COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(91) 270 def 
Brussel, 19 Jul 1991 
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD OVER DE SITUATIE TEN AANZIEN 
VAN KLASSIEKE VARKENSPEST, OP GROND VAN ARTIKEL 4 TER, LID 2, 
VAN RICHTLIJN 64/432/EEG VAN 26 JUNI 1964 INZAKE VETERINAIR­
RECHTELIJKE VRAAGSTUKKEN OP HET GEBIED VAN HET INTRACOMMUNAUTAIRE 
HANDELSVERKEER IN RUNDEREN EN VARKENS 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 80/217/EEG tot vaststelling van 
gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding 
van klassieke varkenspest 
Voorstel voor een 
BESCHIKKING VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 80/1095/EEG en van Beschikking 80/1096/EEG 
ten aanzien van bepaalde maatregelen in verband 
met klassieke varkenspest 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG, 72/461/EEG en 80/215/EEG 
ten aanzien van bepaalde maatregelen in verband met klassieke varkenspest 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 72/462/EEG inzake gezondheidsvraagstukken 
en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen en 
varkens en van vers vlees en vleesprodukten uit derde landen 
(door de Commissie ingediend) 

- 2 -
TOELICHTING 
In 1980 heeft de Raad bij beschikking 80/1096/EEG financiële maatregelen van de 
Gemeenschap vastgesteld voor de uitroeiing van klassieke varkenspest. De 
maatregelen hielden verband met de maatregelen die dienden te worden toegepast in 
het kader van een programma voor versnelde uitroeiing van de ziekte, dat ten doel 
had het grondgebied van de Gemeenschap vrij van klassieke varkenspest te maken en 
te houden zonder gebruik te maken van systematische vaccinatie. De actie had een 
looptijd van vijf Jaar. Lid-Staten die niet officieel vrij van varkenspest waren, 
dienden een uitroeiingsprogramma op te stellen en in te dienen dat, op bepaalde 
voorwaarden, op regionale basis kon worden uitgevoerd. De Gemeenschap verleende 
financiële bijstand voor de aan eigenaars uitgekeerde vergoedingen voor het 
slachten en destrueren van dieren, voor noodvaccinaties, voor systematische 
vaccinaties gedurende ten hoogste twee jaar en voor serologische tests. 
De oorspronkelijke voor uitroeiing van de ziekte vastgestelde termijn van vijf Jaar 
werd later op zes jaar gebracht en in 1987 werd voorzien in de mogelijkheid om 
gedurende vier jaar aanvullende maatregelen uit te voeren, zodat de totale termijn 
voor uitvoering van het uitroeiingsprogramma op tien jaar werd gebracht. 
In de periode waarin deze uitroeiingsprogramma's ten uitvoer werden gelegd, deed 
zich in België een epizoötie van klassieke varkenspest voor. Vervolgens brak de 
ziekte ook uit in Nederland en in bepaalde delen van Duitsland. Het grootste 
aantal uitbraken dat zich in de Gemeenschap in de loop van de uitvoering van de 
programma's voor versnelde uitroeiing heeft voorgedaan, werd geconstateerd in 1984, 
met een totaal van 1.272 uitbraken. Sedertdien is de situatie geleidelijk 
verbeterd, behalve in 1990 toen zich in belgië een nieuwe epizoötie voordeed. Het 
gevoerde beleid - niet-vaccinatie en stamping-out - heeft onmiskenbaar succes 
gehad, aangezien in acht van de twaalf Lid-Staten momenteel wordt voldaan aan de 
eisen om als offcieel vrij van varkenspest te worden erkend en aangezien in vier 
Lid-Staten grote delen van het grondgebied aan de eisen voldoen om als officieel 
vrij van varkenspest te worden erkend. Het uiteindelijke doel, namelijk het virus 
van klassieke varkenspest volledig uit de Gemeenschap bannen, is momenteel in 
zicht, maar ten gevolge van onlangs gemelde ziektegevallen bij Europese wilde 
varkens in twee gebieden (Hessen, Duitsland, en Toscanië, Italië) is het bereiken 
van dat doel toch weer uitgesteld. 
De ervaring die is opgedaan bij de uitvoering van de uitroeiingsprogramma's en de 
voltooiing van de interne markt rechtvaardigen een wijziging van de bestaande 
procedures en een amendering van de bestaande wetgeving met betrekking tot de 
uitroeiing van de ziekte en het handelsverkeer in levende varkens, vers 
varkensvlees en varkensvieesprodukten. 
3 -
In bijgevoegd rapport wordt een overzicht gegeven van de ziektesituatie, de 
voorschriften voor het handelsverkeer en de maatregelen die sedert 1980 in het 
kader van de uitroeiing van klassieke varkenspest zijn toegepast; voorts bevat het 
ook voorstellen voor een aanpassing van de wetgeving met name van Beschikking 
80/1096/EEG van de Raad en van de Richtlijnen 80/217/EEG, 80/1095/EEG, 64/432/EEG, 
72/461/EEG, 80/215/EEG en 72/462/EEG van de Raad. 
Ten slotte is het de bedoeling om bij beschikking van de Commissie klassieke 
varkenspest toe te voegen aan de lijst van ziekten die is opgenomen in artikel 3, 
lid 1, van Beschikking 90/424/EEG van de Raad betreffende bepaalde uitgaven op 
veter inair gebied. 
- 4 -
Verslag van de Commissie aan de Raad over do situatie ten aanzien van 
klassieke varkenspest, op grond van artikel 4 ter, lid 2, van 
Richtlijn 64/432/EEG van 26 Juni 1964 inzake veterinairrechtelijke 
vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer 
in runderen en varkens 
INLEIDING 
Sinds de oprichting van de Gemeenschap is de aanwezigheid van dierziekten een 
belangrijke hinderpaal geweest voor de totstandkoming van een gemeenschappelijke 
markt met een vrij handelsverkeer van vee, vlees en produkten van dierlijke 
oorsprong. Het feit dat de gezondheidsnormen van de Lid-Staten, hun methoden voor 
de bestrijding van dierziekten en de op de bedrijven toegepaste preventieve 
maatregelen verschillen, vormt een belemmering voor de afzet van deze produkten. 
Het is onredelijk om van een Lid-Staat met een hoog gezondheidspei I te verlangen 
dat hij op zijn grondgebied vee of dierlijke produkten toelaat die, als niet kan 
worden gegarandeerd dat ze volkomen veilig zijn, opnieuw ziekten kunnen 
binnenbrengen die slechts met veel moeite en ten koste van zware financiële 
inspanningen zijn uitgeroeid. 
Klassieke varkenspest wordt beschouwd als een van de voor de varkenshouderij 
economisch opzicht belangrijkste ziekten. Deze ziekte leidt tot grote sterfte en 
veroorzaakt bovendien spontane abortus, vertragingen in de groei, enz. Bij de 
eerste uitbreiding van de Gemeenschap werd met de betekenis van deze ziekte 
rekening gehouden. Toen werd namelijk wegens de uitzonderlijke omstandigheden in 
de nieuwe Lid-Staten, machtiging verleend om in deze landen de nationale 
regelgeving ten aanzien van de invoer en met name het verbod op invoer uit landen 
waar klassieke varkenspest voorkwam en waar werd gevaccineerd, te handhaven. 
- 5 -
Om deze handelsbelemmeringen op te heffen heeft de Commissie in 1980 besloten 
klassieke varkenspest op het gehele grondgebied van de Gemeenschap uit te roeien 
door besmette dieren te slachten en systematische inenting ter voorkoming van de 
ziekte geleidelijk af te schaffen. Deze gemeenschappelijke strategie was de einige 
manier om het handelsverkeer vrij te maken en een echte interne markt tot stand te 
brengen die anders een netwerk had kunnen vormen waarlangs deze epidemische ziekte 
zich had kunnen verspreiden. 
I. UITROEIING VAN DE ZIEKTE 
1- Uitroeiinasproaramma's in de Lid-Staten 
Begin 1980 werd een begin gemaakt met de tenuitvoerlegging van programma's 
om de klassieke varkenspest uit te roeien in alle Lid-Staten waar de 
ziekte toen nog voorkwam. Nadien werden soortgelijke programma's 
uitgevoerd voor Griekenland, Portugal en Spanje, toen deze landen tot de 
Gemeenschap waren toegetreden. 
Het einddoel van elk programma was voor de betrokken Lid-Staat de status 
van "officieel vrij van varkenspest" te bereiken, waarvoor aan de volgende 
eisen moest worden voldaan : 
in de voorbije twaalf maanden mocht nergens varkenspest zijn ontdekt, 
- inenting tegen varkenspest moest sinds ten minste twaalf maanden 
verboden zijn, 
- in de varkenshouderijen mochten geen varkens aanwezig zijn die in de 
voorbije twaalf maanden tegen varkenspest waren ingeënt. 
De maatregelen van de Gemeenschap om de uitroeiing van de ziekte 
financieel te ondersteunen (Beschikking 80/1096/EEG van de Raad) voorzien 
onder meer in de betaling van de kosten van : 
- een vergoeding voor de geslachte en gedestrueerde dieren, 
inenting (nood inentingen en preventieve inentingen gedurende een 
beperkte periode en alleen in het kader van een uitroeiingsplan) 
laboratoriumtests voor het opsporen van de ziekte. 
- 6 -
De door de individuele Lid-Staten toegepaste maatregelen om klassieke 
varkenspest uit te roeien beantwoordden alle aan de voorschriften van de 
Richtlijnen 80/217/EEG, 80/1095/EEG en 80/1096/EEG, maar er waren 
verschillen wat betreft 
- de periode tijdens welke preventieve inenting werd toegestaan, 
- de mate van prioriteit die op regionaal niveau aan de uitroeiing van 
klassieke varkenspest werd gegeven. 
In tabel 1 zijn nadere gegevens vermeld over de tenuitvoerlegging van de 
nationale uitroeiingsplannen. 
2. Inenting 
In het verleden zijn twee strategieën gevolgd om de klassieke varkenspest 
te bestr i jden. 
De eerste strategie was gebaseerd op systematische en grootschalige 
inenting voor onbepaalde tijd; er waren uiteenlopende inentingsprogramma's 
en de inenting voorkwam normaal, indien ze volgens de regels werd 
uitgevoerd, acute en subacute uitbraken van de ziekte. De varkenshouders 
wisten dat ze met de ziekte konden leven zonder fatale gevolgen voor hun 
bedrijf. De ziekte was onder controle, maar niet de besmetting die er de 
oorzaak van was. 
De tweede strategie was gebaseerd op uitroeiing van de ziekte en de 
besmetting zonder inenting. Alle besmette varkens moesten geslacht worden 
en contacten die deze dieren hadden gehad, opgespoord. Een belangrijk 
middel om deze contacten na te trekken, is het serologisch onderzoek van 
bloedmonsters op anti lichamen tegen het klassieke varkenspestvirus. 
Systematische inenting is verantwoord wanneer de ziekte endemisch is, 
omdat inenting de onmiddellijke verliezen vermindert. Dergelijke 
situaties hebben zich in de Lid-Staten voorgedaan in de jaren zestig (meer 
dan 6.000 uitbraken in 1961) en zeventig (meer dan 5.000 uitbraken 
in 1972). 
- 7 -
Tabel 1 : Tenuitvoerlegging van programma's voor de uitroeiing van klassieke varkenspest 
LID-STAAT 
België 
Denemarken 
Duitsland 
Griekenland 
Spanje 
Frankrijk 
Ierland 
ItalTe 
Luxemburg 
Nederland 
Portugal 
Verenigd Koninkrijk BEGIN PROGRAMMA 
1/1/1982 
1/1/1982 
1/1/1983 
1/6/1982 
1/3/1983 
1/3/1982 
1/7/1987 STOPZETTING 
INENTING 
1/4/1988 
1/1/1989 
1/1/1988 
1/7/1988 
30/4/1983 
1/1/1990 (1) 
15/7/1986 
1/7/1989 ERKENNING ALS 
O.V.V. (2) 
1981 
1990 
1989 
1981 
1981 
1989 
1991 
1981 AANTAL ALS O.V.V. 
ERKENDE GEBIEDEN 
8/9 (3) 
26/30 (4) 
94/96 (5) 
0/95 (6) 
(1) Behalve op SardlnTe. 
(2) O.V.V. • officieel vrij van varkenspest. 
(3) Aantal als O.V.V. erkende gebieden / totaal aantal gebieden. 
(4) Gebieden In Duitsland die sedert 1982 aan het uitroeiingsprogramma hebben deelgenomen. 
De gebieden die bij Beschikking 90/483/EEG van de Commissie in het programma waren opgenomen 
zijn als officieel vrij van varkenspest erkend bij Beschikking 90/678/EEG van de Raad. 
(5) Alle gebieden (94) op het vasteland zijn O.V.V. 
(6) In totaal zijn 87 gebieden als vrij van varkenspest erkend. 
- 8 -
Indien evenwel slechts sporadisch of zelden uitbraken van klassieke 
varkenspest voorkomen, brengt inenting overbodige extrakosten met zich. 
Gelijktijdige toepassing van beide strategieën schept grote problemen voor 
het vervoer van dieren (de handel), en voor het opsporen van de contacten 
van dieren die zijn verplaatst uit of naar zieke beslagen (epidemiologisch 
onderzoek). 
De conclusie van een door de Commissie gefinancierde studie over de 
epidemiologische en economische aspecten van de uitroeiing van varkenspest 
in de Gemeenschap, die in het midden van de zeventiger Jaren(1) is 
uitgevoerd, is dat ni et-inent ing de voorkeur verdient. In 1985 is dan ook 
besloten de inenting stop te zetten. 
Een aantal derde landen zoals Australië, Canada, de Skandinavische landen, 
Nieuw-Zeeland en de VS voeren reeds een aantal Jaren met succes een niet-
inent ingsbe Ie id. Nadat de inenting werd verboden, is ze er nooit meer 
toegepast. Tegelijk met het gebruik van vaccin werd de invoer van varkens, 
vers varkensvlees en onbehandelde produkten uit landen waar wel wordt 
ingeënt verboden. In het kader van de totstandbrenging van de eengemaakte 
markt is het zowel voor de handel tussen de Lid-Staten onderling als voor 
de handel met derde landen belangrijk dat het ni et-inentingsbeIe id wordt 
voortgezet. 
3. Situatie in de Lid-Staten 
In de jaren tachtig hebben zich in tien van de twaalf Lid-Staten uitbraken 
van klassieke varkenspest voorgedaan (zie bijlage I). In de periode 1980-
1989 zijn in totaal 3.745 uitbraken geconstateerd, tegenover 13.553 in de 
periode 1970-1979. In twee Lid-Staten, België en Duitsland, hebben zich 
in de Jaren tachtig elk jaar uitbraken voorgedaan, terwijl er in twee 
andere Lid-Staten, Denemarken en Ierland, geen uitbraken waren. 
(1) Studies betreffende de epidemiologische en economische aspecten van de 
uitroeiing van varkenspest, Commissie van de Europese Gemeenschappen, 
1977. 
- 9 -
De relatief talrijke uitbraken in Duitsland in 1989 en 1990 zijn 
grotendeels toe te schrijven aan het optreden van klassieke varkenspest 
bij everzwijnen; elk afgeschoten of dood gevonden everzwijn dat met 
klassieke varkenspest is besmet, wordt geteld als een uitbraak. In 
bijlage 2 zijn de gegevens opgenomen betreffende het aantal geconstateerde 
uitbraken van de ziekte bij tamme en bij wilde varkens in 1990. 
Bij een onderzoek naar de infectiebronnen van de uitbraken in 1990 is 
gebleken dat de voornaamste bronnen waren : fomites en contacten met 
naburige beslagen (bijlage 3). 
De voornaamste methode voor het diagnostiseren van de uitbraken in de 
Lid-Staten was het aantonen van het virale antigeen door directe 
immunofluorescentie (bijlage 4). 
Financiële consequenties 
De Gemeenschap verleent financiële steun aan de Lid-Staten vanaf de dag 
waarop de uitroeiingsprogramma's ten uitvoer worden gelegd. 
Overeenkomstig Beschikking 80/1096/EEG van de Raad bedroeg deze steun : 
- ten hoogste 50% van de door de Lid-Staten gemaakte kosten voor de 
schadeloosstelling van de varkenshouders voor het slachten en 
destrueren van dieren, 
- ten hoogste 0,125 ecu per dier voor nood inent ing of preventieve 
inenting in het kader van een programma, 
- ten hoogste 1 ecu per monster dat in een laboratorium wordt onderzocht 
in het kader van opsporingstests. 
Sedert het begin van de uitroeiingsprogramma's heeft de Gemeenschap de 
volgende bedragen aan financiële steun besteed : 
- Il) -
Jaar van de controle- Door de Gemeenschap betaalde 
maatregelen financiële steun (vergoeding) 
1982 4,6 miljoen ecu 6,07% 
1983 14,4 miljoen ecu 19,12% 
1984 26,4 miljoen ecu 34,95% 
1985 13,7 mi Ijoen ecu 18,16% 
1986 6,5 miljoen ecu 8,61% 
1987 4,1 miljoen ecu 5,40% 
1988 1,9 miljoen ecu 2,62% 
1989 3,8 miljoen ecu 5,05% 
1990 * 
TOTAAL , 75,5 miljoen ecu 100,00% 
* Vergoedingsaanvragen in mei 1991 nog niet ontvangen. 
Opgedane ervaring - maatregelen voor de toekomst 
Uitbreken van klassieke varkenspest die worden veroorzaakt door zeer 
virulente virusstammen worden normaal gemakkelijk herkend omdat de ziekte 
in die gevallen wordt gekenmerkt door een stijging van de 
lichaamstemperatuur, depressie, verminderde eetlust, purulente 
conjunctivitis, slingerende gang, incoördinatie, diarree en hoge sterfte. 
In de jaren tachtig deden zich een aantal uitbraken voor die weren 
veroorzaakt door zwak virulente stammen, die slechts zwakke of 
onduidelijke ziektesymptomen opleveren. Deze virussen verspreiden zich 
tamelijk langzaam in een beslag, en de infectie kan reeds geruime tijd 
(weken) in een beslag aanwezig zijn voordat ze wordt ontdekt. Voor de 
bevestiging van dergelijke infecties zijn virologische en serologische 
tests van het allergrootste belang. 
De toepassing van snelle serologische testmethoden (ELISA-test), heeft 
evenwel aanleiding gegeven tot problemen waarvoor kort tevoren was 
overgeschakeld van inenting op niet-inenting, doordat de ontdekte anti­
lichamen zowel konden zijn veroorzaakt door een virus als door een 
entstof-antigeen. Om hierover uitsluitsel te krijgen, zijn aanvullende 
laboratoriumtests nodig, tenzij onjuiste interpretatie kan worden 
uitgesloten door individuele identificatie van de varkens aan de hand van 
inent ingsregisters. 
- 11 -
De herhaalde epizoötieën in sommige Lid-Staten zijn toe te schrijven aan 
de dichte varkenspopulatie in de betrokken gebieden en het ziet ernaar uit 
dat de insleep van een zwak virulente virusstam in gebieden met een dichte 
varkenspopulatie grote moeilijkheden zal opleveren voor het uitroeien van 
de ziekte, vooral indien veel dieren worden verplaatst naar een ander 
bes Iag. 
Het recente optreden van klassieke varkenspest bij Europese everzwijnen, 
een verschijnsel dat onlangs is geconstateerd in de regio's Hessen 
(Duitsland) en Toscane (Italië), geeft aan de ziektesituatie een nieuwe 
dimensie-, hierdoor is er nu namelijk, binnen de grenzen van de 
Gemeenschap, een permanente besmettingshaard die niet zo snel zal 
verdwijnen. Hoe belangrijk de besmette everzwiJnenpopulatie als 
infectiebron voor gedomesticeerde varkens juist is, is moeilijk te 
beoordelen, maar het ligt voor de hand dat aan deze factor in de toekomst 
bijzondere aandacht zal moeten worden besteed. 
Maatregelen voor de toekomst 
Globaal gezien is de Commissie van mening dat de uitroeiingsprogramma's 
goed zijn opgezet en in het algemeen goed worden uitgevoerd. Het lijkt 
echter dienstig om nu de aandacht te vestigen op bepaalde punten waarop in 
de toekomst, wegens de bijzondere aard van de ziekte en tegen de 
achtergrond van de totstandbrenging van de interne markt, speciaal zal 
moeten worden gelet. 
1. Het niet-inentingsbeIe id moet worden voortgezet. Indien nood inentingen 
worden uitvoerd, moeten de levende dieren in het inentingsgebied 
blijven. Vlees mag uit het gebied worden afgevoerd indien het een 
passende warmtebehandeling heeft ondergaan. 
- 12 -
2. Er moeten maatregelen worden vastgesteld ter bestrijding van klassieke 
varkenspest bij Europese everzwijnen. 
3. De diagnostische methoden voor het bevestigen van klassieke varkenspest 
zijn de laatste Jaren sterk verbeterd. Deze verbeterde methoden moeten 
in alle Lid-Staten kunnen en worden toegepast en ook effectief worden 
toegepast. 
4. Alle Lid-Staten moeten rampenplannen hebben om te zorgen voor een 
snelle uitvoering van de maatregelen voor de bestrijding en de 
uitroeiing van de ziekte. 
5. Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 Juni 1990 betreffende 
bepaalde uitgaven op veterinair gebied voorziet in de verlening van 
financiële steun van de Gemeenschap voor de uitroeiing van klassieke 
varkenspest in het kader van deze beschikking; daardoor zal klassieke 
varkenspest financieel op dezelfde manier worden behandeld als een 
aantal andere economisch belangrijke ziekten die in artikel 3 van de 
beschikking zijn vermeld. 
II. REGELING VOOR HET HANDELSVERKEER 
De status "officieel vril van varkenspest" en 'vrll van varkenspestV 
Met het oog op de afbraak van de handelsbelemmeringen vóór de complete 
uitroeiing van klassieke varkenspest in de Gemeenschap, is sedert 1980 
voorzien in de mogelijkheid voor bepaalde regio's om de status "officieel vrij 
van varkenspest" of "vrij van varkenspest" te verwerven. De status "officieel 
vrij van varkenspest" kan worden verkregen indien : 
in de voorbije twaalf maanden geen gevallen van varkenspest zijn ontdekt, 
inenting tegen varkenspest sedert ten minste twaalf maanden verboden is, 
op de bedrijven geen varkens aanwezig zijn die in de voorbije twaalf 
maanden tegen varkenspest zijn ingeënt, 
terwijl de status "vrij van varkenspest" wordt verkregen indien sedert en 
minste twaalf maanden geen gevallen van varkenspest zijn ontdekt. 
- 13 -
In principe kunnen er in een Lid-Staat steeds drie verschillende soorten 
gebieden zijn, namelijk gebieden die "officieel vrij van varkenspest" zijn, 
gebieden die "vrij van varkenspest zijn" en gebieden met onbepaalde status. 
Wanneer in een O.V.V of in een V.V.V varkenspest uitbreekt, moet de Lid-Staat 
de status van het gebied onmiddellijk schorsen overeenkomstig het bepaalde in 
Richtlijn 64/432/EEG of 72/461/EEG. Afhankelijk van het verloop van de 
ziektesituatie kan de status dan opnieuw worden toegekend of worden 
ingetrokken. 
In het algemeen kunnen levende dieren, vers varkensvlees en 
varkensvleesprodukten vrij worden vervoerd tussen de gebieden/Lid-Staten met 
dezelfde status. Deze regeling voor het handelsverkeer heeft globaal genomen 
op bevredigende wijze gefunctioneerd, maar bij bepaalde gelegenheden is toch 
aangevoerd dat het onvoldoende bescherming biedt aan de Lid-Staten die voor 
een groot aantal gebieden, maar niet voor hun hele grondgebied, de status 
"officieel vrij van varkenspest" hebben verkregen. 
Bij regionale benadering voor de uitroeiing en de bestrijding van de ziekte 
zouden de maatregelen moeten worden toegepast in de zones die direct met de 
ziekte te maken hebben. Bij de huidige regeling wordt deze aanpak niet over 
de hele linie gevolgd, aangezien de status van de gebieden vóór het uitbreken 
van de ziekte is vastgesteld; zo kan een varkenshouderij die 100 km van een 
ziektehaard verwijderd ligt afzetmogelijkheden verliezen terwijl dit misschien 
niet het geval is voor een bedrijf dat slechts 15 km van een besmette 
varkenshouderij maar in een ander gebied is gelegen. 
Maatregelen voor de toekomst 
Het principe van de regionalisatie zou voor klassieke varkenspest evenzeer 
moeten worden toegepast als voor mond- en klauwzeer. Wanneer de ziekte 
uitbreekt zou rond deze plaats onmiddellijk een beschermings- en toezicht-
gebied moeten worden ingesteld. Dit zou inhouden dat onmiddellijk een verbod 
wordt ingesteld op het vervoer van levende varkens en vers varkensvlees uit 
een gebied van ten minste 300 kma. Indien de epidemie uitbreiding neemt, 
kunnen aanvullende maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig 
Richt IiJn 90/425/EEG inzake veterinaire en zoötechnische controles in het 
intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in 
het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt. 
- H -
Hl. VERBAND TUSSEN DE UITROEIING VAN DE ZIEKTE EN DE REGELING VOOR HET 
HANDELSVERKEER. 
De strategie voor de uitroeiing van klassieke varkenspest is vrij goed 
geslaagd, aangezien acht van de twaalf Lid-Staten thans voldoen aan de 
voorwaarden om officieel als vrij van varkenspest te worden erkend en ook 
grote delen van de vier overige Lid-Staten als officieel vrij van varkenspest 
kunnen worden erkend. In sommige Lid-Staten hebben zich moeilijkheden 
voorgedaan in de periodes onmiddellijk nadat met de inenting was gestopt. 
Het is niet waarschijnlijk dat klassieke varkenspest in de Gemeenschap geheel 
zal kunnen worden uitgeroeid vóór 1993, maar het is wel mogelijk om tot een 
volledig vrij verkeer van varkens en varkensvleesprodukten te komen zonder 
gevaar voor verspreiding van de ziekte, indien bepaalde beperkingen worden 
opgelegd aan bedrijven en gebieden die rechtstreeks met de ziekte worden 
geconfronteerd. 
Daartoe zijn de volgende voorstellen opgesteld, die ais bijlage aan dit 
verslag zijn gehecht : 
a) Ontwerp-voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van 
Richtlijn 80/217/EEG tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen 
ter bestrijding van klassieke varkenspest; 
b) Ontwerp-voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van 
Richtlijn 80/1095/EEG en Beschikking 80/1096/EEG ten aanzien van bepaalde 
maatregelen betreffende klassieke varkenspest; 
c) Ontwerp-voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van de 
Richtlijnen 64/432/EEG, 72/461/EEG en 80/215/EEG ten aanzien van bepaalde 
maatregelen betreffende klassieke varkenspest; 
d) Ontwerp-voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van 
Richtlijn 72/462/EEG inzake gezondheidsvraagstukken en veterinair­
rechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen en varkens en vers 
vlees of vleesprodukten uit derde landen. 
- 15 -
BIJLAGE 1 
Aantal uitbraken van klassieke varkenspest In de Lid-Staten In de periode 1980-1990 
LAND 
België 
Denemarken 
Frankrijk 
Duitsland 
Griekenland 
Spanje 
Ierland 
Italië 
Luxemburg 
Nederland 
Portugal 
Verenigd Koninkrijk 
TOTAAL 1980 
7 
0 
19 
18 
40 
0 
0 
0 
0 
0 
84 1981 
37 
0 
6 
4 
20 
84 
0 
5 
8 
11 
171 
0 
346 1982 
102 
0 
8 
19 
4 
24 
0 
34 
1 
65 
43 
0 
300 1983 
26 
0 
13 
535 
2 
7 
0 
48 
1 
161 
16 
0 
809 1984 
9 
0 
17 
1041 
3 
1 
0 
13 
0 
176 
9 
0 
1271 1985 
67 
0 
2 
351 
1 
1 
0 
25 
0 
36 
3 
0 
486 1986 
80 
0 
20 
46 
0 
0 
0 
28 
0 
1 
0 
10 
185 1987 
83 
0 
5 
41 
0 
0 
0 
13 
1 
1 
0 
1 
145 1988 
2 
0 
15 
3 
0 
0 
0 
12 
0 
0 
0 
0 
32 1989 
8 
0 
0 
64 
0 
0 
0 
11 
0 
0 
0 
0 
83 1990 
113 
0 
4 
118 
0 
0 
0 
15 
0 
2 
0 
0 
252 
BIJLAGE 2 
KLASSIEKE VARKENSPEST DUITSLAND 1990 
ADNS EVERZWTJNEN 
VARKENSHOUDERIJEN 
e»»*»1»0.*lc O 
I 
BIJLAGE 3 
- 18 -
BIJLAGE 4 
Gebruik van diagnostische methoden 
voor de bevestiging van klassieke varkenspest, 1988 - 1990 
Codes voor de melding (82/894/EEG melding van dierziekten) 
DIAGNOSTISCHE METHODEN 
Directe immunofluorescentie 
Virus isolât ie 
Plaquereduct ietest 
Neutralisatie-indextest (NIT) 
Virusneutralisatietest op basis van 
de immunofluorescentie (NIFT) 
Alleen klinische diagnose 0:1 
0:2 
0:3 
0:4 
0:5 
0:6: 
VERSLAGPERIODE : VAN 01.01.1988 TOT EN MET 31.12.1990 
ZIEKTE : 10 KLASSIEKE VARKENSPEST 
LAND 
Duitsland 
Frankr i Jk 
Italiö 
Neder land 
Be I g i ö 
Luxemburg 
Verenigd Koninkrijk 
Ierland 
Denemarken 
Gr ieken land 
Spanje 
Portugal 
TOTAAL 01 
138 
16 
28 
82 
264 02 
12 
8 
1 
37 
58 03 04 05 
21 
1 
22 06 
9 
2 
2 
13 

- 19 -
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 80/217/EEG tot vaststelling van 
gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding 
van klassieke varkenspest 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat bij Richt IiJn 80/217/EEG van de Raad<1), laatstelijk 
gewijzigd bij Richt IiJn 87/486/EEG<2), communautaire maatregelen voor 
de bestrijding van klassieke varkenspest zijn ingesteld; 
Overwegende dat, sedert het van toepassing zijn van 
Richtlijn 80/217/EEG, de ziekte in de meeste Lid-Staten is uitgeroeid 
dank zij de op grond van die richtlijn vastgestelde 
bestrijdingsmaatregelen; dat zich evenwel ernstige problemen hebben 
voorgedaan bij de uitroeiing van de ziekte in gebieden met een grote 
varkensdichtheid en in gebieden waar everzwijnen voorkomen; 
(1) PB nr. L 47 van 21.2.1980, p. 11. 
(2) PB nr. L 280 van 3.10.1987, p. 21. 
- 20 -
Overwegende dat, in het licht van de ontwikkeling van de 
ziektesituatie, het beschikbaar zijn van betere diagnosetechnieken en 
de voltooiing van de interne markt tegen 1 januari 1993, de in 
communautair verband vastgestelde maatregelen ter bestrijding van 
klassieke varkenspest moeten worden aangepast; 
Overwegende dat deze aanpassingen verband houden met de reiniging en 
ontsmetting van besmette bedrijven, de ziekte bij everzwijnen, de 
oprichting van erisiseenheden, het toezicht op verplaatsingen in 
beschermingsgebieden en toezichtgebieden, noodvaccinatie en 
diagnostische procedures; 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : 
Artikel 1 
Richtlijn 80/217/EEG wordt gewijzigd als volgt : 
1. Artikel 2 wordt vervangen door : 
•Artikel 2 
In deze richtlijn wordt verstaan onder : 
a) "varken" : elk dier van de familie suidae; 
b) "fokvarken" : varken bestemd of gebruikt voor de fokkerij ter 
vermeerdering van de soort; 
c) "mestvarken" : varken dat wordt gemest en dat, na te zijn 
af gemest, bestemd is om met het oog op de vleesprodukt ie te 
worden geslacht ; 
- 21 -
d) "slachtvarken" : varken dat bestemd is om zonder onnodig uitstel 
in een slachthuis te worden geslacht; 
e) "wild varken" : een varken dat niet wordt gehouden of gefokt op 
een bedr i Jf ; 
f) "bedrijf" : een op het grondgebied van een Lid-Staat gelegen 
(agrarische of andere) inrichting, waar varkens worden gehouden 
of gefokt; 
g) "van besmetting met klassieke varkenspest verdacht varken" : elk 
varken dat klinische symptomen vertoont, waarbij post mortem 
laesies worden gevonden of dat bij overeenkomstig artikel 11 
uitgevoerde laboratoriumtests reacties vertoont die wijzen op 
de mogelijke aanwezigheid van klassieke varkenspest; 
h) "met klassieke varkenspest besmet varken" : elk varken 
- waarbij klinische symptomen of post mortem laesies van 
klassieke varkenspest officieel zijn bevestigd, of 
- waarbij de aanwezigheid van de ziekte officieel is bevestigd 
door middel van een overeenkomstig artikel 11 verricht 
laborator iumonderzoek; 
i) "eigenaar of houder" : elke natuurlijke persoon of rechtspersoon 
die eigenaar is van de varkens, of die belast is met het houden 
van de betrokken dieren, al dan niet tegen financiële 
vergoeding; 
J) "bevoegde autoriteit" : de door de nationale overheid van de 
betrokken Lid-Staat daartoe aangewezen veterinaire autoriteit 
die rechtstreeks verantwoording verschuldigd is aan de nationale 
overheid in het kader van deze richtlijn en die via de nationale 
overheid rapporteert; 
- 22 -
k) "officiële dierenarts" : de door de bevoegde autoriteit van de 
Lid-Staat aangestelde dierenarts; 
I) "destructie" : de verwerking van hoog-risicomateriaal 
overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 90/667/EEG van de 
Raad (*); 
m) "spoeling" : afval van keukens, restaurants of eventueel de 
vleesverwerkende industrie. 
(*) PB nr. L 363 van 27.12.1990, blz. 51." 
2. In art ikel 5 
a) wordt aan lid 1, zevende streepje, het volgende toegevoegd : 
"in eerste instantie worden alleen verklikkerbiggen opgezet die 
zijn gecontroleerd op en negatief zijn bevonden voor de 
aanwezigheid van antistoffen tegen het klassieke-
varkenspestvirus. De verklikkerbiggen worden overeenkomstig de 
voorschriften van de bevoegde autoriteit verdeeld over het 
gehele besmette bedrijf en worden 21 en 42 dagen nadat zij op 
een bedrijf zijn binnengebracht, opnieuw op de aanwezigheid van 
antistoffen gecontroleerd. 
Wanneer geen enkele big antistoffen tegen het klassieke-
varkenspestvirus heeft ontwikkeld en nadat ook de tweede test 
een negatief resultaat heeft opgeleverd, mag met het opzetten 
van een nieuw varkensbeslag worden begonnen." 
b) wordt I id 2 vervangen door : 
- 23 -
"2. De bevoegde autoriteit mag de in I id 1 vastgestelde 
maatregelen ook toepassen op andere bedrijven waar in 
verband met de ligging van het bedrijf en de rechtstreekse 
of onrechtstreekse contacten met het besmette bedrijf, 
varkens kunnen zijn besmet." 
3. Het volgende artikel wordt ingevoegd : 
"Artikel 6 bis 
1. Zodra de bevoegde autoriteit ervan in kennis is gesteld dat 
wilde varkens ervan worden verdacht te zijn besmet, neemt zij de 
nodige maatregelen om de aanwezigheid van de ziekte te 
bevestigen, door de eigenaars of houders van varkens en de 
jagers op de hoogte te brengen van de situatie en door alle 
geschoten of dood aangetroffen wilde varkens te onderzoeken en 
er de vereiste laboratoriumtests op uit te voeren. 
2. Zodra besmetting van wilde varkens officieel is bevestigd, 
plaatst de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat de bedrijven in 
het afgebakende besmette gebied onmiddellijk onder officieel 
toezicht en geeft zij met name opdracht om de volgende 
maatregelen te treffen : 
a) alle categorieën varkens op alle bedrijven moeten officieel 
worden geteld; de telling moet door de eigenaar of de houder 
worden bijgewerkt; de uitkomsten van de telling moeten op 
verzoek worden overgelegd en mogen bij elke inspectie worden 
gecontroleerd; 
b) alle varkens op het bedrijf moeten in de eigen stal worden 
gehouden of op een andere plaats worden ondergebracht waar 
zij gescheiden kunnen worden gehouden van wilde varkens. 
Wilde varkens mogen geen toegang hebben tot materiaal dat 
vervolgens in contact kan komen met de op het bedrijf 
aanwezige varkens; 
- 24 -
c) varkens mogen niet op het bedrijf worden binnengebracht of 
van het bedrijf worden afgevoerd; 
d) adequate ontsmettingsmiddelen moeten worden gebruikt bij de 
in- en uitgangen van de varkensstallen en van het bedrijf 
zelf; 
e) alle dode of zieke varkens op een bedrijf moeten op klassieke 
varkenspest worden onderzocht; 
f) delen van wilde varkens (geschoten of dood gevonden) mogen in 
geen geval op het bedrijf worden binnengebracht; 
g) personen die aan de jacht op wilde varkens deelnemen, mogen 
geen bedrijf betreden waar varkens worden gehouden. 
3. Onverminderd de in I id 2 vastgestelde maatregelen dienen de Lid­
staten zo spoedig mogelijk schriftelijk bij de Commissie een 
programma inzake de maatregelen om de ziekte in een afgebakend 
besmet gebied uit te roeien en inzake de maatregelen die van 
toepassing zijn op de in dat gebied gelegen bedrijven. 
De Commissie onderzoekt het programma ten einde na te gaan of 
het toereikend is om het gestelde doel te bereiken en keurt het, 
eventueel gewijzigde, programma goed volgens de procedure van 
artikel 16. 
Het programma kan nadien nog volgens dezelfde procedure worden 
gewijzigd of aangevuld in verband met de ontwikkeling van de 
situât ie. 
4. Nadat de in het programma vastgestelde maatregelen zijn 
goedgekeurd, komen deze maatregelen in de plaats van de 
oorspronkelijke maatregelen als bedoeld in lid 2, op de datum 
die daarvoor is vastgesteld in het kader van de 
goedkeur i ngsprocedure. 
- 25 -
5. Het in lid 3 genoemde programma moet gegevens bevatten inzake 
a) een op het grondgebied van de Lid-Staat gelegen afgebakend 
besmet gebied als bedoeld in lid 2. Bij de afbakening van 
het besmette gebied houdt de bevoegde autoriteit rekening met 
i) de geografische spreiding van de ziekte, 
ii) het aantal wilde varkens in het gebied en 
iii) de aanwezigheid van natuurlijke en door de mens aangelegde 
grenzen die belangrijk zijn voor de verplaatsingen van 
wiIde varkens; 
b) het geraamde aantal troepen wilde varkens in het afgebakende 
gebied en het aantal dieren per troep; 
c) specifieke maatregelen om na te gaan in welke mate de 
besmetting zich onder de wilde varkens heeft verspreid, met 
name onderzoek van wilde varkens die door jagers zijn 
doodgeschoten of die dood zijn aangetroffen, en 
laborator iumtests; 
d) de organisatie van nauwe samenwerking tussen biologen, 
Jagers, jagersverenigingen, verenigingen voor natuurbehoud 
en veterinaire diensten (diergezondheid en volksgezondheid); 
e) de uitdunning van het wilde-varkensbestand en het afgeven van 
jachtvergunningen; de vastgestelde periode voor het 
uitdunnen van het wilde-varkensbestand omvat een 
uitroeiingsperiode gevolgd door een toezichtper iode; 
f) de methode om wilde varkens die zijn doodgeschoten of die 
dood zijn aangetroffen, op te ruimen. In de eerste fase 
(uitroeiingsperiode) is de opruiming gebaseerd op destructie 
5) 
26 -
onder toezicht van de bevoegde autoriteit. In de tweede fase 
(toezichtperiode) vindt de opruiming plaats overeenkomstig de 
daarvoor door de bevoegde autoriteit vastgestelde 
voorschr iften. 
g) het epizoötiologisch onderzoek dat met betrekking tot elk 
wild varken (geschoten of dood aangetroffen) wordt verricht; 
dit onderzoek omvat met name het invullen van een vragenlijst 
betreffende de volgende gegevens : 
- het geografische gebied waar het dier dood is aangetroffen 
of is geschoten, 
- de datum waarop het dier is geschoten of dood is 
aangetroffen, 
- de persoon die het dier heeft gevonden of geschoten, 
- de leeftijd en het geslacht van het varken, 
- indien geschoten : symptomen voordat het dier is geschoten, 
- indien dood aangetroffen : de staat van het karkas, 
- de uitkomsten van laboratoriatests; 
h) preventieve maatregelen ten aanzien van de bedrijven in het 
afgebakende besmette gebied, inclusief vervoer en 
verplaatsingen van dieren binnen, naar en van het gebied; 
i) de criteria voor het opheffen van de maatregelen om de 
ziekte in het afgebakende gebied uit te roeien en van de 
maatregelen ten aanzien van de bedrijven in dat gebied." 
4. Het volgende artikel wordt ingevoegd : 
"Artikel 7 bis 
Met het oog op de volledige coördinatie van alle maatregelen om 
klassieke varkenspest zo snel mogelijk uit te roeien en voor het 
uitvoeren van het epizoötiologische onderzoek, wordt een 
erisiseenheid opgericht. 
- 27 -
De algemene voorschriften inzake de nationale erisiseenheden en de 
communautaire erisiseenheid, zijn vervat in Verordening 
[.../.../EEG] van de Raad (*). 
(*) PB nr. L ... 
5. In artikel 8, lid 2, wordt de tweede alinea vervangen door : 
"Wanneer een vergunning wordt gegeven om varkens af te voeren om te 
worden geslacht, dient de bevoegde autoriteit erop toe te zien dat 
ten aanzien van het afvoeren en het slachten van de varkens aan de 
in artikel 9, lid 4, onder f), i), vastgestelde eisen wordt 
voldaan, en moet het van de betrokken varkens afkomstige vlees 
voldoen aan het bepaalde in artikel 9, lid 4, onder g)." 
6. Artikel 9 wordt gelezen : 
"Artikel 9 
1. Zodra de diagnose van klassieke varkenspest bij varkens op een 
bedrijf officieel is bevestigd, stellen de bevoegde 
autoriteiten een beschermingsgebied in met een straal van ten 
minste 3 km en een toezichtsgebied met een straal van ten 
minste 10 km rond de plaats waar de uitbraak zich heeft 
voorgedaan. 
2. Bij de instelling van de gebieden houdt de bevoegde autoriteit 
rekening met 
_ 28 -
a) de resultaten van de overeenkomstig artikel 7 verrichte epi­
demiologische onderzoeken; 
b) de beschikbare serologische gegevens; 
c) de geografische situatie, met name de natuurlijke grenzen; 
d) de ligging en nabijheid van de bedrijven; 
e) bestaande handelsstromen in opfok- en s lachtvarkens en de 
aanwezigheid van slachthuizen; 
f) de aanwezige controlevoorzieningen en de 
bestrijdingsmaatregelen die worden toegepast, met name of op 
de besmette bedrijven de dieren ter plaatse worden geslacht 
of niet. 
3. Indien een dergelijk gebied of dergelijke gebieden liggen in 
delen van het grondgebied van verscheidene Lid-Staten, werken 
de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten samen om 
de gebieden in te stellen. 
4. in de beschermingsgebieden gelden de volgende maatregelen : 
a) alle bedrijven moeten zo spoedig mogelijk worden geteld; na 
de instelling van het gebied moeten deze bedrijven binnen 
zeven dagen door een officiële dierenarts worden bezocht; 
b) verplaatsing en vervoer van varkens over openbare of 
particuliere wegen, met uitzondering van de toegangswegen 
tot de bedrijven, moeten worden verboden; dit verbod geldt 
niet voor de doorvoer van varkens over autosnelwegen of per 
trein, op voorwaarde dat de dieren niet worden uitgeladen en 
dat nergens halt wordt gehouden; 
c) vrachtwagens en andere voertuigen en uitrusting voor het 
vervoer van varkens of ander vee en van mogelijkerwijze 
verontreinigd materiaal (zoals voeder, mest, drijfmest, 
enz.), die binnen het beschermingsgebied worden gebruikt, 
mogen 
- 29 -
i) een bedrijf binnen het beschermingsgebied, 
ii) het beschermingsgebied, 
i i i) een slachthuis 
niet verlaten zonder te zijn gereinigd en ontsmet 
overeenkomstig de door de bevoegde autoriteit vastgestelde 
voorschriften. In deze voorschriften moet met name zijn 
bepaald dat geen enkele vrachtwagen of geen enkel voertuig 
waarmee varkens zijn vervoerd, het gebied mag verlaten 
zonder door de bevoegde autoriteit te zijn geïnspecteerd; 
d) dieren van een andere soort mogen niet in een bedrijf worden 
binnengebracht, noch van een bedrijf worden afgevoerd zonder 
toestemming van de bevoegde autoriteit; 
e) elk geval van varkenssterfte of -ziekte op een bedrijf moet 
worden gesignaleerd aan de bevoegde autoriteit die de nodige 
onderzoeken verricht om de eventuele besmetting met 
klassieke varkenspest te constateren; 
f) varkens mogen niet van een bedrijf waar zij worden gehouden, 
worden afgevoerd binnen 21 dagen na uitvoering van de 
voorlopige reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden als 
bedoeld in artikel 10; na 21 dagen kan toestemming worden 
verleend om varkens van het betrokken bedrijf af te voeren : 
i) rechtstreeks naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen 
slachthuis dat bij voorkeur gelegen is in het 
beschermingsgebied of het toezichtgebied, op de volgende 
voorwaarden : 
- alle varkens op het bedrijf moeten onderzocht zijn; 
- de voor slachting af te voeren varkens moeten klinisch 
onderzocht zijn, waarbij onder meer de lichaamstemperatuur 
van een aantal varkens is gemeten; 
- 30 -
-elk varken moet zijn voorzien van een oormerk; 
- het vervoer moet plaatsvinden in voertuigen die door de 
bevoegde autoriteit worden verzegeld. 
De voor het slachthuis bevoegde autoriteit moet in kennis 
worden gesteld van het voornemen om varkens naar dat 
slachthuis te verzenden. 
Bij aankomst in het slachthuis moeten de varkens gescheiden 
worden gehouden van andere varkens en zij moeten ook apart 
worden geslacht. De voor het vervoer van de varkens 
gebruikte voertuigen en materiaal moeten onmiddellijk 
worden gereinigd en ontsmet. 
Bij de keuringen vóór en na het slachten die in het 
aangewezen slachthuis worden uitgevoerd, dient de bevoegde 
autoriteit vooral te letten op mogelijke symptomen van 
besmetting met het klassieke-varkenspestvirus. 
ii) In uitzonderlijke omstandigheden rechtstreeks naar een 
andere inrichting in het beschermingsgebied op de volgende 
voorwaarden : 
- alle varkens op het bedrijf moeten onderzocht zijn; 
- alle af te voeren varkens moeten klinisch onderzocht zijn, 
waarbij ondermeer de lichaamstemperatuur van een aantal 
varkens is gemeten; 
- elk varken moet worden voorzien van een oormerk. 
g) Vers vlees van varkens als bedoeld in lid 4, onder f), moet 
worden voorzien van het merkteken dat is vastgesteld in de 
bijlage bij Richt 11jn 72/461/EEG van de Raad 
van 12 december 1972 inzake veterinairrechtelijke 
vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire 
handelsverkeer in vers vlees (*), en moet vervolgens worden 
- 31 -
behandeld overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, I id 1 
van Richtlijn 80/215/EEG van de Raad van 22 januari 1980 
inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van 
het intracommunautaire handelsverkeer in vleesprodukten 
(**). Deze behandeling moet worden uitgevoerd in een door 
de bevoegde autoriteit aangewezen inrichting. 
Tijdens het vervoer van het vlees naar deze inrichting moet 
de zending verzegeld zijn. 
5. De in het beschermingsgebied geldende maatregelen bijven ten 
minste van kracht totdat .-
a) alle in artikel 10 vastgestelde maatregelen zijn uitgevoerd, 
b) bij de varkens op alle bedrijven : 
i) een klinisch onderzoek is uitgevoerd waarbij geen 
symptomen zijn gevonden die kunnen wijzen op besmetting 
met klassieke varkenspest, en 
ii) een serologisch onderzoek is uitgevoerd overeenkomstig de 
bijlagen I en IV, zonder dat daarbij anti lichamen tegen 
het klassieke-varkenspestvirus zijn gevonden. 
De sub i) en ii) genoemde onderzoeken mogen pas worden verricht 
30 dagen nadat op het besmette bedrijf voorlopige reinigings-
en ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd. 
6. In de toezichtgebieden gelden de volgende maatregelen : 
a) alle varkenshouderijen moeten worden geteld; 
b) verplaatsing en vervoer van varkens over openbare wegen, met 
uitzondering van de toegangswegen tot de bedrijven, zijn 
verboden, tenzij daarvoor toestemming is gegeven door de 
- 32 -
bevoegde autoriteit. Dit verbod geldt niet voor de doorvoer 
van varkens over autosnelwegen of per trein, op voorwaarde 
dat de dieren niet worden uitgeladen en dat nergens halt 
wordt gehouden; 
c) vrachtwagens en andere voertuigen en uitrusting voor het 
vervoer van varkens of ander vee en van mogelijkerwijze 
verontreinigd materiaal (bijvoorbeeld voeder, mest, 
drijfmest, enz.), die binnen het toezichtgebied worden 
gebruikt, mogen dat gebied niet verlaten zonder te zijn 
gereinigd en ontsmet overeenkomstig de door de bevoegde 
autoriteit vastgestelde voorschriften; 
d) dieren van een andere soort mogen in de eerste zeven dagen 
na de instelling van het gebied niet in een bedrijf worden 
binnengebracht, noch van een bedrijf worden afgevoerd, 
zonder toestemming van de bevoegde autoriteit; 
e) elk geval van varkenssterfte op een bedrijf moet worden 
gesignaleerd aan de bevoegde autoriteiten die de nodige 
onderzoeken verrichten om de eventuele besmetting met 
klassieke varkenspest te constateren; 
f) varkens mogen niet van het bedrijf waar ze worden gehouden, 
worden afgevoerd binnen zeven dagen na uitvoering van de 
voorlopige reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden als 
bedoeld in artikel 10; na zeven dagen kan toestemming worden 
verleend om varkens van het betrokken bedrijf af te voeren : 
i) rechtstreeks naar een door de bevoegde autoriteit 
aangewezen slachthuis dat bij voorkeur gelegen is in het 
beschermingsgebied of het toezichtgebied, op de volgende 
voorwaarden : 
- alle varkens op het bedrijf moeten onderzocht zijn; 
- de voor slachting af te voeren varkens moeten klinisch 
onderzocht zijn, waarbij onder meer de 
lichaamstemperatuur van een aantal varkens is gemeten; 
- 33 -
- elk varken moet worden voorzien van een oormerk; 
- het vervoer moet plaatsvinden in voertuigen die door de 
bevoegde autoriteit worden verzegeld. 
De voor het slachthuis bevoegde autoriteit moet in kennis 
worden gesteld van het voornemen om varkens naar dat 
slachthuis te verzenden. 
Bij aankomst in het slachthuis moeten de varkens 
gescheiden worden gehouden van andere varkens en zij 
moeten ook apart worden geslacht. 
Bij de keuringen vóór en na het slachten die in het 
aangewezen slachthuis worden uitgevoerd, dient de 
bevoegde autoriteit vooral te letten op mogelijke 
symptomen van besmetting met het klassieke-
varkenspestvirus. 
ii) In uitzonderlijke omstandigheden rechtstreeks naar een 
andere inrichting in het beschermingsgebied of het 
toezichtgebied, op de volgende voorwaarden : 
- alle varkens op het bedrijf moeten onderzocht zijn; 
- alle af te voeren varkens moeten klinisch onderzocht 
zijn, waarbij onder meer de lichaamstemperatuur van een 
aantal varkens is gemeten; 
- elk varken moet worden voorzien van een oormerk. 
De voor het vervoer van deze varkens gebruikte 
vrachtwagens en andere voertuigen en uitrusting moeten na 
elke rit worden gereinigd en ontsmet. 
i) Vers vlees van de in lid 6, onder f), bedoelde varkens moet 
worden voorzien van het merkteken dat is vastgesteld in de 
bijlage bij Richtlijn 72/461/EEG, en moet vervolgens worden 
behandeld overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, lid 1, 
van Richtlijn 80/215/EEG. Deze behandeling moet worden 
uitgevoerd in een door de bevoegde autoriteit aangewezen 
inr icht ing. 
- 34 -
Tijdens het vervoer van het vlees naar deze inrichting moet 
de zending verzegeld zijn. 
7. De in het toezichtgebied geldende maatregelen blijven ten 
minste van kracht totdat 
a) alle in artikel 10 vastgestelde maatregelen zijn uitgevoerd; 
b) bij de varkens op alle bedrijven 
i) een klinisch onderzoek is uitgevoerd waarbij geen 
symptomen zijn gevonden die kunnen wijzen op besmetting 
met klassieke varkenspest, en 
ii) een serologisch onderzoek is uitgevoerd overeenkomstig 
de bijlagen I en IV, zonder dat daarbij anti lichamen 
tegen het klassieke-varkenspestvirus zijn gevonden. 
De onder i) en ii) bedoelde onderzoeken mogen pas worden 
verricht 15 dagen nadat op het besmette bedrijf de voorlopige 
reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd. 
8. In afwijking van het bepaalde lid 4, onder f), en in lid 6, 
onder f), mag de bevoegde autoriteit toestaan dat varkens uit 
een bedrijf worden afgevoerd naar een destructiebedrijf om daar 
te worden gedestrueerd, of naar een andere plaats om daar te 
worden gedood en vervolgens te worden verbrand of begraven. 
Deze dieren moeten steekproefgewiJs worden onderzocht op de 
aanwezigheid van het klassieke-varkenspestvirus, waarbij de in 
bijlage IV vastgestelde criteria voor het nemen van 
bloedmonsters in acht moeten worden genomen. 
De nodige voorzorgen moeten worden genomen om verspreiding van 
het virus ten gevolge van dit vervoer te voorkomen, met name 
moeten de vrachtwagens na elke rit worden gereinigd en ontsmet. 
- 35 -
9. Indien de in Md 4, onder f), en lid 6, onder f), vastgestelde 
verbodsbepalingen langer dan 30 dagen worden gehandhaafd in 
verband met nieuwe ziektegevallen, en indien als gevolg daarvan 
het verder aanhouden van de varkens problemen oplevert, kan de 
bevoegde autoriteit, indien de eigenaar een met redenen omkleed 
verzoek daartoe heeft ingediend, toestemming verlenen om de 
varkens van een bedrijf in het beschermingsgebied, 
respectievelijk het toezichtgebied, af te voeren, op voorwaarde 
dat 
a) de officiële dierenarts de feiten heeft gecontroleerd; 
b) alle varkens op het bedrijf zijn onderzocht; 
c) de af te voeren varkens klinisch zijn onderzocht, waarbij 
onder meer de lichaamstemperatuur van een aantal varkens is 
gemeten; 
d) elk varken wordt voorzien van een oormerk; 
e) het bedrijf van bestemming gelegen is in het 
beschermingsgebied of in het toezichtgebied. 
De nodige voorzorgen moeten worden genomen om verspreiding van 
het virus ten gevolge van dit vervoer te voorkomen, met name 
moeten de vrachtwagens na elke rit worden gereinigd en ontsmet. 
10. De bevoegde autoriteit neemt de nodige maatregelen, inclusief 
de plaatsing van duidelijk zichtbare borden en waarschuwings-
berichten en de inschakeling van media zoals pers en tele-
- 36 -
visie, om ervoor te zorgen dat alle personen in de bescher-
mingsgebieden en de toezichtgebieden volledig op de hoogte zijn 
van de daar geldende beperkende maatregelen, en zij ziet erop 
toe dat deze maatregelen degelijk worden toegepast." 
(*) PB nr. L 302 van 31.12.1972, blz. 24. 
(**) PB nr. L 47 van 21.2.1980, blz. 4. 
7. Artikel 10 wordt gelezen : 
"Artikel 10 
De Lid-Staten zien erop toe dat 
a) de aan te wenden ontsmettingsmiddelen en de concentraties waarin 
zij worden gebruikt officieel door de bevoegde autoriteit worden 
goedgekeurd; 
b) de reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden onder officieel 
toezicht worden verricht overeenkomstig 
i) de instructies van de officiële dierenarts en 
ii) de in bijlage V vastgestelde procedure voor het reinigen en 
ontsmetten van een besmet bedrijf." 
8. Het volgende artikel wordt ingevoegd : 
"Artikel 10 bis 
Wanneer in een slachthuis besmetting met klassieke varkenspest 
wordt bevestigd, ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat 
- 37 -
a) alle varkens in het slachthuis onmiddellijk worden geslacht; 
b) de karkassen en slachtafvallen van besmette en verontreinigde 
varkens onder officieel toezicht op zodanige wijze worden 
vernietigd dat het gevaar voor verspreiding van het 
klassieke-varkenspestvirus wordt voorkomen; 
c) de gebouwen en uitrusting, alsmede de voertuigen, worden 
gereinigd en ontsmet onder toezicht van de officiële 
dierenarts, overeenkomstig de door de bevoegde autoriteit 
vastgestelde instructies; 
d) een epidemiologisch onderzoek wordt verricht overeenkomstig 
artikel 7; 
e) pas weer slachtvarkens in het slachthuis worden 
binnengebracht ten minste 24 uur na voltooiing van de 
overeenkomstig het bepaalde onder c) uitgevoerde reinigings-
en ontsmettingswerkzaamheden." 
9. Artikel 14 wordt gelezen : 
"Artikel 14 
1. De Lid-Staten zien erop toe dat 
a) het gebruik van vaccins tegen klassieke varkenspest wordt 
verboden; 
b) manipulatie van het klassieke-varkenspestvirus voor 
onderzoek, diagnose en/of aanmaak van vaccin alleen 
plaatsvindt in erkende inrichtingen en laboratoria; 
c) opslag, levering, distributie en verkoop van klassieke-
varkenspestvaccins op het grondgebied van de Gemeenschap 
plaatsvinden onder officiële controle. 
- 38 -
2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 inzake het gebruik van 
het klassieke-varkenspestvaccin, kan tot het uitvoeren van 
noodvaccinatie worden besloten wanneer besmetting met klassieke 
varkenspest is bevestigd en de ziekte zich op grote schaal 
dreigt te verspreiden. In dat geval dient de betrokken Lid-
Staat bij de Commissie een plan voor noodvaccinat ie in dat de 
volgende gegevens bevat : 
a) de ziektesituatie op grond waarvan noodvaccinatie wordt 
aangevraagd; 
b) de omvang van het geografische gebied waar de noodvaccinatie 
moet worden uitgevoerd; 
c) de categorieën waarvoor vaccinatie moet worden toegepast het 
waarschijnlijke aantal varkens dat moet worden gevaccineerd; 
d) het te gebruiken vaccin; 
e) de duur van de vaccinatiecampagne; 
f) de identificatie en registratie van de gevaccineerde dieren-, 
g) de maatregelen met betrekking tot verplaatsingen van varkens 
en produkten daarvan-, 
h) andere met de noodsituatie verband houdende aspecten. 
De Commissie onderzoekt het plan onmiddellijk in samenwerking 
met de betrokken Lid-Staat. Volgens de procedure van artikel 16 
kan het plan voor noodvaccinatie worden goedgekeurd of kan 
worden gevraagd dat eerst de nodige wijzigingen en aanvullingen 
worden aangebracht. 
39 -
3. Wanneer noodvaccinatie wordt toegepast ziet de betrokken Lid-
Staat erop toe dat 
- geen levende varkens uit het vaccinatiegebied worden 
afgevoerd, tenzij om onmiddellijk te worden geslacht in een 
door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis dat gelegen 
is in het vaccinatiegebied of in de onmiddellijke nabijheid 
ervan; 
- alle vers vlees, afkomstig van varkens die in het kader van 
het noodvaccinatiep I an zijn gevaccineerd, van het in 
artikel 5 bis van Richt IiJn 72/461/EEG vastgestelde stempel 
wordt voorzien en bij opslag en vervoer gescheiden wordt 
gehouden van vlees zonder dat stempel. 
4. Lid 3 is van toepassing tijdens de gehele duur van de 
noodvaccinatie en gedurende ten minste 12 maanden na uitvoering 
van de vaccinâtiewerkzamen in het betrokken gebied. 
5. Indien nodig stelt de Commissie voorschriften vast voor de 
aanmaak, de verpakking, de distributie en de aan te houden 
voorraden van klassieke-varkenspestvaccins in de Gemeenschap." 
10. Artikel 14 bis wordt gelezen : 
"Artikel 14 bis 
Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, in samenwerking 
met de autoriteiten van de betrokken Lid-Staat en voor zover dat 
nodig is om een uniforme toepassing van deze richtlijn te 
garanderen, controles ter plaatse verrichten; de Commissie stelt de 
Lid-Staten in kennis van de resultaten van deze controles. 
- 40 
De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt 
verricht, verleent de deskundigen de nodige assistentie om hun taak 
te vervullen. 
De algemene bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden 
vastgesteld volgens de procedure van artikel 16." 
11. Bijlage I wordt gelezen als volgt 
- 41 
"PNIAQE I 
P<AQNQSTI$ÇHE METHODEN VQQR DE BEVESTIGING, VAN 
KLASSIEKE VARKENSPEST 
Met betrekking tot de methoden voor het diagnostiseren van klassieke 
varkenspest (KVP) gelden de onderstaande richtsnoeren, normen en 
minimumcr iter ia. 
A. BEMONSTERING 
1. Voor virus isolât ie en opsporing van antigeen is weefsel van de tonsillen 
en de milt absoluut noodzakelijk. Voorts worden bij voorkeur ten minste 
twee andere lymfweefsels bemonsterd, b.v. de lymfklieren van de retro-
farynx, de parotis, de mandibul a of het mesenterium, en ook de kronkel-
darm of de nier. Elk weefselmonster dient afzonderlijk in een dicht-
gelaste plastic zak te worden verpakt en van een label te worden voorzien. 
De monsters moeten worden vervoerd en bewaard in een hermetisch gesloten 
container. Zij mogen niet worden ingevroren maar dienen op 
koelkasttemperatuur te worden bewaard en onverwijld te worden onderzocht. 
2. Bloedmonsters voor virus isolât ie uit leucocyten dienen te worden genomen 
bij varkens met koorts of andere ziektesymptomen. Om stol ling van het 
bloed tegen te gaan, wordt héparine toegevoegd. Als anticoagulans moet 
EDTA of héparine worden gebruikt. De monsters dienen op koelkast-
temperatuur te worden bewaard en onverwijld in het laboratorium te worden 
onderzocht. 
3. Voor het opsporen van anti lichamen als hulpmiddel voor de diagnose bij 
klinische ziekte-uitbraken of als algemene controlemaatregel, moeten 
bloedmonsters worden genomen van dieren die hersteld zijn van een 
vermoedelijke besmetting en van varkens waarvan bekend is dat zij met 
besmette of verdachte dieren in contact zijn geweest. Op dergelijke 
verdachte bedrijven moet een monster worden genomen bij de eerste 20 en 
bij 25 % van de overige verdachte dieren of contactdieren. Om de kans dat 
de aanwezigdheid van anti lichamen kan worden aangetoond zo groot mogelijk 
te maken, dient op elke eenheid van het bedrijf het bovengenoemde aantal 
monsters te worden genomen. 
- 42 -
B. LABORATORIUMDIAGNOSE VAN KLASSIEKE VARKENSPEST 
De laboratoriumdiagnose van KVP is vooral gebaseerd op het aantonen van 
virusantigeen, virus of anti lichamen in organen of weefsel vocht. 
Indien de uitkomsten geen uitsluitsel geven, moeten de tests met dezelfde 
monsters worden overgedaan. Indien het vermoeden van een klinische 
besmetting blijft bestaan, moeten zo mogelijk bij dezelfde dieren 
bijkomende monsters worden genomen. 
Wanneer besmetting met KVP wordt vermoed, kunnen serologische tests voor 
het opsporen van anti lichamen als hulpmiddel bij de diagnose worden 
gebruikt. Als geen virusantigeen kan worden aangetoond en het virus niet 
kan worden geïsoleerd bij monsters van dieren die ervan verdacht worden 
met KVP te zijn besmet of bij monsters afkomstig van bedrijven die in 
contact zijn geweest met gevallen van KVP, moeten tests voor het opsporen 
van anti lichamen worden uitgevoerd op bloedmonsters van dieren die van een 
vermoedelijke besmetting zijn hersteld alsmede van dieren waarvan bekend 
is dat zij met de ziekte in contact zijn geweest. 
1. Aantonen van virusantigeen 
Het aantonen van virusantigeen in orgaanweefsel dient te gebeuren door 
toepassing van een direct immunologisch systeem op dunne vriescoupes 
(tot 5 micron) van de tonsil len en van weefsel van andere organen ais 
vermeld sub A 1. Als reagens moet een met een fluorochroom, een enzym 
of biotine gemerkt pestivirusspecifiek polyklonaal anti serum tegen KVP-
virus worden gebruikt. Bij de test dienen de volgende voorschriften in 
acht te worden genomen : 
a) hyperimmuunserurn moet worden bereid van varkens die vrij zijn van 
besmetting en van anti lichamen die de specificiteit of de 
kwaliteit van de reactie kunnen beïnvloeden; 
b) gemerkt immunogIobuIine, bereid uit hyperimmuunserurn tegen 
klassieke varkenspest als bedoeld sub a), moet een titer hebben 
van ten minste 1:20, bepaald in met klassieke varkenspest besmette 
celcultures en bevestigd via controletests op weefsel coupes. De 
werkverdunning van het conjugaat dient een maximumsignaal te 
combineren met een minimale kleuring van de ondergrond; 
Elk monster waarbij een specifieke reactie van het cytoplasma wordt 
geconstateerd, dient als positief te worden beschouwd. In dat geval 
moeten verdere tests als omschreven sub B.3. worden uitgevoerd. 
- 43 -
2. Virus isolât ie en identificatie in ce I cultures 
a) Voor het isoleren van virus uit weefselmonster worden gevoelige PK 
15 cel cultures of andere, even gevoelige cellijnen gebruikt. Een 
van een verdacht dier afkomstige orgaansuspensie in een verdunning 
1:10 moet worden geïnoculeerd. 
b) Virusisolatie uit bloedmonsters, verzameld en behandeld als 
aangegeven sub A.2, gebeurt door inoculât ie van cel cultures met 
een weer tot het oorspronkelijke bloedvolume aangevulde byffy 
coat-suspensie. 
c) Voor het opsporen van virusantigeen in het cytoplasma van 
geïnoculeere monolayers moeten de cel cultures worden behandeld met 
gemerkt polyklonaal anti serum. De kleuring moet met tussenpozen 
worden toegepast in de tijdspanne tussen 24 en 72 uur na de 
inoculât ie. 
d) Op positieve cultures moeten differentiële diagnostische tests als 
omschreven sub B.3 worden uitgevoerd. Als na de eerste passage 
van de cel cultuur een negatief resultaat wordt verkregen, kunnen 
een tweede of zelfs meer passages nodig zijn om het virus te 
isoleren. 
3. Identificatie van geïsoleerd pestivirus op basis van monoklonale 
ant iIichamen 
a) Duplicaten van cryostaatcoupes van weefsel of van celcultures die 
met polyklonaal anti serum als omschreven sub B.1 en B.2 een 
positieve reactie geven, moeten verder worden onderzocht aan de 
hand van gemerkte monoklonale anti lichamen om het KVP-virus te 
kunnen onderscheiden van de virussen van boviene virusdiarree 
(BVD) en border disease (BD). 
b) Alleen monoklonale anti lichamen die, op grond van een uitgebreide 
karakterisering zijn aanbevolen, door het EG-referentie-
laboratorium voor klassieke varkenspest, mogen worden gebruikt. 
c) De monoklonale anti lichamen moeten op basis van de volgende 
criteria in vier groepen worden ingedeeld : 
Groepnummer Reactiviteit 
1 Al Ie pest ivirussen 
2 Alle KVP-virussen 
3 KVP-vaccinstammen 
4 Alle BVD/BD-virussen. 
- 44 -
d) Voor de test mag per groep hetzij één enkel monoklonaal 
anti lichaam hetzij een mengsel van de betrokken monoklonale 
anti lichamen worden gebruikt, op voorwaarde dat het 
reactiviteitsspectrum met het bovenstaande spectrum overeenkomt. 
De interpretatie op basis van de reactiepatronen is als volgt : 
Groep 
12 3 4 Interprétât ie 
+ + 
+ + + 
+ - -
+ - -
+ + 
+ + + Bevest iging KVP 
KVP-vaccinstam 
BVD/BD-virus 
Virus niet bepaald, 
verdere tests 
vereist. 
C. OPSPORING VAN ANTILICHAMEN TEGEN KLASSIEKE-VARKENSPESTVIRUS 
Het opsporen van anti lichamen tegen KVP-virus in bloedmonsters heeft ten 
doel bij te dragen tot het diagnostiseren van varkenspest op bedrijven met 
varkens die klinische symptomen van deze ziekte vertonen of bij varkens 
waarvan wordt aangenomen dat ze met besmette varkens in contact zijn 
geweest. Voorts kan deze test worden verricht in het kader van het 
toezicht of voor algemene controles van varkensbes lagen waarvan de 
gezondheidsstatus met betrekking tot varkenspest onbekend is. 
Daartoe moeten de bloedmonsters aan de hand van een goedgekeurde test 
worden onderzocht. 
De hiernavolgende tests zijn goedgekeurd en bij de uitvoering ervan moeten 
ook de daartoe geëigende positieve en negatieve sera als controles worden 
gebruikt. 
In een vergadering van vertegenwoordigers van de nationale laboratoria 
voor varkenspest (NLVP) moet worden bepaald welke virusstammen voor 
serologische tests moeten worden gebruikt; deze virusstammen moeten, op 
verzoek en naargelang de behoefte, door het referent ie laboratorium voor 
klassieke varkenspest van de Europese Gemeenschap aan de NLVP worden 
geleverd. 
Aangetoond moet worden dat alle toegepaste testprocedures bevredigende 
resultaten geven bij gebruikmaking van de door het referentielaboratorium 
voor klassieke varkenspest van de EG geleverde KVP-referentiesera. 
- 45 -
1. Virusneutralisatietest 
Deze test is gebaseerd op de bepaling van een 50 % eindpunt. Na een 
vastgestelde incubatieperiode bij 37' C worden de cultures geïnoculeerd 
met mengsels van verdund serum en een constante hoeveelheid virus. De 
resultaten zijn gebaseerd op de afwezigheid van enige virus­
vermeerdering die met een immunologisch gemerkt systeem kan worden 
aangetoond. Zowel de neutralisatie-immunofluorescentietest (NIF) als 
de neutralisatie peroxIdasegemerkte anti lichaam reactie (NPLA) mogen 
worden toegepast. Indien nodig worden door de EG-referentie laborator ia 
voor KVP gedetailleerde protocollen beschikbaar gesteld. 
Voor screening-doeIe inden worden de sera aanvankelijk verdund in de 
verhouding 1:10. Als een volledige titratie moet worden uitgevoerd, 
worden tweevoudige verdunningen van het serum, beginnende met 1:10, 
aangelegd. Elke verdunning wordt vermengd met een geljke hoeveelheid 
virussuspensie die 100 (+/- 0,5 log10) infectieuze doses (TCID 50) 
bevat. Per verdunning worden ten minste twee cultures gebruikt. Na 
een passende incubatieperiode worden de cel cultures gefixeerd en wordt 
het virusantigeen aan de hand van een immunologisch gemerkt systeem 
opgespoord. De resultaten worden weergegeven als de reciproke van de 
aanvankelijke serumverdunning waarbij 50% van de geïnoculeerde 
cel cultures geen specifieke binding vertoont. Tussen twee verdunningen 
wordt een eindpunt geïnterpoleerd. 
2. De enzym-linked immunosorbent assay (ELISA) 
Competitieve, blocking en indirecte technieken kunnen worden gebruikt 
op elk daarvoor geschikt oppervlak. 
Het verdient aanbeveling gebruik te maken van tests waarbij 
kruisreacties met BVDV en andere pestivirussen tot een minium worden 
beperkt. De test moet evenwel de zekerheid bieden dat elke besmetting 
met KVP, in elk stadium van de immuunrespons op de besmetting, wordt 
geïdent ificeerd. 
Ant igeen 
Het antigeen moet worden afgeleid van of overeenkomen met de 
virusproteïnen van een van de aanbevolen KVP-virusstammen. De voor de 
bereiding van het antigeen gebruikte cellen moeten vrij zijn van elke 
andere pestivirusbesmetting. 
- 46 -
Ant isera 
Polyklonale antisera voor competitieve of blockingtests moeten worden 
aangemaakt door varkens of konijnen te besmetten met een van de aan­
bevolen KVP-virusstammen of met de gelapiniseerde C-stam. Monoklonale 
anti lichamen moeten gericht zijn tegen of overeenkomen met een 
immunodominant virusproteïne van KVP-virus. Bij indirecte tests moet 
gebruik worden gemaakt van een anti-varkensimmunoglobulinereagens 
waarmee zowel IgG als IgM kunnen worden aangetoond. 
De gevoeligheid van de EL ISA moet zodanig zijn dat elk serum dat bij de 
neutralisatietest een reactie vertoont, en de door het EG-referentie-
laboratorium voor KVP geleverde positieve referentiesera, positief 
reageren. 
De ELISA mag alleen worden gebruikt met serum- of plasmamonsters van 
individuele varkens. 
Als de toegepaste EL ISA-test niet specifiek is voor KVP, moeten 
positieve monsters verder worden onderzocht aan de hand van de in 
hoofdstuk E omschreven differentiële tests. 
D. EVALUATIE VAN DE RESULTATEN VAN DE LABORATORIUMPROEVEN 
1. Besmetting met KVP kan worden bevestigd wanneer de aanwezigheid van 
KVP-virusantigeen in orgaanweefsls of cel cultures na virus isolât ie uit 
weefsel coupes is aangetoond door toepassing van de sub B 1,2 en 3 be­
schreven technieken, tenzij blijkt dat de reactie moet worden toege­
schreven aan vaccinvirus, zoals bedoeld sub B.3. Het vermoeden van 
besmetting met KVP wordt door het aantonen van BVD/BD-antigeen volgens 
de sub B.3 omschreven test weerlegd, voor zover er geen andere redenen 
zijn om dat vermoeden te staven. Bij ongewone of onverwachte resul­
taten van monoklonale typering volgens de sub B.3 omschreven methode 
moeten de betrokken pestivirusiso laten ais ni et-bepaald worden aan­
gemerkt en moet het beslag waarvan het monster afkomstig is, in 
afwachting van verder onderzoek, als verdacht worden beschouwd. In 
het kader van dit verder onderzoek kan het virus in een referentie­
laboratorium worden gekarakteriseerd en kunnen in het beslag waarvan 
het monster afkomstig is serologische onderzoeken worden uitgevoerd. 
2. Indien tegen klassieke-varkenspestvirus gerichte anti lichamen worden 
aangetroffen, moet het desbetreffende beslag als van besmetting 
verdacht worden beschouwd. 
a) Om het door het vinden van anti lichamen ontstane vermoeden van KVP 
te weerleggen, moet aan de hand van de sub E. beschreven test een 
onderscheid worden gemaakt tussen tegen KVP-virus gerichte 
anti lichamen die mogelijk door andere pestivirussen zijn 
geïnduceerd en zulke anti lichamen die door het KVP-virus zelf zijn 
geïnduceerd. Alle oorspronkelijke monsters moeten daartoe opnieuw 
worden onderzocht met behulp van de differentiële test. 
- 47 -
b) Indien op basis van de eerste differentiële test het vermoeden 
niet kan worden weerlegd, dient uiterlijk 30 dagen later een 
nieuwe test te worden verricht om een eventuele uitbreiding van de 
besmetting op te sporen. Met betrekking tot de bemonstering van de 
dieren op een verdacht bedrijf gelden de volgende voorschriften : 
monsters moeten worden genomen bij de eerste 20 varkens en bij 
25 % van de overige varkens. 
3. Interpretatie van de uitkomsten van het serologisch onderzoek. 
Bij een virusneutral isat iet iter van > 1/10 bij ten minste één varken, 
waarbij bovendien op klinische of epizoötio logische gronden besmetting 
met de ziekte moet worden vermoed, dient een positieve diagnose te 
worden gesteld. Bij een titer van >. 1/10 bij ten minste één varken, 
evenwei zonder klinische of epizoötiologische aanwijzingen van een 
mogelijke besmetting, bestaat toch het vermoeden van besmetting en moet 
worden overgegaan tot het stellen van een differentiële diagnose. 
Dezelfde criteria moeten worden aangehouden voor elk varken waarbij de 
EL ISA-test een positief resultaat oplevert. 
E. SEROLOGISCHE TESTS VOOR HET STELLEN VAN DE DIFFERENTIËLE DIAGNOSE TEN 
AANZIEN VAN HET KLASSIEKE-VARKENSPESTVIRUS EN ANDERE PESTIVIRUSSEN. 
1. Tests voor het stellen van de differentiële diagnose ten aanzien van 
KVP en andere pestivirusbesmettingen zijn gebaseerd op parallel 
uitgevoerde tests van de sera met stammen van zowel KVP- als BVD/8D-
virus, waarbij volledig vergelijkbare methoden worden gebruikt. 
De te gebruiken stammen van het KVP- en BVD/BD-virus moeten officieel 
zijn goedgekeurd (zie punt C). Indien ten gevolge van het aantonen van 
anti lichamen het vermoeden van besmetting met KVP is ontstaan, kan dat 
vermoeden slechts worden weerlegd door onderzoek van bloedmonsters aan 
de hand van vergelijkende eindpunttitraties op neutraliserende 
anti lichamen tegen KVP-virus en BVD/BD-virus. 
Bij blocking-ELISA kan worden uitgegaan van een vergelijking tussen de 
blocking-percentages met KVP-antigeen enerzijds en BVD/BD-antigeen 
anderzi jds. 
2. De uitkomsten van de vergelijkende serologische tests met 
referentiestammen van KVP-virus en andere pestivirussen moeten als 
volgt worden geïnterpreteerd : 
a) als uit de vergelijkende tests blijkt dat meer dan één varken 
anti lichamen heeft gevormd tegen KVP-virus, maar niet tegen andere 
pestivirussen, moet de uitkomst als positief voor KVP worden 
beschouwd ; 
48 ~ 
b) als uit de vergelijkende tests blijkt dat bij meer dan één varken 
de titer ten aanzien van KVP-virus gelijk is aan of hoger ligt dan 
die ten aanzien van andere pestivirussen, moet besmetting met KVP 
worden vermoed en moet met betrekking tot de differentiatie als 
volgt te werk worden gegaan: 
- de varkens waarbij de neutralisatiet iter ten aanzien van KVP-
virus gelijk is aan of hoger ligt dan die ten aanzien van andere 
pestivirussen, moeten worden geslacht. De weefsels van de 
betrokken varkens en, als zij drachtig zijn, de foetussen, 
moeten overeenkomstig de in B (1, 2 of 3) omschreven procedures 
op KVP-antigeen of -virus worden onderzocht; 
- als virusantigeen van KVP of KVP-virus wordt ontdekt, moet de 
besmetting met KVP worden bevestigd; 
- als aan de hand van het in het tweede streepje omschreven 
onderzoek geen KVP-antigeen of -virus wordt gevonden, wordt het 
bedrijf als verdacht beschouwd totdat een nieuwe serie 
bloedmonsters, die ten minste 30 dagen later zijn genomen, aan 
een nieuw vergelijkend onderzoek is onderworpen; 
- ais uit dit nieuw vergelijkend onderzoek blijkt dat bij alle 
dieren de titer ten aanzien van BVD/BD-virus aanzienlijk (ten 
minste viermaal) hoger ligt dan die ten aanzien van KVP-virus, 
dient het vermoeden als weerlegd te worden beschouwd; 
- als bij een of meer varkens ten aanzien van KVP-virus een titer 
wordt gevonden die gelijk is aan of hoger ligt dan die ten 
aanzien van BVD/BD-virus, dient de uitkomst als positief voor 
KVP te worden beschouwd. 
c) Indien op grond van de BVD/BD-titers de mogelijkheid van klassieke 
varkenspest niet kan worden uitgesloten, moet het bedrijf als 
verdacht worden beschouwd en moet ten minste 30 dagen later een 
nieuw onderzoek worden verricht. 
F. DIFFERENTIËLE DIAGNOSE VAN AFRIKAANSE VARKENSPEST (AVP) 
Door alleen klinisch onderzoek of post-mortem-onderzoek kan AVP niet van 
KVP worden onderscheiden; met beide ziekten moet rekening worden gehouden 
bij het stellen van een differentiële diagnose van elk acuut met koorts en 
bloedingen gepaard gaand ziektesyndroom bij varkens. 
Laboratoriumtests zijn volstrekt noodzakelijk om de twee ziekten van 
elkaar te onderscheiden. Een positieve diagnose in een land dat vrij is 
van AVP moet gebaseerd zijn op isolatie en identificatie van AVP-virus. 
De laboratoriumdiagnose van AVP is vooral gebaseerd op het aantonen van 
virus, virusantigeen of anti lichamen in organen en weefse I vocht. 
- 49 -
Wanneer bij ten minste twee tests met monsters van dieren die ervan 
verdacht worden met AVP te zijn besmet of met materiaal afkomstig van 
bedrijven die in contact zijn geweest met gevallen van AVP, de resultaten 
geen uitsluitsel geven of negatief zijn, moet bijkomend materiaal worden 
verzameld op hetzelfde bedrijf en van dieren die met de ziekte in contact 
zi Jn geweest. 
1. AANTONEN VAN VIRUSANTIGEEN. 
Voor het aantonen van virusantigeen wordt de directe immuno-
fluorescentiemethode of een andere daarvoor geschikte methode 
toegepast op dunne cryostaatcoupes van orgaanweefsel, op uitstrijkjes 
of op sediment van leucocytencultures. De toegepaste tests zijn 
dezelfde als voor KVP, met dien verstande dat reagentia worden gebruikt 
die specifiek zijn voor AVP. 
2. VIRUSISOLATIE EN -IDENTIFICATIE 
a) Haemadsorptietest (HAD). 
Voor de uitvoering van deze test worden primaire varkens-
leucocytencultures geïnoculeerd met de bereide 10 % weefsel­
suspensies of met bloed dat in het veld is verzameld bij verdachte 
varkens, of kunnen leucocytencultures worden bereid uit bloed van 
koortsige varkens die in het laboratorium zijn geïnoculeerd, of 
uit bloed dat in het veld is verzameld. Haemadsorpt ie houdt in 
dat een groot aantal varkenserytrocyten zich vasthechten aan de 
oppervlakte van besmette cellen en is kenmerkend voor AVP. 
b) Inoculât ie bij varkens. 
Met gelijke delen van elke 10% weefsel suspens ie wordt een 
verzamel suspens ie bereid en 2 ml daarvan wordt intramusculair 
geïnoculeerd bij vier varkens : twee van die varkens moeten tegen 
klassieke varkenspest zijn ingeënt, de andere twee mogen niet zijn 
ingeënt. Gedurende 21 dagen worden de varkens dagelijks onderzocht 
op een mogelijke stijging van de rectale temperatuur en op even­
tuele klinische symptomen. Bij een stijging van de temperatuur 
worden bloedmonsters genomen voor de HAD-test ("autoroset"-methode 
en inoculât ie van primaire varkensleucocytencultures). Wanneer 
geen klinische symptomen worden geconstateerd moet na 21 dagen 
bloed worden genomen voor de opsporing van antistoffen. 
- 50 -
3. OPSPORING VAN DOOR AVP-VIRUS GEÏNDUCEERDE ANTILICHAMEN IN 
SERUM EN IN WEEFSELVOCHT. 
De opsporing van anti lichamen in serummonsters of in 
weefsel vocht is een hulpmiddel bij de diagnose van AVP op 
bedrijven met varkens die klinisch ziektesymptomen 
vertonen of waarvan wordt aangenomen dat zij met door AVP 
besmette varkens in contact zijn geweest. Anti lichamen 
kunnen ook worden opgespoord in het kader van het toezicht 
of voor een algemene controle van beslagen waarvan de 
gezondheidsstatus m.b.t. AVP onbekend is. 
De monsters moeten in dat geval met behulp van een 
goedgekeurde test worden onderzocht. 
De volgende tests zijn goedgekeurd voor gebruik en bij de 
uitvoering ervan moeten ook de daartoe geëigende positieve 
en negatieve sera als controles worden gebruikt. 
(a) Indirecte immunofluorescentietest (IIFT). 
(b) ELISA." 
12. De volgende bijlagen worden toegevoegd : 
51 -
"PUUAQE IV 
SÇREENINQ VAN VARKfNS IN PESCHERMINQSGEpIEPEN EN TOE?»ÇHTQEBIEPEN 
DOOR MIDDEL VAN SEROLOGISCHE TESTS VOOR DE OPSPORING VAN ANTiLICHAMEN 
TEGEN HET KLASSIEKE-VARKENSPESTVIRUS 
Bij de vaststelling van het programma inzake serologische screening moet 
rekening worden gehouden met de wijze waarop klassieke varkenspest wordt 
overgedragen en met de wijze waarop de varkens worden gehouden, b.v-, 
individueel of in groep. 
1. Serologische screening van in groep gehouden varkens 
Een groep bestaat uit ten minste twee varkens die rechtstreeks met elkaar 
contact hebben. 
Bemonstering van groepen 
- indien de groep bestaat uit 
ten hoogste 20 varkens 2 varkens; ingeval de groep 
bestaat uit een zeug met biggen, 
wordt alleen de zeug bemonsterd; 
indien de groep bestaat uit 
meer dan 20 varkens 2 varkens + 5% van de overige 
varkens. 
Alle groepen moeten worden bemonsterd. 
Serologische screening van individueel gehouden varkens : dit betreft ook 
varkens die dicht bil elkaar worden gehouden zonder dat zii evenwel 
rechtstreeks contact met elkaar hebben, bijvoorbeeld aangebonden zeugen. 
Bemonster ingsorocedure 
Aantal varkens Te onderzoeken varkens 
Minder dan 20 allemaal 
20-100 20 + 20% van de overige varkens 
meer dan 100 20+10% van de overige varkens 
(met een minimum van 36 dieren) 
- 52 -
PNLAQE V 
PROCEDURE VOOR HET REINIGEN EN ONTSMETTEN VAN EEN BESMET BEDRIJF 
I. VOORLOPIGE REINIGING EN ONTSMETTING 
a) Zodra de varkenskarkassen zijn afgevoerd om te worden opgeruimd, worden 
alle delen van het bedrijfsterrein waar de varkens waren gehuisvest en 
alle delen van andere gebouwen, van de erven, enz. die tijdens het 
slachten of de keuring post mortem zijn verontreinigd, besproeid met 
ontsmettingsmiddelen die overeenkomstig artikel 10 voor gebruik zijn 
toegestaan. 
b) Tijdens het slachten of tijdens de keuring post mortem gevallen 
weefselresten of gemorst bloed, alsmede de verontreinigingen van 
gebouwen, erven, gebruiksvoorwerpen, enz., moeten zorgvuldig worden 
verzameld en samen met de karkassen worden opgeruimd. 
c) Het gebruikte ontsmettingsmiddel moet ten minste 24 uur op het 
oppervlak aanwezig blijven. 
1I• DEFINITIEVE REINIGING EN ONTSMETTING 
a) Vet en vuil moeten van alle oppervlakken worden verwijderd door middel 
van een ontvettingsmiddel en door wassen met koud water. 
b) Nadat met koud water is gewassen overeenkomstig het bepaalde sub a), 
moet alles opnieuw met een reinigingsmiddel worden besproeid. 
c) Na zeven dagen moeten het bedrijfsterrein en de gebouwen opnieuw met 
een ontvettingsmiddel worden behandeld, worden gespoeld met koud water, 
worden besproeid met een ontsmettingsmiddel en opnieuw worden gespoeld 
met koud water. 
d) Mest en gebruikt strooisel moet worden opgestapeld om te laten broeien, 
worden besproeid met een ontsmettingsmiddel en gedurende 42 dagen 
blijven liggen. Drijfmest blijft normaal opgeslagen gedurende 42 dagen 
nadat voor het laatst besmet materiaal is toegevoegd. Deze periode kan 
worden verlengd indien de drijfmest zwaar is verontreinigd." 
53 -
Artikel 2 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in 
werking treden om uiterlijk op 31 december 1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij 
stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de 
onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële 
bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld 
door de Lid-Staten. 
Artikel 3 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, Voor de Raad, 
54 -
Voorstel voor een 
BESCHIKKING VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 80/1095/EEG en van Beschikking 80/1096/EEG 
ten aanzien van bepaalde maatregelen in verband 
met klassieke varkenspest 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
Gemeenschap, en inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat in Richtlijn 80/1095/EEG^1* van de Raad, laatstelijk 
gewijzigd bij Richt IiJn 87/487/EEG(2^, voorschriften zijn vastgesteld 
om het grondgebied van de Gemeenschap vrij van klassieke varkenspest te 
maken en te houden-, 
Overwegende dat bij Beschikking 80/1096/EEG^3) van de Raad, 
laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 87/488/EEG^4), financiële 
maatregelen van de Gemeenschap zijn ingesteld voor de uitroeiing van 
klassieke varkenspest; 
(1) PB nr. L 325 van 1.12.1980, blz. 1. 
(2) PB nr. L 280 van 3.10.1987, blz. 24. 
(3) PB nr. L 325 van 1.12.1980, blz. 5. 
(4) PB nr. L 280 van 3.10.1987, blz. 26. 
- 55 -
Overwegende dat, als gevolg van de maatregelen voor de uitroeiing van 
klassieke varkenspest, de gezondheidsstatus van de varkensstapel op het 
grondgebied van de Gemeenschap geleidelijk is verbeterd; dat dank zij 
deze verbeterde status bepaalde gebieden (regio's of Lid-Staten) als 
officieel vrij van varkenspest of vrij van varkenspest konden worden 
erkend; 
Overwegende dat een van de doelstellingen, namelijk het grondgebied van 
de Gemeenschap vrij te houden van klassieke varkenspest, voor grote 
gebieden is bereikt; dat met deze situatie rekening moet worden 
gehouden en Richtlijn 80/1095/EEG en Beschikking 80/1096 
dienovereenkomstig moeten worden gewijzigd; 
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD : 
Artikel 1 
In artikel 12, lid 2, van Richt I i Jn 80/1095/EEG wordt de datum 
"1 Juli 1993" vervangen door "1 Januari 1992". 
Artikel 2 
Aan artikel 2, lid 1, van Beschikking 80/1096/EEG wordt de volgende zin 
toegevoegd : 
"Niettemin wordt de deelneming van de Gemeenschap beperkt tot 
maatregelen die vóór 1 Januari 1992 worden uitgevoerd." 
Artikel 3 
Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten 
Gedaan te Brussel, Voor de Raad, 
- 56 -
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG, 72/461/EEG en 80/215/EEG 
ten aanzien van bepaalde maatregelen in verband met varkenspest 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat in Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 
inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het 
intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens^), 
laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 91/13/EEG(2), wordt bepaald aan 
welke voorwaarden ten aanzien van klassieke varkenspest moet worden 
voldaan door levende varkens die voor het intracommunautaire 
handelsverkeer zijn bestemd; 
Overwegende dat in Richtlijn 72/461/EEG van de Raad van 
12 december 1972 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het 
gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees(3), 
(1) PB nr. 121 van 29.7.1964, blz. 1977/64, 
(2) PB nr. L 8 van 11.1.1991, blz. 26. 
(3) PB nr. L 302 van 31.12.1972, blz. 24. 
- 57 -
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/662/EEG<4>, wordt bepaald aan 
welke voorwaarden ten aanzien van klassieke varkenspest moet worden 
voldaan, door vers vlees van varkens dat voor het intracommunautaire 
handelsverkeer is bestemd; 
Overwegende dat in Richtlijn 80/215/EEG van de Raad van 22 januari 1980 
inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het 
intracommunautaire handelsverkeer in vleesprodukten^5*, laatstelijk 
gewijzigd bij Richtlijn 89/662/EEG, met name wordt bepaald aan welke 
voorwaarden ten aanzien van klassieke varkenspest moet worden voldaan, 
door vleesprodukten die voor het intracommunautaire handelsverkeer 
zijn bestemd; 
Overwegende dat, ais gevolg van de maatregelen voor de uitroeiing van 
klassieke varkenspest, de gezondheidsstatus van de varkensstapel op het 
grondgebied van de Gemeenschap geleidelijk is verbeterd-, 
Overwegende dat een van de doelstellingen, namelijk het grondgebied van 
de Gemeenschap vrij te houden van klassieke varkenspest, voor grote 
gebieden is bereikt; dat met deze situatie rekening moet worden 
gehouden en de Richtlijnen 64/432/EEG, 72/461/EEG en 80/215/EEG 
dienovereenkomstig moeten worden gewijzigd; 
Overwegende dat het in deze context wenselijk is het type van 
garanties, vastgesteld in artikel 4 ter van Richtlijn 64/432/EEG en in 
artikel 13 ter van Richtlijn 72/461/EEG niet uit te breiden en de in 
artikel 10 van Richtlijn 80/215/EEG vastgestelde maatregelen te 
beë i nd i gen -, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : 
Artikel 1 
Richtlijn 64/432/EEG wordt gewijzigd als volgt : 
1. In artikel 2 
(4) PB nr. L 395 van 30.12.1989, blz. 13. 
(5) PB nr. L 47 van 21.2.1980, blz. 4. 
- 58 -
a) worden in de tweede regel van het bepaalde onder i), ii), de 
woorden "van varkenspest," geschrapt; 
b) worden de definities onder (p), (q) en (r) geschrapt. 
2. In artikel 3 
a) wordt in de inleidende zin van lid 2, onder b), het woord 
"varkenspest" geschrapt; 
b) worden in lid 2, onder b), i), de woorden "varkenspest of" 
geschrapt; 
c) wordt het bepaalde in lid 2, onder b), ii), geschrapt; 
d) wordt in lid 2, onder c), ii), het woord "varkenspest" 
geschrapt; 
e) wordt de eerste zin van lid 4 vervangen door : 
"Fok- en gebruiksvarkens moeten bovendien afkomstig zijn van een 
brucellosevriJ varkensbeslag". 
3. Artikel 4 ter wordt gelezen : 
"Artikel 4 ter 
Onverminderd de in deze richtlijn vastgestelde maatregelen in 
verband met klassieke varkenspest dient elke Lid-Staat erop toe 
te zien dat varkens die van zijn grondgebied naar het 
grondgebied van een andere Lid-Staat worden verzonden niet 
afkomstig zijn van een bedrijf of een gebied waarvoor beperkende 
maatregelen gelden in verband met klassieke varkenspest, 
- 59 -
overeenkomstig Richtlijn 80/217/EEG van 22 Januari 1980 tot 
vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding 
van klassieke varkenspest (*). 
(*) PB nr. L 47 van 21.2.1980, blz. 11." 
4. In bijlage F, model III, onder V, wordt punt (c) geschrapt. De 
punten "(d), (e), (f) en (g)" worden respectievelijk "(c), (d), (e) 
en (f)". 
Artikel 2 
Het volgende punt wordt toegevoegd aan artikel 3 van Richtlijn 
72/461/EEG 
"(e) Ten aanzien van het vlees mogen geen veterinairrechtelijke 
beperkende maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig 
Richtlijn 80/217/EEG van 22 Januari 1980 tot vaststelling van 
gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke 
varkenspest (*). 
(*) PB nr. L 47 van 21.2.1980, blz. 11." 
Artikel 3 
Artikel 10 van Richtlijn 80/215/EEG vervalt 
- 60 -
Artikel 4 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrecht Iijke 
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 Januari 1992 aan deze 
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in 
kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen 
naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij 
de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze 
verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
Artikel 5 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten 
Gedaan te Brussel, Voor de Raad, 
- 61 -
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 72/462/EEG inzake gezondheidsvraagstukken 
en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen 
en varkens en vers vlees en vleesprodukten uit derde landen 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat in Richt Iijn 72/462/EEG van de RaadC), laatstelijk 
gewijzigd bij Richtlijn 91/69/EEG(2>, met name wordt bepaald aan welke 
voorwaarden ten aanzien van klassieke varkenspest moet worden voldaan 
bij invoer van levende varkens, vers vlees van varkens en 
varkensvleesprodukten uit derde landen; 
Overwegende dat, gezien de verbeterde gezondheidssituatie in de 
Gemeenschap ten aanzien van klassieke varkenspest en de stopzetting van 
de systematische inenting tegen deze ziekte, de bestaande voorwaarden 
voor de invoer van levende varkens, vers vlees van varkens en 
varkensvleesprodukten moeten worden gewijzigd, 
(1) PB nr. L 302 van 31.12.1972, blz. 28. 
(2) PB nr. L 46 van 19.02.1991, blz. 37. 
- 62 -
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : 
Artikel 1 
Richtlijn 72/462/EEG wordt gewijzigd als volgt : 
1. De volgende leden worden aan artikel 6 toegevoegd : 
"4. Ten aanzien van klassieke varkenspest geldt dat de varkens 
afkomstig moeten zijn van het grondgebied van een derde land 
dat -. 
- sedert ten minste twaalf maanden vrij is van klassieke 
varkenspest ; 
in de voorbije twaalf maanden geen vaccinatie heeft 
toegestaan; 
- op zijn grondgebied geen varkens binnenlaat die minder dan 
twaalf maanden tevoren zijn ingeënt. 
5. In afwijking van lid 4 kan volgens de procedure van artikel 29 
worden besloten de invoer toe te staan van varkens die komen uit 
een bepaald deel van het grondgebied van een derde land, op 
voorwaarde dat inenting tegen klassieke varkenspest verboden is 
op het gehele grondgebied van dat land en dat het betrokken deel 
van het grondgebied van het derde land aan de in lid 4 
vastgestelde voorwaarden voldoet. 
6. In afwijking van lid 4 kan, wanneer klassieke varkenspest 
uitbreekt in een derde land dat voldoet aan de voorwaarden van 
lid 4, volgens de procedure van artikel 29 worden besloten dat 
de periode van twaalf maanden als bedoeld in lid 4, eerste 
streepje, tot zes maanden wordt teruggebracht indien : 
a) een uitbraak of een aantal uit epizoötiologisch oogpunt met 
elkaar verbonden uitbraken binnen een geografisch beperkt 
gebied voorkomen, en 
- 63 -
b) de uitbraak of uitbraken binnen drie maanden en zonder 
gebruikmaking van vaccinatie zijn uitgeroeid door slachting 
van alle dieren in het betrokken beslag of de betrokken 
bes Iagen." 
2. De volgende tekst wordt aan artikel 14, lid 2, toegevoegd : 
"c) waar ten minste in de voorbije twaalf maanden geen klassieke 
varkenspest is ontdekt, waar ten minste in de voorbije twaalf 
maanden vaccinatie tegen klassieke varkenspest niet is 
toegestaan en waar in de voorbije twaalf maanden geen varkens 
zijn ingeënt tegen klassieke varkenspest." 
3. De volgende zin wordt aan artikel 15 toegevoegd : 
"Volgens de procedure van artikel 29 kan worden besloten 
uitzonderingen op het bepaalde in artikel 14, lid 2, onder c), toe 
te staan." 
Artikel 2 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1992 aan deze 
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in 
kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen 
naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij 
de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze 
verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
Artikel 3 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, Voor de Raad, 


ISSN 0254-1513 
COM(91)270def. 
DOeUMENTEN 
03 
Catalogusnummer : GB-GO-91-313-NL-C 
ISBN 92-77-74300-X 
Bureauvoor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-29&5 Luxemburg