COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 29.05.1997 , 
COM(97) 247 def. 
97/0154(SYN) 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE 
AAN DE RAAD. HET EUROPEES PARLEMENT EN HET 
EUROPEES MONETAIR INSTITUUT 
DENOMINATIES EN TECHNISCHE SPECIFICATIES VAN 
EURO-MUNTSTUKKEN 
Voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD 
over de denominaties en technische specificaties van Euro-muntstukken 
(door de Commissie ingediend) 

1. Inleiding 
Op 1 januari 1999 wordt de Euro de gemeenschappelijke munt van de deelnemende Lid­
staten. De wisselkoersen van de deelnemende munteenheden ten opzichte van elkaar 
worden per 1 januari 1999 onherroepelijk vastgelegd en één instantie, de Europese 
Centrale Bank, stelt het monetaire beleid voor de Euro vast. Uiterlijk op 1 januari 2002 
komen de nieuwe Euro-muntstukken en -bankbiljetten in omloop. 
De selectie van de technische specificaties van de munten (grootte, vorm, kleur, legering, 
randen, enz.) en de denominaties, voor zover zulks nodig is voor een goede circulatie van 
de munten in de Gemeenschap, is de verantwoordelijkheid van de Raad. De 
voorbereidende werkzaamheden op het gebied van de technische specificaties zijn in 
1992 begonnen, toen een werkgroep van directeuren van de Munten van de Lid-Staten 
van de ministers van Financiën van de Lid-Staten de opdracht kreeg de mogelijkheden te 
bestuderen en een afgerond voorstel in te dienen. Op basis van de technische 
werkzaamheden van de directeuren van de Munten en na overleg met verschillende 
organisaties van gebruikers dient de Commissie thans formeel een voorstel in bij de 
Raad, in de vorm van een verordening met artikel 105 A, lid 2, van het Verdrag als 
rechtsgrondslag. 
Door de verordening in dit stadium in te dienen volgt de Commissie de procedure die 
voor andere verordeningen met betrekking tot de invoering van de Euro gevolgd is, zodat 
vroegtijdig politieke overeenstemming bereikt kan worden en de daadwerkelijke 
vaststelling in 1998 slechts een formaliteit is. De Commissie stelt voor de Europese Raad 
van Amsterdam in juni 1997 te vragen om politieke steun voor de ontwerp-verordening. 
De daaropvolgende fasen in de besluitvorming (samenwerking met het Europees 
Parlement op grond van artikel 189 C van het Verdrag en overleg met het EMI) zullen 
ook op dezelfde informele basis plaatsvinden, zodat met de productie van munten kan 
worden begonnen vóór de verordening in werking treedt. 
Tijdige steun is van groot belang. De Europese Raad van Madrid in december 1995 heeft 
besloten dat de Euro-muntstukken uiterlijk op 1 januari 2002 in omloop moeten komen. 
Een vroeger tijdstip voor de invoering van munten en bankbiljetten kan niet worden 
uitgesloten. De directeuren van de Munten zijn van mening dat het vervaardigen van de 
noodzakelijke hoeveelheden Euro-muntstukken ten minste drie jaar in beslag neemt. De 
aanbestedingsprocedures voor de rondellen moeten minstens zes maanden voor het begin 
van de productie van munten worden gestart, en om het noodzakelijke materiaal voor de 
rondellen gereed te maken moeten de technische specificaties minstens zes maanden 
daarvoor bekend zijn. 
Het volledige voorstel is bijgevoegd als bijlage 1. De uitgangspunten van het voorstel 
zijn dat de munten makkelijk te gebruiken en te herkennen moeten zijn, dat ze 
aanvaardbaar moeten zijn voor alle grote groepen gebruikers en dat ze tegen vervalsing 
beveiligd moeten zijn. Om te zorgen dat aan al deze vaak tegenstrijdige eisen wordt 
voldaan, is uitgebreid overleg met organisaties van gebruikers gevoerd. 
2. Denominaties 
Er komen acht denominaties (1, 2, 5, 10, 20 en 50 cent; 1 en 2 euro). Deze zijn in overleg 
met het EMI gekozen. De bedoeling is dat een serie wordt gecreëerd die, in combinatie 
met de coupures van de bankbiljetten (van 5 tot 500 euro), het betalen in contanten zo 
gemakkelijk mogelijk maakt. 
3. Tactiele kenmerken om herkenning gemakkelijker te maken 
Cruciaal is dat de munten gemakkelijk te gebruiken en te herkennen zijn. De serie 
munten wordt gesplitst in drie subreeksen die qua vorm, gewicht, kleur en dikte 
verschillen. Er zijn verscheidene innovatieve kenmerken in verwerkt om het voor alle 
gebruikers, doch met name voor blinden en andere visueel gehandicapten, gemakkelijker 
te maken de munten van elkaar te onderscheiden. Dit zijn onder meer: 
- verschillen tussen de randen van opeenvolgende munten in de serie; 
- een groef in de rand van het muntstuk van 2 cent; 
- een "Spanish flower"-vorm voor het muntstuk van 20 cent. 
4. Keuze van het metaal 
De keuze van het metaal is belangrijk om redenen van beveiliging en volksgezondheid. 
De overgrote meerderheid van de Lid-Staten gebruikt nikkel in hun muntstukken 
(ongeveer 75% van de muntstukken). In 1994 hebben de Raad en het Europees Parlement 
echter een richtlijn vastgesteld (94/27/EG) om het gebruik van nikkel in bepaalde 
producten te beperken, omdat geconstateerd was dat nikkel onder bepaalde 
omstandigheden allergieën kan veroorzaken. Hoewel muntstukken van deze richtlijn zijn 
uitgesloten, maken bepaalde Lid-Staten om redenen van volksgezondheid voor hun 
huidige munten reeds gebruik van een legering zonder nikkel, die bekend staat als 
"Nordic Gold". Het lijkt wenselijk bij de overgang naar een nieuw muntstelsel het 
nikkelgehalte van muntstukken te verminderen. Bijgevolg zijn zes van de acht Euro­
muntstukken geheel nikkelvrij. Alleen de muntstukken van 1 en 2 euro, dat wil zeggen 
ongeveer 8% van het totale aantal muntstukken, bevatten een beperkte hoeveelheid 
nikkel. 
Vanwege de hoge nominale waarde van de muntstukken van 1 en 2 euro zijn in deze 
twee gevallen extra beveiligingskenmerken nodig om fraude te bemoeilijken. Twee 
bijzondere kenmerken worden voorgesteld: ten eerste dat deze muntstukken tweekleurig 
worden en ten tweede dat gebruik wordt gemaakt van een "sandwich"-techniek waarbij 
het muntstuk in drie lagen wordt vervaardigd. Als deze bijzondere kenmerken zouden 
moeten worden gecombineerd met het niet gebruiken van nikkel in de betrokken 
muntstukken, zouden problemen rijzen ten aanzien van de verenigbaarheid van de 
noodzakelijke tests en de aanpassing en ontwikkeling van het productieprocédé met de 
termijn voor de invoering van Euro-muntstukken (1 januari 2002). 
Toch zal de Commissie in verband met overwegingen van volksgezondheid het CRAFT-
project van het Vierde kaderprogramma gebruiken voor nader onderzoek naar een 
behandeling van metalen waarmee de allergene effecten van nikkel kunnen worden 
geneutraliseerd. Voorts zal de Commissie overleg voeren met het Raadgevend 
Wetenschappelijk Comité voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van 
chemische verbindingen en zal zij de resultaten van de werkzaamheden daarvan 
evalueren. 
5. Overleg 
Met alle belangrijke groepen gebruikers, met name met de werkgroep Euro van het 
Consumentencomité (ook blinden en andere visueel gehandicapten) en met 
vertegenwoordigers van de verkoopautomatenindustrie, is uitgebreid overleg gevoerd. 
6. Ontwerpen 
De ontwerpen voor de twee zijden van de muntstukken worden op grond van 
verschillende procedures gekozen. De Lid-Staten hebben met gebruikmaking van hun 
bevoegdheden besloten dat de muntstukken een gemeenschappelijke zijde krijgen, 
waarop een Europees thema en de waarde worden weergegeven, en een zijde waarop een 
nationaal symbool, omringd door de twaalf sterren van de Unie, staat afgebeeld. Op elke 
Lid-Staat rust de taak een ontwerp voor de desbetreffende nationale zijde te kiezen. Voor 
de selectie van de gemeenschappelijke zijde is reeds een door de Commissie 
gecoördineerde Europese prijsvraag uitgeschreven. Het winnende ontwerp wordt gekozen 
op de vergadering van de Europese Raad te Amsterdam in juni 1997 en wordt kort daarna 
aan het publiek gepresenteerd. 
TOELICHTING 
1. INLEIDING - ALGEMENE OPMERKINGEN 
Belangrijkste doelstellingen van de voorstellen 
Ingevolge artikel 105 A, lid 2, van het Verdrag is de uitgifte van muntstukken de 
verantwoordelijkheid van de Lid-Staten. De Raad kan echter maatregelen nemen om 
de denominaties en technische specificaties van muntstukken te harmoniseren, ten 
einde een goede circulatie ervan binnen de Gemeenschap mogelijk te maken. 
De Europese Raad van Madrid heeft in december 1995 besloten dat de Euro­
muntstukken uiterlijk op 1 januari 2002 in omloop moeten komen. Een eerder tijdstip 
voor de invoering ervan is niet uitgesloten. De directeuren van de Munten in de Lid-
Staten zijn van mening dat het vervaardigen van de hoeveelheden Euro-muntstukken 
die op de datum van invoering nodig zijn, driejaar in beslag neemt. Om de nodige tijd 
te laten voor de aanbestedingsprocedures voor de rondellen moeten de technische 
specificaties van de Euro-muntstukken ten minste één jaar voor het begin van de 
productie bekend zijn. 
Artikel 105 A, lid 2, is vanaf het begin van de derde fase van de Economische en 
Monetaire Unie van toepassing. Volgens het Verdrag wordt het besluit over de 
muntstukken genomen door de deelnemende Lid-Staten. 
Door in dit stadium de desbetreffende verordening in te dienen beoogt de Commissie 
vroegtijdige politieke overeenstemming mogelijk te maken, zodat de daadwerkelijke 
vaststelling van de verordening slechts een formaliteit is. 
Het doel van dit voorstel voor een verordening van de Raad is het vastleggen van 
uniforme specificaties voor de eerste serie Euro-muntstukken, zodat deze gemakkelijk 
binnen de Gemeenschap kunnen circuleren. 
De voorgestelde specificaties zijn zodanig bepaald dat de muntstukken gemakkelijk te 
gebruiken en te herkennen zijn, dat zij aanvaardbaar zijn voor de belangrijkste groepen 
gebruikers en dat zij tegen vervalsing beveiligd zijn. 
2. TOELICHTING BIJ DE AFZONDERLIJKE ARTIKELEN VAN HET VOORSTEL VOOR EEN 
VERORDENING VAN DE RAAD OVER DE DENOMINATIES EN TECHNISCHE 
SPECIFICATIES VAN DE EURO-MUNTSTUKKEN 
Artikel 1 
In dit artikel worden de denominaties en technische specificaties van de acht Euro­
muntstukken bepaald. 
De denominaties zijn zodanig gekozen dat contante betalingen van bedragen die in Euro 
en in cent luiden, gemakkelijk kunnen worden verricht. 
Hoe hoger de waarde van het muntstuk, hoe groter de diameter en het gewicht ervan. 
De diameter, de dikte en het gewicht zijn onderling afhankelijke variabelen, die verband 
houden met de legering waarvan het muntstuk is vervaardigd. Een wijziging in de keuze 
van het materiaal kan derhalve op ten minste één van deze variabelen van invloed zijn. 
De voorgestelde vormen, kleuren en randafwerking zijn bedoeld om de muntstukken 
gemakkelijk herkenbaar te maken. 
De legering en de randschriften zorgen ervoor dat de muntstukken beveiligd zijn tegen 
vervalsing. 
Artikel 2 
In artikel wordt de datum van inwerkingtreding bepaald. De verordening treedt op 
1 januari 1999 in werking. 
Voorstel voor een 
VERORDENING (EG) ... VAN DE RAAD 
over de denominaties en technische specificaties van Euro-muntstukken 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op 
artikel 105 A, lid 2, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van de Europese Centrale Bank, 
In samenwerking met het Europees Parlement, 
(1) Overwegende dat tijdens de vergadering van de Europese Raad te Madrid op 15 en 
16 december 1995 het scenario voor de overgang op de gemeenschappelijke 
munteenheid is vastgesteld en dat daarin bepaald is dat uiterlijk op 1 januari 2002 
Euro-muntstukken worden ingevoerd; 
(2) Overwegende dat in artikel 105 A, lid 2, van het Verdrag bepaald is dat "de Lid-
Staten munten kunnen uitgeven, onder voorbehoud van goedkeuring van de ECB 
met betrekking tot de omvang van de uitgifte. De Raad kan, volgens de procedure 
van artikel 189 C en na raadpleging van de ECB, maatregelen nemen om de 
nominale waarden en technische specificaties van alle voor circulatie bestemde 
munten te harmoniseren voor zover dit nodig is voor een goede circulatie van 
munten binnen de Gemeenschap"; 
(3) Overwegende dat het Europees Monetair Instituut te kennen heeft gegeven dat de 
coupures van Euro-bankbiljetten uiteen zullen lopen van 5 euro tot 500 euro; dat de 
denominaties van bankbiljetten en muntstukken het mogelijk moeten maken 
betalingen van bedragen die in Euro en in cent luiden, gemakkelijk te verrichten; 
(4) Overwegende dat de directeuren van Munten in de EG van het Monetair Comité de 
opdracht hebben gekregen een afgerond voorstel voor één Europees muntstelsel te 
bestuderen en uit te werken; dat zij in november 1996 een voorstel hebben 
ingediend en vervolgens in februari 1997 een gewijzigd voorstel hebben gedaan, 
waarin de denominaties en technische specificaties (diameter, dikte, gewicht, kleur, 
legering en randafwerking) van de nieuwe Euro-muntstukken worden aangegeven; 
(5) Overwegende dat met consumentenorganisaties, de Europese blindenvereniging en 
vertegenwoordigers van de verkoopautomatenindustrie overleg is gevoerd om 
rekening te houden met de specifieke eisen van belangrijke categorieën gebruikers 
van muntstukken; dat, voor een soepele overgang op de Euro en ter bevordering 
van de acceptatie van de nieuwe muntstukken door de gebruikers, de muntstukken 
'7 
door hun visuele en tactiele kenmerken gemakkelijk van elkaar te onderscheiden 
moeten zijn; 
(6) Overwegende dat, vanwege de hoge nominale waarde van de muntstukken van 1 en 
2 euro, voor deze twee munten extra beveiligingskenmerken nodig zijn om fraude 
te bemoeilijken; dat het gebruik van een techniek waarbij de muntstukken in drie 
lagen worden vervaardigd, en het in het muntstuk combineren van twee 
verschillende kleuren geacht worden de meest effectieve beveiligingskenmerken te 
zijn die thans beschikbaar zijn; 
(7) Overwegende dat de Raad en het Europees Parlement in 1994 een richtlijn hebben 
vastgesteld (94/2 7/EG) om het gebruik van nikkel in bepaalde producten te 
beperken, aangezien geconstateerd was dat nikkel onder bepaalde omstandigheden 
allergieën kan veroorzaken; dat muntstukken niet onder deze richtlijn vallen; dat 
bepaalde Lid-Staten desalniettemin om redenen van volksgezondheid voor hun 
huidige muntstukken reeds gebruik maken van een legering zonder nikkel, doe 
bekend staat als "Nordic Gold"; dat het wenselijk lijkt bij de overgang naar een 
nieuw muntstelsel het nikkelgehalte van muntstukken te verminderen, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: 
Artikel 1 
De eerste serie Euro-muntstukken bestaat uit acht denominaties, die uiteenlopen van 
1 cent tot 2 euro en die de navolgende technische specificaties hebben: 
nomi­
nale 
waarde 
(euro) 
2 
1 
0.50 
0.20 
0.10 
0.05 
0.02 
0.01 diameter 
in mm. 
25.75 
23.25 
24.25 
22.25 
19.75 
21.75 
18.75 
16.25 dikte 
in mm. 
1.95 
2.125 
1.69 
1.63 
1.51 
1.41 
1.36 
1.32 gewicht 
in gr. 
8.5 
7.5 
7 
5.7 
4.1 
3.9 
3 
2.2 vorm 
rond 
rond 
rond 
"Spanish 
flower"-
vorm 
rond 
rond 
rond 
rond kleur 
buitenste 
gedeelte: 
wit 
binnenste 
gedeelte: 
geel 
buitenste 
gedeelte: 
geel 
binnenste 
gedeelte: 
wit 
geel 
geel 
geel 
rood 
rood 
rood legering 
koper-nikkel 
(Cu75Ni25) 
drielaags 
nikkel-messing/nikkel/ nikkel­
messing 
CuZn20Ni5/Nil2/CuZn20Ni5 
nikkel-messing (CuZn20Ni5) 
drielaags 
Cu75Ni25/Ni7/Cu75Ni25 
"Nordic Gold" 
Cu89AI5Zn5Snl 
"Nordic Gold" 
Cu89A15Zn5Snl 
"Nordic Gold" 
Cu89A15Zn5Snl 
staal met laagje koper 
staal met laagje koper 
staal met laagje koper rand 
randschrift 
fijne kartel 
onderbroken 
kartel 
grove 
kartel 
vlak 
grove 
kartel 
glad 
glad met groef 
glad 
Artikel 2 
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1999. 
<? 

ISSN 0254-1513 
COM(97) 247 def. 
DOCUMENTEN 
NL 09 10 
Catalogusnummer : CB-C0-97-263-NL-C 
ISBN 92-78-20783-7 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg