NL Publicatieblad van de Europese Unie C 281/5

Initiatief van het Koninkrijk Zweden met het oog op de aanneming van een kaderbesluit betreffende de vereenvoudiging van de uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de wetshandhavingsautoriteiten van de lidstaten van de Europese Unie, met name ten aanzien van zware misdrijven, zoals terroristische daden

(2004/C 281/04)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name artikel 30, lid 1, onder a) en b), en artikel 34, lid 2, onder b),

Gelet op het initiatief van het Koninkrijk Zweden,

Gezien het advies van het Europees Parlement,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Een van de hoofddoelstellingen van de Unie is haar burgers een hoog niveau van veiligheid te bieden in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.

(2) Deze doelstelling moet worden bereikt door de voorkoming en bestrijding van criminaliteit dankzij nauwere samenwerking tussen de wetshandhavingsautoriteiten in de lidstaten met eerbiediging van de beginselen en regels op het gebied van de mensenrechten, de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat waarop de Unie is gebaseerd en welke de lidstaten gemeenschappelijk hebben.

(3) De uitwisseling van informatie en inlichtingen over criminaliteit en criminele activiteiten vormt de grondslag voor samenwerking inzake wetshandhaving in de Unie ten behoeve van de algemene doelstelling om de veiligheid van de burgers van de Unie te vergroten.

(4) De tijdige toegang tot correcte, actuele informatie en inlichtingen is van doorslaggevend belang om de wetshandhavingsautoriteiten in staat te stellen met succes misdrijven of criminele activiteiten op te sporen, te voorkomen en te onderzoeken, vooral in een ruimte waar de controles aan de binnengrenzen zijn afgeschaft. Aangezien de activiteiten van terroristen en andere zware misdadigers niet openlijk plaatsvinden, moeten deze activiteiten onder controle worden gehouden en moet informatie over vermoedelijke terroristen extra snel worden uitgewisseld.

(5) Het is belangrijk de mogelijkheden voor de wetshandhavingsautoriteiten om van de andere lidstaten informatie en inlichtingen over zware criminaliteit en terroristische daden te verkrijgen, horizontaal te bekijken en niet in termen van verschillen met betrekking tot de soorten misdrijven of de verdeling van de bevoegdheden tussen wetshandhavings- en gerechtelijke autoriteiten.

(6) Op dit ogenblik wordt een doeltreffende, snelle uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de wetshandhavingsautoriteiten ernstig belemmerd door formele procedures, administratieve structuren en juridische hinderpalen in het nationale recht van de lidstaten; deze toestand is onaanvaardbaar voor de burgers van de Europese Unie die aandringen op grotere veiligheid en een meer doeltreffende wetshandhaving, waarbij tevens de mensenrechten worden beschermd.

(7) De wetshandhavingsautoriteiten moeten in de verschillende fasen van het onderzoek, vanaf het vergaren van criminele inlichtingen tot het strafrechtelijk onderzoek, informatie en inlichtingen uit de andere lidstaten kunnen aanvragen en verkrijgen. De lidstaten beschikken in dat opzicht over verschillende systemen. Dit kaderbesluit beoogt niet deze systemen te wijzigen. Wat sommige soorten informatie en inlichtingen betreft, is het echter de bedoeling ervoor te zorgen dat bepaalde voor de wetshandhavingsautoriteiten essentiële informatie binnen de Unie snel wordt uitgewisseld, zodat onderzoeken naar zware criminaliteit en terroristische daden niet worden belemmerd.

(8) Het ontbreken van een gemeenschappelijk juridisch kader voor een doeltreffende, snelle uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de wetshandhavingsautoriteiten van de lidstaten is een leemte die moet worden opgevuld; de Raad acht het daarom noodzakelijk een juridisch bindend instrument betreffende de vereenvoudiging van de uitwisseling van informatie en inlichtingen aan te nemen.

(9) Met betrekking tot het gemeenschappelijk belang van de lidstaten bij het bestrijden van grensoverschrijdende criminaliteit moet een passende evenwicht worden gevonden tussen snelle en doeltreffende samenwerking inzake wetshandhaving en de algemeen aanvaarde beginselen en regels op het vlak van gegevensbescherming, fundamentele vrijheden, mensenrechten en individuele vrijheden; in de onderhavige tekst is dit evenwicht bereikt.;

(10) In de verklaring betreffende de bestrijding van terrorisme die de Europese Raad in zijn zitting van 25 maart 2004 heeft aangenomen, draagt de Europese Raad de Raad op maatregelen te bestuderen betreffende de vereenvoudiging van de uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de wetshandhavingsautoriteiten van de lidstaten. Met onderhavig kaderbesluit wordt gevolg gegeven aan deze opdracht.

(11) Voor IJsland en Noorwegen vertegenwoordigt dit kaderbesluit een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis, die valt binnen het gebied waaraan wordt gerefereerd in artikel 1 van Beschikking 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen van de door de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (1). Voor het onderhavige kaderbesluit zijn de bij die overeenkomst voorgeschreven procedures gevolgd.

(12) De persoonsgegevens die in het kader van de tenuitvoerlegging van dit kaderbesluit worden verwerkt, worden beschermd overeenkomstig de beginselen van het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens.

(13) Dit kaderbesluit neemt de grondrechten in acht en is in overeenstemming met de beginselen van artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

HEEFT HET VOLGENDE KADERBESLUIT VASTGESTELD:

TITEL I

TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

Artikel 1

Doelstellingen en toepassingsgebied

1. Met dit kaderbesluit wordt beoogd de regels vast te stellen volgens welke de wetshandhavingsautoriteiten van de lidstaten snel en doeltreffend bestaande informatie en inlichtingen kunnen uitwisselen teneinde strafrechtelijke onderzoeken of criminele-inlichtingenoperaties uit te voeren, met name naar zware misdrijven, met inbegrip van terroristische daden. Het laat gunstiger bepalingen in de nationale wet, in bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen tussen de lidstaten of tussen lidstaten en derde landen onverlet en loopt niet vooruit op instrumenten van de Europese Unie betreffende wederzijdse rechtshulp of wederzijdse erkenning van beslissingen in strafzaken.

2. Dit kaderbesluit houdt voor de lidstaten geen verplichting in om informatie en inlichtingen te vergaren en op te slaan met als enig doel deze te verstrekken aan de bevoegde wetshandhavingsautoriteiten van andere lidstaten.

3. Dit kaderbesluit houdt voor de lidstaten geen verplichting in om informatie en inlichtingen te verstrekken die voor een rechtbank als bewijs zullen worden gebruikt en verleent evenmin het recht om deze informatie of inlichtingen als zodanig te gebruiken. Wanneer een lidstaat overeenkomstig dit kaderbesluit informatie of inlichtingen heeft verkregen en deze in een strafprocedure als bewijs wil, moet hij daarvoor de toestemming verkrijgen van de lidstaat die de informatie of inlichtingen heeft verstrekt, zonodig met gebruikmaking van de geldende instrumenten voor justitiële samenwerking tussen de lidstaten.

4. Dit kaderbesluit houdt geen verplichting in om, in het land dat het verzoek om informatie of inlichtingen ontvangt, die informatie of inlichtingen door middel van dwangmaatregelen te verkrijgen.

Artikel 2

Definities

In dit kaderbesluit wordt verstaan onder:

a) „bevoegde wetshandhavingsautoriteit”: een nationale politie-, douane- of andere autoriteit die krachtens het nationale recht is gemachtigd om misdrijven of criminele activiteiten op te sporen, te voorkomen en te onderzoeken, en in het kader van deze activiteiten gezag uit te oefenen en dwangmaatregelen te nemen. Een gerechtelijke instantie wordt als een wetshandhavingsautoriteit beschouwd indien de informatie of inlichtingen krachtens het nationale recht alleen berusten bij of toegankelijk zijn voor deze gerechtelijke instantie;

b) „strafrechtelijk onderzoek”: een juridisch kader waarbinnen maatregelen worden genomen door bevoegde wetshandhavingsautoriteiten of gerechtelijke instanties, waaronder het openbaar ministerie, teneinde de feiten, de verdachten en de omstandigheden van een of meer welbepaalde concrete misdrijven vast te stellen en te bepalen;

c) „criminele-inlichtingenoperatie”: een juridisch kader dat nog niet het stadium van een strafrechtelijk onderzoek onder toezicht en leiding van gerechtelijke instanties, waaronder het openbaar ministerie, heeft bereikt en waarin een bevoegde wetshandhavingsautoriteit krachtens het nationale recht gemachtigd is om informatie over criminaliteit of criminele activiteiten te verzamelen, te verwerken en te analyseren teneinde vast te stellen of concrete criminele handelingen zijn of kunnen worden gepleegd;

d) „informatie en inlichtingen”: elke type informatie of gegevens, al dan niet geëvalueerd, verwerkt en geanalyseerd, dat in een crimineel onderzoek of in een criminele-inlichtingenoperatie kan worden gebruikt om een misdrijf of een criminele activiteit op te sporen, te voorkomen of te onderzoeken. Deze informatie of inlichtingen omvatten: i) informatie en inlichtingen in bestanden of dossiers bijgehouden door bevoegde wetshandhavingsautoriteiten, ii) door andere autoriteiten in bestanden of dossiers bewaarde informatie, waartoe bevoegde wetshandhavingsautoriteiten rechtstreeks of onrechtstreeks toegang hebben, iii) door telecomoperatoren bewaarde informatie over de al dan niet in een telefoongids vermelde houders van telefoon-, gsm-, telex-, fax-, e-mail- of website-abonnementen of -adressen; iv) door vervoermaatschappijen bewaarde informatie over personen en goederen; iv) alle andere informatie of gegevens, al dan niet geëvalueerd, verwerkt en geanalyseerd, die in een crimineel onderzoek of in een criminele-inlichtingenoperatie zijn verkregen of die kunnen worden verkregen zonder dwangmaatregelen te gebruiken.

Artikel 3

Strafbare feiten

Uit hoofde van dit kaderbesluit kunnen informatie en inlichtingen worden uitgewisseld over strafbare feiten waarop in de verzoekende lidstaat een maximale vrijheidsstraf of een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel staat van ten minste twaalf maanden. De lidstaten kunnen op bilaterale basis besluiten om de krachtens dit kaderbesluit toepasselijke procedures op een bredere basis toepasselijk te maken.

TITEL II

UITWISSELING VAN INFORMATIE EN INLICHTINGEN

Artikel 4

Verschaffing van informatie en inlichtingen

1. De lidstaten zien erop toe dat de informatie en inlichtingen die berusten bij of zonder het gebruik van dwangmiddelen toegankelijk zijn voor bevoegde wetshandhavingsinstanties, overeenkomstig dit kaderbesluit aan bevoegde wetshandhavingsinstanties van andere lidstaten kunnen worden verstrekt.

2. De lidstaten zien erop toe dat voor het verstrekken van informatie en inlichtingen aan bevoegde wetshandhavingsinstanties van andere lidstaten geen striktere voorwaarden worden toegepast dan de op nationaal niveau toepasselijke voorwaarden voor het verstrekken van informatie en inlichtingen.

3. De informatie en inlichtingen worden verstrekt op verzoek van een bevoegde wetshandhavingsinstantie die een crimineel onderzoek of een criminele-inlichtingenoperatie verricht en handelt binnen de bij het nationale recht opgelegde grenzen.

Artikel 4 bis

Termijnen voor het verstrekken van informatie en inlichtingen

1. Informatie en inlichtingen worden onverwijld en in de mate van het mogelijke binnen de gevraagde termijn verstrekt. Indien de informatie of de inlichtingen niet binnen de gevraagde termijn kunnen worden verstrekt, geeft de bevoegde wetshandhavingsautoriteit die een verzoek op informatie of inlichtingen heeft ontvangen, een indicatie van de termijn waarbinnen deze kunnen worden verstrekt. Deze indicatie wordt onmiddellijk gegeven.

2. De lidstaten zien erop toe dat zij beschikken over procedures waarmee zij uiterlijk binnen twaalf uur kunnen antwoorden op verzoeken om informatie en inlichtingen indien de verzoekende staat te kennen geeft dat hij een strafrechtelijk onderzoek of een criminele-inlichtingenoperatie verricht in verband met de volgende misdrijven, zoals omschreven in het recht van de verzoekende staat:

— deelneming aan een criminele organisatie,

— terrorisme,

— mensenhandel,

— seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie,

— illegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen,

— illegale handel in wapens, munitie en explosieven,

— corruptie,

— fraude, met inbegrip van fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen worden geschaad in de zin van de Overeenkomst van 26 juli 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen,

— witwassen van opbrengsten van misdrijven,

— valsemunterij, met inbegrip van vervalsing van de euro,

— cybercriminaliteit,

— …

— hulp aan illegale binnenkomst en illegaal verblijf,

— moord en doodslag, zware mishandeling,

— illegale handel in menselijke organen en weefsels,

— ontvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzeling,

— racisme en vreemdelingenhaat,

— georganiseerde of gewapende diefstal,

— illegale handel in cultuurgoederen, waaronder antiquiteiten en kunstvoorwerpen,

— oplichting,

— racketeering en afpersing,

— namaak van producten en productpiraterij,

— vervalsing van administratieve documenten en handel in valse documenten,

— vervalsing van betaalmiddelen,

— illegale handel in hormonale stoffen en andere groeibevorderaars,

— illegale handel in nucleaire en radioactieve stoffen,

— handel in gestolen voertuigen,

— verkrachting,

— brandstichting,

— misdrijven die onder de rechtsmacht van het Internationaal Strafhof vallen,

— kaping van vliegtuigen/schepen,

— sabotage,

— gedragingen in strijd met de verkeersregels, met inbegrip van overtredingen van de rij- en rusttijdenwetgeving en van de wetgeving inzake gevaarlijke goederen,

— smokkel van goederen,

— inbreuken op intellectuele-eigendomsrechten,

— bedreigingen en geweldpleging tegen personen, met inbegrip van geweld tijdens sportevenementen of internationale gebeurtenissen zoals bijeenkomsten van de Europese Raad,

— foltering.

Indien de verzoekende staat te kennen geeft de informatie sneller te willen ontvangen, stelt de aangezochte staat alles in het werk om snel op het verzoek te antwoorden.

Artikel 5

Verzoeken om informatie en inlichtingen

1. Om informatie en inlichtingen mag worden verzocht ten behoeve van het opsporen, voorkómen of onderzoeken van een misdrijf of een criminele activiteit behorend tot de in artikel 3 genoemde misdrijven, wanneer er reden is om aan te nemen dat relevante informatie en inlichtingen in andere lidstaten beschikbaar zijn.

2. De verzoekende wetshandhavingsautoriteit verzoekt om niet meer informatie of inlichtingen en bepaalt geen kortere termijnen dan nodig is voor het doel dat de aanleiding was tot het verzoek.

3. De verzoeken om informatie of inlichtingen bevatten ten minste de in de bijlage bij dit kaderbesluit (moet nog worden opgesteld) genoemde informatie.

Artikel 6

Categorieën personen waarover informatie of inlichtingen kunnen worden uitgewisseld

1. De uitwisseling van informatie en inlichtingen krachtens dit kaderbesluit kan betrekking hebben op personen die overeenkomstig het nationale recht van de verzoekende lidstaat:

a) worden verdacht van het plegen van of deelnemen aan een misdrijf of criminele activiteit behorend tot de in artikel 3 genoemde strafbare feiten, of

b) overeenkomstig criminele inlichtingen of andere aanwijzingen een misdrijf of criminele activiteit behorend tot de in artikel 3 genoemde misdrijven zouden kunnen plegen of eraan zouden kunnen deelnemen,

c) niet tot categorie a) of b) behoren, maar van wie om feitelijke redenen mag worden aangenomen dat een uitwisseling van informatie en inlichtingen, als noodzakelijk onderdeel van een strafrechtelijk onderzoek of een criminele-inlichtingenoperatie, dienstig kan zijn bij het opsporen, voorkómen of onderzoeken van een misdrijf of criminele activiteit behorend tot de in artikel 4 bis genoemde strafbare feiten.

2. Uitwisseling van informatie en inlichtingen mag ook plaatsvinden met het oog op de identificatie van personen behorend tot de categorieën 1 a) tot en met c).

Artikel 7

Communicatiekanalen

1. De uitwisseling van informatie en inlichtingen krachtens dit kaderbesluit kan plaatsvinden via de Sirene-bureaus of overeenkomstig de artikelen 4, lid 4, en 5, lid 4, van de Overeenkomst tot oprichting van een Europese Politiedienst (de Europol-Overeenkomst), of, in douanezaken, via de centrale eenheden omschreven in artikel 5, lid 1, van de Overeenkomst inzake wederzijdse bijstand en samenwerking tussen de douaneadministraties, of in elk ander bilateraal of multilateraal kader dat tussen lidstaten van de Europese Unie is opgericht. Binnen drie maanden na de inwerkingtreding van dit kaderbesluit wordt het secretariaat-generaal van de Raad, en vervolgens de overige lidstaten in kennis gesteld van alle soortgelijke kaders. De kennisgeving wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.

2. De lidstaten kunnen per geval of in het algemeen overeenkomen dat voor de uitwisseling van informatie en inlichtingen krachtens dit kaderbesluit andere kanalen mogen worden gebruikt. De uitwisseling kan bijvoorbeeld plaatsvinden via verbindingsofficieren of rechtstreeks tussen nationale of lokale wetshandhavingsautoriteiten.

3. Niet uit hoofde van de artikelen 4, lid 4, en 5, lid 4, van de Europol-Overeenkomst uitgewisselde informatie of inlichtingen worden conform de Europol-Overeenkomst eveneens aan Europol meegedeeld, voor zover de uitwisseling verband houdt met een misdrijf of criminele activiteit die onder het mandaat van Europol valt.

Artikel 8

Spontane uitwisseling van informatie en inlichtingen

1. Onverminderd artikel 11, lid a) tot en met c), verstrekken de bevoegde wetshandhavingsautoriteiten zonder dat hun daarom werd verzocht informatie en inlichtingen aan de bevoegde wetshandhavingsautoriteiten van de andere betrokken lidstaten indien er feitelijke redenen zijn om aan te nemen dat deze informatie en inlichtingen dienstig kunnen zijn bij het opsporen, voorkómen of onderzoeken van misdrijven of criminele activiteiten behorend tot de in artikel 4 bis genoemde strafbare feiten.

2. De verstrekking van informatie en inlichtingen wordt beperkt tot hetgeen als relevant en noodzakelijk wordt beschouwd voor het succesvol opsporen, voorkómen of onderzoeken van het betrokken misdrijf of de betrokken criminele activiteit.

Artikel 9

Gegevensbescherming

1. Elke lidstaat ziet erop toe dat de regels en normen inzake gegevensbescherming waarin is voorzien met betrekking tot het gebruik van de in artikel 7, lid 1, bedoelde communicatiekanalen, eveneens worden toegepast bij de procedure inzake de uitwisseling van informatie en inlichtingen waarin dit kaderbesluit voorziet.

2. Elke lidstaat ziet erop toe dat in de vereenvoudigde procedure voor de uitwisseling van informatie en inlichtingen waarin dit kaderbesluit voorziet, de in lid 1 bedoelde gelijkwaardige normen voor gegevensbescherming worden toegepast indien een in artikel 7, lid 2, bedoeld communicatiekanaal wordt gebruikt.

3. De informatie en inlichtingen, zoals persoonsgegevens, die krachtens dit kaderbesluit worden verstrekt, mogen door de bevoegde wetshandhavingsautoriteiten van de lidstaat waaraan zij werden verstrekt, worden gebruikt ten behoeve van:

a) de procedures waarop dit kaderbesluit van toepassing is;

b) andere wetshandhavingsprocedures die rechtstreeks verband houden met de onder a) bedoelde procedures;

c) de voorkoming van een onmiddellijke en ernstige bedreiging van de openbare veiligheid;

d) andere doeleinden, zoals vervolging of administratieve procedures, alleen met de uitdrukkelijke voorafgaande toestemming van de bevoegde wetshandhavingsautoriteit die de informatie of inlichtingen heeft verstrekt.

4. Bij het verstrekken van informatie en inlichtingen overeenkomstig dit kaderbesluit kan de verstrekkende bevoegde wetshandhavingsautoriteit krachtens haar nationale recht voorwaarden opleggen betreffende het gebruik van de informatie en inlichtingen door de ontvangende bevoegde wetshandhavingsautoriteit. Tevens kunnen voorwaarden worden opgelegd betreffende de rapportage over het resultaat van het strafrechtelijk onderzoek of de criminele-inlichtingenoperatie in het kader waarvan de uitwisseling van informatie en inlichtingen heeft plaatsgevonden. Deze voorwaarden zijn bindend voor de ontvangende bevoegde wetshandhavingsautoriteit.

Artikel 10

Vertrouwelijkheid

De bevoegde wetshandhavingsautoriteiten houden in elk specifiek geval van uitwisseling van informatie of inlichtingen rekening met de vereisten inzake de geheimhouding van het onderzoek. Te dien einde waarborgen de bevoegde wetshandhavingsautoriteiten overeenkomstig hun nationale recht de vertrouwelijkheid van alle verstrekte informatie en inlichtingen die als vertrouwelijk zijn aangemerkt.

Artikel 11

Redenen om informatie of inlichtingen te weigeren

Een bevoegde wetshandhavingsautoriteit mag slechts weigeren informatie of inlichtingen te verstrekken indien er feitelijke redenen zijn om aan te nemen dat de verstrekking van de informatie of inlichtingen:

a) de wezenlijke nationale veiligheidsbelangen van de aangezochte lidstaat zou schaden, of

b) het welslagen van een lopend onderzoek of een lopende criminele-inlichtingenoperatie in gevaar zou brengen, of

c) de gevraagde informatie en inlichtingen duidelijk niet in verhouding staan tot of relevant zijn voor de doeleinden waarvoor zij werden gevraagd.

TITEL III

SLOTBEPALINGEN

Artikel 12

Uitvoering

1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om twee jaar na de inwerkingtreding aan dit kaderbesluit te voldoen.

2. De lidstaten delen het secretariaat-generaal van de Raad en de Commissie de tekst mee van de voorschriften waarmee zij hun verplichtingen uit hoofde van dit kaderbesluit in hun nationale recht omzetten. Op basis van die en andere informatie legt de Commissie twee jaar na de in lid 1 bedoelde datum de Raad een verslag voor over de werking van dit kaderbesluit. De Raad zal uiterlijk één jaar na deze datum nagaan in hoeverre de lidstaten aan dit kaderbesluit voldoen.

Artikel 13

Verhouding tot andere instrumenten

1. Artikel 39, leden 1 en 2, van de Schengen-Uitvoeringsovereenkomst wordt hierbij ingetrokken.

2. De lidstaten mogen de bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen die op het tijdstip van de aanneming van dit kaderbesluit van kracht zijn, blijven toepassen voorzover deze verder reiken dan de doelstellingen van het kaderbesluit en ertoe bijdragen de procedures voor het uitwisselen van informatie en inlichtingen die binnen de werkingssfeer van dit kaderbesluit vallen, verdergaand te vereenvoudigen of te vergemakkelijken.

3. De lidstaten kunnen na de inwerkingtreding van dit kaderbesluit bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen sluiten voorzover deze verder reiken dan de doelstellingen van het kaderbesluit en ertoe bijdragen de procedures voor het uitwisselen van informatie en inlichtingen die binnen de werkingssfeer van dit kaderbesluit vallen, verdergaand te vereenvoudigen of te vergemakkelijken.

4. De in de leden 2 en 3 bedoelde overeenkomsten en regelingen laten in ieder geval de betrekkingen met de lidstaten die daarbij geen partij zijn, onverlet.

5. De lidstaten geven de Raad en de Commissie binnen drie maanden na de inwerkingtreding van dit kaderbesluit kennis van de in lid 2 bedoelde bestaande overeenkomsten of regelingen die zij willen blijven toepassen.

6. De lidstaten geven de Raad en de Commissie ook kennis van iedere nieuwe overeenkomst of regeling als bedoeld in lid 3, binnen drie maanden na de ondertekening daarvan.

Artikel 14

Inwerkingtreding

Dit kaderbesluit treedt in werking op de dag na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad.

Gedaan te Voor de Raad De voorzitter

(1) PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31.