HI COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 20.07.1995 
COM(95)393 def. 
Voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAP 
tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht 
op de invoer van ferrosilicomangaan 
van oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika 
(door de Commissie ingediend) 
• 

TOELICHTING 
1. De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 3119/94 van 19 december 19941 
voorlopige anti-dumpingrechten ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van 
ferrosilicomangaan (FeSiMn) van oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en 
Zuid-Afrika, vallende onder GN-code 7202 30 00. Op de invoer van oorsprong uit 
Georgië werden geen voorlopige anti-dumpingrechten ingesteld omdat deze 
invoer verwaarloosbaar bleek te zijn. 
2. De Raad heeft bij Verordening (EG) nr. 866/95 van de Raad2 de geldigheidsduur 
van deze rechten met twee maanden verlengd. 
3. Vervolgens heeft een aantal partijen gevraagd om te worden gehoord, hetgeen hun 
werd toegestaan, en hebben zij schriftelijke stukken voorgelegd waarmee zo 
nodig rekening werd gehouden. De Commissie bleef alle inlichtingen die zij voor 
haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte, inzamelen en verifiëren. 
4. Aangezien zowel Rusland als Oekraïne geen landen met markteconomie zijn, 
werd de normale waarde voor deze landen gebaseerd op de normale waarde die 
was vastgesteld voor Brazilië, een land met een markteconomie, dat als 
referentieland werd uitgekozen. 
5. De Zuidafrikaanse producenten betoogden dat hun uitvoer naar de EU voor de 
vaststelling van schade niet met die van Rusland, Oekraïne en Brazilië mocht 
worden gecumuleerd, omdat de tendensen van de ingevoerde hoeveelheden, 
prijzen en marktaandeel duidelijk verschillend waren van de andere betrokken 
landen van uitvoer terwijl de invoer uit Zuid-Afrika, afzonderlijk genomen, geen 
aanzienlijke schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap zou hebben 
berokkend. 
1 PB nr. L 330 van 21.12.1994, blz. 15 
2 PB nr. L 89 van 21.4.1995, blz. 1 
A*-
6. De Braziliaanse producenten betoogden dat de invoer met dumping uit de 
betrokken landen van uitvoer niet de oorzaak was van de door de EG-bedrijfstak 
geleden schade. 
7. Met de definitieve vaststelling werd met betrekking tot Rusland, Oekraïne, 
Brazilië en Zuid-Afrika het bestaan van dumping en aanzienlijke schade die door 
deze invoer was veroorzaakt, bevestigd. Voor de vaststelling van deze 
aanzienlijke schade werd de invoer uit deze landen cumulatief geanalyseerd, 
omdat geconstateerd werd dat de invoer uit elk van deze landen onderling en met 
het soortgelijk produkt van de EG-bedrijfstak concurreerde, dat de uit elk van de 
betrokken landen ingevoerde hoeveelheden gedurende het onderzoektijdvak 
aanzienlijk waren en dat de prijstendensen gelijksoortig waren. 
8. De voorlopige bevindingen betreffende de verwaarloosbare invoer van oorsprong 
uit Georgië werden definitief bevestigd. 
9. De Oekraïense autoriteiten hebben, tezamen met de Oekraïense producenten, de 
Braziliaanse en de Zuidafrikaanse producenten, verbintenissen aangeboden. 
10. De Commissie heeft de verbintenissen die waren aangeboden door de twee 
Braziliaanse producenten, van wie de één de dochteronderneming van de andere 
was, niet aanvaardbaar gevonden aangezien deze geacht werden de dumping met 
schade niet op te heffen. 
11. De door de Zuidafrikaanse producenten en de Oekraïense autoriteiten, tezamen 
met de twee medewerking verlenende Oekraïense exporteurs aangeboden 
verbintenissen, werden daarentegen aanvaardbaar geacht, omdat werd 
geconcludeerd dat hierop efficiënt kon worden toegezien, terwijl de in deze 
verbintenissen vervatte minimumprijzen de door dumping veroorzaakte schade 
zouden opheffen. 
M 
12. Op de invoer van oorsprong uit Brazilië en Rusland zouden definitieve anti­
dumpingrechten moeten worden ingesteld. Het recht zou moeten liggen op het 
niveau van de dumpingmarge die voor de invoer uit elk land was vastgesteld, 
aangezien was geconstateerd dat deze dumpingmarges lager waren dan de 
schademarges. Bovendien zouden met betrekking tot de niet-medewerkende 
exporteurs uit Oekraïne en Zuid-Afrika residuele anti-dumpingrechten moeten 
worden ingesteld, voor Oekraïne op het niveau van de dumpingmarge die voor de 
twee medewerkende producenten was vastgesteld, en voor Zuid-Afrika op het 
niveau van de hoogste dumpingmarge die voor de twee producenten die aan de 
procedure hadden meegewerkt, was geconstateerd. 
13. In het licht van de geconstateerde dumpingmarges en de omvang van de schade 
die de EG-bedrijfstak was berokkend, zouden de voorlopig vastgestelde anti-
dumpingrechten moeten worden ingevorderd op het niveau van de definitief 
vastgestelde dumpingmarges. 
14. Het voorstel luidt derhalve dat de Raad zijn goedkeuring hecht aan de in bijlage 
gaande ontwerp-verordening tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op 
de invoer van ferrosilicomangaan van oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië 
en Zuid-Afrika, waarbij de producenten worden uitgezonderd van wie door de 
Commissie verbintenissen worden aanvaard, en tot inning van de voorlopige anti­
dumpingrechten. 
/IC 
VERORDENING (EG) nr VAN DE RAAD 
van 
tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht 
op de invoer van ferrosilicomangaan 
van oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, 
Gelet op Verordening (EEG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 19941 betreffende 
beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese 
Gemeenschap, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1251/95 van de Raad2, inzonderheid 
op artikel 23 waarin is bepaald dat Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 19883 
betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die 
geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap, laatstelijk gewijzigd bij Verordening 
(EG) nr. 522/944, nog zal worden toegepast op procedures waarvoor het onderzoek op 1 september 
1994 reeds was geopend en op de datum van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 3283/94 
nog niet afgesloten; 
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988, inzonderheid op artikel 12, 
Gezien het voorstel van de Commissie dat na overleg in het Raadgevend Comité is ingediend, 
Overwegende hetgeen volgt : 
1 PB nr. L 349 van 31.12.1994 
2 PB nr. L 122 van 2.6.1995, blz. 1 
3 PB nr. L 209 van 2.8.1988, blz. 1 
4 PB nr. L 66 van 10.3.1994, blz. 10 
A l 
A. VOORLOPIGE MAATREGELEN 
1. De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 3119/945 (hierna "voorlopige verordening" 
genoemd) voorlopige anti-dumpingrechten ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van 
ferrosilicomangaan (FeSiMn), ingedeeld onder GN-code 7202 30 00, van oorsprong uit 
Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika. 
Bij Verordening (EG) nr. 866/956 heeft de Raad de geldigheidsduur van deze rechten voor 
twee maanden verlengd. 
B. VOORTZETTING PROCEDURE 
2. Na de instelling van de voorlopige anti-dumpingrechten hebben: 
het Comité de Liaison des Industries de Ferro-AUiages ("Euroalliages", de indiener van 
de klacht), 
twee Zuidafrikaanse producenten, namelijk Highveld Steel and Vanadium Corporation 
Limited en Samancor Limited, 
de Oekraïense autoriteiten en twee Oekraïense producenten, namelijk Nikopol Ferro 
Alloy Plant en Zaporozhye Ferro Alloy Plant, 
twee Braziliaanse producenten, namelijk Companhia Paulista de Ferro Ligas en Sibra 
Eletrosiderurgica Brasileira S.A., 
de British Iron and Steel Producers Association (BISPA), 
5 PB nr. L 330 van 21.12.1994, blz. 15 
6 PB nr. L 89 van 21.4.95, blz. 1 
. - een onafhankelijke importeur in Luxemburg; namelijk S.A. des Mineraies, 
'• • • - een importeur in het Verenigd Koninkrijk, namelijk Victoria Alloys (UK) Limited. 
schriftelijk commentaar geleverd. De partijen die daarom verzochten, werden door de 
Commissie gehoord. 
3. De Commissie is voortgegaan de informatie te verzamelen en te verifiëren die zij voor haar 
definitieve bevindingen nodig achtte. 
4. De partijen werden op hun verzoek in kennis gesteld van de voornaamste feiten en 
overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was de aanbeveling te doen 
definitieve anti-dumpingrechten in te stellen en de bedragen die uit hoofde van het 
voorlopige recht als zekerheid waren gesteld, definitief te innen. Tevens werd een termijn 
vastgesteld waarbinnen de partijen, na deze mededelingen, opmerkingen konden maken. 
5. De Commissie heeft deze opmerkingen onderzocht en haar bevindingen op grond hiervan zo 
nodig gewijzigd. 
C. ONDERZOCHT PRODUKT, SOORTGELIJK PRODUKT 
6. Daar geen enkele partij, na de instelling van de voorlopige anti-dumpingmaatregelen, 
opmerkingen heeft gemaakt over het onderzochte en het soortgelijke produkt, worden de 
bevindingen in de punten 9 en 10 van de voorlopige verordening bevestigd. 
+*ËÉÊÊÊÊËÊÊÊÊÈÊÈmÊm) 
D. DUMPING 
1. Normale waarde 
Rusland, Oekraïne 
7. Daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd, worden de bevindingen in de punten 12 
en 13 van de voorlopige verordening bevestigd. 
Brazilië 
8. In het kader van de voorlopige bevindingen had de Commissie één normale waarde en 
derhalve ook één dumpingmarge berekend voor de twee Braziliaanse producenten die aan de 
procedure medewerkten, daar deze gelieerd bleken te zijn: de een was de 
dochteronderneming van de ander. 
9. De Braziliaanse producenten hebben gevraagd dat voor hen afzonderlijk normale waarden 
worden vastgesteld, hetgeen tot individuele dumpingmarges zou moeten leiden. Zij voerden 
aan dat de werkwijze van de Commissie niet in overeensternming was met artikel 13, lid 2, 
van de basisverordening waarin is bepaald dat anti-dumpingrechten op individuele basis 
worden vastgesteld voor elke medewerkingverlenende exporteur. Zij stelden voorts dat deze 
werkwijze van de Commissie eveneens strijdig was met artikel 2, lid 3, onder c), volgens 
welke bepaling de normale waarde alleen op de prijzen en kosten van een andere exporteur 
mag worden gebaseerd indien een exporteur het betrokken produkt niet in het land van 
oorsprong produceert of verkoopt. Bovendien zouden zij onafhankelijk van elkaar op de 
markt optreden en voerden zij een afzonderlijke administratie en boekhouding. Tenslotte 
voerden deze producenten aan dat de vaststelling van slechts één dumpingmarge een van hen 
zou benadelen, want de dumpingmarge van de een is duidelijk lager dan die van de ander. De 
Braziliaanse exporteurs verzochten om deze redenen om de vaststelling van individuele 
dumpingmarges. 
wmmmmmmmmmmm 
10. Het is de vaste praktijk van dé instellingen van de Gemeenschap één dumpingmarge 
berekenen in gevallen waarin het ene bedrijf de dochteronderneming is van het andere 
bedrijf, en waarin het ene bedrijf dus zeggenschap heeft over het andere. In dergelijke 
gevallen wordt het gemiddelde genomen van de cijfers van beide producenten. Het 
berekenen van individuele dumpingmarges zou tot een ontwijking van de anti-
dumpingmaatregelen kunnen leiden (die daardoor geen effect meer zouden hebben), omdat 
gelieerde bedrijven hun produkten via het bedrijf met de laagste dumpingmarge zouden 
kunnen uitvoeren. De door de Commissie gevolgde werkwijze is niet in strijd met artikel 2, 
lid 3, onder c) van de basisverordening, daar de exporteur in Brazilië produceert en verkoopt, 
noch in strijd met artikel 13, lid 2, volgens welke bepaling de naam van de leverancier 
slechts in de verordening tot instelling van de rechten moet worden vermeld indien dit 
praktisch uitvoerbaar is. In onderhavig geval, daar slechts twee Braziliaanse producenten 
medewerking hebben verleend, waarvan de een een dochteronderneming was van de andere, 
werd één dumpingmarge vastgesteld die tevens passend werd geacht voor niet-
medewerkende producenten. 
11. De werkwijze van de Commissie voor de berekening van de normale waarde voor de twee 
medewerkingverlenende Braziliaanse producenten, als uiteengezet in de punten 14 tot en met 
18 van de voorlopige verordening, wordt derhalve bevestigd. 
Zuid-Afrika 
12. De Commissie heeft de normale waarde vastgesteld aan de hand van de prijzen op de 
binnenlandse markt van Zuid-Afrika bij verkoop van representatieve hoeveelheden in het 
kader van normale handelstransacties overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder a) van de 
basisverordening. 
13. Een Zuidafrikaanse producent stelde dat FeSiMn op de Zuidafrikaanse markt soms aan 
afnemers wordt verkocht waarmee hij indirecte banden had door een van zijn aandeelhouders 
en een dochteronderneming van deze aandeelhouder. Deze afnemers dienden als gelieerde 
bedrijven te worden beschouwd en de verkoop aan deze bedrijven zou bij de berekening van 
de normale waarde niet in aanmerking moeten worden genomen. Deze exporteur stelde 
voorts dat de overige verkoop op de binnenlandse markt in het onderzoektijdvafe minder dan 
5% van het exportvolume naar de Gemeenschap bedroeg. Hij was derhalve van oordeel dat 
de Commissie de normale waarde had moeten bereken door de fabricagekosten, de verkoop-
en administratiekosten en de algemene kosten te nemen vermeerderd met een redelijke 
winst. 
14. Het voorstel van de Zuidafrikaanse producent kan niet worden aanvaard, daar hij geen 
gegevens heeft verstrekt waaruit blijkt dat de verkoopprijzen door de banden met genoemde 
afnemers zo beïnvloed waren dat zij niet beschouwd konden worden als prijzen in het kader 
van normale handelstransacties. De Commissie heeft tijdens het onderzoek daarvoor geen 
aanwijzingen kunnen vinden. Tenslotte heeft de Commissie, overeenkomstig artikel 2, lid 7, 
van de basisverordening, geconstateerd dat de verkoopprijzen en kosten voor bedoelde 
afnemers overeenstemden met die voor afnemers die volgens deze exporteur geheel niet met 
hem gelieerd waren. 
De bevindingen in de punten 19, 20 en 21 van de voorlopige verordening worden derhalve 
bevestigd. 
2. Exportprijzen 
Rusland 
15. Daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd, worden de bevinden in punt 22 van de 
voorlopige verordening bevestigd. 
Oekraïne 
16. In het kader van de voorlopige bevindingen heeft de Commissie de exportprijzen van FeSiMn 
van oorsprong uit Oekraïne enerzijds vastgesteld aan de hand van de prijzen die door twee 
onafhankelijke, aan het onderzoek medewerkende importeurs waren betaald of te betalen 
waren en die zij had geverifieerd, en anderzijds, voor de overige exportverkoop die niet via 
deze twee exporteurs verliep, aan de hand van Eurostat-gegevens, die beschouwd werden als 
de meest betrouwbare gegevens die beschikbaar waren, als bedoeld in artikel 7, lid 7, onder 
b) van de basisverordening, 
17. Van de twee medewerkende Oekraïense exporteurs stelde er een dat de Commissie zijn 
wettelijke rechten had geschonden, daar de exportprijzen (en de correcties op de 
exportprijzen, zie punt 24 hieronder) gedeeltelijk op vertrouwelijke informatie berustten, 
namelijk informatie die van de twee onafhankelijke importeurs afkomstig was die aan de 
procedure medewerkten, en dat deze hem niet ter verificatie waren voorgelegd. 
18. Bij haar onderzoek had de Commissie geconstateerd, zoals in punt 23 van de voorlopige 
verordening uiteengezet, dat de informatie over de exportverkoop die de andere 
medewerkende Oekraïense producent had voorgelegd, niet bruikbaar was, met name omdat 
het niet mogelijk was uit de antwoorden in de vragenlijst op te maken of de cijfers over de 
exportverkoop betrekking hadden op export naar de Gemeenschap. Bovendien had de 
Oekraïense producent wiens cijfers wel betrekking hadden op export naar de Gemeenschap, 
verklaard dat hij niet zeker was dat de uitgevoerde hoeveelheden daadwerkelijk in de 
Gemeenschap waren ingevoerd. Bovendien was de totale hoeveelheid die naar de 
Gemeenschap geëxporteerd zou zijn, zoals door de twee betrokken Oekraïense producenten 
opgegeven, meer dan drie maal zo hoog dan het in Eurostat vermelde cijfer. Om deze 
redenen werden de door de Oekraïense exporteurs verstrekte gegevens als onbetrouwbaar 
beschouwd en werden zij bij de definitieve vaststelling van de exportprijzen buiten 
beschouwing gelaten, overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b) van de basisverordening. 
19. De exportprijzen werden definitief vastgesteld aan de hand van de Eurostat-gegevens. Deze 
werden voor de vaststelling van de exportprijzen van FeSiMn van oorsprong uit Oekraïne het 
meest geschikt geacht, omdat zij betrekking hadden op de gehele invoer van dit produkt in de 
Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak, terwijl de gegevens van de twee medewerkende 
importeurs slechts betrekking had op 53% van deze invoer. De gegevens van deze 
importeurs, die door de Commissie waren gecontroleerd, bleken evenwel in het algemeen 
met de Eurostat-cijfers overeen te stemmen. Voorts wordt erop gewezen dat de instellingen 
van de Gemeenschap voor landen zonder markteconomie, zoals Oekraïne, normalerwijze één 
enkele dumpingmarge vaststellen voor alle export naar de Gemeenschap en geen individuele 
dumpingmarges berekenen voor afzonderlijke exporteurs. De twee Oekraïense producenten 
zijn derhalve niet benadeeld door het feit dat de door hen verstrekte informatie over prijzen 
buiten beschouwing is gelaten, daar hun exportprijzen uit de Eurostat-gegevens kunnen 
worden afgeleid. Deze gegevens zijn openbaar en kunnen door de betrokken Oekraïense 
producent geraadpleegd worden om de juistheid van de bevindingen van de instellingen van 
de Gemeenschap te controleren. 
Brazilië 
20. Daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd, worden de bevindingen in punt 25 van de 
voorlopige verordening bevestigd. 
Zuid-Afrika 
21. Een Zuidafrikaanse producent verzocht om wijziging van de cijfers voor kosten en winst die 
de Commissie in het kader van de reconstructie van de exportprijzen had berekend, op grond 
van artikel 2, lid 8, onder c) van de basisverordening. Dit verzoek, dat met het nodige 
bewijsmateriaal was gestaafd, is aanvaard en de desbetreffende wijzigingen zijn aangebracht. 
Vergelijking 
Rusland 
22. De in de punten 27 tot en met 31 vermelde wijzigingen van de correcties op de normale 
waarde voor Brazilië zijn ook op Rusland toegepast, daar Brazilië als referentieland was 
gekozen. 
Daar geen andere nieuwe argumenten werden aangevoerd, worden de bevindingen in de 
punten 27 en 29 van de voorlopige verordening bevestigd. 
Oekraïne 
23. In het kader van de voorlopige bevindingen had de Commissie geconstateerd dat de gegevens 
die de twee medewerkende Oekraïense producenten hadden verstrekt om correcties te 
verkrijgen voor verschillen in fysieke hoedanigheden en verkoopkosten (met name voor een 
hoger fosforgehalte en het verbrijzelen en zeven van het produkt) niet met bewijsmateriaal 
waren onderbouwd of niet overeenstemden met de door haar gecontroleerde informatie van 
de twee onafhankelijke importeurs die aan het onderzoek medewerkten (kredietkosten en 
commissies). De Commissie was derhalve van oordeel dat de informatie die de Oekraïense 
producenten hadden verstrekt niet betrouwbaar was en heeft haar bevindingen gebaseerd op 
door haar gecontroleerde gegevens van de medewerkende importeurs die als de meest 
betrouwbare informatie werd beschouwd die beschikbaar was overeenkomstig artikel 7, lid 
7, onder b) van de basisverordening. 
24. Een van de twee medewerkende Oekraïense producenten stelde dat de Commissie zijn 
wettelijke rechten in het kader van de voorlopige bevindingen heeft geschonden, omdat de 
correcties op de exportprijzen op vertrouwelijke informatie waren gebaseerd die hem niet ter 
verificatie was voorgelegd, namelijk de informatie die de twee onafhankelijke importeurs 
hadden verstrekt die aan de procedure medewerkten. 
25. Er wordt op gewezen dat de correcties met het oog op de vergelijking die de betrokken 
producent had aangevraagd, en die voorlopig aan de hand van vertrouwelijke informatie 
waren berekend, bij de definitieve bevindingen zijn gehandhaafd, omdat na de instelling van 
de voorlopige rechten geen nieuw bewijsmateriaal is voorgelegd. Het werd redelijk geacht de 
verzoeken van de betrokken exporteurs om correcties, bij gebrek aan bewijsmateriaal, niet 
van de hand te wijzen, maar ze op controleerbare gegevens uit andere bron te baseren. De 
bewering dat de wettelijke rechten van de betrokken exporteur zijn geschonden, is derhalve 
ongegrond. 
26. De wijzigingen op correcties die voor Brazilië werden toegestaan, gemaakt, om de hieronder 
onder de punten 27 tot en met 31 aangegeven redenen, werden ook op Oekraïne toegepast. 
Brazilië 
27. De Commissie had, in het kader van haar voorlopige bevindingen, de normale waarde op 
maandelijkse basis vastgesteld. In de maanden waarin de gewogen gemiddelde prijzen op de 
binnenlandse markt in het kader van normale handelstransacties beneden de kostprijs lagen, 
werd de normale waarde geconstrueerd overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b) van de 
basisverordening. 
28. Na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen verzochten de twee Braziliaanse 
producenten, op grond van bewijsmateriaal, om correcties op de geconstrueerde normale 
waarde voor bepaalde directe verkoopkosten en voor directe kredietkosten. 
29. Dit verzoek is gedeeltelijk ingewilligd. De voor bepaalde directe verkoopkosten gevraagde 
correcties zijn, overeenkomstig artikel 2, leden 9 en 10 van de basisverordening, in de 
definitieve berekeningen opgenomen, waardoor de geconstrueerde normale waarden 2,2% 
lager werden. 
10 
30. Het verzoek betreffende kredietkosten moest echter van de hand worden gewezen. De 
producenten konden deze kosten, voor de berekening van de normale waarde, niet 
kwantificeren en niet van de andere financieringskosten afzonderen. De Commissie heeft 
derhalve de totale financieringskosten over de binnenlandse en exportverkoop omgeslagen 
op basis van de totaal geproduceerde verhandelbare hoeveelheden. Deze werkwijze wordt in 
het kader van de definitieve bevindingen bevestigd. 
31. De normale waarde werd in het kader van de definitieve bevindingen op dezelfde wijze 
vastgesteld als in het kader van de voorlopige bevindingen, waarbij evenwel 
bovenomschreven correcties werden toegepast. 
Zuid-Afrika 
32. Een Zuid-Afrikaanse producent verzocht, aan de hand van bewijsstukken, om een 
herberekening van de verkoopkosten in de Gemeenschap. Dit verzoek werd aanvaard en met 
het oog op de vergelijking werden de nodige correcties toegepast. 
Dumpingmarges 
33. Op grond van de conclusies hierboven inzake de normale waarde en de exportprijs, en de 
vergelijking tussen beide, is bij het definitieve onderzoek van de feiten gebleken dat het 
betrokken produkt van oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika met 
dumping werd ingevoerd. 
34. De gewogen gemiddelde dumpingmarges voor de betrokken landen en bedrijven, in procenten 
van de cif-prijzen, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, zijn de volgende: 
Rusland 54,2% 
Oekraïne 43,9% 
Brazilië 36,1% 
Zuid-Afrika: 
Highveld Steel and Vanadium Corporation Limited 45,3% 
Samancor Limited 48,3%. 
il 
35. Wat de dumpingmarge betreft voor producenten in Brazilië en Zuid-Afrika die geen 
medewerking verleenden, worden de bevindingen in punt 32 van de voorlopige verordening 
bevestigd, daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd. 
E. SCHADE 
1. Cumulatie 
36. De bevindingen in punt 34 van de voorlopige verordening ten aanzien van de minimale invoer 
uit Georgië worden hierbij bevestigd, daar geen nieuwe argumenten werden aangevoerd. 
37. Twee Zuidafrikaanse producenten en een organisatie van de verbruikende bedrijfstak maakten 
bezwaar tegen het besluit van de Commissie de invoer uit Zuid-Afrika te cumuleren met de 
invoer uit Oekraïne, Rusland en Brazilië, daar importvölume en marktaandeel van het 
Oekraïense, Russische en Braziliaanse produkt in de periode 1989-onderzoektijdvak 
aanmerkelijk waren gestegen, terwijl importvolume en marktaandeel van het Zuidafrikaanse 
produkt waren gedaald. Zij wezen erop dat de Commissie in een vroegere zaak had besloten 
invoervolumes die een tegenovergestelde tendens vertoonden niet te cumuleren (Zaak 
Wolfraamcarbide, PB 1990 L 83, blz. 41). De export uit elk betrokken land zou, alvorens 
gecumuleerd te worden, een soortgelijke ontwikkeling moeten vertonen, daar de Commissie 
in vroegere zaken de stijging van de invoer, dus de trend van de invoer, als een voorwaarde 
voor cumulatie zou hebben beschouwd. Bovendien zouden de exportprijzen van het 
Zuidafrikaanse produkt hoger zijn dan die van het Oekraïense, Russische en Braziliaanse 
produkt. 
Voorts werd gesteld dat het Zuidafrikaanse produkt van zodanige kwaliteit was dat het geen 
concurrent was van de produkten uit de andere betrokken landen, vooral omdat Zuid-Afrika 
van deze landen het enige was met een ISO 9002-erkenning. 
12 
m 
38. Na onderzoek van bovengenoemde argumenten en claims betreffende invoervolumes, 
marktaandeel, exportprijzen en kwaliteit van het importprodukt, wordt bevestigd dat de 
invoer uit Zuid-Afrika om de volgende redenen met die uit de andere betrokken exportlanden 
gecumuleerd dient te worden: 
Hoewel de invoer uit Zuid-Afrika in de periode van 1989 - onderzoektijdvak met 5,4% 
is gedaald, is deze aanzienlijk gebleven. Behalve in 1990 toen 47.227 ton werd 
ingevoerd, bedroeg de invoer steeds meer dan 50.000 ton, terwijl het marktaandeel 
varieerde van 12,7% in 1989 tot 9,9% in het onderzoektijdvak. In tegenstelling tot 
hetgeen in de Wolfraamcarbidezaak werd vastgesteld, is het niet zo dat de invoer uit 
Zuid-Afrika een trend vertoont die juist omgekeerd is aan die van de invoer uit andere 
landen. De invoer uit Zuid-Afrika is in de periode 1989 - onderzoektijdzak niet 
duidelijk omlaag gegaan, maar relatief stabiel gebleven. 
Ook de prijzen volgden dezelfde ontwikkeling, dat wil zeggen dat de prijzen voor alle 
onderzochte exportlanden, waaronder Zuid-Afrika, in de periode 1989 -
onderzoektijdvak duidelijk zijn gedaald. 
Geconstateerd werd ook dat de produkten uit de onderzochte landen met elkaar en met 
die van de EU-bedrijven concurreerden. Het is niet zo dat een producent met een "ISO-
9002"-erkenning ander FeSiMn maakt dan andere producenten. Deze erkenning 
betekent dat de producent een internationaal erkend kwaliteitscontrolesysteem gebruikt 
dat een bepaalde waarborg inhoudt voor de afnemers. Voorts werd vastgesteld dat 
verschillende EG-producenten een "ISO 9002"-erkenning hebben en dat producenten 
zonder deze erkenning in het algemeen in staat zijn FeSiMn van dezelfde of 
soortgelijke kwaliteit te produceren als producenten met deze erkenning. 
13 
39. Een Zuid-Afrikaanse producent stelde voorts dat indien de Commissie, bij het onderzoek naar 
de ontwikkeling van de invoer, niet alleen de periode 1989 - onderzoektijdvak in aanmerking 
had genomen, maar ook het jaar 1988, nog duidelijker gebleken zou zijn dat de invoer uit 
Zuid-Afrika dalende was. Voorts stelde deze exporteur dat het bericht van inleiding van de 
procedure op 4 augustus 1993 was gepubliceerd en dat de Commissie derhalve een 
onderzoektijdvak had moeten kiezen dat dichter bij deze datum lag dan de periode 1 april 
1992 - 31 maart 1993. Ook dan zou de dalende tendens van de invoer van Zuid-Afrika 
duidelijker zijn gebleken. 
40. Het is de normale praktijk van de EG-instellingen ontwikkelingen in invoervolumes, 
marktaandeel, prijzen enz. over een periode van meerdere jaren te bezien, normalerwijze vier 
jaar met inbegrip van het onderzoektijdvak. In onderhavig geval werd het onderzoektijdvak 
(1 april 1992 tot en met 31 maart 1993) gekozen en de vier kalenderjaren 1989 tot en met 
1992. Deze periode werd toereikend geacht om een objectief idee te verkrijgen óver de 
ontwikkelingen van de marktsituatie voor alle betrokken partijen. Indien gegevens over 1988 
in het onderzoek waren betrokken, had dit, voor cumulatiedoeleinden, niet tot verschillende 
conclusies geleid over ontwikkelingen in de invoer enz.. 
41. Wat de keuze van het onderzoektijdvak betreft, wordt erop gewezen dat de Commissie er in 
het algemeen naar streeft een onderzoektijdvak te kiezen dat zo dicht mogelijk bij de datum 
van opening van de procedure ligt. Soms moet echter ook met andere factoren rekening 
worden gehouden om er bijv. voor te zorgen dat de gegevens snel en efficiënt kunnen 
worden toegezonden, gecontroleerd en beoordeeld. Daarom verdient het bijv. de voorkeur 
onderzoektijdvak en kalenderjaren of financiële kwartalen of semesters te laten samenvallen. 
Indien een betrokkene echter van óórdeel is dat het door de Commissie gekozen 
onderzoektijdvak niet geschikt is, moet hij dit de Commissie zo spoedig laten weten. Dit 
zou, in dit geval, na ontvangst van de vragenlijst zijn geweest en niet, zoals nu is gebeurd, 
eerst na bekendmaking van de voorlopige bevindingen. De betrokken exporteur heeft de 
vragenlijst voor het gekozen onderzoektijdvak - dat met zijn boekjaar overeenstemt -zonder 
opmerkingen beantwoord en heeft tegen dit onderzoektijdvak ook geen bezwaar gemaakt 
tijdens de controle ter plaatse van de verstrekte gegevens. 
14 
***•.» 
^mmmmmmmmmmÊmmm 
2. Aanmerkelijke schade 
42. Verscheidene exporteurs voerden aan dat de bedrijfstak van de Gemeenschap geen 
aanmerkelijke schade heeft ondervonden. De financiële verliezen van deze bedrijfstak 
zouden de enige aantoonbare indicator van schade zijn, terwijl produktie en verkoop 
gestegen waren, de produktiecapaciteit constant was gebleven en de bezettingsgraad 
toegenomen. Voorts werd gesteld dat een afname van het aantal arbeidsplaatsen geen 
geschikte schade-indicator is, omdat dit tot een toename van de produktiviteit leidt. 
43. De bevindingen van de Commissie ten aanzien van produktie, verkoop, marktaandeel en 
financiële resultaten maken het duidelijk dat de EU-producenten, om de schade ten gevolge 
van dumping te beperken, als reactie op de druk op de verkoopprijzen die door deze dumping 
werd veroorzaakt, de strategie hebben toegepast de prijsontwikkelingen te volgen om hun 
marktaandeel te behouden. Ofschoon dit doel niet geheel werd bereikt (het marktaandeel is 
van 1989 tot in het onderzoektijdvak met 1,2% gedaald), zijn produktie en verkoop gestegen 
en is de bezettingsgraad min of meer stabiel gebleven. Dit heeft evenwel tot zware financiële 
verliezen geleid waardoor deze bedrijfstak in zijn voortbestaan wordt bedreigd. De negatieve 
ontwikkeling van de financiële situatie van deze bedrijfstak wordt als een belangrijke 
indicator van aanmerkelijke schade beschouwd. 
44. Een exporteur stelde dat de winst van de bedrijfstak van de Gemeenschap in 1989 (16,9% op 
de omzet) buitengewoon hoog is, vergeleken met de financiële resultaten van negen 
metaalverwerkende bedrijven in de VS in de periode 1987-1992 (gaande van een winst van 
7,9% tot een verlies van 8,5%), en dat dit winstcijfer waarschijnlijk op onbetrouwbare 
financiële verslagen van de EU-producenten was gebaseerd. Deze exporteur trok ook de 
verliezen van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de jaren 1990 tot en met het 
onderzoektijdvak in twijfel, alsmede de betrouwbaarheid van de kostenallocatiemethoden. 
Beide argumenten werden echter niet met bewijsmateriaal gestaafd. 
15 
45. De Commissie is van oordeel dat de financiële resultaten van een bepaalde bedrijfstak (hier de 
FeSiMn-producerende bedrijfstak) moeilijk met de financiële resultaten van een aantal 
andere bedrijfstakken vergeleken kunnen worden. Een dergelijke vergelijking kan in het 
algemeen geen goede basis zijn om de financiële situatie van de FeSiMn-producerende 
bedrijfstak van de Gemeenschap weer te geven. Bij het onderzoek is het de Commissie niet 
gebleken dat er redenen zijn om aan de juiste weergave van de financiële resultaten, 
gebaseerd op een door externe accountants gecontroleerde boekhouding, te twijfelen. Ook 
was vastgesteld dat de kostenallocatiemethoden van de EU-producenten correct waren. 
46. Een exporteur stelde dat de bedrijfstak van de Gemeenschap slechts voor bepaalde kwaliteiten 
marktaandeel had verloren, namelijk voor FeSiMn met een normaal en een laag 
koolstofgehalte, terwijl het marktaandeel voor de standaardkwaliteit FeSiMn, waarop de 
Commissie de prijsvergelijkingen had gebaseerd, zowel in het kader van de voorlopige als in 
het kader van de definitieve bevindingen, met 0,5% was toegenomen. 
47. In dit verband wordt erop gewezen dat de voorgelegde cijfers over marktaandelen niet juist 
zijn, omdat de marktaandelen voor de verschillende kwaliteiten in procenten van het totale 
verbruik in de Gemeenschap van alle kwaliteiten tezamen zijn uitgedrukt en niet in 
procenten van het verbruik van de verschillende kwaliteiten afzonderlijk. De verstrekte 
cijfers geven derhalve geen juist beeld van de ontwikkelingen in marktaandeel voor de 
verschillende bovengenoemde kwaliteiten. 
48. De definitieve conclusie is dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft 
geleden, gezien de verslechtering van de financiële situatie zoals blijkt uit de toenemende 
verliezen over de jaren 1989 tot en met het onderzoektijdvak. 
16 
wmmmmmmmmmmB* 
F. OORZAKELIJK VERBAND 
1. Gevolgen van de invoer met dumping 
49. In punt 57 van de voorlopige Verordening is de Commissie tot de voorlopige conclusie 
gekomen dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade had geleden door de 
invoer van FeSiMn van oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika, tezamen 
genomen. 
2. Andere factoren 
Prijzen van de grondstoffen en algemene vraag van de staalindustrie 
50. Een exporteur stelde dat de aanzienlijke stijging van het mangaanaanbod in de afgelopen 
jaren, zoals uit de publikaties van het US Bureau of Mines blijkt, in de periode 1989-1993 tot 
een daling van de mangaanertsprijzen van 5 tot 10% per jaar heeft geleid, terwijl de 
afnemende vraag van de staalindustrie in dezelfde periode tot prijsdalingen op de 
wereldmarkt heeft geleid, wat ook de daling van de prijzen voor FeSiMn in de Gemeenschap 
verklaart. 
51. De Commissie is van oordeel dat de daling van de prijzen voor mangaanerts, welke prijzen 
slechts 10 tot 15% uitmaken van de totale produktiekosten van FeSiMn, de nog sterkere 
prijsdalingen van het eindprodukt in de betrokken periode niet kan verklaren. Voorts werd 
vastgesteld dat het totale verbruik van, en dus de vraag naar FeSiMn in de Gemeenschap van 
1989 tot in het onderzoektijdvak met ongeveer 21% was gestegen. 
17 
Noorwegen 
52. Producenten in Brazilië, Zuid-Afrika en Oekraïne en een organisatie van de verbruikende 
industrie waren van oordeel dat de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade 
te wijten was aan de invoer uit Noorwegen en niet aan de invoer uit de bij deze procedure 
betrokken exportlanden. Meer in het bijzonder werd aangevoerd dat de sterkste daling van de 
rentabiliteit van de EU-producenten zich tussen 1989 (winst: 16,9%) en 1990 (verlies 14,9%) 
had voorgedaan, dat wil zeggen in een periode waarin de invoer uit de betrokken 
exportlanden slechts met 8000 ton was gestegen. In dezelfde periode (1989-1990) zouden de 
prijzen van de EU-producenten op de EU-markt met 27% zijn gedaald, zouden de prijzen 
van het Noorse produkt met 21% zijn gedaald, maar de prijzen van de produkten uit de 
betrokken exportlanden slechts met 17%. Voorts werd erop gewezen dat de prijzen van het 
Noorse produkt op de markt van een Lid-Staat in 1990 zelfs met 24% waren gedaald. 
53. In dit verband wordt erop gewezen dat het marktaandeel van het Noorse FeSiMn gedaald was 
van 41,4% in 1989 tot 30,8% in het onderzoektijdvak en dat de gemiddelde importprijzen op 
de EU-markt voor dit Noorse produkt (volgens Eurostat) in het onderzoektijdvak en de 
kalenderjaren 1989-1992 steeds hoger waren dan die van het FeSiMn uit de andere 
exportlanden en die van de EU-producenten. Deze situatie kwam ook in 1989/1990 tot 
uiting, toen de invoer uit Noorwegen daalde van 171.87 ton (marktaandeel: 41,4%) tot 
139.928 ton (marktaandeel: 34,4%). Ofschoon de gemiddelde prijzen van het Noorse produkt 
(volgens Eurostat) met 21% daalden, waren zij toch nog ongeveer 17% (of meer dan 80 ecu) 
hoger dan de gewogen gemiddelde prijzen van de bij deze procedure betrokken exporteurs. 
54. Gezien het bovenstaande wordt geoordeeld dat het niet waarschijnlijk is dat de EU-
producenten schade hebben geleden door de invoer uit Noorwegen. Dit argument moet 
derhalve worden afgewezen. 
18 
Concurrentievermogen van de bedrijfstak van de Gemeenschap 
55. De twee Braziliaanse producenten die aan het procedure medewerkten, stelden dat de 
bedrijfstak van de Gemeenschap door een gebrek aan concurrentievermogen schade had 
geleden, daar deze bedrijfstak zelfs in 1990, toen zijn prijzen nog ongeveer 12% hoger waren 
dan die op de wereldmark, al de eerste financiële verliezen leed. Dit argument werd 
onderbouwd met een vergelijking van de prijzen van FeSiMn in de Gemeenschap en de VS 
in de jaren 1989 tot en met 1992. Het gebrek aan efficiëntie van de bedrijfstak zou voorts 
ook blijken uit de lage arbeidsproduktiviteit, uitgedrukt in gemiddelde produktie per 
werknemer, in vergelijking met FeSiMn-producenten buiten de Gemeenschap. Voorts legden 
deze producenten een raming voor die gebaseerd was op in de klacht vermelde gegevens, op 
Amerikaanse statistieken en "interviews". 
56. In dit verband moet worden opgemerkt dat bij de vergelijking van de prijzen in de 
Gemeenschap en de VS geen rekening is gehouden met de resultaten van een anti­
dumpingprocedure van de Amerikaanse overheid, tijdens welke werd geconcludeerd dat de 
prijzen op de Amerikaanse markt sterk beïnvloed waren door de invoer met dumping uit 
verscheidene landen. Het is daarom waarschijnlijk dat de prijzen op de Amerikaanse markt 
door oneerlijke handelspraktijken zijn vervalst. 
57. Ten aanzien van de beweerde lage produktiviteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap 
wordt erop gewezen dat zelfs indien bepaalde exporteurs, gezien hun lagere produktiekosten, 
concurrerender kunnen werken dan EU-bedrijven, dit geen beletsel kan zijn maatregelen te 
nemen indien is aangetoond dat door dumping schade is veroorzaakt. Wel moet erop worden 
toegezien, en dit is in onderhavig geval ook gebeurd, dat schade die door gebrek aan 
concurrentievermogen is veroorzaakt, niet aan de invoer met dumping wordt toegeschreven. 
Voorts wordt erop gewezen dat de anti-dumpingmaatregelen op de dumpingmarge zijn 
afgestemd en niet op de hogere schademarge. 
19 
WÊÊÊÊÊÊÊÊiÊÊÊÊÊmmmmm 
Conclusie 
58. Daar na de instelling van de voorlopige anti-dumpingrechten geen andere argumenten zijn 
aangevoerd ten aanzien van de oorzaken van de schade die de bedrijfstak van de 
Gemeenschap heeft geleden en gezien het bovenstaande, wordt geconcludeerd dat, zelfs 
indien andere factoren hebben bijgedragen aan de schade die deze bedrijfstak heeft geleden, 
de aanwezigheid van grote hoeveelheden laaggeprijsd, met dumping uit Rusland, Oekraïne, 
Brazilië en Zuid-Afrika ingevoerd FeSiMn, op zich genomen, aanmerkelijke schade heeft 
toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap, welke schade voornamelijk tot uiting is 
gekomen in zware financiële verliezen. 
G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP 
Staalindustrie 
59. Een organisatie van de verbruikende industrie en een onafhankelijke importeur voerden aan 
dat de Commissie de belangen van de EU-staalproducenten, als verbruikers van FeSiMn in 
aanmerking diende te nemen en wezen erop dat anti-dumpingrechten op FeSiMn de 
produktiekosten van staalproducenten zal doen toenemen en hun concurrentievermogen 
aantasten. Dezelfde organisatie voerde aan dat, volgens de raming van een bedrijf, de prijs 
van FeSiMn 6% van de conversiekosten van staal vertegenwoordigt. 
60. De Commissie heeft tijdens de procedure vastgesteld dat de prijs van FeSiMn in het algemeen 
slechts 1% uitmaakt van de totale produktiekosten van staal. Bovengenoemde raming laat de 
uitwerking van de prijs van FeSiMn op de totale produktiekosten van staal buiten 
beschouwing: de conversiekosten zijn slechts een deel van de totale produktiekosten. 
Bovendien blijkt uit het commentaar van bovengenoemde organisatie niet of dit argument 
voor de staalindustrie in het algemeen geldt, of slechts voor bepaalde sectoren (bijv. de 
zogenaamde "mini-milis"). 
20 
mmmmmmmmmmmm^m 
Anti-dumpingrechten en concurrentievermogen 
61. Verscheidene exporteurs voerden aan dat, hoewel de betrokken exporteurs door de instelling 
van de anti-dumpingrechten van de EU-markt zouden worden geweerd, de prijzen op deze 
markt toch niet op een niveau zouden komen waarop de EU-producenten weer winstgevend 
zouden worden. Volgens hen zouden alleen de Noorse exporteurs van de maatregelen 
profiteren en hun Ddominante positieD versterken. Een betrokken exporteur voerde aan dat 
anti-dumpingrechten slechts de grootste Noorse exporteur ten goede zouden komen die reeds 
een dominante positie op de EU-markt zou hebben, daar deze een belang van 6% heeft in 
COMILOG, een in Gabon gevestigde onderneming die grote belangen heeft in een aantal 
produktiebedrijven in de Gemeenschap. 
62. Ten aanzien van deze argumenten dient er in de eerste plaats op te worden gewezen dat het in 
het algemeen in het belang van de Gemeenschap is dat een einde wordt gemaakt aan een 
verstoring van de markt door schadeveroorzakende dumping en oneerlijke concurrentie. 
Aangenomen wordt dat dergelijke maatregelen, noch in het algemeen noch in de bijzondere 
omstandigheden van onderhavig procedure, er noodzakelijkerwijze toe zullen leiden dat de 
produkten uit de betrokken landen van de EU-markt zullen verdwijnen. Voorts wordt ervan 
uitgegaan dat het herstel van eerlijke concurrentievoorwaarden ertoe zal leiden dat de 
bedrijfstak van de Gemeenschap behouden blijft en een actieve marktdeelnemer zal blijven. 
Anti-dumpingrechten zullen concurrentie op de EU-markt niet beletten. 
Evenmin zullen deze rechten tot een dominante positie van Noorse exporteurs leiden. 
Beweerd werd dat de grootste Noorse exporteur een dominante positie op de EU-markt heeft 
vanwege zijn belangen in COMILOG. Op de eerste plaats is het hoogst onwaarschijnlijk dat 
de betrokken Noorse onderneming, gezien haar geringe belang in COMILOG, zeggenschap 
zou hebben over COMILOG en vandaar uit over de EU-markt. Het zou veelzeggend zijn, 
indien de Noorse exporteur COMILOG zou controleren, dat de bij hem geconstateerde 
ontwikkelingen in verkoop en marktaandeel ongeveer gelijk met die van de met COMILOG 
gelieerde EU-producenten verlopen. Uit de beschikbare gegevens blijkt echter dat de 
ontwikkelingen in verkoop en marktaandeel voor de Noorse exporteur duidelijk negatiever 
waren dan voor de met COMILOG gelieerde EU-producenten. 
21 
mmÊÊÊÊmËÊÊÊÊÊÊËÊÊÊiÊm 
De betrokken maatregelen zullen de concurrentie op de EU-markt niet verminderen, omdat 
het FeSiMn daar niet alleen door de klagende EU-producenten, de Noorse exporteurs en de 
bij deze procedure betrokken exporteurs zal worden aangeboden, maar ook door EU-
producenten die niet bij deze procedure zijn betrokken en door andere exporteurs dan de 
Noorse die niet aan anti-dumpingmaatregelen zijn onderworpen (die in het onderzoektijdvak 
tezamen goed waren voor meer dan 15% van het verbruik van FeSiMn in de Gemeenschap). 
Deze argumenten en claims moeten derhalve worden afgewezen. 
Substitutie van FeSiMn door andere ferrolegeringen 
63. Een exporteur voerde aan dat de produktie van de staalindustrie van de Gemeenschap, 
nagenoeg de enige gebruiker van FeSiMn, van 1989 tot in het onderzoektijdvak met bijna 
6% is gedaald, hoewel de Commissie had vastgesteld dat het verbruik van FeSiMn in de 
Gemeenschap in dezelfde periode met 21,4% was toegenomen. Deze exporteur stelde dat het 
voor de afweging van de belangen van de Gemeenschap belangrijke implicaties heeft indien 
deze situatie was ontstaan door de substitutie van ferrosilicium (FeSi) en ferromangaan 
(FeMn) door FeSiMn, omdat een substitutie in omgekeerde zin zou kunnen plaatsvinden na 
de instelling van anti-dumpingrechten op FeSiMn, waardoor de maatregelen niet het 
gewenste effect zullen hebben. 
64. De Commissie heeft tijdens het onderzoek kunnen constateren dat er waarschijnlijk sprake is 
van een substitutie van FeSi en FeMn, zoals hierboven aangegeven. Dit neemt echter niet 
weg dat schadeveroorzakende dumping heeft plaatsgevonden waartegen de bedrijfstak van 
de Gemeenschap het recht heeft te worden beschermd. Doel van een dergelijke bescherming 
is het herstel van eerlijke marktvoorwaarden. Voorts zijn reeds anti-dumpingmaatregelen van 
toepassing op de invoer van FeSi uit bepaalde bronnen, hetgeen een rol kan hebben gespeeld 
bij de substitutie van FeSi door FeSiMn. Het is echter minder waarschijnlijk dat anti-
dumpingrechten op FeSiMn tot een substitute in omgekeerde zin zal leiden, omdat de 
rechten op FeSi van kracht zullen blijven. 
22 
mmmmÊÊÊ—mmmmm 
Conclusie 
65. Gezien het bovenstaande wordt de voorlopige vaststelling in punt 63 van de voorlopige 
verordening, dat het in het belang van de Gemeenschap is anti-dumpingmaatregelen te 
nemen, bevestigd. 
H. VERBINTENISSEN 
66. Verbintenissen werden aangeboden door de Oekraïense autoriteiten tezamen met de 
Oekraïense exporteurs, en door de Braziliaanse producenten. De Commissie heeft deze 
aangeboden verbintenissen zorgvuldig onderzocht, waarbij zij met name aandacht heeft 
besteed aan het feit of het mogelijk was op de naleving ervan toezicht uit te oefenen. De 
instellingen van de Gemeenschap staan in het algemeen enigszins gereserveerd tegenover 
verbintenissen betreffende dit soort ferrolegeringen, daar dergelijke verbintenissen nogal 
gemakkelijk ontdoken kunnen worden omdat het om fungibele produkten gaat die in 
verschillende kwaliteiten worden aangeboden waarvoor uiteenlopende prijzen gelden. 
Gezien echter het geringe aantal producerende exporteurs die bij onderhavige procedure 
betrokken zijn en de aard van de distributiekanalen in de Gemeenschap, heeft de Commissie 
de gezamenlijke verbintenis van de Oekraïense autoriteiten en de Oekraïense exporteurs 
aanvaard, alsmede de verbintenissen die de Zuidafrikaanse exporteurs hebben aangeboden 
(zie Besluit van de Commissie 95/.../EG7), daar deze verbintenissen de schadelijke gevolgen 
van dumping zullen wegnemen, overeenkomstig artikel 10, lid 2, van de basisverordening en 
omdat het goed mogelijk is op de naleving ervan toezicht uit te oefenen. 
De Commissie heeft besloten de verbintenissen van de Braziliaanse exporteurs niet te 
aanvaarden omdat de minimumprijzen die deze exporteurs hebben aangeboden niet 
toereikend waren om schadeveroorzakende dumping weg te nemen. 
Gezien het bovenstaande is de Raad tot de conclusie gekomen dat tegen de invoer van 
FeSiMn van oorsprong uit Brazilië maatregelen in de vorm van anti-dumpingrechten moeten 
worden genomen. 
7 Zie blz. ... van dit Publicatieblad 
23 
Alhoewel de verbintenissen die de Oekraïense autoriteiten tezamen met de Oekraïense 
producenten hebben aangeboden en de verbintenissen van de Zuidafrikaanse exporteurs zijn 
aanvaard, dient op de invoer van FeSiMn van oorsprong uit Oekraïne en Zuid-Afrika een 
residueel recht te worden ingesteld ter ondersteuning van de verbintenissen en om te 
voorkomen dat deze niet worden nageleefd. 
I. RECHTEN 
67. De voorlopige maatregelen bestonden uit ad-valorem anti-dumpingrechten die waren 
afgestemd op de vastgestelde dumpingmarges, behalve voor een Zuidafrikaanse producent, 
voor wie het recht op de schademarge was afgestemd die lager was dan zijn dumpingmarge. 
De in het kader van de definitieve bevindingen vastgestelde dumpingmarges zijn in alle 
gevallen lager dan de schademarges, die worden bevestigd omdat hierover na het instellen 
van de voorlopige rechten geen opmerkingen zijn ontvangen. Definitieve rechten dienen 
derhalve te worden ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van FeSiMn van oorsprong uit 
Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika, welke rechten, overeenkomstig artikel 13, lid 3, 
van de basisverordening, op de dumpingmarge worden afgestemd. 
De rechten zijn niet van toepassing op de invoer van FeSiMn dat door de Oekraïense en 
Zuidafrikaanse exporteurs is geproduceerd van wie prijs verbintenissen zijn aanvaard. 
Voor de Braziliaanse en Zuidafrikaanse ondernemingen die niet aan de procedure hebben 
medegewerkt of die zich niet bij de Commissie hebben aangemeld, worden de bevindingen 
in punt 71 van de voorlopige verordening bevestigd, daar in dit verband geen nieuw 
materiaal of argumenten werden voorgelegd. Voor Brazilië dient het recht voor niet-
medewerkende exporteurs gelijk te zijn aan de dumpingmarge die voor de twee 
medewerkende, gelieerde exporteurs werd vastgesteld, terwijl het recht voor Zuid-Afrika 
gelijk dient te zijn aan de hoogste van de twee dumpingmarges die voor de twee 
medewerkende exporteurs werden vastgesteld. 
24 
68. Daar de invoer van FeSiMn uit Georgië te verwaarlozen was en derhalve niet geacht werd de 
bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade te hebben toegebracht, achtte de 
Commissie het dienstig de procedure ten aanzien van dit land te beëindigen (zie Besluit nr. 
95/ 8 van de Commissie). 
J. INNING VAN DE VOORLOPIGE RECHTEN 
69. Gezien de vastgestelde dumpingmarges, de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap 
heeft geleden en de precaire situatie van deze bedrijfstak, wordt het nodig geoordeeld dat de 
uit hoofde van de voorlopige anti-dumpingrechten voor alle landen en bedrijven als 
zekerheid gestelde bedragen definitief worden geïnd tot het niveau van de definitieve 
vastgestelde dumpingmarges, 
8 Zie blz. ... van dit Publikatieblad.. 
25 
. mmmÊmmÊÊÊÊÊÊÊÈÊÊÊm* 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van ferrosilicomangaan, 
ingedeeld onder GN-code 7202 30 00,van oorsprong uit Rusland, Oekraïne, Brazilië en Zuid-
Afrika. 
2. Het recht, dat van toepassing is op de nettoprijs franco grens Gemeenschap, voor inklanng, 
bedraagt: 
54,2% voor ferrosilicomangaan van oorsprong uit Rusland, 
43,9% voor ferrosilicomangaan van oorsprong uit Oekraïne, 
36,1 % voor ferrosilicomangaan van oorsprong uit Brazilië, 
48,3% voor ferrosilicomangaan van oorsprong uit Zuid-Afrika (aanvullende Taric-
code: 8818). 
3. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen inzake douanerechten zijn van toepassing. 
4. De rechten zijn niet van toepassing op de invoer van het in lid 1 genoemde produkt dat door 
de volgende ondernemingen, waarvan prijsverbintenissen zijn aanvaard, is geproduceerd en 
naar de Gemeenschap uitgevoerd: 
Oekraïne 
Nikopol Ferro Alloy Plant 
Zaporozhye Ferro Alloy Plant 
Zuid-Afrika 
Highveld Steel & Vanadium Corporation Limited 
Samancor Limited 
26 
Artikel 2 
De bedragen die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 3119/94 van de Commissie uit hoofde van 
het voorlopige anti-dumpingrecht op de invoer van ferrosilicomangaan van oorsprong uit Rusland, 
Oekraïne, Brazilië en Zuid-Afrika als zekerheid zijn gesteld, worden definitief geïnd tot het niveau 
van het definitief ingestelde recht, met uitzondering de ferrosilicomangaan van oorsprong uit Zuid-
Afrika dat door Highveld Steel en Vanadium Corporation Limited is uitgevoerd, waarop een recht 
van 45,3% van toepassing zal zijn. 
Artikel 3 
Deze Verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Deze Verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid­
staat. 
Gedaan te Brussel Voor de Raad 
De Voorzitter 
27 

ISSN 0254-1513 
COM(95) 393 def. 
DOCUMENTEN 
NL 02 11 
Catalogusnummer : CB-CO-95-417-NL-C 
ISBN 92-77-92396-2 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg