geen algemene 
uitspraken worden gedaan. 
2.2.1.5. Verder mag ook niet worden vergeten dat 
de zgn. „apparatieve geneeskunde" op het ogenblik al 
op vele gebieden een grotere plaats is gaan innemen 
dan de menselijke zorg. AIM mag deze ontwikkeling 
niet nog eens stimuleren. Veeleer wordt verwacht dat 
AIM meer ruimte verschaft voor menselijke aandacht, 
doordat het een doelgericht gebruik van diagnostische 
en therapeutische methoden mogelijk maakt. 
2.2.1.6. Bij de toepassing van AIM dient dus de be­
hoefte aan informatie en doorzichtigheid door middel 
van gegevens tegen menswaardigheid en privacy-be­
scherming te worden afgewogen. 
Het zal er derhalve vooral op aankomen hoe de nieuwe 
technologie wordt toegepast. Bij ieder gebruik van tech­
nologie bestaat immers het gevaar dat in het streven 
naar perfectie de mens als zodanig in de verdrukking 
komt. Dat zou zeker voor de gezondheidszorg fatale 
gevolgen hebben. 
Om deze redenen moeten er van meet af aan maatrege­
len worden getroffen ter voorkoming van misbruik en 
oneigenlijk gebruik. Deze voorzorgsmaatregelen, juist 
waar het om bescherming van gegevens gaat, dienen al 
in het werkprogramma voor de experimentele fase te 
worden opgenomen. 
In de onderhavige versie van het Commissievoorstel 
zijn deze noodzakelijke maatregelen echter nog niet als 
zodanig te herkennen. 
Evenmin valt uit de beschrijving van het project op te 
maken voor welke concrete informatie AIM nu in feite 
zal worden gebruikt. Dit dient echter net als de maatre­
gelen voor privacy-bescherming te worden vastgesteld 
vóórdat de experimentele fase van start gaat. 
2.3. Acceptatie van de toepassing van AIM 
2.3.1. AIM als uitgangspunt 
2.3.1.1. Door middel van AIM kunnen programma's 
ter beschikking worden gesteld die de basis vormen voor verdere activiteiten van hen die bij gezondheidszorg in 
de lid-staten betrokken zijn. In de plaats van ongeco­
ördineerde en op zichzelf staande acties, die meestal 
weinig doeltreffend zijn, moet AIM een gecoördineerd 
programma leveren dat enerzijds aan de eisen op tech­
nologisch gebied voldoet, en anderzijds door vrijwillige 
beperking van de technologische mogelijkheden ook de 
nodige bescherming van de patiënt garandeert. 
2.3.1.2. AIM kan echter niet zelf op vormgeving van 
de nationale stelsels van gezondheidszorg zijn gericht. 
Daarvoor zijn deze nu nog te verschillend, zowel wat 
de besluitvormingsstructuur in de stelsels betreft als 
ten aanzien van de tendensen in het sociaal en het 
gezondheidsbeleid. Elke lid-staat heeft bovendien een 
andere rechtsorde en stelt weer andere eisen t.a.v. de 
privacy-bescherming van de patiënt. 
De verplichte toepassing van het uniform AIM-pro-
gramma in de nationale stelsels van gezondheidszorg 
zou op die manier tot eenmaking van deze stelsels 
leiden, waarvoor de tijd nog niet rijp is. Daarom moet 
nog eens grondig worden nagegaan en overwogen of er 
wel een uniform kader voor verordeningen dient te 
komen. 
2.3.2. Informatie over AIM 
2.3.2.1. Een zinvolle toepassing van AIM is alleen 
mogelijk wanneer dit door de betrokkenen in de ge­
zondheidszorg, m.n. door de patiënten en het medisch 
personeel, wordt geaccepteerd. 
Al naar gelang van specialisatie, leeftijd en sociale om­
geving stelt een aantal artsen zich tot nu toe zeer te­
rughoudend op t.o.v. nieuwe informatietechnologie. Dit 
houdt niet in de laatste plaats verband met het al 
genoemde gevaar dat de behandeling van de patiënt 
minder individueel wordt, de relatie tussen arts en pa­
tiënt hieronder te lijden heeft en de persoonlijke levens­
sfeer van de patiënt onvoldoende beschermd zal zijn. 
Op dit punt moeten de nationale organisaties van medi­
sche beroepen worden ingeschakeld en moeten zij over­
tuigd worden van het nut van het project. Verder moe­
ten artsen uitvoerig worden geïnformeerd over de moge­
lijkheden, de doelstellingen en de bestaande be­
schermingsmaatregelen om zodoende voor de nodige 
acceptatie te zorgen. 
2.3.2.2. Hetzelfde geldt voor de patiënt. Deze wil 
door zijn arts persoonlijk worden behandeld en wenst 
ook een vertrouwensrelatie. Technologisering van de 
geneeskunde is a priori niet geschikt om dit vertrouwen 
te versterken en de patiënt het gevoel te geven dat zijn 
persoonlijke behoeften aandacht krijgen. 
Ook hier is uitgebreide informatie nodig, die in hoge 
mate door het medisch personeel moet worden ver­
strekt. 
2.3.2.3. Brede toepassing van AIM is overigens alleen 
mogelijk wanneer de gebruiker de nodige apparatuur 
gemakkelijk kan hanteren en er voor hem geen of geen 
noemenswaardige kosten aan verbonden zijn. In dit 
verband valt te denken aan een met het Franse Minitel 
vergelijkbaar systeem, dat zowel een alleen voor de 
Nr. C 356/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 87 
patiënt toegankelijke persoonlijke code kent als de no­
dige geheimhouding biedt. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Artikel 1, paragraaf 1 
Gezien de complexiteit van het vraagstuk lijkt een expe­
rimentele fase van 18 maanden te kort om de mate van 
acceptatie van het project of de mogelijke effecten op 
de gezondheidszorg te kunnen beoordelen. Deze fase 
kan dus slechts het voorbereidende stadium van een 
hierop aansluitende geïntegreerde actie vormen. 
Daarom wordt aanbevolen nu al een verlenging van de 
experimentele fase te plannen. Al naar gelang van de 
verwachte resultaten zou deze fase minstens twee jaar 
moeten duren. 
3.2. Artikel 1, paragraaf 2 
3.2.1. Resultaten van reeds bestaande projecten kun­
nen alleen in de experimentele fase worden gebruikt 
wanneer zij aan de bovengenoemde voorwaarden vol­
doen en geschikt zijn voor de Europese markt. 
Het is niet duidelijk hoe het afstemmen van het project 
op openbare en particuliere acties moet plaatsvinden of 
welke keuze er tussen de bestaande projecten moet 
worden gemaakt. 
3.2.2. Overigens wordt het niet juist geacht, in de 
Duitse versie van de tekst over „aanbieders" van dien­
sten in de gezondheidssector te spreken; de gezondheids­
zorg valt immers buiten de gebruikelijke economische 
begrippen. Aangeraden wordt de terminologie aan de 
realiteit van deze sector aan te passen. 
3.3. Artikel 3, paragraaf 1 
3.3.1. Bij de in het werkprogramma genoemde deel­
name van vakmensen moet vooral worden gelet op 
medische deskundigheid en op in artspraktijken, 
apotheken en ziekenhuizen verworven kennis. 
3.3.2. Het is een goede zaak dat de privacy-bescher-
ming al in het werkprogramma veel aandacht krijgt. 
Toch bestaat de mening dat deze bescherming net als de 
aard van de informatie over het project nu al duidelijker 
moeten worden omlijnd. 
3.4. Artikel 3, paragraaf 3 
Bij de toekenning van contracten voor gezamenlijke 
rekening moeten met name ook organisaties van medi-
Gedaan te Brussel, 18 november 1987. sche beroepen en het midden- en kleinbedrijf (MKB) 
aan bod komen. 
De verwachting dat de kosten van het project voor 50 % 
door de contractanten zullen worden gedragen, lijkt 
echter niet realistisch, vooral wanneer een beroep wordt 
gedaan op de deskundigheid van medische dienst­
verleners en universiteiten. In ieder geval moet het ter 
beschikking stellen van deze deskundigheid worden 
doorberekend in het door de contractanten te be­
kostigen percentage. 
3.5. Artikel 3, paragraaf 4 
In dit geval mag geen voorkeur worden uitgesproken 
voor multinationals. De bepaling dat de contractanten 
uit twee verschillende landen moeten komen, wordt als 
een onnodige beperking beschouwd. Het „comité" zou 
meer vrijheid moeten hebben bij het kiezen van de 
geschikte contractanten. 
3.6. Artikel 5 
Er wordt aan getwijfeld of het voorgestelde bedrag van 
20 miljoen Ecu voor een dergelijk complex en 
omvangrijk project wel realistisch is. Dit kan hooguit 
een voorlopig bedrag zijn. 
3.7. Artikel 6, paragraaf 2 
Het „comité" moet zijn samengesteld uit personen die 
over de nodige deskundigheid m.b.t. de AIM-problema-
tiek beschikken. Er dient voor te worden gezorgd dat de 
aan te wijzen deskundigen en/of adviseurs de medische 
stand en de andere betrokken groepen (zoals consu­
menten, wetenschap, bedrijfsleven) op evenwichtige 
wijze vertegenwoordigen. 
Ook dient ervoor te worden gezorgd dat de sociaal-
economische belangengroepen inzake alle hierbij rij­
zende problemen op de geëigende wijze worden geraad­
pleegd. 
Ook blijft onduidelijk in hoeverre de werkzaamheden 
van het comité geheim zijn. Men zou moeten overwegen 
of niet juist de bekendmaking van voorlopige resultaten 
van de werkzaamheden tijdens de experimentele fase 
tot een publieke discussie en daardoor tot grotere ac­
ceptatie van het project bijdraagt. In ieder geval zou de 
Raad op elk gewenst moment kennis moeten kunnen 
nemen van het verloop van de werkzaamheden. 
3.8. Artikel 8 
Behalve de Raad en het Europees Parlement zou ook 
het Economisch en Sociaal Comité in kennis moeten 
worden gesteld van de resultaten van de werkzaam­
heden. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT