Nr. C 124/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 5. 90 
mee dienen uit de weg te worden geruimd. Zo betekent 
de voor het merken van de verpakking gebruikte let­
ter L volgens de richtlijn over identificatie van partijen 
levensmiddelen „partij" en volgens het onderhavige 
voorstel „Luxemburg". Ook zijn de letters EEG over­
bodig. 
6.4.2. Er dient een bepaling te komen dat het adres 
van de importeur overeenkomstig Richtlijn 79/112/ 
Gedaan te Brussel, 28 maart 1990. 
1. Inleiding 
1.1. Het richtlijnvoorstel inzake de onderlinge erken­
ning van bewijzen van bevoegdheid voor burgerlucht-
vaartpersoneel heeft twee fundamentele doelstellingen. 
1.1.1. Het verbeteren van de mobiliteit. 
Het gaat erom de mobiliteit van de beroepsgroepen 
waarop deze richtlijn betrekking heeft, te stimuleren. 
Meer mobiliteit is in deze tak van de burgerluchtvaart 
bijzonder dringend noodzakelijk, omdat het huidige 
personeelsgebrek het gevolg is van het feit dat aanbod 
van en vraag naar personeel in de verschillende lid­
staten niet op elkaar zijn afgestemd; op het niveau van 
de Gemeenschap zou het mogelijk zijn hieraan iets te 
doen. 
Dit probleem is bijzonder nijpend voor de categorieën 
piloten bij kleine luchtvaartmaatschappijen en luchtver­
keersleiders. 
(!) PB nr. C 10 van 16. 1. 1990, blz. 12. EEG (J) wordt aangegeven en dat de importeur verant­
woordelijk is voor de identificatie van partijen levens­
middelen. Het in paragraaf 3.2 bedoelde voer voor 
gezelschapsdieren dient overeenkomstig de richtlijnen 
inzake diervoeders te worden geëtiketteerd. 
(*) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
1.1.2. Het verzekeren van de veiligheid 
bij mobiliteit. 
De mobiliteit binnen de Gemeenschap dient gepaard te 
gaan met de nodige veiligheidswaarborgen. Daartoe 
zijn voor de toekenning van bevoegdheidsbewijzen mi­
nimumeisen m.b.t. kennis en ervaring en een in de 
gehele Gemeenschap homogene opleiding nodig. 
1.2. Beide doelstellingen kunnen worden bereikt 
d.m.v. een geleidelijke harmonisatie van de voorwaar­
den voor toegang tot de bedoelde beroepen en adequate 
opleidingsprogramma's voor de functies die recht­
streeks verband houden met de luchtvaartactiviteiten 
welke het voorwerp van dit richtlijnvoorstel vormen. 
Deze voorwaarden en programma's dienen te berusten 
op een voor de 12 lid-staten verplicht pakket minimum­
eisen; tevens zal op communautair niveau een gedetail­
leerde lijst van verplichtingen moeten worden vastge­
steld. 
1.3. Het onderhavige richtlijnvoorstel is, blijkens het 
commentaar van de Commissie op artikel 1, van toe-Advies over-het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge erkenning van 
bewijzen van bevoegdheid voor burgerluchtvaartpersoneel^) 
(90/C 124/07) 
De Raad heeft op 20 december 1989 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 84 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap het Economisch 
en Sociaal Comité om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 14 maart 1990 goedgekeurd. Rapporteur 
was de heer Velasco Mancebo. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 275e zitting (vergadering van 28 maart 
1990) het volgende advies uitgebracht, dat met nagenoeg algemene stemmen (5 onthoudingen) 
is goedgekeurd. 
21. 5. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 124/19 
passing op boordpersoneel (piloten, hoofdwerktuig­
kundigen, stewards en stewardessen), op personeel dat 
belast is met de luchtverkeersleiding, de vluchtuitvoe-
ring en werkzaamheden op grondstations, en op onder­
houdstechniek 
1.4. De periode tussen de goedkeuring van de onder­
havige richtlijn en 31 december 1992 zal uit twee voor 
de tenuitvoerlegging van de desbetreffende maatregelen 
noodzakelijke fasen bestaan: 
1.4.1. Fase 1: Als de richtlijn wordt goedgekeurd, 
zijn de 12 lid-staten vanaf 1 juli 1990 verplicht eikaars 
bevoegdheidsbewijzen te aanvaarden, mits deze ten 
minste aan de in bijlage 1 van de Internationale Bur-
gerluchtvaartorganisatie (ICAO) genoemde internatio­
nale minimumnormen en praktijken voldoen. 
1.4.2. Fase 2: Tussen deze datum en 31 december 
1992 zal de Commissie in overleg met vertegenwoordi­
gers van de betrokken beroepsgroepen en in samenwer­
king met een reglementeringscomité, bestaande uit ver­
tegenwoordigers van de lid-staten, een maatregelen­
pakket uitwerken dat aan het genoemde comité wordt 
voorgelegd. Het desbetreffende ontwerp zal niet alleen 
normen bevatten voor in bijlage 1 van de ICAO ge­
noemde beroepen, maar er zullen ook voorwaarden 
en programma's m.b.t. het cabinepersoneel in worden 
uitgewerkt, die op veiligheidsprocedures betrekking 
hebben. 
Zijn de standpunten van de Commissie en van het 
reglementeringscomité met elkaar in overeenstemming, 
dan worden de nieuwe maatregelen goedgekeurd; zo 
niet, zal het voorstel van de Commissie aan de Raad 
ter goedkeuring worden voorgelegd. 
2. Voorgeschiedenis 
Ondanks de veranderingen die zich in de loop der 
tijd onvermijdelijk voordoen, heeft het Economisch en 
Sociaal Comité steeds een algemene visie t.a.v. het 
luchtvervoer voor ogen gestaan volgens welke de onder­
linge erkenning van bevoegdheidsbewijzen niet alleen 
deel uitmaakt van de specifieke doelstellingen voor deze 
sector, maar ook voorwerp is van de dialoog tussen de 
sociale partners. Van dit standpunt getuigt het advies 
van het ESC inzake het „Memorandum nr. 2 'Bur­
gerluchtvaart'" van 26 september 1985, waarin het vol­
gende wordt gezegd: (*) 
2.1. Paragraaf 2.4 
„gestreefd moet worden naar een alomvattend 
luchtvervoerbeleid als onderdeel van het gemeen­
schappelijk vervoerbeleid, waarin o.m. de volgende 
aspecten hun plaats moeten krijgen ... onderlinge 
erkenning van brevetten en diploma's...". 
2.2. Paragraaf 3.8.1.3 
„in het mededingingsbeleid dient ten volle rekening 
te worden gehouden met sociale vraagstukken. 
Daarom wordt aangedrongen op de oprichting van 
een gemeenschappelijk comité werkgevers/vak­
bonden van de burgerluchtvaart, in navolging van 
de comités die in andere takken van vervoer zijn 
opgericht. 
(*) PB nr. C 303 van 25. 11. 1985, blz. 31. Dit comité dient zicht bezig te houden met vraag­
stukken als: 
a) wederzijdse erkenning van diploma's en 
brevetten; 
b) harmonisering van de arbeids- en de 
scholingsvoorwaarden, waarbij van sociale 
vooruitgang sprake moet zijn; 
c) gevolgen van EG-voorstellen; 
d) werkzekerheid en uitbreiding van werkgelegen­
heid; 
e) studies." 
3. Algemene opmerkingen 
3.1. Het Comité is het in het algemeen eens met de 
doelstellingen van het richtlijnvoorstel m.b.t. mobiliteit 
en veiligheid, evenals met de hieruit voortvloeiende 
uitwerking van minimumberoepsnormen. 
3.2. Ook gaat het Comité akkoord met het besluit 
om vanaf de genoemde datum bijlage 1 van het Verdrag 
van de Europese Burgerluchtvaartconferentie (ECAC) 
als basis voor de voorlopige erkenning van bevoegd­
heidsbewijzen te gebruiken. 
3.3. Het Comité is het eens met het voorstel van de 
Commissie om de eisen voor het afgeven van bevoegd­
heidsbewijzen „tijdens de eerste fase" aan de in het 
Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart vast­
gestelde eisen aan te passen, terwijl het uitwerken van 
minimumberoepsnormen en het opstellen van een pro­
gramma voor een basisopleiding „tijdens de tweede 
fase" beperkt blijven tot scholing op het gebied van 
veiligheid. 
3.4. Het Comité is evenwel van mening dat met de 
volgende overweging rekening moet worden gehouden. 
3.4.1. Volgens het Comité dient gedurende het gehele 
proces van overleg gebruik te worden gemaakt van 
doeltreffende methoden om de verschillende 
standpunten tot uiting te laten komen. De aangewezen 
kanalen voor dergelijk overleg zijn de raadgevende co­
mités, bestaande uit werknemers/werkgevers of uit con­
sumenten dan wel uit vertegenwoordigers van de over­
heden van de lid-staten. Als het overleg buiten bestaan­
de instellingen om plaatsvindt of als er tijdelijke overleg­
organen in het leven worden geroepen, kan dit tot 
verspilling of willekeur leiden. 
4. Bijzondere opmerkingen 
4.1. Artikel 1, eerste lid 
De Commissie zou in dit lid een meer volledige definitie 
van het toepassingsgebied van de richtlijn moeten ge­
ven, met name wat het cabinepersoneel betreft, teneinde 
een onjuiste interpretatie te voorkomen. 
Nr. C 124/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 5. 90 
4.2. Artikel 9, eerste lid 
Het begin van de eerste zin dient als volgt te worden 
gewijzigd: „De Raad neemt op uiterlijk 13 december 
1992, op voorstel van de Commissie en na raadpleging 
Gedaan te Brussel, 28 maart 1990. 
Het Comité steunt het streven van de Commissie om 
de situatie met betrekking tot gehuurde voertuigen in 
de Gemeenschap te harmoniseren en beschouwt dit 
voorstel als verdere stap in de richting van het te verwe­
zenlijken EG-vervoerbeleid. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het huren van goederen beantwoordt aan een 
echte behoefte van de markt, die in alle sectoren van 
het bedrijfsleven te bespeuren is. Of het nu computers, 
opslagruimte, overslagmaterieel dan wel voertuigen be­
treft, steeds meer gaan industriële, handels- en dienst­
verlenende ondernemingen ertoe over om goederen te 
huren in plaats van deze te kopen en verlangen zij van 
de verhuurders van de goederen dat deze zowel zorg 
dragen voor de aanschaf als het onderhoud van het 
hun ter beschikking gestelde goed. Daarom zijn de 
gebruikers van vervoerdiensten in het wegvervoer in 
alle lid-staten voorstander van dat de vrijheid om 
vrachtwagens te huren bestaat. 
1.2. Het voorstel van de Commissie dient echter 
vanuit een globale benadering van het vervoerbeleid te 
worden beoordeeld, waardoor in het bijzonder kan 
(!) PB nr. C 296 van 24. 11. 1989, blz. 7. van het Europese Parlement en het Economisch en 
Sociaal Comité, maatregelen ..." 
4.3. Artikel 10 
Het tweede en het derde lid dienen te worden geschrapt. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
worden vastgesteld wat de onderlinge effecten van di­
verse bepalingen inzake het wegvervoer en de gevolgen 
daarvan op sociaal vlak zijn. 
1.3. In geen van de lid-staten waarin het huren van 
voertuigen voor het eigen vervoer is toegestaan (7 van 
de 12 EG-lid-staten) kan worden geconstateerd dat de 
mogelijkheid om voertuigen te huren ertoe heeft geleid 
dat de omvang van het eigen vervoer ten koste van het 
beroepsgoederenvervoer is toegenomen. 
1.4. Weliswaar kunnen beroepsgoederenvervoerders 
in theorie nu al in alle EG-lid-staten voertuigen huren, 
maar in de praktijk bestaat deze mogelijkheid niet in 
EG-lid-staten waarin beperkende bepalingen van kracht 
zijn. Voor een onderneming die zich bezighoudt met 
verhuur van vrachtwagens is het, wanneer haar 
klantenkring uitsluitend uit beroepsgoederenvervoer­
ders bestaat en de voertuigen bovendien nog voor een 
minimumperiode moeten worden gehuurd, nagenoeg 
onmogelijk om tot een lonende exploitatie te komen. 
Daarentegen is dank zij de in alle EG-lid-staten bestaan­
de volledige vrijheid op het gebied van het huren van 
opleggers de omvang van dit bedrijf flink gegroeid, 
hetgeen in dezelfde mate of zelfs nog meer het beroeps­
goederenvervoer als het eigen vervoer ten goede is ge­
komen. Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 84/647/ 
EEG betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer 
van goederen over de weg 
(90/C 124/08) 
De Raad heeft op 28 september 1989 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 75 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemmenschap het Economisch 
en Sociaal Comité te raadplegen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 14 maart 1990 goedgekeurd. Rapporteur 
was de heer Marvier. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 275e zitting (vergadering van 28 maart 
1990) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.