VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE BEGROTINGSAUTORITEIT over de stand van de algemene-begrotingsgaranties per 31 december 2000

INHOUDSOPGAVE

VERSLAG VAN DE COMMISSIE aan de Begrotingsautoriteit over de stand van de algemene-begrotingsgaranties per 31 december 2000

Deel een: Gebeurtenissen sedert het verslag van 30.6.00, ontwikkeling van de situatie inzake risico's en toepassing van de begrotingsgarantie

1. Inleiding: Aard van de betrokken operaties

1.1. Operaties met een macro-economisch doel

1.2. Operaties met een micro-economisch doel

2. Gebeurtenissen sedert het verslag van 30.6.00

2.1. Tadzjikistan

2.2. Moldavië

2.3. Garantie van de Gemeenschap aan de Europese Investeringsbank voor leningen voor projecten in Kroatië

2.4. EIB-Turkije

3. Situatie inzake risico's

3.1. Uitstaand bedrag op de verslagdatum

3.2. Maximaal jaarlijks risico voor de Gemeenschapsbegroting: op de verslagdatum uitbetaalde operaties

3.3. Theoretisch maximaal jaarlijks risico voor de Gemeenschapsbegroting

4. Gebruik van de begrotingsgarantie

4.1. Gebruik van kasmiddelen

4.2. Gebruik van het Garantiefonds

4.3. Uitstaande aflossingen op de verslagdatum

5. Analyse van het theoretische vermogen van de Gemeenschap om leningen en garanties ten behoeve van derde landen te verstrekken

6. Stand van het Garantiefonds op 31.12.2000

7. Relatieve soliditeit

Deel Twee Beoordeling Van De Potentiële Risico's: Economische En Financiële Situatie Van De Derde Landen Waaraan De Belangrijkste Leningen Zijn Verstrekt

1. Inleiding

2. Kandidaat-Lidstaten

2.1. Bulgarije

2.2. Litouwen

2.3. Roemenië

3. Westelijke Balkan

3.1. Bosnië-Herzegovina

3.2. Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië

4. Nieuwe Onafhankelijke Staten

4.1. Armenië

4.2. Wit-Rusland

4.3. Georgië

4.4. Moldavië

4.5. Tadzjikistan

4.6. Oekraïne

5. Andere Derde Landen

5.1. Algerije

Bijlage

1. Toelichting op de situatie van de door de Gemeenschapsbegroting gedekte risico's

1.1. Tabellen 1 tot en met 3

1.1.1. Maximaal bedrag van de toegestane leningen (tabel 1)

1.1.2. Uitstaand bedrag van de verstrekte/opgenomen leningen (tabel 1)

1.1.3. Bedrag van de jaarlijkse risico's (tabellen 2 en 3)

1.2. Tabellen van de leningsoperaties met begrotingsgarantie

1.3. Verwachte ondertekening en uitbetaling van de EIB-leningen

1.4. Wijze van betaling van de begrotingsgarantie

1.4.1. Opgenomen/verstrekte leningen

1.4.2. Garanties aan derden

2. Methodologische toelichting op de analyse van het vermogen van de Gemeenschap om in de periode 1999-2001 aan derde landen leningen te verstrekken volgens het mechanisme van het Garantiefonds (tabel 4)

2.1. Reserves voor garanties op leningen aan derde landen

2.2. Berekening van de voorziening van het Garantiefonds

2.3. Voorziening van het Fonds in geval van gedeeltelijke garantie

2.4. Voorziening van het Garantiefonds

2.5. Ruimte in de reserve voor garanties

2.6. Residuele leningscapaciteit

3. Toelichting bij de indicatoren van het landenrisico

Deel een: Gebeurtenissen sedert het verslag van 30.6.00, ontwikkeling van de situatie inzake risico's en toepassing van de begrotingsgarantie

1. Inleiding: Aard van de betrokken operaties

De door de Gemeenschapsbegroting gedekte risico's betreffen uiteenlopende lenings- en garantie-operaties, die in twee categorieën kunnen worden ondergebracht: leningen met een macro-economisch doel en leningen met een micro-economisch doel.

1.1. Operaties met een macro-economisch doel

Deze operaties omvatten in de eerste plaats de betalingsbalansleningen, die bestemd zijn voor lidstaten of derde landen en waaraan precieze economische voorwaarden en verbintenissen worden gekoppeld.

Tot deze categorie behoort ook de lening van 1 250 miljoen euro voor het financieren van de invoer van landbouwproducten en levensmiddelen in de voormalige Sovjet-Unie, want het met deze operatie samenhangende risico wordt grotendeels bepaald door de macro-economische en politieke ontwikkeling van de begunstigde landen.

1.2. Operaties met een micro-economisch doel

Dit zijn leningen voor de financiering van projecten die over een lange periode moeten worden afgelost met de verwachte opbrengst van de projecten, die doorgaans worden toegekend aan ondernemingen, financiële instellingen of derde landen en die niet alleen door de garantie van de Gemeenschap maar ook door de gebruikelijke bankgaranties worden gedekt.

Dit heeft betrekking op de Euratom- en NCI-leningen in de lidstaten en op de Euratom- en EIB-leningen buiten de Gemeenschap (landen rond de Middellandse Zee, landen van Midden- en Oost-Europa, landen van Latijns-Amerika en Azië, de Republiek Zuid-Afrika).

2. Gebeurtenissen sedert het verslag van 30.6.00

In het tweede halfjaar 2000 is met name het volgende gebeurd:

2.1. Tadzjikistan

Op 20 maart 2000 heeft de Commissie besloten tot wijziging van Besluit 97/787/EG tot toekenning van buitengewone financiële bijstand aan Armenië en Georgië met het oog op de uitbreiding ervan tot Tadzjikistan. Het betreft een lening van 75 miljoen euro.

2.2. Moldavië

Op 10 juli 2000 heeft de Raad besloten aanvullende macrofinanciële bijstand aan Moldavië toe te kennen in de vorm van een lening van maximaal 15 miljoen euro.

2.3. Garantie van de Gemeenschap aan de Europese Investeringsbank voor leningen voor projecten in Kroatië

Op 7 november 2000 heeft de Raad besloten tot wijziging van Besluit 2000/24/EG met het oog op de uitbreiding van de door de Gemeenschap aan de Europese Investeringsbank verleende garantie tot leningen voor projecten in Kroatië. Deze leningen zijn gebonden aan een totaal maximumbedrag van 250 miljoen euro, toe te kennen in een periode van vier jaar. De garantie is beperkt tot 65% van het door de Raad vastgestelde maximumbedrag van 250 miljoen euro.

2.4. EIB-Turkije

Op 4 december 2000 heeft de Raad besloten tot wijziging van Besluit 2000/24/EG tot vaststelling van een speciaal actieprogramma van de EIB ter ondersteuning van de consolidatie en verdieping van de douane-unie tussen de EG en Turkije. Krachtens dit besluit is de garantie van de Gemeenschap voor deze leningen aan Turkije beperkt tot 65% van het door de Raad vastgestelde maximumbedrag van 450 miljoen euro.

3. Situatie inzake risico's

De risico's voor de Gemeenschapsbegroting kunnen aan de hand van twee criteria worden beoordeeld:

- het vaak door de banken gehanteerde criterium van de totale, op een bepaalde datum uitstaande hoofdsom van de betrokken operaties (de situatie wordt beschreven in tabel 1);

- het meer specifiek budgettaire criterium van het maximale risico van uitbetaling voor de Gemeenschapsbegroting van elk jaar.

Dit laatste criterium werd zelf op twee wijzen toegepast:

- alleen op de uitbetalingen tot en met de verslagdatum, ervan uitgaande dat er geen vervroegde aflossingen zijn. Deze situatie is beschreven in tabel 2 (dit is de ondergrens van het maximale risico voor de Gemeenschapsbegroting);

- in prospectieve zin, op alle operaties ten aanzien waarvan de Raad een besluit heeft genomen of de Commissie een voorstel heeft ingediend, om de weerslag ervan op de toekomstige begrotingen te ramen, ervan uitgaande dat de voorstellen van de Commissie worden aanvaard. Deze situatie is beschreven in tabel 3 (dit is de bovengrens van het maximale risico voor de Gemeenschapsbegroting).

In dit laatste geval is het mogelijk een orde van grootte van de ontwikkeling van de met de lopende voorstellen samenhangende risico's te geven. Uiteraard moet hierbij worden uitgegaan van een aantal veronderstellingen over de data van uitbetaling en de aflossingsvoorwaarden, waarvan de bijzonderheden in de bijlage zijn opgenomen, alsook over de rentevoeten [1] en de wisselkoersen [2].

[1] De toegepaste hypothese is die van een gemiddelde rentevoet van 10% voor EIB-leningen. Voor de leningsoperaties wordt een gemiddelde rentevoet van 4,4 % toegepast. Voor de nieuwe operaties van tabel 3 is een rentevoet van 4,89188 % gebruikt.

[2] Voor leningen in andere valuta's dan de euro zijn de wisselkoersen van 31.12.00 toegepast.

De uitkomsten zijn weergegeven in de tabellen 1 tot en met 3, waarin ten aanzien van het risico onderscheid is gemaakt naar landen in en landen buiten de Gemeenschap.

De in de tabellen genoemde totale bedragen betreffen risico's van uiteenlopende aard: leningen aan één land wanneer het gaat om macrofinanciële bijstand, leningen voor projecten die door de leningnemers worden gegarandeerd in het geval van NCI- of EIB-leningen bijvoorbeeld.

In de volgende analyse wordt onderscheid gemaakt tussen het totale risico, het risico van de operaties in de lidstaten en het risico van de operaties in derde landen.

3.1. Uitstaand bedrag op de verslagdatum

De situatie van het uitstaande bedrag is beschreven in tabel 1.

Het totale risico bedraagt op de verslagdatum 13 808 miljoen euro, tegen 13 783 miljoen euro aan het einde van het voorafgaande halfjaar, wat neerkomt op een toename met 1%. [3]

[3] Een gedeelte van de ontwikkeling van het uitstaande bedrag in het voorbije halfjaar kan worden verklaard door de wisselkoersschommelingen voor de leningen in andere valuta's dan de euro.

De onderstaande tabel bevat de operaties die van invloed zijn geweest op de ontwikkeling van het uitstaande bedrag sedert het vorige verslag.

in miljoenen euro's

Uitstaand bedrag op 30.6.2000 // 13 783

Aflossingen van de leningen

Betalingsbalans: Italië

Euratom

NCI

Financiële bijstand

Voormalige USSR

EIB //

1 049,0

- 1,3

- 28,6

- 55,0

0,0

- 345,24

Uitbetalingen van de leningen

Financiële bijstand

EIB //

+ 60

+ 1 071,25

Schommeling van de wisselkoers tussen de overige valuta's en de euro // + 84,11

Uitstaand bedrag op 31.12.00 // 13 808

Het uitstaande bedrag in hoofdsom van de operaties ten gunste van de lidstaten bedraagt op de verslagdatum 133 miljoen euro, hetgeen 89% minder is dan op 30.6.00.

Deze vermindering is hoofdzakelijk een gevolg van de aflossingen van de betalingsbalansleningen aan Italië voor een bedrag van 1 049,0 miljoen euro.

Wat de risico's met betrekking tot derde landen betreft, bedroeg het uitstaande bedrag in hoofdsom op de verslagdatum 13 675 miljoen euro, hetgeen 8,5% meer is dan in het voorafgaande halfjaar.

3.2. Maximaal jaarlijks risico voor de Gemeenschapsbegroting: op de verslagdatum uitbetaalde operaties

De situatie is weergegeven in tabel 2.

Het totale risico voor het eerste halfjaar van 2001 bedraagt 1 638 miljoen euro:

- 92 miljoen euro betreft operaties met de lidstaten;

- 1 546 miljoen euro betreft operaties met derde landen.

Het risico betreffende derde landen bedraagt over de periode 2001-2009 gemiddeld 1 004 miljoen euro.

3.3. Theoretisch maximaal jaarlijks risico voor de Gemeenschapsbegroting

De situatie is weergegeven in tabel 3.

In 2001 bedraagt dit risico 1 564 miljoen euro. Vanaf 2002 neemt het risico toe, tot 4 041 miljoen euro in 2009.

- De ontwikkeling van het maximale risico betreffende de lidstaten is hetzelfde als die van tabel 2.

- In 2001 bedraagt het risico betreffende derde landen 1 473 miljoen euro. Vanaf 2002 neemt het risico toe, tot 4 041 miljoen euro in 2009.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4. Gebruik van de begrotingsgarantie

4.1. Gebruik van kasmiddelen

De Commissie verricht betalingen uit haar kasmiddelen, hetgeen is toegestaan bij artikel 12 van Verordening nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen. Door deze procedure vermijdt de Commissie vertragingen bij de dienst van de opgenomen leningen en de betaling van bijkomende kosten wanneer een debiteur van een verstrekte lening te laat betaalt.

4.2. Gebruik van het Garantiefonds

Bij Verordening (EG, Euratom) nr. 2728/94 van de Raad van 31 oktober 1994 is een Garantiefonds voor externe activiteiten ingesteld. Wanneer de begunstigde van een door de Gemeenschap verstrekte lening in gebreke van betaling blijft, wordt binnen drie maanden een beroep op het Garantiefonds gedaan. Bij in gebreke blijven bij het aflossen van een door de Gemeenschapsbegroting gegarandeerde EIB-lening treedt de Gemeenschap op binnen drie maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek om honorering van de garantie van de Bank. De Commissie geeft de Bank dan toestemming om de overeenkomstige bedragen aan het Garantiefonds te onttrekken.

Rente wegens vertraging tussen de datum van terbeschikkingstelling van de kasmiddelen en de datum van gebruik van het Fonds wordt uit het Garantiefonds in de kas teruggestort.

In de laatste zes maanden is voor de volgende landen een beroep op het Garantiefonds gedaan:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3. Uitstaande aflossingen op de verslagdatum [4]

[4] Het gaat om de achterstand van Tadzjikistan, die overeenkomt met de lening van 1 250 miljoen euro die door de Gemeenschap aan de voormalige Sovjet-Unie en haar republieken werd toegekend, en de achterstand op de lening van de EIB aan het voormalige Joegoslavië in het kader van de mediterrane protocollen. In deze bedragen zijn de door de begroting gedekte wanbetalingen begrepen.

Op de verslagdatum door derde landen verschuldigde bedragen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

1) De verdeling tussen de republieken van het voormalige Joegoslavië is slechts indicatief.

2) De bedragen van de interventies voor de operaties van de EIB omvatten de op de vervaldagen niet-betaalde bedragen en de opgelopen achterstandsrente op de datum waarop de Gemeenschapsgarantie werd verstrekt.

3) Tussen de datum waarop de Gemeenschapsgarantie werd verstrekt en de verslagdatum geboekte achterstandsrente. Voor de republieken van het voormalige Joegoslavië wordt een totaal bedrag gegeven.

5. Analyse van het theoretische vermogen van de Gemeenschap om leningen en garanties ten behoeve van derde landen te verstrekken

Door het mechanisme van het Fonds en de reserve voor garanties wordt in de praktijk het vermogen van de Gemeenschap om leningen of garanties op leningen aan derde landen te verstrekken beperkt: de kredieten die beschikbaar zijn om de verplichte voorziening aan te leggen bij een nieuw leningsbesluit (of een jaartranche in het geval van garanties voor meerjarige leningen) worden beperkt door het bedrag dat in de financiële vooruitzichten als reserve voor garanties is opgenomen. [5]

[5] In de financiële vooruitzichten 2000-2006 is 200 miljoen euro tegen de prijzen van 1999 opgenomen.

Op een bepaald ogenblik is de leningscapaciteit de tegenwaarde in termen van leningen van de in de reserve voor garanties overblijvende ruimte. Deze ruimte is gelijk aan het verschil tussen de reserve en het geraamde bedrag van de voorziening van het Garantiefonds op grond van reeds goedgekeurde of voorbereide operaties.

In tabel 4 wordt het vermogen van de Gemeenschap om leningen aan derde landen te verstrekken voor de periode 2001-2004 geraamd overeenkomstig het mechanisme van het Garantiefonds. De berekeningsmethode en de verwijzingen naar de regelgeving worden uitvoeriger beschreven in de bijlage bij dit verslag.

Volgens de door de Raad goedgekeurde besluiten en de voorgestelde of nog in voorbereiding zijnde besluiten (zie tabel 4) zal het gebruik van de reserve voor garanties in het begrotingsjaar 2001 204,75 miljoen euro bedragen, hetgeen eind 2001 een ruimte in de reserve voor garanties laat van 3,25 miljoen euro.

Rekening houdend met de invloed op de reserve voor garanties van de voorziening van het Fonds voor de leningen die al zijn goedgekeurd en de leningen die zijn voorgesteld of in voorbereiding zijn voor 2000, varieert de leningscapaciteit per jaar als volgt:

- 36,1 miljoen euro voor leningen waarop de totale begrotingsgarantie wordt verleend;

- 55,54 miljoen euro voor leningen die voor 65 % worden gegarandeerd (in toepassing van Besluit 2000/24/EG van de raad van 22 december 1999).

Uitgaande van de huidige voorzieningsramingen van het Fonds in 1999 blijkt uit de onderstaande tabel 4 dat de resterende leningscapaciteit in 2001 erg beperkt is.

6. Stand van het Garantiefonds op 31.12.2000

Op 31.12.2000 bedroeg het uitstaande bedrag van de lenings- en garantieoperaties ten gunste van derde landen, vermeerderd met de verschuldigde en niet-betaalde intresten, 14 068,80 miljoen euro.

in miljoenen euro's

// Stand op 31.12.00

1. Uitstaand bedrag van opgenomen en verstrekte leningen // 1561

2. Uitstaand bedrag EIB // 12 103

3. Uitstaand bedrag van achterstallige betalingen // 189,70

4. Achterstandsrente // 50,5

5. Verschuldigde en niet-betaalde intresten [6] // 164,6

[6] Verschuldigde en nog te betalen rente, zoals gedefinieerd in de Verordening tot instelling van het Garantiefonds.

TOTAAL // 14 068,80

De verhouding tussen de middelen van het Fonds en het uitstaande bedrag in de zin van de door de verordening gegeven definitie beloopt 10,17%, wat meer is dan de 9% die als streefbedrag is vastgesteld in Verordening nr. 1149/1999 tot wijziging van Verordening nr. 2728/94 tot instelling van het Fonds. Volgens de voorschriften wordt "wanneer het streefbedrag aan het einde van het jaar wordt overschreden, het surplus teruggeboekt naar een specifieke begrotingslijn in de staat van ontvangsten van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen". Bij de afsluiting van het boekjaar 2000 werd een surplus van 165,36 miljoen euro vastgesteld. Dit bedrag zal in het eerste halfjaar 2001 naar de begroting worden teruggeboekt.

Aan het einde van het begrotingsjaar 2001 kan het Garantiefonds circa 1 606 miljoen euro bedragen, uitgaande van de volgende veronderstellingen:

- betaling van 201,6 miljoen euro uit de reserve van 2001;

- geen nieuwe wanbetalingen waarvoor het Fonds moet worden aangesproken na het garantieverzoek uit april 2001 voor een bedrag van 4,5 miljoen euro;

- laattijdige aflossing van de totale achterstand van Tadzjikistan ten bedrage van 78,9 miljoen euro;

- netto-inkomsten uit beleggingen van de tegoeden van het Fonds ten belope van circa 55,3 miljoen euro in 2000.

7. Relatieve soliditeit

De verhouding tussen de stand van het Fonds op 31.12.2000 (1 432 miljoen euro) en het maximale jaarlijkse risico van de leningen aan derde landen (zijnde het totale bedrag van de aflossingen en rentebetalingen) voor 2001 (1 473 miljoen euro) bedraagt 97% (zie tabel 3).

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

Deel Twee Beoordeling Van De Potentiële Risico's: Economische En Financiële Situatie Van De Derde Landen Waaraan De Belangrijkste Leningen Zijn Verstrekt

1. Inleiding

De in het voorafgaande deel genoemde bedragen verschaffen informatie over de kwantitatieve aspecten van het risico voor de algemene begroting. Deze gegevens moeten echter worden gewogen met de kwalitatieve aspecten van dit risico, die worden bepaald door de aard van de operaties en de hoedanigheid van de kredietnemers. Hieronder worden de recente gebeurtenissen besproken die een invloed kunnen hebben op het landenrisico van de portefeuille.

De in deel twee gegeven beoordeling van het landenrisico verschaft, in de vorm van een paginagrote tabel per land, een reeks indicatoren van het landenrisico (zie bijlagen) voor alle derde landen die macrofinanciële bijstand van de EG hebben ontvangen en nog schulden jegens de EG hebben uitstaan. Ter aanvulling hiervan wordt in de tekst een analyse gegeven voor de landen waarover sinds het vorige verslag, dat op de eerste helft van 2000 betrekking had, belangrijke nieuwe gegevens beschikbaar zijn gekomen die van invloed zijn op de risicobeoordeling.

De in dit deel gegeven beoordeling heeft geen betrekking op andere dan de vermelde regio's, vooral omdat de elders door de Gemeenschap gelopen risico's (met name door de garanties op EIB-leningen) slechts een fractie van de totale risicopositie uitmaken en gespreid zijn over een groot aantal landen.

2. Kandidaat-Lidstaten

2.1. Bulgarije

In 2000 versnelde de groei in Bulgarije van 2,4% tot 5,2% (2000H1) ten gevolge van gunstige interne en externe ontwikkelingen. Voor 2001 en 2002 wordt ongeveer eenzelfde groeipercentage verwacht. De uitvoer groeit sneller dan de invoer, zodat het handelsbalanstekort de komende jaren naar verwachting zal afnemen.

Nadat de inflatie ten gevolge van de invoering van de "Currency Board" in 1997 van hyperinflatiewaarden tot ruim onder 10% per jaar was gedaald, is onlangs weer een toename geregistreerd. Hoofdzakelijk ten gevolge van de hogere brandstofprijzen is de inflatie van de consumptieprijzen onlangs (oktober 2000) tot 12% opgelopen. De werkloosheid bereikte begin 2000 met 19% een hoogtepunt, maar is langzaam gedaald tot ongeveer 17,8% in september. De met het seizoen samenhangende hoge werkgelegenheid in de landbouw en het toerisme in combinatie met de nieuw gecreëerde arbeidsplaatsen in de dienstensector droeg bij tot de stijging van het aantal banen.

De Bulgaarse openbare financiën blijven gezond. In 1999 werd een tekort van 1% gerealiseerd, maar hoewel voor 2000 en 2001 een tekort van 1,5% is geraamd, worden op geconsolideerde basis maandelijkse begrotingsoverschotten gegenereerd, hoofdzakelijk ten gevolge van onverwacht hoge indirecte-belastingontvangsten.

2.2. Litouwen

Sinds begin 2000 herstelt de economie zich van de impact van de Russische crisis, die in 1999 tot een daling van het BBP van 4,2% had geleid. In de eerste drie kwartalen van 2000 steeg het reële BBP met 2,3%. De voornaamste drijvende kracht achter het herstel was de sterke uitvoer, terwijl de geringe groei van het beschikbare inkomen de binnenlandse vraag binnen de perken hield. Gezien de verwachte flinke groei van de exportmarkten van Litouwen en de verbeterende binnenlandse vraag, zal de groei van het BBP volgens de ramingen in de nabije toekomst oplopen tot meer dan 3% volgend jaar en tot 4% in 2002.

De inflatie van de consumptieprijzen was onlangs bijzonder laag ten gevolge van de zwakke binnenlandse vraag en de sterke positie van de litas ten opzichte van de euro, waardoor de stijging van de prijzen van ingevoerde goederen wordt afgeremd. De jaarlijkse stijging van de consumptieprijzen liep terug van 2,4% in 1998 tot 0,3% in 1999. In de eerste elf maanden van 2000 steeg het indexcijfer van de consumptieprijzen met 1% in vergelijking met dezelfde periode van het voorgaande jaar. Hoewel de liberalisering van de prijzen en de stijgende prijzen van grondstoffen op de wereldmarkt enige inflatoire effecten hebben, zal de inflatie naar verwachting in de nabije toekomst relatief laag blijven.

De werkloosheid is het gehele jaar blijven toenemen ten gevolge van de relatief matige groei en de economische herstructurering. De geregistreerde werkloosheid steeg van 6,4% in 1998 tot 8,4% in 1999 en 11,7% in het derde kwartaal van 2000. Aangezien de herstructurering nog steeds met personeelsinkrimpingen gepaard gaat, zou de werkloosheid hoog kunnen blijven.

In de loop van dit jaar is de toestand van de openbare financiën veel beter geworden na een ernstige verslechtering in de nasleep van de Russische crisis, toen pogingen om het negatieve externe effect op te vangen, hadden geleid tot een toename van het begrotingstekort van de totale overheid van 1,8% in 1997 tot 8,6% in 1999. In november 1999 keurde het Parlement een crisisprogramma goed, dat voorzag in een aanzienlijke verkrapping van de begrotingspolitiek om de budgettaire en externe onevenwichtigheden te corrigeren. De voornaamste elementen van dit programma zijn onmiddellijke besnoeiingen, uitstel van de laatste tranche van de teruggaaf van spaargelden en structurele maatregelen voor de middellange termijn, waaronder de stabilisatie van de sociale zekerheid. Begin maart 2000 werd met het IMF een stand-by-overeenkomst uit voorzorg ondertekend om een mogelijke liquiditeitskrapte te voorkomen. Hoewel het herstel zich trager ontwikkelt dan werd verwacht, verloopt de begrotingsconsolidatie grotendeels volgens plan, waardoor het tekort dit jaar zou kunnen worden teruggebracht tot ongeveer 3¼% van het BBP. De voor 2001 voorgestelde begroting voorziet in een verdere vermindering van het tekort tot 1½% van het BBP.

Ten gevolge van de sterkere groei van de uitvoer en de zwakke binnenlandse vraag heeft het verontrustend hoge tekort op de lopende rekening sinds begin 2000 een gunstige ontwikkeling doorgemaakt en is het verminderd van 11,2% van het BBP eind 1999 tot 4,3% medio 2000. Gezien het verwachte herstel van de binnenlandse vraag zou het externe tekort in de nabije toekomst relatief hoog kunnen blijven.

De buitenlandse directe investeringen werden vrijwel niet beïnvloed door de economische vertraging en droegen bij in de financiering van het tekort op de lopende rekening.

De structurele hervormingen zijn in 2000 voortgegaan, hoewel de dynamiek minder werd tijdens de voorbereidingen voor de algemene verkiezingen in het najaar. De nieuw verkozen regering heeft aangekondigd de op hervorming en integratie met de EU gerichte aanpak van de vorige regering te zullen voortzetten.

2.3. Roemenië

Na drie jaar recessie gaf de bedrijvigheid in Roemenië in 2000 een bescheiden stijging te zien. De voorlopige gegevens over een half jaar wijzen op een groei van 2,1%. De industriële productie was in oktober 8,2% hoger dan in dezelfde periode een jaar tevoren, hetgeen het gematigde herstel van de bedrijvigheid bevestigt. De externe sector is de voornaamste bron van het herstel, doordat de versnelling van de groei in de EU de vraag naar uitvoer heeft doen toenemen. Zowel de investeringen als het gezinsverbruik hebben zich ook enigszins hersteld.

Het tekort op de lopende rekening werd in de eerste negen maanden van 2000 kleiner. Het gecumuleerde tekort daalde tot 682 miljoen USD in vergelijking met 781 miljoen USD in dezelfde periode van het vorige jaar. De exportopbrengsten gedurende de eerste helft van dit jaar, uitgedrukt in US dollars, registreerden een groei van 27% en bereikten hun hoogste peil in tien jaar. De invoer is ook gestegen, maar in een iets lager tempo dan de uitvoer, terwijl de dienstenbalans licht is verbeterd. Niettemin is een groot deel van de correctie toe te schrijven aan het overschot voor de lopende overdrachten, dat aanzienlijk is toegenomen in vergelijking met 1999, hetgeen aanleiding vormt om een vraagteken te plaatsen bij de kwaliteit van de verbetering van de lopende rekening.

Wegens het onzekere macro-economische klimaat verminderde de instroom van BDI in de eerste helft van 2000. In de eerste zes maanden van dit jaar bedroeg de bruto-instroom van BDI ongeveer 347 miljoen USD in vergelijking met 688 miljoen USD verleden jaar. Niettemin is de bezorgdheid over de externe kredietwaardigheid van Roemenië en zijn vermogen om zijn uit de buitenlandse schuld voortvloeiende verplichtingen na te komen, weggeëbd doordat de autoriteiten de externe verplichtingen volledig en tijdig hebben betaald.

De huidige begrotingssituatie is zwak. Na een beperkte verkrapping in 1999 werd de koers van het begrotingsbeleid in 2000 versoepeld. Hoewel het herstel van de bedrijvigheid bevorderlijk was voor de belastingopbrengsten, kwam het begrotingsbeleid onder zware druk te staan door excessieve stijgingen van de lonen in de overheidssector, boven verwachting hoge rentebetalingen en groeiende belastingachterstallen. De regering heeft diverse maatregelen ingevoerd om de belastingbetalingen te bevorderen en de aangroei van betalingsachterstanden tussen ondernemingen te beperken, maar deze initiatieven hebben geen enkel succes gehad. De onmiddellijke vooruitzichten zijn zeer onzeker doordat de nieuwe regering onder steeds grotere druk staat om de uitgaven te verhogen in de nasleep van de parlements- en de presidentsverkiezingen.

Er zijn weinig tekenen die erop wijzen dat de inflatie op een neerwaarts pad zou zijn gekomen. In september bedroeg de jaarlijkse inflatie 41,3%. Soepele monetaire voorwaarden oefenden een sterke neerwaartse druk uit op de nominale wisselkoers. Tussen januari en oktober is de Lei met een derde gedaald ten opzichte van de USD en met 14% ten opzichte van de euro.

Op 7 juni 2000 sloot de Roemeense overheid met het Internationaal Monetair Fonds een overeenkomst over de afhandeling van de eerste evaluatie en de uitbreiding van de stand-by-overeenkomst. Tegen het najaar werd echter duidelijk dat de Roemeense regering haar eerdere beloften om de betalingsachterstanden bij de staatsbedrijven te verminderen en de stijging van de lonen in de overheidssector te beperken, niet kon nakomen. Daarnaast zijn er ook moeilijkheden geweest om te voldoen aan de door het IMF gestelde voorwaarden met betrekking tot de herstructurering van noodlijdende staatsbanken, die uit de openbare middelen bleven putten om hun liquiditeit in stand te houden. Derhalve is het onwaarschijnlijk dat Roemenië verdere tranches van de stand-by zal ontvangen.

3. Westelijke Balkan

3.1. Bosnië-Herzegovina

In 1999 bedroeg de groei van het BBP, die ongunstig werd beïnvloed door de Kosovo-crisis, naar raming 9%. Voor 2000 hadden de autoriteiten de groei van het BBP aanvankelijk geraamd op 12 à 15%. Het werkelijke cijfer zal waarschijnlijk echter lager zijn ten gevolge van het negatieve effect van een van de ernstigste droogteperiodes die BiH de laatste jaren heeft gekend. De hoge groei was nauwelijks van invloed op de werkloosheid, die volgens de Wereldbank officieel wordt geraamd op 36% van de beroepsbevolking in mei 2000.

De naleving van de voorschriften van de currency board-regeling (CBR) heeft bijgedragen tot een matiging van de inflatie. De jaarlijkse inflatie, gemeten in konvertible Marka (KM), de munteenheid die sinds medio 1998 door de currency board wordt uitgegeven, bedraagt naar verwachting in 2000 3% in zowel Bosnië als Herzegovina. Vanaf eind 2000 lijkt de KM vrijwel overal in BiH te worden geaccepteerd. Dit wordt geïllustreerd door de sterke stijging van de door de centrale bank aangehouden deviezenreserves; eind 1999 bedroegen deze 866 miljoen KM (overeenkomend met ongeveer 2,5 maanden invoer) tegen 300 miljoen KM eind 1998. Op budgettair gebied werden de totale begrotingstekorten in verhouding tot het BBP (vóór giften) aanvankelijk geraamd op 1,6% en 3,3% voor respectievelijk de federatie en de RS (1,1% en 2,1% na giften). Aangezien de tekorten echter groter waren dan verwacht ten gevolge van hogere uitgaven voor lonen en pensioenen en tegenvallende ontvangsten, waren beide landsdelen gedwongen maatregelen te nemen om de lopende uitgaven in overeenstemming met de beschikbare middelen te brengen.

Het tekort op de lopende rekening daalde in 1999 aanzienlijk (tot ongeveer 21% van het BBP in vergelijking met 32% in 1998) doordat de uitvoering van wederopbouwprojecten vertraging opliep en de particuliere binnenlandse vraag minder snel steeg. Dit tekort is naar raming in 2000 verder gedaald en zal hoofdzakelijk met donorbijstand gefinancierd blijven worden. De buitenlandse schuld blijft hoog (ongeveer 70% van het BBP in 1999), hetgeen voor een deel verband houdt met de grote schuldenlast die van de voormalige Socialistische Republiek Joegoslavië is geërfd. De schuldendienst uitgedrukt in procenten van de uitvoer van goederen en diensten is echter relatief laag dankzij de gunstige voorwaarden die aan een groot deel van de schuld zijn verbonden, en dankzij de gunstige schuldsaneringsregelingen met de Club van Londen en de Club van Parijs.

In mei 1998 keurde het IMF de SBO (81 miljoen USD) goed. In juni 1999 besloot het IMF zijn steun met 23 miljoen USD te verhogen vanwege de nadelige gevolgen van de Kosovo-crisis. Na enige vertraging bij de tenuitvoerlegging van het beleid werden de vierde en de vijfde evaluatie van het IMF afgerond op 22 december 2000 en werd het programma verlengd tot mei 2001. Over de landenrisicoindicatoren voor BiH is geen specifieke informatie beschikbaar omdat de instellingen geen beoordelingen voor het land geven. Het risico van investeringen in dit land wordt over het algemeen nog steeds groot geacht.

3.2. Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië

Het risico voor de Gemeenschapsbegroting uit de garanties voor leningen aan het land werd in de tweede helft van 2000 iets kleiner doordat de economische situatie verbeterde, hoewel de betalingsbalans kwetsbaar bleef.

De bedrijvigheid was in 2000 vrij hoog met een groei van naar raming ongeveer 6% van het reële BBP. Onmiddellijk na het einde van de Kosovo-crisis werd de vraag omhoog gestuwd door de uitvoer naar Kosovo en door de aanwezigheid van internationaal ondersteunend en militair personeel in het land zelf. Vervolgens ging dit over in een herstel van de bedrijvigheid met een bredere basis, waarbij het gezinsverbruik een belangrijke bijdrage leverde in de aanloopperiode voor de invoering van BTW in april. In het begin droeg de netto-uitvoer derhalve bij tot het herstel van de bedrijvigheid, maar voor het jaar als geheel had de groei een bredere basis, hetgeen impliceerde dat de invoer sneller steeg dan de uitvoer. Ten gevolge van een verslechtering van de handelsbalans nam het tekort op de lopende rekening toe van ongeveer 4,0% van het BBP in 1999 tot naar raming 6,5% van het BBP in 2000. De groei vindt zijn oorsprong volledig in de binnenlandse vraag, zowel het gezinsverbruik als de investeringen. Het is echter goed mogelijk dat voor de uitvoer te lage cijfers zijn geregistreerd, zoals een belangrijke stijging van de valutareserves ten gevolge van "fouten en weglatingen" doet vermoeden.

Desondanks zijn de officiële brutoreserves toegenomen van 3,0 maanden invoer in 1999 tot naar raming 3,5 maanden invoer in 2000, dat is ongeveer het door het IMF aanbevolen peil. De schulddienstquote daalde iets van 13,0% van de uitvoer in 1999 tot ongeveer 12,4% van de uitvoer in 2000. Voor 2001 wordt een verdere daling van de schulddienstquote verwacht. Anderzijds bleef de buitenlandse schuld in verhouding tot het BBP stijgen met een toename van meer dan 2 procentpunten tot 45,7% van het BBP. De schuldquote is in slechts drie jaar met meer dan 14 procentpunten gestegen.

Na langdurige onderhandelingen bereikten de autoriteiten met het IMF overeenstemming over een driejarige financiële overeenkomst in het kader van de armoedevermindering- en groeifaciliteit en de uitgebreide financieringsfaciliteit (ongeveer 34,5 miljoen bijzondere trekkingsrechten) die op 29 november werd goedgekeurd. De vorige financieringsfaciliteit (ESAF) voor de periode 1997-2000 was in april 2000 verstreken zonder formeel te zijn afgesloten.

Voorts hechtte de Board van de Wereldbank op 14 december zijn goedkeuring aan een tweede structurele aanpassingslening ten behoeve van de financiële sector en het bedrijfsleven (FESAL II). De autoriteiten onderhandelen ook met de Wereldbank over een lening voor de aanpassing van de overheidssector (PSAL).

Nadat met het IMF overeenstemming werd bereikt over een nieuw economisch programma, wordt de macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap waartoe door de Raad op 8 november 1999 werd besloten, thans ten uitvoer gelegd. De bijstand bedraagt ten hoogste 80 miljoen euro, waarvan ten hoogste 50 miljoen euro in leningen en ten hoogste 30 miljoen euro in giften. De giftcomponent van 20 miljoen euro van de eerste tranche van in totaal 30 miljoen euro werd op 29 december vrijgegeven, terwijl de leningcomponent van 10 miljoen euro in januari 2001 zal worden vrijgegeven.

4. Nieuwe Onafhankelijke Staten

4.1. Armenië

Na een stagnatie begin 2000 versnelde de groei van het BBP tot ongeveer 4% op jaarbasis in de eerste tien maanden van het jaar, ondanks het feit dat de landbouwproductie in de zomer te lijden had van ernstige droogte.

In 2000 bleven de begrotingsontvangsten onder de geraamde waarden, hetgeen leidde tot besnoeiingen op de uitgaven en een snelle opbouw van betalingsachterstanden (meer dan 5% van het BBP, waaronder ook achterstanden op het gebied van de sociale uitkeringen). De inflatie kwam tot stilstand met een prijsdaling van ongeveer 0,5% ondanks een belangrijke stijging van de energieprijzen. De Armeense munteenheid werd in 2000 nominaal ongeveer 6% minder waard ten opzichte van de USD.

In de eerste acht maanden van 2000 nam de buitenlandse handel toe met 13% (op jaarbasis) tot 740 miljoen USD. In de eerste negen maanden van het jaar was het tekort op de handelsbalans echter iets groter dan een jaar te voren ondanks een veel snellere stijging van de uitvoer. De tekorten op de handelsbalans en de lopende rekening zullen naar verwachting zeer hoog blijven (meer dan 20% van het BBP) in de komende jaren, zolang de externe handelsblokkade vanwege het aanslepende conflict over Nagorno-Karabach van kracht blijft.

Het totale volume van de BDI nam in de eerste helft van 2000 aanzienlijk toe door belangrijke instromen van gevestigde buitenlandse investeerders en de heropleving van de investeringen vanuit Rusland. De buitenlandse deviezenreserves stonden nog op het geruststellende peil van meer dan drie maanden invoer. De buitenlandse schuld bedroeg eind 1999 ongeveer 850 miljoen USD of 47% van het BBP, terwijl de aflossingen en rentebetalingen overeenkwamen met 17% van de begrotingsontvangsten.

In het programma van de Armeense regering staat de bestrijding van de corruptie en de informele economie alsmede het herstel van politieke en economische stabiliteit centraal. Het belangrijkste vraagstuk dat de binnenlandse en de buitenlandse politiek van Armenië overheerst, is de regeling van het conflict met Azerbeidzjan over Nagorno-Karabach. De in het kader van de OVSE/Minsk-groep gevoerde internationale onderhandelingen hebben tot dusverre geen vredesregeling gebracht. De grenzen van Armenië met Turkije en Azerbeidzjan blijven gesloten ten gevolge van een blokkade, en dit isolement is een belangrijke belemmering voor de economische ontwikkeling en een normaal politiek leven in Armenië geweest.

4.2. Wit-Rusland

Aangezien de buitenlandse deviezenreserves praktisch op waren en het IMF herhaaldelijk betalingsbalanssteun had geweigerd wegens gebrek aan voortgang met de economische hervorming, veranderden de Wit-Russische economische beleidsmakers in 2000 enigszins van koers. Dit werd ook noodzakelijk gemaakt door de sterke economische vertraging. Zelfs de geregistreerde groei van het BBP en de industriële productie (die volgens de meeste westerse waarnemers sterk wordt overschat) is aanmerkelijk vertraagd. In de eerste helft van 2000 was het BBP slechts 2% hoger op jaarbasis en de industriële productie 1,5%. Reeds in de vorige jaren was de groei vertraagd van 8,3% in 1998 tot 3,4% in 1999.

De inflatie werd sterk teruggedrongen doordat minder zachte leningen werden verstrekt aan in financiële moeilijkheden verkerende staatsbedrijven. De maandelijkse inflatie is gedaald van 14% begin 2000 tot iets meer dan 3% in het derde kwartaal van het jaar. De Nationale Bank van Wit-Rusland (NBB) heeft een belangrijke stap in de richting van de rationalisering van de economie gezet door de officiële en de door de markt bepaalde wisselkoers gelijk te trekken. De houdbaarheid van de schuld lijkt geen groot probleem. De staatsschuld bedraagt 800 miljoen USD, waarvan de helft wordt gevormd door schuldtitels en de andere helft door garanties. Dit omvat niet de achterstallige betalingen voor energie, die 340 miljoen USD belopen, waarvan 250 miljoen USD betrekking heeft op gas en de rest op elektriciteit. Het gevaar bestaat dat de kasstromen voor de aflossingen en de rentebetalingen ontoereikend zijn bij gebrek aan toegang tot buitenlandse financiering en wegens de beperkte NBB-reserves alsmede het feit dat de autoriteiten tegelijkertijd de wisselkoers zo stabiel mogelijk zouden willen houden. De autoriteiten spannen zich echter in voor een schuldsanering, vooral voor de gegarandeerde schuld aan Duitsland en Oostenrijk (ongeveer 92 miljoen USD in totaal). De schuldendienst beloopt in 2001 107 miljoen USD voor de staatsschuld en 211 miljoen USD voor de gegarandeerde schuld.

4.3. Georgië

Ten gevolge van ernstige droogte die leidde tot een belangrijke daling van de landbouwproductie, werd voor 2000 een groei van slechts 1,2% verwacht.

In de eerste acht maanden van 2000 bleven de staatsbegrotingsontvangsten opnieuw achter bij de streefcijfers, hoofdzakelijk ten gevolge van slecht bestuur, het zwarte circuit, corruptie en moeilijkheden om ontvangsten, met name douanerechten, te innen in een verdeeld land. Verwacht werd dat de inflatie aan het einde van het jaar slechts ongeveer 7% zou bedragen, dat is minder dan het voorgaande jaar. In 2000 bleef de wisselkoers van de lari stabiel op ongeveer 2 lari/USD.

Het tekort op de lopende rekening van Georgië zou in 2000 naar verwachting op het zeer hoge niveau van 14% van het BBP blijven. De buitenlandse handel zou naar verwachting te lijden hebben van de ernstige droogte en de daaruit voortvloeiende lagere landbouwproductie. Voor 2001 wordt echter een herstel verwacht dankzij de betere regionale vraag, betere toegang tot de wereldmarkten (WTO-lidmaatschap), meer vraag van de consumenten en hogere investeringsuitgaven.

De buitenlandse deviezenreserves stonden nog op het lage peil van ongeveer 1,1 maand invoer, maar zullen naar verwachting tegen eind 2001 toenemen tot 2,2 maanden invoer. De buitenlandse schuld bedroeg eind 1999 1,85 miljard USD of meer dan 60% van het BBP (48% van het BBP in 1998). In 2000 sloot het land nieuwe schuldsaneringsovereenkomsten met belangrijke crediteuren, waardoor de aflossingen en de rentebetalingen draaglijker zullen worden.

De afscheiding van Abchazië en Zuid-Ossetië heeft de regering sinds de onafhankelijkheid van het land voor grote problemen gesteld. Deze regio's blijven onder controle van separatistische regeringen. Ondanks de inspanningen van de internationale gemeenschap is tot dusverre geen politieke oplossing gevonden. De betrekkingen tussen de autonome republiek Adzjarië en de centrale overheid vormden een ander groot intern probleem in Georgië. Het conflict in Tsjetsjenië heeft de betrekkingen met Rusland verder onder druk gezet. Een andere oorzaak van wrijving is de nieuwe visaregeling voor Georgiërs die in Rusland reizen of wonen, een maatregel die zowel de handel als de belangrijke jaarlijkse overdrachten die door Georgische emigranten naar huis worden gestuurd, ongunstig zou kunnen beïnvloeden. In april 1999 werd Georgië lid van de Raad van Europa en in juni 2000 trad het toe tot de WTO.

4.4. Moldavië

Na twee jaar van aanzienlijke terugval groeide het BBP in de eerste helft van 2000 met 1,7%. Ongunstige weersomstandigheden die de landbouwproductie schaadden, zullen worden gecompenseerd door een heropleving in de industrie, het vervoer en de bouw, waardoor het BBP van 2000 op het niveau van het vorige jaar komt. Er werd een veel krapper begrotingsbeleid gevoerd (het begrotingstekort verminderde van 2,6% van het BBP in 1999 tot 1,5% van het BBP in 2000) en er werd belangrijke voortgang geboekt op het gebied van de structurele hervormingen, met name in de wijn- en de energiesector en bij de grondprivatisering.

De inflatie werd verleden jaar gehalveerd (tot iets meer dan 20% in het jaar tot december). Het tekort op de lopende rekening werd in 2000 echter groter, grotendeels ten gevolge van de hogere invoer. Ondanks het totale gebrek aan externe financiering en de belangrijke aflossingen en rentebetalingen over de buitenlandse schuld bleven de bruto reserves over het gehele jaar genomen vrijwel ongewijzigd op een peil dat ongeveer 2,5 maanden invoer van goederen en diensten dekt. De wisselkoers was min of meer stabiel rond 12,5 lei/USD.

Op 1 december, één dag nadat het parlement de begroting 2001 definitief had goedgekeurd, sloot de regering met het IMF een nieuw driejarig memorandum van overeenstemming in het kader van een armoedevermindering- en groeifaciliteit. Daarop ontving Moldavië in de laatste week van 2000 externe financiering voor een totaalbedrag van ongeveer 42 miljoen USD.

Het risico van verdere onderbrekingen van de multilaterale kredietverlening blijft echter extreem hoog. Op zeer korte termijn zou de ontbinding van het parlement op 31 december het IMF en andere geldgevers waaronder de Europese Gemeenschap, die eind november een memorandum van overeenstemming met de Moldavische autoriteiten sloot, ertoe kunnen brengen de uitslag van voortijdige parlementsverkiezingen eind februari 2001 af te wachten.

4.5. Tadzjikistan

In de eerste acht maanden van het jaar groeide het reële BBP met 9,6% (op jaarbasis). De groei werd gedragen door de verwerkende industrie. Een ernstige droogte resulteerde echter in een zeer slechte graanoogst (50% van de oogst van 1999) en daardoor is de groei van het BBP voor 2000 als geheel vermoedelijk teruggebracht tot 5%.

In 2000 werd de begrotingssituatie geconsolideerd door een betere invordering van de ontvangsten, die in de eerste helft van het jaar ongeveer 1,7% van het BBP boven de ramingen lagen. De recente stijgingen van de internationale olieprijzen en de prijzen van levensmiddelen alsmede de waardevermindering van de nieuwe munteenheid leidden tot een sterke toename van de inflatie tegen het einde van het jaar. De Tadzjiekse munt verloor tussen eind maart en medio september 2000 18% van zijn waarde. Naar het einde van het jaar 2000 toe ging de depreciatie nog sneller.

Het tekort op de lopende rekening was in de eerste helft van 2000 met 6% van het BBP lager dan een jaar tevoren. Door de droogte en de hogere olieprijzen nam de druk op de betalingsbalans echter toe. Bovendien was de kapitaalinstroom uit officiële en particuliere bronnen (vooral ter financiering van de katoensector) lager dan verwacht, zodat de bruto buitenlandse deviezenreserves onder druk kwamen te staan (voldoende voor ongeveer 1,3 maanden invoer).

De buitenlandse schuld van Tadzjikistan kwam eind 1999 overeen met 103% van het BBP. Gemeten naar de verhouding van de schuldvoorraad en de schulddienst tot de begrotingsontvangsten, is de buitenlandse schuld zeer hoog. Het schuldprobleem legt een zware hypotheek op de armoedevermindering- en groeistrategie. In de komende vier tot vijf jaar zal de jaarlijkse nettomiddelenoverdracht naar het buitenland (in verband met de uit de schuld voortvloeiende verplichtingen) niet minder dan 5% van het BBP bedragen.

Het gaat erom te blijven werken aan het herstel van een normale politieke en economische structuur. Tot dusverre heeft de president de belangrijkste oppositiepartij verscheidene posten in de regering laten behouden ondanks de slechte uitslagen die deze partij bij de verkiezingen van februari heeft behaald. Het in augustus genomen besluit om de meerderheid van de soldaten van de oppositie, die zich als onderdeel van de vredesregeling van 1997 bij de geregelde strijdkrachten hadden aangesloten, uit het leger te verwijderen, heeft echter wellicht de politieke situatie gedestabiliseerd. De Talibans hebben geen agressieve uitlatingen ten aanzien van de regio gedaan. Indien de Taliban-strijdkrachten echter naar het Noordoosten blijven oprukken langs de Tadzjiekse grens, zal de enige vluchtroute voor 150.000 vluchtelingen door Tadzjikistan lopen.

4.6. Oekraïne

Dankzij de forse exportprestatie is het reële BBP in 2000 naar raming met 4 tot 5% gegroeid, dat is het eerste positieve jaarresultaat sinds de onafhankelijkheid. Onder invloed van de sterke waardevermindering van de hryvnia eind 1999, de hogere olieprijzen, aanpassingen van de gereglementeerde prijzen en de relatief snelle groei van de geldhoeveelheid nam de jaarlijkse CPI-inflatie toe van 18,4% in oktober 1999 tot 28,9% in november 2000. Voor 2001 heeft het parlement een begroting aangenomen die in evenwicht is volgens de definitie van de regering, maar een toename van het tekort tot 3% van het BBP impliceert (in vergelijking met naar raming 1,5% van het BBP in 2000) als de privatiseringopbrengsten als financieringspost worden opgevoerd. De begroting berust op een belangrijke stijging van de privatiseringsopbrengsten ten gevolge van de verkoop van een aantal grote ondernemingen waaronder Ukrtelecom, het telecommunicatiemonopolie van de staat, en de elektriciteitsdistributiemaatschappijen.

Onder invloed van de depreciatie van de hryvnia eind 1999 en de grotere vraag bij de voornaamste handelspartners van Oekraïne is de uitvoer sinds eind 1999 sterk toegenomen. Hoewel de invoer ook sneller is gestegen ten gevolge van het herstel van de binnenlandse vraag, vertoonde de lopende rekening in de eerste drie kwartalen van 2000 een belangrijk overschot. In 2001 zal de lopende rekening naar verwachting echter achteruitgaan doordat de invoer sterk blijft toenemen onder invloed van de steeds grotere binnenlandse vraag, terwijl de appreciatie van de reële wisselkoers en beperkingen aan de aanbodzijde een ongunstig effect hebben op de toename van de uitvoer. In april 2000 werd ongeveer 2,6 miljard USD van de buitenlandse schuld, vooral euro-obligaties van particuliere beleggers, maar ook een deel van de schuld van Oekraïne aan het Russische gasbedrijf Gazprom, geswapt voor 7-jaarsobligaties in euro of dollar. Oekraïne, dat in januari 2000 de aflossingen en rentebetalingen op zijn schulden aan de Club van Parijs stopzette, tracht ook een sanering van die schulden te verkrijgen. De betalingsbalans blijft kwetsbaar. Voor 2001 liggen zware verplichtingen in verband met de schuldaflossing en de rentebetalingen in het verschiet en de officiële buitenlandse deviezenreserves blijven laag (1,15 miljard USD eind november 2000, dat is de tegenwaarde van 3³/4 weken invoer). Wegens het verhoogde risico van wanbetaling heeft Moody's in januari 2000 de langetermijnrating van Oekraïne verlaagd van B3 tot Caa1 (wanbetalingsgraad).

De voortgang op het gebied van de structurele hervormingen was gemengd, maar sinds eind 1999 zijn een aantal hoopgevende maatregelen genomen. In de landbouwsector is de verkoop van afzonderlijke percelen van de collectieve landbouwbedrijven geliberaliseerd. Op het privatiseringsfront heeft de regering een ambitieus programma voor 2000-02 samengesteld. In de energiesector werd Tsjernobyl op 15 december 2000 definitief gesloten, waardoor de weg werd vrijgemaakt voor een internationaal financieringspakket om de kerncentrales van Khmelnitsky en Rovno met aanvaardbare veiligheidsnormen te voltooien. In de elektriciteitssector verloopt de inning van de verschuldigde gelden thans veel beter en zijn stappen genomen om de elektriciteitsdistributiemaatschappijen te privatiseren. Met de hervorming van de gassector is echter nauwelijks voortgang gemaakt. Op financieel gebied was de vaststelling van een nieuwe wet op de banken en de bankwerkzaamheden in december 2000 een verheugende ontwikkeling, maar sommige grote staatsbanken blijven ernstige zwakheden vertonen.

Na meer dan een jaar van moeilijke besprekingen, met als complicerende factor beschuldigingen over het onregelmatige gebruik van IMF-gelden door de Nationale Bank van Oekraïne in 1997-98, keurde het IMF in december 2000 de heractivering van de EFF goed. In december 2000 reisde personeel van de Commissie naar Kiev om te onderhandelen over de beleidsmaatregelen die als voorwaarde worden gesteld voor de uitbetaling van de tweede tranche van de macrofinanciële bijstand ten bedrage van 150 miljoen euro die in oktober 1998 door de EU werd goedgekeurd. De Oekraïense autoriteiten moeten hun instemming met een aantal van de voorgestelde maatregelen echter nog bevestigen.

5. Andere Derde Landen

5.1. Algerije

De stijging van de prijzen van aardolie en aardgas heeft een positieve invloed gehad op de Algerijnse economie en het landenrisico aangezien meer dan 90% van de Algerijnse export en ongeveer 30% van het BBP van het land aan de koolwaterstoffensector kan worden toegerekend. De hogere inkomsten uit de aardolie- en de aardgasindustrie zullen bijdragen tot het herstel van een overschot op de begroting en de lopende rekening.

Het verbeterde saldo van de lopende rekening, dat voor 2000 wordt geraamd op een overschot van 6,1 miljard USD, zal Algerije in staat stellen valutareserves op te bouwen ten bedrage van naar raming 9,6 miljard USD (9,4 maanden invoer) tegen eind 2000.

Het feit dat de olieprijzen de verwachtingen overtroffen, heeft ook een positieve invloed op de Algerijnse financiën gehad. De opbrengsten uit de koolwaterstoffensector zullen naar verwachting in 2000 met 5% van het BBP stijgen en de regering heeft zich een klein begrotingsoverschot ten doel gesteld (0,3% van het BBP). Alle ontvangsten boven de begrote ontvangsten zouden worden ondergebracht in een nieuw stabilisatiefonds en worden aangewend om de in 1998-1999 sterk geslonken externe reserves aan te vullen en de aflossingen en de rente op de overheidsschuld te betalen.

De reële groei van het BBP wordt geraamd op 4,3% in 2000 (3,3% in 1999) ten gevolge van een exportstijging van 6,0% (grote vraag naar aardolie en andere koolwaterstoffen en hogere prijzen). De laatste paar jaar was de jaarlijkse inflatie onder controle en bleef zij onder het officiële streefcijfer van 5%. De CPI-inflatie bedroeg in 1999 gemiddeld 2,6% en is in 2000 naar raming opgelopen tot 4%.

De voorraad middellange en lange buitenlandse schuld is in 1999 slechts langzaam verminderd, waardoor de schuldendienst uitgedrukt in USD marginaal werd verlicht. Ten gevolge van de stijging van de olieprijzen daalde de totale buitenlandse schuld echter van 64,9% van het BBP in 1998 en 59,1% in 1999 tot naar raming 47,9% in 2000. De schuldendienst wordt ook lager met een daling van 44,8% in 1998 tot 39,6% in 1999 en naar verwachting 24% in 2000.

Lijst van afkortingen

BBP // Bruto binnenlands product

BDI // Buitenlandse directe investeringen

BTW // Belasting over de toegevoegde waarde

CBR // Currency Board-regeling

CCFF // Compensatory and Contingency Financing Facility (faciliteit voor compenserende financiering en financiering voor onvoorziene uitgaven)

DM // Duitse mark

EFF // Extended Fund Facility (uitgebreide fondsfaciliteit)

EG // Europese Gemeenschap

EIB // Europese Investeringsbank

ESAF // Enhanced Structural Adjustment Facility (uitgebreide structurele aanpassingsfaciliteit)

EU // Europese Unie

EUR // Euro

FESAL // Financial and Enterprise Structural Adjustment Loan (structurele aanpassingslening ten behoeve van de financiële sector en het bedrijfsleven)

GATT // General Agreement on Tariffs and Trade (Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel)

IFI's // Internationale financiële instellingen

IMF // Internationaal Monetair Fonds

SAF // Structural Adjustment Facility (structurele aanpassingsfaciliteit)

SBO // Stand-By-overeenkomst

USD // Amerikaanse dollar

VJRM // De voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië

WTO // World Trade Organisation (Wereldhandelsorganisatie)

Bijlage

1. Toelichting op de situatie van de door de Gemeenschapsbegroting gedekte risico's

1.1. Tabellen 1 tot en met 3

De tabellen 1 tot 3 geven een schematisch overzicht van het uitstaande bedrag in hoofdsom van de garanties en de jaarlijkse aflossingen en rentebetalingen op de opgenomen en verstrekte leningen die een risico over de communautaire begroting meebrengen. Deze bedragen geven het mogelijke maximale risico van de operaties voor de Gemeenschap weer. Dit betekent evenwel niet dat zij ook werkelijk ten laste van de begroting zullen komen. Wat vooral tabel 3 betreft is het niet zeker dat alle beschreven operaties ook zullen worden uitbetaald.

1.1.1. Maximaal bedrag van de toegestane leningen (tabel 1)

Het maximale bedrag van de toegestane leningen wordt bepaald als de som van de maximale bedragen in hoofdsom voor elke operatie die door de Raad is goedgekeurd.

Om het risico voor de begroting volledig te kunnen beoordelen, moet rekening worden gehouden met de volgende factoren die een tegengestelde invloed hebben op het risico:

- verhoging van het risico: bij het maximumbedrag van de toegestane hoofdsom komt de rente op de lening;

- verlaging van het risico:

* de beperking van de aan de EIB gegeven garantie tot 75% van de in de landen aan de Middellandse Zee verstrekte leningen;

* de beperking van de aan de EIB gegeven garantie tot 70% van de leningen in het kader van de leningsoperaties voor bepaalde derde landen die de Raad op 14 april 1997 heeft goedgekeurd, en de verdeling van de risico's tussen de Gemeenschap en de EIB, waarbij de begrotingsgarantie in bepaalde gevallen slechts betrekking heeft op de politieke risico's;

* de beperking van de aan de EIB gegeven garantie tot 65% van de leningen in het kader van de leningsoperaties voor bepaalde derde landen die de Raad op 22 december 1999 heeft goedgekeurd, en de verdeling van de risico's tussen de Gemeenschap en de EIB, waarbij de begrotingsgarantie in bepaalde gevallen slechts betrekking heeft op de politieke risico's;

* de reeds afgeloste operaties, in zover het, uitgezonderd de betalingsbalansleningen (lidstaten), om maximumbedragen aan toegekende leningen gaat en niet om toegestane uitstaande bedragen;

* het feit dat machtigingen niet noodzakelijk volledig worden gebruikt.

1.1.2. Uitstaand bedrag van de verstrekte/opgenomen leningen (tabel 1)

Dit is de hoofdsom op een bepaalde datum die nog op de uitbetaalde operaties moet worden afgelost.

In tegenstelling tot het vorige aggregaat omvat dit bedrag niet de verstrekte leningen die nog niet zijn uitbetaald, noch het reeds afgeloste gedeelte van de uitbetaalde leningen. Het gaat met andere woorden om het bedrag van de "levende" leningen op een bepaalde dag.

1.1.3. Bedrag van de jaarlijkse risico's (tabellen 2 en 3)

Raming van de aflossingen en de rentebetalingen in elk begrotingsjaar.

Dit bedrag wordt berekend:

a) hetzij alleen voor de uitbetaalde leningen (tabel 2).

In dat geval komt de af te lossen hoofdsom overeen met die welke is opgenomen in het uitstaande bedrag;

b) hetzij voor de leningen die zijn uitbetaald, de leningen die zijn goedgekeurd maar nog niet uitbetaald en de leningen waarvoor de Commissie een voorstel heeft ingediend dat nog niet is goedgekeurd (tabel 3).

In dit geval is de af te lossen hoofdsom gelijk aan het maximum van de toegestane leningen, waaraan eventueel de bedragen moeten worden toegevoegd van de operaties die de Commissie heeft voorgesteld maar die nog niet zijn goedgekeurd.

1.2. Tabellen van de leningsoperaties met begrotingsgarantie

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

1.3. Verwachte ondertekening en uitbetaling van de EIB-leningen

De cijfers voor de berekening van de veronderstellingen aan de hand waarvan tabel 3 voor de leningen van de EIB aan derde landen uit haar eigen middelen is opgesteld, zijn afkomstig van de EIB.

Verwachte ondertekeningen

Op de verslagdatum moesten nog leningscontracten ten belope van in totaal 379 miljoen euro worden ondertekend. Dit bedrag is als volgt verdeeld:

MED: oude mandaten (vierde protocol Syrië) // 115 miljoen euro

MED // 0 miljoen euro

LMOE (1) // 75 miljoen euro

ALA // 129 miljoen euro

Zuid-Afrika // 0 miljoen euro

VJRM // 20 miljoen euro

Bosnië // 40 miljoen euro

(1) De nog te ondertekenen LMOE-contracten van het besluit van 14.4.1997.

Het verwachte tijdschema van de ondertekeningen voor het nieuwe mandaat van de EIB-leningen (2000-2007), dat de Raad op 22 december 1999 heeft goedgekeurd, is opgenomen in het financieel memorandum bij het voorstel van de Commissie.

Verwachte uitbetalingen

Wat de uitbetaling van de nog te ondertekenen leningscontracten betreft, is het volgende schema aangehouden: jaar van ondertekening 0%, tweede jaar 10%, derde tot vijfde jaar 25% per jaar, zesde jaar 15%.

Op de verslagdatum moest nog 7 477 miljoen euro op de reeds ondertekende leningen worden uitbetaald. Dit bedrag is als volgt verdeeld [7]:

[7] Op basis van de werkhypothese van uitbetaling in een periode van vier jaar naar rato van 25% per jaar en een gemiddelde looptijd van de leningen van 15 jaar met een aflossingsvrije periode van drie jaar.

MED // 2 865 miljoen euro

LMOE // 3 383 miljoen euro

ALA // 887 miljoen euro

Zuid-Afrika // 217 miljoen euro

VJRM // 85 miljoen euro

Bosnië // 40 miljoen euro

Voor het nieuwe mandaat (2000-2007) wordt ervan uitgegaan dat dezelfde uitbetalingen zullen plaatsvinden.

1.4. Wijze van betaling van de begrotingsgarantie

1.4.1. Opgenomen/verstrekte leningen

De Gemeenschap neemt op de kapitaalmarkt leningen op om leningen tegen dezelfde voorwaarden qua looptijd en rente te kunnen verstrekken aan de lidstaten (betalingsbalansleningen), aan derde landen (financiële bijstand op middellange termijn) of aan ondernemingen (NCI, Euratom).

De aflossingen van de door de Gemeenschap opgenomen leningen worden betaald met de aflossingen van de door haar verstrekte leningen. Bij laattijdige betaling door een begunstigde van een verstrekte lening moet de Commissie de opgenomen lening op de vervaldag uit haar eigen middelen aflossen.

De middelen die voor de betaling van de begrotingsgarantie nodig zijn ingeval een begunstigde van een door de Gemeenschap toegestane lening te laat betaalt, kunnen als volgt worden vrijgemaakt:

a) door overeenkomstig artikel 12 van Verordening nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen voorlopig gebruik te maken van de kasmiddelen. Deze methode is ingevoerd om de Gemeenschap in staat te stellen opgenomen leningen tijdig af te lossen in geval van laattijdige betaling door de begunstigde van een verstrekte lening;

b) als de betalingsachterstand drie maanden na de vervaldag niet is geregeld, maakt de Commissie gebruik van het Garantiefonds om haar kasmiddelen te kunnen terugbetalen;

c) door de overschrijvingsprocedure, om de begrotingspost voor garanties te voorzien van de nodige kredieten voor de betaling van de geconstateerde wanbetaling, waarbij in de eerste plaats uit de reserve voor garanties wordt geput. Deze methode wordt gevolgd wanneer de middelen van het Garantiefonds ontoereikend zijn en moet vooraf door de begrotingsautoriteit worden goedgekeurd;

d) door hergebruik van voorheen bij in gebreke gebleven debiteuren teruggevorderde bedragen, in wier plaats de Gemeenschap als borg uit haar begroting heeft betaald. Deze methode maakt betaling binnen korte termijnen mogelijk.

1.4.2. Garanties aan derden

Bij garantieverstrekking aan derden staat de Gemeenschap borg voor de leningen die zijn verstrekt door een financiële instelling, zoals de Europese Investeringsbank (EIB). Wanneer de EIB vaststelt dat de begunstigde van een gegarandeerde lening niet op de vastgestelde vervaldag betaalt, vraagt zij de Gemeenschap, op grond van de waarborgcontracten, de door de in gebreke gebleven debiteur verschuldigde bedragen te betalen. Dit moet uiterlijk drie maanden na ontvangst van het verzoek van de EIB geschieden. De EIB beheert de verstrekte lening met alle zorgvuldigheid van de gebruiken in het bankwezen en moet de verschuldigde betalingen opeisen nadat het garantiebeding is toegepast.

Sinds de inwerkingtreding van de verordening tot instelling van een Garantiefonds bepaalt de overeenkomst tussen de Gemeenschap en de EIB over het beheer van het Fonds dat de Commissie, wanneer de EIB bij een wanbetaling een beroep doet op de garantie, de Bank toestaat binnen drie maanden de met de wanbetalingen overeenkomende bedragen van de rekening van het Garantiefonds op te nemen.

Als het Fonds ontoereikend is, zijn de bepalingen betreffende de garanties op opgenomen/verstrekte leningen van toepassing.

Tussen de Gemeenschap en de EIB is op 20 en 22 januari 1999 een uitvoeringsovereenkomst gesloten waardoor de betalings- en terugbetalingsprocedure in het kader van de Gemeenschapsgaranties ten behoeve van de EIB is geregeld.

2. Methodologische toelichting op de analyse van het vermogen van de Gemeenschap om in de periode 1999-2001 aan derde landen leningen te verstrekken volgens het mechanisme van het Garantiefonds (tabel 4)

2.1. Reserves voor garanties op leningen aan derde landen

Het Interinstitutioneel Akkoord van 29 oktober 1993 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure bepaalt, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Edinburgh, dat in de algemene begroting van de Europese Gemeenschap een reserve voor het verlenen van garanties op leningen aan derde landen wordt opgenomen. Uit deze reserve wordt het Garantiefonds onderhouden en eventueel aan garantieverzoeken voldaan wanneer het Fonds ontoereikend is.

De omvang van de reserve voor garanties is in de financiële vooruitzichten 2000-2006 vastgesteld op 200 miljoen euro tegen de prijzen van 1999. In 2000 bedroeg de reserve 203 miljoen euro; in 2001 zal de reserve 208 miljoen euro bedragen.

De wijze van opvoering, gebruik en financiering van de reserve voor garanties is vastgesteld bij de volgende besluiten:

* Beschikking 94/729/EG van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende de begrotingsdiscipline;

* Verordening (EGKS, EG, Euratom) nr. 2730/94 van de Raad van 31 oktober 1994 tot wijziging van het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen;

* Besluit 94/728/EG,Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

2.2. Berekening van de voorziening van het Garantiefonds

De grondslagen voor de voorziening van het Fonds worden berekend met toepassing van de geldende garantiepercentages, te weten 65%, 70%, 75% en 100%:

- op de garanties voor de leningen die door de Raad zijn toegestaan en de door de Commissie voorgestelde of voorbereide leningen, op basis van de verwachte bedragen van de leningen als opgenomen in de financiële memoranda (EIB-leningen, Euratom-leningen);

- de door de Raad toegestane leningen (financiële bijstand) en de door de Commissie voorgestelde of voorbereide leningen.

In de bijlage bij Verordening (EG, Euratom) nr. 2728/94 van de Raad van 31 oktober 1994 tot instelling van een Garantiefonds, waarin de praktische regels voor de overmakingen aan het Fonds worden gegeven, is bepaald dat voor de uit hoofde van een kaderregeling opgenomen/verstrekte leningen van de Gemeenschap of garanties aan financiële instellingen die over verscheidene jaren lopen en een micro-economische en structurele bestemming hebben, de overmakingen aan het Fonds geschieden in jaarlijkse tranches, die worden berekend op basis van de in het financieel memorandum bij het voorstel van de Commissie vermelde jaarlijkse bedragen, die eventueel worden aangepast op grond van het besluit van de Raad.

Wat de andere opgenomen/verstrekte leningen van de Gemeenschap betreft, zoals de betalingsbalansleningen aan derde landen, worden de overmakingen aan het Fonds, ongeacht of de leningen in een of meer tranches worden uitbetaald, berekend op basis van het totale bedrag van de door de Raad goedgekeurde operatie.

Voorts is in de bijlage bij de verordening tot instelling van het Garantiefonds bepaald dat vanaf het tweede jaar (voor operaties die zich over verschillende jaren uitstrekken) de aan het Fonds over te maken bedragen worden gecorrigeerd voor het op 31 december van het voorafgaande jaar geconstateerde verschil tussen de ramingen die als basis hebben gediend voor de vorige overmaking en de bedragen die zijn opgenomen uit hoofde van de in hetzelfde jaar ondertekende leningen. Het eventuele verschil wordt in het volgende jaar overgemaakt.

De Commissie moet, wanneer zij een overmakingsprocedure inleidt, de stand van uitvoering van de operaties controleren waarvoor reeds overmakingen hebben plaatsgevonden en, ingeval de oorspronkelijk gestelde termijnen niet in acht zijn genomen, voorstellen daarmee rekening te houden bij de berekening van de eerste uitbetaling van reeds lopende operaties aan het begin van het volgende begrotingsjaar.

In het tweede halfjaar 2000 heeft de begrotingsautoriteit twee overschrijvingen goedgekeurd:

- overschrijving nr. 69/2000 om het Garantiefonds de middelen te bezorgen voor de macrofinanciële bijstand aan derde landen (Tadzjikistan, Moldavië) en om de jaarlijkse tranche uit te betalen die is vastgesteld in het financieel memorandum voor de leningen van de EIB voor projecten in Kroatië;

- overschrijving nr. 74/2000 om de jaarlijkse tranche uit te betalen die is vastgesteld in het financieel memorandum voor de leningen van de EIB voor de consolidatie en versterking van de douane-unie tussen de EG en Turkije.

2.3. Voorziening van het Fonds in geval van gedeeltelijke garantie

Voor de EIB-leningen waarop een garantie van 75% wordt toegepast, wordt het Fonds onderhouden op basis van 75% van het totale bedrag van de toegestane operaties.

Voor de EIB-leningen die de Raad op 14 april 1997, 19 mei 1998 en 14 december 1998 heeft toegestaan, geldt een garantie die beperkt is tot 70% van het totale bedrag van de verstrekte kredieten. De gehanteerde basis voor de voorziening bedraagt 70% van de jaarlijks verwachte leningscontracten.

Voor de EIB-leningen die de Raad op 29 november 1999 en 22 december 1999 heeft toegestaan, geldt een garantie die beperkt is tot 65% van het totale bedrag van de verstrekte kredieten. De gehanteerde basis voor de voorziening bedraagt 65% van de jaarlijks verwachte leningscontracten.

2.4. Voorziening van het Garantiefonds

Het Garantiefonds wordt van middelen voorzien door op de hierboven beschreven berekeningsgrondslag het voorzieningspercentage van 14% toe te passen.

In de artikelen 2 en 4 van de verordening tot instelling van een Garantiefonds is bepaald dat het Fonds middelen ontvangt uit de algemene begroting ten bedrage van 14% van de hoofdsom van de operaties, totdat het Fonds het streefbedrag heeft bereikt. Daar het streefbedrag van het Fonds op 31.12.97 was bereikt, heeft de Commissie volgens de voorschriften voorstellen gedaan om het voorzieningspercentage opnieuw te bekijken. Deze voorstellen werden gedaan in het kader van het algemeen verslag over de werking van het Fonds, dat overeenkomstig artikel 3 van de verordening tot instelling van het Fonds door de Commissie wordt opgesteld (COM (1998) 168 def. van 18.3.1998). Verordening nr. 2728/94 tot instelling van een Garantiefonds is gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1149/1999 van de Raad van 25 mei 1999. Volgens deze verordening worden het voorzieningspercentage en het percentage van het streefbedrag met ingang van 1 januari 2000 vastgesteld op 9%.

2.5. Ruimte in de reserve voor garanties

De ruimte in de reserve voor garanties is gelijk aan het verschil tussen de reserve en de post voor de voorziening van het Garantiefonds.

2.6. Residuele leningscapaciteit

De residuele leningscapaciteit is de tegenwaarde, uitgedrukt in verstrekte leningen, van de resterende marge in de reserve, rekening houdend met de geldende garantiepercentages.

3.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>