ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ARCHIVES HISTORIQUES
DELACOMMISSION
COLLECTION RELIEEDES
DOCUMENTS "COM"
COM(79)397
Vol.1979/0141

Disclaimer
Conformément aurèglement(CEE,Euratom)n°354/83duConseildu1erfévrier1983
concernantl'ouvertureaupublicdesarchiveshistoriquesdelaCommunauté économique
européenneetdelaCommunautéeuropéennedel'énergieatomique(JOL43du15.2.1983,
p.1),telquemodifiéparlerèglement(CE,Euratom)n°1700/2003du22septembre2003
(JOL243du27.9.2003,p.1),cedossierestouvertaupublic.Lecaséchéant,lesdocuments
classifiésprésentsdanscedossierontétédéclassifiésconformément àl'article5dudit
règlement.
InaccordancewithCouncilRegulation(EEC,Euratom)No354/83of1February1983
concerningtheopeningtothepublicofthehistoricalarchivesoftheEuropeanEconomic
CommunityandtheEuropeanAtomicEnergyCommunity(OJL43,15.2.1983,p.1),as
amendedbyRegulation(EC,Euratom)No1700/2003of22September2003(OJL243,
27.9.2003,p.1),thisfileisopentothepublic.Wherenecessary,classifieddocumentsinthis
filehavebeendeclassified inconformitywithArticle5oftheaforementioned regulation.
InÜbereinstimmung mitderVerordnung(EWG,Euratom)Nr.354/83desRatesvom1.
Februar1983überdieFreigabederhistorischen ArchivederEuropäischen
Wirtschaftsgemeinschaft undderEuropäischen Atomgemeinschaft (ABI.L43vom15.2.1983,
S.1),geändertdurchdieVerordnung(EG,Euratom)Nr.1700/2003vom22.September2003
(ABI.L243vom27.9.2003,S.1),istdieseDateiderÖffentlichkeitzugänglich.Soweit
erforderlich,wurdendieVerschlusssachen indieserDateiinÜbereinstimmung mitArtikel5
dergenanntenVerordnungfreigegeben.

COMMISSIE VANDEEUROPESE GEMEENSCHAPPEN
ALGEMENEBEGROTING-BEGROTINGSJAAR 1979 COM(79)397 def.
AFDELINGIII-COMMISSIE
rBrussel-11juli1979
OVERSCHRIJVING No.1/1/79
vanhoofdstuk 11"Personeel"naar
hoofdstuk 14"Restaurants enkantines'
Bedrag:813.000ERE
C0M(79)397def.

ALGEMENEBEGROTING-BEGROTINGSJAAR 1979
AFDELINGIII-COMMISSIE
OVERSCHRIJVING No.l/l/79
vanhoofdstuk11'"Personeel"naar
hoofdstuk14"Restaurants enkantines"
Bedrag:813.000ERE
MOTIVERING
Hetkredietisbestemdvoordevervangingvanverouderdeinstallaties
enmaterieelvandekeukenvanhetrestaurant vandeCommissieteBrussel.
Dekeukensdiein1971werdeningerichtbegonnenin1977ernstige
gebrékentevertonenenhetaantalherstellingen namaanzienlijktoe.De
Commissiebeslootinhetbeginvan1978geleidelijk deapparatuurte
vervangenenlietgrondigbestuderen opwelkevoorwaarden envolgenswelk
programmadevervangingzoumoetenplaatsvinden .Uitditonderzoekis
geblekendatdeverouderdeinstallaties ineensnellertempoeningroter
aantalmoetenwordenvervangendanwasvoorzien.
Anderzijdszijninverbandmetdetechnischevooruitgang opdemarkt
geperfectioneerde installaties verschenendiebeteraandebehoeften
beantwoorden .Demeestrationeleoplossingisdanookdekeukensteverbouwen,
waarvoormeeringrijpende werkzaamheden nodigzijn.
Totdezeoplossingwerdechtergeconcludeerd toenhetaltelaatwas
omdeCommissieindegelegenheidtestellendenodigekredietenopte
nemeninhetvoorontwerp vanbegrotingvoor1979»
Inhetstrevendeuitgavenvansocialeaardzoveelmogelijknaar
bestemmingsamentebrengeninhoofdstuk14,zullenalleuitgaven(installaties
enverbouwing)wordentoegerekendaanartikel142:restaurantsenkantines.
De internationale luchtvaartbetrekkingen tussen lidstaten en derde landen worden traditiegetrouw vastgelegd in bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten, in de bijlagen bij die overeenkomsten en in aanverwante bilaterale of multilaterale regelingen.

De traditionele aanwijzingsbepalingen in bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten van lidstaten zijn echter in strijd met het EU-recht. Dergelijke bepalingen verlenen een derde land het recht de machtigingen en vergunningen van een luchtvaartmaatschappij te weigeren, in te trekken of op te schorten als die luchtvaartmaatschappij door een lidstaat is aangewezen maar niet substantieel in handen is van en gecontroleerd wordt door die lidstaat of onderdanen ervan. Dat wordt beschouwd als discriminatie van EU-luchtvaartmaatschappijen die op het grondgebied van een lidstaat zijn gevestigd maar die in handen zijn van en gecontroleerd worden door onderdanen van andere lidstaten. Dat is in strijd met artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat onderdanen van een lidstaat die hun recht op vrijheid van vestiging uitoefenen, garandeert dat ze in de ontvangende lidstaat dezelfde behandeling krijgen als de onderdanen van die lidstaat.

Overeenkomstig de mechanismen en richtsnoeren in de bijlage bij het “horizontale mandaat” heeft de Commissie met Japan onderhandeld over een overeenkomst ter vervanging van sommige bepalingen in de bestaande bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten tussen lidstaten en Japan. Bij artikel 2 van deze Overeenkomst worden de traditionele aanwijzingsbepalingen vervangen door een EU-aanwijzingsbepaling, waardoor alle EU-luchtvaartmaatschappijen gebruik kunnen maken van het vestigingsrecht.

Aangezien de onderhandelingen met succes zijn afgerond, moet de overeenkomst namens de Europese Unie worden ondertekend. Daartoe wordt hier een besluit voorgesteld.
•Artikelsgewijze toelichting

Artikel 1 verduidelijkt het toepassingsgebied van het voorgestelde uitvoeringsbesluit. In de leden 1 en 2 wordt gespecificeerd dat het alleen van toepassing is op onderdanen van Gambia die visumplichtig zijn, en niet op onderdanen die op grond van artikel 4 of artikel 6 van Verordening (EU) 2018/1806 daarvan zijn vrijgesteld.

Lid 3 bepaalt dat het besluit niet van toepassing is op kinderen jonger dan 12 jaar, overeenkomstig artikel 16, lid 2 bis, van de Visumcode.

Lid 4 maakt duidelijk dat het besluit niet van toepassing is op aanvragers die van de visumleges zijn vrijgesteld overeenkomstig artikel 16, lid 4, of artikel 16, lid 5, punt a) of c), van de Visumcode. Houders van een diplomatiek of dienstpaspoort van Gambia kunnen echter niet worden vrijgesteld van visumleges, aangezien de toepassing van artikel 16, lid 5, punt b), van de Visumcode is opgeschort bij Uitvoeringsbesluit 2021/1781 van de Raad. Houders van een dergelijk paspoort die onderdaan zijn van Gambia, zijn derhalve onderworpen aan het voorgestelde uitvoeringsbesluit en de hogere visumleges verschuldigd.

Bovendien bepaalt lid 5 dat het besluit geen afbreuk doet aan de in artikel 16, lid 6, van de Visumcode geboden mogelijkheid visumleges in individuele gevallen kwijt te schelden of te verminderen.

In lid 6 worden visumaanvragers die familielid zijn van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is en familieleden van een onderdaan van een derde land die een recht van vrij verkeer geniet dat gelijkwaardig is aan dat van de burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds, van het toepassingsgebied van het voorgestelde besluit uitgesloten.

In lid 7 wordt gespecificeerd dat het voorgestelde besluit geen afbreuk doet aan de internationale verplichtingen van de lidstaten, terwijl lid 8 eraan herinnert dat het voorgestelde uitvoeringsbesluit geen afbreuk doet aan de toepassing van de visummaatregelen die overeenkomstig Uitvoeringsbesluit (EU) 2021/1781 van de Raad reeds van kracht zijn ten aanzien van Gambia.

Artikel 2 bepaalt dat onderdanen van Gambia die onder het voorgestelde besluit vallen, visumleges ten bedrage van 120 EUR moeten voldoen.

Artikel 3 bevat de lijst van adressaten van het voorgestelde besluit, d.w.z. de betrokken lidstaten.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Dit voorstel tot intrekking van Richtlijn 89/629/EEG wordt ingediend in het kader van het REFIT-programma van de Commissie en haar streven naar betere wetgeving. Doel is een geschikt en kwalitatief hoogstaand regelgevingskader te garanderen, zoals bedoeld in het interinstitutioneel akkoord "Beter wetgeven" tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie. In het kader daarvan stelt de Commissie voor deze achterhaalde rechtshandeling in te trekken. De Commissie heeft haar voornemen om Richtlijn 89/629/EEG van de Raad in te trekken aangekondigd in haar Werkprogramma voor 2017.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

De rechtsgrondslag voor Richtlijn 89/629/EEG was artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (voormalig artikel 80, lid 2, van het EG-Verdrag, en voormalig artikel 84, lid 2, van het EEG-Verdrag); volgens deze richtlijn mochten vluchtuitvoeringen met bepaalde vliegtuigen die de geluidsemissienormen overschreden blijven plaatsvinden als die vliegtuigen al waren ingeschreven in het nationaal register van een lidstaat. Na de inwerkingtreding van die richtlijn waren nieuwe inschrijvingen van dergelijke vliegtuigen in het register niet meer toegestaan.

Richtlijn 2006/93/EG voorzag in een volledige uitfasering van alle lawaaierige vliegtuigen, met inbegrip van die welke onder Richtlijn 89/629/EEG van de Raad vielen, ongeacht de vraag of ze al dan niet in het register waren ingeschreven. Vliegtuigen die niet aan de geluidsemissienormen voldoen, mogen hierdoor niet meer in het luchtruim van de Europese Unie vliegen en moeten uit de nationale registers van de lidstaten worden geschrapt.

Door de overgang van de regel uit 1989, waarbij nieuwe inschrijvingen in het register niet meer waren toegestaan, naar de aanpak van 2006, een volledige uitfasering, waarbij vliegtuigen die niet de geluidsemissienormen voldeden uit de nationale registers werden geschrapt en niet meer in het luchtruim van de Europese Unie mochten vliegen; is Richtlijn 89/629/EEG van de Raad achterhaald en moet deze worden ingetrokken.

2022/0282 (COD)

Voorstel voor een

BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot intrekking van Richtlijn 89/629/EEG van de Raad

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité,

Gezien het advies van het Comité van de Regio's,
2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

Onderhavig voorstel wordt de Raad krachtens artikel 218, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese (VWEU) voorgelegd.

Naast de gebieden waarvoor de Unie krachtens artikel 3, lid 1, VWEU exclusief bevoegd is, is zij krachtens artikel 3, lid 2, VWEU “tevens exclusief bevoegd een internationale overeenkomst te sluiten indien een wetgevingshandeling van de Unie in die sluiting voorziet, indien die sluiting noodzakelijk is om de Unie in staat te stellen haar interne bevoegdheid uit te oefenen of wanneer die sluiting gemeenschappelijke regels kan aantasten of de strekking daarvan kan wijzigen.”

Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie kan een overeenkomst gemeenschappelijke regels aantasten of de strekking daarvan wijzigen als zij gebieden bestrijkt waarop harmonisatiemaatregelen van toepassing zijn.

Het onderwerp waarop de herziening van de overeenkomst ziet, met name de opname van de nieuwe instrumenten voor administratieve samenwerking die bij Verordening (EU) 2018/1541 zijn ingevoerd, valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie. De vervanging van de verwijzingen naar Richtlijn 95/46/EG door verwijzingen naar Verordening (EU) 2016/679 kan in het kader van het Gemengd Comité gebeuren uit hoofde van artikel 41, lid 2, punt k), van de overeenkomst. Die vervanging kan evenwel ook worden meegenomen bij de heropening van de onderhandelingen over de tekst van de overeenkomst.

Tijdens de tweede vergadering van het Gemengd Comité op 25 november 2021 heeft Noorwegen officieel een verzoek ingediend om onderhandelingen tot wijziging van de overeenkomst te openen, overeenkomstig artikel 41, lid 5, van de overeenkomst.
•Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

De Commissie heeft er in haar jaarlijkse werkprogramma’s consequent op gewezen dat eenvoudigere regels voor kleine ondernemingen nodig zijn. In dit verband verwijst het werkprogramma van de Commissie voor 2020 naar “een specifieke kmo-strategie, die het voor kleine en middelgrote ondernemingen gemakkelijker zal maken om te opereren, op te schalen en uit te breiden”. De derogatiemaatregel strookt, bekeken in het licht van de begrotingsregels, met dergelijke doelstellingen. Hij is met name in overeenstemming met het werkprogramma van de Commissie voor 2017, waarin specifiek voor de btw werd opgemerkt dat de regeldruk voor de naleving van de btw-regels voor kleine bedrijven erg groot was en dat technische innovaties nieuwe uitdagingen stelden voor een effectieve belastingheffing, en waarin werd benadrukt dat de btw voor kleinere ondernemingen vereenvoudigd moest worden.

De maatregel is ook in overeenstemming met de strategie voor de eengemaakte markt van 2015, waarmee de Commissie kleine en middelgrote ondernemingen wil helpen groeien, onder andere door een verlichting van de administratieve lasten, die deze ondernemingen verhinderen ten volle te profiteren van de eengemaakte markt. Voorts knoopt hij aan bij de filosofie van de mededeling van de Commissie uit 2013 “Actieplan Ondernemerschap 2020 – De ondernemingsgeest in Europa nieuw leven inblazen”, waarin wordt benadrukt dat de belastingwetgeving voor kleine ondernemingen moet worden vereenvoudigd.

Tot slot is de maatregel in overeenstemming met het EU-beleid voor kleine en middelgrote ondernemingen zoals dat is uiteengezet in de mededeling van 2016 over starters en de mededeling van 2008 “Denk eerst klein — Een “Small Business Act” voor Europa”, waarin de lidstaten werden opgeroepen om bij de opstelling van wetgeving rekening te houden met de bijzondere kenmerken van het midden en kleinbedrijf en het bestaande regelgevingskader te vereenvoudigen.

2. RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID
TOELICHTING

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Op 7 juli 2020 heeft de Raad de Europese Commissie een mandaat verleend om te gaan onderhandelen over een nieuw protocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden en over een mogelijke verlenging van het huidige protocol bij die overeenkomst, dat op 13 oktober 2020 afloopt.

In dat mandaat is vastgelegd dat indien de onderhandelingen over een nieuw protocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden meer tijd in beslag nemen dan verwacht, de Commissie ter voorkoming van een aanzienlijke onderbreking van de visserijactiviteiten moet pogen een akkoord met de regering van de Cookeilanden te bereiken over een beperkte verlenging van het huidige protocol, zo mogelijk met niet meer dan één jaar, terwijl de pogingen om een akkoord te bereiken over een nieuw protocol dat strookt met de doelstellingen van het mandaat, worden voortgezet.

Tijdens de eerste onderhandelingsronde (16 juli 2020) zijn de onderhandelaars van de EU en de Cookeilanden overeengekomen dat er vanwege de complexiteit van de onderhandelingen meerdere onderhandelingsrondes nodig zouden zijn om tot een akkoord te komen. Bijgevolg zijn beide partijen het conform het mandaat van de Raad eens geworden over een verlenging van het huidige protocol met ten hoogste één jaar. Deze verlenging is vastgelegd in een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling, die op 29 juli 2020 in Brussel en Rarotonga (de Cookeilanden) is geparafeerd.

Om een onderbreking van de visserijactiviteiten van de Europese vloot in de Cookeilandse wateren te voorkomen, moet het besluit van de Raad tot bekrachtiging van deze overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tijdig worden vastgesteld zodat deze vóór 13 oktober 2020, de datum waarop het huidige protocol afloopt, kan worden ondertekend.

Het voorstel heeft ten doel machtiging te verlenen voor de sluiting van het protocol.

Ter herinnering: het doel van het protocol is om op grond van het wetenschappelijke advies en de aanbevelingen van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC), en binnen de grenzen van het beschikbare overschot, vangstmogelijkheden in de Cookeilandse wateren toe te kennen aan de vaartuigen van de Europese Unie. Voorts wordt beoogd om in het belang van beide partijen de samenwerking tussen de Europese Unie en de regering van de Cookeilanden te versterken met het oog op de instelling van een partnerschapskader voor de ontwikkeling van een duurzaam visserijbeleid en de verantwoorde exploitatie van de visbestanden in de visserijzone van de Cookeilanden.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

De Euro-mediterrane Luchtvaartovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, anderzijds, is tot stand gekomen na onderhandelingen op basis van een machtiging die in juni 2007 van de Raad is ontvangen.

De overeenkomst is ondertekend op 15 december 2010, onder voorbehoud van sluiting op een later tijdstip en in overeenstemming met Besluit 2012/750/EU van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen. Aan EU-zijde zijn zowel de Unie als haar lidstaten partij bij de overeenkomst.

Alle lidstaten, met uitzondering van de Republiek Kroatië, hebben het ratificeringsproces voltooid. De Republiek Kroatië treedt toe tot de overeenkomst overeenkomstig de procedure van de als bijlage bij het Toetredingsverdrag van 5 december 2011 gevoegde Akte van toetreding; het toetredingsprotocol van de Republiek Kroatië tot deze overeenkomst is op 3 mei 2016 ondertekend.

Teneinde rekening te houden met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, en naar aanleiding van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 28 april 2015 in Zaak C-28/12, wijzigt dit voorstel het oorspronkelijke voorstel van de Commissie (COM(2010)332 def.), dat op 24 juni 2010 is vastgesteld en vervolgens bij de Raad is ingediend. Om de behandeling in de Raad te vergemakkelijken, wordt de betrokken tekst integraal ingediend als een gewijzigd voorstel.

2.RECHTSGROND

De rechtsgrond van het voorstel is artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), punt v), en artikel 218, lid 7, van dat Verdrag.

3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

Niet van toepassing.

4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Unie.

5.OVERIGE ELEMENTEN

·Samenvatting van de voorgestelde overeenkomst

De Overeenkomst bestaat uit de hoofdtekst, waarin de hoofdbeginselen zijn uiteengezet, en vier bijlagen: Bijlage I inzake overeengekomen diensten en gespecificeerde routes, bijlage II inzake overgangsbepalingen, bijlage III, die een lijst van regels met betrekking tot de burgerluchtvaart bevat, en bijlage IV, die een lijst bevat van andere landen waarnaar wordt verwezen in de artikelen 3 en 4 en in bijlage I.

2010/0180 (NLE)

Gewijzigd voorstel voor een

BESLUIT VAN DE RAAD
betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt tot wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst, betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden [RescUE]

TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER (dat aan dit voorstel voor een besluit van de Raad is gehecht) beoogt de wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende “samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden”, teneinde de samenwerking tussen de overeenkomstsluitende partijen uit te breiden tot civiele bescherming. In het onderhavige geval heeft deze wijziging ten doel Besluit (EU) 2019/420 van het Europees Parlement en de Raad van 13 maart 2019 tot wijziging van Besluit nr. 1313/2013/EU betreffende een Uniemechanisme voor civiele bescherming erin op te nemen, teneinde de EER-/EVA-staten in de gelegenheid te stellen deel te nemen aan de acties van de Unie met betrekking tot dit EU-besluit, met ingang van 21 maart 2019.

•Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

Bijgaand ontwerpbesluit van het Gemengd Comité breidt het reeds bestaande EU-beleid op het gebied van civiele bescherming uit tot de EER-/EVA-staten (Noorwegen, IJsland en Liechtenstein) met als doel de respons van de Unie op door de natuur of door de mens veroorzaakte rampen te verbeteren.

•Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

De uitbreiding van de EU-wetgeving tot de EER-/EVA-staten door de opname van deze wetgeving in de EER-overeenkomst geschiedt conform de doelstellingen en beginselen van deze overeenkomst, met het oog op een dynamische en homogene Europese economische ruimte, gebaseerd op gemeenschappelijke regels en gelijke concurrentievoorwaarden.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

De wetgeving die in de EER-overeenkomst dient te worden opgenomen, is gebaseerd op artikel 196 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, in samenhang met artikel 218, lid 9.

Overeenkomstig artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad houdende bepaalde wijzen van toepassing van de EER-overeenkomst stelt de Raad met betrekking tot dit soort besluiten op voorstel van de Commissie het standpunt van de Unie vast.

•Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

Het voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

De doelstelling van dit voorstel, namelijk te zorgen voor de homogeniteit van de interne markt, kan onvoldoende door de lidstaten alleen worden verwezenlijkt en kan derhalve, gezien de gevolgen van de maatregelen, beter op het niveau van de Unie worden verwezenlijkt.

•Evenredigheid

Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel gaat dit voorstel niet verder dan nodig is om de doelstelling te verwezenlijken.

•Keuze van het instrument