14. geeft zijn volledige steun aan de lopende activiteiten van de OVSE-commissaris voor minderheden
en verwelkomt de uitbreiding van diens mandaat;
15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-
generaal van de OVSE en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
25. Klimaatverandering
B5-0314/1999
Resolutie van het Europees Parlement over klimaatverandering: follow-up van de 5de Conferentie
van de partijen bij de UNFCC (Bonn, 25 oktober t/m 5 november 1999)
Het Europees Parlement,
7dash onder verwijzing naar het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake
Klimaatverandering (UNFCCC) van december 1997 (1),
7dash onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over klimaatverandering, als vervat in de preambules bij
zijn resolutie van 17 september 1998 over klimaatverandering voorafgaande aan Buenos Aires (2)e n
zijn resolutie van 7 oktober 1999 over klimaatverandering: voorbereiding van de uitvoering van hetProtocol van Kyoto (
3),
7dash gezien de conclusies van de Milieuraden van 24-25 juni 1999 en 12 oktober 1999,7dash gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement getiteld „Voorberei-
ding van de uitvoering van het Protocol van Kyoto” (COM(1999) 230),
7dash gezien de vijfde conferentie van de partijen (COP5) bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties
inzake Klimaatverandering te Bonn van 25 oktober t/m 5 november 1999,
7dash gezien de verklaringen van de Raad en de Commissie aan het Parlement op 6 oktober en 15 december
1999,
A. overwegende dat de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) in zijn rap-
port over klimaatveranderingen verdere temperatuurstijgingen van ongeveer 2 °C tegen het jaar 2010
vergeleken met het niveau van 1990 voorspelt;overwegende dat, willen verdere temperatuurstijgingenbeperkt blijven tot 1,5° in 2100 en tot 0,1° per decennium en wil het zeeniveau niet meer dan 2 cmper decennium stijgen, dan moeten de industriële landen tussen 1990 en 2010 de uitstoot van broei-kasgassen met tenminste 35 % verminderen (
4),
B. overwegende dat de kwetsbaarheid van de mens voor klimaatverandering veelvuldig en op tragische
wijze wordt onderstreept, zoals zeer onlangs nog werd geïllustreerd door de verwoestende cycloon inIndia en de overstromingen in delen van Frankrijk in november 1999;overwegende dat de ontwrich-tende veranderingen in vele delen van de wereld consistent zijn met veel verwachte gevolgen vanklimaatverandering waaronder blijvende verandering van regionale weerspatronen, veelvuldige tropi-sche stormen, grotere verbreiding van door muskieten overgedragen ziektes zoals malaria, woestijn-vorming, verminderde productiviteit in de visserij en de landbouw, uitgebreide kusterosie en overstro-ming van laag gelegen land wat tot grootschalige demografische migratie kan leiden,
(1) FCCC/CP/1997/L.7/Add1.
(2) PB C 313 van 12.10.1998, blz. 169.
(3) Aangenomen teksten van die datum, punt 9.
(4) Rapport EMB „Environment in the European Union at the turn of the century”.C 296/128 NL 18.10.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 15 december 1999
C. overwegende dat, zoals verklaard in zijn resolutie van 9 februari 1999 over de resultaten van de vierde
Conferentie van de partijen van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake Klimaatverandering(UNFCCC), die van 2 tot 13 november 1998 is gehouden in Buenos Aires, (
1) werd de derde Confe-
rentie in Kyoto (COP3) beschouwd als een keerpunt 7dash hoewel slechts een eerste stap 7dash in het debatover de wereldwijde klimaatverandering dat bepalend zal zijn voor het vermogen van de wereld om dedoor mensen veroorzaakte klimaatverandering in de komende eeuw te keren,
D. overwegende dat de bepalingen van het Protocol echter op een aantal specifieke punten onbevredi-
gend waren en eveneens een aantal mazen en dubbelzinnigheden bevatten;voorts overwegende dat inbrede kring de indruk bestond dat het Protocol van Kyoto niet zozeer een specifiek instrument was alsveeleer een ontwerp voor toekomstige onderhandelingen over regelgeving voor een mechanisme omde wereldwijde uitstoot geleidelijk te beperken tot een voor het klimaat veilig niveau,
E. overwegende dat de vijfde Conferentie van de partijen (COP5) in Bonn duidelijk niet bedoeld was om
een grote doorbraak tot stand te brengen, maar om een technische basis te leggen voor de onderhan-delingen ’van het laatste uur’ die tijdens de zesde Conferentie van de partijen zullen plaatsvinden;overwegende dat echter een pakket van onderling verbonden maatregelen is geformuleerd dat hetkader voor deze onderhandelingen vormt, waaronder verzoeken van de G7/China inzake capaciteits-opbouw, technologieoverdracht, financiering van aanpassingsmaatregelen en knowhow, enz.;voortsoverwegende dat de onderhandelingen die vanaf nu tot aan de zesde Conferentie van de partijen
(COP6) worden gehouden beslissend zullen zijn voor het welslagen van de zesde Conferentie van de
partijen,
1. is verheugd over de door de EU geuite wens om het Protocol uiterlijk in 2002 in werking te laten
treden;erkent dat daartoe een beslissing absoluut noodzakelijk is dat de EU het voortouw neemt bij deratificatie van het Protocol nog voor het einde van de zesde Conferentie van de partijen (COP6) wanneereen besluit wordt genomen over de details van het Protocol, met name, maar niet uitsluitend, over hetmechanisme van Kyoto en de naleving;
2. beklemtoont de noodzaak voor alle partijen om samen te werken vanaf heden tot aan de zesde
Conferentie van de partijen (COP6) die in november 2000 in Den Haag wordt gehouden, teneinde dewoorden en goede bedoelingen om te zetten in daden, en verzoekt de lidstaten en de Commissie daarvooralle mogelijke stappen te nemen;
3. wijst er echter op dat het nu meer dan zeven jaar geleden is sinds de partijen bij het Raamverdrag
van de Verenigde Naties inzake Klimaatverandering tijdens de Milieuconferentie in Rio zich het doel heb-ben gesteld om de concentraties broeikasgas in de atmosfeer in het jaar 2000 te stabiliseren op het niveauvan 1990, maar dat de concentraties broeikasgassen nog altijd snel toenemen zowel in de industrielandenals de ontwikkelingslanden;
4. betreurt dat, ondanks de inspanningen van de EU, de geloofwaardigheid van het EU-standpunt bij
internationale onderhandelingen wordt ondermijnd omdat de meerderheid van de lidstaten nog geenafdoende voorzieningen hebben getroffen om aan hun toezeggingen van Kyoto te voldoen;
5. onderstreept de noodzaak om prioriteit te geven aan binnenlandse maatregelen door industrielanden
en beklemtoont dat de EU tijdens de komende onderhandelingen een krachtig standpunt terzake moetinnemen;
6. herhaalt dat kernenergie geen duurzame energiebron is en dus niet in aanmerking genomen kan
worden bij de flexibele mechanismen van Kyoto, zoals het mechanisme voor milieuvriendelijke ontwikke-ling (Clean Development Mechanism 7dash CDM);
7. betreurt dat het Amerikaanse standpunt inzake de noodzakelijke stappen voor ratificatie van het
Protocol van Kyoto nog steeds geen vaste toezegging bevat en, in tegenstelling tot de kennelijke tegenzinvan het Amerikaanse Congres 7dash waarvan de goedkeuring nodig is voor ratificatie wat in de huidige vormniet erg waarschijnlijk is 7dash vestigt de aandacht op de sterke druk die het Parlement op de Europese Unieuitoefent teneinde vorderingen te maken, en verzoekt de EU, gezien het standpunt van de VS, ernstig demogelijkheid te overwegen om het Protocol te ratificeren in samenwerking met zoveel mogelijk anderepartijen;
8. herhaalt alle punten van zijn voornoemde resolutie van 7 oktober 1999, aangezien deze nog altijd
geldig zijn;
9. beklemtoont dat de EU snelle en doeltreffende maatregelen moet nemen om verbeterde energie-effi-
ciency te bereiken en om de invoering van hernieuwbare vormen van energie in het Europese energie-stelsel te vergemakkelijken met voordelige toegangsregels tot het EU-netwerk;
(1) PB C 150 van 28.5.1999, blz. 59.18.10.2000 NL C 296/129 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 15 december 1999
10. beklemtoont dat de ontwikkeling en het gebruik van milieutechnologie ter beperking van de kli-
maatverandering substantiële economische alsook milieuvoordelen heeft gebracht en veel nieuwe banenheeft gecreëerd en dat dit zo zal blijven;
11. meent derhalve dat de verwezenlijking van een groot communautair investeringsprogramma voor
het gecombineerd vervoer, ontwikkeling van spoorwegroutering en vrachtvervoer per trein zal helpen dezeuitstoot doeltreffend te verminderen;
12. wijst erop dat, gezien het nieuwe onderzoek dat aantoont dat de totale emissie in verband met
vervoer wellicht meer dan 40 % bedraagt van de totale CO
2-uitstoot van de EU, dringend aandacht moet
worden besteed aan vermindering van de CO2-uitstoot door het vervoer met inbegrip van de luchtvaart, in
welke laatste sector de uitstoot snel toeneemt;
13. wijst erop dat de betrokkenheid van de ontwikkelingslanden in het gehele Kyoto-proces van vitaal
belang is;wil in dit verband benadrukken dat CDM talrijke mogelijkheden biedt indien voorrang wordtverleend aan investeringen in maatregelen voor efficiency en hernieuwbare energie en er duidelijke entransparante regels gelden;onderstreept anderzijds dat de middelen voor CDM niet uit ontwikkelingsgelden
mogen worden geput maar uit bijkomende bronnen moeten komen;is anderzijds van oordeel dat ook de
normale ontwikkelingshulp van de industrielanden moet worden gebruikt voor klimaatbescherming en datin alle ontwikkelingsprogramma’s moet worden gekeken naar het effect op klimaatverandering;
14. beklemtoont zijn sterke verzet tegen eventuele besnoeiingen in EU-gelden en financiële steun van de
lidstaten voor ontwikkelingslanden en betreurt en is sterk gekant tegen de benadering van sommige lid-staten die hun in Rio gedane toezeggingen betreffende ontwikkelingshulp niet zijn nagekomen, en beklem-toont dat hierdoor de onderhandelingspositie van de industrielanden ten opzichte van de ontwikkelings-landen veel moeilijker is geworden;
15. verzoekt de EU opnieuw het leiderschap te tonen dat het in het verleden heeft uitgeoefend en een
gecoördineerde strategie voor te leggen die onder meer de volgende maatregelen bevat:
7dash 15 % beperking van de binnenlandse uitstoot van broeikasgas tegen 2010,7dash uitvoering van nationale plannen om emissies te beperken, met sectoriële doelstellingen voor trans-
port, energie, landbouw, industrie en gezinshuishoudingen,
7dash spoedige invoering van een CO
2-/energieheffing die uitgaat van de flexibiliteitsclausule van het Verdrag
van Amsterdam, zoals reeds gesteld in zijn voornoemde resolutie van 7 oktober 1999,
7dash vroegtijdige ratificatie van het Protocol van Kyoto,7dash voortgaande dialoog met Japan om tot vroegtijdige overeenstemming te komen over normen en maat-
staven voor economische regelingen die op beperking van emissie zijn gericht,
7dash intensivering van de dialoog met de ontwikkelingslanden en met de VS op alle niveaus 7dash waarbij het
Parlement een belangrijke rol moet spelen,
7dash een Europese voorlichtingscampagne over klimaatverandering om het publiek op een duidelijke,
begrijpelijke en toegankelijke manier over deze kwesties en besluiten voor te lichten;
16. beklemtoont dat het absoluut noodzakelijk is dat met overwegingen van de schending van het kli-
maat rekening wordt gehouden in het kader van de WTO-onderhandelingen en dat in dit verband maat-regelen met het oog op klimaatverandering onder geen beding als belemmering voor de handel mogenworden beschouwd;
17. herhaalt dat de ratificatie van het Protocol precies de voorwaarden impliceert die zijn vervat in
artikel 300, lid 3 van het EG-Verdrag en doet derhalve opnieuw een beroep op de Commissie om de
ratificatie overeenkomstig de instemmingsprocedure in te dienen;
18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen
en parlementen van de lidstaten en aan het secretariaat van het Raamverdrag van de Verenigde Natiesinzake Klimaatverandering met het verzoek dit aan alle daarin opgenomen partijen buiten de EU rond tedelen.C 296/130 NL 18.10.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Woensdag, 15 december 1999