P6_TA(2007)0100

Toekomst van het beroepsvoetbal in Europa

Resolutie van het Europees Parlement van 29 maart 2007 over de toekomst van het beroepsvoetbal in Europa (2006/2130(INI))

Het Europees Parlement,

- gezien het Verslag van Helsinki van 10 december 1999 [1] en de Verklaring van Nice van 8 december 2000 [2] over de specifieke kenmerken van sport en zijn sociale functie in Europa,

- gelet op de artikelen 17 en III-282 van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (het grondwettelijk verdrag),

- gezien het initiatief van het Britse voorzitterschap ten aanzien van het Europese voetbal, dat resulteerde in de "Independent European Sport Review 2006",

- gezien de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (het Hof van Justitie) en van het Gerecht van eerste aanleg, en de beschikkingen van de Commissie in sportgerelateerde zaken,

- gelet op artikel 45 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie juridische zaken (A6-0036/2007),

A. overwegende dat de Commissie in het Verslag van Helsinki benadrukt dat het voor een goed bestuur van de sport noodzakelijk is dat de bestuursorganen van de voetbalsport en de overheden een samenwerkingsverband aangaan, dat volledig beantwoordt aan het beginsel van zelfregulatie, dat kernmerkend is voor de beroepssport,

B. overwegende dat in Europa sport, en met name voetbal, een onvervreemdbaar onderdeel is van de Europese identiteit, de Europese cultuur en het Europees burgerschap, en dat het Europese voetbalmodel, gekenmerkt door open sportcompetities binnen een piramidale structuur waarin honderdduizenden amateurclubs en miljoenen vrijwilligers en spelers de basis vormen voor de professionele topclubs, het resultaat is van een lange democratische traditie en van ondersteuning vanuit de gehele gemeenschap,

C. overwegende dat voetbal een belangrijke sociale en educatieve rol speelt, een efficiënt instrument is voor sociale integratie en multiculturele dialoog en een actieve rol moet spelen bij de bestrijding van discriminatie, intolerantie, racisme en geweld, aangezien er nog altijd veel incidenten op dit gebied plaatsvinden in en in de buurt van stadions, en overwegende dat profvoetbalclubs en -bonden eveneens een belangrijke maatschappelijke en culturele rol spelen in hun lokale en nationale gemeenschap,

D. overwegende dat profvoetbal zowel een economische als een niet-economische dimensie heeft,

E. overwegende dat de economische aspecten van beroepsvoetbal vallen onder het Gemeenschapsrecht, en dat in de jurisprudentie wordt erkend dat sport een specifiek karakter heeft en dat voetbal in Europa een sociale en educatieve rol vervult,

F. overwegende dat het derhalve de verantwoordelijkheid van de nationale en Europese politieke en sportautoriteiten is ervoor te zorgen dat wanneer Gemeenschapsrecht op profvoetbal wordt toegepast, dit de maatschappelijke en culturele doeleinden ervan niet in gevaar brengt, door een gepast wettelijk kader te ontwikkelen, dat volledig beantwoordt aan de fundamentele beginselen van specificiteit van het beroepsvoetbal, autonomie van zijn instanties en subsidiariteit,

G. overwegende dat, gezien het groeiende belang van sport op de diverse beleidsterreinen van de EU (vrij verkeer, erkenning van kwalificaties, mededinging, gezondheidszorg en audiovisueel beleid), besloten is om sport in het grondwettelijk verdrag op te nemen als terrein waarop de EU bevoegdheid heeft (artikelen 17 en III-282); en overwegende dat het grondwettelijk verdrag niet door alle lidstaten is geratificeerd en de Verklaring van Nice over sport in de EU op zichzelf onvoldoende is voor de aanpak van de huidige problemen, die een internationaal karakter hebben en derhalve om een Europese oplossing vragen,

H. overwegende dat de groeiende professionalisering en commercialisering van sport in het algemeen en voetbal in het bijzonder, het Gemeenschapsrecht op dit terrein in belang heeft doen toenemen, hetgeen tot uitdrukking komt in het groeiende aantal aanhangige zaken bij het Hof van Justitie en de Commissie,

- dat daardoor de rechtsonzekerheid aanzienlijk is toegenomen en een uitsluitend op afzonderlijke gevallen gerichte benadering door de betrokken sectoren steeds sterker als ontoereikend wordt ervaren, zoals ook is gedocumenteerd in de onlangs gepubliceerde studie "Independent European Sport Review 2006" die in opdracht van enkele ministers van Sportzaken van EU-lidstaten is uitgevoerd;

- zo is onduidelijk of het voor de jeugdopleiding uiterst belangrijke voorschrift van de Unie van Europese voetbalbonden (UEFA) inzake een minimumpercentage "spelers uit eigen kweek" een toetsing door het Hof van Justitie op conformiteit met artikel 12 van het EG-Verdrag zou doorstaan,

I. overwegende dat het als gevolg van deze rechtsonzekerheid onduidelijk is hoeveel autonomie zelfregulerende organen, zoals de UEFA en de nationale bonden en nationale liga's, genieten en in welke mate zij zijn gehouden aan bepaalde beginselen van Gemeenschapsrecht, zoals vrij verkeer, non-discriminatie en vrije mededinging, wanneer ze hun recht op zelfregulering uitoefenen en hun functie als regelgever vervullen,

J. overwegende dat deze rechtsonzekerheid niet alleen in economisch opzicht problematisch is, maar vooral voor de maatschappelijke, culturele en educatieve functie van voetbal, en tegelijkertijd een negatief effect heeft op de belangstelling van supporters en op inspanningen voor het vergroten van de steun voor clubs en het beginsel van fair play ondergraaft,

K. overwegende dat is beslist om sport in het grondwettelijk verdrag op te nemen als terrein waarop de EU bevoegdheid heeft (artikelen 17 en III-282), teneinde de EU in staat te stellen de Europese dimensie van sport te ontwikkelen,

L. overwegende dat het profvoetbal niet functioneert als een typische sector van de economie, dat professionele voetbalclubs niet volgens dezelfde marktvoorwaarden kunnen functioneren als andere economische sectoren, omdat tegenstanders in de sport van elkaar afhankelijk zijn en uitslagen alleen dan onvoorspelbaar blijven als er sprake is van een evenwichtige competitie, en dat de diverse actoren, waaronder supporters, spelers, clubs, liga's en bonden, niet functioneren zoals normale consumenten of ondernemingen,

M. overwegende dat de toekomst van het beroepsvoetbal in Europa wordt bedreigd door de toenemende concentratie van economische rijkdom en macht op sportgebied,

N. overwegende dat het groeiende belang van inkomsten uit de verkoop van uitzendrechten het sportief evenwicht tussen clubs uit verschillende landen kan verstoren, omdat bedoelde inkomsten grotendeels worden bepaald door de omvang van de nationale omroepmarkten;

O. overwegende dat het profvoetbal al decennialang in toenemende mate door een internationale dimensie wordt gekenmerkt en evenzeer door verschillende internationale regulerende en wetgevende regimes wordt beïnvloed,

P. overwegende dat de uiteenlopende nationale wetgeving en vergunningcriteria in Europa een ongelijk speelveld creëren, in economische en juridische zin, en dat deze situatie een ernstige belemmering vormt voor een eerlijke sportcompetitie tussen ploegen in Europese voetbalcompetities, en derhalve ook tussen nationale elftallen,

Q. overwegende dat de participatie van vrouwen in de sport in het algemeen nog steeds ver onder het participatieniveau van mannen ligt, dat vrouwen in besluitvormingsorganen voor de sport nog steeds zijn ondervertegenwoordigd en dat er bij de vergoeding van beroepssporters nog steeds gevallen voorkomen van discriminatie op grond van geslacht,

R. overwegende dat het Bosman-arrest van 1995 weliswaar een positieve uitwerking heeft gehad op de spelerscontracten en de mobiliteit van spelers — hoewel er nog veel werkgerelateerde en sociale problemen moeten worden opgelost —, maar ook verscheidene negatieve gevolgen voor de sport heeft gehad: zo is het voor de rijkste clubs gemakkelijker geworden om de beste spelers aan te trekken, is de relatie tussen financiële macht en sportief succes groter geworden, zijn de salarissen van spelers inflatoir gestegen, hebben lokaal opgeleide spelers minder mogelijkheden om hun talent op het hoogste niveau te tonen, en is de solidariteit tussen profsport en amateursport verminderd,

S. overwegende dat veel criminele activiteiten (match-fixing, corruptie, etc.) het gevolg zijn van de uitgavenspiraal, salarisinflatie en de daaruit voortvloeiende financiële crises waarmee veel clubs worden geconfronteerd,

T. overwegende dat de Commissie in formele beschikkingen heeft bevestigd dat het gezamenlijke verkopen van mediarechten verenigbaar is met het EG-mededingingsrecht,

Algemene context

1. benadrukt dat het wil vasthouden aan het Europese voetbalmodel, met zijn symbiotische relatie tussen het amateur- en beroepsvoetbal;

2. wijst op het belang van de onderling verbonden nationale piramidestructuren van het Europese voetbal, die talent en wedijver aan de basis koesteren omdat de weg naar de Europese competities ook via de nationale liga's en competities loopt, en is van mening dat een behoorlijk evenwicht moet worden gevonden tussen de nationale grondslag van de sport en het Europese niveau, zodat de liga's en voetbalbonden doeltreffend met elkaar kunnen samenwerken;

3. erkent dat de voetbalorganen en politieke autoriteiten op verscheidene niveaus gezamenlijk maatregelen moeten nemen om bepaalde negatieve ontwikkelingen, zoals de buitensporige commercialisering en de oneerlijke concurrentie, tegen te gaan, teneinde te zorgen voor een positieve toekomst voor het beroepsvoetbal met spannende competities, een hoge mate van identificatie van supporters met hun clubs en een brede publieke toegang tot de competities, o.a. door middel van speciale toegangsprijzen voor jongeren en gezinnen, met name bij grote internationale wedstrijden;

4. is verheugd over de werkzaamheden in het kader van de "Independent European Sport Review 2006" en de studie "Beroepssport op de interne markt", uitgevoerd in opdracht van het Europees Parlement, en roept de lidstaten, de Europese en nationale bestuursorganen van het voetbal en de Commissie in haar aanstaande Witboek over sport op door te gaan met de pogingen, waartoe het Britse voorzitterschap het initiatief heeft genomen, om de noodzaak te beoordelen van beleidsmaatregelen, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, door de beginselen en belangrijkste aanbevelingen uit dit rapport in overweging te nemen;

5. spreekt de wens uit dat wordt voorkomen dat de toekomst van het beroepsvoetbal in Europa uitsluitend op basis van afzonderlijke gevallen wordt bepaald, en dat de rechtszekerheid wordt versterkt;

6. stemt in met het basisbeginsel dat de economische aspecten van beroepssport vallen binnen het kader van het EG-Verdrag, waarbij het specifieke karakter van sport zoals uiteengezet in de Verklaring van Nice in aanmerking wordt genomen; en meent in dit verband dat de beperkende werking van sportregelgeving, verenigbaar is met het EG-Verdrag, mits deze regelgeving een legitiem doel nastreeft dat verband houdt met de aard en het nut van sport en dat de restrictieve gevolgen ervan inherent zijn aan het nastreven van die doelstelling en er mee in verhouding staan;

7. vraagt de Commissie richtsnoeren te ontwikkelen voor de toepassing van dit beginsel en met de Europese en nationale voetbalinstanties in overleg te treden teneinde tot een formele kaderovereenkomst tussen de EU en de Europese en nationale bestuursorganen van de voetbalsport te komen;

8. vraagt de Commissie met het Parlement, de lidstaten, de Europese en nationale voetbalorganen en andere belanghebbenden samen te werken, de in deze resolutie verwoorde beginselen en aanbevelingen in haar aanstaande Witboek op te nemen en een actieplan voor de sport in Europa in het algemeen en het voetbal in het bijzonder te ontwikkelen waarin zij aangeeft welke kwesties door de Commissie moeten worden aangepakt en welke instrumenten gebruikt moeten worden teneinde rechtszekerheid en een gelijk speelveld te bevorderen;

9. vraagt de Commissie door te gaan met een gestructureerde dialoog met de voetbalorganen, met inbegrip van de nationale bonden en liga's, en andere belanghebbenden, teneinde het probleem van de rechtsonzekerheid op te lossen;

10. is verheugd over het succes van en de grote belangstelling voor vrouwenvoetbal in Europa en wijst op de groeiende maatschappelijke betekenis hiervan;

Bestuur

11. verzoekt alle voetbalorganen hun bevoegdheden, verantwoordelijkheden, functies en besluitvormingsprocedures beter vast te leggen en te coördineren, teneinde in het belang van de gehele voetbalsector te komen tot meer democratie, transparantie en legitimiteit; verzoekt de Commissie richtsnoeren te geven over legitieme en adequate zelfregulering wordt gesteund, met de nodige aandacht voor de nationale wetgeving en financiële steun aan bonden en verenigingen ten behoeve van de ontwikkeling en opleiding van jonge voetballers en de nationale ploeg;

12. verzoekt de UEFA vertegenwoordigende organisaties van spelers, clubs en bonden bij de besluitvorming te betrekken;

13. meent dat beter bestuur zal leiden tot beter onderling afgestemde zelfregulering op nationaal en Europees niveau en daardoor de tendens zal verminderen om een beroep te doen op de Commissie en het Hof van Justitie;

14. erkent de deskundigheid en legitimiteit van arbitragecolleges in de sport voorzover ze het in artikel 47, lid 2 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie vastgelegde recht van de burger op een eerlijke behandeling van zijn zaak hanteren;

15. is van mening dat een beroep op een burgerlijke rechtbank, zelfs wanneer een dergelijk beroep in sportief opzicht niet gerechtvaardigd is, niet kan worden bestraft op grond van disciplinaire regels; veroordeelt de willekeurige besluiten van de Federation of International Football Associations (FIFA) in dit verband;

16. dringt er bij de UEFA en FIFA op aan dat zij in hun statuten het recht zich tot de gewone rechter te wenden, erkennen, maar beseft dat het beginsel van zelfregulering uitgangspunt en grondslag is voor de Europese sportstructuren en de grondbeginselen voor het organiseren van sportwedstrijden, waartoe ook anti-dopingregels en tuchtmaatregelen behoren;

17. benadrukt dat het evenredigheidsbeginsel essentieel is voor alle voetbalorganen wanneer zij hun zelfregulerende bevoegdheden uitoefenen; en verzoekt de Commissie erop toe te zien dat dit beginsel wordt toegepast in rechtzaken over sportkwesties;

18. roept de FIFA op om haar interne democratie en de transparantie van haar structuren te vergroten;

19. meent dat de Charleroi-zaak die momenteel dient voor het Hof van Justitie, de mogelijkheid van kleine en middelgrote nationale voetbalbonden om deel te nemen aan internationale competities, ernstig zou kunnen ondergraven, en essentiële investeringen van nationale bonden in het voetbal aan de basis in gevaar zou kunnen brengen; meent in dit opzicht dat clubs hun spelers moeten vrijgeven voor de nationale ploeg zonder aanspraak op compensatie te kunnen maken; moedigt de UEFA en de FIFA aan met de Europese clubs en liga's een akkoord te sluiten over de voorwaarden die gelden voor spelers die tijdens interlandwedstrijden geblesseerd raken en de instelling van een collectief verzekeringsstelsel;

20. ondersteunt het UEFA-licentiesysteem voor clubs, dat tot doel heeft te komen tot een gelijk speelveld tussen clubs en bij te dragen aan hun financiële stabiliteit, en roept de UEFA op dit systeem met inachtneming van het Gemeenschapsrecht verder te ontwikkelen om financiële transparantie en een behoorlijk beheer te garanderen;

21. beveelt een krachtdadige campagne aan door de nationale en Europese politieke en sportautoriteiten om meer transparantie en goed bestuur in het Europese profvoetbal te bewerkstelligen;

22. steunt pogingen om de integriteit van de sport te beschermen door belangenconflicten van gewichtige partijen in clubs of bestuursorganen uit te sluiten;

23. vraagt de Commissie in overleg met de voetbalinstanties, bonden en clubs na te denken over de invoering van een Europese rechtsstatus voor sportondernemingen, teneinde rekening te houden met de economische activiteiten van grote voetbalclubs, zonder afbreuk te doen aan hun specifieke sportgerelateerde kenmerken; een dergelijke status zou het mogelijk maken om regels vast te stellen voor het controleren van de economische en financiële activiteiten van dergelijke ondernemingen en voor inbreng van supporters en samenleving;

24. verzoekt de lidstaten en voetbalorganen de sociale en democratische rol van voetbalsupporters die de beginselen van fair play ondersteunen, actief te bevorderen, door (als blijk van waardering voor hun verantwoordelijke positie) de oprichting en ontwikkeling te steunen van "supporterstrusts", die zouden kunnen worden betrokken bij het eigenaarschap en management van de clubs, en wel door het benoemen van een ombudsman voor voetbalzaken en door met name het Supporters Direct-model tot op het Europese niveau uit te breiden;

25. verzoekt de UEFA na te gaan in hoeverre supportersverenigingen hierbij een belangrijke rol zouden kunnen vervullen wanneer zij op Europees niveau zijn georganiseerd en te onderzoeken in hoeverre de oprichting van een Europese Supporters Direct-instantie daarbij tot de concrete mogelijkheden zou kunnen behoren;

26. is van mening dat beroepsvoetballers en hun vakbondsvertegenwoordigers en de clubs en liga's door middel van een betere sociale dialoog nauwer bij het voetbalbestuur moeten worden betrokken;

Strijd tegen criminele activiteiten

27. ondersteunt de pogingen van de Europese en nationale voetbalorganen om te komen tot een grotere transparantie in de eigendomsstructuren van clubs en vraagt de Raad maatregelen te ontwikkelen en in te voeren voor de bestrijding van de criminele activiteiten waar het beroepsvoetbal regelmatig mee te maken heeft, zoals het witwassen van geld, illegale gokpraktijken, doping en match-fixing en gedwongen prostitutie aan de zijlijnen van grote voetbalevenementen;

28. benadrukt dat ervoor gezorgd moet worden dat entiteiten die bij de voetbalsector betrokken zijn, zich volledig houden aan de wetgeving inzake transparantie en het witwassen van geld;

29. dringt bij de lidstaten aan op de invoering van mechanismen ter bevordering van de samenwerking tussen clubs, de politie en supportersverenigingen, met het oog op de bestrijding van geweld, vandalisme en ander misdadig gedrag voor, tijdens en na voetbalwedstrijden en op de uitwisseling van beste praktijken;

30. verzoekt de Raad de ten aanzien van voetbalhooligans te treffen preventiemaatregelen en sancties beter te coördineren, ook met betrekking tot nationale wedstrijden; dringt er in dit verband bij de Raad op aan zijn Besluit 2002/348/JBZ inzake veiligheid naar aanleiding van voetbalwedstrĳden met een internationale dimensie effectief ten uitvoer te leggen en zo nodig akkoord te gaan met aanvullende maatregelen goed te keuren, gezien de recente gewelddadige incidenten binnen en buiten voetbalstadia;

31. doet een beroep op de lidstaten, de Europese bestuursorganen van de voetbalsport, alsmede de bonden en liga's om een grote Europese bewustmakingscampagne onder de supporters te houden om het geweld in en rond het voetbalstadion in te dammen;

De sociale, culturele en educatieve rol van voetbal

32. wijst op het belang van educatie via sport en de mogelijkheid die voetbal biedt om sociaal kwetsbare jongeren weer op het rechte pad te brengen en vraagt de lidstaten, de nationale bonden, de competitieleiding en de clubs om de beste werkmethoden dienaangaande met elkaar uit te wisselen;

33. verzoekt de Commissie en de lidstaten ook steun te verlenen aan projecten van voetbalclubs gericht op sociale integratie;

34. spreekt duidelijk zijn steun uit voor de maatregelen van de UEFA die bedoeld zijn om het opleiden van jonge spelers te bevorderen door in de ploeg van een profclub een minimum aantal in het land van de desbetreffende club opgeleide spelers verplicht te stellen en door de omvang van de ploegen aan een limiet te binden; is van mening dat deze stimuleringsmaatregelen proportioneel zijn en doet een beroep op de profclubs om dit voorschrift strikt toe te passen;

35. is ervan overtuigd dat extra maatregelen nodig zijn om ervoor te zorgen dat het initiatief om spelers zelf op te leiden niet tot kinderhandel leidt, waarbij sommige clubs contracten aan heel jonge kinderen geven (beneden de zestien jaar);

36. wijst erop dat jonge spelers naast hun clubactiviteiten en training de mogelijkheid moeten hebben om algemeen onderwijs en een beroepsopleiding te volgen en dat de clubs er voor moeten zorgen dat jonge spelers uit derde landen veilig naar huis terug kunnen keren indien hun carrière in Europa geen succes is;

37. stelt met klem dat de immigratiewetgeving altijd moet worden nageleefd bij de aanwerving van jonge buitenlandse talenten en verzoekt de Commissie het probleem van de kinderhandel aan te pakken in het kader van Kaderbesluit 2002/629/JBZ van de Raad van 19 juli 2002 inzake bestrijding van mensenhandel [3] en/of in het kader de uitvoering van Richtlijn 94/33/EG van de Raad van 22 juni 1994 betreffende de bescherming van jongeren op het werk [4]; wijst erop dat jonge spelers naast hun club- en trainingsactiviteiten algemeen onderwijs en een beroepsopleiding moeten kunnen volgen, om niet geheel afhankelijk te zijn van de clubs; verzoekt om maatregelen ter voorkoming van de sociale uitsluiting van jongeren die uiteindelijk niet worden geselecteerd;

38. verzoekt de bestuursinstanties van het voetbal en de clubs de strijd tegen mensenhandel aan te gaan door:

- een Europees Handvest voor solidariteit in het voetbal te ondertekenen, dat de ondertekenende partijen verplicht tot het naleven van goede praktijken voor wat betreft de ontdekking, de aanwerving en het onthaal van jonge buitenlandse voetbalspelers;

- de oprichting van een solidariteitsfonds dat preventieprogramma's financiert in de landen die het meest te lijden hebben van mensenhandel;

- de herziening van artikel 19 van het reglement van de FIFA betreffende de positie en transfers van spelers met betrekking tot de bescherming van minderjarigen;

39. benadrukt de belangrijke sociale en educatieve rol van trainingscentra en de essentiële betekenis ervan voor het welzijn van clubs en de toekomstige ontwikkeling van voetbaltalent, ondersteunt financiële prikkels voor clubs met een trainingscentrum, mits dergelijke prikkels verenigbaar zijn met de Verdragsbepalingen inzake staatssteun, en verzoekt de Commissie bij de opstelling van richtsnoeren inzake staatssteun deze cruciale functie in aanmerking te nemen;

40. benadrukt de noodzaak van het creëren van een omgeving waarin jonge spelers zich kunnen ontwikkelen en kunnen worden opgevoed in een geest van eerlijkheid en fair play;

41. vraagt de lidstaten dringend om in alle onderdelen van het sportbeleid het genderperspectief te integreren, teneinde de nog steeds bestaande verschillen tussen mannen en vrouwen wat betreft de vertegenwoordiging in sportinstellingen, de verstrekte vergoedingen en de feitelijke sportparticipatie verder te verminderen, zodat ook de persoonlijke en maatschappelijke baten van sport gelijkelijk worden verdeeld;

Werkgelegenheid en sociale kwesties

42. betreurt de verschillen in sociale en fiscale wetgeving tussen lidstaten, die onevenwichtigheden tussen clubs veroorzaken, en het gebrek aan bereidheid van de lidstaten om hiervoor op Europees niveau een oplossing te vinden;

43. beklemtoont het belang van wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties die in een andere lidstaat zijn verworven, om het vrije verkeer van werknemers mogelijk te maken;

44. is van mening dat de huidige economische realiteit rond spelersagenten het nodig maakt dat de voetbalbestuursorganen op alle niveaus in overleg met de Commissie de regelgeving inzake spelersagenten verbeteren; verzoekt in dit verband de Commissie om de inspanningen van de UEFA voor het opstellen van regels voor spelersagenten te ondersteunen, zo nodig door een voorstel voor een richtlijn inzake spelersagenten in te dienen met de volgende punten: strenge normen en examencriteria waaraan iemand moet voldoen voordat hij als agent van voetbalspelers kan optreden; transparantie in de transacties van agenten; geharmoniseerde minimumnormen voor contracten van agenten; een doeltreffend toezicht- en tuchtrechtstelsel van de Europese bestuursorganen; invoering van een "licentiesysteem voor agenten" en een agentenregister; beëindiging van "dubbele vertegenwoordiging" en betaling van agenten door spelers;

45. verzoekt de UEFA en de Commissie intensiever te streven naar een sterkere sociale dialoog op Europees niveau over kwesties als contractduur, definitie van de transferperiode, mogelijkheden van voortijdige contractbeëindiging en vergoeding voor opleidende clubs, daar dit spanningen tussen spelers en werkgevers kan voorkomen en oplossen;

46. is verheugd over de stap van de FIFPro (Fédération Internationale des Footballeurs Professionels), de UEFA en de EPFL (Europea Professional Football Leagues) om de rechten van de spelers beter de beschermen door ervoor te zorgen dat spelers altijd een schriftelijk contract met bepaalde minimumvoorwaarden krijgen;

47. erkent de noodzaak van een doeltreffender tenuitvoerlegging van de arbeidswetgeving in alle lidstaten om te waarborgen dat beroepsspelers de rechten krijgen die hun toekomen en voldoen aan de verplichtingen die voor hen als werknemer gelden;

48. verzoekt de Commissie initiatieven en campagnes ter bestrijding van kinderarbeid in met voetbal verband houdende bedrijfstakken actief te steunen en alle politieke en juridische mogelijkheden te onderzoeken om ervoor te zorgen dat de rechten van alle werknemers, waaronder kinderen, worden gerespecteerd;

Strijd tegen geweld, racisme en andere vormen van discriminatie

49. vraagt de Commissie, de lidstaten en allen die betrokken zijn bij het beroepsvoetbal om, aangezien de wettelijk aanspraak op een werkplek die vrij is van racisme en andere vormen van discriminatie, ook voor voetballers geldt, hun verantwoordelijkheid te aanvaarden voor voortzetting en intensivering van de strijd tegen racisme en vreemdelingenhaat door alle vormen van discriminatie in en rond het stadion te veroordelen; vraagt om strengere sancties tegen elke vorm van discriminerend handelen in het voetbal; vraagt de UEFA en de nationale bonden en liga's om disciplinaire maatregelen op een coherente, krachtige en gecoördineerde wijze toe te passen, zonder de financiële situatie van de clubs uit het oog te verliezen;

50. roept in dit verband ook de Commissie, de UEFA en andere belanghebbenden ertoe op, gevolg te geven aan de verklaring van het Europees Parlement van 14 maart 2006 over de aanpak van het racisme in het voetbal [5]; complimenteert de UEFA en de FIFA met de strengere sancties die in hun statuten worden opgenomen en met de maatregelen die worden genomen; kijkt uit naar verdere acties van alle bij het voetbal betrokken partijen;

51. roept de Commissie, de UEFA en andere belanghebbenden ertoe op, ook andere vormen van discriminatie in en rond het voetbalstadion, zoals discriminatie op grond van geslacht, afkomst, seksuele geaardheid of anderszins, niet ongestraft te laten;

52. veroordeelt elke vorm van gewelddadig gedrag in voetbalstadions, moedigt de lidstaten aan de strengste maatregelen die tot hun beschikking staan, te treffen om alle vormen van geweld op het sportveld terug te dringen en te beëindigen, en spreekt zijn steun uit voor de maatregelen waarmee de UEFA het geweld tracht uit te bannen;

Mededingingsrecht en de interne markt

53. meent stellig dat de invoering van een aangepast kostenbeheersingsysteem een manier kan zijn om de financiële stabiliteit en de competitieve balans tussen teams te vergroten, bijvoorbeeld als dit wordt geïntegreerd in een bijgewerkt licentiesysteem voor de clubs;

54. is van mening dat de voetbalsector voor de onderlinge afhankelijkheid tussen concurrenten moet zorgen en de onzekerheid van wedstrijduitslagen moet waarborgen, hetgeen voor sportorganisaties zou kunnen dienen als rechtvaardiging voor het creëren van een specifiek kader op de markt voor de organisatie en de verkoop van sportevenementen; is echter van mening dat een dergelijk specifiek kader geen automatische vrijstelling van de communautaire mededingingsvoorschriften rechtvaardigt voor economische activiteiten die door het profvoetbal worden gegenereerd, gezien het toenemende economische gewicht van dergelijke activiteiten;

55. verzoekt de Commissie duidelijke richtsnoeren te ontwikkelen inzake de toepassing van de staatssteunregels en aan te geven welke overheidsfinanciering aanvaardbaar en legitiem is, zodat het voetbal zijn maatschappelijke, culturele en educatieve rol kan spelen, zoals financiële of andere steunverlening van overheidswege ten behoeve van de beschikbaarstelling of modernisering van voetbalstadions of -voorzieningen;

56. verzoekt de Commissie en de lidstaten in nauwe samenwerking met de internationale, Europese en nationale voetbalorganen na te denken over de consequenties van een mogelijke liberalisering van de gokmarkt en over mechanismen om de financiering van de sport in het algemeen en van het voetbal in het bijzonder te waarborgen, en te kijken naar maatregelen voor het beschermen van de integriteit van de nationale en Europese competities;

57. onderkent het belang van handelsmerken in de sportindustrie, tenzij deze worden gebruikt om het vrije verkeer van goederen te belemmeren;

58. merkt op dat er bij grote voetbalevenementen vaak sprake is van een scheve verhouding tussen vraag en aanbod van kaartjes, wat gunstig is voor de sponsors, maar nadelig voor de consument; benadrukt dat er bij de verdeling van kaartjes ten volle rekening moet worden gehouden met de belangen van de consument en dat een niet-discriminerende en eerlijke ticketverkoop op alle niveaus moet worden gewaarborgd; erkent evenwel dat de verdeling van kaartjes, waar nodig, beperkt kan worden tot leden van supportersclubs, reisclubs of vergelijkbare systemen, waarvan lidmaatschap verkrijgbaar is op een niet-discriminerende basis;

Verkoop van televisierechten en mededingingsrecht

59. stelt dat collectieve verkoop in alle competities essentieel is om het model van financiële solidariteit in het Europese voetbal in stand te houden; ziet uit naar een openbaar debat over en nader onderzoek van de Commissie naar de vraag of dit model in heel Europa moet gaan gelden voor zowel Europese als binnenlandse competities, zoals in de Independent Sport Review 2006 wordt gesuggereerd; verzoekt de Commissie een gedetailleerde evaluatie te verstrekken van de economische en sportieve werking van haar relevante besluiten inzake mediarechten en aan te geven in hoeverre deze al dan niet effect hebben gesorteerd;

60. onderstreept dat de verkoop van mediarechten die berusten bij de Europese nationale voetbalbonden, altijd in overeenstemming moet zijn met het mededingingsrecht van de EG, rekening houdend met het specifieke karakter van de sport, en dat de onderhandelingen hierover op transparante wijze dienen te worden gevoerd en afgerond; is met deze beperking evenwel van mening dat voetbaluitzendingen voor een zo breed mogelijk publiek toegankelijk dienen te zijn, o.a. via kosteloze zenders;

61. benadrukt dat het belang van artikel 3 bis van de huidige "Richtlijn televisie zonder grenzen" 97/36/EG [6] niet genoeg kan worden onderstreept;

62. wijst erop dat het voor het beroepsvoetbal van vitaal belang is dat de inkomsten uit televisierechten op een eerlijke wijze worden verdeeld, zodat de solidariteit tussen het beroeps- en het amateurvoetbal en tussen clubs die met elkaar in competitie zijn, gewaarborgd blijft; stelt vast dat de huidige distributie van de inkomsten uit televisierechten in de UEFA Champions League in aanzienlijke mate een afspiegeling vormt van de omvang van de nationale televisiemarkten van de clubs; stelt vast dat dit grote landen bevoordeelt en daardoor de macht van clubs uit kleinere landen vermindert;

63. verzoekt daarom de UEFA samen met de Commissie naar mechanismen te blijven zoeken om door middel van een sterkere herverdeling een meer competitieve balans op dit gebied tot stand te brengen;

64. wijst erop dat de uitzending van sportcompetities op televisie in toenemende mate plaatsvindt via gecodeerde en betaalzenders, en dat dergelijke competities op die manier ontoegankelijk worden voor een aantal consumenten;

Doping

65. beveelt aan dat de lidstaten zich in belangrijke mate bezighouden met de preventie en bestrijding van doping; verzoekt om een beleid van preventie en bestrijding van dopinggebruik en onderstreept de noodzaak te strijden tegen onregelmatigheden via controles, onderzoek, opsporing, en een permanente longitudinale follow-up door onafhankelijke artsen en tevens via voorlichting, gelijktijdig met preventie en opleiding; verzoekt de profclubs een verklaring op te stellen waarin zij zich verplichten om doping te bestrijden en door middel van interne controles de naleving te controleren;

*

* *

66. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten, de UEFA, de FIFA, de EPFL, het Europese Club Forum en FIFpro.

[1] COM(1999)0644.

[2] Conclusies van het voorzitterschap, Europese Raad van Nice 7- 9 december 2000, Bijlage IV.

[3] PB L 203 van 1.8.2002, blz. 1.

[4] PB L 216 van 20.8.1994, blz. 12.

[5] PB C 291 E van 30.11.2006, blz. 143.

[6] PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.

--------------------------------------------------