[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 22.2.2006

SEC(2006) 238 definitief

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD

Beoordeling van de maatregelen die Italië heeft getroffen in reactie op de aanbeveling van de Raad van 28 juli 2005 om het buitensporige overheidstekort te verhelpen – Toepassing van artikel 104, lid 7, van het Verdrag

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD

Beoordeling van de maatregelen die Italië heeft getroffen in reactie op de aanbeveling van de Raad van 28 juli 2005 om het buitensporige overheidstekort te verhelpen – Toepassing van artikel 104, lid 7, van het Verdrag

1. DE BUITENSPORIGTEKORTPROCEDURE TEN AANZIEN VAN ITALIË

In de jaren negentig heeft Italië aanmerkelijke budgettaire consolidatie-inspanningen geleverd, waardoor het overheidstekort werd teruggedrongen van bijna 12% van het BBP in 1990 tot minder dan 2% aan het einde van het decennium. In 2001, 2003 en 2004 is het tekort echter wederom iets hoger dan 3% van het BBP uitgekomen[1] tegen de achtergrond van een zwakke BBP-groei en ondanks omvangrijke eenmalige maatregelen. Het primaire overschot is teruggelopen van 5% van het BBP in 1999 tot 1,8% van het BBP in 2004 en de daling van de schuldquote, die in 1994 een hoogtepunt van 125% had bereikt, is sterk vertraagd. Eind 2004 bedroeg de schuld 106,5% van het BBP.

Zoals de Commissie had aanbevolen, heeft de Raad op 28 juli 2005 besloten dat er in Italië een buitensporig tekort bestond. Overeenkomstig artikel 104, lid 7, van het Verdrag heeft de Raad dan ook aanbevelingen tot Italië gericht om het tekort tegen 2007 op een geloofwaardige en duurzame wijze tot minder dan 3% van het BBP terug te dringen[2]. De Raad heeft 12 januari 2006 vastgesteld als uiterste datum voor Italië om de daartoe vereiste maatregelen te nemen. Meer in het bijzonder heeft de Raad Italië verzocht: " de begroting voor 2005 strikt uit te voeren" en " de nodige maatregelen te nemen om in de jaren 2006 en 2007 een cumulatieve reductie van het, voor de conjunctuur gecorrigeerde, tekort, zonder eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, met minimaal 1,6% van het BBP ten opzichte van 2005 te bewerkstelligen, waarbij ten minste de helft van deze correctie in 2006 plaatsvindt." Daarnaast werd Italië verzocht erop toe te zien "dat de bruto schuldquote van de overheid in voldoende mate afneemt en de referentiewaarde in een bevredigend tempo benadert, in overeenstemming met de correctie van het buitensporige tekort, door op middellange termijn opnieuw een adequaat primair overschot te realiseren", en " bijzondere aandacht [te] besteden aan de factoren die, naast het netto financieringstekort, tot de verandering in het schuldniveau bijdragen, zoals operaties onder de lijn ". Voorts heeft de Raad de Italiaanse autoriteiten verzocht " de begrotingsconsolidatie voort te zetten om te bereiken dat de openbare financiën op middellange termijn vrijwel in evenwicht zijn of een overschot vertonen, door middel van een vermindering van het conjunctuurgezuiverde tekort, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, met ten minste 0,5% van het BBP per jaar nadat het buitensporige tekort is verholpen". Tenslotte heeft de Raad er bij de Italiaanse autoriteiten op aangedrongen " om het verzamelen en verwerken van algemene gegevens over de overheidssector verder te verbeteren" .

Overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1056/2005 van de Raad[3] – waarin het volgende is bepaald: "Indien de Commissie na het verstrijken van de (…) termijn [waarbinnen een lidstaat effectief gevolg moet geven aan een aanbeveling op grond van artikel 104, lid 7,] (…) van oordeel is dat de getroffen maatregelen, mits zij volledig ten uitvoer worden gelegd en op voorwaarde dat de economische ontwikkelingen sporen met de prognoses, lijken te volstaan voor het boeken van voldoende vooruitgang om het buitensporige tekort binnen de door de Raad vastgestelde termijn te corrigeren, stelt zij de Raad daarvan in kennis" – worden in deze mededeling de maatregelen beoordeeld die Italië in reactie op de aanbevelingen van de Raad heeft getroffen[4].

2. DOOR ITALIË IN REACTIE OP DE AANBEVELING VAN DE RAAD GETROFFEN MAATREGELEN

2.1 Begrotingssaldi van de overheid

Begrotingssaldo in 2005

In de in 2004 aangenomen begrotingswet 2005 werd voor 2005 gemikt op een overheidstekort van 2,7% van het BBP op basis van een verwachte BBP-groei van 2,1%. Om deze doelstelling te halen, voorzag de begrotingswet 2005 in een correctie ten belope van 1,7% van het BBP van het trendmatige tekort bij ongewijzigde wetgeving (geraamd op 4,4% van het BBP)[5]. Het was de bedoeling om zowel deze correctie als de geplande belastingverlagingen en de nieuwe bestedingen ten belope van ½% van het BBP te financieren door middel van bezuinigingen op de uitgaven (met name door een limiet van 2% vast te stellen voor de groei van de nominale uitgaven), nieuwe inkomsten en eenmalige maatregelen. Volgens het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2004 zou de begrotingswet 2005 het primaire saldo op vrijwel hetzelfde niveau handhaven als een jaar eerder, maar zou het effect van de eenmalige maatregelen met ongeveer ½% van het BBP afnemen in vergelijking met 2004. In de loop van 2005 werd het streefcijfer voor het tekort tweemaal bijgesteld. Eind april werd de tekortdoelstelling op grond van een nieuwe prognose voor de BBP-groei van 1,2% voor de eerste maal herzien: het tekort diende nu tussen 2,9 en 3,5% van het BBP uit te komen. De tweede bijstelling vond plaats in juli, toen het document voor economische en financiële planning (DPEF) voor 2005 een nieuwe tekortdoelstelling vaststelde van 4,3% van het BBP, terwijl de prognose voor de BBP-groei neerwaarts werd herzien tot nul. Om ervoor te zorgen dat de tekortdoelstelling van 4,3% van het BBP werd gehaald, heeft de overheid in oktober nieuwe uitgavenverlagende en inkomstenverhogende maatregelen genomen ter grootte van ongeveer 0,1% van het BBP[6]. In het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2005 werd de tekortdoelstelling van 4,3% bevestigd.

Begrotingssaldo in 2006

De op 22 december 2005 door het Italiaanse parlement goedgekeurde begrotingswet 2006 gaat uit van een trendmatig tekort bij ongewijzigde wetgeving dat officieel op ongeveer 5% van het BBP wordt geraamd, en voorziet, enerzijds, in tekortverhogende discretionaire maatregelen ten belope van ½% van het BBP ter ondersteuning van de groei en, anderzijds, in tekortverminderende maatregelen ter grootte van circa 2% van het BBP. Indien de begroting onverkort wordt uitgevoerd, zou de voor 2006 vastgestelde officiële tekortdoelstelling van 3,5% van het BBP derhalve worden gehaald (zie tabel 1).

De groeiondersteunende maatregelen omvatten een algemene verlaging van de sociale bijdragen, de verlenging van een aantal belastingverminderingen in de landbouwsector en de bouwnijverheid, een nieuw steunfonds voor gezinnen, maatregelen ter bevordering van de investeringen, fondsen voor de verlenging van overheidscontracten in 2006-2007, en nog een aantal andere maatregelen. De voornaamste corrigerende maatregelen zijn: reductie van het intermediair verbruik van de centrale overheid en de lokale administraties (0,4% van het BBP)[7]; vermindering van de kapitaal- en andere uitgaven (0,6% van het BBP); bezuinigingen in de sector van de gezondheidszorg, onder de verantwoordelijkheid van de regio's (0,2% van het BBP)[8]; en extra inkomsten (¾% van het BBP, waarbij nieuwe eenmalige maatregelen iets meer dan 0,1% van het BBP vertegenwoordigen). Alles samen zijn de primaire uitgaven met 0,8% van het BBP teruggeschroefd en de inkomsten met 0,6% van het BBP verhoogd.

Om deze uitgavenverminderingen te bewerkstelligen, voorziet de begroting in een versterking van de mechanismen voor de beheersing van de uitgaven, onder meer door grenzen te stellen aan de maandelijkse vastlegging van uitgaven door de centrale overheid en door de rol van de Rekenkamer bij het toezicht op het binnenlandse stabiliteitspact uit te breiden. De begroting bevat tevens maatregelen die erop gericht zijn de herhaalde overschrijdingen van de plafonds voor de uitgaven in de gezondheidszorg aan te pakken[9], [10].

Begrotingssaldo in 2007 en latere jaren

Volgens de in december 2005 ingediende actualisering van het stabiliteitsprogramma streeft Italië ernaar het tekort tegen 2007 terug te dringen tot minder dan 3% van het BBP en in de daaropvolgende jaren de begrotingsconsolidatie voort te zetten in de richting van een middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie in de zin van het stabiliteits- en groeipact welke bestaat in de verwezenlijking van een structurele begroting in evenwicht. Voor de jaren 2007, 2008 en 2009 wordt in de actualisering geen informatie verstrekt over de maatregelen die noodzakelijk zijn om de begrotingsdoelstellingen te halen. Er wordt alleen melding gemaakt van het voornemen om het gebruik van eenmalige maatregelen vanaf 2007 geleidelijk af te bouwen.

2.2 Overheidsschuld

In het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2005 wordt aangenomen dat de schuldquote, na vorig jaar te zijn toegenomen, vanaf 2006 wederom een neerwaartse tendens zal vertonen. Verwacht wordt dat de schuldquote zal afnemen van 108,5% in 2005 tot iets minder dan 102% in 2009, vooral onder invloed van toenemende primaire overschotten en de opbrengsten van privatiseringen in 2006 en 2007 ten belope van 0,7% van het BBP in elk jaar. Het schuldverhogende effect van de opbouw van financieel vermogen (exclusief opbrengsten van privatiseringen) zou in 2005-2006 ¼% van het BBP bedragen, tegen meer dan 1% van het BBP in 2004[11]. Hoewel in het programma geen nadere bijzonderheden worden verstrekt over de samenstelling van de stock-flow adjustment in 2007-2009 (afgezien van de privatiseringen in 2007), laat de voorspelde totale stock-flow adjustment vermoeden dat er naar verwachting vanaf 2007 geen schuldverhogende financiële operaties meer zullen plaatsvinden.

2.3 Statistieken

Italië heeft maatregelen genomen op het gebied van het verzamelen en verwerken van algemene gegevens over de overheidssector. De samenwerking tussen het nationaal bureau voor de statistiek (ISTAT), de Italiaanse centrale bank en het ministerie van Economie en Financiën is geïntensiveerd teneinde de statistische discrepanties tussen de uit deze drie bronnen afkomstige statistieken te reduceren. Er is een nieuw informatiesysteem voor de operaties van overheidsorganen (SIOPE) opgezet voor het verzamelen van on line informatie over budgettaire transacties van overheidsdiensten.

3. BEOORDELING VAN DE DOOR ITALIË IN REACTIE OP DE AANBEVELING VAN DE RAAD GETROFFEN MAATREGELEN

De mate waarin bovenbeschreven maatregelen aan de aanbeveling van de Raad op grond van artikel 104, lid 7, beantwoorden, wordt beoordeeld op basis van de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, aangevuld met de informatie die na de afsluitingsdatum van de prognoses (7 november 2005) beschikbaar is gekomen. Het betreft met name de begrotingswet 2006, die op 22 december door het Italiaanse parlement is aangenomen, en het geactualiseerde stabiliteitsprogramma, dat op 23 december door de regering is ingediend.

In het macro-economische scenario dat aan de actualisering van het stabiliteitsprogramma ten grondslag ligt, wordt ervan uitgegaan dat de BBP-groei zal aantrekken van 0% in 2005 tot 1,5% in 2006 en 2007, en vervolgens zal versnellen tot 1¾% in 2008-2009. Dit scenario, dat identiek is aan het scenario dat in het DPEF wordt gehanteerd en waarop de aanbevelingen van de Raad op grond van artikel 104, lid 7, zijn gebaseerd, sluit grotendeels aan bij de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, waarin voor 2005, 2006 en 2007 een BBP-groei van respectievelijk 0,2%, 1,5% en 1,4% wordt voorspeld.

3.1 Begrotingssaldi van de overheid

Begrotingssaldo in 2005

In de aanbeveling van de Raad op grond van artikel 104, lid 7, werd uitgaande van een nulgroei in 2005 een tekort van ten hoogste 4,3% van het BBP als verenigbaar met een strikte uitvoering van de begroting voor 2005 aangemerkt. In de najaarsprognoses werd voor 2005 een tekort van 4,3% van het BBP voorspeld, hetgeen overeenstemt met de officiële doelstelling, al was er sprake van een iets krachtiger BBP-groei. Uit recente gegevens op kasbasis over het vorderingentekort van de overheidssector in 2005 blijkt dat de tekortdoelstelling voor 2005 naar alle waarschijnlijkheid zal worden gehaald.

Tabel 1: Begroting voor 2006 van Italië

In % van het BBP | Ontwerp-begroting per 28.10.20051 | Najaars-prognoses 20052 | Definitieve begroting |

Begrotingssaldo bij ongewijzigde wetgeving ("tendenziale") | -4,9 | -5,0 | -4,9 |

Lagere primaire uitgaven | 0,8 | 0,5 | 0,8 |

waarvan: gezondheidszorg | 0,1 | - | 0,1 |

Verkopen van onroerend goed | 0,2 | 0,2 | - |

Met Lissabon samenhangende uitgaven | -0,2 | -0,2 | - |

Hogere inkomsten | 0,4 | 0,2 | 0,6 |

waarvan: gezondheidszorg | 0,1 | - | 0,1 |

Begrotingssaldo | -3,8 | -4,2 | -3,5 |

Conjunctuurgezuiverd saldo | -3,2 | -3,6 | -2,9 |

Eenmalige maatregelen3 | 0,5 | 0,4 | 0,3 |

Waarvan: - verkopen van onroerend goed | 0,3 | 0,2 | 0,1 |

- fiscale amnestie | - | - | 0,1 |

- vervangende belastingen | 0,2 | 0,1 | 0,2 |

Structureel saldo4 | -3,7 | -4,0 | -3,2 |

Verandering in het structurele saldo | 0,4 | 0,0 | 0,9 |

Noten: 1 Na de wijziging van 28 oktober 2005 ("Terza fase"). 2 De najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie waren gebaseerd op de ontwerpbegroting per 28 oktober 2005. 3 Eenmalige en andere tijdelijke maatregelen zoals berekend door de diensten van de Commissie. 4 Structureel saldo = conjunctuurgezuiverd saldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen. Bronnen: Ontwerp- en definitieve begrotingswet 2006; economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie; berekeningen van de diensten van de Commissie. |

Begrotingssaldo in 2006

Op basis van een voorzichtige inschatting van het effect van sommige van de in de ontwerpbegroting voor 2006 van 28 oktober 2005 vervatte maatregelen werd in de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie voor 2006 uitgegaan van een tekort van 4,2% van het BBP, een hoger percentage dan het toenmalige officiële streefcijfer van 3,8% van het BBP (zie tabel 1). Volgens berekeningen van de diensten van de Commissie zou de structurele aanpassing (dat wil zeggen de verandering in het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen) zoals deze uit de najaarsprognoses blijkt, duidelijk geringer zijn geweest dan de door de Raad aanbevolen inspanning van "minimaal" 0,8% van het BBP.

De structurele aanpassing dient opnieuw onder de loep te worden genomen in het licht van de wijzigingen die zijn vervat in de definitieve versie van de begroting die door het Italiaanse parlement is goedgekeurd. Bij een onverkorte uitvoering van de begrotingswet 2006 zou de door de Raad voor 2006 verlangde minimale verbetering van het structurele begrotingstekort met 0,8% van het BBP worden bewerkstelligd, in de veronderstelling dat de reële BBP-groei in 2006 1,5% bedraagt en dat de genomen maatregelen effectief zijn. De grotere structurele inspanning in vergelijking met de ontwerpbegroting van 28 oktober is grotendeels toe te schrijven aan de aanvullende corrigerende maatregelen waarvan de neerwaartse herziening van de tekortdoelstelling (tot 3,5% van het BBP) vergezeld gaat, alsook aan het geringere aantal voorgenomen eenmalige maatregelen.

De Commissie is van oordeel dat de waarschijnlijkheid van een effectieve tenuitvoerlegging van de in de begroting vervatte maatregelen, en dus van de verwezenlijking van de voor 2006 verlangde budgettaire inspanning, is toegenomen als gevolg van de versterking van de mechanismen voor het beheersen van de uitgaven. Tegelijkertijd is de Commissie evenwel van mening dat de begrotingsdoelstelling voor 2006 nog steeds met grote onzekerheden is omgeven, welke voortvloeien uit de combinatie van ambitieuze uitgavenbeperkingen en onbeproefde mechanismen voor het beheersen van de uitgaven. Zo kleven er met name onzekerheden aan de realisatie van alle geplande bezuinigingen op de uitgaven van de lokale overheid, de uitgaven voor gezondheidszorg en (in mindere mate) de uitgaven van de centrale overheid, alsook aan een aantal andere, minder belangrijke maatregelen. Ontsporingen op deze terreinen kunnen ertoe leiden dat het tekort dichter bij de 4% van het BBP uitkomt dan bij het officiële streefcijfer van 3,5% van het BBP[12].

Begrotingssaldo in 2007 en latere jaren

Indien ervan uit wordt gegaan dat de groei de verwachte ontwikkeling te zien geeft en indien rekening wordt gehouden met de toezegging van Italië om de eenmalige en tijdelijke maatregelen vanaf 2007 geleidelijk af te bouwen, dan zou de verwezenlijking van de tekortdoelstelling van 2007 van 2,8% van het BBP een structurele aanpassing van 0,9% van het BBP inhouden (zie tabel 2). Italië heeft echter geen informatie verstrekt over de algemene maatregelen die zullen worden genomen om dit streefcijfer voor 2007 te realiseren. Dit maakt het onmogelijk de kwaliteit en de samenstelling van de aanpassing te beoordelen. Bovendien is het niet uitgesloten dat het programma het trendmatige tekort en dus de omvang van de voor de verwezenlijking van het streefcijfer voor 2007 vereiste begrotingscorrectie (ten opzichte van het trendmatige tekort) onderschat. Aangezien met name in de prognoses bij ongewijzigde wetgeving niet ten volle met de toekomstige loonsverhogingen in de openbare sector rekening is gehouden, wordt in het programma voorspeld dat de beloning van de werknemers tussen 2006 en 2007 met 0,6% van het BBP zou dalen, hetgeen onwaarschijnlijk is. Het is grotendeels aan deze factor toe te schrijven dat het in het programma voorkomende trendmatige tekort voor 2007 slechts 3,3% van het BBP bedraagt en dus nog lager is dan de tekortdoelstelling voor 2006. In de jaren na 2007 sluit het uit het programma blijkende tempo van de aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling algemeen genomen aan bij de door de Raad verlangde minimale jaarlijkse verbetering van het structurele saldo met 0,5% van het BBP.

3.2 Overheidsschuld

Indien de voor 2006 en 2007 geplande verlaging van de schuldquote wordt bewerkstelligd, dan zou dit in overeenstemming zijn met de aanbevelingen van de Raad. Het schuldreductietraject is met grote onzekerheden omgeven daar het afhankelijk is van het gecombineerde effect van toenemende primaire overschotten conform de begrotingsdoelstellingen, het doorvoeren van de privatiseringsplannen en het effectief afbouwen van de schuldverhogende operaties onder de lijn, hetgeen een duidelijke breuk zou inhouden ten opzichte van het recente verleden[13]. In de jaren na 2007 lijkt een verdere aanscherping van de begrotingsdoelstellingen noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de schuldquote in voldoende mate afneemt in de richting van de referentiewaarde, hetgeen van essentieel belang is om de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn binnen de perken te houden.

3.3 Statistieken

De geleverde inspanningen om de kwaliteit van de algemene gegevens over de overheidssector te verbeteren, hebben geresulteerd in een vermindering van de statistische discrepanties. Na de BTP-kennisgeving van 1 september 2005 heeft Eurostat de Italiaanse gegevens gepubliceerd zonder naar de hangende kwesties te verwijzen[14]. Er is evenwel nog steeds sprake van tekortkomingen wat de tijdige beschikbaarheid van gegevens over de lokale overheid en de gezondheidszorg betreft. Verwacht wordt dat het opzetten van SIOPE tot een verbetering van het verzamelen van gegevens over de lokale financiën zal leiden.

Tabel 2: Begrotingssaldo en schuld

In % van het BBP | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |

4. CONCLUSIES

Afgaande op de momenteel beschikbare informatie lijkt Italië maatregelen te hebben genomen die stroken met de aanbevelingen die de Raad overeenkomstig artikel 104, lid 7, tot het land heeft gericht. Het is met name zo dat Italië:

- de tekortdoelstelling voor 2005 van 4,3% van het BBP lijkt te hebben gerealiseerd;

- in de aangenomen begrotingswet 2006 corrigerende maatregelen heeft opgenomen die – indien zij onverkort ten uitvoer worden gelegd en indien de economische ontwikkelingen sporen met het scenario dat aan de aanbevelingen van de Raad ten grondslag ligt – garanderen dat adequate vooruitgang wordt geboekt bij het verhelpen van het buitensporige tekort binnen de door de Raad vastgestelde uiterste termijnen. Indien aan de bovenvermelde voorwaarden is voldaan, zou de begrotingswet 2006 met name resulteren in een structurele aanpassing voor 2006 die in overeenstemming is met de aanbeveling van de Raad;

- voor 2007 een nominale tekortdoelstelling van minder dan 3% heeft vastgesteld en een structurele aanpassing plant die in 2007 en de daaropvolgende jaren met de aanbevelingen van de Raad in overeenstemming is;

- voornemens is de schuld wederom een neerwaartse tendens te doen vertonen dankzij het gecombineerde effect van toenemende primaire overschotten conform de begrotingsdoelstellingen, het doorvoeren van grootschalige privatiseringsplannen en het afbouwen van de schuldverhogende operaties onder de lijn;

- initiatieven heeft ontplooid die de kwaliteit van de statistieken over de overheidssector hebben verbeterd.

De correctie van het buitensporige tekort tegen de uiterste termijn van 2007 en de reductie van de schuldquote zijn echter met grote onzekerheid omgeven daar zij in wezenlijke mate afhankelijk zijn van:

1. een effectieve uitvoering van de begroting voor 2006. Ingeval sommige maatregelen niet volledig ten uitvoer worden gelegd of niet afdoende blijken, zullen verdere corrigerende maatregelen vereist zijn;

2. de specificatie en tenuitvoerlegging van ingrijpende aanvullende corrigerende maatregelen voor 2007.

In het licht van de bovenstaande evaluatie acht de Commissie het momenteel niet noodzakelijk dat verdere stappen in de buitensporigtekortprocedure ten aanzien van Italië worden ondernomen. De Commissie zal de budgettaire ontwikkelingen in Italië overeenkomstig het Verdrag en het stabiliteits- en groeipact nauwlettend blijven volgen, vooral gezien de kwetsbare toestand van de openbare financiën.

[1] Het budgettaire effect van de eenmalige maatregelen bedroeg 0,6% van het BBP in 2001, 1,9% in 2003 en 1,4% in 2004. In 2002 beliep het tekort 2,7% van het BBP en vertegenwoordigden de eenmalige maatregelen 1,3% van het BBP.

[2] Op 12 juli 2005 werd een politiek akkoord bereikt over de "Aanbeveling van de Raad aan Italië om het buitensporige overheidstekort te verhelpen – Toepassing van artikel 104, lid 7, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap".

[3] Respectievelijk PB L 209 van 2.8.1997 en PB L 174 van 7.7.2005.

[4] Tegelijkertijd heeft de Commissie de in december 2005 ingediende actualisering van het stabiliteitsprogramma van Italië geëvalueerd. Zowel de evaluatie van de Commissie als het advies van de Raad over het programma kan worden geraadpleegd op:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/country/italy_en.htm.

[5] In het kader van de Italiaanse begrotingsprocedure worden alle voor toekomstige jaren goedgekeurde en geplande maatregelen vastgesteld uitgaande van het trendmatige tekort bij ongewijzigde wetgeving ("tendenziale"). Dit houdt in dat in het trendmatige tekort pas met toekomstige ontvangsten en uitgaven rekening wordt gehouden wanneer deze voortvloeien uit wetgeving die reeds door het parlement is aangenomen. Voor nadere bijzonderheden over het trendmatige tekort en de Italiaanse begrotingsprocedure in het algemeen, zie de technische beoordeling van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van 2005.

[6] Deze maatregelen, die zijn ingevoerd bij Wetsdecreet 211/2005 van 17 oktober 2005, zijn in aanmerking genomen in de begrotingswet 2006.

[7] De bezuinigingen op de regionale en lokale overheidsuitgaven nemen de vorm aan van een verdere ingrijpende herziening van het "binnenlandse stabiliteitspact", dat in 1999 is ingevoerd. De plafonds verschillen naar gelang van het type lokale overheid (regio's dan wel provincies en gemeenten) en het type uitgaven (lopende dan wel kapitaaluitgaven).

[8] De bezuinigingen hebben betrekking op de netto-uitgaven voor gezondheidszorg. Verwacht wordt dat de inkomstenverhogingen en uitgavenbeperkingen respectievelijk 1,5 miljard EUR en 1 miljard EUR zullen vertegenwoordigen (zie tabel 1).

[9] Met deze maatregelen wordt met name beoogd de regio's met een structureel tekort in de gezondheidszorg ertoe te dwingen een deel daarvan met extra inkomsten af te dekken en tot de verlangde bezuinigingen over te gaan. Bovendien zullen artsen en apothekers een grotere verantwoordingsplicht hebben, onder meer door de elektronische registratie van voorschriften voor geneesmiddelen en analyses.

[10] Momenteel wordt in het Italiaanse parlement beraadslaagd over een eventuele kwijtschelding van onbetaalde sociale bijdragen van de landbouwsector. Indien deze kwijtschelding uiteindelijk wordt goedgekeurd en aan een statistische verificatie is onderworpen, dan zou dit kunnen resulteren in een beperkte opwaartse herziening van het tekort en/of de schuldquote.

[11] In de actualisering wordt voor 2006 uitgegaan van een verschil tussen kasbasis en transactiebasis van ½% van het BBP. Dit verschil is onder meer toe te schrijven aan de betaling van interesten op obligaties van de posterijen. Deze in het verleden opgelopen (en als uitgaven geboekte) interesten worden immers pas uitbetaald wanneer de obligaties worden teruggekocht. Indien deze factor buiten beschouwing wordt gelaten, zou het verschil tussen kasbasis en transactiebasis miniem zijn.

[12] Zie voetnoot 10.

[13] Zie voetnoot 10.

[14] Afgezien van het feit dat werd aangegeven dat duidelijkheid diende te worden verschaft over een reeks gerapporteerde kapitaalinjecties die tussen 2001 en 2004 in een aantal landen, waaronder Italië, hebben plaatsgevonden.