ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.4.2

De bevordering van de intracommunautaire mobiliteit lijkt er enigszins schamel af te komen: de Commissie kondigt uitsluitend aan, een voorstel uit te brengen voor een richtlijn betreffende de verbetering van de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenrechten. In het licht van herstructureringen vormt de mobiliteit van de werknemers echter een essentieel en gecompliceerd onderwerp. Grensoverschrijdende mobiliteit is slechts een klein onderdeel daarvan. Werknemers moeten zich aan door herstructureringen in het leven geroepen nieuwe voorwaarden kunnen aanpassen. In sommige gevallen kan dat zelfs betekenen dat men aan een ander soort werk gaat denken of zelfs een nieuwe baan gaat zoeken. Daarom moet worden onderzocht welke maatregelen op respectievelijk EU-, nationaal en regionaal niveau moeten worden genomen om die overgang voor werknemers te vergemakkelijken. In dit verband moet worden nagedacht over een bundel mobiliteitsbevorderende prikkels, bijv. op het gebied van kwalificatie, arbeidsmarkt, en het sociaal of fiscaal recht, alsook over de opheffing van administratieve obstakels voor het vrije verkeer van werknemers.
1.4

Het Comité stelt de volgende wijziging voor op artikel 7, lid 1: Als in de Gemeenschap de markt voor een of meer van de in artikel 1 genoemde producten als gevolg van invoer of uitvoer ernstige verstoringen ondergaat of dreigt te ondergaan die de verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 33 van het Verdrag in gevaar kunnen brengen, kunnen in het handelsverkeer met derde landen, passende maatregelen worden toegepast totdat de verstoring opgeheven of het gevaar ervoor geweken is.
4.3

Het economisch klimaat in Europa is van groot belang voor de manier waarop het publiek tegen het Europese integratieproces aankijkt. Het Comité staat nog steeds achter de Lissabonstrategie, maar hamert erop dat de EU en de lidstaten hun beloften moeten waarmaken. Het Comité is ervan overtuigd dat de Lissabonstrategie de beste garantie is voor economische welvaart, sociale en culturele bloei en een gezond milieu in Europa. Toch blijkt dat het publiek zich in het geheel niet aangesproken voelt door deze strategie, terwijl men er in 1992 met de campagne voor de interne markt wel in geslaagd is belangstelling te wekken. Feit is dat ook de lidstaten hun verantwoordelijkheid moeten opnemen. De strategie is te abstract, en er moet voor worden gezorgd dat de doelstellingen (én de benaming!) ervan ingang vinden in de nationale politiek. De burgers en maatschappelijke organisaties moeten hierbij worden betrokken.
4.7.1

Een soortgelijke regeling is, zoals gezegd, voor de richtlijn inzake overnamebiedingen gecodificeerd. Alleen ligt de situatie hier anders: in onderhavig richtlijnvoorstel ontbreken de garanties van transparantie die bij een overnamebieding worden geboden en de vooronderstellingen die eraan ten grondslag liggen. De meerderheidsaandeelhouder heeft er uiteraard belang bij om álle aandelen van een vennootschap in handen te krijgen (vooral als de minderheidsaandeelhouders obstructie plegen en/of op conflicten uit zijn), maar de belangen van de minderheidsaandeelhouders zijn, afhankelijk van de persoonlijke en objectieve omstandigheden, voor velerlei uitleg vatbaar en kunnen zelfs tegengesteld zijn. Een aandeelhouder die het bestuur van een vennootschap op geen enkele manier kan beïnvloeden, kan belang hebben bij de mogelijkheid om zijn of haar aandelenpakket tegen gunstige voorwaarden te verkopen, waarbij die voorwaarden dus in ieder geval beter moeten zijn dan bij verkoop op de beurs. Als een aandeel daarentegen een goed rendement oplevert of een groeipotentieel heeft, dan kan een belegger/aandeelhouder er de voorkeur aan geven om zijn of haar aandelen te behouden, en is er geen reden om hem of haar tot verkoop te verplichten. Terwijl enerzijds houders van 10 % van de aandelen van een bedrijf het bestuur daarvan normaliter niets in de weg kunnen leggen, kan niemand er anderzijds omheen dat aandeelhouders alle vrijheid hebben om zelf te beslissen of ze hun aandelen al dan niet verkopen. Verder kunnen marginale gevallen waarin het voor het bestuur van een bedrijf nodig is om álle aandelen in handen te hebben, ook niet worden uitgesloten: bedoelde regeling zou alleen in die gevallen een bestaansreden hebben én dan met toestemming van de toezichthoudende instantie moeten worden toegepast.
2.2

Met het oog op vereenvoudiging in aansluiting op de hervorming van 2004 en gelet op de discussies die in het beheerscomité voor rechtstreekse steunverlening worden gehouden, ware het naar de mening van het Comité nuttiger en praktischer geweest had de Commissie een voorstel voor een geconsolideerde versie van verordening (EEG) nr. 2075/92 voorgelegd in plaats van de voorgestelde wijziging en schrapping van bepaalde artikelen.
4.2

Desondanks is het EESC van mening dat het voorstel van de Commissie en de algehele discussie die momenteel over de financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 wordt gevoerd een serieuze bedreiging zouden kunnen vormen voor het welslagen van het LIFE- programma in de toekomst. In de eerste plaats is er geen enkele garantie dat milieumaatregelen voortaan daadwerkelijk zullen worden ondersteund uit andere begrotingsrubrieken, en in de tweede plaats geeft de EU met de voorgenomen overdracht van bevoegdheden aan de lidstaten een weliswaar bescheiden, maar uiterst effectief instrument uit handen. Het Comité eist dan ook dat de innovatieve aspecten van LIFE-Milieu en LIFE- Natuur worden gehandhaafd door ze onder te brengen in een door de Commissie zelf te beheren steunfonds.
3.3

De voorstellen van de Commissie tot vereenvoudiging van de huidige procedures, zoals een algemene toepassing van de automatische goedkeuringsprocedure (artikel 6), een bevestiging van ontvangst van een zending (artikel 8), en een aanpassing van de talenregeling voor het uniforme document (artikel 13), verdienen bijval. In de geest van de SLIM-procedure had de Commissie misschien nog wel verder kunnen gaan. Sommige in de praktijk opgedoken problemen blijven namelijk gewoon bestaan, en de vraag is of een aantal van de voorgestelde wijzigingen wel uitvoerbaar zijn. Andere wijzigingen zouden een verstorende werking kunnen hebben op de overbrenging van radioactief afval en bestraalde splijtstof. Ten slotte maakt de industrie zich zorgen over de uitbreiding van het toepassingsgebied van de richtlijn tot bestraalde splijtstof die voor opwerking is bestemd. Mogelijk gevolg hiervan is namelijk dat overbrengingen moeilijker worden en het aantal administratieve procedures toeneemt, zonder dat de al via andere juridische instrumenten (met name de gemeenschappelijke overeenkomst over de veilige behandeling van bestraalde splijtstof en radioactief afval, en de regels voor het vervoer van radioactief materiaal) geregelde bescherming van werknemers en publiek hierdoor op een hoger plan komt.
4.1

De uitbreiding is voor de EU, zowel in economisch als in sociaal opzicht, een grote uitdaging, die niet alleen — maar wel mede — met het communautaire structuurbeleid kan worden aangegaan. Het EESC staat achter het voorstel van de Commissie om de financiële middelen op de economisch zwakste regio's te concentreren, wat met name ten goede zou moeten komen aan de nieuwe lidstaten, omdat daar de meeste economisch zwakke regio's geconcentreerd zijn. De voorgestelde verhoging van het structuurfondsenbudget van ongeveer 276 miljard euro tot 336,1 miljard euro voor de periode 2007-2013 (wat overeenkomt met 0,41 % van het Bruto Nationaal Product van de EU) acht het redelijk, omdat dat bedrag voortaan over 25 lidstaten moet worden verdeeld. Het EESC is echter van mening dat de structurele maatregelen in de oude lidstaten ook in de toekomst, zij het op kleinere schaal, moeten worden voortgezet, met name in regio's die zwaar te lijden hebben onder de structurele veranderingen in de industrie en de meeste werkloosheid hebben. Daarnaast moet worden gezorgd voor billijke overgangsregelingen voor alle voormalige doelstelling 1-regio's die de steun zijn kwijtgeraakt als gevolg van het zogenoemde „statistisch effect”. Het EESC stemt in met het Commissievoorstel om het communautaire initiatief EQUAL volledig in het ESF te integreren, zodat de onbetwistbare voordelen daarvan volop kunnen worden benut. Tot die voordelen moeten ook worden gerekend het innovatieve karakter van de gesteunde projecten, de steun aan de uitwisseling van ervaringen en goede praktijkvoorbeelden in het kader van de EU en de bevordering van het partnerschapsbeginsel tussen de verschillende actoren die bij de uitvoering zijn betrokken. Als die integratie inderdaad plaatsvindt, dan kan de Europese Commissie er bij de lidstaten op aandringen om met EQUAL vergelijkbare maatregelen in hun nationale operationele programma's op te nemen.
2.5.1

Het staat buiten kijf dat de EU-steun de ontwikkelingsverschillen tussen de lidstaten aanzienlijk heeft helpen terugdringen. Niettemin is het duidelijk dat het cohesiebeleid tal van tekortkomingen vertoont en aan een ingrijpende hervorming toe is. — Doelstelling 1. De steunverlening in het kader van doelstelling 1 heeft over het geheel genomen de ontwikkelingsverschillen tussen de lidstaten en de regio's sterk helpen terugdringen, maar binnen de lidstaten zijn de regionale verschillen in sommige gevallen nog steeds zeer groot, waaruit blijkt hoe moeilijk het is om een cohesiebeleid op te zetten dat overal goede resultaten oplevert. Overigens is de afname van de verschillen tussen de lidstaten onderling het gevolg van het gecombineerde effect van macro-economische en structuurmaatregelen, terwijl ontwikkelingsverschillen binnen een lidstaat nagenoeg alleen met behulp van structuurmaatregelen kunnen worden weggewerkt. Gebleken is evenwel dat de EU-steun voor dergelijke structuurmaatregelen niet altijd terecht is gekomen waar hij werkelijk een hefboomeffect teweeg had kunnen brengen. Ter verklaring van dit relatieve echec wordt vaak gewezen op het feit dat het maatschappelijk middenveld nog te weinig inspraak krijgt, laat staan een actieve rol krijgt toebedeeld. Het gaat hier om een fundamenteel probleem, dat in de nieuwe lidstaten nog duidelijker naar voren komt dan in de oude. — Doelstelling 2. Ook via doelstelling 2 hebben tal van regio's EU-steun gekregen, wat de zichtbaarheid van de Unie ten goede is gekomen. Daarbij is nauw samengewerkt met de sociaal-economische kringen, zij het niet overal op dezelfde manier. Doelstelling 2 is vooral bekritiseerd vanwege de geringe omvang van de steunbedragen. — Doelstelling 3. De middelen in het kader van doelstelling 3 zijn vooral gebruikt voor cofinanciering van nationale maatregelen. Minpunten waren in dit geval het gebrek aan toegevoegde waarde en de geringe zichtbaarheid van de Unie. — Communautaire initiatieven en innovatieve acties. Onderlinge contacten en technische assistentie hebben, ondanks de veel te logge bureaucratische procedures, een onmiskenbare toegevoegde waarde opgeleverd. — Cohesiefonds. Samen met de doelstelling-1-steun heeft het cohesiefonds een vaak doorslaggevende rol gespeeld in de financiering van zware investeringen.
3.2

Het is een normaal natuurverschijnsel dat zich langs rivieren en aan de kust nu en dan overstromingen voordoen. De frequentie waarmee dit gebeurt is echter zeer laag uit het oogpunt van bijvoorbeeld economen en stedenbouwers, die meestal met veel kortere tijdvakken werken. Wat deze frequentie betreft valt het volgende op te merken: — of het nu 100 of 500 jaar duurt, ooit zullen bepaalde rivieren weer buiten hun oevers treden; — dit zal met absolute zekerheid gebeuren; — dit kan op elk moment gebeuren. In het waterbeheer worden de volgende begrippen gebruikt: — bedding van een continue of discontinue waterloop: het gebied dat onder water loopt bij de grootste normale overstromingen; — uiterwaarden: gebieden begrensd door het niveau dat een overstromende waterloop in theorie kan bereiken, statistisch gezien elke 100 of elke 500 jaar. Deze gebieden kunnen in publieke of particuliere handen zijn. Ter bescherming van mens en have kunnen de autoriteiten voorwaarden stellen aan het gebruik ervan; — de meeste overstromingsgebieden bestaan uit wetlands, loofbossen, andere uiterwaarden, kegels van debris als gevolg van stortregens in de bergen, moerassen, binnenzeeën en tal van andere elementen (waarvan veel deel uitmaken van uit milieu-oogpunt waardevolle ecosystemen) die de grenzen van overstromingen markeren. Zoals gezegd doen deze zich van nature voor langs rivieren en in kustgebieden.
3.12

Wat de vaststelling van de prioriteiten in de normalisatiewerkzaamheden betreft is het Comité van oordeel dat dit ook in de toekomst moet gebeuren in het kader van een op consensus en vrijwilligheid gebaseerd proces waar alle belanghebbende partijen vrij in betrokken worden. Er dient vermeden te worden dat prioriteiten uitsluitend op politieke gronden worden gemotiveerd, zonder inachtneming van de bijzonderheden van de producten en de ondernemingen die ze produceren.
1.6

Volgens de Commissie stijgen de prijzen op een gezonde markt als de vraag toeneemt en het aanbod stagneert. In theorie reageren de consumenten op hogere prijzen door minder te verbruiken, maar het is bekend dat de prijselasticiteit van stroom om diverse redenen gering is. Bij een bepaald prijsniveau wordt investeren in meer aanbod winstgevend, en zo wordt een steeds stijgende prijs een halt toegeroepen. Blijven toereikende investeringen uit, dan leiden de steeds stijgende prijzen, tenminste op korte en middellange termijn, tot ernstige problemen voor de consument en het concurrentievermogen van bedrijven, en dus voor complete economieën. Een bijzonder probleem bij investeringen in de opwekking van energie is dat er niet snel kan worden ingespeeld op prijsschommelingen, aangezien er met investeringsprojecten veel tijd gemoeid is (vanaf planning, via vergunningsprocedures tot de bouw). Volgens sommigen kunnen termijnmarkten dan wel tot op zekere hoogte soelaas bieden, het gaat om te recente praktijken om te beoordelen of hun een lang leven beschoren is.
3.6

„De enige coherente benadering van de aanpak van illegalen (...) is zorgen dat zij terugkeren naar hun land van herkomst”, aldus de Commissie (8). Het Comité is het hier niet mee eens. Een dergelijke uitspraak is niet realistisch, aangezien de bestaande terugkeerregelingen en -instrumenten geen oplossing kunnen bieden voor een probleemsituatie waarin miljoenen mensen verkeren. Het Comité heeft zich hierover al uitgesproken in zijn advies over het groenboek over een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal in de Europese Unie verblijven (9) en in zijn advies over de open coördinatiemethode (10). Zo heeft het erop gewezen „dat de gedwongen terugkeer ten onrechte wordt beschouwd als het enige of belangrijkste instrument om het probleem van immigranten” zonder papieren „aan te pakken. Het juiste antwoord ligt in een overkoepelend beleid waarin de instrumenten terugkeer en regularisering gecombineerd worden” (11). „Indien het gedwongen-terugkeerbeleid niet geflankeerd wordt door regulariseringsmaatregelen, zal het aantal illegalen niet verminderen, met alle gevolgen van dien op het vlak van zwartwerk, uitbuiting op het werk en maatschappelijke uitsluiting” (12). Het Comité meent dat de EU programma's voor vrijwillige terugkeer moet steunen en dat gedwongen terugkeer naar behoren gemotiveerd moet zijn, zoals het overigens al heeft opgemerkt in het bovenvermelde advies over het groenboek over een communautair terugkeerbeleid (13).
7.2

Uit het verslag blijkt duidelijk dat er in een uitgebreide EU nog sterker naar cohesie moeten worden gestreefd. Het is dan ook terecht dat de Commissie in het kader van de convergentiedoelstelling vooral de regio's wil steunen met een BBP per capita van minder dan 75 % van het EU-gemiddelde en dat door het „statistische effect” getroffen regio's een speciale behandeling krijgen. Deze regio's zullen nu meer geld ontvangen dan in 1999 in het kader van de „phasing out”-regeling was voorzien.
Een interessant geval is dat van de deeltjesfilter. Dieselmotoren produceren vier keer minder koolstofdioxide dan benzinemotoren, maar stoten deeltjes uit die schadelijk zijn voor de gezondheid. De installatie van een deeltjesfilter brengt ongeveer 500 euro extra kosten met zich mee (wat neerkomt op 5 tot 10 % van de kostprijs van een kleine auto). Dit betekent dat fabrikanten zolang dergelijke filters nog niet wettelijk verplicht zijn, voor de keuze staan om deze als optie of standaard aan te bieden. In het laatste geval kon dit alleen maar mits met een kleinere winstmarge genoegen werd genomen, aangezien een prijsstijging onder de heersende marktvoorwaarden moeilijk lag. In de praktijk koos 90 % van de Duitse klanten voor een deeltjesfilter, tegenover 5 % in de rest van Europa! Sommige fabrikanten (3) hebben daarom besloten hun voertuigen geleidelijk met een deeltjesfilter uit te rusten en hun winstmarge te verminderen, maar natuurlijk kan dit niet tot in het oneindige gebeuren, vooral vanwege de zeer felle internationale concurrentie. Deeltjesfilters zullen mettertijd wel ingeburgerd raken, maar in een tempo dat gelijke tred houdt met de groei van de koopkracht van de consumenten, en met name van de kopers van kleine auto's.

Dit voorbeeld illustreert duidelijk hoe milieutechnologieën hun intrede doen op de markt: ofwel doordat de consument zich ervan bewust wordt dat de investering nuttig is voor hemzelf of voor het milieu waarin hij leeft, ofwel doordat er wetgevingsinitiatieven worden genomen. Veel van de successen die tot op heden werden geboekt op het vlak van milieubescherming zijn te danken aan wetgeving terzake; de automobielindustrie is hier een goed voorbeeld van (onder andere met de invoering van trifunctionele katalysatoren).
7.13.1

Dit advies kan pas na de komende bijeenkomst van vertegenwoordigers van Europese, Latijns-Amerikaanse en Caribische middenveldorganisaties, die in april a.s. in Mexico wordt gehouden, worden afgerond. Momenteel kan het Comité de Commissie alleen maar laten weten hoe het zélf tegen de cohesieproblematiek in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied aankijkt. Het standpunt van het Latijns-Amerikaanse en Caribische middenveld ten aanzien van de diverse aspecten van deze problematiek (rol van de overheid en haar instellingen, belastingen, onderwijs, gezondheidszorg, sociale zekerheid, economische infrastructuur, industriebeleid, arbeidsverhoudingen, participatie van het maatschappelijk middenveld, bescherming van de mensenrechten...), waarover commissaris Patten in zijn brief eveneens informatie heeft gevraagd, zal na de bijeenkomst in Mexico in een bijlage bij dit advies of in een aanvullend advies uiteen worden gezet.
e)

de plaats van de hieronder vermelde diensten, die worden verleend aan ontvangers die buiten de Gemeenschap zijn gevestigd of aan belastingplichtigen die weliswaar in de Gemeenschap doch buiten het land van de dienstverlener zijn gevestigd, is de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats: — de overdracht en het verlenen van auteursrechten, octrooien, licentierechten, fabrieks- en handelsmerken, en andere soortgelijke rechten; — diensten op het gebied van de reclame; — diensten verricht door raadgevende personen, ingenieurs, adviesbureaus, advocaten, accountants en andere soortgelijke diensten, alsmede informatieverwerking en -verschaffing; — de verbintenis om een beroepsactiviteit of een sub e ) vermeld recht geheel of gedeeltelijk niet uit te oefenen; — bank-, financiële en verzekeringsverrichtingen met inbegrip van herverzekeringsverrichtingen en met uitzondering van de verhuur van safeloketten; — het beschikbaar stellen van personeel; — diensten verricht door op naam en voor rekening van een ander handelende tussenpersonen, als zij bemiddelen bij de verlening van diensten als bedoeld sub e ); — de verhuur van roerende lichamelijke zaken, met uitzondering van alle vervoermiddelen; — telecommunicatiediensten; dit zijn diensten waarmee de transmissie, uitzending of ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of informatie van allerlei aard per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of met behulp van andere elektromagnetische middelen mogelijk wordt gemaakt, met inbegrip van de daarmee samenhangende overdracht of verlening van rechten op het gebruik van infrastructuur voor de transmissie, uitzending of ontvangst; — telecommunicatiediensten, met inbegrip van het bieden van toegang tot wereldwijde informatienetten; — radio- en televisieomroepdiensten; — langs elektronische weg verrichte diensten, met name de in bijlage L bedoelde diensten.
14.9

Zonder adequate bescherming aan de buitengrenzen of een bijzondere productiekwaliteit zal het moeilijk worden om te concurreren met de tabakstelers in derde landen, die veelal gebruik maken van sociale dumping (d.w.z. vrouwen en kinderen als arbeidskrachten exploiteren). Een studie van de WHO (12) laat zien dat er in India momenteel 325.000 minderjarigen in de tabakssector werkzaam zijn, van wie 50 % jonger is dan 7 jaar. In Brazilië bedraagt het aantal kinderen dat in de sector werkzaam is 520.000; 32 % van hen is nog geen 14 jaar. Bekend is dat dergelijke toestanden zich ook voordoen in landen als China, Indonesië, Zimbabwe en Argentinië, die alle een belangrijke rol spelen in de tabaksteelt.
2.9.

Het EAMV moet samen met de lidstaten samenhangende en onderling op elkaar afgestemde preventie- en bestrijdingsplannen opstellen en ervoor zorgen dat de hiervoor beschikbare technische middelen (speciale schepen en andere apparatuur) juist worden beheerd; hiertoe moet het in noodsituaties een actieve rol kunnen spelen, zonder dat de eigen verantwoordelijkheid van de lidstaten hierdoor in het gedrang komt. Met het oog hierop dient een nieuwe paragraaf c) iii) in artikel 2 te worden opgenomen.
3.4.1

Uit onlangs bekendgemaakte cijfers voor 2001 blijkt dat het regionale BBP per hoofd in 90 % van de regio's van de toetredingslanden minder dan 75 % bedraagt van het gemiddelde van de huidige 15 lidstaten. In tien regio's bedraagt het regionale BBP per hoofd minder dan 35 % van het gemiddelde van de EU-15. In vijf Poolse regio's is het regionale BBP per capita zelfs minder dan 32 % van het gemiddelde van de EU-15.