Nr. C 329/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 12. 89 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de rechtsbescherming 
van computerprogramma's!1) 
(89/C 329/02) 
Op 23 januari 1989 heeft de Raad besloten, overeenkomstig artikel 100 A van het Verdrag 
tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité te raadplegen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 4 oktober 1989 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Moreland. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 270e zitting (vergadering van 18 oktober 
1989) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Samenvatting van het voorstel van de Commissie 
1.1. In de ontwerp-richtlijn wordt voorgesteld.com­
puterprogramma's d.m.v. auteursrechtelijke bepalingen 
op EG-niveau wettelijke bescherming te bieden. De 
bescherming van computerprogramma's is reeds in ver­
scheidene lid-staten wettelijk geregeld. De ontwerp­
richtlijn bevat geen specifieke wettelijke bepalingen, 
maar stelt voor, computerprogramma's in de lid-staten 
dezelfde auteursrechtelijke bescherming te bieden als 
letterkundige werken. Bovendien wordt een be­
schermingsperiode voorgesteld van 50 jaar vanaf de 
datum waarop het programma werd gecreëerd. 
1.2. Deze auteursrechtelijke bescherming zou even­
wel niet gelden voor „ideeën, beginselen, logica, algorit­
men en programmeertalen die de grondslag van het 
programma vormen". Ook gaat de Commissie ervan 
uit dat het gebruik van programma's door bezoekers 
van openbare bibliotheken zonder winstoogmerk toege­
staan moet worden. 
1.3. De Commissie stelt dat de rechten m.b.t. het 
gebruik van de programma's niet bij de vervaardiger 
van het programma maar bij de opdrachtgever en niet 
bij de werknemer maar bij de werkgever dienen te 
berusten, tenzij bij overeenkomst anders wordt bepaald. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Het Comité stemt met het voorstel van de Com­
missie in als instrument om voor geëigende auteursrech­
telijke bescherming van de computer- en de software-
sector van de EG te zorgen en handelsbelemmeringen 
in de Gemeenschap op te heffen. 
Het Comité erkent dat het uiterst moeilijk is, de eerste 
ontwerp-richtlijn over dit complexe onderwerp met ab­
solute nauwkeurigheid te formuleren. Het stelt in 
hoofdstuk 3 (bijzondere opmerkingen) een aantal re­
dactionele wijzigingen voor. Ondanks deze gedetailleer­
de wijzigingen stemt het in grote lijnen met de ontwerp­
richtlijn in. 
2.2. Het Comité ziet twee belangrijke voordelen in 
de benadering van de Commissies. 
(J) PB nr. C 91 van 12. 4. 1989. 1. Door computerprogramma's dezelfde bescher­
ming als literaire werken te bieden, kan gebruik worden 
gemaakt van een „kant en klare" wetgeving inzake 
auteursrecht. Hierdoor wordt het langdurige proces 
van aanpassing en ontwikkeling van nieuwe wetgeving 
vermeden dat zich bij een specifieke regeling voordoet. 
2. Het is de bedoeling dat computerprogramma's in 
de Berner conventie onder de definitie van „werken van 
letterkunde" komen te vallen. Dit zou in het richtlijn­
voorstel duidelijker naar voren moeten komen. Deze 
aanpak heeft als voordeel dat landen buiten de Gemeen­
schap ertoe worden aangemoedigd, computerprogram­
ma's uit de Gemeenschap als werk te beschouwen dat 
uit hoofde van het auteursrecht wettelijke bescherming 
geniet. 
Hoe beter de EG-regeling bij de Berner conventie aan­
sluit, des te groter zal dit voordeel worden. Indien alle 
lid-staten in sterkere mate aan deze conventie voldoen, 
zullen zij ook meer invloed tijdens de komende onder­
handelingen over de herziening hiervan kunnen uitoe­
fenen. 
Het Comité ziet in dat sommige op letterkundige wer­
ken betrekking hebbende bepalingen van de Berner 
conventie wellicht niet helemaal op computerprogram­
ma's van toepassing zijn en dat er voorschriften nodig 
zijn die op de specifieke kenmerken van compu­
terprogramma's zijn toegesneden. 
Niettemin is het zaak dat de regeling optimaal bij de 
Berner conventie aansluit. 
2.3. Wat het Comité echter wel bezighoudt, is het 
feit dat het voorstel voorbijgaat aan een mogelijk voort­
bestaan van de belemmeringen voor het vrije verkeer 
van computerprogramma's binnen de Gemeenschap, 
b.v. doordat het begrip „oorspronkelijkheid" in de 
wetgevingen van de lid-staten op uiteenlopende wijze 
wordt gedefinieerd. 
2.4. Volgens het Comité zullen de verspreiding en 
het begrip van de informatietechnologie niet door het 
voorstel van de Commissie worden beperkt. Wel dient 
er beslist voor te worden gezorgd dat via de uitvoering 
van de mededingingsbepalingen van het Verdrag geen 
ongewenste beperkingen worden opgelegd. 
2.5. Ook het Comité meent dat computerprogram­
ma's behoorlijk beschermd behoren te worden en dat 
30. 12. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 329/5 
er duidelijke voordelen verbonden zijn aan een regeling 
die computerprogramma's uit hoofde van communau­
taire wetgeving auteursrechtelijke bescherming biedt. 
2.6. Het Comité kan zich dan ook achter het voorstel 
van de Commissie scharen, maar brengt hierbij wel een 
aantal bijzondere opmerkingen naar voren. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Preambule: Achtste overweging 
3.1.1. Het is onduidelijk of met de in deze overwe­
ging genoemde „interfaces" de interfaces zelf of de 
specificaties hiervoor worden bedoeld. 
3.1.2. Er bestaat overeenstemming over het feit dat 
„ideeën en beginselen" niet onder de bescherming van 
het auteursrecht vallen. Het is daarom overbodig te 
stellen dat de aan interfaces ten grondslag liggende 
ideeën en beginselen „niet voor bescherming door het 
auteursrecht in aanmerking komen", daar dit voor geen 
enkel programma het geval zou zijn. 
3.1.3. Gezien bovengenoemde twee opmerkingen 
zou deze overweging in haar geheel geschrapt kunnen 
worden, zonder dat dit iets aan de teneur van het 
voorstel zou afdoen. Deze overweging zou evenwel ook 
als volgt kunnen worden veranderd: 
„Overwegende dat hiervoor een logische en, waar 
nodig, fysische koppeling en interactie zijn vereist, 
waardoor tussen alle elementen van programmatuur 
en apparatuur in alle door deze te vervullen functies 
enerzijds en andere programmatuur en apparatuur 
anderzijds een passende wisselwerking mogelijk is, 
dat een dergelijke koppeling en wisselwerking wor­
den bewerkstelligd door een zgn. „interface" en dat 
interfaces voor dezelfde bescherming in aanmerking 
komen als ieder ander onder het auteursrecht val­
lend computerprogramma." 
3.2. Preambule: Negende overweging 
Aangezien de internationale auteursrechtconventies zo 
belangrijk zijn voor de middelen waarmee de voor 
auteursrechtelijke bescherming in aanmerking komende 
programma's beschermd moeten worden, zou het nuttig 
kunnen zijn deze overweging als volgt uit te breiden: 
„... internationale standaardisering en het beginsel 
is toegedaan dat iedere lid-staat moet voldoen aan 
de bepalingen van de internationale conventie ter 
bescherming van letterkundige en kunstwerken (de 
Berner conventie)." 
3.3. Artikel 1 — Voorwerp van bescherming 
3.3.1. Artikel 1, lid 2 
Zoals in hoofdstuk 2 werd gesteld, zou volgens het 
Comité in de ontwerp-richtlijn uitdrukkelijk vermeld 
moeten worden dat de bescherming van compu­terprogramma's door middel van de voor letterkundige 
werken geldende bepalingen van de Berner conventie 
gerealiseerd dient te worden. Daarom zou dit lid als 
volgt moeten worden gelezen: 
„... van letterkunde, in de zin van de Berner con­
ventie." 
3.3.2. Artikel 1, lid 3 
3.3.2.1. Het Comité gaat ermee akkoord dat de be­
scherming overeenkomstig het auteursrecht niet op aan 
computerprogramma's ten grondslag liggende ideeën 
en beginselen van toepassing is. 
3.3.2.2. De begrippen „logica" en „algoritmen" zijn 
onduidelijk en worden vaak door elkaar gebruikt. Bij 
de huidige stand van de technologie zal overigens 
nauwelijks worden gehoord dat „logica", „algoritmen" 
en „programmeertalen" onder een definitie van „com­
puterprogramma's" vallen. Vermelding van deze van 
bescherming uit te sluiten begrippen in dit artikel werkt 
alleen maar verwarring en zorgt voor nodeloze discus­
sies. Daarom dienen zij volgens het Comité te worden 
geschrapt. 
3.3.2.3. Zoals hierboven reeds is gesteld, vallen 
„ideeën en beginselen" niet onder het auteursrecht. 
Daarom is het hier, evenals in de preambule, overbodig 
te bepalen dat de aan interfaces ten grondslag liggende 
ideeën en beginselen „niet voor bescherming door het 
auteursrecht in aanmerking komen". Deze tweede zin 
zou kunnen worden geschrapt. Het Comité heeft begrip 
voor het argument dat de houders van het auteursrecht 
bij interfaces hun rechten wellicht willen laten gelden 
om concurrenten uit te schakelen. Dit doet echter niets 
af aan zijn overtuiging dat de tweede zin van artikel 
1.3. het tegengaan van concurrentiebeperkende maatre­
gelen in het geheel niet bevordert. Het is de duidelijke 
taak van de Commissie, d.m.v. de mededigingsvoor-
schriften hiervoor te zorgen. 
3.3.2.4. Dit lid zou daarom als volgt kunnen worden 
gelezen: 
„De bescherming overeenkomstig deze richtlijn 
wordt verleend aan de uitdrukkingswijze, in welke 
vorm dan ook, van een computerprogramma, doch 
strekt zich niet uit tot de ideeën of beginselen die 
de grondslag van het programma vormen." 
3.3.3. Artikel 1, lid 4 
3.3.3.1. De Commissie geeft geen definitie van de 
term „oorspronkelijkheid". Daar dit woord in de wet­
gevingen van de verschillende lid-staten op uiteenlopen­
de wijze wordt geïnterpreteerd, wordt met deze bepa­
ling niets geharmoniseerd. Het voortbestaan van ver­
schillende graden van oorspronkelijkheid in de lid­
staten zou een belemmering voor de handel in compu­
terprogramma's tussen de lid-staten kunnen vormen. 
Nr. C 329/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 12. 89 
3.3.3.2. Het Comité ziet in dat het probleem i.v.m. 
de oorspronkelijkheid zich niet specifiek in het auteurs­
recht m.b.t. computerprogramma's voordoet en op veel 
meer aspecten van het auteursrecht betrekking heeft. 
Wordt dit probleem niet bij de eerste poging tot har­
monisering van het auteursrecht aangepakt, dan zal dit 
de handel in de Gemeenschap blijven belemmeren en 
zal op een later tijdstip alsnog een oplossing moeten 
worden gevonden. 
3.3.3.3. Het Comité is van oordeel dat bij een poging 
tot definiëren van het begrip „oorspronkelijkheid" met 
volgende aspecten rekening dient te worden gehouden: 
3.3.3.3.1. Er mag niet als voorwaarde worden gesteld 
dat het programma aan esthetische, kwalitatieve of 
kwantitatieve criteria dient te beantwoorden. 
3.3.3.3.2. Er mogen geen eisen worden gesteld t.a.v. 
de programmeerdeskundigheid. 
3.3.3.3.3. Is een programma niet van een ander pro­
gramma gekopieerd, dan kan het als oorspronkelijk 
worden beschouwd en komt het voor bescherming in 
aanmerking. 
3.3.3.4. Mocht om enigerlei reden besloten worden, 
het begrip „oorspronkelijkheid" niet te definiëren, dan 
kan lid 4, sub a) beter als volgt positief worden gefor­
muleerd : 
„Een computerprogramma wordt beschermd indien 
het aan dezelfde voorwaarden voldoet als die welke 
voor andere werken van letterkunde gelden." 
3.4. Artikel 2 — Auteurschap van het programma 
3.4.1. Artikel 2, lid 3 
3.4.1.1. Het is de vraag of de ontwerp-richtlijn op 
dit punt in overeenstemming is met hetgeen in de Berner 
conventie met betrekking tot morele rechten wordt 
bepaald. Niettemin zijn deze bepalingen eerder van 
toepassing op het auteursrecht voor meer traditionele 
vormen van letterkundig werk en niet op compu­
terprogramma's. 
3.4.1.2. Om deze reden stemt het Comité met deze 
bepaling als zodanig in. Bij in opdracht vervaardigde 
programma's is de betalende opdrachtgever terecht de 
eerste houder van het auteursrecht. Er is namelijk een 
verschil tussen computerprogramma's en andere vor­
men van literair werk. De wetgevers in de lid-staten 
staan huiverig tegenover toekenning van het auteurs­
recht aan de opdrachtgever en niet aan de vervaardiger 
van het werk in kwestie, maar hierbij gaat het om 
meer traditionele vormen van letterkundig werk. Voorts 
worden deze aangelegenheden altijd uitdrukkelijk ver­
meld in een overeenkomst tussen lastgever en last­
hebber, met name wanneer de lasthebber de intel­
lectuele-eigendomsrechten bij een in opdracht gegeven 
programma ter harte gaan. 3.4.2. Artikel 2, lid 4 
Het Comité kan in beginsel met dit lid instemmen, maar 
zou dit ter wille van de duidelijkheid wel als volgt 
willen herformuleren: 
„Indien een computerprogramma in het kader van 
een dienstbetrekking tot stand werd gebracht en 
programmeren deel uitmaakt van de taken van de 
werknemer, is de werkgever bevoegd alle rechten 
met betrekking tot het programma uit te oefenen, 
tenzij bij overeenkomst of bij rechtsgeldige CAO 
anders werd bepaald." 
3.4.3. Artikel 2, lid 5 
Het Comité acht het belangrijk dat de rechten van 
de houder van het auteursrecht voor het programma 
waarvan het nieuwe programma wordt afgeleid, be­
schermd worden. Om deze reden stelt het Comité de 
volgende herformulering voor: 
„... werd bepaald. Dit artikel laat onverlet het au­
teursrecht t.a.v. het computerprogramma waaruit 
de afgeleide programma's voortkomen." 
3.5. Artikel 4 — Aan toestemming onderworpen han­
delingen 
3.5.1. Artikel 4, sub a) 
Het is technisch moeilijk te omschrijven wat onder het 
„bekijken" van een programma moet worden verstaan; 
daarom zou hier van het „visueel weergeven" van pro­
gramma's moeten worden gesproken. 
3.5.2. Artikel4,subb) 
Om zo dicht mogelijk bij de Berner conventie aan te 
sluiten, stelt het Comité voor, artikel 4) als volgt te 
laten luiden: 
„de bewerking, vertaling, wijziging en aanpassing 
van een computerprogramma en de verme­
nigvuldiging van een dergelijke bewerking, verta­
ling, wijziging of aanpassing;". 
Hoewel de Commissie heeft vermeden in haar richtlijn­
voorstel definities op te nemen, is het wellicht nodig 
het begrip „bewerking" te definiëren, omdat dit op 
uiteenlopende wijze kan worden uitgelegd. 
3.5.3. Artikel 4, sub c) 
3.5.3.1. Hoewel de informatiedrager van een compu­
terprogramma kan worden „verkocht", is het onjuist 
het woord „verkoop" voor computerprogramma's zelf 
te gebruiken. 
3.5.3.2. De Commissie heeft geen geografische beper­
king op de uitputting van rechten gelegd (zoals een 
beperking tot de Gemeenschap). Ongeacht de verdien-
30. 12. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 329/7 
sten van een geografische beperking beschouwt het 
Comité dit als een zaak van handelswetgeving en niet 
van auteurswetgeving: de EG-auteurswet zou geen ge­
schikt instrument zijn om parallelimport uit derde lan­
den te verhinderen. Bijgevolg stemt het Comité in met 
het in deze bepaling beoogde doel, auteursrechtelijk 
duidelijk te regelen dat de rechten van natuurlijke en 
rechtspersonen uit de EG die licenties nemen van pro­
gramma's waarvan het auteursrecht in handen van hou­
ders uit derde landen is, worden beschermd. De gehele 
kwestie van parallelimport van computerprogramma's 
van buiten de Gemeenschap verdient echter nadere be­
studering door de Commissie. 
3.5.3.3. Het is moeilijk een nauwkeurige omschrij­
ving van het begrip „in het verkeer brengen" te geven. 
Het Comité stelt een aantal wijzigingen in de formule­
ring van artikel 4, sub c) voor, om deze moeilijkheid te 
ondervangen. 
3.5.4. Nieuwe formulering van artikel 4 
„Onverminderd artikel 5 omvatten de in artikel 1 
bedoelde exclusieve rechten het recht de volgende 
handelingen te verrichten of het verrichten daarvan 
toe te staan: 
a) de verveelvoudiging voor een deel of geheel van 
een computerprogramma op welke wijze en in 
welke vorm dan ook. Voor zover voor het laden 
of visueel weergeven, of de uitvoering, trans­
missie of opslag van een computerprogramma 
vermenigvuldiging van het programma noodza­
kelijk is, worden deze handelingen als aan toe­
stemming onderworpen handelingen be­
schouwd; 
b) de bewerking, vertaling, wijziging en aanpassing 
van een computerprogramma en de verme­
nigvuldiging van een dergelijke bewerking, ver­
taling, wijziging of aanpassing; 
c) de distributie van een kopie van een compu­
terprogramma door verkoop, licentieverlening, 
leasing, verhuur en de invoer voor deze doelein­
den. Het recht om op de distributie van een 
kopie van een programma.controle uit te oefenen 
zal, in geval van verkoop of invoer van deze 
kopie na de eerste verkoop van de kopie aan 
personen door de rechthebbende of met diens 
toestemming, zijn uitgeput." 
Bovendien zou het begrip „bewerking" eventueel kun­
nen worden gedefinieerd. 
3.6. Artikel 5 — Voor de aan toestemming onderwor­
pen handelingen geldende uitzonderingen 
3.6.1. Artikel 5, lid 1 
3.6.1.1. Dit lid dient nauwkeuriger te worden gefor­
muleerd. Er zijn tal van manieren om licentie voor computerprogramma's te verlenen, zonder dat beide 
partijen hun handtekening onder een schriftelijke over­
eenkomst behoeven te zetten. Met het voortschrijden 
van de technologische ontwikkeling zullen er steeds 
minder van dit soort schriftelijke overeenkomsten ko­
men. Het Comité stelt voor, in dit lid niet langer van 
door beide partijen ondertekende schriftelijke overeen­
komsten te spreken en in plaats daarvan de woorden 
„rechtsgeldige licentieovereenkomst" te gebruiken; ver­
der zouden de woorden „de in artikel 4, onder a) en b) 
bedoelde handelingen" moeten worden vervangen door 
de meer beperkte formulering „vermenigvuldiging door 
het laden of visueel weergeven, de uitvoering, trans­
missie of opslag". Voorts wordt in de tekst niet inge­
gaan op de vraag of parallelle gebruikmaking van een 
dergelijk programma is toegestaan. Daarom adviseert 
het Comité, de vijfde en de zesde regel van artikel 5.1. 
als volgt te formuleren: 
„... wanneer deze handelingen voor het gebruik van 
het programma op één verwerkingseenheid door 
één gebruiker op één bepaald tijdstip noodzakelijk 
zijn." 
3.6.1.2. De Commissie zou in dit verband ook moe­
ten denken aan het recht om reservekopieën van het 
programma te maken als een van de algemene rechten 
van de gebruiker. 
De volgende tekst wordt voorgesteld: 
„(a) Op het auteursrecht van een compu­
terprogramma wordt geen inbreuk gemaakt 
door vermenigvuldiging van het programma 
of van een computerprogramma dat een be­
werking van het programma vormt indien: 
(i) de vermenigvuldiging wordt gemaakt 
door of namens de eigenaar van de „oor­
spronkelijke kopie" die wordt verme­
nigvuldigd; 
(ii) de vermenigvuldiging uitsluitend wordt 
gemaakt om ervoor te zorgen dat door de 
eigenaar van de oorspronkelijke kopie een 
andere kopie kan worden gebruikt voor 
het geval dat een kopie van het program­
ma verloren zou gaan, zou worden vernie­
tigd of onbruikbaar zou worden. 
(b) De bepaling onder a) is niet van toepassing 
indien: 
(i) op de oorspronkelijke kopie, een infor­
matiedrager of de verpakking waarin/ 
waarmee deze wordt geleverd, schriftelijk 
duidelijk is aangegeven dat het verboden 
is reservekopieën te maken, dan wel in­
dien de informatiedrager waarop de oor­
spronkelijke kopie is geleverd, niet van 
dien aard is dat deze kopie bij normaal 
gebruik verloren zou gaan, zou worden 
vernietigd of onbruikbaar zou worden; of 
(ii) er een rechtsgeldige overeenkomst is 
waarin het tegendeel wordt bepaald." 
3.6.2. Artikel 5, lid 2 
Omwille van de duidelijkheid stelt het Comité voor dit 
lid als volgt te lezen: 
Nr. C 329/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 12. 89 
„Indien een kopie van een computerprogramma 
werd verkocht of op andere wijze dan bij een rechts­
geldige licentie-overeenkomst ter beschikking van 
het publiek werd gesteld, mag de rechthebbende 
geen gebruik maken van zijn exclusieve recht toe­
stemming te verlenen voor de verhuur van het pro­
gramma om te verhinderen dat de kopie van dit 
programma als referentiemateriaal wordt gebruikt 
t.b.v. bezoekers van instellingen zonder winstoog­
merk, zoals openbare bibliotheken, die pro­
gramma's als naslagmateriaal ter beschikking van 
het publiek stellen." 
3.7. Artikel 6 — Secundaire inbreuken 
De Commissie dient na te gaan of het begrip „inbreuk" 
in de verschillende talen juist is vertaald. Het gaat 
hierbij namelijk niet noodzakelijkerwijze om handelin­
gen waarop strafrechtelijke sancties staan. 
3.8. Artikel 7 — Duur van de bescherming 
3.8.1. Artikel 7 geeft een andere beschermingsduur 
dan de Berner conventie omdat, zoals de Commissie in 
haar toelichting op artikel 7 stelt, „wanneer voor de 
duur van de bescherming wordt aangeknoopt aan het 
leven van de persoon van de maker zulks tot beden­
kingen aanleiding kan geven — indien men denkt aan 
het geval van het gezamenlijke auteurschap van door 
computers voortgebrachte werken en de lengte van 
de termijn die hiervan het gevolg is". Aangezien een 
computerprogramma in de praktijk veel minder lang 
meegaat dan 50 jaar, moet deze gedachte van de Com­
missie weinig praktisch worden geacht en moet meer 
gewicht worden toegekend aan de noodzaak de bepalin­
gen van de Berner conventie zo nauwkeurig mogelijk 
te volgen. Welke periode ook wordt voorgesteld (b.v. 
25 of 30 jaar), ditzelfde argument kan steeds worden 
gehanteerd. De Gemeenschap heeft er dus alle belang 
bij, zich nauwgezet aan de Berner conventie te houden. 
Volgens het Comité zou dit artikel dan ook als volgt 
moeten luiden: 
„De bescherming overeenkomstig dit artikel geldt 
gedurende het leven van de maker of, indien er meer 
dan één maker is, gedurende het leven van de langst 
overlevende maker plus 50 jaar. Met computers 
voortgebrachte werken worden gedurende 50 jaar, 
te rekenen vanaf de datum van totstandbrenging, 
beschermd." 
De conventie spreekt van „ten minste 50 jaar". Een 
dergelijke formulering vormt evenwel een uitnodiging 
voor de lid-staten om uiteenlopende beschermingsperio­
des, i.c. nieuwe handelsbelemmeringen, voor te schrij­
ven. In elk geval is een periode van 50 jaar duidelijk in 
overeenstemming met de Berner conventie. 
3.8.2. Wellicht heeft de Commissie zich ook laten 
leiden door de gedachte van een mogelijke herformule­
ring van de Berner conventie in de toekomst, in de 
zin van een beschermingsduur van 50 jaar, te rekenen 
„vanaf de datum van de totstandbrenging". Het Comité 
houdt evenwel vast aan het standpunt dat de Berner 
conventie (voor zover mogelijk) in haar huidige vorm 
moet worden toegepast. Pas wanneer de conventie ge­wijzigd wordt, zou de Commissie met een voorstel tot 
wijziging van de formulering van de richtlijn kunnen 
komen. 
Dat dit standpunt nu wordt ingenomen, betekent even­
wel niet dat tijdens onderhandelingen over de herzie­
ning van de Berner conventie aan de aan deze bepaling 
ten grondslag liggende beginselen moet worden vast­
gehouden. 
3.8.3. Hoewel zulks slechts op een zeer gering aantal 
programma's van toepassing is, is het Comité van oor­
deel dat de volgende passage dient te worden ingevoegd 
(het bestaande artikel 7 wordt dan artikel 7.1) om de 
tekst zo nauwkeurig mogelijk bij de Berner conventie 
(en met name artikel 7 (3) hiervan) te laten aansluiten: 
„2. In het geval van anonieme of pseudonieme wer­
ken loopt de bescherming af vijftig jaar nadat 
kopieën van het programma rechtsgeldig aan het 
publiek ter beschikking zijn gesteld. Laat het door 
de auteur aangenomen pseudoniem geen twijfel over 
diens identiteit bestaan, dan is artikel 7.1 van toe­
passing. Maakt de auteur van een anoniem of een 
pseudoniem werk zijn identiteit in de bedoelde pe­
riode van vijftig jaar bekend, dan is artikel 7.1 
eveneens van toepassing." 
3.9. Artikel 8 — Toepassing van andere wettelijke 
bepalingen 
Het Comité meent dat het de duidelijkheid ten goede 
zou komen indien: 
a) de woorden „voor zover deze bepalingen niet met 
de in deze richtlijn vervatte beginselen strijdig zijn" 
worden geschrapt, hetgeen ook zou aansluiten bij 
de richtlijn over de rechtsbescherming van topogra-
fieën van halfgeleiders; of indien 
b) artikel 8.1 door de volgende bepaling wordt ver­
vangen : 
„De behalve in het auteursrecht gegeven wets-
bescherming voor computerprogramma's wordt 
door deze richtlijn niet beïnvloed." 
3.10. Artikel 9 — Slotbepalingen 
Uiteraard zou in dit artikel als uiterste datum 1 januari 
1993 moeten worden ingevuld, maar het Comité hoopt 
dat de Raad een vroegere datum kan vaststellen. 
In elk geval is het zaak dat de Raad zo spoedig mogelijk 
een besluit over dit richtlijnvoorstel neemt, zodat de lid­
staten over een duidelijk gemeenschappelijk standpunt 
beschikken met het oog op de onderhandelingen ter 
herziening van de Berner conventie. 
30. 12. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 329/9 
4. Verdere opmerkingen 
4.1. Zoals gezegd, vindt het Comité dit voorstel van 
de Commissie een goede zaak; volgens haar vereisen 
echter nog andere punten in het Groenboek over het 
auteursrecht een wettelijke regeling en het Comité ziet 
desbetreffende voorstellen gaarne tegemoet; het hoopt 
dat de Gemeenschap op 1 januari 1993 een duidelijk 
standpunt over de gehele regeling inzake auteursrecht 
zal hebben ingenomen. 
4.2. Volgens het Comité dient de Commissie de in­
vloed van deze wettelijke regeling op de computer- en 
softwaresector en op de ontwikkeling van informatie­
technologie op gezette tijden na te gaan, met name 
wanneer als gevolg van wijzigingen in de Berner conven­
tie de EG-wetgeving moet worden aangepast. De Com­
missie zou de Raad, het Europese Parlement en het 
Gedaan te Brussel, 18 oktober 1989. Economisch en Sociaal Comité op gezette tijden verslag 
over de gevolgen van deze wettelijke regeling kunnen 
uitbrengen. 
4.3. Duidelijk is dat het zich op ongeoorloofde wijze 
toegang tot computerprogramma's en gegevens ver­
schaffen („kraken") overal in de Gemeenschap een 
ernstig probleem vormt. Ook doet zich het probleem 
van computervirussen voor, d.w.z. het onwettig invoe­
ren van instructies in programma's waardoor deze niet 
meer goed kunnen functioneren. Deze kwesties hebben 
uiteraard niet met het auteursrecht als zodanig te ma­
ken, maar zijn wel van invloed op het gebruik van 
computertechnologie en hebben gevolgen voor de re­
gelgeving betreffende de tot stand te brengen grote 
EG-markt. Het Comité adviseert de Commissie deze 
materie, met het oog op latere voorstellen voor commu­
nautaire wetsteksten, serieus te bestuderen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE