COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(94) 584 def. 
Brussel, 13.12.1994 
94/0324 (CNS) 
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD 
overeenkomstig artikel 12, lid 4, en artikel 28, lid 2, onder g), 
van de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (zoals gewijzigd) 
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake 
omzetbelasting - gemeenchappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde 
waarde: uniforme grondslag 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG betreffende 
het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de 
toegevoegde waarde (belasting op landbouwprodukten) 
(door de Commissie ingediend) 

VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD 
overeenkomstig artikel 12, lid 4, en artikel 28, lid 2, onder g), 
van de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (zoals gewijzigd) 
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake 
omzetbelasting - gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde 
waarde: uniforme grondslag 
Inhoud 
1. Inleiding 4 
2. Voorgeschiedenis van de besluiten van de Raad betreffende de 
onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven 5 
3. Onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven - wijzigingen in de door de 
Lid-Staten toegepaste BTW-tarieven 7 
4. De BTW-tarieven en de werking van de interne markt - de invloed 
van de BTW-tarieven op het patroon van de grensoverschrijdende aankopen . . 8 
5. De BTW-tarieven en de werking van de interne markt - de invloed van de 
BTW-tarieven op de intracommunautaire handel door belastingplichtigen .... 11 
6. Het verlaagde BTW-tarief - onderzoek van de lijst in bijlage H 13 
7. De overgangsbepalingen betreffende de BTW-tarieven 17 
8. Conclusies 20 
1. Inleiding 
Dit document bevat de verslagen die de Commissie aan de Raad moet uitbrengen 
overeenkomstig artikel 12, lid 4, en artikel 28, lid 2, van de Zesde BTW-Richtlijn, zoals 
gewijzigd bij met name Richtlijn 92/77/EEG van de Raad. Het verslag heeft ten doel na te 
gaan wat de Lid-Staten in 1993 en 1994 hebben ondernomen op het gebied van de 
onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven in verband met de werking van de interne 
markt. In het verslag wordt getracht vast te stellen of er in dit verband 
concurrentieverstoringen tussen de Lid-Staten zijn opgetreden, vooral in het licht van de 
openstelling van de interne markt voor consumenten die grensoverschrijdende aankopen 
willen doen. 
In dit verslag wordt eerst de betekenis van de besluiten van de Raad van 1991 en 1992 over 
de onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven in herinnering gebracht (hoofdstuk 2). Deze 
besluiten vormden een historische eerste stap van de Gemeenschap op dit gebied en maakten 
de weg vrij voor de afschaffing van de douane- en belastingcontroles aan de binnengrenzen 
van de Gemeenschap op 1 januari 1993, de invoering van de overgangsregeling voor de 
BTW en daarmee de voltooiing van het programma betreffende de interne markt. 
Hoofdstuk 3 bevat een overzicht van de maatregelen die de Lid-Staten op dit gebied hebben 
genomen. In dit verband wordt de rol die de onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven 
in de werking van een interne markt vervult, meer in het bijzonder behandeld waar het gaat 
om de invloed ervan op het patroon van het grensoverschrijdend koopgedrag van 
particulieren in die markt (hoofdstuk 4). De intracommunautaire handel door 
belastingplichtigen wordt ook beknopt besproken (hoofdstuk 5). 
In het verslag worden vervolgens een aantal specifieke vraagstukken behandeld die de Raad 
aan een onderzoek moet onderwerpen. Allereerst is dit de werkingssfeer van het verlaagde 
tarief en de inhoud van de lijst van leveringen van goederen en diensten in bijlage H van de 
Zesde Richtlijn (hoofdstuk 6). Volgens artikel 12, lid 4, van de richtlijn moet de Raad deze 
lijst om de twee jaar aan een onderzoek onderwerpen om na te gaan of er wijzigingen in 
dienen te worden aangebracht. Het tweede vraagstuk betreft de werking van een aantal 
overgangsbepalingen betreffende de BTW-tarieven die door de Lid-Staten mogen worden 
toegepast gedurende de in artikel 28 terdecies van de richtlijn bedoelde overgangsperiode 
(hoofdstuk 7). Volgens artikel 28, lid 2, onder g), moet de Raad deze tarieven aan een nieuw 
onderzoek onderwerpen om na te gaan of zij de mededinging verstoren en aldus de goede 
werking van de interne markt in de weg staan. 
Tenslotte zij opgemerkt dat er een aantal vraagstukken in verband met de tarieven bestaan 
die in dit verslag niet in detail worden behandeld, te weten: (I) harmonisatie van de 
accijnsrechten en het effect van de huidige verschillen tussen die rechten op de mededinging 
in de interne markt; (II) toekomstige maatregelen met het oog op een verdere onderlinge 
aanpassing van de BTW-tarieven in de Gemeenschap (inclusief het niveau van het normale 
tarief na 1996 en de werkingssfeer van het verlaagde tarief). Deze vraagstukken moeten 
afzonderlijk worden behandeld in het kader van de invoering van de definitieve 
BTW-regeling. 
2. Voorgeschiedenis van de besluiten van de Raad betreffende de onderlinge 
aanpassing van de BTW-tarieven 
Waar het gaat om de harmonisatie van de BTW-tarieven, heeft de Commissie altijd de 
bepalingen van het Verdrag van Rome als toetssteen genomen. In dit verband staat in 
artikel 99 van het Verdrag van Rome (zoals gewijzigd bij de Europese Akte) het volgende: 
"De Raad stelt... de bepalingen vast die betrekking hebben op de harmonisatie van de 
wetgevingen inzake de omzetbelasting ..., voor zover deze harmonisatie noodzakelijk 
is om de instelling en de werking van de interne markt binnen de in artikel 8A gestelde 
termijn te verzekeren." 
De Gemeenschapswetgeving was dus duidelijk: de voltooiing van de interne markt binnen 
het overeengekomen tijdsbestek (vóór 31 december 1992) was een absolute prioriteit voor 
alle Lid-Staten. De Commissie diende derhalve een reeks voorstellen in om erin te slagen 
het programma betreffende de interne markt tijdig te voltooien door onder andere de 
afschaffing van de belastingcontroles aan de binnengrenzen van de Gemeenschap.(1) 
Deze voorstellen waren zeer ambitieus qua doelstellingen en opzet. Het was de bedoeling 
dat op alle transacties in het intracommunautaire handelsverkeer in de toekomst belasting 
over de toegevoegde waarde zou worden geheven in het land van oorsprong en dat het 
huidige stelsel van belasting bij invoer en restitutie van belasting bij uitvoer voor dergelijke 
transacties zou worden afgeschaft. In het kader van deze voorstellen zou een vrij rigoureuze 
onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven noodzakelijk zijn voor een wijdverbreide 
toepassing van een BTW-stelsel op basis van oorsprong voor de handel tussen bedrijven, en 
meer in het bijzonder om particulieren het recht te geven goederen voor eigen verbruik 
inclusief belasting te kopen in ongeacht welke Lid-Staat en daarmee naar hun Lid-Staat van 
verblijf terug te keren zonder aan de grenzen te worden gecontroleerd of daar rekenschap 
te moeten afleggen voor eventuele belastingen op hun aankopen. Tot dan toe waren de 
Lid-Staten min of meer vrij geweest de BTW-tarieven naar eigen goeddunken vast te stellen. 
Deze stand van zaken zou echter moeten veranderen om de interne markt te verwezenlijken. 
De besprekingen in de Raad vorderden aanvankelijk traag. Uiteindelijk werd tussen 1989 
en 1991 in een reeks belangrijke vergaderingen van de ECOFIN-Raad overeenstemming 
bereikt over de grondvorm van de BTW-regeling die na 1993 op de intracommunautaire 
handel van toepassing zou zijn. Reeds in oktober 1989 besloot de Raad dat er niet genoeg 
tijd zou zijn om vóór 1 januari 1993 te voldoen aan de voorwaarden voor de invoering van 
een stelsel van belastingheffing in het land van oorsprong. Daarom diende voor de 
intracommunautaire handel tussen bedrijven een belastingstelsel te worden ontworpen 
waarbij de BTW- en de accijnsrechten nog steeds in de Lid-Staat van bestemming zouden 
worden geheven, maar waarbij de grenscontroles toch op tijd zouden kunnen worden 
afgeschaft. Dit leidde uiteindelijk tot de totstandbrenging van de overgangsregeling voor 
de BTW. 
Dit besluit had onvermijdelijk belangrijke consequenties voor de besprekingen over de 
onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven. Het nader tot elkaar brengen van de tarieven 
werd nog steeds gezien als een absolute voorwaarde voor de afschaffing van de 
vrij stellingen in het reizigersverkeer en van de grenscontroles. De bezorgdheid van de Lid-
Staten over de potentiële verstorende effecten van de verschillen tussen de BTW-tarieven 
was namelijk zo groot dat de Raad aandrong op de uitwerking van speciale regelingen voor 
verkoop op afstand en verkoop van nieuwe vervoermiddelen; volgens deze regelingen zou 
de BTW in beginsel nog steeds moeten worden betaald in de Lid-Staat van eindverbruik 
voor verkopen aan particulieren. 
(,) COM(87) 320 t/m 329. 
In maart en juni 1991 bereikte de Raad overeenstemming over de hoofdkenmerken van het 
BTW-tarievenstelsel dat met ingang van 1993 van toepassing zou zijn in het kader van de 
overgangsregeling voor de BTW. Hierbij werd op een aantal belangrijke aspecten 
afgeweken van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie van 1987. Het in het voorstel 
van 1987 vervatte idee van tariefmarges werd opgegeven en in plaats daarvan werd gekozen 
voor minimumtarieven. Voor het (ene) toegestane normale tarief zou een minimum van 
15% gelden. Verhoogde of luxetarieven zouden verboden zijn. De Lid-Staten zouden 
daarnaast desgewenst één (of eventueel twee) verlaagde tarieven mogen toepassen die echter 
niet minder dan 5% zouden mogen bedragen. Het facultatieve karakter van het verlaagde 
tarief en de aanzienlijk verlengde lijst van goederen en diensten waarop het zou mogen 
worden toegepast, vormden een tweede belangrijke afwijking van het voorstel van 1987. 
Bovendien werd overeengekomen dat de Lid-Staten voorlopig, d.w.z. tot de invoering van 
de definitieve BTW-regeling in januari 1997, een reeks andere tarieven (extra verlaagde 
tarieven, nultarieven, "standstilf'-tarieven enz.) zouden mogen toepassen of blijven 
toepassen. 
Ondanks deze overeenstemming werd een en ander pas in oktober 1992 formeel geregeld 
met de goedkeuring van Richtlijn 92/77/EEG tot wijziging van de zesde BTW-Richtlijn. De 
vertraging bij de goedkeuring van de Richtlijn kwam voornamelijk doordat de Raad moeite 
had met de oplossing van een aantal vraagstukken die sedert 1991 waren opengelaten. 
Uiteindelijk slaagde de Raad erin de Richtlijn goed te keuren, maar de besluiten over een 
aantal van de moeilijk liggende punten werden uitgesteld, zoals die over de tarieven voor 
landbouwprodukten, kunstvoorwerpen en goud. Voor het overige was de Richtlijn een 
getrouwe weergave van de eerder bereikte overeenstemming. Er werd een duidelijk 
onderscheid gemaakt tussen de elementen van het tari evenpakket die een blijvend onderdeel 
van de Gemeenschapswetgeving inzake de BTW-tarieven zouden worden (artikel 12) en de 
elementen die een overgangskarakter hadden en dus aan het einde van de overgangsperiode 
zouden moeten verdwijnen (artikel 28). 
3. Onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven - wijzigingen in de door de 
Lid-Staten toegepaste BTW-tarieven 
Met de goedkeuring van Richtlijn 92/77/EEG werd een van de laatste hindernissen voor de 
voltooiing van het programma betreffende de interne markt op BTW-gebied overwonnen. 
In feite was de Richtlijn niet meer dan een formalisering van een proces van convergentie 
van de BTW-tarieven dat reeds met de overeenstemming in de Raad in 1991 was begonnen. 
Tabel 1 geeft een beeld van de mate waarin het convergentieproces tussen 1987 (het jaar 
waarin de oorspronkelijke voorstellen werden ingediend) en 1994 is voortgeschreden. Met 
betrekking tot de structuur en het niveau van de in de Lid-Staten toegepaste BTW-tarieven 
valt op dat tussen 1987 en nu het absolute aantal door de Lid-Staten toegepaste tarieven is 
gedaald en dat het niveau van het normale tarief een algemene trend tot convergentie 
vertoont. Bovendien hebben de afschaffing van het verhoogde (of luxe-) BTW-tarief (in 
1987 waren er zes van dergelijke tarieven van toepassing) en de vermindering van het aantal 
verlaagde tarieven een belangrijke bijdrage tot het convergentieproces geleverd. 
Daar staat tegenover dat, doordat de richtlijn de Lid-Staten de mogelijkheid laat voorlopig 
andere tarieven te handhaven of in te stellen, de convergentie nog een flink eind moet 
vorderen om te komen tot een consistent stelsel van BTW-tarieven in de gehele 
Gemeenschap. Dit blijkt vooral uit het nog bestaande aantal extra verlaagde BTW-tarieven 
en uit het (relatief bescheiden) gebruik van "standstill"-tarieven, die alle aan het einde van 
de overgangsperiode moeten verdwijnen - deze vraagstukken worden meer in detail 
besproken in hoofdstuk 7. 
Ten aanzien van het niveau van de tarieven ziet men dat het normale tarief varieert tussen 
15% en 25% en het verlaagde tarief tussen 5% en 12,5%. Het (gewone) gemiddelde van het 
normale tarief voor de gehele Gemeenschap bedraagt thans echter iets meer dan 18%, terwij 1 
het gemiddelde verlaagde tarief iets minder dan 6% bedraagt. 
Het convergentieproces heeft ook enig effect gehad op het gewogen gemiddelde BTW-tarief 
berekend voor de Gemeenschap als geheel - zoals blijkt uit onderstaande schattingen: 
Gewogen gemiddelde tarief 1992 1993 
(EG-12) 
alle tarieven 13.76 13.89 
normale tarieven 16.79 17.14 
verlaagde tarieven 5.85* 5.70* 
verhoogde tarieven 26.12 -
nultarieven inbegrepen 
Het gewogen gemiddelde van alle tarieven in de twaalf Lid-Staten is dus slechts heel weinig 
gestegen tussen 1992 en 1993. Dit komt door een stijging van het gemiddelde normale tarief 
en door een daling van het gemiddelde verlaagde tarief in de Gemeenschap als geheel. 
Uiteraard zal de kwestie van een verdere convergentie van de BTW-tarieven weer aan de 
orde komen in het kader van de toekomstige besprekingen over de invoering van de 
definitieve BTW-regeling. 
4. De BTW-tarieven en de werking van de interne markt - de invloed van de 
BTW-tarieven op het patroon van de grensoverschrijdende aankopen 
Het verschijnsel van grensoverschrijdend kopen door particulieren is niet iets nieuws dat met 
de opheffing van de grenscontroles en de afschaffing van de vrijstellingen in het 
reizigersverkeer in januari 1993 is begonnen. In velerlei opzichten "legitimeerde" de 
inwerkingtreding van de nieuwe BTW-regelingen bestaande intracommunautaire 
kooppatronen die zich over een lange periode (tientallen jaren) hadden ontwikkeld. De 
Commissie had er altijd al naar gestreefd dat de voltooiing van de interne markt voor 
bedrijfsleven, handel en industrie een dynamische economische gelegenheid zou vormen om 
zich te ontwikkelen en uit te breiden in een markt zonder administratieve belemmeringen 
en lasten. Tegelijkertijd heeft de Commissie ervoor willen zorgen dat de interne markt is 
gebouwd op solide grondslagen in het kader van een billijke en faire regelgeving. Op het 
gebied van de indirecte belastingen bij voorbeeld moest in een Gemeenschap zonder 
grenscontroles absoluut worden gegarandeerd dat er geen concurrentieverstoringen of 
verleggingen van de handelsstromen zouden optreden ten gevolge van fiscale factoren zoals 
grote verschillen tussen de BTW-tarieven. 
Om het effect van de afschaffing van de belastinggrenzen op de grensoverschrijdende 
aankooppatronen te evalueren, droeg de Commissie een extern adviesbureau op dit 
vraagstuk te bestuderen aan de hand van de beschikbare gegevens sedert januari 1993.^ De 
studie had drie hoofddoelstellingen : 
1. het identificeren van merkbare veranderingen in het patroon van de aankopen door 
particulieren ten gevolge van de opheffing van de beperkingen op grensoverschrijdende 
aankopen met ingang van 1 januari 1993; 
2. het identificeren van de markten waar zich verschuivingen in de 
concurrentievoorwaarden of het handelspatroon hebben voorgedaan ten gevolge van de 
resterende verschillen in BTW-tarieven of accijnsrechten tussen de Lid-Staten; 
3. het zoveel mogelijk kwantificeren van de voornaamste factoren die dergelijke 
verstoringen van de handel en de mededinging veroorzaken. 
De studie had betrekking op alle binnengrenzen van de Unie; op BTW-gebied vielen de in 
bijlage H van de zesde Richtlijn opgesomde goederen eronder, maar verkopen op afstand, 
verkopen van nieuwe vervoermiddelen, kunstvoorwerpen en antiquiteiten vielen erbuiten. 
De algemene conclusies van de studie waren: 
in het algemeen gesproken en afgezien van de Duits/Deense grens waren er geen 
belangrijke wijzigingen in de grensoverschrijdende aankooppatronen ten gevolge van 
uitsluitend de verschillen tussen de BTW-tarieven na de opheffing van de 
belastinggrenzen; 
het gebrek aan harmonisatie van de accijnsrechten heeft altijd geleid tot significante 
beslissingen van particulieren inzake het grensoverschrijdend kopen, hoewel verschillen 
tussen de prijzen exclusief belasting ook tot dit verschijnsel bijdragen. De sinds 
1 januari 1993 bestaande vrijheid om grotere hoeveelheden goederen inclusief 
accijnsrechten in andere Lid-Staten te kopen heeft in combinatie met het effect van het 
gebrek aan harmonisatie van de accijnsrechten geleid tot verdere wijzigingen in het 
koopgedrag in een aantal gevallen. 
(2) "VAT and excise duties: changes in cross-border purchasing patterns following the 
abolition of fiscal frontiers on 1 Januari 1993 (Price Waterhouse) - Augustus 1994. 
8 
De resultaten van de studie voor afzonderlijke categorieën produkten zullen elders in dit 
verslag meer in details worden besproken. In het algemeen dient echter te worden vermeld 
dat de studie voor de BTW uitwij st dat zich sinds januari 1993 geen dramatische wijzigingen 
in de kooppatronen hebben voorgedaan, hoewel de situatie aan de grens tussen Duitsland en 
Denemarken wordt beschreven als "veranderlijk". Er vinden veel grensoverschrijdende 
aankopen plaats aan de volgende grenzen Duitsland/Frankrijk (duurzame 
consumptiegoederen voor huishoudelijk gebruik) Duitsland/Denemarken (duurzame 
consumptiegoederen voor huishoudelijk gebruik), en Luxemburg/België (sieraden en 
horloges); de laatste achttien maanden hebben zich echter geen belangrijke stijgingen 
voorgedaan. Goederen waarvoor verlaagde BTW-tarieven gelden, worden slechts op 
beperkte schaal grensoverschrij dend gekocht, met uitzondering van voedingsmiddelen; deze 
vormden echter altijd al een belangrijk onderdeel van de intracommunautaire aankopen en 
ook hier is er sinds januari 1993 niets ingrijpends gebeurd. Tevens zij opgemerkt dat het 
onmogelijk is gebleken recente betrouwbare schattingen te maken van de orde van grootte 
van deze grensoverschrijdende aankoopstromen, uitgesplitst naar produkt. 
Op grond van deze resultaten zou kunnen worden geconcludeerd dat de BTW-tarieven in 
j anuari 1993 reeds dicht genoeg bij elkaar lagen. Het zou echter verstandig zijn om, alvorens 
definitieve conclusies te trekken, een aantal andere verwante vraagstukken in aanmerking 
te nemen: 
- in de eerste plaats moet men bedenken dat sinds januari 1993 ook belangrijke 
beperkingen golden voor de vrijheid van het bedrijfsleven om bepaalde soorten 
grensoverschrij dende verkopen te verrichten ten gevolge van de speciale regelingen voor 
verkoop op afstand en de verkoop van nieuwe vervoermiddelen. Deze regelingen 
bevatten belangrijke verplichtingen voor de verkopers, zoals de verplichting voor 
verkopers op afstand om de ontvangen belasting aan de Lid-Staat van eindverbruik over 
te maken zodra de verkopen een jaarlijkse drempel hebben overschreden die in sommige 
gevallen slechts 35 000 ecu bedraagt. Onder deze omstandigheden zullen verkopers op 
afstand wellicht niet geneigd zijn naar extra verkopen in andere Lid-Staten te streven 
wegens de daaraan verbonden fiscale verplichtingen; 
- in de tweede plaats dient te worden onderzocht hoe de verschillen tussen de tarieven van 
de indirecte belastingen zich verhouden tot andere factoren die van invloed zijn op de 
beslissing van een consument om grensoverschrijdend te gaan kopen. In dit verband 
wordt in de studie aangetoond dat verschillen tussen de belastingtarieven uiteraard enige 
invloed op de prijs van een produkt zullen hebben, maar dat dit effect kan worden 
verminderd of verhoogd door de invloed van andere factoren. Belastingverschillen zijn 
een belangrijke factor, waarvan de invloed bijzonder groot is in het geval van 
accijnsprodukten of bij significante verschillen tussen de BTW-tarieven, waarvan 
Duitsland/Denemarken het duidelijkste voorbeeld is. 
In de studie worden echter ook een groot aantal andere, niet-fiscale factoren geïdentificeerd 
die het grensoverschrijdend koopgedrag ook beïnvloeden. Deze factoren omvatten o.a. 
verscheidene afzonderlijke, maar onderling verbonden categorieën zoals: 
. andere met de prijs verband houdende factoren - dit zijn factoren zoals 
wisselkoersschommelingen, veranderingen van de benzineprijs of andere reiskosten, 
kostendalingen ten gevolge van efficiëntere distributienetwerken in de groothandel of 
de kleinhandel; 
. niet met de prijs verband houdende factoren - zeer dikwijls kan een beslissing van een 
consument worden beïnvloed door factoren zoals flexibeler openingstijden, keuze en 
kwaliteit van de produkten, garantievoorwaarden, service na verkoop, enz.; 
. belemmeringen - taal-, afstand- en geografische barrières vormen de belangrij kste factor 
die de grote meerderheid van de burgers van de Gemeenschap ervan weerhoudt 
grensoverschrijdend te kopen. 
Deze resultaten zijn bevestigd door die van een recente Eurobarometer-enquête die in april 
en mei 1994(3) in opdracht van de Commissie werd uitgevoerd in de gehele Gemeenschap. 
De vraag of zij persoonlijk hadden geprofiteerd van de afschaffing van de vrijstellingen in 
het reizigersverkeer en de douanecontroles sinds 1 januari 1993, werd door minder dan 20% 
van degenen die wisten dat grensoverschrijdende aankopen vrij konden worden gedaan, 
bevestigend beantwoord. Dit antwoord wij st erop dat grensoverschrij dend kopen uit de aard 
der zaak iets is waarvan slechts een relatief beperkt aantal mensen ooit zullen kunnen 
profiteren. 
Geen van deze conclusies is bijzonder verrassend; de meeste zijn immers een kwestie van 
gezond verstand. Er dient op te worden gewezen dat grensoverschrijdend kopen altijd heeft 
plaatsgevonden lang voordat de interne markt tot stand werd gebracht. De afschaffing van 
de grenscontroles en de vrijstellingen in het reizigersverkeer in januari 1993 
vergemakkelijkte dit proces doordat particuliere burgers onbeperkt toegang tot de markt 
kregen. Het leidde echter niet tot onverwachte, door de BTW veroorzaakte 
concurrentieverstoringen of verleggingen van de handelsstromen, ten eerste doordat de 
vereiste onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven reeds had plaatsgevonden voor de 
produktsectoren die zich leenden voor grensoverschrijdend kopen en ten tweede door de 
invoering van de speciale regelingen voor verkoop op afstand. Nu er dus onvoldoende 
aanwijzingen zijn om ingrijpende wijzigingen van de BTW-tarieven te rechtvaardigen, is 
de tijd gekomen om na te denken over een versoepeling van een aantal van de nogal 
restrictieve voorwaarden in de speciale regelingen en vooral over een verhoging van de vrij 
lage drempels die momenteel voor die sector gelden. 
(3) Eurobarometer 41.0 van de Europese Commissie door INRA (Europa), 5 juli 1994. 
10 
5. De BTW-tarieven en de werking van de interne markt - de invloed van de 
BTW-tarieven op de intracommunautaire handel door belastingplichtigen 
Bij de bestudering van de effecten van de afschaffing van de belastinggrenzen op de werking 
van de interne markt heeft de Commissie geprobeerd na te gaan of de verschillen in 
BTW-tarieven tussen de Lid-Staten het gedrag van de bij de intracommunautaire handel 
betrokken bedrijven (dwz. belastingplichtigen) hebben beïnvloed. Dit werd bemoeilijkt 
door het gebrek aan nauwkeurige informatie over het gedragspatroon van belastingplichtigen 
die kopen van of verkopen aan belastingplichtigen in andere Lid-Staten. Dit soort handel 
was buiten beschouwing gelaten in de in hoofdstuk 4 vermelde studie omdat bij een op de 
bestemming gebaseerd belastingstelsel het in de Lid-Staat van oorsprong geldende 
BTW-tarief in principe niet van invloed is op de beslissing van een bedrijf om een aankoop 
te doen. 
Onder de overgangsregeling voor de BTW wordt in de handel tussen belastingplichtigen de 
BTW nog steeds geheven in de Lid-Staat van bestemming van de goederen. Het is derhalve 
moeilijk vast te stellen waarom verschillen tussen de tarieven een rol van enige betekenis 
zouden spelen bij het besluitvormingsproces van de bij die handel betrokken bedrijven. 
In een beperkt aantal gevallen mogen bepaalde categorieën belastingplichtigen echter 
goederen kopen in een andere Lid-Staat en het in de Lid-Staat van oorsprong geldende 
BTW-tarief betalen. Deze gevallen betreffen leveringen door belastingplichtigen in een 
Lid-Staat aan één van de volgende categorieën kopers in een andere Lid-Staat: 
kleine ondernemingen die beneden vrijstellingsdrempels blijven 
forfaitair belaste landbouwers 
belastingplichtigen die transacties verrichten welke zijn vrijgesteld op grond van 
artikel 13 van de Zesde BTW-Richtlijn 
niet-belastingplichtige rechtspersonen die goederen aankopen beneden een jaarlijkse 
drempel van 10 000 ecu. 
In al deze gevallen kan de aankoopbeslissing van één van deze entiteiten worden beïnvloed 
door het BTW-tarief dat van toepassing is in de Lid-Staat waar de aankoop wordt gedaan. 
Deze gevallen vormden het onderwerp van een andere studie die in opdracht van de 
Commissie werd uitgevoerd in verband met de "eigen middelen"(4). De conclusie van deze 
studie was dat er geen cijfers beschikbaar zijn over het volume van de handel in deze 
gevallen en dat dit moeilijk te schatten is. De informatie waarover de consultants beschikten, 
wees erop dat de handel in kwestie waarschijnlijk niet significant is, vooral niet in de context 
van het totale volume van de intracommunautaire handel. In de studie werd geconcludeerd 
dat in bijna alle gevallen waarin bedrijven in de verleiding zouden kunnen komen goederen 
in andere Lid-Staten te kopen wegens de lagere BTW-tarieven aldaar, het netto-effect van 
deze handel op de berekening van de eigen middelen te verwaarlozen was. Niets wees op 
significante wijzi gingen inhet grensoverschrijdende koopgedragvan belastingplichtigen aan 
grenzen tussen Lid-Staten met belangrijke verschillen in BTW-tarieven. 
De studie maakte wel melding van Duitse forfaitair belaste landbouwers die consequent 
kunstmeststoffen en bestrijdingsmiddelen, waarop in Duitsland het normale tarief van 
toepassing is, rechtstreeks aankopen uit Luxemburg, Frankrijk, Nederland of België waar 
dergelijke produkten tegen verlaagde tarieven worden belast. In dit geval handelen de 
landbouwers in kwestie echter als particulieren door te kopen tegen de voordeligste prijs die 
de markt te bieden heeft. De Commissie denkt niet dat dergelijke gevallen kunnen worden 
geacht concurrentieverstoringen te veroorzakerb In elk geval ligt de oplossing voor 
problemen op dit specifieke gebied, zo er al problemen zijn, in handen van de Duitse 
autoriteiten zelf, omdat zij altijd gebruik kunnen maken van de mogelijkheid 
(4) The extent of transboundary transactions taxed according to the origin principle 
(Deutsches Institut fur Wirtschaftsforschung - september 1994). 
11 
kunstmeststoffen en bestrijdingsmiddelen in Duitsland tegen het verlaagde tarief te belasten 
aangezien deze produkten onder categorie 10 van bijlage H vallen. Mocht de Duitse 
overheid evenwel deze oplossing verkiezen, dan zou deze Lid-Staat ertoe genoopt kunnen 
worden het huidige niveau van forfaitaire compensatie voor Duitse landbouwers in het kader 
van het forfaitaire regime dienovereenkomstig te verminderen. 
Bij gebrek aan harde bewijzen dat de mededinging tussen belastingplichtigen in de 
intracommunautaire handel in significante mate zou worden verstoord door verschillen 
tussen de BTW-tarieven, moet de Commissie derhalve concluderen dat er geen reden is om 
thans aan te nemen dat de interne markt niet bevredigend zou functioneren. 
12 
6. Het verlaagde BTW-tarief - onderzoek van de lijst in bijlage H 
De derde alinea van artikel 12, lid 3, onder a), van de zesde BTW-Richtlijn luidt als volgt: 
"De Lid-Staten kunnen bovendien één of twee verlaagde tarieven toepassen. Deze 
tarieven worden vastgesteld op een percentage van de maatstaf van heffing dat niet lager 
mag zijn dan 5% en zijn uitsluitend van toepassing op de in bijlage H genoemde 
categorieën goederen en diensten." 
De tweede alinea van artikel 12, lid 4, luidt als volgt: 
"Aan de hand van een verslag van de Commissie onderwerpt de Raad, voor de eerste 
maal in 1994 en vervolgens om de twee jaar, de werkingssfeer van de verlaagde tarieven 
aan een onderzoek. De Raad kan op voorstel van de Commissie met eenparigheid van 
stemmen besluiten wijzigingen aan te brengen in de lijst van goederen en diensten in 
bijlage H." 
In dit hoofdstuk wordt onderzocht hoe artikel 12, lid 3, onder a), door de Lid-Staten in de 
praktijk is toegepast om te bepalen of wijzigingen in de werkingssfeer van de verlaagde 
BTW-tarieven dienen te worden aangebracht in het kader van de in artikel 12, lid 4, 
vastgestelde tweejaarlijkse herzieningsprocedure. Het hoofdstuk gaat vooral over de vraag 
of wijzigingen in de huidige bepalingen nodig zijn om concurrentieverstoringen tegen te 
gaan. Sedert de inwerkingtreding van de nieuwe bepalingen heeft de Commissie talrijke 
delegaties van diverse handels- en industriefederaties ontvangen die pleitten voor de 
opneming van hun sector in de werkingssfeer van het verlaagde tarief ter gelegenheid van 
de volgende herziening. De Commissie acht het te vroeg om wijzigingen in die 
werkingssfeer te overwegen om andere redenen, niet in het minst omdat vraagstukken met 
betrekking tot de werkingssfeer van de tarieven in ruimer verband waarschijnlijk beter 
zullen kunnen worden geregeld tegen de achtergrond van de conclusies van de Raad over 
de vorm van de definitieve BTW-regeling voor 1997. De algemene vraag welke maatregelen 
in de toekomst nodig zijn met betrekking tot de onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven 
in dit verband, zal aan de orde komen wanneer de Commissie haar zienswijze op de 
invoering van de definitieve regeling uitwerkt. 
Goederen en diensten waarop het verlaagde tarief van toepassing is 
Er zij aan herinnerd dat de ECOFIN-Raad in zijn vergadering van 18 december 1989 had 
besloten dat de verlaagde tarieven vooral waren bedoeld voor essentiële goederen en 
diensten die beantwoorden aan een doelstelling van sociaal of cultuurbeleid. De categorieën 
die vervolgens in bijlage H van de gewijzigde zesde Richtlijn werden opgenomen, 
weerspiegelden ongeveer deze criteria. Bovendien verliep de selectie van de betrokken 
categorieën door de Raad in het algemeen volgens de door de Commissie bepleitte aanpak, 
namelijk dat de lijst uitsluitend categorieën goederen en diensten mocht bevatten waarop 
door een meerderheid van de Lid-Staten verlaagde BTW-tarieven werden toegepast. 
Een blik op tabel 2 wijst uit dat dit patroon werd en nog steeds wordt gevolgd. Volgens de 
informatie waarover de Commissie beschikt, heeft de meerderheid van de Lid-Staten voor 
zestien van de zeventien categorieën van bij lage H gebruik gemaakt van de door de Richtlij n 
geboden keuzemogelijkheid om de levering in kwestie tegen het verlaagde tarief te belasten. 
Voor sommige categorieën heeft de overgrote meerderheid van de Lid-Staten gebruik 
gemaakt van verlaagde tarieven (of nultarieven) of vrijstellingen (waar de dienst wordt 
geacht in het algemeen belang te zijn en als zodanig valt onder artikel 13 van de zesde 
BTW-Richtlijn, bij voorbeeld het verlenen van toegang tot schouwburgen, musea enz). 
Deze praktijk is vooral zeer gangbaar in het geval van leveringen van 
levensmiddelen,waterdistributie, farmaceutische produkten, medische uitrusting, 
personenvervoer, het verlenen van toegang tot culturele evenementen en de levering van 
goederen en diensten voor gebruik in de landbouw. In het geval van de andere categorieën 
13 
heeft een kleiner aantal Lid-Staten voor de toepassing van verlaagde tarieven gekozen, maar 
met uitzondering van categorie 15 (diensten van lijkbezorgers enz.) werd de opneming van 
alle categorieën op de lijst althans in numeriek opzicht gerechtvaardigd door het feit dat zij 
in een meerderheid van de Lid-Staten tegen een verlaagd tarief worden belast. 
Natuurlijk mag niet uit het oog worden verloren dat de Lid-Staten zich er niet toe hebben 
beperkt categorieën uit bijlage H te selecteren om er hun verlaagde tarief op toe te passen, 
maar dat zij ook bepaalde goederen en diensten uit afzonderlijke categorieën hebben 
gekozen voor deze behandeling. Dit betekent dat er oppervlakkig gezien misschien wel veel 
overeenkomst lijkt te bestaan tussen de categorieenselecties van de Lid-Staten, maar dat de 
inhoud van elke categorie in feite van Lid-Staat tot Lid-Staat kan verschillen afhankelijk van 
de vraag hoe de Lid-Staten goederen of diensten uit een gegeven categorie in hun eigen 
nationale wetgeving verkiezen te definiëren. 
Dit resultaat is echter niet bepaald verrassend. Toen de Raad eenmaal het idee had 
opgegeven de toepassing van het verlaagde tarief verplicht te stellen, had het geen zin meer 
ernaar te streven dat de Lid-Staten elke categorie op uniforme wijze zouden toepassen. Door 
het-verlaagde tarief facultatief te maken, kon echter gemakkelijker overeenstemming in de 
Raad worden bereikt over de definities van de categorieën. In plaats van eindeloze 
discussies over wat wel en wat niet in een categorie moest worden opgenomen, moest in de 
Raad alleen maar overeenstemming worden bereikt over de grote lijnen van een algemene 
definitie voor elke categorie op communautair niveau (d. w.z. er moest hoofdzakelij k worden 
besloten wat buiten de werkingssfeer van een categorie viel). Zolang deze algemene 
definitie maar werd gerespecteerd (door de inhoud van een categorie niet uit te breiden), 
stond het elke Lid-Staat vervolgens vrij in zijn uitvoeringswetgeving zijn eigen definitie van 
de verschillende categorieën te gebruiken, afhankelijk van de vraag welke groep produkten 
of diensten hij tegen het verlaagde tarief wenste te belasten. Voor de categorieën waarin aan 
goederen wordt gerefereerd, hebben de Lid-Staten bovendien de mogelijkheid om voor de 
vaststelling van de juiste omschrijving ervan gebruik te maken van de gecombineerde 
nomenclatuur. Niet alle Lid-Staten hebben dit echter gedaan of althans is, zo zij dit al 
gedaan hebben, deze informatie niet opgenomen in de uitvoeringswetgeving die aan de 
Commissie is toegezonden voor onderzoek. 
Wat de verstoring van de mededinging betreft, had de Commissie er bij de opstelling van 
dit verslag moeite mee vast te stellen of de invoering van een facultatief verlaagd tarief de 
kans op concurrentieverstoringen in de interne markt had vergroot. In vele opzichten kan 
worden aangevoerd dat de Raad bij de opstelling van de lijst van categorieën goederen en 
diensten waarop een verlaagd tarief mocht worden toegepast, in feite had besloten dat geen 
van de betrokken categorieën van dien aard was dat concurrentieverstoringen op grote schaal 
door belangrijke verschillen tussen de BTW-tarieven het gevolg zouden zijn. De 
categorieën diensten in bijlage H zijn door hun aard niet het soort economische activiteiten 
dat zich leent tot grensoverschrijdende toepassingen van betekenis. Ook voor de goederen 
kan worden gezegd dat geen van de categorieën refereert aan het soort produkten voor de 
aankoop waarvan particulieren onder normale omstandigheden grote afstanden zouden 
afleggen. 
Deze veronderstellingen worden in feite bevestigd door de in hoofdstuk 4 genoemde studie 
die in opdracht van de Commissie werd uitgevoerd om juist deze kwestie te onderzoeken. 
In de studie werd vooral gekeken naar die categorieën goederen van bijlage H waarvoor het 
BTW-tarief sterk uiteenliep tussen bepaalde Lid-Staten, namelijk levensmiddelen, 
farmaceutische produkten, medische uitrusting, kinderzitjes voor motorvoertuigen, boeken, 
kranten en tijdschriften. In de meeste gevallen werd in de studie geconstateerd dat sinds 
januari 1993 geen waarneembare uitbreidingen van de grensoverschrijdende 
aankooppatronen hadden plaatsgevonden. In sommige gevallen spelen andere factoren dan 
verschillen in BTW-tarieven een meer bepalende rol bij de beïnvloeding van de keuze van 
de verbruikers, bij voorbeeld culturele of taaioverwegingen in het geval van boeken, kranten 
en tijdschriften, of voorschrift- en vergoedingsstelsels in het geval van farmaceutische 
produkten en medicijnen. 
14 
De enige categorie waarvoor in belangrijke mate grensoverschrijdend wordt gewinkeld, is 
de categorie levensmiddelen. Dit is in de Gemeenschap echter altijd al het geval geweest 
in deze sector. Bovendien blijkt dat kopers van levensmiddelen in vele gevallen ingaan 
tegen het patroon dat op grond van de verschillen in BTW-tarieven zou kunnen worden 
verwacht : zo kopen Duitsers sommige levensmiddelen in Denemarken ondanks het hogere 
BTW-tarief aldaar; daarentegen zijn geen belangrijke aankopen van levensmiddelen in het 
Verenigd Koninkrijk door grensoverschrijdend winkelende Fransen of Bel gen gesignaleerd, 
hoewel de meeste levensmiddelen in het Verenigd Koninkrijk tegen het nultarief worden 
belast. 
Goederen en diensten waarop het normale tarief van toepassing is 
In bovengenoemde studie wordt niet alleen het verlaagde tarief beschouwd, maar wordt ook 
een onderzoek ingesteld naar mogelijke concurrentieverstoringen of wijzigingen in 
grensoverschrijdende aankooppatronen met betrekking tot aan het normale tarief 
onderworpen goederen. De volgende soorten goederen werden in het onderzoek betrokken: 
elektrische duurzame goederen voor huishoudelijk gebruik (elektrische huishoudelijke 
apparaten, video/audio/fotografisch materiaal, computerapparatuur en -programmatuur, 
sportartikelen en speelgoed), meubelen, glaswerk, enz. alsmede sieraden, horloges en 
dergelijke. 
De studie wijst nogmaals uit dat de grensoverschrijdende koopgewoonten niet significant 
veranderden. De verwachte explosie in het grensoverschrijdend winkelen in dure duurzame 
consumptiegoederen tussen Duitsland en Denemarken na de afschaffing van de vrij stellingen 
in het reizigersverkeer is uitgebleven ondanks het verschil tussen de respectieve BTW-
tarieven. In andere gevallen betekende de afschaffing van de vrijstellingen in het 
reizigersverkeer dat het grensoverschrij dend winkelen zelfs toenam in Lid-Staten met hogere 
BTW-tarieven dan hun buurlanden omdat er in de Lid-Staat met hogere belasting meer 
keuze was (België/Luxemburg). Aan de Spaans/Franse grens waren er geen grote 
veranderingen in de omvang van het grensoverschrijdend winkelen, hoewel de 
waardevermindering van de peseta van invloed kan zijn geweest. Aan de andere gevoelige 
grenzen werden evenmin grote veranderingen in de aankooppatronen opgemerkt. In alle 
gevallen was het grensoverschrijdend winkelen een gevestigde gewoonte in deze 
grensregio's lang vóór de afschaffing van de vrijstellingen in het reizigersverkeer en de 
grenscontroles in januari 1993. 
Het bijzondere geval van de landbouwprodukten 
De Raad moet vóór 31 december 1994 een besluit nemen over de belasting op andere 
landbouwprodukten dan levensmiddelen na 1 januari 1995. Dit was een van de 
vraagstukken die in de besprekingen over het fiscale pakket van 1992 onopgelost bleven. 
Toen besloot de Raad dat een "standstill"-regeling van toepassing zou zijn volgens welke 
de Lid-Staten die reeds een verlaagd tarief toepasten op leveringen van landbouwprodukten, 
dat mochten handhaven; de Lid-Staten die een normaal tarief toepasten, zouden dit tarief 
blijven toepassen. 
De Commissie zal een afzonderlijk voorstel over dit vraagstuk indienen, dat vergezeld zal 
gaan van een toelichting waarin uiteengezet wordt waarom zij het voorstel zo heeft 
geformuleerd. 
15 
Gezien het voorgaande constateert de Commissie tot haar tevredenheid dat de bepalingen 
van artikel 12, lid 3, van de gewijzigde zesde Richtlijn in de praktijk goed werken, vooral 
dank zij de mate van tarievenconvergentie die sedert het in 1991 in de Raad bereikte 
akkoord tussen de Lid-Staten heeft plaatsgevonden. Niets wijst op significante 
veranderingen in het patroon van de grensoverschrijdende aankopen door particulieren na 
de afschaffing van de grenscontroles. Omdat de verschillen tussen de BTW-tarieven 
derhalve geen significante concurrentieverstoringen of verleggingen van de handelsstromen 
veroorzaken, ziet de Commissie geen reden of rechtvaardiging om de inhoud van bijlage H 
van de zesde Richtlijn thans op deze gronden te wijzigen door nieuwe categorieën goederen 
of diensten toe te voegen dan wel een of meer van de bestaande categorieën te schrappen. 
De Commissie zal de kwestie van een verdere onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven 
op langere termijn echter aan de orde stellen in het kader van de besprekingen over de 
overschakeling op de definitieve BTW-regeling. 
16 
7. De overgangsbepalingen betreffende de BTW-tarieven 
Artikel 28, lid 2, onder g), van de zesde Richtlijn luidt als volgt: 
"Aan de hand van een verslag van de Commissie onderwerpt de Raad vóór 
31 december 1994 de bepalingen van bovenstaande punten a) t/m f) aan een nieuw 
onderzoek, met name ten aanzien van de goede werking van de interne markt. Ingeval 
zich aanzienl ijke verstoringen van de mededinging voordoen, neemt de Raad op voorstel 
van de Commissie met eenparigheid van stemmen passende maatregelen." 
Artikel 28, lid 2, punten a) t/m f), bevat diverse maatregelen betreffende de BTW-tarieven 
die de Lid-Staten mogen handhaven gedurende de in artikel 28 terdecies bedoelde 
overgangsperiode, d.w.z. in principe tot 31 december 1996. In dit hoofdstuk wordt 
onderzocht welk gebruik de Lid-Staten hebben gemaakt van de bepalingen van deze punten 
en welke invloed de voortgezette toepassing ervan op de werking van de interne markt zou 
kunnen hebben. 
Artikel 28, lid 2, had ten doel alle maatregelen bijeen te brengen die in principe geen 
permanent kenmerk vormen van het communautaire BTW-landschap op lange termijn. In 
de meeste gevallen zou de Raad in oktober 1992 onmogelijk overeenstemming over het 
fiscale pakket hebben kunnen bereiken indien de Lid-Staten niet enigerlei vorm van 
tijdelijke afwijking was toegestaan op grond waarvan zij voor een beperkte periode na 1992 
sommige niet onder artikel 12, lid 3, vallende tarieven konden handhaven. Artikel 28, lid 2, 
dekt derhalve allerlei tijdelijke tariefbepalingen, waaronder maatregelen die voor de 
betrokken Lid-Staten van groot sociaal en politiek belang zijn, maatregelen die de Lid-Staten 
in staat stellen de volledige tenuitvoerlegging van artikel 12, lid 3, voorlopig uit te stellen 
en maatregelen betreffende bepaalde goederen en diensten waarvoor de Lid-Staten een 
speciale behandeling op tijdelijke basis hebben verkregen. 
Artikel 28. lid 2, a). handelt over vrij stellingen met teruggaaf van voorbelasting en verlaagde 
tarieven die onder het in artikel 12, lid 3, vastgestelde minimum voor de verlaagde tarieven 
liggen In meer gewone taal staan deze bekend als respectievelijk nultarieven en extra 
verlaagde tarieven. Volgens het artikel mogen de Lid-Staten de op 1 januari 1991 bestaande 
nultarieven en extra verlaagde tarieven die in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht 
zijn, na 1992 handhaven. Tabel 3 bevat een lijst van Lid-Staten die onder deze bepaling 
vallen. Opgemerkt zij dat alleen het Verenigd Koninkrijk en Ierland nultarieven op grote 
schaal handhaven na het besluit van de Portugese autoriteiten om de nultarieven in Portugal 
in 1992 af te schaffen. 
In de eerder genoemde studie over wijzigingen in grensoverschrijdende aankooppatronen 
werd ook aandacht besteed aan de situatie met betrekking tot sommige produkten waarvoor 
nul- en extra verlaagde tarieven gelden (b.v. levensmiddelen en kinderkleding). In geen 
enkel geval werden echter significante wijzigingen in de grensoverschrijdende 
aankooppatronen vastgesteld. In vele gevallen is het grensoverschrijdend winkelen voor de 
betrokken produkten in feite te verwaarlozen. De Commissie acht het derhalve niet 
gerechtvaardigd in dit stadium een formeel voorstel tot afschaffing of wijziging van deze 
tarieven in te dienen. Dit wil echter niet zeggen dat een soortgelijke conclusie dient te 
worden getrokken met betrekking tot de definitieve BTW-regeling. Waarschijnlijk zal dan 
een tarievenstelsel met minder (of geen) uitzonderingen op de algemene regel nodig zijn, 
en de Commissie zou willen voorstellen dat de Lid-Staten zelf nagaan of een aantal van deze 
speciale tarieven reeds zouden kunnen worden afgeschaft vóór de uiterste datum waarop op 
de definitieve regeling zal worden overgeschakeld. 
Op grond van artikel 28. lid 2. b), mogen de Lid-Staten die het nultarief willen afschaffen 
voor andere dan de in bijlage H genoemde goederen of diensten, tijdelijk een verlaagd tarief 
op dergelijke leveringen toepassen. 
17 
Het verenigd Koninkrijk heeft onlangs van deze bepaling gebruik gemaakt door te besluiten 
het nultarief op stookolie en elektriciteit voor huishoudelijk gebruik af te schaffen en te 
vervangen door eerst een tarief van 8% en te zijner tijd het volle tarief. Gezien de 
opmerkingen in de bovenstaande paragrafen over de uiteindelijke noodzaak de nul- en extra 
verlaagde tarieven af te schaffen, is de Commissie van mening dat de bepalingen van 
artikel 28, lid 2, b), nuttig zijn en van kracht moeten blijven. 
Artikel 28. lid 2. c), geldt voor de twee Lid-Staten, te weten Spanje en Luxemburg, die hun 
normale tarief met meer dan 2% moesten verhogen om de bepalingen van artikel 12, lid 3, 
na te leven. Het artikel stelt deze Lid-Staten in staat extra verlaagde tarieven toe te passen 
op alle in bijlage H vermelde categorieën goederen en diensten en bovendien op restauratie, 
kinderkleding en -schoeisel en huisvesting. 
Zowel Spanje als Luxemburg hebben uitvoerig gebruik gemaakt van deze bepaling (zie 
tabel 3), die was bedoeld als compensatie voor de potentiële inflatiestijging ten gevolge van 
de verhoging van het normale tarief met twee punten. De toepassing van deze bepaling heeft 
echter geen ernstige concurrentieverstoringen veroorzaakt in het geval van Spanje, maar er 
zijn wel enkele klachten binnengekomen over de situatie tussen België en Luxemburg waar 
belangrijke verschillen tussen de BTW-tarieven bestaan voor dezelfde categorie leveringen. 
Aangezien deze maatregelen als tijdelijk zijn bedoeld, zou de Commissie in de lijn van haar 
eerdere opmerkingen willen voorstellen dat beide Lid-Staten zelf nagaan hoe lang deze 
bepalingen nog van toepassing moeten blijven. 
Op grond van artikel 28. lid 2. d). mogen de Lid-Staten die op 1 januari 1991 een verlaagd 
tarief toepasten voor restauratie, kinderkleding en -schoeisel en huisvesting, deze tarieven 
voorlopig blijven toepassen. 
De situatie op lange termijn met betrekking tot het meest geschikte tarief voor deze goederen 
en diensten, dient te worden besproken in het kader van het in artikel 12, lid 4, bedoelde 
onderzoek van bijlage H. In afwachting van het resultaat van dit onderzoek heeft de 
Commissie voor het ogenblik geen opmerkingen over de wenselijkheid deze verlaagde 
tarieven te handhaven. Zij zou er echter wel op willen wijzen dat de huidige situatie niet 
voor onbepaalde tijd kan blijven bestaan omdat dit zou leiden tot een structurele 
ongelijkheid in de wetgeving betreffende de BTW-tarieven. 
Op grond van artikel 28. lid 2. e), mogen de Lid-Staten een "standstill"-tarief van ten minste 
12% toepassen op niet in bijlage H genoemde goederen en diensten waarop de Lid-Staat in 
kwestie op 1 januari 1991 een verlaagd tarief toepaste. 
Een aantal Lid-Staten hebben van deze bepaling gebruik gemaakt (zie tabel 3 voor nadere 
gegevens). Het artikel is nuttig aangezien het de overgang naar een meer coherente structuur 
van de BTW-tarieven op lange termijn in de Gemeenschap mogelijk maakt. De Commissie 
vindt derhalve dat deze bepalingen voorlopig van kracht moeten blijven. 
Op grond van artikel 28. lid 2. f), mag Griekenland speciaal verlaagde tarieven blijven 
toepassen op een aantal Griekse eilanden en in sommige departementen. 
Voor zover de Commissie bekend, heeft de toepassing van deze speciaal verlaagde tarieven 
geen concurrentieverstoringen in het intracommunautaire handelsverkeer veroorzaakt. Het 
betreft hier in feite een speciale maatregel ter compensatie van de mededinging die deze 
eilanden en departementen kunnen ondervinden van niet tot de Gemeenschap behorende 
landen. De Commissie is van mening dat deze maatregelen voorlopig van kracht kunnen 
blijven. 
5JC 3(5 3|C 3jC 
Tot besluit stelt de Commissie vast dat de toepassing van de overgangsbepalingen 
betreffende de BTW-tarieven geen concurrentieverstoringen of verleggingen van de 
handelsstromen van enige betekenis heeft veroorzaakt. Derhalve is de Commissie van 
mening dat de bepalingen van toepassing kunnen blijven tijdens de duur van de 
overgangsregel i ng. 
De Commissie herinnert eraan dat, in de oorspronkelijke bepalingen van 1987 betreffende 
de onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven zij voorgesteld had om in het kader van de 
interne markt zich te beperken tot twee BTW-tarieven per Lid-Staat, met name een normaal 
tarief en een verlaagd tarief, zonder nultarieven of extra verlaagde tarieven. Het behoud van 
het geheel van de afwijkingen waarvan de Lid-Staten gebruik kunnen maken, in het 
bijzonder deze die betrekking hebben op de extra verlaagde tarieven en de nultarieven, heeft 
geleid tot een overvloed aan verschillende BTW-tarieven in de Gemeenschap met als gevolg 
het gevaar voor mogelijke distorties in bepaalde sectoren. Deze situatie lijkt moeilijk 
verenigbaar met de vereenvoudiging en de verlaging van de kosten van naleving van de 
fiscale regelingen die onmisbaar zijn voor de verdere uitwerking van de interne markt. 
De Commissie stelt bijgevolg vast dat de invoering van de definitieve BTW-regeling 
vergemakkelijkt zou worden indien de Lid-Staten zelf overwegen deze bepalingen te 
wijzigen eerst door een vermindering van het aantal toegepaste tarieven in het algemeen en 
vervolgens door waar mogelijk de tarieven te vervangen door een van de tarieven waarvoor 
de Lid-Staten op grond van artikel 12, lid 3, kunnen kiezen. Deze kwestie zal aan de orde 
worden gesteld in de mededeling van de Commissie betreffende de invoering van de 
definitieve BTW-regeling. 
19 
8. Conclusies 
Dit verslag dient om de verslagleggingsverplichtingen na te komen die de Raad de 
Commissie heeft opgelegd bij de vaststelling van de wetgeving betreffende de onderlinge 
aanpassing van de BTW-tarieven in 1992. Bij de vervulling van deze verplichtingen wil de 
Commissie tegelijkertijd de Raad voorzien van een adequate evaluatie van de werking van 
het BTW-tarievenstelsel in het kader van de overgangsregeling voor de BTW gedurende de 
eerste twee jaar van een Gemeenschap zonder binnengrenzen. De Commissie hoopt aldus 
dat het verslag de Raad in staat zal stellen een standpunt te bepalen over de vraag of de 
BTW-tarievenregelingen zonder grenscontroles functioneren zoals oorspronkelijk was 
bedoeld, dan wel of er wijzigingen nodig zijn. 
Op grond van de beschikbare informatie is de Commissie van mening dat de situatie met 
betrekking tot de werking van het nieuwe stelsel van onderlinge aanpassing van de BTW-
tarieven in het algemeen bevredigend is. Er zijn geen significante veranderingen in de 
grensoverschrijdende aankooppatronen ontdekt. Evenmin hebben zich significante 
concurrentieverstoringen of verleggingen van de handelsstromen voorgedaan ten gevolge 
van excessieve verschillen in BTW-tarieven tussen aangrenzende Lid-Staten. De 
Commissie komt tot de conclusie dat er onder deze omstandigheden momenteel geen reden 
is om ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het niveau of de structuur als zodanig van 
het nieuwe tarievenstelsel of in de werkingssfeer van het verlaagde tarief Bovendien 
concludeert de Commissie dat de momenteel geldende voorlopige bepalingen betreffende 
de BTW-tarieven voor het ogenblik niet behoeven te worden gewijzigd, aangezien deze 
maatregelen toch geleidelijk zullen moeten worden afgeschaft tegen het einde van de 
overgangsperiode. Indien de Lid-Staten overwegen zelf maatregelen te nemen ten einde het 
aantal toegepaste tarieven in het algemeen te verminderen zou dit de besprekingen over de 
invoering van de definitieve BTW-regeling vergemakkelijken. Deze kwestie en andere 
vraagstukken in verband met de BTW zullen worden besproken in het kader van de 
mededeling van de Commissie betreffende de invoering van de definitieve regeling. 
20 
TABEL NR. l 
ONTWIKKELING VAN DE BTW-TARIEVEN IN DE LID-STATEN TUSSEN 1987 EN 1994 
LID-STAAT 
DUITSLAND 
BELGIË 
DENEMARKEN 
SPANJE 
GRIEKENLAND 
FRANKRIJK 
IERLAND 
ITALIE 
LUXEMBURG 
NEDERLAND 
PORTUGAL 
VERENIGD 
KONINKRIJK VERLAAGDE TARIEVEN 
1987 
7 
1/6 
-
6 
3/6 
2,1/4/5,5/ 
7/13 
1,7/10 
2/9 
3/6 
6 
8 
-1992 
7 
1/6 
-
6 
4/8 
2,1/5,5 
2,3/10 
4/9 
3/6 
6 
8/5 
~ 1993 
7 
1/6 
-
3/6 
4/8 
2,1/5,5 
2,5 
4/9 
3/6 
6 
5 
*" 1994 
7 
1/6 
-
3/6 
4/8 
2,1/5,5 
2,5 
4/9 
3/6 
6 
5 
™ NORMALE/INTERMEDIAIRE TARIEVEN 
1987 
14 
19/17 
22 
12 
18 
18,6/28 
25 
19 
12 
20 
16 
15 1992 
14 
19,5 
25 
13 
18 
18,6 
21/10/ 
12,5 
19/12 
15 
18,5/17,5 
17/16 
17,5 1993 
15 
19,5 
25 
15 
18 
18,6 
21/12,5 
19/12 
15 
17,5 
16 
17,5 1994 
15 
20,5/12 
25 
15 
18 
18,6 
21/12,5 
19/13 
15/12 
17,5 
16 
17,5 VERHOOGDE TARIEVEN 
1987 
-
25/25+8 
-
33 
36 
33 1/3 
38 
-
-
30 
-1992 
-
-
-
28 
36/-
22 
38 
-
-
30 
-1993 
-
-
-
-
-
-
-
-
30* 1994 
-
-
-
-
-
-
-
-
30* 
-
* N.B.: Portugal: Toepassing van het tarief van 30% is in strijd met de Gemeenschapswetgeving sinds 1 januari 1993. Portugal heeft aangekondigd dat dit tarief zal worden afgeschaft bij zijn wet op de 
begroting voor 1995. 
21 
TABEL NR. 2 
TOEPASSING VAN VERLAAGDE BTW-TARIEVEN DOOR DE LID-STATEN OP DE CATEGORIEËN GOEDEREN EN DIENSTEN VAN BIJLAGE H 
VAN DE ZESDE BTW-RICHTLIJN (ZOALS GEWIJZIGD) 
CAT. 
1 
Voedings­
middelen 
2 
Water­
distributie 
3 
Farmaceutische 
produkten 
4 
Medische 
uitrusting 
5 
Vervoer van 
personen 
6 
Boeken, kranten 
en tijdschriften 
7 
Het verlenen van 
toegang tot 
shows, enz., 
radio- en 
televisie­
uitzendingen 
8 
Diensten van 
schrijvers, 
componisten, 
enz. B 
VT 
VT 
VT 
NT 
VT 
VT 
VT 
OT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
SST 
NT 
SST DK 
NT 
NT 
NT 
NT 
VRIJGE­
STELD 
NT 
VRIJGE­
STELD 
NT 
NT D 
VT 
VT 
NT 
VT 
VT 
NT 
VT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
NT 
VT GR 
VT 
VT 
VT 
NT 
VT 
VT 
VT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
NT 
VT E 
NT 
EVT 
VT 
EVT 
NT 
VT 
VT 
NT 
EVT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
NT 
VT F 
VT 
VT 
VT 
NT 
VT 
VT 
EVT 
VT 
EVT 
VT 
NT 
VT IRL 
OT 
VT 
NT 
VRIJGE­
STELD 
OT 
OT 
VRIJGE­
STELD 
OT 
VT 
NT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
NT 
NT I 
EVT 
VT 
SST 
VT 
VT 
NT 
VT 
VT 
SST 
EVT 
EVT 
VT 
NT 
VT 
NT L 
EVT 
VRIJGE­
STELD 
EVT 
NT 
EVT 
VRIJGE­
STELD 
EVT 
EVT 
EVT 
NT 
EVT NL 
VT 
VT 
VT 
NT 
VT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
VT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
NT 
NT P 
VT 
NT 
VT 
VT 
NT 
VT 
VT 
VT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
NT 
NT VK 
OT 
OT 
NT 
OT 
NT 
OT 
OT 
OT 
NT 
NT 
22 
9 
Sociale woningen 
10 
Goederen en 
diensten voor 
gebruik in de 
landbouw 
11 
Hotel-
accomodatie 
12 
Het verlenen van 
toegang tot 
sport­
evenementen 
13 
Het recht 
gebruik te 
maken van 
sport-
accomodaties 
14 
Sociale diensten 
15 
Diensten van 
lijkbezorgers en 
crematoria 
16 
Medische en 
tandheel­
kundige 
verzorging 
17 
Ophalen van 
huisvuil en 
reiniging van de 
openbare weg VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
NT 
VT 
NT NT 
NT 
NT 
NT 
VRIJGE­
STELD 
NT 
NT 
NT 
NT NT 
VT 
NT 
NT 
OT 
VT 
NT 
VT 
VRIJGE­
STELD VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
VT EVT 
VT 
VT 
NT 
VT 
NT 
VRIJGE­
STELD 
NT 
VT 
VT 
VT 
VT VT 
NT 
VT 
VT 
NT 
NT 
NT 
NT 
VT 
NT 
EVT 
VT VT 
VT 
VT 
VRIJGE­
STELD 
VT 
VRIJGE­
STELD 
NT 
VRIJGE­
STELD 
NT 
VRIJGE­
STELD 
NT EVT 
VT 
EVT 
VT 
VT 
SST 
VT 
NT 
NT 
NT 
EVT 
EVT EVT 
EVT 
EVT 
EVT 
EVT 
EVT 
EVT 
EVT 
EVT VT 
VT 
VT 
NT 
NT 
NT 
NT 
NT 
NT VT 
VT 
VT 
VT 
VT 
NT 
NT 
NT 
NT NT 
NT 
NT 
OT 
OT 
OT 
OT 
OT 
OT 
NT 
NT: normaal tarief VT: verlaagd tarief EVT: extra veriaagd tarief SST: standstill-tarief OT: nultarief 
TABEL NR. 3 
BEKNOPTE LIJST VAN EXTRA VERLAAGDE BTW-TARIEVEN IN DE LID-STATEN 
(nb.: deze lijst is niet volledig) 
Goederen en diensten 
(korte beschrijving) 
Levensmiddelen 
Dranken: 
- mineraalwater / frisdranken 
Kinderkleding en -schoeisel 
Farmaceutische produkten 
Boeken 
Kranten 
Tijdschriften 
Zendmachtigingen voor TV 
Hotels 
Restaurants 
Het verlenen van toegang tot 
bioscopen, schouwburgen, 
culturele evenementen 
Het verlenen van toegang tot 
sport-evenementen 
Snijbloemen en planten; 
Verwerking van afval en 
afvalwater 
Ophalen van huisvuil 
Vervoer van personen B 
0 
0 DK 
0 D GR 
4 
4 
4 
4 E 
3 
3 
3 
3 
3 F 
2,1 
2,1 
2,1 
2,1 
2,1 IRL 
0 
0 
0 
0 I 
4 
4 
4 
4 
4 
4 
4 L 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 
3 NL P VK 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
24 
Bouw: 
- Levering van nieuwe 
gebouwen 
- Renovatie en reparaties 
- Het optrekken van nieuwe 
gebouwen 
Kunstvoorwerpen, 
antiquiteiten 
Medische uitrusting 
Waterdistributie enz. 
Goederen en diensten voor 
gebruik in de landbouw 
Sociale diensten/ 
liefdadigheidsinstellingen enz. 3 
3 
3 
0 
0 4 
4 
4 
4 
4 3 
3 
3 
3 
3. 
3 0* 
0* 
0* 
0 
(indien 
ingevoerd) 
0 
0 
0 
* VK: Het nultarief is van toepassing op leveringen van woningen en goedgekeurde reparaties aan op de monumentenlijst geplaatste gebouwen 
?5 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG betreffende 
het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de 
toegevoegde waarde (belasting op landbouwprodukten) 
26 
TOELICHTING 
Het doel van dit voorstel is om de Raad in staat te stellen een besluit te nemen inzake de 
belasting op landbouwprodukten na 1 januari 1995 waartoe hij ingevolge de 
communautaire BTW-wetgeving verplicht is. Dit besluit is noodzakelijk om de fiscale 
gelijkheid in de interne markt te consolideren door concurrent!edistorsies weg te nemen 
die zijn ontstaan als gevolg van structurele onevenwichtigheden in het niveau van de 
BTW-tarieven die thans door de Lid-Staten worden toegepast op de levering van 
landbouwprodukten. Het is derhalve in het belang van de Lid-Staten dat de bron van 
fiscale distorsie die voortvloeit uit de huidige BTW-wetgeving, wordt weggenomen. 
Momenteel is in de communautaire BTW-wetgeving(1) een serie regels vastgelegd die de 
Lid-Staten in acht moeten nemen bij de vaststelling van de structuur, het niveau en het 
bereik van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde die zij toepassen. 
Deze regels inzake de onderlinge aanpassing van BTW-tarieven waren nodig om de 
Gemeenschap in staat te stellen de controles aan de binnengrenzen per 1 januari 1993 af 
te schaffen als onderdeel van het programma inzake de opheffing van de 
belastinggrenzen. Wat andere landbouwprodukten dan levensmiddelen betreft achtte de 
Raad het evenwel zinvol om een besluit over de behandeling van het passende BTW-
tarief uit te stellen tot 31 december 1994 (artikel 12, lid 3, sub d) van de Zesde Richtlijn). 
De Raad besloot tevens dat tot die datum een stand-stillregeling van toepassing zou zijn 
zodat de Lid-Staten die reeds een verlaagd BTW-tarief op leveringen van 
landbouwprodukten toepasten op het moment dat de richtlijn werd goedgekeurd, dit nog 
twee jaar konden handhaven; de Lid-Staten die op dat moment het normale tarief 
toepasten dienden dit tarief echter te handhaven. 
De uitdrukking "andere landbouwprodukten dan levensmiddelen" dekt produkten als 
bloemen, planten en gelijksoortige produkten van de bloementeelt- en tuinbouwsector, 
evenals produkten als onbewerkte wol en verschillende soorten hout. De huidige situatie 
in de Lid-Staten met betrekking tot de belasting op deze produkten met verlaagd tarief 
wordt in de onderstaande tabel weergegeven: 
landbouwprodukten Lid-Staten die een verlaagd tarief 
toepassen 
bloemen, planten, enz. DE, IT, LU, NL, PO 
"wöï BE, LU, NL 
hout voor industrieel gebruik DE 
brandhout BE, DE, EL, IE, IT, LU, NL 
Hieruit blijkt dat de betrokken produkten, brandhout mogelijk uitgesloten, slechts door 
een minderheid van Lid-Staten met een verlaagd BTW-tarief worden belast. Om de Raad 
in staat te stellen het noodzakelijke besluit betreffende de belasting op landbouwprodukten 
na december 1994 te nemen heeft de Commissie de situatie onderzocht om na te gaan of 
(o Zesde BTW-Richtlijn 77/388/EEG. 
27 
de huidige structurele onevenwichtigheid van de door de verschillende Lid-Staten in deze 
sector toegepaste BTW-tarieven enig waarneembaar effect heeft gehad op het 
grensoverschrijdend koopgedrag sinds de afschaffing van de grenscontroles in 
januari 1993. Uit de beschikbare informatie terzake blijkt dat dit niet het geval is geweest 
en dat er sinds januari 1993 geen duidelijke veranderingen zijn geweest in de 
grensoverschrijdende aankopen van particulieren. Dit wekt geen verbazing aangezien het 
een soort produkten betreft voor de aankoop waarvan particulieren normaal geen lange 
afstanden afleggen, zelfs indien er aanzienlijke prijsverschillen zouden zijn tussen de 
Lid-Staten. 
Aan de Commissie zijn evenwel gevallen van fraude gemeld met betrekking tot bloemen 
en planten, waarbij handelaren die gevestigd zijn in Lid-Staten waar deze produkten met 
het normale tarief worden belast, kennelijk dergelijke produkten hebben gekocht in 
Lid-Staten waar zij met het verlaagde tarief zijn belast zonder deze aankopen vervolgens 
aan hun belastingautoriteiten te melden. Deze fraudegevallen moeten in eerste instantie 
door de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten worden onderzocht. Het is 
evenwel duidelijk dat het probleem is ontstaan doordat handelaren zonder scrupules het 
verschil in BTW-tarieven tussen de Lid-Staten uitbuiten. Deze verschillen zijn een gevolg 
van het feit dat sommige Lid-Staten de keuze hebben om een verlaagd tarief te 
handhaven. Zoals de tekst van artikel 12, lid 3, sub d) van de Zesde Richtlijn thans is 
geformuleerd, is in de communautaire wetgeving geen methode voorzien om de huidige 
structurele onevenwichtigheden uit de weg te ruimen van de in de sectoren van de 
bloementeelt en de tuinbouw toegepaste BTW-tarieven. Dit komt doordat de Lid-Staten 
die momenteel het normale tarief toepassen niet de keuze hebben om het verlaagde tarief 
toe te passen. 
De Commissie kan dus twee oplossingen voor dit probleem voorstellen. Enerzijds dat, 
met ingang van 1 januari eerstkomend, het normale BTW-tarief van toepassing wordt op 
alle leveringen voor bloemen en planten. Hierdoor zouden gelijke 
behandelingsvoorwaarden in deze sector, in het leven worden geroepen en dit zonder 
concurrentieverstoringen van fiscale aard welke te wijten zijn aan tariefverschillen. 
Anderzijds kan de Commissie voorstellen dat de Lid-Staten, naar eigen keuze, een 
verlaagd tarief op deze leveringen toepassen. Een dergelijke keuzemogelijkheid zou 
wenselijk kunnen zijn wegens de eventuele negatieve gevolgen van een tariefverhoging 
op de productie en de verkoop van bloemen en planten in de Lid-Staten, die thans een 
verlaagd tarief toepassen. Bloemen en planten zijn inderdaad producten die, qua aard en 
markt, gevoelig zijn voor grote toenamen van hun kleinhandelsprijs. De Lid-Staten 
zouden dit gevolg dus kunnen vermijden door te opteren voor de toepassing van een 
verlaagd tarief. 
Het meest geschikte middel om deze structurele onevenwichtigheid weg te nemen is om 
de keuzemogelijkheid om een verlaagd tarief toe te passen uit te breiden tot bloemen, 
planten en dergelijke evenals tot brandhout, doch uitsluitend gedurende een 
overgangsperiode. De Commissie wenst vooralsnog het toepassingsgebied van het 
verlaagd tarief niet op permanente basis uit te breiden. Dit soort veranderingen kunnen 
beter worden overwogen in het licht van toekomstige conclusies van de Raad inzake de 
vormgeving van de definitieve BTW-regeling in 1997. Bovendien is de Commissie er 
geen voorstander van om het toepassingsgebied van het verlaagd tarief uit te breiden tot 
andere landbouwprodukten zoals wol en hout voor industriële doeleinden omdat deze 
produkten van nature grondstoffen voor industriële procédés vormen die grotendeels 
28 
worden uitgevoerd door belastingplichtigen die recht op aftrek van de voorbelasting 
hebben. 
Toelichting bij de artikelen 
Artikel 1 
Voorgesteld wordt de huidige standstill-regeling inzake de belasting op andere 
landbouwprodukten dan die welke onder categorie 1 van bijlage H vallen, te beëindigen 
door artikel 12, lid 3, sub d) van de Zesde BTW-Richtlijn te schrappen en een nieuwe 
alinea (g) in artikel 28, lid 2, op te nemen die de Lid-Staten in staat zal stellen een 
verlaagd tarief toe te passen op leveringen van levende bomen en andere planten (met 
inbegrip van bloembollen, wortels en dergelijke, snijbloemen en snijgroen) en hout voor 
verbrandingsdoeleinden gedurende de in artikel 28, terdecies genoemde overgangsperiode. 
29 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG betreffende 
het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de 
toegevoegde waarde (belasting op landbouwprodukten) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op 
artikel 99, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europees Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat in artikel 12, lid 3, onder d), van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad(1), 
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/5/EG(2), is bepaald dat de regels betreffende de 
belasting op andere landbouwprodukten dan die welke onder categorie 1 van Bijlage H 
vallen, vóór 31 december 1994 door de Raad op grond van een voorstel van de 
Commissie met eenparigheid van stemmen zullen worden vastgesteld; dat de Lid-Staten 
die reeds een verlaagd tarief toepasten, dit tot en met die datum kunnen handhaven, 
terwijl die Lid-Staten die een normaal tarief toepasten, geen verlaagd tarief mogen 
toepassen; dat deze bepaling toelaat de toepassing van het normale tarief met twee jaar 
uit te stellen; 
Overwegende dat de ervaring heeft geleerd dat de structurele onevenwichtigheid van de 
BTW-tarieven die door de Lid-Staten op landbouwprodukten van de sectoren bloementeelt 
en tuinbouw worden toegepast, tot de melding van gevallen van frauduleuze activiteiten 
heeft geleid; dat deze structurele onevenwichtigheid rechtstreeks voortvloeit uit de 
toepassing van artikel 12, lid 3, onder d), welke onevenwichtigheid derhalve dient te 
worden opgeheven, 
Overwegende dat de geschiktste oplossing zou zijn om, gedurende een overgangsperiode, 
de keuzemogelijkheid om een verlaagd tarief toe te passen op leveringen van 
landbouwprodukten van de sectoren bloementeelt en tuinbouw alsmede van voor 
verbranding bestemd hout, tot alle Lid-Staten uit te breiden, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
(1) PB nr. L 145 van 13.6.1977, blz. 1 
(2) PB nr. L 60 van 3.3.1994, blz. 16. 
30 
Artikel 1 
Richtlijn 77/388/EEG wordt als volgt gewijzigd: 
1. Artikel 12, lid 3, onder d), vervalt. 
2. In artikel 28, lid 2, wordt het volgende punt g) ingevoegd: 
"g) De Lid-Staten kunnen een verlaagd tarief toepassen op leveringen van 
levende bomen en andere planten (met inbegrip van bollen, wortelen en 
dergelijke, snijbloemen en snijgroen) alsmede op voor verbranding bestemd 
hout." 
Punt g) (oud) wordt thans punt h). 
Artikel 2 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in 
werking treden om uiterlijk op 1 januari 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Zij 
stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar 
deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking 
van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de 
Lid-Staten. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mee van de bepalingen van intern 
recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. 
Artikel 3 
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad 
van de Europese Gemeenschappen. 
Artikel 4 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, op Voor de Raad, 
De Voorzitter 
31 
Financieel memorandum 
De voorgestelde richtlijn heeft, indien zij wordt aangenomen, geen gevolgen voor de 
inning van de eigen middelen van de Gemeenschap. 
32 
Gevolgen voor het MKB 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG 
betreffende het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde. 
belasting op landbouwprodukten 
1. Administratieve lasten voor het bedrijfsleven als gevolg van de toepassing van de 
wetgeving. 
Geen 
2. Verlichting van de lasten voor het bedrijfsleven. 
Geen 
3. Nadelen voor het bedrijfsleven 
Geen 
NB Betreffende punten 1, 2 en 3. Het voorstel is ingediend om de Raad van Ministers 
in staat te stellen zijn wettelijke verplichting na te komen om een besluit te nemen 
over het passende BTW-tarief dat met ingang van 1 januari 1995 op 
landbouwprodukten van toepassing zal zijn. Met het besluit in kwestie wordt 
eenvoudig het niveau van het BTW-tarief vastgesteld dat vanaf die datum op de 
leveringen van dergelijke produkten van toepassing zal zijn. Het heeft geen andere 
gevolgen voor het bedrijfsleven. 
4. Gevolgen voor de werkgelegenheid. 
Positief 
Volgens de besluiten van een studie op vraag van de Nederlandse beroepssector 
van de tuinbouw zou de terugkeer maar het normale BTW-tarief een negatieve 
invloed hebben op de werkgelegenheid in Nederland en in Duitsland (geschat op 
10% van de personen in deze sector werkzaam). 
5. Zijn de sociale partners geraadpleegd ? 
Neen 
6. Zijn er andere maatregelen mogelijk die minder belastend zijn ? 
Neen 
33 

ISSN 0254-1513 
COM(94) 584 def. 
DOCUMENTEN 
NL <33 09 
Catalogusnummer: CB-CO-94-694-NL-C 
ISBN 92-77-84290-3 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg