COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 04.04.1995 
COM(95) 122 def. 
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD 
EN HET EUROPEES PARLEMENT 
over de doelstellingen en de methoden voor de toepassing van de bijkomende 
braaklegging 
COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
INLEIDING 
In december 1994 hebben de Raad en de Commissie de volgende verklaring afgelegd 
over de bijkomende braaklegging. 
"De Raad heeft nota genomen van het feit dat de Commissie voornemens is zich tegen 
de achtergrond van de doelstellingen van de hervorming van het GLB te beraden op de 
doeleinden en de toepassing van de buitengewone braaklegging. De Commissie stelt 
daartoe vóór 31 maart 1995 een uitvoerig verslag op en doet dat in het licht van de 
opgedane ervaringen vergezeld gaan van passende voorstellen.". 
Dit verslag is een eerste maatregel naar aanleiding van bovengenoemde verbintenis. 
ƒ. DE RATIO VAN DE BIJKOMENDE BRAAKLEGGING 
1. Bijkomende braaklegging in samenhang met de hervorming van 1992 
Voor de akkerbouwsector waren de hoofddoelstellingen van de GLB-hervorming 
van 1992 een beter evenwicht tussen vraag en aanbod in de sector granen via 
vermindering van de produktie en verhoging van het verbruik en voorts meer 
samenhang in de wetgeving die respectievelijk gold voor granen (Cereals), 
oliehoudende zaden (Oil seeds) en eiwithoudende gewassen (Protein crops), 
hierna "COP" genoemd. 
Om deze doelstellingen te bereiken, heeft de Raad het voorstel van de Commissie 
aangenomen om de interventieprijs voor granen dichter bij de wereldmarktprijs te 
brengen en een compensatieregeling in te voeren met hectaretoeslagen voor de 
drie genoemde sectoren. Landbouwers die deelnemen aan de zogenaamde 
"algemene regeling" ontvangen de hectaretoeslagen op voorwaarde dat zij een 
gedeelte van hun land uit produktie nemen. Oorspronkelijk is dit gedeelte 
vastgesteld op 15 % van het totale areaal waarvoor het compensatiebedrag wordt 
gevraagd, d.w.z. het areaal voor granen, oliehoudende zaden, eiwithoudende 
gewassen, en het uit produktie te nemen areaal. Aangenomen werd dat de meeste 
grond die uit produktie zou worden genomen, grond voor de produktie van granen 
zou zijn en dat bijgevolg de produktie daarvan lager zou zijn dan voor de 
hervorming. 
Wetstraat- 200 B-1049 Brussel, België - Kamer: 
Telefoon: directe lijn (+32-2)29 centrale 299.11.11. Telefax: 29. 
Telex: COMEU B 21877. Telegramadres:COMEUR Brussel 
/!*. 
Tegelijk met de "algemene regeling" is voor kleine producenten een 
"vereenvoudigde regeling" ingevoerd, op grond waarvan zij in aanmerking komen 
voor de compensatiebedragen per hectare zonder echter verplicht te zijn om areaal 
uit produktie te nemen. 
In deze context is uitbreiding van het graanareaal het grootste gevaar dat een 
daling in de produktie zou kunnen doorkruisen. 
Om dit gevaar te vermijden, heeft de Commissie voorgesteld om ieder bedrijf een 
individueel basisareaal toe te kennen op grond van het in de voorgaande jaren 
ingezaaide areaal. De oppervlakte daarvan zou het maximum zijn waarvoor een 
producent compensatiebedragen zou kunnen aanvragen en het zou daardoor 
stabiliteit voor de begroting waarborgen. 
Het totaal van deze individuele basisarealen zou, zo werd gehoopt, ruwweg gelijk 
zijn aan het maximumareaal voor de gewassen waarvoor de hervorming gold. 
Aannemende verder dat het areaal met respectievelijk eiwithoudende gewassen en 
oliehoudende zaden gelijk zou blijven, impliceerde een en ander een bovengrens 
voor het graanareaal. 
Om een aantal redenen, waaronder administratieve moeilijkheden om de 
individuele basisarealen toe te passen, heeft de Raad de Lid-Staten de 
mogelijkheid gegeven om voor een systeem van regionale basisarealen te kiezen. 
In de praktijk hebben alle Lid-Staten gekozen voor regionale basisarealen, die 
soms het hele land omvatten. De omvang van de regionale basisarealen is 
vastgesteld op het gemiddelde van het areaal met granen, oliehoudende zaden en 
eiwithoudende gewassen, alsmede het braakgelegde areaal, in de 
verkoopseizoenen 1989/1990, 1990/1991 en 1991/1992. 
Er werden twee speciale bepalingen vastgesteld om ervoor te zorgen dat de keuze 
van de Lid-Staten voor regionale basisarealen in plaats van individuele 
basisarealen niet zou leiden tot overschrijding van de basisarealen en dus 
opvoering van de produktie en van de begrotingsuitgaven. 
De eerste bepaling is vooral gericht op stabiliteit in de begrotingsuitgaven, maar 
zou ook enig effect moeten hebben als maatregel om de producenten ervan te 
weerhouden hun areaal uit te breiden. De bepaling houdt in dat het areaal 
waarvoor het compensatiebedrag wordt betaald nog in het jaar van de 
overschrijding in verhouding tot die overschrijding wordt verlaagd. Voor de 
begroting heeft areaaluitbreiding dus geen consequenties en de producent 
ontvangt in feite per ingezaaide en per uit produktie genomen hectare een lager 
bedrag dan het ongekorte compensatiebedrag. 
De tweede bepaling is meer rechtstreeks afgestemd op het tegengaan van de 
uitbreiding van het met granen, oliehoudende zaden en eiwithoudende gewassen 
ingezaaide areaal en de daarmee samenhangende toeneming van de 
graanproduktie. In het verkoopseizoen volgend op dat waarin het regionale 
basisareaal is overschreden, moet de producent zonder compensatie een bijkomend 
percentage grond uit produktie nemen dat gelijk is aan dat van de overschrijding 
van het regionale basisareaal. Dit percentage bijkomende braaklegging komt 
bovenop het gewone percentage voor verplichte braaklegging. 
Zoals dit laatste percentage geldt ook de bepaling inzake het bijkomend uit 
produktie nemen van grond niet voor de producenten die onder de 
vereenvoudigde regeling vallen. 
In de oorspronkelijke opzet moesten alle produktiestijgingen worden opgevangen 
via bijkomende braaklegging die zou worden gekoppeld aan het basisareaal. Later 
realiseerde men zich echter dat bij structurele overschrijding, d.w.z. wanneer de 
producenten hun land toch blijven inzaaien, een spiraal van steeds zwaardere 
sancties zou kunnen ontstaan. Deze moeilijkheden hebben ertoe geleid dat in 
december 1993 is bepaald dat de bijkomende braaklegging niet wordt 
meegerekend om vast te stellen of het basisareaal overschreden is. 
Strikte toepassing van de bijkomende braaklegging moest er niet alleen voor 
zorgen dat het regionale basisareaal niet zou worden uitgebreid, maar ook een 
duidelijk signaal zijn dat de Gemeenschap geen overschrijding van het basisareaal 
wenste en ook niet zou accepteren. 
Op het niveau van de individuele producent wordt de doeltreffendheid van de 
sancties ter voorkoming van uitbreiding van het ingezaaide areaal echter beperkt 
door het feit dat die sancties collectief, dus ten opzichte van iedereen moeten 
worden toegepast, zonder dat rekening wordt gehouden met het eventuele 
individuele aandeel in de areaaluitbreiding. 
Daarom houdt een individuele producent die zijn areaal meer uitbreidt dan de 
gemiddelde uitbreiding van het basisareaal in zijn regio nog wat voordeel over, 
terwijl iemand die minder dan het gemiddelde uitbreidt slachtoffer is van de 
areaaluitbreiding door andere producenten. Dit gegeven is een aansporing tot 
uitbreiding. 
Dit maakt artikel 9 van Verordening nr. 1765/92 van de Raad belangrijker, 
doordat daarmee een grens wordt gelegd aan de oppervlakte grond die 
(theoretisch) zou kunnen worden gebruikt voor aanspraken op 
compensatiebedragen in verband met de teelt van COP. Op grond van dat artikel 
kunnen geen aanvragen voor compensatiebedragen per hectare worden ingediend 
voor alle grond die op 31 december 1991 in gebruik was als blijvend grasland, 
voor meerjarige teelten, voor bosbouw of voor ni et-agrarische doeleinden. 
Er rest dan nog ongeveer 65 miljoen ha waarvoor die bedragen wel kunnen 
worden aangevraagd, waaronder het totale basisareaal voor de Gemeenschap van 
49 miljoen ha (inclusief het sinds 1994/1995 in aanmerking komende 
lijnzaadareaal). Theoretisch is daarom het maximale risico voor uitbreiding van 
het COP-areaal boven het basisareaal 16 miljoen ha. 
2. Verdere ontwikkelingen 
Drie wijzigingen op het vlak van de braaklegging die aan het begin van het 
verkoopseizoen 1994/1995 van kracht zijn geworden, zijn buitengewoon belangrijk 
voor de beheersing van de produktie. 
De eerste betreft een verhoging van de braakleggingspremie van 54,34 ecu/ton tot 
68,83 ecu/ton, ten einde de verplichting acceptabeler te maken. 
De tweede betreft de niet-roulerende braak. Dit ontslaat de producenten van de 
verplichting om hetzelfde stuk grond niet meer dan eens in de zes jaar uit 
produktie te nemen. Het percentage voor de niet-roulerende braak is echter 
5 procentpunten (in bepaalde gevallen 3) hoger dan voor roulerende braak. 
De derde betreft de mogelijkheid om meer land uit produktie te nemen dan het 
verplichte percentage, namelijk tot 50% van de totale bedrijfsoppervlakte 
(zogenaamde vrijwillige braaklegging). 
In zekere mate wordt door deze ontwikkeling het gevaar dat overschrijding van 
het basisareaal ipso facto leidt tot een te hoge produktie, verminderd, omdat 
tegelijk het braakgelegde areaal vergroot zou kunnen zijn. 
De toeneming van de braaklegging zou van tweeërlei oorsprong kunnen zijn. Ten 
eerste zou het kunnen gaan om land dat voor de compensatieregeling in 
aanmerking komt maar niet eerder is gebruikt voor de teelt van granen, 
oliehoudende zaden of eiwithoudende gewassen (en dat bijgevolg niet is 
meegerekend bij de berekening van het basisareaal), maar waarvoor het nu 
aantrekkelijker is geworden om het onder de regeling te brengen vanwege het 
hogere compensatiebedrag. Ten tweede zou, in het kader van de vrijwillige 
braaklegging, land dat eerder voor de genoemde gewassen is gebruikt, braakgelegd 
kunnen zijn boven het verplichte braakleggingspercentage. In beide gevallen zal 
het in het algemeen gaan om marginale grond met opbrengsten die (ver) beneden 
het regionale gemiddelde ligggen. 
Wat de vrijwillige braaklegging betreft, dienen de Lid-Staten de nodige 
maatregelen te nemen om te waarborgen dat die braaklegging leidt tot 
vermindering van het met akkerbouwgewassen ingezaaide areaal en niet bijdraagt 
tot overschrijding van het regionale basisareaal. In veel gevallen zullen geen 
bijzondere maatregelen van de Lid-Staten nodig zijn in zoverre de vrijwillige 
braaklegging in de plaats komt van de "vijfjarige" braaklegging, die meegerekend 
is in het basisareaal, of de vrijwillige braaklegging gebeurt op bedrijven waar 
daardoor, wegens de aard van het bedrijf, het ingezaaide areaal wordt verkleind. 
De betrokken bepaling geeft de Lid-Staten echter de mogelijkheid om flagrante 
misbruiken te voorkomen, wanneer een landbouwer probeert een 
compensatiebedrag voor vrijwillige braaklegging te verkrijgen zonder inkrimping 
van het areaal waarvoor normaal het compensatiebedrag wordt betaald. 
In de praktijk lijkt bovenbedoelde bepaling echter moeilijk toe te passen. Zoals 
in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie was voorgesteld, zouden strikte 
regels moeten worden ingevoerd om te waarborgen dat vrijwillige braaklegging 
inderdaad een additionele inkrimping van het ingezaaide areaal betekent. Anders 
zou altijd kunnen worden gezegd dat, als er geen mogelijkheid was geweest voor 
vrijwillige braaklegging, het betrokken areaal zou zijn ingezaaid, het totale 
ingezaaide areaal groter zou zijn geweest en ook de overschrijdingen. 
IL ERVARINGEN VIT DE VERKOOPSEIZOENEN 1993/1994 EN 1994/1995 
(EUR-12) 
1. Verkoopseizoen 1993/1994 
Areaal waarvoor compensatiebedragen zijn aangevraagd 
Voor de Gemeenschap als totaal bedroeg het areaal waarvoor een 
compensatiebedrag is aangevraagd, plus het als voederareaal gemelde areaal 
46,14 miljoen ha. Dit is bijna 2,7 miljoen ha minder dan het basisareaal voor de 
Gemeenschap voor 1993/1994, d.w.z. 48,83 miljoen ha (zie bijlage 1). Het aandeel 
van de producenten van de "algemene regeling" bedroeg 69 % van het areaal (zie 
bijlage 2). 
In iedere Lid-Staat was het totaal van het areaal waarvoor compensatiebedragen 
zijn gevraagd, plus het voederareaal waarvoor geen compensatiebedrag wordt 
gevraagd (maar dat wordt meegerekend voor de vergelijking met het basisareaal) 
lager dan het totaal van de basisarealen (zie bijlage 2). 
Geraamd wordt dat het totaal van het ingezaaide areaal (met of zonder 
compensatiebedrag), het uit produktie genomen land en het areaal voor 
voedergewassen, ongeveer 0,5 miljoen ha groter is geweest dan het basisareaal 
voor de Gemeenschap (zie bijlage 3). Dit betekent uiteindelijk dat voor ongeveer 
3,2 miljoen ha geen compensatiebedrag is gevraagd. Frankrijk, Spanje en Italië 
waren wat dit betreft de belangrijkste landen. 
Overschrijdingen 
Ofschoon voor de Gemeenschap en de Lid-Staten als geheel de aanvragen voor 
compensatiebedragen en de aangiften van land als groenvoederareaal een kleiner 
areaal betroffen dan het totaal van de verschillende basisarealen, waren er in 
bepaalde regio's toch overschrijdingen. De details wat betreft deze 
overschrijdingen zijn gespecificeerd in bijlage 4. 
Braakgelegd areaal 
In het totaal is in 1993/1994 6,27 miljoen ha braakgelegd, waarvan 
4,61 miljoen ecu in het kader van roulerende braak (in dat jaar de enige vorm 
van verplichte braaklegging) en 1,65 miljoen ha in het kader van de oude regeling 
voor "vijfjarige braaklegging" (ingevoerd bij Verordening nr. 2328/91, waarvan 
de geldigheidsduur nu afloopt). 
Toepassing van de sancties 
Zoals in bijlage 4 kan worden gezien, zijn in alle gevallen waarin er een 
overschrijding is geweest, speciale regelingen getroffen om te voorkomen dat de 
toepassing van de sancties al te negatieve consequenties zou hebben voor de 
landbouwbedrijven. Alleen in Schotland is voor 1994/1995 besloten dat in het 
verkoopseizoen 1994/1995 een bijkomend gedeelte van 1986 ha van het areaal uit 
produktie zal moeten worden genomen. 
Graanvoorzieningsbalans 
De totale produktie van granen is geraamd op 163,2 miljoen ton, duidelijk 
beneden de produktietendens. Als gevolg van de prijsdaling is het verbruik van 
granen, zoals was verwacht, met 4 à 5 miljoen ton gestegen. 
Zowel door de toename van het verbruik als de daling van de produktie is het 
evenwicht tussen vraag en aanbod in de graansector verbeterd. De voorraden zijn 
gedaald van 42,3 miljoen ton aan het einde van 1992/1993 tot 33,1 miljoen ton 
eind 1993/1994. De voorraden in openbare opslag daalden van 33,3 tot 
18,1 miljoen ton, terwijl de voorraden in particuliere opslag 10 miljoen ton 
bedroegen aan het begin van 1993/1994 en 15 miljoen ton aan het einde van dat 
verkoopseizoen. 
2. Verkoopseizoen 1994/1995 
Wijzigingen in de wetgeving 
Boven de reeds genoemde wijzigingen in de braakleggingsregeling is, met ingang 
van het verkoopseizoen 1994/1995, ook lijnzaad opgenomen in de hervormde 
regeling voor akkerbouwgewassen en is het basisareaal dienovereenkomstig 
aangepast van 48,83 miljoen tot 49 miljoen ha. 
Areaal waarvoor compensatiebedragen zijn aangevraagd 
Voor de Gemeenschap als totaal zijn aanvragen voor compensatiebedragen en 
aangiften voor voederareaal ingediend voor 47,57 miljoen ha, d.w.z. 
1,43 miljoen ha meer dan in 1993/1994. Dit totaal was lager dan het totaal van 
de basisarealen voor de Gemeenschap (zie bijlage 1). Dat was ook per land het 
geval, behalve voor Duitsland, Frankrijk en het VK (zie bijlage 5). 
Het aandeel van het areaal onder de "algemene regeling'" bedroeg 74 %. Het 
areaal waarvoor toepassing van de "vereenvoudigde regeling" is gevraagd, was 
lager dan in 1993/1994, zowel relatief als absoluut (zie bijlage 5). 
Geraamd wordt dat het totaal van het ingezaaide areaal (met of zonder 
compensatiebedrag) en het braakgelegde areaal, met inbegrip van het voederareaal, 
ongeveer 1,1 miljoen ha groter is geweest dan het basisareaal voor de 
Gemeenschap van 49 miljoen ha (zie bijlage 6). Dit betekent dat voor ongeveer 
2,5 miljoen ha geen compensatiebedrag is gevraagd. 
Braakgelegd areaal 
In alle Lid-Staten is er een scherpe stijging geweest van het braakgelegde areaal 
(zie bijlage 7). Het in de Gemeenschap braakgelegde areaal liep, voor andere 
vormen van braaklegging dan de oude regeling voor "vijfjarige braaklegging", op 
tot 6,01 miljoen ha, d.w.z. 1,4 miljoen ha meer dan in 1993/1994. 
De oude regeling voor "vijfjarige braaklegging" betrof 1,3 miljoen ha, 
0,35 miljoen ha minder dan in 1993/1994. De roulerende braak verminderde met 
0,88 miljoen ha, terwijl de andere vormen van braaklegging bijna 2,3 miljoen ha 
beliepen. Verondersteld wordt dat 1,2 miljoen ha daarvan in de plaats is gekomen 
van de 0,88 miljoen ha roulerende braak, dat 0,6 miljoen ha te maken heeft met 
een toeneming van het areaal waarvoor een compensatiebedrag is aangevraagd in 
het kader van de "algemene regeling", en dat 0,6 miljoen ha vrijwillige 
braaklegging betreft. De helft van deze vrijwillige braaklegging komt voor 
rekening van Spanje. 
Er zij op gewezen dat slechts enkele Lid-Staten hun cijfers over de vrijwillige 
braaklegging aan de Commissie hebben doen toekomen. De 0,6 miljoen ha is dan 
ook een raming. 
In het totaal nam het braakgelegde areaal toe met ongeveer 1 miljoen ha, waarvan 
0,5 miljoen ha afkomstig was van in 1993/1994 ingezaaid areaal en nogeens 
0,5 miljoen ha uit land waarop eerder geen COP-gewassen zijn geteeld en dat ook 
niet braakgelegd was. 
Overschrijdingen 
Zoals te zien is in bijlage 8 zijn er overschrijdingen geweest die hebben geleid tot 
toepassing van een korting op het areaal waarvoor het compensatiebedrag was 
gevraagd. Naast deze sanctie zijn voor oliehoudende zaden bijkomende sancties 
toegepast in de vorm van een verlaging van het compensatiebedrag. 
Graanvoorzieningsbalans 
De graanproduktie wordt geraamd op 161,6 miljoen ton, d.w.z. 1,6 miljoen ton 
(1,0 %) minder dan in 1993/1994. Aangezien het ingezaaide areaal in beide 
verkoopseizoenen gelijk was (zie bijlage 8), wordt aangenomen dat de 
produktiedaling te maken heeft met een lagere gemiddelde opbrengst in 
1994/1995, vooral als gevolg van de weersomstandigheden. Als er geen negatieve 
ontwikkelingen zijn op het vlak van het interne verbruik en van de uitvoer, 
zouden aan het einde van het verkoopseizoen de totale voorraden verder moeten 
dalen van 33,1 tot ongeveer 26 miljoen ton, en de voorraden in openbare opslag 
afnemen van 18 tot 11 miljoen ton. 
3. Evaluatie van enkele aspecten van de verkoopseizoenen 1993/1994 en 
1994/1995 
Een aanzienlijk gedeelte van het in aanmerking komende areaal is nog niet gemeld 
voor de compensatieregeling. Verwacht mag worden dat met de verhoging van het 
compensatiebedrag in 1995/1996 en betere informatie het areaal waarvoor een 
compensatiebedrag wordt gevraagd in een aantal regio's zal toenemen, zoals in 
1994/1995 ten opzichte van 1993/1994. 
Wat het evenwicht op de graanmarkt betreft, zijn de eerste twee jaren van de 
hervorming een succes geweest. De produktie is gedaald, het verbruik is gestegen, 
en de eindeseizoensvoorraden (voor 1994/1995 gaat het daarbij nog om een 
raming), met name in openbare opslag, zijn afgenomen. In samenhang daarmee 
is het verplichte percentage voor de roulerende braaklegging voor het 
verkoopseizoen 1995/1996 verlaagd van 15 tot 12 . 
Dit betekent niet dat er geen risico's zijn voor de toekomst. Met name de 
invoering van de niet-roulerende braaklegging en van de vrijwillige braaklegging, 
zou geleid moeten hebben tot een vermindering van het graanareaal, maar dit is 
niet gebeurd. Aannemende dat het slechtste land van ieder bedrijf onder de 
verschillende soorten braakleggingsregelingen is gebracht, kan worden 
geconcludeerd dat de mogelijkheden voor een hogere produktie met dat land zijn 
gestegen, ook al is de totale oppervlakte gelijk gebleven. 
Daarom is braaklegging, ofschoon in een aantal gevallen overschrijding van het 
basisareaal op het eerste gezicht toegeschreven zou kunnen worden aan uitbreiding 
van het ingezaaide areaal, niet noodzakelijk produktieneutraal. 
III. ENKELE PROBLEMEN MET BETREKKING TOT DE TOEPASSING VAN 
DE BIJKOMENDE BRAAKLEGGING IN 1995/1996 
Volgens de bepalingen van Verordening nr. 1765/92 van de Raad moet zonder 
compensatie een bijkomend gedeelte van de grond uit produktie worden genomen 
in alle regio's waar het regionale basisareaal in 1994/1995 is overschreden. Er 
blijken een aantal problemen wat betreft de economische consequenties daarvan. 
1. Deze sanctie geldt niet voor producenten die onder de "vereenvoudigde 
regeling" vallen. Dit betekent dat een producent de sanctie zou kunnen 
vermijden door van de "algemene regeling" op de "vereenvoudigde 
regeling" over te stappen en voor een deel van zijn bedrijf geen 
compensatiebedragen te vragen. De omvang van deze reactie valt niet te 
voorspellen, maar het verschijnsel zal waarschijnlijk van geringe betekenis 
zijn omdat dit alleen economisch aantrekkelijk kan zijn voor producenten 
waarvan de produktiemogelijkheden iets boven de voor het begrip "kleine 
producent" geldende definitie liggen. Als het percentage bijkomend uit 
produktie te nemen grond hoog zou zijn, bestaat echter het gevaar dat ook 
andere methodes kunnen worden toegepast om deze bijkomende sanctie te 
ontlopen. 
2. In gebieden waar een bepaald perceel onder twee verschillende 
basisarealen (b.v. maïs enerzijds en andere granen anderzijds) kunnen 
worden gebracht, kunnen hoge percentages voor bijkomende braaklegging 
de producenten ertoe aanzetten in plaats van het gewas voor het 
basisareaal waarvan een sanctie geldt het gewas voor het basisareaal 
waarvan geen sanctie geldt, te telen. 
Als dit van jaar tot jaar tot massale teeltomschakelingen zou leiden, zou 
het een permanente verstorende factor kunnen worden. 
3. In extreme gevallen zouden de producenten er zelfs toe over kunnen gaan 
andere gewassen te telen dan die waarvoor de hervorming geldt, met dus 
het risico dat andere markten worden verstoord. 
4. Land dat eerder werd gebruikt als tijdelijk grasland of dat werd gebruikt 
voor de teelt van voedergewassen, zou kunnen worden gebruikt om de 
sanctie na te komen, waardoor het onder de COP-regeling gebrachte areaal 
zou worden vergroot. 
Naast deze eerder technische en economische aspecten, is er ook een 
psychologisch en politiek aspect. Meer nog dan de beperking van de 
compensatiebedragen tot een basisareaal, wordt de bijkomende braaklegging door 
veel landbouwers gezien als overvoering van het GLB met sancties. Dit kan 
resulteren in politieke druk - de ervaring uit de eerste twee jaar bewijst dat dit ook 
feitelijk zo is - om dergelijke sancties te omzeilen. Hoe groter de overschrijding, 
hoe groter de druk en hoe moeilijker daaraan, op EW-niveau, weerstand kan 
worden geboden. Het hele stelsel zou daardoor, via herhaalde uitzonderingen, zijn 
geloofwaardigheid kunnen verliezen. 
Al deze overwegingen leiden tot de conclusie dat de bijkomende braaklegging 
zonder compensatie zoals momenteel vastgesteld in Verordening nr. 1765/92 van 
de Raad moeilijk toe te passen zal zijn en juist tegenovergestelde resultaten zou 
kunnen geven. 
IV OPTIES VOOR DE TOEKOMST 
De moeilijkheden met de toepassing van de bijkomende braaklegging en de 
huidige zeer gunstige marktsituatie, zouden de mening kunnen doen postvatten dat 
een rechtstreeks op het voorkomen van de uitbreiding van het areaal met COP niet 
langer nodig is. Afschaffing van de bijkomende braaklegging lijkt dan de 
eenvoudigste optie. Alle problemen met de toepassing van de bijkomende 
braaklegging verdwijnen en de wetgeving zou eenvoudiger worden. 
De huidige marktsituatie is echter gedeeltelijk te danken aan conjuncturele, dus 
veranderlijke factoren (zoals het weer in 1994/1995). De rendementen zullen in 
de komende jaren waarschijnlijk stijgen, als gevolg van een opwaartse tendens die 
door de hervorming waarschijnlijk is afgezwakt maar niet is uitgeschakeld. Verder 
zou de monetaire ontwikkeling binnen de EU tot een verhoging van de 
compensatiebedragen per hectare in nationale valuta kunnen leiden die de 
vergroting van het areaal met COP stimuleert. 
Een ongewenste toeneming van de graanproduktie is dus mogelijk en daarom lijkt 
het in dit stadium niet verstandig de bijkomende braaklegging zonder meer af te 
schaffen. De Commissie is echter bereid dit vraagstuk te bekijken in de bredere 
context van de eerste complete evaluatie van de hervorming van 1992 en de 
consequenties daarvan. Het ligt in haar bedoeling om die evaluatie in het eerste 
jaar na de overgangsperiode voor te leggen. 
Tot dan lijkt het belangrijk om de sanctie van bijkomende braaklegging te 
behouden als een instrument om het COP-areaal aan bepaalde grenzen te binden 
en de graanproduktie onder controle te houden. Om de ongewenste bij-effecten 
van deze maatregel te vermijden of te verminderen, zouden echter wijzigingen 
kunnen worden aangebracht. 
Op twee mogelijke wijzigingen wordt nader ingegaan. 
1) Aftrek van de vrijwillige braaklegging bij de berekening van de 
overschrijding van het basisareaal 
De grondgedachte hierachter is om bij een overschrijding van het basisareaal op 
de vrijwillig braakgelegde grond een verlagingscoëfficiënt van 0,75 toe te passen 
in verband met de waarschijnlijk lagere produktiviteit van de betrokken grond. 
(Deze verlagingscoëfficiënt zou alleen worden gebruikt voor de berekening van 
het percentage van de bijkomend braak te leggen grond, niet om een verdere 
verlaging te bepalen van het areaal waarvoor het compensatiebedrag wordt 
betaald.) 
Deze wijziging zou ertoe leiden dat in gevallen waarin overschrijding van het 
basisareaal gepaard gaat met vrijwillige braaklegging de frequentie en het niveau 
van de sancties zou verminderen; in dergelijke situaties zou namelijk strikte 
toepassing van de bijkomende braaklegging als onbillijk kunnen worden ervaren. 
Er zijn twee standpunten mogelijk over de noodzaak om buitengewone 
braaklegging toe te passen, wanneer overschrijding van het basisareaal gepaard 
gaat met vrijwillige braaklegging. 
Het eerste standpunt is dat strikte toepassing van de buitengewone braaklegging 
moeilijk te rechtvaardigen valt, aangezien de vrijwillige braaklegging niet tot een 
toeneming van de produktie leidt. Bijkomende braaklegging en vrijwillige 
braaklegging worden gezien als alternatieven om hetzelfde doel te bereiken : 
beheersing van de graanproduktie. Het zou politiek moeilijk kunnen worden om 
de producenten uit te leggen dat het succes van een van beide maatregelen 
(vrijwillige braaklegging) leidt tot toepassing van de andere (bijkomende 
braaklegging), terwijl in principe door de eerste de tweede minder noodzakelijk 
zou moeten zijn. Ook moet erop worden gewezen dat de financiële gevolgen van 
overschrijding van het basisareaal, voor zover die overschrijding niet leidt tot een 
toeneming van de produktie, wat betreft de begroting van de Gemeenschap 
ongeveer worden goedgemaakt door de vermindering van het areaal waarvoor 
binnen dezelfde basisregio een compensatiebedrag wordt gevraagd. 
Het tweede standpunt is dat de bijkomende braaklegging strikt moet worden 
toegepast, omdat de vrijwillige braaklegging een maatregel was voor extra 
verlaging van de produktie. Iedere overschrijding van het basisareaal betekent dat 
dit extra effect niet is bereikt. Op grond van de wetgeving van de Gemeenschap 
zijn de Lid-Staten verplicht ervoor te zorgen dat de vrijwillige braaklegging tot 
een vermindering van het met akkerbouwgewassen ingezaaide areaal leidt en dus 
niet ertoe bijdraagt dat het basisareaal wordt overschreden. 
10 
Als dit laatste steeds juist wel het geval zou zijn, lijkt het onlogisch om de 
vrijwillige braaklegging af te trekken bij de berekening van de overschrijding. De 
overschrijdingsbepaling is echter, zoals eerder is gezegd, moeilijk uit te voeren. 
Als de vrijwillige braaklegging wel zou worden afgetrokken bij de berekening 
van de overschrijding, moet echter aan de volgende punten worden gedacht. 
1) Aftrek van de vrijwillige braaklegging is niet consistent met een van de 
beweegredenen voor de vrijwillige braaklegging, namelijk om de 
producenten die deelnemen aan de nu aflopende regeling voor "vijfjarige 
braaklegging" de mogelijkheid te geven om hetzelfde areaal verder braak 
te laten liggen en te voorkomen dat het in cultuur wordt gebracht 
(1,65 miljoen ha in 1993/1994 zou, ingezaaid met graan, ongeveer 6 à 
7 miljoen ton kunnen opleveren). Momenteel wordt het areaal dat onder 
* de "vijfjarige regeling" is gebracht immers niet in mindering gebracht bij 
het bepalen of er een overschrijding is geweest. 
2) Het gevaar bestaat dat de berekeningen van de overschrijding snel 
gecompliceerder (bureaucratischer) zullen worden en/of vatbaar worden 
voor manipulaties. 
3) De neiging om marginaal land dat voor compensatiebedragen in 
aanmerking kan komen, maar dat normaliter niet wordt ingezaaid, voor 
vrijwillige braaklegging te gebruiken met het oog op het 
compensatiebedrag, zal toenemen aangezien niet gevreesd zou hoeven te 
worden voor een sanctie in de vorm van een bijkomende braaklegging. 
4) Als er een overschrijding zou zijn zonder dat er vrijwillige braaklegging 
is, zouden alle negatieve neveneffecten van de bijkomende braaklegging 
zich toch nog voordoen. 
2) Invoering van een maximumpercentage voor de bijkomende 
braaklegging 
Met deze wijziging zouden de problemen van het overschakelen van de 
algemene op de vereenvoudigde regeling en van het ene basisareaal op het 
andere en vice versa, worden verminderd. Het gevaar dat nieuwe percelen 
onder het COP-areaal zouden worden gebracht, om de sancties te 
vermijden, zou ook kleiner worden. Tegelijk zou er een serieus 
sanctieniveau blijven bestaan dat uitbreiding van het ingezaaide areaal zou 
tegengaan. Een maximum voor de bijkomende braaklegging zou dit 
instrument tot een geloofwaardig en bruikbaar, en dus effeiciënt, 
instrument maken om de graanproduktie te beheersen. 
Een moeilijkheid wat betreft deze wijziging is welk het juiste 
maximumpercentage is. Hoe lager het percentage, hoe minder efficiënt de 
bijkomende braaklegging. Hoe hoger het percentage, hoe waarschijnlijker 
dat de huidige problemen zich opnieuw zullen voordoen. Idealiter zou het 
een percentage moeten zijn dat de producenten er niet toe aanzet om van 
de ene regeling op de andere, het ene basisareaal op het andere of van het 
ene produkt op het andere over te schakelen. 
11 
Zo'n percentage is waarschijnlijk niet voor de hele Gemeenschap gelijk en 
toch dient voor alle producenten slechts één maximumpercentage te 
gelden. 
Na overleg over dit verslag zal de Commissie de nodige voorstellen doen met 
het oog op de inzaai in de herfst van 1995 en de lente van 1996. Voor dit 
seizoen zullen tegen de vroegst mogelijke datum waarop de Raad een 
wijziging in de huidige wetgeving zou kunnen vaststellen, de maatregelen op 
het vlak van de bijkomende braaklegging al vrijwel uitgevoerd zijn. 
12 
BIJLAGE 1 
Areaal waarvoor het compensatiebedrag is gevraagd of dat is gemeld als 
voederareaal. 
(in min ha) 
1993/94 1994/95 
GRANEN (INCLUSIEF 31.81 32.69 
KUILVOER) 
OLIEHOUDENDE ZADEN 5.43 5.23 
EIWITHOUDENDE GEWASEN 1.32 1.26 
LIJNZAAD 0.09 
VOEDERAREAAL 1.31 1.00 
BRAAKGELEGD AREAAL 6.27 7.30 
TOTAAL(mLn ha) 46.14 47.57 
TOTAAL BASISAREAAL 48.83 49.03 
s\ 
(c:\data\excell\akJes,xls) ANNEX 2 
ARABLE CROPS - AID APPLICATIONS 1993/94 
Number of accepted applications 
(1000) 
General scheme 
Simplified scheme 
Total 
Areas (1000ha)(1) 
COP 
•General scheme (2) 
-Simplified scheme (2) 
Total COP 
Fodder area 
5 year set-eslde 
TOTAL AREAS 
BASE AREA (3) 
Average aided area 
per farm lexd. 5 year 
set-aside) (ha) 
General scheme 
Simplified scheme 
Total B 
3 
6,7% 
42 
93,3% 
45 
100% 
(2) 
115 
28,4% 
290 
71,6% 
405 
100% 
47 
. 1 
453 
479 
38 
7 
9 DK 
27 
38,0% 
44 
62,0% 
71 
100% 
(2) 
1385 
74,8% 
466 
25,2% 
1851 
100% 
100 
7 
1958 
2017 
51 
11 
26 D 
96 
25,2% 
285 
74,8% 
381 
100% 
(2) 
6797 
74,0% 
2387 
26,0% 
9184 
100% 
293 
, 415 
9892 
10002 
71 
8 
24 EL ES 
7 
2,5% 
270 
97,5% 
277 
100% 
97 
7,7% 
1155 
92,3% 
1252 
100% 
20 
1 
1273 
1492 
14 
4 
5 142 
28,3% 
360 
71,7% 
502 
100% 
(2) 
5756 
68,1% 
2694 
31,9% 
8450 
100% 
64 
88 
8602 
9229 
41 
7 
17 FR 
184 
33,8% 
360 
66.2% 
544 
100% 
(2) 
10177 
79,4% 
2641 
20,6% 
12818 
100% 
329 
225 
13372 
13522 
55 
7 
24 IR 
3 
17,6% 
14 
82,4% 
17 
100% 
(2) 
170 
59,4% 
116 
40,6% 
286 
100% 
22 
2 
310 
345 
57 
8 
17 IT LUX 
42 
7,8% 
494 
92,2% 
536 
100% 
1239 
31,9% 
2642 
68,1% 
3881 
100% 
130 
786 
4797 
5800 
30 
5 
7 0 
13,0% 
2 
87,0% 
2 
100% 
11 
30,6% 
25 
69,4% 
36 
100% 
3 
0 
39 
43 
37 
13 
16 NL 
1 
2.1% 
46 
97,9% 
47 
100% 
51 
15,3% 
282 
84,7% 
333 
100% 
23 
15 
371 
436 
51 
6 
7 P 
3 
5,9% 
48 
94.1% 
51 
100% 
401 
63,1% 
235 
36,9% 
636 
100% 
130 
0 
766 
1054 
134 
5 
12 UK 
32 
52.5% 
29 
47.5% 
61 
100% 
(2) 
3735 
92,3% 
310 
7,7% 
4045 
100% 
151 
109 
4305 
4407 
117 
11 
66 Total 
540 
21.3% 
1994 
78,7% 
2534 
100% 
29934 
69,3% 
13243 
30,7% 
43177 
100% 
1312 
1649 
46138 
48826 
55 
7 
17 
(1) Linseed area excluded 
(2) The distribution between the general and simplified schemes is an estimate based on the proportion derived from communications for the whole area, 
i.e. including fodder area and "five year" set-aside. 
(3) As indicated in Regulation (CEE) n° 845/93 plus 181,000 ha for Germany 
(c:\data\excell\surcop.xls) Annex 3 
Estimated COP area 1993/94- 1000 ha 
Area planted to different COP products aided or not 
B/LUX DK EL ES FR IR IT NL PO UK EUR12 
Cereals (non-food «ci.) 
Oilseeds (non-food excl.) 
Linseed (1) 
Protein 
Silage 347 
5 
1 
9 
164 1452 
143 
0 
121 
77 6224 
1089 
29 
89 
1264 1317 
17 
0 
5 
0 6300 
2076 
0 
29 
347 8511 
1352 
11 
750 
1487 274 
2 
6 
6 
2 3798 
249 
1 
90 
565 183 
1 
1 
4 
229 664 
100 
0 
17 
40 3029 
380 
156 
214 
73 32099 
5414 
205 
1334 
4248 
Total area 
under cultivation 526 1793 8695 1339 8752 12111 290 4703 418 821 3852 43300 
Set aside 
5 years set aside 
Rotational set-aside 
Total set-aside 1 7 
21 208 
22 215 415 
1050 
1465 1 
15 
16 88 
872 
960 225 
1590 
1815 2 
26 
28 786 
195 
981 15 0 
8 61 
23 61 109 
568 
677 1649 
4614 
6263 
TOTAL 548 2008 10160 1355 9712 13926 318 5684 441 882 4529 49563 
Base area 522 2017 10002 
ÊL 1492 9229 13522 345 5800 436 1054 4407 48826 
(1 ) Linseed area not included in the 1993/94 base area. 
(2) 150,000 ha temporary overshot authorized. 
(3) 24,500 ha temporary overshot authorized. 
Remarks: Figures refer to total area planted disregarding whether aid is requested or not. Area planted to non-food is excluded 
as it reappears under section set-aside. 
BITLAGE 4 
A. OVERSCHRITOINGEN VAN HET BASISAREAAL IN 1993/94 
Duitsland : In alle nieuwe deelstaten is het basisareaal overschreden. 
Spanje : Het basisareaal is in de "Regadio" (het geïrrigeerde gebied) overschreden 
met 8% (± 91.000 ha) voor andere teelten dan maïs. 
Verenigd Koninkrijk : In Schotland is er een overschrijding geweest met 5,4% 
(ongeveer 27.000 ha in de andere gebieden dan de probleemgebieden. 
Oorspronkelijk was de overschrijding berekend op 16,6% (ongeveer 66.500 ha, 
maar correctie van de historische gegevens waarop het basisareaal was gebaseerd, 
bracht mee dat de overschrijding daalde tot 5,4%. 
België : In de noordelijke produktieregio is het basisareaal voor maïs 
overschreden met 16,7% (16.200 ha). 
Ierland : De overschrijding van het basisareaal voor maïs bedroeg 699% 
(1.100 ha). 
B. TOEPASSING VAN DE SANCTIES IN 1993/94 
Duitsland : In december 1993 heeft de Raad besloten het basisareaal voor 
Duitsland met 181.000 ha te vergroten. De Commissie heeft een regeling voor 
geleidelijke aanpassing van de sancties ingevoerd, waarmee ook een einde werd 
gemaakt aan alle overschrijdingen in 1993/94. 
Spanje : De Commissie heeft besloten om geen verlaging toe te passen voor het 
areaal "andere dan zonnebloemzaad". 
Verenigd Koninkrijk : In december 1993 is, besloten voor Schotland een 
geleidelijke aanpassing van de sancties vast te stellen, die een korting op het 
areaal voor 1993/94 met 0,54% inhield. Voor 1994/95 is in Schotland een 
bijkomende braaklegging van 1986 ha geëist. 
België : Als gevolg van de in de verordening van de Raad van december 1993 
vastgestelde wijziging was er uiteindelijk geen overschrijding in het 
verkoopseizoen 1993/94. 
Ierland : Ook in dit geval was er als geyolg van de in de verordening van de Raad 
van december 1993 vastgestelde wijziging uiteindelijk geen overschrijding. 
17 
(c :\data\excell\aides,xls) ANNEX 5 
ARABLE CROPS - AID APPLICATIONS 1994/95 
(1) As indicated in Regulations (CEE) n° 1098/94 and n° 1000/94. Number of accepted applications 
(1000) 
General scheme 
Simplified scheme 
Total 
Areas (1000 ha) 
COP 
-General scheme 
-Simplified scheme 
Total COP 
Fodder area 
5 year set-aside 
TOTAL AREAS 
BASE AREA (1) 
Average aided area 
per farm (excl. 5 year 
set-aside) (ha) 
General scheme 
Simplified scheme 
Total B 
4 
8,9% 
41 
91,1% 
45 
100% 
157 
36,6% 
272 
63,4% 
429 
100% 
45 
1 
475 
479 
39 
7 
10 DK 
31 
44,9% 
38 
55,1% 
69 
100% 
1564 
79,4% 
405 
20,6% 
1969 
100% 
27 
6 
2002 
2018 
50 
11 
29 D 
114 
30,4% 
261 
69,6% 
375 
100% 
7643 
79,1% 
2024 
20,9% 
9667 
100% 
277 
221 
10165 
10156 
67 
8 
26 EL 
9 
3,0% 
291 
97,0% 
300 
100% 
141 
10,8% 
1168 
89,2% 
1309 
100% 
26 
0 
1335 
1492 
16 
4 
4 ES 
133 
32,2% 
280 
67,8% 
413 
100% 
6537 
74,9% 
2185 
25,1% 
8722 
100% 
37 
68 
8827 
9220 
49 
8 
21 FR 
194 
38,1% 
315 
509 
100% 
11051 
83,4% 
2201 
16,6% 
13252 
100% 
277 
190 
13719 
13526 
57 
7 
26 IR 
4 
25,0% 
12 
75,0% 
16 
100% 
200 
69,0% 
90 
31,0% 
290 
100% 
10 
0 
300 
346 
50 
8 
18 IT LUX 
63 
9,5% 
600 
90,5% 
663 
100% 
1474 
35,1% 
2726 
64,9% 
4200 
100% 
118 
711 
5029 
5801 
23 
5 
6 0 
13,0% 
2 
87,0% 
2 
100% 
13 
35,1% 
24 
64,9% 
37 
100% 
3 
0 
40 
43 
43 
12 
16 NL 
2 
4,2% 
46 
95,8% 
48 
100% 
84 
22,4% 
291 
77,6% 
375 
100% 
19 
14 
408 
437 
42 
6 
8 p 
4 
5,0% 
76 
95,0% 
80 
100% 
420 
57,7% 
308 
42,3% 
728 
100% 
51 
0 
779 
1054 
105 
4 
9 UK 
35 
56,5% 
27 
43,5% 
62 
100% 
4011 
93,4% 
285 
6,6% 
4296 
100% 
111 
86 
4493 
4461 
115 
11 
69 Total 
593 
23,0% 
1989 
77,0% 
2582 
100% 
33295 
73,5% 
11979 
26,5% 
45274 
100% 
1001 
1297 
47572 
49033 
56 
6 
18 
-v 
(c:\data\excell\surcoppds) Annex 6 
Estimated COP area 1994/95 -1000 ha 
Area planted to different COP products aided or not 
B/LUX DK EL ES FR IR IT NL PO UK EUR-12 
Cereals 
Oilseeds 
Linseed 
Protein 
Silage (1) (non-food excl.) 
(non-food cxcL) 326 
5 
0 
6 
172 1425 
129 
1 
106 
77 6255 
1170 
26 
94 
1208 1327 
20 
0 
4 
0 6520 
1365 
0 
98 
360 8164 
1601 
5 
672 
1458 261 4023 
6 359 
1 
5 
2 84 
485 190 
1 
0 
4 
231 610 
132 
0 
1 
40 3031 
414 
55 
229 
73 32132 
5202 
88 
1302 
4106 
Total area 
under cultivation 509 1738 8753 1351 8343 11900 275 4951 426 783 38021 42830 
5 years set-aside 
Rotational set-aside (2) 
Others, 
of which voluntary 1 
22 
6 
1 6 
119 
147 
n.a. 221 
692 
703 
n.a. 0 
18 
0 
0 68 
996 
353 
287 190 
1068 
865 
98 0 
36 711 
210 
40 
n.a. 14 
12 
2 
n.a. 0 
67 86 
497 
158 
n.a. 1296 
3737 
2274 
(3)600 
Total set-aside 29 272 1616 18 1417 2123 36 961 28 67 741 I 7307 
TOTAL 538 2009 10369 1369 9760 14023 311 5912 454 850 4543 50137 
Base area 522 2018 10156 1492 9220 13526 346 5801 437 1054 4461 I 49033 
(1) Maize silage area plus the additional surface for other than maize silage in Danmark, Spain and Italy. 
(2) For Ireland and Portugal the figure refers to total other than five year set-aside. 
(3) Estimate. 
Remarks: Figures refer to total area planted disregarding whether aid is requested or not. Area planted to non-food is excluded 
as it reappears under the set aside section. 
(c:VdataVexcell\surcoppds) 
Annex 7 
COP area - Difference in % between 1993/94 and 1994/95 
Area planted to different COP products aided or not 
B/LUX DK EL ES FR IR IT NL PO UK EUR12 
Cereals 
Oilseeds 
Linseed 
Protein 
Silage (non-food excL) 
(non-food cxcL) -6% 
0% 
•100% 
-33% 
5% -2% 
•10% 
•13% 
0% 0% 
7% 
-10% 
' 6% 
-4% 1% 
18% 
0% 
•20% 
0% 3% 
-34% 
0% 
238% 
4% -4% 
18% 
-55% 
•10% 
-2% -5% 
200% 
-83% 
*17% 
0% 6% 
44% 
•100% 
-7% 
-14% 4% 
0% 
•100% 
0% 
1% -8% 
32% 
0% 
-94% 
0% 0% 
9% 
-65% 
7% 
0% 0% 
-4% 
-57% 
-2% 
-3% 
Total area 
under cultivation -3% -3% 1% 1% -5% -2% -5% 5% 2% -5% •1% •1% 
Set aside 
5 years set aside 
Total set-aside 
TOTAL 0% 
32% 
-2% -21% -47% -100% -23% 
26% 10% 13% 48% •16% -100% -10% -7% 
17% 29% -2% 22% 0% -21% 
10% 9% 
0% 2% 1% 0% 1% -2% 4% 3% -4% 0% -21% 
17% 
1% 
BITLAGE 8 
OVERSCHRIJDINGEN VAN HET BASISAREAAL IN 1994/95 
A) Basisareaal... : 
Duitsland : Rekening houdende met de tijdelijke verhoging van het areaal 
voor de nieuwe deelstaten zijn de volgende overschrijdingen 
geconstateerd : 
Brandenburg 5,9 % (54.400 ha) 
Mecklenburg 1,7 % (16.800 ha) 
Saksen 3,4 % (20.400 ha) 
Saksen-Anhalt 3,8% (33.100 ha) 
Thüringen 2,0 % (11.000 ha) 
Baden-Württemberg 1,0 % ( 7.000 ha) (maïs) 
Frankrijk : Overschrijding van het basisareaal voor andere teelten dan 
maïs : 1,3 %. In 10 van de 12 departementen met een specifiek 
basisareaal voor maïs varieerde de overschrijding van 0,7 tot 17 %. 
Verenigd Koninkrijk : In Schotland (bedroeg in de andere gebieden dan 
de probleemgebieden, de overschrijding 3,5 % (15.400 ha). 
In Engeland is het basisareaal voor maïs met 66 % (33.500 ha) 
overschreden. 
Spanje : 
"Regadio" (geïrrigeerde gebied) 12,6 % (142.000 ha) 
Castilla-Leon 6,2 % (160.000 ha) 
Aragon 3,7 % ( 25.250 ha) 
Pais Vasco 3,8 % ( 1.350 ha) 
B) Basisareaal oliehoudende zaden : 
In het grootste teeltgebied van de Gemeenschap is het gegarandeerde 
maximumareaal voor oliehoudende zaden overschreden met 9 %. In Spanje is er 
een overschrijding met 4 % geweest in het areaal voor zonnebloemzaad en in 
Portugal was dat percentage 20. 
21 
ISSN 0254-1513 
COM(95) 122 def. 
DOCUMENTEN 
NL 03 
Catalogusnummer : CB-CO-95-147-NL-C 
ISBN 92-77-87728-6 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg