D5B^ Pubhloatiehiad van de Europese Gemeenschappen ^r.ClDUB^ 
Adviesinzakehet voorstel voor een verordening vande Raadtot vaststelling vande 
voorwaarden waaronder de in een L^dStaatr^etwoor^chtigevervoerondernerners aldaar 
tot binnenlands goederenvervoer over de weg worden toegelaten^) 
^BGi^uBi^ 
FoeR.aadheert op 1^ december 1^^ besloten, overeenkomstig artikei^van het Verdrag tot 
oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité 
om advies te vragen inzake het bovengenoemde voorstel 
Lóe Afdeling voor vervoer en communicatiewezen, die met de voorbereiding van de desbetre^ 
^endewerkzaamhedenwas beiast heefbaar advies oplimaarti^^goedgekeurd.^ap^ 
porteurwasdeheerBieser. 
r^et Economisch en Sociaal GomitéheeR tijdens zijn ^^e zitting ^vergadering vani^mei 
1^^ het volgende adviesuitgebracht,dat met meerderheidvanstemmen,twee stemmen 
tegen, bij één onthouding, is goedgekeurde 
L Algemene opmerkingen 
LL ^tetvan^mei 1^^ daterende arrest nr.l^^ 
van het Europees r^o^van]ustitie in de zaak^Europees 
Parlement tegen Raad ^„nalatigheidsarrest^ heetteen 
stimulerend e^ect gehad op de initiatieven van de Raad 
op hetgebied van het vervoerbeleid^ verder heeRde 
publikatie van het witboek inzake de voltooiing van de 
interne markt ertoe geleid dat de ministers vanVerkeer 
van de Lid-Staten van de Gemeenschap op l^november 
1^ overeenstemming hebben bereikt over politieke 
richtsnoeren waarvan de hoofdlijnen tijdens de zitting 
van de Raad van^junil^ó^ijn bevestigd. 
L^. ^viet betrekking toTB het kaderprogramma voor 
hetEG^vervoerbeleid ^„master plan^ heeRdeRaad 
^ich ophet standpuntgesteld „dat het noodzakelijk 
is de verkeersproblematiek in haar algemeenheid te 
bestuderen met het oog op de verbetering van de doel-
tre^endheid en de rentabiliteit van de sector en in het 
vooruitzicht van de consolidatie van de interne markt, 
van een harmonische integratie,van een economische 
convergentie en van de maatschappelijke vooruitgang^. 
L^. Er ^ij op gewezen, hoe belangrijk het is dat 
een ultimo 1^ te verwezenlijken vrije markt in de 
vervoersector tot stand wordt gebracht, zonder daarbij 
evenweluithetoogte verliezendatdeverschillende 
takken vanvervoer in politiek en economisch oplicht 
op elkaar inwerken, ^ien is er nog niet in geslaagd, een 
globaal gemeenschappelijkbeleidvoorhetvervoerin 
^ijn geheel en voor alle takken van vervoer afzonderlijk 
te definiërend dit beleid bestaat momenteel slechts uit 
een aantal eerste en bescheiden sectorgewijze aanzetten. 
L^. l^et Comité constateert dat krachtens artikels 
van dit voorstel voor een verordening de niet-ingezeten 
vervoerondernemer net zoals de ingezeten vervoer 
ondernemer onder de wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen van deLid-Staat valt waarin dit cabota 
gevervoer wordt verricht.COok niet-ingezeten vervoerd 
ondernemers zullen met andere woorden moeten opere­
ren op een geliberaliseerde, gecontingenteerde ot^ in 
ravons onderverdeelde nationale markt, hiermee is ech­
ter een tot stand te brengen onderlinge aanpassing van 
het uiteenlopende beleid van de afzonderlijke Lid-Staten 
ten aanzien van decapaciteit in het wegvervoer nog 
niet dichterbij gekomen. 
d^D^.oo^^v^^.^m^^Di^^. LóE ^iet haar voorstel voor een verordening wil 
de Commissie uitsluitend bereiken dat niet-ingezeten 
vervoerondernemingen op dezelfde wijze worden be­
handeld als ingezeten vervoerondernemingen. In de 
praktijk ^al dit het volgende en^ect sorterend 
— buitenlandse ondernemingen kunnen op markten 
waarop geen contingenteringsregeling geldt ^Bene-
lu^landen, Denemarken, lerlanden het Verenigd 
Koninkrijk^ zonder enigerlei contingentering ca-
botagevervoer verrichten, 
— op uiteenlopend geordende markten voor het weg­
vervoer kunnen zich complete veranderingen voor­
doen. COp de markten voor het streekvervoerwaarop 
voor ingeschreven ondernemingengeenkwantita-
tieve beperkingen gelden, kan ook niet-ingezeten 
ondernemingen die op deze marktenwillen opere­
ren, geen kwantitatieve beperkingen worden opge­
legd. Voor het gecontingenteerde lange-atstands-
vervoerkaneen speciaalcontingent wordeninge-
voerd bij voorbeeld in de Bondsrepubliek Duitsland, 
Erankrijko^ltalië. 
1.^. r^et Comité is ervan overtuigd dat de gevolgen 
van de toelating van niet-ingezeten vervoerondernemin­
gen tot de nationale markten ^cabotagevervoer^, zeker 
niet te verwaarlozen bullen ^ijn. Enerzijds zal dit voor­
stel van invloed zijn op het aantal ritten zonder retourD 
lading, dat volgens ramingen naar gelang van de Lid­
staten tussen^en^^ ligt. Anderzijds is te verwach-
ten dat dit in economisch en sociaal opzicht negatieve 
gevolgen met zich meezal brengen. Aiet dehuidige 
benadering van de Commissie zullen de concrete moge­
lijkheden voor de vervoerondernemingen op de afzon­
derlijke vervoermarktenbinnen de GemeenschapvoL 
komenuiteenlopen.Iöe reden hiervan is dat de mate 
waarin de diverse nationale markten zijn geordend, 
verschillendis. 
L^. r^et Europees l^o^ van ]ustitie stelt in de motive 
ring van ^ijn arrest dat juridisch gezien aan de invoering 
van het vrije verkeer van diensten in het vervoer niet 
de voorwaarde mag worden verbonden dat eerst de 
concurrentieverhoudingen moeten worden geharmoniD 
seerd.löe Raad van ministers vanVerkeerheert echter 
tijdens ^ijn zitting van 1^ novemberfeeën politieke 
link gelegd tussen liberalisering van de vervoermarkten 
en harmonisering van wezenlijke concurrentievoorD 
waarden. Kennelijk isditgedaan omdatde vervoerd 
ondernemingen, wanneer zij gebruik maken van de 
vrijheid van dienstverlening in hetvervoer,nietvolledig, 
maar slechts ten dele onder de rechtsstelsels van de Lid 
Staten vallen, op wier grondgebied zij diensten aanbie­
den dozijn deze ondernemingen met name niet onder­
worpen aan deze rechtsstelsels in het geval van de 
voor bedrijfsvoertuigen verschuldigde belastingen en 
Nr. C 180/38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 7. 87 
heffingen, de venootschapsbelasting, de technische in­
spectie van voertuigen, het toezicht op de naleving van 
de voorschriften van sociale aard op de plaats van 
vestiging van de onderneming, de registratieheffingen 
en de WA-verzekering voor de voertuigen). 
1.8. Wil men een integratie van de vervoermarkten 
tot stand brengen, dan is een onderlinge aanpassing van 
de uiteenlopende nationale wettelijke en bestuursrechte­
lijke bepalingen noodzakelijk, omdat anders niet-inge­
zeten vervoerondernemingen in de praktijk moeilijk 
daadwerkelijk gebruik zouden kunnen maken van de 
vrijheid van dienstverlening. Op het cabotagevervoer 
zijn de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepa­
lingen van het land in kwestie van toepassing, bij voor­
beeld op het gebied van de verzekeringen, aansprakelijk­
heid, het vervoerrecht, bij het vervoer van gevaarlijke 
stoffen. Ook dienen de nationale tariefvoorschriften, 
die echter wat het toezicht op de naleving daarvan 
betreft op de ingezeten vervoerondernemingen zijn ge­
richt, in acht te worden genomen. Voorts is het te 
verwachten dat het cabotagevervoer in sommige Lid­
staten zal worden gecontingenteerd. In al deze gevallen 
is het voor de niet-ingezeten vervoerondernemingen 
zaak om te weten, welke nationale autoriteiten bevoegd 
zijn en welke administratieve procedure moet worden 
gevolgd. Alleen al het op de hoogte zijn van de uiteen­
lopende nationale wettelijke en bestuursrechtelijke be­
palingen zal in tal van gevallen voor de niet-ingezeten 
vervoerondernemingen een nauwelijks te nemen ob­
stakel blijken. Daarom dient de Commissie tevens een 
informatie- en overlegprocedure uit te werken, waar­
door het de ondernemingen gemakkelijker wordt ge­
maakt, in de praktijk deze diensten op vervoergebied 
te verlenen, en waardoor, ook is gewaarborgd dat niet-
ingezeten vervoerondernemingen niet zullen worden be­
nadeeld. 
1.9. Bij de pogingen om de concurrentiedistorsies 
tussen de diverse Lid-Staten uit de weg te ruimen, dient 
men voor ogen te houden dat Richtlijn 74/561/EEG 
inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van 
internationaal goederenvervoer over de weg niet in alle 
Lid-Staten op de juiste dan wel op uiteenlopende wijze 
wordt toegepast. 
1.10. Daarom kan het Comité niet zonder meer ak­
koord gaan met dit voorstel van de Commissie. Zoals 
in hoofdstuk 2 nader wordt uiteengezet, dient dit voor­
stel op een aantal punten te worden gewijzigd. 
1.11. Ten einde concurrentiedistorsies tussen de Lid-
Staten uit de weg te ruimen en geen nieuwe distorsies 
te veroorzaken, dient tegelijk met de vaststelling van dit 
voorstel voor een verordening vooruitgang te worden 
geboekt op te harmoniseren wezenlijke onderdelen, bij 
voorbeeld op het gebied van de voor het vervoer re­
levante belastingen en dat van de tolgelden. Daarom 
doet het Comité een beroep op de Commissie om ervoor 
te zorgen dat de Raad tegelijk met dit voorstel voor een 
verordening ook een besluit kan nemen over de reeds 
genoemde harmoniserende maatregelen. Dit is alleen al 
noodzakelijk op grond van het politieke gegeven dat 
door de constellatie van de belangen in de Raad het 
voorstel van de Commissie anders op nogal wat proble­
men zou kunnen stuiten. Tevens is het nemen van 
harmoniserende maatregelen in overeenstemming met 
de resultaten van de zitting van de Raad van 14 no­
vember 1985 en sluit dit aan bij de van 23 december 
1985 daterende mededeling van de Commissie aan de 
Raad inzake het intracommunautair goederenvervoer. 1.12. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan 
om zo spoedig mogelijk een van de volgende punten 
omvattend volledig overzicht voor te leggen, waarover 
het dient te worden geraadpleegd: 
1.12.1. Opstellen van een lijst van alle tot en met 
1992 in de vervoersector te nemen harmoniserende 
maatregelen; 
1.12.2. Opstellen van een lijst van gelijktijdig te ne­
men harmoniserende maatregelen die in verband met 
een gezonde ontwikkeling van de vervoermarkt vereist 
zijn; 
1.12.3. Opstellen van een tijdschema voor de gefa­
seerde tenuitvoerlegging van harmoniserende en libera­
liserende maatregelen; 
1.12.4. Analyseren en evalueren van de mogelijke 
gevolgen van deze maatregelen in de afzonderlijke Lid-
Staten voor de verschillende takken van vervoer in 
sociaal, economisch en technisch opzicht, alsmede op­
stellen van een plan met begeleidende maatregelen van 
sociale aard. 
1.13. Tot slot dringt het Comité er bij de Commissie 
op aan om na te gaan, welke gevolgen het door bepaalde 
transitolanden ten opzichte van de Lid-Staten van de 
Gemeenschap gevoerde beleid heeft. Naar het oordeel 
van het Comité bestaat namelijk het gevaar dat de 
verwezenlijking van het beginsel van het vrij verrichten 
van diensten danig op de tocht komt te staan, wanneer 
niet alle Lid-Staten op dezelfde voorwaarden transito­
vervoer kunnen verrichten. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 1 
2.1.1. Volgens het voorstel van de Commissie mag 
in het beroepsgoederenvervoer over de weg cabotage 
alleen maar worden verricht door ondernemingen die 
in een Lid-Staat zijn gevestigd en aan de subjectieve 
toelatingseisen voldoen. Gepreciseerd dient te worden 
dat uitsluitend de desbetreffende nationale machtiging 
om aan het grensoverschrijdend vervoer deel te nemen, 
vereist is om in andere Lid-Staten cabotage te mogen 
verrichten. Vastgesteld dient te worden, wat moet wor­
den verstaan onder tijdelijk deelnemen aan het bin­
nenlands vervoer in een andere Lid-Staat. In artikel 60 
van het EEG-Verdrag wordt gesproken van werkzaam­
heden van tijdelijke aard in een andere Lid-Staat. Te­
vens is een precisering noodzakelijk, omdat de overeen­
komsten over vrijstelling van motorrijtuigenbelasting 
uitsluitend gelden voor werkzaamheden van tijdelijke 
aard in een andere Lid-Staat, en tevens de douanebepa­
lingen betreffende de invoer van vervoermiddelen in 
acht dienen te worden genomen. Daarom dient de ver-
voerondernemer in beginsel te kunnen bepalen of hij 
gebruik maakt van de in het EEG-Verdrag neergelegde 
vrijheid van dienstverlening dan wel een vestiging in 
een andere Lid-Staat opent. Bijgevolg dienen tijds­
beperkingen van het recht om gebruik te maken van 
de vrijheid van dienstverlening in geval van concrete 
verwezenlijking van deze vrijheid in het vervoer te wor­
den opgeheven. 
2.1.2. Het Comité betreurt dat Richtlijn 74/561/EEG 
in een aantal Lid-Staten nog niet wordt toegepast; dit 
houdt in dat vervoerondernemers uit die Lid-Staten niet 
kunnen aantonen dat zij voldoen aan de voorwaarden 
8. 7. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 180/39 
die worden gesteld om cabotagevervoer te mogen ver­
richten. 
2.2. Artikel 2 
2.2.1. Naar het oordeel van de Commissie dient de 
vrijheid van dienstverlening te gelden voor natuurlijke 
personen die onderdaan van een Lid-Staat zijn; in het 
geval van rechtspersonen dienen alleen ondernemingen 
die qua ondernemingsvorm en ondernemingskapitaal 
aan bepaalde eisen voldoen, gebruik te kunnen maken 
van de vrijheid van dienstverlening. Dit houdt in dat niet 
alle in een Lid-Staat van de Gemeenschap gevestigde 
ondernemingen gebruik kunnen maken van de vrijheid 
van dienstverlening in het vervoer. De Commissie wil 
voorkomen dat door het toelaten van extracommu-
nautaire ondernemingen de markten in afzonderlijke 
Lid-Staten wellicht worden verstoord. Er geldt al een 
soortgelijke regeling voor deelneming aan de Rijnvaart 
(aanvullend en ondertekeningsprotocol). Het motief 
hiervoor is ongetwijfeld dat hierdoor de gevaren die 
kunnen uitgaan van de concurrentie door onderne­
mingen uit Comecon-landen en uit bepaalde derde lan­
den op de vervoermarkten in de Gemeenschap, kunnen 
worden afgewend. Het Comité constateert tot zijn vol­
doening dat artikel 5, lid 2, van het voorstel van de 
Commissie inzake de toegang tot de markt voor het 
wegvervoer tussen de Lid-Staten zelfs een bepaling be­
vat inzake opheffing van het recht om deel te nemen 
aan het binnenlands vervoer in een Lid-Staat, wanneer 
zich op de markt van die Lid-Staat een ernstige versto­
ring voordoet. 
2.2.2. De door de Commissie voorgestelde beperking 
van de vrijheid van dienstverlening is onbevredigend. 
Wil men bepaalde ondernemingen niet tot het vervoer 
in bepaalde Lid-Staten toelaten, dan zouden er op het 
recht van vestiging gebaseerde regelingen moeten ko­
men die dan ook van toepassing zouden zijn op de 
deelneming aan alle vervoermarkten in de Gemeen­
schap. De huidige regeling houdt namelijk in dat onder­
nemingen die daadwerkelijk vanuit derde landen wor­
den geleid, weliswaar van cabotage in andere Lid-Staten 
kunnen worden uitgesloten, maar zonder enigerlei be­
perking vervoer kunnen verrichten in de Lid-Staat waar­
in zij zijn gevestigd alsook grensoverschrijdend vervoer. 
2.2.3. Volgens het voorstel van de Commissie kan 
de Lid-Staat waarin een vervoeronderneming is ge­
vestigd ook uitzonderingen op de qua ondernemings­
vorm en kapitaal te vervullen voorwaarden toestaan, 
mits de vervoermarkten daardoor niet kunnen worden 
verstoord. Onduidelijk is, welke omstandigheden in dit 
verband dienen te worden bekeken en in hoeverre in 
dit opzicht een afhankelijkheid van systemen voor de 
observering van de markten die echter slechts ten dele 
bestaan, onstaat. 
2.3. Artikel 3 
2.3.1. De Lid-Staten worden er uitsluitend toe ver­
plicht, in hun cabotagevoorbehoud een einde te maken 
aan discriminatie van buitenlanders. Bestaande natio­
nale capaciteits- en tariefvoorschriften kunnen van 
kracht blijven. In de praktijk kan dit echter leiden tot 
discriminatie van de in de betrokken Lid-Staat ge­
vestigde ondernemingen, bij voorbeeld bij de naleving van de cao-bepalingen of oolc van de voorschriften van 
sociale aard, aangezien het gemakkelijker is er op toe 
te zien dat de in de Lid-Staat in kwestie gevestigde 
ondernemingen zich aan de nationale wettelijke en be­
stuursrechtelijke bepalingen houden. Naast het fun­
damentele probleem dat het initiatief van de Commissie 
de scheiding tussen de markten voor nationaal en grens­
overschrijdend vervoer nog vergroot, dient om deze 
redenen de voorkeur te worden gegeven aan een op 
integratie gebaseerd concept waarbij de wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen van de diverse Lid-Staten 
onderling worden aangepast. 
2.3.2. Volgens het Comité moet er in elk geval een 
informatie- en overlegprocedure komen, ten einde niet-
ingezeten vervoerondernemingen informatie te verstrek­
ken over de in acht te nemen wettelijke en bestuursrech­
telijke bepalingen op het gebied van aansprakelijkheid, 
verzekeringen, vergunningen, tarieven, vervoer van ge­
vaarlijke stoffen (uitzonderingen op de ADR (Europese 
Overeenkomst betreffende het internationale vervoer 
van gevaarlijke goederen over de weg)), nationale uit­
zonderingen op de EG-voorschriften van sociale aard 
voor het wegvervoer. Gestreefd moet worden naar een 
onderlinge aanpassing van de uiteenlopende nationale 
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen en naar 
harmonisering daarvan met de op deze materie betrek­
king hebbende bepalingen voor het grensoverschrijdend 
vervoer, vooral op het vlak van de CMR-bepalingen 
(Verdrag betreffende de overeenkomst tot internatio­
naal vervoer van goederen over de weg), de voorschrif­
ten van sociale aard en het vervoer van gevaarlijke 
stoffen. 
2.3.3. Ten einde ervoor te zorgen dat wegvervoer-
ondernemingen op de markten van andere Lid-Staten 
op dezelfde wijze worden behandeld, zou in een op 
integratie gericht concept van de Commissie kunnen 
worden uitgegaan van de communautaire vergun­
ningen. Om te beginnen zouden de houders van deze 
vergunningen tot de cabotage kunnen worden toegela­
ten, waarbij het aantal toegelaten wegvervoerders zou 
toenemen naarmate de conclusies van de Raad van 3C 
juni 1986 realiteit worden. Dit zou echter ook betekenen 
dat er een koppeling komt tussen de uitbreiding van 
de capaciteit in het grensoverschrijdend vervoer en de 
capaciteit in het binnenlands vervoer van de afzonderlij­
ke Lid-Staten. Is men in het bezit van een communautai­
re vergunning, dan dient men het recht te hebben voor­
taan op alle vervoermarkten binnen de Gemeenschap 
te opereren. Wil men echter van een werkelijke gelijke 
behandeling kunnen spreken, dan moet ook het vrije 
verkeer via het grondgebied van derde landen gewaar­
borgd zijn. Het transitovervoer is vooral voor de niet-
centraal gelegen Lid-Staten die niet aan andere Lid-
Staten grenzen, van fundamentele betekenis. 
2.4. Artikel 4 (nieuw) 
2.4.1. Het formuleren van de voorwaarden waaron­
der niet-ingezeten wegvervoerders mogen deelnemen 
aan het binnenlands vervoer in andere Lid-Staten heeft 
alleen maar zin, indien afdoende wordt gecontroleerd 
of aan deze voorwaarden wordt voldaan. 
Om dit te bereiken, dient een nieuw artikel 4 in het 
voorstel voor een verordening te worden ingevoegd (het 
huidige artikel 4 wordt dan artikel 5 enz.). 
2.4.2. Dit artikel zou als volgt kunnen worden gefor­
muleerd : 
„1. De betrokken instanties in de Lid-Staten dan 
wel de nog in het leven te roepen instanties die over 
de vereiste bevoegdheden moeten beschikken, zien 
Nr. C 180/40 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 7. 87 
erop toe dat de in de voorgaande artikelen opgesom­
de voorwaarden in acht worden genomen en treffen 
sancties tegen degenen die zich niet aan deze voor­
waarden houden. Mochten niet-ingezeten vervoer-
ondernemingen zich in het binnenlands vervoer aan 
overtredingen schuldig maken, dan dienen de be­
trokken autoriteiten elkaar ambtelijke bijstand te 
verlenen. 
2. De Commissie dient voorschriften inzake de 
uit te oefenen controles ter bestraffing van over­
tredingen en betreffende de omvang van deze con­
troles uit te werken. In dit verband dient het beginsel 
te gelden dat niet-ingezeten vervoerondernemers 
wanneer zij zich aan overtredingen schuldig hebben 
gemaakt, niet mogen worden gediscrimineerd. 
3. Het bedrag van de op te leggen boetes dient 
in alle Lid-Staten groter te zijn dan het door over­
treding van de desbetreffende bepalingen behaalde 
financiële voordeel. 
4. Bij veroordelingen wegens meermaals begane 
zware overtredingen wordt de toelating van de be­
trokken wegvervoerder om internationaal vervoer 
te verrichten ingetrokken.". 
2.5. Artikel 4 
2.5.1. Krachtens dit artikel heeft de onderneming het 
recht een fictieve plaats van vestiging te kiezen. Deze 
regeling wordt voorgesteld in verband met de in afzon­
derlijke Lid-Staten van kracht zijnde uiteenlopende be­
perkingen met betrekking tot de plaats van vestiging, 
bij voorbeeld de regeling betreffende de streekvervoer-
rayons. In dit verband zou moeten worden toegelicht, 
aan welke vereisten deze fictieve plaats van vestiging 
moet voldoen, ingeval er nog regionale markten van 
beperkte omvang bestaan. 
2.6. Artikels 
2.6.1. Los van het algemene recht van cabotage die­
nen de Lid-Staten ondernemingen uit andere landen van 
de Gemeenschap in de toekomst toe te staan, zonder 
kwantitatieve en kwalitatieve beperkingen twee 
transporten als zogenaamde „op een rit aansluitende 
cabotage" te verrichten. Volgens de Commissie is de 
Gedaan te Brussel, 13 mei 1987. bedoeling hiervan dat onder meer het aantal lege ritten 
in het internationaal vervoer wordt verminderd. Voor­
waarde is echter wel dat eerst een grensoverschrijdend 
transport is uitgevoerd. Het Comité vraagt zich af, 
op welke wijze de Commissie precies wil controleren 
hoeveel cabotagetransporten zijn verricht. Tevens is 
niet duidelijk, welke kwalitatieve beperkingen de Lid-
Staten niet mogen opleggen. Gezien het huidige aanzien­
lijke volume van het intracommunautair vervoer, zou 
een aanzienlijk gedeelte van de nationale transporten 
voortaan ook buiten het kader van de nationale capaci­
teitsregelingen kunnen plaatsvinden en in combinatie 
met de uitbreiding van het aantal EG-vergunningen een 
aanzienlijke en abrupte capaciteitsvergroting teweeg 
kunnen brengen. 
2.6.2. Daarom adviseert het Comité, artikel 5 van het 
voorstel van de Commissie zonder meer te schrappen, 
vooral omdat tussen de invoering van het vrije verkeer 
van diensten die in het arrest van het Europees Hof van 
Justitie van 22 mei 1985 een absoluut vereiste wordt 
genoemd, en de invoering van de in aansluiting op een 
transport plaatsvindende cabotage in juridisch opzicht 
geen enkele link bestaat. 
2.7. Artikel 8 
2.7.1. Gezien zijn opmerkingen in het voorgaande en 
gelet op het feit dat de Lid-Staten de krachtens artikel 
7 van dit voorstel voor een verordening te nemen maat­
regelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van 
deze verordening nog moeten vaststellen, is het Comité 
van oordeel dat deze verordening niet vóór 1 januari 
1988 van kracht mag worden. 
2.7.2. Tegelijkertijd dient de Commissie met een 
nauwkeurig tijdschema te komen voor de te nemen 
maatregelen ter harmonisering van de concur­
rentievoorwaarden. Daardoor zou een harmonische en 
geleidelijke aanpassing aan een Europese ordening van 
de vervoermarkt kunnen plaatsvinden. 
3. Tot slot wijst het Comité erop dat het alleen maar 
kan instemmen met het voorstel van de Commissie, 
indien deze rekening houdt met de in het voorgaande 
gemaakte algemene en bijzondere opmerkingen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT