COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 06.05.1997 
COM(97) 199 def. 
BESCHERMING VAN DE FINANCIËLE BELANGEN VAN DE GEMEENSCHAP 
FRAUDEBESTRIJDING 
WERKPROGRAMMA 1997 /1998 
(door de Commissie ingediend) 

Inleiding 
Dit werkprogramma beoogt de aanwezigheid in het veld te versterken, het beleid van 
partnerschap met de nationale autoriteiten voort te zetten en - met het oog op de 
onderlinge verenigbaarheid van de nationale rechtsregels en de bevordering van de 
internationale samenwerking - de wetgeving te verbeteren. 
De inspanningen zullen zich toespitsen op 6 punten: 
• opsporing van onregelmatigheden; 
• terug- en navordering van de betrokken bedragen; 
• fraudepreventie en fraudebestendigheid van de wetgeving; 
• administratieve sancties en afschrikking; 
• één rechtsgebied voor de bescherming van de financiële belangen van de Unie; 
• voorbereiding van de uitbreiding en betrekkingen met derde landen. 
Op elk van deze punten zullen de beginselen van SEM 2000 inzake preventie en 
financiële follow-up in acht worden genomen. Dé nadruk zal worden gelegd op het 
onderdeel preventie, met name op de kwaliteit en de toepasbaarheid van de wetgevingen 
en de juiste en homogene toepassing ervan. Op douanegebied zullen de beginselen van 
het programma Douane 2000 in acht worden genomen. 
Enkele prioriteiten moeten hier worden genoemd. 
Er zal voorrang worden gegeven aan de aanbevelingen van het Europees Parlement 
inzake de verbetering van de samenwerking op het gebied van het douanevervoer, en 
tevens aan de verbetering van de preferentiële regeling, zodat fraude beter kan worden 
voorkomen en bestreden. 
Op het gebied van de indirecte belastingen zal op het niveau van de Unie een nauwere 
samenwerking met de lidstaten worden ingevoerd om de werking van de BTW- en 
accijnsstelsels binnen de interne markt te verbeteren. 
In bepaalde derde landen, met name de nieuwe onafhankelijke staten en de kandidaat­
lidstaten in Midden- en Oost-Europa, zullen gerichte fraudebestrijdingsmaatregelen 
worden getroffen, hetgeen van groot belang is voor de voorbereiding op de uitbreiding. 
Recente verbeteringen op het gebied van de fraudebestrijding: 
• voorschriften betreffende de melding van fraudes die voortaan voor alle communautaire 
beleidsterreinen gelden; 
• een in december 1995 goedgekeurde verordening betreffende de bescherming van de financiële 
belangen van de Gemeenschap; 
• de in november 1996 goedgekeurde verordening betreffende "controles en verificaties ter plaatse "; 
• een overeenkomst en een protocol betreffende het op elkaar afstemmen van de normen en de 
verbetering van de samenwerking en de strafrechtelijke bescherming, die in juli 1995 respectievelijk 
september 1996 werden ondertekend. Deze twee teksten moeten nog door de lidstaten worden 
geratificeerd en omgezet. 
Sinds 1994 hebben sommige lidstaten speciale diensten voor de bescherming van de 
Europese financiën opgericht en hebben andere lidstaten maatregelen genomen om de 
samenwerking met de Commissie te verbeteren, hetgeen bemoedigend is. Voor het 
welslagen van het fraudebestrijdingsbeleid is het immers nodig dat de lidstaten 
voortdurend trachten de nationale maatregelen te verbeteren om de financiële belangen 
op efficiëntere wijze te beschermen. Enkele aspecten van de op de lidstaten gerichte 
actie, zoals een nauwe samenwerking en het werken in een netwerk, maken tevens deel 
uit van het werkprogramma. 
1. Verbetering van het opsporingsbeleid, de samenwerking en de 
info rmatieanaly se. 
Een doeltreffende bestrijding van fraude ten nadele van de Gemeenschap berust op de 
operationele werkzaamheden en vergt derhalve een betere beheersing van de frauduleuze 
handelingen in de praktijk. Het opsporingsbeleid moet worden verscherpt door de 
onderzoekstechnieken te verbeteren in een wettelijk kader dat met name is versterkt door 
de goedkeuring van Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad. Deze 
verordening is een belangrijke stap in de goede richting voor het werk in de praktijk. In 
deze verordening zijn de voorwaarden vastgesteld waaronder de Commissie, in beginsel 
op alle communautaire beleidsterreinen, in nauwe samenwerking met de bevoegde 
instanties van de lidstaten controles en verificaties ter plaatse uitvoert. Voorts kunnen de 
lidstaten en de Commissie vanaf 1998 een beroep doen op de verbeterde verordening 
betreffende de wederzijdse bijstand op douane- en landbouwgebied (Verordening (EG) 
nr. 515/97)1, die de rechtsgrond vormt voor de totstandbrenging van een databank in het 
kader van het douane-informatiesysteem. 
Nu moeten de Commissie en de lidstaten hun inspanningen bundelen en de 
noodzakelijke middelen bijeenbrengen om dit nieuwe wettelijke kader in praktijk te 
brengen. Deze instrumenten en die op het gebied van de strafrechtelijke bescherming 
waaraan de laatste hand wordt gelegd, zullen het reeds mogelijk maken om op 
gerechtelijk niveau te profiteren van het onderzoekswerk dat is verricht in het kader van 
het nauwer aangehaalde partnerschap tussen de Commissie en de lidstaten. Op basis van 
de eerste resultaten kunnen vervolgens de kwalitatieve verbeteringen worden gepland en 
verwezenlijkt die nodig zijn voor de bescherming van de financiën en de Europese 
belastingbetaler. 
De Commissie en de lidstaten moeten alles in het werk stellen om de noodzakelijke 
voorwaarden voor preventie, opsporing en samenwerking te scheppen, zodat op het 
niveau van de Unie een gemeenschappelijke aanpak kan worden ontwikkeld. 
Het door de Commissie ingediende programma voor de invoering van een nieuw 
gemeenschappelijk BTW-stelsel2 en het verslag over de administratieve samenwerking 
op het gebied van de indirecte belastingen3, waarin de tekortkomingen en leemten van de 
huidige voorschriften voor de bestrijding van de grote internationale fraudes op het 
gebied van belastingen worden gesignaleerd, zullen als raamwerk dienen voor het 
opstellen van de richtsnoeren voor de maatregelen. 
Wat betreft de rol van de Commissie zal het accent worden gelegd op de middelen die 
zijn bestemd voor een betere bestrijding van de grote financiële criminaliteit, de 
internationale fraude en de ernstigste onregelmatigheden. 
1 PB L 82 van 22.03.1997. 
2 COM(96) 681 def.: Tweede verslag ingevolge artikel 14 - toepassing van Verordening nr. 218/92 betreffende de 
3 administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW). 
COM (96) 328 van 22.07.1996. 
Voor de uitvoering van dit eerste pakket maatregelen moeten vele initiatieven worden 
genomen in alle sectoren waarin de Unie actief is: 
1.1. Doeltreffende tenuitvoerlegging in de praktijk van Verordening nr. 2185/96 
betreffende de controles en verificaties ter plaatse door de personeelsleden van de 
Commissie. 
Indiening van de praktische uitvoeringsbepalingen van Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/964 van de 
Raad betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter 
bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere 
onregelmatigheden. 
De eerste evaluatie van de opgedane ervaring met de tenuitvoerlegging van deze verordening zal eind 
1998 plaatsvinden. Op dat moment zal de Commissie de mogelijkheid bekijken om dwangsommen of 
communautaire administratieve sancties op te leggen aan marktdeelnemers die weigeren toegang te 
geven tot informatie en/of lokalen, met het oog op de aanscherping van deze verordening. 
1.2. Selectieve oprichting van Task Groups in de risicosectoren wanneer sprake is van 
georganiseerde criminaliteit 
In navolging van hetgeen in de sectoren olijfolie en sigaretten tot stand is gebracht, zal de Commissie, 
voor zover hiervoor middelen beschikbaar zijn, nieuwe Task Groups oprichten om de bestrijding van 
criminele organisaties of netwerken te intensiveren, met name in de sector alcohol. 
1.3. Verbetering van de instrumenten betreffende de samenwerking op het gebied van 
douane. 
• Samenwerking tussen de douane-opsporingsdiensten. 
Met de hulp van de Commissie zullen met het oog op een betere coördinatie door de 
gespecialiseerde douane-opsporingsdiensten gezamenlijke onderzoeken worden verricht, met 
name wanneer sprake is van grensoverschrijdende aspecten. 
De operationele activiteiten zullen beter worden afgestemd (wederzijdse bijstand en, in 
voorkomend geval, de verordening betreffende controles en verificaties ter plaatse) op de 
fraudegevoelige sectoren en producten (douanevervoer, preferentiële oorsprong, antidumping, 
enz.), zowel wat betreft de onderzoeken in de Gemeenschap als wat betreft de onderzoeken in 
derde landen. 
De douanediensten zullen worden aangespoord om op meer doelmatige wijze gebruik te maken 
van met name de geautomatiseerde instrumenten waarover zij beschikken, zoals het 
waarschuwingssysteem voor gerichte controles op fraudegevoelige goederen en het Douane­
informatiesysteem (DIS), waarbij de Commissie technische bijstand en operationele steun kan 
verlenen. 
Op het gebied van douanevervoer zal de verbetering van de veiligheid van het goederenverkeer 
maatregelen vergen om het risico te beperken dat goederen aan de regelingen worden onttrokken, 
en om het toezicht, de follow-up en de controle van de transacties te vergemakkelijken (zie punt 
3.3). 
• Oprichting van een communautaire eenheid voor risicoanalyse. 
De coördinatie van de risicobeheersing zal worden bevorderd door de oprichting van een 
communautaire eenheid voor risicoanalyse. Met name in de fraudegevoelige textielsector zal deze 
eenheid gebruik kunnen maken van de reeds verrichte werkzaamheden op het gebied van de 
verwerking van statistieken (die in de toekomst moeten worden voortgezet) om, aan de hand van 
een gedetailleerde analyse van het handelsverkeer en de geconstateerde anomalieën, "criteria" 
PBL292 van 15.12.1996. 
op te stellen waarmee kan worden bepaald welke gevallen moeten worden onderzocht. Meer in het 
algemeen zal met de richtsnoeren die deze eenheid zal opstellen, tevens de nodige steun kunnen 
worden verleend aan de Task Groups. 
• Gebruik van het waarschuwingssysteem ("Early Warning System") op het gebied 
van de douanevervoerregelingen. 
Omdat het zijn nut heeft bewezen, zal het gebruik van dit systeem verplicht worden gesteld voor 
douanevervoertransacties die betrekking hebben op fraudegevoelige producten. Dit verplichte 
gebruik zal tevens gelden voor de landen die deelnemen aan de gemeenschappelijke regeling 
inzake douanevervoer (Visegrad et EVA)5. 
De toekomstige deelnemers aan de gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer zullen 
moeten aantonen dat zij in staat zijn de goede werking van de procedures inzake douanevervoer 
en de bijbehorende instrumenten, waarvan het waarschuwingssysteem een integrerend deel 
uitmaakt, te waarborgen. 
• Totstandbrenging van een centrale databank - DIS6. 
Om te zorgen voor een doelmatiger gebruik van de informatieuitwisseling tussen de lidstaten via 
een verbeterd AFiS-netwerk1, is in de verordening van de Raad betreffende de wederzijdse bijstand 
en de Overeenkomst inzake het gebruik van informatica op douanegebied? met name bepaald dat 
een douane-informatiesysteem (DIS), zal worden ingesteld dat bestaat uit een centrale databank die 
door de Commissie zal worden beheerd. De totstandbrenging van deze databank zal de lidstaten 
helpen met name de transacties die in strijd zijn met de douane- en landbouwvoorschriften te 
voorkomen, te onderzoeken en te vervolgen door de samenwerkings- en controleprocedures van de 
bevoegde instanties te verbeteren door middel van een snellere verspreiding van de informatie. 
1.4. Uitbreiding van de activiteiten op het gebied van de directe uitgaven, met name 
wat betreft de grote regionale ontwikkelingsprogramma's. 
Zie punt 6 over de uitbreiding. 
1.5. Ontwikkeling, met de hulp van de Commissie, van de wederzijdse bijstand en de 
samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van indirecte belastingen. 
Op het gebied van de BTW moeten de Commissie en de lidstaten, overeenkomstig de aanbevelingen 
die worden gedaan in het verslag over de toepassing van Verordening nr. 218/929 betreffende de 
administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW)10, grotere 
inspanningen doen om samenwerkingsacties op het gebied van fraudeonderzoek en -preventie te 
ontwikkelen. Het gebrek aan informatie op communautair niveau, samen met de beperkingen van 
het huidige wettelijk kader om ingewikkelde internationale fraudevraagstukken aan te pakken, is 
een probleem dat moet worden opgelost. De Commissie zal de reeds begonnen 
analysewerkzaamheden in samenwerking met de lidstaten voortzetten in het subcomité 
fraudebestrijding van 'het Permanent Comité intake administratieve samenwerking. 
De Commissie zal de contacten en de samenwerking tussen haar controlediensten en die van de 
lidstaten blijven stimuleren en ondersteunen. Zij zal in bijzondere gevallen van communautair 
belang een bijdrage leveren aan de bestrijding van fiscale fraude. De Commissie zal de resultaten 
van deze samenwerking evalueren en hiermee, in voorkomend geval, rekening houden tijdens een 
grondig onderzoek van de communautaire regelgeving (Verordening (EEG) nr. 218/92 van de 
Raad, Richtlijn 77/799/EEG van de Raad en, in voorkomend geval, de verordening betreffende de 
5 Visegrad : Polen, Tsjechië, Slowakije en Hongarije (zie punt 6.5); EVA : Zwitserland, Noorwegen en IJsland. 
Douane-informatiesysteem 
' Antifraud Information System (vroeger: SCENT) 
* PB C 316 van 27.11.1995. De Overeenkomst moet nog door de lidstaten worden geratificeerd. 
9 PB L 24 van 01.02.1992. 
10 COM(96)681def. 
bescherming van de financiële belangen) om de hulpmiddelen en de mechanismen voor de 
wederzijdse bijstand op het gebied van de indirecte belastingen te verbeteren. Al deze activiteiten 
zullen bijdragen tot de uitvoering van het FISCALIS-programma11 en het programma voor de 
tenuivoerlegging van het nieuwe gemeenschappelijke BTW-stelsel12. 
Op het gebied van accijnzen (met name het vervoer van producten waarop accijnzen worden geheven, 
zoals tabak en alcohol) zal de Commissie in een groep van hoog niveau samenwerken met de lidstaten 
om een gemeenschappelijke strategie inzake fraudepreventie en samenwerking uit te werken en 
verbeteringen voor te stellen, inclusief eventuele wetswijzigingen op nationaal en communautair niveau. 
1.6. Hardere aanpak van de economische criminaliteit. 
Naast de gebieden waarop eigen middelen of communautaire financieringen in het geding zijn, zal de 
Commissie alle beschikbare middelen aanwenden om, met name door middel van samenwerking tussen de 
douaneautoriteiten en de andere bevoegde nationale diensten, de economische criminaliteit ten nadele van de 
communautaire belangen harder aan te pakken (intellectuele eigendom, namaak, quota, anti-dumping), met 
name in fraudegevoelige sectoren zoals de textielsector, waar de samenhang en zelfs de geloofwaardigheid van 
het communautaire handelsbeleid sterk afhankelijk zijn van de uitwerking en tenuitvoerlegging van een 
doeltreffende fraudebestrijdingsstrategie. 
Op basis van een evaluatie van de wetgeving op deze gebieden zouden, in voorkomend geval, juridische 
instrumenten kunnen worden voorgesteld, met name op het gebied van de bestrijding van namaak13, om met 
hulp van de Commissie verbetering te brengen in: 
• de wederzijdse informatieverstrekking; 
• de samenwerking tussen de gespecialiseerde diensten van de lidstaten. 
De Commissie zou een juridisch instrument kunnen voorstellen waarmee de samenwerking kan worden 
uitgebreid tot de autoriteiten die belast zijn met de bestrijding van de economische en financiële 
criminaliteit, teneinde de coördinatie op communautair niveau te verbeteren van alle operationele 
activiteiten die aan gerechtelijke procedures voorafgaan. Op deze wijze zou dit instrument een bijdrage 
kunnen leveren aan een hardere aanpak van namaak en piraterij, die steeds grotere vormen aannemen. 
1.7. Verbetering van de uitrusting en hulpmiddelen voor gegevensverwerking; 
gebruikmaking van de follow-up van de meldingen en ontwikkeling van de 
risicoanalyse. 
De informatica-hulpmiddelen moeten algemeen worden gebruikt, zodat de melding van de door de 
lidstaten ontdekte gevallen en de follow-up van deze gevallen worden vergemakkelijkt. De proefprojecten 
zullen worden voortgezet en men zal een beroep blijven doen op de risicoanalyse, met name op het 
terrein waarop de douanediensten actief zijn, om op meer gerichte wijze controles van documenten en/of 
fysieke controles te kunnen uitvoeren. 
In alle sectoren, met name op het gebied van het structuurbeleid, zal deze actie vooral gericht zijn op het 
vergemakkelijken van de primaire controlewerkzaamheden van de nationale autoriteiten, de follow-up 
van de onderzoeksdossiers, de rationalisatie van de informatieverwerking om tendensen aan het licht te 
brengen, en op het in kaart brengen en volgen van de ontwikkeling van de sectoren waarin de 
georganiseerde criminaliteit actiefis. 
Deze werkzaamheden moeten regelmatig en op basis van een gezamenlijke aanpak worden uitgevoerd in 
gespecialiseerde en ad hoe-groepen (typologie, profiel van fraudes, fraudegevoelige sectoren, meer 
gerichte controles, enz.). De Commissie zal in de gespecialiseerde groepen van het raadgevend comité 
(forum voor de uitwisseling van ervaringen) de op geavanceerde technologieën gebaseerde 
opsporingsmethoden bevorderen. Met behulp Van de verwerking van de mededelingen, de resultaten van de 
COM(97)175 van 23.04.1997. -Programma ter verbetering van de werking van de bepalingen inzake de interne markt met 
betrekking tot indirecte belastingen 
12 COM(96)328 van 22.07.1996. 
Met name voor de bescherming van de veiligheid, de gezondheid van de consumenten en de intellectuele eigendom. 
5 
door het GCO14 uitgevoerde risicoanalyse en de informatie die de werkzaamheden van de Rekenkamer 
opleveren, zal kunnen worden vastgesteld in welke sectoren met grote waarschijnlijkheid fraudes kunnen 
worden ontdekt. 
Samenwerking met het GCO om beter gebruik te kunnen maken van alle relevante informatie, met name voor 
de verbetering van de methoden voor risicoanalyse. 
1.8. Verbetering van de samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten15 in alle stadia 
van onderzoek en follow-up. 
Om te zorgen voor een volledige follow-up van de dossiers zal de technische en operationele bijstand van de 
Commissie zich kunnen uitstrekken tot alle stadia van het administratief onderzoek en de strafvervolging (zie 
punt 5.2). Deze bijstand moet met name in geval van grensoverschrijdende illegale handel vervolging en 
beslaglegging gemakkelijker maken (zie punten 5.4 en 5.6). 
1.9. Aanknopen van betrekkingen tussen Uclaf en Europol. 
Organisatie van regelmatige contacten, met name op het gebied van de analyse van de economische en 
financiële criminaliteit, en de ontwikkeling hiervan, die de communautaire belangen schaadt. Algemene 
verspreiding van technische kennis, met name op het gebied van opleiding, informatievergaring en 
gegevensverwerking en -analyse. 
1.10. Gerichte opleidingsacties, bevordering van de uitwisseling van ambtenaren. 
Organisatie van gerichte opleidingsacties voor de autoriteiten die belast zijn met de bestrijding van de 
grote economische en financiële criminaliteit (douane, politie, rechterlijke instanties), alsmede op het 
gebied van belastingen (Mattheus-Tax16). 
De uitwisseling van ambtenaren moet, in het kader van de bepalingen inzake samenwerking, meer 
worden uitgebreid tot ambtenaren van de kandidaat-lidstaten (ziepunt 6.4). 
2. Financiële follow-up van de fraudes en andere onregelmatigheden 
en invordering van de bedragen. 
Om de fraudebestrijdingsstrategie aan te vullen heeft de Commissie besloten het 
financieel beheer te verbeteren. Dank zij de dynamiek van het programma SEM 2000 
kon een aantal maatregelen worden genomen ter verbetering van het financieel beheer. 
Op deze wijze heeft de Commissie aanzienlijke vooruitgang geboekt door nieuwe 
instrumenten en procedures voor het financieel beheer te ontwikkelen. Deze 
werkzaamheden moeten worden voortgezet, daarbij moet streng worden toegezien op de 
tenuitvoerlegging van deze verscherpte bepalingen. 
De logische voortzetting van deze maatregelen in de praktijk is de terugvordering. Dit is 
niets anders dan een billijke maatregel om de terugbetaling van het geld van de Europese 
belastingbetaler te bewerkstelligen. De terugvordering is dus een rechtvaardige maatregel 
en als zodanig van fundamenteel belang voor de fraudebestrijding. Aan de 
terugvordering kan tevens het succes van de fraudebestrijding worden afgemeten. Zij ligt 
geheel in de lijn van de horizontale verordening betreffende de bescherming van de 
Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra. 
* Verordening betreffende de controles en verificaties ter plaatse, Overeenkomst en protocollen aangaande de bescherming van de 
financiële belangen, DIS-Overeenkomst 
16 zie "FISCALIS". 
6 
financiële belangen van de Gemeenschappen17, waarin een algemeen kader op het niveau 
van de Unie wordt vastgesteld. 
2.1. Eigen middelen. 
e Tenuitvoerlegging van de nieuwe bepalingen van Verordening nr. 1552/89, waardoor het mogelijk 
wordt de invordering door de lidstaten in geval van fraudes en onregelmatigheden te volgen; 
® Strengere bepalingen inzake invordering in Verordening nr. 1552/89 (zie punt 3.5); 
• Betere onderlinge samenwerking bij de invordering op fiscaal gebied en op het gebied van de eigen 
middelen18. 
2.2. Landbouw. 
Invoering van een specifieke boekhouding, de zogenaamde B-boekhouding, voor vastgestelde, maar nog 
niet geïnde schulden in het kader van het EOGFL -Garantie^; 
2.3. Structuurbeleid. 
Zorgen voor meer continuïteit in de financiële follow-up (zie punt 3.6); 
2.4. Directe uitgaven 
Er moet worden gezorgd voor meer continuïteit in de financiële follow-up van de regionale programma 's 
voor steunverlening aan bepaalde derde landen, en wel op basis van een duidelijker onderscheid tussen 
de beheersstructuur en de begunstigden om belangenconflicten en -verstrengeling te voorkomen; een 
betere algemene evaluatie van de gevolgen van de gedecentraliseerde programma 's; concentratie van de 
verantwoordelijkheid voor de uitvoering van projecten met verschillende begunstigden; 
2.5. Evaluatie van de coherentie tussen rechtsstelsels en invorderingsprocedures. 
De Commissie zal van typische en geselecteerde gevallen een volledige follow-up verrichten vanaf het 
moment waarop het onderzoek wordt ingesteld tot de definitieve financiële afwikkeling. Door deze 
gevallen te toetsen aan de analyse van alle verstrekte gegevens zal kunnen worden nagegaan of het 
noodzakelijk is op het gebied van de wetgeving actie te ondernemen om met name op nationaal en/of 
communautair niveau mechanismen in te voeren waarmee kan worden voorkomen dat zich teveel 
omstandigheden voordoen die het ontstaan van insolvabiliteit van begunstigden en belastingplichtigen in 
de hand werken (verjaringstermijn, voorlopige maatregelen, conservatoire maatregelen, bevoorrechte 
schuldvordering, mogelijkheden om beroep in te stellen, centralisatie van de dossiers die door 
verschillende lidstaten worden behandeld, enz.). 
3. Verbetering van wetgeving en preventie. 
In deze context zal worden onderzocht of de sectorale wetgeving, met name op het 
gebied van controles, moet worden aangevuld. Tegelijkertijd zal de Commissie de 
nodige maatregelen treffen om, met name aan de hand van de concrete toepassing ervan, 
na te gaan of de wetgeving moet worden aangescherpt of vereenvoudigd. 
17 art.4 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95, PB L 312 van 23 december 1995. 
18 Richtlijn 76/308/EEG, PB L 73 van 19 maart 1976. 
Op het gebied van de eigen middelen bestaat de B-boekhouding sinds 1989. Dit houdt in dat de lidstaten verplicht zijn een 
boekhouding te voeren van de vastgestelde en geïnde rechten enerzijds en de vastgestelde rechten die nog niet zijn geïnd of die niet 
worden gedekt door zekerheden anderzijds. Aan de hand van deze specifieke boekhouding kan de Commissie de invordering van ds 
eigen middelen controleren, met name voor zover die betrekking heeft op de door de lidstaten gemelde fraudes en 
onregelmatigheden. De invoering van een dergelijk systeem in het kader van het EOGFL wordt voor 1997 verwacht 
Op basis van in het kader van SEM 2000 vastgestelde richtsnoeren kunnen maatregelen 
worden getroffen waarmee de wetgeving beter kan worden afgestemd op het risico van 
fraudes en andere onregelmatigheden. 
3.1. Praktische toepassing van de maatregelen met betrekking tot de evaluatie van de 
regelgeving. 
Deze evaluatie zal bestaan uit een onderdeel dat van tevoren plaatsvindt en een systeem van controles 
achteraf, zowel voor de bestaande wetgeving als voor alle nieuwe juridische instrumenten. 
In het kader van gemeenschappelijke initiatieven zal de kwaliteit van de regelgeving worden 
geëvalueerd, waarbij rekening zal worden gehouden met de resultaten van de onderzoeken (zie punt 1.7), 
de opmerkingen van de Rekenkamer en de begrotingsautoriteit (kwijting). Hierbij zal tevens bijzondere 
aandacht worden besteed aan het fraudebestendigheidsaspect bij de ontwikkeling van de 
wetgevingsteksten, onder meer tijdens de onderhandelingen in de Raad en het Europees Parlement. 
3.2. Voltooiing van de vergelijkende studie over de toepassing van artikel 209A 
(controles). 
Op verzoek van de Europese Raad is een aanvullende vragenlijst opgesteld. De aanvullende inlichtingen 
hebben betrekking op de maatregelen die op nationaal niveau zijn genomen om de verspilling en 
verduistering van communautaire ontvangsten en uitgaven te bestrijden. Deze gegevens, die 
voornamelijk betrekking hebben op de door de lidstaten ten uitvoer gelegde controles en administratieve 
sancties, vormen een aanvulling op het verslag dat aan de Europese Raad van Madrid is voorgelegd. 
Aan de hand van de resultaten kan een beter inzicht worden verkregen in de situatie in de verschillende 
lidstaten op het gebied van controles. Op basis hiervan kunnen op communautair niveau maatregelen 
worden genomen die nodig zijn ter verwezenlijking van de doelstelling om overal in de Gemeenschap een 
gelijk niveau van bescherming te bewerkstelligen. De resultaten van deze werkzaamheden zullen aan de 
Raad worden medegedeeld. 
Een verordening van de Commissie betreffende de financiële controles die de lidstaten dienen uit te 
voeren op het gebied van de Structuurfondsen, welke is gebaseerd op artikel 23 van Verordening nr. 
4253/88, zal voor advies aan de desbetreffende comités worden voorgelegd. 
3.3. Aanscherping van de douanevervoerregelingen 
Overeenkomstig haar mededeling met betrekking tot een "actieplan voor het douanevervoer in Europa" 
en de aanbevelingen van de parlementaire enquêtecommissie, zal de Commissie de 
douanevervoerregelingen grondig herzien. Naast de informatisering die reeds gaande is, zal hierbij de 
nadruk worden gelegd op de wetgeving en de operationele aspecten van de fraudepreventie en -
bestrijding, met name de verbetering van de samenwerking tussen de douanediensten, de uitwerking van 
een gemeenschappelijke Europese aanpak voor de risicobeheersing op dit gebied en de ontwikkeling van 
een partnerschap met de marktdeelnemers. De Commissie zal ervoor zorgen dat bij de besprekingen 
betreffende de uitbreiding (zie punt 1.3) het cruciale belang van de veiligheid van het 
communautaire/gemeenschappelijke vervoer wordt erkend. 
3.4. Indiening van een mededeling betreffende de preferentiële overeenkomsten. 
Bij haar werkzaamheden ter bestrijding van fraude en onregelmatigheden heeft de 
Commissie vastgesteld dat sinds enige tijd het beginsel van wederzijds vertrouwen, 
waarop de preferentiële overeenkomsten en de autonome regelingen zijn gegrond, in de 
praktijk op losse schroeven komt te staan. Derhalve dienen de partners van de 
Gemeenschap hun verplichtingen en verantwoordelijkheden beter na te komen. Deze 
toestand heeft betrekking op oneigenlijk gebruikte eigen • middelen en 
gemeenschappelijke beleidsmaatregelen. De mededinging binnen de gemeenschap heeft 
hieronder te lijden. Regelingen ten gunste van derde landen bereiken zo hun politieke en 
economische doelstellingen niet. 
De Commissie zal een mededeling publiceren over de stand van zaken op het gebied van de preferentiële 
overeenkomsten. Deze mededeling heeft ten doel enerzijds de marktdeelnemers beter bewust te maken 
van de risicos die zijn verbonden aan de handel met derde landen in het kader van deze overeenkomsten 
en anderzijds de aandacht van de landen waarmee preferentiële overeenkomsten zijn gesloten te vestigen 
op de verplichtingen die hieruit voortvloeien. In deze context kunnen met name de volgende initiatieven 
worden overwogen: 
• vereenvoudiging van de communautaire wetgeving; 
• verbetering van de controleprocedures in de preferentiële overeenkomsten en regelingen (bij 
overeenkomst vastgestelde en autonome regelingen); 
• betere instrumenten voor opleiding, informatie en follow-up; 
• maatregelen ter bewustmaking, met inbegrip van gepaste sancties. 
3.5. Uitwerking van een nieuw voorstel tot wijziging en verbetering van de bepalingen 
van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad betreffende het stelsel 
van eigen middelen van de Gemeenschappen. 
Dit voorstel heeft ten doel het in de verordening vastgelegde mechanisme te verbeteren waarbij de 
Commissie ofwel aan de lidstaten kwijting kan verlenen voor hun beheer van de communautaire eigen 
middelen, ofwel eventueel hen financieel aansprakelijk kan stellen voor hun gebrek aan ijver bij de 
invordering van deze schulden. Daartoe wordt overwogen een maximumtermijn vast te stellen voor het 
mededelen van niet ingevorderde bedragen boven een bepaalde som. 
3.6. Toepassing van de artikelen 23 en 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de 
Raad. 
De Commissie is voornemens te verduidelijken wat de respectievelijke verantwoordelijkheden zijn van de 
lidstaten en hun instanties die bevoegd zijn voor de Structuurfondsen. 
4. Het afschrikkingsbeleid versterken: administratieve sancties. 
Voor een coherent fraudebestrijdingsbeleid is het noodzakelijk een stelsel van effectieve 
sancties in te stellen om op doelmatige wijze af te schrikken. Om de afschrikking zo 
homogeen mogelijk te maken moet bij de maatregelen die op dit gebied worden 
overwogen rekening worden gehouden met de door de Raad beoogde gelijkwaardigheid. 
Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/9520 betreffende de bescherming van de financiële 
belangen van de Europese Gemeenschappen is een belangrijke en concrete stap naar de 
algemene en horizontale aanpak die de Commissie voorstaat. Zij bepaalt nauwkeurig 
welke categorieën van personen verantwoordelijk kunnen worden gesteld voor daden die 
de juiste toepassing van de communautaire financiële bepalingen in het gedrang brengen 
en geeft de communautaire wetgever een algemeen referentiekader inzake 
administratieve sancties. Op basis hiervan dienen op alle gebieden initiatieven te worden 
genomen. Met het oog op een grotere doelmatigheid en homogeniteit van de 
strafrechtelijke sancties zal tevens de actie ter harmonisering van de nationale 
strafrechtelijke apparaten worden voortgezet (zie punt 5). 
4.1. De vergelijkende studie betreffende de stand van de toepassing van artikel 209A 
(sancties). 
20 PB L312 van 23 december 1995. 
Met de synthese van de resultaten van de vergelijkende studie (zie punt 3.2) kan een beter inzicht worden 
verkregen in de toestand in de verschillende lidstaten wat betreft administratieve sancties. Op basis 
hiervan kan op communautair niveau worden overwogen welke bepalingen noodzakelijk zijn om de 
beoogde gelijkwaardige bescherming overal in de Gemeenschap te bereiken. Het resultaat van deze 
werkzaamheden zal aan de Raad worden toegezonden. 
4.2. Instelling van mechanismen voor administratieve sancties op het gebied van het 
structuurbeleid op grond van de resultaten van de vergelijkende studie. 
Op basis van de resultaten van de vergelijkende studie (zie punten 3.2 en 4.1) zal de Commissie kunnen 
overwegen om in het door Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 vastgestelde kader mechanismen voor 
administratieve sancties uit te werken die aangepast zijn aan de bijzondere omstandigheden van het 
structuurbeleid. 
4.3. Een systeem ontwerpen van communautaire administratieve sancties voor 
rechtstreekse uitgaven. 
In het horizontaal juridisch kader van Verordening nr. 2988/95 dient een globale aanpak te worden 
gevolgd en moeten de desbetreffende programma's op de verschillende betrokken gebieden worden 
bijgewerkt. 
4.4. De begonnen activiteiten op het gebied van de traditionele eigen middelen 
voortzetten om een homogeen systeem van administratieve douanesancties in te 
stellen. 
De werkzaamheden die werden begonnen naar aanleiding van de studie betreffende douanesancties 
zullen worden voortgezet. Op grond van de werkzaamheden van de groep douanebeleid zal de Commissie 
maatregelen uitwerken tot vaststelling van nauwkeurige richtsnoeren in het algemeen kader van 
Verordening nr. 2988/95. 
4.5. Regelmatig en systematisch voortzetten van de acties op het gebied van het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid. 
5. Naar een Europees rechtsgebied op het terrein van de 
bescherming van de financiële belangen van de Unie. 
Wegens de bijzondere financiële verantwoordelijkheid van de Gemeenschap moeten de 
nationale repressieapparaten worden geharmoniseerd ten einde overal in de 
Gemeenschap een gelijkwaardig beschermingsniveau te bereiken overeenkomstig de 
richtsnoeren van de Europese Raad van Madrid van 15 en 16 december 1995. Meer nog 
dan met het assimilatiebeginsel (artikel 209 A van het EG-Verdrag) kan hiermee het 
volgende worden bereikt: 
• homogenere controles en verificaties; 
• een billijker invordering van ontdoken of onverschuldigde bedragen; 
• de in alle lidstaten gelijke toepassing van doelmatige, evenredige en afschrikkende communautaire of 
nationale sancties. 
De integratiegraad van de interne markt en de bijzondere verantwoordelijkheid van de 
Gemeenschap voor de bescherming van haar financiële belangen maken het noodzakelijk 
parallel hiermee een samenhangend en geïntegreerd strafrechtelijk gebied te ontwikkelen 
10 
zodat de gerechtelijke autoriteiten het hoofd kunnen bieden aan de georganiseerde 
transnationale criminaliteit. 
De aanbevelingen in de door het Europees Parlement gevraagde studie betreffende een 
Europees rechtsgebied ("CORPUS JURIS") kunnen nuttig zijn bij het bepalen van de 
aanpak in dezen. In het kader van een samenwerking met de gerechtelijke autoriteiten zal 
de Commissie onderzoeken welke concrete conclusies uit dit initiatief moeten worden 
getrokken in het licht van haar praktijkervaring inzake fraude21. 
5.1. Voltooiing van het tweede protocol inzake de strafrechtelijke bescherming van de 
financiële belangen. 
Het overleg in de Raad over de goedkeuring van dit protocol (morele verantwoordelijkheid van 
personen, witwassen, bijstand van de Commissie in het kader van strafvervolgingen) zal worden 
voortgezet met de actieve medewerking van de Commissie ten einde onder het Nederlands 
voorzitterschap een overeenkomst te bereiken. 
5.2. Instelling van een communautair samenwerkingsverband voor contacten en 
expertises op strafrechtelijk gebied. 
Binnen de UCLAF zal een ad-hoc-cel worden ingesteld. Deze cel moet een coördinatie- en bijstandstaak 
vervullen ten behoeve van administratieve onderzoeksteams en eventueel van de nationale juridische 
autoriteiten. Zij dient de uitwisseling van gegevens en de contacten met de bevoegde autoriteiten te 
vergemakkelijken. 
Deze cel zal de op communautair niveau verworven ervaring inbrengen en bijdragen tot een betere 
wederzijdse kennis van het recht en de procedures die op nationaal niveau van toepassing zijn. Zij zal 
tevens deelnemen aan opleidingsacties voor de gerechtelijke autoriteiten. 
5.3. Voltooiing van de Overeenkomst inzake corruptie. 
Door deze overeenkomst wordt de werkingssfeer van het in september 1996 ondertekende protocol inzake 
corruptie in verband met de bescherming van de financiële belangen uitgebreid. De werkzaamheden 
inzake de bepalingen met betrekking tot de bevoegdheid van het Hof van Justitie voor de overeenkomst 
moeten worden afgerond. 
In deze tekst zal ermee rekening moeten worden gehouden dat het Hof de rechterlijke controle uitoefent 
over de gedragingen van communautaire en nationale ambtenaren die niet enkel nadelig kunnen zijn 
voor de financiële belangen, maar ook voor de communautaire belangen in het algemeen. 
5.4. Evaluatie van de noodzaak om de werkzaamheden in de Raad met betrekking tot 
sommige punten van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie weer ter hand 
te nemen. 
Er dient een richtsnoer te worden gevonden voor de verdere behandeling van bepaalde strafrechtelijke 
aspecten van de basistekst en het tweede protocol. Het gaat hierbij met name om de wederzijdse 
erkenning van bewijzen, de rechtstreekse juridische samenwerking, de centralisering van vervolgingen en 
het frauderegister. 
De noodzaak hiervan wordt regelmatig aangetoond door het Europees Parlement Het organiseert hoorzittingen waardoor 
bij het publiek belangstelling voor deze kwesties wordt gewekt. Bij het bepalen van zijn doelstellingen terzake gaat het Parlement uit 
van de vaststelling dat de instrumenten voor internationale juridische samenwerking niet geschikt zijn voor de bestrijding van de 
grote financiële criminaliteit. Derhalve denkt het Europees Parlement aan de instelling van een communautair 
samenwerkingsverband, dat minstens voor coördinatie, advies en uitwisseling van informatie inzake juridische samenwerking moet 
zorgen. 
11 
Een derde protocol of een ander geschikt instrument (zie punten 1.8 en 5.6) zou deze onderwerpen22 
kunnen behandelen, evenals de rechten en verplichtingen bij strafvervolging en inbeslagname op het 
land en in territoriale en internationale wateren. 
5.5. Follow-up van de ratificatie van verdragen, met name van de Overeenkomst 
inzake de bescherming van de financiële belangen en de aanvullende protocollen. 
Voordat zij de door de lidstaten genomen maatregelen beoordeelt, kan de Commissie bijstand verlenen 
bij de voorbereiding van de besluiten tot omzetting van de Overeenkomst en de aanvullende protocollen, 
vooral voor het uitbrengen van een strafrechtelijke aanklacht, die aangepast is aan de context van de 
Unie, de noodzaak tot bestrijding van de transnationale fraude en de verplichting een gelijkwaardig 
niveau van repressie in de Gemeenschap te bereiken. 
5.6. Betere bestrijding van de grote financiële criminaliteit door een optimale 
benutting van de internationale verdragen. 
De bestaande internationale rechtsinstrumenten zullen worden geëvalueerd om hun mogelijkheden ter 
preventie van illegale handel, vooral op zee, buiten de territoriale wateren23, béter te benutten ten einde 
strafrechtelijke onderzoeken en vervolgingen doelmatiger te maken (zie punten 1.8 en 5.4): 
5.7. Nadere bestudering van thema's met betrekking tot het "CORPUS JURIS"24. 
Keuze van de nader te bestuderen thema 's: voorbereiding van en nauwkeurig en gericht bestek voor de 
verzameling van de gegevens die onmisbaar zijn om de stand van zaken op te maken; opstelling van een 
gemeenschappelijk interpretatieschema voor deze gegevens; vergelijkende analyse van de stand van 
zaken in de vijftien lidstaten; syntheseverslag ten behoeve van de begrotingsautoriteit (Raad, Europees 
Parlement); voorstellen van de Commissie aan de Raad. 
6. Voorbereiding van de uitbreiding en betrekkingen met derde 
landen. * 
Wat de acties ten aanzien van derde landen betreft, zal de nadruk liggen op de 
ontwikkeling van de betrekkingen met de landen die kandidaat zijn voor toetreding. Deze 
initiatieven passen in het kader van de nieuwe Phare-richtlijnen in verband met de op 
toetreding gerichte bijstand25. 
De voorbereiding van de landen van Midden- en Oost-Europa op de toetreding is iets 
waaraan zowel door de Gemeenschap als door deze landen zelf wordt gewerkt. De pre-
toetredingsstrategie geniet in de Europese Unie grote prioriteit. Met het oog hierop 
moeten, de communautaire regelgeving en instrumenten op het gebied van de 
fraudebestrijding verder worden uitgewerkt. Bij de voorbereiding van de landen van 
99 . • ' 
Enkele van deze punten zijn opgenomen in de aanbevelingen van de parlementaire onderzoekscommissie betreffende het 
douanevervoer. 
Zie bijv. het VN-verdrag van 10.12.1982 inzake het zeerecht dat binnenkort door de Europese Gemeenschap zal worden 
bekrachtigd; de Commissie heeft in dit verband een voorstel voor een besluit betreffende de toepassing van het gemeenschapsrecht 
buiten de territoriale wateren voorgelegd (COM (97) 37 van 4.2.1997). 
* ** Op verzoek van het Europees Parlement en onder de auspiciën van de Europese Commissie stelden onderzoekers van de 
Europese juristenvereniging voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap een studie op: Naar een Europees 
rechtsgebied. Corpus Juris houdende strafrechtelijke bepalingen ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie. 
Nieuwe Phare-richtlijnen in verband met de op toetreding gerichte bijstand, ontwerp-mededeling van de heer Van den 
Broek.. 
12 
Midden- en Oost-Europa op het lidmaatschap zal met name bijstand worden verleend bij 
de vorming van administratieve en gerechtelijke instanties met een doeltreffende 
structuur en goed opgeleid personeel, hetgeen een voorwaarde is om de toetreding 
succesvol te laten verlopen en wederzijds vertrouwen te ontwikkelen. De maatregelen 
zijn gericht op de ontwikkeling van fraudebestrijdingsdiensten, de opleiding van 
gespecialiseerd personeel (ambtenaren, inspecteurs, rechterlijke ambtenaren) en de 
verbetering van de samenwerking. Daarbij zullen in het bijzonder de bepalingen inzake 
de samenwerking op douanegebied (technische bijstand) die zijn opgenomen in de met 
deze landen gesloten bilaterale overeenkomsten, ten volle worden gebruikt en indien 
nodig aangevuld, om: 
• de informatie-uitwisseling te verbeteren; 
• de samenwerking op douanegebied te intensiveren; 
• de politiële en justitiële samenwerking verder te ontwikkelen. 
In het kader van de tenuitvoerlegging van de grote regionale ontwikkelingsprogramma's 
(PHARE, TACIS, MEDA) en het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF)26 zijn 
aanzienlijke middelen beschikbaar voor de derde landen. Rekening houdend met de 
economische en sociale situatie en de capaciteit van de administratieve en gerechtelijke 
instanties in deze derde landen, moeten specifieke maatregelen worden getroffen om 
deze uitgaven even goed te beschermen als de uitgaven binnen de Unie. 
In nauwe samenwerking met de diensten die zijn belast met de programma's waaruit zij 
worden gefinancierd, zullen de volgende initiatieven worden ontplooid: 
6.1. Binnen Uclaf wordt een gespecialiseerd onderdeel gevormd dat zich bezighoudt 
met controles in het kader van de fraudebestrijding bij de grote 
samenwerkingsprogramma' s. 
Meer bijstand van de Commissie en meer operationele samenwerking. 
6.2. In de betrokken landen worden contactpunten ingesteld (zie punt 1.3). 
Aanwijzing van verbindingsambtenaren in bepaalde derde landen die de bevoegde autoriteiten en 
instellingen rechtstreeks met elkaar in contact brengen; verdere ontwikkeling van de contacten met de 
delegaties van de Commissie en met de vertegenwoordigers van de lidstaten in deze landen. 
6.3. Uitbreiding van de samenwerking tussen de douane-autoriteiten met het oog op een 
betere bescherming van de financiële belangen en de fraudebestrijding. 
De samenwerking op douanegebied zal worden uitgebreid: 
• in het kader van de protocollen betreffende de wederzijdse bijstand in de Europa-overeenkomsten; 
• in het kader van de protocollen betreffende de wederzijdse administratieve bijstand van de met derde 
landen gesloten handelsovereenkomsten; 
• op basis van de protocollen betreffende de oorsprong van de goederen van deze overeenkomsten en 
analoge bepalingen van de autonome preferentiële overeenkomsten. 
Dit soort samenwerking moet worden uitgebreid tot alle diensten die zijn gespecialiseerd in de 
bestrijding van de financiële criminaliteit in de betrokken landen (zie punt 6.6). De Commissie zal de 
mogelijkheden onderzoeken om voor dit doel een netwerk op te zetten voor een structurele 
geautomatiseerde uitwisseling van gegevens in het kader van deze protocollen. 
2 Hieronder vallen tevens de kredieten voor humanitaire hulp (ECHO). 
13 
6.4. Opleidingsacties voor de met fraudebestrijding belaste overheidsdiensten (douane, 
politie, justitie...) van de kandidaat-lidstaten. , 
Bevordering van activiteiten inzake de opleiding en de uitwisseling van ambtenaren die zich bezighouden 
met fraudebestrijding. Hierbij dient rekening te worden gehouden met de mededeling betreffende de 
nieuwe Phare-richtlijnen in verband met de op toetreding gerichte bijstand ten einde de ambtenaren van 
deze landen op te leiden voor de overname van het acquis communautaire ("institution building"). 
Eventueel kan deze opleiding samen met soortgelijke acties van de bevoegde autoriteiten in de lidstaten 
worden georganiseerd. 
6.5. Technische bijstand voor de kandidaat-lidstaten ten einde hen te helpen bij het 
opzetten van doelmatige en gepaste administratieve structuren voor dè financiële 
en juridische bescherming. 
Door deze bijstand zal de doelstelling kunnen worden verwezenlijkt van een betere verdeling van de 
financiële verantwoordelijkheid tussen de Gemeenschap en de betrokken derde landen. Deze bijstand zal 
met name bestaan in technische hulp bij het inschakelen van computers en software die nodig is voor 
snelle operationele verbindingen in het kader van de wederzijdse bijstand en voor de uitbreiding van het 
waarschuwingssysteem (Early Warning System) (zie punt 1.3). Bij deze acties moet ook rekening worden 
gehouden met de richtsnoeren van bovenvermelde mededeling ten einde de administratieve structuren op 
te bouwen die onmisbaar zijn bij het overnemen van het acquis ("institution building"). 
6.6. Gelijktijdig met de versterking van het acquis communautaire zal de Commissie 
initiatieven nemen om de wetgeving van de betrokken derde landen meer in 
overeenstemming te brengen met de doelstellingen van de juridische bescherming 
van de financiële belangen van de Gemeenschappen (pre-toetredingsfase). 
In een institutioneel ad-hoc-kader zullen regelmatig besprekingen worden georganiseerd betreffende de 
situatie van de nationale wetgevingen, de instelling, werking en ervaringen van structuren die belast zijn 
met de fraudebestrijding in deze landen. Deze contacten kunnen plaatsvinden binnen de in de associatie­
overeenkomsten bepaalde overlegorganen waarin de lidstaten, de kandidaat-lidstaten en de Commissie 
zijn vertegenwoordigd (zie informeel Cocolaf-overleg). 
Met het oog op de onderlinge aanpassing van de wetgevingen en eventueel op grond van Europese 
overeenkomsten wordt voorgenomen: 
• het mogelijk te maken de stelsels voor het mededelen van fraudegevallen en onregelmatigheden ten 
nadele van de communautaire begroting waarop een eerste administratieve of gerechtelijke 
vaststelling betrekking heeft, uit te breiden tot deze landen (vervroegde toepassing van de 
verordeningen inzake mededelingen). 
• bijstand te verlenen in het kader van onderzoeken met betrekking tot onregelmatigheden en 
fraudegevallen, overeenkomstig de benadering van Verordening nr. 2185/96 van de Raad "controles 
en verificaties ter plaatse " (eventueel creëren van eert juridische basis in het kader van deze 
verordening om onderhandelingen mogelijk te maken voor samenwerkingsprotocollen met alle 
bevoegde autoriteiten van de betrokken derde landen). 
• te zorgen voor een juridische grondslag voor de administratieve samenwerking en de wederzijdse 
bijstand tussen de autoriteiten van de betrokken derde landen. De Commissie zal eventueel 
desbetreffende voorstellen doen. 
14 

ISSN 0254-1513 
COM(97)199def. 
DOCUMENTEN 
NL 09 02 10 
Catalogusnummer : CB-CO-97-206-NL-C 
ISBN 92-78-19622-3 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
/f