EUROPESE COMMISSIE Brussel, 29.8.2016 COM(2016) 545 final 2016/0260(NLE) Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling, voor 2017, van de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden in de Oostzee



TOELICHTING 1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL •Motivering en doel van het voorstel Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1380/2013 van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid moeten de levende biologische rijkdommen van de zee zo worden geëxploiteerd dat de populaties van de gevangen soorten boven een niveau worden gebracht en gehouden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren. Een belangrijk instrument in dit verband is de jaarlijkse vaststelling van de vangstmogelijkheden in de vorm van totale toegestane vangsten (TAC's – total allowable catches) en quota. Het doel van dit voorstel is voor 2017 de vangstmogelijkheden van de lidstaten vast te stellen voor de in commercieel opzicht belangrijkste visbestanden in de Oostzee. Met het oog op de vereenvoudiging en de verduidelijking van de jaarlijkse besluiten inzake TAC's en quota worden de vangstmogelijkheden in de Oostzee sinds 2006 bij een afzonderlijke verordening vastgesteld. •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied Het voorstelt stelt quota vast op niveaus die verenigbaar zijn met de doelstellingen van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid. Het houdt rekening met de wijzigingen die onlangs zijn doorgevoerd bij Verordening (EU) 2015/812, waarbij de visserijinspanningsregeling in de Oostzee is afgeschaft. •Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie De voorgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met de doelstellingen en voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid en met het beleid van de Unie inzake duurzame ontwikkeling. 2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID •Rechtsgrondslag Artikel 43, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). •Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden) Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie, als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder d), VWEU. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. •Evenredigheid Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. Het gemeenschappelijk visserijbeleid is een gemeenschappelijk beleid. Krachtens artikel 43, lid 3, VWEU dient de Raad maatregelen aan te nemen tot vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden. Bij de betrokken verordening van de Raad worden vangstmogelijkheden aan de lidstaten toegewezen. Met inachtneming van artikel 16, leden 6 en 7, en artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 mogen de lidstaten deze mogelijkheden volgens de in die artikelen vastgestelde voorwaarden verdelen over de regio's of de marktdeelnemers. De lidstaten kunnen dus met een ruime mate aan vrijheid en conform het sociaaleconomische model van hun keuze beslissen hoe zij de aan hen toegewezen vangstmogelijkheden benutten. Het voorstel heeft geen nieuwe financiële gevolgen voor de lidstaten. De Raad stelt elk jaar een verordening als de onderhavige vast, en de openbare en particuliere middelen voor de tenuitvoerlegging van deze verordening zijn reeds beschikbaar.

•Keuze van het instrument Voorgesteld instrument: verordening. Dit is een voorstel voor visserijbeheer op basis van artikel 43, lid 3, VWEU. 3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN •Raadplegingen van belanghebbenden Overeenkomstig de mededeling van de Commissie betreffende de raadpleging over de vangstmogelijkheden voor 2017 in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (COM(2016) 396 final) is de adviesraad voor de Oostzee (BSAC – Baltic Sea Advisory Council) geraadpleegd. De wetenschappelijke basis voor het voorstel werd aangeleverd door de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES). De in dat verband ingenomen voorlopige standpunten over alle betrokken visbestanden zijn in overweging genomen en waar mogelijk in het voorstel verwerkt voor zover deze niet indruisten tegen het bestaande beleid of zouden leiden tot een verslechtering van de toestand van kwetsbare bestanden. Het wetenschappelijk advies over vangstbeperkingen is in juni 2016 ook met de lidstaten besproken in het regionale forum Baltfish. •Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid De geraadpleegde wetenschappelijke organisatie is de ICES. De Unie verzoekt de ICES elk jaar om wetenschappelijk advies over de toestand van belangrijke visbestanden. Het ontvangen advies bestrijkt alle bestanden in de Oostzee waarvoor TAC's worden voorgesteld. •Effectbeoordeling De totale vangstmogelijkheden die voor 2017 worden voorgesteld, bedragen ca. 705 000 ton en liggen daarmee 14 % hoger dan in 2016. Uitgesplitst naar bestand komt dit neer op een verhoging van de quota voor de centrale en westelijke haring- en sprotbestanden en haring- en sprotbestanden van de Botnische Golf (met gemiddeld 18 %), voor zalm in het hoofdzeegebied (met 10 %) en voor schol (met 95 %) en een verlaging voor het haringbestand in de Golf van Riga (met 21 %), voor zalm in de Finse Golf (met 28 %) en voor het oostelijke kabeljauwbestand (met 38 %). Het voorstel is niet alleen gericht op de korte termijn, maar past ook in de langeretermijnaanpak om de visserij geleidelijk tot een duurzaam niveau te reduceren en op dat niveau te houden. De gekozen benadering zal daarom op de middellange tot lange termijn resulteren in een stabiele visserijinspanning en hogere quota. Voor de lange termijn wordt zowel een verduurzaming van de visserijactiviteiten als een toename van de aanlandingen verwacht. •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging Het voorstel zorgt voor een verdere vereenvoudiging van de administratieve procedures voor (EU- of nationale) overheidsinstanties aangezien het bepalingen bevat die vergelijkbaar zijn met de uit 2016 daterende verordening over de vangstmogelijkheden in de Oostzee. De onderhavige verordening vereenvoudigt het visserijbeheer aangezien de visserij, anders dan in voorbije jaren, niet meer wordt beperkt door het aantal dagen vast te stellen dat vissersvaartuigen op zee mogen vissen. Dit zal de administratieve lasten voor de lidstaten verlichten. Wetenschappers hebben geconcludeerd dat de toestand van de bestanden ondanks de opheffing van de beperking van de visserijinspanning niet in gevaar zal komen, omdat een doeltreffende monitoring van de benutting van de quota volstaat om de visserijdruk op de bestanden te beheersen. Het voorstel betreft een jaarlijkse verordening, dit keer voor het jaar 2017, en bevat derhalve geen herzieningsclausule. 4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Unie. 5.OVERIGE ELEMENTEN

•Uitvoeringsplanning en monitoring-, evaluatie- en rapportageregelingen De monitoring van het gebruik van de vangstmogelijkheden in de vorm van TAC's en quota is vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad. •Toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel In dit voorstel worden voor de lidstaten die in de Oostzee visserijactiviteiten verrichten, de voor 2017 geldende vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden vastgesteld. De aanlandingsverplichting voor in bepaalde visserijen gevangen vis geldt sinds 1 januari 2015. In de Oostzee gaat het om visserijen op bestanden waarvoor in deze verordening TAC's en quota zijn vastgesteld: kleine pelagische visserijen (haring- en sprotbestanden), zalmvisserijen (zalmbestanden) en kabeljauwvisserijen (kabeljauwbestanden), waarbij de soort de visserij bepaalt. Met ingang van 1 januari 2017 vallen vangsten van alle soorten in het kader van visserijen in de Uniewateren van de Oostzee waarvoor vangstbeperkingen gelden, dus ook vangsten van niet-visserijbepalende soorten die wél onder een TAC vallen, zoals schol, onder de aanlandingsverplichting. Als gevolg van de aanlandingsverplichting dienen de voorgestelde vangstmogelijkheden overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 niet meer te berusten op de aangelande hoeveelheid maar op de gevangen hoeveelheid. Een dergelijke wijziging is doorgevoerd in het kader van de verordening inzake vangstmogelijkheden voor 2015 en is niet langer van toepassing voor de bovengenoemde bestanden, met uitzondering van schol. De vangstmogelijkheden voor schol worden vanaf 2017 bepaald op basis van de gevangen hoeveelheid in plaats van de aangelande hoeveelheid. Het nieuwe meerjarenplan voor de visserijen in de Oostzee is op 20 juli 2016 in werking getreden. In het kader van dat plan moeten de vangstmogelijkheden worden vastgesteld in overeenstemming met de streefdoelen van het plan en moeten ze in overeenstemming zijn met de daarin vermelde bandbreedtes voor het streefdoel voor de visserijsterfte. Belandt de biomassa van een bestand onder de referentiepunten van het plan, dan moeten de vangstmogelijkheden worden vastgesteld op een met de visserijsterfte overeenkomend niveau dat evenredig met de afname van de biomassa van dat bestand wordt verlaagd. De vangstmogelijkheden moeten ook worden vastgesteld overeenkomstig artikel 16, lid 1 (beginsel van relatieve stabiliteit), en artikel 16, lid 4 (doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid en de meerjarenplannen). De voorgestelde cijfers zijn gebaseerd op actueel wetenschappelijk advies en overleg met de BSAC. Waar dit van toepassing is, worden met het oog op de vaststelling van de EU-quota voor met de Russische Federatie gedeelde bestanden de respectieve hoeveelheden van deze bestanden in mindering gebracht op de door de ICES aanbevolen TAC's. De aan de lidstaten toegewezen TAC's en quota zijn opgenomen in bijlage I bij de verordening. Alle vijf pelagische bestanden (vier haringbestanden en een sprotbestand), schol, en zalm in het hoofdzeegebied moeten in 2017 in de Oostzee op MSY-niveau worden bevist. Daarom stemmen de voorgestelde TAC's met hetzij beide delen van de MSY-bandbreedte voor de visserijsterfte als bedoeld in artikel 4, leden 2, 3 en 4, van Verordening (EU) 2016/1139, hetzij de MSY-aanpak van de ICES overeen. De TAC's voor zalm in de Finse Golf en voor oostelijke kabeljauw zijn in overeenstemming met de ICES-aanpak van bestanden waarvoor weinig gegevens beschikbaar zijn. Het advies en de TAC voor het westelijke kabeljauwbestand moeten nog nader worden ingevuld door wetenschappelijke instellingen. Bij Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad zijn aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's ingevoerd, waaronder de flexibiliteitsbepalingen van artikel 3 en artikel 4 voor respectievelijk voorzorgs- en analytische bestanden. Krachtens artikel 2 van die verordening bepaalt de Raad bij de vaststelling van de TAC's voor welke bestanden de artikelen 3 en 4 niet van toepassing zijn gelet op met name de biologische situatie van de bestanden. Recent is dit flexibiliteitsmechanisme bij artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 ingevoerd voor alle bestanden waarop de aanlandingsverplichting van toepassing is. Om te voorkomen dat excessieve flexibiliteit het beginsel van een rationele en verantwoordelijke exploitatie van de levende biologische rijkdommen van de zee zou ondergraven en een belemmering zou vormen voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid, moet worden verduidelijkt dat de artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 alleen van toepassing zijn wanneer de lidstaten niet gebruikmaken van de jaarflexibiliteit als bedoeld in artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013. 2016/0260 (NLE) Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling, voor 2017, van de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden in de Oostzee DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1)In artikel 43, lid 3, van het Verdrag is bepaald dat de Raad op voorstel van de Commissie maatregelen voor de vaststelling en de verdeling van de vangstmogelijkheden moet vaststellen.

(2)Krachtens artikel 6 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad moeten maatregelen voor de instandhouding en de duurzame exploitatie van de biologische rijdommen van de zee worden vastgesteld, rekening houdend met de beschikbare wetenschappelijke, technische en economische adviezen, met inbegrip van, waar relevant, verslagen van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (WTECV) en van andere adviesinstanties, alsmede adviezen van adviesraden die zijn opgericht voor de betrokken geografische gebieden of bevoegdheidsgebieden, en met inbegrip van gezamenlijke aanbevelingen van de lidstaten. (3)De Raad moet maatregelen voor de vaststelling en de verdeling van de vangstmogelijkheden vaststellen, inclusief, in voorkomend geval, bepaalde voorwaarden die daar functioneel verband mee houden. De vangstmogelijkheden moeten zo over de lidstaten worden verdeeld dat een relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten van elke lidstaat voor elk visbestand of elke visserij wordt gewaarborgd, mede met inachtneming van de in Verordening (EU) nr. 1380/2013 vastgelegde doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB). (4)De totale toegestane vangsten (TAC's) dienen derhalve overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1380/2013 te worden vastgesteld op basis van de beschikbare wetenschappelijke adviezen, waarbij rekening wordt gehouden met biologische en sociaaleconomische aspecten en tegelijk gezorgd wordt voor een gelijke behandeling van de visserijsectoren en rekening wordt gehouden met de standpunten die tijdens de raadpleging van de belanghebbende partijen naar voren zijn gebracht. (5)De vangstmogelijkheden voor bestanden waarvoor specifieke meerjarenplannen gelden, moeten overeenkomstig die plannen worden vastgesteld. Bijgevolg moeten vangstbeperkingen voor de kabeljauw-, haring- en sprotbestanden in de Oostzee worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EU) 2016/1139. (6)Op grond van wijzigingen in de biologie van het oostelijke kabeljauwbestand was de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) niet in staat de biologische referentiepunten voor kabeljauwbestanden in de ICES-deelsectoren 25-32 vast te stellen en heeft hij als alternatief aanbevolen de TAC voor dat kabeljauwbestand vast te stellen aan de hand van de aanpak voor bestanden waarvoor weinig gegevens beschikbaar zijn. Bij gebrek aan biologische referentiepunten was het onmogelijk om de voorschriften van Verordening (EU) 2016/1139 voor de vaststelling en toewijzing van de vangstmogelijkheden voor het kabeljauwbestand in deze deelsectoren te volgen. Aangezien de duurzaamheid van het kabeljauwbestand ernstig kan worden bedreigd als geen vangstmogelijkheden worden vastgesteld en toegewezen, is het met het oog op de verwezenlijking van de GVB-doelstellingen raadzaam de TAC vast te stellen op basis van de aanpak voor bestanden waarvoor weinig gegevens beschikbaar zijn, en wel op een niveau dat overeenstemt met de aanpak die door de ICES is ontwikkeld en aanbevolen. (7)Op grond van Verordening (EU) nr. 1380/2013 moet het GVB onder meer tot doel hebben het exploitatieniveau voor de maximale duurzame opbrengst indien mogelijk in 2015 en, geleidelijk toenemend voor alle bestanden, uiterlijk in 2020 te verwezenlijken. (8)De bij deze verordening vastgelegde vangstmogelijkheden moeten worden gebruikt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad, en met name de artikelen 33 en 34 betreffende de registratie van de vangsten en de visserijinspanning, respectievelijk de toezending van gegevens over de uitputting van de vangstmogelijkheden aan de Commissie. Daarom moeten in de onderhavige verordening de codes worden gespecificeerd die de lidstaten dienen te gebruiken wanneer zij gegevens aan de Commissie toezenden over de aangelande hoeveelheden van bestanden die onder deze verordening vallen. (9)Bij Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad zijn aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's ingevoerd, waaronder de flexibiliteitsbepalingen van de artikelen 3 en 4 voor voorzorgs- en analytische TAC's. Krachtens artikel 2 van die verordening bepaalt de Raad bij de vaststelling van de TAC's voor welke bestanden de artikelen 3 en 4 niet van toepassing zijn gelet op met name de biologische situatie van de bestanden. Recent is deze jaarflexibiliteit bij artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 ingevoerd voor alle bestanden waarvoor de aanlandingsverplichting geldt. Om te voorkomen dat excessieve flexibiliteit het beginsel van een rationele en verantwoordelijke exploitatie van de levende biologische rijkdommen van de zee zou ondergraven, een belemmering zou vormen voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het GVB, en tot een verslechtering in de biologische toestand van de bestanden zou leiden, moet worden bepaald dat de artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 alleen van toepassing mogen zijn op analytische TAC's wanneer niet gebruik wordt gemaakt van de jaarflexibiliteit als bedoeld in artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013. (10)Om een onderbreking van de visserijactiviteiten te voorkomen en om het inkomen van de vissers van de Unie veilig te stellen, moet deze verordening van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2017. Gezien de urgentie dient deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking te treden, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Onderwerp Bij deze verordening wordt vastgesteld welke vangstmogelijkheden in 2017 in de Oostzee van toepassing zijn op welke visbestanden en groepen visbestanden. Artikel 2 Toepassingsgebied Deze verordening is van toepassing op Unievissersvaartuigen die actief zijn in de Oostzee. Artikel 3 Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: (1)"ICES": de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee; (2)"Oostzee": de ICES-sectoren IIIb, IIIc en IIId; (3)"deelsector": een ICES-deelsector van de Oostzee als gedefinieerd in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2187/2005 van de Raad; (4)"vissersvaartuig": elk vaartuig dat is uitgerust voor de commerciële exploitatie van biologische rijkdommen van de zee; (5)"Unievissersvaartuig": een vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert en in de Unie is geregistreerd; (6)"bestand": in een bepaald beheersgebied voorkomende biologische rijkdom van de zee; (7)"totale toegestane vangst (TAC)": de hoeveelheid van elk bestand die mag worden gevangen in één jaar, in het geval van visserijen waarop een aanlandingsverplichting van toepassing is op grond van artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1380/2013; (8)"quotum": een gedeelte van de TAC dat is toegewezen aan de Unie, aan een lidstaat of aan een derde land. HOOFDSTUK II VANGSTMOGELIJKHEDEN Artikel 4 TAC's en toewijzingen De TAC's, de quota en, in voorkomend geval, de functioneel daarmee verbonden voorwaarden worden vermeld in de bijlage. Artikel 5 Bijzondere bepalingen inzake toewijzingen van vangstmogelijkheden De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig deze verordening aan de lidstaten toegewezen onverminderd: (a)het uitwisselen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 16, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013; (b)kortingen en nieuwe toewijzingen op grond van artikel 37 van Verordening (EG) nr. 1224/2009; (c)extra aanlandingen die worden toegestaan op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96 of artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013;

(d)hoeveelheden die worden ingehouden overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 of overgedragen op grond van artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013; (e)verlagingen op grond van de artikelen 105 en 107 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. Artikel 6 Voorwaarden voor het aanlanden van vangsten en bijvangsten 1.Vis van soorten waarvoor vangstbeperkingen gelden en die is gevangen in visserijen als gespecificeerd in artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, valt onder de aanlandingsverplichting van artikel 15 van die verordening. 2.De in artikel 15, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 bedoelde bestanden van niet-doelsoorten die zich binnen biologisch veilige grenzen bevinden, worden in de bijlage vermeld met het oog op de afwijking van de verplichting om vangsten in mindering te brengen op de betrokken, in dat artikel bedoelde quota. HOOFDSTUK III SLOTBEPALINGEN Artikel 7 Toezending van gegevens Wanneer de lidstaten overeenkomstig de artikelen 33 en 34 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 gegevens over de hoeveelheden gevangen of aangelande hoeveelheden vis aan de Commissie doen toekomen, gebruiken zij daarvoor de in bijlage bij de onderhavige verordening vermelde bestandscodes. Artikel 8 Flexibiliteit 1.Tenzij anders vermeld in de bijlage bij deze verordening, is artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96 van toepassing op bestanden waarvoor een voorzorgs-TAC geldt, en zijn artikel 3, leden 2 en 3, en artikel 4 van die verordening van toepassing op bestanden waarvoor een analytische TAC geldt. 2.Artikel 3, leden 2 en 3, en artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 zijn niet van toepassing indien een lidstaat gebruikmaakt van de jaarflexibiliteit als bedoeld in artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013. Artikel 9 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2017. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.