COiVMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(93) 253 def.-SYN 415 
Brussel, 7 juni 1993 
Gewijzigd voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
INZAKE DE DEPOSITOGARANTIESTELSELS 
(door ae Commissi e krachtens artikel 149, lid 3, 
.:<n het EEG-verdrag ingediend) 
- 1 -
GEWIJZIGD VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD 
INZAKE DE DEPOSITOGARANTIESTELSELS 
TOELICHTING 
I* Verloop van de procedure 
1. Op 6 mei 1992 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn inzake de 
depositogarant lesteIsels*1* goedgekeurd, dat bij brief van 14 Juni 1992 aan 
de Raad is voorgelegd. 
De Raad heeft dit document onmiddellijk aan het Europese Parlement en het 
Economisch en Sociaal Comité doorgezonden en is op 14 Juli 1992 met de 
behandeling van het voorstel begonnen. 
2. Het Economisch en Sociaal Comité heeft in zijn 300e plenaire zitting op 22 
oktober 1992 te Brussel met eenparigheid van stemmen een advies goedgekeurd 
met betrekking tot het voorstel van de Commissie^2). 
Het Europese Parlement heeft de wetgevingsresolutie houdende advies van het 
Parlement inzake het voorstel van de Commissie aan de Raad in zijn 
vergadering van 10 maart 1993 aangenomen. 
3. Dit gewijzigde voorstel werd uitgewerkt om rekening te houden met hetgeen 
uit de raadpleging van deze beide instellingen naar voren is gekomen. 
4. Het Europese Parlement en het Economisch en Sociaal Comité hebben beide de 
voorgestelde minimale harmonisatie gunstig onthaald en erkend dat de keuze 
voor een garantie van deposanten bij bijkantoren door het stelsel van het 
land van herkomst verantwoord is. 
(1) PB C 163 van 30.6.1992. 
(2) PB C 332 van 16.12.1992. -^ 
- 2 -
I *• Toelichting bit de wijzigingen 
Het Europese Parlement heeft voorgesteld de richtlijn op twee belangrijke punten 
te wijzigen, namelijk een verhoging van het minimumgarantiebedrag van 15.000 tot 
20.000 ecu en een vrijstelling van de verplichte aansluiting bij een 
depositogarantiestelsel voor erkende instellingen die deposito's van het publiek 
ontvangen maar die reeds bescherming bieden doordat zij deel uitmaken van een 
stelsel dat de instellingen zelf (en dus ook de deposanten) beschermt. 
In verscheidene Lid-Staten is het overkoepelend orgaan - wanneer dit bestaat -
bij het nationale garantiestelsel aangesloten; in andere Staten is dit wegens 
een andere organisatie van zowel het garantiestelsel als het net zelf niet 
mogelijk. 
Het Parlement licht zijn voorstel toe in de nieuwe overweging, die gedeeltelijk 
in het gewijzigde voorstel wordt overgenomen, waarin wordt gewezen op de 
doeltreffendheid van deze stelsels en waarin wordt opgemerkt dat zij aan de 
doelstellingen van de richtlijn voldoen, ook al hebben zij "een enigszins andere 
bescherming tot doel". 
ArtikelsaewiJze toelichting 
Artikel 1 
Met het oog op een grotere duidelijkheid werden aan lid 1 twee definities 
toegevoegd : deze beide definities zijn volkomen identiek met die welke reeds in 
artikel 1 van de eerste bankrichtIijn zijn opgenomen. 
De definitie van een "deposito" werd gewijzigd om uit de werkingssfeer van de 
richtIiJn specifieke soorten obligaties te weren, waarbij de rechthebbende reeds 
beschermd is doordat aan deze effecten onroerende zekerheden verbonden zijn, 
hetgeen aan de houder een recht van voorrang verleent om uit de opbrengst van de 
verkoop van het gehypothekeerde goed te worden terugbetaald. 
Om deze uitsluiting had ook het Economisch en Sociaal Comité verzocht. 
~V 
- 3 -
Aan lid 2 van artikel 1 is een verwijzing toegevoegd, waardoor dekking wordt 
verleend voor het geval waarin "een bank bij een andere bank geiden deponeert 
die haar door een van haar klanten zijn toevertrouwd". Volgens het Parlement mag 
de klant niet verstoken blijven van garantie en "zou het principe van de 
'economische eigenaar' waarvan sprake in artikel 5, lid 3, moeten gelden, op 
voorwaarde dat het bestaan en de identiteit van de rechthebbende kunnen worden 
aangetoond"(3). 
Artikel 2 
Om de inhoud van de amendementen 8, 10, 11 en 21 van het Parlement, die alle op 
artikel 2 betrekking hadden, in dit artikel te verwerken, was het nodig de 
formulering sterker aan te passen dan in die amendementen eigenlijk was 
aangegeven, omdat bepaalde aspecten met het oog op de algemene samenhang van de 
tekst moesten worden verduidelijkt. 
Zo moest de omvang van de vrijstelling van de aansluitingsverplichting nader 
worden aangegeven en moest, om het Parlement te volgen, dat in het artikel 
uitdrukkelijk vermeld wenste te zien dat de uitsluiting het werk was van het 
garantiestelsel, of beter : van de bestuurders daarvan, de uitsluitingsprocedure 
op bepaalde punten lichtjes worden aangepast. Vandaar de noodzaak eraan toe te 
voegen dat zij tot de uitsluiting slechts kunnen overgaan indien het nationale 
recht het toelaat en met de instemming van de controleautoriteiten, hetgeen in 
de oorspronkelijke versie van de tekst niet uitdrukkelijk was vermeld, maar aan 
de betekenis ervan niets wijzigt. 
De voor lid 1 van het gewijzigde voorstel gekozen formulering komt naar de geest 
overeen met die welke door het Parlement was voorgesteld, maar is vollediger in 
het aangeven van de voorwaarden voor vrijstelling (de instellingen moeten 
beschermd zijn door een stelsel dat hun algehele solvabiliteit waarborgt). 
Wat lid 3, derde alinea, betreft, stelde de Commissie oorspronkelijk voor dat de 
garantie voor deposito's (oude en nieuwe) na de uitsluiting uit een 
garantiestelsel gedurende een Jaar gehandhaafd zou blijven. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft gevraagd dat deze garantie van een jaar 
beperkt blijft tot deposito's die op het ogenblik van de uitsluiting zijn 
verr icht. 
(3) Document PE 202.403 def. (toelichting, blz. 18). 
- 4 -
Het Parlement heeft erom verzocht dat deze garantie beperkt zou blijven tot 
bestaande deposito's en die welke binnen een maand na de uitsluiting worden 
verr icht. 
De Commissie, die wenst dat het kredietinstellingen die niet door een 
garantiestelsel gedekt zijn, door een optreden van de controleautoriteiten 
volstrekt onmogelijk wordt gemaakt nieuwe deposito's te ontvangen, sluit zich 
voor wat betreft een wijziging van dit punt aan bij het Parlement. 
Artikel 3 
De wijziginjr^an art+kef 5 betreft fn hoofdzaak de 4T*v©er4ng van de regel dat de 
Lid-Staten rekening houden met de dekking die bijkantoren van 
kredietinstellingen die hun zetel buiten de Gemeenschap hebben, eventueel 
genieten indien zij reeds zijn aangesloten bij een garantiestelsel (dat een 
dekking moet bieden die op zijn minst gelijkwaardig is aan die welke geldt in de 
Staat waar de bijkantoren zijn gevestigd). 
Artikel 4 
Artikel 4 brengt het minimumdekkingsniveau op 20.000 ecu, bepaalt dat 
"deposito's van levensbelang" integraal kunnen worden gedekt en voorziet in een 
herziening van de regeling. 
Voor die herziening is een termijn van vijf Jaar vastgesteld (in plaats van twee 
Jaar zoats^gewmagdtr xi+e- utteraard zo nodig * an woeden verkort, maar die een 
minimum lijkt om enige ervaring te kunnen opdoen. Deze termijn van vijf Jaar zou 
zelfs te kort kunnen blijken te zijn gezien de aard van de ervaring waar het om 
gaat; het is immers ten zeerste te wensen dat een beroep op de depositogarantie 
een uitzondering blijft. 
De door het Parlement voorgestelde termijn van twee jaar is enigszins 
onrealistisch gezien de degelijkheid van de Europese kredietinstellingen en het 
strenge toezicht erop. Eventuele monetaire herschikkingen die de Lid-Staten 
noodzakelijk zouden achten, kunnen op elk ogenblik plaatsvinden, aangezien in de 
richtlijn voorzien is in de mogelijkheid het dekkingsniveau vast te stellen 
boven het geharmoniseerde minimum. 
- 5 -
Artikel 6 
Artikel 6 regelt de wijze waarop informatie wordt verstrekt. 
Geen enkele andere van de door het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité 
gevraagde wijzigingen heeft de Commissie kunnen overnemen. Deze beide 
instellingen zijn in kennis gesteld van de redenen waarom hun verzoeken tot 
wijziging zijn verworpen. 
'II. Niet In het gewijzigd voorstel overgenomen amendementen van het Parlement 
17e overweging (amendement nr. 4) 
Deze overweging houdt verband met artikel 3 (behandeling van bijkantoren van 
derde landen), waarvan het eerste lid gewijzigd is in overeenstemming met 
amendement nr. 12 van het Parlement. De wijziging die voor deze overweging wordt 
gevraagd heeft echter betrekking op het tweede lid van artikel 3, dat niet is 
gewijzigd; er is derhalve geen enkele reden om ter voldoening van het Parlement 
de rechtvaardiging van de verplichting tot het verstrekken van informatie aan de 
deposanten, een kernpunt van artikel 3, lid 2 te doen wegvallen. 
Artikel 1 
Zes amendementen hadden betrekking op dit artikel. In amendement nr. 5 worden 
twee definities toegevoegd (kredietinstelling en bijkantoor) die zonder 
moeilijkheden konden worden overgenomen in het gewijzigd voorstel, alsmede een 
uitzondering met betrekking tot een categorie obligaties, die in een voorgaande 
richtlijn is gedefinieerd, en die hier eveneens in aanmerking kan worden 
genomen. In dit zelfde amendement kon geen gevolg worden gegeven aan twee 
verlangens van het Parlement; de laatste alinea van het amendement verwijst in 
feite naar categorieën obligaties die op Europees niveau geen uniforme status 
hebben en die om deze reden in de bijlage zijn opgenomen; bepaalde Lid-Staten 
zouden deze willen zien opgenomen in het toepassingsgebied van de richtlijn en 
andere niet. Tenslotte doet de referentie naar "vervallen en niet-uitbetaalde 
rente" het probleem van de contractsvriJheid rijzen : hoewel de door het 
Parlement beschreven wijze van berekening de meest gebruikelijke zal zijn, 
dienen de partijen over de mogelijkheid te beschikken andere voorwaarden te 
stellen (zulks zou hun bij een dergelijke toevoeging worden verboden, hetgeen 
buitensporig lijkt). 
8 -
Door amendement nr. 6 zou de zin van het voorstel van de Commissie met 
betrekking tot het begrip "ni et-beschikbaarhe id over een deposito" ingrijpend 
zijn gewijzigd door een onbeperkte verlenging van de termijn van tien dagen. 
Deze termijn van tien dagen van niet-beschikbaarheid moet beperkt blijven indien 
'zij niet alle doeltreffendheid wil verliezen en het is zelfs gewenst dat het 
verstrijken van deze termijn niet wordt afgewacht om met de uitkering van het 
gegarandeerde bedrag aan de deposanten te beginnen. 
Amendement nr. 20 heeft betrekking op deposito's die worden gedaan om fraude te 
plegen tegen het stelsel. Het lijkt niet nuttig te preciseren dat deze 
deposito's niet zullen worden terugbetaald omdat zij immers geen deposito zijn 
die "onder de toepasselijke wettelijke of contractuele voorwaarden" dienen te 
worden terugbetaald (artikel 1, lid 1). Als de fraude vóór de betaling wordt 
ontdekt, zullen zij natuurlijk niet onder de garantie vallen en indien de fraude 
na de betaling wordt ontdekt, moet deze betaling worden gerestitueerd aan het 
garantiestelsel, niet krachtens deze richtlijn, doch krachtens het gemeen recht 
van iedere Lid-Staat. 
Artikel 2 
Vier amendementen hebben betrekking op dit artikel, waarvan er twee in het 
gewijzigd voorstel zijn opgenomen. 
Amendement nr. 8 noemt de postbanken in relatie tot artikel 3 van 
Richt Iijn 77/780/EEG, waarin immers bepaalde daarvan worden uitgezonderd. Deze 
opneming is derhalve niet correct. 
Het hoofdelement van dit amendement heeft betrekking op de versoepeling van het 
vereiste van aansluiting van alle erkende instellingen bij een 
depositogarantiestelsel. De Commissie kan bepaalde zeer beperkte afwijkingen van 
de beginselen waarop deze richtlijn is gegrond accepteren, doch deze afwijkingen 
dienen op communautair niveau te worden begrensd en de draagwijdte daarvan kan 
niet uitsluitend afhangen van de beoordeling van nationale toezichthoudende 
autoriteiten. Om deze reden kon rekening worden gehouden met amendement nr. 21, 
dat verwijst naar stelsels "die gericht zijn op de bescherming van 
kredietinstellingen" (waarbij het gewijzigde voorstel de draagwijdte van deze 
uitzondering zou kunnen preciseren) en niet met amendement nr. 8 dat verwijst 
naar "een beveiliging die door de bevoegde controleautoriteit als gelijkwaardig 
is erkend". 
Amendement nr. 9 bekrachtigt een niet-discriminatiebeginsel dat voortvloeit uit 
het Verdrag en niet uit deze richtlijn, zodat het niet is overgenomen. 
? 
- 7 -
Artikel 4bis (nieuw) amendement nr. 16 
Bij dit amendement wordt een artikel aan de richtlijn toegevoegd om de 
depositohouders in staat te stellen rechtstreeks een vordering in te stellen 
tegen het depositogarantiestelsel. Deze vorderingsmogeliJkheid is zeer zeker van 
enig concreet belang in de landen waarin alleen de bij het stelsel aangesloten 
instellingen in rechte kunnen optreden. Op communautair niveau bestaat echter 
het gevaar dat de praktische draagwijdte van deze wijziging beperkt blijft, 
omdat de deposanten bij bijkantoren dit recht noodzakelijkerwijze in een andere 
Lid-Staat zouden moeten uitoefenen. Deze wijziging is derhalve in het voorstel 
van de Commissie niet overgenomen. 
Artikel 7 (amendement nr. 18) 
Bij dit amendement zou de betalingstermijn van drie maanden tot twee maanden 
worden verminderd. Dit raakt een hoofdpunt van het voorstel van de Commissie. 
Deze termijn van drie maanden kan niet worden verminderd omdat zij uiterst kort 
is, rekening houdend met de verificatieverrichtingen die met de betaling van de 
schadeloosstelling gemoeid zijn. Het gevaar bestaat immers dat deze verificaties 
lang en moeilijk zullen zijn wegens de wanorde die soms in de boekhouding van in 
crisis verkerende instellingen heerst. 
Bi l lage - punt 6 (amendement nr. 19) 
In dit amendement wordt voorgesteld de bijlage te schrappen, en derhalve ook 
verplicht te pensioenfondsen te dekken, waarbij geen rekening wordt gehouden met 
de zeer uiteenlopende statuten van deze fondsen. Zulks leidt tot een radicale 
tegenkanting van bepaalde landen om de bescherming van bankdeposito's ook voor 
deze fondsen te doen gelden, aangezien pensioenfondsen in deze Staten veel beter 
beschermd worden door andere binnenlandse regelingen. 
<é 
- 1 -
COMMISSIE 
Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de 
depositogarantiestelsels 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL 
De Raad van de Europese 
Gemeenschappen, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting 
van de Europese Economische 
Gemeenschap, inzonderheid op 
artikel 57, lid 2, eerste en derde 
voIz i n, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese 
Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch 
en Sociaal Comité, GEWIJZIGD VOORSTEL 
Tiende overweging 
Overwegende dat het geharmoniseerde 
garantieniveau echter niet te laag mag 
zijn, waardoor een te groot aantal 
deposito's niet onder het minimale 
beschermingsniveau zou vallen; dat het 
bij gebreke van statistische gegevens 
betreffende het bedrag van de 
deposito's biJ de kredietinstellingen 
van de Gemeenschap redelijk voorkomt 
zich te baseren op het médiane bedrag 
dat door de nationale stelsels wordt 
geboden, hetgeen neerkomt op een 
bedrag van 15.000 ecu; Tiende overweging 
Overwegende dat het geharmoniseerde 
garantieniveau echter niet te laag mag 
zijn, waardoor een te groot aantal 
deposanten niet onder het minimale 
beschermingsniveau zou vallen; dat het 
redelijk voorkomt zich te baseren op 
een bedrag van 20.000 ecu als 
geharmoniseerd garantieniveau: 
- 2 -
GEWIJZIGD VOORSTEL 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL E Ifde overweging 
Elfde overweging 
Overwegende dat evenwel in de 
garantiestelsels in de zes Lid-Staten 
met een bedrag die boven het médiane 
niveau ligt, de deposanten een hogere 
dekking van titm--deeo844o-f-8--wc«r-4t 
geboden; dat het niet opportuun 
voorkomt te verlangen dat deze 
stelsels, waarvan bepaalde ingevolge 
aanbeveling 87/63/EEG onlangs zijn 
ingevoerd, op dit punt worden 
gew i j z i gd; Overwegende dat evenwel in sommige Lid­
staten de deposanten 
een hogere dekking van hun deposito's 
wordt geboden; dat het niet opportuun 
voorkomt te verlangen dat deze 
stelsels, waarvan bepaalde ingevolge 
aanbeveling 87/63/EEG onlangs zijn 
ingevoerd, op dit punt worden 
gew i j z i gd; 
Veertiende overweging bis (nieuw) 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN 
VASTGESTELD : Overwegende dat de harmonisatie van de 
depositogarantiestelsels in de 
Gemeenschap in geen geval het bestaan 
van de stelsels gericht op de 
bescherming van de instellingen in 
gevaar mag brengen, vooral omdat deze 
hun doeltreffendheid hebben bewezen; 
dat sommige Lid-Staten kunnen erkennen 
dat instellingen die aangesloten zijn 
bij dergelijke stelsels die een 
enigszins andere bescherming tot doel 
hebben, aan de doelstellingen van deze 
r ichtIi in voldoen: 
A 
- 3 -
GEWIJZIGD VOORSTEL 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL 
Artikel 1 
1. In de zin van deze richtlijn wordt 
verstaan onder : 
deposito : de creditsaldo's die het 
gevolg zijn van op een rekening 
staande gelden of die tijdelijk uit 
normale banktransacties voortvloeien 
en die de kredietinstelling onder de 
toepasselijke wettelijke of 
contractuele voorwaarden dient terug 
te betalen, alsmede schuldvorderingen 
waarvoor de kredietinstelling 
overdraagbare schuldbewijzen heeft 
uitgegeven; Artikel 1 
1. in de zin van deze richtlijn wordt 
verstaan onder : 
kredietinstelling ; een onderneming 
waarvan de werkzaamheden bestaan in het 
van het publiek in ontvangst nemen van 
deposito's of van andere 
terugbetaalbare geiden en het verlenen 
van kredieten voor eigen rekening-. 
bijkantoor : een bedriifszetel welke 
een deel zonder rechtspersoonlijkheid 
vormt van een kredietinstelling en 
welke rechtstreeks geheel of 
gedeeltelijk de handelingen verricht 
die eigen ziin aan de werkzaamheden van 
een kredietinstelling; verscheidene 
bedri ifszeteIs in eenzelfde Lid-Staat 
van een kredietinstelling met 
hoofdkantoor in een andere Lid-Staat 
worden beschouwd als één enkel 
bi ikantoor: 
deposito : de creditsaldo's die het 
gevolg zijn van op een rekening staande 
gelden of die tijdelijk uit normale 
banktransacties voortvloeien en die de 
kredietinstelling onder de 
toepasselijke wettelijke of 
contractuele voorwaarden dient terug te 
betalen, alsmede schuldvorderingen 
waarvoor de kredietinstelling 
overdraagbare schuldbewijzen heeft 
uitgegeven, met uitzondering van 
obligaties die aan de voorwaarden van 
artikel 22. lid 4. van Richtlijn , 
88/220/EEG inzake icbe's (instellingen 
voor collectieve belegging in effecten) 
voI doen : 
Overige definities ongewijzigd 
/ 
- 4 -
GEWIJZIGD VOORSTEL 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL 
Artikel 1 (slot) 
2. De volgende deposito's zijn van 
terugbetaling door een garantiestelsel 
uitgesloten : 
- verbintenissen ten aanzien van 
andere kredietinstellingen; 
- achtergestelde leningen, dit wil 
zeggen die waarvoor bindende 
overeenkomsten bestaan luidens welke 
die leningen in geval van 
faillissement of liquidatie van de 
kredietinstelling eerst worden 
terugbetaald nadat alle andere 
schulden zijn voldaan. Artikel 1 (slot) 
2. De volgende deposito's zijn van 
terugbetaling door een garantiestelsel 
uitgesloten : 
~ onverminderd artikel 5. lid 3. 
verbintenissen ten aanzien van andere 
krediet instel Iingen; 
- achtergestelde leningen, dit wil 
zeggen die waarvoor bindende 
overeenkomsten bestaan luidens welke 
die leningen in geval van faillissement 
of liquidatie van de kredietinstelling 
eerst worden terugbetaald nadat alle 
andere schulden zijn voldaan. 
r. 
- 5 
GEWIJZIGD VOORSTEL 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL 
Artikel 2 
1. ledere Lid-Staat ziet erop toe dat 
op zijn grondgebied een of meer 
depositogarantiestelsels worden 
ingevoerd waarbij zich alle 
kredietinstellingen waaraan ingevolge 
artikel 3 van Richtlijn 77/780/EEG in 
deze Lid-Staat vergunning is verleend, 
verpiicht moeten aansluiten.Deze 
stelsels dekken de deposanten bij door 
deze kredietinstellingen in andere 
Lid-Staten opgerichte kantoren. Artikel 2 
1. ledere Lid-Staat ziet erop toe dat 
op zijn grondgebied een of meer 
depositogarantiestelsels worden 
ingevoerd. Behoudens de in de volgende 
alinea genoemde uitzonderingen mag geen 
enkele instel I ing waaraan ingevolge 
artikel 3 van Richt Iijn 77/780/EEG in 
een bepaalde Lid-Staat vergunning is 
verleend, deposito's aanvaarden indien 
zij niet bii een van deze stelsels is 
aangesloten. Deze"stel se Is dekken de 
deposanten b i j door deze 
kredietinstellingen in andere 
Lid-Staten opgerichte kantoren. 
De Lid-Staten kunnen een 
kredietinstelling evenwel vrijstellen 
van de verplichting zich bii een 
depositogarantiestelsel aan te sluiten 
indien deze instelling reeds lid is van 
een stelsel dat de kredietinstelling 
ze if beschermt, met name door haar 
liquiditeit en solvabiliteit te 
waarborgen, op voorwaarde dat : 
- een dergelijke bescherming is erkend 
als gelijkwaardig aan de bescherming 
die wordt geboden door het (de) erkende 
stelsel(s) * 
- en het niet gaat om een door de 
Lid-Staten of hun lokale of regionale 
autoriteiten aan een openbare 
kredietinstelling verleende 
bescherming. 
2. Ongewijzigd 
- 6 -
GEWIJZIGD VOORSTEL 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL Artikel 2 (slot) 
Artikel 2 (slot) 
3. Indien een uit hoofde van lid 1 
verplicht aangesloten 
kredietinstelling of een uit hoofde 
van lid 2 vrijwillig aangesloten 
bijkantoor niet aan de op die 
kredietinstelling, respectievelijk op 
dat bijkantoor als lid van het stelsel 
rustende verplichtingen voldoet, wordt 
de controleautoriteit die de 
vergunning heeft afgegeven daarvan in 
kennis gesteld. 3. Indien een uit hoofde van lid 1, 
eerste alinea. verplicht 
aangesloten kredietinstelling of een 
uit hoofde van lid 2 vrijwillig 
aangesloten bijkantoor niet aan de op 
die kredietinstelling, respectievelijk 
op dat bijkantoor als lid van het 
stelsel rustende verplichtingen 
voldoet, wordt de controleautoriteit 
die de vergunning heeft afgegeven 
daarvan in kennis gesteld. Deze neemt. 
in samenwerking met de bestuurders van 
het garantiestelsel, alle passende 
maatregelen, met inbegrip van sancties, 
om te verkrijgen dat de 
kredietinstelling haar verplichtingen 
nakomt. 
Na alle nodige maatregelen te hebben 
genomen om de-nal-ev-i-ng-door-de-» .-
kredietinstelling, respectievelijk het 
bijkantoor van de op de 
kredietinstelling, respectievelijk het 
bijkantoor rustende verplichtingen te 
verkrijgen en na van de besluiten van 
de controleautoriteit (bij voorbeeld 
sanering of intrekking van de 
vergunning) kennis te hebben genomen, 
kan tot de uitsluiting van de 
kredietinstelling, respectievelijk het 
bijkantoor worden besloten. 
In dat geval wordt de garantie voor de 
deposanten bij de kredietinstelling, 
respectievelijk bij het bijkantoor 
gedurende twaalf maanden te rekenen 
vanaf de datum van uitsluiting 
gehandhaafd. Indien deze maatregelen niet toereikend 
z i Jn om de naleving door de 
kredietinstelling, respectievelijk het 
bijkantoor van de op de 
kredietinstelling, respectievelijk het 
bijkantoor rustende verplichtingen te 
waarborgen, kunnen de bestuurders van 
het garantiestelsel, voor zover het 
nationale recht zulks toelaat en met de 
instemming van de controleautoriteit, 
tot de uitsluiting^besluiten. 
In dat geval wordt de garantie voor de 
deposito's die bij de 
kredietinstelling, respectievelijk bij 
het bijkantoor ui ter Ii Jk binnen één 
maand te rekenen vanaf de datum van 
uitsluiting zijn verricht, gedurende 
twaalf maanden te rekenen vanaf 
diezelfde datum van uitsluiting 
gehandhaafd. 
M 
- 7 -
OORSPRONKELIJK VOORSTEL 
Artikel 3 
1. Onverminderd artikel 9, lid 1, van 
Richtlijn 77/780/EEG kunnen de 
Lid-Staten bepalen dat bijkantoren die 
worden opgericht door 
kredietinstellingen waarvan het 
hoofdkantoor zich buiten de 
Gemeenschap bevindt, zich bij een op 
hun grondgebied bestaand 
depositogarantiestelsel dienen aan te 
sluiten. GEWIJZIGD VOORSTEL 
Artikel 3 
1. Onverminderd artikel 9, lid 1, van 
Richtlijn 77/780/EEG zien de Lid-Staten 
erop toe dat bijkantoren die worden 
opgericht door kredietinstellingen 
waarvan het hoofdkantoor zich buiten de 
Gemeenschap bevindt, een dekking 
genieten die gelijkwaardig is aan die 
welke in de betrokken Lid-Staat van 
kracht is. zulks uit hoofde van een 
garantiestelsel waarbij de instelling 
waartoe deze bijkantoren behoren, is 
aangesloten. 
Indien dat niet het geval is. kunnen de 
Lid-Staten bepalen dat bijkantoren die 
worden opgericht door 
kredietinstellingen waarvan het 
hoofdkantoor zich buiten de Gemeenschap 
bevindt, zich bij een op hun 
grondgebied bestaand 
depositogarantiestelsel dienen aan te 
sluiten. 
2. Ongewijzigd 
3. Ongewijzigd 
- 8 -
OORSPRONKELIJK VOORSTEL 
Artikel 4 
1. De depositogarantiestelsels 
voorzien erin dat, indien een 
kredietinstelling in een financiële 
crisis verkeert ten gevolge waarvan 
niet meer over de deposito's kan 
worden beschikt, het totaal van de 
deposito's van eenzelfde deposant tot 
een beloop van 15.000 ecu wordt 
gedekt. 
2. Ongewijzigd 
3. Het onderhavige artikel belet niet 
dat bepalingen worden gehandhaafd of 
vastgesteld waarbij het maximum-
garant iebedrag wordt verhoogd. 
4. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 
genoemde of de in lid 3 bedoelde 
garantie tot een percentage van het 
bedrag van de deposito's beperken. Het 
gegarandeerde percentage moet echter 
ingeval het uit hoofde van de garantie 
uit te keren bedrag minder dan 15.000 
ecu mocht zijn, 90 % of meer van het 
totaal der deposito's bedragen. GEWIJZIGD VOORSTEL 
Artikel 4 
1. De depositogarantiestelsels voorzien 
erin dat, indien een kredietinstelling 
in een financiële crisis verkeert ten 
gevolge waarvan niet meer over de 
deposito's kan worden beschikt, het 
totaal van de deposito's van eenzelfde 
deposant tot een beloop van 20.000 ecu 
wordt gedekt. 
3. Dit artikel belet niet dat 
bepalingen worden gehandhaafd of 
vastgesteld die aan de deposanten een 
vollediger bescherming bieden, bij 
voorbeeld door uitbreiding van de 
categorieën deposanten die onder de 
garantie vallen, of door verhoging van 
de maximale schadeloosstelling. Dit 
art ikel staat evenmin eraan in de weg 
dat bepalingen worden vastgesteld die 
voor bepaalde soorten deposito's van 
levensbelang, zoals 
pensioenvoorzieningen, integrale 
bescherming voorschrijven. 
4. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 
genoemde of de in Lid 3 bedoelde 
garantie tot een percentage van het 
bedrag van de deposito's beperken. Het 
gegarandeerde percentage moet echter 
ingeval het uit hoofde van de garantie 
uit te keren bedrag minder dan 20.000 
ecu mocht zijn, 90 % of meer van het 
totaal der deposito's bedragen. 
{(> 
- 9 -
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
Artikel 4 (slot) 
5. Uiterlijk 5 iaar na de in artikel 8. 
lid 1. genoemde datum dient de 
Commissie bii de Raad een verslag in 
over de toepassing van dit artikel, in 
voorkomend geval vergezeld van 
voorstellen tot wijziging, waarin 
rekening is gehouden met de 
ontwikkeling van de banksector en van 
de economische en monetaire toestand in 
de Gemeenschap. 
n 
- 10 -
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
Artikel 5 : ongew i j z i gd 
Artikel 6 
1. De Lid-Staten bepalen dat de 
bedrijfsleiding van de 
kredietinstelling haar deposanten de 
voornaamste gegevens meedeelt die het 
mogelijk maken vast te stellen bij 
welk garantiestelsel de 
kredietinstelling en haar bijkantoren 
in de Gemeenschap zijn aangesloten. De 
in het kader van het garantiestelsel 
geldende beperkingen en maxima worden 
gemakkelijk begrijpelijk vermeld. Artikel 6 
1. De Lid-Staten bepalen dat de 
bedrijfsleiding van de 
kredietinstelling haar deposanten de 
voornaamste gegevens meedeelt die het 
mogelijk maken vast te stellen bij welk 
garantiestelsel de kredietinstelling en 
haar bijkantoren in de Gemeenschap zijn 
aangesloten. De deposanten moeten in 
kennis worden gesteld van het in het 
kader van het garantiestelsel 
vastgestelde garantieniveau. 
Voorts moet informatie over de 
terugbetalingsvoorwaarden en de in dat 
verband te vervullen formaliteiten op 
eenvoudig verzoek worden verstrekt. 
2. Ongew i j z i gd 
Artikelen 7 tot en met 9 : ongew i j z i gd 
Bijl age : ongewijzigd 
ISSN 0254-1513 
COM(93) 253 def. 
DOCUMENTEN 
NL 10 
Catalogusnummer : CB-CO-93-282-NL-C 
ISBN 92-77-56336-2 
Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg