Het voorstel is gebaseerd op artikel 397 van de btw-richtlijn. In dit artikel is bepaald dat de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen de nodige maatregelen vaststelt ter uitvoering van deze richtlijn.

Het initiatief inzake btw in het digitale tijdperk loopt naast andere initiatieven van de Commissie met betrekking tot de digitale economie, zoals de digitaledienstenverordening, het recente voorstel voor een richtlijn ter verbetering van de arbeidsomstandigheden bij platformwerk, en de actuele werkzaamheden in verband met kortetermijnverhuur. De algemene koers die in deze initiatieven wordt gevolgd, is dat platforms transparanter moeten zijn, onder meer door relevante informatie te verstrekken, over hun gebruikers (bv. aanbieders van kortetermijnverhuur of platformwerkers) en de gebruikers van hun dienst de relevante regelgevingsvereisten moeten helpen na te leven.

Dit voorstel maakt deel uit van het wetgevingspakket dat betrekking heeft op het initiatief inzake btw in het digitale tijdperk. In de toelichting bij het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wordt de verenigbaarheid van het volledige pakket uitvoerig beschreven.

Voor onderdelen van het pakket zijn uitvoeringsmaatregelen vereist, met name die welke op de btw-behandeling van de platformeconomie en één btw-registratie zien. Deze maatregelen zullen ervoor zorgen dat de hoofdonderdelen in alle lidstaten op gelijke wijze worden toegepast, waardoor bedrijven en belastingdiensten rechtszekerheid krijgen.

(3)vermijden dat bedrijven zich in de EU meermaals voor de btw moeten registreren en ervoor zorgen dat het instrument dat is geïmplementeerd voor de aangifte en de betaling van de btw die verschuldigd is over afstandsverkopen van goederen, beter functioneert door te voorzien in één btw-registratie (Single VAT Registration, kortweg SVR). Dit komt neer op een verbetering en uitbreiding van het bestaande éénloketsysteem (OSS) en éénloketsysteem voor invoer (IOSS) en van de verleggingsregeling, teneinde de gevallen waarin een belastingplichtige zich in een andere lidstaat moet registreren, zoveel mogelijk te beperken.

(1)de btw-rapportageverplichtingen moderniseren door de invoering van digitale rapportagevereisten, waardoor de gegevens die belastingplichtigen over elke transactie in een elektronisch formaat aan de belastingautoriteiten moeten verstrekken, worden gestandaardiseerd. Tegelijkertijd zal het gebruik van e-facturering voor grensoverschrijdende transacties verplicht worden;

In onderhavige toelichting worden de wijzigingen beschreven die moeten worden aangebracht in Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad wat betreft de informatievereisten voor bepaalde btw-regelingen.

Dit voorstel maakt deel uit van het wetgevingspakket dat betrekking heeft op het initiatief inzake btw in het digitale tijdperk, samen met een voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft btw-regels voor het digitale tijdperk, en een voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 904/2010 wat betreft de voor het digitale tijdperk noodzakelijke regelingen voor administratieve samenwerking op het gebied van de btw. De context van dit initiatief wordt uitvoerig beschreven in de toelichting bij het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG.

De Raad voor regelgevingstoetsing (RSB) heeft zich op 22 juni 2022 over de effectbeoordeling voor het voorstel gebogen. De RSB heeft een positief advies over het voorstel uitgebracht, met een aantal aanbevelingen waarmee rekening is gehouden. Het advies van de RSB en de aanbevelingen zijn opgenomen in bijlage 1 bij het werkdocument van de diensten van de Commissie dat bij dit voorstel gaat. De samenvatting is beschikbaar via: https://ec.europa.eu/info/law/better-regulation/have-your-say/initiatives/13186-Btw-in-het-digitale-tijdperk_nl

De Commissie heeft gebruikgemaakt van de door Economisti Associati S.r.l. verrichte analyse voor de studie “Btw in het digitale tijdperk” (die liep van oktober 2020 tot januari 2022). Het eindverslag is op 1 april 2022 ingediend en de studie is op de website van de Commissie gepubliceerd.

In de toelichting bij het voorstel tot wijziging van de btw-richtlijn is de raadpleging van belanghebbenden uitvoerig beschreven.

In de toelichting bij het begeleidende voorstel tot wijziging van de btw-richtlijn is een samenvatting opgenomen van de evaluatie van de bestaande wetgeving en de controle van de resultaatgerichtheid ervan.

Onderhavig voorstel gaat hand in hand met dat voorstel, in die zin dat het in maatregelen voorziet die ervoor zorgen dat de btw-richtlijn doeltreffend ten uitvoer wordt gelegd.

Dit voorstel maakt deel uit van het wetgevingspakket dat betrekking heeft op het initiatief inzake btw in het digitale tijdperk. In de toelichting bij het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wordt de evenredigheid van het pakket uitvoerig beschreven.

Onderhavig voorstel gaat hand in hand met dat voorstel, in die zin dat het in maatregelen voorziet die ervoor zorgen dat de btw-richtlijn doeltreffend ten uitvoer wordt gelegd.

Dit voorstel maakt deel uit van het wetgevingspakket dat betrekking heeft op het initiatief inzake btw in het digitale tijdperk. In de toelichting bij het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wordt de subsidiariteit van het volledige pakket uitvoerig beschreven.

Bovendien moeten de belastingautoriteiten, wanneer zij informatie over de levering/dienst willen koppelen aan de daarmee samenhangende betaling op basis van in CESOP beschikbare gegevens (betalingsgegevens hebben betrekking op individuele begunstigden = verkopers), weten welke belastingplichtigen de betaling daadwerkelijk zullen ontvangen. Dit is met name omslachtig wanneer de regels van de gelijkgestelde leverancier/dienstverlener van toepassing zijn.

In het kader van Eurofisc hebben de fraudebestrijdingsdeskundigen aangegeven dat het voor hen zeer lastig is om het risico in te schatten dat de btw niet wordt betaald, en te controleren of bedrijven hun verplichtingen tijdig nakomen. Het ontbreekt hen daarvoor aan gedetailleerde gegevens wanneer deze informatie wordt bijgehouden en doorgegeven door platforms in hun rol van gelijkgestelde leverancier/dienstverlener, omdat die informatie de geaggregeerde gegevens bevat van alle onderliggende verkopers die het platform gebruiken.

Na het eerste jaar van toepassing is duidelijk geworden dat een aantal zaken verder moet worden verduidelijkt, en deze zijn meegenomen in het voorstel tot wijziging van de btw-richtlijn. Nadere bijzonderheden hierover zijn opgenomen in onderhavig voorstel.

Op 1 juli 2021 is het btw-pakket voor e-commerce van toepassing geworden. Sindsdien kunnen belastingplichtigen die afstandsverkopen van goederen binnen de EU verrichten, dan wel afstandsverkopen van in de EU ingevoerde goederen verrichten, voor het éénloketsysteem (OSS) of het éénloketsysteem voor invoer (IOSS) kiezen. Ze kunnen zich echter ook nog altijd voor de btw identificeren in de lidstaat van aankomst van de goederen of goederen invoeren volgens de gewone regels bij invoer en btw aan de grens betalen.

Tot slot is verduidelijkt dat het platform niet aansprakelijk mag worden gesteld wanneer de door de onderliggende dienstverlener verstrekte informatie onvolledig of onjuist is, en dat het platform de afnemer die de onderliggende dienst ontvangt, als een niet-belastingplichtige kan aanmerken wanneer hij geen btw-nummer verstrekt.

Voorts is bepaald dat in omstandigheden waarin de onderliggende dienstverlener wel over een btw-identificatienummer beschikt maar geen btw in rekening brengt (bijvoorbeeld omdat hij gebruikmaakt van de bijzondere regeling voor kleine ondernemingen in een lidstaat die aan dergelijke bedrijven een btw-identificatienummer verstrekt), die dienstverlener zijn btw-identificatienummer niet aan het platform mag verstrekken.

De regeling van de gelijkgestelde dienstverlener voor personenvervoer en kortetermijnverhuur kan slechts doeltreffend functioneren als wordt verduidelijkt hoe het platform kan bepalen of die regeling van toepassing is: dat is namelijk wanneer de onderliggende dienstverlener het platform geen btw-nummer verstrekt.

In de toelichting bij het begeleidende voorstel tot wijziging van de btw-richtlijn is een uitgebreide analyse van de resultaatgerichtheid en de vereenvoudiging opgenomen.

De toevoegingen aan artikel 63 quater, lid 3, vereisen dat het btw-tarief en het btw-bedrag in voorkomend geval worden vermeld, aangezien volgens de nieuwe regel ook prestaties met een nultarief en van btw vrijgestelde prestaties moeten worden opgegeven. Andere extra gegevens die gelijkgestelde leveranciers/dienstverleners in het kader van de Unie- en niet-Unieregeling moeten bijhouden, betreffen gedetailleerde informatie over de leveranciers/dienstverleners die hun platform gebruiken om goederen te leveren en diensten te verlenen; het betreft zowel informatie die zij moéten bijhouden, als andere informatie die zij alleen hoeven bij te houden indien deze beschikbaar is. Ten slotte worden er boekhoudkundige verplichtingen ingevoerd voor belastingplichtigen die gebruikmaken van de regeling voor overbrengingen van eigen goederen.

De toevoegingen aan artikel 60 bis, dat betrekking heeft op elektronische herinneringen, aan artikel 61, dat betrekking heeft op wijzigingen in de cijfers van de btw-aangifte, en aan artikel 61 bis, dat betrekking heeft op de indiening van de laatste btw-aangifte en de laatste btw-betaling, betreffen een verwijzing naar de lidstaat waarnaar de goederen zijn verzonden of vervoerd, hetgeen noodzakelijk is omdat er bij de regeling voor overbrengingen van eigen goederen geen sprake is van een lidstaat van verbruik maar wel van een lidstaat van aankomst van de goederen.

De toevoegingen aan artikel 58 quater hebben betrekking op de nieuwe bijzondere regeling voor overbrengingen van eigen goederen en houden in dat een belastingplichtige, als hij van deze regeling wordt uitgesloten, zijn desbetreffende btw-verplichtingen rechtstreeks moet nakomen in de lidstaat waarnaar de goederen zijn verzonden of vervoerd.

In het nieuwe artikel 58 bis bis is bepaald dat gelijkgestelde leveranciers niet van het IOSS kunnen worden uitgesloten, aangezien deze regeling voor hen verplicht is.

Het nieuwe lid 2 bis in artikel 58 bevat verdere verduidelijkingen van de voorwaarden voor uitsluiting in het kader van de regeling voor overbrengingen van eigen goederen.

De toevoegingen aan artikel 57 octies bevatten nadere gegevens over de verplichtingen van een belastingplichtige die vrijwillig uit de regeling wil stappen. De regels voor het gebruik van de regeling voor overbrengingen van eigen goederen zijn dezelfde als die voor de Unie- en de niet-Unieregeling. In het geval van een gelijkgestelde leverancier die gebruikmaakt van het IOSS, schrapt het artikel evenwel de mogelijkheid om vrijwillig uit de regeling te stappen, omdat het gebruik van het IOSS voor die bedrijven verplicht wordt.

Tot slot zal het voorstel tot wijziging van de btw-richtlijn het gebruik van het IOSS verplicht stellen voor marktplaatsen. Daarom worden de regels aangepast die momenteel in de uitvoeringsverordening van de Raad zijn vastgesteld voor de situaties waarin een belastingplichtige niet langer in aanmerking komt voor gebruik van de regeling.

UITVOERINGSVERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 wat betreft de informatievereisten voor bepaalde btw-regelingen

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, en met name artikel 397,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)De fictiebepaling van de gelijkgestelde dienstverlener voor platforms, portalen of soortgelijke middelen die kortetermijnverhuur van accommodatie of personenvervoersdiensten als bedoeld in artikel 28 bis van Richtlijn 2006/112/EG faciliteren, kan pas goed functioneren als zij op bepaalde punten wordt gespecificeerd.

(2)De term “faciliteren” moet worden gedefinieerd om belastingplichtigen die via het gebruik van een elektronische interface, zoals een platform, portaal of soortgelijk middel, kortetermijnverhuur van accommodatie of personenvervoer faciliteren, rechtszekerheid te bieden over de vraag of de fictie van de gelijkgestelde dienstverlener op hen van toepassing is. Sommige aanbieders, met inbegrip van die welke listings ter beschikking stellen, moeten uitdrukkelijk van de fictie worden uitgesloten omdat zij niet rechtstreeks concurreren met de traditionele, niet-digitale sectoren.

(3)Er moet worden gespecificeerd hoe belastingplichtigen die via het gebruik van een elektronische interface, zoals een platform, portaal of soortgelijk middel, kortertermijnverhuur van accommodatie of personenvervoer faciliteren, de hoedanigheid van de onderliggende dienstverlener moeten bepalen. Als zij geen btw-identificatienummer hebben verstrekt, moeten die belastingplichtigen worden geacht de diensten zelf te hebben ontvangen en verricht. De belastingplichtige die de dienst faciliteert, hoeft geen omstandige controle van het door de onderliggende dienstlener verstrekte btw-identificatienummer te verrichten.

(4)Sommige lidstaten kennen een btw-identificatienummer toe aan belastingplichtigen die geen btw in rekening brengen over hun prestaties, met inbegrip van belastingplichtigen die gebruikmaken van de bijzondere regeling voor kleine ondernemingen van titel XII, hoofdstuk 1, van Richtlijn 2006/112/EG. Om ervoor te zorgen dat de belastingplichtige die de dienst faciliteert, kan nagaan of de fictie van de gelijkgestelde dienstverlener al dan niet van toepassing is, moet worden bepaald dat de onderliggende dienstverlener in die gevallen dat btw-identificatienummer niet mag verstrekken aan de belastingplichtigen die via het gebruik van een elektronische interface zoals een platform, portaal of soortgelijk middel, kortetermijnverhuur van accommodatie of personenvervoer faciliteren.

(5)Belastingplichtigen die via het gebruik van een elektronische interface, zoals een platform, portaal of soortgelijke middel, kortermijnverhuur van accommodatie of personenvervoer faciliteren, mogen niet aansprakelijk worden gesteld voor de betaling van btw die verschuldigd is wanneer zij handelen op basis van door de onderliggende dienstverlener verstrekte informatie, indien zij kunnen aantonen dat zij redelijkerwijs niet konden weten dat die informatie onjuist was.

(6)Belastingplichtigen die via het gebruik van een elektronische interface, zoals een platform, portaal of soortgelijke middel, kortertermijnverhuur van accommodatie of personenvervoer faciliteren en die de gelijkgestelde dienstverlener zijn, moeten de hoedanigheid van de afnemer, dat wil zeggen de ontvanger van de onderliggende diensten, gemakkelijk kunnen bepalen. Om de bepaling van de hoedanigheid en de administratieve lasten voor die belastingplichtigen te verlichten, moeten zij ervan kunnen uitgaan dat de afnemer een belastingplichtige is wanneer er een btw-identificatienummer is verstrekt, en een niet-belastingplichtige wanneer er geen btw-identificatienummer is verstrekt.

(7)In Richtlijn 2006/112/EG moet een nieuwe vereenvoudigingsregeling in het éénloketsysteem (OSS) worden ingevoerd voor belastingplichtigen die bepaalde eigen goederen over de grens brengen. Om die specifieke regeling ten uitvoer te leggen in het algemene kader van de bijzondere btw-regelingen waarin titel XII, hoofdstuk 6, van Richtlijn 2006/112/EG voorziet, moeten in Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad specifieke regels met betrekking tot btw-identificatie, voorwaarden voor uitsluiting van de regeling, btw-aangiften en boekhoudkundige verplichtingen worden vastgesteld.

(8)Aangezien de nieuwe OSS-vereenvoudigingsregeling alomvattend wordt en ook grensoverschrijdende goederenbewegingen omvat die momenteel onder de regeling inzake voorraad op afroep vallen, moet die regeling uit Richtlijn 2006/112/EG worden geschrapt. De uitvoeringsbepalingen voor die specifieke regeling zijn dan overbodig en moeten daarom uit Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 worden geschrapt.

(9)Het gebruik van het éénloketsysteem voor invoer (IOSS) moet worden verplicht voor elektronische interfaces die als gelijkgestelde leverancier bepaalde afstandsverkopen van ingevoerde goederen faciliteren door Richtlijn 2006/112/EG in die zin te wijzigen. Het verplichte karakter van die regeling heeft gevolgen voor de voorwaarden om die belastingplichtigen te identificeren en uit te sluiten. Daarom moeten die voorwaarden in Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 worden gewijzigd.

(10)Krachtens artikel 242 bis van Richtlijn 2006/112/EG moeten belastingplichtigen die, via het gebruik van een elektronische interface, zoals een marktplaats, platform, portaal of soortgelijk middel, de levering van goederen of diensten aan een niet-belastingplichtige binnen de Gemeenschap, overeenkomstig de bepalingen van titel V van die richtlijn, faciliteren, een boekhouding van die prestaties bijhouden. Er moet evenwel alleen informatie worden verstrekt over leveringen van goederen of diensten die door de elektronische interface zijn gefaciliteerd, en niet in gevallen waarin de fictie van de gelijkgestelde leverancier of dienstverlener van toepassing is. Ter ondersteuning van de bestrijding van btw-fraude moet dergelijke informatie over onderliggende leveranciers en dienstverleners ook worden opgenomen in de verplichte gegevensset die moet worden bewaard door gelijkgestelde leveranciers of dienstverleners die zijn geregistreerd voor de bijzondere vereenvoudigingsregelingen in het kader van het éénloketsysteem. Met deze aanvullende gegevenselementen moet de door platforms gerapporteerde informatie kunnen worden getoetst aan de betalingsgegevens over grensoverschrijdende transacties die beschikbaar zijn in het centrale elektronische systeem van betalingsinlichtingen dat is ingesteld bij hoofdstuk V, afdeling 2, van Verordening (EU) nr. 904/2010 van de Raad en in werking treedt op 1 januari 2024.

(11)De onderdelen van Richtlijn 2006/112/EG die wijzigingen vereisen in Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011, moeten door de lidstaten uiterlijk 31 december 2024 in nationale wetgeving zijn omgezet. De wijzigingen in die verordening moeten derhalve toepassing vinden vanaf 1 januari 2025.

(12)Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: