Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

1. INLEIDING

In haar witboek over voedselveiligheid heeft de Commissie aangekondigd dat zij - om de communautaire wetgeving "van boer tot bord" samenhangender te maken - met voorstellen zou komen om de bestaande voorschriften voor toevoegingsmiddelen in de diervoeding te consolideren en een aantal procedurele aspecten betreffende de evaluatie van de dossiers en de verschillende soorten vergunningen voor toevoegingsmiddelen duidelijker vast te leggen (actie 19 van het witboek).

De basisregelgeving (Richtlijn 70/524/EEG van de Raad) is vijf maal ingrijpend gewijzigd, terwijl de bijlagen bij die richtlijn meer dan honderd maal zijn gewijzigd. Geconsolideerd is de richtlijn nog nooit.

De huidige regelgeving is nogal gecompliceerd. Het bestaan van verschillende soorten vergunningen (voorlopig, voor tien jaar of voor onbeperkte duur, al dan niet gebonden aan de aanvrager) maakt de uitvoering van deze voorschriften er niet eenvoudiger op.

Soms mogen de lidstaten van de gemeenschappelijke bepalingen afwijken, bijvoorbeeld voor de gehalten aan toevoegingsmiddelen in aanvullende diervoeders, de hoeveelheid toevoegingsmiddelen en voormengsels in diervoeders). Als gevolg hiervan zijn er uiteenlopende interpretaties mogelijk en kunnen de op EG-niveau genomen besluiten niet doeltreffend gehandhaafd worden.

Bij de evaluatie van de dossiers zijn twee comités betrokken: het Permanent Comité voor veevoeders, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten ("comitéprocedure"), en het Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding (Scientific Committee for Animal Nutrition, SCAN).

De huidige procedure voor de toelating van nieuwe toevoegingsmiddelen of nieuwe toepassingen van toevoegingsmiddelen verloopt als volgt:

- het aanvragende bedrijf kiest een lidstaat die als rapporterende lidstaat optreedt. In een derde land gevestigde aanvragers moeten een vertegenwoordiger in de Gemeenschap hebben;

- de rapporterende lidstaat gaat na of het dossier van de aanvraag alle nodige gegevens bevat;

- de rapporterende lidstaat stuurt kopieën van het dossier naar de Commissie en de overige lidstaten;

- de lidstaten moeten binnen zestig dagen nagaan of het dossier volgens de EG-voorschriften is samengesteld;

- als de lidstaten geen bezwaar maken, moet de Commissie de vergunningaanvraag binnen dertig dagen op de agenda van het Permanent Comité plaatsen;

- de Commissie zorgt ervoor dat binnen 320 dagen nadat de aanvraag op de agenda van het Permanent Comité geplaatst is, er een beslissing over een communautaire vergunning wordt genomen.

In de regel wordt het SCAN in de loop van deze procedure om advies gevraagd. De termijn wordt opgeschort als leden van het Permanent Comité of het SCAN om aanvullende informatie verzoeken.

Bij deze regeling is er geen duidelijke scheiding tussen risicobeoordeling en risicomanagement, aangezien het Permanent Comité zich ook met dit laatste onderdeel bezighoudt. Verder speelt de rapporterende lidstaat in deze procedure een grote rol. Het komt voor dat de rapporterende lidstaat niet neutraal is en zich sterk voor de aanvrager inzet.

De procedure kost erg veel tijd en is nogal verwarrend voor de aanvragers, die soms hetzelfde soort vragen van verschillende zijden (Permanent Comité en SCAN) krijgt.

2. ALGEMENE DOELSTELLINGEN

Dit voorstel betreft toevoegingsmiddelen voor diervoeders en drinkwater. Er komen steeds nieuwe producten en nieuwe voedermethoden die aandacht vereisen en ook moet het gebruik van toevoegingsmiddelen in kuilvoer in aanmerking genomen worden.

Het is van groot belang dat het toevoegingsmiddel een aantoonbaar positief effect heeft (op het voer of op het dier). Verder wordt een toevoegingsmiddel alleen toegestaan als het niet schadelijk is voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu.

De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid zal straks als enige instantie de dossiers voor alle toevoegingsmiddelen evalueren, waardoor de procedure duidelijker (de richtsnoeren worden bijgewerkt en aangepast aan de verschillende typen toevoegingsmiddelen), efficiënter (slechts één evaluatie) en transparanter (goedkeuring van een beoordelingsrapport en raadpleging van het publiek) zal worden.

3. TOEPASSINGSGEBIED

Wat een toevoegingsmiddel is, wordt in deze verordening gedefinieerd. Technische hulpstoffen en diergeneesmiddelen vallen niet onder de verordening.

Uitsluitend toevoegingsmiddelen die veilig zijn voor mens en dier en voor het milieu, die de gebruiker niet misleiden en geen afbreuk doen aan de onderscheidende kenmerken van dierlijke producten, worden toegestaan.

Toevoegingsmiddelen mogen alleen in de handel worden gebracht en worden gebruikt of verwerkt als er krachtens deze verordening een vergunning voor is verleend.

Voor een aantal welbepaalde categorieën toevoegingsmiddelen mag uitsluitend de vergunninghouder het middel in de handel brengen. Dat is omdat bekend moet zijn wie er voor de duur van de vergunning verantwoordelijk is voor het toezicht.

Het voorstel bevat geen algemene voorschriften voor het verwerken van toevoegingsmiddelen in diervoeders, en met name geen minimaal te gebruiken hoeveelheden. Etiketteringsvoorschriften voor diervoeders komen in dit voorstel evenmin aan de orde.

Technische hulpstoffen, die alleen tijdens het voederproductieprocédé worden gebruikt om een bepaald technisch doel te bereiken, moeten apart behandeld worden en vallen dus buiten het toepassingsgebied van deze verordening.

Aangezien Verordening (EEG) nr. 2309/93 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen, Richtlijn 90/167/EEG tot vaststelling van de voorwaarden voor de bereiding, het in de handel brengen en het gebruik van diervoeders met medicinale werking en Richtlijn 70/524/EEG niet dezelfde mate van harmonisatie bieden, wordt het onderscheid tussen diergeneesmiddelen en toevoegingsmiddelen gepreciseerd. Afgezien van coccidiostatica die aan gezonde dieren gedurende hun hele productieve leven worden toegediend, zijn stoffen die voor ziektepreventie worden gebruikt (antibiotica) niet als toevoegingsmiddel toegestaan.

Het gebruik van coccidiostatica als toevoegingsmiddel blijft dus wel toegestaan, maar er worden maximumresidugehalten (MRL's) vastgesteld om risico's voor de gezondheid van mens of dier te vermijden. Met de huidige intensieve veehouderij in Europa is het volgens de veehouders onontkoombaar om landbouwhuisdieren, en met name pluimvee, met coccidiostatica te behandelen. Werden die stoffen niet als toevoegingsmiddel toegediend, dan zouden zij hoe dan ook in diervoeder met medicinale werking worden toegediend, met als gevolg wellicht hogere kosten en hogere doses. Het handhaven van coccidiostatica als toevoegingsmiddel betekent wel dat deze stoffen hooguit binnen vier jaar na de inwerkingtreding van deze verordening opnieuw moeten worden geëvalueerd.

4. CATEGORIEËN TOEVOEGINGSMIDDELEN

Om de lijst van toegestane toevoegingsmiddelen overzichtelijker te maken, wordt die in een aantal categorieën onderverdeeld:

- technologische toevoegingsmiddelen (bv. conserveermiddelen);

- sensoriële toevoegingsmiddelen (bv. aromastoffen, kleurstoffen);

- nutritionele toevoegingsmiddelen (bv. vitaminen);

- zoötechnische toevoegingsmiddelen (bv. darmfloraverbeteraars, niet-microbiële groeibevorderaars);

- coccidiostatica.

Elke categorie wordt in een aantal functionele groepen onderverdeeld. In elke categorie moet er voldoende flexibiliteit zijn om nieuwe groepen of producten ergens onder te brengen, zodat de lijst aan nieuwe wetenschappelijke of technische ontwikkelingen kan worden aangepast.

Tenzij anders vermeld mogen toegestane toevoegingsmiddelen met elkaar worden gemengd. Daarom is voor mengsels van toegestane toevoegingsmiddelen geen specifieke vergunning vereist.

5. UITFASERING

In verband met de bezwaren van de internationale wetenschappelijke gemeenschap zijn de vergunningen van de volgende als toevoegingsmiddel gebruikte antibiotica ingetrokken: avoparcine, tylosinefosfaat, spiramycine, virginiamycine en zinkbacitracine (Richtlijn 97/6/EG van de Commissie van 30 januari 1997, respectievelijk Verordening (EG) nr. 2821/98 van de Raad van 17 december 1998).

Dit is gedaan in verband met het mogelijke risico dat antimicrobiële resistentie van micro-organismen bij vee naar humane pathogenen wordt overgedragen.

In zijn advies van 28 mei 1999 heeft de Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) gesteld dat het gebruik als groeibevorderaar van antibiotica die behoren tot klassen die in de humane of diergeneeskunde (kunnen) worden gebruikt, zo snel mogelijk teruggebracht en uiteindelijk gestaakt moet worden.

Een tweede advies van de WS over antimicrobiële resistentie van 10-11 mei 2001 bevestigde dat deze uitfasering gepland en gecoördineerd moet worden en dat er naar alternatieven voor de bedoelde antibiotica moet worden gezocht.

Naar aanleiding van het advies van de WS wordt nu het volgende gedaan:

- antibiotica vallen niet langer onder de regelgeving voor toevoegingsmiddelen, dus er mogen geen vergunningaanvragen voor het gebruik van antibiotica als toevoegingsmiddel meer worden ingediend;

- voor de uitfasering van de vier nog toegestane antibiotica wordt een overgangsperiode vastgesteld, zodat de veehouderij zich kan aanpassen. Met ingang van 1 januari 2006 zijn deze stoffen verboden.

6. REPERTORIUM

Het principe van een positieve lijst blijft gehandhaafd: alleen toevoegingsmiddelen die in een repertorium zijn opgenomen, mogen in de handel worden gebracht of worden gebruikt of verwerkt, zo nodig onder bepaalde voorwaarden (dosis, diercategorieën, enz.).

De lijst wordt aan alle betrokken partijen verstrekt.

7. VERGUNNINGSPROCEDURE

De voorgestelde vergunningsprocedure komt in het kort neer op het volgende:

- de persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van het toevoegingsmiddel dient een aanvraag in bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid;

- de Autoriteit brengt binnen zes maanden advies uit;

- de Autoriteit stuurt haar advies aan de Commissie, de lidstaten en de aanvrager en maakt het zo spoedig mogelijk openbaar; het publiek kan bij de Commissie opmerkingen naar aanleiding van het advies indienen;

- de Commissie stelt binnen drie maanden na ontvangst van het advies een ontwerp-verordening op; wordt voor een toevoegingsmiddel vergunning verleend, dan wordt het in het repertorium opgenomen.

De vergunning is tien jaar geldig.

Voor bestaande producten waarvoor al vergunning is verleend, verloopt de procedure als volgt:

- binnen een jaar na de inwerkingtreding van de verordening meldt de persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van een toegestaan toevoegingsmiddel dit aan bij de Autoriteit;

- binnen een jaar na deze aanmelding en nadat is nagegaan of de vereiste informatie is verstrekt, stelt de Autoriteit de Commissie op de hoogte en wordt het toevoegingsmiddel in het repertorium opgenomen;

- uiterlijk een jaar voordat de vergunning verstrijkt (ingeval de vergunning van beperkte duur is) of binnen zeven jaar na de inwerkingtreding van deze verordening (voor toevoegingsmiddelen met een vergunning zonder tijdsbeperking) wordt een vergunningaanvraag ingediend. Voor coccidiostatica echter moet binnen vier jaar na de inwerkingtreding van de verordening een aanvraag worden ingediend.

De vergunningen kunnen telkens met tien jaar worden verlengd indien hiervoor uiterlijk een jaar voor het verstrijken van de vergunning een aanvraag bij de Autoriteit wordt ingediend.

Tenzij de aanvrager aantoont dat dit niet nodig is, wordt de wetenschappelijke beoordeling aangevuld met door de aanvrager verstrekte residustudies. In dat geval bevat het advies van de Autoriteit een voorstel voor maximumresidugehalten (MRL's). In de verordening waarbij de vergunning voor het toevoegingsmiddel wordt verleend, worden dan de MRL's voor de werkzame stof vastgesteld.

Toevoegingsmiddelen die genetisch gemodificeerd zijn of met een GGO zijn geproduceerd, moeten in eerste instantie voldoen aan de verordening inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders en volgens die verordening worden geëvalueerd; pas dan kan de vergunningsprocedure van de hier voorgestelde verordening worden gestart.

Is een toevoegingsmiddel eenmaal toegelaten, dan moet de vergunninghouder bepaalde verplichtingen nakomen betreffende het toezicht op de voorwaarden waaronder het in de handel wordt gebracht. De vergunninghouder moet de Autoriteit op de hoogte stellen van nieuwe informatie over de veiligheid van het product, met name de eventuele gevolgen voor bepaalde gevoeligheden wat de gezondheid van specifieke categorieën consumenten betreft.

8. ETIKETTERINGSVOORSCHRIFTEN

De etikettering van een toevoegingsmiddel moet het volgende vermelden:

- naam van het toevoegingsmiddel in het repertorium;

- naam en adres van de persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van het product;

- nettogewicht van het werkzame bestanddeel;

- gebruiksaanwijzing en aanbevelingen voor veilig gebruik.

Voor bepaalde categorieën toevoegingsmiddelen moeten soms ook de vervaldatum en specifieke gegevens (zoals de diercategorie waarvoor het bestemd is) worden vermeld.

Uit de etikettering blijkt ook of het toevoegingsmiddel voor het voer of het drinkwater bedoeld is.

9. UITVOERING

Voor het vaststellen van uitvoeringsmaatregelen en de aanpassing van de dossiervereisten aan nieuwe wetenschappelijke en technische ontwikkelingen moet de Commissie gebruikmaken van de regelgevingsprocedure van Besluit 1999/468/EG van de Raad.

De wetenschappelijke gegevens en de informatie in het ter verkrijging van de vergunning ingediende oorspronkelijke dossier mogen gedurende tien jaar niet ten behoeve van andere aanvragers worden gebruikt, tenzij de oorspronkelijke aanvrager daarmee ingestemd heeft.

2002/0073 (COD)

Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding

(voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37 en artikel 152, lid 4, onder b),

Gezien het voorstel van de Commissie [1],

[1] PB C [...] van [...], blz. [...].

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité [2],

[2] PB C [...] van [...], blz. [...].

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [3],

[3] PB C

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Het vrije verkeer van veilige en gezonde levensmiddelen en diervoeders is een wezenlijk aspect van de interne markt, dat een aanzienlijke bijdrage levert tot de gezondheid en het welzijn van de burgers en hun sociale en economische belangen.

(2) Bij de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap dient een hoog niveau van bescherming van het leven en de gezondheid van de mens te worden gewaarborgd.

(3) Met het oog op de bescherming van de gezondheid van mens en dier en van het milieu moeten toevoegingsmiddelen voor diervoeding aan een veiligheidsbeoordeling volgens een communautaire procedure worden onderworpen alvorens zij in de Gemeenschap in de handel gebracht, gebruikt of verwerkt worden.

(4) Maatregelen van de Gemeenschap met betrekking tot de gezondheid van mens en dier en het milieu moeten op het voorzorgsbeginsel gebaseerd zijn.

(5) Overeenkomstig artikel 153 van het Verdrag draagt de Gemeenschap bij tot de bevordering van het recht op voorlichting van de consument.

(6) Bij de toepassing van Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding [4] is gebleken dat alle voorschriften voor toevoegingsmiddelen moeten worden herzien om er rekening mee te houden dat de gezondheid van mens en dier en het milieu optimaal moeten worden beschermd. Ook moet in aanmerking genomen worden dat er dankzij de technologische vooruitgang nieuwe typen toevoegingsmiddelen zijn gekomen, bijvoorbeeld voor kuilvoer en drinkwater.

[4] PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1.

(7) Het uitgangspunt moet zijn dat alleen toevoegingsmiddelen waarvoor volgens de procedure van deze verordening een vergunning is verleend, onder de in de vergunning gespecificeerde voorwaarden in de handel gebracht, gebruikt en in diervoeding verwerkt mogen worden.

(8) Er moeten categorieën toevoegingsmiddelen worden gedefinieerd om de beoordeling met het oog op de vergunningverlening te vergemakkelijken. Aminozuren die nu onder Richtlijn 82/471/EEG van de Raad van 30 juni 1982 betreffende bepaalde in diervoeding gebruikte producten [5] vallen, moeten als categorie toevoegingsmiddelen worden aangemerkt en dus van het toepassingsgebied van genoemde richtlijn naar dat van deze richtlijn worden overgebracht.

[5] PB L 213 van 21.7.1982, blz. 8.

(9) Met het oog op een geharmoniseerde wetenschappelijke beoordeling van toevoegingsmiddelen dient die beoordeling door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid te worden verricht. Bij de aanvragen moeten residustudies worden verstrekt, zodat kan worden nagegaan of er maximumresidugehalten (MRL's) moeten worden vastgesteld.

(10) Erkend wordt dat in sommige gevallen een wetenschappelijke risicobeoordeling alleen onvoldoende gegevens biedt om daarop een risicomanagementbeslissing te baseren en dat op goede gronden ook andere relevante factoren in aanmerking moeten worden genomen, waaronder maatschappelijke, economische en milieufactoren, de uitvoerbaarheid van controles en het nut voor het dier of voor de consument van dierlijke producten. Daarom moet de vergunning voor een toevoegingsmiddel door de Commissie worden verleend.

(11) De Commissie dient de bevoegdheid te krijgen voor het verlenen van vergunningen voor toevoegingsmiddelen, het vaststellen van voorwaarden voor het gebruik ervan en het publiceren van een repertorium van toegestane toevoegingsmiddelen. De vergunningen moeten worden verleend volgens een procedure waarbij de lidstaten en de Commissie nauw samenwerken in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid.

(12) Waar van toepassing moet een verplichting worden opgenomen om een plan voor monitoring na het in de handel brengen uit te voeren, teneinde directe of indirecte, onmiddellijk, vertraagd of onverwacht optredende effecten van het gebruik van toevoegingsmiddelen op de gezondheid van mens of dier of het milieu te kunnen traceren en signaleren.

(13) De vergunningen voor toevoegingsmiddelen moeten op gezette tijden opnieuw worden bezien om rekening te houden met de vooruitgang in wetenschap en techniek. Dit is mogelijk door de vergunning voor een beperkte duur te verlenen.

(14) Er dient een repertorium van toegestane toevoegingsmiddelen te worden opgesteld, waarin productspecifieke informatie en bemonsterings- en detectiemethoden worden vermeld. Gegevens die niet vertrouwelijk zijn, moeten openbaar worden gemaakt.

(15) Er moeten voorschriften worden vastgesteld voor toevoegingsmiddelen die al in de handel zijn en die krachtens Richtlijn 70/524/EEG zijn toegelaten, voor aminozuren die op dit moment krachtens Richtlijn 82/471/EEG zijn toegelaten en voor toevoegingsmiddelen waarvoor de vergunningsprocedure nog loopt.

(16) De Wetenschappelijke Stuurgroep heeft in zijn advies van 28 mei 1999 verklaard dat wat het gebruik van antimicrobiële stoffen als groeibevorderaar betreft, het gebruik van middelen uit klassen die in de humane of diergeneeskunde worden gebruikt of kunnen worden gebruikt (waarbij er dus een risico is dat selectie optreedt op kruisresistentie tegen middelen die gebruikt worden om bacteriële infecties te behandelen), zo snel mogelijk moet worden teruggebracht en uiteindelijk gestaakt moet worden. Het tweede advies van de Wetenschappelijke Stuurgroep over antimicrobiële resistentie, van 10-11 maart 2001, bevestigde dat voldoende tijd moet worden gegeven om bedoelde antimicrobiële middelen door alternatieve producten te vervangen, en dat de uitfasering dus gepland en gecoördineerd dient te verlopen, aangezien overhaaste actie gevolgen voor de diergezondheid kan hebben. Daarom moet er een datum worden vastgesteld waarna het gebruik van nu nog voor gebruik als groeibevorderaar toegestane antibiotica verboden wordt, waarbij voldoende tijd moet worden gegeven voor het ontwikkelen van alternatieve producten voor die antibiotica. Ook moet worden bepaald dat voor andere antibiotica geen vergunning voor gebruik als toevoegingsmiddel meer mag worden verleend.

(17) Bepaalde stoffen met coccidiostatische werking moeten voor de doeleinden van deze verordening als toevoegingsmiddelen worden beschouwd.

(18) In het kader van de uitfasering van als groeibevorderaar gebruikte antibiotica en ter waarborging van een hoog beschermingsniveau voor de diergezondheid, zal de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid worden verzocht de voortgang bij de ontwikkeling van alternatieve stoffen en alternatieve veehouderijmethoden vóór 2005 te evalueren.

(19) Uitvoerige etikettering van het product moet verplicht gesteld worden, aangezien dat de eindgebruiker in staat stelt een goed gefundeerde keuze te maken, de handel het minst belemmert en eerlijke transacties vergemakkelijkt.

(20) Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders [6] voorziet in een vergunningsprocedure voor het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, met inbegrip van toevoegingsmiddelen voor diervoeding, die geheel of gedeeltelijk uit genetisch gemodificeerde organismen bestaan of daarmee zijn geproduceerd. Aangezien de doelstellingen van Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders anders zijn dan die van deze verordening, moet voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding zowel krachtens eerstgenoemde verordening als krachtens deze verordening een vergunning worden verleend voordat zij in de handel worden gebracht.

[6] PB L [...] van [...], blz. [...].

(21) Afhankelijk van de uitkomst van het verslag, bedoeld in artikel 45 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden [7] zou een vergoeding kunnen worden gevraagd voor de bestudering van de dossiers door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid.

[7] PB L 31 van 1.2.2002, blz.1.

(22) In de artikelen 53 en 54 van Verordening (EG) nr. 178/2002 zijn procedures vastgesteld voor noodmaatregelen met betrekking tot diervoeders die afkomstig zijn uit de Gemeenschap of uit een derde land zijn ingevoerd. Krachtens deze artikelen kan de Commissie dergelijke maatregelen nemen wanneer een diervoeder waarschijnlijk een ernstig risico voor de gezondheid van mens, dier of milieu inhoudt en het risico niet op afdoende wijze kan worden beheerst met de door de betrokken lidstaten getroffen maatregelen

(23) Bij de tenuitvoerlegging van deze verordening moet rekening worden gehouden met de technologische vooruitgang en wetenschappelijke ontwikkelingen.

(24) Daar de nodige maatregelen ter uitvoering van deze verordening maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [8], dienen deze maatregelen volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van dat besluit te worden vastgesteld.

[8] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(25) De lidstaten dienen de regels vast te stellen voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen van deze verordening en ervoor te zorgen dat zij worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn.

(26) Richtlijn 70/524/EEG moet worden ingetrokken. De etiketteringsvoorschriften voor mengvoeders die toevoegingsmiddelen bevatten, dienen echter te worden gehandhaafd totdat Richtlijn 79/373/EEG van de Raad van 2 april 1979 betreffende de handel in mengvoeders [9] is herzien. De punten 3 en 4 van de bijlage bij Richtlijn 82/471/EEG dienen te worden geschrapt, zodat aminozuren en zouten daarvan naar deze verordening kunnen worden overgeheveld.

[9] PB L 86 van 6.4.1979, blz. 30.

(27) Richtlijn 87/153/EEG bevat richtsnoeren voor de presentatie van een aanvraagdossier ten behoeve van de lidstaten. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid krijgt de taak om na te gaan of de dossiers aan de eisen voldoen. Daarom moet Richtlijn 87/153/EEG worden ingetrokken; de bijlage bij die richtlijn dient echter te worden gehandhaafd totdat er uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld.

(28) Om onderbreking van het gebruik van toevoegingsmiddelen te voorkomen is een overgangsperiode nodig. Daarom moet de mogelijkheid worden geboden om toe te staan dat stoffen waarvoor al een vergunning is verleend, in de handel mogen blijven en onder de voorwaarden van de huidige wetgeving gebruikt mogen worden totdat de voorschriften van deze verordening van toepassing zijn,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

Onderwerp, toepassingsgebied en definities

Artikel 1 Onderwerp

1. Deze verordening behelst een communautaire procedure voor de vergunningverlening voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding en het toezicht daarop, alsmede voorschriften voor de etikettering van die toevoegingsmiddelen, teneinde de grondslag te verstrekken voor het waarborgen van een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid van de mens, de gezondheid en het welzijn van dieren, het milieu en de belangen van de gebruikers met betrekking tot toevoegingsmiddelen voor diervoeding, waarbij de goede werking van de interne markt gewaarborgd is.

Artikel 2 Toepassingsgebied

1. Deze verordening is van toepassing op chemisch gedefinieerde stoffen en micro-organismen, die normaliter niet als voedermiddel worden gebruikt en opzettelijk aan diervoeders of drinkwater worden toegevoegd, hierna "toevoegingsmiddelen" genoemd.

2. Deze verordening is niet van toepassing op:

a) technische hulpstoffen, noch op technisch onvermijdelijke residuen van technische hulpstoffen in het eindproduct;

b) geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik zoals omschreven in Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik [10].

[10] PB L 311 van 28.11.2001, blz.1.

3. In voorkomend geval kan volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure worden vastgesteld of een stof of een micro-organisme een toevoegingsmiddel is dat onder deze verordening valt.

Artikel 3 Definities

Voor de doeleinden van deze verordening gelden de definities van "diervoeders", "diervoederbedrijf", "exploitant van een diervoederbedrijf", "in de handel brengen" en "traceerbaarheid" van Verordening (EG) nr. 178/2002.

Verder wordt verstaan onder:

a) "voedermiddelen": producten als omschreven in artikel 2, onder a), van Richtlijn 96/25/EG van de Raad betreffende het verkeer en het gebruik van voedermiddelen [11];

[11] PB L 125 van 13.5.1996, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 234 van 1.9.2001, blz. 55).

b) "aanvullende diervoeders": producten als omschreven in artikel 2, onder e), van Richtlijn 79/373/EEG;

c) "voormengsels van toevoegingsmiddelen": mengsels van toevoegingsmiddelen of mengsels van een of meer toevoegingsmiddelen met als drager gebruikte voedermiddelen, die niet bedoeld zijn voor rechtstreekse vervoedering aan dieren, maar voor distributie aan bedrijven die zijn geregistreerd of erkend overeenkomstig Richtlijn 95/96/EG van de Raad [12];

[12] PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/20/EG (PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20).

d) "mengvoeders": producten als omschreven in artikel 2, onder b), van Richtlijn 79/373/EEG;

e) "voor het eerst in de handel brengen": het voor de eerste maal in de handel brengen van een toevoegingsmiddel nadat het is geproduceerd, de invoer van een toevoegingsmiddel, of, indien een toevoegingsmiddel in een diervoeder is verwerkt zonder zelf in de handel te zijn gebracht, het voor de eerste maal in de handel brengen van dat diervoeder;

f) "technische hulpstoffen": stoffen die op zichzelf niet als diervoeder worden geconsumeerd, die bij de verwerking van diervoeders of voedermiddelen bewust worden gebruikt om tijdens de be- of verwerking aan een bepaald technisch doel te beantwoorden en die niet in het eindproduct achterblijven;

g) "antimicrobiële stoffen": stoffen die hetzij synthetisch, hetzij op natuurlijke wijze door bacteriën, schimmels of planten worden geproduceerd en die worden gebruikt om micro-organismen, onder andere bacteriën, virussen en schimmels, alsook parasieten, in het bijzonder protozoa, te doden of hun groei te remmen;

h) "antibioticum" een door een micro-organisme geproduceerde of daarvan afkomstige antimicrobiële stof die andere micro-organismen vernietigt of hun groei remt;

i) "maximumresidugehalte": het maximale residugehalte als gevolg van het gebruik van een toevoegingsmiddel in diervoeding dat de Gemeenschap als wettelijk toegestaan kan aanvaarden of dat als aanvaardbaar wordt erkend.

j) "groeibevorderaar": een chemisch gedefinieerde stof die bij toediening aan dieren een gunstige invloed heeft op de productie.

HOOFDSTUK II

Vergunningverlening, gebruik, monitoring en overgangsmaatregelen voor bestaande toevoegingsmiddelen

Artikel 4 In de handel brengen, verwerking en gebruik

1. Niemand mag een toevoegingsmiddel in de handel brengen, gebruiken of verwerken, tenzij:

a) daarvoor overeenkomstig deze verordening een vergunning is verleend;

b) de bij deze verordening en bij de vergunning voor de stof vastgestelde voorwaarden worden nageleefd, en

c) aan de voorwaarden voor etikettering van deze verordening wordt voldaan.

2. Indien het gaat om toevoegingsmiddelen behorende tot de in artikel 7, lid 1, onder d) en e), gedefinieerde categorieën of om toevoegingsmiddelen die geheel of gedeeltelijk uit genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) bestaan of daarmee zijn geproduceerd, mag uitsluitend de in de vergunningsverordening genoemde vergunninghouder of een door hem schriftelijk gemachtigde persoon het betrokken product in de handel brengen.

Artikel 5 Vergunningverlening

1. Eenieder die vergunning voor een toevoegingsmiddel wenst te verkrijgen, dient daartoe een aanvraag in overeenkomstig artikel 8.

2. Een vergunning mag slechts worden verleend, geweigerd, verlengd, gewijzigd, geschorst of ingetrokken om de redenen en volgens de procedures die zijn vastgelegd in deze verordening of overeenkomstig de artikelen 53 en 54 van Verordening (EG) nr. 178/2002.

3. De aanvrager van een vergunning moet in de Gemeenschap gevestigd zijn.

Artikel 6 Voorwaarden voor vergunningverlening

1. Voor een toevoegingsmiddel mag slechts een vergunning worden verleend indien de aanvrager van de vergunning afdoende en voldoende heeft aangetoond dat het, wanneer het wordt gebruikt overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld bij de vergunningsverordening voor het toevoegingsmiddel, aan de voorschriften van lid 2 voldoet en ten minste een van de in lid 3 beschreven kenmerken heeft.

2. Het toevoegingsmiddel mag:

a) geen risico voor de diergezondheid, de menselijke gezondheid of het milieu inhouden;

b) de gebruiker niet misleiden;

c) de consument niet schaden door afbreuk te doen aan de onderscheidende kenmerken van de dierlijke producten.

3. Het toevoegingsmiddel moet:

a) de eigenschappen van diervoeder gunstig beïnvloeden;

b) de eigenschappen van de dierlijke producten gunstig beïnvloeden;

c) voldoen aan de voedingsbehoeften van de dieren;

d) de gevolgen voor het milieu van de dierlijke productie gunstig beïnvloeden.

4. Voor antibiotica mag geen vergunning als toevoegingsmiddel worden verleend.

5. In afwijking van lid 4 worden bepaalde stoffen met coccidiostatische werking, die worden aangeboden voor permanent gebruik in het voeder of drinkwater, hierna "coccidiostatica" genoemd, voor de doeleinden van deze verordening als toevoegingsmiddel beschouwd.

Artikel 7 Categorieën toevoegingsmiddelen

1. Een toevoegingsmiddel wordt, afhankelijk van de functies en eigenschappen ervan, overeenkomstig de in de artikelen 8 en 10 beschreven procedure in een of meer van de hiernavolgende categorieën ingedeeld:

a) technologische toevoegingsmiddelen: stoffen die om technische redenen aan een diervoeder worden toegevoegd;

b) sensoriële toevoegingsmiddelen: stoffen waardoor de organoleptische eigenschappen van een diervoeder of de visuele kenmerken van de met de dieren geproduceerde levensmiddelen worden verbeterd of veranderd;

c) nutritionele toevoegingsmiddelen: stoffen die voor voedingsdoeleinden worden gebruikt;

d) zoötechnische toevoegingsmiddelen: toevoegingsmiddelen die worden gebruikt om het rendement van dieren die zich in goede gezondheid bevinden te verbeteren of om het milieu gunstig te beïnvloeden;

e) coccidiostatica.

2. Binnen de in lid 1 beschreven categorieën worden toevoegingsmiddelen volgens de in de artikelen 8 en 10 beschreven procedure al naar hun voornaamste functie verder ingedeeld in een of meer van de in bijlage I vermelde functionele groepen.

3. Wanneer de wetenschappelijke vooruitgang of de technologische ontwikkeling het vereist, kunnen volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure verdere categorieën en functionele groepen voor toevoegingsmiddelen worden vastgesteld.

Artikel 8 Aanvragen van een vergunning

1 Om de in artikel 5 bedoelde vergunning te verkrijgen wordt een aanvraag ingediend bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, hierna "de Autoriteit" genoemd.

2. De Autoriteit bevestigt de aanvrager binnen 15 dagen na ontvangst schriftelijk de ontvangst van de aanvraag. Op die bevestiging staat de datum van ontvangst van de aanvraag vermeld.

3. Bij de aanvraag dient het volgende te worden verstrekt:

a) naam en adres van de aanvrager;

b) de benaming van het toevoegingsmiddel, met inbegrip van een voorstel voor indeling naar categorie en functionele groep overeenkomstig artikel 7, en de specificaties ervan, inclusief zuiverheidscriteria;

c) een beschrijving van de wijze van verkrijging of vervaardiging en het beoogde gebruik van het toevoegingsmiddel, van de analysemethode voor het toevoegingsmiddel in diervoeder en indien van toepassing van de analysemethode voor de gehaltebepaling van residuen van het toevoegingsmiddel in levensmiddelen;

d) een verslag van de verrichte onderzoeken en alle andere gegevens aan de hand waarvan kan worden aangetoond dat het toevoegingsmiddel aan de criteria van artikel 6, leden 2 en 3, voldoet;

e) een voorstel voor de voorwaarden waaraan het in de handel brengen van het toevoegingsmiddel moet worden onderworpen, met inbegrip van etiketteringsvoorschriften en indien van toepassing specifieke voorwaarden voor gebruik en behandeling, in aanvullende diervoeders te gebruiken hoeveelheden en diersoorten waarvoor het toevoegingsmiddel is bestemd;

f) een schriftelijke verklaring dat drie monsters van het toevoegingsmiddel door de aanvrager rechtstreeks naar het in artikel 20 bedoelde communautaire referentielaboratorium zijn gezonden met het oog op validatie van de analysemethode overeenkomstig de eisen in bijlage II;

g) in geval van toevoegingsmiddelen waarvoor een indeling wordt voorgesteld in een andere categorie dan genoemd in artikel 7, lid 1, onder a) en b), en van toevoegingsmiddelen die geheel of gedeeltelijk uit een GGO bestaan of daarmee zijn geproduceerd, een voorstel voor monitoring na het in de handel brengen;

h) een samenvatting van het dossier;

i) voor toevoegingsmiddelen die geheel of gedeeltelijk uit GGO's bestaan of daarmee zijn geproduceerd, gegevens over de communautaire vergunning krachtens Verordening (EG) nr. [ .../...].

4. Uitvoeringsbepalingen voor dit artikel kunnen na raadpleging van de Autoriteit worden vastgesteld volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure.

Zolang deze uitvoeringsbepalingen nog niet zijn vastgesteld, wordt de aanvraag ingediend overeenkomstig de bijlage bij Richtlijn 87/153/EEG.

5. Binnen een jaar na de inwerkingtreding van deze verordening brengt de Autoriteit uitvoerige richtsnoeren uit voor de opstelling, presentatie en validatie van aanvragen.

Artikel 9 Advies van de Autoriteit

1. De Autoriteit brengt binnen zes maanden na ontvangst van een geldige aanvraag advies uit.

2. Zo nodig kan de Autoriteit de aanvrager verzoeken de bij de aanvraag verstrekte gegevens binnen een door de Autoriteit gestelde termijn aan te vullen. Ingeval de Autoriteit om aanvullende informatie verzoekt, wordt de in lid 1 vastgestelde termijn opgeschort totdat die informatie is verstrekt. Evenzo kan de aanvrager op verzoek van de Autoriteit of op eigen initiatief binnen een bepaalde termijn een mondelinge of schriftelijke toelichting voorbereiden.

3. Voor het opstellen van het advies van de Autoriteit:

a) gaat zij na of de door de aanvrager ingediende gegevens en bescheiden in overeenstemming zijn met artikel 8 en verricht zij een risicobeoordeling om na te gaan of het toevoegingsmiddel voldoet aan de criteria van artikel 6, leden 2 en 3;

b) controleert zij het verslag van het communautaire referentielaboratorium;

c) stelt zij de aanvraag en eventuele door de aanvrager verstrekte aanvullende informatie ter beschikking van de lidstaten en de Commissie;

d) maakt zij de in artikel 8, lid 3, onder h), bedoelde samenvatting van het dossier openbaar;

e) kan zij ieder officieel wetenschappelijk orgaan in de lidstaten dat op het gebied van diervoeding werkzaam is, verzoeken mee te werken aan de beoordeling van het toevoegingsmiddel.

4. Ingeval het advies luidt dat het toevoegingsmiddel kan worden toegelaten, worden in het advies de volgende gegevens opgenomen:

a) naam en adres van de aanvrager;

b) de benaming van het toevoegingsmiddel, met inbegrip van de indeling naar categorie en functionele groep overeenkomstig artikel 7, de specificaties ervan, inclusief zuiverheidscriteria, en de analysemethode;

c) afhankelijk van de resultaten van de risicobeoordeling, specifieke voorwaarden of beperkingen ten aanzien van de behandeling, de concentraties, het gehalte in diervoeders of drinkwater, de diersoorten en -categorieën waarvoor het toevoegingsmiddel is bedoeld en voorschriften voor monitoring na het in de handel brengen;

d) specifieke aanvullende etiketteringsvoorschriften voor het toevoegingsmiddel in verband met de onder c) vastgestelde voorwaarden en beperkingen;

e) een voorstel voor vaststelling van maximumresidugehalten (MRL's) in de betrokken levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tenzij het advies van de Autoriteit concludeert dat het niet nodig is om ter bescherming van de gezondheid van de consument MRL's vast te stellen of er al MRL's zijn vastgesteld in bijlage I of bijlage III van Verordening (EG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong [13].

[13] PB L 224 van 18.8.1990, blz.1.

5. De Autoriteit zendt haar advies aan de Commissie, de lidstaten en de aanvrager, met daarbij haar beoordeling van het toevoegingsmiddel en een motivatie van haar advies.

6. De Autoriteit maakt haar advies openbaar nadat de overeenkomstig artikel 18, lid 2, als vertrouwelijk aangemerkte informatie daaruit is verwijderd.

Artikel 10 Communautaire vergunning

1. Binnen drie maanden na ontvangst van het advies van de Autoriteit stelt de Commissie een ontwerp-verordening op ten aanzien van de aanvraag, met inachtneming van het bepaalde in artikel 6, leden 2 en 3, de overige communautaire wetgeving en andere ter zake dienende factoren, met name het nut voor de gezondheid en het welzijn van dieren en voor de consument van dierlijke producten.

Indien de ontwerp-verordening niet in overeenstemming is met het advies van de Autoriteit, licht de Commissie de redenen voor de verschillen toe.

In uitzonderlijk gecompliceerde gevallen kan de termijn van drie maanden worden verlengd.

2. Indien de ontwerp-verordening behelst dat een vergunning dient te worden verleend, worden in de ontwerp-verordening de in artikel 9, lid 4, onder b), c), en d), bedoelde gegevens vermeld.

3. In de ontwerp-verordeningen ter verlening van een vergunning voor toevoegingsmiddelen behorende tot de in artikel 7, lid 1, onder d) en e), gedefinieerde categorieën of voor toevoegingsmiddelen die geheel of gedeeltelijk uit GGO's bestaan of daarmee zijn geproduceerd, worden voorts vermeld de naam van de vergunninghouder en in voorkomend geval de aan het GGO toegekende eenduidige code als bedoeld in Verordening (EG) nr. ../... [van het Europees Parlement en de Raad betreffende de traceerbaarheid en etikettering van genetisch gemodificeerde organismen en de traceerbaarheid van met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde levensmiddelen en diervoeders en tot wijziging van Richtlijn 2001/18/EG] [14].

[14] PB L .... .

4. Indien de Commissie van oordeel is dat de residugehalten van een toevoegingsmiddel in levensmiddelen, afkomstig van dieren waaraan dat toevoegingsmiddel is toegediend, schadelijk kan zijn voor de menselijke gezondheid, neemt zij in de ontwerp-verordening maximumresidugehalten (MRL's) op voor de werkzame stof of voor metabolieten daarvan in de betrokken levensmiddelen van dierlijke oorsprong. In dat geval wordt de werkzame stof voor de doeleinden van Richtlijn 96/23/EG van de Raad [15] geacht te vallen onder bijlage I van die richtlijn. Wanneer in de communautaire wetgeving al een MRL voor de betrokken stof is vastgesteld, geldt die MRL ook voor residuen van de werkzame stof of metabolieten daarvan, als voortkomend uit het gebruik van de stof als toevoegingsmiddel.

[15] PB L 125 van 23.5.1993, blz. 10.

5. De verordening betreffende de vergunningaanvraag voor een toevoegingsmiddel wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure.

6. De Commissie stelt de aanvrager onverwijld in kennis van het genomen besluit.

7. De volgens de procedure van deze verordening verleende vergunning is in de gehele Gemeenschap gedurende tien jaar geldig en kan overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 worden verlengd. Het toevoegingsmiddel waarvoor vergunning verleend is, wordt opgenomen in het in artikel 17 bedoelde repertorium (hierna "het repertorium" genoemd). Bij elke opneming in het repertorium worden de datum van de vergunning en de in de leden 2 en 3 bedoelde gegevens vermeld.

8. De verlening van de vergunning laat de algemene wettelijke en strafrechtelijke aansprakelijkheid van een exploitant van een diervoederbedrijf met betrekking tot het betrokken toevoegingsmiddel onverlet.

Artikel 11 Status van bestaande producten

1 In afwijking van artikel 4 mag een toevoegingsmiddel dat vóór de in artikel 26, tweede alinea, genoemde datum krachtens Richtlijn 70/524/EEG in de handel is gebracht en een aminozuur of zout van een aminozuur dat, of een analoge stof die, voor bedoelde datum is opgenomen in punt 3, respectievelijk punt 4 van de bijlage bij Richtlijn 82/471/EEG, in de handel gebracht en gebruikt worden overeenkomstig de voorwaarden zoals opgenomen in de vermeldingen in de bijlage bij Richtlijn 70/524/EEG, respectievelijk Richtlijn 82/471/EEG betreffende de betrokken stof, mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

a) binnen een jaar na de inwerkingtreding van deze verordening stelt eenieder die een toevoegingsmiddel in de handel brengt, de Autoriteit hiervan in kennis. Bij deze kennisgeving worden de in artikel 8, lid 3, onder a) tot en met c), genoemde gegevens verstrekt;

b) binnen een jaar na de onder a) bedoelde kennisgeving stelt de Autoriteit, na zich ervan te hebben vergewist dat alle vereiste informatie is ingediend, de Commissie ervan in kennis dat zij de krachtens dit artikel vereiste informatie heeft ontvangen. De betrokken producten wordt in het repertorium opgenomen. Bij elke opneming in het repertorium worden de datum waarop het betrokken product voor het eerst in het repertorium is opgenomen en, voorzover van toepassing, de datum waarop de vergunning verstrijkt, vermeld.

2. Uiterlijk één jaar voor het verstrijken van de krachtens Richtlijn 70/524/EEG verleende vergunning, indien het gaat om toevoegingsmiddel waarvoor een vergunning met beperkte geldigheidsduur is verleend, en uiterlijk zeven jaar na de inwerkingtreding van deze verordening, indien het gaat om toevoegingsmiddel waarvoor een vergunning zonder tijdsbeperking is verleend, wordt een aanvraag overeenkomstig artikel 8 ingediend. Voor stoffen die tot de categorie "coccidiostatica" behoren, wordt uiterlijk vier jaar na de inwerkingtreding van deze verordening een aanvraag ingediend. Volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure kan een gedetailleerd tijdschema met vermelding van de rangorde voor de herbeoordeling van de verschillende categorieën toevoegingsmiddel worden vastgesteld.

3. Op producten die in het repertorium zijn opgenomen is het bepaalde in deze verordening van toepassing, in het bijzonder de artikelen 13, 14, 15 en 16, die op dergelijke producten van toepassing zijn alsof zij krachtens artikel 10 waren toegelaten.

4. Ingeval de vergunningen niet aan een specifieke vergunninghouder zijn verleend, dient eenieder die de in dit artikel bedoelde producten invoert of vervaardigt, de informatie of de aanvraag bij de Autoriteit in.

5. Indien de in lid 1, onder a), bedoelde kennisgeving en de bijbehorende gegevens niet binnen de gestelde termijn worden verstrekt of onjuist blijken, of indien binnen de gestelde termijn geen aanvraag overeenkomstig lid 2 wordt ingediend, wordt volgens de in artikel 22, lid 2, bedoelde procedure een verordening vastgesteld waarin het uit de handel nemen van het betrokken toevoegingsmiddel wordt gelast. In die maatregel kan worden bepaald dat de bestaande voorraden van het product gedurende een beperkte periode opgebruikt mogen worden.

Artikel 12 Uitfasering

In afwijking van de artikelen 5 en 11 is het in de handel brengen en het gebruik als antimicrobiële groeibevorderaar van de in bijlage B, hoofdstuk I, onder A, en hoofdstuk II, onder A, van Richtlijn 70/524/EEG opgenomen stoffen monensin-natrium, salinomycine-natrium, flavofosfolipol en avilamycine met ingang van 1 januari 2006 verboden en worden deze stoffen op die datum uit het repertorium geschrapt.

Artikel 13 Toezicht

1. Nadat voor een toevoegingsmiddel overeenkomstig deze verordening een vergunning is verleend, zorgt eenieder die dat toevoegingsmiddel, of een diervoeder waarin het is verwerkt, gebruikt of in de handel brengt, ervoor dat alle voorwaarden en beperkingen ten aanzien van het in de handel brengen, het gebruik en de behandeling van het toevoegingsmiddel of de diervoeders die het bevatten, worden nageleefd. Indien monitoringvoorschriften als bedoeld in artikel 9, lid 4, onder c), zijn vastgesteld, zorgt de vergunninghouder ervoor dat die worden uitgevoerd en brengt hij hierover aan de Autoriteit verslag uit overeenkomstig de vergunning.

2. De vergunninghouder stelt de Autoriteit onverwijld in kennis van alle nieuwe informatie die van invloed zou kunnen zijn op de beoordeling van de veiligheid van het gebruik van het toevoegingsmiddel, in het bijzonder bepaalde gevoeligheden wat de gezondheid van specifieke consumenten betreft. De vergunninghouder stelt de Autoriteit onverwijld in kennis van verboden of beperkingen die zijn opgelegd door de bevoegde autoriteit van een derde land waarin het toevoegingsmiddel in de handel wordt gebracht.

Artikel 14 Wijziging, schorsing en intrekking van vergunningen

1. Indien de Autoriteit op eigen initiatief of naar aanleiding van een verzoek van een lidstaat of van de Commissie van oordeel is dat een overeenkomstig deze verordening verleende vergunning dient te worden gewijzigd, geschorst of ingetrokken, brengt zij de Commissie daarover onverwijld advies uit.

2. Indien de vergunninghouder voorstelt de voorwaarden van de vergunning te wijzigen, dient hij hiertoe een aanvraag bij de Autoriteit in en verstrekt daarbij de nodige gegevens ter onderbouwing van de wijzigingsaanvraag. De Autoriteit brengt over de aanvraag advies uit.

3. De Commissie bestudeert het advies van de Autoriteit zo spoedig mogelijk; een definitief besluit over de wijziging, schorsing of intrekking van de vergunning wordt vastgesteld volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure.

4. De Commissie stelt de aanvrager onverwijld in kennis van het genomen besluit. Het repertorium wordt dienovereenkomstig gewijzigd.

Artikel 15 Verlenging van vergunningen

1. Krachtens deze verordening verleende vergunningen kunnen telkens voor tien jaar worden verlengd, indien de aanvrager hiertoe uiterlijk een jaar voor het verstrijken van de vergunning een aanvraag bij de Autoriteit indient.

Ingeval de vergunningen niet aan een specifieke vergunninghouder zijn verleend, kan eenieder die de in dit artikel bedoelde producten invoert of vervaardigt, de informatie of de aanvraag bij de Autoriteit indienen, waarna hij als de aanvrager wordt beschouwd.

De Autoriteit bevestigt de aanvrager binnen 15 dagen na ontvangst schriftelijk de ontvangst van de aanvraag. Op die bevestiging staat de datum van ontvangst van de aanvraag vermeld.

2. Bij de aanvraag dient het volgende te worden verstrekt:

a) een afschrift van de vergunning voor het in de handel brengen van het toevoegingsmiddel;

b) een verslag van de resultaten van de monitoring na het in de handel brengen, indien in de vergunning monitoringvoorschriften zijn opgenomen;

c) alle overige nieuwe informatie die beschikbaar gekomen is ten aanzien van de beoordeling van de veiligheid van het gebruik en de werkzaamheid van het toevoegingsmiddel en de risico's van het toevoegingsmiddel voor mensen of dieren of voor het milieu;

d) zo nodig een voorstel tot wijziging of aanvulling van de voorwaarden van de oorspronkelijke vergunning, onder andere de voorwaarden die verband houden met de toekomstige monitoring.

3. Tegelijk met het indienen van de aanvraag bij de Autoriteit zendt de aanvrager de in lid 2 bedoelde gegevens en bescheiden aan de Commissie.

4. De procedure van de artikelen 9 en 10 is van overeenkomstige toepassing.

5. Indien om redenen die niet verwijtbaar zijn aan de aanvrager geen besluit over het verzoek om verlenging wordt genomen vóór het verstrijken van de vergunning, wordt de geldigheidsduur van de vergunning voor het betrokken product automatisch verlengd tot het moment waarop de Commissie hierover besluit. De Commissie stelt de aanvrager in kennis van deze verlenging van de vergunning.

6. De regels voor de toepassing van dit artikel worden na raadpleging van de Autoriteit vastgesteld volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure.

7. De Autoriteit brengt uitvoerige richtsnoeren uit voor het opstellen en indienen van aanvragen.

Hoofdstuk III

Etikettering

Artikel 16 Etikettering van toevoegingsmiddel

1. Niemand mag een toevoegingsmiddel, een mengsel van toevoegingsmiddelen of een voormengsel van toevoegingsmiddelen in de handel brengen, tenzij op de verpakking of recipiënt voor elk in het materiaal aanwezige toevoegingsmiddel de volgende gegevens goed zichtbaar, duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht:

a) de bij het verlenen van de vergunning aan het toevoegingsmiddel gegeven specifieke benaming, voorafgegaan door de functionele groep zoals vermeld in de vergunning;

b) de naam of de firmanaam en het adres of het hoofdkantoor van de persoon die verantwoordelijk is voor de in dit lid bedoelde vermeldingen;

c) het nettogewicht of voor vloeibare toevoegingsmiddelen het nettovolume of het nettogewicht;

d) indien van toepassing, het erkenningsnummer dat overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 95/69/EG aan het bedrijf of de tussenpersoon is toegekend, dan wel het registratienummer dat overeenkomstig artikel 10 van die richtlijn aan het bedrijf of de tussenpersoon is toegekend;

e) de gebruiksaanwijzing, eventuele aanbevelingen voor veilig gebruik en, indien van toepassing, de in de vergunning vermelde specifieke voorschriften, met inbegrip van de diersoorten en -categorieën waarvoor het toevoegingsmiddel, mengsel van toevoegingsmiddelen of voormengsel van toevoegingsmiddelen is bedoeld.

2. Naast de in lid 1 genoemde gegevens worden op de verpakking of recipiënt van een toevoegingsmiddel behorende tot de in bijlage III vermelde functionele groepen de in die bijlage genoemde gegevens goed zichtbaar, duidelijk leesbaar en onuitwisbaar aangebracht.

3. In geval van voormengsels wordt het woord "VOORMENGSEL" duidelijk zichtbaar op het etiket vermeld.

4. Bijlage III kan aan de technische en wetenschappelijke ontwikkeling worden aangepast volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure.

Hoofdstuk IV

Algemene bepalingen

Artikel 17 Communautair repertorium van toevoegingsmiddelen voor diervoeding

1. De Commissie stelt een Communautair repertorium van toevoegingsmiddelen voor diervoeding op en houdt dat bij.

2. Het repertorium wordt openbaar gemaakt.

3. Het repertorium wordt ten minste eenmaal per jaar geconsolideerd.

Artikel 18 Vertrouwelijke behandeling van gegevens

1. De aanvrager kan aangeven welke krachtens deze verordening ingediende informatie vertrouwelijk dient te worden behandeld aangezien de openbaarmaking van die informatie een aanzienlijke nadelige invloed kan hebben op zijn concurrentiepositie. In dit geval moeten verifieerbare redenen worden aangevoerd.

2. De Autoriteit stelt na overleg met de aanvrager vast welke informatie, met uitzondering van de in lid 3 genoemde gegevens, vertrouwelijk moet worden behandeld en brengt de aanvrager op de hoogte van haar beslissing.

3. Informatie met betrekking tot de volgende punten wordt niet als vertrouwelijk beschouwd:

a) de naam en samenstelling van het toevoegingsmiddel en indien van toepassing de aanduiding van het substraat en de productiestam;

b) de fysisch-chemische en biologische eigenschappen van het toevoegingsmiddel,

c) de gevolgen van het toevoegingsmiddel voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu;

d) de gevolgen van het toevoegingsmiddel voor de kenmerken van de dierlijke producten en de voedingseigenschappen van het toevoegingsmiddel;

e) methoden voor bemonstering, detectie en identificatie van het toevoegingsmiddel en indien van toepassing monitoringvoorschriften en een samenvatting van de resultaten van de monitoring;

f) informatie over afvalbehandeling en noodmaatregelen.

4. Onverminderd het bepaalde in lid 2 verstrekt de Autoriteit alle informatie waarover zij beschikt op verzoek aan de Commissie en de lidstaten, inclusief informatie die krachtens lid 2 als vertrouwelijk is aangemerkt.

5. De lidstaten, de Commissie en de Autoriteit de behandelen alle krachtens lid 2 als vertrouwelijk aangemerkte informatie vertrouwelijk, behalve indien het gaat om informatie die openbaar moet worden gemaakt ter bescherming van de gezondheid van mens of dier of van het milieu.

6. Indien een aanvrager een aanvraag intrekt of heeft ingetrokken, respecteren de Autoriteit, de Commissie en de lidstaten de vertrouwelijkheid van commerciële en industriële informatie, met inbegrip van informatie over onderzoek en ontwikkeling alsmede informatie over de vertrouwelijkheid waarvan de Autoriteit en de aanvrager van mening verschillen.

Artikel 19 Gegevensbescherming

De wetenschappelijke gegevens en de andere informatie in het dossier van de aanvraag overeenkomstig artikel 8 mogen gedurende tien jaar vanaf de datum van vergunningverlening niet ten behoeve van andere aanvragers worden gebruikt, tenzij die andere aanvrager met de eerdere aanvrager is overeengekomen dat die gegevens en informatie wel mogen worden gebruikt. Na het verstrijken van de termijn van tien jaar mag de Autoriteit de resultaten van de evaluatie aan de hand van de wetenschappelijke gegevens en de informatie in het dossier geheel of gedeeltelijk gebruiken ten behoeve van een andere aanvrager.

Artikel 20 Referentielaboratoria

Het communautaire referentielaboratorium, alsmede de bevoegdheden en taken daarvan, zijn vastgesteld in bijlage II.

Volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure kunnen nationale referentielaboratoria worden ingesteld.

Nadere bepalingen ter uitvoering van bijlage II, alsmede wijzigingen daarin, worden vastgesteld volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 21 Comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, opgericht bij Verordening (EG) nr. 178/2002.

2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG met inachtneming van de artikelen 7 en 8 van dat besluit van toepassing.

3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt op drie maanden bepaald.

Artikel 22 Intrekking van verordeningen

1. Richtlijn 70/524/EEG wordt met ingang van de datum van toepassing van deze verordening ingetrokken. Artikel 16 van Richtlijn 70/524/EEG blijft echter van kracht totdat Richtlijn 79/373/EEG is herzien en daarin voorschriften zijn opgenomen betreffende de etikettering van mengvoeders die toevoegingsmiddelen bevatten.

2. De punten 3 en 4 van de bijlage bij Richtlijn 82/471/EEG worden met ingang van de datum van toepassing van deze verordening geschrapt.

3. Richtlijn 87/153/EEG wordt met ingang van de datum van toepassing van deze verordening ingetrokken. De bijlage bij die richtlijn blijft echter van kracht totdat de in artikel 8, lid 4, van deze verordening bedoelde uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld.

4. Verwijzingen naar Richtlijn 70/524/EEG worden gelezen als verwijzingen naar deze verordening.

Artikel 23 Sancties

De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen van deze verordening en nemen alle maatregelen om te bereiken dat zij worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk zes maanden na de datum van bekendmaking van deze verordening van deze regels en maatregelen in kennis en delen haar onverwijld alle latere wijzigingen daarvan mee.

Artikel 24 Overgangsmaatregelen

1. Aanvragen die vóór de inwerkingtreding van deze verordening krachtens artikel 4 van Richtlijn 70/524/EEG zijn ingediend, worden behandeld als aanvragen krachtens artikel 8 van deze verordening indien de in artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/524/EEG bedoelde eerste opmerkingen nog niet aan de Commissie zijn toegezonden. Lidstaten die voor een dergelijke aanvraag als rapporteur zijn gekozen, zenden het voor die aanvraag ingediende dossier onverwijld door naar de Autoriteit.

2 De etiketteringsvoorschriften van hoofdstuk III van deze verordening gelden niet voor producten die vóór de datum van toepassing van deze verordening legaal in de Gemeenschap zijn vervaardigd en geëtiketteerd of legaal in de Gemeenschap zijn geïmporteerd en in het vrije verkeer zijn gebracht.

Artikel 25 Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing met ingang van [een jaar na de datum van bekendmaking van deze verordening].

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, [...]

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitter De Voorzitter

BIJLAGE I Groepen toevoegingsmiddelen

1. De categorie "technologische toevoegingsmiddelen" omvat de volgende functionele groepen:

a) conserveermiddelen: stoffen, met inbegrip van inkuilmiddelen, of eventueel micro-organismen, die de houdbaarheid van diervoeders en voedermiddelen verlengen door deze te beschermen tegen bederf door micro-organismen;

b) antioxidanten: stoffen die de houdbaarheid van diervoeders en voedermiddelen vergroten door deze te beschermen tegen bederf door oxidatie;

c) emulgatoren: stoffen die een homogene menging van twee of meer onmengbare fasen in een diervoeder mogelijk maken of in stand houden;

d) stabilisatoren: stoffen die het mogelijk maken de fysisch-chemische toestand van een diervoeder te handhaven;

e) verdikkingsmiddelen: stoffen die de viscositeit van een diervoeder vergroten;

f) geleermiddelen: stoffen die een diervoeder vorm geven door de vorming van een gel;

g) antiklontermiddelen: stoffen die de neiging van afzonderlijke levensmiddelendeeltjes om aan elkaar te kleven, verkleinen;

h) zuurteregelaars: stoffen die de pH van een diervoeder regelen.

2. De categorie "sensoriële toevoegingsmiddelen" omvat de volgende functionele groepen:

a) kleurstoffen:

i) stoffen die aan een diervoeder kleur geven of daaraan kleur teruggeven, met inbegrip van natuurlijke bestanddelen van voedermiddelen en andere natuurlijke bronnen die normaal niet als voedermiddel worden genuttigd;

ii) stoffen die bij toediening aan dieren aan een levensmiddel van dierlijke oorsprong kleur geven of teruggeven;

ii) denatureermiddelen: stoffen aan de hand waarvan, als zij bij de vervaardiging van verwerkte diervoeders worden gebruikt, de oorsprong van een specifiek levensmiddel of voedermiddel kan worden achterhaald;

b) aromatische en eetlustopwekkende stoffen: natuurlijke producten die met behulp van fysische, chemische, enzymatische of microbiologische procédés zijn verkregen uit materiaal van plantaardige of dierlijke oorsprong, dan wel chemisch gedefinieerde stoffen, die de diervoeders waaraan zij zijn toegevoegd smakelijker maken.

3. De categorie "nutritionele toevoegingsmiddelen" omvat de volgende functionele groepen:

a) vitaminen;

b) sporenelementen;

c) aminozuren.

4. De categorie "zoötechnische toevoegingsmiddelen" omvat de volgende functionele groepen:

a) verteringsbevorderaars: stoffen die bij toediening aan dieren de verteerbaarheid van de voeding vergroten doordat zij op bepaalde voedermiddelen werken;

b) darmfloraverbeteraars: kolonievormende micro-organismen of andere, chemisch gedefinieerde stoffen, die bij toediening aan dieren een gunstig effect op de darmflora hebben;

c) "groeibevorderaars": chemisch gedefinieerde stoffen die bij toediening aan dieren een gunstige invloed hebben op de productieparameters.

BIJLAGE II Bevoegdheden en taken van het communautaire referentielaboratorium

1. Het in artikel 20 bedoelde communautaire referentielaboratorium is het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie.

2. Voor de in deze bijlage genoemde taken wordt het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek bijgestaan door een consortium van nationale referentielaboratorium.

Het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek is met name verantwoordelijk voor:

- de ontvangst, voorbereiding, bewaring en instandhouding van de controlemonsters;

- het testen en valideren van de methode voor bemonstering en detectie;

- de evaluatie van de gegevens die door de aanvrager van de vergunning voor het in de handel brengen van het toevoegingsmiddel zijn verstrekt met het oog op het testen en valideren van de bemonsterings- en detectiemethode;

- het uitbrengen van uitvoerige evaluatieverslagen aan de Autoriteit.

3. Het communautaire referentielaboratorium treedt op bij de regeling van geschillen tussen lidstaten ten aanzien van de resultaten van de in deze bijlage genoemde taken.

BIJLAGE III Specifieke etiketteringsvoorschriften voor bepaalde toevoegingsmiddelen en voor voormengsels

a) Zoötechnische toevoegingsmiddelen: de uiterste datum van garantie van het gehalte of de houdbaarheid vanaf de datum van vervaardiging, het referentienummer van de partij en de datum van vervaardiging, de gebruiksaanwijzing, en eventueel een aanbeveling inzake veilig gebruik wanneer voor deze toevoegingsmiddelen bij het verlenen van de vergunning bijzondere bepalingen zijn vastgesteld;

b) Enzymen, naast de bovengenoemde gegevens: de specifieke benaming van het actieve bestanddeel (de actieve bestanddelen) volgens zijn (hun) enzymatische werking overeenkomstig de verleende vergunning, het International Union of Biochemistry-identificatienummer (IUB-nummer);

c) Micro-organismen, naast de bovengenoemde gegevens: het stamidentificatienummer van de kolonievormende eenheden (CFU per gram);

d) Nutritionele toevoegingsmiddelen: het gehalte aan werkzame stof en de uiterste datum van garantie van het gehalte of de houdbaarheid vanaf de datum van vervaardiging;

e) Technologische en sensoriële toevoegingsmiddelen: het gehalte aan werkzame stof.

FINANCIEEL MEMORANDUM BIJ HET BESLUIT

Beleidsgebied: Gezondheid en consumentenbescherming

Activiteit: diervoeders

Benaming van de actie: verordening (EG) nr. ... van het Europees Parlement en de Raad inzake toevoegingsmiddelen voor diervoeding

1. BEGROTINGSPLAATS(EN) + OMSCHRIJVING(EN)

A-703

A-704

B1-333 A Fytosanitaire maatregelen

2. ALGEMENE CIJFERS

2.1. Totale toewijzing voor de actie (deel B): 430 miljoen EUR aan VK

2.2. Duur:

De activiteit begint in juli 2003.

2.3. Meerjarenraming van de uitgaven:

a) Tijdschema vastleggingskredieten/betalingskredieten (financiering uit de begroting) (cf. punt 6.1.1)

in miljoen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

b) Technische en administratieve bijstand en ondersteuningsuitgaven (cf. punt 6.1.2)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

c) Financiële gevolgen in verband met de personele middelen en andere huishoudelijke uitgaven (cf. punten 7.2 en 7.3)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.4. Verenigbaarheid met de financiële programmering en de financiële vooruitzichten

|X| Voorstel verenigbaar met de bestaande financiële programmering.

Dit voorstel vereist een herprogrammering van de betrokken rubriek van de financiële vooruitzichten.

inclusief, in voorkomend geval, een beroep op de bepalingen van het interinstitutioneel akkoord.

2.5. Financiële gevolgen voor de ontvangsten [16]

[16] Voor nadere informatie zie de bijgevoegde toelichting.

|X| Geen enkele financiële implicatie (betreft technische aspecten in verband met de tenuitvoerlegging van een maatregel)

OF

Financiële gevolgen - Het effect op de ontvangsten is als volgt:

NB: alle opmerkingen en toelichtingen met betrekking tot de methode waarmee de gevolgen voor de ontvangsten worden berekend, moeten op een afzonderlijk blad worden toegevoegd aan dit financieel memorandum.

in miljoen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(Elke betrokken begrotingsplaats beschrijven en het passende aantal regels aan de tabel toevoegen indien het effect betrekking heeft op meerdere begrotingsplaatsen)

3. BEGROTINGSKENMERKEN

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4. RECHTSGROND

Artikel 95 en artikel 152, lid 4, onder b), van het EG-Verdrag.

5. BESCHRIJVING EN MOTIVERING

5.1. Doel van het communautaire optreden [17]

[17] Voor nadere informatie zie de bijgevoegde toelichting.

5.1.1. Doelstellingen

Dit voorstel streeft ernaar dat:

- bij er het gebruik en het in de handel brengen van toevoegingsmiddelen geen risico voor de gezondheid van mens en dier of voor het milieu optreedt;

- de consument daardoor niet wordt misleid of geschaad doordat afbreuk wordt gedaan aan de onderscheidende kenmerken van de dierlijke producten;

- de gebruiker geïnformeerd wordt over de kenmerken van het product;

- de communautaire wetgeving "van boer tot bord" samenhangender wordt door bepaalde procedurele aspecten te verduidelijken;

- rekening wordt gehouden met het van start gaan van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna "de Autoriteit" genoemd), die de verantwoordelijkheid krijgt voor de risicobeoordeling van toevoegingsmiddelen.

Het voorstel bevat een gecentraliseerde vergunningsprocedure waarmee de Commissie het in de handel brengen en het gebruik van toevoegingsmiddelen kan toestaan.

Het voorstel bevat ook bepalingen om een einde te maken aan het gebruik van antibiotica als groeibevorderaar.

De persoon die voor het in de handel brengen van het toevoegingsmiddelen verantwoordelijk is, dient een aanvraag in bij de Autoriteit. De Autoriteit zal als enige instantie de dossiers voor alle toevoegingsmiddelen evalueren, waardoor de procedure duidelijker (de richtsnoeren worden bijgewerkt), efficiënter (slechts één evaluatie) en transparanter (goedkeuring van een beoordelingsrapport en raadpleging van het publiek) zal worden.

Nadat de Autoriteit een advies heeft uitgebracht, neemt de Commissie via een comitéprocedure een beslissing.

Het voorstel bestrijkt ook:

- procedures voor de wijziging, schorsing, intrekking en verlenging van vergunningen;

- een communautair repertorium dat door de Commissie wordt opgezet en onderhouden.

5.1.2. Genomen maatregelen die onder de evaluatie ex ante vallen

Niet van toepassing

5.2. Voorgenomen acties en wijze van financiering uit de begroting

Algemene doelstellingen: relatie met het algehele doel.

Indicatoren voor het meten van de resultaten:

output-indicatoren: aantal gehouden vergaderingen en aantal behandelde aanvragen voor vergunning/verlenging/wijziging/schorsing/intrekking;

effectindicatoren: aantal verleende/verlengde/gewijzigde/geschorste/ingetrokken vergunningen.

Geplande evaluatiemethoden en -frequentie: in het belang van de consumenten en het bedrijfsleven moet er een systeem komen waarmee op permanente basis aanvragen voor een communautaire vergunning die bij de Autoriteit worden ingediend, door het Permanent Comité kunnen worden behandeld.

Beoordeling van de bereikte resultaten: de vergunningsprocedure van de verordening waarborgt een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu, terwijl verstoring van de handel in de interne markt wordt voorkomen.

Doelgroep: uiteindelijk profiteert de consument hiervan. Ook veehouders en producenten van toevoegingsmiddelen hebben er baat bij.

5.3. Tenuitvoerlegging

De uitgaven voor de regelgeving bestaan hoofdzakelijk uit kosten van vergaderingen met deskundigen uit de lidstaten.

Er zullen werkgroepvergaderingen met deskundigen op het gebied van diervoeding en van het milieu plaatsvinden. Er zullen bijeenkomsten op internationaal niveau moeten worden bijgewoond, en vergaderingen worden gehouden met de betrokken partijen, waaronder het bedrijfsleven en consumentenorganisaties.

De definitieve vergunningverlening en verlengingen en wijzigingen van de vergunning komen tot stand door vergaderingen van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid. Op grond van de ervaring met een aantal richtlijnen op levensmiddelen- en diervoedergebied wordt het benodigde aantal vergaderingen geraamd op vijf per jaar. Aan die vergaderingen moet één vertegenwoordiger per lidstaat deelnemen.

Er zal een gegevensbank worden opgezet voor het communautair repertorium.

6. FINANCIËLE GEVOLGEN

6.1. Totale financiële gevolgen voor deel B (voor de gehele programmeringsperiode)

6.1.1. Financiering

VK in miljoen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.2. Berekening van de kosten per overwogen maatregel in deel B (voor de gehele programmeringsperiode) [18]

[18] Voor nadere informatie zie de bijgevoegde toelichting.

VK in miljoen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Zo nodig de wijze van berekening toelichten

7. GEVOLGEN VOOR HET PERSONEELSBESTAND EN DE ADMINISTRATIEVE UITGAVEN

7.1. Gevolgen voor de personele middelen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

7.2. Algemene financiële gevolgen in verband met de personele middelen

Met het huidige personeel

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De bedragen stemmen overeen met de totale uitgaven gedurende 12 maanden.

7.3. Andere huishoudelijke uitgaven die uit de actie voortvloeien

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De bedragen stemmen overeen met de totale uitgaven gedurende 12 maanden.

1 De aard van het comité en de groep waar het deel van uitmaakt, vermelden.

I. Jaartotaal (7.2 + 7.3)

398 350

II. Duur van de actie: onbepaald

III. Totale kosten van de actie (I x II) // EUR

Jaar

EUR

De personele en administratieve middelen worden gefinancierd uit de al aan de beherende dienst toegewezen kredieten.

8. TOEZICHT EN EVALUATIE

8.1. Follow-upsysteem

Zie punt 5.2.

Voor bepaalde categorieën toevoegingsmiddelen zal er een programma voor monitoring na het in de handel brengen moeten komen. De vergunninghouder moet rapporten bij de Autoriteit indienen.

De Autoriteit moet vóór 2005 nagaan welke voortgang er geboekt wordt met de ontwikkeling van alternatieve stoffen voor antibiotica die als groeibevorderaar worden gebruikt en voor alternatieve veehouderijmethoden.

De lidstaten moeten ook de nodige wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen nemen voor het geval de wetgeving niet wordt nageleefd, en die maatregelen aan de Commissie meedelen.

8.2. Procedure en periodiciteit van de voorgeschreven evaluatie

De Commissie moet de doeltreffendheid van het systeem beoordelen op basis van een niet-uitputtende lijst met informatie. De volgende informatie kan hierbij onder meer van belang zijn: het aantal verleende, gewijzigde, geschorste, verlengde of ingetrokken vergunningen, de toepassing van noodmaatregelen en de door de lidstaten verstrekte informatie.

De eerste evaluatie is gepland drie jaar na de tenuitvoerlegging van de verordening. Na de eerste evaluatie zal een tijdschema voor periodieke evaluatie worden overwogen.

9. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN

Niet van toepassing gezien de financiële risico's in kwestie.

EFFECTBEOORDELINGSFORMULIER EFFECT VAN HET VOORSTEL OP HET BEDRIJFSLEVEN, MET NAME OP HET MIDDEN- EN KLEINBEDRIJF (MKB)

Titel van het voorstel

Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake toevoegingsmiddelen voor diervoeders

Voorstel

1. Waarom is, gelet op het subsidiariteitsbeginsel, communautaire wetgeving op dit gebied noodzakelijk en wat zijn de voornaamste doelstellingen-

De doelstellingen van dit voorstel zijn:

a) de communautaire wetgeving "van boer tot bord" samenhangender maken door bepaalde procedureaspecten betreffende de beoordeling van de dossiers en de soorten vergunningen voor toevoegingsmiddelen te verduidelijken (actie 19 van het witboek over voedselveiligheid);

b) rekening houden met het van start gaan van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna "de Autoriteit" genoemd), die de verantwoordelijkheid krijgt voor de risicobeoordeling van toevoegingsmiddelen;

c) bepalingen vastleggen voor het uitfaseren van het gebruik van antibiotica als groeibevorderaars.

Verder is het is van groot belang dat het toevoegingsmiddel een aantoonbaar positief effect heeft (op het voer of op het dier). Het is dus niet voldoende dat het geen risico voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu inhoudt; het moet daarnaast ook van nut zijn voor het dier, de gebruiker of de consument.

De Autoriteit zal straks als enige instantie de dossiers voor alle toevoegingsmiddelen evalueren, waardoor de procedure duidelijker (de richtsnoeren worden bijgewerkt en aangepast aan de verschillende typen toevoegingsmiddelen), efficiënter (slechts één evaluatie) en transparanter (goedkeuring van een beoordelingsrapport en raadpleging van het publiek) zal worden.

Effect op het bedrijfsleven

2. Waarop is het voorstel van invloed-

Bedrijven ongeacht de omvang, die zich bezighouden met de productie van toevoegingsmiddelen of diervoeders.

3. Wat moeten de bedrijven doen om aan de voorgestelde wetgeving te voldoen-

De bedrijven moeten voor het in de handel brengen van toevoegingsmiddelen een vergunning aanvragen. Exploitanten van diervoederbedrijven mogen alleen toegestane toevoegingsmiddelen gebruiken. Dat is nu al het geval, alleen zal straks een gecentraliseerde beoordeling bij de Autoriteit plaatsvinden.

Algemene verplichtingen van aanvragers van een vergunning:

* Indienen van een vergunningaanvraag voor toevoegingsmiddelen, inclusief het samenstellen van een dossier met de in het verordeningsvoorstel genoemde gegevens en bescheiden.

Algemene verplichtingen van vergunninghouders:

* ervoor zorgen dat het toevoegingsmiddel voldoet aan de in de vergunning vastgelegde voorwaarden, waaronder - indien van toepassing - een beschrijving van de productiemethoden, de gebruiksvoorschriften, specificaties, zuiverheidscriteria, analysemethode en aanvullende etiketteringsvoorschriften;

* De monitoringvoorschriften volgen, indien het advies van de Autoriteit dergelijke voorschriften noemt;

* de Autoriteit in kennis stellen van alle nieuwe informatie die van invloed zou kunnen zijn op de beoordeling van de veiligheid van het gebruik van het toevoegingsmiddel;

* één jaar voordat de vergunning afloopt (telkens tien jaar) verlenging daarvan aanvragen en daarbij aanvullende informatie verstrekken.

Algemene verplichtingen van degenen die verantwoordelijk zijn voor het in de handel brengen van toevoegingsmiddelen die vóór de inwerkingtreding van de verordening zijn toegelaten:

* binnen een jaar na inwerkingtreding van de verordening bij de Autoriteit melden dat een toevoegingsmiddel in de handel wordt gebracht;

* in geval van een vergunning met beperkte geldigheidsduur binnen een jaar vóór het verstrijken van een vergunning een aanvraag om verlenging indienen en in geval van een vergunning voor onbeperkte duur binnen zeven jaar na inwerkingtreding van de verordening een nieuwe vergunning aanvragen, een en ander overeenkomstig artikel 11.

* Algemene verplichtingen van alle exploitanten van bedrijven:

* Voldoen aan de in de vergunning vastgestelde voorwaarden, die voor het publiek te raadplegen zijn via het repertorium van toevoegingsmiddelen.

4. Welke economische effecten zal het voorstel hebben waarschijnlijk hebben-

Toevoegingsmiddelen moeten nu al een beoordeling ondergaan voordat er een vergunning voor verleend wordt, dus wat dat betreft verandert er niet veel.

Volgens het voorstel moet het gebruik van antibiotica als groeibevorderaar geleidelijk worden gestaakt.

Het effect van antibiotica op de groei en de voederconversie bij varkens, pluimvee en runderen hangt onder meer af van de diersoort, het productiesysteem, de leeftijd, de gezondheid en de voederkwaliteit. Varkens groeien 2-20% sneller, terwijl de voederconversie met 1-10% verbetert [19]. Pluimvee groeit 3-10% sneller, terwijl de voederconversie met 3-5% verbetert [20]. Voor de rundvleesproductie worden in de literatuur sterk uiteenlopende resultaten gemeld.

[19] Weib (1989), Hudd (1983), Mordenti e.a. (1979), Bickel (1983) en Robinson (1968).

[20] Hudd (1983), Mordenti e.a.(1979), Birzer en Gropp (1991) en Robinson (1968).

De Craene en Viaene [21] gebruiken een economisch model om te berekenen wat de gevolgen zijn als de toediening van rendementverhogende middelen (voornamelijk antibiotica en koperzouten) wordt beëindigd. Daarbij is de situatie met deze middelen vergeleken met de situatie zonder. Een aantal conclusies van deze studie zijn in onderstaande tabel samengevat.

[21] Do performance enhancers for animals benefit consumers- Universiteit Gent (1992).

Effect van het staken van de toediening van rendementverhogende middelen (1990)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Het voorbeeld van Zweden

In 1996 heeft de Zweedse regering het gebruik van antibiotica als groeibevorderaar verboden. Na dit verbod is met behulp van maatregelen om de bedrijfsvoering en de hygiëne op bedrijven te verbeteren en het toestaan van het gebruik van zink (een sporenelement met groeibevorderende werking) getracht de negatieve gevolgen te compenseren. Naar verluidt stegen de prijzen van het voer voor varkenshouders door het Zweedse verbod met 8-11 ecu/ton (i.v.m. verbetering van de voederkwaliteit om spijsverteringsstoornissen te tegen te gaan).

Volgens de Fefana (de vereniging van Europese veevoederfabrikanten) bedragen de totale kosten door de geringere productie naar schatting 2,5 miljard euro, waarvan meer dan 40% door de consument opgebracht moet worden (3.1.2000).

Dr. Gerardo Santomá [22] geeft de volgende effecten van het stoppen met antibiotica als groeibevorderaar bij slachtkuikens in Spanje:

[22] Segunda Jornada Nacional de Alimentación Animal. Spanje, 1999.

Kostenstijging slachtkuikenproductie Spanje in %

Levende dieren // Karkassen

5,11 // 5,35

Geconcludeerd kan worden dat er onvoldoende gegevens zijn om de economische gevolgen te schatten als het toevoegen van antibiotica aan diervoeder nu wordt gestaakt, al kan wel een voorspelling gedaan worden op grond van enkele proeven en studies uit 1990.

Intussen moeten er studies worden verricht naar de meest kritische sectoren [23]. Daarbij moet niet alleen een vergelijking gemaakt worden van tussen het wel en niet gebruiken van antibiotica, maar moet ook het gebruik van antibiotica worden vergeleken met het gebruik van nieuwe klassen antimicrobiële stoffen.

[23] COM(2001) 333 def. Mededeling van de Commissie: een communautaire strategie tegen antimicrobiële resistentie.

Ook een analyse van de attitudes ten opzichte van traditionele respectievelijk alternatieve systemen kan meer inzicht geven in de andere belangen van de consument dan de prijs op het verkooppunt.

Het uitfaseren van antibiotica zal negatieve gevolgen hebben voor de bedrijven die ze verkopen. Bij het uitfaseren wordt echter rekening gehouden met de tijd die nodig is om vervangende producten te ontwikkelen.

5. Bevat het voorstel maatregelen om rekening te houden met de bijzondere situatie van kleine en middelgrote bedrijven (minder zware of andere eisen, enz.)-

Het voorstel is volledig horizontaal van aard en bevat algemene bepalingen. Het bevat dus geen maatregelen die specifiek zijn gericht op of aangepast aan het midden- en kleinbedrijf.

Raadpleging

6. Over het voorstel geraadpleegde organisaties en overzicht van hun standpunten

Een werkdocument met de hoofdlijnen van dit voorstel is besproken in het kader van het Permanent Comité voor veevoeders, bestaande uit nationale ambtenaren.

De bevoegde autoriteiten van verscheidene lidstaten hebben commentaar geleverd.

Er zijn een aantal vergaderingen met vertegenwoordigers van de verschillende belanghebbenden (FEFAC, FEFANA, FEDESA, FEDIAF, CEFIC) gehouden.