COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 12.11.1997 
COM(97) 563 def. 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE 
AAN DE RAAD, AAN HET EUROPEES PARLEMENT, 
AAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITE 
EN AAN HET COMITE VAN DE REGIO'S 
VOOR EEN EUROPA VAN 
DE KENNIS 

INHOUD 
INLEIDING 1 
I. HET CREËREN VAN HET EUROPA VAN DE KENNIS 3 
1. Een beperkt aantal doelstellingen 4 
2. Meer geconcentreerde acties 4 
3. De betrokken actoren 6 
4. Doelgerichte internationale samenwerking 7 
II. MEER GEÏNTEGREERDE REGELINGEN 8 
1. De wettelijke instrumenten 8 
2. Begrotingsmiddelen en complementariteit 8 
3. Vereenvoudigde tenuitvoerlegging 9 
?~ 
Inleiding 
Het doel van deze mededeling is aan te geven wat de hoofdlijnen zullen zijn van 
de toekomstige communautaire acties op het gebied van onderwijs, opleiding en 
jeugdzaken in de periode 2000-2006. Het dient als voorbereiding op voorstellen 
voor nieuwe wettelijke instrumenten die in het voorjaar van 1998 gedaan zullen 
worden en waarover in 1999 beslist zal moeten worden, om per 1 januari 2000 
in werking te treden. 
De twee hoofdthema's van de mededeling zijn: 
Het kennisbeleid 
• In haar Agenda 2000 heeft de Commissie geconstateerd dat wij voortaan in 
een "kennismaatschappij" zullen leven en voorgesteld om van de 
beleidsterreinen die daarvan de natuurlijke drijfveren zijn (innovatie, 
onderzoek, onderwijs en opleiding) een van de vier hoofdlijnen van het 
interne beleid van de Unie te maken. De toekomstige communautaire acties 
op deze vier terreinen zullen dus gericht moeten zijn op het ondersteunen 
van deze ontwikkeling, die daarbij geen nieuwe oorzaak van uitsluiting mag 
worden. Het concurrentievermogen van de economie, de werkgelegenheid, 
alsook de persoonlijke ontplooiing van de Europese burgers, zullen voortaan 
niet langer in hoofdzaak berusten op de produktie van materiële goederen. 
Het creëren van werkelijke rijkdom is voortaan verbonden aan de produktie 
en de verspreiding van kennis en zal hoofdzakelijk afhangen van onze 
inspanningen op het gebied van onderzoek, onderwijs en opleiding, en van 
ons vermogen innovatie te bevorderen. Daarom dienen wij een 
daadwerkelijk "Europa van de kennis" tot stand te brengen. 
• Dit houdt rechtstreeks verband met een van de doelstellingen van de Unie, 
zoals aangegeven in het Verdrag van Amsterdam, namelijk de ontwikkeling 
van onderwijs en opleiding gedurende het gehele leven, dat wil zeggen 
dat de Unie voornemens is het hoogst mogelijke kennisniveau voor zijn 
volkeren na te streven door middel van ruime toegang tot onderwijs en door 
middel van de voortdurende vernieuwing en aanpassing van de kennis. 
Bevordering van de werkgelegenheid 
• Het beleid ter verbetering van de werkgelegenheidssituatie - hetzij macro-
economisch beleid, hetzij specifieke acties op de arbeidsmarkt - moet deel 
uitmaken van een middellange termijn strategie ter verbetering van de 
kennis en de bekwaamheden van alle Europese burgers. 
0 De Europese Raad van Amsterdam heeft in zijn conclusies benadrukt 
dat prioriteit moet worden gegeven aan de ontwikkeling van de 
professionele en sociale vaardigheden, zulks met het oog op een betere 
aanpassing van de werknemers aan de ontwikkelingen op de 
arbeidsmarkt. Het accent dient te liggen op een degelijke, brede 
basisscholing en op de (technologische, sociale, organisatorische) 
vaardigheden die vernieuwing mogelijk maken. Hierbij gaat het vooral 
om verschillende "transversale" vaardigheden, zoals een begrip voor 
culturele verscheidenheid, het gebruik van vreemde talen en een 
• ondernemerschap dat kan leiden tot de oprichting en ontwikkeling van 
bedrijven, met name KMO's. 
De recente voorstellen van de Commissie betreffende richtsnoeren voor het 
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten leggen de nadruk op de noodzaak 
van een nieuwe benadering van de integratie in het beroepsleven. De 
nieuwe communautaire acties op het gebied van onderwijs, opleiding en 
jeugdzaken dienen de in deze richtsnoeren aangegeven doelstellingen te 
ondersteunen middels: 
0 terugdringing van de langdurige werkloosheid en de werkloosheid onder 
jongeren; 
0 terugdringing van het aantal jongeren dat uitvalt in het verplichte 
onderwijs en van het aantal jongeren dat hun voortgezette opleiding niet 
afrondt; 
0 verhoging van de deelname aan leerlingstelsels, waarbij eventueel een 
voorbeeld genomen wordt aan de lidstaten die op dat terrein het meest 
succesvol zijn; 
0 meer opleidingsmogelijkheden voor werklozen; 
0 intensivering van de gezamenlijke inspanningen van het bedrijfsleven en 
de sociale partners om degenen die dat wensen de mogelijkheid te 
bieden werkervaring op te doen of een opleiding te volgen. 
Het communautaire beleid inzake onderwijs, opleiding en jeugdzaken, en de 
nieuwe generatie acties die dit beleid moeten ondersteunen, dienen Europa 
in staat te stellen deze belangrijke nieuwe uitdagingen aan te gaan. 
De communautaire acties op deze drie terreinen maken al vijftien jaar lang 
een proces van continue ontwikkeling en vooruitgang door. De resultaten 
van de communautaire samenwerking tot dusver, alsook de evaluatie van de 
huidige programma's (Socrates, Leonardo da Vinci, Jeugd voor Europa) en 
hun voorlopers (Erasmus, Comett, Lingua, Petra, Force en Eurotecnet) 
vormen dan ook een stevige basis voor een nieuwe fase. De toekomstige 
communautaire acties zullen op al deze resultaten dienen voort te bouwen. 
Het is duidelijk dat deze acties verwachtingen hebben gewekt met 
betrekking tot hun voortzetting. Aan deze verwachtingen zal beantwoord 
moeten worden. Er zullen echter ook voorstellen moeten worden gedaan om 
deze acties om te vormen tot die van een nieuwe generatie, gekenmerkt 
door: 
0 een beperkt aantal doelstellingen; 
0 een meer geconcentreerd karakter; 
0 een vereenvoudigd beheer. 
Het komt er dus op neer dat alles in het werk gesteld moet worden om het 
Europa van de kennis te creëren waarmee de uitdaging van de 21ste 
eeuw kan worden aangegaan. 
I. HET CREËREN VAN HET EUROPA VAN DE KENNIS 
• Het hoofdthema van deze mededeling is: het geleidelijk tot stand brengen 
van een open en dynamische Europese onderwijsruimte. In een snel 
veranderende wereld dient de samenleving iedereen meer mogelijkheden te 
bieden om kennis te verwerven, ongeacht leeftijd of sociale 
omstandigheden. Daarom dient het begrip onderwijsruimte zo breed 
mogelijk opgevat te worden, d.w.z. in zowel geografische als temporele zin. 
Deze onderwijsruimte vormt dan het kader waarbinnen al het mogelijke 
gedaan dient te worden om te komen tot een daadwerkelijk onderwijs en 
opleiding gedurende het gehele leven, het thema van het Europees Jaar in 
1996. 
• Binnen de Europese onderwijsruimte zijn drie dimensies van bijzonder 
belang: 
De kennis 
0 Om in de huidige veranderingsprocessen een actieve rol te kunnen 
spelen, zullen de Europese burgers hun kennis voortdurend verder 
moeten ontwikkelen, uitbreiden en vernieuwen. 
Het burgerschap 
0 De Europese onderwijsruimte zal bijdragen tot een versterking van het 
burgerschap door het delen van gemeenschappelijke waarden mogelijk 
te maken, alsook de ontwikkeling van het gevoel deel uit te maken van 
een gemeenschappelijke sociale en culturele ruimte. Deze 
onderwijsruimte dient een bredere basis te leggen voor een Europees 
burgerschap, dat gevoed wordt door actieve solidariteit en een 
algemeen begrip voor de diverse culturen die de originaliteit en de 
rijkdom van Europa uitmaken. 
De bekwaamheden 
0 De ontwikkeling van de arbeidsgeschiktheid door verwerving van 
de bekwaamheden die noodzakelijk zijn geworden door de 
veranderingen in de aard en organisatie van het werk. Dit betekent dat 
meer dan ooit en gedurende het gehele leven de creativiteit, flexibiliteit, 
het aanpassingsvermogen, alsook het vermogen om te "leren leren" en 
problemen op te lossen aangemoedigd zullen moeten worden. Alleen zo 
zullen wij een snelle veroudering van de kwalificaties kunnen 
voorkomen. Er zal behoefte zijn aan acties ter ondersteuning van het 
anticiperen van de behoeften en het ontwikkelen van nieuwe 
beroepsprofielen. 
• Door de omvang van deze nieuwe uitdagingen zullen de terreinen onderwijs, 
opleiding en jeugdzaken meer geïntegreerd moeten worden. Bij het tot stand 
brengen van deze onderwijsruimte zal gebruik worden gemaakt van de 
actiemiddelen die centraal stonden in de voorafgaande programma's en die 
het succes daarvan verzekerd hebben. Daarnaast zal echter ook intensief 
gebruik moeten worden gemaakt van de nieuwe informatie- en 
communicatietechnologieën voor de ontwikkeling van virtueel onderwijs, 
waarvan in Europa nog te weinig gebruik wordt gemaakt, ondanks de talrijke 
overheids- en particuliere initiatieven die genomen zijn en worden om hierin 
verandering te brengen, zoals bijvoorbeeld de Netd@ys. 
1. EEN BEPERKT AANTAL DOELSTELLINGEN 
De nieuwe generatie acties dient zich dus te concentreren op een beperkt aantal 
doelstellingen: 
• de verbetering van de toegang van de Europese burgers tot het gehele 
onderwijs- en opleidingsaanbod in Europa, als ondersteuning van en 
aanvulling op het beleid van de lidstaten; 
• de vernieuwing van dit aanbod. Op initiatief van de Commissie dienen 
proefprojecten te worden uitgevoerd voor het testen van nieuwe 
benaderingen en instrumenten (zoals tweede-kansonderwijs en het 
certificeren van bekwaamheden). Er moet gezocht worden naar nieuwe 
wegen door ervaringen die in de verschillende landen op dit gebied zijn 
opgedaan samen te brengen. Een aanzienlijk deel van de beschikbare 
middelen dient voor dergelijke proefprojecten gereserveerd te worden; de 
algemene invoering van de resultaten valt natuurlijk in hoofdzaak onder de 
verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten; 
• de brede verspreiding van goede onderwijspraktijken en een betere 
uitwisseling van kennis van de verschillende stelsels en acties. Door 
regelmatige enquêtes en analyses van de onderwijs- en opleidingsstelsels, 
alsook van het jeugdbeleid in de lidstaten zullen de politieke en 
economische beleidsmakers de kwaliteit van hun initiatieven kunnen 
verbeteren. 
2. MEER GECONCENTREERDE ACTIES 
• De resultaten van de programma's die tot 1999 zullen lopen, vormen een 
solide basis voor de opbouw van deze Europese onderwijsruimte. Uit 
analyses en evaluaties van deze programma's is echter gebleken dat een 
zekere concentratie van de maatregelen noodzakelijk is. 
• Er worden zes hoofdtypen maatregelen voorgesteld: 
0 Acties betreffende fysieke mobiliteit: 
* van deze mobiliteit zullen de verschillende bij de Europese 
onderwijsruimte betrokken doelgroepen gebruik kunnen maken: 
studenten, scholieren, docenten, schoolhoofden, stagiairs, 
opleiders, bij de beroepsopleiding betrokken sociale partners, 
verenigingen, jeugdgroepen, en jonge vrijwilligers; 
* in verband met deze vormen van mobiliteit zouden de regelingen 
voor wederzijdse erkenning op zo systematisch mogelijke wijze tot 
de gehele Europese ruimte uitgebreid moeten worden. 
O Acties ter bevordering van virtuele mobiliteit: 
Wij moeten hierbij: 
* de toegankelijkheid van de nieuwe onderwijsinstrumenten voor allen 
bevorderen door alle leercentra aan te sluiten op de communicatie-
en informatienetwerken, en alles in het werk te stellen om gebruik 
hiervan tegen een betaalbare prijs mogelijk te maken; 
* de produktie en verspreiding stimuleren van Europese multimedia 
en audiovisuele produkten en diensten die van nut kunnen zijn op 
het gebied van onderwijs, opleiding en jeugdzaken. Het is hierbij van 
groot belang dat er geschikt onderwijsmateriaal voorhanden zal zijn 
met een eigen, Europese inhoud die de culturele identiteit binnen de 
Gemeenschap versterkt; 
* de ontwikkeling stimuleren van geschikt onderricht dat de 
Europeanen van jongs af aan de nodige basisvaardigheden 
bijbrengt voor een kritisch en verantwoord gebruik van de door de 
nieuwe media geboden informatiestromen. 
0 Acties gericht op de ontwikkeling van samenwerkingsnetwerken op 
Europees niveau, die een uitwisseling van ervaringen en goede 
praktijken mogelijk maken. 
* Deze Europese samenwerkingsnetwerken dienen de in Europa 
aanwezige "excellence" met betrekking tot een bepaald onderwerp of 
thema samen te brengen, alsook een Europees reservoir van 
deskundigheid te creëren die effectievere analyses en acties mogelijk 
moet maken. 
0 Acties ter bevordering van de talenkennis en het begrip voor 
culturele verscheidenheid: dit als transversale activiteit ter 
ondersteuning van verschillende typen activiteiten. 
* De kennis van verschillende talen en culturen vormt een essentieel 
onderdeel van het Europees burgerschap. 
* De virtuele Europese onderwijsruimte zal rijker en beter toegankelijk 
voor iedereen zijn als deze meertalig is. 
0 Acties gericht op innovatie door middel van op transnationale 
partnerschappen gebaseerde proefprojecten voor het creëren van 
onderwijs- en opleidingsprodukten of van instrumenten ter beoordeling 
en certificering van bekwaamheden, of voor het testen van nieuwe 
benaderingen. 
0 Acties gericht op een voortdurende verbetering van de communautaire 
referentiebronnen betreffende het beleid en de stelsels voor onderwijs, 
opleiding en jeugdzaken in de lidstaten (getalsmatige indicatoren, 
databanken, kennis van de verschillende onderwijsstelsels, enz.). 
Al deze activiteiten worden op transnationaal niveau ontworpen en 
uitgevoerd. Bijzonder aandacht zal worden besteed aan de uitvoering van 
geïntegreerde projecten, waarin met betrekking tot hetzelfde thema 
meerdere van deze typen activiteiten opgenomen zijn. 
3. DE BETROKKEN ACTOREN 
• De activiteiten van de Gemeenschap blijven niet beperkt tot rechtstreeks 
door de Commissie geïnitieerde en gestuurde acties. De centrale gedachte 
achter de ontwikkeling van de nieuwe generatie acties is dat er een kader 
gevormd wordt van gedeelde verantwoordelijkheden van de 
Gemeenschap, de lidstaten en de andere betrokken actoren. Dit is ook 
de noodzakelijke voorwaarde waaronder het Europa van de kennis vorm 
kan krijgen. 
0 De lidstaten. Er zullen voorstellen worden gedaan betreffende 
regelingen om optimaal gebruik te maken van vernieuwende initiatieven 
en experimenten in de lidstaten. De verplichtingen en 
verantwoordelijkheden van de lidstaten zullen worden vastgelegd. De 
communautaire activiteiten zullen gericht zijn op het vergemakkelijken 
van de overdracht van goede praktijken tussen de lidstaten. 
0 De partners in het onderwijsveld. Met het oog op een brede 
verspreiding van de innovaties zal het overleg geïntensiveerd dienen te 
worden met de ouders, de vertegenwoordigers binnen het onderwijs 
(universiteiten, scholen, opleidingscentra, maar ook verenigingen en de 
derde sector) en met het bedrijfsleven, en dan vooral met de kleine en 
middelgrote ondernemingen. Door dit overleg zal men beter tegemoet 
kunnen komen aan de veranderende rol van de onderwijsgevenden en 
opleiders en aan de veranderingen in de gebruikte methoden en 
instrumenten. 
0 De sociale partners. De sociale dialoog en de overlegprocedures 
tussen de sociale partners op communautair niveau - met name wat de 
beroepsopleiding betreft - zouden een belangrijk onderdeel van de 
communautaire samenwerking moeten vormen. In het in 1997 
uitgebrachte verslag betreffende de toegang tot de voortgezette 
opleiding werd al aangedrongen op overleg met en tussen de partners 
inzake de toegang tot bekwaamheden. De communautaire activiteiten 
zullen de dialoog tussen en met de sociale partners over thema's van 
gemeenschappelijk belang ondersteunen. 
0 De economische partners. Er zal gewerkt moeten worden aan meer 
betrokkenheid van het bedrijfsleven. Bijzondere aandacht zal moeten 
worden besteed aan de opleiding in kleine en middelgrote 
ondernemingen, met name voor bedrijfsleiders. Bovendien dient het 
overleg met de partners in de informatiemaatschappij en de distributeurs 
van onderwijsprodukten geïntensiveerd te worden. De grens tussen de 
onderwijswereld en de informatiemaatschappij vervaagt steeds meer en 
er zullen contacten in beide gebieden moeten worden gelegd om de 
kwaliteit van de onderwijsprodukten te verbeteren. 
0 De regionale en lokale partners. Bij de organisatie van de 
communautaire activiteiten moet rekening worden gehouden met de 
trend van decentralisatie van verantwoordelijkheden in veel lidstaten, 
met name wat de beroepsopleidingen betreft. Er dient rekening 
gehouden te worden met de bijdragen van de regionale en lokale 
niveaus - en met name van de ondernemingen, die in alle vormen van 
partnerschappen betrokken zijn. De regionale en lokale actoren zullen 
een belangrijkere rol gaan spelen. 
0 De partners in het vrijwilligerswerk. De communautaire activiteiten 
moeten steunen op verenigingen en stichtingen die concrete solidariteit 
nastreven en die integratie bevorderen door middel van uitwisselingen 
van jongeren of middels vrijwilligerswerk. 
4. DOELGERICHTE INTERNATIONALE SAMENWERKING 
• Deze nieuwe beleidslijn valt binnen de voorbereidende maatregelen 
gericht op de uitbreiding van de EU. De programma's op het gebied van 
onderwijs, opleiding en jeugdzaken zijn al opengesteld voor de landen van 
de Europese Economische Ruimte (Noorwegen, IJsland en Liechtenstein) 
en worden geleidelijk opengesteld voor de kandidaatslanden in het kader 
van de pre-toetredingsstrategie (Hongarije, Tsjechische Republiek, 
Roemenië, Cyprus, Polen, Slowakije, Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen 
en Slovenië). Nadat de Europese Unie aanvankelijk vooral steun heeft 
verleend voor de ontwikkeling van hun stelsels, wordt nu meer gestreefd 
naar samenwerking, ook met het Tempus-programma. 
• Bij het streven naar geconcentreerde acties dient de Unie ook te komen tot 
een versteviging van het beleid inzake samenwerking en uitwisseling van 
ervaringen en know-how met: 
0 de mediterrane landen: een grotere en meer evenwichtige 
betrokkenheid van die landen bij deze samenwerking is essentieel om 
het wederzijds begrip te verbeteren en de grondlagen van de politieke 
stabiliteit in de regio te versterken; 
0 de geïndustrialiseerde landen (Verenigde Staten, Canada, Japan, 
Rusland, enz.): hier dient de benadering gericht te zijn op de specifieke 
voordelen die elk van deze landen binnen het samenwerkingsverband 
kan inbrengen. 
II. MEER GEÏNTEGREERDE REGELINGEN 
1. DE WETTELIJKE INSTRUMENTEN 
• Dit beleid zal passen binnen een wettelijk kader dat gebaseerd is op de 
artikelen 126 en 127 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Gemeenschap. De wil tot integratie zal blijken uit gemeenschappelijke 
bepalingen. 
0 Een gemeenschappelijk kader van acties en coördinatie- en 
controlemaatregelen zal de doelstellingen, de typen maatregelen, de 
gemeenschappelijke en experimentele acties alsook het volgen van 
goede praktijken aangeven. 
0 Drie besluiten op basis van de artikelen 126 en 127 van het Verdrag 
zullen het specifieke kader aangeven waarbinnen de maatregelen op 
het gebied van onderwijs, opleiding en jeugdzaken genomen zullen 
worden. Deze besluiten zullen gemeenschappelijke artikelen bevatten 
ter versterking van de samenhang en om uitdrukking te geven aan het 
streven naar gezamenlijke actie, coördinatie en verspreiding van goede 
praktijken. 
2. BEGROTINGSMIDDELEN EN COMPLEMENTARITEIT 
• Er zal met betrekking tot het Europa van de kennis nog overleg over de 
prioriteiten en de beschikbare middelen gevoerd moeten worden. Tijdens de 
besprekingen over het vervolg op het Witboek heeft het Europees Parlement 
in zijn advies benadrukt dat voor de gestelde doelen overeenkomstige 
begrotingsmiddelen beschikbaar moeten worden gesteld. 
• De Commissie heeft in Agenda 2000 te kennen gegeven dat zij voornemens 
is begrotingsvoorstellen in te dienen die aansluiten bij een ambitieus beleid. 
Dit zou een verhoging van de begrotingsmiddelen kunnen betekenen die 
uitstijgt boven de groei van het BNP. 
• Er zal gestreefd worden naar meer complementariteit en synergie met de 
andere communautaire beleidsmaatregelen, maar de Commissie zal waken 
voor duplicatie. Gezamenlijke acties, zoals gemeenschappelijke oproepen 
tot het indienen van voorstellen onder verschillende programma's, of 
initiatieven met ondersteuning vanuit de fondsen van verschillende 
programma's, zijn nuttige manieren om te komen tot coördinatie en de 
ontwikkeling van gemeenschappelijke benaderingen. 
De in Agenda 2000 uitgezette beleidslijnen voor het structuurbeleid zijn van 
groot belang voor de complementariteit. De ontwikkeling van de menselijke 
hulpbronnen zal een centrale rol spelen, zowel in de onder de doelstellingen 
1 en 2 vallende regio's als overal elders in de Unie, en zal op coherente 
wijze aangepakt moeten worden. Er zijn plannen voor een nieuwe 
doelstelling 3, die de buiten de doelstellingen 1 en 2 vallende regio's zal 
bestrijken, dit om de lidstaten te helpen hun onderwijs- en opleidingsstelsels 
aan te passen en te moderniseren. Het beleid op het gebied van de kennis 
zal zo nauw aansluiten bij het nieuwe structuurbeleid. • 
3. VEREENVOUDIGDE TENUITVOERLEGGING 
ZICHTBAARHEID EN TRANSPARANTIE 
• De Commissie wil de communautaire steunverlening, de toekenning 
daarvan alsook de doelstellingen van de Unie beter zichtbaar maken. Zij zal 
daarom een beperkt aantal doelstellingen en acties voorstellen die nauw 
aansluiten bij de op communautair niveau vastgelegde politieke prioriteiten. 
• Ook wil zij zorgvuldig nagaan onder welke voorwaarden aan bepaalde 
onderwijsprodukten en -initiatieven een "Europees keurmerk" toegekend zou 
kunnen worden, uitgaande van criteria inzake kwaliteit en transnationale 
samenwerking. 
PARTNERSCHAPPEN 
• De door de Commissie voorgestelde aanpak is gebaseerd op een 
partnerschap en gericht op samenhang en beter overleg met verschillende 
typen actoren: 
0 de politieke autoriteiten van de lidstaten op nationaal, regionaal en 
plaatselijk niveau; 
0 de andere actoren die bij de totstandkoming van de Europese 
onderwijsruimte betrokken zijn (partners in het onderwijsveld en in het 
vrijwilligerswerk, alsook sociale en economische partners); 
0 de uitvoerende actoren op het niveau dat het dichtst bij de begunstigden 
ligt. 
Door dit partnerschap zal er een beter, voortgaand politiek overzicht 
mogelijk zijn, terwijl het een breed overleg en de juiste tenuitvoerlegging kan 
verzekeren. 
• De geest van intensievere samenwerking die deze nieuwe generatie acties 
zal moeten bezielen, zou ook kunnen leiden tot het in leven roepen van 
instanties en overlegprocedures - eventueel met de hulp van de bestaande 
instanties - , zulks om de voornaamste actoren op nationaal niveau de 
mogelijkheid te bieden de ontwikkelingen van de communautaire acties 
beter te volgen d.m.v. nationale toezichtcomités. Zo zouden zij een beter 
begrip kunnen krijgen van de principes en doelstellingen van deze acties, 
waardoor ze beter in staat zullen zijn de resultaten daarvan in het nationale 
beleid te verwerken. 
CONTROLE EN EVALUATIE 
• Om het begrip van de communautaire acties te verbeteren en te komen tot 
meer complementariteit en samenhang tussen de verschillende 
communautaire beleidsvormen op het gebied van de menselijke 
hulpbronnen, zullen de evaluatieprocedures verbeterd worden. 
De besluiten van de Europese Raad van Amsterdam inzake de convergentie 
van het werkgelegenheidsbeleid laten zien dat een gezamenlijke follow-up 
op communautair niveau grote voordelen biedt. In plaats van de aparte 
verslagen die nu voor de verschillende actieprogramma's worden opgesteld, 
zullen de Commissie en de lidstaten periodieke verslagen uitbrengen waarin 
wordt aangegeven in hoeverre de doelstellingen van het programma worden 
gehaald en tegen welke obstakels men is aangelopen. 
VEREENVOUDIGD BEHEER EN VERBETERDE PROCEDURES 
Met de uitvoering van programma's waarvoor steeds meer middelen 
beschikbaar worden gesteld, hebben ook de methoden voor het beheer zich 
ontwikkeld. Daarbij werd rekening gehouden met uiteenlopende situaties, 
die samenhingen met de verschillende managementculturen en 
financieringswijzen, met het meerjarenbeheer van de overeenkomsten, en 
met een gecentraliseerd dan wel gedecentraliseerd beheer. Er is een 
auditbeleid gevoerd om de contractuele bepalingen te herzien en aan de 
ontwikkelingen aan te passen. 
De Commissie zal voor het publiek makkelijk toegankelijke contactpunten 
beschikbaar stellen en de besluitvorming dichter bij de burgers brengen. Zij 
zal voorstellen doen om de beslissingen in het dagelijks beheer te 
decentraliseren op een niveau dat zo dicht mogelijk bij de betrokkenen ligt. 
Zij zal tevens nagaan hoe meer verantwoordelijkheid voor het beheer kan 
worden gedelegeerd naar bepaalde breed georiënteerde projecten of 
netwerken, of naar particulier/publieke partnerschappen. 
Deze verdergaande decentralisatie - die overigens nog noodzakelijker zal 
zijn vanwege de grote toename van het aantal landen dat aan de 
toekomstige programma's zal deelnemen - zal gepaard gaan met 
maatregelen die de Commissie nog beter in staat moeten stellen om haar 
beheerstaken en controle van de financiële tenuitvoerlegging uit te voeren, 
en om haar essentiële rol te vervullen op het gebied van stimulering en 
coördinatie van de gedecentraliseerde beheersstructuren, en met 
betrekking tot de follow-up en verspreiding van de resultaten. 
Er dient te worden gestreefd naar een regeling die een daadwerkelijk 
partnerschapsbeheer van alle betrokken niveaus bevordert, en die de 
medefinanciering vanuit publieke en particuliere bronnen, zowel op 
nationaal, regionaal als lokaal niveau verbetert. 
De Commissie zal verder voorstellen doen aangaande een verbeterde 
organisatie en verdeling van de structuren voor bijstand en operationeel 
beheer. Met name zullen de nationale bureaus een grotere rol moeten 
spelen in de ondersteuning van initiatiefnemers, vooral bij het vinden van 
partners en het adviseren van kandidaten, en zullen zij volledig deel moeten 
nemen aan de activiteiten op het gebied van toezicht en evaluatie. 
Vereenvoudiging zal moeten leiden tot een meer "gebruikersvriendelijke" 
toegang tot de communautaire steun, met name door een verkorte 
besluitvormingsprocedure, eenvoudiger administratieve procedures en 
vermindering van het aantal contracten met één instelling, in het kader van 
de globale subsidies. Er zal worden onderzocht of - met inachtneming van 
de geldende boekhoudkundige regels - meer soepelheid mogelijk is, 
bijvoorbeeld door meerjarenfinancieringen in te voeren of projecten te 
faseren volgens hun verschillende onderdelen (haalbaarheidsonderzoek, 
voorbereiding, uitvoering en verspreiding). 
10 
ISSN 0254-1513 
COM(97) 563 def. 
DOCUMENTEN 
NL 04 05 16 
Catalogusnummer : CB-CO-97-623-NL-C 
ISBN 92-78-27652-9 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
//