Verklarende woordenlijst

Beheersautoriteit Autoriteit die door de lidstaat is aangewezen om bijstand (operationeel programma/enkelvoudig programmeringsdocument) te beheren.

Benchmarking Kwantitatieve en kwalitatieve vergelijking van de prestaties van bepaalde bijstand met hetgeen beschouwd wordt als het beste op hetzelfde of een verwant bijstandsterrein.

Beroepsopleiding Iedere onderwijsvorm die opleidt voor een specifiek beroep, vak of betrekking, of die de bijzondere bekwaamheid verleent om een dergelijk beroep, vak of betrekking uit te kunnen oefenen.

Doeltreffendheid Verhouding tussen de bereikte effecten en de oorspronkelijk gestelde doelen.

Europees Sociaal Fonds (ESF) Een van de Structuurfondsen waarmee maatregelen worden ondersteund ter voorkoming en bestrijding van werkloosheid en maatregelen inzake de ontwikkeling van menselijke hulpbronnen en de sociale integratie in de arbeidsmarkt ter bevordering van een hoog peil van werkgelegenheid, gelijke kansen voor mannen en vrouwen, duurzame ontwikkeling en economische en sociale samenhang.

Evaluaties Evaluatie vooraf Een kernelement in de voorbereiding van de programma's. Het is de verantwoordelijkheid van door de lidstaten aangewezen autoriteiten. Zij bestaat hoofdzakelijk in de beoordeling van de sterke en de zwakke punten en het potentieel van de betrokken lidstaat, regio of sector en een onderzoek naar de coherentie van de gekozen strategie en doelstellingen met de kenmerken van de betrokken regio's of zones, waaronder hun demografische ontwikkeling, en de verwachte impact van de voorgenomen prioritaire acties.

Evaluatie halverwege de looptijd De evaluatie halverwege de pogrammeringsperiode heeft betrekking op de eerste resultaten van de bijstandspakketten, de relevantie ervan en de manier waarop de doelstellingen worden verwezenlijkt. Zij vindt plaats onder de verantwoordelijkheid van de beheersautoriteit van het betrokken programma, die daarbij samenwerkt met de Commissie.

Evaluatie achteraf Evaluatie die uiterlijk drie jaar na het einde van de programmeringsperiode door onafhankelijke deskundigen wordt verricht onder de verantwoordelijkheid van de Commissie, die daarbij samenwerkt met de lidstaat en de beheersautoriteiten. Hierin wordt verslag uitgebracht over het gebruik van de middelen, de doeltreffendheid en de doelmatigheid van de bijstandspakketten en de impact ervan. Er worden ook conclusies getrokken wat het beleid inzake de economische en sociale samenhang betreft, nadat in de evaluatie de factoren die tot het welslagen of het mislukken van de uitvoering hebben bijgedragen, alsmede de verwezenlijking van de resultaten aan bod zijn gekomen.

Gendergelijkheid Het concept dat alle mensen vrij zijn om hun persoonlijke capaciteit te ontwikkelen en keuzes te maken zonder de beperkingen van strikte man-vrouw-rolpatronen; dat de verschillende behoeften van vrouwen en mannen op gelijke wijze in aanmerking worden genomen, naar waarde worden geschat en gestimuleerd.

Indicatoren Outputindicator Instrument om de fysieke output te meten (bijv. aantal deelnemers aan de opleiding) die aangeeft hoeveel vooruitgang er is geboekt bij de uitvoering van de gefinancierde acties.

Resultaatindicator Instrument om de onmiddellijke effecten op de rechtstreekse begunstigden van de gefinancierde actie te meten (bijv. aantal deelnemers dat de vereiste kwalificaties verkreeg).

Impactindicator Instrument om de sociaaleconomische gevolgen te meten van de gefinancierde acties op de langere termijn, die verder gaan dan de onmiddellijke effecten op de rechtstreekse begunstigden (bijv. aantal mensen dat twaalf maanden na de opleiding een baan heeft).

Operationeel programma (OP) en enkelvoudig programmeringsdocument (EPD), in het verslag "programma's" genoemd Een communautair bestek — waarin de strategie en de prioriteiten voor het optreden van de structuurfondsen en van de lidstaat zijn opgenomen, alsmede de specifieke doelstellingen ervan, de bijdrage van de fondsen en de overige financiële middelen — wordt via verscheidene operationele programma's ten uitvoer gelegd. Een OP is een op centraal of regionaal niveau in een lidstaat voorbereid en door de Commissie goedgekeurd document dat de vorm aanneemt van een coherent geheel van prioritaire zwaartepunten die bestaan uit meerjarenmaatregelen. De door de structuurfondsen te cofinancieren projecten moeten binnen de reikwijdte van een maatregel vallen. Onder bepaalde omstandigheden kunnen een communautair bestek en een operationeel programma worden samengevoegd tot een zogeheten "enkelvoudig programmeringsdocument".

Programmeringsperiode Het meerjarige kader waarbinnen de uitgaven uit hoofde van de structuurfondsen worden gepland en uitgevoerd.

Projectontwikkelaar Een individu of een organisatie (bijv. lokale autoriteiten, verenigingen, ondernemingen, enz.) dat/die projecten kan voorstellen en een aanvraag om steun uit de structuurfondsen kan indienen.

Segregatie (verticaal en horizontaal) op de arbeidsmarkt Verschillen tussen de participatie van mannen en vrouwen in verschillende sectoren (horizontaal) en op besluitvormingsposities (verticaal).

Structuurfondsen Het voornaamste beleidsinstrument van de Unie ter verwezenlijking van de in het Verdrag genoemde doelstellingen van economische en sociale samenhang.

Samenvatting

I. Een van de doelstellingen van de structuurfondsen is de bevordering van gelijke kansen van mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt. Het voornaamste communautaire instrument ter bevordering van die gelijke kansen is het Europees Sociaal Fonds (ESF). Dit verslag handelt over de door het ESF gecofinancierde beroepsopleidingsacties voor vrouwen in de programmeringsperiode 2000-2006. Naar schatting was in deze periode 3 miljard euro bestemd voor beroepsopleidingsacties.

II. De controle van de Rekenkamer spitste zich toe op de volgende twee vragen:

a) Werden de beroepsopleidingsacties voor vrouwen geselecteerd op basis van een heldere analyse van de arbeidsmarktprioriteiten?

b) Waren de toezichtgegevens toereikend om te beoordelen of met deze acties de doelstellingen waren bereikt?

III. De controle werd verricht bij de Commissie en in vijf lidstaten (Duitsland, Spanje, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Italië), die in totaal 76 % van de uitgaven op dit gebied voor hun rekening namen. De controleconclusies in dit verslag zijn gebaseerd op onderzoek van de totstandkoming van de programma's en van een steekproef van afgeronde projecten.

IV. In het algemeen werd met betrekking tot het aanwijzen en selecteren van beroepsopleidingsacties voor vrouwen geconstateerd dat de opleidingsacties in de gecontroleerde programma's niet waren opgezet als directe reactie op de analyses van de vereisten op de arbeidsmarkt en dat de vastgestelde maatregelen over het algemeen een ruime marge lieten voor het uitvoeren van acties, zonder dat zij voldoende op specifieke doelgroepen waren gericht.

V. Daarnaast werd bij de projectselectiecriteria in de gecontroleerde lidstaten niet voldoende rekening gehouden met deze analyses van de arbeidsmarkt en zorgden zij er ook niet voor dat de geselecteerde projecten doelstellingen hadden die overeenkwamen met de algemene programmadoelstellingen.

VI. De Rekenkamer deed de aanbeveling dat toekomstige operationele programma's worden vastgesteld in het licht van een analyse van de arbeidsmarkt en dat het soort opleiding en doelstellingen waartoe wordt besloten een directe reactie op deze analyse vormt. Verder luidde de aanbeveling dat er een doelmatige procedure voor de selectie van projecten moet worden opgezet om die projecten goed te keuren die het best inspelen op de problemen die in de analyse naar voren kwamen.

VII. Wat betreft de evaluatie van de verwezenlijking van de doelstellingen constateerde de Rekenkamer dat de toezichtinformatie een dergelijke evaluatie niet mogelijk maakte omdat de vastgestelde indicatoren te eng gericht waren, er vaak geen doelen waren gesteld en de informatie zelf onbetrouwbaar of onvolledig was. Daarom is de Rekenkamer van oordeel dat noch de uitvoerende instanties in de lidstaten, noch de Commissie konden beoordelen in hoeverre de beoogde doelstellingen waren bereikt.

VIII. De Rekenkamer constateerde dat het nodig is dat de Commissie toezicht blijft houden op het vaststellen van geschikte en haalbare indicatoren door de lidstaten en dat betrouwbare gegevens worden verzameld, om het aldus mogelijk te maken zinvolle conclusies te trekken over de doelmatigheid en de doeltreffendheid van de gecofinancierde acties.

Inleiding

Achtergrond

1. Volgens artikel 2 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is de bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen een van de grondbeginselen van de Gemeenschap. Verordening (EEG) nr. 2081/93 van de Raad [1] bepaalt dat het beginsel van gelijke kansen voor mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt een communautair doel is waartoe de structuurmaatregelen moeten bijdragen. Gelijkheid tussen de seksen is de mogelijkheid van gelijke deelname en gelijke vertegenwoordiging van alle vrouwen en mannen in de economie, in de besluitvorming en in het sociale, culturele en civiele leven [2]. De Commissie brengt jaarlijks verslag uit over de stand van zaken betreffende de gelijkheid van vrouwen en mannen en meldt de waargenomen trends op de gebieden waar de belangrijkste genderkloven bestaan, bijv. arbeidsparticipatiegraad en beloning, sectorale en beroepssegregatie en de verhoudingsgewijze vertegenwoordiging van vrouwen in leidinggevende posities [3]. Figuur 1 laat zien hoe de kloof tussen de arbeidsparticipatiegraad van mannen en vrouwen in de loop der tijd veranderd is. Hoewel er in alle lidstaten een kloof bestaat, is deze in het merendeel van de lidstaten van de EU-27 tussen 2001 en 2007 kleiner geworden.

Figuur 1

Absolute arbeidsparticipatiekloof tussen mannen en vrouwen (in de leeftijd van 15-64 jaar) in de EU-lidstaten 2001 en 2007 (verschil tussen de arbeidsparticipatiegraad van mannen en vrouwen)

+++++ TIFF +++++

Bron: Eurostat, enquête naar de arbeidskrachten in de EU, jaarlijkse gemiddelden, EU-27.

NB: In alle landen was de arbeidsparticipatiegraad van mannen hoger dan die van vrouwen.

2. Dit verslag handelt over de uit het ESF gecofinancierde beroepsopleidingsacties voor vrouwen in de programmeringsperiode 2000-2006; deze vormen de voornaamste specifieke, uit het ESF gefinancierde middelen om gelijke kansen voor mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt te bevorderen [4]. Naast gecofinancierde maatregelen kunnen lidstaten ook nationale of regionale programma's of acties zonder EU-cofinanciering uitvoeren.

3. Voor de programmeringsperiode 2000-2006 werd een tweeledige benadering van het gebruik van ESF-fondsen ter verwezenlijking van doelstellingen ten aanzien van gelijkheid vastgesteld. Hierin werden specifieke acties gecombineerd met zogenaamde "gender mainstreaming". Dit houdt in dat de implicaties van elke voorgenomen handeling, waaronder wetgeving, beleidslijnen of programma's, voor vrouwen of mannen op alle gebieden en op alle niveaus worden beoordeeld [5].

4. Specifieke acties om de toegang van vrouwen tot de arbeidsmarkt en hun participatie te bevorderen, omvatten beroepsopleidingsacties met betrekking tot de carrièreperspectieven van vrouwen, de toegang van vrouwen tot nieuwe arbeidsmogelijkheden en tot het ondernemerschap, en de vermindering van de genderspecifieke verticale en horizontale segregatie van de arbeidsmarkt. Voor de programmeringsperiode 2000-2006 was 4 miljard euro van het ESF bestemd voor "positieve acties voor vrouwen op de arbeidsmarkt" [6]. De voornaamste van deze specifieke acties had betrekking op beroepsopleiding, waarvoor naar schatting 3 miljard euro voor de EU-25 beschikbaar was [7]. Voor de programmeringsperiode 2007-2013 was het budget voor specifieke acties aanzienlijk afgenomen in vergelijking met de voorgaande periode omdat er meer nadruk werd gelegd op mainstreaming.

5. In het kader van positieve acties voor vrouwen op de arbeidsmarkt moeten keuzes worden gemaakt rond de vraag hoe gendergelijkheid op de arbeidsmarkt het best kan worden bevorderd. Enerzijds zou de opleiding normaliter moeten leiden tot een reële kans op het vinden van een baan, wil zij als een succes worden beschouwd, en moet de verstrekte opleiding dus verband houden met de omstandigheden op de arbeidsmarkt, zoals waarneembare tekorten aan vaardigheden. Anderzijds hebben vrouwen als potentiële werknemers ook specifieke behoeften, zoals het bestaan van geschikte kinderopvang en flexibele werkregelingen. Dergelijke kwesties zijn van belang, willen de doelstellingen van verbeterde en verhoogde arbeidsparticipatie van vrouwen door middel van positieve acties worden verwezenlijkt.

De verantwoordelijkheden bij de uitvoering van gecofinancierde acties

6. Figuur 2 geeft de programmering en bepaalde aspecten van het uitvoeringsproces van gecofinancierde ESF-acties op het gebied van beroepsopleiding voor vrouwen vereenvoudigd weer [8].

7. De uit het ESF gecofinancierde projecten worden ten uitvoer gelegd via meerjarenprogramma's (die de vorm kunnen aannemen van operationele programma's (OP) of enkelvoudige programmeringsdocumenten (EDP)). Deze programma's bevatten vastgestelde prioritaire zwaartepunten; voor elk daarvan is een aantal maatregelen vastgesteld. Tot de maatregelen kunnen acties op het gebied van beroepsopleiding voor vrouwen behoren.

8. De programma's worden opgesteld door de lidstaten na een overlegproces met de Commissie (DG Werkgelegenheid) en regionale, lokale en andere bevoegde overheidsinstanties, en de economische en sociale partners. De Commissie beoordeelt de programma's en keurt ze goed.

9. Een kernelement van deze voorbereiding, en met name van de vaststelling van doelstellingen en de toewijzing van financiële middelen voor de prioritaire zwaartepunten en maatregelen, is een evaluatie vooraf van de sterke en de zwakke punten en het potentieel van de betrokken lidstaat, regio of sector. Dit is de verantwoordelijkheid van de door de lidstaten aangewezen autoriteiten en een van de streefdoelen ervan is, de geschiktheid van de geselecteerde strategie en doelen te beoordelen met het oog op de specifieke situatie in de betrokken regio's of gebieden.

10. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor het uitvoeren van de programma's en zij moeten er in samenwerking met de Commissie voor zorgen dat de communautaire middelen in overeenstemming met de beginselen van goed financieel beheer worden besteed. De Commissie behoudt de algehele verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de begroting.

Figuur 2

Wie doet wat?

+++++ TIFF +++++

11. De afzonderlijke projecten worden door projectontwikkelaars — die in het kader van de ontvangst van bijstand uit hoofde van het ESF voor het organiseren van opleiding als de begunstigden worden beschouwd — voorgesteld en door de aangewezen nationale, regionale of lokale autoriteiten goedgekeurd. De ontwikkelaars hebben tot taak de bevoegde beheersautoriteiten toezichtinformatie te verschaffen inzake de voortgang van het project en de verwezenlijking van de doelstellingen. De Commissie ontvangt jaarlijks geaggregeerde toezichtgegevens.

12. Voor de programmeringsperiode 2000-2006 moest een onafhankelijke beoordelaar een evaluatie halverwege de looptijd maken van elk programma, onder de verantwoordelijkheid van de beheersautoriteiten en in samenwerking met de Commissie. Een aantal belangrijke onderdelen van de evaluatie waren:

a) een analyse van de vraag of de analyse van de sterke en de zwakke punten en van het potentieel uit de evaluatie vooraf nog steeds geldig was;

b) een beoordeling van de vraag of de strategie nog steeds relevant was;

c) een beoordeling van de kwantificering van de doelstellingen;

d) een evaluatie van de doeltreffendheid, doelmatigheid en vermoedelijke impact;

e) een beoordeling van de kwaliteit van de uitvoerings- en toezichtsvoorzieningen.

13. In de evaluatie halverwege de looptijd werd geconstateerd dat de analyse van de doelmatigheid, doeltreffendheid en vermoedelijke impact gehinderd was door de te late of trage start van veel programma's, aangezien er medio 2003 weinig output of resultaten beschikbaar waren. Er werd ook gewezen op problemen met de toezichtsystemen, die geen volledige of betrouwbare gegevens verschaften [9].

14. Daarnaast is de communautaire structurele bijstand onderworpen aan een evaluatie achteraf van de benutting van de middelen en de doeltreffendheid en doelmatigheid van de verleende steun. In deze evaluatie, die door onafhankelijke experts moet worden verricht, onder de verantwoordelijkheid van de Commissie en in samenwerking met de lidstaten en beheersautoriteiten, moet onder meer het slagen of mislukken van de tenuitvoerlegging aan bod komen, alsmede hetgeen tot stand is gebracht en de resultaten.

Reikwijdte en aanpak van de controle

15. Voor de programmeringsperiode 2000-2006 bestond 75 % van de uitgevoerde "positieve acties voor vrouwen op de arbeidsmarkt" uit specifieke acties op het gebied van beroepsopleiding. Het doel van de controle van de Rekenkamer was om vast te stellen in welke mate de uit het ESF gecofinancierde beroepsopleidingsacties voor vrouwen goed gericht waren en afdoende gemonitord werden. Zij had betrekking op de volgende vragen:

a) Werden de beroepsopleidingsacties voor vrouwen geselecteerd op basis van een heldere analyse van de arbeidsmarktprioriteiten?

b) Waren de toezichtgegevens toereikend om te beoordelen of met deze acties de doelstellingen waren bereikt?

16. De controle werd verricht bij de Commissie en in vijf lidstaten (Duitsland, Spanje, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk en Italië) die behoorden tot de grootste ontvangers van ESF-gelden die worden uitbetaald in het kader van "positieve acties voor vrouwen op de arbeidsmarkt", en in totaal 76 % van de uitgaven van de EU-25 uitmaken. Binnen elke lidstaat werd een programma geselecteerd op basis van het relatieve belang van beroepsopleidingsactiviteiten binnen de maatregel — in vier gevallen 75 % of meer. Vijf programma's werden gecontroleerd: Sachsen-Anhalt (Duitsland), Andalusië (Spanje), Schotland (Verenigd Koninkrijk), Lombardije (Italië) en Ile-de-France (Frankrijk) [10].

17. Naar schatting was met de vijf programma's 490 miljoen euro aan geoormerkte financiering gemoeid, ofwel 12 % van de totale uitgaven voor "positieve acties voor vrouwen op de arbeidsmarkt". Van dit bedrag was ongeveer 380 miljoen euro toegewezen voor beroepsopleidingsacties.

18. Er werden acht projecten per land geselecteerd voor controle ter plaatse, gebaseerd op een combinatie van het financiële belang en de afdekking van uit de maatregel gefinancierde soorten projecten. De gecontroleerde projecten kunnen als kenmerkend worden beschouwd, zowel voor hun programma als voor andere programma's die onder de noemer "beroepsopleidingsacties voor vrouwen" vallen.

19. De beoordeling van het selectieproces en de analyse van de toezichtgegevens vonden plaats bij de autoriteiten die verantwoordelijk waren voor de uitvoering van de programma's en door middel van controles ter plaatse van de projecten.

Opmerkingen

Werden de beroepsopleidingsacties voor vrouwen behoorlijk geselecteerd?

Achtergrond

20. Om de prioriteiten voor de programmeringsperiode 2000-2006 vast te stellen, moesten de lidstaten evaluaties vooraf uitvoeren die erop gericht waren de geschiktheid van hun gekozen strategie aan te tonen en de voorgestelde toewijzing van financiële middelen te onderbouwen. Dit betekent dat de aanduiding van een opleiding als prioritair zwaartepunt en de met de opleiding te bereiken doelstellingen gebaseerd moeten zijn op de benodigde vaardigheden en opleiding en andere eisen die op de arbeidsmarkt gesteld worden.

21. Verordening (EG) nr. 1260/1999 bepaalde dat de evaluatie vooraf van ontwikkelde plannen een beoordeling moet omvatten van de situatie op het gebied van gelijke kansen voor vrouwen en mannen, en van de uitvoeringsmechanismen en de impact die van de strategie en de bijstandspakketten wordt verwacht [11]. De uiteindelijk gekozen strategie en de daaruit voortvloeiende prioritaire zwaartepunten van het programma moesten coherent zijn met de analyse die deel uitmaakte van de evaluatie vooraf. De Commissie gaf gedetailleerde richtsnoeren voor de analyse van de werkgelegenheid en de trends op de arbeidsmarkt, die moest worden opgenomen in de evaluatie vooraf [12].

22. Er moesten geschikte procedures voor de selectie van projecten worden ingevoerd en deze moesten consistent worden toegepast om te verzekeren dat de geselecteerde projecten opleidingsdoelstellingen hadden die overeenstemden met de algemene programmadoelstellingen [13].

23. Met het oog hierop onderzocht de Rekenkamer of:

a) er tijdens het opstellen van de programma's door de betrokken regionale of nationale autoriteiten een analyse van de verschillende arbeidsmarkten was gemaakt en of de onderliggende doelstellingen van de gecontroleerde specifieke beroepsopleidingsacties waren vastgesteld in het licht van een dergelijke beoordeling;

b) de selectie van zowel projecten als deelnemers berustte op criteria die waren vastgesteld in overeenstemming met de prioritaire zwaartepunten die op de betrokken arbeidsmarkt waren gesignaleerd en met de vastgestelde programmadoelstellingen.

De doelstellingen waren niet gebaseerd op de analyses

24. De analyses vermeldden de belangrijkste belemmeringen voor vrouwen bij het betreden van de arbeidsmarkt en gaven "genderkloven" te zien op veel belangrijke gebieden zoals het aantal werkenden, het percentage zelfstandigen, bezetting van besluitvormingsposities en arbeidsmarktsegregatie.

25. De belangrijkste tijdens de controle geconstateerde tekortkoming was echter dat er geen duidelijk verband bestond tussen de analyseresultaten en de voorgestelde opleidingsdoelstellingen. Er was geen duidelijke grondgedachte uitgewerkt op basis waarvan tot een type beroepsopleiding werd besloten, of bepaalde vaardigheden of activiteitensectoren werden beoogd (zie de voorbeelden in tekstvak 1).

26. De maatregelen die werden uitgewerkt na het analyseproces bestonden grotendeels uit brede acties die in het algemeen tendeerden naar participatie van vrouwen in plaats van gerichte acties die rekening hielden met de manier waarop gendergelijkheid het best bevorderd zou kunnen worden in de specifieke betrokken arbeidsmarkten. Bij drie van de vijf gecontroleerde programma's kon nauwelijks onderscheid worden gemaakt tussen opleidingsacties die uitsluitend voor vrouwen bedoeld waren en acties die voor zowel vrouwen als mannen openstonden. Er werden eenvoudigweg meer middelen in de vorm van opleidingsplaatsen beschikbaar gesteld voor vrouwen. De in tekstvak 2 weergegeven situatie was daarentegen een voorbeeld van goed gerichte steun.

Tekstvak 1

In Lombardije was er geen specifieke analyse van de terreinen waarop vrouwen ondervertegenwoordigd waren, hoewel een doel van de maatregel was om horizontale en verticale segregatie te verminderen.

In het Franse programma werden sectoren genoemd die werkgelegenheid bieden zonder dat het potentieel om banen voor vrouwen te scheppen, werd onderzocht. Een doel van de maatregel was om voorrang te verlenen aan opleidingsmaatregelen die mogelijk de werkgelegenheid stimuleerden maar waarin tot dan toe meestal geen vrouwen werden betrokken. Wat voor soort maatregelen dan onder deze categorie zouden vallen, werd echter niet besproken.

27. Het zwakke verband tussen de analyse van de arbeidsmarkten en de daaropvolgende programmadoelstellingen had gedeeltelijk gecompenseerd kunnen worden op projectniveau, aangezien projectontwikkelaars verplicht waren aan te tonen hoe bij hun afzonderlijke projecten rekening werd gehouden met de kenmerken van de lokale arbeidsmarkten. De mate waarin deze compensatie mogelijk was, was echter afhankelijk van de informatie die beschikbaar was voor de ontwikkelaars (zie tekstvak 3) en ook van de kwaliteit van de projectselectieprocedure (zie paragraaf 29).

28. Het soort tekortkomingen dat bij de gecontroleerde programma's werd waargenomen en wordt beschreven in de paragrafen 25 en 26, was al algemeen bekend. In een mededeling van de Commissie uit 2002 [14] werd in verband met de strategie om gendergelijkheid tot stand te brengen gesteld: "In de meeste programma's is er een duidelijke kloof tussen analyse en programmeringsstrategie". Verder heette het dat er zelden een analyse gemaakt werd van de kloven die het gevolg waren van de sociaaleconomische verschillen tussen vrouwen en mannen en dat, wanneer dat wel gebeurde, de strategie om deze kloven te dichten niet altijd aansloot op de analyse. Ondanks het feit dat een en ander in een vroeg stadium van de programmeringsperiode bekend was, nam de Commissie geen maatregelen ten aanzien van zaken als projectselectie om te proberen de onderkende tekortkomingen te verhelpen.

Tekstvak 2

Het programma van Sachsen-Anhalt was gericht op deelname aan de stageregelingen door specifieke groepen vrouwen: langdurig werklozen, vrouwen ouder dan 45 jaar of alleenstaande moeders die eerder aan een opleiding hadden deelgenomen maar drie tot twaalf maanden na de opleiding nog steeds werkloos waren.

Tekstvak 3

Bij het programma van Lombardije moesten de projectontwikkelaars de samenhang tussen de beoogde kwalificaties en onder meer de vastgestelde prioritaire zwaartepunten van de regio aantonen. De informatie over de regionale prioritaire zwaartepunten was echter niet opgenomen in het programma of de oproep voor aanvragen.

Bij de selectie van projecten werd onvoldoende rekening gehouden met de analyses van de arbeidsmarkten en de programmadoelstellingen

29. Bij drie van de vijf gecontroleerde programma's waarborgden de selectiecriteria niet dat de kwesties die uit de analyse van de arbeidsmarkt naar voren kwamen, voldoende aan bod kwamen; evenmin boden zij een stevige basis voor het bereiken van de programmadoelstellingen (zie tekstvak 4). In één geval werden de oproepen voor projectvoorstellen niet gekoppeld aan een specifieke maatregel, maar werden projecten simpelweg opgenomen als "positieve acties voor vrouwen op de arbeidsmarkt" op basis van het verwachte percentage vrouwelijke cursisten. In een ander geval waren de selectiecriteria weliswaar geënt op de hoofddoelstellingen van de maatregel, maar was het criterium ter beoordeling van het verband met de prioriteiten van de arbeidsmarkt niet een beslissende factor voor de goedkeuring of afwijzing van projecten.

Tekstvak 4

Een van de doelstellingen van de belangrijkste actie die ten uitvoer werd gelegd binnen het Andalusische programma inzake acties op het gebied van de beroepsopleiding voor vrouwen, was dat de opleidingen rekening zouden moeten houden met de lokale arbeidsmarktomstandigheden. Bij ministerieel besluit [15] werden vijf prioritaire selectiecriteria vastgesteld waarvan er drie op de lokale omstandigheden waren gericht. Twee hiervan — de toezegging om de opgeleide persoon aan te nemen en de invoering van bedrijfsstages — werden in de meeste projectaanvragen niet vervuld. Gegevens over het derde criterium (het percentage deelnemers aan eerdere cursussen dat een baan had gevonden) werden vaak ook niet opgegeven.

Volgens de evaluatie halverwege de looptijd van het programma van Lombardije werd bij de projectselectieprocedure onvoldoende rekening gehouden met de opleidingsacties waaraan behoefte bestond in de sectoren waar genderongelijkheid het meest voorkwam, en was er onvoldoende aandacht besteed aan de verschillende vormen van discriminatie en ongelijkheid bij de toegang tot de arbeidsmarkt.

Hoewel de gecontroleerde maatregel van het programma van Lombardije uitsluitend op vrouwen gericht was, bleek uit de gegevens dat 27 % van de deelnemers aan de opleidingen man was.

30. Een van de hoofddoelstellingen van de maatregelen was de bevordering van deelname door vrouwen in sectoren waar vrouwen vanouds ondervertegenwoordigd zijn. Desondanks lag bij drie van de gecontroleerde programma's de nadruk op traditioneel vrouwelijke beroepsterreinen, zoals cultuur, gezondheidszorg en schoonmaak.

31. Het ontbreken van specifieke doelgroepen betekende dat de geselecteerde kandidaten niet altijd degenen waren die het meest behoefte hadden aan steun voor intreding of herintreding op de arbeidsmarkt, zoals de voorbeelden in tekstvak 5 laten zien.

Tekstvak 5

Bij de evaluatie halverwege de looptijd van het programma van Lombardije werd geconstateerd dat vooral opleiding werd gegeven aan mensen die al een "sterke" positie op de arbeidsmarkt hadden (bijv. hoogopgeleide en/of jonge mensen die al een goede kans hadden op het vinden van een baan zonder aanvullende opleiding).

Met betrekking tot de grootste actie in het Andalusische programma concludeerde een evaluatie halverwege de looptijd, waarvan de resultaten in 2005 beschikbaar waren, dat de opleidingsmaatregel niet geschikt was voor de behoeften van de vrouwen met de grootste moeilijkheden, aangezien enerzijds het vereiste opleidingsniveau vrouwen die alleen naar de lagere school waren geweest uitsloot, en anderzijds de lestijden niet afgestemd waren op vrouwen die voor hun gezin moesten zorgen.

Kon aan de hand van de toezichtinformatie worden geëvalueerd of de doelstellingen van de beroepsopleidingsacties voor vrouwen werden bereikt?

Achtergrond

32. De uitkomsten van opleidingsacties zijn moeilijk te meten omdat:

a) een aantal factoren dat los staat van de opleidingsacties een grote rol kan spelen bij de inzetbaarheid van individuen (bijv. de ontwikkeling van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt als gevolg van de algemene economische situatie);

b) door het ESF gecofinancierde acties slechts een deel vormen van een groter geheel van maatregelen die binnen de lidstaten worden uitgevoerd en invloed op de werkgelegenheid hebben;

c) bepaalde resultaten moeilijk te meten zijn binnen de context van de verwezenlijking van de programmadoelstellingen, maar in bredere maatschappelijke zin een positieve invloed hebben (bijv. zich opnieuw leren aanpassen aan routines, inclusief het in acht nemen van tijdslimieten, herstel van het zelfvertrouwen, enz.).

33. Ondanks dergelijke moeilijkheden kunnen bepaalde verwezenlijkte resultaten op korte tot middellange termijn wel worden gemeten. Indicatoren zouden kunnen worden vastgesteld met betrekking tot de te bereiken doelstellingen, en bijbehorende doelen geformuleerd met behulp van benchmarks of andere ijkpunten met betrekking tot de output, resultaten en impact. Dit zou de basis vormen voor het daaropvolgende toezicht en de evaluatie van de maatregelen en acties, en dus voor een beoordeling van de doeltreffendheid ervan.

34. De volgende indicatoren verschaffen het vereiste minimum voor de evaluatie van beroepsopleidingsacties [16]:

a) outputindicatoren: aantal (vrouwelijke) deelnemers, aantal gegeven cursussen;

b) resultaatindicatoren: aantal deelnemers dat de cursussen afrondt, aantal deelnemers dat de vereiste kwalificaties verkrijgt;

c) impactindicatoren: aantal cursisten dat doorstroomt naar een vervolgopleiding, aantal cursisten dat een baan vindt en nog steeds in dienst is na een bepaalde periode (bijv. zes of twaalf maanden) na afloop van de cursus.

35. De Rekenkamer onderzocht of:

a) er geschikte indicatoren waren bepaald en doelen waren gesteld voor het meten van output, resultaten en impact als beschreven in paragraaf 34;

b) de toezichtgegevens voor deze indicatoren die door de uitvoerende instanties werden verzameld, betrouwbaar waren;

c) deze doelen waren behaald — voor zover dit kon worden nagegaan op basis van de beschikbare toezichtgegevens.

Indicatoren te eng gericht

36. Terwijl er voor alle gecontroleerde programma's outputindicatoren waren vastgesteld, liep de situatie met betrekking tot resultaat- en impactindicatoren uiteen. In één geval bestonden beide soorten indicatoren, terwijl in een ander geen van beide was vastgesteld. Bij de overige drie programma's waren ofwel resultaat-, ofwel impactindicatoren vastgesteld, maar niet beide. Het volgende werd geconstateerd:

a) de werkstatus zes tot twaalf maanden na de opleiding werd voor vier programma's niet als indicator op maatregelniveau gebruikt, hoewel de informatie in bepaalde gevallen op projectniveau beschikbaar was (zie tekstvak 6). Bovendien werden andere kwesties, zoals de duur (d.w.z. kort- of langdurig) en het niveau (wat betreft kwaliteit en beloning) van de baan, niet in aanmerking genomen;

b) een van de programma's kende onvoldoende indicatoren om een waardevolle analyse te maken en in een ander geval waren de vastgestelde indicatoren niet zodanig dat ze geschikt waren voor het meten van hetgeen was verwezenlijkt met de uitgevoerde opleidingsacties (zie tekstvak 7).

Tekstvak 6

In Lombardije onderzochten de autoriteiten een steekproef van projecten met betrekking tot de werkstatus van cursisten twaalf maanden na de afronding van de opleidingsacties en dit achtte de Rekenkamer een voorbeeld van een goede praktijk.

In Andalusië was een indicator vastgesteld inzake het al dan niet slagen van cursisten bij hun latere zoektocht naar een baan. Er werden echter bepaalde tekortkomingen geconstateerd met betrekking tot de gegevensverzameling; zo was bij een van de acties waaraan 35 % van de totale uitgaven voor de maatregel werd besteed, de betrokken informatie slechts voor 42 % van de opleidingscursussen uit de steekproef beschikbaar.

Tekstvak 7

In Andalusië was de indicator "aantal banen dat werd gevonden binnen zes maanden na de acties" onvoldoende toegespitst op de specifieke kenmerken van de gecofinancierde maatregelen. Aangezien 40 % van de uitgaven werd besteed aan acties op het gebied van oriëntatie en vooropleiding, zouden indicatoren met betrekking tot het aantal personen dat doorstroomt naar een vervolgopleiding of zich inschrijft als werkzoekende meer ter zake hebben gedaan. Bovendien had 20 % van de cursisten al een baan, zodat hun antwoorden een vertekend beeld gaven van de klaarblijkelijke resultaten van deze indicator.

Sommige indicatoren van het Schotse programma waren te ruim geformuleerd om van veel betekenis te zijn voor het meten van de resultaten van de opleidingsacties, bijv. "aantal vrouwen/personen dat een gehele/gedeeltelijke kwalificatie verkrijgt". Voor de indicator stond het slagen voor een deeltoets die nodig was voor het verkrijgen van een volledige kwalificatie gelijk aan het verwerven van de volledige kwalificatie, hoewel het leereffect geenszins vergelijkbaar kon worden geacht.

Geen doelstellingen voor alle maatregelen

37. Niet voor alle gecontroleerde maatregelen waren doelen gesteld [17]: in twee gevallen vond er helemaal geen kwantificering plaats en in een ander geval waren er wel een aantal output- en resultaatindicatoren aangegeven, maar was het enige gekwantificeerde doel het "aantal deelnemers".

38. Bij de twee maatregelen waarvoor doelen waren gesteld, werd niet toegelicht hoe zij waren bepaald en in één geval moesten de doelen ingrijpend worden bijgesteld na de evaluatie halverwege de looptijd (zie tekstvak 8).

Toezichtgegevens onbetrouwbaar en soms onvolledig

39. Bij twee van de vijf programma's bleken de outputindicatoren inzake het aantal deelnemers onbetrouwbaar. Bij vier van de programma's bleken ook resultaatindicatoren, zoals het aantal mensen dat de cursus afrondt en kwalificaties behaalt, onbetrouwbaar.

Tekstvak 8

Voor het Schotse programma waren gekwantificeerde doelen vastgesteld zoals weergegeven in onderstaande tabel. Ondanks verzoeken om inlichtingen door de Rekenkamer werd er geen informatie gegeven over de wijze waarop de benchmarks waren vastgesteld of de oorspronkelijke en herziene doelen waren bepaald.

Indicator | Doel (oorspronkelijk) | Doel (herzien) | Benchmarks |

% vrouwen dat betaald werk vindt | 31 % | 5,51 % | 25-40 % |

% vrouwen dat doorstroomt naar een vervolgopleiding | 42 % | 17,56 % | 20-30 % |

40. De volgende tekortkomingen werden geconstateerd met betrekking tot de onderliggende gegevens:

a) onvolledigheid, met name met betrekking tot de vraag wat de personen die waren opgeleid zes tot twaalf maanden na hun opleiding deden (zie ook paragraaf 36);

b) problemen met betrekking tot definities of de interpretatie ervan; zo werd een intentieverklaring om een vervolgopleiding te volgen in Schotland aanvaard als had de vervolgopleiding plaatsgevonden. Ook werden in Schotland en Frankrijk cursisten die meerjarige cursussen volgden meermalen geteld, bijv. één keer voor elk jaar dat ze deelnamen;

c) tegenstrijdigheden met betrekking tot de verstrekte gegevens, bijv. in Schotland komen enquêteresultaten over het beroep van personen die de opleiding hebben afgerond slechts bij de helft van de gecontroleerde projecten overeen met de gerapporteerde resultaten en in het jaarlijks uitvoeringsverslag over 2006 was vermeld dat 14371 personen begeleiding kregen, terwijl het totale aantal geregistreerde deelnemers 11972 was.

41. Voor het trekken van zinvolle conclusies over de prestaties van de gecofinancierde projecten is het essentieel dat de toezichtgegevens die de projectontwikkelaars verstrekken betrouwbaar en volledig zijn. Tijdens de controle werd geconstateerd dat de beheersautoriteit en de instantie waaraan het uitvoeren van de controles was gedelegeerd meestal geen beoordeling verrichtten van de door de ontwikkelaars verstrekte gegevens.

42. De Commissie, die de jaarlijkse uitvoeringsverslagen ontvangt, stelde de tegenstrijdigheden in deze verslagen niet aan de orde en leverde geen commentaar op het ontbreken van impactindicatoren (zoals de werkstatus van cursisten x maanden na de opleiding). Ook verrichtte zij geen controles met betrekking tot de betrouwbaarheid van de toezichtgegevens wanneer zij haar controles ter plaatse uitvoerde [18], hoewel de evaluaties halverwege de looptijd met betrekking tot elk programma tekortkomingen in het toezicht en de verslaglegging aan het licht hadden gebracht.

Beoordeling belemmerd door ontbreken van doelen, benchmarks en betrouwbare gegevens over resultaten en impact

43. Elke beoordeling van de doeltreffendheid van de gecofinancierde opleidingsacties werd bemoeilijkt door tekortkomingen met betrekking tot de indicatoren en de doelen (zie de paragrafen 36-38) en problemen met de betrouwbaarheid van de gegevens (zie de paragrafen 39 en 40).

44. Met betrekking tot twee van de gecontroleerde programma's trachtten de beheersautoriteiten te evalueren of de opleiding op het juiste aandachtsgebied gericht was door na te gaan of de banen die na de opleiding waren gevonden verband hielden met het soort opleiding dat was gevolgd. De conclusies op basis van deze analyses liepen uiteen. In Lombardije bevestigde 77 % van de deelnemers die een baan hadden gevonden dat de verworven vaardigheden de door hun werkgever gevraagde waren, terwijl voor een van de voornaamste acties in Andalusië slechts 28 % van degenen die werk vonden, van mening was dat hun baan verband hield met de cursussen die zij hadden bijgewoond.

Conclusies en aanbevelingen

45. De controle van de door het ESF gecofinancierde beroepsopleidingsacties voor vrouwen voor de periode 2000-2006 bracht een aantal gebreken aan het licht in de totstandkoming van de maatregelen en de selectie van projecten die door de Rekenkamer zijn gecontroleerd. Ook vertoonde het toezicht op de prestaties van de programma's tekortkomingen.

Selectie van de beroepsopleidingsacties

46. Met betrekking tot de aanwijzing en selectie van beroepsopleidingsacties voor vrouwen concludeert de Rekenkamer dat, hoewel de operationele programma's de belangrijkste belemmeringen voor vrouwen bij het betreden van de arbeidsmarkt vermeldden en "genderkloven" te zien gaven, de opleidingsacties in de gecontroleerde programma's niet waren opgezet als directe reactie op een analyse van de vereisten op de arbeidsmarkt (zie de paragrafen 24-28).

47. De door de lidstaten opgestelde en door de Commissie goedgekeurde maatregelen lieten over het algemeen een ruime marge waarbinnen acties konden worden uitgevoerd, zonder dat zij voldoende op specifieke doelgroepen waren gericht (zie de paragrafen 29-31).

48. In plaats daarvan werd het in de gecontroleerde programma's aan de projectontwikkelaars overgelaten om de voorgestelde opleiding af te stemmen op de werkelijke behoeften op de arbeidsmarkt. De betrokken autoriteiten gingen tijdens het proces van projectselectie onvoldoende na hoe steekhoudend de door de projectontwikkelaars gegeven motivering was (zie paragraaf 27).

49. Bepaalde projecten met de verklaarde doelstelling de arbeidsparticipatie van vrouwen te bevorderen in sectoren waar zij ondervertegenwoordigd zijn, waren nog steeds gericht op opleiding op het gebied van traditioneel vrouwelijke beroepen (zie paragraaf 30). Bij bepaalde gecontroleerde projecten waren de geselecteerde kandidaten niet noodzakelijkerwijs degenen die het meest steun nodig hadden voor intreding op de arbeidsmarkt (zie paragraaf 31).

50. Op basis hiervan doet de Rekenkamer de volgende aanbevelingen:

a) in de lidstaten opgestelde en door de Commissie goedgekeurde operationele programma's moeten voortaan worden vastgesteld in het licht van een analyse van de arbeidsmarktomstandigheden, wat betreft zowel de op te vullen lacunes in vaardigheden als de specifieke acties die nodig zijn om de toegang van vrouwen tot de arbeidsmarkt en hun participatie te verbeteren; verder moet het soort opleiding en doelstellingen waartoe wordt besloten een directe reactie op deze analyse zijn;

b) in de lidstaten moet een goed ontworpen projectselectieprocedure worden opgezet en correct worden uitgevoerd, waarbij die projecten worden goedgekeurd die het best de in vorenstaande analyse vastgestelde problemen op de arbeidsmarkt oplossen, waardoor de meerwaarde van de maatregelen wordt geoptimaliseerd.

Verwezenlijking van doelstellingen

51. De voor de gecontroleerde programma's beschikbare toezichtinformatie maakt het niet mogelijk te evalueren of de beroepsopleidingsacties voor vrouwen de verklaarde doelstellingen ervan hebben verwezenlijkt omdat:

a) de vastgestelde indicatoren niet volstonden wat betreft de reeks te meten parameters (zie paragraaf 36);

b) er vaak geen doelen waren bepaald (zie paragraaf 37);

c) de toezichtgegevens onbetrouwbaar of onvolledig waren en het daarom niet mogelijk maakten betrouwbare algemene conclusies te trekken (zie de paragrafen 39 en 40).

52. Bijgevolg kunnen noch de uitvoerende instanties in de lidstaten, noch de Commissie beoordelen in hoeverre de door de specifieke maatregelen beoogde doelstellingen zijn bereikt.

53. Op grond van het voorafgaande beveelt de Rekenkamer aan dat de Commissie toezicht blijft houden op het vaststellen van geschikte en haalbare indicatoren door de lidstaten en dat betrouwbare gegevens worden verzameld in de lidstaten, om het aldus mogelijk te maken zinvolle conclusies te trekken over de doelmatigheid en de doeltreffendheid van de gecofinancierde acties.

Dit verslag werd door de Rekenkamer te Luxemburg vastgesteld op haar vergadering van 12 november 2009.

Voor de Rekenkamer

+++++ TIFF +++++

Vítor Manuel da Silva Caldeira

President

[1] Verordening (EEG) nr. 2081/93 van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2052/88 (PB L 193 van 31.7.1993, blz. 5).

[2] Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's - Naar een communautaire raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005), COM(2000) 335 definitief.

[3] Het laatste verslag (COM(2008) 10 definitief) van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's dateert van 23.1.2008.

[4] Verordening (EEG) nr. 2084/93 van de Raad houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 4255/88 (PB L 193 van 31.7.1993, blz. 39) voor de programmeringsperiode 1994-1999, met name artikel 1, lid 1, onder d), en Verordening (EG) nr. 1784/1999 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 213 van 13.8.1999, blz. 5) voor de programmeringsperiode 2000-2006, met name artikel 2, lid 1, onder b) en e).

[5] "Agreed conclusions" 1997/2 van de Economische en Sociale Raad (ECOSOC) inzake de integratie van een genderperspectief in alle beleidsinitiatieven en programma's in het stelsel van de Verenigde Naties.

[6] Vermeld onder code 25 van de indeling van interventies, opgenomen in Verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand (PB L 63 van 3.3.2001, blz. 21).

[7] Er is geen aparte meldcode voor uitgaven voor acties op het gebied van beroepsopleiding voor vrouwen. Derhalve kan het totale hieraan uitgegeven bedrag slechts worden geschat op basis van de door de gecontroleerde lidstaten verstrekte gegevens.

[8] Het hier beschreven basisproces is van toepassing op elke uit het ESF gecofinancierde maatregel.

[9] Zie voor meer informatie Speciaal verslag nr. 1/2007 over de uitvoering van de processen halverwege de looptijd van de structuurfondsen 2000-2006 (PB C 124 van 5.6.2007).

[10] 1)Duitsland: OP Sachsen-Anhalt Doelstelling 1 - 1999DE161PO003.Geselecteerd: prioriteit 4, maatregel 4.51 (specifieke maatregelen voor de kwalificatie en integratie van vrouwen);2)Spanje: OP Andalusië Doelstelling 1 - 2000ES161PO003.Geselecteerd: prioriteit 45, maatregelen 45.16 (verbeteren van de inzetbaarheid van vrouwen) en 45.17 (bevorderen van de bedrijfswerkzaamheid van vrouwen);3)Frankrijk: EPD Frankrijk Doelstelling 3 - 1999FR053DO001.Geselecteerd: prioriteit 5, maatregel 8/9 (ontwikkelen van de toegang van vrouwen tot en hun participatie in de arbeidsmarkt, bevorderen van de afstemming van de tijdsbesteding en de professionalisering van de actoren);4)Verenigd Koninkrijk: OP Schotland Doelstelling 3 - 1999GB053PO002.Geselecteerd: prioriteit 5, maatregel 5.1 (genderongelijkheid aanpakken: positieve acties stimuleren);5)Italië: OP Lombardije, Doelstelling 3 - 1999IT053PO010.Geselecteerd: prioriteit E, maatregel E1 (bevordering van de toegang van vrouwen tot en hun participatie in de arbeidsmarkt).

[11] Artikel 41, lid 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1) schrijft specifiek een evaluatie voor van de situatie op het gebied van gelijke kansen voor mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt en gelijke behandeling op het werk, onder andere van de specifieke problemen van elke groep; een raming van de impact die van de strategie en de bijstandspakketten wordt verwacht, met name voor de doorstroming van vrouwen en mannen naar de arbeidsmarkt, voor het onderwijs en de beroepsopleiding, voor het ondernemerschap van vrouwen en voor het combineren van beroepsloopbaan en gezinsleven.

[12] De voorafgaande evaluatie van de bijstandspakketten in het kader van de structuurfondsen. Document bedoeld voor de nationale, regionale of lokale autoriteiten die verantwoordelijk waren voor het programmeren van de communautaire structuurmaatregelen voor 2000-2006.

[13] Artikel 41, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 bepaalt dat de evaluatie vooraf gericht is op het onderzoek van de relevantie van de selectiecriteria na het onderzoeken van de coherentie van de maatregelen in het programma met de doelstellingen van de overeenkomstige prioritaire zwaartepunten.

[14] Mededeling van de Commissie — Tenuitvoerlegging van gendermainstreaming in de programmeringsdocumenten van de Structuurfondsen voor 2000-2006, COM(2002) 748 definitief van 20.12.2002.

[15] Ministerieel besluit (BOJA nr. 146 van 19 december 2000, blz. 18.647).

[16] De indicatoren werden vastgesteld op basis van een onderzoek door de Rekenkamer van de gecontroleerde programma's, een in 1999 door de Europese Commissie uitgebracht richtsnoer (de "MEANS-collectie", gericht op de verbetering van de evaluatiemethoden voor structuurbeleid) en de specifieke richtsnoeren voor systemen van toezicht en evaluatie van ESF-bijstand in de periode 2000-2006 van de Commissie uit 1999.

[17] Een vergelijkbare conclusie werd al getrokken in Speciaal verslag nr. 7/2003 van de Rekenkamer (PB C 174 van 23.7.2003) over de uitvoering van de programmering van de acties in de periode 2000-2006 in het kader van de Structuurfondsen. Volgens paragraaf 89 van dit verslag "[zijn] ook de indicatoren (…) nog onvoldoende gekwantificeerd en relevant".

[18] De Rekenkamer heeft deze kwestie al eerder aan de orde gesteld, met name in paragraaf 120 van Speciaal verslag nr. 10/2006 over de evaluaties achteraf van de programma's voor de doelstellingen 1 en 3 1994-1999 (Structuurfondsen), (PB C 302 van 12.12.2006): "Om het evaluatieproces te verbeteren moet de Commissie betere procedures voor de kwaliteitscontrole invoeren en effectief toepassen, zodat de problemen die met de besproken evaluaties zijn ondervonden bij toekomstige beoordelingen achteraf niet terugkeren. Dergelijke procedures moeten ervoor zorgen: a) dat er regelmatig relevante en betrouwbare gegevens worden verzameld en in elk stadium van het evaluatieproces beschikbaar zijn (…)."

--------------------------------------------------