De Europese Green Deal is de groeistrategie van Europa die het welzijn en de gezondheid van de burgers zal verbeteren, Europa tegen 2050 klimaatneutraal zal maken en het natuurlijk kapitaal en de biodiversiteit van de EU zal beschermen en verbeteren. Een economie die werkt voor de mensen betekent ook een rechtvaardige transitie die werkgelegenheid creëert en niemand aan zijn lot overlaat. Om deze doelstellingen te bereiken, moet het Europese financiële systeem duurzamer worden. Dit vereist zowel robuuste financiële wetgeving als een duidelijk transitietraject voor bedrijven. De omvang van de investeringen die nodig zijn om voor de noodzakelijke veranderingen te zorgen, maakt van de Europese financiële sector de hoeksteen van een duurzaam en inclusief economisch herstel na de COVID-19-pandemie en de duurzame economische ontwikkeling van Europa op langere termijn.

De EU heeft belangrijke stappen gezet om een ecosysteem voor een duurzaam geldwezen op te bouwen. De EU-taxonomieverordening, de verordening inzake informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector en de benchmarkverordening vormen de fundamenten om de transparantie te vergroten en beleggers instrumenten te verschaffen om duurzame beleggingskansen te identificeren.

De Commissie presenteert de gedelegeerde EU-taxonomieverordening Klimaat, een voorstel voor een richtlijn duurzaamheidsrapportage door bedrijven, die een herziening inhoudt van de richtlijn niet-financiële rapportage, en wijzigingen van gedelegeerde handelingen om duurzaamheidsvoorkeuren in verzekerings- en beleggingsadvies en duurzaamheidsoverwegingen in productgovernance en fiduciaire verplichtingen beter tot uiting te laten komen. Deze zullen bijdragen tot een groener, billijker en duurzamer Europa en zullen de uitvoering van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen ondersteunen.

De EU-taxonomie is een robuust, wetenschappelijk onderbouwd transparantie-instrument voor bedrijven en beleggers. Hiermee worden duidelijke prestatiecriteria ingevoerd om te bepalen welke economische activiteiten een substantiële bijdrage leveren aan de doelstellingen van de Green Deal. Deze criteria creëren een gemeenschappelijke taal voor bedrijven en beleggers, die hen in staat stelt met een grotere geloofwaardigheid over groene activiteiten te communiceren en hen helpt de reeds ingezette transitie tot een goed einde te brengen. De EU-taxonomie zal ook een belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van de EU-norm voor groene obligaties en het EU-milieulabel voor bepaalde financiële producten.

Via de gedelegeerde EU-taxonomieverordening Klimaat vallen de economische activiteiten van ongeveer 40 % van de beursgenoteerde bedrijven, in sectoren die verantwoordelijk zijn voor bijna 80 % van de directe broeikasgasemissies in Europa, al onder het toepassingsgebied, en in de toekomst zullen nog meer activiteiten worden toegevoegd. Door die reikwijdte kan de EU-taxonomie het potentieel van groene financiering ter ondersteuning van de transitie aanzienlijk vergroten, met name voor koolstofintensieve sectoren waar dringend verandering nodig is.

Het voorstel voor de richtlijn duurzaamheidsrapportage door bedrijven zal gemeenschappelijke Europese rapportageregels vaststellen die de transparantie vergroten en bedrijven verplichten duurzaamheidsinformatie op consistente en vergelijkbare wijze te rapporteren. De nieuwe rapportagevereisten zouden van toepassing zijn op alle grote bedrijven en alle beursgenoteerde bedrijven, met inbegrip van beursgenoteerde kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s). De Commissie zal proportionele normen voor kmo’s ontwikkelen. Met die laatste zal een referentie worden vastgesteld voor informatie die binnen het toepassingsgebied van de richtlijn duurzaamheidsrapportage vallende bedrijven, redelijkerwijs kunnen verlangen van de leveranciers en klanten in hun waardeketens die kmo’s zijn.

I.INLEIDING

Verordening (EU) 2020/852 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen (de “EU-taxonomieverordening”) is op 12 juli 2020 in werking getreden. Bij deze verordening hebben het Europees Parlement en de Raad de Europese Commissie gemachtigd om in gedelegeerde handelingen technische screeningcriteria vast te stellen om te bepalen of een economische activiteit kan worden geacht substantieel aan milieudoelstellingen bij te dragen. Deze criteria dragen bij tot de vaststelling van passende definities voor bedrijven, beleggers en financiëlemarktdeelnemers wat betreft de vraag welke economische activiteiten als ecologisch duurzaam kunnen worden beschouwd.

Hierbij moet de Commissie zich laten leiden door het vereiste dat de technische screeningcriteria actueel zijn en gebaseerd zijn op wetenschappelijk bewijs. Deze criteria moeten duidelijk, uitvoerbaar en gemakkelijk toepasbaar zijn, zodat onnodige administratieve lasten worden vermeden. Het Europees Parlement en de Raad hebben ook het belang van openbare raadpleging erkend en de Commissie uitdrukkelijk opgedragen de belanghebbenden erbij te betrekken en voort te bouwen op het advies van deskundigen die op de betrokken gebieden aantoonbare kennis en ervaring hebben.

Zoals door het Europees Parlement en de Raad werd gevraagd, bevat de gedelegeerde EU-taxonomieverordening Klimaat de eerste reeks technische screeningcriteria van de EU-taxonomie en een gemeenschappelijke taal in verband met duurzame activiteiten. De EU-taxonomieverordening schrijft voor dat beleggers en bedrijven deze criteria gebruiken voor gerelateerde openbaarmakingen, die ook zullen dienen als betrouwbare leidraad voor beleggingsbeslissingen.

Dit wordt aangevuld door het voorstel voor de richtlijn duurzaamheidsrapportage door bedrijven, die ervoor zal zorgen dat bedrijven op transparante en vergelijkbare wijze informatie verstrekken over de duurzaamheid van hun bedrijfspraktijken. Aan de hand van informatie over taxonomie-afstemming, transitiebeleggingen en duurzaamheidsrisico’s, kunnen financiële ondernemingen de ambitie en de milieuprestaties van de gefinancierde activiteiten evalueren.

II. GEDELEGEERDE EU-TAXONOMIEVERORDENING KLIMAAT

De gedelegeerde EU-taxonomieverordening Klimaat, die nog door het Europees Parlement en de Raad moet worden getoetst, bevat de eerste reeks technische criteria voor het definiëren van de activiteiten die substantieel bijdragen aan de mitigatie van en de adaptatie aan de klimaatverandering, de eerste twee van zes milieudoelstellingen in de EU-taxonomie.

Deze criteria zijn ontwikkeld op basis van aanbevelingen van de Technical Expert Group (TEG) en na openbare feedback en advies van het platform voor duurzame financiering.

De omvang van de feedback van belanghebbenden (waaronder burgers, overheden, bedrijven, non-profitorganisaties en de academische wereld) weerspiegelde het belang van deze kwestie. De overgrote meerderheid van de respondenten wees nogmaals op het belang van de EU-taxonomie als belangrijk instrument ter ondersteuning van het transitieproces in het kader van de Europese Green Deal. De samenvatting van de openbare raadpleging is beschikbaar op de website van de Commissie over duurzame financiering.

De feedback bracht ook een aantal punten van zorg aan het licht, waaronder:

-De gevolgen wanneer een activiteit al dan niet als “ecologisch duurzaam” wordt aangemerkt: sommige belanghebbenden vreesden dat een activiteit die in het kader van de gedelegeerde EU-taxonomieverordening Klimaat niet als groen wordt aangemerkt, als niet-duurzaam kan worden beschouwd, wat mogelijk gevolgen heeft voor de toegang tot financiering voor die activiteiten. (Afdeling 1)

-Het ambitieniveau en de bruikbaarheid van de criteria: hoewel veel belanghebbenden ingenomen waren met het ambitieniveau van de criteria of zelfs aandrongen op een hoger ambitieniveau, waren andere belanghebbenden bezorgd dat de ambitie van de criteria te hoog zou zijn, en stelden zij voor de bruikbaarheid van de criteria te verbeteren. (Afdeling 2)

-Het toepassingsgebied van de EU-taxonomie: sommige belanghebbenden waren bezorgd dat de reikwijdte van de activiteiten die onder de criteria vallen te beperkt zou zijn en dat de EU-taxonomie een binair karakter heeft, wat betekent dat de markten geen sturing krijgen over de wijze waarop zij moeten omgegaan met activiteiten die niet voldoen aan of vallen onder de criteria in de gedelegeerde EU-taxonomieverordening Klimaat. (Afdeling 3)