B4-1204/95

Resolutie over de doorzichtigheid van de besluiten van de Raad en de legislatieve procedures van de Gemeenschap

Het Europees Parlement,

- gezien de resolutie van de Raad van 8 juni 1993 over de kwaliteit van het opstellen van de wetgeving van de Gemeenschap,

- gezien de interinstitutionele verklaring over democratie, doorzichtigheid en subsidiariteit van 25 oktober 1993,

- gezien het arrest van het Hof en met name de arresten van 18 februari 1970 in de zaak 38/69, 15 april 1986 in de zaak 237/84) en 26 februari 1991 in de zaak 292/89 ((Jurisprudentie 1970/47, 1986/125 en 1991/774.)),

A. gezien de verplichting tot een loyale samenwerking die de instellingen elkaar verschuldigd zijn overeenkomstig het EG-Verdrag,

B. gezien de verplichtingen die de Europese Raad op zich heeft genomen in 1992 ten aanzien van een meer open Gemeenschap en de conclusies van de Europese Raad van Edinburgh van 12 december 1992,

C. overwegende dat het Parlement de acties die tegen de Raad zijn ingesteld door J. Carvel en de Guardian Newspapers (T-194/94) en de Staat der Nederlanden (C-58/94) heeft ondersteund vanwege het gebrek aan doorzichtigheid in het werk van de Raad,

1. neemt kennis van de gedragscode die de Raad op 2 oktober 1995 heeft vastgesteld betreffende de openbaarheid van de notulen en de verklaringen in de notulen van de Raad;

2. stelt vast dat de in de notulen van de Raad opgenomen verklaringen geen enkele wettelijke kracht hebben maar kunnen leiden tot verwarring, onzekerheid en een gebrek aan doorzichtigheid bij het opstellen van de wetgeving van de Gemeenschap;

3. stelt vast dat het aantal verklaringen in de notulen van de Raad in recente gevallen buiten proporties is (bijv. de 31 verklaringen over het gemeenschappelijk standpunt van 1995 over de bescherming van gegevens);

4. veroordeelt de praktijk van de Raad unilaterale verklaringen af te leggen over lopende wetgevingsaangelegenheden in zijn notulen en vooral in de medebeslissingsprocedure waaraan het Europees Parlement en de Raad beide de wetgevende bevoegdheid delen;

5. veroordeelt de praktijk van de Commissie door zich te stellen achter de verklaringen van de Raad over de tenuitvoerlegging of de interpretatie van hangende wetgevende aangelegenheden en daarbij niet haar verplichtingen als hoedster van de verdragen na te komen en verzoekt de Commissie zich niet met dergelijke verklaringen te verenigen;

6. is van oordeel dat het toevoegen van verklaringen aan wetgeving veeleer een techniek is die thuishoort in de wereld van de internationale overeenkomsten dan in die van de eigenlijke wetgeving en dat zulks derhalve vermeden moet worden in gezamenlijk door Raad en Parlement genomen besluiten (medebeslissingsprocedure);

7. verzet zich categorisch tegen de opneming van verklaringen van Raad en/of Commissie waarmee het Parlement niet van tevoren heeft ingestemd, ongeacht of ze openbaar worden gemaakt;

8. stelt vast dat wanneer in hoge uitzonderingsgevallen het Europees Parlement en de Raad bij de bemiddelingsprocedure het eens worden over een gemeenschappelijk standpunt, bijvoorbeeld op het stuk van verder te nemen maatregelen, een dergelijke verklaring aanvaardbaar is wanneer gepubliceerd in het Publikatieblad;

9. verzoekt om de publikatie van alle dergelijke toegelaten verklaringen in het belang van het bereiken van doorzichtigheid in de wetgeving van de Gemeenschap;

10. betreurt dat de voornoemde gedragscode slechts een simpele code is met goede bedoelingen, veel te algemeen, onderhevig aan afwijkingen en zonder enige juridische kracht;

11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.