Advies over het ontwerp voor een richtlijn van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie inzake de opheffing van de beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten () (95/C 236/05)

De Commissie heeft op 27 februari 1995 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over voornoemd ontwerp.

De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 mei 1995 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Ramaekers.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 326e Zitting (vergadering van 1 juni 1995) het volgende advies uitgebracht, dat met 98 stemmen vóór en 72 stemmen tegen, bij 4 onthoudingen, is goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. Het Comité neemt er nota van dat de Commissie maatregelen wenst te nemen om te waarborgen dat

a) elke marktdeelnemer het recht heeft telecommunicatiediensten te verlenen - behalve openbare spraaktelefoondiensten en diensten die specifiek van de werkingssfeer van de Richtlijnen 90/388/EEG en 94/46/EG zijn uitgesloten;

b) de maatregelen voor de liberalisering van de telecommunicatiesector hun effect niet missen.

1.2. Het Comité is ingenomen met het initiatief van de Commissie om alle betrokken partijen over dit onderwerp te raadplegen () en hierover in juni 1995 verslag uit te brengen aan de Raad voordat de ontwerp-richtlijn wordt goedgekeurd.

1.3. De Commissie geeft te kennen dat zij van plan is de beperkingen op het gebruik van kabelnetwerken voor niet-gereserveerde diensten op te heffen, zodat het potentieel van de bestaande infrastructuur ten volle kan worden benut. Bovendien merkt de Commissie op dat via kabeltelevisienetten een steeds groter wordend pakket andere diensten kan worden aangeboden, mits daarvoor extra investeringen worden gedaan.

1.4. Volgens de Commissie zijn in sommige lid-staten de beperkingen op de levering van bepaalde data- en niet-gereserveerde telefoondiensten via kabeltelevisienetten reeds opgeheven; in andere lid-staten echter gelden nog steeds strikte beperkingen.

Deze zouden alleen te verantwoorden zijn op grond van het "openbaar belang" of van "essentiële vereisten".

1.5. De Commissie gaat ervan uit dat de lid-staten volgens Richtlijn 90/388/EEG hun nationale telecommunicatiebedrijven tot een bepaalde datum exclusieve rechten mogen verlenen voor het aanbieden van spraaktelefoondiensten. Doel daarvan is, die bedrijven van voldoende inkomsten te verzekeren om de aanleg van een telefoonnet voor universele dienstverlening te kunnen financieren.

Het Comité neemt er nota van dat een tijdelijk verbod op het leveren van spraaktelefoondiensten via het kabeltelevisienet om dezelfde reden verantwoord kan zijn.

1.6. De Commissie meent dat het voorstel om de bestaande beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten op te heffen, niet belet dat de lid-staten de uitzending van tv-programma's aan specifieke regels kunnen onderwerpen.

2. Algemene opmerkingen

2.1. De openbare discussie over het groenboek inzake liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken heeft tot 15 maart 1995 geduurd. Het Comité betreurt dat het geen kennis heeft gekregen van de conclusies van die discussie zodat het daarvan bij de voorbereiding van dit advies gebruik kon maken. Het is van mening dat de huidige ontwerp-richtlijn niet los van het groenboek over de liberalisering van de infrastructuur kan worden gezien.

2.2. De problematiek van de onderhavige ontwerp-richtlijn, nl. de opheffing van de beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten voor de levering van telecommunicatiediensten, moet volgens het Comité worden gekoppeld aan de algemene problematiek die in het groenboek (deel I en II) inzake liberalisering van de telecominfrastructuur en de kabeltelevisienetten wordt beschreven.

2.3. Het Comité herinnert aan zijn advies () betreffende het actieplan van de Commissie, "Europa op weg naar de informatiemaatschappij", en in het bijzonder aan de paragrafen 3.1.2.5, 3.1.2.6, 3.1.2.7 en 3.1.2.8 van dat advies. Het Comité sprak daarin zijn bezorgdheid uit over het door de Commissie voorgestelde tijdschema, en constateerde "dat de Raad tijdens zijn zitting van 17 november 1994 heeft besloten, alternatieve infrastructuurvoorzieningen niet vóór 1 januari 1998 te liberaliseren. In dit verband valt te betreuren dat de Commissie op 21 december 1994 een ontwerprichtlijn betreffende de liberalisering van de kabelinfrastructuur per 1 januari 1996 heeft goedgekeurd. (...) Door dit initiatief worden de spelregels gewijzigd op het stuk van tijdschema en dus van industriële strategie".

2.4. In paragraaf 3.1.2.8 van datzelfde advies () zegt het Comité voorts het volgende : "Het Comité is van mening dat het niet logisch zou zijn, het voorgestelde tijdschema voor de liberalisering van infrastructuurvoorzieningen ten uitvoer te leggen voordat inhoud en doel van de universele dienstverlening duidelijk zijn gedefinieerd en de maatregelen voor het waarborgen, ontwikkelen en financieren daarvan nauwkeurig zijn bepaald." Wat dit betreft, is het Comité ingenomen met het feit dat de Commissie in deel II van het groenboek over de liberalisering van de telecominfrastructuur een concreet plan ontvouwt voor de financiering van de universele dienstverlening, nl. de oprichting van een financieringsfonds.

2.5. Het Comité verwijst ook naar zijn advies () over het "Voorstel voor een richtlijn van de Commissie tot wijziging van de Richtlijnen 88/301/EEG en 90/388/EEG betreffende satellietcommunicatie" (doc. SEC(93) 1891 def.), waarin het herhaalde dat "een prioritaire doelstelling - nog vóór de liberalisering van de spraaktelefoondienst - dient te zijn, omvang, organisatie en financiering van de universele dienstverlening te omschrijven", zoals het reeds in zijn advies () over het "Overzicht van de situatie in de sector telecommunicatiediensten" (doc. COM(93) 159 def.) had gememoreerd.

2.6. Het Comité neemt er nota van dat de Raad eenparig heeft besloten, alle telecommunicatiediensten - met inbegrip van spraaktelefonie - en alle telecommunicatievoorzieningen uiterlijk op 1-1-1998 te liberaliseren. Sommige lid-staten zijn echter van plan daar reeds eerder mee te beginnen.

2.7. Het Comité constateert dat de multimediatechnologie zich zeer snel ontwikkelt, en het meent dat de toegang tot het kabeltelevisienet een stimulus kan zijn voor de ontwikkeling van multimediadiensten.

2.8. Volgens het Comité kunnen de liberalisering van de niet-gereserveerde diensten en het gebruik van het kabeltelevisienet voor meer concurrentie zorgen, wat wellicht de kwaliteit van de aangeboden diensten ten goede zal komen en een kostenverlagend effect zal hebben.

2.9. In dit verband komt het Comité terug op zijn reeds eerder uitgesproken verlangen dat de in wording zijnde informatiemaatschappij alle burgers van de Unie toegang geeft tot een pakket diensten van goede kwaliteit voor een redelijke prijs. Daarvoor is het niet nodig welk monopolie dan ook in stand te houden.

3. Bijzondere opmerkingen

3.1. Het Comité memoreert dat de Commissie ernaar streeft de beperkingen op het gebruik van de kabeltelevisie-infrastructuur voor de levering van mobiele-communicatiediensten op te heffen (zie "Mededeling betreffende het overleg over het groenboek inzake mobiele en persoonlijke communicatie" (COM(94) 492 def., VI 2.1); het is van mening dat die kwestie niet kan worden losgemaakt van het onderwerp van het huidige advies.

3.2. Volgens het groenboek inzake liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken, deel II, mag "de ontwikkeling van nieuwe diensten met momenteel hogere kosten en een beperkt aandeel in het telefoonverkeer, bijv. mobiele telefoondiensten, niet worden afgeremd doordat deze de universele dienstverlening moeten helpen financieren. Zulke diensten zouden van een dergelijke bijdrage kunnen worden vrijgesteld, voor zover zij vanwege hun hoge kosten en tarieven het vermogen van spraaktelefoonbedrijven om de universele dienstverlening te financieren, niet aantasten."

3.3. Volgens het Comité is dit een volkomen verkeerde aanpak, omdat de mobiele telefoondienst de meest winstgevende klantenkring van de vaste spraaktelefoondienst zal "afromen". In dat geval is het gevaar allerminst denkbeeldig dat zich aan de ene kant een mobiele telefoondienst voor kapitaalkrachtigste klanten ontwikkelt, terwijl de minderbedeelden het maar moeten stellen met een steeds minder rendabel wordend vast telefoonnet, waarvan de kwaliteit bijgevolg gaandeweg zal afnemen. Op die manier zou het in het rapport-Bangemann en in het actieplan van de Commissie opgeroepen schrikbeeld van een tweedeling in de samenleving werkelijkheid worden.

3.4. Het Comité geeft toe dat de instandhouding van de beperkingen op het gebruik van de kabeltelevisienetten de ontwikkeling van nieuwe interactieve diensten in de weg kan staan. Het herinnert echter aan zijn uitspraak in zijn advies () over de Mededeling van de Commissie, "Europa op weg naar de informatiemaatschappij - een actieplan", paragraaf 4.5 : "Het zou overigens verstandig zijn niet alleen na te gaan welke maatschappelijke veranderingen de nieuwe technieken tot gevolg zullen hebben, maar ook de behoeften van de Europese samenleving te evalueren, zodat met deze technieken aan reële behoeften tegemoet kan worden gekomen en niet slechts diensten worden aangeboden die op korte termijn winstgevend zijn."

3.5. Volgens de ontwerp-richtlijn zou de opheffing van de beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten op 1 januari 1996 een feit worden; op dat tijdstip zal het in het actieplan voor de verwezenlijking van de informatiemaatschappij geschetste duidelijke en duurzame regelgevingskader wellicht nog ontbreken.

3.6. Het Comité vreest met name dat de vraag naar de definitie van universele dienstverlening en de financieringswijze ervan op die datum nog niet zal zijn beantwoord.

3.7. Over de kwestie van de convergentie van de media, m.n. van telecommunicatie en omroep, en van de consequenties daarvan voor de regelgeving, wordt nog druk gediscussieerd.

Het Comité herinnert aan zijn advies () over de informatiemaatschappij, waarin het opmerkte : "de tenuitvoerlegging van het door de Commissie voorgestelde programma voor de liberalisering van de diensten moet afhankelijk worden gesteld van de verwezenlijking van de volgende maatregelen : een duidelijk en stabiel regelgevingskader, m.n. op het gebied van

- concentratie en eigendom van de media,

- definitie van het begrip en waarborgen voor "universele dienstverlening",

- bescherming van de persoonlijke levenssfeer,

- intellectuele eigendomsrechten,

- rechtsbescherming en veiligheid,

- audiovisuele diensten :

- ethiek

- informatie

- cultuur,

- normalisatie, interoperabiliteit

- tarieven (herverdeling van tariefinkomsten, kruissubsidiëring)".

Het Comité constateert dat de lid-staten voor de reeds geliberaliseerde diensten inmiddels al regels hebben vastgesteld.

3.8. Het Comité wijst op het grote verschil tussen de lid-staten van de Europese Unie wat de ontwikkeling van de kabeltelevisienetten betreft. Een richtlijn voor het opheffen van de beperkingen op dit soort netten zou in elke lid-staat een heel ander effect hebben, vooral op het nationale telecombedrijf.

3.9. Griekenland en Italië hebben geen kabeltelevisienet, terwijl in België, Nederland en Luxemburg meer dan 90 % van de huishoudens erop zijn aangesloten. Het Verenigd Koninkrijk is tot dusver de enige lid-staat waar het kabelnet voor geliberaliseerde diensten en voor spraaktelefonie mag worden gebruikt, maar daar zijn slechts 5 % van de huishoudens aangesloten. In Frankrijk en Nederland zijn de kabeltelevisienetten opengesteld voor een aantal geliberaliseerde diensten.

3.10. De liberalisering mag er in elk geval niet toe leiden dat het overheidsmonopolie wordt geruild voor een monopolie van kabeltelevisiebedrijven (die vaak een plaatselijk monopolie hebben), want dan zouden de doelstellingen van deze liberalisering evenmin kunnen worden verwezenlijkt.

3.11. Voorkomen moet ook worden, dat door de introductie van nieuwe multimediale diensten concurrentie ontstaat op de spraaktelefoniemarkt voordat de regelgeving op dit gebied tot stand is gekomen.

3.12. Voorts zullen er regelingen moeten worden gevonden om te verhinderen dat de kosten van de nieuwe multimediale diensten door àlle kabeltelevisieabonnees worden gedragen.

In een eerste fase zullen immers alleen multimediale diensten voor beroepen en bedrijven worden ontwikkeld; diensten voor huishoudelijk gebruik, zoals video-op-aanvraag of telewinkelen, zullen niet vóór het jaar 2004 op de kabel komen.

Wat dit betreft, vindt het Comité het een goed initiatief van de Commissie om in artikel 2 van haar ontwerp te voorzien in gescheiden boekhoudingen voor de leverantie van infrastructuurcapaciteit enerzijds en van telecomdiensten anderzijds.

3.13. In dit verband zou het goed zijn de oprichting te overwegen van een regulerend orgaan op Europees niveau dat de kloof zou kunnen overbruggen tussen de snelle technologische ontwikkeling en de langzame verwezenlijking van het regelgevend kader, en de rechten en belangen van de burgers en consumenten zou kunnen beschermen.

3.14. Het Comité is van mening dat, om de doelstellingen van dit voorstel tot wijziging van de Richtlijn duidelijk uit te doen komen, artikel 1, lid 1 als volgt dient te luiden : '... elke kabelinfrastructuur waarvoor door een lid-staat een vergunning is afgegeven voor het verspreiden en doorgeven van radio- en televisiesignalen ...'; lid 2 van hetzelfde artikel dient te luiden '... trekken de lid-staten alle beperkingen in op het aanbieden van capaciteit voor de verspreiding en doorgifte van signalen via kabeltelevisienetten...'.

4. Conclusie

4.1. Het Comité ziet in dat de opheffing van de beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten mogelijkheden biedt voor de ontwikkeling van nieuwe telecommunicatiediensten.

4.2. Het is echter van mening dat die opheffing pas kan worden verwezenlijkt nadat een duidelijk regelgevingskader tot stand is gebracht, vooral inzake universele dienstverlening.

4.3. Volgens het Comité is de vraag naar de financiering van de universele dienstverlening van fundamenteel belang. Voordat de kabeltelevisie-infrastructuur wordt geliberaliseerd moet precies worden uitgemaakt welke dienstenaanbieders moeten bijdragen aan het financieringsfonds voor de universele dienstverlening.

4.4. Met name de kwestie van de door de aanbieders van mobiele-communicatiediensten te leveren bijdrage dient te worden geregeld voordat de kabeltelevisienetten worden geliberaliseerd.

4.5. Het Comité constateert dat er tussen de lid-staten grote verschillen bestaan in het ontwikkelingsniveau van de kabeltelevisienetten en dat de toepassing van de onderhavige ontwerp-richtlijn bijgevolg zeer uiteenlopende effecten zal sorteren. Voor sommige nationale telecombedrijven zouden hieruit zelfs concurrentiedistorsies kunnen voortvloeien; sommige bedrijven zouden met daadwerkelijke concurrentie worden geconfronteerd terwijl andere alleen theoretisch met concurrentie te maken zouden krijgen, doordat in de desbetreffende lid-staat nu eenmaal geen kabelnet bestaat.

4.6. Het Comité wijst erop dat over het tijdschema tijdens de zitting van 17 november 1994 door de Raad is gediscussieerd en dat deze toen geen beslissing heeft genomen omtrent het opheffen van beperkingen op het gebruik van het kabeltelevisienet vóór 1 januari 1998.

4.7. Om al deze redenen acht het Comité het niet raadzaam een richtlijn op dit gebied reeds op 1 januari 1996 te doen ingaan.

4.8. Gezien het besluit van de Raad, de verschillende ontwikkelingsniveaus van de kabelnetten en de uiteenlopende effecten die de voorgestelde richtlijn van de Commissie in de diverse lid-staten zou hebben, is het Comité van mening dat elke lid-staat zelf moet kunnen beslissen of de maatregel vóór 1 januari 1998 zal worden ingevoerd.

Brussel, 1 juni 1995.

De voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

Carlos FERRER

() PB nr. C 76 van 28. 3. 1995, blz. 8.

() PB nr. C 110 van 21. 4. 1995, blz. 37.

() PB nr. C 127 van 7. 5. 1994.

() PB nr. C 34 van 2. 2. 1994.

() PB nr. C 379 van 31. 12. 1994.

() PB nr. C 110 van 21. 4. 1995, blz. 37.

BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité

Het onderstaande wijzigingsvoorstel, dat ten minste een kwart van de uitgebrachte stemmen heeft behaald, is tijdens de beraadslagingen verworpen :

Tegenadvies

De tekst van het Afdelingsadvies door de onderstaande tekst te vervangen :

"1. Inleiding

1.1. Bij Richtlijn 90/388 van 28 juni 1990 werden de beperkingen op de levering van telecommunicatiediensten met een toegevoegde waarde, en van data- en particuliere spraaktelefoondiensten opgeheven. Die Richtlijn wordt beschouwd als de basis van het regelgevingskader voor de liberalisering van de Europese telecommunicatiemarkt.

1.2. In Resolutie 93/C213/01 van de Raad van 22 juli 1993 over de verdere ontwikkeling van de telecommunicatiemarkt werden de hoofdlijnen aangegeven voor de ontwikkeling van de Europese regelgeving en werd 1 januari 1998 gekozen als datum voor volledige liberalisering (met extra overgangstermijnen voor sommige lid-staten).

1.3. Vanwege de beperkingen waarin de bestaande regelgeving voorziet, mogen reeds geliberaliseerde telecomdiensten voor eigen gebruik of voor derden momenteel niet worden geleverd via alternatieve infrastructuurvoorzieningen, zoals het kabeltelevisienet.

1.4. In de Resolutie van het Europees Parlement van 20 april 1993 (A3-0113/93) en de Resolutie van de Raad van 22 december 1994 () werd de Commissie ertoe aangespoord, maatregelen te nemen om het gebruik van de bestaande kabeltelevisie-infrastructuur voor de levering van telecommunicatiediensten mogelijk te maken, en de in sommige lid-staten nog vigerende beperkingen op het gebruik van kabelnetten voor het aanbieden van nietgereserveerde diensten onverwijld op te heffen.

1.5. In sommige lid-staten zijn de beperkingen op de levering van bepaalde data- en/of niet-gereserveerde telefoondiensten via kabeltelevisienetten reeds opgeheven. In ten minste twee lid-staten mogen spraaktelefoondiensten op de kabel. (Zie Groenboek COM(94) 682, Hoofdstuk III, 3, voor nadere bijzonderheden).

1.6. Bij haar strategie voor de voorbereiding van de informatiemaatschappij, hecht de Commissie veel belang aan de veelgehoorde roep voor snellere maar beperkte liberalisering. Het Comité verwacht dat de Commissie met specifieke voorstellen zal komen om Richtlijn 90/338 geleidelijk aan te passen.

1.7. De Commissie werkt momenteel aan een alomvattend regelgevend kader; zo'n kader moet worden ingevoerd om telecomdiensten en netwerken vóór 1-11998 volledig te kunnen liberaliseren. Volgens de resoluties van de Raad moeten de nodige voorstellen voor de desbetreffende maatregelen vóór 1 januari 1996 worden ingediend.

1.8. De onderhavige ontwerp-richtlijn betreffende kabeltelevisienetten is een onderdeel van dat proces. Het Comité neemt met tevredenheid nota van het feit dat de Commissie het advies van alle betrokken partijen inwint alvorens de ontwerprichtlijn goed te keuren (), en dat zij hierover in juni van dit jaar verslag zal uitbrengen aan de Raad.

2. Commissievoorstel

2.1. Op grond van Richtlijn 90/388/EEG zijn alle telecommunicatiediensten, met uitzondering van openbare spraaktelefonie en diensten die uitdrukkelijk buiten de werkingssfeer van de Richtlijn zijn geplaatst, opengesteld voor concurrentie.

2.2. De beperkende regels die het gebruik van alternatieve infrastructuurvoorzieningen voor het aanbieden van geliberaliseerde diensten verhinderen, zijn de oorzaak van knelpunten in sectoren als datacommunicatie, diensten met toegevoegde waarde en het leveren van data- en spraaktelefoondiensten aan bedrijven en besloten gebruikersgroepen.

2.3. Het Commissievoorstel voorziet in opheffing van alle beperkingen op het gebruik van de transmissiecapaciteit van kabeltelevisienetten en staat kabelexploitanten toe via deze netten diensten te leveren en de netten te koppelen aan het openbare telecommunicatienet. Bovendien schrijft het transparantie en nietdiscriminerende behandeling voor wanneer hetzelfde bedrijf tegelijkertijd exploitant is van een kabeltelevisienet én telecommunicatiediensten aanbiedt; in dit geval dient over beide activiteiten een afzonderlijke boekhouding te worden gevoerd.

3. Algemene opmerkingen

3.1. Het Comité is ingenomen met het voorstel van de Commissie.

3.2. In vele lid-staten zal het voorstel aanvankelijk weinig effect sorteren, doordat er vooral lokale kabeltelevisienetwerken bestaan, die dus niet het hele land bestrijken, of doordat er zelfs helemaal geen kabeltelevisienetwerken zijn.

3.3. Dit voorstel is echter wél een stap in de goede richting voor die landen waar kabeltelevisienetten voorhanden zijn en waar dienstenaanbieders van die netten gebruik wensen te maken. Dank zij dit voorstel wordt het ook mogelijk plannen voor de toekomst te maken.

3.4. Het aspect planning is belangrijk, gezien de beperkte technische capaciteit van de netten van vele huidige exploitanten en de grotere transmissiecapaciteit en betere technische kwaliteit van de tv-kabel. In combinatie met de voordelen van de zich snel ontwikkelende nieuwe technologieën zullen hierdoor nieuwe afzetmogelijkheden ontstaan voor tal van nieuwe diensten en zal de groei van de markt worden bevorderd.

3.5. Het Comité heeft begrip voor de vrees voor banenverlies, maar weet uit ervaring dat dit in vele gevallen wordt goedgemaakt doordat de ontwikkeling van nieuwe produkten en diensten nieuwe banen schept.

3.6. De Commissie heeft het Comité verzekerd dat dit voorstel op geen enkele wijze afbreuk zal doen aan de voorstellen betreffende universele dienstverlening, waarnaar het Comité met grote belangstelling uitziet (Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken, deel II).

4. Bijzondere opmerkingen

4.1. Artikel 1

Het Comité acht uitbreiding van de werkingssfeer van de Richtlijn tot kabeltelevisienetten een goede zaak, maar vindt het jammer dat er niet is gedacht aan andere alternatieve infrastructuurnetwerken, zoals die welke door een aantal spoorwegmaatschappijen en nutsbedrijven worden beheerd. Het Comité hoopt, dat dit binnenkort alsnog zal gebeuren.

4.2. Artikel 4

De richtlijn dient, zoals voorgesteld, op 1 januari 1996 in werking te treden. Deze richtlijn is een belangrijke stap vooruit voor lid-staten die reeds (geheel of ten dele) over een kabeltelevisienet beschikken. In de andere lid-staten zal het effect minimaal zijn.

5. Conclusies

5.1. Hoewel het Comité ingenomen is met dit voorstel van de Commissie, beseft het dat nog vele problemen op het gebied van telecommunicatie en aanverwante aspecten moeten worden opgelost voordat het effect van een minder restrictieve regelgeving ten volle merkbaar zal zijn. Gedacht wordt aan de onderstaande aspecten, waarvan vele reeds zijn opgesomd in het advies van het Comité over de "Informatiemaatschappij" () :

- Universele dienstverlening op het gebied van telecommunicatie;

- Gewaarborgde toegang en interconnectie met openbare telecomnetwerken en - diensten;

- Verlening van vergunningen voor telecomdiensten;

- Eerlijke concurrentie;

- Internationale aspecten;

- Werkgelegenheid;

- Concentratie en eigendom van media;

- Intellectuele eigendomsrechten;

- Wettelijke bescherming en eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer.

Het Comité neemt nota van het voorgestelde tijdschema dat in deel II van het Groenboek "Liberalisering telecommunicatie-infrastructuur" is opgenomen, en ziet met belangstelling uit naar de desbetreffende Commissievoorstellen, waarover het gaarne advies zal uitbrengen. In afwachting daarvan dient vaart te worden gezet achter het onderhavige voorstel."

Uitslag van de stemming

Stemmen vóór : 77, stemmen tegen : 97, onthoudingen : 2.