8.8.2000 NL C 226/7 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Advies van het Comité van de Regio’s over de „Mededeling van de Commissie ‘Witboek over
voedselveiligheid‘”
(2000/C 226/03)
HET COMITE ´VAN DE REGIO’S,
gezien het „Witboek van de Commissie over voedselveiligheid” (COM(1999) 719 def.);
gezien het besluit van de Commissie van 28 januari 2000 om overeenkomstig artikel 265, lid 1, van het
Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Comité van de Regio’s terzake te raadplegen;
gezien het besluit van de voorzitter van het Comité van de Regio’s van 4 april 2000 om commissie 5
„Sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbescherming, onderzoek, toerisme” met het opstellen vaneen advies terzake te belasten;
gezien het besluit van de voorzitter van het Comité van de Regio’s van 5 april 2000 om mevrouw Bunyan
(GB, PSE) en de heer Gonzi (I, EVP) overeenkomstig artikel 40, lid 2 van het r.v.o., tot algemeen rapporteur
te benoemen;
gezien het oriënterende debat ter zake in commissie 5 „Sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbe-
scherming, onderzoek, toerisme” en commissie 2 „Landbouw, plattelandsontwikkeling, visserij” overeen-
komstig artikel 40, lid 3 van het r.v.o.;
overwegende dat de leden van het Comité van de Regio’s veel belang hechten aan een goed Europees
voedselveiligheidsbeleid ter bescherming van de gezondheid van de consument;
overwegende dat voedselveiligheid wordt genoemd in de Mededeling van de Commissie aan het Europees
Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s — Strategischedoelstellingen 2000-2005 „De vorm van het nieuwe Europa” (COM(2000) 154 def.),
heeft tijdens zijn 33e zitting van 12 en 13 april 2000 (vergadering van 12 april) het volgende advies
uitgebracht.
Het Comité van de Regio’s: 4. stemt ermee in dat de grondbeginselen „voedselveiligheid”
en „vertrouwen van de consument” terug te vinden moetenzijn in een allesomvattende en geïntegreerde aanpak, die 1. is verheugd dat de Commissie vastbesloten is een Europees
betrekking heeft op de gehele voedselketen „van boer tot voedselbeleid op te zetten en toe te passen waarmee
bord”, d.w.z.: het hoogst mogelijke niveau van voedselveiligheid wordt
gewaarborgd;
— transparantie van alle maatregelen en adviezen
2. deelt de mening van de Commissie dat recente crises
op het gebied van levensmiddelen en diervoeder het— optimale voorlichting in duidelijke en begrijpelijkevertrouwen van de consument in de veiligheid van levens-vorm om de consument in staat te stellen een welover-middelen en de doeltreffendheid van de bestaande contro-wogen keuze te makenles op de voedselveiligheid in de EU hebben ondermijnd,
nog afgezien van de aanzienlijke schade die boeren hebben— werkelijke traceerbaarheid van alle levensmiddelen,geleden door de daling van de vraag naar productendiervoeder en ingrediënten daarvan in de gehele voed-wegens vermeende risico’s voor de volksgezondheid;selketen tot aan de consument, zodat in elk stadium
van het proces voor alle ingrediënten kan worden3. is van oordeel dat een belangrijke stap in de richting vanvastgesteld waar zij vandaan komenhet herstel van dit vertrouwen kan worden gezet door de
belangen van de consument duidelijk boven alle andere
— toepassing van het voorzorgsbeginsel indien nodig; belangen te plaatsen waar het de voedselveiligheid betreft,
zoals overigens blijkt uit het besluit van de Commissie om
alle voedselveiligheidskwesties in de portefeuille van de 5. is ervan overtuigd dat een juiste uitvoering van risico-
analyses als de pijler onder het toekomstige Europese commissaris voor volksgezondheid en consumentenbe-
scherming onder te brengen; voedselveiligheidsbeleid moet worden beschouwd;
C 226/8 NL 8.8.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
6. benadrukt dat de diversiteit en culturele en economische 15. benadrukt dat de toepassing van het beginsel van traceer-
baarheid van levensmiddelen, diervoeder en de ingrediën- betekenis van regionale en lokale gewoonten en gebruiken
inzake voedselproductie en smaak erkenning moeten ten daarvan in de gehele voedselketen van groot belang is
om de consument zekerheid te verschaffen omtrent de krijgen, en dat derhalve altijd moet worden getracht de
juiste balans te vinden tussen de veiligheid van de consu- betrouwbaarheid van de eigenschappen van levensmid-
delen; ment en diens keuzevrijheid;
16. schaart zich achter de voorstellen om een Europese 7. is van mening dat de promotie van en steun voor typische
Voedselautoriteit op te richten, omdat hiermee concreet levensmiddelen uit verschillende lokale tradities van door-
wordt aangetoond dat de EU en haar lidstaten vastbesloten slaggevend belang is om zowel de consument van veilig
zijn het belang van voedselveiligheid tot de hoogste voedsel te voorzien als de economie van veel plattelands-
prioriteit te maken en meent dat die voorstellen de opmaat gebieden te helpen;
zijn tot een radicale hervorming en modernisering van de
Europese voedselveiligheidscontroles en de coördinatie
daarvan;8. huldigt het standpunt dat er behoefte is aan een consequen-
te en doeltreffende uitvoering van controlemaatregelen op
het gebied van de voedselveiligheid, wat moet worden17. verzoekt de Commissie om, ter wille van het scheppen vanbereikt door de lat in alle EU-landen zo hoog mogelijk teeen klimaat van doorzichtigheid, na te gaan hoe Europeseleggen;consumenten uit alle lidstaten hun stem kunnen laten
horen binnen de organisatie van de Europese Voedsel-autoriteit en hoe rekening kan worden gehouden met de
9. wijst erop dat de veiligheidsnormen beter zullen worden belangen van Europese landbouwers, voedselproducenten
nageleefd als de voedselproducenten worden gestimuleerd en distributeurs;
om een efficiënt kwaliteitsgarantiesysteem op te zetten, en
daarbij worden geholpen;
18. dringt er bij de Commissie op aan te zorgen voor
voldoende middelen om van de Europese Voedselautoriteit
10. toont begrip voor de bijzondere behoeften van kleine en een wetenschappelijk kenniscentrum te kunnen maken dat
middelgrote ondernemingen, maar vindt dat deze de de eraan toegewezen belangrijke taken ook daadwerkelijk
veiligheid van de consument niet in gevaar mogen brengen; kan uitvoeren;
19. erkent dat duidelijkheid moet worden verschaft omtrent 11. is van oordeel dat de regelgeving voor de landbouw zal
de verhouding tussen een Europese Voedselautoriteit en de moeten worden aangepast om zekerheid te bieden op het
eigen, reeds bestaande of in oprichting zijnde nationale stuk van voedselveiligheid en voor de beroepsbijscholing
voedselautoriteiten van de lidstaten om ervoor te zorgen en technische assistentie voor de ondernemers in te staan;
dat zij elkaars werkzaamheden aanvullen en niet overlap-
pen; dat er met name een duidelijke hiërarchie van taken
moet worden opgezet, zodat de voedselautoriteiten in de12. verzoekt de Commissie met klem om oog te hebben voorlidstaten weten hoever hun verantwoordelijkheden reiken;de essentiële rol van lokale en regionale overheden in dedat de consumenten hierdoor meer vertrouwen zullenevaluatie van voedselveiligheidsrisico’s in hun gebied, dekrijgen in het advies dat hun wordt verstrekt, alsook in deuitvoering van maatregelen om risico’s tot een minimumdoelmatige werking van deze instanties;te beperken en de effectieve voorlichting en advisering van
lokale consumenten, voedselproducenten en distributeurs;
20. beaamt dat de reële toegevoegde waarde van een Europese
Voedselautoriteit ligt in het coördineren van de verzame-
13. wijst erop dat randgroepen en kwetsbare consumenten in ling, analyse en verspreiding van informatie van de hoogste
veel grotere mate worden blootgesteld aan de voedsel-, kwaliteit, met name in noodsituaties;
voedings- en gezondheidsrisico’s van levensmiddelen en
dat bij de ontwikkeling en uitvoering van het voedselbeleid
derhalve rekening moet worden gehouden met hun bijzon-21. is de mening toegedaan dat in alle lidstaten een doeltreffenddere behoeften;bemonsterings- en analyseprogramma voor levensmidde-
len en diervoeder moet worden opgezet om de voedselvei-ligheid te garanderen en de Europese producenten te
helpen beschermen tegen oneerlijke concurrentie; dat in 14. verklaart dat er onmiskenbaar behoefte bestaat aan betere
voedseletikettering om de consumenten in staat te stellen geval van negatieve resultaten onmiddellijk actie moet
worden ondernomen en alle overheidsorganen op de met kennis van zaken te beslissen wat zij zullen eten
en dat het bovendien van essentieel belang is dat de hoogte moeten worden gebracht, terwijl tevens eventuele
import van goederen van buiten de EU moet kunnen voedingsinformatie begrijpelijk is en de consumenten helpt
bij het maken van deze keuze; worden stopgezet;
8.8.2000 NL C 226/9 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
22. bevestigt dat een doeltreffend Europees voedselveiligheids- levensmiddelen en diervoeder die in de EU worden
ingevoerd, derhalve aan een even uitgebreide en doeltref- beleid van toepassing moet zijn op alle voedingsmiddelen
die binnen de EU worden verbruikt — en niet alleen die fende controle moeten worden onderworpen.
welke in de EU worden geproduceerd — en dat alle
Brussel, 12 april 2000.
De voorzitter
van het Comité van de Regio’s
Jos CHABERT
Advies van het Comité van de Regio’s over het „Voorstel voor een verordening van het Europees
Parlement en de Raad tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderenen inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van Verordening
(EG) nr. 820/97 van de Raad”
(2000/C 226/04)
HET COMITE ´VAN DE REGIO’S,
gezien het „Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van
een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en
rundvleesproducten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad” (COM(1999) 487
def. — COD 99/0204) (1);
gezien het besluit van de Raad d.d. 12 november 1999 om het CvdR hierover te raadplegen, conform de
artt. 152 en 265, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap;
gezien het besluit van zijn bureau d.d. 17 november 1999 om commissie 2 „Landbouw, plattelandsontwik-
keling, visserij” met het opstellen van het desbetreffende advies te belasten;
gezien het besluit van zijn voorzitter d.d. 6 januari 2000 om de heer Day (lid van de raad van Devon, VK,
EVP), aan te wijzen als algemeen rapporteur en hem overeenkomstig art. 39 van het rvo te belasten met
het opstellen van een advies ter zake;
gezien het op 24 februari 2000 door commissie 2 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 525/99 rev. 1)
(algemeen rapporteur: de heer Day),
heeft tijdens zijn 33e zitting van 12 en 13 april 2000 (vergadering van 12 april) het volgende advies
goedgekeurd.
1.Inleiding 1.2. In reactie hierop heeft de Commissie een rundvleeseti-
ketteringsregeling uitgewerkt, die in 1998 bij Verordening(EG) nr. 820/97(
2) van de Raad werd ingevoerd. De bij deze
regeling ingevoerde voorafgaande goedkeuring is bedoeld om1.1. De BSE-crisis en andere problemen in verband met deklachten van de kleine koper over de oorsprong, de kenmerkenveiligheid van voedsel hebben ertoe geleid dat politici enen de productieomstandigheden van vers of ingevroren rund-
consumenten steeds sterker zijn gaan aandringen op deof kalfsvlees te ontkrachten, wat het bestaan van een controle-invoering van etiketteringsregelingen, waarmee de weg die eeninstantie impliceert. Indien de consument op het etiket enkel
product heeft afgelegd terug kan worden gevolgd tot bij het elementaire informatie over de prijs en de benaming van stuk
landbouwbedrijf waaruit het afkomstig is, en met name in hetvlees aantreft, is deze voorafgaande goedkeuring niet vereist.geval van rundvlees kan worden gecontroleerd of dat bedrijf
betrouwbaar is.(2) Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad van 21 april 1997
tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor
runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleespro-
ducten (PB L 117 van 7.5.1997, blz. 1). (1) PB C 376 E van 28.12.1999, blz. 42.