NL    NL  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 8.9.2004 
COM(2004) 526 definitief 
2003/0021 (CNS) 
2003/0022 (CNS) 
  
Gewijzigd voorstel voor een 
RICHTLIJN (Euratom) VAN DE RAAD 
houdende vaststelling van de fundamentele ve rplichtingen en algemene beginselen op 
het gebied van de veiligheid van nucleaire installaties 
Gewijzigd voorstel voor een 
RICHTLIJN (Euratom) VAN DE RAAD 
inzake het veilig beheer van verbruik te splijtstof en radioactief afval 
  
(ingediend door de Commissie overeenkomstig artikel 119, lid 2, van het Euratom-Verdrag) 
 
NL 2   NL TOELICHTING  
1. CONTEXT  
Op 30 januari 2003 heeft de Commissie twee v oorstellen voor richtl ijnen aangenomen met 
betrekking tot respectievelijk de veiligheid van nucleaire installaties en het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval
1. De rechtsgrond van beide voorstellen is hoofdstuk 3 
van het Euratom-Verdrag dat betrekking heef t op de bescherming van de gezondheid. 
Nadat het Europees Economisch en Sociaal Comité op 27 maart 2003 zijn advies had 
gegeven, zijn beide voorstellen op 2 mei 2003 ingediend bij de Raad. In overeenstemming 
met de procedure van artikel 31 van het Eu ratom-Verdrag heeft de Raad het advies 
ingewonnen van het Europees Parlement. Op zi jn plenaire zitting va n 13 januari 2004 heeft 
het Europees Parlement zich uitgesproken over de twee voorstellen. 
Het Europees Parlement heeft in zijn advi es steun uitgesproken voor de aanpak van de 
Commissie om voor de uitgebreide Europese Un ie een bindende wetgeving op het gebied van 
de veiligheid van nucleaire installaties en het beheer van radioactief afval uit te werken. Het Parlement heeft een aantal amendementen inge diend, waarvan de meeste door de Commissie 
konden worden overgenomen. In diezelfde period e zijn beide voorstelle n onder het It aliaanse 
en Ierse voorzitterschap besproken in de Raad. Uit dit alles zijn teksten voortgekomen die niet 
wezenlijk afwijken van de poli tieke doelstellingen die de Commi ssie bij de indiening van de 
voorstellen voor ogen stonden. 
Behalve de raadplegingen die zijn voorgeschr even in de wetgevingsprocedure van het 
Euratom-Verdrag heeft de Commissie via diverse fora herhaaldelijk individueel en collectief 
overleg gepleegd met de nationale instanties en  de bedrijfstakken die bij de voorstellen zijn 
betrokken, zowel voorafgaand aan de  indiening van de voorstellen als tijdens de bestudering 
ervan. Ook internationale organisaties, zoals de  Internationale Organi satie voor Atoomenergie 
en het Agentschap voor kernenergie, werden geraadpleegd. 
De Commissie heeft haar wetg evingsvoorstellen ook gepresenteer d aan diverse internationale 
vergaderingen. Tijdens die vergaderingen zijn de voorstellen besproken met de lidstaten en 
met derde landen, en heeft de Commissie aangege ven welke evolutie de voorstellen tijdens 
het overlegproces met het Europees Parlement en de Raad hebben doorgemaakt. 
2. A
ARD VAN DE AMENDEMENTEN  
De voornaamste door het Europees Parlement ingediende amendementen hebben betrekking 
op de volgende punten: 
2.1. Voorstel voor een richtlijn op het ge bied van de veiligheid van nucleaire 
installaties 
Het voornaamste verzoek van het Europees Pa rlement betreft de financiering van de 
buitengebruikstelling van nucleaire installaties. Zoals blijkt uit de interinstitutionele 
                                                 
1 COM(2003) 32. 
 
NL 3   NL verklaring van 26 juni 20032 met betrekking tot de richtlij n tot vaststelling van gemeen-
schappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit, waren de verwachtingen van het 
Parlement op dit gebied zeer hoog gespannen. In deze verklaring wordt de noodzaak beklemtoond voor de lidstaten om ervoor te zorg en dat de nodige financiële middelen voor 
ontmantelings- of afvalbeheeractiv iteiten inderdaad beschikbaar zijn en uitsluitend worden 
gebruikt voor het doel waar voor zij zijn bestemd. 
Het Europees Parlement heeft erop gewezen da t er in de lidstaten uiteenlopende methodes 
voor de financiering van buitengebruiks telling bestaan. Dit kan leiden tot 
concurrentieverstoring en tot discriminatie tu ssen de producenten va n nucleaire energie. 
Tijdens de debatten in het Europees Parlement heeft de Commissie het belang van dit probleem in de context van de interne elektriciteitsmarkt benadrukt. De Commissie verklaarde 
echter dat dit probleem moet worden opgelost  door middel van passende communautaire 
instrumenten en niet door middel van de rich tlijn inzake de gemeensc happelijke regels voor 
de interne elektriciteitsmarkt. De Commissie is in dit opzicht van mening dat het Euratom-Verdrag een passend kader hiervoor vormt. 
Om te voldoen aan de verwachtingen van het Europ ees Parlement, moet aan lid 2 van artikel 9 
een bepaling worden toegevoegd die tot doel heeft de beschi kbaarheid van daadwerkelijk 
voor buitengebruikstellingsdoele inden bestemde financiële  middelen te waarborgen. 
Aangezien een meerderheid van de lidstaten in de Raad gekant is tegen de goedkeuring van 
een uitdrukkelijke bepaling op dit gebied, drin gt de Commissie er niet langer op aan deze 
bepaling in de richtlijn betreffende nucleai re veiligheid op te nemen. De Commissie houdt 
echter de mogelijkheid open om snel een alternatief initiatief te nemen, met inachtneming van 
het EG-Verdrag. 
De overige, voor de Commissie aanvaardbare am endementen van het Europees Parlement, 
zijn reeds grotendeels verwerkt in  de compromistekst van de Raad. 
2.2. Voorstel voor een richtlijn inzake he t beheer van verbruik te splijtstof en 
radioactief afval 
De voornaamste, voor de Commissie aanvaar dbare amendementen van het Europees 
Parlement, hebben betrekking op de methoden voor  informatieverstrekki ng aan het publiek en 
bepalingen betreffende onderzoek en ontwikkeling. In  de huidige tekst van de Raad zijn deze 
elementen reeds grotendeels geïntegreerd, me t uitzondering van de amendementen inzake 
onderzoek op het gebied van het beheer van ra dioactieve afvalstoffen die de invoering van 
een nieuw artikel in de voorgest elde tekst vergen. Het is echte r niet nodig uitdrukkelijk de 
mogelijkheid van oprichting van een gemeen schappelijke onderneming te vermelden. 
Bepaalde lidstaten verzetten zi ch immers tegen een dergelijke ve rmelding in de richtlijn. In 
elk geval voorziet het Euratom-Verdrag hoe dan ook in deze mogelijkheid. 
Het is belangrijk te onderstrepen dat het Eu ropees Parlement in zijn amendementen het 
voorstel heeft geschrapt om een communautair tijdschema vast te leggen voor de afgifte van 
vergunningen voor oprichting en exploitatie van f aciliteiten voor de de finitieve afvalberging. 
Het staat de lidstaten nu vrij hun eigen tijdschema vast te leggen. Uit het overleg binnen de Raad bleek bovendien duidelijk dat de lidstaten  zeer vijandig staan tegenover het idee van een 
communautair tijdschema voor de oprichting van dergelijke bergingsfaciliteiten. De 
                                                
 
2 PB L 176 van 15.7.2003, blz. 56. 
 
NL 4   NL veiligheidsautoriteiten van de lidstaten vrezen dat de naleving van een dergelijk tijdschema 
hen in bepaalde gevallen ertoe kan verplicht en een vergunning af te geven die niet in 
overeenstemming is met hun technische beoordeling van de veiligheid va n de faciliteit in 
kwestie. Een flexibeler systeem, waarbij de lidstaten hun eigen termijnen kunnen vastleggen 
in het kader van tijdschema's die onder 'peer pressure', zoals de IAEA-verdragen, tot stand komen, geniet daarom de voorkeur en is in overeenstemming met het standpunt van het 
Europees Parlement. 
3. C
ONCLUSIE  
De door het Europees Parlement voorgestel de en door de Co mmissie aanvaarde 
amendementen vormen geen aantasting van de beleidsdoelstellingen die de Commissie zich 
op 30 januari 2003 bij de indiening van de voorstellen voor richtlijnen had gesteld. 
Om een hoog niveau van nucleaire veiligheid in de uitgebreide Europese Unie te garanderen, 
is communautair optreden onontbeerlijk. Hoewel  de internationale conventies inzake de 
veiligheid van nucleaire installaties en het veilig  beheer van verbruikte splijtstof en radioactief 
afval juridisch bindend zijn voor de partijen, bl ijven ze "aansporend" van aard. Ze bevatten 
geen mechanisme om de naleving ervan af te dwingen. Ze zijn minder doeltreffend dan 
communautaire instrumenten en kunnen deze da n ook niet vervangen. Wa nneer op dit gebied 
geen communautaire wetgeving zou bestaan, zou dit bovendien nadelig zijn voor de EU-
burgers en voor de belangen van de uitgebreide Europese Unie. 
In deze herziene voorstellen heeft de Commi ssie bepaalde door het Europees Parlement 
ingediende amendementen verwerkt, alsook tekstwijzigingen doorgevo erd die voortvloeien 
uit de discussies binnen de Raad. 
 
NL 5   NL 2003/0021 (CNS) 
Gewijzigd voorstel voor een 
RICHTLIJN (Euratom) VAN DE RAAD 
houdende vaststelling van de fundamentele ve rplichtingen en algemene beginselen op 
het gebied van de veiligheid van nucleaire installaties 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Eu ropese Gemeenschap voor Atoomenergie, met 
name op de artikelen 31 en 32, 
Gezien het voorstel  van de Commissie3,  
Gezien het advies van een gr oep personen die door het Wete nschappelijk en Technisch 
Comité uit wetenschappelijke deskundigen van de lidstaten zijn aangewezen, overeenkomstig 
artikel 31 van het Verdrag,  
Gezien het advies van het Europ ees Economisch en Sociaal Comité4, 
Gezien het advies van het Europees Parlement5, 
Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 2, onder b), van het Verdrag is bepaald dat de Gemeenschap uniforme 
veiligheidsnormen moet vaststellen voor  de gezondheidsbescherming van de 
bevolking en de werknemers, en erop moet  toezien dat deze worden toegepast. 
(2) Krachtens artikel 30 van het Verdrag worden  er binnen de Gemeenschap basisnormen 
vastgesteld ter bescherming van de gezondhe id van de bevolking en de werknemers 
tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren. 
(3) Bij Richtlijn 96/29/Eu ratom van de Raad
6 zijn basisnormen voor de bescherming van 
de gezondheid van de werknemers en de bevolking tegen de aan ioniserende straling 
verbonden gevaren vastgesteld. 
(4) Het ongeluk in de kerncentrale van Tsjernobyl in 1986 heeft duidelijk gemaakt dat de 
Gemeenschap de op dat ogenblik geldende basisnormen moest aanvullen met 
bepalingen die worden toegepast in geval van stralingsgevaar. Derhalve zijn bij 
Beschikking 87/600/Euratom van de Raad7 regelingen ingesteld voor de snelle 
                                                 
3 PB C [...] van [...], blz. [...]. 
4 PB C [...] van [...], blz. [...]. 
5 PB C [...] van [...], blz. [...]. 
6 PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1. 
7 PB L 371 van 30.12.1987, blz. 76. 
 
NL 6   NL uitwisseling van informatie in geval van stralingsgevaar en zijn bij 
Richtlijn 89/618/Euratom van de Raad van 27 november 1989 betreffende de informatie van de bevolking over de bij stra lingsgevaar toepasselijke maatregelen ter 
bescherming van de gezondheid en ove r de alsdan te volgen gedragslijn
8 aan de 
lidstaten verplichtingen opgelegd betreffende  de informatie van de bevolking bij 
stralingsgevaar. 
(5) De basisnormen zijn tevens aangevuld b ij Richtlijn 92/3/Euratom van de Raad 
betreffende toezicht en controle op overbre nging van radioactieve afvalstoffen tussen 
lidstaten en naar en vanuit de Gemeenschap9, en bij Verordening (Euratom) 
nr. 1493/93 van de Raad van 8 juni 1993 betre ffende de overbrenging  van radioactieve 
stoffen tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap10. 
(6) Bij Richtlijn 2003/122/Euratom van de Raad  van 22 december 2003 inzake de controle 
op hoogactieve ingekapselde radioa ctieve bronnen en weesbronnen11 zijn specifieke 
voorschriften vastgesteld om te waarborge n dat op dergelijke br onnen controle wordt 
uitgeoefend, ook wanneer zij afgedankt worden. 
(7) Hoewel het stralingsbeschermingssysteem, dat stoelt op de vigerende basisnormen, 
een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid op grond van de huidige 
stand van de wetenschappelijke kennis w aarborgt, moet die bescherming worden 
aangevuld om ervoor te zorgen dat een hoog niveau van veiligheid van de nucleaire installaties wordt verzeker d. Handhaving van een hoog veiligheidsniveau, vanaf de 
ontwerpfase tot aan de buitengebruikstel ling, door middel van de instandhouding van 
doeltreffende voorzieningen ter beschermi ng tegen stralingsgevaar en door de 
preventie van ongevallen die radiologische gevolgen kunnen hebben, is een essentiële 
vereiste om alle in artikel  2, onder b), van het Verdrag genoemde doelstellingen inzake 
de bescherming van de gezondhe id volledig te verwezenlijken. 
(8) De lidstaten hebben reeds maatregelen genomen  die hen in staat stellen binnen de EU 
op nucleair gebied een hoog veiligheidsnivea u te bereiken. Uit de door de Raad 
verrichte evaluatie van de nucle aire veiligheid in de nieuwe  lidstaten is gebleken dat 
deze landen reeds een vergelijkbaar veilighe idsniveau hebben bereikt of zullen kunnen 
bereiken, op voorwaarde dat de op grond van de evaluatie ge dane aanbevelingen 
volledig worden uitgevoerd. 
(9) De normen en de aanpak van de Internati onale Organisatie voor  Atoomenergie (IAEA) 
vormen een internationaal erkend kader va n beste praktijken waarop de nationale 
veiligheidseisen in de eerste plaats zijn gebaseerd en tot de ve rbetering waarvan de 
lidstaten belangrijke bijdragen hebben geleverd. 
(10) Hoewel er een zekere mate van harmonisatie  is bereikt, verschillen de nucleaire 
veiligheidsmaatregelen nog st erk van lidstaat tot lids taat. Deze diversiteit van 
maatregelen maakt het de Gemeenschap momenteel onmogelijk zich ervan te 
vergewissen of de gezondheidsbeschermings normen van artikel 2, onder b), van het 
Verdrag optimaal worden toegepast. Door toe te treden tot het Verdrag inzake 
                                                
 
8 PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31. 
9 PB L 35 van 12.2.1992, blz. 24. 
10 PB L 148 van 19.6.1993, blz. 1. 
11 PB L 346 van 31.12.2003, blz. 57. 
 
NL 7   NL nucleaire veiligheid, dat op 24 oktober 1996 in werking is getreden, heeft de Europese 
Gemeenschap voor Atoomenergie zich er toe verbonden een internationaal erkend 
hoog niveau van nucleaire veiligheid na te  leven. Om de Gemeenschap in staat te 
stellen ervoor te zorgen dat de beginsel en van dit Verdrag op communautair niveau 
worden nageleefd en dat de krachtens ar tikel 2, onder b), van het Euratom-Verdrag 
vereiste "uniforme veiligheidsnormen" word en toegepast, dienen de basisnormen 
inzake de stralingsbescherming te wo rden aangevuld met gemeenschappelijke 
veiligheidsbeginselen. 
(11) Het fundamentele basisbeginsel voor de uitwerking door de internationale 
gemeenschap van nucleaire-veiligheid svoorschriften, is de nationale 
verantwoordelijkheid voor de veiligheid va n nucleaire installati es; dit beginsel is 
bekrachtigd door het Verdrag inzake nucleaire veiligheid en door de partijen bij dit 
Verdrag, waaronder de Europese Ge meenschap voor Atoomenergie; de 
hoofdverantwoordelijkheid voor de veilighe id van een nucleaire  installatie dient 
derhalve bij de vergunninghouder te liggen, die onder het toezicht van de nationale 
regelgevende instantie staat, en mag niet worden beperkt door de bepalingen van deze 
richtlijn. 
(12) Na de exploitatiefase van een nucleaire in stallatie kunnen de aan ioniserende straling 
verbonden gevaren eveneens optreden ten gevolge van buitengebruikstellings-
werkzaamheden. Gezien de risico's die zijn verbonden aan de verwijdering van radioactieve stoffen, moet worden gezor gd voor de veilige buitengebruikstelling van 
nucleaire installaties, ook wat betreft het langetermijnbeheer van radioactief afval en 
verbruikte splijtstof. 
(13) Om op communautair niveau de bovengenoemd e doelstellingen op het gebied van de 
stralingsbescherming te verwezenlijken, moet en de fundamentele verplichtingen en 
algemene beginselen inzake de veilighe id van nucleaire installaties worden 
vastgesteld. 
(14) Er moeten voldoende financiële middelen be schikbaar zijn om de veiligheid van 
nucleaire installaties te ondersteunen. Te dien  einde dienen de lidst aten te waarborgen 
dat dergelijke financiële middelen worden opgebouwd tijdens de productieve levensduur van de installatie s en daadwerkelijk beschi kbaar zijn voor het doel 
waarvoor zij zijn bestemd. 
(15) Deze richtlijn past in het stelsel dat is ingevoerd bij het Verdrag inzake nucleaire 
veiligheid uit 1994, dat op 24 oktober 1996 in we rking is getreden en waarbij alle 
lidstaten partij zijn. B ij Besluit 1999/819/Euratom
12 van de Commissie is de Europese 
Gemeenschap voor Atoomenergie op 31 janua ri 2000 tot dit verdrag toegetreden. 
Aangezien het toepassingsgebied van bedoeld  verdrag is beperkt tot kerncentrales, 
breidt deze richtlijn de beginselen ervan uit tot alle nucleaire installaties waarvan de 
veiligheid in acht moet worden genomen. 
(16) In diezelfde context is in artikel 26 va n het Internationale Gezamenlijke Verdrag 
inzake de Veiligheid van het beheer van verb ruikte splijtstof en inzake de Veiligheid 
                                                 
12 PB L 318 van 11.12.1999, blz. 20. 
 
NL 8   NL van het beheer van radioactief afval13, dat op 18 juni 2001 in werking is getreden, 
bepaald dat elke verdragsluitende partij pa ssende maatregelen moet treffen om de 
veiligheid van de buitengebruikstelling van een kerninstallatie zeker te stellen. Deze 
maatregelen moeten waarborgen dat gekwalif iceerd personeel en voldoende financiële 
middelen beschikbaar zijn. Krachtens artikel 22, onder ii), van dit Verdrag moet elke 
verdragsluitende partij passende maatregele n nemen om te waarborgen dat voldoende 
financiële middelen beschikbaar zijn ten behoe ve van de veiligheid van de installaties 
voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief af val gedurende de operationele 
levensduur daarvan, alsook voor  de buitengebruikstelling. 
(17) Om de toepassing van de overeenkomstig deze richtlijn vastgestelde voorschriften te 
kunnen controleren, moeten de lidstaten bij de Commissie verslagen indienen over de 
maatregelen die zij hebben genomen om aan hun verplichtingen krachtens de richtlijn 
te voldoen. 
(18) Met het oog op een optimaal gebruik van de ervaring van de nationale regelgevende 
instanties en als bijdrage tot de ontwi kkeling van een gemeensc happelijke benadering 
van de nucleaire veiligheid, dient een Comité van regelgev ende instanties te worden 
opgericht. 
(19) De Commissie heeft op diverse fora a herh aaldelijk individueel en collectief overleg 
gepleegd met de nationale instanties en be drijfstakken die bij de voorstellen zijn 
betrokken, en met internationale organisaties,  zoals de Internati onale Organisatie voor 
Atoomenergie en het Agentschap voor ke rnenergie. De Commissie heeft haar 
voorstellen ook gepresenteerd aan diverse in ternationale vergaderingen. Dit overleg 
heeft de Commissie niet alleen in de gelege nheid gesteld om uitgebreid haar visie te 
geven op de problemen met betrekking tot nucleaire veiligheid, maar ook om deze 
visie verder te ontwikkelen op basis van de reacties van de diverse belanghebbenden. 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Voorwerp en werkingssfeer 
1. Deze richtlijn strekt ertoe de uit hoof de van artikel 30 van het EGA-Verdrag 
vastgestelde basisnormen met betrekking tot de veiligheid van nucleaire installaties aan te vullen met desbetreffende funda mentele verplichtingen en algemene 
beginselen, teneinde de bescherming va n de gezondheid van de bevolking en de 
werknemers te waarborgen tegen de aan io niserende straling va n deze installaties 
verbonden gevaren. 
2. Deze richtlijn is van toepassing op alle nucl eaire installaties, ook als zij niet meer 
operationeel zijn, waar uit hoofde van he t wet- en regelgevingskader van de 
betrokken lidstaat de veiligheid in acht moet worden genomen. 
                                                
 
13 PB C [...] van [...], blz. [...]. 
 
NL 9   NL Artikel 2 
Definities 
In deze richtlijn wordt verstaan onder: 
1) "nucleaire installatie": een civiele inst allatie, met de bijbehorende grond, gebouwen 
en uitrusting waar radioactieve stoffe n worden geproduceerd, bewerkt, gebruikt, 
behandeld, opgeslagen of tijdelijk of perm anent opgeborgen; deze definitie is van 
toepassing tot het ogenblik waarop de radiologische beperkingen die voor de 
installatie gelden, worden opgeheven; ze sl aat niet op installaties voor het winnen 
van delfstoffen, noch op installaties die uitsluitend geringe hoeveelheden 
radioactieve stoffen bevatten, zoals i ngekapselde radioact ieve bronnen voor 
medische, industriële en onderzoeksdoeleinden; 
2) "nucleaire veiligheid": de toestand zoal s die bestaat nadat maatregelen zijn genomen 
ter voorkoming van ongevallen en de inperk ing van de gevolgen daarvan, waardoor 
de werknemers en de bevolking tegen bu itensporig stralingsge vaar van nucleaire 
installaties worden beschermd; 
3) "gemeenschappelijke veiligheidsbeginselen": alle in de artikelen 3 tot en met 11 
genoemde bepalingen; 
4) "radioactieve stof": iedere stof  die ioniserende straling uitzendt; 
5) "ioniserende straling": de overdracht va n energie in de vorm van deeltjes of 
elektromagnetische straling met een golfle ngte van ten hoogste 100 nanometer of een 
frequentie van ten minste 3x1015 hertz waardoor rechtstreek s of onrechtstreeks ionen 
kunnen worden geproduceerd; 
6) "regelgevende instantie": een of meer instanties die door een lidstaat de wettelijke 
bevoegdheid hebben gekregen om in die lids taat vergunningen af te geven en de 
locatiekeuze, het ontwerp, de  bouw, de inbedrijfstelling, de bedrijfsvoering en de 
buitengebruikstelling van nucleaire  installaties te reguleren; 
7) "vergunning": een door de regelgevende instantie aan  de aanvrager verleende 
machtiging op grond waarvan deze de verantwoordelijkheid draagt voor de locatiekeuze, het ontwerp, de bouw, de i nbedrijfstelling, de be drijfsvoering of de 
buitengebruikstelling van een  nucleaire installatie; 
8) "buitengebruikstelling": het geheel va n maatregelen dat tot gevolg heeft dat een 
nucleaire installatie, ande rs dan een faciliteit voor de definitieve opberging van 
afvalstoffen, niet langer aan wettelijk toezicht onderworpen is; met dergelijke maatregelen worden onder meer de pro cessen van ontsmetting en ontmanteling 
bedoeld; 
9) "radioactief afval": radioactieve stoffe n in gasvormige, vloeibare of vaste vorm, 
waarvoor geen verder gebruik is gepland door de lidstaat of door een natuurlijke of 
rechtspersoon wiens beslissing door de lidstaat wordt aanvaard, en die door een 
regelgevende instantie als radioactief afva l worden gecontroleerd overeenkomstig het 
wet- en regelgevingskader van de lidstaat; 
 
NL 10   NL 10) "handeling": een menselijke verrichting die de blootstelling van personen kan doen 
toenemen aan straling van een kunstmatige stralingsbron of van een natuurlijke stralingsbron waar natuurli jke radionucliden vanwege hun radioactieve, splijt- of 
kweekeigenschappen worden bewerkt, uitg ezonderd blootstelling in een noodsituatie. 
Artikel 3 
Regelgevende instantie 
1. Elke lidstaat richt een regelgevende instan tie op en draagt ervoor zorg dat bij de 
uitvoering van haar taken op het gebied van de nucleaire veiligheid de functies van die instantie daadwerkelijk gescheiden zijn  van die van alle andere openbare of 
particuliere instantie s of organisaties die zich b ezighouden met de bevordering of 
toepassing van kernenergie. Aan de regelgev ende instantie worden het nodige gezag, 
de nodige bevoegdheid en de nodige financiële en pers onele middelen verleend om 
de haar toegewezen taken te vervullen. 
2. De regelgevende instantie ziet toe op en stelt regels vast voor de nucleaire veiligheid 
van nucleaire installaties en zorgt ervoor dat de veiligheidsvoorschriften worden nageleefd. Zij verleent ve rgunningen voor en controleert de toepassing van de 
regelgeving inzake de locatiekeuze, het ont werp, de bouw, de inbedrijfstelling, de 
bedrijfsvoering en de buitengebruikste lling van nucleaire installaties. 
Artikel 4 
Verantwoordelijkheid voor de veilighe id van de nucleaire installaties 
1. De lidstaten nemen de nodige maat regelen om te waarborgen dat de 
hoofdverantwoordelijkheid voor de veilig heid van een nucleaire installatie 
berust bij de houder van de relevante v ergunning onder het toezicht van de in 
artikel 3 vermelde regelgevende  instantie. Alleen de regelgevende instantie en de 
houder van de vergunning beslissen welke veiligheidsmaatregelen en –controles 
in een nucleaire installatie moeten worden toegepast.  
2. Elke lidstaat voert een wet- en regelgevingskader betreffende de veiligheid van 
nucleaire installaties in en handhaaft dit. Dit wet- en regelgevingskader voorziet 
in: 
a) de uitwerking van toepasselijk e nationale veiligheidseisen en 
-voorschriften;  
b) een vergunningenstelsel voor nucleaire installaties en een verbod op de 
exploitatie van een nucleaire installatie zonder vergunning;  
c) een stelsel van geregelde inspect ies en beoordelingen van nucleaire 
installaties teneinde vast te stelle n of de geldende voorschriften en 
vergunningsvoorwaarden worden nageleefd;  
d) de handhaving van de geldende voorschriften en 
vergunningsvoorwaarden, met inbegrip van schorsing, wijziging of 
intrekking.  
 
NL 11   NL 3. De lidstaten treffen alle passende m aatregelen om ervoor te zorgen dat elke 
vergunninghouder zijn verantwoordelijkheid nakomt.  
Artikel 5 
Veiligheid van nucleaire installaties 
De lidstaten dragen ervoor zorg dat alle re delijkerwijs haalbare maatregelen worden 
uitgevoerd om een hoog niveau van veiligheid va n nucleaire installaties te waarborgen. De 
lidstaten doen met na me al het nodige om: 
a) in nucleaire installaties  doelmatige voorzieningen te tr effen en in stand te houden 
tegen potentiële stralingsrisico's, teneinde mensen en de samenleving te beschermen 
tegen de schadelijke effecten van ioni serende straling die van die installaties 
afkomstig is; 
b) ongevallen te voorkomen die radiologische  gevolgen hebben en dergelijke gevolgen 
bij eventuele ongevall en in te perken; 
c) overeenkomstig de basisnormen voor de  bescherming van de gezondheid van de 
bevolking en de werknemers tegen de risico's van ioniserende straling, het 
langetermijnbeheer te waarborgen van alle ra dioactieve stoffen die bij de exploitatie 
of buitengebruikstelling worden geprodu ceerd, waaronder radi oactief afval en 
verbruikte splijtstof; 
d) te zorgen voor een doeltreffende voorli chting en, in voorkomend geval, raadpleging 
van hun bevolking en van de bevoegde autoriteiten van de landen in de nabijheid van onder de rechtsmacht van de betrokken lid staat vallende nucleai re installaties 
- voorzover die zouden kunnen worden getroffen door een ongeval met stralingsgevolgen in die installatie - inzak e vraagstukken betreffe nde de veiligheid 
van die nucleaire installaties. 
Artikel 6 
Prioriteit van de veiligheid 
1. De lidstaten nemen alle passende maatrege len om ervoor te zorgen dat bij alle 
handelingen die rechtstreeks verband houden me t nucleaire installa ties, de nucleaire 
veiligheid de nodige  prioriteit krijgt. 
2. Bij de maatregelen met het oog op de prak tische bescherming van de bevolking in 
normale omstandigheden krachtens arti kel 44 van Richtlijn 96/29/Euratom wordt 
rekening gehouden met alle aspecten van de nucleaire veiligheid  van installaties. 
Artikel 7 
Verplichtingen van vergunninghouders 
1. De lidstaten eisen van de vergunninghouders  dat zij zich bij de bedrijfsvoering van 
hun installaties houden aan de in deze richtlijn genoemde gemeenschappelijke veiligheidsbeginselen, aan de toepasselijke nationale veiligheidseis en, aan de door de 
 
NL 12   NL regelgevende instantie vastgestelde rege ls en eventueel aan door die instantie 
getroffen maatregelen. 
2. De lidstaten eisen van een vergunninghoude r dat hij kwaliteitsborgingsprogramma's 
opstelt en uitvoert die in  verhouding staan tot de re levantie van de nucleaire 
veiligheid van de betrokken installaties, daarbij ten minste gecontroleerd door de 
regelgevende instantie, opda t erop kan worden vertrouwd dat tijdens de gehele 
levensduur van een nucleaire installatie wordt voldaan aan de eisen die zijn 
vastgesteld voor alle activite iten welke voor de nucleaire veiligheid van belang zijn. 
3. De lidstaten nemen de nodige maatregele n om de verantwoordelijkheden voor de 
buitengebruikstelling van nucleaire installati es toe te wijzen, mede voor die gevallen 
waarin degenen die oorspronkelijk met de verantwoordelijkheid zijn belast, niet 
langer in staat zijn hun verplichtingen na te komen. 
Artikel 8 
Inspectie 
De lidstaten zien erop toe dat de regelgevende  instantie, of door de regelgevende instantie 
aangewezen deskundigen, inspecties in verband met de nucleaire veiligheid in alle nucleaire 
installaties uitvoert/uitv oeren tijdens de gehele levensduur  daarvan, ook tijdens de fase van 
buitengebruikstelling, en dat de ve rgunninghouder zich hieraan onderwerpt. 
Artikel 9 
Financiële middelen 
De lidstaten nemen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de regelgevende 
instantie en de exploitanten voldoende fina nciële middelen ter beschikking stellen ten 
behoeve van de veiligheid van nucleaire instal laties, en wel tijdens de gehele levensduur 
van de installaties.  
Artikel 10 
Nucleaire veiligheidsdeskundigheid 
1. De lidstaten nemen passende maatre gelen om ervoor te zorgen dat de 
beschikbaarheid van nucleaire veiligheidsd eskundigen in verhoudi ng staat tot de met 
de nucleaire veiligheid verband houdende activiteiten die binnen hun rechtsmacht worden verricht. De lidstate n eisen met name dat de rege lgevende instantie en de 
vergunninghouders over zulk personeel beschikken. 
2. Elke lidstaat ziet erop toe dat voor het bij de veiligheid  van nucleaire installaties 
betrokken personeel passende studieprogram ma's en gelegenheid voor permanente 
theoretische en praktische bijscholing be schikbaar zijn, hetzij in de betrokken 
lidstaat, hetzij via transn ationale samenwerking. 
 
NL 13   NL Artikel 11 
Rampenplannen 
1. De lidstaten schrijven voor  dat er voor de afhandeling van bedrijfsincidenten en 
-ongevallen externe en, in het geval van lid staten die nucleaire installaties binnen hun 
rechtsmacht hebben, interne rampenpla nnen worden opgesteld, die door zijn 
regelgevende instantie moeten worden goe dgekeurd en regelmatig worden getest, 
teneinde de mogelijke effecten op de bevolking van eventueel stralingsgevaar als gevolg van de exploitatie van nucl eaire installaties te beperken.  
2. Elke lidstaat neemt passende maatregelen om ervoor te zorgen dat, voor zover hij 
met stralingsgevaar kan worden  geconfronteerd, zijn eige n bevolking en de bevoegde 
autoriteiten van de landen in de nabijheid van binnen zijn rechtsmacht vallende 
nucleaire installaties passende informa tie ontvangen om rampenplannen te kunnen 
opstellen en toepassen. 
3. De lidstaten eisen van een vergunninghouder dat voorvallen die wezenlijke gevolgen 
hebben voor de veiligheid, alsmede de  getroffen corrigerende maatregelen, 
onverwijld aan de regelgevende instantie worden meegedeeld. 
Artikel 12 
Comité van regelgevende instanties 
1. Hierbij wordt een Comité van regelgeve nde instanties ingesteld (hierna "het 
comité" genoemd).  
2. Het comité is samengesteld uit vert egenwoordigers van de regelgevende 
instanties die door elke  lidstaat zijn aangewezen.  
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast en wijst uit zijn leden een 
voorzitter aan.  
 De Commissie verzorgt het secretariaat van het comité.  
4. Het comité:  
a) bevordert de uitwisseling van goe de praktijken tussen regelgevende 
instanties om de geleidelijke harmonisatie van de veiligheidsaanpak in het 
kader van deze richtlijn te garanderen;  
b) adviseert de Commissie over alles wat betrekking heeft op nucleaire 
veiligheid, inclusief de overeenkomsti g artikel 14 ingediende beknopte 
verslagen;  
c) stelt richtsnoeren op betreffende de inhoud, vorm en structuur van en het 
tijdschema voor de in ar tikel 13 vermelde national e verslagen teneinde een 
zo grote mogelijke samenhang te garanderen met de verslagen die 
overeenkomstig artikel 5 van het Verd rag inzake nucleaire veiligheid 
moeten worden opgesteld;  
 
NL 14   NL d) beoordeelt de overeenkomstig artikel 13 opgestelde nationale verslagen en 
brengt een advies uit waarin, op verzoek van de Commissie, over elk 
nationaal verslag aanbevelingen kunnen worden gedaan aan de betrokken 
lidstaten.  
Artikel 13 
Nationale verslagen 
1. De lidstaten brengen aan de Commissie verslag uit over de maatregelen die zij 
hebben genomen om hun verplichtingen krach tens deze richtlijn na te komen, en 
over de veiligheid van de nucleaire installaties die binnen hun rechtsmacht vallen. De lidstaten kunnen aangeven welke gedeelten va n het verslag als vertrouwelijk dienen 
te worden beschouwd. De Commissie zendt  die verslagen toe aan het comité. 
2. Het eerste verslag wordt binnen [drie] jaar na de in artikel 15, lid 1, genoemde datum 
ingediend; vervolgens worden de verslage n ingediend met dezelfde periodiciteit als 
de op grond van artikel 5 van het bij Besluit 1999/819/Euratom gevoegde Verdrag 
inzake nucleaire veiligheid uit te brenge n verslagen, in overeenstemming met de 
door het comité opgestelde richtsnoeren. 
Artikel 14 
Beknopte verslagen 
De Commissie dient, overeenkom stig het in artikel 13, lid 2, vastgestelde tijdschema, 
beknopte periodieke verslagen in bij het Europees  Parlement en de Raad over de toepassing 
van deze richtlijn en over de algemene voor uitgang die op het gebied van de nucleaire 
veiligheid in de Gemeenscha p is geboekt; zij g aat daarbij uit van de verslagen die 
overeenkomstig artikel 13, lid 1, zijn ingediend en leeft de vertrouwe lijkheidsvereisten ter 
zake na. 
Artikel 15 
Omzetting 
1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking 
treden om uiterlijk [twee jaar  na de in artikel 16 genoe mde datum] aan deze richtlijn 
te voldoen. 
2. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de 
officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de 
verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 
3. De lidstaten delen de Commissie de teks t van de belangrijkste bepalingen van intern 
recht mee die zij op het onder deze rich tlijn vallende gebied vaststellen. 
 
NL 15   NL Artikel 16 
Inwerkingtreding 
Deze richtlijn treedt in werki ng op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking 
in het Publicatieblad van de Europese Unie . 
Artikel 17 
Adressaten 
Deze richtlijn is geri cht tot de lidstaten. 
Gedaan te Brussel, 
Voor de Raad 
De Voorzitter
 
NL 16   NL 2003/0022 (CNS) 
Gewijzigd voorstel voor een 
RICHTLIJN (Euratom) VAN DE RAAD 
inzake het veilig beheer van verbruik te splijtstof en radioactief afval 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Eu ropese Gemeenschap voor Atoomenergie, en 
met name op de artikelen 31 en 32, 
Gezien het voorstel  van de Commissie14,  
Gezien het advies van een groep personen,  aangewezen door het Wetenschappelijk en 
Technisch Comité uit wetenschappelijk de skundigen van de lidstaten, overeenkomstig 
artikel 31 van het Verdrag, 
Gezien het advies van het Europ ees Economisch en Sociaal Comité15, 
Gezien het advies van het Europees Parlement16, 
Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 2, onder b), van het Verdrag is bepaald dat de Gemeenschap uniforme 
veiligheidsnormen moet vaststellen voor  de gezondheidsbescherming van de 
bevolking en de werknemers, en erop moet  toezien dat deze worden toegepast. 
(2) Krachtens artikel 30 van het Verdrag wo rden er binnen de Gemeenschap, ter 
bescherming van de gezondheid van de be volking en de werknemers tegen de aan 
ioniserende straling verbonden ge varen, basisnormen vastgesteld. 
(3) Overeenkomstig artikel 37 van het Verdrag ve rstrekken de lidstaten  de Commissie de 
algemene gegevens van elk plan voor de  lozing van radioactieve afvalstoffen. 
(4) Bij Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad
17 zijn er basisnormen vastgesteld voor de 
bescherming van de gezondheid van de we rknemers en de bevolking tegen de aan 
ioniserende straling verbonden gevaren. 
(5) Bij Richtlijn 92/3/Eu ratom van de Raad18 is een stelsel van toez icht en controle op de 
overbrenging van radioactieve afvalstoffen tussen lidstaten en naar en vanuit de 
                                                 
14 PB C [...] van [...], blz. [...]. 
15 PB C [...] van [...], blz. [...]. 
16 PB C [...] van [...], blz. [...]. 
17 PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1. 
18 PB L 35 van 12.2.1992, blz. 24. 
 
NL 17   NL Gemeenschap ingevoerd, met inbegrip van een verplichte en gemeenschappelijke 
kennisgevingsprocedure voor de overbrenging van dergelijke afvalstoffen en zeer strikte beperkingen en criteria in verband met derde landen waarheen radioactief afval 
mag worden uitgevoerd. 
(6) Krachtens Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de 
milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten
19, waaronder 
projecten voor de berging en langdurige opslag van radioactief afval, moeten de 
lidstaten de nodige maatregelen treffen om  te waarborgen dat, voordat een vergunning 
wordt verleend, de projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, met name gezien hun aard, omvang of ligging, worden onderworpen aan een beoordeling van die effecten. 
(7) Bij Beschikking 87/600/Euratom van de Raad
20 zijn regelingen i ngesteld voor snelle 
uitwisseling van informatie in geval van stralingsgevaar, terwijl bij Richtlijn 89/618/Euratom van de Raad van 27 november 1989 betreffende de informatie van de bevolking over de bij stra lingsgevaar toepasselijke maatregelen ter 
bescherming van de gezondheid en over de alsdan te volgen gedragslijn
21 aan de 
lidstaten verplichtingen zijn opgelegd betre ffende de informatie van de bevolking bij 
stralingsgevaar. 
(8) Bij Richtlijn 2003/122/Euratom van 22 d ecember 2003 inzake de controle op 
hoogactieve ingekapselde radio actieve bronnen en weesbronnen22 zijn specifieke 
voorschriften vastgesteld om te waarborge n dat op dergelijke br onnen controle wordt 
uitgeoefend, ook wanneer zij afgedankt zijn. 
(9) Het vigerende Gemeenschapsrecht voorziet niet in specifieke  voorschriften die 
waarborgen dat verbruikte splijtstof en radio actief afval te allen tijde in de gehele 
Europese Unie op een doeltreffende en cons equente wijze veilig worden beheerd; 
derhalve dienen de bestaande Gemeen schapsvoorschriften te worden aangevuld. 
(10) In het groenboek van de Commissie "Op we g naar een Europese strategie voor een 
continue energievoorziening"23 is benadrukt dat, met inachtneming van een zo groot 
mogelijke transparantie, er een bevredig ende oplossing moet worden gevonden voor 
de problematiek van de ra dioactieve afvalstoffen. 
(11) Het Internationale Gezamenlijke Verdrag inzake de Veiligheid van het beheer van 
verbruikte splijtstof en inzake de Veiligheid van het beheer van radioactief afval, dat 
op 18 juni 2001 in werking is getreden, heeft ten doel over de gehele wereld een hoog 
niveau van veiligheid op het gebied van he t beheer van verbruik te splijtstof en 
radioactief afval te bereiken en te handha ven door middel van de verbetering van de 
nationale maatregelen en door internationale samenwerking. 
                                                 
19 PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad, PB L 73 van 
14.3.1997, blz. 5. 
20 PB L 371 van 30.12.1987, blz. 76. 
21 PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31. 
22 PB L 346 van 31.12.2003, blz. 57. 
23 COM(2000) 769. 
 
NL 18   NL (12) Bij de opwekking van kernenergie wordt ra dioactief afval gegenereerd. Radioactief 
afval ontstaat ook bij het gebruik van ra dionucliden in de geneeskunde, in het 
onderzoek en in de industrie. Radionucliden die vrijkomen uit verbruikte splijtstof en 
radioactief afval kunnen gevolgen hebben di e de nationale grenzen overschrijden. 
(13) Afval dat afkomstig is van de winning van delfstoffen en dat u itsluitend van nature 
voorkomende radioactieve materialen bevat,  vormt een afvalbeheersprobleem dat door 
de lidstaten moet worden aangepakt, maar dat niet van dezelfde aard is als het onder 
deze richtlijn vallende beheer van radio actief afval en verbruikte splijtstof. 
(14) Elke lidstaat dient ten volle  verantwoordelijk te blijven  voor het beheer van alle 
verbruikte splijtstof en radioac tief afval onder zijn rechtsmacht. 
(15) Een intensievere samenwerking en coördinatie tussen de lidstaten zou het veilig beheer 
van verbruikte splijtstof en  radioactief afval bevorderen. 
(16) In de resolutie van de Raad van 15 juni 199224 werd de Commissie opgeroepen een 
gemeenschappelijke aanpak te ontwikkelen en met de lidstaten samen te werken om waar mogelijk strategieën en praktijken op het gebied van het beheer van radioactief 
afval op communautair ni veau te harmoniseren. 
(17) De deskundigen zijn het erover eens dat, gezi en de huidige kennis, berging in diepe 
geologische lagen de gesc hiktste oplossing is voor he t langetermijnbeheer van 
langlevende radioactieve af valstoffen. Te dien einde dienen de lidstaten de 
mogelijkheid te bestuderen om voor de ve rwijdering van hun langlevend radioactief 
afval prioriteit te geven aan dergelijke ge ologische berging, d aarbij rekening houdend 
met hun eigen specifieke omstandigheden. 
(18) Door een tijdschema vast te stellen voor  de toepassing van geschikte oplossingen voor 
het beheer van radioactief afval wordt voor komen dat toekomstige generaties nodeloos 
worden belast en wordt ook, nu en in de toekomst, voldaan aan de algemene 
beginselen van de stralingsbescherming die zijn neergelegd in hoofdstuk I van 
Richtlijn 96/29/Euratom. Wat de financieri ngsregelingen betreft, strekt het in dit 
verband tot aanbeveling dat de  producent van het afval of de huidige eigenaar ervan 
betaalt voor het afvalbeheer. 
(19) De vorderingen van de lidstaten naar oplo ssingen voor het beheer van de verschillende 
vormen van radioactief afval zijn voor de  Commissie van belang bij de uitoefening 
van haar verantwoordelijkheden ingevolge he t Verdrag, en met name de in titel II, 
hoofdstuk 4, omschreven ve rantwoordelijkheden. 
(20) Het is belangrijk dat de programma's voor het beheer van radioactief afval worden 
gebaseerd op relevante kennis die het resu ltaat is van onderzoek en technologische 
ontwikkeling op de verschillende gebieden die verband houden met radioactief afval, 
waaronder het minimaliseren ervan. In di t verband bestaan er gemeenschappelijke 
problemen, waarmee veel lidstaten te ma ken hebben en die beter op communautair 
niveau kunnen worden aangepakt via de ka derprogramma's van de Gemeenschap, en, 
waar passend, door middel van andere initiatieven, zoals de Europese 
                                                
 
24 PB C 158 van 25.6.1992, blz. 3. 
 
NL 19   NL Onderzoeksruimte, die bedoeld zijn ter aa nvulling en ondersteuning van de activiteiten 
van de lidstaten. 
(21) Voorts wordt eraan herinnerd dat samenw erking op gemeenschappelijke gebieden van 
onderzoek en technologische ontwikkeli ng tot stand kan worden gebracht 
overeenkomstig titel II, hoofdstuk 1, van het Verdrag, of kan word en toevertrouwd aan 
een of meer gemeenschappelijke ondernemingen die worden opgericht 
overeenkomstig titel II, hoofdstuk 5, van het Verdrag. 
(22) Hoewel niets van het bepaalde  in deze richtlijn mag inhouden  dat een lidsta at verplicht 
is de overbrenging van radioactief afval te aanvaarden, kan het voor de lidstaten nuttig 
zijn samen te werken met het oog op de opstelling van multinationale afvalbeheerprogramma's. Er wordt met name  erkend dat sommige lidstaten slechts 
geringe hoeveelheden radioactief afva l hebben, of een grondgebied dan wel 
geologische kenmerken hebben die berging op  grote diepte onmogelijk maken, en dat 
deze lidstaten wellicht overe enkomsten met andere staten willen sluiten om een 
gemeenschappelijke bergingsoplossing te vinden. 
(23) Teneinde de ervaring zo goed mogelijk te benut ten en bij te dragen tot de ontwikkeling 
van een gemeenschappelijke aanpak voor het be heer van radioactief afval, moeten de 
nationale verslagen worden geëvalueerd door  een Comité van deskundigen en moet er 
worden gekeken naar synergieën met de re levante activiteiten in  het kader van het 
Gezamenlijke Verdrag inzake de Veiligheid van het beheer van verbruikte splijtstof en inzake de Veiligheid van het beheer van radioactief afval. 
(24) De toepassing van deze richtlijn moet worden  geëvalueerd aan de hand van periodieke 
verslagen van de lidstaten, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Onderwerp en toepassingsgebied 
1. Bij deze richtlijn worden de uit hoofde  van artikel 30 van het EGA-Verdrag 
vastgestelde basisnormen voor het veilig  beheer van verbru ikte splijtstof en 
radioactief afval aangevuld, teneinde: 
a) te waarborgen dat alle verbruikte splij tstof en radioactief afval veilig wordt 
beheerd, opdat de gezondheid van de we rknemers en de bevolking zowel nu als 
in de toekomst tegen de schadelijke effecten van ioniserende straling wordt beschermd; 
b) bij het beheer van ve rbruikte splijtstof en ra dioactief afval een hoog 
veiligheidsniveau te bereiken en te  handhaven, om de gezondheid van de 
werknemers en het publiek met behulp van alle noodzakelijke voorzorgs- en preventiemaatregelen op doeltreffende w ijze te beschermen in de gehele 
Gemeenschap; 
 
NL 20   NL c) de effectieve voorlichting en, waar nodig, raadpleging van de bevolking te 
verbeteren en aldus de vereiste transpar antie in de besluitvormingsprocessen te 
waarborgen. 
2. Deze richtlijn is van toepassing op alle stadia van het beheer van verbruikte splijtstof 
en radioactief afval dat afkoms tig is van civiele toepassingen. 
Artikel 2 
Definities 
In deze richtlijn wordt verstaan onder: 
1) "buitengebruikstelling" : het geheel van maatregelen dat tot gevolg heeft dat een 
nucleaire installatie (anders dan een berg ingsfaciliteit) niet langer aan wettelijk 
toezicht onderworpen is; met dergelijke  maatregelen worden onder meer de 
processen van ontsmetting en ontmanteling bedoeld; 
2) "lozing" : het planmatig en gecontroleerd in het milieu brengen, als legitieme praktijk 
binnen de door de regelgevende instantie  toegestane grenzen, van vloeibare of 
gasvormige radioactieve stoffen die afkom stig zijn van gereguleerde nucleaire 
installaties tijdens de norma le exploitatie daarvan; 
3) "berging" : het plaatsen van radioactief afval, me t inbegrip van verbruikte splijtstof 
waarvoor geen verder gebruik is voorzien, in een geschikte faciliteit, zonder de 
bedoeling het terug te halen; 
4) "ioniserende straling" : de overdracht van energie in  de vorm van deeltjes of 
elektromagnetische straling met een golfle ngte van ten hoogste 100 nanometer of een 
frequentie van ten minste 3x1015 hertz waardoor rechtstreek s of onrechtstreeks ionen 
kunnen worden geproduceerd; 
5) "radioactieve stof" : een stof die ioniserende straling uitzendt; 
6) "nucleaire installatie" : een civiele installatie, met de bijbehorende grond, gebouwen 
en uitrusting, waar radioactieve stoffe n worden geproduceerd, bewerkt, gebruikt, 
behandeld, opgeslagen of tijdelijk of perm anent opgeborgen; deze definitie is van 
toepassing tot het ogenblik waarop de radiologische beperkingen die voor de 
installatie gelden, worden opgeheven; ze sl aat niet op installaties voor het winnen 
van delfstoffen, noch op installaties die uitsluitend geringe hoeveelheden 
radioactieve stoffen bevatten, zoals i ngekapselde radioact ieve bronnen voor 
medische, industriële en  onderzoeksdoeleinden. 
7) "splijtstofkringloop" : alle stadia van de cyclus va n productie, gebruik en behandeling 
van splijtstof die in kernreactoren wordt ge bruikt, met inbegrip van stappen als de 
winning van delfstoffen, de omzetting en verrijking daarvan, de splijtstoffabricage, de energieopwekking, de opslag van verbruik te splijtstof en/of de opwerking gevolgd 
door recycling van splijtbaar materiaal en kweekstof en de opslag van verglaasd en 
ander radioactief afval, de conditionering en  inkapseling van verb ruikte splijtstof 
en/of ander radioactief afval, alsmede de berging; 
 
NL 21   NL 8) "radioactief afval" : radioactieve stoffen in gasvormige, vloeibare of vaste vorm 
waarvoor geen verder gebruik is gepland door de lidstaat of door een natuurlijke of 
rechtspersoon wiens beslissing door de lidstaat wordt aanvaard, en die door een 
regelgevende instantie als radioactief afva l worden gecontroleerd overeenkomstig het 
wet- en regelgevingskader van de lidstaat . Deze definitie slaa t niet op afval dat 
afkomstig is van de winning van delfst offen en dat uitsluitend van nature 
voorkomende radioactieve materialen bevat, noch op geringe hoeveelheden 
radioactieve stoffen zoals ingekapselde radioactieve bronnen, tenzij dit door een 
lidstaat tot radioactief afval is verklaard. 
9) "beheer van radioactief afval" : alle activiteiten, met inbegrip van 
buitengebruikstelling, die verband houden me t de behandeling, de voorbewerking, de 
bewerking, het conditioneren, de opslag en de berging van radi oactief afval, met 
uitzondering van het vervoer buiten het terre in van de faciliteit. Dit kan ook lozingen 
omvatten; 
10) "regelgevende instantie" : een of meer instanties w aaraan door de lidstaat de 
wettelijke bevoegdheid is verleend om vergunni ngen af te geven en elk aspect van de 
veiligheid van het beheer van verbruikte sp lijtstof of radioactief afval te reguleren; 
11) "vergunning" : een door een regelgevende in stantie verleende machtiging, 
toestemming of certificering voor het verricht en van een activiteit met betrekking tot 
het beheer van verbruikte sp lijtstof of radioactief afval; 
12) "opwerking" : een proces of werkwijze waarvan he t doel is uit verbruikte splijtstof 
nucleair materiaal voor verder gebruik te winnen; 
13) "overbrenging" : alle handelingen die nodig zijn om verbruikte splijtstof en 
radioactief afval vanaf de plaats van oor sprong tot de plaats van bestemming te 
verplaatsen, met inbegrip van het ver voer met het oog op opslag of berging; 
14) "verbruikte splijtstof" : splijtstof die is bestraald in en permanent verwijderd uit een 
reactorkern; 
15) "opslag" : het voorhanden hebben van radioactief afva l of verbruikte splijtstof in een 
faciliteit die in de inslui ting daarvan voorziet, met de bedoeling het terug te halen.  
Artikel 3 
Algemene eisen voor het veilig beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval 
1. De lidstaten treffen alle maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat 
verbruikte splijtstof en radioactief afval op zodanige wijze worden beheerd dat de 
werknemers en de bevolking op adequate wijze worden beschermd tegen stralingsgevaar. 
2. De lidstaten treffen passende maatregele n om ervoor te zorgen dat de productie van 
radioactief afval zo laag als praktisch mogelijk wordt gehouden. 
 
NL 22   NL 3. Door de lidstaten wordt een regelgeve nde instantie opgericht of aangewezen, die 
wordt belast met de uitvoering van het nationa le wet- en regelgevingskader inzake de 
veiligheid van het beheer van verbruikte sp lijtstof en radioactief afval en waaraan het 
nodige gezag, de nodige bevoegdheden en de nodige financiële en personele 
middelen worden verleend om de haar toegewezen taken te vervullen. Bij de uitvoering van haar taken zijn de f uncties van de regelgevende instantie 
daadwerkelijk gescheiden van die van alle a ndere openbare of par ticuliere instanties 
of organisaties die zich bezighouden met he t beheer van verbruikte splijtstof of 
radioactief afval. 
4. De lidstaten zorgen ervoor dat er vol doende financiële midde len beschikbaar zijn 
wanneer die nodig zijn ten behoeve van het ve ilig beheer van verbruikte splijtstof en 
radioactief afval, met inbegrip van splijtstof en afval afkomstig van activiteiten in het kader van de buitengebruikstelling.  
5. De lidstaten waarborgen een hoge mate van transparantie in kwes ties die betrekking 
hebben op het beheer van verbruikte spl ijtstof en radioactief afval onder hun 
rechtsmacht. Te dien einde wordt gezor gd voor doeltreffende voor lichting en, indien 
nodig, raadpleging van de bevolking en de be voegde autoriteiten van de landen in de 
nabijheid van bergings- of opslaglocat ies voorzover die zouden kunnen worden 
getroffen door een ongeval met stralingsgevolge n op die locaties. De lidstaten zorgen 
ervoor dat de bevolking word t voorgelicht over de beoogde maatregelen en over de 
stand van het besluitvormingsproces, met name wat betreft de methode voor de 
keuze van de opslaglocaties en de eventuele bergingslocaties. 
Artikel 4 
Nationale programma's voor het beheer van radioactief afval 
1. Elke lidstaat stelt een duidelijk omschrev en nationaal programma op voor het beheer 
van radioactief afval, dat van toepassing is op alle radioactief afval onder zijn 
rechtsmacht en dat alle beheersstadia be strijkt, en houdt d it programma actueel. 
De lidstaten bestuderen de mogelijkheid om  prioriteit te geven aan de oplossing 
van berging in diepe geologische lagen, waarbij zij op passende wijze rekening 
houden met de eigen specifieke omstandigheden.  
2. Het nationaal programma bevat een inventar is van de hoeveelheid radioactief afval 
dat in de lidstaat wordt beh eerd. Deze inventaris wordt onde r toezicht van de lidstaat 
opgesteld. Het programma omvat alle asp ecten van het langetermijnbeheer van 
radioactief afval en verbruikte splijtstof di e niet bestemd is voor opwerking of, in het 
geval van splijtstof van onderzoeksreactore n, niet bestemd is voor opwerking, noch 
het voorwerp is van overeenkomsten in zake terugzending naar het land van 
fabricage. 
De verschillende stappen van het progr amma vormen een afspiegeling van het 
activiteitenpeil en van de hoeveelheid radioa ctief afval die in de  betrokken lidstaat 
wordt gegenereerd. 
 
NL 23   NL 3. In het programma wordt speciale aandach t besteed aan de algemene eisen van 
artikel 3. 
4. Overbrenging in het kader van het program ma van radioactief afval naar een andere 
lidstaat of een derde land is uitsluitend toegestaan wanneer het land van oorsprong en 
het land van bestemming vooraf hebben inge stemd met de overbrenging, en deze: 
a) volledig in overeenstemming is met de Gemeenschapswetgeving, met name 
Richtlijn 92/3/Euratom, en met de  internationale verplichtingen;  
b) het voorwerp vormt van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen 
staten, en 
c) uitsluitend plaatsvindt naar landen me t geschikte faciliteiten die aan normen 
voldoen welke in de lidst aat van oorsprong worden aanvaard en, wanneer het 
stoffen in de zin van artikel 197 van het Verdrag betreft, onderworpen zijn aan 
een adequate veiligheidscontrole. 
Artikel 5 
Tijdschema voor het beh eer van radioactief afval 
1. Het nationaal beheersprogramma om vat onder meer het tijdschema dat 
gekozen is voor het langetermijnbeheer  van radioactief afval, daaronder 
begrepen zowel laag- en midde lactief als hoogactief afval.  
2. Wanneer een lidstaat van oordeel is da t er geen geschikt alternatief voor 
berging bestaat, en wanneer een dergelijke  bergingsoptie nog niet beschikbaar 
is, neemt hij in zijn programma ten minste de volgende punten op:  
a) vergunning voor de ontwikkeling van  een (of meer) bergingslocatie(s),  
b) vergunning voor de exploitatie van de bergingsfaciliteit(en).  
c) De lidstaten kunnen besluiten op één  locatie meer dan één categorie afval 
te bergen.  
3. De lidstaten kunnen het tijdschema la ter aanvullen om er onder meer andere 
bergingslocaties en -faciliteiten in op te nemen.  
Artikel 6 
Onderzoek en technologische ontwikkeling op he t gebied van het beheer van radioactieve 
afvalstoffen 
1. In het programma voor het beheer van radi oactief afval in de zin van artikel 4 van 
deze richtlijn wordt op passende wijze rekening gehouden met de resultaten van onderzoek en technologische ontwikkeli ng op het gebied van radioactieve 
afvalstoffen. 
 
NL 24   NL 2. Op basis van de door de lidstaten krachtens artikel 8 van deze richtlijn op te stellen 
nationale verslagen zal de Commissie ge meenschappelijke gebieden voor onderzoek 
en technologische ontwikke ling selecteren waarvoor coördinatie op Gemeenschaps-
niveau nuttig is; zij houdt hierbij ten volle rekening me t de activiteiten in het kader 
van de onderzoek- en onderw ijsprogramma's die overeenko mstig artikel 7 van het 
Verdrag zijn vastgesteld. 
3. In toepassing van de bepalingen van tite l II, hoofdstuk 1, van het Verdrag bevordert 
de Commissie de samenwerking tussen de  lidstaten op de gemeenschappelijke 
gebieden voor onderzoek en technologische  ontwikkeling; zij doet dit voornamelijk 
via de instrumenten van de kaderprogr amma's voor onderzoek en technologische 
ontwikkeling. 
Artikel 7 
Comité van deskundigen 
1. Hierbij wordt een Comité van deskundi gen ingesteld (hi erna "het comité" 
genoemd) dat belast wordt met de uitvo ering van de in artikel 8 omschreven 
taken.  
2. Het comité is samengesteld uit door  elke lidstaat aangewezen deskundigen.  
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast en wijst uit zijn leden een 
voorzitter aan. De Commissie verzorgt  het secretariaat van het comité.  
Artikel 8 
Nationale verslagen en bondige verslagen 
1. Elke lidstaat dient bij de Commissie gedeta illeerde nationale verslagen in over de op 
grond van artikel 3 verrichte activiteiten en  het in de artikelen 4 en 5 bedoelde 
programma. De lidstaten kunnen aangeven welke gedeelten van het verslag als 
vertrouwelijk dienen te worden beschouwd. 
2. Het eerste verslag wordt ingediend binnen [d rie] jaar na de in artikel 9, lid 1, 
vermelde datum en vervolgens met dezelfde periodiciteit als de verslagen die worden 
opgesteld op grond van artikel 32 van he t Internationale Gezamenlijke Verdrag 
inzake de Veiligheid van het beheer van ve rbruikte splijtstof en inzake de Veiligheid 
van het beheer van radioactief afval. 
 De Commissie stelt in overleg met het comité richtsnoeren op met betrekking tot de 
inhoud en het tijdstip van indiening van deze verslagen, teneinde te zorgen voor zoveel mogelijk consistentie met de ve rslagen die worden opgesteld op grond van 
artikel 32 van het Gezamenlijk Verdrag. 
3. In het in lid 1 bedoelde verslag wordt, met inachtneming van gewettigde 
geheimhoudingseisen, tevens een overzic ht gegeven van de activiteiten voor 
onderzoek en technologische ontwikkeling op het gebied van het beheer van 
radioactief afval die door de lidstaat worden uitgevoerd of  zijn gepland, met inbegrip 
van gegevens over de verwachte lo optijd en de datum van voltooiing. 
 
NL 25   NL 4. De in lid 1 bedoelde verslagen worden  getoetst door het comité. Het comité  
brengt over elk verslag een advies ui t dat aanbevelingen voor de betrokken 
lidstaat kan behelzen. De procedure van to etsing, tijdens welke de lidstaten kan 
worden verzocht aanvullende informatie te verstrekken, wordt door de 
Commissie georganiseerd. De Commissie deelt het advies van het comité mee 
aan de betrokken lidstaat, die uiterlij k zes maanden na ontvangst ervan zijn 
eventuele opmerkingen presenteert, met inbegrip van de maatregelen die hij 
naar aanleiding van het advies van het comité eventueel heeft genomen of van 
plan is te nemen.  
5. De Commissie legt, na raa dpleging van het comité en overeenkomstig het in punt 2 
vastgestelde tijdsschema, aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de stand van zaken bij het beheer van ra dioactief afval in de Europese Unie. Het 
verslag wordt gebaseerd op de informatie  uit de in punt 1 vermelde nationale 
verslagen en op de resultaten van de in  lid 4 bedoelde toetsingsprocedure. 
Artikel 9 
Tenuitvoerlegging 
1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking 
treden om uiterlijk [twee jaar  na de in artikel 10 genoe mde datum] aan deze richtlijn 
te voldoen. 
2. Wanneer de lidstaten die bepalingen aanneme n, wordt in de bepalingen zelf of bij de 
officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de 
verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 
3. De lidstaten delen de Commissie de teks t van de belangrijkste bepalingen van intern 
recht mee die zij op het onder deze rich tlijn vallende gebied vaststellen. 
Artikel 10 
Inwerkingtreding  
Deze richtlijn treedt in werki ng op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking 
in het Publicatieblad van de Europese Unie . 
Artikel 11 
Adressaten  
Deze richtlijn is geri cht tot de lidstaten. 
Gedaan te Brussel, 
 Voor de Raad 
 De Voorzitter