2.

moedigt de HV/VV en de Raad aan: a) actief aan het debat over het R2P-principe bij te dragen, voortbouwend op het bestaande internationale recht inzake de mensenrechten en de Verdragen van Genève, om de focus van de internationale gemeenschap op de preventiecomponent van R2P en de universele toepassing van niet-dwingende instrumenten te versterken, en hiertoe een concreet actieplan te ontwikkelen, mede rekening houdend met overwegingen op het gebied van verantwoordelijkheid/noodzaak van wederopbouw; b) het R2P-beginsel bij de VN te bevorderen en zich in te zetten voor de verspreiding ervan in de gehele wereld, als een essentieel onderdeel van een model voor collectieve veiligheid op basis van multilateralisme onder leiding van de Verenigde Naties en in samenhang met de versterking van de positie van het Internationaal Strafhof; eraan te herinneren dat R2P tevens de verantwoordelijkheid met zich meebrengt om straffeloosheid te bestrijden; c) de VN-secretaris-generaal te steunen bij de hernieuwde stimulering en de verbetering van het begrip van de gevolgen van het R2P-concept en met andere VN-leden samen te werken die de capaciteiten van de internationale gemeenschap wensen te verbeteren om wrede massamisdaden die onder het R2P-principe vallen, te voorkomen en erop te reageren; d) de VN-Veiligheidsraad te verzoeken het Braziliaanse voorstel met als titel „Verantwoordelijkheid bij het beschermen” aan te nemen, om te zorgen voor een zo efficiënt mogelijke toepassing van het R2P-principe die zo min mogelijk schade veroorzaakt, en bij te dragen aan de noodzakelijke ontwikkeling van de bij de tenuitvoerlegging van met name de derde pijler van het R2P-concept te volgen criteria, met inbegrip van de proportionaliteit van de omvang en duur van elke interventie, een nauwkeurige afweging van de gevolgen, een voorafgaande verduidelijking van de politieke doelstellingen en transparantie met betrekking tot de redenering die ten grondslag ligt aan de interventie; aangezien de ontwikkeling van deze criteria garanties kan opleveren die landen die momenteel weigerachtig staan tegenover de R2P-doctrine, kunnen overtuigen van de toepasbaarheid ervan, de controle- en toetsingsregelingen van de goedgekeurde mandaten te versterken, inclusief via de speciaal adviseur van de VN-secretaris-generaal ter voorkoming van genocide, de speciaal adviseur van de VN-secretaris-generaal inzake R2P en de hoge commissaris van de VN voor de mensenrechten, en deze controle- en toetsingsregelingen „eerlijk, voorzichtig en professioneel, zonder politieke inmenging of met twee maten te meten” uit te voeren (18); e) lessen te trekken, samen met de lidstaten en onze internationale partners, uit de ervaringen met R2P in Libië in 2011 en uit het huidige onvermogen om op te treden in Syrië; f) de vijf permanente leden van de VN-Veiligheidsraad voor te stellen een op vrijwilligheid gebaseerde gedragscode aan te nemen om het gebruik van het vetorecht te beperken in gevallen van genocide, oorlogsmisdaden, etnische zuiveringen of misdaden tegen de menselijkheid; g) samen te werken met de regionale partners van de EU om meer duidelijkheid te krijgen over de rol van regionale en subregionale organisaties bij de toepassing van het R2P-concept; h) ernaar te streven om het R2P-beginsel tot een nieuwe norm in het internationaal recht te maken binnen het tijdens de wereldtop van 2005 tussen de VN-lidstaten overeengekomen kader; i) de Veiligheidsraad erop te wijzen dat door de opkomende R2P-norm tot een internationale rechtsnorm te maken niet wordt afgedaan aan zijn besluitvormingsbevoegdheid; j) op VN-niveau het kader en de capaciteiten te helpen versterken voor bemiddeling, diplomatie door niet-overheidsactoren en de uitwisseling van beste praktijken voor de vreedzame oplossing van oplaaiende conflicten en de-escalatie en voor systemen voor vroegtijdige waarschuwing, zoals die van de eenheid Bemiddelingsondersteuning van de afdeling Politieke aangelegenheden; de diensten van de speciaal adviseur van de VN-secretaris-generaal ter voorkoming van genocide en van de speciaal adviseur van de VN-secretaris-generaal inzake R2P te versterken; de Raad voor de rechten van de mens bij het debat over R2P te betrekken; k) er in samenwerking met de lidstaten die een zetel hebben in de VN-Veiligheidsraad en alle internationale partners voor te zorgen dat de eventuele verdere ontwikkeling van R2P volledig strookt met het internationale humanitaire recht en zich in te zetten voor en toezicht te houden op de volledige naleving van het internationale humanitaire recht in toekomstige situaties waarin R2P wordt toegepast; l) een discussie aan te gaan over één enkele EU-zetel in de Veiligheidsraad en een gemeenschappelijke begroting voor GBVB -missies op grond van een VN-mandaat; m) vrouwen, inclusief vrouwelijke leiders en vrouwengroepen, veel meer te betrekken bij alle inspanningen voor conflictpreventie en -verlichting, evenals bij inspanningen voor het oplossen van conflicten overeenkomstig resoluties 1325 en 1820 van de VN-Veiligheidsraad; n) met de VN te werken aan een duidelijk verband tussen de toepassing van het R2P-concept en de bestrijding van straffeloosheid voor de ernstigste misdaden waarop dit concept betrekking heeft;