A4-0357/98

Resolutie over het verslag van de Europese Raad aan het Europees Parlement betreffende de vorderingen van de Unie in 1997 (in toepassing van artikel D van het Verdrag betreffende de Europese Unie) (C4-0411/98)

Het Europees Parlement,

- gelet op artikel 4 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (ex. art. D),

- gezien het verslag van de Europese Raad aan het Europees Parlement betreffende de vorderingen van de Europese Unie in 1997 (C4-0411/98),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 mei 1998 over de rol van de Unie in de wereld: tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid in 1997 ((Deel II, punt 19 van de notulen van die datum.)),

- gezien zijn resolutie van 19 november 1997 over het Verdrag van Amsterdam (CONF 4007/97 - C4-0538/97) ((PB C 371 van 8.12.1997, blz. 99.)),

- gelet op de conclusies van de Europese Raad van Cardiff,

- gezien het schrijven van 5 juni 1998 van president Chirac en kanselier Kohl,

- gezien het verslag van de Commissie institutionele zaken (A4-0357/98),

A. overwegende dat in 1997 met de ondertekening van het Verdrag van Amsterdam, Agenda 2000 en de voortzetting van de voorbereidingen voor de Economische en Monetaire Unie belangrijke etappes voor de Europese integratie werden afgelegd,

B. overwegende dat deze drie evenementen waaraan nog een concrete vorm moet worden gegeven, nu al bezorgdheid bij de staatshoofden en regeringsleiders hebben gewekt en derhalve een verdieping van de Unie noodzakelijk is om haar goed te doen functioneren,

C. overwegende dat de dialoog tussen de Europese Raad en het Europees Parlement die in artikel 4 van het Verdrag (ex art. D) wordt bekrachtigd, een belangrijke component van het Europese bouwplan is,

D. overwegende dat de uitvoering van dit bouwplan dat in het Verdrag van Amsterdam wordt omlijnd en ter sprake wordt gebracht in het schrijven van de heren Chirac en Kohl vereist dat de lidstaten politiek vastberadener te werk gaan,

E. overwegende dat de Europese Raad op grond van het Verdrag tot taak heeft de nodige impulsen voor de ontwikkeling van de Unie te geven en de algemene politieke beleidslijnen te bepalen,

1. besluit in de toekomst het jaarverslag van de Europese Raad over de Europese Unie via een andere procedure te behandelen, in die zin dat het Parlement over het verslag van gedachten zal wisselen zodra het door de Europese Raad wordt voorgelegd (in plaats van het naar zijn bevoegde commissie te verwijzen voor een verslag over dit verslag);

2. betreurt dat de Europese Raad in zijn verslag over 1997 wederom zijn opdracht uit hoofde van artikel 4, derde alinea, van het Verdrag (ex art. D) niet heeft vervuld en geen rekening heeft gehouden met de kritiek van het Europees Parlement omdat alleen een formele opsomming wordt gegeven van de besluiten van wetgevende of andere aard die in de referentieperiode zijn genomen;

3. betreurt het dat de Europese Raad geen politiek oordeel uitspreekt over de gemaakte vorderingen noch over de problemen die zich hebben voorgedaan of de nog bestaande lacunes;

4. is van opvatting dat bij de vaststelling van de doelstellingen politiek overleg over het Europese project noodzakelijk is; onderstreept dat de doelstellingen van de Unie hun geldigheid blijven behouden en daarom in herinnering moeten worden gebracht, maar ook dat zij moeten worden geherdefinieerd en aangepast vanwege de ingrijpende veranderingen in de Europese Unie als gevolg van de invoering van één munt en de uitbreiding;

5. is van opvatting dat elk van de genoemde terreinen een specifieke evaluatie behoeft op een moment waarop de toekomst van de Unie onlosmakelijk is verbonden met een grotere zichtbaarheid van de Unie voor de Europese burger;

Verdrag van Amsterdam en institutioneel evenwicht

6. herinnert aan de eis die het in zijn bovengenoemde resolutie van 19 november 1997 heeft gesteld, dat de institutionele hervorming moet zijn voltooid alvorens de Unie opnieuw wordt uitgebreid zodat deze hervorming niet wordt opgehouden of het welslagen ervan wordt bedreigd;

7. constateert met voldoening dat de noodzaak om vóór een volgende uitbreiding een institutionele hervorming door te voeren geleidelijk in brede kringen wordt erkend, hetgeen ook in het schrijven van de heren Chirac en Kohl nadrukkelijk tot uiting komt;

8. stelt vast dat de intergouvernementele methode op institutioneel vlak geen resultaten heeft opgeleverd en verzoekt de Raad de lering te trekken uit deze mislukking en zich te beraden over een andere methode; herinnert met name aan de overtuigende ervaringen van het Spaak- en het Delors-comité en van het Spinelli-ontwerpverdrag; is van mening dat de communautaire methode nu weer nieuw leven moet worden ingeblazen, zowel wat de inhoudelijke kant als wat de modaliteiten van de herziening betreft;

9. onderstreept de noodzaak het institutionele evenwicht te handhaven met een duidelijke verwijzing naar de rol en de bevoegdheden van iedere instelling:

- de onafhankelijkheid van de Commissie, die de hoedster van de Verdragen is en als enige het recht van initiatief heeft, moet worden bekrachtigd;

- de rol van de Raad als openbare wetgever die met een gekwalificeerde meerderheid besluit dient te worden versterkt; alleen voor constitutionele kwesties is unanieme besluitvorming vereist;

- het Parlement moet zorgen voor een democratische besluitvorming op alle terreinen van de wetgeving en zijn controle op de Commissie versterken;

- het Hof van Justitie dient een positieve rol te blijven spelen bij de Europese integratie;

10. is van oordeel dat de bevoegdheid die het Verdrag van Amsterdam aan het Europees Parlement toekent zijn vertrouwen in de kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie uit te spreken of te weigeren, de democratische legitimiteit van de Unie versterkt en de zichtbaarheid vergroot aangezien de kandidaat concrete richtsnoeren moet presenteren;

11. is van opvatting dat de Commissie zich tot taak moet stellen vóór eind 1998 een eerste ontwerphervorming uit te werken en de informele Europese Raad deze opdracht moet bevestigen en hiervoor een zodanige termijn vaststellen dat het Parlement tijdens de Europese Raad in december van dit jaar over een eerste ontwerp beschikt;

12. is van mening dat de democratische legitimiteit kan worden versterkt door een verbeterde samenwerking met de nationale parlementen teneinde bestaande lacunes op te vullen en druk te kunnen uitoefenen op de Europese Raad van Wenen;

Euro, uitbreiding en Agenda 2000

13. onderstreept dat de nieuwe impulsen voor de Europese constructie op weg naar een politieke Unie niet los kunnen worden gezien van het welslagen van het éne muntstelsel en het uitbreidingsproces;

14. acht het absoluut noodzakelijk dat de maatregelen inzake de hervorming van het landbouw- en het structuurbeleid, de pre-toetredingsmaatregelen en de toekomstige financiële voorzieningen voor Agenda 2000 succesrijk zijn;

15. is van mening dat het nieuwe financiële kader het mogelijk moet maken de kosten van de uitbreiding te bestrijden zonder dat de continuïteit van het solidariteits- en cohesiebeleid gevaar loopt en dat uit de feiten moet blijken dat een nieuwe uitbreiding niet ten koste van de verdieping van de integratie zal gaan;

16. herinnert eraan dat de opbouw van één grote markt van 500 miljoen consumenten op de middellange termijn alleen maar gunstige gevolgen kan hebben voor het handelsverkeer en de werkgelegenheid en dat aan de financiële aspecten dus maar een betrekkelijk belang moet worden toegekend;

Het GBVB

17. herinnert eraan dat de toepassing van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid beantwoordt aan een legitieme verwachting van de burgers die zich terdege rekenschap geven van het feit dat de Unie een vooraanstaande rol bij het internationaal crisisbeheer en de conflictpreventie moet spelen;

18. wenst derhalve dat ook het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid bij de institutionele hervormingen wordt betrokken zodat het politieke gewicht van de Europese Unie in overeenstemming zal zijn met haar status van grootste donor;

19. betreurt dat de lidstaten geen gebruik maken van de instrumenten die de Verdragen hun aanbieden voor een gemeenschappelijk optreden op internationaal vlak; de Kosovo-crisis heeft dit nog eens duidelijk aangetoond;

20. wenst dat de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam voortijdig in werking treden om

- een eenheid voor planning en analyse met een echt gemeenschappelijk perspectief te kunnen opzetten teneinde de samenhang en de doelmatigheid van het GBVB te waarborgen en de zichtbaarheid van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid voor de publieke opinie te verbeteren door de secretaris-generaal te benoemen die de Unie vertegenwoordigt;

- de Commissie aan te moedigen gebruik te maken van haar recht om voorstellen in te dienen bij de Raad;

- een betere definitie te geven van de procedure voor informatie en raadpleging van het Europees Parlement;

- de vorderingen bij de coördinatie van het defensiebeleid en de integratie van de WEU in de Europese Unie te bespoedigen; het lidmaatschap van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie vormt geen beletsel voor een onafhankelijk actie van de Europese Unie;

- nog eens duidelijk te stellen dat de eerbiediging van de rechten van de mens een belangrijk aspect vormt van het GBVB en moet worden verankerd in iedere overeenkomst die de Unie met derde landen sluit, en toereikende wettelijke grondslagen voor een beleid inzake de mensenrechten van de Europese Unie tot stand te brengen;

- de samenhang tussen het GBVB en de gemeenschappelijke handelspolitiek te verzekeren;

21. is ervan overtuigd dat meer transparantie is vereist om de geloofwaardigheid van het buitenlands beleid van de Europese Unie bij de burgers te vergroten; herinnert aan zijn voorstellen om Europese civiele interventiecorpsen in het leven te roepen en om in derde landen waar minder dan vier lidstaten diplomatiek zijn vertegenwoordigd, diplomatieke vertegenwoordigingen van de Unie te vestigen;

Justitie en binnenlandse zaken

22. hoopt dat de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam de vorderingen bij dit moeilijke dossier kan vergemakkelijken en dringt aan op een actieplan voor een politieke analyse van de kansen die door de nieuwe bepalingen van het Verdrag van Amsterdam worden geboden;

23. herinnert aan het integratiebeginsel van Schengen dat in het protocol bij het Verdrag van Amsterdam wordt vermeld en spreekt de wens uit dat

- de Raad maatregelen treft ter verwezenlijking van de integratie door te preciseren welke elementen van het acquis van Schengen in de Unie worden opgenomen en over de eerste en de derde pijler moeten worden verdeeld. Het gaat onder meer om de wijze van integratie van het Schengen-secretariaat in de structuren van de Raad;

- de voorbereidende werkzaamheden zodanig zullen verlopen dat deze maatregelen kunnen worden goedgekeurd zodra het Verdrag van Amsterdam in werking treedt, waarbij het recht van het Europees Parlement om te worden geraadpleegd dient de worden erkend.

24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.