Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 /* COM/2011/0398 definitief - 2011/0177 (APP) */





TOELICHTING 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL 1.1. Verdragsbasis In het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna "het Verdrag" genoemd) wordt bepaald dat de Raad met eenparigheid van stemmen een verordening tot bepaling van het meerjarig financieel kader vaststelt. In het financieel kader worden de jaarlijkse maximumbedragen aan kredieten voor vastleggingen per uitgavencategorie vastgesteld, alsmede het jaarlijkse maximumbedrag van de kredieten voor betalingen. Het financieel kader omvat alle andere bepalingen die dienstig zijn voor het goede verloop van de jaarlijkse begrotingsprocedure (artikel 312). Het eerste meerjarig financieel kader werd, naast bepalingen over interinstitutionele samenwerking en begrotingsdiscipline, meer dan 20 jaar geleden vastgesteld[1]. Het heeft, samen met de daaropvolgende kaders, geleid tot een significante verbetering en vereenvoudiging van de jaarlijkse begrotingsprocedure en de samenwerking tussen de instellingen, en heeft daarnaast de begrotingsdiscipline versterkt. Door het meerjarig financieel kader in het primaire recht van de Unie vast te leggen heeft het Verdrag het belang ervan als hoeksteen van de begrotingsstructuur van de Europese Unie erkend. Het huidige meerjarig financieel kader voor de jaren 2007-2013 is in mei 2006 door de instellingen overeengekomen en opgenomen in het Interinstitutioneel Akkoord betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer[2] (hierna "het huidige IIA" genoemd). Om de nieuwe verdragsbepalingen ten uitvoer te leggen heeft de Commissie op 3 maart 2010 een voorstel voor een Verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2007-2013 ingediend, evenals een voorstel voor een nieuw Interinstitutioneel Akkoord betreffende samenwerking in begrotingszaken[3] (hierna "de voorstellen van maart 2010" genoemd). Na goedkeuring ervan zullen deze twee voorstellen de huidige IIA vervangen en de bepalingen betreffende het financieel kader 2007-2013 en betreffende samenwerking van de instellingen in het kader van de begrotingsprocedure, in overeenstemming brengen met het Verdrag. Ondertussen blijven de bepalingen van het huidige IIA, voor zover zij door de inwerkingtreding van het Verdrag niet achterhaald zijn, van kracht. In deze toelichting worden de nieuwe elementen ten opzichte van de voorstellen van maart 2010 besproken, zowel wat het voorstel voor een Verordening tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 betreft (hierna "de MFK-verordening" genoemd) als ten aanzien van het voorstel voor een Interinstitutioneel Akkoord betreffende samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer (hierna "het ontwerp-IIA" genoemd). De motivering van de wijzigingen die voortvloeien uit de inwerkingtreding van het Verdrag is reeds gegeven in de toelichting bij het voorstel voor een verordening tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2007-2013 van 3 maart 2010, en behoeft hier niet te worden herhaald. 1.2. Voorgestelde nieuwe bepalingen voor het financieel kader 2014-2020 1.2.1. Voornaamste beleidsrichtsnoeren Met het voorstel voor de MFK-verordening, vergezeld van het ontwerp-IIA, wordt de mededeling van de Commissie "Een begroting voor Europa 2020" welke op [29] juni 2011 is goedgekeurd[4], in wetgeving omgezet. Het voorstel zal worden aangevuld met een voorstel tot wijziging van het voorstel van de Commissie voor een Verordening tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de jaarlijkse begroting van de Unie, ten einde enkele nieuwe bepalingen in te voeren die deel uitmaken van het pakket voorstellen voor het financieel kader 2014-2020. In de mededeling worden de algemene structuur en elementen van de huidige voorstellen uiteengezet, zoals bijvoorbeeld de duur, de structuur die de Europa 2020-strategie weergeeft, de noodzaak van grotere flexibiliteit en de bedragen die voor het financieel kader zelf zijn voorzien. 1.2.2. Flexibiliteit Hoewel het financieel kader vooral gericht is op het waarborgen van de begrotingsdiscipline, moet het tegelijkertijd ook voldoende flexibel zijn om een doeltreffende toewijzing van middelen en een snelle reactie van de Unie op onvoorziene omstandigheden mogelijk te maken. Een aantal parameters, zoals de lengte van de door het financieel kader bestreken periode, het aantal en de opzet van de uitgavenrubrieken, het aandeel van EU-uitgaven dat vooraf aan lidstaten en regio's wordt toegewezen of dat van tevoren via "referentiebedragen" in medebeslissingsbesluiten wordt bepaald, de binnen elk uitgavenplafond beschikbare marges en de resterende marges tussen de maxima van de financiële kaders en het maximum van de eigen middelen, beïnvloeden de mate van flexibiliteit dan wel rigiditeit van een financieel kader. De Commissie heeft, bij de uitwerking van haar voorstellen voor het volgende financieel kader, met deze elementen rekening gehouden. Uit de recente ervaringen blijkt evenwel dat onvoorziene omstandigheden met mondiale gevolgen tot uitdagingen van een geheel nieuwe orde hebben geleid. Vanaf het allereerste begin van het huidige financieel kader moest een beroep worden gedaan op alle beschikbare flexibiliteitsbepalingen, terwijl het kader zelf op een aantal punten moest worden herzien. De Unie zal in toenemende mate blootstaan aan de gevolgen van de globalisering van de economie en de samenleving, klimaatverandering, energie-afhankelijkheid, migratiedruk en andere mondiale uitdagingen, welke zich vooral voordoen op terreinen waarop de verantwoordelijkheid en de rol van de Unie door het Verdrag van Lissabon zijn uitgebreid. Het vinden van een goed evenwicht tussen strikte begrotingsdiscipline en voorspelbaarheid van de uitgaven enerzijds en de flexibiliteit die nodig is om de Unie in staat te stellen te reageren op onvoorziene uitdagingen anderzijds, zal altijd een moeilijke politieke opgave blijven. Op basis van haar beoordeling van de werking van het huidige IIA[5] en verdere overwegingen in het kader van de begrotingsevaluatie[6] stelt de Commissie voor, de volgende beperkte doch gerichte verbeteringen in de bestaande flexibiliteitsbepalingen aan te brengen: 1. Ten eerste heeft het feit dat er gedurende het huidige financieel kader in ruime mate en regelmatig gebruik is gemaakt van het flexibiliteitsinstrument en de reserve voor noodhulp, de noodzaak ervan aangetoond. Tegelijkertijd is uit de ervaring met het beheer van, met name, extern beleid in de afgelopen jaren gebleken dat de EU op omslachtige wijze gebruik moest maken van verschillende instrumenten (zoals de reserve voor noodhulp, het stabiliteitsinstrument, niet-toegewezen marges, en het flexibiliteitsinstrument) om op internationale ontwikkelingen en nieuwe uitdagingen te reageren. Daarom wordt zowel voor het flexibiliteitsinstrument als voor de reserve voor noodhulp een verhoging van de elk jaar beschikbare maximumbedragen voorgesteld. Verder wordt de mogelijkheid om ongebruikte middelen van de jaarlijkse maximumbedragen in daaropvolgende begrotingsjaren te gebruiken voor het flexibliteitsinstrument uitgebreid tot het jaar n+3, en wordt deze mogelijkheid voor de reserve voor noodhulp ingevoerd tot het jaar n+1 (in het laatste geval mits hiertoe een bepaling in het Financieel Reglement wordt opgenomen). Het toepassingsgebied van de reserve voor noodhulp wordt uitgebreid tot situaties waarin sprake is van grote spanningen als gevolg van migratiestromen aan de buitengrenzen van de Unie. Aldus zouden de twee instrumenten een snelle reactie van de Unie op onverwachte situaties van beperkte omvang kunnen verbeteren. 2. Ten tweede is, hoewel het solidariteitsfonds van de Europese Unie en het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering hun nut hebben bewezen, het jaarlijkse maximumbedrag dat in het huidige financieel kader voor het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering is voorzien (500 miljoen EUR) nooit gebruikt. Voorgesteld wordt om het beschikbare bedrag enigszins te verlagen tot 429 miljoen EUR, en daarnaast de procedures om bijstand te financieren en vrij te maken te vereenvoudigen en het toepassingsgebied van het fonds uit te breiden om de gevolgen van de globalisering voor boeren te helpen verlichten. 3. Ten derde wordt voorgesteld de mogelijke afwijking van de indicatieve bedragen in de programma's waarvoor de medebeslissingsprocedure geldt, te verhogen van 5% tot 10% met het oog op een grotere flexibiliteit binnen de uitgavenrubrieken. 4. Ten vierde zal de Commissie voorstellen een nieuwe bepaling in het Financieel Reglement op te nemen om de flexibiliteit voor projecten die door de onlangs ingestelde infrastructuurfaciliteit worden gefinancierd, te verhogen. Voor deze infrastructuurprojecten zullen, gezien hun aard, dikwijls ingewikkelde aanbestedingsprocedures noodzakelijk zijn. Daardoor kunnen zelfs geringe vertragingen tot een verlies van jaarlijkse vastleggingskredieten leiden en de levensvatbaarheid van deze projecten, en daardoor ook de politieke vastbeslotenheid van de Unie om haar vervoers-, energie- en telecommunicatienetwerken en infrastructuurvoorzieningen te moderniseren, ondermijnen. Om dit te voorkomen dient het Financieel Reglement de mogelijkheid te bieden om vastleggingskredieten die aan het einde van een begrotingsjaar niet zijn gebruikt voor projecten die door de infrastructuurfaciliteit worden gefinancierd, naar het volgende begrotingsjaar over te dragen. 5. Ten vijfde wordt, gezien de gevoeligheid van de landbouwsector voor grote crises, voorgesteld een speciale reserve voor crises in de landbouwsector in te stellen met een jaarlijks bedrag van 500 miljoen EUR dat boven de maxima van het financieel kader kan worden gebruikt. De procedure voor het aanspreken van deze reserve komt overeen met die welke voor de reserve voor noodhulp geldt. De nadere regels om voor deze reserve in aanmerking te komen zullen in specifieke voorschriften worden vastgelegd. 6. Tenslotte zal een herziening van het financieel kader opnieuw nodig zijn voor het geval zich onvoorziene omstandigheden met verstrekkende financiële gevolgen voordoen. Om over een zelfde mate van flexibiliteit te beschikken als in het huidige IIA, wordt voorgesteld een "marge voor onvoorziene uitgaven" in te stellen die boven de in het meerjarig financieel kader vastgestelde maxima kan worden gebruikt, tot de grenswaarde van 0,03% van het BNI van de EU, volgens dezelfde procedure als die welke in punt 22 van het huidige IIA is vastgesteld. De flexibiliteitsbepalingen die voor de MFK-verordening en het ontwerp-IIA worden voorgesteld sluiten aan bij de aanpak die in de voorstellen van maart 2010 wordt gevolgd: artikel 2 van de verordening voorziet in de mogelijkheid de in het financieel kader vastgestelde maxima te overschrijden wanneer een beroep wordt gedaan op de speciale instrumenten die niet onder het financieel kader vallen. De bepalingen betreffende de instrumenten zelf, de bedragen daarvan en de procedures voor het aanspreken ervan worden in het IIA opgenomen. Aldus wordt de samenhang van de procedures en van de rol van beide takken van de begrotingsautoriteit gewaarborgd (zie punten 10 t.e.m. 15 van het ontwerp-IIA). 1.2.3. Specificieke bepalingen betreffende garanties Indien de terugbetaling van een gegarandeerde lening die uit hoofde van het betalingsbalansmechanisme of het Europees financieel stabilisatiemechanisme is verstrekt, door de begroting van de Unie moet worden gedekt, voorziet Verordening nr. 1150/2000 in de mogelijkheid een beroep te doen op aanvullende eigen middelen om de wettelijke verplichting die op de begroting van de Unie rust, na te komen. Deze kasverrichting zou gevolgd moeten worden door een budgettaire verrichting, d.w.z. de indiening van een wijzigingsbegroting. Een wijzigingsbegroting moet de in het MKF vastgelegde maxima in acht nemen. Gezien de betrokken bedragen (de gegarandeerde leningen verstrekt in het kader van het Europees financieel stabilisatiemechanisme en het betalingsbalansmechanisme) zou hiervoor vrijwel zeker een herziening van het MFK nodig zijn. Het is zeer onwaarschijnlijk dat deze situatie zich ooit zal voordoen, maar om mogelijke problemen te voorkomen wordt voorgesteld in de MFK-verordening te bepalen dat dergelijke potentiële uitgaven van het financieel kader worden uitgesloten (d.w.z. dat de bedragen zo nodig boven de in het financieel kader vastgelegde maxima ter beschikking worden gesteld). De mogelijkheid van de Unie om uit de begroting van de Unie garanties voor leningen te verstrekken, wordt beperkt door het plafond van de eigen middelen en niet door het maximum van het MFK. Om voor het geval van een beroep op deze garanties een herziening van het MFK te vragen lijkt in strijd te zijn met de bedoelingen van de wetgever. 1.2.4. Bijdrage aan de financiering van grootschalige projecten De kenmerken van grote technologische ontwikkelingsprogramma's die gebaseerd zijn op grootschalige infrastructuurprojecten, met name de Europese satellietnavigatieprogramma's EGNOS en Galileo, vereisen dat specifieke bepalingen worden vastgesteld opdat de bedragen die als bijdrage uit de begroting van de Unie ter beschikking worden gesteld uitsluitend voor dit doel worden bestemd ('ring-fencing'). In het licht van de ervaringen die met het financieel kader 2007-2013 zijn opgedaan zijn deze nieuwe bepalingen noodzakelijk om een geordende ontwikkeling van de uitgaven van de Unie te waarborgen en ervoor te zorgen dat de jaarlijkse begrotingsprocedure soepel verloopt. De wetgevingsbesluiten met betrekking tot de bovengenoemde programma's dienen in overeenstemming te zijn met de in deze verordening vastgestelde financiële bepalingen. 2. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL 2.1. Verordening tot bepaling van het meerjarig financieel kader Artikel 1 In artikel 1 wordt de duur van het financieel kader aangegeven en wordt verwezen naar de bijlage waarin een schematische weergave van het financieel kader is opgenomen. Artikel 2 – Inachtneming van het maximum van het MFK Het eerste lid van artikel 2 verplicht de instellingen ertoe om in de loop van de begrotingsprocedure de maxima in acht te nemen overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag. Het tweede lid voert de mogelijkheid in om deze maxima zonodig te overschrijden wanneer de niet in het financieel kader opgenomen instrumenten worden gebruikt. De reserve voor noodhulp, het solidariteitsfonds, het flexibiliteitsinstrument, het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, de onlangs ingestelde reserve voor crises in de landbouwsector evenals de marge voor onvoorziene uitgaven worden in de punten 10 t.e.m. 15 van het ontwerp-IIA omschreven. Zij zijn niet in het financieel kader opgenomen en zorgen ervoor dat in bijzondere omstandigheden zonodig financiering wordt verstrekt boven de in het financiële kader vastgestelde maxima. Zij vergroten de flexibiliteit van het financieel kader en worden door de twee takken van de begrotingsautoriteit gezamenlijk ingezet. Om het bestaande niveau van flexibiliteit en de rol van de instellingen bij het gebruik van deze instrumenten te handhaven zijn de bepalingen inzake deze instrumenten in het ontwerp-IIA opgenomen. In het derde lid wordt bepaald dat de verplichting om de maxima van het financieel kader in acht te nemen en derhalve de noodzaak om het MFK te herzien, niet geldt voor de procedure waarbij garanties uit de begroting van de Unie worden gebruikt voor leningen die in het kader van het betalingsbalansmechanisme en het Europees financieel stabilisatiemechanisme zijn verstrekt. Het maximum dat in dit geval in acht moet worden genomen is dat van de eigen middelen. Artikel 3 – Inachtneming van het maximum van de eigen middelen Voorgesteld wordt dit artikel te wijzigen ten opzichte van het voorstel van maart 2010, waarbij er uitdrukkelijk op wordt gewezen dat bij de toepassing van instrumenten die niet onder het financieel kader vallen en van leninggaranties die door de begroting van de Unie worden gedekt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 332/2002 dan wel Verordening (EU) nr. 407/2010, eveneens het maximum van de eigen middelen in acht moet worden genomen. Artikel 4 – Technische aanpassing van het financieel kader Het financieel kader wordt uitgedrukt in prijzen van 2011. De procedure voor de technische aanpassing ervan wordt gehandhaafd, evenals de deflator van 2%. In lid 1, onder c), is een nieuw element ingevoerd: het absolute bedrag van de marge voor onvoorziene uitgaven op een niveau van 0,03% van het BNI van de EU, zoals gedefinieerd in punt 15 van het ontwerp-IIA. Artikel 5 – Aanpassing van de middelen voor het cohesiebeleid Dit artikel reproduceert de tekst van punt 17 van het huidige IIA en artikel 5 van het voorstel van maart 2010. De aangebrachte wijzigingen betreffen het tijdschema van het financieel kader 2014-2020 en de verandering van de structuur van het kader. Artikel 6 – Aanpassingen met betrekking tot de tenuitvoerlegging Dit artikel komt overeen met punt 18 van het huidige IIA en voorziet in de regels voor de jaarlijkse technische aanpassingen met betrekking tot de tenuitvoerlegging. Er worden geen wijzigingen voorgesteld ten opzichte van het voorstel van maart 2010. Artikel 7 – Aanpassing van Structuurfondsen, Cohesiefonds, Europees Fonds voor plattelandsontwikkeling en Europees Fonds voor de visserij Dit artikel geeft de tekst weer van punt 48 van het huidige IIA. De opstelling van de rechtsgrondslagen en vervolgens van de programmadocumenten neemt gewoonlijk veel tijd in beslag, en er moet daarom rekening worden gehouden met een late goedkeuring van de wetteksten en programma's. Artikel 8 – Aanpassingen in verband met een buitensporig overheidstekort De tekst van dit artikel, dat regels bevat voor de aanpassingen in verband met buitensporige overheidstekorten, komt overeen met punt 20 van het huidige IIA en is niet gewijzigd ten opzichte van het voorstel van maart 2010. Artikel 9 – Herziening van het financieel kader De tekst van dit artikel komt overeen met de punten 21 t.e.m. 23 van het huidige IIA en artikel 8 van het voorstel van maart 2010. Er zijn enkele wijzigingen aangebracht: 1. de algemene regel betreffende het tijdschema van herzieningsvoorstellen zoals opgenomen in artikel 8, lid 2, van het voorstel van maart 2010, is geschrapt omdat deze regel niet strookt met de huidige praktijk waarbij moet worden ingespeeld op onvoorziene situaties wanneer deze zich voordoen; 2. de mogelijkheid om het financieel kader met gekwalificeerde meerderheid aan te passen zoals in artikel 8, lid 3, van het voorstel van maart 2010 was voorzien, is ingetrokken (in het licht van de voorgenomen verruiming van de flexibiliteitsinstrumenten, waaronder de invoering van een marge voor onvoorziene uitgaven); en 3. er werd een nieuw lid 5 toegevoegd dat bepaalt welke van de aanpassingen van het financieel kader die door andere artikelen worden aangebracht, tevens als een herziening van het financieel kader moeten worden beschouwd. Artikel 10 – Aanpassing van het financieel kader in geval van een herziening van het Verdrag De tekst van dit artikel, waarin de regels voor aanpassingen zijn vastgesteld voor het geval van een herziening van het Verdrag, geeft de tekst van punt 4 van de huidige IIA weer en komt overeen met artikel 9 van het voorstel van maart 2010. Artikel 11 – Aanpassing van het financieel kader in geval van uitbreiding van de Unie Dit artikel geeft de tekst van punt 29 van het huidige IIA en van artikel 11 van het voorstel van maart 2010 weer. Er is een nieuw lid toegevoegd dat in het bijzonder verwijst naar een mogelijk alomvattende regeling van de kwestie-Cyprus in de periode die door het financieel kader wordt bestreken. Artikel 12 – Interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure De bepalingen van dit artikel komen overeen met die van het voorstel van maart 2010. De algemene regels inzake samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure zijn opgenomen in de MFK-verordening, terwijl het ontwerp-IIA en de aangehechte bijlage nadere bepalingen bevatten. Artikel 13 – Financiering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) De bepaling van het voorstel van maart 2010 wordt gehandhaafd; wel wordt een minimumbedrag voor het GBVB vastgelegd. Artikel 14 – Bijdrage aan de financiering van grootschalige projecten Er zijn specifieke bepalingen nodig voor grote technologische ontwikkelingsprogramma's op basis van grootschalige infrastructuurprojecten, met name de Europese satellietnavigatieprogramma's EGNOS en Galileo. De specifieke kenmerken van deze projecten, zoals een duur die het meerjarig financieel kader ruim overschrijdt, projectrisico's die aanzienlijke kostenoverschrijdingen met zich kunnen brengen, geringe of ontbrekende deelname van particulier kapitaal, en nauwelijks of geen mogelijkheid om op korte tot middelange termijn inkomsten uit commerciële exploitatie te genereren, maken dergelijke bepalingen noodzakelijk. Derhalve voorziet de voorgestelde bepaling dat het bedrag dat ingevolge het financieel kader 2014-2020 wordt uitgetrokken voor de Europese satellietnavigatieprogramma's EGNOS en Galileo, uitsluitend voor deze programma's bestemd is ('ring-fencing'). Artikel 15 – Tussentijdse evaluatie van de tenuitvoerlegging van het financieel kader Er wordt een nieuwe bepaling opgenomen waarin het tijdschema wordt vastgelegd voor een tussentijdse evaluatie van de werking van het financieel kader. Een soortgelijke bepaling is opgenomen in het huidige IIA (punt 7 en Verklaring nr.1). Artikel 16 – Overgang naar het volgend financieel kader Artikel 16 legt de Commissie de verplichting op om vóór 1 januari 2018, d.w.z. drie jaar vóór het einde van het financieel kader, een nieuw financieel kader in te dienen. In de tweede alinea worden de bepalingen in herinnering gebracht voor het geval bij afloop van het financieel kader waarop de verordening betrekking heeft, geen overeenstemming is bereikt over een nieuw financieel kader. Artikel 17 Het laatste artikel van de MFK-verordening stelt de datum van inwerkingtreding van de verordening vast. Het IIA moet op dezelfde dag in werking treden omdat de twee wetteksten elkaar aanvullen. 2.2. Interinstitutioneel Akkoord betreffende samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer Inleiding – Punten 1 - 6 van het ontwerp-IIA Het inleidend gedeelte van het nieuwe IIA bevat een verwijzing naar het Verdrag (art. 295), de bindende aard van deze overeenkomst, de samenhang ervan met andere wetteksten die verband houden met het meerjarig financieel kader en de begrotingsprocedure, beschrijft de structuur van het akkoord en stelt de datum van inwerkingtreding vast (dezelfde datum als die waarop de MFK-verordening van kracht wordt). Deze inleiding geeft de punten 1 t.e.m. 6 van het voorstel van maart 2010 weer. Deel I – Bepalingen betreffende het financieel kader en de speciale instrumenten die niet in het financieel kader zijn opgenomen A. Bepalingen betreffende het financieel kader Punt 7 vermeldt de regels die van toepassing zijn op het verstrekken van gegevens over verrichtingen die niet in de begroting zijn opgenomen (bv. het Europees Ontwikkelingsfonds) en over de ontwikkeling van de categorieën eigen middelen. De praktijk om deze gegevens ter beschikking te stellen wordt gehandhaafd, maar voorgesteld wordt deze informatie niet langer samen met de technische aanpassing van het financieel kader in te dienen doch met de documenten die het voorontwerp van begroting vergezellen, waar deze informatie logischerwijze beter bij aansluit. Het tijdstip voor het indienen van de informatie blijft nagenoeg ongewijzigd (eind april/begin mei). Deze wijziging is reeds in het voorstel van maart 2010 opgenomen. Punt 8 van het nieuwe IIA heeft betrekking op de marges onder de maxima. In de MFK-verordening worden voor alle rubrieken de maxima vastgesteld die tijdens de jaarlijkse begrotingsprocedure in acht moeten worden genomen, zoals in het Verdrag wordt bepaald. De praktijk om er zoveel mogelijk voor te zorgen dat onder de maxima voldoende marges beschikbaar blijven, moet evenwel worden behouden. Dit vormt een onderdeel van de interinstitutionele samenwerking en de inzet van de instellingen bij de begrotingsprocedure en behoort als zodanig in het IIA te worden opgenomen. De bepaling wordt gehandhaafd zonder wijziging van de bestaande praktijk en ook zonder wijzigingen ten opzichte van het voorstel van maart 2010. Punt 9 voorziet in een actualisering van de prognoses voor betalingskredieten na 2020 in het vierde jaar van het financieel kader, overeenkomstig de huidige praktijk en het voorstel van maart 2010. B. Bepalingen betreffende de speciale instrumenten die niet in het financieel kader zijn opgenomen De bestaande instrumenten die niet in het financieel kader zijn opgenomen (de reserve voor noodhulp, het solidariteitsfonds, het flexibiliteitsinstrument en het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering) blijven in het IIA behouden. In artikel 2 van de MFK-verordening wordt voorzien in de mogelijkheid om in voorkomend geval de in het financieel kader vastgestelde maximumbedragen te overschrijden wanneer op deze instrumenten een beroep wordt gedaan. Deze verdeling van de bepalingen tussen de twee wetteksten sluit beter aan bij de opzet van de voorstellen van maart 2010. De wijzigingen ten opzichte van het voorstel van maart 2010 bestaan in een verhoging van de bedragen voor het flexibiliteitsinstrument en de reserve voor noodhulp, een verlaging van het bedrag van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, de invoering van de mogelijkheid om ongebruikte delen van jaarlijkse bedragen die in het kader van de reserve voor noodhulp beschikbaar zijn, te gebruiken tot het jaar n + 1 en om het toepassingsgebied ervan te verruimen zodat deze reserve tevens kan worden gebruikt wanneer zich bijzondere spanningen voordoen als gevolg van migratiestromen aan de externe grenzen van de Unie; de verlenging van de mogelijkheid om het ongebruikte deel van het bedrag van het flexibiliteitsinstrument over te dragen van n+2 tot n+3, evenals de schrapping van de bepalingen die de jaarlijks beschikbare bedragen in het kader van het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering beperken tot niet-bestede en geannuleerde bedragen van de voorgaande twee jaren en de verruiming van het toepassingsgebied ervan om de gevolgen van de globalisering voor boeren te helpen verlichten. Alle bedragen worden uitgedrukt in prijzen van 2011 om de samenhang ervan met de algemene presentatie van het financieel kader te waarborgen. De beschikbaarstellingsprocedures zijn vereenvoudigd ten opzichte van de huidige praktijk. Er wordt voorgesteld een nieuwe reserve voor grote crises in de landbouwsector in te stellen. Nadere regels voor het in aanmerking komen voor bijstand uit deze reserve zullen in een specifieke rechtsgrondslag worden vastgelegd. Het IIA bepaalt het bedrag en de voorschriften voor de beschikbaarstelling ervan. Voorgesteld wordt een nieuw instrument in te voeren dat niet onder het financieel kader valt, de "marge voor onvoorziene uitgaven". De bepaling ter zake stemt inhoudelijk overeen met de bepalingen die door de Raad zijn goedgekeurd in zijn standpunt van 18 januari 2011 betreffende de voorstellen van maart 2010. De opsplitsing van de bepalingen betreffende de marge voor onvoorziene uitgaven sluit echter aan bij de opzet van de voorstellen van maart 2010 – d.w.z. de handhaving van alle bepalingen met betrekking tot de speciale instrumenten die niet onder het financieel kader vallen in het IIA. Deel II – Verbetering van de interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure A. De interinstitutionele samenwerkingsprocedure De bepalingen betreffende de interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure zijn aanzienlijk gewijzigd ten opzichte van de huidige regels, opdat zij in overeenstemming zijn met de nieuwe begrotingsprocedure die door het Verdrag is ingevoerd. Alle bepalingen zijn opgenomen in de bijlage van het IIA overeenkomstig het voorstel van maart 2010. De bepalingen in de bijlage stroken met het voorstel van maart 2010, doch omvatten tevens de wijzigingen die sindsdien in de verklaringen van de instellingen zijn overeengekomen. B. De opneming van financiële bepalingen in wetteksten De bepalingen van het huidige IIA en derhalve ook van het voorstel van maart 2010 worden gehandhaafd. De mogelijkheid om af te wijken van de in de wetteksten vastgestelde bedragen wordt verhoogd van 5 tot 10% om de flexibiliteit binnen de uitgavenrubrieken te verbeteren. Deze bepaling is niet van toepassing op bedragen die vooraf aan de lidstaten zijn toegewezen voor de gehele duur van het financieel kader en evenmin op recentelijk uitgetrokken bedragen voor de grootschalige projecten als bedoeld in artikel 13 van de MFK-verordening. C. Uitgaven betreffende visserijovereenkomsten Voorgesteld wordt de bepalingen van het huidige IIA inzake uitgaven betreffende visserijovereenkomsten in overeenstemming te brengen met de nieuwe begrotingsregels. De voorgestelde wijziging in de tekst geeft de delen van de bestaande tekst weer die nog steeds relevant zijn en heeft louter betrekking op goede samenwerking en het informeren van de instellingen betreffende de ontwikkelingen. De bepalingen komen overeen met die van het voorstel van maart 2010, wijzigingen werden niet nodig geacht. D. Financiering van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid De bepalingen komen overeen met die van het voorstel van maart 2010, wijzigingen werden niet nodig geacht. E. Betrokkenheid van de instellingen bij het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds Om de parlementaire controle op het Europees Ontwikkelingsfonds (hierna "EOF" genoemd) te verbeteren en nauwer te doen aansluiten bij de regels op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking die uit de begroting van de Unie wordt gefinancierd, wordt voorgesteld een nieuwe bepaling in te voeren met betrekking tot de met het Europees Parlement te voeren dialoog over de programmadocumenten die door het EOF zullen worden gefinancierd. F. Samenwerking van de instellingen in het kader van de begrotingsprocedure met betrekking tot administratieve uitgaven Er wordt een nieuwe bepaling ingevoerd die ervoor moet zorgen dat de instellingen elk jaar in een vroeg stadium van de begrotingsprocedure (tijdschema opgenomen in de bijlage) overeenstemming bereiken over de verdeling van de administratieve uitgaven; de jaarlijkse variatie van het niveau van administratieve uitgaven voor elke instelling dient ook de mogelijke budgettaire gevolgen van wijzigingen van het ambtenarenstatuut weer te geven, evenals de gevolgen van een geleidelijke inkrimping van het personeelsbestand met 5% tussen 2013 en 2018 in alle instellingen, organen en agentschappen. Deel III – Goed financieel beheer van EU-middelen Dit deel geeft de tekst weer van de voorstellen van maart 2010 inzake de financiële programmering (met enkele aanpassingen om de tekst beter te doen aansluiten bij de huidige praktijk), en inzake agentschappen en Europese scholen (met de toevoeging dat bij het wijzigen van de desbetreffende wettekst of van de taken van agentschappen dezelfde regels moeten worden gevolgd als bij de oprichting van nieuwe agentschappen). Het hoofdstuk betreffende nieuwe of innoverende financieringsinstrumenten is niet langer noodzakelijk omdat in het Financieel Reglement een nieuwe titel zal worden opgenomen die volledig gewijd is aan financieringsinstrumenten en die uitvoerige voorschriften bevat betreffende de rapportage over deze instrumenten. 2011/0177 (APP) Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 312, in samenhang met het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 106A, Gezien het voorstel van de Europese Commissie[7], Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement[8], Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) De jaarlijkse maxima voor de vastleggingskredieten per uitgavencategorie en de jaarlijkse maxima voor betalingskredieten die bij deze verordening zijn vastgesteld, moeten de maxima voor de vastleggingskredieten en de eigen middelen van [Besluit XXXX/XX/EU, Euratom van de Raad] in acht nemen. (2) Gezien de noodzaak om te zorgen voor een voldoende mate van voorspelbaarheid met het oog op de voorbereiding en tenuitvoerlegging van investeringen op middelange termijn, dient de looptijd van het financieel kader te worden vastgesteld op zeven jaar vanaf 1 januari 2014, met een tussentijdse evaluatie van de tenuitvoerlegging van het kader. De resultaten van deze evaluatie dienen in de laatste drie jaar van de looptijd van het financieel kader in aanmerking te worden genomen. (3) Speciale instrumenten zoals de reserve voor noodhulp, het solidariteitsfonds van de Europese Unie, het flexibiliteitsinstrument, het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, de reserve voor crises in de landbouwsector en de marge voor onvoorziene uitgaven, zijn noodzakelijk om de Unie in staat te stellen op specifieke onvoorziene omstandigheden te reageren, of om de financiering van duidelijk omschreven uitgaven mogelijk te maken die niet konden worden gefinancierd binnen de grenzen van de beschikbare maxima voor één of meer uitgavenrubrieken zoals in het financieel kader vastgesteld. Er moeten daarom specifieke bepalingen worden vastgesteld die voorzien in de mogelijkheid om vastleggingskredieten in de begroting op te nemen welke de in het financieel kader vastgestelde maxima overschrijden wanneer het noodzakelijk is speciale instrumenten in te zetten. (4) Wanneer gebruik moet worden gemaakt van de begrotingsgaranties van de Unie voor de leningen die zijn verstrekt in het kader van de betalingsbalansfaciliteit en het Europees financieel stabilisatiemechanisme als bedoeld in Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002 houdende instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten[9] en in Verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een Europees financieel stabilisatiemechanisme[10], moet het noodzakelijke bedrag ter beschikking worden gesteld boven de maxima van de vastleggings- en betalingskredieten van het financieel kader met inachtneming van het maximum van de eigen middelen. (5) Het financieel kader moet worden vastgesteld in prijzen van 2011. De regels inzake de technische aanpassing van het financieel kader voor het herberekenen van de maxima en de beschikbare marges moeten eveneens worden vastgesteld. (6) In het financieel kader moet geen rekening worden gehouden met de begrotingsonderdelen die worden gefinancierd met bestemmingsontvangsten in de zin van Verordening (EU) nr. [xxx/201x] van het Europees Parlement en de Raad van […] tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de jaarlijkse begroting van de Unie[11]. (7) Er moeten regels worden opgesteld voor andere situaties die een aanpassing van het financieel kader vereisen. Deze aanpassingen kunnen betrekking hebben op de uitvoering van de begroting, buitensporige overheidstekorten, een herziening van de Verdragen, uitbreiding van de Unie of vertraging bij de goedkeuring van nieuwe regels op bepaalde beleidsterreinen. (8) De aan de lidstaten toegewezen bedragen voor de cohesie ter bevordering van groei en werkgelegenheid worden vastgesteld op grond van de prognoses betreffende het bruto binnenlands product (hierna "bbp" genoemd) van het voorjaar van 2011. Gezien de onzekerheden rond de prognoses en de gevolgen voor de lidstaten waarvoor een aftopping geldt, moet een tussentijdse evaluatie worden verricht om het geraamde en het werkelijke bbp te vergelijken en de gevolgen ervan voor de middelentoewijzingen te onderzoeken. Indien het bbp voor 2014-2016 meer dan +/- 5% afwijkt van de in 2011 gebruikte prognose, moeten de in 2018-2020 aan de lidstaten toe te wijzen bedragen worden bijgesteld. Er moeten regels voor deze aanpassing worden vastgesteld. (9) Het financieel kader moet wellicht worden herzien in geval van onvoorziene omstandigheden die niet binnen de vastgestelde maxima van het financieel kader kunnen worden verholpen. Het is daarom noodzakelijk in dergelijke gevallen een herziening van het financieel kader mogelijk te maken. (10) In de begrotingsprocedure dienen algemene regels voor interinstitutionele samenwerking te worden vastgelegd. (11) Voor een vlot verloop van de begrotingsprocedure moeten algemene regels worden opgesteld voor de opneming van de uitgaven voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid in de begroting evenals van een totaalbedrag voor de door het financieel kader bestreken periode. (12) Nadere regelingen op het gebied van interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure en de opneming in de begroting van de uitgaven voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid zijn vastgesteld in het Interinstitutioneel Akkoord van […] 201x tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer[12]. (13) Verder zijn specifieke regels noodzakelijk in verband met grootschalige infrastructuurprojecten waarvan de levensduur de periode die voor het financieel kader is vastgesteld, ruim overschrijdt. Er moeten maximumbedragen worden vastgesteld voor de bijdragen uit de begroting van de Unie aan deze projecten. Verzoeken om begrotingsmiddelen mogen geen gevolgen hebben voor andere projecten die uit de begroting van de Unie worden gefinancierd. (14) De Commissie moet vóór 1 januari 2018 een voorstel voor een nieuw meerjarig financieel kader indienen opdat de instellingen dit voorstel ruim vóór de aanvang van het kader kunnen aannemen. Het in deze verordening vastgestelde financieel kader moet van toepassing blijven indien het nieuwe financieel kader niet vóór het einde van de geldigheidsduur ervan is aangenomen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Meerjarig financieel kader Het meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 (hierna "het financieel kader" genoemd) is in de bijlage opgenomen. Artikel 2 Inachtneming van de maxima van het financieel kader 1. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie nemen in de loop van elke begrotingsprocedure en tijdens de uitvoering van de begroting van het betrokken begrotingsjaar de jaarlijkse maximumbedragen aan uitgaven in acht. 2. De vastleggingskredieten worden in de begroting opgenomen, zo nodig boven de in het financieel kader vastgestelde maxima van de desbetreffende rubrieken wanneer een beroep moet worden gedaan op de middelen van de reserve voor noodhulp, het solidariteitsfonds, het flexibiliteitsinstrument, het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, de reserve voor crises in de landbouwsector en de marge voor onvoorziene uitgaven overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad[13], Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad[14], Verordening nr. xxxx/201x van het Europees Parlement en de Raad[15] en het Interinstitutioneel Akkoord van […] 201x betreffende samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (hierna "het Interinstitutioneel Akkoord" genoemd). 3. Wanneer gebruik moet worden gemaakt van een door de begroting van de Unie gedekte leninggarantie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 332/2002 of Verordening (EU) nr. 407/2010, dan geschiedt dit door de maxima die in het financieel kader zijn vastgelegd te overschrijden. Artikel 3 Inachtneming van het maximum van de eigen middelen 1. Voor elk van de door het financieel kader bestreken jaren mag het totaalbedrag van de benodige kredieten voor betalingen, na jaarlijkse bijstelling en met inachtneming van de aanpassingen en herzieningen, niet tot een hoger opvragingspercentage van de eigen middelen leiden dan het overeenkomstig [Besluit XXXX/XX/EU, Euratom] vastgestelde maximum. 2. Zonodig zullen de in het financieel kader vastgestelde maxima worden verlaagd om ervoor te zorgen dat het overeenkomstig [Besluit XXXX/XX/EU, Euratom] vastgestelde maximum van de eigen middelen in acht wordt genomen. Artikel 4 Technische aanpassingen 1. Elk jaar verricht de Commissie, voorafgaand aan de begrotingsprocedure van het begrotingsjaar n+1, de volgende technische aanpassingen van het financieel kader: a) herberekening tegen de prijzen van het jaar n+1, van de maxima en van de totaalbedragen van de kredieten voor vastleggingen en van de kredieten voor betalingen; b) berekening van de marge die onder het overeenkomstig [Besluit XXXX/XX/EU, Euratom] vastgestelde maximum van de eigen middelen beschikbaar blijft; c) berekening van het absolute bedrag van de marge voor onvoorziene uitgaven als voorzien in punt 15 van het Interinstitutioneel Akkoord. 2. De Commissie verricht de in het eerste lid omschreven technische aanpassingen op basis van een vaste deflator van 2% per jaar. 3. De Commissie deelt de resultaten van de in lid 1 omschreven technische aanpassingen en de eraan ten grondslag liggende economische prognoses aan het Europees Parlement en de Raad mee. 4. Er worden geen andere technische aanpassingen verricht ten aanzien van het betrokken jaar, noch in de loop van het begrotingsjaar, noch bij wijze van correctie achteraf in latere jaren. Artikel 5 Aanpassing van de middelen voor het cohesiebeleid 1. Indien wordt vastgesteld dat het gecumuleerde bruto binnenlands product (hierna "bbp" genoemd) van een lidstaat in de jaren 2014-2016 meer dan +/- 5% afwijkt van het in 2011 geraamde gecumuleerde bbp met het oog op de vaststelling van de middelentoewijzing aan de lidstaten met het oog op het cohesiebeleid in de periode 2014-2020, dan past de Commissie in haar technische aanpassing voor 2018 de bedragen aan die voor de betrokken periode aan de desbetreffende lidstaat zijn toegewezen uit de middelen ter ondersteuning van de cohesie. 2. Het totale netto-effect van de in lid 1 bedoelde aanpassingen, ongeacht of dit positief of negatief is, mag niet meer dan 3 miljard EUR bedragen. 3. De vereiste aanpassingen worden in gelijke delen over de jaren 2018-2020 gespreid en de betrokken maxima van het financieel kader worden dienovereenkomstig gewijzigd. Artikel 6 Aanpassingen met betrekking tot de tenuitvoerlegging Wanneer de Commissie het Europees Parlement en de Raad in kennis stelt van de resultaten van de technische aanpassingen van het financieel kader, dient zij tevens voorstellen in voor aanpassingen van het totale bedrag van de kredieten voor betalingen die zij in het licht van de uitvoering van de begroting nodig acht om een geordende ontwikkeling ten opzichte van de kredieten voor vastleggingen te waarborgen. De besluiten over deze voorstellen worden vóór 1 mei van het jaar n vastgesteld. Artikel 7 Aanpassing van Structuurfondsen, Cohesiefonds, Fonds voor plattelandsontwikkeling en Europees fonds voor de visserij 1. Indien na 1 januari 2014 nieuwe regels of programma's voor de Structuurfondsen, het Cohesiefonds, het Fonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees fonds voor de visserij worden vastgesteld, wordt het financieel kader aangepast om de toegewezen bedragen die in 2014 niet zijn gebruikt over te dragen naar daaropvolgende jaren, boven de vastgestelde uitgavenmaxima. 2. De aanpassing betreffende de overdracht van ongebruikte toewijzingen voor het jaar 2014 wordt vóór 1 mei 2015 goedgekeurd. Artikel 8 Aanpassingen in verband met een buitensporig overheidstekort Wanneer een schorsing van vastleggingen met betrekking tot het Cohesiefonds wordt opgeheven in het kader van een procedure wegens buitensporig overheidstekort, besluit de Raad overeenkomstig het Verdrag en met inachtneming van het desbetreffende basisbesluit, de geschorste vastleggingskredieten naar een volgend jaar over te dragen. Kredieten die zijn geschorst voor jaar n, kunnen na jaar n+2 niet opnieuw op de begroting worden opgevoerd. Artikel 9 Herziening van het financieel kader 1. In het geval van onvoorziene omstandigheden kan het financieel kader worden herzien met inachtneming van het overeenkomstig [Besluit XXXX/XX/EU, Euratom] vastgestelde maximum van de eigen middelen. 2. Bij een herziening van het financieel kader overeenkomstig lid 1 worden de mogelijkheden onderzocht voor een herschikking van uitgaven tussen de programma's die onder de rubriek vallen waarop de herziening betrekking heeft, met name op basis van een verwachte onderbesteding van de kredieten. Zo mogelijk blijft een aanzienlijk bedrag, in absolute zin en als percentage van de voorgenomen nieuwe uitgaven, binnen het bestaande maximum van de betrokken rubriek. 3. Bij elke herziening van het financieel kader overeenkomstig lid 1 wordt rekening gehouden met de mogelijkheid om een verhoging van het maximum van een rubriek te compenseren met een verlaging van het maximum van een andere rubriek. 4. Bij een herziening van het financieel kader overeenkomstig lid 1 wordt een passende verhouding tussen vastleggingen en betalingen gehandhaafd. 5. De aanpassingen als bedoeld in artikel 3, lid 2, en de artikelen 6, 7, 8, 10, 11 en 16 vormen eveneens een herziening van het financieel kader. Artikel 10 Aanpassing van het financieel kader in geval van een herziening van de Verdragen Mocht gedurende de looptijd van het financieel kader een herziening van de Verdragen met gevolgen voor de begroting plaatsvinden, dan worden dienovereenkomstig de nodige aanpassingen in het financieel kader aangebracht. Artikel 11 Aanpassing van het financieel kader in geval van uitbreiding van de Unie en eenmaking van Cyprus Indien nieuwe lidstaten tot de Unie toetreden in de periode die door het financieel kader wordt bestreken, wordt het kader aangepast om met de uit de toetredingsonderhandelingen voortvloeiende uitgaven rekening te houden. In geval van eenmaking van Cyprus in de periode die door het financieel kader wordt bestreken, wordt het kader aangepast om rekening te houden met de alomvattende regeling voor de kwestie-Cyprus en de bijkomende financieringsbehoeften die uit de eenmaking voortvloeien. Artikel 12 Interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (hierna "de instellingen" genoemd) nemen alle maatregelen om de jaarlijkse begrotingsprocedure vlot te doen verlopen. De instellingen werken tijdens de gehele procedure te goeder trouw samen om hun standpunten zo dicht mogelijk tot elkaar te brengen. Hierbij maken zij gebruik van passende interinstitutionele contacten om in alle stadia van de procedure de voortgang van de werkzaamheden te controleren en de mate van overeenstemming te analyseren. De instellingen zorgen ervoor dat hun respectieve tijdschema's zoveel mogelijk op elkaar worden afgestemd, zodat de besprekingen op samenhangende en convergente wijze kunnen worden gevoerd en leiden tot de definitieve vaststelling van de begroting. Trialogen kunnen in alle stadia van de procedure en op verschillende niveaus van vertegenwoordiging worden gehouden, afhankelijk van de aard van de verwachte bespreking. Iedere instelling wijst in overeenstemming met haar eigen reglement van orde de deelnemers aan elke bijeenkomst aan, stelt haar mandaat voor de onderhandelingen vast, en stelt de overige instellingen tijdig in kennis van de voor de bijeenkomsten getroffen regelingen. Artikel 13 Financiering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid Het totale bedrag van de beleidsuitgaven voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (hierna "GBVB" genoemd) zal volledig in een begrotingshoofdstuk worden opgenomen, GBVB genaamd. Dit bedrag dekt de voorspelbare werkelijke behoeften, zoals bepaald in het kader van de opstelling van het voorontwerp van begroting op basis van jaarlijks door de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid gemaakte prognoses, met een redelijke marge voor onvoorziene acties. Er mogen geen middelen in een reserve worden opgenomen. Artikel 14 Bijdrage aan de financiering van grootschalige projecten Een maximumbedrag van 7 000 miljoen EUR in prijzen van 2011 wordt voor de Europese satellietnavigatieprogramma's (EGNOS en Galileo) uit de EU-begroting ter beschikking gesteld voor de periode 2014-2020. Artikel 15 Tussentijdse evaluatie van de tenuitvoerlegging van het financieel kader In 2016 dient de Commissie een evaluatie in van de tenuitvoerlegging van het financieel kader, zonodig vergezeld van relevante voorstellen. Artikel 16 Overgang naar het volgend financieel kader Vóór 1 januari 2018 dient de Commissie een voorstel in voor een nieuw meerjarig financieel kader. Indien vóór 31 december 2020 geen verordening van de Raad tot bepaling van een nieuw meerjarig financieel kader is vastgesteld, blijven de maxima voor het laatste door het bestaand financieel kader bestreken jaar en andere bepalingen van deze verordening van toepassing totdat een nieuwe verordening is vastgesteld. Indien na 2020 nieuwe lidstaten tot de Europese Unie toetreden, wordt het verlengd financieel kader zo nodig aangepast om met de uit de toetredingsonderhandelingen voortvloeiende resultaten rekening te houden. Artikel 17 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De voorzitter BIJLAGE Meerjarig financieel kader [1] Interinstitutioneel Akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure, ondertekend door het Parlement, de Raad en de Commissie op 29 juni 1988 (PB L 185 van 15.7.1988, blz. 33). [2] Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (PB C 139 van 14.6.2006, blz. 1). [3] COM(2010) 72 en COM(2010) 73. [4] COM(2011) 500 van 29.6.2011. [5] COM(2010) 185 definitief van 27.4.2010, hoofdstuk 2 (blz. 4-13). [6] COM(2010) 700 definitief van 19.10.2010, met name punt 4.5 tot en met 4.7 (blz. 23-25). [7] PB C …, blz. ... [8] PB C …, blz. ... [9] PB L 53 van 23.2.2002, blz. 1 [10] PB L 118 van 12.5.2010, blz. 1. [11] PB L . [12] PB C … [13] PB L 311 van 14.11.2002, blz. 3. [14] PB L 406 van 30.12.2006, blz. 1. [15] PB L , , blz.