EUROPESE COMMISSIE Brussel, 28.11.2019 COM(2019) 619 final 2019/0272(COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van een meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1936/2001, (EU) 2017/2107 en (EU) 2019/833 en tot intrekking van Verordening (EU) 2016/1627



TOELICHTING 1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL •Motivering en doel van het voorstel Het doel van het gemeenschappelijk visserijbeleid zoals omschreven in Verordening (EU) nr. 1380/2013 (de “basisverordening”) is ervoor te zorgen dat de exploitatie van de biologische rijkdommen van de zee tot duurzame economische, ecologische en sociale omstandigheden leidt. Bij Besluit 98/392/EG van de Raad heeft de Unie het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee goedgekeurd, waarin onder meer principes en regels voor de instandhouding en het beheer van de biologische rijkdommen van de zee zijn vastgesteld. De Unie neemt in het kader van haar ruimere internationale verplichtingen deel aan de inspanningen die in internationale wateren worden geleverd om de visbestanden in stand te houden. De Unie is sinds 14 november 1997 ingevolge Besluit 86/238/EEG van de Raad verdragsluitende partij bij het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (hierna “het verdrag” genoemd). Het verdrag biedt een kader voor de regionale samenwerking op het gebied van de instandhouding en het beheer van tonijnen en tonijnachtigen in de Atlantische Oceaan en aangrenzende zeeën middels de oprichting van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (“Iccat”). De Iccat heeft het gezag om voor de instandhouding en het beheer van de onder haar bevoegdheid vallende visserijen besluiten (aanbevelingen) vast te stellen die bindend zijn voor de verdragsluitende partijen. Die aanbevelingen zijn hoofdzakelijk gericht tot de verdragsluitende partijen bij het verdrag, maar bevatten tevens verplichtingen voor exploitanten (zoals kapiteins van vaartuigen). De Iccat-aanbevelingen treden zes maanden na de vaststelling ervan in werking en moeten, wat de Unie betreft, zo snel mogelijk in het recht van de Unie worden omgezet. Tijdens haar 21e bijzondere vergadering in 2018 heeft de Iccat Aanbeveling 18-02 tot vaststelling van een meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee (“het beheersplan”) aangenomen. Met het beheersplan wordt gevolg gegeven aan het advies van het Permanent Comité voor onderzoek en statistiek (SCRS) dat de Iccat in 2018 een meerjarig beheersplan voor het bestand zou moeten opstellen aangezien de huidige toestand van het bestand de naar aanleiding van Aanbeveling 17-07 houdende wijziging van Aanbeveling 14-04 in het herstelplan voor blauwvintonijn geïntroduceerde noodmaatregelen niet langer noodzakelijk lijkt te maken. Dit voorstel heeft tot doel Iccat-aanbeveling 18-02 in EU-recht om te zetten om de Unie in staat te stellen haar internationale verplichtingen na te komen en marktdeelnemers rechtszekerheid te bieden met betrekking tot regels en verplichtingen. Krachtens het beheersplan moet blauwvintonijn in bepaalde omstandigheden worden teruggegooid en worden vrijgelaten. Het schrijft voor dat vissersvaartuigen, met inbegrip van vaartuigen voor de recreatievisserij, de hoeveelheden blauwvintonijn die het toegewezen quotum van het vaartuig, en/of het maximumniveau van de toegestane bijvangsten overschrijden, teruggooien. Blauwvintonijn die onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte wordt gevangen, moet eveneens worden teruggegooid, tenzij een bepaalde door de lidstaten in hun jaarlijkse visserijplannen vastgestelde tolerantiegrens van toepassing is. Met het oog op de naleving door de Unie van haar internationale verplichtingen uit hoofde van het Iccat-verdrag, voorziet Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 in afwijkingen van de in artikel 15 van de basisverordening bedoelde aanlandingsverplichting voor blauwvintonijn. Bijgevolg zal bij deze verordening een beheersplan voor blauwvintonijn worden vastgesteld dat geen teruggooi- en vrijlatingsverplichtingen behelst, aangezien de bepalingen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 van toepassing zijn. •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied De blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee wordt gereguleerd door: –het in Verordening (EU) 2016/1627 opgenomen herstelplan voor blauwvintonijn; –technische maatregelen uit hoofde van artikel 9, lid 4, en bijlage III van Verordening (EU) 2019/1241 en uit hoofde van artikel 8 en bijlage II, punt 6, onder 1, van Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad; –artikel 43 van Verordening (EU) 2017/2107; –artikel 4, onder a), b) en c), van Verordening (EG) nr. 1936/2001 van de Raad; en –artikel 53 van Verordening (EU) 2019/833.

Het standpunt van de EU was tijdens de gehele duur van de onderhandelingen in overeenstemming met de doelstellingen van artikel 2, lid 2, artikel 28, leden 1 en 2, en de artikelen 29 en 33 van de basisverordening. Iccat-aanbeveling 18-02, die bij deze verordening wordt omgezet, voorziet in een beheersplan dat flexibeler is dan de bestaande regels inzake herstel, terwijl bepaalde maatregelen preciezer of restrictiever zijn, zoals die inzake controle in kwekerijen. De belangrijkste verschillen kunnen als volgt worden samengevat: (a)open seizoenen: deze verordening voorziet in open seizoenen voor ringzegenvaartuigen die tien dagen langer duren dan die uit hoofde van Verordening (EU) 2016/1627, tenzij de lidstaten in hun jaarlijkse visserijplannen anders bepalen; (b)de bijvangstbeperking stijgt tot 20 % in deze verordening, in vergelijking met 5 % in Verordening (EU) 2016/1627; (c)vangstcapaciteit: in het kader van deze verordening mogen tot 20 % meer ringzegenvaartuigen (referentieperiode 2018) vissen dan in het kader van Verordening (EU) 2016/1627 en er wordt een nieuw sectoraal quotum voor de kleinschalige visserij in de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden toegekend; (d)kweekcapaciteit: met deze verordening kan de hoeveelheid vis in kwekerijen mogelijk met 7 % stijgen; (e)overhevelingen binnen kwekerijen en aselecte controles: het controlesysteem voor blauwvintonijn wordt versterkt, wat de monitoring van levende vissen in kwekerijen betreft. Dit gebeurt via aselecte controles op basis van risicoanalyse en een raming van de overdracht via stereoscopische camera’s. •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie Het plan is in overeenstemming met andere beleidsgebieden van de Unie. 2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID •Rechtsgrondslag Het voorstel is gebaseerd op artikel 43, lid 2, VWEU aangezien het bepalingen bevat die nodig zijn om de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid na te streven. •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid) Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie (artikel 3, lid 1, onder d), VWEU). Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. • Evenredigheid Het voorstel zal ervoor zorgen dat de wetgeving van de Unie met betrekking tot het beheer van de visserij op blauwvintonijn, en in het bijzonder alle regels en verplichtingen van het door de Iccat goedgekeurde beheersplan, in overeenstemming is met haar internationale verplichtingen en dat de Unie de besluiten naleeft die zijn genomen door de ROVB’s waarbij de Unie verdrag- of overeenkomstsluitende partij is. Het voorstel voorziet in omzetting zonder verder te gaan dan wat nodig is om het gestelde doel te bereiken. •Keuze van het instrument Het gekozen instrument is een verordening van het Europees Parlement en de Raad. 3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan

Niet relevant. •Raadpleging van belanghebbenden De overheidsdiensten van de lidstaten zijn geraadpleegd tijdens een werkgroep van de Raad op 25 en 26 oktober 2018, en op 31 oktober 2018 heeft Coreper zijn goedkeuring gehecht aan het standpunt dat door de EU moest worden ingenomen tijdens de jaarvergadering van de Iccat op 12-19 november 2018, toen Aanbeveling 18-02 werd aangenomen onder leiding van de Unie. •Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid Dit is een omzetting van een aanbeveling die door de Iccat is goedgekeurd en in overeenstemming is met het wetenschappelijk advies van haar Permanent Comité voor onderzoek en statistiek. •Effectbeoordeling Niet relevant. Dit is een omzetting van een aanbeveling die rechtstreeks van toepassing is op de lidstaten. •Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging Dit voorstel houdt geen verband met Refit. •Grondrechten Dit voorstel heeft geen gevolgen voor de bescherming van de grondrechten van de burgers. 4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Er zijn geen gevolgen voor de begroting. 5.OVERIGE ELEMENTEN •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage Niet relevant. •Toelichtende stukken (bij richtlijnen) Niet van toepassing. •Artikelsgewijze toelichting (f)Omzetting van de basis voor de vaststelling van de vangstmogelijkheden voor 2019 en 2020

De toewijzing van de vangstmogelijkheden voor blauwvintonijn voor 2018, 2019 en 2020 is overeengekomen op de 25e gewone zitting van de Iccat. Een tabel met die informatie is als punt 5 van Iccat-aanbeveling 17-07 ingevoegd. Verscheidene CPC’s toonden zich echter ontevreden over hun quota en verzochten om toegang tot en gebruik van de niet-toegewezen reserves van de Iccat (d.w.z. niet-toegewezen quota). Hiertoe werd tijdens de tussentijdse vergadering van Iccat-panel 2, die in maart 2018 in Madrid plaatsvond, de mogelijke aanpassing van de quota voor blauwvintonijn voor 2019 en 2020 door gebruikmaking van de niet-toegewezen reserves besproken. Over het algemeen waren de CPC’s het erover eens dat de aanpassing van de quota in de eerste plaats aan de behoeften van de ambachtelijke vloten van specifieke archipels in Griekenland (Ionische eilanden), Spanje (Canarische Eilanden) en Portugal (Azoren en Madeira) tegemoet moet komen. Het belangrijkste resultaat van die vergadering was dat het aandeel van de EU voor 2019, dat oorspronkelijk op 17 536 ton was vastgesteld, werd verhoogd met een in de ambachtelijke visserij te gebruiken reserve van 87 ton, waardoor het totale EU-quotum voor 2019 op 17 623 ton uitkwam. Dit quotum wordt toegekend bij Aanbeveling 18-02 en in het recht van de Unie omgezet bij Verordening (EU) 2019/124 van de Raad tot vaststelling van de vangstmogelijkheden van de lidstaten. (g)Uitvoeringsbevoegdheden De Iccat-regels voor de visserij op levende blauwvintonijn (activiteiten in verband met de vangst, de overheveling, het vervoer, het kooien, de kweek, de oogst en de overdracht) zijn zeer dynamisch. Er worden constant nieuwe technologieën voor de controle en het beheer van de visserij (d.w.z. het gebruik van stereoscopische camera’s of alternatieve methoden) ontwikkeld die op uniforme wijze door de lidstaten moeten worden toegepast. Evenzo moeten waar nodig operationele procedures worden ontwikkeld, om de lidstaten te helpen de in deze verordening vastgelegde Iccat-regels na te leven. Daarom zijn uitvoeringshandelingen nodig voor artikel 7 inzake “overdracht” en de delen 6 en 7 inzake “overhevelingsverrichtingen” en “kooiverrichtingen”. (h)Gedelegeerde bevoegdheden In artikel 65 van deze verordening is een gedetailleerde lijst opgenomen met gevallen waarvoor om gedelegeerde bevoegdheden wordt verzocht teneinde te reageren op veelvuldige wijzigingen van de door de Iccat aangenomen aanbevelingen. De belangrijkste factoren die ten grondslag liggen aan de lijst met situaties waarvoor gedelegeerde bevoegdheden worden gevraagd, kunnen als volgt worden samengevat: –het SCRS is bezig met de ontwikkeling van een proces voor de evaluatie van de beheerstrategie (Management Strategy Evaluation – MSE), met als doel verschillende procedures voor visserijbeheer te evalueren die robuust zijn ten aanzien van de voornaamste bronnen van onzekerheid in het blauwvintonijnbestand. Verwacht wordt dat het MSE-proces op korte termijn (d.w.z. 2020-2021) optionele beheersprocedures zal opleveren. Aangezien het beheersplan voor blauwvintonijn een tussentijdse beheersdoelstelling heeft die door de Iccat vanaf 2020 moet worden herzien, worden gedelegeerde bevoegdheden geïntroduceerd om het plan snel in het recht van de Unie om te zetten; –Verordening (EU) 2016/1627 voor het herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan voorziet niet in gedelegeerde bevoegdheden om het plan te wijzigen overeenkomstig de jaarlijkse besluiten van de Iccat. Dit veroorzaakte een kritieke situatie in 2018, toen aanbeveling 18-02 niet middels gedelegeerde bevoegdheden kon worden omgezet, en sommige lidstaten de Commissie verzochten ze via een medewetgevingshandeling ten uitvoer te leggen voor het visseizoen in juni 2019. Bij deze verordening worden gedelegeerde bevoegdheden ingevoerd om toekomstige wijzigingen van het herstelplan voor blauwvintonijn tijdig ten uitvoer te kunnen leggen, zodat een gelijk speelveld voor de EU-vloot en vloten van derde landen wordt gecreëerd.



2019/0272 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van een meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1936/2001, (EU) 2017/2107 en (EU) 2019/833 en tot intrekking van Verordening (EU) 2016/1627 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt:

(1)Het doel van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) zoals omschreven in Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad is ervoor te zorgen dat de exploitatie van de biologische rijkdommen van de zee tot duurzame economische, ecologische en sociale omstandigheden leidt. (2)Bij Besluit 98/392/EG van de Raad heeft de Unie haar goedkeuring gehecht aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee en aan de Overeenkomst over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden, waarin beginselen en regels met betrekking tot de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee zijn vastgesteld. De Unie neemt in het kader van haar ruimere internationale verplichtingen deel aan de inspanningen die in internationale wateren worden geleverd om de visbestanden in stand te houden. (3)De Unie is partij bij het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (hierna “het verdrag” genoemd). (4)De Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat) heeft tijdens haar 21e bijzondere vergadering in 2018 Aanbeveling 18-02 tot vaststelling van een meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee (hierna “het beheersplan” genoemd) vastgesteld. Het beheersplan volgt op het advies van het Permanent Comité voor onderzoek en statistiek van de Iccat (SCRS), waarin staat dat de Iccat in 2018 een meerjarig beheersplan voor het bestand moet opstellen omdat de huidige toestand van het bestand niet langer lijkt te nopen tot de in het kader van het herstelplan voor blauwvintonijn (vastgesteld in Aanbeveling 17-07 tot wijziging van Aanbeveling 14-04) ingevoerde noodmaatregelen. (5)Aanbeveling 18-02 strekt tot intrekking van Aanbeveling 17-07 houdende wijziging van Aanbeveling 14-04 tot vaststelling van een herstelplan voor blauwvintonijn, dat in het recht van de Unie is omgezet bij Verordening (EU) 2016/1627 van het Europees Parlement en de Raad. (6)Deze verordening moet, in voorkomend geval, de volgende aanbevelingen van de Iccat geheel of gedeeltelijk ten uitvoer leggen: 06-07, 18-10, 96-14, 13-13 en 16-15. (7)De standpunten die de Unie inneemt in regionale organisaties voor visserijbeheer moeten op het beste beschikbare wetenschappelijke advies zijn gebaseerd, teneinde ervoor te zorgen dat de visbestanden overeenkomstig de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid worden beheerd, met name overeenkomstig de doelstelling van een geleidelijk herstel en behoud van de populaties van visbestanden boven een biomassaniveau dat de maximale duurzame opbrengst (MDO) kan opleveren, en overeenkomstig de doelstelling om de voorwaarden te creëren om de visserijsector en de verwerkende industrie, alsook visserijgerelateerde activiteiten aan land economisch levensvatbaar en concurrerend te maken. Volgens het door het SCRS uitgebrachte verslag van 2018 zijn vangsten van blauwvintonijn met een visserijsterfte F0,1 in lijn met een visserijsterfte die strookt met het bereiken van de maximale duurzame opbrengst (Fmdo). Er wordt van uitgegaan dat de biomassa van het bestand zich bevindt op een peil dat de maximale duurzame opbrengst (MDO) waarborgt. B0,1 fluctueert in functie van de rekrutering: bij een gemiddeld en laag rekruteringsniveau ligt ze boven dat peil en bij een hoog rekruteringsniveau eronder. (8)Het beheersplan houdt rekening met de specifieke kenmerken van de verschillende soorten vistuig en visserijtechnieken. Bij de uitvoering van het beheersplan dienen de Unie en de lidstaten te streven naar de bevordering van de kustvisserij en het gebruik van vistuigen en visserijtechnieken die selectief en minder milieubelastend zijn alsook van vistuig en technieken die in de traditionele en de ambachtelijke visserij worden gebruikt, om zo bij te dragen tot een redelijke levensstandaard voor de lokale economie. (9)Ter waarborging van de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid is Uniewetgeving vastgesteld om een systeem voor controle, inspectie en handhaving op te zetten, dat onder meer illegale, ongemelde en ongereglementeerde (IOO) visserij bestrijdt. In het bijzonder is bij Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad een Unieregeling voor controle, inspectie en handhaving vastgesteld die een alomvattende en geïntegreerde aanpak biedt en aldus naleving van alle regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid waarborgt. Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 van de Commissie zijn uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 1224/2009 vastgesteld. Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad is een communautair systeem opgezet om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. Deze verordeningen bevatten reeds bepalingen inzake bijvoorbeeld visvergunningen en -machtigingen en bepaalde regels inzake volgsystemen voor vaartuigen die betrekking hebben op een aantal van de in Iccat-aanbeveling 18-02 vastgestelde maatregelen. Die bepalingen hoeven daarom niet in de onderhavige verordening te worden opgenomen. (10)In Verordening (EU) nr. 1380/2013 is het begrip “minimuminstandhoudingsreferentiegrootte” vastgesteld. Omwille van de consistentie moet het Iccat-begrip “minimummaat” in het recht van de Unie worden omgezet als “minimuminstandhoudingsreferentiegrootte”. (11)Overeenkomstig Iccat-aanbeveling 18-02 moet blauwvintonijn die is gevangen en die de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte niet haalt, worden teruggegooid, en geldt hetzelfde voor de vangsten van blauwvintonijn die de in de jaarlijkse visserijplannen vastgestelde bijvangstlimieten overschrijden. Met het oog op de naleving door de Unie van haar internationale verplichtingen uit hoofde van de Iccat, voorziet artikel 4 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 van de Commissie in afwijkingen van de in artikel 15, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 bedoelde aanlandingsverplichting voor blauwvintonijn. Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 worden enkele bepalingen omgezet van Iccat-aanbeveling 18-02 die vaartuigen die hun toegewezen quotum en/of het toegestane maximum aan bijvangsten hebben overschreden, ertoe verplichten om hun vangsten van blauwvintonijn terug te gooien. Onder het toepassingsgebied van die gedelegeerde verordening vallen ook vaartuigen die aan recreatievisserij doen. Bijgevolg hoeven dergelijke teruggooi- en vrijlatingsverplichtingen niet in deze verordening te worden opgenomen en worden de overeenkomstige bepalingen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 onverlet gelaten. (12)Tijdens de jaarlijkse vergadering van 2018 erkenden de verdragsluitende partijen de noodzaak om de controles voor bepaalde activiteiten met betrekking tot blauwvintonijn te versterken. Daartoe is tijdens de jaarlijkse vergadering van 2018 overeengekomen dat de voor kwekerijen verantwoordelijke verdragsluitende partijen ervoor moeten zorgen dat kooiverrichtingen volledig traceerbaar zijn en dat zij aselecte controles op basis van een risicoanalyse moeten uitvoeren. (13)Verordening (EU) nr. 640/2010 voorziet in een elektronisch vangstdocument voor blauwvintonijn (electronic bluefin tuna catch document – eBCD), waarmee Iccat-aanbeveling 09-11 tot wijziging van aanbeveling 08-12 wordt omgezet. De aanbevelingen 17-09 en 11-20 over de toepassing van het eBCD zijn onlangs ingetrokken bij de aanbevelingen 18-12 en 18-13. Daarom is Verordening (EU) nr. 640/2010 achterhaald en is de Commissie voornemens een nieuwe verordening vast te stellen om uitvoering te geven aan de meest recente Iccat-voorschriften inzake het eBCD. Bijgevolg dient deze verordening niet te verwijzen naar Verordening (EU) nr. 640/2010, maar meer in het algemeen naar het door de Iccat aanbevolen vangstdocumentatieprogramma. (14)Rekening houdend met het feit dat bepaalde aanbevelingen van de Iccat frequent worden gewijzigd door de verdragsluitende partijen bij de Iccat en waarschijnlijk in de toekomst verder zullen worden gewijzigd, moet, om toekomstige Iccat-aanbevelingen tot wijziging of aanvulling van het Iccat-beheersplan snel in het recht van de Unie om te zetten, de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen aan de Commissie worden overgedragen voor de volgende zaken: de termijnen voor het streefdoel voor de visserijsterfte dat nodig is om de biomassa van het bestand op een niveau te houden dat in overeenstemming is met de MDO; termijnen voor het verstrekken van informatie, perioden voor visseizoenen; minimuminstandhoudingsreferentiegrootten; percentages en parameters, de aan de Commissie te verstrekken informatie; taken van nationale waarnemers en regionale waarnemers, redenen voor het weigeren van de toestemming om vis over te hevelen; redenen om vangsten in beslag te nemen en de vrijlating van vis te bevelen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. (15)De Commissie, die de Unie in de vergaderingen van de Iccat vertegenwoordigt, stemt jaarlijks in met een aantal zuiver technische Iccat-aanbevelingen, met name betreffende capaciteitsbeperkingen, logboekvoorschriften, vangstaangifteformulieren, aangiften van overlading en van overheveling, minimuminformatie voor vismachtigingen, het minimumaantal vissersvaartuigen in het kader van de Iccat-regeling inzake gezamenlijke internationale inspectie; specificaties van de inspectie- en waarnemersregeling, normen voor video-opname, vrijgaveprotocollen, normen voor de behandeling van dode vis, kooiverklaringen, of normen voor volgsystemen voor vaartuigen, die worden geïmplementeerd door de bijlagen I tot en met XV bij deze verordening. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging of aanvulling van de bijlagen I tot en met XV overeenkomstig de gewijzigde of aangevulde Iccat-aanbevelingen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. (16)De Iccat-aanbevelingen voor de visserij op blauwvintonijn (activiteiten in verband met de vangst, de overheveling, het vervoer, het kooien, de kweek, de oogst en de overdracht) zijn zeer dynamisch. Er worden constant nieuwe technologieën voor de controle en het beheer van de visserij (d.w.z. stereoscopische camera’s en alternatieve methoden) ontwikkeld die op uniforme wijze door de lidstaten moeten worden toegepast. Evenzo moeten waar nodig operationele procedures worden ontwikkeld, om de lidstaten te helpen de in deze verordening vastgelegde Iccat-regels na te leven. Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend met betrekking tot uitvoeringsbepalingen voor de overdracht van levende blauwvintonijn, overhevelingsverrichtingen en kooiverrichtingen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad. (17)De gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen waarin deze verordening voorziet, laten de omzetting van toekomstige Iccat-aanbevelingen in het recht van de Unie volgens de gewone wetgevingsprocedure onverlet. (18)Aangezien deze verordening in een nieuw en omvattend beheersplan voor blauwvintonijn zal voorzien, moeten de in de Verordeningen (EU) 2017/2107 en (EU) 2019/833 vastgestelde bepalingen betreffende blauwvintonijn worden geschrapt. Het deel van artikel 43 van Verordening (EU) 2017/2107 dat op zwaardvis in de Middellandse Zee betrekking heeft, is opgenomen in Verordening (EU) 2019/1154. Sommige bepalingen van Verordening (EG) nr. 1936/2001 moeten eveneens worden geschrapt. Verordening (EU) 2017/2107, Verordening (EG) nr. 1936/2001 en Verordening (EU) 2019/833 moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. (19)Iccat-aanbeveling 17-07 is ingetrokken bij Aanbeveling 18-02, aangezien de toestand van het bestand niet meer noopt tot de noodmaatregelen uit hoofde van het bij die aanbeveling vastgestelde herstelplan voor blauwvintonijn. Verordening (EU) 2016/1627, waarbij het herstelplan ten uitvoer is gelegd, moet derhalve worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1

Onderwerp Bij deze verordening worden algemene regels vastgesteld voor de uniforme en doeltreffende uitvoering door de Unie van het meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn (Thunnus thynnus) in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, zoals vastgesteld door de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (hierna de “Iccat” genoemd). Artikel 2

Toepassingsgebied Deze verordening is van toepassing op: (a)vissersvaartuigen van de Unie en recreatievisserijvaartuigen van de Unie die: –blauwvintonijn vangen in het verdragsgebied; en –in het verdragsgebied gevangen blauwvintonijn, ook buiten het verdragsgebied, overladen of aan boord hebben; (b)kwekerijen van de Unie; (c)vissersvaartuigen van derde landen en recreatievisserijvaartuigen van derde landen die actief zijn in wateren van de Unie en blauwvintonijn vangen in het verdragsgebied; (d)vaartuigen van derde landen die in havens van lidstaten worden geïnspecteerd en die in het verdragsgebied gevangen blauwvintonijn of visserijproducten van in wateren van de Unie gevangen blauwvintonijn aan boord hebben die niet eerder in havens zijn aangeland of overgeladen. Artikel 3

Doelstelling De doelstelling van deze verordening bestaat erin de biomassa van blauwvintonijn boven een niveau te houden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren. Artikel 4

Verband met andere wetgeving van de Unie Tenzij in deze verordening anders is bepaald, zijn de bepalingen van deze verordening van toepassing onverminderd andere handelingen van de Unie met betrekking tot de visserijsector, met name: (1)Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen; (2)Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen; (3)Verordening (EU) 2017/2403 van het Europees Parlement en de Raad inzake het duurzame beheer van externe vissersvloten; (4)Verordening (EU) 2017/2107 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van in het verdragsgebied van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat) geldende beheers-, instandhoudings- en controlemaatregelen. Artikel 5

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: (5)“Iccat”: Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen; (6)“het verdrag”: het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen; (7) “vissersvaartuig”: een motorvaartuig dat wordt ingezet voor de commerciële exploitatie van blauwvintonijnbestanden, inclusief vangstvaartuigen, verwerkingsvaartuigen, ondersteuningsvaartuigen, sleepvaartuigen, vaartuigen waarop vangsten worden overgeladen, transportvaartuigen die zijn uitgerust voor het vervoer van tonijnproducten, en hulpvaartuigen, met uitzondering van containerschepen; (8)“levende blauwvintonijn”: blauwvintonijn die gedurende een bepaalde periode levend in een tonnara wordt gehouden, of die levend wordt overgeheveld naar een kweekvoorziening, wordt gekooid, gekweekt en uiteindelijk wordt geoogst of wordt vrijgelaten; (9)“SCRS”: Permanent Comité voor onderzoek en statistiek van de Iccat; (10)“recreatievisserij”: niet-commerciële visserijactiviteiten waarmee de biologische rijkdommen van de zee worden geëxploiteerd voor recreatieve, toeristische of sportieve doeleinden; (11)“sleepvaartuig”: een vaartuig dat wordt gebruikt voor het slepen van kooien; (12)“verwerkingsvaartuig”: een vaartuig aan boord waarvan visserijproducten een of meer van de volgende behandelingen ondergaan alvorens te worden verpakt: fileren of in moten verdelen, invriezen en/of verwerken; (13)“hulpvaartuig”: een vaartuig dat wordt gebruikt om (niet-verwerkte) dode blauwvintonijn van een transport-/kweekkooi, een ringzegen of een tonnara naar een aangewezen haven en/of naar een verwerkingsvaartuig te vervoeren; (14)“tonnara”: vast vistuig dat aan de bodem is verankerd en doorgaans een net heeft dat de blauwvintonijn naar vangkamers of een reeks vangkamers leidt waar hij wordt vastgehouden alvorens te worden geoogst of gekweekt; (15)“ringzegen”: ringnet waarvan de bodem aan de onderkant wordt samengetrokken door een sluitlijn die door een reeks ringen langs de onderpees loopt, waardoor het net kan worden samengetrokken en gesloten; (16)“kooien”: het verplaatsen van levende blauwvintonijn naar kwekerijen en het voeren ervan, met als doel de blauwvintonijn te mesten en de totale biomassa ervan te verhogen; (17)“vangstvaartuig”: een vaartuig dat wordt gebruikt voor de commerciële vangst van blauwvintonijn; (18)“kwekerij”: een marien gebied dat duidelijk wordt afgebakend door geografische coördinaten, dat wordt gebruikt voor het mesten of het kweken van blauwvintonijn die is gevangen door tonnara’s en/of ringzegenvaartuigen. Een kwekerij kan verscheidene kweeklocaties hebben, die elk worden afgebakend door geografische coördinaten, die duidelijk de lengte- en breedtegraad van elk van de punten van de veelhoek aangeven; (19)“kweken” of “mesten”: het kooien van blauwvintonijn in kwekerijen en het voeren ervan, met als doel de blauwvintonijn te mesten en de totale biomassa ervan te verhogen; (20)“oogsten”: het doden van blauwvintonijn in kwekerijen of tonnara’s; (21)“stereoscopische camera”: een camera met twee of meer lenzen, met een aparte beeldsensor of een apart filmframe voor elke lens, zodat driedimensionale beelden kunnen worden vastgelegd om de lengte van de vis te meten; (22)“kleinschalig kustvaartuig”: een vangstvaartuig met ten minste drie van de volgende vijf kenmerken: (a)de lengte over alles is < 12 m;

(b)het vaartuig vist uitsluitend in de wateren die onder de jurisdictie van de vlaggenlidstaat vallen; (c)visreizen duren minder dan 24 uur; (d)het maximale aantal bemanningsleden is vastgesteld op vier personen; of (e)het vaartuig vist met technieken die selectief zijn en een verminderd milieueffect hebben; (23)“gezamenlijke visactie”: elke actie van twee of meer ringzegenvaartuigen waarbij de vangst van één ringzegenvaartuig volgens een vooraf overeengekomen verdeelsleutel aan een of meer ringzegenvaartuigen wordt toegewezen; (24)“actief vissen”: de gerichte visserij op blauwvintonijn door een vangstvaartuig gedurende een bepaald visseizoen; (25)“BCD”: vangstdocument voor blauwvintonijn; (26)“eBCD”: elektronisch vangstdocument voor blauwvintonijn; (27)“verdragsgebied”: het in artikel 1 van het verdrag afgebakende geografische gebied; (28)“overlading”: het overbrengen van alle aan boord van een vissersvaartuig aanwezige visserijproducten of een gedeelte daarvan naar een ander vissersvaartuig. Het overbrengen van dode blauwvintonijn van de ringzegen, de tonnara of het sleepvaartuig naar een hulpvaartuig wordt echter niet als een overlading beschouwd; (29)“controleoverheveling” elke aanvullende overheveling die op verzoek van de visserij-/kwekerijexploitanten of controleautoriteiten wordt verricht ter verificatie van de hoeveelheid vis die wordt overgeheveld; (30)“controlecamera”: stereoscopische camera en/of conventionele videocamera's ten behoeve van de controles uit hoofde van deze verordening; (31)“CPC”: verdragsluitende partij bij het verdrag alsook een samenwerkende niet-verdragsluitende partij, entiteit of visserijentiteit; (32)“groot pelagisch beugvisserijvaartuig”: een pelagisch beugvisserijvaartuig met een lengte over alles van meer dan 24 meter; (33)“overheveling”: elke overheveling van: (a)levende blauwvintonijn uit het net van het vangstvaartuig naar de transportkooi; (b)levende blauwvintonijn uit de transportkooi naar een andere transportkooi; (c)de kooi met levende blauwvintonijn van een sleepvaartuig naar een ander sleepvaartuig; (d)levende blauwvintonijn van een kwekerij naar een andere kwekerij, of tussen verschillende kooien in dezelfde kwekerij; (e)levende blauwvintonijn van de tonnara naar de transportkooi, onafhankelijk van de aanwezigheid van een sleepvaartuig;

(34)“exploitant”: natuurlijke of rechtspersoon die een bedrijf exploiteert of bezit waarvan de activiteiten betrekking hebben op een stadium van de productie-, verwerkings-, afzet-, distributie- en detailhandelsketen voor visserij- en aquacultuurproducten; (35)“vistuiggroep”: een groep vissersvaartuigen die hetzelfde vistuig gebruiken en waaraan een groepsquotum is toegewezen; (36)“visserijinspanning”: het product van de capaciteit en de activiteit van een vissersvaartuig om de intensiteit van de visserijactiviteiten te meten. Deze meting varieert van vistuig tot vistuig. Voor de beugvisserij wordt het aantal haken of haken-uren gemeten. Voor ringzegenvaartuigen wordt gemeten in bootdagen (vistijd plus zoektijd); (37)“verantwoordelijke lidstaat”: de vlaggenlidstaat of de lidstaat in de jurisdictie waarvan de betrokken kwekerij of tonnara zich bevindt. HOOFDSTUK II

Beheersmaatregelen Artikel 6

Voorwaarden voor visserijbeheersmaatregelen (1)Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de visserijinspanning van zijn vangstvaartuigen en tonnara’s in verhouding staat tot de vangstmogelijkheden voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee waarover die lidstaat beschikt. De door de lidstaten genomen maatregelen omvatten de vaststelling van individuele quota voor hun vangstvaartuigen van meer dan 24 m die zijn opgenomen in de in artikel 25 bedoelde lijst van gemachtigde vaartuigen. (2)De lidstaten schrijven voor dat vangstvaartuigen zich onmiddellijk naar een door hen aangewezen haven begeven wanneer het individuele quotum van het vaartuig wordt geacht te zijn opgebruikt, overeenkomstig artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. (3)Charteractiviteiten zijn niet toegestaan in de blauwvintonijnvisserij. Artikel 7

Overdracht van niet-geoogste levende blauwvintonijn (1)De overdracht van ongebruikte quota en niet-geoogste levende blauwvintonijn is niet toegestaan. (2)In afwijking van lid 1 kan de overdracht van niet-geoogste levende blauwvintonijn worden toegestaan indien een versterkt controlesysteem wordt ontwikkeld en door de Commissie aan het Iccat-secretariaat wordt gemeld. Dat systeem maakt een integrerend deel uit van het in artikel 13 bedoelde inspectieplan van de lidstaat, en omvat ten minste de in artikel 26, lid 3, en artikel 52 vastgestelde maatregelen. (3)Vóór het begin van het visseizoen zorgen de voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaten voor een grondige beoordeling van alle levende blauwvintonijn die wordt overgedragen na bulkoogsten in onder hun jurisdictie vallende kwekerijen. Daartoe wordt alle overgedragen levende blauwvintonijn van het vangstjaar waarin bulkoogst in kwekerijen heeft plaatsgevonden, naar andere kooien overgeheveld met gebruikmaking van stereoscopische camerasystemen of alternatieve methoden, mits deze hetzelfde niveau van precisie en nauwkeurigheid waarborgen, overeenkomstig artikel 50. Te allen tijde moet volledig gedocumenteerde traceerbaarheid gewaarborgd zijn. De overdracht van blauwvintonijn van jaren waarin niet werd geoogst, wordt jaarlijks gecontroleerd aan de hand van dezelfde procedure van bemonstering op basis van een risicobeoordeling. (4)De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen met nadere regels voor de ontwikkeling van een versterkt controlesysteem voor de overdracht van levende blauwvintonijn. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 67 bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 8

Overdrachten van quota (1)De overdrachten van quota tussen de Unie en de andere CPC’s worden alleen verricht na voorafgaande machtiging door de betrokken lidstaten en/of CPC’s. De Commissie stelt het Iccat-secretariaat 48 uur op voorhand in kennis van de overdracht van quota. (2)De overdracht van quota binnen vistuiggroepen, van bijvangstquota en van individuele vangstquota van lidstaten is toegestaan, op voorwaarde dat de betrokken lidstaten de Commissie op voorhand in kennis stellen van dergelijke overdrachten, zodat de Commissie het Iccat-secretariaat op de hoogte kan brengen voordat de overdracht ingaat. Artikel 9

Quotaverlagingen in geval van overbevissing (3)Wanneer de lidstaten de hun toegewezen quota overschrijden en deze situatie niet kan worden verholpen door het uitwisselen van quota overeenkomstig artikel 16, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, zijn de artikelen 37 en 105 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van toepassing. Artikel 10

Jaarlijkse visserijplannen

(1)Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, stelt een jaarlijks visserijplan op. Dat plan bevat ten minste de volgende informatie: (a)de aan elke vistuiggroep toegewezen quota, met inbegrip van de quota voor bijvangsten; (b)in voorkomend geval, de voor de toewijzing en het beheer van de quota gebruikte methode; (c)de maatregelen om de naleving van individuele quota te waarborgen; (d)open visseizoenen voor elke vistuigcategorie; (e)informatie over aangewezen havens; (f)de regels inzake bijvangsten; en (g)het aantal vaartuigen van meer dan 24 m, met uitzondering van bodemtrawlers en ringzegenvaartuigen die gemachtigd zijn om in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee op blauwvintonijn te vissen. (2)De lidstaten kunnen sectorale quota toewijzen aan kleinschalige kustvaartuigen die gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen en nemen een dergelijke toewijzing op in hun visserijplannen. Zij nemen in hun monitorings-, controle- en inspectieplannen ook aanvullende maatregelen op om de benutting van het quotum door die vloot nauwlettend te monitoren. De lidstaten kunnen een ander aantal vaartuigen machtigen om hun vangstmogelijkheden volledig te benutten, met behulp van de in lid 1 bedoelde parameters. (3)Portugal en Spanje kunnen sectorale quota toewijzen aan met de hengel vissende vaartuigen in de wateren van de Unie rond de eilandengroepen van de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden. Het sectorale quotum wordt opgenomen in hun jaarlijkse visserijplannen en in hun jaarlijkse monitoring-, controle- en inspectieplannen worden duidelijk aanvullende maatregelen vastgesteld om de benutting ervan te monitoren. (4)Indien de lidstaten overeenkomstig lid 2 of lid 3 sectorale quota toewijzen, is het minimumquotumvereiste van vijf ton, zoals vastgesteld in de voor de toewijzing van de vangstmogelijkheden van kracht zijnde handeling van de Unie, niet van toepassing. (5)Elke wijziging van het jaarlijkse visserijplan wordt door de betrokken lidstaat ten minste drie werkdagen vóór het begin van de visserijactiviteit waarop de wijziging betrekking heeft aan de Commissie doorgegeven. De Commissie zendt de wijziging ten minste één werkdag vóór het begin van de visserijactiviteit waarop de wijziging betrekking heeft door aan het Iccat-secretariaat. Artikel 11

Toewijzing van vangstmogelijkheden Overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 maken de lidstaten bij de toewijzing van de hun ter beschikking staande vangstmogelijkheden gebruik van transparante en objectieve criteria van onder meer ecologische, sociale en economische aard, streven zij naar een eerlijke verdeling van de nationale quota over de diverse vlootsegmenten, met bijzondere aandacht voor de traditionele en de ambachtelijke visserijen, en zorgen zij voor stimulansen voor vissersvaartuigen van de Unie die zijn uitgerust met selectief vistuig of die gebruikmaken van minder milieubelastende visserijtechnieken. Artikel 12

Jaarlijkse beheersplannen voor de vangstcapaciteit Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, stelt een jaarlijks beheersplan voor de vangstcapaciteit op. In dat plan passen de lidstaten het aantal vissersvaartuigen aan op een wijze die waarborgt dat de vangstcapaciteit in verhouding staat tot de vangstmogelijkheden die zijn toegewezen aan vangstvaartuigen voor de desbetreffende quotaperiode. De lidstaten passen de visserijcapaciteit aan met behulp van de parameters die zijn vastgesteld in de voor de toewijzing van de vangstmogelijkheden van kracht zijnde handeling van de Unie. De aanpassing van de vangstcapaciteit voor ringzegenvaartuigen wordt beperkt tot een maximale variatie van 20 % ten opzichte van de basisvangstcapaciteit in 2018. Artikel 13

Jaarlijkse inspectieplannen Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, stelt een jaarlijks inspectieplan op om de naleving van deze verordening te waarborgen. De lidstaten dienen hun respectieve plannen in bij de Commissie. Deze plannen worden opgesteld in overeenstemming met: (a)de doelstellingen, prioriteiten en procedures alsmede de ijkpunten voor inspectie-activiteiten zoals deze zijn opgenomen in het uit hoofde van artikel 95 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 vastgestelde speciale controle- en inspectieprogramma voor blauwvintonijn; (b)het uit hoofde van artikel 46 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 vastgestelde nationale controleactieprogramma voor blauwvintonijn.

Artikel 14

Jaarlijkse beheersplannen voor de kweek (1)Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, stelt een jaarlijks beheersplan voor de kweek op. (2)In het jaarlijkse beheersplan voor de kweek waarborgt elke lidstaat dat de totale capaciteit voor het binnenbrengen en de totale kweekcapaciteit in verhouding staan tot de geraamde hoeveelheid blauwvintonijn die beschikbaar is voor de kweek. (3)De lidstaten beperken hun capaciteit voor het kweken van tonijn tot de totale kweekcapaciteit zoals geregistreerd in het Iccat-register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn of zoals toegestaan en bij de Iccat aangemeld in 2018. (4)In de kwekerijen van een lidstaat mag niet meer in het wild gevangen blauwvintonijn worden binnengebracht dan het niveau van de binnengebrachte hoeveelheden die door de kwekerijen van die lidstaat in 2005, 2006, 2007 en 2008 bij de Iccat zijn geregistreerd in het “register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn”. (5)Indien een lidstaat de maximale hoeveelheid in het wild gevangen tonijn in een of meer van zijn tonijnkwekerijen moet verhogen, staat deze verhoging in verhouding tot de aan die lidstaat toegewezen vangstmogelijkheden, met inbegrip van de invoer van levende blauwvintonijn. (6)De voor de kwekerijen verantwoordelijke lidstaten zorgen ervoor dat de wetenschappers die door het SCRS zijn belast met proeven om de groeisnelheid tijdens de mestperiode vast te stellen, toegang hebben tot de kwekerijen en worden bijgestaan bij de uitvoering van hun taken. Artikel 15

Toezending van de jaarlijkse plannen (1)Elke lidstaat met een quotum voor blauwvintonijn zendt elk jaar uiterlijk op 31 januari de volgende plannen aan de Commissie toe: (a)het overeenkomstig artikel 10 vastgestelde jaarlijkse visserijplan voor de vangstvaartuigen en tonnara’s waarmee op blauwvintonijn wordt gevist in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee; (b)het overeenkomstig artikel 12 opgestelde jaarlijkse beheersplan voor de vangstcapaciteit; (c)het overeenkomstig artikel 13 opgestelde jaarlijkse inspectieplan; en (d)het overeenkomstig artikel 14 opgestelde jaarlijkse beheersplan voor de kweek. (2)De Commissie bundelt de in lid 1 bedoelde plannen en gebruikt ze voor het opstellen van een jaarlijks plan van de Unie. De Commissie zendt het plan van de Unie elk jaar uiterlijk op 15 februari toe aan het Iccat-secretariaat ter bespreking en goedkeuring door de Iccat. (3)Indien een lidstaat een in lid 1 bedoeld plan niet binnen de termijn bij de Commissie indient of indien de Commissie een geval van ernstige niet-naleving van de bepalingen van de onderhavige verordening, zoals vastgesteld in de definitieve inspectieverslagen, heeft geconstateerd, kan zij besluiten de ingediende plannen niet goed te keuren en het plan van de Unie aan het Iccat-secretariaat toe te zenden zonder de plannen van de betrokken lidstaat. HOOFDSTUK III

Technische maatregelen Artikel 16

Visseizoenen (1)Ringzegenvaartuigen mogen van 26 mei tot en met 1 juli op blauwvintonijn vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. (2)In afwijking van lid 1 mag Kroatië in zijn in artikel 10 bedoelde jaarlijkse visserijplannen bepalen dat ringzegenvaartuigen die zijn vlag voeren, tot en met 15 juli voor kweekdoeleinden op blauwvintonijn in de Adriatische Zee (FAO-visgebied 37.2.1) mogen vissen. (3)In afwijking van lid 1 mogen lidstaten die aan de Commissie het bewijs leveren dat bepaalde van hun ringzegenvaartuigen die in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee op blauwvintonijn vissen, vanwege windsnelheden van 4 Beaufort of meer hun normale visdagen niet konden benutten in de loop van een jaar, tot 11 juli van dat jaar maximaal tien verloren dagen overdragen voor de betrokken vaartuigen. De inactiviteit van de betrokken vaartuigen, en in het geval van een gezamenlijke visactie, van alle daarbij betrokken vaartuigen, wordt naar behoren gestaafd met weerberichten en VMS-posities.

(4)Voor grote pelagische beugvisserijvaartuigen is de visserij op blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee toegestaan van 1 januari tot en met 31 mei. (5)De lidstaten nemen in hun jaarlijkse visserijplannen visseizoenen op voor hun vloten, met uitzondering van ringzegenvaartuigen en grote pelagische beugvisserijvaartuigen. Artikel 17

Aanlandingsverplichting De bepalingen van dit hoofdstuk doen geen afbreuk aan artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1380/2013, met inbegrip van de toepasselijke afwijkingen daarvan. Artikel 18

Minimuminstandhoudingsreferentiegrootte (1)Het is verboden om blauwvintonijn, met inbegrip van als bijvangst of in de recreatievisserij gevangen blauwvintonijn, met een gewicht van minder dan 30 kg of met een vorklengte van minder dan 115 cm te vangen, aan boord houden, over te laden, over te hevelen, aan te landen, te vervoeren, op te slaan, te verkopen, uit te stallen of te koop aan te bieden. (2)In afwijking van lid 1 geldt voor blauwvintonijn een minimuminstandhoudingsreferentiegrootte van 8 kg of 75 cm vorklengte wanneer het gaat om: (a)blauwvintonijn die in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan door met de hengel of met de sleeplijn vissende vaartuigen is gevangen; (b)blauwvintonijn die in de Middellandse Zee in het kader van de kleinschalige kustvisserij op verse vis is gevangen door met de hengel, de beug of de handlijn vissende vaartuigen; en (c)blauwvintonijn die in de Adriatische Zee wordt gevangen voor kweekdoeleinden door vaartuigen die de vlag van Kroatië voeren. (3)Specifieke voorwaarden die van toepassing zijn op de in lid 2 van dit artikel bedoelde afwijking, zijn vastgesteld in bijlage I. (4)De lidstaten geven een vismachtiging af aan vaartuigen die vissen onder de in de punten 2 en 3 van bijlage I bedoelde afwijkingen. De betrokken vaartuigen worden vermeld in de in artikel 25 bedoelde lijst van vangstvaartuigen. (5)Vis kleiner dan de in dit artikel vastgestelde minimuminstandhoudingsreferentiegrootten die dood wordt teruggegooid, wordt in mindering gebracht op het quotum van de lidstaat. Artikel 19

Incidentele vangsten onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte (1)In afwijking van artikel 18, lid 1, zijn incidentele vangsten van maximaal 5 % blauwvintonijn met een gewicht tussen 8 en 30 kg of met een vorklengte tussen 75 en 115 cm toegestaan voor alle vangstvaartuigen en tonnara’s die actief op blauwvintonijn vissen. (2)Het in lid 1 genoemde percentage van 5 % wordt berekend op basis van de totale vangsten van blauwvintonijn die op enig moment na elke visserijactiviteit aan boord van een vaartuig of in de tonnara worden gehouden. (3)Incidentele vangsten worden in mindering gebracht op het quotum van de voor de vangstvaartuigen of de tonnara verantwoordelijke lidstaat. (4)Voor incidentele vangsten van blauwvintonijn onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte geldt het bepaalde in de artikelen 30, 32, 33 en 34. Artikel 20

Bijvangsten (1)Elke lidstaat voorziet in de mogelijkheid van bijvangst van blauwvintonijn binnen zijn quotum en deelt dit aan de Commissie mee bij toezending van zijn visserijplan.

(2)Het niveau van de toegestane bijvangsten, dat niet meer bedraagt dan 20 % van de totale vangsten die aan het einde van elke visreis aan boord aanwezig zijn, en de methode die wordt gebruikt voor de berekening van die bijvangsten in verhouding tot de totale vangst aan boord, wordt duidelijk gedefinieerd in het in artikel 10 bedoelde jaarlijkse visserijplan. Het percentage bijvangsten mag worden berekend op basis van het gewicht of het aantal exemplaren. De berekening op basis van het aantal exemplaren is alleen van toepassing op tonijn en tonijnachtigen die onder het beheer van de Iccat vallen. De omvang van de toegestane bijvangsten voor kleinschalige kustvaartuigen mag op jaarbasis worden berekend. (3)Alle bijvangsten van dode blauwvintonijn, aan boord gehouden of teruggegooid, worden in mindering gebracht op het quotum van de vlaggenlidstaat, en geregistreerd en gerapporteerd aan de Commissie, overeenkomstig de artikelen 30 en 31. (4)Voor de lidstaten die geen blauwvintonijnquotum hebben, worden de betrokken bijvangsten in mindering gebracht op het specifieke quotum van de Unie voor bijvangst van blauwvintonijn dat is vastgesteld overeenkomstig artikel 43, lid 3, van het Verdrag en artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1380/2013. (5)Indien het aan de lidstaat toegewezen quotum volledig is opgebruikt, wordt geen vangst van blauwvintonijn toegestaan en neemt de lidstaat de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de als bijvangst gevangen blauwvintonijn wordt vrijgelaten. In dat geval worden de verwerking en het in de handel brengen van dode blauwvintonijn verboden en worden alle vangsten geregistreerd. De lidstaten verstrekken op jaarbasis informatie over dergelijke bijvangsten van dode blauwvintonijn aan de Commissie, die deze gegevens doorzendt aan het Iccat-secretariaat. (6)Vaartuigen die niet actief op blauwvintonijn vissen, houden aan boord gehouden hoeveelheden blauwvintonijn duidelijk gescheiden van andere soorten, zodat de controleautoriteiten de naleving van dit artikel kunnen monitoren. Dergelijke bijvangsten kunnen in de handel worden gebracht voor zover zij vergezeld gaan van het eBCD. Artikel 21

Gebruik van luchttuigen Het is verboden luchttuigen, inclusief vliegtuigen, helikopters of onbemande luchtvaartuigen, te gebruiken om naar blauwvintonijn te zoeken. HOOFDSTUK IV

Recreatievisserij Artikel 22

Specifieke quota voor de recreatievisserij (1)Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, reguleert de recreatievisserij door een specifiek quotum ten behoeve van deze visserij toe te wijzen. Eventuele dode blauwvintonijn wordt in aanmerking genomen bij een dergelijke toewijzing, inclusief in het kader van de praktijk van vangen en terugzetten. De lidstaten stellen de Commissie bij de toezending van hun visserijplannen in kennis van het aan de recreatievisserij toegewezen quotum. (2)Vangsten van dode blauwvintonijn worden gerapporteerd en in mindering gebracht op het quotum van de lidstaat. Artikel 23

Specifieke voorwaarden voor de recreatievisserij (1)Elke lidstaat met een quotum voor blauwvintonijn reglementeert de recreatievisserij door vismachtigingen af te geven aan vaartuigen voor de recreatievisserij. Op verzoek van de Commissie stellen de lidstaten de lijst beschikbaar van de recreatievaartuigen waaraan een vismachtiging is verleend. Deze lijst bevat de volgende informatie: (a)naam van het vaartuig; (b)registratienummer; (c)Iccat-registratienummer (indien van toepassing); (d)vroegere naam of namen (indien van toepassing); en (e)naam en adres van de eigenaar(s) en de exploitant(en). (2)Het is in de recreatievisserij verboden om meer dan één blauwvintonijn per vaartuig per dag te vangen, aan boord te houden, over te laden of aan te landen.

(3)Het op de markt brengen van in het kader van de recreatievisserij gevangen blauwvintonijn is verboden. (4)Elke lidstaat registreert de vangstgegevens van de recreatievisserij, met inbegrip van het gewicht en de lengte van elke blauwvintonijn, en meldt de gegevens van het voorgaande jaar elk jaar uiterlijk op 30 juni aan de Commissie. De Commissie zendt die informatie door aan het Iccat-secretariaat. (5)Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om blauwvintonijnen, en met name jonge tonijnen, die levend zijn gevangen in het kader van de recreatievisserij, zoveel mogelijk vrij te laten. Alle aangelande blauwvintonijn bevindt zich in gehele staat of is ontdaan van kieuwen en/of ingewanden. Artikel 24

Vangen, merken en terugzetten (1)In afwijking van artikel 22, lid 1, mogen lidstaten die “vangen en terugzetten” door recreatievaartuigen in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan toestaan, een beperkt aantal van die vaartuigen toestaan gericht te vissen op blauwvintonijn voor de doeleinden van “vangen, merken en terugzetten”, zonder dat daarvoor aan die vaartuigen een specifiek quotum hoeft te worden toegewezen. Deze vaartuigen opereren in het kader van een wetenschappelijk project van een onderzoeksinstituut dat deel uitmaakt van een wetenschappelijk onderzoeksprogramma. De resultaten van het project worden meegedeeld aan de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat. (2)Vaartuigen die wetenschappelijk onderzoek verrichten in het kader van het Iccat-onderzoeksprogramma voor blauwvintonijn worden niet geacht de in lid 1 bedoelde activiteiten in het kader van “vangen, merken en terugzetten” te verrichten. (3)Lidstaten die activiteiten in het kader van “vangen, merken en terugzetten” toestaan: (a)dienen een beschrijving van die activiteiten en van de daarvoor geldende maatregelen in als een integrerend deel van hun in de artikelen 11 en 14 bedoelde visserij- en inspectieplannen; (b)monitoren nauwlettend de activiteiten van de betrokken vaartuigen om te waarborgen dat zij de bepalingen van deze verordening naleven; (c)waarborgen dat de verrichtingen voor het merken en terugzetten worden verricht door daartoe opgeleid personeel, teneinde een hoge overleving van de exemplaren te garanderen; en (d)dienen jaarlijks uiterlijk vijftig dagen vóór de SCRS-vergadering van het volgende jaar bij de Commissie een verslag over de verrichte wetenschappelijk activiteiten in. De Commissie zendt het verslag zestig dagen vóór de SCRS-vergadering van het volgende jaar door aan de Iccat. (4)Elke blauwvintonijn die sterft tijdens activiteiten in het kader van “vangen, merken en terugzetten” wordt gerapporteerd en op het quotum van de vlaggenlidstaat in mindering gebracht. HOOFDSTUK V

Controlemaatregelen AFDELING 1

Lijsten en registers van vaartuigen en tonnara’s Artikel 25

Lijsten en registers van vaartuigen (1)De lidstaten dienen elk jaar een maand vóór het begin van de machtigingsperiode in elektronische vorm en in het in de laatste versie van de Iccat-richtsnoeren vastgestelde formaat de volgende vaartuiglijsten bij de Commissie in: (a)een lijst van alle vangstvaartuigen die gemachtigd zijn om actief op blauwvintonijn te vissen; en (b)een lijst van alle andere vissersvaartuigen die worden gebruikt voor de commerciële exploitatie van blauwvintonijnbestanden. De Commissie zendt deze informatie 15 dagen vóór het begin van de visserijactiviteit toe aan het Iccat-secretariaat, zodat die vaartuigen in het Iccat-register van gemachtigde vaartuigen kunnen worden opgenomen en, indien van toepassing, in het Iccat-register van vaartuigen met een lengte over alles van 20 meter of meer die gemachtigd zijn om in het verdragsgebied te opereren.

(2)Een vissersvaartuig mag tijdens een kalenderjaar in beide in lid 1 bedoelde lijsten worden opgenomen, op voorwaarde dat het niet in beide lijsten tegelijk is opgenomen. (3)De in lid 1, onder a) en b), bedoelde informatie over vaartuigen bevat de naam van het vaartuig en het nummer in het vlootregister van de Unie (CFR) zoals vastgesteld in bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/218 van de Commissie. (4)Retroactieve opneming wordt niet aanvaard door de Commissie. (5)Latere wijzigingen die in de loop van een kalenderjaar worden aangebracht in de in de leden 1 en 3 bedoelde lijsten, worden slechts aanvaard indien een aangemeld vissersvaartuig om legitieme operationele redenen of vanwege overmacht niet aan de visserij kan deelnemen. De betrokken lidstaat brengt in dat geval de Commissie onmiddellijk op de hoogte, met opgave van: (a)alle bijzonderheden over het vissersvaartuig dat/de vissersvaartuigen die dat vissersvaartuig zal/zullen vervangen; en (b)een volledig overzicht van de reden voor de vervanging, alsmede alle relevante ondersteunende bewijsstukken of referenties. (6)Overeenkomstig artikel 7, lid 6, van Verordening (EU) 2017/2403 wijzigt de Commissie in de loop van het jaar indien nodig de in lid 1 bedoelde informatie over vangstvaartuigen door geactualiseerde gegevens te verstrekken aan het Iccat-secretariaat. Artikel 26

Vismachtigingen voor vaartuigen (1)De lidstaten geven vismachtigingen af aan vaartuigen die zijn opgenomen in een van de lijsten als bedoeld in artikel 25, leden 1 en 5. Vismachtigingen bevatten ten minste de in bijlage VII vastgestelde informatie en worden afgegeven in het in die bijlage vastgestelde formaat. De lidstaten zien erop toe dat de in de vismachtiging opgenomen gegevens correct zijn en in overeenstemming zijn met de in deze verordening vastgestelde regels. (2)Onverminderd artikel 20, lid 6, worden vissersvaartuigen van de Unie die niet in de in artikel 25, lid 1, bedoelde Iccat-registers zijn opgenomen, geacht niet te zijn gemachtigd om in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee blauwvintonijn te bevissen, aan boord te houden, over te laden, te vervoeren, over te hevelen, te verwerken of aan te landen. (3)Wanneer het aan de vaartuigen toegewezen individuele quotum als opgebruikt wordt beschouwd, trekt de vlaggenlidstaat de aan een vaartuig afgegeven vismachtiging voor blauwvintonijn in en kan hij het vaartuig verzoeken zich onmiddellijk naar een door hem aangewezen haven te begeven. Artikel 27

Lijsten en registers van voor de blauwvintonijnvisserij gemachtigde tonnara’s (1)Elke lidstaat zendt aan de Commissie in elektronische vorm, in het kader van zijn visserijplan, een lijst toe van de tonnara’s met een machtiging om op blauwvintonijn te vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. De Commissie zendt die informatie toe aan het Iccat-secretariaat, zodat die tonnara’s kunnen worden opgenomen in het Iccat-register van voor de blauwvintonijnvisserij gemachtigde tonnara’s. (2)De lidstaten geven vismachtigingen af voor tonnara’s die zijn opgenomen in de in lid 1 bedoelde lijst. Vismachtigingen bevatten ten minste de in bijlage VII bedoelde informatie en worden afgegeven in het in die bijlage vastgestelde formaat. De lidstaten zien erop toe dat de in de vismachtiging opgenomen gegevens correct zijn en in overeenstemming zijn met de in deze verordening vastgestelde regels. (3)Tonnara’s van de Unie die niet zijn opgenomen in het Iccat-register van tonnara’s die gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen, worden niet geacht te zijn gemachtigd om op blauwvintonijn te vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Het is verboden door die tonnara’s gevangen blauwvintonijn aan boord te hebben, over te hevelen, te kooien of aan te landen. (4)De vlaggenlidstaat trekt de aan tonnara’s afgegeven vismachtiging voor blauwvintonijn in op het moment dat het aan die tonnara’s toegewezen quotum wordt geacht te zijn opgebruikt. Artikel 28

Informatie over visserijactiviteiten (1)Elke lidstaat verstrekt de Commissie elk jaar uiterlijk op 15 juli gedetailleerde informatie over de blauwvintonijnvangsten in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee in het voorgaande jaar. De Commissie zendt die informatie elk jaar uiterlijk op 31 juli door aan het Iccat-secretariaat. Deze informatie omvat: (a)de naam en het Iccat-nummer van elk vangstvaartuig; (b)de geldigheidsduur van de machtiging(en) voor elk vangstvaartuig;

(c)de totale vangsten van elk vangstvaartuig, inclusief nulvangsten, gedurende de hele geldigheidsduur van de machtiging(en); (d)het totale aantal dagen dat elk vangstvaartuig in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee gedurende de hele geldigheidsduur van de machtiging(en) heeft gevist; en (e)de totale vangst buiten de machtigingsperiode (bijvangst). (2)De lidstaten zenden de Commissie de volgende informatie toe voor onder hun vlag varende vissersvaartuigen die niet waren gemachtigd om actief op blauwvintonijn te vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, maar die blauwvintonijn als bijvangst hebben gevangen: (a)de naam en het Iccat-nummer of, indien het vaartuig niet bij de Iccat is geregistreerd, het nationale registratienummer van het vaartuig; en (b)de totale blauwvintonijnvangsten. (3)De lidstaten delen de Commissie alle informatie mee over niet onder de leden 1 en 2 vallende vaartuigen die zeker of vermoedelijk op blauwvintonijn hebben gevist in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. De Commissie geeft deze informatie door aan het Iccat-secretariaat zodra de informatie beschikbaar is. Artikel 29

Gezamenlijke visacties (1)Een gezamenlijke visactie voor blauwvintonijn wordt alleen toegestaan indien de deelnemende vaartuigen zijn gemachtigd door de vlaggenlidstaat/vlaggenlidstaten. Om te worden gemachtigd moet elk ringzegenvaartuig zijn uitgerust om op blauwvintonijn te vissen, een individueel quotum hebben en de in artikel 31 vastgestelde rapportageverplichtingen naleven. (2)Het aan een gezamenlijke visactie toegewezen quotum is gelijk aan het totaal van de aan de deelnemende ringzegenvaartuigen toegewezen quota. (3)Ringzegenvaartuigen van de Unie verrichten geen gezamenlijke visacties met ringzegenvaartuigen van andere CPC’s. (4)Het aanvraagformulier voor de machtiging om aan een gezamenlijke visactie deel te nemen is opgenomen in bijlage IV. Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om van zijn aan een gezamenlijke visactie deelnemende ringzegenvaartuig/ringzegenvaartuigen de volgende informatie te verkrijgen: (a)de aangevraagde machtigingsperiode van de gezamenlijke visactie; (b)de identiteit van de betrokken exploitanten; (c)de quota van de individuele vaartuigen; (d)de sleutel voor de verdeling van de betrokken vangsten tussen de vissersvaartuigen; en (e)informatie over de kwekerijen van bestemming. (5)Ten minste tien dagen vóór het begin van de gezamenlijke visactie zendt elke lidstaat de in lid 4 bedoelde informatie toe aan de Commissie in het in bijlage IV vastgestelde formaat. De Commissie zendt die informatie ten minste vijf dagen vóór het begin van de visactie door aan het Iccat-secretariaat en aan de vlaggenstaat van de andere vissersvaartuigen die aan de gezamenlijke visactie deelnemen. (6)In geval van overmacht zijn de in lid 5 vastgestelde termijnen niet van toepassing op de informatie over de kwekerijen van bestemming. In zulke gevallen dienen de lidstaten zo snel mogelijk een actualisering van die informatie bij de Commissie in, samen met een beschrijving van de gebeurtenissen waardoor sprake is van overmacht. De Commissie zendt die informatie door aan het Iccat-secretariaat.

AFDELING 2

Vangstregistratie Artikel 30

Registratievoorschriften (1)Kapiteins van vangstvaartuigen van de Unie houden een visserijlogboek van hun activiteiten bij overeenkomstig de artikelen 14, 15, 23 en 24 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 en van afdeling A van bijlage II bij deze verordening. (2)Kapiteins van sleepvaartuigen, hulpvaartuigen en verwerkingsvaartuigen van de Unie registreren hun activiteiten overeenkomstig de vereisten van de afdelingen B, C en D van bijlage II. Artikel 31

Vangstrapporten door kapiteins en exploitanten van tonnara’s (1)Kapiteins van vangstvaartuigen van de Unie delen hun vlaggenlidstaat hun dagelijkse vangstaangiften mee langs elektronische weg gedurende de gehele periode waarin zij gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen. Die aangiften zijn niet verplicht voor vaartuigen in de haven, behalve als zij betrokken zijn bij een gezamenlijke visactie. De gegevens in de aangiften worden overgenomen uit de logboeken en omvatten de datum, het tijdstip, de locatie (lengte- en breedtegraad) en het gewicht en het aantal exemplaren van de in het verdragsgebied gevangen blauwvintonijnen, inclusief vrijlatingen en teruggooi van dode vis. De kapiteins versturen de aangiften volgens het model in bijlage III. (2)Kapiteins van ringzegenvaartuigen stellen voor elke visserijactiviteit de in lid 1 bedoelde dagelijkse aangiften op, ook in geval van nulvangsten. De aangiften met betrekking tot de voorgaande dag worden uiterlijk om 9.00 uur GMT door de kapitein van het vaartuig of zijn gemachtigde vertegenwoordigers aan de vlaggenlidstaat toegezonden. (3)Exploitanten van tonnara’s die actief op blauwvintonijn vissen of hun gemachtigde vertegenwoordigers stellen dagelijkse aangiften op die gedurende de gehele periode waarin zij gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen, binnen elke 48 uur langs elektronische weg aan de vlaggenlidstaat worden toegezonden. Deze aangiften bevatten het Iccat-registratienummer van de tonnara, de datum en het tijdstip van de vangst, het gewicht en het aantal exemplaren van de gevangen blauwvintonijnen, met inbegrip van nulvangsten, vrijlatingen en teruggooi van dode vis. Zij zenden die informatie toe in het in bijlage III vastgestelde formaat. (4)Kapiteins van andere vangstvaartuigen dan ringzegenvaartuigen zenden aan hun vlaggenlidstaat uiterlijk op dinsdag 12.00 uur GMT de in lid 1 bedoelde aangiften voor de voorgaande, op zondag eindigende week toe. AFDELING 3

Aanlandingen en overladingen Artikel 32

Aangewezen havens (1)Elke lidstaat waaraan een quotum voor blauwvintonijn is toegewezen, wijst havens aan waar verrichtingen voor het aanlanden of overladen van blauwvintonijn zijn toegestaan. De informatie over aangewezen havens wordt opgenomen in het in artikel 10 bedoelde jaarlijkse visserijplan. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van elke wijziging van de informatie over aangewezen havens. De Commissie deelt die informatie onverwijld mee aan het Iccat-secretariaat. (2)Lidstaten mogen een haven slechts als aangewezen haven aanmerken indien zij waarborgen dat aan de volgende voorwaarden is voldaan: (a)vaststaande tijdstippen van aanlanding en van overlading; (b)vaststaande plaatsen van aanlanding en van overlading; en (c)vaste inspectie- en bewakingsprocedures die waarborgen dat tijdens alle tijdstippen van aanlanding en overlading en op alle plaatsen van aanlanding en overlading inspecties worden verricht overeenkomstig artikel 34. (3)In het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee gevangen blauwvintonijn mag door vangstvaartuigen, alsook door verwerkingsvaartuigen en hulpvaartuigen, uitsluitend worden aangeland en overgeladen in door de CPC’s en de lidstaten aangewezen havens. Dode blauwvintonijn die is geoogst uit een tonnara/kooi mag bij wijze van uitzondering door een hulpvaartuig naar een verwerkingsvaartuig worden vervoerd, voor zover dit gebeurt in aanwezigheid van de controleautoriteit. Artikel 33

Voorafgaande kennisgeving van aanlandingen (1)Artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 geldt voor kapiteins van vissersvaartuigen van de Unie met een lengte van minstens 12 meter die voorkomen op de in artikel 25 bedoelde lijst van vaartuigen. De voorafgaande kennisgeving uit hoofde van artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 wordt toegezonden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat (en van de vlaggenlidstaat) of de CPC waarvan zij de havens of aanlandingsvoorzieningen wensen te gebruiken.

(2)Vóór het binnenvaren van de haven stellen de kapiteins, of hun vertegenwoordigers, van vissersvaartuigen van de Unie met een lengte van minder dan twaalf meter, alsook verwerkingsvaartuigen en hulpvaartuigen, die zijn opgenomen in de in artikel 25 bedoelde lijst van vaartuigen, ten minste vier uur vóór de verwachte tijd van aankomst in de haven de bevoegde autoriteit van de lidstaat (en van de vlaggenlidstaat) of de CPC waarvan zij de havens of aanlandingsvoorzieningen wensen te gebruiken, in kennis van ten minste de volgende informatie: (a)de verwachte aankomsttijd; (b)de geraamde hoeveelheid aan boord gehouden blauwvintonijn; (c)informatie betreffende het geografische gebied waar de vangsten zijn gedaan; (d)het externe identificatienummer en de naam van de vissersvaartuigen. (3)Indien de lidstaten krachtens het toepasselijke recht van de Unie gemachtigd zijn een kortere kennisgevingsperiode toe te passen dan de periode van vier uur vóór de verwachte tijd van aankomst, kan de geraamde hoeveelheid aan boord gehouden blauwvintonijn worden gemeld op het toepasselijke tijdstip van kennisgeving vóór aankomst. Als de visgronden zich op minder dan vier uur van de haven bevinden, kan de geraamde hoeveelheid aan boord gehouden blauwvintonijn te allen tijde worden gewijzigd vóór aankomst. (4)De autoriteiten van de havenlidstaat houden een register bij van alle tijdens het lopende jaar gedane voorafgaande kennisgevingen. (5)Alle aanlandingen in de Unie worden gecontroleerd door de bevoegde controleautoriteiten van de havenlidstaat en een percentage daarvan wordt geïnspecteerd op basis van een risicobeoordelingssysteem waarbij quota, omvang van de vloot en visserijinspanning in aanmerking worden genomen. Alle details van het door elke lidstaat vastgestelde controlesysteem worden opgenomen in het in artikel 13 bedoelde jaarlijkse inspectieplan. (6)Kapiteins van een vangstvaartuig van de Unie dienen, ongeacht de lengte over alles van het vaartuig, binnen 48 uur nadat de aanlanding is voltooid, een aangifte van aanlanding in bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat of CPC waar de aanlanding plaatsvindt en bij de vlaggenlidstaat. De kapitein van een vangstvaartuig is verantwoordelijk voor, en certificeert, de volledigheid en juistheid van de aangifte. De aangifte van aanlanding vermeldt ten minste de aangelande hoeveelheden blauwvintonijn en het gebied waar deze zijn gevangen. Alle aangelande vangsten worden gewogen. De havenlidstaat zendt 48 uur nadat de aanlanding is voltooid een aanlandingsrapport toe aan de vlaggenlidstaat of CPC. Artikel 34

Overladingen (1)Het is vissersvaartuigen van de Unie en vaartuigen van derde landen in wateren van de Unie onder alle omstandigheden verboden om blauwvintonijn op zee over te laden. (2)Onverminderd de vereisten van artikel 52, leden 2 en 3, artikel 54 en artikel 57 van Verordening (EU) 2017/2107 mogen vissersvaartuigen blauwvintonijnvangsten enkel overladen in aangewezen havens als bedoeld in artikel 32 van deze verordening. (3)De kapitein van het ontvangende vissersvaartuig, of zijn vertegenwoordiger, verstrekt de betrokken autoriteiten van de havenstaat ten minste 72 uur vóór de verwachte tijd van aankomst in de haven de informatie in het in bijlage V vastgestelde model voor de aangifte van overlading. Voor elke overlading is voorafgaande machtiging van de vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC van het betrokken overladende vissersvaartuig vereist. Voorts stelt de kapitein van het overladende vaartuig, ten tijde van de overlading, zijn vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC in kennis van de in bijlage V vereiste datums. (4)De havenlidstaat inspecteert het ontvangende vaartuig bij aankomst en controleert de hoeveelheden en de documentatie in verband met de overladingsverrichting. (5)Kapiteins van vissersvaartuigen van de Unie vullen de Iccat-overladingsaangifte in en zenden ze binnen 15 dagen na de voltooiing van de overlading toe aan hun vlaggenlidstaat. De kapiteins van de overladende vissersvaartuigen vullen de Iccat-overladingsaangifte in overeenkomstig bijlage V. De aangifte van overlading bevat het referentienummer van het eBCD om kruiscontroles van de daarin opgenomen gegevens te vergemakkelijken. (6)De havenstaat zendt binnen vijf dagen na de voltooiing van de overlading een rapport van de overlading toe aan de autoriteit van de vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC van het overladende vissersvaartuig. (7)Alle overladingen worden geïnspecteerd door de bevoegde autoriteiten van de aangewezen havenlidstaten. AFDELING 4

Rapportageverplichtingen Artikel 35

Maandelijkse rapporten inzake hoeveelheden Elke lidstaat zendt de Commissie vóór de 15e dag van elke maand de gegevens toe betreffende de hoeveelheden blauwvintonijn die zijn gevangen, aangeland, overgeladen of gekooid in de voorgaande maand door de vissersvaartuigen of tonnara’s die de vlag van die lidstaat voeren of in die lidstaat zijn geregistreerd. De gegevens worden verstrekt per vistuigtype en omvatten tevens bijvangsten, vangsten in de sport- en recreatievisserij en nulvangsten. De Commissie zendt die informatie onverwijld door aan het Iccat-secretariaat.

Artikel 36

Informatie over het opgebruiken van het quotum (1)Elke lidstaat leeft artikel 34 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 na en deelt daarnaast aan de Commissie mee wanneer het quotum dat is toegewezen aan een vistuiggroep wordt geacht voor 80 % te zijn opgebruikt. (2)Elke lidstaat leeft de bepalingen van artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 na en deelt daarnaast aan de Commissie mee wanneer de quota die zijn toegewezen aan een vistuiggroep, of aan een gezamenlijke visactie, of aan een ringzegenvaartuig, worden geacht te zijn opgebruikt. Die informatie gaat vergezeld van officiële stukken waaruit blijkt dat de lidstaat een visserijstop heeft afgekondigd of een oproep tot terugkeer naar de haven heeft gedaan voor de vloot, de vistuiggroep, de gezamenlijke visactie of de vaartuigen met een individueel quotum, en waarin duidelijk de datum en het tijdstip van de sluiting worden vermeld. (3)De Commissie stelt het Iccat-secretariaat in kennis van de datums waarop het quotum van de Unie voor blauwvintonijn is opgebruikt. AFDELING 5

Waarnemersprogramma’s Artikel 37

Nationaal waarnemersprogramma (1)Elke lidstaat waarborgt dat met de inzet van nationale waarnemers, aan wie een officieel identificatiedocument wordt verstrekt, op vaartuigen en bij tonnara’s die actief zijn in de blauwvintonijnvisserij ten minste de volgende dekkingsgraad wordt bereikt: (a)20 % van zijn actieve pelagische trawlers (met een lengte van meer dan 15 m); (b)20 % van zijn actieve beugvisserijvaartuigen (met een lengte van meer dan 15 m); (c)20 % van zijn actieve met de hengel vissende vaartuigen (met een lengte van meer dan 15 m); (d)100 % van de sleepvaartuigen; (e)100 % van de oogstverrichtingen van tonnara’s. Lidstaten met minder dan vijf vangstvaartuigen van de in de eerste alinea, onder a), b) en c), vermelde categorieën die gemachtigd zijn om actief op blauwvintonijn te vissen, waarborgen dat ten minste 20 % van de tijd gedurende welke de vaartuigen actief zijn in de blauwvintonijnvisserij door de inzet van nationale waarnemers wordt gedekt. (2)De taken van de nationale waarnemers bestaan met name in het volgende: (a)monitoren van de naleving van deze verordening door vissersvaartuigen en tonnara’s; (b)registreren en rapporteren van de visserijactiviteit, met inbegrip van het volgende: (a)de gevangen hoeveelheid (inclusief bijvangst), en de toestand van de vangst (aan boord gehouden of dood of levend teruggegooid); (b)vangstgebied (lengte- en breedtegraad); (c)omvang van de inspanning (bijvoorbeeld aantal trekken, aantal haken), zoals gedefinieerd in de Iccat-handleiding voor verschillende vistuigtypes;

(d)datum van de vangst. (c) verifiëren van de in het logboek vermelde gegevens; (d)observeren en registreren van vaartuigen die potentieel vissen op een wijze die indruist tegen de Iccat-instandhoudingsmaatregelen. (3)Naast de in lid 2 bedoelde taken verrichten nationale waarnemers wetenschappelijke werkzaamheden, met inbegrip van het verzamelen van de nodige gegevens, op basis van de richtsnoeren van het SCRS. (4)De in het kader van het waarnemersprogramma van elke lidstaat verzamelde gegevens en informatie worden aan de Commissie verstrekt, die deze, naargelang van het geval, toezendt aan het SCRS of het Iccat-secretariaat. (5)Voor de toepassing van de leden 1 tot en met 3 zorgt elke lidstaat voor: (a) een representatieve dekking in tijd en ruimte, teneinde de Commissie te voorzien van adequate en nuttige gegevens en informatie over de vangst, de inspanning en andere wetenschappelijke en beheersaspecten, met inachtneming van de kenmerken van de betrokken vloot en visserij; (b) degelijke protocollen voor gegevensverzameling; (c) een degelijke opleiding en erkenning van waarnemers alvorens zij worden ingezet; (d)een zo gering mogelijke verstoring van de werkzaamheden van de vaartuigen en tonnara’s die in het verdragsgebied actief zijn. Artikel 38

Regionaal waarnemersprogramma van de Iccat (1)De lidstaten zorgen voor de doeltreffende uitvoering van het regionale waarnemersprogramma van de Iccat zoals vastgesteld in dit artikel en in bijlage VIII. (2)De lidstaten zorgen ervoor dat er een regionale Iccat-waarnemer aanwezig is: (a)op alle ringzegenvaartuigen die gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen; (b)bij alle overhevelingen van blauwvintonijn uit ringzegenvaartuigen; (c)bij alle overhevelingen van blauwvintonijn uit tonnara’s naar transportkooien; (d)bij alle overhevelingen uit een kwekerij naar een andere kwekerij; (e)bij alle verrichtingen voor het kooien van blauwvintonijn in kwekerijen; (f)bij alle verrichtingen voor het oogsten van blauwvintonijn in kwekerijen; en (g)tijdens de vrijlating van blauwvintonijn uit kweekkooien in zee.

(3)Ringzegenvaartuigen waarop geen regionale Iccat-waarnemer aanwezig is, worden niet gemachtigd om op blauwvintonijn te vissen. (4)De lidstaten zorgen ervoor dat aan elke kwekerij voor de gehele periode van de kooiverrichtingen één regionale Iccat-waarnemer wordt toegewezen. In gevallen van overmacht, en nadat de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat de als overmacht aangemerkte omstandigheden hebben bevestigd, mag een regionale Iccat-waarnemer door twee kwekerijen worden gedeeld om de continuïteit van de kweekverrichtingen te waarborgen. De voor de kwekerijen verantwoordelijke lidstaat verzoekt echter onmiddellijk om de inzet van een extra regionale waarnemer. (5)De taken van de regionale Iccat-waarnemer behelzen met name het volgende: (a)observeren en monitoren van de visserij- en kweekverrichtingen in overeenstemming met de desbetreffende instandhoudings- en beheersmaatregelen van de Iccat, waaronder door toegang tot beelden van stereoscopische camera’s op het ogenblik van het kooien zodat de lengte kan worden gemeten en het overeenkomstige gewicht kan worden geraamd; (b)ondertekenen van de overhevelingsaangiften en BCD’s wanneer de daarin vervatte informatie overeenstemt met zijn eigen waarnemingen. Als dat niet het geval is, vermeldt de regionale Iccat-waarnemer op de overhevelingsaangiften en de BCD’s zijn aanwezigheid en de redenen voor het gebrek aan overeenstemming, met specifieke opgave van de regel(s) of procedure(s) die niet in acht is (zijn) genomen; (c)verrichten van wetenschappelijke werkzaamheden, met inbegrip van het nemen van monsters, op basis van de richtsnoeren van het SCRS. (6)Regionale waarnemers worden tijdens de uitvoering van hun taken niet gehinderd, geïntimideerd of op enigerlei wijze beïnvloed door kapiteins, bemanningsleden en exploitanten van tonnara’s en vaartuigen. AFDELING 6

Overhevelingsverrichtingen Artikel 39

Overhevelingstoestemming (1)Vóór elke overhevelingsverrichting wordt door de kapitein van het vangst- of sleepvaartuig, of door de vertegenwoordigers daarvan, of door de exploitant van de kwekerij of tonnara waaruit wordt overgeheveld aan de vlaggenlidstaat, of aan de voor de kwekerij of tonnara verantwoordelijke lidstaat, een voorafgaande kennisgeving van overheveling toegezonden met: (a)de naam van het vangstvaartuig of de kwekerij of de tonnara en het Iccat-registratienummer ervan; (b)het verwachte tijdstip van overheveling; (c)de geraamde hoeveelheid over te hevelen blauwvintonijn; (d)informatie over de positie van overheveling (lengte- en breedtegraad) en de identificatienummers van de kooien; (e)de naam van het sleepvaartuig, het aantal gesleepte kooien en in voorkomend geval, het Iccat-registratienummer; en (f)de haven, de kwekerij of de kooi van bestemming van de blauwvintonijn. (2)Voor de toepassing van lid 1 kennen de lidstaten aan elke transportkooi een uniek nummer toe. Indien bij de overheveling van een vangst die met één visactie overeenkomt meerdere kooien nodig zijn, is slechts één overhevelingsaangifte vereist, maar worden de nummers van elke gebruikte transportkooi in de overhevelingsaangifte geregistreerd, met een duidelijke vermelding van de in elke kooi vervoerde hoeveelheid blauwvintonijn. (3)De kooinummers worden toegekend aan de hand van een uniek nummeringsysteem dat bestaat uit ten minste de drielettercode van de vlag van het sleepvaartuig gevolgd door drie cijfers. De unieke kooinummers zijn permanent en niet-overdraagbaar van de ene naar de andere kooi. (4)Aan de kapitein van het vissersvaartuig, of aan de exploitant van de tonnara of kwekerij, wordt door de in lid 1 bedoelde lidstaat voor elke overhevelingsverrichting een toestemmingsnummer toegekend en meegedeeld. Het machtigingsnummer omvat de drielettercode van de lidstaat, vier cijfers voor het jaar en drie letters die aangeven of toestemming is verleend (AUT) of geweigerd (NEG), gevolgd door een volgnummer. (5)De in lid 1 bedoelde lidstaat verleent of weigert de toestemming voor de overheveling binnen 48 uur na de indiening van de voorafgaande kennisgeving van overheveling. De overhevelingsverrichting begint pas nadat daarvoor toestemming is gegeven.

(6)De overhevelingstoestemming laat de bevestiging van de kooiverrichting onverlet. Artikel 40

Weigering van de overhevelingstoestemming en vrijlating van blauwvintonijn (1)De voor het vangstvaartuig, het sleepvaartuig, de tonnara of de kwekerij verantwoordelijke lidstaat weigert de overheveling wanneer hij na ontvangst van de voorafgaande overhevelingskennisgeving van oordeel is dat: (a)het vangstvaartuig dat of de tonnara die volgens de aangifte de vis heeft gevangen, niet over een toereikend quotum beschikte; (b)de hoeveelheid vis niet naar behoren door het vangstvaartuig of de tonnara is gemeld, of voor die hoeveelheid geen toestemming om te kooien is gegeven; (c)het vangstvaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, niet beschikte over een geldige, overeenkomstig artikel 26 afgegeven machtiging om op blauwvintonijn te vissen; of (d)het sleepvaartuig dat volgens de aangifte de overheveling zou ontvangen, niet in het in artikel 25 bedoelde Iccat-register van vissersvaartuigen is geregistreerd, of niet is uitgerust met een volledig functionerend VMS of gelijkwaardig traceersysteem. (2)Indien de overheveling niet wordt toegestaan, vaardigt de in lid 1 bedoelde lidstaat onmiddellijk een vrijlatingsbevel uit aan de kapitein van het vangst- of het sleepvaartuig of aan de exploitant van de tonnara of kwekerij, om hen ervan in kennis te stellen dat de overheveling niet wordt toegestaan en hen op te dragen de vis vrij te laten in zee overeenkomstig bijlage XII. (3)In het geval van een technisch mankement van zijn VMS tijdens het vervoer naar de kwekerij wordt het sleepvaartuig vervangen door een ander sleepvaartuig met een volledig functionerend VMS, of wordt een nieuw, operationeel VMS geïnstalleerd of gebruikt, en wel zo snel mogelijk en uiterlijk binnen 72 uur. Deze periode van 72 uur mag uitzonderlijk worden verlengd in geval van overmacht of gerechtvaardigde operationele beperkingen. Het technische mankement wordt onmiddellijk ter kennis gebracht van de Commissie, die het Iccat-secretariaat op de hoogte brengt. Vanaf het moment waarop het technische mankement is vastgesteld totdat het is verholpen, deelt de kapitein of zijn vertegenwoordiger door middel van passende telecommunicatiemiddelen om de vier uur aan de controleautoriteiten van de vlaggenlidstaat de geactualiseerde geografische coördinaten van het vissersvaartuig mee. Artikel 41

Overhevelingsaangifte (1)De kapiteins van de vangst- of sleepvaartuigen of de exploitanten van de kwekerij of tonnara vullen na de overhevelingsverrichting de Iccat-overhevelingsaangifte in en zenden deze door aan de verantwoordelijke lidstaat, overeenkomstig het in bijlage VI vastgestelde formaat. (2)De overhevelingsaangiften worden genummerd door de autoriteiten van de lidstaat die verantwoordelijk is voor het vissersvaartuig, de kwekerij of de tonnara waaruit wordt overgeheveld. Het nummer van het aangifteformulier bevat de drielettercode van de lidstaat, gevolgd door vier cijfers voor het jaar en een uit drie cijfers bestaand volgnummer, gevolgd door de drie letters “ITD” (LS-20**/xxx/ITD). (3)Het origineel van de overhevelingsaangifte begeleidt de overheveling. De kapitein van het vissersvaartuig of de exploitant van de tonnara of kwekerij bewaart een kopie van de aangifte. (4)Kapiteins van vaartuigen die overhevelingsverrichtingen uitvoeren, rapporteren hun activiteiten overeenkomstig bijlage II. (5)Informatie over dode vis wordt geregistreerd overeenkomstig de in bijlage XIII vastgestelde procedures. Artikel 42

Monitoring met behulp van een videocamera (1)De kapitein van het vangst- of sleepvaartuig of de exploitant van de kwekerij of tonnara waarborgt dat de overheveling wordt gemonitord met behulp van een videocamera in het water om het aantal overgehevelde vissen te verifiëren. De video-opname wordt gemaakt overeenkomstig de in bijlage X vastgestelde minimumnormen en procedures. (2)De lidstaten verstrekken kopieën van de video-opnamen aan de Commissie, die deze op verzoek doorzendt aan het SCRS. Artikel 43

Verificatie door regionale Iccat-waarnemers en uitvoering van onderzoeken (1)Regionale Iccat-waarnemers aan boord van het vangstvaartuig en de tonnara, als bedoeld in artikel 38 en bijlage VIII:

(a)registreren en rapporteren de uitgevoerde overhevelingsactiviteiten; (b)observeren en ramen de overgehevelde vangsten; en (c)verifiëren de vermeldingen in de in artikel 39 bedoelde voorafgaande overhevelingstoestemming en in de in artikel 41 bedoelde Iccat-overhevelingsaangifte. (2)Als de raming van het aantal exemplaren door de regionale waarnemer of de relevante controleautoriteiten meer dan tien procent afwijkt van de raming door de kapitein van het vangst- of sleepvaartuig, of door de exploitant van de tonnara of kwekerij, leidt de verantwoordelijke lidstaat een onderzoek in. Een dergelijk onderzoek wordt afgerond vóór het tijdstip van het kooien in de kwekerij en in elk geval binnen 96 uur nadat het onderzoek is ingeleid, behalve in gevallen van overmacht. Zolang de resultaten van dit onderzoek niet bekend zijn, is kooien niet toegestaan en wordt de desbetreffende rubriek van het BCD niet gevalideerd. (3)In gevallen waarin de kwaliteit of duidelijkheid van de video-opname ontoereikend is om de overgehevelde hoeveelheden te ramen, mag de kapitein van het vaartuig of de exploitant van de kwekerij of tonnara de autoriteiten van de bevoegde lidstaten toestemming vragen om een nieuwe overhevelingsverrichting uit te voeren en de video-opname daarvan aan de regionale waarnemer te verstrekken. Indien die vrijwillige controleoverheveling geen bevredigende resultaten oplevert, leidt de verantwoordelijke lidstaat een onderzoek in. Indien uit dat onderzoek blijkt dat de kwaliteit van de video-opname het niet mogelijk maakt de bij de overheveling betrokken hoeveelheden te ramen, gelasten de controleautoriteiten van de verantwoordelijke lidstaat een controleoverhevelingsverrichting en verstrekken zij de video-opname daarvan aan de regionale Iccat-waarnemer. Er worden nieuwe overhevelingen als controleoverheveling(en) verricht totdat de kwaliteit van de video-opname het mogelijk maakt de overgehevelde hoeveelheden te ramen. (4)Onverminderd de door de inspecteurs verrichte verificaties, ondertekent de regionale Iccat-waarnemer de overhevelingsaangifte enkel wanneer zijn waarnemingen in overeenstemming zijn met de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de Iccat en de in de overhevelingsaangifte vervatte informatie in overeenstemming is met zijn waarnemingen en een deugdelijke video-opname overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 omvat. De Iccat-waarnemer verifieert ook dat de Iccat-overhevelingsaangifte wordt doorgezonden aan de kapitein van het sleepvaartuig of de exploitant van de kwekerij of de verantwoordelijke van de tonnara, waar van toepassing. Indien de Iccat-waarnemer niet akkoord gaat met de overhevelingsaangifte, vermeldt hij op de overhevelingsaangiften en BCD’s zijn aanwezigheid en de redenen voor het gebrek aan overeenstemming, met specifieke opgave van de regel(s) of procedure(s) die niet in acht zijn genomen. (5)De kapitein van de vangst- of sleepvaartuigen of de exploitanten van de kwekerij of tonnara vullen na de overhevelingsverrichting de Iccat-overhevelingsaangifte in en zenden deze door aan de verantwoordelijke lidstaat, overeenkomstig het in bijlage VI vastgestelde formaat. De lidstaten zenden de overhevelingsaangifte door aan de Commissie, die haar onverwijld toezendt aan het Iccat-secretariaat. Artikel 44

Uitvoeringshandelingen De Commissie kan nieuwe uitvoeringshandelingen tot vaststelling van operationele procedures voor de toepassing van de in dit deel vastgestelde bepalingen goedkeuren. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 67 bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. AFDELING 7

Kooiverrichtingen Artikel 45

Toestemming om te kooien (1)Vóór het begin van kooiverrichtingen is het verboden transportkooien te verankeren binnen 0,5 zeemijl van kweekvoorzieningen. Daartoe worden in de in artikel 14 bedoelde beheersplannen voor de kweek de geografische coördinaten opgenomen die overeenkomen met de veelhoek waarbinnen de kwekerij zich bevindt. (2)Vóór elke kooiverrichting vraagt de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat toestemming om te kooien aan de lidstaat of CPC die verantwoordelijk is voor het vangstvaartuig of de tonnara waarmee de te kooien blauwvintonijn is gevangen. (3)De bevoegde autoriteit van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat weigert toestemming om te kooien te geven indien zij van oordeel is dat: (a)het vangstvaartuig dat of de tonnara die de vis heeft gevangen geen toereikend quotum voor blauwvintonijn had; (b)de hoeveelheid vis niet naar behoren door het vangstvaartuig of de tonnara is gemeld; (c)het vangstvaartuig dat of de tonnara die volgens de aangifte de vis heeft gevangen, niet beschikt over een geldige, overeenkomstig artikel 26 afgegeven machtiging om op blauwvintonijn te vissen. (4)Indien de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat weigert toestemming om te kooien te geven: (a)stelt hij de bevoegde autoriteit van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat of CPC daarvan in kennis; en

(b)verzoekt hij die bevoegde autoriteit over te gaan tot de inbeslagname van de vangsten en de vrijlating van de vis in zee. (5)Het kooien begint niet zonder de goedkeuring, die binnen een werkdag na het verzoek wordt verleend, van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC, of van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat, indien dit is overeengekomen met de autoriteiten van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC. Indien binnen een werkdag geen antwoord is ontvangen van de autoriteiten van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC, mogen de bevoegde autoriteiten van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat toestemming voor de kooiverrichting geven. (6)De vis wordt elk jaar vóór 22 augustus gekooid, tenzij de bevoegde autoriteiten van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat of CPC naar behoren gemotiveerde redenen, met inbegrip van overmacht, opgeven, die samen met het kooirapport worden ingediend. De vis wordt in geen geval gekooid na 7 september van elk jaar. Artikel 46

Documentatie voor de vangst van blauwvintonijn De voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaten verbieden dat voor kweekdoeleinden blauwvintonijn wordt gekooid die niet vergezeld gaat van de door de Iccat voorgeschreven documenten in het kader van het vangstdocumentatieprogramma van Verordening (EU) nr. 640/2010 van het Europees Parlement en de Raad. De documentatie is nauwkeurig en volledig en wordt gevalideerd door de voor de vangstvaartuigen of tonnara’s verantwoordelijke lidstaat of CPC. Artikel 47

Inspecties Voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaten nemen de nodige maatregelen om elke kooiverrichting in de kwekerijen te inspecteren. Artikel 48

Monitoring met behulp van een videocamera De voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaten waarborgen dat alle kooiverrichtingen door hun controleautoriteiten worden gemonitord met behulp van een videocamera in het water. Voor elke kooiverrichting wordt een video-opname gemaakt overeenkomstig de procedures in bijlage X. Artikel 49

Instelling en uitvoering van onderzoeken Wanneer het verschil tussen de raming van het aantal blauwvintonijnen door de regionale Iccat-waarnemer, de bevoegde controleautoriteiten van de lidstaat en/of de exploitant van de kwekerij meer dan tien procent bedraagt, stelt de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat in samenwerking met de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC een onderzoek in. De lidstaten die het onderzoek verrichten mogen gebruikmaken van andere informatie waarover zijn beschikken, met inbegrip van de resultaten van de in artikel 50 bedoelde kooiprogramma’s. Artikel 50

Maatregelen en programma’s ter raming van het aantal en het gewicht van de te kooien blauwvintonijn (1)De lidstaten waarborgen dat op honderd procent van de kooiverrichtingen een programma wordt toegepast waarbij gebruik wordt gemaakt van stereoscopische camerasystemen of alternatieve methoden die dezelfde nauwkeurigheid waarborgen, om het aantal vissen en het gewicht ervan te ramen. (2)Dat programma wordt verricht overeenkomstig de in bijlage XI vastgestelde procedures. Alternatieve methoden worden enkel gebruikt indien zij door de Iccat zijn goedgekeurd tijdens de jaarlijkse vergadering. (3)De voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaten delen de resultaten van dit programma mee aan de voor de vangstvaartuigen verantwoordelijke lidstaat of CPC, en aan de entiteit die het regionale waarnemersprogramma uitvoert namens de Iccat. (4)Indien uit de resultaten van het programma blijkt dat de gekooide hoeveelheden blauwvintonijn afwijken van de gerapporteerde hoeveelheden gevangen en/of overgehevelde blauwvintonijn, stelt de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat, in samenwerking met de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC, een onderzoek in. (5)De voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat vaardigt een vrijlatingsbevel uit, overeenkomstig de in bijlage XII vastgestelde voorwaarden, voor de gekooide hoeveelheden die de volgens de aangiften gevangen en overgehevelde hoeveelheden overschrijden, indien: (a)het in lid 4 bedoelde onderzoek niet binnen tien werkdagen na de mededeling van de resultaten van het programma is voltooid, voor een enkele kooiverrichting, of voor alle kooiverrichtingen van een gezamenlijke visactie; of (b)uit het onderzoek blijkt dat het aantal of gemiddelde gewicht van de blauwvintonijn hoger is dan het als gevangen en overgeheveld aangegeven aantal of gewicht. De vrijlating van de boventallige hoeveelheden blauwvintonijn wordt verricht in aanwezigheid van de controleautoriteiten.

(6)De resultaten van het programma worden gebruikt om te beslissen of er vrijlatingen nodig zijn en de kooiverklaring en de desbetreffende afdelingen van het BCD worden dienovereenkomstig ingevuld. Wanneer er een vrijlatingsbevel is uitgevaardigd, ve