B4-0902, 0903, 0910, 0916, 0929 en 0942/98

Resolutie over de herstructureringsplannen van Levi Strauss

Het Europees Parlement,

- gelet op het Europees Sociaal Handvest en het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden, opgenomen in het Verdrag van Amsterdam,

- gelet op richtlijn 75/129/EEG van de Raad van 17 februari 1975 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, gewijzigd bij Richtlijn 92/56/EEG van de Raad van 24 juni 1992,

- gelet op richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers,

- gezien het eindverslag van de deskundigengroep "European Systems of Worker Involvement" (verslag Davignon) en zijn resolutie van 19 november 1997 ter zake ((PB C 371 van 8.12.1997, blz. 83.)),

- gezien de verklaring van de lidstaten van de OESO over internationale investeringen en multinationale ondernemingen,

- onder verwijzing naar zijn resoluties van 13 juli 1995 betreffende delocalisatie en het verlies van banen binnen de Europese Unie, meer bepaald het geval van Lee Europe te Ieper ((PB C 249 van 25.9.1995, blz. 152.)) en van 12 maart 1997 over de sluiting van de Renault-fabriek te Vilvoorde ((PB C 115 van 14.4.1997, blz. 94.)),

A. ernstig verontrust door de aankondiging van de directeur van Levi Strauss Europe op 29 september 1998 van de voorgenomen sluiting van vier vestigingen in België (Hooglede-Gits, Wervik, Deurne) en Frankrijk (La Bassée), met een verlies van 1.461 arbeidsplaatsen, en het ontslag van een honderdtal bedienden in Europa, met het doel de exploitatiekosten te verlagen,

B. overwegende dat de werknemers aanzienlijke inspanningen hebben geleverd om het scenario van een sluiting te voorkomen,

C. overwegende dat herstructureringen tot de bevoegdheden van de ondernemingen behoren, maar dat bij de besluitvorming rekening moet worden gehouden met de sociale gevolgen, met name voor de werkgelegenheid, en dat de sluiting van een bedrijf moet verlopen overeenkomstig de internationale, communautaire en nationale voorschriften,

D. overwegende dat de onderneming Levi Strauss in 1997 in België nog een aanzienlijke winst heeft geboekt, een nieuw productiebedrijf heeft opgestart in Turkije en de productie in Hongarije heeft verdubbeld,

1. uit zijn solidariteit met de werknemers van Levi Strauss die met ontslag worden bedreigd door de sluiting van vier vestigingen, rekening houdend met het feit dat deze herstructurering ook gevolgen heeft voor andere ondernemingen, sectoren en landen;

2. dringt er bij de directie van Levi Strauss Europe op aan alle mogelijkheden te overwegen om de herstructurering op humane wijze door te voeren en sluitingen en ontslagen te vermijden;

3. eist dat de vertegenwoordigers van de werknemers betrokken blijven bij de onderhandelingen over de herstructurering;

4. uit zijn twijfels over een herstructurering die zogenaamd een gevolg is van overproductie, terwijl Levi Strauss het aantal vestigingen en de productiecapaciteit buiten de Europese Unie uitbreidt;

5. herhaalt zijn verzoeken aan het adres van de Commissie, opgenomen in voornoemde resolutie van 13 juli 1995 en van 12 maart 1997, onder andere om onverwijld werk te maken van een verscherping van richtlijn 75/129/EEG inzake collectief ontslag en van richtlijn 94/45/EG inzake de Europese ondernemingsraad;

6. verzoekt de Commissie zich nog meer in te spannen om het verkrijgen van Europese subsidies te koppelen aan economische en sociale voorwaarden en na te gaan of bij de aan Levi Strauss toegekende steun aan alle voorwaarden was voldaan;

7. wenst dat de Commissie binnen een maand een volledig overzicht geeft van de Europese steun die aan Levi Strauss Europe is verleend (structuurfondsen, RETEX, PHARE, TACIS, e.d.);

8. onderstreept de noodzaak van een betere coördinatie van het fiscaal beleid ten aanzien van bedrijven en kapitaal op het niveau van de Unie zodat de lidstaten een billijker verdeling van de belastingdruk op kapitaal en arbeid kunnen voorzien, waardoor er ruimte komt voor een vermindering van de lasten op arbeid;

9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Belgische, het Vlaamse en het Franse parlement, de Europese, Belgische en Franse sociale partners, de directies van Levi Strauss Europe en de vakbondsdelegaties van de betrokken vestigingen.