98/0111 (CNS) Voorstel voor een VERORDENING (EG) Nr. . . . VAN DE RAAD van . . .

houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3950/92 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (98/C 170/05)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Parlement,

Overwegende dat de regeling inzake de extra heffing, die aanvankelijk in de genoemde sector was ingevoerd per 2 april 1984, bij Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (1) met zeven tijdvakken van twaalf maanden verlengd is; dat deze regeling ten doel had het gebrek aan evenwicht tussen vraag en aanbod op de markt voor melk en zuivelproducten en de daaruit voortvloeiende structurele overschotten te verminderen; dat deze regeling in de toekomst nodig blijft om een beter marktevenwicht tot stand te brengen; dat de regeling derhalve verder moet worden toegepast gedurende een periode van zes opeenvolgende tijdvakken van twaaf maanden, ingaande op 1 april 2000;

Overwegende dat de mate van prijsondersteuning in de zuivelsector met ingang van 1 juli 2000 geleidelijk met in totaal 15 % zal worden verlaagd in vier melkprijsjaren; dat, gelet op het effect van deze maatregel op het interne verbruik en op de uitvoer van melk en zuivelproducten, de totale referentiehoeveelheid voor melk in de Gemeenschap met in totaal 2 % moet worden verhoogd, eveneens in vier etappes, telkens na een prijsverlaging.

Overwegende dat de individuele referentiehoeveelheid moet worden omschreven als de hoeveelheid die op 31 maart 2000, de einddatum van de in 1992 vastgestelde verlenging van de heffingsregeling met zeven tijdvakken van twaalf maanden, beschikbaar is, ongeacht hoeveelheden die eventueel tijdelijk zijn overgedragen;

Overwegende dat de extra referentiehoeveelheden zo moeten worden verdeeld dat de situatie van bepaalde categorieën van landbouwers die speciale steun nodig hebben, wordt verbeterd; dat het dan ook dienstig is de lidstaten te verplichten deze hoeveelheden bij voorrang toe te kennen aan jonge landbouwers die een zuivelproductie willen starten of uitbreiden, en aan landbouwers in berggebieden; dat voorzorgsmaatregelen moeten worden getroffen om te voorkomen dat deze toekenningscriteria worden omzeild; dat, wat landbouwers in berggebieden betreft, in dit verband zodanige maatregelen moeten worden genomen dat de gevolgen van de verplaatsing van extra referentiehoeveelheden naar gebieden buiten de berggebieden in de eerste twee tijdvakken van twaalf maanden na de toewijzing ongedaan worden gemaakt;

Overwegende dat de ervaring met de regeling inzake de extra heffing heeft geleerd dat de overdracht van referentiehoeveelheden via wettelijke regelingen, zoals verpachting, die niet noodzakelijk tot gevolg hebben dat de betrokken referentiehoeveelheden definitief worden toegewezen aan de overnemer, een extra kostenfactor voor de melkproductie kan zijn die de verbetering van de productiestructuur remt; dat het, om de referentiehoeveelheden nog geschikter te maken als middel ter regulering van de markt voor melk en zuivelproducten, dienstig is te bepalen dat bij niet-definitieve overdracht een bepaald gedeelte van de betrokken referentiehoeveelheden aan de nationale reserve moet worden toegevoegd om over actieve producenten te worden verdeeld; dat de lidstaten moeten worden gemachtigd om aan bepaalde specifieke categorieën producenten of in bepaalde specifieke gevallen vrijstelling van deze maatregel te verlenen op grond van een evaluatie van de belangen die met de overdracht gemoeid zijn en de doelstellingen die ermee worden nagestreefd; dat de lidstaten de toe te passen percentages zelf moeten vaststellen op grond van hun specifieke situatie; dat de lidstaten bovendien over de mogelijkheid moeten beschikken om, wanneer referentiehoeveelheden toevallen aan producenten die in een bepaalde referentieperiode niet effectief melk of zuivelproducten hebben geproduceerd, te bepalen dat de betrokken referentiehoeveelheden moeten worden teruggegeven aan de nationale reserve, tenzij ze binnen een bepaalde termijn definitief aan een actieve producent worden overgedragen; dat producenten die de melkproductie binnen een bepaalde termijn hervatten, evenwel de mogelijkheid moeten hebben te verzoeken om opnieuw referentiehoeveelheden toegewezen te krijgen;

Overwegende dat een aantal bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3950/92 achterhaald zijn en derhalve moeten worden geschrapt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EEG) nr. 3950/92 wordt als volgt gewijzigd:

1. De eerste alinea van artikel 1 wordt vervangen door:

"Voor een periode van zes opeenvolgende tijdvakken van twaalf maanden, ingaande op 1 april 2000, wordt ten laste van de producenten van koemelk een extra heffing ingesteld over de hoeveelheden melk of melkequivalent die zij in het betrokken tijdvak van twaalf maanden aan een koper hebben geleverd of rechtstreeks voor consumptie hebben verkocht boven een vast te stellen hoeveelheid.".

2. Artikel 3, lid 2, wordt vervangen door:

"2. De in bijlage I en bijlage II vermelde hoeveelheden, inclusief de in artikel 4, lid 3 en lid 4, vermelde extra referentiehoeveelheden, worden vastgesteld, onverminderd een eventuele herziening in het licht van de algemene situatie van de markt en van de bijzondere omstandigheden in bepaalde lidstaten.

Om de Oostenrijkse "SLOM"-producenten een compensatie te verlenen, kan de totale hoeveelheid voor de Oostenrijkse leveringsquota worden verhoogd tot maximaal 180 000 ton, toe te wijzen overeenkomstig de communautaire wetgeving. Deze reserve is niet-overdraagbaar en mag uitsluitend worden gebruikt voor producenten wier recht om de productie te hervatten nadelig wordt beïnvloed door de toetreding.

Om Finse "SLOM"-producenten een compensatie te verlenen, kan de totale hoeveelheid voor de Finse leveringsquota worden verhoogd tot maximaal 200 000 ton, toe te wijzen overeenkomstig de communautaire wetgeving. Deze reserve is niet-overdraagbaar en mag uitsluitend worden gebruikt voor producenten wier recht om de productie te hervatten nadelig wordt beïnvloed door de toetreding.

De verhoging van de totale hoeveelheden en de voorwaarden waaronder de in de twee voorgaande alinea's bedoelde individuele referentiehoeveelheden worden verleend, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 11.".

3. Artikel 3, lid 3, wordt geschrapt.

4. Artikel 4 wordt vervangen door:

"Artikel 4

1. De voor het bedrijf beschikbare individuele referentiehoeveelheid is gelijk aan de op 31 maart 2000 beschikbare hoeveelheid. Deze wordt, zo nodig:

- overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, lid 3 en lid 4, verhoogd en

- voor elk van de tijdvakken zodanig aangepast dat de som van de individuele referentiehoeveelheden van hetzelfde type de in artikel 3 bedoelde overeenkomstige totale hoeveelheden niet overschrijdt, rekening houdend met eventuele verminderingen met het oog op toewijzing aan de nationale reserve als bedoeld in artikel 5.

2. De individuele referentiehoeveelheid wordt op een naar behoren gemotiveerd verzoek van de producent verhoogd of vastgesteld om rekening te houden met veranderingen die zijn leveringen en/of zijn rechtstreekse verkoop beïnvloeden. Voorwaarde voor de verhoging of vaststelling van een referentiehoeveelheid is dat de andere referentiehoeveelheid van de producent met dezelfde hoeveelheid wordt verlaagd, respectievelijk wordt opgeheven. Deze aanpassingen mogen voor de betrokken lidstaat niet leiden tot een verhoging van de som van de in artikel 3 bedoelde hoeveelheden voor leveringen en rechtstreekse verkoop.

In geval van definitieve wijziging van de individuele referentiehoeveelheden worden de in artikel 3 bedoelde hoeveelheden volgens de procedure van artikel 11 dienovereenkomstig aangepast.

3. De lidstaten moeten:

a) de in kolom c) van de tabellen van bijlage II vermelde extra referentiehoeveelheden bij voorrang toekennen aan jonge producenten die een zuivelproductie willen starten of uitbreiden;

b) de vereiste maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat met de toekenning van de extra referentiehoeveelheden het beoogde doel wordt bereikt, en vooral maatregelen voor gevallen waarin toegewezen extra referentiehoeveelheden niet voor het beoogde doel zijn gebruikt.

4. De lidstaten moeten de in kolom d) van de tabellen van bijlage II vermelde extra referentiehoeveelheden toewijzen aan producenten van wie het volledige bedrijf gelegen is in een berggebied in de zin van artikel 17 van Verordening (EG) nr. . . . ./. . (plattelandsontwikkeling).

Gedurende twee tijdvakken van twaalf maanden na de in de eerste alinea bedoelde toewijzing:

a) staan de lidstaten niet toe dat producenten aan wie op grond van dit artikel hoeveelheden zijn toegewezen, hoeveelheden in de zin van artikel 6, lid 1, tijdelijk overdragen, tenzij aan in de eerste alinea bedoelde producenten;

b) wordt, ingeval een bedrijf van een producent aan wie een dergelijke hoeveelheid is toegewezen, geheel of gedeeltelijk wordt verkocht of verpacht aan andere dan in de eerste alinea bedoelde producenten, de betrokken extra referentiehoeveelheid aan de nationale reserve teruggegeven naar verhouding van het verkochte of verpachte gedeelte;

c) moet, ingeval een producent aan wie uit hoofde van dit artikel een hoeveelheid is toegewezen, referentiehoeveelheden aan andere dan in de eerste alinea bedoelde producenten overdraagt op grond van de in artikel 8, punt d) en punt e), toegestane uitzondering, een gedeelte van de toegewezen referentiehoeveelheid, gelijk aan de overgedragen hoeveelheid, aan de nationale reserve worden overgedragen;

d) moet, ingeval een producent aan wie uit hoofde van dit artikel een hoeveelheid is toegewezen, deelneemt aan een maatregel waarbij referentiehoeveelheden definitief worden opgegeven, de toegewezen extra referentiehoeveelheid weer aan de nationale reserve worden toegevoegd, en een vergoeding worden betaald voor de overgedragen hoeveelheid na aftrek van de genoemde extra hoeveelheid.

De op grond van de punten b), c) en d) aan de nationale reserve overgedragen extra hoeveelheden moeten weer aan andere in de eerste alinea bedoelde producenten worden toegewezen.

5. De lidstaten moeten bij toewijzing van de in lid 3 en lid 4 vermelde extra referentiehoeveelheden terdege rekening houden met de eisen van de communautaire wetgeving op milieugebied.".

5. In artikel 6, lid 1, eerste alinea, wordt de tweede zin geschrapt.

6. Artikel 7, lid 1, tweede alinea, wordt vervangen door:

"In geval van overdracht van grond aan de overheid en/of ten algemenen nutte of voor andere dan landbouwdoeleinden, bepalen de lidstaten dat de nodige maatregelen worden genomen om de legitieme belangen van de partijen te vrijwaren, en met name dat de producent die de grond afstaat, de mogelijkheid krijgt om de melkproductie voort te zetten, indien hij dat wenst.".

7. Artikel 8 wordt vervangen door:

"Artikel 8

Om de herstructurering van de melkproductie te voltooien of de milieusituatie te verbeteren, kunnen de lidstaten volgens door hen te bepalen nadere regels en met vrijwaring van de legitieme belangen van de partijen, een of meer van de volgende maatregelen nemen:

a) aan producenten die zich ertoe verbinden de melkproductie geheel of gedeeltelijk definitief te staken, een vergoeding in een of meer jaarlijkse tranches toekennen, en de vrijgekomen referentiehoeveelheden aan de nationale reserve toevoegen;

b) aan de hand van objectieve criteria bepalen op welke voorwaarden producenten aan het begin van een tijdvak van twaalf maanden van de bevoegde autoriteit of van de door haar aangewezen instantie tegen betaling hertoewijzing van referentiehoeveelheden kunnen verkrijgen die aan het einde van het voorgaande tijdvak van twaalf maanden door andere producenten definitief zijn vrijgemaakt in ruil voor een vergoeding in een of meer jaarlijkse tranches die gelijk is aan de bovengenoemde betaling;

c) bij overdracht van gronden met het oog op verbetering van het milieu, aan de vertrekkende producent de op het betrokken bedrijf beschikbare referentiehoeveelheid toewijzen, indien hij voornemens is de melkproductie voort te zetten;

d) aan de hand van objectieve criteria bepalen binnen welke regio's en melkophaalgebieden met het oog op de verbetering van de melkproductiestructuur tussen producenten van bepaalde categorieën referentiehoeveelheden mogen worden overgedragen zonder overeenkomstige overdracht van grond;

e) op verzoek van de producent aan de bevoegde autoriteit of de door haar aangewezen instantie, de overdracht van referentiehoeveelheden zonder overeenkomstige overdracht van gronden of andersom toestaan, ten einde de structuur van de melkproductie op het niveau van het bedrijf te verbeteren of bij te dragen tot de extensivering van de productie.".

8. Na artikel 8 wordt het volgende artikel 8 bis ingevoegd:

"Artikel 8 bis

1. Wanneer door verpachting of op een andere manier met vergelijkbare rechtsgevolgen, referentiehoeveelheden worden overgedragen, al dan niet met overeenkomstige overdracht van grond, moet een door de lidstaat op basis van objectieve criteria vast te stellen gedeelte van de overgedragen referentiehoeveelheden aan de nationale reserve worden teruggegeven voor hertoewijzing aan producenten.

Het bepaalde in de eerste alinea is niet van toepassing voor gevallen waarin referentiehoeveelheden die, al dan niet met overeenkomstige overdracht van grond, waren overgedragen, terug worden overgedragen wegens het verstrijken van de pachtovereenkomst of in situaties met vergelijkbare rechtsgevolgen.

Op grond van objectieve criteria kunnen de lidstaten besluiten de eerste alinea niet toe te passen voor bepaalde specifieke categorieën producenten of in bepaalde specifieke gevallen, als, rekening houdend met de betrokken belangen, met de bepalingen van de eerste alinea nagestreefde doeleinden door deze niet-toepassing niet in gevaar komen.

2. De lidstaten kunnen bepalen dat, wanneer referentiehoeveelheden die, al dan niet met overeenkomstige overdracht van grond, waren overgedragen, wegens het verstrijken van een pachtovereenkomst of in situaties met vergelijkbare rechtsgevolgen terug worden overgedragen aan een producent die in het aan de overdracht voorafgaande tijdvak van twaalf maanden en tot bij de overdracht in het lopende tijdvak van twaalf maanden geen melk of zuivelproducten in de handel heeft gebracht, de betrokken referentiehoeveelheden aan de nationale reserve worden teruggegeven voor hertoewijzing aan producenten volgens door de lidstaten te bepalen regels, tenzij de betrokken producent deze referentiehoeveelheden definitief aan een andere producent overdraagt, al dan niet met overeenkomstige overdracht van grond.

Wanneer, bij toepassing van het bepaalde in de eerste alinea, de betrokken producent de productie van melk of andere zuivelproducten hervat binnen een door de lidstaat vast te stellen termijn, wordt hem uiterlijk op 1 april volgend op de datum van zijn verzoek, een referentiehoeveelheid toegewezen overeenkomstig artikel 4, lid 1. Referentiehoeveelheden die op grond van het bepaalde in deze alinea worden toegewezen, mogen gedurende de twee tijdvakken van twaalf maanden na de hertoewijzing niet worden overgedragen, met of zonder overeenkomstige overdracht van grond, via een pachtovereenkomst of op een andere wijze met vergelijkbare rechtsgevolgen.

3. Lid 1 en lid 2, eerste alinea, gelden niet voor tijdelijke overdrachten op grond van artikel 6.".

9. De in de bijlage opgenomen bijlagen worden aan Verordening (EEG) nr. 3950/92 toegevoegd.

Artikel 2

Ingeval overgangsmaatregelen nodig zijn om de toepassing van de in artikel 1 vastgestelde wijzigingen te vergemakkelijken, worden deze vastgesteld volgens de procedure van artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 3950/92.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing met ingang van 1 april 2000.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te . . .

Voor de Raad

. . .

(1) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 614/97 van de Commissie van 8.4.1997 (PB L 94 van 8.4.1997, blz. 4).

BIJLAGE

"BIJLAGE I

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE II

IN ARTIKEL 3, LID 1, BEDOELDE TOTALE REFERENTIEHOEVEELHEDEN, MET INBEGRIP VAN DE REFERENTIEHOEVEELHEDEN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 4, LID 3 EN LID 4

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

"

(1) Meegerekend in totaal referentiehoeveelheden voor leveringen.