23.

Gezien de aard van de sanctie van uitsluiting van overheidsopdrachten die kan worden opgelegd aan marktdeelnemers, dient er voor de gevallen waarin en voorwaarden waaronder een dergelijke sanctie kan worden toegepast een duidelijk en precies juridisch kader te zijn waarvoor een strikte interpretatie geldt. De voorgestelde tekst bevat veel onnauwkeurigheden, met name ten aanzien van de volgende problematiek: — er wordt geen enkele definitie gegeven van een administratief besluit in de zin van artikel 106, lid 1, onder b), c) en f). Een dergelijk besluit kan niet op één lijn worden gesteld met een definitieve rechterlijke beslissing, tenzij er — net zoals in artikel 57 van de richtlijn –is aangegeven dat het een administratieve beslissing betreft die„bindend is overeenkomstig de wettelijke bepalingen die van toepassing zijn op het bestuursorgaan van de lidstaat of van de Unie dat de beslissing heeft genomen”; — ten aanzien van met name de in artikel 106, lid 1, onder d), bedoelde gevallen dient het voorstel voor een verordening te worden afgestemd op artikel 57, lid 1, van Richtlijn 2014/24/EU en te worden aangevuld. Een verplichting tot uitsluiting op die grond is namelijk slechts denkbaar op dit gebied indien de marktdeelnemer (of diens vertegenwoordiger) is veroordeeld bij definitieve rechterlijke beslissing waarin genoemde overtredingen zijn vastgesteld. De in artikel 108 bedoelde ad-hocinstantie zou over geen enkele bevoegdheid beschikken om de bewijzen met betrekking tot dit soort overtredingen vast te stellen. Het is geoorloofd, de vraag te stellen hoe een dergelijke ad-hocinstantie in staat zou zijn, vast te stellen dat er sprake is van fraude, corruptie of kinderarbeid. Opgemerkt dient te worden dat, indien gedragingen die worden beschouwd als fraude of corruptie zijn vastgesteld bij overheidsopdrachten of subsidieovereenkomsten die uit Europese middelen zijn gefinancierd en waarover nog geen definitieve gerechtelijke uitspraak is gedaan, degene die zich daaraan schuldig heeft gemaakt, kan worden uitgesloten van overheidsopdrachten op grond van artikel 106, lid 1, onder b)en/of f), aangezien dergelijke feiten onder de definitie van onregelmatigheid vallen (17) en/of kunnen worden beschouwd als ernstige beroepsfout. Overigens moet eraan worden herinnerd dat een marktdeelnemer eveneens zal worden uitgesloten van deelname als ten aanzien van hem een besluit tot bevriezing van tegoeden is genomen op grond van een nationale of internationale (VN, Europese Unie) financiële sanctie. De gevolgen van deze besluiten zijn verbindend voor de aanbestedende diensten, niettegenstaande de tenuitvoerlegging van artikel 106 van de Financiële Regels. De volgende tekst wordt voorgesteld: „Een marktdeelnemer wordt in de volgende gevallen van deelname aan aanbestedingsprocedures uitgesloten: […] d) hij is betrokken bij fraude, corruptie, deelname aan een criminele organisatie, het witwassen van geld, financiering van terrorisme, met terrorisme verband houdende delicten, kinderarbeid of andere vormen van mensenhandel, zoals blijkt uit bewijsmateriaal en is vastgesteld door de in artikel 108 bedoelde instantie of in een definitieve rechterlijke beslissing wanneer vastgesteld is dat de marktdeelnemer om een van deze redenen is veroordeeld bij definitieve rechterlijke beslissing of dat hem om een van deze redenen nationale of internationale sancties houdende bevriezing van tegoeden zijn opgelegd; […].” . — Het voorstel bevat geen definities van de kernbegrippen die voorkomen in de uitsluitingsgronden, met name ernstige schending van een overeenkomst, ernstige beroepsfout, onregelmatigheid enz. … — Het voorstel bevat geen enkele bepaling met betrekking tot de werking van deze ad-hocinstanties en hun onderzoeksbevoegdheden, terwijl dit onder de Financiële Regels zou moeten vallen. — Artikel 108, lid 2, bevat geen enkele precisering van het soort „tijdelijke preventieve en conservatoire maatregelen […] bij de uitvoering van de begroting” die de bevoegde ordonnateurs genoodzaakt kunnen zijn te nemen wanneer de sanctie van uitsluiting (nog) niet is getroffen door de instantie. In het licht van artikel 107 (zie hierna) is uitsluiting, dat wil zeggen afwijzing van een marktdeelnemer in het kader van een specifieke procedure inzake het plaatsen van opdrachten, slechts mogelijk in de in artikel 107 bedoelde situaties en is deze niet mogelijk als preventieve en tijdelijke maatregel. Afwijzing van een marktdeelnemer voor een specifieke procedure kan overigens niet van tijdelijke aard zijn. Het voorstel dient derhalve te worden vervolledigd om aan te geven welke andere dienstige maatregelen door de bevoegde ordonnateurs kunnen worden genomen. — De tekst behandelt niet de vraag van de dubbele bestraffing. Er dient te worden bepaald dat sancties van uitsluiting in mindering komen op strafrechtelijke sancties van dezelfde aard die eventueel worden genomen door de lidstaten wanneer het dossier door OLAF wordt doorgeleid aan de nationale rechterlijke instanties.