ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.2.

Het EESC betreurt het feit dat het voorgestelde algemene niveau van het komende MFK is vastgesteld op 1,1 biljoen EUR en in reële termen dus lager is dan het niveau van het huidige MFK. Het EESC is bovendien uiterst kritisch over de voor het meerjarig financieel kader 2021-2027 voorgestelde bezuiniging van circa 7 % met betrekking tot het EU-cohesiebeleid. Wat het ESF+ betreft voorziet het voorstel in een ESF+-aandeel in de begroting voor het cohesiebeleid van 27 %. In de praktijk betekent dit voor het ESF+ een verlaging van 6 %. Het EESC is het voorts niet eens met de afschaffing van het minimumpercentage (van momenteel 23,1 %) voor de financiering van het cohesiebeleid in het kader van het ESF+. Aangezien het ESF+ het belangrijkste financieringsinstrument is voor de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten, is het EESC bovendien van mening dat 30 % van de middelen voor economisch, sociaal en territoriaal cohesiebeleid moet worden toegewezen aan het ESF+, en dat 30 % van de ESF+-middelen moet worden gereserveerd voor maatregelen ter bevordering van sociale inclusie. Het EESC is het niet eens met het voorstel om het Europese medefinancieringspercentage van het ESF+ te verlagen. In ieder geval mag een dergelijke verlaging niet ten laste komen van de initiatiefnemers van de projecten.
3.11.

In lijn met wat hoger is gezegd kan het Comité zich aansluiten bij de benadering in de huidige voorstellen met de ecologische dimensie. Vanuit een holistische benadering blijft het Comité evenwel aandacht vragen voor de globale consistentie. In dat verband is het positief dat de beginselen worden meegenomen die zijn vastgelegd in de Europese pijler van sociale rechten en dat wordt vereist dat de economische activiteit wordt verricht in overeenstemming zowel met internationale minimumgaranties op sociaal gebied en op het gebied van arbeid als met boekhoudnormen. Tegelijk moet, met betrekking tot eerstgenoemde normen, worden vastgesteld dat het hier om minimumgaranties gaat, en verdere stappen blijven dus aangewezen. Op dezelfde wijze komt het er ook op aan in de toekomst werk te maken van de uitbreiding tot sociale duurzaamheids- en governance doelstellingen.
6.2.

Het beginsel van getrapte melding (intern, bevoegde autoriteiten, publiek) stemt overeen met het beginsel van verantwoord melden. Klokkenluiders moeten volgens het EESC evenwel kunnen kiezen en gelijke toegang hebben tot de interne procedure of de bevoegde autoriteiten, en daarom wordt een procedure geadviseerd die twee, niet drie, stappen omvat, ter wille van de billijkheid en de rechtszekerheid. Enerzijds blijkt uit internationaal onderzoek, zelfs in landen waar interne kanalen niet verplicht zijn (Verenigd Koninkrijk, Ierland), dat werknemers in loondienst uit loyaliteit eerst hun toevlucht nemen tot de interne procedure. Er bestaat dus geen gevaar dat de interne procedure op grote schaal wordt gemeden. Wanneer interne kanalen verplicht zijn, is het overigens moeilijk om te voorzien in alle noodzakelijke uitzonderingen. Anderzijds is in de nationale wetgevingen bepaald dat de autoriteiten onmiddellijk in kennis moeten worden gesteld (bijvoorbeeld van misdrijven of overtredingen). Tot slot geldt deze verplichting uitsluitend voor werknemers in loondienst, andere werkenden zijn ervan vrijgesteld. Hierdoor wordt het gelijkheidsbeginsel geschonden en ontstaat er rechtsonzekerheid.
3.35.

Het EESC is van mening dat de voorstellen ten aanzien van risicobeheersinstrumenten op het niveau van de lidstaten vrijwillig moeten zijn in plaats van verplicht. In het algemeen is het EESC van mening dat hoge rechtstreekse betalingen in het kader van pijler I de beste bescherming bieden tegen inkomensvolatiliteit, en dat deze op geen enkele manier mogen worden uitgehold met als doel geld over te hevelen naar verzekeringsregelingen of beleggingsfondsen. Bovendien stelt het EESC voor dat alle financiering voor risicobeheer sectorspecifiek dient te zijn.
4.13.

Een probleem met desinformatie is dat het onmogelijk is om de identiteit te controleren van de bronnen die zulke informatie via het internet verspreiden. Het is te gemakkelijk om in cyberspace met een valse identiteit te werk te gaan, en in het algemeen is dat precies wat degenen die met kwade bedoelingen online actief zijn doen. De Commissie komt met diverse voorstellen, die zijn uiteengezet in de gezamenlijke mededeling over cyberbeveiliging die in september 2017 is gepubliceerd. Het probleem is dat deze voorstellen niet bindend zijn: gebruikers kunnen ervoor kiezen om op onlineplatforms alleen contact te leggen met anderen die zich bekend hebben gemaakt, de Commissie zal het gebruik van vrijwillige onlinesystemen bevorderen waarmee informatieaanbieders kunnen worden geïdentificeerd enz. Natuurlijk is er een potentieel belangenconflict tussen privacy en volledige controle en zou het mogelijk moeten zijn om anoniem te blijven bij het passief surfen op het internet. Maar als we echt gewicht in de schaal willen leggen in de strijd tegen desinformatie, dan hebben we misschien strengere maatregelen voor identificatie nodig als mensen actief zijn op het internet. Zo werken de kwaliteitsmedia immers, in overeenstemming met de Code van Bordeaux uit 1954, die is opgesteld door de Internationale Federatie van Journalisten en zeer duidelijke en strikte principes vastlegt voor de omgang met bronnen. Soms zijn er geldige redenen waarom traditionele, op kwaliteit gerichte nieuwsorganisaties verhalen publiceren met anonieme bronnen, maar ze geven altijd aan dat de naam en het adres van de bron bij de redactie bekend zijn.
1.2.

Met betrekking tot de verbetering van de bescherming van slachtoffers van verkeersongevallen in geval van insolventie van de verzekeraar, kan het Comité zich vinden in het voorstel om slachtoffers schadeloos te laten stellen door het schadevergoedingsorgaan in de lidstaat waar het slachtoffer woonachtig is. Krachtens het voorstel van de Commissie kan echter geen beroep op het orgaan worden gedaan wanneer het slachtoffer rechtstreeks een verzoek bij de verzekeraar heeft ingediend of een rechtsvordering heeft ingesteld. Het Comité beveelt aan om deze uitsluiting niet toe te passen als de verzekeraar intussen economisch failliet is gegaan (faillissement, liquidatie) of als het slachtoffer het orgaan machtigt om in zijn rechten te treden in de schadevergoedingsacties (subrogatie), om sneller te worden vergoed. Het Comité beveelt aan dat de schadevergoedingsniveaus (schadeposten) worden toegepast die het gunstigst zijn voor het slachtoffer: ofwel die van het land waar het ongeval heeft plaatsgevonden, ofwel die van het land waar het slachtoffer woont.
1.3.

Het EESC is te spreken over de koers van de hervormingen en de nieuwe voorstellen die worden gedaan over subsidiariteit en het nieuwe uitvoeringssysteem. Het is wel zaak dat deze voorstellen geïmplementeerd worden op een wijze die het gemeenschappelijk beleid en de interne markt beschermt, en dat ze stroken met de afspraken over vereenvoudiging. De mededeling is volgens het EESC echter niet specifiek genoeg. Het EESC had gehoopt dat de Commissie in de komende wetgevingsvoorstellen de in dit advies uiteengezette standpunten van de civil society in aanmerking zou nemen. Het tijdschema voor het advies van het EESC en de wetgevingsvoorstellen van de Europese Commissie was te krap.
C 367/117

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijnen 2006/112/EG en 2008/118/EG wat betreft de opname van de Italiaanse gemeente Campione d’Italia en de Italiaanse wateren van het meer van Lugano in het douanegebied van de Unie en in het territoriale toepassingsgebied van Richtlijn 2008/118/EG

(COM(2018) 261 final — 2018/0124 (CNS))

(2018/C 367/23)

Raadpleging Raad van de Europese Unie, 29.5.2018 Rechtsgrondslag Artikel 113 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie Bevoegde afdeling Economische en Monetaire Unie, Economische en Sociale Samenhang Goedkeuring door de voltallige vergadering 11.7.2018 Zitting nr. 536 Stemuitslag (voor/tegen/onthoudingen) 174/0/2

Aangezien het Comité met het voorstel instemt en er geen commentaar op heeft, heeft het met algemene stemmen besloten geen algemene discussie te houden en onmiddellijk over te gaan tot stemming (artikel 50, lid 4, en artikel 56, lid 3, van het reglement van orde).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 227/101

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 92/66/EEG van de Raad tot vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding van de ziekte van Newcastle

(COM(2017) 742 final — 2017/0329 (COD))

(2018/C 227/15)

Raadpleging Europees Parlement: 14.12.2017 Raad van de Europese Unie: 22.12.2017 Rechtsgrondslag Artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie Bevoegde afdeling Landbouw, Plattelandsontwikkeling en Milieu Goedgekeurd door de voltallige vergadering 14.2.2018 Zitting nr. 532 Stemuitslag (voor/tegen/onthoudingen) 151/2/5

Het Comité kan zich volledig in dit voorstel vinden. Het heeft bovendien reeds een standpunt over dit onderwerp ingenomen in een op 16 oktober 2013 verschenen advies EESC 4014/2013 (NAT/611) (*1). Daarom heeft het tijdens zijn op 14 en 15 februari 2018 gehouden 532e zitting (vergadering van 14 februari) met 152 stemmen vóór en 2 stemmen tegen, bij 5 onthoudingen, besloten een positief advies over de voorgestelde tekst uit te brengen en daarin te verwijzen naar zijn eerder geformuleerde standpunt ter zake.

Brussel, 14 februari 2018. De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Georges DASSIS

(*1) PB C 67 van 6.3.2014, blz. 166.
3.4.4.

Uit de bij het derde SEU-verslag gevoegde nieuwe lijst van „projecten van gemeenschappelijk belang” (PCI’s), die in aanmerking komen voor EU-subsidies, blijkt dat het aantal projecten op het gebied van fossiele brandstoffen is gedaald tot 53 gasprojecten, vergeleken met 77 in de vorige lijst. Sommige analisten beweren echter dat dit slechts het resultaat is van het combineren en samenvoegen van verschillende projecten, en dat de nieuwe lijst ongeveer 90 gasprojecten omvat, wat in feite neerkomt op een toename van gasprojecten. Gezien de aanzienlijke milieu- en economische risico’s van gestrande activa bij investeringen in infrastructuur voor fossiele brandstoffen moeten deze projecten en de toekenning van de PCI-kwalificatie zo snel mogelijk opnieuw worden beoordeeld.
6.3.

Het EESC vraagt zich echter sterk af of deze aanpak wel proportioneel is . In het voorstel staat dat het in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel. Er wordt echter volledig voorbijgegaan aan de bijkomende financiële lasten voor overheidsinstanties, en het voorstel wordt ook niet afgezet tegen andere mogelijke industriebeleidsmaatregelen. Het is dan ook niet vanzelfsprekend dat een extra last die voortvloeit uit openbare aanbestedingen voor hoofdzakelijk steden en gemeenten het meest doeltreffende middel is om industrieactiviteiten en marktontwikkelingen te stimuleren. Organisaties van lokale openbaarvervoersbedrijven alsook vertegenwoordigers van steden en gemeenten hebben ernstige bedenkingen geuit. Deze belanghebbenden hebben de volgende punten naar voren gebracht: — ze hebben bij lange na niet de financiële armslag die voor de forse investeringen nodig is; — veel steden hebben zich al heel wat inspanningen getroost om het vervoer schoner te maken, maar in de richtlijn wordt hieraan volledig voorbijgegaan; — er wordt geen aandacht geschonken aan moderne Euro VI-dieselbussen, hoewel deze in 2011 als een nieuwe norm zijn gesteld (10) en op kostenefficiënte wijze kunnen helpen om de door het openbaar vervoer veroorzaakte emissies te verminderen; — plug-in hybride voertuigen worden na 2025 niet geaccepteerd; — de infrastructuur voor het elektrisch opladen van bussen en vrachtwagens verschilt nogal van die voor het opladen van lichte voertuigen zoals particuliere auto’s, waardoor er maar in beperkte mate synergie gerealiseerd wordt; — er moeten uitzonderingen worden gemaakt voor brandweerwagens, politievoertuigen en ambulances; — in sommige gemeenten betreffen de aanbestedingen maar een klein aantal voertuigen (minder dan tien), waarmee het niet erg waarschijnlijk is dat de minimumstreefcijfers zullen worden gehaald; — de voorgestelde rapportering is met aanvaardbare administratieve inspanningen pas haalbaar als er in het officiële voertuigregister een categorie „schone voertuigen” wordt ingevoerd.
3.22.

Het voorstel om bepaalde toezichtsbevoegdheden in het vlak van de verzekeringen over te hevelen van de nationale toezichthouders naar het Europees niveau schrijft zich in de wil om het toezicht op de financiële markten van de EU uit te breiden en zo de realisatie van de KMU in de hand te werken. Zij zullen bijdragen tot een grotere convergentie in het toezicht en een gelijk speelveld voor alle marktdeelnemers in de hand werken.
3.14

De nieuwe ongelijkheden en sociale risico's in het digitale tijdperk kunnen ook voortvloeien uit digitale uitsluiting , ofwel uit het feit dat sommige groepen burgers al dan niet over de e-vaardigheden en digitale basiskennis beschikken die nodig zijn om toegang te krijgen tot soms essentiële informatie en diensten. Volgens het EESC is sociale duurzaamheid ook gebaseerd op eerlijke en doeltreffende mogelijkheden tot levenslang leren, vanaf de vroege jeugd. Dit is een eerste vereiste, met name voor mensen met een handicap, in het bijzonder voor de nieuwe beroepen in de digitale sector. Hierbij moet er rekening mee worden gehouden dat grote delen van de bevolking (met name ouderen, burgers in perifere en arme gebieden, migranten, mensen met te weinig kwalificaties, enz.) digitaal wellicht uitgesloten zijn. In het digitale tijdperk is het essentieel te zorgen voor toegang tot internet en trajecten voor digitale geletterdheid voor hen die werkloos dreigen te worden en hun in staat te stellen hun rechten uit te oefenen en sociale diensten te gebruiken — vooral als het om fundamentele rechten en diensten gaat. Het EESC raadt de sociale partners en instellingen aan om hiertoe samen met maatschappelijke organisaties tijdig maatregelen te nemen.
4.2.4.

In die zin stelt het EESC dat de tweede groep acties in het kader van deze prioriteit, die betrekking heeft op maritieme clusters, moet worden versterkt. Netwerk- en samenwerkingsprogramma’s voor kleine en microproducenten kunnen de veerkracht en het kostenconcurrentievermogen verbeteren door tegelijkertijd de noodzakelijke differentiatie van de goederen en diensten die zij leveren te behouden. Anderzijds kan clustering doeltreffend zijn in specifieke sectoren waar kapitaalconcentratie essentieel is — zoals in de sector hernieuwbare energie en de goederenvervoersector. Het EESC beschouwt de ideeën van clustering, de ontwikkeling van incubators en de bevordering van bedrijfsplannen via business angel-diensten echter als voorbarig, zelfs voor de meer geavanceerde economieën in de EU, wat wijst op de noodzaak van welomschreven ondersteunende diensten, met name voor de kleine producenten, ambachtslieden en handelaren in het zuidelijke Middellandse Zeegebied.
1.3.

Het constateert echter dat interoperabiliteitcapaciteit tussen en binnen de lidstaten aanzienlijk varieert. Op dit ogenblik bestaat er consensus over dat verplichte regelgeving of bestuurlijke procedures taboe moeten blijven, maar dat betekent een grotere verantwoordelijkheid voor de lidstaten om op vrijwillige basis en op elke mogelijke wijze samen te werken in de geest van en betreffende de kern van het EIF en de bijbehorende uitvoeringsprogramma’s. Veiligheid en de persoonlijke levenssfeer blijven behoren tot de twaalf beginselen van het EIF en het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) is verheugd dat deze beginselen nader worden uitgewerkt en voorwerp zijn van twee duidelijke aanbevelingen in het interoperabiliteitsuitvoeringsplan. Door zijn aard biedt het EIF een breed kader waarbinnen de lidstaten hun subsidiariteitsrechten kunnen uitoefenen, maar het lijdt geen twijfel dat de ongerustheid onder de bevolking over eigendom, gebruik en veiligheid van persoonsgegevens in heel Europa wijdverbreid is. Dergelijke kwesties houden verband met de fundamentele rechten die zijn verankerd in de EU-Verdragen.
4.3.2.

De organisaties die bedrijven vertegenwoordigen plaatsen kanttekeningen bij het voorstel omdat het volgens hen voornamelijk gericht is op bedrijven, terwijl de lidstaten er verantwoordelijk voor zijn dat er nog steeds belemmeringen voor de werking van de interne markt bestaan: a) Betere handhaving van de overeengekomen regels is van essentieel belang om de interne markt beter te laten functioneren. Hiertoe is het allereerst zaak dat de lidstaten begeleid en geholpen worden bij het omzetten en toepassen van de regelgeving. De Commissie zou een grotere rol moeten spelen in de naleving. Daarbij zou ze ervoor moeten zorgen dat alle economische actoren zich aan de regels houden en niet moeten terugschrikken voor het starten van proefprojecten of inbreukprocedures wegens niet-naleving. b) Wat de informatie betreft waarover de Europese Commissie beschikt om belemmeringen voor de interne markt aan te pakken: er bestaan al omvangrijke informatiekanalen, zoals het Enterprise Europe Network, het platform onlinebeslechting van consumentengeschillen, het informatiesysteem betreffende technische voorschriften (TRIS), IMI en het Refit-platform. Deze zouden beter en systematischer gebruikt kunnen worden om obstakels en segmenteringen op de interne markt, waaronder niet-naleving van de EU-wetgeving, in kaart te brengen. c) Bedrijven zijn bang dat de nieuwe verplichting om vertrouwelijke handelsinformatie en gevoelige bedrijfsgegevens (prijsbeleid, bedrijfsstrategie) te verstrekken op straffe van geldboetes en sancties tot meer administratieve rompslomp zal leiden.
5.8.

De voorgestelde nieuwe regels gaan voorbij aan de gebreken in de coördinatie van een overkoepelend systeem dat oorspronkelijk bedoeld was voor lidstaten met min of meer dezelfde koopkrachtpariteiten en socialezekerheidsstelsels. Er zijn daarom effectievere maatregelen nodig om te zorgen voor convergentie van de duur en de hoogte van werkloosheidsuitkeringen en van de samengetelde duur van verzekeringstijdvakken die recht geeft op een werkloosheidsuitkering. Dat zou leiden tot betere en gemakkelijker te coördineren socialezekerheidsstelsels. De vraag hoe die convergentie gerealiseerd kan worden valt buiten het bestek van dit advies. In theorie komen de voorgestelde nieuwe regels inzake de „export” van werkloosheidsuitkeringen de samenwerking tussen nationale arbeidsbemiddelingsdiensten op alle niveaus in ieder geval ten goede. De herziening maakt duidelijk welke verplichtingen de dienst voor arbeidsvoorziening in de gastlidstaat heeft om werkzoekenden aan werk te helpen en om toezicht te houden op en verslag uit te brengen over hun activiteiten bij de lidstaat die belast is met de betaling van werkloosheidsuitkeringen. Maar arbeidsbemiddelingsdiensten zouden werkzoekenden wel beter moeten helpen bij het vinden van zekere banen, met name gezien de beperkte tijd die deze daarvoor hebben. Dat komt ook de in de vorige paragraaf genoemde convergentie ten goede.
4.19.

De Commissie merkt op dat in de programmeringsperiode 2014-2020 de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen), en met name de fondsen van het cohesiebeleid naar verwachting een belangrijke rol zullen spelen in verband met de renovatie en bouw van gebouwen. Momenteel zijn er heel wat obstakels te overwinnen, met name: beperkte toegang tot financiële middelen, hoge aanloopkosten, relatief lange terugverdienperioden, sterker gevoeld kredietrisico in verband met investeringen in duurzame energie en concurrerende prioriteiten voor eigenaren van onroerend goed enz. (Europese Commissie: Technical guidance — Financing the energy renovation of buildings with Cohesion Policy funding). Het initiatief „Slimme financiering voor slimme gebouwen” is een stap in de goede richting om sommige van deze problemen op te lossen; er bestaat ruimte om voort te bouwen op de ambities van het plan-Juncker om meer investeringen op dit gebied aan te boren.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 288/130

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1306/2013 van de Raad op de rechtstreekse betalingen toe te passen aanpassingspercentage voor kalenderjaar 2017

(COM(2017) 150 final — 2017/0068 (COD))

(2017/C 288/19)

Raadpleging Europees Parlement, 6.4.2017 Rechtsgrondslag Artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie Bevoegde afdeling Landbouw, Plattelandsontwikkeling en Milieu Goedgekeurd door de voltallige vergadering 31.5.2017 Zitting nr. 526 Stemuitslag (voor/tegen/onthoudingen) 177/0/0

Aangezien het Comité zich in zijn op 25 mei 2013 goedgekeurde advies CESE 2942/2013 (*1) al heeft uitgesproken over de inhoud van dit voorstel, heeft het tijdens zijn op 31 mei en 1 juni 2017 gehouden 526e zitting (vergadering van 31 mei 2017) met 177 stemmen vóór, zonder onthoudingen, besloten geen nieuw advies op te stellen, maar te verwijzen naar het standpunt dat het in bovengenoemd advies heeft ingenomen.

Brussel, 31 mei 2017. De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Georges DASSIS

(*1) EESC-advies over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de vaststelling van een overeenkomstig Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad op de rechtstreekse betalingen toe te passen aanpassingspercentage voor het kalenderjaar 2013, COM(2013) 159 final — 2013/0087 (COD) (PB C 271 van 19.9.2013, blz. 143).
4.8.

Om een vlotte en doeltreffende implementatie te waarborgen beveelt het EESC in overeenstemming met de prioriteiten in het werkprogramma van de Commissie voor 2017 (13) aan dat er maatregelen worden genomen om te garanderen dat lidstaten zich volledig inzetten om de deadlines voor omzetting van richtlijnen in acht te nemen en ervoor te zorgen dat deze richtlijnen volledig ten uitvoer gelegd worden.
5.6.

Het zou ook nuttig zijn om te bezien of de maatregelen van de lidstaten coherentie of divergentie op de interne markt en in de buitenlandse betrekkingen in de hand werken. Het belangrijkst in dit verband is het beoordelen van de gevolgen van de brexit voor de energie-unie.
3.4.

Zowel in het huidige voorstel als in het voorstel inzake een Europees wetboek voor elektronische communicatie, blijft de rol van Berec beperkt tot samenwerking en coördinatie, zij het in versterkte vorm, wat met name in het tweede geval onaanvaardbaar is; dat geldt voor de uitoefening van zijn taken op gebieden waar het gebrek aan passende regelgeving onmiskenbaar is, zoals de nieuwe informatiediensten op pan-Europees of mondiaal niveau, die momenteel grotendeels ongereguleerd zijn of zijn onderworpen aan onduidelijke regelgeving (M2M, OTT en andere gebieden die van groot belang zijn voor de Unie, zoals roaming of transnationale markten), en voor de bindende pan-Europese toewijzingsprocedures voor specifieke frequentiebanden, alsook voor de nieuwe bevoegdheden die het agentschap worden toebedeeld.