25. 4. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen " Nr. C 104/1 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake beperking van het op de markt 
brengen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (2e PCB/PCT-richtlijn) 
(85/C 104/01) 
De Raad heeft op 16 oktober 1984 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumptie, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden belast was, heeft haar advies op 5 februari 1985 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Vassilaras. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 224e zitting (vergadering van 27 februari 1985) 
het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd: 
1. Het Comité stemt in met het voorstel van de Commissie 
om het in de handel brengen van polychloorbifenylen (PCB) 
en polychloorterfenylen (PCT) met ingang van 30 juni 1986 
te verbieden. Voor zowel mens als milieu zijn deze stoffen 
namelijk uitermate giftig. 
2. Het Comité betreurt het dat PCB en PCT via een 
bijzondere richtlijn van de Raad verder mogen worden • 
gebruikt in de in punt 1 tot en met 5 (rechterkolom) van 
bijlage 1 van Richtlijn 76/769/EEG bedoelde installaties 
totdat deze installaties worden vervangen. 
2.1. Het Comité verzoekt de Commissie na te gaan of er 
geen uiterste termijn kan worden gesteld voor het gebruik 
van installaties (en apparaten) die PCB en PCT bevatten (als 
bedoeld in de punten 1 tot en met 5 van bijlage 1 van Richtlijn 
76/769/EEG). Het stelt voor te bepalen dat deze installaties 
en apparaten binnen een termijn van drie jaar worden 
vervangen. 
2.2. Door het gebruik van de apparaten in kwestie toe te 
staan totdat deze aan vervanging toe zijn, wordt niet langer 
aan de toch normale vereisten inzake veiligheid en bescher­
ming voldaan. 
3. Voorts is het Comité zich bewust van de technische 
problemen die een totaal en onmiddellijk ingaand verbod op 
het gebruik van PCB en PCT met zich zou brengen, dit wil 
zeggen indien Richtlijn 76/403/EEG zou worden toegepast,, 
die voorschrijft dat alleen door de staat erkende bedrijven 
met de verwijdering van deze stoffen mogen worden belast en dat deze verwijdering zonder gevaren voor mens en milieu 
dient te geschieden. 
4. Er zijn volgens de Commissie namelijk nog maar 
weinig verwerkingsbedrijven in de Gemeenschap die boven­
genoemde voorwaarden kunnen vervullen, terwijl de 
bestaande bedrijven toch al een te geringe capaciteit hebben 
om aan alle aanvragen te kunnen voldoen. 
5. Bovendien moet in artikel 2 duidelijk worden voor­
geschreven dat zowel de handel in als het gebruik van 
PCB/PCT uit afgedankte apparatuur voor het in bedrijf 
houden van andere installaties die deze stoffen nodig hebben, 
dient te worden verboden. 
6. Voorts vestigt het Comité de aandacht van de Com­
missie op de noodzaak toezicht te houden op de invoer van 
PCB/PCT-houdende produkten uit derde landen, alsmede 
op de noodzaak van een verbod op het gebruik van deze 
stoffen bij de vervaardiging van voor derde landen bestemde 
produkten. 
7. Het Comité zou verder gaarne zien dat de Commissie, 
in navolging van hetgeen in sommige Lid-Staten reeds wordt 
gedaan, voorstelt in alle Lid-Staten controlerende overheids­
instanties aan te wijzen die zowel stelselmatig als steekproefs­
gewijs PCB/PCT-houdende installaties zouden moeten 
inspecteren. 
8. Ten slotte hoopt het Comité dat de Commissie bij de 
opstelling van de in lid 2 van artikel 1 aangekondigde 
Nr. C 104/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 4. 85 
bijzondere richtlijn ook zal denken aan de mogelijkheid van 
zich plotseling voordoende ongelukken, die vaak rampzalige 
gevolgen hebben (Seveso, Bophal), en dat zij de nodige maatregelen zal nemen om ervoor te zorgen dat eventuele 
slachtoffers via een eenvoudige procedure onmiddellijk 
schadeloos worden gesteld. 
Gedaan te Brussel, 27 februari 1985. 
De Voorzitter 
van bet Economisch en Sociaal Comité 
G. MUHR 
Advies inzake de ontwerp-resolutie van de Raad betreffende een actieprogramma van de Europese 
Gemeenschappen inzake toxicologie ter bescherming van de gezondheid 
(85/C 104/02) 
Op 29 juni 1984 heeft de Raad het Economisch en Sociaal Comité, overeenkomstig artikel 198 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, om een advies gevraagd over 
bovengenoemde ontwerp-resolutie. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumptie, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden belast was, heeft haar advies op 5 februari 1985 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Löw. 
Tijdens zijn 224e zitting (vergadering van 27 februari 1985) heeft het Economisch en Sociaal Comité 
het volgende advies met algemene stemmen goedgekeurd: 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité is zeer ingenomen met de ontwerp-reso­
lutie, die het dan ook volledig onderschrijft. Met het 
voorgestelde actieprogramma komt de Commissie tegemoet 
aan het verlangen van werknemers, verbruikers en in ruimere 
zin van de gehele bevolking om beter tegen het gevaar van 
vergiftigingen te worden beschermd. 
1.2. Het actieprogramma zou ertoe moeten bijdragen dat 
men door een uitwisseling van ervaringen en wetenschappe­
lijke kennis tot een efficiënter gebruik van het onderzoek ten 
dienste staande middelen komt en dat dubbel werk - zoals 
dat vandaag de dag nog vaak voorkomt - kan worden 
vermeden. Op die manier zou er ook sneller dan tot nog toe 
voor een betere bescherming van de mens kunnen worden 
gezorgd. Bovendien zou het aantal dierproeven door een 
betere samenwerking in communautair verband moeten 
worden beperkt. 
1.3. Het Comité wijst er verder op dat het voorgestelde 
programma niet alleen maatregelen voor de behandeling van 
alledaagse toxicologische problemen, maar ook bij toxicolo­
gische rampen te treffen maatregelen zou moeten omvat­
ten. 
1.4. Bij dit actieprogramma moet ook worden gelet op 
het gevaar van indirecte vergiftiging: schadelijke stoffen die 
in de voedingsketen terechtkomen en zo via planten en dieren 
de mens bereiken (pesticiden). Daarnaast zou ook rekening 
moeten worden gehouden met de vereisten van een behoor­
lijke natuurbescherming. 2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. „Toxicologie in de praktijk" 
2.1.1. Het voorstel betreffende de „kwaliteit en vergelijk­
baarheid van . . . gegevens" zou beter gedetailleerd moeten 
worden (zo zou een antwoord moeten worden verschaft op 
de vraag welke testmethodes bij het immunologisch onder­
zoek moeten worden gebruikt). 
2.1.2. Bij het verzamelen van gegevens op toxicologisch 
gebied is het van bijzonder belang dat fabrieksgeheimen 
beschermd worden. Een en ander mag echter geen excuus 
zijn om essentiële informatie achter te houden. 
2.2. „Klinische toxicologie" 
2.2.1. Hier zou uitdrukkelijk moeten worden bepaald dat 
ook de epidemiologische toxicologie bedoeld wordt; niet 
iedere Lid-Staat zal namelijk het begrip „klinische toxicolo­
gie" op dezelfde manier definiëren. 
2.2.2. Het lijkt aanbeveling te verdienen voor de vergif­
centra een toxicologisch bewakingssysteem in het leven te 
roepen, zodat problemen eerder kunnen worden onderkend 
en bij het optreden van een nieuw syndroom sneller kan 
worden vastgesteld of het al dan niet om vergiftigingsver­
schijnselen gaat. 
2.2.3. Willen de vergif centra doeltreffend kunnen func­
tioneren, dan zullen deze zoveel mogelijk gegevens moeten