Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende het standpunt van de Gemeenschap in de Associatieraad inzake de tenuitvoerlegging van artikel 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

Dit voorstel heeft betrekking op de tenuitvoerlegging van de bepalingen betreffende de coördinatie van de sociale zekerheid in de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en de Republiek Tunesië, anderzijds, die op 17 juli 1995 in Brussel is ondertekend [1]. Artikel 67 van deze overeenkomst bepaalt dat de Associatieraad deze bepalingen vaststelt.

[1] PB L 97 van 30 maart 1998.

1. JURIDISCHE GRONDSLAG

Het ontwerp-besluit van de Associatieraad is gebaseerd op de artikelen 65 tot en met 68 van de Associatieovereenkomst EG-Tunesië.

2. ALGEMENE OVERWEGINGEN

2.1. Inhoud van de overeenkomst

De bepalingen van de Associatieovereenkomst EU-Tunesië voorzien in de invoering van een coördinatiesysteem dat op het volgende berust:

1. Voor Tunesische werknemers die legaal in een lidstaat wonen en werken en hun gezinsleden die legaal in een lidstaat wonen geldt dat:

a) zij niet worden gediscrimineerd op grond van nationaliteit;

b) alle door deze werknemers krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering, arbeid of wonen worden bijeengeteld voor pensioenen en renten uit hoofde van ouderdom, invaliditeit en overlijden en voor de medische verzorging in een andere lidstaat;

c) gezinsbijslagen worden betaald aan werknemers die in een lidstaat werken en wiens gezinsleden in de Gemeenschap wonen;

d) de pensioenen of renten uit hoofde van ouderdom, overlijden, een arbeidsongeval of een beroepsziekte dan wel de eruit voortvloeiende invaliditeit, overdraagbaar zijn naar Tunesië.

2. Werknemers uit een lidstaat die legaal op het grondgebied van Tunesië wonen en werken en hun gezinsleden die daar legaal wonen:

genieten mutatis mutandis de onder 1 a), 1 c) en 1 d) hierboven genoemde voordelen.

2.2. Doel van de overeenkomst

De Associatieovereenkomst EU-Tunesië is bedoeld om een coördinatiesysteem in te voeren zodat Tunesische werknemers een soortgelijke bescherming genieten als de communautaire regelgeving aan Europese burgers toekent.

De bepalingen van de overeenkomst zien echter niet op het vrije verkeer van werknemers en zijn niet bedoeld om Tunesische werknemers de rechten toe te kennen die worden gewaarborgd door het coördinatiesysteem voor de socialezekerheidsstelsels van Verordening 1408/71.

3. TOELICHTING OP HET ONTWERP-BESLUIT

3.1. Presentatie van het ontwerp-besluit

Het besluit moet zowel bepalingen bevatten betreffende de verplichtingen van elke overeenkomstsluitende partij als bepalingen die alleen betrekking hebben op de verplichtingen van de lidstaten jegens Tunesische werknemers.

Daarom is het ontwerp-besluit als volgt opgezet:

-de delen I, III en IV betreffen de lidstaten en Tunesië;

-deel II is alleen van toepassing op de lidstaten;

-in een aantal bijlagen is nader gepreciseerd in hoeverre het besluit op de wetgevingen van de lidstaten en van Tunesië van toepassing is.

3.2. Inhoud van het ontwerp-besluit

ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING

DEEL I - ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

De in dit artikel gedefinieerde termen komen grotendeels overeen met de definities van Verordening 1408/71. De term werknemer heeft echter overeenkomstig de bepalingen van de overeenkomst alleen betrekking op werknemers in loondienst. Ten slotte worden in een aantal definities van Verordening 1408/71 de lidstaten genoemd en moest hieraan een verwijzing naar Tunesië worden toegevoegd.

Artikel 2

Dit artikel legt vast op wie het besluit van toepassing is, namelijk op Tunesische werknemers en op onderdanen van een lidstaat, alsmede op hun gezinsleden en hun nagelaten betrekkingen, die legaal in een lidstaat, respectievelijk Tunesië werken en wonen.

Artikel 3

Dit is de klassieke formulering van de regel van gelijke behandeling en komt mutatis mutandis overeen met artikel 3 van Verordening 1408/71.

Artikel 4

De bepaling van de materiële werkingssfeer houdt rekening met het begrip sociale zekerheid zoals gedefinieerd in de overeenkomst en komt overeen met artikel 4 van Verordening 1408/71.

Artikel 5

Deze bepaling komt overeen met artikel 5 van Verordening 1408/71 en stelt elke overeenkomstsluitende partij in staat kennis te nemen van de wetgevingen en regelingen waarop het besluit van toepassing is.

Artikel 6

Dit artikel is geïnspireerd op artikel 3, lid 3, van Verordening 1408/71 en biedt de mogelijkheid om bepaalde - in bijlage III genoemde - verdragen inzake sociale zekerheid tussen de lidstaten toe te passen op Tunesische werknemers die onder het besluit vallen.

Artikel 7

Lid 1 betreft de opheffing van de bepalingen inzake de woonplaats voor de in de overeenkomst genoemde prestaties. Enerzijds kunnen door een Tunesische werknemer uit hoofde van de wetgeving van een of meer lidstaten verkregen uitkeringen naar elke andere lidstaat worden overgedragen. Anderzijds moeten uitkeringen die uit hoofde van de Tunesische wetgeving zijn verkregen naar elke lidstaat kunnen worden overgedragen en evenzo moeten uitkeringen die krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten zijn verkregen naar Tunesië kunnen worden overgedragen.

Artikel 8

Deze bepaling heeft betrekking op de betaling van bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkeringen op het grondgebied van de lidstaat waar de betrokkene woont, die niet kunnen worden overgedragen en waarvoor geen samentelling van tijdvakken geldt, overeenkomstig de bepalingen van de overeenkomst.

Artikel 9

Deze bepaling betreft de aanpassing van de uitkeringen en komt overeen met artikel 11 van Verordening 1408/71. Wanneer de wetgeving van een lidstaat dergelijke regels bevat, zijn die van toepassing op de krachtens het besluit verkregen uitkeringen.

Artikel 10

Deze bepaling verwijst voor de toepassing van de anti-cumulatiebepalingen naar de regels van artikel 12 van Verordening 1408/71.

DEEL II - BEPALINGEN BETREFFENDE DE TOEPASSING VAN DE SOCIALEZEKERHEIDSSTELSELS VAN DE LIDSTATEN OP TUNESISCHE WERKNEMERS EN HUN GEZINSLEDEN

TITEL I

VASTSTELLING VAN DE TOE TE PASSEN WETGEVING

Artikelen 11 tot en met 18

Deze bepalingen komen in grote trekken overeen met de regels voor de vaststelling van de toe te passen wetgeving van Verordening 1408/71 voor werknemers in loondienst. Hiermee wordt vermeden dat personen die onder het besluit vallen, gelijktijdig onder twee socialezekerheidswetgevingen vallen (dubbele premiebetaling) of juist onder geen enkele (geen bescherming). Deze regels gaan uit van het principe dat er slechts één wetgeving van toepassing is, normaliter die van het land waar de werknemers werkt; er zijn echter enkele speciale regels voor gedetacheerde werknemers.

TITEL II

BIJZONDERE BEPALINGEN MET BETREKKING TOT DE VERSCHILLENDE SOORTEN PRESTATIES

Artikelen 19 tot en met 38

Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk "Ziekte en moederschap" van Verordening 1408/71.

Artikel 39 tot en met 45

Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk "Invaliditeit" van Verordening 1408/71.

Artikelen 46 tot en met 56

Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk "Ouderdom en overlijden (pensioenen)" van Verordening 1408/71.

Artikelen 57 tot en met 68

Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk "Arbeidsongevallen en beroepsziekten" van Verordening 1408/71.

Artikelen 69 tot en met 71

Deze bepalingen komen grotendeels overeen met het hoofdstuk "Uitkeringen bij overlijden" van Verordening 1408/81.

Artikelen 72 tot en met 76

Deze bepalingen komen overeen met de hoofdstuk "Gezinsbijslagen" van Verordening 1408/71.

Artikelen 77 tot en met 79

Deze bepalingen komen overeen met de hoofdstuk "Bijslagen voor kinderen die ten laste komen van pensioen- of rentetrekkers en voor wezen" van Verordening 1408/71.

DEEL III - DIVERSE BEPALINGEN

Deze bepalingen zijn gebaseerd op een aantal artikelen van Verordening 1408/71 en regelen de samenwerking tussen de autoriteiten van de lidstaten en Tunesië.

DEEL IV - OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN

Dit deel heeft zowel op Tunesië als op de lidstaten betrekking en betreft de latere wijze van toepassing van het besluit.

De Raad wordt verzocht een besluit goed te keuren betreffende het standpunt van de Gemeenschap zoals vervat in het bijgevoegde ontwerp-besluit van de Associatieraad EG-Tunesië.

Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende het standpunt van de Gemeenschap in de Associatieraad inzake de tenuitvoerlegging van artikel 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 300, lid 2, eerste zin,

Gezien het voorstel van de Commissie [2],

[2] PB C ... van..., blz. ...

Overwegende hetgeen volgt :

(1) De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en de Republiek Tunesië, anderzijds, op 26 januari 1998 bij besluit van de Raad en de Commissie werd gesloten.

(2) Artikel 65 van genoemde overeenkomst voorziet in coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten van de Europese Unie en van Tunesië,

BESLUIT:

Artikel 1

Het standpunt van de Gemeenschap in de Associatieraad die is ingesteld bij de Euro-mediterrane overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en de Republiek Tunesië, anderzijds, inzake de tenuitvoerlegging van artikel 67 van die overeenkomst, is vervat in het aan dit besluit gehechte ontwerp- besluit van de Associatieraad.

Gedaan te Brussel, op

Voor de Raad

De Voorzitter

ONTWERP BESLUIT Nr. ... VAN DE ASSOCIATIERAAD tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en Tunesië, anderzijds

van ...

betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten van de Europese Unie en van Tunesië

DE ASSOCIATIERAAD,

Gelet op de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds en de Republiek Tunesië, anderzijds [3],

[3] PB L 97 van 30 maart 1998.

Overwegende dat de artikelen 65, 66, 67 en 68 van de Associatieovereenkomst voorzien in coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten van de Europese Unie en van Tunesië,

BESLUIT:

DEEL I - ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Definities

Voor de toepassing van dit besluit:

a) wordt onder "werknemer" verstaan ieder:

i) die verplicht of vrijwillig voortgezet verzekerd is tegen een of meer gebeurtenissen, behorende tot de takken van een stelsel van sociale zekerheid dat op werknemers van toepassing is;

ii) die in het kader van een stelsel van sociale zekerheid dat voor alle ingezetenen of voor de gehele beroepsbevolking geldt, verplicht verzekerd is tegen één of meer gebeurtenissen behorende tot de takken van sociale zekerheid waarop dit besluit van toepassing is:

-wanneer hij door de wijze van beheer of van financiering van dit stelsel als werknemer kan worden onderkend,

dan wel

-indien dergelijke criteria niet aanwezig zijn, wanneer hij verplicht of vrijwillig voortgezet verzekerd is tegen een andere in bijlage I omschreven gebeurtenis, in het kader van een voor werknemers ingesteld stelsel of onder iii) bedoeld stelsel, dan wel, bij gebreke van zulk een stelsel in de betrokken staat, wanneer hij beantwoordt aan de in bijlage I gegeven definitie;

iii) die in het kader van een stelsel voor sociale zekerheid dat volgens de in bijlage I vastgestelde criteria op uniforme wijze is georganiseerd ten behoeve van de gehele plattelandsbevolking, verplicht verzekerd is tegen meerdere gebeurtenissen behorende tot de takken van sociale zekerheid waarop dit besluit van toepassing is;

iv) die, in het kader van een stelsel van sociale zekerheid van een staat, ingesteld voor werknemers of voor alle ingezetenen of voor bepaalde categorieën ingezetenen, vrijwillig verzekerd is tegen één of meer gebeurtenissen behorende tot de takken van sociale zekerheid waarop dit besluit van toepassing is:

-indien hij in loondienst werkzaam is,

-indien hij tevoren in het kader van een voor werknemers ingesteld stelsel van dezelfde staat verplicht verzekerd is geweest tegen dezelfde gebeurtenis;

b) wordt onder "grensarbeider" verstaan iedere werknemer die zijn beroepswerkzaamheden uitoefent op het grondgebied van een lidstaat en woont op het grondgebied van een andere lidstaat, waarheen hij in beginsel dagelijks of ten minste eenmaal per week terugkeert; de grensarbeider die door de onderneming waaraan hij normaliter verbonden is, wordt gedetacheerd of die een dienstverrichting uitvoert op het grondgebied van dezelfde of een andere lidstaat, behoudt echter gedurende een tijdvak van ten hoogste vier maanden de hoedanigheid van grensarbeider, ook al kan hij tijdens deze periode niet dagelijks of niet ten minste eenmaal per week terugkeren naar zijn woonplaats;

c) wordt onder "seizoenarbeider" verstaan iedere werknemer die zich begeeft naar het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan hij woont, teneinde aldaar voor rekening van een onderneming of een werkgever uit deze staat seizoenarbeid te verrichten voor een tijdvak dat in geen geval langer dan acht maanden mag duren, en die gedurende zijn werkzaamheden op het grondgebied van bedoelde staat verblijft; onder seizoenarbeid wordt verstaan arbeid die van het seizoen afhankelijk is en elk jaar automatisch terugkeert;

d) wordt onder "gezinslid" verstaan iedere persoon die in de wetgeving krachtens welke de prestaties worden verleend of, in de gevallen bedoeld in artikel 23, lid 1, onder a), en artikel 34, in de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woont, als gezinslid wordt aangemerkt of erkend, of als huisgenoot wordt aangeduid; indien deze wetgevingen echter uitsluitend als gezinslid of huisgenoot beschouwen degene die bij de werknemer of de zelfstandige inwoont, wordt aan deze voorwaarde geacht te zijn voldaan wanneer de betrokkene in hoofdzaak op kosten van deze werknemer of zelfstandige wordt onderhouden. Indien de wetgeving van een lidstaat met betrekking tot verstrekkingen wegens ziekte of moederschap het niet mogelijk maakt de gezinsleden te onderscheiden van de andere personen op wie zij van toepassing is, heeft de term "gezinslid" de betekenis die daaraan is gegeven in bijlage I;

e) wordt onder "nagelaten betrekking" verstaan iedere persoon die in de wetgeving krachtens welke de prestaties worden verleend, als nagelaten betrekking wordt aangemerkt of erkend; indien deze wetgeving echter uitsluitend als nagelaten betrekking beschouwt degene die bij de overledene inwoonde, wordt aan deze voorwaarde geacht te zijn voldaan wanneer de betrokkene in hoofdzaak op kosten van de overledene werd onderhouden;

f) wordt onder "woonplaats" verstaan de normale verblijfplaats;

g) wordt onder "verblijfplaats" verstaan de tijdelijke verblijfplaats;

h) worden ten aanzien van elke lidstaat en van Tunesië onder "wetgeving" verstaan de bestaande of toekomstige wetten, regelingen, statutaire bepalingen en alle andere uitvoeringsmaatregelen, die betrekking hebben op de in artikel 4, leden 1 en 2, bedoelde takken en stelsels van sociale zekerheid.

Onder deze term vallen niet de bestaande of toekomstige contractuele bepalingen, ongeacht of deze al dan niet bij een besluit van de overheid algemeen verbindend zijn verklaard, dan wel een ruimere werkingssfeer hebben verkregen. Ten aanzien van contractuele bepalingen:

i) die de verplichte deelneming aan een verzekering voortvloeiende uit de in de vorige alinea bedoelde wetten of regelingen, beogen, of

ii) waarbij een stelsel wordt ingevoerd dat wordt beheerd door hetzelfde orgaan als het orgaan dat het beheer voert over de stelsels die zijn ingevoerd door de in de vorige alinea bedoelde wetten of regelingen,

kan deze beperking te allen tijde worden opgeheven door een verklaring van de betrokken staat waarin dergelijke regelingen waarop dit besluit wel van toepassing is, worden vermeld. Van deze verklaring vindt overeenkomstig artikel 90 kennisgeving en bekendmaking plaats.

i) wordt onder "verdrag" verstaan elke bilaterale of multilaterale overeenkomst die op het gebied van de sociale zekerheid, voor alle in artikel 4, leden 1 en 2, bedoelde takken en stelsels, of een deel daarvan, hetzij uitsluitend voor twee of meer lidstaten, hetzij voor een lidstaat en Tunesië, verbindend is of zal zijn, alsmede akkoorden van elke aard die in het kader van bovenbedoelde overeenkomsten zijn of worden gesloten;

j) wordt ten aanzien van elke lidstaat en van Tunesië onder "bevoegde autoriteit" verstaan de minister of ministers, dan wel een andere daarmede vergelijkbare autoriteit, onder wie op het gehele grondgebied van de betrokken staat of op een deel daarvan, de socialezekerheidsstelsels ressorteren;

k) wordt ten aanzien van elke lidstaat en van Tunesië onder "orgaan" verstaan het lichaam dat of de autoriteit die belast is met de uitvoering van de gehele wetgeving of een deel daarvan;

l) wordt onder "bevoegd orgaan" verstaan:

i) het orgaan waarbij de betrokkene is aangesloten op het tijdstip waarop hij om prestaties verzoekt,

ii) het orgaan dat aan de betrokkene prestaties verschuldigd is of zou zijn indien hij of een of meer van zijn gezinsleden woonden op het grondgebied van de lidstaat of van Tunesië, waarop zich dit orgaan bevindt,

iii) het door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat of van Tunesië aangewezen orgaan,

iv) indien het een regeling betreft inzake de verplichtingen van de werkgever ten aanzien van de in artikel 4, lid 1, bedoelde prestaties, de werkgever of de in zijn rechten gesubrogeerde verzekeraar, dan wel bij ontstentenis van dezen, het lichaam dat of de autoriteit die door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat of van Tunesië is aangewezen;

m) worden onder "orgaan van de woonplaats" en "orgaan van de verblijfplaats" verstaan het orgaan dat ter plaatse waar de betrokkene woont, bevoegd is de prestaties te verlenen, respectievelijk het orgaan dat ter plaatse waar de betrokkene verblijft, bevoegd is de prestaties te verlenen, volgens de wetgeving die door dit orgaan wordt toegepast, of, indien een zodanig orgaan niet bestaat, het door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat of van Tunesië aangewezen orgaan;

n) wordt onder "bevoegde staat" verstaan de staat op het grondgebied waarvan het bevoegde orgaan zich bevindt;

o) worden onder "tijdvakken van verzekering" verstaan de tijdvakken van premie- of bijdragebetaling of van arbeid, die als zodanig worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld, of geacht worden te zijn vervuld, alsmede alle met deze tijdvakken gelijkgestelde tijdvakken, voorzover zij als zodanig door deze wetgeving zijn erkend;

p) worden onder "tijdvakken van arbeid" verstaan de tijdvakken die als zodanig worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld, alsmede alle met deze tijdvakken gelijkgestelde tijdvakken, voorzover zij door deze wetgeving als gelijkwaardig met tijdvakken van arbeid zijn erkend;

q) worden onder "tijdvakken van wonen" verstaan de tijdvakken die als zodanig worden omschreven of aangemerkt ingevolge de wetgeving waaronder zij zijn vervuld, of geacht worden te zijn vervuld;

r) worden onder "prestaties", "uitkeringen", "verstrekkingen", "pensioenen" en "renten" verstaan alle prestaties, uitkeringen, verstrekkingen, pensioenen en renten, met inbegrip van alle bedragen ten laste van de openbare middelen, verhogingen in verband met aanpassing aan het loon- of prijsniveau of aanvullende uitkeringen, zulks behoudens het bepaalde in deel II, titel II, alsmede de als afkoopsom uitgekeerde bedragen die in de plaats kunnen treden van de pensioenen of renten, en de terugstortingen van premies of bijdragen;

s) i) worden onder "gezinsbijslagen" verstaan alle verstrekkingen of uitkeringen ter bestrijding van de gezinslasten in het kader van een in artikel 4, lid 1, letter h), bedoelde wetgeving, met uitzondering van de in bijlage II vermelde bijzondere uitkeringen bij geboorte of adoptie;

ii) word onder "kinderbijslag" verstaan de periodieke uitkeringen die uitsluitend op grond van het aantal gezinsleden en eventueel van hun leeftijd worden toegekend;

t) wordt onder "uitkering bij overlijden" verstaan elk bedrag ineens dat in geval van overlijden wordt uitgekeerd, met uitzondering van de onder r) bedoelde bedragen die als afkoopsom worden uitgekeerd;

u) wordt onder "Verordening 1408/71" verstaan Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen.

Artikel 2

Personele werkingssfeer

Tenzij anders bepaald is dit besluit van toepassing op:

a) werknemers die de Tunesische nationaliteit hebben, legaal tewerkgesteld zijn in een lidstaat en op wie de wetgeving van een of meer lidstaten van toepassing is of geweest is, alsmede op hun gezinsleden die legaal op het grondgebied van een van de lidstaten wonen en op hun nagelaten betrekkingen;

b) werknemers die onderdaan van een lidstaat zijn, legaal tewerkgesteld zijn in Tunesië en op wie de Tunesische wetgeving van toepassing is of geweest is, alsmede op hun gezinsleden die daar legaal wonen en op hun nagelaten betrekkingen.

Artikel 3

Gelijke behandeling

1. Personen die onderdaan van Tunesië zijn, op wie de bepalingen van dit besluit van toepassing zijn en die op het grondgebied van een van de lidstaten wonen, hebben de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit de wetgeving van elke lidstaat onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die staat, behoudens bijzondere bepalingen van dit besluit.

2. Personen die onderdaan van een lidstaat zijn, op wie de bepalingen van dit besluit van toepassing zijn en die op het grondgebied van Tunesië wonen, hebben de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit de Tunesische wetgeving onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen van die staat, behoudens bijzondere bepalingen van dit besluit.

3. De leden 1 en 2 zijn van toepassing op het recht om leden van de organen van de socialezekerheidsinstellingen te kiezen of deel te hebben in hun benoeming, doch doet geen afbreuk aan de bepalingen van de wetgeving van enige lidstaat of van Tunesië betreffende de verkiesbaarheid en de wijze van benoeming van de betrokkenen in deze organen.

Artikel 4

Materiële werkingssfeer

1. Met inachtneming van de hierin opgenomen bijzondere bepalingen is dit besluit van toepassing op alle wetgevingen betreffende de volgende takken van sociale zekerheid:

a) prestaties bij ziekte en moederschap;

b) invaliditeitsuitkeringen;

c) uitkeringen bij ouderdom;

d) uitkeringen aan nagelaten betrekkingen;

e) prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten;

f) uitkeringen bij overlijden;

g) werkloosheidsuitkeringen;

h) gezinsbijslagen.

2. Dit besluit is van toepassing op de algemene en bijzondere stelsels van sociale zekerheid, die al of niet op premie- of bijdragebetaling berusten, alsmede op de regelingen betreffende de verplichtingen van de werkgever of de reder met betrekking tot de in lid 1 bedoelde prestaties.

3. Dit besluit is van toepassing op de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties die vallen onder een andere wetgeving of een ander stelsel dan bedoeld in lid 1 of dan die krachtens lid 4 zijn uitgesloten, wanneer deze prestaties bestemd zijn:

a) ofwel om, bij wijze van vervangende, aanvullende of bijkomende prestatie, de gebeurtenissen te dekken die onder de in lid 1, onder a) tot en met h), bedoelde takken van sociale zekerheid vallen;

b) ofwel uitsluitend voor de specifieke bescherming van gehandicapten.

4. Dit besluit is niet van toepassing op bepalingen van de wetgeving van een lidstaat betreffende de in bijlage II, afdeling II, genoemde bijzondere, niet op premie-, of bijdragebetaling berustende prestaties die slechts op een gedeelte van zijn grondgebied worden toegekend.

5. Het bepaalde in deel II, titel II, laat de bepalingen in een wetgeving met betrekking tot de verplichtingen van de reder evenwel onverlet.

6. Dit besluit is noch op de sociale en medische bijstand, noch op de regelingen betreffende prestaties aan slachtoffers van oorlogshandelingen of de gevolgen daarvan van toepassing.

Artikel 5

Verklaringen van de overeenkomstsluitende partijen betreffende de werkingssfeer van dit besluit

De lidstaten en Tunesië vermelden de in artikel 4, leden 1 en 2, bedoelde wetgevingen en stelsels, de in artikel 55 bedoelde minimumuitkeringen, alsmede de in de artikelen 77 en 78 bedoelde bijslagen in de verklaringen waarvan overeenkomstig artikel 90 kennisgeving en bekendmaking plaatsvindt.

Artikel 6

Tussen twee of meer lidstaten gesloten verdragen inzake sociale zekerheid

De rechten, voortvloeiende uit de verdragen inzake sociale zekerheid die uitsluitend voor twee of meer lidstaten verbindend zijn, genoemd in bijlage III, worden uitgebreid tot allen op wie dit besluit van toepassing is.

Artikel 7

Opheffing van de bepalingen inzake de woonplaats - Invloed van de verplichte verzekering op de terugbetaling van bijdragen of premies

1. Tenzij in dit besluit anders is bepaald, kunnen de uitkeringen bij ouderdom of aan nagelaten betrekkingen, de renten bij arbeidsongevallen of beroepsziekten en de invaliditeitsuitkeringen, verkregen op grond van de wetgeving van een of meer lidstaten, op generlei wijze worden verminderd, gewijzigd, geschorst, ingetrokken of verbeurd verklaard op grond van het feit dat de rechthebbende op het grondgebied van een andere lidstaat woont dan die op het grondgebied waarvan zich het orgaan bevindt dat deze uitkering verschuldigd is.

De bepalingen van de eerste alinea zijn eveneens van toepassing op de afkoopsommen die bij hertrouwen worden toegekend aan een weduwe of weduwnaar die recht had op een weduwe- of weduwnaarspensioen of -rente.

2. Afgezien van de invaliditeitsuitkeringen die niet als gevolg van een arbeidsongeval of beroepsziekte worden verleend, zijn de bepalingen van lid 1 van toepassing op de prestaties die krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten zijn verkregen, wanneer de rechthebbende Tunesisch onderdaan is en in Tunesië woont, alsmede op de krachtens de Tunesische wetgeving verkregen prestaties, wanneer de rechthebbende onderdaan van een lidstaat is en op het grondgebied van die staat of een andere lidstaat woont.

3. Wanneer de wetgeving van een lidstaat de terugbetaling van bijdragen of premies afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de betrokkene niet meer verplicht verzekerd is, wordt deze voorwaarde geacht niet te zijn vervuld zolang hij als werknemer verplicht verzekerd is ingevolge de wetgeving van een andere lidstaat.

Artikel 8

Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties

1. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 7 en van deel II, titel II, ontvangen de personen waarop dit besluit van toepassing is, de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties als bedoeld in artikel 4, lid 3, uitsluitend op het grondgebied van de lidstaat waar zij wonen en krachtens de wetgeving van die staat, voorzover deze prestaties zijn vermeld in bijlage IV. De prestaties worden door en voor rekening van het orgaan van de woonplaats verleend.

2. Wanneer de wetgeving van een lidstaat het recht op een aanvullende prestatie als bedoeld in lid 1 afhankelijk stelt van het ontvangen van een prestatie als bedoeld onder a) tot en met h) van artikel 4, lid 1, en krachtens die wetgeving geen prestatie van deze aard verschuldigd is, wordt elke overeenkomstige prestatie die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat wordt toegekend, voor de toekenning van de aanvullende prestatie beschouwd als een krachtens de wetgeving van de eerste lidstaat toegekende prestatie.

3. Wanneer de wetgeving van een lidstaat de toekenning van voor invaliden of gehandicapten bestemde prestaties als bedoeld in lid 1 afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de invaliditeit of de handicap voor de eerste maal op het grondgebied van die lidstaat is geconstateerd, wordt deze voorwaarde geacht te zijn vervuld wanneer de vaststelling voor de eerste maal op het grondgebied van een andere lidstaat is geschied.

Artikel 9

Aanpassing van de uitkeringen aan het loon- of prijsniveau

De in de wetgeving van een lidstaat of van Tunesië opgenomen bepalingen inzake aanpassing van de uitkeringen aan het loon- of prijsniveau zijn eveneens van toepassing op de uitkeringen die op grond van bedoelde wetgeving met inachtneming van het bepaalde in dit besluit verschuldigd zijn.

Artikel 10

Non-cumulatie van uitkeringen

1. Krachtens dit besluit kan geen recht worden verkregen of gehandhaafd op verscheidene uitkeringen van dezelfde aard die betrekking hebben op eenzelfde tijdvak van verplichte verzekering. Deze bepaling is evenwel niet van toepassing op uitkeringen bij invaliditeit, ouderdom, overlijden (pensioenen) en bij beroepsziekten, die door de organen van twee of meer lidstaten overeenkomstig artikel 43, artikel 45, leden 2 en 3, de artikelen 48, 55 en 56 of artikel 65, lid 1, onder b), worden vastgesteld.

2. Tenzij in dit besluit anders is bepaald, zijn de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet in geval van samenloop van een uitkering met andere uitkeringen van sociale zekerheid of met andere inkomsten van welke aard ook, op de rechthebbende van toepassing, ook indien het gaat om uitkeringen die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat of van Tunesië zijn verkregen of om inkomsten die op het grondgebied van een andere lidstaat of van Tunesië zijn verworven.

De bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van Tunesië voorziet in geval van samenloop van een uitkering met andere uitkeringen van sociale zekerheid of met andere inkomsten van welke aard ook, zijn op de rechthebbende van toepassing, ook indien het gaat om uitkeringen die krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten zijn verkregen of om inkomsten die op het grondgebied van een of meer lidstaten zijn verworven.

3. Het bepaalde in lid 2 is evenwel niet van toepassing als de rechthebbende uitkeringen bij invaliditeit, ouderdom of overlijden (pensioenen) van dezelfde aard ontvangt die zijn vastgesteld:

-door de organen van twee of meer lidstaten overeenkomstig de artikelen 48, 56 en 66 van dit besluit;

-door een Tunesisch orgaan, overeenkomstig de bepalingen van een tussen Tunesië en een lidstaat gesloten verdrag inzake sociale zekerheid.

4. Ingeval de rechthebbende op uitkeringen bij invaliditeit of vervroegde uitkeringen bij ouderdom beroepswerkzaamheden uitoefent, zijn op hem de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking van toepassing waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet, ook indien hij zijn werkzaamheden op het grondgebied van een andere lidstaat of van Tunesië uitoefent.

Ingeval de rechthebbende op uitkeringen bij invaliditeit of vervroegde uitkeringen bij ouderdom beroepswerkzaamheden uitoefent, zijn op hem de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking van toepassing waarin de wetgeving van Tunesië voorziet, ook indien hij zijn werkzaamheden op het grondgebied van een lidstaat uitoefent.

DEEL II - BEPALINGEN BETREFFENDE DE TOEPASSING VAN DE SOCIALEZEKERHEIDSSTELSELS VAN DE LIDSTATEN OP TUNESISCHE WERKNEMERS EN HUN GEZINSLEDEN

TITEL I

VASTSTELLING VAN DE TOE TE PASSEN WETGEVING

Artikel 11

Algemene regel

1. De werknemers op wie dit besluit van toepassing is, zijn slechts aan de wetgeving van één lidstaat onderworpen. De toe te passen wetgeving wordt overeenkomstig de bepalingen van deze titel vastgesteld.

2. Onder voorbehoud van de artikelen 12 tot en met 17:

a) is op een werknemer die op het grondgebied van een lidstaat werkzaamheden in loondienst uitoefent, de wetgeving van die staat van toepassing, ook indien hij op het grondgebied van een andere lidstaat woont of indien de zetel van de onderneming of het domicilie van de werkgever waarbij hij werkzaam is, zich op het grondgebied van een andere lidstaat bevindt;

b) is op een werknemer die werkzaamheden uitoefent aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een lidstaat vaart, de wetgeving van die staat van toepassing;

c) is op een werknemer die ophoudt onderworpen te zijn aan de wetgeving van een lidstaat zonder dat hij op grond van een van de in de voorgaande punten genoemde regels of van een van de in de artikelen 12 tot en met 17 bedoelde uitzonderingen of bijzondere regels aan de wetgeving van een andere lidstaat wordt onderworpen, de wetgeving van toepassing van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woont overeenkomstig de bepalingen van deze wetgeving alleen.

Artikel 12

Bijzondere regels

Ten aanzien van de toepassing van de in artikel 11, lid 2, onder a), neergelegde regel gelden de volgende uitzonderingen en bijzonderheden:

1. a) Op de werknemer die op het grondgebied van een lidstaat werkzaamheden verricht voor een onderneming waaraan hij normaal verbonden is, en door deze onderneming gedetacheerd wordt op het grondgebied van een andere lidstaat teneinde aldaar voor haar rekening arbeid te verrichten, blijft de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat van toepassing, mits de te verwachten duur van die arbeid niet meer dan twaalf maanden bedraagt en hij niet wordt uitgezonden ter vervanging van een andere werknemer wiens detachering beëindigd is.

b) Indien de te verrichten arbeid door onvoorziene omstandigheden de oorspronkelijk voorziene tijdsduur overschrijdt en meer dan twaalf maanden duurt, blijft de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat van toepassing tot aan de beëindiging van die arbeid, mits de bevoegde autoriteit van de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene gedetacheerd is, of het door deze autoriteit aangewezen lichaam, hiervoor toestemming verleent; deze toestemming moet vóór het einde van het oorspronkelijke tijdvak van twaalf maanden worden aangevraagd. Deze toestemming mag echter niet voor een langer tijdvak dan twaalf maanden worden verleend.

2. Op een werknemer die op het grondgebied van twee of meer lidstaten werkzaamheden pleegt uit te oefenen, wordt de toepasselijke wetgeving als volgt vastgesteld:

a) op een werknemer die behoort tot het rijdend, varend of vliegend personeel van een onderneming die voor rekening van anderen of voor eigen rekening internationaal vervoer van personen of goederen per spoor, over de weg, door de lucht of over de binnenwateren verricht en op het grondgebied van een lidstaat haar zetel heeft, is de wetgeving van laatstbedoelde staat van toepassing. Indien evenwel:

i) een werknemer werkzaam is bij een filiaal of een vaste vertegenwoordiging die die onderneming heeft op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij haar zetel heeft, is op die werknemer de wetgeving van toepassing van de lidstaat op het grondgebied waarvan zich dat filiaal of die vaste vertegenwoordiging bevindt;

ii) een werknemer die in hoofdzaak werkzaam is op het grondgebied van de lidstaat waar hij woont, is op die werknemer de wetgeving van die staat van toepassing, ook indien de onderneming waarbij hij werkzaam is, noch haar zetel, noch een filiaal, noch een vaste vertegenwoordiging op dit grondgebied heeft;

b) op andere werknemers dan die bedoeld onder a) is van toepassing:

i) de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan zijn wonen, indien zij een deel van hun werkzaamheden op dit grondgebied uitoefenen of indien zij verbonden zijn aan meer dan één onderneming of meer dan één werkgever die hun zetel of domicilie op het grondgebied van verschillende lidstaten hebben;

ii) de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de zetel van de onderneming of het domicilie van de werkgever waarbij zij werkzaam zijn, zich bevindt, indien zij niet wonen op het grondgebied van een van de staten waar zij hun werkzaamheden uitoefenen.

3. Op een werknemer die op het grondgebied van een lidstaat werkzaamheden in loondienst uitoefent voor een onderneming waarvan de zetel op het grondgebied van een andere lidstaat gevestigd is, terwijl de gemeenschappelijke grens van die staten door die onderneming loopt, is de wetgeving van toepassing van de lidstaat op het grondgebied waarvan deze onderneming haar zetel heeft.

Artikel 13

Bijzondere regels voor zeelieden

Ten aanzien van de in artikel 11, lid 2, onder b), neergelegde regel gelden de volgende uitzonderingen en bijzonderheden:

1. Op een werknemer die werkzaamheden uitoefent voor een onderneming waaraan hij normaal verbonden is, hetzij op het grondgebied van een lidstaat, hetzij aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een lidstaat vaart, en die door deze onderneming wordt gedetacheerd om voor haar rekening arbeid te verrichten aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een andere lidstaat vaart, blijft de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat van toepassing onder de in artikel 12, punt 1, gestelde voorwaarden.

2. Op een werknemer die zijn beroepswerkzaamheden gewoonlijk niet op zee uitoefent, maar arbeid verricht in de territoriale wateren of in een haven van een lidstaat, op een zeeschip dat onder de vlag van een andere lidstaat vaart en dat zich in deze territoriale wateren of in deze haven bevindt, zonder tot de bemanning van dat schip te behoren, is de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat van toepassing.

3. Op een werknemer die werkzaamheden uitoefent aan boord van een zeeschip dat onder de vlag van een lidstaat vaart en voor die werkzaamheden wordt beloond door een onderneming of een persoon die haar zetel of zijn domicilie op het grondgebied van een andere lidstaat heeft, is de wetgeving van laatstbedoelde staat van toepassing, indien hij zijn woonplaats op het grondgebied van die staat heeft; de onderneming of degene die het loon betaalt, wordt voor de toepassing van genoemde wetgeving als werkgever aangemerkt.

Artikel 14

Bijzondere regels voor werknemers die gelijktijdig werkzaamheden in loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst op het grondgebied van verschillende lidstaten uitoefenen

Op degene die tegelijkertijd op het grondgebied van verschillende lidstaten werkzaamheden in loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefent, is de wetgeving van toepassing van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij werkzaamheden in loondienst uitoefent of, indien hij dergelijke werkzaamheden uitoefent op het grondgebied van twee of meer lidstaten, de overeenkomstig artikel 12, punt 2 of punt 3, vastgestelde wetgeving.

Artikel 15

Diverse bepalingen

1. De in artikel 12, punten 2 en 3, bedoelde persoon wordt voor de toepassing van de overeenkomstig deze bepalingen vastgestelde wetgeving beschouwd alsof hij zijn beroepswerkzaamheden volledig uitoefende op het grondgebied van de betrokken lidstaat.

2. Indien de wetgeving van een lidstaat bepaalt dat de pensioen- of rentetrekker, ook al verricht hij beroepswerkzaamheden, niet verplicht verzekerd is uit hoofde van deze werkzaamheden, is deze bepaling eveneens van toepassing op de pensioen- of rentetrekker die zijn pensioen of rente heeft verworven op grond van de wetgeving van een andere lidstaat, tenzij de betrokkene bij het door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat aangewezen orgaan uitdrukkelijk verzoekt tot de verplichte verzekering te worden toegelaten.

Artikel 16

Regels betreffende de vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering

1. De artikelen 11 tot en met 15 zijn niet van toepassing op de vrijwillige of de vrijwillig voortgezette verzekering, tenzij voor een van de in artikel 4 bedoelde takken van sociale zekerheid in een lidstaat slechts een stelsel van vrijwillige verzekering bestaat.

2. Ingeval de toepassing van de wetgevingen van twee of meer lidstaten leidt tot gelijktijdige aansluiting:

-bij een stelsel van verplichte verzekering en bij een of meer stelsels van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, is op de betrokkene uitsluitend het stelsel van verplichte verzekering van toepassing;

-bij twee of meer stelsels van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering, kan de betrokkene slechts worden toegelaten tot het stelsel van vrijwillige of vrijwillig voortgezette verzekering waarvoor hij heeft gekozen.

3. Wat invaliditeit, ouderdom en overlijden (pensioenen) betreft, kan de betrokkene evenwel worden toegelaten tot de vrijwillige of de vrijwillig voortgezette verzekering van een lidstaat, ook indien hij verplicht verzekerd is krachtens de wetgeving van een andere lidstaat, voorzover deze gelijktijdige aansluiting in de eerste lidstaat uitdrukkelijk of stilzwijgend wordt toegelaten.

Artikel 17

Uitzonderingen op de artikelen 11 tot en met 16

Twee of meer lidstaten, de bevoegde autoriteiten van deze staten of de door deze autoriteiten aangewezen instellingen kunnen in onderlinge overeenstemming, in het belang van bepaalde personen of groepen personen, uitzonderingen op de artikelen 11 tot en met 16 vaststellen.

Artikel 18

Bijzondere regels inzake personen die recht hebben op pensioen(en) of rente(n) krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten

Degene die recht heeft op een pensioen of rente overeenkomstig de wetgeving van een lidstaat of op pensioenen of renten krachtens de wetgevingen van verscheidene lidstaten en die op het grondgebied van een andere lidstaat woont, kan op zijn verzoek worden vrijgesteld van de toepassing van de wetgeving van deze laatste lidstaat mits hij niet uit hoofde van de uitoefening van een beroepswerkzaamheid aan deze wetgeving is onderworpen.

TITEL II

BIJZONDERE BEPALINGEN MET BETREKKING TOT DE VERSCHILLENDE SOORTEN PRESTATIES

HOOFDSTUK I

ZIEKTE EN MOEDERSCHAP

Afdeling 1

Gemeenschappelijke bepalingen

Artikel 19

Samentellen van tijdvakken van verzekering, arbeid of wonen

1. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op prestaties afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen, houdt, voorzover nodig, rekening met de krachtens de wetgeving van elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering, van arbeid of van wonen, alsof deze tijdvakken krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving waren vervuld.

2. Lid 1 is van toepassing op seizoenarbeiders, ook indien het tijdvakken betreft die zijn vervuld vóór een onderbreking van de verzekering, en deze onderbreking langer heeft geduurd dan in de wetgeving van de bevoegde staat is toegestaan, mits de betrokkenen evenwel ten hoogste vier maanden niet verzekerd zijn geweest.

Afdeling 2

Werknemers en hun gezinsleden

Artikel 20

Woonplaats op het grondgebied van een andere dan de bevoegde staat - Algemene regels

1. De werknemer die op het grondgebied van een andere lidstaat dan de bevoegde staat woont en aan de in de wetgeving van de bevoegde staat gestelde voorwaarden voor het recht op prestaties voldoet, eventueel met inachtneming van artikel 19, heeft in de staat op het grondgebied waarvan hij woont, recht op:

a) verstrekkingen die voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woonplaats worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, alsof hij bij laatstbedoeld orgaan was aangesloten;

b) uitkeringen die door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats kunnen deze uitkeringen evenwel door laatstbedoeld orgaan voor rekening van het eerstbedoelde worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat.

2. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing op de gezinsleden die op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat wonen, voorzover zij krachtens de wetgeving van de staat op het grondgebied waarvan zij wonen, geen recht op deze prestaties hebben.

Ingeval de gezinsleden wonen op het grondgebied van een lidstaat waarvan de wetgeving voor het recht op verstrekkingen geen voorwaarden stelt inzake de verzekering of de arbeid, worden de hun verleende verstrekkingen geacht te zijn verleend voor rekening van het orgaan waarbij de werknemer is aangesloten, behalve wanneer de echtgeno(o)t(e) of degene die het toezicht over de kinderen heeft, beroepswerkzaamheden verricht op het grondgebied van deze lidstaat.

Artikel 21

Grensarbeiders en hun gezinsleden - Bijzondere regels

De grensarbeider kan de prestaties eveneens op het grondgebied van de bevoegde staat verkrijgen. Deze prestaties worden verleend door het bevoegde orgaan, volgens de wetgeving van deze staat, alsof de betrokkene op het grondgebied daarvan woonde. Zijn gezinsleden kunnen op dezelfde wijze de prestaties genieten; zij komen hiervoor, behoudens in spoedgevallen, evenwel slechts in aanmerking wanneer tussen de betrokken lidstaten of tussen de bevoegde autoriteiten van die lidstaten ter zake een overeenkomst bestaat, of, bij het ontbreken van een zodanige overeenkomst, na voorafgaande toestemming van het bevoegde orgaan.

Artikel 22

Verblijf op of overbrenging van de woonplaats naar het grondgebied van de bevoegde staat

1. De in artikel 20, lid 1, bedoelde werknemer die op het grondgebied van de bevoegde staat verblijft, heeft recht op prestaties volgens de wetgeving van deze staat, alsof hij op het grondgebied ervan woonde, ook indien hij vóór zijn verblijf voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap reeds prestaties heeft genoten.

2. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing op de in artikel 20, lid 2, bedoelde gezinsleden.

Indien deze evenwel op het grondgebied van een andere lidstaat wonen dan de lidstaat op het grondgebied waarvan de werknemer woont, worden de verstrekkingen verleend door het orgaan van de verblijfplaats voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de belanghebbenden.

3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op grensarbeiders en hun gezinsleden.

4. De in artikel 20 bedoelde werknemer en zijn gezinsleden die hun woonplaats overbrengen naar het grondgebied van de bevoegde staat, hebben recht op prestaties volgens de wetgeving van deze staat, ook indien zij vóór de overbrenging van hun woonplaats voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap reeds prestaties hebben genoten.

Artikel 23

Verblijf buiten het grondgebied van de bevoegde staat - Terugkeer of overbrenging van de woonplaats naar het grondgebied van een andere lidstaat tijdens ziekte of moederschap - Noodzaak om zich voor behandeling naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven

1. De werknemer die aan de door de wetgeving van de bevoegde staat gestelde voorwaarden voor het recht op prestaties voldoet, eventueel met inachtneming van artikel 19, en:

a) wiens toestand het nodig maakt dat onmiddellijk prestaties worden verleend gedurende het verblijf op het grondgebied van een andere lidstaat,

b) die, nadat hij voor rekening van het bevoegde orgaan in het genot van prestaties is gesteld, van dit orgaan toestemming heeft ontvangen om terug te keren naar het grondgebied van de lidstaat waarop hij woont, dan wel om zijn woonplaats naar het grondgebied van een andere lidstaat over te brengen,

c) die van het bevoegde orgaan toestemming heeft ontvangen om zich naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven teneinde aldaar een voor zijn gezondheidstoestand passende behandeling te ondergaan,

heeft recht op:

i) verstrekkingen die voor rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van de woon- of verblijfplaats worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, alsof deze werknemer bij laatstbedoeld orgaan was aangesloten; het tijdvak gedurende hetwelk de verstrekkingen worden verleend, wordt evenwel bepaald door de wetgeving van de bevoegde staat;

ii) uitkeringen die door het bevoegde orgaan worden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Na overeenstemming tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woon- of verblijfplaats kunnen deze uitkeringen evenwel door laatstbedoeld orgaan voor rekening van het eerstbedoelde worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat.

2. De op grond van lid 1, onder b), vereiste toestemming mag slechts worden geweigerd wanneer is vastgesteld dat verplaatsing van de betrokkene nadelig is voor zijn gezondheidstoestand of voor het ondergaan van de geneeskundige behandeling.

De op grond van lid 1, onder c), vereiste toestemming mag niet worden geweigerd wanneer de desbetreffende behandeling behoort tot de prestaties waarin de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene woont voorziet, en bedoelde behandeling hem, gelet op zijn gezondheidstoestand van dat moment en het te verwachten ziekteverloop, niet kan worden gegeven binnen de termijn die gewoonlijk nodig is voor de desbetreffende behandeling in de lidstaat waar hij woont.

3. De leden 1 en 2 zijn van overeenkomstige toepassing op de gezinsleden van een werknemer.

Voor de toepassing van lid 1, onder a), i), en c), i), op de in artikel 20, lid 2, bedoelde gezinsleden die wonen op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat op het grondgebied waarvan de werknemer woont:

a) worden evenwel de verstrekkingen voor rekening van het orgaan van de lidstaat op het grondgebied waarvan de gezinsleden wonen, verleend door het orgaan van de verblijfplaats volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, alsof de werknemer bij laatstbedoeld orgaan was aangesloten. Het tijdvak gedurende hetwelk de verstrekkingen worden verleend, wordt evenwel bepaald door de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de gezinsleden wonen;

b) wordt evenwel de op grond van lid 1, onder c), vereiste toestemming verleend door het orgaan van de lidstaat op het grondgebied waarvan de gezinsleden wonen.

4. Wanneer lid 1 op de werknemer wordt toegepast, heeft dit geen invloed op het recht op prestaties van zijn gezinsleden.

Artikel 24

Werkzaamheden in een andere lidstaat dan de bevoegde staat - Verblijf in de staat waar de werkzaamheden worden uitgeoefend

Op de werknemer, bedoeld in de artikelen 12, 13, 14 en 17, alsmede op de gezinsleden die hem vergezellen, worden de bepalingen van artikel 23, lid 1, onder a), toegepast in elke toestand die vereist dat verstrekkingen worden verleend gedurende het verblijf op het grondgebied van de lidstaat waar de werknemer zijn beroepswerkzaamheden uitoefent, of waarvan het schip aan boord waarvan de werknemer zijn beroepswerkzaamheden uitoefent, de vlag voert.

Artikel 25

Berekening van de uitkeringen

1. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen een gemiddelde verdienste dan wel een gemiddelde premie of bijdrage als grondslag wordt genomen, stelt deze gemiddelde verdienste of gemiddelde premie of bijdrage uitsluitend vast op basis van de verdiensten die zijn genoten of de premies of bijdragen die zijn toegepast gedurende de krachtens bedoelde wetgeving vervulde tijdvakken.

2. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een vaste verdienste, houdt uitsluitend rekening met deze vaste verdienste of eventueel met het gemiddelde van de vaste verdiensten die betrekking hebben op de krachtens bedoelde wetgeving vervulde tijdvakken.

3. Het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat het bedrag van de uitkeringen wisselt naar gelang van het aantal gezinsleden, houdt eveneens rekening met de gezinsleden van de betrokkene die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, alsof zij op het grondgebied van de bevoegde staat woonden.

Artikel 26

Belangrijke verstrekkingen

1. De werknemer wiens recht op een prothese, op hulpmiddelen van grotere omvang of op andere belangrijke verstrekkingen ten behoeve van zichzelf of van een van zijn gezinsleden door het orgaan van een lidstaat is erkend vóór zijn aansluiting bij het orgaan van een andere lidstaat, krijgt deze verstrekkingen voor rekening van eerstbedoeld orgaan, ook indien zij pas worden toegekend wanneer bedoelde werknemer reeds bij het tweede orgaan is aangesloten.

2. De lijst van verstrekkingen waarop lid van toepassing is, is de lijst die is opgesteld door de Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werkgevers als bedoeld in artikel 80 van Verordening 1408/71.

Afdeling 3

Werklozen en hun gezinsleden

Artikel 27

1. Artikel 20 is van overeenkomstige toepassing op volledig werkloze grensarbeiders die voldoen aan de voorwaarden die de wetgeving van de bevoegde staat stelt aan de verkrijging van prestaties bij ziekte, en op hun gezinsleden.

2. Wanneer een werkloze, anders dan bedoeld in lid 1, eventueel met inachtneming van artikel 19, voldoet aan de voorwaarden voor het recht op prestaties van de wetgeving van de lidstaat ten laste waarvan de werkloosheidsuitkeringen komen, hebben zijn gezinsleden recht op prestaties bij ziekte en moederschap, ongeacht op het grondgebied van welke lidstaat zij wonen of verblijven. Deze prestaties worden verleend:

i) wat de verstrekkingen betreft, door het orgaan van de woon- of verblijfplaats volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving, voor rekening van het bevoegde orgaan van de lidstaat ten laste waarvan de werkloosheidsuitkeringen komen;

ii) wat de uitkeringen betreft, door het bevoegde orgaan van de lidstaat ten laste waarvan de werkloosheidsuitkeringen komen, volgen de door dit orgaan toegepaste wetgeving.

3. Onverminderd de bepalingen van de wetgeving van een lidstaat op grond waarvan gedurende een langer tijdvak prestaties wegens ziekte kunnen worden verleend, kan het in lid 1 bedoelde tijdvak in gevallen van overmacht door het bevoegde orgaan worden verlengd tot ten hoogste het tijdvak dat in de door dit orgaan toegepaste wetgeving is vastgesteld.

Afdeling 4

Aanvragers van een pensioen of rente, en hun gezinsleden

Artikel 28

Recht op verstrekkingen in geval van beëindiging van het recht op verstrekkingen van het laatstelijk bevoegde orgaan

1. De werknemer, zijn gezinsleden of zijn nagelaten betrekkingen wier recht op verstrekkingen krachtens de wetgeving van de laatstelijk bevoegde lidstaat eindigt tijdens de behandeling van een aanvraag om pensioen of rente, hebben niettemin recht op verstrekkingen onder de volgende voorwaarden: de verstrekkingen worden verleend volgens de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene(n) woont (wonen), zulks voorzover zij krachtens deze wetgeving daarop recht hebben of krachtens de wetgeving van een andere lidstaat daarop recht zouden hebben, indien zij op het grondgebied van die staat woonden, eventueel met inachtneming van artikel 19.

2. De aanvrager van een pensioen of rente wiens recht op verstrekkingen voortvloeit uit de wetgeving van een lidstaat waarin is bepaald dat de betrokkene zelf de ziekteverzekeringspremies of -bijdragen dient te betalen gedurende de behandeling van zijn pensioenaanvraag, heeft na afloop van de tweede maand waarover hij de verschuldigde premies of bijdragen niet heeft betaald, niet langer recht op verstrekkingen.

3. De krachtens lid 1 verleende verstrekkingen komen voor rekening van het orgaan dat, met toepassing van lid 2, de premies of bijdragen heeft ontvangen; ingeval er niet overeenkomstig lid 2 premie- of bijdragebetaling dient plaats te vinden, betaalt het orgaan voor rekening waarvan de verstrekkingen krachtens artikel 30 na vaststelling van het pensioen of de rente komen, het bedrag van de verleende verstrekkingen terug aan het orgaan van de woonplaats.

Afdeling 5

Pensioen- of rentetrekkers en hun gezinsleden

Artikel 29

Pensioenen of renten, verschuldigd op grond van de wetgevingen van verscheidende lidstaten, terwijl in het land van de woonplaats recht op prestaties bestaat

De rechthebbende op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, waaronder de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woonachtig is, die recht heeft op prestaties op grond van de wetgeving van laatstbedoelde lidstaat, eventueel met inachtneming van artikel 19 en van bijlage VI, krijgt, evenals zijn gezinsleden, prestaties van het orgaan van de woonplaats en voor rekening van dit orgaan, alsof de betrokkene uitsluitend recht had op een pensioen of rente, verschuldigd krachtens de wetgeving van deze lidstaat.

Artikel 30

Pensioenen of renten, verschuldigd op grond van de wetgevingen van een of meer lidstaten, terwijl in het land van de woonplaats geen recht op prestaties bestaat

1. De rechthebbende op een pensioen of rente verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat, of op pensioenen of renten verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, die geen recht op prestaties heeft op grond van de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woont, heeft niettemin zelf, evenals zijn gezinsleden, recht op deze prestaties, voorzover hij op grond van de wetgeving van de voor de pensioenverzekering bevoegde lidstaat, of van ten minste één van de voor deze verzekering bevoegde lidstaten, eventueel met inachtneming van artikel 19 en van bijlage VI recht op prestaties zou hebben, indien hij op het grondgebied van de betrokken staat woonde. De prestaties worden verleend op de volgende voorwaarden:

a) de verstrekkingen worden voor rekening van het in lid 2 bedoelde orgaan verleend door het orgaan van de woonplaats, alsof de betrokkene recht had op een pensioen of een rente krachtens de wetgeving van de staat op het grondgebied waarvan hij woont, en hij recht op verstrekkingen had;

b) de uitkeringen worden in voorkomend geval verleend door het overeenkomstig lid 2 bepaalde bevoegde orgaan volgens de wetgeving die door dit orgaan wordt toegepast. Deze uitkeringen kunnen evenwel, in overleg tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats, door dit laatste orgaan voor rekening van het eerste worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat.

2. In de in lid 1 bedoelde gevallen komen de verstrekkingen voor rekening van het overeenkomstig de volgende regels vastgestelde orgaan:

a) indien de rechthebbende krachtens de wetgeving van één lidstaat recht op bedoelde verstrekkingen heeft, komen deze voor rekening van het bevoegde orgaan van deze staat;

b) indien de rechthebbende krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten recht op bedoelde verstrekkingen heeft, komen deze voor rekening van het bevoegde orgaan van de lidstaat aan de wetgeving waarvan de rechthebbende het langst onderworpen is geweest; ingeval de toepassing van deze regel ertoe leidt dat de verstrekkingen voor rekening van meer dan een orgaan komen, komen zij voor rekening van het orgaan dat de wetgeving toepast waaraan de rechthebbende het laatst onderworpen is geweest.

Artikel 31

Pensioenen of renten, verschuldigd op grond van de wetgeving van een of meer andere lidstaten dan het land van de woonplaats, terwijl in het laatstbedoelde land recht op verstrekkingen bestaat

Indien de rechthebbende op een pensioen of rente, verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat, of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, woont op het grondgebied van een lidstaat waarvan de wetgeving voor het recht op verstrekkingen geen voorwaarden stelt inzake de verzekering of de arbeid en krachtens de wetgeving waarvan geen pensioen of rente verschuldigd is, komen de aan hem en aan zijn gezinsleden verleende verstrekkingen voor rekening van het overeenkomstig artikel 30, lid 2, bepaalde orgaan van een van de ter zake van pensioenen bevoegde lidstaten, voorzover de betrokken rechthebbende en zijn gezinsleden recht zouden hebben op deze verstrekkingen krachtens de wetgeving die wordt toegepast door het bedoelde orgaan indien zij woonden op het grondgebied van de lidstaat waar dit orgaan is gevestigd.

Artikel 32

Woonplaats van de gezinsleden op het grondgebied van een andere lidstaat dan de rechthebbende - Overbrenging van de woonplaats naar het grondgebied van de lidstaat waarop de rechthebbende woont

1. De gezinsleden van de rechthebbende op een pensioen of een rente, verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat, of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen dan de rechthebbende, hebben recht op prestaties alsof de rechthebbende op hetzelfde grondgebied als zij woonde, voorzover hij op grond van de wetgeving van een lidstaat recht op bedoelde prestaties heeft. De prestaties worden verleend op de volgende voorwaarden:

a) verstrekkingen worden door het orgaan van de woonplaats van de gezinsleden verleend volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving en komen voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de rechthebbende;

b) uitkeringen worden in voorkomend geval verleend door het overeenkomstig artikel 29 of artikel 30, lid 2, bepaalde bevoegde orgaan volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Deze uitkeringen kunnen evenwel, in overleg tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats van de gezinsleden, door dit laatste orgaan worden verleend voor rekening van het eerste volgens de wetgeving van de bevoegde staat.

2. De in lid 1 bedoelde gezinsleden die hun woonplaats overbrengen naar het grondgebied van de lidstaat waarop de rechthebbende woont, hebben recht op:

a) verstrekkingen volgens de wetgeving van deze staat, ook indien zij reeds verstrekkingen hebben genoten voor hetzelfde geval van ziekte of van moederschap vóór de overbrenging van hun woonplaats;

b) uitkeringen die in voorkomend geval worden verleend door het overeenkomstig artikel 29 of artikel 30, lid 2, bepaalde bevoegde orgaan volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Deze uitkeringen kunnen evenwel, in overleg tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de woonplaats van de rechthebbende, door dit laatste orgaan voor rekening van het eerste worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat.

Artikel 33

Belangrijke verstrekkingen

Artikel 26 is van overeenkomstige toepassing op pensioen- of rentetrekkers.

Artikel 34

Verblijf van de rechthebbende en/of van zijn gezinsleden op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij wonen

De rechthebbende op een pensioen of rente, verschuldigd krachtens de wetgeving van een lidstaat, of op pensioenen of renten, verschuldigd krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, die recht heeft op verstrekkingen krachtens de wetgeving van een van deze lidstaten, alsmede zijn gezinsleden hebben, bij verblijf op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij wonen, recht op:

a) verstrekkingen die door het orgaan van de verblijfplaats volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving worden verleend voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de rechthebbende;

b) uitkeringen die in voorkomend geval worden verleend door het overeenkomstig artikel 29 of artikel 30, lid 2, bepaalde bevoegde orgaan volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving. Deze uitkeringen kunnen evenwel, in overleg tussen het bevoegde orgaan en het orgaan van de verblijfplaats, door dit laatste orgaan voor rekening van het eerste worden verleend volgens de wetgeving van de bevoegde staat.

Artikel 35

Bijdragen of premies voor rekening van pensioen- of rentetrekkers

1. Het orgaan van een lidstaat dat een pensioen of rente verschuldigd is en dat wetgeving toepast waarin is bepaald dat voor rekening van een pensioen of rentetrekker bijdragen of premies worden ingehouden om de kosten van de prestaties bij ziekte en moederschap te dekken, is gemachtigd deze bedragen, berekend overeenkomstig de betrokken wetgeving, in te houden op het pensioen dat of de rente die dit orgaan verschuldigd is, voorzover de prestaties krachtens de artikelen 29, 30, 31, 32 en 34 voor rekening van een orgaan van bedoelde lidstaat komen.

2. Wanneer de pensioen- of rentetrekker in de in artikel 31 bedoelde gevallen krachtens de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan hij woont, uit hoofde van zijn woonplaats aldaar, premies of soortgelijke inhoudingen verschuldigd is voor de dekking van de kosten van prestaties wegens ziekte of moederschap, zijn deze niet invorderbaar.

Artikel 36

Algemene bepalingen

1. Voor de toepassing van de artikelen 30, 31, 32 en 34 wordt degene die twee of meer pensioenen of renten ontvangt krachtens de wetgeving van een enkele lidstaat, in de zin van deze bepalingen geacht rechthebbende op een pensioen of rente te zijn krachtens de wetgeving van een lidstaat.

2. De artikelen 29 tot en met 35 zijn niet van toepassing op de pensioen- of rentetrekker en zijn gezinsleden die op grond van de wetgeving van een lidstaat wegens het verrichten van beroepswerkzaamheden recht op prestaties hebben. In dat geval wordt de betrokkene voor de toepassing van dit hoofdstuk als werknemer of als gezinslid van een werknemer aangemerkt.

Afdeling 6

Diverse bepalingen

Artikel 37

Toe te passen stelsel als er in het land van de woon- of verblijfplaats meer dan één stelsel bestaat - Vroeger bestaande aandoening - Maximale duur voor het verlenen van prestaties

1. Onverminderd het bepaalde in lid 2 worden, indien de wetgeving van het land van de woon- of verblijfplaats meer dan één verzekeringsstelsel voor ziekte of moederschap kent, voor de toepassing van artikel 20, artikel 22, lid 1, de artikelen 23, 27 en 28, artikel 30, lid 1, artikel 32, lid 1, en artikel 34 de bepalingen gevolgd van het stelsel dat voor de handarbeiders in de staalindustrie geldt. Indien die wetgeving evenwel een bijzonder stelsel voor werknemers in de mijnen en daarmee gelijkgestelde bedrijven kent, is dit stelsel op deze categorie werknemers en op hun gezinsleden van toepassing, wanneer het orgaan van de woon- of verblijfplaats waartoe zij zich wenden, tot toepassing van dit stelsel bevoegd is.

2. Indien de wetgeving van een lidstaat de toekenning van prestaties afhankelijk stelt van een voorwaarde met betrekking tot het land waar en het tijdstip waarop de aandoening is ontstaan, mag deze voorwaarde niet gesteld worden aan de werknemers of hun gezinsleden op wie dit besluit van toepassing is, ongeacht op het grondgebied van welke lidstaat zij wonen.

3. Indien in de wetgeving van een lidstaat een maximale duur voor het verlenen van prestaties is vastgesteld, mag het orgaan dat deze wetgeving toepast, eventueel rekening houden met het tijdvak waarover voor hetzelfde geval van ziekte of moederschap door het orgaan van een andere lidstaat reeds prestaties werden verleend.

Afdeling 7

Vergoedingen tussen organen onderling

Artikel 38

1. De krachtens dit hoofdstuk door het orgaan van een lidstaat voor rekening van het orgaan van een andere lidstaat verleende verstrekkingen worden onderling volledig vergoed.

2. De in lid 1 bedoelde vergoedingen worden vastgesteld en vinden plaats op de wijze die is geregeld in het in artikel 91 bedoelde besluit, hetzij door het aantonen van de werkelijke uitgaven, hetzij op grond van vaste bedragen.

In het laatste geval dienen deze vaste bedragen zodanig te worden vastgesteld dat de vergoeding de werkelijke uitgaven zoveel mogelijk benadert.

3. Twee of meer lidstaten of de bevoegde autoriteiten van deze staten kunnen andere wijzen van vergoeding vaststellen of van iedere vergoeding tussen de onder hun bevoegdheid vallende organen afzien.

HOOFDSTUK 2

INVALIDITEIT

Afdeling 1

Werknemers die uitsluitend onderworpen zijn aan wetgevingen volgens welke het bedrag van de invaliditeitsuitkeringen onafhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering

Artikel 39

Algemene bepalingen

1. De werknemer die achtereenvolgens of afwisselend aan de wetgevingen van twee of meer lidstaten onderworpen is geweest en die uitsluitend tijdvakken van verzekering heeft vervuld krachtens wetgevingen volgens welke het bedrag van de invaliditeitsuitkeringen onafhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering, heeft recht op uitkeringen overeenkomstig artikel 41. Dit artikel heeft geen betrekking op pensioenverhogingen of -aanvullingen voor kinderen, die overeenkomstig hoofdstuk 7 worden toegekend.

2. Bijlage V, deel A, vermeldt voor elke betrokken lidstaat de op zijn grondgebied van kracht zijnde wetgevingen van het in lid 1 bedoelde type.

Artikel 40

Inaanmerkingneming van tijdvakken van verzekering of van wonen, vervuld krachtens wetgevingen die op de werknemer van toepassing zijn geweest met het oog op het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen

1. Indien de wetgeving van een lidstaat het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen krachtens een stelsel dat geen bijzonder stelsel in de zin van lid 2 of lid 3 is, afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering of van wonen, houdt het bevoegde orgaan van deze lidstaat, voorzover nodig, rekening met de krachtens de wetgeving van elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen, ongeacht of deze onder een algemeen dan wel onder een bijzonder stelsel zijn vervuld. Daartoe houdt het bevoegde orgaan rekening met deze tijdvakken alsof deze krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving waren vervuld.

2. Indien de wetgeving van een lidstaat de toekenning van bepaalde uitkeringen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de tijdvakken van verzekering uitsluitend in een aan een bijzonder stelsel voor werknemers onderworpen beroep of eventueel met het verrichten van bepaalde werkzaamheden zijn vervuld, wordt voor de toekenning van deze uitkeringen slechts rekening gehouden met de tijdvakken die krachtens de wetgevingen van andere lidstaten zijn vervuld, indien deze tijdvakken krachtens een overeenkomstig stelsel of, bij afwezigheid daarvan, in hetzelfde beroep of eventueel met het verrichten van dezelfde werkzaamheden zijn vervuld.

Indien de betrokkene, met inachtneming van de aldus vervulde tijdvakken, niet voldoet aan de voor het recht op genoemde prestaties gestelde voorwaarden, wordt met deze tijdvakken rekening gehouden voor de toekenning van prestaties volgens het algemene stelsel of, bij afwezigheid daarvan, volgens het stelsel dat van toepassing is op arbeiders, respectievelijk bedienden, mits de betrokkene bij een van deze stelsel aangesloten is geweest.

Artikel 41

Vaststelling van de uitkeringen

1. Het orgaan van de lidstaat waarvan de wetgeving van toepassing was op het tijdstip waarop de arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit is ontstaan, stelt overeenkomstig deze wetgeving vast of de betrokkene voldoet aan de gestelde voorwaarden voor het recht op uitkeringen, eventueel met inachtneming van artikel 40.

2. De betrokkene die voldoet aan de in lid 1 bedoelde voorwaarden, ontvangt de uitkeringen uitsluitend van bedoeld orgaan volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving.

3. De betrokkene die krachtens lid 1 geen recht op uitkeringen heeft, wordt in het genot gesteld van de uitkeringen waarop hij krachtens de wetgeving van een andere lidstaat nog recht heeft, eventueel met inachtneming van artikel 40.

4. Indien de wetgeving als bedoeld in de leden 2 en 3 bepaalt dat bij de vaststelling van het bedrag van de uitkeringen rekening moet worden gehouden met het bestaan van andere gezinsleden dan kinderen, houdt het bevoegde orgaan eveneens rekening met bovenbedoelde gezinsleden van de betrokkene die op het grondgebied van een andere lidstaat wonen, alsof zij op het grondgebied van de bevoegde staat woonden.

5. Indien de wetgeving als bedoeld in de leden 2 en 3 voorziet in bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking in geval van samenloop met uitkeringen van verschillende aard in de zin van artikel 49, lid 2, of met andere inkomsten, zijn artikel 49, lid 3, en artikel 51, lid 5, van overeenkomstige toepassing.

Afdeling 2

Werknemers die onderworpen zijn hetzij uitsluitend aan wetgevingen volgens welke het bedrag van de invaliditeitsuitkeringen afhankelijk is van de duur van de tijdvakken van verzekering of van wonen, hetzij aan wetgevingen van dit type en van het in afdeling 1 bedoelde type

Artikel 42

Algemene bepalingen

1. De werknemer die achtereenvolgens of afwisselend onderworpen is geweest aan de wetgevingen van twee of meer lidstaten, waarvan er ten minste één niet tot het in artikel 39, lid 1, bedoelde type behoort, heeft recht op uitkeringen overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk 3, die van overeenkomstig toepassing zijn, met inachtneming van lid 4.

2. De betrokkene echter die door arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit wordt getroffen, terwijl op hem een in bijlage V, deel A, vermelde wetgeving van toepassing is, heeft onder de volgende voorwaarden recht op uitkeringen overeenkomstig artikel 39, lid 1:

-hij moet voldoen aan de door deze wetgeving of andere wetgevingen van hetzelfde type gestelde voorwaarden, eventueel met inachtneming van artikel 40, zonder dat echter een beroep behoeft te worden gedaan op tijdvakken van verzekering die onder niet in bijlage V, deel A, vermelde wetgevingen zijn vervuld,

-hij mag niet voldoen aan de voorwaarden voor het ontstaan van het recht op invaliditeitsuitkeringen krachtens een niet in bijlage V, deel A, vermelde wetgeving,

-hij mag geen eventuele rechten doen gelden op ouderdomsuitkeringen, met inachtneming van het bepaalde in artikel 46, lid 2, tweede zin.

3. a) Voor de vaststelling van het recht op uitkeringen krachtens de in bijlage V, deel A, vermelde wetgeving van een lidstaat waarbij de toekenning van een invaliditeitsuitkering afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de betrokkene gedurende een bepaald tijdvak uitkeringen wegens ziekte heeft ontvangen of arbeidsongeschikt is geweest, wordt, wanneer een werknemer op wie deze wetgeving van toepassing is geweest wordt getroffen door arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit terwijl de wetgeving van een andere lidstaat op hem van toepassing is, onverminderd het bepaalde in artikel 39, lid 1, rekening gehouden met:

i) elk tijdvak waarover hij op grond van de wetgeving van de tweede lidstaat voor deze arbeidsongeschiktheid uitkeringen wegens ziekte of, in plaats daarvan, zijn loon/salaris heeft genoten,

ii) elk tijdvak waarover hij op grond van de wetgeving van de tweede lidstaat voor de invaliditeit volgende op deze arbeidsongeschiktheid, uitkeringen in de zin van titel III, hoofdstukken 2 en 3, heeft genoten, alsof het een tijdvak betrof waarover hem uitkeringen wegens ziekte waren verleend krachtens de wetgeving van de eerste lidstaat of tijdens hetwelk hij arbeidsongeschikt was in de zin van deze wetgeving.

b) Het recht op invaliditeitsuitkeringen gaat ten aanzien van de wetgeving van de eerste lidstaat in na afloop van het bij deze wetgeving vastgestelde voorafgaande tijdvak waarover uitkeringen wegens ziekte worden verleend, of na afloop van het bij deze wetgeving vastgestelde voorafgaande tijdvak van arbeidsongeschiktheid, doch niet eerder dan:

i) op de datum waarop het recht op uitkeringen als bedoeld onder a), ii), hiervóór op grond van de wetgeving van de tweede lidstaat ingaat,

ii) op de dag volgende op de laatste dag waarop de betrokkene op grond van de wetgeving van de tweede lidstaat recht op uitkeringen wegens ziekte heeft.

4. De door het orgaan van een lidstaat genomen beslissing omtrent de toestand van invaliditeit van de aanvrager is bindend voor het orgaan van iedere andere betrokken lidstaat, mits in bijlage V van Verordening 1408/71 is vermeld dat de voorwaarden van de wetgevingen van deze lidstaten met betrekking tot de toestand van invaliditeit met elkaar overeenstemmen.

Afdeling 3

Toeneming van een invaliditeit

Artikel 43

1. Ingeval de invaliditeit van een werknemer die uitkeringen op grond van de wetgeving van een enkele lidstaat geniet, toeneemt, zijn de volgende bepalingen van toepassing:

a) indien de betrokkene sedert hij uitkeringen geniet, niet aan de wetgeving van een andere lidstaat onderworpen is geweest, is het bevoegde orgaan van eerstbedoelde staat verplicht uitkeringen toe te kennen overeenkomstig de door dit orgaan toegepaste wetgeving, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit;

b) indien de betrokkene sedert hij uitkeringen geniet, aan de wetgeving van een of meer andere lidstaten onderworpen is geweest, worden hem uitkeringen toegekend overeenkomstig de in artikel 39, lid 1, of artikel 40, lid 1, respectievelijk lid 2, bedoelde bepalingen, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit;

c) indien het totale bedrag van de ingevolge onder b) verschuldigde uitkering of uitkeringen minder bedraagt dan het bedrag van de uitkering die de betrokkene genoot voor rekening van het orgaan dat de uitkeringen voordien verschuldigd was, is bedoeld orgaan verplicht hem een aanvulling gelijk aan het verschil tussen bedoelde bedragen te verlenen;

d) indien in het onder b) bedoelde geval het ter zake van de oorspronkelijke arbeidsongeschiktheid bevoegde orgaan een Nederlands orgaan is en indien:

i) de aandoening die de toeneming van de invaliditeit heeft veroorzaakt, dezelfde is als die welke aanleiding heeft gegeven tot het verlenen van uitkeringen krachtens de Nederlandse wetgeving,

ii) deze aandoening een beroepsziekte is in de zin van de wetgeving van de lidstaat waaraan de betrokkene laatstelijk onderworpen was, en recht geeft op de in artikel 65, lid 1, onder b), bedoelde aanvulling,

iii) de wetgeving of wetgevingen waaraan de betrokkene sedert hij uitkeringen geniet, onderworpen is geweest, een wetgeving is of wetgevingen zijn die in bijlage V, deel A, bedoeld is of zijn,

zet het Nederlandse orgaan na de toeneming van de invaliditeit het verlenen van de oorspronkelijke uitkering voort en wordt de uitkering die verschuldigd is krachtens de wetgeving van de laatste lidstaat waaraan de betrokkene onderworpen was, verminderd met het bedrag van de Nederlandse uitkering;

e) indien de betrokkene in het onder b) bedoelde geval geen recht op uitkeringen voor rekening van het orgaan van een andere lidstaat heeft, is het bevoegde orgaan van de eerste staat verplicht uitkeringen toe te kennen volgens de wetgeving van deze staat, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit en eventueel met inachtneming van artikel 40.

2. Ingeval de invaliditeit van een werknemer die uitkeringen geniet krachtens de wetgevingen van twee of meer lidstaten, toeneemt, worden hem uitkeringen toegekend overeenkomstig artikel 42, lid 1, daarbij rekening houdende met de toeneming van de invaliditeit.

Afdeling 4

Hervatting van uitkeringen na schorsing of intrekking - Omzetting van invaliditeitsuitkeringen in ouderdomsuitkeringen - Herberekening van op grond van artikel 41 vastgestelde uitkeringen

Artikel 44

Vaststelling van het orgaan dat de uitkeringen verschuldigd is bij het hervatten van de betaling van invaliditeitsuitkeringen

1. Indien de betaling van uitkeringen na schorsing moet worden hervat, geschiedt deze door het orgaan of de organen die de uitkeringen verschuldigd was of waren op het tijdstip waarop zij werden geschorst, onverminderd het bepaalde in artikel 45.

2. Indien na intrekking van de uitkeringen de toestand van de betrokkene hernieuwde toekenning van uitkeringen rechtvaardigt, worden deze overeenkomstig artikel 39, lid 1, of artikel 42, lid 1, respectievelijk lid 2, toegekend.

Artikel 45

Omzetting van invaliditeitsuitkeringen in ouderdomsuitkeringen - Herberekening van op grond van artikel 41 vastgestelde uitkeringen

1. De invaliditeitsuitkeringen worden eventueel in ouderdomsuitkeringen omgezet onder de voorwaarden gesteld door de wetgeving of wetgevingen krachtens welke zij zijn toegekend, en overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk 3.

2. Ieder orgaan van een lidstaat dat invaliditeitsuitkeringen verschuldigd is krachtens de wetgeving van een lidstaat, blijft aan degene die in het genot is van invaliditeitsuitkeringen en die krachtens de wetgeving van een of meer andere lidstaten overeenkomstig artikel 54 aanspraak kan maken op ouderdomsuitkeringen, ook verder de invaliditeitsuitkeringen verlenen waarop de betrokkene krachtens de door eerstbedoeld orgaan toegepaste wetgeving recht heeft, en wel tot het tijdstip waarop lid 1 door dit orgaan kan worden toegepast of zolang de betrokkene aan de voorwaarden voldoet om daarop aanspraak te kunnen maken.

3. Wanneer krachtens de wetgeving van een lidstaat overeenkomstig artikel 41 vastgestelde uitkeringen worden omgezet in ouderdomsuitkeringen en wanneer de betrokkene nog niet voldoet aan de voorwaarden gesteld bij de wetgeving of wetgevingen van een of meer andere lidstaten voor het recht op deze uitkeringen, ontvangt de betrokkene van deze lidstaat of lidstaten met ingang van de dag van de omzetting invaliditeitsuitkeringen, vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk 3, alsof dit hoofdstuk van toepassing was op het tijdstip waarop de arbeidsongeschiktheid met daaropvolgende invaliditeit ontstond, tot het tijdstip waarop de betrokkene voldoet aan de bij de andere betrokken nationale wetgeving of wetgevingen gestelde voorwaarden voor het recht op ouderdomsuitkeringen, of, wanneer niet in een dergelijke omzetting is voorzien, zolang hij recht heeft op invaliditeitsuitkeringen krachtens de betrokken wetgeving of wetgevingen.

4. De overeenkomstig artikel 39 vastgestelde invaliditeitsuitkeringen worden onder toepassing van de bepalingen van hoofdstuk 3 opnieuw vastgesteld zodra de gerechtigde aan de gestelde voorwaarden voor het recht op invaliditeitsuitkeringen krachtens een niet in bijlage V, deel A, vermelde wetgeving voldoet dan wel ouderdomsuitkeringen krachtens de wetgeving van een andere lidstaat ontvangt.

HOOFDSTUK 3

OUDERDOM EN OVERLIJDEN (PENSIOENEN)

Artikel 46

Algemene bepalingen betreffende de vaststelling van uitkeringen wanneer een werknemer aan de wetgeving van twee of meer lidstaten onderworpen geweest is

1. Het recht op uitkeringen van een werknemer of van diens nagelaten betrekkingen wordt, zo deze werknemer onderworpen is geweest aan de wetgevingen van twee of meer lidstaten, overeenkomstig dit hoofdstuk vastgesteld.

2. Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 54 moet ten aanzien van alle wetgevingen waaraan de werknemer onderworpen is geweest, worden overgegaan tot vaststelling van de uitkeringen zodra door de betrokkene een daartoe strekkend verzoek is gedaan. Van deze regel wordt slechts afgeweken, indien de betrokkene uitdrukkelijk verzoekt de vaststelling van de ouderdomsuitkeringen die op grond van de wetgevingen van een of meer lidstaten zouden zijn verkregen, uit te stellen.

3. Dit hoofdstuk heeft geen betrekking op pensioenverhogingen of -aanvullingen voor kinderen, noch op wezenpensioenen, die overeenkomstig hoofdstuk 7 worden toegekend.

Artikel 47

Inaanmerkingneming van tijdvakken van verzekering of van wonen, vervuld krachtens wetgevingen die op de werknemer van toepassing zijn geweest met het oog op het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen

1. Indien de wetgeving van een lidstaat het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen krachtens een stelsel dat geen bijzonder stelsel in de zin van lid 2 of lid 3 is, afhankelijk stelt van de vervulling van tijdvakken van verzekering of van wonen, houdt het bevoegde orgaan van deze lidstaat, voorzover nodig, rekening met de krachtens de wetgeving van elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen, ongeacht of deze onder een algemeen dan wel onder een bijzonder stelsel zijn vervuld. Daartoe houdt het bevoegde orgaan rekening met deze tijdvakken alsof deze krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving waren vervuld.

2. Indien de wetgeving van een lidstaat de toekenning van bepaalde uitkeringen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de tijdvakken van verzekering uitsluitend in een aan een bijzonder stelsel voor werknemers onderworpen beroep of eventueel met het verrichten van bepaalde werkzaamheden zijn vervuld, wordt voor de toekenning van deze uitkeringen slechts rekening gehouden met de tijdvakken die krachtens de wetgevingen van andere lidstaten zijn vervuld, indien deze tijdvakken krachtens een overeenkomstig stelsel of, bij afwezigheid daarvan, in hetzelfde beroep of eventueel met het verrichten van dezelfde werkzaamheden zijn vervuld. Indien de betrokkene, met inachtneming van de aldus vervulde tijdvakken, niet voldoet aan de voor het recht op genoemde uitkeringen gestelde voorwaarden, wordt met deze tijdvakken rekening gehouden voor de toekenning van uitkeringen volgens het algemene stelsel, of, bij gebreke daarvan, volgens het stelsel van toepassing op arbeiders, respectievelijk bedienden, mits de betrokkene bij een van deze stelsels aangesloten is geweest.

3. Tijdvakken van verzekering vervuld krachtens een bijzonder stelsel van een lidstaat worden in een andere lidstaat voor het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen door het algemene stelsel of, bij gebreke daarvan, volgens het stelsel van toepassing op arbeiders, respectievelijk bedienden in aanmerking genomen, mits de betrokkene bij een van deze stelsels aangesloten is geweest, ook indien deze tijdvakken in laatstbedoelde lidstaat reeds door een in lid 2 of lid 3, eerste zin, bedoeld stelsel in aanmerking zijn genomen.

4. Indien de wetgeving van een lidstaat het verkrijgen, het behoud of het herstel van het recht op uitkeringen afhankelijk stelt van een verzekeringsvoorwaarde op het tijdstip van de intreding van de verzekerde gebeurtenis, wordt deze voorwaarde geacht te zijn vervuld wanneer de betrokkene krachtens de wetgeving van een andere lidstaat verzekerd is volgens de voor elke betrokken lidstaat in bijlage VI vastgestelde wijze.

Artikel 48

Vaststelling van de uitkeringen

1. Wanneer aan de bij de wetgeving van een lidstaat voor het recht op uitkeringen gestelde voorwaarden is voldaan, zonder dat artikel 47 of artikel 42, lid 3, behoeft te worden toegepast, gelden de volgende regels:

a) het bevoegde orgaan berekent het bedrag van de uitkering dat verschuldigd zou zijn:

i) enerzijds, uitsluitend op grond van de door dit orgaan toegepaste wetgeving;

ii) anderzijds, op grond van lid 2;

b) het bevoegde orgaan kan echter van de berekening overeenkomstig het bepaalde onder a), ii), afzien, wanneer het resultaat van deze berekening, afgezien van afrondingsverschillen, gelijk of lager is dan het resultaat van de berekening overeenkomstig het bepaalde onder a), i); voorzover dit orgaan geen wetgeving toepast met anti-cumulatievoorschriften zoals bedoeld in de artikelen 50 en 51 of indien bedoeld orgaan een wetgeving toepast dat dergelijke voorschriften bevat in het in artikel 51 bedoelde geval, mits in bedoelde wetgeving wordt bepaald dat uitkeringen van verschillende aard alleen in aanmerking worden genomen op basis van de verhouding tussen enerzijds de duur van de uitsluitend onder deze wetgeving vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen, en anderzijds de duur van de tijdvakken van verzekering of van wonen die bij deze wetgeving zijn vereist om voor een volledige uitkering in aanmerking te komen.

In bijlage V, deel B, zijn voor elke lidstaat de gevallen vermeld waarin de twee berekeningen tot een dergelijk resultaat zouden leiden.

2. Wanneer aan de bij de wetgeving van een lidstaat voor het recht op uitkeringen gestelde voorwaarden eerst is voldaan na toepassing van artikel 47 en/of artikel 42, lid 3, gelden de volgende regels:

a) het bevoegde orgaan berekent het theoretische bedrag van de uitkering waarop de betrokkene aanspraak zou kunnen maken indien alle tijdvakken van verzekering en/of wonen, die zijn vervuld krachtens de wetgeving van de lidstaten waaraan de werknemer of zelfstandige onderworpen is geweest, in de betrokken staat en krachtens de op de datum van vaststelling van de uitkering door dit orgaan toegepaste wetgeving zouden zijn vervuld. Indien het bedrag van de uitkering volgens deze wetgeving onafhankelijk is van de duur van de vervulde tijdvakken, wordt dit bedrag beschouwd als het in deze alinea bedoelde theoretische bedrag;

b) het bevoegde orgaan stelt op basis van het onder a) bedoelde theoretische bedrag vervolgens het werkelijke uitkeringsbedrag vast naar verhouding van de duur van de tijdvakken van verzekering of van wonen, die vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving zijn vervuld, tot de totale duur van de tijdvakken van verzekering en van wonen, die vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de wetgeving van alle betrokken lidstaten zijn vervuld.

3. De betrokkene heeft van het bevoegde orgaan van elke lidstaat recht op het hoogste van de overeenkomstig de leden 1 en 2 berekende bedragen, onverminderd de eventuele toepassing van de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving krachtens welke deze uitkering verschuldigd is, voorziet.

Wanneer zulks het geval is, heeft de uit te voeren vergelijking betrekking op de na de toepassing van bedoelde bepalingen vastgestelde bedragen.

Artikel 49

Algemene bepalingen betreffende de voorschriften inzake vermindering, schorsing of intrekking geldende voor invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingspensioenen op grond van de wetgevingen van de lidstaten

1. Onder samenloop van uitkeringen van dezelfde aard wordt in de zin van dit hoofdstuk verstaan de samenloop van invaliditeits-, ouderdoms- en overlevingspensioenen, berekend of toegekend op basis van door eenzelfde persoon vervulde tijdvakken van verzekering en/of van wonen.

2. Onder samenloop van uitkeringen van verschillende aard wordt in de zin van dit hoofdstuk verstaan de samenloop van uitkeringen die in de zin van lid 1 niet als uitkeringen van dezelfde aard kunnen worden aangemerkt.

3. Voor de toepassing van de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet in geval van samenloop van een invaliditeits-, ouderdoms- of overlevingsuitkering met een uitkering van dezelfde aard of een uitkering van verschillende aard of met andere inkomsten, gelden de volgende regels:

a) er wordt alleen rekening gehouden met uitkeringen die krachtens de wetgeving van een andere lidstaat zijn verkregen of met andere inkomsten die in een andere lidstaat zijn verworven, indien de wetgeving van eerstbedoelde lidstaat voorziet in de inaanmerkingneming van in het buitenland verkregen uitkeringen of verworven inkomsten;

b) er wordt rekening gehouden met het bedrag van de door een andere lidstaat te betalen uitkeringen vóór aftrek van belastingen, socialezekerheidspremies en andere inhoudingen;

c) er wordt geen rekening gehouden met het bedrag van de krachtens de wetgeving van een andere lidstaat verkregen uitkeringen die worden toegekend op basis van een vrijwillige voortgezette verzekering;

d) wanneer bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking worden toegepast krachtens de wetgeving van een enkele lidstaat op grond van het feit dat de betrokkene uitkeringen van dezelfde of van verschillende aard ontvangt die krachtens de wetgeving van andere lidstaten zijn verschuldigd, of andere inkomsten ontvangt die op het grondgebied van andere lidstaten zijn verworven, mag de uitkering die krachtens de wetgeving van de eerste lidstaat verschuldigd is, slechts worden verminderd ten belope van het bedrag van de uitkeringen die krachtens de wetgevingen van andere lidstaten verschuldigd zijn, of ten belope van het bedrag van de inkomsten die op het grondgebied van andere lidstaten zijn verworven.

Artikel 50

Bijzondere bepalingen van toepassing in geval van samenloop van uitkeringen van dezelfde aard, verschuldigd krachtens de wetgeving van twee of meer lidstaten

1. De bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet, zijn niet van toepassing op uitkeringen berekend overeenkomstig artikel 48, lid 2.

2. De bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet, zijn alleen op een overeenkomstig artikel 47, lid 1, onder a), i), berekende uitkering van toepassing, indien het een uitkering betreft:

a) als bedoeld in bijlage V, deel C, waarvan het bedrag onafhankelijk is van de duur van de vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen,

b) waarvan het bedrag wordt bepaald op basis van een fictief tijdvak dat geacht wordt te zijn vervuld tussen de datum waarop de verzekerde gebeurtenis is ingetreden en een latere datum. In laatstbedoeld geval zijn bedoelde bepalingen van toepassing bij samenloop van een dergelijke uitkering:

i) ofwel met een uitkering van hetzelfde type, behoudens indien tussen twee of meer lidstaten een overeenkomst is gesloten teneinde te voorkomen dat hetzelfde fictieve tijdvak meermaals in aanmerking wordt genomen;

ii) ofwel met een uitkering van het onder a) bedoelde type.

De onder a) en b) bedoelde uitkeringen en de onder b) bedoelde overeenkomsten zijn vermeld in bijlage V, deel C.

Artikel 51

Bijzondere bepalingen van toepassing in geval van samenloop van een of meer uitkeringen als bedoeld in artikel 49, lid 1, met een of meer uitkeringen van verschillende aard of met andere inkomsten wanneer er twee of meer betrokken lidstaten zijn

1. Indien de toekenning van uitkeringen van verschillende aard of van andere inkomsten tevens leidt tot vermindering, schorsing of intrekking van twee of meer uitkeringen als bedoeld in artikel 48, lid 1, onder a), i), worden de bedragen die bij een strikte toepassing van de bij de wetgeving van de betrokken lidstaten vastgestelde bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking niet zouden worden uitgekeerd, gedeeld door het aantal uitkeringen dat aan vermindering, schorsing of intrekking onderworpen is.

2. Indien het een overeenkomstig artikel 48, lid 2, berekende uitkering betreft, worden de uitkering of uitkeringen van verschillende aard van de andere lidstaten of de andere inkomsten en alle elementen die bij de wetgeving van de lidstaat zijn vastgesteld voor de toepassing van de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking, in aanmerking genomen op basis van de verhouding tussen de tijdvakken van verzekering en/of van wonen als bedoeld in artikel 48, lid 2, onder b), die voor de berekening van bedoelde uitkering zijn aangehouden.

3. Indien de toekenning van uitkeringen van verschillende aard of van andere inkomsten tevens leidt tot vermindering, schorsing of intrekking van een of meer uitkeringen als bedoeld in artikel 48, lid 1, onder a), i), en van een of meer uitkeringen als bedoeld in artikel 48, lid 2, zijn de volgende regels van toepassing:

a) wanneer het een uitkering of uitkeringen betreft als bedoeld in artikel 48, lid 1, onder a), i), worden de bedragen die bij een strikte toepassing van de bij de wetgeving van de betrokken lidstaten vastgestelde bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking niet zouden worden uitgekeerd, gedeeld door het aantal uitkeringen dat aan vermindering, schorsing of intrekking onderworpen is;

b) wanneer het een uitkering of uitkeringen betreft, berekend overeenkomstig artikel 48, lid 2, geschiedt de vermindering, schorsing of intrekking overeenkomstig het bepaalde in lid 2.

4. Indien in de in lid 1 en lid 3, onder a), bedoelde gevallen de wetgeving van een lidstaat voor de toepassing van de bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking voorziet in het in aanmerking nemen van de uitkeringen van verschillende aard en/of van de andere inkomsten, alsmede van alle andere elementen op basis van de verhouding tussen de tijdvakken van verzekering als bedoeld in artikel 48, lid 2, onder b), vindt de in de hiervóór genoemde leden bedoelde deling geen toepassing voor deze lidstaat.

5. Bovengenoemde leden zijn van overeenkomstige toepassing indien de wetgeving van een of meer lidstaten bepaalt dat geen aanspraak op een uitkering bestaat wanneer de betrokkene een uitkering van verschillende aard krachtens de wetgeving van een andere lidstaat of andere inkomsten ontvangt.

Artikel 52

Aanvullende bepalingen ter berekening van de uitkeringen

1. De berekening van het in artikel 48, lid 2, bedoelde theoretische bedrag en pro-ratabedrag vindt als volgt plaats:

a) indien de totale duur van de tijdvakken van verzekering en van wonen die vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de wetgevingen van alle betrokken lidstaten zijn vervuld, langer is dan de maximumduur die de wetgeving van een van deze lidstaten voor het recht op een volledige uitkering vereist, houdt het bevoegde orgaan van deze lidstaat rekening met deze maximumduur in plaats van met de totale duur van bedoelde tijdvakken. Deze wijze van berekening mag niet tot gevolg hebben dat dit orgaan een uitkering verschuldigd is die hoger is dan de volledige uitkering volgens de door dit orgaan toegepaste wetgeving; het vorengaande geldt niet voor uitkeringen waarvan het bedrag niet afhankelijk is van de duur van de verzekeringstijdvakken;

b) de wijze waarop samenvallende tijdvakken in aanmerking worden genomen, wordt in het in artikel 91 bedoelde toepassingsbesluit geregeld;

c) het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een gemiddelde verdienste, van een gemiddelde premie of bijdrage, van een gemiddelde verhoging of van de verhouding die gedurende de tijdvakken van verzekering tussen de brutoverdienste van de betrokkene en de gemiddelde brutoverdienste van alle verzekerden met uitzondering van leerlingen heeft bestaan, stelt deze gemiddelden of verhoudingsgetallen uitsluitend vast op grond van de krachtens de wetgeving van genoemde staat vervulde tijdvakken van verzekering of van de door de betrokkene gedurende die tijdvakken genoten brutoverdiensten;

d) het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van het bedrag van de verdiensten, de premies of bijdragen of de verhogingen, stelt de verdiensten, de premies of bijdragen, of de verhogingen waarmee op grond van de krachtens de wetgevingen van andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen rekening moet worden gehouden, vast op grond van het gemiddelde van de verdiensten, premies of bijdragen, of verhogingen dat is geconstateerd over de tijdvakken van verzekering die krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving zijn vervuld;

e) het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat voor de berekening van de uitkeringen wordt uitgegaan van een vaste verdienste of een vast bedrag, beschouwt de verdienste of het bedrag waarmede op grond van de krachtens de wetgevingen van andere lidstaten vervulde tijdvakken van verzekering of van wonen rekening moet worden gehouden, als zijnde gelijk aan de vaste verdienste of het vaste bedrag of eventueel aan het gemiddelde van de vaste verdiensten of vaste bedragen die betrekking hebben op de tijdvakken van verzekering, vervuld krachtens de door dat orgaan toegepaste wetgeving;

f) het bevoegde orgaan van een lidstaat waarvan de wetgeving bepaalt dat bij de berekening van de uitkeringen voor bepaalde tijdvakken wordt uitgegaan van het bedrag van de verdiensten en voor andere tijdvakken van een vaste verdienste of een vast bedrag, houdt vo