De volgende hypothesen dat voor andere niet-prijsgebonden aspecten van de markt voor muziekopnames een mogelijke coördinatie van grote platenmaatschappijen de toegang van onafhankelijke platenmaatschappijen tot detailhandelaren zou kunnen beperken, werden onderzocht en verworpen. Bovendien spreekt het niet voor zich dat deze elementen de concurrentie tussen de majors zelf zouden beperken.

— Toegang tot winkelrekken: Het marktonderzoek bevestigde dat door onafhankelijke platenmaatschappijen gereleasete hits vergelijkbare voorwaarden krijgen als hits van de majors. De detailhandelaren bepalen onafhankelijk hoe de winkelrekken worden toegewezen, op basis van hun eigen inschatting van het verkooppotentieel van albums.

— Toegang tot airplay: De meeste succesvolle radiostations in Europa zenden muziek uit op basis van een playlist. Alle platenmaatschappijen concurreren om op die playlist te komen, omdat regelmatige airplay een van de factoren is die de verkopen ondersteunen. De meeste concurrenten verklaarden dat televisie- of radiostations bij hun besluiten over de toewijzing van airplay aan muziektitels platenmaatschappijen die tot hun concern behoorden, niet specifiek bevoordeelden. Ten slotte is het totale aandeel airplay voor onafhankelijke platenmaatschappijen dat voor de periode 2003-2005 werd onderzocht, in tien van de vijftien EER-staten gestegen.

— Regels voor hitparades: Hitparades kunnen inderdaad de transparantie verhogen doordat alle marktwaarnemers regelmatig informatie krijgen over hoe CD-albums van concurrenten presteren, maar het onderzoek van de Commissie leverde geen voorbeelden op van majors die de regels voor hitparades aangrijpen als een gelegenheid om artiesten van onafhankelijke platenmaatschappijen de toegang tot de hitparades te ontzeggen. De Commissie merkt ook op dat in twaalf landen CD-albums pas vanaf een bepaalde minimumprijs in de hitparades kunnen komen, maar vindt deze prijzen te laag om de concurrentie tussen platenmaatschappijen wat betreft het bepalen van verschillende prijzen te verhinderen en/of dat deze prijzen referentiepunten zijn voor een gecoördineerde aanpak door majors.

— Releasedata: Sony BMG erkende dat haar besluiten over de releasedata voor haar albums worden beïnvloed door releasedata van albums van concurrenten. Releasedata krijgen vaak ook ruime aandacht en zijn dus transparant, of houden verband met specifieke gebeurtenissen (bv. kerstinkopen). Toch worden releasedata vaak uitgesteld en in ieder geval kunnen de gedragingen van de majors op dit punt amper als collusie worden bestempeld, en lijken zij meer op concurrentie te zijn gebaseerd, omdat iedere onderneming haar releasedata probeert te optimaliseren.

— Uitgeef- en opnamerechten: Alle majors hebben een zusteronderneming die als muziekuitgeverij actief is, met uitzondering van Sony BMG, omdat Bertelsmann haar uitgeefdivisie in 2007 aan Universal had verkocht. Sony/ATV, een gemeenschappelijke muziekuitgeverij van Sony en Michael Jackson, behaalt een aanzienlijk lager marktaandeel dan haar concurrenten. Bovendien concludeerde het onderzoek van de Commissie dat muziekuitgeverijen, door het bestaan van auteursrechtenorganisaties, niet in staat zijn hun marktmacht op de markt voor muziekopnames uit te oefenen.

— Culturele diversiteit: Het marktonderzoek leerde dat alle platenmaatschappijen scherp concurreren bij het scouten van en het sluiten van contracten met nieuwe artiesten. De grote platenmaatschappijen hebben het aantal artiesten onder contract beperkt, maar deze beperking kwam er na de drastische terugval van de vraag en zette in vóór de concentratie van Sony en BMG. De afgelopen paar jaar is het aandeel lokale artiesten in de platenverkoop aanzienlijk gestegen in het merendeel van de Overeenkomstsluitende Partijen bij de EER-Overeenkomst. Het toegenomen aandeel lokale artiesten wordt zowel via traditionele detailhandelskanalen als via internet op de detailhandelsmarkt gebracht, waarbij het internet functioneert als een forum voor bekende en onbekende artiesten die er in toenemende mate hun muziek presenteren en rechtstreeks aan eindafnemers verkopen, zonder op traditionele detailhandelskanalen een beroep te doen. Geconcludeerd mag dus worden dat de concentratie van Sony en BMG op het niveau van creatie, opnames, distributie en detailhandel geen negatieve impact heeft op de culturele diversiteit.