EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 19.10.2011 
SEC(2011) 1239 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING 
bij 
 
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
Een proefproject voor "Europa 2020-pr ojectobligaties" 
{COM(2011) 659 definitief} 
{SEC(2011) 1237 definitief}  
 
NL 1   NL 1. INLEIDING  
Dit document bevat de samenvatting van de e ffectbeoordeling van de proeffase van het 
Europa 2020-initiatief inzake proj ectobligaties. Het is de bedoe ling een steunregeling in te 
stellen om het mogelijk te maken dat infr astructuurprojecten toegang krijgen tot 
kapitaalmarktfinanciering ter aanvulling op de meer tradit ionele kredietverlening door 
banken. Gezien de financieringsproblemen w aarvoor projecten momenteel staan en de 
noodzaak om een nieuw initiatief te toetsen qua  opzet en acceptatie, wordt voorgesteld om 
reeds in de periode 2012-2013 een pr oeffase te lanceren voor de sectoren vervoer, energie en 
ICT. De proeffase wordt gefinancierd door hera llocatie van een totaal van 230 miljoen euro 
uit de begrotingsonderdelen voor de TEN-vervo ersprojecten, TEN-energ ieprojecten en van 
het kaderprogramma voor concurre ntievermogen en innovatie (CIP). 
De proeffase dient ter verbetering van de effectiviteit in het kader van de 
financieringsfaciliteit voor Eu ropese verbindingen (CEF), die de financiering van de EU-
infrastructuur in de periode 2014-2020 een sterker samenhangende basis zal geven. Deze 
effectbeoordeling heeft primai r betrekking op de proeffase. 
Om de ambitieuze doelstellingen van de Euro pa 2020-strategie te verwezenlijken, zijn er 
aanzienlijke investeringen nodig. Ondanks de fi nanciële steun uit de begroting van de 
Gemeenschap door middel van subsidie uit de TEN-begrotingsgelden, de structuurfondsen en 
het Cohesiefonds, het kaderprogramma voor co ncurrentievermogen en innovatie, evenals de 
kredietverstrekking door de Europese Invest eringsbank, blijven veel TEN- en andere 
projecten op het gebied van infrastructu ur om uiteenlopende redenen onvoltooid. De 
Commissie beschouwt het gebrek aan investerin gen als een significante  belemmering voor de 
verwezenlijking van de doelstellingen1. 
Het initiatief maakt deel uit van de Europa 2020-strategie , die door de Europese Raad op 
17 juni 2010 is vastgesteld en waarmee wo rdt beoogd om Europa op een duurzame wijze tot 
een slimme, duurzame en inclusieve economi e te maken met veel werkgelegenheid, 
productiviteit en sociale cohesie. Ter stimuler ing van de groei en werkgelegenheid heeft de 
EU zeven vlaggenschipinitiatieven va stgesteld. Twee daarvan zijn de " Digitale agenda " en 
"Efficiënt gebruik van hulpbronnen ". Deze hebben betrekking op de trans-Europese 
netwerken (TEN's) op het gebied van ve rvoer, energie en telecommunicatie. 
In de periode 2014-2020 zou het instrument niet noodzakelijkerwijs beperk t dienen te worden 
tot de gebieden van de financieringsfac iliteit voor Europese verbindingen (CEF); ook 
projecten uit andere sectoren van de infrastructuur , zoals sociale sectoren, hernieuwbare 
energie of projecten op het gebied van de ru imtelijke ordening, komen in aanmerking, mits 
aan de economische en financiële voorwaarde n wordt voldaan. Het instrument zou daarom 
opengesteld dienen te worden voor andere bele idsterreinen met inbegr ip van structuur- en 
cohesiefondsen en buitenlands beleid. De  formulering van het voorstel inzake de 
financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen (CEF) di ent dit niet uit te sluiten. 
                                                 
1 Zie bijvoorbeeld het Witboek Vervoer (SEC 0359/2011) en de mededelingen van de Commissie, 
getiteld "Prioriteiten voor energi e-infrastructuurprojecten  voor 2020 en verder – Een blauwdruk voor 
een Europees geïntegreerd energienetwerk" (COM(2010) 677), "Een digitale agenda voor Europa" 
(COM(2010) 245) en "Breedband in Europa: investeren in digitale groei" (COM(210) 472). 
 
NL 2   NL 2. PROBLEEMSTELLING  
Europa staat voor de noodzaak van enorme infr astructurele investeringen op het gebied van 
vervoer, energie, en ICT-netwerken, geraam d op 1,5 triljoen tot 2 triljoen euro om de 
beleidsdoelen van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken. Het spreekt voor zich dat het 
ook noodzakelijk is om aanzienlijk in andere gebieden van de in frastructuur te investeren, 
maar dit wordt in deze fase niet in beschouwing genomen. Met andere woorden, de geaggregeerde cijfers kunnen eenvoudig worden vert aald in jaarlijkse financieringsvolumes 
van 200 miljard euro of meer. Het bovenstaan d genoemde gebrek aan investeringen als 
significante belemmering voor de verwezenlijking van de doelstellingen heeft ertoe geleid dat 
de TEN-projecten vertraagd of stopgezet z ijn. Daarom wordt het bestaande probleem 
hoofdzakelijk bepaald door de aard en de mate van het financieringstekort voor de 
infrastructuur. 
Op dit moment bedraagt de invester ing in de infrastructuur door de  overheid gemiddeld 
ongeveer 1% van het bbp of 120 miljard euro per jaar, waarbij ongeveer 80% bestaat uit 
investering in vervoer en het groo tste deel van de rest uit soci ale infrastructuur zoals scholen 
en ziekenhuizen. 
In toenemende mate stimuleert de overheid de pa rticuliere sector om de investeringen in de 
infrastructuur te financieren, hetzij uitsluitend door de par ticuliere sector door middel van 
privatisering, door concessies, of, zoals on langs, door gebruik te  maken van een publiek-
privaat partnerschap (PPP). Dergelijke partic ulier gefinancierde projecten worden doorgaans 
gefinancierd met eigen vermogen van sponsoren of  andere financiers en met kredietverlening 
door banken. 
Het tempo van de nodige investeringen om te  Europa 2020-doeleinden te verwezenlijken, 
moet echter meer worden verhoogd dan tot nu toe het geval was, en dit vereist een 
heroverweging van financieri ng en de EU-interventie. 
Zonder het initiatief (nulscenario) zou de EU doorgaan met het huidige stelsel van het 
subsidiëren van afzonderlijke pr ojecten zonder enig gebruik van zogenaamde financiële 
instrumenten in de sectoren energie en ICT. De  twee bestaande financiële instrumenten in de 
sector vervoer blijven tot aan hun einddatu m in werking. Het gaat hier om de 
leninggarantiefaciliteit voor TEN -vervoer (LGTT), die bankkredie ten voor bepaalde soorten 
vervoersprojecten steunt, en het fonds Mar guerite dat investeringen met eigen vermogen 
betreft in projecten op het gebied van vervoer, energie en klimaat. 
Het gebrek aan financiering voor de infrastructu ur zou achtereenvolgens alle EU-landen raken 
omdat dit transitlanden zijn of tot de geogr afische periferie behore n. De betrokken groepen 
omvatten burgers in alle lidstaten
 die voordeel hebben bij de in frastructuur en die haar 
uiteindelijk financieren, (hetz ij als consumenten, hetzij als be lastingbetalers), aanbestedende 
overheden  die misschien niet beschikken over m eerdere concurrerende aanbiedingen tot 
financiering, en initiati efnemers van projecten  die misschien geen financiering kunnen vinden 
voor hun huidige projecten, hetgeen direct de  werkgelegenheid raakt. Dit zou ook hun 
onderaannemers raken, onder wie mogelijk kleine en middelgrote ondernemingen. 
3. ANALYSE VAN DE SUBSIDIARITEIT  
 
NL 3   NL Het recht van de EU om op te treden op het gebi ed van de financiering van de infrastructuur 
wordt uiteengezet in de artikelen 172 en 173 di e bepalen dat de Unie steun kan verlenen aan 
door de lidstaten gesteunde projecten van ge meenschappelijk belang om de betreffende 
doeleinden van de Unie te verwezenlijken.  
Het Europa 2020-initiatief inzake projectobligaties vol doet aan het subsidiariteitsbeginsel 
aangezien de keuze van de EU-verordening voor de financiering van trans-Europese 
netwerkprojecten met behulp van projectobligaties he t meest geschikt is om te voorzien in een 
efficiënte en voordelige wijze om hoge niveaus van financiering door de particuliere sector 
aan te trekken. Dit wordt het eerste fina nciële EU-instrument dat profiteert van 
sectoroverschrijdende infrastruc tuurprojecten met soortgelijke financieringsbehoeften en dat 
als zodanig tot grotere voordelen zal leiden in  termen van invloed op de markt, coherentie, 
administratieve efficiëntie en besteding van de middelen. Vanwege de focus op de 
optimalisering van het gebruik van EU-fondsen wo rdt het initiatief gericht op de verbetering 
van de effectiviteit van de activiteiten van zowe l de EU als van de li dstaten binnen deze 
verdeling van competenties. 
Aangezien de kapitaalmarkten de nationale gren zen overschrijden, schrij ft de efficiëntie voor 
dat dit dan ook het geval dient te zijn voor een financiële regeli ng. Dit voorkomt ook 
verstoring van de financiële markten. Landen buiten de EU hebben hun eigen beleid om de 
financiering van de infrastructuur te steune n. Daarom zou een Europees initiatief het 
internationaal speelveld effenen voor Euro pese projecten waarvoor financiering wordt 
gezocht. 
Kortom, de EU heeft het potentieel om he t tweeledige doel van het vergroten van de 
infrastructuurfinanciering en het instellen van een obligatiemarkt voor de infrastructuur beter en vollediger te realiseren in de EU dan de lidstaten. 
4. D
OELSTELLINGEN VAN HET EU- INITIATIEF  
Het algemene tweevoudige doel va n het initiatief is het stimuler en van investeringen in de 
infrastructuur  en het instellen van vreemd-vermogensm arkten als nieuwe financieringsbron . 
De twee specifieke doelen van het initiatief ti jdens de proeffase omvatten onder meer de 
versterking van maximaal 3-6 TEN-vervoers projecten, 1 TEN-energie- en maximaal 
1-3 breedbandprojecten om het mogelijk te maken dat er voor hen obligaties worden 
uitgegeven. Het aantal projecte n hangt af van de omvang van de voor elk project benodigde 
financiering, dat wil zeggen, hoe groter de om vang, des te meer EU-beg rotingsallocaties er 
nodig zijn voor een enkele tran sactie. De EU-begrotingsbijdrage trekt naar verwachting 
15-20 keer het bedrag in aanvullende inve steringen aan. Aangezien de proeffase 
noodzakelijkerwijs beperkt is qua toepassingsgebied, begrotings gelden en tijd, kan dit, door te 
fungeren als katalysator voor obligatieconstructie s voor de particuliere sector, slechts een 
eerste stap vormen naar de instelling van een obligatiemarkt in de EU voor de infrastructuur. 
Deze doeleinden sluiten aan bij de  bestaande EU-beleidslijnen en strategieën, zoals Europa 
2020, evenals de ambitieuze energie- en k limaatbeleidsdoeleinden – de "20-20-20"-
doelstellingen.  Samen met andere financiële instrume nten is het initiatief een belangrijke 
bouwsteen voor de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen  (CEF) die in het 
meerjarig financieel kader (MFF) voor de periode 2014-2020 wordt voorgesteld voor de 
sectoren vervoer, energie en ICT.  
 
NL 4   NL 5. BELEIDSOPTIES  
Op basis van de in gebruik zijnde maatrege l om het bestaande financieringstekort aan te 
pakken en de vastgestelde doelstellingen op het gebied van de infrastructuur te 
verwezenlijken, zijn er drie hoofdopties onderzocht: 
Optie 1: Subsidieverlening; geen nieuw instrument (nulscenario) . Dit zou de uitsluitende 
afhankelijkheid inhouden van subsidies uit overh eidsgelden, waaronder EU-middelen met de 
kredietverlening door banken als belangrijkste vor m van financiering door de particuliere 
sector. Op het gebied van vervoer zouden de tw ee bestaande financiële instrumenten tijdens 
de proeffase worden gecontinueerd.  
Optie 2: Regelgevingsstimulansen voor de financiering van infrastructuur . De EU als 
geheel heeft geen echte projectobligatiemarkt. De financiering in Europa wordt traditioneel gedomineerd door banken. Pas na de invoering van de gezamenlijke munt is er een begin 
gemaakt met de ontwikkeling van een werkelij k geïntegreerde en liq uide obligatiemarkt. 
Doordat de banken hun klanten beter kennen en voor stellen ter financiering van infrastructuur 
beter kunnen analyseren, kunnen zij financiële constructies met een hoger risico accepteren 
dan obligatiebeleggers. Daarom zou een mani er om het financieringsprobleem van de 
infrastructuur aan te pakken, de eis van bete re garantiepakketten voor sponsoren inhouden of 
het voor beleggers aantrekkelijker  te maken om te investeren. 
Optie 3: Gebruik van een  financieel instrument . Het financiële instrument zou de vorm 
aannemen van een EIB-garantie of een EIB-kredie t. Dit heeft als voordeel  dat het niet wordt 
opgelegd, maar door de marktvraag wordt gestuurd. Als het instrument goed is opgezet, is het 
zeer flexibel en kan het tijdig inspelen op de behoeften van de markt. 
Het initiatief zou betrekking he bben op van tevoren bepaalde prio ritaire infrastructuur op het 
gebied van vervoer, energie en ICT, en het zou een aanvulling vormen op de bestaande 
vormen van projectfinanciering door middel va n kredietverlening door banken. Het initiatief 
verdeelt het vreemd vermogen voor het project in een senior tranche
 en een achtergestelde 
tranche , dat op zijn beurt voorrang zou hebben op eigenvermogensinstrumenten. De 
achtergestelde tranche kan van het begin af aan in de vorm van een achtergestelde lening  
worden gegeven, dat wil zeggen dat deze gedekt wordt, of in de vorm van een ccl-faciliteit 
(contingent credit line)  waarop de onderneming in geval van nood een beroep kan doen, dat 
wil zeggen dat deze niet gedekt is. Ook zou een mengvorm van een gede kte en een ongedekte 
tranche kunnen worden overwogen, al naarge lang de kenmerken van het project. 
De aanwezigheid van een achtergestelde tranche verbetert het risicoprofiel van het senior 
vreemd vermogen , hetgeen de aantrekkingskracht van het senior vreemd vermogen voor 
investeerders vergroot, omdat dit het mogelijk m aakt dat de senior tranche als een obligatie 
wordt uitgegeven. De gewenste kredietkwalite it kan in het algemeen worden aangeduid met 
een rating van BBB+ of hoger , hetgeen redelijkerwijs een achtergestelde tranche tot maximaal 
20% van het senior vreemd vermogen  van het project vereist. Het doel is om de 
investeerdersbasis voor particuliere financ iering van projecten uit te breiden met 
obligatiebeleggers. Het instrument van het ini tiatief zou gebaseerd z ijn op de risicodeling 
tussen de EIB en de EU. 
Andere overwogen, maar in een vroeg stadium afge wezen alternatieven die niet in detail zijn 
onderzocht, omvatten rechtstreekse senior kred ietverlening door de EU of de EIB, een 
 
NL 5   NL volledige vreemd-vermogensdienstgarantie, ee n reserveringsfonds voor verliezen en de 
oprichting van een Europese infr astructuurbank of een Europees  garantieagentschap, die niet 
de kapitaalmarktfinanciering bevorderen of die de stimulansen voor de verschillende spelers 
verstoren. 
6. BEOORDELING VAN DE GEVOLGEN  
Optie 1: Subsidiëring zou aanvaarding inhouden dat er een  tekort aan investering in de 
infrastructuur en aan particuliere financieringsbronnen blijft bestaan, ten nadele van duurzame groei op lange termijn. Voor de reeds best aande projecten zou dit overigens geen 
economische en sociale gevolgen hebben. De uit te voeren infrastructuur zou waarschijnlijk 
worden gebouwd tegen hogere kosten dan voor de  samenleving noodzakelijk is. Er bestaat 
een risico dat de belangrijkste EU-infrastruct uur vanwege nationale pr ioriteiten zou worden 
opgeofferd. 
Optie 2: Wettelijke stimulansen kunnen meer financiering me t behulp van obligaties 
mogelijk maken. Voor de reeds bestaande proj ecten zou dit overigens geen economische en 
sociale gevolgen hebben. Echter, de uiteinde lijke kosten voor de be lastingbetaler zijn 
waarschijnlijk hoger, aangezien de kosten van het aanvullend kapitaal worden doorberekend. 
Bovendien kunnen ook de uitvoeringskosten in de  geselecteerde sector en hoog zijn en tot 
marktverstoringen leiden, maar dit is moeilijk te evalueren. In elk geval is het 
onwaarschijnlijk dat deze optie snel wordt uitgevoerd. 
Optie 3: Het financiële instrument zou de vorm aannemen van een ccl-faciliteit ( contingent 
credit line ) of een achtergesteld e lening. Ook in dit geval zouden er voor de reeds bestaande 
projecten geen economische en sociale gevolgen zijn, maar de kosten voor de 
belastingbetalers liggen n aar verwachting lager. 
In de onderstaande tabel wordt een beknopte beschrijving gegeven va n de verschillende 
gevolgen van de overwogen opties voor wat de a ndere economische, soci ale en ecologische 
gevolgen betreft. 
 
NL 6   NL  
 Optie 
 
Criteria Optie 1: 
Subsidiëring Optie 2: 
Wettelijke stimulering Optie 3: 
Financieel instrument + 
mogelijke regulering van de 
kapitaalmarkten 
Bereikte doelstellingen 
TEN's Gedeeltelijk  Gedeeltelijk  Ja 
Kapitaalmarkten Nee Misschien  Ja 
Gevolgen van de opties  
Economische 
gevolgen - Slechts geringe 
efficiencywinst mogelijk - Blijvend gebrek aan financiering 
- Relatieve 
vermindering van het groeipotentieel en concurrentievermogen van de EU op lange 
termijn 
- Hogere kosten van de infrastructuur dan nodig is voor de samenleving - Begrotingsneutraal 
- Verstoring van de besluitvorming leidt tot onjuiste toewijzing van middelen
2 
- Duurder voor sponsoren, 
aanbestedende overheden en belastingsbetalers, dus wordt er minder infrastructuur gebouwd 
- Minder mogelijkheid tot 
uitbreiding vanwege belemmeringen door verschillende wetgevingen - Onevenredig grote nalevingskosten voor het 
midden- en kleinbedrijf - De uiteindelijke financiering 
wordt voor het grootste deel tegen lagere kosten aangetrokken - Gestimuleerde uitvoering 
van grote 
infrastructuurprojecten met nationale en grensoverschrijdende voordelen 
- Meer toegang tot de 
infrastructuur geboden tegen een redelijke prijs - Meer verschillende financieringsmogelijkheden in het leven geroepen 
- Positieve effect op de groei 
en het concurrentievermogen van de EU - Marktgestuurd 
Sociale gevolgen - Subsidiëring van 
projecten die door de markt zouden kunnen worden gefinancierd - Mogelijk gebrek aan 
financiering voor 
zwakkere projecten - Belangrijke EU-infrastructuur ondergeschikt gemaakt 
aan nationale 
prioriteiten - Onevenredigheid van grensoverschrijdende projecten verminderen de cohesie in de EU - Sponsoren zoeken naar 
de kosten met de hoogste opbrengsten vanwege de hogere kosten - Zwakkere projecten 
worden niet uitgevoerd 
- Toenemende onevenredigheid van grensoverschrijdingen en verminderde cohesie in de 
EU - Pensioen- en 
verzekeringsfondsen verzekeren zich van een hoger percentage aan opbrengsten voor houders van 
pensioenpolissen, dat wil 
zeggen, burgers - Grotere markintegriteit die leidt tot betere dienstverlening, groter 
vertrouwen van investeerders 
en een grotere deelname aan financiële markten - Meer werkgelegenheid gecreëerd door stimulering van nieuwe infrastructuur en 
economische groei 
                                                 
2 Vanwege de toegenomen financieringskosten zullen de sponsoren waarschijnlijk uitsluitend kijken naar 
projecten met de hoogste opbren gsten. Dit ertoe zou kunnen le iden dat zwakkere, maar wel 
levensvatbare projecten in bepaalde sectoren niet worden uitgevoerd, terwijl investeerders vanwege de 
wettelijke voordelen in infrastructuurprojecten zouden kunnen investeren in plaats vanwege de kwaliteit 
van de betreffende projecten, hetgeen zou leiden tot een verkeerde allocatie van de middelen. 
 
NL 7   NL Ecologische 
gevolgen - Geen bijzondere 
gevolgen voor het 
milieu - Hogere kosten leiden 
ertoe dat er minder 
infrastructuur wordt 
gebouwd, met een vermindering van de mogelijke (positieve en negatieve) gevolgen - Versnelling of het mogelijk 
maken van financiering voor 
projecten met ecologische 
gevolgen die anders niet zouden plaatsvinden - Uitvoering van de Europa 2020-strategie met positieve gevolgen voor het milieu 
 
Uit bovenstaande tabel blijkt het volgende: 
• Vanuit een economisch gezichtspunt lijkt optie 3 in het algemeen de voorkeur te 
verdienen. Feitelijk worden bij deze optie de beide doelstellingen tegen lagere totaalkosten bereikt, terwijl bij een deugdelijke prijsvorming er geen marktverstoring 
optreedt en de administratie ve last beperkt blijft. 
• Vanuit een sociaal gezichtspunt kunnen zowel de opties 2 als 3 het voor de 
economische entiteiten eenvoudiger maken om financiering te krijgen, om voor de 
noodzakelijke infrastructuur  te zorgen, de groei te  stimuleren en meer 
werkgelegenheid te creëren. Optie 3 is ech ter wenselijker als deze voordelig zou zijn 
voor institutionele beleggers zoals pens ioen- en verzekeringsfondsen, die in 
financiële instrumenten investeren om een hoger rendement voor houders van 
pensioenpolissen, dat wil zeggen voor burgers, te bemachtigen. 
• Vanuit een ecologisch gezichtspunt kunnen de algemene doelstellingen van het 
EU-initiatief uitsluitend betrekking he bben op de financiering van projecten. De 
projecten zelf zijn de en titeiten die mogelijke gevolgen voor het milieu hebben. 
In de volgende samenvattende tabel worden de  voor- en nadelen van de verschillende opties 
behandeld en gerelateerd aan de criteria va n hun effectiviteit bij het realiseren van de 
doelstellingen, en hun efficiëntie in termen va n het verwezenlijken van deze opties bij een 
bepaalde omvang van de middelen of tegen de  laagste kosten. Elk scenario krijgt een 
waardering tussen "---" (zeer negatief), 0 (neutraal) en "+++" (zeer positief). 
 
NL 8   NL  
 Criteria
 
Optie Gevolgen voor 
betrokkenen Effectiviteit Efficiëntie 
Doelstelling 1: Stimuleren van investering in  de infrastructuur, vooral TEN-gerelateerd 
Optie 1: 
Subsidie 0 0 0  
Optie 2: 
Wettelijke stimulering (--) enige 
administratieve last 
voor zowel 
ondernemingen als investeerders, maar (0) geen verandering voor 
de lidstaten in 
geval er geen aanvullend toezicht wordt vereist (+) maakt deels 
uitvoering van sommige 
TEN's mogelijk 
(--) zou conflicten kunnen opleveren tussen de wetgeving in elke sector en de behoefte 
aan meer kapitaal (0) verhoogt de kosten 
voor de begroting niet 
(---) verhoogt de kosten 
voor bijna alle soorten betrokkenen (--) zou gevolgen hebben voor alle projecten en 
financiers, niet alleen voor 
degenen die gebruik maken van obligaties 
Optie 3: Financieel instrument (-) lagere 
administratieve last voor 
ondernemingen en 
lidstaten, maar (---) hogere last voor investeerders (--) vereist opleiding van 
investeerder (++) vergemakkelijkt 
uitvoering van TEN's (++) bevordert de 
interne markt 
(+++) bevordert concurrentie tussen banken en obligatiemarkten (---) hangt af van andere 
voorwaarden zoals 
marktacceptatie, aanbestedingspraktijken, wetgevingskader en door investeerders ervaren 
onzekerheden (+) begrotingsbijdragen 
worden strikt afgetopt. (+++) lagere 
investeringskosten voor de 
infrastructuur verwacht tijdens de looptijd van het project  
Doelstelling 2: Instellen van vreemd-vermoge nsmarkten als nieuwe financieringsbron 
Optie 1: 
Subsidie  (---) geen stimulans 
beschikbaar voor 
investeerders en 
projecten (---)  (---)  
Optie 2: 
Wettelijke stimulering  (0) creëert geen 
nieuw investeringsinstrument (+) sommige 
particuliere 
initiatieven kunnen zich als niche-activiteit ontwikkelen (+) kan vreemd-
vermogensmarkten als nieuwe financieringsbron instellen 
(+) kan enige 
financiering aantrekken (---) hogere 
financieringskosten (---) onduidelijk of dit aanvullende financiering zal aantrekken, in welk 
geval de extra kosten 
onnodig zouden zijn geweest  
Optie 3: 
Financieel instrument  (++) vergroot de 
keuze van 
financieringsinstru
menten (--) promotie en (+++) stimuleert nieuwe 
financieringsbronnen en 
(++) creëert mogelijk 
een nieuwe activacategorie (++) lagere 
financieringskosten 
verwacht 
(-) er blijven onzekerheden zoals met 
 
NL 9   NL opleiding nodig 
voor een nieuw 
EU-instrument (+++) trekt de meeste 
financiering aan 
(--) factoren zoals 
controle of toezicht door crediteuren vereisen een meervoudige aanpak betrekking tot aanvullende 
kosten zoals tarifering of 
beursnotering
 
 
Optie 2 is vanuit het perspectief van de Commissie het minst duur , maar brengt kosten met 
zich mee voor alle, grote en kleine projectsponsoren , zonder een duidelijk voordeel. 
Aangezien er geen stimulans is voor banken en  investeerders om hun gedrag aan te passen, 
vindt de gewenste ontwikkeling va n de kapitaalmarkten misschien niet plaats. In vergelijking 
met andere opties zijn de gevol gen voor de betrokkenen waarschijn lijk betrekkelijk negatief, 
en is sprake van gebrekkige prestaties in termen van effectiviteit en efficiëntie . Daarom heeft 
deze optie de minste voorkeur. 
Optie 1 verhoogt niet per se  de kosten  voor betrokkenen, maar genereert evenmin 
aanvullende financiering  van de krediet- of kapitaalmarkten. Het zou ook geen invloed 
hebben op de effectiviteit en efficiëntie  bij het realiseren van vast gestelde doeleinden. Daarom 
heeft deze optie de op een na minste voorkeur. 
De voorkeursoptie houdt de inzet van een financieel instrument in – optie 3 , aangezien deze 
aan marktdeelnemers economische prikkels g eeft om hun gedrag aan te passen zonder 
verdoezelende reguleringskosten met zich mee te brengen . Het wordt beschouwd als de meest 
effectieve  oplossing met de meest positieve  gevolgen voor betrokkenen en de meest concrete 
verbetering van de financie ring van de infrastructuur. 
7. TOEZICHT EN EVALUATIE  
De Commissie kan te werk gaan via een of meer financiële instellingen met een 
overheidstaak, die doorgaans de aanvragen om steun zouden ontvange n, en de financiële 
structuur van het project, zijn economische  levensvatbaarheid enzovoorts, op grond van hun 
eigen voorschriften en procedures beoordelen. De  proeffase zal in het bijzonder samen met de 
EIB worden uitgevoerd. 
De EIB-financieringsverrichti ngen zullen door de EIB worden beheerd overeenkomstig haar 
eigen voorschriften en procedur es, welke onder meer voorzien in  deugdelijke goedkeurings-, 
audit-, controle- en toezichtsmaatregelen die onderworpen zijn aan geregelde verslaggeving 
aan de Commissie. 
De Commissie verzamelt reeds gegevens over de  EU-obligatiemarkt en kan ook informatie 
vragen bij banken die de projectobligaties uitgeven. Deze bronnen en specifieke prestatie-
indicatoren dragen eraan bij dat de Commissie de proeffase  voor het eind van 2013 evalueert 
om conclusies te trekken ten behoeve van de toekomstige opzet . Bij de tussentijdse evaluatie 
van de financieringsfaciliteit voor Europese ve rbindingen (CEF) zal worden beoordeeld of de 
ingevoerde regeling (nog steeds) meerwaarde  heeft en in stand dient te blijven.