A4-0168/95

Resolutie over de aanbeveling van de Commissie inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lid-staten en van de Gemeenschap (COM(95)0228 - C4-0210/95)

Het Europees Parlement,

- gezien het kader van de Commissie voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, overeenkomstig artikel 103, lid 2, van het EG-Verdrag,

- gelet op de artikelen 102A en 103, lid 1 van het EG-Verdrag, overeenkomstig welke de lid-staten hun economisch beleid moeten coördineren en ten uitvoer leggen met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen als omschreven in artikel 2 van dit Verdrag,

- gezien de aanbeveling van de Commissie (COM(95)0228 - C4-0210/95),

- gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid en het advies van de Commissie sociale zaken en werkgelegenheid (A4-0168/95),

1. is van mening dat het economisch beleid van de lid-staten en van de Gemeenschap vooral beoogt het huidige economisch herstel om te zetten in beduidend grotere werkgelegenheid en niet-inflatoire duurzame groei;

2. wijst er met klem op dat het huidige en verwachte werkloosheidspeil aanleiding blijft geven tot ernstige verontrusting (11,2% in 1994, 10,7% in 1995 en 10,1% in 1996) en betreurt derhalve dat in de afdeling werkgelegenheid van de richtsnoeren - in tegenstelling tot de afdelingen betreffende inflatie en tekorten - geen doelen worden gesteld en geen richtlijnen voor het beleid worden gegeven;

3. is bezorgd over het feit dat de groei in de EU volgens raming van de Commissie in 1994-96 minder dan de helft zal absorberen van de overcapaciteit die in slechts één enkel jaar (1993) van de recente recessie teweeg is gebracht en dat in 1995-96 drie miljoen nieuwe banen zullen zijn geschapen, waardoor de werkloosheid slechts met 1,6 miljoen wordt verminderd, vergeleken met de 5,8 miljoen die in 1992-94 verloren zijn gegaan;

4. concludeert dat, zelfs in de context van de in vergelijking tot de OESO en het IMF betrekkelijk optimistische groeiverwachtingen van de Commissie, het gevaar bestaat dat de verwachte groei onvoldoende kan zijn ter eliminatie van de door de laatste recessie veroorzaakte werkloosheid, met als daaruitvolgend risico dat de werkloosheidspercentages van de Gemeenschap door een onvoldoende herstel omhoog kunnen gaan, zodat voldoening over de wijze waarop de groei zich voltrekt niet langer op zijn plaats is;

5. beschouwt het als een teken van gebrek aan evenwicht dat het risico van een ontoereikend herstel niet wordt genoemd en verzoekt daarom om een versterking van de richtsnoeren in die zin dat de lid-staten wordt gevraagd een heropleving van de inflatie te voorkomen en er anderzijds voor te zorgen dat de vraag in een zodanig tempo groeit dat gedurende enkele jaren groei boven de trendpercentages mogelijk is, hetgeen per definitie vereist is om de recessie te boven te komen;

6. acht het in de richtsnoeren uiteengezette beleid onvoldoende om duurzame groei teweeg te brengen en om de grootschalige werkloosheid aan te pakken, en is van mening dat de bijdrage van monetair en structureel beleid veel duidelijker dient te worden gespecificeerd;

7. is verontrust over het feit dat de structurele werkloosheid voor 1997 nog steeds geraamd wordt op niet minder dan 9% van het arbeidspotentieel;

8. dringt er derhalve op aan het werkgelegenheidsaandeel van de economische groei ingrijpend uit te breiden door uitvoering van de aanbevelingen in het Witboek inzake groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid, met name door:

- opvoering van de werkgelegenheidsstimuli door verlaging van het belastingtarief en de niet tot het loon behorende arbeidskosten in het kader van de algemene macro-economische stabiliteit,

- geleidelijke verschuiving van de belastingdruk, van op arbeid gebaseerde belastingen naar belastingen op het gebruik van schaarse grondstoffen en milieuvervuiling,

- samen met de sociale partners zo spoedig mogelijk nieuwe verdelingen van de werktijden te onderzoeken ter verbetering van de werkgelegenheid, zonder het concurrentievermogen van de bedrijven te verminderen,

- de opleidingsstelsels te verstevigen ter verbetering van de soepelheid van de arbeidsmarkt en de kansen voor de afzonderlijke werknemer,

- de belangrijke rol te erkennen van het MKB bij het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen en de economische groei en acties om het MKB te steunen en dynamischer te maken,

- de concurrentievoorwaarden van de bedrijven in de EU te verbeteren en de investeringen duurzaam te vermeerderen, teneinde de economische groei en de werkgelegenheid te bevorderen door de kwaliteit te verbeteren, de innovatie voortdurend te stimuleren en het onderzoek en de technologische ontwikkeling in de hand te werken;

9. dringt, gezien het feit dat de structurele werkloosheid voor bijna de helft bestaat uit langdurig werklozen, aan op intensivering van de opleidingsprogramma's die met name gericht zijn op benadeelde groepen, zodat deze meer kans maken op een baan, alsmede ter bevordering van de sociale samenhang en ter bestrijding van het gevaar van sociale uitsluiting;

10. steunt het Commissievoorstel in het kader van artikel 103 van het EG-Verdrag om een procedure in te stellen voor toezicht op werkgelegenheidsontwikkelingen en -beleid, maar dringt aan op interinstitutioneel overleg over de vraag hoe het voorstel kan worden geconsolideerd en de procedures beter democratisch kunnen worden gecontroleerd;

11. stelt met tevredenheid vast dat van alle convergentiesectoren in de Gemeenschap op het gebied van de inflatie de grootste vooruitgang is geboekt (van een maximum van 5,6% in 1991 naar 3,2% in 1994), maar uit zijn verontrusting over de onzekere verwachtingen, met name in lid-staten wier munt zwakker wordt, en dringt aan op verdere vooruitgang;

12. juicht het feit toe dat de overheidstekorten zich in het algemeen in neerwaartse richting ontwikkelen, maar betreurt het dat de prognoses van een krachtige groei over een periode van drie jaar (1994-1996) aantonen dat slechts de helft van de verwachte daling met 1,6 procentpunt van de netto- leningen in de Gemeenschap in termen van het BBP voor rekening komen van discretionaire vermindering van het tekort. Waarschuwt in dit verband tegen "aanpassingsveronachtzaming" die de verplichting om de onderliggende structurele tekorten aan te pakken kan ondergraven, daar cyclische verbeteringen gunstige gevolgen hebben voor overheidsleningen;

13. betreurt de ontwikkeling van de algemene bruto-overheidsschulden (ten opzichte van het BBP), die zich naar verwachting verder van het gestelde doel van 60% zullen verwijderen (van 66,2% in 1993 naar 70,4% in 1996), hetgeen kan betekenen dat enkele lid-staten behoefte hebben aan aanzienlijk ambitieuzere belastingprogramma's;

14. juicht het feit toe dat in de richtsnoeren de nadruk wordt gelegd op belastingconsolidatie, maar is van mening dat uit de richtsnoeren geen besef spreekt van de in wezen gesloten aard van de Europese economie en de daaruit voortvloeiende noodzaak dat de Europese instanties erop toezien dat hun beleid niet leidt tot een overmatige vermindering van de interne vraag;

15. is derhalve van mening dat de snelle en ingrijpende beperking van de tekorten waarop in de richtsnoeren wordt aangedrongen de voorwaarden zal scheppen voor een verlaging van de rentevoet, hetgeen investeringen en een duurzame economische groei in de hand zal werken;

16. wijst erop dat, indien landen hun belastingpositie consolideren - ongeacht de snelheid waarmee dit gebeurt - de taak te waarborgen dat de groei voldoende groot is, logischerwijze rust op de monetaire autoriteiten, die met nadruk op hun verantwoordelijkheden moeten worden gewezen;

17. wijst, verontrust over de schadelijke gevolgen die instabiele wisselkoersen en de mogelijkheid van een wisselkoersbeleid dat voorbijgaat aan de belangen van buurlanden voor alle lid-staten met zich mee kunnen brengen, op het gevaar dat een behoorlijk functioneren van de interne markt bedreigt ten gevolge van concurrentievervalsingen en de extra lasten die op landen met zwakke munten drukken bij de verwezenlijking van de op stabiliteit gerichte doelen voor de middellange termijn;

18. is van mening dat de Commissie, wil het aanpassingsproces slagen, een strategie voor de middellange termijn moet bepalen, rekening houdend met onderstaande factoren:

i) de verwezenlijking van de convergentienormen en een adequate combinatie van fiscaal en monetair beleid maken het, aangezien dit zaken van gemeenschappelijk belang zijn, noodzakelijk dat nieuwe beleidsinstrumenten en institutionele structuren worden ontwikkeld, om te zorgen voor betere coördinatie en ter beperking van de nadelige gevolgen,

ii) de noodzaak een communautair initiatief te overwegen met betrekking tot de internationale monetaire stelsels, gezien de instabiliteit die wordt veroorzaakt door de waardedaling van de dollar en de rol die deze munt speelt bij internationale overeenkomsten en transacties,

iii) de hervorming op middellange termijn van sociale zekerheidstelsels in het kader van de demografische ontwikkelingen en de belastingeisen,

iv) er dient voorrang te worden gegeven aan de voltooiing van de interne markt door alle bestaande richtlijnen om te zetten in nationale wetgeving van de lid-staten, met name in de sectoren verzekeringen, vennootschapsrecht, intellectueel en industrieel eigendom, overheidsopdrachten, nieuwe technologieën en diensten, financiële diensten en vrij verkeer, en voorts dient de interne markt te worden voltooid in de sectoren energie, telecommunicatie en vervoer,

v) de verbetering van de beroepsopleiding van werknemers en stimulering van de permanente opleiding, waarbij de banden tussen de centra van wetenschap en technologische ontwikkeling enerzijds en het bedrijfsleven anderzijds moeten worden aangehaald,

vi) de aanbevelingen van de Top van Essen inzake de informatiemaatschappij, vereenvoudiging van wetgeving en bestuursrechtelijke procedures en het concurrentievermogen van de Gemeenschap moeten worden omgezet in communautaire wetgeving,

vii) overgang naar een nieuw ontwikkelingsmodel door toepassing van de aanbevelingen als omschreven in hoofdstuk 10 van het Witboek inzake groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid, met het oog op de integratie van milieubeleid en economisch beleid ter verwezenlijking van duurzame ontwikkeling in ecologisch opzicht;

19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lid-staten.