AANGENOMEN TEKSTEN
1. Uitbreiding van de Europese Unie
A5-0250/2000
Resolutie vanhet Europees Parlement over de uitbreiding vande Europese Unie (COM(1999)500
kdash C5-0341/2000kdash 2000/2171(COS))
Het Europees Parlement,
Bdash gezien het overzichtsdocument van de Commissie betreffende de verslagen over de door elk van de
kandidaatlanden op de weg naar toetreding geboekte voortgang (COM(1999) 500 Bdash C5-0341/2000),
Bdash gelet op artikel 47, lid 1 van zijn ReglementBdash gezien de bijdragen van de Economische en Monetaire Commissie (2000/2057(INI)), de Commissie
juridische zaken en interne markt (2000/2120(INI)), de Commissie industrie, externe handel, onder-
zoek en energie (2000/2149(INI)), de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (2000/2121(INI)),de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (2000/2080(INI) en 2000/
2081(INI)), de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (2000/2122(INI)), de Commissie re-
gionaal beleid, vervoer en toerisme (2000/2123(INI) en 2000/2124(INI)) en de Commissie rechtenvan de vrouw en gelijke kansen (2000/2125(INI)),
Bdash gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veilig-
heid en defensiebeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie begrotingscontrole,
de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitieen binnenlandse zaken, de Commissie visserij en de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en
sport (A5-0250/2000),
A. overwegende dat de eenwording in een ruimte van vrede, veiligheid, welvaart en stabiliteit van het
door de Sovjet-bezetting van Midden- en Oost-Europa verdeelde Europa de historische taak blijft vande Europese Unie en het overkoepelende doel van haar beleid,
B. overwegende dat het ongedaan maken van de economische en sociale verschillen tussen de EU-lid-
staten en de toekomstige lidstaten de belangrijkste uitdaging voor de Unie is, een doelstelling die alleen
door gelijkwaardige samenwerking van alle lidstaten en wederzijdse solidariteit kan worden verwezen-lijkt,
C. overwegende dat de uitbreiding voordelen heeft zowel voor de lidstaten van de Europese Unie als voor
de kandidaatlanden die zich op de toetreding voorbereiden door de ruimte van vrijheid, veiligheid en
rechtvaardigheid te versterken en door de economische groei en het aantrekken van investeringen vanbuitenaf te stimuleren, waardoor de positie van Europa in de wereld wordt verstevigd,
D. overwegende dat de Europese Raad van Helsinki tot dezelfde conclusie is gekomen als het Europees
Parlement ten aanzien van het openen van toetredingsonderhandelingen met alle kandidaatlanden uitMidden- en Oost-Europa, waarmee de verdeling van deze landen in twee groepen ongedaan isgemaakt,
E. overwegende dat in de conclusies van Helsinki de nadruk is gelegd op het principe van volledige
differentiatie in het onderhandelingsproces, hetgeen betekent dat elk land moet worden beoordeeldop zijn eigen vorderingen en verdiensten,
F. overwegende dat de omschakelingsprocessen in de kandidaatlanden tot sociale problemen, met name
tot sterke sociale differentiatie en soms tot hoge werkloosheid hebben geleid,
G. overwegende dat voor toetreding tot de Unie niet alleen een politiek besluit nodig is, maar ook fun-
damentele wettelijke en politieke aanpassingen in de lidstaten benodigd zijn,C 178/112 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
H. overwegende dat de pretoetredingsstrategie derhalve een belangrijk onderdeel blijft van het algehele
toetredingsproces, inclusief het daarbij behorende richtsnoer dat moet worden voldaan aan de criteriavan Kopenhagen op politiek en economisch gebied en inzake het acquis communautaire ,
I. overwegende dat de vooruitgang bij de onderhandelingen hand in hand moet gaan met vorderingen
bij de omzetting van het acquisin wetgeving, de daadwerkelijke uitvoering daarvan en de controle
daarop,
J. overwegende dat de lidstaten van de Europese Unie van hun kant haast moeten maken met de besluit-
vorming over de voor de uitbreiding vereiste hervormingen en een vlotte uitvoering ervan,
K. overwegende dat de uitbreiding geen proces is met eenrichtingsverkeer op het gebied van plichten en
verantwoordelijkheden, maar dat ook de EU en haar lidstaten aanzienlijke inspanningen moeten doenom zich voor te bereiden op de gevolgen van een uitgebreide Unie, zowel in haar sectorale beleid en
de tenuitvoerlegging daarvan als in de wijze waarop zij zichzelf organiseert,
L. overwegende dat er voor het welslagen van de komende uitbreiding van de Europese Unie ingrijpende
hervormingen nodig zijn, met name meer transparantie en grotere betrokkenheid van de burgers, een
actief beleid om de hoge werkloosheid te bestrijden, een harmonisering van de sociale niveaus ensolidaire financieringsmechanismen van de Unie,
M. overwegende dat de EU tegelijkertijd met het voortgaande proces van de uitbreiding een bredere pan-
Europese samenwerking dient te ontwikkelen waarbij zij de toestand op de Balkan, de betrekkingenmet Rusland en de Oekraïne, de noordelijke dimensie en de uitdagingen van een verdieping van de
samenwerking in het Middellandse-Zeegebied in aanmerking neemt,
N. overwegende dat het Europees Parlement overeenkomstig artikel 49 van het EU-Verdrag met vol-
strekte meerderheid van zijn leden moet instemmen met elke uitbreiding en dat deze verantwoorde-
lijkheid een omvattende beoordeling van de resultaten van de toetredingsonderhandelingen vereist,
1. is verheugd over de vooruitgang in de toetredingsonderhandelingen met alle kandidaatlanden en doet
een beroep op de Commissie en de Raad om ervoor te zorgen dat het beginsel van differentiatie volledigwordt toegepast met het oog op een gedifferentieerd toetredingsproces, naar gelang de vooruitgang die in
ieder afzonderlijk land is geboekt,
2. herhaalt zijn standpunt dat de Intergouvernementele Conferentie (IGC) het institutionele kader van de
Unie moet versterken en het efficiënter, transparanter en democratischer moet maken, zodat de Unie met
ingang van 2003 klaar is voor de uitbreiding zonder de verdieping ervan in gevaar te brengen; is vanmening dat de lopende IGC idealiter de laatste is voordat de eerste golf kandidaatlanden in de Uniewordt opgenomen, en dat de Europese Raad op zijn minst onmiddellijk de mogelijkheid dient uit te sluiten
dat er nog verdere institutionele hervormingen in overweging worden genomen als voorwaarden voor de
uitbreiding; verlangt dat de kandidaatlanden meer worden betrokken bij de discussie over de tijdens deConferentie te nemen besluiten;
3. dringt erop aan dat na afloop van de IGC een duidelijk toetredingsscenario wordt vastgesteld, geba-
seerd op een gedetaileerde beoordeling van de prestaties van elk land; stelt voor dat de instellingen van de
Unie, de lidstaten en de kandidaatlanden waarmee onderhandelingen zijn aangegaan alles in het werk stel-
len om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement met de eerste toetredingsverdragen vóór de verkiezingvan het Europees Parlement in 2004 kan instemmen Bdash zodat deze landen erop kunnen vooruitzien aandeze verkiezing deel te nemen Bdash en met de volgende verdragen tijdens de eerstvolgende zittingsperiode;
4. wijst op de noodzaak om de overgangsperioden zo kort mogelijk te houden teneinde de samenhang
van de EU en het behoorlijk functioneren van de interne markt niet in gevaar te brengen; deze overgangs-
perioden moeten worden afgestemd op de behoeften van de afzonderlijke kandidaatlanden, waardoor zij in
staat worden gesteld zich in een beheerst en passend tempo aan te passen aan de harde eisen van een opconcurrentie gerichte markteconomie;
5. verzoekt de Commissie de dynamiek van de pretoetredingsstrategie met alle kandidaatlanden te hand-
haven en wijst op het belang van de activiteiten die in het kader van de pretoetredingsstrategie wordenondernomen; dit zou elk kandidaatland in staat moeten stellen om de in de onderhandelingen gedane
toezeggingen met tastbare resultaten gestand te doen, met name wat betreft de opbouw van een admini-
stratieve infrastructuur voor de toepassing van het acquis (communautaire) in de toekomstige lidstaten en de
controle daarop;22.6.2001 NL C 178/113 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
6. doet een beroep op de kandidaatlanden om vooruitlopend op de toetreding en de ontvangst van de
steunbedragen hun administratieve capaciteiten te versterken voor de tenuitvoerlegging van het acquis com-
munautaire en de controle daarop,
7. stelt vast dat in een aantal gevallen weliswaar wetgevende maatregelen zijn genomen, maar dat de
regelgeving met betrekking tot de audiovisuele media en de intellectuele eigendom nog lang niet in over-
eenstemming is met het acquis communautaire en/of dienen te worden aangepast aan de vereisten van het
acquis;
8. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de procedures voor toekenning van EU-subsidies in de
kandidaatlanden qua naleving van de voorschriften, termijnen en transparantie aan dezelfde hoge normen
voldoen als binnen de EU om ervoor te zorgen dat de middelen volgens de regels worden besteed,
9. verzoekt alle kandidaatlanden voort te gaan met het opzetten van effectieve procedures voor finan-
ciële controle en audit teneinde de besteding van pretoetredingsfondsen grondig te kunnen controleren;
10. verwacht van de kandidaatlanden dat zij de nodige maatregelen nemen ter bestrijding van corruptie
en georganiseerde misdaad en steunt hun inspanningen op dit gebied;
11. constateert dat ondanks de vooruitgang bij de hervorming van het justitiële en politiële systeem in
de kandidaatlanden het democratische werkingsvermogen, de onafhankelijkheid van de justitie, de coördi-natie tussen de instanties, alsmede de kwalificatie van het personeel, met name bij de bestrijding van deeconomische en financiële criminaliteit, nog aanzienlijke verbeteringen behoeven;
12. herinnert eraan dat de kandidaatlanden overeenkomstig artikel 49 van het EU-Verdrag en de zoge-
naamde criteria van Kopenhagen volledig moeten voldoen aan de voorwaarden inzake de eerbiediging vande democratie en de mensenrechten en de overneming van het acquis communautair ;
13. is van mening dat de hervorming van het Verdrag van Dublin een belangrijk onderdeel is van de
interne pretoetredingsmaatregelen in de EU, teneinde een overmatig groot aantal asielverzoeken in de toe-
komstige lidstaten op grond van hun geografische ligging te voorkomen;
14. wijst erop dat het overnemen van het acquis communautaire op het gebied van gelijke behandeling
een conditio sine qua non is voor de toetreding omdat het in wezen een kwestie van mensenrechten is endat de noodzakelijke vorming van instellingen op dit gebied een belangrijke voorwaarde vooraf is voor devolledige tenuitvoerlegging van het acquis;
15. onderstreept dat minderheden in de kandidaatlanden moeten worden behandeld in volledige over-
eenstemming met de beginselen van de verdragen van de Raad van Europa, de VN en de OESO; met name
moeten bij de beoordeling of aan de criteria van Kopenhagen is voldaan de rechten en de behandeling vande in artikel 13 van het EG-Verdrag genoemde groepen in aanmerking worden genomen;
16. verzoekt de Commissie voldoende middelen in het kader van PHARE beschikbaar te stellen om de
kandidaatlanden bij te staan bij het oplossen van problemen in verband met het Roma-vraagstuk en de
kinderbescherming door de nationale uit PHARE betaalde programma’s uit te breiden met een meerlanden-programma dat moet worden uitgevoerd in nauw overleg met de Roma-gemeenschappen en de plaatselijkeautoriteiten en in samenwerking met andere Europese organisaties;
17. juicht het toe dat de Commissie een strategie heeft ontwikkeld en toepast om het publiek te infor-
meren over de voordelen van de uitbreiding van de EU, waarbij zij de betrokken diensten daarvoor ook hetnodige personeel ter beschikking dient te stellen; verzoekt de kandidaatlanden en de EU-lidstaten hun
informatiecampagnes te coördineren; is van oordeel dat voor een doeltreffend openbaar debat grotere
transparantie en democratische controle op de toetredingsonderhandelingen vereist zijn, en verzoekt der-halve de Raad en de Commissie om ervoor te zorgen dat het Parlement tijdig wordt geïnformeerd enadequaat geraadpleegd over de vorderingen bij de onderhandelingen;
18. overweegt in dit verband de mogelijkheid om in samenwerking met de bureaus van de Commissie
voorlichtingsbureaus van het Europees Parlement in de hoofdsteden van de kandidaatlanden te openenteneinde het openbare debat over kwesties in verband met de toetreding tot de EU te ondersteunen;C 178/114 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
19. steunt de Commissie in haar pogingen om met name rekening te houden met de problemen van de
achtergestelde grensregio’s aan weerszijden van de grens tussen de huidige Unie van vijftien lidstaten en dekandidaatlanden, om te voorkomen dat het tot een sociaal-economische en politieke ontwrichting komt die
het toetredings- en integratieproces voor lange tijd kan dwarsbomen;
20. dringt er bij de kandidaat-landen op aan meer aandacht te besteden aan onderlinge samenwerking
en het opzetten van regionale samenwerkingsverbanden; verzoekt de Commissie bestaande initiatieven terversterking van deze samenwerking te ondersteunen en hiervoor de nodige middelen ter beschikking te
stellen;
21. wijst met nadruk op de betekenis van de uitbreiding voor de economie van de huidige lidstaten, het
feit dat de politieke en macro-economische voordelen van uitbreiding de door de huidige lidstaten op te
brengen extra kosten hiervan ruimschoots zullen compenseren en dat de EU nu reeds profiteert van een
groeiend handelsoverschot met de kandidaatlanden;
22. benadrukt dat de aanvaarding van de bepalingen met betrekking tot de Economische en Monetaire
Unie het onmogelijk maakt niet mee te doen en een keuze inhoudt voor een veelomvattend, onomkeerbaar
politiek project, dat noodzakelijkerwijze daadwerkelijke economische convergentie en een benadering van
de EMU vooronderstelt die niet slechts het lidmaatschap inhoudt van een valutaruimte maar die een grotemate van coördinatie van het economisch en sociaal beleid met zich meebrengt;
23. is van mening dat de onafhankelijkheid van de Rekenkamer of van de instelling die in elk kandi-
daatland dezelfde taak vervult, gewaarborgd moet worden en dat de middelen om aan haar constateringen
gevolg te doen geven haar vóór de toetreding moeten worden toegekend; moedigt voortzetting en ontwik-keling van de contacten aan tussen de instellingen die in de kandidaatlanden en de EU-lidstaten met finan-
ciële controle belast zijn; moedigt de ontwikkeling van partnerschapsprogramma’s aan in het kader van de
technische bijstand, waaraan de kandidaatlanden verklaard hebben behoefte te hebben, en dringt aan opvoortzetting van de door de Commissie georganiseerde seminars; verwacht dat de kandidaatlanden bij hun
toetreding zoveel mogelijk voldoen aan het niveau van bescherming van de financiële belangen van de
Unie van de huidige vijftien lidstaten; wenst dat de kandidaatlanden zich nu reeds volledig aansluiten bijde bestrijding van fraude tegen de financiële belangen van de EU en dat zij in hun nationale programma’svoor het overnemen van het acquis communautaire die elk jaar herzien worden, de onverwijlde invoering
van structuren voor fraudebestrijding opnemen; is van mening dat de kandidaatlanden die zulks nog niet
gedaan mochten hebben, spoedig de internationale conventies en protocollen inzake strafrechtelijkebescherming zouden moeten ondertekenen en ratificeren; verwacht dat de kandidaatlanden vóór hun toe-treding de hervormingen doorvoeren die voor een goede inning van de eigen middelen nodig zijn en datzij de geharmoniseerde berekening van het BNP toepassen;
24. is van mening dat de huidige begrotingsmiddelen ontoereikend zullen blijken om bij deze histori-
sche uitbreiding succes op de lange termijn te waarborgen tenzij hetzij radicale hervormingen plaatsvindenvan de huidige beleidsvormen voor uitgaven, zoals het GLB, hetzij een herziening van de plafonds voor de
eigen middelen;
25. wijst erop dat de uitbreiding de EU-begroting onder druk zal zetten, maar tot 2006 duidelijk binnen
de grenzen van het eigen-middelenplafond van 1,27% van het BNP voor betalingen zal blijven, en onder-
streept dat de uitbreiding moet worden gefinancierd binnen het kader dat met het Interinstitutioneel ak-
koord van 6 mei 1999(
1) is vastgesteld;
26. dringt er bij de Commissie op aan rekening te houden met de begrotingsgevolgen van een uitbrei-
ding die op een andere wijze zal geschieden dan in 1999 werd verwacht door de Europese Raad van
Berlijn en door het Parlement, met name voor wat de toetredingsdata en de volgorde van toetreding van
de kandidaatlanden betreft; verzoekt de Commissie scenario’s te ontwikkelen voor het aanpassen van definanciële vooruitzichten (gebruik van rubriek 8), met name voor het geval dat vóór 2006 meer dan zes
nieuwe lidstaten deel gaan uitmaken van de EU, alsmede voor het geval dat de eerste kandidaatlanden na
2002 tot de Unie zullen toetreden; dringt er bij de Commissie op aan een onderzoek te wijden aan deeconomische en budgettaire consequenties van de uitbreiding na de periode van het financiële kader 2000-2006, dat gebaseerd was op de veronderstelling dat zes landen tot de Unie zouden toetreden; onderstreept
de noodzaak dat men vóór de volgende lange-termijnbegroting berekeningen maakt die gebaseerd zijn op
een volledige deelneming van dertien potentiële nieuwe lidstaten, hetgeen onder meer vereist dat het land-bouwbeleid en het regionaal beleid volledig zijn hervormd;
27. wijst met nadruk op de betekenis van andere, moeilijk in cijfers uit te drukken politieke, culturele,
sociale en economische aspecten van uitbreiding, zoals een positief effect op mededinging, milieu, demo-cratie en vrede, het vooruitzicht op toenemende groei en (op langere termijn) een gemeenschappelijkemunt voor de grootste gemeenschappelijke markt ter wereld; verzoekt de Commissie een verslag op te
stellen over „de kosten van niet-uitbreiding”;
(1) PB C 172 van 18.6.1999, blz. 1.22.6.2001 NL C 178/115 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
28. stelt voor dat het vooruitzicht van deelname aan een nieuwe Europese ruimte die is gebaseerd op
handel, veiligheid, milieubescherming en grondrechten, ook openstaat voor landen waarmee momenteelgeen toetredingsonderhandelingen worden gevoerd en dat de deelname aan een dergelijke ruimte geen
beletsel vormt voor een eventuele toetreding tot de EU;
29. is voornemens om geleidelijk aan en separaat zijn standpunt te bepalen tegenover de standpunten
van de lidstaten, resp. de voorlopige resultaten van de onderhandelingen;
Convergentie enstabiliteit indekandidaatlanden
30. wijst erop dat de eerste jaren na de toetreding voor de nieuwe lidstaten een grote economische
uitdaging zullen zijn, met name als gevolg van de onvermijdelijke aanpassingen in hun financiële, econo-mische en sociale structuren, en dat de overgangsfase naar de euro, waarvoor specifieke criteria gelden, de
volgende etappe is op weg naar een succesvolle overgang naar een markteconomie overeenkomstig de
criteria van Kopenhagen;
31. neemt kennis van de op het oog gunstige effecten van de diverse beleidsmaatregelen van talrijke
kandidaatlanden die zijn gericht op een vermindering van de inflatie en een verankering van de wisselkoer-sen, maar wijst op de noodzaak van een pragmatische aanpak om de nodige aanpassingen mogelijk te
maken, de geleidelijkheid en de duurzaamheid van de pretoetredingsfase alsmede de geloofwaardigheid
van de desbetreffende munteenheden op middellange termijn te waarborgen, en pleit voor een beleid datis gericht op de preventie van het risico van onevenwichtige betalingsbalansen en valutacrises;
32. merkt op dat van volwaardige deelname, inclusief stemrecht, aan de EMU slechts sprake kan zijn als
aan de bepalingen van het Verdrag is voldaan, maar erkent niettemin dat sommige kandidaatlanden wel-licht verder en sneller wensen te gaan bij het opleggen van voorwaarden om te kunnen profiteren van de
voordelen van de EMU;
33. verzoekt de Commissie de vorderingen nauwgezet te toetsen aan de economische criteria van
Kopenhagen, waaronder de goede werking van de markteconomie, de stabiliteit van het wetgevingskader
voor de economische bedrijvigheid, de hervorming van het ondernemingsrecht en de regeling voor over-heidssteun;
34. dringt aan op een versterking van het bancaire en financiële systeem, met name via internationale
samenwerking, o.a. om de betrouwbaarheid van het toezicht op de banken te vergroten en pleit voorts
voor de ontwikkeling van instrumenten zoals kredietcentrales (centrale controle van de risico’s) om met
name de discriminatie van het midden- en kleinbedrijf bij de toegang tot financiering te beperken;
35. verzoekt de Commissie om per land de invoering van overgangsperioden te overwegen voor de
liberalisering van de kapitaalstromen, met name op korte termijn, net als voor het vrij verkeer van goede-ren en personen, onder verwijzing naar de duidelijke risico’s van financiële instabiliteit voor zowel debankstelsels als de reële economie;
36. stelt de instelling van een geïnstitutionaliseerd kader voor dat in de pretoetredingsfase de uitwisse-
ling van informatie moet bevorderen tussen de Ministeries van Financiën en de centrale banken van de
kandidaatlanden en de bevoegde instellingen van de Unie, hetgeen gestalte zou kunnen krijgen in de
vorm van periodieke bijeenkomsten in de marge van de vergaderingen van het Economisch en FinancieelComité en het Comité voor economische politiek waar „pre-convergentieprogramma’s” zouden kunnen
worden voorgesteld op basis van geharmoniseerde indicatoren en statistieken; verzoekt de Commissie hetParlement regelmatig op de hoogte te houden van de resultaten van de tenuitvoerlegging van dergelijkeprogramma’s;
37. pleit, gezien de uitzonderlijke behoefte van deze landen op het gebied van infrastructuur, ontwikke-
ling van menselijke hulpbronnen en milieu, voor een inventarisatie van de uitgaven voor openbare inves-
teringen bij de beoordeling van het beheer van de overheidsfinanciën, aangezien er in de meeste van deze
landen een aanzienlijke budgettaire manoeuvreerruimte bestaat dankzij het feit dat de groeipercentagesduidelijk hoger liggen dan die in de Europese Unie;
38. verzoekt de overheden van de kandidaatlanden die dit nog niet hebben gedaan om zo snel mogelijk
een aan de euro gekoppeld wisselkoersbeleid in te voeren en een intensievere dialoog met de Europese
Unie aan te gaan over de uitdagingen en risico’s van een gedeeltelijke monetaire integratie die voortvloeit
uit een toenemend gebruik van de euro als parallelle munteenheid;
39. verzoekt de Commissie het Parlement tweemaal per jaar verslag uit te brengen over de voortgang
van de onderhandelingen en zou graag zien dat met name de wederzijdse informatie tussen de parlemen-ten van de lidstaten en de kandidaatlanden wordt verbeterd.C 178/116 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
Standvandewetgevingindekandidaatlandenendetenuitvoerleggingervanopgebiedendiebetrekking
hebbenopdeinterne markt
40. zal bij de ratificering van elke afzonderlijke toetredingsovereenkomst niet alleen zijn volle verant-
woordelijkheid nemen voor de werking van de interne markt, maar ook voor de sociale en economische
situatie in de EU en de toetredende landen; behoudt zich het recht voor een zelfstandig onderzoek uit tevoeren naar de naleving van de criteria van Kopenhagen en de adequaatheid van de gemaakte afspraken in
het licht van de door het Parlement geuite verwachtingen;
41. herinnert er nadrukkelijk aan dat de Europese Raad van Kopenhagen „het vermogen om de concur-
rentiedruk en de marktkrachten binnen de Unie het hoofd te bieden” als voorwaarde voor toetreding heeftgesteld; neemt in dit verband kennis van het feit dat het BNP in de kandidaatlanden tot dusver slechts 7%bedraagt van het BNP van de unie van vijftien lidstaten, hoewel de bevolking 21% vertegenwoordigt vande EU-bevolking; is er zich in alle duidelijkheid van bewust dat de openstelling van de interne markt tussengebieden met een zo verschillende structuur in de geschiedenis van de economie een onderneming zonderweerga is; roept de Commissie ertoe op ten behoeve van het toetredingsbesluit een diepgaande economi-sche analyse voor de beoordeling van bovengenoemd criterium voor te leggen;
42. pleit voor een intelligente en probleemgerichte sturing van het proces van economische integratie,
teneinde scheeftrekkingen aan beide kanten te vermijden; beschouwt de overgangsregelingen als een flexi-
bel en gepast instrument om met name op het gebied van het vrije verkeer van werknemers en dienstenintegratiestoornissen te vermijden; dringt erop aan dat de Commissie er in de toetredingsstrategie op wijst
dat de overheidssteun het niveau dient te benaderen dat volgens het acquis communautaire toegestaan is;
43. waarschuwt voor onderschatting van de gevolgen van de zich ontwikkelende arbeidsverdeling tus-
sen de huidige EU en de kandidaatlanden op de interne markt; is ervan overtuigd dat de daarmee gepaardgaande versnelling van de structuurveranderingen voor beide zijden voordelen met zich meebrengt (win-
winsituatie); beschouwt het niettemin als een Europese taak problemen bij de integratie van de markt Bdash
bijvoorbeeld in bepaalde sectoren of in grensregio’s Bdash op te vangen, zoals ook bij de uitbreiding naar hetzuiden is gebeurd met behulp van het geïntegreerde Middellandse-Zeeprogramma;
44. hecht waarde aan de vaststelling dat er op de interne markt een rechtstreeks verband bestaat tussen
plaats voor de fundamentele vrijheden en inachtneming van de minimumnormen op bijvoorbeeld sociaal
en milieugebied, consumentenbescherming, volksgezondheid en concurrentie; verlangt derhalve dat hier-mee in de toetredingsonderhandelingen naar behoren rekening wordt gehouden, teneinde zo te voorkomen
dat er te grote economische en sociale verschillen ontstaan;
45. is ingenomen met de vooruitgang bij de aanpassing van het recht van de toetredingskandidaten aan
de EU-regels voor de interne markt en roept alle kandidaatlanden ertoe op hun inspanningen niet te ver-minderen; vraagt de Commissie om toezicht te houden via het scorebord dat de Europese richtlijnen effec-
tief worden omgezet in nationale wetgeving bij de toetreding van de kandidaatlanden;
46. benadrukt dat de invoering van het recht van de EU alleen voldoet aan de Europese eisen wanneer
het ook in het dagelijks leven effectief wordt toegepast door bestuursorganen, rechterlijk toezicht, markt-
toezicht, enz.; is uiterst bezorgd over de tekortkomingen op dit gebied, die in elk geval moeten zijn opge-
heven voordat toetreding plaatsvindt;
47. beschouwt een goed functionerende rechterlijke macht met onafhankelijke rechtbanken, een toerei-
kend aantal opgeleide rechters, uitspraken binnen een redelijke termijn en tenuitvoerlegging van de von-
nissen als een basisvoorwaarde voor de deelname van de toetredingskandidaten aan de interne markt, daar
een gelijke bescherming van de rechten van economische actoren onontbeerlijk is voor een billijke handel;stelt vast dat op het gebied van de waarborging van de rechtszekerheid in de kandidaatlanden nog een
aanzienlijke achterstand moet worden ingehaald;
48. hecht bijzondere waarde aan het Kopenhagen-criterium van de waarborging van de rechtsorde, dat
uiteraard iedere vorm van discriminatie van EU-burgers door geldend recht uitsluit; wijst met name op defundamentele vrijheid van vestiging en het verwerven van grond;
49. is bezorgd over het gebrek aan transparantie bij de toetredingsonderhandelingen op het gebied van
de interne markt, zowel ten opzichte van het grote publiek als ten opzichte van het Europees Parlement ende nationale parlementen; vreest Bdash gezien de enorme draagwijdte van de te nemen besluiten Bdash voor eenverdere versmalling van het draagvlak voor de uitbreiding naar het oosten bij de burgers wanneer zij jaren-
lang niet op de hoogte worden gehouden van de stand van de onderhandelingen; roept de regeringen van
de lidstaten, de Raad en de Commissie ertoe op de officiële standpunten inzake de afzonderlijke toetre-22.6.2001 NL C 178/117 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
dingsonderwerpen openbaar te maken en daarover een discussie aan te gaan, zoals op voorbeeldige wijze
in enkele kandidaatlanden gebeurt; wijst op het feit dat een goed gestroomlijnde commerciële communi-catie een essentieel onderdeel vormt voor een goed functioneren van de interne markt en benadrukt het
belang van de wederzijdse erkenning tussen de lidstaten;
Gevolgen vandeuitbreiding voorindustrie, externe handel,onderzoek enenergie
50. is van mening dat de kandidaatlanden zich op het stuk van het industriebeleid in wezen voor twee
uitdagingen gesteld zien, nl. de aanpassing van hun wetgeving aan het Gemeenschapsrecht acquis commu-
nautaireen de vergroting van het concurrentievermogen van hun industrieën; wijst erop dat de aanpassing
van de wetgevingen aan het Gemeenschapsrecht niet beperkt blijft tot werkzaamheden van wetgevendeaard, maar gepaard dient te gaan met de totstandbrenging van een rechtsstaat waarin aan iedere investeer-der voldoende rechtszekerheid wordt geboden; wijst er eveneens met nadruk op dat de vooruitgang diewordt geboekt bij het verwezenlijken van deze taken tegelijk een norm is voor de vaststelling van hetmoment waarop een kandidaatland toetreedt;
51. stelt daarom wat de bevordering van het concurrentievermogen en van de sociale en economische
cohesie betreft een vierledige gezamenlijke aanpak in de pretoetredingsperiode voor met in het kader daar-
van:
Bdash specifieke beleidsmaatregelen die tot doel hebben de aanpassing van industriële structuren te bespoe-
digen en de ontwikkeling van nieuwe ondernemingen te bevorderen, met name KMO’s,
Bdash maatregelen ter verbetering en vereenvoudiging van het rechtskader dat regels inzake productspecifi-
catie, markttoegang, mededinging en financiering, alsmede milieunormen omvat, met name voor emis-
sies in alle industriesectoren, niet alleen in de energiesector,
Bdash passende maatregelen die een aanvulling vormen op het industriebeleid, zoals het creëren van een
stabiel macro-economisch klimaat, versterking van de menselijke hulpbronnen, een sociale dialoog,
een gezond stelsel van sociale verzekeringen, actieve vormen van arbeidsmarktbeleid en een adequateinfrastructuur;
Bdash bevordering van een discriminatievrije communicatieruimte,
52. is van mening dat, wil er sprake zijn van een geslaagde industriële aanpassing om een klimaat dat
investeringen bevordert tot stand te brengen of te handhaven, aan vijf voorwaarden moet worden voldaan:
toereikende financiering van programma’s, efficiënte kapitaalmarkten, prioriteit voor nieuwe technologisch
geavanceerde ondernemingen boven de voor een deel verouderde industriecomplexen, gelijke concurren-tievoorwaarden voor alle bedrijven of zij nu van de overheid of privé zijn, en bestrijding van corruptie;
verzoekt de Commissie het Europees Parlement een afzonderlijk „voortgangsverslag” voor te leggen dat is
toegespitst op navolgende onderhandelingshoofdstukken: industriebeleid, kleine en middelgrote onderne-mingen, telecommunicatie en ondernemingen in de audiovisuele sector, media en met Internet, en weldoor een analyse te maken van de omvang van de herstructurering en de kosten van de benodigde finan-ciering en mogelijke afwijkingen van de mededingingsvoorschriften, bijvoorbeeld voor de publiekrechte-lijke omroep, zo deze noodzakelijk worden geacht;
53. is ervan overtuigd dat het „exportpotentieel” van de kandidaatlanden zal toenemen wanneer het
proces van industriële aanpassing in stand wordt gehouden, O & O wordt afgestemd op specifieke behoef-
ten en sectoren met exportmogelijkheden en de opkomst van nieuwe ondernemingen wordt gestimuleerd;
erkent echter dat de Europa-overeenkomsten tussen de EU en de LMOE-kandidaatlanden de liberalisatievan de handel tussen de kandidaatlanden en de EU hebben bevorderd en een nuttig kader hebben ge-creëerd voor de aanpassing van de regel- en wetgeving van de kandidaatlanden op het gebied van kapitaal-verkeer, industriële- en intellectuele-eigendomsrechten en overheidsopdrachten;
54. hoopt dat Raad en Commissie het Parlement officieel raadplegen over de onlangs gesloten handels-
overeenkomsten en dat de Commissie aan het Parlement een analyse voorlegt van de vrijhandelsovereen-
komsten die reeds door de kandidaatlanden zijn gesloten, waarbij aandacht wordt geschonken aan de ver-enigbaarheid daarvan met het gemeenschappelijk handelsbeleid van de EU tijdens de voorbereidende fase;vestigt de aandacht op het feit dat de Commissie het Parlement geen kwantitatieve evaluatie heeft voorge-
legd van de potentiële gevolgen van de uitbreiding voor het „creëren van handelsstromen” en het „verleg-
gen van handelsstromen”; wenst voorts een analyse van de veranderingen van de rechtstreekse buitenlandseinvesteringstromen naar de huidige lidstaten en de kandidaatlanden, die te verwachten zijn als gevolg vande uitbreiding;
55. wijst er met nadruk op dat de handelsstrategie van de EU gebaseerd is op wederzijdse openstelling
van markten en eenwording van de wereldmarkten, en dat van een nationaal handelsbeleid buiten het
gemeenschappelijk handelsbeleid om na toetreding geen sprake meer kan zijn; gaat ervan uit dat de kan-C 178/118 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
didaatlanden reeds in de periode voor toetreding hun handelsbeleid coördineren met het gemeenschappe-
lijk handelsbeleid van de EU, met name via vastbeslotener maatregelen tot harmonisatie van handelsbetrek-kingen met derde landen, een gemeenschappelijke aanpak in verband met de WTO en de internationale
financiële organisaties (IMF en Wereldbank), en dat zij zich door middel van verdere verlagingen van de
douanetarieven gericht op toetreding voorbereiden; erkent ook dat er recentelijk sprake is van een nauwesamenwerking van een aantal kandidaatlanden met de EU op dit gebied; verzoekt de Commissie de kandi-
daatlanden te steunen in hun streven de markten verder open te stellen;
56. beklemtoont dat de vijfde uitbreiding van de EU samenvalt met het ontstaan van de informatiemaat-
schappij, wijst op de voordelen die voortkomen uit verdere groei op basis van de totstandbrenging van een
„gemeenschappelijke informatieruimte”, wijst op de noodzaak van grotere inspanningen om de toepassingvan de informatietechnologieën op oude en nieuwe sectoren in de kandidaatlanden te verbeteren, waarbij
moet worden gezorgd voor participatiemogelijkheden van brede gebruikerskringen en het beschikbaarstel-
len van universele diensten; is van mening dat de overheidssector een voorbeeldfunctie moet vervullen metbetrekking tot de toepassing van de informatietechnologieën, die aanzienlijk kunnen bijdragen tot door-zichtigheid, vereenvoudiging en versnelling van het bestuursrechtelijk optreden van de overheid in de kan-didaatlanden;
57. verzoekt de Commissie het Parlement alle informatie voor te leggen met betrekking tot de sectoren
die verband houden met de nieuwe technologieën (Internet, biotechnologie, ruimte, enz.) en de gebieden
van wetenschap, onderzoek en telecommunicatie die door de Commissie met de kandidaatlanden wordenbesproken, en met betrekking tot de vraag of de traditionele methode inzake aanbestedingen en mededin-ging met betrekking tot onderzoekkredieten uit de EU-begroting voor de dertien kandidaatlanden geschikt
en efficiënt is, zolang laatstgenoemde zich bevinden in een voortdurend proces van transformatie dat het
noodzakelijk maakt om het onderzoek op sociaal, economisch en milieugebied in stand te houden;
58. wijst erop dat de energiesector bijzonder gevoelig is, omdat in de kandidaatlanden het gebruik van
energie grotendeels gratis was en dat de invoering van een prijssysteem derhalve bijzonder moeilijk, maar
voor de bescherming van het milieu en de beperking van de energie-productie niettemin bijzonder belang-rijk is; stelt vast dat de volledige overneming en uitvoering van de richtlijnen inzake de interne markt voor
elektriciteit en gas deel is van de opneming van de kandidaatlanden in de interne markt, evenals de ver-
plichting om reservevoorraden olie aan te houden en het overnemen van de in de EU geldende veiligheids-normen voor de exploitatie van kerncentrales, de eventuele buitenbedrijfstelling daarvan en het opruimen
van brandstoffen met inbegrip van het vervoer;
59. verzoekt de Commissie een overzicht te verstrekken van bestaande onderzoeken en zo nodig een
diepgaande studie te verrichten betreffende de navolgende aspecten van de energievoorziening:
a) een kwantitatieve schatting betreffende de modernisering van de energie-industrieën in de LMOE-kan-
didaatlanden, alsmede van de middelen en tijd die nodig zijn om een vergelijkbare energie-intensiteit
en een vergelijkbaar productieniveau van hernieuwbare energiebronnen als in de EU te bereiken,
b) een beoordeling van simulatiemodellen betreffende de handel in emissierechten en de gevolgen daar-
van voor de energiesector van de kandidaatlanden,
c) de maximumbijdragen die de EU-begroting via programma’s als SAVE, JOULE, THERMIE, ALTENER
enz. of andere financieringsbronnen aan alle 13 kandidaatlanden kan leveren, en hoe die steun kan
worden gecoördineerd;
Werkgelegenheid ensociale aspectenindekandidaatlanden
60. juicht het toe en erkent dat de LMOE zich enorme inspanningen getroosten voor de modernisering
van hun economische en maatschappelijke structuren; rekent erop dat de noodzakelijke hervormingen niettot sociale onrechtvaardigheid leiden en dringt er bij de Commissie op aan onverwijld een begin te maken
met haar voorlichtingscampagne over de uitbreiding; ziet met bezorgdheid dat de groei in de LMOE niet
beantwoordt aan de ramingen van de instituten voor economisch onderzoek voor 1997 en dat de internesociale verschillen toenemen, met als gevolg dat de inkomens heel waarschijnlijk veel minder snel zullen
convergeren Bdash sommige kandidaatlanden laten zelfs een negatieve groei optekenen Bdash vraagt derhalve dat
er in het kader van de pretoetredingsstrategie economische en sociale beleidsmaatregelen worden genomenom de economische en sociale samenhang te versterken en de negatieve gevolgen van de aanzienlijke
inkomensverschillen binnen en tussen de lidstaten te voorkomen; wenst voorts initiatieven om binnen-
landse en buitenlandse investeringen te kunnen financieren en zodoende de convergentie van de inkomensper hoofd van de bevolking te versnellen;22.6.2001 NL C 178/119 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
61. wenst dat, ondanks de noodzaak om toe te zien op het begrotingsevenwicht in de LMOE, investe-
ringen in openbare en sociale voorzieningen niet op losse schroeven worden gezet, maar integendeel wor-den aangemoedigd;
62. gelooft stellig dat sociale bescherming niet alleen een last voor de begroting betekent, maar ook een
productieve factor is en een hoeksteen van het Europees sociaal model vormt; wijst erop dat sociale uit-
gaven een belangrijke rol vervullen in het proces van structurele hervorming en zodoende bijdragen tot degroei en de convergentie van de inkomens; beklemtoont dat de vier doelstellingen op het gebied van so-
ciale bescherming (inkomen dankzij werk, werkloosheidsuitkeringen, pensioenen en volksgezondheid)
zowel voor de EU als voor de LMOE gelden; benadrukt dat deze vier doelstellingen (zoals behandeld inde mededeling van de Commissie (COM(1999) 347) en overgenomen in de conclusies van de Raad(
1))
moeten worden verwezenlijkt door middel van adequate financiering en een behoorlijk functionerendbestuursapparaat; acht het met het oog op de toetreding van essentieel belang dat in de EU gevestigdebedrijven zich houden aan de communautaire normen op sociaal en milieugebied, wanneer zij in de kan-didaatlanden werken en/of investeren, en verzoekt de Commissie te onderhandelen over een „gedragscode”naar het voorbeeld van de door de OESO vastgestelde gedragscode op sociaal en milieugebied voor multi-nationals; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat in de door de EU gefinancierde programma’s en
projecten voor de herstructurering van de industriesector overeenkomstig artikel 2 van het EU-Verdrag ook
rekening wordt gehouden met de aspecten werkgelegenheid, sociale bescherming, gelijke behandeling vanmannen en vrouwen en milieubescherming;
63. wenst, gezien de belangrijke rol van de sociale partners en regionale actoren voor de werkgelegen-
heid en op sociaal gebied, nog meer inspanningen om de sociale dialoog verder te ontwikkelen enzodoende bij te dragen tot de democratische ontwikkeling, de ontwikkeling van de socialezekerheidsstel-sels, de volksgezondheidsvoorzieningen en de pensioenstelsels en tot de verbetering van de gezondheid en
de veiligheid op het werk, alsook gelijke kansen, gelijke behandeling en non-discriminatie in het kader van
het arbeidsmarktbeleid te waarborgen; erkent tevens het belang van de burgermaatschappij voor de bevor-dering van de sociale integratie en dringt derhalve aan op de ontwikkeling en versterking van niet-gouver-
nementele organisaties en van de maatschappelijke dialoog;
64. wijst erop dat de deelname aan het arbeidsproces in de LMOE doorgaans lager ligt dan in de EU, in
het bijzonder wat de vrouwen betreft; stelt dat er in de LMOE arbeidsmarktinstituten en nationale werk-gelegenheidsprogramma’s moeten worden opgezet of verder uitgebouwd, daar deze een snellere structurelehervorming mogelijk maken; roept de LMOE er daarom toe op hun beroepskwalificatiestandaarden en
opleidingssystemen aan de nieuwe economische omstandigheden en onderwijssystemen in Europa aan te
passen teneinde de groei en de convergentie te bevorderen; verlangt voorts dat bij deze beleidsmaatregelende gender mainstreaming en jongerenproblematiek centraal staat;
65. is van mening dat er, als het integratieproces goed wordt voorbereid, geen grote migratiestroom van
de LMOE naar de EU te verwachten valt; is er evenwel van overtuigd dat de sociale samenhang en de
sociale vrede in een uitgebreide EU alleen dan kunnen worden gehandhaafd als de sociale uitsluiting enarmoede in de LMOE drastisch worden teruggedrongen; stelt dat wij ons wegens de grote verschillen inlevensstandaard en inkomensniveaus van de nodige middelen moeten voorzien om sociale spanningen in
de grensgebieden tussen de EU en de LMOE ten gevolge van de grote verschillen in levensstandaard en
inkomensniveaus te voorkomen en te beperken;
66. dringt er bij de Commissie op aan, in de grensgebieden in de EU die wegens de verschillen in
inkomens, prijzen en levensstandaard met druk forensenverkeer zullen worden geconfronteerd, op korte
termijn de geplande bijzondere grensoverschrijdende steunmaatregelen te financieren;
67. verwijst in dit verband naar de overgangsperioden waarin bij eerdere uitbreidingen van de EU is
voorzien en naar zijn resolutie van 4 december 1997over de mededeling van de Commissie „getiteld
Agenda 2000 Bdash Naar een sterkere en grotere Unie” (COM(97) 2000 Bdash C4-0371/97)(
2);
68. merkt op dat richtlijn 2000/43/EG van de Raad houdende toepassing van het beginsel van gelijke
behandeling van personene ongeacht ras of etnische afstamming(3) tot het acquis communautaire behoort;
dringt aan op beleidsmaatregelen, zowel in de EU als in de LMOE, om discriminatie op grond van ras ofetnische afstamming te bestrijden; merkt tevens op dat de in artikel 13 van het EG-Verdrag neergelegdenon-discriminatiebepaling eveneens tot het acquis communautaire behoort en dringt erop aan dat de van
deze bepaling afgeleide wetgeving in zowel de EU als de LMOE ten volle wordt toegepast;
(1) PB C 8 van 12.1.2000, blz. 7.
(2) PB C 388 van 22.12.1997, blz. 17.
(3) PB L 180 van 19.7.2000, blz. 22.C 178/120 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
69. wenst een diepgaand onderzoek naar de oorzaken van het sterftecijfer voor kinderen onder de vijf
(in het bijzonder in Roemenië), de dalende bevolkingscijfers en de lagere levensverwachting (met name inRoemenië, Hongarije en de Baltische staten) en verlangt dat op basis van de conclusies van dat onderzoek
in samenwerking met de Wereldgezondheidsorganisatie speciale steun wordt verleend aan het gezond-
heidsbeleid ten behoeve van kinderen dat in die landen wordt gevoerd en vraagt bovendien om soortgelijkeonderzoeken naar de positie van gehandicapten in instellingen en naar de algemene behandeling van de
Roma-bevolkingsgroepen, die alle nadere aandacht van de zijde van de kandidaatlanden en externe steun
van de bestaande EU15 behoeven;
Milieuaspecten vandetoetredingsonderhandelingen
70. doet een beroep op de kandidaatlanden om een zeer hoge prioriteit toe te kennen aan de omzetting
van de communautaire milieuwetgeving in nationale wetgeving en deze uiterlijk op de dag van de toe-
treding te voltooien; EU-milieurichtlijnen kunnen tegen lage kosten ten uitvoer worden gelegd (b.v. richt-lijnene inzake milieueffectrapportage, milieuvoorlichting, wetgeving inzake dierenwelzijn, habitat- en
vogelrichtlijnen), dienen vanaf de eerste dag van de toetreding van kracht te zijn; acht het absoluut nood-
zakelijk speciaal voorrang te verlenen aan de tenuitvoerlegging van het acquisin de overgebleven proble-
matische milieusectoren (zoals lucht- en watervervuiling en afvalverwerking); is van mening dat de over-gangsperioden voor de tenuitvoerlegging van de duurdere onderdelen van de milieuwetgeving beperktdienen te blijven tot een maximum van vijf jaar, tenzij de gevaren voor milieu of mens snellere maatrege-len vergen, en dat het slechts in uitzonderingsgevallen die duidelijk gefundeerd zijn, toegestaan mag zijndat overgangsperioden langer zijn dan vijf jaar, waarover onderhandeld dient te worden nadat de Commis-sie het Europees Parlement geraadpleegd heeft en het Parlement ermee akkoord gegaan is dat een dergelijkverzoek redelijk is; uitzonderingen mogen alleen worden toegekend indien er een bindend tijdschema, eenuitvoeringsplan en een financieringsstrategie zijn opgesteld;
71. dringt er met klem op aan dat in de toetredingsverdragen realistische tussentijdse doelen worden
gesteld in het waarschijnlijke geval dat aan de nieuwe lidstaten overgangsperioden worden toegestaan op
milieugebied en dat niet-verwezenlijking van deze doelen wordt behandeld als daadwerkelijke overtredingvan de communautaire wetgeving;
72. beschouwt de informatie die de Commissie verstrekt heeft in het uitbreidingsverslag inzake „Levens-
kwaliteit en milieu” onvoldoende; verzoekt de kandidaatlanden het Europees Parlement ieder jaar de natio-nale programma’s te doen toekomen voor overneming van de communautaire wetgeving met exacte tijd-
schema’s en de stand van de wetgevingsprocedures; dringt er op aan dat de Commissie tijdens de
pretoetredingsperiode jaarlijks aan het Europees Parlement verslag uitbrengt over de situatie van het milieu,met inbegrip van de resultaten van de tenuitvoerlegging van het acquis en deze verslagen te koppelen aantussentijdse doelen om de nauwkeurige omvang vast te stellen van de vooruitgang die door ieder kandi-daatland is gemaakt; verzoekt NGO’s actief deel te nemen aan het milieubeleid om het Europees Parlementbij te staan bij het identificeren van mogelijke of werkelijke tekortkomingen in hetgeen de kandidaatlandentot stand brengen door vóór eind 2001 en vervolgens ieder jaar een evaluatieverslag uit te brengen;
73. verzoekt de EU de pretoetredingssteun voor milieudoeleinden aan de kandidaatlanden voor 2006 te
verdubbelen; wijst erop dat financiële instrumenten van de EU, zoals Phare, ISPA (pretoetredingsinstrumentvoor structuurbeleid) en SAPARD (speciaal pretoetredingsinstrument voor landbouw en plattelandsontwik-
keling) onderling gekoppeld dienen te worden en omvangrijkere steun voor een duurzame ontwikkeling
zouden moeten bieden; dringt er op aan dat de limiet van vijf miljoen euro voor de ISPA-financieringwordt opgeheven teneinde kleine, innovatieve projecten een kans te geven, en dat door de EU gefinan-
cierde projecten en programma’s niet alleen passende aandacht schenken aan het welzijn en het behoud
van dieren; maar eveneens de voorwaarden scheppen voor een verantwoorde veeteelt in het kader waarvanrekening wordt gehouden met het natuurlijke gedrag van de dieren, alsook voor de beperking tot een
minimum van het vervoer van dieren door de dieren zo dicht mogelijk bij de plaats waar zij gefokt zijn
te slachten; is ook van mening dat op het gebied van de dierenbescherming geen overgangsregeling moetworden aanvaard;
74. acht het van essentieel belang dat in de EU gevestigde ondernemingen de EU-milieunormen naleven
bij hun werkzaamheden en/of investeringen in de kandidaatlanden; verzoekt de Commissie met UNICE te
onderhandelen over een dergelijke „milieugedragscode”; wijst erop dat alle EU pretoetredingssteun compa-
tibel dient te zijn met de EU-aanpak van integratie van milieuoverwegingen in andere beleidssectoren enverzoekt de Commissie milieueffectrapportages te verrichten en te publiceren van alle door de EU gefinan-cierde pretoetredingsprojecten en Bdash plannen met inbegrip van leningen van de EIB, voordat deze fondsenbeschikbaar worden gesteld; dringt erop aan dat de EIB als zij dergelijke leningen verstrekt aan kandidaat-landen in Midden- en Oost-Europa de openbaarheid van haar handelingen en haar algemene beleid inzake22.6.2001 NL C 178/121 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
voorlichting van de publieke opinie aanzienlijk verbetert; verzoekt de terzake bevoegde autoriteiten te
onderzoeken op welke wijze meer geld beschikbaar kan worden gesteld voor directe steun aan natuurbe-houd, zowel vóór als na de toetreding, bijvoorbeeld door verruiming van de criteria op grond waarvanISPA-middelen kunnen worden toegewezen aan milieuprojecten met dien verstande dat deze criteria tevensactiviteiten inzake natuurbehoud omvatten, met name de aanwijzing van geschikte terreinen voor Natura2000 en het beheer daarna van dergelijke terreinen;
75. wijst op het belang van een sterk engagement, zowel aan de zijde van de kandidaatlanden als van de
EU op het terrein van milieu en nucleaire veiligheid; herinnert eraan dat kernreactoren van de eerste gene-
ratie en van Sovjetrussisch ontwerp in het algemeen als „zeer riskant” voor Europa worden beschouwd;
dringt er bij de kandidaatlanden op aan om hun verplichtingen inzake de sluiting ervan na te komen; isvan mening dat deze kernreactoren uiterlijk op het moment van toetreding dienen te worden gesloten;steunt het plan van de Commissie voor EU-financiering voor wetenschappelijke en technische samenwer-king voor bijstand aan de ontmanteling van kernenergiefaciliteiten; erkent de noodzaak om sociale steun teverlenen aan ontslagen werknemers; doet een beroep op internationale financiële instellingen als de EIB ende EBWO om te zorgen voor multilaterale strategische investeringen en bilaterale financiële steun voor deverwezenlijking van energiebesparingsprojecten en de ontwikkeling van duurzame energiebronnen in dekandidaatlanden;
76. doet een beroep op de Commissie, de Raad en de regeringen van zowel de lidstaten als van de
kandidaatlanden om in de kandidaatlanden de bewustwording van en het begrip voor het belang vanmilieubescherming en natuurbehoud in het algemeen en van Natura 2000 te bevorderen, met name bij
zowel overheidsinstanties als bij het grote publiek; dringt erop te zorgen voor de ontwikkeling van een
goed functionerend bestuur op plaatselijk, regionaal en nationaal niveau om te waarborgen dat de milieu-wetgeving op de juiste wijze ten uitvoer wordt gelegd; een grotere participatie van het publiek en debetrokkenheid van NGO’s voor milieu en dierenwelzijn bij het toetredingsproces te bevorderen, en te
erkennen dat milieubescherming en Bdash behoud niet alleen afhangen van wetten en regelingen, maar van
het bestaan van actieve en onafhankelijke non-gouvernementele organisaties, die lokaal, regionaal, natio-naal en op Europees en internationaal niveau georganiseerd zijn, alsmede van het hoge niveau van
bezorgdheid, bewustzijn en kennis bij het grote publiek, deskundigen en politiek verantwoordelijke beleids-
bepalers; dringt aan op hechtere samenwerkingsverbanden tussen de instanties van de kandidaatlanden ende lidstaten;
77. acht een betere coördinatie van economische groei en milieu-eisen een uiterst belangrijk beginsel;
benadrukt dat de integratie van het milieubeleid in de andere beleidsmaatregelen een belangrijk uitgangs-
punt moet zijn; doet daarom een beroep op de terzake bevoegde autoriteiten om te waarborgen dat doorde EU gefinancierde projecten en programma’s, bijvoorbeeld die welke gericht zijn op modernisering van
de infrastructuur, in het bijzonder in de energie- en verkeerssector, passende aandacht schenken aan mili-
euoverwegingen, onder andere inzake het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en een goed functio-nerend openbaar vervoer, in het bijzonder de spoorwegen, en met name aan het behoud van de grote
biodiversiteit van de kandidaatlanden en de samenhangende natuurgebieden en dat voor het milieu des-
tructieve projecten gediskwalificeerd worden; erkent dat deze biodiversiteit een goed van onschatbarewaarde is, dat bij de toetreding van de kandidaatlanden onderdeel zal gaan uitmaken van het onvervang-bare erfgoed van de Europese Unie; erkent in praktische zin het feit dat de biodiversiteit en het rijke
natuurlijke en culturele erfgoed van de landelijke gebieden in de kandidaatlanden mogelijk de grondslag
zou kunnen vormen van sociale en economische strategieën, gebaseerd op duurzame groei; alsmede omactiviteiten te stimuleren die bijdragen tot beperking van schadelijke invloed op landschap en natuur, en
tot maximalisering van de baten met behoud van de plattelandsbevolking en de biodiversiteit; alsmede om
daartoe duidelijke verbindingen te leggen tussen de nationale ontwikkelingsplannen voor het platteland ende financiële middelen die op grond van SAPARD verstrekt worden, en de prioriteiten van de vogel- en
habitatrichtlijnen, met bijzondere aandacht voor Natura 2000-terreinen, welke vooral het object van proef-
programma’s op agri-milieugebied zou moeten zijn;
78. verzoekt de kandidaatlanden in samenwerking met de Commissie te waarborgen dat Natura 2000-
terreinen vóór de toetreding worden aangewezen, en een systeem te ontwerpen op grond waarvan de bij-
lagen van de twee relevante richtlijnen bij de eerstvolgende gelegenheid gewijzigd worden teneinde reke-
ning te houden met soorten en habitattypen die in EU-15 niet vertegenwoordigd zijn, alsmede het feit datin veel kandidaatlanden reeds een groot deel van het grondgebied een beschermde status geniet, hetgeen zo
zou moeten blijven; pleit er in dit verband voor om de EU-toetreding onder geen enkele omstandigheid te
laten leiden tot een vermindering van de totale omvang van de beschermde gebieden of van de beschermdestatus van deze gebieden, met name wat betreft de samenhangende natuurgebieden;
79. dringt er verder bij alle betrokken partijen op aan om te erkennen dat natuurbescherming niet
slechts te verwezenlijken is door de aanwijzing en bescherming van afgebakende terreinen, maar tevens
gebaseerd moet zijn op een algemeen beleid dat een duurzame economische bedrijvigheid in zowel deC 178/122 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
landelijke als de stedelijke gebieden (met inbegrip van recreatieactiviteiten) stimuleert, milieuvriendelijke
land- en bosbouw en de ontwikkeling van een milieuvriendelijke stedelijke en industriële omgeving bevor-dert, milieuoverwegingen zo nodig verwerkt in het algemene overheidsbeleid, met name op het gebied van
vervoer en energie, het algemene niveau van de lucht- en watervervuiling vermindert, de grondkwaliteit en
andere natuurlijke hulpbronnen in stand houdt en vormen van economische activiteit die leiden tot ver-nietiging van waardevolle habitats (zoals de drooglegging van wetlands) tegengaat; en om daartoe naar
middelen te zoeken om herhaling van problemen die karakteristiek zijn voor EU-15 te voorkomen, welke
problemen verband houden met intensieve landbouw, monocultuur, ontslag van landbouwwerknemers ende nalatigheid om rekening te houden met de algemene en economische waarde van de biodiversiteit; deze
zouden onder meer moeten omvatten een ruime exploitatie van de mogelijkheden om deze tendensen
tegen te gaan (en om bijvoorbeeld te stimuleren dat landelijke gemeenschappen, kleine bedrijven, traditio-nele en milieuvriendelijke methoden voor de verdeling van velden Bdash zoals heggen, sloten en droge stenenmuren Bdash zeldzame huisdierenrassen en ecologische corridors behouden blijven), welke mogelijk zijn dank-
zij de bestaande budgettaire maatregelen als EOGFL en het communautair instrument LEADER;
Volksgezondheidenconsumentenbescherming bijdetoetredingsonderhandelingen
Volksgezondheid
80. verzoekt de Commissie om nauw samen te werken met de kandidaatlanden en het Europees Bureau
van de WHO om de vooruitgang bij te houden bij hervorming van de lichamelijke, geestelijke, neurologi-
sche en milieugezondheid en bij het overnemen van het acquis communautaire in verband met gezond-
heidszorg en om de ontwikkeling te stimuleren van statistische gegevens en het meten van resultaten zodatafzonderlijke landen beter met elkaar kunnen worden vergeleken;
81. is van mening dat het PHARE-programma een nuttig instrument is om de vooruitgang in de kandi-
daatlanden te ondersteunen en dat het meer zou kunnen doen op het terrein van de volksgezondheid, dat
de landen gestimuleerd en in staat gesteld moeten worden om volledig mee te doen aan het centrum ennetwerk voor toezicht, inspectie en controle op drugsverslaving en overdraagbare ziektes; dat zij volledig
betrokken moeten worden bij onderzoeksprogramma’s in verband met gezondheidszorg en bij de commu-
nautaire volksgezondheidsprogramma’s; en dat de Commissie het voortouw moet nemen bij het aanmoe-digen en ondersteunen van aanvragen van de landen om aan dergelijke programma’s mee te doen, en
dringt er verder bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het geld sneller dan onder het vorige
programma terechtkomt bij de ontvanger; is van mening dat de Commissie met de kandidaatlanden moetoverleggen en vaststellen of zij hulp nodig hebben en, zo ja, welk soort hulp om op korte termijn adequatenormen te bereiken voor de veiligheid en kwaliteit van bloed en bloedproducten;
82. is van mening dat de toenemende maatschappelijke ongelijkheid en de toenemende afhankelijk-
heidsratio de gezondheidssector in de kandidaatlanden onder druk zetten; is bovendien van mening dat,binnen een meer marktgerichte context, behoefte bestaat aan een juiste regulering in de gezondheidszorg;
doet daarom een beroep op de kandidaatlanden om gezondheidsstelsels te ontwikkelen die de fundamen-
tele elementen beschermen welke alle EU-lidstaten gemeen hebben: toegankelijkheid van een kwalitatiefgoede gezondheidszorg, onafhankelijk van het inkomen; een naar behoren gereguleerde markt; kwaliteit;in de hand houden van de kosten; het afleggen van verantwoording; zelfregulering en participatie; is van
mening dat speciale aandacht moet worden besteed aan betere gezondheidsopvoeding en family planning;
83. is van mening dat de kandidaatlanden goed doordrongen moeten zijn van het nieuwe acquis com-
munautaire voor lichamelijke en geestelijke gezondheid dat een uitvloeisel is van artikel 152 van het EG-
Verdrag en verzoekt de Commissie er alles aan te doen om te overleggen met de kandidaatlanden tijdensde voorbereidende fases van eventuele nieuwe communautaire concept-instrumenten op het terrein vanvolksgezondheid en bevordering van de gezondheid;
84. is van mening dat de Europese Investeringsbank een zeer belangrijke rol moet spelen als partner op
gezondheidsterrein met de kandidaatlanden; dat de Commissie met de Bank en met de regeringen van de
kandidaatlanden moet samenwerken om dit te bevorderen en tevens samen met de WHO moet werkenaan een databank voor samenwerkings- en hulpprojecten met een bilateraal en multilateraal karakter in elk
van de kandidaatlanden zodat efficiënt gebruik van de middelen gewaarborgd is en doublures kunnen
worden voorkomen; wijst op het belang van bewustzijn van de seksefactor in het gezondheidsbeleid vande overheid en de specifieke behoefte aan naar sekse uitgesplitste statistieken;22.6.2001 NL C 178/123 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
Consumentenbescherming
85. is verheugd over het resultaat van de onderhandelingen met de kandidaatlanden van de „Luxem-
burg-groep” over consumentenbeleid en stelt vast dat alle landen uit deze groep het acquis communautairevoor consumentenbeleid hebben aanvaard en dat er geen land is dat om ontheffing of overgangsperiodesheeft gevraagd; spoort de kandidaatlanden van de Helsinki-groep aan om dit voorbeeld bij de komendeonderhandelingen te volgen;
86. betreurt het dat er ondanks de vooruitgang op wetgevingsgebied nog steeds weinig begrip is voor
het belang van consumentenbeleid en consumentenrechten in een burgermaatschappij alsook van het spe-
cifieke belang van consumentenorganisaties, zowel bij regeringen als bij de bevolking in haar geheel;
87. is van mening dat na het omzetten van het acquis communautaire in de nationale wetgeving de
belangrijkste problemen van het consumentenbeleid in de kandidaatlanden nog steeds gelegen zullen zijnop terreinen zoals efficiënte naleving van de wetgeving, transparantie, de rechtsgang voor consumenten,onafhankelijke vertegenwoordigende lichamen van consumenten en voorlichting aan de consument;
88. verzoekt de Commissie en de kandidaatlanden om de tenuitvoerlegging te verbeteren van het con-
sumentenbeleid en in het bijzonder effectieve raadplegingsmechanismen op te zetten zodat het probleemvan steun aan consumenten-NGO’s kan worden opgelost en inspanningen voor onderwijs op scholen envoorlichting aan de bevolking inzake consumentenrechten en Bdash plichten aan te moedigen; tevens moeten
de Commissie en de kandidaatlanden bij en na het omzetten van het acquis communautaire speciale aan-
dacht schenken aan kwesties betreffende een voor de gehele Gemeenschap geldende regulering van voed-selveiligheid en voeding, telecommunicatie, financiële dienstverlening en productbeveiliging in de ruimste
zin van het woord; bovendien moet er voortdurend de grootst mogelijke aandacht geschonken worden aan
voedselveiligheid en levensmiddelenbeleid, te meer daar deze van groot belang zijn voor het functionerenvan de interne markt;
89. verzoekt de Commissie om nauw samen te werken met de kandidaatlanden bij het opzetten van een
permanent regionaal initiatief voor het opleiden en bevorderen van de dialoog en begrip voor allen die op
het terrein van consumentenbeleid actief zijn, justitie, de overheid, het bedrijfsleven en NGO’s;
Landbouwenvisserij inhet kadervandeuitbreiding
90. bevestigt zijn bereidheid tot opneming van nieuwe staten in de Unie; verwijst in dit verband naar de
positieve ervaringen met de voorafgaande toetredingen; is echter van mening dat ten aanzien van het land-
bouwbeleid en de visserij van de kant van de Unie van vijftien lidtstaten inspanningen vereist zijn om het
vermogen tot de opname van nieuwe lidstaten te verbeteren, en dat van de kant van de kandidaatlandeninspanningen vereist zijn om hun toetredingsgeschiktheid te verbeteren;
91. is ingenomen met de inspanningen die tot op heden door de staten van de Luxemburg- en de
Helsinki-groep zijn ondernomen met het oog op de structurele veranderingen in de landbouw van de des-
betreffende landen; gaat ervan uit dat men op deze weg verder zal gaan en dat het programma SAPARDvoor de pretoetredingshulp hierbij een nuttige begeleidende rol kan spelen;
92. stelt met bezorgdheid vast dat de over de kandidaatlanden beschikbare gegevens in de landbouw-
sector nog tekortkomingen vertonen en verlangt daarom dat in de begroting voor het jaar 2001 extra
middelen beschikbaar worden gesteld om deze landen op gepaste wijze te ondersteunen bij de opbouwvan een goed functionerend systeem voor landbouwstatistiek en het verzamelen van data, aangezien de
beschikbaarheid van actuele en betrouwbare data over de landbouw onontbeerlijk is voor een objectieve
beoordeling van de ontwikkelingen in de betrokken landen;
93. dringt er bij de Commissie op aan om bij het landbouwoverleg rekening te houden met het alge-
mene economische evenwicht binnen de Unie van vijftien lidstaten en binnen de kandidaatlanden; bena-
drukt dat men tegelijkertijd ook moet letten op het financiële en structurele kader dat werd vastgesteld in
de besluiten van de Europese Raad van Berlijn van 1999; is van oordeel dat de steun aan de boeren in dekandidaatlanden in principe beperkt moet blijven tot maatregelen ter bevordering van de structurele her-
vorming van de landbouwsector; benadrukt tevens de noodzaak dat na een toetreding rechtstreekse beta-
lingen, die als schadeloosstelling voor prijsdalingen gedacht zijn, slechts gerechtvaardigd zijn wanneer erdaadwerkelijk inkomensverliezen optreden en een onmiddellijke structurele verandering niet mogelijk is,
maar niet wanneer op de binnenmarkten vanwege de voortschrijdende inflatie en de aanwezige interne
vraag naar landbouwproducten de prijzen ook zonder deze betalingen reeds een stijgende tendens verto-nen;C 178/124 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
94. verzoekt de Commissie om met het oog op een mogelijke uitbreiding van het systeem van inko-
menssteun tot Midden- en Oost-Europa het Europees Parlement een raming voor te leggen van de moge-lijke kosten voor elk der landen en elk der betrokken sectoren in deze landen voor het geval dat het
huidige gemeenschappelijk landbouwbeleid daar zou worden toegepast;
95. verzoekt de Commissie om het Europees Parlement een raming voor te leggen van de kosten die
vermoedelijk zullen moeten worden gemaakt voor de toepassing van het gemeenschappelijk visserijbeleid
in de kandidaatlanden, met name wat betreft de aanpassing van de administratieve structuren;
96. ondersteunt het standpunt dat voor elk der betrokken groepen producten productiequota/visserij
moeten worden vastgesteld op basis van de historische productiecijfers tijdens een nader vast te stellenreferentieperiode; verzoekt de kandidaatlanden om informatie te verstrekken over de corresponderende
hoeveelheden voor de periode 1995-1999;
97. benadrukt het belang dat het platteland in geheel Europa heeft en koestert in dit verband de hoop
dat een toetreding tot de Unie in de kandidaatlanden uit Oost- en Zuid-Europa niet tot landvlucht en
werkloosheid zal leiden met alle sociale ontwrichting die daarvan het gevolg zou zijn; is van mening dat
er in dit verband in het bijzonder behoefte bestaat aan een verdere versterking van de nieuw opgerichtetweede zuil van het landbouwbeleid, de plattelandsontwikkeling; doet daarom een beroep op de Commissie
om de kandidaatlanden in de kwestie van hun aanspraken op rechtstreekse betalingen als alternatief een
snelle en genereuze toegang aan te bieden tot middelen voor de plattelandsontwikkeling; dringt er bij deCommissie op aan te overwegen dat de uitbreiding niet mag leiden tot een aantasting van het huidigeniveau van de steun aan de landbouwers in de vijftien lidstaten, en in het bijzonder die in de ultraperifere
gebieden;
98. verlangt de volledige overneming van het acquis communautaire door de kandidaatlanden, met name
op veterinair en fytosanitair gebied en op dat van de voorschriften ter bescherming van het welzijn vandieren; erkent dat voor deze sectoren, evenals voor bepaalde andere buitengewoon gecompliceerde secto-ren, waarop gemeenschappelijke marktordeningen van toepassing zijn, de kandidaatlanden gedetailleerdeplannen zouden moeten indienen voor de vervroegde omzetting van de communautaire landbouwwet-geving, die vóór de toetreding moeten worden opgesteld; erkent echter de noodzaak van individuele over-gangsregelingen, die echter in elk individueel geval slechts binnen een zeer beperkt kader en voor een zokort mogelijke periode kunnen worden toegekend; verzoekt de Commissie om het voor vertegenwoordi-gers van de kandidaatlanden gemakkelijker te maken om deel te nemen aan vergaderingen van de veteri-
naire en fytosanitaire comités van de Europese Unie;
99. bevestigt het belang van de invoering van een pretoetredingsstrategie voor de geleidelijke liberalise-
ring van de handel in landbouwproducten vóór de uitbreiding van de Gemeenschap; benadrukt de nood-zaak om nog voor de uitbreiding de in sommige kandidaatlanden bestaande tarifaire en niet-tarifaire han-
delsbelemmeringen te verminderen, aangezien veel van hun producten een geprivilegieerde toegang
hebben tot de communautaire markt; gegarandeerd moet namelijk worden dat communautaire landbouw-producten onder niet-discriminatoire voorwaarden worden toegelaten tot de markten van deze landen, ten
einde een evenwichtige ontwikkeling van het handelsverkeer mogelijk te maken;
100. verlangt dat de volledige medebeslissing van het Europees Parlement wordt ingevoerd voor kwes-
ties die het landbouwbeleid betreffen, voordat er sprake kan zijn van enige toetreding van nieuwe statentot de Europese Unie.
Uitbreiding enregionaal beleid
101. benadrukt dat de uitbreiding van belang is voor de totstandbrenging van een Europese Unie die
zich uitstrekt over de vroegere geografische grenzen heen en die geleid wordt door gemeenschappelijkebepalingen en waarden en door het solidariteitsbeginsel teneinde op het gehele Europese grondgebied de
economische en sociale samenhang te versterken, de versterking van de democratie en de eerbiediging van
de mensenrechten te bevorderen; acht het noodzakelijk dat de EU door blijft gaan met economische enstructurele hervormingen om het concurrentievermogen en een duurzame ontwikkeling van de regio’s tebevorderen;
102. herinnert eraan dat de Unie wordt uitgedaagd om een passend antwoord te geven op een uitbrei-
ding die een aanzienlijk aantal minder ontwikkelde regio’s aan de Unie zal toevoegen; wijst op het risicovan een onevenwichtige groei in de verschillende regio’s van de nieuwe lidstaten, zowel als gevolg van het
eigen binnenlandse beleid van enkele kandidaatlanden als van de invloed van de markt en van de investe-
ringen vanuit de lidstaten en dringt er derhalve bij de Commissie op aan de criteria voor structurele bij-stand te herzien in die zin dat zowel in de kandidaatlanden als in de huidige lidstaten een adequate bevor-
dering van hun minder ontwikkelde regio’s gewaarborgd is; verlangt van de Unie de handhaving van de
huidige cohesievereisten die voor de vijftien gelden, ongeacht de statistische veranderingen in het gemid-delde inkomen in de EU die door de uitbreiding ontstaan;22.6.2001 NL C 178/125 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
103. wijst erop dat alle kandidaatlanden bereid zijn om op het tijdstip van de toetreding de vigerende
communautaire wetgeving toe te passen; dat bij het onderzoeksproces ernstige tekortkomingen aan hetlicht gekomen zijn, zoals het ontbreken van gegevens van bepaalde kandidaatlanden en van een definitie
der statistische eenheden en vooral ten aanzien van de noodzakelijke administratieve capaciteiten om de
financiële kredieten van de structuurfondsen efficiënt te kunnen benutten; verzoekt de Commissie tegendeze achtergrond hiermee in het kader van de pretoetredingsstrategie in bijzondere mate rekening te hou-
den;
104. stimuleert de kandidaatlanden het decentralisatie- en regionalisatieproces en de regionale samen-
werking voort te zetten, daarbij rekening houdend met de instelling en de versterking van lokale overhedenom een openbaar bestuur op te bouwen dat dicht bij de burgers staat; verzoekt derhalve de Commissie en
de kandidaatlanden de interregionale en transnationale samenwerking tussen deze landen onderling, maar
ook tussen deze landen en hun buren in de EU te bevorderen en de EU programma’s te laten initiëren diede kandidaatlanden in staat stellen om op regionaal niveau nauwer samen te werken;
105. dringt er bij de kandidaatlanden op aan om de administratieve capaciteiten ten behoeve van de
uitvoering van het regionaal beleid (nationaal regionaal beleid en pretoetredingshulp van de EU) aanzienlijkte versterken en met name de nadruk te leggen op voorbereidende opleiding en de overdracht van kennismet het oog op een onmiddellijke overneming van de vigerende communautaire wetgeving na de toetre-
ding en een snelle tenuitvoerlegging van de programma’s van de structuurfondsen met inachtneming van
de EU-voorschriften inzake programmering, toezicht, evaluatie, financieel beheer en controle;
106. is van mening dat de versterkte pretoetredingsaanpak een eerste uitgangspunt is om de kandidaat-
landen voor te bereiden op de uitbreiding en wijst op het belang van de verdere ontwikkeling van de
component „opbouw van instellingen”, in het kader van het PHARE-programma, door het plaatselijke en
regionale bestuur bij daartoe strekkende maatregelen te betrekken; moedigt de administraties van de kan-didaatlanden en van de lidstaten, met name die welke zijn toegetreden tot de structuurfondsen of steunhieruit hebben ontvangen, aan om volledig te participeren in deze activiteiten die tot doel hebben deadministratieve capaciteiten, de kennisoverdracht en de verwerving van ervaring met de aanpassing aanen de toepassing van het acquis communautaire te verbeteren;
107. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de huidige financiële vooruitzichten wellicht tekort zullen
schieten om het hoofd te bieden aan de uitdagingen van het regionaal beleid en de economische en sociale
cohesie van een uitgebreide Europese Unie; verzoekt de Commissie om het Europees Parlement en de Raadin jaarlijkse voortgangsverslagen op regionale basis mede te delen of respectievelijk in hoeverre de finan-
ciële middelen in de kandidaatlanden naar behoren zijn benut teneinde, bij adequaat gebruik, deze vastleg-
gingskredieten te gebruiken voor versterking van de pretoetredingssteun met het oog op een snellere aan-pak van de investeringsbehoeften voor de infrastructuur in de kandidaatlanden en deze staten vertrouwd temaken met de opneming van financiële steun die geleidelijk aan zal toenemen tot het niveau van na de
toetreding; de kredieten die zijn opgenomen in de pretoetredingssteun aan Cyprus en Malta dienen te
worden overgedragen van hoofdstuk 4 (externe betrekkingen) naar hoofdstuk 7 (pretoetredingssteun) vande EU-begroting, zodat de geldende bepalingen voor alle kandidaatlanden homogeen zijn en zij gelijk wor-
den behandeld;
108. meent dat de samenwerkingsprogramma’s Interreg, ISPA, PHARE en MEDA een aanzienlijke bij-
drage aan de regionale ontwikkeling kunnen leveren en verzoekt de kandidaatlanden die wellicht geschillen
hebben met buurlanden die lid van de Europese Unie zijn, op ieder punt hun standpunt in overeenstem-
ming te brengen met de gewijzigde omstandigheden ten einde het nodige vertrouwensklimaat te scheppenom de samenwerking op elk niveau te ontwikkelen en uit te breiden en het belang van alle betrokkenpartijen te bevorderen; verzoekt de Commissie kritisch toezicht te houden op de tenuitvoerlegging van de
pretoetredingsprogramma’s, in het bijzonder het ISPA, teneinde de inzet van de structurele middelen in de
kandidaatlanden na hun toetreding te regelen en daarbij gebruik te maken van de ervaringen die bij deDuitse hereniging zijn opgedaan;
109. acht het noodzakelijk dat het ontwikkelingsplan voor de communautaire ruimte in het kader van
het uitbreidingsproces met eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel in aanmerking wordt genomen endat dit expliciet gekoppeld wordt aan het regionaal beleid met het oog op de hervorming van de struc-tuurfondsen in 2006, om een adequaat antwoord te geven op de ontwikkelingsnoden van een uitgebreide
Europese Unie en dringt er bij de Commissie in dit verband op aan de gevolgen van de uitbreiding voor de
werkgelegenheid, de samenhang en de economische migratie te analyseren zodat tijdig maatregelen kun-nen worden genomen om onevenwichtigheden tussen de regio’s te voorkomen;
110. verwacht dat het tweede cohesieverslag eind 2000 wordt voorgelegd en wenst op basis hiervan
samen met de Commissie conclusies te kunnen trekken betreffende de verdere benadering van het Euro-pese cohesiebeleid na de uitbreiding;C 178/126 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
Uitbreiding envervoer entoerisme
Algemeen
111. verzoekt de kandidaatlanden zo spoedig mogelijk een efficiënt bestuursapparaat op te bouwen, dat
het mogelijk maakt het op het moment van toetreding volledig omgezette acquis communautaire (technische,
fiscale, sociale alsmede milieu- en veiligheidsbepalingen) daadwerkelijk toe te passen en op de toepassingtoe te zien. Overgangstermijnen en uitzonderingsregelingen dienen Bdash als zij al nodig zijn Bdash kort, nauw-keurig omschreven, noodzakelijk en gerechtvaardigd te zijn. Ten aanzien van veiligheids- en milieubepalin-gen mogen er geen overgangsperioden gelden. Bijzondere aandacht moet uitgaan naar „partnerschappen”(twinning), in het kader waarvan ervaren ambtenaren uit de lidstaten ter beschikking van de kandidaat-landen worden gesteld;
112. onderstreept de noodzaak van verwezenlijking en uitbreiding van het Trans-Europese netwerk, met
behulp waarvan de kandidaatlanden op een moderne vervoersinfrastructuur aangesloten moeten worden,en stelt voor hiervoor het TINA-rapport als basis te gebruiken; onderstreept verder dat de EU ernaar streeft
om door middel van verbetering van het TEN-vervoersnet, met optimale integratie van de nationale en
regionale vervoersnetwerken, het concurrentievermogen van benadeelde regio’s te versterken; onderstreepthoe belangrijk het is dat in de kandidaatlanden voorrang wordt gegeven aan maatregelen om de verkeers-
veiligheid te verhogen; acht het noodzakelijk dat ook de in de huidige lidstaten op veel plaatsen bestaande
gaten naar het trans-Europese netwerk naar het Oosten worden gedicht;
113. is verheugd over de via PHARE en ISPA en andere EU-steunprogramma’s beschikbaar gestelde
middelen; dringt in dit verband ook aan op het stimuleren van KMO’s; is zich er echter van bewust datvoor de uitbreiding van de infrastructuur een zeer veel groter investeringsvolume noodzakelijk zal zijn,
waarvoor met name ook een beroep wordt gedaan op particuliere investeerders en public-private partners-
hips; het is derhalve noodzakelijk de tot nu toe gevolgde financieringsstrategie te heroverwegen;
Vervoer over de weg
114. verzoekt de Commissie om in de eerste plaats in het goederenvervoer over de weg ervoor te zor-
gen dat na toetreding van een bepaald kandidaatland in dat land de communautaire voorschriften op hetgebied van het arbeidsrecht, sociaal recht en belasting- en premierecht ook daadwerkelijk worden toegepast
en in de tweede plaats aan het Parlement en de Raad voorstellen voor te leggen over de vraag hoe bij de
waarschijnlijk aanwezig blijvende verschillen in de loonkosten en secundaire loonkosten op het tijdstip vantoetreding kan worden voorkomen dat verstoringen van de markt in de EU en de toetredende landen ont-
staan; daarbij dient ook de vraag te worden onderzocht in hoeverre overgangsvoorschriften vanaf de toe-
treding zowel voor de Europese Unie als de lidstaten afzonderlijk concreet gerechtvaardigd en verantwoordkunnen zijn; zo nodig moeten door middel van een gefaseerd model sociale spanningen in de lidstaten ende kandidaatlanden zo gering mogelijk worden gehouden; is van oordeel dat het vervoersbeleid voor
geheel Europa vóór en na de toetreding van de kandidaatlanden erop gericht moet zijn vooral het goede-
renvervoer zoveel mogelijk over te brengen naar het vervoer per spoor; daarbij moeten echter specialetransitoregelingen, met name in overgangsfasen, niet worden uitgesloten;
Vervoer per spoor
115. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de kandidaatlanden om met het oog op een milieuvrien-
delijk vervoersbeleid grote betekenis toe te kennen aan het vervoer per spoor in Europa; via maatregelen
van de EU en de kandidaatlanden moet alles in het werk worden gesteld om de nog bestaande spoorinfra-structuur in de kandidaatlanden verstandig te benutten en uit te breiden, om ook op de nieuwe grotereEuropese binnenmarkt de concurrentie aan te kunnen Bdash de belangrijkste doelstelling is hier de interope-
rabiliteit van de spoornetten; wenst verder een herstructurering van de spoorwegmaatschappijen in die
landen waar dit nog niet is gebeurd, teneinde een billijke, niet-discriminerende toegang tot de infrastruc-tuur te garanderen;
Gecombineerd vervoer
116. verzoekt de Commissie meer belang toe te kennen aan het intermodale respectievelijk gecombi-
neerde vervoer, zodat telkens de gunstigste en meest milieuvriendelijke combinatie van de vervoersmidde-
len kan worden gekozen; hindernissen die het intermodale systeem in de weg staan (ontbrekende overslag-punten, gebrekkige coördinatie tussen de vervoersmiddelen) moeten worden weggenomen;22.6.2001 NL C 178/127 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
Vervoer per binnenschip
117. beveelt aan de binnenscheepvaart sterker te betrekken bij de pan-Europese corridors; binnenhavens
dienen te worden ontwikkeld tot knooppunten voor alle vormen van vervoer; met name de Donau, debelangrijkste verbinding tussen Noord- en West-Europa en de Zwarte Zee, evenals andere belangrijke
waterwegen voor het grensoverschrijdende vervoer, moeten op de lange termijn geheel en derhalve ook
in de toetredende landen in de TEN-netten worden geïntegreerd; ook voor de uitbreiding van de water-wegen voor de binnenscheepvaart moeten ISPA-middelen beschikbaar worden gesteld;
Vervoer over zee
118. acht het met het oog op de het ontstaan van de mondiaal gezien grootste vloot noodzakelijk om
zowel de totstandbrenging van een moderne vlaggenstaatadministratie als de instelling van een doeltref-fende havenstaatcontrole te ondersteunen, en onderstreept nadrukkelijk dat de hoogste veiligheidseisen en
milieunormen moeten worden gehanteerd;
Vervoer door de lucht
119. wijst op de positie van het vliegtuig als veiligste vervoersmiddel en wenst dat de kandidaatlanden
ten eerste de nog dit jaar vast te stellen maatregelen van de EU voor een doeltreffender luchtverkeerscon-
trole met spoed overnemen en dat zij zich ten tweede onverwijld aansluiten bij de zich nog in het voor-bereidingsstadium bevindende Europese luchtverkeersveiligheidsautoriteit (EASA);
Toerisme
120. verzoekt de lidstaten en de kandidaatlanden om meer belang toe te kennen aan het toerisme, zodat
Europa nummer 1 op toeristisch gebied blijft, dit gezien de grote economische mogelijkheden van dezebedrijfstak en met het oog op de positieve gevolgen voor de arbeidsmarkt; moedigt verder de kandidaat-
landen ertoe aan om de pretoetredingsmiddelen waarover zij in het kader van PHARE, ISPA, SAPARD of
INTERREG kunnen beschikken, ook op toeristisch gebied doeltreffend te benutten; het toerisme vereist eenbetere coördinatie met andere beleidsterreinen, in het bijzonder het vervoersbeleid.
Gelijke kansen en uitbreiding
121. is van oordeel dat de toepassing van het acquis communautaire op het terrein van de gelijke behan-
deling van mannen en vrouwen als conditio sine qua non voor toetreding tot de Unie daar het hier essen-tieel om een mensenrechtenkwestie gaat; en dat instellingen op dit gebied moeten worden ontwikkeld alseen onontbeerlijke voorwaarde voor een volledige tenuitvoerlegging van het acquis; roept de Commissieop in haar onderhandelingen met de kandidaatlanden aan te dringen op een totale garantie inzake devolledige toepassing van het acquis communautaire op het terrein van vrouwenrechten en gelijke kansen,
en deze landen en hun respectieve NGO’s tot op het tijdstip van toetreding zo veel mogelijk te betrekkenbij huidige en toekomstige ontwikkelingen in deze beleidssector;
122. verzoekt de regeringen van de kandidaatlanden om een nauwkeurige opgave van hun tijdschema
voor de omzetting van de verschillende richtlijnen in wetgeving en de toepassing daarvan ofwel om dit
tijdschema te bevestigen en onderstreept dat de regelgeving inzake gelijke kansen en non-discriminatievergezeld moet gaan van passende uitvoeringsmaatregelen; beveelt daarom aan dat de parlementaire dia-loog tussen het Europees Parlement en de nationale parlementen van de lidstaten en van de kandidaat-
landen wordt versterkt; wenst dat de Commissie zorgt voor voldoende deskundigheid en zonodig financiële
middelen om dit proces van toepassing en uitvoering te vergemakkelijken;
123. verzoekt de Commissie bij de regeringen van de kandidaatlanden erop aan te dringen dat zij pro-
cedures invoeren voor het vergaren en verspreiden van naar geslacht gescheiden statistieken over de gen-
derproblematiek die vergelijkbaar zijn met die welke in de EG worden gebruikt en hen daarbij hulp te
bieden met als doel de aandacht op deze problemen te vestigen en vergelijkend onderzoek te vergemakke-lijken en voorts een maatstaf te hebben voor verbeteringen;C 178/128 NL 22.6.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000
124. dringt er bij de regeringen van de kandidaatlanden op aan dat vrouwen een meer effectieve toe-
gang krijgen tot informatie over hun legitieme rechten en dat vrouwen in de kandidaatlanden moetenworden aangemoedigd hun rechten op te eisen en deze voor tribunalen en gerechtshoven te verdedigen
om sterke wettelijke precedenten voor gelijke behandeling te scheppen en de rechterlijke macht, de raad-
slieden en juridische adviseurs, politici en het publiek meer bewust te maken van het bestaan van gender-vraagstukken;
125. doet een beroep op de regeringen van de kandidaatlanden om de opkomst van een actieve burger-
maatschappij aan te moedigen en te ondersteunen, onder meer de NGO’s die vrouwen vertegenwoordigen,door middel van bijvoorbeeld voorlichtings- en onderwijsprogramma’s inzake de internationale normen
voor de bescherming van vrouwenrechten; spoort de Commissie aan alle mogelijke stappen te ondernemen
om een doeltreffende samenwerking tussen NGO’s in de Gemeenschap en NGO’s in de kandidaatlanden teverzekeren waarbij laatstgenoemden bij het toetredingsproces moeten worden betrokken; verzoekt deCommissie de uitwisseling van informatie tussen de kandidaatlanden en de lidstaten van de EU te bevor-
deren en te steunen, ook op het niveau van associaties en organisaties, om aldus personen op het terrein
van hun specifieke problemen bij elkaar te brengen om hen in de gelegenheid te stellen elkaar beter tebegrijpen en van elkaar te leren;
126. spoort alle publieke en particuliere instellingen in de kandidaatlanden aan de mainstreaming van
het genderaspect te waarborgen in alle beleidssectoren zodat vrouwenkwesties niet gescheiden wordenbehandeld maar op alle terreinen van het sociale en economische leven worden geïntegreerd; verzoekt de
regeringen van de kandidaatlanden zgn. „nationale mechanismen” in te voeren of te verstevigen (zie het
actieplatform van Bejing en Bejing +5 slotdocument) om deze gender mainstreaming aan te moedigen ente begeleiden;
127. spoort de sociale partners in de kandidaatlanden aan een werkgelegenheidsbeleid en praktijken in
te voeren op de grondslag van gelijke behandeling van vrouwen en mannen en gelijke kansen, met name
gelijk loon voor mannen en vrouwen voor gelijk werken, en deze te waarborgen; wenst dat de Commissie
met de UNICE en andere representatieve werkgeversorganisaties onderhandelt over een gedragscode voorbedrijven uit de Europese Gemeenschap die in deze landen activiteiten ontplooien;
128. dringt er bij de Commissie op aan dat zij de kandidaatlanden aanspoort deel te nemen aan com-
munautaire programma’s inzake gelijke kansen en in de eerste plaats aan het vijfde Kaderprogrammainzake gelijke behandeling van mannen en vrouwen (2001-2005) evenals het STOP-programma en hetDAPHNE-programma ter bestrijding van geweld tegen vrouwen;
129. roept de regeringen van de kandidaatlanden op een alomvattende werkgelegenheidsstrategie vast te
stellen en toe te passen die met het genderaspect rekening houdt om discriminatie op grond van hetgeslacht en de (horizontale en verticale) scheiding tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt op te
heffen, inclusief een uitgebreid publiek of particulier dienstenpakket om de combinatie van beroeps- en
gezinsleven te vergemakkelijken, met name op het gebied van de structuren voor de kinderopvang, als-mede adequate beroepsopleiding;
130. verzoekt de regeringen van de kandidaatlanden wetten en maatregelen toe te passen om alle vor-
men van vrouwenhandel uit te bannen en het probleem van geweld tegen vrouwen binnen het gezin aante pakken met inbegrip van wetgeving inzake verkrachting door de huwelijkspartner; wenst dat de rege-
ringen van de kandidaatlanden scholings- en bewustmakingscampagnes ten behoeve van de politie en de
rechterlijke instanties bevorderen en dat zij NGO’s steunen die zowel in de kandidaatlanden als ook in deEuropese Unie strijd voeren tegen de vrouwenhandel, en dat de samenwerking tussen de Europese Unie en
de kandidaatlanden wordt versterkt door voldoende financiële middelen voor deze samenwerking ter
beschikking te stellen;
*
**
131. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parle-
menten van de lidstaten en de parlementen en regeringen van de kandidaatlanden waarmee toetredings-onderhandelingen zijn geopend.22.6.2001 NL C 178/129 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 4 oktober 2000