ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.3

Erkend wordt dat vredesopbouw door het betrekken van mensen bij de ontwikkeling van hun eigen gemeenschap een aanhoudend proces is. Daarom is het Comité erg ingenomen met de impuls die de in het kader van Peace II in Noord-Ierland opgerichte „partnerschappen voor een lokale strategie” (Local Strategy Partnerships) aan het sociale partnerschap en de civiele maatschappij hebben gegeven. Dat het dankzij deze partnerschappen lukt om de lokale overheden en andere openbare instellingen enerzijds en de sociale partners anderzijds met succes te doen samenwerken, is een verheugend feit. Zo hebben de partnerschappen voor een lokale strategie, samen met intermediaire financieringsorganen, bijgedragen tot verzoening en aldus de scheiding tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Noord-Ierland overbrugd. Het Comité is verheugd dat de instellingen van de Europese Unie hebben bijgedragen tot de ontwikkeling van deze partnerschappen, die model kunnen staan voor de civiele maatschappij in andere gebieden van de EU en in andere lidstaten die te maken hebben met interne conflicten.
1.3

Het Comité wordt enkel over de aanbeveling geraadpleegd. Wat de mededeling betreft is het EESC ingenomen met de aanpak van de Commissie, die bereid is, „ten laatste bij gelegenheid van de volgende herziening van de mededeling, hogere bedragen voor steunverlening toe te staan indien de steunregelingen voldoen aan de voorwaarden van algemene wettelijkheid overeenkomstig het Verdrag en in het bijzonder indien de belemmeringen voor het vrije verkeer van werknemers, diensten en goederen in de Gemeenschap in deze sector worden teruggebracht”. Het EESC behoudt zich voor de resultaten van de studie van de effecten van de bestaande steunregelingen van de overheid te analyseren om de economische en culturele gevolgen te kunnen inschatten en na te gaan of de bestaande mechanismen efficiënt zijn, of dat er andere mechanismen en instrumenten gezocht dienen te worden.
3.9.3

Een van de onderwerpen uit de vorige mededeling van de Commissie over onderzoekers (COM(2003) 436 def.) waar het EESC nader op wil ingaan, is de man/vrouw verhouding. De ondervertegenwoordiging van vrouwelijke onderzoekers, in het bijzonder in het management en kaderfuncties, verdient nader onderzoek. Dit geldt met name voor onderzoekers uit derde landen. Het EESC herinnert aan de aanbeveling van de Commissie voor een gedragscode bij aanwerving van onderzoekers die gebaseerd is op goede ervaringen die vooral op het gebied van gelijke-kansenbeleid zijn opgedaan. Het Comité vindt dat vrouwelijke onderzoekers in ernstige mate te maken hebben met ongelijke behandeling, wat wel blijkt uit het feit dat zich niet voldoende vrouwelijke onderzoekers aanbieden voor banen en dat ze, als ze wel solliciteren, op lagere posten worden ingezet dan waarvoor ze gekwalificeerd zijn. Er is behoefte aan meer transparantie in de aanwerving en aan een groter aandeel vrouwelijke sollicitanten.
2.11

Wat de interne structuur en de werking van het Bureau aangaat, is in de verordening bepaald dat het Bureau een orgaan van de Gemeenschap met rechtspersoonlijkheid is. Het Comité is het hier volledig mee eens. Het Bureau moet immers ten dienste staan van de hele Gemeenschap, de werking ervan moet volledig transparant zijn, en het mag zich niet laten beïnvloeden door de specifieke belangen van de Commissie of de lidstaten. Het baart het Comité in dit verband zorgen dat niet duidelijk is aangegeven hoe het Bureau zijn personeelsleden zal aanwerven, of het nu gaat om ambtenaren die door de Commissie of de lidstaten tijdelijk worden toegewezen of om gedetacheerde ambtenaren.
4.4

De rubber- en bandenindustrie moet voldoende tijd krijgen om de nodige aanpassingen door te voeren (waarmee reeds is begonnen), en de olie-industrie om de nodige investeringen te doen en de benodigde grondstoffen te leveren. Momenteel is de verwachting dat alle betrokkenen op 1 januari 2010 aan de nieuwe vereisten zullen kunnen voldoen. Die datum moet daarom als aanvankelijke uiterste datum in het richtlijnvoorstel worden vermeld. Voorts moet met de sector overleg worden gevoerd over uitzonderingsbepalingen voor raceauto- en vliegtuigbanden en andere typen banden waaraan zeer hoge eisen worden gesteld. Gezien het voorgaande is het moeilijk voor te stellen dat die veranderingen merkbare voordelen kunnen opleveren in het licht van de overduidelijke risico's voor alle betrokkenen van een product dat niet naar behoren functioneert.
7.3

De strategie van Lissabon is een strategisch concept. In die zin is zij vergelijkbaar met eerdere strategische concepten, die de integratie op ingrijpende wijze verder hebben gebracht. In die gevallen was er sprake van een planning met een tijdshorizon en een strak geregisseerd stappenplan in nauwe samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten. Eind jaren zestig was dit het geval met de in het Verdrag verankerde douane-unie. Het succes van „Europa '92” was eveneens het resultaat van een soortgelijke planning. Ook de Monetaire Unie is daarvan een geslaagd voorbeeld. In deze gevallen werd ófwel de communautaire methode met succes gehanteerd, zoals bij de douane-unie en Europa '92, ófwel het gewenste resultaat, nl. deelname aan de EMU, werd bereikt dankzij de positieve medewerking van de lidstaten. De complicatie is dat geen van deze beide situaties zich thans voordoet. Bevredigende voortgang hangt nu écht helemaal van de politieke wil af.
2.3

Het Comité staat voorts positief tegenover de eerste initiatieven voor de oprichting van een „Europese Wetenschapsraad”, die op EU-niveau die taken zou kunnen overnemen die nu in de lidstaten door instellingen als de „Research Councils” in het Verenigd Koninkrijk, de „Deutsche Forschungsgemeinschaft” in Duitsland, de „Vetenkapsradet” in Zweden, de NWO in Nederland, het FNRS-NFWO in België enz. worden uitgevoerd. Deze nemen - op verzoek - de financiering of subsidiëring voor hun rekening van projecten van afzonderlijke onderzoeksteams, zoals dit ook in de VS gebeurt.
2.

In de context van een „Europa van de burgers” is het van groot belang dat het Gemeenschapsrecht begrijpelijk en transparant is. Europees Parlement, Raad en Commissie hebben er dan ook op gewezen dat meermaals gewijzigde wetteksten gecodificeerd moeten worden; bij een Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 zijn zij een versnelde werkmethode hiervoor overeengekomen. Bij codificatie mogen geen inhoudelijke wijzigingen in de betrokken wetteksten aangebracht worden.
6.3.2.

Terwijl de uitgeverswereld zich steeds meer op concentratie richt, blijft de audiovisuele sector nog steeds veel te versnipperd om het hoofd te kunnen bieden aan de concurrentie van de Noord-Amerikaanse industrie. Zowel in dit document als tijdens de debatten van de studiegroep die belast was met de opstelling van het advies, en in de ontwerpresolutie van het EP (opgesteld door mevrouw Zorba), wordt de vinger gelegd op een aantal gemeenschappelijke pijnpunten van de cultuurindustrie, en m.n. de audiovisuele sector. Het gaat m.n. om de volgende problemen: a) de sector kampt met een chronisch gebrek aan investeringen, en is duidelijk niet bij machte om financiële middelen vrij te maken, wat de economische levensvatbaarheid in gevaar brengt; b) er wordt weinig geïnvesteerd in planning en uitvoering van audiovisuele projecten, wat de rentabiliteit van de werken vermindert en toekomstige investeringen in gevaar brengt; c) de bedrijven houden zich onvoldoende bezig met kapitalisatie, wat de strategie van internationale ontwikkeling verzwakt; d) er zijn te weinig voorschriften op gebieden als fiscaliteit, m.n. wat de belasting over de toegevoegde waarde aangaat, terwijl die bepalingen in de praktijk voor de verschillende culturele producten en de verschillende landen erg uiteenlopen; e) ook is er nog te weinig gedaan om het vrije verkeer van artiesten en scheppende kunstenaars vlotter te doen verlopen; burgers krijgen nog steeds meer dan goederen – als we kunstwerken zo mogen noemen - te maken met belemmeringen van het vrije verkeer; f) er zijn problemen op het vlak van distributie, een sector die in vergelijking met de VS heel wat zwakke punten kent, en weinig aandacht heeft voor het internationaal verkeer van kunstwerken; daar komt nog bij dat het moeilijk is de kunstwerken of producties die beschikbaar zijn voor distributie te inventariseren; deze problemen treffen de bedrijven die zich bezig houden met audiovisuele producten en de uitgave van boeken en muziek; g) de markt is te klein, vooral ten gevolge van de versnippering van de nationale en regionale markten, waardoor het internationale verkeer van cultuurproducten in Europa wordt gehinderd, alsook van de taalverscheidenheid omdat die, puur bedrijfsmatig gezien, de productiekosten opjaagt en de distributie bemoeilijkt; h) er wordt te weinig geïnvesteerd in promotie en publiciteit op Europees en internationaal niveau; i) de audiovisuele en de muzieksector kampen met een toename van piraterij en het onrechtmatig gebruik van merknamen, wat voor het bedrijfsleven tot een onhoudbare situatie kan leiden; intellectuele eigendomsrechten moeten voorrang krijgen op het recht een werk te kopiëren voor eigen gebruik. De gespecialiseerde afdeling interne markt, productie en consumptie van het Comité heeft een advies opgesteld over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de maatregelen en procedures om de handhaving van intellectuele eigendomsrechten te waarborgen (16).
4.3

De hoorzitting heeft met name de volgende problemen aan het licht gebracht: — Tarieferosie holt de preferenties steeds verder uit: door de algemene verlaging van de tarieven kan de Unie sommige landen geen noemenswaardige preferentiële behandeling meer bieden, een probleem dat na de afsluiting van de Doha-ronde nog acuter zal worden. — De regeling is fraudegevoelig: bedrijven in niet onder het SAP vallende landen kunnen gemakkelijk frauderen door hun producten eerst naar een SAP-land te exporteren en ze vandaaruit als „producten van oorsprong uit” het betrokken SAP-land naar de Unie te exporteren. — Zelfs als er geen fraude in het spel is, is het vaststellen van de oorsprong van een product een zeer complexe aangelegenheid, zeker als het gaat om be- of verwerkte producten die uit verscheidene uitgangsproducten of componenten bestaan; in vele gevallen levert dit voor de EU-importeur een onaanvaardbare belasting op. — De regels, en met name die van het graduatiemechanisme, zijn zo ingewikkeld en onduidelijk dat zij onvermijdelijk tot geschillen leiden. — Er is geen enkele vorm van coördinatie tussen de SAP-regeling en andere EU-instrumenten. Zo komen sommige landen tegelijk in aanmerking voor: a) quota in het kader van een bilaterale overeenkomst met de Unie; b) autonome en specifieke quota die de Unie ieder jaar aan álle derde landen verleent, ongeacht de oorsprong van de producten; c) tariefpreferenties in het kader van de SAP-regeling.
3.2.2.

Naast voorlichting over ICT en e-zakendoen in het kader van een langetermijnbeleid, dienen MKB-managers informatie en advies te kunnen inwinnen over de mogelijkheden die er momenteel zijn om e-zaken te doen. Het best kan zulk advies worden verstrekt via goed voorgelichte adviseurs in de MKB-ondersteunende netwerken, met name de representatieve bedrijfsorganisaties. Een bijzondere inspanning is hier vereist om ervoor te zorgen dat de adviseurs zowel in aantal als qua niveau berekend zijn op hun taak. Daarnaast zouden er passende scholings- en voorlichtingsinitiatieven moeten komen om MKB-managers in te lichten over alles wat zij m.b.t. e-zakendoen dienen te weten.
2.3.1.

Tijdens de eerste fase wordt van het OBD-systeem verwacht dat het in staat is defecten op te sporen in het emissiebeheersingssysteem van motoren waardoor de emissies boven bepaalde, van te voren vastgestelde grenswaarden uitstijgen. Bovendien moet het OBD-systeem in staat zijn eventuele nabehandelingssystemen voor uitlaatgassen, zoals deeltjesfilters en/of katalysatoren, op „ernstige storingen” te controleren.
2.1.2

Gezien de in de richtlijn bekrachtigde beginselen is het van belang hoe ter beschikking gestelde werknemers in de nationale wetgeving van de lidstaten zijn omschreven. Voor de volledigheid van de evaluatie is het van belang dat bepaalde precieze vragen worden gesteld: aan welke kenmerken „herkennen” lidstaten ter beschikking gestelde werknemers en hoe passen zij vervolgens de richtlijn op hen toe? En: welk soort maatregelen nemen de lidstaten of de sociale partners om de naleving van de richtlijn af te dwingen? Van grote betekenis in dat verband zijn de volgende aspecten: — duidelijkheid over wetten en over algemeen verbindende collectieve arbeidsovereenkomsten; — de positie van ter beschikking gestelde werknemers in de nationale wetgeving en de definitie die op hen van toepassing is; — het beginsel dat de EU-voorschriften op dit gebied minimumnormen zijn; — het in het nieuwe artikel 13 van het Verdrag en alle daaruit voortvloeiende richtlijnen bekrachtigde beginsel van gelijke behandeling; — de naleving van de bepalingen inzake het minimumloon; — het onderscheid tussen bepalingen die verband houden met de sociale zekerheid en bepalingen die over arbeidvoorwaarden en –omstandigheden gaan; — de situatie van ter beschikking gestelde werknemers uit landen buiten de EU; — de toepassing van jurisprudentie verkregen uit zaken als ARBLADE LELOUP over minimumlonen (2), GUIOT (3) en ULAK (4), vooral vóór de omzetting van de richtlijn in de lidstaten, met uitzondering van Ierland en het Verenigd Koninkrijk.
3.1.1

Het Comité stelt vast dat er een kloof bestaat tussen hetgeen de civiele luchtvaartindustrie heeft kunnen realiseren met Airbus en de betrekkelijke zwakheid van de militaire luchtvaartindustrie, die het gevolg is van het versnipperde karakter van de markt. Dit is volgens hem te wijten aan het ontbreken van een algemene politieke visie op het Europese defensiebeleid en versterkt nog het overwicht van de VS, die ten voordele van hun industrieën optimaal gebruik hebben weten te maken van hun defensieovereenkomsten met verschillende landen in de wereld en op de wereldmarkt bijgevolg zo goed als een monopoliepositie innemen. In de lucht- en ruimtevaartindustrie worden de meest strategische technologieën gehanteerd die de toekomstige economische groei bepalen. Een en ander sluit dus volkomen aan bij de strategie van Lissabon die erop gericht is van de EU „de meest concurrerende en dynamische kennismaatschappij van de wereld te maken, die in staat is tot duurzame economische groei met meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang”. Bovendien is de technologische onafhankelijkheid van de Europese ondernemingen in de defensiesector een voorwaarde voor de onafhankelijkheid van de Europese Unie.
4.1.4

Het Comité acht het van doorslaggevend belang dat de kwaliteit en beschikbaarheid van informatie voor patiënten én niet-patiënten wordt verbeterd, met name door de objectiviteit ervan te vergroten. Die noodzaak werd in juni 2000 onderkend in de Raadsconclusie over geneesmiddelen en volksgezondheid. Het Comité is daarom een groot voorstander van het voorstel om een label met kwaliteitscriteria voor websites met medische informatie te ontwikkelen. Die kwaliteitscriteria zouden ook moeten worden gehanteerd bij informatieverstrekking via andere kanalen dan een website. Het is beslist noodzakelijk dat de beschikbare informatie wordt gebruikt om mensen in te lichten en zonodig aan te moedigen om professioneel advies in te winnen, omdat het voorkómen van een overmatig of verkeerd gebruik van geneesmiddelen voorrang moet hebben.
30.3.2004 NL C 80/65 Publicatieblad van de Europese Unie
Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening
van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2075/92 houdende een gemeenschappelijke
ordening der markten in de sector ruwe tabak”
(COM(2003) 633 def. — 2003/251 (CNS))
(2004/C 80/19)
De Raad heeft op 31 oktober 2003 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig
artikel 37 van het EG-Verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel.
Op 28 oktober 2003 heeft het bureau van het Comité de afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling,
milieu” verzocht hierover een advies op te stellen.
Tijdens zijn op 10 en 11 december 2003 gehouden 404e zitting (vergadering van 10 december) heeft het
Europees Economisch en Sociaal Comité in verband met het urgente karakter van deze werkzaamhedende heer Moraleda Quilez aangewezen als algemeen rapporteur, en het volgende advies uitgebracht, dat
met 69 stemmen vóór en 2 stemmen tegen, bij 4 onthoudingen, werd goedgekeurd.
1. Inleiding
1.1. Dit voorstel voor een verordening van de Raad heeft
tot doel het percentage van de inhouding op de premie voorde oogst 2004 ten behoeve van de financiering van hetCommunautair Fonds voor tabak vast te stellen. De hervor-
ming van de gemeenschappelijke marktordening voor de
sector ruwe tabak, die ook rechtstreekse gevolgen heeft voorhet Communautair Fonds, is momenteel in voorbereiding.
Aangezien de nieuwe regelgeving niet vóór 2005 in werking
zal treden, is het noodzakelijk het percentage van de inhoudingvoor 2004 vast te stellen. De Commissie stelt voor om dit
percentage in de overgangsperiode te handhaven op hetzelfde
niveau als in 2003.
Brussel, 10 december 2003.
De voorzitter
van het Europees Economisch en Sociaal Comité
R. BRIESCH2. Algemene opmerkingen
2.1. Het Communautair Fonds voor tabak wordt gefinan-
cierd uit een inhouding van enkele percentages op de produ-
centenpremie. Wordt dit percentage verhoogd, dan valt de
premie dus lager uit. Daar de tabakssector zich momenteel ineen overgangsfase bevindt, is het voorstel van de Commissieredelijk, temeer omdat de inhouding van 3 % zal volstaan om
de verwachte uitgaven uit het Fonds te dekken.
3. Conclusie
3.1. Gezien de situatie in de sector stemt het Comité in met
het voorstel van de Commissie om het percentage van de
inhouding voor het volgende verkoopseizoen op het huidige
peil te handhaven.
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een Verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1493/1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt"

(2001/C 311/14)

De Raad heeft op 2 juli 2001 besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig art. 37 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen over het voornoemde voorstel.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft de heer Kienle als algemeen rapporteur aangewezen om dit advies voor te bereiden.

Het heeft tijdens zijn op 12 en 13 september 2001 gehouden 384e zitting (vergadering van 12 september 2001) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen werd goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. In haar voorstel beklemtoont de Commissie de noodzaak om in de landbouw, en in het bijzonder in de wijnbouwsector, het aantreden van een nieuwe generatie ondernemers te stimuleren.

1.2. De Commissie wijst erop dat in verschillende lidstaten jonge landbouwers reeds worden aangemoedigd zich als wijnbouwer te vestigen door hun nieuwe aanplantrechten toe te kennen en hun de mogelijkheid te bieden deel te nemen aan de doorvoering van plannen voor de herstructurering en de omschakeling van het wijnbouwareaal.

1.3. De Commissie stelt voor, in het kader van een soepele overgang van de oude op de nieuwe gemeenschappelijke marktordening voor wijn tijdelijk uitzonderingen toe te staan. Daarmee wordt het mogelijk aan jonge wijnbouwers nieuwe aanplantrechten toe te kennen en deze op te nemen in de steunregeling voor herstructurering in het kader van bedrijfsverbeteringsplannen. Deze uitzonderingen moeten worden toegestaan totdat het systeem van reserves waarin genoemde verordening voorziet, ten uitvoer kan worden gelegd. De begroting van de Gemeenschap wordt als gevolg van de voorgestelde stimuleringsmaatregelen niet extra belast.

2. Opmerkingen

2.1. Het Comité schaart volledig achter de doelstelling van het verordeningsvoorstel en stemt in met de twee voorgestelde wijzigingen in artikel 11, lid 3, en in artikel 15, tweede alinea, onder b), van Verordening (EG) nr. 1493/1999.

2.2. Het Comité verwijst in dit verband naar zijn advies over vooruitzichten voor jonge landbouwers, dat momenteel in voorbereiding is. Tijdens een openbare hoorzitting van het Comité, waarbij de rapporteurs van het Europees Parlement, van het Comité van de Regio's en van het Economisch en Sociaal Comité in discussie traden met vertegenwoordigers van de Europese Raad van jonge landbouwers (CEJA), werd met klem geëist dat de kosten en de verplichtingen waarmee jonge landbouwers bij de vestiging van hun bedrijf - in het bijzonder bij de verwerving van productierechten - te maken krijgen, worden gereduceerd.

Brussel, 12 september 2001.

De voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

G. Frerichs
d)

een schooltoelage overkomstig artikel 19, beperkt tot maximaal 299 EUR per maand, met uitzondering voor kinderen wegens erkende, dwingende pedagogische redenen als bedoeld in de personeelsverordeningen en -regelingen, in welk geval de toelage wordt verhoogd tot een maximum van 588 EUR per maand. De toelage is slechts verschuldigd tot het einde van het academische jaar waarin het personeelslid werkeloos word en op voorwaarde dat het kind gedurende het resterende gedeelte van het desbetreffende academische jaar in dezelfde onderwijsinstelling blijft.
Bevoegde nationale autoriteiten

in de zin van artikel 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad

(2002/C 173/02)

In Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij is bepaald dat de lijsten van de bevoegde nationale autoriteiten worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Bij Verordening (EG) nr. 1339/2001 van de Raad is de werking van Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad uitgebreid tot de lidstaten die de euro niet als munteenheid hebben aangenomen.

Overeenkomstig deze verordeningen hebben de lidstaten de autoriteiten aangewezen die op nationaal niveau bevoegd zijn voor de bestrijding van valsemunterij.

De Commissie heeft de lijsten van de bevoegde nationale autoriteiten opgesteld in samenwerking met de ECB. De bevoegde autoriteiten zijn opgenomen in de onderstaande lijsten, die overeenkomen met de 4 gedachtestreepjes van artikel 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1338/2001.

Autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen voor het vaststellen of bankbiljetten of munten vals zijn

(in de zin van artikel 2, onder b), eerste streepje, van Verordening (EG) nr. 1338/2001)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen voor het verzamelen en analyseren van technische en statistische gegevens over valse bankbiljetten

(Nationale analysecentra)

(in de zin van artikel 2, onder b), tweede streepje, van Verordening (EG) nr. 1338/2001)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen voor het verzamelen en analyseren van technische en statistische gegevens over valse munten

(Nationale analysecentra voor munten)

(in de zin van artikel 2, onder b), derde streepje, van Verordening (EG) nr. 1338/2001)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen voor het verzamelen van gegevens over eurovalsemunterij en de analyse daarvan

(in de zin van artikel 2, onder b), vierde streepje, van Verordening (EG) nr. 1338/2001)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>
(2)

Hoewel de macro-economische omstandigheden zijn verbeterd en de economische onzekerheid als gevolg van de COVID-19-pandemie is afgenomen, is die onzekerheid nog altijd groot, hetgeen aanhoudende gevolgen heeft voor het vermogen van banken om hun kapitaalbehoeften op middellange termijn te voorspellen. Gezien deze aanhoudende onzekerheid heeft de ECB Aanbeveling ECB/2020/62 van de Europese Centrale Bank (4) tot intrekking van Aanbeveling ECB/2020/35 vastgesteld, maar uiterste terughoudendheid aanbevolen wanneer kredietinstellingen besluiten dividenden uit te keren of aandelen terug te kopen om aandeelhouders te belonen.