Bekendmaking van een registratieaanvraag in de zin van artikel 6, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

(2004/C 89/03)

Naar aanleiding van deze bekendmaking kan bezwaar worden aangetekend op grond van artikel 7 van benoemde verordening. Elk bezwaar tegen deze registratieaanvraag moet via de bevoegde autoriteit van een lidstaat binnen zes maanden na deze bekendmaking, worden ingediend. De bekendmaking houdt verband met de hiernavolgende gegevens, met name punt 4.6, die de reden zijn voor de registratieaanvraag in de zin van Verordening (EEG) nr. 2081/92.

VERORDENING (EEG) Nr. 2081/92 VAN DE RAAD

REGISTRATIEAANVRAAG: ARTIKEL 5

BOB (x) BGA ( )

Nationaal nummer van het dossier: 90

1. Bevoegde dienst van de lidstaat Naam: Subdirección General de Denominaciones de Calidad y Relaciones Interprofesionales y Contractuales - Dirección General de Alimentación - Subsecretaría Agricultura, Pesca y Alimentación del Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación de España

Adres: Paseo Infanta Isabel, 1, E-28071 Madrid

Tel. (34) 913 47 53 94

Fax (34) 913 47 54 10

2. Aanvragende groepering 2.1. Naam: Asociación Provincial de Apicultores de Granada

2.2. Adres: Pago de las Hoyas s/n, E-18420 Lanjarón (Granada)

Tel. (34) 958 77 11 96

2.3. Samenstelling: Producenten/Verwerkers (x) anderen ( )

3. Productcategorie: Honing - Categorie 1.4. Andere producten van dierlijke oorsprong (eieren, honing, diverse zuivelproducten met uitzondering van boter, enz.)

4. Overzicht van het productdossier (samenvatting van de in artikel 4, lid 2, voorgeschreven gegevens)

4.1. Naam: "Miel de Granada"

4.2. Beschrijving: Door honingbijen geproduceerde honing uit de nectar van bloemen of uit de afscheidingen van de levende delen van of op planten, die de bijen opzuigen, omzetten, samenvoegen met eigen specifieke stoffen, opslaan en laten rijpen in honingraten van de bijenkasten in het betrokken gebied.

De honingsoorten zijn: kastanjehoning (Castanea sativa), rozemarijnhoning (Rosmarinus officinalis), tijmhoning (Thymus sp.), avocadohoning (Persea americana), sinaasappel- of oranjebloesemhoning (Citrus sp.), lavendelhoning (Lavandula stoechas), berghoning en bloemenhoning.

Algemene fysisch-chemische eigenschappen van alle honingsoorten:

Vochtgehalte: < 17,5 %

Hydroxymethylfurfural: < 10 mg/kg.

Algemene stuifmeeleigenschappen van alle soorten honing:

Bestuivingspectrum omvat voornamelijk de families Cistaceae, Lamiaceae, Fagaceae, Rosaceae, Asateraceae, Brassicaceae, Fabaceae, Myrtaceae, Borraginaceae, Salicaceae, Campanulaceae, Resedaceae, Plantaginaceae, Apiaceae, Caesalpinaceae en Lauraceae

- Erica sp. < 1 %

Specifieke fysisch-chemische eigenschappen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De α-glucosidase-eenheden worden uitgedrukt in US, het geleidingsvermogen in 10-4 S/cm en de kleur volgens de Pfundschaal.

Specifieke stuifmeeleigenschappen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3. Geografisch gebied: Het gebied waar de bijenkasten staan en waar de honing wordt gewonnen, dat wil zeggen het productiegebied, omvat alle gemeenten in de provincie Granada, in de autonome regio Andalusië.

4.4. Bewijs van oorsprong: De traceerbaarheid van het product wordt gegarandeerd door de Raad van toezicht (Consejo Regulador) door middel van de volgende, in het kort weergegeven controle- en certificeringsystemen:

1. Controle van de bedrijven vanaf het moment van inschrijving tot certificering van het beschermde product: de producent geeft bij inschrijving in het register van bedrijven en producenten in de bijenteelt het totale aantal bijenkasten op dat hij bezit en de plaats en de streek waar hij deze gedurende het jaar neerzet. De met betrekking tot de oorsprongsbenaming geregistreerde bijenkasten krijgen ter identificatie een rood genummerd plaatje, en op de plaats waar deze bijenkasten staan, mogen geen andere bijenkasten staan die bestemd zijn voor de productie van andere soorten honing. De hele honingproductie van de locaties waar de geregistreerde bijenkasten staan, wordt opgeslagen in gehomologeerde vaten, die voorzien zijn van etiketten met een aantal gegevens zoals het aantal kilo's, de herkomst, de soort honing, etc. De hele productie wordt aangegeven door de producent, waarbij van elk vat het nummer en de bestemming wordt vermeld. Als de honing de nodige controles en organoleptische, fysisch-chemische en stuifmeelanalysen heeft doorstaan om de botanische oorsprong en het stuifmeelspectrum kenmerkend voor de "Miel de Granada" te bepalen, wordt het vereiste certificaat afgegeven vóórdat de honing wordt verkocht aan een bedrijf dat is ingeschreven in het register van verpakkingsbedrijven.

2. De verpakkingsbedrijven die ingeschreven staan in dit register houden controle op de producten die het bedrijf binnenkomen en verlaten. Deze bedrijven zijn verplicht de door de BOB beschermde producten gescheiden te houden van de rest van de producten in hun bedrijf. Voordat het door de BOB beschermde product wordt gecertificeerd en de betreffende genummerde tegenetiketten worden afgegeven, vinden er keuringen, controles en analyses plaats. De door de Raad van toezicht afgegeven genummerde tegenetiketten maken volledige traceerbaarheid van het beschermde product mogelijk.

4.5. Werkwijze voor het verkrijgen van het product: Bij het oogsten van de honing worden de bijen op traditionele wijze weggehaald door het borstelen van de bijen door middel van borstels met een enkele of dubbele reeks natuurlijk varkenshaar. De honing wordt altijd geoogst uit dichtgemaakte honingraten waarvan de verdichting wordt weggehaald op traditionele wijze met messen die vooraf verwarmd zijn met bijna kokend water. De extractie van de honing uit de raten gebeurt altijd door middel van slingeren. De honing wordt opgeslagen in plastic voedselvaten of metalen vaten voorzien van een coating die geschikt is voor voedingsmiddelen.

Het verpakken moet plaatsvinden in het gebied van oorsprong om de kwaliteit en de authenticiteit van het product, en dus ook de faam van de oorsprongsbenaming, beter te beschermen. De verantwoordelijkheid hiervoor berust volledig en collectief bij de begunstigden en het lijdt geen twijfel dat de in de productiegebied onder de verantwoordelijkheid van de begunstigden van de oorsprongsbenaming verrichte controles nauwgezet en systematisch worden uitgevoerd door deskundigen ter zake, die beschikken over een grondige kennis van de kenmerken van het product. Men kan zich moeilijk voorstellen dat de controles, die erop gericht zijn de kwaliteit en de kenmerken van het product te garanderen, op doelmatige wijze kunnen worden uitgevoerd buiten het productiegebied.

4.6. Verband Vanuit historisch oogpunt:

De kwaliteit van de honing uit Granada is bekend en er is uitvoerig over geschreven vanaf het begin van de veertiende eeuw. Al sinds mensenheugenis wordt er honing geproduceerd in het gebied. De eerste bekende documenten zijn afkomstig van Ibn al-Jathib (1313-1375) die in zijn "Descripción del Reino de Granada" vertelt over de overvloedige honingproductie in gebieden in Granada, waar deze traditionele hulpbron ook nu nog een belangrijke bron van inkomsten vormt. Diverse kroniekschrijvers uit die tijd, die schreven over de verovering van het koninkrijk Granada door de christelijke legers, verwijzen ook heel vaak naar de honing.

Na de verovering van Granada begonnen de gemeenten de verschillende economische activiteiten te organiseren. Zo werd er in Baza, aldus het "Libro de Propios" uit 1564, door de gemeente geld geïnd voor de bijenkasten in het gebergte van Baza, een gebied befaamd om zijn rozemarijnhoning.

In het "Libro de oficios" van Granada (1752) wordt expliciet gesproken over de "bijenkasthouder". In 1777 zegt Juan de la Serna in zijn "Diccionario Geográfico o descripción de todos los reinos" over Granada dat het rijk is aan was en honing. Sebastián de Miñano (1826) heeft het ook over de overvloed aan voortreffelijke honing uit Granada in zijn "Diccionario Geográfico Estadístico de España y Portugal" en noemt Baza, Alhama de Granada, Güejar-Sierra en Guadix als belangrijke honingproducerende gebieden in Granada. Pascual Madoz vestigt in zijn "Diccionario Geográfico, Estadístico e Histórico de España" opnieuw de aandacht op de diversiteit, de overvloed en de uitnemendheid van de honing van Granada. Zo schrijft hij dat de gemeente Loja zeer rijk is aan witte honing, of dat er veel honing wordt geproduceerd aan de kust (La Garnatilla en Motril). Ook Tomás López, in zijn "Diccionario Geográfico de Andalucía: Granada", geschreven in het laatste kwart van de 18e eeuw, noemt opnieuw plaatsen in Granada en de bergstreken rond Granada waar bijenkasten en honing overvloedig aanwezig zijn, zoals Quéntar of Ribera de Oveja (bij Granada).

In 1888 stelt Luis Morell y Terry een lijst op waarbij het aantal bijenkasten op ongeveer 15000 wordt geschat, met handhaving van de gebieden die wat betreft het aantal bijenkasten traditioneel zijn: de oostelijke bergketens, de Alpujarras en de hoofdstad Granada. In hetzelfde jaar, 1888, introduceert en verspreidt Bertha Wihelmie in de provincie bijenkasten met verplaatsbaar raamwerk, waarbij de traditionele vaste (Arabische) bijenkasten langzamerhand worden vervangen. Door toedoen van mevrouw Wihelmie wordt de provincie Granada zo een van de pioniers en stuwende krachten achter de ontwikkeling van nieuwe technieken op het gebied van de bijenteelt. In mei 1909 meldt de krant "Granada Agrícola" dat de Duitse markt geïnteresseerd is in het importeren in Duitsland van honing uit Granada op grond van de kwaliteit, gezien de rijke flora van aromatische medicinale planten in de gebergten, vooral in de Sierra Nevada.

Vanuit natuurlijk oogpunt:

De natuurlijke factoren die rechtstreeks van invloed zijn op het product, zijn onder andere de orografie, het klimaat en de vegetatie; een van de belangrijkste menselijke factoren is de transhumance die door de imkers van Granada wordt toegepast.

De provincie Granada heeft een grote variabiliteit op orografisch en klimatologisch gebied, wat direct van invloed is op de sector en bijvoorbeeld bepalend is voor de routes die de imkers in het kader van de transhumance gebruiken bij hun zoektocht naar verschillende bloemen. Voor de bijenteelt houdt deze diversiteit in dat imkers in de provincie Granada bij hun trektocht tussen hoog- en laaggelegen gebieden de provincie niet moeten verlaten, aangezien de diversiteit aan bloeiperioden het mogelijk maakt om het hele jaar door honing te oogsten. Naar gelang van de hoogte verschilt ook het soort bloem en de bloeiperiode, zodat de imkers bij hun zoektocht naar bloeiende bloemen op verschillende hoogten meestal niet meer dan 50 km afleggen.

Zo passen de imkers uit de kuststreek, de Valle de Lecrín en de Alpujarra-Sierra Nevada hun typische "verticale transhumance" toe, dat wil zeggen, zij trekken van de kust naar de bergen en terug op zoek naar vegetatie waarvan de bloeiperiode verschilt naar gelang van de hoogte.

De belangrijkste factor die bijdraagt tot de bijzondere eigenschappen van de "Miel de Granada" en waardoor het product verschilt van andere honing, is ongetwijfeld de flora van de provincie. Meer dan 296000 ha van de provincie bestaat uit bergen waar geen bomen groeien, maar wel aromatische planten waarvan de imkers heel veel profijt hebben. Bovendien beschikt de provincie over omvangrijke gebieden met kastanje- en sinaasappelbomen en, in de kuststreek, avocadobomen, een productie die alleen voorkomt in de kuststreken van Granada en Malaga.

Bijna 70 % van de exploitanten van imkerijen in Granada heeft een nauwe band met beschermde gebieden (Parque Nacional de Sierra Nevada, Parque Natural de Sierra Nevada, Parque Natural de la Sierra de Baza, Parque Natural de la Sierra de Huétor, Parque Natural de la Sierra de Castril, Parque Natural de las Sierras de Tejeda, Alhama en Almijara), aangezien zij daar normaal gevestigd zijn. Hun korven bevinden zich een groot deel van het jaar in die gebieden, hetzij voor de productie, hetzij om er te overwinteren. Als gevolg van de transhumance die door de imkers in de hele provincie Granada wordt toegepast (op zoek naar de meest geschikte vegetatie in de verschillende seizoenen of naar een geschikte plaats om te overwinteren), krijgt de "Miel de Granada" zijn typisch stuifmeelspectrum.

Het gaat hierbij om gebieden die gedurende lange tijd geïsoleerd waren en waar de bijenteelt een belangrijke economische rol heeft gespeeld, met name op het vlak van de landbouwinkomsten. De rijke flora in deze natuurgebieden zorgt voor bijzondere en unieke combinaties inzake eigenschappen van de honing. In de Sierra Nevada alleen al worden meer dan 160 inheemse soorten honing geproduceerd en 60 daarvan zijn alleen daar te vinden.

In onderzoeken naar stuifmeel in de provincie zijn ongeveer 92 vormen van stuifmeel geconstateerd, behorend tot ongeveer 50 botanische families. In de "Miel de Granada" wordt het kenmerkende spectrum gevormd door de families van de Cistaceae, Lamiaceae, Fagaceae, Rosaceae, Asteraceae, Brassicaceae, Fabaceae, Borraginaceae, Salicaceae, Campanulaceae, Resedaceae, Plantaginaceae, Apiaceae, Caesalpinaceae en Lauraceae. Op grond van deze kennis van het stuifmeelspectrum van de "Miel de Granada" en van de aanzienlijke hoeveelheid inheemse botanische soorten, kan het gebied duidelijk worden omschreven en kunnen onze producten duidelijk worden onderscheiden van de andere honing die op het Iberisch Schiereiland wordt geproduceerd.

4.7. Controlestructuur Naam: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Miel de Granada

Adres: La Casita de Papel s/n

Apartado de Correos n° 21

E-8420 Lanjarón (Granada)

Tel./Fax (34) 58 77 11 31

De Raad van toezicht voldoet aan de norm EN 45011.

4.8. Etikettering: De etiketten worden goedgekeurd door de Raad van toezicht. Op de verpakkingsetiketten moet duidelijk en verplicht de oorsprongsbenaming "Miel de Granada" worden vermeld.

Elke verpakking waarin de honing voor consumptie wordt verzonden, moet voorzien zijn van een genummerd etiket of tegenetiket, dat is afgegeven door de Raad van toezicht en dat vóór verzending in overeenstemming met de regelgeving die daartoe is vastgesteld in het kwaliteitshandboek, op zodanige wijze wordt aangebracht dat het geen tweede keer kan worden gebruikt.

4.9. Nationale eisen - Ley 25/1970, de 2 de diciembre, Estatuto de la viña, del vino y de los alcoholes. (Wet nr. 25/1970 van 2 december, Statuut van wijngaarden, wijnen en alcohol.)

- Decreto 835/1972 de 23 de marzo, reglamento de la Ley 25/70. (Besluit nr. 835/1972 van 23 maart, verordening van Wet nr. 25/1970.)

- Orden de 25 de enero de 1994, por la que se precisa la correspondencia entre la legislación española y el reglamento CEE 2081, en materia de denominaciones de origen e indicaciones geográficas de productos agrícolas y alimentarios. (Besluit van 25 januari 1994 tot vaststelling van de overeenstemming tussen de Spaanse wetgeving en Verordening (EEG) nr. 2081/92 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen.)

- Real Decreto 1643/99, de 22 de octubre por el que se regula el procedimiento para la tramitación de las solicitudes de inscripción en el Registro Comunitario de las Denominaciones de Origen Protegidas y de las Indicaciones Geográficas Protegidas. (Koninklijk besluit nr. 1643/99 van 22 oktober tot vaststelling van de procedure voor de behandeling van aanvragen tot inschrijving in het communautaire register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen.)

EG-nummer: ES/00243/15.5.2002.

Datum van ontvangst van het volledige aanvraagdossier: 13 februari 2004.