betreffende het standpunt dat tijdens de achtendertigste vergadering van het Permanent Comité van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa namens de Europese Unie moet worden ingenomen over wijzigingen van de aanhangsels II en III

TOELICHTING

1.Onderwerp van het voorstel

Het betreft een voorstel voor een besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie tijdens de achtendertigste jaarlijkse vergadering van het Permanent Comité van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa – die van 27 tot en met 30 november 2018 in Straatsburg (Frankrijk) plaatsheeft – moet worden ingenomen over de voorgenomen vaststelling door het Permanent Comité van een besluit betreffende twee wijzigingen van aanhangsel II en aanhangsel III van dat verdrag.

2.Achtergrond van het voorstel

2.1.Het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten

Het in 1979 gesloten Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa (Verdrag van Bern) ("het verdrag") beoogt het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa, en met name van soorten waarvan het behoud de samenwerking tussen verschillende landen vereist. Het betreft een intergouvernementeel verdrag dat is gesloten onder auspiciën van de Raad van Europa. Het verdrag is op 1 juni 1982 in werking getreden. De Europese Gemeenschap is sinds 1 september 1982 partij bij het verdrag. Momenteel zijn 51 landen partij bij het verdrag, waaronder alle lidstaten van de EU.

2.2.Het Permanent Comité

Als besluitvormingsorgaan van het verdrag is het Permanent Comité bevoegd om de staat van behoud van soorten te beoordelen en vervolgens hun vermelding in de aanhangsels van het verdrag te herzien. De taken van het Permanent Comité worden opgesomd in de artikelen 13 tot en met 15 van het verdrag. Het Permanent Comité vergadert ten minste eens per twee jaar en telkens wanneer een meerderheid van de partijen bij het verdrag daarom verzoekt. Het is gebruikelijk geworden dat het Permanent Comité elk jaar vergadert.

Het standpunt van de Unie over wijzigingen van de aanhangsels wordt vastgesteld bij een besluit van de Raad op basis van een voorstel van de Commissie.

2.3.De beoogde handeling van het Permanent Comité

Tijdens de achtendertigste jaarlijkse vergadering van het Permanent Comité – die van 27 tot en met 30 november 2018 in Straatsburg (Frankrijk) plaatsheeft – zal naar verwachting een besluit worden vastgesteld betreffende twee wijzigingen van aanhangsel II en aanhangsel III van het verdrag ("de beoogde handeling").

Overeenkomstig artikel 17 van het verdrag worden wijzigingen van de aanhangsels met een tweederdemeerderheid van de partijen bij het verdrag aangenomen. Wijzigingen treden drie maanden nadat het Permanent Comité ze heeft aangenomen, voor alle partijen in werking, tenzij een derde van de partijen bij het verdrag officieel bezwaar heeft gemaakt. Wijzigingen treden automatisch in werking voor partijen bij het verdrag die geen officieel bezwaar hebben gemaakt.

De beoogde handeling heeft tot doel aanhangsel II en aanhangsel III van het verdrag te wijzigen overeenkomstig artikel 17 van het verdrag.

3.Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen

De volgende twee wijzigingen van de aanhangsels van het verdrag zijn voorgesteld.

1) Zwitserland heeft voorgesteld het beschermingsniveau voor de wolf (Canis lupus) te verlagen door de soort over te hevelen van aanhangsel II (streng beschermde diersoorten) naar aanhangsel III (beschermde diersoorten).

Zwitserland motiveert het voorstel door erop te wijzen dat het aantal wolven in Europa aanzienlijk is toegenomen sinds het verdrag in werking is getreden, en de soort daarom niet langer streng hoeft te worden beschermd. Deze wijziging voorziet in het beheer en de beheersing van het aantal wolven (onder meer via de jacht) zonder dat uitzonderingen moeten worden vastgesteld uit hoofde van artikel 9 van het verdrag. Het beschermingsniveau voor alle populaties wolven op het grondgebied van de partijen bij het verdrag zou dus worden verlaagd, ongeacht de staat van behoud en de ontwikkeling van de populaties. Het Zwitserse voorstel zou leiden tot deze kleinste gemeenschappelijke noemer voor het behoud van de wolvenpopulaties in Europa en strookt niet met de huidige juridische beschermingsstatus van de wolf in het kader van de habitatrichtlijn.

Volgens een recente studie zijn slechts drie van de negen hoofdzakelijk grensoverschrijdende wolvenpopulaties in de Unie en haar buurlanden "weinig bedreigd", maar zijn zes van de populaties "kwetsbaar" of "bijna bedreigd". De populatie in de Westelijke Centrale Alpen (waartoe Zwitserland behoort) is "kwetsbaar" volgens de IUCN Red List Assessment.

Hoewel de co-existentie van mens en wolf problemen oplevert vanwege de toename van het aantal wolven en de uitbreiding van hun verspreidingsgebied, is het Zwitserse voorstel om het beschermingsniveau van de wolf in heel Europa te verlagen wetenschappelijk en uit het oogpunt van behoud niet gerechtvaardigd.