Nr. C 180/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 7. 87 
Advies inzake een ontwerp-voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van 
maximaal toelaatbare niveaus voor de radioactieve besmetting van landbouwprodukten en 
drinkwater 
(87/C 180/10) 
De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft op 10 februari 1987 besloten, overeen­
komstig de bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor 
Atoomenergie, en met name artikel 31, het Economisch en Sociaal Comité om advies te 
vragen inzake het bovengenoemde ontwerp-voorstel. 
De Afdeling voor energie, nucleaire vraagstukken en onderzoek, die met de voorbereiding van 
de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 4 mei 1987 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Saïu. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 246e zitting (vergadering van 13 mei 
1987) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd: 
1. Inleiding 
1.1. Na het kernongeluk in Tsjernobyl kreeg de Ge­
meenschap te maken met het belangrijke probleem van 
radioactief besmette levensmiddelen en met het ont­
breken van communautaire of internationale normen 
ter vaststelling van grenswaarden voor de besmetting 
van levensmiddelen die na een dergelijk ongeluk in de 
handel kunnen worden gebracht. 
1.2. Door de ernstige lacunes in de informatie is de 
Commissie niet in staat geweest, de potentiële risico's 
van radioactieve besmetting van de atmosfeer en van 
levensmiddelen te hoordelen. Hierdoor werd zij gehin­
derd in het uitoefenen van de bevoegdheden die haar 
door het Euratom-Verdrag zijn verleend. Zo had zij 
met name overeenkomstig artikel 38 van dit Verdrag 
de richtlijnen moeten vaststellen die de noodsituatie 
vereiste. 
1.3. De Gemeenschap heeft enkele spoedeisende 
maatregelen kunnen nemen om de invoer van land­
bouwprodukten te regelen. Daar geen overeenstemming 
tussen de Lid-Staten mogelijk bleek, kon de Raad voor 
de handel binnen de Europese Gemeenschappen echter 
geen grenswaarden met betrekking tot radioactieve be­
smetting van levensmiddelen vaststellen. 
1.4. Dat er uiteenlopende nationale beschermings­
maatregelen zijn genomen en dat deze maatregelen en 
de verspreide informatie niet gecoördineerd zijn tussen 
de Lid-Staten, en soms niet eens binnen een Lid-Staat, 
kan niet uitsluitend verklaard worden door de verschil­
len in besmettingsniveaus. De vraag is dan ook gesteld 
of de Lid-Staten werkelijk bereid zijn, de bescherming 
van de verschillende bevolkingsgroepen, met name van 
kleine kinderen en zwangere vrouwen, zwaarder te laten 
wegen dan alle andere overwegingen — van politieke, 
economische of commerciële aard. 
1.5. Ten einde in noodsituaties controversen te ver­
mijden, is het daarom zeer belangrijk, ook om de een­
heid van de gemeenschappelijke markt te bewaren en 
verlegging van de handelsstroom te voorkomen, tevoren voor alle communautaire en ingevoerde produkten co­
herente, maximaal toelaatbare niveaus voor de radioac­
tieve besmetting van levensmiddelen vast te stellen. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Het Comité spreekt er zijn genoegen over uit 
dat de Commissie een voorstel heeft gedaan inzake „een 
permanent systeem voor de vaststelling van grenswaar­
den voor de radioactieve besmetting van drinkwater en 
agrarische produkten bij een kernongeval". Globaal 
genomen keurt het Comité dit Commissievoorstel goed. 
2.2. Dit voorstel vormt een vernieuwing op dit ge­
bied, omdat de maatregelen van de Europese Gemeen­
schappen een uitgangspunt kunnen vormen voor de 
werkzaamheden die internationaal, met name in IAEA-
verband (Internationale Organisatie voor Atoom­
energie) nog moeten worden uitgevoerd. 
2.3. Het Comité wijst er echter op dat het in dit 
stadium over een onvolledig ontwerp-voorstel wordt 
geraadpleegd; de Commissie heeft in de bijlage bij deze 
verordening namelijk nog geen „maximaal toelaatbare 
niveaus voor de radioactieve besmetting" geformuleerd. 
Deze procedure belemmert het Comité in de correcte 
uitoefening van de raadgevende functie die hem door 
het Euratom-Verdrag en met name door artikel 31 is 
toegewezen. 
2.4. Het onderhavige advies is dus slechts een eerste 
stellingname. Het Comité zal zich later over het volledi­
ge ontwerp-voorstel uitspreken dat de Commissie hem 
ter beoordeling zal voorleggen, en in het bijzonder over 
de „maximaal toelaatbare niveaus voor de radioactieve 
besmetting" die de Commissie dan heeft vastgesteld. 
Zij zou hierover in mei met voorstellen moeten komen. 
2.5. Het Comité begrijpt dat de Commissie bij haar 
voorstellen van de nieuwste wetenschappelijke gegevens 
wil uitgaan en een zo breed mogelijke internationale 
8. 7. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 180/21 
consensus op dit punt tot stand wil brengen. Toch keurt 
het de werkwijze van de Commissie en het tijdschema 
dat deze met de Raad is overeengekomen, ten sterkste 
af. 
Bij de vaststelling van maximaal toelaatbare niveaus 
voor de radioactieve besmetting moet de Commissie 
volgens het Comité beslist de volgende principes aan­
houden : 
— Bij deze niveaus moet met bijzonder kwetsbare be­
volkingsgroepen rekening worden gehouden. 
— De niveaus zijn niet bedoeld om de wettelijk bepaal­
de minimalisering van straling af te schaffen. Re­
clame voor en verkoop van slechts in geringe mate 
besmette levensmiddelen mogen niet verhinderd 
worden. 
— De niveaus moeten stroken met de bestaande wette­
lijke normen inzake stralingsbescherming; één jaar 
na Tsjernobyl kan niet meer van kortstondige bloot­
stelling worden gesproken. Het is ontoelaatbaar, de 
bevolking door consumptie aan een hogere jaarlijkse 
stralingsbelasting bloot te stellen dan personen die 
in hun werk met straling te maken krijgen. 
— De vaststelling van maximaal toelaatbare niveaus 
houdt in dat in het gezondheidsbeleid belangen te­
gen elkaar worden afgewogen, en vergt ook op 
nationaal niveau wettelijke maatregelen. 
2.6. Het Comité constateert met voldoening dat de 
Commissie verband heeft gelegd tussen het onderhavige 
ontwerp-voorstel voor een verordening en het voorstel 
voor een beschikking „inzake een communautair sys­
teem voor de snelle uitwisseling van gegevens in geval 
van abnormaal hoge radioactiviteit of een kern­
ongeval", dat het Comité op 25 februari 1987 heeft 
goedgekeurd (1). 
Dit verband verklaart — voor zover dit nog nodig is 
— de destijds in het advies van het Comité gestelde 
vraag of de Lid-Staten in geval van een nucleair ongeluk 
of abnormaal hoge radioactiviteit ook informatie over 
controle op radioactieve besmetting van levensmiddelen 
en drinkwater zouden moeten doorgeven. 
2.7. Wil het door de Commissie voorgestelde „per­
manent systeem voor de vaststelling van grenswaarden 
voor de radioactieve besmetting van drinkwater en 
agrarische produkten bij een kernongeval" goed kunnen 
werken, dan is het volgens het Comité noodzakelijk een 
dergelijk communautair systeem voor snelle uitwisse­
ling van gegevens op te zetten. 
Het Comité dringt er daarom bij de Raad op aan, het 
hem door de Commissie toegezonden voorstel voor een 
beschikking zo snel mogelijk goed te keuren. 
(!) PB nr. C 105 van 21. 4. 1987, blz. 9. 2.8. Zoals bij het kernongeval van Tsjernobyl is ge­
bleken, is de kans dat de Gemeenschap gevolgen onder­
vindt van een kernongeluk in een derde land zeer groot, 
aangezien radioactieve stoffen zich in de atmosfeer ver­
spreiden. Het is derhalve van groot belang dat de Ge­
meenschap snel van een dergelijk ongeval op de hoogte 
gesteld wordt, zodat zij op grond van de situatie onmid­
dellijk de invoer van levensmiddelen kan controleren 
en snel maximaal toelaatbare niveaus voor radioactieve 
besmetting kan vaststellen. Boven deze grenzen zouden 
radioactief besmette ingevoerde levensmiddelen, alsme­
de landbouwprodukten uit de Europese Gemeenschap­
pen zelf, niet meer op de markt gebracht of uitgevoerd 
mogen worden. 
2.9. De Gemeenschap dient derhalve van rechtswege 
direct op de hoogte te worden gesteld van ongevallen 
of incidenten in derde landen. Zij moet zich daarvoor 
aansluiten bij het „Verdrag inzake vroegtijdige ken­
nisgeving van een nucleair ongeval", dat in IAEA-ver-
band is opgesteld en op 27 oktober 1986 van kracht is 
geworden. 
Het Comité verzoekt de Raad met spoed het ontwerp­
besluit „houdende goedkeuring van de sluiting van het 
Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving van een nu­
cleair ongeval", dat de Commissie hem in januari 1987 
heeft voorgelegd, goed te keuren. 
2.10. Het Comité is van mening dat het hem voorge­
legde ontwerp-voorstel voor een verordening gezien 
moet worden tegen de achtergrond van een nucleair 
ongeval dat voor uitgestrekte of verspreide gebieden 
van de Europese Gemeenschappen gevolgen zou heb­
ben. Een dergelijke situatie zou algemene maatregelen 
vergen die op het gehele grondgebied van de Gemeen­
schap toegepast kunnen worden. 
Indien door een ongeluk een beperkte hoeveelheid ra­
dioactiviteit vrijkomt, zouden de gevolgen van dit onge­
luk kunnen worden beperkt door middel van een per­
manente controle van de radioactiviteit in landbouw­
produkten, vooral in de nabije omgeving van kern­
centrales. In het bijzonder zou men het gebied dat 
hierdoor getroffen zou kunnen worden, kunnen afba­
kenen en snel de door de situatie vereiste maatregelen 
kunnen nemen om de bevolking voor te lichten en te 
beschermen. 
2.11. In dit licht bezien zou de tenuitvoerlegging van 
de artikelen 35 en 36 van het Euratom-Verdrag herzien 
en hun toepassingsgebied uitgebreid moeten worden. 
Verder zouden de methoden om controlemonsters te ne­
men en resultaten te presenteren geharmoniseerd moeten 
worden. De Commissie zou beter toegerust moeten wor­
den om het haar in artikel 35 van het Euratom-Verdrag 
verleende recht van toegang tot de controle-installaties 
uit te oefenen, zodat zij kan nagaan of deze efficiënt func­
tioneren. 
2.12. In zijn advies van februari 1987 (zie punt 2.6) 
benadrukte het Comité dat dringende maatregelen no­
dig zijn „om het vertrouwen van de bevolking in de 
voorlichting te herstellen en te versterken", en dat het 
Nr. C 180/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 7. 87 
opzetten van een communautair systeem voor de snelle 
uitwisseling van gegevens in geval van abnormaal hoge 
radioactiviteit of een kernongeval slechts een eerste stap 
op weg hiernaartoe is. 
Volgens het Comité zou grondig over deze aangelegen­
heid dienen te worden nagedacht, met name waar het 
gaat om het verstrekken van informatie aan de bevol­
king en preventieve voorlichting en scholing over de 
gedragslijn die men moet volgen, in het bijzonder in 
een situatie na het Tsjernobyl-ongeluk. Indien nodig 
dienen zijns inziens initiatieven of besluiten te worden 
genomen. 
2.13. Het Comité herhaalt dit standpunt nu en bena­
drukt de noodzaak, de bevolking volledig en correct 
voor te lichten over met name de risico's van consump­
tie van besmette levensmiddelen, de te nemen voor­
zorgsmaatregelen en de gedragslijn die men dient aan 
te houden in geval van een nucleair ongeluk of elke 
andere gebeurtenis waarbij landbouwprodukten en 
drinkwater radioactief of chemisch besmet worden. 
Daarnaast moeten de gevolgen die het consumeren van 
radioactief besmette levensmiddelen heeft, grondig on­
derzocht worden. 
2.14. Niet alleen moet een permanent systeem voor 
de vaststelling van grenswaarden voor de radioactieve 
besmetting van drinkwater en agrarische produkten bij 
een kernongeval ten uitvoer worden gelegd, ook dient 
volgens het Comité een communautair noodplan te 
worden opgesteld en uitgevoerd. Hierin wordt aangege­
ven welke veiligheidsmaatregelen overheid, produ­
centen, handelaren en bevolking moeten nemen, naar 
gelang van de mate waarin de landbouwprodukten 
besmet zijn. 
Zou men tot uitvoering van dit noodplan besluiten, dan 
dient de bevolking door de geëigende — met name 
regionale en lokale — instanties onder auspiciën van de 
Lid-Staten hierover uitvoerig geïnformeerd te worden. 
2.15. Het Comité wijst er nogmaals op dat het het 
ontwerp-voorstel voor een verordening in principe 
steunt, maar wil toch nog enkele meer specifieke opmer­
kingen en voorstellen formuleren. Het gaat hier om de 
volgende punten: 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Het Comité is van oordeel dat het verband tus­
sen het ontwerp-voorstel voor een verordening en de 
Commissievoorstellen inzake het permanente systeem 
voor de snelle uitwisseling van gegevens nog sterker 
benadrukt moet worden. In de bepalingen van de veror­
dening zou hiernaar expliciet moeten worden verwezen. 
3.2. Als zich in een derde land een kernongeluk voor­
doet, zouden de Lid-Staten de uit dat land of uit andere derde landen die de gevolgen hiervan (kunnen) onder­
vinden ingevoerde landbouwprodukten op radioactivi­
teit moeten controleren, aldus het Comité. Invoer van 
landbouwprodukten die niet voldoen aan de door de 
Commissie vastgestelde maximaal toelaatbare niveaus 
van radioactieve besmetting, zou verboden moeten 
worden. 
Zou de invoer ten gevolge hiervan gecontroleerd, aan 
banden gelegd of verboden worden, dan mag de handel 
tussen de Gemeenschap en derde landen hiervan geen 
onrechtmatige schade ondervinden. Deze maatregelen 
zouden in overleg met de desbetreffende derde landen 
genomen moeten worden en zijn afgestemd op de mate 
van radioactieve besmetting in het uitvoerende land en 
op de invoerbeperkingen of -verboden die deze derde 
landen zelf zouden instellen. 
3.3. De kwestie van agrarische produkten die in de 
Europese Gemeenschappen worden ingevoerd nadat de 
geldigheid van een verordening tot vaststelling van de 
maximaal toelaatbare niveaus van radioactiviteit is af­
gelopen, wordt door het ontwerp-voorstel van de Com­
missie niet geregeld. Het Comité is van mening dat over 
dit vraagstuk nog grondig dient te worden nagedacht. 
3.4. In verband met de verscheidenheid aan echte 
noodsituaties die zich kunnen voordoen, lijkt het het 
Comité niet juist om rigide grenzen voor radioactieve 
besmetting vast te stellen, waarboven agrarische pro­
dukten en drinkwater niet meer in de handel gebracht 
of geëxporteerd mogen worden. Het constateert met 
genoegen dat de Commissie met de nu voorgestelde 
procedure onmiddellijk een verordening kan uitvaar­
digen om de in de basisverordening vastgelegde maxi­
maal toelaatbare niveaus van radioactiviteit toe te pas­
sen; indien nodig kan zij deze maximaal toelaatbare 
niveaus aanpassen aan de hand van de feitelijke situatie 
die door het ongeluk of incident ontstaat (artikel 2 van 
het ontwerp-voorstel). 
3.5. De procedure om de maximaal toelaatbare ni­
veaus aan te passen, stemt het Comité echter tot naden­
ken en het vraagt zich af of dit de juiste wijze is om 
aan een werkelijke noodsituatie het hoofd te bieden (de 
artikelen 3 en 5 van het ontwerp-voorstel). 
3.6. Deze procedure moet nauwkeurig en betrouw­
baar zijn en een snelle besluitvorming mogelijk maken. 
De raadpleging van de groep van deskundigen (artikel 
31 van het Euratom-Verdrag) en van het Permanent 
Comité voor levensmiddelen zou zo snel mogelijk moe­
ten verlopen, zodat er geen situatie kan ontstaan waarin 
de Lid-Staten tot eenzijdige nationale maatregelen zou­
den overgaan. 
3.7. In deze context lijkt het evenmin gewenst dat 
de Commissie de toepassing van een verordening tot 
aanpassing van maximaal toelaatbare niveaus voor de 
radioactieve besmetting kan uitstellen, indien deze ver­
ordening niet met het advies van het Permanent Comité 
voor levensmiddelen overeen zou komen. De Raad zou 
8. 7. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 180/23 
er in dat geval echter toe moeten worden bewogen, 
zo spoedig mogelijk een — eventueel afwijkende — 
beslissing te nemen. 
3.8. In een werkelijk noodgeval zou de Commissie 
toestemming moeten krijgen om onmiddellijk een aan­
passingsverordening vast te stellen door uitsluitend de 
in artikel 31 van het Euratom-Verdrag genoemde groep 
van deskundigen te raadplegen. 
3.9. Het Comité ziet in dat elke beslissing inzake de 
controle van landbouwprodukten, en in het bijzonder 
de vaststelling van maximaal toelaatbare niveaus van 
radioactiviteit, verstrekkende gevolgen heeft op 
economisch, sociaal en handelsgebied. Maatregelen om 
de distributie en de invoer van landbouwprodukten in 
de Europese Gemeenschap te beheersen, zijn gecom­
pliceerd. Iedere nieuwe beschermingsmaatregel brengt 
ook weer extra kosten met zich en levert problemen in 
verband met gehele of gedeeltelijke schadeloosstelling 
op. Hiervoor zou de Commissie, in overleg met de Lid-
Staten en de betrokken sociaal-economische catego­
rieën, de criteria moeten nagaan. 
Als de Commissie een verordening vaststelt waarin de 
maximaal toelaatbare niveaus voor de radioactiviteit 
worden toe- of aangepast, mogen deze factoren echter 
toch niet zwaarder wegen dan de bescherming van de 
bevolking. 
3.10. Het Comité zou over iedere verordening waarin 
de maximaal toelaatbare niveaus voor de radioactiviteit 
worden toe- of aangepast, geïnformeerd moeten wor­
den, zodat het te zijner tijd kan nagaan of het systeem 
werkt en eventueel kan aangeven hoe de basisveror­
dening beter zou functioneren. 
3.11. Het Comité vindt het belangrijk dat de door 
de Lid-Staten te nemen maatregelen op hetzelfde doel 
Gedaan te Brussel, 13 mei 1987. zijn gericht, zodat de agrarische produkten die niet 
voldoen aan door de Commissie vastgestelde maximaal 
toelaatbare niveaus voor de radioactieve besmetting, 
niet op de markt gebracht of uitgevoerd kunnen wor­
den. De Commissie zou toestemming moeten krijgen 
om de door haar nodig geachte aanbevelingen op dit 
gebied tot de Lid-Staten te richten. In dit verband 
zou de Commissie zorgvuldig moeten nagaan of het 
mogelijk is de desbetreffende produkten systematisch 
van een etiket of merkteken te voorzien, zodat zij ook 
na afloop van de geldigheidsduur van de verordening 
tot vaststelling van maximaal toelaatbare besmettings­
niveaus niet in de handel gebracht kunnen worden. 
Door deze gelijkgerichte maatregelen zou niet alleen 
de gehele EG-bevolking op uniforme wijze beschermd 
worden en de gemeenschappelijke markt intact blijven, 
maar wordt tevens voorkomen dat de handelsstromen 
worden verlegd. 
3.12. De door de Lid-Staten te nemen maatregelen 
dienen in het bijzonder bepalingen te bevatten over 
het grazen van vee, het verbod om vee te voeren met 
radioactief besmette landbouwprodukten of hooi en de 
vernietiging of opslag als radioactief afval van sterk 
besmette landbouwprodukten, met een vergoeding aan 
de gedupeerde producenten en handelaren overeenkom­
stig de in punt 3.9 aangehaalde criteria. 
3.13. Hoewel het Comité in principe het ontwerp­
voorstel voor een verordening dienaangaande steunt, 
meent het niettemin dat de in dit advies geformuleerde 
algemene en bijzondere opmerkingen van de Commissie 
vragen dat de bepalingen hiervan op veel plaatsen en 
soms ingrijpend worden herschreven. Hiertoe wil het 
Comité enkele suggesties van redactionele aard doen, 
die als bijlage bij het onderhavige advies zijn opge­
nomen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT 
Nr. C 180/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 7. 87 
BIJLAGE 
bij het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van maximaal toelaatbare niveaus voor de 
radioactieve besmetting van landbouwproduktcn en drinkwater 
Artikel 1 
1. In deze verordening wordt de procedure vast­
gelegd voor het bepalen van de maximaal toelaatbare 
niveaus van de radioactieve besmetting van drinkwater 
en landbouwprodukten die op de markt gebracht kun­
nen worden of uitgevoerd na een nucleair ongeval of 
andere gebeurtenis die een significante besmetting van 
landbouwprodukten of drinkwater tot gevolg heeft. 
2. Onder landbouwprodukten worden verstaan de 
onmiddellijk of na verwerking voor menselijke of dier­
lijke consumptie bestemde produkten. 
Artikel 2 
1. Bij een kernongeluk of enig ander incident in de 
zin van artikel 1 van Beschikking (...) (*) waarna een 
abnormaal hoge radioactiviteit in landbouwprodukten 
en drinkwater is waargenomen, stelt de Commissie, 
onverkort de bepalingen van de artikelen 35 en 36 van 
het Euratom-Verdrag, op verzoek van een Lid-Staat of 
uit eigen beweging: 
a) onmiddellijk een verordening vast waardoor de 
maximaal toelaatbare niveaus voor de radioactieve 
besmetting van de in bijlage I vermelde agrarische 
produkten en drinkwater die op de markt gebracht 
of geëxporteerd kunnen worden, van toepassing 
worden; 
b) indien nodig, een verordening vast waardoor de in 
bijlage I vastgelegde maximaal toelaatbare niveaus 
aan de hand van de feitelijke situatie die na het 
ongeluk of het incident ontstaan is, overeenkomstig 
de artikelen 5 en 6 worden aangepast. 
2. Bij het vaststellen van de in lid 1, onder b), bedoel­
de verordening houdt de Commissie rekening met de 
basisnormen die in Richtlijn 80/836/Euratom (*), gewij­
zigd bij Richtlijn 84/467/Euratom(3), zijn vastgelegd; 
dit geschiedt in overeenstemming met de artikelen 30 
en 31 van het Euratom-Verdrag en in het bijzonder met 
het beginsel dat blootstelling altijd zo beperkt moet 
worden gehouden als redelijkerwijs mogelijk is, waarbij 
vooral met de gezondheidsbescherming van de verschil­
lende bevolkingsgroepen, met name van kleine kinderen 
en zwangere vrouwen, rekening wordt gehouden. 
(') Beschikking inzake een communautair systeem voor de snelle 
uitwisseling van gegevens in geval van abnormaal hoge ra­
dioactiviteit of een kernongeval (nog niet door de Raad goed­
gekeurd). 
(2) PB nr. L 246 van 17. 9. 1980, blz. 1. 
(3) PB nr. L 265 van 5. 10. 1984, blz. 4. De maximaal toelaatbare niveaus voor de radioactieve 
besmetting moeten bovendien zijn afgestemd op de 
lange-termijngevolgen van straling en daarom in over­
eenstemming zijn met de vigerende wettelijke normen 
voor de stralingsbescherming. 
3. Het Economisch en Sociaal Comité wordt op de 
hoogte gebracht van de ter toepassing van lid 1 vastge­
stelde verordeningen. De Commissie doet het Comité 
tevens de ter toepassing van de artikelen 5 en 6 uitge­
brachte adviezen toekomen. 
Artikel 3 
1. In geval van een kernongeluk in de zin van de 
bepalingen van het Verdrag „inzake vroegtijdige ken­
nisgeving van een nucleair ongeval" dat zich in een 
derde land voordoet, 
a) controleren de Lid-Staten het radioactiviteitsgehalte 
van landbouwprodukten die geïmporteerd zijn uit 
dat land, alsmede uit andere derde landen die, in de 
zin van artikel 1 van genoemd Verdrag, radioactief 
besmet zijn of kunnen zijn; 
b) stellen de Lid-Staten de Commissie op de hoogte 
van de resultaten van deze controles. 
2. De Commissie stelt vast hoe lang de Lid-Staten de 
in lid 1, onder a), bedoelde controles moeten uitvoeren 
en hoe vaak haar de in lid 1, onder b), bedoelde informa­
tie moet worden verstrekt. 
Artikel 4 
1. Met het oog op de informatie die zij ter toepassing 
van artikel 2, lid 1, onder b), heeft ontvangen en voor 
zover nodig, legt de Commissie de in artikel 1, lid 1, 
onder a) en b), bepaalde procedure ten uitvoer. 
2. Hierbij houdt de Commissie ook rekening met 
door derde landen ingestelde invoerbeperkingen of 
-verboden. 
Artikel 5 
1. De in artikel 2, lid 1, onder b), bedoelde veror­
dening wordt door de Commissie opgesteld nadat zij 
de in artikel 31 van het Euratom-Verdrag genoemde 
groep deskundigen (hierna te noemen „de groep des­
kundigen") heeft geraadpleegd. 
2. Als de Commissie de groep deskundigen om advies 
vraagt, bepaalt zij, naar gelang van het spoedeisende 
8. 7. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 180/25 
karakter van de vast te stellen verordening, op welke 
termijn het advies dient te worden uitgebracht. Er vindt 
geen stemming plaats. Ieder lid van de groep van des­
kundigen mag echter verlangen dat zijn of haar 
standpunten in de notulen worden vastgelegd. 
Artikel 6 
1. De Commissie legt het Permanent Comité voor 
levensmiddelen (hierna te noemen „het Comité") de 
ontwerp-verordening als bedoeld in artikel 5 te zamen 
met het advies van de groep deskundigen voor. 
2. Het Comité brengt advies inzake de ontwerp­
verordening uit binnen een termijn die door de voorzit­
ter, naar gelang van het spoedeisende karakter van de 
vast te stellen verordening, wordt bepaald. Deze termijn 
mag echter niet langer zijn dan vijf dagen. Het Comité 
spreekt zich uit bij de in artikel 118, lid 2, van het 
Euratom-Verdrag vastgelegde meerderheid. Tijdens de 
stemming in het Comité worden de stemmen van de 
vertegenwoordigers van de Lid-Staten overeenkomstig 
de bepalingen van dit artikel gewogen. De voorzitter 
neemt niet deel aan de stemming. 
3. De Commissie stelt de verordening vast, die on­
middellijk in werking treedt. Als deze echter niet in 
overeenstemming is met het advies van het Comité, 
wordt zij onverwijld door de Commissie aan de Raad 
toegezonden. Dit heeft echter geen opschortend effect 
op de inwerkingtreding van de verordening. 
De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid van 
stemmen binnen een maand een andere beslissing 
nemen. 
4. In geval van een absolute noodtoestand stelt de 
Commissie, na raadpleging van de groep deskundigen 
overeenkomstig de bepalingen van artikel 5, onmiddel­
lijk de verordening ter aanpassing van de in bijlage I 
vermelde maximaal toelaatbare niveaus vast. 
Deze verordening is rechtstreeks toepasselijk. Zij wordt 
onverwijld medegedeeld aan de Raad. Deze kan bij 
gekwalificeerde meerderheid binnen een maand een af­
wijkende beslissing nemen. 
Artikel 7 
1. Iedere verordening die ter toepassing van de ar­
tikelen 2 en 3 wordt vastgesteld, heeft een beperkte 
geldigheidsduur. 
2. De geldigheidsduur van iedere ter toepassing van 
de artikelen 2 en 3 vastgestelde verordening, de lijst van 
landbouwprodukten die hieronder vallen, alsmede de 
maximaal toelaatbare niveaus die in iedere in artikel 1, 
lid 1, onder b), bedoelde verordening zijn vastgelegd, 
kunnen overeenkomstig de in de artikelen 5 en 6 bepaal­
de procedure gewijzigd worden. Artikel 8 
1. Om ervoor te zorgen dat bij de in bijlage I vast­
gelegde maximaal toelaatbare niveaus met de nieuwste 
wetenschappelijke gegevens rekening wordt gehouden, 
wint de Commissie op gezette tijden het advies van de 
groep deskundigen in. 
2. Op verzoek van een Lid-Staat of van de Commissie 
kunnen de maximaal toelaatbare niveaus als vermeld 
in bijlage I overeenkomstig de in artikel 31 van het 
Euratom-Verdrag bepaalde procedure herzien of aange­
vuld worden. 
Artikel 9 
1. De Lid-Staten controleren of de maximaal toelaat­
bare niveaus, die ter toepassing van artikel 4 door 
de Commissie in een verordening worden vastgesteld, 
nageleefd worden. 
2. Indien een Lid-Staat na op grond van lid 1 uitge­
voerde controles vaststelt dat de agrarische produkten 
uit een derde land niet aan de maximaal toelaatbare 
niveaus voldoen, verbiedt hij de invoer van bedoelde 
landbouwprodukten. 
3. De Lid-Staten delen de Commissie de resultaten 
van de ter toepassing van lid 1 uitgevoerde controles 
mede, en in het bijzonder de gevallen waarin niet aan 
de maximaal toelaatbare niveaus is voldaan. 
Artikel 10 
Iedere Lid-Staat deelt de Commissie mee welke in­
stanties belast zijn met de in artikel 3, lid 1, onder a), 
en artikel 9, lid 1, bepaalde controles en het doorgeven 
van de resultaten van deze controles. 
Artikel 11 
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om 
te voorkomen dat agrarische produkten die niet voldoen 
aan de maximaal toelaatbare niveaus als vermeld in een 
overeenkomstig artikel 2 vastgestelde verordening, op 
de markt gebracht of geëxporteerd worden. 
Bij de uitvoering van de onderhavige verordening wordt 
aangenomen dat de uit derde landen ingevoerde land­
bouwprodukten op de markt gebracht zijn als zij anders 
dan in transito het grondgebied van de Europese Ge­
meenschap worden binnengebracht. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie mede welke 
maatregelen zij gepland hebben om lid 1 ten uitvoer te 
leggen. De Commissie inventariseert deze maatregelen. 
Nr. C 180/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 7. 87 
3. Aan de hand van deze inventaris coördineert de 
Commissie voor zover nodig deze maatregelen in sa­
menwerking met de bevoegde instanties van de Lid-
Staten. Zij richt de nodige aanbevelingen op dit gebied 
tot de Lid-Staten. 
Artikel 12 
Iedere Lid-Staat doet de Commissie alle informatie over 
de toepassing van de onderhavige verordening toe­
komen en licht haar met name in over de gevallen 
waarin niet aan de maximaal toelaatbare niveaus vol­
daan is. 
De Commissie maakt deze gegevens aan de andere 
Lid-Staten bekend en stelt het Economisch en Sociaal 
Comité regelmatig op de hoogte. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité juicht het voorstel voor een vierde 
milieu-actieprogramma en voor een resolutie van de 
Raad inzake de voortzetting en uitvoering van een 
milieubeleid toe, 
— gezien het belang van voorzorgsmaatregelen op mi­
lieugebied en van milieubescherming voor het be­
houd van het natuurlijk leefmilieu en de kwaliteit 
van het bestaan van alle Europese burgers; 
— omdat milieubescherming alle facetten van het le­
ven, van de belangensfeer en van het verantwoor­
delijkheidsbesef raakt en omdat een ieder milieu­
bederf veroorzaakt en voordeel heeft bij milieu­
bescherming. 
(!) PB nr. C 70 van 18. 3. 1987, blz. 3. Artikel 13 
De bepalingen ter toepassing van de onderhavige veror­
dening en de eventuele wijzigingen in de lijst van in 
bijlage II genoemde minder belangrijke levensmiddelen 
worden overeenkomstig de in de artikelen 5 en 6 vast­
gelegde procedure goedgekeurd. 
Artikel 14 
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende 
op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad 
van de Europese Gemeenschappen. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen 
en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. 
In de toekomst dient de Gemeenschap ook voor de Lid-
Staten bindende richtsnoeren voor een vooruitstrevend 
milieubeleid te geven. 
1.2. Het Comité stemt in met de politieke doeleinden 
van het programma en met name met het voornemen 
de door de Europese Akte geboden mogelijkheden en 
bevoegdheden te benutten, alsmede bij het vaststellen 
van het milieubeleid vanaf 1992 rekening te houden met 
de voltooide interne markt. 
Het Comité mist evenwel een duidelijk overzicht van 
de verwezenlijking en de omzetting in nationaal recht 
van de vorige actieprogramma's en met name van het 
derde. 
1.3. Het Comité juicht het toe dat het in de bedoeling 
ligt het materiële Europese milieurecht tot een hoog 
niveau verder te ontwikkelen. Het ziet daar een be­
krachtiging in van het beginsel dat milieuverontrei­
niging moet worden voorkomen, Advies inzake de ontwerp-resolutie van de Raad inzake de voortzetting en uitvoering van 
een communautair milieubeleid en milieu-actieprogramma (1987 tot 1992) l}) 
(87/C 180/11) 
De Raad heeft op 28 oktober 1986 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 
van het EEG-Verdrag, het Economisch en Sociaal Comité om advies te vragen inzake de 
bovengenoemde ontwerp-resolutie. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 23 april 1987 
goedgekeurd. Rapporteur was de heer Boisseree. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft vernomen dat de Raad tijdens zijn vergadering van 19 
en 20 maart 1987 besloten heeft de afzonderlijke punten uit het vierde milieu-actieprogramma 
opnieuw in behandeling te nemen nadat de adviezen van het Europees Parlement en van het 
Economisch en Sociaal Comité zullen zijn ontvangen en nadat de Commissie voorstellen 
heeft voorgelegd. Gezien dit besluit verwacht het Economisch en Sociaal Comité dat bij de 
verdere beraadslagingen in de Raad met het navolgende advies rekening zal worden gehouden. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 246e zitting (vergadering van 13 mei 
1987) het volgende advies uitgebracht, dat met 81 stemmen vóór, 42 stemmen tegen, bij 17 
onthoudingen, is goedgekeurd: