25. 7. 79 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 187/9 
REKENKAMER 
Advies  van  de Rekenkamer  over  het voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de Raad 
betreffende  te nemen  maatregelen  in geval  van  onregelmatigheden  die gevolgen  hebben 
voor  de eigen  middelen,  als bedoeld  in het besluit  van  21 april  1970,  alsmede  de opzet  van 
een informatiesysteem  van de Commissie  op dit gebied  (COM(79)  111  def.) 
DE REKENKAMER  VAN  DE  EUROPESE 
GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet  op artikel  209  van  het EEG-Verdrag  en artikel 
183 van het EGA-Verdrag, 
Gelet  op de in paragraaf  12.23,  hoofdstuk  12 van 
deel 1 van haar  Jaarverslag  over  1977  vervatte  aanbe-
veling  dat de Commissie  zal zoeken  naar  middelen  en 
wegen  om  de uitwisseling  van  gegevens  en weder-
zijdse  hulp  te bevorderen,  teneinde  aldus  de controle 
op de eigen  middelen  te verbeteren, 
Overwegende  dat  het  op korte  termijn  aannemen  en 
ten uitvoer  leggen  van  de thans  door  de Commissie 
voorgestelde  verordening  naar  verwachting  zal bijdra-
gen tot een  doeltreffender  optreden  van  de Gemeen-
schappen  tegen  onregelmatigheden  op het gebied  van 
de eigen  middelen; 
Overwegende  dat het niettemin  wenselijk  is te precise-
ren welke  gevallen  van  onregelmatigheden  onder  het 
toepassingsgebied  van de onderhavige  verordening  val-
len, 
HEEFT  HET  VOLGENDE  ADVIES  UITGEBRACHT: 
Artikel  4 
1. De  Rekenkamer  vestigt  er de aandacht  op dat 
dit artikel  op generlei  wijze  kan  strekken  tot beper-
king  van  het haar  bij de Verdragen  toegekende  recht 
van toegang  tot alle  gegevens  en documenten  die over-
eenkomstig  de onderhavige  verordening  worden  uitge-
wisseld  tussen  de autoriteiten  van  de Lid-Staten  en de 
Commissie. 
Artikelen  5 en 7 
2. De  ontwerp-verordening  bevat  geen  nauwkeurige 
omschrijving  van  de te signaleren  onregelmatigheden op het gebied  van  de douanerechten  en de landbouw-
heffingen,  terwijl  het evenmin  een  definitie  bevat  van 
onregelmatigheden  die  gevolgen  hebben  voor  de af-
dracht  van  eigen  middelen  uit de BTW,  hoewel  in 
lid 2 van artikel  7 wel enkele  gevallen  van „overtredin-
gen"  worden  vermeld. 
3. Om  te bereiken  dat de door  de Lid-Staten  te ver-
strekken  gegevens  goed  op elkaar  aansluiten  en onder-
ling vergelijkbaar  zijn,  is het van  wezenlijk  belang  en-
kele richtlijnen  te geven  voor  de interpretatie  van  de 
term  „onregelmatigheden",  te meer  daar  de wetgevin-
gen van  de Lid-Staten  op dit punt  uiteenlopen.  De ver-
ordening  in de voorgestelde  vorm  houdt  het gevaar  in 
dat de Lid-Staten  zich  verplicht  achten  melding  te ma-
ken van  ieder  geval  van  onregelmatigheid  waarmee 
een bedrag  is gemoeid  dat gelijk  is aan  of groter  dan 
de in artikel  9 genoemde  drempelbedragen,  ook  al be-
treft  het gevallen  van  gering  Belang  of van  tijdelijke 
aard.  Zo  kan  bij  voorbeeld  een  Lid-Staat  zich 
krachtens  de  tweede  alinea  van  artikel  5 
verplicht  achten  ieder  geval  te rapporteren,  waarin  de 
door  de belastingschuldige  of diens  gemachtigde  afge-
geven  douaneverklaring  een onjuistheid  blijkt  te bevat-
ten, al is daarbij  slechts  sprake  van  onachtzaamheid. 
4. De  Rekenkamer  neemt  aan  dat  het  niet  de be-
doeling  is dat dergelijke  kleine  overtredingen  worden 
gerapporteerd.  Zij is daarentegen  van  mening  dat om 
op het  niveau  van  de Gemeenschappen  te komen  tot 
een zo doeltreffend  mogelijk  boekenonderzoek  en ac-
countantscontrole,  het zaak  is de te rapporteren  onre-
gelmatigheden  te beperken  tot: 
a) gevallen  van  fraude, 
b) gevallen  die weliswaar  niet  als fraudegevallen  kun-
nen worden  aangemerkt,  maar  waarbij  het niette-
min gaat  om  ernstige  manipulaties  die niet  te rij-
men zijn  met  het  doel  van  het  stelsel  van  eigen 
middelen, 
c) gevallen  waarin  het als gevolg  van  vertraging,  o. a. 
bij het doen  van  aangiften,  niet  mogelijk  was  het 
af te dragen  bedrag  aan  eigen  middelen  vast  te stel-
len. 
Nr.C  187/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 25. 7. 79 
5. Gezien  het  bovenstaande  heeft  de Rekenkamer 
overwogen  of het mogelijk  zou  zijn  een passende  om-
schrijving  van de term  „onregelmatigheden"  in de zin 
van deze  verordening  voor  te stellen.  Zij  is daarbij 
echter  tot de conclusie  gekomen  dat,  wegens  de ver-
schillen  die de wetgevingen  van  de Lid-Staten  op dit 
punt  vertonen,  het  zoeken  naar  een  algemeen  aan-
vaardbare  omschrijving  ertoe  zou  leiden  dat het aan-
nemen  van  de onderhavige  verordening  op onverant-
woorde  wijze  zou  worden  vertraagd. 
6. De  Kamer  acht  het dan  ook  beter  een  omschrij-
ving  te geven  van  de gevallen  waarvan  het  rapporte-
ren voor  de Commissie  het  meeste  effect  zou  sorte-
ren. Zij  maakt  daarbij  onderscheid  tussen  de eigen 
middelen  als bedoeld  in artikel  5 van  de verordening 
(douanerechten  en landbouwheffingen)  en die als be-
doeld  in artikel  7 (BTW). 
7. Wat  artikel  5 betreft,  geeft  de Kamer  in overwe-
ging  achter  de eerste  alinea  de volgende  zin  toe  te 
voegen: 
„In de zin  van  dit  artikel  dienen  de in voor-
noemde  lijst  op te nemen  gevallen  van onregelma-
tigheden  te worden  beperkt  tot die  waarin  het 
naar  het oordeel  van  de betrokken  Lid-Staat  gaat 
om een  handeling,  praktijk  of verzuim,  waardoor 
de vaststelling  van  hét  af te dragen  bedrag  aan 
eigen  middelen  op onverantwoorde  wijze  wordt 
vertraagd.". 
8. Wat  echter  de eigen  middelen  uit de BTW  be-
treft  (artikel  7), kan  de Kamer  moeilijk  tot een  oor-
deel komen,  aangezien  de bedoeling  van  dit artikel 
haar  uit de ontwerp-verordening  niet  duidelijk  is. In 
tegenstelling  tot artikel  5 vraagt  dit artikel  niet  om 
een nauwkeurige  omschrijving  van  bijzondere  geval-
len, doch  slechts  om gegevens  die overwegend  van  sta-
tistische  aard  zijn.  Het  is moeilijk  in te zien  welk  prak-
tisch  nut  bij voorbeeld  de aldus  verstrekte  informatie 
voor  de Commissie  kan  hebben  wanneer  zij een nader 
onderzoek  ter plaatse  verricht.  De Rekenkamer  dringt 
er dan  ook  op aan  artikel  7 zodanig  te formuleren 
dat de bedoeling  ervan  beter  tot haar  recht  komt. 
Artikel  6 
9. Lid  1 van  dit artikel  legt  de Lid-Staten  de ver-
plichting  op de Commissie  in kennis  te stellen  van 
iedere  gerechtelijke  of administratieve  procedure  die 
is ingeleid  naar  aanleiding  van  het ontdekken  van  een 
onregelmatigheid,  waarbij  ervan  wordt  uitgegaan  dat 
al deze  gevallen  zijn  gerapporteerd  overeenkomstig  ar-
tikel  5. Het  inleiden  van  een  gerechtelijke  of admini-
stratieve  procedure  is mogelijk  slechts  één  van  een 
groot  aantal  gevolgen  van  het rapporteren  van  de on-regelmatigheid  overeenkomstig  artikel  5. De informa-
tie die het meest  van  nut  voor  de nieuwe  afdeling  van 
de Commissie  is, is in kennis  te worden  gesteld  van 
het verdere  verloop  van  alle  gevallen  die  krachtens 
het onderhavige  artikel  zijn  gemeld.  Derhalve  wordt 
voorgesteld  om in plaats  van  de in het ontwerp  gege-
ven formulering  van artikel  6 het volgende  te lezen: 
„1. Bij  het inzenden  van  de rapporten  als be-
doeld  in artikel  5 dienen  de Lid-Staten  voorts  me-
dedeling  te doen  van  alle  belangrijke  stappen  die 
zij hebben  ondernomen  ten aanzien  van  gevallen 
waarover  zij reeds  eerder  krachtens  artikel  5 heb-
ben gerapporteerd. 
2. Tot  de „belangrijke  stappen"  in de zin van 
het vorige  lid worden  onder  meer  gerekend 
— het  inleiden  van  gerechtelijke  of administra-
tieve  procedures, 
— de als uitvloeisel  van  zo'n  procedure  geno-
men besluiten  met  inbegrip  van  de vaststelling 
van het met  de desbetreffende  zaak  gemoeide 
bedrag, 
— besluiten  om  een  zaak  niet  verder  te vervol-
gen. 
3. Indien  besloten  wordt  een  zaak  niet  verder 
te vervolgen,  dient  daarvan  een  korte  motivering 
te worden  gegeven.". 
Artikel  11 
10. Lid  4 is van andere  aard  dan  de daaraan  vooraf-
gaande  leden,  die alle  betrekking  hebben  op door  de 
Commissie  te ondernemen  stappen.  Hier  wordt  een 
belangrijk  punt  aan  de orde  gesteld,  hetgeen  beter  tot 
zijn recht  zou  komen  als het in de vorm  van  een  af-
zonderlijk  artikel  zou  worden  gegoten. 
Artikel  12 
11. In  de eerste  alinea  wordt  gesteld  dat „De  bij de 
artikelen  ... bedoelde  gegevens  en ... stellen  de Com-
missie  in staat  de nodige  maatregelen  te treffen  enz.". 
Deze  trant  van  formuleren  past  in een  commentaar 
op rechtsregels,  maar  niet  in een  rechtsregel  zelf  om-
dat die immers  bedoelt  iets  vóór  te schrijven  en niet  te 
beschrijven.  De Kamer  stelt  daarom  voor  deze  alinea 
als volgt  om te werken: 
„Aan  de hand  van  de gegevens,  bedoeld  in de 
artikelen  5 en 6, en de verslagen,  bedoeld  in arti-
kel 7 zal de Commissie  ter zake  van  het constate-
ren en voorkomen  van  onregelmatigheden  op het 
terrein  van  de eigen  middelen  de nodige  maatre-
gelen  treffen,  zoals:  enz.". 
s 
25. 7. 79 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  Nr.  C 187/11 
12. De  tekst  achter  het eerste  streepje  voorziet  in 
de mogelijkheid  dat  de  Commissie  controles  ter 
plaatse  uitvoert.  Hierdoor  worden  de bevoegdheden 
van de Commissie  verruimd  daar  zij volgens  de hui-
dige stand  van  het  Gemeenschapsrecht  alleen  maar 
kan worden  betrokken  bij de door  de Lid-Staten  uit-
gevoerde  controlemaatregelen  (artikel  18,  lid 2, van 
Verordening  (EEG,  Euratom,  EGKS)  nr. 2891/77). 
De Kamer  zou  een  dergelijke  verruiming  van  de be-
voegdheden  van  de Commissie  zeker  toejuichen;  zij is 
echter  wel  van  oordeel  dat  dit ter voorkoming  van 
misverstanden  duidelijker  zou  moeten  worden  gefor-
muleerd. Verordening  (EEG)  nr.  283/72 
Volgens  de Kamer  verdient  het aanbeveling  dat na de 
aanneming  van  de onderhavige  verordening,  Ver-
ordening  (EEG)  nr. 283/72  van  de Raad  betreffende 
onregelmatigheden  in de EOGFL-sector  wordt  her-
zien in het licht  van de voor  de eigen  middelen  nieuw 
ingevoerde  voorzieningen. 
Dit advies  werd  door  de Rekenkamer  aangenomen  op 
haar zitting  van 17 mei 1979. 
Michael  N. MURPHY 
President