7. 5. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 112/1 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende tiende wijziging van 
Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrech­
telijke bepalingen der lid-staten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het 
gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (l) 
(90/C 112/01) 
De Raad heeft op 6 december 1989 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap het Economisch 
en Sociaal Comité om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 6 februari 
1990 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Beltrami. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 274e zitting (vergadering van 28 februari 
1990) het volgende advies uitgebracht, dat met een ruime meerderheid van stemmen (één 
onthouding) is goedgekeurd. 
1. Inleiding 
1.1. De onderhavige ontwerp-richtlijn is de tiende 
wijziging van Richtlijn 76/769/EEG inzake de beperking 
van het op de markt brengen en van het gebruik van 
bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten. Doel van 
het voorstel is bij te dragen tot een betere bescherming 
van mens en milieu en tot een beter functioneren van 
de interne markt door in alle lid-staten identieke beper­
kingen op te leggen. 
1.2. Deze ontwerp-richtlijn heeft betrekking op de 
beperking van het op de markt brengen en van het 
gebruik van cadmium en cadmiumverbindingen, en sluit 
daarmee aan op het in april 1987 door de Commissie 
ingediende actieprogramma (2) tegen de verontreiniging 
van het milieu door cadmium en de daarbij behorende 
resolutie, die de Raad op 25 januari 1988 heeft goed­
gekeurd (3). In deze resolutie worden de hoofdlijnen 
aangegeven van een beleid waarmee de verontreiniging 
van het milieu door cadmium moet worden te­
ruggedrongen. 
1.3. In de onderhavige ontwerp-richtlijn wordt voor 
de eerste maal met een globale strategie ingespeeld 
op de noodzaak om op het vlak van de industriële 
(') PB nr. C 309 van 8. 12. 1989, blz. 11. 
(2) COM(87) 165 def. 
(3) PB nr. C 30 van 4. 12. 1988, blz. 1. toepassingen alle aspecten te regelen. Eerst is daarbij 
onderzocht: 
— hoe het eindverbruik over de verschillende industrie­
takken is verdeeld, en welke daarvan de voornaam­
ste verbruikers zijn, 
— waar alternatieve oplossingen mogelijk zijn, 
— waar uit veiligheidsoverwegingen en met het oog op 
de betrouwbaarheid van de produkten uitzonderin­
gen moeten worden gemaakt. 
1.4. Het Comité merkt op dat de landbouw mo­
menteel niet onder de regeling valt, hoewel ook deze 
sector bodemverontreiniging veroorzaakt. Het stelt vast 
dat volgens de voornoemde resolutie van de Raad de 
bodemverontreiniging door cadmium gericht moet wor­
den teruggebracht. De Commissie is voorts bezig met 
de uitwerking van een programma ter bewaking van 
verontreiniging door zware metalen en onderzoekt wel­
ke maatregelen met het oog op de harmonisering van 
metingsmethoden moeten worden getroffen. Het 
Comité ziet het desbetreffende initiatief van de Com­
missie tegemoet en hoopt dat aldus snel controlemaatre­
gelen kunnen worden goedgekeurd. 
1.5. De richtlijn geldt niet indien andere, specifieke 
voorschriften van kracht zijn (zie b.v. de richtlijn over 
speelgoed, waar in bijlage 2 bepalingen over het cad-
miumgehalte zijn opgenomen) (4). 
(4) PB nr. L 187 van 16. 7. 1988. 
Nr. C 112/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7.5.90 
Er bestaan immers reeds meer dan 20 EG-verordeningen 
en -richtlijnen waarin de andere aspecten van de pro­
blematiek rond de verontreiniging door cadmium wor­
den geregeld, zoals: 
— luchtverontreiniging afkomstig van de industrie 
(Richtlijn 84/360/EEG), 
— grenswaarden voor het cadmiumgehalte in afval­
water (Richtlijn 83/513/EEG), 
— grenswaarden voor het cadmiumgehalte in de bo­
dem en in het slib van waterzuiveringsinstallaties 
(Richtlijn 86/278/EEG), 
— verbod op het gebruik van cadmium en cadmium-
verbindingen in cosmetica (Richtlijn 76/768/EEG), 
— bescherming van werknemers tegen de gevaren van 
blootstelling aan chemische agentia (Richtlijn 80/ 
1107/EEG), enz. 
Voor andere maatregelen zijn tot nog toe slechts voor­
stellen ingediend. Een voorbeeld is de ontwerp-richtlijn 
inzake batterijen, waarover het Comité reeds advies 
heeft uitgebracht (1). 
1.6. Op grond van de gegevens over de omvang 
van het cadmiumverbruik is de onderhavige ontwerp­
richtlijn in drie toepassingsgebieden onderverdeeld: 
— pigmenten, 
— stabilisatoren, 
— oppervlaktebehandeling, 
die ieder op verschillende wijze worden benaderd: 
— bij pigmenten betreft de regeling het materiaal dat 
wordt gekleurd, 
— bij stabilisatoren heeft de regeling betrekking op de 
gestabiliseerde produkten of artikelen, en 
— in het geval van oppervlaktebehandeling gaat het 
om bepaalde sectoren of toepassingen. 
1.7. Om duidelijk af te bakenen welke produkten 
onder de richtlijn vallen en om een betere controle op 
de toepassing mogelijk te maken, wordt in de ontwerp-
(J) PB nr. C 23 van 30. 1. 1984, PB nr. C 230 van 10. 9. 1981, PB 
nr. C 90 van 5. 4. 1983, PB nr. C 60 van 26. 7. 1973, PB 
nr. 297 van 28. 11. 1979 en PB nr. C 194 van 31. 7. 1989. richtlijn voor de eerste maal (waar mogelijk) de gecom­
bineerde nomenclatuur gebruikt (2). 
1.8. In de richtlijn wordt tenslotte bepaald dat deze 
na 7 jaar met het oog op de ontwikkeling van kennis 
en techniek op het gebied van vervangingsprodukten 
voor cadmium zal worden herzien. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Het bovenstaande in aanmerking genomen, 
stemt het Comité in grote lijnen in met de onderhavige 
ontwerp-richtlijn houdende 10e wijziging van Richtlijn 
76/769/EEG met betrekking tot cadmium. 
2.2. Het Comité ziet de richtlijn als een verdere stap 
voorwaarts in het kader van de samenhangende 
strategie die in het EG-actieprogramma tegen de veront­
reiniging van het milieu door cadmium is uiteengezet. 
Een strategie om de door cadmium veroorzaakte milieu­
verontreiniging geleidelijk terug te brengen, is volgens 
hem neergelegd in de Resolutie van de Raad van 
25 januari 1988. 
2.3. Het Comité stelt vast dat om veiligheidsredenen 
en ter wille van de betrouwbaarheid van de produkten 
bepaalde uitzonderingen worden gemaakt, maar dringt 
er daarbij wel op aan dat de sociale partners bij de 
praktische uitwerking van de vraag, wanneer dergelijke 
uitzonderingen nodig zijn, voldoende worden be­
trokken. 
2.4. Het in de resolutie van de Raad van 25 januari 
1988 aangegeven beleid dient volgens het Comité te 
worden voortgezet. Onderzoek naar en ontwikkeling 
van alternatieve oplossingen dienen te worden onder­
steund en zijn overigens reeds op gang gekomen. 
2.5. Het Comité zou graag zien dat het onderzoek 
tevens wordt uitgebreid naar andere sectoren van waar­
uit verontreiniging van het milieu door cadmium ont­
staat en waarvoor nog geen regelingen bestaan. 
2.6. Het Comité stemt ermee in dat de toestand voor 
de sectoren die onder de onderhavige richtlijn vallen, 
over zeven jaar aan de hand van een Commissie-rapport 
en met het oog op de verdere ontwikkeling van de 
kennis en de technologieën op het gebied van vervan­
gingsprodukten voor cadmium, opnieuw wordt bezien. 
Zo kunnen nieuwe beoordelingscriteria in aanmerking 
worden genomen en kunnen verdere mogelijkheden 
worden gevonden om Resolutie 88/C 30/01 van de 
Raad in praktijk te brengen. 
(2) PB nr. L 256 van 7. 9. 1987. 
7. 5. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 112/3 
2.7. Het Comité dringt er tevens op aan dat de bij de vaststelling van nieuwe activiteiten voldoende 
sociale partners bij de beoordeling van de resultaten en inbreng krijgen. 
Gedaan te Brussel, 28 februari 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Advies over het ontwerp-besluit van de Raad betreffende de aanvaarding door de Europese 
Economische Gemeenschap van een besluit/aanbeveling van de Organisatie voor economische 
samenwerking en ontwikkeling (OESO) over de controle op de grensoverschrijdende bewe­
gingen van gevaarlijke afvalstoffen 
(90/C 112/02) 
De Raad heeft op 11 december 1989 besloten, overeenkomstig artikel 130 S van het Verdrag 
tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, het Economisch en Sociaal Comité te 
raadplegen over het bovengenoemde ontwerp. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 6 februari 
1990 goedgekeurd. Rapporteur was de heer van Dam. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 274e zitting (vergadering van 28 februari 
1990) het volgende advies uitgebracht, dat met meerderheid van stemmen bij 1 onthouding 
is goedgekeurd. 
1. Het Economisch en Sociaal Comité verwelkomt het voorstel van de Europese Commissie 
tot aanvaarding door de Gemeenschap van een OESO-besluit/aanbeveling over de controle 
op de grensoverschrijdende bewegingen van gevaarlijke afvalstoffen. 
2. In dit document wordt de ratificatie en de spoedige toepassing aanbevolen van het op 
22 maart 1989 door een aantal bij de OESO aangesloten landen (waaronder alle EG-lid-staten 
behalve Ierland, dat wel het voornemen heeft zulks te doen), alsook door de Gemeenschap te 
Bazel ondertekende Verdrag. 
3. Gelet op de rol van de lid-staten en van de Gemeenschap bij de ondertekening van het 
Verdrag ligt de goedkeuring van het voorgestelde besluit c.q. aanbeveling in de rede. Ook 
gezien de inhoud van het Verdrag adviseert het Comité de Raad aan het voorstel van de 
Commissie gevolg te geven. 
Gedaan te Brussel, 28 februari 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE