NL Publicatieblad van de Europese Unie C 334/17

Bekendmaking van een wijzigingsaanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2016/C 334/09)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de wijzigingsaanvraag.

AANVRAAG TOT GOEDKEURING VAN EEN NIET-MINIMALE WIJZIGING VAN HET PRODUCTDOSSIER INZAKE BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMINGEN/BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDINGEN

Aanvraag tot goedkeuring van een wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

„OSSAU-IRATY”

EU-nr.: FR-PDO-0517-01391 — 21.10.2015

BOB ( X ) BGA ( )

1. Aanvragende groepering en rechtmatig belang

Syndicat de défense du fromage d’appellation d’origine contrôlée OSSAU-IRATY [Syndicaat ter verdediging van de kaas met de gecontroleerde oorsprongsbenaming OSSAU-IRATY] Maison Apezetxea 64120 Ostabat-Asme FRANCE Tel. +33 559378661 Fax +33 559378104 E-mail: contact@ossau-iraty.fr

Samenstelling: De groepering bestaat uit melkproducenten, verwerkers en rijpingsbedrijven. Op grond van deze hoedanigheid is de groepering gerechtigd om de wijziging te vragen.

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Rubriek van het productdossier waarop de wijziging(en) betrekking heeft/hebben:

— ☐ Naam van het product — ☒ Beschrijving van het product — ☒ Geografisch gebied — ☒ Bewijs van oorsprong — ☒ Werkwijze voor het verkrijgen van het product — ☐ Verband — ☒ Etikettering — ☒ Overige: gegevens van de groepering, controle

4. Aard van de wijziging(en)

— ☒ Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd. — ☐ Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

5. Wijziging(en)

1. Omschrijving van het product

— De afmetingen van de vorm worden geschrapt en vervangen door de afmetingen van de kazen, waardoor de desbetreffende paragraaf als volgt komt te luiden: „Afmetingen en gewichten van de kazen: — diameter van 22,5 tot 27 cm met een hoogte van 8 tot 14 cm, voor een gewicht van gerijpte kaas van 3,8 tot 6 kg; — diameter van 17 tot 21 cm met een hoogte van 7 tot 13 cm, voor een gewicht van gerijpte kaas van 1,8 tot 3,3 kg.”. De wijziging houdt verband met de toepassing van de bepalingen die zijn vastgesteld bij Uitvoeringsverordening (EU) 2015/194 van de Commissie van 5 februari 2015 waarin de verschillende formaten zijn verduidelijkt, maar waardoor moeilijkheden zijn ontstaan. In het bijzonder zijn de afmetingen van de huidige omschreven vormen (ter herinnering, vormen van 25,5 tot 26 cm diameter en 9 tot 12 cm hoogte voor een gewicht van gerijpte kazen van 4 tot 5 kg of vormen met een diameter van 18 tot 20 cm en 7 tot 10 cm hoogte voor een gewicht van gerijpte kazen van 2 tot 3 kg) problematisch voor de fabricatie van gerijpte kazen met een minimumgewicht van 2 kg: de vormen moeten dan maximaal worden gevuld, wat vervolgens persingsproblemen veroorzaakt. Daarom wordt er de voorkeur aan gegeven om de afmetingen en gewichten van de kazen te omschrijven om problemen te vermijden. Voorts werden bij het in kaart brengen van de praktijken afwijkingen geconstateerd ten opzichte van de gewichtsintervallen die zijn vastgesteld voor de kazen ten behoeve van de rijping. Deze intervallen zijn derhalve lichtelijk uitgebreid, maar blijven binnen het bestaande afmetingenkader. Aangezien de bijzondere, grote afmeting van de vorm bestemd voor de boerenproductie waarmee een kaas met een gewicht tot 7 kg kon worden gemaakt niet meer wordt gebruikt, is deze afmeting geschrapt.

— Om het product beter te kunnen karakteriseren, wordt de definitie van de korst aangevuld: „De korst is natuurlijk, bestaande uit een levende microbiologische flora. De korst is verbonden met de zuivel en is niet verteerd, afgebrokkeld of schilferig. Bij aanraking voelt de korst droog tot licht vochtig aan, zonder plakkerig te zijn. De kleur van de korst varieert van oranjegeel tot grijs.”.

— De bepaling betreffende de verkoop in stukken, wordt aangevuld: „De kaas mag worden gesneden in stukken of in blokjes, staafjes, schaafsel, snippers of plakjes of worden geraspt. Behalve voor deze presentatiewijzen en voor stukken die minder dan 50 g wegen, moet een deel van de kenmerkende korst van de beschermde kaas aanwezig zijn.”. De toevoeging van nieuwe presentatiewijzen (blokjes, staafjes, schaafsel, snippers, plakjes, geraspt) biedt exploitanten de mogelijkheid om de marketingkanalen uit te breiden en zich aan te passen aan de behoeften van de consument. Naar aanleiding van de bij de voorgaande wijziging van het productdossier ingevoerde verkoop in stukken, moet een onderscheid worden gemaakt aan de hand van het gewicht van de stukken (meer of minder dan 50 g). Bovendien bleek het niet noodzakelijk om het begrip voorverpakking te handhaven, omdat het niet precies omschreven is.

2. Afbakening van het geografische gebied

Het gebied wordt uitgebreid met enkele gemeenten ten noordwesten van de stad Pau:

— Billère en Lons worden toegevoegd aan de lijst van gemeenten die in hun geheel deel uitmaken van het geografische gebied;

— Poey-de-Lescar, Sauvagnon, Serres-Castet en Uzein worden toegevoegd aan de lijst van gemeenten die gedeeltelijk deel uitmaken van het gebied.

Deze gemeenten, die deel uitmaakten van het oorspronkelijke geografische gebied van de oorsprongsbenaming, werden verwijderd uit het geografische gebied ten gevolge van de wijziging van het productdossier overeenkomstig Verordening (EG) nr. 828/2003 van de Commissie van 14 mei 2003.

Naar aanleiding van de geleidelijke invoering bij de exploitanten van de regelgeving inzake het verbod op gefermenteerd voer in de melkperiode, na de goedkeuring van de wijziging van het productdossier overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) 2015/194 van de Commissie van 5 februari 2015, werd echter duidelijk dat het noodzakelijk is om dit specifieke gebied opnieuw op te nemen in het geografische gebied, met name om de beschikbaarheid van voer voor de kuddes afkomstig uit het geografische gebied te garanderen.

Dit gebied komt overeen met een geomorfologische eenheid afkomstig van de afzettingen van de Gave de Pau, vergelijkbaar met andere gebieden in valleien die momenteel deel uitmaken van het geografische gebied van de BOB „Ossau-Iraty”. Het gebied heeft hetzelfde klimaat als in het noorden van het actuele geografische gebied, zacht en vochtig, beïnvloed door dezelfde wind, waardoor veel gras kan groeien, gedurende bijna het gehele jaar. Het gebied is van oudsher nauw verbonden met de vallei Ossau en wordt gebruikt voor de productie van voeder en graan voor de veehouders in deze vallei. Het toegevoegde gebied is verbonden met het geografische gebied via de gemeenten Billère, Lons en Pau, rondom de route die in het verleden werd gebruikt voor het verweiden van de kudde in de winter.

Deze wijziging van het geografische gebied heeft geen gevolgen voor het verband tussen het geografische gebied en het product.

3. Elementen die aantonen dat het product afkomstig is uit het geografische gebied

— Ter verbetering van de identificatie van het product door exploitanten in staat te stellen de identificatiewijze van de kazen aan te passen aan het uiterlijk van de korst en de rijpingspraktijken, met behoud van een visuele eenheid, wordt punt 4.3 „Identificatie van het product” als volgt gewijzigd: De paragraaf: „Elke kaas moet verplicht kunnen worden geïdentificeerd. Daartoe wordt de korst van de kaas bij het vormen voorzien van een markering. Bij gedeclasseerde kazen wordt de markering weggeschraapt” wordt vervangen door: „Elke kaas moet verplicht kunnen worden geïdentificeerd. De identificatie wordt verzekerd door tussen de fasen van het vormen en ontvormen een markering of caseïneplaatje aan te brengen, waarvan de afbeeldingen, met de kop van een schaap, en verschillend voor melkkazen en voor boerenkazen, door de groepering worden gevalideerd. Bij gedeclasseerde kazen wordt de markering verwijderd. Op bergweiden vervaardigde kazen krijgen een specifieke identificatie die door de groepering wordt gevalideerd.”. Zo wordt een tweede soort markering, via een caseïneplaatje, toegestaan. Er wordt tevens verduidelijkt dat de markering wordt aangebracht tussen de fasen van vormen en ontvormen. Er wordt ook een specifieke identificatie toegevoegd, waarmee op bergweiden geproduceerde kazen worden onderscheiden. De gebruikte afbeeldingen zijn een schaapskop (verschillend voor melkkazen en voor boerenkazen) en er wordt verduidelijkt dat deze door de groepering worden gevalideerd.

— Met het oog op de samenhang tussen de rubriek „Werkwijze voor het verkrijgen van het product:” en het punt „Aangifteverplichtingen” wordt dit punt aangevuld. Er wordt een „verweidingsverklaring” toegevoegd met betrekking tot producenten die op bergweiden wensen te produceren.

4. Werkwijze voor het verkrijgen van het product

De bepalingen betreffende de voeding van de dieren worden aangevuld en opgenomen in een paragraaf „Diervoeding”:

— Aan de nieuwe paragraaf „Basisrantsoen” zijn formele wijzigingen aangebracht en is een onderdeel toegevoegd over de vermenging van voeders door de producent op het bedrijf. Er wordt verduidelijkt dat de „mengsels van een enkele voedergrondstof in meerdere vormen (bijvoorbeeld lange takjes en knoppen) niet gelden als mengsels tussen bestanddelen van het basisrantsoen en bestanddelen van de in punt 5.3.2 opgenomen lijst.”. Deze verduidelijking is noodzakelijk met het oog op de uitvoering van de bepaling inzake mengsels van diervoeders in het kader van de vorige wijziging van het productdossier. Met deze toevoeging wordt beoogd te verduidelijken wat verboden is en wat toegestaan is met betrekking tot mengsels van diervoeders.

— Om controles te vereenvoudigen, is de positieve lijst van toegelaten grondstoffen voor aanvullend voer van dieren vereenvoudigd, en is deze gebaseerd op de classificatie van voedingsmiddelen die is vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 68/2013 van de Commissie van 16 januari 2013 betreffende de catalogus van voedermiddelen: — Naast granen worden ook „afgeleide producten” van granen toegestaan. Er wordt eveneens verduidelijkt dat maïskolven volledig mogen worden gebruikt, zonder de maïslies. — Er wordt verduidelijkt dat granen van lupine, veldbonen en wikke behoren tot de categorie peulvruchten. — De vermelding „niet gelooid in formaline” met betrekking tot perskoeken van koolzaad, lijnzaad, soja en zonnebloem wordt vervangen door de vermelding „pensbestendig gemaakt via een procedé waarbij geen aldehyde wordt gebruikt”. — Glycerine die wordt verkregen uit veresterde plantaardige olie wordt toegevoegd aan de lijst van voeders. Glycerine of glycerol wordt gebruikt om zijn zoete smaak, om vocht vast te houden en als oplosmiddel en emulgator, en heeft eigenschappen die vergelijkbaar zijn met melasse, die reeds toegelaten is. Bovendien worden de categorieën toegelaten additieven verduidelijkt op basis van Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding. De categorie „technologische additieven” wordt toegevoegd, evenals aminozuren en verteringsbevorderaars en darmflorastabilisatoren van de categorie zoötechnische toevoegingsmiddelen. Deze additieven worden vaak gebruikt in samengestelde voeders voor dieren.

— Ter bevestiging van het traditionele karakter van het productiesysteem, waarbij het aanvullend voer gebaseerd was op granen, en met het oog op consistentie met het verbod op gefermenteerd voer in de melkperiode na de goedkeuring van een wijziging van het productdossier overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) 2015/194 van de Commissie van 5 februari 2015, wordt voor aanvullend voer een samenstelling op basis van droge producten gestimuleerd. Er wordt derhalve een drogestofgehalte van minstens 84 % vastgesteld voor de meeste grondstoffen en additieven. Dit drogestofgehalte sluit bepaalde gefermenteerde grondstoffen uit (bijvoorbeeld van het soort: gerstzetmeel, zetmeel van vloeibare tarwe, graanbostel, oplosbare gerstspoeling, maïsgluten, maïsglutenvoer, maïskiemen, graanbostelsiroop enz.).

— De lijst met toegelaten toevoegingsmiddelen voor lammeren voor het spenen wordt aangevuld met een zoötechnisch additief (ammoniumchloride) dat wordt gebruikt ter preventie van nierstenen. In de paragraaf „Bereiding en rijping van de kaas”: — Overeenkomstig de wijziging van de Rubriek „Beschrijving van het product” worden de woorden „cilindrisch, met een vlakke bodem met of zonder afgeronde rand” toegevoegd in plaats van „waarvan de afmetingen zijn vastgelegd in hoofdstuk 2”. — Ten aanzien van de minimale rijpingsduur worden het minimale en maximale gewicht waarvoor de duur geldt aangepast overeenkomstig de wijziging van de kaasgewichten in de rubriek „Beschrijving van het product”: de minimale rijpingsduur bedraagt 120 dagen voor kazen van 3,8 tot 6 kg, en 80 dagen voor kazen van 1,8 tot 3,3 kg. — Aan het punt betreffende de rijpingspraktijken wordt toegevoegd „Voor de bescherming van de korst mag plantaardige olie (katoenzaadolie, olijfolie of zonnebloemolie) of witte azijn worden gebruikt”. Tijdens het in kaart brengen van de praktijken werd duidelijk dat deze praktijken, waarvan men dacht dat ze in onbruik waren geraakt, nog steeds worden gebruikt en de groepering wenst ze uitdrukkelijk toe te staan. Olie en azijn worden toegepast ter bestrijding van bepaalde mijten die de korst van de kazen aantasten, met name bij langdurige rijping (3-4 maanden rijping). Wanneer de korst van een kaas wordt ingewreven met olie, wordt de aanvoer van zuurstof beperkt. Azijn remt de ontwikkeling van mijten en van een deel van de bacteriën, gisten of schimmels die gevoelig zijn voor zuren. Aangezien de groepering heeft geconstateerd dat opnieuw gebruik wordt gemaakt van bergweides, leek het haar noodzakelijk om de kazen die onder deze omstandigheden werden geproduceerd te onderscheiden via de vermelding „bergweide”. De door de herders na te leven praktijken worden gespecificeerd wat betreft de voeding van de dieren, maar ook wat betreft de bereiding van de kazen: „Bergweiden zijn gebieden: — bestaande uit grasland voor voeding gedurende de zomer van bergkuddes, voor particulier of collectief gebruik, georganiseerd in gebieden die afgebakend zijn door natuurlijke grenzen, — die onderhouden worden door het vee, verwijdering van struikgewas en/of beheerbranden, — met een bepaalde gebruiksduur gedurende het zomerseizoen door de beheerders van bergweiden. Op bergweiden bestaat de voeding van de schapen uit grasland. Alleen granen die zijn toegestaan in punt 5.3.2 en mineralen mogen worden toegevoegd. De productie van de melk, het melken en de bereiding gebeuren op dezelfde plaats, in de hut van de herder (ook wel cayolar, etxola of cuyala genoemd) — deze plaats moet verschillend zijn van de plaats waar wordt overwinterd — en uitsluitend met ingang van de datum op de in punt 4.4 bedoelde verweidingsverklaring. De bereiding vindt plaats met rauwe melk en wordt dagelijks uitgevoerd, de stremming vindt plaats ten laatste 24 uur na de laatste melking.”.

5. Specifieke onderdelen betreffende de etikettering

Er wordt een paragraaf toegevoegd betreffende de mogelijkheid om de vermelding „bergweide” aan te brengen: „Het gebruik van de vermelding „bergweide”, eventueel aangevuld met de naam van de bergweide, is voorbehouden aan kazen waarvoor de productie van melk, het melken en de bereiding en de identificatie op de bergweide hebben plaatsgevonden, onder de in de punten 4.3 en 5.4 van dit productdossier beschreven voorwaarden.”.

Het gebruik van de vermelding „bergweide” moet het mogelijk maken om deze zeer specifieke productie van kaas te valoriseren, door het gebruik ervan te onderwerpen aan bijzondere voorwaarden die omschreven zijn in het productdossier.

6. Overige (gegevens van de groepering, controle)

De gegevens van de groepering zijn bijgewerkt.

De gegevens van de controlestructuren zijn eveneens bijgewerkt.

De tabel van de belangrijkste controlepunten is geactualiseerd in overeenstemming met de wijzigingen die zijn aangebracht in de rubrieken inzake:

— de beschrijving van het product en de methode van verkrijging: schrapping van de afmetingen van de vormen, precisering van de gewichten en afmetingen van de kazen;

— de elementen die bewijzen dat het product afkomstig is uit het gebied: identificatie door middel van markering.

ENIG DOCUMENT

„OSSAU-IRATY”

EU-nr.: FR-PDO-0517-01391 — 21.10.2015

BOB ( X ) BGA ( )

1. Naam/Namen

„Ossau-Iraty”

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.3. Kaas

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

„Ossau-Iraty” is een kaas die uitsluitend wordt gemaakt van niet-gestandaardiseerde, gestremde schapenmelk als zodanig. De kaas is gezouten en gerijpt, heeft een cilindrische vorm, is halfhard en ongekookt, heeft een rechte of enigszins bolle opstaande kant, bevat ten minste 50 % vetstof op het totale drogestofgehalte en mag per 100 g kaas niet minder dan 58 g droge stof bevatten.

„Ossau-Iraty” wordt als boerenkaas uitsluitend bereid uit rauwe melk.

Afmetingen en gewichten van de kazen:

— diameter van 22,5 tot 27 cm met een hoogte van 8 tot 14 cm, voor een gewicht van gerijpte kaas van 3,8 tot 6 kg;

— diameter van 17 tot 21 cm met een hoogte van 7 tot 13 cm, voor een gewicht van gerijpte kaas van 1,8 tot 3,3 kg.

De kaas heeft een kleur die afhankelijk van de rijping varieert van ivoorwit tot amber-crème. De kaas is glad en varieert van stevig tot smeuïg. De kaas kan enkele kleine gaatjes vertonen.

De korst is natuurlijk, bestaande uit een levende microbiologische flora. De korst is verbonden met de zuivel en is niet verteerd, afgebrokkeld of schilferig. Bij aanraking voelt de korst droog tot licht vochtig aan, zonder plakkerig te zijn. De kleur van de korst varieert van oranjegeel tot grijs.

Voor kazen met een gewicht van 1,8 tot 3,3 kg geldt een rijpingsduur van minimaal 80 dagen, terwijl voor kazen met een gewicht van 3,8 tot 6 kg een rijpingsduur van 120 dagen geldt.

De identificatie wordt verzekerd door tussen de fasen van het vormen en ontvormen een markering of caseïneplaatje aan te brengen, waarvan de afbeeldingen, met de kop van een schaap, en verschillend voor melkkazen en voor boerenkazen, door de groepering worden gevalideerd. Elke kaas moet verplicht kunnen worden geïdentificeerd. De identificatie wordt verzekerd door tussen de fasen van het vormen en ontvormen een markering of caseïneplaatje aan te brengen, waarvan de afbeeldingen, die verschillen voor melkkazen en voor boerenkazen, een schaapskop tonen. Bij gedeclasseerde kazen wordt de markering verwijderd. De op bergweiden vervaardigde kazen krijgen een specifieke identificatie.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De kudde wordt gevoed met voeder dat hoofdzakelijk afkomstig is uit het afgebakende geografische gebied. Het is toegestaan dat bepaalde voeders niet afkomstig zijn uit het geografische gebied, gelet op het reliëf en de hoge ligging van bepaalde onderdelen van het geografische gebied. Voor voeder anders dan weidegras dat niet afkomstig is uit dit gebied, geldt per periode een gemiddeld drogestofgehalte per schaap van 280 kg. Voor een geschatte jaarlijkse consumptie van 840 kg droge stof in totaal per melkooi, wordt het aandeel voedsel dat afkomstig is uit het geografische gebied geschat op minimaal 67 %.

Het basisrantsoen bestaat uit weidegras, vers, droog en gedroogd voeder, stro en gefermenteerd voer. Voor de samenstelling van het voeder moet een positieve lijst van grondstoffen worden gehanteerd, zowel voor het basisrantsoen als voor de aanvullingen. Het voeder moet afkomstig zijn van niet-transgene producten.

De schapen grazen ten minste 240 dagen per jaar. Tijdens de melkperiode ontvangen de schapen op de dagen dat zij niet grazen een dagelijks rantsoen van ten minste 600 g droge stof afkomstig uit het geografische gebied.

Voor de samenstelling van het voeder in de melkperiode geldt het volgende:

— tot en met 31 januari 2018 is de toevoeging van gefermenteerd voer beperkt tot gemiddeld 1,5 kg bruto maiskuilvoer en 1 kg bruto baalgras of graskuilvoer per dag per schaap;

— met ingang van 1 februari 2018 is de toevoeging van kuilvoer verboden en is de toevoeging van baalgras toegestaan tot maximaal gemiddeld 1 kg bruto per dag per schaap.

Voor deze twee bepalingen geldt dat het gras een drogestofgehalte moet hebben van ten minste 70 %.

Er mag qua concentraten per schaap gemiddeld maximaal 800 g aan droge stof aan het dagelijks rantsoen worden toegevoegd. Per periode mag qua concentraten per schaap gemiddeld maximaal 150 kg aan droge stof worden toegevoegd.

De grondstoffen en de toegelaten additieven ter aanvulling van het basisrantsoen worden opgesomd in een positieve lijst. Voor de meeste van deze grondstoffen en additieven is een drogestofgehalte van minstens 84 % vastgesteld en deze mogen dus niet worden gerehydrateerd voorafgaand aan het voederen.

Het is verboden op gronden van een veebedrijf transgene gewassen te telen als op dit bedrijf melk wordt geproduceerd die voor BOB-producten wordt gebruikt. Dit verbod geldt voor alle gewassen die binnen het veebedrijf als voeder kunnen worden gebruikt en voor alle geteelde gewassen die het voeder kunnen verontreinigen.

Voor „Ossau-Iraty” wordt uitsluitend schapenmelk gebruikt afkomstig van schapen van de rassen Basco-Béarnaise of Manech tête noire of Manech tête rousse.

In één melkperiode (tussen 1 november en 31 oktober van het volgende jaar) geeft een kudde gemiddeld niet meer dan 300 liter melk per schaap. De melkproductie is seizoensgebonden: de kudde mag maximaal 265 dagen per jaar worden gemolken en het melken is verboden in september en oktober.

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De schapenmelkproductie, de fabricage en de rijping van de kazen vinden plaats in het geografische gebied.

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

De kaas mag worden gesneden in stukken of in blokjes, staafjes, schaafsel, snippers of plakjes of worden geraspt. Behalve voor deze presentatiewijzen en voor stukken die minder dan 50 g wegen, moet een deel van de kenmerkende korst van de beschermde kaas aanwezig zijn.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Afgezien van de voor alle kazen geldende verplichte vermeldingen, moet op het etiket van elke kaas de naam van de oorsprongsbenaming worden vermeld, in letters die minstens zo groot zijn als twee derde van de grootste tekens op het etiket.

Het gebruik van de vermelding „bergweide”, eventueel aangevuld met de naam van de bergweide, is voorbehouden aan kazen waarvoor de productie van melk, het melken en de bereiding en de identificatie op de bergweide hebben plaatsgevonden, onder de volgende voorwaarden:

— de voeding van de schapen is gebaseerd op grasland, alleen granen die zijn toegestaan op de positieve lijst, alsook mineralen, mogen worden toegevoegd;

— de productie van de melk, het melken en de bereiding gebeuren op dezelfde plaats, in de hut van de herder (ook wel cayolar, etxola of cuyala genoemd) —deze plaats moet verschillend zijn van de plaats waar wordt overwinterd — en uitsluitend met ingang van de datum op de verweidingsverklaring;

— de bereiding vindt plaats met rauwe melk en wordt dagelijks uitgevoerd, de stremming vindt plaats ten laatste 24 uur na de laatste melking.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied wordt gevormd door de volgende gemeenten of delen van gemeenten

— die van het departement Pyrénées-Atlantiques: — alle gemeenten van de kantons Baïgura et Mondarrain; Biarritz; Hendaye — Côte Basque-Sud; Montagne Basque; Oloron-Sainte-Marie 1 et 2; Ouzom, Gave et Rives du Néez; Pays de Bidache, Amikuze et Ostibarre; Saint-Jean-de-Luz; Ustaritz — Vallées de Nive et Nivelle. — de gemeenten Abitain, Andrein, Angaïs, Anglet, Angous, Arau-juzon, Araux, Athos-Aspis, Aubertin, Audaux, Auterrive, Autevielle-Saint-Martin-Bideren, Bardos, Barraute-Camu, Bastanès, Baudreix, Bellocq, Bénéjacq, Bérenx, Beuste, Billère, Boeil-Bezing, Bordères, Bordes, Briscous, Bugnein, Burgaronne, Cardesse, Carresse-Cassaber, Castagnède, Castetnau-Camblong, Castetbon, Castetner, Charre, Coarraze, Cuqueron, Dognen, Escos, Espiute, Gelos, Gestas, Guiche, Guinarthe-Parenties, Gurs, Hours, Igon, Jasses, Jurançon, Laà-Mondrans, Laàs, La-bastide-Villefranche, Labatmale, Lacommande, Lagos, Lahonce, Lahourcade, Lanne-plaà, Lay-Lamidou, Léren, Lestelle-Bétharram, L’Hôpital-d’Orion, Lons, Loubieng, Lucgarier, Lucq-de-Béarn, Mazères-Lezons, Méritein, Mirepeix, Monein, Montaut, Montfort, Mouguerre, Mourenx, Nabas, Narp, Navarrenx, Noguères, Ogenne-Camptort, Oraàs, Orion, Orriule, Ossenx, Ozenx-Montestrucq, Parbayse, Préchacq-Navarrenx, Rivehaute, Saint-Dos, Saint-Faust, Saint-Gladie-Arrive-Munein, Saint-Pé-de-Léren, Saint-Pierre-d’Irube, Saint-Vincent, Salies-de-Béarn, Salles-Mongiscard, Sames, Sarpourenx, Sauvelade, Sauveterre-de-Béarn, Sus, Sus-miou, Tabaille-Usquain, Viellenave-de-Navarrenx, Vielleségure, Villefranque. — delen van de gemeenten: Abos, Abidos, Arbus, Argagnon, Artigueloutan, Artiguelouve, Barzun, Bayonne, Bésingrand, Biron, Bizanos, Castétis, Denguin, Es-poey, Gomer, Idron, Lacq, Labastide-Cézeracq, Lagor, Lahontan, Laroin, Lée, Lescar, Livron, Maslacq, Mont, Nousty, Orthez, Os-Marsillon, Ousse, Pardies, Pau, Poey-de-Lescar, Pontacq, Sauvagnon, Serres-Castet, Siros, Soumoulou, Tarsacq, Urcuit, Urt, Uzein. De kaarten van deze gemeenten zijn op het stadhuis gedeponeerd.

— die van het departement Hautes-Pyrénées grenzend aan het departement Pyrénées-Atlantiques: Arbéost, Arrens-Marsous, Ferrières.

5. Verband met het geografische gebied

Specificiteit van het geografische gebied

Het geografische gebied van de oorsprongsbenaming omvat het gebergte en de vlakte van Baskenland en Béarn.

De natuurlijke omstandigheden van het geografische gebied, zijn zeeklimaat met een aanzienlijke, regelmatige hoeveelheid neerslag (minimaal 1 200 tot 1 800 mm/jaar) en zijn relatief geringe temperatuurschommelingen zijn gunstig voor de weiden en daarmee voor de melkveehouderij met schapen. Ook het reliëf, de heuvels, het laag- en middelgebergte en de hoogte hebben in het gebied de basis gelegd voor — hoofdzakelijk extensieve — veehouderij.

De voor de melkproductie gebruikte schapenrassen zijn traditionele rassen. Het betreft de plaatselijke rassen Manech tête noire, Manech tête rousse en Basco-Béarnaise, die zeer goed zijn aangepast aan de omstandigheden in het geografische gebied: voeder op basis van gras en hooi en een zeer regenachtig klimaat waartegen hun „dichte” wollen vacht bescherming biedt. De schapen grazen elke dag, zelfs in de winter, behalve als er sneeuw valt of onder extreme omstandigheden. Zij zijn gewend aan verweiding, waar driekwart van de kudde aan meedoet. Deze plaatselijke rassen geven uitsluitend in de winter, het voorjaar en aan het begin van de zomer melk.

De werkwijze voor het verkrijgen van het product is op deze seizoensgebonden melkproductie gebaseerd: het melken en het bereiden van kaas is dan ook verboden in september en oktober.

De uit het geografische gebied afkomstige schapenmelk is bijzonder rijk van samenstelling. Daardoor is op basis van de werkwijze een gemiddeld nuttig drogestofgehalte (vetgehalte + eiwit) van meer dan 110 g per liter melk gegarandeerd.

De productiemethoden en -parameters zijn op deze rijke samenstelling van de melk afgestemd. Zo kan de kaas vanaf het moment dat die in de kelder wordt gelegd veranderingen, lipolyse en proteolyse, ondergaan, die tijdens de rijping plaatsvinden.

De handelingen van de kaasmaker tijdens de rijping (keren, borstelen, wering van fungiciden) dragen bij aan de totstandkoming van de verschillende oppervlakteflora die voor de ontwikkeling van de aroma’s zorgen.

Specificiteit van het product

„Ossau-Iraty” is een halfharde kaas van schapenmelk in een Tomme-vorm met een rechte of enigszins bolle opstaande kant. Zijn harde korst is enkele millimeters dik en zijn kleur varieert van oranjegeel tot grijs. „Ossau-Iraty” weegt ten minste 1,8 kg en kan daardoor lang rijpen: afhankelijk van het formaat minimaal 80 à 120 dagen.

De kaas heeft een kleur die afhankelijk van de rijping varieert van ivoorwit tot amber-crème. Zijn textuur is glad en vast, smelt op de tong en is smeuïg tot hard in de mond. De kaas kan enkele kleine gaatjes vertonen.

Uit zijn subtiele geur komt soms een vleugje van bloemen of fruit naar voren. Zijn smaak vindt een evenwicht tussen zurig en vettig en is intens, zonder een overdaad aan zout, en dikwijls met de aroma’s van hazelnoot en fruit.

Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product

Het geografische gebied wordt gevormd door het gebergte en de vlakte van Baskenland en Béarn die grotendeels bedekt zijn met natuurlijke of tijdelijke graslanden, hetzij de bergweiden waar het merendeel van de kudden elke zomer verblijft, hetzij op de veebedrijven waar de veehouders de voorkeur geven aan voederproductie voor begrazing en voor het hooien.

Met deze vegetatie is de productie mogelijk van voeder dat afkomstig is uit het geografische gebied en hoofdzakelijk bestaat uit hooi, nagras en weidegras in verschillende variëteiten.

Deze voedergewassen worden gebruikt binnen een veehouderij met uitsluitend plaatselijke schapenrassen (Manech tête noire, Manech tête rousse en Basco-béarnaise).

Het gebruik van deze plaatselijke rassen, de toediening van voeder dat gebaseerd is op weidegras en hooi en voorwaarden die intensivering van de veehouderij beperken staan garant voor melk die zich zeer goed leent voor het maken van kaas.

Bekend is dat in het westelijke deel van de Pyreneeën al minstens sinds de Middeleeuwen schapenkaas wordt geproduceerd. Uit deelpachtovereenkomsten uit de 14e eeuw en uit notariële stukken van het begin van de 15e eeuw blijkt dat in deze regio schapenkaas werd geproduceerd.

Doordat het vervoer tussen de hoger gelegen weilanden of bergweiden en de dalen moeilijk was, waren de herders al snel gedwongen de melk ter plaatse te verwerken tot een kaas die gemakkelijk naar het dal kon worden gebracht om te worden verkocht.

„Ossau-Iraty” behoort tot de categorie „harde, ongekookte” kazen: de massa van meerdere kilogrammen, de hardheid, de vorm en de langdurige rijping waardoor een relatief harde korst ontstaat, maken van deze kaas een gemakkelijk te vervoeren product. Omdat de kaas goed kon worden bewaard, konden de herder en zijn gezin het hele jaar door over eiwitrijke voeding beschikken.

Hoewel het vervoer tegenwoordig gemakkelijker is, is de traditionele langdurige rijping in stand gehouden. De eigenschappen van de kazen met hun gevarieerde aroma’s ontstaan door een samenspel van alle kenmerkende onderdelen van de productie, en met name de langdurige rijping van de kazen.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(Artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-f4d1060d-6774-4b84-9770-8bf826b9e892/telechargement

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.