1.INLEIDING

De verordening markten in financiële instrumenten (hierna MiFIR) en de richtlijn markten in financiële instrumenten (MiFID II) zijn op 12 juni 2014 in het Publicatieblad bekendgemaakt, op 2 juli 2014 in werking getreden en zijn van toepassing met ingang van 3 januari 2018.

MiFID II/MiFIR voeren een marktstructuur in die beoogt ervoor te zorgen dat de handel, telkens indien passend, plaatsvindt op gereglementeerde platformen en transparant wordt gemaakt om te zorgen voor een efficiënte en eerlijke prijsvorming.

In dit kader voorziet MiFIR in een vrijstelling van vereisten inzake transparantie voor en na de handel met betrekking tot andere instrumenten dan eigenvermogensinstrumenten voor gereglementeerde markten, marktexploitanten en beleggingsondernemingen in verband met een transactie waarbij de tegenpartij lid is van het Europees Stelsel van centrale banken (European System of Central Banks — ESCB) en indien die transactie wordt aangegaan in het kader van de uitvoering van het monetaire, valuta- en financiëlestabiliteitsbeleid tot het voeren waarvan dat lid van het ESCB wettelijk bevoegd is en indien het betrokken lid die tegenpartij er vooraf van in kennis heeft gesteld dat de transactie is vrijgesteld. Bovendien machtigt MIFIR de Commissie om het toepassingsgebied van deze vrijstelling tot centrale banken van derde landen uit te breiden indien de gestelde voorwaarden vervuld zijn.

Met het oog daarop heeft de Europese Commissie een externe studie besteld bij het Centre for European Policy Studies (CEPS) en de Universiteit van Bologna inzake "Exemptions for third-country central banks and other entities under the Market Abuse Regulation (MAR) and the market in Financial Instrument Regulation (MiFIR)" (de “studie”). De studie is gebaseerd op een enquête en deskresearch. Zij bevat een analyse van de regels inzake transparantie voor en na de handel die gelden wanneer centrale banken van derde landen handel in andere financiële instrumenten dan eigenvermogensinstrumenten, en van de mate waarin deze centrale banken deze instrumenten in de Unie verhandelen.

In een op 9 juni 2017 aangenomen verslag van de Commissie heeft de Commissie geconcludeerd dat het passend is een vrijstelling van vereisten inzake transparantie voor en na de handel overeenkomstig artikel 1, lid 9, MIFIR te verlenen aan de centrale banken van derde landen van de volgende rechtsgebieden: Australië, Brazilië, Canada, SAR Hongkong, India, Japan, Mexico, Singapore, de Republiek Korea, Zwitserland, Turkije en de Verenigde Staten — en de Bank voor Internationale Betalingen. Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/1799, vastgesteld op 14 juni 2017, wordt aan de centrale banken van de bovengenoemde derde landen een vrijstelling verleend van de vereisten inzake transparantie voor en na de handel overeenkomstig artikel 1, lid 9, MIFIR.





2.DE RECHTSGRONDSLAG VAN HET VERSLAG: ARTIKEL 1, LID 9, MiFIR

De Centrale Bank van de Volksrepubliek China (de People’s Bank of China, PBoC) had niet voldoende informatie verstrekt, met name met betrekking tot haar handelsactiviteit in de EU, om de Commissie in staat te stellen op het tijdstip van Verordening (EU) 2017/1799 van de Commissie een beoordeling te maken. In augustus 2018 heeft de People’s Bank of China de gegevens verstrekt die nodig zijn om de beoordeling op grond van artikel 1, lid 9, MiFIR te voltooien. In het licht van het aanvullende materiaal van de People’s Bank of China wordt in dit verslag beoordeeld of aan de People's Bank of China een vrijstelling kan worden verleend van vereisten inzake transparantie voor en na de handel overeenkomstig artikel 1, lid 9, MIFIR.

Artikel 1, lid 6, van MiFIR voorziet in een vrijstelling van de vereisten in verband met transparantie voor en na de handel met betrekking tot transacties waarbij de tegenpartij lid is van het Europees Stelsel van centrale banken (European System of Central Banks — ESCB) en wanneer die transactie wordt aangegaan in het kader van de uitvoering van het monetaire, valuta- en financiëlestabiliteitsbeleid tot het voeren waarvan dat lid van het ESCB wettelijk bevoegd is en indien het betrokken lid die tegenpartij er vooraf van in kennis heeft gesteld dat de transactie is vrijgesteld.

Bovendien is overeenkomstig artikel 1, lid 9, MiFIR de Commissie bevoegd: „[...] overeenkomstig artikel 50 gedelegeerde handelingen vast te stellen om het toepassingsgebied van lid 6 uit te breiden tot andere centrale banken.

Daartoe legt de Commissie uiterlijk op 1 juni 2015 een verslag voor aan het Europees Parlement en de Raad waarin zij de behandeling beoordeelt van transacties door centrale banken van derde landen, die voor de toepassing van dit lid de Bank voor Internationale Betalingen omvat. Dit verslag bevat een analyse van hun statutaire taken en hun handelsvolumes in de Unie. In dit verslag:

a) worden de bepalingen vermeld die in de relevante derde landen gelden met betrekking tot de verplichte openbaarmaking van transacties van centrale banken, met inbegrip van transacties door leden van het ESCB in die derde landen, en

b) wordt het potentiële effect beoordeeld dat regelgeving inzake verplichte openbaarmaking in de Unie kan hebben op transacties met centrale banken van derde landen.

Als de conclusie in het verslag luidt dat de in lid 6 bedoelde vrijstelling noodzakelijk is inzake transacties waarbij de tegenpartij de centrale bank van een derde land is die operaties uitvoert in het kader van het monetaire beleid, het valutabeleid en ten behoeve van de financiële stabiliteit, bepaalt de Commissie dat die vrijstelling van toepassing is op de centrale bank van dat derde land.”

3.ANALYSE VAN DE SITUATIE VOOR DE PEOPLE’S BANK OF CHINA

De voor de beoordeling gehanteerde criteria