riffiH COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 29.03.1995 
COM(95)98 def. 
J-4J 
'I BESCHERMING VAN DE FINANCIËLE BELANGEN 
VAN DE GEMEENSCHAP 
FRAUDEBESTRIJDING 
JAARVERSLAG 1994 
(door de Coaaissie ingediend) 
isl: Ma 
w§ 
INHOUD 
Voorwoord 
Hoofdstuk 1 : 
Afdeling 1 
Afdeling 2 
Afdeling 3 
Afdeling 4: 
Afdeling 5 
Afdeling 6 Blz. 
3 
Hoofdstuk 2 : 
Afdeling 1 : Commissie Bescherming van de financiële belangen 
van de Gemeenschap - Ontwikkeling van 
het rechtskader in 1994 en preventie 
Belangrijke ontwikkelingen op het gebied van de 
eigen middelen 
Belangrijke ontwikkelingen op landbouwgebied 
Belangrijke ontwikkelingen op het gebied van de 
structurele maatregelen 
Situatie op het gebied van de administratieve samenwerking 
Doorvoerregelingen : communautair/gemeenschappelijk 
douanevervoer en TIR 
Initiatieven van de Commissie op het gebied van de 
rechtsbescherming van de financiële belangen van de 
Gemeenschap 
1. Het voorstel voor een verordening over de controles, 
maatregelen en communautaire administratieve sancties 
2. Het voorstel voor een besluit van de Raad tot opstelling 
van het verdrag betreffende de strafrechtelijke 
bescherming van de financiële belangen van de 
Gemeenschappen 
3. Vooruitzichten in het licht van de resolutie van 
de Raad (Justitie) van 1 december 1994 
Andere ontwikkelingen op communautair vlak 12 
13 
15 
16 
17 
19 
21 
21 
1. Ontwikkeling van de interne organisatie van de diensten 21 
2. Ontwikkeling van het "inlichtingenwerk" 22 
3. Risico-analyse 27 
Afdeling 2 : Europees Parlement 30 
Afdeling 3 : Raad 31 
Afdeling 4 : Rekenkamer 32 
1. Jaarverslag 33 
2. Speciale verslagen 33 
Hoofdstuk 3 : De ontwikkelingen op het niveau van de Lidstaten 34 
Afdeling 1 : De nationale structuren ter bestrijding van de fraude ten 
nadele van de Gemeenschap 34 
Afdeling 2: In overleg met de diensten van de Commissie uitgevoerde acties 35 
Hoofdstuk 4 : Samenwerking en partnerschap met de Lid-Staten 376 
Afdeling 1 : Raadgevend Comité voor de coördinatie van de 
fraudebestri j ding 
Afdeling 2 : Opleiding en uitwisseling van ambtenaren 
1. Studiebijeenkomsten 
2. Uitwisselingen van ambtenaren 
Afdeling 3 : Organisatie van de operationele samenwerking 
1. Binnen de Gemeenschap 
2. Overeenkomsten met derde landen 36 
37 
38 
40 
40 
40 
42 
Hoofdstuk 5 : Onderzoeken (Commissie) 
Afdeling 1 : Grensoverschrijdende fraude (invoer/uitvoer) 
Afdeling 2 : Financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid 
Afdeling 3 : Traditionele eigen middelen en andere gevallen 
van wederzijdse bijstand 
Afdeling 4 : Structuurfondsen 
Afdeling 5 : Directe uitgaven 42 
44 
50 
56 
65 
68 
Hoofdstuk 6 : 
Afdeling 1 : 
Afdeling 2 : 
Afdeling 3 : Statistieken en analyses 
Meldingen van de Lid-Staten over onregelmatigheden 
Analvse van de gegevens in de gegevensbanken van 
de Commissie 
Financieel toezicht op fraude - Stand van de in- en 
teruggevorderde bedragen 
1. Toezicht op het gebied van de traditionele 
eigen middelen 
2. Toezicht op de uitgaven van het EOGFL-Garantie 
3. Toezicht op het gebied van de structurele 
acties en de overige uitgaven 70 
71 
72 
73 
74 
77 
79 
Hoofdstuk 7 : Kredieten voor fraudebestrijding 
Afdeling 1 : Uitvoering van de begroting 1994 
1. Gebruik van de kredieten voor de bestrijding van 
fraude op landbouwgebied 
2. Financiële analyse 80 
80 
81 
83 
Afdeling 2 : Kredieten van 1995 85 
Bijlagen: 1. Beknopt overzicht van de bestaande regelgeving 86 
2. Lijst van de gratis telefoonnummers in de Lid-Staten 89 
Tabellen en grafieken 
VOORWOORD 
De Europese burgers maken zich, als belastingbetalers, zorgen over het gebruik van de 
Gemeenschapsgelden en een goed beheer ervan zonder corruptie. Het is de plicht van de 
Commissie en de Lid-Staten om al het mogelijke te doen om dit te realiseren. De Europese Raad 
van Essen van 9 en 10 december 1994 heeft de plechtige toezegging gedaan fraude met en 
wanbeheer van de Gemeenschapsgelden te bestrijden. De Commissie onder voorzitterschap van 
Jacques Santer heeft het vaste voornemen alles te doen wat in haar macht ligt om het vertrouwen 
van de Europese burgers in dit opzicht waard te zijn. 
Het onderwerp van dit verslag, de fraudebestrijding, is één van de belangrijke onderdelen van de 
strategie van de Commissie op dit gebied. Een doelmatig gebruik van de Gemeenschapsgelden 
vergt een gecoördineerde actie, zowel op het niveau van de Unie als op het niveau van de Lid-
Staten, met ten minste drie hoofdlijnen: 
In de eerste plaats moet een verstandig financieel beheer worden bevorderd. Dit houdt een 
correcte toepassing van de bestaande wetgeving in, een goede en doeltreffende uitvoering van de 
communautaire programma's en beleidsmaatregelen en een betere evaluatie van de resultaten van 
het beleid, d.w.z. een kritische analyse van de opgedane ervaring. 
In de tweede plaats moet de wetgeving een goed financieel beheer bevorderen waarbij het 
afschrikkende aspect ten aanzien van fraude niet mag worden vergeten. Dit betekent dat de 
bestaande wetgeving uit dit oogpunt diepgaand moet worden onderzocht. Voorts betekent dit dat 
de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap moet worden versterkt door 
middel van een gelijke benadering door alle Lid-Staten wat betreft de definitie en de vervolging 
van fraude ten nadele van de Gemeenschapsbegroting. Binnenkort moeten twee belangrijke 
besluiten op dit gebied door de Raad worden goedgekeurd. Dit is noodzakelijk om ervoor te 
zorgen dat de in fraudebestrijding gespecialiseerde opsporingsbeambten kunnen beschikken over 
de nodige instrumenten om hun taak naar behoren te vervullen. 
In de derde plaats moet de fraudebestrijding worden versterkt. In dit verslag worden de 
verschillende ontwikkelingen op dit gebied beschreven. 
* * 
De voor 1995 op dit gebied geplande acties worden beschreven in het werkprogramma dat in 
februari is goedgekeurd. Dit werkprogramma past in het kader van de algemene strategie van de 
Commissie, die in 1994 is vastgesteld en uit vier hoofdlijnen bestaat: 
versterking van de aanwezigheid op het terrein, met bijzondere aandacht voor de sectoren 
met een hoog risico; 
versterking van het partnerschap met de Lid-Staten, met name door middel van de 
ontwikkeling van informatienetwerken ten behoeve van een beter gebruik van de 
informatie; 
verbetering van het rechtskader van de Gemeenschap op de gebieden die het meest 
fraudegevoelig zijn, met het oog op een betere preventie; 
harmonisatie van de nationale wetgevingen om te zorgen voor strafvervolgingsmaatregelen 
met afschrikkende werking. 
Reeds in 1994 heeft de Commissie de fraudebestrijding geïntensiveerd. Zij heeft gezorgd voor 
nieuwe informatiebronnen, met name het gratis meldnummer, zij heeft op eigen initiatief meer 
onderzoeken ingesteld met betrekking tot fraudes en onregelmatigheden, die vervolgens worden 
opgeslagen in een specifieke databank (Pre-IRENE). Tegelijkertijd is de verplichting van de Lid-
Staten aangescherpt om alle onregelmatigheden op het gebied van de Structuurfondsen en het 
Cohesiefonds te melden. Door de oprichting van een Raadgevend Comité Coördinatie 
Fraudebestrijding is gezorgd voor een versterkt partnerschap met de bevoegde instanties in de 
Lid-Staten. 
Deze inspanningen beginnen vruchten af te werpen. 
Het aantal fraudes en onregelmatigheden dat in 1994 door de Lid-Staten en de Commissie is 
ontdekt, is ten opzichte van 1993 toegenomen. Er is een totaal bedrag mee gemoeid dat kan 
worden geraamd op 1 tot 2 % van de Gemeenschapsbegroting. 
De meldingen van de Lid-Staten in 1994 vertegenwoordigen ongeveer twee derde van dit bedrag 
en de door de Commissie ontdekte gevallen een derde. Dit weerspiegelt de grotere operationele 
rol van de Commissie op het gebied van de fraudebestrijding, in het bijzonder haar vermogen om 
gebruik te maken van informatie uit verschillende bronnen in de Lid-Staten. 
De ontdekking van fraude moet worden gevolgd door de toepassing van sancties met 
afschrikkende werking. Op dit gebied hebben de Lid-Staten een belangrijke verantwoordelijkheid, 
die een formeel karakter kreeg door de invoering van het nieuwe artikel 209A in het Verdrag van 
Maastricht. 
De bestaande nationale wetten bevatten nog geen bepalingen die precies genoeg zijn om de 
vervolging van fraude en de systematische en gelijke toepassing van sancties in de Lid-Staten 
mogelijk te maken. Hierdoor wordt het verloop van de onderzoeken bemoeilijkt en de werking 
van de gerechtelijke procedures afgezwakt. De Commissie heeft twee voorstellen gedaan met 
betrekking tot zowel administratieve als strafrechtelijke sancties, die aanzienlijke maar 
noodzakelijke wijzigingen van de nationale regels en gebruiken met zich brengen. Om de fraude 
ten nadele van de Gemeenschapsbegroting op doeltreffende wijze te bestrijden moet het strafrecht 
van alle Lid-Staten een specifiek juridisch instrument bevatten. De Europese Raad heeft besloten 
dat de Raad op dit gebied vóór juni een besluit moet nemen. 
De invordering van de aan de Gemeenschapsbegroting verschuldigde middelen en de 
terugvordering van ten onrechte door de Gemeenschap betaalde bedragen zijn een andere 
belangrijke prioriteit. Vrijwel alle begrotingsmiddelen worden door de Lid-Staten geïnd en 
ongeveer 80 % van de Gemeenschapsgelden wordt via de nationale overheden aan de 
eindbegunstigden betaald. Daarom is de in- en terugvordering in de eerste plaats de taak van de 
Lid-Staten. 
De in- en terugvorderingsprocedures moeten nog aanzienlijk worden verbeterd. Een van de 
middelen daartoe zou zijn de goedkeuring door de Raad van het voorstel van de Commissie tot 
wijziging van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89 betreffende de inning van de eigen 
middelen. Een ander middel is een systematischere toepassing van de mogelijkheden van de 
procedure voor de goedkeuring van de rekeningen voor wat betreft de landbouwuitgaven, die 
onvoldoende worden gecontroleerd en waarbij zich veel onregelmatigheden voordoen. Ook op 
dit gebied heeft de Commissie een wijziging van de van kracht zijnde regels voorgesteld. 
De Commissie heeft voorts haar fraudebestrijdingsdiensten gereorganiseerd en gecentraliseerd en 
50 extra personeelsleden in dienst genomen (goedgekeurd door het Europees Parlement). Zij 
besteedt tevens meer aandacht aan de ontwikkeling van haar "inlichtingendiensten" ("intelligence") 
en informatiesystemen ter bestrijding van alle soorten fraude, ook de meest geavanceerde. 
* 
* * 
De Commissie nodigt de Raad, het Europees Parlement en de Rekenkamer uit met haar samen 
te werken om te zorgen voor een zo goed mogelijke bescherming van de Europese financiën. Het 
gaat om niets minder dan de geloofwaardigheid van de Unie in de ogen van de burgers en de 
belastingbetalers. 
HOOFDSTUK 1: BESCHERMING VAN DE FINANCIËLE 
BELANGEN VAN DE GEMEENSCHAP -
ONTWIKKELING VAN HET RECHTSKADER IN 
1994 EN PREVENTIE 
De essentiële rol van de nationale overheden op het gebied van de fraudebestrijding ten 
nadele van de Gemeenschapsbegroting hoeft hier niet te worden herhaald1. Via hun 
opsporingsdiensten en hun rechterlijke instanties beschikken zij immers over de 
noodzakelijke middelen om frauduleuze handelingen te controleren, op te sporen, te 
vervolgen en te bestraffen. De samenwerking met de Commissie vindt plaats in naleving 
van het subsidiariteitsbeginsel en moet zorgen voor de hoogste graad van bescherming van 
de Europese financiën. 
Van haar kant heeft de Commissie, overeenkomstig een van de hoofdlijnen van het 
strategische werkprogramma 19942, haar actie geconcentreerd op het gebied van de 
wetgeving, met een tweeledig doel: ten eerste verduidelijking en vereenvoudiging van de 
wetgeving per sector, en ten tweede systematische invoering van administratieve sancties 
in de regelingen om de communautaire wetgeving te verbeteren en, voor de wettelijke 
bepalingen met financiële gevolgen, zo fraudebestendig mogelijk te maken. 
Voor haar actie legt de Commissie bij deze hoofdlijn het accent op het preventieve aspect, 
overeenkomstig de politieke wil dit aspect te versterken waarvan zij altijd blijk heeft 
gegeven. In dit verband zullen de werkzaamheden van horizontale groepen voor de 
vereenvoudiging en herziening van de landbouwwetgeving worden gestimuleerd. 
AFDELING 1: BELANGRIJKE ONTWIKKELINGEN OP HET GEBIED VAN 
DE EIGEN MIDDELEN 
Het voorstel tot wijziging van verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89 van de Raad3 
is op 11 december 1992 door de Commissie bij de Raad ingediend. Ondertussen is dit 
voorstel gewijzigd na raadpleging van het Parlement4 en na ad hoc raadpleging van de 
1 Ziet het overzicht van de wetgeving die op 1 januari 1994 van kracht is op het gebied van de 
meldingen en de controles in bij lage 1. 
COM(94) 92 def. 
PB L 155 van 07.06.1989. Zie ook het jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993, COM(94) 94 def. 
Het Parlement wilde vooral een financiële stimulans om de Lid-Staten in de gelegenheid te stellen de 
extra kosten te dragen die voortkomen uit de inning achteraf bij reeds gemelde fraudes of 
onregelmatigheden, door hen de mogelijkheid te geven 10% van de geïnde bedragen in te houden 
(nieuw artikel 10, lid 1 bis, voor de uit hoofde van het nieuwe artikel 6, lid 4, gemelde gevallen). 
Rekenkamer5. Het gewijzigde voorstel is opnieuw bij de Raad ingediend op 3 november 
19946. 
De bepalingen uit het (thans gewijzigde) voorstel van de Commissie met betrekking tot de 
melding van fraudes en onregelmatigheden zijn gehandhaafd, vooral die over de 
regelmatige toezending van informatie over de reeds gemelde gevallen (stand van het 
dossier, boekhoudkundige stand van de ingevorderde bedragen...) en het nieuwe lid 4 van 
artikel 6, waarin de inhoud van de mededelingen in detail beschreven staat (terwijl het in 
de oude versie van artikel 6, lid 3, gaat om een beknopte beschrijving), in het bijzonder 
de alinea met betrekking tot de eventuele melding van dezelfde gevallen uit hoofde van de 
wederzijdse bijstand7. 
De Raad heeft in zijn conclusies van 11 juli 1994 met betrekking tot de fraudebestrijding 
prioriteit toegekend aan de behandeling van dit besluit. 
AFDELING 2: BELANGRIJKE ONTWIKKELINGEN OP LANDBOUWGEBIED 
De communautaire wetgeving wordt voortdurend herzien om de fraudegevoeligheid ervan 
te verminderen, vooral de verordeningen waarin de controle van de toekenning van 
bepaalde voordelen wordt geregeld, zoals bij de uitvoer8 van landbouwprodukten (het 
gebied van het EOGFL, afdeling Garantie): 
de diensten van de Commissie hebben bij voorbeeld Verordening (EG) nr. 163/94 van 
de Raad9 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad inzake de 
controle bij de uitvoer van landbouwprodukten die in aanmerking komen voor 
restituties of andere bedragen gepreciseerd door basiscriteria vast te stellen voor de 
toepassing van de risico-analyse door de Lid-Staten10 (5%-regel met een 
minimumpercentage van 2% per produktsector). 
Advies nr. 1/93, PB C 170 van 21.06 1993. 
COM(94) 458 def., PB C 382 van 31.12.1993. 
Deze precisering stelt de gespecialiseerde diensten van de Commissie in staat een verband te leggen 
tussen de follow-up in het kader van Verordening (EEG) nr. 1468/81 en die in het kader van de 
mededeling uit hoofde van artikel 6, lid 3, van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89; dit vooral 
vanuit financieel oogpunt, aangezien de melding van de gevallen uit hoofde van de "wederzijdse 
bijstand" niet altijd de betrokken bedragen bevat. Zie over dit onderwerp hoofdstuk 6, afdeling 3 
"Financieel toezicht op fraude...", blz. 73 en volgende. 
Zie afdeling 5 "Regeling communautair douanevervoer (invoer/uitvoer)", blz. 13. 
PB L 24 van 29.01.1994. Zie ook het jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
Verordening (EG) nr. 3122/94 van de Commissie tot vaststelling van de criteria voor de risico­
analyse inzake landbouwprodukten waarvoor restituties worden toegekend, PB L 330 van 
21.12.1994. 
8 
De Commissie stelt momenteel regels op voor de toepassing van deze verordening voor 
wat betreft de fysieke controles; 
verder hebben de diensten van de Commissie een studie verricht naar de jurisprudentie 
van het Hof van Justitie inzake de algemene beginselen van het recht op restitutie, 
waaruit blijkt dat de verschillende arresten een constante lijn volgen. Na deze analyse, 
die werd bevestigd door het arrest van het Hof in zaak C-347/93 Boterlux11, acht de 
Commissie een wijziging van artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de 
Commissie12 overbodig. 
Uitgaand van de economische doelstelling van de restituties bij uitvoer, waardoor de 
landbouwprodukten uit de Gemeenschap op externe markten kunnen concurreren met 
produkten uit derde landen, is in alle gevallen de verantwoordelijkheid van de 
exporteur duidelijk: voordat de restitutie wordt betaald moet hij, indien de bevoegde 
nationale instanties daarom verzoeken, bewijzen dat de desbetreffende produkten in een 
derde land zijn ingevoerd en in de handel gebracht. Dit is een belangrijk punt, want 
het houdt in dat het produkt daadwerkelijk moet worden verkocht in het invoerende 
land. 
de Commissie heeft ook een voorstel13 gedaan betreffende maatregelen die moeten 
worden genomen ten aanzien van bepaalde marktdeelnemers die betrokken zijn bij uit 
het EOGFL-Garantie gefinancierde verrichtingen en die een risico van 
onbetrouwbaarheid inhouden. Het doel van dit voorstel is de opstelling van een 
regeling waarmee dergelijke marktdeelnemers kunnen worden geïdentificeerd door 
middel van de versterking van de samenwerking tussen de nationale overheidsdiensten. 
Dit voorstel, gewoonlijk de "zwarte lijst-verordening" genoemd, is op 26 april 1994 
aan de Raad toegezonden en de Landbouw-Raad van 6 december 1994 heeft er 
politieke overeenstemming over bereikt. Zodra het is goedgekeurd zal de Commissie 
de specifieke uitvoeringsvoorschriften uitwerken; 
Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad14 inzake de door de Lid-Staten uit te 
voeren controles achteraf op de handelsdocumenten van ondernemingen die betrokken 
zijn bij uit het EOGFL-Garantie gefinancierde verrichtingen is gewijzigd bij 
Verordening (EG) nr. 3094/94 van de Raad15, waarin zijn opgenomen: de voorwaarden 
voor de selectie van de te controleren ondernemingen, waarbij vooral rekening wordt 
gehouden met de toepassing van de technieken van risico-analyse, nadere bepalingen 
over de handelsdocumenten die worden gecontroleerd, de maatregelen die de Lid-
PB C 275 van 01.10.1994. In dit arrest beschrijft het Hof de algemene beginselen van het recht 
op restitutie die als gevolg van zijn eigen jurisprudentie geleidelijk in de bestaande regeling 
zijn opgenomen. 
Verordening houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties 
bij uitvoer voor landbouwprodukten, PB L 351 van 14.12.1987. 
COM(94) 122. 
PB L 388 van 30.12.1989. 
PB L 328 van 20.12.1994. 
'Staten kunnen nemen als de handelsdocumenten niet in orde zijn of zich buiten het 
grondgebied van de Gemeenschap bevinden, en versterkte procedures voor de 
wederzijdse bijstand; 
Verordening (EG) nr. 165/94 van de Raad16 inzake de medefinanciering door de 
Gemeenschap van door middel van teledetectie uitgevoerde controles en houdende 
wijziging van Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad17 tot instelling van een 
geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen 
is door de Raad goedgekeurd. Ter herinnering, het gaat hier om controles van de voor 
landbouw gebruikte oppervlakten met behulp van teledetectie vanuit de lucht of vanuit 
de ruimte, waarbij de bijdrage van de Commissie niet meer dan 50% mag bedragen 
van de werkelijke uitgaven van de betrokken Lid-Staat in een bepaald begrotingsjaar. 
Deze verordening wijzigt dus het toepassingsgebied van artikel 10 van Verordening 
(EEG) nr. 3508/92, dat betrekking heeft zowel op de medefinanciering van de uitgaven 
voor controle-infrastructuur in het kader van het geïntegreerde systeem als op de 
uitgaven voor de aanschaf van apparatuur voor fotografie vanuit de lucht of de ruimte 
(en de analyses van het daarmee verkregen materiaal). De Commissie heeft derhalve 
een nieuw voorstel ingediend voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging 
van Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad met als doel de in dit artikel 10 
neergelegde regeling van de communautaire bijdragen te verlengen tot eind 1996. Dit 
voorstel is goedgekeurd als Verordening (EG) nr. 3233/94 van de Raad18; 
ten slotte is Verordening (EG) nr. 3235 van de Raad19 tot wijziging, naar aanleiding 
van de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, van verschillende bepalingen 
met betrekking tot de medefinanciering van bepaalde maatregelen in de landbouwsector 
ten gunste van de nieuwe Lid-Staten goedgekeurd. Het betreft Verordeningen (EEG) 
nr. 4045/89, nr. 307/91 en artikel 10, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3508/9220. 
AFDELING 3 : BELANGRIJKE ONTWIKKELINGEN OP HET GEBIED VAN 
DE STRUCTURELE MAATREGELEN 
Al in de eerste wetgeving op de Structuurfondsen werden de opdrachten van de Lid-Staten 
en de Commissie met betrekking tot de controle van de maatregelen en de preventie en 
vervolging van onregelmatigheden vastgesteld. Deze taakverdeling is aangegeven in artikel 
PB L 24 van 29.01.1994. 
PB L 355 van 05.11.1992. Zie ook het jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
PB L 338 van 28.12.1994 
PB L 338 van 28.12.1994 
Zie voor de financiële bepalingen van deze drie verordeningen en de in 1994 behaalde 
resultaten hoofdstuk 7 "Kredieten voor fraudebestrijding", afdeling 1 "Uitvoering van de 
begroting 1994" blz. 80. 
10 
23 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad volgens een symmetrische 
constructie : 
in eerste instantie zijn de Lid-Staten verantwoordelijk. Zij moeten de nodige 
maatregelen nemen om "onregelmatigheden te voorkomen en te vervolgen", "verloren 
middelen te recupereren" en "de Commissie op de hoogte (te houden) van de daartoe 
genomen maatregelen en in het bijzonder van het verloop van de bestuursrechtelijke 
en gerechtelijke procedures" (artikel 23, lid 1); 
de Commissie beschikt over de middelen om de uitoefening van deze 
verantwoordelijkheid te controleren (artikel 23, lid 2). 
De gedragscode die de Commissie had opgesteld om nader aan te geven op welke wijze 
de Lid-Staten onregelmatigheden moesten melden, werd echter door het Hof van Justitie 
geannuleerd22 omdat zij bepalingen bevatte die verder gingen dan hetgeen werd 
voorgeschreven in artikel 23, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 4253/88. Dit arrest van het 
Hof van Justitie23 had, hoewel het de rechtsgrond van de meldingsplicht van de Lid-Staten 
niet betwistte, tot gevolg dat de stroom van deze meldingen werd afgeremd. 
Vervolgens hebben de diensten van de Commissie in de eerste plaats, bij gelegenheid van 
de algemene herziening van de voorschriften op de Fondsen in 1993, expliciet de behoefte 
aan gedetailleerde bepalingen betreffende de meldingen opgenomen in Verordening (EEG) 
nr. 2082/93 van de Raad24 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 4253/88, door in de 
laatste alinea van lid 1 van artikel 23 te vermelden dat de Commissie nadere bepalingen 
voor de toepassing van dit lid zal vaststellen. 
In de tweede plaats werd de procedure voor de vaststelling van de voorschriften op de 
Structuurfondsen en het cohesie-financieringsinstrument gevolgd in het kader van het 
overleg met de verschillende comités; dit leidde tot de vaststelling van Verordening (EG) 
nr. 1681/94 van de Commissie25 betreffende onregelmatigheden in het kader van de 
financiering van het structuurbeleid en terugvordering van in dat kader onverschuldigd 
betaalde bedragen, alsmede betreffende de inrichting van een informatiesysteem op dit 
gebied. 
In de derde plaats werd een gelijkluidende verordening26 vastgesteld voor het Cohesiefonds, 
23 PB L 374 van 31.12.1988, Verordening gewijzigd door Verordening (EEG) nr. 2082/93 van 
de Raad, PB L 193 van 31.7.1993. 
Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1992, doe. COM(93)141 def. 
Arrest 303/90 "Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen" van 
13.11.1991. 
24 PB L 193 van 31.7.1993. 
25 PB L 178 van 12.7.1994. 
26 Verordening (EG) nr. 1831/94 van de Commissie, PB L 191 van 27.7.1994. 
11 
dat inmiddels in de plaats was gekomen van het cohesie-financieringsinstrument27, met een 
vereenvoudigde procedure. 
Deze twee verordeningen zijn opgesteld naar het model van Verordening (EEG) nr. 595/91 
van de Raad28 voor het EOGFL-Garantie, maar zijn aangepast aan specifieke 
uitgavensectoren. 
Zij bevatten met name bepalingen betreffende : 
de mededeling door de Lid-Staten van hun wetgevende en bestuursrechtelijke 
bepalingen en van de lijst van instellingen en diensten die met de toepassing ervan 
belast zijn; 
de nauwkeurige melding door de Lid-Staten van onregelmatigheden; 
de driemaandelijkse mededeling door de Lid-Staten van de stand van zaken met 
betrekking tot de reeds gemelde gevallen en met name van de aangespannen 
procedures; 
de mededeling door de Commissie aan de Lid-Staten van de orde van grootte van de 
bedragen die met de ontdekte onregelmatigheden gemoeid zijn en van de verschillende 
soorten onregelmatigheden. 
In tegenstelling tot Verordening (EEG) nr. 595/91 voorzien de Verordeningen (EG) nrs. 
1681/94 en 1831/94 niet in een "premie" van 20 % van de invorderingen voor de nationale 
diensten29, maar zij staan wel de mogelijkheid toe van een volledige herprogrammering van 
de invorderingen ten behoeve van andere verrichtingen of begunstigden dan die welke bij 
de onregelmatigheid betrokken zijn, steeds met inachtneming van de doorzichtigheid en de 
begrotingsdiscipline. 
De tenuitvoerlegging van deze nieuwe voorschriften, die in het derde kwartaal van 1994 
van kracht zijn geworden, impliceert : 
de invoering, in overleg tussen de Commissie en de Lid-Staten, van de 
meldingsmiddelen (formulieren, computerprogramma's); 
de opleiding van nationale ambtenaren voor de behandeling van de meldingen, met 
technische bijstand van de Commissie30; 
27 
29 
30 Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad, PB L 130 van 25.5.1994, is in de plaats gekomen 
van Verordening (EEG) nr. 792/93 van de Raad tot instelling van een cohesie-
financieringsinstrument. 
PB L 67 van 14.3.1991. 
Principe van financiële aanmoediging volgens artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 595/91 van 
de Raad. 
Zie hoofdstuk 7, afdeling 1 "Uitvoering van de begroting 1994", blz. 80. 
12 
het opzetten bij de diensten van de Commissie van systemen voor het beheer van de 
meldingen. 
AFDELING 4 : SITUATIE OP HET GEBIED VAN DE ADMINISTRATIEVE 
SAMENWERKING 
Het voorstel voor een verordening (EG) van het Europees Parlement en de Raad31 
betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de Lid-Staten 
en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste 
toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften zal Verordening (EEG) nr. 1468/81 
van de Raad32 vervangen die thans nog de procedures inzake wederzijdse bijstand tussen 
de nationale diensten en de Commissie in douane- en landbouwzaken regelt. 
Doel van het voorstel is de bestrijding van de fraude op landbouw- en douanegebied beter 
te organiseren, omdat deze sectoren belangrijke risico's voor de communautaire begroting 
meebrengen, en de buitengrenzen van de Gemeenschap op een homogene wijze te 
beschermen door versterking van de procedures inzake wederzijdse bijstand en 
administratieve samenwerking. Het besluit zal bovendien de juridische basis vormen voor 
de invoering en het gebruik van een centrale databank die voor de nationale diensten en 
de Commissie toegankelijk is. 
De oprichting van deze databank vormt de tweede fase van de installatie van het Douane­
informatiesysteem (DIS)33. Aldus zal door de uitwisseling van informatie tussen de 
verschillende partners doeltreffender kunnen worden opgetreden tegen fraude. 
De Raad (Economische zaken/Financiën) van 5 december 1994 heeft ter zake van dit 
voorstel unaniem een beleidskoers vastgesteld. Aldus heeft hij te kennen gegeven dat hij 
een goede toepassing van de voorschriften op douane- en landbouwgebied wenst, waarbij 
de eerste verantwoordelijkheid toevalt aan de Lid-Staten, die elkaar wederzijdse bijstand 
moeten verlenen en met de Commissie moeten samenwerken. 
Volgens de strategie van de Commissie moet de administratieve samenwerking tussen de 
Lid-Staten dus nog worden uitgebreid, met name wat de bescherming van de buitengrenzen 
van de Gemeenschap betreft, omdat de controlemethoden van de douane nog te zeer 
verschillen. De Commissie heeft overigens een specifiek programma "douane 2000" 
ontwikkeld als basis voor de beraadslagingen in de Raad. 
Doel van dit programma is de homogeniteit van de buitengrenzen van de Gemeenschap te 
verzekeren, onder meer door nieuwe werkmethoden te ontwikkelen, zoals het gebruik van 
technieken voor het controleren van de rekeningen van de ondernemingen, risico-analyse, 
vereenvoudigde inklaringsprocedures en een gecoördineerde informatisering van de 
douaneformaliteiten. 
33 Doc. COM (94) 34 def, PB C 80 van 17.3.1994. 
PB L 144 van 2.6.1981. 
Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
13 
In dit verband, en als uitvloeisel van een gerichte studie over douane-inbreuken, onderzoekt 
de Commissie met de Lid-Staten in het comité douanebeleid een indeling van de 
verschillende soorten inbreuken en sancties op douanegebied. 
AFDELING 5: DOORVOERREGELINGEN:COMMUNAUTAIR/GEMEENSCH 
APPELIJK DOUANEVERVOER EN TIR 
Dank zij de regeling voor communautair douanevervoer kunnen goederen onder 
douanetoezicht van het ene punt op het grondgebied van de Gemeenschap naar een ander 
punt worden vervoerd met opschorting van rechten en heffingen en alle andere maatregelen 
van het gemeenschappelijk beleid. De procedure is gebaseerd op de aanwijzing van een 
persoon (natuurlijk persoon of rechtspersoon) als aangever, die verplicht is : 
een zekerheid te stellen voor de rechten of andere lasten die in geval van 
onregelmatigheid verschuldigd zijn, en 
de goederen in goede staat bij het douanekantoor van bestemming aan te brengen 
binnen de door het kantoor van vertrek vastgestelde termijn. 
De procedure begint met het aanbrengen van de goederen en de geldigmaking van de 
doorvoerdocumenten op het douanekantoor van vertrek in de Gemeenschap. Een kopie 
wordt bewaard om de regelmatigheid van de verrichtingen te controleren. De goederen 
worden op het grondgebied van de Gemeenschap vervoerd onder dekking van het 
doorvoerdocument, dat binnen de gestelde termijn op het douanekantoor van bestemming 
moet worden overgelegd. Nadat het kantoor van bestemming de nodige controles heeft 
uitgevoerd, wordt een kopie van het douanedocument, aangevuld met de uitkomsten van 
deze controles, teruggezonden naar het kantoor van vertrek. Als de doorvoerverrichting als 
regelmatig gezuiverd wordt beschouwd, is de aangever ontslagen van zijn verplichtingen. 
Bij een fraude of onregelmatigheid daarentegen worden de verschuldigde rechten en 
heffingen gevorderd van de dader van de inbreuk als die bekend is, zoniet van de aangever; 
als deze niet tot betaling in staat is, wordt de zekerheid voor de doorvoerverrichting 
invorderbaar verklaard. De invordering van de rechten en heffingen is dus voor een groot 
deel afhankelijk van een goede verhouding tussen de zekerheid en het gelopen risico. 
De regeling voor communautair douanevervoer is in haar geheel overgenomen in de 
overeenkomst betreffende het gemeenschappelijk douanevervoer met de landen van de 
Europese Vrijhandelsassociatie (EVA). Voorgesteld is het toepassingsgebied van de 
regeling voor gemeenschappelijk douanevervoer ook uit te breiden tot de landen van 
Midden- en Oost-Europa (LMOE)34. Het is evident dat het doorvoersysteem in de huidige 
omstandigheden voor georganiseerde criminele netwerken een bijzonder doelwit is voor 
zeer winstgevende frauduleuze verrichtingen. 
In dit verband is in het kader van de doorvoerprocedure een bijzonder toezicht ingesteld 
op fraudegevoelige produkten, zoals artikelen die zwaar worden belast (sigaretten) of 
Zie hoofdstuk 4, afdeling 3 "Organisatie van de operationele samenwerking/Overeenkomsten met 
derde landen", blz. 42 
14 
produkten die voor financiering in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid 
(GLB) in aanmerking komen. 
Fraude wordt vooral gepleegd door : 
de goederen niet aan te bieden op het douanekantoor van bestemming; 
door de douanedocumenten ten bewijze van het aanbrengen van de goederen op het 
kantoor van bestemming te vervalsen door middel van gestolen of nagemaakte stempels 
op het exemplaar van het doorvoerdocument dat naar het kantoor van vertrek wordt 
teruggezonden. 
In beide gevallen zijn de goederen op onregelmatige wijze op de communautaire markt 
binnengebracht en afgezet, zonder betaling van de verschuldigde rechten en heffingen. 
In 1994 zijn in het kader van het strategische fraudeprogramma van de Commissie 
verschillende acties, zowel op wetgevend als op operationeel vlak, ondernomen : 
opstelling van een lijst van produkten waarvoor de doorvoerregeling een toegenomen 
gevaar voor fraude oplevert35; 
maatregelen ter verhoging van het minimumniveau van de doorlopende zekerheden die 
worden geëist ter dekking van de rechten en heffingen op bepaalde gevoelige 
produkten36; 
aanpassing van de vervoertijd op basis van de afstand die moet worden afgelegd om 
de goederen te leveren; 
uitbreiding van de door de Commissie gecoördineerde operationele acties door nauwere 
samenwerking tussen de (nationale en communautaire) opsporingsdiensten, met name 
door verhoging van het aantal missies in derde landen; 
toepassing van een systeem van voorafgaande kennisgeving in het kader van de 
uitwisseling van informatie over de verzending van gevoelige goederen tussen de 
douanekantoren van vertrek en bestemming. 
Naast deze onmiddellijke maatregelen zijn een haalbaarheidsstudie en een 
kosten/batenanalyse van de informatisering van de doorvoerregelingen uitgevoerd. Doel 
daarvan is efficiënt te kunnen reageren op tekortkomingen van het systeem door in leemten 
te voorzien en de nodige middelen te verstrekken voor een doeltreffende preventie van 
fraude; de douane kan dan fraude vroeg genoeg ontdekken om de nodige conservatoire 
maatregelen te treffen. 
Naast de regeling voor communautair/gemeenschappelijk douanevervoer bestaat ook een 
regeling voor internationaal douanevervoer van goederen over de weg, namelijk de 
TIR-Overeenkomst, waarvan het zekerheidssysteem wordt beheerd door de IRU 
(Internationale Wegvervoerorganisatie) te Genève; deze regeling wordt vooral gebruikt voor 
het vervoer van goederen uit of naar de LMOE en de GOS-Republieken (Gemenebest van 
35 Besluit nr. 2/94 van de Gemengde Commissie EEG-EVA "Gemeenschappelijk Douanevervoer" 
(94/948/EG) van 8.12.1994, PB L 371 van 31.12.1994. 
36 Besluit nr. 3/94 van de Gemengde Commissie EEG-EVA "Gemeenschappelijk Douanevervoer" 
(94/949/EG) van 8.12.1994, PB L 371 van 31.12.1994. 
15 
Onafhankelijke Staten). 
Weinig scrupuleuze handelaren en criminele organisaties zien uiteraard kansen in de 
nieuwe betrekkingen die tussen de Gemeenschap en deze landen zijn ontstaan. De fraude 
op dit gebied heeft de verantwoordelijke instanties (de IRU) er toe gebracht de TIR-carnets 
voor het vervoer van sigaretten en alcohol met ingang van 1 december 1994 definitief te 
schorsen. De douaneautoriteiten hebben strengere controlemaatregelen getroffen, in het 
bijzonder het systeem van voorafgaande kennisgeving voor gevoelige produkten. 
AFDELING 6 : INITIATIEVEN VAN DE COMMISSIE OP HET GEBIED VAN 
DE RECHTSBESCHERMING VAN DE FINANCIËLE 
BELANGEN VAN DE GEMEENSCHAP 
De bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap is al enkele jaren een 
prioriteit voor de Instellingen. Sedert de jaren '70, toen de Commissie met name een 
ontwerp-verdrag had voorgesteld37, tot de resolutie van de Raad (Justitie) van 13 november 
1991 en nog recenter die van de Raad (Justitie) van 1 december 199438, is duidelijk 
geworden dat uitgebreidere maatregelen voor een correcte toepassing van het 
Gemeenschapsrecht en strengere bestraffing van overtredingen van het Gemeenschapsrecht 
in financiële aangelegenheden de hoogste prioriteit moeten krijgen. Ondanks alle goede 
voornemens heeft de Raad nog geen doorslaggevende vorderingen gemaakt bij de 
bespreking van de voorstellen van de Commissie. 
Een homogene en doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de 
Gemeenschap vereist dat door middel van besluiten die rechtstreeks toepasselijk zijn in de 
Lid-Staten, juridisch wordt vastgesteld welke handelingen en gedragingen de 
communautaire begroting schade kunnen toebrengen, alsmede dat de voorwaarden worden 
vastgesteld voor de toepassing van controles, maatregelen en communautaire 
administratieve sancties en het opleggen van de strafrechtelijke sancties van de rechtsorde 
van de Lid-Staten. 
1. Het voorstel voor een verordening over de controles, maatregelen en 
communautaire administratieve sancties 
Om een doelmatigere toepassing van het Gemeenschapsrecht te verzekeren en de 
preventieve aspecten van haar fraudebestrijdingsstrategie te versterken, heeft de Commissie 
bij de Raad een voorstel voor een horizontale bepaling betreffende de controles, 
maatregelen en communautaire administratieve sancties ingediend39. 
37 Ontwerp voor een verdrag voor een gemeenschappelijke wetgeving over de strafrechtelijke 
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en de vervolging van inbreuken 
op de bepalingen van het Verdrag, ingediend op 10.8.1976, PB C 222 van 22.9.1976, definitief 
ingetrokken als gevolg van het besluit van de Commissie van 15.6.1994, doe. PV(94)1206. 
38 PB C 355 van 14.12.1994. 
39 PB C 216 van 6.8.1994. 
16 
Het voorstel voor de verordening bevat voor de eerste maal een duidelijke definitie van de 
begrippen "onregelmatigheid" en "fraude". Het toepassingsgebied van deze verordening 
strekt zich uit tot alle onregelmatige handelingen, zoals fraude, misbruik van regelgeving 
en andere gevallen waarin de communautaire regelgeving niet wordt nageleefd en waardoor 
de correcte toepassing van de voorschriften betreffende de financiering van het 
communautaire beleid, zowel voor de ontvangsten- als voor de uitgavenzijde van de 
begroting, in het gedrang komt. 
Een overtreding van de voorschriften kan in de eerste plaats leiden tot in- of 
terugvordering of tot intrekking van de toegekende voordelen. Voorts zijn in het besluit 
de algemene voorwaarden vastgesteld voor het opleggen van communautaire 
administratieve sancties of maatregelen. 
Er is voorzien in een controleregeling en een algemeen kader voor de uitoefening van 
controle, waarvan de bijzonderheden worden aangegeven in de sectoriële verordeningen 
betreffende de meldingen40. Wat dit laatste betreft leek het raadzaam in een enkel besluit 
alle principes samen te brengen op basis waarvan de controles van de Lid-Staten en de 
Commissie moeten worden georganiseerd. Aan de hand van die algemene principes kan 
de communautaire wetgever daii duidelijke en meer expliciete sectoriële verordeningen 
vaststellen. 
Het verordeningsvoorstel stelt dus de principes vast die van toepassing zijn met betrekking 
tot de maatregelen en administratieve sancties waarin bij sectoriële voorschriften moet 
worden voorzien. Het voorziet ook in de mogelijkheid geldelijke administratieve sancties 
op te leggen. Deze communautaire administratieve maatregelen en sancties zijn van 
toepassing op de natuurlijke of rechtspersonen die de onregelmatigheid hebben begaan. 
Naast de maatregelen met rechtstreekse effecten, zoals die betreffende rechtsmisbruik en 
verjaring, zal dit besluit, door de algemene principes die het bevat, een stimulerend effect 
hebben op de totstandbrenging van deze mechanismen voor de terreinen waar dat nodig 
is. Gelet op hun aard en specifiek doel zullen deze mechanismen worden toegepast zonder 
afbreuk te doen aan de verplichtingen betreffende het assimilatiebeginsel en de verplichting 
voor de Lid-Staten om te zorgen voor een doeltreffende, afschrikkende en in verhouding 
tot het delict staande bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap. 
De Europese Raad van Essen van 9-10 december verzoekt, in zijn conclusies over de 
fraudebestrijding en in het licht van de eerste werkzaamheden in het begrotingscomité van 
de Raad, de Raad (Economische zaken/Financiën) deze verordening over de bescherming 
van de financiële belangen van de Gemeenschap zo spoedig mogelijk aan te nemen. 
De Commissie van haar kant heeft bewust beklemtoond dat het absoluut noodzakelijk is 
de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap op te 
trekken op het niveau van de Lid-Staten, om te bereiken dat frauduleuze handelingen ten 
nadele van de Europese financiën ook worden bestraft. 
40 Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
17 
2. Het voorstel voor een besluit van de Raad tot opstelling van het verdrag 
betreffende de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de 
Gemeenschappen 
De Commissie acht het voor haar anti-fraudebeleid noodzakelijk dat de juridische 
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap een nauwkeurig omschreven 
plaats krijgt in het strafrechtelijke arsenaal van de Lid-Staten. Er moet een specifiek 
juridisch instrument worden ontworpen voor een betere strafrechtelijke bescherming, 
hetgeen essentieel is voor een doeltreffende, doorzichtige en afschrikkende bestrijding van 
fraude. Niet alleen individuen trachten te profiteren van de financiële mogelijkheden die 
de communautaire wetgeving hen biedt, maar ook georganiseerde netwerken tonen zich in 
staat om ingewikkelde fraudeconstructies te ontwerpen. Beide kunnen slechts worden 
bestreden als alle Lid-Staten dezelfde, doelmatige repressie-instrumenten op juridisch vlak 
bezitten waarmee kan worden voorkomen dat in de Gemeenschap minder beschermde 
terreinen ontstaan. 
Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, die handelt over de samenwerking 
op het gebied van Justitie en Binnenlandse zaken, de zogenaamde derde pijler, beschouwt 
de bestrijding van fraude van internationale omvang als een aangelegenheid van 
gemeenschappelijk belang (artikel K.l, lid 5)41. De Commissie heeft op grond van artikel 
K.3, lid 2, een voorstel ingediend voor een besluit van de Raad tot opstelling van een 
verdrag betreffende de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de 
Gemeenschappen42. 
De Raad (Justitie) van 1 december 1994 heeft al een resolutie aangenomen over de 
spoedige invoering van een rechtsinstrument in 1995. De Europese Raad van Essen van 9-
10 december 1994 heeft de Raad (Justitie) verzocht actief voort te werken, opdat in de 
eerste helft van 1995 een gemeenschappelijke actie of een verdrag kan worden 
vastgesteld43. Het Europees Parlement heeft in een resolutie van 15 december 199444 de 
Commissie verzocht haar voorstel voor een verdrag in te trekken, omdat de gekozen 
institutionele aanpak het Parlement berooft van zijn actiebevoegdheden en alleen aan de 
Raad besluitvormingsbevoegdheid toekent, hetgeen volgens het Parlement tot een ernstige 
verzwakking van de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap kan 
leiden. 
41 Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
42 PB C 216 van 6.8.1994. 
43 Het Verenigd Koninkrijk heeft in maart 1994 een ontwerp voor een gemeenschappelijke actie op 
het gebied van de strafrechtelijke sancties ingediend. De werkgroep "Strafrecht/communautair 
recht", die in het kader van de gerechtelijke samenwerking werd gevormd om Comité K4 bij te 
staan, had van de Raad (Justitie) van 21 juni opdracht gekregen, opdracht die door de Europese 
Raad van Korfoe van 23-24 juni werd bevestigd, om de vergelijkende analyse van de formele 
voorstellen van het Verenigd Koninkrijk en de Commissie voort te zetten. 
Doc. PE 185 379 van 15.12.1994. 
18 
Het voorstel van de Commissie45 heeft tot doel niet alleen een gemeenschappelijke definitie 
van fraude ten nadele van de communautaire begroting en het principe van een specifieke 
incriminatie in het strafrecht van de Lid-Staten in te voeren, maar ook bepalingen vast te 
stellen om de gerechtelijke samenwerking te bespoedigen. Slechts een specifieke 
incriminatie kan voldoen aan de eisen van artikel 209A van het EG-Verdrag46. De juiste 
draagwijdte van het begrip fraude ten nadele van de financiële belangen van de 
Gemeenschappen moet dus worden aangegeven, want dit is een van de bestanddelen van 
de internationale fraude waarvan sprake is in artikel K.l, lid 5, van het Unieverdrag, 
waarin het initiatief van de Commissie past. 
Een sleutelelement in de definitie van fraude volgens het voorstel van de Commissie is 
"grove nalatigheid" : de personen die instaan voor of genieten van een van de 
financieringsinstrumenten van de Gemeenschap, moeten immers zowel deontologisch als 
professioneel bepaalde minimumverplichtingen in acht nemen. 
Dit houdt in dat het begrip "aansprakelijkheid" van fraudeurs die voor rekening of "onder 
de dekmantel" van een rechtspersoon handelen, aan begrip dat in feite overeenkomt met 
het begrip beslissingsmacht door zijn wettelijke vertegenwoordigingsorganen (raad van 
bestuur, directie, enz.), de aansprakelijkheid meebrengt van de onderneming en dus tot 
werkelijke betrokkenheid van de onderneming leidt, ook op strafrechtelijk gebied. Het 
voorstel voorziet ook in de strafrechtelijke aansprakelijkheid van de beslisser voor 
handelingen van medewerkers van de onderneming die voor rekening van de onderneming 
zijn gesteld. Het voorstel van de Commissie is gebaseerd op de huidige stromingen in de 
rechtsleer en het recht van bepaalde Lid-Staten en voorziet in een autonome 
verantwoordelijkheid vanuit het oogpunt van de wettelijke verplichtingen die verbonden 
zijn met de uitoefening van de bevoegdheid of opdracht. 
Om een minimumbasis van fundamentele principes voor de bescherming van de Europese 
financiën tot stand te brengen en alleen al om de doeltreffendheid te verhogen, heeft de 
Commissie ook het begrip "prioritaire bevoegdheid" voor de vervolging van fraude 
ingevoerd. Dit begrip zal vooral een rol spelen bij ingewikkelde en grensoverschrijdende 
fraude. Het repressieve optreden zal worden gecentraliseerd in de Lid-Staat waar zich de 
voornaamste fraudefeiten hebben voorgedaan, hetgeen de autoriteiten van de overige 
Lid-Staten echter niet ontslaat van hun enquête- en bijstandsverplichtingen. Dit concept is 
voor de Gemeenschap onontbeerlijk om eventuele bevoegdheidsconflicten te voorkomen 
en vooral om verstoringen bij de gelijktijdige toepassing van de repressiebepalingen van 
de Lid-Staten te vermijden. 
De justitiële samenwerking in strafzaken, noodzakelijk in het geval van 
grensoverschrijdende fraude, het terrein van de georganiseerde misdaad, is expliciet 
vermeld in artikel K.l, lid 7, van het Verdrag, maar tot dusver heeft de Commissie op dit 
gebied geen initiatiefrecht. Zij heeft het echter nodig geacht haar ontwerp op hoofdzaken 
45 
46 Deze concrete actie van de Commissie is onder een van de vier prioritaire zwaartepunten van haar 
werkprogramma 1994 opgenomen. 
1 ste alinea : "De Lid-Staten nemen ter bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen 
van de Gemeenschap worden geschaad, dezelfde maatregelen als die welke zij treffen ter 
bestrijding van fraude waardoor hun eigen financiële belangen worden geschaad." 
19 
aan te vullen met een geheel van minimumregels voor de invoering van een systeem van 
rechtstreekse en produktieve gerechtelijke bijstand dat is afgestemd op de feitelijke 
institutionele toestand van de Gemeenschap. Ook op het niveau van de onderlinge 
rechtshulp moet een aanzet worden gegeven tot een kwalitatieve sprong voorwaarts, om 
de autoriteiten de nodige operationele doelmatigheid te geven voor het nemen van 
maatregelen ter bestrijding van de grensoverschrijdende fraude in de Gemeenschap. De 
Commissie moet worden opgenomen in het circuit van informatie-uitwisseling over de 
bijstandsverzoeken, zodat zij op ieder ogenblik haar ervaring kan inbrengen en kan zorgen 
voor de eventuele coördinatie die nodig is om het hoofd te bieden aan de 
grensoverschrijdende georganiseerde misdaad, die zelf gecoördineerd en gecentraliseerd 
werkt. 
De aanpak bij het ontwikkelen van een rechtsinstrument in het kader van titel VI van het 
Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals de Europese Raad van Essen dat heeft 
gewenst, moet ten slotte aansluiten bij de stappen die op het gebied van de administratieve 
sancties worden genomen. Slechts door een algemene aanpak kan de doeltreffendheid van 
de repressiesystemen worden verhoogd en kan een coherent geheel van maatregelen tot 
stand worden gebracht om, nogmaals op complementaire wijze, voor een goede 
bescherming van de Europese financiën te zorgen. Dit houdt ook in dat het 
rechtsinstrument van de "derde pijler" overeenkomstig artikel K.3 van het Unieverdrag 
moet voorzien in de bevoegdheid van het Hof van Justitie om de bepalingen van het 
Verdrag uit te leggen en uitspraak te doen in geschillen over de toepassing ervan, met 
name wat betreft het begrip fraude in het kader van de eerste pijler (artikel 209A van het 
EG-Verdrag). 
3. Vooruitzichten in het licht van de resolutie van de Raad (Justitie) van 1 december 
1994 
Tijdens de fundamentele debatten die sedert juli 1994 in de Raad hebben plaatsgevonden 
om het initiatief van de Commissie op strafrechtelijk gebied en dat van het Verenigd 
Koninkrijk te onderzoeken, werden, met name door het voorzitterschap, bepaalde punten 
aan de orde gesteld die niet in deze initiatieven worden genoemd, opdat ook in het kader 
van de rechtsbescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen het 
vraagstuk zou worden behandeld van de omkoping van ambtenaren van de Europese 
Instellingen en het witwassen van de opbrengst van communautaire fraude. 
In de resolutie van de Raad (Justitie) van 1 december is het idee van een 
gemeenschappelijke definitie van communautaire fraude overgenomen, welke in de 
verschillende repressieapparaten moet worden voorzien van de gepaste sancties. Voor de 
Commissie is dit het minimale uitgangspunt voor de voortzetting van de werkzaamheden 
overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Essen van 9-10 december, waarin 
duidelijk wordt gesteld dat fraude uiterst krachtig moet worden bestreden. Voor de 
Commissie betekent dit dat er een duidelijke, strenge definitie van het begrip fraude moet 
komen, die ook grove nalatigheid omvat, op basis waarvan de Lid-Staten in hun 
repressievoorzieningen een specifieke incriminatie moeten opnemen. 
In de resolutie wordt ook gesteld dat bij de uitwerking van het betrokken juridische 
instrument rekening moet worden gehouden met de onderwerpen omkoping en witwassen 
van de opbrengst van fraude. 
20 
3.1. Omkoping 
Bij wijze van inleiding tot deze afdeling over de rechtsbescherming47 werd melding 
gemaakt van het initiatief van de Commissie van 1976, namelijk het ontwerp van verdrag 
over de strafrechtelijke bescherming. Het ontwerp bevatte reeds, ook op initiatief van de 
Commissie, een tweede besluit, dat betrekking had op de strafrechtelijke aansprakelijkheid 
van de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. Dit is 
nog steeds bij de Raad in behandeling. Deze problematiek blijft actueel, reden waarom het 
Europees Parlement in zijn resolutie van 11 maart 199448 op grond van artikel 138B van 
het Verdrag de Commissie heeft verzocht een juridisch instrument te ontwerpen voor de 
behandeling van de verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid van de ambtenaren die bij 
de uitvoering van de begroting betrokken zijn. 
Naast het initiatief van 1976 over de corruptie is de Commissie begonnen aan een 
vergelijkende studie over de invloed van omkoping en vooral van het optreden ervan bij 
fraude die de financiële belangen van de Unie ernstig schaadt. 
3.2. Witwassen 
Overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn 91/308/EEG van de Raad49 tot voorkoming van 
het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld heeft de Commissie een 
eerste verslag over de toepassing van deze richtlijn opgesteld, dat aan het Europees 
Parlement en de Raad zal worden toegezonden. 
Volgens het verslag heeft de richtlijn duidelijk invloed gehad, want de Lid-Staten hebben 
systemen ter bestrijding van het witwassen ontworpen en dit wordt voortaan in de twaalf 
Lid-Staten strafrechtelijk vervolgd. Acht Lid-Staten hebben het witwassen van de opbrengst 
van alle misdadige activiteiten of van iedere ernstige strafrechtelijke inbreuk tot strafbaar 
feit gemaakt, dus niet alleen het witwassen van de opbrengst van de handel in verdovende 
middelen. 
Om het Europees stelsel ter bestrijding van het witwassen te versterken, moet onder meer 
de strafrechtelijke en administratieve wetgeving worden uitgebreid tot de opbrengst van 
fraude ten nadele van de communautaire financiën. 
De Raad (Justitie) heeft op 1 december een resolutie aangenomen, waarin hij onder meer 
vraagt dat de wetgeving op het witwassen van geld wordt uitgebreid tot de juridische 
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap. 
Daartoe moeten alle middelen worden uitgeput die het Verdrag betreffende de Europese 
Unie biedt, met inbegrip van die van titel VI. 
47 Zie begin van afdeling 6 op blz. 15, ook de voetnoot. 
48 PB C 91 van 28.3.1994. 
49 PB L 166 van 28.6.1991. 
21 
HOOFDSTUK 2 : ANDERE ONTWIKKELINGEN OP COMMUNAUTAIR VLAK 
Intensivering van de fraudebestrijding is slechts mogelijk als gebruik kan worden gemaakt 
van de gepaste juridische instrumenten en een geheel van repressiemiddelen; voorts moeten 
de middelen worden aangepast, zowel wat betreft de structuren, die doelmatiger moeten 
worden, als de menselijke middelen, van wie een steeds hogere kwalificatie wordt 
gevraagd, hetgeen gepaard moet gaan met het scheppen van goede analyse-instrumenten 
die op de moeilijkheden en de omvang van de taak berekend zijn. 
De Instellingen van de Unie werken samen bij de bestrijding van fraude ten nadele van de 
communautaire begroting en bij de vaststelling en follow-up van de overige Europese 
beleidsmaatregelen. De door de Raad gegeven beleidsimpulsen, de steun van het Europees 
Parlement, de rol van de Rekenkamer, die door het Verdrag van Maastricht tot Instelling 
is verheven, vormen enkele elementen van het nieuwe kader voor een coherent en 
doeltreffend fraudebestrijdingsbeleid. 
AFDELING 1 : COMMISSIE 
De Commissie heeft, daarbij rekening houdend met de wensen en richtlijnen van het 
Europees Parlement50, haar centrale structuur voor fraudebestrijding versterkt door nationale 
ambtenaren met de nodige ervaring en kennis te selecteren en aan te werven. Bij de 
functionele reorganisatie van haar diensten, welke gepland is in het kader van het 
strategisch programma van de Commissie om de operationele activiteit uit te breiden en 
de Lid-Staten op dit gebied te steunen, wordt gestreefd naar een optimale inzet van de 
beschikbare personele middelen. 
Deze reorganisatie gaat gepaard met een aanpassing van de werkmethoden, vooral wat 
betreft het verzamelen en analyseren van gegevens over fraude ten nadele van de 
communautaire begroting. Het onderzoek van de samenhang van deze analyses en de eruit 
te trekken lessen berust op een verdeling van verantwoordelijkheden tussen de Lid-Staten 
en de Commissie, welke een essentiële voorwaarde is voor een efficiënt partnerschap om 
de fraude beter te kunnen bestrijden waar zij zich voordoet. 
1. Ontwikkeling van de interne organisatie van de diensten 
De Commissie heeft haar centrale eenheid voor fraudebestrijding (SG/UCLAF) uitgebreid 
met 50 nieuwe ambten die haar door de Begrotingsautoriteit (Europees Parlement en Raad) 
zijn toegestaan. 
De herstructurering van deze centrale eenheid in vier eenheden, waarvan drie operationele 
(EOGFL-Garantie en landbouwinvoer, Structuurfondsen en andere terreinen, eigen 
middelen), ondersteund door één horizontale eenheid (Algemene zaken en coördinatie, 
"inlichtingen", juridische zaken), is voorafgegaan aan de toewijzing van deze 50 
50 Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
22 
bijkomende statutaire ambten ter versterking van de operationele eenheden. In 35 van deze 
ambten is voorzien door de aanwerving van tijdelijke functionarissen tussen april en 
september 1994. Wegens de administratieve moeilijkheden bij het detacheren van deze 
functionarissen door hun eigen administratie zal hun installatie echter niet in 1994 
beëindigd zijn. 
De overige antifraudediensten van de Commissie, met name DG VI-Landbouw en DG 
XXI-Douane en indirecte belastingen, hebben hun specifieke opdrachten in 1994 
voortgezet. Directoraat-generaal Begrotingen (DG XIX) heeft dit jaar een toezichtmethode 
ontwikkeld op basis van een selectie van de fraudegevallen waarmee belangrijke bedragen 
aan traditionele eigen middelen gemoeid zijn, met de nadruk op het boekhoudkundige 
aspect van de mogelijkheden tot invordering van de ontdoken ontvangsten51. 
De Financiële controle (DG XX) heeft zijn inspanningen op het gebied van de in- en 
terugvordering voortgezet52, waarbij het ook om fraude kan gaan, en is een studie begonnen 
over het vraagstuk van informanten en over minnelijke schikkingen53. Voorts onderhoudt 
de Financiële controle zeer nuttige contacten met het netwerk van verenigingen van 
nationale juristen (kader voor de rechtsbescherming van de financiële belangen van de 
Gemeenschap), die zeer actief zijn54. Dergelijke verenigingen zullen ook in de nieuwe 
Lid-Staten worden opgericht. 
2. Ontwikkeling van het "inlichtingenwerk" 
Om fraude ten nadele van de communautaire begroting aan te kunnen pakken en niets aan 
het toeval over te laten, is het nodig alle gegevens die nuttig kunnen zijn voor de 
bestrijding van deze plaag te verzamelen en stelselmatig te verwerken. Hierop is duidelijk 
de klemtoon gelegd in het strategisch programma van de Commissie van maart 1994. 
"Inlichtingenwerk" betekent in dit verband het opsporen en verzamelen van informatie die 
nog niet beschikbaar is, het verwerken van informatie op andere terreinen en het 
systematisch combineren van verschillende soorten informatie uit de meest diverse bronnen. 
Doel is alle noodzakelijke elementen samen te brengen om fraude op te sporen. De 
gebruiker bij uitstek van dit "inlichtingenwerk" is dus de man van de praktijk, de 
51 Zie hoofdstuk 6, afdeling 3 "Financieel toezicht op fraude - stand van de in- en teruggevorderde 
bedragen", blz. 74. * 
52 Laatste verslag van de Financiële controle over de invordering van de communautaire tegoeden, 
doe. SEC(94)512. 
53 De laatste studie heeft tot doel een grondige analyse uit te voeren van de nationale 
transactieregelingen en gelijksoortige schikkingen, alsmede de toepassing ervan op het gebied van 
de communautaire uitgaven, zowel in het kader van het GLB als in dat van de Structuurfondsen. 
Nagegaan moet worden in welke mate een geharmoniseerde aanpak van de terugvordering door 
de Lid-Staten van onverschuldigd uitgekeerde bedragen mogelijk is. 
54 In het driemaandelijkse tijdschrift AGON bijvoorbeeld wordt regelmatig de stand van zaken 
gegeven met betrekking tot de initiatieven op het gebied van de juridische bescherming van de 
communautaire financiën.Voorts zijn er de vele publikaties in verband met de in dit kader 
georganiseerde studiebijeenkomsten. 
23 
onderzoeker. Zijn behoeften zullen bepalen welke informatie moet worden verzameld. 
De Commissie heeft een aantal initiatieven genomen om het "inlichtingenwerk" te 
ontwikkelen. Zij passen in het kader van een nauwe samenwerking met de Lid-Staten en 
zijn grotendeels geïnspireerd op initiatieven van de Lid-Staten (zoals van het 
Zollkriminalamt in Duitsland) of van de particuliere sector. 
2.1. Het UIMS-proiect (UCLAF Integrated Information Management System^ 
De Commissie is begonnen aan een studie over de invoering van een geïntegreerd 
informatiesysteem binnen het SGAJCLAF dat technische steun moet verlenen voor het 
"inlichtingenwerk", het gebruik van de inlichtingen en het uitvoeren van enquêtes. 
Doel van dit systeem is op theoretisch niveau verbanden te leggen en de beschikbare 
gegevens te interpreteren ter ondersteuning van het "inlichtingenwerk" en de nasporingen 
op alle gebieden van communautair belang. Als dit project slaagt, zal het UIMS de 
onderlinge communicatie tussen het systeem en de gebruikers van specifieke informatie die 
onmiddellijk bruikbaar is mogelijk maken, zonder dat een beroep moet worden gedaan op 
deskundigen. Het systeem zal het werk van de onderzoekers vergemakkelijken en 
verbeteren, en dezen zullen zelf het systeem van gegevens over fraude kunnen voorzien. 
Dit zal mogelijk worden gemaakt door specifieke interactieve instrumenten, die kunnen 
worden aangevuld met andere methoden of vernieuwende procédés. 
2.2. Ontwikkeling van de computerbestanden 
IRENE (IRrégularités, ENquêtes, Exploitation) 
Deze databank van dee door de Lid-Staat gemelde fraudes en onregelmatigheden bevat 
ongeveer 15.000 gevallen, waarvan ongeveer 9.300 betrekking hebben op het EOGFL-
Garantie, 4.900 op de eigen middelen, 700 op de wederzijdse bijstand en 100 op de 
Structuurfondsen. 
In 1994 is vooral op de volgende punten vooruitgang gemaakt : 
het aantal potentiële gebruikers van de databank is toegenomen (een vijftigtal); zij 
beginen er regelmatig gebruik van te maken; 
het bestand heeft een vaste plaats gekregen als werk- en analyse-instrument voor het 
antifraudebeleid van de Commissie; 
de procedures voor de aanmaak van macro-opdrachten op de verschillende terreinen 
zijn uitgebreid om de automatische invoer van de door de Lid-Staten gemelde gevallen 
te vergemakkelijken55; 
55 Voor de Structuurfondsen en het Cohesiefonds wordt reeds gebruik gemaakt van macro's; voor 
het EOGFL-Garantie is de kwaliteit van de informatie verrijkt door toevoeging van de tekst van 
de meldingen. De aanmaak van macro's voor de eigen middelen en de wederzijdse bijstand is in 
onderzoek. 
24 
het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) verricht een statistisch 
onderzoek van de bestaande gevallen; 
er is een aanvang gemaakt met de voorafgaande analyses die nodig zijn voor de 
migratie van het huidige technische milieu, om een meer gebruiksvriendelijk en 
doelmatiger milieu te creëren en de databank voor de Lid-Staten open te stellen. 
Er dient echter nog veel te worden gedaan op verschillende gebieden : de meldingen "eigen 
middelen" op grond van artikel 6, lid 3, van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89 
zouden moeten worden bijgewerkt, zodat de invordering door de Lid-Staten van de 
betrokken bedragen kan worden gevolgd; ook zou de invoer van de meldingen "artikel 4" 
van Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad naar aanleiding van de door de Lid-Staten 
uitgevoerde onderzoeken56 moeten worden verbeterd. 
. Pre-IRENE 
Deze databasis bevat gegevens over gevallen die (nog) niet formeel door de Lid-Staten zijn 
gemeld. Zij beschrijft de vooruitgang van de onderzoekingen van het SG/UCLAF. Hij is 
al operationeel, maar het gaat nog om een experiment, zodat in 1995 aanpassingen nodig 
zullen zijn. 
Op 9 februari 1995 bevatte het bestand 127 gevallen, waarvan 65 betrekking hadden op 
de Structuurfondsen en andere terreinen, 58 op de hervorming van de financiering van het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid - met 22 ervan waren eigen middelen 
(landbouwheffïngen) gemoeid - en 4 op andere eigen middelen dan uit de landbouwsector 
(douanerechten). 
De verstrekte informatie behelst niet alleen de identificatie van de gevallen (categorie, soort 
produkt of programma, land of regio, soort onregelmatigheid, bedrag), maar ook 
bijzonderheden over de frauduleuze praktijken of onregelmatigheden en de 
beteugelingsacties. 
In deze eerste fase werd vooral aandacht besteed aan de beschrijving van de acties. De 
databank zal binnenkort een beheersinstrument worden, waarmee de onderzoekers hun 
gevallen autonoom kunnen 
behandelen en de betrokken verantwoordelijkheden het geheel van de gevallen kunnen 
beheren en nabehandelings- en overzichtstabellen) opstellen. 
De recentste ontwikkeling betreft de verbetering van de procedures voor bijwerking en 
onderzoek, alsook de homogeniteit van de gegevens, ten einde het bestand meer 
gebruiksvriendelijk te maken en tegelijk het vertrouwelijke karakter van de door de 
onderzoekers behandelde dossiers te garanderen. 
"Elke Lid-Staat stelt de andere belanghebbende Lid-Staten en de Commissie onverwijld in kennis 
van de geconstateerde of vermoede onregelmatigheden waarvan te vrezen valt dat deze zeer 
spoedig gevolgen buiten zijn grondgebied zullen hebben, alsmede van de onregelmatigheden 
waaruit het gebruik van een nieuwe frauduleuze praktijk blijkt." 
25 
Na analyse van deze gevallen zal Pre-IRENE het uitgangspunt worden voor gerichte 
operationele acties, de kern van een strategie op basis van "inlichtingenwerk", en een 
integraal beheer van de informatie. 
DAF (Documentatie Antifraude) 
De Commissie heeft in 1994 de werkzaamheden in het kader van het project DAF 
geconsolideerd. Zo werden vier elektronische boeken voor de Lid-Staten (Verenigd 
Koninkrijk, Spanje, Portugal en Griekenland) opgesteld. Aldus kan kennis worden genomen 
van de controle- en fraudebestrijdingssystemen die de Lid-Staten hebben ingevoerd voor 
ieder financieringsinstrument en naar gelang van ontvangsten en uitgaven. Voor elk 
financieringsinstrument, in de terminologie van DAF "terrein" genoemd, bevat het systeem 
antwoorden op verschillende vragen over de algemene basiswetgeving van de Gemeenschap 
en de Lid-Staten op de verschillende terreinen. DAF kent ook de instanties die 
verantwoordelijk zijn voor het algemene beleid, het beheer, de controle en vooral voor 
fraude-onderzoek. Voorts zal het systeem het contactpunt voor de diensten van de 
Commissie aanwijzen, de onderzoeksbevoegdheden van de personeelsleden van de 
Lid-Staten en de Commissie aanduiden en het bestaan van bepalingen inzake wederzijdse 
bijstand, inningsprocedures en eventueel schikkingsregelingen vermelden. Ten slotte zal het 
systeem de mogelijkheden bieden om de balans van de communautaire en nationale 
sancties, zowel administratieve als strafrechtelijke, voor het betrokken terrein op de te 
maken. 
Op de vergadering van het Raadgevend Comité voor de coördinatie van de 
fraudebestrijding van 30 november 1994 te Brussel heeft de Commissie het voorontwerp 
voor het DAF-informatiesysteem voorgesteld. De reacties van de delegaties waren vrij 
positief, maar de Lid-Staten hebben terecht opgemerkt dat de grote moeilijkheden die 
moeten worden overwonnen te situeren zijn bij de verificatie van de gegevens en de 
bijwerking van een dergelijk informatiesysteem; bovendien hebben zij gewezen op de grote 
hoeveelheid vertalingen die nodig zijn om de uitwisseling van informatie in de Europese 
Unie mogelijk te maken, reden waarom zij aandringen op een kosten/batenanalyse. 
In dit verband heeft de Commissie voorgesteld een CD-ROM met de vier elektronische 
boeken te produceren om een grondige analyse door de Lid-Staten zelf mogelijk te 
maken57. 
. APSO (Antifraud Policy Support Office) 
Het strategische programma van de Commissie heeft een aanzienlijke behoefte aan 
informatie doen ontstaan, die de Commissie (SG/UCLAF) wil voldoen in het kader van 
haar samenwerking met het GCO te Ispra. 
De gegevens waarop het APSO-programma betrekking heeft omvatten de bestaande 
databanken IRENE (dit zijn de meldingen van onregelmatigheden door de Lid-Staten), het 
bestand Pre-IRENE (dit zijn alle lopende onderzoekingen, eventueel aangevuld met 
57 Op de vergadering van het Comité van 1 februari 1995 hebben de Lid-Staten de CD-ROM 
ontvangen om deze door de betrokken diensten te laten beoordelen. 
26 
inlichtingen van de Freephone58) en het systeem DAF waarmee over enige tijd het 
juridische en organisatorische kader van ieder uitgaven- en ontvangstenterrein van de 
begroting zal kunnen worden beschreven, alsmede de bevoegdheden van de, nationale en 
communautaire functionarissen, de mogelijkheden tot minnelijke schikkingen en de 
administratieve en strafrechtelijke sancties. Voorts worden bij dit àhàlyseprogramma 
bestanden betrokken als CELEX, EC1, COMEXT, Dun & Bradstreet59 (...), die een 
belangrijke rol spelen in de fase van informatiegaring van een enquête. 
Dank zij deze nieuwe bronnen hoopt de Commissie de migratie naar een beter aan de 
toegenomen behoeften aangepast milieu spoediger te kunnen uitvoeren. 
2.3. Douane-informatiesysteem60 
Het DIS is een module die deel uitmaakt van SCENT (Systems Customs Enforcement 
NeTwork), een computernetwerk van 313 terminals61 op verschillende risicopunten 
waarmee de buitengrens van de Gemeenschap wordt gecontroleerd. SCENT werkt 24 uur 
per dag, 7 dagen per week, en is toegankelijk voor de nationale diensten en de Commissie. 
Het DIS werkt als boodschappendienst62 in het kader van het SCENT-netwerk63, waarbij 
gebruik wordt gemaakt van genormaliseerde schermen die op verschillende soorten situaties 
zijn afgestemd (inlichtingen over personen, vervoermiddelen, goederen, fraudetendensen, 
enz.). In 1994 werden verschillende bijkomende functies ter beschikking gesteld dank zij 
de ontwikkeling van een beheersysteem voor de verbetering van het programma. 
De Commissie verleent steun aan de gebruikers wat de technische aspecten van het systeem 
betreft en heeft de opleiding van de betrokken ambtenaren uit de Lid-Staten op zich 
genomen (in 1994 werden in Brussel 35 weken opleidingscursussen gegeven, waaraan werd 
deelgenomen door 291 gebruikers uit alle Lid-Staten). 
Het DIS wordt ook gebruikt voor specifieke operaties (toezicht op de verzending van 
risicoprodukten in het kader van de regeling communautair douanevervoer64, maritieme 
controles, enz.). Zo hebben de Lid-Staten er in september 1994 gebruik van gemaakt, met 
58 Zie hierna "Nieuwe informatiebronnen". 
59 
62 De eerste drie bestanden zijn databanken van de Gemeenschap (Gemeenschapsrecht, algemene 
documentatie van de Commissie, statistieken van de buitenlandse handel), de laatste is een 
internationale gegevensbank met informatie van economische aard. 
Zie hoofdstuk 1, afdeling 4 over de administratieve samenwerking, blz. 12. Zie ook de 
jaarverslagen "Fraudebestrijding". 
Stand op 31.12.1994. 
Ter indicatie : in 1994 werden 17.293 boodschappen uitgewisseld. 
63 SCENT-fiscal dient voor de uitwisseling van informatie over de indirecte belastingen tussen de 
Lid-Staten onderling en met de Commissie via hetzelfde netwerk. 
64 Zie hoofdstuk 1, afdeling 5, blz. 13. 
27 
de logistieke steun van het Directoraat-generaal "Douane en Indirecte Belastingen" 
(DG XXI), bij een marineluchtvaartcontrole op communautair niveau van het vervoer van 
drugs, die twee weken heeft geduurd en waarbij ongeveer 4.000 boodschappen werden 
uitgewisseld. 
2.4. Nieuwe informatiebronnen 
De Commissie heeft in november 1994 een systeem ingevoerd voor rechtstreekse 
mededeling van informatie over fraude aan de gespecialiseerde diensten : het kosteloze 
telefoonnummer of "groene nummer". Deze telefoonlijnen65 zijn verbonden met de 
opnamecentrale die zich in beschermde ruimten van de centrale dienst voor 
fraudebestrijding van de Commissie bevindt. De centrale identificeert automatisch het land 
van de oproep en geeft een boodschap in de taal van dat land. De telefonische 
mededelingen worden de een na de andere behandeld, en die waaraan gevolg zal worden 
gegeven worden in een interne databank ingevoerd. Het systeem is bij invoer en uitvoer 
beschermd om "piraterij" te voorkomen en garandeert absolute vertrouwelijkheid 
(bescherming van de gegevens en anonimiteit). 
Het systeem is 24 uur per dag toegankelijk. Het is overgenomen van Lid-Staten waar het 
zijn nut reeds heeft bewezen, vooral bij bedreiging van het openbaar belang. Het biedt de 
Europese burgers de gelegenheid bij te dragen tot de bescherming van hun 
gemeenschappelijke financiële belangen : waar zij zich ook bevinden66, zij kunnen de 
Commissie anoniem en in hun eigen taal op de hoogte brengen van fraudes ten nadele van 
de communautaire begroting waarvan zij kennis menen te hebben. 
De werking van dit systeem zal na een beginperiode van een jaar worden herzien. De 
eerste resultaten zijn al veelbelovend. 
3. Risico-analyse 
Evenmin als de Lid-Staten beschikt de Commissie over onbeperkte middelen om fraude 
te bestrijden. Om kosten/baten-redenen67 moeten de activiteiten dus worden gericht op de 
sectoren en handelaren met het grootste frauderisico, evenwel zonder de vrijheid van het 
internationale handelsverkeer in het gedrang te brengen. 
De techniek van de risico-analyse wordt toegepast bij : 
de beoordeling vooraf van nieuwe wetgeving; 
65 
66 Het was technisch onmogelijk een enkel centraal nummer voor de gehele Gemeenschap in te 
voeren. 
De lijst van de telefoonnummers per Lid-Staat is opgenomen in bijlage 2. 
Principe aangegeven in artikel 2 van het Financieel Reglement van toepassing op de algemene 
begroting der Europese Gemeenschappen, basisverordening gepubliceerd in PB L 356 van 
31.12.1977. 
28 
de ontwikkeling van het "inlichtingenwerk" en het gebruik van de resultaten daarvan; 
de aanwezigheid op het terrein (gerichte controles en enquêtes); 
het dagelijks beheer (behandeling van nieuwe dossiers); en 
wijziging van bestaande wetgeving (bij het vaststellen van een groot aantal 
fraudegevallen op een bepaald terrein). 
Er zijn in principe twee methoden om het risico op fraude of frauduleuze gedragingen ten 
nadele van de communautaire begroting te beoordelen : 
een theoretische evaluatie van de achterliggende factoren (definitie van financiële 
criteria, grootte van de ondernemingen die financiële middelen ontvangen enz.); 
een concrete evaluatie op basis van reeds ontdekte fraudes (met name door 
gebruikmaking van de gegevens die in de communautaire databanken IRENE en Pre-
IRENE68 zijn ingevoerd). 
In de praktijk moeten beide methoden worden gecombineerd, zowel op communautair als 
op nationaal vlak. 
1.1. Toepassing van risico-analyse bij de controles 
De techniek wordt gebruikt bij de programmering van de controles : over specifieke 
sectoren worden zoveel mogelijk gegevens verzameld en geanalyseerd, zodat de controles 
kunnen worden gericht op bepaalde risicoterreinen. 
In het kader van de verplichtingen van de instanties die met de controle op de goede 
toepassing van het communautaire beleid belast zijn, als bepaald in artikel 5 van het 
Verdrag, moeten de Lid-Staten controles uitvoeren op het gebied van de uitgaven en de 
ontvangsten die in het kader van het partnerschap met de Commissie worden beheerd. Zij 
dienen deze techniek dus, indien nodig met de hulp van de Commissie, toe te passen met 
inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel. 
Met de mogelijkheden die deze techniek bij de controles van de nationale autoriteiten biedt, 
is rekening gehouden in Verordening (EG) nr. 163/94 van de Raad en de 
toepassingsverordening daarvan voor de materiële controles, alsmede bij de wijziging van 
Verordening (EEG) nr. 4045/89 voor de boekhoudkundige controles achteraf (op het 
gebied van het EOGFL-Garantie)69. 
De Lid-Staten worden van het belang van gerichte controles bewust gemaakt door middel 
van vergaderingen van verschillende sectoriële comités (Raadgevend Comité voor de Eigen 
Middelen en Comité EOGFL-Garantie), waaraan thans ook de werkzaamheden moeten 
68 Zie het vorige punt over de ontwikkeling van het "inlichtingenwerk" en de databanken, blz. 23. 
69 Zie hoofdstuk 1, afdeling 2 "Belangrijke ontwikkelingen op landbouwgebied", blz. 7. 
29 
worden toegevoegd van het Raadgevend Comité voor de Coördinatie van de 
Fraudebestrijding. Dit beleid van bewustmaking is ook gevoerd op de uitgaventerreinen 
waarvoor nog geen specifieke maatregelen ter zake zijn genomen : wat de Structuurfondsen 
en het Cohesiefonds betreft is er niet alleen een gespecialiseerde structuur bij de 
Commissie opgericht70, maar zijn onlangs ook verordeningen aangenomen over de melding 
van onregelmatigheden en is een informatiesysteem georganiseerd dat deze technieken 
omvat. Voorts heeft de Commissie duidelijk de wil te kennen gegeven om deze technieken 
aan te passen aan het bijzondere terrein van de rechtstreekse uitgaven71. 
1.2 Gebruik van risico-analyse bii het richten van de enquêtes 
Het gebruik van deze techniek heeft hier een ander doel. Er is natuurlijk sprake van 
complementariteit en interactie met de methode die bij de "routine"-controles wordt 
toegepast, want het gaat erom de fraudegevoelige sectoren (en ondernemingen of 
begunstigden) te identificeren, maar het doel is vooral de enquêtes te richten en 
onderzoekingen ad hoc in te stellen om de kansen te verhogen dat de betrokken bedragen 
kunnen worden ingevorderd of teruggevorderd, waarbij ook een zo voorbeeldig mogelijke 
bestraffing van de fraudeurs wordt nagestreefd. Afschrikking en preventie zijn dus de 
beoogde effecten van de risico-analyse. 
Er zijn nog andere factoren waarom een fraude-onderzoek op gang kan worden gebracht. 
Om aan een dergelijk onderzoek een gericht karakter te geven kan gebruik worden gemaakt 
van de nieuwe informatiebronnen72 die de Commissie ten nutte maakt bij de organisatie van 
haar eigen opsporingsbeleid. De Commissie moet erop toezien dat de Lid-Staten de 
financiële belangen van de Gemeenschap ten minste even goed behartigen als hun eigen 
belangen. Daarom is het van essentieel belang dat haar diensten op de hoogte worden 
gehouden van het verloop van de enquêtes van de Lid-Staten. Deze worden nauwkeurig 
door de Commissie gevolgd73 (zoals DG XIX dat doet voor de traditionele eigen middelen). 
Complementariteit wordt verkregen door samenwerking tot stand te brengen tussen de 
bevoegde nationale diensten en de gespecialiseerde diensten van de Commissie. 
70 
72 
73 Zie het punt over de ontwikkeling van de interne organisatie, blz. 22. 
Dit zijn : vervoer, onderwijs, milieu, cultuur, energie, interne markt, industrie, onderzoek en 
technologische ontwikkeling, samenwerking met de ontwikkelingslanden en andere derde landen, 
het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), de EGKS-begroting enz. 
Zie het vorige punt over de ontwikkeling van het "inlichtingenwerk" en de nieuwe 
informatiebronnen, blz. 27. 
Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993 en hoofdstuk 6 van dit verslag "Statistieken en analyses", 
blz. 70. 
30 
AFDELING 2 : EUROPEES PARLEMENT 
De Gemeenschap heeft een eigen financieringsstelsel dat onderworpen is aan de politieke 
controle van het Europees Parlement, dat samen met de Raad de Begrotingsautoriteit 
vormt. Deze controle-opdracht is toegewezen aan de commissie Begrotingscontrole. 
De Parlementsleden van de commissie Begrotingscontrole oefenen dus een werkelijke en 
stimulerende controle- en toezichtfunctie uit met betrekking tot het fraudebestrijdingsbeleid 
van de Commissie. 
De commissie Begrotingscontrole houdt zich actief bezig met de versterking van de 
institutionele banden met de Commissie. Zij heeft trouwens steeds bepleit dat een enkele 
gesprekspartner binnen de Commissie, haar regelmatig op de hoogte houdt van de 
werkzaamheden en resultaten op het gebied van de fraudebestrijding. In het kader van haar 
eigen beraadslagingen en werkzaamheden over de bescherming van de financiële belangen 
van de Gemeenschap heeft zij herhaaldelijk voorgesteld de menselijke en materiële 
middelen van de centrale structuur van de Commissie uit te breiden, het laatst nog in 
199374. In dat verband werden aan het SG/UCLAF voor 1994 50 ambten toegekend. Bij 
hetzelfde besluit van het Parlement werden verschillende begrotingsplaatsen gecreëerd om 
het fraudebestrijdingsbeleid van de Commissie te financieren75. 
Daardoor heeft de Commissie de nodige financiële middelen gekregen voor de uitvoering 
van het deel van haar werkprogramma dat betrekking heeft op het leveren van technische 
bijstand aan de Lid-Staten ter verhoging van de doelmatigheid van de nationale 
operationele maatregelen op het gebied van het EOGFL-Garantie, de Structuurfondsen en 
onderzoek76. Het Parlement heeft ook de zogenaamde huishoudelijke kredieten van de 
Commissie verhoogd om een groter aantal enquêtes op deze zelfde gebieden te kunnen 
uitvoeren. 
In de jongste resoluties van het Europees Parlement over de fraudebestrijding77 wordt de 
klemtoon gelegd op de nood aan versterking van de coördinatie van de fraudebestrijding 
en de opsporingsbevoegdheden van de Commissie, alsmede op de behoefte aan strenge 
voorschriften betreffende de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van 
de Gemeenschap. 
Ten slotte heeft het Parlement zijn voornemen te kennen gegeven in de eerste helft van 
1995 een openbare hoorzitting te houden over de bescherming van de financiële belangen 
van de Gemeenschap, waarop een aantal bijzonder belangrijke vraagstukken aan de orde 
zullen worden gesteld, zoals de in- en terugvordering van bij fraude betrokken bedragen. 
74 Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993 en het punt over de ontwikkeling van de interne 
organisatie van de Commissie, blz. 22. 
75 Zie hoofdstuk 7, afdeling 1 "Uitvoering van de begroting 1994", blz. 80 e.v. 
76 Beleid dat in 1995 zal worden doorgetrokken tot de traditionele eigen middelen. 
77 Resoluties van 11.3.1994 en 15.12.1994. Zie hoofdstuk 1, afdeling 6, punt 2 over het voorstel 
voor een verdrag, blz. 17 e.v. 
31 
AFDELING 3 : RAAD 
De Raad heeft akte genomen78 van de nieuwe fraudebestrijdingsstrategie en het 
werkprogramma van de Commissie, die in de lijn liggen van de conclusies van de Raad 
(Economische zaken/Financiën) van 7 juni 1993 en de conclusies van de Europese Raad 
van Kopenhagen van dezelfde maand. Ook het jaarverslag 1993 van de Commissie is door 
de Raad zeer gunstig onthaald. 
De besprekingen van de Raad worden voorbereid door het begrotingscomité en het 
Coreper79. Op te merken valt dat deze instanties de wil te kennen hebben gegeven dat het 
Raadgevend Comité voor de Coördinatie van de Fraudebestrijding80middelpunt van het 
beraad over deze vraagstukken wordt, ten einde de voorbereidingen van het 
begrotingscomité op de besprekingen in de Raad te vergemakkelijken. 
De conclusies van de Raad (Economische zaken/Financiën) van 11 juli 1994 over de 
fraudebestrijding zijn voor de eerste maal bekendgemaakt in het Publikatieblad van de 
Europese Gemeenschappen, hetgeen wijst op het belang dat aan dit thema is gegeven. Dit 
is op zichzelf niet nieuw, maar nu is het in alle doorzichtigheid onder de controle en het 
oordeel van de burgers van de Unie geplaatst, voor wie de officiële publikaties van de 
Gemeenschap vrij toegankelijk zijn. 
Het begrotingscomité van de Raad heeft een groep ad hoc gevormd81 om de 
werkzaamheden van de Commissie met betrekking tot de verscherping van de controles en 
de sancties op de voet te volgen82. Wat de aangelegenheden van de derde pijler (titel VI 
van het Verdrag betreffende de Europese Unie) betreft worden de werkzaamheden van de 
Raad voorbereid door een coördinatiecomité (Comité K.4)83, dat wordt bijgestaan door drie 
stuurcomités, waarvan één op het gebied van de gerechtelijke samenwerking. In dit laatste 
comité zijn werkgroepen gevormd84, zoals de groep "Strafrecht/Communautair recht", die 
in 1994 verscheidene malen heeft vergaderd. De werkzaamheden van deze groep werden 
ter kennis gebracht van stuurcomité III (gerechtelijke samenwerking), daarna Comité K.4 
78 Conclusies van 11.7.1994 over de fraudebestrijding, gepubliceerd in PB C 292 van 20.10.1994. 
79 Comité van Permanente Vertegenwoordigers bij de Europese Unie. 
Zie hoofdstuk 4, afdeling 1, blz. 36. 
Op besluit van het Coreper. 80 
81 
82 
83 
84 Zie hoofdstuk 1, afdeling 6 "Initiatieven van de Commissie op het gebied van de 
rechtsbescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap", blz. 15 e.v. 
Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
In het kader van het werkprogramma dat de Raad (Justitie) op 29-30.11.1993 heeft aangenomen. 
32 
en ten slotte het Coreper, dat voor de algemene coördinatie van de aangelegenheden 
betreffende de derde pijler instaat, want het zorgt voor de nodige samenhang met de 
werkzaamheden van de Raad (Economische Zaken/Financiën) op het gebied van de 
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap in verband met de eerste 
pijler. 
Op 1 december 1994 heeft de Raad (Justitie) een resolutie85 aangenomen waarin wordt 
gesteld dat een rechtsinstrument moet worden gecreëerd voor de bescherming van de 
financiële belangen van de Gemeenschap in het kader van het strafrecht van de Lid-Staten. 
De Raad (Economische zaken/ Financiën) van 5 december heeft de Raad verzocht spoedig 
de nodige maatregelen te treffen om het wetgevende kader van de Gemeenschap te 
verbeteren vanuit het oogpunt van preventie van fraude. Ten slotte heeft de Europese Raad 
van Essen van 9-10 december zijn standpunt over deze vraagstukken te kennen gegeven, 
in de zin van de gespecialiseerde Raden. 
Zoals vermeld is de Raad er nog niet toe gekomen de voorstellen van de Commissie goed 
te keuren betreffende administratieve en strafsancties. Hetzelfde geldt voor de voorstellen 
inzake vervanging van Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad en wijziging van 
Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad. 
AFDELING 4 : REKENKAMER 
De jaarverslagen, waarvan het laatste betrekking heeft op 199386, en de speciale verslagen 
van de Rekenkamer bewijzen door de weerklank die zij vinden dat de Rekenkamer een 
belangrijke rol speelt in de externe controle van de uitvoering van de communautaire 
begroting. 
Op het gebied van het fraudebeleid en de op diverse terreinen ten uitvoer gelegde strategie 
volgen de Rekenkamer en de Commissie duidelijk dezelfde koers. Bij het nemen van 
concrete, sectoriële maatregelen in het kader van haar werkprogramma houdt de Commissie 
steeds zoveel mogelijk rekening met de aanbevelingen van de Kamer. 
Nu de Rekenkamer tot Instelling is verheven, zijn haar betrekkingen met de Commissie 
ook belangrijker geworden, vooral als gevolg van artikel 188 C van het EG-Verdrag, 
waarin bepaald is dat de Rekenkamer aan het Europees Parlement en de Raad een 
verklaring voorlegt waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de regelmatigheid en 
de wettigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd. Door deze nieuwe 
institutionele procedure en de nieuwe verplichtingen van de Kamer heeft de Commissie 
ook een informatieplicht ten opzichte van deze instelling voor externe controle, vooral wat 
betreft de financiële nabehandeling van fraudezaken. 
85 PB C 355 van 14.12.1994. 
86 PB C 327 van 24.11.1994. 
33 
1. Jaarverslag 
In haar jaarverslag onderzoekt de Kamer de wettelijkheid, de regelmatigheid en het goede 
beheer van alle ontvangsten en uitgaven van de Gemeenschap. Deze controles hebben tot 
doel na te gaan of alle juridische en praktische voorschriften zijn nageleefd, alsook de 
beginselen van goed financieel beheer. 
De verslagen van de Rekenkamer zijn geen fraudeverslagen, maar zij kunnen interessante 
gegevens leveren waarmee reacties worden uitgelokt van de Commissie en van de Lid-
Staten. 
Zo sluiten de laatste opmerkingen van de Kamer onder de punten 6.11 tot 6.14 van haar 
jaarverslag 1993 over de financiële circuits aan op een analyse van de Commissie die tot 
doel heeft de voorwaarden voor de terbeschikkingstelling van middelen nauwkeuriger vast 
te stellen. 
2. Speciale verslagen 
Naast het jaarverslag kan de Rekenkamer op ieder ogenblik opmerkingen bekend maken 
door middel van een speciaal verslag over een bepaald beheersterrein. 
In 1994 heeft de Kamer speciaal verslag nr. 1/9487 aangenomen dat handelt over de follow-
-up van speciaal verslag nr. 2/9288 en de voortzetting van de controle van de Kamer van 
grote handelaren in de sector melk- en zuivelprodukten die uitvoerrestituties hebben 
ontvangen. Voorts heeft zij op oktober speciaal verslag nr. 3/9489 aangenomen over de 
toepassing van de interventiemaatregelen van de gemeenschappelijke marktordening voor 
rundvlees, en op 20 december speciaal verslag nr. 5/94 over het cohesie-
financieringsinstrument. 
HOOFDSTUK 3 : DE ONTWIKKELINGEN OP HET NIVEAU VAN DE LID-STATEN 
De betrekkingen tussen de Commissie en de gespecialiseerde nationale bestuursinstellingen 
in de Lid-Staten op het gebied van de fraudebestrijding ontwikkelen zich in de zin van een 
steeds hechter partnerschap. Dit uitgebreide partnerschap heeft duidelijk gemaakt hoe 
belangrijk de totstandbrenging en de werking van centrale structurele voorzieningen voor 
coördinatie op nationaal vlak zijn, evenals de aanwijzing van gesprekspartners in de 
Lid-Staten om te zamen met de diensten van de Commissie een gemeenschappelijke 
87 PB C 75 van 12.3.1994. 
88 PB C 101 van 22.4.1992. 
89 PB C 356 van 14.12.1994. 
34 
91 follow-up te organiseren van de vraagstukken in verband met de communautaire fraude. 
De recente oprichting van het Raadgevend comité voor de coördinatie van de 
fraudebestrijding90 is een van de meest opmerkelijke tekenen van deze nieuwe benadering. 
De oprichting van dit comité illustreert tevens het thema van de 
"medeverantwoordelijkheid" of de gezamenlijke verantwoordelijkheid van de Commissie 
en de Lid-Staten op het gebied van de fraudebestrijding, zoals thans uitdrukkelijk is 
voorgeschreven in artikel 209A van het EG-Verdrag. 
AFDELING 1 : DE NATIONALE STRUCTUREN TER BESTRIJDING VAN DE 
FRAUDE TEN NADELE VAN DE GEMEENSCHAP 
De Lid-Staten beschikken over administratieve en financiële structuren die belast zijn met 
de controle op de uitvoering van de nationale begrotingen. Het vóórkomen van fraude ten 
nadele van de communautaire begroting levert de vraag op van de aanpassing van deze 
structurele voorzieningen aan de nieuwe context : de herverdeling van de financiering en 
het beheer van de subsidies, de in het Verdrag geregelde overdracht van de bevoegdheid 
tot het innen van de communautaire ontvangsten (eigen middelen), en de 
bestuursrechtelijke verplichtingen tot controle, het vervolgen van degenen die inbreuken 
hebben gepleegd en het invorderen van de betrokken bedragen vormen even zovele 
gespecialiseerde taken die, terwille van een grotere doelmatigheid, niet alleen op nationaal 
niveau coördinatie vereisen maar ook tussen nationale administraties onderling en met de 
Commissie. 
In dit verband kunnen de centrale structurele voorzieningen worden genoemd die in België 
(Centrale dienst voor de bestrijding van de georganiseerde economische, en financiële 
delinkwentie) en in Frankrijk (Centraal bureau voor de beteugeling van de zware financiële 
misdaad en het Centraal bureau voor de preventie van corruptie) in het leven zijn geroepen, 
en die in Italië bestaan (Guardia di Finanza)91. 
AFDELING 2 : IN OVERLEG MET DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
UITGEVOERDE ACTIES 
De met de nationale bestuursinstellingen aangeknoopte banden hebben het louter 
institutionele kader overschreden en maken nu deel uit van een soepeler proces van 
bilaterale ontmoetingen. De Commissie heeft in 1994 een aantal initiatieven genomen om 
gerichte contacten op hoog niveau te ontwikkelen met bepaalde nationale administraties, 
met name die welke over een centrale coördinatiestructuur beschikken en in de praktijk op 
soortgelijke wijze optreden als hun communautaire tegenhanger, hetgeen voor de 
Commissie reden tot voldoening is. Deze contacten hebben het voorts mogelijk gemaakt 
90 Zie hoofdstuk 4, afdeling 1, blz. 36. 
De Commissie heeft bijgedragen in de apparaatskosten van sommige van deze nationale structuren (uit hoofde van 
hun officiële taken van bestrijding van fraude ten nadele van de Gemeenschap), en daarmee <le oprichting ervan 
aangemoedigd. Zie hoofdstuk 7 ten aanzien van het gebruik van de kredieten voor fraudebestrijding, afdeling 1 
"Financiële analyse", blz. 83. 
35 
om aan de hand van welomschreven en concrete voorbeelden bekendheid te geven aan het 
fraudebestrijdingsbeleid van de Commissie en het toe te lichten en daardoor de operationele 
samenwerking bij het concrete onderzoek aan te moedigen. 
Buiten institutioneel verband92 zijn er rechtstreekse en vruchtbare contacten gelegd tussen 
de Commissie en de nationale, in het bijzonder multidisciplinaire, bestuursinstellingen om 
te trachten tegenover de misdadige organisaties, die vaak internationale netwerken en 
geregelde verbindingen tot stand hebben gebracht, een doelmatige en sterke tegenkracht 
te bieden93. 
Deze contacten, die plaatsvinden via het centrale orgaan van de Commissie voor de 
fraudebestrijding (SG/UCLAF), beloven reeds een doeltreffende samenwerking voor de 
komende jaren, en niet uitsluitend vanuit louter operationeel oogpunt94. 
Van de door de nationale bestuursinstellingen verrichte activiteiten moeten voortaan 
verslagen worden opgesteld, zoals voorgeschreven door de Europese Raad van Essen van 
december 1994. De samenwerking met de diensten van de Commissie kan daardoor alleen 
maar worden versterkt, want haar ervaring op dit gebied zal voor de Lid-Staten een 
doeltreffend hulpmiddel vormen. 
De Europese Raad van Essen van 9 en 10 december 1994 spoort de institutionele partners 
er in zijn conclusies over de fraudebestrijding toe aan hun optreden op dat van de Lid-
Staten af te stemmen. 
92 
93 Het reeds genoemde Raadgevende comité, evenals de verschillende gespecialiseerde comités. 
Over het beleid van technische bijstand zal, gezien de nieuwe strategische context, eerst op betrekkelijk 
middellange termijn (een à twee jaar) een werkelijk overzicht worden opgesteld. 
Vermeld zij met name een geval van fraude dat thans in Ierland wordt onderzocht en dat aanleiding 
heeft gegeven tot een een rapport van de gerechtelijke autoriteiten dat in 1991 werd opgesteld en op 
29.7.1994 gepubliceerd om beweerde illegale activiteiten in de rundvleessector in Ierland (sector van 
het EOGFL-Garantie) te onderzoeken. Naar aanleiding van de publikatie van dit rapport zetten de 
diensten van de Commissie hun onderzoek voort, rekening houdend met de bevindingen van de Ierse 
rechter, ten einde de nodige financiële correcties te kunnen aanbrengen in het kader van de procedure 
van goedkeuring van de rekeningen. Parallelle onderzoeken vinden in Ierland plaats, en de aan het licht 
gebrachte onregelmatigheden zullen aan de Commissie worden medegedeeld in het kader van 
Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad (zie bijlage 1 voor nadere bijzonderheden over deze 
regeling). 
36 
Hij heeft de nationale administraties verzocht verslagen in te dienen over de binnenlands 
genomen maatregelen ter bestrijding van verspilling en verduistering van communautaire 
middelen. Deze verslagen zullen worden onderzocht in het kader van de Raad Ecofin in 
juni 1995, en het Raadgevend comité vormt in dat verband het ideale forum voor een 
homogene voorbereiding van deze verslagen, waarbij de Commissie nuttige hulp kan 
verstrekken95. 
HOOFDSTUK 4 : SAMENWERKING EN PARTNERSCHAP MET DE LID-STATEN 
De doelmatigheid, de zichtbaarheid en de geloofwaardigheid van het 
fraudebestrijdingsbeleid van de Commissie hangt ook af van de mate waarin de 
verantwoordelijkheden en de inlichtingen met de betrokken diensten in de Lid-Staten 
worden gedeeld. 
Zo heeft de Commissie initiatieven genomen ten einde haar contacten te ontwikkelen met 
de nationale gespecialiseerde of multidiscplinaire en/of interministeriële organen, omdat de 
oprichting of de conjuncturele uitbreiding van het werkgebied ervan zeer goed past in een 
context van internationale samenwerking bij de bestrijding van alle vormen van 
georganiseerde financiële criminaliteit, waartoe ook de fraude ten nadele van de 
communautaire begroting behoort. De geleidelijke totstandbrenging en uitbreiding van 
dergelijke bilaterale contacten biedt het voordeel dat zij tegelijkertijd in een overwegend 
door partnerschap tussen instellingen gekenmerkt kader, maar ook met voldoende 
soepelheid kunnen plaatsvinden, die een onontbeerlijke voorwaarde is voor de 
complementariteit van de uitgevoerde acties, met name bij de organisatie van de controles, 
het richten van het onderzoek en het uitwisselen van de behaalde resultaten96. 
Voorts is de Commissie, in dezelfde geest van institutioneel partnerschap, blijven streven 
naar een nauwere samenwerking met de derde landen. 
AFDELING 1 : RAADGEVEND COMITE VOOR DE COÖRDINATIE VAN DE 
FRAUDEBESTRIJDING 
De Commissie heeft 23.2.1994 een besluit97 goedgekeurd tot oprichting van dit comité. 
Dit nieuwe orgaan moet in het kader van artikel 209A van het Verdrag de Commissie van 
advies dienen over de grote lijnen van haar beleid ter bescherming van de financiële 
belangen van de Gemeenschap en de organisatie van de fraudebestrijding. Dit comité is 
De Raad Ecofin van 16 januari 1995 heeft overigens de wens uitgesproken dat er naar een consensus 
over de vorm en de inhoud van deze rapporten zou worden gestreefd, zodat de ingediende overzichten 
zo goed mogelijk zouden kunnen worden benut, ook in het kader van het verslag over de stand van de 
toepassing van artikel 209A van het Verdrag door de Lid-Staten, waarom de Raad Ecofin van 11 juli 
1994 de Commissie heeft verzocht. 
Zie hoofdstuk 2, afdeling 1, betreffende het "inlichtingenwerk", blz. 23. 
Besluit 94/140/EG, PB L 61 van 23.2.1994. 
37 
voor het eerst op 1 juli bijeengekomen, en vervolgens in oktober en november. Het zal 
het forum bij uitstek voor constructieve gedachtenwisselingen, voor de bespreking en 
evaluatie van het werkprogramma van de Commissie en voor de follow-up van elk dossier 
in verband met de juridische bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap 
moeten worden. 
De Lid-Staten zijn uitgenodigd hunnerzijds zo vaak mogelijk een beroep te doen op deze 
instantie98. , 
De goede werking van een multidisciplinair orgaan van dit type, dat met name bedoeld is 
om de besprekingen in verband met de voorbereiding van de conclusies van de Raad99 te 
vergemakkelijken, moet worden gesteund door een nauwe en regelmatige coördinatie tussen 
alle partners, zowel bij de Commissie als in de Lid-Staten. 
Bij zijn eerste vergaderingen is het comité op de hoogte gebracht van de stand van 
verwezenlijking van het werkprogramma van de Commissie voor 1994 en heeft het zijn 
suggesties ter zake kenbaar gemaakt. De Commissie maakt eveneens gebruik van dit 
forum om op eigen initiatief alle vraagstukken te berde te brengen die verband houden met 
de ontwikkeling van de uitwisseling van gegevens100 en het verstevigen van de banden 
tussen de bij deze onderwerpen betrokken administraties en haar eigen gespecialiseerde 
diensten. 
Zo heeft de Commissie de hoofdzaken van haar fraudebestrijdingsbeleid geleidelijk nader 
kunnen omlijnen en ontwikkelen. Daarbij hebben haar gesprekspartners duidelijk de wens 
te kennen gegeven de know-how te bundelen om tot een grotere complementariteit van de 
lopende initiatieven en de bevoegdheden te komen. De Commissie is in dit opzicht 
voornemens om met steun van het Europees Parlement een nieuwe vorm van 
communautair beleid tot stand te brengen inzake financiële steun en technische bijstand 
voor de fraudebestrijding101 ten bate van de nationale organen die daarom verzoeken, 
waarmee onmiddellijk is ingestemd door de meerderheid van de delegaties waaraan dit plan 
is voorgelegd. Het Raadgevend comité vormt in deze zin het passende college voor het 
uitstippelen van een gemeenschappelijke strategie ter zake en voor de evaluatie van de 
wenselijkheid om op lange termijn de passende maatregelen op dit gebied voort te zetten. 
AFDELING 2 : OPLEIDING EN UITWISSELING VAN AMBTENAREN 
De Raad van ministers van Economische zaken en Financiën van 11 juli 1994 heeft er 
terecht aan herinnerd dat bij de fraudebestrijding de organisatie van gerichte en specifieke 
98 Dit recht van initiatief is vervat in artikel 2 van het besluit van 23.2.1994. 
99 Zie hoofdstuk 2, afdeling 3 betreffende de Raad, blz. 31. 
100 Zie hoofdstuk 2, afdeling 1 betreffende de ontwikkeling van het "inlichtingenwerk" (databanken), blz. 
23. 
101 Zie hoofdstuk 7, afdeling 1 "Uitvoering van de begroting 1994", blz. 80 en afdeling 2 "Kredieten van 
1995", blz. 85. 
38 
maatregelen op het gebied van opleiding en voorlichting ten behoeve van ambtenaren van 
de Commissie en de Lid-Staten een doeltreffend middel vormt, waarvan meer gebruik zou 
moeten worden gemaakt. 
In dit verband vormen de door of met hulp van de Commissie georganiseerde 
studiebijeenkomsten een belangrijke factor voor de versterking van het partnerschap met 
de Lid-Staten. Naargelang van het aantal deelnemers of het te bereiken doel (het opleiden 
van nationale ambtenaren die daarom verzoeken in een specifiek onderwerp of het 
ontvangen van enkele hoge nationale functionarissen die de ontvangen boodschap onder 
de plaatselijke ambtenaren moeten verspreiden) worden de studiebijeenkomsten hetzij ter 
plaatse, hetzij in Brussel georganiseerd. Voor zover de betrokken maatregelen in de Lid-
Staten op hun eigen initiatief moeten worden uitgevoerd kunnen de nationale autoriteiten 
de diensten van de Commissie dus om logistieke steun verzoeken (financiële deelneming)102 
of, indien de wijze van organisatie dit nodig maakt, om praktische deelneming (sprekers) 
van een aantal deskundigen van de Commissie. 
De uitwisselingsprogramma's voor ambtenaren zijn eveneens op basis van de bestaande 
regelgeving op douane- en fiscaal gebied ontwikkeld. 
1. De studiebijeenkomsten 
1.1. De algemene studiebijeenkomsten 
Deze bijeenkomsten omvatten 150 à 200 personen, afkomstig uit multidisciplinaire diensten 
en overheidsinstellingen die belast zijn met de bestrijding van de fraude ten nadele van de 
communautaire begroting in de Lid-Staten : operationele douane- en landbouwdiensten, 
fiscalisten, auditors, magistraten, enz. 
Het doel van deze "grote" studiebijeenkomsten is of was de organen en autoriteiten die op 
nationaal niveau betrokken zijn bij de bestrijding van de communautaire fraude er nog 
meer bewust van te maken dat de fraudeurs nog steeds, en met gebruikmaking van steeds 
geraffineerder technieken, trachten te profiteren van de Europese subsidies of bepaalde 
heffingen te ontduiken. Tegelijkertijd boden deze maatregelen de betrokken nationale 
ambtenaren de mogelijkheid elkaar te ontmoeten om de grondslagen te leggen voor een 
rechtstreekse, regelmatige en vruchtbare samenwerking. 
Er hebben in 1994 twee studiebijeenkomsten van dit type plaatsgevonden : in het Verenigd 
Koninkrijk (Brighton) op 15 en 16 maart, en in Nederland (Noordwijk) op 14 en 15 
september. 
Dit beleid wordt gevoerd in het kader van de technische bijstand die de Commissie aan de Lid-Staten 
levert; dit onderwerp wordt met name behandeld in de hoofdstukken 3 en 7. 
39 
1.2. Het nieuwe beleid 
Er zijn sedert enkele jaren met succes algemene studiebijeenkomsten georganiseerd in de 
meeste Lid-Staten103. Er is dus alle aanleiding om hierop meer thematische maatregelen 
te laten volgen. In 1994 zijn er studiebijeenkomsten met een geringer aantal deelnemers 
georganiseerd (30 à 65 personen tenhoogste), met name op 3 en 4 mei 1994 in Brussel 
voor de controleurs van het BEF (Bundesamt fur Ernâhrung und Forstwirtschaft) te Genval 
(België), op 8 en 9 juni ten behoeve van de enquêteurs van de OCDEFO (Centrale dienst 
voor de bestrijding van de georgniseerde Economische en Financiëte Delinkwentie) en op 
20 en 21 oktober te Lissabon voor hoge ambtenaren van de IGA (Inspeccaö-Geral e 
Auditoria de Gestaö). 
Deze thematische studiebijeenkomsten leiden tot de vorming van kleinere werkgroepen, die 
zich gedurende een bepaalde tijd in het kader van de studiebijeenkomst bezighouden met 
de bestudering van een bepaald thema ("workshops"), en vervolgens op de voltallige 
vergadering verslag uitbrengen van hun overleg. 
Naast de ontwikkeling van dit type in overleg met de nationale administraties volgens een 
welomschreven procedure gehouden studiebijeenkomsten - het opgenomen contact wordt 
gevolgd door een formeel verzoek waarbij rekening wordt gehouden met de voor het 
onderzoek nodige termijnen, met name vanuit het oogpunt van de beschikbare 
begrotingsmiddelen - is de Commissie voornemens begin volgend jaar specifieke 
voorlichtingsacties te organiseren ten behoeve van de nieuwe Lid-Staten, die vooral gericht 
zouden zijn op de bewustmaking van een klein aantal hoge ambtenaren in de politie-, 
belasting-,douane-, landbouw- en gerechtelijke diensten, zodat een eerste officieel contact 
zou worden gelegd, waarna de nodige voorwaarden zouden kunnen worden geschapen voor 
een goede verstandhouding en een doeltreffende samenwerking. Het scheppen van een 
klimaat van vertrouwen is namelijk absoluut noodzakelijk om met succes een beleid te 
kunnen voeren dat een volledige samenwerking vereist, met name in het kader van 
gezamenlijk uitgevoerde onderzoeken. 
Er zijn in 1994 ook nog andere thematische studiebijeenkomsten georganiseerd : de 
inwerkingtreding van de nieuwe verordeningen van de Commissie betreffende de melding 
van onregelmatigheden op het gebied van de Structuurfondsen104 vereist voorafgaande en 
regelmatige bewustmaking -eveneens in het kader van het Raadgevend comité voor de 
coördinatie van de fraudebestrijding - van de betrokken diensten in de Lid-Staten. 
Evenzo is de Commissie voornemens om in 1995 studiebijeenkomsten voor ten hoogste 
35 deelnemers te organiseren voor beraad over met name de analyse van de toepassing van 
Verordening (EEG) nr. 4045/89105 (controle achteraf van de handelsbescheiden) voor 
sectoren met een risico. 
103 Zie de jaarverslagen "Fraudebestrijding" voor 1989, doe. SEC(90) 156 def, 1990, reeds geciteerd, 1991, 
doe. SEC(92)943 def., 1992 en 1993 reeds geciteerd. 
104 Zie hoofdstuk 1, afdeling 3 "Belangrijke ontwikkelingen op het gebied van de structurele maatregelen", 
blz. 9. 
105 Zie hoofdstuk 1, afdeling 2 "Belangrijke ontwikkelingen op landbouwgebied", blz. 7. 
40 
Het Raadgevend comité voor de coördinatie van de fraudebestrijding is uitgebreid in kennis 
gesteld van de opleidingsmaatregelen op het gebied van controle, samenwerking en de 
fraudebestrijding in het algemeen die door de diensten van de Commissie in 1994 zijn 
georganiseerd. Toekomstige acties zullen voorts regelmatig in het kader van dit comité ter 
sprake worden gebracht en gepland. 
De deskundigen van de Commissie hebben ook dit jaar deelgenomen aan talrijke 
bijeenkomsten betreffende de fraudebestrijding die op plaatselijk niveau waren 
georganiseerd door de plaatselijke autoriteiten van de Lid-Staten op de verschillende 
sectoriële gebieden, en betreffende de juridische bescherming van de financiële belangen 
van de Gemeenschap (19 evenementen geregistreerd voor 1994). 
2. Uitwisselingen van ambtenaren 
Een aantal Lid-Staten heeft de wens te kennen gegeven öm de uitwisselingsprocedures naar 
het voorbeeld van de MATTHAEUS én MATTHAËUS-TAX-programma's106, die 
betrekking hebben op de douane- en de fiscale diensten, uit te breiden tot de nationale 
ambtenaren die belast zijn met de controle en het onderzoek op bepaalde specifieke 
gebieden die verband houden met het EOGFL-Garantie, en op het gebied van de 
Structuurfondsen. 
Op grond van de met het MATTHAEUS-programma (2.000 deelnemers) opgedane ervaring 
kan nu reeds een begin worden gemaakt met het beraad over deze voorstellen, door deze 
meer in het bijzonder te onderzoeken vanuit het oogpunt van de doelstellingen, die met de 
betrokken ambtenaren zelf, in overleg met hun hiërarchie en de ontvangende diensten, 
moeten worden vastgesteld en van de verwachte effecten, niet alleen voor de deelnemers 
maar ook voor hun dienst in operationeel opzicht (feed-back). 
AFDELING 3 : ORGANISATIE VAN DE OPERATIONELE SAMENWERKING 
1. Binnen de Gemeenschap 
Uitbreiding van de praktische activiteiten en de steun aan de Lid-Staten in dit verband 
vormt de eerste grote strategische lijn van het werkprogramma van de Commissie voor 
1994 en de komende jaren. De voor dit doel ingeschakelde middelen moeten aangepast zijn 
aan het transnationale karakter van de fraude, met name op de gebieden douane en 
landbouw. De invoering van task-forces is hiermee in overeenstemming. De 
tenuitvoerlegging en voortzetting van het TAFI-programma (Textile AntiFraud Initiative) 
liggen ook in deze lijn, zij het in een specifieke industriesector, die bijzonder kwetsbaar 
is voor sluikhandel op grote schaal. 
1.1. De task-forces 
Naar aanleiding van de met de Lid-Staten opgenomen contacten met het oog op een grotere 
operationele aanwezigheid in het veld heeft de Commissie, met hun volledige medewerking 
Zie de bovengenoemde jaarverslagen "Fraudebestrijding". 
41 
en instemming, in 1994 een "task-group" opgericht op een bijzonder delicaat gebied, dat 
van de "tabak". 
De oprichting van deze groep heeft ten doel de omvangrijke en geraffineerde fraude die 
in het kader van de regeling inzake communautair douanevervoer plaatsvindt doeltreffender 
te bestrijden. 
Het gaat erom het officiële stelsel te versterken, grote verliezen aan douanerechten en 
nationale accijnzen te vermijden en de misdadige organisaties die verantwoordelijk zijn 
voor de fraude aan te pakken. 
De tot nu toe opgedane ervaring toont aan dat bij deze activiteiten transnationale en 
internationale elementen betrokken zijn, zodat een specifieke ondersteuning op 
communautair niveau nodig is. De strategische aanpak van de Commissie voor de 
tabaksector omvat maatregelen die tegelijkertijd op vier verschillende fronten moeten 
worden genomen : juridisch, administratief, technisch en operationeel. 
Dank zij de goedkeuring van een programma waarin rekening wordt gehouden met deze 
diverse aspecten zal deze "task-group" de Commissie de mogelijkheid bieden om al haar 
middelen ter beschikking te stellen van de Lid-Staten ten einde tot een goede 
samenwerking en een inbreng en steun te komen die tegelijk politiek, met inachtneming 
van de subsidiariteit, en praktisch is, in de wetenschap dat de praktische activiteiten in het 
teken van de meest strikte vertrouwelijkheid zullen staan. 
1.2. Het TAFI-programma 
De totstandbrenging van dit programma in 1993 had als hoofddoel de fraudebestrijding op 
communautair niveau op het gebied van de toepassing van de textielovereenkomsten 
krachtiger aan te vatten, met name door te verifiëren of de ter zake met de derde landen 
geldende regelingen goed worden toegepast (bestrijding van het ontduiken van 
kwantitatieve limieten) op een ogenblik waarop de textielindustrie in de Gemeenschap in 
een crisis verkeert en de kwantitatieve limieten geleidelijk zullen moeten verdwijnen. In 
dit verband beslist een horizontale groep van de Commissie (Task-force TAFI) over de 
acties die moeten worden geboekt op de begrotingslijn "TAFI"107, waaronder met name de 
kosten van deelneming van ambtenaren van de Lid-Staten aan dienstreizen voor onderzoek 
naar "textiel"-fraudes108. Andere acties die onder dit programma vallen betreffen het 
onderzoek en de uitbreiding van de door de bevoegde diensten van de Lid-Staten en derde 
landen uitgevoerde controles (een "monitoring" zal in 1995 worden beëindigd), 
studiebezoeken door communautaire enquêteurs aan de Verenigde Staten en de toekenning 
van een subsidie aan een orgaan dat belast is met de bestrijding van namaak. 
Een van de meest zichtbare resultaten van het communautaire optreden in de textielsector 
zal overleg met bepaalde derde landen moeten zijn, aan de hand van bewijzen die tijdens 
communautaire controlebezoeken zijn verkregen, met het oog op aanpassing van de 
kwantitatieve limieten in geval van ontduiking, hetgeen het equivalent vormt - gezien als 
107 
108 Zie hoofdstuk 7, afdeling 1 "Uitvoering van de begroting 1994", blz. 80. 
Zie hoofdstuk 5, afdeling 3 betreffende de onderzoeken op het gebied van de traditionele eigen 
middelen, blz. 55. 
42 
rechtzetting van de situatie ten aanzien van deze limieten - van het invorderen van de 
rechten in geval van niet-inning van de eigen middelen. 
De contacten met de derde landen in het kader van deze controles en/of onderzoeken 
hebben eveneens als hoofddoel een bevredigend niveau van internationale samenwerking 
te handhaven, op grond van met de Gemeenschap hetzij afgesloten overeenkomsten, hetzij 
overeenkomsten waarover wordt onderhandeld, zoals die op douanegebied met de 
Verenigde Staten eind 1994. 
2. Overeenkomsten met derde landen 
De in 1994 afgesloten of in werking getreden overeenkomsten die dergelijke bepalingen 
bevatten zijn de volgende : 
de overeenkomst "gedeelde bevoegdheid" (waarbij de wederzijdse bijstand zowel 
nationale als communautaire aspecten omvat) inzake de Europese Economische Ruimte 
(EER)109 bevat een protocol inzake de wederzijdse bijstand op douanegebied, en voorts 
de Europa-overeenkomsten, eveneens inzake "gedeelde bevoegdheid" met de landen 
van Midden- en Oost-Europa110, in verband waarmee, in afwachting van de ratificering 
door de nationale parlementen, interimovereenkomsten zijn afgesloten voor het onder 
communautaire bevoegdheid vallende gedeelte111; 
vrijhandelsovereenkomsten met de Baltische landen112 (uitsluitende bevoegdheid van 
de Gemeenschap) zijn ondertekend op 18.7.1994 en zijn op 1.1.1995 in werking 
getreden. Zij bevatten een protocol inzake wederzijdse bijstand op douanegebied zoals 
bij de overeenkomsten met de landen van Midden- en Oost-Europa. Er zijn 
partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten afgesloten met bepaalde staten van 
het GOS (Rusland, Oekraïne en Moldavië), die eveneens een protocol inzake 
wederzijdse bijstand op douanegebied bevatten; 
de Commissie heeft onderhandelingen over de protocollen inzake wederzijdse bijstand 
die moeten worden opgenomen in de preferentiële overeenkomsten met andere staten 
van het GOS, Turkije, Israël, Marokko en Tunesië, evenals onderhandelingen inzake 
overeenkomsten betreffende douanesamenwerking met de Verenigde Staten, Canada 
en Zuid-Korea voortgezet. 
Naast gedetailleerde bepalingen inzake administratieve samenwerking of wederzijdse 
bijstand bevatten de door de Gemeenschap met bepaalde derde landen afgesloten 
raamovereenkomsten inzake samenwerking verwijzingen naar de douanesamenwerking. 
109 
110 
111 
112 Oostenrijk, IJsland, Finland, Zweden, Noorwegen, Liechtenstein. 
Polen, Hongarije, Tsjechische Republiek, Slowaakse Republiek, Roemenië, Bulgarije. 
Voor Polen en Hongarije zijn de gemengde Europa-overeenkomsten in werking getreden op 1.2.1994. 
Estland, Litouwen, Letland. 
43 
HOOFDSTUK 5: ONDERZOEKEN (COMMISSIE) 
Het aantal ontdekte gevallen en de ermee gemoeide bedragen blijven toenemen. Voordat 
men hieruit echter conclusies trekt, moeten de volgende punten in overweging worden 
genomen: 
een groot aantal gevallen (in onderzoek) kan betekenen dat het aantal 
onregelmatigheden is toegenomen, maar kan net zo goed toe te schrijven zijn aan de 
toegenomen doeltreffendheid van de opsporingssystemen; 
geraffineerde fraude is vaak grensoverschrijdend: een fraude kan ontstaan in de ene 
Lid-Staat en worden ontdekt in een andere Lid-Staat, die ze vervolgens aan de 
Commissie meldt; 
om de doeltreffendheid van de fraudebestrijding te beoordelen zijn de ontwikkelingen 
op langere termijn relevanter dan een opsomming van de cijfers van één jaar, zelfs als 
zij spectaculair zijn. 
Fraudebestrijding mag niet beperkt blijven tot de opsporing en bestraffing van afzonderlijke 
gevallen. Zij moet in de eerste plaats een bijdrage leveren aan de bestrijding van de 
factoren die fraude mogelijk maken of zelfs aanmoedigen. De beschrijving van 
afzonderlijke gevallen in dit hoofdstuk heeft dus als doel: 
de aandacht van de bevoegde instanties van de Lid-Staten te vestigen op bepaalde 
sectoren en bepaalde scenario's; 
herhaling van de beschreven frauduleuze handelingen moeilijker te maken omdat de 
pakkans door de beschrijving wordt vergroot; 
de noodzakelijke grondslag te leggen voor het nemen van maatregelen, zodat op 
termijn alle factoren kunnen worden weggenomen die het bestaan en de uitbreiding van 
fraude bevorderen; 
een duidelijk signaal te geven aan potentiële fraudeurs door versterking van de 
afschrikkende werking, dat wil zeggen dat iedereen die een dergelijke onwettige 
handeling verricht, zwaar kan worden gestraft. 
De hierna beschreven gevallen zijn uitgekozen met het oog op deze doelstellingen; hierbij 
is niet gepoogd een evenwicht tussen de verschillende landen of sectoren te bewaren. 
De procedures die op de onderzoeken volgen, kunnen lang duren, of zij nu van 
boekhoudkundige aard zijn voor de in- of terugvordering van bedragen of van gerechtelijke 
aard voor de bestraffing van frauduleuze handelingen. Hetzelfde geldt voor de 
concretisering van op het terrein behaalde successen, dat wil zeggen de aanpassing van de 
communautaire wetgeving op de gebieden die het meest fraudegevoelig zijn. In dit verband 
44 
moet worden opgemerkt dat het de taak is van de Lid-Staten113, en niet van de 
Gemeenschap, om de nodige maatregelen te nemen voor de in- of terugvordering van de 
bedragen en voor de strafrechtelijke vervolging van fraudeurs. Verder is het de taak van 
de wetgever (de Raad en het Europees Parlement) het rechtskader te wijzigen en/of aan te 
vullen, omdat de Commissie slechts de mogelijkheid heeft voorstellen in te dienen. 
De opgenomen onderzoeken zijn, evenals in het verslag over de werkzaamheden in 1993, 
ingedeeld in rubrieken die overeenkomen met de aard van de ontdekte gevallen of het 
betrokken begrotingsonderdeel: 
onderzoek naar grensoverschrijdende fraude op het gebied van de invoer/uitvoer 
waarmee communautaire ontvangsten of uitgaven gemoeid zijn, hetgeen interne 
coördinatie bij de Commissie vereist; 
onderzoek in het kader van de financiering van het Gemeenschappelijk 
Landbouwbeleid (GLB); 
onderzoek met betrekking tot de traditionele eigen middelen; 
onderzoek op het gebied van het structuurbeleid; 
en tot slot onderzoek met betrekking tot onregelmatigheden in de sector directe 
uitgaven die door de Commissie worden beheerd114. 
In al deze rubrieken wordt ingegaan op het verdere verloop van de gevallen die al in de 
voorgaande jaarverslagen beschreven zijn en worden de belangrijkste nieuwe gevallen van 
1994 besproken. Van de dossiers die door de diensten van de Commissie worden 
onderzocht, worden die waarvan de specifieke follow-up in handen is van het SGAJCLAF, 
opgeslagen in de databank Pre-IRENE115, die geschikt is voor vele soorten analyses; dit 
geldt ook voor de door de Lid-Staten gemelde gevallen die door de gespecialiseerde 
nationale overheidsdiensten worden onderzocht. 
AFDELING 1: GRENSOVERSCHRIJDENDE FRAUDE (INVOER/UITVOER) 
In dit deel zijn gevallen opgenomen waarbij verschillende Lid-Staten betrokken zijn en 
waarmee ofwel ontvangsten (douanerechten, invoerheffingen op produkten uit derde 
landen) ofwel uitgaven (restituties bij uitvoer)116 gemoeid zijn. Dit zijn ingewikkelde 
dossiers, die worden behandeld in samenwerking met de nationale autoriteiten van de 
Dit geldt niet in de sector directe uitgaven, zie afdeling 5 van dit hoofdstuk, blz. 67. 
Deze sector heeft betrekking op de contracten die rechtstreeks tussen de Commissie en een 
begunstigde in de Lid-Staten worden gesloten en waarvoor de nationale overheden dus niet bevoegd 
zijn wat betreft het beheer, de follow-up en de controle. 
Zie hoofdstuk 2, afdeling 1, het punt over de ontwikkeling van het "inlichtingenwerk" (de 
ontwikkeling van de databanken), blz. 23. 
Grensoverschrijdende gevallen van fraude in andere sectoren dan de invoer/uitvoer worden in het 
desbetreffende deel besproken. 
45 
landen waar de fraude is ontdekt of, indien sprake is van georganiseerde 
smokkelnetwerken, van de landen tot waar de fraude zich uitstrekt. De grote financiële 
criminaliteit maakt gebruik van geraffineerde methoden zoals substitutie van produkten, al 
naar gelang de maatregel die wordt ontdoken. Hierop moet passend en in verhouding tot 
het delict worden gereageerd. Vandaar het nieuwe, in de fraudebestrijdingsstrategie van de 
Commissie opgenomen beleid van technische bijstand aan de operationele diensten van de 
Lid-Staten, aangevuld met een versterking van de beschikbare middelen van de 
vergelijkbare diensten van de Commissie. Zij moeten over de nodige instrumenten 
beschikken op zowel technisch (informatienetwerken, databanken,... ) als juridisch gebied 
(opsporingsbevoegdheid, specifieke strafbaarstelling). 
De wisselwerking tussen de diensten van de Commissie en de nationale diensten en een 
goede samenwerking met de betrokken derde landen berust op "inlichtingenwerk" en een 
systematisch gebruik daarvan117. De samenwerking tussen de bevoegde instanties verloopt 
soepel en doeltreffend, maar de behaalde resultaten kunnen pas op wat langere termijn op 
hun waarde worden geschat. 
1. Nieuwe dossiers 
1.1. Invoer van melkpoeder in de Gemeenschap 
De controle in 1992 van in Antwerpen (België) afgegeven documenten voor 
zendingen melkpoeder uit derde landen (Tsjechië, Slowakije, Oostenrijk, Polen) die 
werden doorgevoerd naar Spanje, heeft aangetoond dat de documenten voor 
douanevervoer voor ongeveer 4000 ton (±200 vrachtwagenladingen) ten onrechte 
waren gezuiverd : het produkt was niet in de handel gebracht in het invoerende land. 
De ontdoken rechten (landbouwheffingen) bedragen in dit geval ongeveer 9,5 miljoen 
ecu. Tussen 1991 en 1993 is een verhoogde uitvoer van melkpoeder uit Spanje 
geconstateerd, hetgeen leidde tot uitvoering van controles bij de ondernemingen die 
ervan werden verdacht uitvoerrestituties te hebben ontvangen voor ladingen 
melkpoeder die reeds waren onttrokken aan de regeling extern communautair 
douanevervoer118. 
De door de Spaanse autoriteiten uitgevoerde controles bij de uitgekozen 
ondernemingen hebben bovendien aan het licht gebracht dat twee ondernemingen een 
valse tariefpost hadden aangegeven. Het produkt was "SILITIR MMP" uit Oostenrijk 
genoemd en aangegeven als siliciumhoudende aarde. 
Bij deze fraude werd 8300 ton melkpoeder ten onrechte vrijgesteld van 
douanerechten en werd 15 miljoen ecu aan rechten ontdoken. 
Bovendien zijn in Spanje verscheidene gevallen geconstateerd van frauduleuze invoer 
van melkpoeder bestemd voor uitvoer naar derde landen en onttrokken aan de 
regeling extern communautair douanevervoer. Hierbij zijn Franse, Nederlandse, 
Zie hoofdstuk 2, afdeling 1, het punt over het "inlichtingenwerk", blz. 22, en hoofdstuk 4 
"Samenwerking en partnerschap met de Lid-Staten", afdelingen 1 en 2, vanaf blz. 36. 
Zie over deze regeling hoofdstuk 1, afdeling 5, blz. 13. 
46 
Duitse en Engelse ondernemingen betrokken en is een bedrag van 4,5 miljoen ecu 
aan rechten ontdoken. 
Bij al deze frauduleuze handelingen met melkpoeder zijn douanerechten ontdoken ten 
bedrage van ongeveer 45 miljoen ecu. De Spaanse autoriteiten zetten hun onderzoeken 
voort in samenwerking met de diensten van de Commissie. 
Naar aanleiding van deze zaken moeten drie belangrijke opmerkingen worden gemaakt: 
een van de prioriteiten van dè Commissie in 1995 is de verbetering van de 
regeling communautair douanevervoer; hierbij hoort ook dat de politiek wordt 
gewezen op de gevaren van fraude op dit gebied; 
de zaak "SILITIR MMP" illustreert dat het belangrijk is bij de invoer fysieke 
controles te verrichten en de ingevoerde produkten te analyseren; 
de fraudemechanismen, de gebruikte technieken en de complexiteit van de 
constructies tonen aan dat hierachter criminele organisaties schuil gaan. 
1.2. Fraudecarrousel met voedingsprodukten op basis van boter 
Dit dossier heeft betrekking op de frauduleuze invoer van een voedingsprodukt op basis 
van boter. Dit produkt is (via San Marino) in de Gemeenschap ingevoerd uit enkele landen 
van Oost-Europa; bij de invoer in San Marino en Italië werd een valse tariefpost 
aangegeven om de invoerrechten te ontduiken. Deze "lijn" is in de Gemeenschap 
georganiseerd, want het was nooit de bedoeling het produkt in San Marino in de handel 
te brengen. Het is uitgevoerd naar verschillende Lid-Staten, waar na is gebleken dat het 
in de vorm van butteroil (vloeibare boter, 98% geconcentreerd) weer uit de Gemeenschap 
is uitgevoerd met restitutie. 
Hierbij zijn rechten (heffingen) ontdoken ten bedrage van ongeveer 6,8 miljoen ecu; 
hoeveel precies ten onrechte is uitgekeerd is nog niet geheel bekend. 
De Italiaanse autoriteiten, die hierbij in de eerste plaats betrokken zijn, zetten hu 
onderzoek voort in samenwerking met de andere invoerende Lid-Staten en met de hulp van 
de Commissie. De onderzoeken hebben als voornaamste doel vast te stellen wat de 
werkelijke bestemming is van de produkten na invoer in de Gemeenschap. 300 ton boter 
(ter waarde van ongeveer 1 miljoen ecu) is trouwens in beslag genomen, evenals 24 ton 
melkpoeder; 17 personen zijn in staat van beschuldiging gesteld. 
Na de uitgevoerde onderzoeken sluiten de Italiaanse autoriteiten niet uit dat er 
banden bestaan tussen de aangehouden verantwoordelijken voor de fraude en de 
georganiseerde misdaad. 
47 
1.3. Boter, melkpoeder en suiker uit Tsjechië 
Momenteel worden verschillende zaken onderzocht: 
in het eerste geval gaat het om het vervoer van boter, suiker en melkpoeder van 
Tsjechië via Spanje naar Marokko en Algerije met Tsjechische carnets TIR. De 
carnets waren voorzien van valse stempels van een Spaans douanekantoor, waardoor 
het Teek alsof de goederen het grondgebied van de Gemeenschap hadden verlaten, 
terwijl zij in werkelijkheid op de gemeenschappelijke markt waren gebracht zonder 
dat de nodige formaliteiten waren vervuld. 
Dank zij administratieve samenwerking met Tsjechië in toepassing van het protocol 
betreffende de wederzijdse bijstand is vastgesteld dat hiermee eigen middelen ten bedrage 
van 20 miljoen ecu waren gemoeid. 
in een tweede geval is vastgesteld dat uit Tsjechië partijen boter naar Nederland 
waren verzonden, die vervolgens - na opslag - via Zwitserland naar Italië zijn 
vervoerd. 
De boter, die waarschijnlijk van Tsjechische oorsprong was, is in Italië met een valse 
aangifte als margarine in de handel gebracht, waardoor de betaling van heffingen 
werd ontdoken. Tegelijkertijd is de boter (in entrepot) vervangen door margarine uit 
de Gemeenschap en vervolgens naar Rusland uitgevoerd, waarbij restituties werden 
betaald. 
Volgens de eerste informatie gaat het bij de bekende zendingen om 500 ton goederen 
waarop rechten en heffingen ter waarde van 1,5 miljoen ecu werden ontdoken. 
1.4. Uitvoer van kaas, vlees en zuivelprodukten 
Deze produkten werden uit Denemarken en Duitsland naar derde landen uitgevoerd en 
vervolgens in Griekenland ingevoerd. 
De controles die de Griekse autoriteiten op verzoek van de Commissie hebben verricht 
hebben aangetoond dat de administratieve documenten vals waren: volgens de 
invoercertificaten ging het om uitvoer met als bestemming Libanon, Jordanië en Bulgarije, 
waarvoor aanzienlijke restituties waren ontvangen. De bewijsstukken van de aankomst van 
deze zendingen op de plaats van bestemming bleken vals te zijn; de goederen waren met 
valse certificaten doorgezonden naar Griekenland. 
Het gaat hierbij om restituties ter waarde van 1,8 miljoen ecu in Duitsland en 2,1 miljoen 
ecu in Denemarken. 
Het onderzoek wordt voortgezet, teneinde de schuldigen te achterhalen en de 
toepasselijke juridische procedures te starten. 
48 
2. Oude dossiers 
2.1. Geraffineerde suiker 
De juridische en financiële gevolgen die deze zaak in 1994 heeft gehad, kunnen als volgt 
worden samengevat: 
één van de daders is in Nederland tot anderhalf jaar onvoorwaardelijke 
gevangenisstraf veroordeeld, een aantal andere verdachten wordt nog gerechtelijk 
vervolgd. In totaal gaat het om 140 suikertransporten, waarmee 3 448 750 kilo is 
gemoeid. Nederland heeft de procedures voor invordering van de ontdoken rechten, 
die 2 078 138 ecu bedragen, reeds ingesteld; 
in Italië zijn drie personen aangehouden, in Frankrijk één. In totaal bestaat in Italië 
tegen negen personen een verdenking; de rechterlijke autoriteit zal in april 1995 
beslissen of zij overgaat tot vervolging. 
In Italië is in 1993 97 237 kilo suiker in beslag genomen. 3 226 513 kilo, waarvan 
2 552 763 kilo in Italië en 673 750 kilo in Zuid-Frankrijk, is op frauduleuze wijze 
verhandeld en kon dus niet in beslag worden genomen. In totaal gaat het om 
ongeveer 1,4 miljoen ecu aan ontdoken heffingen. 
Het georganiseerde netwerk van waaruit de smokkel werd georganiseerd, kon 
slechts worden ontmanteld met behulp van opsporingstechnieken die er op zijn 
gericht dit soort organisaties te bestrijden, zoals met name het schaduwen van de 
vrachtwagens met suiker. De gerechtelijke procedures worden voortgezet, met name 
in Nederland en Italië. 
2.2. Vleescarrousel 
Bij deze fraude gaat het zowel om de invoer van levend vee uit bepaalde Oosteuropese 
landen in Italië onder de regeling actieve veredeling als om de uitvoer van rundvlees naar 
derde landen. 
De Italiaanse diensten (Guardia di Finanza) zetten hun onderzoek in samenwerking met de 
Commissie voort. Momenteel wordt de financiële schade geraamd op 15,7 miljoen ecu aan 
ontdoken eigen middelen en 29,4 miljoen ecu aan onverschuldigd betaalde restituties. 
In de loop van het onderzoek heeft de Commissie samen met de Italiaanse autoriteiten een 
bezoek gebracht aan Malta. Dank zij de medewerking van de Maltese autoriteiten kon 
worden bewezen dat veel containers die in dat land waren aangekomen, waren overgeladen 
en via Italië waren herverzonden naar Kroatië. Het in Kroatië uitgevoerde onderzoek 
toonde aan dat de goederen nooit "behouden zijn aangekomen". Bovendien waren veel van 
de in Malta ingevoerde containers in werkelijkheid nog niet voor de helft gevuld, terwijl 
andere slechts slachtafval of stukken vlees van slechte kwaliteit bevatten. 
49 
Bij deze zaak is een organisatie betrokken die zeer nauwe banden heeft met de 
georganiseerde misdaad in Italië. De handel was mogelijk doordat vele nationale 
ambtenaren konden worden omgekocht. Het netwerk is ontmanteld dank zij een 
intensieve samenwerking tussen politie, rechterlijk ambtenaren en onderzoekers van 
de Commissie. Het proces tegen de aangehouden verdachten ( 60 personen) zal in 
maart 1995 van start gaan. 
2.3. Melkpoeder en kaas 
De onderzoeken zijn afgerond en op 29 november 1994 is een algemeen proces-verbaal 
opgesteld. De juridische procedure loopt; de gBelgische douaneautoriteiten kunnen bij 
de importeurs de procedures starten voor de invordering van de betrokken bedragen, 
ongeveer 4,9 miljoen ecu aan ontdoken heffingen, zonder een definitieve rechterlijke 
beslissing af te wachten. 
2.4. Olijfolie 
De gerechtelijke stappen die in 1992 zijn ondernomen hebben ertoe geleid dat de Italiaanse 
autoriteiten de fraudeurs (vijf personen) in staat van beschuldiging hebben gesteld voor het 
invoeren van olijfolie van oorsprong uit een derde land met valse douanedocumenten. In 
het kader van het proces heeft een controleur van de Commissie bewijzen kunnen 
aanvoeren voor de vastgestelde feiten. De uitspraken worden voor het einde van 1995 
verwacht en er bestaan goede mogelijkheden om de betrokken bedragen in te vorderen, 
omdat de rechterlijke autoriteiten meteen vanaf het begin van deze zaak alle mogelijke 
conservatoire maatregelen hebben genomen. 
Tegelijkertijd heeft ook de Guardia di Finanza verschillende onderzoeken ingesteld in de 
sector olijfolie en zich daarbij met name gericht op de toekenning van steun voor de 
consumptie (botteling). Er zijn verschillende nieuwe fraudegevallen aan het licht gekomen: 
ondernemingen die waren gespecialiseerd in botteling werkten met fictieve facturen voor 
de aankoop van olijfolie, waar het in werkelijkheid ging om de aankoop van plantaardige 
olie (zonnebloem, koolzaad). De ter plaatse uitgevoerde onderzoeken bevestigden deze 
praktijken. 
In verband met deze nieuwe fraudegevallen moet worden opgemerkt dat de 
praktijken die bij de onderzoeken aan het licht kwamen reeds waren aangetoond 
door controles waarbij gebruik werd gemaakt van de techniek van risicoanalyse119. 
2.5. Melkpoeder 
In de lopende procedures tegen de betrokken onderneming hebben zich de volgende nieuwe 
ontwikkelingen voorgedaan: 
Zie hoofdstuk 2, afdeling 1, punt over de risico-analyse, blz.27. 
50 
op 11 april 1994 heeft de onderzoeksrechter van de rechtbank van Cremona bij de 
rechter die belast is met het gerechtelijk vooronderzoek een verzoek ingediend tot 
inbeschuldigingstelling van twee personen tegen wie verdenking bestaat; 
op 11 mei 1994 heeft de rechter die belast is met het gerechtelijk vooronderzoek de 
datum voor de eerste zitting vastgesteld op 12 oktober 1994; 
op 5 november 1994 heeft diezelfde rechter besloten dat het proces op 21 februari 
1995 zou beginnen. 
AFDELING 2: FINANCIERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK 
LANDBOUWBELEID 
Deze onderzoeken hebben met name betrekking op de restituties bij uitvoer, die met 30% 
van de financiering het belangrijkste onderdeel van de begroting van het EOGFL-Garantie 
vormen. Daarnaast is een aantal andere belangrijke, typische zaken gekozen op het gebied 
van specifieke steunmaatregelen, met name de produktiesteun. 
1. Nieuwe dossiers 
1.1. Uitvoer van boter en olijfolie 
Naar aanleiding van het bezoek van een EG-onderzoeksteam aan Hongarije, waaraan ook 
de Italiaanse autoriteiten deelnamen, hebben de Hongaarse autoriteiten de echtheid 
gecontroleerd van bepaalde documenten die bij de Italiaanse autoriteiten waren ingediend 
om bij de uitvoer van boter restituties te ontvangen. Het bleek om valse documenten te 
gaan. Ter plaatse werden bewijzen gevonden waaruit bleek dat er andere goederen waren 
uitgevoerd dan boter, waarna de Italiaanse diensten ook nog valse documenten ontdekten 
die waren ingediend om in aanmerking te komen voor restituties bij de uitvoer van 
olijfolie. 
In Italië wordt het onderzoek voortgezet, met name om na te gaan welke financiële 
gevolgen deze fraude heeft. 
Op basis van de verzamelde gegevens kan worden gesteld dat bij deze zaak 
criminele organisaties zijn betrokken. Dit geval toont duidelijk aan hoe belangrijk 
het is dat lokale autoriteiten (met inbegrip van de uitbetalende organen) nauwlettend 
de documenten controleren die dienen als bewijs dat de goederen op hun 
bestemming zijn aangekomen. 
51 
1.2. Misbruik van de regeling inzake de compenserende vergoeding bergstreken en de 
premieregeling voor het aanhouden van het zoogkoeienbestand 
Naar aanleiding van inlichtingen die bij de Commissie en met name bij de diensten van 
het EOGFL zijn binnengekomen, zijn bepaalde dossiers onderzocht, waarbij een aantal 
afwijkingen is vastgesteld die voor deze diensten aanleiding waren een controlebezoek te 
brengen aan Haute-Corse (Frankrijk) om de toepassing te onderzoeken van de regeling 
inzake de compenserende vergoeding bergstreken en de premieregeling voor het aanhouden 
van het zoogkoeienbestand. 
de compenserende vergoeding bergstreken, die in 1975 werd ingesteld, is alleen 
bestemd voor landbouwers met landbouw als hoofdberoep die permanent zijn 
gevestigd in bergstreken, waar zij ook tijdens de winterperiode een veestapel houden 
die in aanmerking komt voor de premie. Deeltijdlandbouwers kunnen ook in 
aanmerking komen voor deze premie, maar alleen indien zij voldoen aan bepaalde 
inkomensvoorwaarden en alleen in bergstreken en in het hooggebergte. In elk geval 
moeten de dieren worden geregistreerd; 
de in 1980 ingestelde premieregeling voor het aanhouden van het zoogkoeienbestand 
is van meer belang geworden bij de hervorming van het GLB. Om voor deze premie 
in aanmerking te komen moet een zoogkoeienbestand worden aangehouden voor de 
vleesproduktie. 
Sinds 1 februari 1993 worden deze steunregelingen uitgevoerd in het kader van 
Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad120 betreffende het geïntegreerd beheers- en 
controlesysteem. 
Het bezoek aan Haute-Corse van 8 tot 16 september 1994 had derhalve ten doel na te gaan 
of er een reden was voor de in de dossiers geconstateerde afwijkingen en eventueel een 
verband vast te stellen tussen deze subsidieregelingen en de bosbranden waardoor Corsica 
sinds enkele jaren wordt geteisterd121. 
120 PB L 355 van 05.12.1992. Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
121 Bij de voor milieuzaken bevoegde diensten van de Commissie zijn inlichtingen binnengekomen 
volgens welke het vooruitzicht op deze subsidies ten grondslag zou liggen aan de bosbranden die zich 
met name in de zomer van 1994 op Corsica hebben voorgedaan. 
52 
Uit de bevindingen kunnen drie conclusies worden getrokken: 
om een voorbeeld te stellen dienen de Franse autoriteiten concrete maatregelen te 
nemen tegen de begunstigden die de onregelmatigheden hebben begaan; 
voor 1993, het jaar waarop het onderzoek betrekking had, is aan het licht gekomen 
dat het beheer en de controle van de steunregeling voor bergstreken grote problemen 
hebben opgeleverd. Er bestaat alle reden om aan te nemen dat de situatie die tijdens 
het controlebezoek is ontdekt, zich niet alleen in 1993 heeft voorgedaan, gezien de 
controle- en beheersmethoden die op departementaal niveau worden toegepast. De 
Franse autoriteiten dienen derhalve een onderzoek in te stellen naar de voorwaarden 
voor toekenning van deze premies (in de periode 1988-1992), waarbij een uitvoerig 
onderzoek van de dossiers van alle begunstigden in Haute-Corse het uitgangspunt 
moet vormen. 
Anderzijds worden voor 1993 in het geheel geen voorschotten betaald of betalingen 
verricht uit het EOGFL zolang de hierboven bedoelde individuele dossiers niet zijn 
geregulariseerd. Ook voor 1994 en eventueel voor volgende begrotingsjaren zijn de 
voorschotten en betalingen opgeschort tot de Franse autoriteiten de administratieve 
maatregelen hebben getroffen die nodig zijn om de regeling overeenkomstig de 
communautaire en nationale voorschriften toe te passen; 
voor het begrotingsjaar 1994 zal de Commissie ten aanzien van de premieregeling 
voor het aanhouden van een zoogkoeienbestand een forfaitaire financiële verlaging 
van 50% hanteren voor de aanvragen die in 1993 zijn ingediend (hetgeen neerkomt 
op 3,8 miljoen ecu, met inbegrip van de extensiveringspremies). 
Voor het begrotingsjaar 1995 (verzoeken die in 1994 zijn ingediend) en eventueel 
voor volgende begrotingsjaren wordt de betaling van de premie uitgesteld. Deze 
schorsing blijft van kracht zolang de Franse autoriteiten geen beheers- en 
controlesysteem hebben ontwikkeld dat voldoet aan de in artikel 8 van Verordening 
(EEG) nr. 729/70 van de Raad122 gestelde eisen. 
De Commissie is in elk geval bereid de Franse autoriteiten bij te staan bij het zoeken naar 
specifieke oplossingen, zodat dit dossier ook als voorbeeld kan dienen voor andere 
vergelijkbare regio's in de Europese Unie. 
PB L 94 van 28.04.1970. Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
53 
1.3. Uitvoer van tabak naar Roemenië 
Tussen december 1992 en mei 1993 zijn 63 containers tabak gelost in de haven van 
Constanza. De tabak was door 6 Italiaanse bedrijven uitgevoerd naar Boekarest en werd 
in Constanza opgeslagen in afwachting van de douaneprocedure. 
Omdat de fytosanitaire documenten die nodig waren voor de inklaring niet beschikbaar 
waren, diende het invoerende bedrijf in Boekarest geen aangifte in. Naar aanleiding 
daarvan hebben de lokale autoriteiten de goederen gecontroleerd, opdat kon worden 
besloten wat er met de goederen moest gebeuren. 
Bij deze controles is vastgesteld dat de meeste containers papier- en kunststofafval 
bevatten, alsmede beschimmeld tabaksafval. De Roemeense autoriteiten hebben vervolgens 
besloten dat de goederen terug in het schip waarmee zij uit Italië waren gekomen, moesten 
worden geladen. 
Momenteel voeren de diensten van de Commissie bij het uitbetalend orgaan in Rome 
(AIMA) een onderzoek uit om vast te stellen in hoeverre voor deze tabak restituties en/of 
premies zijn betaald; in het huidige stadium van het onderzoek blijkt dat een bedrag van 
260 000 ecu moet worden teruggevorderd, alsmede 2,2 miljoen ecu aan premies. 
De Commissie heeft besloten de restituties voor tabak af te schaffen. 
1.4. Uitvoer van druivemost 
Dit geval is ontdekt in het tweede halfjaar van 1993, toen de Nederlandse autoriteiten zich 
realiseerden dat grote hoeveelheden geconcentreerde druivemost via Rotterdam waren 
vervoerd. 
Onderzoek toonde aan dat de export van dit produkt vanuit Spanje vanaf november 1991 
was toegenomen. Er ontstond ernstige twijfel omtrent de werkelijke bestemming van de 
zendingen die per schip naar Zweden werden vervoerd. 
Tijdens een onderzoek dat in maart 1994 in Zweden werd uitgevoerd, werden de 
documenten van drie Zweedse importeurs onderzocht. Vastgesteld werd, dat alle in Zweden 
ingevoerde druivemost onmiddellijk weer was uitgevoerd naar de Verenigde Staten en 
Canada, waarvoor geen uitvoerrestituties gelden. 
Het is duidelijk aangetoond dat de betrokken Spaanse exporteurs vanaf het begin de 
bedoeling hadden de goederen uit te voeren naar de Verenigde Staten en Canada. Het 
onderzoek is bijna afgerond, en de procedure voor de terugvordering van de onterecht 
geïnde bedragen (door de Spaanse autoriteiten vastgesteld op ongeveer 17,7 miljoen ecu) 
is gestart. 
54 
De betaling van restituties voor uitvoer naar Zweden is onmiddellijk opgeschort 
toen de fraude werd ontdekt. De handel werd echter voortgezet via Noorwegen, 
waarvoor ook restituties gelden. Als gevolg daarvan is besloten de restituties voor 
geconcentreerde druivemost volledig af te schaffen. 
1.5. Uitvoer van wiin naar Kroatië 
Volgens bepaalde inlichtingen zijn aanzienlijke hoeveelheden wijn vanuit Spanje in plaats 
van naar Kroatië uitgevoerd naar Duitsland. 
Tijdens een controle die in november 1994 werd verricht in Kroatië is vastgesteld dat 
Spaanse geconcentreerde druivemost werd toegevoegd aan Kroatische wijn, die vervolgens 
werd uitgevoerd naar Duitsland. Bovendien was de druivemost in Kroatië onder een 
regeling voor tijdelijke invoer geplaatst123, hetgeen betekent dat de in artikel 18 van 
Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Raad124 vastgestelde criteria niet zijn nageleefd. 
Aan de Spaanse autoriteiten is verzocht de onterecht betaalde restituties terug te 
vorderen. Ook de overige betrokken Lid-Staten zijn inlicht. 
1.6. Uitvoer van rundvlees naar Egypte (weigering van bepaalde hoeveelheden) 
De Egyptische autoriteiten hebben bepaalde hoeveelheden rundvlees uit de Gemeenschap 
tegengehouden, terwijl daarvoor wel volledige restituties zijn betaald. Daarbij zijn de 
volgende Lid-Staten betrokken: Nederland, Frankrijk, Ierland, Duitsland, Italië en België. 
Tijdens een controle ter plaatse is vastgesteld dat het ging om 258 118 geweigerde dozen 
uit 48 verschillende zendingen tussen september 1991 en september 1993, met een 
nettogewicht van 6 319,324 ton. 
De zendingen waarvan de geweigerde hoeveelheden deel uitmaakten, zijn 
achterhaald. De redenen die werden aangevoerd voor de weigering hadden deels te 
maken met de hygiëne en de slechte kwaliteit van het vlees (hoog 
bacteriëngehalte...). 
De procedures voor de terugvordering zijn in gang gezet. 
2. Oude dossiers 
Hierna volgt een overzicht van de belangrijkste gevallen die door de diensten van de 
Commissie werden onderzocht en van de voornaamste ontwikkelingen die zich daarin in 
123 
124 Onder deze regeling, die ook geldt voor tabak, kan tegen aanzienlijk verlaagd tarief worden ingevoerd. 
De regeling is fraudegevoelig, met name in landen met ernstige economische problemen. 
PB L 351 van 14.12.1987. Dit artikel gaat over het bewijs dat de douaneformaliteiten voor het in het 
vrije verkeer brengen in het land van invoer zijn voldaan. 
55 
1994 hebben voorgedaan. 
2.1. Durumtarwe: interventievoorraden en voorfinanciering 
Als gevolg van controles (die in mei 1993 zijn uitgevoerd) konden de definitieve bedragen 
worden vastgesteld van de voor opslagkosten betaalde voorschotten die in het kader van 
de goedkeuring van de rekeningen (Italië: begrotingsjaar 1993) moeten worden 
teruggevorderd. 62,4 miljoen ecu is reeds teruggevorderd via een correctie van de aan Italië 
betaalde voorschotten. 
Ten aanzien van de betalingen die zijn verricht in het kader van de voorfinanciering van 
de uitvoerrestituties heeft de Italiaanse minister van financiën de nodige stappen 
ondernomen om de betaalde bedragen terug te vorderen. 
In verband met deze zaken zijn behalve administratieve procedures om de bedragen 
terug te vorderen, ook gerechtelijke procedures gestart. 
Na de grote onderzoeken van mei 1993 in Italië, waarbij niet-bestaande voorraden zijn 
ontdekt, hebben de diensten van de Commissie in december 1993 gerichte onderzoeken 
verricht bij de laatste groep opslagbedrijven die nog niet was gecontroleerd. Uit deze 
laatste controles, die plaatsvonden op Sicilië en Sardinië, is gebleken dat de kwaliteit van 
de opgeslagen goederen niet klopt. Er loopt een contradictoir onderzoek om na te gaan wat 
de financiële gevolgen van deze fraude zijn. 
2.2. Olijfolie in interventie 
De onderzoeken die in Italië zijn uitgevoerd over de seizoenen 1991/92 en 1992/93 hebben 
geleid tot de constatering dat de kwaliteit van 1300 ton olijfolie niet overeenkwam met de 
aangegeven kwaliteit. Op basis van de resultaten van deze onderzoeken werd interventie 
geweigerd, waarna de Italiaanse autoriteiten om een contra-expertise hebben verzocht. 
De financiële consequenties van deze zaak zullen een rol spelen bij de goedkeuring 
van de rekeningen over het begrotingsjaar 1993. 
2.3. Produktiesteun voor katoen 
Uit de in Griekenland uitgevoerde onderzoeken is gebleken dat het Griekse controlesysteem 
niet voldoende betrouwbaar is. Naar aanleiding daarvan heeft de Commissie een financiële 
correctie van 25% op de door Griekenland voor 1992 gedeclareerde uitgaven toegepast. 
Er is een werkgroep gevormd van ambtenaren van het Griekse ministerie van 
landbouw en van het EOGFL, die zal nagaan hoe het Griekse controlesysteem kan 
worden verbeterd. De werkgroep zal regelmatig bijeenkomen en naar verwachting 
eind 1995 een samenvattend verslag indienen. 
56 
AFDELING 3: TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN EN ANDERE GEVALLEN 
VAN WEDERZIJDSE BIJSTAND 
De Gemeenschapsbegroting omvat verschillende soorten ontvangsten, waarvan de 
douanerechten en de landbouwheffingen "traditionele eigen middelen" worden genoemd 
ter onderscheiding van de eigen middelen uit de BTW125 en de "vierde middelenbron", die 
is gebaseerd op het BNP van de Lid-Staten. 
De in deze afdeling beschreven gevallen hebben alleen betrekking op de traditionele eigen 
middelen, die ongeveer 20% van het totale bedrag van de begrotingsontvangsten 
vertegenwoordigen. Over de fraudes en onregelmatigheden op het gebied van de BTW 
worden door de Lid-Staten geen formele mededelingen126 gedaan aan de Commissie, met 
als achterliggende gedachte dat de financiële belangen van de Gemeenschap hierbij pas in 
de tweede plaats in het geding zijn. 
Voor het onderzoek van de dossiers over de douanefraude heeft de Commissie in 1994 13 
onderzoeken in derde landen127 verricht met teams die werden geleid door ambtenaren van 
de Commissie en bestonden uit ambtenaren van de Lid-Staten, en 8 onderzoeken met 
uitsluitend ambtenaren van de Commissie. 
De diensten van de Commissie hebben enkele Lid-Staten, ondernemingen en 
beroepsorganisaties herhaaldelijk aan de verantwoordelijkheden van de aangever herinnerd, 
die sommigen beweerden niet te kennen en waarmee zij bij de ondertekening van de 
handelsovereenkomsten blijkbaar geen rekening hebben gehouden, zoals zij evenmin 
denken aan verzekering van de risico's: de aangever is verantwoordelijk voor de betaling 
van de rechten die op grond van de vaststellingen met betrekking tot de oorsprong, de 
tariefpost, de waarde (...) van de goederen verschuldigd zijn aan de douane-administratie 
van de invoerende Lid-Staat, zelfs als de betrokkene zijn douaneaangifte te goeder trouw 
deed. 
De invordering van rechten is slechts een correctie van de over de goederen verschuldigde 
bedragen, en geen boete voor een eventuele strafbare handeling van de importeur. Zij staat 
dus los van de vraag of het gaat om een frauduleuze handeling of slechts om een 
onregelmatigheid. 
In dit verband meldt de Commissie systematisch alle in het kader van haar bevoegdheden 
ontdekte feiten aan de Lid-Staten, om hun onderzoeken te vergemakkelijken en de 
vaststelling van de ontdoken eigen middelen mogelijk te maken128. 
125 
126 
127 
128 Zie het tweede verslag van de Commissie (DG XIX/Begrotingen) over de controles en de 
invorderingsprocedures die door de Lid-Staten in verband met de BTW worden toegepast, een 
driejaarlijks verslag dat wordt uitgebracht uit hoofde van artikel 12, lid 3, van Verordening (EEG, 
EURATOM) nr. 1553/89 van de Raad, PB L 155 van 07.06.1989. 
Mededelingen betreffende "traditionele eigen middelen" uit hoofde van Verordening (EEG, 
EURATOM) nr. 1552/89 van de Raad; zie voor de details bijlage 1. 
In het kader van Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad. 
Zie hoofdstuk 6, afdeling 3, over het financiële toezicht op fraude en de stand van de in- en 
57 
1. Nieuwe dossiers 
1.1. Industriële en textielprodukten 
De in deze rubriek behandelde dossiers hebben betrekking op zaken waarin ten onrechte 
gebruik werd gemaakt van de preferentiële regelingen en op pogingen maatregelen van de 
gemeenschappelijke handelspolitiek te omzeilen, zoals antidumpingrechten en kwantitatieve 
beperkingen in het kader van de textielovereenkomsten. Sinds begin 1995 beschikt de 
Commissie over een nieuw instrument waarmee de ontwijking van de kwantitatieve 
limieten doeltreffender kan worden voorkomen. 
De fraude geschiedde voornamelijk door middel van valse aangiften van oorsprong, vooral 
bij textielprodukten uit de minst ontwikkelde landen (MOL), de landen die onder het SAP 
vallen (Bangladesh...), de ACS-landen (Lesotho, Kenia...) en landen waarmee de 
Gemeenschap geen textielovereenkomsten met kwantitatieve beperkingen of stelsels van 
dubbele controle heeft gesloten. 
De in 1994 in het kader van het TAFI-programma129 verrichte onderzoeken hebben geleid 
tot de volgende vaststellingen: 
Textielprodukten en kleding uit Kenia 
De Commissie heeft twee keer een controleteam naar dit land gezonden, het eerste in juni-
juli om de eigenlijke controle, die in september-oktober plaatsvond, voor te bereiden. In 
samenwerking met de bevoegde instanties werd de geldigheid gecontroleerd van de in dit 
land afgegeven certificaten inzake goederenvervoer die bij de invoer in de Gemeenschap 
waren overgelegd. 
De bevoegde instanties hebben erkend dat meer dan 200 certificaten ongeldig waren.Het 
betrof hier certificaten die waren afgegeven voor T-shirts waarvan het grootste deel nooit 
in Kenia was geweest, maar uit de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) in de 
Gemeenschap was geïmporteerd. Andere produkten waren wel in Kenia geproduceerd, 
maar van grondstoffen van buiten de ACS-landen (dit heeft financiële gevolgen). 
De Lid-Staten van invoer zijn vooral Duitsland, België, Frankrijk, Nederland en het 
Verenigd Koninkrijk. 
Met deze zaak zijn eigen middelen voor een bedrag van ongeveer 2 miljoen ecu gemoeid. 
De Keniaanse autoriteiten is verzocht hun onderzoek voort te zetten bij de producenten die 
hebben toegegeven stof te hebben gekocht die niet van oorsprong was, om na te gaan of 
de eindprodukten niet met valse certificaten zijn uitgevoerd. De kans bestaat dus dat het 
genoemde bedrag nog hoger komt te liggen. De werkelijke oorsprong van de zendingen 
kan slechts worden vastgesteld na aanvullend onderzoek, met name in de VAE. 
teruggevorderde bedragen, blz. 73. 
Zie hoofdstuk 4, afdeling 3, "Organisatie van de operationele samenwerking - Binnen de 
Gemeenschap", het punt over het TAFI-programma, blz. 41. 
58 
Met de hierbij ontdekte feiten beschikken de betrokken Lid-Staten over de nodige 
inlichtingen om nasporingen te verrichten bij de importeurs en over te gaan tot 
invordering. 
De Nederlandse autoriteiten hebben de Commissie al medegedeeld dat zij ongeveer 
900 000 ecu invorderen voor wat betreft de invoer in Nederland. Bovendien is de 
Nederlandse importeur veroordeeld tot een gevangenisstraf van 12 maanden, waarvan 
6 voorwaardelijk, en tot betaling van een boete. 
Textielprodukten en beddegoed uit Bangladesh 
In december bezocht een team van de Commissie dit land in het kader van de 
administratieve samenwerking om met hulp van de plaatselijke bevoegde instanties de 
geldigheid te controleren van een groot aantal in dit land afgegeven certificaten: van 
oorsprong (in het kader van het SAP) die bij de invoer van textielprodukten in de 
Gemeenschap zijn overgelegd. Gebleken is dat 115 certificaten geheel vervalst waren (1200 
ton beddegoed), want de produkten waren nooit in Bangladesh geweest maar uit Pakistan 
of andere derde landen (via Hongkong en/of Singapore) uitgevoerd. Andere certificaten 
(88) waren wel door de Bengalese autoriteiten afgegeven, maar voor artikelen die niet in 
overeenstemming met de oorsprongregels van het SAP waren geproduceerd. 
De onderzoeken worden voortgezet om de werkelijke oorsprong van de niet in Bangladesh 
gefabriceerde produkten te achterhalen en om definitief vast te stellen welk bedrag aan 
eigen middelen hiermee is gemoeid (naar raming 2 miljoen ecu). 
In gevallen als dit is de volledige medewerking bij het onderzoek van de autoriteiten 
van het (de) betrokken derde land(en) een vereiste. De Bengalese autoriteiten 
verlenen deze medewerking op voorbeeldige wijze. 
Textielprodukten uit Pakistan 
Tijdens een bezoek in januari 1994 aan Pakistan, beginpunt van een andere aanvoerroute 
van frauduleuze invoer, is ontdekt dat bij de invoer in de Gemeenschap van ongeveer 2000 
ton produkten van oorsprong uit dit land als herkomst Bangladesh en de Verenigde 
Arabische Emiraten was aangegeven. Het gaat met name om T-shirts met als bestemming 
het Verenigd Koninkrijk en beddegoed met als bestemming België (valse certificaten 
afgegeven in Zwitserland) en Nederland. 
Hiermee zijn eigen middelen gemoeid ten bedrage van 1 miljoen ecu. 
De Commissie is voornemens in 1995 te beginnen met overleg over de aanpassing van de 
kwantitatieve maxima om de hoeveelheden te verrekenen waarvan met stukken kan worden 
bewezen dat zij uit Pakistan afkomstig zijn. 
Textielprodukten uit Lesotho 
Onderzoeken die in februari 1994 samen met de autoriteiten in Lesotho zijn uitgevoerd, 
hebben ertoe geleid dat de autoriteiten van dit land meer dan 600 certificaten van 
oorsprong voor textielprodukten hebben ingetrokken, vooral voor spijkerbroeken en 
59 
broeken, waarvan de preferentiële oorsprong niet aangetoond was. Dit had geen gevolgen 
voor de textielovereenkomsten, omdat het land van oorsprong volgens de "textielregels" 
Lesotho of Ciskei was. 
De ontdoken rechten, meer dan een miljoen ecu, moeten door Duitsland worden 
ingevorderd. 
Overige produkten: sigaretten 
De in de sector tabak opgerichte task force130 heeft als hoofddoel de bestrijding van fraude 
waarbij de georganiseerde misdaad betrokken is. Door gerichte samenwerking met de Lid-
Staten heeft de Commissie een gemeenschappelijke strategie kunnen bepalen die berust op 
maatregelen op vier verschillende fronten (administratief, juridisch, technisch en 
operationeel). Wat betreft het operationele aspect van dit programma hebben de 
werkzaamheden van 1994 geleid tot de ontdekking van 6 nieuwe gevallen van onttrekking 
van sigaretten aan de verschillende regelingen inzake douanevervoer (communautair 
douanevervoer/gemeenschappelijke regeling en TIR). Het bij deze fraude ontdoken bedrag 
aan rechten zou meer dan 116 miljoen ecu kunnen bedragen. 
Bij een bezoek dat in december aan Hongarije werd gebracht in het kader van de 
administratieve samenwerking zijn 70 ladingen sigaretten geïdentificeerd (ongeveer 10 
miljoen eenheden) die vanuit Hongarije onder dekking van carnets TIR met valse stempels 
naar de Gemeenschap waren vervoerd, waar zij werden onttrokken aan de regeling. Alleen 
al bij deze fraude werden douanerechten, accijnzen en BTW voor een bedrag van ongeveer 
69 miljoen ecu ontdoken. 
Het feit dat een gezamenlijke strategische aanpak doeltreffender is dan acties van 
afzonderlijke landen illustreert de rol en het nut van task forces in het algemeen. In dit 
specifieke geval worden de onderzoeken voortgezet om de nodige bewijzen te verzamelen 
tegen de personen (vaak woonachtig buiten ^e Gemeenschap) die verantwoordelijk zijn voor 
deze fraude. 
1.2. Landbouw- en visserij produkten 
Het is niets nieuws dat misbruik wordt gemaakt van de preferentiële regelingen bij de 
invoer van visserijprodukten (vis gevangen door schepen uit een ander land dan toegestaan 
in de regeling). Dergelijke onregelmatigheden komen elk jaar voor in het jaarverslag van 
de Commissie. Maar het is wel de eerste keer dat een geval is ontdekt van vervalsing van 
echtheidscertificaten voor rundvlees131. 
Misbruik van de regelingen voor communautair douanevervoer, dat vooral sinds 1990 
plaatsvindt bij de frauduleuze in- of uitvoer van landbouwprodukten uit de LMOE, is in 
130 
131 Zie hoofdstuk 4, afdeling 3 "Organisatie van de operationele samenwerking", blz. 40. 
Voor de evolutie van dit geval zie de rubriek "Oude dossiers" (landbouw- en visserijprodukten), blz. 
63. 
60 
1994 eveneens vele malen geconstateerd. Hierbij is vaak sprake van een valse aangifte van 
tariefpost. 
De beschreven gevallen illustreren de nood aan nauwe samenwerking met de autoriteiten 
van de EER-landen en de LMOE, waarmee de Gemeenschap overeenkomsten heeft 
gesloten met protocollen betreffende de wederzijdse bijstand. Een probleem is nog steeds 
Zwitserland, waar bepaalde fraudes worden georganiseerd. De Gemeenschap heeft eveneens 
medewerking gekregen van de IRU (Internationale Wegvervoerorganisatie) te Genève, die 
verantwoordelijk is voor het beheer van de TIR-regeling (Internationaal vervoer van 
goederen over de weg)132. 
Bereidingen en conserven van tonijn uit Ecuador en Colombia 
In het kader van de administratieve samenwerking zijn drie bezoeken (twee in Ecuador 
en een in Colombia) afgelegd om een controle uit te voeren met betrekking tot bereidingen 
en conserven van tonijn die onder dekking van certificaten van preferentiële oorsprong 
(SAP) in de Gemeenschap worden ingevoerd. 
Een deel van deze produkten was verdacht: gebruik was gemaakt van vissen die door 
schepen uit andere landen dan Ecuador of Colombia waren gevangen, hetgeen niet is 
toegestaan volgens de communautaire regeling die in dit geval van toepassing is. Deze 
verdenkingen werden grotendeels bevestigd. Het bedrag aan ontdoken eigen middelen dat 
hiermee gemoeid is, wordt in beide gevallen geraamd op ongeveer 6 miljoen ecu en komt 
dus in totaal op 12 miljoen ecu. 
Dit probleem is gedeeltelijk opgelost met de invoering van de "regionale cumulatie" 
voor de Andes-landen op 15 december 1992 en de cumulatie met de Gemeenschap 
op 7 januari 1995. 
Sinaasappelsap uit Israël 
Analyses op initiatief en op kosten van de Commissie hebben aangetoond dat stalen van 
zogenaamd "sinaasappelsap" uit Israël ofwel niet met deze benaming overeenkwamen, 
ofwel niet geheel waren gefabriceerd van sinaasappelen of concentraat van Israëlische 
oorsprong. Deze resultaten bewijzen dat de preferentiële regeling van de 
samenwerkingsovereenkomst EEG-Israël is misbruikt. 
De bepalingen van de overeenkomst EG-Israël inzake de administratieve 
samenwerking moeten worden toegepast om de situatie in verband met deze 
produkten op te helderen. 
132 
Zie voor deze regeling en de regeling communautair douanevervoer hoofdstuk 1, afdeling 5, blz. 13. 
61 
2. Oude dossiers 
2.1. Industriële en textielprodukten 
De diensten van de Commissie hebben aan de opsporingsdiensten van de Lid-Staten vele 
aanvullende mededelingen (33 in totaal) gedaan over de dossiers (betreffende industriële 
produkten) die in de afgelopen jaren zijn geopend. De belangrijkste ontwikkelingen worden 
hierna beschreven. 
Autoradio's uit Indonesië 
Na de in 1993 (vooral ter plaatse) en 1994 uitgevoerde onderzoeken hebben de Lid-Staten, 
in toepassing van de van kracht zijnde bepalingen, een aanvang gemaakt met de 
invorderingsprocedures. 
De in Indonesië geassembleerde produkten waren vervaardigd uit onderdelen die 
grotendeels uit derde landen (met name Zuid-Korea) waren ingevoerd. Deze produkten 
kwamen niet in aanmerking voor de algemene preferenties en moesten worden beschouwd 
als zijnde van Koreaanse oorsprong (met toepassing van antidumpingrechten). 
In dit dossier deden zich enkele moeilijkheden voor bij de administratieve medewerking 
van de Indonesische autoriteiten. De ontdoken rechten worden geraamd op 16 miljoen ecu. 
Twee opmerkingen: 
het potentiële probleem is door de diensten van de Commissie ontdekt door 
middel van "inlichtingenwerk" (onderzoek van de uitvoerstatistieken van Korea 
en Indonesië; een jaar na het begin van de onderzoeken kon worden 
geconstateerd dat er een eind was gekomen aan de fraude); 
voorts hebben de douanediensten van de betrokken Lid-Staten vóór de 
afsluiting van het onderzoek zekerheden laten stellen voor de betaling van 
eventueel verschuldigde antidumpingrechten, wat de latere inning van de 
ontdoken rechten vergemakkelijkt. 
Televisietoestellen uit Turkije 
De Commissie heeft de Lid-Staten eraan herinnerd dat de douanerechten op deze produkten 
moeten worden geïnd, omdat de bepalingen van de Associatie-overeenkomst EEG-Turkije 
betreffende het vrije verkeer van deze goederen niet zijn nageleefd, wat betekent dat zij 
niet in aanmerking komen voor de preferentiële behandeling waarom door de importeurs 
uit de Gemeenschap was verzocht. 
De Commissie heeft haar inspanningen voortgezet om de Turkse autoriteiten ervan te 
overtuigen de nodige praktische maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de 
bepalingen van de overeenkomst correct worden toegepast voor alle industriële produkten. 
62 
De Commissie heeft de Lid-Staten waar de importeurs zijn gevestigd herinnerd aan de 
verplichting de procedures voor de invordering van de douaneschuld in te voeren die zijn 
neergelegd in het Communautair douanewetboek133. Zij heeft hen tevens een brief gezonden 
waarin hun, gelet op de verjaringstermijnen, wordt verzocht onmiddellijk over te gaan tot 
inning van de ontdoken rechten bij de communautaire importeurs134. 
Naast de antidumpingrechten die vanwege de Koreaanse oorsprong voor bepaalde 
produkten verschuldigd zijn, staat hierbij ruim 45 miljoen ecu op het spel. 
Het werkelijke probleem is dat op grond van een bepaald geval is gebleken dat de 
Turkse autoriteiten zich duidelijk niet hebben gehouden aan de gesloten 
overeenkomsten, want zij hebben niet gezorgd voor de juridische structuur die 
controles mogelijk maakt en de inning niet uitgevoerd. 
Dit dossier onderstreept het belang van de uitvoering en de follow-up van de 
douanebepalingen die in overeenkomsten met derde landen zijn neergelegd. 
Voor de andere categorieën produkten die onder de handelsovereenkomsten tussen de 
Gemeenschap en dit land vallen, geldt hetzelfde probleem. 
Deze zaken moeten worden opgehelderd om te zorgen voor een correct 
handelsverkeer in de toekomst, vooral met het oog op de voltooiing van de 
douaneunie EEG-Turkije. 
Videocassettes uit Macau 
Gezien de uitspraak van het Comité Douanewetboek kon (in mei 1994) definitief worden 
vastgesteld dat de goederen ten onrechte een preferentiële behandeling hadden gekregen 
en dat bij de invoer de antidumpingrechten die verschuldigd zijn voor produkten van 
Chinese oorsprong waren ontweken. 
De bij de invoer in de laatste drie jaar ontdoken rechten worden geraamd op 48 miljoen 
ecu (waarvan 45 miljoen antidumpingrechten). 
Textielprodukten uit China waarmee de kwantitatieve maxima zijn overschreden 
Met China zijn onderhandelingen over textielovereenkomsten begonnen (zijde...). Hiertoe 
is met name in 1994 overleg gevoerd over de aanpassing van de kwantitatieve maxima 
voor bepaalde produkten, gezien de tussen 1990 en 1993 in de Gemeenschap ingevoerde 
hoeveelheden met verschillende aangiften van oorsprong. De bewijsstukken voor de 
Chinese oorsprong van deze produkten (T-shirts en pullovers) zijn verzameld na afloop van 
verschillende onderzoeken in de Gemeenschap en bepaalde derde landen. 
133 
134 Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad, PB L 302 van 19.10.1992. 
Importeurs die contracten sluiten met Turkse exporteurs moeten zelf zorgen voor verzekering tegen 
de risico's van internationale handel of de door de invordering achteraf van de douaneschuld ontstane 
schade trachten te verhalen op hun Turkse partners. Daartoe moeten zij in de toekomst in de 
contracten eventueel clausules opnemen waarin schadevergoedingen bij niet-naleving van bilaterale 
overeenkomsten expliciet zijn vermeld. 
63 
China heeft erin toegestemd dat 9,3 miljoen stuks worden afgeboekt op zijn 
maximumquotum (over een periode van 3 jaar). 
Textielprodukten uit de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) 
De onderzoeken inzake de uit dit land in de Gemeenschap ingevoerde textielprodukten 
hebben betrekking op verschillende dossiers (en verschillende distributiekanalen) waarin 
steeds sprake is van overlading, vooral van: 
T-shirts waarvan als oorsprong de VAE was aangegeven (niet-preferentiële 
oorsprong), maar waarvan wordt vermoed dat de werkelijke oorsprong China, India 
of Pakistan is; 
T-shirts waarvan als oorsprong verschillende ACS-landen (Kenia...) en S AP-landen 
(Nepal...) was aangegeven, maar waarvan wordt vermoed dat de werkelijke 
oorsprong China, India of Pakistan is. In dit dossier gaat het om 20 miljoen stuks en 
ongeveer 3 miljoen ecu aan eigen middelen; 
beddegoed (ingevoerd via Zwitserland) waarvan als oorsprong de VAE was 
aangegeven, maar waarvan wordt vermoed dat de werkelijke oorsprong Pakistan is 
(wat gedeeltelijk is bevestigd). 
Dit dossier is in 1994 verder behandeld door onderzoek in Pakistan en Kenia135 naar de 
distributiekanalen aldaar. 
2.2. Landbouw- en visserijprodukten 
Visserijprodukten uit Noorwegen 
In maart 1993 was overeengekomen dat de Noorse autoriteiten de nodige onderzoeken 
zouden instellen in verband met visserijprodukten die in het kader van de preferentiële 
regeling naar de Gemeenschap zijn uitgevoerd. Bij de produktie van een gedeelte hiervan 
waren grondstoffen gebruikt die niet van oorsprong waren. 
In januari 1994 is een tussentijds verslag ontvangen. Vervolgens hebben de Noorse 
autoriteiten ruim 400 certificaten van oorsprong ongeldig verklaard omdat de produkten 
niet van oorsprong waren. 
Bij de invordering van de (nog niet bekende) bedragen zijn alle Lid-Staten betrokken, met 
name Portugal. 
135 
Zie verslag en bevindingen van het onderzoek dat in dit land verricht is, blz. 56. 
64 
Conserven van tonijn uit Thailand 
Momenteel worden in Nederland, Duitsland en Denemarken processen gevoerd over de 
invordering van invoerrechten voor tonijnconserven. Deze waren ingevoerd met certificaten 
van oorsprong die door de Thaise autoriteiten waren afgegeven voor conserven van bonito 
(Sarda). 
De Commissie heeft de conserven van bonito (Sarda) uit haar voorstel voor het SAP-
schema in 1995 verwijderd. De Raad heeft het op 19 december 1994 goedgekeurd. 
Misbruik van het stelsel van algemene preferenties zal dus niet meer mogelijk zijn. 
Rundvlees ("Hilton beef') uit Argentinië 
De Argentijnse autoriteiten hebben in mei 1993 contact opgenomen met de diensten van 
de Commissie over mogelijke fraude bij de invoer van Argentijns rundvlees in Duitsland. 
In die tijd is een bezoek aan Argentinië gebracht. Bij twee aanvullende bezoeken in 
november 1993 en april-mei 1994 is in samenwerking met de plaatselijke autoriteiten 
geconstateerd dat meer dan 460 echtheidscertificaten die in 1991 en 1992 bij de invoer van 
vers of ingevroren rundvlees van hoge kwaliteit ("Hilton beef') in de Gemeenschap werden 
overgelegd, waren vervalst. In de eerste plaats is hierbij Duitsland betrokken, verreweg de 
grootste importeur (80%) van Hilton beef uit Argentinië in de Gemeenschap. Ook in het 
Verenigd Koninkrijk, Spanje, Frankrijk, Italië en Nederland zijn valse certificaten 
aangetroffen. 
In totaal is ruim 4500 ton vlees met valse echtheidscertificaten in de Gemeenschap 
ingevoerd. Hierbij zijn heffingen ten bedrage van ongeveer 18 miljoen ecu ontdoken. 
Dank zij de documenten die tijdens deze bezoeken werden verzameld en daarna te hunner 
beschikking werden gesteld, kunnen de betrokken Lid-Staten de verschuldigde rechten 
invorderen voor de met valse certificaten ingevoerde goederen. 
In ieder geval worden de onderzoeken in de Gemeenschap en in Argentinië voortgezet om 
alle aspecten van de fraude op te helderen. 
Runderen en vlees uit Oost-Europa 
Deze aanzienlijke fraude, die in de periode 1988-1992 is ontstaan en waarbij de "regeling 
douanevervoer" niet werd nageleefd, is ontdekt bij onderzoeken ter plaatse door de diensten 
van de Commissie. Sindsdien is over deze zaak uitvoerig bericht in de pers en zijn er 
vragen over gesteld in het Parlement. De levende runderen en het vlees, in theorie bestemd 
voor derde landen, werden in werkelijkheid onttrokken aan de regeling douanevervoer en 
in het vrije verkeer gebracht zonder betaling van invoerrechten. 
De oorspronkelijke raming van de ontdoken bedragen (17 miljoen ecu) is naar boven 
bijgesteld (53 miljoen ecu). De onderzoeken worden in Duitsland, Nederland, België en 
Frankrijk voortgezet. 
65 
Dit geval stond aan de basis van de wijziging van de regeling douanevervoer (beperking 
van het gebruik van doorlopende zekerheden voor fraudegevoelige produkten136). 
* 
* * 
Zonder het financiële aspect van de invordering te verwaarlozen, is het hoofddoel van 
dergelijke onderzoeken de ontwikkeling van fraude tegen te gaan door de netwerken te 
ontmantelen. Onthulling van onwettige praktijken en de bijbehorende publiciteit dragen bij 
tot een betere preventie, maar daarom moet nog geen onevenredig belang worden gehecht 
aan de geschilprocedures, al dienen deze natuurlijk wel consequent te worden gevoerd. 
AFDELING 4: STRUCTUURFONDSEN 
1. Nieuwe dossiers 
1.1. Europees Sociaal Fonds 
Met het parket van Lanusei (Sardinië, Italië) is contact opgenomen over een eind 
1993 gestarte gerechtelijke procedure wegens veronderstelde fraude met cursussen 
voor beroepsopleiding (met name "Contratti di Formazione-Lavoro" -"C.F.L.") die 
werden gefinancierd uit het ESF en beheerd door de Regio Sardinië. 
Bij deze zaak zijn onder meer ambtenaren en politici betrokken. Een controle ter 
plaatse heeft verschillende onregelmatigheden aangetoond bij het beheer van de 
contracten door de begunstigde ondernemingen. Uit de contracten kan met name het 
verschil tussen de loonkosten en de kosten van de opleiding (als die al heeft 
plaatsgevonden) niet worden opgemaakt. 
In het kader van de programma's voor beroepsopleiding in de nieuwe "Lander" van 
Duitsland is een onderzoek ingesteld naar vermeende verduistering van gelden door 
een begunstigde die beschikte over een organisatie met vertakkingen naar andere Lid-
Staten. 
In België wordt een onderzoek ingesteld naar aanleiding van de uitlatingen van een 
gewezen administratief directeur van een instituut in een weekblad. Hij verklaarde 
dat hij verplicht was onjuiste opgaven te doen om gelden uit het ESF te 
verkrijgen. Het instituut ontving tussen 1989 en 1993 760 000 ecu uit het ESF voor 
de medefinanciering van opleidingsacties. 
Hij beweerde dat de cursussen nooit hebben plaatsgevonden. De in het dossier 
genoemde docenten zijn onderzoekers die nooit een cursus hebben gegeven. De 
zogenaamde deelnemers aan de cursussen zijn personeelsleden van het instituut. Hun 
werk bestond gewoon uit routineonderzoeken die door het instituut werden verkocht. 
136 Zie hoofdstuk 1, afdeling 5, over de regelingen voor douanevervoer, blz. 13. 
66 
De fictieve medefinanciering kwam uit de jaarlijkse subsidie die de Provincie aan het 
instituut verleent. 
Het ESF is bijzonder fraudegevoelig, wat blijkt uit de gevallen die door de diensten van de 
Commissie worden onderzocht; dit is voornamelijk te wijten aan het immateriële karakter 
van de prestaties. 
1.2. EOGFL. afdeling Oriëntatie 
Bij een controle ter plaatse van de regeling voor de toekenning van compenserende 
vergoedingen aan veehouders in bergstreken137 die in september 1994 in Haute-Corse 
werd verricht, hebben de diensten van de Commissie ontdekt dat er nogal wat schort 
aan de uitvoering van deze regeling. 
De Commissie heeft alle betalingen in het kader van het DOCUP (enig 
programmeringsdocument) van Corsica voor dit deel van de maatregel opgeschort 
overeenkomstig de bepalingen van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de 
Raad138. 
De Franse autoriteiten is verzocht aanvullende onderzoeken te verrichten om de omvang 
van het probleem vast te stellen en het financiële aspect te regulariseren. 
Bij een controlebezoek aan Italië in september 1994 heeft de Commissie een 
omvangrijke fraude ten bedrage van ongeveer 1,8 miljoen ecu ontdekt bij de 
verwezenlijking van drie projecten die werden gefinancierd uit hoofde van 
Verordening nr. 355/77 van de Raad139. 
Bij deze projecten ging het om de modernisering van drie bedrijven voor groenten 
en fruit die dezelfde moedermaatschappij hebben. 
Bij de controle is vastgesteld dat de door de communautaire wetgeving gestelde 
voorwaarden niet zijn nageleefd: wijzigingen zonder voorafgaande toestemming van 
de Commissie, aanrekening van niet-subsidiabele uitgaven en verwaarlozing van de 
installaties. 
Na de controle heeft het Italiaanse Ministerie van Landbouw, voedselvoorziening en 
bosbouw de Commissie verzocht twee van de drie projecten te staken. 
Het parket van de rechtbank van Rome heeft een onderzoek ingesteld. 
1.3. Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 
Bij de gunning van een overheidsopdracht op Réunion heeft zich vermoedelijk een geval 
137 
138 
139 Deze steun wordt geregeld in de artikelen 17 tot en met 19 van Verordening (EEG) nr. 2328/91 van 
de Raad, PB L 218 van 06.08.1991. 
PB L 374 van 13.12.1988, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad, PB L 193 
van 31.07.1993. 
PB L 51 van 13.02.1977. 
67 
van fraude voorgedaan. De betalingen zijn opgeschort en de Franse autoriteiten is verzocht 
een administratief onderzoek in te stellen. Zij hebben de nodige stappen ondernomen. 
Dit geval toont aan dat het plaatsen van overheidsopdrachten zorgvuldig moet geschieden, 
vooral op het gebied van bouw en openbare werken. 
2. Oude dossiers 
Hierna volgen de belangrijkste ontwikkelingen in 1994 van de in de vorige verslagen 
genoemde dossiers. 
2.1. Europees Sociaal Fonds 
De processen bij de rechtbank van Milaan over de in Lombardije ontdekte 
onregelmatigheden met ESF-gelden zijn nog steeds aanhangig; vanwege het grote 
aantal beschuldigden (47) is de procedure ingewikkeld. 
Zoals in het verslag 1993 al is aangeduid, heeft het feit dat de Commissie zich bij 
deze procedure burgerlijke partij heeft gesteld ervoor gezorgd dat enkele bijdragen 
uit het ESF nog voor het einde van de processen door sommige beschuldigden 
werden terugbetaald. Het geïnde bedrag beloopt 319 608 ecu. 
De werkgroep die in 1992 is opgericht om de zaak "ESF-Portugal" af te handelen, 
zet haar werkzaamheden voort. Het is een ingewikkelde zaak met honderden dossiers, 
die ten laatste op 30 september 1995 afgesloten moeten zijn140. 
De zaak van de onderneming die ervan wordt verdacht in België 2,7 miljoen ecu uit 
het ESF op onrechtmatige wijze te hebben gebruikt en waarbij de Commissie zich 
burgerlijke partij heeft gesteld, is nog aanhangig. De rechtbank heeft in 1994 de 
zittingen beëindigd. Er is nog geen uitspraak gedaan. 
Een onderzoek bij de rechtbank van Napels heeft er onder andere toe geleid dat een 
verzoek is gedaan om zeven ambtenaren van de luchtvaartmaatschappij die werden 
verdacht van oplichting bij de organisatie van beroepsopleidingscursussen ten nadele 
van het ESF en de EIB (vervalsing van boekhouding en rekeningen, frauduleuze 
verhoging van de kosten van de cursussen door opgave van niet-bestaande leerlingen 
en leerkrachten en door de kosten van andere activiteiten van de matschappij bij de 
cursussen te boeken) in staat van beschuldiging te stellen. 
Uit het onderzoek is gebleken dat de betrokken maatschappij in de periode 1985-
1992 een financiële bijdrage van ongeveer 5 miljoen ecu van de communautaire 
instellingen heeft ontvangen. Welk gedeelte hiervan op onrechtmatige wijze is 
verkregen moet nog worden vastgesteld. 
140 Als voorgeschreven in Verordening (EEG) nr. 2052/88 van de Raad, als gewijzigd bij Verordening 
(EEG) nr. 2081/93 van de Raad, PB L 193 van 31.07.1993. 
68 
2.2. EOGFL. afdeling Oriëntatie 
Dank zij de samenwerking met de gerechtelijke instanties van Reggio di Calabria en het 
onderzoek ter plaatse in januari 1994 werd vastgesteld dat de ernstige onregelmatigheden 
zich ook nog in andere centra voor de opslag en botteling van olijfolie hadden voorgedaan 
dan dat in Calabrië (S. Lorenzo), namelijk in de opslagcentra van Castri (Apulië) en Eboli 
(Campania). 
Bij het onderzoek werden verschillende onregelmatigheden bevestigd (verwaarloosde 
gebouwen, onbegaanbare toegangswegen tot de centra in Eboli en S. Lorenzo, de 
bottelmachines waren niet aan de vloer bevestigd en stonden niet in verbinding met de 
vaten, enz....) die bewezen dat de drie centra nooit in bedrijf waren geweest. 
De diensten van de Commissie hebben de procedure tot annulering van de subsidie ingeleid 
en zijn begonnen met de terugvordering van de betaalde bedragen, ongeveer 3,185 miljoen 
ecu. 
Bij het gerechtelijk onderzoek met betrekking tot het centrum in S. Lorenzo heeft de 
Commissie zich burgerlijke partij gesteld. 
2.3. Operationeel meerfondsenprogramma 
De rechtbank van Aquila heeft op 21 juni 1994 na 38 zittingen uitspraak gedaan in de zaak 
Abruzzen. De elf leden van de vroegere uit vier partijen bestaande Regionale raad werden 
wegens ambtsmisbruik veroordeeld tot gevangenisstraffen variërend van driejaar (plus vijf 
jaar ontzetting uit het recht om ambten te bekleden) voor de voorzitter, tot twee jaar (plus 
drie jaar ontzetting uit het recht om ambten te bekleden) voor de tien leden. Bovendien is 
de voorzitter veroordeeld wegens intellectuele valsheid bij de opstelling van de verklaring, 
volgens welke 2000 financieringsaanvragen zouden zijn ingediend en na "vergelijkend 
onderzoek" 460 uitgekozen. De drie regionale adviseurs zijn wegens gebrek aan bewijs 
vrijgesproken. 
De verdediging is in beroep gegaan. Opgemerkt moet echter worden dat de verdachten niet 
zijn vrijgesproken van poging tot fraude ten nadele van de Gemeenschapsbegroting (artikel 
640 bis van het Italiaanse wetboek van strafrecht). 
AFDELING 5: DIRECTE UITGAVEN 
In deze nieuwe afdeling worden de uitgaven behandeld die, in tegenstelling tot de andere 
genoemde gebieden, direct door de diensten van de Commissie worden beheerd in de vorm 
van contracten. De Lid-Staten hebben hierbij dus geen enkele wettelijke verplichting. Dit 
geldt zowel voor de melding van de gevallen als voor het toezicht (bijvoorbeeld de 
traditionele controleprocedures), het financiële toezicht inbegrepen. 
69 
1. Milieu 
De Commissie heeft in Italië een onderzoek ingesteld omdat een project voor de bouw van 
een in het kader van het Medspa-programma141 gefinancierde fabriek voor de verwerking 
van polyurethaanvernis en houtafval tot nieuwe materialen niet binnen de in het contract 
vastgestelde termijn was uitgevoerd. 
Het begunstigde bedrijf was ondertussen verhuisd naar een andere Italiaanse stad én van 
directeur veranderd. 
Het project is nooit uitgevoerd, en op grond van de in Italië verzamelde gegevens bestaan 
ernstige verdenkingen dat de verandering van vestigingsplaats en directeur, waarvoor geen 
duidelijke reden was, plaatsvond om de verantwoordelijkheid voor het desbetreffende 
contract bij iemand anders te leggen, die steeds heeft ontkend er iets van af te weten. De 
Commissie heeft een opdracht gegeven tot terugvordering van het reeds betaalde voorschot. 
Uit dit geval blijkt duidelijk dat projecten waarvoor subsidie is aangevraagd en die 
niet of in onvoldoende mate worden uitgevoerd een probleem vormen. In dergelijke 
gevallen moet de Commissie de betaalde voorschotten terugvorderen. 
2. Samenwerking 
De Duitse federale gerechtelijke instanties hebben een verzoek om bijstand tot de 
Commissie gericht in het kader van een onderzoek naar fraude tegen de leiding van een 
niet-gouvernementele organisatie (NGO). Deze organisatie trad op als ontwikkelaar van 
twee projecten die uit hoofde van de ontwikkelingssamenwerking door de Gemeenschap 
en de Duitse staat werden medegefinancierd. 
Tegen de verantwoordelijken is een proces aangespannen. Hun wordt fraude ten nadele van 
de Gemeenschapsbegroting ten laste gelegd. 
De Commissie had voor de uitvoering van deze projecten een bedrag van 480 000 ecu 
overgemaakt. Zij heeft de Duitse gerechtelijke instanties bijzonder actief bijstand verleend. 
De zaak is nog aanhangig. 
Deze zaak heeft een voorbeeldfunctie omdat de Commissie bijstand verleende op 
verzoek van een Lid-Staat die bij zijn eigen onderzoek naar een NGO ontdekte dat er 
ook Gemeenschapsgelden op het spel stonden. 
141 Verordening (EEG) nr. 563/91 Van de Raad, PB L 63 van 09.03.1991. 
70 
3. Wetenschap, Onderzoek en technologische ontwikkeling 
Op het gebied van Onderzoek zijn verschillende onderzoeken aan de gang, waarbij 
problemen met de facturering zijn gebleken. Het gaat om enkele contracten in alle 
Lid-Staten. 
In Nederland is een onderzoek aangevangen naar onregelmatigheden die zijn 
geconstateerd bij een project in het kader van het Actieplan voor de invoering van 
geavanceerde televisiediensten in Europa. 
4. Toerisme 
Op het gebied van het toerisme is een onderzoek begonnen waarbij is aangetoond dat in 
de Lid-Staten netwerken bestaan die zijn opgericht met het oogmerk misbruik te maken 
van de communautaire fondsen door middel van te hoge rekeningen en fictieve 
onderaanbestedingen. 
Uit hoofde van artikel 209 A van het EG-Verdrag heeft de Commissie verschillende Lid-
Staten verzocht erop toe te zien dat de bevoegde instanties de nodige stappen ondernemen 
voor de voortzetting en verdieping van het onderzoek. 
Het is de eerste keer dat de Commissie een dergelijk verzoek tot de Lid-Staten richt. 
Deze procedure is uitdrukkelijk vermeld in artikel 209 A, tweede alinea, van het EG-
Verdrag: 
"Onverminderd andere bepalingen van dit Verdrag coördineren de Lid-Staten hun 
optreden om de financiële belangen van de Gemeenschap tegen fraude te 
beschermen. Zij stellen daartoe met de hulp van de Commissie een nauwe en 
geregelde samenwerking tussen hun bevoegde overheidsdiensten in." 
* 
* * 
Ter afsluiting van deze afdeling moet worden gezegd dat de diensten van de Commissie 
ernaar streven hun onderzoeksterrein voortdurend uit te breiden tot andere sectoren van 
directe uitgaven waar het gevaar van fraude of onregelmatigheden bestaat, met name die 
waarbij de georganiseerde misdaad betrokken is. 
HOOFDSTUK 6 : STATISTIEKEN EN ANALYSES 
De in dit hoofdstuk geanalyseerde gegevens zijn alle afkomstig uit de operationele 
gegevensbanken die de Commissie heeft opgezet en die zij beheert. De verwerkte 
informatie en de opgenomen grafieken zijn hulpmiddelen voor de analyse. De interpretatie 
van deze informatie en grafieken - waarbij de gespecialiseerde diensten van de Lid-Staten 
worden betrokken, met name in het kader van het Raadgevend Comité voor de coördinatie 
71 
van de fraudebestrijding142 en de sectoriële comités - dient in de eerste plaats als richtsnoer 
voor het optreden van de Commissie, met inbegrip van haar coördinerende en ondersteunde 
rol met betrekking tot de acties die op nationaal niveau in het bijzonder ter bestrijding van 
de grootschalige financiële fraude worden ondernomen. 
In de eerste afdeling van dit hoofdstuk worden de meldingen van de Lid-Staten op grond 
van de verschillende sectoriële verordeningen die thans van kracht zijn, geanalyseerd. 
Afdeling 2 bevat een analyse van de gevallen die dank zij andere informatiebronnen aan 
de Commissie konden worden medegedeeld. Hierbij kan onder meer worden gedacht aan 
de informatie die door middel van de gratis telefoonlijnen143 is verzameld, of aan de 
uitwisseling van gegevens in het kader van de wederzijdse bijstand. Afdeling 3 is gewijd 
aan het financieel toezicht op fraude, dat bestaat in een globale systematische controle op 
basis van rationele steekproeftechnieken, ten einde de globale financiële gevolgen van alle 
onregelmatigheden te kunnen beoordelen. 
Vervolgens wordt het relatieve belang van de onregelmatigheden op de verschillende 
gebieden en in de verscheidene Lid-Staten geanalyseerd. Deze analyse verschaft 
richtsnoeren voor de vaststelling van het toekomstige beleid ter zake van de 
fraudebestrijding. 
Deze analytische gedeelten worden verduidelijkt met behulp van tabellen en grafieken, die 
concreet weergeven wat de acties van de Lid-Staten en de Commissie naar aanleiding van 
de aan het licht gebrachte fraudes en onregelmatigheden hebben opgeleverd. 
AFDELING 1: MELDINGEN VAN DE LID-STATEN OVER 
ONREGELMATIGHEDEN 
De fraudes en onregelmatigheden die de Lid-Staten in 1994 op grond van de specifieke van 
kracht zijnde verordeningen144 hebben gemeld, zijn voor het EOGFL-Garantie in tabel 1 
verwerkt, voor de traditionele eigen middelen in tabel 2, en voor de Structuurfondsen in 
de tabellen 3 en 4. 
Korte toelichting op de tabellen en grafieken 
De algemene tendens is dat het aantal meldingen op alle gebieden stijgt (waarbij voor de 
eigen middelen geldt dat het totaalbedrag van de meldingen lager is). 
Tabel 1 geeft een overzicht van de in 1994 gemelde fraudes en onregelmatigheden bij het 
EOGFL-Garantie, uitgesplitst naar het jaar waarin de fraude een aanvang nam. Voor de 
zaken in deze tabel geldt dat het jaar waarin zij aan het licht werden gebracht, 
overeenkwam met het jaar van melding aan de Commissie, i.e. 1994. Duidelijk is in ieder 
142 
143 
144 Zie hoofdstuk 4, afdeling 1, blz. 36. 
Zie hoofdstuk 2, afdeling 1, punt over de ontwikkeling van het "inlichtingenwerk" (nieuwe 
informatiebronnen), blz. 27. 
Zie bijlage 1 voor een overzicht van de regelgeving, alsmede hoofdstuk 1, in het bijzonder afdeling 
3 "Belangrijke ontwikkelingen op het gebied van de Structuurfondsen", blz. 9. 
72 
geval dat de invorderingsprocedures, die door de Lid-Staten worden uitgevoerd, lang 
zijn145. 
Tabel 2 bevat de meldingen die in het eerste halfjaar van 1994 met betrekking tot de eigen 
middelen zijn gedaan. In de tabel zijn de betrokken bedragen opgenomen, alsmede het 
procentuele aandeel van elke Lid-Staat in het totale aantal meldingen en in de totale 
bedragen. 
De meldingen in verband met de Structuurfondsen worden in tabel 3 weergeven. Dit 
overzicht is globaal, omdat de regelgeving op dit gebied recentelijk is gewijzigd (tabel 4 
geeft de bijbehorende bedragen). Desondanks moeten bepaalde aspecten van de 
meldingsprocedure op dit gebied nader worden toegelicht: 
de verplichting van de Lid-Staten om onregelmatigheden te melden, gaat terug op 
artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad. In 1991 heeft het Hof 
van Justitie evenwel de "Gedragscode", waarin de betrokken toepassingsbepalingen 
waren neergelegd146, ongeldig verklaard. In verband hiermee hebben de Lid-Staten 
de melding van nieuwe zaken, alsmede de informatieverstrekking over de 
ontwikkeling van de oude zaken, vertraagd of zelfs stopgezet. 
Het aantal meldingen is voor de periode 1990-1993147 derhalve op 58 blijven steken; 
de goedkeuring op 11 juli 1994 van Verordening (EG) nr. 1681/94 van de 
Commissie heeft het meldingsproces weer op gang gebracht. Dientengevolge zijn 
gedurende het eerste kwartaal dat deze nieuwe verordening van kracht was, 22 zaken 
gemeld (in 1994 werden vóór de inwerkingtreding van deze nieuwe verordening 20 
meldingen ontvangen); 
de meldingen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1831/94 van de Commissie zijn 
negatief. Dit komt doordat Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad148 tot 
oprichting van het Cohesiefonds op 26 mei 1994 in werking is getreden. 
Grafiek 1 geeft een overzicht van het totale aantal fraudemeldingen met betrekking tot de 
traditionele eigen middelen en de uitgaven, alsmede van de betrokken bedragen. De grafiek 
toont met name hoe de situatie zich in de afgelopen vier jaar heeft ontwikkeld. 
Grafiek 2 geeft het aantal meldingen per Lid-Staat in de afgelopen vier jaar, alsmede de 
betrokken bedragen (ontvangsten en uitgaven). 
Grafiek 3 specificeert de verschillende soorten eigen middelen waarop de ontvangen 
meldingen betrekking hadden. 
In grafiek 4 zijn dezelfde gedetailleerde gegevens opgenomen met betrekking tot de 
belangrijkste uitgavencategorieën van het EOGFL-Garantie. 
145 
146 
147 
148 Zie afdeling 3 van dit hoofdstuk. 
Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1991, doe. SEC(92) 943 def. 
Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
Zie hoofdstuk 1, afdeling 3 "Ontwikkelingen op het gebied van de structurele acties", blz. 9. 
73 
In tabel 5 wordt een verband gelegd tussen de gevallen die een bepaalde Lid-Staat heeft 
medegedeeld, en de uitgaven van de Gemeenschap voor deze Lid-Staat (EOGFL-Garantie, 
Structuurfondsen). Hetzelfde verband wordt gelegd voor de traditionele eigen middelen die 
een bepaalde Lid-Staat ten behoeve van de Gemeenschap heeft geïnd, en de gevallen die 
op dit gebied aan de Commissie zijn gemeld. 
AFDELING 2 : ANALYSE VAN DE GEGEVENS IN DE GEGEVENSBANKEN 
VAN DE COMMISSIE 
De gegevens over de onregelmatigheden zijn in de volgende gegevensbanken opgeslagen: 
de gegevensbank IRENE bevat de meldingen van de Lid-Staten over fraudes en 
onregelmatigheden die betrekking hebben op de traditionele eigen middelen, het 
EOGFL-Garantie en de Structuurfondsen; 
de gegevensbank Pré-IRENE bevat informatie over de zaken die de Commissie aan 
het licht heeft gebracht en waarvan de Lid-Staten geen mededeling hebben gedaan; 
in de gegevensbank "Wederzijdse bijstand" is informatie opgenomen over gevallen 
waarover informatie is uitgewisseld in het kader van de wederzijdse bijstand149, maar 
die nog niet officieel zijn medegedeeld in de zin van de betrokken verordeningen van 
de Raad150. 
Tabel 6 geeft een overzicht van de onregelmatigheden die in 1994 aan het licht zijn 
gebracht. Voor 27% van de gevallen die in de gegevensbank "Wederzijdse bijstand" zijn 
opgeslagen, geldt dat de daaraan ten grondslag liggende informatie afkomstig is van de 
diensten van de Commissie. Dientengevolge hebben de officiële meldingen van de 
Lid-Staten betrekking op ongeveer twee derde van de totale bedragen die in het geding 
zijn. 
Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra151 onderwerpt al deze gegevens 
aan een nadere statistische analyse. Vooralsnog kunnen op basis van een minder verfijnde 
analyse reeds interessante vaststellingen worden gedaan, zoals uit de hierna gepresenteerde 
tabellen blijkt. 
Een sectoriële analyse van de zaken die in 1994 met betrekking tot het EOGFL-Garantie 
zijn ontdekt, wijst op een sterke concentratie op bepaalde financieringsvormen. Tabel 7 
geeft een gedetailleerd overzicht van de maatregelen in verband waarmee de Lid-staten 
onregelmatigheden hebben gemeld. Met deze meldingen was een totaalbedrag van meer 
dan 1 miljoen ecu gemoeid. Bij een groot aantal meldingen met betrekking tot bepaalde 
regelingen voor directe steun blijken relatief bescheiden bedragen in het geding te zijn, in 
149 
150 
151 Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad. 
Verordening (EEG) nr. 595/91 voor het EOGFL-Garantie en Verordening (EEG, EURATOM) nr. 
1552/89 voor de traditionele eigen middelen. 
Zie hoofdstuk 2, afdeling 1, punt over de ontwikkeling van gegevensbanken ("Inlichtingenwerk"), blz. 
23. 
74 
vergelijking met andere zaken die weliswaar minder talrijk zijn, maar die betrekking 
hebben op de sector restituties (zie tabel). Met deze restituties zijn veel hogere bedragen 
gemoeid. 
Tabel 8 betreft de opsporingsmethoden die bij de in 1994 gemelde zaken met betrekking 
tot het EOGFL-Garantie zijn gehanteerd. De tabel toont het belang aan van de 
documentencontrole achteraf: 42% van het totale aantal meldingen (die 35% van de totale 
betrokken bedragen vertegenwoordigden) kon dank zij dit soort controles worden 
opgespoord. Dank zij toepassing van de risico-analyse152 zijn gerichtere controles mogelijk 
en kan de doeltreffendheid ervan worden vergroot. 
AFDELING 3: FINANCIEEL TOEZICHT OP FRAUDE - STAND VAN DE IN-
EN TERUGGEVORDERDE BEDRAGEN 
Alleen de Lid-Staten zijn gemachtigd om ontdoken bedragen (eigen middelen) in te 
vorderen of om de procedures in te leiden voor de terugvordering van bedragen die 
onverschuldigd uit hoofde van het communautaire financieringsbeleid zijn betaald. Behalve 
tot een versterking van de operationele werkzaamheden heeft de Commissie zich er tevens 
toe verplicht in haar strategische werkprogramma voor 1994 concrete maatregelen op te 
nemen ten einde een doeltreffend toezicht op de procedures voor de invordering van de 
communautaire vorderingen te waarborgen. Het resultaat is nog altijd niet bevredigend. 
De gegevensbank IRENE moet een systematischer toezicht mogelijk maken. Er bestaan 
evenwel terreinen waar de wettelijke bepalingen met betrekking tot het financieel toezicht 
op fraudes en onregelmatigheden onvoldoende zijn, dan wel volledig ontbreken. Daarom 
heeft de Commissie in 1994 verscheidene maatregelen met betrekking tot het 
EOGFL-Garantie en de Structuurfondsen153 goedgekeurd. Met betrekking tot de eigen 
middelen heeft zij een voorstel tot wijziging van de thans geldende regelgeving gedaan, 
dat nog altijd hangende is bij de Raad. 
De bovengenoemde tekortkomingen bij het financieel toezicht op de uitgaven waren voor 
Directoraat-generaal XX (Financiële controle) aanleiding om in zijn verslag over het beheer 
van de directe vorderingen van de diensten van de Commissie154 tevens een andere kwestie 
te behandelen: het toezicht op de wijze waarop de indirecte vorderingen, waarvan het 
beheer in de eerste plaats onder de Lid-Staten ressorteert (eigen middelen, 
EOGFL-Garantie, Structuurfondsen), worden ingevorderd. Voorts wordt in dit verslag 
aandacht besteed aan de specifieke vraagstukken inzake de invordering van communautaire 
vorderingen in verband met fraudes of onregelmatigheden. In de navolgende uiteenzetting 
zijn enkele overwegingen, aanbevelingen en voorstellen uit het voornoemde verslag 
opgenomen; zij hebben betrekking op het toezicht op de invordering, ongeacht het 
betrokken gebied. 
152 
153 
154 Zie hoofdstuk 1, afdeling 2 over de ontwikkeling van de regelgeving op het gebied van de landbouw, 
het punt betreffende de wijziging van Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad, blz. 8 en 9. 
18e verslag van de financieel controleur, waarvan de conclusies op 28.04.1994 officieel door de 
Commissie zijn goedgekeurd. 
Zie ook hoofdstuk 2, afdeling 1, het punt over de ontwikkeling met betrekking tot de organisatie van 
de Commissiediensten, blz. 21. 
75 
1. Toezicht op het gebied van de traditionele eigen middelen 
1.1. Beginselen 
Krachtens het "eigen-middelenbesluit" en de daarop betrekking hebbende 
uitvoeringsverordening - de reeds genoemde Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89 -
zijn de Lid-Staten verplicht de eigen middelen vast te stellen, te boeken en te innen, 
inclusief de bedragen die met de door hen vastgestelde fraudes en onregelmatigheden 
gemoeid zijn. De Commissie ziet erop toe dat de nationale overheidsdiensten de 
invorderingsprocedures werkelijk inleiden en volledig ten uitvoer leggen zodat de Lid-Staat 
voldoet aan zijn verplichtingen met betrekking tot een goed beheer. Ingeval de 
niet-invorderbaarheid te wijten is aan het faillissement van de betrokken onderneming of 
aan het verstrijken van de verjaringstermijn, dient de Lid-Staat het bewijs te leveren dat 
hij alles heeft gedaan wat in zijn mogelijkheden lag om de (verloren gegane) bedragen te 
innen. Alleen zo kan de Lid-Staat worden ontheven van de verplichting om deze bedragen 
ter beschikking van de Gemeenschap te stellen. 
Na analyse verschaffen de gegevens in het computerbestand IRENE nuttige informatie met 
het oog op de fraudebestrijding. Daarnaast kunnen de geanalyseerde gegevens worden 
gebruikt om het optreden van de betrokken diensten in een bepaalde richting te sturen. 
Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89 voorziet in dit verband in een zogenaamde 
"B"-boekhouding van de vastgestelde, maar nog niet ingevorderde rechten. Deze 
boekhoudkundige gegevens worden ieder jaar in de balans en de jaarrekeningen van de 
Commissie opgenomen. De nationale overheidsdiensten dienen de Commissie 
kwartaaloverzichten toe te zenden, zodat deze zich ervan vergewissen dat de Lid-Staten 
naar behoren voldoen aan hun verplichting om de vastgestelde, maar nog niet ingevorderde 
bedragen in de bovengenoemde specifieke boekhouding op te nemen. Deze B-boekhouding 
is globaal: zij bevat niet alleen de fraudes en onregelmatigheden waarmee bedragen van 
meer dan 10.000 ecu zijn gemoeid en die overeenkomstig artikel 6, lid 3, van de 
voornoemde verordening zijn gemeld, maar ook de zaken waarbij bedragen in het geding 
zijn die onder dit bedrag liggen. Voorts kunnen in deze boekhouding de zaken worden 
opgenomen waarin bepaalde bedragen door de belastingverschuldigden worden betwist, 
hetgeen tot een correctie van de vaststelling kan leiden. 
De voornaamste moeilijkheid voor het waarborgen van een doeltreffend financieel toezicht 
is derhalve gelegen in het feit dat op nationaal niveau twee soorten bevoegdheden 
samenkomen, te weten: onderzoek (controles) om fraude aan het licht te brengen en 
hiervan mededeling te doen, en de boekhouding van de bedragen (die in het algemeen 
onder de boekhoudkundige diensten ressorteert). Daarom is het vaak moeilijk om het 
verband met de meldingen van fraude en onregelmatigheden te leggen. Anders gezegd, het 
is moeilijk om de door IRENE verstrekte gegevens te vergelijken met de in de Lid-Staten 
gevoerde B-boekhouding. Van de laatstgenoemde gegevens staat namelijk vast dat zij 
betrekking hebben op vastgestelde bedragen, terwijl de informatie in de gegevensbank 
IRENE op meldingen is gebaseerd, zonder dat de betrokken bedragen noodzakelijkerwijs 
zijn vastgesteld. 
76 
Een andere moeilijkheid houdt verband met het feit dat er voor de Lid-Staten nog steeds 
geen dwingende verplichting bestaat om hun meldingen regelmatig bij te werken. Een 
dergelijke verplichting maakt deel uit van het voorstel van de Commissie tot wijziging van 
Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89 van de Raad. 
De derde moeilijkheid wordt veroorzaakt doordat de gegevens in de drie gegevensbanken 
IRENE, Pre-IRENE en "Wederzijdse bijstand" onderling niet bijzonder goed verenigbaar 
zijn. In 1995 zal de Commissie de geëigende maatregelen treffen om dit probleem op te 
lossen. 
1.2. Werkmethode 
Eind 1992 stelde de Commissie een wijziging van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 
1552/89 voor die onder meer ten doel had de bijwerking van de meldingen van fraude en 
onregelmatigheden en een beter financieel toezicht op de invordering155 mogelijk te maken. 
De Raad heeft echter nog geen besluit over dit voorstel genomen. 
Daarom heeft directoraat-generaal DG XIX (Begrotingen) een werkmethode uitgewerkt, 
die is gebaseerd op de ervaringen die sinds de inwerkingtreding van Verordening (EEG, 
EURATOM) nr. 1552/89156 zijn opgedaan. Deze methode wordt hieronder toegelicht. 
De methode is op twee hoofdbeginselen gebaseerd: 
* optimale benutting van de (grotendeels van de Lid-Staten afkomstige) informatie 
waarover de Commissie beschikt uit hoofde van de administratieve bijstand of de 
bepalingen van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89 met betrekking tot het 
vaststellen, boeken en ter beschikking stellen van de eigen middelen (kwartaal- en 
maandoverzichten157, verslagen over de niet-inbare bedragen158); 
* "risico-analyse"159 en steekproefcontrole. 
De Commissie maakt bij haar toezicht dus gebruik van risico-analyse. Op basis van deze 
techniek neemt zij een steekproef uit de fraudes en onregelmatigheden die de Lid-Staten 
haar hebben gemeld (de diensten van de Commissie kunnen uiteraard onmogelijk alle 
zaken die de Lid-Staten aan het licht hebben gebracht, volgen). Op deze wijze zijn 
significante steekproeven vastgesteld, waarover de overheidsdiensten van de Lid-Staten 
worden ondervraagd totdat het dossier is gezuiverd. 
155 
156 
157 
158 
159 Zie hoofdstuk 1, afdeling 1 over de ontwikkeling van de reglementering voor de eigen middelen, blz. 
6. 
Zie het overeenkomstige gedeelte in het jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
Artikel 6, lid 3, eerste alinea, van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89. 
Artikel 17, lid 2, van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89. 
Voor dit onderwerp en voor "inlichtingenwerk" in het algemeen wordt verwezen naar hoofdstuk 2, 
afdeling 1, punten 2 en 3, blz. 22 e.v. 
77 
* Fraudezaken die overeenkomstig de van kracht zijnde verordening zijn gemeld en een 
bedrag van meer dan 500.000 ecu is gemoeid, zijn voorwerp van uitvoerig toezicht 
door de Commissie. Deze zaken vertegenwoordigen samen meer dan 80% van de 
bedragen die in dat geding zijn bij de meldingen van de Lid-Staten; 
* De zaken die inzonderheid krachtens Verordening (EEG) nr. 1468/81 betreffende de 
wederzijdse bijstand bij de Commissie bekend zijn, worden eveneens aan uitvoerig 
toezicht onderworpen, mits het bedrag van de eigen middelen dat met deze zaken is 
gemoeid, hoger is dan 1 miljoen ecu en de zaken aan enkele andere criteria voldoen. 
Deze criteria houden in dat de Commissie uitsluitend tot uitvoerig toezicht overgaat 
bij zaken die van bijzonder belang zijn voor de Begrotingsautoriteit of de 
Rekenkamer, dan wel bij zaken die (naast het reeds genoemde financiële risico) aan 
een van de volgende criteria voldoen: betrokkenheid van meerdere Lid-Staten, door 
de Commissie ingeleid onderzoek of zaken waarvan de verjaringstermijn bijna is 
verstreken. 
In totaal worden in het kader van de eerste steekproef 99 zaken gevolgd (meldingen op 
grond van artikel 6, lid 3) en 6 zaken in het kader van de tweede steekproef (wederzijdse 
bijstand en overige). Laatstgenoemde zaken hadden betrekking op ongeveer 5.000 
documenten die ten onrechte waren gezuiverd of die niet naar behoren waren ingediend160. 
1.3. Stand van de invorderingen 
Tabel 9 geeft een overzicht van de invorderingen op het gebied van de eigen middelen. De 
gemelde totaalbedragen zijn in tabel 2 opgenomen. 
* Met betrekking tot de 99 gevallen van de eerste steekproef, waarmee 276 miljoen is 
gemoeid, heeft de Commissie vastgesteld dat 22,5 miljoen ecu was ingevorderd en 
dat correcties voor een bedrag van 21 miljoen ecu zijn uitgevoerd, nadat de instanties 
voor administratief of gerechtelijk beroep de betrokken gevallen hadden onderzocht. 
Sommige antwoorden van de Lid-Staten worden grondig onderzocht. 
* Voor de 6 gevallen van de tweede steekproef heeft de Commissie vastgesteld dat de 
betrokken bedragen grotendeels in de boekhouding van de nog in te vorderen 
bedragen waren opgenomen (de B-boekhouding). Bij haar follow-up wijdt de 
Commissie bijzondere aandacht aan de situatie met betrekking tot de werkelijk 
ingevorderde bedragen. 
160 Bij de zaken die deel uitmaken van deze steekproef, zij met name gewezen op de "Turkse 
televisietoestellen" en "Runderen en vlees uit Oost-Europa". Deze gevallen komen in hoofdstuk 5 van 
dit verslag ter sprake (zie blz. 60-61 en 63-64). 
78 
2. Toezicht op de uitgaven van het EOGFL-Garantie 
2.1. Beginselen 
Met betrekking tot de uitgaven van het EOGFL-Garantie bestaat er voor de Lid-Staten geen 
wettelijke verplichting om een boekhouding te voeren van de vastgestelde, maar nog niet 
ingevorderde bedragen. 
In de praktijk bestaat er enkel een boekhouding voor de bedragen die de Lid-Staten 
werkelijk hebben ingevorderd of die op grond van een ad hoc-besluit van de Commissie 
feitelijk van hen zijn teruggevorderd (bijvoorbeeld wegens nalatigheid). De bedragen die 
de Lid-Staten naar aanleiding van onregelmatigheden (in de zin van Verordening (EEG) 
nr. 595/91 van de Raad) hebben teruggevorderd, worden overeenkomstig de bepalingen van 
artikel 8, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad161 aan de 
tot betaling gemachtigde diensten of instellingen betaald. Deze brengen de betrokken 
bedragen in mindering op de uitgaven die het Fonds financiert. Een gedetailleerd 
boekhoudkundig overzicht van deze handelingen verschijnt slechts eenmaal per jaar. 
Er moet in dit verband onderscheid worden gemaakt tussen twee soorten 
onregelmatigheden en bedragen: enerzijds onregelmatigheden die - ingeval de Lid-Staten 
de daarmee gemoeide bedragen hebben teruggekregen - aanleiding geven tot een forfaitaire 
inhouding van 20% ten behoeve van de nationale overheidsdiensten162, en anderzijds 
bedragen die om geheel andere redenen, zoals verzuim of vergissingen, ten onrechte aan 
de begunstigde zijn betaald, in welk geval geen vergoeding voor de invordering wordt 
toegekend. 
Dit systeem kan worden verbeterd door het op twee punten te wijzigen: 
* de thans gevoerde boekhouding is ontoereikend, aangezien de vastgestelde, maar nog 
niet ingevorderde bedragen buiten beschouwing worden gelaten. Daarom stelt de 
Commissie een procedure voor die vergelijkbaar is met die welke bij Verordening 
(EEG, EURATOM) nr. 1552/89 van de Raad voor de eigen middelen is ingevoerd163, 
namelijk dat voor deze bedragen een specifieke boekhouding (de zogenaamde 
"B-boekhouding") moet worden gevoerd. 
De B-boekhouding vormt een permanent repertorium en overzicht van de 
communautaire vorderingen. Uittreksels uit deze boekhouding vormen een onmisbaar 
hulpmiddel voor het beheer van en het toezicht op deze vorderingen, zowel door de 
Lid-Staten als door de Commissie. 
Wanneer de controleurs tijdens hun controlebezoeken ter plaatse toegang krijgen tot 
de afzonderlijke dossiers (over fraudes en onregelmatigheden), zouden zij zich 
161 
162 
163 Zie bijlage 1 voor een overzicht van de reglementering met betrekking tot de controles. 
In artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 595/91 vervat beginsel voor zaken die zijn gemeld in de zin 
van artikel 5 van deze verordening. Zie bijlage 1 voor een overzicht van de reglementering met 
betrekking tot de meldingen van fraudes en onregelmatigheden op het gebied van het 
EOGFL-Garantie. 
Zie punt 1 over de eigen middelen. 
79 
kunnen vergewissen van de juistheid van de boekingen en van het doeltreffend 
beheer door de Lid-Staten (ook met betrekking tot de bedragen die oninbaar zijn 
geleden of die door verjaring niet-invorderbaar zijn). Voorts zouden deze bezoeken 
kunnen worden aangegrepen om een aanvullende controle uit te voeren door de 
boekhoudkundige gegevens met die in het documentatiesysteem te vergelijken. Het 
laatstgenoemde systeem heeft betrekking op de meldingen van de Lid-Staten in de 
zin van artikel 5 van de Verordening (EEG) nr. 595/91; 
* voorts heeft de Commissie naar aanleiding van de werkzaamheden van de groep 
Belle164 voorgesteld de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen165 te 
hervormen en te verbeteren, ten einde een oplossing te vinden voor de steeds groter 
wordende moeilijkheden die zich bij de uitvoering van de uitgaven van het Fonds 
voordoen. 
Bij beschikking van de Commissie166 is een bemiddelingsorgaan opgericht ten einde 
de standpunten van de Commissie en de Lid-Staten in het kader van deze procedure 
nader tot elkaar te brengen. Daarnaast kunnen ad hoe-oplossingen worden gezocht 
om bepaalde fraudezaken op te lossen, zoals financiële-correctieprocedures die wat 
het tijdsaspect betreft niet gekoppeld zijn aan de goedkeuring van de rekeningen. De 
gedachte die aan het streven naar dergelijke procedures ten grondslag ligt, blijft de 
materiële terugvordering van verduisterde of verkeerd bestede middelen. Daarbij 
moet tevens worden gewaarborgd dat administratieve en/of strafrechtelijke sancties 
aan de fraudeurs worden opgelegd. 
2.2. Stand van de terugvorderingen 
De Lid-Staten beschikken slechts over een boekhouding van de werkelijk ingevorderde 
bedragen, waarvan de basisgegevens aan de Commissie worden toegezonden (jaarlijkse 
aangiften van het EOGFL-Garantie), maar niet over een boekhouding van de vastgestelde, 
maar nog in te vorderen bedragen. Zoals in het vorige punt is opgemerkt, is de invoering 
van een dergelijke boekhouding een van de doelstellingen van de Commissie. De 
gegevensbank IRENE bevat nuttig operationeel documentatiemateriaal, maar zij verschaft 
geen inzicht in de feitelijke situatie met betrekking tot de invorderingen naar aanleiding 
van fraudes en onregelmatigheden. 
Tabel 10 toont de stand van de terugvorderingen per Lid-Staat, ongeacht de anciënniteit 
van de zaken. In de gunstigste gevallen kon ongeveer 40% van de betrokken bedragen op 
nationaal niveau worden teruggevorderd. In totaal, dat wil zeggen voor de Gemeenschap 
als geheel, kon evenwel slechts 4% van de bedragen die met de meldingen uit 1994 waren 
gemoeid, worden teruggevorderd. 
164 
165 
166 Groep onderzoekers die in opdracht van de Commissie richtsnoeren moest opstellen voor een 
hervorming van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen. 
Tenlastelegging van bepaalde bedragen aan de Lid-Staten in het kader van artikel 8 van Verordening 
(EEG) nr. 729/70. 
Beschikking 94/442/EG van de Commissie van 01.07.1994, PB L 182 van 16.07.1994. 
80 
3. Toezicht op het gebied van de structurele acties en de overige uitgaven 
Met betrekking tot de bedragen die de Lid-Staten naar aanleiding van onregelmatigheden 
op dit gebied hebben gemeld en ingevorderd, is de situatie als volgt: 
Tabel 11 
Aantal zaken 
Gemeld bedrag 
(ecu) 
Ingevorderd 
bedrag (ecu) Vóór 01.07.94* 
78 
4.292.595 
262.160 01.07.94** 
26 
1.086.622 
137.288 Totaal 
104 
5.379.217 
399.448 
** Vóór toepassing van Verordening (EG) nr. 1681/94 
Toepassing van Verordening (EG) nr. 1681/94 
De ingevorderde bedragen dienen met de nodige terughoudendheid te worden 
geïnterpreteerd. De Lid-Staten hebben hun meldingen167 namelijk tijdelijk stopgezet, 
waardoor het toezicht op de oude zaken niet meer "up-to-date" is. De meldingen zullen 
worden hervat in het kader van de tenuitvoerlegging van de voornoemde nieuwe 
verordening over onregelmatigheden en de invordering van onverschuldigd betaalde 
bedragen in het kader van de financiering van het structuurbeleid, alsmede naar aanleiding 
van de opzet van een informatiesysteem op dit gebied. Daarnaast moet rekening worden 
gehouden met het feit dat de bij de controles vastgestelde onregelmatigheden aanleiding 
kunnen zijn om bedragen van de uiteindelijke begunstigde terug te vorderen. Een dergelijke 
terugvordering leidt op haar beurt weer tot een daling van de communautaire bijdrage, 
zonder dat dit tot uitdrukking komt in een invordering in strikte zin, dat wil zeggen in een 
terugbetaling ten gunste van de Gemeenschapsbegroting. De reden hiervoor is dat de 
bedragen die aldus door de nationale autoriteiten zijn teruggevorderd, aan een ander 
programma worden toegewezen en voor de uitvoering van andere projecten worden 
gebruikt. 
Evenals bij de uitgaven van het EOGFL-Garantie bestaat er voor de structurele acties en 
de overige uitgaven geen specifieke boekhouding van de vastgestelde, maar nog niet 
ingevorderde bedragen. De invoering van een dergelijke boekhouding wordt echter 
onderzocht, in het bijzonder voor de fraudezaken die na de hervorming van de Fondsen 
van 1989 en de algemene wijziging herziening van 1993 aan het licht zijn gebracht. 
167 Zie afdeling 1 van dit hoofdstuk, blz. 70. 
81 
HOOFDSTUK 7 : KREDIETEN VOOR FRAUDEBESTRIJDING 
AFDELING 1: UITVOERING VAN DE BEGROTING 1994 
De begrotingsautoriteit had voor fraudebestrijding 139,14 miljoen ecu aan 
vastleggingskredieten en 124,24 miljoen ecu aan betalingskredieten uitgetrokken, reserves 
inbegrepen. 
Veruit het grootste deel van deze kredieten wordt toegekend aan de nationale 
overheidsdiensten die zijn belast met controle en onderzoek. Het percentage kredieten dat 
aan de Commissie wordt toegewezen ten behoeve van haar eigen operationele diensten 
blijft minimaal168. Voor 1994 is het door de begrotingsautoriteit gewenste onderscheid 
echter duidelijker. Zo zijn de volgende kredieten "exclusief voor de Commissie bestemd: 
de kredieten voor de werking van het coördinatieteam (SG/UCLAF), met inbegrip 
van de kredieten voor interne operationele bijstand (op deze term wordt verderop 
nader ingegaan); 
de kredieten voor de ontwikkeling van de communautaire databanken (IRENE, Pre-
IRENE) en SCENT-systemen, voor het TAFI-programma en voor verschillende 
studies en verslagen; 
en, op het gebied van de landbouw, de kredieten voor het instellen van een 
bemiddelingsorgaan in het kader van de hervorming van de procedure voor het 
goedkeuren van de rekeningen169. 
Dat is ongeveer 3% van de totale vastgelegde kredieten. Dit percentage ligt dit jaar echter 
hoger, omdat de begrotingsautoriteit reeds in 1993 de politieke wens te kennen heeft 
gegeven de toewijzing voor de Commissie beter af te stemmen op haar taken. 
De in 1994 goedgekeurde kredieten (139,14 miljoen ecu) komen niet exact overeen met 
de beschikbare en besteedbare kredieten, omdat de Commissie in de loop van het 
begrotingsjaar, overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer zoals omschreven 
in artikel 2 van het Financieel Reglement170, de begrotingsautoriteit om interne 
overschrijvingen heeft verzocht. Het gebruik van de besteedbare kredieten vertoont voorts 
belangrijke verschillen. Hierop wordt uitvoeriger ingegaan in het deel over de besteding 
van de kredieten voor fraudebestrijding per begrotingsonderdeel en sector. 
Eerst moge er echter aan worden herinnerd dat de beleidskredieten van deel B van de 
begroting ten goede komen aan de Lid-Staten in de vorm van technische bijstand. Deze 
168 
169 
170 Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993 voor de manier waarop dit aandeel zich heeft ontwikkeld. 
Zie hoofdstuk 6, afdeling 3 "Financieel toezich op fraude... /... EOGFL-Garantie", bladzijde 76. 
Basisverordening van 21.12.1977, PB L 356 van 21.12.1977, laatstelijk gewijzigd bij Verordening 
(EGKS, EG, Euratom) nr. 2730/94 van de Raad, PB L 293 van 12.11.1994. 
82 
term weerspiegelt de nieuwe beleidskoers van de Commissie op dit gebied, welke wordt 
gesteund en gestimuleerd door het Europees Parlement. 
Deel A bevat de kredieten voor administratieve uitgaven, die ook ten goede komen aan de 
Lid-Staten, met name in de vorm van studiebijeenkomsten en specifieke opleidingen, maar 
ook in de vorm van zogenoemde globale subsidies voor de gespecialiseerde nationale 
overheidsdiensten. 
1. Gebruik van de kredieten voor de bestrijding van fraude op landbouwgebied 
In de begroting 1994 bedraagt het aandeel van deze kredieten ruim 93% van alle kredieten 
voor fraudebestrijding. Het gebruik van de kredieten per begrotingsonderdeel en project 
is weergegeven in tabel 12. Onderstaande toelichtingen hebben betrekking op de 
begrotingsonderdelen waaraan grote bedragen zijn toegewezen, die zijn gebruikt 
overeenkomstig de geldende rechtsgronden en de verzoeken die door de Lid-Staten, de 
belangrijkste begunstigden, zijn ingediend. 
1.1. Post A-3531 "Controles, studies, analyses in het kader van de fraudebestrijding" 
Het gaat hier om niet-gesplitste kredieten, dus met gelijke bedragen voor betalingen en 
vastleggingen. Onder deze post vallen verschillende acties die het kalenderjaar 
overschrijden, zodat het gebruik van de kredieten op 31 december 1994 niet de 
uiteindelijke stand van zaken voor dat jaar weergeeft. Het werkelijke gebruik van de 
kredieten is pas bekend in het derde kwartaal van het jaar dat volgt op het betrokken 
begrotingsjaar. De tabellen geven slechts het gebruik van de kredieten per 31 december 
1994 weer, m.a.w. de vastleggingen van 1994 (tabel 13). Het definitieve gebruik van de 
kredieten van de begroting 1993 is daarentegen wel bekend en wordt gegeven in tabel 14. 
1.2. Artikel BI-360 "Fraudebestrijding op het gebied van het EOGFL-Garantie" 
Ook hier gaat het om niet-gesplitste kredieten. Om dezelfde reden als bij post A-3531 
wordt in tabel 15 het gebruik per 31 december 1994 voor de begroting 1994 weergegeven 
en in tabel 16 het uiteindelijke gebruik voor 1993. 
1.3. Artikel B2-511 "Controles in de landbouw" 
Dit artikel heeft gesplitste kredieten. 
Opgemerkt moet worden dat een aanzienlijk bedrag aan vastleggings- en betalingskredieten 
van de oorspronkelijke, door de begrotingsautoriteit goedgekeurde begroting beschikbaar 
is gebleven. De voornaamste oorzaken daarvan waren dat de kredieten voor de 
totstandbrenging van het wijnbouwkadaster171 niet zijn gebruikt en dat de uitgaven voor de 
controlebureaus "olijfolie" zijn gedaald door wisselkoersschommelingen en een beperking 
van de bedrijfsmiddelen. 
Zie jaarverslag "Fraudebestrijding" 1993. 
83 
1.4. Artikel B2-519 "Maatregelen ter bestrijding van fraude in de landbouw" 
Dit artikel is op initiatief van het Parlement in de begroting 1994 opgenomen om de 
middelen uit te breiden waarmee de diensten van de Commissie de fraude kunnen 
bestrijden. Hoewel oorspronkelijk ruime kredieten aan dit artikel waren toegekend (2,5 
miljoen ecu aan vastleggingskredieten en 1,5 miljoen ecu aan betalingskredieten), was er, 
in strijd met eerdere voorschriften van de begrotingsautoriteit en met interne instructies van 
de Commissie, sprake van een "mini-begroting", waardoor het gebruik van de kredieten 
werd bemoeilijkt en voornamelijk beperkt bleef tot operationele uitgaven, zoals het betalen 
van analyses, externe deskundigen, enz. 
Daar dit de enige oorzaak was van de onderbesteding, hebben de beheerders van het 
hoofdstuk bij de jaarlijkste kredietoverschrij vingsprocedure de begrotingsautoriteit verzocht 
de niet-gebruikte kredieten opnieuw beschikbaar te stellen. De begrotingsautoriteit heeft 
deze interne overschrijving echter afgewezen, zodat de kredieten nog steeds onder dit 
artikel staan geboekt. 
2. Financiële analyse 
2.1. Gebruik van de kredieten voor de landbouwsector 
Bij Verordening (EEG) nr. 307/91 van de Raad172 is een mede-financieringsstelstel in het 
leven geroepen voor de verscherping van de controles op bepaalde uitgaven ten laste van 
de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw. De 
mede-financiering is beperkt in de tijd en kan jaarlijks maximaal 20 miljoen ecu bedragen 
(totaal beschikbaar bedrag). 
De door de Lid-Staten in 1993 gedeclareerde uitgaven belopen 10,37 miljoen ecu of 52% 
van het totale beschikbare bedrag (zie tabel 16). 
De mate waarin de communautaire kredieten worden gebruikt verschilt per Lid-Staat: in 
Ierland, Duitsland, Frankrijk en Denemarken ligt het bestedingsniveau boven het 
gemiddelde (variërend van 52 tot 80%), in Portugal en Spanje rond het gemiddelde (45 en 
50%), terwijl het Verenigd Koninkrijk, Griekenland, Italië en België daarentegen slechts 
11 tot 17% van de voor hen beschikbare bedragen hebben gebruikt. Alleen Nederland heeft 
zijn financiële toewijzing volledig gebruikt en kon derhalve overeenkomstig Verordening 
(EG) nr. 1116/94 van de Commissie173 aanspraak maken op extra financiering. 
De uitgaven die de Lid-Staten in 1993 hebben gedeclareerd bestaan voor het grootste deel 
uit de bezoldiging van het extra personeel voor de in Verordening (EEG) nr. 307/91 
bedoelde controles (67% van het totale in aanmerking komende bedrag). De kosten voor 
scholing bleven laag (2%) en hadden betrekking op het organiseren van cursussen over de 
verschillende controlemethoden voor landbouwprodukten. De inrichtingskosten (18%) 
bestonden voornamelijk uit de aanschaf van micro-computers en voertuigen die 
172 PB L 37 van 09.02.1991. 
173 PB L 122 van 17.05.1994. 
84 
onontbeerlijk zijn voor de controles. De vraag om financiering van in laboratoria 
uitgevoerde analyses, met name voor de controle van uitgevoerde produkten, heeft een 
behoorlijk hoog niveau bereikt in Denemarken, Griekenland, Ierland en Portugal. 
Op basis van de ervaring die is opgedaan tijdens de eerste drie jaar waarin Verordening 
(EEG) nr. 307/91 werd toegepast (met inbegrip van 1994), heeft de Commissie op 16 mei 
1994 Verordening (EG) nr. 1116/94174 vastgesteld, op grond waarvan de Lid-Staten de niet-
gebruikte communautaire financiering binnen de grenzen van het toegekende bedrag van 
het ene begrotingsonderdeel kunnen overdragen naar het andere, en bovendien toegang 
kunnen krijgen tot de door de andere Lid-Staten niet-gebruikte bedragen. Deze nieuwe 
bepalingen beantwoorden aan de wens van bepaalde Lid-Staten en bieden tegelijkertijd 
betere mogelijkheden voor een goed beheer van de betrokken communautaire middelen. 
De uitgavenramingen voor 1994 (zie tabel 15) op basis van de door de Lid-Staten 
ingediende declaraties belopen 7,2 miljoen ecu, hetgeen neerkomt op 36% van de 
beschikbare kredieten175. Het werkelijke gebruik zal eerst na 15 mei 1995 bekend zijn, de 
datum waarop de Lid-Staten de staat van hun werkelijke uitgaven bij de Commissie zullen 
hebben ingediend. 
Ten aanzien van de andere verordeningen tot instelling van communautaire mede­
financiering uit dit begrotingsonderdeel, zoals voor het geïntegreerd beheers- en 
controlesysteem in het kader van Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad176 en de 
uitgaven voor teledetectie, kan het bestedingsniveau (voor 1993 en naar verwachting voor 
1994) als bevredigend worden beschouwd (zie de eerder genoemde tabellen). 
2.2. Het nieuwe beleid van de Commissie inzake technische bijstand en subsidiëring 
Dit beleid, dat wordt gesteund door het Europees Parlement, bestaat erin 
fraudebestrijdingsmaatregelen van de bevoegde autoriteiten in de Lid-Staten mede te 
financieren. Daarmee wordt beoogd de strijd tegen de fraude te intensiveren op gebieden 
waar, anders dan op het gebied van de landbouw, in de rechtsgrond geen definitie is te 
vinden van het begrip technische bijstand aan de Lid-Staten, en a fortiori ook geen 
toepassingsbepalingen. 
De technische bijstand aan de Lid-Staten past in het kader van de subsidiariteit: deze 
kredieten zijn immers bestemd om de Lid-Staten te helpen bij de tenuitvoerlegging van 
communautaire beleidsmaatregelen op het gebied van de fraudebestrijding, met name bij 
de ontwikkeling van controles, wanneer de nationale diensten niet over voldoende 
administratieve of technische capaciteit beschikken. De vorm waarin deze hulp wordt 
verleend is afhankelijk van de aard van de verzoeken van de Lid-Staten: het kan gaan om 
174 
175 
176 Reeds genoemde Verordening tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 967/91 van de Commissie, 
PB L 100 van 20.04.1991. 
Voor het begrotingsjaar 1994 heeft de Commissie slechts 10 miljoen ecu uitgetrokken in plaats van 
de "reglementaire" 20 miljoen ecu, juist om rekening te houden met de onderbesteding die verband 
houdt met Verordening (EEG) nr. 307/91. 
Zie hoofdstuk 1 over de regelgeving, afdeling 2 " Belangrijke ontwikkelingen op landbouwgebied", 
blz 7. 
85 
een subsidie voor de aankoop van specifieke apparatuur waarmee de fraude in het veld kan 
worden bestreden, of om het inschakelen van deskundigen, op uitdrukkelijk verzoek van 
de Lid-Staten, voor het uitvoeren van een nationaal onderzoek of een onderzoek in 
samenwerking met de diensten van de Commissie. 
Op het gebied van de Structuurfondsen (en voor 1995 ook het Cohesiefonds) bestaat de 
bijstand aan de Lid-Staten voornamelijk uit het organiseren van 
voorlichtingsbijeenkomsten177, die in eerste instantie bedoeld zijn om uitvoerige informatie 
te geven over de nieuwe manieren om geconstateerde onregelmatigheden mede te delen na 
de inwerkingtreding in 1994 van de nieuwe regelgeving op dit gebied178. Er kan ook meer 
specifieke bijstand worden verleend, bijvoorbeeld bij het organiseren van projecten op het 
gebied van onregelmatigheden betreffende de Structuurfondsen. 
De technische bijstand aan de Lid-Staten heeft een interne tegenhanger: de bijstand aan de 
operationele diensten van de Commissie. Het fraudebestrijdingsbeleid van de Commissie 
wordt weliswaar in de eerste plaats ten uitvoer gelegd door de gespecialiseerde nationale 
overheidsdiensten, maar het wordt ontwikkeld, gecontroleerd en gecoördineerd door de 
centrale eenheid SG/UCLAF. Al het nodige wordt gedaan om deze eenheid te voorzien 
van de operationele middelen die zij nodig heeft in het kader van haar opdrachten179 (zie 
tabel 12, het gedeelte over het gebruik van de kredieten van artikel B2-519). 
AFDELING 2: KREDIETEN VAN 1995 
De begrotingsautoriteit heeft voor 1995 een bedrag van 132,618 miljoen ecu aan 
vastleggingskredieten (en 121,568 miljoen ecu aan betalingskredieten) voor de 
fraudebestrijding goedgekeurd. 
De toename ten opzichte van 1994 is vooral te zien op de begrotingsonderdelen die 
karakteristiek zijn voor het fraudebestrijdingsbeleid van de Commissie: traditionele 
begrotingsposten, "landbouw"-begroting, maar ook de nieuwe begrotingsplaatsen 
"Structuurfondsen, Cohesiefonds, onderzoek voor gezamenlijke rekening en 
samenwerking", die een teken zijn van de geleidelijke en permanente invoering in de 
komende begrotingsjaren van een systeem van bijstand ten behoeve van de in 
fraudebestrijding gespecialiseerde diensten van de Lid-Staten, met inbegrip van hun 
centrale diensten en/of coördinatiediensten. 
De vastleggingskredieten zijn dus met 5,2% verhoogd. 
Het beleid zal Worden beoordeeld in een specifiek verslag aan de begrotingsautoriteit over 
het gebruik van de voor de technische bijstand aan de Lid-Staten uitgetrokken kredieten 
en de mate waarin de diensten van de Commissie de kredieten voor interne operationele 
bijstand hebben gebruikt ter versterking van de middelen waarmee de fraude kan worden 
177 
178 
179 In 1994 met name voor de Portugese overheidsdiensten op het gebied van het EFRO. 
Zie hoofdstuk 1 over de regelgeving, afdeling 3 "Belangrijke ontwikkelingen op het gebied van de 
structurele maatregelen", blz. 9. 
Personeelsuitbreiding en reorganisatie van 1994. Zie hoofdstuk 2, afdeling 1, punt over de 
ontwikkeling van de interne organisatie van de diensten van de Commissie, bladzijde 21. 
86 
bestreden. Deze versterking wordt aangevuld met de nodige analyse-instrumenten, zodat, 
door de verzamelde gegevens te combineren, enerzijds gerichte onderzoeken kunnen 
worden uitgevoerd en anderzijds na de onderzoeken specifieke analyses kunnen worden 
verricht180. 
In tabel 17 en grafiek 5 wordt de verdeling van de fraudebestrijdingskredieten voor 1995 
per sector weergegeven. 
BIJLAGE 1: BEKNOPT OVERZICHT VAN DE BESTAANDE REGELGEVING 
Artikel 5 van het EG-Verdrag verplicht de Lid-Staten het Gemeenschapsrecht ten uitvoer te 
leggen. In verband hiermee rust op hen de verantwoordelijkheid om toezicht uit te oefenen op de 
juiste toepassing van de communautaire verordeningen, de ontvangsten te innen, benevens de 
uitgaven te beheren van de belangrijkste Europese Fondsen die voor hen in het leven zijn 
geroepen (EOGFL-Garantie, Structuurfondsen...). 
Krachtens artikel 209A van het EG-Verdrag, dat bij het op 1 november 1993 in werking getreden 
Verdrag betreffende de Europese Unie is ingevoegd, dienen de Lid-Staten ter bestrijding van 
fraude waardoor de financiële belangen van de Gemeenschap worden geschaad, dezelfde 
maatregelen te treffen als die welke zij nemen ter bestrijding van fraude waardoor hun eigen 
financiële belangen worden geschaad. Daartoe stellen zij met hulp van de Commissie een nauwe 
samenwerking tussen hun bevoegde nationale overheidsdiensten in. 
De bepalingen van het Verdrag worden nader uitgewerkt door de sectoriële verordeningen van het 
afgeleide recht. 
1. CONTROLES 
Beleidsactiviteiten in het kader waarvan maatregelen met financiële gevolgen worden getroffen, 
brengen noodzakelijkerwijs de opzet van een doeltreffend controlesysteem met zich. Deze 
controles dienen in de eerste plaats onder de verantwoordelijkheid van de nationale 
overheidsdiensten te worden uitgevoerd. De Commissie behoudt de rol die haar krachtens het 
EG-Verdrag, inzonderheid de artikelen 155 en 205, is verleend en die nader wordt vastgelegd door 
de sectoriële verordeningen. Dientengevolge dient zij in het bijzonder toezicht uit te oefenen op 
het juiste verloop van de financiële procedures met betrekking tot de inning van de 
communautaire ontvangsten en de juiste uitvoering en doeltreffende besteding van de 
begrotingsuitgaven. 
De verplichtingen van de Lid-Staten zijn in de volgende verordeningen nader omschreven: 
* in artikel 18, lid 1, van Verordening (EEG, EURATOM) nr. 1552/89181 wordt vastgesteld 
welke verplichtingen de Lid-Staten hebben met betrekking tot de inning en de controle van 
de traditionele eigen middelen. Overeenkomstig artikel 18, lid 2, kan de Commissie 
!80 
!8S Zie ook hoofdstuk 2, afdeling 1, punt over de ontwikkeling van het "inlichtingenwerk", blz. 22. 
PB L 155 van 07.06.1989. 
87 
182 
183 
!84 
185 
186 worden betrokken bij de controles die de Lid-Staten uitvoeren (geassocieerde controles), 
en in lid 3 wordt bepaald dat de Commissie zelf verificaties ter plaatse kan verrichten. 
Deze worden door naar behoren gemachtigde functionarissen en met medewerking van 
nationale ambtenaren uitgevoerd (autonome controles); 
met betrekking tot de uitgaven van het EOGFL-Garantie wordt bij Verordening (EEG) nr. 
729/70182, artikel 8, nader vastgelegd wat de verantwoordelijkheden van de Lid-Staten zijn 
om de regelmatigheid van de door het Fonds gefinancierde maatregelen te waarborgen. 
Artikel 9, lid 2, machtigt de Commissie tot deelname aan de verificaties en controles ter 
plaatse die op dit gebied door de Lid-Staten worden verricht (geassocieerde controles). In 
het eerste lid van artikel 9 wordt bepaald dat de Commissie de controles kan verrichten 
die zij doelmatig acht (autonome controles). Voorts kan zij overeenkomstig artikel 6, 
eerste lid, van Verordening (EEG) nr. 595/91183 een Lid-Staat verzoeken een welbepaald 
onderzoek uit te voeren. Een dergelijk onderzoek geschiedt in de vorm van geassocieerde 
controles onder leiding van nationale ambtenaren; 
wat de Structuurfondsen betreft, dienen de Lid-Staten overeenkomstig artikel 23, eerste lid, 
van Verordening (EEG) nr. 4253/88184, gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2082/93185, 
te verifiëren dat de door de Gemeenschap gefinancierde maatregelen stipt zijn uitgevoerd. 
Krachtens artikel 23, lid 2, eerste alinea, mag de Commissie bepaalde door het Fonds 
gefinancierde projecten ter plaatse controleren (autonome controles), en op grond van de 
derde alinea kan zij een Lid-Staat verzoeken controles uit te voeren waaraan ambtenaren 
of andere personeelsleden van de Commissie mogen deelnemen (geassocieerde controles); 
evenals bij de Structuurfondsen zijn de Lid-Staten met betrekking tot het Cohesiefonds 
verplicht om overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1164/94186 te 
controleren of de door de Gemeenschap gefinancierde acties correct zijn uitgevoerd. Op 
grond van artikel 12, lid 4, mag de Commissie bepaalde door het Cohesiefonds 
gefinancierde projecten ter plaatse controleren. Artikel G stelt de Commissie in de 
gelegenheid een Lid-Staat te verzoeken een controle ter plaatse uit te voeren, waaraan 
ambtenaren of andere personeelsleden van haar eigen diensten mogen deelnemen; 
in andere, sectoriële verordeningen zijn specifieke controlebepalingen opgenomen, in het 
bijzonder met betrekking tot de sectoren wijnbouw en groenten en fruit; 
ten slotte machtigt artikel 24 van het Financieel Reglement van 21 december 1977 van 
toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen de financieel 
controleur van de Commissie de bescheiden betreffende de uitgaven en de ontvangsten, 
zo nodig ter plaatse, te controleren. 
PB L 94 van 28.04.1970. 
PB L 67 van 14.03.1991. 
PB L 374 van 31.12.1988. 
PBL 193 van 31.07.1993. 
PB L 130 van 25.05.1994. Bij deze verordening wordt Verordening (EEG) nr. 792/93 van de Raad 
tot instelling van een cohesie-financieringsinstrument ingetrokken. 
88 
2. MELDINGEN 
In verband met hun controleverplichtingen dienen de Lid-Staten fraudezaken en 
onregelmatigheden aan het licht te brengen en te sanctioneren. Daarnaast dienen zij de Commissie 
mededeling te doen van deze zaken, alsmede van de maatregelen die zij naar aanleiding ervan 
hebben getroffen. Deze informatie is voor de Commissie onmisbaar om haar coördinerende, 
toezichthoudende en analyserende rol te kunnen uitoefenen, ten einde de preventie te verbeteren 
en de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten bij hun praktische werkzaamheden te ondersteunen. 
De verplichting van de Lid-Staten om mededeling te doen van de fraudezaken die hun nationale 
overheidsdiensten aan het licht hebben gebracht, wordt nader omschreven in de specifieke 
verordeningen die de Raad voor de afzonderlijke gebieden heeft vastgesteld: 
* voor de traditionele eigen middelen (douanerechten en landbouwheffingen): Verordening 
(EEG, EURATOM) nr. 1552/89, artikel 6, lid 3; 
* voor de uitgaven van het EOGFL-Garantie: Verordening (EEG) nr. 595/91, de artikelen 
3 en 5; 
* voor de Structuurfondsen: Verordening (EEG) nr. 4253/88, artikel 23, lid 1; 
* voor het cohesie-financieringsinstrument, dat met ingang van 26 mei 1994 door het 
Cohesiefonds is vervangen: Verordening (EG) nr. 1164/94, artikel 12, leden 1 en 2; 
* voor de verstrekking van gegevens in het kader van de wederzijdse bijstand tussen de 
Lid-Staten op het gebied van de douane en de landbouw: Verordening (EEG) nr. 
1468/81187, de artikelen 14, 14 bis en 19 (voor de praktische gegevens over vermoedelijke 
fraudes en onregelmatigheden). 
187 PB L 144 van 02.06.1981. 
89 
BIJLAGE 2: LIJST VAN DE GRATIS TELEFOONNUMMERS IN DE LIDSTATEN 
België: 
Denemarken: 
Duitsland: 
Frankrijk: 
Griekenland: 
Ierland: 
Italië: 
Luxemburg: 
Nederland: 
Portugal: 
Spanje: 
Verenigd Koninkrijk: 080012426 
80018495 
0130820595 
05917295 
08003212595 
1800553295 
167878495 
08003595 
060224595 
0505329595 
900993295 
0800963595 
90 
Tabel 1 
Aanvangsjaar 
onregel-
matigheid Meldingen van de Lid-Staten betreffende 
onregelmatigheden EOGFL-Garantie 1994 
GEVALLEN 
gemeld gesloten geopend | aangegeven BEDRAG IN ECU 
reeds 
onbekend 
1983 
1984 
1986 
1986 
1987 
1988 
1989 
1990 
1991 
1992 
1993 
1994 175 
2 
2 
3 
15 
15 
65 
116 
192 
258 
277 
318 
159 29 
1 
0 
3 
7 
7 
17 
21 
48 
73 
81 
131 
89 146 
1 
2 
0 
8 
8 
48 
95 
144 
185 
196 
187 
70 teruggevorderd fl 
190.997.081 
106.106 
16.843 
33.186 
3.163.360 
562.975 
23.369.701 
26.754.202 
16.815.274 
43.748.798 
23.711.896 
74.957.490 
7.675.456 5.137.401 
101.400 
0 
33.186 
293.460 
62.495 
568.214 
1.845.082 
1.532.764 
3.593.496 
3.088.676 
4.782.451 
545.271 
totaal 1.597 mm. 1.090 1411.912,368 21.583.896 
(*) Luxemburg heeft geen onregelmatigheden medegedeeld, België en Griekenland uitsluitend voor het Ie,2e en 3e kwartaal van 1994 
aanvangsjaar ^ ====s========1 
onregel- AANTAL AANGEGEVEN 
matigheid GEVALLEN BEDRAG 
onbekend 11% 46% 
1983 <1% <1% 
1984 <1% <1% 
1986 <1% <1% 
1986 1% 1% 
1987 1% <1% 
1988 4% 6% 
1989 7% 7% 
1990 12% 4% 
1991 16% 11% 
1992 17% 6% 
1993 20% 19% 
1994 10% 2% 
totaal l 100% l 100% 
"IM±== " IN —J1 i i nu il i — 
28/03/95 
%A 
Meldingen van de Lid-Staten betreffende de 
TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN 1994 
(1e halfjaar) Tabel 2 
GEMELDE | AANGEGEVEN | 
Il GEVALLEN | BEDRAG (ecu) | 
JBELGIË 45 16.013.024 
DENEMARKEN 11 540.235 
DUITSLAND 727 29.264.095 
GRIEKENLAND 10 1.442.947 
SPANJE 35 5.157.635 
FRANKRIJK 74 9.482.976 
IERLAND 10 616.050 
ITALIË 81 24.061.295 
NEDERLAND 7 2.057.179 
PORTUGAL 20 637.380 
VER. KONINKRIJK 201 22.621.189 
l TOflftl l| 1,221 | t11J&C00gj I AANTAL llAANGEGEVENl 
| GEVALLEN |[ BEDRAG j 
4% 14% 
1% 0% 
60% 26% 
1% 1% 
3% 5% 
6% 8% 
1% , 1% 
7% 22% 
1% 2% 
2% 1% 
16% 20% 
f wm | 100% I 
15:54 28/03/95 STRUCTUURFONDSEN EN FINANCIERINGSINSTRUMENTEN Tabel 3 
Meldingen op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1681/94 
3e kwartaal 1994 
& 
Meldingen op grond van artikel 23 van Verordening (EG) nr. 4153/88 
Periode 1990 -30.6.1994 
Aantal gevallen per Lid-Staat 
- : geen melding ontvangen 
0 : een negatieve melding (geen fraude of onregelmatigheden) 
IEOGFL-OR. BESF BEFRO DFIOV • coh.fin.instr. 
In verband met de recente tenuitvoerlegging van de nieuwe wetgeving (Ver.(EG)nr. 1681/94, zie hoofdst 1, afdeling 2 
punt 3) hebben verscheidene Lid-Staten nog geen meldingen gedaan. 
3 
15:13 28/03/95 STRUCTUURFONDSEN EN FINANCIERINGSINSTRUMENTEN 
Meldingen op grond van artikel 3 van Verordening(EG)nr. 1681/94 
3e kwartaal 1994 Tabel 4 
Meldingen op grond van artikel 23 van Verordening(EG) nr. 4253/88 
Période 1990 - 30.06.1994 
Bedrag in ecu per Lid-Staat 
- : geen melding ontvangen 
0 : een negatieve melding (geen fraude of onregelmatigheden) 
2.500.000 
2.000.000 H 
1.500.000 H 
1.000.000 H 
500.000 H 
•EOGFL OR. BESF HEFRO QFIOV •Coh.fin.instr. 
In verband met de recente tenuitvoerlegging van de nieuwe wetgeving (Ver.(EG)nr. 1681/94, zie hoofdst. 1, 
afdeling 2, punt 3) hebben verscheidene Lid-Staten nog geen meldingen gedaan. 
<£L| 
Meldingen van de Ud-Steten 
1991-1994. per jaar 
TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN 
JAAR 
1991 
1992 
1993 
1994 
(eerste halfjaar) 
TOTAAL Aantal gevallen Bedrag (in miljoen ecu) 
702 
1116 
1264 
1223 
4296 117 
96 
180 
112 
Aantal gevallen 
u» ^ UITGAVEN EOGFL-Garantie 
D1991 
B1992 
B1993 
(31994 JAAR 
1991 
1992 
1993 
1994 Aantal gevallen 
622 
1036 
1606 
1597 
4860 Bedrag in miljoen ecu 
121 
109 
300 
412 
942 
Grafiek 2 
MekJingan van da Ud-Statan 1991-1994 (•), par Ud-Staat 
TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN EN UITGAVEN 
Aantal gevallen 
Gebied 
EISEN MDOELEN 
UITGAVEN B 
328 
132 DK 
86 
230 D 
1648 
662 GR 
66 
363 E 
192 
626 F 
644 
389 IRL 
32 
66 I 
408 
966 NL 
44 
436 P 
84 
270 VK TOTAAL 
961 4296 
673 4690 
2600 T 
B DK D GR E F IRL I L NL P VK 
Bedrag in miljoen ecu 
Gebied 
EIGEN «WOELEN 
UITGAVEN B DK DOR E FIRL I LNL PVK TOTAL 
49 7 171 3 14 54 8 92 0 10 3 92 603 
17 11 66 87 83 64 6 661 0 23 16 27 949 
I UITGAVEN 
I EIGEN MIDDELEN 
B DK IRL I 
(*) EIGEN MIDDELEN VAN 1994 : uitsluitend cijfers van het eerste halfjaar 
<±<S 
Grafiek 3 
TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN 
Meldingen van da Ud-Staten 1991-1994 (*), 
naar bron 24-Mar-95 
JAAR 
1991 
1992 
1993 
1994 Aantal gevallen 
DOUANERECHTEN ANTOUMPMOnECHTEN 
246 
523 
540 
551 25 
29 
47 
20 LANDBOUWHEFFMQCN 
9 
215 
82 
376 422 
351 
585 
274 702 
1118 
1254 
1221 
1860 121 682 1632 4296 
1991 1992 1993 
Bedrag in miljoen ecu 1994 • ONBEPAALD 
• LANDBOUWHEFFINGEN 
El ANTIDUMPINGRECHTEN 
• DOUANERECHTEN 
DOUANERECHTEN ANTDUMPtWRECHTEN 
1991 
1992 
1993 
1994 15 
24 
63 
44 LANDBOUWHEFflNOEN 
2 
35 
53 
32 96 
28 
60 
35 116 
95 
181 
113 
TOTAAL 146 18 122 219 505 
• ONBEPAALD 
• LANDBOUWHEFFINGEN 
EU ANTIDUMPINGRECHTEN 
• DOUANERECHTEN 
1991 1992 1993 1994 
(*) EIGEN MIDDELEN VAN 1994 : uitsluitend cijfers van het eerste halfjaar 
o>£ 
JAAR 
1991 
1992 
1993 
1994 
TOTAAL Grafiek 4 
EOGFL-GARANTIE 
mededelingen van da Ud-Statan in da parioda 1991-1994 
par oatagoria landbouwuitgave 
Aantal gevallen 
RESTITUTIES STEUN PLANT.PROD. 24 maart 199 
181 
213 
299 
365 
1058 198 
589 
606 
800 
2193 STEUN DIERL.PROD. 
221 
226 
379 
432 
1258 TOTAAL 
600 
1028 
1284 
1597 
4509 
• RESTITUTIES 
• STEUN PLANT.PROD. 
• STEUN DIERL.PROD. 
1991 1992 1993 1994 
JAAR 
1991 
1992 
1993 
1994 
TOTAAL Bedrag in miljoen ecu 
RESTITUTIES STEUN PLANT.PROD. 
78 
18 
173 
233 
502 34 
86 
94 
164 
378 STEUN DIERL.PROD. 
5 
35 
15 
64 TOTAAL 
121 
109 
302 
412 
944 
I RESTITUTIES 
I STEUN PLANT.PROD. 
I STEUN DIERL.PROD. 
1991 1992 1993 1994 
^S 
Tabel 5 
Door de Lid-Staten in de periode 1991-1993 gemelde onregelmatigheden (in miljoen ecu) 
met betrekking tot de uitgaven EOGFL-Garantie ten behoeve van elke Lid-Staat 
Onregelmatigheden 
1991 
1992 
| 1993 
I Totaal r"*— 
I 0,8 
2,0 
I 7,0 
I 9,8 DK 
1,4 
1,2 
4,8 
7,4 D 
5,0 
7,2 
20,3 
32,5 GR 
0,1 
1,3 
82,4 
83,8 E 
1,3 
4,0 
4,6 
9,9 F 
5,8 
6,7 
35,9 
48,4 IRL 
2,9 
1,0 
1,1 
5,0 1 
94,6 
68,9 
129,5 
293,0 L 
0,0 
0,0 
0,0 
0,0 NL 
3,6 
6,6 
6,0 
16,2 P 
0,1 
3,8 
4,8 
8,7 VK 
5,4 
6,3 
3,7 
15,4 
% van de uitgaven ——ffi»j tf7%\ O,09%\ ft3396j 0,tt%\ f. 0,0O%\ 0,23%\ 0,7 f%\ 0,2t% 
Door de Lid-Staten in de periode 1991-1993 gemelde onregelmatigheden (in miljoen ecu) 
met betrekking tot de traditionele eigen middelen die door elke Lid-Staat zijn geïnd 
ï Onregelmatigheden 
1991 
1992 
1993 
Totaal 75,2 
23,2 
43,8 
142,2 GR 
1,0 
0,4 
0,4 
1,8 1,4 
0,6 
6,9 
8,9 13,5 
12,7 
17,8 
44,0 IRL 
0,2 
4,4 
2,8 
7,4 I 
3,0 
19,2 
46,2 
68,4 0.0 
0,0 
0,0 
0,1 NL 
0.4 
1,3 
5,8 
7,5 0,4 
1,2 
0,7 
2,3 
1,23%\ VK 
17,7 
18,1 
33,8 
69,5 
i ftf^ % van de eigen 
middelen W$% 
Tabel 6 
IN DE GEGEVENSBANKEN OPGESLAGEN FRAUDEZAKEN, NAAR GEBIED (JAAR 1994) 
AANTAL GEVALLEN EN FINANCIËLE GEVOLGEN 
AANTAL GEVALLEN 
BRON 
Meldingen Lid-Staten 
Onderzoeken Commissie 
Wederzijdse bijstand LANDBOUW STRUCTUURFONDSEN 
1597 
26 42 
34 OVERIGE 
UITGAVEN 
16 
FINANCIËLE GEVOLGEN (in miljoen ecu) EIGEN MIDDELEN 
1221 
23 
122 
BRON 
Meldingen Lid-Staten 
Onderzoeken Commissie 
Wederzijdse bijstand LANDBOUW STRUCTUURFONDSEN OVERIOE UITGAVEN 
412 1,5 
72 16 23 EIGEN MIDDELEN 
112 
107 
181 
Eigen middelen : slechts het eerste halfjaar 
FINANCIËLE GEVOLGEN 
Wederzijdse bijstand 
Onderzoeken Commissie 
Bron 
Meldingen Lid-Staten 
^LiQO 
Meldingen van de Lid-Staten over de 
onregelmatigheden EOGFL-GARANTIE 1994 (*) Tabel 7 
\ MAATREGEL 
ALLE "KLEINE" MAATREGELEN SAMEN 
RESTITUTIES KAAS 
PREMIE STOPZETTING WIJNBOUW 
MELK - LINEAIRE HEFFING 
OPSLAG RUNDVLEES 
RESTITUTIES BOTER EN BUTTEROIL 
PREMIE PER OOI EN PER GEIT 
TABAK 
ANDERE INTERVENTIES GRANEN 
RESTITUTIES AARDAPPELMEEL 
MEDEVERANTWOORDELIJKHEIDSHEFFING GRANEN 
PRODUKTIESTEUN KATOEN 
SCHOOLMELK 
PRODUKTIESTEUN ZADEN 
RESTITUTIES PRODUKTEN BUITEN BIJLAGE II 
DISTILLATE WIJN 
STEUN PRODUKTEN OP BASIS VAN TOMATEN 
STEUN VOOR BRAAKLEGGING 
FINANCIËLE COMPENSATIES CITRUSVRUCHTENSAP 
RESTITUTIES ZUIVELPRODUKTEN 
RESTITUTIES GERST 
OPENBARE OPSLAG RUNDVLEES 
PRODUKTIESTEUN GEDROOGDE VOEDERGEWASSEN 
RESTITUTIES WIJNBOUWPRODUKTEN 
RESTITUTIES RUNDVLEES 
CONSUMPTIESTEUN OLIJFOLIE 
OPSLAG GRANEN 
RESTITUTIES GRANEN AANTAL 
GEVALLEN BEDRAG IN ECU 
jwwigèflwenl 
512 
21 
7 
36 
6 
8 
127 
1 
41 
16 
53 
14 
61 
11 
64 
17 
25 
241 
4 
14 
5 
2 
34 
20 
68 
141 
16 
32 
TOTAAL __ gesloten 
211 
11 
0 
9 
0 
3 
16 
0 
0 
12 
27 
0 
41 
1 
34 
0 
3 
76 
1 
7 
0 
1 
12 
3 
16 
17 
0 
6 
mi geopend 
301 
10 
7 
27 
6 
5 
111 
1 
41 
4 
26 
14 
20 
10 
30 
17 
22 
165 
3 
7 
5 
1 
22 
17 
52 
124 
16 
26 :':fyyfflJ^y*W7fKjlv 
16.718.351 
1.089.151 
1.110.256 
1.176.255 
1.313.251 
1.390.990 
1.497.138 
1.501.590 
1.722.657 
1.785.392 
1.911.518 
1.995.479 
2.136.927 
2.189.815 
2.260.328 
2.372.848 
2.909.326 
3.273.050 
3.350.071 
3.709.521 
4.502.880 
4.691.622 
5.569.943 
20.485.450 
53.217.980 
60.378.408 
65.414.319 
142.237.852 
1.090 j 411.912,368 W^ö&^^ÊÊÊa 
3.896.197 
283.085 
0 
246.425 
0 
1.197.844 
141.129 
0 
0 
310.751 
497.407 
0 
714.746 
54.489 
629.308 
0 
151.234 
162.160 
0 
73.130 
0 
65.672 
262.696 
0 
410.582 
2.661.996 
4.840.740 
4.984.305 12.822.154 
806.066 
1.110.256 
929.830 
1.313.251 
193.146 
1.356.009 
1.501.590 
1.722.657 
1.474.641 
1.414.111 
1.995.479 
1.422.181 
2.135.326 
1.631.020 
2.372.848 
2.758.092 
3.110.890 
3.350.071 
3.636.391 
4.502.880 
4.625.950 
5.307.247 
20.485.450 
52.807.398 
57.716.412 
60.573.579 
137.253.547 
390.328.472 
(*) Luxemburg heeft geen onregelmatigheden gemeld, België en Griekenland uitsluitend voor het Ie,2e en 3e kwartaal van 1994. 
Tabel 8 
r0 Meldingen van de Lid-Staten over de 
onregelmatigheden EOGFL-GARANTIE 1994 (*) 
are^ia^ftttmtooe 
totaal tfiverse METHODEN 
105 DOUANECONTROLE 
209 CONTROLE VAN BEDRUF 
307 ROUTINECONTROLE 
104 FISCALE CONTROLE 
203 ANALYSE VAN MONSTERS 
107 GERECHTELIJKE ENQUÊTE 
110 COMMUNAUTAIR INITIATIEF 
206 CONTROLE ACHTERAF OP STUKKEN 
wmwm mamm^smÊamam 
•jMWflSQiHrW!' 
317 
84 
102 
303 
44 
55 
11 
19 
662 
1.597 155 
36 
33 
96 
6 
16 
0 
2 
163 
507 :flaoper>a 
162 
48 
69 
207 
38 
39 
11 
17 
499 
1.090 BEDRAG IN ECU 
::iwedeflyrtf>*^-:: 
32.119.094 
11.443.717 
12.558.778 
24.144.948 
30.469.760 
43.086.972 
49.483.159 
63.512.818 
145.093.122 
411.912.368 ;:|f!W)PQiii!MWleol.::: 
3.825.888 
680.348 
1.360.404 
524.514 
117.374 
191.089 
0 
5.219.411 
9.664.868 
21,583,896 28.293.206 
10.763.369 
11.198.374 
23.620.434 
30.352.386 
42.895.883 
49.483.159 
58.293.407 
135.428.254 
390.328.472 
(*) Luxemburg heeft geen onregelmatigheden gemeld, België en Griekenland uitsluitend voor het 1e,2e en 3e kwartaal 1994. 
Meldingen van de Lid-Staten over de 
onregelmatigheden EOGFL-GARANTIE 1994 (*) 
fin percent) 
aantal bedrag 
' gevallen 
""""""""Z" ^.^.'.'.'.'."'W ''I7I."1.wi||«t!jWli. Wr)fl«fleyett. 
totaal diverse METHODEN 20% 8% 
209 CONTROLE VAN BEDRUF 5% 3% 
105 DOUANECONTROLE 6% 3% 
307 ROUTINECONTROLE 19% 6% 
107 GERECHTELIJKE ENQUÊTE 3% 7% 
104 FISCALE CONTROLE 3% 10% 
203 ANALYSE VAN MONSTERS 1% 12% 
110 COMMUNAUTAIR INITIATIEF 1% 15% 
206 CONTROLE ACHTERAF OP STUKKEN 41% 35% 
28/03/95 Tabel 9 
Meldingen van de Lid-Staten over de 
TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN 
1991 - 1994 (eerste halfjaar) 
BELGIË 
DENEMARKEN 
DUITSLAND 
GRIEKENLAND 
SPANJE 
FRANKRIJK 
IERLAND 
ITAUË 
LUXEMBURG 
NEDERLAND 
PORTUGAL 
VER. KONINKRIJK AANTAL GEVALLEN BEDRAG IN ECU 
»Wtf6BeWMi| 
328 
86 
1.548 
66 
192 
544 
32 
408 
2 
44 
84 
961 
TOTAAL JbSÏÊL 
tUWÜÜÉÉHÉÉUl xaèsfófcriifi 
203 
41 
115 
0 
15 
9 
13 
41 
1 
1 
39 
224 fléoptwd mwfetjëdéatel:; 
125 
45 
1.433 
66 
177 
535 
19 
367 
1 
43 
45 
737 
&6& 49.205.846 
6.848.827 
171.442.258 
3.223.998 
14.051.855 
53.500.248 
8.001.875 
92.474.916 
85.220 
9.513.448 
2.969.940 
92.167.252 
603,48 5*603 'Wj&fëm&ï. 
7.267.239 
2.799.554 
7.715.408 
0 
1.025.938 
5.093.467 
1.183.211 
654.257 
45.417 
122.232 
579.444 
1.844.104 
23,330.371 éëltto; 
41.938. 
4.049. 
163.726. 
3.223. 
13.025 
48.406, 
6.818 
91.820 
39 
9.391 
2.390 
90.323 607 
273 
850 
998 
917 
781 
664 
659 
,803 
,216 
,496 
,148 
47S,1S&412 
lH 
BELGIË 
DENEMARKEN 
DUITSLAND 
GRIEKENLAND 
SPANJE 
FRANKRIJK 
IERLAND 
ITAUË 
LUXEMBURG 
NEDERLAND 
PORTUGAL 
VER. KONINKRIJK 
TOTAAL 
28/03/95 Tabel 10 
>5 Meldingen van de Lid-Staten over de 
onregelmatigheden EOGFL-GARANTIE 1991 - 1994 (*) 
BELGIË 
DENEMARKEN 
DUITSLAND 
GRIEKENLAND (*) 
SPANJE 
FRANKRUK 
IERLAND 
ITALIË 
NEDERLAND 
PORTUGAL 
VER. KONINKRUK 
TOTAAL AANTAL GEVALLEN 
aangegeven 
119 
221 
546 
327 
519 
389 
65 
955 
428 
270 
670 
Ï*JWÏ' gesloten 
58 
175 
265 
65 
218 
254 
48 
108 
331 
38 
466 
! . &$2# '..; geopend 
61 
46 
281 
262 
301 
135 
17 
847 
97 
232 
204 
2*483 BEDRAG IN ECU 
medegedeeld 
11.450.094 
10.503.868 
66.217.645 
86.353.034 
82.746.803 
54.252.457 
5.507.529 
560.685.454 
22.621.210 
14.961.534 
26.774.056 
\ 942.073.684 teruggevorderd 
734.154 
4.908.684 
12.301.686 
(*) 58.267.596 
2.263.922 
17.282.240 
2.137.890 
35.748.902 
11.093.595 
1.037.472 
11.006.035 
L '*S&TÖ;M?$ eeido 
10.715.940 
5.595.184 
53.915.959 
28.085.438 
80.482.881 
36.970.217 
3.369.639 
524.936.552 
11.527.615 
13.924.062 
14.825.247 
//m+i$4&7iÉ4: 
I*) ongeveer 56 miljoen ecu door de Commissie teruggevorderd in de goedkeuring van de rekeningen 1991. 
GEVALLEN BEDRAG I 
JBELGIË 3% 1% 
DENEMARKEN 5% 1% 
DUITSLAND 12% 7% 
GRIEKENLAND 7% 9% 
SPANJE 12% 9% 
FRANKRUK 9% 6% 
IERLAND 1% 1% 
ITALIË 21% 60% 
NEDERLAND 9% 2% 
PORTUGAL 6% 2% 
VER. KONINKRUK 15% 3% 
l TOTAAL f 100% 100% % van aangegeven bedrag 
reeds tewpaevotdardlnofl tetttg te verderen 
6% 
47% 
19% 
66% 
3% 
32% 
39% 
6% 
49% 
7% 
41% 
•Hl 94% 
53% 
81% 
33% 
97% 
68% 
61% 
94% 
51% 
93% 
55% 
GEBRUIK VAN DE KREDIETEN 1994 
BEGROTINGSPOST 
A 2554 
A 3530 
A 3531 
A 3532 OMSCHRIJVING 
Conferenties, congressen en vergaderingen 
in verband met de werkzaamheden van de 
associaties van Europese juristen voor de 
bescherming van de financiële belangen van 
de Gemeenschap 
Eenheid voor de coördinatie van de 
fraudebestrijding 
Controles, studies, analyses in het kader van 
de fraudebestrijding 
Tafi (fraudebestrijdingsmaatregelen 
"textiel") GEFINANCIERDE 
MAATREGELEN 
Studiedagen, vergaderingen, 
opleiding in de Lid-Staten 
- Vergaderingen, colloquia, 
onderzoeken 
- Databanken 
- Ver. (EEG) nr. 4045/89 
- Studiedagen en juridische studies 
- Studiedagen douane, BTW 
- Studies douane en indirecte 
belastingen 
- Enquêtes en missies 
- Andere studiedagen 
- Verslag fraudebestrijding 
- Analyses 
- Informatica en databanken 
(IRENE, PRE-IRENE, DAF) 
- Subsidies 
- Bemiddelingsorgaan (EOGFL) 
- SCENT 
- Studiedagen, enquêtes 
- Subsidie 
- Medefinanciering van een 
onderzoeksteam 
OVER TE DRAGEN KREDIETEN 
NA OVER­
SCHRIJ­
VINGEN 
240.000 
104.000 
4.145.000 
800.000 
5.289.000 VASTLEG­
GINGEN 
239.999 
102.095 
14.595 
87.500 
4.103.478 
1.690.000 
199.975 
462.848 
49.500 
250.770 
13.560 
50.000 
18.766 
256.900 
587.000 
414.040 
110.119 
799.901 
449.901 
50.000 
300.000 
5.245.473 GEBRUKS-
PERCEN-
TAGE 
100 
98,2 
99 
99,9 OVER­
DRACHTEN 
VAN 1993 
130.997 
85.280 
2.473.019 
376.695 BETALINGEN 
UIT OVER­
DRACHTEN 
VAN 1993 
120.277 
91,8% 
62.939 
73,8% 
1.618.776 
65,5% 
314.126 
83,4% 
o\ BEGROTINGSPOST OMSCHRIJVING GEFINANCIERDE MAATREGELEN 
OVERDRACHT 
A 355 
BI.360 
B2.102 
B2.111 
B2.121 
B2.131 Europees netwerk voor 
documentatie, coördinatie en 
onderzoek ter bestrijding van 
fraude en criminaliteit over de 
grenzen heen 
Fraudebestrijding op het gebied 
van het EOGFL-Garantie 
Maatregelen ter bestrijding van 
fraude ten nadele van het 
EOGFL-Oriëntatie 
Maatregelen ter bestrijding van 
fraude ten nadele van het 
Financieringsinstrument voor de 
Oriëntatie van de Visserij 
Fraudebestrijding op het gebied 
van het Europees Fonds voor 
Regionale Ontwikkeling 
Fraudebestrijding op het gebied 
van het Europees Sociaal Fonds Oprichting van een stichting naar 
Nederlands recht (juridische structuur 
van het netwerk) van vijf landen : D, 
I, GR, L, NL. 
- Ver. (EEG) nr. 307/91 
- Ver. (EG) nr. 165/94 (Teledetectie) 
- Teledetectie (beelden) 
- Ver. (EEG) nr. 3508/92 
(GEÏNT.SYSTEEM) 
- Geïnt. syst. (percelen) 
- Erelonen deskundigen 
(GEINT.SYSTEEM) 
- Technische studies 
OVER TE DRAGEN KREDIETEN 
NA OVER­
SCHRIJ­
VINGEN 
5J89.000 
p.m. 
78.000.000 
200.00W*) 
50.000(*) 
300.000f*) 
200.00W*) 
84.039.000 VASTLEG­
GINGEN 
5J45.000 
75.920.652 
10.000.000 
12.000.000 
1.518.475 
50.000.000 
322.061 
200.300 
1.879.816 
-
• 
15.000 
100.000 
81.281.125 GEBRUKS-
PERCEN-
TAGE 
97,33 
-
-
5 
50 
-OVER­
DRACHTEN 
VAN 1993 
30.624.834 BETALIN­
GEN 
UIT OVER­
DRACHTEN 
VAN 1993 
375.000 
100% 
15.024.860 
49,1% 
(*) De kredieten waren opgenomen in de reserve BO-40 (de begrotingsplaatsen waren voorzien van de vermelding p.m.). Voor de overschrijving was de goedkeuring van de 
begrotingsautoriteit nodig, waartoe de diensten van de Commissie (SG/UCLAF) een rapport indienden. Het besluit werd genomen eind november 1994; door de laattijdige 
terbeschikkingstelling van de kredieten konden zij niet meer optimaal worden besteed in 1994. 
^K BEGROTINGSPOST OMSCHRIJVING GEFINANCIERDE 
MAATREGELEN 
OVERDRACHT 
B2.5110 
B2.519 
B5.3051 
B6.840 
B7.530 Controles in de landbouw 
Maatregelen ter bestrijding van 
fraude in de landbouw 
Communautair actieprogramma 
inzake de beroepsopleiding van 
douanebeambten (Matthaeus) en 
belastingambtenaren (Matthaeus-
Tax) 
Maatregelen ter bestrijding van 
fraude in de sector onderzoek voor 
gezamenlijke rekening 
Maatregelen ter bestrijding van 
fraude in de sector samenwerking - Controles en analyses 
- Controlebureaus voor 
olijfolie 
- Missies, enquêtes 
- Teledetectie (software) 
- Studies, analyses, controles 
- Erelonen van deskundigen 
- Operationele middelen 
(SG/UCLAF) 
- Aankoop van divers materieel 
- Matthaeus 
- Matthaeus-Tax 
TOTAAL-GENERAAL KREDIETEN 
NA OVER­
SCHRIJ­
VINGEN 
84.039.000 
28.500.000 
2.500.000 
2.900.000 
50.000(*) 
p.m. 
117.989.000 VASTLEG­
GINGEN 
81.281.125 
12.217.000 
217.000 
12.000.000 
637.038 
56.229 
138.214 
138.750 
30.000 
260.000 
13.845 
2.899.985 
2.305.880 
594.105 
-
97.035.148 GEBRUJKS-
PERCEN-
TAGE 
42,9 
25,5 
100 
-
82,2 OVER­
DRACHTEN 
VAN 1993 
885.469 BETALIN­
GEN 
UIT OVER­
DRACHTEN 
VAN 1993 
520.159 
58,7% 
(*) De kredieten waren opgenomen in de reserve BO-40 (de begrotingsplaatsen waren voorzien van de vermelding p.m.). Voor de overschrijving was de goedkeuring van de 
begrotingsautoriteit nodig, waartoe de diensten van de Commissie (SG/UCLAF) een rapport indienden. Het besluit werd genomen eind november 1994; door de laattijdige 
terbeschikkingstelling van de kredieten konden zij niet meer optimaal worden besteed in 1994. 
STAND OP 12.1.95 
Tabel 13 
POSTAO-3531 - GEBRUIK VAN DE KREDIETEN 1994 (aandeel van DG VI) (*) 
OORSPRONKELIJK KREDIET DG VI : 2,880 miljoen ecu 
DEFINITIEF KREDIET DG VI NA VERDEUNG : 2,250 miljoen ecu 
Lid-Staat 
BE 
DK 
DE 
EL 
ES 
FR 
IRL 
IT 
LU 
NL 
PT 
UK 
TOTAAL Verordening nr. 4045/89 
BEGROTING 
0,150 
0,150 
0,300 
0,150 
0,300 
0,300 
0,150 
0,300 
0,030 
0,300 
0,150 
0,300 
2,580 VK 
a 
0,072 
0,134 
0,298 
0,114 
0,295 
0,291 
0,029 
0,133 
0,000 
0,130 
0,150 
0,044 
1,690 gebruik 
BK 
b 
0,053 
0,100 
0,211 
0,042 
0,222 
0,216 
0,022 
0,000 
0,000 
0,064 
0,106 
0,033 
1,068 % 
b/a 
74% 
75% 
71% 
36% 
75% 
74% 
74% 
0% 
0% 
50% 
71% 
75% 
63% ANDERE MAATREGELEN (**) 
(D 
BEGROTING 
/ 
/ 
/ 
/ 
1 ;. 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
0,300 VK 
a 
1 
/ 
/ 
1 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
1 
0,534 gebruik 
BK 
b 
/ 
1 
f 
1 
1 
1 
1 
1 
/ 
/ 
/ 
l 
0,000 % 
b/a 
1 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
/ 
0% TOTAAL UD-STATEN 
BEGROTING 
0,150 
0,150 
0,300 
0,150 
0,300 
0,300 
0,150 
0,300 
0,030 
0,300 
0,150 
0,300 
2,580 
0,300 
2,880 VK 
a 
0,072 
0,134 
0,298 
0,114 
0,295 
0,291 
0,029 
0,133 
0,000 
0,130 
0,150 
0,044 
1,690 
0,534 
2,224 gebruik 
BK 
b 
0,053 
0,100 
0,211 
0,042 
0,222 
0,216 
0,022 
0,000 
0,000 
0,064 
0,106 
0,033 
1,068 
0 
1,068 % 
b/a 
74% 
75% 
71% 
36% 
75% 
74% 
74% 
0% 
0% 
50% 
71% 
75% 
48% 
*) VOORLOPIGE STAND 
Opmerkingen : Begroting — beschikbare kredieten; VK = vastgelegde kredieten; BK = betaalde kredieten 
**) Groep vereenvoudiging landbouwwetgeving, SCENT, enz. 
1) Niet verdeeld per Lid-Staat 
/U>1 
STAND OP 12.1.95 
Tabel 14 
POSTAO-3531 - GEBRUIK VAN DE KREDIETEN 1993 (aandeel van DG VI) 
OORSPRONKEUJK KREDIET DG VI : 2,880 miljoen ecu 
DEFINITIEF KREDIET DG VINA VERDEUNG : 2,574 miljoen ecu 
Lid-
Staat 
BE 
DK 
DE 
EL 
ES 
FR 
IRL 
IT 
LU 
NL 
PT 
VK 
TOT Verordening nr. 4045/89 
BEGROTING 
0,150 
0,150 
0,300 
0,150 
0,300 
0,300 
0,150 
0,300 
0,030 
0,300 
0,150 
0,300 
2,580 VK 
a 
0,076 
0,131 
0,278 
0,136 
0,286 
0,289 
0,031 
0,189 
0,000 
0,106 
0,130 
0,054 
1,706 gebruik 
BK 
b 
0,095 
0,123 
0,280 
0,059 
0,248 
0,274 
0,026 
0,031 
0,000 
0,112 
0,116 
0,050 
1,413 % 
b/a 
125% 
94% 
101% 
43% 
87% 
95% 
84% 
16% 
0% 
106% 
89% 
93% 
83% ANDERE MAATREGELEN (*) 
(D 
BEGROTING 
1 
/ 
1 
1 
1 
1 
/ 
1 
l 
/ 
/ 
1 
0,300 VK 
a 
1 
/ 
/ 
1 
1 
1 
/ 
1 
/ 
/ 
/ 
1 
0,400 gebruik 
BK 
b 
1 
l 
/ 
/ 
1 
l 
1 
1 
/ 
1 
l 
1 
0,226 % 
b/a 
1 
/ 
1 
1 
1 
1 
1 
/ 
1 
/ 
/ 
/ 
56% TOTAAL UD-STATEN. 
BEGROTING 
0,150 
0,150 
0,300 
0,150 
0,300 
0,300 
0,150 
0,300 
0,030 
0,300 
0,150 
0,300 
2,580 
0,300 
2,880 VK. 
a 
0,076 
0,131 
0,278 
0,136 
0,286 
0,289 
0,031 
0,189 
0,000 
0,106 
0,130 
0,054 
1,706 
0,400 
2,106 gebruik 
BK 
b 
0,095 
0,123 
0,280 
0,059 
0,248 
0,274 
0,026 
0,031 
0,000 
0,112 
0,116 
0,050 
1,413 
0,226 
1,639 % 
b/a 
125% 
94% 
n% 
43% 
87% 
95% 
84% 
16% 
0% 
JÖ5% 
89% 
93% 
78% 
Opmerkingen : Begroting — beschikbare kredieten; VK = vastgelegde kredieten; BK = betaalde kredieten 
i 
*) Groep vereenvoudiging landbouwwetgeving, SCENT, enz. 
1) Niet verdeeld per Lid-Staat 
sLO.'i. 
STAND OP 12.1.95 
Tabel 15 
POST Bl-3600 - GEBRUIK VAN DE KREDIETEN 1994 (*) 
(in miljoen ecu) 
OORSPRONKEUJKE VK/BK : 71 + 15 in reserve = 86 miljoen ecu 
DEFINITIEVE VK/BK NA OVERSCHRIJVING - 78 miljoen ecu 
ï 
^ Lid-
Staat 
BE 
DK 
DE 
EL 
ES 
FR 
IRL 
LT 
LU 
NL 
PT 
VK 
TOT VERORDENING NR. 307/91 
BEGR. 
1,028 
0,957 
2,249 
1,804 
1,910 
4,424 
0,609 
3,282 
0,000 
1,843 
0,241 
1,653 
20,000 VK 
a 
0,154 
0,377 
1,153 
0,137 
1,910 
3,080 
0,185 
1,016 
0,000 
1,350 
0,241 
0,397 
10,000 gebruik 
BK 
b 
0,096 
0,299 
0,856 
0,086 
0,363 
1,935 
0,116 
0,435 
0,000 
0,836 
0,151 
0,248 
5,421 % 
b/a 
63% 
79% 
74% 
63% 
19% 
63% 
63% 
43% 
0% 
62% 
63% 
62% 
54% VERORDENING NR. 3508192 
BEGR. 
1,150 
1,200 
5,050 
4,350 
9,050 
7.300 
2,250 
10,050 
0,300 
1,500 
2,850 
4,950 
50,000 VK 
a 
1,150 
1,200 
5,050 
4,350 
9,050 
7.300 
2,250 
10,050 
0,300 
1,500 
2,850 
4,950 
50,000 gebruik 
BK 
b 
0,863 
0,851 
3,788 
3,263 
6,788 
5,475 
1,688 
7,538 
0,073 
1,125 
1,589 
3,713 
36,750 % 
b/a 
75% 
71% 
75% 
75% 
75% 
75% 
75% 
75% 
24% 
75% 
56% 
75% 
74% TELEDETECTIE 
VERORDENING NR. 165/94 
BEGR. 
0,345 
0,360 
1,515 
1,305 
2,715 
2,190 
0,675 
3,015 
0,090 
0,450 
0,855 
1,485 
15,000 
(D VK 
a 
0.276 
0.288 
1.212 
1.044 
2.172 
1.752 
0.540 
2.412 
0.072 
0.360 
0.684 
1.188 
12,000 gebruik 
BK 
b 
0.207 
0.216 
0.342 
0.750 
1.386 
0.195 
0.267 
1.809 
0.000 
0.270 
0 
0.891 
6,332 % 
b/a 
75% 
75% 
28% 
72% 
64% 
11% 
49% 
75% 
0% 
75% 
0% 
75% 
53% TELEDETECTIE 
BEELDEN 
VK 
a 
/ 
1 
/ 
/ 
1 
1 
/ 
1 
/ 
/ 
/ 
/ 
1,618 gebruik 
BK 
b 
/ 
1 
/ 
1 
/ 
/ 
/ 
/ 
1 
1 
1 
/ 
0,701 % 
b/a 
1 
/ 
1 
1 
1 
1 
/ 
1 
1 
1 
1 
1 
46% VERORDENING 
3151/90 
(SINGA)(2) 
BEGR.. 
pm 
pm gebr. 
VK/ 
BK 
1,863 
1,863 VERORDENING 
NR. 565/91 
BEGR. 
/ 
/ 
1 
:,J 
1 
1 
1 
l 
1 
1 
1 
/ 
0,600 gebr. 
VK/ 
BK 
0 VERORDENING 
NR. 3508191 
(4) 
BEGR. 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
f 
1 
/ 
1 
1 
1 
0,500 gebr. 
VK/ 
BK 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
0,504 
0,204 TOTAAL 
BEGR. 
2,523 
2.517 
8,814 
7,459 
13,675 
13,914 
3,534 
16,347 
0,390 
3,793 
3,946 
8,088 
85,000 
1,000 
86,000 VK 
a 
1,580 
1,865 
7,415 
5,531 
13,132 
12,132 
2,975 
13,478 
0,372 
3,210 
5,638 
6,535 
73,863 
2,058 
75,921 gebruik 
BK 
b 
1,166 
1,366 
4,986 
4,098 
8,536 
7,605 
2,070 
9,781 
0,073 
2,231 
3,602 
4,852 
50,366 
0,911 
51,227 % 
b/a 
74% 
73% 
67% 
74% 
65% 
63% 
70% 
73% 
20% 
70% 
64% 
74% 
68% 
(*) VOORLOPIGE STAND 
Opmerkingen : BEGROTING = beschikbare kredieten; VK = vastgelegde kredieten; BK = betaalde kredieten. 
(1) met inbegrip van de kredieten voor Spot Image en Eurimage. Zij werden op 21.4.1994 uit de reserve overgeschreven 
(2) deze verordening heeft betrekking op Portugal 
(3) niet verdeeld per land 
(4) ter dekking van de kosten van externe adviseurs 
STAND OP 12.1.95 
Tabel 16 
POST Bl-3600 -GEBRUIK VAN DE KREDIETEN 1993 
(in miljoen ecu) 
OORSPRONKEUJKE VK/BK : 22 + 60 in reserve « 82 miljoen ecu 
DEFINITIEVE VK/BK NA OVERSCHRIJVING - 82 miljoen ecu 
Lid-
Staat 
BE 
DK 
DE 
EL 
ES 
FR 
IRL 
rr 
LU 
NL 
PT 
VK 
TOT VERORDENING NR. 307/91 
BEGR. 
1,137 
0,878 
2226 
1224 
1,605 
4,127 
0242 
3£60 
0,000 
1,749 
1,016 
1236 
20,000 VK 
a 
1.137 
, 0,878 
2226 
U24 
1,605 
4,127 
0242 
3260 
0,000 
1,749 
1,016 
U36 
20,000 gebruik 
BK 
b 
0,189 
0,700 
1,496 
0,192 
0,795 
3220 
0,280 
0,455 
0,000 
2216 
0,454 
0,173 
10270 % 
b/a 
17% 
80% 
59% 
13% 
50% 
80% 
52% 
14% 
0% 
132% 
45% 
11% 
52% VERORDENING NR. 3508/92 
BEGR 
1,150 
1,200 
5,050 
4250 
9,050 
7.300 
2,250 
10,050 
0200 
VOO 
2,850 
4250 
50,000 
(1) VK 
a 
1,150 
1,200 
5,050 
4250 
9,050 
7.300 
2,250 
10,050 
0200 
VOO 
2,850 
4250 
50,000 gebnék 
BK 
b 
0,846 
1,200 
5,050 
1232 
9.050 
7200 
2,250 
10,050 
0,035 
1200 
0,818 
4250 
44fi81 % 
b/a 
74% 
100% 
100% 
44% 
100% 
100% 
100% 
100% 
12% 
100% 
29% 
100% 
90% TELEDETECTIE 
BEGR. 
0,202 
0,211 
0,889 
0,766 
1293 
1,285 
0296 
1,770 
0,053 
0,264 
0^02 
0,872 
8,804 
<1> VK 
a 
0,202 
0,211 
0,889 
0,766 
1293 
1,285 
0296 
1,770 
0,053 
0,264 
0202 
0,872 
8,904 gebruik 
BK 
b 
0,202 
0,211 
0203 
0,000 
1293 
0,715 
0296 
1,770 
0,000 
0,264 
0,192 
0,872 
6218 % 
b/a 
100% 
100% 
34% 
0% 
100% 
56% 
100% 
100% 
0% 
100% 
38% 
100% 
74% TELEDETECTIE 
BEELDEN 
BEGR 
1 
/ 
/ 
1 
1 
1 
1 
1 
l 
/ 
1 
1 
<1><2) 
1,197 VK 
a 
1 
1 
1 
1 
/ 
1 
l 
1 
/ , / / / 
1,197 gebruik 
BK 
b 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1,069 % 
b/a 
1 
1 
/ 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
/ 
1 
89% VERORDENING NR 
3151/90 SINGA 0) 
BEGR 
1,000 
1,000 gebr. 
VK/ 
BK 
0 
0 VERORDENING NR 
565/91 
(4) 
BEGR 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
0,600 gebr. 
VK/ 
BK 
• 
0 VERORDENING 
NR.3508/91 
<5> 
BEGR. 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
l 
1 
1 
1 
0200 gebr. va 
BK 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
1 
0,121 
0,108 TOTAAL 
BEGR, 
2.490 
2.289 
8,465 
6,640 
12,248 
12,712 
3.188 
15.180 
0253 
3213 
5J68 
7258 
79&3 
2,197 
82,000 VK 
a 
2,490 
2,289 
8,465 
6,640 
12048 
12,712 
3,188 
15,180 
0253 
3213 
5268 
7258 
79.803 
1218 
81,121 BK 
b 
1,237 
2,111 
6,849 
2,124 
11,438 
11235 
2fi26 
12,275 
0,035 
4,080 
1,464 
5295 
61,869 
1,167 
63,036 % 
b/a 
50% 
92% 
81% 
32% 
93% 
89% 
92% 
81% 
10% 
116% 
34% 
81% 
78% 
Opmerkingen : BEGROTING = beschikbare kredieten; VK = vastgelegde kredieten; BK = betaalde kredieten 
(1) overgeschreven uit de reserve 
(2) niet verdeeld per land. De kredieten zijn bestemd voor de maatschappijen Spot Image en Eurimage 
(3) deze verordening heeft betrekking op Portugal 
(4) niet verdeeld per land 
(5) bestemd voor de betaling van externe adviseurs 
KREDIETEN VOOR FRAUDEBESTRIJDING 1995 Tabel 17 
BEGROTINGS 
PLAATS OMSCHRIJVING BEDRAG (in ecu) 
A-2554 Conferenties, congressen en vergaderingen in verband met de 
werkzaamheden van de associaties van Europese juristen voor 
de rjescherming van de financiële belangen van de 
Gemeenschap 260.000 
A-3530 Eenheid voor de coördinatie van de fraudebestrijding 200.000 
A-3531 Controles, studies, analyses in het kader van fraudebestrijding 2.808.000 
A-3532 TAFI (Fraudebestrijdingsmaatregelen "textiel") 800.000 
A-355 Europees netwerk voor documentatie, coördinatie en 
onderzoek ter bestrijding van fraude en criminaliteit over de 
grenzen heen 350.000 
Bl-360 Bestrijding van fraude op het gebied van het EOGFL-Garantie 85.000.000 
B2-101 Bestrijding van fraude op het gebied van het EOGFL-
Oriëntatie 200.0001 
B2-111 Bestrijding van fraude op het gebied van het 
Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij 50.000* 
B2-121 Bestrijding van fraude op het gebied van het Europees Fonds 
voor Regionale Ontwikkeling 300.000' 
B2-131 Bestrijding van fraude op het gebied van het Europees Sociaal 
Fonds 200.0001 
B2-301 Bestrijding van fraude op het gebied van het Cohesiefonds 300.0001 
B2-511 Controles in de landbouw 32.500.000 
B2-519 Maatregelen ter bestrijding van fraude in de landbouw 1.500.000' 
B5-3051 Matthaeus en Matthaeus-Tax (Beroepsopleiding van 
douaneambtenaren en van ambtenaren belast met de indirecte 
fiscaliteit) 3.000.000 
B5-800 Samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse 
zaken 5.000.000' 
B6-910 Bestrijding van fraude op het gebied van onderzoek voor 
gezamenlijke rekening 50.000' 
B7-530 Bestrijding van fraude in de sector samenwerking 100.000' 
Volledig opgenomen in hoofdstuk BO-40. 
A4<L 
Oiaflak 6 
KREDIETEN VOOR FRAUDEBESTRMDINQ 1995 
verdeling naar terrein 
Terrein 
EOGFL-Garantie 
Landbouw (controle) 
Justitiële samenwerking 
Opleiding, diversen 
Informatie douane en indirecte belastingen Begrotingepiaats 
B1-360 
B2-511 
B5-8 
A 
B5-3 
Technische bijstand, eigen bijstand op het gebied van de Structuurfondsen, 
het Cohesiefonds, de landbouw en overige sectoren B2 - B6 - B7 
TOTAAL Bedrag 
(in duizend ecu) 
85.000 
32.500 
5.000 
4.418 
3.000 
2.700 
132.618 
/Hh 
ISSN 0254-1513 
COM(95) 98 def. 
DOCUMENTEN 
NL 01 02 
Catalogusnummer : CB-CO-95-124-NL-C 
ISBN 92-77-87187-3 
Bureau voor officiële pubükaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg