COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(90)432 def. 
Brussel, 7 november 1990 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijnzen 
op alcoholhoudende dranken en op alcohol 
in andere produkten 
(door de Commissie ingediend) 
lï-ï 
'M 

- 2 -
TOELICHTING 
I. INLEIDING 
1. In verband met haar programma tot voltooiing van de Interne markt en 
overeenkomstig het bepaalde in artikel 99 van het EEG-Verdrag heeft de 
Commissie In 1987 een voorstel ingediend voor de invoering van 
gemeenschappelijke accijnstarieven voor alcoholhoudende dranken en in andere 
produkten vervatte alcohol ^K Naar aanleiding van de reacties op dit 
voorstel is In 1989 een gewijzigd voorstel ingediend^2). Ten einde een 
zekere flexibiliteit te introduceren, heeft de Commissie voorgesteld dat 
enerzijds de nationale accijnstarieven in overeenstemming worden gebracht met 
de minimumtarieven die per 31 december 1992 van kracht zijn en anderzijds de 
Lid-Staten waarvan de nationale tarieven hoger liggen dan de streeftarieven 
op de lange termijn (die ook in de richtlijnen zijn vastgesteld), deze alleen 
mogen verlagen maar niet verhogen. Voorts mogen de nationale tarieven die 
lager liggen dan de streeftarieven, alleen verder in overeenstemming worden 
gebracht met deze tarieven. Deze voorwaarden zijn een eerste stap in de 
richting van een geleidelijke aanpassing aan de streeftarieven voor de lange 
termijn en vormen tegelijkertijd een absolute voorwaarde voor de afschaffing 
van de belastingsgrenzen per 31 december 1992, zoals in de Europese Akte is 
voorz ien. 
(1) C0M(87)328 def./2 - PB C 250 van 18.9.1987 
(2) C0M(89)527 def. - PB C 12 van 18.1.1990, blz. 12 
- 3 -
2. Om de totstandbrenging en de goede werking van de interne markt te 
verzekeren, is het echter niet voldoende om de tarieven van de indirecte 
belastingen in de Gemeenschap op elkaar af te stemmen. Het is ook zaak het 
kader aan te geven waarbinnen deze belastingen worden geheven en een 
gemeenschappelijke structuur vast te stellen op die gebieden waar het 
voortbestaan van uiteenlopende nationale praktijken ertoe zou leiden dat het 
vrije verkeer van goederen na de afschaffing van de belastingsgrenzen wordt 
belemmerd of daarin distorsies optreden. 
Dit houdt niet noodzakelijkerwijze in dat er een volledig uniform 
belastingstelsel moet worden Ingevoerd maar wel dat er voldoende coördinatie 
bestaat om te verzekeren dat een Europa zonder grenzen niet resulteert in 
onaanvaardbare concurrentievervalsing. Er moet met name worden gewaarborgd 
dat in principe de goederen die de grens overgaan, niet In de ene Lid-Staat 
vrijgesteld zijn van belasting en in de andere belastbaar zijn, alsmede dat 
belastbare goederen in de hele Gemeenschap in dezelfde belastingcategorie 
vallen. Met het voorstel voor een richtlijn wordt derhalve beoogd dat het 
toepassingsgebied en de aard van alle accijnzen - alsmede de ontheffingen -
op communautair niveau duidelijk worden omschreven. 
II. HISTORISCH QYERZICHT 
1. Het onderhavige voorstel ontleent zijn oorsprong aan drie voorstellen uit 
1972 (COM(72)0224 2/4 def.) en een voorstel uit 1985 (C0M(85)151 def.), 
welke de Commissie voornemens is in te trekken. 
Het onderhavige voorstel wijkt op de volgende punten van de voorgaande af : 
- alle bepalingen inzake de opslag en het vervoer van goederen zijn 
ingetrokken en zullen worden opgenomen In een horizontale richtlijn waarin 
dit aspect zal worden geregeld voor alle produkten waarop accijnzen worden 
geheven; 
- A -
- sommige bepalingen waarvan men vond dat zij niet noodzakelijkerwijs 
hoefden te worden geharmoniseerd ten behoeve van de gemeenschappelijke 
markt, zijn geschrapt, terwijl andere die te vaag werden geacht om aan hun 
doel te beantwoorden, nauwkeuriger zijn geformuleerd; 
- alle bepalingen zijn herzien en bijgewerkt In het licht van het voorstel 
van de Commissie betreffende de onderlinge aanpassing van accijnstarieven 
van alcoholhoudende dranken en in andere produkten vervatte alcohol 
(C0M(89)527 def.). 
2. Bij de opstelling van dit voorstel heeft de Commissie vrij ruime en 
eenvoudige belastingcategorieën willen vaststellen uitgaande van de 
bestaande praktijken. Tegelijkertijd heeft zij echter ook rekening gehouden 
met de bijzondere moeilijkheden die op dit gebied bestaan vanwege de grote 
verscheidenheid in de manier waarop de Lid-Staten thans niet alleen de 
verschillende categorieën alcoholhoudende dranken maar ook de verschillende 
produkten binnen een categorie behandelen. De Commissie heeft getracht deze 
verscheidenheid zoveel mogelijk te eerbiedigen en tevens een coherent 
systeem voor de hele Gemeenschap in te voeren dat op de lange termijn in het 
belang is van alle betrokken partijen. 
De Commissie stelt derhalve nu reeds evenwichtige, specifieke bepalingen 
voor ten behoeve van de sectoren met bijzondere problemen waarvan het 
bestaan in de eerdere voorstellen is erkend en in aanmerking genomen, 
alsmede voor de gebieden waar een systeem op basis van grote categorieën 
bijzondere problemen zou opleveren. 
Zij is zich er overigens van bewust dat de aanpassing aan het communautaire 
systeem op andere terreinen specifieke problemen kan opleveren. De aanpak 
die zij voorstelt, biedt een rationeel kader waarbinnen deze problemen 
kunnen worden geanalyseerd en geeft tegelijkertijd de noodzakelijke 
richtsnoeren voor de aanwending van gemeenschappelijke oplossingen die de 
samenhang van het systeem niet aantasten. Wanneer de behandeling van 
- 5 
nieuwe, bijzondere gevallen wordt overwogen, is het van belang zich te 
houden aan dezelfde grondbeginselen als de Commissie in deze voorstellen in 
acht heeft genomen, alsmede aan de grondbeginselen die in het voorstel van 
de Commissie inzake de tarieven zijn vastgelegd. 
Omwille van de duidelijkheid en de rechtszekerheid dient voorts iedere 
bijzondere bepaling te worden gebaseerd op een definitie die op 
communautair niveau is aanvaard. 
III. BEHANDELING VAN DE VOORNAAMSTE BEPALINGEN VAN DE RICHTLIJN 
1. Toepassingsgebied 
Artikelen 1 en 2 (bier), 6 en 7 (stille en mousserende wijn), 10 en 11 
(Intermediaire produkten), 14 en 15 (alcohol en alcoholhoudende dranken). 
a) Algemene opmerkingen 
Het voorstel houdt in de eerste plaats in dat belasting wordt geheven op 
alle alcoholhoudende dranken en in andere produkten vervatte alcohol, 
behoudens specifieke ontheffingen die elders zijn bepaald. Een dergelijk 
systeem Is onontbeerlijk voor de goede werking van de interne markt en 
een goed beheer op nationaal niveau. Ten einde al deze produkten te 
omvatten en een uniforme indeling in categorieën van identieke produkten 
In de hele Gemeenschap te waarborgen, worden in het voorstel de 
produkten dusdanig gedefinieerd dat alle alcoholhoudende dranken onder 
een van deze definities vallen en dat geen enkele alcoholhoudende drank 
onder meer dan een definitie valt. Het gaat derhalve uit van de 
gecombineerde nomenclatuur, die de enige volledige classificatie van de 
- 6 -
alcoholhoudende dranken in de Gemeenschap vormt en past deze aanpak aan 
zover dit voor belastingdoeleinden nodig is. Met het gebruik van de 
gecombineerde nomenclatuur is ook een uniforme behandeling van produkten 
uit derde landen gewaarborgd. 
b) Artikelen 1 en 2 ; bier 
In artikel 1 wordt bepaald dat accijns moet worden geheven op bier en 
dat het accijnstarief overeenkomstig het bepaalde in 
document C0M(89)527 def. moet worden vastgesteld. In artikel 2 wordt 
bier gedefinieerd aan de hand van de code GN 2203. 
Er bestaan dranken op de markt die volgens de handelswetgeving in 
sommige landen niet als bier worden beschouwd. Om echter geen 
concurrentievervalsing teweeg te brengen, valt het echter te verkiezen 
deze produkten aan dezelfde belastingregeling te onderwerpen als die van 
toepassing Is voor bier, dat voor andere doeleinden in meer beperkte zin 
is gedefinieerd. De definitie van bier in GN 2203 is volledig en dekt 
alle betrokken produkten. 
O Artikelen 6 en 7 : wiin 
In artikel 6 wordt bepaald dat accijns wordt geheven op wijn en dat de 
tarieven hiervoor overeenkomstig het bepaalde in 
document C0M(89)527 def. worden vastgesteld. 
In artikel 7, lid 1, wordt stille wijn omschreven als alle produkten die 
onder de codes GN 2204, 2205 en 2206 vallen, met uitzondering van 
mousserende wijn, voor zover het alcoholgehalte ervan niet hoger is dan 
15 % en, indien het alcoholgehalte hoger is dan 13 %, deze alleen 
gegiste alcohol bevatten. Wijn met een alcoholgehalte van 15 % tot 17 % 
wordt eveneens als stille wijn beschouwd, wanneer deze aan de definitie 
in bijlage 1, paragraaf 13, voorlaatste alinea, van Verordening 
_ 7 -
nr. 822/87<1) beantwoordt. De code GN 2204 omvat gegiste, 
niet-gearomatiseerde wiJnbouwprodukten, GN 2205 omvat gegiste en 
gearomatiseerde wlJnbouwprodukten en GN 2206 omvat gegiste produkten van 
andere vruchten dan druiven. 
Er doet zich dus een soortgelijke situatie voor als voor bier In die zin 
dat sommige produkten ten aanzien waarvan wordt voorgesteld deze als 
wijn te belasten, in andere regelingen niet noodzakelijkerwijs als wijn 
worden beschouwd. Het lijkt evenwel wenselijk, met het oog op de 
concurrentie, om deze produkten aan dezelfde belastingregeling te 
onderwerpen als van toepassing is voor wijn in de eigenlijke zin des 
woords. Daarom worden deze in de definitie opgenomen. 
Volgens artikel 7, lid 2, geldt de benaming mousserende wijn niet alleen 
voor de produkten als bedoeld onder de code GN 2204 10 (d.w.z. 
mousserende wijn in de eigenlijke zin des woords) maar ook voor 
produkten die onder andere rubrieken vallen, te weten wijn in flessen 
die met een "champignonvormige stop" worden afgesloten enz. en andere 
mousserende dranken op basis van vruchten die onder de code GN 2206 91 
vallen. 
d) Artikelen 10 en 11 : Intermediaire produkten 
In artikel 10 wordt bepaald dat accijns wordt geheven op intermediaire 
produkten en dat de tarieven hiervoor worden vastgesteld overeenkomstig 
het bepaalde in document C0M(89)527 def. 
In artikel 11 worden intermediaire produkten gedefinieerd als de 
produkten die onder de codes GN 2204, 2205 en 2206 vallen en die een 
alcoholgehalte van meer dan 15 % en ten hoogste 22 % hebben, of een 
alcoholgehalte van meer dan 13 % voor zover het hierbij niet uitsluitend 
gaat om gegiste alcohol; tafelwijnen die beantwoorden aan de definitie 
van bijlage 1, paragraaf 13, voorlaatste alinea, van Verordening 
(1) PB L 84 van 27.3.1987, blz. 44 
_ 8 -
nr. 822/87C) zijn specifiek uitgesloten van deze categorie. 
Ten aanzien van deze produkten blijft de Commissie bij de algemene 
benadering die zij in haar eerdere voorstel (C0M(85)151 def.) uiteen 
heeft gezet : 
"Tussen zuiver natuurlijk gegiste alcoholhoudende dranken zoals 
vruchtenwijn en wijn, enerzijds, en zuiver door dist il lat ie verkregen 
alcoholhoudende dranken zoals ethylalcohol of gedistilleerde dranken, 
anderzijds, bestaat een hele reeks "Intermediaire produkten" die worden 
gekenmerkt door een alcohol-volumegehalte van 15 % tot 22 %. De meeste 
van deze produkten zijn gebaseerd op een natuurlijk gegiste drank 
waaraan alcohol en mogelijk enige ingrediënten werden toegevoegd; zij 
behouden evenwel de smaak en de overige kenmerken van gegiste dranken. 
De bedoeling is dat deze richtlijn op dergelijke produkten van 
toepassing is, terwijl produkten die meer de kenmerken van ethylalcohol 
of gedistilleerde dranken dragen buiten haar toepassingsgebied zouden 
blijven en, in verhouding tot hun alcoholgehalte, tegen het volle tarief 
van de alcoholaccijns zouden worden belast.". 
De laatste jaren zijn er produkten op de markt verschenen die, hoewel 
zij een alcoholgehalte hebben van minder dan 15 %, een mengsel zijn van 
gedistilleerde drank en gegiste produkten die aan de lucht kunnen worden 
blootgesteld en die in alle opzichten praktisch niet te onderscheiden 
zijn van intermediaire produkten met een hoger alcoholgehalte. Het lijkt 
derhalve op zijn plaats om deze dranken te belasten volgens het tarief 
dat voor intermediaire produkten van toepassing is. 
Daarom zijn deze dranken in de thans voorgestelde definitie opgenomen, 
die meer in het algemeen beoogt een duidelijke belastingcategorie af te 
bakenen voor deze uiterst complexe groep produkten. 
(1) PB L 84 van 27.3.1987, blz. 44 
- 9 -
e) Artikelen 14 en 15 : alcohol en alcoholhoudende dranken 
In artikel 14 wordt bepaald dat er accijns wordt geheven op alcohol en 
alcoholhoudende dranken en dat het tarief hiervoor wordt vastgesteld 
overeenkomstig het bepaalde in document C0M(89)527 def. 
In artikel 15 worden alcohol en alcoholhoudende dranken gedefinieerd als 
alle produkten die onder de codes GN 2207 en 2208 vallen, alsmede de 
produkten die onder de codes GN 2204, 2205 en 2206 vallen en die een 
effectief alcoholgehalte van meer dan 22 % hebben. In artikel 15 wordt 
voorts bepaald dat deze accijns van toepassing is op de alcohol in alle 
produkten anders dan de eerder uitdrukkelijk genoemde alcoholhoudende 
dranken en de produkten die specifiek van accijns zijn vrijgesteld. 
Artikel 15 completeert derhalve de algemene benadering die op de 
gemeenschappelijke nomenclatuur berust. 
2. Vaststelling van de hoogte van de accijnzen 
a) Methode voor de berekening van de hoogte van de acclInzen 
De artikelen 3, 8, 12 en 16 van het voorstel zijn van technische aard en 
geven de methode aan voor de berekening van de hoogte van de accijnzen. 
b) Kleine brouwerIlen 
Artikel 4, leden 1 en 2, van het voorstel biedt de Lid-Staten de 
mogelijkheid om een verlaagd accijnstarief toe te passen op bier dat 
door kleine onafhankelijke bedrijven wordt geproduceerd. Deze 
belastingverlichting komt overeen met de bestaande praktijken in sommige 
Lid-Staten. In het voorstel wordt een maximum gesteld aan het 
tariefverschiI ten einde te voorkomen dat de aanwending van het 
verlaagde tarief de concurrentie op onaanvaardbare wijze vervalst, en de 
- 10 -
maximale jaarproduktie wordt op 60.000 hl gesteld om te verhinderen dat 
het verlaagde tarief ten goede komt aan bedrijven met een hogere 
produktie dan een echt onafhankelijk klein bedrijf en ervoor te zorgen 
dat het In principe niet het intracommunautaire verkeer van bier 
beïnvloedt. Voorts wordt bepaald dat het communautaire minimumtarief in 
alle gevallen moet worden geëerbiedigd. 
c) Vervaardiging yan bier of wlIn aan Huls 
0p grond van artikel 4, lid 3, wordt het de Lid-Staten toegestaan 
eigengemaakt bier en, op grond van artikel 9, eigengemaakte wijn vrij te 
stellen van belasting. De houding van de Lid-Staten ten aanzien van 
dergelijke activiteiten loopt sterk uiteen. Zonder in de details te 
treden lijkt het duidelijk dat er niet echt gevreesd hoeft te worden dat 
het onderhavige produkt de grens overgaat; de totstandbrenging van de 
interne markt mag niet ten koste gaan van de reeds bestaande rechten van 
de burgers om hun eigen dranken te vervaardigen en te consumeren. 
d) Niet voor consumptie geschikt bier 
Artikel 5 betreft de vrijstelling van accijns van bier dat aan de 
fabrikant is teruggezonden omdat de uiterste verbruiksdatum is 
verstreken of omdat dit bier om een andere reden onverkoopbaar is 
gebleken. Bier is een produkt dat heel sterk onderhevig is aan bederf en 
dat over het algemeen alleen wordt vervaardigd om binnen een zeer 
beperkte termijn te worden geconsumeerd. Het is dus normaal om te 
voorzien dat de accijns op voor consumptie ongeschikt bier wordt 
terugbetaald en het voorstel van de Commissie houdt in dat bepalingen in 
die zin volkomen wettig zijn. 
e) Gegiste dranken met een laao alcoholgehalte 
Op grond van artikel 8, lid 3, mogen de Lid-Staten één enkel verlaagd 
tarief toepassen voor produkten met een lager alcoholgehalte dan dat van 
gewone wijn. Deze bepaling komt grosso modo overeen met de bestaande 
11 -
praktijk in de voornaamste betrokken Lid-Staten. Er wordt een maximum 
acciJnsverschi I vastgesteld dat geringer Is dan dat wat thans is 
toegestaan ten einde te voorkomen dat het verlaagde tarief de 
concurrentie op onaanvaardbare wijze vervalst. Voorts wordt bepaald dat 
het minimumtarief van de Gemeenschap in alle gevallen moet worden 
geëerbiedigd. 
f) "Van nature zoete wlIn" 
Op grond van artikel 12, lid 3, mogen de Lid-Staten één enkel verlaagd 
tarief toepassen op van nature zoete wijn, zoals deze in artikel 13, 
leden 1 en 2, van Verordening nr. 4252/88 van de RaadC) (S omschreven. 
De bijzondere situatie van deze produkten werd onderkend In het voorstel 
van de Commissie van 1985 inzake intermediaire produkten en op grond van 
het huidige voorstel mogen alle Lid-Staten een verlaagd tarief toepassen 
voor deze produkten. In het voorstel wordt een maximum acciJnsverschiI 
vastgesteld dat geringer is dan het thans toegestane verschil ten einde 
te voorkomen dat het verlaagde tarief de concurrentie op onaanvaardbare 
wijze vervalst. Voorts wordt bepaald dat het minimumtarief van de 
Gemeenschap in alle gevallen moet worden geëerbiedigd. 
3. controle 
In artikel 13 wordt bepaald dat intermediaire produkten in entrepot moeten 
worden vervaardigd uit produkten waarvoor de accijnzen zijn opgeschort. Het 
vraagstuk van de controle in het algemeen wordt in een afzonderlijk 
voorstel voor een richtlijn geregeld. Maar voor intermediaire produkten 
- die in hoofdzaak een mengsel zijn van twee dranken die belastbaar zijn 
volgens verschillende tarieven maar waarvoor specifiek een apart tarief is 
voorzien - lijkt het noodzakelijk meteen ervoor te zorgen door middel van 
een gemeenschappelijke bepaling dat het hiervoor vastgestelde tarief wordt 
toegepast. 
(1) PB L 373 van 31.12.1988, blz. 59 
- 12 -
4. Gemeenschappen IKe bepalingen 
Artikel 17 betreft de vrijstellingen van de verschillende accijnzen die met 
dit voorstel worden ingevoerd. In de praktijk betreffen deze vrijstellingen 
hoofdzakelijk de accijns op de gedistilleerde dranken. De vrijstellingen 
betreffen evenwel in het voorkomende geval alle accijnzen. De meeste 
vrijstellingen behoeven geen uitleg maar een aantal opmerkingen is 
noodzakeli Jk : 
- In artikel 17, lid 1, sub a), worden dranken met een alcoholgehalte van 
ten hoogste 1,2 % vrijgesteld van accijns. In de Lid-Staten geldt over 
het algemeen een dergelijke vrijstelling maar de toegepaste grenzen komen 
niet met eikaar overeen. In het voorstel wordt voor een algemene 
vrijstelling gekozen omwille van de concurrentie. De limiet van 1 ,2 % is 
aangehouden omdat enerzijds dit percentage voldoende laag is om een 
speciale behandeling te rechtvaardigen en omdat het anderzijds niet zo 
laag Is dat het alleen betrekking heeft op produkten die geen enkel 
kenmerk van alcoholhoudende dranken hebben. 
- In artikel 17, lid 1, sub b) en c), en in artikel 17, lid 3, wordt 
vrijstelling verleend voor "volledig gedenatureerde" alcohol (voor 
industrieel gebruik enz.) en andere gedenatureerde alcohol die in parfum, 
toiletartikelen en cosmetica of in medische produkten voor uitwendig 
gebruik wordt aangewend. De Lid-Staten eisen over het algemeen dat voor 
alcohol dat voor algemeen Industrieel gebruik bestemd is, veel giftiger 
denaturerende middelen worden gebruikt dan voor alcohol dat wordt 
aangewend voor de in paragraaf 1, sub c), aangegeven bijzondere 
doeleinden. In het voorstel wordt dit onderscheid gerespecteerd. 
Hoewel het voor een ideaal dénatureringssysteem nodig zou kunnen zijn dat 
in de hele Gemeenschap gemeenschappelijke regels worden toegepast - zodat 
het niet uitgesloten wordt dat er op dit gebied nieuwe initiatieven 
worden ontplooid - werd het in dit stadium niet noodzakelijk geacht 
gemeenschappelijke regels vast te stellen. Derhalve wordt in het voorstel 
- 13 -
om wederzijdse erkenning van de gebruikte formules van 
dénatureringsmiddeIen gevraagd en wordt in artikel 17, lid 3, een systeem 
voor de uitwisseling van de noodzakelijke informatie in het leven 
geroepen. 
De vrijstellingen van accijns betreffende produkten die bestemd zijn voor 
diplomatieke vertegenwoordigingen en daarmee gelijkgestelde organisaties 
(internationale organisaties, strijdkrachten, enz.), komen aan de orde in 
het voorstel voor een richtlijn inzake de algemene regeling voor, alsmede 
de opslag en het verkeer van aan accijns onderworpen produkten 
(C0M(90)...). De vrijstellingen betreffende bevoorradingsgoederen, in het 
bijzonder die welke bestemd zijn voor het internationale verkeer, worden 
in een afzonderlijk voorstel voor een richtlijn geregeld. 
- In artikel 18 wordt bepaald dat de alcohol of de alcoholhoudende dranken 
die in industrieprodukten verwerkt zijn, belast worden naargelang de 
hoeveelheid en het tarief dat voor de betrokken alcohol of 
alcoholhoudende drank van toepassing is. 
- Artikel 19 verwijst naar het bepaalde in het voorstel voor een 
horizontale richtlijn waarbij een acciJnscomlté wordt ingesteld. 
- In artikel 20 wordt een termijn vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van 
het voorstel voor een richtlijn en voor het ter kennis brengen aan de 
Commissie van de nodige nationale maatregelen. 
- In artikel 21 wordt gezegd dat de richtlijn gericht is aan de Lid-Staten. 
- 14 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN PE RAAP 
betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijnzen 
op alcoholhoudende dranken en op alcohol 
in andere produkten 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
inzonderheid op artikel 99, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement^1), 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité^2), 
Overwegende dat in Richtlijn van de Raad^3) minimum- en streeftarieven 
worden vastgesteld die in de Lid-Staten moeten worden toegepast voor de accijns cp 
alcohol, wijn, bier en tussenprodukten; 
Overwegende dat het voor een uniforme toepassing van deze accijnzen noodzakelijk is 
voor alle betrokken produkten gemeenschappelijke definities vast te stellen; 
Overwegende dat het past deze definities te baseren op die van de gecombineerde 
nomenclatuur, een algemeen erkend systeem dat een voor belastingdoeleinden 
geschikte grondslag biedt; 
(1) 
(2) 
(3) [PB nr. C 250 van 18.9.1987, blz. 4 en PB nr. C 12 van 18.1.1990, blz. 12] 
- 15 -
Overwegende dat het noodzakelijk is ervoor te zorgen dat de accijns wordt geheven 
op hoeveelheden die werkelijk zijn geleverd en op gecertificeerd vermis; 
Overwegende dat, met betrekking tot bier, het systeem waarbij belasting wordt 
geheven op de mout, ernstige problemen voor de vaststelling van die belasting 
oplevert en tot vervalsing van de concurrentie tussen brouwerijen kan lelden, zodat 
ervoor moet worden gezorgd dat die belasting in de gehele Gemeenschap wordt geheven 
over de feitelijke hoeveelheid van het eindprodukt dat de brouwerij verlaat; 
Overwegende dat het met betrekking tot bier mogelijk is de Lid-Staten binnen 
bepaalde grenzen toe te staan accijns te heffen over densiteitsklassen van meer dan 
één graad Plato, zolang het bier niet wordt belast volgens een lager tarief dan het 
communautaire minimumtarief; 
Overwegende dat er wat bier betreft een gemeenschappelijke oplossing komen die het 
de Lid-Staten mogelijk maakt een verlaagd accijnstarief toe te passen op produkten 
van kleine onafhankelijke ondernemingen, voorzover dit verlaagde tarief niet tot 
concurrentievervalsing op de interne markt leidt; 
Overwegende dat het ten aanzien van bier en wijn wenselijk is de Lid-Staten toe te 
staan produkten die thuis voor nlet-commerciële doeleinden zijn vervaardigd, van 
accijns vrij te stellen; 
Overwegende dat, gezien de geringe houdbaarheid en de bederfelijkheid van bier, de 
Lid-Staten moet worden toegestaan de accijnzen op bier dat vernietigd is omdat het 
ongeschikt was voor consumptie, terug te geven; 
16 -
Overwegende dat het wenselijk is de Lid-Staten toe te staan enerzijds, op een 
gemeenschappelijke grondslag, op cider en soortgelijke produkten met een lager 
alcoholgehalte dan het normale alcoholgehalte van wijn (dat wil zeggen 8,5 % of 
lager), een verlaagd accijnstarief toe te passen en anderzijds op tussenprodukten, 
de zogenaamde "van nature zoete wijnen", het verlaagde accijnstarief toe te passen, 
voor zover deze verlaagde tarieven niet tot concurrentievervalsing op de interne 
markt leiden-, 
Overwegende dat het op een interne markt noodzakelijk is ervoor te zorgen dat 
tussenprodukten als eindprodukten worden beiast tegen de voor dergelijke produkten 
vastgestelde tarieven en niet tegen de tarieven die gelden voor de verschillende 
bestanddelen ervan; dat het derhalve noodzakelijk is dat de tussenprodukten in 
entrepots worden vervaardigd uit nl et-belaste bestanddelen-, 
Overwegende dat het noodzakelijk Is om op communautair niveau nauwkeurig vast te 
stellen welke vrijstellingen van toepassing zijn op alle goederen die de grenzen 
passeren; 
Overwegende evenwel dat het mogelijk is de Lid-Staten toe te staan hun eigen 
voorwaarden te stellen voor de vrijstellingen die verband houden met het 
uiteindelijke gebruik op hun eigen grondgebied; 
Overwegende dat de alcohol of de alcoholhoudende dranken die in industrleprodukten 
zijn verwerkt, moeten worden belast naargelang de hoeveelheid en tegen het tarief 
dat voor de betrokken alcohol of alcoholhoudende drank van toepassing Is, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : 
- 17 -
AFDELING A - BIER 
i. TQEPASS1NGSQEBJEP 
Artikel 1 
1. De Lid-Staten heffen accijns op bier overeenkomstig het bepaalde In deze 
richtlIJn. 
2. De Lid-Staten stellen hun tarieven vast overeenkomstig Richtlijn .../.../... 
[C0M(89)527 def.]. 
Art I Ke I Û. 
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "bier" verstaan leder produkt 
dat onder de GN-code 2203 valt. 
II. VASTSTELLING VAN PE HOOGTE VAN PE ACCIJNS 
ArtlKel 3 
1. De accijns die door de Lid-Staten op bier wordt geheven, wordt bepaald op 
grond van het aantal hectoliters/graad Plato van het eindprodukt dat tot 
verbruik wordt aangegeven of als ontbrekend wordt vastgesteld en dat een 
eventueel getolereerde forfaitaire hoeveelheid overschrijdt. Bij de 
vaststelling van de hoogte van de accijns op bier overeenkomstig het 
bepaalde In Richtlijn .../.../... [C0M(89)527 def.] houden de Lid-Staten 
geen rekening met fracties van graden Plato. 
2. De Lid-Staten kunnen bier indelen in categorieën die zich ten hoogste over 
vier graden Plato uitstrekken en op al het bier dat in een bepaalde 
categorie valt hetzelfde accijnstarief per hectoliter toepassen. 
- 18 -
Deze tarieven, die in een bedrag per hectoliter graad Plato worden 
uitgedrukt, dienen altijd gelijk te zijn aan of hoger dan het minimumtarief 
dat in artikel [7 bis] van Richtlijn .../.../... [C0M(89)527 def.] Is 
vastgesteld. 
Artikel 4 
1. De Lid-Staten kunnen op door kleine zelfstandige ondernemingen gebrouwd bier 
één enkel verlaagd tarief toepassen binnen de volgende grenzen : 
- het verlaagde tarief geldt niet voor ondernemingen die meer dan 
60.000 hectoliter bier per jaar produceren; 
- het verlaagde tarief is niet meer dan 20 % lager dan het gewone nationale 
acci jnstarlef; 
- het verlaagde tarief kan niet lager zijn dan het minimumtarief dat In 
artikel [7 bis] van de Richtlijn .../.../... [C0M(89)527 def.] Is 
vastgesteld. 
2. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat het verlaagde tarief dat zij eventueel 
Invoeren op dezelfde wijze en volgens eenvoudige regels van toepassing is op 
van kleine brouwerijen In andere Lid-Staten afkomstig bier dat op hun 
grondgebied geleverd wordt. 
3. Onder voorbehoud van de voorwaarden die zij vaststellen voor de eenvoudige 
toepassing van de vrijstelling, kunnen de Lid-Staten vrijstelling van 
accijns verlenen voor bier dat door een particulier is vervaardigd en door 
de producent, de leden van zijn gezin die onder zijn dak leven, zijn 
werknemers of zijn genodigden wordt geconsumeerd. 
- 19 -
ArtlKel S 
De accijns die is betaald op bier dat uit de markt is genomen en vernietigd 
omdat het wegens zijn staat of ouderdom ongeschikt is voor consumptie, kan 
worden terugbetaald overeenkomstig de door de Lid-Staten vastgestelde 
voorwaarden en procedures, ledere Lid-Staat draagt er zorg voor dat de door hem 
vastgestelde voorwaarden en procedures op dezelfde wijze van toepassing zijn 
voor In de Lid-Staat geproduceerd bier en voor uit andere Lid-Staten afkomstig 
bier dat op zijn grondgebied wordt geleverd. 
20 -
AFDELING B - WIJN 
I. TOEPASSINGSGEBIED 
Ar tl Kei 6 
1. De Lid-Staten heffen accijns op wijn overeenkomstig het bepaalde in deze 
rlchtlIJn. 
2. De Lid-Staten stellen hun tarieven vast overeenkomstig Richtlijn .../.../... 
[C0M(89)527 def.]. 
Artikel 7 
Voor de toepassing van deze richtlijn 
1. worden onder "stille wijn" verstaan alle produkten, die van de GN-codes 
2204, 2205 en 2206, met uitzondering van mousserende wijn zoals gedefinieerd 
In punt 2, voor zover deze produkten een effectief alcoholgehalte hebben van 
niet meer dan 15 % vol. en voor zover de alcohol In produkten met een 
effectief alcoholgehalte van meer dan 13 % vol. volledig door gisting is 
verkregen. Wijn met een alcoholgehalte van 15 % vol. tot 17 % vol. wordt 
eveneens als stille wijn beschouwd wanneer deze aan de definitie van 
Bijlage I, punt 13, voorlaatste alinea, van Verordening (EEG) nr. 822/87 van 
de Raad^1) beantwoordt; 
2. worden onder "mousserende wijn" verstaan alle produkten die van de GN-
codes 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10 en 2206 00 91, voor zover deze 
produkten een effectief alcoholgehalte hebben van niet meer dan 
(1) PB nr. L 84 van 27.3.1987, blz. 1. 
- 21 -
15 % vol. en voor zover de alcohol in de produkten met een effectief 
alcoholgehalte van meer dan 13 % vol. volledig door gisting Is verkregen. 
II. VASTSTELLING VAN PE HOOGTE VAN PE ACCIJNS 
Ar 11 Ke l 8. 
1. De accijns die door de Lid-Staten op stille wijn enerzijds en op mousserende 
wijn anderzijds wordt geheven, wordt bepaald op grond van het aantal 
hectoliters eindprodukt dat tot verbruik wordt aangegeven of als ontbrekend 
wordt vastgesteld en dat een eventueel getolereerde forfaitaire hoeveelheid 
overschrIJdt. 
2. Onverminderd het bepaalde in lid 3 passen de Lid-Staten eenzelfde tarief toe 
op alle produkten die aan de accijns op stille wijn zijn onderworpen. Op 
dezelfde wijze passen zij eenzelfde tarief toe op alle produkten die aan de 
accijns op mousserende wijn zijn onderworpen. 
3. De Lid-Staten kunnen één enkel verlaagd accijnstarief op stille wijn en één 
enkel verlaagd accijnstarief op mousserende wijn toepassen, welke tarieven 
uitsluitend van toepassing zijn op produkten met een effectief 
alcoholgehalte van ten hoogste 8,5 % vol. binnen de volgende grenzen: 
- het verlaagde tarief kan niet lager zijn dan 50 % van het gewone nationale 
acci Jnstarlef; 
- het verlaagde tarief kan niet lager zijn dan het minimumtarief dat in 
artikel [6 bis] van Richtlijn .../.../... [C0M(89)527 def.] is 
vastgesteld. 
- 22 -
Artikel 9 
Onder voorbehoud van de voorwaarden die zij vaststellen voor de eenvoudige 
toepassing van deze bepaling, kunnen de Lid-Staten volledige of gedeeltelijke 
vrijstelling van accijns verlenen voor wijn die door een particulier of een 
onderneming van de eigen IandbouwproduktIe Is vervaardigd en die door de 
producent, de leden van zijn gezin die onder zijn dak leven, zijn werknemers of 
zijn genodigden wordt geconsumeerd. 
AFPEL ING C - TUSSENPRQPUKTEN 
I. TQEPASSINGSGEBIEP 
ArtiKel 10 
1. De Lid-Staten heffen accijns op tussenprodukten overeenkomstig het bepaalde 
in deze rIchtIIJn. 
2. De Lid-Staten stellen hun tarieven vast overeenkomstig Richtlijn .../.../... 
[COM(89)527 def.]. 
Artikel 11 
1. Voor de toepassing van deze richtlijn, en onverminderd het bepaalde in 
lid 2, worden onder "tussenprodukten" verstaan, alle produkten van de GN-
codes 2204, 2205 en 2206 die een effectief alcoholgehalte hebben van meer 
- 23 -
dan 15 % vol. maar niet meer dan 22 % vol. of die een effectief 
alcoholgehalte hebben van meer dan 13 % vol. en waarvan de alcohol niet 
volledig door gisting is verkregen. 
2. De term "tussenprodukten" omvat niet de produkten die beantwoorden aan de 
definities van Bijlage I, punt 13, voorlaatste alinea, van Verordening 
nr. 822/87. 
II. VASTSTELLING VAN PE HOOGTE VAN PE ACCIJNS 
Artikel 12 
1. De accijns die door de Lid-Staten op tussenprodukten wordt geheven, wordt 
bepaald op grond van het aantal hectoliters eindprodukt dat tot verbruik 
wordt aangegeven of als ontbrekend wordt vastgesteld en dat een eventueel 
getolereerde forfaitaire hoeveelheid overschrijdt. 
2. Onverminderd het bepaalde in lid 3 passen de Lid-Staten hetzelfde 
accijnstarief toe op alle produkten die aan de accijns op tussenprodukten 
zijn onderworpen. 
3. De Lid-Staten kunnen één enkel verlaagd accijnstarief toepassen op de 
tussenprodukten die aan de voorwaarden van artikel 13, leden 1 en 2, van 
Verordening nr. 4252/88 van de Raad<1) beantwoorden binnen de volgende 
grenzen : 
- het verlaagde tarief kan niet lager zijn dan 50 % van het gewone 
nationale accijnstarief; 
(1) PB nr. L 373 van 31.12.1988, blz. 59 
- 24 -
- het verlaagde tarief kan niet lager zijn dan het minimumtarief dat in 
artikel [5 bis] van Richtlijn .../.../... [C0M(89)527 def.] is 
vastgesteld. 
III. C£NIfi01£ 
Artikel 13 
De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de tussenprodukten in entrepots worden 
vervaardigd uit gedistilleerde en gegiste alcoholhoudende dranken onder 
schorsing van de geldende accijnzen. 
AFPEL ING P - ALCOHOL EN ALCOHQLHQUPENPE PBANKEN 
l. TQEPASSINGEBIEP 
Artikel 14 
1. De Lid-Staten heffen accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken 
overeenkomstig het bepaalde in deze richtlijn. 
2. De Lid-Staten stellen hun tarieven vast overeenkomstig Richtlijn 
.../.../... [C0M(89)527 def.]. 
Artikel 15 
Voor de toepassing van deze richtlijn worden onder "alcohol en alcoholhoudende 
dranken" verstaan alle produkten, van GN-codes 2207 en 2208, alsmede de 
produkten van de GN-codes 2204, 2205 en 2206 en die een effectief 
alcoholgehalte van meer dan 22 % vol. hebben. 
- 25 -
II. VASTSTELLING VAN PE HOOGTE VAN PE ACCIJNS 
Artikel 16 
De accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken wordt vastgesteld per 
hectoliter zuivere alcohol bij een temperatuur van 20' C en wordt berekend op 
grond van het aantal hectoliters zuivere alcohol dat werkelijk tot verbruik 
wordt aangegeven of als ontbrekend wordt vastgesteld en dat een eventueel 
getolereerde forfaitaire hoeveelheid overschrijdt. De Lid-Staten passen 
hetzelfde accijnstarief toe op alle produkten die zijn onderworpen aan de 
accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken. 
ArtlKel 17 
1. De onder deze richtlijn vallende produkten zijn vrijgesteld van accijns voor 
zover 
a) het om alcoholhoudende dranken gaat met een effectief alcoholgehalte van niet 
meer dan 1,2 % vol.; 
b) zij volledig zijn gedenatureerd overeenkomstig de voorschriften van een 
Lid-Staat; 
c) zij zijn gedenatureerd overeenkomstig de voorschriften van een Lid-Staat en 
worden aangewend voor de vervaardiging van parfums, toiletartikelen en 
cosmetica of produkten voor uitwendig medisch gebruik, en overeenkomstig het 
bepaalde in lid 3; 
d) zij worden gebruikt voor de produktie van azijn beantwoordend aan de 
definitie van GN-code 2209; 
- 26 -
e) zij worden gebruikt voor de produkt ie van geneesmiddelen In de zin van 
Richtlijn 65/65/EEG van de Raad<1). 
2. De onder deze richtlijn vallende produkten kunnen van accijns worden vrijgesteld 
op de voorwaarden die door de Lid-Staten worden vastgesteld voor zover 
a) zij als monster worden gebruikt voor analyse, noodzakelijke produktietests of 
wetenschappelijke doeleinden; 
b) zij ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek worden gebruikt; 
c) zij in ziekenhuizen voor medische doeleinden worden gebruikt. 
3. Vóór de datum van toepassing van deze richtlijn en drie maanden vóór iedere 
latere wijziging van nationale wetgeving die wordt overwogen, deelt ledere 
Lid-Staat aan de Commissie alle dienstige informatie mee en tegelijkertijd stelt 
hij haar in kennis van de formules van de dénaturer ingsmidde I en die hij 
voornemens is met ingang van 1 januari 1993 voor de in de leden 1, punten b) en 
c) genoemde doeleinden te gebruiken. De Commissie stelt de andere Lid-Staten 
daarvan in kennis binnen een termijn van één maand. 
(1) PB nr. 22 van 9.2.1965, blz. 369/65 
- 27 -
AFPEL ING F - OVERIGE BEPALINGEN 
Artikel 18 
De Lid-Staten heffen op de hoeveelheid alcohol of alcoholhoudende drank die in 
industrleprodukten is verwerkt, de accijns die geldt voor de categorie waartoe de 
betrokken alcohol of alcoholhoudende drank behoort. 
AFPEL ING G - SLOTBEPALINGEN 
Artikel 19 
Communautaire maatregelen tot uitvoering van deze richtlijn worden, voor zover 
nodig, door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van Titel VI van 
Richtlijn .../.../... van de Raad betreffende de algemene regeling voor aan accijns 
onderworpen produkten, het voorhanden hebben en het verkeer ervan^1). 
Artikel 20 
De LId-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen In 
werking treden om uiterlijk op 31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de 
onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële 
bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld 
door de Lid-Staten. 
Artikel 21 
Deze richtlijn Is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, op 
Voor de Raad 
(1) PB nr. L van . [(C0M(90)...)] 
-28-
^^ütfuEavJ&MAByLJCaM 
La présente proposition de directive concernant l'harmonisation de la 
structure des droits d'accises sur les boissons alcooliques et sur l'alcool 
contenu dans d'autres produits est nécessaire dans le cadre de l'abolition 
des frontières fiscales et s'intègre dans l'ensemble des mesures prises 
pour l'achèvement du marché Intérieur. 
I. Obligations administratives découlant de l'application de la présente 
directive pour les entreprises : 
- néant. 
II. Quels sont les avantages pour les entreprises ? 
- néant. 
III. Y-a-t-ll des Inconvénients pour les entreprises en termes de coûts 
supplémentaires 7 
- l'application de la présente directive n'entraînera aucun coût 
supplémentaire pour les entreprises. 
IV. Effets sur l'emploi : 
- néant. 
V. Les partenaires sociaux n'ont pas été consultés. 
VI. Une approche alternative moins contraignante n'est pas envisageable 
dans le cadre de l'abolition des frontières fiscales. 
-29-
FICHE FINANCIERE 
L'application de la présente proposition de directive n'entraînera aucune 
augmentation des ressources propres de la Communauté. 

ISSN 0254-1513 
COM(90) 432 def. 
DOCUMEM 
NL 09 
Catalogusnummer : CB-CO-90-561-NL-C 
ISBN 92-77-65613-1 
VERKOOPPRIJS tot 30 blz.: 3,50 ECU per 10 blz. meer: 1,25 ECU 
Bureau voor officiële publikatics der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg