[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 18.12.2006

COM(2006) 829 definitief

2006/0266 (ACC)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot instelling van een communautaire regeling voor controle op de uitvoer van producten en technologie voor tweeërlei gebruik

(door de Commissie ingediend)[COM(2006) 828 final][SEC(2006) 1696]

TOELICHTING

1) ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Motivering en doel van het voorstel

Het voorstel tot wijziging en herschikking van Verordening (EG) nr. 1334/2000 van de Raad betreffende de controle op de uitvoer van producten en technologie voor tweeërlei gebruik heeft tot doel de EU-regeling op dat gebied te versterken en te verbeteren. Dit zal de EU in staat stellen te voldoen aan de eisen van Resolutie 1540 van de VN-Veiligheidsraad en gevolg te geven aan de meeste van de aanbevelingen waarop de Raad Algemene Zaken de aandacht heeft gevestigd na de “peer reviews” van de tenuitvoerlegging van de verordening door de lidstaten in 2004 in overeenstemming met het actieplan van Thessaloniki, dat in juni 2003 de steun van de staatshoofden en regeringsleiders heeft gekregen. Voorts is het de bedoeling meer duidelijkheid te scheppen en de regelgevingslast voor de EU-exporteurs bij de uitvoering van de controles te verminderen.

Algemene context

De EG-Verordening inzake controles op de uitvoer van producten en technologieën voor tweeërlei gebruik draagt bij tot de nakoming van de verbintenissen die de lidstaten in internationale regelingen voor uitvoercontrole of als partij bij de non-proliferatieverdragen en –akkoorden hebben aangegaan. Producten voor tweeërlei gebruik zijn immers civiele producten die voor militaire doeleinden en in sommige gevallen voor de productie van of als overbrengingsmiddelen voor massavernietigingswapens (kernwapens, biologische wapens, chemische wapens of raketten) kunnen worden gebruikt.

Sinds 11 september 2001 is het mandaat van de internationale regelingen voor uitvoercontrole, die oorspronkelijk werden ingesteld door gelijkgezinde staten om te voorkomen dat staten op onrechtmatige wijze massavernietigingswapens (MVW) of de overbrengingsmiddelen daarvoor zouden verkrijgen, uitgebreid tot de preventie van de aanschaf door niet-overheidsactoren van producten voor tweeërlei gebruik om aanslagen tegen burgers en staten te voorkomen. Daarom heeft de Europese Raad in juni 2003 het actieplan van Thessaloniki goedgekeurd, dat diverse bepalingen bevatte waarin werd aanbevolen de EU-regeling voor uitvoercontrole te versterken en de rol van de EU in de internationale regelingen voor uitvoercontrole meer gewicht en zichtbaarheid te geven. Naast een prominentere rol voor de Commissie in die fora werd in het actieplan ook een EU-strategie aanbevolen om de toetreding van nieuwe EU-lidstaten tot die regelingen te ondersteunen.

Naar aanleiding van dit actieplan werden in het najaar 2003 diverse voorstellen bij de Raad ingediend. Zij handelden over de rol van de Commissie in de internationale regelingen en een methode om de EU-coördinatie in die fora te verbeteren, waarbij een strategie voor de aansluiting van nieuwe EU-lidstaten werd voorgesteld. Een “peer review” van de tenuitvoerlegging van de verordening door de lidstaten werd door de Commissie gecoördineerd en door de lidstaten uitgevoerd met de steun van een kleine taskforce bestaande uit de Commissie, het Raadssecretariaat en Finland. De taskforce heeft maatregelen aanbevolen waarvan de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen in december 2004 kennis heeft genomen. In deze aanbevelingen werd naast andere prioriteiten beklemtoond dat de EU moet kiezen voor een meer proactieve aanpak om te verhinderen dat overheids- en niet-overheidsactoren producten voor tweeërlei gebruik verkrijgen, waarbij vooral op de risico's moet worden gelet.

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

De bestaande Verordening (EG) nr. 1334/2000 werd vastgesteld na twee uitspraken van het Europees Hof van Justitie in 1995 waarin de exclusieve bevoegdheden van de Europese Gemeenschap op het gebied van buitenlandse handel in producten voor tweeërlei gebruik werden bevestigd. Dit voorstel heeft tot doel die verordening te wijzigen.

Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU

Het voorstel tot wijziging van de verordening zal de EU in staat stellen om relevante aspecten van de EU-strategie tegen de verspreiding van MVW uit te voeren en bij te dragen aan de verwezenlijking van andere prioriteiten van de EU zoals de veiligheid van de EU-burgers, het voorkomen van terroristische aanslagen met biologische, chemische of nucleaire middelen, de ondersteuning van de defensiegerelateerde industrie van de EU overeenkomstig de mededeling van de Commissie van 2003, alsmede de communautaire en internationale veiligheid.

2) Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling

Raadpleging van belanghebbende partijen

Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten

De Commissie heeft via een consultancybedrijf een studie opgezet om de meningen van de exporteurs en andere belanghebbenden te evalueren teneinde het effect van opties voor het wijzigen van de verordening te beoordelen.

Om een representatieve steekproef van belanghebbenden samen te stellen, werd een vragenlijst toegezonden aan ongeveer 450 in de EU gevestigde potentiële exporteurs van producten voor tweeërlei gebruik alsmede aan een groot aantal EU-brancheorganisaties. Voorts werd de vragenlijst op 5 oktober 2005 op de website van DG TRADE bekendgemaakt zodat ook alle eventueel geïnteresseerde exporteurs aan de raadpleging konden deelnemen. De uiteindelijke steekproef van exporteurs die de vragenlijst hebben beantwoord, was representatief voor de verdeling van de leveranciers en exporteurs over de tien categorieën producten voor tweeërlei gebruik die op de lijst in bijlage I van de verordening voorkomen. Op basis van de ontvangen antwoorden werden specifieke substeekproeven van representatieve exporteurs geselecteerd teneinde deze te raadplegen over de verschillende opties voor de herziening van de EG-verordening. Omdat de opties eveneens betrekking hadden op controles op doorvoer, overlading en tussenhandel, werden de transporteurs en de handelaren ook geraadpleegd.

Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is gehouden

De exporteurs werden geraadpleegd over het eindverslag van de effectbeoordelingsstudie en over de beoordeling van de bevindingen van de studie door de diensten van de Commissie. De meningen van de lidstaten en andere belanghebbenden over de resultaten van de studie en de beoogde follow-up door de diensten van de Commissie werden vanaf januari tot begin juli 2006 verzameld en komen in dit voorstel goed tot uiting.

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Betrokken wetenschaps- en kennisgebieden

Tijdens de raadpleging en de beoordeling van de meningen van de belanghebbenden is er steeds voor gezorgd dat de vereiste deskundigheid inzake producten voor tweeërlei gebruik aanwezig was. Deskundigheid inzake producten voor tweeërlei gebruik en inzake uitvoercontrole en veiligheidskwesties was een belangrijk selectiecriterium bij de aanbesteding.

Gebruikte methode

De oorspronkelijke vragenlijst die tot doel had een representatieve steekproef van exporteurs samen te stellen, is door DG TRADE opgesteld en werd in het bestek van de aanbesteding opgenomen. Na overleg met een aantal EU-brancheorganisaties werden in de vragenlijst verbeteringen aangebracht. Tijdens de studie werden door het consultancybedrijf aanvullende vragenlijsten over uitgeteste opties opgesteld en ter goedkeuring aan de Commissie voorgelegd voordat zij aan de belanghebbenden (overheidsdiensten van de lidstaten en exporteurs) werden toegezonden.

Belangrijkste geraadpleegde organisaties en deskundigen

EU-brancheorganisaties en individuele exporteurs, nationale bevoegde autoriteiten van de lidstaten, met name nationale autoriteiten bevoegd voor het verlenen van uitvoervergunningen en douaneautoriteiten.

Samenvatting van de ontvangen en gebruikte adviezen

De effectbeoordelingsstudie heeft een aantal zwakke punten aan het licht gebracht in de opties die DG TRADE in samenspraak met de verschillende betrokken DG’s had aangegeven met de bedoeling ze uit te testen. In sommige gevallen wist DG TRADE dat de opties zwak waren, maar vond het toch dat zij moesten worden uitgetest ter bevestiging van de met de lidstaten gedeelde aanvankelijke meningen.

Sommige opmerkingen en suggesties van de ondernemingen konden om uiteenlopende redenen niet in aanmerking worden genomen, met name omdat zij verder zouden gaan dan wat in het kader van deze herziening van de verordening realiseerbaar is. Het betreft bijvoorbeeld:

- de vrijstelling van een multinationale onderneming van uitvoercontroles op immateriële overdrachten tussen haar EU-vestiging en haar buitenlandse dochterondernemingen;

- de omschakeling van het bestaande systeem dat gebaseerd is op ex-antebeslissingen inzake uitvoercontrole die geval per geval ten aanzien van individuele exporteurs worden genomen voor de uitvoer van de meeste producten van bijlage I naar derde landen, op een systeem van gecertificeerde exporteurs door middel van regelmatige audits van hun interne nalevingsprogramma’s en een intensieve dialoog tussen overheid en industrie;

- de invoering van een vooraf vastgestelde maximumtermijn voor de verwerking van aanvragen om uitvoervergunningen door de nationale autoriteiten;

- het instellen van een vrijstelling voor alle kleine monsters en zendingen van geringe waarde van het aanvragen van een uitvoervergunning. De Commissie zal echter in 2007 nagaan of nieuwe communautaire uitvoervergunningen kunnen worden voorgesteld om bepaalde uitvoer naar bepaalde bestemmingen te vergemakkelijken op basis van wat de ondernemingen in dit verband aandragen, hetgeen kan impliceren dat in bepaalde gevallen een de-minimisregel wordt ingesteld;

- de afschaffing of ingrijpende vereenvoudiging van de controles op niet in de lijst van de verordening opgenomen producten die de lidstaten mogen verrichten naast de controles op in de lijst opgenomen producten.

De Commissie is echter gevoelig voor de aandachtspunten van de ondernemingen en zal verder werken aan een regelgevingskader dat met zo weinig mogelijk lasten gepaard gaat teneinde de internationale concurrentiepositie van de ondernemingen te versterken. Daarom is een herzieningsclausule toegevoegd aan het voorstel tot wijziging van de verordening.

Wijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt voor het publiek

De resultaten van de studie werden op 23 februari 2006 op het volgende URL-adres beschikbaar gesteld: {0><}0{>http://ec.europa.eu/comm/trade/issues/sectoral/industry/dualuse/pr230206_en.htm.

Effectbeoordeling

Wat betreft de beslissing om de definitie van immateriële overdracht van technologie te verduidelijken , is het niet duidelijk of het huidige artikel 2, onder b), punt iii), betrekking heeft op de overdracht van gecontroleerde technologie voor tweeërlei gebruik via de toegang tot intranet door buiten de EU gevestigde derden. Dit kan een effect op de industrie hebben daar de toepassing van controles op immateriële technologie momenteel niet voor de hele EU gedefinieerd en geharmoniseerd is. Dit effect kan echter worden verminderd door de vaststelling van EU-richtsnoeren voor de uitvoering van controles op immateriële overdrachten, hetgeen impliceert dat in de praktijk duidelijk is wat technologieën in het publieke domein inhouden.

Voor de controle op doorvoer en overlading zijn verschillende opties in overweging genomen. Gezien het grote volume van de doorvoerhandel via de EU werd de optie om voor elke doorvoer of overlading van producten voor tweeërlei gebruik systematisch de naleving van aan het verlenen van een vergunning voorafgaande voorschriften te verlangen, als ondoenbaar en buitengewoon lastig van de hand gewezen. De gekozen optie bestaat erin alle bevoegde nationale autoriteiten van de lidstaten toe te staan een product voor tweeërlei gebruik dat wordt doorgevoerd of overgeladen, in beslag te nemen wanneer er redelijke aanwijzingen zijn (hoofdzakelijk afkomstig van inlichtingendiensten) dat het product bestemd is of kan zijn voor illegale proliferatie in een derde land. Deze optie bestaat al in sommige lidstaten omdat zij daarmee het Proliferation Security Initiative kunnen uitvoeren. Het effect van deze optie op de weinige lidstaten die systematisch een voorafgaande vergunning voor de doorvoer van producten voor tweeërlei gebruik eisten, zou minimaal moeten zijn daar zij minder dan tien van die vergunningen per jaar meldden.

Er zijn verschillende opties voor het bestraffen van illegale tussenhandel in producten voor tweeërlei gebruik bestudeerd op basis van de definitie dat tussenhandel een dienst is voor het vergemakkelijken van een transactie betreffende producten voor tweeërlei gebruik. In die opties is er rekening mee gehouden dat de controles op tussenhandel betrekking zouden hebben op goederen die zich buiten de EU bevinden en bijgevolg onder de wetgeving van derde landen vallen. In de studie is erop gewezen dat het uiterst moeilijk is om dergelijke controles toe te passen. Er werd geconcludeerd dat slechts in de volgende twee gevallen controles mogen plaatsvinden:

- wanneer de tussenhandelaar op de hoogte is van het illegale eindgebruik van de goederen voor MVW in derde landen;

- wanneer de lidstaat waar de tussenhandelaar gevestigd is, hem op de hoogte heeft gebracht van deze risico’s.

Deze twee gevallen doen voor de tussenhandelaar / verlener van bemiddelingsdiensten de verplichting ontstaan om een vergunning aan te vragen indien hij van plan is de transactie te laten plaatsvinden

Door de uitdrukkelijke vermelding in het herschikte artikel 10, lid 4 , van de mogelijkheid voor de lidstaten om het elektronisch beheer van uitvoeraanvragen en – vergunningen in te voeren zal het werk van de nationale overheidsdiensten en de exporteurs worden vergemakkelijkt.

Diverse opties zijn uitgetest om de voorwaarden te harmoniseren voor het gebruik van de verschillende uitvoervergunningen die op grond van de verordening beschikbaar zijn, teneinde gelijke spelregels te creëren en de veiligheid in de EU te vergroten.

Met betrekking tot de communautaire algemene uitvoervergunning heeft de Commissie op grond van de effectbeoordelingsstudie gekozen voor het verduidelijken van de betekenis van de begrippen “registratie” en “melding”, die momenteel in bijlage II bij de verordening worden gedefinieerd, en voor het beperken van de voorwaarden waaronder de communautaire algemene uitvoervergunning kan worden geweigerd (herschikt artikel 6, lid 1, onder a)). Dit leidt tot een grotere convergentie van de praktijken in de EU.

Met betrekking tot de harmonisatie van de voorwaarden voor het gebruik van de nationale algemene uitvoervergunningen heeft de effectbeoordelingsstudie aan het licht gebracht dat sommige lidstaten geen registratiesysteem hadden en bijgevolg, door een gebrek aan informatie over de gebruikers, de toepassing van de verordening niet volledig konden waarborgen. De optie tot wijziging van de verordening moet deze leemte aanvullen. In de studie werd er ook op gewezen dat exporteurs die nationale algemene uitvoervergunningen op nationaal niveau[1] kunnen krijgen, een voordeel genieten in vergelijking met andere exporteurs. Het voorstel van de Commissie om nieuwe communautaire algemene uitvoervergunningen in te stellen, heeft brede steun van de industrie gekregen en wordt door de lidstaten toegejuicht. De Commissie zal deze voorstellen in 2007 trachten in te dienen op basis van door de exporteurs te verstrekken informatie en besprekingen met de lidstaten.

In verband met de optie om de praktijken van de lidstaten betreffende het verlenen van globale uitvoervergunningen te harmoniseren door de exporteur te verplichten een intern nalevingsprogramma (INP) uit te voeren, heeft de studie erop gewezen dat INP’s, als ze worden uitgevoerd, als positieve factoren worden aangemerkt. In feite zorgen deze INP’s voor een aanzienlijke vergroting van de capaciteit van de exporteurs om aan de bepalingen inzake uitvoercontrole te voldoen. Het voorstel van de Commissie bestaat erin de lidstaten aan te moedigen globale uitvoervergunningen te verlenen aan ondernemingen die INP’s toepassen.

Er werden opties getest om verbetering te brengen in de coördinatie en de uitwisseling van gevoelige informatie tussen de nationale autoriteiten van de lidstaten over de nationale uitvoering van de “controle op het eindgebruik” . In het licht van de resultaten heeft de Commissie besloten een standpunt voor te stellen dat het midden houdt tussen de optie die tijdens de effectbeoordelingsstudie werd getest (systematische uitwisseling van informatie tussen de nationale douaneautoriteiten over alle geldige nationale verzoeken van de lidstaten) en de huidige situatie, die geen voldoening schenkt uit het oogpunt van handel en veiligheid. Het voorstel heeft tot doel de lidstaten te verplichten met de andere lidstaten en de Commissie informatie uit te wisselen over de algemene voorschriften die zij aan de nationale exporteurs opleggen in verband met de verplichting om een uitvoervergunning aan te vragen voor niet in de lijst opgenomen producten die bestemd zijn om naar bepaalde eindgebruikers te worden uitgevoerd. Te zijner tijd moet dit leiden tot een grotere convergentie van de nationale beleidsmaatregelen en tot een betere voorlichting van en transparantie voor de exportbedrijven.

Er zijn wijzigingen aangebracht in artikel 7, lid 2, artikel 9 en artikel 15 van de verordening om:

- het EU-wetgevingskader af te stemmen op de informele, maar politiek bindende voorschriften van de internationale regelingen voor uitvoercontrole, die de geldigheid van weigeringen regelmatig opnieuw bekijken;

- te zorgen voor breder overleg tussen de lidstaten bij meningsverschillen over sommige uitvoeraanvragen en gelijke spelregels in de EU tot stand te brengen;

- de Commissie in staat te stellen in de toekomst een elektronisch veilig systeem te ontwikkelen om gevoelige en eventueel geclassificeerde EU-informatie uit te wisselen.

Het effect van de bovenvermelde voorstellen zal naar verwachting positief zijn, zowel voor de handel als wat veiligheidskwesties betreft.

Het voorgestelde herschikte artikel 11 bepaalt dat wijzigingen in de lijst van gecontroleerde producten zullen worden aangebracht via de bij het herschikte artikel 19 ingestelde comitologieprocedure in plaats dat daarvoor een formele verordening van de Raad moet worden vastgesteld. Dit zal leiden tot een snellere bijwerking van de lijst van gecontroleerde producten in overeenstemming met de besluiten van de regelingen voor uitvoercontrole.

De verplichtingen betreffende het bijhouden van dossiers krachtens artikel 16 zijn gewijzigd om terdege rekening te houden met verzoeken van de ondernemingen, die worden geschraagd door samen met deskundigen van de lidstaten uitgevoerde werkzaamheden, om de huidige situatie te verbeteren door evenredige en afdwingbare voorschriften vast te stellen, afhankelijk van de overdrachten in kwestie.

Het herschikte artikel 21 voorziet in het opleggen van strafrechtelijke sancties, ten minste voor ernstige inbreuken op de verordening, en de bepalingen ter uitvoering ervan zullen een afschrikmiddel vormen tegen de schending van voorschriften inzake uitvoercontrole.

Het effect van de invoeging van een herschikt artikel 22 op de internationale samenwerking zal:

- bijdragen aan het verhelpen van bestaande situaties waarbij, bijvoorbeeld, exporteurs in derde landen en in de EU verplicht zijn controles toe te passen op overbrengingen van producten voor tweeërlei gebruik in de interne markt (meer concreet, wanneer de wetgeving van derde landen voorschriften inzake wederuitvoer, binnen de interne markt, van ingevoerde producten voor tweeërlei gebruik oplegt);

- de wederzijdse erkenning van uitvoervergunningen mogelijk maken, wat zeer bevorderlijk kan zijn voor gezamenlijke industriële projecten of onderzoekprojecten, met name met derde landen die lid zijn van internationale regelingen voor uitvoercontrole of in de huidige communautaire algemene uitvoervergunning zijn opgenomen;

- het mogelijk maken om in de hele EU geldende specifieke voorschriften inzake uitvoercontrole vast te stellen die van toepassing zouden zijn op technologieën die in de EU zijn ontwikkeld in het kader van door de Gemeenschap gefinancierde internationale programma’s waarbij derde landen betrokken zijn, en ook betrekking zouden hebben op de toegang tot die technologieën via immateriële middelen.

Het effect van de vervanging van de bestaande voorafgaande vergunning voor overbrengingen van in de huidige bijlage IV opgenomen producten tussen de lidstaten (herschikt artikel 25) door voorafgaande kennisgevingen zal overbrengingen binnen de interne markt vergemakkelijken zonder dat het een negatief effect op de veiligheid zal hebben aangezien de lidstaten de mogelijkheid behouden om dergelijke overbrengingen om gegronde redenen tegen te houden.

Ten slotte worden enkele voorstellen gedaan om op specifieke gebieden beste praktijken en administratieve maatregelen vast te stellen waarvan het effect niet is beoordeeld, maar die hun politieke rechtvaardiging vinden in ontwikkelingen in internationale regelingen voor uitvoercontrole en in de door de Raad goedgekeurde aanbevelingen over de follow-up van de “peer reviews”.

3) Juridische elementen van het voorstel

Samenvatting van de voorgestelde maatregelen

Dit voorstel is een herschikking van Verordening (EG) nr. 1334/2000 van de Raad overeenkomstig het interinstitutioneel akkoord betreffende de herschikking van besluiten. Het integreert in één enkele tekst zowel de inhoudelijke wijzigingen die in Verordening (EG) nr. 1334/2000 worden aangebracht, als de ongewijzigde bepalingen ervan. Door dit voorstel wordt die verordening vervangen en ingetrokken. Daardoor wordt de Gemeenschapswetgeving toegankelijker en transparanter.

Er zijn vijf punten waarop de voorgestelde wijzigingen in de verordening verdergaan dan een technische herziening en bijwerking van Verordening (EG) nr. 1334/2000, namelijk:

- het instellen van een comitologieprocedure voor de wijziging van de bijlagen bij de verordening (lijsten van gecontroleerde producten en formulieren) en voor de vaststelling van uitvoeringsmaatregelen;

- vervanging van de verplichte vergunning voor de overbrenging, binnen de interne markt, van op de lijst in de herschikte bijlage V voorkomende producten door een procedure van “voorafgaande kennisgeving”, met de bedoeling de handel in de interne markt te vergemakkelijken zonder veiligheidsbelangen in gevaar te brengen;

- de invoeging van een bepaling volgens welke de lidstaten strafrechtelijke sancties moeten opleggen, ten minste voor schendingen van de verordening. Daarmee wordt gevolg gegeven aan de oproep in het actieplan van Thessaloniki om een gemeenschappelijke EU-aanpak te formuleren met betrekking tot het strafbaar stellen van illegale uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik, en aan de oproep in Resolutie 1540 van de VN-Veiligheidsraad om passende civiel- of strafrechtelijke sancties voor schendingen van voorschriften inzake uitvoercontrole in te stellen. De bestaande sanctieregelingen van de meeste lidstaten omvatten zowel administratieve als strafrechtelijke sancties. De nieuwe bepaling zal door een minimale harmonisatie op EU-niveau ten minste bij ernstige overtredingen uitsluiten dat overtreders in sommige lidstaten wegkomen met zuiver administratieve sancties;

- een overweging verduidelijkt dat de verordening voorziet in een omvattend rechtskader voor de uitvoer van producten, technologie en daaraan gerelateerde diensten voor tweeërlei gebruik. In dit verband is rechtszekerheid van essentieel belang voor de uitvoer van onder deze verordening vallende producten, technologie of diensten voor tweeërlei gebruik die plaatsvindt in overeenstemming met de bepalingen van de verordening en met de overeenkomstig deze verordening vastgestelde bepalingen ter uitvoering ervan. Rechtszekerheid is van bijzonder belang in verband met de wetgeving van derde landen waar diezelfde uitvoer als strafbaar feit kan worden beschouwd;

- de invoeging van een artikel dat voorziet in onderhandelingen met derde landen om vraagstukken te behandelen zoals voorschriften inzake wederuitvoer, met name wanneer zij tot doel hebben het volledige gebruik van de interne markt door EU-importeurs van technologieën voor tweeërlei gebruik van oorsprong buiten de EU te verhinderen, en om specifieke projectgebaseerde voorschriften inzake uitvoercontrole vast te stellen wanneer derde landen betrokken zijn bij door de EG gefinancierde projecten.

De overige belangrijke voorstellen tot herschikking en wijziging van Verordening (EG) nr. 1334/2000 zijn:

- de invoering van controles op doorvoer;

- de invoering van controles op tussenhandel en de bestraffing van illegale tussenhandel in producten voor tweeërlei gebruik in verband met een MVW-programma;

- de verduidelijking en actualisering van de controles op de immateriële overdracht van technologie, inclusief de verlening van technische bijstand;

- de invoering van enkele beperkte aanpassingen betreffende de toepassing van nationale controles op niet in de lijsten van de verordening opgenomen producten om de efficiëntie en de transparantie ervan te vergroten;

- de harmonisatie van de gebruiksvoorwaarden van algemene vergunningen;

- de toevoeging van een criterium ter verbetering van de verlening van globale vergunningen aan exporteurs die interne nalevingsprogramma’s uitvoeren;

- de invoering van mogelijkheden voor breder overleg tussen de betrokken lidstaten voordat vergunningen worden verleend voor transacties die in wezen vergelijkbaar zijn met geweigerde transacties;

- de verbetering van de uitwisseling van informatie over weigeringen en andere gevoelige informatie en de eventuele invoering in de toekomst van een versleuteld elektronisch systeem voor de uitwisseling van informatie over weigeringen en andere geclassificeerde informatie;

- de verplichting tot registratie, bij de bevoegde nationale autoriteiten, van de exporteurs en leveranciers van de gevoeligste producten binnen de Gemeenschap;

- voorziening in de vaststelling door de nationale autoriteiten van indicatieve termijnen voor de verwerking van aanvragen om uitvoervergunningen, en van termijnen voor de behandeling van verzoeken om informatie, gericht aan de autoriteiten die vergunningen afgeven, over de toepassing van nationale controles.

Sommige maatregelen zoals een aanpassing van het modelformulier in bijlage III om het in overeenstemming te brengen met de Layout Key for Trade Documents van de Verenigde Naties, waarmee aan overheden, organisaties en de bedrijfswereld een basis voor het gestandaardiseerde en geharmoniseerde ontwerp van in handel en vervoer gebruikte documenten werd geboden om het gebruik van de vergunning te vergemakkelijken, werden gereserveerd voor verdere regelgevingsmaatregelen in het kader van de comitologieprocedure.

Rechtsgrondslag

Artikel 133 van het EG-Verdrag.

Subsidiariteitsbeginsel

Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.

De voorstellen betreffen uitsluitend wijzigingen in de verordening die noodzakelijk zijn en waarvan de rechtvaardiging is bevestigd. Andere kwesties zullen worden aangepakt via administratieve maatregelen of beste praktijken of maatregelen op nationaal niveau.

Zoals hierboven is gezegd, blijft de financiële en administratieve last tot het minimum beperkt daar de nieuwe verplichtingen werden beperkt tot wat redelijkerwijs kan worden toegepast en sommige van de nieuwe maatregelen het beheer van de uitvoercontroles zullen vergemakkelijken.

Keuze van instrumenten

Voorgesteld instrument: verordening.

Andere middelen zouden niet geschikt zijn, ten eerste omdat een wijziging in het bestaande rechtsinstrument (verordening van de Raad) alleen door middel van een nieuwe verordening mogelijk is. Ten tweede hebben de uitspraken van het Europees Hof van Justitie duidelijk gemaakt dat controles op de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik een exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap zijn. Andere maatregelen die van niet-juridische aard zijn en die voldoen aan het criterium dat zij voor de EU een toegevoegde waarde kunnen opleveren, zijn in de mededeling voorgesteld.

4) Gevolgen voor de begroting

Op korte termijn zal het voorstel geen aanzienlijke financiële gevolgen voor de EU hebben. Aan de eventuele ontwikkeling en totstandbrenging van een veilig EU-systeem voor de uitwisseling van informatie over weigeringen en andere gevoelige informatie zouden bescheiden financiële kosten verbonden zijn, hoewel een besluit over de vraag of een dergelijk systeem al of niet moet worden ontwikkeld, niet vóór begin 2007 in overleg met de lidstaten zal worden genomen. In de bijlage wordt een raming van de kosten van de totstandbrenging van een dergelijk systeem gegeven.

5) Aanvullende informatie

Vereenvoudiging

Het voorstel zorgt voor een vereenvoudiging van de wetgeving en van de administratieve procedures voor overheidsinstanties (communautair of nationaal) en particuliere entiteiten.

Het gebruik van de herschikkingstechniek stelt de Gemeenschap in staat zowel de voorgestelde inhoudelijke wijzigingen in de verordening van de Raad als de ongewijzigde bepalingen ervan in één enkele tekst te combineren. Bovendien is de oorspronkelijke tekst van de verordening met het oog op betere regelgeving verbeterd en verduidelijkt.

Een aantal voorstellen zal het werk vereenvoudigen voor de communautaire overheidsdiensten (een comitologieprocedure voor wijzigingen in de bijlagen en voor het vaststellen van richtsnoeren) en voor particuliere entiteiten (vaststellen van de beste praktijken voor de tenuitvoerlegging van de verordening, harmonisatie van de gebruiksvoorwaarden en het formaat van uitvoervergunningen, e-systemen voor het beheer van vergunningsaanvragen).

Intrekking van bestaande wetgeving

De goedkeuring van het voorstel zal leiden tot de intrekking van bestaande wetgeving.

Herschikking

Het voorstel impliceert herschikking.

Bijlage

Kosten van de eventuele totstandbrenging van een veilig systeem voor informatie-uitwisseling als bedoeld in het gewijzigde artikel 15, lid 4, van het voorstel voor een verordening

Inleiding

Het voorgestelde nieuwe lid 4 van artikel 15 van de herschikte verordening voorziet in de mogelijkheid om een veilig systeem voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en zo nodig ook tussen hen en de Commissie tot stand te brengen. Dat systeem zou met name online toegang bieden tot een databank met informatie over weigeringen van uitvoervergunningen (informatie die momenteel op cd-rom wordt uitgewisseld), hoewel nog andere mogelijke toepassingen om de in de verordening bedoelde informatie-uitwisseling te vergemakkelijken, in overweging kunnen worden genomen.

In dit stadium tracht het voorstel alleen een rechtsgrondslag te bieden voor het geval dat een besluit in die zin wordt genomen; het loopt niet vooruit op een toekomstig besluit, dat pas kan worden genomen nadat de voor een dergelijk systeem vereiste parameters zijn onderzocht en overleg met de lidstaten is gepleegd.

Desbetreffend begrotingsonderdeel

20.02.01, binnen de beleidskredieten van de begroting en binnen de huidige beschikbare bedragen.

Geraamde kosten

Indien in de toekomst een besluit wordt genomen om een dergelijk systeem op te zetten, kan de begroting worden gesplitst in vijf delen zoals in de tabel hieronder wordt aangegeven:

2007 | 2008 | 2009 | 2010 | Total |

Ontwikkeling | 200 000 | 50 000 | 0 | 0 | 250 000 |

Onderhoud | 10 000 | 20 000 | 20 000 | 50 000 |

Infrastructuur | 30 000 | 10 000 | 40 000 |

Netwerk | 25 000 | 15 000 | 15 000 | 55 000 |

Ondersteuning infrastructuur | 30 000 | 20 000 | 20 000 | 70 000 |

Ondersteuning gebruikers | 40 000 | 30 000 | 30 000 | 100 000 |

Totaal | 200 000 | 185 000 | 85 000 | 95 000 | 565 000 |

De ontwikkeling zou bestaan in de renovatie van de bestaande databank met behulp van servertechnologie en de toevoeging van aanvullende functies en mogelijkheden. Een aanzienlijk deel van de bestaande databank (bv. het formaat) zou echter opnieuw worden gebruikt.

De netwerkkosten zouden in principe zeer beperkt moeten blijven daar het bestaande “Testa secure” zou worden gebruikt. In deze kosten zijn de door de lidstaten gemaakte aansluitingskosten niet begrepen. Mocht een afzonderlijk ad-hocnetwerk in overweging worden genomen, dan zou daarvoor een specifieke begroting nodig zijn, maar dit is niet de optie die momenteel wordt overwogen.

De begroting voor de ondersteuning van de gebruikers zou bestaan in het opzetten van een helpdesk, die ook voor andere bestaande projecten zou kunnen worden gebruikt.

1334/2000

2006/0266 (ACC)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot instelling van een communautaire regeling voor controle op de uitvoer van producten en technologie voor tweeërlei gebruik

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 133,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

∫ nieuw

1. Verordening (EG) nr. 1334/2000 van de Raad van 22 juni 2000 tot instelling van een communautaire regeling voor controle op de uitvoer van producten en technologie voor tweeërlei gebruik[2] is aanzienlijk gewijzigd en moet omwille van de duidelijkheid worden herschikt.

⎢ 1334/2000 overweging 1 (aangepast)

(2) Producten voor tweeërlei gebruik (producten, met inbegrip van programmatuur en technologie, voor tweeërlei gebruik) dienen bĳ uitvoer uit de √ Europese ∏ Gemeenschap aan een doeltreffende controle te worden onderworpen.

⎢ 1334/2000 overweging 2

(3) Ter naleving van de internationale verplichtingen en verantwoordelĳkheden van de lidstaten, met name wat non-proliferatie betreft, en van de Europese Unie is een doeltreffend gemeenschappelĳk controlesysteem voor de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik noodzakelĳk.

⎢ 1334/2000 overweging 3

(4) Voor de totstandbrenging van het vrĳe verkeer van producten voor tweeërlei gebruik in de Gemeenschap is het bestaan van een gemeenschappelĳk controlesysteem en van geharmoniseerde beleidsvormen voor de handhaving en de bewaking in alle lidstaten een noodzakelĳke voorwaarde.

⎢ 1334/2000 overweging 4 (aangepast)

(4) Teneinde de doeltreffende uitvoering van de controles te blĳven waarborgen, dient de thans geldende, bĳ Verordening (EG) nr. 3381/94[3] en Besluit 94/942/GBVB[4], ingestelde regeling voor de uitvoercontrole op producten voor tweeërlei gebruik verder te worden geharmoniseerd.

⎢ 1334/2000 overweging 6

? nieuw

(5) Voor beslissingen over aanvragen van ? individuele, globale of algemene nationale ⎪ uitvoervergunningen ? of van vergunningen voor de levering van bemiddelingsdiensten, of voor het toezicht op de overbrenging van in bijlage V vermelde producten voor tweeërlei gebruik binnen de interne markt ⎪ zijn in beginsel de nationale autoriteiten verantwoordelijk. De nationale bepalingen en besluiten in verband met de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik moeten worden vastgesteld in het kader van de gemeenschappelĳke handelspolitiek, en met name van Verordening (EEG) nr. 2603/69 van de Raad van 20 december 1969 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelĳke regeling voor de uitvoer[5].

⎢ 1334/2000 overweging 7 (aangepast)

? nieuw

(6) Besluiten tot bĳwerking van de gemeenschappelĳke lĳsten van √ aan uitvoercontrole onderworpen ∏ producten voor tweeërlei gebruik moeten volledig in overeenstemming zĳn met de verplichtingen en verbintenissen waarmee elke lidstaat ? de lidstaten ⎪ als partĳ bĳ de desbetreffende internationale regelingen inzake non-proliferatie en uitvoercontrole of door de bekrachtiging van desbetreffende internationale verdragen heeft ? hebben ⎪ ingestemd.

⎢ 1334/2000 overweging 5 (aangepast)

? nieuw

(7) Voor een doeltreffende √ EU-regeling voor uitvoercontrole ∏ uitvoercontrolesysteem zĳn gemeenschappelĳke lĳsten van producten voor tweeërlei gebruik, van bestemmingen en van richtsnoeren essentiële elementen. Dergelijke lijsten zijn bij Besluit 94/942/GBVB en de opeenvolgende wijzigingsbesluiten vastgesteld en dienen in de onderhavige verordening te worden opgenomen. ? Het is wenselijk dat de door de lidstaten in internationale regelingen voor uitvoercontrole overeengekomen besluiten snel tot uiting komen in wijzigingen van bijlage I bij de verordening waarin de in de EU te controleren producten zijn opgenomen, en dat procedures voor de goedkeuring door de Commissie van maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de verordening worden vastgesteld in overleg met een comité dat uit vertegenwoordigers van de lidstaten is samengesteld. ⎪

⎢ 1334/2000 overweging 8

(8) De overdracht van programmatuur en technologie door middel van elektronische media, faxapparaten en telefoon naar bestemmingen buiten de Gemeenschap dient eveneens te worden gecontroleerd.

⎢ 1334/2000 overweging 9

(9) Bĳzondere aandacht moet worden besteed aan vraagstukken in verband met de wederuitvoer en de eindbestemming.

⎢ 1334/2000 overweging 10

(10) Op 22 september 1998 hebben vertegenwoordigers van de lidstaten en van de Europese Commissie aanvullende protocollen ondertekend bĳ de respectieve veiligheidscontroleovereenkomsten tussen de lidstaten, de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie, waarin, naast andere maatregelen, de lidstaten worden verplicht informatie te verstrekken over overbrengingen van nader gespecificeerde apparatuur en niet-nucleair materiaal.

⎢ 1334/2000 overweging 11

(11) De Gemeenschap heeft bĳ Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek[6], hierna “communautair douanewetboek” genoemd, en bĳ Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek[7], een corpus douanevoorschriften vastgesteld dat onder meer bepalingen bevat betreffende de uitvoer en wederuitvoer van goederen. De onderhavige verordening laat de uit het communautair douanewetboek en de uitvoeringsbepalingen daarvan voortvloeiende bevoegdheden onverlet.

⎢ 1334/2000 overweging 12

? nieuw

(12) Krachtens artikel 30 van het Verdrag en binnen de grenzen van dat artikel, behouden de lidstaten, in afwachting van een sterkere harmonisering, het recht controles te verrichten op de overdracht van bepaalde producten voor tweeërlei gebruik binnen de Europese Gemeenschap teneinde het overheidsbeleid en de openbare veiligheid te waarborgen. ?Deze intracommunautaire controles op in bijlage V opgenomen producten zullen bestaan in voorafgaande kennisgevingen van binnen de EU plaatsvindende zendingen. Daarmee wordt niet alleen gezorgd voor een grotere samenhang met de bepalingen van het Euratomverdrag, maar wordt ook de intracommunautaire handel in producten en technologie voor tweeërlei gebruik vergemakkelijkt. De door de lidstaten genomen maatregelen ter uitvoering van deze nieuwe bepalingen mogen geen controles aan de binnengrenzen in de Gemeenschap impliceren, maar alleen voorschriften die bijvoorbeeld tot doel hebben de traceerbaarheid van in de interne markt circulerende producten te waarborgen en die worden toegepast in het kader van controleprocedures die op niet-discriminerende wijze over het gehele grondgebied van de Gemeenschap worden toegepast. ⎪ Indien deze controles verband houden met de doelmatigheid van de controle op uitvoer uit de Gemeenschap, zullen ze door de Raad regelmatig worden geëvalueerd.

⎢ 1334/2000 overweging 13

(13) Om de correcte toepassing van deze verordening te waarborgen, dient elke lidstaat maatregelen te nemen om de bevoegde autoriteiten passende bevoegdheden te verlenen.

∫ nieuw

(14) Resolutie 1540 van de VN-Veiligheidsraad, die op 28.4.2004 is goedgekeurd, roept met name op tot doelmatige preventie van illegale uitvoer, wederuitvoer, doorvoer en overlading van en tussenhandel in producten voor tweeërlei gebruik. Dienovereenkomstig moet voor de autoriteiten van de lidstaten uitdrukkelijk een mogelijkheid worden gecreëerd om een product voor tweeërlei gebruik in doorvoer te onderscheppen en in beslag te nemen wanneer het bestemd is of kan zijn voor de verspreiding van massavernietigingswapens (MVW) of de overbrengingsmiddelen daarvoor in een derde land, en moeten controles op de verlening van bemiddelingsdiensten worden ingesteld wanneer de intermediair er door de bevoegde nationale autoriteiten van op de hoogte is gebracht of zich ervan bewust is dat het kan leiden tot de productie of de aflevering van illegale MVW in een derde land.

(15) Het is wenselijk te komen tot een eenvormige en consequente toepassing van controles in heel de EU om de ondermijning van de communautaire en internationale veiligheid en oneerlijke concurrentie tussen de EU-exporteurs te voorkomen. Met dit doel voor ogen wordt, overeenkomstig de aanbevelingen van het actieplan van Thessaloniki, dat in juni 2003 door de staatshoofden en regeringsleiders is goedgekeurd en door de MVW-strategie is aangevuld, besloten:

- de omstandigheden te verruimen waarin de lidstaten met andere lidstaten in overleg kunnen treden alvorens een uitvoervergunning te verlenen die bijvoorbeeld de wezenlijke veiligheidsbelangen van een andere lidstaat in gevaar kan brengen;

- te zorgen voor een grotere convergentie van de voorwaarden voor de toepassing van de nationale controles op niet in de lijsten van de verordening opgenomen producten voor tweeërlei gebruik;

- de definitie van immateriële overdracht van technologie aan te vullen zodat zij ook de beschikbaarstelling van gecontroleerde technologie aan personen buiten de EU alsmede via elektronische middelen verleende technische bijstand omvat; en de verplichtingen inzake het bijhouden van dossiers voor de immateriële overdracht van technologie door wijzigingen in artikel 16 aan te passen aan de reële mogelijkheden van de exporteurs;

- de gebruiksvoorwaarden van de verschillende typen vergunningen die krachtens de verordening kunnen worden verleend te harmoniseren;

- de modaliteiten voor de uitwisseling van gevoelige informatie tussen de lidstaten verder af te stemmen op enkele van de bestaande praktijken van de internationale regelingen voor uitvoercontrole, met name door het begrip van kracht zijnde weigering of geldige weigering in de verordening op te nemen, en te voorzien in de mogelijkheid om een veilig elektronisch systeem voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten tot stand te brengen.

(16) Aangezien EU-exporteurs die in verschillende landen actief zijn, kunnen worden verplicht aan uiteenlopende eisen inzake uitvoercontrole te voldoen, wordt bepaald dat de Commissie met derde landen kan onderhandelen om met name de erkenning van de EU-regeling en de specifieke aspecten ervan te verkrijgen, zoals de interne markt voor producten voor tweeërlei gebruik en het gemeenschappelijke buitenlandse handelsbeleid, dat op producten voor tweeërlei gebruik van toepassing is.

⎢ 1334/2000 overweging 14 (aangepast)

? nieuw

(17) Elke lidstaat dient de bĳ inbreuk op deze verordening toe te passen ? doeltreffende, evenredige en afschrikkende ⎪ sancties vast te stellen.

∫ nieuw

(18) Met het oog op de versterking van de EU-regeling voor controle op de uitvoer van producten en daaraan gerelateerde diensten voor tweeërlei gebruik en overeenkomstig Resolutie 1540 van de VN-Veiligheidsraad moet worden voorzien in het opleggen van strafrechtelijke sancties, met name voor ernstige inbreuken op de verordening en de door de lidstaten vastgestelde voorschriften voor de tenuitvoerlegging ervan. Bovendien heeft de Europese Raad op 17/18 juni 2004 een verklaring over strafrechtelijke sancties aangenomen waarin wordt herinnerd aan de toezegging van de lidstaten in de op 12 december 2003 goedgekeurde Europese strategie tegen de verspreiding van MVW om een gemeenschappelijk beleid vast te stellen inzake strafrechtelijke sancties voor illegale uitvoer en smokkel van en tussenhandel in MVW-gerelateerd materiaal.

(19) De verordening voorziet in een breed kader dat de uitvoer van producten, technologie of diensten voor tweeërlei gebruik vanuit de Europese Unie regelt. In dit verband is rechtszekerheid van essentieel belang voor de exporteurs van onder deze verordening vallende producten of diensten die in overeenstemming met de bepalingen ervan en met de overeenkomstig deze verordening vastgestelde bepalingen ter uitvoering ervan hebben gehandeld, daar de wetgeving in derde landen anders is en deze uitvoer als strafbaar feit kan aanmerken.

(20) De nationale bevoegde autoriteiten die belast zijn met de tenuitvoerlegging van de verordening, moeten de exporteurs kennen die voornemens zijn producten voor tweeërlei gebruik uit te voeren of de leveranciers die voornemens zijn op de lijst in bijlage V bij de verordening voorkomende producten binnen de Gemeenschap over te brengen, teneinde de bepalingen van deze verordening op doeltreffende wijze te kunnen toepassen.

⎢ 1334/2000 overweging 15 (aangepast)

Het Europees Parlement heeft zĳn opvattingen kenbaar gemaakt in zĳn resolutie van 13 april 1999[8].

⎢ 1334/2000 overweging 16 (aangepast)

Gezien het voorgaande dient Verordening (EG) nr. 3381/94 te worden ingetrokken,

1334/2000

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

VOORWERP EN DEFINITIES

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

Artikel 1

Bĳ deze verordening wordt een communautaire regeling ingesteld voor de controle op de uitvoer van producten ? en gerelateerde diensten ⎪ voor tweeërlei gebruik ? en op de doorvoer van producten voor tweeërlei gebruik ⎪.

⎢ 1334/2000 art. 2 (aangepast)

? nieuw

Artikel 2

In deze verordening wordt verstaan onder:

a) “producten voor tweeërlei gebruik”: producten, met inbegrip van programmatuur en technologie, die zowel een civiele als een militaire bestemming kunnen hebben, met inbegrip van alle goederen die voor niet-explosieve doeleinden gebruikt kunnen worden en op enige manier bĳdragen in de vervaardiging van nucleaire wapens of andere nucleaire explosiemiddelen;

b) “uitvoer”:

i) een uitvoerregeling overeenkomstig √ in de zin van ∏ artikel 161 √ van Verordening (EG) nr. 2913/1992 ∏ (het communautair douanewetboek);

ii) wederuitvoer overeenkomstig √ in de zin van ∏ artikel 182 van het communautair douanewetboek,; en

iii) de overdracht van programmatuur of technologie ? , of de verlening van technische bijstand, ⎪ door middel van elektronische media, √ met inbegrip van ∏ faxapparaten, of telefoon ? , elektronische post of elk ander elektronisch middel, ⎪ naar een bestemming buiten de √ Europese ∏ Gemeenschap; dit geldt uitsluitend voor mondelinge overdracht van technologie via de telefoon wanneer de technologie is vervat in een document en het betrokken gedeelte van het document via de telefoon wordt voorgelezen, of via de telefoon op dusdanige wĳze wordt beschreven dat in wezen hetzelfde resultaat wordt bereikt ? , en omvat het in elektronische vorm beschikbaar stellen van deze programmatuur, technologie of technische bijstand ⎪ ;

?iv) de verlening van bemiddelingsdiensten bij transacties betreffende producten voor tweeërlei gebruik vanuit de Europese Gemeenschap naar het grondgebied van een derde land; ⎪

c) “exporteur”: elke natuurlĳke persoon of rechtspersoon ? of elk partnerschap: ⎪

i) namens welke ? of welk ⎪ een douaneaangifte bĳ uitvoer wordt gedaan, d.w.z. de persoon die op het tĳdstip dat de aangifte wordt aanvaard, het contract met de ontvanger in het derde land heeft en die het recht heeft te beslissen dat het product naar een bestemming buiten het douanegebied van de √ Europese ∏ Gemeenschap wordt verzonden. Indien geen uitvoercontract is gesloten of indien de houder van het contract niet namens zichzelf handelt, is √ wordt onder de exporteur de persoon verstaan die ∏ het recht √ heeft ∏ om te beslissen het product naar een bestemming buiten het douanegebied van de √ Europese ∏ Gemeenschap te verzenden, bepalend.;

ii) Onder “exporteur” wordt tevens verstaan iedere natuurlijke of rechtspersoon die ? of dat ⎪ besluit via √ elk ∏ elektronische media, faxapparaten of telefoon √ middel ∏ programmatuur of technologie naar een bestemming buiten de √ Europese ∏ Gemeenschap te zenden ? of daaraan beschikbaar te stellen, of daaraan technische bijstand te verlenen ⎪.

∫ nieuw

iii) die of dat als intermediair diensten in de zin van punt e) verleent.

1334/2000

Indien het recht over de producten voor tweeërlei gebruik te beschikken toekomt aan een persoon die blĳkens het contract waarop de uitvoer berust, buiten de Gemeenschap is gevestigd, wordt de exporteur geacht de in de Gemeenschap gevestigde contracterende partĳ te zĳn;

d) “uitvoeraangifte”: de handeling waarmee een persoon in de vorm en op de wĳze die zĳn voorgeschreven, de wens te kennen geeft producten voor tweeërlei gebruik onder een uitvoerregeling te brengen.;

∫ nieuw

e) “bemiddelingsdiensten in verband met producten voor tweeërlei gebruik”: activiteiten van personen, entiteiten en partnerschappen die:

- onderhandelen over transacties of transacties regelen die betrekking hebben op de aankoop, verkoop of levering van in de lijst van bijlage I opgenomen producten voor tweeërlei gebruik door een derde land van/aan een ander derde land; of

- dergelijke producten van een derde land kopen en aan een ander derde land verkopen of leveren;

f) “intermediair”: elke natuurlijke of rechtspersoon die of elk partnerschap dat vanuit het douanegebied van de Europese Gemeenschap aan het grondgebied van een derde land bemiddelingsdiensten in verband met in de lijst van bijlage I opgenomen producten voor tweeërlei gebruik verleent;

g) “doorvoer”: vervoer van producten voor tweeërlei gebruik die in het douanegebied van de Europese Gemeenschap worden binnengebracht en door dat gebied worden vervoerd met een bestemming buiten de Europese Gemeenschap;

h) “individuele uitvoervergunning”: vergunning die aan één specifieke exporteur voor één eindgebruiker in een derde land wordt verleend en betrekking heeft op één of meer producten of technologieën voor tweeërlei gebruik;

i) “communautaire algemene uitvoervergunning”: uitvoervergunning (EU001) die voor uitvoer naar bepaalde landen van bestemming beschikbaar is voor alle exporteurs die zich houden aan de gebruiksvoorwaarden ervan zoals vermeld in artikel 6, lid 1, en bijlage II;

j) “globale uitvoervergunning”: vergunning die aan één specifieke exporteur voor een type of categorie producten voor tweeërlei gebruik wordt verleend en die voor uitvoer naar één of meer met naam genoemde eindgebruikers in één of meer met naam genoemde landen geldig kan zijn;

k) “nationale algemene uitvoervergunning”: nationale vergunning die in het staatsblad van een lidstaat wordt gepubliceerd, geldig is voor alle exporteurs die in de lidstaat waar zij wordt gepubliceerd gevestigd zijn en die aan de in de nationale wetgeving bepaalde voorwaarden voldoen, en betrekking heeft op één of meer met naam genoemde landen alsmede een aantal producten voor tweeërlei gebruik die in de nationale wetgeving worden gedefinieerd en waarvoor geen kennisgevingen overeenkomstig artikel 9 vereist zijn;

l) “leverancier”: elke natuurlijke of rechtspersoon die of partnerschap dat een in de lijst van bijlage V bij de verordening opgenomen product voor tweeërlei gebruik overbrengt van een lidstaat naar een andere lidstaat.

1334/2000

HOOFDSTUK II

TOEPASSINGSGEBIED

ARTIKEL 3

1. Voor de uitvoer van de producten voor tweeërlei gebruik die voorkomen op de lĳst in bĳlage I is een vergunning vereist.

2. Overeenkomstig artikel 4 of artikel 5 kan ook een vergunning worden geëist voor de uitvoer naar alle of bepaalde bestemmingen van bepaalde producten voor tweeërlei gebruik die niet op de lĳst van bĳlage I voorkomen.

∫ nieuw

3. Voor de verlening van bemiddelingsdiensten in verband met producten voor tweeërlei gebruik die op de lijst in bijlage I voorkomen is een vergunning vereist wanneer de intermediair er door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar hij gevestigd is van op de hoogte is gebracht of redenen heeft om te vermoeden dat die producten voor tweeërlei gebruik in strijd met de relevante internationale verdragen en verplichtingen bestemd zijn of kunnen zijn voor de verspreiding van massavernietigingswapens of de overbrengingsmiddelen daarvoor.

4. Deze verordening is niet van toepassing op producten voor tweeërlei gebruik die slechts worden doorgevoerd over het grondgebied van de Gemeenschap; dit zĳn goederen die geen andere douanebestemming dan extern communautair douanevervoer hebben of die enkel in een vrĳe zone of in een vrĳ entrepot worden opgeslagen en waarvan geen goedgekeurde voorraadadministratie hoeft te worden gehouden.

4. De nationale douaneautoriteiten kunnen op de lijst in bijlage I voorkomende producten voor tweeërlei gebruik die in doorvoer zijn, tijdelijk tegenhouden voor controle. Indien de nationale bevoegde autoriteiten als gevolg van deze controles redelijke gronden hebben om te vermoeden dat die producten in strijd met internationale verdragen en verplichtingen bestemd zijn of kunnen zijn voor illegale proliferatie of aanslagen op de internationale veiligheid, kunnen zij besluiten ze in beslag te nemen.

1334/2000

53. Deze verordening is niet van toepassing op het verrichten van diensten noch op de overdracht van technologie indien deze verrichting of overdracht gepaard gaat met een grensoverschrĳding door natuurlĳke personen.

⎢ 1334/2000

? nieuw

Artikel 4

1. Voor de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik die niet op de lĳst in bĳlage I voorkomen, is een uitvoervergunning vereist indien de exporteur door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar hĳ is gevestigd, is medegedeeld dat de producten in kwestie geheel of gedeeltelĳk bestemd zĳn of kunnen zĳn voor gebruik in verband met de ontwikkeling, de productie, de behandeling, de bediening, het onderhoud, de opslag, de opsporing, de herkenning of de verspreiding van chemische, biologische of nucleaire wapens of andere nucleaire explosiemiddelen, of voor de ontwikkeling, de productie, het onderhoud of de opslag van raketten die dergelĳke wapens naar hun doel kunnen voeren.

2. Voor de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik die niet op de lĳst in bĳlage I voorkomen, is een uitvoervergunning vereist indien op het kopende land of het land van bestemming een wapenembargo rust waartoe besloten is in een door de Raad aangenomen gemeenschappelĳk standpunt of gemeenschappelĳk optreden of een besluit van de OVSE, dan wel een wapenembargo uit hoofde van een bindende resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, en indien de exporteur door de in lid 1 bedoelde autoriteiten is medegedeeld dat de producten geheel of gedeeltelĳk bestemd zĳn of kunnen zĳn voor militair eindgebruik. In dit lid wordt verstaan onder “militair eindgebruik”:

a) de verwerking in militaire producten die voorkomen op de militaire lĳsten van de lidstaten;

b) het gebruik van productie-, test- of onderzoeksapparatuur en onderdelen daarvan, voor de ontwikkeling, de productie of het onderhoud van militaire producten die op de voornoemde lĳsten voorkomen;

c) het gebruik van onafgewerkte producten in een fabriek voor de fabricage van militaire producten die op de voornoemde lĳsten voorkomen.

3. Voor de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik die niet op de lĳst in bĳlage I voorkomen, is eveneens een vergunning vereist indien de exporteur door de in lid 1 bedoelde autoriteiten is medegedeeld dat de betrokken producten geheel of gedeeltelĳk bestemd zĳn of kunnen zĳn om te worden gebruikt als onderdelen of componenten van militaire producten die op de nationale militaire lĳst voorkomen en die vanaf het grondgebied van die lidstaat zĳn uitgevoerd zonder vergunning of met schending van de in de nationale wetgeving van die lidstaat voorgeschreven vergunning.

4. Indien een exporteur er kennis van draagt dat producten voor tweeërlei gebruik welke hĳ wenst uit te voeren en die niet op de lĳst van bĳlage I voorkomen, geheel of ten dele bestemd zĳn voor een van de in de leden 1, 2 en 3 genoemde doeleinden, dient hĳ dit mede te delen aan de in lid 1 bedoelde autoriteiten, die besluiten of het dienstig is dat voor de betrokken uitvoer een vergunning wordt vereist.

5. Een lidstaat kan nationale wetgeving aannemen of handhaven waarbĳ voor de uitvoer van goederen producten voor tweeërlei gebruik die niet op de lĳst van bĳlage I voorkomen, een vergunning wordt vereist indien de exporteur een gefundeerd vermoeden heeft dat de producten geheel of gedeeltelĳk bestemd zĳn of kunnen zĳn voor een of meer van de in lid 1 genoemde gebruiken.

6. Een lidstaat die overeenkomstig het bepaalde in de leden 1 tot en met 5 een vergunning eist voor de uitvoer van een niet op de lĳst in bĳlage I voorkomend product voor tweeërlei gebruik stelt de andere lidstaten en de Commissie daarvan in voorkomend geval in kennis. ? Zij verstrekken de andere lidstaten en de Commissie ook informatie over vergunningsvoorschriften die overeenkomstig dit artikel in het algemeen worden toegepast voor de uitvoer van niet in de lijst opgenomen producten waarvoor dergelijke vergunningsvoorschriften gelden, en over de namen van de eindgebruikers/ontvangers waarop deze voorschriften van toepassing zijn. ⎪ De andere lidstaten houden terdege rekening met deze informatie en stellen hun douanekantoren en andere terzake ter zake bevoegde nationale autoriteiten in de mate van het mogelijke daarvan in kennis.

7. Artikel 9, leden 2 en 3, zĳn van toepassing in gevallen van niet op de lĳst in bĳlage I voorkomende producten voor tweeërlei gebruik.

∫ nieuw

8. Exporteurs kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar zij gevestigd zijn verzoeken om een antwoord op de vraag of voor de uitvoer van een niet in de lijst opgenomen product krachtens dit artikel al of niet een vergunning vereist is. De nationale bevoegde autoriteiten verstrekken antwoord binnen een termijn van twintig werkdagen vanaf de indiening van een compleet verzoek door de exporteur.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

89. Deze verordening laat onverlet het recht van een lidstaat om nationale maatregelen vast te stellen krachtens artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 2603/69.

Artikel 5

1. Een lidstaat kan om redenen van openbare veiligheid of uit mensenrechtenoverwegingen een verbod instellen op of een vergunning verplicht stellen voor de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik die niet op de lĳst van bĳlage I voorkomen.

2. De lidstaten brengen de krachtens lid 1 genomen maatregelen, zodra deze zĳn aangenomen, ter kennis van de Commissie, onder vermelding van de exacte redenen daarvoor.

3. De lidstaten stellen de Commissie tevens onverwĳld in kennis van eventuele wĳzigingen van de krachtens lid 1 genomen maatregelen.

4. De Commissie maakt de maatregelen waarvan haar overeenkomstig de leden 2 en 3 kennis is gegeven, bekend in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen √ Unie ∏.

HOOFDSTUK III

UITVOERVERGUNNING

ARTIKEL 6

1. Bĳ deze verordening wordt voor bepaalde soorten uitvoer een communautaire algemene uitvoervergunning als bedoeld in bĳlage II ingesteld.

∫ nieuw

a) Exporteurs die voornemens zijn de communautaire algemene uitvoervergunning te gebruiken, stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar zij gevestigd zijn in kennis van hun voornemen om dit te doen of van hun eerste gebruik van de communautaire algemene uitvoervergunning; deze kennisgeving geschiedt uiterlijk dertig dagen na de datum waarop de eerste uitvoer heeft plaatsgevonden. De lidstaten doen aan de Commissie en de andere lidstaten mededeling van deze kennisgevingen van registratie.

b) Het gebruik van de communautaire algemene uitvoervergunning wordt door de nationale bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de exporteur gevestigd is, geweigerd als:

- de exporteur door zijn autoriteiten is medegedeeld dat de producten in kwestie geheel of gedeeltelijk bestemd zijn of kunnen zijn voor gebruik als bedoeld in artikel 4, leden 1, 2 en 3, of

- de exporteur er kennis van draagt dat de producten bestemd zijn voor de bovengenoemde doeleinden, of

- als de producten in kwestie worden uitgevoerd naar een douanevrije zone of een vrij entrepot op een plaats van bestemming die onder deze vergunning valt.

In die gevallen beoordelen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten individuele aanvragen op basis van de criteria van artikel 8, lid 1, om uit te maken of de producten met een globale of individuele uitvoervergunning kunnen worden uitgevoerd dan wel of deze moeten worden geweigerd.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

2. Voor elke andere uitvoer waarvan waarvoor uit hoofde van deze verordening een vergunning vereist is, wordt de vergunning in kwestie afgegeven door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin de exporteur gevestigd is. Onder voorbehoud van de beperkingen in lid 13, kan de vergunning een individuele, een globale of een algemene vergunning zĳn.

De vergunning is √ Alle vergunningen zijn ∏ in de gehele √ Europese ∏ Gemeenschap geldig.

∫ nieuw

De lidstaten stellen streeftermijnen vast voor de behandeling van aanvragen om uitvoervergunningen en delen deze aan de Commissie en de nationale exporteurs mede.

1334/2000

Aan de vergunning kunnen in voorkomend geval bepaalde vereisten en voorwaarden worden verbonden, zoals een verplichting om een verklaring betreffende het eindgebruik af te geven.

3. Producten in deel 2 van bĳlage II worden niet opgenomen in een algemene vergunning.

∫ nieuw

3. Nationale algemene uitvoervergunningen:

a) sluiten van hun toepassingsgebied producten uit die op de lijst van deel 2 van bijlage II voorkomen, alsmede landen waarvoor krachtens artikel 9, lid 2, geldige weigeringen zijn afgegeven;

b) mogen alleen worden gebruikt door exporteurs die de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar zij gevestigd zijn, uiterlijk dertig dagen na de eerste zending in kennis hebben gesteld van hun voornemen om de nationale algemene uitvoervergunning te gebruiken.

1334/2000

4. De lidstaten geven in algemene vergunningen aan dat deze

c) niet mogen niet worden gebruikt indien de exporteur door zĳn autoriteiten is medegedeeld dat de producten in kwestie geheel of gedeeltelĳk bestemd zĳn of kunnen zĳn voor gebruik als bedoeld in artikel 4, de leden 1, 2 en 3, of indien de exporteur er kennis van draagt dat de producten bestemd zĳn voor de bovengenoemde doeleinden.

45. De lidstaten handhaven of scheppen in hun nationale wetgeving de mogelĳkheid om aan een specifieke exporteur voor een type of categorie producten voor tweeërlei gebruik een globale vergunning te verlenen die voor uitvoer naar één of meer met naam genoemde landen geldig kan zĳn.

56. De lidstaten verstrekken de Commissie een lijst van de autoriteiten die gemachtigd zijn om:

a) uitvoervergunningen voor producten voor tweeërlei gebruik af te geven;

∫ nieuw

b) uitvoervergunningen voor de verlening van bemiddelingsdiensten in verband met in de lijst opgenomen producten voor tweeërlei gebruik af te geven;

c) te besluiten producten voor tweeërlei gebruik in doorvoer in beslag te nemen;

d) overbrengingsvergunningen af te geven, alleen indien deze autoriteiten niet dezelfde zijn als die bedoeld in artikel 6, lid 5, onder a).

⎢ 1334/2000 (aangepast)

De Commissie maakt de lĳst van deze autoriteiten bekend in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen √ Unie ∏.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

Artikel 7

1. Indien de producten voor tweeërlei gebruik waarvoor een individuele uitvoervergunning √ wordt aangevraagd ∏ voor een niet in de lĳst van bĳlage II vermelde bestemming, of, in het geval van in de lĳst van bĳlage IV V vermelde producten √ voor tweeërlei gebruik ∏ , voor een andere √ willekeurige ∏ bestemming, √ zich in een of meer andere lidstaten bevinden of zullen bevinden ∏ dan die waarvoor de vergunning is wordt aangevraagd, zich in een of meer lidstaten bevinden, wordt dat gegeven in de aanvraag vermeld. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de vergunning wordt aangevraagd, treden onverwĳld in overleg met de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat of lidstaten en verstrekken alle terzake ter zake dienende informatie. De geraadpleegde lidstaat of lidstaten maken eventuele bezwaren tegen de afgifte van een dergelĳke vergunning binnen tien werkdagen kenbaar. Deze bezwaren zĳn bindend voor de lidstaat waar de vergunning is aangevraagd.

Indien binnen tien werkdagen geen bezwaren worden ontvangen, wordt de geraadpleegde lidstaat of worden de geraadpleegde lidstaten geacht geen bezwaar te hebben.

In uitzonderlĳke gevallen kan een geraadpleegde lidstaat om verlenging van de termĳn van tien dagen verzoeken. De verlenging mag evenwel niet meer dan dertig werkdagen bedragen.

2. Indien een uitvoer zĳn wezenlĳke veiligheidsbelangen zou kunnen schaden, kan een lidstaat een andere lidstaat verzoeken geen uitvoervergunning te verlenen of, indien deze reeds is verleend, die vergunning nietig te verklaren, op te schorten schorsen, te wĳzigen of in te trekken. ? Dit verzoek wordt ook aan de andere lidstaten en de Commissie toegezonden. ⎪ De lidstaat die een dergelĳk verzoek ontvangt, treedt met de verzoekende lidstaat onverwĳld in overleg van niet bindende aard, welk overleg binnen tien werkdagen dient te worden afgerond. ?De verzoekende lidstaat en de lidstaat waaraan het verzoek wordt gericht kunnen de Commissie verzoeken de kwestie binnen tien werkdagen in de bij artikel 18 opgerichte coördinatiegroep aan de orde te stellen. Indien de lidstaat waaraan het verzoek wordt gericht, besluit de vergunning te verlenen, moeten de Commissie en de andere lidstaten daarvan in kennis worden gesteld. ⎪

1334/2000

? nieuw

Artikel 8

1. Bĳ hun besluit al dan niet een ? individuele of globale ⎪ uitvoervergunning ? of een vergunning voor de verlening van bemiddelingsdiensten ⎪ uit hoofde van deze verordening te verlenen, houden de lidstaten rekening met alle terzake ter zake dienende overwegingen, waaronder:

a) de verplichtingen en verbintenissen waarmee ieder van hen heeft ingestemd als partĳ bĳ de internationale regelingen inzake non-proliferatie en uitvoercontrole of door de bekrachtiging van de desbetreffende internationale verdragen;

b) hun verplichtingen in het kader van sancties uit hoofde van een door de Raad vastgesteld gemeenschappelĳk standpunt of gemeenschappelĳk optreden of uit hoofde van een besluit van de OVSE, dan wel krachtens een bindende resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties;

c) overwegingen van nationaal buitenlands en veiligheidsbeleid, met inbegrip van overwegingen uit hoofde van de Gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer;

d) overwegingen omtrent het voorgenomen eindgebruik en het onttrekkingsgevaar.

∫ nieuw

2. De lidstaten houden bij de beoordeling van een aanvraag om een globale uitvoervergunning of een vergunning voor de verlening van bemiddelingsdiensten niet alleen rekening met de in lid 1 vermelde criteria, maar ook met de toepassing door de exporteur van evenredige en passende middelen en procedures om de inachtneming van de bepalingen en de doelstellingen van deze verordening en van de voorwaarden van de vergunning te waarborgen.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

Artikel 9

1. De exporteurs verstrekken de bevoegde autoriteiten alle √ relevante gegevens die ∏ voor hun vergunningaanvraag √ aanvragen om uitvoervergunningen ∏ vereiste relevante gegevens ? en vergunningen voor de verlening van bemiddelingsdiensten vereist zijn, met inbegrip van alle bij derden ingewonnen relevante gegevens, zodat zij de nationale bevoegde autoriteiten complete informatie kunnen verstrekken over de eindgebruiker, het land van bestemming en het eindgebruik van het uitgevoerde product ⎪ .

2. De bevoegde autoriteiten kunnen, overeenkomstig deze verordening handelend, weigeren een uitvoervergunning ? of een vergunning voor de verlening van bemiddelingsdiensten ⎪ te verlenen en een reeds verleende uitvoervergunning ? of vergunning voor de verlening van bemiddelingsdiensten ⎪ nietig verklaren, opschorten schorsen, wĳzigen of intrekken. Ingeval Wanneer zĳ een vergunning ? uitvoervergunning of een vergunning voor de verlening van bemiddelingsdiensten ⎪ weigeren, nietig verklaren, opschorten schorsen, wezenlĳk beperken of intrekken, ? of wanneer zij besloten hebben dat de uitvoer van een product voor tweeërlei gebruik of de verlening van bemiddelingsdiensten niet mag worden toegestaan, ⎪ stellen zĳ de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten en de Commissie daarvan in kennis en wisselen √ verstrekken ∏ zĳ met de andere lidstaten en met de Commissie hun de relevante gegevens uit, met inachtneming van het bepaalde in artikel 15, lid 3, betreffende het vertrouwelĳke karakter √ van deze gegevens ∏ .

∫ nieuw

Deze kennisgevingen worden gedaan via veilige elektronische middelen voor de uitwisseling van gevoelige informatie waarover de lidstaten en de Commissie beschikken, met inbegrip van een veilig systeem dat overeenkomstig artikel 15, lid 4, tot stand kan worden gebracht. Weigeringen van vergunningen waarvan overeenkomstig dit lid kennis is gegeven, worden door de lidstaten binnen drie jaar na de kennisgeving opnieuw bekeken en ingetrokken, gewijzigd of verlengd. Weigeringen die niet worden ingetrokken blijven geldig.

Wanneer lidstaten een uitvoervergunning of een vergunning voor de verlening van bemiddelingsdiensten schorsen, stellen zij de andere lidstaten en de Commissie daarvan in kennis en verstrekken zij hun de relevante gegevens, met inachtneming van het bepaalde in artikel 15, lid 3, betreffende het vertrouwelijke karakter van deze gegevens. Aan het eind van de schorsingsperiode wordt de eindevaluatie aan de lidstaten en de Commissie medegedeeld. Indien de vergunning wordt ingetrokken, wordt dit als een kennisgeving overeenkomstig de tweede alinea beschouwd.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

3. Alvorens een lidstaat een vergunning √ uitvoervergunning ∏ ? of een vergunning voor de verlening van bemiddelingsdiensten ⎪ verleent welke in de voorafgaande drie jaar door een andere lidstaat of lidstaten voor een wezenlĳk identieke transactie ? (waarmee wordt bedoeld een wezenlijk identiek eindgebruik of een product met wezenlijk identieke parameters of technische kenmerken met dezelfde eindgebruiker/ontvanger of ruimere entiteit die dezelfde eindgebruiker omvat) waarvoor de weigering nog steeds geldig is, ⎪ is gewĳzigd √ geweigerd ∏ , pleegt deze lidstaat eerst overleg met de lidstaat of lidstaten die de vergunning heeft/hebben geweigerd ? geldige weigering(en) als bedoeld in lid 2 heeft/hebben afgegeven en de kennisgevingen als bedoeld in de vierde alinea daarvan heeft/hebben gedaan, en stelt hij de Commissie in kennis van het openen van dit overleg ⎪ . Indien de lidstaat na ? dit ⎪ overleg toch besluit √ voornemens is ∏ een vergunning te verlenen, stelt hĳ de andere lidstaten en de Commissie daarvan op de hoogte en verstrekt hĳ daarbĳ alle relevante informatie om het besluit √ voornemen ∏ toe te lichten.

∫ nieuw

4. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de andere lidstaten en de Commissie in kennis van de weigeringen betreffende producten in doorvoer die zij krachtens artikel 3 in beslag hebben genomen.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

Artikel 10

1. Alle individuele en globale uitvoervergunningen ? en vergunningen voor de verlening van bemiddelingsdiensten ⎪ worden afgegeven op formulieren die overeenstemmen met ? ten minste alle elementen, in dezelfde volgorde, van ⎪ het model in bĳlage III a ? bevatten ⎪ . ? Maatregelen voor de harmonisatie van de vergunningsformulieren kunnen overeenkomstig de procedure van artikel 19 worden vastgesteld. ⎪

2. Op verzoek van de exporteurs worden globale uitvoervergunningen die kwantitatieve beperkingen inhouden, gesplitst.

3. √ Nationale ∏ Aalgemene uitvoervergunningen uit hoofde van artikel 6, lid 32, worden overeenkomstig de nationale wetten en praktijken bekendgemaakt. Zĳ worden afgegeven volgens de aanwĳzingen in bĳlage III b IV ? en ter kennis van de Commissie gebracht ⎪ .

∫ nieuw

4. De lidstaten kunnen hun uitvoervergunningen in elektronische vorm afgeven. Om de douane- en andere relevante autoriteiten in staat te stellen te controleren of een uitvoervergunning bestaat, kan de in de uitvoervergunning vervatte informatie beschikbaar worden gesteld door middel van een veilig systeem dat daartoe kan worden opgezet. Een besluit tot tenuitvoerlegging van deze bepaling en de toepassingsmodaliteiten ervan kan overeenkomstig de procedures van artikel 19 worden genomen.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

HOOFDSTUK IV

BĳWERKING VAN LĳSTEN VAN PRODUCTEN VOOR TWEEËRLEI GEBRUIK

ARTIKEL 11

De lĳsten van producten voor tweeërlei gebruik in de bĳlagen I en IV worden √ wordt ∏ ? volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure ⎪ bĳgewerkt overeenkomstig de desbetreffende verplichtingen en verbintenissen en alle wĳzigingen daarin waarmee een lidstaat heeft ? de lidstaten hebben ⎪ ingestemd als partĳ bĳ de internationale regelingen inzake non-proliferatie en uitvoercontrole of door de bekrachtiging van desbetreffende internationale verdragen.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

2432/2001 art. 1, onder a)

? nieuw

HOOFDSTUK V

DOUANEPROCEDURES

ARTIKEL 12

1. Bĳ het vervullen van de formaliteiten voor de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik bĳ het voor de behandeling voor de uitvoeraangifte bevoegde douanekantoor levert de exporteur het bewĳs dat voor de uitvoer naar behoren een vergunning is verleend.

2. Van de exporteur kan van de als bewĳs verstrekte bescheiden een vertaling worden geëist in een officiële taal van de lidstaat waar de aangifte wordt overgelegd.

3. Onverminderd de bevoegdheden die hem uit hoofde van en overeenkomstig het communautair douanewetboek zĳn verleend, kan een lidstaat tevens voor een periode van ten hoogste de in lid 4 vermelde perioden de uitvoer vanaf zĳn grondgebied van de in bĳlage I vermelde producten voor tweeërlei gebruik waarvoor een geldige uitvoervergunning werd afgegeven, opschorten √ schorsen ∏ of, indien nodig, op andere wĳze verhinderen dat deze producten de Gemeenschap via zĳn grondgebied verlaten, indien hĳ een gegrond vermoeden heeft dat:

a) bĳ de vergunningverlening geen rekening is gehouden met relevante gegevens, of

b) sedert de vergunningverlening de omstandigheden wezenlĳk zĳn veranderd.

4. In het in lid 3 bedoelde geval worden de bevoegde autoriteiten van de lidstaat die de uitvoervergunning hebben verleend, onverwĳld geraadpleegd, zodat zĳ overeenkomstig artikel 9, lid 2, maatregelen kunnen treffen. Indien deze bevoegde autoriteiten besluiten de vergunning te handhaven, antwoorden zĳ binnen tien werkdagen, welke termĳn in uitzonderlĳke omstandigheden op hun verzoek mag worden verlengd tot dertig werkdagen. In dat geval, of indien, naar gelang van het geval, binnen tien of dertig werkdagen geen antwoord is ontvangen, worden de producten voor tweeërlei gebruik onverwĳld vrĳgegeven. De lidstaat welke de vergunning heeft verleend stelt de andere lidstaten en de Commissie hiervan in kennis.

Artikel 13

1. De lidstaten kunnen bepalen dat douaneformaliteiten voor de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik slechts bĳ daartoe bevoegd verklaarde douanekantoren mogen worden vervuld.

2. Wanneer zĳ gebruikmaken van de in lid 1 geboden mogelĳkheid, delen de lidstaten de Commissie mede welke douanekantoren aldus bevoegd zĳn verklaard. De Commissie maakt deze informatie bekend in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen √ Unie ∏ .

Artikel 14

Het bepaalde in artikel 843 en de artikelen 912 bis tot en met 912 octies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 is van toepassing op de beperkingen ten aanzien van de uitvoer, de wederuitvoer en het vertrek uit het douanegebied van producten voor tweeërlei gebruik voor de uitvoer waarvan uit hoofde van deze verordening een vergunning vereist is.

HOOFDSTUK VI

ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING

ARTIKEL 15

1. In verbinding met de Commissie treffen de lidstaten alle dienstige maatregelen om een rechtstreekse samenwerking en uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten te bewerkstelligen, in het bĳzonder om te voorkomen dat als gevolg van eventuele verschillen bĳ de toepassing van de controles op de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik het handelsverkeer wordt verlegd, waardoor voor één of meer lidstaten moeilĳkheden zouden kunnen ontstaan.

2. De lidstaten nemen alle dienstige maatregelen om een rechtstreekse samenwerking en uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten over gevoelige eindgebruikers tot stand te brengen, teneinde te bewerkstelligen dat voor alle exporteurs waarop deze vergunning van toepassing is, dezelfde leidraden gelden. ?Deze informatie omvat: ⎪

∫ nieuw

a) veroordelingen wegens strafbare feiten in verband met uitvoer;

b) andere informatie, voor zover nodig, gegevens over gevoelige intermediairs, gevolgde routes en ontvangers.

1334/2000

3. Onverminderd artikel 18 van deze verordening zĳn de bepalingen van Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzĳdse bĳstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften[9], en met name de bepalingen betreffende het vertrouwelĳke karakter van bepaalde gegevens, van overeenkomstige toepassing.

∫ nieuw

4. Onder overeenkomstig de procedures van artikel 19, lid 3, te bepalen voorwaarden kan een veilig en versleuteld systeem voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en in voorkomend geval de Commissie tot stand worden gebracht.

5. Overeenkomstig de procedures van artikel 19 kunnen de nodige maatregelen worden genomen om de in de leden 1 tot en met 4 van dit artikel bedoelde samenwerking te vergemakkelijken.

1334/2000

HOOFDSTUK VII

CONTROLEMAATREGELEN

ARTIKEL 16

ò nieuw

1. De exporteurs van op de lijst in bijlage I voorkomende producten en natuurlijke en rechtspersonen of partnerschappen die in derde landen bemiddelingsdiensten in verband met die producten voor tweeërlei gebruik willen verlenen, alsmede natuurlijke en rechtspersonen die voornemens zijn op de lijst van bijlage V voorkomende producten voor tweeërlei gebruik binnen de Gemeenschap te verzenden, stellen de in artikel 6 gedefinieerde nationale bevoegde autoriteiten in kennis van hun voornemen om deze producten uit te voeren of deze diensten te verlenen. De lidstaten die deze registraties ontvangen, delen deze aan de andere lidstaten en de Commissie mede.

1334/2000

? nieuw

-1. 2. i) De exporteurs ? van materiële producten voor tweeërlei gebruik ⎪ houden volgens de in hun lidstaat gebruikelĳke methoden gedetailleerde registers of dossiers van hun uitvoer bĳ. Deze registers of dossiers bevatten met name de handelsbescheiden, zoals facturen, manifesten, vrachtbrieven of andere vervoersdocumenten, waarin voldoende gegevens voorkomen voor de vaststelling van:

a) de omschrĳving van de producten voor tweeërlei gebruik,

b) de hoeveelheid producten voor tweeërlei gebruik,

c) naam en adres van de exporteur en van de ontvanger,

d) indien bekend, het eindgebruik en de eindgebruiker van de producten voor tweeërlei gebruik.

∫ nieuw

ii) De leveranciers van in bijlage V vermelde producten voor tweeërlei gebruik die deze in de interne markt overbrengen, houden volgens de in hun lidstaat gebruikelĳke methoden gedetailleerde registers of dossiers van hun zendingen bĳ. Deze registers of dossiers bevatten met name de handelsbescheiden, zoals facturen, manifesten, vrachtbrieven, andere vervoersdocumenten en de informatie die is vervat in de in deel II van bijlage V gedefinieerde aan de overbrenging voorafgaande kennisgevingen.

Voor uitvoer als omschreven in artikel 2, onder b), punt iii), en de verlening van bemiddelingsdiensten houden de exporteurs/intermediairs registers of dossiers bij zodat zij op verzoek het bewijs kunnen leveren van de aard van de producten, technologie of programmatuur voor tweeërlei gebruik die werden overgedragen dan wel het voorwerp vormden van de verlening van bemiddelingsdiensten, de periode gedurende welke de producten werden overgedragen dan wel het voorwerp vormden van de verlening van bemiddelingsdiensten en de bestemming van de overdrachten.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

2. 3. De in lid ? de leden ⎪ 1 ? en 2 ⎪ bedoelde registers of dossiers en bescheiden worden bewaard gedurende ten minste drie jaar na het einde van het kalenderjaar waarin de uitvoer ? dan wel de overdracht of de verlening van bemiddelingsdiensten ⎪ is geschied. Zĳ worden op verzoek van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin de exporteur ? dan wel de leverancier of intermediair ⎪ gevestigd is, aan hen voorgelegd.

Artikel 17

Om de correcte toepassing van deze verordening te waarborgen, nemen de lidstaten alle nodige maatregelen om hun bevoegde autoriteiten in staat te stellen:

a) gegevens te verzamelen over elke, met producten voor tweeërlei gebruik verband houdende order of transactie;

b) na te gaan of de uitvoercontrolemaatregelen op de juiste wĳze worden toegepast, hetgeen met name de bevoegdheid kan omvatten tot betreding van de bedrĳfsruimten van de bĳ een uitvoertransactie belang hebbende personen.

HOOFDSTUK VIII

ALGEMENE EN √ OVERIGE ∏ SLOTBEPALINGEN √ EN INTERNATIONALE SAMENWERKING ∏

ARTIKEL 18

1. Er wordt een coördinatiegroep ? tweeërlei gebruik ⎪ ingesteld waarvan het voorzitterschap door een vertegenwoordiger van de Commissie wordt bekleed. Elke lidstaat wĳst in deze coördinatiegroep een vertegenwoordiger aan.

De coördinatiegroep heeft tot taak elk vraagstuk in verband met de toepassing van deze verordening te onderzoeken, dat door de voorzitter of door een vertegenwoordiger van een lidstaat aan de orde wordt gesteld, onder andere √ met name ∏ :

a) gaat zĳ na welke √ de ∏ maatregelen √ die ∏ de lidstaten dienen te nemen om de exporteurs ? of andere relevante belanghebbenden ⎪ van hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening in kennis te stellen;

b) onderzoekt zĳ de leidraden voor de uitvoervergunningsformulieren. ? de beste praktijken en administratieve procedures voor de tenuitvoerlegging en de toepassing van de verordening; ⎪

∫ nieuw

c) technische overwegingen over opties voor wijzigingen in de wetgeving om problemen met de tenuitvoerlegging te verhelpen;

d) gemeenschappelijke richtsnoeren om de relevante informatie betreffende de communautaire regeling voor controle op de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik en de toepassing ervan door de lidstaten op gebruikersvriendelijke wijze ter beschikking van de exporteurs te stellen.

De groep brengt bij de Raad verslag uit over de resultaten van haar vergaderingen.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

2. De ? voorzitter van de ⎪ coördinatiegroep ? tweeërlei gebruik ⎪ kan ? raadpleegt ⎪ telkens wanneer zij ? hij ⎪ dit nodig acht de representatieve organisaties raadplegen die de door √ bij ∏ deze verordening bestreken √ betrokken ∏ exporteurs ? en andere relevante belanghebbenden ⎪ vertegenwoordigen.

∫ nieuw

Artikel 19

Het comité tweeërlei gebruik

1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité (hierna “het comité tweeërlei gebruik” genoemd).

2. De in lid 3 van dit artikel bedoelde procedure geldt voor de vaststelling van andere voor de tenuitvoerlegging van deze verordening noodzakelijke maatregelen dan op de door de artikelen 21 en 23 bestreken gebieden, en voor de goedkeuring van wijzigingen in de bijlagen bij deze verordening.

3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op twee maanden.

4. Het comité tweeërlei gebruik stelt zijn reglement van orde vast.

Artikel 20

De voorzitter van het comité tweeërlei gebruik kan op eigen initiatief of op verzoek van een van de vertegenwoordigers van de lidstaten het comité tweeërlei gebruik raadplegen over elk ander vraagstuk in verband met de werking of de toepassing van deze verordening.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

Artikel 1921

Elke lidstaat treft passende maatregelen om de correcte toepassing van alle bepalingen van deze verordening te waarborgen en stelt met name de bĳ inbreuk op deze verordening en van de bepalingen ter uitvoering daarvan op te leggen sancties vast. Deze sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zĳn. ?Zij omvatten strafrechtelijke sancties, ten minste voor ernstige inbreuken op de bepalingen van deze verordening, zoals opzettelijke uitvoer bestemd voor gebruik in het kader van een programma voor de ontwikkeling of de vervaardiging van chemische, biologische of nucleaire wapens of van raketten die dergelijke wapens naar hun doel kunnen voeren, zonder de bij deze verordening voorgeschreven vergunning, of vervalsing of weglating van informatie met het doel een vergunning te verkrijgen die anders zou zijn geweigerd. ⎪

∫ nieuw

Artikel 22

Internationale samenwerking

Onverminderd de bepalingen van tussen de Gemeenschap en derde landen gesloten overeenkomsten of protocols inzake wederzijdse administratieve bijstand op douanegebied kan de Commissie met derde landen onderhandelen over overeenkomsten die voorzien in de wederzijdse erkenning van controles op de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik waarop deze verordening betrekking heeft, en die met name tot doel hebben vergunningsvoorschriften voor wederuitvoer binnen het grondgebied van de Europese Gemeenschap af te schaffen. Deze onderhandelingen worden gevoerd overeenkomstig de procedures die zijn vastgesteld, naar gelang van het geval, in artikel 133, lid 3, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.

Artikel 23

Waar nodig en wanneer door de Gemeenschap gefinancierde projecten in het geding zijn, kan de Commissie in het kader van de relevante wetgevingsprocedures van de Europese Unie of van overeenkomsten met derde landen voorstellen doen om ervoor te zorgen dat een ad-hoccomité waarbij alle bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden betrokken, wordt opgericht en wordt gemachtigd te beslissen over het verlenen van de nodige uitvoervergunningen om de goede werking te waarborgen van projecten die het gebruik van producten of technologieën voor tweeërlei gebruik impliceren.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

Artikel 2024

Elke lidstaat stelt de Commissie in kennis van de voor de uitvoering van deze verordening vastgestelde wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen, met inbegrip van de in artikel 1921 bedoelde maatregelen. De Commissie deelt deze inlichtingen aan de andere lidstaten mede. √ Om de drie jaar ∏ ? beoordeelt ⎪ Zĳ √ zij ∏ ? de tenuitvoerlegging van deze verordening en ⎪ legt √ zij ∏ het Europees Parlement en de Raad om de drie jaar een verslag voor over de toepassing ervan deze verordening ? , waarin zo nodig voorstellen tot wijziging ervan worden opgenomen ⎪ . De lidstaten verstrekken de Commissie alle dienstige informatie die zĳ voor de opstelling van dit verslag behoeft ? , zoals het aantal exporteurs die de in elke lidstaat beschikbare vergunningen gebruiken, het aantal verschillende vergunningen die aan exporteurs worden verleend, de registers van ondernemingen die de communautaire algemene uitvoervergunning gebruiken, of het aantal keren dat overeenkomstig de artikelen van deze verordening bilateraal overleg is gepleegd ⎪ .

Artikel 2125

1. Voor de intracommunautaire overbrenging van producten voor tweeërlei gebruik van de lĳst in bĳlage IV is een vergunning vereist. Producten van de lĳst in deel 2 van bĳlage IV vallen niet onder een algemene vergunning.

2. a) Een lidstaat kan een vergunningsvereiste instellen voor de overbrenging van andere producten voor tweeërlei gebruik van zĳn grondgebied naar een andere lidstaat indien op het tĳdstip van de overbrenging:

- de exporteur weet dat de eindbestemming van die producten buiten de Gemeenschap ligt;

- voor de export van de producten naar die eindbestemming in de lidstaat waaruit de producten moeten worden uitgevoerd, een vergunning vereist is krachtens artikel 3, 4 of 5 en deze export, rechtstreeks vanaf zĳn grondgebied, niet is toegestaan bĳ een algemene of globale vergunning;

- op de producten geen handeling uit artikel 24 van het communautair douanewetboek hoeft te worden verricht in de lidstaat waarnaar de producten zullen worden overgebracht.

b) De overbrengingsvergunning moet worden aangevraagd in de lidstaat van waaruit de goederen voor tweeërlei gebruik zullen worden overgebracht.

∫ nieuw

1. Van de overbrenging van een in de lijst van bijlage V opgenomen product voor tweeërlei gebruik naar een andere lidstaat moet de leverancier acht werkdagen vóór de verzendingsdatum kennisgeving doen aan de nationale bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het product zich bevindt, die de lidstaat waar de leverancier gevestigd is op de hoogte zullen brengen.

2. De aan de overbrenging voorafgaande kennisgeving moet de in deel II van bijlage V vermelde informatie bevatten.

3. De nationale bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten kunnen de overbrenging schorsen wanneer:

a) de leverancier zich niet heeft laten registreren bij de nationale autoriteiten van de lidstaat waar hij gevestigd is of niet alle krachtens deel II van bijlage V vereiste informatie heeft verstrekt;

b) zij ernstige redenen hebben om aan te nemen dat de overbrenging zou ingaan tegen wezenlijke veiligheidsbelangen van de EU of een lidstaat.

De nationale bevoegde autoriteit die van de overbrenging in kennis is gesteld, treedt in dit geval in overleg met de betrokken lidstaten. Indien de lidstaat na onderzoek van de zaak bij zijn oorspronkelijke besluit blijft om de overbrenging te schorsen, kunnen de betrokken lidstaten zich voor breder overleg tot de Commissie en de andere lidstaten wenden. Het definitieve besluit wordt met redenen omkleed aan de lidstaten en de Commissie medegedeeld.

⎢ 1334/2000 (aangepast)

? nieuw

(c) ? De nationale bevoegde autoriteiten kunnen de overbrenging niet schorsen ⎪ Iin gevallen waarin de export van producten voor tweeërlei gebruik reeds door de lidstaat van waaruit de producten zullen worden uitgevoerd, is aanvaard in de overlegprocedures van artikel 7, wordt de overbrengingsvergunning onmiddellĳk aan de exporteur afgegeven, tenzĳ de omstandigheden drastisch zĳn veranderd.

d) Een lidstaat die wetgeving aanneemt welke in een dergelĳk vereiste voorziet, brengt de Commissie en de overige lidstaten op de hoogte van de maatregelen die hĳ heeft genomen. De Commissie maakt deze informatie bekend in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen .

3.4. De maatregelen krachtens de leden 1 en 2 geven geen aanleiding tot controles aan de binnengrenzen van de Gemeenschap, maar vergen slechts controles die in het kader van de normale, op niet-discriminerende wĳze over het gehele grondgebied van de Gemeenschap uitgevoerde controleprocedures passen.

4.5. De toepassing van de maatregelen van de leden 1, en 2 ? en 3 ⎪ mag er in geen geval toe leiden dat voor overbrenging van de ene lidstaat naar de andere strengere voorwaarden gelden dan voor de export van dezelfde producten naar derde landen.

5. De bescheiden en dossiers in verband met intracommunautaire overbrengingen van de in de lĳst van bĳlage I vermelde producten voor tweeërlei gebruik worden gedurende ten minste drie jaar na afloop van het jaar waarin de overbrenging is geschied, bewaard en dienen op verzoek van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van waaruit die producten werden overgebracht, aan hen te worden voorgelegd.

6. Een lidstaat kan bĳ nationale wetgeving vereisen dat voor intracommunautaire overbrengingen vanuit die lidstaat van producten van bĳlage I, categorie 5, deel 2, die niet in bĳlage IV V voorkomen, aan de bevoegde autoriteiten van die lidstaat aanvullende informatie over de betrokken producten wordt verstrekt.

7. In relevante handelsbescheiden die betrekking hebben op de overbrenging binnen de Gemeenschap van in de lĳst van bĳlage I vermelde producten voor tweeërlei gebruik dient duidelĳk te worden vermeld dat die producten bĳ uitvoer uit de Gemeenschap aan controle worden onderworpen. De relevante handelsbescheiden omvatten met name een verkoopcontract, een orderbevestiging, een factuur of een verzendingsborderel.

Artikel 2226

Deze verordening laat onverlet:

- de toepassing van artikel 296 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap;

- de toepassing van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.

Artikel 2327

Verordening (EG) nr. 3381/94 √ 1334/2000 ∏ wordt √ met ingang van [...] ∏ ingetrokken.

Voor de vergunningsaanvragen die vóór de datum van inwerkingtreding van de onderhavige √ deze ∏ verordening werden ingediend, blĳven evenwel de desbetreffende bepalingen van Verordening (EG) nr. 3381/94 √ 1334/2000 ∏ van toepassing.

∫ nieuw

Verwijzingen naar de ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar deze verordening en worden gelezen volgens de in bijlage […] opgenomen transponeringstabel.

⎢ 1334/2000 (nieuw)

Artikel 2428

Deze verordening treedt in werking negentig dagen na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen √ Unie ∏ .

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.

Gedaan te Luxemburg, 22 juni 2000 te Brussel, [...]

Voor de Raad

De Voorzitter

394/2006 art. 1 en bijlage

BIJLAGE I

LIJST VAN PRODUCTEN EN TECHNOLOGIE VOOR TWEEËRLEI GEBRUIK

(bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1334/2000)

Deze lijst is een technische implementatie van internationaal overeengekomen vergunningsregelingen voor goederen voor tweeërlei gebruik, waaronder het Wassenaar Arrangement, het "Missile Technology Control Regime", de Groep van nucleaire exportlanden, de Australiëgroep en het Verdrag inzake chemische wapens. Er is geen rekening gehouden met eventuele posten die lidstaten op een exclusion list wensen te plaatsen. Er is geen rekening gehouden met eventuele nationale vergunningsregelingen (niet onder deze regeling vallende embargo’s) van de lidstaten.

ALGEMENE NOTEN BIJ BIJLAGE I

1. Voor de controle op de uitvoer van goederen die zijn ontworpen of aangepast voor militair gebruik zij verwezen naar de desbetreffende lijst(en) van aan vergunningsplicht onderworpen militaire goederen van de afzonderlijke lidstaten. Verwijzingen in deze bijlage naar de "Lijst militaire goederen" hebben betrekking op deze lijst.

2. De doelstelling van de controle op de uitvoer van de goederen, vermeld in deze bijlage, mag niet worden omzeild door de uitvoer van niet aan vergunningsplicht onderworpen goederen (met inbegrip van fabrieken) die één of meer aan vergunningsplicht onderworpen onderdelen bevatten, als deze onderdelen het voornaamste element van de goederen vormen en gemakkelijk kunnen worden verwijderd of voor andere doeleinden worden aangewend.

NB: Bij de beoordeling van de vraag of de aan vergunningsplicht onderworpen onderdelen als voornaamste element dienen te worden aangemerkt, dienen factoren als hoeveelheid, waarde en technologische knowhow alsmede andere bijzondere omstandigheden op grond waarvan de aan vergunningsplicht onderworpen onderdelen als voornaamste element van de geleverde goederen kunnen worden aangemerkt, een rol te spelen.

3. Met goederen worden in deze bijlage zowel nieuwe als gebruikte goederen bedoeld.

NUCLEAIRE TECHNOLOGIENOOT (NTN)

(Te lezen in samenhang met sectie E van categorie 0)

De "technologie" die rechtstreeks samenhangt met goederen die in categorie 0 vallen, valt onder de bepalingen van categorie 0.

"Technologie" voor de "ontwikkeling", de "productie" of het "gebruik" van aan vergunningsplicht onderworpen goederen is ook aan vergunningsplicht onderworpen als deze technologie wordt toegepast op niet aan vergunningsplicht onderworpen goederen.

Het verlenen van een uitvoervergunning voor goederen houdt tevens in dat de uitvoer naar dezelfde eindgebruiker van de minimaal noodzakelijke "technologie" voor installatie, bediening, onderhoud en reparatie van de goederen is toegestaan.

Vergunningsregelingen voor overdracht van "technologie" zijn niet van toepassing op informatie die "voor iedereen beschikbaar" is, en op "fundamenteel wetenschappelijk onderzoek".

ALGEMENE TECHNOLOGIENOOT (ATN)

(Te lezen als onderdeel van sectie E van de categorieën 1 tot en met 9)

De uitvoer van "technologie" die "noodzakelijk" is voor de "ontwikkeling", "productie" of het "gebruik" van in de categorieën 1 tot en met 9 bedoelde goederen is onderworpen aan de op de categorieën 1 tot en met 9 van toepassing zijnde bepalingen.

"Technologie" die "noodzakelijk" is voor de "ontwikkeling", de "productie" of het "gebruik" van aan vergunningsplicht onderworpen goederen is ook aan vergunningsplicht onderworpen als deze technologie wordt toegepast op niet aan vergunningsplicht onderworpen goederen.

De vergunningsplicht geldt niet voor de minimaal noodzakelijke "technologie" voor installatie, bediening, onderhoud en reparatie van niet onder de vergunningsplicht vallende goederen of op de goederen waarvan de uitvoer is toegestaan.

NB: Deze bepaling laat de embargostatus van de in 1E002.e, 1E002.f, 8E002.a en 8E002.b bedoelde "technologie" onverlet.

Vergunningsregelingen voor overdracht van "technologie" zijn niet van toepassing op informatie die "voor iedereen beschikbaar" is, op "fundamenteel wetenschappelijk onderzoek" en op de voor octrooiaanvragen noodzakelijke minimuminformatie.

ALGEMENE PROGRAMMATUURNOOT (APN)

(Deze noot heeft voorrang boven het bepaalde in sectie D van de categorieën 0 tot en met 9)

De categorieën 0 tot en met 9 van deze lijst zijn niet van toepassing op programmatuur die:

a. algemeen voor het publiek verkrijgbaar is doordat de "programmatuur":

1. via de detailhandel zonder beperkingen uit voorraad wordt verkocht via:

a. winkelverkoop;

b. postorderverkoop;

c. elektronische transacties, of

d. telefonische verkoop, en

2. is ontworpen voor installatie door de gebruiker zonder wezenlijke ondersteuning van de leverancier, of

NB: Punt a) van de Algemene programmatuurnoot laat de embargostatus van de in categorie 5 — deel 2 ("Informatiebeveiliging") bedoelde "programmatuur" onverlet.

b."voor iedereen beschikbaar" is.

DEFINITIES VAN IN DEZE BIJLAGE GEBRUIKTE TERMEN

De definitie van termen tussen "enkele aanhalingstekens" wordt gegeven in een technische noot bij de betrokken post.

De definitie van de termen tussen "dubbele aanhalingstekens" luidt als volgt[10]:

NB: Na elke gedefinieerde term wordt tussen haakjes verwezen naar de betrokken categorie(ën).

"Aangepast voor gebruik in oorlogssituaties" (1): iedere aanpassing of selectie (zoals een wijziging van de zuiverheid, houdbaarheid, virulentie, verspreidingskenmerken, of weerstand tegen UV-straling) die tot doel heeft de werkzaamheid te verhogen ten aanzien van menselijke of dierlijke slachtoffers, schade aan uitrusting of aan gewassen, en aantasting van het milieu.

"Actieve pixel" (6 8): het kleinste (afzonderlijke) element va