Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2020/C 42/04)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN DE GOEDKEURING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING

“Muscadet Coteaux de la Loire”

PDO-FR-A0495-AM01

Datum van de mededeling: 8.11.2019

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1. Geografisch gebied

Het geografische gebied van de benaming “Muscadet Coteaux de la Loire” is als volgt herzien:

— twee gemeenten (La Boissière-du-Doré, La Remaudière) en een deel van een gemeente (Le Loroux-Bottereau) zijn toegevoegd omdat ze deel uitmaken van het geografische gebied van de regionale benaming “Muscadet”;

— twee gemeenten (Mésanger, Varades) en een deel van een gemeente (Ligné) zijn uitgesloten na werkzaamheden om het wijnbouwgebied te beperken tot hoogwaardige wijngaarden.

Daarnaast zijn ook enkele redactionele wijzigingen doorgevoerd: in de nieuwe lijst van administratieve instanties is rekening gehouden met fusies en andere bestuurlijke herindelingen die na de goedkeuring van het productdossier hebben plaatsgevonden. Omwille van de rechtszekerheid wordt in deze lijst verwezen naar de huidige versie van de officiële geografische code, die jaarlijks door het INSEE wordt geüpdatet.

Het gedeelte van het enig document dat betrekking heeft op en verband houdt met het geografische gebied, is dienovereenkomstig gewijzigd.

2. Afgebakend perceelgebied

In hoofdstuk 1, deel IV, punt 2, van het productdossier worden na de woorden “19 mei 2011” de woorden “en 20 juni 2018” toegevoegd.

Daarmee is de datum toegevoegd waarop de bevoegde nationale autoriteit een wijziging van het afgebakende perceelgebied binnen het geografische productiegebied heeft goedgekeurd. Met de afbakening van het perceelgebied wordt bepaald welke percelen binnen het geografische productiegebied geschikt zijn voor de AOC-productie.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

3. Gebied in de onmiddellijke nabijheid

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid is bijgewerkt na de fusie van gemeenten. Het totale vinificatiegebied is niet gewijzigd.

De in het enig document beschreven aanvullende voorwaarden worden dienovereenkomstig gewijzigd.

4. Wijnbouwpraktijken

In hoofdstuk I, deel IX, is in punt 1 de volgende zin toegevoegd: “Ze liggen nog op de moer wanneer ze worden verpakt of voor het eerst worden verzonden vanuit de vinificatiekelders.”.

Door de wijnen op de moer te houden, krijgt het product meer rondheid. Daarmee wordt een betere segmentering van de verschillende Muscadets mogelijk.

De in punt 9 van het enig document beschreven wijnbouwpraktijken zijn dienovereenkomstig gewijzigd.

5. Warmtebehandeling

Het verbod om de wijn op temperaturen van meer dan 40 °C te behandelen, is opgeheven. Daarmee kunnen de exploitanten de nodige technische middelen inzetten om het hoofd te bieden aan de gevolgen van moeilijke jaargangen met afwijkende organoleptische kenmerken (“schimmelsmaak”). Met de techniek om de most op te warmen, de zogenaamde thermische vinificatie, blijkt de wijn veel minder te verarmen dan bij de techniek waarbij mesoporeuze oenologische koolstof wordt gebruikt.

De in het enig document beschreven vinificatieprocedés zijn dienovereenkomstig gewijzigd.

6. Verpakking

Het einde van de periode waarin de wijnen met het predicaat “sur lie” (op moer) worden verpakt, gaat van 30 november naar 31 december. Deze verlenging van de bottelperiode van wijn met het predicaat “sur lie” met een maand is bedoeld om de afzetperiode van deze categorie te optimaliseren zonder dat dit gevolgen heeft voor het ronde karakter dat samenhangt met de lichte pareling van deze wijn.

De in het enig document beschreven aanvullende voorwaarden zijn dienovereenkomstig gewijzigd.

7. Verhandelen van de wijn

Hoofdstuk 1, deel IX, punt 5, onder b), betreffende de datum vanaf welke de wijn mag worden verhandeld tussen erkende entrepothouders, is geschrapt.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

8. Verband

Het dossier is op dit punt aangepast vanwege het gewijzigde aantal gemeenten, terwijl in de laatste alinea van punt 1 het aantal producenten en het geproduceerde volume zijn bijgewerkt.

Het in het enig document beschreven verband is dienovereenkomstig gewijzigd.

9. Etikettering

Aan hoofdstuk XI is een punt toegevoegd: “c) Op het etiket van wijnen met een gecontroleerde oorsprongsbenaming (AOC) mag de naam van een kleinere geografische eenheid worden vermeld mits deze:

— een in het kadaster opgenomen plaatsnaam is;

— staat vermeld op de oogstaangifte.

De lettertekens van deze in het kadaster opgenomen plaatsnaam mogen niet hoger, breder of dikker zijn dan de helft van de lettertekens van de AOC-aanduiding. Voorts staat deze plaatsnaam in hetzelfde gezichtsveld als de AOC-aanduiding.”.

De in het enig document beschreven aanvullende voorwaarden zijn dienovereenkomstig gewijzigd.

10. Aangifteverplichtingen

De uiterste datum van de claimaangifte (déclaration de revendication) gaat van 15 december naar 31 december.

De voorafgaande transactieaangifte is gewijzigd in een voorafgaande verzendingsaangifte.

De voorafgaande verpakkingsaangifte geschiedt per batch.

Deze wijzigingen hebben geen gevolgen voor het enig document.

11. Overstap naar een algemenere AOC-aanduiding (repli)

De informatie die de repli-aangifte moet bevatten, is gepreciseerd.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

12. Register

Er zijn redactionele aanpassingen aangebracht in de voorschriften voor het bijhouden van registers.

— In hoofdstuk II, deel II, punt 2:

— zijn onder b) de woorden “tot de datum van indiening van de claimaangifte (déclaration de revendication)” en “en de zuurgraad van de most” geschrapt;

— is onder c) het woord “dossier” vervangen door “register”;

— is onder d) het woord “dossier” vervangen door “register” en zijn de woorden “of het in het vrije verkeer brengen van onverpakte wijn met de gecontroleerde oorsprongsbenaming (AOC)” geschrapt.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

13. Voornaamste te controleren punten

Hoofdstuk 3 is herzien om te zorgen voor coherentie in de omschrijving van de voornaamste te controleren punten in de productdossiers voor de streek rond Nantes.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

ENIG DOCUMENT

1. Naam van het product

Muscadet Coteaux de la Loire

2. Type geografische aanduiding

BOB — beschermde oorsprongsbenaming

3. Wijncategorieën

1. Wijn

4. Beschrijving van de wijn(en)

De wijnen zijn wit, droog en niet-mousserend.

De wijnen hebben:

— een minimaal natuurlijk alcoholvolumegehalte van 10 %;

— een maximaal gehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van 3 gram per liter;

— een maximaal gehalte aan vluchtige zuren van tien milli-equivalenten per liter;

— een maximaal totaal alcoholvolumegehalte na verrijking van 12 %.

De totale zuurgraad en het totale gehalte aan zwaveldioxide van de wijnen, alsook het totale effectieve alcoholgehalte zijn in overeenstemming met de drempelwaarden van de communautaire regelgeving. De wijnen zijn wit, droog en niet-mousserend.

Ze hebben delicate aroma’s, vaak met een florale boventoon en soms met minerale toetsen, alsook een smaakbalans die overhelt naar frisheid.

Bij een langere rijping lenen ze zich beter voor veroudering.

Ze worden zorgvuldig gebotteld om de aromatische rijkdom te behouden en te versterken.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

5. WIJNBOUWPRAKTIJKEN

a. Essentiële oenologische procedés

Teeltwijze

De minimale beplantingsdichtheid bedraagt 6 500 wijnstokken per hectare.6 500 wijnstokken per hectare.

De afstand tussen de rijen is minder dan of gelijk aan 1,5 meter en de afstand tussen de wijnstokken in eenzelfde rij ligt tussen 0,9 en 1,1 meter.

De wijnstokken worden gesnoeid tot maximaal 12 ogen per stok:

— hetzij door korte snoei, tot maximaal 5 vruchttakken per wijnstok;

— hetzij door enkele of dubbele Guyot-snoei.

De snoei moet vóór de uitbotting of vóór fase 5 van de schaal van Eichhorn en Lorentz hebben plaatsgevonden.

Ongeacht de methode die wordt toegepast, mogen de wijnstokken worden gesnoeid met 4 extra vrije ogen per wijnstok, op voorwaarde dat in het fenologische stadium dat overeenkomt met 11 of 12 bladeren, het aantal vruchtdragende takken in het jaar per wijnstok kleiner is dan of gelijk is aan 12.

Specifiek oenologisch procedé

Bij de warmtebehandeling van de oogst mag de temperatuur niet dalen tot onder – 5 °C.

Het totale alcoholvolumegehalte na verrijking is niet hoger dan 12 %.

Naast de bovengenoemde bepalingen moeten de oenologische wijnprocedés in overeenstemming zijn met de vereisten van de communautaire regelgeving en het Franse wetboek voor landbouw en zeevisserij.

b. Maximale opbrengst

66 hectoliter per hectare

6. Afgebakend geografisch gebied

Alle productiestappen vinden plaats in het geografische gebied dat door het Institut national de l’origine et de la qualité tijdens de bijeenkomst van het bevoegde nationale comité op 15 juni 2017 is goedgekeurd. Op de datum van goedkeuring van dit productdossier door het bevoegde nationale comité bestond dit gebied uit het grondgebied van de volgende gemeenten of delen van gemeenten, op basis van de officiële geografische code van 2018:

— Departement Loire-Atlantique: Ancenis, La Boissière-du-Doré, Carquefou, Le Cellier, Couffé, Divatte-sur-Loire (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeente Barbechat), Ligné (deel), Le Loroux-Bottereau (deel), Mauves-sur-Loire, Oudon, La Remaudière, Saint-Géréon, Thouaré-sur-Loire, Vair-sur-Loire.

— Departement Maine-et-Loire: Mauges-sur-Loire (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeenten La Chapelle-Saint-Florent en Saint-Florent-leVieil), Orée d’Anjou (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeenten Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré en La Varenne).

7. Voornaamste wijndruiven

Melon B

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

Beschrijving van de natuurlijke factoren die bijdragen tot het verband

Het wijnbouwgebied van de gecontroleerde oorsprongsbenaming (AOC) “Muscadet Coteaux de la Loire” ligt hoofdzakelijk op de eerste oevers van de Loire. Sommige delen ervan liggen iets verder van de rivier verwijderd, op de hellingen langs enkele zijrivieren; de belangrijkste hiervan zijn de Divatte, de Evre en de Erdre. Het geografische gebied wordt gekenmerkt door een duidelijk reliëf, met hellingen van 5 à 10 %. Het ligt ten oosten van de stad Nantes en vormt het meest oostelijke gedeelte van het geografische gebied van de AOC “Muscadet”. Het strekt zich uit over een deel van de departementen Loire-Atlantique en Maine-et-Loire. De wijngaardpercelen tekenen zich duidelijk af in het landschap en contrasteren met de bosrijke hoogvlaktes die voor de veeteelt worden gebruikt.

In het geografische gebied heerst een bijzonder zacht en gematigd zeeklimaat. De Loire tempert de temperatuurverschillen en zorgt ervoor dat de invloed van de oceaan zich ook verder landinwaarts doet gevoelen. De oceaanwinden dringen gemakkelijker tot de binnenlanden door omdat de zuidwestelijke/noordoostelijke loop van de rivier samenvalt met de richting van deze winden. Om diezelfde redenen valt er ook aanzienlijk veel minder neerslag langs de oevers van de Loire dan op de hoogvlaktes die zich enkele kilometers verderop bevinden. Bijgevolg schijnt de zon in de zomer volop in deze streken en is de invloed van de ligging van de hellingen van de wijngaarden op het noorden of het zuiden in dit verband miniem. In de herfst kan het springtij soms voor zware regenval zorgen.

De ondergrond van het geografische gebied bestaat hoofdzakelijk uit metamorf gesteente, vooral glimmerlei, met meer gneis in het westen en leisteen in het oosten. Dit meestal verbrokkelde gesteente heeft een bovenlaag bestaande uit ondiepe bruine grond met veel zand en kiezelsteen. Deze grond heeft van nature een goede waterafvoer, waardoor deze in de lente snel opwarmt. Het perceelgebied heeft een scherpe afbakening van heuvels die uit open landschappen bestaan en voornamelijk of traditioneel met wijnstokken zijn beplant, en percelen met een gezonde, luchtige, ondiepe en matig vruchtbare bodem die slechts een beperkte hoeveelheid water kunnen vasthouden.

Beschrijving van de menselijke factoren die bijdragen tot het verband

Het AOC-wijnbouwgebied kent een oude wijnbouwtraditie. De al sinds het begin van onze tijdrekening beoefende wijnbouw breidde zich in de middeleeuwen langs de oevers van de Loire en haar zijrivieren verder uit over de hele omgeving van Nantes. In de cartularia van de abdijen in de streek wordt gewag gemaakt van de ontwikkeling van de teelt in de elfde en twaalfde eeuw verder op de hellingen van Varades, Oudon, Ancenis en Saint-Florent-le-Vieil. Toch heeft het tot de zestiende eeuw geduurd voordat echt commerciële wijngaarden werden aangelegd. Dit werd gedaan om te kunnen voldoen aan de vraag van de Nederlandse handelaars die in Nantes gevestigd waren. In die periode vond de druivensoort melon B definitief ingang in de streek, waar deze vanaf het midden van de zeventiende eeuw de naam “Muscadet” kreeg. De haven van Ancenis bleef lange tijd de belangrijkste plaats van waaruit de wijnen van het geografische gebied naar Nantes werden vervoerd. Zelfs na de inlijving van het hertogdom door het koninkrijk Frankrijk behield Bretagne zijn eigen fiscale regelgeving, die de opkomst van de wijnbouw bevorderde. Omdat wijnen uit het geografische gebied die stroomafwaarts, voorbij de douanegrenzen, werden geproduceerd fiscaal lager werden belast, gingen ze gemakkelijker van de hand dan de wijnen die uit het stroomopwaarts gelegen gebied van de rivier afkomstig waren.

Met melon B als voornaamste druivensoort onderscheidde het geografische gebied zich wat de witte wijnen betreft duidelijk van de meer oostelijk gelegen wijngaarden, die meer gericht waren op de druivensoort chenin B. Na de phylloxeracrisis herstelde het wijnbouwgebied zich dankzij enkele nieuwe technieken, zoals lineaire aanplantingen en de Guyot-snoei. Vanaf dat ogenblik werd de knowhow op het gebied van de productie goed gecodificeerd met regels voor aanhouden van een hoge beplantingsdichtheid, de inachtneming van een maximumoogst en de beperking van de opbrengst en oogst van volledig rijpe druiven.

Om rijkere en complexere wijnen te kunnen produceren, kozen de exploitanten voor een specifiek technisch vinificatietraject, de “methode van Nantes”, waarbij de wijnen gedurende ten minste één winter zonder te worden overgeheveld, op de moer rijpen, een techniek die is ontstaan uit de gewoonte van de producenten om een vat van hun beste op de moer gerijpte wijn te bewaren voor familiefeesten in de volgende lente. Deze rijpingsmethode geeft de wijnen volheid en vetheid, met name door de verrijking met mannoproteïnen en andere verbindingen die het gevolg zijn van de autolyse van de gistcelwanden. Bovendien blijven met deze methode, die berust op het principe dat de wijn geen behandeling ondergaat en in een met kooldioxide geladen atmosfeer wordt bewaard, waardoor oxidatieverschijnselen en het vrijkomen van vluchtige verbindingen sterk worden beperkt, de aroma’s die zich tijdens de alcoholische gisting hebben gevormd, tot de lente en daarna behouden.

Tijdens de rijping verkrijgen de wijnen ook tertiaire aroma’s die ze nog rijker maken. De druiven, de most en de wijnen van de druivensoort melon B bevatten namelijk een hoge concentratie aan precursoren van glycosidearoma’s. Deze moleculen, die bestaan uit aglyconen die aan suikers zijn gebonden, zijn in deze toestand geurloos. Wanneer de β-glycosidebindingen onder invloed van diverse chemische en enzymatische processen afbreken, ontstaan er sterk riekende verbindingen, vooral monoterpenen en C13-norisoprenoïden, waarbij met name β-damascone wordt gevormd, een stof die zorgt voor de fruitige aroma’s. De exploitanten ontwikkelden een bijzondere methode om de wijn tegen elke vorm van oxidatie in het vat te beschermen en met zorg te bottelen, zodat het vrijkomen van de geuren zo lang mogelijk doorgaat en de wijnen aan complexiteit winnen.

De producenten uit het geografische gebied wilden deze productieomstandigheden vastleggen en zo de authenticiteit van hun wijnen beschermen en in 1936 werd de “Muscadet Coteaux de la Loire” erkend als AOC. In 1977 werden speciale regels vastgelegd voor het traditionele predicaat “sur lie” (op moer). Bijgevolg wordt de wijn sinds 1994 gebotteld in dezelfde wijnkelders waarin de vinificatie heeft plaatsgevonden, een praktijk die is bedoeld om de wijnen minder vaak over te hevelen. In 2016 besloeg het areaal van de AOC ongeveer 170 hectare, geëxploiteerd door ongeveer 80 producenten en een coöperatie in Ancenis. Het jaarlijkse verhandelde volume is vastgelegd op ongeveer 7 000 hectoliter en heeft voor het merendeel het predicaat 7 000 hectoliter en heeft voor het merendeel het predicaat 7 000 hectoliter en heeft voor het merendeel het predicaat “sur lie”. De wijnen met de AOC “Muscadet Coteaux de la Loire” zijn wit, droog en niet-mousserend. Ze hebben delicate aroma’s, vaak met een florale boventoon en soms met minerale toetsen, alsook een smaakbalans die overhelt naar frisheid. Bij een langere rijping krijgen ze een rijker mondgevoel en lenen ze zich beter voor veroudering. Ze worden zorgvuldig gebotteld om de aromatische rijkdom te behouden en te versterken.

De wijnen met het predicaat “sur lie” zijn doorgaans evenwichtig in de mond, neigend naar rondheid, en bieden een complexer geurenboeket, en ze kunnen een lichte pareling vertonen door resten van het koolzuurgas dat zich tijdens de alcoholische gisting heeft gevormd. Om de frisheid, de rijke aroma’s en het koolzuurgas in de wijn te behouden, worden ze tijdens de rijping beschermd tegen oxidatie. Aangezien het koolzuurgasgehalte te hoog is om ze in flexibel materiaal te verpakken, moeten ze worden gebotteld, hetgeen de nodige zorg vereist. Door de invloed van de Loire kent het geografische gebied een zacht klimaat met weinig regen en veel zon. Verder heeft het een heuvelachtig reliëf, dat nog duidelijker zichtbaar is langs de oevers van de rivier, en een vaak ruwe en ondiepe bodem die zich vooral heeft gevormd op metamorf gesteente. Door het gebroken gesteente en de textuur van de bodem kunnen de wortels van de wijnstokken tot diep in de bodem doordringen. Daardoor profiteren de planten van een vochttoevoer die geleidelijk vermindert en bevorderlijk is voor de rijping van de melon B-druiven. De zachte winters zorgen voor een vroegtijdige start van de wijnstokcyclus, waardoor de druiven doorgaans vóór de eerste herfstbuien kunnen worden geoogst. Dankzij de gematigde zomertemperaturen blijven de frisheid en aroma’s van de wijn van deze delicate witte druivensoort behouden. De oceaanwinden die de loop van de Loire volgen, zorgen voor minder vochtigheid in de lucht, waardoor de druiven gezond blijven tot de oogst. Dat draagt dan weer deels bij tot de verfijnde aroma’s van de wijnen, en met name de florale en minerale toetsen.

De lange wijnbouwtraditie en de vroegtijdige specialisatie in het geografische gebied zorgen ervoor dat de producenten hun theoretische en praktische kennis van oudsher met elkaar delen. Omdat zij graag wilden dat het authentieke karakter van hun product zou worden beschermd, is de “Muscadet Coteaux de la Loire” in 1936 als AOC erkend, waarmee dit een van de oudste AOC’s in Frankrijk is.

Met hun knowhow weten de exploitanten de productie zodanig te sturen dat gezonde, volrijpe druiven kunnen worden geoogst. Na de vinificatie volgens de lokale gebruiken rijpen de wijnen tot aan de botteling op de moer, zonder dat ze worden overgeheveld. Dankzij de zachte winterse temperaturen in het geografische gebied die de wisselwerking met de moer bevorderen, worden de wijnen tijdens de rijpingsperiode steeds beter en krijgen ze vanaf de volgende lente een rijker mondgevoel. Door ze met zorg te bottelen, blijven de essentiële kenmerken van de wijnen behouden, terwijl bepaalde aroma’s zich na de botteling nog verder ontwikkelen. Deze kennis van de mogelijkheden van de natuurlijke omgeving en van de druivensoort melon B heeft geresulteerd in een techniek die ervoor zorgt dat de geurmoleculen die zich tijdens de gisting hebben gevormd, en precursoren van glycosidearoma’s ten volle tot uiting komen in de wijnen.

De AOC-wijnen met het predicaat “sur lie” worden het jaar dat volgt op het jaar van de oogst gebotteld. Daardoor behouden ze de typische frisheid, ondersteund door een lichte pareling die wordt veroorzaakt door de resten van het koolzuurgas dat zich tijdens de vinificatie heeft gevormd. Om oxidatie te vermijden, worden deze wijnen direct in de wijnkelders gebotteld. Deze traditionele praktijk, die de behandeling van het product tot een minimum beperkt, is uitstekend geschikt om de delicate geurcomponenten van de wijnen te behouden.

De alomtegenwoordigheid van de Loire, de ligging van het geografische gebied halverwege tussen de steden Nantes en Angers en de aanwezigheid van de bedrijvige haven van Ancenis zijn factoren die in het verleden de opkomst van een commercieel en dynamisch wijnbouwgebied hebben bevorderd. Dankzij de frisheid en verfijnde aroma’s vindt de wijn aftrek bij een groot publiek en bij de vele restaurants aan de oevers van de Loire. De wijn past uitstekend bij schelp- en schaaldieren en nog beter bij visgerechten in “beurre blanc” waarvan het recept in de negentiende eeuw is ontstaan aan de oevers van de rivier.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Gebied in de onmiddellijke nabijheid

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid waar bij wijze van uitzondering de vinificatie, bereiding en rijping van de wijn en de vinificatie, bereiding, rijping en verpakking van wijn met de vermelding “sur lie” mogen plaatsvinden, bestaat uit het grondgebied van de volgende gemeenten of delen van gemeenten op basis van de officiële geografische code van 2018:

— Departement Loire-Atlantique: Aigrefeuille-sur-Maine, Basse-Goulaine, La Bernerie-en-Retz, Le Bignon, Bouaye, Bouguenais, Boussay, Brains, La Chapelle-Heulin, Château-Thébaud, Chaumes-en-Retz, Chauvé, Cheix-en-Retz, La Chevrolière, Clisson, Corcoué-sur-Logne, Divatte-sur-Loire (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeente La Chapelle-Basse-Mer), Frossay, Geneston, Gétigné, Gorges, La Haie-Fouassière, Haute-Goulaine, Le Landreau, Legé, Ligné (deel), La Limouzinière, Loireauxence (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeenten La Chapelle-Saint-Sauveur en Varades), Le Loroux-Bottereau (deel), Machecoul-Saint-Même, Maisdon-sur-Sèvre, La Marne, Mésanger, Monnières, Montbert, Montrelais, Les Moutiers-en-Retz, Mouzillon, Le Pallet, Paulx, Le Pellerin, La Planche, Pont-Saint-Martin, Pornic, Port-Saint-Père, La Regrippière, Remouillé, Rezé, Rouans, Saint-Aignan-Grandlieu, Saint-Colomban, Sainte-Pazanne, Saint-Étienne-de-Mer-Morte, Saint-Fiacre-sur-Maine, Saint-Hilaire-de-Chaléons, Saint-Hilaire-de-Clisson, Saint-Julien-de-Concelles, Saint-Léger-les-Vignes, Saint-Lumine-de-Clisson, Saint-Lumine-de-Coutais, Saint-Mars-de-Coutais, Saint-Père-en-Retz, Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Saint-Viaud, Les Sorinières, Touvois, Vallet, Vertou, Vieillevigne, Villeneuve-en-Retz, Vue.

— Departement Maine-et-Loire: Beaupréau-en-Mauges (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeenten Beaupréau en Gesté), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeente Fresne-sur-Loire), Mauges-sur-Loire (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeente Marillais), Montrevault-sur-Èvre (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeenten La Boissière-sur-Evre, La Chaussaire, Le Fief-Sauvin, Le Fuilet, Montrevault, Le Puiset-Doré, Saint-Pierre-Montlimart en Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeenten Saint-Christophe-la-Couperie, Saint-Laurent-des-Autels en Saint-Sauveur-de-Landemont), Sèvremoine (uitsluitend voor het grondgebied van de deelgemeenten Montfaucon-Montigné, Saint-Crespin-sur-Moine, Saint-Germain-sur-Moine en Tillières).

— Departement Vendée: Cugand, Montaigu, Rocheservière, Saint-Étienne-du-Bois, Saint-Hilaire-de-Loulay, Saint-Philbert-de-Bouaine.

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen met betrekking tot de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

De naam mag worden aangevuld met het predicaat “sur lie” voor wijnen die voldoen aan de productievoorwaarden die daarvoor in het productdossier zijn vastgesteld.

De naam mag worden aangevuld met de geografische aanduiding “Val de Loire” volgens de regels die daarvoor in het productdossier zijn vastgesteld.

De lettertekens van het predicaat “sur lie” en van de geografische benaming “Val de Loire” mogen niet hoger, breder of dikker zijn dan de lettertekens van de AOC-aanduiding.

Op wijn met de aanduiding “sur lie” moet het jaartal worden vermeld.

Op het etiket van de AOC-wijnen mag de naam van een kleinere geografische eenheid worden vermeld mits deze:

— een in het kadaster opgenomen plaatsnaam is;

— staat vermeld op de oogstaangifte.

De lettertekens van deze in het kadaster opgenomen plaatsnaam mogen niet hoger, breder of dikker zijn dan de helft van de lettertekens van de AOC-aanduiding. Voorts staat deze plaatsnaam in hetzelfde gezichtsveld als de AOC-aanduiding.

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Verpakking in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Wijnen met het predicaat “sur lie” worden in het afgebakende gebied verpakt.

Om de specifieke kenmerken die voortvloeien uit de vinificatie- en rijpingsmethoden te behouden, in het bijzonder de frisheid, de aromatische complexiteit waarvan sommige bestanddelen pas na de verpakking tot uiting komen, en de lichte pareling vanwege het gehalte aan endogeen koolzuurgas, en om de overheveling te beperken, worden wijnen met het predicaat “sur lie” in de wijnkelders gebotteld tussen 1 maart en 31 december van het jaar dat volgt op het jaar van de oogst.

Deze specifieke rijpingsmethode geeft de wijnen volheid en vetheid, met name door de verrijking met mannoproteïnen en andere verbindingen die het gevolg zijn van de autolyse van de gistcelwanden. Deze methode berust op het principe dat de wijn geen behandeling ondergaat en in een met kooldioxide geladen atmosfeer wordt bewaard waardoor oxidatieverschijnselen en het vrijkomen van vluchtige verbindingen sterk worden beperkt.

Omdat het koolzuurgasgehalte te hoog is voor het verpakken in flexibel materiaal, moeten ze worden gebotteld, hetgeen de nodige zorg vereist.

De wijnen liggen nog op de moer wanneer ze worden verpakt of voor het eerst vanuit de wijnkelders worden verzonden.

LINK NAAR HET PRODUCTDOSSIER

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-6463bdfa-2237-4a2c-b1b0-13cf749cfc0b

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.