Nr. C 270/22 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 11.75 
Advies  inzake  de Balans  van  het gemeenschappelijk  landbouwbeleid 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is nog  niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 4 maart  1975  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  de artikelen  43 en 47 van  het Verdrag  tot oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 16 en 17 juli 1975  te Brussel  gehouden  132e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HF.T  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de bepalingen  van  het Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap,  en met 
name  de artikelen  43 en 47, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de Raad  van  4 
maart  1975, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  van  18 maart 
1975,  de Afdeling  voor  de landbouw  met  de voorbe-
reiding  van  de desbetreffende  werkzaamheden  te be-
lasten. 
Gezien  zijn  vroegere  werkzaamheden  met  betrekking 
tot deze  sector,  met  name  zijn  advies  van  27 februari 
1974  over  het „Memorandum  van  de Commissie  aan 
de Raad  inzake  de aanpassing  van  het gemeenschap-
pelijk  landbouwbeleid"  (1), en zijn  studie  over  de 
„Balans  van  het gemeenschappelijk  landbouwbeleid" 
van 28 november  1974, 
Gezien  het  mondelinge  verslag  van  de heer  Bourel, 
rapporteur, 
Gezien  het advies  dat de Afdeling  voor  de landbouw 
tijdens  haar  vergadering  van  3 juli  1975  heeft  opge-
steld, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 16 en 17 
juli 1975  gehouden  132e  zitting, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  64 stemmen  vóór  bij 16 onthoudingen  is 
goedgekeurd: 
(!) PB nr. C 115  van  28. 9. 1974. I. Algemene  opmerkingen 
1. Het  Comité  herinnert  eraan  dat  het  op  28 
november  1974  een  studie  getiteld  „Balans  van  het 
gemeenschappelijk  landbouwbeleid"  heeft  goedge-
keurd.  Dit document  bevat  naast  een aantal  beschou-
wingen  over  de geleidelijke  tenuitvoerlegging  van  het 
gemeenschappelijk  landbouwbeleid  in het kader  van 
het Verdrag  ook  een reeks  voorstellen  met  het oog  op 
de verdere  ontwikkeling  en de verbetering  van  dit 
landbouwbeleid. 
2. Reeds  vroeger,  nl. tijdens  zijn  zitting  van  27 
februari  1974,  heeft  het  Comité  advies  uitgebracht 
over het  „Memorandum  inzake  de aanpassing  van 
het gemeenschappelijk  landbouwbeleid",  dat  de 
Commissie  op 30 oktober  1973  had  voorgelegd. 
3. Van  haar  kant  is de Europese  Commissie  vanaf 
het ogenblik  dat  de eerste  besluiten  op landbouwge-
bied werden  genomen,  meermalen  in de gelegenheid 
geweest,  de Raad  — en de publieke  opinie  — haar 
ideeën  over  de kenmerken  van  en de richtsnoeren 
voor  het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  kenbaar 
te maken.  De laatste  documenten  die in dit verband 
werden  opgesteld  zijn  het genoemde  „Memorandum" 
en de Mededeling  aan  het  Parlement  en de Raad 
betreffende  de „Balans  van  het  gemeenschappelijk 
landbouwbeleid"  van  26 februari  1975. 
4. Het  Comité  merkt  hierbij  op dat  de Raad  het 
„Memorandum"  van  30 oktober  1973  in feite  niet 
besproken  heeft.  Met  name  heeft  hij geen  standpunt 
ingenomen  ten  aanzien  van  de door  de Commissie 
voorgelegde  aanpassingsvoorstellen.  Het  is duidelijk 
dat de Raad  er altijd  al de voorkeur  aan  heeft  gege-
ven concrete  voorstellen  te behandelen  in plaats  van 
26. 11. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/23 
een dialoog  te beginnen  over  de richtsnoeren  voor  het 
landbouwbeleid  van  de Gemeenschap  op  middel-
lange  en lange  termijn. 
5. Daarom  is het niet  verwonderlijk  dat de Com-
missie,  die van  de Raad  — op aanvraag  van  deze  of 
gene  Lid-Staat  — opdracht  heeft  gekregen  een balans 
van het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  op te stel-
len, hierin  met  opzet  in de lijn  is gebleven  van  haar 
vroeger  reeds  naar  voren  gebrachte  beschouwingen, 
met name  in haar  „Memorandum"  van  1973. 
6. Het  Comité  heeft  overigens  vastgesteld  dat  een 
aantal  Lid-Staten  of sociaal-economische  — en zelfs 
politieke  — organisaties  bij deze  gelegenheid  hun 
opvattingen  ter  zake  hebben  bekendgemaakt.  Het 
juicht  dit op ruime  schaal  gevoerde  debat  toe,  dat een 
bezinning  over  het  gemeenschappelijk  landbouwbe-
leid mogelijk  maakt.  Het  Comité  ziet  hierin  in ieder 
geval  het bewijs  dat veel  belang  wordt  gehecht  aan de 
dynamische  rol die dit beleid  sedert  tien  jaar  speelt  bij 
de moeilijke  opbouw  van  een  Gemeenschap  die  in 
overeenstemming  is met  de doelstellingen  van  het 
Verdrag  van  Rome. 
7. Het  was  noodzakelijk  dit in herinnering  te bren-
gen om  het  onderhavige  advies  in zijn  verband  te 
kunnen  plaatsen.  Het  Comité  acht  het namelijk  niet 
zinvol,  alle  opmerkingen  die  in zijn  studie  over  de 
„Balans"  zijn  opgenomen,  te herhalen.  Hiertoe  zou 
het immers  genoopt  zijn  indien  het  tot in detail  op 
alle punten  van  de Balans  van  de Commissie  wil in-
gaan.  Uiteindelijk  geeft  het Comité  er de voorkeur 
aan, een  aantal  algemene  standpunten  ten  aanzien 
van deze  balans  naar  voren  te brengen  en vervolgens 
nogmaals  te wijzen  op de grote  lijnen  die de grond-
slag moeten  vormen  voor  de aanpassing  van  het land-
bouwbeleid,  zowel  in het licht  van  de tijdens  de afge-
lopen  tien  jaar  opgedane  ervaring  als met  het oog  op 
de huidige  en toekomstige  situaties  en problemen. 
8. In  dezelfde  geest  wijst  het Comité  er trouwens 
thans  reeds  op dat het zich  later  zal uitspreken  over 
de door  de Commissie  in haar  Balans  aangekondigde 
voorstellen  betreffende  de afzonderlijke  produkten. 
II. Document  van  de Commissie:  „Balans  van  het 
gemeenschappelijk  landbouwbeleid" 
9. Zoals  hierboven  uiteengezet  is het Comité  niet 
voornemens,  de Balans  van  de Commissie  en de des-
betreffende  studie  van  het  Comité  stelselmatig  met 
elkaar  te vergelijken.  Aangezien  het om een  politiek 
document  gaat  — het is nl. aan  het Parlement  en aan 
de Raad  gericht  — zou  het beter  zijn  geweest  indien 
aan de uiteenzetting  van  de technische  aspecten  van 
de Balans  een  aantal  politieke  overwegingen  waren 
voorafgegaan.  Met  name  zou  het zeker  de taak  van de Commissie  zijn  geweest,  duidelijk  te wijzen  op de 
rol die  het  landbouwbeleid  in de communautaire 
opbouw  heeft  gespeeld,  en op de noodzaak,  dit beleid 
aan te passen  en te versterken,  ten einde  te vermijden 
dat het gedurende  talrijke  jaren  in deze  sector  verza-
melde  „communautaire  kapitaal"  verloren  gaat.  Van 
zijn kant  is het Comité  het er wel  mee  eens  dat  de 
nodige  aanpassingen  aan  de werking  van  het  land-
bouwbeleid  moeten  worden  aangebracht,  maar  het 
wijst  opnieuw  op de politieke  betekenis  die ,ook  de 
toekomstige  besluiten  op landbouwgebied  zullen  heb-
ben. 
10. Het  Comité  constateert  dat de Commissie  de-
zelfde  benadering  heeft  gekozen  als het Comité  waar 
het erom  ging,  de conclusies  te bestuderen  die uit tien 
jaar gemeenschappelijk  landbouwbeleid  moeten  wor-
den getrokken:  men  heeft  hierbij  aandacht  besteed 
aan de in artikel  39 van  het Verdrag  van  Rome  neer-
gelegde  doeleinden.  De Commissie  geeft  een  aantal 
historische  beschouwingen  omtrent  de ontwikkeling 
en de uitvoering  van  het landbouwbeleid  en doet  dik-
wijls  de indruk  ontstaan  dat  zij allereerst  een  recht-
vaardiging  wil  geven  voor  haar  eigen  actie  in het 
kader  van  de gebeurtenissen  waaraan  zij het hoofd 
heeft  geboden.  Het  Comité  kan  begrip  voor  deze 
houding  opbrengen,  aangezien  de Commissie  in okto-
ber 1974,  toen  zij de opdracht  kreeg  om deze  inventa-
ris op te maken,  het gevoel  kan  hebben  gehad  dat zij 
rechtstreeks  werd  aangevallen. 
11. Het  Comité  is echter  wel  van  oordeel  dat deze 
houding  een  aantal  gevolgen  heeft  gehad  die bij het 
bestuderen  van  de Balans  van  de Commissie  aan  het 
licht  komen.  Het  acht  het niet  juist,  hier  de staf  over 
de Commissie  te breken,  doch  wijst  er — zoals  het 
meermalen  heeft  gedaan  — met  nadruk  op dat  de 
verantwoording  voor  hetgeen  hem  als fouten  of in 
ieder  geval  gebreken  voorkomt,  voor  gelijke  delen 
moet  worden  gedragen  door  het uitvoerende  orgaan 
van de Gemeenschap  en door  de Lid-Staten.  Hierbij 
moet  eraan  worden  gedacht  dat de Commissie  en de 
Lid-Staten  volgens  de vastgestelde  regels  gezamenlijk 
het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  in handen 
hebben.  Overigens  zou  het  document  van  de Com-
missie  wat  de politieke  zijde  betreft  aan duidelijkheid 
hebben  gewonnen  indien  de respectieve  verantwoor-
delijkheden  beter  waren  genoemd. 
12. In  grote  lijnen  bevat  het Commissiedocument 
twee  hoofddelen,  nl. een  overzicht  over  de afgelopen 
tien jaar  en aanpassingsvoorstellen;  het Comité  acht 
het wenselijk,  zich  bij het naar,voren  breneen  van 
zijn standpunt  aan  dit schema  te houden.  Dit neemt 
niet weg  dat het het tweede  deel  als belangrijker  be-
schouwt  dan  het eerste  deel.  Enerzijds  heeft  het Eco-
nomisch  en Sociaal  Comité  zich  immers  al over  de 
eigenlijke  balans  van  het  gemeenschappelijk  land-
bouwbeleid  uitgesproken  en anderzijds  zijn  thans  de 
toekomstverwachtingen  belangrijk. 
Nr. C 270/24 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26.11.  75 
III. Het  overzicht  van  de afgelopen  tien  jaar 
13. De  Commissie  geeft  bij benadering  weer,  op 
welke  wijze  het  gemeenschappelijk  landbouwbeleid 
geleidelijk  tot uitvoering  is gebracht;  deze  benadering 
kan als toereikend  worden  beschouwd.  Het  Comité 
acht het duidelijk  dat het aldus  door  de Commissie 
gegeven  overzicht  een  uitgesproken  pessimistischer 
karakter  draagt  vanaf  het ogenblik  waarop  de mone-
taire  moeilijkheden  hun  invloed  in de E.E.G.  doen 
gevoelen.  Indien  de  eigenlijk  zeer  onderscheiden 
situaties  in de algemeen  zogenoemde  „Europese  land-
bouw"  grondiger  zouden  zijn  geanalyseerd,  hadden 
overigens  zonder  twijfel  de nodige  maatregelen  kun-
nen worden  getroffen  alvorens  de moeilijkheden  zich 
ophoopten.  Wel  is het zo dat vanaf  genoemd  moment 
het wegblijven  van vooruitgang  op gebieden  zoals  het 
regionaal  beleid,  de sociale  politiek  en de economi-
sche politiek  reeds  een gevoelige  uitwerking  had. 
14. Het  Comité  meent  echter  te kunnen  vaststellen 
dat het document  is opgesteld  in een  periode  waarin 
de Commissie  onder  de druk  van  de politieke  en 
economische  moeilijkheden  handelde.  Zo  zet  de 
Commissie  uiteen  hoe  zij in het kader  van  het  Ver-
drag  het marktbeheer  heeft  gevoerd,  op welke  wijze 
dit beheer  — dat de door  de Raad  vastgestelde  prijs-
politiek  aanvult  — heeft  bijgedragen  tot de algemene 
verhoging  van  de levensstandaard  van  de landbouw-
bevolking,  zonder  dat hierdoor  echter  het inkomens-
verschil  ten opzichte  van  de overige  maatschappelijke 
groeperingen  en binnen  de landbouwsector  zelf  werd 
opgeheven,  hoe  het beheer  heeft  bijgedragen  tot een 
continue  voorziening  met  levensmiddelen  van  de con-
sumenten,  op welke  wijze  zij heeft  getracht  de Lid-
Staten  ervan  te overtuigen  dat deze  een sociaal-struc-
tureel  beleid  moesten  gaan  voeren  enz.  In feite  wekt 
het Commissiedocument  de indruk  dat  rampen  wer-
den voorkomen  terwijl  alle  voorwaarden  aanwezig 
waren  om  ze te doen  ontstaan.  Doordat  naar  recht-
vaardigingen  wordt  gezocht,  krijgt  men  echter  het 
gevoel  dat de Gemeenschap  (de Commissie  en de Lid-
Staten)  ermee  hebben  volstaan,  slechts  het  beheef 
over het  landbouwbeleid  te voeren,  terwijl  schep-' 
pende  werkzaamheden,  waardoor  met  de inzet  van 
ideeën  een  oplossing  kon  worden  gevonden  voor  de 
problemen  die ontstaan  door  de invloed  van  de ge-
beurtenissen  op de landbouw,  te kort  zijn  gekomen. 
15. De  conclusies  die  de  Commissie  voorlegt 
komen  op een  aantal  punten  in grote  lijnen  overeen 
met hetgeen  het Comité  in zijn  studie  als zijn  stand-
punt  heeft  neergelegd.  Het  Comité  is echter  de 
mening  toegedaan  dat het ten aanzien  van  een  aantal 
belangrijke  punten  (b.v.  produktiviteit,  levensstan-
daard,  structuurbeleid,  marktbeheer)  dieper  en objec-
tiever  op de bestaande  situaties  en de door  de Ge-
meenschap  gevonden  oplossingen  is ingegaan.  Het 
Comité  is ook  nu van  oordeel  dat alvorens  aanpassin-
gen plaatsvinden  een  heldere  analyse  moet  worden 
opgesteld  van  de moeilijkheden  die zijn  opgetreten  en de wijze  waarop  de Gemeenschap  deze  heeft  aange-
pakt. 
IV. Voorstellen  voor  de toekomst 
16. In  het licht  van  voorgaande  opmerkingen  zou 
het Comité  zijn  aandacht  moeten  gaan  richten  op de 
door  de Commissie  voorgelegde  „aanpassingsvoor-
stellen".  In feite  kan  het Comité  te dien  aanzien  zijn 
ontgoocheling  over  het document  van  de Commissie 
niet verbergen.  Men  moet  er natuurlijk  wel  rekening 
mee houden  dat  de Commissie,  zoals  in het boven-
staande  uiteengezet,  hierin  de houding  die zij in het 
verleden  heeft  aangenomen,  heeft  willen  rechtvaardi-
gen. Volgens  het Comité  was  het echter  nog  belang-
rijker,  de grote  richtsnoeren  voor  het  landbouwbe-
leid voor  de komende  jaren  uit te werken,  en de 
hiertoe  noodzakelijke  voorwaarden  zowel  voor  de 
landbouw  als de niet-agrarische  sectoren  vast  te leg-
gen, ten einde  op een nieuwe  basis  de verwezenlijking 
van de  doelstellingen  van  het  gemeenschappelijk 
landbouwbeleid  na te streven.  Het  Comité  stelt  echter 
vast dat  de weinige  in het  document  opgenomen 
voorstellen  betrekking  hebben  op het beleid  op korte 
termijn,  dat zij niet  omvattend  genoeg  en te weinig 
op de toekomst  gericht  zijn,  en vooral  dat hierbij  niet 
wordt  uitgegaan  van  een  voldoende  grondige  analyse 
van het  economisch  en politiek  verband  waarin  het 
landbouwbeleid  van  de Gemeenschap  voortaan  moet 
worden  gevoerd. 
17. Het  Comité  is nl. in het algemeen  van  oordeel 
dat het  ogenblik  gekomen  is om  over  het  gemeen-
schappelijk  landbouwbeleid  na te denken  en om  in 
een nieuwe  en realistische  geest  besluiten  te nemen 
die erop  gericht  zijn  de landbouwers  een  redelijke 
toekomst  te verzekeren.  Ook  al wil men  niet  tornen 
aan een  aantal  basisbeginselen  van  het landbouwbe-
leid, die men  onaantastbaar  acht,  toch  moet  men  er 
zich rekenschap  van  geven  dat een  nieuwe  en onom-
keerbare  situatie  is ontstaan.  Thans  moet  een  ant-
woord  worden  gevonden  op epn  aantal  fundamentele 
vragen:  waarom  een Europese  landbouw  en op welke 
leest  moet  deze  zijn  geschoeid?  Welke  toekomst  heeft 
de landbouwgemeenschap  in Europa  en welke  struc-
turele  ontwikkeling  zal  zij doormaken?  Op  welke 
wijze  kaji  de communautaire  landbouw  doeltreffend 
bijdragen  tot de interne  en externe  ontwikkeling  van 
de Gemeenschap?  Over  welke  middelen  moet  de 
landbouw  beschikken  om zijn  taak  optimaal  te kun-
nen vervullen?  Dit zijn  fundamentele  vragen  die van 
het grootste  belang  zijn  voor  het sociale,  economische 
en politieke  evenwicht  van  de Europese  Gemeen-
schap,  en waarop  geen  antwoord  kan  worden  gevon-
den indien  men  alleen  maar  onderzoekt  op welke 
wijze  het E.O.G.F.L.  in theorie  enkele  duizenden  re-
keneenheden  kan  besparen! 
18. Het  Comité  betreurt  dat  de Commissie  geen 
gebruik  heeft  gemaakt  van  de gelegenheid  die  haar 
door  de opdracht  van  de Raad  om een  balans  op te 
26.11.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/25 
stellen  werd  geboden  om  haar  denkbeelden  op dit 
gebied  uiteen  te zetten  en de publieke  opinie  voorstel-
len voor  een nieuwe  koers  voor  te leggen.  Het  lot dat 
haar  achtereenvolgende  schema's  in het verleden  door 
de Raad  werd  beschoren,  heeft  haar  er vermoedelijk 
niet toe aangezet  om  die  weg  op te gaan.  De alge-
mene  toestand  in de Gemeenschap  maakt  het  — 
moeilijke  — streven  naar  een  aanpassing  van  het 
landbouwbeleid  echter  beslist  noodzakelijk. 
19. Het  Comité  acht  het zinvol,  globaal  de grote 
lijnen  weer  te geven  die het in het document  van  de 
Commissie  had  willen  aantreffen.  Deze  lijnen  zullen 
achtereenvolgens  worden  behandeld. 
a) Plaats  van  het gemeenschappelijk  landbouwbeleid 
in internationaal  verband 
20. In  het document  van  de Commissie  wordt  erop 
gewezen  dat  de Gemeenschap  de grootste  invoerder 
van levensmiddelen  is en dat zij wat de uitvoer  betreft 
op de tweede  plaats  komt.  Volgens  het Comité  blijkt 
hieruit  hoe  belangrijk  de vraagstukken  zijn  waarmee 
het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  voortaan  te 
kampen  heeft. 
21. Enerzijds  wordt  de Gemeenschap  van  alle  kan-
ten onder  druk  gezet  om  meer  in te voeren.  Deze 
druk  komt  zowel  van  ontwikkelde  landen  (Verenigde 
Staten,  Canada)  als van  ontwikkelingslanden.  De hui-
dige gebeurtenissen  tonen  dit duidelijk  aan:  begin  van 
de Tokio-ronde,  overeenkomsten  van  Lomé,  alge-
mene  preferenties,  voorbereiding  van  overeenkomsten 
met de Middellandse-Zeelanden,  enz.  De druk  neemt 
nog toe.  Bovendien  verkeert  de Gemeenschap  voort-
durend  in het  gevaar  dat  de levering  van  sommige 
agrarische  basisprodukten  eenzijdig  wordt  stopgezet. 
Van dergelijke  situaties  en van  de gevolgen  ervan 
moet  een analyse  worden  gemaakt. 
22. Van  de andere  kant  blijkt  uit haar  uitvoerposi-
tie dat  de Gemeenschap  van  nature  ook  exporteur 
van landbouwprodukten  en levensmiddelen  is. Deze 
uitvoer  gaat  enerzijds  naar  koopkrachtige  landen,  en 
anderzijds  komt  zij ten goede  aan  landen  waaraan  in 
ieder  geval  voedselhulp  moet  worden  verleend  en die 
de Gemeenschap  moet  helpen  hun  economieën  glo-
baal van  de grond  te krijgen  en met  name  hun  land-
bouw-  en levensmiddelenproduktie  op gang  te bren-
gen. Heeft  de Gemeenschap  wel  een  echt  uitvoerbe-
leid waarmee  haar  desbetreffende  capaciteiten  kun-
nen worden  opgevoerd  (beleid  inzake  buitenlandse 
markten,  restitutiebeleid,  enz.)?  Heeft  de Gemeen-
schap  reeds  een  globaal  en samenhangend  voedsel-
hulpbeleid  uitgewerkt?  Is de Gemeenschap  wel  wer-
kelijk  voornemens  zulk  een  beleid  te voeren  en daar-
bij rekening  te houden  met  bepaalde  sociaal-structu-
rele situaties  die voor  de landbouwbevolking  in haar 
eigen  probleemgebieden  bestaan? 
23. Volgens  het Comité  is het thans  in de eerste 
plaats  noodzakelijk,  op landbouwgebied  „internatio-naal"  te gaan  denken  en in ieder  geval  voort  te gaan 
met het streven  naar  het sluiten  van  agrarische  over-
eenkomsten  op wereldniveau.  Er dient  een  nauwkeu-
rige analyse  te worden  gemaakt  van  de gevolgen  voor 
het landbouwbeleid  van  de internationale  situatie  en 
de druk  die hiervan  uitgaat.  Alleen  op deze  wijze  is 
het mogelijk  de situatie  weer  in evenwicht  te brengen, 
zodat  de „communautaire  preferentie"  als onmisbaar 
element  van  het  gemeenschappelijk  landbouwbeleid 
haar  rol volledig  kan  spelen.  Men  moet  de politiek 
onvermijdelijke  concessies  zorgvuldig  onderzoeken  en 
men moet  de punten  vastleggen  waarop  niet  kan 
worden  toegegeven,  om  te vermijden  dat  het  land-
bouwbeleid  van  de Gemeenschap  verwatert  tot een 
uitgebreide  vrijhandelsovereenkomst,  die  het  einde 
zou inluiden  van  de eenheid  van  de Europese  land-
bouwmarkt  en de financiële  solidariteit  waarop  deze 
is gebaseerd. 
Deze  analyse  van  het internationale  verband  is nood-
zakelijk  om  de verwezenlijking  van  de communau-
taire  doelstellingen  van  het  landbouwbeleid  te kun-
nen nastreven. 
b) Vaststelling  van  algemene  produktierichtsnoeren 
24. In  het licht  van  de internationale  situatie  is het 
volgens  het  Comité  thans  absoluut  noodzakelijk, 
richtsnoeren  voor  de landbouwproduktie  in de Ge-
meenschap  vast  te leggen.  In zijn  studie  over  de 
Balans  heeft  het Comité  zich  voor  de vaststelling  van 
algemene  produktiedoelstellingen  uitgesproken.  Het 
gaat niet  om  nauwkeurige  kwantitatieve  ramingen; 
wel moeten  met  behulp  van  de instrumenten  waar-
over de moderne  volkshuishoudingen  beschikken  de 
redelijke  interne  en externe  afzetmogelijkheden  wor-
den afgemeten.  Met  het oog  op de belangen  van  haar 
landbouwers  kan  de Gemeenschap  zich  niet  meer  ver-
oorloven,  geen  algemene  produktierichtsnoeren  vast 
te leggen.  Uit  deze  richtsnoeren  kunnen  en moeten 
enerzijds  de communautaire  instanties  de nodige  con-
clusies  trekken,  bij voorbeeld  ten aanzien  van  prijsbe-
leid, steunverlening  en marktbeheer  en anderzijds 
kunnen  ook  de landbouwers  hieruit  hun  conclusie 
trekken,  bij  voorbeeld  met  betrekking  tot  de ge-
wenste  specialisatie  van  de  produktie  of inzake 
initiatieven  op structureel  gebied. 
25. Tot  de parameters  die bij de vaststelling  van 
deze  algemene  richtsnoeren  een  rol spelen  behoort 
uiteraard  — en met  name  — de analyse  van  de kwa-
litatieve  en de kwantitatieve  aspecten  van  de vraag 
naar  levensmiddelen.  Een  gebrek  aan  communicatie 
tussen  de consumenten  en de voor  het landbouwbe-
leid verantwoordelijke  instanties  heeft  in grote  mate 
tot het onbehagen  van  de consumenten  bijgedragen. 
Om een  betere  publieke-opinievorming  te verkrijgen 
zal de Europese  Gemeenschap  zich  intensief  met  alle 
raakvlakken  tussen  het  consumenten-  en het  land-
bouwbeleid  moeten  gaan  bezighouden. 
26. Na  het  nodige  overleg  met  alle  betrokken  in-
stanties  te hebben  gepleegd  — hetgeen  een  beslist 
Nr. C 270/26 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26.11.  75 
noodzakelijke  voorwaarde  is — dient  de Commissie 
overwijld  bekend  te maken,  welke  grote  lijnen  in de 
komende  jaren  aan  het Europese  landbouwbeleid  ten 
grondslag  zullen  liggen;  dit geldt  met  name  in ver-
band  met  de reeds  genoemde  factoren. 
c) Samenspel  van  prijsbeleid,  marktbeheer  en  struc-
tuurpolitiek  aan  de hand  van  deze  grote  lijnen 
27. In  de noodzakelijke  koers  moet  een belangrijke 
rol worden  gespeeld  door  het  streven  een  moderne 
landbouw  een  plaats  te geven  in een moderne  econo-
mie; het  Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  zich 
reeds  vroeger  voor  dit beleid  uitgesproken.  Bij  dit 
streven  dient  voldoende  ruimte  te worden  gelaten  en 
dienen  de nodige  aanpassingen  te worden  aange-
bracht  voor  de totstandbrenging  van  een  billijk  even-
wicht  tussen  alle  ontwikkelingscomponenten. 
Aan het prijsbeleid  komt  in dit verband  de taak  toe 
de goed  geleide  en gestructureerde  bedrijven  in staat  ' 
te stellen  hun  inkomens  in de zin van  de Richtlijn  nr. 
159 op de markt  te verkrijgen,  waarbij  echter  wel 
voor  een  zo goed  mogelijk  marktevenwicht  moet 
worden  gezorgd,  waarnaar  zoals  gezegd,  reeds  is ge-
streefd  in het  kader  van  de produktierichtsnoeren. 
Bovendien  moet  met  het  prijsbeleid  in de toekomst 
beslist  worden  bereikt  dat  de kwaliteit  van  de pro-
dukten  wordt  bevorderd;  deze  eis is afkomstig  van 
zowel  de consumenten,  die hieraan  voor  hun  dage-
lijks verbruik  waarde  hechten,  als de verwerkende 
industrie,  die goede  produkten  verwacht.  Bovendien 
moet  het prijsbeleid  gepaard  gaan  met  een  uitgebreid 
steunstelsel,  dat  een  selectief  karakter  draagt  en is 
afgestemd  op specifieke  omstandigheden  waarin  an-
ders dan  door  middel  van  de prijzen  verbetering  moet 
worden  gebracht  (indeling  van  de maatregelen  naar 
gelang  van personen,  regio's  of produktietypes). 
28. Het  marktbeheer  zal  beter  verlopen,  daar  voor 
allen,  zowel  binnen  als buiten  de Gemeenschap,  de 
doeleinden  ervan  duidelijker  zullen  zijn.  Het  dient 
alle produktiesectoren  te omvatten,  maar  wel  moet 
het differentiëren  en iedere  situatie  apart  in aanmer-
king  nemen.  Het  moet  leiden  tot een  beter  onderling 
functioneren  van  de nationale  en communautaire 
instanties  in de zin van  een  aanzienlijk  betere  coördi-
natie;  in ieder  geval  dient  ervoor  te worden  gezorgd 
dat de communautaire  bepalingen  meer  worden  nage-
leefd.  Het is bovendien  in hoge  mate  wenselijk  dat de 
betrokken  kringen  meer  en beter  worden  geraad-
pleegd,  hetgeen  b.v.  kan  geschieden  door  inschakeling 
van de raadgevende  comités,  op voorwaarde  dat deze 
eerst  beter  functioneren. 
29. In  dit verband  wil het Comité  nogmaals  wijzen 
op de reeds  door  hem  naar  voren  gebrachte  stand-
punten  aangaande  de medeverantwoordelijkheid  der 
producenten  bij structurele  overschotten,  die de Com-
missie  wil zien  vastgelegd.  Deze  medeverantwoorde-
lijkheid  mag  niet  gezien  worden  als vervanging  voor 
een krachtig  handelsbeleid  dat  te dikwijls  in het ge-heel niet  bestaat.  Het  begrip  „structurele  overschot-
ten" zou  dan  nl. eerst  vast  moeten  zijn  omschreven. 
Het is duidelijk  dat dit begrip  binnen  een  beleid  met 
een globale  koers  moet  worden  herzien. 
30. Ten  aanzien  van  de idee  van  de langlopende 
contracten,  dat eveneens  als aanpassingsvoorstel  door 
de Commissie  naar  voren  wordt  gebracht,  is het 
Comité  van  mening  dat dit concept  nog  serieus  moet 
worden  uitgediept.  Enerzijds  is wellicht  het prijs-  en 
restitutiemechanisme  niet  geheel  op dergelijke  con-
tracten  afgestemd  en anderzijds  kan  men  zich  afvra-
gen of de geplande  langlopende  contracten  wel  kun-
nen worden  gesloten  alvorens  de mondiale  overeen-
komsten  per produkt,  waartoe  is besloten  en waaraan 
het Comité  zijn  volledige  steun  heeft  gegeven,  volle-
dig zijn  uitgewerkt.  In deze  lijn  van  gedachten  zou 
het Comité  ten  slotte  gaarne  zien  dat  de Gemeen-
schap  zich  constructief  opstelt  bij het oplossen  van 
problemen  op communautair  en internationaal  vlak 
die samenhangen  met  de vorming  en het beheer  van 
voorraden. 
31. De  structuurpolitiek  ten  slotte,  die  de land-
bouwbedrijfshoofden  in staat  stelt  zo veel  mogelijk 
profijt  te trekken  van  de vooruitgang  der  techniek, 
mag niet  slechts  de ontwikkeling  van  de produktie-
sectoren  bevorderen,  doch  moet  deze  op basis  van  de 
grote  algemene  produktiedoelstellingen  voor  de land-
bouw  in een  bepaalde  richting  sturen.  Hierdoor  is 
uiteraard  voorwaarde  dat ter zake  een  actiever  com-
munautair  beleid  wordt  gevoerd  door  een  grotere 
financiële  deelneming  van  het  E.O.G.F.L.,  waardoor 
dit beleid  geleidelijk  communautair  wordt;  gebeurt 
dit niet  dan  loopt  men  het gevaar,  later  of schadelijke 
of zelfs  onoplosbare  tegenstrijdigheden  te stuiten.  Het 
Comité  constateert  dat in het document  van  de Com-
missie  wat  dit punt  aangaat  geen  enkel  nieuw  denk-
beeld  voor  de toekomst  is opgenomen,  zoals  b.v. 
voor  de tenuitvoerlegging  van  een  specifiek  sociaal 
beleid  voor  personen  die op het platteland  werkzaam 
zijn. 
32. Het  Comité  wijst  erop  dat  haar  inziens  het 
samenspel  van  de genoemde  instrumenten,  die werke-
lijk gelijktijdig  moeten  worden  ingezet,  moet  kunnen 
zorgen  voor  een  billijk  inkomen  voor  de landbouw-
bevolking.  Met  name  moet  rekening  worden  gehou-
den met  de jonge  landbouwers,  wier  mogelijkheden 
om vooruit  te komen  vergelijkbaar  moeten  zijn  met 
die van  de andere  sociale  groeperingen,  en moet  wor-
den gedacht  aan  de landbouwwerknemers,  wier  inko-
menssituatie  belangrijke  specifieke  problemen 
opwerpt.  Deze  mogen  niet,  zoals  de Commissie  in 
haar  document  doet,  als bij toeval  worden  genoemd. 
Zij moeten  diepgaand  worden  bestudeerd,  waarna  op 
de omstandigheden  afgestemde  oplossingen  moeten 
worden  gevonden. 
d) Financiële  consequenties 
33. Volgens  het  Comité  wekt  de Commissie  al 
enige  tijd  als gevolg  van  de door  de Lid-Staten  op 
26.11.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/27 
haar  uitgeoefende  pressie  de indruk,  zich  te zullen 
schikken  naar  de wens  tot vermindering  van  de uitga-
ven van  het E.O.G.F.L.  Het  Comité  wijst  erop  dat het 
financieel  aspect  moet  worden  beschouwd  als het in-
strument  van  het ordeningsbeleid  inzake  de markten 
en, algemeen  gezegd,  van  het  gemeenschappelijk 
landbouwbeleid,  èn als het resultaat  van  het marktbe-
heer aan  de hand  van  de vastgestelde  beleidskoers. 
De hoogte  van  de uitgaven  hangt  samen  met  de be-
leidskeuze  en de wijze  van uitvoering  hiervan  met  het 
oog op de marktsituatie.  Wil  men  een  bepaald  finan-
cieel  effect  bereiken,  dan  moeten  dus  in de eerste 
plaats  deze  beide  factoren  worden  beïnvloed;  de 
omgekeerde  gang  van  zaken  leidt  niet  tot goede  resul-
taten. 
34. In  dit verband  herinnert  het  Comité  aan  het 
standpunt  dat het in zijn  studie  inzake  de balans  heeft 
ingenomen  ten aanzien  van  de afdeling  „Oriëntatie" 
van het E.O.G.F.L. 
e) Het  landbouwbeleid  en  de hiermee  samenhangende 
beleidsvormen 
35. Het  Comité  betreurt  dat  de Commissie  geen 
ruimere  aandacht  heeft  besteed  aan  de relatie  tussen 
het landbouwbeleid  en de andere  beleidsvormen,  en 
vooral  dat  duidelijke  uitspraken  hierover  ontbreken. 
Het is evenwel  bekend  dat  de verantwoordelijkheid 
voor  het  ontbreken  van  andere  communautaire  be-
leidsvormen  in veel  sterkere  mate  bij de Lid-Staten 
dan bij de Commissie  ligt.  Dit  was  de gelegenheid 
om de verantwoordelijkheid  met  het oog  op het stre-
ven naar  een  Europese  Unie  die de relaties  tussen  de 
Lid-Staten  grondig  moet  wijzigen,  een  duidelijk  te 
bepalen  en de onontkoombare  interrelaties  eens  aan 
te tonen. 
36. Het  Comité  wil vooral  herinneren  aan  de pun-
ten die in de studie  over  de Balans  aan  de orde  zijn 
gekomen.  Een  beleid  inzake  gemeenschappelijke  prij-
zen is slechts  mogelijk  indien  goede  voortgang  met  de 
monetaire  unie  wordt  gemaakt.  Is dit niet  het geval, 
dan loopt  het  systeem  vast  doordat  de toekenning 
van compenserende  bedragen  onvermijdelijk  moet 
worden  verlengd.  En steunbeleid  is slechts  mogelijk 
indien  dit voorkomt  uit een  regionaal  beleid  dat  op de behoeften  van  de afzonderlijke  regio's  is afge-
stemd.  Evenmin  is een  doeltreffend  structuurbeleid 
mogelijk,  indien  het  niet  vergezeld  gaat  van  een 
sociaal,  regionaal  en industrieel  beleid,  omdat  het 
structuurbeleid  zeer  nauw  samenhangt  met  het werk-
gelegenheidsbeleid,  om nog  maar  niet  te spreken  van 
het milieubeleid.  Een  gemeenschappelijk  marktbeheer 
is slechts  mogelijk,  indien  er ook  een  gemeenschappe-
lijk handelsbeleid  wordt  gevoerd.  Op dit punt  deelt 
het Comité,  zoals  in het voorgaande  al is gesteld,  het 
standpunt  van  de Commissie:  uitsluitend  via het ge-
meenschappelijk  landbouwbeleid  gezien  als sectorieel 
beleid  kunnen  niet  alle  economische  en sociale  pro-
blemen  worden  opgelost  waarmee  de  landbouw 
wordt  geconfronteerd. 
37. Aan  het slot  van  dit advies  wil het Comité  nog 
eens in herinnering  brengen  wat  zijn  zienswijze  is. 
Het treft  in de Balans  van  de Commissie  een  over-
zicht  van  de problemen  en activiteiten  in de achter 
ons liggende  tijd aan,  waarop  het gezien  zijn  vroegere 
werkzaamheden,  slechts  zeer  algemeen  heeft  willen 
ingaan.  Het  Comité  heeft  overigens  een  aanvang  ge-
maakt  met  de bestudering  van  enkele  zeer  belangrijke 
onderwerpen,  waardoor  het zich  met  grotere  kennis 
van zaken  een  oordeel  kan  vormen.  Bedoeld  zijn  in 
het bijzonder  de methode  van  de prijsstelling  en ge-
volgen  van  de compenserende  bedragen  voor  het 
functioneren  van  het gemeenschappelijk  landbouwbe-
leid. 
38. Het  Comité  heeft  in de Balans  echter  niets  van 
een schema  gevonden  van  een  mogelijk  beleid  voor 
de komende  jaren.  Daarom  heeft  het in grote  lijnen 
aangegeven  welke  onderdelen  naar  zijn  mening  een 
uiterst  belangrijke  plaats  in een dergelijk  schema  zou-
den moeten  krijgen.  Het  heeft  er in dit verband  de 
nadruk  op gelegd  dat een  prioritair  onderdeel  de in-
ternationale  context  is, omdat  de Gemeenschap  zich 
hierdoor  genoodzaakt  moet  zien,  haar  landbouwbe-
leid en haar  externe  beleid  tot een  samenhangend 
geheel  te maken.  Grotere  duidelijkheid  op dit punt  — 
het ware  te hopen  dat het Comité  hierop  dieper  kan 
ingaan  — is uiteindelijk  niet  slechts  voor  het gemeen-
schappelijk  landbouwbeleid  zelf,  maar  ook  voor  de 
toekomst  van  de Europese  Gemeenschap  van  de 
grootste  betekenis. 
Gedaan  te Brussel,  17 juli 1975. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Henri  CANONGE 
Nr. C 270/28 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26.11.  75 
BIJLAGE 
bij het advies  van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel  werd  tijdens  de beraadslaging  verworpen: 
Par. 29 ' 
Aan het slot  van  paragraaf  29 de volgende  tekst  toe te voegen: 
„De Commissie  wordt  verzocht,  een  onderzoek  in te stellen  naar  de landbouwoverschotten 
tijdens  het verkoopseizoen  1974/1975  en het huidige  seizoen,  mede  om  de uitwerking  van 
dergelijke  overschotten  op de consumptieprijzen  te kunnen  nagaan,  en bijgevolg  eventueel 
ter bescherming  van  de Europese  consument  te kunnen  optreden." 
Uitslag  van de stemming: 
Vóór:  23, tegen:  35, onthoudingen:  11. 
Advies  inzake  de voorstellen  voor  richtlijnen 
betreffende  de onderlinge  aanpassing  van  de wetgevingen  van  de Lid-Staten  inzake 
gasverbruikerstoestellen,  voor  deze  toestellen  bestemde  beveiligings-  en regelinrichtingen 
alsmede  de wijze  van  keuring  van deze  toestellen, 
betreffende  de onderlinge  aanpassing  van  de wetgevingen  der  Lid-Staten  inzake  door-
stroomtoestellen  voor  de ogenblikkelijke  bereiding  van  warm  water  voor  sanitair 
gebruik  met  behulp  van  gasvormige  brandstoffen 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatie-
blad van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 134  van 16 juni  1975,  blz.  27. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 20 januari  1975  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 16 en 17 juli 1975  te Brussel  gehouden  132e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  om advies  van  de Raad  van  20 ja-
nuari  1975, 
Gezien  artikel  100  van het Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het van  28 januari  1975  daterende  besluit  van 
zijn Bureau  de  Afdeling  voor  industrie,  handel, ambacht  en dienstverlening  met  het opstellen  van  een 
advies  en een rapport  inzake  deze  materie  te belasten, 
Gezien  het advies  dat de Afdeling  voor  industrie,  han-
del, ambacht  en dienstverlening  tijdens  haar  vergade-
ring van 2 juli 1975  heeft  opgesteld, 
Gezien  het rapport  dat is voorgelegd  door  de rappor-
teur,  de heer  Clark,