COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(89)60 def. 
Brussel, 8 februari 1989 
FISCALE MAATREGELEN IN VERBAND MET DE LIBERALISATIE 
VAN HET KAPITAALVERKEER 
(Mededeling van de Commissie aan de Raad) 
VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD 
BETREFFENDE EEN GEMEENSCHAPPELIJK STELSEL VAN BRONHEFFING OP RENTE 
VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD HOUDENDE WIJZIGING VAN 
RICHTLIJN 77/799/EEG BETREFFENDE DE WEDERZIJDSE BIJSTAND VAN 
DE BEVOEGDE AUTORITEITEN VAN DE LID-STATEN OP HET GEBIED VAN DE 
DIRECTE BELASTINGEN EN DE BELASTING OVER DE TOEGEVOEGDE WAARDE 
(ingediend door de Commissie) 

FISCALE MAATREGELEN IN VERBAND MET DE LIBERALISATIE 
YAN HET KAPITAALVERKEER 
(Mededeling van de Commissie aan de Raad) 
inleiding 
1. Artikel 6, Md 5, van de richtlijn van de Raad van 24 juni 1988 over de 
liberalisatie van het kap I taal verkeer(1) luidt : "De Commissie dient 
uiterlijk op 31 december 1988 bij de Raad voorstellen in ten einde risico's 
van distorsies en belastingontwijking of -fraude, die voortvloeien uit de 
verschillen In de nationale regelingen inzake de belasting van spaargelden 
en de controle op de toepassing daarvan, op te heffen of te verkleinen. 
De Raad spreekt zich uiterlijk op 30 juni 1989 over de voorstellen van de 
Commissie uit. Alle belastingbepalingen met een communautair karakter 
moeten, overeenkomstig het Verdrag, met eenparigheid van stemmen worden 
genomen." 
2. Zoals de Commissie in haar mededeling van 23 mei 1986 over het Programma 
voor de liberalisatie van het kapitaalverkeer in de Gemeenschap^ en In 
haar mededeling van 4 november 1987 over de totstandbrenging van een 
Europese financiële ruimte^3) heeft verklaard, is de liberalisatie van het 
kapitaalverkeer tussen de Lid-Staten, die door toepassing van de richtlijn 
van de Raad van 24 Juni 1988(1) volledig zal worden gerealiseerd, een 
(1) PB L 178 van 8.7.1988, blz. 6 
(2) Doc. COM(86)292 def. van 23.5.1986 
(3) Doe. C0M(87)550 def. van 4.11.1987 
/... 
- 2 -
noodzakelijke voorwaarde voor de financiële integratie van de Gemeenschap. 
Noodzakelijk betekent evenwel niet voldoende. Aan nog twee andere 
voorwaarden moet worden voldaan. 
Enerzijds dient een werkelijke gemeenschappelijke markt van financiële 
diensten tot stand te worden gebracht. Belangrijke elementen daarvan zijn 
reeds gecreëerd, met name de richtlijn van 20 december 1985^1^ over de 
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende 
bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten, die op 
1 oktober 1989 van kracht wordt. Andere zijn door de Commissie voorgesteld, 
waaronder vooral de Tweede Richtlijn Coördinatie kredietinsteIIingen^2) en 
de richtlijn over het vrij verrichten van beleggingsdiensten^3). Al deze 
maatregelen hebben tot doel de belemmeringen op het gebied van de toegang 
tot de markt en het cliënteel van financiële diensten in andere Lid-Staten 
waardoor grensoverschrijdende concurrentie onmogelijk wordt gemaakt, op te 
heffen. Bovendien beogen zij de voorwaarden te scheppen voor een degelijke 
bescherming van klant en belegger; door harmonisatie van de essentiële 
toezichtregelingen wordt de stabiliteit van het financieel stelsel verbeterd 
en worden de concurrentievoorwaarden verzekerd. 
Anderzijds dienen door gepaste harmonisatiemaatregelen de fiscale 
belemmeringen te worden opgeheven of tenminste verminderd, die in 
verschillende opzichten moeilijkheden veroorzaken : slechte 
middelenallocatIe, concurrentieverstoringen tussen de verleners van 
financiële diensten, risico van inkomstenderving voor de overheid ten 
gevolge van belastingontduiking. 
(1) PB L 375 van 21.12.1985, blz. 3 
(2) PB C 84 van 31.3.1988, blz. 1 
(3) Doe. C0M(88)778 
./... 
^ 
- 3 -
5. Wat de belastingen op ondernemingen betreft bestaat reeds sedert 1975 een 
richtlijnvoorstel over de harmonisatie van de stelsels van 
vennootschapsbelasting en bronheffing op dividenden. Dat voorstel moet 
echter worden herzien of aangevuld door voorschriften tot harmonisatie van 
de grondslag van de belasting op ondernemingen. Tevens dient te worden 
onderzocht In hoever de belastingen op dezelfde hoogte moeten worden 
gebracht om tot werkelijke fiscale neutraliteit van de beleggingen in 
effecten te komen. 
6. De voorgestelde fiscale toenaderingsmaatregelen hebben betrekking op het 
belasten van renteopbrengsten. Voor dividenden zijn de risico's van 
distorsie, belastingontduiking en -ontwijking immers niet dezelfde. De 
stelsels van bronheffing, belastingtegoed of -krediet die in de meeste 
Lid-Staten bestaan garanderen dat deze inkomsten worden aangegeven en 
belast. 
Algemene, opmerk.lngsn 
7. De twee voorstellen die bij deze mededeling zijn gevoegd hebben niet tot 
doel de belastingen op het sparen volledig te harmoniseren : dat Is In het 
huidige stadium niet noodzakelijk en ook niet gewenst. Zij beogen alleen het 
risico van belastingontduiking en -ontwijking te verminderen; deze 
doelstelling houdt rechtstreeks verband met de eindfase van de liberalisatie 
van het kapitaalverkeer waartoe op 24 juni 1988 werd besloten. Ingezetenen 
uit de Gemeenschap zullen hun besparingen vrij kunnen overbrengen naar 
bankrekeningen in eender welke andere Lid-Staat. Zodra de belegger vrij een 
bankrekening kan openen in andere Lid-Staten, bestaat gevaar dat hij de 
opbrengst daarvan niet bij zijn belastingautoriteiten aangeeft en aldus aan 
de belasting ontsnapt. Dat kan voor tal van Lid-Staten een belangrijke 
budgettaire inkomstenderving tot gevolg hebben, alsook een benadeling van de 
Inkomsten uit arbeid ten opzichte van die uit kapitaal. 
ii 
- 4 
Dit risico kan moeilijk precies in cijfers worden uitgedrukt, maar de 
gegevens waarover men beschikt voor de Bondsrepubliek Duitsland (na de 
invoering van een Inhouding aan de bron van 10 %), Nederland (na het 
opleggen van de verplichting aan de banken de rente die zij uitbetalen 
automatisch aan te geven) en Frankrijk (het Verslag-Lebègue), schijnen er 
op te wijzen dat het verlies aan belastingontvangsten zeer groot zou kunnen 
zijn. 
8. Dat een communautaire actie nodig is houdt ook verband met de behoefte aan 
evenwicht in de geïntegreerde financiële ruimte die met de volledige 
liberalisatie van het kapitaalverkeer zal ontstaan. Zonder een minimale 
gelijktrekking van de nationale stelsels van belastingen op rente kunnen de 
huidige fiscale verschillen tot verplaatsing van kapitaalstromen leiden, 
waarop de Lid-Staten onvermijdelijk zullen reageren met maatregelen 
waardoor de opheffing van de wisselcontroles en de openstelling van de 
markten in het gedrang kunnen komen. 
9. Een gezamenlijk optreden op fiscaal gebied zou niet alleen bijdragen tot de 
economische en financiële samenhang in de Gemeenschap, maar zou ook de 
identiteit van de Gemeenschap in de rest van de wereld bevestigen. 
Een moderne oplossing zoals de bronheffing heeft kans om internationaal 
ingang te vinden na onderhandelingen met de voornaamste partners van de 
Gemeenschap in de OESO. 
10. Bij de uitwerking van haar voorstellen heeft de Commissie rekening gehouden 
met een aantal gegevens die haar van te drastische maatregelen hebben doen 
afzien : 
a) het risico van verplaatsing van besparingen naar banken en andere 
financiële instellingen In derde landen; 
b) het mogelijke omzetverlies van banken en financiële instellingen in de 
Gemeenschap; 
./ 
Ç 
- 5 -
c) de kans op een stijging van het rentepeil, waardoor het Europese 
bedrijfsleven en de regeringen van de Lid-Staten hogere kosten moeten 
dragen; 
d) een mogelijk aanzienlijke toename van de administratieve kosten voor de 
overheid en de financiële instellingen ten gevolge van de genomen 
maatregelen; 
e) de noodzaak het evenwicht in de stelsels van inkomensbelastingen van de 
Lid-Staten niet aan te tasten terwijl die stelsels nader tot elkaar 
worden gebracht. 
i) OP nationaal vlak te nemen maatregelen 
11. Uiteraard moeten in de eerste plaats de nationale belastingautoriteiten de 
nodige maatregelen treffen opdat de inwoners van hun land de opbrengst van 
binnenlandse beleggingen aangeven en de belasting erop afdragen. 
12. Bovendien staat het ledere Lid-Staat vrij, als bepaald in 
Richtlijn 88/361/EEG van 24 juni 1988 over de liberalisatie van het 
kapitaalverkeer^1), de banken om inlichtingen te verzoeken over 
kapitaaltransfers van hun ingezetenen naar het buitenland, hetzij op het 
ogenblik van de transfer zelf, hetzij achteraf. 
II) OP communautair vlak te nemen maatrecelen 
13. Gelet op de verschillen tussen de belastingstelsels zullen de onder 11 en 
12 beschreven nationale maatregelen niet volstaan om het risico van 
distorsies en belastingontduiking en -ontwijking te verminderen. 
(1) Zie artikel 4 van Richtlijn 88/361/EEG, 
PB L 178 van 8.7.1988, blz. 6 
/.. 
- 6 -
14. In haar mededeling van 4 november 1987 over de totstandbrenging van een 
Europese financiële ruimte^1) stelde de Commissie dat er drie oplossingen 
(die elkaar niet uitsluiten) zijn om distorsies en fraude op fiscaal gebied 
te verminderen : 
- een controlestelsel dat gebaseerd is op de verplichting aan banken de 
belastingautoriteiten automatisch inlichtingen te verstrekken over de 
rente die zij uitbetalen en de identiteit van de ontvangers daarvan; 
- de algemene Invoering van een bronheffing; 
- nauwere samenwerking tussen de belastingdiensten van de Lid-Staten. 
a) Automatische aangifte door de banken 
15. De Commissie heeft besloten niet voor te stellen dat de banken bij de 
fiscale autoriteiten automatisch aangifte moeten doen van de uitbetaling 
van rente. In principe zouden de fiscale autoriteiten door dit systeem 
informatie ontvangen over alle renteopbrengsten van hun ingezetenen, maar 
dit is geen waterdichte oplossing voor fraude en zij brengt voor de banken 
extra administratieve kosten mee. Bovendien zou een dergelijke regeling 
vermoedelijk op verzet stuiten in Lid-Staten met een lange traditie van 
bankgeheim, dat vaak onder de bescherming van de wet of de rechter staat. 
16. Beklemtoond moet echter worden dat de Lid-Staten die dat wensen bilaterale 
overeenkomsten mogen sluiten over het uitwisselen van informatie met 
betrekking tot de aan hun ingezetenen uitbetaalde rente. 
(1) C0M(87)550 def. van 4.11.1987 
./... 
4 
- 7 -
b) Inhouding aan da bron 
17. De Commissie Is van oordeel dat de invoering in de gehele Gemeenschap van 
een minimum-bronheffing op rente die voor alle ingezetenen van de 
Gemeenschap geldt, het meest geschikte middel is om het risico van 
distorsies en belastingontduiking en -ontwijking als boven beschreven te 
voorkomen. De voornaamste kenmerken van een dergelijke belasting worden 
besproken onder punt 18. Een stelsel van inhouding aan de bron heeft de 
volgende voordelen : 
- wat het beheer ervan betreft is het doeltreffend, in die zin dat de 
belasting wordt geïnd voordat de spaarder de rente ontvangt. Daardoor 
wordt het frauderisico kleiner; 
- het kan in het belastingstelsel van de meeste Lid-Staten worden 
opgenomen, want negen Lid-Staten passen reeds een bronheffing op de 
renteopbrengsten van hun ingezetenen toe; 
- het is in overeenstemming met de voorstellen van de Commissie over de 
harmonisatie van de stelsels van bronheffing op dividenden; 
- het kan een vertrekpunt zijn voor eventuele internationale besprekingen 
over het beperken van belastingontduiking en het veralgemenen van het 
systeem van bronheffing; 
- het houdt tenslotte de Invoering in van een nieuw fiscaal begrip, 
namelijk dat van "ingezetene van de Gemeenschap", hetgeen volkomen 
gewettigd is in het kader van de totstandkoming van een Europese 
financiële ruimte. 
18. De voornaamste kenmerken van het gemeenschappelijk stelsel van bronheffing 
zijn volgens het voorstel van de Commissie : 
.. ./ 
- 8 -
i) een minimumtarief dat bij de betaling van rente door debiteuren uit de 
Gemeenschap wordt toegepast; de Lid-Staten mogen een hoger tarief opleggen 
aan hun eigen belastingplichtigen alleen of aan alle renteontvangers; 
ii) aan Lid-Staten waar reeds een systseem van automatische aangifte van 
rentebetalingen door de banken bestaat, zou evenwel worden toegestaan de 
bronheffing alleen voor ingezetenen van andere Lid-Staten toe te passen; 
Mi) de Lid-Staten mogen van de bronheffing afzien voor beleggingsopbrengsten 
die van belasting zijn vrijgesteld (spaarboekjes en andere vormen van 
volkssparen); 
iv) de Lid-Staten mogen de bronheffing achterwege laten bij rentebetalingen 
die industriële of commerciële inkomsten vormen; 
v) zij zouden tevens van de bronheffing mogen afzien als het gaat om 
rentebetalingen aan ingezetenen van derde landen of om internationale 
leningen (Euro-obligaties) (zie punt 19); 
vl) de bronheffing wordt ingehouden door de debiteur of zijn vertegenwoordiger 
in het geval van rentedragende financieringsinstrumenten, met inbegrip van 
bankrekeningen; 
vii) de Lid-Staten mogen de bronheffing voor ingezeten belastingplichtigen als 
"liberatoir" beschouwen of als een vooruitbetaling op de algemene 
Inkomensbelasting. In het tweede geval wordt de bronheffing verrekend met 
de totale belasting die de belastingbetaler verschuldigd Is, en een 
eventueel overschot wordt hem terugbetaald. 
.../ 
r* 
- 9 -
19. De Euro-obligatlemarkt is voor grote ondernemingen, regeringen en andere 
overheidsinstanties een middel om snel en tegen concurrerende voorwaarden 
belangrijke bedragen op te nemen, in de meeste Lid-Staten wordt de rente op 
Euro-obligaties thans bruto uitbetaald. Het opleggen van een bronheffing 
kan een van de volgende twee gevolgen hebben : grote Europese ondernemingen 
komen In een nadelige positie terecht ten opzichte van hun concurrenten in 
Amerika en Japan of emit tenten uit de Gemeenschap vestigen filialen in 
derde landen om hun obligatieleningen uit te geven en ontsnappen aldus aan 
de belasting. Het is waarschijnlijk dat de belegger uit de Gemeenschap hen 
zal volgen. In ieder geval zou Europa als belangrijk financieel centrum 
daarvan te lijden hebben. Om deze redenen lijkt er nog geen alternatief te 
bestaan voor de mogelijkheid die aan de Lid-Staten moet worden gegeven om 
de rente op Euro-obligaties vrij te stellen. 
20. Daarom stelt de Commissie voor het minimumtarief van de bronheffing vast te 
stellen op 15 %, hetgeen ongeveer het gemiddelde is van de tarieven die 
thans in de Lid-Staten worden toegepast (van 0 tot 35 %). 
c) Samenwerking tussen de belastingdiensten 
21. Momenteel wordt het uitwisselen van informatie overeenkomstig 
Richtlijn 77/799/EEG van 19 december 1977<1) beperkt door het feit dat de 
bevoegde instanties niet kunnen worden verplicht informatie in te winnen of 
aan de diensten van een andere Lid-Staat te verstrekken die zij volgens de 
wetten of administratieve praktijken van hun land ook niet voor eigen 
doeleinden mogen verzamelen of gebruiken. 
(1) PB L 336 van 27.12.1977, blz. 15 
/... 
1 n 
- 10 -
22. Deze bepaling vormt een ernstige belemmering voor de uitwisseling van 
informatie over de opbrengsten van beleggingen, aangezien in veel 
Lid-Staten het bankgeheim streng geregeld Is en in andere nog 
restrictievere administratieve procedures worden toegepast. 
23. De belemmeringen voor de samenwerking kunnen eerst volledig worden 
opgeheven als de wetten op het bankgeheim zijn geharmoniseerd. De 
Commissie gelooft niet dat dit in het huidige stadium mogelijk is. 
Restricties die louter van administratieve aard zijn daarentegen kunnen en 
moeten worden afgeschaft. 
24. Derhalve heeft de Commissie besloten een wijziging van Richtlijn 77/799/EEG 
voor te stellen ten einde de zuiver administratieve restricties af te 
schaffen en de uitwisseling van Informatie te vergemakkelijken telkens 
wanneer de belastingautoriteiten van de Lid-Staat van de belegger 
duidelijke vermoedens van fraude kunnen aanvoeren. 
Betrekkingen met derde landen 
25. Ten einde het risico van kapItaalvlucht naar derde landen om aan de 
belasting te ontsnappen te beperken, zou de Gemeenschap, hetzij bilateraal, 
hetzij multilateraal (bij voorbeeld in het kader van de OESO), 
onderhandelingen met de voornaamste derde landen moeten openen. 
Die onderhandelingen zouden betrekking moeten hebben op twee onderwerpen : 
het tot elkaar brengen van de voorschriften betreffende nlet-ingezetenen op 
basis van een stelsel van bronheffing en de samenwerking tussen de 
be I ast i ngautor i te i ten. 
Discriminerende fiscale maatregelen 
26. Zoals de Commissie in haar mededeling van 4 november 1987 heeft opgemerkt 
kunnen de kapitaalallocatie en de concurrentie In de sector financiële 
dienstverlening ernstig worden verstoord door belastingmaatregelen van de 
/... 
U 
Lid-Staten die een stimulans vormen om in nationale waardepapieren te 
beleggen. Dergelijke maatregelen zijn onverenigbaar met een werkelijk 
geïntegreerde kapitaalmarkt. Daarom zal de Commisie met de betrokken 
Lid-Staten besprekingen voeren om tot de geleidelijke opheffing van 
dergelijke bronnen van discriminatie te komen. 
Conclusies 
27. Uitgaande van deze overwegingen heeft de Commissie ten behoeve van de Raad 
twee richtlijnvoorstellen opgesteld. 
28. Doel van het eerste voorstel is de algemene invoering van een bronheffing 
op renteopbrengsten. 
29. Het tweede houdt een beperkte wijziging in van de richtlijn van 1977 over 
de wederzijdse bijstand om tot een doelmatigere samenwerking tussen de 
belastingdiensten van de Lid-Staten bij de bestrijding van 
belastingontduiking op het gebied van kapitaalopbrengsten te komen. 
30. De Commissie verzoekt de Raad deze twee voorstellen te onderzoeken en er 
zich vóór 30 juni 1989, als bepaald In artikel 6 van Richtlijn 88/361/EEG 
van 24 Juni 1988, over uit te spreken. 
31. De Commissie zal na twee jaar verslag uitbrengen over de werking van het 
gemeenschappelijk stelsel van bronheffing en het gebruik dat van de 
vrijstellingen Is gemaakt. 
{J 
VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD 
BETREFFENDE FEN GEMEENSCHAPPELIJK STELSEL VAN BRONHEFFING OP RENTE 
/... 
À1 
- 2 -
TOELICHT1NQ 
I. ALGEMEEN 
1. Artikel 6, lid 5, van Richtlijn 88/361/EEG van de Raad van 24 juni 1988 
over de liberalisatie van het kapitaalverkeer luidt : "De Commissie 
dient uiterlijk op 31 december 1988 bij de Raad voorstellen In ten einde 
risico's van distorsies en belastingontwijking of -fraude, die 
voortvloeien uit de verschillen in de nationale regelingen inzake de 
belasting van spaargelden en de controle op de toepassing daarvan op te 
heffen of te verkleinen". 
2. Zoals in de mededeling aan de Raad, waarbij dit voorstel is gevoegd, 
wordt uiteengezet is de Commissie van mening dat de meest doeltreffende 
maatregel ter bestrijding van distorsies en belastingfraude bestaat uit 
een In de gehele Gemeenschap toe te passen bronheffing op 
rentebetalingen. Deze richtlijn strekt dan ook tot invoering van een 
dusdanige Inhouding bij de bron. Een kenmerk van de belastingstelsels 
van de Lld-Staten is Immers dat in de meeste gevallen geen belasting 
wordt geheven op rentebetalingen aan niet-ingezetenen. 
3. Deze maatregel waarborgt dat op alle beleggingsinkomsten die in de 
Gemeenschap ontstaan een minimumniveau van belasting wordt geheven en de 
maatregel zal aldus de beleggers in de Gemeenschap ervan weerhouden, 
uitsluitend met het doel aan belastingbetaling te ontkomen, middelen 
naar andere Lid-Staten over te brengen. 
4. Gezien met name de spreiding van de tarieven van de bronheffingen die 
thans in de Lid-Staten worden toegepast (0 %-35 %) en in aanmerking 
genomen dat het gevaar bestaat dat een te hoog belastingtarief leidt tot 
een vlucht van spaargelden naar landen buiten de Gemeenschap, is de 
Commissie van oordeel dat het minimumtarief van de bronheffing 15 % moet 
bedragen. 
AV 
3 -
5. De Commissie is van mening dat de bronheffing zo moet worden opgezet dat 
zij zo gemakkelijk mogelijk kan worden opgenomen in de belastingstelsels 
van de Lid-Staten. Derhalve wordt voorgesteld dat deze bronheffing de 
volgende kenmerken zal hebben : 
I) het voor de bronheffing vastgestelde tarief moet een minimumtarief 
zijn. De Lid-Staten hebben de bevoegdheid uitsluitend voor hun 
binnenlandse belastingplichtigen, dan wel voor alle ingezetenen van 
de Gemeenschap, een hoger tarief toe te passen; 
il) de Lid-Staten die een stelsel van verplichte automatische aangifte 
van de rentebetalingen door hun banken aan hun 
belastingautoriteiten hebben wordt toegestaan de bronheffing 
uitsluitend toe te passen op ingezetenen van andere Lid-Staten; 
iii) de Lid-Staten hebben de bevoegdheid de bronheffing niet toe te 
passen op rentebetalingen die bedrijfs inkomsten vormen. 
6. Voorts wordt voorgesteld dat de Lid-Staten de bevoegdheid zullen hebben 
van de bronheffing vrij te stellen : 
I) rente waarover geen inkomstenbelasting wordt geheven (vrijgesteld 
volkssparen); 
ii) ingezetenen van derde landen; 
iii) bepaalde internationale leningen ("Euro-bonds") die aan 
welomschreven criteria voldoen. Deze vrijstelling geldt reeds in 
een aantal Lid-Staten. Door de uitbreiding van deze vrijstelling 
wordt de functie van de Gemeenschap ais internationaal financieel 
centrum bevorderd. 
/.. . 
- 4 -
7. Tenslotte Is de Commissie van oordeel dat als het stelsel van 
bronheffing zal zijn goedgekeurd de Gemeenschap moet streven naar 
bilaterale of multilaterale onderhandelingen met haar voornaamste 
handelspartners, ten einde te komen tot een uitbreiding van het 
toepassingsgebied van de bronheffing op internationaal niveau. 
II. TOELICHTING OP DE ARTIKELEN 
Artikel 1 
Criterium voor de toepassing van een bronheffing is dat de debiteur van de 
rente ingezetene van een Lid-Staat moet zijn. 
De bronheffing wordt niet toegepast op rente die wordt uitgekeerd door 
niet-ingezeten debiteuren. 
Het ingezetenschap wordt bepaald op grond van het nationale recht van elk 
der Lld-Staten. Eventuele conflicten worden opgelost met de 
ad hoe-maat regel en die zijn bepaald in de geldende bilaterale 
overeenkomsten tussen Lld-Staten. 
ArtlKel 2 
LN 1 
Voor de toepassing van de belastingregeling die bij de richtlijn wordt 
ingevoerd betreft de term "rente" in het algemeen alle Inkomsten uit 
enigerlei vorderingen, ook als aan deze vorderingen een clausule tot 
deelneming In de winst is verbonden. De uitdrukking "vorderingen van 
enigerlei aard" omvat uiteraard kasdeposito's en kasgarantles, alsmede 
overheidsschuld en obligatieleningen. Vorderingen, in het bijzonder 
obligaties, welke de houder een recht geven deel te nemen in de winsten van 
de debiteur, worden niettemin als leningen beschouwd, mits tenminste de 
overeenkomst in het algemeen duidelijk een rentedragende lening betreft. 
\L 
- 5 -
De tweede zin van het eerste lid sluit boeten voor te late betaling uit van 
de definitie van rente. Deze boeten, welke voortvloeien uit een 
overeenkomst, een gebruik of een vonnis, bestaan uit betalingen die op een 
pro rata temporis basis worden berekend of uit een vast bedrag. 
Lid Z 
In het geval van waardepapieren die geen rente dragen (bij voorbeeld 
"zero-bonds") of een betrekkelijk lage rente opleveren (bij voorbeeld "deep 
discount bonds") en waarvan de opbrengst geheel of grotendeels uit 
waardestijging bestaat, wordt het verschil tussen de uitgifteprijs en de 
aflossingswaarde beschouwd als rente welke aan de bronheffing is 
onderworpen. 
ArtlKel 3 
Lid 1 
De debiteur van de rente, of de betalende instantie (financiële 
instelling), moet de bronheffing toepassen tegen het percentage dat is 
vastgesteld door de Lid-Staat waarvan hij Ingezetene is. De bronheffing 
wordt toegepast op waardepapieren die binnen of buiten de Gemeenschap zijn 
uitgegeven, vóór of na de inwerkingtreding van de richtlijn, ongeacht of de 
rente binnen of buiten de Gemeenschap wordt uitbetaald en ongeacht de 
valuta waarin de lening is uitgegeven. 
LN 2 
Indien de rente niet in de Lid-Staat waarvan de debiteur ingezetene Is 
wordt betaald maar door een vestiging In een andere Lid-Staat waar de rente 
in mindering wordt gebracht op de belastbare winst van de vestiging, moet 
de bronheffing worden ingehouden door de permanente vestiging en afgedragen 
aan de belastingautoriteiten van de Lid-Staat waarin deze vestiging zich 
bevindt. 
../... 
Xi 
- 6 -
Artikel 4 
Lid 1 
De verplichting een bronheffing van ten minste 15 % toe te passen vormt geen 
beletsel voor de toepassing door een Lid-Staat van naar de aard van het 
financiële produkt (bij voorbeeld bankdeposito, obligaties, Schatkistpapier) 
gedifferentieerde tarieven. 
Lid 2 
De Lid-Staten mogen ten aanzien van hun eigen ingezetenen een hoger tarief 
van bronheffing toepassen dan ten aanzien van ni et-ingezetenen. Dit zal in 
het algemeen het geval zijn als de door een ingezetene betaalde bronheffing 
de definitieve belasting op de betrokken Inkomsten vormt. 
Lid 3 
De onderhavige richtlijn sluit toepassing van overeenkomsten tussen de Lid­
staten Ingeval een belastingplichtige voordeel wil hebben van een bij een 
dusdanige overeenkomst bepaald lager tarief van bronheffing niet uit, 
aangezien de belastingplichtige het uit deze overeenkomsten voortvloeiende 
voordeel slechts kan verkrijgen door de betrokken inkomsten aan te geven bij 
zijn nationale belastingautoriteiten. Het spreekt vanzelf dat in deze 
gevallen de ontvanger slechts het werkelijk door hem afgedragen bedrag aan 
bronheffing mag compenseren met zijn Inkomstenbelasting (zie artikel 7). 
Artikel 5 
a) De Lid-Staten wordt toegestaan geen bronheffing op te leggen indien zij in 
staat zijn de identiteit van de ontvangers van rente vast te stellen, daar 
er dan geen gevaar voor fraude bestaat. 
/... 
n 
- 7 -
b) De Lid-Staten mogen het heffen van bronbelasting achterwege laten als de 
ontvanger van de rente een van hun ingezetenen is en niet 
belastingplichtig is voor Inkomsten- of winstbelasting (bij voorbeeld 
instellingen voor collectieve belegging in effecten, 
IiefdadigheldsinstelIingen. 
c) De Lid-Staten mogen het heffen van bronbelasting achterwege laten ingeval 
over de door hun eigen ingezetenen ontvangen rente geen inkomsten- of 
winstbelasting wordt geheven. Deze bepaling heeft betrekking op 
regelingen tot belastingvrijstelling of -vermindering ten behoeve van 
bepaalde emissies. 
d) Ten einde te voorkomen dat een particulier verplicht wordt te voldoen aan 
de in deze richtlijn bepaalde formaliteiten, in het bijzonder het 
toepassen van een bronheffing en het afdragen van de betrokken bedragen 
aan de belastingdienst, mogen de Lid-Staten bepalen dat in deze gevallen 
geen bronbelasting wordt ingehouden (bij voorbeeld in het geval van een 
lening tussen particulieren). 
e) Deze bepaling heeft tot doel de Lid-Staten de mogelijkheid te bieden geen 
bronheffing toe te passen wanneer de rente wordt betaald als beloning van 
volksspaarrekeningen waarvoor een gunstige belastingregeling geldt. Voor 
de toepassing van deze regelingen moeten nauwkeurige voorwaarden Inzake 
rentetarief en bedrag van de spaargelden gelden. 
f) Deze mogelijkheid tot vrijstelling is gerechtvaardigd door het feit dat de 
begunstigden aan een volledige belastingcontrole zijn onderworpen zodat 
geen gevaar voor fraude bestaat. 
g) De Lid-Staten mogen afzien van het heffen van bronbelasting op rente van 
internationale leningen (Euro-bonds), zoals omschreven in deze paragraaf. 
.../... 
\<\ 
- 8 -
h) Gezien de in de Lld-Staten geldende regelingen en de regelingen die door 
derde landen op Ingezetenen van de Lid-Staten worden toegepast dient de Lld-
Staten een zekere vrijheid te worden gelaten ten aanzien van de op 
ingezetenen van derde landen toe te passen bepalingen. 
Artikel 6 
In het geval van instellingen voor collectieve belegging in effecten (ICBE's) 
zijn er twee mogelijkheden : 
- ofwel de bronheffing wordt niet toegepast dan wel terugbetaald, In welk geval 
de heruitkering van rente aan de bronheffing wordt onderworpen; 
- ofwel de bronheffing wordt als een belastingtegoed overgedragen aan de 
houders van participatlebewijzen, in welk geval de heruitkering van rente 
door de ICBE's vrijgesteld is van de bronheffing. 
In beide gevallen zijn de houders van participatiebewijzen gerechtigd de 
bronheffing te compenseren met hun inkomstenbelasting en hebben zij recht op 
teruggave van een eventueel overschot aan betaalde belasting. 
Artikel 7 
De bronheffing is slechts een voorheffing voor de definitieve belasting die 
door de ontvanger van de rente verschuldigd is, tenzij, voor een Ingezetene, de 
bronheffing de definitieve belasting op de betrokken inkomsten vormt. Het is 
dus normaal dat de bronheffing op de totale verschuldigde belasting in 
mindering wordt gebracht, dan wel wordt teruggeven als de ontvanger geen 
belasting verschuldigd is of de bronheffing de verschuldigde belasting 
overtreft. 
/... 
V 
- 9 -
Artikel 8 
Lid 1 
Om te verzekeren dat de begrotingskosten van het crediteren of terugbetalen van 
de bronheffing krachtens artikel 7 worden gedragen door de Lid-Staat waarin de 
inkomsten zijn ontstaan wordt in dit lid financiële compensatie tussen de twee 
betrokken Lld-Staten voorgeschreven. 
Lid 2 
De twee betrokken Lid-Staten mogen, met een bilaterale overeenkomst, besluiten 
het aan bronheffing ontvangen bedrag onderling te verdelen, mits de rechten van 
de ontvangers van de rente ten aanzien van creditering en mogelijke teruggave 
van de belasting in hun eigen Lid-Staat daardoor niet worden verminderd. 
Artikel 9 
Ten einde het gevaar van kapitaalvlucht uit de Gemeenschap te beperken dient de 
Gemeenschap te streven naar onderhandelingen met de voornaamste handelspartners 
om te komen tot uitbreiding van het toepassingsgebied van de bronheffing. 
Artikel 1Q 
Het in dit artikel bedoelde verslag dient om een beoordeling van de werking van 
het stelsel en in het bijzonder van het tarief van de bronheffing en het 
gebruik van de in artikel 5 bedoelde vrijstellingen mogelijk te maken. 
/... 
2V 
- 10 -
VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD BETREFFENDE EEN 
GEMEENSCHAPPELIJK STELSEL VAN BRONHEFFING OP RENTE 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
inzonderheid op artikel 100, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Overwegende dat Richtlijn 88/361/EEG van 24 juni 1988<1) bepaalt dat de 
beperkingen op het kapitaalverkeer tussen ingezetenen van de Lid-Staten 
uiterlijk op 1 Juli 1990 moeten zijn opgeheven-, 
Overwegende dat de volledige liberalisatie van het kapitaalverkeer in de 
Gemeenschap risico's van distorsies, belastingontduiking en belastingontwijking 
met zich brengt, die voortvloeien uit de verschillen in de nationale regelingen 
inzake de belasting van spaargelden en de controle op de toepassing daarvan; 
dat deze regelingen derhalve nader tot elkaar moeten worden gebracht om 
concurrentievervalsing in de Gemeenschap te voorkomen; 
(1) PB L 178 van 8.7.1988, blz. 5 
.../... 
- 11 -
Overwegende dat de toepassing van een gemeenschappelijk stelsel van bronheffing 
aan dat doel beantwoordt en waarborgt dat over rentebetalingen door een 
debiteur welke ingezetene is van de Gemeenschap een minimum aan belasting wordt 
betaald; dat de Instellingen van de Gemeenschappen geen ingezetenen van een 
Lid-Staat zijn; 
Overwegende dat de Lid-Staten moet worden toegestaan geen bronheffing op te 
leggen Indien er geen gevaar van fraude is; 
Overwegende dat regelingen moeten worden getroffen opdat rente die door 
bemiddeling van een instelling voor collectieve belegging in effecten wordt 
geïnd aan de bronheffing wordt onderworpen; 
Overwegende dat, tenzij zij voor ingezetenen liberatoir is, de bronheffing 
slechts een vooruitbetaling op de door de renteontvanger verschuldigde 
belasting moet zijn; dat ten einde ingewikkelde formaliteiten te voorkomen elke 
mogelijk teveel betaalde belasting moet worden teruggegeven door de Lid-Staat 
waarvan de ontvanger ingezetene is-, dat de Lid-Staten niettemin bilaterale 
overeenkomsten moeten kunnen sluiten inzake de verdeling van de 
begrotIngslasten die uit deze bepalingen voortvloeien; 
Overwegende dat een bronheffing niet later dan op 1 juli 1990 moet worden 
ingevoerd, aangezien op dat tijdstip de volledige liberalisatie van het 
kapitaalverkeer zal zijn verwezenlijkt, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : 
Artikel 1 
De Lid-Staten passen, in overeenstemming met het bepaalde in deze richtlijn, 
een gemeenschappelijk stelsel van bronheffing op rente toe indien de debiteur 
een Lid-Staat, of een deelstaat, gewest, lager publiekrechtelijk lichaam of 
ingezetene van een Lid-Staat is. 
. . ./ 
'53 
- 12 -
Artikel 2 
In de zin van deze richtlijn wordt onder "rente" verstaan de inkomsten uit 
vorderingen van enigerlei aard, met inbegrip van premies en loten die 
verbonden zijn aan bewijzen van openbare schuld en obligatieleningen. Boeten 
voor te late betaling worden in de zin van deze richtlijn niet als rente 
beschouwd. 
In het geval van waardepapieren waarvan de opbrengst uitsluitend of ten dele 
bestaat uit aanwas van de hoofdsom, wordt onder "rente" verstaan het verschil 
tussen de uitgifteprijs en de aflossingsprijs. 
Artikel 3 
1. De debiteur van de rente of zijn uitbetalende agent brengt op het bedrag 
van de verschuldige rente een bronheffing in mindering waarvan het tarief 
wordt vastgesteld door de Lid-Staat waarvan de debiteur Ingezetene Is. Hij 
draagt de ingehouden bedragen af aan de belastingautoriteiten van deze 
Lid-Staat volgens de door deze Lid-Staat vastgestelde regels. 
2. Indien de rente wordt uitgekeerd door een vaste vestiging van de debiteur 
in een andere Lid-Staat dan de Lid-Staat van de debiteur, wordt de 
bronheffing ingehouden door de vaste vestiging, voor zover deze rente 
voor haar een aftrekbare last is, en afgedragen aan de 
belastingautoriteiten van de Lid-Staat waarin zij is gevestigd. 
Artikel 4 
1. Het tarief van de bronheffing mag niet lager zijn dan 15 %. 
2. De Lld-Staten mogen op aan hun eigen ingezetenen betaalde rente een hogere 
bronheffing toepassen dan op aan niet-ingezetenen betaalde rente. 
7^ 
- 13 
3. Het bepaalde in lid 1 vormt geen beletsel voor de toepassing van tussen de 
Lld-Staten onderling of met derde landen gesloten overeenkomsten waarin 
wordt bepaald dat een lagere bronheffing wordt toegepast als de inkomsten 
zi jn aangegeven. 
Artikel 5 
De Lid-Staten mogen afzien van toepassing van de bronheffing op rente 
i nd i en .-
a) de ontvanger een van hun eigen ingezetenen is en zijn naam en adres en het 
bedrag van de betaalde rente automatisch ter kennis worden gebracht van de 
be I ast i ngautor i te i ten ; 
b) de ontvanger een van hun eigen Ingezetenen Is en hij vrijgesteld is van 
belasting op Inkomsten of winsten-, 
c) de ontvanger een van hun eigen Ingezetenen Is en de rente vrijgesteld is 
van belasting op inkomsten of winsten; 
d) de rente op grond van maatregelen tot aanmoediging van het volkssparen 
vrijgesteld is van belasting op inkomsten of winsten; 
e) de debiteur van de rente een particulier is-, 
f) de rente deel uitmaakt van de bedrIJfsinkomsten van de ontvanger; 
g) de rente verschuldigd is voor een internationale lening ("Euro­
obligatie"), welke voor deze richtlijn wordt gedefinieerd als een in 
verhandelbare waardepapieren belichaamde obligatielening, die 
/... 
as 
- 14 
- wordt overgenomen en uitgegeven door een consortium waarvan ten minste 
twee van de leden hun hoofdkantoor hebben in verschillende Lid-Staten; 
- in een of meer andere Lid-Staten dan die waarin het hoofdkantoor van de 
emlttent is gevestigd in grote omvang wordt aangeboden; en 
- met betrekking waartoe de inschrijving of de verwerving in eerste aanleg 
moet plaatsvinden bij een kredietinstelling, zoals gedefinieerd in 
artikel 2 van Richtlijn 77/780/EEG(1), of een andere financiële 
instel I ing; 
h) de ontvanger Ingezetene Is van een niet-Lid-Staat. 
Artikel 6 
Indien op rente die wordt doorgegeven door een instelling voor collectieve 
belegging In effecten (ICBE) zoals omschreven in Richtlijn 86/566/EEG van de 
Raad^2) geen bronheffing werd ingehouden door deze ICBE of indien de 
bronheffing aan deze Instelling werd teruggegeven, wordt over deze rente de 
bronheffing toegepast indien deze heffing verschuldigd zou zijn geweest 
indien de rente rechtstreeks door de debiteur zou zijn uitbetaald. 
In het tegengestelde geval is deze rente vrijgesteld van de bronheffing. 
De bronheffing echter die is ingehouden op de aan de ICBE uitgekeerde rente 
kan in mindering worden gebracht op het bedrag aan belasting op inkomsten of 
winsten dat verschuldigd is door de houders van participatiebewiJzen. De 
bronheffing wordt aan hen teruggegeven in de in de tweede alinea van 
artikel 7 bedoelde gevallen. 
(1) PB L 322 van 17.12.1977, blz. 30 
(2) PB L 332 van 26.11.1986, blz. 22 
../ 
2L 
- 15 -
Artikel 7 
De bronheffing wordt verrekend met het bedrag van de door de ontvanger van de 
rente verschuldigde belasting op inkomsten of winsten. 
De bronheffing wordt door de Lid-Staat die de in de voorgaande alinea 
bedoelde belasting heft aan de ontvanger teruggegeven voor zover de 
bronheffing het bedrag van deze belasting overtreft of indien de ontvanger 
niet belastingplichtig is. 
Artikel 8 
1. Indien de door een Lid-Staat geïnde bronheffing in een andere Lid-Staat 
wordt verrekend of teruggegeven, betaalt de Lid-Staat waarin de 
bronheffing werd geïnd deze terug aan die andere Lid-Staat. 
2. In afwijking van lid 1 kunnen de Lld-Staten het bedrag van de bronheffing 
op grond van een bilaterale overeenkomst onderling verdelen, mits door 
deze overeenkomst in geen enkel opzicht de in deze richtlijn vastgestelde 
rechten van de ontvangers van de rente worden verminderd. 
Artikel 9 
De Gemeenschap zal bilaterale of multilaterale onderhandelingen met haar 
voornaamste handelspartners voeren om het toepassingsgebied van de 
bronheffing internationaal uit te breiden. 
Artikel 1Q 
De Commissie brengt uiterlijk op 1 juli 1992 bij de Raad verslag uit over de 
werking van het gemeenschappelijk stelsel van bronheffing. 
./... 
- 16 -
Artikel 11 
1. Uiterlijk op 1 juli 1990 doen de Lid-Staten de wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen In werking treden welke noodzakelijk zijn 
om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan 
onverwi Jld in kennis. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de voornaamste 
bepalingen van intern recht welke zij op het door deze richtlijn bestreken 
gebied vaststellen. 
Artikel 12 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Voor de Raad 
De Voorz it ter 
n 
VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD 
HOUDENDE WIJZIGING VAN RICHTLIJN 77/799/EEG BETREFFENDE DE WEDERZIJDSE 
BIJSTAND VAN DE BEVOEGDE AUTORITEITEN VAN DE LID-STATEN OP HET GEBIED 
VAN DE DIRECTE BELASTINGEN EN DE BELASTING OVER DE TOEGEVOEGDE WAARDE 
2q 
- 2 
TOELICHTING 
l. ALGEMEEN 
1. Zoals uitvoerig in de bij dit richtlijnvoorstel gevoegde mededeling aan 
de Raad werd verklaard, moet de liberalisatie van het kapitaalverkeer 
gepaard gaan met maatregelen om "risico's van distorsies en 
belastingontwijking of -fraude, die voortvloeien uit de verschillen in de 
nationale regelingen inzake de belasting van spaargelden en de controle 
op de toepassing daarvan, op te heffen of te verkleinen". 
2. Een middel daartoe is nauwere samenwerking tussen de belastingdiensten 
van de Lid-Staten, als ingevoerd bij Richtlijn 77/799/EEG van 
19 december 1977C), waarbij het In de eerste plaats gaat om 
uitwisseling van informatie. Deze laatste is echter nog beperkt; met 
name is een Lid-Staat niet verplicht een onderzoek in te stellen of 
inlichtingen te verstrekken als haar wetgeving of administratieve 
praktijk het de belastingadministratie niet toestaan voor eigen 
doeleinden een dergelijk onderzoek in te stellen of dergelijke 
inlichtingen in te winnen en te gebruiken. 
3. De wetgeving op het bankgeheim, de voornaamste die in het geding is bij 
het belasten van beleggingsopbrengsten, vertoont belangrijke verschillen 
van Lid-Staat tot Lid-Staat; de harmonisatie ervan Is een langdurig 
proces met veel problemen en ligt politiek zeer gevoelig. 
Dit geldt niet voor de administratieve praktijk, welke kan worden 
veranderd zonder de wetgeving te wijzigen of een Lid-Staat te verplichten 
Inlichtingen te verzamelen en aan een andere Lid-Staat te verstrekken die 
zij wettelijk niet mag inwinnen om de door haar eigen ingezetenen 
verschuldigde belastingen correct te kunnen berekenen. De Commissie is 
dan ook van oordeel dat het een Lid-Staat niet mag worden toegestaan haar 
(1) PB L 336 van 27.12.1977, blz. 15 
/. 
>>o 
- 3 -
administratieve praktijk in te roepen, en dat zij alle wettelijke 
middelen moet uitputten als de Lid-Staat die een verzoek tot haar richt 
bijzondere gronden heeft om te vermoeden dat een belastingplichtige 
belangrijke bedragen naar het buitenland heeft overgebracht en de 
opbrengst daarvan niet of slechts gedeeltelijk heeft aangegeven. 
I. PER ARTIKEL 
Artikel 1 
Als een belastingadministratie een belastingplichtige verdenkt van 
belastingontduiking doordat hij kapitaal naar een andere Lid-Staat heeft 
overgebracht en de opbrengsten daarvan niet heeft aangegeven, en de 
belastingplichtige daarvoor geen voldoende verklaring kan geven, mag zij de 
belastingdiensten van de andere Lid-Staat om inlichtingen verzoeken. Het is 
echter mogelijk dat deze laatste de gevraagde inlichtingen niet kunnen 
inwinnen of verstrekken doordat hun bevoegdheid om bij financiële 
instellingen een onderzoek in te stellen door administratieve voorschriften 
beperkt is, zelfs als het gaat om hun eigen fiscale doeleinden. 
De bij dit artikel In artikel 8, lid 1, van Richtlijn 77/799/EEG 
aangebrachte wijziging heeft tot doel deze moeilijkheid te verhelpen. 
- 4 -
ONTWERP-VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD 
HOUDENDE WIJZIGING VAN RICHTLIJN 77/799/EEG BETREFFENDE DE WEDERZIJDSE 
BIJSTAND VAN DE BEVOEGDE AUTORITEITEN VAN DE LID-STATEN OP HET GEBIED 
VAN DE DIRECTE BELASTINGEN EN DE BELASTING OVER DE TOEGEVOEGDE WAARDE 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
inzonderheid op artikel 100, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat Richtlijn 88/361/EEG(1) bepaalt dat de beperkingen met 
betrekking tot het kapitaalverkeer tussen ingezetenen van de Lid-Staten 
uiterlijk op 1 juli 1990 moeten zijn opgeheven-, 
Overwegende dat de genoemde richtlijn bepaalt dat de Commissie bij de Raad 
voorstellen moet Indienen ten einde risico's van distorsies en 
belastingontwijking of -fraude die voortvloeien uit de verschillen in de 
nationale regelingen inzake de belasting van spaargelden en de controle op de 
toepassing daarvan, op te heffen of te verkleinen; 
O PB L 178 van 8.7.1988, blz. 5 
.../. 
32 
- 5 -
Overwegende dat Richtlijn 77/799/EEG van de Raad<1> bepaalt dat de Lid-Staten 
elkaar bijstand moeten verlenen om de ontduiking en ontwijking van belastingen 
op inkomens en vermogen te bestrijden; dat een Lid-Staat evenwel op grond van 
artikel 8 van die richtlijn niet kan worden verplicht aan een verzoek om 
inlichtingen van een andere Lid-Staat te voldoen als haar wetgeving of 
administratieve praktijk het haar niet toestaat voor eigen doeleinden 
dergelijke inlichtingen in te winnen; 
Overwegende dat uit administratieve praktijken voortvloeiende restricties niet 
van toepassing zouden mogen zijn als de Lid-Staat die om inlichtingen verzoekt 
bijzondere redenen heeft om te vermoeden dat een van haar belastingplichtigen 
belangrijke bedragen naar een andere Lid-Staat heeft overgebracht zonder de 
opbrengsten daarvan aan te geven, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : 
Artikel 1 
Aan artikel 8, lid 1, van Richtlijn 77/799/EEG wordt de volgende tekst 
toegevoegd : 
"Als de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat die om Inlichtingen verzoekt 
evenwel bijzondere gronden heeft om te vermoeden dat een van haar ingezetenen 
rechtstreeks of via een ander land belangrijke bedragen heeft overgebracht naar 
de Lid-Staat waaraan het verzoek wordt gericht en de opbrengsten daarvan niet 
heeft aangegeven, mag de bevoegde Instantie van de Lid-Staat die om 
inlichtingen Is verzocht niet aanvoeren dat haar administratieve praktijk het 
haar niet toestaat een dergelijk onderzoek in te stellen of dergelijke 
inlichtingen In te winnen of te gebruiken voor het correct vaststellen van de 
door haar eigen ingezetenen verschuldigde belastingen.". 
;,D PB L 336 van 27.12.1977, blz. 15 
.../... 
12 
- 6 -
Artikel 2 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in 
werking treden om uiterlijk op 1 Juli 1990 aan het bepaalde in deze richtlijn 
te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
Artikel 3 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te BrusseI, Voor de Raad 
De Voorzitter 
?if 
VRAGEN OVER DE INVLOED OP CONCURRENTIg EN WERKGELEGENHEID 
l. Om welke reden Is de maatregel genomen 7 
De richtlijn van de Raad van 24 Juni 1988 over de liberalisatie van het 
kapitaalverkeer bepaalt dat de Commissie uiterlijk op 31 december 1988 bij 
de Raad voorstellen indient ten einde de risico's van distorsies en 
belastingontwijking of -fraude die voortvloeien uit de verschillen in de 
nationale regelingen Inzake de belasting van spaargelden, op te heffen of 
te verkleinen. 
II. Kenmerken van de betrokken ondernemingen. In het bijzonder : 
a) Is er een groot aantal kleine en middelgrote ondernemingen 7 NEEN 
b) Is er een concentratie van ondernemingen In regio's die : 
l) In aanmerking komen voor regionale steunverlening door de 
Lld-Staten 7 NEEN 
ii) in aanmerking komen voor steun van het EFRO 7 NEEN 
lil. Welke verplichtingen worden het bedrijfsleven rechtstreeks opgelegd 7 
Rente-uitbetalende ondernemingen moeten op de verschuldigde rente een 
inhouding aan de bron toepassen, waarvan het tarief wordt vastgesteld door 
de Lid-Staat waar zij gevestigd zijn. ZIJ maken de ingehouden bedragen 
over aan de belastingautoriteiten van die Staat. 
IV. Welke verplichtingen kunnen het bedrijfsleven onrechtstreeks, via de 
plaatselijke autoriteiten, worden opgelegd ? 
Geen 
V. Zijn er bijzondere maatregelen voor het midden- en kleinbedrijf 7 NEEN 
VI. Wat is het te verwachten effect ? 
a) De invoering van een bronheffing op obligatierente kan een 
kostenstijging tot gevolg hebben In de Lld-Staten die momenteel geen 
bronheffing toepassen of een lagere dan die welke wordt voorgesteld, of 
daarentegen een kostendaling In de Lld-Staten die een hogere Inhouding 
kennen. Dit effect kan niet worden berekend. 
b) Effect op de werkgelegenheid 7 
Geen 
Vit. Zijn de sociale partners geraadpleegd 7 NEEN 
Wat Is hun advies 7 
^ 
Commissie van de Europese Gemeenschappen 
COM{89) 60 def. 
Mededeling van de 
COMMISSIE AAN DE RAAD 
fiscale maatregelen in verband met de liberalisatie van het kapitaal­
verkeer 
Voorstellen voor 
RICHTLIJNEN VAN DE RAAD 
— betreffende een gemeenschappelijk stelsel van bronheffing op rente 
— houdende wijziging van Richtlijn 77/799/EEG betreffende de weder­
zijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten op het 
gebied van de directe belastingen en de belasting over de toegevoegde 
waarde 
(ingediend door de Commissie) 
8.2.1989 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L — 2985 Luxemburg 
Serie: DOCUMENTEN 
'1989 - 35 blz. - Formaat 21.0 * 29,7 cm 
NL 
ISSN 0254-1513 
ISBN 92-77-45883-6 
Catalogusnummer : CB-CO-89-032-NL-C 
ISSN 0254-1513 
COM(89) 60 def. 
DOCUMENTEN 
Mededeling van de 
COMMISSIE AAN DE RAAD 
fiscale maatregelen in verband met de liberalisatie van het 
kapitaalverkeer 
Voorstellen voor 
RICHTLIJNEN VAN DE RAAD 
— betreffende een gemeenschappelijk stelsel van bronheffing op 
rente 
— houdende wijziging van Richtlijn 77/799/EEG betreffende de 
wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de Lid­
staten op het gebied van de directe belastingen en de belasting 
over de toegevoegde waarde 
(ingediend door de Commissie) 
], 
; f' â ï .-i ' 
09 8.2.1989 
Catalogusnummer : CB-CO-89-032-NL-C 
ISBN 92-77-45883-6 
COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN