Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2020/C 434/09)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING

“MINERVOIS-LA-LIVINIÈRE”

PDO-FR-A0667-AM01

Datum van mededeling: 9.9.2020

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1. Opbrengst

In deel VIII van hoofdstuk I van het productdossier over de opbrengst voor de wijnen van de BOB wordt de basisopbrengst verlaagd van 45 tot 42 hl/ha en de maximumopbrengst van 54 tot 51 hl/ha om deze aan te passen aan het opbrengstniveau van de wijnen van benamingen die in de streek Minervois worden geproduceerd.

De wijziging van de maximumopbrengst is opgenomen in het punt “maximumopbrengsten” van het enig document.

2. Teeltwijze

In deel VI van hoofdstuk I van het productdossier, over het beheer van de wijngaard,

— worden de voorschriften voor de beplantingsdichtheid aangevuld om rekening te houden met wijngaarden die na 31 juli 2019 zijn aangeplant en een minimumdichtheid van 4 200 wijnstokken per hectare kunnen hebben in plaats van 4 000;

— wordt voor de hoogte van de bladeren van de gespalierde wijnstokken het buitenoppervlak van het vegetatiedek voor de productie van een kilogram druiven gesteld op 1,60 vierkante meter in plaats van 1,40 vierkante meter om beter overeen te komen met de vastgestelde opbrengst;

— wordt de gemiddelde maximale oogst per perceel verlaagd van 7 500 naar 7 000 kilogram per hectare.

Met deze aanpassingen van het productdossier kunnen de productievoorwaarden beter worden afgestemd op de praktijk in het veld.

Deze wijzigingen zijn opgenomen in het punt “wijnbereidingsprocedés” van het enig document.

3. Analytische kenmerken van het product

In deel VII van hoofdstuk I van het productdossier over de toestand bij de oogst wordt het minimale natuurlijke alcoholgehalte verhoogd van 12,5 naar 13 % vol. en wordt het suikergehalte van de druiven waarbij deze als goed gerijpt worden beschouwd, verhoogd van ten minste 212 gram tot ten minste 218 gram per liter most. Met deze aanpassingen van het productdossier kunnen de productievoorwaarden beter worden afgestemd op de praktijk in het veld.

Deze wijzigingen zijn opgenomen in het enig document, onder de analytische kenmerken van het product die worden opgesomd in de beschrijving van de wijnen.

4. Assemblage van de druivenrassen

In deel IX van hoofdstuk I van het productdossier wordt in de voorschriften voor de assemblage van de druivenrassen bepaald dat het gezamenlijke aandeel van de rassen carignan N, cinsaut N, grenache N, mourvèdre N en syrah N groter is dan of gelijk aan 80 % van de assemblage. Daaraan wordt toegevoegd dat geen enkele van deze druivenrassen meer dan 80 % van de assemblage mag uitmaken.

Deze wijziging is opgenomen in het punt “wijnbereidingsprocedés” van het enig document.

5. Datum van het in het verkeer brengen van de wijnen

In deel IX van hoofdstuk I van het productdossier over de verwerking van de wijnen en het verpakken worden de data van het in het verkeer brengen van de wijnen tussen groothandel en detailhandel en de datum van het voor consumptie in de handel brengen van de wijnen geschrapt om elk risico van oneerlijke mededinging tussen marktspelers te vermijden.

Deze schrapping is doorgevoerd onder het punt “specifieke oenologische procedés” van het enig document.

6. Verband met het geografische gebied

In deel X van hoofdstuk I van het productdossier over het verband met het geografische gebied zijn de productiecijfers van de wijnen van de BOB bijgewerkt met de gegevens van de oogst 2018, een jaar waarin 11 000 hl werd geproduceerd door 45 producenten, waarvan twee coöperaties die goed zijn voor 20 % van de wijnvolumes.

Deze gegevens zijn bijgewerkt in het deel “verband met het geografische gebied” van het enig document.

In deel X van hoofdstuk I van het productdossier over het verband met het geografische gebied, is de organoleptische beschrijving van de wijnen aangevuld met de vermelding dat de wijnen ook kruidige toetsen hebben.

Deze aanvulling is opgenomen in het punt “organoleptische beschrijving van de wijn(en)” van het enig document.

7. Aangifteverplichtingen

In hoofdstuk II van het productdossier over de aangifteverplichtingen van de producenten van de BOB, worden de volgende verplichtingen toegevoegd:

— bij de voorafgaande aangifte van de percelen die bestemd zijn voor de productie van de BOB, moet worden vermeld welke percelen geïrrigeerd kunnen worden;

— de aanspraakverklaring moet vergezeld gaan van een kopie van de oogstaangifte en, naargelang van het geval, een kopie van de productieaangifte of een uittreksel uit de voorraadboekhouding voor de kopers van de druiven en most.

Deze wijzigingen zijn niet van invloed op het enig document.

ENIG DOCUMENT

1. Naam van het product

“Minervois-la-Livinière”

2. Type geografische aanduiding

BOB — beschermde oorsprongsbenaming

3. Categorieën wijnbouwproducten

1 Wijn

4. Beschrijving van de wijn(en)

Analytische kenmerken

Het betreft niet-mousserende droge rode wijnen.

— De wijnen hebben een minimaal natuurlijk alcoholgehalte van 13 % vol. en de druiven worden pas als goed gerijpt beschouwd wanneer zij een suikergehalte van minimaal 218 gram per liter most hebben.

— De verkoopklare onverpakte of verpakte wijnen hebben een appelzuurgehalte van maximaal 0,4 gram per liter.

— De verkoopklare onverpakte of verpakte wijnen hebben een gehalte fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van: — ten hoogste 3 g/l voor wijnen met een natuurlijk alcoholgehalte van minder dan of gelijk aan 14 % vol.; — ten hoogste 4 g/l voor wijnen met een natuurlijk alcoholgehalte van meer dan 14 % vol.

— De totale zuurgraad, het gehalte aan vluchtige zuren en het totale gehalte aan zwaveldioxide komen overeen met de in de communautaire regelgeving vastgestelde gehalten. Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

Organoleptische kenmerken

In overeenstemming met de wijntraditie in de Languedoc bestaan de wijnen uit een assemblage van verschillende druivenrassen, waarvan meer dan de helft grenache N, mourvèdre N en syrah N. Ze hebben een donkerpurperen kleur met steenrode schakeringen en een rijke en geconcentreerde materie.

De wijnen zijn complex, met evoluerende toetsen van kruiden en gekookte of tot jam verwerkte vruchten, verrijkt met vanille of cacao wanneer ze in eiken vaten worden gerijpt.

De immer krachtige en warme wijnen hebben een geconcentreerde smaak met veel tanninen, die evenwel altijd evenwichtig is en die lang in de mond blijft hangen. Ze zijn zeker geschikt om te bewaren en behouden lang hun smeltende, fluwelen karakter, hun zachte warmte en de fruitigheid die zo kenmerkend is voor de grote wijnen uit het zuiden van Frankrijk.

5. Wijnbereidingsprocedés

a. Specifieke oenologische procedés

Teeltwijze

De minimale beplantingsdichtheid bedraagt 4 000 wijnstokken per hectare. Voor wijngaarden die na 31 juli 2019 zijn aangeplant, bedraagt de minimale dichtheid 4 200 wijnstokken per hectare.

De afstand tussen de rijen mag niet meer dan 2,50 meter bedragen.

Elke wijnstok moet over een grondoppervlak beschikken van maximaal 2,50 vierkante meter. Deze oppervlakte wordt verkregen door de afstand tussen de rijen te vermenigvuldigen met de afstand tussen de wijnstokken.

— De snoei wordt uitgevoerd vóór de fenologische fase E (volgens Baggionili), met drie ontvouwen bladeren op de eerste twee ogen.

— De wijnstokken worden kort gesnoeid, met maximaal twaalf ogen per stok; elke vruchttak heeft maximaal twee ogen.

— Het druivenras syrah N mag worden gesnoeid in enkele Guyot-snoei met maximaal tien ogen per stok, waarvan maximaal zes op de lange vruchttak, en maximaal twee ingekorte vervangranken met elk maximaal twee ogen.

— De hoogte van de bladeren van de gespalierde wijnstokken moet zorgen voor een buitenoppervlak van het vegetatiedek van 1,60 vierkante meter voor de productie van één kilogram druiven; deze regel geldt vanaf 30 juni van elk jaar.

— De gemiddelde maximale oogst per perceel is vastgesteld op 7 000 kilogram per hectare.

— Irrigatie mag worden toegestaan.

Specifiek oenologisch procedé

De wijnen bestaan uit een assemblage van druiven, most of wijnen van ten minste twee wijnstokrassen.

— Het gezamenlijke aandeel van de rassen grenache N, lledonner pelut N, mourvèdre N, syrah N is groter dan of gelijk aan 40 % van de assemblage.

— Het gezamenlijke aandeel van de rassen carignan N, cinsaut N, grenache N, mourvèdre N en syrah N is groter dan of gelijk aan 80 % van de assemblage en geen van deze druivenrassen mag meer dan 80 % van de assemblage uitmaken.

— De wijnen rijpen ten minste tot 15 oktober van het jaar volgend op het oogstjaar.

— Het gebruik van thermovinificatie, continue vinificatie, druivenmoer-recyclagevaten, verticale druivenristers, schroef-uitlekmachines en continupersen is verboden.

Wat de oenologische procedés betreft, moeten de wijnen voldoen aan de verplichtingen die zijn vastgesteld op communautair niveau en in het Franse wetboek landbouw en zeevisserij.

b. Maximumopbrengsten

51 hectoliter per hectare

6. Afgebakend geografisch gebied

De oogst van de druiven en de vinificatie, bereiding en rijping van de wijnen worden uitgevoerd op het grondgebied van de volgende gemeenten:

— departement Aude: Azille;

— departement Hérault: Azillanet, Cesseras, Félines-Minervois, La Livinière, Siran.

7. Voornaamste wijndruivenras(sen)

Carignan N

Cinsaut N — Cinsault

Grenache N

Lledoner pelut N

Mourvèdre N — Monastrell

Piquepoul noir N

Rivairenc N — Aspiran noir

Syrah N — Shiraz

Terret noir N

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

Beschrijving van het geografisch gebied

Het geografisch gebied is centraal gelegen in het geografisch gebied van de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Minervois”, in de streek “Petit Causse”, tegen de piedmont van de Montagne Noire, het meest zuidelijkste deel van de Cevennen. Het geografische gebied bestrijkt het grondgebied van vijf gemeenten in het departement Hérault en één gemeente in het departement Aude, in het zuiden van Frankrijk.

In een landschap met heldere horizonten en grillig reliëf wisselen wijngaarden af met heuvels bedekt met dennen, kreupelhout, jeneverbessen of eiken, doorsneden door talwegen of bredere inzinkingen.

De wijngaarden liggen op het zuiden/zuidoosten, op een hoogte van 120 tot 330 meter.

Het geografische gebied wordt in het westen begrensd door de rivier de Ognon, een zijrivier van de Aude, en in het oosten door het massief “Serre d’Oupia” en de rivier de Espène.

Het gebied ligt in een syncline gevuld met tertiaire molassesedimenten, doorsneden door zandsteenbanken in het midden, conglomeraten van lacustrische kalksteenafzettingen in het noorden en verspreide keienterrassen in het zuiden.

Het klimaat wordt gekenmerkt door een lage jaarlijkse neerslaghoeveelheid van 400 tot 500 millimeter, een jaartemperatuur hoger dan 14 °C en meer dan 2 400 zonuren per jaar.

De heuvels van de “Laure Minervois” vormen een natuurlijke barrière die het gebied “Petit Causse” beschut tegen de regen uit het westen, terwijl de “Serre d’Oupia” de toestroom van zeelucht vanaf de Middellandse Zee tegenhoudt. Het warme en droge gebied, met een zeer hoog watertekort in de zomer, profiteert niettemin van de koele luchtstromen die ’s nachts vanaf de kammen van de Causse komen.

Productinformatie en menselijke factoren die bijdragen tot het verband

De wijngaarden in de “Minervois” gaan terug tot de tijd van de Romeinen.

Met de stichting in 118 voor Christus van de Romeinse provincie Gallia Narbonensis heeft de wijnteelt zich duurzaam gevestigd in deze streek, die zeer gunstig is gelegen voor de handel, omdat ze wordt doorkruist door een Romeinse weg die Toulouse verbindt met Lodève, ten noorden van de Via Domitia.

Veel legioensveteranen krijgen er een stuk grond en beginnen er wijndomeinen (villae). De wijnen worden met succes door het hele rijk geëxporteerd en in 92 na Christus verbiedt keizer Domitianus nieuwe aanplant om concurrentie te voorkomen.

De namen van drie gemeenten herinneren aan die tijd en de toenmalige wijnteelt: La Livinière, afgeleid van “Cella Vinaria”, wijnkelder, Siran, afgeleid van “Villa de Sirius”, genoemd naar de eerste Romeinse legionair die zich in de streek vestigde, en Félines, afgeleid van “Figulina”, pottenbakkersatelier, waar met name amfora’s werden geproduceerd.

Vervolgens valt de wijngeschiedenis van de streek samen met die van het gebied Languedoc, met de grote invasies van de derde tot en met de zesde eeuw, gevolgd door de veroveringen door de Saracenen, waardoor de uitbreiding van de wijnbouw in de zevende, achtste en negende eeuw tot staan komt. Daarna groeit de wijnteelt verder, gestimuleerd door benedictijner abdijen als de abdij van Anian in Caunes of de Abbaye de Saint-Jean.

De openstelling van het Canal du Midi rond 1680, de verbetering van het wegennet en de aanleg van de spoorwegen in de 19e eeuw dragen bij tot de ontwikkeling van de wijnbouw-monocultuur. Deze welvaart heeft te lijden onder de phylloxera-crisis en overproductie, met als dieptepunt de wijncrisis van 1907, die de Zuid-Franse wijnboeren er niet alleen toe brengt om in opstand te komen, maar ook om zich te organiseren, met name door de ontwikkeling van het coöperatiestelsel.

In 1922 wordt in de Minervois-streek een Syndicat de défense (belangenvereniging) opgericht. In 1951 wordt de “Minervois” in eerste instantie erkend als “appellation d’origine vins délimités de qualité supérieure” en vervolgens bij besluit van 15 februari 1985 als gecontroleerde oorsprongsbenaming, na een herstructurering van het wijnstokrassenbestand en de invoering van nauwer omschreven productievoorwaarden.

De professionele wijnbouwers van de streek “La Livinière” zijn er echter altijd van overtuigd geweest dat zij over het grondgebied en de knowhow beschikten waarmee zij cachet kunnen geven aan hun productie van rode wijnen. Met behulp van technische structuren en onder aanvoering van de wijncoöperatie van de gemeente La Livinière, voorgezeten door Maurice Piccinini, leggen zij zich er vanaf het begin van de jaren 1970 op toe om de afstemming tussen wijnstokras en aanplantingslocaties en de technieken van het snoeien en leiden van de wijnstok te optimaliseren, bij optimale rijping te oogsten en verbeteringen door te voeren in de wijnbereidingstechnieken. Maurice Piccinini richt in 1988 een Syndicat de défense op en in 1999 wordt de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Minervois-La Livinière” erkend.

In 2018 wordt er 11 000 hl geproduceerd door 45 producenten, waarvan twee coöperaties die goed zijn voor 20 % van de wijnvolumes.

In overeenstemming met de wijntraditie in de Languedoc bestaan de wijnen uit een assemblage van verschillende druivenrassen, grotendeels grenache N, mourvèdre N en syrah N.

Oorzakelijke interacties

Het geografische gebied heeft een warm en droog klimaat dankzij de beschutting tegen de invloeden van de zee uit het oosten en het westen en de ligging op het zuiden/zuidoosten. Onder invloed van de hoogtegradiënt door de ligging tegen het massief van de Montagne Noire kent het gebied evenwel ook frisse nachten.

Deze bijzondere omstandigheden bevorderen de optimale rijping van de druiven, alsmede een zekere zuurte en het gewenste evenwicht tussen alcohol en tanninen.

In combinatie met de nauwkeurige afbakening van de voor de druiventeelt bestemde percelen ten gunste van goed georiënteerde percelen met zeer steenachtige klei-kalkgrond, die van nature een lage opbrengst geven, kan de producent het wijnstokras afstemmen op de ligging van de wijngaard, wat bijdraagt tot de uitgesproken eigenheid van de geconcentreerde, krachtige wijnen.

Het ras grenache N zorgt voor warmte en rondheid in de mond en doet het goed op de keienterrassen en de mergel. De syrah N, een vroeg druivenras, zorgt voor rijkheid aan suiker en fruitaroma’s. De cinsaut N en de carignan N zijn historische rassen, waarvan de eerste voor finesse en de tweede voor body en tanninen zorgt. Het ras mourvèdre N zorgt voor fijne tanninen en kruidenaccenten.

De wijnbouwers hebben in de loop van de generaties door het aanpassen van hun vinificatietechnieken het beste uit de druiven weten te halen. Al snel werd een periode van rijping in vaten na de gisting noodzakelijk om een wijn met complexe aroma’s te verkrijgen, maar vooral om ervoor te zorgen dat de tanninen rond en zijdeachtig worden. Om deze doelen te kunnen bereiken, is in het productdossier een minimale rijpingsperiode vastgelegd die loopt tot en met 15 oktober van het jaar volgend op het oogstjaar.

De geschiedenis van het geografische gebied is al tweeduizend jaar met de wijnbouw verbonden. Verwijzingen naar het Romeinse Rijk duiken overal in de streek op, zowel in plaatsnamen als in de architectuur, met een groot aantal monumenten en resten, zoals de kapel van Centeilles in de gemeente Siran, die is gebouwd op een Romeinse “villa”, waarvan de antieke zuilen nog zichtbaar zijn.

Het merendeel van de wijnhuizen is gevestigd op voormalige “villae” van legionairs en in de wijngaarden staan vaak stapelstenen bouwwerkjes, “capitelles” genaamd, die kenmerkend zijn voor het gebied en vaak eeuwenoud zijn.

De producenten hebben deze streek met haar rijke geschiedenis en haar naam die velerlei associaties oproept, tot een moderne en erkende gecontroleerde oorsprongsbenaming weten te maken.

De gecontroleerde oorsprongsbenaming “Minervois-La Livinière” behoort tot de top van de Languedoc-wijnen.

Als bezegeling van de reputatie en de kwaliteit van deze gecontroleerde oorsprongsbenaming wordt sinds het begin van de jaren 1990 de “Livinage” gehouden, een niet te missen evenement voor wijnprofessionals en journalisten om wijnen te komen proeven, producenten te ontmoeten en de rijke verscheidenheid van de streek te ervaren.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen betreffende de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

— de wijnen die volgens de voorwaarden van dit productdossier aanspraak maken op de gecontroleerde benaming “Minervois-La Livinière” en die onder deze benaming worden aangeboden, mogen alleen worden aangegeven na de oogst, aan de consument worden aangeboden, worden verzonden, te koop worden aangeboden of worden verkocht wanneer in de oogstaangifte, in advertenties en folders en op etiketten, facturen en recipiënten van welke aard dan ook de bovenbedoelde benaming wordt vermeld, aangevuld met “Appellation contrôlée”, het geheel in duidelijk zichtbare letters;

— de facultatieve vermeldingen waarvan het gebruik, krachtens communautaire bepalingen, door de lidstaten mag worden geregeld, worden op de etiketten aangebracht in lettertekens die niet hoger, niet breder en niet dikker zijn dan het dubbele van de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming;

— op het etiket van wijn met de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag de grotere geografische eenheid “Languedoc” worden vermeld;

— de lettertekens van die vermelding van de grotere geografische eenheid mogen niet hoger noch breder zijn dan de helft van de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming.

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid waarin de wijnen bij wijze van uitzondering mogen worden gevinifieerd, bereid en gerijpt, bestaat uit (een deel van) het grondgebied van de volgende gemeenten van het departement Aude:

— Pépieux;

— Peyriac-Minervois: de buurtschap “Les Tuileries d’Affiac”.

Link naar het productdossier

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-b203f5e5-0950-4f4c-8407-65615a1d0791

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.