Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad houdende vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor de erkenning van bedrijven in de sector diervoeding en tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG en 74/63/EEG (94/C 148/06)

De Raad heeft op 20 december 1993 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 maart 1994 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Gardner.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 23 en 24 maart 1994 gehouden 314e Zitting (vergadering van 23 maart) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen werd goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. De huidige wetgeving beperkt het gebruik en het manipuleren van toevoegingsmiddelen en ongewenste stoffen. In het licht van de opgedane ervaring en met het oog op de interne markt wordt thans voorgesteld, de wetgeving uit te breiden.

1.2. Tot nog toe zijn er op dit gebied bijna alleen maar richtlijnen vastgesteld, terwijl het hier om een ontwerp-verordening gaat.

2. Algemene opmerkingen

2.1. Het Comité is ingenomen met het in de derde Overweging genoemde voornemen van de Commissie om "concurrentiedistorsies die zijn toe te schrijven aan naargelang van de lid-staat uiteenlopende toepassingen en interpretaties van de bestaande erkenningsvoorwaarden, te vermijden en de mogelijk negatieve gevolgen daarvan voor de volksgezondheid, de diergezondheid en het milieu te voorkomen, gezien de risico's die verbonden zijn aan het gebruik van bepaalde toevoegingsmiddelen".

2.2. Per saldo accepteert het Comité dat communautaire voorschriften wenselijk zijn en daarom stemt het, onder verwijzing naar onderstaande opmerkingen, met het onderhavige voorstel in.

2.3. Het valt te betwijfelen of een verordening een geschikter instrument vormt dan een richtlijn. Wel biedt een verordening het voordeel dat zij rechtstreeks toegepast kan worden. Het onderhavige ontwerp moet echter nog veel verder worden uitgewerkt voordat het in de lid-staten kan worden toegepast (zie de par. 3.9.2 en 3.9.3).

2.4. De in de richtlijn opgenomen voorwaarden t.a.v. landbouwbedrijven die zelf voer mengen, zijn te ingewikkeld, en aangezien er in de Gemeenschap zoveel zulke bedrijven zijn, kan de verordening niet ten uitvoer worden gelegd. Daarom wordt de Commissie verzocht, haar voorstellen met betrekking tot de menging van voer op het landbouwbedrijf zelf te vereenvoudigen.

3. Bijzondere opmerkingen

3.1. Derde Overweging

3.1.1. Deze Overweging zou als volgt aangevuld moeten worden:

"... gezien de risico's die verbonden zijn aan een onjuist gebruik van bepaalde toevoegingsmiddelen;".

3.2. Vijfde Overweging

3.2.1. Om duidelijk te maken wat met "bepaalde personen" in de vierde regel bedoeld wordt, stelt het Comité voor deze Overweging als volgt te lezen:

"... en voor de inschrijving van bepaalde personen, zoals tussenpersonen, in een officieel register".

3.3. Achtste Overweging

3.3.1. Eén der hoofddoelstellingen van dit voorstel is te verzekeren dat alle bedrijven op dezelfde manier worden behandeld. Om dit te vergemakkelijken zou deze Overweging met de volgende woorden moeten worden uitgebreid:

"... ten einde te garanderen dat alle bedrijven op gelijke wijze behandeld worden."

3.4. Artikel 2

3.4.1. Dit artikel geeft aan met ingang van welke datum bedrijven een verzoek om inschrijving in een officieel register moeten indienen. Er wordt in dit artikel niet verwezen naar de datum waarop de lid-staten hun goedkeuringsprocedure afgerond moeten hebben. Ten einde te verzekeren dat bedrijven in alle lid-staten een gelijke behandeling krijgen, zou dit artikel als volgt moeten worden aangevuld:

"De lid-staten dienen uiterlijk één jaar na deze datum hun goedkeuringsprocedure afgerond te hebben".

3.5. Artikel 4

3.5.1. Dit artikel is moeilijk te begrijpen. Het lijkt betrekking te hebben op bedrijven, b.v. landbouwbedrijven, die mengvoeders voor hun eigen dieren bereiden. Daar komt nog bij dat het woord "produkten" in de vierde regel van dit artikel niet in de ontwerp-richtlijn gedefinieerd wordt, terwijl dit wel moet gebeuren. Met het oog op het bereiken van uniforme voorwaarden zou het woord "kunnen" in de eerste regel veranderd moeten worden in "moeten".

3.6. Artikel 6

3.6.1. Op grond van artikel 6, lid 1, dient de lid-staat in kwestie zich ervan te vergewissen dat aan de in de verordening neergelegde eisen voldaan is alvorens een bedrijf in het officiële register in te schrijven.

3.6.2. Artikel 6, lid 2, regelt het bijwerken van een inschrijving in het officiële register door de lid-staten, maar rept met geen woord van de noodzaak erop toe te zien dat aan de in de ontwerp-verordening neergelegde eisen voldaan wordt alvorens veranderingen in de geregistreerde activiteiten aangebracht worden. Om te bereiken dat alle bedrijven op gelijke voet behandeld worden, beveelt het Comité aan dat artikel 6, lid 2, als volgt wordt aangevuld:

"Alvorens enigerlei verandering in een inschrijving in het officieel register aan te brengen, dient de lid-staat zich ervan te vergewissen dat de in de bijlage neergelegde voorwaarden vervuld zijn."

3.7. Artikel 11

3.7.1. Dit artikel heeft betrekking op de procedure van het Permanent Comité voor Diervoeders die gebruikt kan worden om een aantal artikelen in deze ontwerp-verordening ten uitvoer te leggen of uit te breiden. Het Comité staat terughoudend tegenover het gebruik van een zuivere adviesprocedure. Deze bezwaren zijn dezelfde als die welke genoemd worden in het advies over een ander voorstel, toen het Comité stelde dat het in dergelijke gevallen noodzakelijk is een op een Raadsbesluit gebaseerde procedure te blijven gebruiken of tenminste de procedure te volgen die in alle andere veterinaire zaken gehanteerd wordt, waarbij het Permanent Veterinair Comité zich te allen tijde bij gekwalificeerde meerderheid uitspreekt (1).

3.8. Artikel 12

3.8.1. Dit artikel komt in de plaats van artikel 13, lid 1, van Richtlijn 70/524/EEG. Als zodanig zou het alleen van toepassing mogen zijn op technisch hoogwaardige additieven. In de huidige formulering heeft het echter ook betrekking op een aantal gewone toevoegingsmiddelen. Zo vallen met name vitaminen en mineralen onder dit artikel, hoewel deze bij normaal verbruik bijna geen van alle gevaar opleveren.

3.8.2. De werkingssfeer van dit artikel zou daarom moeten worden beperkt tot die vitaminen en mineralen waarvoor het Permanent Comité voor Diervoeders een maximale dosis voorstelt.

3.8.3. Ten einde de bestaande afzetkanalen van vitaminen en mineralen in stand te houden, dient ook artikel 13, lid 2, van Richtlijn 70/524/EEG te worden gewijzigd. Hiertoe zou artikel 13, lid 2, met de volgende zin kunnen worden uitgebreid:

"Dit lid geldt niet voor vitaminen en mineralen."

3.9. Bijlage

3.9.1. De bijlage bestaat uit drie hoofdstukken. In elk van deze hoofdstukken worden de voorwaarden genoemd waaraan fabrikanten die erkend willen worden, moeten voldoen. Soms worden deze voorwaarden nauwkeurig aangegeven en soms gaat het om algemene en minder nauwkeurige verklaringen die scherper gesteld moeten worden om "de duidelijkheid op juridisch vlak te verbeteren" (Toelichting) en een grotere mate van doorzichtigheid te bewerkstelligen, alsmede om alleen eisen te stellen die op ondubbelzinnige wijze geïnterpreteerd en gehanteerd kunnen worden.

3.9.2. Zo zouden de volgende, in hoofdstuk 1 genoemde vereisten moeten worden weggelaten of zo geformuleerd moeten worden dat alle dubbelzinnigheid wordt weggenomen:

1. regel 13 moeten adequaat en regelmatig worden gevalideerd;

2. regel 1: de nodige kennis en ervaring;

3. regel 5: een persoon die de nodige kwalificaties bezit;

3. regel 10: moeten regelmatig worden gevalideerd;

4. regel 4: een persoon die de nodige kwalificaties bezit;

5. regel 4: bevoegde personen, enz.

3.9.3. Indien het bij een verordening blijft, dan zullen deze en tal van andere vereisten, om in de praktijk bruikbaar te zijn, scherper geformuleerd moeten worden, wanneer de in artikel 7 bedoelde "praktische voorschriften" volgens de procedure van artikel 11 worden vastgesteld.

3.9.4. In hun huidige vorm kunnen deze voorschriften niet rechtstreeks worden toegepast en moeten zij in nationale wetgeving worden omgezet. Om praktische redenen zou deze wetstekst daarom, evenals soortgelijke voorschriften op het gebied van diervoeding, in de vorm van een richtlijn gegoten moeten worden.

3.10. Bijlage - Hoofdstuk II, Vereiste 6.2

3.10.1. Wanneer een voormengsel wordt bereid, gebeurt dit niet altijd naar aanleiding van een bestelling. Het komt veel voor dat een standaard-voormengsel aangemaakt en dan opgeslagen wordt. Gezien deze mogelijkheid is het onjuist in de regels 6 en 7 te spreken van fabrikanten en tussenpersonen "voor wie het voormengsel bestemd is". Het Comité zou dan ook willen aanbevelen hier de volgende formulering te gebruiken:

"aan wie de grondstoffen en/of voormengsels worden verkocht, en de aard ..".

3.11. Bijlage - Hoofdstuk III

3.11.1. In de Engelse versie A 6.2 en B 6.2 zou de titel "Commercial Register" veranderd moeten worden in "Records".

3.12. Bijlage - Hoofdstuk III, A7

3.12.1. De titel zou als volgt moeten luiden:

"Niet-conforme produkten en terugroepen van produkten".

3.12.2. Ook zou na de eerste zin de volgende tekst moeten worden toegevoegd:

"Wanneer een produkt reeds op het landbouwbedrijf is aangekomen, kunnen er redenen van hygiënische aard zijn waarom terugzending naar de fabrikant af te raden is. In dergelijke gevallen dienen koper en verkoper het onderling over een oplossing eens te worden en zo nodig het advies van de bevoegde instanties in te winnen."

Gedaan te Brussel, 23 maart 1994.

De Voorzitter

van het Economischen Sociaal Comité

Susanne TIEMANN

(1) PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, blz. 23.