TOELICHTING

Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat in de Internationale Suikerraad en het Administratief Comité van de Internationale Suikerorganisatie (hierna "ISO" genoemd) alsook in mogelijke andere ad-hocinstanties die de ISO opzet ter bespreking van mogelijke wijzigingen van de Internationale Suikerovereenkomst 1992, namens de Unie moet worden ingenomen met betrekking tot de voorgenomen bespreking van de herziening van de Internationale Suikerovereenkomst 1992 (hierna "de Internationale Suikerovereenkomst" genoemd).

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Hervorming van de Internationale Suikerovereenkomst 1992

De Europese Unie is partij bij de Internationale Suikerovereenkomst.

De Internationale Suikerovereenkomst heeft tot doel te zorgen voor sterkere internationale samenwerking in verband met suiker en daarmee samenhangende aangelegenheden, een forum te bieden voor intergouvernementeel overleg inzake suiker en inzake maatregelen ter verbetering van de wereldsuikereconomie, de handel te vergemakkelijken via het verzamelen en verstrekken van informatie over de wereldmarkt voor suiker en andere zoetstoffen, en de vraag naar suiker aan te wakkeren, met name voor andere dan traditionele doeleinden. De Internationale Suikerovereenkomst is op 1 januari 1993 in werking getreden voor een periode van drie jaar tot en met 31 december 1995. Sindsdien is de overeenkomst regelmatig verlengd, telkens met een periode van twee jaar. De Internationale Suikerovereenkomst zal bij besluit van de Internationale Suikerraad in november 2017 worden verlengd en tot en met 31 december 2019 van kracht blijven.

Overeenkomstig artikel 8 van de Internationale Suikerovereenkomst is de Internationale Suikerraad de instantie die belast is met het vervullen van alle functies die nodig zijn voor de uitvoering van de Internationale Suikerovereenkomst. In artikel 13 van de Internationale Suikerovereenkomst is bepaald dat alle besluiten van de Internationale Suikerraad in beginsel bij consensus worden genomen, tenzij in de Internationale Suikerovereenkomst anders is bepaald. En dat, als er geen consensus is, de besluiten bij gewone meerderheid van stemmen worden genomen, tenzij de Internationale Suikerovereenkomst in een bijzondere meerderheid van stemmen voorziet.

Overeenkomstig artikel 25 van de Internationale Suikerovereenkomst hebben de leden van de ISO in totaal tweeduizend stemmen. Elk lid van de ISO heeft een bepaald aantal stemmen dat jaarlijks wordt aangepast volgens criteria die vooraf in de Internationale Suikerovereenkomst zijn vastgesteld.

De overeenkomst, en met name de verdeling van de stemmen tussen de leden, die ook de bijdrage van een lid bepaalt, weerspiegelt niet langer de stand van zaken op de mondiale suikermarkt. De Unie is momenteel veruit de grootste bijdrager aan de ISO-begroting. Sinds 2015 voert de ISO op werkgroepniveau besprekingen over mogelijkheden om het mechanisme voor de verdeling van stemmen te herzien. Het is noodzakelijk dat de EU een standpunt heeft over de herziening van de Internationale Suikerovereenkomst indien de ISO actief zulke besprekingen en onderhandelingen gaat voeren.

De ISO hervormen om deze verder in overeenstemming te brengen met de praktijken die de Unie in andere internationale grondstoffenorganisaties bevordert, alsook met ontwikkelingen op de mondiale suikermarkt sinds 1992, is duidelijk in het belang van de Unie. Deze hervorming zou op zijn minst moeten leiden tot transparantie wat betreft de verantwoordelijkheden van de leden op het gebied van stemmen en wat betreft hun financiële bijdragen. De verdeling van de stemmen in de ISO zou moeten kunnen worden gemeten aan de hand van indicatoren zoals handel, consumptie, productie en het vermogen om te betalen. Deze laatste indicator wordt in de Verenigde Naties gebruikt om het ontwikkelingsaspect van suiker in aanmerking te kunnen nemen. Door met deze indicator rekening te houden zou een groter deel van de financiële verantwoordelijkheden worden toegekend aan de leden met een groter vermogen om bij te dragen aan de ISO-begroting.

De Commissie kan bij de andere ISO-leden voor de hierboven bedoelde praktijken ijveren; aangezien de ISO een op consensus gebaseerde organisatie is, kan de EU haar niet alleen hervormen. Daarom moeten de verzamelde ISO-leden een sterk signaal afgeven dat hervorming zowel mogelijk als wenselijk is. Tijdens bijeenkomsten van de ISO en in bilaterale bijeenkomsten met andere ISO-leden zou de Commissie bij machte moeten zijn het initiatief te nemen om onderhandelingen te openen over de wijziging van de Internationale Suikerovereenkomst en met andere leden samen te werken indien zij het voortouw zouden nemen met betrekking tot hervormingsvoorstellen.