Nr. C 49/14 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17. 5. 68 
2) Tijdens  de discussie  hebben  13 leden  zich  uitgesproken  vóór  de handhaving  van  de 
tekst  van  de alinea  in het  advies  van  de Gespecialiseerde  Afdeling  voor  het  vervoer 
betreffende  lid 2 van  artikel  32;  deze  alinea  was  als volgt  geformuleerd: 
„Volgens  de nieuwe  in artikel  1 voorgestelde  bepaling  wordt  het  door  gehuurde  voer-
tuigen  verrichte  vervoer  niet  als eigen  vervoer  beschouwd;  dientengevolge  stelt  de Afde-
ling voor  lid 2 van  artikel  32 te schrappen". 
Zes leden  hebben  zich  van  stemming  onthouden;  het Comité  heeft  met  55 stemmen  vóór 
een door  de heren  de Précigout  en Gingembre  ingediend  amendement  goedgekeurd,  om 
de opmerkingen  betreffende  lid 2 van  artikel  32 door  de huidige  tekst  te vervangen. 
3) Tijdens  de discussie  hebben  16 leden  zich  uitgesproken  vóór  de handhaving  van  de 
in het  advies  van  de Gespecialiseerde  Afdeling  voor  het  vervoer  opgenomen  tekst,  om 
lid 3 van  artikel  32 als volgt  te formuleren: 
„Het  vervoerbewijs  kan  worden  geweigerd: 
a) ingeval  de bevoegde  instanties  vaststellen  dat  er kennelijk  een  wanverhouding  be-
staat  tussen  het  totale  laadvermogen  van  de voertuigen  die  aan  het  verkeer  deel-
nemen  of die  met  het  aangevraagde  bewijs  aan  het  verkeer  zullen  gaan  deelnemen 
en de op grond  van  de voorziening  en de produktie  beoordeelde  behoeften  van  de 
onderneming  van  de aanvrager; 
b) (nieuw)  ingeval  de bevoegde  instanties  vaststellen  dat  de behoeften  van  de onder-
neming,  in het  belang  van  de vervoermarkt,  wat  kosten  en kwaliteit  betreft  even 
goed  door  andere  dan  eigen  vervoermiddelen  kunnen  worden  bevredigd". 
Vier leden  hebben  zich  van  stemming  onthouden;  het  Comité  heeft  een  door  de heer 
Gingembre  ingediend  amendement,  om  in bovenstaande  tekst  de alinea  sub  b) te 
schrappen,  met  58 stemmen  vóór  goedgekeurd. 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  het  optreden  van 
de Lid-Staten  ten  aanzien  van  met  het  begrip  openbare  dienst  verbonden  verplichtingen 
op het  gebied  van  het  vervoer  per  spoor,  over  de weg  en over  de binnenwateren 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  224e  zitting  op 27 juni  1967  heeft  de Raad  besloten  om  het  Economisch 
en Sociaal  Comité  overeenkomstig  artikel  75 van  het  Verdrag  te raadplegen  aangaande 
het voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  het  optreden  van  de Lid-
Staten  ten  aanzien  van  met  het  begrip  openbare  dienst  verbonden  verplichtingen  op 
het gebied  van  het  vervoer  per  spoor,  over  de weg  en over  de binnenwateren. 
Met een  brief  d. d. 28 juni  1967  heeft  de heer  R. Van  Elslande,  Voorzitter  van  dei Raad, 
het verzoek  om  advies  doen  toekomen  aan  de  heer  L. Major,  Voorzitter  van  het 
Economisch  en Sociaal  Comité. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het  Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendge-
maakt  in het  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  248  van  13 oktober 
1967,  blz.  12. 
17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 49/15 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 27 maart  1968  te Brussel  gehouden  68e  zitting  heeft  het Comité  zijn 
advies  over  de sub  B vermelde  tekst  vastgesteld  met  eenparigheid  van  stemmen  van 
•de 80 aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van  dit advies  luidt: 
ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  het  „voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  het  optreden  van  de 
Lid-Staten  ten  aanzien  van  met  het  begrip  openbare  dienst  verbonden  verplichtingen  op het 
gebied  van  het  vervoer  per  spoor,  over  de weg  en over  de binnenwateren" 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de Raad  van 
Ministers  der  Europese  Gemeenschappen  d. d. 28 
juni 1967  inzake  het „voorstel  voor  een  verordening 
van de Raad  betreffende  het optreden  van  de Lid-
Staten  ten aanzien  van  met  het begrip  openbare  dienst 
verbonden  verplichtingen  op het gebied  van.  het ver-
voer per  spoor,  over  de weg  en over  de binnenwa-
teren", 
Gezien  het door  zijn  Bureau  d. d. 8 juli 1967  geno-
men besluit,  in toepassing  van  artikel  23 van  het 
Reglement  van  Orde,  de Gespecialiseerde  Afdeling 
voor  het vervoer  met  het opstellen  van  een  advies  en 
een rapport  betreffende  dit vraagstuk  te belasten, 
Gezien  artikel  75, 92 en 94 van  het Verdrag  tot op-
richting  van  de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het advies  van  het Comité  (x) betreffende  het 
„voorstel  voor  een  beschikking  van  de Raad  met 
betrekking  tot de harmonisatie  van  bepaalde  voor-
schriften  die van  invloed  zijn  op de mededinging  in 
het vervoer  per  spoor,  over  de weg  en over  de 
binnenwateren"  en in het bijzonder  artikel  5 en 6 van 
dit voorstel,  dat op 13 mei  1965  door  de Raad  van 
Ministers  is goedgekeurd  (2), 
Gezien  het door  de rapporteur,  de heer  Bouladoux, 
ingediende  rapport  en het advies  van  de Gespeciali-
seerde  Afdeling  voor  het vervoer, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  68e  zitting 
d. d. 27 maart  1968, 
Overwegende  dat  de onderhavige  ontwerp-verorde-
ning,  die hoofdzakelijk  de opheffing  van de verplich-
tingen  van  openbare  dienst  ten  doel  heeft,  in feite 
beoogt  de bepalingen  te harmoniseren  die  invloed 
zouden  kunnen  hebben  op de concurrentie  in het 
H PB  nr. 168  van  27. 10. 1964,  blz.  2637/64. 
(2) Beschikking  nr.  65/121/EEG,  PB  nr.  88 van  24.  5. 
1965,  blz.  1500/65. vervoer  per  spoor,  over  de weg  en over  de binnen-
wateren; 
Overwegende  dat  de onderhavige  ontwerp-verorde-
ning  dient  te worden  gevolgd  door  een  voorstel  be-
treffende  de normalisatie  der  spoorwegrekeningen; 
Overwegende  dat,  voor  zover  de gehandhaafde  ver-
plichtingen  financiële  compensaties  met  zich  mede-
brengen,  hieruit  geen  distorsies  op het gebied  van  de 
concurrentie  zouden  mogen  voortvloeien; 
Overwegende  dat  het  begrip  openbare  dienst  zich 
mettertijd  kan  wijzigen  en dat  dientengevolge  in de 
toekomst  nieuwe  verplichtingen  kunnen  ontstaan,  ter-
wijl de thans  bestaande  opnieuw  aan een beschouwing 
kunnen  worden  onderworpen,  zonder  dat  daardoor 
de bereikte  economische  en sociale  resultaten  op-
nieuw  in het geding  worden  gebracht, 
Overwegende  dat de kosten  van  de economische  en 
sociale  maatregelen  niet  aan  de begrotingen  van  de 
vervoerondernemingen,  doch  aan  de begrotingen  van 
de ministeries  waaronder  deze  maatregelen  vallen 
dienen  te worden  toegerekend; 
Overwegende  dat  een  definitie  van  het  begrip  „toe-
reikende  vervoervoorziening"  moeilijk  te formuleren 
is, wegens  de verschillende  omstandigheden  welke 
in de afzonderlijke  Lid-Staten  kunnen  bestaan,  en dat 
de voorgestelde  verordening  zich  bijgevolg  beperkt 
tot het  verschaffen  van  beoordelingselementen  van 
dit begrip; 
Overwegende  het  belang,  in het  bijzonder  ten aan-
zien van  het reizigersvervoer,  van  het begrip  „kwali-
teit van  de vervoerdiensten",  waaronder  de aspecten 
comfort,  frequentie,  regelmaat  en veiligheid  dienen 
te vallen; 
Overwegende  dat de financiële  gevolgen  van  de ver-
plichtingen  van  openbare  dienst  enerzijds  worden 
bepaald  door  de  totale  „ontvangsten"  (vaste  en 
variabele  financiële  middelen  uit  de  betreffende 
Nr. C 49/16  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  17.  5. 68 
dienst)  en anderzijds  door  de totale  „uitgaven"  (vaste 
en variabele  lasten  van  de betreffende  dienst); 
Overwegende  de noodzaak  te vermijden,  dat onder-
ling verschillende  methoden  voor  de berekening  der 
compensatie  tot voor  de vervoerondernemingen  on-
billijke  resultaten  leiden; 
Overwegende  het belang  voor  de Gemeenschap  van 
de goede  organisatie  van  het  stadsvervoer  en het 
vervoer  van  en naar  de voorsteden,  waardoor  tevens 
een regeling  noodzakelijk  is van  de aan  de betref-
fende  vervoerondernemingen  door  de  plaatselijke 
instanties  opgelegde  verplichtingen  van  openbare 
dienst, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  hecht  in beginsel 
zijn goedkeuring  aan  het „voorstel  voor  een  verorde-
ning  vah  de Raad  betreffende  het optreden  van  de 
Lid-Staten  ten aanzien  van  met  het begrip  openbare 
dienst  verbonden  verplichtingen  op het  gebied  van 
het vervoer  per  spoor,  over  de weg  en over  de 
binnenwateren",  onder  voorbehoud  van  de  vol-
gende  opmerkingen  en wijzigingsvoorstellen. 
I. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
1. Definitie  van het begrip  „Openbare  dienst" 
Het Comité  is van  oordeel  dat de begrippen  „Open-
bare dienst"  en „Gemeinwirtschaftlichkeit"  niet  ge-
lijkwaardig  zijn.  Zo wordt  het Duitse  begrip  hier  in 
engere  zin gebruikt  en heeft  het uitsluitend  betrek-
king op de drie  bij de exploitatie  der  spoorwegen 
traditioneel  opgelegde  verplichtingen.  Hierbij  dient 
echter  te worden  opgemerkt  dat  ook  andere  takken 
van vervoer,  in het bijzonder  het wegvervoer,  in be-
paalde  gevallen  aan  verplichtingen  van  openbare 
dienst  zijn  onderworpen,  in het bijzonder  de exploi-
tatieplicht  en tariferingsverplichtingen. 
2. Afbakening  van  het  begrip  „verplichtingen  van 
openbare  dienst" 
Het Comité  merkt  op dat het begrip  openbare  dienst 
zich mettertijd  wijzigt  en dat er bijgevolg  in de toe-
komst  nieuwe  verplichtingen  kunnen  ontstaan,  ter-
wijl de thans  bestaande  opnieuw  aan  een  beschou-
wing  kunnen  worden  'onderworpen. 
Voorts  onderstreept  het dat er andere  met  het begrip 
openbare  dienst  verbonden  verplichtingen  bestaan 
waarop  de onderhavige  verordening  geen  betrekking 
heeft,  bijvoorbeeld  de verplichting,  bepaalde  werk-
plaatsen  der  spoorwegen  in werking  te houden,"  ook 
'al is dit niet  in overeenstemming  met  een  gezond 
beheer  der  onderneming.  Er wordt  gesuggereerd  het bovengenoemde  vraagstuk  in de verordening  betref-
fende  de normalisatie  der rekeningstelsels  te regelen. 
3. Het  inachtnemen  van  een gelijke  behandeling  van 
alle takken  van  vervoer 
Het Comité  vestigt  de aandacht  op het  feit  dat  de 
onderhavige  verordening,  die  de harmonisatie  ten 
doel heeft  van  de bepalingen  welke  van  invloed  zijn 
op de concurrentie  in het vervoer  per spoor,  over  de 
weg en over  de binnenwateren,  niet  tot distorsies  zou 
mogen  leiden  ten  voordele  van  ondernemingen  die, 
in het bijzonder  uit hoofde  van de tariferingsverplich-
ting,  compensaties  verkrijgen. 
Wat dit betreft  zijn  de volgende  vraagstukken  in het 
kader  van  artikel  2, lid 4, van  de ontwerpverorde-
ning naar  voren  gebracht: 
a) Weigering  door  de bevoegde  instanties  van  een 
verzoek  tot tariefsverhoging,  ingediend  door  een 
vervoeronderneming. 
Het Comité  vestigt  de aandacht  op het feit  dat ieder 
verzoek  tot tariefsverhoging  in geval  van  afwijzing 
slechts  tot compensatie  aanleiding  zou  moeten  geven 
indien  dit verzoek  gerechtvaardigd  was  en de tariefs-
verhoging  gezien  de tussen  vervoertakken  bestaande 
concurrentieverhoudingen  werkelijk  had  kunnen 
worden  toegepast. 
b) Tariferingsverplichting  ten aanzien  van  eenzelfde 
verbinding  opgelegd  aan  een  overheidsbedrijf  en 
aan een  particulier  bedrijf. 
Volgens  het  Comité  zou  een  Lid-Staat  die ten aan-
zien van  eenzelfde  verbinding  aan  twee  onderne-
mingen,  waarvan  één  een  overheidsbedrijf  is en 
de andere  een  particuliere  onderneming,  een  tarife-
ringsverplichting  oplegt,  de compensaties  uit hoofde 
hiervan  niet  uitsluitend  aan  het overheidsbedrijf  mo-
gen toekennen. 
Het is namelijk  van  oordeel  dat,  wanneer  de aan 
beide  ondernemingen  opgelegde  voorwaarden  inzake 
de tariferingsverplichting  alsmede  wat  betreft  fre-
quentie  en regelmatigheid  der diensten  gelijk  zijn,  de 
compensaties  aan  beide  ondernemingen  dienen  te 
worden  toegekend. 
4. Definitie  van  het  begrip  „toereikende  vervoer-
voorziening" 
Het Comité  erkent  dat  het,  als gevolg  van  de uit-
eenlopende  eisen  die  binnen  de verschillende  Lid-
Staten  kunnen  worden  gesteld,  vrij  moeilijk  is een 
definitie  van  het  begrip  „toereikende  vervoervoor-
ziening"  op te stellen.  Het  wijst  echter  met  nadruk 
op het feit  dat dit begrip  kwantiteits-,  kwaliteits-  en 
veiligheidscriteria  dient  te omvatten. 
17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 49/17 
In dit verband,  en wel  in het bijzonder  ten aanzien 
van het reizigersvervoer,  wijst  het Comité  met  nadruk 
op het  belang  van  het  begrip  „kwaliteit  van  de 
vervoerdiensten",  waaronder  de aspecten  comfort, 
veiligheid,  frequentie  en regelmatigheid  dienen  te val-
len. 
5. Financiële  gevolgen  van  de verplichtingen  van 
openbare  dienst 
Hoewel  het zich  bewust  is van  de taalkundige  moei-
lijkheden  welke  het opstellen  van  een  communautaire 
terminologie  met  zich  medebrengt,  in het  bijzonder 
op het  gebied  van  de boekhouding,  betreurt  het 
Comité  toch  dat  in verschillende  artikelen  (in  het 
bijzonder  in artikel  5, 11 en 12) verschillende  termen 
zijn gebruikt  voor,  naar  het  aanneemt,  dezelfde 
begrippen. 
Het Comité  is namelijk  van  oordeel  dat de financiële 
gevolgen  van  de verplichtingen  van  openbare  dienst 
enerzijds  worden  bepaald  door  de totale  „ontvang-
sten"  (vaste  en variabele  financiële  middelen  uit een 
verrichte  dienst)  en anderzijds  door  de totale  „uit-
gaven"  (vaste  en variabele  lasten  van  een  verrichte 
dienst).  Het  stelt  derhalve  voor,  de artikelen  met 
betrekking  tot de financiële  gevolgen  van  de verplich-
tingen  van  openbare  dienst  dienovereenkomstig  te 
wijzigen. 
Voorts  nodigt  het de Commissie  uit bij het redigeren 
van het  voorstel  inzake  de normalisatie  van  de 
rekeningstelsels  der spoorwegen  van  een  communau-
taire  terminologie  op dit gebied  gebruik  te maken. 
6. Toepassing  van  de verordening  op  het  stads-
vervoer  en het vervoer  van  en naar  de voorsteden 
Zonder  de vraagstukken  te miskennen  die  zich  op 
het platteland  kunnen  voordoen,  heeft  het  Comité 
het bijzondere  belang  voor  de Gemeenschap  onder-
streept  van  een  goede  organisatie  van  het  stads-
vervoer  en het  vervoer  van  en naar  de voorsteden. 
De bepalingen  van  de  onderhavige  ontwerp-ver-
ordening  zijn  gedurende  drie  jaar  niet  van  toepas-
sing op de verplichtingen  van  openbare  dienst  welke 
aan de vervoerondernemingen  door  de plaatselijke 
instanties  worden  opgelegd.  Dit  betekent  dat  drie 
jaar na de inwerkingtreding  van  de verordening, 
deze  tevens  op het  betreffende  vervoer  van  toepas-
sing zal zijn. 
Het Comité  onderstreept  de noodzaak  om  dit bij-
zondere  aspect  gedurende  de behandeling  van  het 
voorstel  steeds  in gedachten  te houden. 
Het verzoekt  de Commissie  na te gaan  of het  niet 
de voorkeur  zou  verdienen  dit vraagstuk,  dat  trou-
wens  op gemeenschapsniveau  geen  gevolgen  op het gebied  van  de concurrentie  heeft,  in het  kader  van 
een bijzondere  verordening  te regelen. 
II. BIJZONDERE  OPMERKINGEN  EN  WIJZIGINGS-
VOORSTELLEN  INZAKE  DE  ARTIKELEN  VAN  DE 
VERORDENING 
Artikel  1 
Lid 2 
Het Comité  is van  mening  dat  nog  nader  moet 
worden  vermeld  dat het begrip  „toereikend  vervoer" 
kwantiteits-  en kwaliteitscriteria  dient  te omvatten. 
Derhalve  stelt  het  voor  de tekst  van  de betreffende 
bepaling  als volgt  te wijzigen: 
„2. De verplichtingen  kunnen  evenwel  in zoverre 
worden  gehandhaafd  als  onontbeerlijk  is om, 
onder  geschikte  voorwaarden  met  betrekking  tot 
kwantiteit  en  kwaliteit,  een  toereikende  vervoer-
voorziening  te waarborgen". 
Artikel  2 
Lid 1 
Het Comité  stelt  voor  in lid 1 van  dit artikel  de 
volgende  definitie  over  te nemen  welke  het  reeds 
inzake  de verplichting  van  openbare  dienst  had  ge-
formuleerd  tijdens  de behandeling  van  het „voorstel 
voor  een  verordening  van  de  Raad  betreffende 
steunmaatregelen  ten  behoeve  van  ondernemingen 
van vervoer  per spoor,  over  de weg  en over  de bin-
nenwateren"  (doe.  CES  209/67): 
„1. Onder  verplichting  van  openbare  dienst  moe-
ten die  diensten  worden  verstaan  welke  de on-
derneming  niet  of niet  in dezelfde  mate  uit eigen 
belang  zou  verrichten.  De  verplichtingen  van 
openbare  dienst  welke  onder  deze  verordening 
vallen  zijn:  de  exploitatieplicht,  de  v ervoer-
plicht  en de tariferingsverplichting". 
Lid 2 
Het Comité  is van  mening  dat  de begrippen  „fre-
quentie"  en „comfort"  in de normen,  die  een  ver-
voerverzorging  moeten  waarborgen,  dienen  te wor-
den opgenomen  en stelt  voor  lid  2 als  volgt  te 
formuleren: 
„2. Onder  de exploitatieplicht  in de zin  van 
deze  verordening  wordt  verstaan.  .. om  een 
vervoerverzorging  te waarborgen  die voldoet  aan 
bepaalde  normen  van  veiligheid,  frequentie,  re-
gelmatigheid,  capaciteit  en comfort"  (rest  onge-
wijzigd). 
r 
Nr. C 49/18  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  17.  5. 68 
Lid 4 
Het Comité  is van  mening  dat  de  tekst  van  de 
eerste  alinea  van  dit lid als volgt  zou  moeten  wor-
den aangepast: 
„Onder  de tariferingsverplichting  in de zin  van 
deze  verordening  wordt  verstaan  de aan  de ver-
voerondernemingen  opgelegde  verplichting  om 
door  de overheid  vastgestelde  of goedgekeurde 
prijzen  toe  te passen,  zelfs  indien  deze  in strijd 
zijn met  het  commerciële  belang  van  de onder-
neming"  (rest  ongewijzigd). 
Artikel  3 
Lid 2 
Volgens  het  Comité  kan  men  slechts  overwegen  van 
andere  vervoertechnieken  gebruik  te maken  om 
voor  een  toereikende  vervoervoorziening  te zorgen, 
wanneer  deze  vervoertechnieken  in staat  zijn  deze 
voorziening  in dezelfde  mate  als  de te vervangen 
techniek  te waarborgen. 
Artikel  4 
Lid 1 
Ten einde  te preciseren  dat  de „economische  na-
delen"  waarnaar  de tekst  verwijst  in artikel  5 nader 
worden  besproken,  zou  de tekst  van  lid 1 van  ar-
tikel  4 bijgevolg  als volgt  dienen  te worden  aange-
vuld: 
„ ... zoals  voorzien  in artikel  5". 
Lid 2 
In de laatste  zin  van  dit  lid wordt  niet  voldoende 
duidelijk  onderscheid  gemaakt  tussen  de beide  ver-
schillende  vraagstukken  die  zich  kunnen  voordoen: 
enerzijds  het  besluit  tot  handhaving  of afschaffing, 
en anderzijds  het  verlenen  van  een  jaarlijkse  com-
pensatie  in geval  van  handhaving;  verder  dient  naar 
voren  te worden  gebracht  dat  de factor  „bezuini-
ging"  niet  de enige  dient  te zijn  welke  in het  be-
trokken  geval  in aanmerking  dient  te worden  ge-
nomen.  Om  deze  redenen  stelt  het  Comité  voor, 
de tekst  van  de derde  zin  van  dit  lid als  volgt  te 
wijzigen: 
„De ondernemingen  bepalen  o. a. de factoren 
welke  hun  financiële  resultaten..."  (rest  onge-
wijzigd). 
Artikel  5 
Zoals  hierboven  is aangegeven,  acht  het  Comité  de 
termen  „uitgaven"  en  „ontvangsten"  welke  voor het bepalen  van  de balans  worden  gebruikt,  niet 
voldoende  nauwkeurig  en is het  van  oordeel  dat 
hier een  nadere  verklaring  nodig  is. 
Het Comité  acht  het  namelijk  noodzakelijk  dat 
nader  wordt  vermeld  dat  onder  „uitgaven"  de 
vaste  en variabele  lasten  dienen  te worden  verstaan 
die aan  de  exploitatie-  of vervoerplicht  kunnen 
worden  toegerekend,  terwijl  de  ontvangsten  niet 
uitsluitend  de van  de clientèle  geïnde  gelden,  doch 
tevens  de andere  middelen  omvatten,  welke  afkom-
stig kunnen  zijn  van  gemeentelijke,  regionale  of 
staatssubsidie. 
Daar  het  van  oordeel  is dat  in vele  concrete  ge-
vallen  deze  volgens  de gewoonlijk  toegepaste  me-
thoden  samengestelde  balans  echter  in een  zeer  ver-
eenvoudigde  vorm  zal  kunnen  worden  opgesteld, 
lijkt het  hem  noodzakelijk  de  mogelijkheid  te 
voorzien  dat  men  zelf  beoordeelt  of een  al dan  niet 
gekapitaliseerde  balans  dient  te worden  opgesteld. 
Gezien  bovenstaande  overwegingen  stelt  het  Comi-
té voor,  artikel  5 als  volgt  te wijzigen  en aan  te 
vullen: 
Lid 1 (tweede  zin) 
„De economische  nadelen  worden  bepaald  aan 
de hand  van  een  balans  waarin  deze  uitgaven 
en ontvangsten  zo nodig  zijn  gekapitaliseerd  . . ." 
(rest  ongewijzigd). 
Nieuw  lid 3 en lid 4 
„3. Onder  „uitgaven"  worden  verstaan  alle 
vaste  en  variabele  lasten  welke  de  betreffende 
dienstverrichting  met  zich  medebrengt. 
4. Onder  „ontvangsten"  worden  verstaan  alle 
middelen  welke  de  betreffende  dienstverrichting 
met zich  medebrengt". 
Artikel  6 
Lid 1 
Het Comité  is van  oordeel  dat  het  beter  zou  zijn 
de uitdrukking  „voorlopige  handhaving"  te ge-
bruiken  dan  de uitdrukking  „opheffing  na verloop 
van een  zekere  tijd". 
De betreffende  tekst  zou  derhalve  als  volgt  dienen 
te worden  gewijzigd: 
„1. Het  besluit  tot  volledige  of gedeeltelijke, 
zelfs voorlopige  handhaving  van  een  verplich-
ting van  openbare  dienst..."  (rest  ongewijzigd). 
17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 49/19 
Inzake  sub a) 
Het Comité  is van  oordeel  dat het recht  op compen-
satie,  in het geval  de Lid-Staat  het initiatief  genomen 
heeft,  ontstaat  op de dag  waarop  het  besluit  van 
toepassing  wordt.  Het  stelt  derhalve  voor,  de tekst 
van dit sub a) als volgt  te formuleren: 
,,a) wanneer  het  besluit  door  de bevoegde  in-
stanties  van  de Lid-Staten  op eigen  initiatief 
wordt  genomen: 
— op de dag  waarop  het besluit  tot volledige 
of gedeeltelijke,  zelfs  voorlopige  hand-
having  van  de verplichting  van toepassing 
wordt". 
Inzake  sub b) 
Het Comité  geeft  er de voorkeur  aan  dat  de tekst 
van dit punt  als volgt  wordt  geformuleerd  (redac-
tionele  wijziging): 
„b) wanneer  het  besluit  voortvloeit  uit het  ver-
zoek  van  de betrokken  onderneming"  (rest 
ongewijzigd). 
Artikel  7 
Lid 1 en 2 
Het Comité  is van  mening  dat de bevoegde  instanties 
geen  besluit  tot handhaving  (onder  bepaalde  voor-
waarden)  of tot opheffing  (onder  voorbehoud  van 
invoering  van  een  vervangingsdienst)  kunnen  nemen, 
zonder  vooraf  de betrokken  vervoeronderneming  te 
hebben  geraadpleegd.  Het  stelt  dan  ook  voor,  het 
begin  van lid 1 en 2 als volgt  te wijzigen: 
„Nadat  de onderneming  is gehoord  ... enz". 
Voorts  is het van  oordeel  dat,  wanneer  het  ophef-
fingsbesluit  in de instelling  van  een  vervangingsdienst 
voorziet,  de onderneming  die tot op de dag  van  de 
opheffing  het vervoer  heeft  verzorgd,  prioriteit  zou 
dienen  te hebben  bij het  verzorgen  van  de betref-
fende  vervangingsdienst. 
Indien  deze  onderneming  tegen  haar  wil  genoemde 
vervangingsdienst  moet  verzorgen  en deze  bovendien 
een ongunstige  invloed  op haar  economische  situatie 
heeft,  dienen  de bevoegde  instanties  van  de Lid-
Staten  voorts,  overeenkomstig  de bepalingen  van 
artikel  14 van  de onderhavige  verordening,  in het 
verlenen  van  een  compensatie  van  de daaruit  voort-
vloeiende  lasten  te voorzien. 
Bijgevolg  wordt  voorgesteld  na het  tweede  lid van 
artikel  7 het volgende  nieuwe  lid toe te voegen: 
„De vervangingsdienst  wordt  in de eerste  plaats 
aangeboden  aan  de onderneming  die  tot op de 
dag van  de opheffing  het vervoer  heeft  verzorgd. 
Deze  onderneming  kan  dit aanbod  afslaan". Artikel  9 
Het Comité  is van oordeel  dat de Lid-Staten  verplicht 
zouden  dienen  te zijn  elk besluit  tot opheffing  van de 
exploitatie-  of vervoerplicht,  alvorens  dit in werking 
treedt,  mede  te delen  aan  de Commissie;  deze  heeft 
immers  tot taak,  de gevolgen  te beoordelen  welke 
de op dit gebied  door  een  der  Lid-Staten  genomen 
besluit  voor  andere  Lid-Staten  kunnen  hebben. 
Het Comité  stelt  daarom  voor,  lid 1 van  artikel  9 
als volgt  te wijzigen: 
„1. Iedere  Lid-Staat  die  voornemens  is maatre-
gelen  tot opheffing  van  de exploitatieplicht  of de 
vervoerplicht  te nemen,  deelt  deze  maatregelen 
aan de Commissie  mede  voordat  zij ten uitvoer 
worden  gelegd. 
De Commissie  stelt  de  betrokken  Lid-Staten 
hiervan  in kennis,  indien  de beoogde  maatregelen 
hen in hun  belangen  kunnen  benadelen". 
Artikel  10 
Het Comité  vestigt  de aandacht  op het feit  dat de in 
lid 2 van  dit artikel  genoemde  datum  van  1 juli 1967, 
welke  voortvloeit  uit de bepalingen  van  artikel  6 
van Beschikking  van  de Raad  nr. 65/271/EEG  d. d. 
13 mei 1965,  zal moeten  worden  gewijzigd. 
Artikel  11 
Het Comité  herinnert  aan  de hierboven  ten aanzien 
van artikel  5 betreffende  de definitie  van  de „uit-
gaven"  en „ontvangsten"  gemaakte  opmerkingen. 
Lid 1 
Ingeval  een  Lid-Staat  besluit  tot handhaving  van  de 
verplichting,  ook  al geschiedt  dit slechts  provisorisch, 
moet  het hieruit  voor  de onderneming  voortvloeiende 
nadeel  worden  gecompenseerd  door  een  op basis  van 
een vergelijking  tussen  de „uitgaven"  (lasten)  en de 
„ontvangsten"  (middelen)  berekende  vergoeding. 
Derhalve  wordt  voorgesteld  de tekst  als  volgt  te 
formuleren: 
„1. Het  bedrag  van  de in artikel  6, lid 1, bedoelde 
compensatie  is, wanneer  het een  exploitatieplicht 
of een  vervoerplicht  betreft,  gelijk  aan  het  ver-
schil  tussen  de „uitgaven"  en  de „ontvangsten" 
welke  tijdens  de in aanmerking  genomen  periode 
met het  bestaan  van  deze  verplichting  zijn  ver-
bonden". 
Lid 2 
Aangezien  artikel  11,  evenals  overigens  de gehele 
afdeling  IV,  meer  in het  bijzonder  de compensatie 
in geval  van  handhaving  van  de verplichting  behan-
Nr. C 49/20  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  17.  5. 68 
delt,  acht  het Comité  het beter  de betreffende  tekst 
als volgt  te wijzigen: 
„2. Voor  het  bepalen  van  de in lid 1 bedoelde 
„uitgaven"  en „ontvangsten"  wordt  rekening  ge-
houden  met  de terugslag  die de handhaving  van  de 
betrokken  verplichting  op de totale  activiteit  van 
de onderneming  heeft." 
Tenslotte  is het Comité  van  oordeel  dat  het  tevens 
van belang  zou  zijn  te preciseren  dat de Lid-Staat  in 
geval  van  totale  of gedeeltelijke  opheffing  van  een 
verplichting,  de lasten  die  na de opheffing  nog  be-
staan  voor  zijn  rekening  neemt. 
Het stelt  derhalve  de toevoeging  voor  van  een  derde 
lid dat als volgt  luidt: 
„3- De compensatie  heeft  tevens  betrekking  op de 
nadelen  welke  na de totale  of gedeeltelijke  op-
heffing  van een verplichting  nog  bestaan". 
Artikel  12 
Evenals  ten aanzien  van  artikel  11, wijst  het Comité 
op de hierboven  gemaakte  opmerkingen  inzake  ar-
tikel  5. 
Lid 2 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de uitkomst  van  de 
overeenkomstig  artikel  12 gemaakte  berekening  niet 
moet  worden  gecorrigeerd  aan  de  hand  van  de 
schommelingen  van  de kosten  welke  zouden  voort-
vloeien  uit de toepassing,  hetzij  van  het  gunstigste 
tarief,  hetzij  van  de prijs  die de onderneming  in het 
kader  van  een  commercieel  beter  verantwoorde  be-
drijfsvoering  zou  hebben  toegepast,  doch  met  in-
achtneming  van  de hieruit  voortvloeiende  kostenver-
minderingen. 
Het stelt  dan  ook  voor  de betreffende  tekst  als volgt 
te wijzigen: 
„2. De uitkomst  van  de overeenkomstig  het be-
paalde  in lid  1 gemaakte  berekening  wordt 
gecorrigeerd  ten  einde  rekening  te houden  met 
de kostenverminderingen  welke  zouden  voort-
vloeien  ..(rest  ongewijzigd). 
Artikel  13 
Lid 1 
Daar  in de op grond  van  de artikelen  6 en 10 ge-nomen  besluiten  niet  het „voorlopige  bedrag  van  de 
compensatie"  wordt  vastgesteld,  doch  de grondslagen 
voor  de berekening  van  het bedrag  der compensaties, 
suggereert  het Comité  de betreffende  tekst  bijgevolg 
als volgt  te wijzigen: 
„1. In de op grond  van  de artikelen  6 en 10 ge-
nomen  besluiten  worden  de grondslagen  voor  de 
berekening  der  compensaties  vermeld". 
Lid 2 
Aangezien  een  ten  tijde  van  het  besluit  tot hand-
having  opgestelde  prognose  te ver van  de werkelijk-
heid verwijderd  kan  zijn  en derhalve  niet  systematisch 
kan worden  aangehouden,  dient  volgens  het Comité 
het begrip  „correctie"  te worden  ingevoerd,  die slechts 
kan plaatsvinden  na afsluiting  van  de rekeningen  der 
onderneming  op basis  van  de resultaten  van  het 
betreffende  boekjaar.  Het  stelt  dan  ook  voor  deze 
beide  gedachten  in het tweede  lid van  dit artikel  te 
verenigen;  dit lid zou  dan  als volgt  worden  geformu-
leerd: 
„2. Het  voorlopige  bedrag  van  de compensaties 
welke  op  de begroting  van  elk  boekjaar  staan 
wordt  jaarlijks  na afsluiting  van de rekeningen  van 
de onderneming  op grond  van  de ontvangsten  van 
dit boekjaar  gecorrigeerd". 
Lid 3 
Daar  de onderneming  die recht  heeft  op compensatie 
tijdens  het boekjaar  evenredige  voorschotten  op de 
beoogde  uitbetaling  zou  moeten  kunnen  ontvangen, 
acht het Comité  het noodzakelijk  de door  de Com-
missie  voorgestelde  tekst  als volgt  aan te vullen: 
„3- De compensatiebetalingen  geschieden  jaarlijks. 
De bevoegde  instantie  kan  echter  besluiten  tijdens 
het boekjaar  voorschotten  uit  te betalen'. 
Artikel  15 
Lid 2, sub a) 
Daar  het  van  oordeel  is dat de in artikel  15,  lid 2, 
sub a), voorziene  termijn  van  één  jaar  te lang  is en 
voor  de ondernemingen  teveel  lasten  met  zich  mede-
brengt,  stelt  het  Comité  voor,  deze  termijn  tot zes 
maanden  terug  te brengen. 
Gedaan  te Brussel,  27 maart  1968. 
De Voorzitter 
van het 
Economisch  en  Sociaal  Comité 
Louis  MAJOR