Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor de achtste Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd"

(97/C 30/07)

De Raad heeft op 28 mei 1996 besloten, overeenkomstig artikel 100 A van het EG-Verdrag het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over voornoemd voorstel.

De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 24 juli 1996 goedgekeurd. De rapporteur was de heer Whitworth.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 338e Zitting (vergadering van 25 september 1996) het volgende advies uitgebracht, dat met 96 stemmen vóór en 1 stem tegen, bij 5 onthoudingen is goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. In november 1993 heeft het Economisch en Sociaal Comité advies uitgebracht over het voorstel voor de zevende Richtlijn van de Raad inzake de bepalingen op het gebied van zomertijd.

1.2. Deze richtlijn betrof de jaren 1995 tot en met 1998. Zij handhaafde een gezamenlijke begindatum voor de zomertijd, de laatste zondag van maart, voor de vier betrokken jaren, maar bepaalde voor het eerst een gezamenlijke einddatum voor alle lid-staten voor de jaren 1997 en 1998 op de laatste zondag van oktober.

1.3. Het Comité keurde de voorstellen vervat in de ontwerp-richtlijn goed, en deze werd op 30 mei 1994 ongewijzigd aangenomen.

1.4. De nu voorgestelde richtlijn heeft tot doel deze bepalingen (een gezamenlijke begindatum op de laatste zondag van maart en een gezamenlijke einddatum op de laatste zondag van oktober) te continueren voor een periode van vier jaar - d.w.z. voor de jaren 1998 tot en met 2001.

1.5. In 1995 hebben door de Commissie aangestelde deskundigen een onderzoek uitgevoerd, om de invloed van de zomertijd op energieverbruik, volksgezondheid, arbeidsomstandigheden en gewoonten, landbouw, milieubescherming, verkeersveiligheid, en toeristen- en vrijetijdsindustrie te onderzoeken. Bij de voorgestelde richtlijn is een begeleidend verslag gevoegd, dat een samenvatting van de onderzoeksresultaten bevat. Het is een uitgebreid onderzoek van 263 pagina's, dat gebaseerd is op 38 eerder uitgevoerde onderzoeken op dit gebied. Er is een opinieonderzoek gedaan bij 215 organisaties uit alle lid-staten.

1.6. Volgens het verslag bestaat er een overweldigende voorkeur vóór het in stand houden van de zomertijd in de Europese Unie en algemene instemming over de noodzaak van volledige harmonisatie van het begin en einde van de zomertijd in de gehele Unie.

2. Opmerkingen betreffende de voorgestelde richtlijn

2.1. Alhoewel de zevende richtlijn nog anderhalf jaar te gaan heeft en de gezamenlijke einddatum van de laatste zondag in oktober nog niet van kracht is geworden, is het Comité van mening dat het tijd is een richtlijn op te stellen voor de volgende periode van vier jaar, zodat de betrokken industrieën en sectoren daarmee bij hun planning rekening kunnen houden.

2.2. Gezien het standpunt van het Comité in zijn advies over de zevende richtlijn, en de over het algemeen positieve reacties die de Commissie op de bepalingen zegt te hebben gekregen en die in het verslag van het onderzoek vermeld staan, keurt het Comité de voorstellen in het ontwerp van de achtste richtlijn goed.

3. Opmerkingen betreffende het verslag

3.1. Het onderzoek betrof drie keuzemogelijkheden voor de zomertijd:

- de huidige situatie in alle lid-staten handhaven;

- VK en Ierland gaan over op de Middeneuropese Tijd;

- afschaffen van de zomertijd in alle lid-staten, terwijl het VK en Ierland op de Middeneuropese Tijd overgaan.

3.2. De Commissie merkt in het verslag op dat alleen de lid-staten afzonderlijk bevoegd zijn tot het vaststellen van de normaal geldende tijd, en het Comité is het daarmee eens, net als in zijn advies van 1993.

3.3. Volgens het verslag wijzen de resultaten van het onderzoek op een overweldigende voorkeur voor handhaving van de zomertijd in alle lid-staten. Het afschaffen ervan zou een economische en sociale terugslag op een aantal gebieden betekenen. Hierdoor komt de derde keuzemogelijkheid te vervallen.

3.4. Het verslag wijst ook op het feit dat uit het onderzoek blijkt dat het voor Ierland en het VK voordelig zou zijn, als zij hun tijden zouden harmoniseren met die van de overige lid-staten die de Middeneuropese tijdzone vormen, en dat deze landen eveneens van een dergelijke harmonisatie zouden profiteren.

3.5.1. Het Comité is van mening dat het onderzoek nuttige en relevante gegevens over de verschillende aspecten verschaft, maar onvermijdelijk ook een aantal tekortkomingen bevat; in het bijzonder bij de pogingen de gevonden vóór- en nadelen in een financieel plaatje weer te geven, moet een vraagteken worden geplaatst. In verband met de tweede keuzemogelijkheid is het begrijpelijk dat de gegevens voornamelijk afkomstig zijn uit het VK en Ierland. Portugal is kort geleden overgegaan op de Middeneuropese Tijd minus één uur (zoals die geldt in Ierland en het VK). De studie werd vóór die tijd uitgevoerd.

3.5.2. Wat het belangrijke onderwerp van de verkeersveiligheid betreft, waren er uit slechts vier lid-staten volledige gegevens beschikbaar, en gedeeltelijke informatie uit vijf. Er werd niet specifiek ingegaan op de effecten op schoolkinderen die in het donker naar school moeten, noch op de mate waarin deze effecten beïnvloed zouden worden als Ierland, het VK (en Portugal) de Middeneuropese Tijd zouden aannemen. Uit de resultaten blijkt echter dat in alle negen landen het aantal verkeersslachtoffers omstreeks 16 uur het hoogst is, en dat dit aantal verkeersdoden en -gewonden in het VK zal afnemen indien dit land kiest voor keuzemogelijkheid 2.

3.5.3. De analyse verdiept zich meer in de voordelen van langer licht 's avonds dan in de nadelen van langer donker 's ochtends. Uit de conclusie blijkt evenwel dat het eerst genoemde duidelijke voordelen oplevert qua energieverbruik, recreatie en toerisme, terwijl het laatstgenoemde problemen kan veroorzaken in de landbouw en de bouw.

3.6. Het verslag van het onderzoek gaat voorbij aan het verschil met de Oosteuropese tijdzone (daarin liggen o.a. Finland, Griekenland en de landen in Oost-Europa die het EU-lidmaatschap aangevraagd hebben) waar het één uur later is dan in de Middeneuropese tijdzone. Volgens het Comité is het niet realistisch om aan te nemen dat het ooit haalbaar zal zijn dat alle lid-staten tot dezelfde tijdzone gaan behoren.

3.7. De zomertijd is een uitermate subjectieve kwestie die hevige individuele gevoelens oproept als overwogen wordt er een wijziging in aan te brengen. Ondanks de tekortkomingen levert het onderzoek een waardevolle bijdrage aan de discussie op dit gebied door een grote hoeveelheid objectief bewijsmateriaal aan te dragen. In het bijzonder wat Ierland en het VK betreft, laat het duidelijk zien dat de voordelen van het aannemen van de Middeneuropese tijd ruim opwegen tegen de nadelen voor het gehele sociale en economische spectrum.

4. Conclusies

4.1. Het Comité keurt de voorstellen in de ontwerp-richtlijn goed.

4.2. Ondanks de tekortkomingen ervan beveelt het Comité het verslag en het onderzoek aan bij de belanghebbende partijen in de lid-staten waar veranderingen overwogen worden. Deze documenten bevatten namelijk objectieve gegevens die bij de beoordeling van de situatie kunnen worden meegewogen.

4.3. Het Comité staat achter de uitspraak van de Commissie dat haar taak zich beperkt tot de harmonisatie van de begin- en einddata van de zomertijd, en dat een beslissing tot wijziging van andere uurregelingen alleen door elke lid-staat zelf genomen kan worden.

Brussel, 25 september 1996.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité

C. FERRER