13.6.  68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 58/9 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  het voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  houdende  aanvullende  bepalingen 
inzake  de gemeenschappelijke  ordening  van  de wijnmarkt 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  2e zitting  van  10 en 11 juli  1967,  heeft  de Raad  besloten  vrijwillig  het Eco-
nomisch  en Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  het  voorstel  voor  een  verordening 
van de Raad  houdende  aanvullende  bepalingen  inzake  de gemeenschappelijke  ordening 
van de wijnmarkt. 
Met een  brief  d. d. 11 juli  1967  heeft  de heer  Fr. Neef,  Voorzitter  van  de Raad,  het  ver-
zoek  om advies  aan  de heer  L. Major,  Voorzitter  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité, 
gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het  Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendgemaakt 
in het  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen,  nr.  201  van  21 augustus  1967, 
blz. 13. 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 27 en 28 maart  1968  te Brussel  gehouden  68e  zitting  heeft  het  Comité 
zijn advies  over  de sub  B opgenomen  tekst  vastgesteld  met  80 stemmen,  tegen  3 afwij-
zende  stemmen  en 7 onthoudingen  van  de aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van  dit advies  luidt: 
ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
betreffende  het „voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  houdende  aanvullende  bepalingen 
inzake  de gemeenschappelijke  ordening  van  de wijnmarkt" 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de  Raad  d. d. 
11 juli  1967  inzake  het  „voorstel  voor  een  verorde-
ning  van  de Raad  houdende  aanvullende  bepalingen 
inzake  de gemeenschappelijke  ordening  van  de wijn-
markt", 
Gezien  de artikelen  43 en 198  van  het  Verdrag  tor 
oprichting  van  de Europese  Economjsche  Gemeen-
schap, 
Gezien  het  op 27 juni  1967  door  zijn  Bureau  geno-
men  besluit,  de Gespecialiseerde  afdeling  voor  de 
landbouw,  in afwachting  van  de raadpleging  van  het 
Comité  door  de Raad,  te belasten  met  de voorberei-
ding  van  een  rapport  en een  advies  inzake  dit onder-
werp, fende  in bepaalde  gebieden  voortgebrachte  kwali-
teitswijnen"  H, 
Gezien  het  advies  van  de Gespecialiseerde  afdeling 
voor  de landbouw, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  Babau,  voor-
gelegde  rapport, 
Gezien  zijn  beraadslagingen  tijdens  zijn  68e  zitting, 
gehouden  op 27 en 28 maart  1968,  vergadering  van 
27 maart, 
Overwegende  dat  de  verwezenlijking  van  een  ge-
meenschappelijke  ordening  van  de wijnmarkt  en het 
vrije  verkeer  binnen  de Gemeenschap  van  de pro-
dukten  van  deze  sector  de gelijktijdige  inwerkingtre-
ding  noodzakelijk  maken  van  een  reeks  bepalingen 
en in het bijzonder 
Gezien  zijn  advies  d. d. 9 december  1964  inzake  het 
„voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betref- (!) PB nr. 14 van 30. 1. 1965,  blz.  176/65. 
Nr. C 58/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 6. 68 
— van  de verordening  betreffende  de in bepaalde 
gebieden  voortgebrachte  kwaliteitswijnen, 
— van  de  verordeningen  betreffende  mousserende 
en likeurwijnen, 
— van  de verordening  betreffende  tafelwijnen, 
— van  de  bepalingen  betreffende  de harmonisatie 
van de wetgevingen  der  Lid-Staten  op het  gebied 
van wijnen, 
— van  een  verordening  houdende  de ordening  van 
de alcoholmarkt, 
Overwegende  de noodzaak  duidelijk  te omschrijven 
op welke  produkten  de onderhavige  verordening  van 
toepassing  moet  zijn; 
Overwegende  dat  het  merendeel  der  in de Gemeen-
schap  ingevoerde  wijnen  afkomstig  is uit  landen 
waarmede  een  associatie  is gesloten  dan  wel  in de 
lijn der  verwachtingen  ligt  en dat  derhalve  vermeden 
dient  te worden  dat  de associatie  de verwezenlijking 
der in artikel  39 van  het  Verdrag  beoogde  doelstel-
lingen  verhindert; 
Overwegende  de traditionele  handelsstromen  en de 
belangrijke  wijzigingen  die hierin  gedurende  de laatste 
jaren  zijn  opgetreden; 
Overwegende  dat  de communautaire  produktie  van 
gearomatiseerde  wijnen,  brandewijn  en wijnazijn  een 
niet te onderschatten  afzetmogelijkheid  voor  de com-
munautaire  wijnen  vormt; 
Overwegende  dat  als interventiemiddel  om  verstorin-
gen van  het  marktevenwicht  te voorkomen  of te cor-
rigeren  in de eerste  plaats  de vrijwillige  opslag,  ver-
gezeld  van  een  voldoende  financiering  en van  pre-
mies  ter  bestrijding  van  de technische  en financiële 
kosten,  dient  te worden  aangewend; 
Overwegende  dat  tot distillatie  kan  worden  besloten 
voor  het  verwerken  van  de  overschotten,  wanneer 
volgens  de produktie-  en behoeftenraming  kan  wor-
den gerekend  op  hoeveelheden  welke  de  normale 
opslagmogelijkheden  te boven  gaan  en niet  binnen 
een redelijke  termijn  op de markt  kunnen  worden 
afgezet; 
Overwegende  dat  de door  distillatie  verkregen  alco-
hol, alsmede  de geproduceerde  brandewijn,  aan  nog 
nader  vast  te stellen  gemeenschappelijke  regels  voor 
deze  beide  produkten  dienen  te worden  onderwor-
pen; 
Overwegende  dat  de aan  de producenten  van  brande-
wijn  toegekende  compenserende  uitkering  geen  pro-
duktiepremie  vertegenwoordigt,  doch  slechts  eeti 
compensatie  welke  deze  producenten  in staat  moet 
stellen  zich  op de wijnmarkt  te handhaven,  ten  einde 
bepaalde  wijnen  voor  distillatie  op te kopen,  die  zich 
door  hun  aard  en samenstelling  beter  tot  een  der-
gelijke  bestemming  lenen; Overwegende  dat  het  stelsel  van  interventiemaatrege-
len aan  de  wijnbouwers  een  billijk  inkomen  dient 
te waarborgen  zonder  nieuwe  discriminaties  te doen 
ontstaan  en de consumenten  in staat  moet  stellen  van 
de ontwikkeling  der  marktsituatie  te profiteren; 
Overwegende  de specifieke  kenmerken  van  de wijn-
bouw,  alsmede  de noodzaak  in deze  sector  een  op 
de kwaliteit  gericht  beleid  te voeren; 
Overwegende  dat  zowel  de ecologische  omstandig-
heden  als  de  toegestane  wijnbereidingsmethoden 
somtijds  naar  gelang  van  de wijnbouwstreken  ver-
schillen, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  is van  mening 
dat de totstandbrenging  van  een  gemeenschappelijke 
wijnmarkt  en de ordening  hiervan  op de grondslagen, 
welke  zijn  gegeven  door  het  Verdrag  van  Rome,  in 
het bijzonder  artikelen  39 en 43,  en door  Verorde-
ning  nr. 24 d. d. 4 april  1962  (*) de harmonisatie  ver-
onderstelt  van  de nationale  wetgevingen  met  betrek-
king  tot  de produktie,  de bereiding  en de commer-
cialisatie  van  de wijnen,  en dat  de bepalingen  met 
betrekking  tot de tafelwijnen  en gewone  wijnen  zich 
uiteraard  dienen  in te passen  in de voorschriften  ten 
aanzien  van  de in bepaalde  gebieden  voortgebrachte 
kwaliteitswijnen  (v.q.p.r.d.),  mousserende  en likeur-
wijnen  en ten  aanzien  van  de alcoholmarkt,  en ge-
lijktijdig  daarmede  in werking  dienen  te treden. 
Het Comité  betreurt  het,  deze  verschillende  regelin-
gen niet  in hun  geheel  te hebben  kunnen  onderzoeken 
ten einde  de draagwijdte  van  de onderhavige  aan-
vullende  bepalingen  ten  volle  te kunnen  beoordelen. 
Het acht  het  echter  noodzakelijk  naar  voren  te bren-
gen, dat  het  vrije  verkeer  van  tafelwijnen  binnen  de 
Gemeenschap  slechts  is toegestaan  voor  zover  zij 
beantwoorden  aan  de in artikel  17 voorziene  com-
munautaire  omschrijving  en bepalingen  met  betrek-
king  tot de produktie,  de samenstelling  en de com-
mercialisatie,  welke  bepalingen  in het  bijzonder  ge-
richt  dienen  te zijn  op behandelingen  en methoden 
ter verhoging  van  het alcoholgehalte  van  de wijnen. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  deze  bepalingen,  over-
eenkomstig  artikel  17,  lid 1, tweede  alinea,  inderdaad 
vóór  1 september  1968  dienen  te worden  vastge-
steld. 
Het Comité  onderstreept  de noodzaak  de doelstel-
lingen  van  de  communautaire  wijnpolitiek  spoedig 
te bepalen,  in het  bijzonder  met  betrekking  tot  de 
regeling  inzake  de aanplant,  het  wijnstokkenbestand, 
de maatregelen  ten  aanzien  van  de kwaliteitsverbete-
ring,  de fiscale  aspecten,  het  consumptiebeleid  en de 
betrekkingen  met  derde  landen. 
H PB  nr. 30 van  20. 4. 1962,  blz.  989/62. 
13. 6. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 58/11 
Voorts  onderstreept  het  de noodzaak,  de regeling 
van het  handelsverkeer  met  alle  derde  landen  en met 
landen  die  krachtens  bijzondere  overeenkomsten  met 
de E.E.G.  geassocieerd  zijn  in overeenstemming  te 
brengen  met  de communautaire  wijnpolitiek,  dit zo-
wel met  betrekking  tot de wijnen  als inzake  druive-
most  en druivesap. 
1. Toepassingsgebied 
Het Comité  is van  oordeel  dat  in artikel  1 van  het 
onderhavige  verordeningsvoorstel  op een  duidelijker 
en positieve  wijze  dient  te worden  aangegeven  op 
welke  produkten  de eerste  titel  van  toepassing  is. 
Naar  zijn  mening  zou  deze  titel  in beginsel  dienen 
te gelden  voor  alle  wijnen  van  deugdelijke  handels-
kwaliteit,  met  uitzondering  van  de wijnen  waarvoor 
bijzondere  verordeningen  zijn  voorzien  (v.q.p.r.d., 
mousserende  wijnen,  likeurwijnen). 
Het gaat  akkoord  met  het  voornemen  van  de Com-
missie,  de nauwkeurige  definitie  van  deze  wijnen  eerst 
in het  kader  van  de harmonisatie  van  de nationale 
wetgevingen  vast  te leggen.  Het  stelt  evenwel  voor, 
in de tekst  van  het  verordeningsvoorstel  het  beginsel 
op te nemen  van  de minimum  natuurlijke  kenmer-
ken welke  de tafelwijnen  dienen  te bezitten,  in het 
bijzonder  ten  einde  een  kwaliteitsverbetering  van  de 
wijnproduktie  na te streven. 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat  de Commissie  even-
tueel  op grond  van  artikel  235  van  het  Verdrag  aan 
de gemeenschappelijke  buitengrens  passende  maat-
regelen  trof  met  betrekking  tot gearomatiseerde  wij-
nen en wijnbrandewijnen. 
2. Regeling  aan  de gemeenschappelijke  buitengrens 
Het Comité  gaat  akkoord  met  de hoofdlijnen  van  de 
aan de gemeenschappelijke  buitengrens  toe  te pas-
sen regeling.  Het  brengt  evenwel  naar  voren  dat  deze 
regeling  niet  in gevaar  mag  worden  gebracht  door  de 
tariefpreferenties  welke  zijn  of nog  zullen  worden 
toegekend  aan  landen  waarmede  een  associatie  is ge-
sloten  of in de lijn der verwachtingen  ligt.  Het  spreekt 
zich dan  ook  uit voor  een  strikte  handhaving  van  het 
niveau  van  de voor  deze  landen  geldende  sluisprijs, 
zelfs  in geval  van  een  verlaging  van  het  gemeen-
schappelijk  buitentarief. 
In dit verband  onderstreept  het  Comité  dat  ten  ge-
volge  van  een  dergelijke  verlaging  van  het  gemeen-
schappelijk  buitentarief  en de handhaving  van  het 
niveau  van  de sluisprijs  deze  landen  hun  wijn  tegen 
sterk  verlaagde  prijzen  op de markt  van  derde  landen 
zouden  kunnen  afzetten,  ten nadele  van  de traditio-
nele uitvoer  van  de landen  der Gemeenschap. 
Met betrekking  tot  de invoer  afkomstig  uit landen 
met staatshandel  of uit landen  die  een  meervoudige 
wisselkoers  toepassen,  stelt  het  Comité  met  voldoe-ning  vast  dat  de Commissie  aan  de Raad  bijzondere 
bepalingen  voor  landbouwprodukten,  met  inbegrip 
van wijn,  heeft  voorgesteld.  Het  Comité  is van  oor-
deel dat  door  deze  bepalingen  de communautaire 
preferentie  in elk geval  verzekerd,  en eventueel  kwan-
titatieve  beperkingen  voorzien  dienen  te worden. 
3. Prijs-  en interventieregeling 
Het Comité  is eenparig  van  oordeel  dat  voor  elke 
wijnsoort  een  basisprijs  en een  interventiestartprijs 
kunnen  worden  vastgesteld,  ten  einde  de markt  te 
stabiliseren,  aan  de landbouwproducenten  een  billijk 
inkomen  en aan  de consumenten  redelijke  prijzen  te 
verzekeren. 
Het betreurt,  niet  in het  bezit  te zijn  van  nadere  in-
lichtingen  omtrent  de voornemens  van  de Commissie 
met betrekking  tot het  aantal  wijnsoorten  en de cri-
teria  ter omschrijving  hiervan. 
Het gaat  akkoord  met  het  beginsel  dat  voor  elke 
wijnsoort  de interventiemaatregelen  op een  verschil-
lend  niveau  in werking  treden. 
Ten aanzien  van  de distillatie  van  wijnen  tot alcohol 
is het Comité  van  oordeel  dat  van  het  desbetreffende 
voorstel  van  de Commissie  als middel  tot interventie 
op de wijnmarkt  een  gematigd  gebruik  moet  worden 
gemaakt.  Zijns  inziens  zou  de steun  bij de distillatie 
van wijn  tot alcohol  slechts  mogen  worden  verleend 
indien  men  bij het opstellen  van  de raming  tot de be-
vinding  komt,  dat  de particuliere  opslag  op zichzelf 
niet voldoende  is om de markt  te saneren. 
Het Comité  is van  mening  dat,  bij een  interventie  in 
de vorm  van  steun  bij de particuliere  opslag  voor  een 
duur  van  negen  maanden  of langer,  aan  de produ-
cent zekerheid  zou  moeten  worden  verschaft  dat  hij 
bij het in de handel  brengen  van  de opgeslagen  wijn 
een prijs  ontvangt,  welke  ten  minste  gelijk  is aan  de 
voor  de producenten  die  hun  wijn  voor  distillatie  af-
staan  gegarandeerde  minimumprijs. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de distillatie  van  wijn 
tot brandewijn  verzekerd  zou  dienen  te blijven  door 
de toekenning  van  een  compensatie  aan  de distilleer-
derijen,  ingeval  hun  voorzieningsvoorwaarden  voor 
de vervaardiging  van  brandewijn  worden  verslechterd 
ten gevolge  van  de werking  der  gemeenschappelijke 
ordening  van  de wijnmarkt.  Door  de Raad  zou  bij de 
algemene  regeling  voor  alcohol  moeten  worden 
voorzien  in een  bijzondere  regeling  ten  behoeve  van 
brandewijnen  op basis  van  wijn,  ten  einde  ervoor 
zorg  te dragen  dat  de betreffende  markt  geen  abnor-
male  concurrentie  van  andere  alcoholsoorten  onder-
vindt. 
Voorts  zou  naar  de mening  van  het  Comité,  afgezien 
van elke  interventieregeling,  de verplichte  levering 
van wijnalcohol  het  opruimen  van  de bijprodukten 
der wijnbereiding  (druivemerg  en wijnmoer)  mogelijk 
Nr. C 58/12 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 6. 68 
moeten  maken  en het  behoud  van  de kwaliteit  der 
wijnen  moeten  verzekeren. 
Het Comité  stelt  bijgevolg  een  aantal  wijzigingen  op 
artikel  5, 6 en 7 voor,  welke  in het laatste  hoofdstuk 
van zijn  advies  zijn  opgenomen. 
4. Algemene  bepalingen 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de in de v.q.p.r.d.-
verordening  en in het onderhavige  voorstel  voorziene 
bepalingen  inzake  de indeling  van  de wijnstokken 
dienen  te worden  gecoördineerd,  waarbij  evenwel 
rekening  moet  worden  gehouden  met  het feit  dat het 
hier verschillende  categorieën  van  produkten  betreft 
en dat e;en  kwaliteitsverbetering  wordt  nagestreefd. 
Het Comité  staat  gunstig  tegenover  de op de kwali-
teitsverbetering  van  de wijnen  gerichte  bepalingen. 
Het constateert  dat  volgens  het  voorstel  der  Com-
missie  de Lid-Staten  de wijnbouw  kunnen  verbieden 
in de streken  waarin  de ecologische  voorwaarden 
zich niet  lenen  tot een  produktie  van  een  bevredi-
gende  kwaliteit.  Het  zou  gaarne  zien  dat deze  maat-
regelen  werden  ingepast  in agrarische  omschakelings-
programma's. 
Voorts  constateert  het Comité  dat,  ingeval  de omvang 
van de communautaire  produktie  in het  bijzonder 
voor  bepaalde  wijnsoorten  een  uitzonderlijk  hoog 
niveau  zou  dreigen  te bereiken,  de Raad  individuele 
beperkende  maatregelen  kan  vaststellen  ten  aanzien 
van nieuwe  aanplantingen  of met  betrekking  tot het 
bestaande  wijnareaal.  Niettemin  zouden  dergelijke 
maatregelen  zijns  inziens  slechts  dienen  te worden 
getroffen  in geval  van  structurele  overschotten  welke 
aan de hand  van  de gemiddelde  produktie  van  ver-
schillende  jaren  worden  geconstateerd.  Voorts  is het 
van mening  dat,  alvorens  tot het  treffen  van  starre 
beperkende  en verbodsmaatregelen  over  te gaan,  de 
Gemeenschap  en de Lid-Staten  de produkties  door 
middel  van  passende  maatregelen  — en in het kader 
van een  communautair  wijnbouwbeleid  — dienen  te 
oriënteren  naar  gevraagde  wijnsoorten  en -kwalitei-
ten, ten  einde  bij te dragen  tot de sanering  van  de 
markt.  Op  de communautaire  produktie  gerichte  be-
perkende  en verbodsmaatregelen  acht  het  voorts  on-
verenigbaar  met  de handhaving  van  een  vrije  invoer 
van wijn  uit derde  landen. 
Het Comité  spreekt  zich  uit voor  maatregelen  om een 
beter  inzicht  te krijgen  in de herkomst,  de bestem-
ming  en de kwaliteit  van  de in de Gemeenschap 
verhandelde  wijnen. 
5. Opmerkingen  inzake  de artikelen 
Artikel  1 
Lid 1 
Het Comité  is van  oordeel  dat  in het  eerste  artikel 
duidelijk  tot uitdrukking  zou  dienen  te komen  dat het onderhavige  verordeningsvoorstel  een  aanvulling 
vormt  op de basisverordening  van  4 april  1962.  Het 
stelt dan  ook  voor,  dit lid als volgt  te redigeren: 
„1. In  aanvulling  op de bepalingen  van  Ver-
ordening  nr. 24 d. d. 4 april  1962  en de toepas-
singsverordeningen  hiervan  houdende  invoering 
van een  gemeenschappelijke  marktordening  in de 
wijnsector  omvat  deze  verordening  houdende  aan-
vullende  bepalingen  inzake  de gemeenschappe-
lijke  ordening  van  de wijnmarkt  een  prijs-  en in-
terventieregeling  en,  voor  alle  in lid 2 beoogde 
produkten,  een  regeling  van  het  handelsverkeer 
met derde  landen  en algemene  bepalingen". 
Lid 2 
Het Comité  merkt  op dat  bepaalde  als industriepro-
dukten  beschouwde  produkten  op basis  van  druive-
most  en wijn  of derivaten  niet  de uit de gemeenschap-
pelijke  ordening  van  de wijnmarkt  voortvloeiende 
voordelen  zullen  genieten:  het  betreft  hier  onder  an-
dere op basis  van  druivemerg  of wijn  vervaardigde 
brandewijn  en voorts  vermouths  en gearomatiseerde 
wijnen.  Ter vermijding  van  concurrentiedistorsies  acht 
het Comité  het  noodzakelijk  dat  voor  deze  produk-
ten op grond  van  artikel  235  van  het  Verdrag  in 
passende  maatregelen  aan  de  gemeenschappelijke 
buitengrens  wordt  voorzien. 
Lid 3 
Het Comité  hecht  veel  belang  aan  een  positieve  de-
finitie  van  „tafelwijnen"  en stelt  voor  lid 3 de vol-
gende  redactie  voor: 
„3- In  deze  verordening  worden  onder  „tafel-
wijnen"  verstaan  alle  wijnen  van  deugdelijke  han-
delskwaliteit,  welke  de voor  hun  soort  specifieke 
kenmerken  vertonen  die  door  de in artikel  17, 
lid 1, van  onderhavige  verordening  voorziene 
communautaire  bepalingen  zijn  omschreven;  de 
mousserende  wijnen,  de  likeurwijnen  en  de 
v.q.p.r.d.  vallen  dus  niet  onder  de „tafelwijnen". 
Het Comité  is van  oordeel  dat  punt  b) van  lid 3 zou 
moeten  worden  geschrapt  in verband  met  zijn  voor-
stel, de v.q.p.r.d.-verordening  en de onderhavige  ver-
ordening  gelijktijdig  in werking  te doen  treden. 
Voorts  is het  Comité  van  mening  dat  inzake  het-
geen  geschieden  moet  met  de als v.q.p.r.d.  afgekeurde 
wijnen  — en in het bijzonder  inzake  de vraag  onder 
welke  voorwaarden  deze  wijnen  eventueel  als tafel-
wijnen  zouden  kunnen  worden  beschouwd  — een  re-
geling  dient  te worden  getroffen  in het kader  van  de 
speciaal  op de v.q.p.r.d.  van  toepassing  zijnde  ver-
ordening  alsmede  van  de bepalingen  tot harmonisatie 
van de wetgevingen,  voorzien  in artikel  17 van  on-
derhavig  voorstel.  Dit  lijkt  namelijk  volstrekt  nood-
zakelijk  om te vermijden,  dat onder  het begrip  „tafel-
wijnen"  aan  afwijkende  bereidingsvoorschriften  on-
derworpen  wijnsoorten  vallen  welke  concurrentie-
distorsies  zouden  kunnen  teweegbrengen. 
13. 6. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 58/13 
Artikel  2 
Lid 1 
Het Comité  is van  mening  dat de tweede  alinea  van 
dit lid als volgt  zou  moeten  worden  geredigeerd: 
„Deze  basisprijs  wordt  voor  elke  wijnsoort  uit-
gedrukt  in rekeneenheden  per hl". 
Het ziet  nl. geen  enkele  reden  om de basisprijs  voor 
bepaalde  wijnsoorten  in rekeneenheden  per  graad/hl 
uit te drukken. 
Lid 2 
Het Comité  gaat  weliswaar  akkoord  met  de vast-
stelling  van de basisprijs  op grond  van  het gemiddelde 
der geconstateerde  prijzen,  doch  is van  mening  dat 
deze procedure  slechts  tijdens  het eerste  jaar  na de 
inwerkingtreding  van  de verordening  zou  moeten 
worden  gevolgd.  Naar  zijn  mening  zou  men  boven-
dien ervoor  dienen  te zorgen  dat dit gemiddelde  niet 
door  in bepaalde  streken  van  de Gemeenschap  ont-
stane  conjuncturele  of abnormale  omstandigheden 
wordt  beïnvloed. 
Derhalve  stelt  het Comité  voor,  dit lid als volgt  aan 
te vangen: 
„Voor  elke  wijnsoort  wordt  de basisprijs  gedu-
rende  het  eerste  jaar  van  de toepassing  van  de 
verordening  vastgesteld  op grond  van  . . .". 
Voorts  zou  het Comité  gaarne  zien  dat aan  het einde 
van de tweede  alinea  van  lid 2 het  zinsdeel  „en 
waarop  de laagste  prijzen  voor  de betrokken  wijn-
soort  werden  genoteerd"  wordt  geschrapt,  op grond 
van de overweging  dat  de referentiemarkten  in het 
eerste  zinsdeel  voldoende  duidelijk  zijn  omschreven. 
Daarenboven  komt  de uitdrukking  „gebied  met  een 
overschot"  hem  voor  het  betreffende  produkt  niet 
juist voor,  en zou  het  gaarne  zien  dat  in de plaats 
hiervan  de uitdrukking  „produktiegebied"  werd  ge-
bruikt. 
Ten slotte  acht  het Comité  het logischer,  lid 3 van 
dit artikel  als laatste  alinea  van  lid 1 op te nemen. 
Artikel  3 
Lid 1 
Het Comité  acht  het  juister  in de gehele  ontwerp-
verordening  te spreken  van  „interventiestartprijs"  in 
plaats  van  „interventieprijs",  aangezien  het een  prijs-
niveau  betreft  van  waar  af, indien  de betrokkenen 
zulks  wensen,  interventiemaatregelen  kunnen  worden 
getroffen,  en niet  een prijsniveau  waarop  de Gemeen-
schap  automatisch  maatregelen  treft. 
Voor  de tweede  alinea  van  dit lid stelt  het Comité  de 
volgende  redactie  voor: 
„De interventiestartprijs  mag  niet  lager  zijn  dan 
75 °/o en niet  hoger  dan  90 °/o van  de basisprijs 
van de betrokken  wijnsoort.  De hoogte  van  de interventiestariprijs  wordt  vastgesteld  op grond 
van: 
a) de markt  situatie  en met  name  de omvang  van 
de prijsschommelingen; 
b) de resultaten  van  de  ramingen,  waardoor 
moet  kunnen  worden  vermeden  dat  toeval-
lige overschotten  tot  structurele  overschotten 
worden; 
c) de noodzaak  de marktprijzen  te stabiliseren; 
d) de kwaliteit  van  de oogsten". 
Artikel  4 
Het Comité  is van  oordeel  dat de uitdrukking  „stelt 
de Commissie  wekelijks  vast"  dient  te worden  ver-
vangen  door  de uitdrukking  „constateert  de Com-
missie  wekelijks". 
Voor  de artikelen  S, 6 en 7, welke  op de interventie-
maatregelen  betrekking  hebben,  stelt  het Comité  een 
redactie  voor,  welke  rekening  houdt  met  zijn  in 
hoofdstuk  3 toegelichte  standpunt.  Deze  nieuwe  ar-
tikelen  luiden  als volgt: 
„Artikel  5 
1. Indien  voor  een  bepaald  oogstjaar  uit de in 
artikel  3 van  Verordening  nr. 24 bedoelde  raming 
blijkt  dat,  rekening  houdend  met  de verwachte 
in- en uitvoer  alsmede  met  de in het  begin  van 
het oogstjaar  aanwezige  voorraden  wijn,  de be-
schikbare  hoeveelheden  wijn  de geschatte  behoef-
ten met  meer  dan  een  derde  van  deze  laatste 
overtreffen,  wordt  steun  bij de particuliere  op-
slag verleend. 
2. Ingevolge  het bepaalde  in lid 1 en volgens  de 
in artikel  8 omschreven  voorwaarden,  verlenen 
de door  de Lid-Staten  aangewezen  interventie-
bureaus  aan  de producenten  of aan  elke  tussen-
persoon  die op basis  van  een individueel  of collec-
tief contract  voor  rekening  van  de producenten 
optreedt,  steun  bij de particuliere  opslag  van  tafel-
wijnen  welke  aan  bepaalde  kwaliteitseisen  vol-
doen;  de duur  van  deze  opslag  beloopt  ten minste 
negen  maanden. 
Artikel  6 
1. Indien  gedurende  de periode  van 15 december 
van een  bepaald  jaar  tot en met  14 december 
van het volgende  jaar  de voor  een  bepaald  com-
mercialisatiecentrum  vastgestelde  gemiddelde 
prijs  van  een  van  de soorten  tafelwijn  gedurende 
twee  opeenvolgende  weken  lager  blijft  dan  de 
voor  deze  wijnsoort  vastgestelde  interventiestart-
prijs,  wordt  volgens  de procedure  van  artikel  7 
van Verordening  nr. 24 (Beheerscomité)  besloten, 
steun  bij de opslag  toe te kennen. 
Tot deze  interventiemaatregel  kan  volgens  de-
zelfde  procedure  voor  andere  soorten  tafelwijn 
NrC  58/14 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 6. 68 
worden  besloten,  indien  de situatie  van  de markt 
zulks  vereist. 
2. Zodra  tot een  dergelijke  maatregel  is besloten 
verlenen  de door  de Lid-Staten  aangewezen  inter-
ventiebureaus  aan  de producenten  of aan  elke 
tussenpersoon  die  op basis  van  een  individueel 
of collectief  contract  voor  rekening  van  de pro-
ducenten  optreedt,  steun  bij de particuliere  op-
slag van  de betreffende  wijnsoorten  welke  aan 
bepaalde  kwaliteitseisen  voldoen. 
3. Deze  steun  wordt  verleend  ingeval  de duur 
van de opslag  drie  maanden  beloopt. 
4. Indien  in elk commercialisatiecentrum  de ge-
middelde  prijs,  die is vastgesteld  voor  elke  wijn-
soort  waarvoor  steun  bij de opslag  wordt  ver-
leend,  gedurende  twee  opeenvolgende  weken  ge-
lijk is aan of hoger  is dan  de respectieve  interven-
tiestartprijs,  wordt  volgens  de procedure  van  arti-
kel 7 van  Verordening  nr. 24 (Beheerscomité)  tot 
stopzetting  van  de maatregelen  besloten. 
Artikel  7 
1. Indien  aan  de in artikel  5, lid 1, vermelde 
voorwaarden  wordt  voldaan  en de toepassing  van 
de in artikel  5, lid 2, voorziene  maatregelen  des-
ondanks  niet  voldoende  is om de markt  te sane-
ren, wordt  door  de interventiebureaus,  na een 
overeenkomstig  artikel  7 van  Verordening  nr. 24 
(Beheerscomité)  genomen  besluit,  overgegaan  tot 
de aankoop  van  de alcohol  die is verkregen  door 
distillatie  van  tafelwijn  welke  door  de producen-
ten vrijwillig  aan de distilleerderij  wordt  geleverd. 
2. Indien  geconstateerd  wordt  dat  de voorzie-
ningsvoorwaarden  voor  de distilleerderijen  van 
brandewijn  ten gevolge  van  de in artikel  5, 6 en 7, 
lid 1, beoogde  maatregelen  zijn  verslechterd,  ken-
nen de interventiebureaus  aan  de betrokken  distil-
leerderijen  een  „compensatie"  toe  voor  de tafel-
wijnen  welke  vrijwillig  door  de producenten  zijn 
afgestaan  en voor  de vervaardiging  van  brande-
wijn worden  gebruikt. 
3. Indien  de in artikel  6, lid 1, gegeven  voor-
waarden  aanwezig  zijn  en bij een  krachtens  de 
procedure  van  artikel  7 van  Verordening  nr. 24 
(Beheerscomité)  genomen  besluit  geconstateerd 
wordt  dat de in de artikelen  5, 6 en 7, lid 1 en 2, 
voorziene  maatregelen  niet  tot de verwachte  sane-
ring van  de markt  hebben  geleid,  wordt  door  de 
interventiebureaus  overgegaan  tot  de aankoop 
van de alcohol  die  is verkregen  door  distillatie 
van de in artikel  6, lid 1, bedoelde  wijnen,  welke 
door  de producenten  vrijwillig  aan  de distilleer-
derij  worden  geleverd. 
Artikel  8 
1. Steun  aan  de particuliere  opslag  kan  slechts 
worden  toegekend  indien  opslagcontracten  wor-den afgesloten  welke  met  name  bepalingen  be-
vatten  inzake: 
a) de kwaliteit  van  de opgeslagen  wijn, 
b) de duur  van  de opslag. 
In deze  bepalingen  kan  worden  voorgeschreven 
dat het  interventiebureau  unilateraal  de opslag-
contracten  voor  de gehele  opgeslagen  hoeveelheid 
of voor  een gedeelte  daarvan  kan  opzeggen,  wan-
neer voor  een  bepaalde  wijnsoort  de gemiddelde 
communautaire  prijzen  de basisprijs  van  deze 
wijnsoort  overtreffen. 
Onafhankelijk  van deze  maatregel  moeten  ook  de 
producenten,  na een  opslag  van  minstens  drie 
maanden,  het contract  kunnen  opzeggen,  wanneer 
de basisprijs  van  de wijnsoort  waarmede  de door 
hen opgeslagen  wijn  overeenkomt,  wordt  over-
troffen. 
Het bedrag  van  de steun  dekt  de technische  op-
slagkosten  en de forfaitair  bepaalde  rente. 
De interventiebureaus  garanderen  dat  de produ-
centen,  die  hun  wijn  op basis  van  een  contract 
van ten  minste  negen  maanden  hebben  opgesla-
gen, bij het in de handel  brengen  voor  de betref-
fende  wijn,  gedurende  een  nog  nader  te bepalen 
periode,  een prijs  verkrijgen  welke  ten minste  ge-
lijk is aan  de minimumprijs,  die voor  deze  wijn-
soort  is vastgesteld  tijdens  het  oogstjaar  waarin 
het contract  is afgesloten. 
2. Door  distillatie  (zoals  voorzien  in artikel  7, 
lid 1 en 3) verkregen  alcohol  kan  slechts  wor-
den aangekocht,  en de (in artikel  7, lid 2, voor-
ziene)  „compensatie"  kan  slechts  aan  de distilleer-
derijen  van  brandewijn  worden  uitbetaald,  op 
voorwaarde  dat  voor  de gedistilleerde  wijn  aan 
de producent  een prijs  werd  betaald  die ten minste 
gelijk  is aan een minimumprijs. 
Deze  minimumprijs  wordt  bepaald  in rekeneen-
heden/hl  voor  elke  wijnsoort,  met  inachtneming 
van de interventiestartprijs  voor  elke  wijnsoort  en 
van het  alcoholgehalte,  alsmede  van  de te ver-
wachten  ontwikkeling  van  de algemene  wijnmarkt 
en van  de markten  voor  de verschillende  soorten 
tafelwijn. 
3. Op  voorstel  van  de Commissie  en volgens 
de stemprocedure  van  artikel  43,  lid 2, van  het 
Verdrag: 
— stelt  de Raad  de algemene  voorschriften  voor 
de uitvoering  van  de interventiemaatregelen 
vast, 
— stelt  de Raad  elk  jaar  vóór  15 december  de 
aankoopprijs  voor  de alcohol,  het bedrag  van 
de compensatie  voor  de distilleerderijen  van 
13. 6. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 58/15 
brandewijn  en de minimumprijs  voor  de hun 
vrijwillig  geleverde  wijn  vast, 
— stelt  hij  bepalingen  vast  welke  erop  gericht 
zijn voor  alle  producenten  een  verplichte  le-
vering  van  wijnalcohol  in te voeren. 
4. De  uitvoeringsbepalingen  van  de artikelen 
5, 6 en 7, alsmede  die van  het onderhavige  artikel, 
met name  het  bedrag  van  de steun  aan  de parti-
culiere  opslag,  worden  vastgesteld  volgens  de pro-
cedure  van  artikel  7 van  Verordening  nr. 24 (Be-
heerscomité". 
Artikel  8 (dit  wordt  artikel  9, enz.) 
Ten einde  te vermijden  dat  de wijnmarkt  verstoord 
wordt  door  de invoer  van  andere  produkten  dan 
wijn,  is het Comité  van  oordeel  dat  het  systeem  van 
het invoercertificaat  dient  te worden  uitgebreid  tot 
druiven  en druivesap  en dat  de afgifte  van  een  cer-
tificaat  voor  druiven,  druivemost  en druivesap  af-
hankelijk  dient  te worden  gesteld  van  de voorwaarde 
dat deze  produkten  niet  voor  verwerking  tot  wijn 
zijn bestemd. 
Naar  de mening  van  het  Comité  is het voorts  nood-
zakelijk  het  begrip  „belanghebbende"  bij  de invoer 
nader  toe  te lichten  en in het  bijzonder  het  begrip 
„wijnimporteur"  te omschrijven  zodat,  evenals  bij de 
handelaars,  ook  op deze  activiteit  controle  kan  wor-
den uitgeoefend.  Vervolgens  stelt  het  Comité  voor, 
de geldigheidsduur  van  het  invoercertificaat  zodanig 
te beperken  dat  de voor  een  bepaald  oogstjaar  voor-
ziene  invoer  niet  naar  het volgende  kan  worden  over-
gedragen  en aldus  verstoringen  van  het  evenwicht 
teweegbrengen. 
Artikel  9 
Ten aanzien  van  de toepassing  van  artikel  9 verwijst 
het Comité  naar  de algemene  opmerkingen  inzake  het 
handelsverkeer  met  derde  landen. 
Voorts  zou  het  Comité  gaarne  zien  dat  artikel  9 een 
douanecontrole  voorschrijft  op de kwaliteit  van  de 
produkten  en op hun  overeenstemming  met  de voor 
communautaire  produkten  geldende  regels  en dat 
voorts  de verplichting  wordt  gesteld,  geïmporteerde 
produkten  slechts  met  vermelding  van  herkomst  te 
verkopen. 
Artikel  14 
Ten einde  verstoringen  van  de concurrentie  tussen 
de producenten  van  de verschillende  Lid-Staten  te 
vermijden,  is het  naar  de mening  van  het  Comité 
noodzakelijk,  over  te gaan  tot een  harmonisatie  van 
de fiscale  regelingen  op wijngebied. Artikel  16 
Voor  wat  het  in lid 1 neergelegde  wijnbouwverbod 
en de in lid 2 beoogde  individuele  beperkingen  be-
treft,  verwijst  het  Comité  naar  de  algemene  op-
merkingen. 
Het stelt  voor,  de tweede  alinea  van  lid 1 als volgt  te 
redigeren: 
„De Lid-Staten  kunnen  de wijnbouw  afraden  en 
somtijds  zelfs  verbieden  in streken  waar  de ecolo-
gische  omstandigheden  zodanig  zijn,  dat  de pro-
duktie  van  wijn  van  bevredigende  kwaliteit  er 
niet mogelijk  is. 
De eventueel  in dit verband  getroffen  maatregelen 
dienen  te worden  ingepast  in programma's  die de 
omschakeling  van  de landbouw  in de betrokken 
streken  ten doel  hebben". 
Het Comité  stelt  bovendien  voor,  de tweede  en derde 
alinea  van  lid 2 als volgt  te redigeren: 
„Indien  structurele  overschotten,  met  name  voor 
bepaalde  wijnen,  worden  geconstateerd,  worden 
volgens  de procedure  van  artikel  43,  lid 2, van 
het Verdrag  de voor  de markt,  de buitenlandse 
handel  en de produktie  noodzakelijke  maatregelen 
vastgesteld. 
Deze  maatregelen  kunnen  eventueel  beperkingen 
inhouden  op het gebied  van  nieuwe  aanplant  van 
wijngaarden  of met  betrekking  tot het  bestaande 
areaal.  Zij  dienen  echter  tot een  verbetering  van 
de kwaliteit  der  wijnen  te leiden  en in een  com-
munautair  wijnbouwbeleid  te worden  ingepast". 
Voorts  vraagt  het  Comité  zich  af of het  wijnbouw-
verbod  volgens  lid 1 van  de Lid-Staten  dan  wel  van 
de Gemeenschap  dient  uit te gaan. 
Bovendien  stelt  het  voor,  een  kwalitatieve  controle 
op nieuwe  aanplantingen  te voorzien,  welke  zowel 
een prealabele  vergunning  om  tot nieuwe  aanplantin-
gen over  te gaan,  als  het  vaststellen  van  Europese 
criteria  voor  de afgifte  van  deze  vergunning  omvat. 
Artikel  17 
Voor  het algemene  vraagstuk  van  de harmonisatie  der 
nationale  wetgevingen  verwijst  het  Comité  naar  de 
algemene  opmerkingen. 
Het Comité  stelt  voor,  in lid  2 de  uitdrukking 
„Oechslegraad"  te vervangen  door  „potentieel  suiker-
gehalte". 
Artikel  19 
Het Comité  acht  het noodzakelijk  dat in de tekst  van 
dit artikel  wordt  toegelicht  of de  in onderhavig 
verordeningsvoorstel  voorziene  prijs-  en interventie-
Nr. C 58/16 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 6. 68 
regeling  kan  worden  toegepast  op alle  „in artikel  1, 
lid 2, bedoelde  produkten,  andere  dan  tafelwijn". 
Het stelt  namelijk  vast  dat  met  name  de v.q.p.r.d., 
welke  eveneens  onder  post  22.05  van  het  gemeen-
schappelijk  douanetarief  ressorteren,  eventueel  onder 
de werkingssfeer  van  deze  verordening  zouden  kun-
nen vallen. 
Voorts  stelt  het Comité,  ten einde  de strekking  van 
dit artikel  in verband  met  artikel  9 duidelijk  te doen uitkomen,  voor,  aan  artikel  19 de volgende  zin toe 
te voegen: 
„Deze  bepalingen  kunnen  zowel  afgeleide  sluis-
prijzen  als afgeleide  heffingen  omvatten". 
Artikel  21 
Het Comité  stelt  voor,  de toepassing  van  dit artikel 
uitsluitend  tot de markt  voor  tafelwijnen  te beperken. 
Gedaan  te Brussel,  27 maart  1968. 
De Voorzitter 
van het 
Economisch  en  Sociaal  Comité 
Louis  MAJOR 
BIJLAGE 
bij het advies  met  een  amendement,  verworpen  tijdens  de discussies 
Door  de heer  Canonge  is een  amendement  ingediend  om de negende  Overweging  van  het adres 
te schrappen. 
Dit amendement  is met  47 stemmen  tegen,  16 stemmen  vóór  en 15 onthoudingen  verworpen. 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  het voorstel  voor  een richtlijn  van  de Raad  inzake  de harmonisatie  van  de wette-
lijke en bestuursrechtelijke  bepalingen  betreffende  het  stelsel  der  douane-entrepots 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  16e  zitting  van  11 en 12 december  1967  heeft  de Raad  besloten,  overeen-
komstig  artikel  100,  tweede  alinea,  van  het Verdrag,  het Economisch  en Sociaal  Comité 
te raadplegen  aangaande  het voorstel  voor  een richtlijn  van  de Raad  inzake  de harmoni-
satie  van  de wettelijke  en bestuursrechtelijke  bepalingen  betreffende  het  stelsel  der 
douane-entrepots. 
Met een brief  d. d. 12 december  1967  heeft  de heer  Fr. Neef,  Voorzitter  van  de Raad,  het 
verzoek  om  advies  aan  de heer  L. Major,  Voorzitter  van  het  Economisch  en Sociaal 
Comité,  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendgemaakt 
in het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 44 van  9 mei  1968,  blz.  1.