TOELICHTING

Overeenkomstig artikel 395, lid 1, van Richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (hierna "de btw-richtlijn" genoemd) kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastinginning te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.

Bij brief, ingekomen bij de Commissie op 14 maart 2016, heeft het Verenigd Koninkrijk verzocht om een derogatiemaatregel te mogen blijven toepassen waartoe het voor het laatst was gemachtigd bij Besluit 2013/681/EU van de Raad en die betrekking heeft op het recht op aftrek van de btw op huur- of leasekosten van personenauto's die ook voor privédoeleinden worden gebruikt. Overeenkomstig artikel 395, lid 2, van Richtlijn 2006/112/EG heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 28 juni 2016 van het verzoek van het Verenigd Koninkrijk in kennis gesteld. Bij brief van 28 juni 2016 heeft de Commissie het Verenigd Koninkrijk meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Overeenkomstig de artikelen 168 en 168 bis van de btw-richtlijn mag een belastingplichtige de btw op de goederen en diensten die hij voor zijn belaste handelingen aanschaft, in mindering brengen. Tegelijkertijd is in artikel 26, lid 1, onder a), van de btw-richtlijn bepaald dat het gebruik van een tot het bedrijf behorend goed voor privédoeleinden is gelijkgesteld met een dienst verricht onder bezwarende titel wanneer voor dit goed recht op volledige of gedeeltelijke aftrek van de btw is ontstaan. Zo garandeert het systeem dat eindverbruik wordt belast wanneer de overeenkomstige voorbelasting initieel is afgetrokken.

Het is vaak moeilijk en omslachtig voor een belastingplichtige om het privé- en het zakelijke gebruik van motorvoertuigen op te splitsen en een administratie daarvan bij te houden, en voor de belastingdienst om de juistheid van deze opsplitsing te controleren. Dit zou ook het geval zijn wanneer het Verenigd Koninkrijk gebruik zou maken van de keuzemogelijkheid van artikel 168 bis, lid 2, van de btw-richtlijn om de aftrek voor uitgaven in verband met tot het bedrijf behorende voertuigen te beperken naar evenredigheid van het werkelijke zakelijke gebruik dat de belastingplichtige ervan maakt. Gelet op het aantal voertuigen dat zowel zakelijk als privé wordt gebruikt, zou de belastingontduiking bovendien aanzienlijke proporties kunnen aannemen.

Om de inning van de btw te vereenvoudigen en belastingontduiking te bestrijden, heeft het Verenigd Koninkrijk sinds 1995 de toestemming (die voor het laatst werd verlengd in 2013 tot 31 december 2016) om het recht van de huurder of lessee op aftrek van de voorbelasting op de huur- of leasekosten van een personenauto die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden wordt gebruikt, tot 50 % te beperken. Om dubbele heffing te voorkomen, is het Verenigd Koninkrijk ook gemachtigd om het privégebruik van een auto die door een belastingplichtige voor bedrijfsdoeleinden wordt gehuurd of geleased, niet als een dienst onder bezwarende titel aan te merken.

Dankzij deze derogatie hoeft de huurder of lessee niet meer voor elke auto een nauwkeurige administratie van de gereden privékilometers bij te houden en een btw-aangifte voor het privégebruik te doen. Aangezien de keuzemogelijkheid van artikel 168 bis, lid 2, van de btw-richtlijn niet in een gedeeltelijke vaste aftrek voorziet en alleen zou kunnen worden gebruikt voor de voorbelasting op auto's die tot het bedrijf van de belastingplichtige behoren, is een derogatie het aangewezen instrument om de gevraagde vereenvoudiging te verwezenlijken.

Overeenkomstig artikel 3 van Beschikking 2007/884/EG van de Raad, zoals gewijzigd, heeft het Verenigd Koninkrijk een verslag over de toepassing van de beschikking voorgelegd, met daarin ook een evaluatie van het percentage van de aftrekbeperking van de btw op huur- of leasekosten van auto's die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt. Volgens ramingen op basis van de gebruikte gegevensset wijkt de huidige verhouding tussen zakelijk en privégebruik niet aanzienlijk af van 50 %.

Derogaties worden doorgaans op tijdelijke basis toegestaan om nadien te kunnen evalueren of de bijzondere maatregel passend en effectief was. In het door het Verenigd Koninkrijk voorgelegde verslag wordt gesteld dat de opsplitsing ten belope van 50 % tussen zakelijk en privégebruik (of ander niet-zakelijk gebruik in de zin van artikel 26, lid 1, onder a), van Richtlijn 2006/112/EG) momenteel nog steeds overeenkomt met het globale zakelijke en privégebruik van huur- en leaseauto's door belastingplichtigen in het Verenigd Koninkrijk. Het is daarom passend de derogatiemaatregel te verlengen.

Een verlenging van de derogatie moet evenwel in de tijd beperkt zijn zodat kan worden geëvalueerd of de voorwaarden waarop zij gebaseerd is, nog altijd geldig zijn. Daarom wordt voorgesteld de derogatie tot eind 2019 te verlengen en het Verenigd Koninkrijk te verzoeken een nieuw verslag voor te leggen indien het land zou overwegen een verzoek om verlenging na die einddatum in te dienen.

•Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

Krachtens artikel 176 van Richtlijn 2006/112/EG zal de Raad bepalen voor welke uitgaven geen recht op aftrek van de btw bestaat. In afwachting daarvan mogen de lidstaten de uitsluitingen die op 1 januari 1979 van toepassing waren, handhaven. Er bestaat derhalve een reeks standstillbepalingen die het recht op aftrek ter zake van motorvoertuigen beperken.

Er zijn in het verleden initiatieven genomen om regels vast te stellen voor de uitgavencategorieën die aan een beperking van het recht op aftrek kunnen worden onderworpen; een dergelijke derogatie is evenwel een passende maatregel in afwachting van de harmonisatie van deze regels op EU-niveau.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

Artikel 395 van de btw-richtlijn.

•Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden)