Nr. C 148/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 6.91 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen 
voor de bestrijding van bepaalde dierziekten 
(91/C 148/10) 
COM(91) 138 def. 
(Door de Commissie ingediend op 23 mei 1991) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat in bijlage II bij het Verdrag een lijst 
van levende dieren is opgenomen; dat de verkoop van 
levende dieren een belangrijke bron van inkomsten is 
voor de landbouwbevolking; 
Overwegende dat op communautair niveau bestrijdings­
maatregelen moeten worden vastgesteld voor het geval 
dat er een dierziekte uitbreekt, ten einde te zorgen voor 
een rationele ontwikkeling van de landbouwsector en bij 
te dragen tot de bescherming van de diergezondheid in 
de Gemeenschap; 
Overwegende dat een uitbraak van een dergelijke ziekte 
zich snel tot een epizoötie kan ontwikkelen, met een zo­
danige mortaliteit en zodanige verstorende gevolgen dat 
de rentabiliteit van de veehouderij er ernstig door kan 
worden aangetast; 
Overwegende dat er bestrijdingsmaatregelen moeten 
worden vastgesteld zodra de aanwezigheid van een der­
gelijke ziekte wordt vermoed, zodat onmiddellijk en 
doeltreffend kan worden opgetreden wanneer dat ver­
moeden wordt bevestigd; 
Overwegende dat de te nemen maatregelen erop gericht 
moeten zijn de verspreiding van de ziekte te voorkomen, 
met name door een zorgvuldige controle op de verplaat­
singen van dieren en produkten die de besmetting kun­
nen overdragen; 
Overwegende dat de preventie van deze ziekten in de 
Gemeenschap normaal gebaseerd moet zijn op een niet-
vaccinatiebeleid; dat evenwel moet worden voorzien in 
de mogelijkheid dat toch wordt ingeënt indien de ernst 
van de situatie dat zou vereisen; Overwegende dat alle gevaccineerde dieren moeten wor­
den geïdentificeerd, ten einde ervoor te zorgen dat deze 
dieren kunnen worden herkend; dat, met het oog op de 
nodige garanties, het gebruikte vaccin moet zijn goedge­
keurd door een door de Gemeenschap aangewezen refe­
rentielaboratorium; 
Overwegende dat een grondig epizoötiologisch onder­
zoek essentieel is voor de voorkoming van verspreiding 
van de ziekten; dat de Lid-Staten daartoe speciale eenhe­
den dienen in te stellen; 
Overwegende dat, met het oog op een doeltreffende be­
strijding, het diagnostiseren van de ziekten moet worden 
geharmoniseerd en moet geschieden onder de verant­
woordelijkheid van de bevoegde laboratoria, die op hun 
beurt worden gecoördineerd door een door de Gemeen­
schap aangewezen referentielaboratorium; 
Overwegende dat gemeenschappelijke maatregelen voor 
de bestrijding van deze ziekten de basis vormen voor de 
instandhouding van een uniform niveau van diergezond­
heid, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING 
VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Bij deze verordening worden de bij een uitbraak van een 
van de in bijlage I genoemde ziekten minimaal toe te 
passen gemeenschappelijke bestrijdingsmaatregelen vast­
gesteld. 
Artikel 2 
In deze verordening wordt verstaan onder: 
1. bedrijf: elke inrichting (al dan niet tot de landbouw 
behorend), gelegen op het grondgebied van een Lid-
Staat, waar dieren worden gehouden of gefokt; 
2. dier: elk gedomesticeerd dier van een soort die recht­
streeks voor de betrokken ziekte vatbaar is, of elk in 
het wild levende, gewervelde dier dat een rol kan spe­
len in de epizoötiologie van de ziekte, doordat het als 
smetstofdrager of smetstofreservoir kan fungeren; 
7.6. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 148/13 
3. vector: elk in het wild levende, gewervelde of onge­
wervelde dier dat, langs mechanische dan wel langs 
biologische weg het agens van de betrokken ziekte 
kan overdragen en verspreiden; 
4. eigenaar of houder: elke natuurlijke persoon of rechts­
persoon die eigenaar van de dieren is, of die belast is 
met het houden van de betrokken dieren, al dan niet 
tegen financiële vergoeding; 
5. incubatietijd: de tijd die normalerwijze verloopt tussen 
het moment waarop blootstelling aan het agens van 
de betrokken ziekte plaatsvindt en het moment 
waarop de eerste klinische symptomen zich manifeste­
ren. De duur van de incubatietijd is die welke voor de 
betrokken ziekte is vastgesteld in bijlage I; 
6. bevestiging van besmetting: de verklaring van de be­
voegde autoriteit inzake de aanwezigheid van een van 
de in bijlage I genoemde ziekten bij een dier of kar­
kas, afgelegd op basis van de resultaten van het klini­
sche onderzoek en/of het laboratoriumonderzoek, al 
naar gelang van het geval; 
7. bevoegde autoriteit: de voor het betrokken doel door 
de nationale overheid van het betrokken land aange­
wezen veterinaire autoriteit, die rechtstreeks verant­
woording verschuldigd is aan de nationale overheid in 
het kader van deze verordening, en die via de natio­
nale overheid rapporteert; 
8. officiële dierenarts: de door de bevoegde autoriteit van 
de Lid-Staat aangestelde dierenarts. 
Artikel 3 
1. Een ieder die de aanwezigheid van een van de in 
bijlage I vermelde ziekten bij een dier vermoedt, dient 
dat onmiddellijk mede te delen aan of te melden bij de 
bevoegde autoriteit en dient, in voorkomend geval, de 
eigenaar of houder van de dieren zo snel mogelijk op de 
hoogte te brengen. 
2. Totdat de in artikel 4, lid 1, genoemde maatregelen 
worden toegepast, dient de eigenaar of houder van een 
dier waarvan wordt vermoed dat het besmet is, de no­
dige maatregelen te nemen om te voldoen aan het be­
paalde in dat lid. 
3. Wanneer wordt medegedeeld dat van een of meer 
dieren wordt vermoed dat zij besmet of verontreinigd 
zijn met een van de betrokken ziekten, dient de be­
voegde autoriteit onmiddellijk een officieel onderzoek in 
te stellen om de aanwezigheid van het ziekteverwek­
kende agens te bevestigen of te weerleggen. De officiële 
dierenarts dient de betrokken dieren en het betrokken 
beslag aan een klinisch onderzoek te onderwerpen. 
4. Indien het vermoeden van besmetting gegrond 
blijkt, dient de bevoegde autoriteit te zorgen voor en 
toezicht te houden op de uitvoering van de in deze ver­
ordening vastgestelde voorschriften. Artikel 4 
1. Wanneer wordt vermoed dat dieren op een bedrijf 
zijn besmet, laat de bevoegde autoriteit het bedrijf onder 
officieel toezicht plaatsen en geeft zij met name opdracht 
om de volgende maatregelen te treffen: 
a) Alle categorieën dieren van voor de ziekte vatbare 
soorten moeten worden geteld en voor iedere catego­
rie moet worden aangegeven hoeveel dieren reeds ge­
storven zijn, besmet zijn dan wel mogelijk besmet of 
verontreinigd zijn; de uitkomsten van de telling moe­
ten door de eigenaar of houder worden bijgewerkt op 
basis van het aantal dieren dat in de periode waarop 
het vermoeden betrekking heeft, wordt geboren of 
sterft; de uitkomsten van de telling moeten op ver­
zoek worden overgelegd en mogen bij elke inspectie 
worden gecontroleerd. 
b) Alle dieren van voor de ziekte vatbare soorten op het 
bedrijf moeten in de eigen stal worden gehouden of 
op een andere plaats worden ondergebracht waar zij 
kunnen worden afgezonderd, waarbij, indien nodig, 
rekening wordt gehouden met de mogelijke rol van 
vectoren. 
c) Dieren van voor de ziekte vatbare soorten mogen niet 
op het bedrijf worden binnengebracht of van het be­
drijf worden afgevoerd. 
d) Dieren van andere soorten mogen niet zonder toe­
stemming van de bevoegde autoriteit op het bedrijf 
worden binnengebracht of van het bedrijf worden af­
gevoerd. 
e) Voor al het verkeer van personen van en naar het be­
drijf is toestemming van de bevoegde autoriteit ver­
eist. 
f) Voertuigen mogen het bedrijf slechts binnenkomen of 
verlaten met de toestemming van de bevoegde autori­
teit, die de voorwaarden vaststelt om verspreiding van 
het ziekteverwekkende agens te voorkomen. 
g) Dierlijke produkten, diervoeders, gereedschap, voor­
werpen of andere stoffen, zoals afval, waardoor de 
betrokken ziekte kan worden overgebracht, mogen 
niet uit het bedrijf worden verwijderd, tenzij de be­
voegde autoriteit daarvoor toestemming heeft gege­
ven. 
h) Adequate ontsmettingsmiddelen moeten worden ge­
bruikt bij de in- en uitgangen van de stallen waar die­
ren van voor de ziekte vatbare soorten zijn gehuis­
vest, en van het bedrijf zelf. 
i) Er moet een epizoötiologisch onderzoek worden ver­
richt overeenkomstig artikel 8, lid 1, 
2. De bevoegde autoriteit zorgt ervoor dat de nodige 
monsters worden genomen voor laboratoriumonderzoek, 
voor zover deze monsters nog niet zijn genomen en deze 
onderzoeken nog niet zijn verricht op grond van artikel 
3. lid 3. 
3. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 genoemde 
maatregelen eveneens van toepassing verklaren voor an­
dere bedrijven, wanneer in verband met de ligging hier­
van of de rechtstreekse of onrechtstreekse contacten met 
het bedrijf waar aanwezigheid van de ziekte wordt ver­
moed, besmetting moet worden gevreesd. 
Nr. C 148/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7.6.91 
4. De in de leden 1 en 3 bedoelde maatregelen mogen 
pas worden opgeheven wanneer het vermoeden ten aan­
zien van de aanwezigheid van de ziekte officieel is weer­
legd. 
Artikel 5 
Zodra besmetting op een bedrijf is bevestigd, stelt de be­
voegde autoriteit de volgende maatregelen vast: 
1. Naast de in artikel 4, lid 1, genoemde maatregelen 
worden onverwijld de volgende maatregelen getroffen: 
a) alle dieren van voor de ziekte vatbare soorten op het 
bedrijf moeten op het bedrijf worden gedood, op zo­
danige wijze dat er geen enkel gevaar voor versprei­
ding van het ziekteverwekkende agens bestaat; 
b) nadat bovengenoemde dieren zijn gedood, moeten 
zij, indien mogelijk, op het bedrijf worden verbrand 
of begraven; wanneer verbranding of begraving niet 
mogelijk is, moeten de dieren worden gedestrueerd. 
Er moeten de nodige maatregelen worden getroffen 
om elk gevaar voor verspreiding van het ziektever­
wekkende agens te voorkomen; 
c) nadat de dieren van voor de ziekte vatbare soorten 
zijn opgeruimd, moeten de stallen en de omgeving 
daarvan, alsmede de voertuigen waarmee de dieren 
zijn vervoerd en al het materiaal dat mogelijk is ver­
ontreinigd, worden gereinigd en ontsmet overeen­
komstig artikel 11 en moeten de nodige maatregelen 
worden genomen om vectoren van het agens op ade­
quate wijze te bestrijden; 
d) alle mogelijke verontreinigde stoffen als bedoeld in 
artikel 4, lid 1, onder g), moeten worden vernietigd 
of op zodanige wijze worden behandeld dat het even­
tueel aanwezige agens van de ziekte wordt vernietigd; 
e) er moet een epizoötiologisch onderzoek worden ver­
richt overeenkomstig artikel 8, lid 1, en artikel 8, lid 
2, is van toepassing. 
2. De bevoegde autoriteit ziet erop toe dat de nodige 
monsters worden genomen ten einde ervoor te zorgen 
dat de nodige gegevens voor een grondig epizoötiolo­
gisch onderzoek beschikbaar zijn. 
3. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 vastgestelde 
maatregelen van toepassing verklaren voor andere bedrij­
ven, wanneer in verband met de ligging hiervan en de 
rechtstreekse of onrechtstreekse contacten met het be­
smette bedrijf, besmetting moet worden gevreesd. 
4. De bevoegde autoriteit geeft toestemming om weer 
dieren op het bedrijf binnen te brengen, nadat de over­
eenkomstig artikel 11 uitgevoerde reinigings- en ont-
smettingswerkzaamheden door de officiële dierenarts 
zijn gecontroleerd en goedgekeurd. 
Artikel 6 
Wanneer wordt vermoed dat in het wild levende dieren 
kunnen zijn besmet, dienen passende maatregelen te 
worden genomen overeenkomstig het bepaalde in de ar­
tikelen 4 en 5. Artikel 7 
1. Indien een bedrijf twee of meer afzonderlijke pro-
duktie-eenheden heeft, kan de bevoegde autoriteit voor 
de gezonde produktie-eenheden van een besmet bedrijf 
een uitzondering op de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), 
vastgestelde eisen toestaan, op voorwaarde dat de offi­
ciële dierenarts heeft bevestigd dat de structuur en de 
omvang van deze produktie-eenheden en de aldaar ver­
richte werkzaamheden van dien aard zijn dat deze pro­
duktie-eenheden, wat betreft huisvesting, verzorging en 
voedering van de dieren, volledig gescheiden zijn, zodat 
verspreiding van het ziekteverwekkende agens van de 
ene eenheid naar de andere wordt voorkomen. 
2. Wanneer gebruik wordt gemaakt van lid 1, is Be­
schikking 88/397/EEG van de Commissie (*) van over­
eenkomstige toepassing. 
3. De in lid 2 genoemde beschikking kan volgens de 
procedure van artikel 17 worden gewijzigd in verband 
met de desbetreffende ziekte, ten einde rekening te hou­
den met de specifieke aard van die ziekte. 
Artikel 8 
1. Het epizoötiologische onderzoek betreft: 
a) de duur van de periode waarin de ziekte op het be­
drijf aanwezig kan zijn geweest voordat de aanwezig­
heid ervan werd gemeld of vermoed; 
b) de mogelijke oorsprong van de ziekte op het bedrijf 
en het opsporen van andere bedrijven waar zich die­
ren van voor de ziekte vatbare soorten bevinden die 
kunnen zijn besmet of verontreinigd; 
c) het verkeer van personen, voertuigen en stoffen die 
het ziekteverwekkende agens van en naar de betrok­
ken bedrijven kunnen hebben gebracht; 
d) eventueel de aanwezigheid en verspreiding van vecto­
ren van de ziekte. 
2. Met het oog op een volledige coördinatie van alle 
maatregelen om de ziekte zo snel mogelijk uit te roeien 
en voor het uitvoeren van het epizoötiologische onder­
zoek, wordt er een crisiseenheid opgericht. 
De algemene voorschriften inzake de nationale crisiseen-
heden en de communautaire crisiseenheid, vervat in Ver­
ordening (EEG) nr. van de Raad, zijn van toepassing. 
O PB nr. L 189 van 20. 7. 1988, blz. 25. 
7.6.91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 148/15 
Artikel 9 
1. Wanneer de officiële dierenarts constateert, of op 
basis van bevestigde gegevens van oordeel is, dat de 
ziekte vanuit andere bedrijven op het in artikel 4 be­
doelde bedrijf kan zijn ingesleept dan wel vanuit dit laat­
ste bedrijf naar andere bedrijven kan zijn overgedragen 
als gevolg van verkeer van personen, dieren of voertui­
gen of op enigerlei andere wijze, worden die andere be­
drijven onder officieel toezicht geplaatst overeenkomstig 
artikel 4, en wordt dat toezicht pas opgeheven nadat de 
vermoedelijke aanwezigheid van de ziekte op het bedrijf 
officieel is weerlegd. 
2. Wanneer de officiële dierenarts constateert, of op 
basis van bevestigde gegevens van oordeel is, dat de 
ziekte vanuit andere bedrijven op het in artikel 5 be­
doelde bedrijf kan zijn ingesleept dan wel vanuit dit laat­
ste bedrijf naar andere bedrijven kan zijn overgedragen 
als gevolg van verkeer van personen, dieren of voertui­
gen of op enigerlei andere wijze, worden die andere be­
drijven onder officieel toezicht geplaatst overeenkomstig 
artikel 4, en wordt dat toezicht pas opgeheven nadat de 
vermoedelijke aanwezigheid van de ziekte op het bedrijf 
officieel is weerlegd. 
3. Wanneer voor een bedrijf lid 2 van toepassing is, 
ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat artikel 4 voor 
dat bedrijf blijft gelden gedurende ten minste een met 
één incubatietijd overeenkomende periode na het tijdstip 
waarop de besmetting, blijkens het epizoötiologische on­
derzoek overeenkomstig artikel 8, waarschijnlijk op het 
bedrijf is binnengebracht. 
4. Wanneer de bevoegde autoriteit zulks geoorloofd 
acht, kan zij de werkingssfeer van de in de leden 1 en 2 
bedoelde maatregelen beperken tot een deel van het be­
drijf en de in dat deel aanwezige dieren, op voorwaarde 
dat het bedrijf kan voldoen aan het bepaalde in artikel 7, 
dan wel alleen tot de dieren van de voor de ziekte vat­
bare soorten. 
Artikel 10 
1. Zodra de diagnose officieel is bevestigd, worden 
een beschermingsgebied en een toezichtgebied aangewe­
zen. Daarbij dient rekening te worden gehouden met de 
natuurlijke grenzen en met de controlevoorzieningen. 
2. Voor de beschermingsgebieden, respectievelijk de 
toezichtgebieden, gelden de volgende voorschriften ten 
aanzien van de oppervlakte, aangegeven met de straal 
van een cirkel rond het besmette bedrijf: 
a) bij runderpest of „peste des petits ruminants": 10 km, 
respectievelijk 25 km; 
b) bij vesiculaire varkensziekte, schape- en geitepokken, 
nodulaire dermatose of Teschener ziekte: 3 km, res­
pectievelijk 10 km; 
c) bij vesiculeuze stomatitis, blue tongue of Riftdal-
koorts: 50 km, respectievelijk 100 km. 
3. Indien in een dergelijk gebied of gebieden delen 
liggen van het grondgebied van verschillende Lid-Staten, 
werken de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-
Staten samen om de in lid 1 bedoelde gebieden aan te 
wijzen. 4. De grootte van de in lid 2 bedoelde gebieden 
wordt, eventueel na een bezoek, onmiddelijk opnieuw 
bekeken door de Commissie. Volgens de procedure van 
artikel 17 kan worden besloten de gebieden aan te pas­
sen met inachtneming van: 
— de geografische situatie, 
— de meteorologische omstandigheden, 
— de aanwezigheid en de mate van verspreiding van 
vectorsoorten, 
— de resultaten van de overeenkomstig artikel 8 ver­
richte epizoötiologische onderzoeken, 
— alle beschikbare serologische gegevens, 
— de werkelijk ingestelde bestrijdingsmaatregelen, met 
name of al dan niet ter plaatse wordt geslacht. 
5. In de beschermingsgebieden gelden de volgende 
maatregelen: 
a) Alle bedrijven waar dieren van voor de ziekte vatbare 
soorten verblijven, moeten worden geteld; de bedrij­
ven die naar verwachting het meeste gevaar lopen, 
moeten zo spoedig mogelijk worden bezocht. 
b) Verplaatsing en vervoer van dieren van voor de ziekte 
vatbare soorten over openbare of particuliere wegen, 
met uitzondering van de toegangswegen tot de bedrij­
ven, moet worden verboden. 
c) Dieren van voor de ziekte vatbare soorten mogen niet 
van het bedrijf waarop zij zich bevinden, worden ver­
wijderd, tenzij om onder officieel toezicht, met het 
oog op noodslachting, rechtstreeks te worden ver­
voerd naar een in het beschermingsgebied gelegen 
slachthuis of, indien zich in dat gebied geen slacht­
huis onder veterinair toezicht bevindt, naar een door 
de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis in het 
toezichtgebied. 
Voor dergelijk vervoer wordt door de bevoegde autori­
teit slechts machtiging gegeven nadat de officiële dieren­
arts alle dieren van de voor de ziekte vatbare soorten op 
het bedrijf heeft onderzocht en heeft bevestigd dat van 
geen enkel dier wordt vermoed dat het besmet is. De 
voor het slachthuis bevoegde autoriteit moet in kennis 
worden gesteld van het voornemen om dieren naar dat 
slachthuis te verzenden. 
6. De in lid 5 bedoelde maatregelen blijven van kracht 
gedurende ten minste een met één incubatietijd overeen­
komende periode na het tijdstip waarop de dieren op het 
besmette bedrijf zijn opgeruimd overeenkomstig het be­
paalde in artikel 5 en de reinigings- en ontsmettings-
werkzaamheden zijn uitgevoerd overeenkomstig artikel 
11. Wanneer de ziekte evenwel wordt overgebracht door 
vectorinsekten, worden de duur van de maatregelen en 
de eventuele noodzaak om van verklikkerdieren gebruik 
te maken door het Permanent Veterinair Comité volgens 
de procedure van artikel 17 vastgesteld. 
Na afloop van deze periode zijn de in het toezichtgebied 
geldende voorschriften eveneens van toepassing op het 
beschermingsgebied. 
Nr. C 148/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 6.91 
7. In de toezichtgebieden gelden de volgende maatre­
gelen: 
a) Alle bedrijven waar dieren van voor de ziekte vatbare 
soorten verblijven, moeten worden geteld. 
b) Verplaatsing van dieren van voor de ziekte vatbare 
soorten over openbare wegen moet worden verboden, 
behalve om de dieren naar de wei of naar de stallen te 
brengen. 
c) Vervoer van dieren van voor de ziekte vatbare soor­
ten binnen het toezichtgebied is slechts toegestaan 
wanneer door de bevoegde autoriteit daartoe machti­
ging is verleend. 
d) Dieren van voor de ziekte vatbare soorten mogen niet 
buiten het toezichtgebied worden gebracht voordat, 
na de laatste uitbraak, ten minste een met één incuba-
tietijd overeenkomende periode is verstreken. Nadien 
mogen de dieren buiten dat gebied worden gebracht 
om onder officieel toezicht rechtstreeks naar een 
slachthuis te worden gevoerd met het oog op nood-
slachting. Voor dat vervoer wordt door de bevoegde 
autoriteit slechts machtiging gegeven nadat de offi­
ciële dierenarts alle dieren van voor de ziekte vatbare 
soorten in het bedrijf heeft onderzocht en heeft be­
vestigd dat van geen enkel dier wordt vermoed dat 
het besmet is. De voor het slachthuis bevoegde autori­
teit moet in kennis worden gesteld van het voornemen 
om dieren naar dat slachthuis te zenden. 
8. De maatregelen in het toezichtgebied blijven van 
kracht totdat ten minste een met één incubatietijd over­
eenkomende periode is verstreken nadat alle dieren, als 
bedoeld in artikel 5, op het besmette bedrijf zijn opge­
ruimd en op dat bedrijf de reinigings- en ontsmettings-
werkzaamheden zijn uitgevoerd overeenkomstig artikel 
11. Wanneer de ziekte evenwel wordt overgebracht door 
vectorinsekten, worden de duur van de maatregelen en 
de eventuele noodzaak om gebruik te maken van ver-
klikkerdieren door het Permanent Veterinair Comité 
volgens de procedure van artikel 17 vastgesteld. 
9. a) Wanneer zich in een bepaald gebied een buitenge­
woon ernstige epizoötie voordoet, die zich dreigt 
te verspreiden, wordt een afgebakend gebied dat 
ten minste alle in dat gebied aangewezen bescher-
mingsgebieden en toezichtgebieden omvat, tot 
„gebied met groot besmettingsgevaar" verklaard. 
b) De grootte van het in lid 1 bedoelde gebied kan 
onmiddelijk opnieuw worden bekeken, eventueel 
na een bezoek door de Commissie. Met het oog 
op de wijziging van het gebied kan een beschik­
king worden vastgesteld volgens de procedure van 
artikel 17. 
c) De Lid-Staten passen alle in de beschermingsgebie-
den getroffen maatregelen ook toe in het „gebied 
met groot besmettingsgevaar". 
d) Indien de buitengewoon ernstige situatie aanhoudt, 
wordt voor alle door de betrokken Lid-Staten te 
treffen maatregelen een beschikking vastgesteld 
volgens de procedure van artikel 17. e) De grenzen van het „gebied met groot besmet­
tingsgevaar" kunnen worden aangepast naarmate 
de beschermingsgebieden worden opgeheven. De 
onder c) en d) vastgestelde maatregelen worden 
ingetrokken zodra het laatste beschermingsgebied 
in het „gebied met groot besmettingsgevaar" is op­
geheven. 
10. De bevoegde autoriteit neemt de nodige maatre­
gelen, inclusief plaatsing van duidelijk zichtbare borden 
en waarschuwingsberichten en inschakeling van media 
zoals pers en televisie, om ervoor te zorgen dat alle per­
sonen in de beschermingsgebieden en de toezichtgebie­
den volledig op de hoogte zijn van de daar geldende be­
perkende maatregelen, en zij ziet erop toe dat deze 
maatregelen wel degelijk worden toegepast. 
Artikel 11 
1. Door de bevoegde autoriteit wordt vastgesteld 
welke ontsmettingsmiddelen en insekticiden eventueel 
moeten worden gebruikt en in welke concentratie. 
2. De werkzaamheden met betrekking tot reiniging, 
ontsmetting en verdelging van insekten worden op zoda­
nige wijze verricht dat verspreiding of overleving van het 
ziekteverwekkende agens volledig is uitgesloten. 
3. Na voltooiing van de werkzaamheden gaat de be­
voegde autoriteit na of de maatregelen naar behoren zijn 
uitgevoerd en ziet zij erop toe dat een wachttijd van ten 
minste 21 dagen wordt aangehouden, ten einde te garan­
deren dat het agens volledig is uitgeroeid. 
Artikel 12 
1. Laboratoriumonderzoek voor de opsporing van een 
ziekte wordt verricht door een overeenkomstig lid 5 aan­
gewezen nationaal laboratorium. Dit laboratoriumonder­
zoek moet, indien nodig en vooral wanneer het gaat om 
een eerste uitbraak van een ziekte, de nodige gegevens 
opleveren omtrent het type, subtype en eventueel de vari­
ant van het betreffende virus; deze uitkomsten kunnen 
eventueel worden bevestigd door een door de Gemeen­
schap aangewezen referentielaboratorium. 
2. Een van de in lid 1 bedoelde nationale laboratoria 
is verantwoordelijk voor de coördinatie van de normen 
en diagnosemethoden in elke Lid-Staat. 
3. De in lid 1 bedoelde nationale laboratoria houden 
nauw contact met de in bijlage II genoemde communau­
taire referentielaboratoria. De taken en bevoegheden van 
de communautaire referentielaboratoria worden vastge­
steld volgens de procedure van artikel 17, voor zover dat 
nog niet is gebeurd op grond van artikel 28 van Beschik­
king 90/424/EEG van de Raad (1). 
4. De diagnosemethoden voor elke van de de bijlage I 
genoemde ziekten worden vastgesteld volgens de proce­
dure van artikel 17. 
(') PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. 
7. 6.91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 148/17 
5. De Lid-Staten delen de Commissie en de andere 
Lid-Staten mede welke laboratoria zij hebben aangewe­
zen voor het uitvoeren van de diagnostische tests over­
eenkomstig de artikelen 4 en 5. 
Artikel 13 
1. Inenting tegen de in de bijlage I genoemde ziekten 
is verboden. Wanneer de epizoötie uitbreiding dreigt te 
nemen, kan evenwel volgens de procedure van artikel 17 
worden besloten dat toch mag worden ingeënt. In dit ge­
val moeten met name worden bepaald: 
— de omvang van het geografische gebied waarbinnen 
wordt gevaccineerd, 
— de soorten en de leeftijd van de te vaccineren dieren, 
— de duur van de inentingscampagne, 
— andere in verband met de noodsituatie nodig geachte 
maatregelen. 
2. In het in lid 1 bedoelde geval: 
a) wordt inenting of herinenting van dieren van voor de 
ziekte vatbare soorten op de in artikel 4 bedoelde be­
drijven verboden; 
b) wordt injectie met hyperimmuunserum verboden; 
c) moeten het vaccintype en de wijze van gebruik wor­
den bepaald volgens de procedure van artikel 17; 
d) kan de Commissie een referentielaboratorium voor 
het vaccin tegen de betrokken ziekte aanwijzen. De 
taken en bevoegdheden van de communautaire refe­
rentielaboratoria worden vastgesteld volgens de pro­
cedure van artikel 17, voor zover dat nog niet is ge­
beurd op grond van artikel 28 van Beschikking 
90/424/EEG. 
3. Wanneer inenting plaatsvindt, gelden de volgende 
voorschriften: 
a) Alle ingeente dieren moeten worden geïdentificeerd 
met behulp van een erkende methode. 
b) Zolang in een gebied wordt ingeënt, moeten alle in-
geënte dieren binnen dat gebied blijven, tenzij zij 
naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen 
slachthuis worden gebracht om daar onmiddellijk te 
worden geslacht; in dat geval mag verplaatsing van de 
dieren slechts worden toegestaan nadat de officiële 
dierenarts alle dieren van voor de ziekte vatbare soor­
ten op het bedrijf heeft onderzocht en heeft bevestigd 
dat van geen enkel dier wordt vermoed dat het be­
smet is. 
4. Overeenkomstig de procedure van artikel 17 kan, 
na afloop van een voldoende lange periode nadat de in­
enting is stopgezet, worden toegestaan dat dieren van 
voor de ziekte vatbare soorten het inentingsgebied verla­
ten. 5. De Lid-Staten houden de Commissie geregeld op 
de hoogte van het verloop van de inentingsmaatregelen. 
Volgens de procedure van artikel 17 kan worden beslo­
ten tot wijziging, uitbreiding of beëindiging van de maat­
regelen. 
Artikel 14 
1. Elke Lid-Staat stelt een rampenplan op waarin 
wordt aangegeven op welke wijze de bij deze verorde­
ning vastgestelde maatregelen worden uitgevoerd wan­
neer een van de in bijlage I genoemde ziekten of een 
andere epizoötische ziekte uitbreekt. 
Dat plan moet voorzien in de beschikbaarstelling van 
adequate voorzieningen, apparatuur, personeel en mate­
riaal, voor zover dat van belang is voor een snelle en 
doeltreffende uitroeiing van de ziekte. 
2. Voor het opstellen van deze plannen zijn de criteria 
die zijn vastgesteld bij Beschikking 91/42/EEG van de 
Commissie (') van overeenkomstige toepassing. 
De Commissie kan, volgens de procedure van artikel 17, 
deze criteria wijzigen of aanvullen in verband met de 
specifieke aard van deze ziekte. 
3. De overeenkomstig de in lid 2 bedoelde criteria 
vastgestelde plannen worden uiterlijk drie maanden na 
de inwerkingtreding van deze verordening bij de Com­
missie ingediend. 
4. De Commissie onderzoekt de plannen ten einde na 
te gaan of zij toereikend zijn om het gestelde doel te 
bereiken en zij stelt de betrokken Lid-Staat eventueel 
voor de nodige wijzigingen aan te brengen, met name 
om te garanderen dat de plannen verenigbaar zijn met 
die van andere Lid-Staten. 
De Commissie keurt de, eventueel gewijzigde, plannen 
goed volgens de procedure van artikel 17. 
De plannen kunnen nadien nog volgens dezelfde proce­
dure worden gewijzigd of aangevuld in verband met de 
verdere ontwikkeling van de situatie. 
Artikel 15 
De Commissie kan overeenkomstig de procedure van ar­
tikel 17 de bijlagen bij deze verordening wijzigen in ver­
band met de technische ontwikkeling en eventuele 
nieuwe problemen in verband met dierziekten. 
In dat geval wijzigt de Commissie volgens dezelfde pro­
cedure artikel 10 ten aanzien van de grootte van het be­
schermingsgebied en het toezichtgebied voor de betrok­
ken ziekte. 
Artikel 16 
De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 
68/361/EEG van de Raad (2) ingestelde Permanent Ve­
terinair Comité, hierna het „Comité" genoemd. 
(*) PB nr. L 33 van 29. 1. 1991, blz. 29. 
O PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23. 
Nr. C 148/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7.6.91 
Artikel 17 
In de gevallen waarin de in dit artikel omschreven proce­
dure moet worden gevolgd, gelden de volgende regels: 
De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het 
Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. 
Het Comité brengt binnen een termijn die de voorzitter 
kan vaststellen al naar gelang van de urgentie van de ma­
terie, advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel 
van een stemming. 
Het advies van het Comité wordt in de notulen opgeno­
men; voorts heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken 
dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het 
door het Comité uitgebrachte advies. Zij brengt het Co­
mité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening 
heeft gehouden met zijn advies. 
Artikel 18 
Deze verordening treedt in werking op de dertigste dag 
volgende op die van haar bekendmaking in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en 
is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. 
BIJLAGE I 
LIJST VAN ZIEKTEN WAARVOOR EEN AANGIFTEPLICHT GELDT 
Ziekte 
Runderpest 
„Peste des petits ruminants" 
Vesiculaire varkensziekte 
Blue tongue 
Schape- en geitepokken 
Vesiculeuze stomatitis 
Teschener ziekte 
Nodulaire dermatose 
Riftdalkoorts Incubatieperiode 
21 dagen 
21 dagen 
28 dagen 
40 dagen 
21 dagen 
21 dagen 
40 dagen 
28 dagen 
30 dagen 
BIJLAGE II 
LIJST VAN DE COMMUNAUTAIRE REFERENTIELABORATORIA VOOR DIAGNOSTISCHE 
METHODEN 
Voor virusziekten die worden overgedragen door artropoden: 
Aristotelian University, 
Faculty of Veterinary Medicine, 
GR-54006 Thessaloniki.