Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2021/C 82/12)

Deze bekendmaking verleent het recht om binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de wijzigingsaanvraag.

AANVRAAG TOT GOEDKEURING VAN EEN NIET-MINIMALE WIJZIGING VAN HET PRODUCTDOSSIER INZAKE BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMINGEN/BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDINGEN

Aanvraag tot goedkeuring van een wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

“Garbanzo de Fuentesaúco”

EU-nr.: PGI-ES-0264-AM02 — 7.2.2020

BOB ( ) BGA (X)

1. Aanvragende groepering en rechtmatig belang

Naam van de groepering: Consejo Regulador de la Indicación Geográfica Protegida Garbanzo de Fuentesaúco (Raad van Toezicht voor de BGA “Garbanzo de Fuentesaúco”)

Adres: Plaza Mayor 29, 49400 Fuentesaúco (Zamora, Spanje)

Tel.: +34 923228345

E-mail:gf@legumbresdecalidad.com

De aanvragende groepering vertegenwoordigt de collectieve belangen van de producenten en verpakkers van de “Garbanzo de Fuentesaúco” en heeft een rechtmatig belang bij deze aanvraag tot wijziging van het productdossier van de beschermde geografische aanduiding “Garbanzo de Fuentesaúco”. Zij is ook de groepering die oorspronkelijk de beschermde status voor dit product heeft aangevraagd.

2. Lidstaat of Derde Land

Spanje

3. Rubriek van het productdossier waarop de wijziging(en) betrekking heeft/hebben

☐ Naam van het product

☒ Beschrijving van het product

☐ Geografisch gebied

☒ Bewijs van oorsprong

☒ Werkwijze voor het verkrijgen van het product

☒ Verband

☒ Etikettering

☒ Overige [controleorgaan]

4. Aard van de wijziging(en)

☒ Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

☐ Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

5. Wijziging(en)

Wijziging 1:

Rubriek “Beschrijving van het product” — fysisch-chemische kenmerken

Redenen voor de wijziging:

De ondergrens van het gewichtsbereik van 100 gedroogde kikkererwten is iets verlaagd, van 40 g tot 35 g. Deze wijziging is toe te schrijven aan het feit dat het weer onvoorspelbaarder is geworden. Er zijn jaren met weinig neerslag en hoge temperaturen waardoor de planten onder stress komen te staan. Dit leidt tot kleinere kikkererwten, waarbij 100 kikkererwten niet meer dan 35 g wegen.

Er is echter aangetoond dat de grootte van de kikkererwt geen enkel effect heeft op de organoleptische eigenschappen van de “Garbanzo de Fuentesaúco”. De kleinere afmetingen, die het gevolg zijn van extreme weersomstandigheden, zorgen er namelijk voor dat de kikkererwten beter kunnen rehydrateren, wat de organoleptische eigenschappen juist ten goede komt.

Deze wijziging is van invloed op punt 4.2 van het oorspronkelijke enig document of gelijkwaardig document.

Huidige formulering van het productdossier:

Na verpakking moet het gewicht van 100 gedroogde kikkererwten tussen 40 g en 50 g liggen.

Als volgt gewijzigd:

Na verpakking moet het gewicht van 100 gedroogde kikkererwten tussen 35 g en 50 g liggen.

Wijziging 2:

Rubriek “Beschrijving van het product”

De verwijzing naar het besluit van 16 november 1983 tot goedkeuring van de kwaliteitsnorm voor bepaalde verpakte, gedroogde (en gepelde) peulvruchten voor de binnenlandse markt is geschrapt, omdat in het enig document geen verwijzingen naar andere documenten kunnen worden opgenomen. Er is nu een beschrijving van de betrokken klassen opgenomen.

Deze wijziging is van invloed op punt 4.2 van het oorspronkelijke enig document of gelijkwaardig document.

Huidige formulering van het productdossier:

“In alle andere opzichten moeten de kikkererwten behoren tot de handelsklassen “Extra” of “I”, zoals vastgelegd in het besluit van 16 november 1983 tot goedkeuring van de kwaliteitsnorm voor bepaalde verpakte, gedroogde (en gepelde) peulvruchten voor de binnenlandse markt, of in elke norm waardoor het wordt vervangen.

Als volgt gewijzigd:

“In alle andere opzichten moeten de kikkererwten behoren tot de handelsklassen “Extra” of “I”.” De gedroogde kikkererwten van de klasse “Extra” moeten van eerste kwaliteit zijn en mogen geen gebreken vertonen, afgezien van zeer kleine oppervlakkige afwijkingen die het algemene uiterlijk, de kwaliteit of de presentatie van het product in de verpakking niet nadelig beïnvloeden. De gedroogde kikkererwten van de klasse “I” moeten van goede kwaliteit zijn. Kleine afwijkingen zijn toegestaan, mits deze het algemene uiterlijk, de kwaliteit of de houdbaarheid van het product niet nadelig beïnvloeden.”

Wijziging 3:

Rubriek “Bewijs van oorsprong”

Redenen voor de wijziging:

Alle verwijzingen naar vergunningen of inspecties door de Raad van Toezicht zijn geschrapt, aangezien de vergunningen zijn vervangen door eigen verklaringen en de officiële inspecties nu door de bevoegde autoriteit worden uitgevoerd.

De bepalingen van artikel 4, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2014 van de Commissie zijn toegevoegd.

Deze wijziging is van invloed op punt 4.4 van het oorspronkelijke enig document of gelijkwaardig document.

Huidige formulering van het productdossier:

De controle- en certificeringsprocedures garanderen dat het product afkomstig is uit het afgebakende gebied.

De monitoring en controle van de overeenstemming van de productie, de opslag, de verpakking en de kwaliteit van de kikkererwten met het productdossier moeten worden uitgevoerd door de Raad van Toezicht, via het certificeringscomité, het orgaan dat daarmee overeenkomstig de laatste versie van de norm UNE-EN 45011 is belast.

Het volgende moet in aanmerking worden genomen:

— De kikkererwten mogen uitsluitend afkomstig zijn van geregistreerde percelen in het teeltgebied waar de in punt E) beschreven teeltmethoden worden toegepast.

— De kikkererwten mogen enkel worden opgeslagen en verwerkt in faciliteiten die door de Raad van Toezicht zijn geregistreerd.

— Wanneer kikkererwten worden vervoerd tussen verschillende exploitanten, dienen zij vergezeld te gaan van een transportbewijs dat vooraf door de Raad van Toezicht is afgegeven.

— De Raad van Toezicht verricht regelmatige controles en evaluaties, onder meer door de percelen, opslagplaatsen en verpakkingsbedrijven te controleren om na te gaan of de werkwijze voor het verkrijgen van het product wordt nageleefd en door monsternemingen, tests en documentencontroles te verrichten.

— Uitsluitend kikkererwten afkomstig van verpakkingsbedrijven die alle controles in het kader van het productieproces hebben doorstaan, worden op de markt gebracht met het etiket van de Raad van Toezicht dat de oorsprong garandeert.

— Het aantal etiketten of contra-etiketten dat door de Raad van Toezicht aan de verpakkingsbedrijven wordt geleverd, is afhankelijk van de door de landbouwer of groothandelaar geleverde hoeveelheid product en van de grootte van de verpakkingen waarin de kikkererwten in de handel worden gebracht.

Als volgt gewijzigd:

De controle- en certificeringsprocedures garanderen dat het product afkomstig is uit het afgebakende gebied.

Het volgende moet in aanmerking worden genomen:

— De kikkererwten mogen uitsluitend afkomstig zijn van geregistreerde percelen in het teeltgebied waar de in punt E) beschreven teeltmethoden worden toegepast.

— De kikkererwten moeten worden opgeslagen en verpakt in vooraf erkende opslagplaatsen en verpakkingsbedrijven.

— Wanneer de kikkererwten worden vervoerd tussen verschillende exploitanten, dienen zij vergezeld te gaan van een transportbewijs.

— Er moeten regelmatige controles en evaluaties worden verricht, onder meer door de percelen, opslagplaatsen en verpakkingsbedrijven te controleren om na te gaan of de werkwijze voor het verkrijgen van het product wordt nageleefd, en door monsternemingen, tests en documentencontroles te verrichten.

— Uitsluitend kikkererwten afkomstig van verpakkingsbedrijven die alle controles in het kader van het productieproces hebben doorstaan, mogen in de handel worden gebracht met het BGA-etiket dat de oorsprong garandeert.

— Het aantal etiketten of contra-etiketten dat aan de verpakkingsbedrijven wordt geleverd, is afhankelijk van de door de landbouwer of groothandelaar geleverde hoeveelheid product en van de grootte van de verpakkingen waarin de kikkererwten in de handel worden gebracht.

— Alle exploitanten moeten in staat zijn om het volgende na te gaan: a) de leverancier, de hoeveelheid en de herkomst van alle ontvangen partijen kikkererwten; b) de ontvanger, de hoeveelheid en de bestemming van alle geëtiketteerde kikkererwten; c) het verband tussen elke ontvangen partij kikkererwten, zoals bedoeld in punt a), en elke geëtiketteerde partij kikkererwten, zoals bedoeld in punt b).

Wijziging 4:

Rubriek “Werkwijze voor het verkrijgen van het product” – Op de percelen

Redenen voor de wijziging:

De bodems omvatten nu ook gronden met een “zanderige” structuur, die in de oorspronkelijke ondersteunende studie waren opgenomen en vervolgens per vergissing zijn weggelaten. Zoals in het punt over het natuurlijke verband is vermeld, zijn de teeltgebieden van kikkererwten echter gevestigd op quartaire afzettingen, waarvan de karakteristieke bodemsoorten zandbodems omvatten.

Omgekeerd is de lage koolstof-stikstofverhouding geschrapt, omdat deze voor dit bodemtype niet relevant wordt geacht en geen invloed heeft op de kwaliteit van het gewas.

De plantdichtheid is verlaagd tot 70 kg/ha omdat de nu op de markt beschikbare machines een lagere plantdichtheid mogelijk maken zonder dat dit nadelige gevolgen heeft voor de productie van de kikkererwten.

De verwijzing naar normale opbrengsten tussen 600 en 800 kg/ha is geschrapt. De hoeveelheden kunnen hoger of lager zijn naargelang van de weersomstandigheden tijdens het teeltseizoen, aangezien de opbrengsten van jaar tot jaar sterk verschillen.

Deze wijziging is van invloed op punt 4.5 van het oorspronkelijke enig document of gelijkwaardig document.

Huidige formulering van het productdossier:

Op de percelen De kikkererwten moeten worden geteeld op percelen in het afgebakende teeltgebied. Deze percelen worden gekenmerkt door een diepe, goed gedraineerde grond met een leemachtige of leemachtige/zanderige structuur, een zure, neutrale of licht basische pH, een laag of gemiddeld gehalte aan assimileerbare kalk, een lage koolstof-stikstofverhouding en een zoutgehalte dat nihil of zeer laag is. Het zaaigoed moet bestaan uit kikkererwten van het ecotype “Fuentesaúco” of uit commerciële variëteiten die in de toekomst van dit ecotype zullen worden verkregen, en moet breedwerpig worden uitgezaaid op basis van 100 kg tot 150 kg per hectare, afhankelijk van de grootte van het zaad, het bodemtype en de kiemomstandigheden. De kikkererwt moet afwisselend met andere gewassen worden geteeld, en mag geen twee seizoenen na elkaar op hetzelfde perceel worden verbouwd. Als op het land organische meststoffen worden gebruikt, moeten deze worden toegepast op eerdere gewassen, zodat ze goed gemineraliseerd zijn voordat de kikkererwten worden geplant. Wanneer minerale meststoffen worden gebruikt, moeten deze vóór het zaaien op het land worden aangebracht. Aangezien de kikkererwt een peulgewas is dat in staat is de stikstof uit de lucht efficiënt te gebruiken, worden over het algemeen geen stikstofhoudende meststoffen gebruikt. De toediening van fosfor en kalium moet worden beperkt, omdat deze slechts in geringe mate door het gewas worden opgenomen. Aangezien de teeltmethoden erop gericht zijn de verbreiding van ziekten of plagen die de kikkererwt kunnen aantasten te voorkomen, mogen fytosanitaire behandelingen alleen in uitzonderlijke omstandigheden worden toegepast. De oogst moet plaatsvinden wanneer de planten en het onkruid op het perceel volledig verdroogd zijn om pigmentering van de kikkererwten te vermijden. De normale opbrengsten variëren van 600 kg tot 800 kg per hectare.

Als volgt gewijzigd:

Op de percelen De kikkererwten moeten worden geteeld op percelen in het afgebakende teeltgebied. Deze percelen worden gekenmerkt door een diepe, goed gedraineerde grond met een zanderige, leemachtige of leemachtige/zanderige structuur, een zure, neutrale of licht basische pH, een laag of gemiddeld gehalte aan assimileerbare kalk, en een zoutgehalte dat nihil of zeer laag is. Het zaaigoed moet bestaan uit kikkererwten van het ecotype “Fuentesaúco” of uit commerciële variëteiten die in de toekomst van dit ecotype zullen worden verkregen, en moet breedwerpig worden uitgezaaid op basis van 70 kg tot 150 kg per hectare, afhankelijk van de grootte van het zaad, het bodemtype en de kiemomstandigheden. De kikkererwt moet afwisselend met andere gewassen worden geteeld, en mag geen twee seizoenen na elkaar op hetzelfde perceel worden verbouwd. Als op het land organische meststoffen worden gebruikt, moeten deze worden toegepast op eerdere gewassen, zodat ze goed gemineraliseerd zijn voordat de kikkererwten worden geplant. Wanneer minerale meststoffen worden gebruikt, moeten deze vóór het zaaien op het land worden aangebracht. Aangezien de kikkererwt een peulgewas is dat in staat is de stikstof uit de lucht efficiënt te gebruiken, worden over het algemeen geen stikstofhoudende meststoffen gebruikt. De toediening van fosfor en kalium moet worden beperkt, omdat deze slechts in geringe mate door het gewas worden opgenomen. Aangezien de teeltmethoden erop gericht zijn de verbreiding van ziekten of plagen die de kikkererwt kunnen aantasten te voorkomen, mogen fytosanitaire behandelingen alleen in uitzonderlijke omstandigheden worden toegepast. De oogst moet plaatsvinden wanneer de planten en het onkruid op het perceel volledig verdroogd zijn om pigmentering van de kikkererwten te vermijden.

Wijziging 5:

Rubriek “Werkwijze voor het verkrijgen van het product” — In de verpakkingsbedrijven

De optie om met de hand te verpakken is opgenomen. In het productdossier staat dat de kikkererwten worden verpakt met behulp van machinale of semimachinale meetinstrumenten, waardoor de mogelijkheid om ze met de hand te verpakken is uitgesloten. Om geen beperkingen op te leggen aan kleine bedrijven die de kikkererwten liever met de hand verpakken of daartoe genoodzaakt zijn, is nu ook deze verpakkingswijze in het productdossier opgenomen.

Verwijzingen naar vergunningen of inspecties door de Raad van Toezicht zijn geschrapt aangezien de vergunningen zijn vervangen door eigen verklaringen en de officiële inspecties nu door de bevoegde autoriteit worden uitgevoerd.

Deze wijziging is van invloed op punt 4.5 van het oorspronkelijke enig document of gelijkwaardig document.

Huidige formulering van het productdossier:

In de verpakkingsbedrijven

De kikkererwten moeten in de geregistreerde verpakkingsbedrijven de volgende bewerkingen ondergaan, in de onderstaande volgorde:

— Kwaliteitscontrole van de grondstof om de in rubriek B) “Beschrijving van het product” beschreven kenmerken te garanderen en om de verschillende partijen te standaardiseren.

— Reiniging en verwijdering van vreemde stoffen uit de kikkererwten door middel van zeven en luchtstoten.

— Selectie van de kikkererwten en verwijdering van kikkererwten die gebreken of vlekken vertonen of die te klein zijn.

— Sortering en indeling naar grootte.

— Verpakking: verpakking van gedroogde kikkererwten met behulp van machinale of semimachinale meetinstrumenten.

— Eindcontrole van de kwaliteit om na te gaan of de verpakte goederen geen gebreken vertonen en of het product aan de toepasselijke toleranties voldoet.

— Etikettering: door de Raad van Toezicht afgegeven identificatie-etiketten of contra-etiketten.

De gedroogde kikkererwten moeten uiterlijk in september van het tweede jaar na de oogstdatum in de handel worden gebracht.

Als volgt gewijzigd:

In de verpakkingsbedrijven

De kikkererwten moeten in de geregistreerde verpakkingsbedrijven de volgende bewerkingen ondergaan, in de onderstaande volgorde:

— Kwaliteitscontrole van de grondstof om de in rubriek B) “Beschrijving van het product” beschreven kenmerken te garanderen en om de verschillende partijen te standaardiseren.

— Reiniging en verwijdering van vreemde stoffen uit de kikkererwten door middel van zeven en luchtstoten.

— Selectie van de kikkererwten en verwijdering van kikkererwten die gebreken of vlekken vertonen of die te klein zijn.

— Sortering en indeling naar grootte.

— Verpakking: verpakking van gedroogde kikkererwten met behulp van handbediende, machinale of semimachinale meetinstrumenten.

— Eindcontrole van de kwaliteit om na te gaan of de verpakte goederen geen gebreken vertonen en of het product aan de toepasselijke toleranties voldoet.

— Etikettering: aanbrengen van identificatie-etiketten of contra-etiketten.

De gedroogde kikkererwten moeten uiterlijk in september van het tweede jaar na de oogstdatum in de handel worden gebracht.

Wijziging 6:

Rubriek “Controleorgaan”

Reden voor de wijziging:

Het controleorgaan is het “Instituto Tecnológico Agrario de Castilla y León” (Landbouwtechnologie-instituut van Castilië en León), in de hoedanigheid van bevoegde autoriteit.

Deze wijziging is van invloed op punt 4.7 van het oorspronkelijke enig document of gelijkwaardig document.

Huidige formulering van het productdossier:

Naam: Consejo Regulador de la Indicación Geográfica Protegida Garbanzo de Fuentesaúco (Raad van Toezicht voor de BGA “Garbanzo de Fuentesaúco”) Adres: Paseo del Cementerio s/n. Convento Monjas E-49400 Fuentesaúco (Zamora) Tel.: + 34 923228345 Fax: + 34 923228345 E-mail:info@legumbresdecalidad.com De Raad van Toezicht voor de beschermde geografische aanduiding “Garbanzo de Fuentesaúco” voldoet aan norm EN 45011 van 1998.

Als volgt gewijzigd:

Instituto Tecnológico Agrario de Castilla y León (Landbouwtechnologie-instituut van Castilië en León) Ctra. de Burgos km 119. Finca Zamadueñas 47071 Valladolid (Spanje) Tel.: +34 983412034 Fax: +34 983412040 E-mail:controloficial@itacyl.es De controle op de naleving van de voorwaarden in het productdossier van de beschermde geografische aanduiding “Garbanzo de Fuentesaúco” valt onder de verantwoordelijkheid van het Instituto Tecnológico Agrario de Castilla y León, via het subdirectoraat voor voedselkwaliteit en -bevordering, overeenkomstig artikel 139 van wet 1/2014 van 19 maart 2014 (landbouwwet van Castilië en León).

Wijziging 7:

Rubriek “Etikettering”

De verplichte informatie op de etiketten is gespecificeerd en het logo van de beschermde geografische aanduiding, dat nog niet in het productdossier voorkwam, is daar nu in opgenomen.

Alle verwijzingen naar vergunningen of inspecties door de Raad van Toezicht zijn geschrapt, aangezien de vergunningen zijn vervangen door eigen verklaringen en de officiële inspecties nu door de bevoegde autoriteit worden uitgevoerd.

Alle verwijzingen naar de etikettering van producten die de BGA-producten als ingrediënt gebruiken, zijn geschrapt. De opname daarvan in de rubriek etikettering in het productdossier is overbodig omdat er richtsnoeren van de Commissie ter zake bestaan (PB C 341 van 16.12.2010, blz. 3).

De tekst is herschreven zodat hij duidelijker is.

Deze wijziging is van invloed op punt 4.8 van het oorspronkelijke enig document of gelijkwaardig document.

Huidige formulering van het productdossier:

Op het etiket van de verpakkingen van de “Garbanzo de Fuentesaúco” moet de vermelding “Beschermde geografische aanduiding Garbanzo de Fuentesaúco” en het logo van de Raad van Toezicht staan.

Naast deze etikettering door het verpakkingsbedrijf moet op de verpakking ook een door de Raad van Toezicht afgegeven contra-etiket met identificatiegegevens worden aangebracht.

De contra-etiketten moeten een alfanumerieke code bevatten waarmee de traceerbaarheid kan worden gegarandeerd. Zij moeten op de verpakking worden aangebracht in overeenstemming met de kwaliteitshandleiding van de Raad van Toezicht en op zodanige wijze dat zij niet opnieuw kunnen worden gebruikt.

De Raad van Toezicht dient in zijn kwaliteitshandleiding aanvullende voorschriften op te nemen met betrekking tot de afmetingen van het BGA-logo en de plaats ervan op de verpakking.

Producten waarvoor de BGA “Garbanzo de Fuentesaúco” als grondstof wordt gebruikt, met inbegrip van verwerkte producten, mogen in de handel worden gebracht in verpakkingen waarop de BGA is vermeld en waarop het logo van de BGA, maar niet het communautaire logo, is aangebracht, mits:

— de BGA “Garbanzo de Fuentesaúco”, als zodanig gecertificeerd, het enige bestanddeel van de betrokken productcategorie is;

— de betrokken verwerkers zijn erkend door de Raad van Toezicht, die hen met het oog op controles moet inschrijven in het daartoe bestemde register en moet toezien op het correcte gebruik van de beschermde benaming.

Wanneer de BGA “Garbanzo de Fuentesaúco” niet het enige bestanddeel is, mag de beschermde benaming uitsluitend worden vermeld in de lijst van ingrediënten van het product dat de garbanzo bevat of dat door verwerking ervan is verkregen.

Als volgt gewijzigd:

“Op elke verpakking waarin de kikkererwten in de handel worden gebracht, moet een genummerd contra-etiket worden aangebracht met daarop het BGA-symbool van de EU en de naam “Garbanzo de Fuentesaúco”, samen met het eigen BGA-logo. De etiketten moeten door het verpakkingsbedrijf op zodanige wijze worden aangebracht dat zij niet opnieuw kunnen worden gebruikt. Het logo van de beschermde geografische aanduiding is: ”

Wijziging 8:

Rubriek “Verband met het geografische gebied”

De formulering van de rubriek “Verband met het geografische gebied” is gewijzigd om het oorzakelijke verband duidelijker en uitvoeriger aan te geven, maar het verband is niet wezenlijk gewijzigd. De nieuwe tekst bevat een nauwkeurige beschrijving van de natuurlijke factoren, de bodem en de klimatologische omstandigheden, de menselijke factoren en de plaatselijke deskundigheid die het geografische gebied typeren en het product zijn specifieke kenmerken geven.

Twee alinea’s die geen informatie verstrekten over het verband, zijn geschrapt (eerste alinea en de laatste zin van de alinea over het ecotype Fuentesaúco).

Aan het begin is een nieuwe alinea toegevoegd, waarin de grondslag voor het verband wordt vermeld.

Er zijn nog drie alinea’s toegevoegd om de tekst te actualiseren en te verbeteren, met onder meer informatie over onderscheidingen die de kwaliteit van de “Garbanzo de Fuentesaúco” onderschrijven, en verwijzingen in de media, boeken, recepten enz.

Deze wijziging is van invloed op punt 4.6 van het oorspronkelijke enig document of gelijkwaardig document.

De tekst die uit het productdossier is geschrapt.

De eerste alinea van het verband:

“Kikkererwten worden al sinds de oudheid geteeld in de landen die grenzen aan het oostelijke Middellandse Zeegebied en in Mesopotamië. Zij schijnen in Spanje, en meer bepaald in Castilla y León, te zijn aangekomen met de Romeinse kolonisatoren. De teelt werd voortgezet tijdens de Visigotische periode en uitgebreid onder de Moren.”

En de laatste zin onder de titel “Het ecotype Fuentesaúco”:

“Het Landbouwtechnologie-instituut van Castilië en León heeft reeds twee stammen van dit ecotype geselecteerd, die binnenkort zullen worden geregistreerd en aan de landbouwers verkocht.”

De rubriek over het verband luidt nu als volgt:

Het verband tussen de kikkererwt en het geografische gebied berust op de faam en de bekendheid van het product, die te danken zijn aan de hoge kwaliteit van het plaatselijke ecotype en aan de lange traditie van de kikkererwtenteelt in het gebied, waar de plaatselijke landbouwers alles weten over de beste technieken en de selectie van de meest geschikte grond. De eerste schriftelijke verwijzingen naar de kikkererwtenteelt in Fuentesaúco dateren uit de 16e eeuw. In 1569 werden in Fuentesaúco gemeentelijke besluiten uitgevaardigd, waarin werd bepaald dat het verboden was andere kikkererwten dan die uit Fuentesaúco in de stad binnen te brengen: “Aangezien de inkomsten en de handel van deze stad op kikkererwten steunen, verordenen wij dat niemand uit de stad of van elders kikkererwten buiten de stad mag brengen, noch voor zichzelf noch voor anderen. Inbreuk hierop zal worden bestraft met inbeslagneming, tenzij de kikkererwten nodig zijn om in te zaaien en de raad hiervoor toestemming heeft gegeven”. Deze protectionistische maatregel werd op 22 november 1571 door koning Filips II bekrachtigd. Op 18 november 1612 verleende koning Filips III de titel graaf van Fuente de Saúco aan Pedro de Deza, die zich bewust was van de unieke kwaliteit van de kikkererwten van Fuentesaúco en deze als geschenk aan Francisco de Quevedo y Villegas stuurde. De beroemde schrijver vermeldde dit geschenk in een brief van 16 januari 1639 aan Sancho Sandoval: “De graaf van Fuente del Saúco heeft mij zojuist een geschenk gestuurd met kikkererwten uit zijn gebied, wetende dat ze mijn favoriete lekkernij zijn. Ik stuur je er wat van. Ze zijn beroemd in de hele wereld omdat ze bij het koken opzwellen en zeer zacht zijn, en omdat dit type nergens anders te vinden is. Als het aan mijn maag lag, zou ik ze niet ruilen voor evenveel parels van dezelfde grootte [...].” De kikkererwten kregen meer bekendheid toen de boeren ze, samen met andere producten, meenamen naar de Feria de los Santos en naar de door koning Karel III (1716-1788) ingestelde dinsdagmarkt. Het was ook rond die tijd dat het gezegde ontstond: “el buen garbanzo y el buen ladrón de Fuentesaúco son” [uit Fuentesaúco komen goede kikkererwten en goede dieven]. De geliefde kikkererwten die in de stad werden verkocht, waren ongetwijfeld ook afkomstig uit andere dorpen in de buurt. In het kadaster van de markies van la Ensenada uit 1752 wordt melding gemaakt van de kikkererwtenteelt in Fuentesaúco, waarbij de gebruikte hoeveelheden zaad, de productie en de verkoopprijs worden aangegeven. De kikkererwten van Fuentesaúco verwierven een zekere faam in de Spaanstalige landen van Amerika. Met name in Caracas, Venezuela, waren in sommige kruidenierswinkels zakken te vinden met de vermelding “Garbanzos de Fuentesaúco”. Gezien het aantal mensen dat uit dit gebied naar Venezuela emigreerde, is het niet verwonderlijk dat ze daar bekend waren. Madoz zegt in zijn statistisch woordenboek van 1845 over Fuentesaúco: “Hier worden de kikkererwten geproduceerd die overal zo beroemd zijn, hoewel ze in sommige andere dorpen net zo goed zijn”, verwijzend naar het feit dat alle kikkererwten uit de streek bekend waren geworden als kikkererwten uit Fuentesaúco. Ook Benito Pérez Galdós maakt in zijn “Episodios Nacionales” melding van deze kikkererwten. De “Garbanzo de Fuentesaúco” is meerdere malen bekroond voor zijn uitmuntendheid en hoge kwaliteit. Als voorbeelden kunnen de medaille worden genoemd die in Madrid werd toegekend tijdens de Landbouwtentoonstelling van 1857, en de ereonderscheiding die werd uitgereikt tijdens de Algemene Tentoonstelling van Sevilla aan het begin van de 20e eeuw. Andere, meer recente onderscheidingen blijven deze kwaliteiten bevestigen, bijvoorbeeld “Beste ambachtelijke conservenproduct van Castilië en León” voor kikkererwten van Fuentesaúco met kabeljauw in 2014; de “eco-landbouwprijs van Castilië en León” voor de biologische kikkererwten van Fuentesaúco in 2015; de “Landbouwwereld award” voor de BGA “Garbanzo de Fuentesaúco” van de Caja Rural de Zamora in 2016; en, als in Castilië en León geproduceerde peulvrucht, de “Prijs voor het beste voedsel: peulvruchten van Castilië en León” van de krant El Norte de Castilla in 2017. In de literatuur van de 20e eeuw zijn er heel wat verwijzingen naar de “Garbanzo de Fuentesaúco”. Nobelprijswinnaar voor de literatuur Camilo José Cela schreef in zijn roman Judíos, Moros y Cristianos (Joden, moren en christenen): “Fuentesaúco de Fuentidueña, in Segovia, is niet het Fuentesaúco dat beroemd is om zijn kikkererwten, hoewel die er ook groeien. Het Fuentesaúco dat bekend staat om zijn kikkererwten is Fuentesaúco in Zamora.” De Garbanzo de Fuentesaúco is in het hele land bekend. De kikkererwt wordt vaak in de media genoemd, zelfs in artikels die niet over voeding gaan. Zo staat in het tijdschrift La Hoja del Mar van het Instituto Social de la Marina in het eerste kwartaal van 1979: “Dicht bij Cartagena lag een dorp dat tot de vorige eeuw Garbanzal heette [...]. Het interessante is dat de beste kikkererwten niet uit Murcia maar uit Castilië komen, en de bekendste zijn de kikkererwten van Fuentesaúco.” Er zijn talloze verwijzingen in de verschillende media te vinden: lokale en regionale kranten, de vakpers (tijdschriften als Origen, Viajar, España Gastronomica, Verema enz.); nieuwsprogramma’s op de lokale en nationale televisie en radio; en talrijke websites (robinfoodtv, canal cocina, planeta en conserva, te ayudo a cocinar, en andere). De kikkererwt komt ook voor in kookboeken en culinaire tijdschriften, zoals “Las legumbres de Castilla y León en la gastronomía del siglo XXI” en “Legumbres españolas con garantía de calidad y origen reconocida por la UE”, gepubliceerd door de Spaanse regering. In culinaire kringen wordt de naam “Garbanzo de Fuentesaúco” steeds geassocieerd met een kwaliteit die superieur is aan die van alle andere kikkererwten. De bijlage bij het dagblad El País van de eerste week van februari 1989 bevatte een artikel van journalist Carlos Delgado, met de titel “Al amor de la Lumbre”, waarin hij ingaat op de geschiedenis van de cocido (traditionele Spaanse stoofpot) en een reeks recepten opneemt, en waarin hij schrijft: “en als de kikkererwten uit Fuentesaúco komen, des te beter [...]”. Het traditionele gebruik van kikkererwten in de meest uiteenlopende gerechten blijkt uit recepten van beroemde chef-koks als Antonio González van het restaurant El Rincón de Antonio, en Pedro en Oscar van El Ermitaño, en zelfs in die van “maître patissier” Justo Almendrote, die de kikkererwten verwerkt in zijn patisseriecreaties, waarbij hij de veelzijdigheid van dit product optimaal benut. Natuurlijk verband: De kenmerken van de “Garbanzo de Fuentesaúco” houden verband met de bodem- en klimaatkenmerken van het productiegebied en met het geteelde ecotype. Klimaat: De winters zijn lang en koud waarbij het regelmatig vriest. Hierdoor worden plagen en ziekten die de kikkererwt aantasten op natuurlijke wijze bestreden. In mei en juni, wanneer het gewas zich het meest ontwikkelt, bedraagt de gemiddelde maximumtemperatuur ongeveer 26 °C en de gemiddelde minimumtemperatuur ongeveer 11 °C. Bij deze temperaturen produceren de planten koolhydraten en eiwitten en transporteren ze deze langzaam naar de zaden. Daarnaast vertraagt de ademhaling van de planten ‘s nachts als gevolg van de temperatuurdaling. Deze factoren hebben een rechtstreekse invloed op de organoleptische kenmerken van het kiemwit. Er is overvloedige regen in de winter, waardoor de waterreserves gemakkelijk aangevuld raken. In april, mei en juni, wanneer het gewas zich ontwikkelt, is er gemiddeld weinig neerslag, namelijk ongeveer 45 l/m2 per maand. In juli, wanneer de zaden rijpen, bedraagt de gemiddelde neerslag ongeveer 17 l/m2. De ontwikkeling van het gewas en de rijping van de erwten vinden plaats wanneer er weinig neerslag is, waardoor de waterreserves in de bodem worden aangesproken, hetgeen rechtstreeks van invloed is op de organoleptische kenmerken van de kikkererwten. Geologie: De teeltgebieden zijn gelegen op quartaire afzettingen. Deze afzettingen bestaan uit zanderig materiaal dat goed gedraineerd en diep is en een laag gehalte aan organische stoffen heeft. Dit zijn de belangrijkste kenmerken die het onderzochte gebied onderscheiden. Wanneer men zich in oostelijke richting van het onderzochte gebied begeeft, is een zeer belangrijke lithologische verandering naar een gebied met kleimaterialen waarneembaar. In noordoostelijke richting vinden we leem, klei en slib, terwijl in het westen granietmaterialen te zien zijn. Uit de geomorfologische studie blijkt dus duidelijk dat het gebied bijzondere geologische kenmerken vertoont die het, in combinatie met de klimatologische omstandigheden, van de omliggende gebieden onderscheiden. Bodems: In het afgebakende gebied zijn er uitgestrekte gebieden met diepe, goed gedraineerde bodems, bestaande uit leemzand of zandleem, met een zure of licht basische pH, een laag tot gemiddeld gehalte aan assimileerbare kalk en weinig of geen zout. Deze bodemgesteldheid geeft de kikkererwt specifieke kenmerken, met name die welke verband houden met de fijne schil, het grote waterabsorptievermogen en de boterachtige textuur. Het ecotype Fuentesaúco: De teelt van de variëteit macrocarpum van Cicer arietinum L. in het afgebakende gebied door talloze generaties heeft geleid tot het ontstaan van het plaatselijke ecotype Fuentesaúco, dat niet veeleisend is maar een geringe productiviteit heeft, en dat optimaal is aangepast aan het teeltgebied. Het zaad van deze plant vormt een zeer belangrijk genetisch erfgoed, aangezien het genen bevat die weerstand bieden tegen de belangrijkste plagen en ziekten in het gebied. Menselijke factoren: De landbouwers richten zich met hun teeltpraktijken op de productie van kikkererwten van hoge kwaliteit, waarbij zij de productiviteit slechts als een secundair doel beschouwen. Op basis van de ervaring die zij gedurende verschillende generaties hebben opgedaan, zijn zij in staat de meest geschikte percelen hiervoor te vinden. Daarnaast zorgen zij ervoor dat verschillende partijen niet gemengd worden, zodat een uniform product wordt verkregen dat zeer geliefd is bij de meeste consumenten.

ENIG DOCUMENT

“Garbanzo de Fuentesaúco”

EU-nr.: PGI-ES-0264-AM02 — 7.2.2020

BOB ( ) BGA (X)

1. Naam/namen [van de BOB of de BGA]

“Garbanzo de Fuentesaúco”

2. Lidstaat of Derde Land

Spanje

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.6. Groenten, fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Het product waarop de beschermde geografische aanduiding betrekking heeft, is zaad van de soort Cicer arietinum L., variëteit macrocarpum, ecotype Fuentesaúco, dat bestemd is voor menselijke consumptie. Het wordt in de handel gebracht als gedroogde peulvrucht.

Het ecotype Fuentesaúco omvat een groep individuen waarvan de genetische kenmerken identiek zijn aan die van de variëteit waartoe zij behoren, maar die zich hebben aangepast aan de plaats waar zij groeien door het ontwikkelen van afwijkende morfologische en fysiologische kenmerken als gevolg van hun omgeving. Daarom dragen zij de naam van het geografische gebied waar zij worden geteeld.

Zij hebben zich optimaal aangepast aan het gebied waar zij worden geteeld en zijn weinig veeleisend, maar niet zeer productief.

Om onder de geografische aanduiding te vallen, moeten de kikkererwten de volgende kenmerken hebben:

Morfologisch:

Gerimpelde zaadhuid, zonder oneffenheden, opvallend snavelvormig uitsteeksel.

Fysisch-chemisch:

Na verwerking moet het gewicht van 100 kikkererwten tussen 35 g en 50 g liggen.

Absorptie van gedestilleerd water, bij 25 °C gedurende 10 uur: meer dan 100 %.

Organoleptisch:

De kikkererwten moeten, nadat zij op de juiste wijze zijn gekookt tot zij op hun best zijn om te worden gegeten, een glad en boterachtig kiemwit hebben, de schil moet zacht zijn en ten minste 85 % van de kikkererwten moet een hele korrel hebben terwijl de schil niet loslaat. De smaak is altijd aangenaam. De kleur is een mengsel van geel, wit en bruin, wat roomkleurige of zachte tinten oplevert.

In alle andere opzichten moeten de kikkererwten behoren tot de handelsklassen “Extra” of “I”.

De gedroogde kikkererwten van de klasse “Extra” moeten van eerste kwaliteit zijn en mogen geen gebreken vertonen, afgezien van zeer kleine oppervlakkige afwĳkingen die het algemene uiterlijk, de kwaliteit of de presentatie van het product in de verpakking niet nadelig beïnvloeden.

De gedroogde kikkererwten van de klasse “I” moeten van goede kwaliteit zijn. Kleine afwijkingen zijn toegestaan, mits deze het algemene uiterlijk, de kwaliteit of de presentatie van het product in de verpakking niet nadelig beïnvloeden.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De kikkererwten worden geteeld in het afgebakende geografische gebied.

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Kikkererwten die onder de beschermde geografische aanduiding vallen, mogen niet los in de handel worden gebracht.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Op elke verpakking waarin de kikkererwten in de handel worden gebracht, moet een genummerd contra-etiket worden aangebracht met daarop het BGA-symbool van de EU en de naam “Garbanzo de Fuentesaúco”, samen met het eigen BGA-logo.

De etiketten moeten door het verpakkingsbedrijf op zodanige wijze worden aangebracht dat zij niet opnieuw kunnen worden gebruikt.

Het logo van de beschermde geografische aanduiding “Garbanzo de Fuentesaúco” is:

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied waar de kikkererwten worden geteeld, strekt zich uit over 687 km2 en omvat de comarca La Guareña, gelegen in het uiterste zuidoosten van de provincie Zamora. In het noorden grenst het aan de streek Duero Bajo en in het westen aan de comarca Tierra del Vino, beide in de provincie Zamora. In het zuiden grenst het aan de comarca La Armuña in de provincie Salamanca.

Het omvat de volgende gemeenten in de provincie Zamora:

Argujillo, La Bóveda de Toro, Cañizal, Castrillo de la Guareña, El Cubo de Tierra del Vino, Cuelgamures, Fuentelapeña, Fuentesaúco, Fuentespreadas, Gema, Guarrate, El Maderal, El Pego, El Piñero, San Miguel de la Ribera, Santa Clara de Avedillo, Sanzoles, Vadillo de la Guareña, Vallesa, Villabuena del Puente, Villaescusa en Villamor de los Escuderos.

5. Verband met het geografische gebied

Het verband tussen de kikkererwt en het geografische gebied berust op de faam en de bekendheid van het product, die te danken zijn aan de hoge kwaliteit van het plaatselijke ecotype en aan de lange traditie van de kikkererwtenteelt in het gebied, waar de plaatselijke landbouwers alles weten over de beste technieken en de selectie van de meest geschikte grond.

De eerste schriftelijke verwijzingen naar de kikkererwtenteelt in Fuentesaúco dateren uit de 16e eeuw. In 1569 werden in Fuentesaúco gemeentelijke besluiten uitgevaardigd, waarin werd bepaald dat het verboden was andere kikkererwten dan die uit Fuentesaúco in de stad binnen te brengen: “Aangezien de inkomsten en de handel van deze stad op kikkererwten steunen, verordenen wij dat niemand uit de stad of van elders kikkererwten buiten de stad mag brengen, noch voor zichzelf noch voor anderen. Inbreuk hierop zal worden bestraft met inbeslagneming, tenzij de kikkererwten nodig zijn om in te zaaien en de raad hiervoor toestemming heeft gegeven”. Deze protectionistische maatregel werd op 22 november 1571 door koning Filips II bekrachtigd.

Op 18 november 1612 verleende koning Filips III de titel graaf van Fuente de Saúco aan Pedro de Deza, die zich bewust was van de unieke kwaliteit van de kikkererwten van Fuentesaúco en deze als geschenk aan Francisco de Quevedo y Villegas stuurde. De beroemde schrijver vermeldde dit geschenk in een brief van 16 januari 1639 aan Sancho Sandoval: “De graaf van Fuente del Saúco heeft mij zojuist een geschenk gestuurd met kikkererwten uit zijn gebied, wetende dat ze mijn favoriete lekkernij zijn. Ik stuur je er wat van. Ze zijn beroemd in de hele wereld omdat ze bij het koken opzwellen en zeer zacht zijn, en omdat dit type nergens anders te vinden is. Als het aan mijn maag lag, zou ik ze niet ruilen voor evenveel parels van dezelfde grootte.”

De kikkererwten kregen meer bekendheid toen de boeren ze, samen met andere producten, meenamen naar de Feria de los Santos en naar de door koning Karel III (1716-1788) ingestelde dinsdagmarkt. Het was ook rond die tijd dat het gezegde ontstond: “el buen garbanzo y el buen ladrón de Fuentesaúco son” [“uit Fuentesaúco komen goede kikkererwten en goede dieven”]. De geliefde kikkererwten die in de stad werden verkocht, waren ongetwijfeld ook afkomstig uit andere dorpen in de buurt.

In het kadaster van de markies van la Ensenada uit 1752 wordt melding gemaakt van de kikkererwtenteelt in Fuentesaúco, waarbij de gebruikte hoeveelheden zaad, de productie en de verkoopprijs worden aangegeven.

De kikkererwten van Fuentesaúco verwierven een zekere faam in de Spaanstalige landen van Amerika. Met name in Caracas, Venezuela, waren in sommige kruidenierswinkels zakken te vinden met de vermelding “Garbanzos de Fuentesaúco”. Gezien het aantal mensen dat uit dit gebied naar Venezuela emigreerde, is het niet verwonderlijk dat ze daar bekend waren.

Madoz zegt in zijn statistisch woordenboek van 1845 over Fuentesaúco: “Hier worden de kikkererwten geproduceerd die overal zo beroemd zijn, hoewel ze in sommige andere dorpen net zo goed zijn”, verwijzend naar het feit dat alle kikkererwten uit de streek bekend waren geworden als kikkererwten uit Fuentesaúco.

Ook Benito Pérez Galdós maakt in zijn “Episodios Nacionales” melding van deze kikkererwten.

De “Garbanzo de Fuentesaúco” is meerdere malen bekroond voor zijn uitmuntendheid en hoge kwaliteit. Als voorbeelden kunnen de medaille worden genoemd die in Madrid werd toegekend tijdens de Landbouwtentoonstelling van 1857, en de ereonderscheiding die werd uitgereikt tijdens de Algemene Tentoonstelling van Sevilla aan het begin van de 20e eeuw.

Andere, meer recente onderscheidingen blijven deze kwaliteiten bevestigen, bijvoorbeeld “Beste ambachtelijke conservenproduct van Castilië en León” voor kikkererwten van Fuentesaúco met kabeljauw in 2014; de “eco-landbouwprijs van Castilië en León” voor de biologische kikkererwten van Fuentesaúco in 2015; de “Landbouwwereld award” voor de BGA “Garbanzo de Fuentesaúco” van de Caja Rural de Zamora in 2016; en, als in Castilië en León geproduceerde peulvrucht, de “Prijs voor het beste voedsel: peulvruchten van Castilië en León” van de krant El Norte de Castilla in 2017.

In de literatuur van de 20e eeuw zijn er heel wat verwijzingen naar de “Garbanzo de Fuentesaúco”. Nobelprijswinnaar voor de literatuur Camilo José Cela schreef in zijn roman Judíos, Moros y Cristianos (Joden, moren en christenen):

“Fuentesaúco de Fuentidueña, in Segovia, is niet het Fuentesaúco dat beroemd is om zijn kikkererwten, hoewel die er ook groeien. Het Fuentesaúco dat bekend staat om zijn kikkererwten is Fuentesaúco in Zamora.

De Garbanzo de Fuentesaúco is in het hele land bekend. De kikkererwt wordt vaak in de media genoemd, zelfs in artikels die niet over voeding gaan. Zo staat in het tijdschrift La Hoja del Mar van het Instituto Social de la Marina in het eerste kwartaal van 1979:

“Dicht bij Cartagena lag een dorp dat tot de vorige eeuw Garbanzal heette [...]. Het interessante is dat de beste kikkererwten niet uit Murcia maar uit Castilië komen, en de bekendste zijn de kikkererwten van Fuentesaúco.”

Er zijn talloze verwijzingen in de verschillende media te vinden: lokale en regionale kranten, de vakpers (tijdschriften als Origen, Viajar, España Gastronomica, Verema enz.); nieuwsprogramma’s op de lokale en nationale televisie en radio; en talrijke websites (robinfoodtv, canal cocina, planeta en conserva, te ayudo a cocinar, en andere). De kikkererwt komt ook voor in kookboeken en culinaire tijdschriften, zoals “Las legumbres de Castilla y León en la gastronomía del siglo XXI” en “Legumbres españolas con garantía de calidad y origen reconocida por la UE”, gepubliceerd door de Spaanse regering.

In culinaire kringen wordt de naam “Garbanzo de Fuentesaúco” steeds geassocieerd met een kwaliteit die superieur is aan die van alle andere kikkererwten. De bijlage bij het dagblad El País van de eerste week van februari 1989 bevatte een artikel van journalist Carlos Delgado, met de titel “Al amor de la Lumbre”, waarin hij ingaat op de geschiedenis van de cocido (traditionele Spaanse stoofpot) en een reeks recepten opneemt, en waarin hij schrijft: “en als de kikkererwten uit Fuentesaúco komen, des te beter”.

Het traditionele gebruik van kikkererwten in de meest uiteenlopende gerechten blijkt uit recepten van beroemde chef-koks als Antonio González van het restaurant El Rincón de Antonio, en Pedro en Oscar van El Ermitaño, en zelfs in die van “maître patissier” Justo Almendrote, die de kikkererwten verwerkt in zijn patisseriecreaties, waarbij hij de veelzijdigheid van dit product optimaal benut.

Natuurlijk verband:

De kenmerken van de “Garbanzo de Fuentesaúco” houden verband met de bodem- en klimaatkenmerken van het productiegebied en met het geteelde ecotype.

Klimaat:

De winters zijn lang en koud waarbij het regelmatig vriest. Hierdoor worden plagen en ziekten die de kikkererwt aantasten op natuurlijke wijze bestreden.

In mei en juni, wanneer het gewas zich het meest ontwikkelt, bedraagt de gemiddelde maximumtemperatuur ongeveer 26 °C en de gemiddelde minimumtemperatuur ongeveer 11 °C.

Bij deze temperaturen produceren de planten koolhydraten en eiwitten en transporteren ze deze langzaam naar de zaden. Daarnaast vertraagt de ademhaling van de planten ‘s nachts als gevolg van de temperatuurdaling. Deze factoren hebben een rechtstreekse invloed op de organoleptische kenmerken van het kiemwit.

Er is overvloedige regen in de winter, waardoor de waterreserves gemakkelijk aangevuld raken. In april, mei en juni, wanneer het gewas zich ontwikkelt, is er gemiddeld weinig neerslag, namelijk ongeveer 45 l/m2 per maand.

In juli, wanneer de zaden rijpen, bedraagt de gemiddelde neerslag ongeveer 17 l/m2. De ontwikkeling van het gewas en de rijping van de erwten vinden plaats wanneer er weinig neerslag is, waardoor de waterreserves in de bodem worden aangesproken, hetgeen rechtstreeks van invloed is op de organoleptische kenmerken van de kikkererwten.

Geologie:

De teeltgebieden zijn gelegen op quartaire afzettingen. Deze afzettingen bestaan uit zanderig materiaal dat goed gedraineerd en diep is en een laag gehalte aan organische stoffen heeft. Dit zijn de belangrijkste kenmerken die het onderzochte gebied onderscheiden.

Wanneer men zich in oostelijke richting van het onderzochte gebied begeeft, is een zeer belangrijke lithologische verandering naar een gebied met kleimaterialen waarneembaar. In noordoostelijke richting vinden we leem, klei en slib, terwijl in het westen granietmaterialen te zien zijn.

Uit de geomorfologische studie blijkt dus duidelijk dat het gebied bijzondere geologische kenmerken vertoont die het, in combinatie met de klimatologische omstandigheden, van de omliggende gebieden onderscheiden.

Bodems:

In het afgebakende gebied zijn er uitgestrekte gebieden met diepe, goed gedraineerde bodems, bestaande uit leemzand of zandleem, met een zure of licht basische pH, een laag tot gemiddeld gehalte aan assimileerbare kalk en weinig of geen zout. Deze bodemgesteldheid geeft de kikkererwt specifieke kenmerken, met name die welke verband houden met de fijne schil, het grote waterabsorptievermogen en de boterachtige textuur.

Het ecotype Fuentesaúco:

De teelt van de variëteit macrocarpum van Cicer arietinum L. in het afgebakende gebied door talloze generaties heeft geleid tot het ontstaan van het plaatselijke ecotype Fuentesaúco, dat niet veeleisend is maar een geringe productiviteit heeft, en dat optimaal is aangepast aan het teeltgebied. Het zaad van deze plant vormt een zeer belangrijk genetisch erfgoed, aangezien het genen bevat die weerstand bieden tegen de belangrijkste plagen en ziekten in het gebied.

Menselijke factoren:

De landbouwers richten zich met hun teeltpraktijken op de productie van kikkererwten van hoge kwaliteit, waarbij zij de productiviteit slechts als een secundair doel beschouwen. Op basis van de ervaring die zij gedurende verschillende generaties hebben opgedaan, zijn zij in staat de meest geschikte percelen hiervoor te vinden. Daarnaast zorgen zij ervoor dat verschillende partijen niet gemengd worden, zodat een uniform product wordt verkregen dat zeer geliefd is bij de meeste consumenten.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(Artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

http://www.itacyl.es/documents/20143/342640/2020_06_08+Pliego+IGP+Garbanzo+F+-Modificado-MM+.pdf/8b5167c3-16cb-959f-ae10-86c3a9c57466?t=1596450364056

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.