22. 7. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/1 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het storten van afvalstoffen 
(91/C190/01) 
COM(91) 102 def. — SYN 335 
(Door de Commissie ingediend op 23 april 1991) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op arti­
kel 100 A, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Gelet op het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat in de Resolutie van de Raad van 7 mei 1990 
betreffende het afvalstoffenbeleid (J) het document inzake de 
communautaire strategie wordt goedgekeurd en de Commis­
sie wordt uitgenodigd criteria en normen voor het storten van 
afvalstoffen voor te stellen; 
Overwegende dat het noodzakelijk is in een Gemeenschap 
zonder binnengrenzen de technische normen voor het storten 
van afvalstoffen op een hoog müieubeschermingsniveau te 
harmoniseren; 
Overwegende dat het noodzakelijk wordt geacht passende 
maatregelen te treffen ter voorkoming van het sluikstorten, 
dumpen of ongecontroleerd verwijderen van afval; 
Overwegende dat verschillen tussen technische normen voor 
het storten van afvalstoffen tot gevolg zouden kunnen 
hebben dat afval bij voorkeur wordt gestort op plaatsen niet 
lage milieubeschermingsnormen, waar het storten goedko­
per is en waardoor als gevolg van het onnodig lange transport 
van het afval en ontoereikende stortpraktijken een mogelijk 
ernstige bedreiging van het milieu ontstaat; 
Overwegende dat verschillen tussen de wetten en technische 
normen in de Lid-Staten inzake het storten van afvalstoffen 
(M PB nr. C 122 van 18. 5. 1990, bk. 2. ongelijke concurrentievoorwaarden kunnen scheppen en in 
dat geval de totstandkoming en werking van de gemeen­
schappelijke markt rechtstreeks ongunstig beïnvloeden; 
Overwegende dat verschillen tussen technische normen en 
controle- en exploitatieprocedures voor stortplaatsen tot 
verschillen in de kosten van het storten van afvalstoffen 
leiden en derhalve de concurrentievoorwaarden ongunstig 
beïnvloeden; 
Overwegende dat het, gezien het bovenstaande, noodzake­
lijk is de in aanmerking komende stortplaatsklassen en de 
voor de verschillende stortplaatsklassen aanvaardbare afval-
soorten duidelijk te omschrijven; 
Overwegende dat het noodzakelijk is duidelijk aan te geven 
aan welke algemene voorschriften stortplaatsen moeten 
voldoen, met name wat de ligging, ontwikkeling, beheer en te 
nemen beschermende maatregelen, met name die ter bescher­
ming van het grondwater tegen vervuiling door percolaatin-
filtratie in de grond, betreft; 
Overwegende dat het noodzakelijk is de vergunningsproce­
dures voor alle stortplaatsklassen te harmoniseren overeen­
komstig de algemene voorschriften voor vergunningen die 
reeds zijn vastgesteld in Richtlijn 75/442/EEG van de Raad 
van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (2), gewijzigd bij 
Richtlijn 91 / 156/EEG (3), en overeenkomstig de bijzondere 
eisen aan storten als voorgeschreven in deze richtlijn; 
Overwegende dat het noodzakelijk is verschillen in de 
procedures voor aanvaarding van afvalstoffen op de verschil­
lende stortplaatsen te voorkomen en dat hiertoe een homo­
geen systeem van afvalstofbemonstering, -karakterisering en 
-analyse dient te worden vastgesteld; 
Overwegende dat het noodzakelijk is gemeenschappelijke 
controleprocedures gedurende de exploitatie- en nazorgfasen 
(2) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 39. 
(3) PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 32. 
Nr. C 190/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
van een stortplaats vas,t te stellen om eventuele nadelige 
gevolgen van de stortplaats voor het milieu te onderkennen 
en de nodige corrigerende maatregelen te nemen; 
Overwegende dat het noodzakelijk is te omschrijven wanneer 
en hoe een stortplaats dient te worden gesloten en ^velke 
verplichtingen op de exploitant van de stortplaats rusten 
gedurende de nazorgfase; 
Overwegende dat het noodzakelijk is de exploitatievoor­
waarden voor bestaande stortplaatsen en de te nemen 
maatregelen voor aanpassing ervan aan de in deze richtlijn 
vervatte voorwaarden vast te stellen; 
Overwegende dat een oude stortplaats zoveel mogelijk dient 
te worden gecorrigeerd, ten einde het mogelijke negatieve 
milieu-effect daarvan af te zwakken; 
Overwegende dat overeenkomstig het beginsel „de vervuiler 
betaalt" de voor het storten van afvalstoffen op een stort­
plaats aangerekende prijs ten minste alle met de inrichting, de 
exploitatie en de nazorg van de stortplaats gemoeide kosten 
dient te dekken; 
Overwegende dat om in voldoende financiële middelen voor 
het beheer van een gesloten stortplaats te voorzien wordt 
voorgesteld een „Fonds voor stortplaatsnazorg" te stichten 
om ervoor te zorgen dat gesloten stortplaatsen in de nazorg-
fase voldoende worden gecontroleerd en, indien nodig, 
passende sanerende maatregelen kunnen worden getrof­
fen; 
Overwegende dat het met het oog op het volgen van de 
ontwikkeling van het storten van afval noodzakelijk wordt 
geacht gegevens te verschaffen, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Toepassingsgebied 
1. Deze richtlijn is in de Lid-Staten van toepassing op elk 
storten als omschreven in artikel 3, onder e). 
2. Overslagstations als omschreven in artikel 3, onder g), 
en plaatsen voor de opslag van afvalstoffen als bedoeld in 
artikel 3, onder h), zijn niet onder deze richdijn begrepen. 
Artikel 2 
Soorten afval 
Voor de doeleinden van deze richdijn wordt verstaan onder 
„afvalstoffen": elke door Richdijn 75/442/EEG bestreken 
stof of voorwerp. 
Aan de hand van de oorsprong worden afvalstoffen onder­
verdeeld in 
— „stadsafvalstoffen", Aan de hand van de eigenschappen worden afvalstoffen 
onderverdeeld in: 
— „gevaarlijke afvalstoffen", 
— „ongevaarlijke afvalstoffen", 
— „inerte afvalstoffen". 
Artikel 3 
Definities 
Voor de doeleinden van deze richdijn wordt verstaan 
onder: 
a) „stadsafvalstoffen": huishoudelijk afval, afvaj van han­
del en nijverheid en andere afvalstoffen die gezien de aard 
of de samenstelling ervan met huishoudelijk afval over­
eenkomen; 
b) „industriële afvalstoffen": afvalstoffen afkomstig uit 
fabricage- of andere industriële activiteiten of proces­
sen; 
c) „gevaarlijke afvalstoffen": afvalstoffen die onder Richt­
lijn 78/319/EEG van de Raad van 20 maart 1987 
betreffende toxische en gevaarlijke afvalstoffen (*) val­
len; 
d) „inerte afvalstoffen": afvalstoffen die na storting op een 
stortplaats geen significante fysische, chemische of bio­
logische veranderingen ondergaan en die aan de in 
bijlage III genoemde eluaatcriteria voldoen; 
e) „stortplaats": een afvalstortplaats die voor het gecontro­
leerd storten van afvalstoffen op of in de grond wordt 
gebruikt; 
f) „enkelvoudige stortplaats": een stortplaats of een gedeel­
te daarvan waar slechts één bepaalde afvalsoort wordt 
gestort, waarmee wordt bedoeld afvalstoffen van verge­
lijkbare oorsprong, samenstelling en eigenschappen van 
het percolaat daarvan; 
g) „overslagstation": een installatie waar afvalstoffen wor­
den uitgeladen om te kunnen worden voorbehandeld 
voor verder transport in verband met recycling, vervolg-
behandeling of elders storten; 
h) „opslag": het gecontroleerd en tijdelijk storten van 
afvalstoffen alvorens deze worden teruggewonnen, 
behandeld of gestort. Afvalstoffen die langer worden 
opgeslagen dan één jaar (zogeheten „langdurige opslag"), 
moeten uit stabiele niet-reactieve afvalstoffen bestaan 
daar zij anders eerst moeten worden gestabiliseerd. 
„Permanente" of „onbepaalde opslag" worden als gelijk­
waardig aan een stortplaats beschouwd; 
i) „behandeling": de fysische, chemische of biologische 
processen die de eigenschappen van de afvalstoffen 
zodanig veranderen dat de inhoud daarvan wordt ver­
kleind of de gevaarlijke eigenschappen ervan worden 
verminderd, de behandeling wordt vergemakkelijkt of de 
mogelijkheid tot recycling verbeterd; 
j) „percolaat": water dat door de gestorte afvalstoffen 
sijpelt en afkomstig is uit de stortplaats of dat zich daarin 
bevindt; 
— „industriële afvalstoffen". (') PB nr. L 84 van 31. 3. 1978, blz. 43. 
22. 7. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/3 
k) „stortplaatsgas": alle gassen die in de afvalstoffen op de 
stortplaats worden gevormd; 
i) „eluaat": de oplossing die wordt verkregen door een 
gesimuleerde doorsijpelingstest in het laboratorium; 
m) „exploitant": de natuurlijke of de rechtspersoon die voor 
een stortplaats verantwoordelijk is. 
Artikel 4 
Stortplaatsklassen 
1. Afhankelijk van het soort te storten afval worden in het 
kader van deze richtlijn de volgende stortplaatsklassen 
onderscheiden: 
— stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen, 
— stortplaats voor stads- en ongevaarlijke afvalstoffen en 
andere daarmee verenigbare afvalstoffen, als omschreven 
in de in bijlage III vervatte verenigbaarheidscriteria, 
— stortplaats voor inerte afvalstoffen. 
2. Elke stortplaats dient overeenkomstig het bepaalde in 
deze richtlijn te worden ingedeeld. 
3. Een stortplaats kan bij verscheidene klassen worden 
ingedeeld, mits het storten op afzonderlijk gelegen plaatsen 
van de stortplaats geschiedt en elk van deze plaatsen aan de 
voor die stortplaatsklasse vastgestelde specifieke voorschrif­
ten voldoet. 
4. Onafhankelijk van het soort kunnen afvalstoffen wor­
den toegewezen aan een enkelvoudige stortplaats als 
omschreven in artikel 3, onder f). Enkelvoudige stortplaat­
sen moeten voldoen aan de voorschriften die zijn vastgesteld 
voor de stortplaatsklasse waartoe zij behoren, overeenkom­
stig het soort afval dat op deze stortplaatsen wordt 
gestort. 
Artikel 5 
Algemene voorschriften voor alle stortplaatsklassen 
Een stortplaats moet aan de in de bijlagen I, III en IV 
genoemde voorschriften voldoen om te voorkomen dat 
schade aan het milieu wordt aangericht. 
Artikel 6 
Vergunningsaanvraag 
Krachtens artikel 9 van Richtlijn 75/442/EEG dient de 
aanvraag van een stortplaatsvergunning ten minste aan de in 
bijlage II genoemde voorschriften en procedures te vol­
doen. 
Artikel 7 
Vergunningsvoorwaarden 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat: 
1. de bevoegde instantie geen stortplaatsvergunning ver­
leent tenzij: a) de aanvraag volledig is en aan deze richtlijn beant­
woordt; 
b) de aanvrager (eigenaar en/of exploitant van de 
stortplaats) aan de desbetreffende, voor de inrichting 
en exploitatie van een stortplaats vereiste technische 
en financiële specificaties voldoet; 
c) het stortplaatsproject aan alle in deze richtlijn ver­
vatte voorschriften voldoet; 
d) het stortplaatsproject overeenkomt met de afval-
stortprogramma's die overeenkomstig artikel 7 van 
Richtlijn 75/442/EEG zijn vastgesteld. 
Alvorens met de stortingswerkzaamheden wordt aange­
vangen, inspecteert de bevoegde instantie de stortplaats 
om zich ervan te vergewissen dat deze aan de in de 
vergunning vermelde voorwaarden beantwoordt. 
Artikel 8 
Inhoud van de vergunning 
1. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 9 van Richt­
lijn 75/442/EEG dient in de stortplaatsvergunning ten 
minste het volgende te zijn opgenomen: 
a) de lijst van gedefinieerde soorten afvalstoffen die al dan 
niet op de stortplaats zijn toegestaan; 
b) de voorschriften voor de stortwerkzaamheden en contro­
leprocedures, alsmede voor de werkzaamheden in ver­
band met sluiting en nazorg. 
2. De vergunning kan worden herzien. Daartoe dienen de 
in de artikelen 6 en 7 en de in lid 1 van dit artikel van deze 
richtlijn vastgestelde procedures te worden toegepast. 
Artikel 9 
Voor storten onaanvaardbare afvalstoffen 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat: 
1. de volgende afvalstoffen niet op een stortplaats worden 
aanvaard: 
— afvalstoffen in vloeibare toestand, tenzij deze ver­
enigbaar zijn met het voor een afzonderlijke stort­
plaats aanvaardbare soort afval en met de exploita­
tieprocedure van de stortplaats (bijlage IV: Waterba­
lans); 
— afvalstoffen die onder de omstandigheden op de 
stortplaats explosief, oxiderend, uiterst brandbaar of 
brandbaar zijn, als omschreven in Richtlijn 
78/319/EEG; 
— afvalstoffen afkomstig uit medische of diergenees­
kundige instellingen die infectueus zijn, als omschre­
ven in Richtlijn 78/319/EEG; 
— alle andere soorten afvalstoffen die niet aan de in 
bijlage III vermelde criteria voldoen, tenzij deze aan 
een enkelvoudige stortplaats worden toegewezen 
zoals bepaald in artikel 10, lid 4, van de onderhavige 
richtlijn; 
Nr. C 190/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
2. afvalstoffen niet vóór of tijdens het storten worden 
verdund om aan de normen voor aanvaardbaarheid te 
voldoen. 
Artikel 10 
Voor de onderscheiden stortplaatsklassen aanvaardbare 
afvalstoffen 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat: 
1. om de verschillende soorten afvalstoffen naar de daar­
voor geëigende stortplaats te leiden de eigenschappen 
van de afvalstoffen uit het oogpunt van de stortvoor-
schriften worden geëvalueerd aan de hand van: 
— de oorsprong van de afvalstoffen; 
— de samenstelling van de afvalstoffen; 
— de lozings- en verenigbaarheidseigenschappen van de 
afvalstoffen uit het oogpunt van de in bijlage III 
vastgelegde eluaat- en verenigbaarheidscriteria; 
2. gevaarlijke afvalstoffen die aan de in bijlage III vervatte 
eluaatcriteria voldoen, aan een stortplaats voor gevaar­
lijk afval worden toegewezen tenzij, wanneer deze 
afvalstoffen verenigbaar zijn met stadsafvalstoffen, zij 
aan een stortplaats voor stads- en ongevaarlijke afval­
stoffen alsmede voor andere vergelijkbare afvalstoffen 
worden toegewezen; 
3. gevaarlijke afvalstoffen die niet aan de eluaatcriteria 
voldoen, worden behandeld alvorens ze op een stort­
plaats voor gevaarlijke afvalstoffen worden gestort; 
4. gevaarlijke afvalstoffen die niet aan de in bijlage III 
vastgelegde eluaatcriteria voldoen en die niet kunnen 
worden behandeld of die ongeschikt zijn om samen met 
stadsafvalstoffen of met een andere soort afvalstof van 
een bekende soort, oorsprong of samenstelling te worden 
gestort, aan een enkelvoudige stortplaats mogen worden 
toegewezen. De bevoegde instantie dient voor deze 
bijzondere stortplaatsen speciale voorschriften vast te 
stellen overeenkomstig de aard van de te storten afval­
stoffen; 
5. stortplaatsen voor stads-, ongevaarlijke en andere verge­
lijkbare afvalstoffen uitsluitend worden gebruikt voor: 
a) stadsafvalstoffen; 
b) ongevaarlijke afvalstoffen van enigerlei andere oor­
sprong; 
c) vloeibare afvalstoffen en slib die verenigbaar zijn met 
de gestorte afvalstoffen en aan de exploitatieproce­
dures van de stortplaats (bijlage IV: Waterbalans) 
voldoen. Wanneer vloeibare afvalstoffen worden 
gestort dienen bijzondere voorzorgsmaatregelen te 
worden genomen om de vorming van aërosolen te 
voorkomen, gelijkmatige doorsijpeling te bevorde­
ren en op deze wijze te voorkomen dat er voorkeur-
wegen door de stortplaats ontstaan; 
d) alle andere afvalstoffen of mengsels van afvalstoffen 
die met de gestorte afvalstoffen overeenkomen, 
indien van het gezamenlijk storten wordt veronder­
steld dat het uit oogpunt van afvalbeheer en milieu­bescherming voordelen oplevert als gevolg van de 
gunstige interactie die bij menging tussen de verschil­
lende afvalstofsoorten optreedt (bijlage III: Verenig­
baarheidscriteria); 
6. stortplaatsen voor inerte afvalstoffen uitsluitend worden 
gebruikt voor inerte afvalstoffen die aan de in bijlage III 
vastgelegde criteria voldoen. Indien nodig dienen de 
afvalstoffen met een hoog gehalte aan inerte componen­
ten tevoren te worden gesorteerd of behandeld om 
componenten die tot fysische, chemische of biologische 
omzettingen kunnen leiden, uit te scheiden. 
Artikel 11 
Procedures voor aanvaarding van afvalstoffen 
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat: 
1. de exploitant van een stortplaats slechts dan afvalstoffen 
aanvaardt indien de houder vóór of op het tijdstip van 
aflevering met de daartoe geëigende documenten kan 
aantonen dat de desbetreffende afvalstoffen op die 
stortplaats kunnen worden aanvaard overeenkomstig de 
klasse daarvan en de in de vergunning vermelde voor­
waarden en dat aan de aanvaardbaarheidscriteria (bijla­
ge III) wordt voldaan; 
2. de exploitant van de stortplaats verantwoordelijk is 
voor: 
a) controle van de afvalstof documenten; 
b) visuele inspectie en controle van de afvalstoffen aan 
de ingang en op de stortplek; 
c) een bemonsterings- en analyseprogramma voor de 
afgeleverde afvalstoffen indien de bepalingen van 
bijlage III dit voorschrijven. Dit programma mag in 
opdracht van de exploitant door een erkend labora­
torium of door de exploitant zelf, indien deze over 
toereikende en goedgekeurde laboratoriumfacilitei­
ten beschikt, worden uitgevoerd; 
d) het bijhouden van een register van de hoeveelheden 
en eigenschappen van de gestorte afvalstoffen, met 
vermelding van oorsprong, datum van aflevering, 
producent en, in geval van gevaarlijke afvalstoffen, 
de juiste ligging ervan op de stortplaats; 
e) het uitbrengen van een jaarlijks verslag aan de 
bevoegde instantie over de soorten en hoeveelheden 
gestorte afvalstoffen en de resultaten van de contro­
les, als voorgeschreven in dit artikel en in bijla­
ge IV; 
3. wanneer de producent of houder van de afvalstoffen een 
regelmatige gebruiker van de stortplaats is, deze een 
schriftelijke overeenkomst met de exploitant van de 
stortplaats sluit om zijn afvalstoffen ter stortplaats af te 
kunnen leveren. In de overeenkomst dienen de algemene 
eigenschappen van de afgeleverde afvalstoffen te worden 
beschreven; 
4. de exploitant van een stortplaats de aanvaarding van 
iedere aflevering op de stortplaats steeds schriftelijk 
22. 7. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/5 
vastlegt. Dit document kan als bewijs van storting van de 
afvalstoffen en eveneens als overeenkomst met eenmalige 
gebruikers van de stortplaats worden beschouwd; 
5. wanneer afvalstoffen niet op een stortplaats worden 
aanvaard, de houder deze naar de producent terugzendt, 
tenzij een andere, volledig toereikende stortingswijze kan 
worden gevonden; 
6. de exploitant van de stortplaats voor aanvaarding van 
afvalstoffen op zijn stortplaats verantwoordelijk is. 
Artikel 12 
Controleprocedures in de exploitatie- en nazorgfase 
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat: 
1. de exploitant van een stortplaats in de exploitatie- en 
nazorgfase een controleprogramma uitvoert, als nader 
omschreven in bijlage IV; 
2. indien naar aanleiding van de controleprocedures nade­
lige gevolgen voor het milieu worden ontdekt, de 
exploitant de bevoegde instantie in kennis stelt en steeds 
de bevoegde instantie van de aard en het tijdstip van de 
voorgestelde te nemen maatregelen op de hoogte stelt; 
3. indien door de exploitatie van de stortplaats veroorzaak­
te nadelige gevolgen voor het milieu worden ontdekt, op 
kosten van de exploitant corrigerende maatregelen wor­
den genomen; deze maatregelen kunnen worden onder­
worpen aan aanwijzingen van de bevoegde instantie en 
door deze worden uitgevoerd indien de exploitant die 
maatregelen niet zelf uitvoert; 
4. ter zake kundige laboratoria worden aangewezen, die 
voor de kwaliteitscontrole van de in het kader van de 
controleprocedures uitgevoerde analyses verantwoorde­
lijk zijn. 
Artikel 13 
Sluitingsprocedure 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat: 
1. voor een stortplaats of voor een gedeelte daarvan met de 
sluitingsprocedure wordt begonnen, wanneer 
a) de stortplaats zijn capaciteit heeft bereikt, hetgeen 
het geval is wanneer de definitieve hoogte van de 
gestorte afvalstoffen de hoogte bereikt, die in het 
voor de vergunning benodigde stortplaatsontwerp is 
vastgesteld of in de vergunning is vermeld, of 
b) de eigenaar van de stortplaats, met goedkeuring van 
de bevoegde instantie, daartoe besluit, of 
c) de bevoegde instantie daartoe besluit, 
met dien verstande dat ongeacht het geval de bevoegde 
instantie haar besluit met redenen dient te omkleden; 2. een gesloten stortplaats te allen tijde wordt afgedekt om 
deze voor toekomstig gebruik geschikt te maken en in het 
omliggende landschap te integreren. 
Bij de selectie van het type afdekking en de eigenschappen 
daarvan dient rekening te worden gehouden met de 
stortplaatsklasse, de soorten gestorte afvalstoffen en de 
bijzondere eigenschappen van de stortplaats in verband 
met de verdere ontwikkeling daarvan; 
3. de exploitant, alvorens met de volledige of gedeeltelijke 
sluiting van een stortplaats te beginnen, de bevoegde 
instantie de in bijlage II vereiste gegevens verstrekt, met 
name die betreffende de te nemen maatregelen voor de 
„monitoring" en controle van wegstromend oppervlak­
tewater van en van gas- en percolaatproduktie op de 
stortplaats en voor de bescherming en „monitoring" van 
het grondwater, zoals aangegeven in bijlage IV; 
4. een stortplaats of een gedeelte daarvan slechts als 
definitief gesloten wordt beschouwd, indien de bevoegde 
instantie ter plaatse een eindinspectie heeft uitgevoerd en 
aan de exploitant toestemming voor sluiting heeft ver­
leend; 
5. de exploitant, nadat de stortplaats definitief is gesloten, 
belast blijft met onderhoud, „monitoring" en controle in 
de nazorgfase voor een periode van tien jaar of korter 
indien de bevoegde instantie daartoe haar toestemming 
geeft. 
Artikel 14 
Wettelijke aansprakelijkheid van de exploitant 
De exploitant is, ongeacht de schuldvraag, wettelijk aanspra­
kelijk voor schade en milieuletsel, die door de gestorte 
afvalstoffen worden veroorzaakt. 
Artikel 15 
Bestaande stortplaatsen 
De Lid-Staten-dragen ervoor zorg dat: 
1. stortplaatsen waarvoor een vergunning is verleend of die 
op het tijdstip van kennisgeving van deze richtlijn reeds in 
gebruik zijn, niet langer worden geëxploiteerd, tenzij zij 
aan de in de punten 2 en 3 genoemde bepalingen 
beantwoorden; 
2. om de exploitatie te kunnen voortzetten, de exploitanten 
van de in punt 1 genoemde stortplaatsen bij de bevoegde 
instantie verlenging van hun vergunning aanvragen of, 
ingeval de stortplaats niet aan deze richtlijn voldoet, een 
nieuwe vergunning of een herziening ervan aanvragen. 
Tenzij de toekomstige exploitatie van het overige deel 
van de stortplaats aan de in deze richtlijn vervatte 
voorwaarden voldoet, wordt door de bevoegde instantie 
geen vergunning afgegeven; 
Nr. C 190/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
3. binnen een periode van vijf jaar na de datum van 
omzetting van deze richtlijn; 
a) de exploitant van een stortplaats, indien vereist, een 
conditioneringsplan opstelt waarin de in bijlage II 
vereiste gegevens worden verstrekt, en dit plan aan 
de bevoegde instanties ter goedkeuring voorlegt, 
b) de bevoegde instanties de aanvraag onderzoeken en 
een definitief besluit nemen, 
c) de exploitant het conditioneringsplan voor de stort­
plaats uitvoert; 
4. indien er vijf jaar na de omzetting van deze richtlijn nog 
stortplaatsen zijn die vóór dat tijdstip reeds bestonden en 
waarvoor geen vergunning voor de voortzetting van de 
exploitatie is afgegeven, de bevoegde instanties de nodige 
maatregelen treffen tot sluiting ervan. 
Artikel 16 
Kosten van het storten van afvalstoffen 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat in de voor het storten 
op een stortplaats van alle soorten afvalstoffen te berekenen 
prijs ten minste alle kosten van de inrichting en exploitatie 
van de stortplaats alsmede de geraamde kosten van de 
sluiting en de nazorg ervan zijn begrepen. 
Artikel 17 
Financiële garantie 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat de exploitant op het 
tijdstip waarop hem een vergunning wordt verleend, met 
welke middelen dan ook een financiële garantie of een 
equivalent daarvan aanbiedt waarvan het bedrag door de 
bevoegde instantie wordt bepaald en die tot doel heeft de 
geraamde kosten van de sluitingsprocedures en de nazorg van 
de stortplaats te dekken. Deze garantie blijft gesteld zolang 
de exploitant met het onderhoud en de nazorg van de 
stortplaats is belast. 
Artikel 18 
Stortplaatsnazorgfonds 
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat een of meer stort-
plaatsnazorgfondsen worden gesticht waarvan de structuur 
door de bevoegde instanties wordt vastgesteld. 
2. Met deze fondsen wordt beoogd: 
a) dekking van -de normale nazorgkosten van gesloten 
stortplaatsen; 
b) dekking van de kosten die voortkomen uit de werkzaam­
heden welke noodzakelijk zijn voor preventie, respectie­
velijk herstel van de schade aan het milieu als gevolg van 
het storten van afvalstoffen in geval dit niet anderszins 
verhaalbaar is, noch door een verzekering of een finan­
ciële garantie wordt gedekt. 3. Het fonds is niet bestemd voor de kosten die recht­
streeks bij de stortplaatsexploitant tijdens de volledige duur 
van diens aansprakelijkheid in rekening kunnen worden 
gebracht; 
4. De exploitant van elke stortplaats dient naar gelang 
van de stortplaatsklasse en van soort en hoeveelheid gestorte 
afvalstoffen in het stortplaatsnazorgfonds bij te dragen. De in 
artikel 17 bedoelde financiële garantie is voor de exploitant 
geen grond om van de bijdrage in het fonds te zijn vrijge­
steld. 
Artikel 19 
Rapportageplicht 
1. Jaarlijks, en voor het eerst op . . ., dienen de Lid-Staten 
bij de Commissie een verslag in over het storten van 
afvalstoffen waarin de gegevens worden opgenomen die voor 
de Commissie noodzakelijk zijn om te beoordelen of aan de 
bepalingen van deze richtlijn is voldaan. 
2. Aan de hand van het in lid 1 genoemde verslag 
publiceert de Commissie om de drie jaar een samenvattend 
verslag, voor het eerst op . . .. 
Artikel 20 
Comité 
De voor de aanpassing van de bijlagen bij deze richtlijn aan de 
wetenschappelijke en technische vooruitgang noodzakelijke 
wijzigingen en voorstellen voor de standaardisering van 
controle-, bemonstering- en analysemethoden in verband 
met het storten van afvalstoffen worden overeenkomstig de 
onderstaande procedure vastgesteld. 
De Commissie wordt bijgestaan door een Comité bestaande 
uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten 
door de vertegenwoordiger van de Commissie. 
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een 
ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité 
brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de 
voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de 
materie. Het Comité spreekt zich uit met de meerderheid van 
stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is 
voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de 
Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de 
stemming in het Comité worden de stemmen van de verte­
genwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig 
genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming 
deel. 
De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij 
in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. 
Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming 
zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is 
uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een 
voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad 
besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. 
Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel 
bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorge­
stelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. 
22. 7. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/7 
Artikel 21 wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van 
die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden 
_ , vastgesteld door de Lid-Staten. 
Tenuitvoerlegging 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuurs- bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze 
rechtelijke bepalingen in werking treden om binnen één jaar richtlijn vallende gebied vaststellen, 
na de kennisgeving aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de 
Commissie hiervan onmiddellijk in kennis. 
Artikel 22 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in 
de bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
BIJLAGE I 
ALGEMENE VOORSCHRIFTEN VOOR ALLE STORTPLAATSKLASSEN 
1. Plaats 
1.1. Bij de inrichting van een stortplaats moet rekening worden gehouden met voorschriften betreffende: 
a) de afstand tussen de grens van het terrein en woonwijken en recreatiegebieden, wegen en waterwegen, 
watermassa's en andere industrie-, landbouw- en stadsgebieden; 
b) de aanwezigheid van grondwater of natuurbeschermingsgebieden in de omgeving; 
c) de hydrogeologische omstandigheden in het gebied; 
d) het gevaar van overstromingen, verzakkingen, aardverschuivingen of lawines op het terrein; 
e) de bescherming van het natuurlijke of culturele erfgoed in de omgeving. 
1.2. Er kan toestemming voor een stortplaats worden verleend als uit de eigenschappen van de stortplaats in het 
licht van de bovengenoemde voorschriften of de te treffen corrigerende maatregelen uit het oogpunt van een 
milieu-effectbeoordeling als bedoeld in Richtlijn 85 / 337/EEG blijkt dat de stortplaats geen ernstig gevaar 
oplevert voor het milieu. 
2. Wegen en dienstterreinen 
2.1. De toegang tot de stortplaats dient zodanig te zijn dat minimale overlast wordt veroorzaakt aan bestaande 
openbare wegen. 
2.2. De stortplaats dient zodanig te zijn ingericht dat er geen vuil afkomstig van de stortplaats op de openbare 
weg terecht kan komen. 
2.3. Alle wegen en dienstterreinen binnen de grenzen van de stortplaats moeien zodanig zijn aangelegd en 
worden onderhouden dat wordt voldaan aan de voor het terrein zelf verplichte maatregelen inzake 
waterbeheer en bodem- en grondwaterbescherming. 
3. Afrastering' 
3.1. De stortplaats dient zodanig te worden afgerasterd dat vrije toegang tot het terrein niet mogelijk is. De 
hekken dienen buiten werktijd te zijn afgesloten. 
Landschapsarchitectuur 
4.1. Er dienen maatregelen te worden genomen om het visuele effect van een stortplaats te verminderen, met 
name wanneer deze gemakkelijk zichtbaar is vanaf woon- en recreatiegebieden en wegen. 
Nr. C 190/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
5. Aanduiding van en informatie over het terrein 
5.1. Bij de ingang van de stortplaats dient een identificatie- en informatiebord te zijn aangebracht met de 
volgende gegevens: 
— naam van het terrein en stortplaatsklasse; 
— naam van de eigenaar en/of exploitant; 
— vergunningsgegevens; 
— openings- en sluitingstijden; 
— telefoonnummer van contactpersonen en voor noodgevallen; 
— instantie verantwoordelijk voor de exploitatievergunning en controle van de stortplaats. 
5.2. De volgende bijkomende informatie moet te allen tijde op aanvraag voor hel publiek beschikbaar zijn: 
— soort afval waarvoor de stortplaats een exploitatievergunning heeft; 
— de voor het storten van het afval op de stortplaats te hanteren tarieven. 
6. Toegangscontrole en stortplaatsbeheer 
6.1. Er moet altijd een geschikt systeem voor de toegangscontrole bij de ingang van de stortplaats zijn. 
6.2. Alle afgeleverde afvalstoffen dienen te allen tijde te worden gecontroleerd op: 
— oorsprong; 
— soort en eigenschappen; 
— hoeveelheid (gewicht of inhoud); 
— indien nodig, de juiste documenten met gegevens. 
6.3. Tijdens werkuren moet altijd een bevoegd persoon die verantwoordelijk is voor de werkzaamheden op de 
stortplaats, aanwezig zijn. 
7. Water- en percolaatbeheer 
7.1. Er dienen toereikende maatregelen te worden genomen om ervoor te zorgen dat het oppervlakte- en/of 
grondwater dat in de afvalstoffen op de stortplaats terecht komt, wordt beheerst. 
7.2. Al het water of percolaat dat uit de stortplaats stroomt dient te worden opgevangen, tenzij aan de hand van 
een milieu-effectbeoordeling is vastgesteld dat opvang niet noodzakelijk is. 
7.3. Vervuild water en percolaat dat uit de stortplaats opgevangen wordt, dient te worden gezuiverd zodat het 
voldoet aan de ter zake dienende, voor lozing voorgeschreven normen. 
8. Bodem- en grondwaterbescherming 
8.1. Een stortplaats dient op natuurlijke of kunstmatige wijze aan de noodzakelijke voorwaarden te voldoen om 
te voorkomen dat de bodem of het grondwater wordt verontreinigd. 
8.2. Niet verzadigde geologische formaties die"het substraat van de bodem en zijkanten van de stortplaats 
vormen, dienen te voldoen aan de onderstaande voorschriften inzake permeabiliteit en dikte: 
Maximumwaarden voor de permeabiliteitscoëfficiëni K (m/s) voor een substraatdikte van 3 m, gemeten in 
met water verzadigde toestand: 
— stortplaats voor gevaarlijk afval: K = 1,0 x 10~9 m/s; 
— stortplaats voor stads- en ongevaarlijke afvalstoffen en voor andere verenigbare afvalstoffen: 
K = 1,0 x 10-»m/s; 
— stortplaats voor inerte afvalstoffen: K = geen grenswaarde. 
8.3. De te hanteren methode ter vaststelling van de permeabiliteitscoëfficiënt op stortplaatsen, in het veld en 
voor het gehele terrein moet worden uitgewerkt en goedgekeurd door het overeenkomstig artikel 20 van 
deze richtlijn opgerichte Comité. 
8.4. Indien niet op natuurlijke wijze aan deze of andere daaraan gelijkwaardige voorwaarden wordt voldaan, 
dienen technische maatregelen te worden genomen zodat minstens hetzelfde veiligheidsniveau wordt 
bereikt. 
22. 7. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/9 
9. Gasbeheersing 
9.1. Er dienen toereikende maatregelen te worden genomen om ophoping en verplaatsing van stortplaatsgas te 
beheersen (bijlage IV). 
9.2. Stortplaatsgas dient te worden opgevangen en op de juiste wijze te worden behandeld en bij voorkeur te 
worden gebruikt. Deze verplichting is van toepassing op biologisch actieve stortplaatsen waar meer dan 
10 000 ton afval per jaar zal worden gestort of reeds is gestort. 
10. Overlast 
10.1. Er dienen maatregelen te worden genomen om te voorkomen dat door de stortplaats overlast wordt 
veroorzaakt in de vorm van: 
— stank en stof; 
— door de wind weggeblazen materiaal; 
— lawaai en verkeer; 
— vogels en ongedierte; 
— vorming van aërosolen. 
11. Stabiliteitsbeheersing 
11.1. Om te zorgen voor de stabiliteit van de afvalstofmassa en de bijbehorende constructies, met name het 
voorkomen van verschuivingen, dienen er voor het storten van het afval op de stortplaats geschikte 
systemen voor de kwaliteitsgarantie te worden toegepast. 
BIJLAGE II 
Te verstrekken basisinformatie in geval van: 
A. de inrichting en exploitatie van een stortplaats; 
B. het conditioneringsplan voor een bestaande stortplaats; 
C. de sluiting van een stortplaats 
Bij de aanvraag van een vergunning moeten de in te dienen stukken afgestemd en gericht zijn op de voor de 
stortplaats specifieke omstandigheden afhankelijk van het desbetreffende punt (A, B, C). 
De volgende basisinformatie moet worden verstrekt: 
1. volledige gegevens van de aanvrager; 
2. beschrijving van de soorten en hoeveelheden te storten afvalstoffen (A, B) of reeds gestorte afvalstoffen (B, 
C); 
3. afvalcapaciteit (dagelijks, maandelijks, jaarlijks) waarvoor de stortplaats is ontworpen; 
4. uitgebreide beschrijving van de stortplaats, onder vermelding van: 
— plaats en toegang; 
— begrenzing en topografische beschrijving; 
— geologische en hydrologische eigenschappen van het gebied; 
— plaatselijke klimatologische omstandigheden; 
5. technische bijzonderheden over het project waaronder de ontwikkeling, conditionering en/of sluiting van de 
stortplaats: 
— fasen van het project; 
— toegang, afrastering en wegen op de stortplaats; 
— geplande methode ter preventie en vermindering van milieuverontreiniging; 
— voorbereidende terreinwerken en aanleg van voorzieningen; 
— bijkomende installaties; 
Nr. C 190/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
6. exploitatie- en controleplan voor de stortplaats omvattende: 
— tijdschema en beschrijving van de werkzaamheden; 
— maatregelen ter beheersing van het water, percolaat en de gasemissie; 
— maatregelen ter beheersing van overlast aan de omgeving; 
— openings- en sluitingstijden; 
— toegangscontrole en procedures voor aanvaarding van afvalstoffen; 
— te gebruiken installaties; 
— personeelsbestand onder vermelding van diploma's, taken en verantwoordelijkheden; 
— controle- en onderhoudsprocedures; 
— bedrijfs- en veiligheidsvoorschriften en procedures voor noodgevallen; 
7. plan voor sluitings- en nazorgprocedures, omvattende: 
— eindcapaciteit en verwachte gebruiksduur van de opslagplaats; 
— uiteindelijke contouren en topografische beschrijving van de opslagplaats; 
— plan voor terugbrenging in de oorspronkelijke staat; 
— fasen voor gedeeltelijke sluiting en terugbrengen in de oorspronkelijke staat van volgestorte terreinen; 
— controlemaatregelen in de nazorgfase; 
8. milieu-effectbeoordeling als bedoeld in Richtlijn 85/337/EEG; 
9. economische gegevens betreffende het project, omvattende de ramingen van de aanvankelijke: 
— investeringskosten; 
— exploitatiekosten; 
— lasten. 
Naar aanleiding van indiening van een vergunningsaanvraag: 
a) kunnen de bevoegde instanties binnen een periode van drie maanden om aanvullende gegevens, wijzigingen in 
het project of een alternatief plan vragen; 
b) dienen de bevoegde instanties binnen een redelijke termijn lot een eindoordeel te komen. 
BIJLAGE III 
AANVAARDBAARHEIDSCRITERIA VOOR AFVALSTOFFEN EN CONTROLEPROCEDURES 
1. Inleiding 
Ten einde de technische eigenschappen van stortplaatsen te analyseren is het van groot belang dat alle 
stortplaatsen dezelfde criteria voor de aanvaarding van afvalstoffen hanteren, al was het alleen maar om te 
kunnen vergelijken. Dit betekent dat homogene bemonsterings- en controleprocedures moeten worden 
vastgesteld die voor alle afvalstoffen gelden. 
In het kader van deze richtlijn worden criteria en controleprocedures voor de aanvaarding van afvalstoffen 
vastgesteld als functie van de eigenschappen van het eluaat en de verenigbaarheid van de verschillende 
soorten afvalstoffen in geval van gezamenlijk storten (eluaat- en verenigbaarheidscriteria). 
Wat de gekozen bemonsterings- en analysemethode of de te meten parameters ook mogen zijn, de proeven 
waarop de aanvaardbaarheidscriteria zijn gebaseerd kunnen nooit het exacte gedrag van de afvalstoffen op 
de stortplaats reproduceren. Zij dienen echter als maatstaf aan de hand waarvan de eigenschappen van de 
afvalstoffen worden getest. Dit betekent dat, ondanks het bestaan van verschillende bemonsterings- en 
analysemethoden of het relatieve belang dat aan de verschillende parameters wordt toegekend, een 
gemeenschappelijke referentiemethode als beschreven in deze bijlage moet worden vastgesteld. 
2. Algemeen uitgangspunt 
Alle op een stortplaats gestorte afvalstoffen moeten van tevoren zijn gekarakteriseerd overeenkomstig de in 
deze bijlage vermelde voorschriften. Voor afvalstoffen waarvan de oorsprong bekend is en de 
karakteristieken en samenstelling zijn vastgesteld, kunnen de verplichte bemonstering en analyse worden 
vervangen door een periodiek, aselect bemonsterings- en analyseprogramma. 
22. 7. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/11 
3. Bemonstering 
Definities: 
A. homogene afvalstoffen: 
alle soorten afval die op het moment van de bemonstering vloeibaar of verpompbaar zijn en waarvan 
de eigenschappen in de gehele massa hetzelfde zijn, alsmede afval waarvan de homogeniteit visueel kan 
worden vastgesteld; 
heterogene afvalstoffen: 
alle andere afvalstoffen; 
B. representatief monster: 
een monster wordt geacht representatief te zijn als een kleine hoeveelheid voor de analyse afgewogen 
materiaal dezelfde gemiddelde samenstelling heeft als de grote massa waaruit het afkomstig is 
(Referentie: General guidelines on sampling technology, ISO-document 5667-2 (1988)). 
Aantal monsters en te bemonsteren hoeveelheid: 
1. voor niet in containers afgeleverd afval 
a) voor homogene afvalstoffen: een monster van 1 000 g of ml per partij; 
b) voor heterogene afvalstoffen: een representatief monster van 1 000 g of ml per i ton afval of 
gedeelte daarvan; 
2. voor in vaten afgeleverd afval 
De cijfers gelden voor vaten met een zelfde inhoud. Van de afvalstoffen wordt aangenomen dat zij 
op het moment van bemonstering homogeen zijn. Als de vaten geleegd worden in een 
verzameltank, dient een cumulatief monster uit de tank te worden genomen. 
Gewicht per vat 
minder dan 5 kg 
meer dan 5 kg 
(') Waarin: x = -^n + 1, Gewicht en aantal voor laboratoriumonderzoek te bemonsteren vaten 
voldoende voor een cumulatief eindmonster van minstens 1 kg 
materiaal uit minstens x (') vaten 
voldoende voor een cumulatief eindmonster van 1-2,5 kg materiaal 
uit minstens x (*) vaten 
waarbij n het totaal aantal containers is. 
3. stadsafvalstoffen 
Het wordt noodzakelijk geacht stadsafvalstoffen regelmatig te bemonsteren aangezien de behoefte 
bestaat de veranderingen in samenstelling te evalueren zodat vooraf passende maatregelen 
genomen kunnen worden of een alternatief voor het storten kan worden gevonden, bij voorbeeld 
voorkoming van vervuiling, selectieve inzameling, recycling, enz. 
— Huishoudelijk afval: willekeurige bemonstering van alle soorten afval van verschillende 
oorsprong ten einde de procentuele samenstelling (organisch materiaal, metalen), kalorische 
waarde, residu na verhitting, enz. vast te stellen. 
— Als vaten een onbekende stof bevatten, dienen deze op de in punt 2 beschreven wijze 
afzonderlijk te worden bemonsterd. 
— Afvalstoffen afkomstig uit handelsinstellingen, kantoren of openbare instellingen, dienen te 
worden beschreven door de producent. Er worden alleen analyses verricht als een volledige 
evaluatie gemaakt moet worden of als de verklaring niet toereikend is. 
Controleprocedures: Eluaatcriteria 
(Niet van toepassing op stadsafval) 
Eluaatcriteria 
Talloze fysisch-chemische en biologische processen bepalen de produktie en samenstelling van percolaat op 
stortplaatsen. Over het algemeen is de samenstelling van het percolaat een functie van de soorten en 
ouderdom van het gestorte afval, de heersende fysisch-chemische omstandigheden, de microbiologie en de 
waterbalans op de stortplaats. Hoewel talloze studies zijn gewijd aan de evaluatie van het verband tussen 
laboratoriumproeven en de ontwikkeling van percolaat, wordt het gebrek aan juiste gegevens voor de lange 
termijn geschetst. Niettemin bestaat er het gevaar dat percolatiewater ander water ernstig kan vervuilen en 
dit dient te worden voorkomen. De in het onderstaande beschreven eluaattests dienen slechts om 
kwalitatieve gegevens over de samenstelling van het percolatiewater en de aard van mogelijk vrijkomende 
toxische stoffen vast te stellen (Referentie: Étude bibliographique sur les lixiviats produits par la mise en 
décharge de déchets industriels, 4 volumes, EEG-XII-ENV/20/86). 
Nr. C 190/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
Behandeling van de monsters 
De oorspronkelijke structur van het monster dient zoveel mogelijk te worden behouden; grote stukken 
moeten worden fijngemaakt. De voorgestelde analysemethode is de in DIN 38414-S4 (oktober 1984) 
genoemde met de volgende toevoegingen en /of vereenvoudigingen: 
— er dient een glazen fles met een brede hals (diameter 10 cm) te worden gebruikt; 
— schud roterende fles over 180°, eenmaal per minuut, gedurende 24 uur; 
— centrifuge; voor de bemonstering dienen filterspuiten met inhoud van 250 ui en een 0,45 ui-filter te 
worden gebruikt. 
Vastgestelde waarden 
In deze tabel worden de grenzen vastgesteld aan de hand waarvan afvalstoffen worden gekarakteriseerd in 
verband met storten als functie van de samenstelling van het eluaat van deze stoffen: 
— afvalstoffen waarvan de eluaatconceniratie binnen het gebied ligt, dat vastgesteld is voor gevaarlijke 
afvalstoffen, zullen in verband met storten als zodanig worden beschouwd. 
Bij eluaatconcentraties hoger dan de vastgestelde maximumwaarden moeten de gevaarlijke afvalstoffen 
worden behandeld alvorens zij worden gestort, tenzij zij geschikt zijn voor gezamenlijk storten met 
stadsafval of, als behandeling niet mogelijk is, bestemd zijn voor een enkelvoudige stortplaats; 
— afvalstoffen waarvan de eluaatconcentratie niet hoger ligt dan de vastgestelde maximumwaarden voor 
inerte afvalstoffen zullen als zodanig worden beschouwd; 
— afvalstoffen waarvan de eluaatconcentratie binnen het gebied valt dat ligt tussen inerte afvalstoffen en 
de minimumwaarden voor gevaarlijke afvalstoffen worden als ongevaarlijk beschouwd. 
1.01 
1.02 
1.03 
1.04 
1.05 
1.06 
1.07 
1.08 
1.09 
1.10 
1.11 
1.12 
1.13 
1.14 
1.15 
1.16 
1.17 
1.18 
1.19 
1.20 
1.21 pH-waarde 
TOC 
Arseen III 
Lood 
Cadmium 
Chroom VI 
Koper 
Nikkel 
Kwik 
Zink 
Fenolen 
Fluoride 
Ammoniak 
Chloride 
Cyanide (2) 
Sulfaat (3) 
Nitriet 
AOX (<) 
Oplosmidelen (s) 
Pesticiden (s) 
Lipofiele stoffen Gebied voor gevaarlijke 
afvalstoffen 
4—13 
40—200 mg/l 
0,2—1,0 mg/l 
0,4—2,0 mg/l 
0,1—0,5 mg/l 
0,1—0,5 mg/l 
2—10 mg/l 
0,4—2,0 mg/l 
0,02—0,1 mg/l 
2—10 mg/l 
20—100 mg/l 
10—50 mg/l 
0,2—1,0 mg/l 
1,2—6,0 g/l 
0,2—1,0 mg/l 
0,2—1,0 g/l 
6—30 mg/l 
0,6—3,0 mg/l 
0,02—0,10 mgCl/1 
1—5 ug Cl/l 
0,4—2,0 mg/l Inerte afvalstoffen 
4—13 
< 200 mg/l 
<0,1 mg/l 
^ 
Totale waarde van deze 
metalen < 5 mg/l (*) 
^ 
< 10 mg/l 
< 5 mg/l 
< 50 mg/l 
< 0,5 g/l 
< 0,1 mg/l 
< 1,0 g/l 
< 3 mg/l 
< 0,3 mg/l 
< 10 ug Cl/l 
< 0,5 ug Cl/l 
< 1 mg/l 
(') En geen enkele waarde boven het vastgestelde minimum voor gevaarlijk afval. 
(2) Gemakkelijk vrijgekomen. 
(3) Indien mogelijk < 500 mg/I. 
C) Geabsorbeerde organisch gebonden halogenen. 
(5) Gechloreerd. 
NB: 
1. Voor de karakterisering dienen de te analyseren bestanddelen in het eluaat te worden geselecteerd op 
basis van de kwalitatieve samenstelling van het afval. 
2. Behalve vaststelling van deze eluaatcriteria dient het asbestgehalte van een representatief monster van 
het ruwe inerte afval te worden bepaald, overeenkomstig de bijlagen van Richtlijn 87/217/EEG 
betreffende voorkoming en vermindering van milieuvervuiling door asbest. 
22. 7. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/13 
5. Analysemethoden 
De volgende ISO- of DIN-methoden worden voorgesteld als referentiemethode. Iedere equivalente 
methode wordt aanvaard nadat een certificatieprocedure op basis van gecertificeerd referentiemateriaal is 
afgehandeld. Als de resultaten afwijken, worden de voorgestelde methoden als referentie gebruikt. 
1.01 
1.02 
1.03 
1.04 
1.05 
1.06 
1.07 
1.08 
1.09 
1.10 
1.11 
1.12 
1.13 
1.14 
1.15 
1.16 
1.17 
1.18 
1.19 
1.20 
1.21 pH 
TOC in eluaat 
Arseen 
Lood 
Cadmium 
Chroom VI 
Koper 
Nikkel 
Kwik 
2!ink 
Fenolen 
Fluoride 
Ammoniak 
Chloride 
Cyanide 
Sulfaat 
Nitriet 
AOX 
Gechloreerde oplosmiddelen (') 
Gechloreerde pesticiden (2) 
Af scheidbare lipofiele stoffen (3) ISO-DP 10 523 of DIN 38404-C5-84 
DIN 38409-H3-85 
ISO 6595-1982 of DIN 38405-E6-81 
ISO 8288-1985 of DIN 38406-E6-81 
ISO 8288-1985 of DIN 38406-E19-80 
ISO-DIS 9174-88 of DIN 38405-D24-87 
ISO 8288-1985 of DIN 38406-E21-80 
ISO 8288-1985 of DIN 38406-E21-80 
ISO 5666-1/3-88 of DIN 38406-E12-80 
ISO 8288-1985 of DIN 3840-E8-85 
ISO 6439-1990 of DIN 38409-H16-84 
ISO-DP 10 359-1 of DIN 38406-D4-85 
ISO 7150-1983 of DIN 38406-E5-83 
ISO-DIS 9297 of DIN 38405-D1-85 
DIN 38405-D14-88 
ISO-DIS 9280-1 of DIN 38405-D5-85 
ISO 6777-1983 of DIN 38405-D10-81 
ISO-DIS 9562 of DIN 38409-H14-85 
ISO-DP 10301 
GC head-space of GC capillair 
Zie parameter 27 van Richtlijn 80/778/EEG 
(1) Hiervoor is 2 ml eluaat nodig. 
(2) Na afscheiding van 1 I eluaat. 
(3) Hiervoor is 250 ml eluaat nodig; chloroformextract, resultaten in milligram per liter „droog residu". 
6. Controleprocedures: Verenigbaarheidscriteria 
Bij het gezamenlijk storten van afvalstoffen wordt gewoonlijk gebruik gemaakt van eigenschappen van 
stadsafvalstoffen die de verontreinigende en potentieel gevaarlijke eigenschappen van bestanddelen in 
moeilijke afvalstoffen enigszins neutraliseren en op deze wijze de invloed op het milieu tot een 
aanvaardbaar niveau terugbrengen. Afvalstoffen bestemd voor gezamenlijk storten moeten kritisch 
worden beoordeeld en slechts die afvalstoffen welke verenigbaar zijn met stadsafvalstoffen zijn 
aanvaardbaar voor gezamenlijk storten. Het is van essentieel belang dal de toevoer van afvalstoffen 
zodanig is dat de neutraliseringsprocessen niet worden verstoord: beheersing van de invoer van gevaarlijke 
afvalstoffen is derhalve te allen tijde noodzakelijk. 
6.1. Algemene criteria — Eerste vereisten 
Stortplaatsen die een directe bedreiging vormen voor een gevoelige waterhoudende grondlaag in geval van 
falen van de insluiting dienen niet te worden gebruikt voor gezamenlijk storten. De aanvaardbaarheid van 
gezamenlijk storten op een bepaalde plaats dient te worden vastgesteld door de bevoegde instantie 
overeenkomstig de voorschriften van bijlage I van deze richtlijn. 
6.2. Eluaatcontrole — Eerste vereisten 
— Er moeten voldoende historische gegevens voorhanden zijn om de eluaatniveaus en -kwaliteit in de 
gestorte massa duidelijk te kunnen vaststellen. 
— De bevoegde instantie dient specifieke maatregelen voor gezamenlijk storten vast te stellen aan de 
hand van de in bijlage IV vastgelegde controlevoorschriften en de in het onderstaande vastgelegde 
verenigbaarheidscriteria. Het aantal controlepunten in de stortplaatsen waar afvalstoffen gezamenlijk 
worden gestort hangt af van de oppervlakte van het gebied waar gestort wordt en dient het volgende te 
zijn: 
— <5 ha = minimaal 5; 
— 5—10 ha = 1 per hectare; 
— > 10 ha = 10 + (oppervlakte, ha)1/2. 
Nr. C 190/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
— Er dient slechts gezamenlijk te worden gestort als de controlegegevens duidelijk aantonen dat de 
methanogene omstandigheden stabiel zijn en de mate van activiteit voldoende hoog blijft. Een en ander 
wordt vastgesteld aan de hand van de eluaatkwaliteit en de mate van gasproduktie waarbij de volgende 
omstandigheden minimaal dienen te heersen: 
— gemiddelde eluaattemperatuur: 2=25 °C; 
— gemiddelde eluaat-pH: >6,8; 
— gemiddelde bzv/czv-verhouding: <0,3; 
— specifieke gasproduktie: >5 mVton/jaar. 
— Er dient een systeem voor de opvang en verwijdering uit de stortplaats van overtollig eluaat aanwezig te 
zijn. De grootte hiervan dient bepaald te worden op basis van goedgekeurde waterbalansberekeningen, 
waarbij rekening wordt gehouden met zowel de neerslaginfiltratie als het vloeistofgehalte van de 
gestorte afvalstoffen. 
6.3. Geschikt en ongeschikt afval 
6.3.1. De volgende afvalstoffen dienen niet gezamenlijk te worden gestort: 
— de in artikel 9 van de richtlijn genoemde afvalstoffen; 
— zuurhoudend teer; 
— niet mengbare organische oplosmiddelen of waterhoudende afvalstoffen met > 1 % onvermengbare 
organische stoffen; 
— met water vermengbare organische oplosmiddelen met concentratie >10%; 
— afvalstoffen die heftig reageren met water of organische stoffen; 
— asbest ('); 
— afvalstoffen met significante concentraties (2) van: 
— PCB's & PCTs (polychloorbifenylen en -lerfenylen) >50 ppb (3), 
— TCDD's (tetrachloordibenzodioxine) >10 ppb voor de isomeren 2, 3, 7, 8, 
— PCN's (polycyaniden) >50 ppm totaal {*), 
— PAK (polyaromatische koolwaterstoffen) >20 ppm, 
— organische metaalverbindingen (geheel uilgesloten), 
— gechloreerde koolwaterstoffen (waaronder chloorfenolen) > 1 ppm, 
— pesticiden >2ppm, 
— vrije cyaniden >10 ppm. 
6.3.2. De volgende afvalstoffen (s), mogen gezamenlijk worden gestort, afhankelijk van een afzonderlijke 
beoordeling en beperkingen voor te storten hoeveelheid van specifieke bestanddelen: 
— slib afkomstig van behandeld industrieel effluent; 
— slib afkomstig van biologische behandeling; 
— zuur slib; 
— afvalstoffen uit bezinktanks en reservoirslib; 
— afvalstoffen van verf en spuitcabine-effluent; 
— alkalihoudende ontvetlingsmiddelen; 
— afwasmiddelen, vetten en smeer in water; 
— afvalstoffen van plakmiddelen; 
— afval afkomstig van looierijen en huidenbewerking; 
— afval uit brouwerijen; 
— afval uit de vleesverwerkende en levensmiddelenindustrie; 
— afval afkomstig van metaalafwerking; 
— zuren/basen; 
— snijolie/koelvloeistof. 
(') Niet toegestaan vanwege het risico bij ontgraving gedurende de periode van gezamenlijk storten. 
(2) De cijfers voor „significante concentratie" zijn overgenomen uit de EEG-richtlijnen voor PCB's en PCT's, van WHO-voorstellen 
voor TCTD's en organische metaalverbindingen, uit de Nederlandse Wetgeving (Bodemverontreiniging — Toetsingswaarden 
voor de beoordeling van de concentratieniveaus van diverse verontreinigingen, groep B — Grens van de sanering) voor PCN's, 
PAK's, gechloreerde koolwaterstoffen, pesticiden en vrije cyaniden. Deze waarden dienen door een speciaal comité te worden 
herzien. 
(3) Deeltje per miljard, of Hg/kg droog extract, etc. 
(4) Deeltje per miljoen, of mg/kg droog extract, etc. 
(5) Deze lijst is niet volledig maar gebaseerd op afvalsiofsoorten die op verscheidene stortplaatsen mei succes gezamenlijk zijn 
gestort (waterige oplossingen uitgesloten!). 
22. 7. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/15 
6.4. Te storten hoeveelheden 
— Voor gezamenlijk met stadsafvalstoffen te storten gevaarlijk afval wordt de te storten hoeveelheid 
beperkt door de neutraliseringscapaciteit van de ontvangende massa stadsafval. Hoewel algemene 
richtsnoeren kunnen worden gegeven is de te storten hoeveelheid onvermijdelijk specifiek voor het 
terrein. Efficiënte controle van de omstandigheden op de stortplaats vormt het beste richtsnoer voor de 
vaststelling van goede waarden voor de te storten hoeveelheden. 
— De te storten hoeveelheden worden normaal gegeven als een hoeveelheid gevaarlijk afval die gedurende 
een bepaalde periode mag worden gestort (bij voorbeeld als gram per kubieke meter stadsafval per dag) 
of die betrekking heeft op een bepaalde hoeveelheid ontvangende massa (bij voorbeeld als gram per 
kubieke meter stadsafval) voor een eenmalige storting. Dit is de hoeveelheid of de hoeveelheid per 
tijdseenheid die kan worden afgebroken of geneutraliseerd door een volume-eenheid methanogeen 
afval. De stortplaatscapaciteit wordt vervolgens vermenigvuldigd met het reactieve-zonevolume (*) 
hetgeen de totale belastingsgrenswaarde voor de stortplaats oplevert. 
— de controle van de mate van belasting is van toepassing op afvalstoffen waarin de volgende 
bestanddelen voorkomen: zuren, zware metalen, cyaniden, oplosbare organische koolstof, fenolen en 
andere omschreven organische verbindingen. De toevoer van ammoniak en chloride dient eveneens te 
worden vastgesteld, ervan uitgaande dat alle toegevoerde afvalstoffen in het eluaat terechtkomen. De 
gestorte hoeveelheden mogen er niet toe leiden dat de capaciteit van de eluaatzuiverings- en 
afvoersystemen wordt overschreden. 
— Default-waarden (zoals in de onderstaande tabel vermeld) dienen te worden gehanteerd bij de 
berekening van de maximum belastingscapaciteit van de stortplaats, tenzij voor de stortplaats/het afval 
specifieke waarden, ingediend door de exploitant, hogere belastingen rechtvaardigen. 
Criteria voor berekening van de stortplaatscapaciteit 
Afvalstofbestanddeel 
Zuur(1) 
Zware metalen (2) (3) 
Zn 
Cu 
Ni 
Cr 
Pb 
Cd 
Hg 
As, Se 
Cyanide (als CN) 
Fenol 
Olie / koolwaterstoffen 
TOC 
Bepaalde organische stoffen (4) Default-waarde 
100 equiv./ton stadsafval 
100 g/ton stadsafval 
100 g/ton stadsafval 
100 g/ton stadsafval 
100 g/ton stadsafval 
100 g/ton stadsafval 
100 g/ton stadsafval 
10 g/ton stadsafval 
2 g/ton stadsafval 
1 g/ton stadsafval 
1 g/m3 stadsafval/per dag (s) 
5 g/m3 stadsafval/per dag (6) 
2,5 kg/ton stadsafval 
10 g/m3 stadsafval/per dag (7) 
10 g/m3 stadsafval/per dag 
(') Belasting te berekenen op basis van eenmalige storting, tenzij de controles in het reactieve gebied herstel van de 
buffercapaciteit aantonen. De zuren dienen te worden gestort in een gebied dat afgescheiden is van cyanide- of 
sulfidehoudende afvalstoffen. 
(2) Belasting te berekenen op basis van eenmalige storting. Er dient vooraf een precipitatietest plaats te vinden voor 
alle afvalstoffen die > 100 mg/l oplosbare zware meialen bevatten. Bij deze test moei de pH op 10,5 worden 
gebracht, het geheel gedurende 5 minuten worden gemengd, waarna 30 minuten bezinktijd in acht moet worden 
genomen. Als het oplosbare metaalgehalte vervolgens meer dan 20 mg/l bedraagt dienen de afvalstoffen niet 
gezamenlijk te worden gestort, tenzij de exploitant praktische bewijzen kan overleggen dat de gevaarlijke stoffen 
in het afval worden geneutraliseerd. 
(3) De maximum default-waarde voor alle zware metalen dient niet meer dan 100 g/ton stadsafval te bedragen. 
(4) De op lijst 1 van Richtlijn 80/68/EEG betreffende grondwater genoemde organische verbindingen. 
(s) Tenzij voor de stortplaats/afvalstof specifieke gegevens voor bepaalde afvalstoffen aangeven dat ze volledig 
worden afgebroken. Er mag geen afval met > 100 mg/l als oplosbare CN gezamlijk worden gestort. 
(6) Tenzij controle op de stortplaats aangeeft dat fenolen in de reactieve zone volledig kunnen worden 
afgebroken. 
(7) Tenzij specifieke gegevens betreffende bepaalde afvalstoffen aangeven dat ze gemakkelijk afbreekbaar zijn. 
(') Het reactieve-zonevolume is dat deel van het met eluaat verzadigde afval waarmee de gezamenlijk gestorte afvalstoffen in 
contact komen, hetzij rechtstreeks, hetzij gedurende de eluaatrecirculatie. De reactieve zone moet een gemiddelde retentietijd 
van ten minste zes maanden bieden voor gestorte vloeibare afvalstoffen en voor eluaat afkomstig uit gezamenlijk gestorte 
gevaarlijke vaste afvalstoffen. 
Nr. C 190/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
6.5. Controle van de naleving van de belastingsvoorschriften 
— Voor zuren, zware metalen, TOC, olie, fenolen, cyaniden, ammoniak en chloride dienen de controles 
te zijn gebaseerd op retrospectieve analyse van samengestelde monsters van alle toegevoerde 
afvalstoffen. De frequentie van dergelijke analyses dient op de volgende wijze te worden afgestemd op 
de hydraulische retentietijd (HRT): 
— HRT > twaalf maanden: maandelijkse analyse; 
— HRT < twaalf maanden: tweewekelijkse analyse. 
— Het eluaatcontrolesysteem dient op zodanige wijze in de stortplaatsvergunning te worden beschreven 
dat eventuele gevolgen die op overbelasting van de reactieve zone wijzen aan het licht komen. Dit 
controlesysteem omvat eveneens aantoning van bestanddeelresiduen in de afvalstoffen en verstoring 
van de vastgestelde methanogene processen. 
6.6. Gevaarlijke vaste stoffen 
Een samengesteld monster van 1 tot 2,5 kg dient te worden genomen door menging van 1 kg deelmonsters 
uit elke te storten hoeveelheid gevaarlijke vaste afvalstoffen. Dit monster wordt vervolgens onderworpen 
aan een in bijlage III, punt 4, beschreven uitlogingstest. Het eluaat wordt geanalyseerd op alle parameters 
die in de tabel van punt 6.4 worden opgesomd (met inbegrip van de met name genoemde organische 
stoffen). De belasting van de stortplaats wordt vervolgens vastgesteld op basis van de massa gemakkelijk 
oplosbare bestanddelen. De frequentie van de analyse dient te worden afgestemd op de in punt 6.5 
genoemde hydraulische retentietijd. 
7. Interkalibratie 
De ter zake kundige laboratoria als bedoeld in artikel 12, lid 4, van deze richtlijn dienen periodiek deel te 
nemen aan interkalibratiewerkzaamheden, ten einde de juistheid en nauwkeurigheid van de controlepro­
cedures en analysemethoden te verbeteren en op het meest geavanceerde niveau te brengen. 
BIJLAGE IV 
CONTROLEPROCEDURES IN DE EXPLOITATIE- EN NAZORGFASE 
Meetprogramma 
Dit minimumprogramma dient ie worden uitgevoerd in de exploitatiefase als hulpmiddel bij het algemeen beheer 
van de stortplaats en in de nazorgfase gedurende ten minste 30 jaar na de definitieve sluiting om verdere schade aan 
de gestorte massa of het milieu te voorkomen en ervoor te zorgen dal het terrein veilig blijft.. De gedurende lange 
tijdsperioden en voor de verschillende stortplaatsen verkregen gegevens zullen een bijdrage vormen tot vergroting 
van de kennis omtrent het gedrag van afvalstoffen op stortplaatsen. 
1. Meteorologische gegevens 
Ter plaatse of van het dichtstbij gelegen weerstation ('). 
1.1 
1.2 
1.3 
1.4 
1.5 Neerslag hoeveelheid en -intensiteit 
Temperatuur 
(min., max., 14.00 h MET) 
Heersende windrichting en -kracht 
Verdamping (lysimeter) (J) 
Atmosferische vochtigheidsgraad 
(14.00 h MET) Exploitatiefase 
dagelijks 
dagelijks 
dagelijks 
dagelijks 
dagelijks Nazorgfase 
ï 
maandelijks 
- op dezelfde dag 
van de maand 
(') Of door meting van parameter 1.5 en berekening van de verdamping volgens Haude. 
(') De parameters 1.1 toten met 1.5 kunnen worden vervangen door „effectieve neerslag", die dooreen lokaal netwerk 
wordt opgegeven. 
22. 7. 91 PubKkatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 190/17 
2. Emissiegegevens: water-, percolaat- en gasemissiecontrole 
Bemonstering 
Voor percolaat en afspoelwater dient een globaal monster van 10 liter, representatief voor de gemiddelde 
samenstelling, iedere maand voor controle beschikbaar te zijn (Referentie: General guidelines on sampling 
technology, ISO-document 5667-2 (1988)). 
2.1 
2.2 
2.3 
2.4 Hoeveelheid percolaat 
Samenstelling van het 
percolaat (') 
Samenstelling van het 
weggelopen oppervlaktewater 
Gasuitstoot 
(CH4, C02, 02, H2S, H2, enz.) Exploitatiefase 
totale dagelijkse waarde 
maandelijks (2) 
maandelijks (2) 
maandelijks (2) (3) Nazorgfase 
halfjaarlijks 
halfjaarlijks 
halfjaarlijks 
halfjaarlijks (4) 
(') De te meien parameters en te analyseren stoffen variëren afhankelijk van de samenstelling van het gestorte afval; ze 
moeten worden vastgelegd in de vergunning en worden gecorreleerd aan de eluaatcrkeria voor de gestorte afvalstoffen. 
De voor het percolaat gekozen methoden dienen zodanig te zijn dat een beoordeling van de invloed van het percolaat op 
de ondoordringbare laag op de bodem van de stortplaats kan worden gemaakt op grond van jaarlijkse 
evaluaties. 
(*) De meringen en analyses dienen minstens eenmaal per maand gedurende het eerste jaar van exploitatie te worden 
uitgevoerd. Als de evaluatie van de gegevens aangeeft dat langere tussenpozen even effectief zijn, kunnen deze 
tussenpozen worden verhoogd tot maximal drie maanden. De geleidbaarheid moet minstens eenmaal per maand 
worden bepaald. 
(3) CH4, COj, 02 regelmatig; andere gassen naar behoefte, afhankelijk van de samenstelling van de gestorte afval­
stoffen. 
(4) De doelmatigheid van de gasafvoerlaag dient regelmatig te worden gecontroleerd. 
3. Bescherming van het grondwater 
A. Bemonstering 
Het aantal grondwatermeetpunten en de plaats daarvan dienen in de vergunning te worden vastgelegd; 
minstens één meetpunt dient zich te bevinden in het gebied waar het grondwater binnenstroomt (O-niveau) 
en twee in het gebied waar hei grondwater uitstroomt. Referentiewaarde alvorens met de exploitatie wordt 
gestart: er dient op drie verschillende plaatsen een volledige analyse te worden gemaakt, die dient als 
basisreferentiewaarde (Referentie: Sampling — Groundwaters, Project for an international norm, 
ontwerpref. ISO/TC 147 SC6, december 1988). 
B. Controle 
De te analyseren stoffen dienen te worden vastgelegd op basis van de samenstelling van het percolaat, die in 
de exploitatiefase is vastgesteld. Met name de concentratie van de stoffen dient te worden gecontroleerd, 
die worden genoemd in de bijlagen (lijsten 1 en 2) van Richtlijn 80/68/EEG betreffende de bescherming 
van het grondwater tegen vervuiling. Voor de in lijst 2 van Richtlijn 80/ 68 /EEG genoemde stoffen en voor 
de menselijke consumptie (drinkwater) gebruikt of te gebruiken water staan de MAC-waarden vermeld 
in Richdijn 80/778/EEG betreffende water voor menselijke consumptie, terwijl de toe te passen 
analysemethoden in de bijlage van dezelfde richtlijn worden genoemd. 
Grondwaterniveau 
Samenstelling van het grondwater Exploitatiefase 
halfjaarlijks 0) 
halfjaarlijks Nazorgfase 
halfjaarlijks 
halfjaarlijks 
(') Als er door elkaar heen lopende grondwaterniveaus zijn, dienen de tussenpozen te worden verkleind. 
Voor permanente controle kunnen tracerparameiers of -componenten worden gebruikt, geselecteerd als 
functie van de oorspronkelijke eigenschappen van het grondwater (O-niveau) en van de samenstelling van 
het percolaat. 
Nr. C 190/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 91 
4. Waterbalans 
Hoewel de berekening van de waterbalans slechts een theoretische waarde heeft, kan deze in de 
exploitatiefase vaak een zeer gemakkelijke parameter zijn voor het praktische beheer. Frequentie: 
tweemaal per jaar (april-oktober). Op basis van meting van parameters 1.1 tot en met 1.5 (meteorologische 
gegevens in combinatie met de meting van parameter 2.1 (hoeveelheid percolaat, emissiegegevens) is het 
mogelijk de jaarlijkse waterbalans in de stortplaats te schatten. Een gemakkelijke berekeningsmethode 
voor een in gebruik zijnde stortplaats is de volgende: 
L0 = 1-E-aW, 
waarin: 
L0 = vrije percolaat in de stortplaats (gelijk aan de geproduceerde hoeveelheid percolaat min de 
weggestroomde hoeveelheid percolaat), in kubieke meter per jaar; 
1 = totale vloeisioftoevoer (neerslag plus vloeibaar afval plus instroming van oppervlaktewater) in 
kubieke meter per jaar; 
E = evapo-transpiratieve verliezen (verdamping plus minimumuitwaseming), in kubieke meter per 
jaar; 
a = absorptiecapaciteit (') van het afval in kubieke meter per ton ontvangen afval; 
W = gewicht van het gestorte afval in ton per jaar. 
Willen remmende mechanismen ter vermindering van het risico van vervuiling tot een aanvaardbaar niveau 
zowel op de stortplaats als in de lagen daaronder doelmatig zijn, betekent dit theoretisch dat de stortplaats 
zodanig moet worden beheerd dat L0 negatief of nul is. Een stijgende positieve waarde voor L„ betekent dat 
het percolaat zich ophoopt in de stortplaats. 
5. Topografie van de stortplaats: gegevens over de gestorte massa 
5.1 
5.2 Structuur en samenstelling van de gestorte massa (l) 
Inklinkingsgedrag van de gestorte massa Exploitatiefase 
jaarlijks 
jaarlijks Nazorgfase 
jaarlijkse aflezing 
(') Gegevens voor de status van de desbetreffende stortplaats: het met afval bedekte oppervlak, inhoud en samenstelling 
van het afval, stortmethode, tijdstip en duur van de stortwerkzaamheden, bewijsstukken inzake de stabiliteit van de 
gestorte massa, berekening van de resterende stortcapaciteit van de stortplaats. 
(') Absorptiecapaciteit: de maximumhoeveelheid vloeistof die onder bepaalde omstandigheden door een gewichtseenheid 
vaste stof kan worden opgenomen en vastgehouden; gewoonlijk de hoeveelheid vloeistof die door een gewichtseenheid 
afvalstof op een stortplaats kan worden vastgehouden alvorens percolaat wordt geëmitteerd (of praktisch het 
restvochtgehalte op het tijdstip van bemonstering).