NL Publicatieblad van de Europese Unie C 166/8

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen

2010/C 166/07

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„CHOSCO DE TINEO”

EG-nummer: ES-PGI-0005-0696-29.05.2008

BGA ( X ) BOB ( )

1. Naam:

„Chosco de Tineo”

2. Lidstaat of derde land:

Spanje

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie:

Categorie: 1.2 Vleesproducten (verhit, gepekeld, gerookt, enz.)

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

Vleesproduct vervaardigd van selecte delen varkenslende en varkenstong, dat met zout, paprika en knoflook op smaak wordt gebracht en in varkensdarm wordt gestopt — waardoor het zijn karakteristieke vorm verwerft — en vervolgens rauw wordt gerookt en gedroogd.

Het product is rond en onregelmatig van vorm en weegt 500 g à 2 000 g. Het heeft een rode kleur, een vaste consistentie en een karakteristiek snijvlak waarin de verschillende vleesdeeltjes duidelijk zichtbaar zijn.

Het vochtgehalte bedraagt minimaal 40 %; het vetgehalte bedraagt minder dan 35 % in de droge stof en het eiwitgehalte meer dan 50 % in de droge stof.

Het product heeft een voor gerookte worst karakteristiek aroma en karakteristieke smaak — waarvan de intensiteit afhankelijk is van de rooktijd — en een sappige textuur.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

De volgende delen van het varken worden gebruikt: minstens 80 % lende en minstens 15 % tong, het geheel op smaak gebracht met zout, paprika en knoflook.

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

—

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

De productie (het selecteren en het in stukken snijden van de grondstoffen, het mengen, het vullen van de darm, het roken en het drogen) vindt plaats in het afgebakende geografische gebied.

De „chosco” wordt met het oog op verduurzaming gerookt, waarbij gebruik wordt gemaakt van gedroogd hout van plaatselijke soorten (eik, berk, beuk of kastanje); op deze wijze kan de worst, in deze regio met een hoge relatieve vochtigheidsgraad, worden gedroogd.

Opdat zou kunnen worden nagegaan of de bereidingswijze en de kwaliteit van het product met de BGA aan alle vereisten voldoen, moeten de bedrijven die het product vervaardigen de door de controle-instantie opgelegde documenten invullen. Deze documenten omvatten:

— een register van de geleverde grondstoffen waarin telkens de leverancier, het nummer van de vrachtbrief of van de factuur, de geleverde hoeveelheid, het soort product en de leveringsdatum worden vermeld. De partijen moeten van een identificatienummer zijn voorzien.

— een register met productiegegevens waarin alle stadia van het productie- en van het rook- en droogproces gedetailleerd aan bod komen en ook de productiedatum en de data van het roken en het drogen worden vermeld; voorts wordt zowel het nummer van de partij grondstoffen als dat van de geproduceerde partij worsten geregistreerd.

— een register met gegevens over de verzonden eindproducten waarin het nummer van de partij, de verzendingsdatum, de verzonden hoeveelheid, het nummer van de verzendnota en de bestemming van de worsten zijn vermeld.

— een register met gegevens over de geproduceerde partijen dat de grondstoffen en de eindproducten met elkaar in verbinding brengt op basis van de productiegegevens en de gegevens over de verzonden eindproducten zodat de traceerbaarheid is gegarandeerd.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.:

De „chosco” kan in zijn geheel, verhit of rauw, worden verkocht. Er zijn geen voorschriften wat de verpakking van de rauwe „chosco” betreft. De verhitte „chosco” moet — om redenen die met voedselveiligheid en met het behoud van de kwaliteit te maken hebben — worden verpakt, want door de verhitting wordt de varkensdarm die als worstvel dienst doet, brozer; hierdoor wordt hij kwetsbaar en kan hij door invloeden van buitenaf tijdens de latere hantering barsten. Daarom moet de verhitte worst vóór de verzending in het bedrijf van de producent worden verpakt.

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

Op elke chosco die — ongeacht in welke vorm — als „Chosco de Tineo” BGA op de markt wordt gebracht, moet naast het commerciële etiket een genummerd contra-etiket worden aangebracht waarop de woorden „Indicación Geográfica Protegida „Chosco de Tineo” ”en het logo (standaard voor alle producenten) zijn vermeld. Dat etiket moet vóór de verzending van de worst worden aangebracht op zodanige wijze dat het niet herbruikt kan worden. Het etiket is hieronder in de drie mogelijke kleurvarianten afgebeeld.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied:

Het productiegebied omvat de gemeenten Allande, Belmonte de Miranda, Cangas del Narcea, Salas, Somiedo, Tineo, Valdés en Villayón in het westelijk gedeelte van het prinsdom Asturias (Spanje) dat in het noorden van het Iberisch schiereiland gelegen is en begrensd wordt door de autonome regio's Cantabria, Castilla y León en Galicia.

Dat is het productiegebied waarop de BGA betrekking heeft.

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied:

De korte afstand tussen de kust en de waterscheiding wordt in het algemeen gekenmerkt door steile hellingen, orografische elementen die tot het ontstaan van twee duidelijk gescheiden zones hebben geleid.

Een westelijke, in het land liggende zone met op het zuiden gerichte heuvelruggen (met insnijdingen) en een daar tegenover liggende, op het noorden gerichte, centrale zone die de in oostwestelijke richting lopende bergkammen langs de kust en een kleine kuststrook omvat.

De configuratie van de zeer geaccidenteerde regio met de sterk contrasterende fysiografie en de vele valleien en bergketens die culmineren in de Cordillera de Cantabria zorgt voor een klimaat met het hele jaar door veel neerslag, een gematigd aantal uren zonneschijn en veel bewolking.

Bovendien oefenen de orografie en het klimaat van de regio een sterke invloed uit op de levenswijze van de inwoners van deze dorpen die zich aan deze plaatselijke milieuomstandigheden moeten aanpassen.

De lange winterperioden tijdens welke de dorpen geïsoleerd zijn en de mogelijkheid om in de zomer op de weiden van de bergpassen de natuurlijke hulpbronnen aan te spreken, hebben ertoe geleid dat de veehouderij één van de belangrijkste wijzen werd waarop de bevolking in haar levensonderhoud kon voorzien. Varkens speelden een vitale rol en werden in alle dorpen gehouden en de noodzakelijke zelfbedruiping — waarvoor de redenen hierboven werden uiteengezet — hield in dat het rantsoen van de varkens gft-afval, afvalproducten van de landbouw (koolstengels, knollen, bieten, beschadigde appels) en producten die in het bos werden aangetroffen (kastanjes, eikels, wilde planten) kon bevatten; al deze producten waren in de regio overvloedig aanwezig.

De varkenshouderij werd dus voortgezet en er werd gebruik gemaakt van Keltische rassen; deze beschikten over kenmerken die ervoor zorgden dat de hulpbronnen die het platteland te bieden had, op de beste wijze werden aangewend. Geleidelijk werden de dieren van deze rassen vervangen door geselecteerde, productievere dieren, en omdat deze niet de rol van de Keltische rassen in het „recyclageproces” konden overnemen, werden de productiesystemen aangepast en vandaag de dag wordt het vlees van deze dieren gebruikt voor de productie van de „Chosco de Tineo”, hoewel dieren die in de regio zijn vetgemest voor de productie van de chosco nog altijd het meest op prijs worden gesteld.

Deze speciale worst was niet alleen het product van een regio waar de grondstoffen voor het oprapen lagen; ze was ook in niet geringe mate het resultaat van productiemethoden die in harmonie waren met de plaatselijke omstandigheden.

De hoge relatieve vochtigheidsgraad die het gevolg is van de atmosferische omstandigheden, en het feit dat de regio tijdens de wintermaanden geïsoleerd is, hebben ertoe geleid dat speciale procedés werden ontwikkeld om het product te conserveren. In dit geval werd als methode om de worst te conserveren en te drogen, voor het „roken” gekozen. Aanvankelijk werd voor dat roken het hout van doornstruiken gebruikt zodat andere, inheemse loofbomen gespaard konden blijven hoewel deze loofbomen toch geleidelijk aan, naarmate er voor andere doeleinden minder vraag naar loofhout was, de doornstruiken zijn gaan vervangen. Dit loofhout wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt en verleent de worst een aroma en een smaak die vergelijkbaar zijn met het aroma en de smaak die ze aan de doornstruiken ontleende, al zijn er kleine verschillen.

Het roken gebeurt nog steeds op traditionele wijze al wordt het houtvuur nu niet meer op de grond maar in toestellen met roosters, of in andere, verplaatsbare apparaten die onder de benaming „cocinas de ahumado” bekend staan, aangestoken. De choscos worden gedurende minimaal 8 dagen in de rokerijen („ahumaderos”) aan stangen die aan het dak zijn bevestigd, of aan structuren die bekend staan als „carros”, opgehangen.

Na het roken volgt het eigenlijke drogen. In dit verband moet worden vermeld welk belang de „vaqueiros de alzada” (rondzwervende veehoeders) die in sommige dorpen van de regio leefden, met betrekking tot dit roken hebben gehad. In het algemeen leefden deze veehoeders van de veehouderij en trokken zij van april tot oktober hoog de bergen in met hun gezinnen en met hun kudden (die ook varkens omvatten). Tot de goederen die zij op deze trek meenamen, behoorden ook „choscos” die zij als typisch voedsel voor het verblijf op de bergweiden gebruikten en die een speciale eindbehandeling ondergingen doordat ze daar, op grotere hoogte, werden gedroogd. Wanneer deze trektochten niet plaatsvonden, werden de worsten gedroogd in een „horreo”, een traditionele, zeer goed geventileerde constructie. Heden ten dage vindt het drogen gedurende minstens 8 dagen plaats in terdege geventileerde ruimten, totdat het vereiste vochtgehalte is bereikt.

5.2. Specificiteit van het product:

„Chosco de Tineo” wordt uitsluitend op basis van varkenslende en varkenstong vervaardigd, op smaak gebracht, met de hand in varkensdarm gestopt, gerookt en gedroogd, waardoor deze worst kenmerken heeft die haar onderscheiden van andere worstsoorten. In het snijvlak zijn de verschillende soorten vlees die bij de bereiding zijn gebruikt, duidelijk zichtbaar. Het vlees wordt niet fijngehakt.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

„Chosco de Tineo” dankt zijn kenmerken aan het natuurlijke milieu van een regio die de varkenshouderij een zeer belangrijke rol toebedeelde en aan een specifieke productiemethode die enerzijds het resultaat is van het regenachtige klimaat en van de plaatselijke orografie die de dorpen van de regio gedurende een gedeelte van het jaar isoleert, en anderzijds van het feit dat voor deze speciale worst vleesdelen van uitstekende kwaliteit worden geselecteerd, hetgeen als gevolg heeft dat het product grotendeels voor speciale gelegenheden wordt gereserveerd.

Wanneer er sprake is van het vervaardigen van producten van geslachte varkens, blijkt de productie van de chosco de meest verankerde productie te zijn. De methoden om deze worst te bereiden, werden — met behoud van het ambachtelijke karakter — van generatie op generatie overgedragen en het product kan prat gaan op een goede reputatie, te oordelen naar de waardering die de bevolking er voor heeft en naar de verwijzingen naar de worst die in diverse documenten worden aangetroffen.

Zo wordt de worst vermeld in documenten van de patersabdijen van Obona (Tineo), Corias (Cangas del Nancea) en Belmonte en uit verordeningen die werden goedgekeurd door stadsbesturen en parochies blijkt hoe belangrijk de varkenshouderij in de regio was. Uit de Catastro de Ensenada (kadaster) blijkt dat de regio in de 18de eeuw de grootste varkensstapel van Asturias bezat. In hun werk „Asturias” (1897) wijzen O. Bellmunt en F. Canella de varkenshouderij aan als één van de grootste welvaartsbronnen en de „Gran Enciclopedia Asturiana” (Gijón, 1980) en J. E. Lamuño wijzen op de omvang van de wekelijkse markten voor speenvarkens in Tineo.

De beste vleesverwerkende producenten zijn vandaag de dag in Tineo gevestigd. De door hen vervaardigde worsten, en vooral dan de „Chosco de Tineo”, zijn het belangrijkste voedingsproduct van de regio. In hun „Asturias” — tweede helft van de 19de eeuw — verwezen O.Bellmunt en F. Canella reeds naar worstenfabrikanten in de gemeente Valdès en aan het begin van de 20ste eeuw was Tineo de plek waar de worstfabriek „La Asunción” gevestigd was.

Het is niet duidelijk waar het woord „chosco” vandaan komt maar José Ántonio Fidalgo dacht dat het afkomstig was van het Latijnse „luscus” hetgeen „eenogig”, of „haast blind”, betekent. Het woord stamt uit het „bable” of westasturische dialect, en is typisch voor het zuidwesten van Asturias (Tineo, Allande, Cangas del Narcea, enz.). In de middeleeuwen werd met de benaming „Tineo” verwezen naar het gedeelte van het district dat liep van „Cabruñana en Salas” tot „Leitariegos” in het gebergte. Bovendien stond wat nu Cangas del Narcea wordt genoemd tot aan de 19de eeuw bekend als Cangas de Tineo.

In 1920 vermeldt de kroniekschrijver Claudio Zardaín in zijn werk „Remembranzas de antaño y hogaño de la villa de Tineo” de „chosco” die tijdens het plaatselijke San Roque festival kon worden verorberd.

In 1929 zinspeelt Dionisio Pérez (onder de naam „Post — Thebussem”) in zijn „Guía del buen comer español” op de „chosco”; volgens deze auteur was deze worst een karakteristiek gerecht op het feest van San Roque.

In zijn „Guía de Productos de la Tierra” (Madrid, 1998), schrijft Lucas Pallarés dat de „chosco” een verfijnd product is dat zijn ontstaan te danken heeft aan de „vaqueiros de alzada”.

In de „Inventario Español de Productos Tradicionales” die door het ministerie van Landbouw, Visserij en Voeding werd gepubliceerd als onderdeel van het „Euroterroirs”-project wordt de worst geassocieerd met het district Tineo waaraan het zijn naam „Chosco de Tineo” heeft ontleend.

Er vinden regelmatig analyses plaats om te waarborgen dat de fysische en organoleptische kenmerken waaraan het product zijn reputatie te danken heeft, worden gehandhaafd. De criteria waaraan de worst moet voldoen en die het product typeren en de resultaten van de analyses zijn vermeld in punt 3.2 van dit document. Hiervan mag niet afgeweken worden.

De plaatselijke media brengen jaarlijks verslag uit van de festivals en gastronomiedagen die rond de „Chosco de Tineo” worden opgezet.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

(Artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.