1.Inleiding

Dit verslag biedt een langetermijnraming van toekomstige in- en uitstromen voor de volgende vijf jaar (2019-2023) zoals voorgeschreven in artikel 247, lid 1, onder c), van het Financieel Reglement. Bij deze analyse wordt rekening gehouden met de beginselen en voorwaarden die staan in het concept-terugtrekkingsakkoord tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk. Er wordt niet beoordeeld wat de gevolgen voor de langetermijnraming zijn indien het terugtrekkingsakkoord niet wordt gesloten of geratificeerd.

Het toepassingsgebied van de raming geeft de elementen van de huidige en de volgende financiële kaders weer. Het is gebaseerd op het niveau van de vastleggingskredieten voor 2019 en 2020 die zijn opgenomen in de ontwerpbegroting 2019 en de begeleidende financiële programmering voor 2020. Voor de jaren 2021-2023 worden de vastleggingen uit het Commissievoorstel voor het volgende meerjarig financieel kader (MFK) in aanmerking genomen.

Nieuwe informatie van na het MFK-voorstel van 2 mei 2018 komt op de volgende wijze aan bod: de bijgewerkte prognoses van de lidstaten voor de uitvoering van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) 2014-2020 die op 31 juli 2018 zijn verstrekt; wijzigingen van de begroting voor 2018 (d.w.z. het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 5 en de resultaten van de algemene kredietoverschrijvingsprocedure) en de nota van wijzigingen nr. 1 bij de ontwerpbegroting 2019. Ook is rekening gehouden met de op 12 september 2018 aangekondigde initiatieven voor de verdere versterking van het Europees Grens- en kustwachtagentschap en het Europees Asielagentschap.

2.Resultaten van de raming

2.1. Betalingen

2.1.1.Betalingen tot het einde van het huidige MFK (2019-2020)

Voor het jaar 2019 volgen de geraamde betalingen de niveaus die zijn voorgesteld in de ontwerpbegroting 2019 (inclusief de nota van wijzigingen nr. 1). Bij de raming van de betalingen voor 2020 is rekening gehouden met de uitvoering in de periode 2014-2017 en de eerste helft van 2018, de informatie die beschikbaar is gekomen ten tijde van de voorbereiding van de ontwerpbegroting 2019 als ook met de bijgewerkte prognoses van de lidstaten voor de uitvoering van de ESI-fondsen 2014-2020. Voor het laatste jaar van het huidige MFK is de verwachting dat alle uitgavenprogramma's op kruissnelheid zullen komen. Naar verwachting wordt tegen het einde van 2019 het leeuwendeel van de programma's in het kader van het cohesiebeleid voor de periode 2007-2013 afgesloten.

2.1.2.Betalingen in het volgende MFK (2021-2023)

De geraamde betalingen in 2021-2022 waarborgen verenigbaarheid met het maximum van de eigen middelen van 1,20 % van het bni van de EU. Gelet op de bni-grondslagen van 27 lidstaten heeft de Commissie weliswaar voorgesteld om het maximum van de eigen middelen te verhogen, maar vanwege het langdurige ratificatieproces van het eigenmiddelenbesluit kan het huidige niveau nog steeds van toepassing zijn.

Aan het begin van de volgende programmeringsperiode (2021-2022) dekt de helft van alle betalingen (51 %) de uitstaande verplichtingen van de vorige financiële kaders ("Reste à liquider" of RAL). Nog eens 35 % van de betalingen dekt niet-gesplitste kredieten waarbij betalingen direct op de vastleggingen volgen (d.w.z. de 1e pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, uitgaven in het kader van rubriek 7 "Europees openbaar bestuur", de subsidie aan de gedecentraliseerde agentschappen). De resterende 14 % is het resultaat van de lancering van de nieuwe generatie uitgavenprogramma's.

Per 2023 zal meer dan de helft van de uitstaande verplichtingen van de periode vóór 2021 zijn betaald en derhalve zal het aandeel betalingen voor vastleggingen van vóór 2021 afnemen. Tegelijkertijd wordt verwacht dat de uitvoering van de programma's voor 2021-2027 op kruissnelheid zal raken en de betalingsniveaus in 2023 aanmerkelijk zullen stijgen ten opzichte van de eerste twee beginjaren (68 % van de totale betalingen vergeleken met 45 % in 2021).

2.1.3.Vrijmakingen

Het totaalbedrag aan geraamde vrijmakingen voor 2019-2023 komt uit op 6,4 miljard EUR. Ongeveer twee derde van de vrijmakingen hebben betrekking op de programma's uit de periode 2014-2020 (4,3 miljard EUR), terwijl de vrijmakingen van de RAL van vóór 2014 geleidelijk afnemen, wat ook geldt voor de betalingen in het kader van die RAL. Er worden geen vrijmakingen verwacht voor de vastleggingen in het voorstel voor het MFK 2021-2027.

De omvang van de vrijmakingen verschilt per rubriek aangezien de raming is gemaakt met inachtneming van vastleggingen die reeds zijn geannuleerd en vrijmakingen die tijdens de voorbereiding van de ontwerpbegroting 2019 werden vastgesteld. In beginsel zijn vrijmakingen geraamd voor de gehele duur van de programmeringsperiode. Omdat voor de meeste programma's en acties geen automatische vrijmakingsregels bestaan, zou een jaarlijkse verdeling van vrijmakingen een grotendeels benaderend karakter hebben. Om de omvang van de vrijmakingen tot niet later dan 2023 te schatten, zijn de vrijmakingen met betrekking tot de RAL van eind 2018 opgesplitst in verhouding tot de gerelateerde jaarlijkse betalingen. Mogelijke vrijmakingen van vastleggingen voor 2019 en 2020 vinden voornamelijk plaats na 2023, overeenkomstig de algemene afsluiting van de programmacyclus.

Voor de ESI-fondsen 2014-2020 wordt een speciale raming gemaakt. Daarin worden de ervaringen meegenomen met de afsluiting van de programma's 2007-2013 als ook met het verwachte tijdschema voor vrijmakingen. De vrijmakingen zullen waarschijnlijk over de periode 2024-2026 worden verspreid gezien het feit dat het daadwerkelijke jaar van de vrijmaking afhangt van de specifieke sluitingsdata voor elke lidstaat en vanwege de bestaande n+3-vrijmakingsregel. Om die reden heeft dat geen gevolgen voor de prognoseperiode van dit verslag.

2.1.4.Ontwikkeling van de omvang van de uitstaande verplichtingen (RAL)

Naar verwachting komt de RAL aan het begin van de verslagperiode uit op ongeveer 276 miljard EUR en zal tegen het einde van het huidige financiële kader zijn gestegen tot 295 miljard EUR. Voor eind 2023 wordt de RAL geraamd op ongeveer 314 miljard, wat neerkomt op een groei van 14 % van de nominale waarde in de vijf geanalyseerde jaren. De jaarlijkse ontwikkeling van de RAL-omvang verloopt echter niet gelijkmatig aangezien de ontwikkeling van de RAL bepaald wordt door de verhouding tussen de jaarlijkse betalingen en de jaarlijkse vastleggingen. Voor het jaar 2019 was die verhouding 90 %. Deze stijgt naar 99 % in 2023. De betalingen komen in de buurt van de vastleggingen in 2023, voornamelijk dankzij de combinatie van het eerste streefcijfer voor automatische vrijmakingen voor de nieuwe programma's in het kader van de verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen en het n+3-streefcijfer voor vrijmakingen voor het laatste gedeelte van de ESI-fondsen 2014-2020 en de afsluiting van die programma's. Als gevolg daarvan blijft de groei van de RAL-omvang in 2023 beperkt tot minder dan 1 % ten opzichte van het voorgaande jaar.

2.2. Ontvangsten