Nr. C 16/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 1.75 
gefinancierd. In het voorstel voor een besluit van de 
Raad wordt hierover echter niet gerept. 
2.4. Het Comité adviseert in het besluit zelf aan te 
geven dat de Gemeenschap slechts een bijdrage zal 
leveren op voorwaarde dat de gezamenlijke onderne­
mingen of organen die onderzoek verrichten in de 
Lid-Staten, twee derde van deze kosten voor hun 
rekening nemen. 
3. Onder voorbehoud van bovenstaande opmer­
king, hecht het Comité zijn goedkeuring aan het hem 
voorgelegde voorstel voor een besluit, en wel op 
grond van onderstaande overwegingen: 
— de voorbeeldige inspanningen die men zich heeft 
getroost, om tot een communautaire beroeps-
samenwerking te komen in een Belangrijke econo­
mische sector, — de bezuiniging die zal voortvloeien uit de samen­
voeging van researchinstellingen in de verschil­
lende Lid-Staten, 
— de resultaten die mogen worden verwacht van het 
streven naar een betere bescherming van de ver­
bruiker, naar een lager energieverbruik en van een 
te verwachten gunstige ontwikkeling op de beta­
lingsbalans. i 
Gedaan te Brussel, 28 november 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
H. CANONGE 
BIJLAGE 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
Het volgende wijzigingsvoorstel werd tijdens de debatten verworpen: 
Paragraaf 1.6 te vervangen door: 
„Bij gebrek aan een coherent communautair industriebeleid dient men er zeker van te 
kunnen zijn dat de doelstelling van het onderzoek wordt vastgesteld in overleg met de be­
trokken partijen (werknemers en werkgevers) en dat rekening wordt gehouden met de 
sociale gevolgen voor de bedrijfstak, met de gevolgen voor het milieu en de consumenten 
en met de belangen van de textielproducerende ontwikkelingslanden". 
Uitslag van de stemming: 
Stemmen vóór: 42, stemmen tegen: 53, onthoudingen: 7. 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de verwijdering 
van afvalstoffen 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in Publikatieblad 
van de Europese Gemeenschappen nr. C 142 van 16 november 1974, blz. 6 en 7. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 26 september 1974 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité over­
eenkomstig de bepalingen van artikel 100 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
23. 1. 75 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 16/13 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 28 november 1974 te Brussel gehouden 125e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien de van 26 september 1974 daterende advies­
aanvrage van de Raad der Europese Gemeenschap­
pen inzake het „Voorstel voor een richtlijn van de 
Raad betreffende de verwijdering van afvalstoffen", 
Gezien het van 8 oktober 1974 daterende besluit van 
zijn Bureau, de Afdeling voor milieu, volksgezond­
heid en consumptie te belasten met het opstellen van 
een advies en een rapport inzake dit onderwerp, 
Gezien artikel 100 van het Verdrag tot oprichting van 
de Europese Economische Gemeenschap, 
Gezien het door de Afdeling voor milieu, volksge­
zondheid en consumptie op 12 november 1974 opge­
stelde advies, 
Gezien zijn op 17 juli 1974 uitgebrachte advies betref­
fende het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad 
inzake de afvoer van afgewerkte olie" (1) 
Gezien het door de rapporteur, de heer De Grave, 
voorgelegde rapport, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 125e zitting 
van 28 november 1974, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen bij twee onthoudingen 
werd goedgekeurd: 
Het Comité betreurt dat het als gevolg van de zeer 
korte termijn slechts de in de richtlijn behandelde 
algemene beginselen heeft kunnen bestuderen en niet 
heeft kunnen ingaan op de verschillende soorten 
afvalstoffen of de verschillende manieren van verwij­
dering hiervan. 
Het Comité keurt het richtlijnvoorstel goed onder 
voorbehoud van de volgende opmerkingen: 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. De toepassing van het principe „de vervuiler be­
taalt" 
1.1.1. Het Comité constateert tot zijn tevredenheid 
dat de Commissie zich in het onderhavige voorstel, 
(!) PB nr. C 125 van 16. 10. 1974. met name in de laatste „Overweging", in grote lijnen 
schaart achter het standpunt dat het in zijn advies 
betreffende de afvoer van afgewerkte olie heeft gefor­
muleerd. Het onderhavige voorstel brengt namelijk 
met zich mee dat de kosten in verband met de verwij­
dering of de bewerking van afvalstoffen moeten wor­
den gedragen door de vervuiler en niet langer door 
de koper van produkten die geheel of gedeeltelijk in 
afvalstoffen kunnen veranderen. De Commissie heeft 
zich tevens het streven van het Economisch en Sociaal 
Comité naar een tweeledig doel eigen gemaakt: be­
strijding van de milieuverontreiniging en besparing 
van grondstoffen. 
1.1.2. Volgens artikel 11 en de toelichting hierop 
wordt de laatste houder als de vervuiler aangemerkt. 
Het Comité heeft in zijn advies over de afvoer van 
afgewerkte olie te kennen gegeven dat het de alge­
mene toepassing van dit principe niet kan aanvaar­
den. Ten aanzien van het onderhavige voorstel wenst 
het Comité in het bijzonder op te merken dat de 
gezinnen bij hun aankopen dikwijls geen alternatief 
voor vervuilende produkten meer hebben, met name 
voor wegwerpverpakkingen. Aangezien de consument 
bepaalde levensmiddelen niet meer kan kopen in ver­
pakkingen met statiegeld of afbreekbare verpakkin­
gen, zou het dan ook niet redelijk zijn, alleen hem 
verantwoordelijk te stellen voor de verwijdering van 
deze nieuwe afvalstoffen. 
1.1.3. Bij wege van uitvoeringsrichtlijnen zou moe­
ten worden besloten, de specifieke en extra-kosten in 
verband met de verwijdering van sommige van deze 
verpakkingen door middel van een heffing, die tijdens 
het produktieproces of bij de invoer wordt geïnd, in 
de prijs van het produkt te verwerken. 
1.1.4. Hierdoor kan worden bereikt dat het prin­
cipe „de vervuiler betaalt" strikter wordt toegepast 
(koopt men minder vervuilende of niet-vervuilende 
produkten, dan betaalt men ook minder), de produ­
centen en de consumenten overgaan op minder ver­
vuilende produkten en de producenten meer betrok­
ken raken bij de verwijdering van hun afvalstoffen. 
1.1.5. Naar het oordeel van het Comité moet men 
bij de toepassing van het principe „de vervuiler be­
taalt" een zeer duidelijk onderscheid maken tussen 
huishoudelijk afval en industriële afvalstoffen. Het is 
onmogelijk, de kosten van de verwijdering van huis­
houdelijk afval en van afval van vele kleine bedrijven 
Nr. C 16/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 23.1. 75 
geval voor geval te berekenen. Men zou zich evenwel 
kunnen voorstellen dat de overheid bij de gezinnen 
en het kleinbedrijf hiervoor een vast bedrag int. Het 
Comité vraagt zich echter af, of het uit sociale over­
wegingen niet wenselijk zou zijn, het te absolute 
karakter van artikel 11 af te zwakken door een ge­
deelte van de kosten van de verwijdering uit de be- ! 
lastingopbrengst te financieren. Ook de extrakosten 
in verband met het selectief ophalen van afvalstoffen, 
waardoor grondstoffenbesparingen mogelijk zijn, be­
hoeven niet per se geheel ten laste van de gezinnen te 
komen. 
1.1.6. Bij de verwijdering van sommige industriële 
afvalstoffen rijzen meer specifieke problemen 
(volume, gewicht, giftigheid...). Alleen aan bepaalde 
bedrijven zou moeten worden toegestaan, zorg te dra­
gen voor het ophalen, het vervoer en de bewerking 
van deze afvalstoffen. De bijzonder hoge kosten van 
de verwijdering hiervan zouden door iedere vervui­
lende onderneming afzonderlijk moeten worden ge­
dragen. Het zou daarom niet juist zijn, bij deze 
ondernemingen een vast bedrag te innen. 
1.2. Het toepassingsgebied van de richtlijn 
1.2.1. Het Comité is van oordeel dat het toepas­
singsgebied van de richtlijn zoals bepaald in de artike­
len 1 en 2, nader zou moeten worden omschreven ten 
aanzien van: 
a) vloeibare afvalstoffen; 
b) afval van abattoirs en visverwerkende industrieën. 
1.2.2. In artikel 2 c) dient de bepaling te worden 
opgenomen dat de Commissie verplicht is, binnen een 
bepaalde termijn een voorstel in te dienen voor de 
harmonisering van de wetgeving inzake landbouwaf-
valstoffen; ook zouden andere stoffen van dierlijke of 
•plantaardige oorsprong hieronder moeten vallen. 
1.2.3. Het Comité is van mening dat de uitzonde­
ring in artikel 2 b) veel te ruim is en dat deze nader 
moet worden omschreven en beperkt. Regelingen 
zoals die ten aanzien van het mijnafval, waarvoor 
reeds een wetgeving bestaat in de Lid-Staten, dienen 
te worden geharmoniseerd, terwijl ook andere gebie­
den, zoals de bewerking van non-ferrometalen, de 
ontzwaveling van koolwaterstoffen, de winning van 
potas en andere delfstoffen, dienen te worden bestre­
ken. De afvalstoffen van sommige van deze onderne­
mingen vormen namelijk een zo dringend probleem 
dat op korte termijn maatregelen tot harmonisering 
moeten worden genomen. 
1.3. Het sturen van de produktie en het verbruik 
1.3.1. Het Comité schaart zich achter het stand­
punt van de Commissie dat de Lid-Staten maatrege­
len moeten nemen om de recycling van afvalstoffen te 
bevorderen. Het is echter van oordeel dat het mins­tens even belangrijk is dat de Lid-Staten preventief te 
werk gaan en maatregelen nemen om de aanwending 
van opnieuw te gebruiken materialen of een zo goed­
koop mogelijke recycling hiervan te bevorderen, dan 
wel om het gebruik van bepaalde materialen tégen te 
gaan, of zelfs in sommige gevallen, nadat de Commis­
sie hiervan op de hoogte is gesteld, te beperken of te 
verbieden. De artikelen 4, 12 en 13 zouden dienover­
eenkomstig moeten worden aangevuld, zodat deze 
bepalingen zo spoedig mogelijk op gemeenschapsni­
veau kunnen worden geharmoniseerd. 
1.3.2. Het Comité verzoekt de Commissie het ini­
tiatief te nemen om het onderzoek op het gebied van 
de bewerking van afvalstoffen te coördineren en te 
stimuleren, en de sociaal-economische groeperingen 
hierbij te betrekken. 
1.3.3. Het Comité merkt dienaangaande op dat in 
een ander richtlijnvoorstel wordt getracht, de wetge­
vingen der Lid-Staten betreffende materialen en voor­
werpen die met levensmiddelen in aanraking 
koriien (*) onderling aan te passen. Krachtens deze 
richtlijn zouden de Lid-Staten verplicht zijn, elk 
materiaal dat zonder schadelijke gevolgen met levens­
middelen in aanraking kan komen toe te laten. 
Zodoende zouden de Lid-Staten niet langer het ge­
bruik van een bepaald materiaal aan banden mogen 
leggen of beperken op grond van het argument dat 
het als afvalstof ongewenst is, in het algemeen of in 
verband met de huidige of plaatselijke toestand van 
de voorzieningen of de stand van de techniek, dan 
wel in verband met bepaalde bijzonder hoge kosten 
die hiermee samenhangen. Het Comité is van mening 
dat het niet juist is, produkten waarvan vervuilende 
afvalstoffen overblijven tot de handel toe te laten, 
zonder hierbij rekening te houden met de problema­
tiek rond de verwijdering ervan. 
1.4. Samenwerking tussen de Lid-Staten 
1.4.1. Het Comité vestigt er de aandacht van de 
Commissie op dat sommige Lid-Staten machteloos 
bleken te zijn tegenover clandestiene lozingen van 
giftige afvalstoffen nadat ontdekt was dat natuurlijke 
of rechtspersonen die buiten het grondgebied van de­
ze landen waren gevestigd aan deze lozingen debet 
waren. Het verzoekt de Commissie dan ook, op dit 
gebied een nauwere samenwerking tussen de Lid-Sta­
ten mogelijk te maken. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 1 
Het Comité vraagt zich af of het niet beter zou zijn, 
dit artikel als volgt te besluiten: „... op of in de 
bodem, de zee, of de rivieren". 
(!) PB nr. C 121 van 11. 10. 1974. 
23.1. 75 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 16/15 
2.2. Artikel 3 
Het Comité zou graag zien dat dit artikel als volgt 
wordt geformuleerd: 
„De Lid-Staten nemen alle vereiste maatregelen 
opdat alle afvalstoffen worden verwijderd 
— zonder gevaar op te leveren voor de gezond­
heid van de mens; 
— zonder risico voor het water, de lucht en de 
bodem; 
— zonder schade te veroorzaken aan de flora, de 
fauna en het landschap". 
2.3. Artikel 11 tlm 13 
Zoals het Comité in zijn algemene opmerkingen reeds 
heeft verklaard, is het in bepaalde gevallen gewenst, 
de producent of de importeur tijdens de produktie of 
bij de invoer Van produkten die in afvalstoffen veran­
deren verantwoordelijk te stellen en rekening te hou­
den met de vaststelling van de sociale kosten van de 
verwijdering van deze afvalstoffen. Bij sommige afval­
stoffen geeft de verwijdering grotere problemen dan 
bij andere, doordat zij biologisch niet afbreekbaar 
zijn, de verbrandingsovens aantasten of door hun ver­
branding de atmosfeer vervuilen. De zeer hoge sociale kosten van de verwijdering van deze afvalstoffen zou­
den door de Lid-Staten in aanmerking moeten wor­
den genomen en dus ook in de richtlijn of door- mid­
del van een uitvoeringsrichtlijn, en wel veel indrin­
gender dan thans het geval is in de artikelen 12 en 13. 
2.4. Artikel 14 
Het Comité zou graag zien dat een tweede alinea aan 
dit artikel wordt toegevoegd: 
„Het in artikel 10 bedoelde plan dient als bijlage 
bij dit verslag te worden gevoegd". 
2.5. Artikel 14 bis 
Het Comité stelt voor, het volgende artikel in te las­
sen: 
„Indien zulks nodig blijkt, legt de Commissie aan 
de Raad voorstellen voor ter coördinering van de 
door de bevoegde instanties genomen maatrege­
len, met name in de grensstreken". 
Gedaan te Brussel, 28 november 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
H. CANONGE 
BIJLAGE 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
De volgende wijzigingsvoorstellen zijn tijdens de beraadslagingen verworpen: 
Par. 1.1.2 
Par. 1.1.2 door de volgende tekst te vervangen: 
„Aangezien de consument bepaalde levensmiddelen niet altijd kan kopen in verpakkingen 
met statiegeld of afbreekbare verpakkingen, dient te worden nagegaan of in bijzondere 
gevallen alleen de consument verantwoordelijk kan worden gesteld voor de verwijdering 
van de afvalstoffen". 
Par. 1.1.3 
Par. 1.1.3 te schrappen. 
Motivering 
Uit de discussie in de Afdeling is gebleken dat de gezinshuishoudingen niet zo zwaar en een­
zijdig door milieuverontreinigende verpakkingsmaterialen, vooral wegwerpverpakkingen, wor­
den belast als in het advies wordt aangenomen. Deze geringe extrabelasting vormt geen recht­
vaardiging voor de invoering van een eventueel ingewikkeld administratief stelsel om de vaak 
zeer verschillende producenten van dergelijke verpakkingen op te sporen en de kosten op hen 
af te wentelen. Om die reden wordt dan ook de schrapping van par. 1:1.3 voorgesteld. 
Stemuitslag: 
Stemmen vóór: 15, stemmen tegen: 58, onthoudingen: 6.