EUROPESE COMMISSIE Brussel, 1.12.2017 COM(2017) 736 final VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S Follow-up van de Call for Evidence - EU-regelgevingskader voor financiële diensten





Verslag van de Commissie over de follow-up van de

Call for Evidence



naar het EU-regelgevingskader voor financiële diensten 1. INLEIDING Op 30 september 2015 is de Europese Commissie een Call for Evidence gestart over het Europese regelgevingskader voor financiële diensten. Het doel daarvan was om na te gaan of de meer dan veertig door de EU sinds de financiële crisis aangenomen EU-wetteksten aan hun doel voldeden. Meer dan driehonderd belanghebbenden hebben hun ervaringen met de tenuitvoerlegging van Europese financiële verordeningen gedeeld, en gaven hun beoordeling van de individuele en gecombineerde effecten van EU-voorschriften. De Call for Evidence, het eerste voorbeeld van een dergelijke exercitie die na de reactie op de financiële crisis op internationaal niveau in deze sector is uitgevoerd, is een bewijs van de inzet van de Commissie voor de agenda voor betere regelgeving, die ervoor moet zorgen dat de EU-wetgeving effectief, efficiënt en zo goedkoop mogelijk de verwachte resultaten oplevert voor burgers en bedrijven. De Call for Evidence-exercitie heeft laten zien dat het kader voor financiële diensten in de EU al bij al goed functioneert en dat de uitgevoerde hervormingen noodzakelijk waren. De exercitie is ook nuttig gebleken voor het in stand houden van het draagvlak voor een gedegen regelgevingsbeleid dat financiële stabiliteit waarborgt en op meer duurzame wijze werkgelegenheid en groei bevordert. De toezegging van de Commissie om de tenuitvoerlegging en goede werking van de nieuwe voorschriften te monitoren, en haar bereidheid om passende wijzigingen te overwegen indien deze niet het gewenste resultaat opleveren, heeft brede steun ontvangen, met name van het Europees Parlement en de Raad. De Call for Evidence heeft een bijdrage geleverd aan de democratische verantwoordingsplicht, doordat zij er mede voor gezorgd heeft dat degenen die invloed van de voorschriften ondervinden, met inbegrip van eindgebruikers, ook vertrouwen daarin hebben. In november 2016 heeft de Commissie een mededeling aangenomen over de follow-up van de Call for Evidence ("mededeling") en daarbij een begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie gepubliceerd. De Commissie heeft vastgesteld dat er, hoewel het kader voor financiële diensten in de EU al bij al goed functioneerde, gerichte follow-upmaatregelen gerechtvaardigd zijn op vier gebieden: 1.opheffen van onnodige regelgevende beperkingen op de financiering van de economie; 2.zorgen voor evenrediger voorschriften terwijl de prudentiële doelstellingen behouden blijven; 3.verlichten van onnodige regeldruk; 4.het regelgevingskader consistenter en toekomstgerichter maken. Met veel van deze follow-upmaatregelen is rekening gehouden voor: ·de beoordelingen van afzonderlijke wetgevingsstukken: bijvoorbeeld, naast de input van de Call for Evidence voor de voorstellen voor de Verordening Kapitaalvereisten (VKV) / de Richtlijn Kapitaalvereisten (RKV IV) uit 2013, met de follow-upmaatregelen werd ook rekening gehouden voor de wijzigingen van de Verordening Europese marktinfrastructuur (EMIR) en de evaluatie van de Europese Toezichthoudende Autoriteiten (ETA's); ·de tenuitvoerlegging van lopende beleidswerkzaamheden (bijv. voor de verdere ontwikkeling van de Kapitaalmarktenunie (KMU)); ·de kalibratie van technische normen van 'niveau 2' en aanstaande verordeningen en richtlijnen van 'niveau 1'; ·de inbreng van de EU op mondiale fora. De inzichten uit de Call for Evidence zijn bijzonder waardevol gebleken, en niet alleen voor de follow-upmaatregelen die in de mededeling van november 2016 zijn gepresenteerd. Recente ontwikkelingen op mondiaal en EU-niveau hebben bijgedragen aan veranderende prioriteiten, zoals bijvoorbeeld meer aandacht voor duurzame financiën en innovatieve technologieën. De Call for Evidence heeft een belangrijke rol gespeeld bij de formulering en afstemming van de reactie van de Commissie op deze ontwikkelingen. Ook heeft de Call for Evidence de aandacht gevestigd op terreinen in de tussentijdse beoordeling van het KMU-actieplan waar een meer evenredige benadering van regelgeving de EU-kapitaalmarkten verder zou versterken. Eén jaar nadat de mededeling is aangenomen, geeft dit voortgangsverslag een update over de follow-up van de Call for Evidence. Er zijn in dit verband twee belangrijke boodschappen die benadrukt moeten worden:

1)de Commissie heeft zich actief ingezet om de door belanghebbenden in de Call for Evidence naar voren gebrachte kwesties aan te pakken en blijft dit doen om ervoor te zorgen dat de EU-wetgeving aan het beoogde doel blijft voldoen. 2)de Commissie tracht ervoor te zorgen dat het kader voor naleving van de regelgeving geschikt is voor het digitale tijdperk, waar mogelijk door middel van automatisering en standaardisatie. Dit moet uiteindelijk leiden tot een vermindering van lasten voor de sector en beter financieel toezicht. Meer in het algemeen heeft het proces van de Call for Evidence er mede toe geleid dat afzonderlijke wetgevingsvoorstellen in een bredere context geplaatst worden. Bovendien moet rekening gehouden worden met ontwikkelingen in de financiële sector en in de economie in ruimere zin, met inbegrip van snelle technologische veranderingen, om ervoor te zorgen dat de voorschriften bij de veranderende realiteit blijven aansluiten. Over het geheel genomen is de Call for Evidence een belangrijke exercitie gebleken met blijvend effecten die moet leiden tot verbeterde wetgeving in de EU. In Hoofdstuk 2 van dit verslag wordt de tot dusver geboekte vooruitgang behandeld, met bijna de helft van de maatregelen afgerond in de eerste twaalf maanden na de goedkeuring van de mededeling inzake de follow-up van de Call for Evidence. In Hoofdstuk 3 wordt meer informatie verstrekt over het streven van de Commissie om een alomvattende evaluatie uit te voeren van het gehele kader voor rapportage aan de toezichthouder. Dit was een van de belangrijkste punten van zorg die de respondenten naar voren hebben gebracht en het is de eerste keer dat het probleem uitgebreid wordt aangepakt. Hoofdstuk 4 tot slot is een bevestiging van het voortdurende streven van de Commissie naar empirisch onderbouwde beleidsvorming.



2. FOLLOW-UPMAATREGELEN: GEBOEKTE VOORUITGANG Sinds vorig jaar heeft de Commissie al een groot aantal in de mededeling beschreven follow-upmaatregelen uitgevoerd. Alle maatregelen tezamen dragen bij aan een regelgevingskader dat: ·kredietverlening en investering bevordert; ·de unieke kenmerken van kleinere en minder risicovolle ondernemingen erkent; ·de compliancedruk tot het absoluut noodzakelijke wil beperken. Onbedoelde wisselwerkingen of gevolgen zijn voor zover mogelijk behandeld in nieuwe wetgevingsvoorstellen en voorstellen om bestaande wetgeving te herzien alsook bij de tenuitvoerlegging van de voorschriften, waarbij de prudentiële doelstellingen gehandhaafd blijven en de algehele stabiliteit van het financiële systeem wordt gewaarborgd. Sommige follow-upmaatregelen zijn nog in uitvoering. De meeste ervan hebben betrekking op wetgeving die nog niet volledig is uitgevoerd, terwijl sommige zijn aangekondigd met specifieke verwijzing naar aanstaande herzieningen. Voor bepaalde kwesties zal de Commissie de beschikbare gegevens blijven onderzoeken om te beoordelen of er wijzigingen noodzakelijk zijn. 2.1Opheffen van onnodige regelgevende beperkingen op de financiering van de economie In lijn met haar prioriteit om werkgelegenheid, groei en investeringen te stimuleren, besteedt de Commissie met name aandacht aan terreinen waarop EU-voorschriften de toegang tot financiering kunnen belemmeren. Zij gaat ook na of dezelfde prudentiële doelstellingen niet op een andere manier kunnen worden bereikt. Daarnaast heeft de Commissie zich gericht op situaties waar bestaande voorschriften mogelijk nadelig kunnen zijn voor investeringen en economische groei. Sommige respondenten op de Call for Evidence hebben hun bezorgdheid geuit over de impact van het regelgevingskader op het vermogen van banken om de economie te financieren, waaronder mkb-financiering, stimulansen voor duurzame langetermijninvesteringen, marktliquiditeit en toegang tot clearing. In reactie daarop heeft de Commissie een reeks follow-upmaatregelen op deze gebieden gepresenteerd. Met de feedback is ook rekening gehouden bij de tussentijdse evaluatie van het KMU-actieplan, die heeft geleid tot een reeks maatregelen gericht op een meer evenredige benadering van de regelgeving, op minder tegenstrijdigheden voor grensoverschrijdende investeringen en op de ontwikkeling van een pan-Europees ecosysteem van kapitaalmarkten. De Commissie heeft de meeste van deze follow-upmaatregelen inmiddels verwezenlijkt: ·In november 2016 heeft de Commissie een bankenpakket voorgesteld als onderdeel van haar algemene agenda voor risicobeperking. De schatting is dat als gevolg daarvan de publieke middelen die nodig zijn om het bankenstelsel te ondersteunen in het geval dat er een financiële crisis optreedt die qua omvang vergelijkbaar is met die van 2007-2008, met 32 % zouden dalen, wat gelijkstaat aan 17 miljard EUR. Het pakket bevat belangrijke initiatieven voor het behoud van het vermogen van banken om de economie, met inbegrip van het mkb en infrastructuur, te financieren: oEr is voorzien in aanpassingen en overgangsperiodes voor de tenuitvoerlegging van de fundamentele herziening van de handelsportefeuille en de netto stabiele financieringsratio. Dit om onevenredige kapitaalverhogingen te voorkomen en de continuïteit van de werking van de Europese financiële markten te waarborgen. oOm het vermogen van banken te waarborgen om clearingdiensten te verlenen uit hoofde van EMIR, heeft de Commissie voorgesteld om de hefboomratio aan te passen zodat banken de potentiële toekomstige blootstelling van de desbetreffende derivatentransacties met initiële margestortingen kunnen afdekken. oDe in de regelgeving voorziene kapitaalvermindering voor leningen aan kleine en middelgrote ondernemingen (mkb-ondersteuningsfactor) is uitgebreid om banken met kapitaal te stimuleren tot kredietverlening aan het mkb. oOm investeringen in infrastructuurprojecten verder te bevorderen zijn de kapitaalvereisten voor het kredietrisico voor beleggingen van banken in subsidiabele projecten versoepeld. oTeneinde de toegang tot financiering van schuldeisers van buiten de EU voor kredietinstellingen te ondersteunen, heeft de Commissie een aanpassing voorgesteld van de richtlijn herstel en afwikkeling van banken, om ervoor te zorgen dat de vereiste voor contractuele erkenning van toegangsbepalingen voor schuldeisers van buiten de EU op pragmatische wijze kan worden toegepast. oDe Commissie heeft maatregelen voorgesteld om de integratie van grensoverschrijdend bankieren te bevorderen, door de bevoegde autoriteiten de mogelijkheid te geven ontheffing te verlenen op vereisten inzake het gebruik van eigen vermogen en liquiditeit wanneer zij toezicht houden op zowel de moederonderneming als haar dochterondernemingen en deze in verschillende lidstaten van de bankenunie zijn gevestigd. Teneinde financiële stabiliteit te waarborgen, is dit alleen mogelijk indien toezegging van de moederonderneming gegarandeerd is voor het volledige bedrag van het vereiste waarvan ontheffing is verleend en indien de garantie voor ten minste 50% door zekerheden is gedekt. ·In mei 2017 heeft de Commissie in het kader van de EMIR Refit een voorstel aangenomen ter vereenvoudiging en verbetering van de evenredigheid van sommige EU-voorschriften voor derivaten. Teneinde de toegang tot clearingdiensten te verbeteren wordt met het voorstel een vereiste ingevoerd dat clearingdiensten op basis van eerlijke, redelijke en niet-discriminerende voorwaarden moeten worden aangeboden. Het vrijwaart bovendien de kleinste financiële tegenpartijen van de clearingverplichting en introduceert een meer evenredige clearingverplichting voor niet-financiële tegenpartijen. Naar schatting zijn de mogelijke besparingen voor kleinere financiële en niet-financiële tegenpartijen in de orde van grootte van 2,3 miljard EUR tot 6.9 miljard EUR aan vaste of eenmalige kosten en van 1,1 miljard EUR tot 2,66 miljard EUR aan operationele kosten. ·In juni 2017 heeft de Commissie overeenkomstig de richtlijn Solvabiliteit II een gedelegeerde handeling aangenomen om de kalibratie van risico-opslagen te verlagen voor investeringen van verzekeraars in entiteiten of vennootschappen die de substantiële meerderheid van hun inkomsten verkrijgen uit het in bezit hebben, financieren, ontwikkelen of beheren van infrastructuuractiva (infrastructuurbedrijven). Dit sluit aan bij een eerdere in september 2015 vastgestelde wijziging ter invoering van lagere opslagen voor in aanmerking komende infrastructuurprojecten. Als resultaat van deze laatste wijziging om de kapitaalvereisten te kalibreren zullen verzekeringsmaatschappijen in staat zijn hun investeringen in infrastructuurbedrijven met ongeveer 30 % te laten stijgen. ·Teneinde tegemoet te komen aan zorgen over een waargenomen liquiditeitsvermindering in markten voor bedrijfsobligaties werd een groep van deskundigen opgericht om de werking van EU-markten voor bedrijfsobligaties voor de Commissie te onderzoeken en aanbevelingen te doen voor een efficiënter optreden in de financiering van de economie. Het verslag van de groep is op 20 november 2017 bekendgemaakt, met aanbevelingen gericht op: (i) het vergemakkelijken van de uitgifte voor ondernemingen; (ii) het bevorderen van een divers en ervaren investeerdersbestand; (iii) het ondersteunen van het traditionele model van bemiddeling via marketmakers; (iv) rekening houden met het toenemend belang van elektronische handelsvormen en van een efficiënte omgeving voor de afhandeling van transacties; en (v) het waarborgen van voldoende informatie en transparantie. Voortbouwend op deze aanbevelingen is voor begin 2018 een openbare raadpleging gepland, die moet leiden tot de vaststelling van een mededeling later in het jaar. ·Als onderdeel van een op 19 oktober 2017 bekendgemaakt verslag over effectenfinancieringstransacties heeft de Commissie een eerste beoordeling uitgevoerd van de werking van markten bij retrocessieovereenkomsten. In de beoordeling wordt de in de afgelopen jaren veranderende marktdynamiek opgemerkt, evenals een spanning in de levering van hoogwaardige zekerheden die te wijten is aan de toegenomen vraag, met name rond in regelgeving vastgestelde verslagdata. Er wordt gewerkt aan de uitvoering van andere follow-upmaatregelen en dit vordert volgens het vastgestelde tijdschema. Sommige follow-upmaatregelen betreffen wetgeving die nog niet van kracht is of toekomstige herzieningen. ·Als onderdeel van de beoordeling van de definitie van de voor "activiteiten van marketmakers" geldende vrijstelling van de verordening inzake short selling heeft de Commissie in januari 2017 een verzoek om advies gestuurd aan de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA). Het advies van ESMA wordt in december 2017 verwacht. ·Na de overeenkomst tussen het Europees Parlement en de Raad inzake een kader voor eenvoudige, transparante en gestandaardiseerde (STS) securitisatie bereidt de Commissie een wijziging voor op de Solvabiliteit II-uitvoeringsmaatregelen om ervoor te zorgen dat verzekeraars ook hun rol als langetermijnbeleggers in de STS-markt kunnen spelen. ·Daarnaast boekt de Commissie ook vooruitgang bij haar voorbereidende werkzaamheden voor wijzigingen van de gedelegeerde verordening tot aanvulling van Solvabiliteit II in 2018. De werkzaamheden zijn gericht op herziening van de prudentiële behandeling van private equity en onderhands geplaatst vreemd vermogen, wanneer dit, uit het oogpunt van risicogestuurd toezicht, prudentieel verantwoord is. In juli 2016 werd een verzoek om advies naar de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (European Insurance and Occupational Pensions Authority, Eiopa) gestuurd. De reactie van Eiopa wordt verwacht in februari 2018. ·Als onderdeel van de bredere werkzaamheden op het gebied van mkb-financiering, bijvoorbeeld ten aanzien van noteringsvereisten, zal de Commissie toezien op de tenuitvoerlegging van de voorschriften inzake beleggingsonderzoek van de richtlijn markten voor financiële instrumenten (Markets in Financial Instruments Directive, MiFID II), zodra zij van toepassing zijn vanaf januari 2018. Als onderdeel hiervan is een studie gepland om de impact op equity-onderzoek van mkb-ondernemingen te beoordelen. ·In het kader van de tussentijdse beoordeling van de KMU heeft de Commissie toegezegd in het tweede kwartaal van 2018 te onderzoeken of gerichte wijzigingen van de betrokken EU-wetgeving (met inbegrip van de verordening marktmisbruik en MiFID II) kunnen zorgen voor een evenrediger doch voorzichtige regelgevingsomgeving ter ondersteuning van de mkb-notering op publieke markten op de toekomstige mkb-groeimarkten. ·De evaluatie van de Solvabiliteit II-richtlijn in 2020 biedt een kans om het langetermijngarantiepakket (LTG) te beoordelen zodat stimulansen voor langetermijninvesteringen door verzekeraars verder kunnen worden onderzocht. Het eerste Eiopa-verslag over dit onderwerp werd in december 2016 bekendgemaakt en diende om het gebruik van LTG-maatregelen door verzekeringsondernemingen in kaart te brengen. Eiopa zal vóór eind 2017 een tweede voorbereidend verslag publiceren.

2.2Voorschriften evenrediger maken en tegelijkertijd de prudentiële doelstellingen behouden Regelgeving moet op evenredige wijze op ondernemingen worden toegepast naar gelang hun bedrijfsmodel, omvang, systeemrelevantie, complexiteit en grensoverschrijdende activiteit. Evenrediger voorschriften zullen de concurrentie helpen bevorderen en de weerbaarheid van het financiële stelsel versterken door de diversiteit ervan te waarborgen en tegelijkertijd de prudentiële doelstellingen, de financiële stabiliteit en de algemene weerbaarheid te behouden. Respondenten op de Call for Evidence hebben verschillende gebieden aangewezen waarin de evenredigheid van voorschriften kan worden verbeterd. De Commissie heeft toegezegd deze punten van zorg aan te pakken door middel van verschillende follow-upmaatregelen op het gebied van banken, derivaten, verzekeringen, vermogensbeheer en de ratingsector. De Commissie heeft verschillende belangrijke follow-upmaatregelen op dit gebied verwezenlijkt: ·Het bovengenoemde in november 2016 door de Commissie aangenomen bankenpakket omvatte een reeks maatregelen die ten doel hadden de evenredigheid in regelgeving voor het bankwezen te verbeteren, onder andere door: (i) de rapportagelasten en informatieverplichtingen voor kleine en niet-complexe kredietinstellingen te verminderen; (ii) kleine en niet-complexe instellingen en personeel met een lage variabele beloning vrij te stellen van de voorschriften inzake uitgestelde beloning en uitbetaling in de vorm van instrumenten; en (iii) een einde te maken aan de onnodige complexiteit bij de behandeling van het marktrisico in de handelsportefeuille en van het tegenpartijkredietrisico. ·Omdat geen er specifieke oplossingen waren voor het punt van zorg dat pensioenfondsen problemen kunnen ondervinden bij de toegang tot de nodige zekerheden in de vorm van contanten, heeft de Commissie in mei 2017 voorgesteld om als onderdeel van de EMIR Refit de tijdelijke vrijstelling van centrale clearing voor pensioenfondsen met nog eens drie jaar te verlengen, met de mogelijkheid om dit in uitzonderlijke gevallen met nog eens twee jaar te verlengen in het geval van onvoorziene omstandigheden. De verschillende betrokken partijen, waaronder pensioenfondsen, centrale tegenpartijen en de clearingleden die clearingdiensten verlenen, moeten nu dringend passende oplossingen gaan ontwikkelen die pensioenfondsen in staat stellen aan de centrale clearing deel te nemen. ·Zoals aangekondigd in de tussentijdse evaluatie van de KMU is de Commissie voornemens om binnenkort een wetgevingsvoorstel aan te nemen waarmee een nieuwe en evenredigere prudentiële regeling zal worden ingevoerd voor kleinere investeringsondernemingen die niet systeemrelevant zijn. Hiermee wordt tegemoetgekomen aan het punt van zorg dat de huidige toepassing van de voor banken ontworpen VKV-voorschriften onvoldoende evenredig is aan de door sommige investeringsondernemingen veroorzaakte lagere risico's. Aan een aantal andere follow-upmaatregelen wordt momenteel gewerkt en deze vereisen nader onderzoek voordat eventuele wijzigingen kunnen worden doorgevoerd. ·Zoals in het huidige bankenpakket is voorgesteld zal de Europese Bankautoriteit (EBA) een IT-instrument lanceren om meer evenredigheid in de regelgeving voor het bankwezen te bevorderen. Dit IT-instrument zal banken helpen de weg te vinden in de bepalingen, normen en templates van de toepasselijke regelgeving die op hun specifieke omvang en bedrijfsmodel betrekking hebben. ·Als onderdeel van de evaluatie van de richtlijn beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen (BAB-richtlijn) beoordeelt de Commissie momenteel de evenredigheid van de BAB-richtlijnvoorschriften (bijvoorbeeld, voor wat betreft het gelijktrekken van de vergoedingsregelingen en het verlichten van de rapportagelasten). Er is opdracht gegeven tot een extern BAB-richtlijnonderzoek (dat moet worden afgerond in 2018) waarin ook de evenredigheidskwestie zal worden behandeld. De Commissie zal in 2018 verslag doen aan de medewetgevers van de uitkomsten van de evaluatie van de BAB-richtlijn. ·De evaluatie voor 2018 van de gedelegeerde verordening van Solvabiliteit II zal op grond van het technische advies van Eiopa onderzoeken hoe de methoden, aannamen en berekeningen van bepaalde modules van de standaardformule vereenvoudigd kunnen worden en het kader ontwikkelen voor het gebruik van alternatieve kredietbeoordelingen. De eerste voorstellen van Eiopa voor vereenvoudiging zijn ontvangen in oktober 2017 en in februari 2018 zullen er nog meer volgen. ·De Commissie evalueert momenteel in hoeverre de ratingbureauverordening op een evenrediger wijze op kleine ratingbureaus kan worden toegepast teneinde de concurrentie in de sector te bevorderen. 2.3Verlichten van onnodige regeldruk Een van de hoofddoelstellingen van het Refit-programma van de Commissie in het kader van de agenda voor betere regelgeving is het beperken van de regeldruk tot het noodzakelijke minimum dat is vereist opdat de voorschriften hun doel verwezenlijken. Sommige belanghebbenden vonden desalniettemin dat sommige vereisten, bijvoorbeeld inzake rapportage, niet evenredig of efficiënt waren. De Commissie heeft een reeks maatregelen genomen inzake rapportage aan de toezichthouder. Deze omvatten handelingen gericht op sectorale wetgeving, evenals de start van een alomvattende geschiktheidscontrole van het gehele EU-kader voor rapportage aan de toezichthouder. Hoofdstuk 3 van dit verslag verstrekt meer informatie over de aanpak van de Commissie wat betreft rapportage aan de toezichthouder. Naast maatregelen gericht op rapportage aan de toezichthouder streeft de Commissie ook naar maatregelen inzake openbaarmakingsvereisten, belemmeringen voor de markttoegang en de marktintegratie en inzake compliancekosten in het algemeen. De Commissie heeft een aantal follow-upmaatregelen verwezenlijkt, die hebben geleid tot een verlichting van regeldruk op verschillende belangrijke terreinen: ·Als onderdeel van het KMU-actieplan heeft de Commissie in maart 2017 een verslag over nationale belemmeringen voor het vrije kapitaalverkeer goedgekeurd, waarin nationale bepalingen worden vastgesteld die een ongerechtvaardigde of onevenredige last voor het grensoverschrijdende kapitaalverkeer vormen. Deze omvatten onder meer: (i) discriminerende en omslachtige procedures voor bronbelastingvermindering; (ii) belemmeringen voor de grensoverschrijdende distributie van beleggingsfondsen; en (iii) verblijfplaatsvereisten. In mei 2017 zijn de Commissie en de lidstaten een gezamenlijke routekaart van handelingen overeengekomen om de aangewezen belemmeringen aan te pakken. De Commissie heeft ook een projectgroep bronbelasting opgezet die de opdracht heeft een gedragscode op te stellen voor de vereenvoudiging ervan en de standaardisatie van procedures voor teruggaaf en vermindering bij de bron. De gedragscode inzake bronbelasting wordt eind 2017 gepubliceerd. ·Veel respondenten op de Call for Evidence hebben ook benadrukt dat de uiteenlopende en inconsequente benaderingen in het toezicht bijdragen aan een onnodige regeldruk. Aan deze punten van zorg is tegemoetgekomen door middel van verschillende initiatieven die bedoeld zijn om een grotere convergentie te realiseren tussen de verschillende toezichtbenaderingen op het niveau van de EU. Deze initiatieven verlichten de administratieve last van zakelijke activiteiten in de eengemaakte markt en versterken tegelijkertijd het toezicht en waarborgen een gelijk speelveld. Zo werd bijvoorbeeld onlangs in de discussienota over de verdieping van de Economische en Monetaire Unie en de tussentijdse evaluatie van de KMU benadrukt dat effectiever toezicht en, uiteindelijk, de vorming van een gemeenschappelijke Europese toezichthouder op de kapitaalmarkten belangrijk zijn voor daadwerkelijk goed functionerende KMU. In september 2017 heeft de Commissie wijzigingen voorgesteld in de regelgeving voor de Europese toezichthoudende autoriteiten (ETA’s) teneinde een consequenter toezichtkader in de gehele EU te bevorderen. Voor specifieke gebieden wil de Commissie de bevoegdheden van de ETA's ten aanzien van de convergentie van toezicht versterken en aan ESMA nieuwe specifieke functies toekennen als de directe toezichthouder ter ondersteuning van een goed functionerende kapitaalmarktenunie. Andere follow-upmaatregelen zijn nog in uitvoering. Sommige follow-upmaatregelen hebben betrekking op wetgeving die nog niet van kracht is, terwijl andere maatregelen zorgvuldiger moeten worden beoordeeld om te voorkomen dat overhaaste veranderingen in de vereisten zouden leiden tot een onbedoelde toename van de compliancekosten. ·De Commissie is klaar met het in kaart brengen van de nationale omzettingsmaatregelen voor elf richtlijnen en werkt met de lidstaten aan de aanpak van de gesignaleerde problemen. Deze maatregelen zullen een deel van de verschillen bij de omzetting van EU-richtlijnen in nationale wetgeving helpen wegnemen. Tien andere richtlijnen worden nog in kaart gebracht en dit zal worden afgerond in 2018. Daarnaast is voorzien dat de inventarisatie in 2018 ook MiFID II en de ter toepassing daarvan aangenomen niveau 2-richtlijn omvat. ·De Commissie beoordeelt momenteel de nationale omzettingsmaatregelen van de transparantierichtlijn en de jaarrekeningrichtlijn. Daarbij wordt onder meer gekeken naar het bezwaar dat er uiteenlopende voorschriften bestaan ten aanzien van de meldplicht van belangrijke holdings met stemrechten. De Commissie zal deze kwesties aanpakken als onderdeel van een bredere geschiktheidscontrole van de EU-wetgeving inzake financiële verslaglegging en transparantie die eind 2017 zal starten. ·Naar aanleiding van een raadpleging inzake grensoverschrijdende belemmeringen voor de distributie van fondsen, en als onderdeel van de tussentijdse evaluatie van de KMU, is de Commissie bezig met de voorbereiding van een voorstel voor het eerste kwartaal van 2018. Het initiatief beoogt de werking van de eengemaakte markt te verbeteren voor Europese beleggingsfondsen door de regelgevingsbarrières voor de grensoverschrijdende distributie van fondsen te verlagen en tegelijkertijd een hoge mate van beleggersbescherming te handhaven. De betrokken terreinen omvatten verhandelingsvereisten en -praktijken, administratieve vereisten, kosten voor regelgeving, kennisgevingsvereisten en online distributie. ·De Commissie zal toezicht houden op de toepassing en het effect van de uitbestedingsbepalingen in de verordening financiële benchmarks zodra deze volledig van kracht is geworden op 1 januari 2018. 2.4Het regelgevingskader consistenter en toekomstgerichter maken Uit de Call for Evidence is tevens de noodzaak naar voren gekomen om: (i) consistentie te garanderen in het regelgevingskader als geheel; (ii) de bescherming van beleggers en consumenten verder te verbeteren; (iii) de resterende risico's in het financiële stelsel aan te pakken; en (iv) het regelgevingskader gelijke tred te laten houden met technologische ontwikkelingen. Belanghebbenden deden ook een oproep aan de Commissie om te helpen bij de vormgeving van definities, om beste praktijken te bevorderen, prikkels te creëren voor duurzame beleggingen op lange termijn en de duurzame financieringsmarkt te ontwikkelen.

De Commissie heeft verschillende follow-upmaatregelen op dit gebied verwezenlijkt: ·Het bankenpakket van november 2016 streeft naar een geleidelijke infasering van de door de internationale standaard voor financiële verslaglegging 9 (IFRS9) veroorzaakte effecten op het prudentiële kapitaal zodat een plotseling effect op de kredietverlening door banken voorkomen wordt. In juni 2017 heeft de Raad Economische en Financiële Zaken (ECOFIN) een algemene oriëntatie aangenomen voor een snelle goedkeuring van deze overgangsmaatregelen. ·In november 2016 heeft de Commissie een voorstel aangenomen voor een herstel- en afwikkelingskader voor centrale tegenpartijen (CTP's). De voorgestelde verordening zal leiden tot de tenuitvoerlegging in EU-wetgeving van internationale normen die op dit gebied zijn vastgesteld door de Raad voor financiële stabiliteit (FSB) en CPMI-Iosco. Het houdt rekening met het toenemende belang van CTP's, dat voortvloeit uit hun verplichting tot clearing van gestandaardiseerde onderhandse derivaten. Gezien hun centrale rol in de economie en de risico's die zij beheren, moeten CTP's in de EU voldoen aan hoge normen (uit hoofde van EMIR). Dit voorstel zal de noodzakelijke geharmoniseerde EU-voorschriften invoeren en bevoegdheden introduceren voor situaties waarin CTP's ernstige problemen zouden kunnen ondervinden of de normen niet kunnen naleven. ·In maart 2017 heeft de Commissie een Actieplan inzake financiële diensten voor de consument vastgesteld met concrete stappen voor het uitbouwen van een diepere eengemaakte markt voor financiële diensten voor consumenten. De twaalf acties die in dit document worden beschreven zullen: oconsumentenvertrouwen verhogen en consumenten mondiger maken; ogrensoverschrijdende betalingen goedkoper maken; owettelijke en reglementaire obstakels wegnemen voor ondernemingen wanneer zij grensoverschrijdende financiële diensten aanbieden; ode kansen van een innovatieve digitale wereld in goede banen leiden voor een diepere eengemaakte markt voor financiële diensten voor consumenten. ·In juli 2017 heeft de Commissie haar evaluatie van de relevantie, effectiviteit, efficiëntie, coherentie en meerwaarde van het huidige kader van de richtlijn financiële conglomeraten (FICOD) bekendgemaakt. De voornaamste conclusies ervan waren dat het belangrijk is om een toezichtkader te handhaven voor gemengde financiële holdings en dat FICOD over het geheel genomen goed heeft gefunctioneerd. ·In december 2016 heeft de Commissie een deskundigengroep op hoog niveau ingesteld om een alomvattende Europese strategie inzake duurzame financiering te ontwikkelen. In juni 2017 heeft de Commissie richtsnoeren inzake niet-financiële rapportage bekendgemaakt, ter ondersteuning van een grotere transparantie van ondernemingen ten aanzien van de maatregelen die zij hebben genomen om duurzame financiering te bevorderen. Daarnaast heeft de Commissie in september 2017 voorgesteld, als onderdeel van de evaluatie van de Europese toezichthoudende autoriteiten (ETA’s), dat de ETA’s een belangrijke rol gaan vervullen in het bevorderen van duurzame financiering, waarbij zij tegelijkertijd zorgen voor financiële stabiliteit. Bij de uitvoering van hun taken zullen de ETA’s met name rekening moeten houden met risico’s die betrekking hebben op ecologische, sociale en governancefactoren (ESG). Verschillende andere follow-upmaatregelen zijn nog in uitvoering. ·Als onderdeel van het KMU-actieplan is de Commissie een studie gestart om te beoordelen hoe beleggingsproducten worden verstrekt aan individuele beleggers in de EU, onder andere: (i) voorwaarden waaronder producten in verschillende lidstaten worden aangeboden; (ii) toegang tot financieel advies; (iii) de effecten van online distributie; (iv) risico's en voordelen van nieuwe distributiemodellen ontwikkeld door fintech. De definitieve bevindingen van de studie worden begin 2018 verwacht. In voorkomend geval zullen de bevindingen worden meegenomen in potentiële beleidsbeslissingen van de Commissie. ·Het macroprudentieel kader van de EU houdt verband met: (i) governance, (ii) de toolkit in het bankwezen en (iii) de toolkit buiten de bancaire sector. I.Wat betreft governance heeft de Commissie in september 2017 een voorstel gedaan tot wijziging van de verordening van het Europees Comité voor systeemrisico’s (ESRB) dat specifiek gericht was op de governance en instrumenten van deze verordening. II.Wat betreft de toolkit in het bankwezen heeft de evaluatie van de Commissie aangetoond dat de macroprudentiële toolkit over het algemeen effectief is, zodat geen herziening van de toolkit wordt voorgesteld. In haar bankenpakket van november 2016 stelde de Commissie voor om te verduidelijken dat de kapitaalvereisten die als onderdeel van de procedure voor toetsing (pijler 2) worden opgelegd, beperkt moeten blijven tot microprudentiële doeleinden. III.Wat betreft de toolkit voor de niet-bancaire sector streeft de Commissie ernaar om de effectiviteit van de bestaande instrumenten en bepalingen in sectorale wetgeving te beoordelen alvorens te beslissen of aanvullende initiatieven noodzakelijk zijn. Zij ondersteunt lopende inspanningen van het ESRB, de Raad voor financiële stabiliteit en de ETA's om ontbrekende gegevens te monitoren en aan te vullen. ·De Commissie heeft in juli 2016 een verzoek om advies gestuurd aan Eiopa, vooruitlopend op de evaluatie van de gedelegeerde handeling van Solvabiliteit II in 2018. Het doel is een evaluatie van het kader voor de limitering van het tegenpartijkredietrisico van Solvabiliteit II en de mogelijke interactie ervan met EMIR. Deze evaluatie zal ook alle inconsistenties beoordelen tussen Solvabiliteit II en CRR inzake de behandeling van financiële instrumenten die worden uitgegeven door regionale overheden. ·Naar aanleiding van de openbare raadpleging over fintech, die in juni 2017 werd gesloten, beoordeelt de Commissie momenteel wat er op EU-niveau moet worden gedaan om EU-kapitaalmarkten te helpen verdiepen en verbreden vanuit een fintech-perspectief. Meer in het bijzonder beoordeelt de Commissie momenteel of nieuwe, evenredigere overeenkomsten voor de verlening van licenties voor fintech-activiteiten en fintech-ondernemingen nodig zijn en of fintech-ondernemingen met grensoverschrijdende zakelijke activiteiten gebruik moeten kunnen maken van het EU-brede recht van vestiging en dienstverlening. ·Op grond van de aanbevelingen van de deskundigengroep op hoog niveau inzake duurzame financiering zal de Commissie begin 2018 een ambitieus actieplan met regelgevingsmaatregelen presenteren inzake duurzame financiering.



3. FOCUS OP RAPPORTAGE 3.1Context en probleembeschrijving De vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder zorgen ervoor dat bevoegde autoriteiten gegevens over marktdeelnemers en hun activiteiten ontvangen. Toegang tot dergelijke gegevens is van essentieel belang voor de uitoefening van het toezicht op financiële instellingen en voor het monitoren van systeemrisico's en het waarborgen van ordelijke markten, beleggersbescherming en eerlijke concurrentie. De financiële crisis heeft bepaalde tekortkomingen aan het licht gebracht in vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder die wellicht niet voldoende of geen nuttige informatie opleveren. Dientengevolge hebben wetgevers een groot aantal nieuwe en gedetailleerdere vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder moeten ontwikkelen. Met deze aanvullende rapportagevereisten zijn weliswaar sommige van de oorspronkelijke tekortkomingen aangepakt, maar de interactie tussen de verschillende vereisten is nog onduidelijk en de compliancekosten en rapportagelasten voor bedrijven zijn hierdoor verhoogd. Respondenten op de Call for Evidence waren bezorgd over de compliancedruk die voortkomt uit de rapportagevereisten in verschillende EU-wetgevingshandelingen: 1.Respondenten meenden dat vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder te talrijk en complex zijn. De complexiteit is voor een groot deel te wijten aan dubbel werk en overlappingen tussen verschillende rapportagekaders, maar ook aan onvoldoende standaardisatie en onvoldoende duidelijkheid over de vraag waarover moet worden gerapporteerd (bijv. gebrek aan geharmoniseerde definities van financiële gegevens, gebrek aan verwijzingen naar bestaande internationale normen). 2.Grote veranderingen in EU-wetgeving inzake rapportage aan de toezichthouder leiden vaak tot aanzienlijke eenmalige kosten, in het bijzonder wanneer IT-systemen of interne procedures moeten worden aangepast. Belanghebbenden hebben daarom nadrukkelijk gewezen op het belang om vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder minder vaak te veranderen en voldoende tijd toe te staan om dergelijke veranderingen te implementeren. 3.Ad-hoc vereisten, bijv. verzoeken van toezichthouders die verder gaan dan de reguliere rapportagevereisten, werden als bijzonder storend en duur ervaren. Toezichthouders geloven dat de kwaliteit van rapportage aan de toezichthouder verder kan worden verbeterd om met meer kennis van zaken en tijdig beslissingen te nemen over het risicoprofiel van bedrijven of sectoren. Dit komt deels door de nog bestaande leemtes tussen bestaande kaders voor rapportage aan de toezichthouder. Een andere factor is de slechte kwaliteit van de gerapporteerde gegevens. Dit komt weer grotendeels voort uit moeilijkheden bij het aggregeren van gegevens als gevolg van onvoldoende standaardisatie. Bij wijze van follow-up van de Call for Evidence heeft de Commissie vastgesteld dat een tweeledige benadering nodig is om de problemen die optreden bij rapportage aan de toezichthouder aan te pakken. Ten eerste dient onmiddellijk en gericht actie te worden ondernomen om de meest problematische gebieden naar best vermogen aan te pakken. Ten tweede is een meer alomvattende, langetermijnbenadering nodig om de kosten en baten van rapportage aan de toezichthouder aan te pakken. De Commissie heeft actie ondernomen in beide richtingen, en doet dit nog steeds, zoals hieronder wordt besproken. 3.2Actie ondernomen sinds november 2016 Sinds de vaststelling van de mededeling in november 2016 heeft de Commissie verschillende gerichte follow-upmaatregelen ingevoerd om onmiddellijk te reageren op de hierboven beschreven problemen. Deze maatregelen zijn gericht op de meest duidelijke inefficiënties in het kader voor rapportage aan de toezichthouder, die verholpen konden worden zonder hoge administratieve of compliancekosten voor ondernemingen te laten ontstaan. ·In mei 2017 werd in het voorstel voor de REFIT-herziening van EMIR (EMIR Refit) voorgesteld om de rapportagelast voor niet-financiële vennootschappen (NFC's) te verminderen, door hen vrij te stellen van de rapportageverplichting bij intragroeptransacties en de CTP of de financiële tegenpartij tot rapportage namens beide tegenpartijen te verplichten in het geval van transacties met NFC's.

·Als onderdeel van het bankenpakket heeft de Commissie voorgesteld dat kleinere en minder complexe banken minder vaak hoeven te rapporteren. ·De Commissie zal de rapportageverplichtingen onderzoeken tijdens de in juli 2017 begonnen evaluatie van de BAB-richtlijn. De Commissie zal waar nodig nauw samenwerken met ESMA en nationale toezichthouders. Bovendien zal de externe contractant die de opdracht heeft om te rapporteren over de werking van de BAB-richtlijn ook specifiek de efficiëntie en effectiviteit van de rapportagevereisten analyseren. ·Op verzoek van de Commissie is de EBA bezig met de afronding van een raadpleging inzake een aantal concrete voorstellen om de rapportagelast in het bankwezen verder te verminderen. Dit zou inhouden dat de toezichtgerelateerde, statistische en macroprudentiële rapportagevereisten op elkaar moeten worden afgestemd en dat de in de diverse wetgevingshandelingen gehanteerde definities consistenter gemaakt moeten worden. ·De Commissie zal binnenkort het technisch advies van ESMA ontvangen inzake de haalbaarheid van de invoering van één gemeenschappelijk rapportageplatform voor short selling. Eén gemeenschappelijk rapportageplatform zou kunnen bijdragen aan een betere informatieverstrekking aan regelgevende instanties, terwijl de last voor rapportage van netto shortposities wordt verminderd. ·Verschillende technische rapportagenormen (bijv. met betrekking tot EMIR) werden herzien teneinde meer duidelijkheid te scheppen waarover gerapporteerd moet worden en hoe. Dit hield in dat is geprobeerd te zorgen voor betere afstemming tussen verschillende rapportagekaders (bijv. EMIR met MiFID / de verordening markten in financiële instrumenten (MiFIR)). Waar relevant werden verwijzingen naar internationale normen opgenomen. ·Respondenten op de Call for Evidence hebben gemeld dat lidstaten in een aantal gevallen aanvullende vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder hebben ingevoerd bovenop de vereisten die zijn opgelegd door EU-wetgeving (zogenaamde 'gold-plating'). Na de goedkeuring van het verslag van de Commissie inzake nationale belemmeringen voor kapitaalstromen in maart 2017 (zie ook paragraaf 2.3), deed de deskundigengroep inzake belemmeringen voor het vrije kapitaalverkeer, die is samengesteld uit vertegenwoordigers van alle lidstaten, een oproep tot vervolgwerkzaamheden om de vastgestelde belemmeringen, waaronder het voorkomen van dubbele rapportage, aan te pakken. 3.3Alomvattende benadering van de Commissie inzake rapportage aan de toezichthouder Hoewel de hierboven beschreven follow-upmaatregelen voor de korte termijn ervoor kunnen zorgen dat de rapportage aan de toezichthouder efficiënter wordt, zijn zij gericht op afzonderlijke wetgevingsstukken en hebben zij niet noodzakelijkerwijs betrekking op de interactie tussen verschillende kaders voor rapportage aan de toezichthouder. Gezien de talrijke onderlinge relaties tussen rapportagevereisten in de verschillende wetgevingshandelingen is een meer alomvattende benadering van rapportage aan de toezichthouder gerechtvaardigd. Zoals beschreven in paragraaf 3.1. hebben belanghebbenden het belang benadrukt om frequente veranderingen in individuele rapportagevereisten te vermijden, gezien de hoge eenmalige kosten van veranderingen in IT-systemen. Daarom wil de Commissie voor een meer alomvattende benadering van EU-rapportagekaders kiezen. De overkoepelende visie is erop gericht dat dankzij vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder die worden beschreven in EU-wetgeving, toezichthouders en regelgevende instanties tijdig worden voorzien van hoogwaardige informatie om hen te helpen de stabiliteit van het financiële systeem te waarborgen en tegelijkertijd de kosten en lasten voor administratie en naleving voor ondernemingen tot een noodzakelijk minimum te beperken. Overeenkomstig deze visie heeft het project twee hoofddoelstellingen: 1.het vaststellen van specifieke gebieden waarop actie vereist is, d.w.z. EU-wetgeving waarin vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder lijken te overlappen of duplicatie in de hand werken en waar onvoldoende duidelijkheid bestaat over wat er moet worden gerapporteerd en er sprake is van onvoldoende standaardisatie en leemten of inconsistenties. 2.het uitwerken van concrete maatregelen die kunnen leiden tot een vermindering van de compliancekosten voor ondernemingen, terwijl de kwaliteit van de aan toezichthouders verstrekte informatie wordt verbeterd. Dit betekent het stroomlijnen en vereenvoudigen van vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder, maar ook het overwegen van een geheel nieuwe en innovatieve benadering van rapportage aan de toezichthouder. Een van de essentiële onderdelen hiervan is het beginsel van eenmalige rapportage. Het idee is dat entiteiten hun informatie slechts eenmalig rapporteren, waarbij elke betrokken autoriteit vervolgens 'waar nodig' toegang kan verkrijgen tot deze gegevens. De twee hoofdonderdelen van deze benadering zijn: (i) een geschiktheidscontrole van vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder; en (ii) een project voor 'standaardisatie van financiële gegevens'. Deze projecten vinden gelijktijdig plaats om elkaar wederzijds te versterken. 3.3.1Onderdeel 1 — de geschiktheidscontrole In de geschiktheidscontrole, die is gelanceerd in de zomer van 2017, wordt een alomvattende evaluatie op hoog niveau geleverd van de effectiviteit, efficiëntie, coherentie en meerwaarde op EU-niveau van kaders voor rapportage aan de toezichthouder, met bijzondere aandacht voor rapportage over specifieke producten of gebieden (bijv. derivaten). Hierin zal een volledig overzicht van de belangrijkste oorsprong van de kosten en lasten van rapportage aan de toezichthouder worden opgenomen. De geschiktheidscontrole zal potentiële gebieden aanwijzen waarin de kosten en lasten van naleving die voortvloeien uit de verplichtingen tot rapportage aan de toezichthouder verminderd zouden kunnen worden (bijvoorbeeld door deze te stroomlijnen of te vereenvoudigen) zonder de doelstellingen van deze verplichtingen op het gebied van financiële stabiliteit, marktintegriteit en consumentenbescherming in het gedrang te brengen. De werkzaamheden worden volgens planning eind 2018 voltooid en op dat moment zullen de resultaten bekend worden gemaakt in een werkdocument van de diensten van de Commissie. Een belangrijke input voor de geschiktheidscontrole is de openbare raadpleging die de Commissie vandaag start om bewijs te verzamelen over de kosten voor naleving van vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder alsmede de consistentie en efficiëntie van deze vereisten. De raadpleging bouwt voort op de bevindingen van de Call for Evidence en andere meer gerichte evaluaties. Het doel ervan is om meer specifieke informatie te verzamelen over, onder andere, beleggingen die moeten voldoen aan de rapportagevereisten, voorbeelden van duplicaat-rapportages en voorbeelden van rapportage van overbodige of onnodige gegevens. Voor de raadpleging wordt ook om input verzocht over hoe het gebruik van meer geavanceerde en efficiëntere ICT-instrumenten in samenhang met gegevensnormen zou kunnen bijdragen aan een vermindering van de compliancekosten en over de vraag of er belemmeringen zijn voor de implementatie en het gebruik van dergelijke technologie en standaarden. De raadpleging is gedurende 3 maanden geopend. De resultaten worden gepresenteerd en besproken tijdens een speciale workshop die staat gepland voor 26 maart 2018. Tot andere aspecten van deze werkzaamheden behoren een studie door een externe deskundige om de compliancekosten van vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder in de financiële sector uitvoeriger te beoordelen. In oktober 2017 heeft de Commissie een ronde tafel van belanghebbenden opgericht die de bij rapportage betrokken spelers uit de gemeenschap van EU-toezichthouders en -regelgevende instanties bijeenbrengt. De leden van de groep ondersteunen de Commissie in haar beoordeling van de kosten voor naleving van vereisten inzake rapportage aan de toezichthouder. De werkzaamheden vormen een aanvulling op de openbare raadpleging en de studie en onderstrepen het belang van een gecoördineerde aanpak. 3.3.2Onderdeel 2 — Standaardisatie van financiële gegevens Het project voor standaardisatie van financiële gegevens (FDS) is in 2016 gestart. Het wordt gefinancierd door het 'ISA2'-programma voor interoperabiliteitsoplossingen voor Europese overheidsdiensten, ondernemingen en burgers. De door het programma geleverde prestaties worden rechtstreeks meegenomen in de geschiktheidscontrole, aangezien het programma tot doel heeft om: