NL Publicatieblad van de Europese Unie C 303/16

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2011/C 303/12

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

SAMENVATTING

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„KALOCSAI FŰSZERPAPRIKA-ŐRLEMÉNY”

EG-nummer: HU-PDO-0005-0393-21.10.2004

BOB ( X ) BGA ( )

Deze samenvatting bevat de belangrijkste gegevens uit het productdossier ter informatie.

1. Bevoegde dienst van de lidstaat:

Naam: Vidékfejlesztési Minisztérium – Élelmiszer-feldolgozási Főosztály Adres: Budapest Kossuth Lajos tér 11. 1055 MAGYARORSZÁG/HUNGARY Tel. +36 13014419 Fax +36 13014808 E-mail: Eniko.Zobor@vm.gov.hu; eefo@fvm.gov.hu

2. Groepering:

Naam: Kalocsai Fűszerpaprika-őrlemény védelméért polgári jogi társaság Hoofdkantoor: Kalocsa Kossuth Lajos u. 15. 6300 MAGYARORSZÁG/HUNGARY Adres: Kalocsa Alkotmány u. 49. 6300 MAGYARORSZÁG/HUNGARY Tel. +36 78462555 Fax +36 78462211 E-mail: paprikart@mail.externet.hu Samenstelling: Producenten/verwerkers ( X ) Andere ( )

3. Productcategorie:

Categorie 1.8. Andere in bijlage I bij het Verdrag genoemde producten (specerijen, enz.)

4. Productdossier:

(Samenvatting van de in artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 voorgeschreven gegevens)

4.1. Naam:

„Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény”

4.2. Beschrijving:

„Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” is paprikapoeder dat wordt verkregen door het malen van de gedroogde peulen van paprikaplanten (Capsicum annuum L. var. Longum DC.) die met door de overheid gecertificeerd, verzegeld zaaigoed worden geteeld.

Voor de productie van „Kalocsai fűszerpaprika őrlemény” mag van de volgende variëteiten gebruik worden gemaakt: Delikát, Favorit, Folklór, Jubileum, Kaldóm, Kalmár, Kalocsai 50, Kalocsai 801, Kalocsai merevszárú 622, Kalocsai V-2, Kalorez, Kalóz, Remény, Rubinvörös, Szegedi-178, Szegedi 20 en Szegedi 80.

De belangrijkste kenmerken van „Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” zijn:

Organoleptische kenmerken:

— Fysische kenmerken: homogeen, uniform gemalen product,

— Kleur: dieprood, zijdeachtig,

— Aroma: aangenaam, pittig aroma, appetijtelijke geur, te vergelijken met die van gebrande, geroosterde zaden,

— Smaak: zoet, fruitig, weerspiegeling van een harmonieuze „pentatonische” smaakreeks (zoet, zuur, zout, bitter en scherp) en niet-bijtend; het capsaïcinegehalte is karakteristiek voor de variëteit.

De scherpte van het paprikapoeder verhoogt en intensifieert de harmonie van smaak, geur en aroma. Hoe scherp het paprikapoeder is, hangt af van het capsaïcinegehalte. Bedraagt het capsaïcinegehalte 30-200 mg/kg, dan is het paprikapoeder nog vrij mild; bedraagt het 200-500 mg/kg dan is het paprikapoeder al behoorlijk pikant en bedraagt het meer dan 500 mg/kg dan is het poeder echt scherp.

Fysisch-chemische kenmerken:

— Korrelgrootte, maalfijnheid: maximaal 0,5 mm

— Analytische eigenschappen: Totaal pigmentgehalte, in de droge stof, aan het eind van de minimale houdbaarheidsperiode, in g/kg, ten minste 2,6 of ASTA kleurwaarde (American Spice Trade Association) aan het eind van de minimale houdbaarheidsperiode, minimaal 85 Maximaal vochtgehalte, % (m/m) 11,0 Gehalte aan zand in de droge stof, maximaal % (m/m) 0,5

— Paprikapoeder mag geen voedingsadditieven bevatten. In het kader van het conditioneringsproces wordt drinkbaar water toegevoegd.

4.3. Geografisch gebied:

Het teeltgebied van de paprikaplanten die voor de productie van „Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” met de beschermde oorsprongsbenaming worden gebruikt, is de productieregio van de Kalocsa-paprikaplant die 119 plaatsen in Bács-Kiskun, 35 in Tolna, 26 in Jász-Nagykun-Szolnok, 4 in Fejér, 1 in Baranya en 1 in Csongrád omvat. In het productdossier zijn alle plaatsen vermeld.

„Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” moet vervaardigd en verpakt worden in het geografische gebied dat binnen de administratieve grenzen van de in het productdossier vermelde plaatsen ligt.

4.4. Bewijs van de oorsprong:

Bij de vervaardiging van „Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” moet een strikte productie- en controlevolgorde worden aangehouden en moet een systeem voor kwaliteitszorg worden toegepast in het kader waarvan ook de gedocumenteerde oorsprong van het zaad en de grondstoffen (paprikapeulen) aan een onderzoek worden onderworpen. Het product is dus identificeerbaar en traceerbaar vanaf het stadium van grondstof tot het stadium van gemalen eindproduct.

De naleving van de regels wordt gecontroleerd door de regionale kantoren van het ministerie van Landbouw.

4.5. Werkwijze voor het verkrijgen van het product:

In het najaar wordt de grond bemest met organische mest of, bij gebrek daaraan, met kunstmest.

Het verzegelde zaaigoed wordt in de periode van begin maart tot eind mei rechtstreeks in de grond gezaaid bij een temperatuur van ten minste 12 °C of de zaailingen die vanaf maart in koude kassen of in broeikassen werden geteeld, worden vanaf midden mei in de grond geplant.

De grond wordt grondig voorbereid alvorens het zaaigoed wordt gezaaid of de zaailingen worden geplant: de hardere lagen onder het oppervlak worden opengebroken, de grond wordt losgemaakt en het oppervlak wordt volledig geëffend.

De rijpe paprikapeulen worden machinaal of met de hand geoogst. Nadat ze zijn geïdentificeerd en hun kwaliteit is beoordeeld, worden de peulen, rekening houdend met de resultaten van de beoordeling, opgeslagen en rijpen ze na in natuurlijke omstandigheden.

Tijdens de narijpingsperiode (10-40 dagen) worden de peulen op zodanige wijze opgeslagen in houten kratten, in containers of in zakken, dan wel opgehangen in de vorm van kransen (iedere partij afzonderlijk), dat het pigmentgehalte zo veel mogelijk kan stijgen en besmetting of bederf worden voorkomen.

Na de tijdelijke opslag en de narijping wordt het product op zachte wijze gedroogd; hierbij worden door middel van indirecte drogers de natuurlijke droogomstandigheden geïmiteerd of worden de peulen op natuurlijke wijze aan de lucht gedroogd totdat het vochtgehalte tot minder dan 10 % is gedaald; vervolgens worden ze voorzien van een identificatie-etiket. Het zachte droogproces zorgt voor een maximumtemperatuur van 80 °C aan de buitenzijde. Dat is de maximale temperatuur waarbij de verdamping van het vocht uit de paprika's nog strookt met een verdamping in natuurlijke omstandigheden. De paprika's behouden op deze wijze hun natuurlijke smaak en hun natuurlijke aroma totdat ze worden gemalen.

Na het drogen wordt het geëtiketteerde product opgeslagen in een koele, donkere ruimte die vrij is van ziekten.

Na de tijdelijke opslag worden de gedroogde paprika's gemalen en bij dit proces mag de temperatuur van de paprika's niet hoger oplopen dan 80 °C. Tijdens het malen omhult de olie die zich in de zaden bevindt de korrels van het paprikapoeder en beschermt het zo tegen bederf. Maalstenen, walsmolens, hamermolens en impactmolens zijn geschikt om de paprika's te malen. Het malen vereist een toevoer van lucht zodat de temperatuur tijdens het malen nooit meer bedraagt dan 80 °C. Paprika's moeten met een natuurlijke hoeveelheid zaden tot paprikapoeder worden vermalen. Aan het eind van het maalproces moet door de toevoeging van getest natuurlijk water verzekerd worden dat het vochtgehalte van het paprikapoeder minimaal 8 % en maximaal 11 % bedraagt.

Het paprikapoeder kan in de handel worden gebracht nadat het is gehomogeniseerd, een ziektekiembehandeling heeft ondergaan en is verpakt, gemerkt en geëtiketteerd.

De hierboven beschreven processen — narijpen, malen en conditioneren — zijn van fundamenteel belang voor de kwaliteit van het product. Deze kwaliteit kan slechts worden gegarandeerd indien het product ook meteen wordt verpakt zodat verzekerd is dat het tijdens het conditioneringsproces bereikte vochtgehalte gehandhaafd blijft. De complexiteit van deze procedures vereist deskundigheid die alleen in het desbetreffende geografische gebied te vinden is. In een poging om niet alleen de oorsprong maar ook de kwaliteit van het product te garanderen, moeten dus alle fasen van het productieproces van „Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” — m.a.w. zowel de teelt als de verwerking en de verpakking — plaatsvinden in het in punt 4.3. omschreven, afgebakende geografische gebied.

4.6. Verband:

„Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” — een traditionele specerij — is als plantensoort in Hongarije en Kalocsa reeds ongeveer 500 jaar bekend en wordt reeds meer dan 300 jaar geteeld; het paprikapoeder wordt reeds 150 jaar verhandeld en is reeds 100 jaar een geëxporteerd merkartikel.

In de eerste decennia van de achttiende eeuw waren diverse plaatsen in de regio Kalocsa bij de paprikaproductie betrokken. Uit documenten blijkt ook dat de paprikateelt in de meeste dorpen aldaar rond 1800 een bloeiende zaak was. De eerste fabriek die paprika's kon drogen, werd in 1880 gebouwd.

Paprikapoeder ontwikkelde zich tot een handelsproduct in de 19de eeuw, toen de specerij ook in andere, verder verwijderde regio's, populair werd.

Bij de aanvang van de 20ste eeuw had het paprikapoeder zich reeds tot een belangrijke handelswaar ontwikkeld. In het vrijhandelssysteem dat toen bloeide waren de productie, de verwerking, de vermaling en de verhandeling niet door staatsinterventie of -regulering beperkt. De natuurlijke markt voor Hongaarse producten was het grondgebied van de Oostenrijks-Hongaarse monarchie. In die periode moet het teeltgebied ongeveer 4-6 000 kadaster „morgen” (= 2 000 à 3 500 ha) hebben bedragen want de uitvoer bedroeg bijna 600 ton in 1901.

In 1917 werd in Kalocsa een „Vegykísérleti és Paprikakísérleti Állomás” (chemisch proefstation voor paprika) opgericht. De nieuwe instelling had haar succes niet alleen te danken aan het feit dat ze de kwaliteit van de Kalocsa-paprika kon verbeteren en de toenemende vervalsingspraktijken een halt kon toeroepen; ze bewerkstelligde ook een grotere paprikaproductie door de inbreng van haar deskundigheid op het vlak van de teelt en door opleiding van de paprikatelers. De zogenaamde „edelpaprika” van Kalocsa en de zoete (niet-scherpe) variëteiten zagen het licht in het proefstation van Kalocsa.

In 1922 werd een ministerieel decreet (83.000/1922. ministerie van Landbouw) uitgevaardigd om de indeling van het paprikapoeder in kwaliteitscategorieën te regelen en werd de eerste „kwaliteitscode voor paprika” gepubliceerd. Bij basisbeschikking M.E. 1890/1934 werd de regio Kalocsa aangeduid als „enige regio waar paprikapoeder mag worden geproduceerd”. Vanaf dat ogenblik was voor de paprikaproductie een vergunning vereist.

Na de tweede wereldoorlog breidde het grondgebied waarop paprika's worden geteeld, zich uit tot ongeveer 4-5 000 hectare. Na de hervatting en de snelle toename van de uitvoer diende extra land voor de paprikateelt in gebruik te worden genomen. In de jaren vijftig nam de paprikateelt zowat 6-7 000 hectare land in beslag. Landbouwcoöperatieven werden opgericht in de jaren zestig en zij zetten de paprikaproductie in de vastgestelde gebieden voort. Het paprikapoeder wordt vervaardigd uit paprikaplantvariëteiten met langwerpige, rechtopstaande of afhangende vruchten die in het gebied rond Kalocsa worden geteeld. Dankzij eeuwenoude tradities op het vlak van plantenveredeling hebben de variëteiten die deze genetische kenmerken hebben gehandhaafd, zich uiterst goed aan de bodem en het klimaat van de regio aangepast omdat bij de veredeling gebruik werd gemaakt van die paprikaplanten die de oorspronkelijke smaak, het oorspronkelijke aroma en de oorspronkelijke kleur, die in de loop van een eeuw in deze regio tot ontwikkeling waren gekomen, in zich droegen. Na het malen werd het paprikapoeder destijds gedurende een nacht in een koele opslagruimte uitgespreid zodat het de benodigde hoeveelheid vocht kon opslorpen uit de lucht. Het huidige conditioneringsproces — waarbij van moderne technologie gebruik wordt gemaakt — is op deze fase van het destijds door de landbouwers toegepaste productieproces gebaseerd.

Behalve de ter plaatse opgedane vakkennis speelden de bodem en het klimaat een belangrijke rol in de evolutie van Kalocsa als paprikaproductieregio.

„Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” wordt hoofdzakelijk geproduceerd in dat gedeelte van het stroomgebied van de Donau dat tussen de Donau en het hoofdkanaal van de Donauvallei is gelegen en zich uitstrekt tot het stroomgebied van de Tisza. Het productiegebied strekt zich uit over het centrale gedeelte van het in het stroomgebied Donau-Tisza gelegen landbouwgebied en situeert zich hoofdzakelijk op de alluviale gronden van de Donau. Hier sluiten de zandrug van Midden-Donau-Tisza en Dunaföldvár en de loess-rug van Noord-Bácska op aan. Het karakteristieke bodemtype van de gebieden in de Donau/Tisza-regio is weideachtig alluviale bodem en variëteiten daarvan en gaat naar het oosten toe, in het centrale gedeelte van het kleine productiegebied, over in weideachtige zwarte aarde. De karakteristieke gronden aan de oostelijke grens van de regio zijn van het type solontsjak en solonets. Aangezien het zaad van de paprikaplant meestal rechtstreeks in de bodem wordt gezaaid, is een hogere temperatuur vereist om het te laten ontkiemen. Aangezien de gronden in de regio vlug opwarmen, is dat geen probleem. De paprikaplant is ook gevoelig voor de pH-waarde van de grond (een subalkalische pH van 7,2-8,2 is nodig voor een goede ontwikkeling) en de nutriënten moeten worden toegediend in een vorm die gemakkelijke absorptie mogelijk maakt; derhalve zijn gronden die niet al te compact zijn, gemakkelijk opwarmen, met een subalkalische of neutrale pH geschikt voor de productie.

Aangezien de alluviale gronden op de zand- en de loessruggen van de Donau en de Tisza een vergelijkbare bodemgesteldheid hebben, werd het productiegebied van de grondstof — met de Kalocsa-variëteiten en technologie — in de jaren 70 uitgebreid naar de microregio Szolnok (Mezőhék).

In de Kalocsa-regio bedraagt de gemiddelde temperatuur tijdens de vegetatieperiode 17,5 à 18 °C. Hoewel het aantal uren zonneschijn tijdens de vegetatieperiode — een factor die zeer bepalend is voor de kwaliteit — tot 1 500 kan oplopen, zal de paprikaplant, gezien de klimatologische omstandigheden in de regio, hier nooit zo rijpen als in landen die van overvloedige zonneschijn kunnen profiteren. Op het ogenblik dat moet worden geoogst, bevatten de paprikapeulen nog restsuikers. De condensatiereactie tussen een gedeelte van deze suikers en de eiwitten in de peulen, het karamelliseren van de suiker tijdens het drogen en het malen van de paprika's en de oliën die zich in de zaden bevinden, zorgen voor de warme kleur van „Kalocsai fűszerpaprika-őrlemény” terwijl de zoete, fruitige smaak de weerspiegeling is van een harmonieuze „pentatonische” smaakreeks (zoet, zuur, zout, bitter en scherp).

In deze regio is ook het risico op late voorjaars- of vroege herfstvorst het laagst zodat het onontbeerlijke vorstvrije milieu dat voor de paprikaplantproductie noodzakelijk is, vrijwel verzekerd is.

Het Hongaarse Octrooibureau registreerde de oorsprongsbenaming op 30 november 1998 (registratienummer: 26) en het Internationale Bureau van de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom heeft ze op 6 mei 1969 overeenkomstig het Verdrag van Lissabon in het internationale register van de oorsprongsbenamingen opgenomen (registratienummer: 501).

4.7. Controlestructuur:

Naam: Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal Központ, Élelmiszer- és Takarmánybiztonsági Igazgatóság (Centraal bureau van het ministerie voor Landbouw, Directoraat voedsel en voedselveiligheid) Adres: Budapest Mester u. 81. 1095 MAGYARORSZÁG/HUNGARY Tel. +36 4563012 E-mail: etbi@mgszh.gov.hu

en de regionale kantoren van het Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal die in het productdossier zijn vermeld.

4.8. Etikettering:

—

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.