Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2019/C 283/03)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad binnen drie maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag (1).

ENIG DOCUMENT

“Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias)

EU-nr.: PGI-GR-02387 — 10.1.2018

BOB ( ) BGA ( X )

1. Naam/namen

“Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias)

2. Lidstaat of derde land

Griekenland

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.3. Kaas

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) is een uit wrongel verkregen zachte kaas die bereid is uit gepasteuriseerde of rauwe geiten- of schapenmelk, of uit een mengsel van geiten- en schapenmelk, na de stremming. De kaas wordt eerst ten minste een dag in pekel gerijpt en ondergaat daarna een rijping van ten minste een maand in wijnmoer, bekend onder de naam “possia”. Possia is een dik mengsel van gekookte droesem van rode wijn (wijnmoer), die rijk is aan aroma’s.

Fysische kenmerken

Kleur: volledig wit vanbinnen. Vanbuiten neemt de kaas een roodachtige tint aan, afkomstig van de kleur van de wijnmoer. De intensiteit van de kleur hangt af van de kleur van de wijnmoer en de tijd waaraan de kaas bij rijping aan de wijnmoer is blootgesteld.

Vorm: Een “ingekerfde”, lange, asymmetrische cilindervormige kaas met opvallende inkepingen door de afdruk van de kaasvorm (“tyrovoli”) die wordt gebruikt voor het uitlekken van de wrongel.

Consistentie: zachte kaas

Chemische kenmerken

Minimaal vetgehalte, berekend op de droge stof: 43 % m/m,

Maximaal vochtgehalte: 56 %;

Organoleptische kenmerken

Opvallend wijnaroma en een licht zure smaak.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Grondstoffen

De benodigde melk voor het bereiden van “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) is gepasteuriseerde of rauwe geiten- of schapenmelk, of een mengsel van geiten- en schapenmelk, die in het afgebakende gebied is geproduceerd. Het mag geen gecondenseerde melk zijn en de melk mag geen van de volgende bestanddelen bevatten: melkpoeder, gecondenseerde melk, caseïnezouten, kleurstoffen, bewaarmiddelen of andere additieven. De melk mag evenmin antibiotica, pesticiden of andere schadelijke stoffen bevatten.

De schapen- en/of geitenmelk voor de bereiding van “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) moet uitsluitend afkomstig zijn van schapen en geiten van rassen die van oudsher worden gehouden op en aangepast zijn aan het eiland Kos. De geproduceerde melk heeft namelijk specifieke kwaliteitskenmerken die te danken zijn aan het bijzondere microklimaat op het eiland en de rijke flora op de natuurlijke weidegronden die de dieren voor een deel van hun dagelijks voedsel voorzien.

De voor de rijping van de kaas gebruikte wijnmoer (“possia”) moet uitsluitend afkomstig zijn van toegestane wijndruivenrassen in het afgebakende geografische gebied. Ze moeten zijn geteeld door plaatselijke wijnbouwers met behulp van traditionele methoden die van de ene op de andere generatie zijn doorgegeven. De “possia” moet van goede kwaliteit en rijk aan aroma’s zijn, en kan kant-en-klaar of na verdunning met wijn worden gebruikt.

Het stremsel dat in het bereidingsproces wordt gebruikt, is traditioneel of commercieel geproduceerd dierlijk stremsel.

Diervoeders

De natuurlijke weidegronden, die bijzonder rijk aan flora zijn, leveren de meeste voeding voor de dieren. Van mei tot september verdort de vegetatie van de weiden volledig. In deze periode van verminderde melkproductie voeden de dieren zich deels met de gedroogde vegetatie van plaatselijke weidegronden en met granen of peulvruchten (wikke, gerst, haver) van akkers binnen het afgebakende gebied. Het rantsoen van de dieren wordt aangevuld met voer dat buiten het gebied wordt geproduceerd, waaronder maïskorrels en ruwvoer. In oktober en november, de zoogperiode voor pasgeboren dieren, wordt gebruikgemaakt van olijfbladeren en droogvoer, bv. hooi of maïs, omdat de vegetatie dan schaars is en de dieren een grotere voedingsbehoefte hebben. Van december tot ongeveer april (de periode waarin de melkproductie toeneemt na het spenen van de jongen) voeden de dieren zich met de plaatselijke wilde flora, die heeft kunnen groeien dankzij de in de winter en het voorjaar gevallen neerslag. Deze flora bestaat onder andere uit: heide (Erica manipuliflora), salie (Salvia triloba), doornige brem (Calicotome villosa) en eikels van Valonia-eiken (Quercus macrolepis). In de winter krijgen de dieren ook droogvoer, dat buiten het afgebakende gebied wordt geproduceerd.

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De grondstoffen voor de bereiding van “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias), d.w.z. de schapen- en geitenmelk en de wijnmoer, ofwel “possia”, worden geproduceerd in het afgebakende geografische gebied om de redenen genoemd in punt 3.3. Naast de productie vindt ook de verwerking plaats in het afgebakende geografische gebied. Van de schapen- en geitenmelk wordt kaas gemaakt die vervolgens in plaatselijk geproduceerde wijnmoer (“possia”) wordt gerijpt. Door deze rijping ontstaat “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias).

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

“Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) moet binnen het afgebakende geografische gebied worden verpakt om kwaliteitsverslechtering van het product te voorkomen. Het verpakken moet in het gebied plaatsvinden omdat Kos een eiland is en het om een kwetsbaar product gaat. De kaas moet onmiddellijk worden verpakt zodat de kenmerken die aan de wijnmoer te danken zijn, volledig behouden blijven. Elk vervoer van het onverpakte product kan de kwaliteit van het product verminderen.

Wel is het voor kopers mogelijk om “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) waarop het persoonlijke etiket van de producent is aangebracht, aan te schaffen in het afgebakende geografische gebied en vervolgens buiten het gebied te herverpakken of te snijden, mits de traceerbaarheid gewaarborgd is.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het afgebakende geografische gebied omvat het gehele eiland Kos, dat bestuurlijk deel uitmaakt van de regionale eenheid Kos in de zuidelijke Egeïsche regio.

5. Verband met het geografische gebied

Het verband tussen “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) en de geografische omgeving van het eiland Kos berust op de specifieke kwaliteiten en reputatie van het product.

Kos kent een mediterraan klimaat, dat in hoofdzaak wordt gekenmerkt door hete, droge zomers en milde, natte winters. Het eiland als geheel heeft een complex landschap van bergen, heuvels en vlaktes. De topografie speelt een belangrijke rol omdat er in de bergen relatief veel regen valt. Als zodanig zijn die bergen van invloed op de hydrologie en het milieu van de lager gelegen gebieden van het eiland met zijn talrijke bronnen en vlaktes.

De schapen- en geitenteelt op het eiland Kos is nog altijd van nomadische aard; de dieren grazen overdag op natuurlijke weidegronden en verblijven alleen “s nachts in tijdelijke schaaps- en geitenkooien. De dieren halen hun voedsel grotendeels uit het begrazen van weiden die weliswaar een lage graascapaciteit hebben, maar bijzonder rijk aan flora zijn.

Het eiland kent ongeveer duizend verschillende plantensoorten. Volgens Corine 2000 liggen er verspreid over het eiland natuurlijke weidevelden, waarvan er twee bijzondere aandacht verdienen. Het ene bevindt zich in het oostelijk deel van het eiland en is 1 119 ha groot. Het andere ligt tussen Pylion, Antimacheia en Kardamaina en heeft een oppervlak van circa 400 ha.

In het grasland worden plantensoorten aangetroffen als: heide, tijm, oregano, bonenkruid, salie, wilde lavendel, kleverige alant, mirte, affodil, Griekse malrove, doornige brem (Calicotome villosa), gedoornde pimpernel, Sint-Janskruid, cistusroos, tijmbladig zonneroosje, Anthyllis hermanniae, Genista acanthoclada, wede, oleander, aardbeiboom, rozemarijn, boomrupsklaver, Pistacia en wilde olijf.

Ook de vakbekwaamheid van de plaatselijke producenten en hun jarenlange ervaring in het bereiden van “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias), die van generatie op generatie is doorgegeven en die ook de bereiding van wijnmoer (“possia”) en het gebruik van kaasvormen (“tyrovoli”) voor het uitlekken van de wrongel omvat, hebben bijgedragen tot de productie van deze unieke kaas, die een wijdverbreide reputatie geniet.

“Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) laat zich als volgt kenmerken:

a) zijn organoleptische kenmerken (opvallend wijnaroma en een licht zure smaak);

b) zijn kenmerkende vorm en kleur (een “ingekerfde”, lange, asymmetrische cilindervormige kaas met opvallende inkepingen, volledig wit vanbinnen en roodachtig vanbuiten);

c) vanwege zijn specifieke kenmerken geniet “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) een uitstekende reputatie in de plaatselijke gemeenschap op het eiland Kos en in de rest van Griekenland. Dit blijkt niet alleen uit de vele verwijzingen op websites met traditionele recepten en presentaties van beroemde koks, maar ook uit artikelen in plaatselijke kranten.

Het productieproces is in de eerste plaats uniek omdat de kaas wordt gerijpt in wijnmoer (“possia”) die door plaatselijke wijntelers wordt geproduceerd met traditionele methoden die al eeuwenlang worden gebruikt.

Juist door “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) in de wijnmoer te rijpen, verkrijgt de kaas zijn specifieke organoleptische kenmerken, met name zijn licht zure smaak en zijn opvallend wijnaroma. Het eiland heeft een traditie in het maken van uitstekende wijnen en daaraan is de goede kwaliteit van de gebruikte wijnmoer te danken. De kwaliteit van die wijnen blijkt uit het feit dat voor verschillende wijnsoorten van Kos beschermde geografische aanduidingen zijn toegekend.

De in het productieproces gebruikte melk dankt zijn kwaliteit aan het specifieke karakter van het mediterrane klimaat op het eiland alsook aan de rijke vegetatie op de verspreide natuurlijke weidegronden die dienen als voedselbron voor de op Kos geteelde schapen en geiten, die al meer dan eeuw aan de omstandigheden op het eiland zijn aangepast. Er is aangetoond dat het voedsel dat door melkvee wordt gegeten, invloed heeft op de organoleptische kenmerken van de melk die de dieren produceren. Dat komt doordat aromatische stoffen vanuit de planten die zij eten, in de melk terechtkomen.

“Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) dankt zijn kenmerkende vorm (een lange cilinder met een “ingekerfd” oppervlak en opvallende inkepingen) volledig aan de “tyrovoli” die wordt gebruikt voor het gedeeltelijk uitlekken van de wrongel. De “tyrovoli” is een traditionele mand geweven van lange rietstengels die op het eiland worden gewonnen. Behalve deze manden kunnen ook voor voedsel geschikte buisvormige mallen van kunststof worden gebruikt met gaten voor het uitlekken van de wrongel. De kaasvormen veroorzaken de inkepingen die zorgen voor de karakteristieke vorm van “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias).

De roodachtige kleur aan de buitenzijde van “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) is afkomstig van de wijnmoer (“possia”) waarin de kaas wordt gerijpt.

De reputatie en het traditionele karakter van “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) zijn te danken aan de belangrijke rol die de kaas al heel lang speelt in het leven en in het dieet van de eilandbewoners alsook aan het specifieke productieproces, waarbij plaatselijke kennis en expertise van generatie op generatie worden overgedragen.

De reputatie van “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) van Kos is onlosmakelijk verbonden met de wijnen van het eiland, waarvan de droesem van oudsher wordt gebruikt voor de productie van de befaamde “possia” waarin de witte geiten- en schapenkaas wordt ondergedompeld en gerijpt. Het woord “possia”, waarmee de wijnmoer wordt aangeduid waarin de kaas wordt gerijpt, maakt deel uit van de naam “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) [wijnkaas van Kos/wijnmoerkaas]. Het is de rijping in de wijnmoer die de kwaliteitskenmerken van de kaas versterkt.

Vanwege zijn onderscheidende kenmerken heeft “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) in de plaatselijke gemeenschap op het eiland Kos en in de rest van Griekenland een uitstekende reputatie verworven. Dit blijkt uit de vele verwijzingen op websites over de Griekse keuken en traditionele recepten, positieve recensies van beroemde koks en artikelen in plaatselijke kranten. Sinds een aantal jaar wordt verpakte “Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/“Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) verkocht door grote supermarktketens in Griekenland, waarbij snelgroeiende omzetten worden genoteerd. De kaas staat op het menu bij het “Grieks ontbijt” dat in de hotels op het eiland wordt geserveerd, en is opgenomen in de mand van streekproducten uit de zuidelijke Egeïsche regio. Deze mand bevat voornamelijk BOB-producten. Dit getuigt van de reputatie die de kaas op de Griekse markt geniet.

De reputatie van het product en zijn nauwe band met het eiland Kos blijken verder uit de volgende verwijzingen:

“Toen op Kos kaas werd uitgevoerd”, een artikel in de krant To Vima tis Ko van 27 september 2013 over de uitvoer van Krasotiri vanuit Kos tijdens de Turkse en Italiaanse bezettingsperioden en tot 1960.

“Onder de Turken en Italianen werden ook grote hoeveelheden kaas geproduceerd. Er werd immers van oudsher veeteelt beoefend in de bergen, omdat de leefruimten van de dieren daar waren opgetrokken. Een deel van de kaas werd uitgevoerd. Kos heeft nooit buitenlandse kaas ingevoerd… De kaas werd ondergedompeld in “possa” (wijnmoer, die rood was)… we weekten de kazen in de “possa” en hadden rode kaas… Kruideniers en Ottomaanse overheidsdienaars legden de onverkochte kazen in met “possa” gevulde vaten, om ze te verkopen in de winter of uit te voeren. Onder de Turken is heel veel kaas uitgevoerd”.

Dit tekstfragment laat zien hoe de reputatie die de kaas had verworven, berustte op de specifieke productiemethode van rijping in wijnmoer. Deze methode wordt tot op de dag van vandaag toegepast en getuigt van een eeuwenlange traditie.

Verwijzing in Ta Koaka, (een tijdschrift over de geschiedenis, archeologie en folklore van het eiland Kos), zevende jaargang, uitgebracht door het genootschap Kos Filitas, Kos 2003:

Veel buitenlandse reizigers die in de 18e en 19e eeuw het eiland aandeden, spraken over de talrijke wijngaarden en uitstekende wijn, waarvan de droesem werd gebruikt voor de productie van de befaamde “possa”. Het woord “possa” is mogelijk ontleend aan het Latijnse “possum”, wat “ik kan” of “het is mogelijk” betekent. De herders op het eiland plachten hun verschillende kazen te weken in de wijnmoer. Dat deden ze niet alleen om de kaas langer goed te houden, maar ook om er de unieke smaak van de “tiri tis possas” aan te geven.

In zijn boek getiteld “Kaasbereiding” (2004), schrijft landbouwdocent G.P.A. Anifadaki dat Krasotiri, ook bekend als wijnmoerkaas uit Kos, wordt ondergedompeld in wijnmoer.

Verwijzing op www.gastronomos.gr naar Krasotiri uit Kos, een moderne versie van een historische wijnmoerkaas.

Verwijzing op www.olivemagazine.gr naar de zeldzame smaak van de uit Kos afkomstige Krasotiri.

Verwijzing op www.aegeanews.gr naar de mand van producten van de zuidelijke Egeïsche regio in 2014-2020, die ook Krasotiri Ko bevat.

Artikel op de website van een bekende Griekse voedselkenner (mirsinicooking) over de specifieke organoleptische kenmerken van Krasotiri.

Artikel op de website van de beroemde Griekse kok Ilias Mamalakis over Krasotiri (speciale smaak, kleur, productieproces).

Artikel op de Athinorama-unami-website over Krasotiri Ko, waarin bijvoorbeeld wordt vermeld dat Krasotiri een eeuwenlange traditie op Kos vertegenwoordigt.

Een traditioneel recept van “tiropita” (hartige kaasgebakjes) met wijnmoerkaas, uit “Traditionele en moderne recepten uit de keuken van het eiland Kos”, een kookboek van Argiro Hartofili.

Behandeld in een tv-uitzending op SKAI van 15 oktober 2015 over het traditionele product bij uitstek van het eiland: Krasotiri.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

http://www.minagric.gr/images/stories/docs/agrotis/POP-PGE/prodiagrafes_krasotiri_ko210119.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.