·voorstellen doen tot wijziging en modernisering van het geharmoniseerde systeem om rekening te houden met de ontwikkeling van de technologie of wijzigingen in de handelspatronen en met andere behoeften van gebruikers van het geharmoniseerde systeem;

Het technische comité in de WDO dat de voorbereidende werkzaamheden in verband met het verdrag verricht, is het GS-comité. De belangrijkste taken van het GS-comité zijn:

De Werelddouaneorganisatie (WDO), die in 1952 werd opgericht als de Internationale Douaneraad, is een onafhankelijk intergouvernementeel lichaam dat tot taak heeft douanediensten effectiever en efficiënter te laten functioneren. De WDO biedt haar leden een reeks verdragen en andere internationale instrumenten alsmede technische bijstand en opleiding. Vandaag vertegenwoordigt de WDO 182 douanediensten over de hele wereld.

Het verdrag is op 1 januari 1988 in werking getreden.

Het Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen ("het verdrag") heeft tot doel de internationale handel alsook de verzameling, vergelijking en analyse van statistieken, in het bijzonder die betreffende de buitenlandse handel, te vergemakkelijken. Als bijlage bevat het verdrag de GS-nomenclatuur, een internationaal geharmoniseerd systeem dat de deelnemende landen een gemeenschappelijke basis biedt om de verhandelde goederen in te delen voor douanedoeleinden. De GS-nomenclatuur bevat met name de omschrijving van de goederen, in de vorm van rubrieken en onderverdelingen, en de desbetreffende cijfercodes, op basis van een zescijferig codesysteem. De GS-nomenclatuur wordt om de vijf jaar herzien. Ze wordt wereldwijd door meer dan 190 overheden toegepast. Dat betekent dat meer dan 98 % van alle goederen die in de wereld worden verhandeld, volgens deze nomenclatuur worden ingedeeld.

Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het namens de Unie in de Raad van de Werelddouaneorganisatie in te nemen standpunt met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een ontwerpaanbeveling inzake de wijziging van de nomenclatuur van het geharmoniseerde systeem (GS-nomenclatuur).

Het is voor de EU van belang dat deze aanbeveling wordt aangenomen omdat deze tot doel heeft de GS-nomenclatuur te actualiseren en te moderniseren en de indeling van producten te vereenvoudigen en te vergemakkelijken. Er zij ook opgemerkt dat de EU een zeer forse bijdrage heeft geleverd en in deze herzieningscyclus een groot deel van de moderniseringsvoorstellen heeft ingediend.

De ontwerpaanbeveling is opgenomen in bijlage R bij het verslag van de 63e vergadering van het GS-comité in maart 2019 (doc. NC2626B1b-HSC/63/March 2019).

De ontwerpaanbeveling bevat 355 reeksen wijzigingen in de GS-nomenclatuur in verband met de veranderende handelspatronen, de ontwikkeling van nieuwe technologieën en de noodzaak om de nomenclatuur te moderniseren of aan te passen aan de gewijzigde omstandigheden. De voorgestelde wijzigingen zijn met name bedoeld om:

Op de 133e en 134e zitting van de WDO-Raad (27-29 juni 2019) zal een op artikel 16 van het GS-verdrag gebaseerde aanbeveling worden gedaan tot wijziging van de GS-nomenclatuur ("de beoogde handeling"). De herziene GS-nomenclatuur zal in 2022 in werking treden.

De door de Unie in de WDO over het GS in te nemen standpunten worden afgestemd met de lidstaten. De Unie en haar lidstaten hebben samen slechts één stem in de WDO-Raad.

Het standpunt van de EU over de wijziging inzake nieuwsoortige tabaksproducten werd reeds vóór de bovengenoemde zitting van het GS-comité vastgesteld bij een besluit van de Raad. Aangezien het besluit van de Raad afweek van het voorstel van de Commissie, heeft de Commissie een verklaring afgelegd waarin zij erop wijst dat momenteel in het raamwerk van het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging wordt gekeken naar het soort emissies dat zich bij nieuwsoortige tabaksproducten voordoen, en dat later, als er nieuwe elementen voorhanden zijn die van belang zijn voor de beoordeling van de objectieve kenmerken en eigenschappen van deze producten voor douanedoeleinden, verdere stappen mogelijk zijn.

Het voorgestelde standpunt luidt daarom als volgt:

–De Unie moet de goedkeuring van de aanbeveling steunen.

–De Unie moet ook eventuele verdere redactionele wijzigingen steunen die door het WDO-secretariaat worden voorgesteld.

Het voorgestelde EU-standpunt is in overeenstemming met het staande douanebeleid en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie om goederen bij invoer in te delen volgens de objectieve kenmerken en eigenschappen ervan.

Het voorgestelde standpunt is noodzakelijk om de EU in staat te stellen een standpunt in te nemen bij de volgende bijeenkomst van de WDO-Raad.

4. Rechtsgrondslag

4.1.1. Beginselen

Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die "beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt".

De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit tot bepaling van het namens de Unie in te nemen standpunt met betrekking tot de beoogde handeling is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

4.1.2. Toepassing op het onderhavige geval

De Raad van de WDO is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag houdende instelling van een Internationale Douaneraad van 15 december 1950. Hij is, in het kader van het Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen, belast met de opstelling van aanbevelingen aan de verdragsluitende partijen met het oog op de wijziging van dat verdrag.

Naar verwachting zal de WDO-Raad op zijn vergadering in juni aan de partijen bij het GS-verdrag, in overeenstemming met artikel 16 van het GS-verdrag, een aanbeveling tot wijziging van de bijlage bij dat verdrag (GS-nomenclatuur) richten, die zal worden geacht binnen zes maanden te zijn aanvaard tenzij een verdragsluitende partij daartegen bezwaar maakt. Aanvaarde wijzigingen zijn uit hoofde van het internationaal recht bindend voor alle verdragsluitende partijen nadat deze in werking zijn getreden. De tarief- en statistieknomenclatuur van elke verdragsluitende partij moet dan in overeenstemming worden gebracht met het gewijzigde geharmoniseerde systeem. Na aanvaarding ervan zal de aanbeveling dus in de EU-wetgeving worden opgenomen, namelijk in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief. In artikel 2, onder a), van die verordening is immers bepaald: "2. De gecombineerde nomenclatuur omvat: a) de nomenclatuur van het geharmoniseerde systeem;".

De beoogde handeling vormt geen aanvulling op of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

4.2. Materiële rechtsgrondslag

4.2.1. Beginselen

De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

4.2.2. Toepassing op het onderhavige geval