30. 12. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 329/43 
BIJLAGE 3 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
Minderheidsverklaring 
Na de hoofdelijke stemming over het advies als geheel is door een aantal (in de bijgevoegde lijst genoemde) 
leden van de groep werkgevers de volgende minderheidsverklaring afgelegd: 
De groep werkgevers in het ESC verwerpt de in het initiatiefadvies opgenomen conclusies zonder meer. 
De groep heeft herhaaldelijk laten blijken dat zij vóór voorlichting en participatie van de werknemers m.b.t. 
de hen rechtstreeks betreffende beslissingen is. Hiervoor wordt in alle lid-staten van de Gemeenschap 
overeenkomstig de aldaar geldende wettelijke bepalingen of heersende gewoontes zorg gedragen, en wel 
ongeacht het feit of de werknemers in een uitsluitend op nationaal niveau actief bedrijf of concern dan wel 
in een grensoverschrijdend actief bedrijf of concern werkzaam zijn. Hun bescherming krachtens het arbeids­
recht of een collectieve arbeidsovereenkomst is evenzeer een feit. 
In het advies wordt aangedrongen op een nieuw, in deze vorm in geen enkel land van de Gemeenschap 
bestaand instrument, dat vanuit het oogpunt van de werkgevers wenselijk noch doelmatig is. Europese 
adviescomités zouden niet flexibel zijn en zouden geen rekening houden met de in de afzonderlijke lid-staten 
bestaande procedures en structuren voor voorlichting en consultatie; bovendien zou een dergelijk comité ook 
niet geschikt zijn om de in het advies ter sprake gebrachte problemen op te lossen. 
De conclusies leiden uiteindelijk tot de eis, in iedere concerntop een extra orgaan voor de vertegenwoordiging 
van werknemers op te richten, want het in het advies gemaakte onderscheid tussen grensoverschrijdend en 
uitsluitend op nationaal niveau actieve concerns is van elke logica gespeend. 
Het is onaanvaardbaar dat de discussie over de in de tiende richtlijn geregelde materie als aanleiding wordt 
gebruikt om in de gehele Gemeenschap een aanvullend stelsel voor medezeggenschap in te voeren. 
De dames en heren: Arets, Bagliano, Beltrami, Bredima-Savopoulou, Broicher, Campbell, Ceyrac, Collas, 
Corell Ayora, Coyle, van Dam, Dodd, Donck, Fresi, Garcia Morales, Giacomelli, Hancock, Kazazis, Kenna, 
Kirchfeld, Kroger, Löw, Machado Von Tschusi, Meyer-Horn, Noordwal, de Normann, Pardon, Pearson, 
Petersen, Petropoulos, Poeton, Proumens, Ribière, Riera Marsa, Rolao Goncalves, Romoli, Schade-Poulsen, 
Schnieders, Solari, Tamlin, Telles, Termes Carrero, Tukker, Wagner, Whitworth, Wiek. 
Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 797/85 wat de vergoedingspercentages voor het uit produktie nemen van 
bouwland betreft 
(89/C 329/15) 
De Raad heeft op 31 juli 1989 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot 
oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité 
te raadplegen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de werkzaamheden 
was belast, heeft haar advies op 5 oktober 1989 goedgekeurd. Rapporteur was de heer 
Luchetti. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 270e zitting (vergadering van 19 oktober 
1989) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Het Comité blijft bij de bezwaren die het in een 
vorig advies tegen de invoering van de regeling voor 
het uit produktie nemen van landbouwgrond (!) heeft 
ingebracht. 
(!) PB nr. C 95 van 11. 4. 1988, blz. 7. 2. Het stelt vast dat de maatregel verkeerd is uitge­
pakt, hetgeen het in zijn advies overigens reeds voor­
speld had. Tegen de bedoeling van de Commissie en de 
Raad in is deze maatregel nl. vooral toegepast in een 
aantal zuidelijke regio's van de Gemeenschap (bv. de 
Mezzogiorno, Bassa Sassonia). Terwijl de produktie 
Nr. C 329/44 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 12. 89 
nauwelijks achteruitging, waren de gevolgen voor de 
bodemgesteldheid en de waterhuishouding in deze ge­
bieden negatief. 
3. Het onderhavige Commissievoorstel vormt vol­
gens het Comité slechts een onderdeel van de maatrege­
len die genomen moeten worden om tot een efficiënte 
en evenwichtige toepassing van de regeling te komen. 
4. Het Comité keurt het voorstel van de Commissie 
goed. Indien de regeling onvoldoende wordt toegepast, is dit naar zijn mening echter in eerste instantie te wijten 
aan het feit dat enkele van de voornaamste bij de 
regeling betrokken lid-staten de hun toegewezen steun 
niet volledig gebruiken. Daardoor kunnen de land­
bouwers geen volledige compensatie krijgen, en kan dus 
geen gebruik van de regeling worden gemaakt. 
5. Het Comité raadt de Commissie daarom aan, er 
zo goed mogelijk op toe te zien dat de lid-staten het 
steunbedrag zodanig vaststellen dat het aan de toestand 
van de landbouw en de economie van de verschillende 
regio's is aangepast. 
Gedaan te Brussel, 19 oktober 1989. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Advies inzake het Rapport over de Economische en Monetaire Unie (EMU) in de Europese 
Gemeenschap (rapport Delors) 
(89/C 329/16) 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 30 mei 1989 besloten, overeenkomstig artikel 
20, vierde alinea, van het Reglement van Orde, een advies op te stellen inzake het rapport 
over de Economische en Monetaire Unie in de Europese Gemeenschap (rapport Delors). 
De Afdeling voor economische, financiële en monetaire vraagstukken, die met de voorberei­
ding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 10 oktober 1989 
opgesteld. Rapporteur was de heer Meyer-Horn. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 270e zitting (vergadering van 19 oktober 
1989) het volgende advies uitgebracht, dat met 111 stemmen vóór, 6 stemmen tegen, bij 
4 onthoudingen is goedgekeurd. 
1. Reden, voorwaarden en nut van een EMU 
1.1. Het rapport dat het Comité voor de bestudering 
van de Economische en Monetaire Unie onder voorzit­
terschap van Jacques Delors, voorzitter van de Commis­
sie der Europese Gemeenschappen, overeenkomstig het 
mandaat van de Europese Raad van 27 en 28 juni 1988 
te Hannover, op 12 april 1989 heeft voorgelegd, laat 
zien dat een EMU als doel realistisch is. 
1.2. De omstandigheden zijn voor de verwezenlijking 
van de economische en monetaire unie gunstiger dan 
op het tijdstip dat het zogenaamde plan-Werner werd 
voorgelegd (Besluit van de Raad van 22 maart 1971) en 
dat het Europees Monetair Stelsel (EMS) werd inge­
voerd (Besluit van de Raad van 13 maart 1979), waarbij 
de overgang naar de tweede fase nooit voltrokken werd: Een EMU vormt een aanvulling op de interne markt, 
die overeenkomstig de Europese Akte op 1 januari 
1993 een feit moet zijn. Ook in het monetaire vlak 
zullen de voordelen van de interne markt zichtbaar 
worden en de markt ten goede komen; in feite is 
een monetaire unie zelfs een essentieel kenmerk van 
een voltooide Europese binnenmarkt. 
Een uniforme monetaire ruimte zou ook logisch zijn 
met het oog op de liberalisering van het kapitaalver­
keer op 1 juli 1990 (zelfs als op dit gebied nog 
overgangsbepalingen bestaan voor Ierland en 
Griekenland tot 1993 en voor Portugal en Spanje 
tot 1992) en met het oog op het volledig vrij uitoefe­
nen van bankwerkzaamheden en vrij verrichten van 
bankdiensten op basis van de tweede richtlijn hou­
dende coördinatie van het bankrecht.