ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
28.

Het is van belang dat de invoering in de gehele EU van producten en diensten op basis van zeer snelle 5G-verbindingen slechts mogelijk is als overal in de EU snelle internetverbindingen beschikbaar zijn. Voorts is het belangrijk om de bij de invoering van 4G gemaakte fouten te vermijden en erop te letten dat de kwaliteit en de snelheid van de netwerken in de lidstaten niet al te zeer uiteenlopen. De uitrol van het 5G-netwerk in de EU moet gelijktijdig en met dezelfde snelheid plaatsvinden.
54.

Het Europees Parlement stelt de Commissie terecht voor te overwegen zogenaamde beëindigingsbepalingen voor wetgevingsinitiatieven van beperkte duur in te voeren, op voorwaarde dat zij niet tot mazen in de wet leiden. Het pleit voorts voor „herzieningsclausules” voor reeds bestaande maatregelen — binnen een redelijke termijn na de inwerkingtreding van de maatregelen zodat de evaluatie haalbaar is. De Commissie dient de lidstaten aan te moedigen beëindigingsbepalingen in te voeren, ook bij het beoordelen van de nationale wetgeving, met name als deze een snellere omzetting van EU-wetgeving afremt.
Onverminderd lid 1 treffen de lidstaten alle noodzakelijke maatregelen die geen buitensporige kosten met zich brengen om hun antropogene emissies van SO2, NOx, NMVOS, NH3, PM2,5 en CH4 in 2025 te beperken. Het niveau daarvan wordt bepaald op basis van verkochte brandstof, aan de hand van een lineaire reductietraject tussen hun emissieniveaus voor 2020 en de emissieniveaus bij naleving van de voor 2030 vastgestelde emissiereductieverbintenissen. Wanneer het niet lukt de emissies in 2025 te beperken tot het niveau bepaald aan de hand van het lineaire reductietraject, lichten de lidstaten de redenen hiervoor toe in de bij de Commissie in te dienen verslagen overeenkomstig artikel 9 van deze richtlijn.

Onverminderd lid 1 treffen de lidstaten alle noodzakelijke maatregelen die geen buitensporige kosten met zich brengen om hun antropogene emissies van SO2, NOx, NMVOS, NH3, PM2,5 en CH4 in 2025 te beperken. Het niveau daarvan wordt bepaald op basis van verkochte brandstof, aan de hand van een lineaire reductietraject tussen hun emissieniveaus voor 2020 en de emissieniveaus bij naleving van de voor 2030 vastgestelde emissiereductieverbintenissen. Wanneer het niet lukt de emissies in 2025 te beperken tot het niveau bepaald aan de hand van het lineaire reductietraject, lichten de lidstaten de redenen hiervoor toe in de bij de Commissie in te dienen verslagen overeenkomstig artikel 9 van deze richtlijn.
1. Elke lidstaat wijst voor elk betrokken kustgebied en voor elke betrokken mariene regio of subregio de instantie of instanties aan die bevoegd is of zijn voor de uitvoering van deze richtlijn, met inbegrip van het verzorgen van de samenwerking met andere lidstaten als omschreven in artikel 12 en de samenwerking met derde landen als omschreven in artikel 13. 2. De lidstaten verstrekken de Commissie een lijst van de bevoegde instanties alsmede de in bijlage I vermelde gegevens. 3. Tezelfdertijd doen de lidstaten de Commissie een lijst toekomen van hun instanties die bevoegd zijn in de internationale organisaties waarin zij participeren en die voor de uitvoering van deze richtlijn relevant zijn. 4. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle wijzigingen in de overeenkomstig lid 1 verstrekte informatie binnen zes maanden nadat die wijzigingen van kracht zijn geworden.

1. Met inachtneming van het noodzakelijke hoge niveau van multi level-governance en een sectoroverschrijdende aanpak wijst elke Elke lidstaat wijst voor elk betrokken kustgebied en voor elke betrokken mariene regio of subregio de instantie of instanties aan die bevoegd is of zijn voor de uitvoering van deze richtlijn, met inbegrip van het verzorgen van de samenwerking met andere lidstaten als omschreven in artikel 12 en de samenwerking met derde landen als omschreven in artikel 13. 2. De lidstaten verstrekken de Commissie een lijst van de bevoegde instanties alsmede de in bijlage I vermelde gegevens. 3. Tezelfdertijd doen de lidstaten de Commissie een lijst toekomen van hun instanties die bevoegd zijn in de internationale organisaties waarin zij participeren en die voor de uitvoering van deze richtlijn relevant zijn. 4. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle wijzigingen in de overeenkomstig lid 1 verstrekte informatie binnen zes maanden nadat die wijzigingen van kracht zijn geworden.
a)

maakt de geautomatiseerde verwerking en uitwisseling mogelijk van informatie, gegevens en documenten die nodig zijn voor de uitvoering van officiële controles, voortvloeien uit uitgevoerde officiële controles of de vastlegging van de prestaties of resultaten van officiële controles in alle gevallen waarin de in artikel 1, lid 2, bedoelde regelgeving en de in de artikelen 15 tot en met 24 bedoelde gedelegeerde handelingen voorschrijven dat dergelijke informatie, gegevens en documenten moeten worden uitgewisseld tussen de bevoegde autoriteiten en tussen de bevoegde autoriteiten en de Commissie, alsmede in voorkomend geval met andere autoriteiten en met exploitanten;
40.

Dankzij de samenwerking met lokale en regionale overheden uit de uitbreidings- en nabuurschapslanden (bijv. in het kader van werkgroepen en gemengd raadgevende comités of van de Corleap en de Arlem), draagt het CvdR actief bij aan het ondersteunen van duurzame verandering in samenlevingen in een overgangssituatie en helpt het de in de mededeling geformuleerde doelstellingen te verwezenlijken.
(2) Op verzoek van een kwart van zijn leden, dat ten minste drie fracties in het Europees Parlement vertegenwoordigt, onderzoekt het Europees Parlement op grond van een met meerderheid van zijn leden genomen besluit, of een bepaalde Europese politieke partij nog steeds aan de voorwaarde van artikel 3, lid 1, onder c), voldoet en of een bepaalde Europese politieke stichting nog steeds aan de voorwaarde van artikel 3, lid 2, onder c), voldoet.

(2) Op verzoek van een kwart van zijn leden, dat ten minste drie fracties in het Europees Parlement vertegenwoordigt, onderzoekt het Europees Parlement op grond van een met meerderheid van zijn leden genomen besluit, of een bepaalde Europese politieke partij nog steeds aan de voorwaarde van artikel 3, lid 1, onder c), voldoet en of een bepaalde Europese politieke stichting nog steeds aan de voorwaarde van artikel 3, lid 2, onder c), voldoet.
44.

In sommige lidstaten wordt beroepsonderwijs gestigmatiseerd en beschouwd als inferieur aan een universitaire opleiding. Eventuele toekomstige acties moeten dit aspect aanpakken. Het in de jaren '90 in Poitiers ontwikkelde persoonlijke leersysteem is nog een stap in de juiste richting: mensen worden benaderd als individuen en er wordt een op hun behoeften toegesneden leerplan uitgewerkt. Daarnaast heeft het opstellen van plannen voor leren in team- en gemeenschapsverband steeds meer aan belang gewonnen. De relevantie van hoger onderwijs, maar ook van beroepsopleidingen, voor de arbeidsmarkt moet versterkt worden. Werkgevers en arbeidsmarktorganen moeten meer betrokken worden bij de opzet en uitvoering van programma's. Kortom, leerlingen moeten inzien dat beroepsonderwijs voordelen heeft ten opzichte van andere vormen van onderwijs, bijv. omdat het de kans biedt tot permanente vaardigheidsontwikkeling, zodat het volgen van een beroepsopleiding niet betekent dat zij hun kansen om zich verder te ontwikkelen verspelen of niet volledig benutten.
27.

Het is een belangrijke stap dat de Commissie de lidstaten in haar ontwerpverordening van oktober 2011 verplicht om bij het opstellen en uitvoeren van de nieuwe structuurfondsprogramma's rekening te houden met een mogelijke macroregiostrategie. Met name het nieuwe programma voor samenwerking tussen de Oostzeestaten zal in overeenstemming moeten zijn met de prioriteiten van de Oostzeestrategie van de EU. De programmeringswerkzaamheden voor de volgende periode zullen direct in het begin van 2014 van start moeten gaan om te voorkomen dat de voorzetting van de projecten onnodig vertraging oploopt.
2.

De Commissie publiceert zes jaar vóór de aanvang van het jaar waarin het evenement plaatsvindt, een oproep tot het indienen van kandidaturen in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze oproep staat open voor steden uit alle kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten, op voorwaarde dat deze landen op het tijdstip van publicatie van de oproep deelnemen aan het programma Creatief Europa of aan vervolgprogramma's van de Unie voor cultuur. Om redenen van billijkheid jegens de steden uit de lidstaten mag elke stad in de periode 2020 tot 2033 slechts éénmaal aan een competitie voor steden uit kandidaat-lidstaten, en potentiële kandidaat-lidstaten, landen die deel uitmaken van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB) en EVA-landen die lid zijn van de EER, ENB-landen en Zwitserland deelnemen, en mag een stad die aan een dergelijke competitie heeft deelgenomen op grond van de bepalingen van artikel 3, lid 2, in dezelfde periode niet aan een latere competitie voor lidstaten deelnemen, als het betreffende land intussen toegetreden is. Eveneens om redenen van billijkheid jegens de lidstaten mag elk van genoemde landen elke kandidaat-lidstaat, of potentiële kandidaat-lidstaat het evenement in de periode 2020 tot 2033 slechts éénmaal organiseren. Daarom mogen steden uit landen waaraan de titel reeds is verleend, in die periode niet aan latere competities deelnemen.
Speciale instrumenten zoals de reserve voor noodhulp, het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, het flexibiliteitsinstrument, het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, de reserve voor crises in de landbouwsector en de marge voor onvoorziene uitgaven, zijn noodzakelijk om de Unie in staat te stellen op specifieke onvoorziene omstandigheden te reageren, of om de financiering van duidelijk omschreven uitgaven mogelijk te maken die niet konden worden gefinancierd binnen de grenzen van de beschikbare maxima voor één of meer uitgavenrubrieken zoals in het financieel kader vastgesteld. Er moeten daarom specifieke bepalingen worden vastgesteld die voorzien in de mogelijkheid om vastleggingskredieten in de begroting op te nemen welke de in het financieel kader vastgestelde maxima overschrijden wanneer het noodzakelijk is speciale instrumenten in te zetten.

Speciale instrumenten zoals de reserve voor noodhulp, het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, het flexibiliteitsinstrument en de marge voor onvoorziene uitgaven, zijn noodzakelijk om de Unie in staat te stellen op specifieke onvoorziene omstandigheden te reageren, of om de financiering van duidelijk omschreven uitgaven mogelijk te maken die niet konden worden gefinancierd binnen de grenzen van de beschikbare maxima voor één of meer uitgavenrubrieken zoals in het financieel kader vastgesteld.Er moeten daarom specifieke bepalingen worden vastgesteld die voorzien in de mogelijkheid om vastleggingskredieten in de begroting op te nemen welke de in het financieel kader vastgestelde maxima overschrijden wanneer het noodzakelijk is speciale instrumenten in te zetten.
compensatie voor het verrichten van diensten van algemeen economisch belang waarmee wordt voldaan aan essentiële sociale behoeften wat betreft zorg, kinderopvang, toegang tot de arbeidsmarkt, sociale huisvesting en de zorg voor en sociale inclusie van kwetsbare groepen. Dit punt is alleen van toepassing wanneer de compensatie wordt verleend aan ondernemingen waarvan de activiteiten beperkt zijn tot één of meer van de in dit punt of in punt b) bedoelde diensten. Het verrichten van rechtstreeks met de hoofdactiviteiten verband houdende ondersteunende diensten laat de toepassing van dit punt onverlet;

compensatie voor het verrichten van sociale diensten in de zin van artikel 2, lid 2, sub j) van de dienstenrichtlijn, zoals met name gezondheidsdiensten, kinderopvang, ouderenhulp, toegang tot de arbeidsmarkt, sociale huisvesting en de zorg voor en sociale inclusie van kwetsbare groepen. Dit punt is uitsluitend van toepassing als de compensatie wordt toegekend aan ondernemingen waarvan de activiteiten zich beperken tot één of meer van de aldaar of in lid b) genoemde diensten. Het verrichten van activiteiten die rechtstreeks verband houden met de hoofdactiviteiten laat de toepassing van het onderhavige punt echter onverlet;
2 bis. Indien ten minste een lid van een EGTS beperkt of niet aansprakelijk is ten gevolge van de nationale wetgeving waaronder het lid is opgericht, hebben ook de andere leden het recht in de overeenkomst hun aansprakelijkheid te beperken. De naam van een EGTS waarvan de leden beperkt aansprakelijk zijn, bevat het woord "beperkt". De vereisten inzake de openbaarmaking van de overeenkomst, de statuten en de rekeningen van een EGTS waarvan de leden beperkt aansprakelijk zijn, zijn ten minste gelijk aan die voor andere rechtspersonen met beperkte aansprakelijkheid van de leden die zijn opgericht krachtens de wetgeving van de lidstaat waar die EGTS haar statutaire zetel heeft. In het geval van een EGTS waarvan de leden beperkt aansprakelijk zijn, kunnen de lidstaten vereisen dat de EGTS passende verzekeringen afsluit om de aan de activiteiten van de EGTS verbonden risico's te dekken."

2 bis. Indien ten minste een lid van een EGTS beperkt of niet aansprakelijk is ten gevolge van de nationale wetgeving waaronder het lid is opgericht, hebben ook de andere leden het recht in de overeenkomst hun aansprakelijkheid te beperken. een EGTS waarvan de leden beperkt aansprakelijk zijn, ". De vereisten inzake de openbaarmaking van de overeenkomst, de statuten en de rekeningen van een EGTS waarvan de leden beperkt aansprakelijk zijn, zijn ten minste gelijk aan die voor andere rechtspersonen met beperkte aansprakelijkheid van de leden die zijn opgericht krachtens de wetgeving van de lidstaat waar die EGTS haar statutaire zetel heeft. In het geval van een EGTS waarvan de leden beperkt aansprakelijk zijn, kunnen de lidstaten vereisen dat de EGTS passende verzekeringen afsluit om de aan de activiteiten van de EGTS verbonden risico's te dekken."
34.

Het Comité dringt erop aan dat de huidige opdeling in A- en B-diensten gehandhaafd wordt. De B-dienstenlijst is voorbehouden voor onderwerpen waarbij geen sprake is van grensoverschrijdende concurrentie, of voor onderwerpen die een zodanig persoonlijke component bevatten dat Europees aanbesteden niet wenselijk is, bijvoorbeeld voor diensten in de gezondheidszorg en sociale diensten. Bij dit laatste staat het vertrouwen van de opdrachtgever en van de gebruiker/patiënt in degene die met de uitvoering van het contract belast is, centraal. Dit zijn vaak subjectieve criteria die niet passen in een aanbestedingsprocedure. Het Comité roept de Commissie op om A-diensten die niet geschikt zijn voor grensoverschrijdende handel, over te hevelen naar de B-dienstenlijst. Het Comité dringt er voorts op aan dat de Commissie instrumenten ontwikkelt waarmee lokale en regionale overheden eenvoudiger kunnen uitmaken of concrete aanbestedingsopdrachten onder de bijlage voor A- of B-diensten vallen.
66.

In reactie op de door de Commissie geuite belangstelling zal het CvdR de oprichting overwegen van een flexibel en informeel platform voor een betere samenwerking tussen de Commissie, het Comité van de Regio's en nationale verenigingen van lokale en regionale overheden om het debat over het Europees burgerschap te lanceren en te stimuleren, om de moeilijkheden in kaart te brengen waarop lokale overheden stuiten bij de omzetting van de rechten in verband met het Europees burgerschap en om de uitwisseling van ervaringen en goede praktijken een hart onder de riem te steken. Zo wordt ertoe bijgedragen dat het EU-burgerschap actief gestalte krijgt. Voorts zou de Commissie kunnen overwegen passende steun te verlenen aan dit initiatief in de vorm van een haalbaarheidsstudie.
4.

De laatste decennia zijn de juridische instrumenten ter bescherming en ontwikkeling van de zogenoemde minderheidstalen geleidelijk via het internationaal recht uitgebreid. Dit is o.a. gebeurd via de VN-Verklaring over de rechten van personen die behoren tot nationale of etnische, religieuze of taalminderheden van 1992 en via de talrijke verklaringen, conventies en aanbevelingen die de UNESCO gedurende zijn hele bestaansgeschiedenis heeft uitgebracht, tot en met de recentere Conventie ter bescherming en bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen van 2005.
6.

neemt er nota van dat de studie over economie van de cultuur in Europa, die in opdracht van de Commissie in 2006 is verricht door KEA European Affairs, laat zien dat de culturele sector op zich erg dynamisch is qua economische activiteit en schepping van arbeidsplaatsen in de EU. Het aantal werknemers in deze sector werd in 2004 op 5,8 miljoen geschat, wat overeenkwam met 3,1 % van de beroepsbevolking in de EU-25. Bovendien was de culturele sector in 2003 goed voor ongeveer 2,6 % van het BBP van de EU, terwijl de groei binnen deze sector tussen 1999 en 2003 aanzienlijk groter was dan de algemene economische groei (5);
33.

Een lokaal voedselproduct 1. wordt lokaal/regionaal geproduceerd; 2. draagt bij tot de lokale/regionale plattelandsontwikkelingsstrategie; 3. wordt aan de consument verkocht via de die rationeel en efficiënt is, m.a.w. een keten die slechts uit de volgende schakels bestaat: a) de producent of de lokaal gevestigde producentenorganisatie, b) de partij of coöperatie van partijen die verantwoordelijk is voor het op elkaar afstemmen van vraag en aanbod, en c) de consument; 4. kan op basis van een lokaal contract worden verkocht in een handelszaak of op een openluchtmarkt, maar mag niet als „lokaal voedselproduct” worden verkocht aan een centrale inkoopafdeling die aan de kleinhandel levert; 5. probeert de consument aan te spreken via een of meer zoals smaak, versheid, hoge kwaliteit, culturele binding, lokale traditie, lokale specialiteit, dierenwelzijn, milieuvriendelijkheid, gezondheidsaspecten of duurzame productieomstandigheden; 6. wordt zo verkocht als mogelijk, rationeel en efficiënt is: de afstandsvariabelen kunnen naar gelang van product, regio en omstandigheden uiteenlopen, maar uiteindelijk gaat het erom of het product verkocht wordt op het dichtstbijzijnde verkooppunt dat voor de consument toegankelijk is (zodat de afstand kan variëren van 1 tot meer dan 50 km); 7. maakt deel uit van een .
23.

Het CvdR is verheugd over de samenwerking die DG REGIO en DG ENV onlangs zijn aangegaan om te waarborgen dat de maatregelen van DG REGIO volledig in overeenstemming zijn met de milieuvoorschriften. Alle andere DG's zouden dit voorbeeld moeten volgen. Ook is het CvdR te spreken over de holistische agenda in de EU 2020-strategie, al zou deze wel een sterke territoriale dimensie moeten krijgen.
—

is van mening dat meer aandacht moet worden besteed aan capaciteitsopbouw van de lokale en regionale overheden, aangezien die een sleutelrol spelen bij de formulering en uitvoering van migratiebeleid, met name in de samenwerking met overheidsinstanties uit derde landen die verantwoordelijk zijn voor werkgelegenheid en immigratie. Het heeft hier in eerdere adviezen al voor gepleit;
30.

is van mening dat nog andere aspecten bij de scholing, bij- en nascholing van leraren in aanmerking moeten worden genomen. Een voorbeeld hiervan is dat het onderwijs verandert door het gebruik van internet en de daarmee gepaard gaande vernieuwingen, zodat het imago van het leraarschap en het zelfbeeld van leraren aanpassing behoeven. Flexibiliteit is onontbeerlijk; leerkrachten moeten trends in het onderwijs vroegtijdig onderkennen en veranderingen in de onderwijssector in de gaten houden. Leraren, sociaal werkers, jongerenwerkers en veel andere actoren op pedagogisch gebied moeten de handen ineenslaan en proberen inzicht te verkrijgen in het beroepsleven van de ander. Teamwerk moet in opleiding, bij- en nascholing centraal staan. Ook moeten netwerken met collega's op andere scholen worden gevormd met het oog op samenwerking;
1.

belast met de taak ervoor te zorgen dat iedereen die verzoekt om universele dienstverlening met betrekking tot elektronische communicatie (e-communicatie) de beschikking krijgt over diensten die essentieel zijn voor maatschappelijke ontwikkeling en deelname aan de maatschappij, is ingenomen met de tweede periodieke evaluatie inzake de omvang van de universele dienstverlening met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken. Deze belangrijke evaluatie geeft een beeld van hoe het in de hele EU staat met de gelijkheid van toegang, integratie en participatie in handel. Breedband is vergelijkbaar met andere openbare voorzieningen zoals water en elektriciteit, en wordt daarom steeds meer gezien als „4e openbare voorziening”. Binnen de hernieuwde Lissabon-strategie van de EU kenschetst het CvdR ICT als een stimulans voor meer concurrentievermogen en betere publieke diensten, zodat: — informatie- en communicatietechnologieën een basis vormen voor een informatiemaatschappij die open staat voor iedereen en voldoet aan de behoeften van alle leden van de maatschappij, met inbegrip van gehandicapten en personen die het risico lopen op sociale uitsluiting; — elektronische communicatie de situatie verbetert van burgers die in plattelandsgebieden wonen en die momenteel niet voldoende toegang hebben tot informatie- en communicatienetwerken en -diensten; — een universele dienstverlening voor elektronische communicatie — iedereen moet gebruik kunnen maken van een minimumdienst met een bepaalde kwaliteit of snelheid — de digitale kloof beter zal kunnen dichten; — de universele dienstverlening aan de eisen van de tijd wordt aangepast, want sinds de invoering hiervan heeft deze nog altijd betrekking op slechts één enkele aansluiting; — het internetgebruik kan nog verder toenemen en stuit in de EU niet op beperkingen als een steeds geringer aantal IP-adressen of veiligheidskwesties. In dit verband is de mededeling van de Commissie over „het internet van dingen” een goede zaak en dient te worden overgestapt van IPv4 op Ipv6; dat maakt een verdere expansie van het internet mogelijk, wat goed is voor Europa's concurrentiepositie.
47.

Parallel aan het nationale debat over de integratie van Bosnië-Herzegovina in de EU moet ook een aantal gerichte projecten worden opgezet, waarbij een beroep moet worden gedaan op nationale, regionale en lokale ambtenaren en vertegenwoordigers van de academische wereld en de niet-gouvernementele sector. Daarbij kan lering worden getrokken uit de ervaringen van de nieuwe lidstaten, b.v. met betrekking tot de organisatie van een nationale conventie over de EU naar het voorbeeld van de conventies in Slowakije (waar goede resultaten werden bereikt) en Servië (dat in 2006 het Slowaakse voorbeeld heeft gevolgd).
Het is een goede zaak dat het derde wetgevingspakket de samenwerking tussen de tsb's versterkt door een Europees netwerk van tsb's te vormen. Dit bevordert de grensoverschrijdende uitwisseling van elektriciteit en gas, wat een absolute voorwaarde is voor een volledig functionele interne markt. Een hoge transmissiecapaciteit is technisch gezien een essentiële voorwaarde voor enerzijds de voorzieningszekerheid en anderzijds eerlijke concurrentieverhoudingen op de gemeenschappelijke energiemarkt. Dit is momenteel in het bijzonder relevant voor de EU-lidstaten in Oost-Europa, die er in hun energiebeleid naar streven volledig onafhankelijk te worden van hun oostelijke buurlanden.
58.

De reikwijdte van het begrip plattelandsontwikkeling en van de tweede pijler moet beter worden afgebakend. In dit verband wijst het Comité er tevens op dat in het toekomstige GLB meer aandacht moet uitgaan naar de band tussen stedelijke en plattelandsgebieden, die hun beleid beter op elkaar moeten afstemmen. M.n. in de peri-urbane gebieden komen de natuurlijke rijkdommen van het platteland vaak zwaar onder druk te staan. Voorts moeten maatregelen voor plattelandsontwikkeling de landbouw aanmoedigen en beschermen in gebieden waar deze van bijzonder nut kan zijn, bv. in en rond stedelijke gebieden en in dunbevolkte regio's.
42.

Verheugend zijn de inspanningen voor het waarborgen van de toegang voor burgers tot informatie van openbare aard in het kader van meer transparantie van het bestuur. Laatstgenoemde is echter niet in staat of bereid toegang te bieden.