COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 19.05.1998 
COM(1998)326def. 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE 
AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT 
VERSLAG OVER DE TENUITVOERLEGGING VAN DE CONCLUSIES VAN 
DE TUSSENTIJDSE MINISTERSVERGADERING INZAKE DE 
WISSELWERKING TUSSEN VISSERIJ EN MILIEU VAN 13-14 MAART 
1997 IN BERGEN 

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN AAN HET 
EUROPEES PARLEMENT 
VERSLAG OVER DE TENUITVOERLEGGING VAN DE CONCLUSIES VAN 
DE TUSSENTIJDSE MINISTERSVERGADERING INZAKE DE 
WISSELWERKING TUSSEN VISSERIJ EN MILIEU VAN 13-14 MAART 
1997 IN BERGEN 
1. Inleiding 
In dit verslag komen die delen van de conclusies waarin de beginselen, en de 
doelstellingen en strategieën inzake het beheer worden uiteengezet, niet aan de 
orde. Dit verslag gaat over de acties, het grootste deel van de Conclusies, waarin de 
bevoegde autoriteiten rechtstreeks worden aangesproken. Dit verslag behandelt de 
acties op het niveau van de Europese Gemeenschap (EG), en niet de acties van 
individuele lidstaten. 
2. Herstel of instandhouding van de biomassa van het paaibestand 
(Punten 6 en 7 van de Conclusies) 
In december 1993 heeft de Commissie bij de Raad een voorstel voor een Verordening 
van de Raad tot vaststelling van beheersdoelstellingen en -strategieën voor bepaalde 
visserijtakken of groepen visserij takken voor de periode van 1994 tot en met 1997 
ingediend (COM(93) 663 def.). De Raad heeft dit voorstel niet goedgekeurd. Voor 
een aantal Noordzee-visbestanden zijn echter in het kader van de jaarlijkse bilaterale 
overeenkomst tussen de EG en Noorwegen beheersdoelstellingen en -strategieën 
overeengekomen. Voor haring, makreel en schol zijn streefcijfers inzake mortaliteit en 
de minimumpaaibestanden vastgesteld. Deze streefcijfers werden voor het eerst 
vastgesteld voor 1996 en daarna voor 1997 en 1998 gehandhaafd. 
In 1995 hebben de EG en Noorwegen bilaterale besprekingen aangevat over de 
verbetering van de beheersregelingen voor haring en makreel (waarbij ook aandacht 
werd geschonken aan de bovengenoemde doelstellingen op het gebied van de 
visserijmortaliteit en de minimumpaaibestanden). Wat haring betreft is dit proces 
afgerond, terwijl het voor makreel nog moet worden voortgezet, al is wel reeds 
vooruitgang geboekt. De doelstellingen en strategieën voor schol, die aanvankelijk 
door de EG en Noorwegen zijn overeengekomen, moeten wellicht worden gewijzigd. 
In ieder geval moet de TAC voor schol die voor 1998 door de EG en Noorwegen is 
vastgesteld, leiden tot een vermindering van de visserijmortaliteit. 
In verband met de alarmerende situatie van het haringbestand begin 1996 moesten de 
betrokken beheersorganen onmiddellijk drastische correctiemaatregelen afkondigen. 
De EG en Noorwegen namen snel maatregelen om voor de rest van 1996 de vangsten 
van zowel jonge als volgroeide haring drastisch te beperken (Verordening (EG) nr. 
1265/96 van de Commissie van 1 juli 1996 en Verordening (EG) nr. 1602/96 van de 
p:\poolc1\rapports\minister\doc282\nl.doc 
Raad van 25 juli 1996). De maatregelen van dit herstelplan, waaronder ook 
maatregelen voor de gerichte sprotvisserij, die tot doel hadden de bijvangst van jonge 
haring te beperken, werden in 1997 en 1998 in essentie gecontinueerd. 
Tot nu toe is men er niet in geslaagd een specifiek herstelplan voor kabeljauw op te 
stellen. Een van de grote problemen is in dit verband de betrokkenheid van 
verschillende soorten visserij. De vaststelling van speciale beschermende maatregelen 
voor jonge kabeljauw wordt bemoeilijkt door het feit dat jonge kabeljauw niet lang 
genoeg in duidelijk afgebakende geografische gebieden en in scholen zwemt. 
Desondanks hebben een aantal lidstaten recentelijk op nationaal niveau de vangst van 
jonge kabeljauw tijdelijk kunnen sluiten. Bovendien is kort geleden gebleken dat de 
visserijmortaliteit meetbaar is gedaald, en effenen de recente groei van het 
kabeljauwbestand en de voor 1998 door de EG en Noorwegen vastgestelde TAC de 
weg voor een geleidelijk herstel van het paaibestand. 
Voor 1998 heeft de EG voor het eerst TAC's vastgesteld voor zandspiering, 
zeeduivel, schartong, tarbot, griet, schar, bot, tongschar, witje en rog. Eveneens voor 
het eerst zijn voor 1998 specifieke nationale quota vastgesteld voor blauwe wijting, 
horsmakreel, kever, sprot en bijvangsten van jonge haring. Deze quota zijn vastgesteld 
om te voorkomen dat elke deelnemer probeert een bepaalde TAC volledig op te 
vissen, waardoor het risico ontstaat dat de TAC's worden overschreden. De TAC's 
voor 1998 voor tong en koolvis zijn gebaseerd op een vermindering van de huidige 
visserijmortaliteit. 
De-Commissie heeft de ICES verzocht voor een aantal bestanden een maximum- en 
een doelrclerentic vast te stellen. In februari 1998 heeft de met de "voorzorgaanpak" 
in het visserij beheer belaste studiegroep hierover vergaderd. De bevindingen van deze 
groep zullen verder binnen ICES worden besproken. 
Bij Verordening (EG) nr. 847/96 van 6 mei 1996 zijn aanvullende voorwaarden voor 
het meerjarenbeheer van TAC's en quota ingevoerd. Deze verordening werd volledig 
van toepassing op 1 januari 1998. De toepassing van deze verordening opent de 
mogelijkheid om de teruggooi in de gemengde visserij terug te dringen. 
De thans bestaande gesloten gebieden of kinderkamergebieden waarin grote 
concentraties paaiende haring worden beschermd, worden in de nieuwe verordening 
inzake technische maatregelen in hun geheel gehandhaafd (zie hoofdstuk 4). Na de 
Tussentijdse ministersvergadering (TMV) heeft men het niet meer nodig geacht 
vergelijkbare aanvullende maatregelen te nemen. 
De conclusies van de TMV hebben ook betrekking op de bescherming van zalm en 
forel in de Rijn. In de huidige verordening betreffende technische maatregelen (zie 
hoofdstuk 4) is bepaald dat buiten de twaalf-mijlszone niet op zalm of zeeforel mag 
worden gevist. In de nieuwe verordening betreffende technische maatregelen is deze 
bepaling r >strictiever geworden: er mag geen zalm of zeeforel worden gevangen 
buiten de zes-mijlszone. 
p:\poolc \rapports\miiv '.-:•' 7 ' i'.doc 
3. Vermindering van de vangstcapaciteit van de vissersvloot en/of van de 
visserijinspanning 
(Punt 6.9 van de Conclusies) 
In december 1997 heeft de Commissie de meerjarige oriëntatieprogramma's voor de 
vissersvloten voor de periode van 1-1-1997 tot en met 31-12-2001 (MOP-IV) 
goedgekeurd. Het doel van de meerjarige oriëntatieprogramma's is de vlootcapaciteit 
terug te brengen tot een niveau dat garanties biedt voor een duurzaam evenwicht 
tussen de visbestanden en de exploitatie daarvan. De richtsnoeren voor de vaststelling 
van de doelstellingen van MOP-IV zijn in Beschikking 97/413/EG van de Raad van 
26 juni 1996 uiteengezet. 
Overeenkomstig deze richtsnoeren moet volgens MOP-IV de visserij inspanning voor 
met uitputting bedreigde bestanden met 30% worden gereduceerd, en voor overbeviste 
bestanden met 20%. Deze percentages zijn vrij gering gelet op het aandeel van deze 
soorten in de totale vangst. De met uitputting bedreigde bestanden (bijvoorbeeld haring 
en schol) en de overbeviste bestanden (bijvoorbeeld schelvis en koolvis) worden 
genoemd in Beschikking 97/413/EG. 
In MOP-IV worden voor iedere lidstaat de vlootsegmenten aangegeven, en naar 
gelang van de geëxploiteerde bestanden en het gebruikte vistuig de vóór 31-12-2001 
te bereiken vermindering van de visserij inspanning vastgesteld. Ook worden jaarlijkse 
tussentijdse doelstellingen vastgesteld om ervoor te zorgen dat de verminderingen 
geleidelijk worden bereikt. 
Daarom is MOP-IV voornamelijk gericht op die vlootsegmenten die op de meest 
kwetsbare bestanden vissen en probeert het de sociaal-economische effecten van de 
operatie tot een minimum te beperken. Vaartuigen met een totale lengte van minder 
dan 12 meter die passief vistuig gebruiken, worden vrijgesteld van iedere 
capaciteitsvermindering. 
Voor vaartuigen die actief vistuig, zoals sleepnetten of ringnetten gebruiken mag de met 
MOP-IV te bereiken inspanningsvermindering worden bereikt door een combinatie van 
activiteits- en capaciteitsvermindering, mits de activiteit in duidelijk omschreven takken 
van visserij adequaat kan worden gecontroleerd. Frankrijk, Duitsland, Ierland, 
Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk maken voor bepaalde vlootsegmenten 
gebruik van deze bepaling. Alle andere lidstaten zijn van plan de doelstellingen van 
MOP-IV door louter capaciteitsvermindering tot stand te brengen. 
De doelstellingen van MOP-III dienen als uitgangspunt voor de berekening van de 
doelstellingen van MOP-IV, hetgeen meebrengt dat sommige lidstaten ook nog een 
tijdens MOP-III opgelopen achterstand moeten inhalen. Dit dient volgens de 
voorwaarden van MOP-III te gebeuren, hetgeen betekent dat 55% van de vermindering 
door capaciteitsvermindering tot stand moet komen. Deze voorwaarde geldt ook voor 
die landen die van plan zijn de doelstellingen van MOP-IV via een 
activiteitsvermindering te bereiken. Anderzijds hoeven de lidstaten die ruim aan de 
doelstellingen van MOP-III hebben voldaan, onder MOP-IV wellicht weinig of geen 
inspanningen te leveren om tot verdere reducties te komen. 
p:\poolciVrapports\rninister\doc282\ni.doc 
Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 685/95 van de Raad van 27 maart 1995 en 
Verordening (EG) nr. 2027/95 van de Raad van 15 juni 1995, zijn maxima vastgesteld 
voor de tijd die vissersvaartuigen uit de Gemeenschap in onder andere de ICES-
gebieden VII d en VII e mogen doorbrengen om demersale visserij te bedrijven. 
Daartoe moet ieder vaartuig dat niet is uitgerust met een operationeel 
satellietvolgsysteem door middel van klassieke communicatiesystemen aan de 
bevoegde autoriteiten van de vlaglidstaat en zo nodig van de kustlidstaat zowel het 
binnenvaren als het verlaten van een inspanningszone, alsmede de aan boord 
gehouden vangsten melden. Bovendien moeten deze vaartuigen de in de 
inspanningszones doorgebrachte tijd in hun visserij logboek registreren. Iedere 
vlaglidstaat verzamelt de gegevens over de door haar vissersvaartuigen doorgebrachte 
tijd per inspanningszone en rekent deze vervolgens om in kilowattdagen per tak van 
visserij. 
4. Bescherming van jonge vis en van schaal- en weekdieren 
(Punt 8 van de Conclusies) 
In 1995 heeft de Raad voor het eerst technische maatregelen goedgekeurd voor het 
gebruik van staand vistuig. Deze bepalingen zijn op 1 januari 1998 in werking 
getreden. 
In 1998 heeft de Raad de verordening (EG) nr.850/98 voor het behoud van 
visbestanden door middel van technische maatregelen ter bescherming van jonge 
mariene organismen goedgekeurd. Deze verordening zal de bestaande verordening 
houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden, 
Verordening (EG) nr. 894/97 van de Raad van 29 april 1997, vervangen, die op haar 
beurt eerder Verordening (EEG) nr. 3094/86 van de Raad van 7 oktober 1986, met 
alle wijzigingen daarvan, had vervangen. Zowel de bestaande als de zojuist 
goedgekeurde verordeningen betreffen onder andere de Noordzee, het Kanaal en het 
Skagerrak. I Iet voornaamste doel van de nieuwe verordening, evenals van de huidige, 
is de vangst van jonge vis, schaal- en weekdieren zover mogelijk te reduceren. 
De nieuwe verordening is vooral op de volgende punten beter dan de voorgaande: 
• De standaard maaswijdte voor het Kanaal wordt vergroot van 80 tot 100 mm, 
• De bepalingen betreffende de aan boord te houden vangstpercentages zijn zodanig 
herzien dat de verplichte teruggooi verminderd kan worden, 
• Er zijn bepalingen in opgenomen betreffende de kenmerken waaraan vistuig moet 
voldoen, die tot een grotere selectiviteit van dat vistuig moeten leiden. Het gaat 
hierbü onder andere om bepalingen betreffende de dikte van het netgaren, het 
gebruik van meervoudig getwijnde garens en het gebruik van netdelen met 
vierkante mazen. 
p:\poolci\rapports\mh:. ••.••'d z' i.doc 
De bestaande gesloten gebieden voor haring, makreel en rondvis (het gesloten gebied 
voor kever) zijn gehandhaafd, de bepalingen betreffende de visserij in het gesloten 
gebied voor schol zijn aangescherpt terwijl de garnalenvisserij aan banden is gelegd 
ter bescherming van de platvis. 
In de nieuwe verordening betreffende technische maatregelen worden de bestaande 
restricties op het gebied van het gebruik van automatische sorteermachines verder 
aangescherpt, met het doel het uitsorteren van de grootste vissen tot een minimum 
terug te brengen. 
Een aantal bestaande minimumaanvoermaten (voor zeekarper, griet, congeraal, bot, 
harder, tongschar, barbeel, zeebrasem, menhaden, tarbot en witje), die geen enkel 
duidelijk doel dienden, komen in de nieuwe verordening betreffende technische 
maatregelen niet meer voor. Anderzijds zijn een aantal soorten aan de lijst toegevoegd 
(Noordzeekrab, leng, octopus, wijde mantel, wulk). Een aantal 
minimumaanvoermaten is herzien (die voor heek, scharretong, schol, spinkrab, 
wijting). 
De bestaande technische maatregelen voor het Skagerrak zijn voorlopig gehandhaafd, 
aangezien zij zijn overgenomen uit de gemeenschappelijke conclusies van de 
Gemeenschap, Noorwegen en Zweden uit 1982. De Commissie hoopt met Noorwegen 
onderhandelingen te beginnen over een herziening van de huidige voor het Skagerrak 
geldende technische maatregelen. 
5. De bescherming van soorten en habitats 
(Punt 9 van de Conclusies) 
De jaarlijkse verordening over TAC's/quota, de verordening betreffende technische 
maatregelen en de Meerjarige Oriëntatieprogramma's, die alle gericht zijn op de 
vermindering en de beheersing van de visserij mortaliteit, zullen tezamen een gunstig 
effect hebben op de Noordzee-ecosysternen. 
De habitat- en de vogel richtlijn zijn de belangrijkste instrumenten voor de 
bescherming van soorten en leefgebieden binnen de Europese Gemeenschap. Meer in 
het bijzonder heeft de Commissie in het kader hiervan en op basis van voorstellen van 
de lidstaten een aantal beschermde gebieden vastgelegd, bekend als het "Natura 2000-
netwerk'". De oprichting van Natura 2000 is vertraagd doordat enkele lidstaten tot nu 
toe de toezeggingen die zij op grond van deze richtlijnen hebben gedaan, nog niet zijn 
nagekomen. Op grond hiervan is tegen sommige lidstaten zelfs in rechte opgetreden. 
De Commissie zal al het nodige doen om ervoor te zorgen dat de richtlijnen volledig 
en met zo min mogelijk vertraging ten uitvoer worden gelegd 
Niettemin zijn er belangrijke stappen gezet voor het opzetten van het netwerk Natura 
2000. De Commissie heeft lijsten van voorgestelde gebieden ontvangen, en sommige 
lidstaten hebben zich ervoor ingezet mariene en kustgebieden in deze lijsten op te 
nemen. I Iet eerste Atlantische biogeografische seminar zal een belangrijke stap zijn 
p:\poolc1\rapport5\minister\doc282\nl.doc 
op weg naar het op de lijsten zetten van gebieden die van speciaal belang zijn voor de 
Gemeenschap. 
De Commissie was medefinancier van een seminar over de tenuitvoerlegging van 
Habitat-richtlijn in mariene en kustgebieden in juni 1997, en heeft middelen verstrekt 
voor een project dat door het Verenigd Koninkrijk en Ierland gezamenlijk is 
georganiseerd (het Biomar-project), gericht op het omschrijven van een nauwkeurige 
en volledige indeling van mariene biotopen. Sommige projecten betreffende het 
mariene en het kustmilieu zijn gefinancierd op grond van het instrument LIFE Nature; 
de Commissie steunt de actie ook in het kader van OSPAR (Verdrag ter voorkoming 
van verontreiniging van de zee), om zo te komen tot een indeling van mariene 
biotopen voor heel Europa en om het ecosysteem als invalshoek voor 
natuurbescherming nader te onderzoeken. 
6. Bescherming tegen andere activiteiten dan de visserij 
(Punt 10 van de Conclusies) 
Om het gevaar van schadelijke stoffen voor in het water levende organismen te 
beperken, werkt de Commissie momenteel aan een lijst met prioritaire stoffen die op 
grond van de nieuwe kaderrichtlijn inzake het waterbeleid aan milieukwalteitsnormen 
zullen Worden onderworpen. Deze lijst zal een aanvulling vormen op het onderzoek 
naar de beste beschikbare technologie om de uitstoot van schadelijke stoffen uit 
industriële installaties te reduceren dat momenteel op grond van Richtlijn 96/61/EG 
inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC) wordt 
verricht. 
De Commissie organiseert momenteel ook een workshop over de reductie van het 
gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. In verband met het gevaar voor 
eutrofiëring dat uitgaat van nitraten uit agrarische bronnen, daagt de Commissie 
momenteel een aantal lidstaten voor het gerecht, omdat deze onvoldoende uitvoering 
hebben gegeven aan Richtlijn 91/676/EEG. 
In haar hoedanigheid van vertegenwoordiger van de Gemeenschap als 
overeenkomstsluitende partij bij het OSPAR-Verdrag voor de bescherming van het 
noordoosten van de Atlantische Oceaan, ondersteunt de Commissie op grond van dat 
verdrag nieuwe strategieën om eutrofiëring en de productie en het gebruik van 
schadelijke stoffen tegen te gaan en om de biodiversiteit te beschermen. Biodiversiteit 
is ook het onderwerp van een nieuwe bijlage bij het OSPAR-Verdrag. 
7. Controle en rechtshandhaving 
( Punt 11 van de Conclusies) 
De Commi: sie. de lidstaten en Noorwegen hebben verscheidene initiatieven genomen 
om de samenwerking tussen de voor de controle op de visserijactiviteit 
verantwoordelijke autoriteiten te verbeteren. Er zijn verscheidene vergaderingen 
pApoolc'i ..rapportsXmimn* " 'do. 2£ • doe 
gehouden voor gedachtewisselingen over controleaangelegenheden in het algemeen 
en, meer in het bijzonder, aangelegenheden in verband met de makreelvisserij en 
andere takken van pelagische visserij. In het kader van de jaarlijkse bilaterale 
visserijconferentie tussen de EG en Noorwegen hebben beide partijen zich ertoe 
verbonden te werken aan een versterkte controle op de makreel visserij. 
Tijdens de eerste vergadering van de EG, Noorwegen en de Faeröer in de herfst van 
1997 is overeengekomen gegevens over de aanlandingen van onder de eigen vlag 
varende vissersschepen te verstrekken aan de respectievelijke vlaggestaten. Er zijn 
nog meer vergaderingen gepland met het oog op het formaliseren van de electronische 
gegevensuitwisseling tussen de partijen. 
Er hebben verscheidene uitwisselingen van visserij inspecteurs tussen lidstaten en 
derde landen rond de Noordzee onderling plaatsgevonden, waarbij tevens deelname 
was van visserij inspecteurs van de Europese Commissie. Deze uitwisselingen hebben 
de inspecteurs vertrouwd gemaakt met de door andere partijen toegepaste 
inspectieprocedures en -praktijken en hebben de communicatie tussen de autoriteiten 
verbeterd dankzij de persoonlijke contacten. 
De Raad heeft een satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen goedgekeurd dat met 
ingang van 1 juli 1998 voor bepaalde vloten zal gelden en vanaf 1 januari 2000 voor 
alle vissersvaartuigen langer dan 20 meter. De EG zal met de andere partijen overleg 
plegen om het volgen van vissersvaartuigen met satellieten onder meer uit te breiden 
tot alle vissersvaartuigen die in de Noordzee vissen. Satellietbewaking en doelmatige 
aanvoercontroles zullen de autoriteiten betere middelen verschaffen voor een 
doeltreffende controle van de visserijactiviteiten. 
8. Wetenschap, technologie en de economische gevolgen 
(Punten 12, 13, 14 en 15 van de Conclusies) 
In de onlangs goedgekeurde herziene verordening houdende technische maatregelen 
verplichten de lidstaten zich ertoe om, wanneer zij bij de Commissie een 
steunaanvraag indienen voor de jaren 1998, 1999 en 2000, prioriteit te geven aan 
experimentele projecten in verband met het nut van netdelen met vierkante mazen of 
andere middelen om de selectiviteit van gesleept vistuig te verbeteren. De Commissie 
wil absoluut voorrang geven aan de financiering van dergelijke projecten. 
Ook onderzoek dat van belang is voor het Gemeenschappelijk Visserijbeleid in het 
algemeen, waaronder met name wetenschappelijke bemonsteringsprogramma's voor 
de betrokken takken van visserij, wordt financieel door de Commissie gesteund. 
p:\poolc1\rapports\minister\doc282\nl.doc 
9. Informatie en betrokkenheid 
(Punten 16, 17 en 18 van de Conclusies) 
In 1997 heeft de Commissie het initiatief genomen tot een reeks regionale 
vergaderingen over het beheer van bepaalde takken van visserij. Aan deze 
vergaderingen hebben onder andere de lidstaten, het bedrijfsleven, wetenschappers en 
economen uit de betrokken regio deelgenomen. Deze vergaderingen kunnen de basis 
vormen voor de totstandkoming van een regelmatig regionaal consultatieproces. 
Drie van die vergaderingen hebben in 1997 plaatsgevonden; de onderwerpen waren: 
de platvisvisserij in de Noordzee, de pelagische visserij in het noordoostelijke deel 
van de Atlantische oceaan en de demersale visserij in de Keltische Zee en het 
westelijke deel van het Kanaal. 
10. Verdere integratie van het visserij- en het milieubeleid 
(Punten 19 en 20 van de Conclusies) 
De Commissie streeft ernaar door een erkende wetenschappelijke instelling een 
werkprogramma voor onderzoeksactiviteiten betreffende de biologische gevolgen van 
de visserij te laten opstellen. 
De Commissie is op de hoogte van de internationale ontwikkelingen op het gebied 
van het concept "voorzorgsaanpak". De Commissie heeft door onder meer ÎCES, 
NAFO en NASCO georganiseerde vergaderingen over dit onderwerp bijgewoond. De 
Commissie is van plan de resultaten van deze vergaderingen te evalueren. 
p\poolc1\rapports\minister\doc282\nl.doc 

ISSN 0254-1513 
COM(98) 326 def. 
DOCUMENTEN 
NL 03 14 06 
Catalogusnummer : CB-C0-98-333-NL-C 
ISBN 92-78-36410-X 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
3