over de werking van de regeling die is ingesteld bij Richtlijn 2010/24/EU van de Raad van 16 maart 2010 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen

Inleiding

1.Fiscale rechtvaardigheid is een kernelement van het onlangs aangenomen actieplan van de Commissie voor billijke en eenvoudige belastingheffing ter ondersteuning van de invorderingsstrategie. Iedereen wordt geacht zijn of haar rechtvaardige bijdrage te leveren aan de belastingen. Als belastingen niet worden betaald, zullen de belastingautoriteiten moeten overgaan tot invorderingsmaatregelen om deze alsnog te innen. De bevoegdheid van de belastingautoriteiten is echter beperkt tot het nationale grondgebied. Zij kunnen geen invorderingsmaatregelen nemen in andere landen, ook niet als de belastingschuldenaar naar een ander land is verhuisd of bezittingen in een ander land heeft. De EU heeft dan ook wetgeving aangenomen die de EU-lidstaten in staat stelt elkaar wederzijdse bijstand te verlenen voor de invordering van hun belastingen en voor andere EU-vorderingen zoals gedefinieerd in artikel 2 van de richtlijn.

Het volgende voorbeeld illustreert hoe deze invorderingsbijstand werkt: Een persoon betaalt zijn belastingen niet in lidstaat A. Hij verhuist naar lidstaat B maar heeft ook bezittingen in lidstaat C. In dat geval kunnen de belastingautoriteiten van lidstaat A de belastingautoriteiten van lidstaat B en lidstaat C vragen hen te helpen bij de invordering van de belastingen die verschuldigd zijn in lidstaat A.

Op deze manier draagt wederzijdse invorderingsbijstand bij aan het waarborgen van rechtvaardigheid en non-discriminatie op het gebied van belastingen: de bijstand zorgt er mede voor dat iedereen zijn belastingen betaalt en helpt belastingfraude en inkomstenverlies voor de lidstaten en de EU te voorkomen.

2.In dit verslag wordt de follow-up gepresenteerd van het verslag van de Commissie COM(2017) 778 van 18 december 2017 aan het Europees Parlement en de Raad over de werking van de regeling die is ingesteld bij Richtlijn 2010/24/EU van de Raad van 16 maart 2010 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen. In artikel 27, lid 3, van deze richtlijn is bepaald dat de Commissie het Europees Parlement en de Raad om de vijf jaar verslag uitbrengt over de werking van de bij deze richtlijn ingestelde regeling. Het onderhavige verslag is het tweede verslag overeenkomstig deze nieuwe richtlijn en heeft betrekking op de periode 2017-2019.

3.In lijn met de conclusies van het vorige verslag zijn de volgende maatregelen vastgesteld:

1. Verbetering van de vergaring van statistische gegevens over het gebruik van bijstand bij de invordering van belastingen, met het oog op een uitvoerigere evaluatie van de doelmatigheid en doeltreffendheid van wederzijdse invorderingsbijstand, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak om bijkomende werkbelasting voor de nationale belastingautoriteiten te voorkomen of beperken. Bijzondere aandacht moet ook worden besteed aan de samenhang tussen de werklast van inkomende verzoeken om bijstand en de administratieve middelen die in de aangezochte staat worden ingezet;

2. Onderzoek naar problemen op het niveau van de afzonderlijke lidstaten die de goede werking van wederzijdse invorderingsbijstand belemmeren, in het licht van aanbevelingen of andere maatregelen om deze problemen aan te pakken;

3. Onderzoek naar de behoeften en manieren om de werking van het systeem voor invorderingsbijstand op EU-niveau te verbeteren;

4. Ontwikkeling van de kennis en het bewustzijn van de wetgeving inzake wederzijdse invorderingsbijstand, zowel bij de nationale belastingautoriteiten als bij de belastingbetalers;

5. Onderzoek naar mogelijkheden en manieren om invorderingsbijstand met derde landen te bevorderen en te vergemakkelijken, rekening houdend met de bevoegdheden en prioriteiten van de EU.

4.Met betrekking tot de eerste drie actiepunten is een verdere analyse uitgevoerd door de Fiscalis-projectgroep 110, waaraan 13 lidstaten hebben deelgenomen. Er werd ook input verzameld van de andere lidstaten, met name met betrekking tot de knelpunten op nationaal niveau.

5.In dit verslag worden de vervolgacties gepresenteerd en is een aantal aanbevelingen voor verdere verbeteringen opgenomen.