30. 1. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 23/43 
Vervolgadvies over het EG-transitovervoer via het grondgebied van 
Zwitserland, Oostenrijk en Joegoslavië (*) 
(89/C 23/14) 
Het Bureau van het Economisch en Sociaal Comité heeft op 27 september 1988 besloten 
overeenkomstig artikel 20 (derde alinea) van het Reglement van Orde een vervolgadvies op 
te stellen over het bovengenoemde vervolgadvies. 
De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 9 november 1988 goedgekeurd. Rapporteur 
was de heer Cavazzuti. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 260e zitting (vergadering van 24 
november 1988) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Inleiding 
1.1. Voor de voltooiing van de interne markt en de 
verdere uitbouw van het gemeenschappelijk vervoer­
beleid is het absoluut noodzakelijk dat een duurzame 
oplossing wordt gevonden voor de problemen waarmee 
het EG-transitovervoer via het grondgebied van 
Zwitserland, Oostenrijk en Joegoslavië geconfronteerd 
wordt. Vooral het wegvervoer ondervindt in deze drie 
landen heel wat hinder, met alle gevolgen van dien 
voor het intracommunautaire handelsverkeer en de vrije 
dienstverlening in de vervoersector. 
Alle lid-staten hebben er dan ook belang bij dat die 
hinderpalen — eventueel in verschillende fasen — uit 
de weg worden geruimd. Het opheffen van deze belem­
meringen is dus een echt communautair probleem, het­
geen de fundamentele beweegreden vormt voor de bi­
laterale onderhandelingen tussen de Gemeenschap en 
de drie transitolanden. Het transitovraagstuk is zelfs 
voor zo'n doorslaggevende betekenis dat de voltooiing 
van de binnenmarkt in 1992 in gevaar zou kunnen 
komen wanneer er geen billijke oplossing voor dit pro­
bleem wordt gevonden. 
1.2. Op 7 december 1987 heeft de Raad de Commis­
sie gemachtigd om een eerste onderhandelingsronde 
met Oostenrijk, Zwitserland en Joegoslavië te openen. 
Die eerste ronde had in de eerste plaats tot doel de 
bestaande problemen en de mogelijke oplossingen op 
een rijtje te zetten en de echte onderhandelingen over 
de fundamentele problemen voor te bereiden. 
2. Opmerkingen van het Comité 
2.1. Het Comité heeft zich in zijn initiatiefadvies van 
23 maart 1988 (*) over deze onderhandelingen uitgespro­
ken (rapporteur: de heer Cavazzuti). Hierin stelde het 
Comité o.m. het volgende: Hoewel ieder land het recht 
heeft zijn territoriale soevereiniteit uit te oefenen op de 
manier die het zelf verkiest, dient „de Gemeenschap er 
via onderhandelingen — en niet met andere middelen 
— naar te streven het communautaire transitovervoer 
via het grondgebied van de drie betrokken landen de­
zelfde kansen en voorwaarden te bieden als het vorige 
intracommunautaire goederenvervoer". 
Het Comité wijst erop dat het de in dat advies naar 
voren gebrachte voorstellen, ideeën en opmerkingen 
nog steeds volledig onderschrijft. 
0) PB nr. C 134 van 24. 5. 1988. 2.2. Nu de verkennende onderhandelingen zijn afge­
rond, wil de Commissie van de Raad een nieuw man­
daat krijgen om de fase van de onderhandelingen met 
Oostenrijk, Zwitserland en Joegoslavië aan te vatten. 
Deze tweede onderhandelingsronde wil zij vóór 31 de­
cember 1989 beëindigen. 
2.3. Tijdens de vergadering van de Afdeling voor 
vervoer en communicatie van 12 oktober 1988 heeft 
de vertegenwoordiger van de Commissie de Afdeling 
uitvoerig op de hoogte gesteld van de resultaten die de 
eerste onderhandelingsronde heeft opgeleverd. Hij heeft 
daarbij heel precies uiteengezet hoe de Gemeenschap 
de problematiek rond het transitovervoer via de drie 
bovengenoemde landen ziet en met welke concrete voor­
stellen de Commissie tijdens de tweede onderhan­
delingsfase wil proberen tot een billijke oplossing te 
komen. 
2.4. Het Comité stelt tot zijn grote voldoening vast 
dat de aanpak van de Commissie volledig in de lijn ligt 
van de algemene visie en de verlangens die het in zijn 
vorig advies over deze problematiek naar voren heeft 
gebracht. Met name verheugt het zich erover dat de 
Gemeenschap bij deze onderhandelingen weliswaar het 
nodige begrip en de nodige bereidheid tot samenwer­
king heeft getoond, maar niettemin een duidelijk en 
vastberaden standpunt heeft ingenomen. 
2.5. Het Comité stelt verder ook vast dat de pro­
blematiek rond het EG-transitovervoer via Oostenrijk, 
Zwitserland en Joegoslavië zowel voor de drie transito-
landen zelf als voor de Gemeenschap een belangrijke 
aangelegenheid is. Daar de autonomie van elk van 
deze drie landen bij onderhandelingen niet mag worden 
aangetast en daar elk land precies dient te weten welke 
gevolgen de gewenste positieve resultaten van de onder­
handelingen met zich brengen en bovendien zijn eigen 
specifieke problemen kent (hoewel deze grosso modo 
parallel lopen en in bepaalde opzichten met elkaar 
verweven zijn), moeten de onderhandelingen met de 
drie transitolanden afzonderlijk — maar wel gecoördi­
neerd en zoveel mogelijk gelijktijdig — worden gevoerd. 
2.6. Tijdens de bijeenkomst van vertegenwoordigers 
van het Comité en van het raadgevend comité van 
de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) op 13 en 14 
oktober jl. te Berlijn heeft de EVA-delegatie de wens 
uitgesproken dat de problemen op het vlak van het 
Nr. C 23/44 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 1. 89 
EG-transitovervoer in het kader van onderhandelingen 
tussen de EG en de EVA zouden worden aangepakt, 
maar politiek en juridisch gezien kan de EVA niet als 
volwaardige onderhandelingspartner aan de onderhan­
delingstafel gaan zitten. 
2.7. In het licht van de resultaten van de eerste onder­
handelingsronde met de drie betrokken transitolanden 
kunnen de bestaande fundamentele problemen als volgt 
worden samengevat: 
2.8. Joegoslavië 
2.8.1. Het Comité stelt met voldoening vast dat Joe­
goslavië volledig bereid is zijn functie van transitofand 
te vervullen en naar een billijke oplossing voor de 
daarmee samenhangende problemen te zoeken. Wel 
blijkt dit land van oordeel te zijn dat deze problemen 
niet van primordiaal belang zijn en bijgevolg als onder­
deel van de betrekkingen tussen de Gemeenschap en 
Joegoslavië op vervoersgebied moeten worden aange­
pakt. 
2.8.2. Het Comité voelt wel iets voor globale onder­
handelingen over de vervoersproblematiek, maar vreest 
dat dergelijke onderhandelingen wel eens veel te al­
gemene resultaten zouden kunnen opleveren en bijge­
volg geen passende oplossing zouden bieden voor de 
concrete problemen waarmee de Gemeenschap op dit 
ogenblik geconfronteerd wordt. Het wijst erop dat in 
de tweede onderhandelingsronde met Joegoslavië een 
doelstelling op korte termijn moet worden nagestreefd, 
nl. het oplossen van de specifieke problemen i.v.m. 
het EG-transitovervoer via dat land; de geleidelijke 
integratie van het Joegoslavische vervoersysteem en -
beleid in die van de Gemeenschap is daarentegen een 
zaak die op langere termijn moet worden aangepakt, 
hoewel dit aspect bij de huidige onderhandelingen toch 
ook weer niet helemaal buiten beschouwing mag wor­
den gelaten. 
2.8.3. Het Comité is zich ervan bewust dat de uit­
bouw van de vervoersinfrastructuur (wegen- en spoor­
wegnet) in Joegoslavië absolute prioriteit heeft. Daar 
de verbetering van de infrastructuurvoorzieningen in 
Joegoslavië ook het EG-transitovervoer ten goede komt, 
zou de Gemeenschap een regeling moeten uitwerken 
om te kunnen bijdragen in de financiering van die 
infrastructuurvoorzieningen; wel zouden de voorwaar­
den daarvan soepeler moeten zijn dan thans het geval 
is. 
2.8.4. Bovendien is het Comité van oordeel dat beide 
partijen in de toekomst meer aandacht zouden moeten 
besteden aan de nieuwe voorschriften die de Joegoslavi­
sche overheid heeft uitgewerkt of momenteel aan het 
uitwerken is en die het mogelijk maken gemengde 
ondernemingen op te richten en deze met de bouw en 
het beheer van bepaalde delen van de Joegoslavische 
vervoersinfrastructuur te belasten. 
2.9. Oostenrijk 
2.9.1. Ook Oostenrijk is volledig bereid om met de 
Gemeenschap te onderhandelen en actief mee te werken 
aan de totstandbrenging van de interne markt. 
2.9.2. Het Comité is zich ervan bewust dat het EG-
transitovervoer over de weg momenteel als gevolg van 
de door Zwitserland genomen maatregelen grotendeels 
naar Oostenrijk is verlegd en dat deze verkeersstroom 
(die voornamelijk gebruik maakt van de Brenner-au-toweg op de Noord-Zuidas) nu niet meer verder mag 
toenemen. 
2.9.3. Het Comité is van oordeel dat die verkeers­
stroom overeenkomstig het stand-still-begmse\ en met 
het oog op de te voeren onderhandelingen op het in de 
periode 1987/1988 bereikte niveau bevroren zou moeten 
worden. Uiteraard dient ook de Gemeenschap zich aan 
dit stand-still-beginsel te houden, vooral waar het gaat 
om fundamentele aspecten als gewichten en afmetingen; 
op dit terrein zijn er echter voorstellen naar voren 
gebracht of in voorbereiding die een totaal andere kant 
opgaan. 
2.9.4. Ook een betere benutting van de bestaande 
capaciteit op het gebied van het gecombineerd vervoer 
— waarvan momenteel (vooral in Zwitserland) te wei­
nig gebruik wordt gemaakt — zou kunnen bijdragen 
tot een vermindering van het transitovervoer over de 
weg via Oostenrijk. 
2.10. Zwitserland 
2.10.1. Over de huidige situatie alsook de gevolgen 
die een dergelijke situatie voor het intracommunautair 
handelsverkeer met zich mee zal brengen, en de vooruit­
zichten op het vlak van het transitovervoer via Zwitser­
land, kan het Comité, na het bestuderen van de verkre­
gen uitvoerige en nauwkeurige informatie, alleen maar 
zijn bezorgdheid uitspreken. 
2.10.2. Ten einde het fundamentele probleem van 
het transitovervoer over de weg op te lossen, heeft de 
Commissie de suggestie gedaan om voor het wegvervoer 
een corridor te creëren waarvan onder bepaalde voor­
waarden ook vrachtwagencombinaties met een maxi­
maal toegestaan gewicht (MTG) van 40 ton gebruik 
mogen maken. Het Comité dringt er bij de Commissie 
op aan, dat zij de toezegging doet een dergelijke oplos­
sing te blijven bepleiten. 
2.10.3. Mogelijke oplossingen voor de overige pro­
blemen (o.m. infrastructuur, grensovergangen, bescher­
ming van het milieu, toegang tot de markt en het 
gecombineerd vervoer waarvan tot dusver te weinig 
gebruik wordt gemaakt) kunnen niet adequaat worden 
bestudeerd, aangezien concrete voorstellen te dien aan­
zien ontbreken, vooral met betrekking tot het gecombi­
neerd vervoer, ten behoeve van welke sector door de 
spoorwegmaatschappijen en door Zwitserland voorstel­
len zullen moeten worden uitgewerkt. 
3. Conclusies 
3.1. Het Comité is het over het geheel genomen met 
de voorgestelde aanpak van deze tweede onderhan­
delingsronde eens. Het zou graag zien dat het op de 
hoogte wordt gehouden van het verloop van de onder­
handelingen en dat deze zo spoedig mogelijk met succes 
kunnen worden afgerond daar zij van vitaal belang zijn 
voor de voltooiing van de interne markt. 
3.2. Het Comité is het er uitdrukkelijk mee eens dat 
de Gemeenschap de mogelijkheid heeft om, in geval 
van ernstige moeilijkheden bij de onderhandelingen met 
het ene of het andere transitoland, op basis van „we­
derkerigheid" in maatregelen te voorzien binnen het 
ruimere kader van de algemene betrekkingen tussen de 
Gemeenschap en het land in kwestie. 
30. 1. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 23/45 
4. Gelet op de fundamentele problemen die ook bij 
de onderhandelingen reeds aan het licht zijn gekomen, 
vraagt het Comité zich af of de tijd niet rijp is voor een 
Gedaan te Brussel, 24 november 1988. 
Advies over: 
Hoewel deze twee voorstellen uiteraard onderlinge 
raakpunten hebben, lopen zij qua strekking toch uiteen 
en komen hierin verschillende problemen aan de orde. 
Om die reden worden zij hier afzonderlijk besproken. 
1. Voorstel inzake het ingeperkt gebruik van genetisch 
gemodificeerde micro-organismen 
1.1. Algemene opmerkingen 
1.1.1. Met dit voorstel wordt beoogd, de noodzake­
lijke harmonisatie van de uiteenlopende bepalingen in 
de lid-staten op het gebied van de inperking van gene­
tisch veranderde micro-organismen tot stand te 
brengen. Het Comité stemt in met dit voorstel, maar 
wenst hierbij het volgende aan te tekenen. 
1.1.2. Sedert 1972 heeft de genetische technologie — 
het in vitro recombineren van genen — zich binnen 
het biologisch, biochemisch en medisch onderzoek een 
vaste plaats verworven. Ook in de industrie en in de 
landbouw wordt steeds meer van deze technieken ge­
bruik gemaakt. 
(!) PB nr. C 198 van 28. 7. 1988, blz. 9-19. diepgaande bezinning op het communautaire vervoer­
beleid, dat tot dusverre niet altijd schitterende resultaten 
heeft opgeleverd. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Bij de ontwikkeling van deze nieuwe technologie wer­
den aanvankelijk zeer restrictieve voorschriften, die 
door de betrokken onderzoekers zelf voorgesteld en 
uitgewerkt waren, in acht genomen. Naarmate meer 
ervaring werd opgedaan, zijn deze voorschriften steeds 
aan de stand van de kennis aangepast. Doorgaans zijn 
de voorschriften daarbij versoepeld. 
1.1.3. Alle landen waarin aan deze vorm van gene­
tisch onderzoek wordt gedaan, kennen voorschriften 
die wezenlijk tot doel hadden en hebben de rechtstreeks 
bij de experimenten of de industriële toepassing betrok­
ken personen alsook het milieu te beschermen tegen 
effectieve of potentiële schade als gevolg van deze nieu­
we technologie. Om een zo groot mogelijke veiligheid 
te garanderen, is een combinatie van twee maatregelen 
toegepast. 
a) Bij het in vitro recombineren ven genen en het 
manipuleren van genetisch veranderde organismen 
moeten voorzieningen worden getroffen die bij het 
werken met micro-organismen, en in het bijzonder 
met ziekteverwekkers, veilig zijn gebleken. Er is 
uitgebreid ervaring opgedaan met het manipuleren 
van zelfs hoogactieve ziekteverwekkers, zowel bin-— het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake het ingeperkt gebruik van genetisch 
gemodificeerde micro-organismen, en 
— het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de doelbewuste introductie van 
genetisch gemotificeerde organismen in het milieu (*) 
(89/C 23/15) 
De Raad heeft op 30 mei 1988 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A van 
het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap het Economisch en 
Sociaal Comité advies te vragen over de bovengenoemde voorstellen. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 8 november 
1988 goedgekeurd. Rapporteur was de heer von der Decken. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 260e zitting (vergadering van 
24 november 1988) het volgende advies utgebracht, dat met algemene stemmen is goed­
gekeurd.