P6_TA(2006)0088

Herstuctureringen en werkgelegenheid

Resolutie van het Europees Parlement over herstructureringen en werkgelegenheid (2005/2188(INI))

Het Europees Parlement,

- gezien de mededeling van de Commissie van 31 maart 2005 met de titel "Herstructureringen en werkgelegenheid — Anticiperen op en begeleiden van herstructureringen met het oog op de ontwikkeling van de werkgelegenheid: de rol van de Europese Unie" (COM(2005)0120), en het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 december 2005 (EESC 1495/2005),

- gezien het handvest van de sociale grondrechten van de werknemers uit 1989 en het daaraan verbonden actieprogramma,

- gezien Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers [1],

- gezien Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag [2],

- gezien Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bĳ overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen [3],

- gezien Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap [4],

- onder verwijzing naar zijn resoluties van 28 oktober 1999 [5], 17 februari 2000 [6] en 15 februari 2001 [7] over de herstructurering van ondernemingen in Europa,

- gezien Aanbeveling 92/443/EEG van de Raad van 27 juli 1992 betreffende de bevordering van werknemersparticipatie in bedrijfswinsten en –resultaten (inclusief aandelenparticipatie) [8],

- gezien de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 en de resoluties van het Europees Parlement, in het bijzonder zijn resolutie van 15 maart 2000 hierover [9] en zijn resolutie van 9 maart 2005 over de tussentijdse herziening van de strategie van Lissabon [10],

- gezien de mededeling van de Commissie met de titel "Samen werken aan werkgelegenheid en groei — Een nieuwe start voor de Lissabon-strategie" (COM(2005)0024),

- gezien de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 22 en 23 maart 2005 en onder verwijzing naar zijn eigen resolutie van 13 april 2005 hierover [11],

- gezien de mededeling van de Commissie met de titel "De structurele veranderingen begeleiden: Een industriebeleid voor het uitgebreide Europa" (COM(2004)0274) en onder verwijzing naar zijn eigen resolutie van 9 juni 2005 [12],

- gezien het initiatiefadvies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 29 september 2005 met de titel "De noodzaak van een sociale dialoog en inspraak van werknemers om op veranderingen in het bedrijfsleven te anticiperen en deze in goede banen te leiden" (EESC 1073/2005),

- gezien de mededeling van de Commissie over de sociale agenda (COM(2005)0033) en onder verwijzing naar zijn eigen resolutie van 26 mei 2005 over de agenda voor het sociaal beleid 2006-2010 [13],

- gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement met de titel "Gemeenschappelijke acties voor groei en werkgelegenheid — het communautair Lissabon-programma" (COM(2005)0330),

- gezien het initiatief van de Commissie om het jaar 2006 tot Europees jaar van de mobiliteit van werknemers uit te roepen en gezien het belang hiervan bij de tenuitvoerlegging van de Lissabon-strategie [14],

- gezien de mededeling van de Commissie met de titel "Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst: Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013" (COM(2004)0101), de mededeling van de Commissie met de titel "Financiële vooruitzichten 2007 — 2013" (COM(2004)0487) en onder verwijzing naar zijn eigen resolutie van 8 juni 2005 over de beleidsuitdagingen en de begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013 [15],

- gezien de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 15 en 16 december 2005 over de financiële vooruitzichten 2007-2013,

- gezien het voorstel voor een verordening van de Raad houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds (COM(2004)0492),

- gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds (COM(2004)0493),

- gelet op artikel 87, lid 3, alsook op de artikelen 127, 136 en 158 van het EG-Verdrag,

- gelet op artikel 45 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A6-0031/2006),

A. overwegende dat de economische en sociale aanpak van de risico's de kern van de Europese sociale modellen vormt en dat die aanpak ook steeds tot uitdrukking komt in de verschillende nationale beleidslijnen met betrekking tot de opbouw van een welvaartsstaat op basis van sociale solidariteit en zekerheid;

B. overwegende dat als die risico's zich onverwachts aandienen, ze dan niet alleen werknemers kunnen treffen en betreffen wier werk een van de essentiële elementen van hun vrijheid en waardigheid uitmaakt, maar ook werkgevers en hun productieapparaat die in een concurrerende omgeving evolueren als typisch kenmerk van een open economie;

C. overwegende dat er een onderscheid moet worden gemaakt tussen herstructureringen van ondernemingen die samenhangen met veranderingen in bepaalde sectoren en de verplaatsing van ondernemingen, welke doorgaans gericht is op een verlaging van de kosten, en overwegende dat er op deze twee kwesties verschillende antwoorden moeten worden gegeven,

D. overwegende dat economische veranderingen onafwendbaar zijn, of deze zich nu verwacht of onverwacht voordoen of door beleid of een crisis worden veroorzaakt; overwegende dat deze veranderingen weliswaar alle Europese landen treffen, ongeacht het niveau van hun economische ontwikkeling en sociale bescherming, maar dat de uitdagingen waaraan ze het hoofd moeten bieden, kunnen variëren en een specifieke aanpak vereisen overeenkomstig de aard van hun productieapparaat en de strategische keuzes betreffende investeringen en onderzoek op lange termijn en meer in het algemeen in lijn met hun recente economische en politieke geschiedenis;

E. overwegende dat herstructureringen een specifieke vorm van economische verandering zijn en een plotseling en vaak gedwongen proces van aanpassing van een onderneming aan de veranderingen van de consumentenbehoeften en aan de eisen van de geglobaliseerde economische context kunnen zijn, met als doel haar in staat te stellen concurrerend te blijven of het opnieuw te worden, en dat ondernemingen en werknemers zich continu moeten aanpassen met het oog op groei en meer werkgelegenheid;

F. overwegende dat er verschillende niveaus van herstructurering zijn (herstructureringen die verscheidene bedrijfstakken omvatten, herstructureringen van afzonderlijke bedrijfstakken, herstructureringen van afzonderlijke ondernemingen en herstructureringen op het niveau van afzonderlijke werknemers), en dat er op het niveau van de afzonderlijke ondernemingen verschillende soorten herstructurering voorkomen (veranderingen van productieprocessen, outsourcing van activiteiten, verplaatsingen, sluiting van vestigingen, inkrimping van het personeelsbestand, fusies/overnames, enz.); overwegende dat er sprake is van herstructureringen van afzonderlijke werknemers wanneer er hogere eisen aan hun competenties worden gesteld; overwegende dat die verschillende niveaus en soorten van herstructurering een verschillende aanpak vereisen;

G. overwegende dat een van de gevolgen van de globalisering is dat er een groeiende concentratie en hergroepering van grote internationale concerns plaatsvindt, en dit soms in sectoren van vitaal strategisch belang; overwegende dat er dus ook niet langer alleen op nationaal en lokaal niveau, maar ook op internationaal niveau moet worden nagedacht over de begeleiding van de bedrijven; bovendien ervan overtuigd zijnde dat de globalisering ook gevolgen voor het MKB heeft en dat het daarom evenveel aandacht als de grote concerns verdient;

H. overwegende dat de problemen van ondernemingen die een aanleiding vormen voor herstructureringen, vooral het gevolg zijn van de openstelling voor de internationale handel, maar ook van het feit in hoeverre ondernemingen in staat zijn zichzelf en hun werknemers op moderniserings- en herstructureringsprocessen voor te bereiden; het standpunt van de Commissie delend en verdedigend over het feit dat het gepast is dat de Unie samen met de EU-lidstaten de kosten en de gevolgen op wetgevingsniveau van het beleid dat zij voert, op zich neemt;

I. vaststellend dat de gevolgen van herstructureringen soms ingaan tegen de doelstellingen van Lissabon, namelijk die welke verband houden met de bevordering van volledige werkgelegenheid, de kwaliteit van het werk, sociale en territoriale samenhang, en duurzame ontwikkeling; menende dat werknemers gegarandeerd de kans moeten krijgen hun competenties aan te scherpen en toegang tot levenslang leren hebben;

J. overwegende dat economische en sociale vernieuwing binnen de Lissabon-strategie een centrale rol speelt; overwegende dat herstructureringen ook onmisbare bouwstenen vormen voor de opbouw van welvaart en de verhoging van de levensstandaard;

K. menende dat de sociale partners en de overheid een essentiële rol moeten spelen bij de begeleiding van herstructureringen, zowel op globaal niveau door nieuwe banen te scheppen als op individueel niveau door de betrokken werknemers de kans te bieden zich, met name via opleidingen, op een andere activiteit in te stellen, maar ook bij het anticiperen daarop en het zoeken naar alternatieve oplossingen indien dat mogelijk is;

L. overwegende dat in Europa de mobiliteit te gering is, waardoor het beschikbare potentieel aan werk onvoldoende wordt benut, en dat werknemers die in het buitenland willen gaan werken, dit vaak niet kunnen door administratieve en linguïstische hindernissen; overwegende dat er te weinig een beroep wordt gedaan op nationale maatregelen betreffende levenslang leren;

M. overwegende dat de achterblijvende groei in Europa en de zwakke concurrentiepositie van ondernemingen gedeeltelijk te wijten zijn aan het feit dat investeringen in productie en onderzoek op een laag pitje zijn gezet; van mening zijnde dat de Unie de investeringscapaciteit van ondernemingen, alsook ontwikkeling en onderzoek zou moeten aanmoedigen en ondersteunen;

N. overwegende dat ondernemingen, in de context van de verantwoordelijkheid voor adequaat anticiperen, hun werknemers de best mogelijke voorwaarden voor scholing zouden moeten garanderen:

- voor praktijkperiodes in het kader van initiële opleiding en binnen leerlingstelsels;

- voor de bij- en nascholing van hun werknemers;

- voor de erkenning en validering van door beroepservaring verworven competenties, wetende dat werknemers de vruchten van een opleiding alleen ten volle kunnen plukken als ze hun opgedane kennis onmiddellijk in de praktijk kunnen brengen;

en overwegende dat ondernemingen, teneinde die doelstellingen te verwezenlijken, competentieplannen en -overzichten voor opleiding en de ontwikkeling van kwalificaties zouden moeten opstellen die tot stand zouden moeten komen door onderhandelingen tussen enerzijds de sociale partners en anderzijds de instellingen die beroepskwalificaties verstrekken;

O. overwegende dat de eerste informatiebron op Europees niveau de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden is, die de ERM (European Restructuring Monitor) beheert, en dat deze informatiebron zou moeten worden geoptimaliseerd, vooral wat betreft de zichtbaarheid en de toegankelijkheid van de informatie in alle talen van de Unie;

P. overwegende dat Europese ondernemingen onder andere in moeilijkheden verzeild raken omdat intellectuele eigendom op internationaal niveau onvoldoende bescherming geniet en de bestrijding van namaak niet efficiënt verloopt;

1. is verheugd dat de Commissie heeft gekozen voor een overkoepelende en horizontale aanpak voor een onderwerp dat van zo'n groot belang is voor zowel ondernemingen als werknemers, hun sociale en werkomgeving;

2. is het eens met de Commissie over het feit dat herstructureringen geen synoniem zijn voor sociale achteruitgang en verlies van economische betekenis, op voorwaarde dat hierop op de juiste wijze wordt geanticipeerd, dat de ondernemingen er in dialoog met de vakbonden snel en doeltreffend mee kunnen omgaan, met inachtneming van de nationale gewoonten en praktijken en dat de ondernemingen herstructureringen vermijden door hun werknemers continu bij te scholen; is van mening dat niet vaak aan al deze voorwaarden gelijktijdig wordt voldaan;

3. is van mening dat herstructureringen van ondernemingen pas moeten worden ingezet indien ze gerechtvaardigd zijn, dat wil zeggen om banen te redden of om de concurrentiepositie en de economische ontwikkeling van ondernemingen te verbeteren;

4. stelt vast dat continue aanpassingsprocessen aan zich wijzigende randvoorwaarden onontbeerlijk zijn voor de ontwikkeling van ondernemingen; vindt het daarom belangrijk dat werknemers of hun vertegenwoordigers tijdig over de noodzaak van veranderingen in te lichten en rekening met de belangen van de werknemers te houden, zoals door de Europese sociale partners is vastgelegd in hun gemeenschappelijk document van 16 oktober 2003 "Richtsnoeren van de sociale partners inzake verandermanagement en de sociale gevolgen ervan";

5. is in navolging van het Europees Economisch en Sociaal Comité in zijn voornoemd advies van 29 september 2005 van mening dat het succes van een herstructurering niet alleen staat of valt met de concurrentiepositie en de innovatiecapaciteit van ondernemingen, maar ook met het behoud van banen en een goed sociaal beheer van de negatieve gevolgen van herstructureringen;

6. is van mening dat het openstellen van de markten door de Unie wordt bevorderd en dat deze dus ook voorstellen dient te doen voor de maatregelen en de financiële middelen die nodig zijn om de herstructureringen en de sociale gevolgen beter op te vangen en te begeleiden, alsook om de innovatie en ontwikkeling van nieuwe ondernemingen te stimuleren en niet aan de arbeidsvoorwaarden te tornen;

7. is van mening dat de Unie gehoor moet geven aan de uitdagingen met een globale dimensie, zoals herstructureringen, door de concurrentiepositie van de Europese economie en ondernemingen te verbeteren en door de vier bestaande communautaire hefbomen beter op elkaar af te stemmen:

- het concurrentiebeleid, in het bijzonder de kwestie van de staatssteun,

- het interne marktbeleid, in het bijzonder de oprichting van de Societas Europea en de invoering van het gemeenschapsoctrooi,

- het ondernemingsbeleid, in het bijzonder de ondersteuning van het MKB,

- en het solidariteitsbeleid, in het bijzonder de aanwending van het Europees Fonds van Regionale Ontwikkeling (EFRO) en het Europees Sociaal Fonds (ESF) voor regio's die door herstructureringen getroffen zijn of daar in de nabije toekomst door getroffen zullen worden;

8. deelt de mening van de Commissie volgens dewelke het ESF en, in mindere mate het EFRO voor die herstructureringsgevallen in het MKB die maar al te vaak verwaarloosd zijn, een essentiële rol moeten spelen bij het anticiperen op en het beheer van de herstructureringen en stelt voor dat in de financiële programma's voor de periode 2007-2013, die op dit moment worden besproken, het accent meer ligt op anticipatie op en beheer van de herstructureringen, in het bijzonder in gebieden met een verhoogde sectorale concentratie, en dat de fondsen aangepaste middelen toegewezen krijgen om die ambitie waar te maken;

9. is, gezien de onvoorspelbaarheid van sommige herstructureringen en het feit dat moeilijk vooraf kan worden vastgesteld welke gevolgen deze hebben op het grondgebied en rekening houdend met de rol van het beleid van de Unie hierin, van mening dat het noodzakelijk is te voorzien in een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering en in de aanleg van reserves voor onvoorziene uitgaven en juicht hieromtrent de reeds aangehaalde conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad over de financiële vooruitzichten 2007-2013 toe;

10. dringt erop aan:

a) dat de omvang en de geografische positie op het grondgebied van de Unie van een onderneming die herstructurering heeft ondergaan, niet de enige selectiecriteria worden voor eventuele steun van de Unie en dat de belangen van het MKB niet over het hoofd worden gezien;

b) dat tevens rekening wordt gehouden met het feit of een onderneming in haar ondernemingsplan maatregelen opneemt om op veranderingen in te spelen en vooral of zij zich voor scholing en bijscholing inzet;

11. steunt het standpunt dat de Unie een essentiële partner is die regio's die door herstructureringen (industriële, tertiaire, intersectorale, intrasectorale of andere) zijn getroffen, hoort te begeleiden bij hun omschakeling;

12. verzoekt de Unie de geografische en arbeidsmobiliteit te ondersteunen, zodat de beschikbare arbeidskrachten in elke categorie beter worden benut, in het bijzonder jongeren, vrouwen en personen boven de 45 jaar; nodigt de Unie uit administratieve en linguïstische obstakels voor de mobiliteit uit de weg te ruimen;

13. verzoekt de Commissie een voorstel in te dienen voor de 14e richtlijn inzake het vennootschapsrecht betreffende de grensoverschrijdende overdracht van de statutaire zetel van kapitaalvennootschappen, omdat verhinderd moet worden dat de overdracht van de zetel gebruikt wordt om de rechten van de werknemers te verzwakken; is van mening dat een van de grondbeginselen van deze richtlijn — en ook een officiële doelstelling ervan — het waarborgen van de verworven rechten van de werknemers moet zijn op het punt van hun participatie in de besluitvorming binnen het bedrijf (recht op medebestuur);

14. stelt voor dat in het kader van de Europese steun die wordt verleend tijdens een herstructurering, het milieu niet over het hoofd mag worden gezien, in het bijzonder door industriële en agrarische omschakelingen aan te moedigen die minder vervuilend zijn en dus minder gevaarlijk voor zowel de omwonenden als de werknemers;

15. stelt bovendien vast dat de personen die het zwaarst getroffen worden door de herstructureringen de ontslagen werknemers zijn en dat in elk afzonderlijk geval de steun met voorrang moet worden gegeven aan deze groep, en daarnaast aan de economische activiteiten die afhankelijk zijn van de geherstructureerde onderneming, in het bijzonder de toeleveringsbedrijven van MKB's; dringt erop aan meer rekening met de "verborgen effecten" van herstructureringen te houden, zoals het effect op de gezondheid van werknemers; merkt op dat is gebleken dat wie ontslagen dreigt te worden daar medisch en psychisch onder lijdt en ook dat de overlijdenskans van deze werknemers de eerste vijf jaar na hun ontslag twee keer zo groot is (als van niet-ontslagen werknemers); concludeert daaruit dat de financiële steun ten aanzien van het structurele aspect van herstructureringen niet mag worden teruggeschroefd teneinde rekening te kunnen houden met de menselijke dimensie van die uitdagingen door gepersonaliseerde steun aan de werknemers hoog op de agenda te plaatsen;

16. is tevreden over het standpunt dat de Commissie tegenover de herstructureringen inneemt in haar mededeling van 31 maart 2005 met de titel "Anticiperen op en begeleiden van herstructureringen met het oog op de ontwikkeling van de werkgelegenheid: de rol van de Europese Unie" (COM(2005)0120); wijst in dit verband op de gemeenschappelijke werkzaamheden van de Europese sociale partners met betrekking tot het thema herstructurering, waarin belangrijke richtsnoeren bij herstructureringen worden verstrekt, die een concrete toepassing vinden in de ondernemingspraktijk;

17. veroordeelt van alle verborgen effecten van herstructureringen ook het feit dat werknemers vervroegd met pensioen moeten gaan; vanwege hun leeftijd vinden zij moeilijk een nieuwe baan, wat een hoog kostenplaatje voor de maatschappij, een verlies van vakbekwaamheid en een ongehoord hoog risico op een tekort aan arbeidskrachten met zich meebrengt;

18. vraagt om betere controle en betere traceerbaarheid van het gebruik van de communautaire fondsen, teneinde een goed gebruik daarvan te waarborgen en te vermijden dat deze fondsen voor verwante, speculatieve of administratieve doelstellingen worden aangewend, en uit te sluiten dat ze kunnen bijdragen aan de financiering van verplaatsingen; eist in het bijzonder dat ondernemingen die fondsen van de Unie hebben ontvangen en zich geheel of gedeeltelijk verplaatsen, gedurende een periode van zeven jaar in hun nieuwe vestigingsplaats geen communautaire steun meer krijgen, op straffe van terugbetaling van de subsidie, om er voor te zorgen dat de fondsen verstandig worden aangewend;

19. bevestigt opnieuw het essentiële karakter van het acquis communautaire op sociaal gebied en in het bijzonder het belang van bestaande juridische instrumenten die volledig moeten worden toegepast en beter moeten worden opgevolgd door de lidstaten die met de juiste omzetting en toepassing ervan zijn belast. Dit betreft met name:

- Richtlijn 94/45/EG inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad,

- Richtlijn 98/59/EG inzake collectief ontslag,

- Richtlijn 2001/23/EG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bĳ overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen,

- Richtlijn 2002/14/EG tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers;

20. betreurt het feit dat de tweede raadplegingsronde inzake de Europese ondernemingsraad slechts een klein onderdeel van de uitgebreide, reeds aangehaalde mededeling van de Commissie van 31 maart 2005 vormt en verzoekt de Commissie bij een eventuele herziening van de reeds aangehaalde Richtlijn 94/45/EG een gepaste tweede raadplegingsronde te starten waarbij de sociale partners in overeenkomst met artikel 138 van het EG-Verdrag en met het transparantiebeginsel de kans krijgen te onderhandelen;

21. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om een voorstel in te dienen tot wijziging van Richtlijn 94/45/EG om de rechten van de werknemers van grote Europese bedrijfsgroepen te versterken;

22. deelt de mening van de Commissie dat de Europese sociale partners een centrale rol moeten spelen bij de begeleiding en het beheer van herstructureringen, om de mobiliteit van werknemers in Europa te bevorderen en levenslang leren tot stand te brengen, wanneer dat nuttig is;

23. vraagt de Commissie te blijven werken aan een communautair kader voor de bescherming van de rechten van werknemers bij herstructurering; neemt nota van het werk dat in dat opzicht al is verricht door de sociale partners en roept de sociale partners op ervoor te zorgen dat de optimale werkwijzen die zij hebben vastgesteld, worden toegepast; verzoekt de Commissie een voorstel voor een richtlijn in te dienen, wanneer een passende reactie van de kant van de sociale partners uitblijft;

24. verzoekt de Commissie overeenkomstig de Lissabon-agenda een "open coördinatiemethode" in te voeren teneinde algemene richtsnoeren betreffende herstructureringen onder de lidstaten te verspreiden;

25. vraagt om hervorming van de regelingen voor overheidssteun, zodat deze zoveel mogelijk worden gericht op gebieden die het meest bijdragen aan groei en werkgelegenheid, en wordt voorkomen dat ze worden gebruikt voor de financiering van verplaatsingen of niet gerechtvaardigde herstructureringen; vraagt bovendien het evenwicht te herstellen voor verzwakte sectoren die specifieke regels of overgangsregels behoeven, met name door sneller staatssteun toe te laten die niet leidt tot concurrentievervalsing op de interne markt;

26. nodigt de lidstaten uit ad hoc-maatregelen in te voeren, die zijn aangepast aan de traditie van elke lidstaat en die de vorm aannemen van permanente omschakelingseenheden om werknemers die door een herstructurering worden getroffen, te begeleiden en gelijke behandeling te waarborgen, ongeacht de nationaliteit, het geslacht en de leeftijd van de werknemer; is van mening dat deze omschakelingseenheden met name op de territoriale werkgelegenheidspacten zullen kunnen steunen; vraagt de lidstaten met spoed maatregelen voor de wederzijdse erkenning van de diploma's van beroepsopleidingen aan te nemen, alsook de echtverklaring van atypische kwalificaties en de erkenning van beroepservaring; is ten slotte van mening dat actieprogramma's moeten worden goedgekeurd die ontslagen werknemers moeten helpen; is van mening dat het o.a. raadzaam is zo snel mogelijk steun voor bij- en omscholing te verlenen;

27. is van mening dat de participatie van werknemers in het kapitaal van hun onderneming een geschikt middel kan vormen om hen meer te betrekken bij beslissingen die aan herstructureringen voorafgaan; nodigt daarom de sociale partners, maar ook de Commissie en de lidstaten uit om vooruitgang te boeken met dit debat en dit onderwerp weer op de agenda te plaatsen naar aanleiding van het grote debat over de toekomst van het sociale Europa, dat in 2005 onder Brits voorzitterschap is aangevat;

28. nodigt de Unie uit te inventariseren welke moeilijkheden ondernemingen ondervinden bij hun pogingen beter tot de interne markt door te dringen en internationale handelsakkoorden af te sluiten, zodat zij de gevolgen van haar beleid kan voorspellen;

29. is van mening dat, om beter te anticiperen op de problemen waarmee de bedrijven kunnen worden geconfronteerd en die bedrijven daarin beter te begeleiden, alle instrumenten voor relevante bedrijfstakanalyse moeten worden ingezet, zodat voortdurend alle Europese economische sectoren kunnen worden gevolgd en beoordeeld; is daarom verheugd over de wil die in voornoemde mededeling van 31 maart 2005 wordt geuit om de rol van het Europees waarnemingscentrum voor verandering te versterken en legt de nadruk op de noodzaak van een betere toegankelijkheid van de werkzaamheden van dit centrum voor de burgers van de Unie;

30. vraagt de Commissie een voorstel te doen voor één Europees loket op het internet waar alle betrokken burgers, lokale overheden, sociale partners en ondernemingen zich op de hoogte kunnen stellen van de problematiek van herstructureringen, van de mogelijkheden om te anticiperen op een herstructurering en daar goed mee om te gaan, en van hun rechten (waaronder toegang tot verschillende soorten steun) en plichten;

31. onderschrijft de noodzaak om doorgevoerde herstructureringen achteraf te analyseren om een beeld te krijgen van de werkelijke impact ervan op de onderneming, zodat toekomstige herstructureringen beter kunnen worden aangepakt;

32. verzoekt de handelspartners van de Unie wetten op te stellen ter bescherming van intellectuele eigendom, en de lidstaten om alles in het werk te stellen om namaak doeltreffend te bestrijden;

33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.

[1] PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.

[2] PB L 225 van 12.8.1998, blz. 16.

[3] PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16.

[4] PB L 80 van 23.3.2002, blz. 29.

[5] PB C 154 van 5.6.2000, blz. 139.

[6] PB C 339 van 29.11.2000, blz. 280.

[7] PB C 276 van 1.10.2001, blz. 260.

[8] PB L 245 van 26.8.1992, blz. 53.

[9] PB C 377 van 29.12.2000, blz. 164.

[10] PB C 320 E van 15.12.2005, blz. 164.

[11] PB C 33 E van 9.2.2006, blz. 487.

[12] Aangenomen teksten, P6_TA(2005)0230.

[13] Aangenomen teksten, P6_TA(2005)0210.

[14] MEMO/05/229.

[15] Aangenomen teksten, P6_TA(2005)0224.

--------------------------------------------------