Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2022/C 88/05)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING WAARBIJ HET ENIG DOCUMENT WORDT GEWIJZIGD

“Islas Canarias”

PDO-ES-A1511-AM02

Datum van mededeling: 25 november 2021

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1. Kleine correctie van de naam van de BOB

Beschrijving:

Het Spaanse bepaalde lidwoord “las”, dat voorafging aan de beschermde naam, is geschrapt.

Deze wijziging heeft betrekking op punt 1 van dit productdossier. De wijziging heeft ook rechtstreeks betrekking op alle gevallen waarin de naam van de BOB in het productdossier wordt gebruikt. Hij heeft geen betrekking op punt 1 van het enig document, aangezien de beschermde naam “Islas Canarias” is. De wijziging heeft echter wel betrekking op punt 8 van het enig document, over botteling in het afgebakende gebied, waarin de naam van de BOB door het bepaalde lidwoord wordt voorafgegaan.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33. De wijziging kan niet worden beschouwd als een verandering van de beschermde naam, aangezien die in het EU-register als “Isalas [sic] Canarias” en niet als “Las Islas Canarias” voorkomt. Het productdossier is derhalve gecorrigeerd, zodat overal de juiste naam van de BOB, zoals die is geregistreerd, wordt gebruikt, d.w.z. zonder het lidwoord “las”.

Redenen:

Deze stap betreft geen wijziging van de beschermde naam, aangezien de beschermde naam in het EU-register voorkomt zonder het lidwoord “las”, dat per ongeluk in het productdossier is opgenomen.

2. Vermelding productsoort per categorie

Beschrijving:

Er is nu één enkele categorie, “Wijn”, van toepassing op de verschillende soorten: witte wijnen, roséwijnen, rode wijnen, en rode wijnen die worden onderworpen aan maceratie met kooldioxide. De volgorde van de lijst van producten is gewijzigd om de volgorde van de categorieën in bijlage VII, deel II, bij Verordening (EU) nr. 1308/2013 aan te houden: (1) Wijn, (3) Likeurwijn, (5) Mousserende kwaliteitswijn, (9) Parelwijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd, (16) Wijn van overrijpe druiven.

Deze wijziging heeft betrekking op punt 2.1 van dit productdossier. De wijziging heeft ook indirect betrekking op punt 2 bij a) “Analytische kenmerken” en b) “Organoleptische kenmerken”, en ook op punt 3 bij a) “Oenologische procedés”, alinea 2, met betrekking tot de volgorde waarin de producten worden vermeld, die nu de volgorde van de bovengenoemde categorieën volgt.

De wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Redenen:

De kleur (wit, rosé, rood) en de productiemethode (maceratie met kooldioxide) veranderen niets aan het product, dat onder categorie (1) “Wijn” blijft vallen, zoals vermeld in bijlage VII, deel II, bij Verordening (EU) nr. 1308/2013. De volgorde is veranderd om de volgorde aan te houden van de genoemde bijlage VII, deel II, en van punt 2, “Categorieën wijnbouwproducten”, van het enig document.

3. Veranderingen in de grenswaarden voor het gehalte aan vluchtige zuren en de totale zuurgraad

Beschrijving:

Het maximale gehalte aan vluchtige zuren, uitgedrukt in azijnzuur, van wijn van overrijpe druiven is verhoogd van 1,08 gram per liter tot 1,60 gram per liter. Voor mousserende kwaliteitswijn is de grenswaarde vastgesteld op 1,08 gram per liter.

Deze wijziging heeft betrekking op: punt 2.2 [sic], “Beschrijving van de wijn”, van het productdossier; het eerste opsommingsteken van [2].3, met betrekking tot het maximale gehalte aan vluchtige zuren, uitgedrukt in azijnzuur; en ook punt 4, “Beschrijving van de wijn(en)”, van het enig document, in de afdeling over wijn van overrijpe druiven en mousserende kwaliteitswijn.

In het productdossier is het minimale totaalgehalte aan zuren, uitgedrukt in gram wijnsteenzuur per liter, in het algemeen vastgesteld op 4 gram per liter, met uitzondering van likeurwijn en wijn van overrijpe druiven, waarvoor het 3,5 gram per liter is. Deze uitzondering geldt ook voor wijnen met een natuurlijk alcoholgehalte van meer dan 15 % vol, en een effectief alcoholgehalte van ten minste 13 % vol, geproduceerd zonder verrijking, met alcohol die uitsluitend door vergisting is ontstaan, indien die wijnen facultatief als “van nature zoet” kunnen worden aangeduid overeenkomstig artikel 17 van en bijlage III bij Koninklijk besluit 1363/2011 van 7 oktober 2011 tot uitvoering van de EU-voorschriften inzake de etikettering, presentatie en identificatie van bepaalde wijnproducten.

Deze wijziging heeft betrekking op punt 2.2 [sic] “Beschrijving van de wijn”, afdeling 4, over het minimale totaalgehalte aan zuren, uitgedrukt in wijnsteenzuur, in het productdossier. De wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Redenen:

Deze wijzigingen vloeien voort uit de gevolgen van de klimaatverandering in het geografische gebied. Zij weerspiegelen de in het verband beschreven natuurlijke factoren: punt 7 van het productdossier en afdeling 8 van het enig document.

Zoals blijkt uit de beschrijving van de natuurlijke factoren, is er als gevolg van talrijke factoren een grote verscheidenheid aan klimaten, ondanks dat de archipel van de Canarische Eilanden zich midden in een woestijngebied voor de noordwestkust van Afrika bevindt. Met name de passaatwinden, die veel vochtigheid met zich mee brengen, waaien bijna het hele jaar door, met wat lagere temperaturen als gevolg. Een andere factor is de geringe gemiddelde jaarlijkse neerslag “van ongeveer 350 liter per vierkante meter, hoewel er aanzienlijke verschillen zijn, met in [sommige] gebieden minder dan 100 liter per vierkante meter en in andere gebieden bijna 1 000 liter per vierkante meter”. [sic]

Deze natuurlijke factor van een geringe neerslag en aanzienlijke verschillen tussen de gebieden wordt ten minste sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw waargenomen. Hij gaat gepaard met een langere duur en een toename in intensiteit van perioden van droogte, extreme temperaturen en een tekort aan irrigatiewater.

Dit is uiteengezet in de afdeling over “Redenen” in het ontwerp van de wet van de Canarische Eilanden betreffende klimaatverandering en energietransitie, waarvoor de periode van publieke toetsing onlangs afliep (15 januari 2021). Het Centro de Investigación Atmosférica de Izaña (centrum voor atmosferisch onderzoek van Izaña), in Tenerife maakt deel uit van het programma Global Atmosphere Watch. Sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw heeft dit centrum een stijging van de gemiddelde temperatuur geregistreerd op de verschillende meetstations in de Canarische Eilanden. De stijging is het grootst in Izaña, in het nationale park Teide, op Tenerife, aangezien dit gebied verder in het binnenland ligt en dus minder door de oceaan wordt beïnvloed. Er is ook een stijging waargenomen in de hoeveelheid stofdeeltjes die afkomstig zijn van het Afrikaanse continent. Evenzo gaan de volgende publicaties over de effecten van klimaatverandering op de Canarische Eilanden: “Canary Islands strategy to combat climate change, 2008–2015” (Strategie van de Canarische Eilanden om klimaatverandering tegen te gaan, 2008–2015) van het Agencia Canaria de Desarrollo Sostenible y Cambio Climático (agentschap van de Canarische Eilanden voor duurzame ontwikkeling en klimaatverandering); en het onderzoek “Key aspects for a plan for adapting the land-based biodiversity of the Canary Islands to climate change” (Belangrijkste aspecten voor een plan om de terrestrische biodiversiteit van de Canarische Eilanden aan te passen aan klimaatverandering) door J. L. Martin en M. V. Marrero van het nationale park Teide, en M. del Arco en V. Garzón van de afdeling plantkunde van de faculteit Farmacie van de Universiteit van La Laguna, gepubliceerd door het Spaanse Ministerie voor Ecologische Transitie en Demografische Uitdaging.

De effecten van klimaatverandering op de duur en de intensiteit van droge perioden leiden tot een natuurlijke stijging van het zuurgehalte van druiven met een hoog suikergehalte, waarvan wijnen met een van nature hoog alcoholgehalte worden geproduceerd. Een ander gevolg van de droge perioden zijn overrijpe druiven aan de wijnstok.

Voor wijnen van overrijpe druiven is het daarom raadzaam de maximale grenswaarde voor het zuurgehalte, uitgedrukt in azijnzuur, te verhogen in overeenstemming met bijlage I, deel C, punt 3, bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/934 van de Commissie. Dit stelt de lidstaten in staat afwijkingen van de grenswaarden voor wijnen met een totaal alcoholvolumegehalte van ten minste 13 % vol toe te staan. Voor wijnen met een natuurlijk alcoholvolumegehalte van meer dan 15 % vol en een effectief alcoholgehalte van ten minste 13 % vol, overwegend verkregen door gisting van de druiven, is het eveneens raadzaam om dezelfde afwijking met betrekking tot het minimumgehalte uitgedrukt in wijnsteenzuur toe te passen als voor likeurwijnen en wijnen van overrijpe druiven, en om dit vast te stellen op 3,5 gram per liter.

4. Veranderingen in de beperkingen met betrekking tot wijnbereiding

Beschrijving:

De grenswaarden voor de wijnproductie van 74 liter per 100 kilogram druiven is verplaatst van de afdeling over “Oenologische procedés” naar de afdeling over “Beperkingen”.

Bij de productie van rode wijnen in de verschillende categorieën onder de BOB “Islas Canarias” moet ten minste 85 % van de gebruikte druiven van een of meer van de volgende rassen zijn: bastardo negro-baboso negro, cabernet sauvignon, castellana negra, listán negro-almuñeco, listán prieto, malvasía rosada, merlot, moscatel negro, negramoll, pinot noir, ruby cabernet, syrah, tempranillo, tintilla, vijariego negro.

Deze wijzigingen hebben betrekking op punt 3 van het productdossier en punt 5.1 van het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

De grenswaarde voor de extractieopbrengst is verplaatst, aangezien die een beperking is en derhalve in die afdeling moet staan.

De grenswaarde voor het minimumgehalte blauwe wijndruivenrassen in rode wijn is bedoeld om de kleurintensiteit te behouden als een organoleptische kwaliteit in verband met het uiterlijk. Deze wijziging verandert niets aan de productbeschrijving.

5. Definitie van de leivormen en invoering van een nieuw systeem

Beschrijving:

Elk van de traditionele wijnstokformatiesystemen die in het productdossier worden genoemd – gobeletsysteem, cordon-methode, traditionele parral [pergola] en lage parral – is gedefinieerd. Er is een nieuwe definitie opgenomen voor de traditionele formatie “en rastras”, een soort latwerk op lijnen met steunen.

Deze wijziging heeft betrekking op punt 3, “Specifieke oenologische procedés”, in afdeling 3 “Teeltmethode”, en punt 2 “Wijnstokformatie en leiden” van het productdossier, alsook punt 5.1 “Essentiële oenologische procedés” van het enig document, in de afdeling over de teeltmethode.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

Elk van de in het productdossier vermelde traditionele wijnstokformaties is beschreven om verwarring te voorkomen indien dezelfde naam elders wordt gebruikt. Dit is het geval voor “cordón” [cordon-methode], waarmee in andere wijngebieden wordt verwezen naar een bepaalde snoeimethode op draden die verschilt van de traditionele praktijk op de Canarische Eilanden. Evenzo wordt de snoeimethode die bekend staat als “en vaso” [gobelet] op de Canarische Eilanden traditioneel toegepast met stokken, wat in andere wijngebieden niet het geval is. Omdat deze twee traditionele formaties zijn gedefinieerd, zijn de andere met het oog op de consistentie ook gedefinieerd. De traditionele formatie “en rastras” is toegevoegd en gedefinieerd. Deze formatie is in het verband (punt 7, a)) van het productdossier opmerkenswaardig genoemd, onder “Menselijke factoren”); deze werd later echter niet vermeld onder “Teeltmethode”, een nalatigheid die moet worden gecorrigeerd.

6. Verhoging van de grenswaarde voor de productieopbrengst

Beschrijving:

De maximumopbrengst in kilogram druiven per hectare en, bijgevolg, in hectoliter van het eindproduct per hectare is gestegen. De grenswaarde is gestegen van 10 000 tot 15 000 kilogram per hectare en van 74 tot 111 hectoliter per hectare.

Deze wijzigingen heeft betrekking op punt 5, “Maximumopbrengst”, van het productdossier, en afdeling 5, “Wijnbereidingsprocedés”, van het enig document, in onderafdeling 2 inzake maximumopbrengsten.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

Sommige druivenrassen brengen, omdat zij onder gunstige weersomstandigheden groeien, in bepaalde jaren meer op dan in andere jaren. Dit levert problemen op voor de opbrengst, die te hoog is om te worden geoogst voor het bereiden van wijn met de BOB “Islas Canarias”.

Deskundigen van de aangesloten wijnmakerijen hebben ons herhaaldelijk gevraagd ons productdossier te wijzigen met betrekking tot het verhogen van de maximumopbrengsten. Zij voeren aan dat de kwaliteit van de druiven niet verslechtert, of zelfs wordt beïnvloed, indien dergelijke hogere opbrengsten zich voordoen.

Voorts geeft SIGPAC (het Spaanse landbouwpercelenidentificatiesysteem) voor wijngaarden met andere leivormen dan latwerk geen grenzen aan, wat resulteert in [de noodzaak van] beperking van de oppervlakte die in gebruik is voor de teelt van wijndruiven. Zelfs indien er voorafgaand aan de oogst een overeenkomst is gesloten op basis waarvan een overschot van maximaal 25 % van de in het productdossier bepaalde grenswaarde is toegestaan, is dit geen toereikende oplossing.

7. De nuts-code is toegevoegd aan de afbakening van het gebied

Beschrijving:

De NUTS-code voor de Canarische Eilanden is toegevoegd aan de beschrijving van het afgebakende gebied.

Bijgevolg worden punt 4 van het productdossier en punt 6 van het enig document gewijzigd.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

Verdere verduidelijking van het afgebakende gebied.

8. Veranderingen in de druivenrassen

Beschrijving:

Het onderscheid tussen aanbevolen en toegestane rassen is verwijderd. Alle rassen zijn nu toegestaan en vermeld in alfabetische volgorde, afzonderlijk voor witte en blauwe druiven. Om diezelfde reden worden alle rassen in het enig document vermeld als voornaamste rassen.

Het witte ras albillo criollo is toegevoegd.

Deze wijzigingen hebben betrekking op punt 6, “Druivenrassen”, van het productdossier en afdeling 7, “Voornaamste wijndruivenrassen”, van het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

Samenhang met de indeling in Koninklijk besluit 1338/2018 van 29 oktober 2018 betreffende het wijnproductiepotentieel, gewijzigd bij Koninklijk besluit 558/2020, bijlage XXI, afdeling 5, waarin het onderscheid tussen aanbevolen en toegestane [rassen] wordt opgeheven, waardoor alle rassen zijn toegestaan. Het onderscheid tussen witte en blauwe rassen in de opsomming is bedoeld om de raadpleging ervan te vergemakkelijken.

Het ras albillo criollo is een traditioneel ras dat wordt gebruikt in de bereiding van de BOB “Islas Canarias”. Het verscheen in de ordonnantie van 2 mei 2011 tot erkenning van de “Vino de Calidad de las Islas Canarias” (kwaliteitswijn van de Canarische Eilanden) en werd in de bijbehorende voorschriften goedgekeurd onder artikel 6 “Wijndruivenrassen”, waar het werd omschreven met de naam “albillo”. Dit laatste punt werd echter gewijzigd bij de ordonnantie van 21 oktober 2011, om het in overeenstemming te brengen met Koninklijk besluit 461/2011 van 1 april 2011 tot wijziging van, onder andere, Koninklijk besluit 1244/2008 van 18 juli 2008 betreffende het wijnproductiepotentieel, waarin het ras “albillo” was verwijderd uit de lijst van rassen die in de Canarische Eilanden waren toegestaan. Bij ordonnantie AAA/580/2014 van 7 april 2014 werd bijlage XXI bij het genoemde Koninklijk besluit 1244/2008 gewijzigd. Hierin werd dit ras opnieuw geïntroduceerd voor de Canarische Eilanden, deze keer onder de naam “albillo criollo”. Om deze reden, kijkend naar de oorsprong van deze BOB, moet dit ras in het productdossier worden opgenomen. Deze wijziging verandert niets aan de productbeschrijving.

9. Verbeterde formulering in het verband

Beschrijving:

De formulering in het verband is verbeterd. In het bijzonder is het oorzakelijk verband tussen de natuurlijke en menselijke factoren uitgebreid, samen met de kenmerken van de wijnen, en dat voor alle categorieën.

Bijgevolg worden punt 7 van het productdossier en punt 8 van het enig document gewijzigd.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33. Door de wijziging wordt het verband niet teniet gedaan, maar wordt slechts de formulering ervan verbeterd.

Reden:

De EU-voorschriften vereisen dat het verband voor elke onder de BOB vallende productcategorie wordt beschreven. In de in 2011 opgestelde versie, het eerste productdossier voor deze BOB, is daar echter geen rekening mee gehouden. Deze wijziging van het productdossier biedt de mogelijkheid om dat recht te zetten.

10. Veranderingen in de etiketteringsvoorschriften

Beschrijving:

De grenswaarde voor de grootte van de letters, tussen 4 en 10 millimeter, waarin de naam van de BOB op het etiket moet staan, is komen te vervallen.

De afdelingen over het vermelden van het oogstjaar en de druivenrassen zijn verwijderd. Dit zijn facultatieve aanduidingen die zijn neergelegd in de Europese wetgeving, zonder dat in het productdossier strengere regels zijn vastgesteld.

De afdelingen over de facultatieve aanduidingen “fermentado en barrica” [gegist in het vat], “barrica” [vat] en “roble” [eikenhout] zijn verwijderd. Dit houdt in dat ook de voorwaarden uit het productdossier moeten worden verwijderd die verder gingen dan de nationale voorschriften met betrekking tot de genoemde verwijzingen, met name: de minimumcapaciteit van de vaten (330 liter) en de eis dat de wijn ten minste drie maanden in die vaten moet zitten.

Deze wijzigingen hebben betrekking op punt 8.2.8 van het productdossier en punt 9 van het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

Wat de grootte van de letters betreft, wordt het niet noodzakelijk geacht om grenswaarden vast te stellen naast die welke in de algemene voorschriften zijn vastgelegd.

De facultatieve aanduidingen, zoals wijnoogst en ras, die zijn neergelegd in de Europese wetgeving en in het algemeen op alle marktdeelnemers van toepassing zijn ongeacht de BOB/BGA-aanduiding, hoeven niet in het productdossier te worden vermeld indien er geen strengere gebruiksvoorwaarden zijn vastgelegd.

Op de facultatieve aanduidingen “fermentado en barrica”, “barrica” en “roble” zijn nationale voorschriften van toepassing. Als de gebruiksvoorwaarden daarvan worden derhalve de voorwaarden beschouwd die in het algemeen in heel Spanje van toepassing zijn. Teneinde de traditionele termen “noble” en “añejo” [gerijpt], die voor wijnen met een BOB of BGA kunnen worden gebruikt, te bezigen, is de maximumcapaciteit van de eikenhouten recipiënten wettelijk vastgesteld op 600 liter. Het heeft daarom geen zin om, teneinde de facultatieve aanduidingen “fermentado en barrica”, “barrica” en “roble” te gebruiken (zoals voor wijnen met een BOB of BGA ook kan worden gedaan), de capaciteit van de recipiënten te beperken tot 330 liter, aangezien in Koninklijk besluit 1363/2011 van 7 oktober 2011 tot uitvoering van de EU-voorschriften inzake de etikettering, presentatie en identificatie van bepaalde wijnproducten de grenswaarde is vastgesteld op 600 liter. Met de verwijdering van de strengere voorwaarden voor de capaciteit van vaten en de minimale tijd in het vat (in het genoemde koninklijk besluit wordt geen minimale tijd vastgesteld), zijn de voorwaarden nu dezelfde als de algemene voorwaarden in Koninklijk besluit 1363/2011. Deze voorwaarden hoeven derhalve niet in het productdossier te staan.

11. Opneming van kleinere geografische eenheden

Beschrijving:

De volgende kleinere geografische eenheden zijn toegevoegd:

a. De eilanden Tenerife (NUTS-code ES709) en Fuerteventura (NUTS-code ES704).

b. Gemeenten Op het eiland El Hierro: El Pinar, La Frontera en Valverde; Op het eiland Fuerteventura: Antigua, Betancuria, La Oliva, Pájara, Puerto del Rosario en Tuineje; Op het eiland Gran Canaria: Agaete, Agüimes, Artenara, Arucas, Firgas, Gáldar, Ingenio, La Aldea de San Nicolás, Mogán, Moya, San Bartolomé de Tirajana, Santa Brígida, Santa Lucía de Tirajana, Santa María de Guía, Valleseco, Valsequillo, Tejeda, Telde, Teror en Vega de San Mateo; Op het eiland La Gomera: Agulo, Alajeró, Hermigua, Vallehermoso en Valle Gran Rey; Op het eiland Lanzarote: Arrecife, Haría, San Bartolomé, Teguise, Tías, Tinajo en Yaiza; Op het eiland La Palma: Barlovento, Breña Alta, Breña Baja, El Paso, Fuencaliente, Garafía, Los Llanos de Aridane, Puntagorda, Puntallana, San Andrés y Sauces, Tazacorte, Tijarafe en Villa del Mazo; Op het eiland Tenerife: Adeje, Arafo, Arico, Arona, Buenavista del Norte, Candelaria, Fasnia, Garachico, La Guancha, Los Silos, Icod de los Vinos, Puerto de la Cruz, Los Realejos, El Rosario, El Sauzal, El Tanque, San Cristóbal de la Laguna, San Juan de la Rambla, Santa Úrsula, Santiago del Teide, Tegueste en Vilaflor.

Om de naam van de kleinere geografische eenheid (eiland of gemeente) op het etiket te kunnen gebruiken, moet de wijn overwegend worden verkregen uit druiven die in die kleinere geografische eenheid zijn geproduceerd. De productie, rijping en, in voorkomend geval, de botteling moeten ook in de geografische eenheid plaatsvinden.

De naam van de kleinere geografische eenheid mag op het etiket niet in grotere tekens worden vermeld dan de beschermde oorsprongsbenaming “Islas Canarias”.

Deze wijziging heeft betrekking op afdeling ii), “Aanvullende bepalingen betreffende etikettering”, van punt 8, c), “Aanvullende vereisten”, van het productdossier, en punt 9 van het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

De namen van de kleinere geografische eenheden moeten zijn toegevoegd overeenkomstig artikel 120, lid 1, punt g), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad, en artikel 55 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie. De aanduiding “Tenerife” en de vorm die op etiketten moet worden gebruikt zijn opgenomen overeenkomstig de ordonnantie van 7 juni 1999 van de regionale minister van Landbouw, Visserij en Voedsel.

Dit is gedaan om te voldoen aan de vraag van consumenten naar informatie over de specifieke plaats van oorsprong van de wijnen. Het is ook een antwoord op de wens en de vraag van producenten, wijnbouwers en wijnmakerijen om hun specifieke producten zo voordelig mogelijk te presenteren.

De namen van eilanden en gemeenten zijn uitgesloten in gevallen waarin zij geografische namen zijn of bevatten die worden beschermd door andere met wijn verband houdende BOB’s in de Canarische Eilanden. Dit is in overeenstemming met artikel 103, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 en de artikelen 28 en 29 van Wet 6/2019 betreffende de kwaliteit van agrovoedingsproducten.

Er zijn voorwaarden opgenomen die strenger zijn dan die in artikel 55 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33. Er zijn voldoende details over het uiterlijk van etiketten opgenomen in de [voorschriften voor de] etikettering en presentatie van de producten, vooral met betrekking tot de grootte en de positie van de letters. Dit is gedaan om de categorie en de oorsprong van de producten duidelijk en eenvoudig vast te stellen en om eventuele verwarring bij de consument te voorkomen.

12. Opneming van details over de controleorganen

Beschrijving:

Er is een link toegevoegd naar de controleorganen waaraan de bevoegde autoriteit de controle- en productcertificeringstaken heeft gedelegeerd, overeenkomstig Besluit 39/2016 van 25 april 2016.

Deze wijziging heeft betrekking op punt 9, a), “Bevoegde controleautoriteiten en -organen”, van het productdossier. De wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

Het productdossier moet de controleorganen bevatten die de productcertificering uitvoeren en waaraan de controle van dit productdossier van de BOB is gedelegeerd.

13. Verbeteringen in de beschrijving van de controles

Beschrijving:

De methoden die het controleorgaan moet hanteren zijn als volgt toegevoegd.

Het controleorgaan beoordeelt de naleving van dit productdossier op basis van eerste inspecties en vervolginspecties van de installaties in de wijnmakerij, ten minste op jaarbasis, en aan de hand van de lijst van de beschreven taken.

Controles van de groeiomstandigheden van de wijnstokken houden een combinatie in van op een risicoanalyse gebaseerde aselecte controles en steekproeven.

De monsters voor deze controles worden systematisch genomen in elke installatie, en er worden willekeurige monsters genomen uit productvoorraden die klaar zijn om te worden gedronken.

Deze wijziging heeft betrekking op punt 9, b), “Taken”, onder rubriek (ii) “Methode van de controles”, van het productdossier. De wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

Er moet worden voldaan aan artikel 25, lid 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 [sic], waarin is bepaald dat er jaarlijkse controles moeten worden uitgevoerd met betrekking tot de naleving van het productdossier, en dat die controles moeten worden uitgevoerd door middel van op een risicoanalyse gebaseerde aselecte controles, steekproeven, of systematische controles. Aselecte controles mogen worden gecombineerd met controles op basis van steekproeven.

14. Wijzigingen van de formulering van het productdossier die geen gevolgen hebben voor de inhoud ervan

Beschrijving:

1. Wijzigingen van de opmaak/presentatie — Binnen de afdelingen van het productdossier (1, 2, 3 enz.), zijn de onderafdelingen dienovereenkomstig genummerd (2.2, 2.2.1, 2.2.2 enz.). Dit zorgt voor een betere volgorde en meer duidelijkheid in de presentatie. Binnen elke afdeling en onderafdeling zijn alfabetische lijsten zo veel mogelijk vervangen door numerieke lijsten of streepjes, met alfabetische lijsten ter vervanging van de onderafdelingen die met streepjes worden geïntroduceerd, teneinde de consistentie van de presentatie te verbeteren. — De rubriek “Categorieën” is toegevoegd aan de beschrijving van de wijnen, voorafgaand aan de lijst van wijnproducten. De volgorde van de lijst van producten is veranderd om de volgorde in bijlage VII, deel II, bij Verordening (EU) nr. 1308/2013 aan te houden. — De rubriek “Analytische kenmerken” is gewijzigd in “Fysieke en chemische kenmerken”. — In de onderafdelingen over fysieke en chemische kenmerken worden producten die eerder gegroepeerd waren nu afzonderlijk gepresenteerd om de volgorde in Annex VII, deel II, bij Verordening (EU) nr. 1308/2013 aan te houden.

2. De volgende afdelingen zijn heringedeeld: — De grenswaarde voor de productieopbrengst, die in het vorige productdossier in de afdeling over oenologische procedés was opgenomen. Deze waarde staat nu in de afdeling over beperkingen, wat passender is. — De druivenrassen zijn alfabetisch vermeld, met afzonderlijke lijsten voor blauwe en witte druiven. — De nummers 4 tot en met 10 onder onderverdeling b) “Objectieve vereisten” in punt 8, “Toepasselijke bepalingen”, van het vorige productdossier, staan nu onder de onderverdeling “Aanvullende vereisten”, wat passender is. Zij zijn op hun nieuwe plaats ingedeeld aan de hand van inhoud, genummerd en voorzien van rubrieken. Deze herindeling verandert niets aan de inhoud.

3. Verduidelijking van terminologie, correctie van taalfouten en grammaticale overeenkomsten: — De zinsnede “mousserende wijnen” is vervangen door “mousserende kwaliteitswijn”, in overeenstemming met de categorienaam voor dit product. — De zinsnede “deze benaming” is vervangen door “deze beschermde oorsprongsbenaming”. — De zinsnede “deze autonome gemeenschap” is vervangen door “de autonome gemeenschap van de Canarische Eilanden”. — De zinsnede “Kwaliteitswijn uit de Canarische Eilanden” is vervangen door “Beschermde oorsprongsbenaming Islas Canarias” of, al naargelang het geval, “Islas Canarias”, aangezien dit de beschermde naam is. — De zinsnede “deze productdossiers” is vervangen door “dit productdossier” (bijvoorbeeld, in 3, a), 2), en 8, b), 3), a), van het vorige productdossier). — De uitdrukking “zijn van” (afdeling 3, a), 2), van het vorige productdossier) is vervangen door “zijn voor”, aangezien hiermee wordt verwezen naar het natuurlijke alcoholgehalte van de geproduceerde batches of partijen, met betrekking tot de hieronder vermelde [categorieën] wijnen.

Deze wijzigingen hebben betrekking op verschillende punten van het productdossier en van het enig document.

Het betreft een standaardwijziging, aangezien niet wordt voldaan aan de criteria van artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2019/33.

Reden:

De formulering verbeteren en verduidelijken.

ENIG DOCUMENT

1. Naam/namen

Islas Canarias

2. Type geografische aanduiding

BOB – Beschermde oorsprongsbenaming

3. Categorieën wijnbouwproducten

1. Wijn

3. Likeurwijn

5. Mousserende kwaliteitswijn

9. Parelwijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd

16. Wijn van overrijpe druiven

4. Beschrijving van de wijn(en)

1. Witte wijnen en roséwijnen

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Witte wijnen: geel met groenachtige of amberkleurige schakeringen. Matige tot hoge aromatische intensiteit en fruitig aroma. Fris en gebalanceerd. Fruitige nasmaak.

Roséwijnen: roze van kleur met diverse schakeringen. Matige tot hoge aromatische intensiteit. Fruitig karakter en fruitig aroma. Matige body. Fris en gebalanceerd. Fruitige nasmaak.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) 10 Minimale totale zuurgraad 4 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) 18 Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) 200

2. Rode wijnen

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Rode wijnen: kersenrood met paarse schakeringen, matige tot hoge kleurintensiteit. Matige tot hoge aromatische intensiteit. Zuiver rood fruit. Smakelijk, matige tannine, lange afdronk. De verlengde rijping zorgt voor meer lengte en versterkt de balsemieke en kruidige noten, waarbij de kleur zich ontwikkelt tot terracotta.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) 11,5 Minimale totale zuurgraad 4 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) 20 Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) 150

3. Likeurwijn

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Likeurwijnen: klaar en helder, geel van kleur, olieachtig uiterlijk. In de neus hebben deze wijnen een intens aroma dat doet denken aan rozijnen, kruiden, gedroogde perziken en de specifieke druivenrassen. Het mondgevoel is fluweelachtig, gebalanceerd en intens, met een fruitige en krachtige nasmaak.

* Maximaal gehalte aan zwaveldioxide: 200 mg/l indien het suikergehalte 5 g/l of meer bedraagt

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) 15 Minimale totale zuurgraad 3,5 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) 18 Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) 150

4. Wijn van overrijpe druiven

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Klaar en helder, geel van kleur, olieachtig uiterlijk. In de neus hebben deze wijnen een intens aroma dat doet denken aan rozijnen, kruiden, gedroogde perziken en de specifieke druivenrassen. Het mondgevoel is fluweelachtig, gebalanceerd en intens, met een fruitige en krachtige nasmaak.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) 15 Minimale totale zuurgraad 3,5 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) 26,6 Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) 150

5. Mousserende kwaliteitswijn

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Licht- tot goudgeel van kleur, helder, met fijne, blijvende belletjes. In de neus is het aroma zuiver en fruitig. In de mond is de smaak gebalanceerd, fris, met een fruitige nasmaak.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) 10 Minimale totale zuurgraad 4 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) 18 Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) 185

6. Parelwijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Wijnen met onmiskenbare belletjes. De witte wijnen zijn geel van kleur, de roséwijnen bevatten diverse roze schakeringen en de rode wijnen zijn roodpaars van kleur. In de neus zijn de aroma’s zuiver. De witte wijnen hebben aroma’s van wit fruit. De roséwijnen en rode wijnen hebben aroma’s van rood fruit. In de mond zijn zij vol, gebalanceerd en fris, met een fruitige nasmaak en een voelbare prikkeling van koolstofdioxide.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) 9,5 Minimale totale zuurgraad 4 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) 18 Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter) 150

5. Wijnbereidingsprocedés

5.1. Specifieke oenologische procedés

Toepasselijke beperkingen op de wijnbereiding

De verhouding liters wijn per 100 kilogram druiven mag niet meer dan 74 liter bedragen.

De rode wijnen worden verkregen door gedeeltelijke of volledige gisting waarbij sprake is van contact met de schil. Blauwe druivenrassen moeten ten minste 85 % van de gebruikte druiven uitmaken, waarbij zij vooraf al dan niet worden afgerist.

Teeltwijze

De plantdichtheid moet ten minste 800 planten per hectare bedragen. Er bestaat een uitzondering voor de traditionele bedrijven op Lanzarote, waar een lagere grenswaarde van 400 planten per hectare is toegestaan. De gebruikte leivormen worden aangepast aan de bodem- en weersomstandigheden en zijn bedoeld om de best mogelijke kwaliteit te produceren. De traditionele systemen van de Canarische Eilanden worden gebruikt: gobelet, rastras, cordon, traditionele parral, lage parral en aanverwante varianten. Ook wordt gebruikgemaakt van latwerk. Het gebruik van irrigatie wordt geregeld bij de ordonnantie van 17 mei 1999 betreffende de irrigatie van wijngaarden die druiven produceren voor de productie van kwaliteitswijnen in bepaalde regio’s op het grondgebied van de autonome gemeenschap van de Canarische Eilanden.

Specifiek oenologisch procedé

Het natuurlijke alcoholgehalte van elke partij wijn moet voor witte en roséwijn ten minste 10 % vol zijn; 11,5 % vol voor rode wijn; 15 % vol voor likeurwijn; 17 % vol voor wijn van overrijpe druiven; en 10 % vol voor mousserende kwaliteitswijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd en parelwijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd.

5.2. Maximumopbrengsten

15 000 kilogram druiven per hectare

111 hectoliter per hectare

6. Afgebakend geografisch gebied

Het productiegebied voor de wijnen van deze benaming omvat het volledige grondgebied van de Canarische Eilanden (NUTS-code ES70).

7. Voornaamste wijndruivenras(sen)

ALBILLO CRIOLLO

BASTARDO BLANCO - BABOSO BLANCO

BASTARDO NEGRO - BABOSO NEGRO

BERMEJUELA - MARMAJUELO

BREVAL

BURRABLANCA

CABERNET SAUVIGNON

CASTELLANA NEGRA

DORADILLA

FORASTERA BLANCA

GUAL

LISTAN BLANCO DE CANARIAS

LISTAN NEGRO - ALMUÑECO

LISTÁN PRIETO

MALVASIA AROMÁTICA

MALVASÍA ROSADA

MALVASÍA VOLCÁNICA

MERLOT

MOSCATEL DE ALEJANDRÍA

MOSCATEL NEGRO

NEGRAMOLL

PEDRO XIMÉNEZ

PINOT NOIR

RUBY CARBERNET

SABRO

SYRAH

TEMPRANILLO

TINTILLA

TORRONTÉS

VERDELLO

VIJARIEGO BLANCO - DIEGO

VIJARIEGO NEGRO

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

De vulkanische bodem van de eilanden levert mineralen aan de verschillende druivenrassen die geschikt zijn voor wijnbereiding. Daardoor hebben de wijnen de kenmerkende smaken van vulkanische mineralen.

De kwaliteit van de oogsten wordt versterkt door de genoemde teeltmethode en door de eerder beschreven factoren die de productie beperken. Deze procedés en factoren omvatten: het ontbreken van irrigatie; zeer uitgestrekte wijngaarden in veel gebieden; wijnstokken van meer dan tachtig jaar oud; en de overvloed aan wijnstokken die op grote hoogte op steile hellingen groeien.

Voor de teelt van wijnstokken zijn een lang groeiseizoen en langzame rijping nodig. Dit wordt mogelijk gemaakt door de zeer stabiele temperaturen in het geografische gebied. Er is geen risico op vorst en er zijn slechts geringe temperatuurschommelingen tussen zomer en winter. Noordenwinden, of passaatwinden, zorgen voor een grote verscheidenheid aan microklimaten, waardoor scherpe contrasten ontstaan die zich voordoen [op afstanden] van nauwelijks 100 meter. Het lange groeiseizoen en de langzame rijping van de druiven hebben een aanzienlijk effect op de kenmerken van de wijnen, zoals blijkt uit de volgende voorbeelden.

— De witte wijnen hebben een goede aromatische intensiteit met noten van wit en tropisch fruit, en bloemige en balsamico noten. Zij zijn gebalanceerd, fris en bestendig.

— De rode wijnen hebben een goede aromatische intensiteit met noten van zwart fruit, zoals bramen, en plantaardige en minerale noten, die doen denken aan zwarte peper. Zij zijn gestructureerd, genuanceerd en goed in balans. De roséwijnen hebben zuivere aroma’s van rood fruit, zoals aardbei en framboos, met bloemige componenten en plantaardige noten die niet allemaal even intens zijn, en de juiste balans tussen zuurgraad en frisheid.

— In het geval van likeurwijnen, belet het grote aantal microklimaten ten gevolge van het reliëf, de bodem, en de invloed van de passaatwinden dat bepaalde rassen een rijpingsgraad kunnen bereiken die optimaal is voor de productie van van nature zoete wijnen. Daarom wordt van oudsher wijnalcohol gebruikt voor de productie van deze soorten wijn, die beschikken over verse aroma’s en doen denken aan het desbetreffende druivenras. Naarmate zij rijpen, winnen deze wijnen aan complexiteit.

— De kwaliteit van mousserende wijn wordt beïnvloed door het lange groeiseizoen en de langzame rijping van de druiven, waardoor de wijn een goede aromatische intensiteit krijgt, alsook levendigheid in de mond en een fruitige afdronk.

— De kenmerken van de parelwijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd zijn het resultaat van het groeiseizoen van de wijnstok in het productiegebied, die het mogelijk maakt om semi-mousserende wijnen te produceren. De gelijkmatige temperaturen in het gebied en de overvloedige zonneschijn zorgen voor een lang groeiseizoen en een langzame rijping. Daardoor kunnen zachte, intens fruitige wijnen met een levendig mondgevoel worden geproduceerd.

— Voor wijn van overrijpe druiven is het belangrijk om te begrijpen dat de wijnstokformatie blootstelling aan zonlicht mogelijk maakt en zorgt voor een uniforme temperatuur voor de gehele plant, wat resulteert in een volmaakte balans. Deze wijnen bieden in de mond een uitzonderlijk goede balans tussen zoet en zuur.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Rechtskader:

nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

botteling in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Door de bijzondere kenmerken van het product en de noodzaak om de reputatie van de beschermde oorsprongsbenaming te beschermen, moeten wijnen met de BOB “Islas Canarias” overwegend worden gebotteld in wijnmakerijen die in het overeenkomstige register van wijnmakerijen zijn geregistreerd. Niet-naleving zal tot gevolg hebben dat de benaming niet meer voor de wijn mag worden gebruikt.

De productie van de wijnen met de beschermde oorsprongsbenaming eindigt niet met het proces van de omzetting van most in wijn door middel van alcoholische gisting en andere aanvullende processen. Botteling moet juist worden gezien als het laatste stadium in de productie van deze wijnen, aangezien daar andere oenologische procedés bij komen kijken. Die bestaan onder meer uit filteren, stabiliseren en andere corrigerende handelingen die van invloed kunnen zijn op de specifieke kenmerken van de wijnen. Hoewel dergelijke handelingen buiten het beschermde gebied zouden kunnen plaatsvinden, is het veel waarschijnlijker dat de optimale voorwaarden worden bereikt indien die handelingen worden verricht door wijnmakerijen in het gebied, die onder rechtstreeks toezicht van de controleorganen staan. Controles die buiten het productiegebied worden verricht bieden minder garanties met betrekking tot de kwaliteit en authenticiteit van de wijn dan controles die in het gebied worden uitgevoerd. Botteling in het productiegebied is een belangrijke factor in de bescherming van de benaming indien het voorverpakte product op de markt voor de eindconsument wordt gebracht. Dit houdt in dat het product naderhand geen behandeling meer mag ondergaan die de kwaliteit en de specifieke kenmerken ervan zou kunnen beïnvloeden.

Rechtskader:

nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

aanvullende bepalingen betreffende etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

— De woorden “Denominación de Origen Protegida Islas Canarias” (Beschermde oorsprongsbenaming Islas Canarias) moeten duidelijk op de etiketten staan, samen met het door de beheersautoriteit geregistreerde logo.

— De verpakking moet zijn voorzien van genummerde verzegeletiketten of zegels die zijn afgegeven door de beheersautoriteit. Deze moeten zodanig in de wijnmakerij worden aangebracht dat zij zichtbaar zijn en niet kunnen worden hergebruikt.

— Op het etiket kunnen meerdere kleinere geografische eenheden (eilanden en gemeenten) worden vermeld indien de wijn overwegend wordt verkregen uit druiven uit dat gebied, en indien de productie, in voorkomend geval de rijping, en de botteling eveneens in dat gebied plaatsvinden. De beheersautoriteit is bevoegd om specifieke secundaire identificatie-etiketten af te geven. Verwijzingen naar de kleinere geografische eenheden moeten worden weergegeven in letters die niet groter zijn dan die welke worden gebruikt voor de beschermde benaming “Islas Canarias”.

Link naar het productdossier

https://www.gobiernodecanarias.org/cmsgobcan/export/sites/agp/icca/galerias/doc/calidad/Pliego-de-Condiciones-Islas-Canarias-modificado-1.pdf

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.