(...PICT...)

TOELICHTING

1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

De richtlijn betreffende markten voor financiële instrumenten (Markets in Financial Instruments Directive – MiFID), die sinds november 2007 van kracht is, is een belangrijke pijler voor de integratie van de financiële markten in de EU. De MiFID is aangenomen volgens de "Lamfalussy-procedure" [1] en bestaat uit een kaderrichtlijn (Richtlijn 2004/39/EG [2]), een uitvoeringsrichtlijn (Richtlijn 2006/73/EG [3]) en een uitvoeringsverordening (Verordening (EG) nr. 1287/2006 [4]). De MiFID brengt een regelgevingskader tot stand voor het verrichten van beleggingsdiensten in financiële instrumenten (zoals courtage, advies, handel, vermogensbeheer, overnemen van financiële instrumenten enz.) door banken en beleggingsondernemingen, alsook voor de exploitatie van gereglementeerde markten door marktexploitanten. In de richtlijn zijn tevens de bevoegdheden en taken van de nationale bevoegde autoriteiten met betrekking tot deze activiteiten vastgelegd.

De overkoepelende doelstelling is de integratie, het concurrentievermogen en de efficiëntie van de financiële markten van de EU te bevorderen. Concreet is de mogelijkheid voor lidstaten afgeschaft om te eisen dat alle handel in financiële instrumenten op specifieke beurzen plaatsvindt en is concurrentie tussen traditionele beurzen en alternatieve platforms in geheel Europa mogelijk gemaakt. Ook is aan banken en beleggingsondernemingen een sterker "Europees paspoort" verleend om beleggingsdiensten in de gehele EU te verrichten, mits organisatorische en rapportage-eisen en veelomvattende regels ter bescherming van de belegger in acht worden genomen.

Na drie en half jaar van kracht te zijn geweest, heeft de MiFID voor meer concurrentie tussen handelsplatforms voor financiële instrumenten en voor een grotere keuze van beleggers tussen dienstverrichters en beschikbare financiële instrumenten gezorgd. Deze vooruitgang werd mede in de hand gewerkt door technologische ontwikkelingen. Al met al zijn de transactiekosten afgenomen en is de integratie toegenomen [5].

Er heeft zich echter ook een aantal problemen voorgedaan. Ten eerste heeft de scherpere concurrentie tot nieuwe uitdagingen geleid. De voordelen van de grotere concurrentie zijn niet in dezelfde mate aan alle marktdeelnemers ten goede gekomen en zijn niet altijd doorgegeven aan de eindbeleggers, ongeacht of dit particuliere of institutionele beleggers betreft. De marktfragmentatie die inherent is aan concurrentie, heeft tevens de handelsomgeving complexer gemaakt, met name wat het verzamelen van handelsgegevens betreft. Ten tweede hebben de technologische en marktontwikkelingen diverse bepalingen van de MiFID ingehaald. Het gemeenschappelijk belang van transparante en gelijke concurrentievoorwaarden tussen handelsplatforms en beleggingsondernemingen wordt daardoor ondermijnd. Ten derde heeft de financiële crisis tekortkomingen blootgelegd in de regulering van andere instrumenten dan aandelen, die voornamelijk tussen professionele beleggers worden verhandeld. De vroegere aanname dat minimale transparantie, controle en bescherming van de belegger in verband met deze handel de marktefficiëntie sterker bevorderen, gaat niet langer op. Ten slotte onderstrepen de snelle innovatie en de groeiende complexiteit van financiële instrumenten het belang van een hoge mate van beleggersbescherming die gelijke tred houdt met de recentste ontwikkelingen. Ook al waren de algemene regels van de MiFID grotendeels gerechtvaardigd in het licht van de ervaringen van de financiële crisis, toch is het noodzakelijk gebleken er gerichte, ambitieuze verbeteringen in aan te brengen.

De herziening van de MiFID maakt daarom integraal deel uit van hervormingen die erop gericht zijn niet alleen een veiliger, deugdelijker, transparanter en verantwoordelijker financieel stelsel tot stand te brengen dat ten dienste staat van de economie en de samenleving als geheel tijdens de nasleep van de financiële crisis, maar ook te zorgen voor een sterker geïntegreerde, efficiëntere en concurrerender financiële markt in de EU [6]. Bovendien is de MiFID een essentieel instrument om het streven van de G20 [7] vorm te geven om de minder gereguleerde en meer ondoorzichtige delen van het financiële stelsel aan te pakken en de organisatie en transparantie van en het toezicht op de diverse marktsegmenten te vergroten, met name die welke betrekking hebben op instrumenten die veelal onderhands (over the counter – otc) worden verhandeld [8], in aanvulling op het wetgevingsvoorstel inzake otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters [9].

Er zijn ook doelgerichte verbeteringen vereist om tot een beter toezicht op en een grotere transparantie van grondstoffenderivatenmarkten te komen, zodat deze markten hun rol inzake hedging en koersvorming naar behoren kunnen vervullen. Deze verbeteringen zijn ook noodzakelijk om eerlijke concurrentie en efficiënte markten te garanderen in het licht van de ontwikkelingen in de marktstructuren en van de technologie. Voorts zijn specifieke wijzigingen in het kader voor de bescherming van de beleggers vereist om op de veranderende praktijken in te spelen en het beleggersvertrouwen te ondersteunen.

Tot slot heeft de EU, conform de aanbevelingen van de groep de Larosière en de conclusies van de Raad (Ecofin) [10], zich ertoe verbonden om, waar zulks passend is, de manoeuvreerruimte van de lidstaten binnen de EU-richtlijnen inzake financiële diensten tot een minimum te beperken. Dit is de rode draad die door alle gebieden loopt die door de herziening van de MiFID worden bestreken, en die zal bijdragen tot de invoering van het "ene rulebook" voor financiële markten in de EU, tot een verdere bevordering van een gelijk speelveld voor lidstaten en marktdeelnemers, tot een beter toezicht en een betere handhaving, tot minder kosten voor marktdeelnemers, tot betere toegangsvoorwaarden en tot een versterking van de mondiale concurrentiepositie van de financiële sector van de EU.

Dit alles heeft ertoe geleid dat het voorstel tot wijziging van de MiFID in twee delen is gesplitst. In een verordening worden de vereisten uiteengezet ten aanzien van de openbaarmaking van gegevens ten behoeve van de handelstransparantie voor het publiek en de melding van transactiegegevens aan bevoegde autoriteiten, de opheffing van belemmeringen voor niet-discriminerende toegang tot clearingfaciliteiten, de verplichte handel in derivaten op georganiseerde platforms, specifieke toezichtmaatregelen met betrekking tot financiële instrumenten en posities in derivaten, en het verrichten van diensten door ondernemingen van derde landen zonder de vestiging van een bijkantoor. Middels een richtlijn worden de specifieke vereisten aangepast met betrekking tot het verrichten van beleggingsdiensten, de draagwijdte van de vrijstellingen van de huidige richtlijn, de organisatorische eisen en gedragsregels voor beleggingsondernemingen, de organisatorische eisen voor handelsplatforms, de vergunningverlening aan en de geldende verplichtingen voor aanbieders van datarapporteringsdiensten, de bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten, sancties, en regels voor ondernemingen van derde landen die via een bijkantoor activiteiten ontplooien.

2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

Het initiatief is het resultaat van een uitvoerige en continue dialoog met en raadpleging van alle belangrijke belanghebbenden, zoals effectentoezichthouders en –regelgevers en alle soorten marktdeelnemers, onder wie emittenten en kleine beleggers. Tevens is rekening gehouden met de standpunten die zijn geformuleerd tijdens een openbare raadpleging die liep van 8 december 2010 tot 2 februari 2011 [11], een uitgebreide en druk bijgewoonde openbare hoorzitting die plaatsvond op 20-21 september 2010 [12], en de informatie die is verkregen uit vanaf december 2009 gehouden uitgebreide bijeenkomsten met een breed scala aan belanghebbenden. Tot slot is bij het opstellen van het voorstel rekening gehouden met de opmerkingen en analyses uit de documenten en technische adviezen die zijn gepubliceerd door het Comité van Europese effectenregelgevers (Committee of European Securities Regulators – CESR), thans de Europese Autoriteit voor effecten en markten (European Securities and Markets Authority – ESMA) [13].

Daarnaast zijn bij externe consultants twee studies [14] besteld ter voorbereiding van de herziening van de MiFID. De eerste studie, waartoe op 10 februari 2010 aan PriceWaterhouseCoopers opdracht is gegeven en die op 13 juli 2010 is ontvangen, was gericht op gegevensverzameling over marktactiviteiten en andere aan de MiFID gerelateerde aangelegenheden. De tweede studie, waartoe op 21 juli 2010 na een openbare aanbesteding aan Europe Economics opdracht is gegeven en die op 23 juni 2011 is ontvangen, betrof een kosten-batenanalyse van de diverse beleidsopties die in de context van de herziening van de MiFID kunnen worden overwogen.

Overeenkomstig haar beleid inzake betere regelgeving heeft de Commissie een effectbeoordeling van de beleidsalternatieven verricht. De beleidsopties zijn beoordeeld in het licht van verschillende criteria: transparantie van de marktactiviteiten voor toezichthouders en marktdeelnemers, beleggersbescherming en -vertrouwen, gelijke concurrentievoorwaarden voor marktplatforms en handelssystemen in de EU, en kosteneffectiviteit, d.w.z. de mate waarin de opties de beoogde doelstellingen verwezenlijken en de werking van de effectenmarkten op kosteneffectieve en efficiënte wijze mogelijk maken. Al met al wordt ervan uitgegaan dat de herziening van de MiFID eenmalige nalevingskosten van 512 miljoen EUR à 732 miljoen EUR en permanente kosten van 312 miljoen EUR à 586 miljoen EUR met zich mee zal brengen, wat neerkomt op een eenmalig en een permanent kosteneffect van respectievelijk 0,10% à 0,15% en 0,06% à 0,12% van de totale exploitatiekosten van de EU-bankensector. Dat is veel minder dan de kosten voor de invoering van de MiFID. Het eenmalige kosteneffect van de invoering van de MiFID werd destijds geschat op 0,56% (retail- en spaarbanken) en 0,68% (zakenbanken) van de totale exploitatiekosten, terwijl de permanente kosten op 0,11% (retail- en spaarbanken) en 0,17% (zakenbanken) van de totale exploitatiekosten werden geraamd.

3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

3.1. Rechtsgrondslag

Het voorstel is gebaseerd op artikel 114, lid 1, van het VWEU, dat een rechtsgrondslag biedt voor een verordening die uniforme voorschriften instelt ten behoeve van het functioneren van de interne markt.

De richtlijn heeft met name betrekking op de toegang tot economische activiteit van bedrijven en is gebaseerd op artikel 53 VWEU, maar de noodzaak van een uniforme set regels voor de uitvoering van deze economische activiteiten rechtvaardigt het gebruik van een andere rechtsgrondslag die het opstellen van een verordening mogelijk maakt.

Een verordening is nodig om ESMA specifieke rechtstreekse bevoegdheden te verlenen op het gebied van productinterventie en positiebeheer. Op het gebied van handelstransparantie en melding van transacties is de toepassing van regels vaak afhankelijk van numerieke drempels en specifieke identificatiecodes. Een afwijking op nationaal niveau zou leiden tot marktverstoringen en regelgevingsarbitrage, wat de ontwikkeling van gelijke concurrentievoorwaarden onmogelijk maakt. Het opleggen van een verordening zorgt ervoor dat de betreffende eisen rechtstreeks van toepassing zijn op beleggingsondernemingen en dat bevordert gelijke concurrentievoorwaarden doordat uiteenlopende nationale vereisten als gevolg van de omzetting van een richtlijn worden voorkomen.

De voorgestelde verordening zou ook impliceren dat beleggingsondernemingen in hoge mate dezelfde regels volgen in alle EU-markten, wat voortkomt uit een uniform rechtskader dat de rechtszekerheid zou verbeteren en de activiteiten van ondernemingen die actief zijn in verschillende rechtsgebieden aanzienlijk zou vergemakkelijken. Een verordening zou de EU ook in staat stellen toekomstige wijzigingen sneller door te voeren, aangezien de wijzigingen bijna direct na de aanneming van kracht worden. Op die manier zou de EU internationaal overeengekomen termijnen voor de tenuitvoerlegging kunnen halen en de belangrijke marktontwikkelingen kunnen volgen.

3.2. Subsidiariteit en evenredigheid

Volgens het subsidiariteitsbeginsel (artikel 5, lid 3, VEU) mag slechts op EU-niveau worden opgetreden indien de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten alleen kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de EU kunnen worden bereikt.

De meeste kwesties die door de herziening worden bestreken, vallen reeds binnen het huidige wettelijke kader van de MiFID. Bovendien zijn financiële markten inherent grensoverschrijdend van aard en worden zij dat in steeds grotere mate. De voorwaarden waarbinnen ondernemingen en exploitanten in deze context kunnen concurreren, of dat nu gaat om regels voor transparantie voor of na de handel, beleggersbescherming of de beoordeling en beheersing van risico’s door marktdeelnemers, moeten internationaal gelijk zijn en vormen de kern van de huidige MiFID. Er zijn nu maatregelen nodig op Europees niveau om het regelgevingskader dat is ingesteld door MiFID te actualiseren en aan te passen om rekening te houden met de ontwikkelingen in de financiële markten die sinds de inwerkingtreding hebben plaatsgevonden. De verbeteringen die de richtlijn al tot stand heeft gebracht als het gaat om de integratie en efficiëntie van financiële markten en diensten in Europa zouden zo worden versterkt met passende wijzigingen om er zeker van te zijn dat de doelstellingen van een solide regelgevingskader voor de eengemaakte markt worden verwezenlijkt. Vanwege deze integratie zou geïsoleerde nationale interventie veel minder efficiënt zijn en leiden tot fragmentatie van de markten, met regelgevingsarbitrage en concurrentieverstoring tot gevolg. Uiteenlopende markttransparantie of beleggersbescherming in de lidstaten zou de markten fragmenteren, de liquiditeit en efficiëntie in gevaar brengen en leiden tot schadelijke regelgevingsarbitrage.

De Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) moet ook een sleutelrol spelen bij de tenuitvoerlegging van de nieuwe wetgevingsvoorstellen. Een van de doelstellingen van de oprichting van de Europese Autoriteit is het verder verbeteren van het functioneren van de eengemaakte markt voor effectenmarkten; nieuwe regels op het niveau van de Unie zijn nodig om ESMA de vereiste bevoegdheden te geven.

In het voorstel wordt volledig rekening gehouden met het beginsel van evenredigheid, want het is toereikend om de doelstellingen te behalen, maar gaat niet verder dan wat daarvoor nodig is. Het is verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel, want er wordt rekening gehouden met het juiste evenwicht tussen het openbaar belang dat wordt gediend en de kostenefficiëntie van de maatregel. De eisen die aan de verschillende partijen worden gesteld, zijn nauwkeurig afgestemd. Met name de noodzaak om de beleggersbescherming, de efficiëntie van de markten en de kosten voor de branche met elkaar in evenwicht te houden stond centraal bij de formulering van deze vereisten. Met betrekking tot de nieuwe transparantieregels die kunnen worden toegepast op de markten in obligaties en derivaten maakt de herziening zich bijvoorbeeld sterk voor een zorgvuldig uitgebalanceerde regeling die rekening houdt met de specifieke aspecten van elke activaklasse en mogelijk zelfs elk type derivaat.

3.3. Inachtneming van de artikelen 290 en 291 VWEU

Op 23 september 2009 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan voorstellen voor verordeningen tot oprichting van de EBA, de EAVB en de ESMA. In dit verband herinnert de Commissie aan haar verklaringen bij de vaststelling van de verordeningen tot oprichting van de Europese toezichthoudende autoriteiten met betrekking tot de artikelen 290 en 291 VWEU: "Wat het proces voor de vaststelling van de regelgevingsnormen betreft, benadrukt de Commissie het unieke karakter van de financiëledienstensector, dat voortvloeit uit de Lamfalussy-structuur en expliciet erkend wordt in verklaring 39 bij het VWEU. De Commissie twijfelt er evenwel sterk aan of de beperkingen van haar rol bij het vaststellen van gedelegeerde handelingen en uitvoeringsmaatregelen in overeenstemming zijn met de artikelen 290 en 291 VWEU".

3.4. Gedetailleerde toelichting van het voorstel

3.4.1. Algemeen – gelijke concurrentievoorwaarden

Een centrale doelstelling van het voorstel is ervoor te zorgen dat alle georganiseerde handel via gereguleerde handelsplatforms plaatsvindt: gereglementeerde markten, multilaterale handelsfaciliteiten (multilateral trading facilities – MTF's) en georganiseerde handelsfaciliteiten (organised trading facilities – OTF's). Op al deze platforms zijn gelijke transparantievereisten voor en na de handel van toepassing. Ook de eisen die ten aanzien van organisatorische aspecten en markttoezicht aan deze platforms worden gesteld, zijn nagenoeg identiek. Op deze wijze wordt gezorgd voor gelijke concurrentievoorwaarden als het functioneel vergelijkbare activiteiten betreft waarbij handelsintenties van derden worden samengebracht. Belangrijk is echter dat de transparantievereisten worden afgestemd op de verschillende soorten instrumenten, met name aandelen, obligaties en derivaten, en op de verschillende soorten handel, met name op orderboek gebaseerde of prijsgedreven handelssystemen.

Voor alle drie de soorten platforms geldt dat de exploitant van het platform neutraal is. Gereglementeerde markten en multilaterale handelsfaciliteiten worden gekenmerkt door niet-discretionaire transactieverwerking, wat betekent dat alle transacties overeenkomstig vooraf bepaalde regels worden uitgevoerd. Zij beconcurreren elkaar tevens in het aanbieden van een breed lidmaatschap, mits zij aan een transparant geheel van criteria voldoen.

De exploitant van een OTF heeft daarentegen een zekere mate van beslissingsbevoegdheid over de wijze waarop een transactie wordt uitgevoerd. Daarom gelden voor een dergelijke exploitant eisen op het gebied van beleggersbescherming, gedrag en optimale uitvoering ten aanzien van cliënten die van het platform gebruikmaken. De toegangs- en uitvoeringsregels van een OTF moeten derhalve weliswaar transparant en duidelijk zijn, maar zij bieden de exploitant ook de mogelijkheid voor cliënten een dienst te verrichten die kwalitatief, zo niet functioneel, verschilt van de diensten die gereglementeerde markten en MTF's voor hun leden en deelnemers verrichten. Om evenwel te vermijden dat zowel de neutraliteit van de exploitant van de OTF met betrekking tot elke transactie, als de plichten jegens op deze wijze bijeengebrachte cliënten in het gedrang kan of kunnen komen doordat winst ten koste van cliënten kan worden gemaakt, moet het de exploitant van de OTF verboden zijn met eigen kapitaal te handelen.

Ten slotte kan georganiseerde handel ook via systematische interne afhandeling plaatsvinden. Een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling kan met eigen kapitaal handelen om transacties van cliënten uit te voeren. Een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling mag echter geen koop- en verkoopintenties van derden op functioneel dezelfde wijze als een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF samenbrengen en is derhalve geen handelsplatform. Zowel de regel van de optimale uitvoering als de andere gedragregels zijn van toepassing en de cliënt moet goed weten wanneer hij handelt met de beleggingsonderneming en wanneer hij handelt met derden. Voor deze vorm van handel zijn specifieke vereisten inzake transparantie vóór de handel en toegangseisen van toepassing. Ook hier zijn de transparantievereisten op de verschillende soorten instrumenten (met name aandelen, obligaties en derivaten) afgestemd en onder specifieke drempelwaarden van toepassing. Alle handel voor eigen rekening door beleggingsondernemingen met cliënten, met inbegrip van andere beleggingsondernemingen, wordt derhalve als onderhandse handel (otc-handel) beschouwd. Otc-handel die niet onder de definitie van systematische interne afhandeling valt en die strikter moet worden gedefinieerd door wijzigingen in de uitvoeringswetgeving aan te brengen, vindt niet systematisch en onregelmatig plaats.

3.4.2. Uitbreiding van de transparantieregels tot op aandelen gelijkende instrumenten en blijken van belangstelling die aanleiding geven tot actie (titel II, hoofdstuk 1 – artikelen 3-6)

Beleggers toegang geven tot informatie over de huidige handelskansen, prijsvorming eenvoudiger maken en ondernemingen helpen hun klanten de beste uitvoering te geven, zijn de belangrijkste gedachten achter transparantie. MiFID heeft regels ingesteld voor transparantie voor en na de handel, die gelden voor aandelen die tot de handel op gereglementeerde markten zijn toegelaten, ook als die aandelen via een MTF of buiten de beurs (otc) worden verhandeld.

De voorgestelde bepalingen breiden de transparantieregels die voor deze aandelen gelden eerst uit met op aandelen gelijkende instrumenten zoals aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere soortgelijke financiële instrumenten die door bedrijven worden uitgegeven. Deze instrumenten zijn vergelijkbaar met aandelen en moeten dus onder dezelfde transparantieregeling vallen. De uitbreiding van de transparantie-eisen geldt ook voor blijken van belangstelling die aanleiding geven tot actie (IOI’s). Op die manier wordt voorkomen dat IOI’s kunnen worden gebruikt om informatie te verstrekken aan een groep marktdeelnemers en anderen daarvan uit te sluiten.

3.4.3. Meer consistentie bij de toepassing van vrijstellingen van transparantie voor de handel voor aandelenmarkten (artikel 4)

De voorgestelde bepalingen zijn bedoeld om de toepassing van de vrijstellingen van transparantie voor de handel consistenter en samenhangender te maken. De redenen voor de toepassing van deze vrijstellingen van de plicht om lopende orders en noteringen onmiddellijk te publiceren, gelden nog steeds; grootschalige operaties verdienen bijvoorbeeld een speciale behandeling om te voorkomen dat zij een te groot markteffect hebben als zij worden uitgevoerd. De afstemming, daadwerkelijke inhoud en consistente toepassing moeten echter worden verbeterd. Daarom zullen de voorgestelde bepalingen de bevoegde autoriteiten verplichten ESMA te informeren over het gebruik van de vrijstellingen in hun markten en zal ESMA advies uitbrengen over de verenigbaarheid van de vrijstelling met de vereisten die zijn vastgelegd in deze verordening en toekomstige gedelegeerde handelingen.

3.4.4. Uitbreiding van de transparantieregels tot obligaties, gestructureerde financiële producten en derivaten (Titel II, hoofdstuk 2 – artikelen 7-10)

De bepalingen breiden de beginselen van de transparantieregels die tot nu toe alleen van toepassing waren op aandelenmarkten uit tot obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten. Deze uitbreiding wordt gerechtvaardigd door het feit dat de bestaande mate van transparantie van deze producten, die in de meeste gevallen buiten de beurs worden verhandeld, niet altijd voldoende wordt geacht.

In de bepalingen zijn nieuwe vereisten vastgelegd voor transparantie voor en na de handel met betrekking tot deze vier groepen instrumenten. De transparantie-eisen worden identiek voor de drie handelsplatformen, gereglementeerde markt, MTF en OTF, maar worden afgestemd op de verhandelde instrumenten. Uitzonderingen zullen worden gedefinieerd in gedelegeerde handelingen.

Voor gereglementeerde markten zullen de transparantie-eisen worden uitgebreid met obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten die tot de handel zijn toegelaten. Voor MTF’s en OTF’s zullen zij worden uitgebreid met obligaties en gestructureerde financiële producten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of waarvoor een prospectus is gepubliceerd en met emissierechten en derivaten die worden verhandeld via MTF’s en OTF’s.

Met betrekking tot de transparantie-eisen voor de handel zullen de bevoegde autoriteiten eerst de mogelijkheid hebben een vrijstelling toe te passen voor specifieke typen instrumenten op basis van het marktmodel, de liquiditeit en andere relevante criteria. Zij zullen ook de mogelijkheid hebben om een set verschillende vrijstellingen toe te passen om bepaalde transacties vrij te stellen van de transparantie-eisen. In beide gevallen moeten de bevoegde autoriteiten, net als voor aandelen, ESMA in kennis stellen van het voorgenomen gebruik van vrijstellingen en zal ESMA advies uitbrengen over de verenigbaarheid van de vrijstelling met de juridische vereisten. De vorm en de mate van detail van de informatie die voor de handel moet worden verstrekt en de uitzonderingen en vrijstellingen van deze eisen zullen worden gedefinieerd in gedelegeerde handelingen.

Voor transparantie na de handel bieden de voorgestelde bepalingen in sommige gevallen de mogelijkheid van uitgestelde publicatie, afhankelijk van de grootte en het type transactie. Net als bij de informatie voor de handel, zullen het toepassingsgebied en de voorwaarden voor uitgestelde publicatie worden vastgelegd in gedelegeerde handelingen.

3.4.5. Meer en efficiëntere gegevensconsolidering (Titel II, hoofdstuk 3 – artikelen 11 en 12)

Het gebied van marktgegevens in termen van kwaliteit, vorm, kosten en vermogen tot consolideren is essentieel om het overkoepelende beginsel van MiFID met betrekking tot transparantie, mededinging en beleggersbescherming in stand te houden. Op dit gebied zorgen de voorgestelde bepalingen voor een aantal fundamentele wijzigingen in de verordening en de richtlijn.

In de verordening dragen zij bij tot de verlaging van de kosten van gegevens door handelsplatformen, dat wil zeggen gereglementeerde markten, MTF’s en OTF’s, te verzoeken informatie na de handel 15 minuten na de uitvoering van de transactie kosteloos beschikbaar te stellen, handelsgegevens voor en na de handel apart aan te bieden en door de Commissie de mogelijkheid te geven om door middel van gedelegeerde handelingen te verduidelijken wat redelijke commerciële voorwaarden zijn.

Deze verordening eist ook van beleggingsondernemingen dat zij de handel die is uitgevoerd buiten de handelsplatformen openbaar maken via goedgekeurde publicatieregelingen die zelf zullen worden gereglementeerd in de richtlijn. Hierdoor zou de kwaliteit van de otc-gegevens aanzienlijk moeten verbeteren, wat de consolidering ervan vergemakkelijkt.

3.4.6. Transparantie voor beleggingsondernemingen die buiten de beurs handelen, waaronder beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling (Titel III – artikelen 13-20)

Om gelijke concurrentievoorwaarden te behouden, marktbrede koersvorming te ondersteunen en kleine beleggers te beschermen, worden specifieke transparantieregels voorgesteld voor beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling. De bestaande transparantieregels voor beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling zullen gelden voor aandelen en daarop gelijkende instrumenten, terwijl er nieuwe bepalingen worden geïntroduceerd voor obligaties, gestructureerde financiële producten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of waarvoor een prospectus is gepubliceerd, emissierechten en derivaten die voor clearing in aanmerking komen of tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of worden verhandeld via een MTF of OTF. Daarnaast wordt er voor aandelen en daarop gelijkende instrumenten een minimale opdrachtgrootte geïntroduceerd en zijn koersen in twee richtingen vereist. Er worden regels voor transparantie na de handel voorgesteld, die gelijk zijn aan de regels die gelden voor handel via een platform, voor alle aandelen, waaronder op aandelen gelijkende instrumenten, en voor obligaties en gestructureerde financiële producten waarvoor een prospectus is gepubliceerd, voor emissierechten en voor derivaten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten of worden verhandeld via een MTF of OTF en voor derivaten die in aanmerking komen voor clearing of zijn aangemeld bij een transactieregister.

3.4.7. Melden van transacties (Titel IV – artikelen 21-23)

Dankzij de melding van transacties op grond van MiFID kunnen toezichthouders de activiteiten van beleggingsondernemingen volgen en controleren of MiFID wordt nageleefd en kunnen zij controleren op misbruik op grond van de Richtlijn marktmisbruik (MAD). Het melden van transacties is ook nuttig voor het algemene markttoezicht. De voorgestelde bepalingen zullen de kwaliteit van de transactiemeldingen op een aantal punten verbeteren.

Alle transacties met betrekking tot financiële instrumenten moeten worden gemeld aan de bevoegde autoriteiten, behalve transacties met betrekking tot financiële instrumenten die niet op een georganiseerde manier worden verhandeld en niet vatbaar zijn voor marktmisbruik en die niet voor misbruikdoeleinden kunnen worden gebruikt. De bevoegde autoriteiten moeten volledige toegang hebben tot de registers in alle fasen van de uitvoering van de order, van het eerste besluit om te handelen tot en met de uitvoering.

Ten eerste scheppen de wijzigingen een nieuwe verplichting voor gereglementeerde markten, MTF’s en OTF’s om gegevens gedurende minimaal vijf jaar zodanig op te slaan dat zij toegankelijk zijn voor toezichthouders. Op die manier kunnen de bevoegde autoriteiten controleren op pogingen tot marktmisbruik en manipulatie van orderboeken. De opgeslagen informatie moet alle informatie bevatten die ook vereist is voor de gemelde transacties, waaronder met name identificatie van de cliënt en van de personen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de transactie, bijvoorbeeld de handelaren, of computeralgoritmen.

Ten tweede wordt het toepassingsgebied van de transactiemelding, dat tot nu toe beperkt was tot financiële instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, waaronder transacties met betrekking tot dergelijke instrumenten die buiten de markt worden uitgevoerd, aanzienlijk uitgebreid en zo op één lijn gebracht met het toepassingsgebied van de regels ter voorkoming van marktmisbruik. De enige instrumenten waarvoor de eis niet geldt, zijn (i) instrumenten die niet tot de handel zijn toegelaten en evenmin worden verhandeld via een MTF of OTF, (ii) instrumenten waarvan de waarde niet afhankelijk is van die van een financieel instrument dat tot de handel is toegelaten of wordt verhandeld via een MTF of OTF, (iii) instrumenten waarvan de verhandeling niet van invloed kan zijn op een instrument dat tot de handel is toegelaten of wordt verhandeld via een MTF of OTF.

Ten derde zullen de bepalingen de kwaliteit van de verslaglegging verbeteren door enerzijds te zorgen voor betere identificatie van de cliënten namens wie de beleggingsonderneming de transactie heeft uitgevoerd en de personen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering en anderzijds te verlangen dat gereglementeerde markten, MTF’s en OTF’s bijzonderheden melden van transacties die zijn uitgevoerd door ondernemingen waarvoor de algemene meldingsplichten niet gelden. Bovendien zullen de voorgestelde bepalingen wat kwaliteit betreft eisen dat de melding plaatsvindt door middel van meldingsmechanismen die krachtens de richtlijn door de bevoegde autoriteiten zijn goedgekeurd.

Om ervoor te zorgen dat in de transactiemeldingen en opgeslagen orderinformatie de cliënt en degene die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de transactie worden geïdentificeerd, inclusief computeralgoritmen, moeten de beleggingsondernemingen deze informatie doorgeven als zij een order naar een andere onderneming sturen. Zij hebben ook de mogelijkheid om een order te melden alsof het een transactie is in het geval dat zij deze informatie niet aan andere ondernemingen willen doorgeven.

Ten vierde moet, gezien de kosten en efficiëntie, dubbele melding van handelstransacties op grond van MiFID en de onlangs voorgestelde verslagleggingseisen aan transactieregisters (EMIR) worden vermeden. Daarom moeten transactieregisters meldingen doorgeven aan de bevoegde autoriteiten.

Als laatste bepaalt een herzieningsclausule dat de Commissie, als zou blijken dat deze wijzigingen onvoldoende zijn om een volledig en nauwkeurig overzicht te krijgen van de handelsactiviteit en individuele posities, twee jaar na de inwerkingtreding van de verordening maatregelen kan invoeren om te eisen dat de verslagen van beleggingsondernemingen rechtstreeks worden opgenomen in een door ESMA aangewezen systeem.

3.4.8. Verhandeling van derivaten (Titel V – artikelen 24-27)

Als onderdeel van de significante inspanningen die worden geleverd om de stabiliteit, de transparantie en het toezicht in de markten voor otc-derivaten te verbeteren, is binnen de G20 overeengekomen dat de handel in gestandaardiseerde otc-derivaten in voorkomend geval moet worden verplaatst naar beurzen of elektronische handelsplatformen.

In overeenstemming met de eisen die al zijn voorgesteld door de Commissie (EMIR) om de centrale clearing van otc-derivaten uit te breiden, vereisen de bepalingen in deze verordening dat de handel in voldoende ontwikkelde derivaten uitsluitend plaatsvindt via in aanmerking komende platformen, dat wil zeggen gereglementeerde markten, MTF’s of OTF’s. Deze verplichting wordt opgelegd aan zowel financiële als niet-financiële tegenpartijen die de clearingdrempel in EMIR overschrijden. De bepalingen geven door middel van technische normen de Commissie en ESMA de taak om de lijst met derivaten die voor een dergelijke verplichting in aanmerking komen op te stellen, rekeninghoudend met de liquiditeit van de betreffende instrumenten.

3.4.9. Niet-discriminerende toegang tot clearing (Titel VI – artikelen 28-30)

Naast de eisen in Richtlijn 2004/39/EG die voorkomen dat de lidstaten onterecht de toegang tot infrastructuur na de handel, zoals centrale tegenpartijen (CCP’s) en afwikkelingsregelingen, beperken, is het nodig dat deze verordening verschillende andere handelsbelemmeringen wegneemt die kunnen worden gebruikt om concurrentie in de clearing van financiële instrumenten te verhinderen. Belemmeringen kunnen ontstaan als centrale tegenpartijen geen clearingdiensten leveren aan bepaalde handelsplatformen, als handelsplatformen geen gegevensstromen leveren aan potentiële nieuwe clearers of als informatie over benchmarks of indices niet wordt verstrekt aan clearers of handelsplatformen.

De voorgestelde bepalingen verbieden discriminerende praktijken en voorkomen belemmeringen die concurrentie voor de clearing van financiële instrumenten kunnen verhinderen. Hierdoor neemt de concurrentie op het gebied van de clearing van financiële instrumenten toe, wat leidt tot lagere investerings- en leenkosten, het verdwijnen van inefficiënties en de stimulering van innovatie in de Europese markten.

3.4.10. Toezicht op producten en posities (Titel VII – artikelen 31-35)

Naar aanleiding van de conclusies van de Raad over het versterken van het financiële toezicht in de EU (10 juni 2009) is men het er algemeen over eens dat de effectiviteit van het toezicht en de handhaving moet worden verbeterd en dat de bevoegde autoriteiten specifieke nieuwe bevoegdheden moeten krijgen in de nasleep van de crisis; zij moeten in het bijzonder in staat worden gesteld producten en diensten die worden aangeboden te toetsen.

Ten eerste zullen de voorgestelde wijzigingen het toezicht op producten en diensten aanzienlijk versterken door enerzijds de bevoegde autoriteiten de mogelijkheid te geven om in overleg met ESMA financiële producten of activiteiten of praktijken blijvend te verbieden en anderzijds ESMA in staat te stellen producten, praktijken en diensten tijdelijk te verbieden. Het verbod zou kunnen bestaan uit het verbieden of beperken van het op de markt brengen of verkopen van financiële instrumenten, het verbieden van een bepaalde praktijk of het uitsluiten van personen die betrokken zijn bij de betreffende activiteit. In de bepalingen zijn specifieke voorwaarden vastgelegd voor de activering van deze beide verboden, die in het bijzonder kan plaatsvinden als er zorgen zijn over de beleggersbescherming of als gevreesd wordt dat het ordelijk functioneren van financiële markten of de stabiliteit van het financiële stelsel wordt bedreigd.

Ten tweede introduceren de voorgestelde bepalingen in de verordening, als aanvulling op de bevoegdheden die in de herziene richtlijn worden voorgesteld om de bevoegde autoriteiten de mogelijkheid te geven om posities te beheren, onder meer door beperkingen voor posities in te stellen, een rol voor ESMA om de maatregelen die op nationaal niveau worden genomen te coördineren. ESMA krijgt bovendien specifieke bevoegdheden om posities voor marktdeelnemers te beheren of te beperken. In de voorgestelde bepalingen zijn hiervoor precieze voorwaarden vastgelegd, met name als het gaat om een bedreiging van het ordelijk functioneren van markten of leveringsregelingen voor fysieke grondstoffen of van de stabiliteit van het financiële stelsel in de Unie.

3.4.11. Emissierechten (artikel 1)

In tegenstelling tot de handel in derivaten zijn secundaire spotmarkten in EU-emissierechten (EUA’s) grotendeels ongereglementeerd. In spotmarkten hebben allerlei frauduleuze praktijken plaatsgevonden die het vertrouwen in het emissiehandelssysteem (ETS), dat in het leven is geroepen door de ETS-richtlijn van de EU [15], zouden kunnen ondermijnen. Parallel aan de maatregelen binnen de ETS-richtlijn van de EU om het systeem van EUA-registers en de voorwaarden voor het openen van een account voor het verhandelen van EUA’s te versterken, zou het voorstel ervoor zorgen dat de volledige EUA-markt onder de reglementering van de financiële markt zou vallen. Spot- en derivatenmarkten zouden onder één toezichthouder vallen. MiFID en Richtlijn 2003/6/EG inzake marktmisbruik zouden van toepassing zijn, waardoor de veiligheid van de markt aanzienlijk zou worden vergroot zonder dat er wordt getornd aan de doelstelling, die beperking van de emissie blijft. Bovendien zorgt dit voor samenhang met de regels die al gelden voor EUA-derivaten en leidt het tot meer zekerheid doordat banken en beleggingsondernemingen, entiteiten die verplicht zijn de handelsactiviteiten te controleren op fraude, misbruik of witwaspraktijken, een grotere rol zouden krijgen bij het doorlichten van potentiële spothandelaren.

3.4.12. Levering van beleggingsdiensten door ondernemingen in derde landen zonder bijkantoor (Titel VIII – artikelen 36-39)

Het voorstel schept een geharmoniseerd kader voor het verlenen van toegang tot de EU-markten aan ondernemingen en marktexploitanten die in derde landen gevestigd zijn, om een einde te maken aan de huidige fragmentatie in nationale regelingen voor derde landen en om te zorgen voor gelijke concurrentievoorwaarden voor alle actoren op het gebied van financiële diensten binnen de EU. Met het voorstel wordt een regeling geïntroduceerd die is gebaseerd op een voorafgaande gelijkwaardigheidsbeoordeling van de rechtsstelsels van derde landen door de Commissie. Ondernemingen uit derde landen waarvoor een gelijkwaardigheidsbesluit is aangenomen, zouden toestemming kunnen verzoeken om diensten te leveren in de Unie. Voor de levering van diensten aan particuliere cliënten zou de vestiging van een bijkantoor vereist zijn; de onderneming uit een derde land zou een vergunning moeten krijgen in de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd en het bijkantoor zou op sommige punten (organisatievereisten, regels voor bedrijfsvoering, belangenconflicten, transparantie en andere punten) gebonden zijn aan de EU-vereisten. Voor diensten die worden geleverd aan in aanmerking komende tegenpartijen zou de vestiging van een bijkantoor niet vereist zijn; ondernemingen uit derde landen zouden dergelijke diensten kunnen leveren op basis van een ESMA-registratie. Het toezicht zou plaatsvinden in hun eigen land. Een passende samenwerkingsovereenkomst tussen de toezichthouders in de derde landen enerzijds en de nationale bevoegde autoriteiten en ESMA anderzijds zou hiervoor noodzakelijk zijn.

4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

De specifieke gevolgen van het voorstel voor de begroting hebben betrekking op de taken die zijn toegekend aan ESMA, zoals gespecificeerd in het financieel memorandum bij dit voorstel. De specifieke begrotingsgevolgen voor de Commissie zijn ook beoordeeld in het financieel memorandum bij dit voorstel.

Het voorstel heeft gevolgen voor de begroting van de Unie.

2011/0296 (COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening [EMIR] betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité [16],

Gezien het advies van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De financiële crisis heeft zwakheden in de transparantie van de financiële markten blootgelegd. Het versterken van de transparantie is derhalve een van de gezamenlijke beginselen voor het versterken van het financiële stelsel, zoals werd bevestigd door de verklaring van de G20 in Londen op 2 april 2009. Om de transparantie te versterken en het functioneren van de interne markt voor financiële instrumenten te verbeteren, moet er een nieuw kader worden ingesteld dat uniforme vereisten voor de transparantie van transacties in markten voor financiële instrumenten voorschrijft. Het kader moet uitgebreide regels voor een groot aantal financiële instrumenten bevatten. Het moet een aanvulling vormen op de eisen voor de transparantie van orders en transacties met betrekking tot aandelen die zijn vastgelegd in Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004.

(2) De groep deskundigen op hoog niveau inzake financieel toezicht in de EU, onder voorzitterschap van Jacques de Larosière, heeft de Unie uitgenodigd een meer geharmoniseerde set financiële regelgevingen te ontwikkelen. In de context van de toekomstige Europese toezichtarchitectuur heeft de Europese Raad van 18 en 19 juni 2009 ook de noodzaak onderstreept van de instelling van één Europees reglement dat van toepassing is op alle financiële instellingen in de eengemaakte markt.

(3) De nieuwe wetgeving moet derhalve bestaan uit twee verschillende wetgevingshandelingen, een richtlijn en deze verordening. Samen moeten deze twee wetgevingshandelingen het rechtskader vormen waarin de vereisten zijn vastgelegd die van toepassing zijn op beleggingsondernemingen, gereglementeerde markten en dienstverleners op het gebied van verslaglegging. Deze verordening moet daarom in combinatie met de richtlijn worden gelezen. De noodzaak om één pakket regels vast te stellen voor alle instellingen met betrekking tot bepaalde vereisten en om potentiële regelgevingsarbitrage te voorkomen en de marktdeelnemers meer rechtszekerheid en minder complexe regelgeving te bieden, rechtvaardigt het gebruik van een rechtsgrondslag die het mogelijk maakt een verordening op te stellen. Om de resterende belemmeringen voor de handel en significante verstoringen van de concurrentie die het gevolg zijn van verschillen tussen de nationale wetgevingen weg te nemen en te voorkomen dat er nieuwe belemmeringen voor de handel en significante verstoringen van de concurrentie ontstaan, is het derhalve noodzakelijk een verordening aan te nemen waarin uniforme regels zijn vastgelegd die in alle lidstaten gelden. Deze rechtstreeks toepasselijke wetgevingshandeling is erop gericht op bepalende wijze een bijdrage te leveren aan het soepel functioneren van de interne markt en moet derhalve worden gebaseerd op de bepalingen van artikel 114 VWEU, geïnterpreteerd in overeenstemming met de consistente jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

(4) Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 heeft regels ingesteld om de handel in aandelen die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, voor en na de handel transparant te maken, en voor het melden aan de bevoegde autoriteiten van transacties met betrekking tot financiële instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten; de richtlijn moet worden herschikt om de ontwikkelingen in de financiële markten voldoende te weerspiegelen en om de zwakke punten en lacunes aan te pakken die onder meer door de crisis op de financiële markt aan het licht zijn gekomen.

(5) Bepalingen met betrekking tot de handel en reglementaire transparantie-eisen moeten de vorm hebben van rechtstreeks toepasselijke wetgeving die geldt voor alle beleggingsondernemingen, die uniforme regels moeten volgen op alle markten van de Unie om een uniforme toepassing van één regelgevingskader mogelijk te maken, teneinde het vertrouwen in de transparantie van de markten in de hele Unie te versterken, de complexiteit van de regelgeving en de nalevingskosten voor bedrijven terug te dringen, in het bijzonder voor financiële instellingen die grensoverschrijdend actief zijn, en bij te dragen aan het wegnemen van concurrentieverstoring. De vaststelling van een verordening zorgt voor rechtstreekse toepasbaarheid en is daarom het meest geschikt om de regelgevingsdoelstellingen te halen en te zorgen voor uniforme voorwaarden door te voorkomen dat de nationale vereisten uiteenlopen als gevolg van de omzetting van een richtlijn.

(6) Er dienen definities van gereglementeerde markt en MTF te worden vastgesteld en deze definities moeten nauw bij elkaar aansluiten om duidelijk te maken dat zij dezelfde georganiseerde-handelsfuncties bestrijken. Bilaterale systemen waarin een beleggingsonderneming handelstransacties voor eigen rekening uitvoert en niet als bemiddelaar tussen koper en verkoper, zonder zelf risico te dragen, mogen er niet onder vallen. De term ‘systeem’ omvat alle markten die bestaan uit een geheel van regels en een handelsplatform, alsmede de markten die alleen op basis van een geheel van regels werken. Gereglementeerde markten en MTF's zijn niet verplicht een ‘technisch’ systeem voor het matchen van orders te exploiteren. Een markt die alleen bestaat uit een geheel van regels betreffende aspecten die verband houden met lidmaatschap, toelating van instrumenten tot de handel, handel tussen leden, transactiemelding en - waar van toepassing - transparantieverplichtingen, is een gereglementeerde markt of een MTF in de zin van deze richtlijn, en volgens deze regels uitgevoerde transacties worden geacht te zijn verricht volgens de systemen van een gereglementeerde markt of een MTF. De term ‘koop- en verkoopintenties’ moet in brede zin worden opgevat en omvat orders, koersen en blijken van belangstelling. Het vereiste dat de intenties in het systeem moeten worden samengebracht volgens niet-discretionaire regels die door de exploitant van het systeem zijn vastgesteld, betekent dat deze intenties volgens de regels, de protocollen of de interne werkingsprocedures (met inbegrip van IT-procedures) van het systeem moeten worden samengebracht. De uitdrukking ‘niet-discretionaire regels’ houdt in dat deze regels de beleggingsonderneming die een MTF exploiteert, geen enkele mogelijkheid mogen laten om de interactie tussen de intenties te beïnvloeden. In de definities is bepaald dat de intenties op zodanige wijze moeten worden samengebracht dat er een overeenkomst uit voortvloeit, hetgeen betekent dat de uitvoering moet plaatsvinden volgens de regels, de protocollen of de interne exploitatieprocedures van het systeem.

(7) Om de Europese markten transparanter te maken en gelijke concurrentievoorwaarden tot stand te brengen tussen de verschillende platformen die transactiediensten aanbieden, is het nodig een nieuwe categorie georganiseerde handelsfaciliteiten (organised trading facility OTF) te introduceren. Deze nieuwe categorie wordt breed gedefinieerd, zodat nu en in de toekomst alle typen georganiseerde uitvoering en regeling van handel die niet overeenkomen met de functionaliteiten of regelgevingsspecificaties van de bestaande platformen eronder vallen. Als gevolg daarvan moeten passende organisatievereisten en transparantieregels worden toegepast, die efficiënte koersvorming ondersteunen. De nieuwe categorie omvat broker crossing systems, die kunnen worden omschreven als interne elektronische matchingsystemen die worden geëxploiteerd door een beleggingsonderneming en die cliëntenorders uitvoeren tegen andere cliëntenorders. De nieuwe categorie omvat ook systemen die in aanmerking komen voor de handel in voor clearing vatbare en voldoende liquide derivaten. Zij omvat geen faciliteiten waarbij niet daadwerkelijk een transactie wordt uitgevoerd of geregeld in het systeem, zoals mededelingenborden die worden gebruikt om koop- en verkoopintenties aan te kondigen, andere entiteiten die potentiële koop- en verkoopintenties samenvoegen of poolen of elektronische bevestigingsdiensten na de handel.

(8) Deze nieuwe categorie georganiseerde handelsfaciliteiten vormt een aanvulling op de bestaande typen handelsplatformen. Gereglementeerde markten en multilaterale handelsfaciliteiten worden gekenmerkt door de niet-discretionaire uitvoering van transacties, maar de exploitant van een georganiseerde handelsfaciliteit moet zeggenschap hebben over de manier waarop een transactie wordt uitgevoerd. Als gevolg daarvan moeten er bedrijfsvoeringsregels en verplichtingen met betrekking tot de beste uitvoering en de afhandeling van cliëntenorders gelden voor de transacties die worden gesloten via een OTF die wordt geëxploiteerd door een beleggingsonderneming of een marktexploitant. Omdat een OTF een werkelijk handelsplatform is, moet de platformexploitant echter neutraal zijn. Het mag de exploitant van een OTF derhalve niet toegestaan zijn in de OTF voor eigen rekening een transactie uit te voeren tussen meerdere koop- en verkoopintenties van derde partijen, waaronder cliëntenorders die in het systeem zijn samengebracht. Dit houdt ook in dat de exploitant niet mag optreden als beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling in de door hem geëxploiteerde OTF.

(9) Alle georganiseerde handel dient te worden uitgevoerd op gereglementeerde platformen en volledig transparant te zijn, zowel voor de handel als daarna. De transparantie-eisen moeten daarom gelden voor alle typen handelsplatformen en voor alle financiële instrumenten die daar worden verhandeld.

(10) De handel in aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten, soortgelijke financiële instrumenten en aandelen die niet tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, vindt grotendeels op dezelfde manier plaats en vervult een bijna identiek economisch doel als de handel in aandelen die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten. De transparantiebepalingen die gelden voor aandelen die tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten moeten derhalve worden uitgebreid met deze instrumenten.

(11) Hoewel in beginsel wordt erkend dat er een regeling nodig is voor vrijstellingen van transparantie voor de handel ter ondersteuning van het efficiënt functioneren van markten, moeten de daadwerkelijke vrijstellingsbepalingen voor aandelen die op dit moment gelden op basis van Richtlijn 2004/39/EG en Verordening (EG) nr. 1287/2006 van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de voor beleggingsondernemingen geldende verplichtingen betreffende het bijhouden van gegevens, het melden van transacties, de markttransparantie, de toelating van financiële instrumenten tot de handel en de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn betreft [17] worden getoetst om na te gaan of zij nog passend zijn wat betreft hun toepassingsgebied en voorwaarden. Om een uniforme toepassing van de vrijstellingen van transparantie voor de handel met betrekking tot aandelen en uiteindelijk ook andere soortgelijke instrumenten en producten zonder deelneming voor specifieke marktmodellen en typen en grootten van orders te garanderen, moet de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) de verenigbaarheid van individuele verzoeken tot toepassing van een vrijstelling met deze verordening en toekomstige gedelegeerde handelingen beoordelen. De beoordeling van ESMA moet de vorm krijgen van een advies in overeenstemming met artikel 29 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. Daarnaast moeten de al bestaande uitzonderingen voor aandelen door ESMA worden beoordeeld binnen een passend tijdskader en moet, volgens dezelfde procedure, worden beoordeeld of zij nog in overeenstemming zijn met de regels in deze verordening en toekomstige gedelegeerde handelingen.

(12) De financiële crisis heeft specifieke zwakheden aan het licht gebracht in de manier waarop informatie over handelskansen en -prijzen met betrekking tot andere financiële instrumenten dan aandelen beschikbaar is voor marktdeelnemers, namelijk als het gaat om timing, granulariteit, gelijke toegang en betrouwbaarheid. Er moeten dus vereisten voor transparantie voor en na de handel worden geïntroduceerd waarbij rekening is gehouden met de verschillende kenmerken en marktstructuren van specifieke typen instrumenten anders dan aandelen. Om een solide transparantiekader te scheppen voor alle relevante instrumenten, moeten deze van toepassing zijn op obligaties en gestructureerde financiële producten met een prospectus of die zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt of worden verhandeld via een multilaterale handelsfaciliteit (MTF) of een georganiseerde handelsfaciliteit (OTF), op derivaten die worden verhandeld of zijn toegelaten tot de handel op gereglementeerde markten, MTF’s en OTF’s of in aanmerking komen voor centrale clearing en, met betrekking tot transparantie na de handel, op derivaten die zijn vermeld in transactieregisters. Alleen die financiële instrumenten die uitsluitend buiten de beurs worden verhandeld en bijzonder niet-liquide worden geacht of op maat ontworpen zijn vallen dus buiten het toepassingsgebied van de transparantieverplichtingen.

(13) Het is noodzakelijk dat er een voldoende mate van handelstransparantie wordt geïntroduceerd in de markten voor obligaties, gestructureerde financiële producten en derivaten om te helpen bij de waardering van producten en bij de efficiëntie van de prijsvorming. Gestructureerde financiële producten moeten met name door activa gedekte waardepapieren omvatten, zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 5 van Verordening (EG) nr. 809/2004, waaronder onder meer schuldobligaties met onderpand vallen.

(14) Om uniform toepasbare voorwaarden tussen handelsplatformen te garanderen, moeten dezelfde eisen met betrekking tot transparantie voor en na de handel gelden voor de verschillende typen platformen. De transparantie-eisen moeten worden afgestemd op de verschillende typen instrumenten, waaronder aandelen, obligaties en derivaten, en op de verschillende typen handel, waaronder op orderboek gebaseerde en prijsgedreven systemen en hybride en ‘voice broking’-systemen en rekening houden met de uitgifte, transactieomvang en kenmerken van de nationale markten.

(15) Om te voorkomen dat de handel buiten de beurs efficiënte koersvorming of transparante gelijke concurrentievoorwaarden tussen de handelsmedia in gevaar brengt, moeten er passende eisen voor transparantie voor de handel gelden voor beleggingsondernemingen die voor eigen rekening financiële instrumenten buiten de beurs verhandelen voor zover zij dit doen in hun hoedanigheid van beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling met betrekking tot aandelen, certificaten van aandelen, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten of andere vergelijkbare financiële instrumenten en obligaties, gestructureerde financiële producten en derivaten die voor clearing in aanmerking komen.

(16) Een beleggingsonderneming die orders van cliënten uitvoert met eigen kapitaal moet worden beschouwd als een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling, tenzij de transacties worden uitgevoerd buiten de gereglementeerde markten, MTF’s en OTF’s op incidentele, ad hoc en onregelmatige basis. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling moeten worden gedefinieerd als beleggingsondernemingen die op georganiseerde, frequente en systematische basis voor eigen rekening handelen door orders van cliënten uit te voeren buiten een gereglementeerde markt, een MTF of een OTF. Om de objectieve en effectieve toepassing van deze definitie op beleggingsondernemingen te garanderen, moet elke bilaterale handel die wordt uitgevoerd met cliënten relevant zijn en moeten er kwantitatieve criteria gelden als aanvulling op de kwalitatieve criteria voor de identificatie van beleggingsondernemingen die zich moeten registreren als beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling, zoals bepaald in artikel 21 van Verordening nr. 1287/2006 van de Commissie tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG. Een OTF is elk systeem of elke faciliteit waarin meerdere koop- en verkoopintenties van derde partijen op elkaar inwerken in het systeem, maar het mag een beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling niet worden toegestaan de koop- en verkoopintenties van derde partijen bijeen te brengen.

(17) Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling kunnen besluiten alleen particuliere cliënten, alleen professionele cliënten of beide groepen toegang te geven tot hun noteringen. Binnen die categorieën cliënten mogen zij niet discrimineren. Beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling zijn niet verplicht vaste koersen met betrekking tot transacties boven de standaard marktomvang te publiceren. De standaardmarktomvang voor een financieel instrument in een bepaalde klasse mag niet significant onevenredig zijn met een ander financieel instrument in die klasse.

(18) Deze verordening is niet bedoeld om de toepassing van regels voor transparantie voor de handel te eisen met betrekking tot transacties die buiten de beurs zijn uitgevoerd en die onder meer worden gekenmerkt door het feit dat zij ad hoc en onregelmatig worden uitgevoerd met groothandelstegenpartijen en deel uitmaken van een zakenrelatie die zelf gekenmerkt wordt door transacties boven de standaardmarktomvang en waarbij de transacties worden uitgevoerd buiten de systemen die doorgaans door de betreffende onderneming worden gebruikt voor haar activiteiten als beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling.

(19) Marktgegevens moeten gemakkelijk en direct beschikbaar zijn voor gebruikers in een zoveel mogelijk uitgesplitste vorm om de beleggers, en de gegevensdienstverleners die voor hen werken, in staat te stellen gegevensoplossingen zo goed mogelijk op hun eigen situatie af te stemmen. Daarom moeten gegevens met betrekking tot transparantie voor en na de handel op ‘ongebundelde’ wijze beschikbaar worden gesteld aan het publiek, om de kosten voor marktdeelnemers die gegevens kopen te beperken.

(20) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens [18] en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens [19] moeten volledig van toepassing zijn op de uitwisseling, overdracht en verwerking van persoonsgegevens voor de toepassing van deze verordening, in het bijzonder titel IV, door de lidstaten en ESMA.

(21) Gezien het feit dat de partijen tijdens de G20-top in Pittsburgh op 25 september 2009 zijn overeengekomen dat de handel in gestandaardiseerde buiten de beurs verhandelde derivatencontracten in passende gevallen moet worden verplaatst naar beurzen of elektronische handelsplatformen, moet er een formele regelgevingsprocedure worden gedefinieerd om ervoor te zorgen dat de handel tussen financiële tegenpartijen en grote niet-financiële tegenpartijen in alle derivaten die in aanmerking komen voor clearing en voldoende liquide zijn, plaatsvindt via een reeks handelsplatformen waarvoor vergelijkbare regelgeving geldt en om de deelnemers in staat te stellen met meerdere tegenpartijen te handelen. Bij het beoordelen of de liquiditeit voldoende is, moet rekening worden gehouden met de marktkenmerken op nationaal niveau, waaronder elementen als het aantal en type marktdeelnemers in een bepaalde markt, en met de transactiekenmerken, zoals de omvang en frequentie van de transacties in die markt.

(22) Gezien het feit dat enerzijds de partijen tijdens de G20-top in Pittsburgh op 25 september 2009 zijn overeengekomen dat de handel in gestandaardiseerde buiten de beurs verhandelde derivatencontracten in passende gevallen moet worden verplaatst naar beurzen of elektronische handelsplatformen en anderzijds verschillende otc-derivaten een relatief lage liquiditeit hebben, is het passend om te zorgen voor een geschikte reeks in aanmerking komende platformen waarop de handel krachtens deze verplichting kan plaatsvinden. Voor alle in aanmerking komende platformen moeten zorgvuldig uitgelijnde regelgevingsvereisten gelden met betrekking tot organisatie- en exploitatieaspecten, regelingen om belangenconflicten te beperken, toezicht op alle handelsactiviteit, transparantie voor en na de handel die is afgestemd op elk financieel instrument en de mogelijkheden voor wisselwerking tussen de verschillende handelsintenties van derde partijen mogelijk te maken. Om de voorwaarden voor de uitvoering en liquiditeit te verbeteren, moet het echter in overeenstemming met deze verbintenis mogelijk zijn dat exploitanten van platformen transacties tussen meerdere derde partijen op discretionaire wijze regelen.

(23) De handelsverplichting die voor deze derivaten wordt vastgelegd, moet efficiënte concurrentie tussen in aanmerking komende platformen mogelijk maken. Daarom mag het deze handelsplatformen niet worden toegestaan exclusieve rechten te eisen met betrekking tot derivaten waarvoor deze handelsverplichting geldt en zo te voorkomen dat andere handelsplatformen handel in deze instrumenten aanbieden. Voor effectieve concurrentie tussen handelsplatformen voor derivaten is het essentieel dat de handelsplatformen niet-discriminerende en transparante toegang hebben tot centrale tegenpartijen (CCP’s). Niet-discriminerende toegang tot een CCP moet inhouden dat een handelsplatform het recht op niet-discretionaire behandeling heeft als het gaat om de wijze waarop de contracten die via dat platform worden verhandeld, worden behandeld met betrekking tot de onderpandeisen en de verrekening van economisch gelijkwaardige contracten en cross-margining met gecorreleerde contracten die door dezelfde CCP worden gecleard en niet-discriminerende clearingvergoedingen.

(24) De bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten moeten worden aangevuld met een expliciet mechanisme voor het verbieden of beperken van het op de markt brengen, verspreiden en verkopen van een financieel instrument dat aanleiding geeft tot ernstige zorgen over de beleggersbescherming, het ordelijk functioneren en de integriteit van de financiële markten of de stabiliteit van het financiële stelsel of een deel daarvan, in combinatie met passende coördinatie- en noodbevoegdheden voor ESMA. De uitoefening van dergelijke bevoegdheden moet gebonden zijn aan de naleving van een aantal specifieke voorwaarden.

(25) De bevoegde autoriteiten moeten ESMA in kennis stellen van de bijzonderheden van al hun verzoeken tot het verlagen van een positie met betrekking tot een derivatencontract, van eventuele eenmalige limieten en van eventuele voorafgaande positielimieten om de coördinatie en convergentie bij het gebruik van deze bevoegdheden te verbeteren. De essentiële bijzonderheden van eventuele voorafgaande positielimieten die door een bevoegde autoriteit worden toegepast, moeten worden gepubliceerd op de website van ESMA.

(26) ESMA moet iedereen informatie kunnen verzoeken met betrekking tot zijn of haar positie ten aanzien van een derivatencontract en moet kunnen verzoeken tot verlaging van die positie en tot beperking van de mate waarin personen individuele transacties kunnen uitvoeren met betrekking tot van grondstoffen afgeleide instrumenten. ESMA moet dan de relevante bevoegde autoriteiten informeren over de maatregelen die zij voorstelt en deze maatregelen ook publiceren.

(27) De bijzonderheden van transacties in financiële instrumenten moeten worden gemeld aan de bevoegde autoriteiten om deze in staat te stellen potentiële gevallen van marktmisbruik op te sporen en te onderzoeken en toezicht te houden op het eerlijk en ordelijk functioneren van de markten en op de activiteiten van beleggingsondernemingen. Onder dit toezicht vallen alle instrumenten die tot de handel op een gereglementeerde markt, MTF of OTF zijn toegelaten en alle instrumenten waarvan de waarde afhankelijk is van of van invloed is op de waarde van die instrumenten. Om onnodige administratieve lasten voor beleggingsondernemingen te voorkomen, moeten financiële instrumenten die niet op georganiseerde wijze worden verhandeld en die niet vatbaar zijn voor marktmisbruik worden vrijgesteld van de kennisgevingsplicht.

(28) Om dienst te kunnen doen als hulpmiddel voor markttoezicht, moeten transactieverslagen de identiteit vermelden van degene die het investeringsbesluit heeft genomen en van degenen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering ervan. De bevoegde autoriteiten moeten ook in alle fasen van de uitvoering van de order volledige toegang hebben tot de registers, van het eerste besluit om te handelen tot en met de uitvoering. Daarom zijn beleggingsondernemingen verplicht al hun transacties met betrekking tot financiële instrumenten te registreren en zijn exploitanten van platformen verplicht alle orders die in hun systemen worden ingevoerd te registreren. ESMA moet de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten coördineren om er zeker van te zijn dat zij toegang hebben tot alle geregistreerde transacties en orders, ook als die zijn ingevoerd op platformen die buiten hun rechtsgebied actief zijn, met betrekking tot de financiële instrumenten waarop zij toezicht houden.

(29) Dubbele registratie van dezelfde informatie moet worden vermeden. Meldingen die worden ingediend bij transactieregisters die zijn geregistreerd of erkend in overeenstemming met Verordening [EMIR] voor de betreffende instrumenten en die alle vereiste informatie voor het melden van transacties bevatten, zouden niet gedaan hoeven te worden aan de bevoegde autoriteiten, maar zouden aan hen moeten worden doorgegeven door de transactieregisters. Verordening [EMIR] moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(30) Elke uitwisseling of overdracht van informatie door bevoegde autoriteiten moet in overeenstemming zijn met de regels voor de overdracht van persoonsgegevens die zijn vastgelegd in Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens [20]. Elke uitwisseling of overdracht van informatie door ESMA moet in overeenstemming zijn met de regels voor de overdracht van persoonsgegevens die zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens [21], die volledig van toepassing moeten zijn op de verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze verordening.

(31) In Verordening [EMIR] zijn de criteria vastgelegd aan de hand waarvan wordt bepaald welke klassen van otc-derivaten onder de clearingverplichting vallen. Deze verordening voorkomt ook concurrentieverstoringen door niet-discriminerende toegang te eisen tot centrale tegenpartijen (CCP’s) die clearing van otc-derivaten aanbieden aan handelsplatformen en niet-discriminerende toegang tot de handelsstromen van handelsplatformen naar CCP’s die clearing van otc-derivaten aanbieden. Aangezien otc-derivaten zijn gedefinieerd als derivatencontracten waarvan de uitvoering niet plaatsvindt op een gereglementeerde markt, is het nodig in het kader van deze verordening soortgelijke vereisten te introduceren voor gereglementeerde markten. Op voorwaarde dat ESMA deze hierop van toepassing heeft verklaard, moet voor derivaten die worden verhandeld op gereglementeerde markten ook een clearingverplichting gelden.

(32) Naast de eisen in Richtlijn 2004/39/EG die voorkomen dat de lidstaten onterecht de toegang tot infrastructuur na de handel, zoals CCP’s en afwikkelingsregelingen, beperken, is het nodig dat deze verordening verschillende andere handelsbelemmeringen wegneemt die kunnen worden gebruikt om concurrentie in de clearing van financiële instrumenten te verhinderen. Om discriminerende praktijken te voorkomen, moeten CCP’s akkoord gaan met het clearen van transacties die zijn uitgevoerd in verschillende handelsplatformen, voor zover die platformen voldoen aan de operationele en technische vereisten die de CCP heeft vastgesteld. Toegang mag alleen worden geweigerd als niet wordt voldaan aan bepaalde toegangscriteria die zijn gespecificeerd in gedelegeerde handelingen.

(33) Van handelsplatformen dient ook te worden geëist dat zij op transparante en niet-discriminerende basis toegang geven, inclusief gegevensstromen, aan CCP’s die transacties willen clearen die via dat handelsplatform zijn uitgevoerd. Licentieverlening en toegang tot informatie over indices en andere benchmarks die worden gebruikt om de waarde van financiële instrumenten te bepalen, moeten ook op niet-discriminerende basis aan CCP’s en andere handelsplatformen worden verstrekt. Het is de bedoeling dat het wegnemen van belemmeringen en discriminerende praktijken de concurrentie voor clearing en verhandeling van financiële instrumenten versterkt, teneinde de investerings- en leenkosten te verlagen, inefficiënties weg te nemen en innovatie in de markten van de Unie te stimuleren. De Commissie moet de ontwikkeling van de infrastructuur na de handel nauwlettend in de gaten blijven houden en moet waar nodig ingrijpen om verstoringen van de concurrentie op de interne markt te voorkomen.

(34) De levering van diensten door ondernemingen uit derde landen in de Unie is gebonden aan nationale regelingen en vereisten. Deze regelingen zijn sterk gedifferentieerd en de ondernemingen die in het kader ervan een vergunning hebben, genieten niet de vrijheid om diensten te leveren en het recht van vestiging in andere lidstaten dan de lidstaat waar zij zijn gevestigd. Het is passend om een gemeenschappelijk regelgevingskader op het niveau van de Unie te introduceren. De regeling moet het bestaande, gefragmenteerde kader harmoniseren, ondernemingen uit derde landen die toegang krijgen tot de Unie zekerheid en gelijke behandeling garanderen, ervoor zorgen dat er een gelijkwaardigheidsbeoordeling is uitgevoerd door de Commissie met betrekking tot het regelgevings- en toezichtkader van derde landen en garanderen dat beleggers in de EU die gebruik maken van diensten van ondernemingen uit derde landen een vergelijkbare mate van bescherming genieten.

(35) Voor de levering van diensten aan particuliere cliënten moet altijd de vestiging van een bijkantoor in de Unie vereist zijn. De vestiging van het bijkantoor moet gebonden zijn aan vergunningverlening en toezicht in de Unie. Er moeten goede samenwerkingsregelingen zijn tussen de betreffende bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteit in het derde land. De levering van diensten zonder bijkantoren dient te worden beperkt tot in aanmerking komende tegenpartijen. Die levering dient gebonden te zijn aan registratie door ESMA en toezicht in het derde land. Er moeten goede samenwerkingsregelingen zijn tussen ESMA en de bevoegde autoriteit in het derde land.

(36) De bepalingen in deze verordening die regels bevatten voor de levering van diensten door ondernemingen uit derde landen in de Unie, mogen geen afbreuk doen aan de mogelijkheid voor in de Unie gevestigde personen om op eigen initiatief beleggingsdiensten te ontvangen van een onderneming in een derde land. Als een onderneming in een derde land diensten verricht op het eigen initiatief van een in de Unie gevestigde persoon, worden deze diensten niet geacht te zijn geleverd op het grondgebied van de Unie. Indien een onderneming uit een derde land cliënten of potentiële cliënten in de Unie benadert of beleggingsdiensten of -activiteiten samen met nevendiensten in de Unie promoot of adverteert, mag dit niet worden gezien als een dienst die wordt geleverd op het eigen initiatief van de cliënt.

(37) In spotmarkten voor emissierechten (EUA) hebben uiteenlopende frauduleuze praktijken plaatsgevonden die het vertrouwen in de emissiehandelssystemen, die in het leven zijn geroepen door Richtlijn 2003/87/EG, kunnen ondermijnen en er worden maatregelen genomen om het systeem van EUA-registers en de voorwaarden voor het openen van een account voor het verhandelen van EUA’s te versterken. Om de integriteit te versterken en het efficiënt functioneren van deze markten te waarborgen, onder meer door uitgebreid toezicht op de handelsactiviteit, is het passend om de maatregelen die zijn genomen op grond van Richtlijn 2003/87/EG aan te vullen door emissierechten volledig binnen het toepassingsgebied van deze Richtlijn en van Richtlĳn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) te brengen door ze te classificeren als financiële instrumenten.

(38) De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen aan te nemen in overeenstemming met artikel 290 van het Verdrag. De gedelegeerde handelingen moeten in het bijzonder worden aangenomen met betrekking tot specifieke details op het gebied van definities, de precieze kenmerken van handelstransparantie-eisen, gedetailleerde voorwaarden voor vrijstelling van transparantie voor de handel, regelingen voor uitgestelde publicatie na de handel, criteria voor de toepassing van verplichtingen met betrekking tot transparantie voor de handel voor beleggingsondernemingen met systematische interne afhandeling, specifieke bepalingen op het gebied van kosten met betrekking tot de beschikbaarheid van marktgegevens, de criteria voor het verlenen of weigeren van toegang tussen handelsplatformen en CCP’s en het verder vaststellen van de omstandigheden waarin bedreigingen voor de beleggersbescherming, het ordelijk functioneren en de integriteit van financiële markten, of de stabiliteit van het hele financiële stelsel van de Unie of een deel daarvan aanleiding kunnen vormen voor maatregelen van ESMA.

(39) De uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot het nemen van een besluit over de gelijkwaardigheid van rechts- en toezichtskaders in derde landen voor de levering van diensten door in derde landen gevestigde ondernemingen moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren [22].

(40) Hoewel de nationale bevoegde autoriteiten in een betere positie zijn om toezicht te houden op de marktontwikkelingen, kan het algehele effect van de problemen met betrekking tot handelstransparantie, het melden van transacties, de handel in derivaten en het verbieden van producten en praktijken alleen volledig worden gezien in de context van de hele Unie. Daarom kunnen de doelstellingen van deze verordening beter op Unieniveau worden verwezenlijkt; de Unie kan maatregelen aannemen, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel als bedoeld in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Overeenkomstig het in dat artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(41) Technische normen voor financiële diensten moeten zorgen voor voldoende bescherming van deposanten, beleggers en consumenten in de hele Unie. Het zou efficiënt en passend zijn om ESMA, een instantie met zeer gespecialiseerde expertise, te belasten met de uitwerking van technische ontwerpnormen voor de regelgeving en tenuitvoerlegging die geen betrekking hebben op politieke keuzen en die ter goedkeuring moeten worden voorgelegd aan de Commissie.

(42) De Commissie moet de technische ontwerpnormen voor de regelgeving die ESMA ontwikkelt op grond van artikel 23 met betrekking tot de inhoud en specificaties van de transactieverslagen, artikel 26 met betrekking tot de liquiditeitscriteria voor derivaten die geacht worden onder een verplichting tot handel via georganiseerde handelsplatformen te vallen en artikel 36 met betrekking tot de informatie die de aanvragende onderneming uit een derde land aan ESMA moet verstrekken in haar registratieaanvraag, aannemen door middel van gedelegeerde handelingen op grond van artikel 290 VWEU en in overeenstemming met de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.

(43) De Commissie moet ook de bevoegdheid krijgen om technische normen voor de tenuitvoerlegging aan te nemen door middel van uitvoeringshandelingen krachtens artikel 291 VWEU en in overeenstemming met artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. ESMA moet worden belast met het opstellen van technische normen voor de tenuitvoerlegging die bij de Commissie moeten worden ingediend, waarin overeenkomstig artikel 26 wordt gespecificeerd of een klasse derivaten die onder de clearingverplichting op grond van Verordening [ ] (EMIR) valt of een relevante subset daarvan alleen zou moeten worden verhandeld via georganiseerde handelsplatformen.

(44) De toepassing van de eisen van deze verordening dient te worden uitgesteld om de toepasselijkheid op één lijn te brengen met de toepassing van de omgezette regels van de herschikte richtlijn en om alle essentiële uitvoeringsmaatregelen in te stellen. Het volledige regelgevingspakket moet dan tegelijk worden toegepast. Alleen de toekenning van bevoegdheden voor deze uitvoeringsmaatregelen mag niet worden uitgesteld, zodat de noodzakelijke stappen voor het opstellen en vaststellen van deze uitvoeringsmaatregelen zo snel mogelijk kunnen beginnen.

(45) De verordening respecteert de grondrechten en neemt de beginselen die in het bijzonder in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend in acht, in het bijzonder het recht op de bescherming van persoonsgegevens (artikel 8), de vrijheid van ondernemerschap (artikel 16), het recht op consumentenbescherming (artikel 38), het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht (artikel 47) en het recht om niet tweemaal voor hetzelfde delict te worden berecht of gestraft (artikel 50), en moet worden toegepast in overeenstemming met deze rechten en beginselen,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Titel I

Onderwerp, werkingssfeer en definities

Artikel 1

Onderwerp en werkingssfeer

1. In deze verordening zijn uniforme vereisten vastgelegd met betrekking tot de volgende zaken:

(a) de bekendmaking van handelsgegevens aan het publiek;

(b) het melden van transacties aan de bevoegde autoriteiten;

(c) de handel in derivaten via georganiseerde handelsplatformen;

(d) niet-discriminerende toegang tot clearing en niet-discriminerende toegang tot handel met benchmarks;

(e) productinterventiebevoegdheden van bevoegde autoriteiten en ESMA en bevoegdheden van ESMA op het gebied van positiebeheer en positiebeperkingen;

(f) levering van beleggingsdiensten of -activiteiten door ondernemingen uit derde landen zonder een bijkantoor.

2. Deze verordening is van toepassing op beleggingsondernemingen, kredietinstellingen die een vergunning hebben op grond van Richtlijn [nieuwe MiFID] als deze een of meer beleggingsdiensten aanbieden en/of beleggingsactiviteiten uitvoeren en gereglementeerde markten.

3. Titel V van deze verordening is ook van toepassing op alle financiële tegenpartijen zoals gedefinieerd in artikel [2, lid 6,] en alle niet-financiële tegenpartijen die onder artikel [5, lid 1 ter,] van Verordening [ ] (EMIR) vallen.

4. Titel VI van deze verordening is ook van toepassing op CCP’s en personen met eigendomsrechten op benchmarks.

Artikel 2

Definities

1. Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

(1) beleggingsonderneming: iedere rechtspersoon wiens gewone beroep of bedrijf bestaat in het beroepsmatig verrichten van een of meer beleggingsdiensten voor derden en/of het uitoefenen van een of meer beleggingsactiviteiten;

De lidstaten kunnen ook ondernemingen die geen rechtspersoon zijn onder de definitie van beleggingsonderneming laten vallen mits:

(a) het voor die ondernemingen geldende rechtssysteem aan derden een bescherming van hun belangen waarborgt die gelijkwaardig is aan die welke door een rechtspersoon wordt geboden, en

(b) die ondernemingen onderworpen zijn aan een gelijkwaardig prudentieel toezicht dat aan hun rechtsvorm aangepast is.

Wanneer een natuurlijke persoon echter diensten verricht die het aanhouden van aan derden toebehorende gelden of effecten met zich meebrengen, mag deze persoon voor de toepassing van deze verordening en Richtlijn [nieuwe MiFID] alleen als een beleggingsonderneming worden beschouwd, indien hij, onverminderd de overige in Richtlijn [nieuwe MiFID], in deze verordening en in Richtlijn [nieuwe CRD] gestelde eisen, aan de volgende voorwaarden voldoet:

(a) de eigendomsrechten van derden ten aanzien van gelden en instrumenten moeten gewaarborgd zijn, met name in geval van insolventie van de onderneming of haar eigenaars, of van beslaglegging, schuldvergelijking of andere rechtsmiddelen, aangewend door de schuldeisers van de onderneming of van haar eigenaars;

(b) de onderneming moet onderworpen zijn aan regels die tot doel hebben toezicht te houden op de solvabiliteit van de onderneming en van haar eigenaars;

(c) de jaarrekening van de onderneming moet worden gecontroleerd door één of meer personen die krachtens de nationale wetgeving bevoegd zijn rekeningen te controleren;

(d) wanneer de onderneming slechts één eigenaar heeft, moet deze maatregelen nemen ter bescherming van de beleggers in geval van beëindiging van de activiteiten van de onderneming ten gevolge van zijn overlijden, onbekwaamheid of andere vergelijkbare omstandigheden;

(2) kredietinstellingen: kredietinstellingen zoals gedefinieerd in Richtlijn 2006/48/EG;

(3) beleggingsonderneming met systematische interne afhandeling: een beleggingsonderneming die frequent op georganiseerde, regelmatige en systematische wijze voor eigen rekening en buiten een gereglementeerde markt of een MTF of OTF transacties uitvoert door orders van cliënten uit te voeren;

(4) marktexploitant: een persoon of personen die het bedrijf van een gereglementeerde markt beheren en/of exploiteren; de gereglementeerde markt kan de marktexploitant zelf zijn;

(5) gereglementeerde markt: een door een marktexploitant geëxploiteerd en/of beheerd multilateraal systeem dat meerdere koop- en verkoopintenties van derden met betrekking tot financiële instrumenten – binnen dit systeem en volgens de niet-discretionaire regels van dit systeem – samenbrengt of het samenbrengen daarvan vergemakkelijkt op zodanige wijze dat er een overeenkomst uit voortvloeit met betrekking tot financiële instrumenten die volgens de regels en de systemen van de markt tot de handel zijn toegelaten, en waaraan vergunning is verleend en die regelmatig werkt, overeenkomstig het bepaalde in titel III van Richtlijn [nieuwe MiFID];

(6) multilaterale handelsfaciliteit (multilateral trading facility – MTF): een door een beleggingsonderneming of een marktexploitant geëxploiteerd multilateraal systeem dat meerdere koop- en verkoopintenties van derden met betrekking tot financiële instrumenten – binnen dit systeem en volgens niet-discretionaire regels – samenbrengt op zodanige wijze dat er een overeenkomst uit voortvloeit overeenkomstig het bepaalde in titel II van Richtlijn [nieuwe MiFID];

(7) georganiseerde handelsfaciliteit (organised trading facility – OTF): een door een beleggingsonderneming of een marktexploitant geëxploiteerd systeem of faciliteit, anders dan een gereglementeerde markt of MTF, waarin meerdere koop- en verkoopintenties van derden met betrekking tot financiële instrumenten op zodanige wijze met elkaar in contact kunnen komen dat er een overeenkomst uit voortvloeit overeenkomstig het bepaalde in titel II van Richtlijn [nieuwe MiFID];

(8) financieel instrument: alle instrumenten die zijn genoemd in deel C van bijlage I bij Richtlijn [nieuwe MiFID];

(9) effecten: alle categorieën op de kapitaalmarkt verhandelbare waardepapieren, betaalinstrumenten uitgezonderd, zoals:

(a) point aandelen in vennootschappen en andere met aandelen in vennootschappen, partnerships of andere entiteiten gelijk te stellen waardepapieren, alsmede aandelencertificaten;

(b) obligaties en andere schuldinstrumenten, alsmede certificaten betreffende dergelijke effecten;

(c) alle andere waardepapieren die het recht verlenen die effecten te verwerven of te verkopen of die aanleiding geven tot een afwikkeling in contanten waarvan het bedrag wordt bepaald op grond van effecten, valuta’s, rentevoeten of rendementen, grondstoffenprijzen of andere indexen of maatstaven;

(10) aandelencertificaten: op de kapitaalmarkt verhandelbare waardepapieren die eigendom vertegenwoordigen van de waardepapieren van een niet-gedomicilieerde uitgevende instelling en kunnen worden toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt en onafhankelijk van de waardepapieren van de niet-gedomicilieerde uitgevende instelling kunnen worden verhandeld;

(11) op de beurs verhandelde fondsen: eenheden in de open collectieve beleggingsregelingen die vrij kunnen worden verhandeld op de kapitaalmarkten en in de meeste gevallen de prestaties van een index volgen;

(12) certificaten: op de kapitaalmarkt verhandelbare waardepapieren die in het geval van een terugbetaling van inbreng door de uitgevende instelling voor aandelen komen, maar na ongedekte obligaties en soortgelijke instrumenten;

(13) gestructureerde financiële producten: waardepapieren die bedoeld zijn om kredietrisico te securitiseren en over te dragen dat is verbonden aan een pool van financiële activa op basis waarvan de houder recht heeft op regelmatige betalingen die afhankelijk zijn van de geldstromen van de onderliggende activa;

(14) derivaten: financiële instrumenten zoals gedefinieerd in punt 9, onder c), die zijn genoemd in deel C, de punten 4 tot en met 10, van bijlage I bij Richtlijn [nieuwe MiFID];

(15) grondstoffenderivaten: financiële instrumenten zoals gedefinieerd in punt 9, onder c), met betrekking tot een grondstof of een onderliggend instrument dat is genoemd in deel C, punt 10 van bijlage I bij Richtlijn [nieuw MiFID] of in de punten 5, 6, 7 en 10 van deel C van bijlage I bij Richtlijn [nieuw MiFID];

(16) blijk van belangstelling die aanleiding geeft tot actie: een bericht van de ene deelnemer aan de andere in een handelsstelsel over belangstelling voor handel, waarin alle noodzakelijke informatie is opgenomen om een transactie overeen te komen;

(17) bevoegde autoriteit: de autoriteit die elke lidstaat overeenkomstig artikel 48 van Richtlijn [nieuwe MiFID] aanwijst, tenzij in die richtlijn anders is bepaald;

(18) goedgekeurde publicatieregeling (approved publication arrangement, APA): een persoon die op grond van de bepalingen in Richtlijn [nieuwe MiFID] een vergunning heeft voor dienstverlening op het gebied van de publicatie van transactiemeldingen namens beleggingsondernemingen krachtens de artikelen [11 en 12] van deze Verordening;

(19) verstrekker van consolidated tape (consolidated tape provider, CTP): een persoon die op grond van de bepalingen in Richtlijn [nieuwe MiFID] een vergunning heeft voor dienstverlening op het gebied van het verzamelen van transactieverslagen van gereglementeerde markten, MTF’s, OTF’s en APA’s voor financiële instrumenten die zijn vermeld in de artikelen [5, 6, 11 en 12] van deze verordening en het consolideren daarvan in een doorlopende elektronische live gegevensstroom die per financieel instrument de actuele gegevens met betrekking tot prijs en volume geeft;

(20) goedgekeurd meldingsmechanisme (approved reporting mechanism, ARM): een persoon die op grond van de bepalingen in Richtlijn [nieuwe MiFID] een vergunning heeft voor dienstverlening op het gebied van het melden van bijzonderheden van transacties aan bevoegde autoriteiten of ESMA namens beleggingsondernemingen;

(21) leidinggevend orgaan: het bestuur van een dienstverlener op het gebied van gegevensmelding, waarin de toezicht- en beheersfuncties zijn verenigd en dat de uiteindelijke beslissingsbevoegdheid heeft en bevoegd is om de strategie, doelstellingen en algehele richting van de entiteit te bepalen. Tot het leidinggevend orgaan behoren de personen die effectief leiding geven aan de bedrijfsactiviteiten van de entiteit;

(22) toezichtfunctie: het leidinggevend orgaan in zijn toezichthoudende functie van het toezicht houden op en controleren van de bestuurlijke besluitvorming;

(23) hoger management: de personen die bestuursfuncties uitoefenen bij een leverancier van gegevensdiensten en die verantwoordelijk en aansprakelijk zijn voor het dagelijks bestuur;

(24) benchmark: een commerciële index of gepubliceerd cijfer, berekend door een formule toe te passen op de waarde van een of meer onderliggende activa of prijzen, op basis waarvan het voor een financieel instrument te betalen bedrag wordt bepaald;

(25) handelsplatform: elke gereglementeerde markt, MTF of OTF;

(26) centrale tegenpartij: een centrale tegenpartij zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 1 van Verordening [ ] (EMIR);

(27) beleggingsdiensten en -activiteiten: de diensten en activiteiten zoals gedefinieerd in artikel 4, leden 1 en 2 van Richtlijn [nieuwe MiFID];

(28) financiële instelling uit een derde land: een entiteit waarvan het hoofdkantoor in een derde land is gevestigd, die op grond van de wetgeving van dat derde land een vergunning of licentie heeft verkregen om een of meer van de activiteiten uit te voeren die zijn genoemd in Richtlijn 2006/48/EG, Richtlijn [nieuwe MiFID], Richtlijn 2009/138/EG, Richtlijn 2009/65/EG, Richtlijn 2003/41/EG of Richtlijn 2011/61/EU;

(29) voor de groothandel bestemde energieproducten: de contracten en derivaten die zijn gedefinieerd in artikel 2, punt 4 van Verordening [REMIT].

2. De definities in lid 1 zijn ook van toepassing op Richtlijn [nieuwe MiFID].

3. De Commissie kan, door middel van gedelegeerde handelingen in overeenstemming met artikel 41, maatregelen aannemen om enkele technische elementen van de in lid 1 vastgelegde definities nader te bepalen om deze af te stemmen op de marktontwikkeling.

Titel II

Transparantie voor handelsplatformen

Hoofdstuk 1

Transparantie voor eigenvermogeninstrumenten

Artikel 3

Eisen met betrekking tot transparantie voor de handel voor handelsplatformen als het gaat om aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten

1. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren, moeten de via hun systemen medegedeelde actuele bied- en laatprijzen en de omvang van de markt tegen deze prijzen openbaar maken voor aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten die tot de handel zijn toegelaten of die worden verhandeld via een MTF of OTF. Deze eis geldt ook voor blijken van belangstelling die aanleiding geven tot actie. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren moeten deze informatie doorlopend openbaar maken tijdens de normale handelsuren.

2. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren, moeten, tegen redelijke commerciële voorwaarden en op niet-discriminerende basis, toegang geven tot de regelingen die zij hanteren om de in lid 1 genoemde informatie bekend te maken aan beleggingsondernemingen die op grond van artikel 13 verplicht zijn hun koersen in aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten te publiceren.

Artikel 4

Verlening van vrijstellingen

1. De bevoegde autoriteiten moeten de mogelijkheid hebben om gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren vrijstelling te verlenen van de verplichting om de in artikel 3, lid 1 genoemde informatie openbaar te maken op basis van het marktmodel of het type en de omvang van de orders in de gevallen die zijn gedefinieerd in overeenstemming met lid 3. De bevoegde autoriteiten moeten in het bijzonder de mogelijkheid hebben om vrijstelling van de verplichting te verlenen met betrekking tot orders die groot van omvang zijn in vergelijking met de normale marktomvang voor het betreffende aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument of het type aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument.

2. Voordat er vrijstelling wordt verleend in overeenstemming met lid 1, moeten de bevoegde autoriteiten ESMA en de andere bevoegde autoriteiten in kennis stellen van het voorgenomen gebruik van elk afzonderlijk verzoek tot vrijstelling en moeten zij een verklaring geven betreffende het functioneren ervan. De kennisgeving van het voornemen een vrijstelling te verlenen moet uiterlijk zes maanden voordat de vrijstelling van kracht zou moeten worden plaatsvinden. Binnen drie maanden na ontvangst van de kennisgeving brengt ESMA een advies uit aan de betreffende bevoegde autoriteit waarin voor elke vrijstelling wordt beoordeeld of zij verenigbaar is met de vereisten die zijn bepaald in lid 1 en gespecificeerd in de gedelegeerde handeling die is aangenomen op grond van lid 3, onder b) en c). Indien deze bevoegde autoriteit een vrijstelling verleent en een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat het daar niet mee eens is, kan die bevoegde autoriteit de zaak terugverwijzen naar ESMA, die kan optreden in overeenstemming met de bevoegdheden die aan haar zijn verleend krachtens artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1095/2010. ESMA houdt toezicht op de toepassing van de vrijstellingen en brengt jaarlijks verslag uit aan de Commissie over de wijze waarop zij in de praktijk worden toegepast.

3. De Commissie neemt, door middel van gedelegeerde handelingen in overeenstemming met artikel 41, maatregelen aan om de volgende zaken te specificeren:

(a) het bereik van de bied- en laatprijzen of de koersen van aangewezen market makers en de omvang van de markt tegen die prijzen, welke openbaar moeten worden gemaakt voor elke betreffende klasse van financiële instrumenten;

(b) de omvang of de soort van orders waarvoor krachtens lid 1 ontheffing mag worden verleend van de verplichting tot informatieverstrekking vooraf voor elke betreffende klasse van financiële instrumenten;

(c) het marktmodel waarvoor krachtens lid 2 ontheffing mag worden verleend van de verplichting tot informatieverstrekking vooraf, en meer bepaald de toepassing van de verplichting op de handelsmethoden die worden gehanteerd door gereglementeerde markten die volgens hun regels transacties sluiten op basis van koersen welke buiten de systemen van de gereglementeerde markt of door middel van periodieke veilingen tot stand zijn gekomen, voor elke betreffende klasse van financiële instrumenten.

4. Vrijstellingen die voor de datum van toepassing van deze verordening door bevoegde autoriteiten zijn verleend in overeenstemming met artikel 29, lid 2 en artikel 44, lid 2 van Richtlijn 2004/39/EG en de artikelen 18 tot en met 20 van Verordening (EG) nr. 1287/2006 van de Commissie, worden voor [2 jaar na de datum van toepassing van deze verordening] door ESMA beoordeeld. ESMA brengt aan de betreffende bevoegde autoriteit een advies uit waarin wordt beoordeeld of elk van de vrijstellingen nog verenigbaar is met de eisen die zijn vastgelegd in deze verordening en in eventuele gedelegeerde handelingen op basis van deze verordening.

Artikel 5

Eisen met betrekking tot transparantie na de handel voor handelsplatformen als het gaat om aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten

1. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren moeten de prijs, het volume en de tijd van de uitgevoerde transacties openbaar maken voor aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten die tot de handel zijn toegelaten of die worden verhandeld via een MTF of OTF. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren moeten de bijzonderheden van al deze transacties zo spoedig als technisch mogelijk is openbaar maken.

2. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren moeten, tegen redelijke commerciële voorwaarden en op niet-discriminerende basis, toegang geven tot de regelingen die zij hanteren om de in lid 1 genoemde informatie bekend te maken aan beleggingsondernemingen die op grond van artikel 19 verplicht zijn de details van hun transacties met betrekking tot aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten te publiceren.

Artikel 6

Toestemming voor uitgestelde publicatie

1. De bevoegde autoriteiten moeten de mogelijkheid hebben om gereglementeerde markten toestemming te geven voor uitgestelde publicatie van de details van transacties op basis van het type of de omvang. De bevoegde autoriteiten kunnen in het bijzonder toestemming geven voor uitgestelde publicatie met betrekking tot transacties die groot van omvang zijn in vergelijking met de normale marktomvang voor het betreffende aandeel, aandelencertificaat, op de beurs verhandeld fonds, certificaat of ander vergelijkbaar financieel instrument of de betreffende klasse van aandelen, aandelencertificaten, op de beurs verhandelde fondsen, certificaten en andere vergelijkbare financiële instrumenten. Gereglementeerde markten en beleggingsondernemingen en marktexploitanten die een MTF of OTF exploiteren, moeten vooraf toestemming krijgen van de bevoegde autoriteit voor de voorgestelde regeling voor uitgestelde publ