VERSLAG VAN DE COMMISSIE - NEGENTIENDE JAARVERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT OVER DE ANTIDUMPING- EN ANTISUBSIDIEACTIVITEITEN VAN DE GEMEENSCHAP - TOEZICHT OP DE ANTI-DUMPING-, ANTI-SUBSIDIE- EN VRIJWARINGSACTIVITEITEN VAN DERDE LANDEN (2000)

INHOUD

Doel 14

1. Overzicht van de antidumping- en antisubsidiewetgeving

1.1. Het juridisch kader

1.1.1. Toepasselijke wetgeving

1.1.1.1. Het internationale kader

1.1.1.2. De wetgeving van de Europese Gemeenschap

1.1.2. Wat is dumping en wat zijn subsidies waartegen maatregelen kunnen worden genomen* - de voorwaarden waaraan moet worden voldaan voordat maatregelen kunnen worden genomen

1.1.2.1. Dumping en subsidiëring

1.1.2.2. Aanmerkelijke schade en oorzaak van de schade

1.1.2.3. Belang van de Gemeenschap

1.1.3. Procedure

1.1.4. De diensten van de Commissie die zich met dumping en subsidiëring bezighouden

1.2. Wijzigingen van de basisantidumpingverordening in 2000

1.3. Geschillenregeling in het kader van de WTO op het gebied van dumping en subsidiëring

1.3.1. Omschrijving van de geschillenregelingsprocedure van de WTO

1.3.2. Panelprocedures inzake antidumping- en antisubsidieactiviteiten waarbij de EU is betrokken

1.3.2.1. Gevallen waarin de Gemeenschap de geschillenbeslechtingsprocedure heeft ingeleid

1.3.2.2. Geschillenbeslechtingsprocedures die derde landen tegen de Gemeenschap hebben ingeleid

2. Algemeen overzicht van de geldende maatregelen

3. Ingeleide Antidumping- en Antisubsidieprocedures

3.1. Overzicht

3.2. Ingeleide procedures (in chronologische volgorde)

3.2.1. Aluminiumfolie uit de Volksrepubliek China en Rusland

3.2.2. Staalkabel uit Tsjechië, de Republiek Korea, Maleisië, Rusland, Thailand en Turkije

3.2.3. Paracetamol uit de Volksrepubliek China, India, Turkije en de Verenigde Staten

3.2.4. Elektronische compacte fluorescentielampen uit de Volksrepubliek China

3.2.5. Polyethyleenterefthalaat(PET)-folie uit India en de Republiek Korea

3.2.6. Kleurentelevisietoestellen uit Turkije

3.2.7. Versnellingsnaven voor rijwielen uit Japan

3.2.8. Ureum uit Bulgarije, Egypte, Estland, Kroatië, Libië, Litouwen, Oekraïne, Polen, Roemenië en Wit-Rusland

3.2.9. Ferromolybdeen uit de Volksrepubliek China

3.2.10. Bewerkt graniet uit de Volksrepubliek China en India

3.2.11. Zinkoxide uit de Volksrepubliek China

4. Voorlopige Maatregelen

4.1. Overzicht

4.2. Korte beschrijving van de verschillende procedures (in chronologische volgorde)

4.2.1. Polyesterstapelvezels (antidumpingprocedure) ui Australië, Indonesië en Thailand

4.2.2. Polyesterstapelvezels (antisubsidieprocedure) uit Australië, Indonesië en Taiwan

4.2.3. Warmgewalste platte producten van niet-gelegeerd staal (kwartoplaat) uit de Volksrepubliek China, India en Roemenië

4.2.4. Hulpstukken (fittings) van smeedbaar gietijzer voor buisleidingen uit Brazilië, Tsjechië, Japan, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea en Thailand

4.2.5. Oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Litouwen, Oekraine, Rusland en Wit-Rusland

4.2.6. Roestvrij stalen bevestigingsmiddelen (antisubsidieprocedure) uit Maleisië en de Filipijnen

4.2.7. Kathodestraalbuizen voor kleurentelevisietoestellen uit India, Maleisië, de Volksrepubliek China en de Republiek Korea

4.2.8. Haarborstels uit de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Taiwan en Thailand

4.2.9. Glycine uit de Volksrepubliek China

4.2.10. Styreen-butadieen-styreen (SBS) thermoplastische rubber(antidumpingprocedure) uit Taiwan

4.2.11. Styreen-butadieen-styreen (SBS) thermoplastische rubber (antisubsidieprocedure) uit Taiwan

4.2.12. Cokes van steenkool in stukken met een diameter van meer dan 80 mm uit de Volksrepubliek China

4.2.13. Polyester stapelvezels uit India en de Republiek Korea

4.2.14. Ammoniumnitraat uit Polen en Oekraine

4.2.15. Polyethyleentereftalaat (PET) (antidumpingprocedure) uit India, Indonesië, de Republiek Korea, Maleisië, Taiwan en Thailand

4.2.16. Polyethyleentereftalaat (PET) (antisubsidieprocedure) uit India, Maleisië, Taiwan en Thailand

5. Definitieve maatregelen

5.1. Overzicht

5.2. Korte beschrijving van de verschillende procedures (in chronologische volgorde)

5.2.1. Gewalste platte producten van ijzer en niet-gelegeerd staal (enkel warmgewalste) (antidumpingprocedure) uit Bulgarije, India, Zuid-Afrika, Taiwan en de Federale Republiek Joegoslavië

5.2.2. Gewalste platte producten van ijzer en niet-gelegeerd staal (enkel warmgewalst) (antisubsidieprocedure) uit India en Taiwan

5.2.3. Naadloze buizen en pijpen van niet-gelegeerd staal uit Kroatië en Oekraïne

5.2.4. Synthetische vezels van polyester (antisubsidieprocedure) uit Australië, Indonesië en Taiwan

5.2.5. Synthetische stapelvezels van polyester uit Australie, Indonesië en Thailand.

5.2.6. Roestvrijstalen bevestigingsmiddelen uit Maleisië en de Filipijnen

5.2.7. Warmgewalste platte producten van niet-gelegeerd staal (kwartoplaat) uit de Volksrepubliek China, India en Roemenië

5.2.8. Hulpstukken (fittings) van smeedbaar gietijzer voor buisleidingen uit Brazilië, Tsjechië, Japan, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea en Thailand

5.2.9. Styreen-butadieen-styreen (SBS) thermoplastische rubber uit Taiwan

5.2.10. Styreen-butadieen-styreen (SBS) thermoplastisch rubber uit Taiwan (antisubsidieprocedure)

5.2.11. Oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne

5.2.12. Zwarte kleurstofvormers uit Japan (vroeger One Dye Black 1 en One Dye Black 2 genoemd)

5.2.13. Kathodestraalbuizen voor kleurentelevisietoestellen uit India en de Republiek Korea

5.2.14. Polyethyleentereftalaat (PET) uit India, Indonesië, de Republiek Korea, Maleisië, Taiwan en Thailand

5.2.15. Polyethyleentereftalaat (PET) (antisubsidieprocedure) uit India, Maleisië en Thailand

5.2.16. Electronische weegschalen uit de Volksrepubliek China, Korea en Taiwan

5.2.17. Cokes van steenkool in stukken met een diameter van meer dan 80 mm uit de Volksrepubliek China

5.2.18. Polyesterstapelvezels uit India en de Republiek Korea

6. Onderzoeken die zonder het nemen van maatregelen werden beëindigd

6.1. Overzicht

6.2. Korte beschrijving van de verschillende procedures (in chronologische volgorde)

6.2.1. Polyesterstapelvezels uit de Republiek Korea en Thailand (antisubsidieprocedure)

6.2.2. Televisiecamerasystemen uit de Verenigde Staten

6.2.3. Gewalste platte producten van ijzer en niet-gelegeerd staal (enkel warmgewalst) uit Iran

6.2.4. Gewalste platte producten van ijzer en niet-gelegeerd staal (enkel warmgewalst) uit Zuid-Afrika (antisubsidieprocedure)

6.2.5. Geel fosfor uit de Volksrepubliek China

6.2.6. Rijwielframes uit de Volksrepubliek China en Taiwan

6.2.7. Rijwielvork uit de Volksrepubliek China en Taiwan

6.2.8. Wielen voor rijwielen uit de Volksrepubliek China

6.2.9. Haarborstels uit Hongkong

6.2.10. Delen van televisiecamerasystemen uit Japan

6.2.11. Dozen voor compact discs uit de Volksrepubliek China

6.2.12. Roestvrijstalen bevestigingsmiddelen uit Singapore en Thailand (antisubsidieprocedure)

6.2.13. Walsdraad uit Turkije

6.2.14. Hulpstukken (fittings) van smeedbaar gietijzer voor buisleidingen uit Kroatië en de Federale Republiek Joegoslavië

6.2.15. Oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Slowakije

6.2.16. Glasvezelweefsels uit Taiwan (antisubsidieprocedure)

6.2.17. Kathodestraalbuizen voor kleurentelevisietoestellen uit Litouwen, Maleisië en de Volksrepubliek China

6.2.18. Haarborstels uit de Volksrepubliek China, d Republiek Korea, Taiwan en Thailand

6.2.19. Glycine uit de Volksrepubliek China

6.2.20. Polyethyleentereftalaat (PET) uit Indonesië, de Republiek Korea en Taiwan

7. Herzieningsprocedures in verband met antidumping- en antisubsidiemaatregelen

7.1. Overzicht

7.2. Herziening bij het vervallen van maatregelen

7.2.1. Geopende onderzoeken (in chronologische volgorde)

7.2.1.1. Ureum uit Rusland

7.2.1.2. Kleurentelevisietoestellen uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Thailand

7.2.1.3. Niet-navulbare gasaanstekers uit de Volksrepubliek China

7.2.1.4. Ammoniumnitraat uit Rusland

7.2.1.5. Peroxodisulfaten uit de Volksrepubliek China

7.2.2. Onderzoeken beëindigd met bevestiging van het recht (in chronologische volgorde)

7.2.2.1. Doodgebrand magnesiet uit de Volksrepubliek China

7.2.2.2. Kaliumchloride uit Wit-Rusland, Rusland en Oekraïne

7.2.2.3. Siliciumcarbide uit de Volksrepubliek China, Rusland en Oekraïne

7.2.2.4. Rijwielen uit de Volksrepubliek China

7.2.2.5. Ethanolamine uit de Verenigde Staten

7.2.2.6. Vloeispaat uit de Volksrepubliek China

7.2.2.7. Televisiecamerasystemen uit Japan

7.2.3. Onderzoeken beëindigd door stopzetting (in chronologische volgorde)

7.2.3.1. Niet-navulbare aanstekers uit Japan

7.2.3.2. Grote elektrolytische aluminiumcondensatoren (GEAC's) uit Japan

7.2.3.3. Ferrochroom met een laag koolstofgehalte uit Rusland en Kazachstan

7.3. Tussentijdse herzieningsprocedures

7.3.1. Geopende onderzoeken (in chronologische volgorde)

7.3.1.1. Roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan uit de Volksrepubliek China

7.3.1.2. Roestvrijstalen staven uit India

7.3.1.3. Ruw niet-gelegeerd magnesium uit de Volksrepubliek China

7.3.1.4. Televisiecamerasystemen uit Japan

7.3.1.5. Kleurentelevisietoestellen uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Thailand

7.3.1.6. Getextureerd filamentgaren van polyester uit Thailand

7.3.1.7. Faxapparaten voor persoonlijk gebruik uit de Volksrepubliek China, Japan, de Republiek Korea, Maleisië, Singapore, Taiwan en Thailand

7.3.1.8. Ammoniumnitraat uit Rusland

7.3.1.9. Rijwielen uit de Volksrepubliek China

7.3.1.10. Niet-navulbare gasaanstekers uit Thailand

7.3.1.11. Polyesterstapelvezels uit Wit-Rusland

7.3.2. Onderzoeken beëindigd met bevestiging of wijziging van het recht (in chronologische volgorde)

7.3.2.1. Televisiecamerasystemen uit Japan

7.3.2.2. Naadloze buizen en pijpen van ijzer en niet-gelegeerd staal uit Rusland

7.3.2.3. Kaliumchloride uit Wit-Rusland, Rusland en Oekraïne

7.3.2.4. Hulpstukken voor buizen en pijpen, van ijzer of staal, uit Thailand

7.3.2.5. Ethanolamine uit de Verenigde Staten

7.3.2.6. Getextureerd filamentgaren van polyester uit Maleisië

7.3.2.7. Getextureerd filamentgaren van polyester uit Taiwan

7.3.2.8. Vloeispaat uit de Volksrepubliek China

7.3.2.9. Magnetronovens uit de Republiek Korea

7.3.2.10. Roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan uit de Volksrepubliek China

7.3.2.11. Televisiecamerasystemen uit Japan

7.3.2.12. Ruw niet-gelegeerd magnesium uit de Volksrepubliek China

7.3.3. Onderzoeken beëindigd door stopzetting (in chronologische volgorde)

7.3.3.1. Niet-navulbare aanstekers uit Japan

7.3.3.2. Grote elektrolytische aluminiumcondensatoren (GEAC's) uit Japan

7.3.3.3. Grote elektrolytische aluminiumcondensatoren (GEAC's) uit de Republiek Korea en Taiwan

7.3.3.4. Rijwielen uit de Volksrepubliek China

7.3.3.5. Magneetschijven (3,5"-microschijven) uit Taiwan

7.3.3.6. Roestvrijstalen staven (antisubsidie) uit India

7.4. Onderzoeken ten behoeve van nieuwe exporteurs

7.4.1. Geopende onderzoeken (in chronologische volgorde)

7.4.1.1. Roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan uit de Volksrepubliek China

7.4.1.2. Roestvrij staaldraad (= of > 1 mm) uit India (antisubsidie)

7.4.1.3. Roestvrijstalen staven uit India (antisubsidie)

7.4.1.4. Zakken van polyethyleen of polypropyleen uit India

7.4.1.5. Gewalste platte producten van ijzer en niet-gelegeerd staal (enkel warmgewalst) uit India (antisubsidie)

7.4.1.6. Gewalste platte producten van ijzer en niet-gelegeerd staal (enkel warmgewalst) uit India

7.4.2. Onderzoeken beëindigd met instelling of wijziging van het recht (in chronologische volgorde)

7.4.2.1. Handtassen (van leer) uit de Volksrepubliek China

7.4.2.2. Katoenachtig beddenlinnen uit Egypte, India en Pakistan

7.4.2.3. Rijwielen uit Taiwan

7.4.2.4. Vlakke houten laadborden uit Polen

7.4.2.5. Roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan uit de Volksrepubliek China

7.4.2.6. Zalm uit Noorwegen

7.4.2.7. Zakken van polyethyleen of polypropyleen uit India

7.5. Onderzoeken naar de absorptie van rechten

7.5.1. Geopende onderzoeken (in chronologische volgorde)

7.5.1.1. Bindtouw van polypropyleen uit Polen

7.5.2. Onderzoeken beëindigd met verhoging van het recht (in chronologische volgorde)

7.5.2.1. Glyfosaat uit de Volksrepubliek China

7.5.2.2. Ringbandmechanismen uit de Volksrepubliek China

7.5.2.3. Ruw niet-gelegeerd magnesium uit de Volksrepubliek China

7.5.3. Onderzoeken beëindigd zonder verhoging van het recht of door stopzetting (in chronologische volgorde)

7.5.3.1. Roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan uit Maleisië en Thailand

7.6. Onderzoeken naar de ontwijking van rechten

7.6.1. Geopende onderzoeken (in chronologische volgorde)

7.6.2. Onderzoeken beëindigd met verlenging van het recht (in chronologische volgorde)

7.6.2.1. Hulpstukken voor buizen en pijpen, van ijzer of staal, uit de Volksrepubliek China

7.6.3. Onderzoeken beëindigd zonder verlenging van het recht of door stopzetting (in chronologische volgorde)

7.6.3.1. Magneetschijven (3,5"-microschijven) uit Taiwan en de Volksrepubliek China

8. Toezicht op de naleving van verbintenissen

9. Teruggave

10. Bij rechtbanken aanhangig gemaakte zaken : beschikkingen van het hof van justitie/Het gerecht van eerste aanleg

10.1. Overzicht van bij rechtbanken aanhangig gemaakte zaken in het jaar 2000

10.2. Hangende zaken

10.3. Nieuwe zaken

10.4. Belangrijkste uitspraken van het Gerecht van eerste aanleg

10.4.1. Weefsels van ongebleekt katoen uit, onder meer, de Volksrepubliek China

10.4.2. Mononatriumglutamaat uit, onder meer, de Republiek Korea

10.4.3. Ruw niet-gelegeerd zink uit Rusland en Polen

10.4.4. Handtassen uit de Volksrepubliek China

10.4.5. Rijwielonderdelen uit de Volksrepubliek China

10.4.6. Rijwielonderdelen uit de Volksrepubliek China

10.4.7. Kaliumchloride uit onder meer Rusland

10.4.8. Gekweekte Atlantische zalm uit Noorwegen

10.4.9. Weefsels van ongebleekt katoen uit onder meer de Volksrepubliek China

10.5. Arrest van het Hof van Justitie

10.5.1. Beroep tegen het arrest van het GvEA van 15 oktober 1998 in de zaak T-2/95

11. Door derde landen ingestelde antidumping- en antisubsidieonderzoeken ten aanzien van uit de Gemeenschap en/of haar lidstaten ingevoerde producten

11.1. Antidumpingzaken tegen de Gemeenschap en/of haar lidstaten

11.2. Bijzonderheden betreffende individuele gevallen

11.2.1. Films voor röntgenstralen uit Duitsland

11.2.2. Melk uit de Gemeenschap

11.2.3. Acrylaten uit Duitsland

11.2.4. Kabels van ijzer en staal uit Duitsland, Spanje en het VK

11.2.5. Laagverrijkt uranium uit Frankrijk, Duitsland, Nederland en het VK

11.3. Tegen de Gemeenschap en/of haar lidstaten ingestelde antisubsidiezaken

11.4. Bijzonderheden betreffende individuele zaken

11.4.1. Suiker uit de Gemeenschap

11.4.2. Ham in blik uit Denemarken en Nederland en grotendeels uit varkensvlees bestaande lunchworst in blik uit de Gemeenschap

11.4.3. Lood en bismut uit het VK

11.4.4. Olijfolie uit de Gemeenschap

11.4.5. Roestbestendig staal uit Duitsland

11.4.6. Cognac in bulk uit Frankrijk

12. Vrijwaringsmaatregelen

12.1. Rechtsgrondslag

12.2. Activiteiten van de Gemeenschap op het gebied van de vrijwaringsmaatregelen

12.3. Vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de Gemeenschap

12.4. Nadere bijzonderheden betreffende bepaalde procedures

12.4.1. VSA-walsdraad

12.4.2. VSA - Gelaste buizen en pijpen voor leidingen

12.4.3. Rusland - stalen buizen en pijpen

12.4.4. Letland - varkensvlees

12.4.5. Chili - vloeibare melk en melkpoeder

12.4.6. India - methyleenchloride

12.4.7. Egypte - melkpoeder

13. Conclusie

LIJST VAN BIJLAGEN

BIJLAGE A // Nieuwe procedures die in 2000 werden ingeleid A. Antidumpingonderzoeken B. Antisubsidieonderzoeken

BIJLAGE B // Nieuwe procedures die in de periode 1995-2000 werden ingeleid, naar land van uitvoer

BIJLAGE C // Nieuwe procedures die in de periode 1995-2000 werden ingeleid, per productsector

BIJLAGE D // Voorlopige rechten die in 2000 in het kader van nieuwe procedures werden ingesteld

BIJLAGE E // Definitieve rechten die in 2000 in het kader van nieuwe procedures werden ingesteld

BIJLAGE F // Nieuwe procedures die in 2000 zonder het nemen van maatregelen werden beëindigd

BIJLAGE G // Herzieningsprocedures die in 2000 naar aanleiding van het vervallen van maatregelen werden ingeleid of beëindigd

BIJLAGE H // Tussentijdse herzieningsprocedures die in 2000 werden ingeleid of beëindigd

BIJLAGE I // Onderzoeken ten behoeve van nieuwe exporteurs die in 2000 werden geopend of beëindigd

BIJLAGE J // Onderzoeken naar de absorptie van rechten die in 2000 werden geopend of beëindigd

BIJLAGE K // Onderzoeken naar de ontwijking van maatregelen die in 2000 werden geopend of beëindigd

BIJLAGE L // Versnelde herzieningsprocedures (antisubsidie) die in 2000 werden ingeleid of beëindigd

BIJLAGE M // Verbintenissenen die in 2000 werden aanvaard of ingetrokken

BIJLAGE N // Maatregelen die in 2000 zijn vervallen

BIJLAGE O // Definitieve antidumpingmaatregelen die op 31 december 2000 van kracht waren A. Per product B. Per land

BIJLAGE P // Definitieve antisubsidiemaatregelen die op 31 december 2000 van kracht waren A. Per product B. Per land

BIJLAGE Q // Verbintenissenen die op 31 december 2000 van kracht waren A. Per product B. Per land

BIJLAGE R // Lopende antidumping- en antisubsidieprocedures per 31 december 2000 A. Nieuwe procedures (per product) B. Herzieningsprocedures (per land) C. Nieuwe procedures en herzieningsprocedures per land

BIJLAGE S // Terugbetalingen in 2000

BIJLAGE T // Rechtszaken A. Zaken die op 31 december 2000 in behandeling waren bij het Hof van Justitie en het Gerecht van Eerste Aanleg van de Europese Gemeenschappen B. Arresten van het Hof van Justitie en het Gerecht van Eerste Aanleg van de Europese Gemeenschappen in 2000

BIJLAGE U // Anti-dumping- en antisubsidieonderzoeken van derde landen ten aanzien van de invoer uit de Gemeenschap of haar lidstaten

BIJLAGE V // Vrijwaringsmaatregelen van derde landen in 2000

Doel

Dit verslag is opgesteld naar aanleiding van de resolutie van het Europees Parlement van 16 december 1981 over de antidumpingactiviteiten van de Gemeenschap [1] en de verslagen van de Commissie Industrie, Buitenlandse Handel, Onderzoek en Energie van het Europees Parlement [2].

[1] PB C 11 van 18.1.1982, blz 37.

[2] EP 141.178/def van 30.11.1990, rapporteur de heer Gijs DE VRIES.

In dit verslag zijn de ontwikkelingen van het algemene beleid samengevat en wordt een kort overzicht gegeven van elke antidumpingprocedure en antisubsidieprocedure die het afgelopen jaar is ingeleid, van de voorlopige en definitieve maatregelen die zijn genomen, van de herzieningsprocedures die zijn ingeleid en van de zaken die zijn beëindigd zonder dat maatregelen werden genomen. Tevens wordt een overzicht gegeven van de rechtszaken die in verband met deze handelsinstrumenten aanhangig zijn gemaakt.

Zoals het afgelopen jaar bevat dit verslag ook een overzicht van de antidumpingmaatregelen, compenserende maatregelen en vrijwaringsmaatregelen die derde landen ten aanzien van de Gemeenschap hebben genomen en van acties in het kader van de geschillenbeslechtingsprocedure van de Wereldhandelsorganisatie. Ten gevolge van een herstructurering van de diensten die zich met dumping bezighouden, wordt de toepassing van de verordening inzake handelsbelemmeringen voortaan beschreven in het verslag van de Europese Commissie aan het Europees Parlement over de activiteiten in het kader van de Wereldhandelsorganisatie.

In 2000 was er een sterke toename van het aantal voorlopige maatregelen (48 in vergelijking met 17 in 1999) en het aantal definitieve maatregelen (51 in vergelijking met 21 in 1999) dat werd genomen. Ook het aantal procedures dat werd beëindigd is in 2000 toegenomen ten opzichte van de voorgaande jaren (32 in 2000 in vergelijking met 22 in 1999 en 16 in 1998). Dit alles is een rechtstreeks gevolg van de sterke stijging in 1999 van het aantal procedures dat werd ingeleid.

Het aantal procedures dat in 2000 werd ingeleid was duidelijk minder dan in het voorgaande jaar (31 in vergelijking met 86 in 1999). Aangenomen wordt dat het aantal procedures dat in 2000 werd ingeleid weer op een normaal niveau is gekomen, maar ten gevolge van het grote aantal herzieningsprocedures dat in dat jaar werd ingeleid heeft het aantal onderzoeken dat in 2000 moest worden uitgevoerd een recordhoogte bereikte.

In 2000 hebben elf landen in totaal 31 antidumpingprocedures en antisubsidieprocedures tegen de EG-lidstaten ingeleid. De Commissie heeft in een groot aantal van deze gevallen bijstand verleend aan EG-ondernemingen en heeft contact opgenomen met de organen in de betrokken derde landen die zich met dergelijke zaken bezighouden en met de WTO.

In de bijlagen bij dit verslag zijn de verschillende activiteiten in tabellen samengevat.

Dit verslag is niet vertrouwelijk. Van het verslag over 1999 werden meer dan 600 exemplaren verspreid. (Internet Website http:/europa.eu.int/comm/dg01/trade10.htm)

1. Overzicht van de antidumping- en antisubsidiewetgeving

1.1. Het juridisch kader

1.1.1. Toepasselijke wetgeving

1.1.1.1. Het internationale kader

Reeds in 1947, toen de eerste GATT-overeenkomst werd ondertekend, werd ingezien dat oneerlijke handelspraktijken, zoals dumping en het verlenen van subsidies, een bedreiging van de open markten vormden. Deze GATT-overeenkomst bevatte daarom bepalingen die het de GATT-leden mogelijk maakten zich tegen dergelijke praktijken te beschermen indien de producenten in hun land hierdoor schade leden.

Sinds die tijd zijn talrijke pogingen ondernomen om de handelsbeschermingsinstrumenten die de verschillende leden hanteren te harmoniseren. Vooral tijdens de laatste Ronde van de GATT (de zogenaamde Uruguay-Ronde) die tot de oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO - World Trade Organisation) en tot het opstellen van gedetailleerde Antidumping- en Antisubsidie-overeenkomsten heeft geleid, waren deze pogingen voornamelijk gericht op de vaststelling van procedures en van de materiële voorwaarden waaraan moet worden voldaan voordat beschermingsmaatregelen kunnen worden genomen. De Gemeenschap heeft een actieve rol gespeeld bij de onderhandelingen over deze voorwaarden en heeft deze in haar eigen wetgeving opgenomen.

1.1.1.2. De wetgeving van de Europese Gemeenschap

De eerste EG-wetgeving op het gebied van dumping en de invoer van gesubsidieerde producten trad in 1968 in werking en is sindsdien herhaaldelijk gewijzigd. De huidige basisverordeningen (van de EG en van de EGKS) die de rechtgrond vormen van de antidumping- en de antisubsidieprocedures van de Gemeenschap, zijn tussen maart 1996 en april 1998, tot stand gekomen. Zij zijn grotendeels gelijkluidend met de Antidumping- en Antisubsidieovereenkomsten die in het kader van de GATT/WTO tot stand zijn gekomen. De basisverordeningen zijn:

- Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 tot bescherming tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap [3]

[3] PB L 56 van 6.3.1996, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2238/2000 (PB L 257 van 11.10.2000, blz. 2)

- Verordening (EG) nr. 2026/97 van 6 oktober 1997 tot bescherming tegen de invoer van gesubsidieerde producten uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap [4]

[4] PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1

- Beschikking nr. 2277/96/EGKS van 28 november 1996 (PB L 245 van 4.9.1998) ter bescherming tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal [5]

[5] PB L 308 van 29.11.1996, blz. 11 (laatstelijk gewijzigd bij Beschikking nr. 435/2001/EGKS (PB L 63 van 3.3.2001, blz. 14).

- Beschikking nr. 1889/98/EGKS van 3 september 1998 (PB L 245 van 4.9.1998) ter bescherming tegen invoer van gesubsidieerde producten uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal [6]

[6] PB L 245 van 4.9.1998, blz. 3.

Deze verordeningen en beschikkingen worden hierna "de basisverordening(en)" genoemd.

Voorts bevat de wetgeving van de Gemeenschap een aantal bepalingen ter waarborging van een evenwichtige toepassing van de EG-wetgeving inzake dumping en subsidiëring op alle betrokkenen. Deze bepalingen hebben betrekking op het "algemene belang van de Gemeenschap" en de toepassing van de "regel van het laagste recht".

Bij de beoordeling van het algemene belang van de Gemeenschap worden de belangen van alle betrokkenen, waaronder de binnenlandse producenten van het betrokken product, de binnenlandse producenten die het betrokken product als grondstof gebruiken en de consument, tegen elkaar afgewogen. Er worden geen maatregelen genomen indien dit tegen het algemene belang van de Gemeenschap indruist.

Volgens de regel van het laagste recht mogen de rechten niet alleen nooit hoger zijn dan de dumping- of subsidiemarge, maar zij mogen ook nooit hoger mogen zijn dan nodig is om verdere schade te voorkomen (schademarge). Dit betekent dat de antidumpingrechten of compenserende rechten lager kunnen zijn dan de geconstateerde dumping- of subsidiemarge, indien het lagere recht voldoende is om de producenten in de Gemeenschap te beschermen.

1.1.2. Wat is dumping en wat zijn subsidies waartegen maatregelen kunnen worden genomen* - de voorwaarden waaraan moet worden voldaan voordat maatregelen kunnen worden genomen

1.1.2.1. Dumping en subsidiëring

Dumping wordt van oudsher gedefinieerd als prijsdiscriminatie tussen nationale markten, of als verkoop beneden de kostprijs. In de antidumpingwetgeving van de Gemeenschap wordt "dumping" omschreven als het verkopen van een product in de Gemeenschap tegen een prijs die lager is dan zijn "normale waarde". Deze "normale waarde" is gewoonlijk de verkoopprijs op de binnenlandse markt van het exportland. Een bedrijf verkoopt dus met dumping indien zijn prijzen op de binnenlandse markt hoger zijn dan zijn exportprijzen (prijsdiscriminatie).

Wanneer de verkoop op de binnenlandse markt echter niet representatief is, bijvoorbeeld omdat daar te weinig wordt verkocht, kunnen andere prijzen worden genomen om de normale waarde vast te stellen, zoals de verkoopprijzen van andere producenten op de binnenlandse markt of de kostprijs. In het laatste geval verkoopt een bedrijf dus met dumping indien zijn exportprijzen beneden de kostprijs liggen.

In de meeste gevallen waarin dumping meer dan incidenteel voorkomt, bestaat een zekere segmentering van de markt. Deze segmentering kan het gevolg zijn van overheidsbeleid, maar kan ook het resultaat zijn van andere omstandigheden, bijvoorbeeld de voorkeur van de consument. De exporteurs worden hierdoor, althans tot op zekere hoogte, beschermd tegen internationale concurrentie op de thuismarkt.

De invoer van gesubsidieerde producten heeft dezelfde gevolgen als de invoer met dumping. Subsidies zijn financiële bijdragen van de overheid waardoor de producenten of exporteurs een voordeel verkrijgen (bijvoorbeeld schenkingen, vrijstellingen van rechten en heffingen, goedkope leningen, regelingen ter bevordering van de export), waardoor producenten hun producten tegen lage prijzen naar de Gemeenschap kunnen uitvoeren.

1.1.2.2. Aanmerkelijke schade en oorzaak van de schade

Om maatregelen tegen oneerlijke handelspraktijken te kunnen nemen, is het niet voldoende dat gedumpte of gesubsidieerde producten in de Gemeenschap worden ingevoerd. Maatregelen kunnen slechts worden genomen indien daarnaast wordt aangetoond dat de producenten in de Gemeenschap, die niet op dezelfde voorwaarden met de exporteurs kunnen concurreren, hierdoor aanmerkelijke schade lijden.

De schade kan worden aangetoond aan de hand van invoercijfers, waaruit blijkt dat de invoer van de gedumpte of gesubsidieerde producten in een bepaalde periode sterk is toegenomen en dat deze producten tegen lagere prijzen dan de EG-producten in de Gemeenschap op de markt worden gebracht. De EG-producenten zijn dan gedwongen hun productie te verminderen of hun verkoopprijzen te verlagen, kunnen marktaandeel verliezen en financiële verliezen lijden of gedwongen zijn personeel te ontslaan. In het ergste geval worden de producenten in de Gemeenschap door de invoer van gedumpte of gesubsidieerde producten in hun voortbestaan bedreigd. In ieder geval wordt bij het onderzoek naar schade rekening gehouden met allerlei factoren voordat geconcludeerd wordt dat de producenten van de Gemeenschap aanmerkelijke schade lijden.

Voordat antidumpingmaatregelen kunnen worden genomen, moet bovendien worden aangetoond dat de schade veroorzaakt is door de dumping of subsidiëring. Aan deze voorwaarde is voldaan indien de achteruitgang van de situatie van de producenten in de Gemeenschap samenvalt met de stijging van de invoer met dumping of subsidiëring. Er wordt op gewezen dat de invoer met dumping of de subsidiëring niet de enige oorzaak hoeft te zijn van de schade die de producenten in de Gemeenschap hebben geleden.

1.1.2.3. Belang van de Gemeenschap

Voorts moet worden vastgesteld dat het niet tegen het algemene belang van de Gemeenschap indruist wanneer maatregelen worden genomen. Er moet rekening worden gehouden met de belangen van alle bedrijven en personen die gevolgen kunnen ondervinden van het nemen van maatregelen.

1.1.3. Procedure

Bij het uitvoeren van een onderzoek moet de Commissie de regels van de basisverordeningen in acht nemen. Deze regels zijn opgesteld om een transparante, eerlijke en objectieve procedure en de rechten van alle partijen te waarborgen. De resultaten van het onderzoek worden in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt en de Gemeenschap is verplicht hierin haar besluiten te motiveren. Elk geval wordt afzonderlijk beoordeeld en de Commissie aarzelt niet een procedure te beëindigen indien niet aan de voorwaarden voor het nemen van maatregelen is voldaan.

Hoewel elk onderzoek anders is, daar het steeds om andere producten en landen gaat, wordt steeds eenzelfde procedure gevolgd. De voormalige Oostbloklanden en Turkije komen op enkele punten voor een voorkeursbehandeling in aanmerking. Hieronder wordt uiteengezet hoe de procedure verloopt:

Inleiding van de procedure

Een procedure begint gewoonlijk met een klacht over de invoer met dumping van een bepaald product die door producenten in de Gemeenschap van hetzelfde product wordt ingediend. Na ontvangst van die klacht beoordeelt de Commissie of het bewijsmateriaal voldoende is om een onderzoek te openen. Het onderzoek wordt geopend door middel van een bericht in het Publicatieblad, waarin alle belanghebbenden, met inbegrip van de gebruikers van het betrokken product en consumentenorganisaties worden uitgenodigd aan de procedure deel te nemen. Er worden gedetailleerde vragenlijsten verzonden aan de producenten in de exportlanden en in de Gemeenschap, aan handelaars (en met name importeurs) en andere betrokkenen, zoals de verwerkende industrie. Deze partijen kunnen een onderhoud met de Commissie aanvragen en inzage verkrijgen in de niet-vertrouwelijke stukken van het dossier om hun belangen beter te kunnen verdedigen.

Onderzoek en voorlopige maatregelen

Na ontvangst van de antwoorden op de vragenlijst worden de verstrekte gegevens door de beambten van de Commissie bij de medewerkende bedrijven gecontroleerd.

Deze controle heeft voornamelijk ten doel na te gaan of de verstrekte gegevens juist zijn. De gecontroleerde gegevens worden vervolgens gebruikt om de dumpingmarges, de prijsonderbiedingsmarges en de schademarges te berekenen. Deze berekeningen vergen soms de verwerking van de gegevens van duizenden transacties en een complexe analyse van de productiekosten.

De resultaten van deze berekeningen en de andere bevindingen worden in een werkdocument samengevat dat aan de vertegenwoordigers van de lidstaten in het Raadgevend Comité wordt voorgelegd, waarna wordt besloten of voorlopige maatregelen moeten worden genomen of dat de procedure kan worden beëindigd. Het is in dit stadium van de procedure in ieder geval de Commissie die het besluit neemt.

Onderzoek en definitieve maatregelen

Na de bekendmaking in het Publicatieblad van de verordening van de Commissie waarbij voorlopige antidumpingrechten worden ingesteld, worden alle belanghebbenden die hierom hebben verzocht in kennis gesteld van de gegevens, aan de hand waarvan zij de berekeningen van de Commissie kunnen controleren. Zij kunnen hierover schriftelijk of mondeling opmerkingen hoorzitting maken. De Commissie houdt rekening met alle ontvangen opmerkingen bij het opstellen van het tweede, definitieve werkdocument.

Na de mededeling van de gegevens aan de betrokkenen en de voorlegging van het tweede werkdocument aan de lidstaten, doet de Commissie de Raad het voorstel de voorlopige maatregelen al dan niet te bevestigen en definitieve maatregelen te nemen. De Commissie kan ook verbintenissenen aanvaarden, waarbij exporteurs zich ertoe verbinden minimumprijzen in acht te nemen. In het algemeen zijn geen rechten van toepassing op ondernemingen waarvan verbintenissenen zijn aanvaard.

De Raad neemt met een gewone meerderheid een besluit over het voorstel van de Commissie, dat wil zeggen, ten minste acht lidstaten moeten het voorstel van de Commissie steunen. De verordening tot instelling van definitieve rechten en het besluit ten aanzien van de inning van de voorlopige rechten worden in het Publicatieblad bekendgemaakt.

De Raad kan op grond van de resultaten van het onderzoek ook besluiten de procedure zonder het nemen van maatregelen te beëindigen. In dat geval wordt dezelfde procedure toegepast als hierboven beschreven (bekendmaking van de resultaten van het onderzoek aan de partijen die opmerkingen kunnen maken, waarna een werkdocument wordt opgesteld). De procedure wordt gewoonlijk afgesloten door middel van een besluit van de Commissie, na raadpleging van de lidstaten.

Termijnen

De hierboven omschreven procedure is aan strikte termijnen gebonden. Een besluit voorlopige rechten in te stellen moet binnen negen maanden na de inleiding van de procedure worden genomen en een onderzoek mag niet langer dan 15 maanden duren (13 maanden in geval van een antisubsidieprocedure). Dit leidt tot een aanzienlijke tijdsdruk, mede gezien het feit dat raadplegingsprocedures gevolgd moeten worden en de verordeningen en besluiten van de EG-instellingen gelijktijdig in alle EG-talen gepubliceerd moeten worden.

Antidumpingmaatregelen of compenserende maatregelen blijven gewoonlijk vijf jaar van kracht en kunnen bestaan in het opleggen van rechten of het aanvaarden van verbintenissenen van exporteurs. Hoewel maatregelen in beginsel voor een geheel land gelden, kunnen individuele rechten worden ingesteld voor exporteurs die aan het onderzoek medewerking hebben verleend. Tijdens die periode van vijf jaar kunnen belanghebbenden om een herziening van de maatregelen vragen of om een terugbetaling van betaalde antidumpingrechten. Indien aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan, kunnen maatregelen ook voor een bepaalde periode worden geschorst.

Volgens de antidumping- en antisubsidiewetgeving kan om een administratieve herziening van de maatregelen worden gevraagd. Er zijn drie soorten herzieningen mogelijk: tussentijdse herzieningen, herzieningen ten behoeve van nieuwe exporteurs en herzieningen bij het vervallen van de maatregelen. Herzieningsprocedures, die doorgaans niet meer dan twaalf maanden duren, worden uitsluitend ingeleid indien de verzoeker voldoende bewijsmateriaal heeft voorgelegd.

Bij het onderzoek bij het vervallen van de maatregelen wordt onderzocht of er opnieuw dumping en schade zal optreden indien de maatregelen vervallen. Gedurende de vijf jaar dat de maatregelen van kracht zijn kan de Commissie een tussentijds onderzoek instellen, waarbij de Commissie onderzoekt of de omstandigheden in verband met subsidies/dumping en schade aanzienlijk zijn gewijzigd danwel of de bestaande maatregelen het beoogde resultaat, namelijk dat de producenten in de Gemeenschap geen schade meer lijden, bereiken. Tenslotte is in de basisverordeningen bepaald dat een onderzoek kan worden ingesteld ten behoeve van nieuwe exporteurs in een land ten aanzien waarvan maatregelen gelden, om te bepalen of de maatregelen ook op de nieuwe exporteurs moeten worden toegepast.

Rechterlijke controle

De procedurele rechten van de partijen, waaronder het recht op een mondeling onderhoud en inzage in niet-vertrouwelijke dossiers, worden tijdens de procedure in acht genomen. Rechterlijke controle moet waarborgen dat de procedures correct verlopen. Tegen besluiten in antidumping- en antisubsidieprocedures kan een beroep worden ingesteld bij het Gerecht van Eerste Aanleg en het Hof van Justitie in Luxemburg. Voorts kunnen WTO-leden gebruik maken van de geschillenregelingsprocedure van de WTO.

1.1.4. De diensten van de Commissie die zich met dumping en subsidiëring bezighouden

De onderzoeken in het kader van de antidumping- en antisubsidieprocedures worden uitgevoerd door de Directoraten B en C van het Directoraat-generaal Handel dat verantwoordelijk is voor het externe handelsbeleid. Directoraat C behandelt de dumping- en subsidie-aspecten van de onderzoeken, terwijl Directoraat B de schadeaspecten behandelt en het belang van de Gemeenschap onderzoekt. Daarnaast is Eenheid 1 van Directoraat B met de beleidsaspecten belast voor beide directoraten, terwijl Eenheid 1 van Directoraat C toezicht houdt op de antidumping-, antisubsidie- en vrijwaringsactiviteiten van derde landen.

1.2. Wijzigingen van de basisantidumpingverordening in 2000

De speciale regeling die sinds 1998 in antidumpingprocedures voor Rusland en China gold, dat wil zeggen dat bedrijven in die landen beschouwd konden worden op marktvoorwaarden te werken [7], werd in 2000 onderzocht. Bij dit onderzoek werd nagegaan hoe de regeling werd toegepast, of deze regeling kon worden uitgebreid tot andere landen die in het kader van de antidumpingprocedures nog steeds als landen met staatshandel worden beschouwd en of de criteria om bedrijven een individuele behandeling te geven in de praktijk voldeden.

[7] Verordening (EG) nr. 905/98 (PB L 128 van 30.04.1998).

Bij het onderzoek bleek dat slechts zeer weinig bedrijven als bedrijven beschouwd konden worden die op marktvoorwaarden werkten. De criteria die in dat verband werden gehanteerd bleken relevant en realistisch te zijn. Hoewel de hervormingen in China en Rusland werden voortgezet, zijn er ook enkele tegenslagen geweest. Het werd daarom wenselijk geacht de bijzondere regeling voor deze twee landen in het kader van antidumpingprocedures te verlengen.

Wat de uitbreiding van de bijzondere regeling tot andere landen met staatshandel betreft: bij het onderzoek bleek dat Kazachstan, Oekraïne en Vietnam bezig zijn met economische hervormingen en dat deze landen maatregelen hebben genomen om over te schakelen op een markteconomie. Het werd daarom passend geacht de bijzondere regeling ook tot deze landen uit te breiden.

Daar het lidmaatschap van de WTO erop wijst dat een zeker niveau van economische hervorming en handelsliberalisering is bereikt, werd voorts besloten dat de bijzondere regeling moest worden uitgebreid tot die landen die nog geen markteconomie kennen, maar die al wel lid zijn van de WTO. Bovendien werden in de wetgeving bepalingen opgenomen dat de regeling automatisch zal worden uitgebreid tot andere landen met staatshandel die lid worden van de WTO.

Als gevolg hiervan heeft de Raad op 9 oktober 2000 Verordening (EG) nr. 2238/2000 [8] vastgesteld waarbij de basisantidumpingverordening in die zin werd gewijzigd. Deze wijziging is op 12 oktober 2000 in werking getreden.

[8] PB L 257 van 11.10.2000, blz. 2.

Daarnaast werden de criteria onderzocht die van toepassing zijn op exporteurs in landen met staatshandel die in het kader van een antidumpingprocedure een individuele behandeling aanvragen (dat wil zeggen om de vaststelling van een alleen voor die exporteur geldende dumpingmarge). Naar aanleiding van dit onderzoek werd besloten de criteria te wijzigen en deze meer te richten op de onafhankelijkheid van een onderneming van de staat wat de exportactiviteiten van die onderneming betreft. Door de wijziging is een einde gemaakt aan een zekere overlapping tussen de criteria voor individuele behandeling en de criteria om als marktgericht bedrijf te worden beschouwd.

1.3. Geschillenregeling in het kader van de WTO op het gebied van dumping en subsidiëring

1.3.1. Omschrijving van de geschillenregelingsprocedure van de WTO

Overeenkomstig de conclusies van de Uruguay-Ronde voorziet de WTO in een procedure voor de regeling van geschillen tussen WTO-leden over de toepassing van bepaalde WTO-overeenkomsten. Deze procedure, die een belangrijke ontwikkeling in het internationale handelsrecht betekent, verloopt in twee fases. De eerste fase bestaat uit bilaterale besprekingen tussen de twee WTO-leden. Indien deze besprekingen geen resultaten opleveren, wordt in de tweede fase een speciale groep (het "panel") geraadpleegd. Het panel stelt een verslag op, waartegen beroep kan worden aangetekend. Zowel het verslag van het panel als het verslag van de instantie van beroep worden geacht door het Orgaan voor Geschillenbeslechting te zijn goedgekeurd, tenzij dit orgaan het verslag unaniem afwijst [9].

[9] Elk beroep wordt gehoord door drie leden van het zeven leden tellende permanente orgaan van beroep dat door het Orgaan Geschillenbeslechting van de WTO is opgericht. Het Orgaan Geschillenbeslechting aanvaardt of verwerpt het verslag binnen 30 dagen en afwijzing is slechts met algemene stemmen mogelijk.

In de Overeenkomst van Marrakech zijn de WTO-overeenkomsten genoemd die aanleiding kunnen geven tot de inleiding van een geschillenbeslechtingsprocedure. Deze procedure is uitdrukkelijk van toepassing op de antidumpingovereenkomst en de overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen.

1.3.2. Panelprocedures inzake antidumping- en antisubsidieactiviteiten waarbij de EU is betrokken

De Gemeenschap heeft in drie gevallen, die allen betrekking hadden op vrijwaringsmaatregelen, een beroep gedaan op de geschillenbeslechtingsprocedure. In de drie gevallen heeft het Orgaan voor Geschillenbeslechting de verslagen van het Panel en van de Instantie van Beroep goedgekeurd. In twee gevallen waarin werd geoordeeld dat WTO-leden de Overeenkomst inzake Vrijwaringsmaatregelen hadden geschonden, hebben de desbetreffende leden besluiten genomen om een einde te maken aan de gewraakte situatie. In het derde geval wordt nog gewacht op het definitieve besluit van het Orgaan voor Geschillenbeslechting. Over een aantal antidumping- of antisubsidiezaken wordt nog overleg gepleegd. Op verzoek van de Gemeenschap is in een antidumpingzaak een panel samengesteld en werd er een verslag uitgebracht over een antisubsidiezaak die door de Gemeenschap aanhangig was gemaakt. Voorts werd een verslag uitgebracht over een antidumpingzaak die India tegen de Gemeenschap aanhangig had gemaakt.

1.3.2.1. Gevallen waarin de Gemeenschap de geschillenbeslechtingsprocedure heeft ingeleid

- Korea - vrijwaringsmaatregelen inzake zuivelproducten

Op 7 maart 1997 heeft Korea definitieve vrijwaringsmaatregelen genomen in de vorm van invoercontingenten voor bepaalde zuivelproducten (melkpoedermengsels). Hiermee is voor bedrijven in de Gemeenschap een bedrag van ongeveer EUR 75 miljoen gemoeid.

De Gemeenschap heeft in september 1997 een actie ingesteld en op 23 juli 1998 werd een panel samengesteld. In januari 2000 heeft het Orgaan Geschillenbeslechting de verslagen van het Panel en de Instantie van Beroep goedgekeurd. De claims van de Gemeenschap werden grotendeels gerechtvaardigd geacht. De Koreaanse maatregelen zouden in strijd zijn met verschillende bepalingen van de WTO-Overeenkomst inzake Vrijwaringsmaatregelen. Met name bleken de schade-aspecten niet voldoende te zijn onderzocht, de keuze van de maatregelen was niet gegrond en de kennisgevingen aan de WTO waren niet binnen de gestelde termijnen gedaan.

Korea heeft het besluit aanvaard en heeft de betwiste maatregelen in mei 200 ingetrokken.

- Argentinië - vrijwaringsmaatregelen voor schoeisel

Op 12 september 1997 heeft Argentinië definitieve maatregelen genomen tegen de invoer van alle soorten schoeisel (behalve skischoenen en snowboard-boots). Hiermee is voor bedrijven in de Gemeenschap naar raming een bedrag van ongeveer EUR 10 miljoen gemoeid.

De Gemeenschap heeft naar aanleiding van deze maatregelen in april 1998 een geschillenbeslechtingsprocedure ingeleid. Op 12 januari 2000 heeft het Geschillenbeslechtingsorgaan van de WTO de verslagen van het Panel en de Instantie van Beroep goedgekeurd, volgens welke de maatregelen van Argentinië in strijd waren met de internationale verplichtingen van dat land en waarin Argentineë werd verzocht de maatregelen in overeenstemming te brengen met de Overeenkomst inzake Vrijwaringsmaatregelen. Volgens de verslagen waren met name de bevindingen inzake ernstige schade niet in overeenstemming met verschillende WTO-regels: hieruit bleek niet dat door de toegenomen invoer een noodsituatie was ontstaan.

Onder druk van de Commissie heeft Argentinië in 2000 de bestaande regeling tenslotte uitgebreid en gewijzigd zodat minimale specifieke rechten die niet hoger waren dan de geconsolideerde WTO-rechten werden vastgesteld voor "niet-sportief" schoeisel, terwijl een tariefcontingent (met een toewijzing per land) werd ingevoerd voor de invoer van sportschoeisel. Invoer binnen het contingent is onderworpen aan minimale specifieke rechten die de geconsolideerde rechten van de WTO niet overschrijden. Voor invoer buiten de contingenten gelden rechten die tweemaal zo hoog zijn. De contingenten die aan de Gemeenschap zijn toegewezen, zijn vastgesteld aan de hand van de traditionele handelsstromen, gecorrigeerd voor de huidige marktomstandigheden. Hierdoor zou de uitvoer uit de Gemeenschap voldoende zijn beschermd.

De Commissie blijft toezicht houden op de uitvoer naar Argentinië om te waarborgen dat de EG-exporteurs niet worden benadeeld.

- Verenigde Staten - vrijwaringsmaatregelen tegen tarwegluten

In mei 1998 hebben de Verenigde Staten vrijwaringsmaatregelen (in de vorm van een contingent) genomen tegen de invoer van tarwegluten uit derde landen, met uitzondering van de NAFTA-landen en ontwikkelingslanden. De maatregel zal op 1 juni 2001 vervallen, maar de betrokken producenten hebben een verzoek om een verlenging van twee jaar ingediend en de Verenigde Staten onderzoeken dit verzoek momenteel. Voor de bedrijven in de Gemeenschap gaat het hier om een bedrag van ongeveer EUR 48 miljoen.

In april 1999 heeft de Gemeenschap de geschillenbeslechtingsprocedure bij de WTO ingeleid. Volgens de definitieve verslagen van het Panel en van de Instantie van Beroep (van laatstgenoemd orgaan kwam het verslag op 22 december 2000 uit) was de Amerikaanse vrijwaringsmaatregel in strijd met de Overeenkomst inzake Vrijwaringsmaatregelen, zowel om materiële redenen (met name vanwege het ontbreken van een voldoende oorzaak en de uitsluiting van de NAFTA-landen) en formele redenen (kennisgevingen aan en overleg met de WTO). De Commissie heeft de VS laten weten dat zij verwacht dat de VS zich bij dit oordeel zal neerleggen en de maatregel onmiddellijk zal intrekken.

Op 14 augustus 1998 heeft de Gemeenschap "grotendeels gelijkwaardige concessies" op grond van de WTO ingetrokken door een tariefcontingent in te stellen op maisglutenvoer uit de VS. Overeenkomstig artikel 8 van de Overeenkomst inzake Vrijwaringsmaatregelen zal de schorsing in werking treden zodra het Orgaan Geschillenbeslechting van de WTO verklaart dat de maatregelen van de VS in strijd zijn met de WTO-regels. Deze verklaring zal naar verwachting in januari 2001 worden afgelegd, waarna het tariefcontingent voor maïsglutenvoer uit de VS in werking zal treden.

- Argentinië - antidumpingmaatregelen tegen plavuizen uit Italië

Op 12 november 1999 heeft Argentinië definitieve antidumpingmaatregelen genomen in de vorm van minimumprijzen ten bedrage van 7,80 US$/m (tegels van 20x20 cm), 9 US$ (tegels van 30x30 cm) en 10,9 US$ (tegels van 40x40 cm). De EG-exporteurs en de Commissie hebben dit besluit om een aantal redenen aangevochten. Argentinië lijkt geen rekening te hebben gehouden met de informatie die de EG-exporteurs hebben verstrekt en heeft geen geldige motivering gegeven.

Op 26 januari 2000 heeft de Gemeenschap WTO-overleg met Argentinië aangevraagd op grond van artikel 4 van het Memorandum van Overeenstemming inzake de regels en procedures betreffende de beslechting van de geschillen en artikel 17 van de Antidumpingovereenkomst. Bij dit overleg werd ook gesproken over een andere Argentijnse antidumpingzaak waarbij dezelfde punten aan de orde kwamen, namelijk de zaak betreffende karton uit Duitsland. Deze besprekingen werden op 1 maart 2000 in Genève gehouden, maar werden niet met succes bekroond.

Op 6 november 2000 heeft de Gemeenschap om de samenstelling van een Panel verzocht om twee zaken te onderzoeken op grond van artikel 6 van bovengenoemd Memorandum van Overeenstemming en artikel 17 van de Antidumping overeenkomst. Het verzoek van de Gemeenschap betreffende karton uit Duitsland werd echter geschorst, omdat verwacht werd dat Argentinië de maatregelen die in februari 2001 zouden vervallen, niet zou verlengen.

Het Orgaan Geschillenbeslechting heeft op de vergadering van 17 november 2000 besloten over te gaan tot de samenstelling van een Panel om de zaak van de plavuizen uit Italië te onderzoeken.

Op te merken valt dat dit het eerste panel is om de samenstelling waarvan de Gemeenschap op antidumpinggebied heeft verzocht. De Commissie hecht veel waarde aan deze kwestie waaruit blijkt dat zij vastbesloten is inbreuken op de WTO-voorschriften op dit gebied te vervolgen.

- Verenigde Staten - compenserende rechten op lood- en bismuthoudend koolstofstaal uit het Verenigd Koninkrijk

Op 10 mei 2000 heeft de Instantie van Beroep een uitspraak gedaan in de zaak die de Gemeenschap aanhangig heeft gemaakt betreffende lood- en bismuthoudend staal uit het Verenigd Koninkrijk.

Het Panel en de Instantie van Beroep steunden de klacht van de Gemeenschap dat compenserende rechten op dit product, in verband met subsidies die de Britse overheid de British Steel Corporation had verleend voordat deze onderneming werd geprivatiseerd, in strijd waren met de bepalingen van de Antisubsidie-overeenkomst van de WTO.

De Instantie van Beroep sprak zich uit ten nadele van Verenigde Staten om twee redenen. Op de eerste plaats zouden de Verenigde Staten niet eenvoudigweg mogen aannemen dat subsidies die waren verleend voordat een onderneming van eigenaar veranderde aan de nieuwe eigenaar « waren doorgegeven ». Op de tweede plaats was de Instantie van Beroep van oordeel dat privatisering tegen een normale marktwaarde (wat in het geval van British Steel was gebeurd) de voordelen van voorheen ontvangen subsidies teniet deed.

De Verenigde Staten werden door de bevindingen van het Panel en van de Instantie van Beroep gedwongen hun praktijken op antisubsidiegebied te wijzigen. Hierdoor wordt het ook twijfelachtig of de Verenigde Staten de compenserende rechten kan handhaven die zij heeft ingesteld op staalproducten uit verschillende EG-lidstaten en op andere producten.

1.3.2.2. Geschillenbeslechtingsprocedures die derde landen tegen de Gemeenschap hebben ingeleid

- Klacht van India tegen de Gemeenschap betreffende antidumpingrechten op katoenhoudend beddenlinnen uit India

Op 30 oktober 2000 is het verslag van het Panel over deze zaak bekendgemaakt, waarin de Gemeenschap op 13 punten in het gelijk werd gesteld. Het Panel achtte een uitspraak over 14 punten overbodig en sprak zich uit ten nadele van de Gemeenschap op vier punten. De Gemeenschap is op een punt in beroep gegaan, namelijk over het gebruik van de "nulmethode" bij de berekening van dumpingmarges.

2. Algemeen overzicht van de geldende maatregelen

Eind 2000 waren 175 antidumpingmaatregelen [10] en 17 compenserende maatregelen van de Gemeenschap van toepassing. De antidumpingmaatregelen hadden betrekking op 67 producten en 38 landen (zie bijlage O). De compenserende maatregelen hadden betrekking op 11 producten en 8 landen (zie bijlage P). De overgrote meerderheid van de definitieve maatregelen bestond uit rechten, maar in talrijke gevallen waren ook verbintenissenen aanvaard.

[10] De maatregelen zijn per product en per land geteld.

Van de maatregelen die eind 2000 van toepassing waren, hadden er 34 betrekking op China, 11 op Rusland, en 13 op landen zonder markteconomie, waaronder Oekraïne met 9 maatregelen, Wit-Rusland met 3 maatregelen en Kazachstan met 1 maatregel. 22 maatregelen hadden betrekking op een of meer van de 10 Midden- en Oost-Europese landen [11] met een markteconomie.

[11] Deze landen zijn Roemenië, Bulgarije, Tsjechië, Slowakije, Slovenië, Hongarije, Polen, Estland, Letland en Litouwen.

Voor een meer realistisch beeld van de gevolgen van antidumpingmaatregelen dient evenwel rekening te worden gehouden met de omvang van de handel in de betrokken producten, waartussen enorme verschillen bestaan. Technologisch geavanceerde producten met een hoge waarde, zoals elektronica, zijn vaak goed voor een zeer groot handelsvolume. Men mag niet uit het oog verliezen dat de antidumping- of antisubsidiemaatregelen in 2000 slechts op een zeer klein deel van de invoer betrekking hebben, namelijk slechts op 0,5% [12].

[12] Bron Comext.

TABEL 1

Antidumping- en antisubsidieprocedures in de periode 1 januari 1996 - 31 december 2000 [13]

[13] Een onderzoek/procedure waarbij verschillende landen zijn betrokken worden als afzonderlijke onderzoeken/procedures per land geteld.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Ingeleide Antidumping- en Antisubsidieprocedures

3.1. Overzicht

In 2000 werden 31 nieuwe procedures ingeleid die betrekking hadden op 11 producten uit 20 landen (herzieningsprocedures worden besproken in punt 7 van dit verslag). Nadere gegevens over deze procedures zijn te vinden in Bijlage A.

Het aantal nieuw ingeleide procedures vertoonde dus een aanzienlijke daling in vergelijking met 1999, in welk jaar 86 nieuwe procedures werden ingeleid. Uit deze cijfers lijkt naar voren te komen dat 1999 een buitengewoon jaar was met uitzonderlijk veel nieuwe procedures. Het jaar 2000 betekende een terugkeer naar een meer normale situatie.

In de vijfjaarperiode van 1996 tot en met 2000 werden 216 nieuwe procedures ingeleid betreffende producten uit 41 landen. De procedures hadden voornamelijk betrekking op de Volksrepubliek China (30 maal), India (27 maal) en Korea (22 maal). Zie bijlage B voor de indeling naar exportland.

De belangrijkste sectoren die van 1996 tot en met 2000 bij antidumping- en antisubsidieprocedures waren betrokken, waren de ijzer- en staalindustrie (64 procedures), de chemische en aanverwante industrie (53 procedures) en de textiel- en aanverwante industrie (38 procedures). Een opsplitsing naar productsector is te vinden in Bijlage F.

Hieronder wordt een overzicht gegeven van de procedures die in 2000 werden ingeleid.

3.2. Ingeleide procedures (in chronologische volgorde)

3.2.1. Aluminiumfolie uit de Volksrepubliek China en Rusland

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 18 februari 2000 naar aanleiding van een klacht van Eurométaux namens de EG-producenten. De klacht werd door zes ondernemingen gesteund.

Er werden geen voorlopige maatregelen genomen. Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.2. Staalkabel uit Tsjechië, de Republiek Korea, Maleisië, Rusland, Thailand en Turkije

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 5 mei 2000 naar aanleiding van een klacht van EWRIS namens de producenten in de Gemeenschap. De klacht werd door 17 ondernemingen gesteund.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.3. Paracetamol uit de Volksrepubliek China, India, Turkije en de Verenigde Staten

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 13 mei 2000 naar aanleiding van een klacht van CEFIC namens de enige producent van paracetamol in de Gemeenschap.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.4. Elektronische compacte fluorescentielampen uit de Volksrepubliek China

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 17 mei 2000 naar aanleiding van een klacht van de "European Lighting Companies Federation" namens de producenten in de Gemeenschap. De klacht werd door 13 ondernemingen gesteund.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.5. Polyethyleenterefthalaat(PET)-folie uit India en de Republiek Korea

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 27 mei 2000 naar aanleiding van twee klachten van DuPont Teijin Films (DTF), Mitsubishi Polyester Film GmbH, Nuroll SpA en FAPACK SpA namens de producenten in de Gemeenschap.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.6. Kleurentelevisietoestellen uit Turkije

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 15 juli 2000 naar aanleiding van een klacht van de "Producers of European Televisions in Co-operation (Poetic)" namens de producenten in de Gemeenschap. De klacht werd gesteund door producenten die goed waren voor een groot deel van de productie van kleurentelevisietoestellen in de Gemeenschap.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.7. Versnellingsnaven voor rijwielen uit Japan

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 27 juli 2000 naar aanleiding van een klacht van Sram Deutschland GmbH namens de producenten in de Gemeenschap. Naast Sram Deutschland GmbH, werd slechts een andere producent in de Gemeenschap geïdentificeerd, namelijk Sturmey Archer Ltd.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.8. Ureum uit Bulgarije, Egypte, Estland, Kroatië, Libië, Litouwen, Oekraïne, Polen, Roemenië en Wit-Rusland

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 21 oktober 2000 naar aanleiding van een klacht van de "European Fertilisers Manufacturers Association (EFMA)" namens de producenten in de Gemeenschap. De klacht werd gesteund door tien ondernemingen.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.9. Ferromolybdeen uit de Volksrepubliek China

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 9 november 2000 naar aanleiding van een klacht van Euro Alliages namens de producenten in de Gemeenschap. De klacht werd gesteund door twee ondernemingen die tezamen goed zijn voor 66% van de productie van ferromolybdeen in de Gemeenschap.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.10. Bewerkt graniet uit de Volksrepubliek China en India

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 11 november 2000 naar aanleiding van een klacht van de "European & International Federation of Natural Stone Industries (EURO-ROC)" namens producenten die goed zijn voor een groot deel van de productie van het betrokken product in de Gemeenschap.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

3.2.11. Zinkoxide uit de Volksrepubliek China

De antidumpingprocedure werd ingeleid op 20 december 2000 naar aanleiding van een klacht van Eurométaux namens de producenten in de Gemeenschap. De klacht werd door zes ondernemingen gesteund.

Het onderzoek was aan het einde van het jaar nog niet afgesloten.

4. Voorlopige Maatregelen

4.1. Overzicht

In 2000 werden voorlopige rechten vastgesteld in het kader van 48 procedures ten aanzien van 18 verschillende landen. Zoals uit tabel 1 blijkt (zie punt 2) werden in 1999 in 17 gevallen voorlopige rechten vastgesteld en in 1998 in 30 gevallen. De toename van het aantal gevallen waarin voorlopige rechten werden ingesteld is het logische gevolg van het grote aantal procedures dat in 1999 werd ingeleid.

In bijlage D wordt een overzicht gegeven van de voorlopige rechten die in 2000 werden ingesteld. Hieronder volgt een samenvatting van elk van deze procedures.

4.2. Korte beschrijving van de verschillende procedures (in chronologische volgorde)

4.2.1. Polyesterstapelvezels (antidumpingprocedure) ui Australië, Indonesië en Thailand

De Commissie heeft op 21 januari 2000 voorlopige rechten ingesteld in het kader van een antidumpingprocedure die in april 1999 werd ingeleid gelijktijdig met een antisubsidieprocedure betreffende hetzelfde product uit dezelfde landen naar aanleiding van een klacht van het "International Rayon en Synthetic Fibres Committee (CIRFS)" namens de producenten in de Gemeenschap.

Het verbruik van dit product in de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak (1 april 1998 tot en met 31 maart 1999) 578.000 ton. De waarde van de invoer van dit product uit de betrokken landen bedroeg in die periode EUR 38,2 miljoen.

Dumping

Gezien het grote aantal producenten/exporteurs in Indonesië heeft de Commissie bij het onderzoek naar dumping in dit land van een steekproef gebruik gemaakt. Alle onderzochte producenten/exporteurs in de drie betrokken landen bleken het betrokken product met dumping in de Gemeenschap te hebben verkocht, hetgeen bleek uit de vergelijking van de normale waarde met de prijzen bij uitvoer naar de Gemeenschap per productsoort. De voorlopig vastgestelde dumpingmarges varieerden van 5,2% tot 36,6%.

Schade en oorzaak van de schade

De EG-producenten hadden in de periode van 1996 tot maart 1999 aanmerkelijke schade geleden, hetgeen met name bleek uit de teruglopende productiecapaciteit, een lagere omzet, een daling van de prijzen, een inkrimping van het marktaandeel, minder investeringen en het verlies van arbeidsplaatsen. In het onderzoektijdvak bedroeg de gewogen gemiddelde prijsonderbieding 40% van de verkoopprijzen van de EG-producenten.

Hoewel andere factoren, zoals de invoer tegen lage prijzen uit andere landen, mede de oorzaak kunnen zijn geweest van de schade die de EG-producenten hebben geleden, was de Commissie van oordeel dat de aanzienlijke toename van de invoer uit de drie genoemde landen en de aanzienlijke onderbieding van de prijzen van de EG-producenten aanzienlijke negatieve gevolgen had gehad voor de situatie van deze producenten. Daarom werd geconcludeerd dat de invoer met dumping uit de betrokken landen, op zich genomen, de oorzaak was geweest van de aanmerkelijke schade die de EG-producenten hadden geleden.

Belang van de Gemeenschap

De verschillende betrokken belangen werden onderzocht, en met name die van de producenten, de importeurs en de gebruikers in de Gemeenschap. De Commissie was van oordeel dat er geen dwingende redenen waren geen maatregelen te nemen om de EG-producenten tegen dumping te beschermen, zodat weer op grond van eerlijke prijzen geconcurreerd zou kunnen worden.

Maatregelen

In alle gevallen bleken de schademarges hoger te zijn dan de dumpingmarges. De voorlopige rechten werden daarom op de dumpingmarges afgestemd en varieerden van 5,2% tot 36,6%. Daar ten aanzien van Australië tezelfdertijd een voorlopige compenserend recht werd ingesteld (zie de beschrijving van de antisubsidieprocedure hieronder), werd bij de vaststelling van het antidumpingrecht voor Australië rekening gehouden met het bedrag van het compenserende recht om een dubbele penalisering van eenzelfde gedrag te voorkomen.

4.2.2. Polyesterstapelvezels (antisubsidieprocedure) uit Australië, Indonesië en Taiwan

Op 21 januari 2000 heeft de Commissie een voorlopig compenserend recht ingesteld op polyesterstapelvezels uit Australië en Taiwan. Op polyesterstapelsvezels uit Indonesië werden geen compenserende rechten ingesteld, maar het onderzoek ten aanzien van dit land werd voortgezet. De procedure was in april 1999 ingeleid naar aanleiding van klachten van het "International Rayon en Synthetic Fibres Committee ("CIRFS")" namens producenten die goed zijn voor een groot deel van de productie van polyesterstapelvezels in de Gemeenschap.

Het verbruik van dit product in de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak (1 april 1998 tot en met 31 maart 1999) 578.000 ton. De waarde van de invoer van dit product uit de betrokken landen bedroeg in die periode EUR 32,2 miljoen.

Subsidiëring

(a) Australië

Dit is de eerste antisubsidieprocedure waarbij Australië betrokken is. De producent/exporteur bleek exportsubsidies te hebben ontvangen in het kader van de regeling ter ontwikkeling van exportmarkten, de regeling ter bevordering van het internationale concurrentievermogen, de regeling voor het aantrekken van investeerders en de regeling importkredieten. In totaal heeft de enige producent/exporteur in Australië subsidies ten bedrage van 6% ontvangen.

(b) Indonesië

Dit is de eerste antisubsidieprocedure waarbij Indonesië betrokken is. Vanwege het grote aantal exporteurs werd van een steekproef gebruik gemaakt. De bedrijven bleken in aanmerking te komen voor de BKPM- en de BAPEKSTA-regeling. De in de steekproef opgenomen exporteurs bleken in het kader van die regelingen tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies te hebben ontvangen voor bedragen van 0,2% tot 1%, hetgeen als minimaal wordt beschouwd. Twee ondernemingen die goed zijn voor een groot deel van de invoer van het betrokken product in de Gemeenschap hebben evenwel geen medewerking verleend aan het onderzoek. Hoe deze ondernemingen behandeld moesten worden en wat voor gevolgen dit had voor de voor het gehele land geldende subsidiemarge, werd in het definitieve stadium van de procedure onderzocht.

(c) Taiwan

Dit is de tweede antisubsidieprocedure ten aanzien van Taiwan. De bedrijven bleken gebruik te hebben gemaakt van de volgende subsidieregelingen: belastingkredieten en belastingvrijstellingen, goedkope leningen uit het Ontwikkelingsfonds, vrijstelling van invoerrechten, "matching funds" en bijstandsfondsen. De exporteurs bleken subsidiebedragen te hebben ontvangen van 1,1% tot 1,5%. Twee ondernemingen hadden voor minimale bedragen subsidies ontvangen. De gewogen gemiddelde subsidiemarge voor het gehele land was hoger dan het bedrag van 1% dat als minimaal wordt beschouwd.

Schade en oorzaak van de schade

De EG-producenten hadden in de periode van 1996 tot maart 1999 aanmerkelijke schade geleden, hetgeen met name bleek uit de teruglopende productiecapaciteit, een lagere omzet, een daling van de prijzen, een inkrimping van het marktaandeel, minder investeringen en een verlies van arbeidsplaatsen. In het onderzoektijdvak bedroeg de gewogen gemiddelde prijsonderbieding 21% voor Australië en 6,1% voor Taiwan van de verkoopprijzen van de EG-producenten.

Hoewel andere factoren, zoals de invoer tegen lage prijzen uit andere landen, mede de oorzaak kunnen zijn geweest van de schade die de EG-producenten hebben geleden, was de Commissie van oordeel dat de aanzienlijke toename van de invoer uit de drie genoemde landen en de aanzienlijke onderbieding van de prijzen van de EG-producenten aanzienlijke negatieve gevolgen had gehad voor de situatie van deze producenten. Daarom werd geconcludeerd dat de invoer met dumping uit de betrokken landen, op zich genomen, de oorzaak was geweest van de aanmerkelijke schade die de EG-producenten hadden geleden.

Belang van de Gemeenschap

In dit stadium van de procedure leken er geen dwingende redenen te zijn om geen compenserende maatregelen te nemen.

Maatregelen

Voor de Australische exporteur werd een voorlopig compenserend recht van 6% vastgesteld en het residuele recht werd eveneens vastgesteld op 6%. De voorlopige compenserende rechten voor de Taiwanese exporteurs varieerden van 1,1% tot 1,5%, terwijl het recht voor twee bedrijven met minimale subsidiemarge nul was en voor alle andere bedrijven 1,5%.

4.2.3. Warmgewalste platte producten van niet-gelegeerd staal (kwartoplaat) uit de Volksrepubliek China, India en Roemenië

De Commissie heeft op 11 februari 2000 voorlopige rechten ingesteld in het kader van een procedure die in mei 1999 was ingeleid naar aanleiding van een klacht van EUROFER (de European Confederation of Iron en Steel Industries).

Het totale verbruik in de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak (1 januari 1998 tot en met 31 maart 1999) ongeveer 7,2 miljoen ton. De waarde van de invoer van het betrokken product uit de betrokken landen bedroeg in die periode EUR 308 miljoen.

Dumping

Enkele Chinese ondernemingen hebben gevraagd om als marktgericht bedrijf te worden behandeld, maar voldeden niet aan de daarvoor geldende criteria. Hun verzoeken moesten dus worden afgewezen. De normale waarde moest worden vastgesteld aan de hand van de normale waarde in een vergelijkbaar land met markteconomie. Als vergelijkbaar land werd India gekozen. Alle Chinese ondernemingen hebben ook om de vaststelling van een individuele dumpingmarge gevraagd, dat wil zeggen om de vaststelling van een dumpingmarge aan de hand van hun eigen exportprijzen. Daar de ondernemingen evenmin aan de daarvoor geldende criteria voldeden, moesten ook deze verzoeken worden afgewezen.

De dumpingmarges werden vastgesteld door vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde en de gewogen gemiddelde exportprijs. Alle producenten/exporteurs in de betrokken landen bleken het product met dumping in de Gemeenschap te hebben verkocht. De dumpingmarges, grens Gemeenschap, varieerden van 14,4% tot 52,6%.

Schade en oorzaak van de schade

Bij het onderzoek bleek dat het verbruik van 1995 tot het einde van het onderzoektijdvak met 5% is gestegen, terwijl de invoer met dumping uit de betrokken landen in die periode exponentieel steeg. Het marktaandeel van de producten uit die landen steeg met 4,9%.

De producenten in de Gemeenschap moesten hun productie verminderen, omdat hun verkoop daalde. Hun voorraden namen toe, terwijl hun prijzen door de met dumping ingevoerde producten sterk werden onderboden. Prijzen en winsten zijn in de laatste zes maanden van het onderzoektijdvak sterk gedaald. Geoordeeld werd dat de producenten in de Gemeenschap aanmerkelijke schade hadden geleden.

Gezien de sterke stijging van de invoer met dumping, de daarmee gepaard gaande prijsonderbieding en de duidelijke achteruitgang van de toestand van de producenten in de Gemeenschap, werd geconcludeerd dat de invoer met dumping een belangrijke oorzaak was geweest van de aanmerkelijke schade die deze producenten hadden geleden.

Belang van de Gemeenschap

Normalerwijze kan de productie van ruw staal alleen maar profiteren van stabiele prijzen voor stroomafwaartse producten. Het gebrek aan belangstelling van de bedrijven die het betrokken product als grondstof gebruiken - deze hebben nagenoeg geen medewerking verleend - lijkt erop te wijzen dat eventuele antidumpingmaatregelen slechts te verwaarlozen gevolgen zullen hebben voor deze bedrijven. Daarom werd geconcludeerd dat er geen dwingende redenen zijn geen maatregelen te nemen, met name omdat er andere leveranciers zijn waarvoor de antidumpingmaatregelen niet zullen gelden.

Maatregelen

Daar de dumpingmarge voor elk land steeds hoger was dan de schademarge, werden de rechten op de schademarge afgestemd. De rechten varieerden van 9,6% tot 21,8%.

4.2.4. Hulpstukken (fittings) van smeedbaar gietijzer voor buisleidingen uit Brazilië, Tsjechië, Japan, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea en Thailand

De Commissie heeft op 29 februari 2000 voorlopige antidumpingmaatregelen genomen in het kader van een procedure die was ingeleid naar aanleiding van een klacht van het "Defence Committee of Malleable Cast Iron Tube or Pipe Fittings Industry of de European Union".

Het onderzoek had aanvankelijk ook betrekking op Kroatië en de Federale Republiek Joegoslavië, maar het marktaandeel van het betrokken product uit die landen bleek minimaal te zijn. Ten aanzien van die landen werden dan ook geen voorlopige maatregelen genomen.

Het verbruik van het betrokken product in het onderzoektijdvak (1 april 1998 tot en met 31 maart 1999) bedroeg 61.000 ton. De waarde van de invoer van het betrokken product uit de betrokken landen bedroeg in die periode ongeveer EUR 32 miljoen.

Dumping

Drie Chinese producenten/exporteurs hebben gevraagd om als marktgericht bedrijf te worden behandeld. De Commissie kon niet aan hun verzoek voldoen, omdat hun activiteiten nog teveel door de staat werden geleid. De normale waarde voor China werd vastgesteld aan de hand van de normale waarde in een vergelijkbaar derde land met markteconomie, namelijk Thailand.

De voorlopige vastgestelde dumpingmarges bedroegen 28,5% voor Brazilië, 49,4% voor China, 28,4% voor Tsjechië en varieerden van 17,6% tot 28,3% voor Japan, van 11,8% tot 24,6% voor Korea en van 6,3% to 25,8% voor Thailand.

Schade en oorzaak van de schade

Het marktaandeel in de Gemeenschap van het betrokken product uit de betrokken landen steeg van 20% in 1995 tot 29% in het onderzoektijdvak. De omvang van de invoer steeg met ongeveer 20%. De gewogen gemiddelde invoerprijs van het betrokken product uit de betrokken landen daalde van 1995 tot het einde van het onderzoektijdvak met 5,5%. Van 1996 tot het einde van het onderzoektijdvak daalden de prijzen evenwel met 10%. In het onderzoektijdvak bleken de prijzen van het betrokken product uit alle betrokken landen aanzienlijk lager te zijn dan die van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

De toestand van de EG-producenten ging van 1995 tot het einde van het onderzoektijdvak achteruit. Bijna alle economische indicatoren wezen voor die periode op negatieve ontwikkelingen. Een fabriek werd in 1995 gesloten.

Uit de analyse van de verschillende factoren bleek dat de invoer uit de betrokken landen de oorzaak was van de aanmerkelijke schade die de EG-producenten hadden geleden. De verslechtering van de toestand van deze producenten viel samen met de aanzienlijke stijging van de invoer en van het marktaandeel van het betrokken product uit de betrokken landen en met de daling van de prijzen van dat product, met name vanaf 1996. De gevolgen van andere factoren, zoals de invoer uit andere derde landen of de overschakeling door de gebruiker op andere fittings dan van smeedbaar gietijzer, werden eveneens onderzocht, maar leken niet mede de oorzaak te zijn geweest van de vastgestelde aanmerkelijke schade.

Belang van de Gemeenschap

De importeurs bleken in het algemeen winsten te hebben gemaakt. Bovendien beschikten zij in verschillende gevallen over andere leveringsbronnen en handelden zij niet alleen in fittings van smeedbaar gietijzer, maar in vele andere producten. De gevolgen van antidumpingmaatregelen voor de gebruikers (gas- en waterdistributiebedrijven, loodgieters, installateurs van verwarmingsinstallaties en sanitair) leken te verwaarlozen: het aandeel van de kosten van dergelijke fittings in de totale kosten van, bijvoorbeeld, een gasverwarmingsinstallatie voor huishoudelijk gebruik werd op ongeveer 1% geraamd. Daarom werd geconcludeerd dat er geen dwingende redenen reden waren geen antidumpingrechten vast te stellen.

Maatregelen

Daar de schademarge voor de meeste bedrijven hoger was dan de voorlopig vastgestelde dumpingmarge, werden de voorlopige rechten op de dumpingmarge afgestemd: deze bedroegen 26,1% voor Brazilië, 49,4% voor China, 28,4% voor Tsjechië, van 17,6% tot 28,3% voor Japan, van 11,8% tot 24,6% voor Korea en van 6,3% tot 25,8% voor Thailand.

De medewerkende producent/exporteur in Tsjechië heeft een prijsverbintenis aangeboden die de Commissie kon aanvaarden, omdat hierdoor een einde werd gemaakt aan de schadelijke gevolgen van dumping.

4.2.5. Oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Litouwen, Oekraine, Rusland en Wit-Rusland

De Commissie heeft op 24 maart 2000 voorlopige antidumpingmaatregelen genomen ten aanzien van dit product in het kader van een procedure die in juni 1999 was ingeleid naar aanleiding van een klacht van de "European Fertiliser Manufacturers Association" namens de producenten in de Gemeenschap.

Het verbruik van het betrokken product in de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak (1 juni 1998 tot en met 31 mei 1999) 3,3 miljoen ton. De waarde van de invoer van het betrokken product uit de betrokken landen was in die periode ongeveer EUR 100,5 miljoen.

De procedure had aanvankelijk ook betrekking op Slowakije. Voor dit land werd evenwel geen dumpingmarge berekend, daar de invoer uit dit land niet in duidelijke mate had bijgedragen tot de schade die de EG-producenten hadden geleden.

Dumping

In Litouwen en Algerije was steeds maar één producent/exporteur. Voor deze producenten/exporteurs werd de dumpingmarge vastgesteld door vergelijking van de berekende normale waarde met de gewogen gemiddelde exportprijs.

Voor de drie andere landen, Rusland, Wit-Rusland en Oekraine, landen zonder markteconomie, heeft de Commissie de normale waarde vastgesteld aan de hand van de gegevens die werden verkregen van een producent in een derde land met markteconomie, in dit geval Litouwen. Deze normale waarde werd vergeleken met de exportprijzen voor elk van deze landen, die in het algemeen waren gebaseerd op de prijzen die bij uitvoer van het betrokken product naar de Gemeenschap waren betaald of moesten worden betaald. Gezien het gebrek aan medewerking van de Oekraïense exporteur werd voor hem de exportprijs vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens, namelijk de Eurostat-cijfers en de cijfers die in de klacht waren vermeld.

Schade en oorzaak van de schade

De toestand van de EG-producenten is in 1996/1997 vooruitgegaan ten opzichte van 1995, als gevolg van de antidumpingmaatregelen die tegen de invoer van het betrokken product uit Polen en Bulgarije waren genomen. Hun toestand was in het onderzoektijdvak echter achteruitgegaan ten opzichte van 1997, zoals bleek uit het ongunstige verloop van de economische indicatoren in de onderzochte periode.

Voorlopig werd vastgesteld dat door de invoer uit Slowakije geen aanmerkelijke schade was ontstaan. Deze was veroorzaakt door de invoer uit de andere bij de procedure betrokken landen. De achteruitgang van de situatie van de EG-producenten viel samen met de aanzienlijke stijging van de invoer van het betrokken product uit die landen, het stijgende marktaandeel van die producten en de prijsdaling, met name vanaf 1997.

Belang van de Gemeenschap

Vastgesteld werd dat, indien geen maatregelen werden genomen, alle pogingen van de EG-producenten om voldoende winsten te maken vergeefs zouden blijven. Wat het belang van de importeurs/handelaars betreft, werd geoordeeld dat, gezien de aard van de voorgestelde maatregelen en de hoogte van de voorgestelde rechten, het betrokken product nog steeds zou worden ingevoerd, maar dan tegen prijzen die geen schade veroorzaken, hoewel niet kan worden uitgesloten dat de importeurs enig nadeel zullen ondervinden. Wat het belang van de gebruikers betreft (landbouwers en landbouwcoöperatieven), was de Commissie van oordeel dat antidumping maatregelen voor hen geen verreikende gevolgen zullen hebben.

Maatregelen

Het voorlopige recht voor Algerije (9,42 EUR/ton), Litouwen (5,19 EUR/ton), Rusland (15,46 EUR/ton) en Oekraine (21,47 EUR/ton) was gebaseerd op de dumpingmarges daar deze lager waren dan de schademarges. Voor Wit-Rusland werd het recht gebaseerd op de schademarge (18,02 EUR/ton).

4.2.6. Roestvrij stalen bevestigingsmiddelen (antisubsidieprocedure) uit Maleisië en de Filipijnen

De Commissie heeft op 22 maart 2000 voorlopige compenserende rechten ingesteld in het kader van een procedure die op 26 juni 1999 was ingeleid naar aanleiding van een klacht van de "European Industrial Fasteners Institute". De procedure had aanvankelijk betrekking op Thailand, Maleisië, de Filipijnen en Singapore.

Daar bij het onderzoek bleek dat de subsidiemarge voor Singapore en Thailand nul of minimaal was, werd de procedure ten aanzien van de invoer uit deze twee landen beëindigd.

Het verbruik van het betrokken product in de Gemeenschap in het onderzoektijdvak (1 april 1998 tot en met 31 maart 1999) bedroeg ongeveer EUR 239 miljoen. De waarde van de invoer van het betrokken product uit de betrokken landen bedroeg in die periode ongeveer EUR 19 miljoen.

Subsidiëring

De Maleisische ondernemingen hadden tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies ontvangen op grond van de regeling voor "pionierbedrijven"; ondernemingen in exportproductiezones hadden vrijstelling van omzetbelasting en invoerrechten verkregen en een dubbele aftrek van bepaalde kosten. De vastgestelde subsidiemarges varieerden van 11,3% tot 3,7%.

De enige Filipijnse producent/exporteur had vrijstelling gekregen van de vennootschapsbelasting en vrijstelling van invoerrechten op onderdelen. De subsidiemargin voor deze producent was 3,5%.

Schade en oorzaak van schade

De omvang van de invoer uit de betrokken landen was in het onderzoektijdvak 16% hoger dan in 1996. Ook het marktaandeel in de Gemeenschap van het product uit de betrokken landen was toegenomen (van 7,9% in 1996 tot 12,4% in het onderzoektijdvak). De prijzen van deze producten waren in die periode aanzienlijk gedaald, namelijk met 11%.

De EG-producenten hadden aanmerkelijke schade geleden, daar hun prijzen, als gevolg van de prijsonderbieding, sterk waren gedaald. De winstgevendheid was in het onderzoektijdvak met 0,8% gedaald.

Bij het onderzoek bleek dat de EG-producenten ernstige schade hadden geleden door de invoer uit de betrokken landen: de verslechtering van hun toestand verliep parallel met de aanzienlijke prijsdaling. Dit oorzakelijk verband werd niet door de andere onderzochte factoren verbroken.

Belang van de Gemeenschap

Er werden geen redenen gevonden om geen compenserende maatregelen te nemen vanwege het algemene belang van de Gemeenschap.

Maatregelen

Voor elk land was de subsidiemarge lager dan de schademarge. Bij het vaststellen van het compenserende recht voor de Maleisische producenten/exporteurs werd rekening gehouden met het reeds vastgestelde antidumpingrecht. Het compenserende recht was daarom 0% voor de ene producent/exporteur en 1,8% voor de andere. Als residueel recht voor Maleisië werd het cijfer van 1,8% aangehouden, wat dus lager was dan de subsidiemarge. Het recht voor de enige Filipijnse producent/exporteur en het residuele recht voor de Filipijnen was 3,5%.

4.2.7. Kathodestraalbuizen voor kleurentelevisietoestellen uit India, Maleisië, de Volksrepubliek China en de Republiek Korea

De Commissie heeft op 27 april 2000 voorlopige antidumpingmaatregelen genomen in het kader van een procedure die in juli 1999 was ingeleid naar aanleiding van een klacht van de "Taskforce against Unfair Business in Europe (TUBE)" namens de enige producent van het betrokken product in de Gemeenschap die geen banden had met producenten in de betrokken exportlanden.

Het verbruik in de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak (1 juli 1998 - 30 juni 1999) 3,4 miljoen stuks. De waarde van de invoer uit de betrokken exportlanden bedroeg in die periode EUR 38,9 miljoen.

Bij het onderzoek bleek dat het betrokken product vanuit alle betrokken exportlanden, behalve Litouwen (de klacht had ook betrekking op invoer uit Litouwen), met dumping was ingevoerd en dat de EG-producenten hierdoor schade hadden geleden. Ook was er een oorzakelijk verband tussen de schade en de invoer met dumping. Het bleek niet tegen het algemene belang van de Gemeenschap te zijn voorlopige antidumpingmaatregelen te nemen. De voor Litouwen vastgestelde dumpingmarge lag beneden de drempelwaarde die in artikel 9, lid 3, van de basisverordening is vermeld.

Daarom werden voorlopige antidumpingrechten ingesteld op het betrokken product uit India (21,2%), Maleisië (van 0 tot 5,2%), de Volksrepubliek China (11%) en de Republiek Korea (20,4%).

4.2.8. Haarborstels uit de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Taiwan en Thailand

De Commissie heeft op 9 mei 2000 voorlopige antidumpingmaatregelen genomen in het kader van een procedure die was ingeleid naar aanleiding van klacht van de "Fédération Européenne des Industries de la Brosserie et de la Pinceauterie" namens producenten in de Gemeenschap die goed waren voor meer dan 70% van de productie van haarborstels in de Gemeenschap.

In het onderzoektijdvak (juli 1998 - juni 1999) werden in de Gemeenschap 107 miljoen haarborstels verkocht. De waarde van de invoer van de betrokken exportlanden bedroeg in die periode EUR 39 miljoen.

Dumping

Voor Korea en Taiwan werden de dumpingmarges vastgesteld door middel van een vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde en de gewogen gemiddelde exportprijs, af fabriek, per soort borstel, en in hetzelfde handelsstadium. De dumpingmarges, grens Gemeenschap, varieerden van 5% tot 19,5% voor Korea en bedroeg 3,1% voor Taiwan.

Voor de zeven Chinese medewerkende ondernemingen die een individuele behandeling hadden verkregen, werd voorlopig besloten de dumpingmarge door middel van een steekproef vast te stellen gezien het grote aantal en de vele soorten haarborstels die uit China worden uitgevoerd en het grote aantal producenten. De vier soorten haarborstels die door de twee grootste exporteurs het meest werden verkocht, werden voor de steekproef uitgekozen. Deze steekproef wordt geacht representatief te zijn daar hij meer dan 70% van de uitvoer van de betrokken ondernemingen bestrijkt. Er werd een enkele dumpingmarge vastgesteld die 48,2% bedroeg, grens Gemeenschap, en die op alle zeven medewerkende producenten/exporteurs van toepassing is.

Voor Thailand werd de dumpingmarge vastgesteld aan de hand van de beschikbare gegevens, daar de enige bekende producent/exporteur geen medewerking verleende. De dumpingmarge voor Thailand was gebaseerd op de in de klacht vermelde gegevens en bedroeg 48,4%.

Schade en oorzaak van de schade

De EG-producenten hebben aanmerkelijke schade geleden door de invoer van dumping uit de vier genoemde exportlanden. De verslechtering van de situatie van de EG-producenten viel namelijk samen met de sterke stijging van de invoer en van het marktaandeel van haarborstels uit die landen en de dalende prijzen van die borstels, met name vanaf 1997. Hoewel het verbruik in de Gemeenschap in het onderzoektijdvak ongeveer 33% hoger was dan in 1996, daalde de omvang van de verkoop van de EG-producenten met ongeveer 5%, terwijl de omvang van de invoer met dumping met 46% was gestegen. Het marktaandeel van de EG-producenten was hierdoor met 7 procentpunten gedaald.

Andere factoren, zoals de invoer uit andere derde landen, leken niet te hebben bijgedragen tot de vastgestelde aanmerkelijke schade.

Belang van de Gemeenschap

In dit stadium van de procedure werden geen dwingende redenen gevonden om geen antidumpingrechten vast te stellen.

De EG-producenten hadden bewezen een vitale bedrijfstak te zijn: zij hadden hun productengamma aan de veranderde marktvoorwaarden aangepast en zij waren in staat aan een groot deel van de vraag in de Gemeenschap te voldoen. De importeurs van haarborstels voerden daarnaast een groot aantal andere producten in en konden de haarborstels aankopen bij de EG-producenten, in de bij de procedure betrokken landen en in andere derde landen. Het bedrag van de rechten zou waarschijnlijk niet aan de consument worden doorberekend.

Maatregelen

Voor zeven Chinese ondernemingen werd een voorlopig antidumpingrecht van 48,2% ingesteld, terwijl een residueel recht van EUR 0,55 per stuk werd ingesteld voor de niet-medewerkende Chinese ondernemingen, gezien het grote aantal ondernemingen dat geen medewerking had willen verlenen.

Voor drie Koreaanse ondernemingen werden voorlopige antidumpingrechten ingesteld, gaande van 5% tot 19,5%, terwijl voor niet-medewerkende ondernemingen een residueel recht van 42,6% werd ingesteld.

Voor de enige Taiwanese onderneming werd een voorlopig antidumpingrecht van 3,1% ingesteld, terwijl het residuele recht, voor alle andere ondernemingen, 11,9% bedroeg.

Voor Thailand, in welk land geen medewerkende ondernemingen waren, werd tenslotte een voorlopig recht van 48,4% vastgesteld.

4.2.9. Glycine uit de Volksrepubliek China

De Commissie heeft op 19 mei 2000 voorlopige antidumpingmaatregelen genomen in het kader van een procedure die in augustus 1999 was ingeleid naar aanleiding van een klacht van de "European Chemical Industry Council (CEFIC)" namens de enige producent van glycine in de Gemeenschap.

In het onderzoektijdvak werd voor een bedrag van EUR5,9 miljoen glycine uit de Volksrepubliek China ingevoerd.

Dumping

Hoewel vijf Chinese ondernemingen gevraagd hebben als marktgericht bedrijf te worden behandeld, kon geen ervan aantonen dat zij aan alle daarvoor geldende criteria voldeed. De normale waarde moest daarom worden vastgesteld aan de hand van de normale waarde in een derde land met markteconomie, in dit geval Hongarije.

De gewogen gemiddelde dumpingmarge die voor alle Chinese exporteurs geldt, is 45,9% van de exportprijs franco grens Gemeenschap.

Schade en oorzaak van de schade

De Commissie heeft vastgesteld dan de EG-producent in de periode van 1996 tot en met juni 1999 aanmerkelijke schade heeft geleden, met name ten gevolge van een geringere verkoop, een inkrimping van het marktaandeel, een prijsdaling en het verlies van met glycine verband houdende arbeidsplaatsen. De gewogen gemiddelde prijsonderbiedingsmarge bedroeg 24,7% van de verkoopprijzen van de EG-producent.

Voorts heeft de Commissie vastgesteld dat het prijsbeleid van de Chinese exporteurs tot een aanzienlijke verhoging van hun verkoop en van hun marktaandeel in de Gemeenschap had geleid, ten koste van de productie, de verkoop en het marktaandeel van de EG-producent. Daarom werd geconcludeerd dat de invoer met dumping uit China, op zich, de oorzaak was geweest van de aanmerkelijke schade die de EG-producent had geleden.

Belang van de Gemeenschap

Hoewel de bedrijven die glycine als grondstof gebruiken nadelige gevolgen kunnen ondervinden van antidumpingmaatregelen, zou de enige producent van glycine in de Gemeenschap de glycineproductie kunnen staken indien geen maatregelen worden genomen. Hierdoor zal de concurrentie verminderen en zullen de prijzen waarschijnlijk stijgen. Daarom werd voorlopig geconcludeerd dat er geen dwingende redenen zijn geen maatregelen te nemen.

Maatregelen

Daar de schademarge lager was dan de dumpingmarge werd het voorlopige antidumpingrecht op de schademarge van 39,7% afgestemd. Het werd in de gegeven omstandigheden passend geacht een recht in de vorm van een vast bedrag vast te stellen. Dit bedrag was 910 EUR/ton.

4.2.10. Styreen-butadieen-styreen (SBS) thermoplastische rubber(antidumpingprocedure) uit Taiwan

De Commissie heeft op 25 mei 2000 antidumpingmaatregelen genomen in het kader van een procedure die in june 1999 was ingeleid naar aanleiding van een klacht van de "European Chemical Industry Council (CEFIC)" namens producenten die goed waren voor een groot deel van de productie van SBS-thermoplastische rubber in de Gemeenschap.

Het verbruik in de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak (1 juli 1998 - 30 juni 1999) 203.450 ton. De waarde van de invoer uit Taiwan bedroeg in die periode EUR 9,4 miljoen.

Dumping

De normale waarde werd gebaseerd op de binnenlandse prijzen of werd berekend indien de verkoop op de binnenlandse markt niet representatief was.

De exportprijzen werden vastgesteld aan de hand van de prijzen die de eerste onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap had betaald of moest betalen. Voor beide Taiwanese exporteurs werd de normale waarde vergeleken met de exportprijzen van afzonderlijke exporttransacties, voor alle transacties in het onderzoektijdvak, daar bleek dat de invoer met dumping gericht had plaatsgevonden, dat wil zeggen deze had geheel plaatsgevonden in de laatste helft van het onderzoektijdvak.

De voorlopige dumpingmarge voor de twee medewerkende producenten/exporteurs was 5,3% en 9,1%.

Schade en oorzaak van de schade.

Na onderzoek van alle factoren die van invloed zijn op de toestand van de EG-producenten, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat deze producenten aanmerkelijke schade hadden geleden. Deze conclusie was gebaseerd op de aanzienlijke prijsonderbieding door de Taiwanese producenten/exporteurs (gemiddeld 12%) tezamen met de stijgende invoer uit Taiwan, zowel absoluut als in termen van marktaandeel, van 1995 tot het einde van het onderzoektijdvak.

In die periode verslechterde de toestand van de EG-producenten als volgt: een vermindering van investeringen (-35%), van werkgelegenheid (-5%), van capaciteitsbenutting (-16%), van de verkoopprijzen (-47%), van marktaandeel (-5 procentpunten) en van winstgevendheid (van een winst van 14,9% in 1995 tot een nettoverlies van 9,8% in het onderzoektijdvak).

Gezien de sterke stijging van de invoer uit Taiwan, de aanzienlijke prijsonderbieding en de prijsdalingen is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de EG-producenten aanmerkelijke schade hebben geleden door de invoer met dumping uit Taiwan.

Een partij stelde dat slechts één Taiwanese exporteur verantwoordelijk was geweest voor de aanzienlijke prijsdaling en dat de maatregelen dus alleen voor deze exporteur zouden moeten gelden. De Commissie heeft echter vastgesteld dat beide medewerkende exporteurs uit Taiwan de EG-prijzen aanzienlijk hadden onderboden, hoewel niet in dezelfde mate. Dit argument werd daarom van de hand gewezen.

Belang van de Gemeenschap

In dit stadium van de procedure is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er geen dwingende redenen zijn geen antidumpingmaatregelen te nemen.

Maatregelen

Twee Taiwanese exporteurs hebben aan het onderzoek medewerking verleend. Voor hen werden voorlopige antidumpingrechten van 5,3% en 9,1% vastgesteld. Het residuele recht voor de ondernemingen die geen medewerking hadden verleend werd vastgesteld op 20%, de hoogste dumpingmarge die voor de medewerkende ondernemingen was vastgesteld. Dit werd noodzakelijk geacht vanwege de geringe mate van medewerking in Taiwan (de medewerkende ondernemingen vertegenwoordigden minder dan 30% van de uitvoer van het betrokken product uit Taiwan naar de Gemeenschap).

4.2.11. Styreen-butadieen-styreen (SBS) thermoplastische rubber (antisubsidieprocedure) uit Taiwan

De Commissie heeft op 25 mei 2000 voorlopige compenserende maatregelen genomen in het kader van een procedure die in june 1999 was ingeleid naar aanleiding van een klacht van de "European Chemical Industry Council (CEFIC)" namens producenten die goed waren voor een groot deel van de productie van SBS-thermoplastische rubber in de Gemeenschap.

Het verbruik in de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak (1 juli 1998 - 30 juni 1999) 203.450 ton. De waarde van de invoer uit Taiwan bedroeg in die periode EUR 9,4 miljoen.

Subsidiëring

De vier regelingen op grond waarvan de Taiwanese exporteurs subsidies hadden kunnen verkrijgen werden onderzocht. Deze regelingen bestonden uit belastingkredieten en belastingvrijstellingen, goedkope leningen, versnelde afschrijvingen en vrijstelling van invoerrechten. De regeling voor versnelde afschrijvingen was slechts door één exporteur gebruikt en het bedrag ervan was zo gering, dat deze regeling verder buiten beschouwing werd gelaten. Van de andere drie regelingen hadden beide exporteurs gebruikt gemaakt. Deze drie regelingen bleken tot compenserende maatregelen aanleiding te geven op grond van Verordening (EG) nr. 2026/97, daar zij alle een financiële bijdrage van de Taiwanese overheid waren in de vorm van gederfde inkomsten door die overheid en zij een voordeel inhielden voor de ontvangers die bepaalde kosten niet behoefden te maken. De drie regelingen zijn afhankelijk van het gebruik van binnenlandse in plaats van buitenlandse producten of zijn tot bepaalde ondernemingen beperkt en zijn daarom specifiek in de zin van de basisverordening.

De ene medewerkende exporteur had in het onderzoektijdvak subsidies ontvangen ten bedrage van 1,6% en de andere van 2,1%.

Schade en oorzaak van de schade / Belang van de Gemeenschap

De bevindingen inzake schade en belang van de Gemeenschap zijn te vinden onder punt 4.2.10.

Maatregelen

Twee Taiwanese exporteurs hebben aan het onderzoek medewerking verleend. Voor de ene exporteur werd een compenserende recht van 1% vastgesteld en voor de andere een compenserende recht van 1,5%. Op ondernemingen die geen medewerking hebben verleend werd, is het residuele recht van toepassing. Overeenkomstig het beleid van de Commissie een gebrek aan medewerking niet te belonen, werd dit residuele recht vastgesteld op 8,2%.

4.2.12. Cokes van steenkool in stukken met een diameter van meer dan 80 mm uit de Volksrepubliek China

De Commissie heeft op 15 juni 2000 voorlopige antidumpingmaatregelen genomen in het kader van een procedure die in september 1999 was ingeleid naar aanleiding van een klacht van EUCOKE-EEIG.

Het verbruik van dit product in de Gemeenschap (1 juli 1998 tot en met 30 juni 1999) bedroeg in het onderzoektijdvak 1.372.862 ton. Uit de Volksrepubliek China werd in die periode 383.150 ton ingevoerd.

Dumping

Een Chinese onderneming heeft het verzoek ingediend om als marktgericht bedrijf te worden behandeld. Deze onderneming bleek echter niet aan de daarvoor geldende criteria te voldoen. Het verzoek moest daarom worden afgewezen en de normale waarde werd gebaseerd op de gegevens over prijzen en kosten in een vergelijkbaar derde land met markteconomie, in dit geval de Verenigde Staten.

Drie ondernemingen hebben om de vaststelling van een individuele dumpingmarge gevraagd. Een onderneming heeft evenwel geen medewerking verleend aan het onderzoek, terwijl de twee anderen niet konden aantonen dat zij onafhankelijk genoeg waren van de overheid. Deze aanvragen werden dus afgewezen.

De voorlopige, voor het gehele land geldende dumpingmarge was meer dan 60%.

Schade en oorzaak van de schade

Bij het onderzoek bleek dat de toestand van de EG-producenten achteruit was gegaan, wat bleek uit de volgende indicatoren: productie, capaciteitsbenutting, productiekosten, voorraden, omvang en waarde van de verkoop, marktaandeel en winstgevendheid. Deze achteruitgang was te wijten aan de invoer met dumping, waarvan de omvang in die periode sterk steeg (+63%), waardoor de EG-producenten marktaandeel verloren ten koste van de Chinese producenten (+10,6 procentpunten), wier product aanzienlijk goedkoper was dan het EG-product (29,5%).

Alle andere onderzochte factoren, zoals de prijs van grondstoffen, wijzigingen in de milieuwetgeving, de aangevoerde overcapaciteit in de Gemeenschap en de invoer uit andere derde landen bleken geen negatieve invloed te hebben gehad op de toestand van de EG-producenten.

Belang van de Gemeenschap

Het was niet waarschijnlijk dat antidumpingmaatregelen significant nadelige gevolgen zouden hebben voor de voornaamste industriële gebruikers van cokes 80+ (gieterijen en steenwolfabrikanten), terwijl de EG-producenten van cokes in de Gemeenschap zich daardoor zouden kunnen herstellen.

De kosten van cokes 80+ maken slechts een klein deel uit van de totale kosten van gieterijen (2,3%), terwijl de winstgevendheid van gieterijen varieerde van 5,1% tot 22,1%. Indien de voorgestelde antidumpingmaatregelen worden genomen, dan zullen de kosten van gieterijen met minder dan 0,5% stijgen.

De nadelige gevolgen van eventuele maatregelen voor de voornaamste producent van steenwol, Rockwool, waarvan de winstgevendheid in 1998 [14] [7% à 9%] bedroeg, zouden waarschijnlijk beperkt zijn, daar de kosten van coke 80+ slechts [2% à 5%] [15] uitmaakte van zijn totale productiekosten. Het voorgestelde antidumpingrecht zou de productiekosten van Rockwool maximaal met ongeveer 1% kunnen verhogen. Voorts was deze producent in staat kleinere prijsverhogingen aan de klanten door te berekenen.

[14] De werkelijke cijfers werden geïndexeerd om redenen van vertrouwelijkheid.

[15] Zie vorige voetnoot

Zouden geen maatregelen worden genomen, dan zou de situatie van de EG-producenten van cokes waarschijnlijk nog verder achteruit gaan. Gezien de verliezen die deze producenten thans reeds lijden, zou dit op middellange t