EUROPESE COMMISSIE Brussel, 30.5.2018 COM(2018) 368 final 2018/0193(COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad, en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 1967/2006, (EG) nr. 1005/2008 van de Raad, en Verordening (EU) nr. 2016/1139 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft visserijcontroles {SEC(2018) 267 final}

{SWD(2018) 279 final}

{SWD(2018) 280 final}



TOELICHTING 1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL Motivering en doel van het voorstel De doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) moeten waarborgen dat de visserij- en aquacultuuractiviteiten op de lange termijn ecologisch duurzaam zijn en worden beheerd op een manier die in overeenstemming is met de realisatie van voordelen op economisch, sociaal en werkgelegenheidsgebied. Het succes daarvan is voor een groot deel afhankelijk van de tenuitvoerlegging van een doeltreffend controle- en handhavingssysteem. De maatregelen tot vaststelling van een systeem voor visserijcontroles van de Unie om de naleving van de regels van het GVB te waarborgen zijn vastgesteld bij vier verschillende rechtshandelingen: 1) de visserijcontroleverordening; 2) de verordening tot oprichting van een Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA); 3) de verordening houdende de totstandbrenging van een systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen (IOO-verordening); en 4) de verordening inzake het duurzame beheer van externe vissersvloten (SMEF). Het voorstel heeft tot doel het visserijcontrolesysteem te herzien, met uitzondering van de SMEF-verordening, die onlangs herzien is. Met uitzondering van de SMEF-verordening, die onlangs werd herzien, werd het huidige systeem voor visserijcontroles van de Unie voorafgaand aan het hervormde gemeenschappelijke visserijbeleid (GVB) opgezet en is het daar als zodanig niet volledig mee in overeenstemming. Bovendien omvat het systeem controlestrategieën, methoden en uitdagingen van meer dan tien jaar geleden, en is het niet voldoende ontwikkeld om de huidige en toekomstige behoeften in termen van visserijgegevens en vlootcontrole op doeltreffende wijze aan te pakken om het hoofd te bieden aan de constante ontwikkeling van visserijpraktijken en -technieken, en om te profiteren van moderne en kostenefficiëntere controletechnologieën en systemen voor gegevensuitwisseling. Noch weerspiegelt het huidige systeem het onlangs aangenomen nieuwe en moderne beleid van de Unie, zoals de plasticstrategie, het beleid inzake een digitale eengemaakte markt, het internationale beheer van de oceanen. Een recente Refit-evaluatie van de Commissie,, een speciaal verslag van de Europese Rekenkamer en een resolutie van het Europees Parlement hebben allemaal aangetoond dat het visserijcontrolesysteem tekortkomingen heeft en over het algemeen ongeschikt is. Sinds de publicatie van al deze documenten hebben in de Raad, in het Parlement, in de raad van bestuur van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) meerdere discussies en gedachtewisselingen plaatsgevonden met lidstaten en met belanghebbenden. Uit deze discussies bleek dat de Europese instellingen en directe belanghebbenden het er unaniem over eens zijn dat het systeem voor visserijcontroles niet doeltreffend en effectief is, en als zodanig niet helemaal geschikt is om bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het GVB. Bovendien werden door het Refit-platform in juni 2017 ook tekortkomingen in het huidige regelgevingskader vastgesteld in zijn advies over de ingediende resultaten van een door de Finse regering onder belanghebbenden gehouden onderzoek over controle op de visserij in de EU. De specifieke doelstellingen van het voorstel zijn: 1) Het overbruggen van de verschillen tussen het GVB en ander EU-beleid; 2) Het vereenvoudigen van het wettelijke kader en het terugdringen van een onnodige administratieve belasting; 3) Het verbeteren van de beschikbaarheid, leesbaarheid en volledigheid van gegevens en informatie over de visserij, in het bijzonder vangstgegevens, en het toestaan van het uitwisselen en delen van informatie; en 4) Het wegnemen van obstakels die de ontwikkeling van een nalevingscultuur en de gelijke behandeling van marktdeelnemers in en tussen lidstaten in de weg staan. Het voorstel is een van de wetgevingsinitiatieven in het kader van Refit die naar verwachting in 2018 worden aangenomen. Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein Het voorstel is in overeenstemming met het algemene rechtskader dat werd vastgesteld bij het hervormde GVB en heeft als doel de bestaande verschillen daarmee te overbruggen, met name in verband met de doeltreffende controle van de aanlandingsverplichting en met de controle van de vangstcapaciteit. Bovendien is het voorstel in overeenstemming met de gemeenschappelijke marktordening, veelal “GMO” genoemd, voor zover er een reeks bepalingen in worden vastgesteld voor controles in de aanbodketen, met inbegrip van bepalingen betreffende traceerbaarheid die essentieel zijn om te voldoen aan vereisten met betrekking tot consumentenvoorlichting. Ten slotte wordt met het voorstel de uitvoering beoogd van onlangs door de Commissie gedane toezeggingen voor met name de bestrijding van illegale visserij in de gezamenlijke mededeling over het beheer van de oceanen. Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie Het voorstel is niet alleen in overeenstemming met andere beleidsgebieden van de Unie, maar versterkt ook de synergieën ermee door ondersteuning van de tenuitvoerlegging van: 1) de Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie, met betrekking tot vistuig; 2) de strategie betreffende de digitale eengemaakte markt, door middel van de bevordering van digitale oplossingen en interoperabele systemen; en 3) het sterkere en het nieuwe strategische partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU, door middel van versterkte controlemaatregelen. Voorts wordt met het voorstel getracht synergieën te verbeteren met de voedsel- en voederwetgeving, door definities beter op elkaar af te stemmen, en met de milieuwetgeving (Habitatrichtlijn), voor zover het de lidstaten bevoegdheden verleent om visserijactiviteiten in voor de visserij beperkte gebieden op doeltreffende wijze te controleren. 2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID Rechtsgrondslag Het voorstel is gebaseerd op artikel 43, lid 2, van de VWEU betreffende het vaststellen van bepalingen die nodig zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het GVB, dat overeenkomstig artikel 3, onder d), van het Verdrag een exclusieve bevoegdheid van de EU is. Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid) N.v.t. Evenredigheid

Het voorstel voorziet in gerichte veranderingen die niet verder gaan dan wat nodig is om de gestelde doelstellingen te verwezenlijken. Hoofdstuk 7.4.2 van de effectbeoordeling bij het voorstel gaat in op de evenredigheid van de beleidskeuzes in het voorstel. Keuze van het instrument Voorgesteld(e) instrument: wijziging van de huidige verordeningen. 3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan Als onderdeel van de Refit-oefening werd een alomvattende evaluatie van de tenuitvoerlegging van de controleverordening en de gevolgen ervan voor het GVB voor de periode 2010-2016 uitgevoerd en werden de resultaten ervan gepubliceerd in het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad en het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie ‘Refit-evaluatie van de gevolgen van de visserijverordening’. In de evaluatie werd bevestigd dat de controleverordening van groot belang is voor het waarborgen van de naleving van het GVB. In de in 2009 aangenomen tekst werden de belangrijkste tekortkomingen van het vorige systeem aangepakt, waarmee werd bijgedragen tot een betere naleving van het GVB, een betere communicatie, uitwisseling en deling van gegevens tussen de verschillende belanghebbenden, een algemene verbetering van de kwaliteit en kwantiteit van visserijgegevens, en de instandhouding van het gelijke speelveld voor marktdeelnemers. Uit de evaluatie bleek echter ook dat er meer moet gebeuren en dat het huidige wettige kader niet helemaal geschikt is en derhalve moet worden herzien: ·Handhavingsregels niet afschrikkend genoeg; ·Ontoereikende bepalingen voor visserijgegevens; ·Complexiteit van het wettelijke kader en dubbelzinnigheid van wettelijke bepalingen; ·Gebrek aan maatregelen om de nieuwe bepalingen van het hervormde GVB te controleren en een gebrek aan synergieën met het overige beleid. Raadpleging van belanghebbenden In het kader van de Refit-evaluatie werd in 2016 een uitgebreide openbare raadpleging gehouden. De resultaten ervan zijn gepubliceerd op de Europa-webpagina. Later werden aanvullende gerichte raadplegingen gehouden met als doel (i) een akkoord te bereiken over de door de Europese Commissie vastgestelde problemen in de Refit-evaluatie; (ii) een akkoord te bereiken over de noodzaak om in actie te komen; en (iii) informatie te verzamelen en feedback van zoveel mogelijk belanghebbenden te ontvangen over de toekomstgerichte aspecten van de aanvangseffectbeoordeling en over de specifieke door de Commissie voorgestelde maatregelen om de vastgestelde problemen aan te pakken. De raadplegingen hadden betrekking op de bevoegde instanties van de lidstaten, adviesraden, organisaties en verenigingen op nationaal en EU-niveau, milieu-NGO’s, het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) en zijn raad van bestuur, het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA), Frontex (grenscontrole op zee). Er zijn discussies gehouden op verschillende fora ter waarborging van een brede en alomvattende betrokkenheid van alle relevante belanghebbenden, waaronder de Groep Intern en Extern Visserijbeleid van de Raad, en de Commissie PECH van het Europees Parlement. De belanghebbenden waren het allemaal eens over de noodzaak om het systeem voor visserijcontroles van de EU te herzien. De ontvangen bijdragen en feedback benadrukten tekortkomingen in de tenuitvoerlegging van de visserijcontroleverordening, alsook in enkele bepalingen ervan. De belanghebbenden stonden over het algemeen achter de Commissie bij het aanpakken van de volgende belangrijke kwesties: aanpassing aan het GVB, verschillen in de toepassing van de regels door de lidstaten, de complexiteit van het wettelijke kader en een gebrek aan helderheid van bepaalde bepalingen ten aanzien van het sanctiestelsel, de beschikbaarheid, kwaliteit en deling van gegevens, de controle van kleine vaartuigen en van de aanlandingsverplichting, alsook de noodzaak om synergieën met andere wetgeving te verbeteren, in het bijzonder de IOO-verordening, de milieuwetgeving en de levensmiddelenwetgeving. In de bijdragen kwamen ook kwesties naar voren als vereenvoudiging, regionalisering, een gelijk speelveld en de behoefte aan kostenefficiënte oplossingen. Vereenvoudiging en juridische verduidelijking van de huidige controlevoorschriften werden sterk aangemoedigd door de belanghebbenden, hoewel enkele uitzonderingen op de belangrijkste regels soms noodzakelijk worden geacht. Regionalisering werd door sommige belanghebbenden gezien als een belangrijk concept, terwijl verscheidene anderen die beschouwden als een concept dat niet in overeenstemming is met de geest en de doelstellingen van een controlebeleid van de Unie. De creatie van een gelijk speelveld voor ondernemingen in de visserij en de lidstaten in de EU werd door alle belanghebbenden noodzakelijk geacht. Ten slotte gaven de belanghebbenden aan dat vermindering van de administratieve belasting en kostenefficiëntie leidende beginselen voor de herziening moeten zijn. Met betrekking tot de voorgestelde beleidsopties verleende de overgrote meerderheid van de belanghebbenden krachtige steun aan of had een voorkeur voor een gerichte wijziging van het systeem voor visserijcontroles, met inbegrip van de visserijcontroleverordening, de IOO-verordening en de verordening tot oprichting van de EFCA. Bijlage 2 van de effectbeoordeling bevat een samenvatting van de conclusies van al deze raadplegingen, en bijlage 10 bevat een lijst van schriftelijke bijdragen die ontvangen zijn van belanghebbenden. De originele schriftelijke bijdragen van de belanghebbenden en de notulen van de hierboven genoemde workshops en seminars worden gepubliceerd op de website van de Europese Commissie. Bijeenbrengen en gebruik van expertise Het wetsvoorstel en de effectbeoordeling zijn gebaseerd op een grote hoeveelheid materiaal en onderzoeken, zoals bedoeld in bijlage 1 van de effectbeoordeling.

Er is ook gebruikgemaakt van externe deskundigheid ter ondersteuning van de effectbeoordeling ter beoordeling van de gevolgen van de voorgestelde beleidsopties en de vergelijking ervan. Het externe onderzoek werd uitgevoerd in het najaar van 2017 om de milieueffecten en de economische en sociale invloeden van de beleidsopties, veranderingen in de administratieve belasting en voordelen door vereenvoudiging te beoordelen en een vergelijking te maken tussen de verschillende opties in termen van doeltreffendheid, doelmatigheid en samenhang, en de aanbevelingen van de betrokken instellingen. Effectbeoordeling In het kader van de effectbeoordeling werden drie beleidsopties geanalyseerd: (1) Basisscenario, dat wil zeggen geen beleidswijziging, maar volledige handhaving van de huidige voorschriften; (2) Optie 1: gerichte wijzigingen van de visserijcontroleverordening; (3) Optie 2: gerichte wijzigingen van het systeem voor visserijcontroles (in het bijzonder verordeningen betreffende: visserijcontrole, illegale, onvermelde en ongereglementeerde visserij en het Europees Bureau voor visserijcontrole). Optie 2 scoorde over het algemeen aanzienlijk beter dan de andere opties en werd gekozen als de voorkeursoptie. Positieve milieu-effecten van de voorkeursoptie zouden het volgende inhouden: terugdringing van overbevissing, beëindiging van teruggooi op zee, gezondere visbestanden en een goede controle van beschermde mariene gebieden. De belangrijkste sociaaleconomische voordelen omvatten: hogere lonen en mededinging van de visserijsector, met name voor de kleine vloot; bevordering van de werkgelegenheid (met name in ICT); verbeterde naleving van het GVB en gelijk behandeling van vissers. De kosten zouden ‘evenredig’ aan de behaalde voordelen (met name voor wat betreft kostenbesparingen) en kostenefficiënt zijn, met aanzienlijke voordelen die zwaarder wegen dan de relatief geringe kostenwijzigingen. De autoriteiten in de lidstaten zouden ook profiteren van kostenbesparingen (157 miljoen EUR over een periode van vijf jaar, in vergelijking tot het basisscenario) door middel van vereenvoudiging en interoperabiliteit. Er worden geen negatieve sociale gevolgen of milieu-effecten als gevolg van de voorkeursoptie verwacht. De effectbeoordeling werd op 8 januari 2018 ter kwaliteitscontrole voorgelegd aan de Raad voor regelgevingstoetsing. De raad heeft op 9 februari 2018 het ontwerpverslag beoordeeld en een positief advies uitgebracht, vergezeld van zijn aanbevelingen voor verbetering. Bijlage 1 van de effectbeoordeling bevat een overzicht van de aanbevelingen van de raad en de veranderingen die zijn doorgevoerd ten opzichte van het eerdere ontwerp. Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging De maatregelen en wijzigingen die in het kader van de voorkeursoptie zijn voorzien zouden krachtige steun inhouden voor de vermindering van een onnodige administratieve belasting voor overheidsinstanties en, rekening houdend met het feit dat het grootste deel van de nieuwe kosten met ICT-ontwikkeling en eenmalige investeringen verband houdt, op lange termijn ook voor de hele EU. De voorkeursoptie zal naar verwachting de administratieve belasting van het huidige systeem vereenvoudigen en aanzienlijk verminderen, met kostenbesparingen die geraamd worden op 157 miljoen EUR over een periode van vijf jaar ten opzichte van het basisscenario. Er dient te worden opgemerkt dat hoewel bepaalde besparingen in geld uitgedrukt zouden kunnen worden, andere besparingen wel zijn vastgesteld, maar niet in getallen konden worden uitgedrukt. Eventuele extra lasten voor kleine marktdeelnemers (kleinschalige vissers) zullen worden vermeden met de invoering van gemakkelijke en kostenefficiënte systemen voor het melden van visserijgegevens, met gebruikmaking van betaalbare en breed beschikbare technologieën voor mobiele telefoons. Bovendien zal de invoering van nieuwe ICT innovatie stimuleren en zorgen voor nieuwe mogelijkheden voor werkgelegenheid voor kmo's en startups. Grondrechten Het voorstel heeft geen gevolgen voor de bescherming van de grondrechten. In het voorstel worden de toegang tot gegevens en de doeleinden waarvoor persoonsgegevens worden verwerkt, toegelicht. Persoonsgegevens worden zodanig verwerkt dat de verplichtingen betreffende de bescherming van persoonsgegevens zoals vastgesteld bij Verordening (EU) 2016/679 en de verordening ter vervanging van Verordening (EU) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad worden nagekomen. 4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Er zijn geen gevolgen voor de vastleggingskredieten, aangezien geen wijziging wordt voorgesteld van de maximumbedragen voor financiering uit de Europese structuur- en investeringsfondsen, als vastgesteld in de operationele programma's voor de programmeringsperiode 2014-2020. 5.OVERIGE ELEMENTEN Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage In de huidige visserijcontroleverordening is reeds vastgesteld dat de Commissie de tenuitvoerlegging ervan elke vijf jaar beoordeelt op basis van door de lidstaten ingediende verslagen. Deze regel wordt gehandhaafd. Hoofdstuk 9 van de effectbeoordeling bevat een uitvoerige toelichting van de wijze waarop de feitelijke gevolgen worden gevolgd en beoordeeld. Toelichtende stukken (bij richtlijnen) Niet van toepassing.

Artikelsgewijze toelichting Het voorstel is als volgt opgebouwd: Artikel 1: Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1224/2009 Artikel 2: Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 768/2005 Artikel 3: Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1967/2006 Artikel 4: Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1005/2008 Artikel 5: Wijziging van Verordening (EU) 2016/1139 De wijzigingen kunnen als volgt worden samengevat, per hoofdonderwerp, deelonderwerpen, betrokken artikelen en specifieke bepalingen van het voorstel: Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad tot vaststelling van een controleregeling van de Unie die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen ONDERWERP 1: HANDHAVING Deelonderwerp Artikelen Specifieke bepalingen van het voorstel Inspectie en bewaking Gewijzigd: 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80 Verduidelijking van de inspectieprocedure, de taken van inspecteurs, en de taken van kapiteins en marktdeelnemers tijdens inspecties. Digitalisering van inspectieverslagen door middel van het verplichte gebruik van een systeem voor elektronische inspectierapportage dat ervoor zorgt dat gegevens beter gebruikt en uitgewisseld worden tussen de relevante instanties en de lidstaten. Verduidelijking van de rol en de taken van de met controle belaste waarnemers. Sancties Nieuw: 89 bis, 91 bis, 91 ter, 92 bis, 92 ter, en de bijlagen III en IV Gewijzigd: 82, 85, 90, 91, 92 Nieuwe definities ter verduidelijking en verbetering van het “handhavingshoofdstuk”. Nieuwe lijst van inbreuken op de GVB-regels die als ernstig moeten worden beschouwd (zonder toepassing van enige criteria). Nieuwe gedetailleerde en uitputtende lijst van criteria om bepaalde andere inbreuken op de GVB-regels als ernstig te beschouwen. Dit bevordert een gelijk speelveld en waarborgt evenredigheid. Invoering van verplichte administratieve sancties en minimumniveaus van boetes voor ernstige inbreuken op de GVB-regels, teneinde het sanctiesysteem afschrikkender en doeltreffender te maken in alle lidstaten en een gelijk speelveld te waarborgen. Maatregelen tot onmiddellijke tenuitvoerlegging (of preventieve maatregelen) verduidelijken die door de lidstaten moeten worden genomen in geval van ernstige inbreuken. Verduidelijken dat er punten moeten worden toegekend aan zowel de houder van de visvergunning als aan de kapitein als dat verschillende entiteiten zijn. Verduidelijken dat de vervolging en de toekenning van de punten in geval van een ernstige inbreuk door de kustlidstaat kunnen worden uitgevoerd, maar systematisch moeten worden gehandhaafd door de vlaggenlidstaat. Verduidelijken dat punten systematisch worden toegepast in aanvulling op de belangrijkste sanctie(s) in geval van ernstige inbreuken (met enkele afwijkingen wanneer de inbreuk niet wordt begaan door de houder van een visvergunning of een kapitein, bijvoorbeeld in geval van de recreatievisserij); Lidstaten in staat stellen gegevens over inbreuken en sancties beter te benutten en uit te wisselen. ONDERWERP 2: BESCHIKBAARHEID, KWALITEIT EN DELING VAN GEGEVENS Deelonderwerp Artikelen Specifieke bepalingen van het voorstel Monitoring van vaartuigen Gewijzigd: 4, 9, 10, 12 Nieuw: 9 bis Flexibiliteit wordt ingevoerd met betrekking tot de specificaties van het volgsysteem van voertuigen (niet noodzakelijkerwijs satellietgestuurd) Er wordt duidelijkheid verschaft ten aanzien van controlecentra voor het volgen van vaartuigen. Alle vaartuigen met inbegrip van die van minder dan 12 meter lang moeten over een volgsysteem beschikken. De relevante gegevens worden beschikbaar gesteld voor de agentschappen en bureaus die bij de bewakingsactiviteiten betrokken zijn. Logboek Gewijzigd: 14 De vrijstelling van de rapportage in logboeken van vangsten van minder dan 50 kg wordt ingetrokken voor alle categorieën vaartuigen. De regels voor de zogenoemde ‘tolerantiemarge’ worden verduidelijkt en afgestemd op specifieke situaties/vormen van visserij. De inhoud van het logboek wordt in overeenstemming gebracht met de nieuwe bepaling betreffende traceerbaarheid (gebruik van het unieke identificatienummer voor visreizen) en gewijzigd om de kwaliteit van de vastgelegde gegevens te verhogen. Vaartuigen van minder dan 12 meter Gewijzigd: 9, 14, 15 Nieuw: 15 bis De huidige afwijkingen worden ingetrokken en er worden slechts twee categorieën vissersvaartuigen gedefinieerd: > 12 m en < 12 m. Alle vissersvaartuigen < 12 m moeten hun vangsten elektronisch melden. Aangifte van overlading en aangiften van aanlanding Gewijzigd: 20, 21, 22, 23, 24 Geschrapt: 16, 25, 28 Alle gegevens worden digitaal vastgelegd en elektronisch ingediend. De inhoud van stukken wordt in overeenstemming gebracht met de nieuwe bepaling betreffende traceerbaarheid (gebruik van het unieke identificatienummer voor visreizen) en gewijzigd om de kwaliteit van de vastgelegde gegevens te verhogen. De huidige afwijkingen met betrekking tot de aangifte van aanlanding worden ingetrokken. Voor overladingen buiten Uniewateren of in havens van derde landen is toestemming nodig van de vlaggenlidstaat. Voorafgaande kennisgeving Gewijzigd: 17, 19 Geschrapt: 18 Nieuw: 19 bis Voorafgaande kennisgevingen worden uitgebreid naar alle vaartuigen >12 m en zijn niet langer beperkt tot bestanden die onder een meerjarenplan vallen. Unievissersvaartuigen die willen aanlanden in havens van derde landen moeten een voorafgaande kennisgeving indienen. Controle van de recreatievisserij Gewijzigd: 4, 55 Lidstaten moeten over een systeem beschikken voor de controle van de deelnemers aan de recreatievisserij (registratie of vergunning) en voor de verzameling van vangstgegevens. Voor soorten die vallen onder instandhoudingsmaatregelen van de Unie die van toepassing zijn op de recreatievisserij, moeten vangstaangiften worden gezonden aan de bevoegde autoriteiten en moet er een registratie- of vergunningensysteem voor vaartuigen worden ingesteld. Het verbod op de verkoop van vangsten wordt gehandhaafd en de huidige afwijkingen in het Middellandse-Zeegebied worden ingetrokken (zie de wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1967/2006. Er worden voorwaarden bepaald voor de vaststelling van specifieke bepalingen betreffende de controle en markering van vistuig die van toepassing zijn op de recreatievisserij, het volgen van vaartuigen, registratie- of vergunningensystemen en de melding van vangsten. Door commerciële ondernemingen georganiseerde activiteiten in het kader van de recreatievisserij vallen hieronder. Traceerbaarheid Gewijzigd: 4, 56, 57, 58 Nieuw: 56 bis De bepalingen betreffende traceerbaarheid worden verduidelijkt en er wordt een nieuw artikel over partijen toegevoegd. De informatie over traceerbaarheid wordt verduidelijkt, zodat een specifieke partij visserijproducten aan een bepaalde aanlanding door een EU-vissersvaartuig kan worden gekoppeld. Informatie wordt elektronisch vastgelegd om controles in de aanbodketen op de interne markt doeltreffender en doelmatiger te maken. De afwijking voor ingevoerde producten wordt ingetrokken. Het toepassingsgebied van de bepaling betreffende traceerbaarheid wordt beperkt tot bepaalde visserij- en aquacultuurproducten). De afwijking voor producten die aan de consument worden verkocht wordt in overeenstemming gebracht met andere bepalingen in de verordening (maximaal 5 kg visserijproducten per dag in plaats van 50 EUR). Wegings-, vervoers- en verkoopprocedures en -gegevens Gewijzigd: 59, 60, 62, 64, 65, 66, 68 Nieuw: 59 bis, 60 bis Geschrapt: 61, 63, 67 De huidige vrijstellingen die een correcte weging en registratie van aangelande vis ondermijnen worden gestroomlijnd. Er wordt een eenvoudig en doeltreffend systeem om een correcte weging bij aanlanding te waarborgen ingesteld waarbij de weging door een geregistreerde marktdeelnemer wordt uitgevoerd. Er worden gerichte procedures voor ongesorteerde aanvoer vastgesteld. De huidige afwijkingen voor hoeveelheden die voor particuliere consumptie worden verkocht/verstrekt aan niet-geregistreerde kopers, worden gewijzigd en in overeenstemming gebracht met de bepalingen betreffende controle in de aanbodketen. De verantwoordelijkheden en aansprakelijkheid van marktdeelnemers in de aanbodketen worden verduidelijkt. Er worden vereisten om verkoopdocumenten, overnamedocumenten en vervoersdocumenten digitaal vast te leggen en elektronisch in te dienen toegevoegd. De rapportage door marktdeelnemers aan bevoegde instanties (vlaggenlidstaat, lidstaat van aanlanding, lidstaat van verkoop) wordt vereenvoudigd. Beschikbaarheid en uitwisseling van gegevens Gewijzigd: 33, 34, 109, 110, 111, 112, 114 en 115 Nieuwe: 111 bis; 112 bis Geschrapt: 116 De digitalisering van het gegevenssysteem wordt voltooid, en de beschikbaarheid, betrouwbaarheid en uitwisseling van gegevens worden in hun geheel verbeterd. De bepalingen betreffende de hercodering van gegevens door de lidstaten en de indiening van gegevens bij de Commissie worden gestroomlijnd en in overeenstemming met andere wijzigingen gebracht. De wijzigingen verstrekken meer duidelijkheid over de gegevens die verzameld worden door de lidstaten, de valideringsstappen en de toegang van de Commissie tot de verzamelde gegevens en het doel ervan. De wijzigingen scheppen ook meer duidelijkheid over de maatregelen betreffende de bescherming van persoonsgegevens en de veiligheid van de verwerking. Het artikel over het beveiligde deel van de website wordt geschrapt. ONDERWERP 3: OVERBRUGGING VAN DE VERSCHILLEN MET HET GVB Deelonderwerp Artikelen Specifieke bepalingen van het voorstel Definitie van ‘regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid’ Gewijzigd: 4 De definitie van 'regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid' wordt verduidelijkt en in overeenstemming gebracht met het GVB. Visvergunningen en -machtigingen Gewijzigd: 6, 7 De bepalingen worden in overeenstemming gebracht met het GVB. Aanlandingsverplichting Nieuw: 25 bis De voorgestelde wijzigingen schrijven het gebruik voor van elektronische instrumenten voor monitoring op afstand, in het bijzonder CCTV-systemen, voor de controle van de aanlandingsverplichting. De nieuwe bepalingen hebben gevolgen voor individuele vaartuigen en vlootsegmenten op basis van een risicobeoordeling, en worden door de lidstaten op regionaal niveau ten uitvoer gelegd. Vangstcapaciteit Nieuw: 39 bis Gewijzigd: 38, 41 Er wordt een nieuw artikel toegevoegd waarin vereist wordt dat bepaalde vaartuigen met actief vistuig worden voorzien van een apparaat dat het motorvermogen bijhoudt en registreert. De huidige bepalingen betreffende het toezicht op het motorvermogen worden vereenvoudigd. Er worden bepalingen toegevoegd met betrekking tot de fysieke verificatie van de tonnage van de vissersvaartuigen. Nationale controleprogramma's en jaarverslagen Geschrapt: 46, bijlage 1 Gewijzigd: 55 Nieuw: 93 bis De nationale controleprogramma's worden uitgebreid om niet alleen de controle van meerjarenplannen, maar ook de controle van de regels van het GVB te bestrijken. Bijgevolg wordt bijlage 1 over ijkpunten voor de inspectie voor meerjarenplannen geschrapt. De nationale controleprogramma's omvatten tevens de controle van de recreatievisserij. Er moeten jaarverslagen over nationale inspecties en controles worden opgesteld. ONDERWERP 4: SYNERGIEËN MET HET OVERIGE BELEID Vistuig Gewijzigd: 14, 43, 55 De melding van verloren vistuig wordt vergemakkelijkt en verbeterd door het gebruik van (elektronische) logboeken voor alle categorieën vaartuigen. De huidige afwijking die van toepassing is op vaartuigen < 12 m om aan boord de uitrusting te hebben die noodzakelijk is voor het terughalen van verloren vistuig, wordt ingetrokken. Er worden voorwaarden bepaald voor de vaststelling van bepalingen van de Unie betreffende de afzet en controle van vistuig voor de recreatievisserij. Voor de visserij beperkte gebieden Gewijzigd: 4, 50 De definitie van 'voor de visserij beperkte gebieden' en de bepalingen van artikel 50 worden gewijzigd om rekening te houden met voor de visserij beperkte gebieden die onder de soevereiniteit of jurisdictie van een lidstaat vallen, alsook die zich buiten de EU-wateren bevinden. ONDERWERP 5: AANPASSING AAN HET VERDRAG VAN LISSABON Aanpassing aan het Verdrag van Lissabon Verscheidene artikelen gewijzigd of toegevoegd De in het kader van Verordening (EG) nr. 1224/2009 aan de Commissie verleende bevoegdheden worden aangepast aan de artikelen 290 en 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Ook worden sommige bepalingen krachtens welke alleen aan de Raad besluitvormingsbevoegdheden worden verleend, aangepast aan de nieuwe procedures die van toepassing zijn op het gemeenschappelijk visserijbeleid. Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad tot oprichting van een Europees Bureau voor visserijcontrole Onderwerp Artikelen Specifieke bepalingen van het voorstel Aanpassing aan het GVB Gewijzigd: 2 en 3 Gewijzigd: 17 De doel en de taken van het Bureau worden volledig afgestemd op het nieuwe GVB. Het geografische toepassingsgebied van de inspectiebevoegdheden van het Bureau wordt niet langer beperkt tot internationale wateren. Uitwisseling van gegevens Gewijzigd: 16 De wijzigingen verduidelijken de regels betreffende de uitwisseling en verwerking van gegevens en de maatregelen betreffende de bescherming van persoonsgegevens. Aanpassing aan de gemeenschappelijke aanpak voor gedecentraliseerde EU-agentschappen Gewijzigd: 26, 29, 39 Er wordt een aantal wijzigingen toegevoegd om de oprichtingsverordening van het EFCA beter aan te passen aan de gemeenschappelijke aanpak. Begroting Gewijzigd: 35 De mogelijkheden voor het genereren van inkomsten worden uitgebreid om delegatieovereenkomsten en ad-hocsubsidies toe te staan, in overeenstemming met vergelijkbare bepalingen die gelden voor andere bureaus (zoals Frontex). Wijziging van Verordening (EG) nr. 1005/2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen Onderwerp Artikelen Specifieke bepalingen van het voorstel Digitalisering van het IOO-vangstcertificaat (CATCH) Nieuw: 12 bis tot en met 12 sexies De vangstcertificeringsregeling, zoals bedoeld in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1005/2008, is op papier gebaseerd en bijgevolg niet efficiënt. De wijzigingen van de vangstcertificeringsregeling van de Unie voorzien in de opzet van een databank voor het beheer van vangstcertificaten (CATCH) gebaseerd op het informatiebeheersysteem voor officiële controles, dat op een risicoanalyse gebaseerde controles mogelijk maakt, de kans op frauduleuze invoer verkleint en de administratieve belasting van de lidstaten vermindert. De operationele functies van de CATCH zullen in verschillende fasen worden ontwikkeld. Er worden uitvoeringsbevoegdheden en gedelegeerde bevoegdheden aan de Commissie verleend in verband met de werking en verdere ontwikkeling van de CATCH. Inspecties Gewijzigd: 10 Aanpassing aan de nieuwe bepalingen in Verordening (EG) nr. 1224/2009. Vissersvaartuigen die IOO-visserij bedrijven Gewijzigd: 2, 3, 11 Aanpassing aan de nieuwe bepalingen in Verordening (EG) nr. 1224/2009 en relevante verwijzingen. Procedures en handhavingsmaatregelen (met inbegrip van ernstige inbreuken) Nieuw: 42 bis, Gewijzigd: 27, 42, 43 Geschrapt: 44 tot en met 47 Er worden verwijzingen toegevoegd om aanpassing aan de nieuwe bepalingen betreffende procedures en handhaving met inbegrip van sancties in Verordening (EG) nr. 1224/2009 te waarborgen. Achterhaalde artikelen worden geschrapt. Wijziging van Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee Wijziging van Verordening (EU) 2016/1139 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de kabeljauw-, haring- en sprotbestanden in de Oostzee en de visserijen die deze bestanden exploiteren Onderwerp Artikelen Specifieke bepalingen van het voorstel Verordening (EG) nr. 1967/2006 Gewijzigd: 17 Geschrapt: 21, 23 Teneinde overeenstemming met Verordening 1224/2009 te waarborgen, worden bepaalde bepalingen betreffende de sportvisserij en de bepalingen betreffende overlading geschrapt. Verordening (EU) 2016/1139 Geschrapt: 12, 13 Teneinde overeenstemming met Verordening 1224/2009 te waarborgen, worden bepalingen betreffende logboeken en de tolerantiemarge geschrapt 2018/0193 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad, en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 1967/2006, (EG) nr. 1005/2008 van de Raad, en Verordening (EU) nr. 2016/1139 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft visserijcontroles HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Na raadpleging van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, Gezien het advies van het Comité van de Regio’s, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1)Het gemeenschappelijk visserijbeleid is hervormd bij Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad. In de artikelen 2 en 36 van die verordening zijn de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid en de vereisten voor visserijcontroles en handhaving vastgelegd. De succesvolle tenuitvoerlegging ervan hangt af van het doeltreffende en actuele controle- en handhavingssysteem. (2)In Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad is een systeem voor visserijcontroles van de Unie vastgesteld dat inter alia voorziet in controlecentra, monitoring van vissersvaartuigen, aangifteverplichtingen voor vangsten, voorafgaande kennisgevingen, machtigingen voor overlading in derde landen, publicatie van sluitingen van de visserij, controle van de vangstcapaciteit, nationale controleprogramma's, controle van de recreatievisserij, controles in de aanbodketen van visserijproducten en aquacultuurproducten, weging van visserijproducten, vervoersdocumenten, aangiften van aanlanding, verkoopdocumenten en aangiften van overname, inspecties en audits, sancties voor inbreuken en toegang tot gegevens. (3)Verordening (EG) nr. 1224/2009 werd echter voorafgaand aan de vaststelling van het nieuwe gemeenschappelijke visserijbeleid opgesteld. Zij moet derhalve worden gewijzigd teneinde beter te voorzien in vereisten voor de controle en handhaving van het gemeenschappelijke visserijbeleid in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1380/2013 en te profiteren van moderne en kostenefficiëntere controletechnologieën. (4)In Verordening (EG) nr. 1224/2009 moet worden verwezen naar de definities in Verordening (EU) nr. 1380/2013 en Verordening (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad. Voor de duidelijkheid en de samenhang moeten bepaalde definities in Verordening (EG) nr. 1224/2009 worden geschrapt of gewijzigd en moeten nieuwe definities worden toegevoegd. (5)De definitie van ‘regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid’ moet worden gewijzigd om duidelijk te maken dat het toepassingsgebied ervan alle Unievoorschriften die van toepassing zijn op de visserijsector bestrijkt, met inbegrip van regels inzake technische en instandhoudingsmaatregelen voor de biologische rijkdommen van de zee, het beheer en de controle van vloten van de Unie die dergelijke rijkdommen exploiteren, de verwerking en afzet van visserijproducten en aquacultuurproducten, het systeem van de Unie om illegale, ongemelde en ongereglementeerde (IOO) visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en door de Unie gesloten internationale overeenkomsten. (6)De term ‘gegevens van het volgsysteem voor vaartuigen’ moet worden vervangen door de duidelijkere uitdrukking ‘gegevens over de positie van het vaartuig’. De definitie van ‘gegevens over de positie van het vaartuig’ moet niet langer verwijzen naar doorgifte via satellietvolgapparatuur, aangezien er nu verschillende technologieën beschikbaar zijn voor het volgen van vaartuigen en het doorgeven van de gegevens over de positie van vaartuigen. (7)De definitie van ‘partij’ moet in overeenstemming worden gebracht met de definitie van ‘partij’ zoals vastgesteld in de levensmiddelenwetgeving. (8)De definities van ‘meerjarenplannen’ moeten worden bijgewerkt om rekening te houden met de bepalingen van Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake meerjarenplannen. (9)In de definities van ‘visvergunning’, ‘voor de visserij beperkte gebieden’ en ‘recreatievisserij’, moet de term ‘mariene levende aquatische rijkdommen’ worden vervangen door ‘biologische rijkdommen van de zee’ om die definitie aan te passen aan Verordening (EU) nr. 1380/2013. (10)Een definitie van ‘vissersvaartuig’ wordt gegeven in Verordening (EU) nr. 1380/2013 en omvat vaartuigen die zijn uitgerust voor de commerciële exploitatie van biologische rijkdommen van de zee, zoals vangstvaartuigen, ondersteuningsvaartuigen, vaartuigen voor visverwerking, vaartuigen waarop vangsten worden overgeladen en transportvaartuigen die zijn uitgerust voor het vervoer van visserijproducten, met uitzondering van containerschepen. De definitie van 'vissersvaartuig' in Verordening (EG) nr. 1224/2009 moet derhalve worden geschrapt. (11)Teneinde de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid te verbeteren, moeten er nieuwe definities worden toegevoegd voor ‘vangstvaartuig’ en ‘slipping’. (12)Kleinschalige visserij speelt vanuit biologisch, economisch en sociaal oogpunt een belangrijke rol in de Unie. Rekening houdend met de mogelijke gevolgen van kleinschalige visserij voor de visbestanden, is het belangrijk om te controleren of de visserijactiviteiten en visserijinspanningen van kleinere vaartuigen in overeenstemming zijn met de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Hiertoe is het noodzakelijk om gegevens over de positie van die vaartuigen te verkrijgen. Derhalve moeten de lidstaten alle vissersvaartuigen kunnen volgen, met inbegrip van vissersvaartuigen van minder dan 12 meter lang. Voor vaartuigen met een lengte van 12 meter is het nu mogelijk om mobiele apparaten te gebruiken, die goedkoper en gebruiksvriendelijk zijn.

(13)Teneinde de rol van de visserijcontrolecentra te verduidelijken, moeten de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1224/2009 betreffende die centra in een afzonderlijk artikel worden geplaatst. (14)Verordening (EG) nr. 1224/2009 is gewijzigd bij Verordening (EU) 2015/812 van het Parlement en de Raad teneinde bepaalde bepalingen ervan aan te passen aan de in artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 vastgestelde aanlandingsverplichting. Teneinde de correcte controle van de aanlandingsverplichting mogelijk te maken, is het noodzakelijk om een bepaald percentage van de vissersvaartuigen, op basis van een risicobeoordeling, uit te rusten met elektronische toezichtapparatuur voor continue registratie, zoals televisiesystemen met een gesloten circuit (CCTV). CCTV-gegevens kunnen worden aangevuld met gegevens van andere elektronische toezichtapparatuur. De gegevens van deze apparatuur, met inbegrip van CCTV, geven de functionarissen in de lidstaten middelen in handen om te controleren of de aanlandingsverplichting op zee wordt nageleefd. De CCTV-beelden mogen alleen betrekking hebben op het vistuig en de onderdelen van de vaartuigen waar visserijproducten aan boord gebracht, behandeld en bewaard worden. Beelden van CCTV-systemen moeten lokaal worden opgenomen en mogen uitsluitend op verzoek aan de functionarissen in de lidstaten of de inspecteurs van de Unie openbaar worden gemaakt, in het bijzonder in het kader van inspecties, onderzoeken en audits. (15)Teneinde de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid te verwezenlijken, zijn de betrouwbaarheid en algehele verzameling van gegevens over de vangsten van het grootste belang. (16)De indiening van vangstregistratiegegevens op papier heeft geleid tot onvolledige en onbetrouwbare aangiften en uiteindelijk tot een inadequate vangstaangifte door marktdeelnemers aan de lidstaten en door de lidstaten aan de Commissie, en heeft de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten belemmerd. Het wordt derhalve noodzakelijk geacht dat kapiteins gegevens over de vangsten digitaal registreren en elektronisch indienen, in het bijzonder de logboeken en de aangiften van overlading en de aangiften van aanlanding. (17)Het gebrek aan rapportageverplichtingen voor vangsten door de kapiteins van vaartuigen van minder dan 10 meter lang heeft geleid tot onvolledige en onbetrouwbare gegevens voor die vaartuigen aangezien de gegevensverzameling voor die vaartuigen was gebaseerd op steekproefplannen. Het is derhalve belangrijk om rapportage van vangsten te vereisen voor alle vissersvaartuigen, ongeacht de afmetingen ervan. Op die manier worden de regels ook vereenvoudigd en worden de naleving en controles verbeterd. (18)Voor vaartuigen van 12 meter of langer is het belangrijk dat de informatie in het logboek nauwkeuriger wordt bijgehouden en gegevens bevat over de vangsten per trek of per visserijactiviteit, aangezien dit de doeltreffendheid van de controles zal vergroten. Voor vaartuigen van minder dan 12 meter lang moeten de verplichtingen met betrekking tot het invullen en indienen van het logboek worden vereenvoudigd en moet van kapiteins alleen worden verlangd dat ze de informatie in het logboek eenmaal, vóór aankomst in de haven, indienen. (19)De bepalingen betreffende de tolerantiemarge in de in het logboek vermelde ramingen van de hoeveelheden aan boord gehouden vis moeten worden gewijzigd om rekening te houden met de nieuwe regels inzake de rapportage van vangsten van minder dan 50 kg in logboeken. Bovendien moeten de bepalingen betreffende de tolerantiemarge worden gewijzigd teneinde rekening te houden met het specifieke karakter van vangsten die ongesorteerd worden aangeland. (20)Wanneer een vissersvaartuig vertrekt, moet het onmiddellijk een elektronisch logboek starten en wordt er een uniek identificatienummer aan die visreis toegewezen. Het logboek en de aangiften van overlading en de aangiften van aanlanding moeten een verwijzing naar dit unieke identificatienummer voor de visreis bevatten om versterkte controles mogelijk te maken en de validatie van de gegevens door de lidstaten en de traceerbaarheid van visserijproducten in de aanbodketen te verbeteren. Teneinde de melding van het verlies van vistuig aan de bevoegde instanties in de lidstaten te verbeteren en te vereenvoudigen, moet het logboek informatie over verloren vistuig bevatten. (21)Voorafgaande kennisgeving van aanlanding maakt een betere controle door functionarissen van de naleving van de regels inzake vangstrapportage en visserijactiviteiten mogelijk. Teneinde de naleving van de regels inzake vangstrapportage te verbeteren, moeten de bepalingen betreffende voorafgaande kennisgevingen van toepassing zijn op alle vaartuigen van meer dan 12 meter lang en niet alleen op vissersvaartuigen die vissen op visbestanden die onder een meerjarenplan vallen. De lidstaten moeten het recht hebben om een kortere periode van voorafgaande kennisgeving vast te stellen voor vaartuigen die hun vlag voeren en uitsluitend binnen hun territoriale wateren actief zijn, zolang dit geen afbreuk doet aan hun vermogen om vaartuigen te inspecteren bij aankomst. (22)Vissersvaartuigen van de Unie die visserijproducten aanlanden in derde landen of visserijproducten overladen in de wateren van derde landen of in gebieden op volle zee moeten een voorafgaande kennisgeving indienen of een machtiging verkrijgen van de vlaggenlidstaten. Dergelijke voorafgaande kennisgevingen en machtigingen zijn vereist, rekening houdend met de verantwoordelijkheden van de vlaggenlidstaten voor wat betreft het voorkomen dat visserijproducten die afkomstig zijn uit de IOO-visserij internationaal in de handel worden gebracht. (23)Bepalingen betreffende de registratie van vangstgegevens en visserijinspanningen door de lidstaten moeten worden gewijzigd om gegevens op te nemen die voorkomen in weegregisters, overnamedocumenten en vervoersdocumenten. (24)De regels inzake de indiening van geaggregeerde gegevens over vangsten en visserijinspanningen bij de Commissie moeten worden vereenvoudigd door te voorzien in een enkele datum voor alle indieningen. (25)De bepalingen betreffende de publicatie door de Commissie van sluitingen van de visserij als gevolg van de uitputting van vangstquota of de maximaal toelaatbare visserijinspanning moeten worden vereenvoudigd teneinde een tijdige publicatie van dergelijke sluitingen mogelijk te maken. Deze bepalingen moeten bovendien in overeenstemming worden gebracht met de aanlandingsverplichting zoals vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1380/2013. (26)De bepalingen betreffende de vangstcapaciteit moeten worden bijgewerkt om te verwijzen naar Verordening (EU) nr. 1380/2013. (27)De bepalingen betreffende de verificatie van de tonnage van de vissersvaartuigen met als doel de controle van de vangstcapaciteit moeten worden vereenvoudigd en de bepalingen betreffende de verificatie van het motorvermogen moeten worden verduidelijkt. Als vissersvaartuigen die uitgerust zijn met actief vistuig, werken met motoren die een hoger motorvermogen hebben dan dat in hun registratie staat vermeld, kan geen naleving van de capaciteitsmaxima zoals vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1380/2013 worden gewaarborgd. Het is derhalve belangrijk om het motorvermogen van vissersvaartuigen die uitgerust zijn met actief vistuig, op doeltreffende wijze te controleren, met gebruikmaking van apparaten die het motorvermogen continu monitoren. (28)Teneinde naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid te waarborgen, moeten alle lidstaten worden verplicht een jaarlijks of meerjarig nationaal controleprogramma dat van toepassing is op alle regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid, op te zetten en regelmatig bij te werken. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er op risicogebaseerde wijze officiële controles worden uitgevoerd. Ook moeten er jaarverslagen over nationale inspecties en controles worden opgesteld. (29)Voor de visserij beperkte gebieden worden vastgesteld in het kader van de wetgeving van de Unie, nationale wetgeving en internationale overeenkomsten. Derhalve moeten de bepalingen betreffende de controle van voor de visserij beperkte gebieden door de lidstaten van toepassing zijn op voor de visserij beperkte gebieden, ongeacht waar die zich bevinden. Ook recreatievaartuigen die vissen in beperkte gebieden moeten, in voorkomend geval, worden gecontroleerd. (30)De recreatievisserij speelt vanuit biologisch, economisch en sociaal oogpunt een belangrijke rol in de Unie. Rekening houdend met de aanzienlijke gevolgen van de recreatievisserij voor bepaalde visbestanden, is het noodzakelijk om te zorgen voor specifieke instrumenten waarmee een doeltreffende controle van de recreatievisserij door de lidstaten mogelijk wordt gemaakt. Een registratie- of vergunningensysteem moet een nauwkeurige telling van de natuurlijke en rechtspersonen die deelnemen aan de recreatievisserij en de verzameling van betrouwbare gegevens over vangsten en praktijken mogelijk maken. De verzameling van voldoende en betrouwbare gegevens over de recreatievisserij is noodzakelijk om de gevolgen van dergelijke visserijpraktijken voor de visbestanden te beoordelen en de lidstaten en de Commissie van de informatie te voorzien die nodig is voor een doeltreffend beheer en de controle van biologische rijkdommen van de zee. (31)In het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid is al een aantal specifieke instandhoudingsmaatregelen die van toepassing zijn op de recreatievisserij vastgesteld. De registratie- of vergunningensystemen en de vangstregistratiesystemen moeten de doeltreffende controle van die specifieke instandhoudingsmaatregelen mogelijk maken. (32)De bepalingen betreffende de controles in de aanbodketen moeten worden verduidelijkt om de lidstaten in staat te stellen controles en inspecties uit te voeren in alle stadia van de afzet van visserij- en aquacultuurproducten, van de eerste verkoop tot de detailverkoop, met inbegrip van het vervoer.

(33)De regels die gelden voor de verdeling van visserij- en aquacultuurproducten in partijen moeten worden verduidelijkt. Er moet duidelijk worden gemaakt dat partijen moeten bestaan uit visserij- en aquacultuurproducten van één soort, behalve indien zij uit zeer kleine hoeveelheden bestaan. (34)In overeenstemming met de traceerbaarheidsvoorschriften zoals bedoeld in artikel 18 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad, worden in Uitvoeringsverordening (EU) nr. 931/2011 van de Commissie bepaalde traceerbaarheidsvoorschriften vastgesteld voor de specifieke sector van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, namelijk dat specifieke informatie moet worden bijgehouden door marktdeelnemers, op verzoek openbaar moet worden gemaakt aan de bevoegde instanties, en overgedragen moet worden aan de marktdeelnemer waaraan het visserijproduct wordt geleverd. In de visserijsector is traceerbaarheid niet alleen belangrijk met het oog op de voedselveiligheid, maar ook om controles mogelijk te maken en bescherming van consumentenbelangen te waarborgen. (35)Het is derhalve passend om voort te bouwen op de bestaande regels inzake traceerbaarheid zoals vastgesteld in artikel 18 van Verordening (EG) nr. 178/2002 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 931/2011 van de Commissie. Specifieke informatie over visserij- en aquacultuurproducten moet worden bijgehouden door marktdeelnemers, op verzoek ter beschikking worden gesteld van de bevoegde instanties, en worden overgedragen aan de marktdeelnemer waaraan het visserijproduct wordt geleverd. In het geval van visserijproducten die niet ingevoerd worden, moet de traceerbaarheidsinformatie het unieke identificatienummer van de visreis bevatten, aangezien daarmee een bepaalde partij visserijproducten gekoppeld kan worden aan een bepaalde aanlanding door een vissersvaartuig van de Unie of meerdere vissersvaartuigen van de Unie in hetzelfde betrokken relevante geografische gebied. (36)In overeenstemming met Verordening (EU) nr. 931/2011 moeten traceerbaarheidsgegevens die relevant zijn voor de controle van visserij- en aquacultuurproducten beschikbaar zijn vanaf de eerste verkoop tot de detailverkoop. Dat zorgt er in het bijzonder voor dat de aan de klant verstrekte informatie over de soort en de herkomst van het visserij-of aquacultuurproduct juist is. (37)Dezelfde regels moeten gelden voor visserij- en aquacultuurproducten die uit derde landen worden ingevoerd. In het geval van ingevoerde producten moet de verplichte traceerbaarheidsinformatie een verwijzing bevatten naar het vangstcertificaat zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 1005/2008. (38)Teneinde een doeltreffende en tijdige overdracht van de traceerbaarheidsgegevens met betrekking tot visserij- en aquacultuurproducten te waarborgen, moet die informatie digitaal worden geregistreerd en binnen de aanbodketen elektronisch en op hun verzoek bij de bevoegde instanties worden ingediend. (39)In het geval van visserijproducten die rechtstreeks van vissersvaartuigen aan de consument worden verkocht, gelden de regels met betrekking tot traceerbaarheid, geregistreerde kopers en verkoopdocumenten niet voor hoeveelheden onder bepaalde drempelwaarden. Die drempelwaarden moeten worden geharmoniseerd en verlaagd om het in de handel brengen van visserijproducten die niet getraceerd en derhalve niet gecontroleerd kunnen worden tot een minimum te beperken. (40)Teneinde de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid te verwezenlijken, zijn de betrouwbaarheid en algehele verzameling van gegevens over de vangsten van het grootste belang. Met name de registratie van de vangsten ten tijde van de aanlanding moet op zo betrouwbaar mogelijke wijze worden uitgevoerd. Daartoe is het noodzakelijk om de procedures met betrekking tot de weging van visserijproducten die worden aangeland, aan te scherpen. (41)De weging moet worden uitgevoerd op systemen die zijn goedgekeurd door de bevoegde instanties en door marktdeelnemers die door de lidstaten geregistreerd zijn om die taak uit te voeren. Alle producten moeten bij de aanlanding per soort worden gewogen, aangezien op die manier een nauwkeurigere rapportage van de vangsten gewaarborgd wordt. Bovendien moeten de weeggegevens elektronisch worden geregistreerd en drie jaar worden bewaard. (42)De aanlanding van ongesorteerde soorten mag alleen worden toegestaan indien aan strikte voorwaarden is voldaan, met inbegrip van de weging op systemen die door de instanties van de lidstaten worden beheerd of gecontroleerd. (43)Teneinde de controle te verbeteren en een snelle validatie van vangstregistratiegegevens en een snelle uitwisseling van informatie tussen de lidstaten mogelijk te maken, is het noodzakelijk dat alle marktdeelnemers gegevens digitaal registreren en die gegevens binnen 24 uur elektronisch indienen bij de lidstaten. Dit geldt in het bijzonder voor aangiften van aanlanding, verkoopdocumenten en overnamedocumenten. (44)Vanwege de beschikbaarheid van adequate technologische instrumenten, moet de vereiste om gegevens digitaal te registreren en binnen 24 uur elektronisch in te dienen bij de lidstaten voor alle kopers van visserijproducten gelden. (45)De overdracht van vervoersdocumenten aan de betrokken lidstaten moet worden vereenvoudigd en moet voor vertrek plaatsvinden teneinde controles door de bevoegde instanties mogelijk te maken. (46)De aangiften van aanlanding, verkoopdocumenten, overnamedocumenten en vervoersdocumenten moeten een verwijzing naar het unieke identificatienummer voor de visreis bevatten om versterkte controles mogelijk te maken en de validatie van de gegevens door de lidstaten en de traceerbaarheid van visserijproducten in de aanbodketen te verbeteren. (47)De bepalingen van Verordening (EG) nr. 1224/2009 met betrekking tot de controle van producentenorganisaties en de controle van de prijs- en interventieregelingen zijn niet langer relevant en moeten worden geschrapt, aangezien Verordening (EU) nr. 1379/2013 nu in die controles voorziet. (48)Teneinde de risicobeoordeling die door de nationale autoriteiten bij de planning van controleactiviteiten wordt uitgevoerd en de doeltreffendheid van inspecties te verbeteren, moeten de vereisten met betrekking tot het nationale register van inbreuken worden aangescherpt. (49)Teneinde een gelijk speelveld in de lidstaten te waarborgen met betrekking tot de juridische behandeling van alle overtreders van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid, moeten de bepalingen betreffende de vaststelling van gedragingen die een ernstige inbreuk op die regels inhouden, worden verduidelijkt en aangescherpt. (50)Teneinde een doeltreffende afschrikkende werking tegen de meest schadelijke gedragingen te waarborgen, is het overeenkomstig de internationale verplichtingen van de Unie noodzakelijk om een uitputtende lijst op te stellen van inbreuken die onder alle omstandigheden als ernstig moeten worden beschouwd. Bovendien is het met het oog op evenredigheid noodzakelijk om een uitputtende lijst op te stellen van criteria die door de bevoegde nationale instanties gehanteerd moeten worden bij de vaststelling van de ernst van bepaalde andere inbreuken. (51)Teneinde een snellere, doeltreffendere en afschrikkender reactie op de ernstige inbreuken te waarborgen, moeten de lidstaten administratieve procedures tegen die ernstige inbreuken invoeren, zonder afbreuk te doen aan reeds bestaande strafrechtelijke vorderingen. De vaststelling van gestandaardiseerde minimumniveaus van boetes en de verbetering van het puntensysteem dat kan leiden tot de opschorting of intrekking van visvergunningen of van het recht op het bevel over een vaartuig, zullen ook de afschrikkende werking van het sanctiestelsel van alle lidstaten vergroten en recidive voorkomen. (52)Nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de activiteiten op het gebied van visserijcontrole, alsook alle betrokken gerechtelijke instanties, moeten toegang hebben tot het nationale register van inbreuken. Een volledig transparante uitwisseling van de informatie in de nationale registers tussen de lidstaten zal ook zorgen voor een betere doeltreffendheid en een gelijk speelveld voor controleactiviteiten.

(53)Validatie is een belangrijke stap om ervoor te zorgen dat de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009 door de lidstaten verzamelde gegevens betrouwbaar en volledig zijn. Er moet duidelijkheid worden verschaft over de te valideren gegevens en de verplichtingen van de lidstaten in geval van inconsistenties. (54)Teneinde haar plicht na te komen in het kader van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid, moet de Commissie toegang hebben tot de verschillende door de lidstaten verzamelde gegevens. En moet duidelijk worden gemaakt welke gegevens toegankelijk moeten zijn voor de Commissie en welke taken de Commissie moet verrichten met gebruikmaking van die gegevens. (55)De door de lidstaten verzamelde gegevens zijn ook van grote waarde voor wetenschappelijke doeleinden. Er moet duidelijk worden gemaakt dat de wetenschappelijke instanties in de lidstaten en de wetenschappelijke instanties van de Unie toegang kan worden verleend tot de verzamelde gegevens overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009, in het bijzonder met betrekking tot gegevens over de positie van vaartuigen en gegevens over visserijactiviteiten. Ten slotte zijn de door de lidstaten verzamelde gegevens over visserijactiviteiten ook van waarde voor het Bureau voor de statistiek van de Europese Unie (Eurostat), dat de gegevens kan gebruiken om statistieken over de visserij te verstrekken. (56)Aangezien de uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten van het grootste belang is voor de controle en de handhaving van verplichtingen in het kader van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid, moeten de bepalingen met betrekking tot die uitwisseling worden verduidelijkt. In het bijzonder moeten de lidstaten elkaar toegang tot hun registers van inbreuken verlenen, aangezien ze daardoor de handhaving kunnen verbeteren van de regels met betrekking tot vissersvaartuigen van de Unie die in hun wateren de vlag van een andere lidstaat voeren en met betrekking tot vissersvaartuigen die hun vlag voeren en inbreuken hebben begaan in de wateren van andere lidstaten. (57)De door de lidstaten verzamelde gegevens waartoe de Commissie toegang zou moeten hebben, zoals gegevens over visserijactiviteiten, gegevens over controles, andere elektronische visserijdatabanken en het nationale register van inbreuken, bevatten mogelijk persoonsgegevens. Aangezien aan de hand van het identificatienummer van de visreis of de naam van het vissersvaartuig natuurlijke personen, zoals de eigenaar of de kapitein van een vissersvaartuig, geïdentificeerd kunnen worden, kan informatie die dergelijke gegevens bevat onder bepaalde omstandigheden persoonsgegevens vormen. (58)De verwerking van persoonsgegevens is noodzakelijk voor visserijcontrole en wetshandhaving. De Commissie moet met name voor de monitoring van vangstmogelijkheden, met inbegrip van het quotumverbruik, gegevens kunnen verwerken uit logboeken, aangiften van aanlanding, verkoopdocumenten en andere gegevens over visserijactiviteiten, teneinde de door de lidstaten ingediende geaggregeerde gegevens te valideren. Voor de uitvoering van verificaties, audits en om de controleactiviteiten van de lidstaten te monitoren, moet de Commissie toegang hebben tot en informatie verwerken zoals de verslagen van inspecteurs en met controle belaste waarnemers en de databank van inbreuken. In het kader van de voorbereiding en naleving van de internationale overeenkomsten en instandhoudingsmaatregelen, moet de Commissie, indien noodzakelijk, gegevens verwerken van de visserijactiviteiten van vissersvaartuigen van de Unie buiten de wateren van de Unie, met inbegrip van de identificatiegegevens van de vaartuigen, de naam van de eigenaar van het vaartuig en de kapitein van het vaartuig. (59)Persoonsgegevens die worden verwerkt voor visserijcontrole en wetshandhaving moeten over het algemeen worden bewaard voor een periode van vijf jaar, omdat de Commissie voor de monitoring van vangstmogelijkheden de door de lidstaten ingediende geaggregeerde gegevens binnen vijf jaar na de overdracht van die gegevens valideert. In het geval van de follow-up van inbreuken, inspecties, verificaties, klachten of audits, of in het geval van lopende gerechtelijke of administratieve procedures, is een specifieke langere bewaartermijn van tien jaar noodzakelijk, vanwege de duur van dergelijke processen en de noodzaak om die gegevens gedurende de gehele periode wanneer dergelijke processen lopen, te gebruiken. (60)Er moet te allen tijde en op alle niveaus worden gewaarborgd dat de verplichtingen met betrekking tot persoonsgegevens zoals vastgesteld in Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EU) 2018/XX, en, indien van toepassing, de nationale bepalingen tot omzetting van Richtlijn (EU) 2016/680, worden nagekomen. (61)Bij Verordening (EG) nr. 1224/2009 zijn aan de Commissie bevoegdheden verleend om uitvoering te geven aan een aantal bepalingen van die verordening. (62)Naar aanleiding van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon moeten de in het kader van Verordening (EG) nr. 1224/2009 overgedragen bevoegdheden worden aangepast aan de artikelen 290 en 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. (63)De Commissie moet ertoe worden gemachtigd overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen aan te nemen ter aanvulling van Verordening (EG) nr. 1224/2009 met specifieke regels inzake controles, met betrekking tot: –de vrijstelling van bepaalde vissersvaartuigen van de verplichting van een vismachtiging; –bepalingen die van toepassing zijn in geval van storingen in elektronische registratie- en meldsystemen, met betrekking tot volgapparatuur, logboeken, voorafgaande kennisgevingen, overladingen, aangiften van aanlanding; –de vrijstelling van bepaalde categorieën vissersvaartuigen van de verplichting een voorafgaande kennisgeving en een aangifte van overlading in te vullen en over te leggen; –de gedetailleerde regels inzake de werking van volgsystemen; –de criteria en procedure voor de registratie van wegers en de inhoud van weegregisters; –de regels inzake weegprocedures en speciale regels voor kleine pelagische soorten; –de regels inzake met controle belaste waarnemers; –de regels inzake inspecties voor de bevoegde instanties in de lidstaten en marktdeelnemers; –de vaststelling van de aanleiding voor de opschorting of intrekking van de visvergunning, de follow-up van de opschorting of intrekking, de schrapping van punten;

–de minimumvereisten voor nationale controleactieprogramma’s, jaarverslagen en de vaststelling van ijkpunten; –de vaststelling van de uiterste termijn voor de lidstaten om aan te tonen dat de visbestanden veilig geëxploiteerd kunnen worden; Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (1). Om met name te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen, moeten het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde moment ontvangen als de deskundigen van de lidstaten, en moeten hun deskundigen systematisch toegang hebben tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van gedelegeerde handelingen. (64)Om eenvormige voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1224/2009 te waarborgen, moet de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend, met betrekking tot: –visvergunningen en -machtigingen; –de markering en identificatie van vissersvaartuigen, vistuig en sloepen; –de technische vereisten en kenmerken van volgapparatuur; –de tolerantiemarge; –omrekeningsfactoren voor de omrekening van opgeslagen of verwerkte vis naar levend visgewicht; –de inhoud van de gegevens over de positie van vaartuigen en de inhoud en het formaat, regels inzake de invulling en de digitale registratie en de overdracht van logboeken, voorafgaande kennisgevingen, aangiften van overlading, en aangiften van aanlanding; –de technische vereisten en kenmerken van elektronische toezichtapparatuur, zoals CCTV; –het formaat voor de indiening van vangstregistratiegegevens en visserijinspanningen bij de Commissie; –maatregelen in geval van schade die is berokkend aan een lidstaat; –de verificaties van het motorvermogen, de tonnage van het vissersvaartuig, de verificatie van het soort vistuig, het aantal vistuigen en de kenmerken ervan; –de technische kenmerken en eigenschappen van apparatuur voor continue monitoring van het motorvermogen; –de certificering van het motorvermogen; –het registratie- of vergunningensysteem, de monitoring van vaartuigen en de controle van vistuig voor bepaalde recreatievisserij; –steekproefplannen voor ongesorteerde aanvoer; –geregistreerde kopers; –bewakings- en inspectieverslagen;

–het gebruik van de databank voor het inspectie- en bewakingsverslag; –de vaststelling van hoeveelheden in verhouding tot quota in geval van corrigerende maatregelen; –de uitvoering van het puntensysteem voor houders van een visvergunning en voor kapiteins; –specifieke controle- en inspectieprogramma's; –de verlaging van quota; –de toegang tot gegevens en uitwisseling van gegevens; –rapportage door de lidstaten; –wederzijdse bijstand, Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad. (65)Naar aanleiding van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon moeten sommige bepalingen krachtens welke alleen aan de Raad besluitvormingsbevoegdheden worden overgedragen, worden aangepast aan de nieuwe procedures die van toepassing zijn op het gemeenschappelijk visserijbeleid. Daarom moeten de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1224/2009 met betrekking tot de volgende aspecten worden geherformuleerd: –de vaststelling in elke meerjarenplan van een vangstdrempel waarboven een aangewezen haven of een plaats dichtbij de kust moet worden aangedaan, alsmede de vaststelling van de frequentie voor de melding van gegevens; –de vaststelling van een regeling van met controle belaste waarnemers. (66) Verordening (EG) nr. 1224/2009 moet bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd. (67)Om de samenhang met de reikwijdte van Verordening (EG) nr. 1224/2009 te waarborgen, dienen de doelstellingen van Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad te worden verruimd. De taken van het Europees Bureau voor visserijcontrole dienen ook de harmonisering van de toepassing van het gemeenschappelijk visserijbeleid in zijn geheel te omvatten. Daarnaast maken ook onderzoek en ontwikkeling op het gebied van controle- en inspectietechnieken en het verlenen van bijstand aan de Commissie op specifieke domeinen deel uit van het takenpakket van het Bureau. (68)Er moet worden gewaarborgd dat het Bureau de verplichtingen met betrekking tot de bescherming van persoonsgegevens uit Verordening (EU) 2018/XX nakomt bij de verwerking en uitwisseling van gegevens. Vertegenwoordigers van de instellingen van de Unie moeten de mogelijkheid hebben om deel te nemen aan de raad van bestuur van het Bureau. (69)Er moet worden verduidelijkt dat de ontwerpversies van zowel het jaarlijkse als het meerjarige werkprogramma van het Bureau die door de uitvoerend directeur worden opgesteld aan de raad van bestuur van het Bureau worden voorgelegd. (70)Er moet worden verduidelijkt dat het Bureau ook financiering kan ontvangen in de vorm van delegatieovereenkomsten of ad-hoctoelagen, onverminderd andere ontvangsten. (71)Tot slot dienen ook de bepalingen inzake de beoordeling van het Bureau door de Commissie te worden verduidelijkt. (72)Verordening (EG) nr. 768/2005 dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

(73)Om de samenhang tussen de controlebepalingen te verzekeren, dienen Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad en Verordening (EU) 2016/1139 van het Europees Parlement en de Raad te worden gewijzigd. Meer in het bijzonder dienen de bepalingen inzake de controle op de sportvisserij, het noteren en rapporteren van overladingen en de vangstregistratie van Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad en de bepalingen inzake logboeken en de tolerantiemarge voor de in het visserijlogboek vermelde ramingen van Verordening (EU) 2016/1139 te worden geschrapt en dienen in plaats daarvan de relevante bepalingen van Verordening (EG) nr. 1224/2009 te worden toegepast. (74)De in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1005/2008 vastgestelde vangstcertificeringsregeling is een op papier gebaseerde regeling en is dus niet efficiënt en niet verenigbaar met een gedigitaliseerd traceerbaarheidssysteem voor visserijproducten. In overeenstemming met de internationale verbintenissen en om een effectieve tenuitvoerlegging van de regeling te verzekeren, dient Verordening (EG) nr. 1005/2008 te worden gewijzigd om een gegevensbank voor het beheer van vangstcertificaten (CATCH) op te zetten op basis van het informatiebeheersysteem voor officiële controles, zodat controles kunnen worden verricht op basis van een risicoanalyse, om zo de mogelijkheden voor frauduleuze invoer te beperken en de administratieve lasten voor de lidstaten te verlagen. De operationele functies van de CATCH zullen in verschillende fases worden ontwikkeld. (75)Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1005/2008, en meer in het bijzonder om het geïntegreerde beheer en de geïntegreerde behandeling, bewaring en uitwisseling van informatie en documenten voor officiële controles, verificaties, controles en andere relevante officiële activiteiten met betrekking tot de invoer en uitvoer van visserijproducten in het kader van Verordening (EG) nr. 1005/2008 mogelijk te maken, dienen aan de Commissie gedelegeerde en uitvoeringsbevoegdheden te worden toegekend met betrekking tot de werking en ontwikkeling van de CATCH op basis van het informatiebeheersysteem voor officiële controles. (76)Om de samenhang tussen de rechtsinstrumenten van de Unie met betrekking tot visserijcontrole te verzekeren, dienen sommige bepalingen inzake ernstige inbreuken van Verordening (EG) nr. 1005/2008 te worden geschrapt en indien nodig te worden verplaatst naar Verordening (EG) nr. 1224/2009, dat het belangrijkste rechtsinstrument op het gebied van visserijcontrole is. In Verordening (EG) nr. 1005/2008 dient consequent te worden verwezen naar de bepalingen inzake ernstige inbreuken in Verordening (EG) nr. 1224/2009. (77)Verordening (EG) nr. 1005/2008 dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1224/2009 Verordening (EG) nr. 1224/2009 wordt als volgt gewijzigd: (1)Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd: (a)De aanhef wordt vervangen door: "Voor de toepassing van deze verordening gelden de definities van artikel 4 van Verordening (EU) nr. 1379/2013 en artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1380/2013, tenzij anders bepaald in deze verordening." (b)punt 2 wordt vervangen door: "2. 'regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid': juridisch bindende handelingen van de Unie, met inbegrip van door de Unie gesloten internationale overeenkomsten met betrekking tot de instandhouding, het beheer en de exploitatie van biologische rijkdommen van de zee, tot de aquacultuur en tot de verwerking, het vervoer en de afzet van visserij- en aquacultuurproducten;" (c)punt 9 wordt vervangen door: "9. 'visvergunning': een officieel document dat de houder ervan het in nationale bepalingen omschreven recht geeft om een bepaalde vangstcapaciteit te gebruiken voor de commerciële exploitatie van biologische rijkdommen van de zee. Een visvergunning bevat minimumvoorwaarden met betrekking tot de identificatie, de technische kenmerken en de uitrusting van een vissersvaartuig;" (d)punt 12 wordt vervangen door: "12. 'positiegegevens van vaartuigen': gegevens betreffende identificatie, geografische positie, datum, tijdstip, koers en snelheid van de vissersvaartuigen die met volgapparatuur aan boord van de vissersvaartuigen worden doorgestuurd naar het visserijcontrolecentrum van de vlaggenlidstaat;" (e)punt 14 wordt vervangen door: "14.'voor de visserij beperkt gebied': een marien gebied waar tijdelijk of permanent in beperkte mate of helemaal niet mag worden gevist;"

(f)punt 20 wordt vervangen door: "20.'partij': een serie van eenheden visserij- of aquacultuurproducten;" (g)punt 24 wordt vervangen door: "24.'meerjarenplannen': plannen als bedoeld in de artikelen 9 en 10 van Verordening (EU) nr. 1380/2013, beheersplannen vastgesteld in overeenstemming met artikel 18 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 en andere Uniemaatregelen die op grond van artikel 43, lid 3, van het Verdrag zijn vastgesteld en voorzien in het specifieke beheer of herstel van bepaalde visbestanden voor meer dan een jaar; (h)punt 23 wordt geschrapt. (i)punt 28 wordt vervangen door: "28. 'recreatievisserij': niet-commerciële visserijactiviteiten waarmee de biologische rijkdommen van de zee worden geëxploiteerd voor recreatieve, toeristische of sportieve doeleinden." (j)punt 31 wordt geschrapt. (k)de volgende punten 33 en 34 worden ingevoegd: "33. 'slipping': de praktijk waarbij vis opzettelijk uit vistuig wordt vrijgelaten vóór het tuig volledig aan boord van een vissersvaartuig is gebracht:" 34. 'vangstvaartuig': een vissersvaartuig dat wordt gebruikt voor de vangst van biologische rijkdommen van de zee." (2)In artikel 5 wordt lid 6 geschrapt. (3)Artikel 6 wordt vervangen door: "Artikel 6 Visvergunning 1. Een Unievissersvaartuig mag slechts voor de commerciële exploitatie van biologische rijkdommen van de zee worden gebruikt als het over een geldige visvergunning beschikt. 2. De vlaggenlidstaat zorgt ervoor dat de in de visvergunning opgenomen informatie juist is en overeenstemt met de informatie die is opgenomen in het in artikel 24 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 bedoelde register over de vissersvloot van de Unie. 3. De vlaggenlidstaat schorst tijdelijk de visvergunning van een vaartuig dat door die lidstaat tijdelijk is stilgelegd of waarvan de vismachtiging is geschorst overeenkomstig artikel 91 ter. 4. De vlaggenlidstaat trekt permanent de visvergunning in van een vaartuig waarvoor een maatregel tot aanpassing van de vangstcapaciteit geldt als bedoeld in artikel 22 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 of waarvan de vismachtiging is ingetrokken overeenkomstig artikel 91 ter. 5.De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regels vaststellen inzake de geldigheid van door de vlaggenlidstaat afgegeven visvergunningen en de minimuminformatie die daarin moet worden vermeld. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 119, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure."

(4)Artikel 7 wordt als volgt gewijzigd: (a)lid 2 wordt als volgt vervangen: "2. Als een lidstaat een specifieke nationale regeling voor vismachtigingen heeft voor vissersvaartuigen die zijn vlag voeren, zendt hij de Commissie op haar verzoek een samenvatting van de in de verleende machtiging vervatte gegevens en de daarmee verband houdende geaggregeerde cijfers over de visserijinspanning." (b)lid 5 wordt als volgt vervangen: "5.De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regels vaststellen inzake de geldigheid van door de vlaggenlidstaat afgegeven vismachtigingen en de minimuminformatie die daarin moet worden vermeld. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 119, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. (c)het volgende lid 6 wordt ingevoegd: "6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 119 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen die voorzien in afwijkingen van de verplichting om vismachtigingen te verkrijgen voor Unievissersvaartuigen met een lengte over alles van minder dan 10 meter." (5)Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd: (a)het kopje van artikel 8 wordt als volgt vervangen: "Artikel 8 Markering en identificatie van vissersvaartuigen en vistuig van de Unie" (b)lid 2 wordt als volgt vervangen: "2.De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen regels vaststellen betreffende: (a)de markering en identificatie van vaartuigen; (b)de verplicht aan boord aanwezige documenten voor de identificatie van het vaartuig; (c)de markering en identificatie van sloepen en visaantrekkende voorzieningen; (d)de markering en identificatie van vistuig; (e)de etiketten voor de markering van vistuig; (f)de markering van boeien en het uitzetten van touwen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 119, lid 2."

(6)Artikel 9 wordt vervangen door: "Artikel 9 Volgsystemen voor vaartuigen 1.De lidstaten passen satellietvolgsystemen voor vaartuigen toe om doeltreffend toezicht te houden op de positie en bewegingen van de vissersvaartuigen die hun vlag voeren, ongeacht waar die vaartuigen zich bevinden, en van de vissersvaartuigen in de wateren van de lidstaten, door positiegegevens van vaartuigen te verzamelen en te analyseren. Elke vlaggenlidstaat zorgt ervoor dat de nauwkeurigheid van de positiegegevens van vaartuigen voortdurend en systematisch wordt gevolgd en gecontroleerd. 2.Unievissersvaartuigen hebben een volledig functionerend toestel aan boord waarmee het vaartuig automatisch door het volgsysteem voor vaartuigen kan worden gelokaliseerd en geïdentificeerd aan de hand van periodiek doorgestuurde positiegegevens. Het volgsysteem voor vaartuigen biedt het in artikel 9 bis bedoelde visserijcontrolecentrum van de vlaggenlidstaat voorts de mogelijkheid het vissersvaartuig te allen tijde te bevragen. Het doorsturen van positiegegevens van vaartuigen en de bevraging geschieden via een satellietverbinding of een terrestrisch mobiel netwerk wanneer het vaartuig zich binnen het bereik van een dergelijk netwerk bevindt. 3.In afwijking van lid 2 mogen kapiteins van Unievissersvaartuigen met een lengte van minder dan 12 meter over alles een mobiel toestel aan boord hebben waarmee het vaartuig automatisch door een volgsysteem voor vaartuigen kan worden gelokaliseerd en geïdentificeerd aan de hand van periodiek doorgestuurde positiegegevens. Indien het toestel zich niet binnen het bereik van een mobiel netwerk bevindt, worden de positiegegevens van het vaartuig gedurende die periode geregistreerd en worden zij doorgestuurd zodra het vaartuig binnen het bereik van een dergelijk netwerk komt en uiterlijk voor het in de haven binnenloopt. 4.Wanneer een Unievissersvaartuig zich in de wateren van een andere lidstaat bevindt, stelt de vlaggenlidstaat de positiegegevens van dat vaartuig ter beschikking door ze automatisch door te sturen naar het visserijcontrolecentrum van de kustlidstaten. De positiegegevens van het vaartuig worden ook ter beschikking gesteld van de lidstaat in de haven waarvan het vissersvaartuig wellicht zijn vangsten zal aanlanden of in de wateren waarvan het vissersvaartuig wellicht zijn visserijactiviteiten zal voortzetten. 5.Als een Unievissersvaartuig actief is in de wateren van een derde land of in wateren waar de visbestanden door een regionale organisatie voor visserijbeheer in de zin van artikel 3, lid 1, worden beheerd en, als de overeenkomst met dat derde land of de van toepassing zijnde bepalingen van die organisatie daarin voorzien, worden die positiegegevens van het vaartuig ook ter beschikking gesteld van dat land of die organisatie. 6.Vissersvaartuigen van derde landen die in de Uniewateren actief zijn, hebben, net als Unievissersvaartuigen, een volledig functionerend toestel aan boord waarmee zij automatisch door een volgsysteem voor vaartuigen kunnen worden gelokaliseerd en geïdentificeerd aan de hand van periodiek doorgestuurde positiegegevens uit hoofde van dit artikel. 7.De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 119 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen waarin gedetailleerde voorschriften worden vastgesteld voor het toezicht op de visserijactiviteiten en de visserijinspanning door de visserijcontrolecentra, in het bijzonder met betrekking tot de verantwoordelijkheden van de kapiteins ten aanzien van de volgsystemen voor vaartuigen. 8. De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen nadere regels vast voor: (a)de vorm en inhoud van positiegegevens van vaartuigen; (b)de vereisten en technische specificaties voor volgsystemen voor vaartuigen; (c)de frequentie van toezending van de gegevens over de positie en bewegingen van vissersvaartuigen, ook in voor de visserij beperkte gebieden; (d)het doorsturen van gegevens aan de kustlidstaten. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 119, lid 2." (7)Het volgende artikel 9 bis wordt toegevoegd: "Artikel 9 bis Visserijcontrolecentra

1.De lidstaten richten visserijcontrolecentra op die toezicht houden op de visserijactiviteiten en -inspanning en runnen die. Het visserijcontrolecentrum van een lidstaat houdt toezicht op de vissersvaartuigen die de vlag van die lidstaat voeren, ongeacht de wateren of de haven waarin zij zich bevinden, alsmede op de zich in de wateren onder zijn soevereiniteit of jurisdictie bevindende Unievissersvaartuigen die de vlag van een andere lidstaat voeren en op de zich in de wateren onder zijn soevereiniteit of jurisdictie bevindende vissersvaartuigen van derde landen waarvoor bepalingen inzake volgsystemen voor vaartuigen gelden. 2.Elke vlaggenlidstaat wijst de autoriteiten aan die bevoegd zijn voor het visserijcontrolecentrum en neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zijn visserijcontrolecentrum beschikt over voldoende vakbekwaam personeel en over computerapparatuur en -programmatuur waarmee gegevens automatisch kunnen worden verwerkt en elektronisch worden doorgestuurd. De lidstaten zorgen voorts voor een back-upsysteem en herstelprocedures in geval van systeemstoring. Zij kunnen een gemeenschappelijk visserijcontrolecentrum exploiteren. 3.Vlaggenlidstaten zorgen ervoor dat de visserijcontrolecentra toegang hebben tot alle relevante gegevens en meer in het bijzonder tot de in de artikelen 109 en 110 opgesomde gegevens en dat zij 24 uur per dag en 7 dagen per week actief zijn. 4.De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 119 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot gedetailleerde voorschriften inzake het toezicht op de visserijactiviteiten en de visserijinspanning door de visserijcontrolecentra, in het bijzonder met betrekking tot: (a)het toezicht op het binnenvaren en verlaten van bepaalde gebieden; (b)het toezicht op en de registratie van visserijactiviteiten; (c)de bepalingen die van toepassing zijn wanneer de volgapparatuur technische defecten of communicatiestoringen vertoont of anderszins niet functioneert; (d)de maatregelen die moeten worden genomen wanneer geen gegevens worden ontvangen over de positie en bewegingen van vissersvaartuigen." (8)Artikel 10 wordt vervangen door: "Artikel 10 Automatisch identificatiesysteem Overeenkomstig Richtlijn 2002/59/EG wordt een vissersvaartuig met een lengte over alles van meer dan 15 m uitgerust met een automatisch identificatiesysteem dat beantwoordt aan de prestatienormen van de Internationale Maritieme Organisatie en zorgt het ervoor dat het systeem operationeel blijft. (9)Artikel 12 wordt vervangen door: "Artikel 12 Doorsturen van gegevens voor bewakingsactiviteiten Gegevens van het volgsysteem voor vaartuigen, het automatische identificatiesysteem en het vaartuigdetectiesysteem die in het kader van deze verordening worden verzameld, worden beschikbaar gesteld voor de Commissie, de agentschappen en bureaus van de Unie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten die bij bewakingsactiviteiten betrokken zijn met het oog op de veiligheid en beveiliging op zee, de grenscontrole, de bescherming van het mariene milieu en de algemene rechtshandhaving." (10)Artikel 13 wordt geschrapt. (11)Artikel 14 wordt vervangen door: "Artikel 14 Invullen van het visserijlogboek"

1.De kapitein van elk Unievangstvaartuig houdt een elektronisch visserijlogboek bij voor de registratie van visserijactiviteiten. 2.Het in lid 1 bedoelde visserijlogboek bevat met name de volgende informatie: (a)een uniek identificatienummer van de visreis; (b)de vaartuigidentificatienummers en de naam van het vissersvaartuig; (c)de FAO-drielettercode van elke soort en het betrokken geografische gebied waar de vangsten zijn gedaan; (d)de datum en, in voorkomend geval, het tijdstip van de vangsten; (e)de datum en het tijdstip van vertrek uit en aankomst in de haven en de duur van de visreis; (f)het soort vistuig, de technische specificaties en de afmetingen; (g)de geschatte hoeveelheden van iedere soort in kilogrammen levend gewicht of, indien mogelijk, het aantal exemplaren, met inbegrip van de hoeveelheden of het aantal exemplaren onder de toepasselijke minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, afzonderlijk vermeld; voor Unievissersvaartuigen met een lengte over alles van 12 m of meer wordt deze informatie vermeld per vangst of per visserijactiviteit; (h)de geschatte teruggegooide hoeveelheden volume-equivalent levend gewicht voor elke soort waarvoor geen verplichting tot aanlanden geldt; (i)de geschatte teruggegooide hoeveelheden in volume waarvoor geen verplichting tot aanlanden geldt overeenkomstig artikel 15, leden 4 en 5, verordening (EU) nr. 1380/2013; (j)de gebruikte omrekeningsfactoren; (k)de gegevens die vereist zijn overeenkomstig de in artikel 3, lid 1, genoemde visserijovereenkomsten. 3.Voor vistuig dat verloren is op zee, bevat het visserijlogboek ook: (a)het soort verloren vistuig; (b)de datum en het tijdstip van het verlies; (c)de plaats van het verlies; (d)de maatregelen die zijn genomen om het vistuig terug te halen. 4.Voor de in het visserijlogboek vermelde ramingen van de in kilogram uitgedrukte hoeveelheden aan boord gehouden vis geldt een tolerantiemarge van 10 % voor alle soorten, in vergelijking met de aangelande hoeveelheden of het resultaat van een inspectie. Voor aan boord gehouden soorten met een maximaal equivalent levend gewicht van 50 kg, bedraagt de toegestane tolerantiemarge 20 % per soort. In afwijking van de eerste alinea zijn de in dit lid vastgestelde tolerantiemarges voor de in het eerste en het derde gedachtestreepje van artikel 15, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 vermelde visserijtakken niet van toepassing op ongesorteerd aangelande vangsten van soorten die aan de volgende twee voorwaarden voldoen:

(a)zij vertegenwoordigen minder dan 1 gewichtspercent van alle aangelande soorten, en (b)hun totale gewicht bedraagt minder dan 100 kg. 5.Voor visserijtakken waarvoor een visserijinspanningsregeling van de Unie geldt, registreren en boeken de kapiteins van Unievangstvaartuigen in hun visserijlogboek de in een gebied doorgebrachte tijd als volgt: (a)met betrekking tot gesleept vistuig: (i) het binnenvaren en verlaten van de in dat gebied gelegen haven; (ii) alle gegevens betreffende het binnenvaren en verlaten van maritieme gebieden waar speciale voorschriften gelden voor de toegang tot de wateren en de bestanden; (iii) de aan boord gehouden vangst, naar soort in kilogram levend gewicht, op het tijdstip waarop het vaartuig dat gebied uitvaart of voordat het een haven in dat gebied binnenvaart; (b)met betrekking tot passief vistuig: (i) het binnenvaren en verlaten van de in dat gebied gelegen haven; (ii) alle gegevens betreffende het binnenvaren en verlaten van maritieme gebieden waar speciale voorschriften gelden voor de toegang tot de wateren en de bestanden; (iii) de datum en het tijdstip waarop het passieve vistuig in die gebieden wordt uitgezet of opnieuw wordt uitgezet; (iv) de datum en het tijdstip waarop de visserij met het passieve vistuig wordt beëindigd; (v) de aan boord gehouden vangst, naar soort in kilogram levend gewicht, op het tijdstip waarop het vaartuig dat gebied uitvaart of voordat het een haven in dat gebied binnenvaart. 6.Voor de omrekening van opgeslagen of verwerkt visgewicht naar levend visgewicht passen de kapiteins van Unievangstvaartuigen een omrekeningsfactor toe die wordt vastgesteld volgens lid 9. 7.Kapiteins van vangstvaartuigen van derde landen die in Uniewateren actief zijn, registreren de in dit artikel bedoelde gegevens op dezelfde wijze als kapiteins van Unievissersvaartuigen. 8.De kapitein is verantwoordelijk voor de juistheid van de in het visserijlogboek vermelde gegevens. 9.De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen: (a)gedetailleerde voorschriften vaststellen inzake de toepassing van de tolerantiemarge zoals gedefinieerd in lid 3; (b)gedetailleerde voorschriften vaststellen inzake het gebruik van omrekeningsfactoren; (c)omrekeningsfactoren vaststellen.

Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 119, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure." (12)Artikel 15 wordt vervangen door: "Artikel 15 Elektronische toezending van het logboek 1.De kapiteins van Unievangstvaartuigen met een lengte van 12 m over alles of meer zenden de in artikel 14 bedoelde informatie elektronisch toe aan de bevoegde autoriteit van hun vlaggenlidstaat: (a)minstens eenmaal per dag en, indien van toepassing, na elke vangst; en (b)na beëindiging van de laatste visserijactiviteit en voor het binnenlopen in de haven. 2.De kapiteins van Unievangstvaartuigen met een lengte over alles van minder dan 12 m zenden de in artikel 14 bedoelde informatie elektronisch toe aan de bevoegde autoriteit van hun vlaggenlidstaat na beëindiging van de laatste visserijactiviteit en voor het binnenlopen in de haven. 3.De kapiteins van Unievangstvaartuigen sturen de in artikel 14 bedoelde informatie tevens elektronisch door bij elke inspectie en op verzoek van de bevoegde autoriteit van hun vlaggenlidstaat. 4.De bevoegde autoriteiten van een kustlidstaat aanvaarden elektronische meldingen van de vlaggenlidstaat die de gegevens van de in de leden 1 tot en met 3 bedoelde vissersvaartuigen bevatten. 5. De kapiteins van vangstvaartuigen van derde landen die actief zijn in Uniewateren zenden de in artikel 14 bedoelde informatie elektronisch toe aan de bevoegde autoriteit van de kustlidstaat." (13)het volgende artikel 15 bis wordt ingevoegd: "Artikel 15 bis Gedelegeerde en uitvoeringshandelingen met betrekking tot de logboekvereisten 1.De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 119 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: (a)de bepalingen die van toepassing zijn wanneer de elektronische registratie- en meldsystemen voor logboekgegevens technische defecten of communicatiestoringen vertonen of anderszins niet functioneren; (b)de maatregelen die moeten worden genomen wanneer geen logboekgegevens worden ontvangen; (c)de toegang tot logboekgegevens en maatregelen die moeten worden genomen wanneer geen toegang tot gegevens wordt verkregen. 2.De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen nadere regels vaststellen betreffende: (a)het formaat, de inhoud en het overleggen van het visserijlogboek;

(b)de invulling en digitale registratie van informatie in het visserijlogboek; (c)de werking van het elektronische registratie- en meldsysteem voor logboekgegevens; (d)de voorschriften voor de doorgifte van logboekgegevens door een Unievissersvaartuig aan de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat en retourberichten van de autoriteiten; (e)de voorschriften en het formaat voor de uitwisseling van logboekinformatie tussen de lidstaten; (f)de taken van de in artikel 5, lid 5, bedoelde ene enkele autoriteit met betrekking tot het visserijlogboek; (g)de frequentie van toezending van logboekgegevens. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 119, lid 2." (14)Artikel 16 wordt geschrapt. (15)Artikel 17 wordt als volgt gewijzigd: (a)lid 1 wordt als volgt vervangen: "1.Onverminderd specifieke bepalingen in de meerjarenplannen stellen kapiteins van Unievissersvaartuigen met een lengte over alles van 12 m of meer de bevoegde autoriteiten van hun vlaggenlidstaat ten minste vier uur vóór het geplande tijdstip van aankomst in de haven elektronisch in kennis van de volgende gegevens: (a)het unieke identificatienummer van de visreis zoals vermeld in het logboek; (b)de vaartuigidentificatienummers en de naam van het vissersvaartuig; (c)de naam van de haven van bestemming en het beoogde doel van het aanmeren, bijvoorbeeld aanlanding, overlading of toegang tot diensten; (d)de data van de visreis en de betrokken geografische gebieden waar de vangsten zijn gedaan; (e)de datum en het tijdstip van vertrek uit de haven en de datum en het tijdstip waarop de haven vermoedelijk wordt aangedaan; (f)de FAO-drielettercode van elke soort; (g)de in het visserijlogboek geregistreerde hoeveelheden per soort, alsook, afzonderlijk vermeld, de hoeveelheden exemplaren kleiner dan de toepasselijke minimuminstandhoudingsreferentiegrootte; (h)de hoeveelheden van elke soort die zullen worden aangeland of overgeladen, alsook, afzonderlijk vermeld, de hoeveelheden exemplaren kleiner dan de toepasselijke minimuminstandhoudingsreferentiegrootte." (b)het volgende lid 1 bis wordt ingevoegd:

"1 bis.De kustlidstaat kan een kortere termijn voor de voorafgaande kennisgeving vaststellen voor vaartuigen die zijn vlag voeren en die uitsluitend actief zijn binnen zijn territoriale wateren, voor zover dat het vermogen van de lidstaten om inspecties uit te voeren niet aantast." (c)lid 6 wordt als volgt vervangen: "6.De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 119 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: (a)de vrijstelling van de verplichtingen uit lid 1 voor bepaalde categorieën van vissersvaartuigen, rekening houdend met de hoeveelheden en het soort visserijproducten dat moet worden aangeland; (b)de uitbreiding van de verplichting tot voorafgaande kennisgeving uit lid 1 naar vissersvaartuigen met een lengte over alles van minder dan 12 meter voor specifieke visserijtakken; (c)de bepalingen die van toepassing zijn wanneer de elektronische registratie- en meldsystemen voor voorafgaande kennisgeving technische defecten of communicatiestoringen vertonen of anderszins niet functioneren; (d)de maatregelen die moeten worden genomen wanneer geen gegevens in het kader van een voorafgaande kennisgeving worden ontvangen; (e)de toegang tot gegevens in het kader van een voorafgaande kennisgeving en de maatregelen die moeten worden genomen wanneer geen toegang tot gegevens wordt verkregen." (16)Artikel 18 wordt geschrapt. (17)in artikel 19 wordt „in de artikelen 17 en 18” vervangen door „in artikel 17”. (18)Het volgende artikel 19 bis wordt ingevoegd: "Artikel 19 bis Voorafgaande kennisgeving van aanlanding in havens van derde landen 1.Het is Unievissersvaartuigen slechts toegestaan aan te landen in havens buiten de Uniewateren indien zij de bevoegde autoriteiten van hun vlaggenlidstaat ten minste 3 dagen voor de geschatte tijd van aankomst in de haven elektronisch in kennis hebben gesteld van de in lid 3 vermelde informatie en de vlaggenlidstaat de toestemming om aan te landen binnen die periode niet heeft geweigerd. 2. De vlaggenlidstaat kan een kortere termijn van ten minste vier uur vaststellen voor de voorafgaande kennisgeving in de zin van artikel 1 voor vissersvaartuigen die zijn vlag voeren en die visserijactiviteiten verrichten in de wateren van derde landen, rekening houdend met het soort visserijproducten en de afstand tussen de visgronden en de haven. 3.De kapiteins van Unievissersvaartuigen zenden de vlaggenlidstaat de volgende informatie toe: (a)het unieke identificatienummer van de visreis zoals vermeld in het logboek in overeenstemming met artikel 14, lid 2, onder a); (b)de vaartuigidentificatienummers en de naam van het vissersvaartuig; (c)de naam van de haven van bestemming en het beoogde doel van het aanmeren, bijvoorbeeld aanlanding of toegang tot diensten; (d)de betrokken geografische gebieden waar de vangsten zijn gedaan;

(e)de datum en het tijdstip van vertrek uit de haven en de datum en het tijdstip waarop de haven vermoedelijk wordt aangedaan; (f)de FAO-drielettercode van elke soort; (g)de in het visserijlogboek geregistreerde hoeveelheden per soort; (h)de hoeveelheden van elke soort die zullen worden aangeland. 4.Wanneer er op basis van het onderzoek van de toegezonden informatie en andere beschikbare informatie aannemelijke redenen zijn om ervan uit te gaan dat het vissersvaartuig de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid niet naleeft, verzoeken de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat het derde land waar het vaartuig wil aanlanden om samenwerking met het oog op een mogelijke inspectie. De vlaggenlidstaat kan het vissersvaartuig daartoe verplichten in een andere haven aan te landen of het tijdstip van aankomst in de haven uit te stellen." (19)In artikel 20 worden de volgende leden 2 bis en 2 ter ingevoegd: "2 bis. Onverminderd artikel 4, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad en artikel 43, lid 3, van deze verordening krijgen overladende Unievaartuigen en ontvangende Unievaartuigen slechts de toestemming om buiten de Uniewateren of in havens van derde landen op zee over te laden indien zij daarvoor de toestemming hebben van hun vlaggenlidstaten. 2 ter. Om een toestemming voor overlading aan te vragen uit hoofde van lid 2 bis, zenden de kapiteins van Unievaartuigen uiterlijk drie dagen voor de g