ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.1

De afgelopen jaren is klimaatverandering een van de belangrijkste uitdagingen voor de toekomst van onze planeet geworden. Het verschijnsel is vanuit verschillende invalshoeken zeer grondig bestudeerd, waarbij duidelijk aan het licht is gekomen dat in de atmosfeer met name een toename van broeikasgassen valt te constateren, als gevolg waarvan de aarde opwarmt. Het proces van veranderingen in de samenstelling van de atmosfeer onder invloed van menselijk handelen voltrekt zich in een steeds sneller tempo. Al wijken de schattingen van de snelheid waarmee het klimaat verandert, enigszins van elkaar af, toch zijn onderzoekers in de hele wereld het eens over de richting waarin de verandering zich voltrekt. Het in 2001 door de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (ICPP) opgestelde rapport laat er geen twijfel over bestaan dat het proces van veranderingen in de atmosfeer zich deze eeuw zal voortzetten en dat daardoor ook het klimaat overal op aarde steeds sneller zal gaan veranderen.
8.11

In 1989 heeft de Commissie het startschot gegeven voor het Leader-initiatief. Het succes daarvan is mede te danken aan het feit dat er prioriteit wordt verleend aan het voortdurend zoeken naar nieuwe mogelijkheden om het platteland te ontwikkelen. Voorts blijkt uit de huidige programmeringsfase dat de uitwisseling van ervaringen waarbij partnerschappen tussen betrokken lokale groeperingen uit verschillende landen worden aangemoedigd, een multipliereffect teweegbrengen. Het Comité bepleit dat in Leader-verband wordt doorgegaan met het begeleiden van lokale initiatieven die bedoeld zijn om nieuwe ontwikkelingsmogelijkheden voor rurale gebieden in kaart te brengen. Hiertoe dient er in het plattelandsontwikkelingsbeleid een specifieke beleidslijn terzake te worden ingebouwd die erop gericht is, op de behoeften aan her-, bij- en omscholing in te spelen, nieuwe afzetmogelijkheden voor landbouwproducten te zoeken en synergieën tussen de economische actoren binnen eenzelfde regio tot stand te brengen. Al deze aandachtspunten kunnen nieuw licht op de toekomst van het plattelandsontwikkelingsbeleid werpen. Het Comité is er dus voorstander van dat het Leader-initiatief in het kader van het plattelandsontwikkelingsbeleid wordt voortgezet teneinde innoverende oplossingen te zoeken voor de ontwikkeling van landelijke gebieden.
3.2.3.2

Het is vanzelfsprekend niet gemakkelijk om op dit gebied meer en betere resultaten te behalen, omdat het door de lidstaten gevoerde beleid zeer heterogeen is, omdat geboorten bevorderend beleid duur is en last but not least de meningen bij zowel deskundigen als besluitvormers sterk uiteenlopen wat de effectieve impact en de specifieke doeltreffendheid van dergelijk beleid betreft. Ondanks deze overwegingen, hoe zwaarwegend ook, kunnen de EU-instellingen zich volgens het EESC toch niet afzijdig blijven houden.
6.2.

Het is van het grootste belang te investeren in digitale en financiële geletterdheid, zodat de educatie en bescherming van consumenten een impuls krijgen. Voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de digitale agenda, waaronder de ontwikkeling van een goed presterende markt en een betere consumentenbescherming, is het belangrijk dat de digitale en financiële competenties van de consument ontwikkeld worden. Het EESC beseft hoe belangrijk gegevensbescherming is en staat achter het recht van consumenten op volledige waarborging van deze bescherming. De verkoop op afstand van financiële producten kan zich alleen evenwichtig ontwikkelen als de lidstaten voldoende middelen vrijmaken om de genoemde uitdagingen aan te pakken en meer vertrouwen te kweken in de onlinehandel in financiële diensten, en als zij de vooruitgang op dit gebied bijhouden en aan de Commissie rapporteren, die dan de resultaten zal beoordelen en goede praktijken zal aanbevelen.
3.12.

Het EESC vreest dat de keuze voor en/of het gebruik van de naam van een regio, evenals de controles na de certificering, aanleiding kunnen geven tot conflicten tussen lidstaten en met name met derde landen. Het is niet ondenkbaar dat er in het geval van een grensoverschrijdende geografische aanduiding geen consensus kan worden bereikt over de te gebruiken nomenclatuur, waardoor sommige producenten de toegang tot deze bescherming zou worden ontzegd. De Commissie zou dan ook bevoegd moeten zijn om te onderhandelen over een consensus, wat met name bijzonder belangrijk is voor de controle na de certificering, zodat eerlijke criteria voor de conformiteitsbeoordeling kunnen worden vastgelegd voor beide zijden van de grens.
3.6.

Het EESC gaat ervan uit dat deze overwegingen zullen worden opgenomen in het verslag over de staat van het digitale decennium dat de Commissie elk jaar zal publiceren. In dit verband is het ingenomen met de toezegging dat de Commissie en de lidstaten in de vijf maanden na de publicatie van het verslag nauw zullen samenwerken om vast te stellen op welke gebieden onvoldoende vooruitgang is geboekt en dat zij afspraken zullen maken over maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de doelstellingen worden gehaald. Er zij nogmaals op gewezen dat het aan de lidstaten is om hun nationale strategische routekaarten aan te passen aan de aanbevelingen in het verslag. Het is van essentieel belang dat zij zich ertoe verbinden corrigerende maatregelen te nemen en/of projecten uit te voeren, zoals multinationale projecten.
4.6.1.

Ditzelfde argument gaat op voor de EU-kapitaalmarkten. Het EESC is zich ervan bewust dat de totstandbrenging van de kapitaalmarktenunie (KMU) een complexe onderneming is die erop gericht is de kapitaalmarkten van de EU-lidstaten te verdiepen en verder te integreren. Dit vereist maatregelen en wijzigingen in de regelgeving op een groot aantal gebieden, en brengt niet alleen op EU- maar ook op lidstaatniveau verantwoordelijkheden met zich mee. Het EESC merkt op dat de KMU in 2022 nog steeds verre van voltooid is. Hoewel er enige vooruitgang is geboekt, met name dankzij het herstelpakket voor de EU-kapitaalmarkten, zijn er in de EU nog steeds 27 kapitaalmarkten die niet als één geheel functioneren. De Europese financiële sector blijft sterk versnipperd langs nationale scheidslijnen, waarbij spaarders en beleggers sterk afhankelijk zijn van nationale omgevingen. Dit geldt ook voor financiële diensten in het algemeen, met inbegrip van financiële retaildiensten en binnenlandse spaartegoeden.
3.3.5.

Het EESC stemt in met de visie in het actieplan op de ervaringen met “workers’ buy-outs”, waarbij wordt gewezen op de rol die wordt vervuld door werknemers die zich verenigen in een coöperatie en de activiteiten van bedrijven in crisis overnemen. Dergelijke buy-outs zijn succesvol wanneer de werknemers die zich in een coöperatie verenigen, kunnen rekenen op specifieke financieringsmechanismen en de oprichting van fondsen voor de kapitalisatie van deze ondernemingen. Naast financiële instrumenten is het van essentieel belang dat werknemers adequaat worden ondersteund via opleidingsactiviteiten en de ontwikkeling van vaardigheden. Het EESC dringt er ook bij de Commissie op aan nauw met de lidstaten te blijven samenwerken om instrumenten en oplossingen te vinden voor het wegnemen van belemmeringen en het versnellen van de wettelijke procedures voor de overdracht van de eigendom van een onderneming na de sluiting ervan aan werknemers, via werknemerscoöperaties of andere vormen van participatieve ondernemingen in de sociale economie.
2.1.

Doel van het voorstel is in de eerste plaats de nieuwe instandhoudings- en controlemaatregelen die de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat) tijdens haar jaarvergaderingen in 2006, 2016, 2017, 2018, 2019 en 2021 heeft aangenomen, in EU-recht om te zetten, aangezien de EU sinds 14 november 1997 verdragsluitende partij bij het Iccat is.
4.6.

De voorstellen van de Europese Commissie zijn erop gericht de markttoegang voor hernieuwbare en koolstofarme gassen — waaronder waterstof — op de gemeenschappelijke markt te vereenvoudigen respectievelijk uit te breiden. Deze benadering is volgens het EESC zinvol. De vraag is echter of deze toereikend is om van hernieuwbare gassen een succes te maken. Het EESC stelt derhalve voor in aanvulling daarop te onderzoeken of het mogelijk is om bij wet uitdrukkelijk voorrang te verlenen aan de injectie van hernieuwbare gassen in de netwerken. In een aantal lidstaten bestaan soortgelijke regels ten aanzien van een feed-inprioriteit voor elektriciteitsbedrijven, die als voorbeeld kunnen dienen bij de transformatie.
2.2.2.

Het EESC steunt de Europese Commissie in haar streven om een regelgevingskader tot stand te brengen waarin een (nog) grotere investeringsrol is weggelegd voor de verzekeringssector bij de financiering van de transitie naar een duurzame economie en de bestrijding van de COVID-19-gevolgen. Tegelijkertijd benadrukt het EESC dat de beschermingsdoelstellingen van het Solvabiliteit II-systeem, namelijk de bescherming van de verzekeringsnemers en de begunstigden en het waarborgen van de financiële stabiliteit, niet in gevaar mogen worden gebracht. Dat zou echter wel kunnen gebeuren als er ter ondersteuning van de Europese Green Deal wordt afgeweken van de strikte risicobeoordeling waaraan de beleggingen van verzekeraars worden onderworpen. De Solvabiliteit II-voorschriften ter bescherming van de consument moeten ook van toepassing zijn op beleggingen en activiteiten van de verzekeringssector in die sectoren waarin verzekeraars op basis van eisen van de overheid of regering investeren. Deze investeringen kunnen dan dienovereenkomstig beloond of bestraft worden. Hoe dan ook moet elke investering in het kader van de Europese Green Deal of bijvoorbeeld NextGenerationEU aan dezelfde risicobeoordeling worden onderworpen als iedere andere investering. Een duurzaam verzekeringstoezicht vergt een op feiten gebaseerde risicobeoordeling en een daaruit afgeleide kapitaalbepaling. Het EESC is zonder meer ingenomen met de aanpak van de Europese Commissie om de bestaande regels inzake kapitaalvereisten tegen het licht te houden om na te gaan waar zij tot niet-adequate (buitensporige of ontoereikende) kapitaalvereisten hebben geleid. Uit de voorstellen van de Europese Commissie blijkt welke speelruimte alleen dit al kan opleveren. Wanneer de kapitaalvereisten echter te laag zijn (bijvoorbeeld voor risico’s in verband met de klimaatverandering), moeten zij worden verhoogd om de stabiliteit van de sector te waarborgen.
3.3.3.

Dit moet worden bereikt door infrastructuur aan te leggen op plaatsen waar deze niet concurreert met de landbouw of met de bescherming van de natuur en het cultureel erfgoed. Een oplossing is om de infrastructuur te integreren in bestaande stedelijke of industriële gebieden of te plaatsen op marginale grond met een verwaarloosbare productieve of natuurlijke waarde.
3.4.

Het is duidelijk dat de verkoop van specifieke opladers een aanzienlijk deel van de inkomsten van de fabrikanten vertegenwoordigt, met name voor mobiele telefoons. Daarom moet erop worden toegezien dat de fabrikanten niet geregeld de elektrotechnische normen (spanningsniveau, vereist vermogen enz.) wijzigen om systematisch een model oplader van hun eigen merk te kunnen verkopen, of zelfs de datakabel, die een universele kabel kan zijn, in plaats van het mogelijk te maken om een reeds aangeschafte lader te hergebruiken. Deze praktijk zou immers een doeltreffende uitvoering van de richtlijn, die erop gericht is de hoeveelheid elektronisch afval te verminderen, ondermijnen.
4.3.

is ingenomen met de specifieke verplichtingen voor onlinemarktplaatsen in de VAPV. Waarschuwt er echter voor dat mazen in de wetgeving moeten worden gedicht. De verplichtingen moeten nader worden omschreven en met name moet worden overwogen om marktplaatsen aan artikel 5 te onderwerpen en hun aansprakelijkheid op te trekken tot die van een importeur (of, indien van toepassing, distributeur) teneinde te voorkomen dat platforms de VAPV en het huidige voorstel voor een wet inzake digitale diensten omzeilen. Beveelt aan dat onlinemarktplaatsen eveneens een verplichting krijgen om toezicht te houden (“notice and stay down”) op producten die via hun tussenpersonen worden verkocht, zoals in de wet inzake digitale diensten is opgenomen, teneinde de last van “noticeand-take-down”-acties voor nationale handhavingsinstanties weg te nemen. Een verduidelijking van de wijze waarop de verplichtingen uit hoofde van de wet inzake digitale diensten naast of in aanvulling op de VAPV zullen worden toegepast, zou eveneens welkom zijn;
4.4.

Het is van het grootste belang dat er vanuit zowel de particuliere als de openbare sector adequate financieringsmiddelen komen voor initiatieven op het gebied van duurzame aquacultuur. Het EESC is van mening dat de Commissie alle relevante beschikbare EU-middelen en partnerschapsmogelijkheden via de netwerken van de sociale partners en maatschappelijke organisaties onder de aandacht moet brengen, met als uiteindelijk doel alle producenten, met name kleine en middelgrote ondernemingen, te bereiken. Startende bedrijven moeten ten volle worden gesteund in hun streven om te groeien en hoogwaardige banen te scheppen en nieuwe duurzame economische modellen te creëren, en nieuwe publiek-private partnerschappen moeten worden ondersteund met financieringsinstrumenten die verbintenissen op lange termijn dekken. Het EESC is tevens van mening dat de relatie tussen producenten, retailers en andere stakeholders in alle fasen van de verwerking, behandeling en distributie ethisch moet zijn, teneinde de markttoegang voor kleine producenten te waarborgen en oneerlijke praktijken uit te bannen.
Het EESC merkt op dat uit de gegevens over de oorzaken van overmatige schuldenlast duidelijk blijkt dat plafonds voor de kosten van leningen tastbare voordelen opleveren voor consumenten, met name kwetsbare consumenten . Echter, een voorstel om verplichte plafonds voor de kosten van consumentenkrediet op te leggen, moet in het kader van een duidelijke methodologie in de richtlijn betreffende consumentenkrediet verder worden uitgewerkt en geharmoniseerd , zodat voor kredietverstrekkers uit verschillende landen een gelijk speelveld geldt.

Het EESC merkt op dat uit de gegevens over de oorzaken van overmatige schuldenlast blijkt dat de invoering van plafonds voor de kosten van leningen om extreme prijsstellingspraktijken te vermijden tastbare voordelen oplevert voor kwetsbare consumenten , mits deze plafonds correct zijn vastgesteld na een zorgvuldige analyse van de markt en de mogelijke gevolgen. De richtlijn betreffende consumentenkrediet zou moeten voorzien in een duidelijke en geharmoniseerde methodologie die de lidstaten in overweging kunnen nemen om dergelijke plafonds toe te passen ter voorkoming en ontmoediging van extreme praktijken die tot overmatige schuldenlast zouden kunnen leiden . Dit zou ook zorgen voor een gelijk speelveld voor kredietverstrekkers uit verschillende landen.
4.7.

De Commissie zal ernaar streven 30 % van de NextGenerationEU-middelen op te halen door de uitgifte van groene obligaties, die zou kunnen oplopen tot 250 miljard EUR, hetgeen van de EU een van de grootste emittenten van groene obligaties ter wereld zou maken en het beleid en marktleiderschap van de EU op het gebied van duurzame financiering zou versterken. Het EESC is ingenomen met het geplande “raamwerk groene NextGenerationEU-obligaties”, dat voortbouwt op de verplichting van de lidstaten om te waarborgen dat 37 % van de uit de herstel- en veerkrachtfaciliteit gefinancierde uitgaven wordt bestemd voor de bestrijding van de klimaatverandering. Ook de uitgifte van sociale obligaties zou in het kader van NextGenerationEU kunnen worden opgevoerd, in aanvulling op de 100 miljard EUR die voor SURE is bestemd. Om steun uit de herstel- en veerkrachtfaciliteit te ontvangen, worden de EU-lidstaten ook verzocht projecten op te zetten op gebieden als inclusieve groei en sociale cohesie, hetgeen de basis zou kunnen vormen voor de ontwikkeling van een kader voor de uitgifte van sociale obligaties. Op deze wijze zouden de belangen van de samenleving geheel in aanmerking kunnen worden genomen in de financieringsstrategie.
3.5.6.

Het EESC betreurt dat het plan niet voorziet in een eventuele gezamenlijke discussie over de arbeidsmarkt en de toekomst van werk in het licht van de automatisering. Om het vertrouwen van de werknemers in AI-toepassingen te vergroten, is er behoefte aan een intensievere sociale dialoog, die onmisbaar is bij de invoering van AI-systemen die gevolgen hebben voor de werknemers, met name op het gebied van management en human resources. Gezien het mogelijke banenverlies, de toenemende ongelijkheid en de herstructurering van productiesectoren is naadloze coördinatie tussen de lidstaten noodzakelijk. Hierbij moet nauw worden samengewerkt met het bedrijfsleven, de regio’s, de sociale partners en bemiddelende organisaties, teneinde: — toekomstgerichte, duurzame en geïnstitutionaliseerde capaciteiten op het gebied van automatisering te ontwikkelen; — innovatieve en proactieve mechanismen voor de transitie van beroepen en vaardigheden te ontwikkelen; — na te denken over complementariteit, niet alleen om “AI te ontwikkelen” in beroepen, maar ook om veranderingen op het gebied van cultuur en praktijken in kaart te brengen en normen voor “goede complementariteit” vast te stellen die bevorderlijk zijn voor individuele empowerment.
3.2.

In zijn advies van oktober 2011 betreurde het EESC dat in de lijst met voorgestelde maatregelen nauwelijks uitvoeringstermijnen worden genoemd en dat in het stappenplan geen duidelijk verband wordt gelegd tussen de strategische maatregelen (voor de langere termijn tot 2050) en de tactische maatregelen (die nu al kunnen worden genomen). In het advies werd benadrukt dat in het stappenplan met name een nauwkeuriger werkprogramma voor de periode 2013-2020 zou moeten worden opgenomen. In zijn advies van 2015 stelde het EESC voor om na te gaan of het actieplan in bijlage I bij de routekaart politiek haalbaar is. De vooruitgang met het oog op de drie specifieke doelstellingen (uitstoot van broeikasgassen — tegen 2050 emissiereductie van 60 % ten opzichte van 1990 en tegen 2030 reductie van 20 % ten opzichte van 2008 —, afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en beperking van de toename van de congestie) was in 2018 nog vrij bescheiden. De uitstoot van broeikasgassen lag 32 % hoger dan in 1990 en nam toe in de periode 2013-2018. In de vervoersector wordt nog altijd hoofdzakelijk gebruikgemaakt van fossiele brandstoffen om te voorzien in de energiebehoefte. Hun aandeel neemt de afgelopen jaren wel af, maar die daling, die nauw samenhangt met de uitvoering van de milieuregelgeving van de verschillende landen, verloopt te traag. Wat de congestie-indicatoren betreft, lijkt de weinig ambitieuze, niet-gekwantificeerde doelstelling nog steeds niet behaald. Het EESC wijst er echter op dat de nieuwe vormen van arbeidsorganisatie die tijdens de gezondheidscrisis werden ingevoerd, nieuwe systemische kansen bieden.
2.1.

In 2008 hebben de lidstaten en de Commissie de toezegging gedaan om een elektronische douaneomgeving in de EU te stimuleren door te trachten een kader van éénloketdiensten te bewerkstelligen. In de Verklaring van Venetië van 2014 is een progressief actieplan voorgesteld voor de invoering van éénloketdiensten in de EU voor de douane en de ontwikkeling van het rechtskader ervan. Dit werd herhaald in de mededeling van de Commissie uit 2016 over de ontwikkeling van de EU-douane-unie en haar governance, waarin het streven van de Commissie naar een werkbare oplossing voor de ontwikkeling en invoering van een éénloketomgeving op EU-niveau voor de douane werd aangekondigd. Deze aanpak werd ondersteund door de conclusies van de Raad Ecofin van 23 mei 2017.
5.3.2.

Het gebruik van digitale technologieën mag geen afbreuk doen aan het recht op een eerlijk proces en op een doeltreffende voorziening in rechte. Dit is met name van belang waar het gaat om: gelijke kansen voor beide partijen om hun zaak te bepleiten (procedurele gelijkheid); het recht om kennis te nemen van en zich uit te laten over alle voorgelegde stukken en opmerkingen (procedure op tegenspraak); het recht op een openbare hoorzitting; in strafzaken, niet-inmenging in de rechten van de verdediging.
Zoals opgemerkt in het EESC-advies SOC/649 ( 5 ) zouden in het kader van het nieuwe solidariteitsmechanisme de lidstaten de mogelijkheid hebben om deel te nemen aan herplaatsing of terugkeersponsoring van personen die zich in een irreguliere situatie bevinden. Het EESC heeft twijfels over de haalbaarheid van het mechanisme, dat gebaseerd is op hypothetische vrijwillige solidariteit. Er wordt geen gewag gemaakt van de prikkels die nodig zijn om de lidstaten aan te zetten tot deelname aan dit mechanisme, met name in het licht van de weigering van sommige van hen om aan het vorige herplaatsingsprogramma ( 6 ) mee te werken, of van het ontbreken van een uitdrukkelijke verplichting. Dit op solidariteit gebaseerde mechanisme kan ook het tegenovergestelde effect hebben, namelijk dat de betrokkene wordt herplaatst in de lidstaat die de terugkeer sponsort, indien de terugkeer niet binnen acht maanden daadwerkelijk wordt uitgevoerd, hetgeen leidt tot leemten in de verantwoordingsplicht met betrekking tot de rechten van terugkeerders. Bovendien worden de lidstaten in het voorgestelde nieuwe solidariteitsmechanisme gestimuleerd om niet deel te nemen aan herplaatsing — de meest urgente, moeilijke en dure optie — maar om in plaats daarvan te kiezen voor terugkeer ( 7 ) . Daarom moeten er bindende solidariteitsmaatregelen in de vorm van verplichte actie zoals voorzien in de Commissiemededeling worden ingevoerd.
Er is een algemene tendens om gebruik te maken van openbaredienstverplichtingen met exclusieve vervoersrechten op verliesgevende lijnen, meestal regionale lijnen, terwijl op langeafstandslijnen sprake is van open markttoegang. Openbaredienstverplichtingen spelen een belangrijke rol in het waarborgen van betaalbare en toegankelijke dienstverlening en zorgen voor een op alle fronten samenhangend en toegankelijk spoorwegsysteem voor passagiersvervoer. Openbaredienstverplichtingen zijn van essentieel belang voor het waarborgen van toegankelijke, betaalbare en inclusieve personenvervoersdiensten voor iedereen. Commerciële personenvervoersdiensten, vaak over lange afstand, hebben vrije toegang tot de markt. Maar langeafstandsverkeer en regionaal verkeer kunnen niet worden gescheiden. Langeafstandstreinen hebben ook een regionale functie, vooral wanneer ze halthouden in voorstedelijke gebieden. Regionale lijnen zorgen voor het noodzakelijke aantal passagiers en voeden de hoofdlijnen. Zij ontlasten ook de infrastructuur van de “grandes lignes” en zorgen voor regionale spreiding. De lidstaten nemen nog meer initiatieven om belangrijke verbindingen tot stand te brengen met nieuwe treindiensten, waaronder nachttreinen, met gevestigde spoorwegexploitanten die het voortouw nemen bij deze ontwikkelingen. Dergelijke plannen zijn bijvoorbeeld al aangekondigd door Duitsland (TEE 2.0), Nederland en Zweden. Op het Italiaanse hogesnelheidsnet heeft de concurrentie tussen de exploitanten geleid tot betere dienstverlening, goedkopere tickets en een hogere frequentie, hetgeen heeft geresulteerd in een aanzienlijke verschuiving van het luchtvervoer naar het spoorvervoer. In Spanje zijn soortgelijke initiatieven gepland. Deze initiatieven laten zien dat het huidige kader mogelijkheden biedt om aantrekkelijke en milieuvriendelijke vervoersalternatieven te creëren en dat er maatregelen nodig zijn om de totstandbrenging van grensoverschrijdende verbindingen te vergemakkelijken. Het EESC is van mening dat deze initiatieven aantonen hoe complex het spoorwegsysteem is en dat vrije toegang tot de markt voor internationaal personenvervoer sinds 2010 niet het juiste instrument is om de ontwikkeling van het (internationale) personenvervoer over lange afstand te stimuleren. Er is politieke wil nodig en de politiek moet voorrang geven aan milieuvriendelijke en inclusieve oplossingen die gepaard gaan met de nodige investeringen en goed bestuur.