Nr. C 1/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 1. 68 
heden  hebben  plaatsgevonden  in de andere  Lid-Staten 
der E.E.G.,  doch  tevens  wanneer  zij in derde  landen 
zijn verricht. 
Wat betreft  het bewijs  van financiële  draagkracht  lijkt 
het het Comité  duidelijk  dat iedere  staat,  in het kader 
van de bepalingen  van  het  Verdrag  met  betrekking 
tot het recht  van  vestiging  en het vrij  verrichten  van 
diensten,  de onderdanen  van  een  andere  Lid-Staat 
aan een  gelijke  behandeling  zou  dienen  te onder-
werpen  als zijn  eigen  onderdanen. Ten slotte  stelt  het Comité  vast  dat  de liberalisatie 
van de door  het richtlijnvoorstel  beoogde  werkzaam-
heden  met  vertraging  ten opzichte  van  het tijdschema 
van de Algemene  Programma's  zal plaatsvinden  en 
spreekt  het de wens  uit dat de Commissie  in staat  zal 
worden  gesteld  haar  voorstellen  inzake  de verwezen-
lijking  van  de vrijheid  van  vestiging  en het vrij  ver-
richten  van  diensten  in de E.E.G.  tijdig  aan de Raad 
voor  te leggen  en dat  de Raad  deze  voorstellen  zo 
spoedig  mogelijk  zal kunnen  goedkeuren. 
Brussel,  29 november  1967. 
De Voorzitter 
van het  Economisch  en Sociaal  Comité 
Louis  MAJOR 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  de producenten-
groeperingen  en unies  van producentengroeperingen  in de landbouw 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  210e  zitting  van  7 maart  1967  heeft  de Raad  besloten  vrijwillig  het Econo-
misch  en Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  het voorstel  voor  een  verordening 
van de Raad  betreffende  de producentengroeperingen  en unies  van  producentengroepe-
ringen  in de landbouw. 
Met een brief  d. d. 7 maart  1967  heeft  de heer  R. van Elslande,  Voorzitter  van  de Raad, 
het verzoek  om advies  aan  de heer  L. Major,  Voorzitter  van  het Economisch  en Sociaal 
Comité,  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendgemaakt 
in het  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  51 van  20 maart  1967, 
blz. 757167. 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 27 en 28 september  1967  te Brussel  gehouden  64e  zitting  heeft  het 
Comité  zijn  advies  over  de sub  B vermelde  tekst  vastgesteld  met  68 stemmen  tegen  10 
en 1 onthouding,  op 79 aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van dit advies  luidt: 
ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  het voorstel  voor  een verordening  van de Raad  betreffende  de producentengroeperingen 
en unies  van producentengroeperingen  in de landbouw 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ,  zocht  inzake  het „voorstel  voor  een  verordening  van 
Gezien  het schrijven  van  de Voorzitter  van  de Raad  de  Raad  betreffende  de producentengroeperingen  en 
d.d. 7 maart  1967,  waarin  het om advies  wordt  ver-  unies  van  producentengroeperingen  in de landbouw", 
12.1.  68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 1/11 
Gezien  de bepalingen  van  het Verdrag  tot oprichting 
van de E.E.G.,  en in het bijzonder  de artikelen  43 en 
198 hiervan, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  29 november 
1966  de Gespecialiseerde  Afdeling  voor  de landbouw 
met het  opstellen  van  een  rapport  en advies  te be-
lasten, 
Gezien  zijn  vroegere  werkzaamheden,  en in het bij-
zonder  de rapporten  van  de Gespecialiseerde  Afdeling 
voor  de landbouw  inzake: 
— de totstandbrenging  en uitvoering  van  het  ge-
meenschappelijk  landbouwbeleid  (rapport-Anchisi), 
— de coördinatie  van  het  structuurbeleid  der  Lid-
Staten  (rapport-Boon), 
— de verordening  houdende  aanvullende  bepalingen 
inzake  de gemeenschappelijke  ordening  der mark-
ten in de sector  groenten  en fruit  (rapport-Bréart), 
— de grondbeginselen  voor  een  gemeenschappelijk 
visserijbeleid  (rapport-Defossez), 
— de coördinatie  van  het  nationaal  beleid  inzake 
steunmaatregelen  voor  de landbouw  (rapport-von 
Manteuffel), 
Gezien  het rapport  van  de heer  Caprio,  rapporteur, 
en het advies  van  de gespecialiseerde  Afdeling  voor 
de landbouw, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  de 64e  zitting  op 
27 en 28 september  1967, 
Overwegende  de bijzondere  positie  van  de landbouw-
producenten  bij de ontwikkeling  van  de algemene 
economie  der E.E.G.; 
Overwegende  de achterstand  die dikwijls  in de land-
bouwsector  valt  waar  te nemen  ten opzichte  van  de 
overige  economische  sectoren,  wat  betreft  de aan-
passing  van  de structuren  van  de produktie  en de 
afzet  op de markt; 
Overwegende  de dringende  noodzaak  deze  achter-
stand  in te halen,  ten einde  te vermijden  dat de door 
de marktordeningen  nagestreefde  doelstellingen  niet 
kunnen  worden  verwezenlijkt,  ten  gevolge  van  on-
toereikende  structuren  van  de produktie  en de afzet 
op de markt; 
Overwegende  de noodzaak  de landbouwproduktie, 
zowel  wat  betreft  de kwaliteit  als de kwantiteit  der 
produkten,  zo spoedig  mogelijk  aan  de eisen  van  de 
markt  aan  te passen,  en het  belang  van  de concen-
tratie  van  het aanbod  der landbouwprodukten; 
Overwegende  dat,  vooral  in bepaalde  gebieden  van 
de Gemeenschap,  het instellen  van  producentengroe-
peringen  een  geschikt  middel  vormt  om  de nood-
zakelijke  verbeteringen  van  de produktie-  en markt-
structuren  in de landbouw  te bevorderen; Overwegende  het reeds  door  de landbouwers  van  de 
Gemeenschap  aan  den  dag  gelegde  streven  zich  te 
groeperen  en de uiteenlopende  in elk der  Lid-Staten 
behaalde  resultaten; 
Overwegende  dat het ontbreken  van  stimulansen  tot 
het aanbrengen  van  verbeteringen  in de structuren 
van de produktie  en de afzet  op de markt  de ge-
wenste  ontwikkeling  zou  kunnen  vertragen,  aange-
zien het streven  naar  concentratie  in plattelandskrin-
gen dikwijls  op economische,  technische  en psycho-
logische  moeilijkheden  stuit; 
Overwegende  dientengevolge  dat  het  oprichten  van 
aan de gestelde  voorwaarden  beantwoordende  pro-
ducentengroeperingen  door  financiële  steun  van  de 
Lid-Staten  kan  worden  aangemoedigd;  dat het echter 
belangrijk  is het bedrag  van  deze  steun  te beperken 
en hieraan  een  tijdelijk  en degressief  karakter  te ge-
ven, ten einde  te komen  tot een geleidelijke  groei  van 
de financiële  verantwoordelijkheid  van  de  land-
bouwer; 
Overwegende  dat  de eenmaking  van  de landbouw-
markten  der  Gemeenschap  noodzakelijk  maakt,  ten 
einde  distorsies  en discriminaties  te voorkomen,  dat 
de Lid-Staten  uniforme  criteria  toepassen  wat  betreft 
de erkenning  van  de producentengroeperingen  en 
de hun  toe te kennen  steun; 
Overwegende  dat de Lid-Staten  die momenteel  maat-
regelen  toepassen  welke  analoog  zijn  met  de door  de 
Commissie  voorgestelde  maatregelen  overgangsmaat-
regelen  nodig  zullen  hebben  om  hun  stelsels  aan  de 
communautaire  normen  aan  te kunnen  passen; 
Overwegende  dat  de politiek  van  de Lid-Staten  in 
een zodanige  richting  dient  te worden  geleid,  dat 
hierdoor  het  instellen  van  producentengroeperingen 
wordt  bevorderd  in gebieden  en voor  sectoren  waarin 
het bijzonder  dienstig  is, zowel  de produktie  in 
kwantitatief  en kwalitatief  opzicht  als de concentratie 
van het  aanbod  van  landbouwprodukten  te ver-
beteren, 
BRENGT  HET  VOLGENDE  ADVIES  UIT: 
Het Economisch  en  Sociaal  Comité  hecht,  onder 
voorbehoud  van  de  volgende  opmerkingen,  zijn 
goedkeuring  aan  het Commissievoorstel. 
A. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
1. Bestaansreden  van  de producentengroeperingen 
Het Comité  is van  mening  dat de buitensporige  ver-
brokkeling  van  het aanbod,  de vertraging  waarmede 
het aanbod  zich  aanpast  aan  de vraag,  en de steeds 
grotere  concentratie  in de stadia  welke  aan  de pro-
duktie  voorafgaan  en hierop  volgen,  het  noodzake-
lijk kunnen  maken  dat  de landbouw  zich,  in het 
stadium  van  de produktie  en van  het  aanbod  van 
zijn produkten,  in de gebieden  en voor  de sectoren 
Nr. C 1/12 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12.1.  68 
waarin  dit nodig  blijkt  op geschikte  wijze  organi-
seert.  Het  Comité  onderstreept  het nut,  het instellen 
van producentengroeperingen  te bevorderen,  ten 
einde  in deze  nadelige  situatie  zowel  in het  belang 
van de landbouwproducenten  als  in dat  van  de 
verbruikers  verbetering  te brengen.  Het  is dus  van 
oordeel  dat het oprichten  van  producentengroeperin-
gen niet  uitsluitend  mag  worden  beschouwd  als een 
middel  om steun  te verkrijgen,  aangezien  deze  steun-
verlening  in iedere  concrete  situatie  moet  afhangen 
van de noodzakelijke  structurele,  economische  en 
sociale  behoeften  der gebieden  en produktiesectoren. 
In ieder  geval  moet,  bij de behandeling  van  een  ver-
zoek  om  steun,  rekening  worden  gehouden  met  de 
in het betreffende  gebied  en in de betreffende  sector 
bestaande  situatie  in haar  geheel.  Uitgaande  van  der-
gelijke  overwegingen  stelt  het  Comité  unaniem  het 
nut vast  van  een  communautaire  verordening  inzake 
de producentengroeperingen. 
2. Het  toepassingsgebied 
Het Comité  constateert  dat  de in de bijlage  bij de 
ontwerp-kaderverordening  opgenomen  lijst  van  pro-
dukten  is ontworpen  uitgaande  van  het  begrip  „af-
boerderij"  (1), hetgeen  betekent  dat het hier  in begin-
sel onbewerkte  landbouwprodukten  betreft  of pro-
dukten  die op de boerderij  een eerste  bewerking  heb-
ben ondergaan;  het  doen  plaatsvinden  hiervan  op 
het niveau  van  een  groepering  betekent  een  tech-
nische  en sociale  vooruitgang. 
Het Comité  is echter  van  oordeel  dat  de situatie  van 
gebied  tot  gebied  verschilt.  Derhalve  is het  van 
mening  dat  over  de toepassing  van  de onderhavige 
verordening  per in de bijlage  opgenomen  produkt  of 
groep  van  produkten  een  besluit  van  de Raad  dient 
te worden  genomen  volgens  de in artikel  15,  lid 1, 
voorziene  procedure,  waarbij  wordt  uitgegaan  van 
de structurele,  economische  en sociale  behoeften  van 
de gebieden.  De  besluiten  zullen  in het  bijzonder 
enerzijds  op de voorwaarden  voor  de erkenning  en 
anderzijds  op die  voor  eventuele  steunverlening  be-
trekking  hebben. 
Het Comité  is voorts  van  oordeel  dat  een  produ-
centengroepering  normaliter  voor  éen  produkt  zal 
worden  ingesteld.  Een  uitbreiding  tot andere  produk-
ten zou  echter  noodzakelijk  kunnen  blijken  indien 
er een  nauw  verband  bestaat  tussen  twee  produkten 
of in geval  van  in eenzelfde  wisselbouw  verkregen 
produkten  of ook  indien  het  groeperingen  betreft 
met een  beperkt  actiegebied. 
3. De steunmaatregelen 
Wat betreft  de aan  de producentengroeperingen  toe 
te kennen  steun  legt  het Comité  nogmaals  de nadruk 
(') Er blijtt  nog  onzekerheid  bestaan  met  betrekking  tot 
bepaalde  produkten  ten gevolge  van  hun  omschrijving 
met het positienummer  van  de Brusselse  nomenclatuur. op het  belang  van  een  gemeenschappelijk  beleid  in-
zake  steunmaatregelen  van  staatswege  ten  behoeve 
van de landbouw.  Het  zou  derhalve  gaarne  zien  dat 
het besluit  van  de Raad  ter herziening  van  Verorde-
ning  nr. 26 (2) op korte  termijn  wordt  genomen.  Het 
wijst  in het bijzonder  op de noodzaak  dat  de in de 
verordening  betreffende  de producentengroeperingen 
voorziene  steunmaatregelen  binnen  het  kader  van 
de gewijzigde  Verordening  nr. 26 vallen,  om  aldus 
tot de  noodzakelijke  overeenstemming  tussen  de 
steunmaatregelen  te geraken. 
Het Comité  is met  de Commissie  van  mening  dat 
uitsluitend  de steunmaatregelen  die  volledig  beant-
woorden  aan  de gestelde  voorwaarden  worden  vrij-
gesteld  van  de toepassing  van  artikel  92 t/m  94 van 
het Verdrag  en dat iedere  steunmaatregel  welke  niet 
geheel  en al aan  één  van  deze  voorwaarden  voldoet, 
onderworpen  blijft  aan  de normale  bepalingen  van 
het Verdrag,  welke  krachtens  Verordening  no. 26 op 
de landbouw  van  toepassing  zijn. 
Het Comité  hecht,  in een  poging  tot synthese,  haar 
goedkeuring  aan  de mogelijkheid  aan  erkende  pro-
ducentengroeperingen  en unies  bij en kort  na hun 
oprichting  steun  te verlenen.  Het  is echter  van  me-
ning  dat bij de door  de Commissie  voorgestelde  me-
thode  ter berekening  van  deze  steun  geen  rekening 
wordt  gehouden  met  de werkelijke  kosten  die de op-
richting  met  zich  brengt  en stelt  voor,  deze  methode 
te vervangen  door  het in het gedeelte  betreffende  de 
verschillende  artikelen  beschreven  stelsel. 
Het Comité  gaat  er ook  mede  akkoord  dat  aan  de 
groeperingen  en de unies  steun  voor  het dekken  van 
de investeringen  kan  worden  verleend.  Het  is echter 
van oordeel  dat  deze  steun  uitsluitend  mag  worden 
aangewend  voor  de verbetering  van  de structuur  van 
de produktie  en de afzet  op de markt,  en niet  voor 
dezelfde  werkzaamheden  in het  stadium  van  de 
groepering  en de unie  mag  worden  verleend.  Deze 
steunmaatregelen  moeten  voorts  worden  geplaatst  in 
het kader  van  de regionale  plannen  tot verbetering 
van de structuren  en mogen  niet  in strijd  zijn  met  de 
communautaire  programma's  welke  reeds  voor  be-
paalde  produkten  bestaan. 
Het Comité  wijst  met  klem  op de noodzaak,  de mo-
gelijkheid  van  het cumuleren  van  steun  te vermijden. 
Het constateert  dat  de Commissie  geen  overgangs-
periode  heeft  voorzien  voor  de aanpassing  van  de 
momenteel  op dit gebied  toegekende  nationale  steun 
aan de in de onderhavige  ontwerp-verordening  voor-
gestelde  steunmaatregelen.  Het  beveelt  aan,  een  der-
gelijke  overgangsperiode  in de ontwerp-verordening 
op te nemen. 
(2) Zie  het advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
inzake  de ontwerp-verordening  van  de Raad  houdende 
wijziging  van  Verordening  nr. 26 van  de Raad  d. d. 
26 september  1966  (PB  nr. 13 van  23.  1. 1967,  blz. 
190/67). 
12.1.  68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 1/13 
4. De concurrentie 
Het Commissievoorstel  bepaalt  dat  de producenten-
groeperingen  en hun  unies  wat  betreft  hun  interne 
werking  niet  onder  artikel  85, lid 1, van  het  E.E.G.-
Verdrag  vallen.  Het  Comité  is zich  ervan  bewust  dat 
de interpretatie  van  de uitdrukking  „interne  werking" 
een netelig  vraagstuk  vormt.  Het  hecht  zijn  goed-
keuring  aan  het  beginsel  dat  de producentengroepe-
ringen  van  de toepassing  van  genoemd  artikel  85, 
lid 1, worden  uitgesloten,  tenzij  de Commissie  con-
stateert  dat  hierdoor  concurrentie  onmogelijk  wordt 
gemaakt  of dat  de doelstellingen  van  het  gemeen-
schappelijk  landbouwbeleid  (artikel  39  van  het 
E.E.G.-Verdrag)  worden  bedreigd. 
Aangezien  de landbouwproducenten  zich,  als gevolg 
van de te grote  verbrokkeling  van  de landbouw-
produktie,  in vergelijking  met  industriëlen  en hande-
laars  in talrijke  gebieden  en produktiesectoren  op de 
markt  in een  zwakkere  positie  bevinden,  is het Co-
mité  van  oordeel  dat  de organisatie  van  de land-
bouwers  in producentengroeperingen  ten  einde  ver-
betering  te brengen  in de produktieregels  en te komen 
tot een  gemeenschappelijk  aanbod,  ook  al wordt  deze 
organisatie  door  middel  van  steunmaatregelen  gesti-
muleerd,  normaliter,  indien  hiermede  uitsluitend 
wordt  beoogd  in genoemde  situatie  verbetering  te 
brengen,  voor  de concurrentie  geen  gevaar  inhoudt. 
5. De unies 
Het Comité  ziet  in dat  naast  producentengroeperin-
gen unies  van  producentengroeperingen  nuttig  kun-
nen blijken.  Het  onderstreept  echter  met  nadruk  dat 
het noodzakelijk  is te vermijden,  dat  aan  de unies 
steun  wordt  verleend  voor  taken  die  dubbel  werk 
zouden  kunnen  vormen  met  die van hun  groeperingen. 
B. OPMERKINGEN  INZAKE  DE 
ONTWERPVERORDENING 
1. De „Overwegingen" 
Het Comité  is van  mening  dat  de Overwegingen 
zouden  dienen  te worden  aangepast  aan  de hand  van 
de hierboven  vermelde  algemene  opmerkingen  en de 
hierna  volgende  wijzigingsvoorstellen  inzake  de ar-
tikelen. 
2. De artikelen  (*) 
Artikel  1 
1. Deze  verordening  betreft  de in de bijlage  bij deze 
verordening  vermelde  produkten. 
f1) De wijzigingen  die het Comité  voorstelt  op de onder  B 
vermelde  tekst,  zijn  hierna  cursief  aangegeven. 2. De toepassingsbepalingen  van  deze  verordening 
worden  volgens  de procedure  van  artikel  15,  lid 1, 
per produkt  of groep  van  produkten  vastgesteld,  waar-
bij rekening  wordt  gehouden  met  de structurele,  eco-
nomische  en sociale  eisen  der gebieden. 
3. Op  voorstel  van  de Commissie  neemt  de Raad 
volgens  de stemprocedure  van  artikel  43,  lid 2, van 
het Verdrag  een  besluit  over  de herziening  van  de bij-
lage;  deze  herziening  kan  geen  terugwerkende  kracht 
bezitten. 
Het Comité  stelt  vast  dat  de afbakening  van  pro-
dukten  waarvoor  producentengroeperingen  zullen 
kunnen  worden  opgericht,  dient  te geschieden  in 
toepassingsbepalingen,  waarbij  rekening  moet  worden 
gehouden  met  de structurele,  economische  en sociale 
eisen  der  gebieden,  en beschouwt  daarom  de als bij-
lage bij deze  ontwerp-verordening  toegevoegde  lijst 
als een  kader-lijst.  Het  Comité  acht  het noodzakelijk 
lid 1 dienovereenkomstig  te wijzigen  en aan  dit 
artikel  een  nieuw  lid  2 toe  te voegen,  waarin  de 
procedure  wordt  omschreven  volgens  welke  de toe-
passingsbepalingen  van  deze  kaderverordening  per 
produkt  of groep  van  produkten  worden  vastgesteld. 
In de gedachte  van  het Comité  dienen  alle  bepalingen 
van de onderhavige  verordening  van  toepassing  te 
worden  op een  produkt  of groep  van  produkten  zodra 
voor  deze  produkten  toepassingsbepalingen  zijn  vast-
gesteld. 
Voorts  acht  het Comité  het logischer  de mogelijkheid 
van een  herziening  van  de lijst  te voorzien  dan  uit-
sluitend  een  uitbreiding  en stelt  zij een  wijziging  van 
lid 2 van  de ontwerp-verordening  in die zin voor. 
Het geeft  zich  evenwel  rekenschap  van  de moeilijk-
heden  welke  zich  zouden  kunnen  voordoen  indien 
van de lijst  een  of meer  produkten  zouden  worden 
afgevoerd  waarvoor  reeds  groeperingen  of unies 
zouden  zijn  erkend.  Ten  einde  deze  moeilijkheden  te 
vermijden  stelt  het  Comité  voor,  de terugwerkende 
kracht  van  een  eventuele  herziening  van  de lijst  uit te 
sluiten. 
Artikel  2 
1. In deze  verordening  wordt  verstaan  onder: 
a) Producent:  iedere  natuurlijke  of rechtspersoon  die 
zich als landbouwondernemer  op  het  grondgebied 
van de Gemeenschap  wijdt  aan  de produktie  van 
één of meer  in de bijlage  opgesomde  produkten. 
Het Comité  stelt  een  ruime  definitie  voor  van  het 
begrip  „producent"  ten einde  eventuele  oorzaken  van 
discriminatie  te voorkomen.  Het  vestigt  in het  bij-
zonder  de aandacht  op het feit,  dat deze  definitie  ook 
alle speciale  vormen  van  landbouwexploitatie  welke 
door  de nationale  wetgevingen  op dit  gebied  zijn 
voorzien,  dekt. 
Artikel  2 (vervolg) 
b) Erkende  producentengroepering:  een  volgens  de 
door  de  nationale  wetgevingen  voorziene  rechts-
Nr. C 1/14 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12.1.  68 
vormen  opgerichte  producentengroepering,  die 
krachtens  het  bepaalde  in het  11e  deel  van  deze 
verordening  door  een Lid-Staat  is erkend; 
c) Erkende  unie:  een  dezelfde  doeleinden  als  haar 
groeperingen  nastrevende  en volgens  een  der  door 
de nationale  wetgevingen  voorziene  rechtsvormen 
opgerichte  unie  van  producentengroeperingen,  die 
krachtens  het  bepaalde  in het  11e  deel  van  deze 
verordening  door  een Lid-Staat  is erkend. 
Het Comité  acht  het  overbodig  in de definities  één 
van de doelstellingen  van  de oprichting  der  produ-
centengroeperingen  en unies  van  producentengroe-
peringen  te vermelden  en stelt  voor,  de zinsgedeelten 
die hierop  betrekking  hebben  te schrappen.  Voorts  is 
het van  oordeel  dat  de producentengroeperingen  en 
de unies  van  producentengroeperingen  in ieder  geval 
rechtspersoonlijkheid  dienen  te bezitten,  zoals  hieron-
der nader  zal  worden  voorgesteld.  (Zie  erkennings-
voorwaarden,  artikel  8, lid 1 i).) Ten  einde  dit  te 
bereiken  lijkt  het  logisch  van  de  groeperingen  en 
unies  te eisen,  dat  zij worden  opgericht  volgens  een 
der door  de nationale  wetgevingen  voorziene  rechts-
vormen  die rechtspersoonlijkheid  verschaffen. 
Ten slotte  acht  het Comité  het logisch  in de ontwerp-
verordening  het  gedeelte  dat  betrekking  heeft  op de 
erkenning  vóór  het  gedeelte  met  betrekking  tot  de 
steunmaatregelen  te plaatsen.  Het  stelt  derhalve  voor, 
de delen  II en III van  plaats  te doen  verwisselen. 
Artikel  8 
De producentengroeperingen  en  de  unies  hiervan 
moeten  binnen  de grenzen  van  hun  werkterrein  en 
van het produkt  of de produkten  waarvoor  zij erkend 
worden,  aan  de volgende  algemene  voorwaarden  vol-
doen: 
a) door  de activiteiten  waarvoor  zij de erkenning 
aanvragen,  moeten  zij bijdragen  tot de verwezen-
lijking  van  de doelstellingen  van  artikel  39 van  het 
Verdrag. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de groepering  of de 
unie  in ieder  geval  door  de activiteiten  waarvoor  zij 
is erkend,  dient  bij te dragen  tot de verwezenlijking 
van de  doelstellingen  van  het  gemeenschappelijk 
landbouwbeleid. 
Artikel  8 (vervolg) 
b) zij moeten  gemeenschappelijke  regels  toepassen 
voor  de produktie  met  het doel  deze  zowel  kwali-
tatief  als kwantitatief  aan  de vraag  aan  te passen, 
alsmede  gemeenschappelijke  regels  waardoor  lot 
een gemeenschappelijk  aanbod  kan  worden  ge-
komen. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  het  tweede  gedeelte 
van sub  b) niet  kan  worden  beschouwd  als een  voor-
waarde  voor  de erkenning  van  de groeperingen;  het 
betreft  hier  veeleer  een  procedurekwestie  welke  het 
liever  geregeld  ziet  in een  afzonderlijk  punt  van 
artikel  8. 
Voorts  is het  Comité  van  oordeel  dat  het  begrip 
„afzet  op de markt"  (eerste  stadium  van  de com-
mercialisatie)  aanleiding  zou  kunnen  geven  tot mis-verstanden,  temeer  daar  de Duitse  tekst  van  „Gemein-
sames  Anbieten"  spreekt,  welke  term  de Nederlandse 
uitdrukking  niet  volledig  dekt.  Het  vestigt  voorts  de 
aandacht  op het  feit  dat  het  hoofddoel  van  de op-
richting  van  producentengroeperingen  wordt  gevormd 
door  de  kwalitatieve  en kwantitatieve  verbetering 
van de produktie,  de aanpassing  van  de produktie 
aan de vraag  en de concentratie  van  het aanbod.  Om 
deze  reden  geeft  het er de voorkeur  aan  niet  te spre-
ken van  gemeenschappelijke  regels  voor  de produktie 
en de afzet  op de markt,  doch  van  gemeenschappe-
lijke  regels  voor  de produktie,  met  het  doel  deze 
kwalitatief  en kwantitatief  aan  de vraag  aan  te pas-
sen en van  gemeenschappelijke  regels  waardoor  tot 
een gemeenschappelijk  aanbod  kan  worden  gekomen. 
Artikel  8 (vervolg) 
c) in de statuten  moet  zijn  bepaald  dat de producenten 
die lid zijn  van  de groepering  of de erkende  pro-
ducentengroeperingen  die lid zijn  van  de unie  ver-
plicht  zijn: 
— hetzij  de gemeenschappelijke  verkoop  van  hun 
produkten  respectievelijk  door  de groepering  of 
door  de unie  te doen  plaatsvinden, 
— hetzij  de gezamenlijke  produktie  waarvoor  zij 
tot de groepering  of de unie  toetreden  te ver-
kopen  met  inachtneming  van  de aanvoer-  en ver-
koopregels  welke  door  de groepering  of door 
de unie  worden  opgesteld  en gecontroleerd. 
Ten einde  aan  het  doel  van  de concentratie  van  het 
aanbod  te beantwoorden  is het,  naar  het  oordeel 
van het  Comité,  niet  steeds  noodzakelijk  dat  de 
groepering  of de unie  rechtstreeks  overgaat  tot  de 
totale  verkoop  van  de produktie  der  aangesloten  pro-
ducenten  of groeperingen.  Het  dient  mogelijk  te zijn 
voor  een  aantal  produkten  de concentratie  van  het 
aanbod  tot stand  te brengen  wanneer  de producenten 
zelf,  volgens  door  de groepering  of unie  vastgestelde 
gemeenschappelijke  aanvoer-  en  aanbodregels  de 
verkoop  verzorgen. 
Artikel  8 (vervolg) 
g) het  produktievolume  per  produkt  of groep  van 
produkten  mag  niet  meer  bedragen  dan  een bepaald 
percentage  van  de totale  produktie  der  Gemeen-
schap. 
Het Comité  gaat  ermede  akkoord  dat  één  percentage 
van de communautaire  produktie  wordt  vastgesteld 
als grens  voor  de concentratie  van  het  aanbod  door 
een groepering  of een  unie.  Het  is echter  van  oordeel 
dat dit percentage  per  produkt  kan  verschillen.  Het 
percentage  dient  volgens  het  Comité  krachtens  de in 
artikel  1.5,  lid 1, voorziene  procedure  te worden  vast-
gesteld. 
Artikel  8 (vervolg) 
e) — in de statuten  moeten  bepalingen  worden  op-
genomen,  welke  de vrije  toetreding  garanderen 
van de producenten  die  de statutaire  verplich-
tingen  aanvaarden; 
12.1.  68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 1/15 
— ten  aanzien  van  al hun  activiteiten  moet  iedere 
discriminatie  tussen  producenten  of groeperin-
gen van  de  Gemeenschap  op  grond  van  de 
nationaliteit  of de plaats  van  vestiging  uitgeslo-
ten zijn. 
Het Comité  stelt  deze  wijziging  voor  ten  einde  dis-
criminaties  te voorkomen  tussen  producenten  die  de 
wens  naar  voren  brengen  tot  een  groepering  toe  te 
treden. 
Artikel  8 (vervolg) 
f) Zij  moeten  een  minimumaantal  leden  hebben  en 
een minimale  produktiehoeveelheid  of  oppervlakte. 
Het Comité  acht  het  noodzakelijk  dit  punt  toe  te 
voegen  ten  einde  de oprichting  van  groeperingen  en 
unies  te vermijden  die  te klein  zijn  om  de doelstel-
lingen  van  de verordening  te verwezenlijken. 
Artikel  8 (vervolg) 
h) Zij  dienen  rechtspersoonlijkheid  te  bezitten  en  vol-
doende  waarborgen  te bieden  ten  aanzien  van  hun 
beheer,  hun  duur  en de doeltreffendheid  van  hun 
activiteiten  overeenkomstig  sub  b) van  dit artikel. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de  noodzaak  van 
deze  bepalingen  vanzelf  spreekt. 
Artikel  8 (vervolg) 
2. Volgens  de in artikel  15,  lid 1, voorziene  procedure 
worden  opgesteld: 
— de criteria  waaraan  de gemeenschappelijke  regels 
in lid 1 b) en 1 c) dienen  te voldoen, 
— de definitie  van  de verrichtingen  - zoals  bijvoor-
beeld  naar  gelang  van  de produkten  en  de om-
standigheden,  het  verzamelen,  de  opslag,  de sor-
tering  en de verpakking  - welke  noodzakelijk 
zijn voor  het gemeenschappelijke  aanbod, 
— de in lid 1 f) beoogde  minima, 
— het  in lid 1 g) voorziene  percentage  per  produkt. 
De toevoeging  van  dit  lid  2 is het  gevolg  van  de 
schrapping  in lid  1 b) van  het  zinsgedeelte  betref-
fende  de procedure,  van  de invoering  van  lid  1 f) 
(nieuw)  en van  de wijziging  van  lid 1 e) (1 g) nieuw) 
en 1 c). 
Artikel  9 
Als discriminerend  in de zin  van  artikel  8, sub  e), 
gelden  met  name  maatregelen: 
b) die  een  productengroepering  of een  unie  voor 
de afzet  op de markt  van  de produktie  of voor  de 
aankoop  van  produktiemiddelen  op grond  van  de 
nationaliteit  of de plaats  van  vestiging  van  de koper 
of verkoper  of van  hun  ondernemingsvorm  neemt. Het Comité  is van  mening  dat  tevens  verkoop-  of 
aankooppraktijken  dienen  te  worden  voorkomen 
welke  de producentengroeperingen  of de unies  zou-
den toepassen  en  die  tot  resultaat  zouden  hebben 
dat op  grond  van  hun  ondernemingsvorm  tussen 
kopers  of verkopers  zou  worden  gediscrimineerd. 
Artikel  11 
2. De betrokken  Lid-Staat  trekt  de erkenning  hetzij  op 
eigen  initiatief,  hetzij  op verzoek  van  de Commissie  in. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de Commissie  te allen 
tijde  de mogelijkheid  dient  te hebben  om  een  Lid-
Staat  te verzoeken  de  erkenning  in te trekken,  bij 
niet-in  achtneming  van  een  van  de  bepalingen  van 
artikel  8, lid 1. 
Artikel  12 
3. Voor  zover  zulks  noodzakelijk  is, kunnen  ook  an-
dere natuurlijke  of rechtspersonen  worden  gehoord. 
4. Aan  hun  verzoek  om  te worden  gehoord  moet  wor-
den voldaan,  indien  zij  een  gewettigd  belang  aan-
voeren. 
Het Comité  acht  de voorgestelde  wijziging  noodzake-
lijk terwille  van  de duidelijkheid  van  de tekst  en ter 
vrijwaring  van  alle  betrokken  belangen. 
Artikel  3 
1. (Ongewijzigd) 
2. Om  voor  steunverlening  in  aanmerking  te  komen 
moeten  deze  erkende  groeperingen: 
a) in het kader  van  regionale  plannen  en communau-
taire  programma's  passen,  voor  zover  deze  bestaan, 
b) betrekking  hebben  op  produktiesectoren  waarin  bij 
de toepassing  van  artikel  39 van  het Verdrag  struc-
turele,  economische  en  sociale  moeilijkheden  op-
treden, 
c) in hun  statuten  de  verplichting  opnemen,  voor  de 
activiteiten  welke  het  onderwerp  vormen  van  de in 
artikel  4 beoogde  steunmaatregelen  een  afzonder-
lijke boekhouding  te  voeren. 
Artikel  4 
1. De Lid-Staten  kunnen  aan  de erkende  producenten-
groeperingen  en de erkende  unies  gedurende  drie  jaar 
na de datum  van  hun  erkenning  steun  verlenen  ten 
einde  de oprichting  van  deze  groeperingen  te bevor-
deren  en hun  werking  te vergemakkelijken.  Deze  steun 
mag niet  meer  bedragen  dan  een  bepaald  degressief 
percentage  dat  voor  de drie  jaren  respectievelijk  niet 
hoger  mag  zijn  dan  75 °/o5  50 °/o en 25 °/o van  de uit-
gaven  voor  de vestiging  en  de werking  van  de groe-
peringen  en unies. 
De in de vorige  alinea  beoogde  uitgaven  worden  for-
faitair  vastgesteld  volgens  de procedure  van  artikel  15, 
lid 1, overeenkomstig  per  produkt  opgestelde  standaard-
modellen. 
Nr. C 1/16 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 1. 68 
Het Comité  spreekt  zich  uit voor  het  verlenen  van 
een tijdelijke  en degressieve  steun  bij de aanvang,  die 
overeenkomt  met  een  percentage  van  de werkelijke 
uitgaven  berekend  aan  de hand  van  de per  produkt 
opgestelde  standaardmodellen. 
De duur,  het  maximumbedrag  van  de steun  en de 
standaardmodellen  voor  de indeling  van  de groepe-
ringen  moeten,  naar  het  oordeel  van  het  Comité, 
volgens  de in artikel  15,  lid 1, voorziene  procedure 
van het  Comité  van  beheer  worden  vastgesteld. 
Het is van  mening  dat  een  dergelijke  procedure  het 
door  haar  soepelheid  mogelijk  zou  maken  eventuele 
steun  te differentiëren  naar  gelang  van  de econo-
mische,  structurele  en sociale  behoeften  der gebieden. 
Artikel  4 (vervolg) 
2. De Lid-Staten  kunnen  aan  de erkende  producenten-
groeperingen  en de erkende  unies,  in het kader  van 
hun door  de Commissie  goedgekeurde  f1) structuur-
verbeteringsplannen,  gedurende  de vijf  jaren  volgende 
op de datum  van  de erkenning  steun  verlenen  voor 
het dekken  van  de investeringen  die door  de toepas-
sing van  de in artikel  8, sub  b), bedoelde  gemeen-
schappelijke  regels  noodzakelijk  worden  en uitsluitend 
gericht  zijn  op de verbetering  van  de voorwaarden 
voor  de produktie  en gezamenlijk  aanbod,  met  inbe-
grip van  de verrichtingen  welke  noodzakelijk  zijn  om 
dit gemeenschappelijk  aanbod  te doen,  tot een  maxi-
mumbedrag  van: 
— 40 °/o van  onroerende  goederen  (nieuwe  gebouwen, 
uitbreiding  of modernisering  van  gebouwen  of 
installaties),  en 
— 20 °/o voor  roerende  goederen  (machines,  wagen-
park,  kantooruitrusting  of -inrichting). 
Deze  steun  is van  toepassing  op  investeringen  die 
voortvloeien  uit de werkzaamheden  die  het onderwerp 
vormen  van  de erkenning  en kan  niet  voor  dezelfde 
werkzaamheden  in het stadium  van  de groepering  en 
de unie  worden  verleend;  de hoogte  van  deze  steun 
moet  worden  bepaald  volgens  de procedure  van  ar-
tikel 15,  lid 1, aan  de hand  van  de eisen  van  het 
gebied  en van de produktiesector. 
Deze  steun  kan  niet  worden  gecumuleerd  met  andere 
steun  van  staatswege  voor  investeringen  in verband 
met genoemde  werkzaamheden. 
Deze  investeringen  moeten  betrekking  hebben  op de 
aankoop  van  onroerende  of roerende  goederen  die 
bestemd  zijn  om eigendom  van  de groepering  of de 
unie of gemeenschappelijk  bezit  van  hun  leden  te 
blijven. 
Met het  oog  op de doelstellingen  van  de onderhavige 
ontwerp-verordening  is het  Comité  van  oordeel  dat 
(") Goedkeuring  door  de  Commissie  van  de  nationale  structuurver-
beteringsplannen  volgens  de  procedure,  voorzien  in  het  besluit 
van de  Raad  d. d. 4 december  1962  inzake  de  coördinatie  van 
het landbouwstructuurbeleid  (PB  nr.  136  van  17.  12.  1962). mag  worden  geëist  dat  de investeringssteun  uitslui-
tend  van  toepassing  is op de verbetering  van  de pro-
duktiestructuren  en de concentratie  van  het  aanbod 
en dat  deze,  als instrument  van  de structuurpolitiek, 
dienen  te worden  geplaatst  in het  kader  van  de 
regionale  plannen. 
Voorts  is het  van  mening  dat  steun  voor  verrichtin-
gen zoals  bijvoorbeeld,  naar  gelang  van  de produk-
ten en de omstandigheden,  het  verzamelen,  de op-
slag,  de sortering  en de  verpakking,  kan  worden 
verleend  indien  deze  verrichtingen  noodzakelijk  zijn 
voor  het gemeenschappelijk  aanbod. 
Voorts  is het  Comité  van  oordeel  dat  de voor  de 
steun  aan  investeringen  voorziene  percentages  hoog 
genoeg  zijn  om  aan  te sporen  tot het  oprichten  van 
producentengroeperingen.  Ten  einde  te vermijden  dat 
door  cumulatie  van  deze  steun  met  andere  steun  van 
staatswege  de  concurrentievoorwaarden  tussen  de 
producenten  der  verschillende  Lid-Staten  dreigen  te 
worden  vervalst,  stelt  het  voor  een  alinea  toe  te 
voegen  die een  dergelijke  cumulatie  verbiedt. 
Ten slotte  is het  Comité  van  oordeel  dat  de onder-
havige  ontwerp-verordening  ten doel  moet  hebben  de 
Lid-Staten  in staat  te stellen  de landbouwproducen-
ten te helpen  bij de verbetering  van  hun  structurele 
organisatie,  vooral  in de gebieden  en voor  de pro-
dukten  waar  de grootste  moeilijkheden  bestaan  voor 
de kwantitatieve  en kwalitatieve  aanpassing  van  de 
produkties  aan  de eisen  van  de markt;  het  heeft  het 
dienstig  geacht  een  zinsgedeelte  betreffende  dit be-
ginsel  in artikel  4 in te voegen. 
Artikel  4 (vervolg) 
De erkende  producentengroeperingen  en  unies  hiervan 
kunnen  geen  investeringssteun  ontvangen  voor  taken 
welke  dubbel  werk  kunnen  vormen,  behoudens  afwij-
king waartoe  dient  te worden  besloten  volgens  de 
procedure  van  artikel  15, lid 1. 
Zoals  in de algemene  opmerkingen  wordt  gepreci-
seerd,  is het Comité  van  oordeel  dat  dient  te worden 
vermeden  dat  zowel  een  unie  als haar  groeperingen 
investeringssteun  ontvangen  voor  gelijke  activiteiten. 
Artikelen  5, 6, 7, 10,  13,  14  en 15  blijven  on-
gewijzigd.  Het  Comité  stelt  echter  voor  een  nieuw 
artikel  tussen  artikel  15 en 16 in te voegen. 
Artikel  16 
Ingeval  overgangsmaatregelen  nodig  zouden  zijn  om 
de overgang  van  de in de Lid-Staten  geldende  stelsels 
naar  die van  de huidige  verordening  te vergemakke-
lijken,  worden  deze  maatregelen  vastgesteld  volgens 
de procedure,  voorzien  in artikel  15,  lid 1, van  de 
onderhavige  verordening. 
12.1.  68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 1/17 
Het Comité  stelt  vast  dat  de onderhavige  ontwerp-
verordening,  met  betrekking  tot  het  gebied  waarop 
zij van  toepassing  is, nergens  overgangsbepalingen 
voorziet  voor  de overgang  van  de thans  in de ver-schillende  Lid-Staten  van  kracht  zijnde  stelsels  naar 
het in te voeren  stelsel.  Het  acht  het  om  deze  reden 
noodzakelijk  bovenstaand  artikel  in te voegen. 
Artikel  16 wordt  artikel  17. 
Brussel,  28 september  1967. 
De Voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
Louis  MAJOR 
BIJLAGE 
bij het advies  met  de tijdens  de 64e  voltallige  zitting  verworpen  amendementen 
Amendement  nr.  1, ingediend  door  de heer  Boon,  tot vervanging  van  de tweede  alinea  van 
punt  2 van de algemene  opmerkingen  van  het Comité  door  de volgende  tekst: 
„Het  Comité  is van  oordeel  dat  bij de toepassing  van  de onderhavige  verordening  per  in 
bijlage  opgenomen  produkt  of groep  van  produkten  moet  uitgegaan  worden  van  de doel-
stellingen  van  het  gemeenschappelijk  landbouwbeleid.  Daarom  is het Comité  van  oordeel 
dat de Commissie  in de mogelijkheid  moet  zijn  langs  de procedure  van  het  Beheerscomité 
te beslissen  over  de toepassing  van  de verordening  per  produkt  of per  groep  produkten." 
Dit amendement  werd  met  47 tegen  16 stemmen  en 6 onthoudingen  verworpen. 
Amendement  nr.  2, ingediend  door  de heer  Boon,  tot invoeging  van  de volgende  tekst  vóór 
de vermelding  van  de opmerkingen  inzake  artikel  8, lid 1 c): 
„Het  Comité  merkt  op dat de kwalitatieve  aanpassing  van  het aanbod  aan  de vraag  moge-
lijk is enerzijds  door  het  opleggen  van  gemeenschappelijke  regels  voor  de produktie  en 
voor  het gemeenschappelijk  aanbod,  anderzijds  door  voorlichting  en overreding. 
Wat de kwantitatieve  aanpassing  aan  de vraag  betreft  onderstreept  het  daarentegen  dat 
een kwantitatieve  aanpassing  van  het  aanbod  door  oplegging  van  gemeenschappelijke  ver-
plichtingen  alleszins  illusoir  is voor  producentengroeperingen  en zelfs  unies  van  groepe-
ringen  die  slechts  een  beperkt  percentage  mogen  voortbrengen  van  het  produktievolume 
der Gemeenschap. 
De kwantitatieve  aanpassing  aan  de vraag  zal dus  in de eerste  plaats  langs  voorlichting 
en overreding  door  de groepering  dienen  te worden  nagestreefd." 
Dit amendement  werd  met  53 tegen  13 stemmen  en 6 onthoudingen  verworpen. 
Amendement  nr.  3, ingediend  door  de heren  Brand  en Dohrendorf,  om  het  begin  van  lid 1 
van artikel  4 van  de vorenstaande  door  het  Comité  voorgestelde  tekst  als volgt  te wijzigen: 
„1. De Lid-Staten  kunnen  aan  de erkende  producentengroeperingen  of aan  hun  erkende 
unies  .. ." 
Dit amendement  werd  met  52 tegen  13 stemmen  en 6 onthoudingen  verworpen. 
Amendement  nr.  4, ingediend  door  de heren  Brand  en Dohrendorf  om  artikel  4, lid 2, van 
de vorenstaande  door  het Comité  voorgestelde  tekst  als volgt  te wijzigen: 
„2. De Lid-Staten  kunnen  aan  de erkende  producentengroeperingen  of aan  hun  erkende 
unies  gedurende  de vijf  jaren  volgende  op de datum  van  de erkenning  voor  het  dekken 
van nieuwe  investeringen,  die  door  de toepassing  van  de in artikel  8, sub  b), bedoelde 
gemeenschappelijke  regels  voor  de produktiesector  noodzakelijk  worden,  steun  verlenen 
in de vorm  van  leningen  tegen  lage  rente  met  een  looptijd  van  ten  hoogste  10 jaar.  Deze 
leningen  kunnen  maximaal 
— 40 °/o voor  onroerende  goederen  (nieuwe  gebouwen,  uitbreiding  of modernisering  van 
gebouwen  of installaties),  en 
Nr. C 1/18 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 1. 68 
— 20 °/o voor  roerende  goederen  (machines,  wagenpark,  uitrusting  of inrichting  van 
gebouwen), 
bedragen,  tegen  een  rente  van  ten minste  2 °/a per jaar. 
Deze  steun  mag  niet  worden  toegekend,  indien  voor  deze  nieuwe  investeringen  reeds  andere 
overheidssteun  wordt  genoten. 
De nieuwe  investeringen  moeten  betrekking  hebben  op  de aankoop  van  onroerende  of 
roerende  goederen  die  bestemd  zijn  om  eigendom  van  de groepering  of unie  te blijven." 
Dit amendement  werd  met  58 tegen  10 stemmen  en 8 onthoudingen  verworpen. 
Amendement  nr.  5, ingediend  door  de heren  Brand  en Dohrendorf  om  artikel  5 als volgt  te 
lezen: 
„Artikel  5 
Krachtens  de overeenkomstig  deze  verordening  verleende  erkenning  en voor  de duur  daar-
van zijn  de bepalingen  van  artikel  85,  lid 3, van  het  Verdrag  van  toepassing  op  de daarin 
bedoelde  overeenkomsten,  besluiten  en feitelijke  gedragingen,  waarbij..(rest  ongewijzigd) 
Dit amendement  werd  met  55 tegen  9 stemmen  en 10 onthoudingen  verworpen.