Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve invordering van het voorlopige recht op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm uit India en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm uit de Republiek Korea

TOELICHTING

De Commissie heeft op 25 juni 1998 een antisubsidieonderzoek geopend ten aanzien van de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm uit India en de Republiek Korea.

De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 619/1999 [1] een voorlopig compenserend recht ingesteld op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm uit India en de Republiek Korea.

[1] PB L 79 van 24.3.1999, blz. 60

Het bijgaande voorstel voor een verordening van de Raad is gebaseerd op de definitieve bevindingen met betrekking tot subsidiëring, schade, oorzakelijk verband en belang van de Gemeenschap, die bevestigen dat ten aanzien van India een compenserend recht gerechtvaardigd is.

Wat de Republiek Korea betreft, heeft verder onderzoek aangetoond dat een compenserend recht niet noodzakelijk is, aangezien de voor het gehele land geldende subsidiemarge onder het de minimis-niveau ligt. De procedure ten aanzien van dit land dient derhalve te worden beëindigd.

De Raad wordt derhalve voorgesteld zijn goedkeuring te hechten aan het bijgaande voorstel voor een verordening, dat uiterlijk 24 juli 1999 in het Publicatieblad dient te worden bekendgemaakt.

Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve invordering van het voorlopige recht op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm uit India en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm uit de Republiek Korea

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn [2], inzonderheid op de artikelen 14 en 15,

[2] PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1

Gezien het voorstel dat de Commissie heeft ingediend na overleg met het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 619/1999 [3] (hierna "voorlopige verordening" genoemd) een voorlopig compenserend recht ingesteld op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm (hierna "fijn RSD" of "betrokken product" genoemd), van oorsprong uit India en de Republiek Korea (hierna "Korea" genoemd), vallende onder GN-code ex 7223 00 19.

[3] PB L 79 van 24.3.1999, blz. 60

B. VERVOLGPROCEDURE

(2) Na de bekendmaking van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan werd besloten een voorlopig recht in te stellen op de invoer van fijn RSD uit India en Korea (hierna "bekendmaking" genoemd), hebben diverse belanghebbenden schriftelijke opmerkingen naar voren gebracht. Belanghebbende die daarom verzochten werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt mondeling toe te lichten.

(3) De Commissie heeft verder alle informatie verzameld en geverifieerd die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.

(4) Alle partijen werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens is aan te bevelen (i) een definitief compenserend recht in te stellen op de invoer uit India en de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van het voorlopige recht op deze invoer definitief in te vorderen en (ii) de procedure ten aanzien van de invoer uit Korea zonder maatregelen te beëindigen. Voorts werd een termijn vastgesteld waarbinnen belanghebbenden na deze bekendmakingen hun opmerkingen naar voren konden brengen.

(5) De mondelinge en schriftelijk commentaar van belanghebbenden werd onderzocht en de voorlopige bevindingen werden, waar dienstig, dienovereenkomstig aangepast.

C. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

(6) Het betrokken product is fijn RSD bevattende 2,5 of meer gewichtspercenten nikkel, ander dan draad bevattende 28 gewichtspercenten of meer doch niet meer dan 31 gewichtspercenten nikkel en 20 gewichtspercenten of meer doch niet meer dan 22 gewichtspercenten chroom.

(7) Het voorlopige onderzoek toonde aan dat er verschillen in fysieke kenmerken en gebruiksmogelijkheden waren tussen het RSD waarop dit onderzoek betrekking heeft, namelijk draad met een diameter van 1 mm of meer (grof draad) en RSD met een diameter van minder dan 1 mm (fijn draad). Hierbij bleek dat grof- en fijndraad, wat de toepassingsmogelijkheden betreft, in het geheel niet of in slechts zeer geringe mate onderling verwisselbaar zijn. Bovendien werd in de voorlopige verordening bepaald dat de kwestie of deze twee producten inderdaad duidelijk van elkaar gescheiden kunnen worden, nader zal worden onderzocht in het kader van de definitieve procedure.

(8) Uit aanvullende informatie die van belanghebbenden werd ontvangen, wordt geconcludeerd dat grof draad en fijn draad twee verschillende producten zijn met uiteenlopende fysieke kenmerken en verschillende gebruiksmogelijkheden. In de eerste plaats zijn de fysieke kenmerken, de treksterkte, de granulaire structuur en de bekleding van grof en fijn draad verschillend. Ten tweede werd, wat de gebruiksmogelijkheden van beide producten betreft, geconstateerd dat grof draad wordt gebruikt voor zwaar uitgevoerde producten voor de bouwsector, zoals bevestigingsmiddelen, muurverstevigingsproducten, lasdraad, enz, terwijl fijn draad in de regel bestemd is voor precisieapparatuur, zoals zeven en filters (draadweefsel) met kleine openingen voor het filteren van zeer fijne of kleine deeltjes (bijvoorbeeld stoffilters en chemische filters), medische en heelkundige toepassingen, enz.

(9) Uit het bovenstaande wordt geconcludeerd dat fijn en grof draad twee verschillende producten zijn met uiteenlopende kenmerken en toepassingsmogelijkheden en dat deze producten voor de gebruikers van RSD niet onderling verwisselbaar zijn.

(10) Aangezien geen van beide partijen opmerkingen heeft gemaakt ten aanzien van de voorlopige bevindingen van de Commissie in verband met het betrokken product en de beschouwingen betreffende het soortgelijke product, worden de in de overwegingen 8 tot 12 van de voorlopige verordening neergelegde feiten en bevindingen bevestigd.

D. SUBSIDIES

I. India

1. Passbook-regeling (PBS) and Duty Entitlement Passbook-regeling (DEPB)

(11) De Indiase overheid en negen exporterende producenten voerden aan dat deze regelingen, die in de overwegingen 14 tot 25 en 26 tot 35 van de voorlopige verordening zijn omschreven, door de Commissie onjuist zijn beoordeeld wat betreft de reikwijdte van de subsidie en de omvang van het voordeel waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen. In het bijzonder zijn zij van mening dat de uit deze regelingen voortvloeiende voordelen door de Commissie onjuist zijn beoordeeld omdat enkel een te hoge terugbetaling van rechten als een subsidie in de zin van artikel 2 van Verordening nr. 2026/97 van de Raad [4] (hierna "basisverordening" genoemd) kan worden beschouwd.

[4] PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1

(12) De Commissie heeft de hiernavolgende methode gebruikt om vast te stellen of de PBS- en de DEPB-regelingen subsidies zijn waartegen compenserende maatregelen kunnen worden ingesteld en om, in voorkomend geval, de omvang van de subsidie te berekenen. De Commissie concludeerde overeenkomstig artikel 2, lid 1, onder a), (ii), dat deze regelingen een financiële bijdrage van de Indiase overheid inhouden, aangezien de overheid hierdoor inkomsten derft (in de vorm van niet-geïnde invoerrechten). Er is echter ook een voordeel voor de ontvangers omdat de exporterende producenten de normale invoerrechten niet hebben moeten betalen.

(13) Artikel 2, lid 1, onder a), (ii), bevat echter een uitzondering op deze algemene regel voor, ondermeer, terugbetalingsregelingen en terugbetalingsregelingen voor vervangende "inputs", die aan de strikte regels van bijlage I, onder i), bijlage II (definitie en regels voor de terugbetaling) en bijlage III (definitie en regels voor de terugbetaling van vervangende "inputs") voldoen.

(14) Uit het onderzoek van de Commissie bleek dat noch de PBS- noch de DEPB-regeling betalingsregelingen of terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs zijn. Aan deze regelingen is namelijk niet de voorwaarde verbonden dat enkel goederen mogen worden ingevoerd die bij de vervaardiging van de exportproducten worden verbruikt (bijlage II van de basisverordening). Daar komt nog bij dat er geen verificatiesysteem is om na te gaan of de ingevoerde goederen daadwerkelijk in het productieproces worden verbruikt. Het gaat evenmin om een terugbetalingsregeling voor vervangende inputs omdat de ingevoerde goederen niet van dezelfde kwaliteit moeten zijn en niet dezelfde kenmerken moeten bezitten als de in het binnenland aangekochte inputs die bij de vervaardiging van het voor uitvoer bestemde product werden verbruikt (bijlage III van de basisverordening). Tenslotte werd geconstateerd dat de exporterende producenten in aanmerking komen voor de PBS- en de DEPB-regelingen ongeacht of zij hoegenaamd enige inputs invoeren. Een exporteur kan de voordelen van de regelingen verkrijgen door enkel goederen uit te voeren zonder dat hij moet aantonen dat daadwerkelijk inputs werden ingevoerd. Dit betekent dat exporterende producenten die al hun inputs in het binnenland aankopen en geen goederen invoeren die als inputs kunnen worden gebruikt nog steeds voor de PBS- en DEPB-regelingen in aanmerking komen. Deze regelingen zijn derhalve niet in overeenstemming met de bepalingen van de bijlagen I, II of III. Aangezien deze uitzondering op de definitie van het begrip "subsidie" in artikel 2 derhalve niet geldt, is het ontvangen voordeel waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen de kwijtschelding van het volledige bedrag van de invoerrechten die normaliter op alle ingevoerde goederen van toepassing zijn.

(15) Uit het bovenstaande vloeit voort dat de te hoge kwijtschelding van invoerrechten enkel tot grondslag van de berekening van de omvang van het voordeel kan dienen wanneer het gaat om bona fide teruggaveregelingen en teruggaveregelingen voor vervangende inputs. Aangezien werd vastgesteld dat de PBS- en DEPB-regelingen niet tot een van deze twee categorieën behoren, is het ontvangen voordeel het totale bedrag aan kwijtgescholden invoerrechten en niet enkel het bedrag van de beweerde te hoge kwijtschelding.

(16) De Indiase overheid en de negen exporterende producenten voerden aan dat de wijze waarop deze regelingen worden behandeld onverenigbaar is met de voorlopige bevindingen in het gelijklopende antidumpingonderzoek, aangezien de Commissie in het antidumpingonderzoek een correctie heeft toegestaan voor invoerrechten die in het kader van de PBS- en DEPB-regelingen niet werden betaald voor ingevoerde inputs die daadwerkelijk bij de vervaardiging van de exportproducten werden verbruikt.

(17) Opgemerkt zij dat overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder b), van de basisantidumpingverordening (Verordening (EG) nr. 384/96 [5]) de correctie enkel werd toegestaan in gevallen waarin werd aangetoond dat de materialen waarover invoerrechten werden betaald fysiek waren verwerkt in het betrokken product dat op de binnenlandse markt werd verkocht en dat de invoerrechten op het naar de Gemeenschap uitgevoerde product niet werden ingevorderd noch terugbetaald. Hoewel een dergelijke correctie de dumpingmarges uiteindelijk verlaagt, is zij niet relevant in het kader van het antisubsidieonderzoek omdat reeds was vastgesteld dat de PBS- en DEPB-regelingen om de hierboven genoemde redenen krachtens het bepaalde in de basisverordening voor compenserende maatregelen in aanmerking komen. Wanneer eenmaal is vastgesteld dat er sprake is van een subsidie die tot compenserende maatregelen aanleiding geeft, dan is het voordeel voor de ontvanger van de subsidie het volledige bedrag van de invoerrechten die door de exporterende producent niet werden betaald op alle invoertransacties. Het behoort wat dit betreft derhalve niet tot de taak van de Commissie de PBS- en de DEPB-regelingen te reconstrueren om te bepalen welke producten wel en welke niet fysiek in het exportproduct zijn verwerkt. Bovendien moet worden opgemerkt dat een onderzoek naar de mate waarin een regeling aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen en een onderzoek tot vaststelling van een mogelijke correctie voor fysiek in het eindproduct aanwezige inputs geheel verschillend zijn wat het doel, de berekeningswijze en de rechtsgrondslag betreft. In antidumpingprocedures is het onderzoek naar de toe te passen correctie erop gericht de normale waarden aan te passen. In een antisubsidieprocedure heeft het onderzoek naar de mate waarin een regeling aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen ten doel na te gaan welke voordelen een exporteur in het kader van deze regeling heeft ontvangen. Bovendien wordt in antidumping- en antisubsidieonderzoeken een verschillende berekeningsmethode toegepast. In antidumpingzaken wordt de correctie enkel toegestaan voor de uitvoer van de betrokken producten naar de Gemeenschap, terwijl in een antisubsidieonderzoek de voordelen worden onderzocht naar verhouding van de totale uitvoer van alle producten naar alle bestemmingen overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening en de mededeling inzake de "Berekening van de omvang van de subsidie bij antisubsidieonderzoeken" (hierna "richtsnoeren voor de berekening" genoemd) [6].

[5] PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 905/98, PB L 128 van 30.4.1998, blz. 18.

[6] PB C 394 van 17.12.1998, blz. 6

(18) De Indiase overheid en negen exporterende producenten gaven bovendien de mening te kennen dat de Commissie had moeten nagaan of inderdaad een te groot bedrag aan invoerrechten op de bij het productieproces verbruikte inputs werd terugbetaald.

(19) Zoals uiteengezet in de overwegingen 12 tot 15 bevatten de bijlagen II en III regels om te bepalen of een regeling betrekking heeft op de terugbetaling van rechten of op de terugbetaling voor vervangende inputs. De te hoge kwijtschelding van invoerrechten vormt enkel in het geval van terugbetalingsregelingen of regelingen voor de terugbetaling van vervangende inputs de grondslag voor de berekening van de omvang van het voordeel. Dit argument kan niet worden aanvaard omdat het probleem van de te hoge kwijtschelding enkel aan de orde is in het kader van onderzoek waarbij wordt nagegaan of terugbetalingsregelingen en terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs al dan niet geoorloofd zijn. Vastgesteld werd dat de PBS- en DEPB-regelingen geen terugbetalingsregelingen of terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs zijn in de zin van de bijlagen I, (i), II en III bij de basisverordening.

(20) De Indiase overheid en negen exporterende producenten voerden aan dat de Commissie niet had nagegaan of India over een systeem of procedure beschikt om vast te stellen welke inputs in welke hoeveelheden bij de vervaardiging van de exportproducten worden verbruikt. India is van mening dat de standaard input/output-normen een passend verificatiesysteem zijn.

(21) Dit argument houdt verband met de vraag of de PBS- en DEPB-regelingen als terugbetalingsregelingen of terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs beschouwd kunnen worden. Aangezien werd vastgesteld dat de PBS- en DEPB-regelingen geen terugbetalingsregelingen of terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs in de zin van de bijlagen II en III bij de basisverordening zijn, is verder onderzoek overbodig. Zelfs indien de PBS- en DEPB-regelingen aan de criteria van de bijlagen II en III zouden voldoen, moet nog worden geconcludeerd dat geen aanvaardbaar verificatiesysteem voorhanden is. De input/output-normen zijn een lijst van materialen die in bepaalde hoeveelheden in het productieproces mogen worden verbruikt. Deze input/output-normen zijn evenwel geen verificatiesysteem in de zin van punt 5 van bijlage II bij de basisverordening. Deze normen voorzien niet in een controle van de inputs die daadwerkelijk in het productieproces worden verbruikt, noch in een verificatiesysteem om vast te stellen of deze inputs daadwerkelijk werden ingevoerd.

(22) De Indiase overheid en negen exporterende producenten voeren aan dat de Commissie ten onrechte compenserende maatregelen heeft ingesteld ten aanzien van de waarde van de credits in de DEPB-vergunning in plaats van ten aanzien van de nettowaarde bij verkoop van de vergunning. Eén onderneming beweerde dat de omzetbelasting, die bij de verkoop van de vergunning werd betaald, in mindering dient te worden gebracht op het totale bedrag van de subsidie.

(23) Volgens de huidige bepalingen van de DEPB-regeling heeft een onderneming die vergunningen heeft verkregen de keuze tussen twee mogelijkheden, hetzij het product (met uitzondering van de op de negatieve lijst voorkomende artikelen) invoeren met gebruikmaking van de "credits" om het vigerende invoerrecht te compenseren, hetzij de vergunning aan een derde overdragen. In overweging 34 van de voorlopige verordening neemt de Commissie het standpunt in "dat de verkoop van een vergunning tegen een lagere prijs dan de nominale waarde een louter commerciële beslissing is die het bedrag van het uit de regeling voortvloeiende voordeel niet verandert". Voorts zijn in artikel 7 van de basisverordening de elementen genoemd die op het bedrag van de subsidie in mindering mogen worden gebracht. Alle kosten van de aanvraag of andere kosten die noodzakelijk zijn om voor een subsidie in aanmerking te komen of deze te verkrijgen mogen van de totale subsidie worden afgetrokken. De overdracht van een lager bedrag aan voordelen dan het werkelijk toegekende bedrag en de omzetbelasting kunnen niet als geoorloofde elementen in de zin van artikel 7 van de basisverordening worden beschouwd aangezien deze elementen geen kosten zijn die noodzakelijkerwijze moeten worden gemaakt om voor een subsidie in aanmerking te komen of deze te verkrijgen.

(24) De Indiase overheid en negen exporterende producenten voeren aan dat de Commissie tweemaal compenserende maatregelen heeft ingesteld ten aanzien van een gedeelte van de uit deze regelingen voortvloeiende voordelen, omdat deze procedure en het onderzoek naar roestvrij stalen staven elkaar overlappen.

(25) De Commissie heeft dezelfde werkwijze gevolgd als in de zaak van de antibiotica [7] en de roestvrij stalen staven [8]. Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening werd de omvang van de subsidie waartegen maatregelen kunnen worden genomen, vastgesteld door de waarde van de totale subsidie om te slaan over de totale uitvoer. Omdat de exportsubsidies net gerelateerd waren aan de uitvoer van het betrokken product maar aan alle uitvoer van de betrokken ondernemingen, achtte de Commissie het dienstig deze werkwijze te volgen. Daarbij was geen sprake van het dubbel tellen van voordelen waartegen reeds compenserende maatregelen waren genomen in de zaak van de roestvrij stalen staven, aangezien de subsidies over de totale uitvoer waren omgeslagen.

[7] PB L 273 van 9.10.1998, blz. 4

[8] PB L 202 van 18.7.1998, blz. 44

(26) Eén onderneming, Raajratna Metal Industries Ltd, betwist de door de Commissie gebruikte methode voor de berekening van het uit de Passbook- en DEPBS-regelingen voortvloeiende voordeel. Deze onderneming voert aan dat enkel rekening mag worden gehouden met "credits" die voor het betrokken product in het onderzoektijdvak werden verkregen. Teneinde de omvang van het voordeel vast te stellen dient dit bedrag volgens deze onderneming vervolgens over de overeenkomstige uitvoer van het betrokken product te worden omgeslagen.

(27) De Commissie is van mening dat indien zij dit argument zou aanvaarden, de compenserende maatregelen betrekking zouden hebben op de potentiële voordelen in plaats van op de werkelijke voordelen die in het onderzoektijdvak werden verkregen. Aangezien een onderneming niet wordt geacht een subsidie te hebben ontvangen tot zij gebruik heeft gemaakt van de credits, was de Commissie van mening dat de totale "debits" waarvan gebruik is gemaakt het best het totale voordeel voor een onderneming weergeven. Dit argument wordt derhalve van de hand gewezen.

2. Kapitaalgoederenregeling exportbevordering (KGEB-regeling)

(28) Drie ondernemingen hebben opmerkingen naar voren gebracht in verband met de kapitaalgoederenregeling exportbevordering (KGEB-regeling) die in de overwegingen 36 tot 39 van de voorlopige verordening is omschreven. Deze opmerkingen hadden betrekking op de toerekening van het voordeel aan de normale afschrijvingstermijn van vaste activa.

(29) De betrokken ondernemingen voerden aan dat er een discrepantie was tussen de in het bekendmakingsschrijven gebruikte afschrijvingstermijn en de voorlopige verordening. De Commissie had het gemiddelde berekend van de afschrijvingstermijnen van alle exporterende producenten van het betrokken product. De gemiddelde afschrijvingstermijn bedroeg 12 jaar. Deze termijn werd in de voorlopige bevindingen gebruikt en zal in het definitieve stadium worden bevestigd. Het bedrag van de subsidie in het kader van de KGEB-regeling werd overeenkomstig artikel 7, lid 3, van de basisverordening omgeslagen over een periode van 12 jaar.

(30) Eén onderneming voerde aan dat haar kapitaalgoederen over een periode van 21 jaar werden afgeschreven en dat deze afschrijvingstermijn had moeten worden gebruikt in plaats van de gemiddelde termijn van 12 jaar.

(31) Zoals vermeld hebben de diensten van de Commissie in de voorlopige verordening de normale afschrijvingstermijn van kapitaalgoederen in de roestvrij staal sector vastgesteld op 12 jaar. Dit is de gemiddelde termijn die door de medewerkende exporterende producenten in India wordt gebruikt. Deze werkwijze is in overeenstemming met artikel 7, lid 3, van de basisverordening waarin is bepaald dat wanneer een verband kan worden gelegd tussen de subsidie en de verwerving van vaste activa, de hoogte van de subsidie waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen, wordt berekend door de subsidie te spreiden over een tijdvak dat in de betrokken bedrijfstak met de normaal gevolgde afschrijvingspraktijk voor deze activa overeenstemt. Het gebruik van de specifieke afschrijvingstermijn van de betrokken onderneming is derhalve strijdig met deze bepaling. Het verzoek wordt dientengevolge van de hand gewezen.

3. Regeling vrijstelling inkomstenbelasting

(32) Eén onderneming, Drawmet Wires Ltd., heeft niet binnen de door de Commissie vastgestelde termijn een exemplaar van zijn belastingaangifte ingediend en werd derhalve, wat de vrijstelling van inkomstenbelasting betreft, als een niet-medewerkende onderneming beschouwd. Na de bekendmaking legde deze onderneming een afschrift van haar belastingaangifte over waaruit bleek dat zij in het kader van deze regeling geen voordelen had ontvangen. De subsidiemarge voor Drawmet Wires Ltd. wordt derhalve op 8,5% gebracht.

4. Omvang van de subsidies waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen

(33) Rekening houdend met de bovenvermelde definitieve bevindingen met betrekking tot de diverse regelingen, werd de omvang van de subsidies waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen voor elk van de onderzochte exporterende producenten als volgt vastgesteld :

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(35) De definitief vastgestelde omvang van de subsidie voor de Indiase ondernemingen die geen medewerking hadden verleend aan dit onderzoek, uitgedrukt als een percentage van de nettoprijs franco-grens Gemeenschap, bedraagt 44,4%. Dit komt overeen met de hoogste bedragen die voor alle medewerkende exporteurs in het kader van elke regeling werden vastgesteld.

II. Korea

1. Leningprogramma's

(a) Berekening van de referentierentevoet

(35) De Koreaanse overheid voerde aan dat de Commissie bij de berekening van de omvang van de subsidie in het geval van leningen de kosten voor de overheid veeleer dan het voordeel voor de ontvanger als uitgangspunt had moeten nemen overeenkomstig de artikelen 19, lid 4, en 6, lid 1, onder a), en bijlage I, punten k) en l), van de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (OSCM).

(36) De Commissie is van oordeel dat de door Korea genoemde bepalingen niet van toepassing zijn op de onderzochte leningprogramma's. In artikel 19, lid 4, van de OSCM is bepaald dat de compenserende rechten die op een importproduct worden geheven niet hoger mogen zijn dan de subsidie waarvan het bestaan is vastgesteld en die per eenheid van het gesubsidieerde en geëxporteerde product is berekend. Deze bepaling werd nageleefd aangezien de specifieke regels voor de berekening van de subsidie in het geval van leningen, met andere woorden de artikelen 5 en 6, onder b), van de basisverordening, die gebaseerd zijn op artikel 14, onder b), van de OSCM, werden toegepast. Hierin is duidelijk bepaald dat de subsidie het verschil is tussen het bedrag dat de begunstigde onderneming daadwerkelijk betaalt en het bedrag dat zij voor een vergelijkbare commerciële lening had moeten betalen. Artikel 19, lid 4, van de OSCM eist niet dat de subsidie wordt berekend op basis van de kosten voor de overheid. Artikel 6, lid 1, onder a), gaat uit van de veronderstelling van ernstige schade in bepaalde gevallen, een beginsel dat niet van toepassing is in antisubsidieprocedures. Punt k) van bijlage I bij de OSCM, dat in bijlage I bij de basisverordening is overgenomen, voorziet in bijzondere regels voor exportkredieten die afwijken van de algemene regels voor de berekening van subsidies in het geval van leningen. In punt (l) is als zodanig niet bepaald dat het beginsel van de "kosten voor de overheid" prevaleert boven de expliciete regels van de artikelen 5 en 6, onder b), van de basisverordening, te meer omdat dit punt reeds in de niet-limitatieve lijst van exportsubsidies voorkwam die tijdens de Tokyo-ronde van de GATT-onderhandelingen werd vastgesteld, toen het beginsel van het "voordeel voor de ontvanger" nog niet in de WTO-regels was opgenomen.

(37) Voorts voerde de Koreaanse overheid aan dat de methode waarbij een vergelijking wordt gemaakt tussen de daadwerkelijk betaalde interest voor een overheidslening en een commerciële lening er ten onrechte van uitgaat dat de rentevoeten voor alle leningen in een economisch systeem gelijk zijn.

(38) De Commissie gaat er niet van uit dat alle leningen gelijk zijn, maar neemt als referentie leningen die vergelijkbaar worden geacht op basis van de terugbetalingstermijn, het hoofdbedrag en het doel van de lening zoals artikel 6, onder b), van de basisverordening voorschrijft.

(39) Tenslotte voerde de Koreaanse overheid aan dat de relevante referentierentevoet de rentevoet zou moeten zijn van een vergelijkbare lening die op hetzelfde tijdstip als de betrokken lening werd toegekend, veeleer dan de rentevoet die in het onderzoektijdvak van toepassing is, aangezien tijdens het onderzoektijdvak de rentevoet abnormaal hoog was als gevolg van de financiële crisis.

(40) Bij het onderzoek werd vastgesteld dat de rentevoeten van commerciële leningen de marktomstandigheden weerspiegelen doordat zij in de tijd variëren. Dergelijke leningen zouden tijdens het onderzoektijdvak tegen dezelfde rentevoet worden verstrekt, ongeacht of zij op hetzelfde tijdstip werden toegekend als de overheidslening. De Commissie heeft zodoende niet afgeweken van haar normale handelwijze die op de basisverordening en de richtsnoeren voor de berekening gebaseerd is. Dit verzoek wordt derhalve niet ingewilligd.

(41) Twee exporterende producenten in Korea beweerden dat de door de Commissie toegepaste methode waarbij de leningen op basis van het hoofdbedrag in vijf categorieën worden ingedeeld arbitrair is en onverenigbaar met de gebruikelijke handelwijze van de Koreaanse banken en dat, zodoende, de vaststelling van de rentevoet op basis van het bedrag van de lening geen geschikte methode is om de referentierentevoet vast te stellen. Eén exporterende producent in Korea voerde aan dat aangezien voor de Koreaanse banken het bedrag van de lening niet bepalend is voor de hoogte van de rentevoet, de Commissie als enige referentierentevoet de werkelijk gemiddelde rentevoet voor commerciële leningen van deze producent had moeten nemen. Twee exporterende producenten in Korea voerden bovendien aan dat de Commissie de rentevoeten van commerciële leningen als referentierentevoet voor EXIM-SM-leningen had moeten nemen.

(42) In antwoord op deze opmerkingen wordt erop gewezen dat in artikel 6, onder b), van de basisverordening is bepaald dat de grondslag voor de berekening van de subsidie een vergelijkbare lening is die de onderneming daadwerkelijk op de markt zou kunnen verkrijgen. De werkwijze van de Gemeenschap, die gebaseerd is op de richtsnoeren voor de berekening, bestaat er derhalve in leningen van eenzelfde bedrag, voor eenzelfde doel en met eenzelfde terugbetalingstermijn met elkaar te vergelijken. De commerciële leningen (met andere woorden kortetermijnleningen voor operationele doeleinden) die de exporterende producenten in Korea hadden verkregen, verschillen zowel wat het doel (zie overweging 126 van de voorlopige verordening), als wat de de terugbetalingstermijn betreft van de betrokken EXIM-SM-leningen en zijn derhalve geen vergelijkbare leningen. Deze verzoeken kunnen derhalve evenmin worden ingewilligd.

(43) De twee exporterende producenten in Korea voerden verder aan dat de Commissie bijzonder hoge rentevoeten, die het gevolg waren van de financiële crisis in Korea, had toegepast als referentierentevoeten voor de berekening van de subsidie op leningen die vòòr de crisis werden toegewezen.

(44) Volgens artikel 6, onder b), van de basisverordening dient het voordeel te worden berekend door vergelijking van de rentevoet voor overheidsleningen en de rentevoet van vergelijkbare commerciële leningen. Te dien einde werden de gemiddelde rentevoeten voor overheidsleningen vergeleken met de gemiddelde rentevoeten van vergelijkbare commerciële leningen in het onderzoektijdvak. Dit verzoek wordt derhalve van de hand gewezen.

(b) Fishing Net Production Loan (FNPL)

(45) De Koreaanse overheid voerde aan dat, aangezien deze lening specifiek was voor de sector van de industrie die visnetten vervaardigt, zij geen voordeel toekende aan de exporteur van roestvrij staaldraad en dat zij ook niet specifiek was voor de roestvrij staal sector. Daar komt nog bij dat een onderneming die zowel visnetten als roestvrij staaldraad vervaardigt, de desbetreffende financiële middelen normaliter afzonderlijk beheert en daarvoor een afzonderlijke boekhouding voert.

(46) In de loop van het onderzoek werd vastgesteld dat de exporterende producenten van roestvrij staaldraad een dergelijke lening hadden ontvangen. Deze geeft aanleiding tot compenserende maatregelen omdat, zoals de Koreaanse overheid toegeeft, zij specifiek is voor de sector die visnetten produceert. Het is volgens de Commissie irrelevant dat de betrokken regeling niet specifiek is voor de tak van industrie die het onderzochte product vervaardigt zolang het programma als zodanig specifiek is en de voordelen ervan aan de productie van het betrokken product gerelateerd kunnen worden. Dit laatste is het geval aangezien de gesubsidieerde lening de totale financieringskosten van de producent heeft verlaagd, hetgeen ook het betrokken product ten goede komt. Er werd geen bewijs overgelegd waaruit bleek dat het beheer van de financiële middelen door de betrokken exporterende producenten op zodanig wijze plaatsvond dat de algemene financieringskosten van de onderneming niet beïnvloed zouden zijn door de toekenning van de lening. Dit verzoek wordt derhalve van de hand gewezen.

(c) Start-up and Promotion Fund Loans voor het MKB (MKB-SPFL)

(47) De Koreaanse overheid voerde aan dat leningen van het type C die in het kader van de Pusan Metropolitan City Support Fund Establishment and Operation Bylaw werden toegekend, niet afhankelijk waren van een exportprestatie aangezien 8 hoofdcriteria en 12 bijkomende criteria voor de toekenning van een dergelijke lening objectief en neutraal zijn. Het enige exportgerelateerde element is dat extra rekening wordt gehouden met ondernemingen uit het MKB waarvan de export meer dan 20% van hun totale omzet beloopt. Deze regeling heeft niet ten doel de uitvoer te bevorderen, maar het aandeel van de uitvoer te gebruiken als een onrechtstreekse indicator van technologisch geavanceerde activiteiten.

(48) Aangenomen wordt dat, hoewel de voorwaarde in verband met exportprestaties slechts één van meerdere criteria is, de betrokken regeling niettemin gerelateerd is aan een uitvoerprestatie en dat zij zodoende specifiek is. Dit blijkt duidelijk uit artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening waarin is bepaald dat "subsidies die, rechtens of feitelijk, uitsluitend of als een van verscheidene andere voorwaarden van uitvoerprestaties afhankelijk zijn, geacht worden specifiek te zijn". Omdat één van de elementen die in aanmerking moeten worden genomen door de instantie die de lening toekent, verband houdt met het minimumaandeel van de uitvoer in de totale omzet, is aan de eis van exportgerelateerde prestatie voldaan, aangezien de betrokken ondernemingen de voordelen mogelijkerwijze niet zonder een bepaalde minimale uitvoerprestatie zouden hebben verkregen. Dit verzoek van Korea wordt derhalve niet ingewilligd.

(d) Technology Development Business Loan (TDBL)/ Science and Technology Promotion Fund (STPF)

(49) De Koreaanse overheid voerde aan dat deze programma's financiële bijstand voor onderzoeksactiviteiten verlenen overeenkomstig het bepaalde in artikel 8, lid 2, onder a), van de OSCM en dat zij derhalve geen aanleiding kunnen geven tot compenserende of andere maatregelen. Bovendien zijn technologische ontwikkeling en het bevorderen van wetenschap en technologie objectieve en neutrale criteria in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van de OSCM en zijn deze programma's in het algemeen bestemd voor alle takken van industrie die in projecten voor technologische ontwikkeling investeren. Zij zijn derhalve niet specifiek. Met betrekking tot het STPF voerde Korea bovendien aan dat aangezien het Ministerie van Wetenschap en Technologie transparante en objectieve criteria hanteert, dit ministerie geen invloed heeft op de prioriteit die aan projecten wordt toegekend en dat de Commissie geen enkel bewijs heeft geleverd tot staving van haar conclusie dat het genoemde ministerie dit wel zou hebben gedaan.

(50) Het verzoek om ten aanzien van geen van beide programma's compenserende maatregelen te nemen wordt van de hand gewezen om de redenen die ook onder de overwegingen 75, 76 en 77 zijn uiteengezet. Er werd geen bewijsmateriaal voorgelegd om de voorlopige bevinding te weerleggen dat de TDBL specifiek is voor sommige industrieën die in bepaalde door het Ministerie van Handel en Industrie vastgestelde projecten investeren. Wat het STPF betreft, werd evenmin informatie over de door het Ministerie van Wetenschap en Technologie gehanteerde criteria verstrekt. Tijdens het onderzoek werd vastgesteld dat het Ministerie van Wetenschap en Technologie soms beslissingen neemt over prioritaire projecten. Dit wordt als voldoende bewijs beschouwd dat het STPF de facto specifiek is in de zin van artikel 3, lid 2, onder c), van de basisverordening. De bewering dat deze regelingen niet specifiek zijn, wordt derhalve van de hand gewezen.

(e) Leningen voor exportfinanciering

(51) Eén exporterende producent in Korea voerde aan dat de Commissie bepaalde geverifieerde informatie niet in aanmerking heeft genomen en een berekeningsfout heeft gemaakt bij het vaststellen van de aan EXIM-SM-leningen verbonden voordelen.

(52) Deze eis wordt als gerechtvaardigd beschouwd. De diensten van de Commissie hebben het bedrag van de subsidie voor de betrokken onderneming derhalve dienovereenkomstig gecorrigeerd.

(53) De Koreaanse overheid was van oordeel dat, aangezien de rentevoeten voor EXIM-EC- (pre-shipment), EXIM-SM- en EXIM-FIC-leningen hoger waren dan de rentevoeten die EXIM zelf voor de fondsen betaalde, EXIM-EC-, EXIM-SM- and EXIM-FIC-leningen geen aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelen. Voorts werd aangevoerd dat volgens voetnoot 5 van artikel 3, lid 1, onder a), van de OSCM de in bijlage I bedoelde maatregelen geen exportsubsidies zijn en derhalve niet verboden kunnen worden krachtens deze of andere bepalingen van de OSCM.

(54) De Commissie gaat ervan uit dat deze argumenten enkel van toepassing zijn op exportkredieten als omschreven onder punt k) van bijlage I bij de basisverordening. Zoals uiteengezet in de overwegingen 129 en 130 van de voorlopige verordening worden EXIM-EC- (pre-shipment), EXIM-SM- en EXIM-FIC-leningen niet als exportkredieten beschouwd en vallen dergelijke leningen niet onder het bepaalde in punt k) van bijlage I bij de basisverordening. Dit verzoek wordt derhalve niet ingewilligd.

(55) De Koreaanse overheid gaf de mening te kennen dat EXIM-FIC niet afhankelijk is gesteld van een exportprestatie noch van het gebruik van binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen overeenkomstig artikel 3, lid 1, van de OSCM. Korea verklaarde bovendien dat aangezien EXIM-FIC beschikbaar is voor diverse takken van industrie en het criterium van de buitenlandse investeringen objectief en neutraal is in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van de OSCM, de EXIM-FIC-regeling niet specifiek is.

(56) De Commissie concludeert op basis van deze argumenten dat EXIM-FIC-leningen enkel ter beschikking staan van ondernemingen die in het buitenland investeren en dat deze regeling derhalve specifiek is in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening omdat zij niet op neutrale criteria berust, zoals in de overwegingen 80 tot 84 is uiteengezet. De Commissie is van oordeel dat EXIM-FIC niet afhankelijk is van een exportprestatie noch van het gebruik van binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen als bedoeld in artikel 3, lid 1, van de OSCM.

2. Regeling voor de terugbetaling van een vast bedrag

(57) De Koreaanse overheid voerde aan dat deze regeling een terugbetalingsregeling in de zin van bijlage I, onder i), bijlage II en bijlage III bij de OSCM is en dat geen groter bedrag aan invoerheffingen wordt teruggegeven dan is ingevorderd voor de inputs die bij de vervaardiging van het exportproduct zijn verbruikt (rekening houdend met normale verliezen).

(58) De Commissie is van oordeel dat aangezien de betrokken ondernemingen niet verplicht zijn inputs in te voeren voor de vervaardiging van het exportproduct, de regeling inzake de teruggave van een vast bedrag geen terugbetalingsregeling, noch een terugbetalingsregeling voor vervangende inputs is in de zin van bijlage I, onder i), bijlage II en bijlage III bij de OSCM. De door Korea toegepast regeling inzake de terugbetaling van een vast bedrag valt namelijk onder de algemene definitie van een subsidie overeenkomstig artikel 2 van de basisverordening waarin artikel 1 van de OSCM is opgenomen. Dit is een subsidie omdat de Koreaanse overheid een financiële bijdrage levert in de vorm van schenkingen op basis van de FOB-waarde van de uitvoer en een rechtstreeks voordeel toekent aan de ontvanger. Het is een subsidie die rechtens afhankelijk is van een exportprestatie en die derhalve als specifiek wordt beschouwd in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening. De kwestie van een te hoge terugbetaling van invoerrechten als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder a), ii) van de basisverordening is derhalve niet aan de orde aangezien deze enkel betrekking heeft op gevallen van terugbetaling en terugbetaling voor vervangende inputs bedoeld in de bijlagen I, II en III van de basisverordening. Deze verzoeken worden derhalve niet ingewilligd.

(59) De Koreaanse overheid vestigde de aandacht op het feit dat in paragraaf 2 van bijlage II (II) bij de OSCM is bepaald dat indien er geen systeem of procedure voorhanden is om te bepalen of een te hoge terugbetaling heeft plaatsgevonden en de onderzoekende autoriteiten dit noodzakelijk vinden, een nader onderzoek wordt ingesteld overeenkomstig het bepaalde in de eerste alinea van bijlage II. (II) Korea beweerde dat aangezien de Commissie niet had nagegaan of er daadwerkelijk sprake was van een te hoge terugbetaling van invoerheffingen op de inputs die bij de vervaardiging van de exportproducten waren verbruikt, er geen grondslag is voor de conclusie dat de door Korea toegepaste regeling inzake de terugbetaling van een vast bedrag een specifieke subsidie is in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening.

(60) De Commissie is van mening dat dit argument niet relevant is omdat de tweede alinea van bijlage II (II) bij de OSCM betrekking heeft op een regeling voor de teruggave van rechten en, zoals hierboven is uiteengezet, het betrokken programma niet als een dergelijke regeling wordt beschouwd. Het is in elk geval zo dat, zelfs indien deze regeling een systeem voor de terugbetaling van rechten zou zijn, in bijlage II (II (5)) en bijlage III (III (3)) van de basisverordening is bepaald dat het land van uitvoer dit onderzoek dient in te stellen op basis van de werkelijke transacties. Korea heeft een dergelijk onderzoek niet verricht. De Commissie heeft dientengevolge niet onderzocht of er daadwerkelijk sprake was van een te hoge terugbetaling van invoerheffingen op de bij de vervaardiging van het exportproduct verbruikte inputs.

(61) Eén exporterende producent in Korea gaf de mening te kennen dat de bewering van de Commissie dat er geen regeling of procedure voorhanden is om na te gaan welke inputs in welke hoeveelheden bij de vervaardiging van het exportproduct worden verbruikt, onjuist is omdat terugbetaling van rechten enkel is toegestaan voor de inputs die daadwerkelijk bij de vervaardiging van de exportproducten zijn verbruikt en voor werkelijk betaalde invoerrechten.

(62) De Commissie is van mening dat, volgens de regeling voor de terugbetaling van een vast bedrag, de omvang van schenkingen niet wordt berekend naar verhouding van de daadwerkelijk in het productieproces verbruikte inputs of van de daadwerkelijk betaalde invoerrechten, doch als een globaal bedrag op basis van de totale uitvoer. Deze verzoeken worden derhalve niet ingewilligd.

(63) Eén exporterende producent in Korea verklaarde bovendien dat hij geen voordeel had ontvangen door het gebruik van dit systeem omdat hij invoerrechten had betaald op de bij de vervaardiging van het betrokken product verbruikte grondstoffen, hij het betrokken product had uitgevoerd en het bedrag van de terugbetaalde rechten lager was dan het bedrag dat hij zou hebben ontvangen indien het individuele systeem was gebruikt. De Koreaanse overheid voerde bovendien aan dat de exporterende producent in Korea die gebruik had gemaakt van de regeling voor de terugbetaling van een vast bedrag aan rechten met het nodige bewijsmateriaal had aangetoond dat het bedrag aan terugbetaalde invoerrechten veel lager was dan dat van de rechten die werden geheven op de ingevoerde inputs die in het onderzoektijdvak bij de vervaardiging van het exportproduct werden verbruikt.

(64) Er wordt van uitgegaan dat, om de hierboven uiteengezette redenen, betalingen in het kader van de regeling voor de terugbetaling van een vast bedrag schenkingen zijn op basis van een exportprestatie, die derhalve specifiek zijn en aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelen krachtens artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening. Voorts is het niet relevant of de toepassing van een legitieme teruggaveregeling meer voordeel zou hebben opgeleverd voor de exporterende producent aangezien deze heeft geopteerd voor de voordelen die voortvloeien uit een regeling die wordt beschouwd als een subsidie waartegen compenserende maatregelen kunnen worden ingesteld. Deze verzoeken worden derhalve niet ingewilligd.

3. Belastingprogramma's

(a) Beperking tot de industriële sector is niet specifiek

(65) De Commissie kwam in haar voorlopige vaststellingen tot de conclusie dat bepaalde artikelen van de Tax Exemption and Reduction Control Law (TERCL) aanleiding konden geven tot compenserende maatregelen omdat deze artikelen, die beperkt waren tot bepaalde ondernemingen, onder meer in de industriële sector, specifiek waren in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening. Deze artikelen zijn:

- artikel 7 (bijzondere vermindering en vrijstelling van belastingen voor industriële ondernemingen in het midden- en kleinbedrijf, enz.)

- artikel 8 (reserve voor technologische ontwikkeling)

- artikel 9 (belastingvermindering voor uitgaven in verband met technologische ontwikkeling en opleiding van personeel)

- artikel 25 (belastingvermindering voor investeringen ter verbetering van de productiviteit)

- artikel 27 (tijdelijke belastingvermindering voor investeringen).

(66) De Koreaanse overheid voerde aan dat, aangezien de bepalingen van deze artikelen in de praktijk van toepassing zijn op een groot aantal ondernemingen in de meest uiteenlopende sectoren, zij niet specifiek zijn in de zin van het artikel 2, lid 1, onder a), b) en c) van de OSCM en, zodoende, niet onderworpen aan compenserende maatregelen (deze alinea's van de OSCM zijn overgenomen in het artikel 3, lid 2, onder a), b) en c) van de basisverordening). De Koreaanse overheid vestigde in het bijzonder de aandacht op het feit dat het begrip "industriële onderneming" zeer ruim is en in de praktijk tienduizenden ondernemingen uit diverse subcategorieën omvat.

(67) Onder een specifieke subsidie wordt verstaan een subsidie die de toewijzing van middelen in een economisch systeem verstoort door bepaalde ondernemingen te bevoordelen ten opzichte van andere en die aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen indien zij schade veroorzaakt. Wanneer de subsidies in een economisch systeem worden toegekend op grond van niet-neutrale criteria, wordt aangenomen dat de toewijzing van middelen verstoord is. Dit beginsel ligt ten grondslag aan artikel 2, lid 1, onder a), van de OSCM en artikel 3, lid 2, onder a) van de basisverordening waarin is bepaald dat een subsidie specifiek is wanneer de subsidieverlenende autoriteit of de wetgeving op grond waarvan deze autoriteit handelt, de mogelijkheid om subsidie te verkrijgen uitdrukkelijk tot bepaalde ondernemingen beperkt. In dit geval wordt ervan uitgegaan dat, hoewel het begrip "industriële onderneming" wellicht zeer ruim gedefinieerd is, de bepalingen van de vorengenoemde artikelen van de TERCL erop gericht zijn de daaruit voortvloeiende voordelen tot bepaalde ondernemingen te beperken door de toewijzing van subsidies afhankelijk te stellen van andere niet-neutrale criteria, zoals investeringen in bepaalde soorten geavanceerde producten of buitenlandse investeringen.

(68) Volgens de Koreaanse overheid zijn dergelijke criteria neutraal omdat alle ondernemingen in dezelfde mate in aanmerking komen voor deze subsidies. Korea voert bijvoorbeeld aan dat een subsidie voor ondernemingen die in het buitenland investeren niet specifiek is omdat alle ondernemingen de mogelijkheid hebben in het buitenland te investeren. Volgens dit argument zou een subsidie die beperkt is tot ondernemingen in de textielsector derhalve niet specifiek zijn omdat alle ondernemingen de mogelijkheid hebben in textielproducten te diversifiëren. Het begrip "specifiek" in de OSCM heeft enkel zin indien dit ook betrekking heeft op situaties waarin overheden subsidies afhankelijk stellen van voorwaarden waarvan zij vooraf weten dat het aantal ondernemingen dat daaraan voldoet zeer gering is. Dergelijke subsidies bevoordelen in werkelijkheid bepaalde ondernemingen meer dan andere. Om deze reden zijn de door de Koreaanse overheid gehanteerde criteria voor de aanwijzing van begunstigden niet neutraal en, zoals hierna uiteengezet, niet horizontaal wat de toepassing betreft, hetgeen strijdig is met artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. Geconcludeerd werd derhalve dat de krachtens deze artikelen van de TERCL verleende subsidies specifiek zijn. Hierna volgt een overzicht van de individuele regelingen.

b) Afwijking van de procedurevoorschriften

(69) De Koreaanse overheid voerde aan dat, aangezien de indiener van de klacht in deze procedure geen opmerkingen heeft gemaakt ten aanzien van de belastingvoorschriften van bepaalde artikelen van de TERCL, deze niet in de onderhavige procedure mogen worden betrokken. De bedoelde artikelen zijn:

- artikel 5 (bijzondere belastingvermindering voor ondernemingen in het MKB)

- artikel 7 (bijzondere vermindering en vrijstelling van belastingen voor industriële ondernemingen in het midden- en kleinbedrijf, enz.)

- artikel 27 (tijdelijke belastingvermindering voor investeringen)

(70) Korea heeft in het bijzonder opgemerkt dat:

(i) in artikel 11 van de OSCM (artikel 10 van de basisverordening) de informatie is vermeld die in de klacht moet worden opgenomen, zoals bewijsmateriaal over het bestaan van subsidies en, zo mogelijk, het bedrag en de aard van de betrokken subsidies;

(ii) in artikel 12, lid 1, van de OSCM (artikel 11 van de basisverordening) is bepaald dat "belanghebbende leden en alle andere belanghebbenden bij een onderzoek in verband met compenserende rechten in kennis worden gesteld van de informatie die de autoriteiten wensen te ontvangen";

(iii) in punt 7 van bijlage VI in de OSCM (artikel 26, lid 3, van de basisverordening) is bepaald dat "de normale handelwijze erin dient te bestaan de betrokken ondernemingen vóór het bezoek in kennis te stellen van de algemene aard van de te verifiëren inlichtingen en van alle verdere informatie die dient te worden verstrekt".

(71) Korea beweert dat deze bepalingen van de OSCM niet zijn nagekomen omdat bij de vaststelling ook rekening is gehouden met programma's waartegen geen klacht is ingediend en dat bovendien, noch de Koreaanse overheid, noch bepaalde medewerkende exporterende producenten gelegenheid was gegeven zich naar behoren te verdedigen.

(72) De Commissie is wat dit betreft van mening dat van de indieners van een klacht niet kan worden verwacht dat zij alle bijzonderheden van bepaalde subsidieprogramma's in een derde land kennen. In het betrokken geval heeft de indiener van de klacht een groot aantal opmerkingen naar voren gebracht over belastingsubsidies in het kader van de TERCL. Het onderzoek bracht vervolgens nog andere belastingsubsidies aan het licht die krachtens bepalingen van de TERCL waren verleend doch die niet specifiek in de klacht waren genoemd, hoewel zij vrijwel hetzelfde effect sorteren als de in de klacht genoemde regelingen. Gezien de aard van deze subsidies en, in het bijzonder, het feit dat zij in het algemene kader van de TERCL worden verleend (waartegen de indiener van de klacht een aantal klachten wegens subsidiëring heeft ingediend) wordt geconcludeerd dat de Commissie deze subsidies kan onderzoeken en indien nodig compenserende maatregelen kan aanbevelen.

c) Artikel 8 van de TERCL (Reserve voor technologische ontwikkeling)

(73) Naast de opmerking betreffende het niet-specifieke karakter van de bepalingen van het genoemde artikel voerde de Koreaanse overheid aan dat dit betrekking heeft op een subsidie voor onderzoek en ontwikkeling (0 & 0) in de zin van artikel 8, lid 2, onder a), van de OSCM waartegen geen maatregelen kunnen worden genomen (deze alinea van de OSCM is overgenomen in artikel 4, lid 2, van de basisverordening).

(74) Opgemerkt zij dat wanneer subsidies voor 0 & 0 die aan de voorwaarden van artikel 8, lid 2, onder a), van de OSCM voldoen, overeenkomstig artikel 8, lid 3, van deze overeenkomst aan de WTO worden bekendgemaakt, tegen dergelijke subsidies zelfs geen onderzoek kan worden geopend. Wat artikel 8 van de TERCL betreft, zij opgemerkt dat Korea heeft nagelaten deze bepaling aan de WTO te melden zoals artikel 8, lid 3, van de OSCM voorschrijft. De Commissie was derhalve gemachtigd een onderzoek in te stellen naar deze bepaling van de TERCL. De Koreaanse overheid is gehouden haar bewering dat deze bepaling niet in aanmerking komt voor compenserende maatregelen met bewijsmateriaal te staven. Zij werd aan het begin van het onderzoek door de Commissie in staat gesteld dit bewijs te leveren doch heeft dit niet gedaan. Dientengevolge kunnen ten aanzien van de uit dit artikel voortvloeiende voordelen compenserende maatregelen worden genomen.

(75) Wat de bewering van de Koreaanse overheid betreft dat de betrokken subsidies niet specifiek zijn, zij opgemerkt dat deze regelingen niet neutraal zijn omdat zij een onderscheid maken tussen normale en technologie-intensieve ondernemingen. De laatstgenoemde ontvangen meer voordelen. Dit onderscheid toont aan dat de criteria niet neutraal zijn en ertoe leiden dat voordelen worden toegekend aan talrijke ondernemingen waarvoor deze technologische ontwikkeling niet noodzakelijk is. Om deze redenen en die welke in de overwegingen 67 tot 70 zijn vermeld, is de Commissie van mening dat artikel 8 van de TERCL specifiek is en zodoende aanleiding geeft tot compenserende maatregelen.

d) Artikel 9 van de TERCL (belastingvermindering voor uitgaven in verband met technologische ontwikkeling en opleiding van personeel)

(76) Naast de algemene bewering dat de bepalingen van dit artikel niet specifiek zijn, voerde de Koreaanse overheid aan dat het criterium van de technologische ontwikkeling en de opleiding van personeel objectief en neutraal is als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder b) van de OSCM. De Commissie is van mening dat dit criterium niet neutraal is in de zin van dit artikel van de OSCM en van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. Het laatstgenoemde artikel schrijft voor dat objectieve criteria of voorwaarden neutraal moeten zijn, economisch van aard en horizontaal wat de toepassing betreft. De bepalingen van dit artikel van de TERCL worden geacht niet horizontaal te zijn, aangezien ondernemingen in bepaalde sectoren van de industrie uiteraard meer technologiegericht zijn dan ondernemingen in andere sectoren en dat de eerstgenoemde ondernemingen derhalve wellicht meer voordeel zullen hebben bij deze bepaling. De Koreaanse overheid heeft door de toepassing van deze bepaling een onevenredig groot voordeel toegekend aan ondernemingen in bepaalde takken van industrie.

(77) De betrokken regeling wordt als specifiek beschouwd omdat zij beperkt is tot bepaalde ondernemingen (zie overwegingen 67 tot 70). Zij geeft derhalve aanleiding tot compenserende maatregelen. Deze regeling is bovendien specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening en geeft ook uit dien hoofde aanleiding tot compenserende maatregelen.

e) Artikel 23 van de TERCL (reserve voor verliezen op buitenlandse investeringen)

(78) Korea merkte op dat de bepalingen van dit artikel sedert 1 januari 1998 niet meer van toepassing zijn. Het land voerde bovendien aan dat de bepalingen van dit artikel van toepassing zijn op een groot aantal uiteenlopende takken van industrie en dat het criterium van de buitenlandse investeringen objectief en neutraal is in de zin van artikel 2, lid 1, onder (b) van de OSCM.

(79) Krachtens deze bepaling worden reserves aangelegd die na een uitstel van twee jaar in gelijke hoeveelheden over een periode van drie jaar opnieuw aan de belastbare inkomsten worden toegevoegd. Dit betekent dat voor de belastingen waarvoor uitstel van betaling werd verleend gedurende het laatste jaar dat de regeling van toepassing was (boekjaar 1997) de voordelen ook nog in het onderzoektijdvak golden (1 april 1997 tot 31 maart 1998) en dat de begunstigde ondernemingen nog een aantal jaren daarna het voordeel ervan zullen genieten.

(80) Ten aanzien van de bewering van Korea dat de bepalingen van dit artikel van toepassing zijn op een groot aantal ondernemingen in de meest uiteenlopende takken van industrie zij opgemerkt dat de Commissie in haar voorlopige bevindingen had geconstateerd dat dit artikel enkel van toepassing was op Koreaanse ondernemingen die in het buitenland investeren. Er werd geen nieuwe informatie verschaft waaruit het tegendeel zou blijken. In antwoord op het argument van de Koreaanse overheid dat deze bepaling niet specifiek is voor de industriële sector (zie overwegingen 67 tot 70) wordt opgemerkt dat de bepalingen van artikel 23 van de TERCL het voordeel van deze regeling enkel toekennen aan bepaalde ondernemingen. Deze bepaling is derhalve specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening en komt zodoende in aanmerking voor compenserende maatregelen.

(81) De Koreaanse overheid voerde bovendien aan dat het criterium van de buitenlandse investeringen objectief en neutraal is in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van de OSCM. Dit criterium wordt niet neutraal geacht in de zin van dat artikel van de OSCM, noch in die van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. Dit laatste artikel schrijft voor dat objectieve criteria of voorwaarden neutraal moeten zijn, economisch van aard en horizontaal wat de toepassing betreft. De bepalingen van dit artikel van de TERCL worden als niet-objectief beschouwd aangezien op voorhand bekend is dat ondernemingen die niet in het buitenland investeren, niet in aanmerking komen voor deze regeling. Dit criterium is derhalve niet neutraal, noch horizontaal wat de toepassing betreft. De Koreaanse overheid kent door middel van deze bepaling van de TERCL een voordeel toe aan een beperkt aantal ondernemingen die in het buitenland investeren.

(82) Er wordt van uitgegaan dat deze bepaling van de TERCL specifiek is in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening en dat zij derhalve aanleiding geeft tot compenserende maatregelen.

f) Artikel 25 van de TERCL (belastingvermindering voor investeringen ter verbetering van de productiviteit

(83) De Koreaanse overheid beweerde niet alleen dat dit artikel niet specifiek is maar dat de daarin opgenomen bepaling die in de preferentiële behandeling van in het binnenland vervaardigde goederen ten opzichte van ingevoerde goederen voorzag einde 1996, met andere woorden voor de onderzoekperiode, werd geschrapt. De Commissie heeft in haar voorlopige bevindingen inderdaad opgemerkt dat de bepaling van dit artikel die in verschillende tarieven voor ingevoerde (3% vermindering) en in het binnenland vervaardigde goederen (10% belastingvermindering) voorzag, einde 1996 werd ingetrokken. Zij vestigde evenwel de aandacht op het feit dat ondernemingen die voor einde 1996 met investeringsprojecten zijn begonnen die na deze datum werden voortgezet, kunnen opteren voor de tarieven die vóór deze datum van toepassing waren. De voordelen van deze bepaling golden derhalve nog steeds in het onderzoektijdvak.

(84) Wat de verschillende tarieven betreft die tot voor einde 1996 voor ingevoerde en in het binnenland vervaardigde goederen golden, werd reeds vastgesteld dat deze regeling specifiek is in de zin van artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening. Ten aanzien van de algemene bewering dat deze bepaling niet specifiek is, wordt opgemerkt dat dit wel degelijk het geval is aangezien zij enkel van toepassing is op een beperkt aantal ondernemingen (zie overwegingen 67 tot 70) en, zodoende, aanleiding geeft tot compenserende maatregelen. Het is vooraf bekend dat bepaalde ondernemingen meer kans maken dan andere om voor deze belastingvoordelen voor productiviteitsverbetering in aanmerking te komen, enkel en alleen omdat zij tot een bepaalde sector behoren. Het is derhalve onvermijdelijk dat sommige sectoren meer profijt zullen trekken van deze regeling dan andere.

g) Artikel 27 van de TERCL (tijdelijke belastingvermindering voor investeringen)

(85) De Koreaanse overheid voerde niet alleen aan dat de bepalingen van dit artikel niet specifiek waren, maar dat de bepaling inzake de preferentiële behandeling van binnenlandse ten opzichte van ingevoerde goederen einde 1996 werd ingetrokken. De Commissie kwam in haar voorlopige bevindingen tot de conclusie dat de uit dit artikel voortvloeiende voordelen aanleiding geven tot compenserende maatregelen omdat ondernemingen voor einde 1996 konden opteren voor de verschillende tarieven voor ingevoerde (3% vermindering) en in het binnenland vervaardigde (10% vermindering) machines voor investeringsprojecten die vóór de genoemde datum waren begonnen. De voordelen van deze regeling golden derhalve nog steeds in het onderzoektijdvak.

(86) Deze regeling wordt als specifiek beschouwd omdat zij beperkt is tot bepaalde ondernemingen (zie overwegingen 67 tot 70) en, zodoende, aanleiding geeft tot compenserende maatregelen. Wat de verschillende tarieven betreft die voor einde 1996 van toepassing waren, is de regeling specifiek in de zin van artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening. Ten aanzien van de algemene bewering in verband met het niet-specifieke karakter, wordt opgemerkt dat, zoals het geval is voor artikel 25, deze regeling enkel ter beschikking staat van ondernemingen die in productiviteitsverbeterende apparatuur investeren. Het is derhalve onvermijdelijk dat bepaalde ondernemingen meer profijt zullen trekken van deze bepaling dan andere.

4. Omvang van de subsidies waartegen maatregelen kunnen worden genomen

(87) Op basis van de definitieve bevindingen met betrekking tot de diverse bovenomschreven regelingen is het bedrag van de subsidies waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen voor elk van de onderzochte exporterende producenten als volgt vastgesteld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(88) De gewogen gemiddelde subsidiemarge voor het gehele land en voor alle onderzochte exporterende producenten die de totale uitvoer naar de Gemeenschap uit Korea vertegenwoordigen, uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs franco grens Gemeenschap is minimaal, met andere woorden minder dan 1%. De subsidiemarge voor Korea is derhalve te verwaarlozen in de zin van artikel 14, lid 3, van de basisverordening.

E. SCHADE

1. Voorafgaande opmerking

(89) Krachtens de bovenstaande bevindingen ten aanzien van Korea, volgens welke de voor het gehele land geldende subsidiemarge minimaal is, wordt de invoer van fijn roestvrij staaldraad van oorsprong uit Korea niet langer als gesubsidieerde invoer beschouwd. In tegenstelling tot de bevindingen van de voorlopige verordening wordt voor de hiernavolgende vaststelling van de schade derhalve uitsluitend rekening gehouden met de invoer uit India.

2. Bedrijfstak van de Gemeenschap

(90) Bij gebrek aan nieuw bewijsmateriaal of van verdere met bewijsmateriaal gestaafde argumenten van de betrokken partijen, worden de in de overwegingen 206 en 207 van de voorlopige verordening vermelde feiten en bevindingen bevestigd, namelijk dat de producenten in de Gemeenschap die de klacht hebben ingediend en die meer dan 75% van de totale communautaire productie van fijn roestvrij staaldraad vertegenwoordigen de bedrijfstak van de Gemeenschap vormen, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de basisverordening.

3. Mededinging

(91) In hun commentaar naar aanleiding van de bekendmaking herhaalden de exporterende producenten in India de bewering dat alle door de bedrijfstak van de Gemeenschap in het kader van de huidige procedure medegedeelde cijfers artificieel verhoogd zijn door de uniforme toepassing van het systeem van de legeringstoeslag en dat een correcte analyse van de schade in het kader van de antisubsidieprocedure hierdoor niet mogelijk is. Aangezien evenwel geen enkele belanghebbende nieuwe argumenten naar voren heeft gebracht en gezien het definitieve besluit tot afwijzing van de klacht in de zaak nr. IV/E-1/36.930 betreffende roestvrij stalen staven, worden de bevindingen in de overwegingen 208 tot 215 van de voorlopige verordening bevestigd.

4. Verbruik in de Gemeenschap

(92) Na de bekendmaking voerde een aantal belanghebbenden aan dat de werkwijze die werd gevolgd om het verbruik in de Gemeenschap vast te stellen, in het bijzonder wat de verkoop van de niet-medewerkende producenten in de Gemeenschap en de invoer uit derde landen betreft, niet correct was.

(93) Er wordt wat dit betreft aan herinnerd dat gedetailleerde en gecontroleerde gegevens enkel beschikbaar zijn voor de bedrijfstak van de Gemeenschap en de medewerkende exporterende producenten in het betrokken land. Derhalve werd overeenkomstig de gebruikelijke handelwijze van de instellingen van de Gemeenschap gebruik gemaakt van informatie waarover de Commissie beschikte en, in het bijzonder, van onafhankelijke statistische bronnen. Geen enkele belanghebbende heeft informatie verschaft waaruit zou blijken dat de door de instellingen van de Gemeenschap gevolgde werkwijze in dit geval onredelijk en ongerechtvaardigd was.

(94) De bevindingen in de overwegingen 216 en 217 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd.

5. Omvang van de invoer en marktaandeel van de gesubsidieerde invoer

(95) De invoer uit India is als volgt geëvalueerd: 52 ton in 1994, 117 ton in 1995, 189 ton in 1996, 445 ton in 1997 en 717 ton in het onderzoektijdvak. Deze invoer is in de betrokken periode derhalve gestaag en aanzienlijk toegenomen, namelijk met ongeveer 1250%.

(96) Het marktaandeel van de invoer uit India is voortdurend toegenomen, namelijk van 0,3% in 1994 tot 0,6% in 1995, 1,1% in 1996, 2,2% in 1997 en 3,3% in het onderzoektijdvak.

6. Prijzen van de gesubsidieerde producten

(a) Prijsontwikkeling

(97) De gemiddelde verkoopprijzen per kilogram van de uit India ingevoerde producten zijn toegenomen van 2,57 ecu in 1994 tot 3,52 ecu in 1995. Zij liepen in de periode 1995 tot 1997 echter gestaag terug (van 3,52 ecu in 1996 tot 3,04 ecu in 1997). Na 1997 stegen zij in het onderzoektijdvak opnieuw een weinig tot 3,12 ecu.

(b) Prijsonderbieding

(98) Een aantal belanghebbenden betwistte de door de Commissie in het kader van de voorlopige verordening gebruikte methode voor het berekenen van de prijsonderbiedingsmarges. Zij waren van mening dat deze marges te hoog waren omdat de negatieve bedragen waarmee de prijzen van de exporterende producenten die van de bedrijfstak van de Gemeenschap onderboden niet door positieve bedragen werden gecompenseerd.

(99) Opgemerkt zij dat volgens de in de overwegingen 225 en 226 van de voorlopige verordening omschreven methode voor de berekening van de marges van prijsonderbieding de gewogen gemiddelde nettoverkoopprijzen van de met subsidies ingevoerde producten model per model werden vergeleken met de gemiddelde nettoverkoopprijs per model van de bedrijfstak van de Gemeenschap op de markt van de Gemeenschap. Deze werkwijze maakte het derhalve mogelijk per transactie rekening te houden met het bedrag waarmee de prijs van de exporterende producenten van een bepaald model de prijs van de bedrijfstak van de Gemeenschap overschreed.

(100) De conclusies ten aanzien van de algemene methodologie zoals deze in de overwegingen 225 en 226 van de voorlopige verordening zijn uiteengezet, worden derhalve bevestigd.

(101) Aangezien geen andere opmerkingen werden gemaakt, worden de werkelijke marges van prijsonderbieding voor de uit India ingevoerde producten als bedoeld in overweging 227 van de voorlopige verordening bevestigd.

7. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(102) Aangezien geen enkele belanghebbende opmerkingen heeft gemaakt ten aanzien van de voorlopige bevindingen betreffende de economische indicatoren in verband met de situatie van de communautaire bedrijfstak, worden de bevindingen van de overwegingen 228 tot 238 van de voorlopige verordening bevestigd.

(103) Sommige belanghebbenden waren van oordeel dat de economische indicatoren van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet tot de conclusie hadden mogen leiden dat deze bedrijfstak aanmerkelijke schade had geleden. Zij merkten op dat de situatie van de communautaire bedrijfstak tekenen van verbetering vertoonde wat de productie, de omvang van de verkoop en de werkgelegenheid betreft en uit het oogpunt van de investeringen stabiel was. De dalende winstmarges zouden het gevolg zijn van het besluit van de bedrijfstak van de Gemeenschap zich te concentreren op producten met hogere productiekosten.

(104) Er wordt op gewezen dat de conclusie ten aanzien van de aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap, zoals deze in de overwegingen 236, 237 en 238 van de voorlopige verordening is uiteengezet, gebaseerd was op het feit dat deze bedrijfstak, geconfronteerd met de gesubsidieerde invoer, de groei van de markt niet kon volgen, tussen 1994 en het onderzoektijdvak gestaag marktaandeel verloor en zijn omzet en prijzen enkel op het vroegere niveau kon handhaven ten koste van zijn winstgevendheid, die uiteindelijk negatief werd. De omzet van de communautaire bedrijfstak nam in de periode tussen 1994 en het onderzoektijdvak namelijk met slechts 5% toe, terwijl de markt van de Gemeenschap voor het betrokken product in deze periode met 27% groeide. De geringe toename van de productie en de stabiele omzet en prijzen zijn bovendien enkel een gevolg van het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap geprobeerd heeft zijn positie op de markt van de Gemeenschap te handhaven. De dalende winstmarges kunnen derhalve niet uitsluitend worden toegeschreven aan het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap was begonnen met de productie van bepaalde modellen waarvoor de concurrentie van de gesubsidieerde invoer minder sterk was.

(105) De Commissie concludeert uit het bovenstaande dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade lijdt, zoals in de overwegingen 236, 237 en 238 van de voorlopige verordening is uiteengezet.

F. OORZAKELIJK VERBAND

(106) De diensten van de Commissie hebben overeenkomstig artikel 8, lid 6 en lid 7, van de basisverordening onderzocht of de invoer uit India aanmerkelijke schade heeft veroorzaakt. Bij dit onderzoek werd ook aandacht besteed aan bekende elementen, andere dan de gesubsidieerde invoer, die terzelfder tijd schade kunnen hebben toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap. Doel van dit onderzoek was ervoor te zorgen dat de mogelijke schade die deze elementen hebben veroorzaakt niet aan de gesubsidieerde invoer wordt toegeschreven.

(a) Gevolgen van de gesubsidieerde invoer

(107) De sterke toename van de omzet (ongeveer 1250%) en het marktaandeel van de met subsidies ingevoerde producten (van 0,3% tot 3,3%) in de periode van 1994 tot het onderzoektijdvak, evenals de aanzienlijke prijsonderbieding (gewogen gemiddelde van 26% voor India) die werd vastgesteld, vielen samen met de verslechtering van de situatie van de communautaire bedrijfstak, die tot uiting kwam in een teruglopend marktaandeel, dalende prijzen en een verslechterende winstgevendheid.

(108) De markt voor fijn RSD in de Gemeenschap is tussen 1994 en het einde van het onderzoektijdvak met 27% gegroeid. Niettemin nam de omzet van de bedrijfstak van de Gemeenschap die deze ontwikkeling slechts in geringe mate heeft gevolgd, met niet meer dan 5% toe. De gesubsidieerde invoer uit India groeide in deze periode daarentegen zowel in omvang als in marktaandeel. Dit viel samen met de neerwaartse tendens voor de bedrijfstak van de Gemeenschap, die vanaf 1996 marktaandeel verloor, zijn investeringen diende te beperken en zijn prijzen diende te verlagen, hetgeen in 1997 tot financieel verlies leidde.

(109) Geconfronteerd met de laaggeprijsde invoer uit India in 1996 trachtte de meerderheid van de communautaire producenten zijn verkoopprijzen te handhaven, terwijl enige andere producenten hun prijzen verlaagden. Beide strategieën hadden negatieve gevolgen voor de winstgevendheid, hetzij rechtstreeks (lagere prijzen), hetzij onrechtstreeks (hogere prijzen met als gevolg een lagere omzet en hogere productiekosten per ton). Vanaf 1996 hebben alle producenten in de Gemeenschap hun verkoopprijzen aanmerkelijk verlaagd, hetgeen nog meer negatieve gevolgen had voor de winstgevendheid, hoewel de betrokken ondernemingen hun inspanningen vooral hebben gericht op niche-markten om te voorkomen dat zij nog harder zouden worden getroffen door de invoer van de gesubsidieerde producten. Hieruit blijkt duidelijk de prijsgevoeligheid van de markt en de sterke invloed van de prijsonderbieding door de exporterende producenten in India.

(b) Invloed van andere factoren

(110) De diensten van de Commissie hebben overeenkomstig het bepaalde in artikel 8, lid 7, van de basisverordening onderzocht of andere factoren dan de gesubsidieerde invoer uit India gevolgen hadden voor de situatie van de communautaire bedrijfstak, waarbij zij in het bijzonder aandacht besteedden aan de rol van andere niet-medewerkende communautaire producenten in het onderzoek en aan de invoer uit andere derde landen.

1 Andere producenten in de Gemeenschap

(111) Na de goedkeuring van de voorlopige verordening gaven sommige belanghebbenden uiting aan hun twijfel ten aanzien van de vraag of de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade door de gesubsidieerde invoer werd veroorzaakt. In het bijzonder werd aangevoerd dat de schade werd veroorzaakt door andere factoren en met name door andere producenten in de Gemeenschap. Deze belanghebbenden waren van oordeel dat, gezien de beperkte medewerking die door de producenten in de Gemeenschap werd verleend, het oordeel over de gevolgen van de verkopen van niet-medewerkende communautaire producenten niet geheel betrouwbaar was.

(112) Er zij aan herinnerd dat enkel voor de bedrijfstak van de Gemeenschap gedetailleerde en geverifieerde gegevens beschikbaar zijn. Gezien de intensieve medewerking van de bedrijfstak van de Gemeenschap, die garandeert dat de bevindingen representatief zijn, en de transparantie en de prijsgevoeligheid van de markt voor roestvrij staaldraad in de Gemeenschap, is het niet onredelijk te concluderen dat andere producenten in de Gemeenschap dezelfde tendens hebben gevolgd als de bedrijfstak van de Gemeenschap, in het bijzonder wat de prijzen betreft. Voorts heeft geen enkele belanghebbende enige informatie verstrekt waaruit zou blijken dat de producenten die de klacht niet hadden onderschreven hun producten onder gunstiger omstandigheden op de markt hadden gebracht.

2 Invoer uit derde landen

(113) Het marktaandeel van de invoer uit derde landen is als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Korea

(114) Een onderzoek naar de invoer uit Korea leidde tot de conclusie dat de gewogen gemiddelde subsidiemarge voor het gehele land lager is dan "minimaal". De invoer uit Korea en het marktaandeel van dit land zijn sterk gestegen, zoals blijkt uit de bovenstaande tabel. De prijzen van deze ingevoerde producten onderboden die van de bedrijfstak van de Gemeenschap, zoals in overweging 227 van de voorlopige verordening is uiteengezet. Opgemerkt zij dat de marge van prijsonderbieding die voor de invoer uit Korea werd vastgesteld (gewogen gemiddelde van 12%) aanmerkelijk lager is dan de marge van prijsonderbieding voor de invoer uit India (gewogen gemiddelde van 26%), als vermeld in overweging 227 van de voorlopige verordening.

Andere derde landen

(115) Uit de bovenstaande cijfers werd de voorlopige conclusie getrokken dat de invoer uit andere derde landen, in het bijzonder Zwitserland, geen invloed van betekenis heeft gehad op de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade, aangezien deze invoer tussen 1994 en het onderzoektijdvak zowel in omvang als in marktaandeel stabiel is gebleven, terwijl de invoer uit het betrokken land in deze periode gestaag is toegenomen. Bovendien werd geen enkele aanwijzing gevonden dat de verkoopprijzen van de communautaire bedrijfstak werden onderboden. Aangezien geen enkele belanghebbende nieuwe argumenten naar voren heeft gebracht, worden de bevindingen van de overwegingen 244 en 245 van de voorlopige verordening bevestigd.

(116) Uit het bovenstaande wordt geconcludeerd dat de invoer uit derde landen, in het bijzonder Korea, tot de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade heeft bijgedragen. Gezien het marktaandeel van de invoer uit India (dat in het onderzoektijdvak meer dan 11% van de totale invoer in de Gemeenschap vertegenwoordigde) en de aanmerkelijke prijsonderbieding die werd vastgesteld, wordt geconcludeerd dat d invoer uit het eerstgenoemde land op zich niet voldoende was om het oorzakelijk verband tussen de gesubsidieerde invoer uit India en de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade te verbreken.

3 Andere

(117) Geen enkele andere belanghebbende heeft nieuwe argumenten aangevoerd die een antwoord hadden kunnen geven op de vraag of nog andere factoren mogelijkerwijze schade hebben toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap, bijvoorbeeld een inkrimping van de vraag of een wijziging van de consumptiepatronen, technologische ontwikkelingen of wijzigingen van de exportprestaties en de productiviteit van de communautaire bedrijfstak. De bevindingen in de overwegingen 246 tot 249 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd.

(c) Conclusie ten aanzien van het oorzakelijk verband

(118) Andere factoren dan de gesubsidieerde invoer uit India, die weliswaar tot de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade hebben bijgedragen, waren derhalve niet van die aard dat zij afbreuk deden aan het oorzakelijk verband tussen de gesubsidieerde invoer uit India en de daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(119) Uit het bovenstaande wordt geconcludeerd dat de gesubsideerde invoer uit India op zich aanmerkelijke schade heeft toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(120) Na de goedkeuring van de voorlopige verordening werden door de gebruikers van het product opmerkingen gemaakt ten aanzien van de mogelijke gevolgen van de opgelegde rechten.

(121) Wat de bedrijfstak van de Gemeenschap en de andere communautaire producenten betreft zij opgemerkt dat, bij gebrek aan verdere opmerkingen met betrekking tot het effect van de rechten op hun situatie, de conclusie wordt bevestigd dat deze maatregelen de bedrijfstak van de Gemeenschap in staat zullen stellen opnieuw een aanvaardbare winstmarge te realiseren, zijn activiteiten in de Gemeenschap in stand te houden, deze verder tot ontwikkeling te brengen en, zodoende, zowel de werkgelegenheid als de investeringen veilig te stellen.

(122) Bij gebrek aan andere opmerkingen van niet-verbonden importeurs en leveranciers, worden de bevindingen van de overwegingen 256 tot 261 van de voorlopige verordening bevestigd.

(123) Bepaalde ondernemingen voerden aan dat de maatregelen rechtstreekse consequenties zouden hebben voor de economische situatie van de gebruikers omdat de prijzen van de grondstoffen hierdoor zouden stijgen. Zij verklaarden echter eveneens dat deze gebruikers zich ook in andere landen dan het betrokken land konden bevoorraden. Gezien het in het algemeen lage niveau van de rechten zullen de gevolgen van eventuele prijsverhogingen bovendien beperkt zijn.

(124) Andere gebruikers verklaarden enkel producten van de bedrijfstak van de Gemeenschap te verwerken, gezien de kwaliteit en de betrouwbaarheid daarvan, en waren derhalve van mening dat de maatregelen geen gevolgen zullen hebben voor hun situatie.

(125) De bevindingen van de overwegingen 251 tot 268 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd in die zin dat er geen dwingende redenen zijn om geen compenserende maatregelen te nemen.

H. DEFINITIEVE MAATREGELEN

1. Korea

(126) Gezien de bovenvermelde constatering dat de gewogen gemiddelde subsidiemarge voor de invoer uit Korea voor het gehele land minimaal is, dient deze procedure te worden beëindigd overeenkomstig het bepaalde in artikel 14, lid 3, van de basisverordening.

2. India

(127) Op basis van de bovenstaande conclusies met betrekking tot de subsidiëring, de schade, het oorzakelijk verband en het belang van de Gemeenschap werd nagegaan welke vorm en omvang de definitieve compenserende maatregelen zouden moeten hebben om het handelsverstorende effect van de schadeveroorzakende subsidies weg te nemen en op de markt voor fijn RSD in de Gemeenschap eerlijke mededingingsvoorwaarden te herstellen.

(128) Zodoende werd, zoals uiteengezet in overweging 271 van de voorlopige verordening, berekend welk niveau de niet-schadeveroorzakende prijzen zouden moeten hebben om de bedrijfstak van de Gemeenschap in staat te stellen kostendekkend te produceren en een redelijke winstmarge te realiseren.

(129) Door vergelijking van de niet-schadeveroorzakende prijzen met de exportprijs van de producenten werden schademarges vastgesteld die in alle gevallen hoger waren dan de subsidies die voor de medewerkende exporterende producenten werden vastgesteld (van ongeveer 20% tot meer dan 70%).

(130) Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15, lid 1, van de basisverordening dient het recht overeen te stemmen met de omvang van de subsidie, tenzij de schademarge lager is. Dit leverde voor de medewerkende exporterende producenten in India de volgende percentages op:

Onderneming // Voorgesteld compenserend recht %

Drawmet Wires Pvt, Ltd, Mumbai // 8,8

Indore Wire Ltd, Indore // 19,3

Isibars/Isinox Ltd, Mumbai // 10,1

Kei Industries Ltd, Delhi // 0

Macro Bars and Wires Pvt Ltd, Mumbai // 25,4

Mukand Ltd, // Mumbai // 13,2

Raajratna Metal Industries Ltd, Mumbai // 42,9

Venus Wire, Indore // 35,4

(131) Het werd dienstig geacht, om te voorkomen dat het niet-verlenen van medewerking zou worden beloond, het recht voor de niet-medewerkende ondernemingen vast te stellen op het hoogste niveau dat per individueel subdiëringsprogramma voor de medewerkende ondernemingen werd vastgesteld. Het recht voor de niet-medewerkende ondernemingen in India bedraagt dientengevolge 44,4%.

(132) De afzonderlijke antisubsidierechten die in onderhavige verordening werden opgegeven werden vastgesteld op basis van de bevindingen van onderhavig antisubsidierechten. Zij zijn dus een weerspiegeling van de situatie die in het kader van dat onderzoek werd vastgesteld. Deze antisubsidierechten zijn dus uitsluitend van toepassing op de invoer van producten uit de betrokken landen die vervaardigd werden door de vermelde specifieke juridische entiteiten. Op de invoer van producten die vervaardigd werden door andere ondernemingen die niet specifiek zijn vermeld in het dispositief van deze verordening, met inbegrip van verbonden ondernemingen, kunnen deze percentages niet worden toegepast en op deze ondernemingen wordt het residuele recht toegepast.

(133) Ieder verzoek om toepassing van één van deze afzonderlijke antisubsidierechten (bijvoorbeeld na een wijziging van de naam van een entiteit) dient de Commissie onverwijld te worden toegestuurd vergezeld van alle relevante gegevens, met name gegevens over wijzigingen in de activiteiten van het bedrijf die betrekking hebben op de productie en de binnenlandse en buitenlandse verkoop en die het gevolg zijn van deze naamswijziging.

J. INVORDERING VAN HET VOORLOPIGE RECHT

(134) Gezien de omvang van de subsidies voor de exporterende producenten in India waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, wordt het noodzakelijk geacht de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de bij Verordening (EG) nr. 619/1999 opgelegde voorlopige compenserende rechten op de invoer uit India definitief in te vorderen ten bedrage van de definitief opgelegde rechten, tenzij de voorlopige rechten lager zijn, in welk geval deze laatste dienen te prevaleren.

(135) De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van het voorlopige compenserende recht op de invoer uit Korea dienen te worden vrijgegeven,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief compenserend recht ingesteld op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm, bevattende 2,5 of meer gewichtspercenten nikkel, met uitzondering van draad bevattende 28 of meer doch niet meer dan 31 gewichtspercenten nikkel en 20% of meer doch niet meer dan 22 gewichtspercenten chroom, vallende onder GN-code ex 7223 00 19 (Taric-code 7223 00 19.10), van oorsprong uit India.

2. Deze rechten, die van toepassing zijn op de nettoprijs franco-grens Gemeenschap, vóór inklaring, zijn als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Tenzij anders bepaald, zijn de bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

4. De afzonderlijke rechten (in tegenstelling tot het voor het gehele land geldende recht dat op de "andere bedrijven" van toepassing is) die in deze verordening zijn vermeld zijn uitsluitend van toepassing op de ingevoerde producten van oorsprong uit het (de) betrokken land(en) die vervaardigd werden door de vermelde specifieke juridische entiteiten. Op de invoer van producten die vervaardigd zijn door een bedrijf waarvan de naam niet specifiek is vermeld in het dispositief van de verordening worden deze percentages niet toegepast.

Verzoeken om toepassing van deze afzonderlijke rechten dienen onverwijld aan de Commissie [9] te worden gericht, vergezeld van alle relevante gegevens met name wijzigingen in de activiteiten van het bedrijf die betrekking hebben op de productie en gegevens betreffende de binnenlandse en buitenlandse verkoop en die het gevolg zijn van deze naamswijziging. De Commissie zal, na overleg met het Raadgevend Comité, de verordening dienovereenkomstig wijzigen door de lijst van de bedrijven waarop de afzonderlijke antisubsidierechten van toepassing zijn aan te passen.

[9] Europese Commissie

Artikel 2

1. De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige compenserende rechten op de invoer uit India die bij Verordening (EG) nr. 619/1999 werden opgelegd, worden definitief ingevorderd ten bedrage van de definitief opgelegde rechten. Het bedrag van de zekerheidstelling dat het bedrag van de definitieve compenserende rechten overschrijdt, wordt vrijgegeven.

2. De in artikel 1, lid 4, bedoelde bepalingen zijn eveneens van toepassing op de definitieve invordering van de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige compenserende rechten.

Artikel 3

De procedure betreffende de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van minder dan 1 mm uit Korea wordt beëindigd. De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige compenserende rechten op de invoer uit Korea die bij Verordening (EG) nr. 619/1999 werden opgelegd, worden vrijgegeven.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De Voorzitter