31. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 337/51 
bepalingen zulks toelaten, de programma's op een latere 
datum in te dienen dan die welke in de verordening is 
aangegeven, ten einde degenen die om louter technische 
Gedaan te Brussel, 27 oktober 1988. 
1. Inleiding 
Het Comité heeft in zijn advies (2) van 2 juni 1988 
bedenkingen tegen de bovengenoemde voorstellen van 
de Commissie geopperd, omdat de tot dusver verstrekte 
informatie over het initiatief van de Commissie niet 
voldoende leek om de ware redenen voor de voorgestel­
de wijzigingen te kunnen onderkennen. Het Comité 
heeft derhalve aangekondigd, een vervolgadvies te zul­
len uitbrengen, waarin het zich hoofdzakelijk over de 
nieuwe voorstellen tot wijziging van Verordening (EEG) 
nr. 3820/85 en Verordening (EEG) nr. 3821/85 zou uit­
spreken. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. De door de Commissie voorgestelde wijzigingen 
[doe. COM (88) 21 def.] d.d. 24 maart 1988 zijn er in 
principe op gericht, slechts de moeilijkheden op te los­
sen die volgens haar zijn ontstaan bij de interpretatie 
van de voorschriften van sociale aard, de controle op 
de naleving ervan en de intracommunautaire samenwer­
king betreffende de pas op 29 september 1986 in wer-
(') PB nr. C 116 van 3. 5. 1988, blz. 15. 
(2) PB nr. C 208 van 8. 8. 1988, blz. 26. redenen niet in staat zijn hun plannen binnen de gestelde 
termijn in te dienen toch nog de kans te geven commu­
nautaire steun te verkrijgen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
king getreden Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en 
nr. 3821/85. De Commissie motiveert haar voorstellen 
met een aantal overwegingen, die eigenlijk meer inhou­
den dan door deze beperkte doelstelling is gegeven en 
de geldende verordeningen op wezenlijke punten weer 
ondermijnen. 
2.1.1. Ook na opnieuw en diepgaand te hebben on­
derzocht wat met de technische aanpassing van de 
bepalingen in de voorschriften van sociale aard voor 
het EG-wegvervoer wordt beoogd, is het het Comité 
niet volledig duidelijk, met welk doel de Verordeningen 
(EEG) nr. 3820/85 en nr. 3821/85 zouden moeten wor­
den gewijzigd. Naar het inzicht van het Comité heeft 
dit initiatief van de Commissie, om enige begrippen 
met betrekking tot de rij- en rusttijden alsmede de 
onderbrekingen opnieuw te definiëren, voor controle­
doeleinden weinig praktisch nut. Daarmee kan aan de 
verwachtingen die op grond van de doelstelling werden 
gewekt, niet worden voldaan; ook lijken de nieuwe 
technische begrippen uit vervoers- en sociaal oogpunt 
alsmede beheerstechnisch gezien niet zinvol. 
2.2. Evenmin kan het Comité er aanzetten in herken­
nen die misschien indirect door de Commis­
sievoorstellen worden bewerkstelligd en via een omweg 
op middellange of lange termijn meer sociale vooruit­
gang binnen het wegvervoer in de Gemeenschap teweeg 
zouden kunnen brengen of ervoor zouden zorgen dat 
de voorschriften van sociale aard beter op de sa­
menleving zijn afgestemd. Vervolgadvies over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van 
Verordening (EEG) nr. 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale 
aard voor het wegvervoer en van Verordening (EEG) nr. 3821/85 betreffende het 
controle-apparaat in het wegvervoer {}) 
(88/C 337/17) 
Het Bureau van het Economisch en Sociaal Comité heeft op 11 mei 1988 besloten, overeen­
komstig artikel 20, derde alinea, van het Reglement van Orde, een advies over het bo­
vengenoemde document te laten opstellen. 
De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de werkzaamheden 
was belast, heeft haar advies op 12 oktober 1988 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Von 
Der Decken. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 259e zitting (vergadering van 27 oktober 
1988) het volgende advies uitgebracht, dat met grote meerderheid van stemmen (1 onthouding) 
is goedgekeurd. 
Nr. C 337/52 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 88 
2.3. Het Comité meent dat de onderhavige voorstel­
len tot wijziging van de verordeningen niet geschikt zijn 
om de problemen bij de naleving en de controle van de 
voorschriften van sociale aard op te lossen of zelfs 
maar te verminderen. Derhalve kan het Comité er zijn 
goedkeuring niet aan hechten, hoewel het ingestemd 
heeft met de doelstelling en met sommige maatregelen 
om te komen tot een eenvoudiger, meer doeltreffend en 
uniform toezicht C1), en hier ook achter blijft staan (2). 
De aanbevelingen van het Comité zelf van 27 februari 
1985 zijn zowel door het Europees Parlement als door 
de Commissie goedgekeurd als een redelijk uitgangs­
punt voor doeltreffende toepassing. Het Economisch en 
Sociaal Comité houdt aan zijn toenmalige aanbeve­
lingen vast en dringt erop aan dat deze opnieuw worden 
ingevoerd. 
2.4. Het Comité motiveert zijn houding met de on­
derstaande afzonderlijke argumenten: 
2.4.1. De Commissie heeft zeker gepoogd, bij de lid­
staten alle noodzakelijke informatie in te winnen, ten 
einde de werkelijke oorzaken voor de gesignaleerde 
problemen betreffende de voorschriften van sociale aard 
juist te kunnen beoordelen. Volgens het Comité is de 
hele problematiek echter wezenlijk onvoldoende onder­
kend, zodat de reikwijdte van het nieuwe Commissie­
initiatief niet geheel kan worden overzien. 
De beide verordeningen zijn pas op 29 september 1986 
in werking getreden en nog niet in alle lid-staten volledig 
ten uitvoer gelegd. De gepubliceerde rapporten van de 
Commissie over de toepassing van de voorschriften van 
sociale aard en de gevolgen daarvan dienen derhalve in 
gemeenschappelijk opzicht als onvolledig te worden 
beschouwd; hiermee kan de rechts- en mededingings­
positie niet op verantwoorde wijze worden beoordeeld, 
alleen al vanwege het feit dat de statistische conclusies 
op gegevens uit de jaren 1984 en 1985 berusten, dat wil 
zeggen op periodes waarin deze verordeningen nog niet 
van kracht waren. 
Met name uit dit feit blijkt volgens het Comité dat het 
probleem onvoldoende is onderkend; het ziet derhalve 
niet in waarom de pas in 1986 in werking getreden 
bepalingen al na 1 \ jaar weer moeten worden gewij­
zigd. 
2.4.2. Het Comité is bovendien van mening dat er 
ook feitelijk en politiek gezien geen redenen zijn om de 
voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer 
ogenblikkelijk door een nieuwe wet technisch te her­
zien: 
(!) Eenvoudigere, doeltreffendere en uniforme controles van de 
voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer werden 
door het Comité ook gevraagd in zijn advies van 27 februari 
1985 betreffende het voorstel van de Commissie tot wijziging 
van Verordening (EEG) nr. 543/69 (PB nr. C 104 van 
25. 4. 1985, blz. 4). 
(2) Het Economisch en Sociaal Comité heeft vooral in zijn jongste 
advies van 2 juni 1988 over het voorstel voor een richtlijn van 
de Raad houdende uniforme tenuitvoerlegging van Veror­
dening (EEG) nr. 3820/85 en nr. 3821/85 uiting gegeven aan 
zijn instemming met en zijn opvatting over het zo snel moge­
lijk verwezenlijken van uniforme controles in alle EG-lid-
staten. — Redenen die zouden kunnen worden verdedigd op 
grond van de immanente juridische situatie, zoals 
meer rechtsgelijkheid (gelijke juridische voorwaar­
den), meer rechtszekerheid of een betere beheers-
technische aanpak, worden door de Commissie niet 
afzonderlijk uiteengezet of genoemd als dé oorzaken 
van de actuele moeilijkheden. Het Comité kan daar­
om met de juridische overwegingen van het Com­
missie-initiatief niet meedenken. 
— Redenen waaraan politieke logica ten grondslag zou 
liggen, zoals meer rechtsbescherming, meer wette­
lijke bescherming van de werknemer, grotere ver­
keersveiligheid of een verbeterde mededingingsposi­
tie van de kleine en middelgrote vervoersonderne­
mingen ofwel van de chauffeurs worden nauwelijks 
of alleen maar in het historisch overzicht besproken. 
— Redenen die door de belangen van de betrokkenen 
worden gemotiveerd, zijn evenmin aan te wijzen. 
Het Comité is in elk geval niet op de hoogte van 
nieuwe initiatieven van de vakbonden of de werk­
geversorganisaties om thans de verordeningen over­
eenkomstig de voorstellen van de Commissie te 
wijzigen. 
— Redenen die noodzakelijkerwijs uit het programma 
voor de voltooiing van de interne markt van de 
Gemeenschappen volgen en voor de nieuwe techni­
sche voorstellen van de Commissie zouden pleiten, 
zijn niet concreet aanwijsbaar. Klaarblijkelijk ont­
breekt een overtuigende bewijsvoering van de Com­
missie, waarom nu juist haar voorstellen, die slechts 
ten doel hebben, te komen tot een betere interpreta­
tie van de voorschriften van sociale aard, betere 
controles en meer uitwisseling van informatie tussen 
de overheden, een belangrijke bijdrage tot de vol­
tooiing van de interne markt van de Gemeenschap­
pen zouden moeten vormen. 
2.4.3. Het Comité erkent zonder twijfel de proble­
men die gepaard gaan met het creëren van eensluidende 
en de mogelijkheid tot integratie biedende voorschriften 
van sociale aard voor het EG-wegvervoer, maar is van 
mening dat allereerst de weg van de EG-richtlijn, zoals 
door de Commissie voorgesteld, moet worden bewan­
deld, en de mogelijkheid van nationale uitvoeringsrege­
lingen moet en kan worden benut om tot een voor 
controledoeleinden noodzakelijke eensluidende inter­
pretatie van de voorschriften van sociale aard voor het 
wegvervoer te komen. 
2.5. Het Comité onderschrijft principieel de doelstel­
ling van de Commissie dat op een gemeenschappelijke 
interne markt eensluidende, ondubbelzinnige en toe­
pasbare bepalingen aangaande de rij- en rusttijden en de 
onderbrekingen voor de chauffeurs noodzakelijk zijn. 
Voorwaarde voor de toepassing van het recht volgens 
de bepalingen is dat deze eenvoudig genoeg zijn om 
toezicht en uitvoering op uniforme en adequate wijze 
mogelijk te maken. 
2.6. Te dien einde moeten evenwel ook maatregelen 
worden genomen en onderling worden aangepast die 
tot een afdoende controle leiden en overtredingen aan 
sancties onderhevig maken. Een uniforme sanctioneren­
de bevoegdheid onder dezelfde of vergelijkbare voor­
waarden is onontbeerlijk, niet alleen voor het rechtsbe-
31. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 337/53 
stel zelf en voor de uitoefening van de taken van de 
controle-autoriteiten, maar bovendien voor het systeem 
van voorschriften van sociale aard. Het Comité bena­
drukt derhalve nogmaals dat voor controledoeleinden 
uitgevaardigde technische bepalingen geen zin hebben 
zonder een daaraan verbonden systeem van adequate 
sancties en met toereikende bevoegdheden uitgeruste 
geschikte instanties. Dit ontbreekt momenteel in de 
denkbeelden van de Commissie, wat dus niet voor haar 
voorstellen pleit. 
2.7. De Commissie gaat ook niet in op het verband 
tussen de rij- en rusttijden enerzijds en de bescherming 
van de gezondheid anderzijds, om argumenten voor 
haar nieuwe technische bepalingen aan te dragen. Dit 
onderwerp zal echter volgens de inzichten van het 
Comité van fundamenteel belang zijn, als het tijdstip 
komt, dat in de gemeenschappelijke interne markt over 
de voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer 
wordt gestemd. In dit verband dient te zijner tijd te 
worden ingegaan op de vraag, in hoeverre een uniforme 
beperking van de werktijd de verkeersveiligheid en de 
sociale bescherming van de werknemers ten goede zou 
kunnen komen. Een EG-binnenmarkt is ondenkbaar 
zonder een in de sociale wetgeving verankerde bescher­
ming van de „werktijd". 
2.8. Na afweging van de verschillende technische en 
politieke argumenten die vóór of tegen de juridisch-
technische voorstellen van de Commissie zouden kun­
nen pleiten, acht het Comité het zinvol, concreet zijn 
standpunt betreffende enige details van de verordening 
tot wijziging uiteen te zetten. 
3. Opmerkingen bij de afzonderlijke artikelen 
3.1. Artikel 1 
3.1.1. Het Comité is van mening dat de kern van de 
voorstellen tot wijziging van de verordeningen wordt 
gevormd door de invoering van de bepaling waarbij de 
„week" als de „mobiele" week van de chauffeur wordt 
vastgelegd. Onder „mobiele week" van de chauffeur 
zou dan een tijdvak van 7 opeenvolgende dagen moeten 
worden verstaan dat los staat van het begrip ka-
lenderweek. Deze „algemene term" wordt als het ware 
aan iedere individuele chauffeur, en wel slechts aan hem 
persoonlijk, gekoppeld. 
3.1.2. Naar het oordeel van het Comité is de tot 
nog toe geldende bepaling van het begrip „week" in 
artikel 1, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 3820/85 
duidelijk en ondubbelzinnig en zou deze niet moeten 
worden veranderd. Deze normbepaling is in de praktijk 
hanteerbaar, en alom erkend, in sociaal opzicht verant­
woord en in overeenstemming met de internationale 
overeenkomst 153 van de Internationale Arbeidsorgani­
satie (IAO), die echter nog niet door de EG-lid-staten 
is geratificeerd. Het invoeren van een mobiele, ver­
schuifbare week van iedere chauffeur zou slechts ver­
warring stichten en voor de chauffeur inhouden dat hij 
altijd over twee weekeinden zou kunnen beschikken, 
nl. dat van de gebruikelijke, algemeen geldige ka-
lenderweek en dat van zijn eigen „mobiele week", het­
geen op den duur voor de bemanningen op sociaal en 
persoonlijk vlak nadelen met zich mee kan brengen. 
Overigens houdt de mobiele week van de chauffeur in 
dat zulks ten koste gaat van de met Verordening (EEG) 
nr. 3820/85 beoogde flexibiliteit. Zo kan — een manco aan genoten rusttijd tijdens de ene week 
in de week daarop niet worden gecompenseerd, 
daar een niet-opgenomen wekelijkse rusttijd niet 
naar de daaropvolgende week mag worden overge­
heveld, 
— het maken van het maximumaantal rij-uren tijdens 
de ene week kan leiden tot vermindering van het 
aantal rij-uren in de week daarop, hetgeen beslist 
niet te verdedigen is met het argument „verkeersvei­
ligheid" en evenmin met het argument „bescher­
ming van de gezondheid" of „bescherming van de 
positie van de werknemers". In plaats van een ge­
middelde rijtijd van 45 uur per week mag dan im­
mers nog slechts 34 uur per week worden gereden. 
Voor de controlerende instanties zou het uitoefenen van 
controle geenszins worden vereenvoudigd. De chauf­
feurs zelf willen het concept van de kalenderweek hand­
haven. Het Comité wijst het voorstel van de Commissie 
niet alleen om deze redenen af, maar ook vanwege het 
feit dat de kalenderweek zowel voor de planners van 
de dienstroosters als ook voor de klanten van de ver­
voerders en de overheden een ingeburgerde tijdrekening 
is. 
3.2. Artikel 2 
Het Comité wijst een wijziging van artikel 4, lid 6, van 
Verordening (EEG) nr. 3820/85 evenzeer af, omdat 
particuliere vervoerondernemers die in opdracht van 
overheidsinstanties vervoer verrichten, geen uitzon­
deringspositie mogen innemen ten opzichte van particu­
liere vervoerders die voor particuliere opdrachtgevers 
vervoeren. 
3.3. Artikel 3 
Deze nieuwe bepaling is een logisch uitvloeisel van 
artikel 1 en moet om die reden eveneens van de hand 
worden gewezen. 
3.4. Artikel 5 
Dit voorstel hangt samen met de verworpen „mobiele 
week van de chauffeur". Er valt geen noodzaak aan te 
wijzen om de voorschriften te wijzigen. 
3.5. Artikel 6 
Het Comité staat positief tegenover de ontwikkeling 
die in dit voorstel tot uiting komt. Een en ander zou 
binnen de door de Commissie voorgelegde en door 
het Economisch en Sociaal Comité reeds goedgekeurde 
richtlijn te verwezenlijken zijn. 
3.6. Artikel 7 
Het jaarlijkse verslag over de tenuitvoerlegging van de 
sociale voorschriften moet niet slechts aan de Raad en 
het Europees Parlement worden voorgelegd, maar ook 
aan het Economisch en Sociaal Comité. 
3.7. Artikel 8 
Het Comité zou stellig de invoering van deze bepaling 
als iets zinvols en als met het oog op de controles 
Nr. C 337/54 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 88 
noodzakelijk dienen te bepleiten, als het de mobiele 
week van de chauffeur gewenst en doelmatig had ge­
acht. Aangezien het Comité echter van oordeel is dat 
Gedaan te Brussel, 27 oktober 1988. 
1. In de verklaring van Punta del Este van 20 sep­
tember 1986, waarmee de huidige ronde van multila­
terale handelsbesprekingen is ingeluid, heeft de land­
bouwproblematiek ruime aandacht gekregen. Het ver­
loop van de eerste onderhandelingsfasen, de houding 
van de verdragsluitende partijen, hun voorstellen met 
betrekking tot het verloop van de onderhandelingen 
over de landbouwproblematiek en de belangrijke inter­
gouvernementele bijeenkomsten hebben ertoe geleid dat 
dit aspect van de onderhandelingen nog meer op de 
voorgrond is gekomen. Daarom heeft het Comité het 
wenselijk geacht om, met het oog op de bijeenkomst 
op ministerniveau te Montreal, zijn standpunt ten aan­
zien van het verloop van de landbouwonderhandelingen 
kenbaar te maken; de algemene aspecten van de onder­
handelingen, die voor de landbouwsector eveneens van 
belang zijn, worden behandeld in het advies over „De 
GATT -onderhandelingen in het kader van de Uruguay-
ronde — Huidige stand van zaken en vooruit­
zichten'^1). 
(!) ESC van 29 september 1988 (PB nr. C 318 van 12. 12. 1988). de mobiele week van de chauffeur qua verbetering van 
de toepasbaarheid en vergroting van de flexibiliteit een 
stap achteruit is, wijst het dit voorstel van de hand. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Algemene opmerkingen 
2. Twee jaar lang heeft men zich beziggehouden met 
het omschrijven van de bestaande problemen en met 
het uitwerken en bespreken van voorstellen en doelstel­
lingen voor de onderhandelingen over de landbouwpro­
blematiek. De bijeenkomst op ministerniveau die op 
4 en 5 december a.s. te Montreal zal worden gehouden, 
is dan ook absoluut noodzakelijk om halverwege de 
onderhandelingsronde de bereikte resultaten op een rij­
tje te zetten. 
Die gelegenheid moet bovendien te baat worden geno­
men om een echte dialoog tot stand te brengen, na te 
gaan op welke punten overeenstemming is bereikt en, 
zo mogelijk, in het licht hiervan algemene richtsnoeren 
voor het verdere verloop van de onderhandelingen in 
de komende twee jaar — die tot een beter evenwicht 
tussen vraag en aanbod moeten leiden — uit te werken. 
3. Daarom zij er nogmaals op gewezen dat strikt de 
hand moet worden gehouden aan het in de verklaring 
van Punta del Este neergelegde globaliteitsbeginsel. In 
die verklaring staat nl. het volgende te lezen: „Het 
lanceren en het voeren van de onderhandelingen alsme­
de het tenuitvoerleggen van de resultaten van de onder­
handelingen zullen worden beschouwd als onderdelen 
van en geheel." Advies over de GATT-onderhandelingen in het kader van de Uruguay-ronde — Huidige 
stand van zaken en vooruitzichten vanuit het oogpunt van de landbouw en de agro-industrie 
(88/C 337/18) 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 31 mei 1988 besloten, overeenkomstig arti­
kel 20 (vierde alinea) van het reglement van orde een advies op te stellen over de GATT-
onderhandelingen in het kader van de Uruguay-ronde — Huidige stand van zaken en 
vooruitzichten vanuit het oogpunt van de landbouw en de agro-industrie. 
De Afdeling voor externe betrekkingen, handels- en ontwikkelingsbeleid, die met de voorberei­
ding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 16 september 
1988 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Clavel. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 259e zitting (vergadering van 27 oktober 
1988) het volgend advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.