Nr. C 303/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 11. 85 
Advies van het Economisch en Sociaal Comité betreffende de beleidslijnen op middellange termijn 
inzake vervoersinfrastructuur (Mededeling van de Commissie aan de Raad) 
(85/C 303/04) 
De Commissie heeft op 20 februari 1985 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198, 
eeste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het 
Economisch en Sociaal Comité om advies te vragen betreffende de beleidslijnen op middellange 
termijn inzake vervoersinfrastructuur (Mededeling van de Commissie aan de Raad). 
De Afdeling voor vervoer- en communicatiewezen, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies tijdens haar 164e vergadering op 11 september 1985 
goedgekeurd. Rapporteur was de heer Plank, die mondeling verslag heeft uitgebracht. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 229e zitting van 25 en 26 september 1985 
(vergadering van 25 september) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is 
goedgekeurd: 
1. Inleiding 
1.1. Het Economisch en Sociaal Comité legt er opnieuw 
de nadruk op, zoals het de laatste maal in zijn advies van 28 
september 1983 heeft gedaan (J), dat allang een begin had 
moeten worden gemaakt met het voeren van een EG-
vervoersinfrastructuurbeleid. Daarom steunt het Comité 
elk initiatief waardoor wordt bijgedragen tot ver­
wezenlijking van een dergelijk beleid en verwijst het in dit 
verband ook naar het hoofdstuk „Infrastructuurproble­
men" in zijn advies betreffende het „Gemeenschappelijk 
vervoerbeleid van de jaren '80" van 28 oktober 1982 (2). 
1.2. Daarom spreekt het Comité er ook zijn voldoening 
over uit dat de Commissie haar Mededeling „Beleidslijnen 
op middellange termijn inzake vervoersinfrastructuur" 
heeft ingediend, waarmee beoogd wordt over te schakelen 
van per jaar uit te trekken geringe bedragen naar een 
investerings- en een financieringsprogramma op middel­
lange termijn. Een dergelijk standpunt heeft het Comité 
ook reeds in voorgaande adviezen ingenomen, namelijk in 
het advies betreffende de infrastructuurproblemen en de 
laatste keer in zijn advies over de economische situatie in de 
Gemeenschap. Het Comité stelt echter met klem dat 
behalve het vaststellen van beleidslijnen ook 
— de duidelijke politieke wil om een dergelijk programma 
te verwezenlijken aanwezig moet zijn en 
— de Raad en de Lid-Staten bereid moeten zijn om 
daadwerkelijk mee te werken aan dit programma. 
1.3. Het Comité gaat in het onderstaande in op de 
doelstellingen en conclusies en op een aantal bijzondere 
punten en financiële aspecten in de mededeling van de 
Commissie. Ten aanzien van de bijlagen neemt het Comité 
slechts een globaal standpunt in, zonder in te gaan op 
details, met name op de voorstellen betreffende de 
hoofdverkeer snetten. 
2. Doelstellingen van een uitbreiding en/of verbetering van 
de verkeersinfrastructuur in de Europese Gemeenschap 
2.1. Met deze uitbreiding en/of verbetering van de 
verkeersinfrastructuur van de verschillende takken van 
(!) PB nr. C 341 van 19. 12. 1983, blz. 3. 
(2) PB nr. C 326 van 13. 12. 1982, blz. 13. vervoer in de Gemeenschap wordt de verwezenlijking van 
de onderstaande, primaire doelstellingen beoogd: 
— vermindering van de kosten van het vervoer van 
personen en goederen voor economie, samenleving en 
milieu en daardoor ook verbetering van de produktivi-
teit van de vervoerondernemingen; 
— behoud en verbetering van het concurrentievermogen 
van de bedrijven uit de Lid-Staten op de wereldmarkt, 
vooral ook gezien het steeds grotere percentage 
research- en ontwikkelingsintensieve produkten, aange­
zien bij de vervaardiging van deze produkten de factor 
„aansluiting op een internationaal hoge-snelheids- en 
communicatienet" steeds meer van eminent belang 
wordt; 
— verbetering van de levensomstandigheden in de minder 
ontwikkelde regio's van de Gemeenschap tot het niveau 
van de ver ontwikkelde regio's, vooral qua bereikbaar­
heid van centrale, verscheidene plaatsen bestrijkende 
voorzieningen. 
2.2. De door de Commissie aangegeven doelstellingen 
van een EG-verkeersinfrastructuurbeleid dienen te worden 
beschouwd als subdoelstellingen (instrumenten ter ver­
wezenlijking) van de in het voorgaande genoemde 
doelstellingen. Het Economisch en Sociaal Comité onder­
schrijft bijgevolg het standpunt van de Commissie dat deze 
doelstellingen duidelijk moeten worden omschreven. 
2.3. Hieruit vloeit een aantal — door de Commissie 
getrokken conclusies — voort die door het Economisch en 
Sociaal Comité nadrukkelijk worden onderstreept. 
3. Positief te noemen conclusies 
3.1. De Commissie constateert dat „de doelstellingen 
van de infrastructuuractie moeten passen in het kader van 
de doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoerbeleid 
en aansluiten op de algemene doelstellingen waarop het 
gehele beleid van de Gemeenschap is gericht". Dit houdt 
echter in dat de maatregelen die de Commissie voorstelt, 
moeten kunnen worden getoetst aan deze algemene 
doelstellingen. 
3.2. Voorts constateert de Commissie dat het service­
niveau op sommige onderdelen van het verkeersnet met 
communautair belang ten opzichte van het gemiddelde 
serviceniveau duidelijk onvoldoende is. De Commissie 
doelt hierbij op 
25. 11. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 303/7 
— de via het grondgebied van een doorvoerland ver­
lopende zeer drukke vekeersverbindingen waarover 
grote intracommunautaire handelsstromen worden 
afgewikkeld; 
— land/zeeverbindingen; 
— railverbindingen met een hoog serviceniveau tussen 
grote stedelijke centra en 
— verbetering van de aansluiting van niet centraal gelegen 
regio's. 
3.3. Aangezien het aantal mogelijkheden om bij te 
dragen in de financiering van verkeersinfra­
structuurprojecten noodzakelijkerwijs beperkt is, is de 
Commissie tot besluit van oordeel dat 
— geen gelden mogen worden versnipperd door deze te 
besteden aan een groot aantal kleine, op korte termijn te 
verwezenlijken projecten, maar men zich in plaats 
daarvan dient te concentreren op een beperkt aantal 
projecten in het primaire communautaire net; 
— ervoor moet worden gezorgd dat permanent financie­
ringsmiddelen ter beschikking worden gesteld en 
— bijgevolg extra financieringsbronnen moeten worden 
aangeboord. 
3.4. Daarom sluit het Economisch en Sociaal Comité 
zich volledig aan bij deze standpunten die ook in 
overeenstemming zijn met zijn voorgaande adviezen (J). 
Volgens het Comité is het vooral zaak, dat nog meer 
financieringsbronnen worden aangeboord om een belang­
rijke bijdrage te kunnen leveren tot de verwezenlijking op 
zo kort mogelijke termijn van de EG-doelstellingen op het 
gebied van het infrastructuurbeleid. 
4. In de beleidslijnen niet of onvoldoende in aanmerking 
genomen aspecten 
4.1. Het Comité betreurt bijgevolg dat de Commissie 
wegens de beperkte financiële middelen in haar uiteenzet­
ting betreffende de concrete invulling van het infrastruc­
tuurbeleid aan een aantal van deze doelstellingen niet de 
hoogste prioriteit heeft gehecht. Dit geldt in het bijzonder 
voor de volgende punten: 
4.2. De Commissie stelt drie verkeersnetten van commu­
nautair belang voor (bijlagen 1 tot en met 4), namelijk voor 
het railvervoer, wegvervoer en het vervoer over de 
binnenwateren. Aangezien parallel verlopende trajecten in 
een dergelijk net en tussen de afzonderlijke netten elkaar 
beïnvloeden, dienen de getraceerde,verbindingen als brede 
corridors te worden opgevat, doch niet als concrete tracés. 
4.3. In het net voor het wegverkeer zijn „in beginsel 
alleen rechtstreekse verbindingen tussen hoofdsteden en 
steden met meer dan 500 000 inwoners" opgenomen 
(i) PB nr. C 138 van 9. 6. 1981, blz. 61: De rol van de 
Gemeenschap bij de ontwikkeling van de ver­
voersinfrastructuur (Memorandum van de Commissie) (knel­
puntenverslag). PB nr. C 341 van 19.12.1983, blz. 3: 
Experimenteel programma betreffende de ver­
voersinfrastructuur (Mededeling van de Commissie aan de 
Raad). PB nr. C 358 van 31. 12. 1983, blz. 7: Voorstel voor een 
verordening van de Raad betreffende het verlenen van 
financiële bijstand in het kader van een meerjarenprogramma 
voor de vervoersinfrastructuur. (bijlage 1). Hierdoor wordt de beoogde betere aansluiting 
van niet centraal gelegen regio's niet verwezenlijkt. Het 
Economisch en Sociaal Comité heeft in zijn van 28 
september 1983 (2) daterende advies inzake een „Experi­
menteel programma betreffende de vervoersinfra­
structuur" (Mededeling van de Commissie aan de Raad) het 
standpunt ingenomen dat het van eminent belang is dat dit 
programma ook maatregelen omvat ter verbetering van de 
regionale ontwikkeling van regio's met een ontwikkelings­
achterstand uit het oogpunt van structuur en niveau, 
aangezien dit soort verkeersinfrastructuurprojecten „de 
structurele ontwikkeling van deze regio's aanzienlijk 
kunnen bevorderen en zodoende tevens kunnen leiden tot 
decongestie van het verkeer in concentratiegebieden". 
Daarom doet het Comité een dringend beroep op de 
Commissie om deze categorie verkeersverbindingen in 
aanmerking te nemen bij de herziening van het ontwerp van 
verkeersnetten van communautair belang en bijgevolg in 
deze gevallen de beperking „verbindingen tussen steden met 
meer dan 500 000 inwoners" te laten vervallen. 
4.4. Het Economisch en Sociaal Comité wijst er in dit 
verband op dat opneming van een verkeersverbinding in het 
hoofdwegennet niet inhoudt dat al deze verbindingen 
investeringsmaatregelen van de Gemeenschap vergen. 
Uitbreiding van het hoofdnet betekent dus niet dat dit 
gepaard gaat met een versnippering van de te investeren 
bedragen. Mocht overigens de EG-bijdrage in de financie­
ring van trajecten om de aansluiting van regio's met een 
ontwikkelingsachterstand tot stand te brengen, uit gelden 
van het Regionaal Fonds en van de geïntegreerde mediter­
rane programma's (GMP) afkomstig zijn, dan zouden 
volgens het Economich en Sociaal Comité hiervoor 
dezelfde richtsnoeren en evaluatieprocedures moeten 
worden gehanteerd als die, welke voor de medefinanciering 
krachtens de onderhavige beleidslijnen dienen te gelden. 
4.5. Volgens het Comité zal het werkelijke effect van de 
voorstellen van de Commissie hoofdzakelijk afhangen van 
de wijze waarop het uit te voeren programma voor de drie 
takken van binnenlandsvervoer wordt gecoördineerd en 
geharmoniseerd. Dit is absoluut noodzakelijk, wanneer 
men de ontwikkeling van de Europese economie wil 
bevorderen en in de behoeften van de gehele Gemeenschap 
wil voorzien. Tevens is het Comité van oordeel dat dit 
programma niet mag leiden tot een nog grotere over­
capaciteit op verkeersgebied, doordat nieuwe infrastruc­
tuurvoorzieningen tot stand worden gebracht die parallel 
lopen met bestaande netten. 
4.6. Ten aanzien van de opneming van „havens en 
luchthavens waarvan de ontoereikende capaciteit nadelig is 
voor de ontwikkeling van het communautaire verkeer" 
deelt de Commissie uitsluitend mede dat zij samen met de 
Lid-Staten zal nagaan, op welke wijze deze havens en 
luchthavens zullen worden geselecteerd. Het Comité heeft 
reeds in het eerder genoemde advies over het experimentele 
programma met nadruk erop gewezen hoe belangrijk het is 
dat projecten die betrekking hebben op de sectoren 
zeevaart, zeehavens, luchtvaart, luchthavens en de toe­
gangswegen tot havens en luchthavens eveneens in 
(2) PB nr. C 341 van 19. 12. 1983, blz. 3 
Nr. C 303/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 11. 85 
aanmerking worden genomen. Daarom doet het Comité 
een dringend beroep op de Commissie om haar voorberei­
dende werkzaamheden op dit gebied af te ronden en 
maatregelen van communautair belang voor te stellen. In 
dit verband dienen volgens het Comité vooral de verkeers­
verbindingen tussen Italië (Triest, Bari) en Griekenland in 
aanmerking te worden genomen. 
4.7. Het Economisch en Sociaal Comité acht het van 
belang dat bij de uitbreiding en/of verbetering van de EG-
verkeersinfrastructuur wordt gestreefd naar een evenwicht 
tussen de takken van vervoer, zodat het noch door 
knelpunten in het ene infrastructuurnet, noch door 
overcapaciteit in het andere net tot een ongewenste, 
„kunstmatige" verlegging van verkeersstromen tussen de 
takken van vervoer komt. 
4.8. Ten aanzien van de selectieprocedure voor de EG-
bijdrage in de financiering van projecten stelt de Commissie 
om te beginnen slechts drie hoofdcriteria voor, namelijk 
— het criterium, of het project direct rendabel is; 
— het criterium van het communautaire belang in de 
engere zin van het woord en 
— het criterium of dit project aansluit bij tot dusver reeds 
genomen of nog te nemen maatregelen in EG-verband. 
4.9. Weliswaar zijn deze criteria ongetwijfeld van 
belang bij het selecteren van een project, doch zij zijn 
ongetwijfeld ook een te restrictieve evaluatiegrondslag, 
vooral wanneer men ziet welke evaluatiefactoren de 
Commissie wil hanteren. De Commissie ziet dit kennelijk 
ook zelf in, aangezien zij er namelijk aan toevoegt dat deze 
projecten ook nog in het licht van de doelstellingen van het 
EG-vervoerbeleid zullen worden bekeken. Wel laat de 
Commissie open, op welke wijze dit dient te geschieden. 
4.10. In dit verband dient in elk geval een criterium te 
worden toegevoegd waarin het belang van een project voor 
de ontwikkeling van niet centraal gelegen regio's wordt 
gepreciseerd. Voorts verwijst het Economisch en Sociaal 
Comité, wat dit punt betreft, naar de als bijlage bij zijn 
advies over het experimentele programma voorgelegde 
vragenlijst om het communautaire belang van geselecteerde 
vervoersinfrastructuurprojecten te beschrijven. In het 
bijzonder legt het Comité er de nadruk op dat bij de 
evaluatie terdege rekening dient te worden gehouden met 
de volgende factoren: 
— effecten op de verkeersveiligheid; 
— effecten op de volkshuishouding in haar geheel, de 
afzonderlijke sectoren en regio's, vooral op de arbeids­
plaatsen; 
— milieu-effecten; 
— gevolgen voor het energieverbruik; 
— sociale gevolgen voor het leef- en werkklimaat en voor 
de projecten waardoor de werkgelegenheid wordt 
bevorderd. 
Volgens het Economisch en Sociaal Comité lijdt het geen 
twijfel dat de bevolking in de Gemeenschap er geen begrip 
voor zou opbrengen wanneer men zich bij de selectie van de 
financieel te steunen verkeersinfrastructuurprojecten uit­
sluitend zou beperken tot de in het voorgaande genoemde 
drie hoofdcriteria en de bovengenoemde effecten zou 
veronachtzamen. 4.11. Het feit dat het van belang is dat tegelijkertijd 
vooruitgang wordt geboekt bij de infrastructuurinvesterin­
gen en bij de toerekening van de kosten van het gebruik van 
de infrastructuur mag niet uit het oog worden verloren. Een 
ondoelmatige methode ter bepaling van de kosten van het 
gebruik van de infrastructuur kan immers leiden tot een uit 
het oogpunt van de volkshuishouding in haar geheel 
ondoelmatige keuze van de vervoerwijze en de ver­
keersweg, vooral in het internationale vervoer. Alvorens 
een besluit te nemen over infrastructuurprojecten van enige 
omvang dient bijgevolg te worden nagegaan of bij de 
methode van toerekening van de kosten wordt uitgegaan 
van de juiste omstandigheden voor de keuze van de 
vervoerwijze of dat deze methode zo nodig dient te worden 
gewijzigd. 
4.12. Over de evaluatiemethode (doe. COM (84) 709 
def. — bijlage 7) merkt het Economisch en Sociaal Comité 
het volgende op: 
— Aan de hand van de uiteenzetting in bijlage 7 kan niet 
volledig worden beoordeeld of het TASC-systeem 
bruikbaar is voor de op te stellen evaluatie. Wel lijkt het 
zo dat dit systeem thans een instrument is om een 
globaal overzicht van gegevens omtrent infrastructuur­
projecten te verkrijgen, dus met behulp waarvan het zo 
genoemde kwantitatieve raster voor de evaluatie kan 
worden vervaardigd. 
— Om projecten ten opzichte van elkaar te kunnen 
evalueren, dient voorts een zogenoemd kwalitatief 
raster te worden vervaardigd en dienen regels voor het 
samenvoegen van hoeveelheden en grootheden te 
worden opgesteld. Deze kunnen echter uitsluitend op 
basis van communautaire overwegingen worden be­
paald, zoals de Afdeling voor vervoer- en communica­
tiewezen reeds in haar rapport inzake een „Experimen­
teel programma betreffende de vervoersinfrastructuur" 
(Mededeling van de Commissie aan de Raad) heeft 
gesteld. Uit bijlage 7 blijkt niet of deze aspecten in het 
TASC-systeem in aanmerking zijn genomen. 
-— Het stemt het Economisch en Sociaal Comité zeer tot 
voldoening dat de Commissie het TASC-systeem zal 
uitbreiden en verbeteren en in dat kader ook het 
programma betreffende de multicriteria-analyse verder 
zal ontwikkelen; dit voornemen is in overeenstemming 
met één van de punten waarop het Economisch en 
Sociaal Comité in bovengenoemd advies had aange­
drongen. 
5. Bijzondere punten waarmee in de beleidslijnen ten dele 
wel, ten dele geen rekening is gehouden 
5.1. Het Economisch en Sociaal Comité onderschrijft 
het standpunt van de Commissie dat tussen belangrijke 
agglomeraties in de Gemeenschap railverbindingen met een 
grote capaciteit moeten worden aangelegd. Het door de 
Commissie voorgestelde onderzoek dient ook de vast­
stelling te omvatten van de obstakels waardoor de aanleg 
van dergelijke verbindingen vooral in het verkeer over de 
grenzen heen en in dichtbevolkte gebieden wordt belem­
merd en de mogelijkheden om deze obstakels uit de weg te 
ruimen. 
5.2. Het Economisch en Sociaal Comité heeft in zijn 
advies inzake het experimentele programma gewezen op 
25. 11. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 303/9 
het bijzondere belang van onderling verbonden netten en de 
grootte van de daarbij behorende overslagcapaciteiten. Met 
dit aspect dient in de beleidslijnen duidelijk rekening te 
worden gehouden. 
5.3. Tevens dient volgens het Economisch en Sociaal 
Comité beslist in aanmerking te worden genomen of 
infrastructuurmaatregelen van dien aard zijn dat het 
gecombineerde vervoer hierdoor beter kan functioneren. In 
dit verband dient vooral te worden gedacht aan de bouw 
van overslaginstallaties en aan wijziging van het profiel van 
vrije ruimte bij tunnels en bruggen. 
5.4. Voorts vraagt het Comité zich af of communicatie­
netten, vooral netten die gebaseerd zijn op de nieuwe 
communicatietechnologieën in verband met de toenemen­
de betekenis daarvan voor de toepassing in het verkeer en in 
research- en ontwikkelingsintensieve bedrijfstakken, welke 
steeds meer een dragende kracht van de economische 
ontwikkeling worden, ook in de toekomst buiten het 
programma voor het beleid inzake de infrastructuurinves­
teringen dienen te worden gelaten. Het Comité doet een 
dringend beroep op de Commissie om dit aspect, dat op 
middellange termijn voor het internationale concurrentie­
vermogen van de bedrijven in de Europese Gemeenschap 
van vitaal belang is, te bestuderen (zie tevens paragraaf 5.1) 
en bij dit onderzoek in elk geval na te gaan of de efficiëntie 
van het verkeersstelsel wellicht kan worden verbeterd. 
5.5. Aangezien thans vaststaat dat Spanje en Portugal 
tot de Gemeenschap zullen toetreden, is het voorts 
noodzakelijk dat deze landen worden opgenomen in de 
netten van hoofdverkeersverbindingen en dat de maat­
regelen van communautair belang worden doorgelicht. 
6. Financiële aspecten 
6.1. Het Comité stemt over het geheel genomen in met 
de uiteenzetting van de Commissie betreffende de financiële 
aspecten. Het stemt het Comité in het bijzonder tot 
voldoening dat de Commissie uitgaat van een financiële 
steun van 25 %, waarmee zij dus is teruggekomen van de 
nog in het experimentele programma voorgestelde maxi-
mumbijdrage van 20 %. 
6.2. Niettemin beklemtoont het Comité opnieuw dat het 
percentage te verlenen financiële bijstand „qua grootte van 
de omvang van het communautaire belang zal dienen af te 
hangen". Het maximumpercentage (dat thans op 25 % is 
vastgesteld) dient dus in beginsel te worden herzien. 
6.3. Ten aanzien van het creëren van voldoende 
financieringsmiddelen deelt het Comité het standpunt van 
de Commissie dat „het voor de hand ligt dat leningen als 
eerste ter sprake komen". Daarbij dient ook te worden 
gedacht aan de emissie van in Ecu luidende leningen. 
Gedaan te Brussel, 25 september 1985. Voorts doet het Comité opnieuw een beroep op de 
Commissie om „na te gaan, in hoeverre een fonds zou 
kunnen worden opgericht waarvan de middelen afkomstig 
zijn uit de opbrengsten in de Lid-Staten van de heffingen op 
het gebruik van de infrastructuur", ten einde op die manier 
de overige door de Commissie opgesomde financierings­
bronnen doeltreffend aan te vullen. 
6.4. De genoemde criteria die als richtsnoer dienen voor 
het opstellen van een financieringsprogramma (bijlage 10) 
zijn om de volgende redenen onbevredigend: 
— behalve de lengte van het „communautaire" net in het 
betrokken land zou ook moeten worden gekeken naar 
de mate waarin van dit net en van de onderdelen 
daarvan gebruik wordt gemaakt; 
— bij de classificatie van de kwaliteit van het bestaande net 
dient rekening te worden gehouden met de kwaliteit van 
de afzonderlijke delen van het net. 
— gegevens over de vraag of het betrokken land in staat is 
om de werken te financieren, ontbreken in bijlage 10 
volledig. 
6.5. Voorts is een classificatie in drie punten (A t/m C) 
een veel te ruwe beoordelingsschaal. Zelfs moet worden 
betwijfeld of bijlage 10 voor het vaststellen van een 
financieringsprogramma werkelijk bepalend zal worden. 
7. Conclusies 
7.1. Hoewel het Comité het betreurt dat de omvang van 
dit infrastructuurbeleid beperkt is en geen andere waarde­
volle doelstellingen van het algemene vervoerbeleid omvat, 
onderschrijft het de eerste prioriteit om een tastbare 
vooruitgang op de belangrijke verkeersnetten van de 
Gemeenschap te verwezenlijken. 
7.2. Hoewel het Comité heeft voorgesteld om ook 
andere factoren in overweging te nemen bij de evaluatie van 
projecten, mag de toepassing van het TASC-systeem niet te 
gedetailleerd worden, vooral niet wat de niet zo gemakke­
lijk te kwantificeren factoren betreft; anders wordt de 
onderzoekperiode immers zodanig verlengd dat de concrete 
vooruitgang aanzienlijke vertraging ondervindt. 
7.3. Overigens veronderstelt het Economisch en Sociaal 
Comité — waarop het reeds in voorgaande adviezen heeft 
aangedrongen (doe. CES 844/83, paragraaf 2.2.4, en doe. 
CES 973/83, paragraaf 3.4.3) — dat het bij de vaststelling 
van de door de Gemeenschap te stimuleren ver­
keersinfrastructuurprojecten op adequate wijze zal worden 
betrokken. 
De Voorzitter 
van het Economisch ên Sociaal Comité 
G. MUHR