De voorzitter van de Raad wijst de persoon aan die bevoegd is om namens de Unie over te gaan tot de in artikel 17.16, lid 2, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving, teneinde kenbaar te maken dat de Unie ermee instemt door de overeenkomst gebonden te zijn.

(4)Binnen de Unie kunnen in overeenstemming met artikel 17.20 van de overeenkomst daaraan geen rechten worden ontleend door of daarmee verplichtingen worden opgelegd aan personen, anders dan die welke de partijen krachtens internationaal publiekrecht tussen hen hebben vastgesteld,

(2)Overeenkomstig artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is het passend de Commissie te machtigen tot goedkeuring namens de Unie van het in het Comité voor investeringen, diensten, elektronische handel en overheidsopdrachten in te nemen standpunt over bepaalde wijzigingen van de overeenkomst die volgens een vereenvoudigde procedure worden vastgesteld uit hoofde van artikel 9.20 van de overeenkomst of, met betrekking tot de lijst van entiteiten in de bijlagen 9A en 9B, afdelingen A tot en met C, bij de overeenkomst, uit hoofde van artikel 9.23 van de overeenkomst.

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1, artikel 100, lid 2, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), v), en artikel 218, lid 7,

De Commissie is zich bewust van het evenwicht dat moet worden gevonden tussen het boeken van vooruitgang met het hervormde EU-investeringsbeleid en de gevoeligheden van EU-lidstaten wat de mogelijke uitoefening van gedeelde bevoegdheid ten aanzien van deze aangelegenheden betreft. De Commissie heeft daarom geen voorstel tot voorlopige toepassing van de investeringsbeschermingsovereenkomst gedaan. Indien de lidstaten desalniettemin een voorstel wensen inzake de voorlopige toepassing van de investeringsbeschermingsovereenkomst, dan is de Commissie bereid een dergelijk voorstel te doen.

De overeengekomen investeringsbeschermingsovereenkomst zal, eveneens in overeenstemming met de onderhandelingsrichtsnoeren, investeerders de optie van een modern en herzien mechanisme voor de beslechting van investeringsgeschillen bieden. Dit systeem zorgt ervoor dat regels voor investeringsbescherming worden nageleefd en het tracht een evenwicht te vinden tussen de bescherming van investeerders op transparante wijze en bescherming van het recht van een staat tot reguleren om doelstellingen van overheidsbeleid na te streven. De overeenkomst voorziet in de oprichting van een permanent internationaal en volledig onafhankelijk stelsel voor geschillenbeslechting, bestaande uit een permanent Gerecht van eerste aanleg en een permanent gerecht waarbij beroep kan worden ingesteld, in het kader waarvan geschillenbeslechtingsprocedures op een transparante en onpartijdige wijze zullen worden toegepast.

In overeenstemming met de doelstellingen van de onderhandelingsrichtsnoeren heeft de Commissie ervoor gezorgd dat investeerders uit de EU en hun investeringen in Vietnam eerlijk en billijk zullen worden behandeld en niet zullen worden gediscrimineerd ten opzichte van Vietnamese investeringen in vergelijkbare situaties. Tegelijkertijd beschermt de investeringsbeschermingsovereenkomst de investeerders van de EU en hun investeringen in Vietnam tegen onteigening, tenzij dit voor doelstellingen van openbaar belang geschiedt, volgens een eerlijk proces, op niet-discriminerende basis en tegen betaling van snelle, adequate en doeltreffende schadevergoeding overeenkomstig de billijke marktwaarde van de onteigende investering.

De overeenkomst omvat alle innovaties van de nieuwe aanpak van de EU met betrekking tot investeringsbescherming en de handhavingsmechanismen ervan die niet voorhanden zijn in de 21 bestaande bilaterale investeringsverdragen tussen Vietnam en lidstaten van de EU. Het is een zeer belangrijk aspect van de investeringsbeschermingsovereenkomst dat zij in de plaats komt van de 21 bestaande bilaterale investeringsovereenkomsten en deze daarmee verbetert.

3.wegneming van technische en regelgevingsbelemmeringen voor de handel in goederen, zoals dubbele testen, met name door te bevorderen dat in de EU bekende technische en regelgevingsnormen worden gehanteerd in de sectoren motorvoertuigen, farmaceutica en medische hulpmiddelen alsmede groene technologieën;

2.nieuwe kansen met betrekking tot overheidsopdrachten voor inschrijvers uit de EU in Vietnam, dat geen lid is van de WTO-Overeenkomst inzake overheidsopdrachten;

Bij de onderhandelingen over de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam heeft de Commissie twee hoofddoelstellingen nagestreefd: ten eerste zo gunstig mogelijke voorwaarden bieden voor toegang van EU-marktdeelnemers tot de Vietnamese markt, en ten tweede een waardevolle tweede referentie (na de overeenkomsten met Singapore) vastleggen voor de overige onderhandelingen van de EU in de regio.

Zoals benadrukt in de mededeling "Handel voor iedereen", besteedt de Commissie meer middelen aan de doeltreffende uitvoering en handhaving van handels- en investeringsovereenkomsten. In 2017 publiceerde de Commissie het eerste jaarlijks verslag over de uitvoering van vrijhandelsovereenkomsten. Het voornaamste doel van het verslag is een objectief overzicht te geven van de uitvoering van de vrijhandelsovereenkomsten van de EU, waarin de geboekte vooruitgang en de tekortkomingen die moeten worden aangepakt, worden onderstreept. Het is de bedoeling dat het verslag als basis dient voor een open debat over de werking en de uitvoering van de vrijhandelsovereenkomsten waarbij de lidstaten, het Europees Parlement en het maatschappelijk middenveld in het algemeen worden betrokken. De publicatie van het verslag op jaarbasis zal de regelmatige monitoring van ontwikkelingen mogelijk maken, waarbij ook kan worden vastgelegd hoe prioritaire aangelegenheden zijn aangepakt. Het verslag zal de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam vanaf de inwerkingtreding ervan bestrijken.

Het institutionele hoofdstuk van de investeringsbeschermingsovereenkomst stelt een comité in dat als belangrijkste taak het toezicht houden op en het vergemakkelijken van de uitvoering en toepassing van de overeenkomst heeft. Naast andere taken kan het comité, onder voorbehoud van de voltooiing van de respectieve wettelijke voorschriften en procedures van elke zijde, besluiten tot de benoeming van de leden van de gerechten in het kader van het stelsel van investeringsgerechten, hun maandelijkse bezoldiging vaststellen, en bindende interpretaties van de overeenkomst goedkeuren.

Het institutionele hoofdstuk van de vrijhandelsovereenkomst stelt een Handelscomité in dat als voornaamste taak het toezicht houden op en het vergemakkelijken van de uitvoering en toepassing van de overeenkomst heeft. Het Handelscomité bestaat uit vertegenwoordigers van de EU en van Vietnam, en vergadert jaarlijks of op verzoek van een van de zijden. Het Handelscomité zal worden belast met het toezicht op de werkzaamheden van alle in het kader van de overeenkomst opgerichte gespecialiseerde comités en werkgroepen (Comité voor de handel in goederen, Douanecomité, Comité voor sanitaire en fytosanitaire maatregelen, Comité voor investeringen, diensten, elektronische handel en overheidsopdrachten, Comité voor handel en duurzame ontwikkeling, Werkgroep intellectuele-eigendomsrechten, inclusief geografische aanduidingen, en Werkgroep motorvoertuigen en onderdelen).

De vrijhandelsovereenkomst en de investeringsbeschermingsovereenkomst tussen de EU en Vietnam omvatten institutionele bepalingen die voorzien in een structuur voor uitvoeringsorganen teneinde voortdurend toezicht te houden op de uitvoering, de werking en het effect van de overeenkomsten. Aangezien de overeenkomsten een integrerend onderdeel van de overkoepelende bilaterale betrekkingen tussen de EU en Vietnam als geregeld in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst zijn, maken de vermelde structuren samen met de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst deel uit van een gemeenschappelijk institutioneel kader.

De investeringsbeschermingsovereenkomst tussen de EU en Vietnam zal financiële gevolgen hebben voor de EU-begroting aan de uitgavenzijde. Voor de EU zal dit de derde overeenkomst zijn (na de Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen de EU en Canada, en deze tussen de EU en Singapore) waarin het stelsel van investeringsgerechten (ICS) voor de beslechting van geschillen tussen investeerders en staten is opgenomen. Voor de financiering van de permanente structuur, bestaande uit een gerecht van eerste aanleg en een beroepsinstantie, is vanaf 2019 jaarlijks een bedrag van 700 000 EUR aan extra uitgaven voorzien (onder voorbehoud van de inwerkingtreding van deze overeenkomst). Tegelijkertijd brengt de overeenkomst de aanwending van administratieve middelen onder begrotingsonderdeel XX 01 01 01 (Uitgaven in verband met ambtenaren en tijdelijke functionarissen in dienst bij de instelling) met zich, aangezien naar schatting één administrateur als voltijdequivalent zal worden belast met de taken die verband houden met deze overeenkomst. Dit is aangegeven in het financieel memorandum en onderworpen aan de daarin genoemde voorwaarden.

De vrijhandelsovereenkomst en de investeringsbeschermingsovereenkomst tussen de EU en Vietnam vallen niet onder Refit-procedures. Niettemin bevatten zij een aantal bepalingen waardoor de handels- en investeringsprocedures zullen worden vereenvoudigd, de met uitvoer en investeringen verband houdende kosten zullen worden verminderd en er meer kleine bedrijven in staat worden gesteld op beide markten zaken te doen. Een aantal van de verwachte voordelen zijn: minder omslachtige technische voorschriften, compliancevoorschriften, douaneprocedures en oorsprongsregels, de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten of de verlaging van proceskosten in het kader van het stelsel van investeringsgerechten voor eisers die kleine of middelgrote ondernemingen zijn.

In de door een externe contractant uitgevoerde en in 2009 afgeronde handelsgerelateerde duurzaamheidseffectbeoordeling werd geconcludeerd dat een ambitieuze vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en de Asean belangrijke positieve effecten (in termen van bbp, inkomen, handel en werkgelegenheid) voor zowel de EU als Vietnam zou meebrengen. Effecten op het nationale inkomen aan de EU-zijde werden geschat op 13 miljard EUR en voor Vietnam op 7,6 miljard EUR.

De EU-lidstaten zijn vóór en tijdens de onderhandelingen via het Comité handelspolitiek van de Raad zowel mondeling als schriftelijk regelmatig geïnformeerd en geraadpleegd over de verschillende aspecten van de onderhandelingen. Ook het Europees Parlement is regelmatig geïnformeerd en geraadpleegd, via zijn Commissie internationale handel (INTA), en met name zijn monitoringgroep voor de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam. Beide instellingen kregen gedurende het gehele proces inzage in de teksten van de onderhandelingsresultaten.

In mei 2015 vond een rondetafel met belanghebbenden plaats over mensenrechten en duurzame ontwikkeling in de context van de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Vietnam. Vervolgens heeft de Commissie een specifieke analyse uitgevoerd van de mogelijke gevolgen van de vrijhandelsovereenkomst voor de mensenrechten en duurzame ontwikkeling.

Daarnaast heeft de Commissie in juni 2012 in het kader van een openbare raadpleging over de toekomstige bilaterale overeenkomst met Vietnam aan de hand van een vragenlijst informatie bij belanghebbenden ingewonnen, welke haar vervolgens gedurende de onderhandelingen heeft geholpen bij het vaststellen van prioriteiten en het nemen van besluiten. Er werden 62 antwoorden ontvangen, waarvan 43 afkomstig van brancheorganisaties en verenigingen, 16 van individuele ondernemingen en 3 van lidstaten. De antwoorden bestreken een breed scala van sectoren, waaronder agrovoeding, ICT, textiel, diensten, geneesmiddelen, chemische stoffen, metalen, groene energie, automobielindustrie, machines en hout/papier. De schriftelijke raadpleging werd gevolgd door vergaderingen met een geselecteerd aantal respondenten van de vragenlijst die werden beschouwd als representatief voor de gevoeligste sectoren voor de onderhandelingen met Vietnam (textiel, alcoholische dranken, geneesmiddelen, automobielindustrie en ICT).

Zowel de handelsgerelateerde duurzaamheidseffectbeoordeling als het overleg in het kader van de voorbereiding ervan voorzag de Commissie van input die van groot belang is gebleken voor alle bilaterale handels- en investeringsonderhandelingen die sindsdien met afzonderlijke Asean-landen zijn geopend.

In het kader van de handelsgerelateerde duurzaamheidseffectbeoordeling heeft de contractant interne en externe deskundigen geraadpleegd, openbare raadplegingen in Brussel en Bangkok georganiseerd en bilaterale ontmoetingen en gesprekken gehad met het maatschappelijk middenveld van de EU en de Asean. Overleg in het kader van de handelsgerelateerde duurzaamheidseffectbeoordeling bood een platform voor deelname van de voornaamste belanghebbenden en het maatschappelijk middenveld aan een dialoog over het handelsbeleid met betrekking tot Zuidoost-Azië.

De resultaten van de hierboven beschreven kwantitatieve analyse kunnen worden geacht een onderschatting van de werkelijke economische gevolgen van de overeenkomst in te houden, aangezien zij geen rekening houden met de te verwachten voordelen in verband met de versterking van de bescherming en handhaving van intellectuele-eigendomsrechten of de liberalisering van directe buitenlandse investeringen in de be- en verwerkende industrie en van overheidsopdrachten. Verder was het niet mogelijk om een model op te stellen van de synergieën in de mondiale toeleveringsketens die uit de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam kunnen voortvloeien, met name in de bredere context van de voortdurende inspanningen ter verdere versterking van de economische betrekkingen van de EU met de Asean-regio, maar deze kunnen naar verwachting aanzienlijk zijn.

Op basis van de economische modellering wordt bovendien geraamd dat het nationaal inkomen van de EU tegen 2035 als gevolg van de vrijhandelsovereenkomst met meer dan 1,9 miljard EUR kan toenemen, terwijl het nationaal inkomen van Vietnam in dezelfde periode met 6 miljard EUR kan stijgen. Het aanzienlijke verschil in de verwachte voordelen is het resultaat van het grote verschil in het relatieve belang van de EU en Vietnam als wederzijdse uitvoerbestemming.

Dit voorstel is in overeenstemming met artikel 218 VWEU, uit hoofde waarvan de Raad besluiten inzake internationale overeenkomsten vaststelt. Er bestaat geen ander rechtsinstrument dat kan worden gebruikt om de in dit voorstel geformuleerde doelstelling te bereiken.

Dit voorstel is in overeenstemming met de visie van de Europa 2020-strategie en draagt bij aan de handels- en ontwikkelingsdoelstellingen van de Unie.

Deze elementen kunnen niet op coherente wijze worden gescheiden van de materiële bepalingen of van de beslechting van geschillen tussen staten en dienen daarom te worden opgenomen in overeenkomsten op EU-niveau.

Met betrekking tot de investeringsbeschermingsovereenkomst bevestigde het Hof dat de EU krachtens artikel 207 VWEU exclusief bevoegd is ten aanzien van alle materiële bepalingen inzake investeringsbescherming, voor zover deze van toepassing zijn op directe buitenlandse investeringen. Voorts bevestigde het Hof de exclusieve bevoegdheid van de EU ten aanzien van het mechanisme voor de beslechting van geschillen tussen staten met betrekking tot de bescherming van investeringen. Ten slotte heeft het Hof verklaard dat de EU een gedeelde bevoegdheid heeft ten aanzien van andere dan directe investeringen en van de beslechting van geschillen tussen investeerders en staten (later vervangen door het stelsel van investeringsgerechten in de investeringsbeschermingsovereenkomst), waar de lidstaten optreden als verweerder.

Zoals bevestigd door advies 2/15 over de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Singapore en naar analogie daarvan bestrijkt de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam zoals deze is voorgelegd aan de Raad geen aangelegenheden die niet onder de exclusieve bevoegdheid van de EU vallen.

Voorts is artikel 218, lid 7, VWEU toegevoegd als rechtsgrondslag, aangezien het passend is dat de Raad de Commissie machtigt tot goedkeuring van het standpunt van de Unie over bepaalde wijzigingen van de vrijhandelsovereenkomst, aangezien de vrijhandelsovereenkomst voorziet in versnelde en/of vereenvoudigde procedures voor de goedkeuring van dergelijke wijzigingen. De Commissie moet derhalve worden gemachtigd tot goedkeuring van door het Handelscomité aan te nemen wijzigingen of rectificaties uit hoofde van artikel 9.20 (Wijziging en rectificatie van toepassingsgebied) en artikel 9.23 (Comité voor investeringen, diensten, elektronische handel en overheidsopdrachten) met betrekking tot de lijst van entiteiten in bijlage 9A (Onder de overeenkomst vallende overheidsopdrachten voor de Unie) en bijlage 9B (Onder de overeenkomst vallende overheidsopdrachten voor Vietnam), afdeling A (Centrale-overheidsentiteiten) tot en met afdeling C (Overige onder de overeenkomst vallende entiteiten).

Gezien advies 2/15 en overwegende dat de inhoud van de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam in wezen dezelfde is als deze van de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Singapore, vallen alle gebieden die door de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam worden bestreken, onder de bevoegdheid van de EU, en meer in bijzonder onder de werkingssfeer van artikel 91, artikel 100, lid 2, en artikel 207 VWEU. In dezelfde geest worden alle materiële bepalingen inzake investeringsbescherming in het kader van de investeringsbeschermingsovereenkomst tussen de EU en Vietnam, voor zover deze op directe buitenlandse investeringen van toepassing zijn, bestreken door artikel 207 VWEU.

Op grond van advies 2/15 van het Hof van Justitie van de EU en in het licht van de daaropvolgende uitgebreide discussies tussen de EU-instellingen over de structuur van handels- en investeringsovereenkomsten, presenteert de Commissie het resultaat van de onderhandelingen met Vietnam in de vorm van twee op zichzelf staande overeenkomsten, namelijk een vrijhandelsovereenkomst en een investeringsbeschermingsovereenkomst, zoals het geval was bij het resultaat van de onderhandelingen tussen de EU en Singapore.

De vrijhandelsovereenkomst en de investeringsbeschermingsovereenkomst tussen de EU en Vietnam zijn volledig in overeenstemming met het beleid van de Unie en vereisen niet dat de EU overgaat tot wijziging van haar regels, voorschriften of normen op enig gereglementeerd gebied. Voorts beschermen de vrijhandelsovereenkomst en de investeringsbeschermingsovereenkomst tussen de EU en Vietnam, zoals alle andere handels- en investeringsovereenkomsten waarover de Commissie heeft onderhandeld, openbare diensten volledig, en waarborgen zij dat het recht van overheden om in het openbaar belang te reguleren ten volle behouden blijft en een onderliggend grondbeginsel van de overeenkomsten vormt.

Vanaf de datum van haar inwerkingtreding treedt de investeringsbeschermingsovereenkomst tussen de EU en Vietnam in de plaats van de bilaterale investeringsverdragen tussen Vietnam en de EU-lidstaten die zijn vermeld in bijlage 6 (Lijst van investeringsbeschermingsovereenkomsten) bij de investeringsbeschermingsovereenkomst.

Voorafgaand aan de onderhandelingen over de vrijhandelsovereenkomst en de investeringsbeschermingsovereenkomst werd door de Europese Dienst voor extern optreden onderhandeld over een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten en de Socialistische Republiek Vietnam, die in oktober 2016 in werking is getreden. De partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst biedt het rechtskader voor verdere ontwikkeling van het reeds langdurige en sterke partnerschap tussen de EU en Vietnam, op vele gebieden, waaronder de politieke dialoog, handel, energie, vervoer, mensenrechten, onderwijs, wetenschap en technologie, justitie, asiel en migratie.

Op basis van de onderhandelingsrichtsnoeren die de Raad in 2007 heeft aangenomen, en die in oktober 2013 zijn aangevuld teneinde tevens investeringsbescherming te bestrijken, heeft de Commissie met Vietnam onderhandeld over een ambitieuze en veelomvattende vrijhandelsovereenkomst en een investeringsbeschermingsovereenkomst, met het oog op het scheppen van nieuwe mogelijkheden en rechtszekerheid voor de tussen beide partners verder te ontwikkelen handel en investeringen. De juridisch getoetste teksten van beide overeenkomsten zijn gepubliceerd en kunnen via de volgende link worden geraadpleegd:

Op 22 december 2009 heeft de Raad overeenstemming bereikt over het principe van bilaterale onderhandelingen met afzonderlijke Asean-landen op basis van de machtiging en de onderhandelingsrichtsnoeren van 2007, waarbij de strategische doelstelling van een interregionale overeenkomst niet werd losgelaten. Tevens heeft de Raad de Commissie gemachtigd om in de eerste plaats bilaterale onderhandelingen te openen met Singapore, als eerste stap ter verwezenlijking van de doelstelling van een tijdige aanvang van dergelijke onderhandelingen met andere relevante Asean-landen. Nadien heeft de EU bilaterale onderhandelingen over vrijhandelsovereenkomsten geopend met Maleisië (2010), Vietnam (2012), Thailand (2013), de Filipijnen (2015) en Indonesië (2016).

Op 23 april 2007 heeft de Raad de Commissie gemachtigd tot het openen van onderhandelingen over een interregionale vrijhandelsovereenkomst met landen van de Asean. Hoewel de doelstelling was te onderhandelen over een interregionale vrijhandelsovereenkomst, voorzag de machtiging in de mogelijkheid van bilaterale onderhandelingen mocht overeenstemming over gezamenlijke onderhandelingen met een groep van Asean-landen onmogelijk blijken. In het licht van moeilijkheden die zich hadden voorgedaan in het kader van de interregionale onderhandelingen, hebben beide zijden erkend dat er sprake was van een impasse en zijn zij overeengekomen ten aanzien van die onderhandelingen een pauze in te lassen.

Vietnam is uitgegroeid tot de op één na belangrijkste handelspartner van de EU binnen de Asean na Singapore en vóór Maleisië; in 2017 was de handel tussen de EU en Vietnam goed voor 47,6 miljard EUR. Vietnam is een van de snelst groeiende landen van de Asean, met een gemiddelde groei van het bbp van ongeveer 6 % in de afgelopen tien jaar, die naar verwachting zal worden gehandhaafd in de toekomst. Vietnam is een bloeiende economie met meer dan 90 miljoen inwoners, met de snelst groeiende middenklasse in de Asean en een jonge en dynamische beroepsbevolking. Met zijn hoge alfabetiseringsgraad en onderwijsniveaus, relatief lage lonen, goede connectiviteit en centrale ligging binnen de Asean, kiezen meer en meer buitenlandse investeerders voor Vietnam als knooppunt om de Mekong-regio en de omliggende gebieden te bedienen.

De dynamisch groeiende Zuidoost-Aziatische economieën zijn met hun meer dan 600 miljoen consumenten en een snel groeiende middenklasse belangrijke markten voor exporteurs en investeerders uit de Europese Unie. Met een totaalbedrag van 227,3 miljard EUR aan handel in goederen (2017) en van 77 miljard EUR aan handel in diensten (2016) is de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (Asean) als geheel genomen de op twee na grootste handelspartner van de EU buiten Europa, na de Verenigde Staten en China. Tegelijkertijd is de EU met in totaal 263 miljard EUR aan directe buitenlandse investeringen (2016) in de Asean de eerste directe buitenlandse investeerder in de Asean, die als geheel genomen op haar beurt met in totaal 116 miljard EUR (2016) aan directe buitenlandse investeringen de op één na grootste Aziatische directe buitenlandse investeerder in de EU is.

EUROPESE COMMISSIE Brussel, 17.10.2018 COM(2018) 691 final BIJLAGE

bij Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van de vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam







VRIJHANDELSOVEREENKOMST

TUSSEN DE EUROPESE UNIE

EN DE SOCIALISTISCHE REPUBLIEK VIETNAM PREAMBULE De Europese Unie, hierna "de Unie" genoemd, en de Socialistische Republiek Vietnam, hierna "Vietnam" genoemd, hierna gezamenlijk "de partijen" of afzonderlijk "partij" genoemd, ERKENNENDE dat zij een langdurig en sterk partnerschap hebben, dat is gebaseerd op de gemeenschappelijke beginselen en waarden die zijn weergegeven in de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst, alsmede belangrijke economische, handels- en investeringsbanden, GELEID DOOR DE WENS, consistent met het kader van hun algemene betrekkingen, hun economische banden verder aan te halen, en ervan overtuigd dat deze overeenkomst een nieuw klimaat voor de ontwikkeling van de wederzijdse handel en investeringen door de partijen tot stand zal brengen, ERKENNENDE dat deze overeenkomst het streven naar regionale economische integratie zal aanvullen en bevorderen,

VASTBESLOTEN hun economische, handels- en investeringsbanden aan te halen met eerbiediging van het doel van een in economisch, sociaal en ecologisch opzicht duurzame ontwikkeling, en handel en investeringen in het kader van deze overeenkomst te bevorderen op een wijze die strookt met hoge beschermingsniveaus voor milieu en werknemers en de desbetreffende internationaal erkende normen en overeenkomsten,

GELEID DOOR DE WENS de levensstandaard te verhogen, economische groei en stabiliteit te bevorderen, nieuwe mogelijkheden voor werkgelegenheid te scheppen en het algemene welzijn te verbeteren, en daarom opnieuw bevestigende dat zij de vaste wil hebben om de liberalisering van handel en investeringen te bevorderen, ERVAN OVERTUIGD dat deze overeenkomst een uitgebreidere en betrouwbare markt voor goederen en diensten alsmede een stabiel en voorspelbaar handels- en investeringsklimaat tot stand zal brengen, en aldus het concurrentievermogen van hun ondernemingen op mondiale markten zal versterken, OPNIEUW BEVESTIGENDE dat zij het Handvest van de Verenigde Naties, ondertekend te San Francisco op 26 juni 1945, en de beginselen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, vastgesteld door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 10 december 1948, ten volle onderschrijven, ERKENNENDE dat transparantie in de internationale handel van belang is voor alle betrokkenen, MET HET OOG op de vaststelling van duidelijke en over en weer tot voordeel strekkende regels voor hun handel en investeringen en de vermindering of afschaffing van de belemmeringen voor de wederzijdse handel en investeringen,

VASTBESLOTEN bij te dragen aan de harmonische ontwikkeling en de uitbreiding van de internationale handel door met deze overeenkomst handelsbelemmeringen weg te nemen en tussen de partijen nieuwe handels- of investeringsbelemmeringen die de voordelen van deze overeenkomst zouden kunnen beperken, te vermijden, VOORTBOUWEND op hun respectieve rechten en verplichtingen ingevolge de WTO-Overeenkomst en andere multilaterale, regionale en bilaterale overeenkomsten en akkoorden waarbij zij partij zijn, GELEID DOOR DE WENS het concurrentievermogen van hun ondernemingen te bevorderen door die ondernemingen een voorspelbaar juridisch kader voor hun handels- en investeringsbetrekkingen te verschaffen, ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:



HOOFDSTUK 1 DOELSTELLINGEN EN ALGEMENE DEFINITIES ARTIKEL 1.1 Totstandbrenging van vrijhandelsgebied De partijen brengen hiermee een vrijhandelsgebied tot stand, in overeenstemming met artikel XXIV van de GATT 1994 en artikel V van de GATS. ARTIKEL 1.2 Doelstellingen Deze overeenkomst heeft tot doel de handel en de investeringen tussen de partijen te liberaliseren en te vergemakkelijken volgens de bepalingen van deze overeenkomst.



ARTIKEL 1.3 Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt onder "Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst" verstaan de Kaderovereenkomst inzake een breed partnerschap en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Socialistische Republiek Vietnam, anderzijds, ondertekend te Brussel op 27 juni 2012. ARTIKEL 1.4 WTO-overeenkomsten Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt verstaan onder: a) "Overeenkomst inzake de landbouw": de Overeenkomst inzake de landbouw, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; b) "Overeenkomst inzake overheidsopdrachten": de Overeenkomst inzake overheidsopdrachten, opgenomen in bijlage 4 bij de WTO-Overeenkomst; c) "Overeenkomst inzake inspectie voor verzending": de Overeenkomst inzake inspectie voor verzending, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst;

d) "Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels": de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst;

e) "Antidumpingovereenkomst": de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel 1994, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; f) "Overeenkomst inzake de douanewaarde": de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel 1994, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; g) "DSU": het Memorandum van Overeenstemming inzake de regels en procedures betreffende de beslechting van geschillen, opgenomen in bijlage 2 bij de WTO-Overeenkomst; h) "GATS": de Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten, opgenomen in bijlage 1B bij de WTO-Overeenkomst; i) "GATT 1994": de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel 1994, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; j) "Overeenkomst inzake invoervergunningen": de Overeenkomst inzake procedures op het gebied van invoervergunningen, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; k) "Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen": de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst;

l) "SCM-Overeenkomst": de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; m) "SPS-Overeenkomst": de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; n) "TBT-Overeenkomst": de Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen, opgenomen in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst;

o) "TRIPS-Overeenkomst": de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, opgenomen in bijlage 1C bij de WTO-Overeenkomst, en p) "WTO-Overeenkomst": de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie, gedaan te Marrakesh op 15 april 1994. ARTIKEL 1.5 Algemene definities Tenzij anders is bepaald, wordt voor de toepassing van deze overeenkomst verstaan onder: a) "dag": een kalenderdag;

b) "intern": wat de wet- en regelgeving van de Unie en haar lidstaten respectievelijk Vietnam betreft, de wet- en regelgeving op centraal, regionaal of lokaal niveau; c) "goederen": producten als bedoeld in de GATT 1994, tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald; d) "geharmoniseerd systeem": het geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen, met inbegrip van alle desbetreffende aantekeningen en amendementen (hierna het "GS" genoemd);

e) "IMF": het Internationaal Monetair Fonds; f) "maatregel": elke maatregel van een partij, in de vorm van een wet, regeling, voorschrift, procedure, besluit, administratieve handeling dan wel in enige andere vorm; g) "natuurlijke persoon uit een partij": een onderdaan van een van de lidstaten van de Unie of van Vietnam, volgens hun respectieve wetgeving; h) "persoon": een natuurlijke persoon of een rechtspersoon;

i) "derde land": een land of grondgebied gelegen buiten het territoriale toepassingsgebied van deze overeenkomst als omschreven in artikel 17.24 (Territoriale toepassing); j) "Unclos": het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, gedaan te Montego Bay op 10 december 1982; k) "WIPO": de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom, en l) "WTO": de Wereldhandelsorganisatie. HOOFDSTUK 2 NATIONALE BEHANDELING EN MARKTTOEGANG VOOR GOEDEREN

ARTIKEL 2.1 Doelstelling Gedurende een overgangsperiode die aanvangt bij de inwerkingtreding van deze overeenkomst, wordt de handel in goederen geleidelijk geliberaliseerd en de markttoegang geleidelijk verbeterd door de partijen, overeenkomstig het bepaalde in deze overeenkomst en in overeenstemming met artikel XXIV van de GATT 1994.



ARTIKEL 2.2 Toepassingsgebied Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, is dit hoofdstuk van toepassing op de handel in goederen tussen de partijen. ARTIKEL 2.3 Definities

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder: a) "uitvoersubsidies voor de landbouw": subsidies als gedefinieerd in artikel 1, onder e), van de Overeenkomst inzake de landbouw, met inbegrip van alle wijzigingen van dat artikel; b) "landbouwproduct": een in bijlage 1 bij de Overeenkomst inzake de landbouw opgenomen product; c) "consulaire formaliteiten": de procedure om van een consul van de partij van invoer op het grondgebied van de partij van uitvoer, of op het grondgebied van een derde partij, een consulaire factuur of een consulair visum voor een handelsfactuur, oorsprongscertificaat, manifest, aangifte ten uitvoer door de verlader of enig ander douanedocument in verband met de invoer van goederen te verkrijgen;

d) "douanerechten": omvattende alle soorten rechten of heffingen die worden opgelegd bij of in verband met de invoer van goederen, met inbegrip van alle aanvullende heffingen of belastingen opgelegd bij of in verband met deze invoer; hieronder worden niet verstaan: i) heffingen gelijkwaardig aan interne belastingen die worden opgelegd overeenkomstig artikel 2.4 (Nationale behandeling); ii) rechten die worden opgelegd overeenkomstig hoofdstuk 3 (Handelsmaatregelen); iii) rechten die worden toegepast overeenkomstig de artikelen VI, XVI en XIX van de GATT 1994, de Antidumpingovereenkomst, de SCM-Overeenkomst, de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen, artikel 5 van de Overeenkomst inzake de landbouw en de DSU, en iv) vergoedingen of andere heffingen die worden opgelegd overeenkomstig artikel 2.18 (Administratieve vergoedingen, andere heffingen en formaliteiten bij in- en uitvoer); e) "procedures voor uitvoervergunningen": administratieve procedures waarvan wordt gebruikgemaakt voor de uitvoering van regelingen inzake uitvoervergunningen in het kader waarvan als eerste voorwaarde voor de uitvoer uit het grondgebied van de partij van uitvoer wordt gesteld dat aan de bevoegde administratieve instantie een aanvraag of andere documenten dan die welke voor douanedoeleinden zijn vereist, worden overgelegd;



f) "procedures voor invoervergunningen": administratieve procedures waarvan wordt gebruikgemaakt voor de uitvoering van regelingen inzake invoervergunningen in het kader waarvan als eerste voorwaarde voor de invoer op het grondgebied van de partij van invoer wordt gesteld dat aan de bevoegde administratieve instantie een aanvraag of andere documenten dan die welke voor douanedoeleinden zijn vereist, worden overgelegd; g) "niet-automatische procedures voor uitvoervergunningen": procedures voor uitvoervergunningen waarbij niet alle aanvragen van natuurlijke en rechtspersonen worden ingewilligd die voldoen aan de eisen die de betrokken partij stelt voor uitvoeractiviteiten met betrekking tot producten die het voorwerp zijn van procedures voor uitvoervergunningen; h) "niet-automatische procedures voor invoervergunningen": procedures voor invoervergunningen waarbij niet alle aanvragen van natuurlijke en rechtspersonen worden ingewilligd die voldoen aan de eisen die de betrokken partij stelt voor invoeractiviteiten met betrekking tot producten die het voorwerp zijn van procedures voor invoervergunningen; i) "van oorsprong": wat een goed betreft, met de oorsprong als vastgesteld overeenkomstig de oorsprongsregels in Protocol 1 (Betreffende de definitie van het begrip "producten van oorsprong" en methoden van administratieve samenwerking); j) "prestatievereiste": een vereiste dat: i) een bepaalde hoeveelheid of een bepaald percentage goederen dan wel een bepaalde waarde aan goederen wordt uitgevoerd;

ii) de goederen van de partij die een invoervergunning afgeeft, door ingevoerde goederen worden vervangen; iii) een persoon aan wie een invoervergunning is afgegeven, andere goederen koopt op het grondgebied van de partij die de invoervergunning afgeeft of de voorkeur geeft aan intern geproduceerde goederen; iv) een persoon aan wie een invoervergunning is afgegeven, goederen produceert op het grondgebied van de partij die de invoervergunning afgeeft, waarbij een bepaalde hoeveelheid of een bepaald percentage goederen dan wel een bepaalde waarde aan goederen interne goederen moet betreffen, of v) in welke vorm dan ook is gekoppeld aan de omvang of de waarde van de invoer, aan de omvang of de waarde van de uitvoer of aan de hoeveelheid binnengekomen deviezen, en

k) "gereviseerd goed": een onder de hoofdstukken 84, 85, 87 of 90 of post 94.02 van het GS ingedeeld goed, met uitzondering van de goederen opgenomen in aanhangsel 2A5 (Van de definitie van gereviseerde goederen uitgesloten goederen), dat i) geheel of gedeeltelijk bestaat uit onderdelen die zijn verkregen uit reeds gebruikte goederen, en ii) met het originele nieuwe goed vergelijkbare prestaties en werkingsvoorwaarden vertoont alsmede een met het originele nieuwe goed vergelijkbare levensduur heeft en waarvoor dezelfde garantie als voor het originele nieuwe goed wordt gegeven.

ARTIKEL 2.4 Nationale behandeling Elke partij behandelt de goederen van de andere partij als nationale goederen, in overeenstemming met artikel III van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij. Daartoe worden de verplichtingen die voortvloeien uit artikel III van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij, mutatis mutandis in deze overeenkomst opgenomen en maken zij integrerend deel hiervan uit. ARTIKEL 2.5 Indeling van goederen De indeling van goederen in het handelsverkeer tussen de partijen geschiedt volgens de respectieve tariefnomenclatuur van elke partij in overeenstemming met het GS.

ARTIKEL 2.6 Gereviseerde goederen De partijen behandelen gereviseerde goederen op dezelfde manier als gelijkaardige nieuwe goederen. Een partij kan eisen dat gereviseerde goederen van een specifiek etiket worden voorzien om misleiding van de consument te voorkomen. Elke partij geeft uitvoering aan dit artikel binnen een overgangsperiode van maximaal drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst.

ARTIKEL 2.7 Verlaging of afschaffing van douanerechten 1. Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, verlaagt elke partij haar douanerechten op goederen van oorsprong uit de andere partij of schaft die af overeenkomstig haar in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A1 (Tarieflijst van de Unie) respectievelijk aanhangsel 2A 2 (Tarieflijst van Vietnam), opgenomen lijst. 2. Voor de berekening van de achtereenvolgende verlagingen overeenkomstig lid 1 is het basistarief van de douanerechten voor elk goed het in de lijsten in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A1 (Tarieflijst van de Unie) respectievelijk aanhangsel 2A2 (Tarieflijst van Vietnam), vermelde tarief. De in aanhangsel 2A2 (Tarieflijst van Vietnam) vastgelegde afschaffing van rechten geldt niet voor tweedehands motorvoertuigen die vallen onder de GS-codes 8702, 8703 en 8704. 3. Wanneer een partij een door haar toegepast meestbegunstigingsdouanerecht verlaagt tot onder het tarief van het douanerecht dat wordt toegepast overeenkomstig haar in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A1 (Tarieflijst van de Unie) respectievelijk aanhangsel 2A2 (Tarieflijst van Vietnam), opgenomen lijst, komt het goed van oorsprong uit de andere partij in aanmerking voor dat lagere recht.

4. Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, verhoogt een partij geen bestaande douanerechten die overeenkomstig haar in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A1 (Tarieflijst van de Unie) respectievelijk aanhangsel 2A2 (Tarieflijst van Vietnam), opgenomen lijst worden toegepast op een goed van oorsprong uit de andere partij, en stelt zij evenmin nieuwe douanerechten vast.

5. Een partij kan eenzijdig overgaan tot versnelde verlaging of afschaffing van douanerechten op goederen van oorsprong uit de andere partij die overeenkomstig haar in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A1 (Tarieflijst van de Unie) respectievelijk aanhangsel 2A2 (Tarieflijst van Vietnam), opgenomen lijst worden toegepast. Wanneer een partij een dergelijke versnelde verlaging of afschaffing overweegt, stelt zij de andere partij hiervan zo spoedig mogelijk in kennis voordat het nieuwe douanerecht van kracht wordt. Een eenzijdige versnelde verlaging of afschaffing belet de partij niet om een douanerecht te verhogen tot het tarief dat overeenkomstig haar in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A1 (Tarieflijst van de Unie) respectievelijk aanhangsel 2A2 (Tarieflijst van Vietnam), opgenomen lijst geldt in elke fase van verlaging of afschaffing. 6. Indien een van hen daarom verzoekt, treden de partijen in overleg om te bezien of de douanerechten die worden toegepast overeenkomstig hun in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A1 (Tarieflijst van de Unie) respectievelijk aanhangsel 2A2 (Tarieflijst van Vietnam), opgenomen lijsten, versneld of in ruimere mate kunnen worden verlaagd of afgeschaft. Als de partijen overeenstemming bereiken om deze overeenkomst te wijzigen teneinde de douanerechten versneld of in ruimere mate te verlagen of af te schaffen, komt die overeenstemming in de plaats van het douanerecht dat of de afbouwcategorie die overeenkomstig hun lijsten voor dat goed is vastgesteld. Een dergelijke wijziging treedt in werking overeenkomstig artikel 17.5 (Wijzigingen).

ARTIKEL 2.8 Handelwijze bij administratieve fouten Wanneer de bevoegde autoriteiten bij het beheer van de preferentiële uitvoerregeling een fout hebben gemaakt, met name bij de toepassing van Protocol 1 (Betreffende de definitie van het begrip "producten van oorsprong" en methoden van administratieve samenwerking), en deze fout gevolgen heeft voor de invoerrechten, kan de partij van invoer het krachtens artikel 17.1 (Handelscomité) opgerichte Handelscomité verzoeken na te gaan of passende maatregelen kunnen worden genomen om de situatie te herstellen. ARTIKEL 2.9 Specifieke maatregelen betreffende preferentiële tariefbehandeling 1. De partijen werken samen om douaneschendingen met betrekking tot de op grond van dit hoofdstuk verleende preferentiële tariefbehandeling tegen te gaan.

2. Voor de toepassing van lid 1 biedt elke partij in het kader van de uitvoering van en het toezicht op de preferentiële tariefbehandeling aan de andere partij administratieve samenwerking en wederzijdse administratieve bijstand in douane- en aanverwante aangelegenheden aan, die de volgende verplichtingen omvatten:

a) de oorsprongsstatus van het betrokken product of de betrokken producten controleren; b) de daaropvolgende controle van het bewijs van oorsprong uitvoeren en de resultaten daarvan aan de andere partij meedelen, en c) de partij van invoer toestemming verlenen voor het uitvoeren van onderzoeksmissies om de echtheid van documenten of de juistheid van gegevens vast te stellen die van belang zijn voor het verlenen van de desbetreffende preferentiële behandeling. 3. Wanneer de partij van invoer, in overeenstemming met de in lid 2 bedoelde bepalingen inzake administratieve samenwerking of wederzijdse administratieve bijstand in douane- en aanverwante aangelegenheden, vaststelt dat ten onrechte een bewijs van oorsprong is afgegeven aangezien niet is voldaan aan de in Protocol 1 (Betreffende de definitie van het begrip "producten van oorsprong" en methoden van administratieve samenwerking) bedoelde vereisten, kan die partij weigeren een preferentiële tariefbehandeling toe te kennen aan een aangever die een dergelijke behandeling heeft aangevraagd voor goederen waarvoor het bewijs van oorsprong is afgegeven in de partij van uitvoer.

4. Als de partij van invoer de in lid 3 bedoelde weigering van een preferentiële tariefbehandeling voor afzonderlijke zendingen ontoereikend acht voor de uitvoering van en het toezicht op de preferentiële tariefbehandeling voor een bepaald product, kan zij de desbetreffende preferentiële tariefbehandeling voor de betrokken producten volgens de procedure van lid 5 tijdelijk schorsen in de volgende gevallen: a) wanneer zij stelselmatige douaneschendingen met betrekking tot aanvragen voor preferentiële tariefbehandeling uit hoofde van deze overeenkomst vaststelt, of b) wanneer zij vaststelt dat de partij van uitvoer stelselmatig niet heeft voldaan aan de verplichtingen als bedoeld in lid 2. 5. De bevoegde autoriteit van de partij van invoer stelt de bevoegde autoriteit van de partij van uitvoer onverwijld in kennis van haar bevindingen, verstrekt verifieerbare informatie waarop de bevindingen zijn gebaseerd en treedt in overleg met de bevoegde autoriteit van de partij van uitvoer om tot een wederzijds aanvaardbare oplossing te komen. 6. Als de bevoegde autoriteiten niet binnen dertig dagen na de in lid 5 bedoelde kennisgeving tot een wederzijds aanvaardbare oplossing zijn gekomen, legt de partij van invoer de kwestie onverwijld voor aan het Handelscomité. 7. Als het Handelscomité niet binnen zestig dagen nadat de kwestie aan hem is voorgelegd overeenstemming over een aanvaardbare oplossing heeft bereikt, kan de partij van invoer de preferentiële tariefbehandeling voor de betrokken producten tijdelijk schorsen.



De partij van invoer kan de tijdelijke schorsing van de preferentiële tariefbehandeling in de zin van dit lid slechts zolang toepassen als nodig is om haar financiële belangen te beschermen en zolang de partij van uitvoer geen overtuigend bewijs levert dat zij in staat is te voldoen aan de in lid 2 bedoelde verplichtingen en te zorgen voor voldoende controle op de naleving van die verplichtingen. De tijdelijke schorsing mag niet langer duren dan drie maanden. Indien de omstandigheden die aanleiding gaven tot de aanvankelijke schorsing na het verstrijken van de periode van drie maanden voortduren, kan de partij van invoer besluiten de schorsing met nog eens drie maanden te verlengen. Elke schorsing is het voorwerp van periodiek overleg binnen het Handelscomité. 8. De partij van invoer publiceert overeenkomstig haar interne procedures berichten aan importeurs betreffende alle kennisgevingen en besluiten met betrekking tot de in lid 4 bedoelde tijdelijke schorsing. De partij van invoer stelt de partij van uitvoer en het Handelscomité hiervan onverwijld in kennis. ARTIKEL 2.10 Herstelde goederen 1. Een partij past geen douanerechten toe op goederen, ongeacht de oorsprong ervan, die haar grondgebied opnieuw binnenkomen nadat zij ter reparatie tijdelijk uit haar grondgebied naar het grondgebied van de andere partij waren uitgevoerd, ongeacht of die reparatie kon worden verricht op het grondgebied van de partij waaruit de goederen tijdelijk waren uitgevoerd.

2. Lid 1 is niet van toepassing op goederen die in een douane-entrepot, in een vrijhandelszone of met een soortgelijke status worden ingevoerd, ter reparatie worden uitgevoerd en niet opnieuw in een douane-entrepot, in een vrijhandelszone of met een soortgelijke status worden ingevoerd. 3. Een partij past geen douanerechten toe op goederen, ongeacht de oorsprong ervan, die ter reparatie tijdelijk uit het grondgebied van de andere partij worden ingevoerd. 4. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder "reparatie" verstaan elke bewerkingshandeling ten aanzien van goederen die ten doel heeft een gebrekkige werking of materiële schade te herstellen zodat de oorspronkelijke functie ervan wordt hersteld of ervoor te zorgen dat de goederen aan de technische eisen voor gebruik ervan voldoen, zonder welke handeling de goederen niet meer op de normale wijze kunnen worden gebruikt voor het doel waarvoor zij zijn bestemd. De reparatie van goederen omvat het herstel en het onderhoud. Zij omvat geen bewerkingen of processen waardoor:

a) de wezenlijke kenmerken van het goed teniet worden gedaan, of een nieuw of commercieel verschillend goed ontstaat; b) een onafgewerkt goed in een afgewerkt goed wordt getransformeerd, of c) de technische prestaties van een goed worden verbeterd of vergroot.

ARTIKEL 2.11 Uitvoerrechten, belastingen of andere heffingen 1. Een partij stelt ter zake van of in verband met de uitvoer van goederen naar het grondgebied van de andere partij geen rechten, belastingen of andere heffingen van welke aard ook in die hoger zijn dan die welke op soortgelijke, voor intern verbruik bestemde goederen worden geheven, en handhaaft deze evenmin, anders dan in overeenstemming met de in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A3 (Lijst van uitvoerrechten van Vietnam), opgenomen lijst. 2. Wanneer een partij ter zake van of in verband met de uitvoer van goederen rechten, belastingen of heffingen toepast die lager zijn dan de rechten, belastingen of heffingen berekend overeenkomstig de in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), aanhangsel 2A3 (Lijst van uitvoerrechten van Vietnam), opgenomen lijst, gelden die lagere rechten, belastingen of heffingen. Dit lid is niet van toepassing op een aan een andere, derde partij op grond van een preferentiële handelsovereenkomst toegekende gunstigere behandeling. 3. Op verzoek van een van de partijen onderzoekt het Handelscomité alle ter zake van of in verband met de uitvoer van goederen naar het grondgebied van de andere partij ingestelde rechten, belastingen of andere heffingen van welke aard ook, wanneer een partij aan een andere derde partij een gunstigere behandeling heeft toegekend op grond van een preferentiële handelsovereenkomst.

ARTIKEL 2.12

Uitvoersubsidies voor landbouwproducten 1. De partijen stellen zich in multilateraal verband gezamenlijk ten doel gelijktijdig alle vormen van uitvoersubsidies en alle uitvoermaatregelen met gelijke werking voor landbouwproducten af te schaffen en te voorkomen dat deze opnieuw worden ingevoerd. Daartoe werken zij samen om te komen tot een verbetering van de multilaterale regels betreffende overheidsondernemingen voor de uitvoer van landbouwproducten, internationale voedselhulp en uitvoerfinancieringssteun. 2. Bij de inwerkingtreding van deze overeenkomst voert de partij van uitvoer geen uitvoersubsidies of andere maatregelen met gelijke werking voor landbouwproducten in ten aanzien waarvan de partij van invoer een verlaging of afschaffing van douanerechten toepast in overeenstemming met bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten) en die zijn bestemd voor het grondgebied van de partij van invoer, en handhaaft zij deze evenmin.

ARTIKEL 2.13 Uitvoering van handelsregelingen In overeenstemming met artikel X van de GATT 1994 voert elke partij op uniforme, onpartijdige en billijke wijze al haar wetten, regelingen, rechterlijke beslissingen en administratieve uitspraken uit die betrekking hebben op: a) de indeling of de waardebepaling van goederen voor douanedoeleinden; b) de hoogte van rechten, belastingen of andere heffingen; c) voorschriften, beperkingen of verboden ter zake van in- of uitvoer; d) de overmaking van betalingen, en

e) kwesties ter zake van de verkoop, de distributie, het vervoer, de verzekering, de opslag, het onderzoek, de uitstalling, de be- of verwerking, de menging of ander gebruik van goederen voor douanedoeleinden.

ARTIKEL 2.14 In- en uitvoerbeperkingen 1. Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, stelt een partij overeenkomstig artikel XI van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij ter zake van de invoer van goederen uit de andere partij of de uitvoer of verkoop ten uitvoer van voor het grondgebied van de andere partij bestemde goederen geen verboden of beperkingen in, en handhaaft zij deze evenmin. Daartoe worden artikel XI van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst opgenomen en maken zij integrerend deel hiervan uit. 2. Het is een partij op grond van lid 1 verboden om: a) invoervergunningen waaraan de voorwaarde is verbonden dat aan een prestatievereiste wordt voldaan, of b) vrijwillige uitvoerbeperkingen in te stellen of te handhaven. 3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op de in aanhangsel 2A4 (Specifieke maatregelen van Vietnam betreffende de in- en uitvoer van goederen) opgenomen goederen. Alle wijzigingen van de wet- en regelgeving van Vietnam ter beperking van het toepassingsgebied van de lijst van goederen in aanhangsel 2A4 (Specifieke maatregelen van Vietnam betreffende de in- en uitvoer van goederen) zijn automatisch van toepassing in het kader van deze overeenkomst. Alle door Vietnam aan andere handelspartners toegekende preferenties met betrekking tot het toepassingsgebied van de lijst van goederen in aanhangsel 2A4 (Specifieke maatregelen van Vietnam betreffende de in- en uitvoer van goederen) zijn automatisch van toepassing in het kader van deze overeenkomst. Vietnam stelt de Unie van alle in dit lid bedoelde wijzigingen of preferenties in kennis.



4. Overeenkomstig de WTO-Overeenkomst kan een partij door het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de WTO toegestane maatregelen ten aanzien van de andere partij ten uitvoer leggen. 5. Wanneer een partij een in- of uitvoerverbod of -beperking instelt of handhaaft zorgt zij voor volledige transparantie daarvan. ARTIKEL 2.15 Handelsrechten en daarmee samenhangende rechten voor geneesmiddelen 1. Vietnam voert passende juridische instrumenten in, of handhaaft deze, op grond waarvan het buitenlandse farmaceutische ondernemingen is toegestaan met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen op te richten ten behoeve van de invoer van geneesmiddelen waarvoor door de bevoegde autoriteiten van Vietnam een vergunning voor het in de handel brengen is verleend. Behoudens de in bijlage 8B (Lijst van specifieke verbintenissen van Vietnam) opgenomen lijsten van Vietnam is het dergelijke met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen toegestaan door hen op legale wijze ingevoerde geneesmiddelen te verkopen aan distributeurs of groothandelaren die gerechtigd zijn geneesmiddelen in Vietnam te distribueren. 2. Het is met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen als bedoeld in lid 1 toegestaan: a) in overeenstemming met de voorschriften van het Ministerie van Volksgezondheid, of de opvolger daarvan, eigen entrepots op te zetten voor de opslag van geneesmiddelen die zij op legale wijze in Vietnam hebben ingevoerd;

b) in overeenstemming met de voorschriften van het Ministerie van Volksgezondheid, of de opvolger daarvan, en van andere bevoegde autoriteiten van Vietnam informatie met betrekking tot door hen op legale wijze in Vietnam ingevoerde geneesmiddelen aan gezondheidswerkers te verstrekken, en c) in overeenstemming met de voorschriften van het Ministerie van Volksgezondheid, of de opvolger daarvan, op grond van bijlage 2C (Farmaceutische producten/geneesmiddelen en medische hulpmiddelen), artikel 3 (Internationale normen), klinische onderzoeken en tests te verrichten om te waarborgen dat de door hen op legale wijze in Vietnam ingevoerde geneesmiddelen geschikt zijn voor intern verbruik.

ARTIKEL 2.16 Procedures voor invoervergunningen 1. De partijen bevestigen hun rechten en verplichtingen uit hoofde van de Overeenkomst inzake invoervergunningen. 2. Elke partij stelt de andere partij uiterlijk dertig dagen na de inwerkingtreding van deze overeenkomst in kennis van haar bestaande procedures voor invoervergunningen alsmede van de rechtsgrondslag ervan en van de desbetreffende officiële website, tenzij hiervan al kennis is gegeven of deze al zijn meegedeeld op grond van artikel 5 of artikel 7, lid 3, van de Overeenkomst inzake invoervergunningen. De kennisgeving bevat dezelfde informatie als bedoeld in artikel 5 of artikel 7, lid 3, van de Overeenkomst inzake invoervergunningen.

3. Elke partij die voornemens is een procedure voor invoervergunningen in te stellen of te wijzigen, stelt de andere partij hiervan uiterlijk vijfenveertig dagen voordat de nieuwe procedure of de wijziging van kracht wordt in kennis. In geen geval stuurt een partij een dergelijke kennisgeving later dan zestig dagen na de datum van bekendmaking van de instelling of wijziging, tenzij hiervan al kennis was gegeven overeenkomstig artikel 5 van de Overeenkomst inzake invoervergunningen. De kennisgeving bevat dezelfde informatie als bedoeld in artikel 5 van de Overeenkomst inzake invoervergunningen. 4. Elke partij maakt op een officiële website alle informatie bekend die zij op grond van artikel 1, lid 4, onder a), van de Overeenkomst inzake invoervergunningen verplicht is bekend te maken. 5. Een partij antwoordt op verzoek van de andere partij binnen zestig dagen op een redelijk verzoek om inlichtingen in verband met procedures voor invoervergunningen die zij voornemens is in te stellen of die zij heeft ingesteld of gehandhaafd, alsmede in verband met de criteria voor het afgeven of toewijzen van invoervergunningen, met inbegrip van de voorwaarden waaronder personen, ondernemingen of instellingen in aanmerking komen om een dergelijke aanvraag in te dienen, het administratieve orgaan of de administratieve organen waaraan de aanvraag moet worden gericht alsmede de lijst van producten waarvoor een invoervergunning is vereist. 6. Bij de instelling en het beheer van procedures voor invoervergunningen handelen de partijen in overeenstemming met: a) artikel 1, leden 1 tot en met 9, van de Overeenkomst inzake invoervergunningen; b) artikel 2 van de Overeenkomst inzake invoervergunningen, en

c) artikel 3 van de Overeenkomst inzake invoervergunningen.

Daartoe worden de in de punten a), b) en c) genoemde bepalingen mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst opgenomen en maken zij integrerend deel hiervan uit. 7. Een partij mag automatische procedures voor invoervergunningen als voorwaarde voor invoer op haar grondgebied teneinde aan legitieme doelstellingen te voldoen, slechts instellen of handhaven nadat zij een passende effectbeoordeling heeft uitgevoerd. 8. Een partij verleent invoervergunningen voor een passende duur, die niet korter is dan die vastgesteld in de interne wetgeving inzake de vereisten voor invoervergunningen en die de invoer niet belemmert. 9. Een partij die een aanvraag om een invoervergunning met betrekking tot een goed van de andere partij heeft afgewezen, verstrekt de aanvrager, op diens verzoek en onmiddellijk na ontvangst van het verzoek, een schriftelijke motivering van de afwijzing. De aanvrager kan tegen die afwijzing beroep instellen of om toetsing daarvan verzoeken in overeenstemming met de interne wetgeving of de interne procedures van de partij van invoer. 10. De partijen mogen niet-automatische procedures voor invoervergunningen slechts vaststellen of handhaven ter uitvoering van een maatregel die niet onverenigbaar is met deze overeenkomst, met inbegrip van artikel 2.22 (Algemene uitzonderingen). Een partij die niet-automatische procedures voor invoervergunningen instelt, vermeldt duidelijk het met die vergunningsprocedures nagestreefde doel.

ARTIKEL 2.17 Procedures voor uitvoervergunningen 1. Elke partij stelt de andere partij uiterlijk dertig dagen na de inwerkingtreding van deze overeenkomst in kennis van haar bestaande procedures voor uitvoervergunningen alsmede van de rechtsgrondslag ervan en van de desbetreffende officiële website. 2. Elke partij die voornemens is een procedure voor uitvoervergunningen in te stellen of te wijzigen, stelt de andere partij hiervan uiterlijk vijfenveertig dagen voordat de nieuwe procedure of de wijziging van kracht wordt in kennis. In geen geval stuurt een partij een dergelijke kennisgeving later dan zestig dagen na de datum van bekendmaking van de instelling of wijziging.

3. De in de leden 1 en 2 bedoelde kennisgeving bevat de volgende gegevens: a) de tekst van haar procedures voor uitvoervergunningen en van alle wijzigingen ervan; b) de producten die het voorwerp zijn van elke procedure voor uitvoervergunningen; c) voor elke procedure voor uitvoervergunningen een beschrijving van: i) de procedure voor het aanvragen van een uitvoervergunning, en ii) de criteria waaraan een aanvrager moet voldoen om een uitvoervergunning te kunnen aanvragen;

d) het contactpunt of de contactpunten waar belanghebbenden nadere inlichtingen kunnen verkrijgen over de voorwaarden voor het verlenen van een uitvoervergunning; e) het administratieve orgaan of de administratieve organen waarbij een aanvraag of andere relevante documenten moeten worden ingediend; f) de periode gedurende welke elke procedure voor uitvoervergunningen geldt; g) als de partij voornemens is voor het beheer van een uitvoercontingent gebruik te maken van een procedure voor uitvoervergunningen, de totale hoeveelheid en, waar mogelijk, de totale waarde van het contingent alsmede de openings- en sluitingsdata van het contingent, en

h) eventuele uitzonderingen op of afwijkingen van een uitvoervergunningsvereiste, de wijze waarop die uitzonderingen of afwijkingen moeten worden aangevraagd en de criteria voor het toekennen daarvan. 4. Elke partij maakt de procedures voor uitvoervergunningen bekend, met inbegrip van de rechtsgrondslag ervan en een verwijzing naar de desbetreffende officiële website. Elke partij maakt tevens alle nieuwe procedures voor uitvoervergunningen of alle wijzigingen van haar bestaande procedures voor uitvoervergunningen zo spoedig mogelijk, maar in geen geval later dan vijfenveertig dagen na de instelling of vaststelling daarvan en ten minste vijfentwintig werkdagen voor de inwerkingtreding daarvan bekend.

5. Een partij antwoordt op verzoek van de andere partij binnen zestig dagen op een redelijk verzoek om inlichtingen in verband met procedures voor uitvoervergunningen die zij voornemens is in te stellen of die zij heeft ingesteld of gehandhaafd, alsmede in verband met de criteria voor het verlenen of toewijzen van uitvoervergunningen, met inbegrip van de voorwaarden waaronder personen, ondernemingen of instellingen in aanmerking komen om een dergelijke aanvraag in te dienen, het administratieve orgaan of de administratieve organen waaraan de aanvraag moet worden gericht alsmede de lijst van producten waarvoor een uitvoervergunning is vereist. 6. Bij de instelling en het beheer van procedures voor uitvoervergunningen handelen de partijen in overeenstemming met: a) artikel 1, leden 1 tot en met 9, van de Overeenkomst inzake invoervergunningen; b) artikel 2 van de Overeenkomst inzake invoervergunningen; c) artikel 3 van de Overeenkomst inzake invoervergunningen, met uitzondering van lid 5, onder a), c), j) en k). Daartoe worden de in de punten a), b) en c) genoemde bepalingen mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst opgenomen en maken zij integrerend deel hiervan uit. 7. Elke partij draagt er zorg voor dat alle procedures voor uitvoervergunningen, wat de toepassing ervan betreft, neutraal zijn en op eerlijke, billijke, niet-discriminerende en transparante wijze worden beheerd. 8. Een partij verleent uitvoervergunningen voor een passende duur, die niet korter is dan die vastgesteld in de interne wetgeving inzake de vereisten voor uitvoervergunningen en die de uitvoer niet belemmert.



9. Een partij die een aanvraag om een uitvoervergunning met betrekking tot een goed van de andere partij heeft afgewezen, verstrekt de aanvrager, op diens verzoek en onmiddellijk na ontvangst van het verzoek, een schriftelijke motivering van de afwijzing. De aanvrager kan tegen die afwijzing beroep instellen of om toetsing daarvan verzoeken in overeenstemming met de interne wetgeving of de interne procedures van de partij van uitvoer. 10. Een partij mag automatische procedures voor uitvoervergunningen als voorwaarde voor uitvoer uit haar grondgebied teneinde aan legitieme doelstellingen te voldoen, slechts instellen of handhaven nadat zij een passende effectbeoordeling heeft uitgevoerd. 11. De partijen mogen niet-automatische procedures voor uitvoervergunningen slechts vaststellen of handhaven ter uitvoering van een maatregel die niet onverenigbaar is met deze overeenkomst, met inbegrip van artikel 2.22 (Algemene uitzonderingen). Een partij die niet-automatische procedures voor uitvoervergunningen instelt, vermeldt duidelijk het met die vergunningsprocedures nagestreefde doel. ARTIKEL 2.18 Administratieve vergoedingen, andere heffingen en formaliteiten bij in- en uitvoer 1. Elke partij ziet erop toe dat vergoedingen, heffingen, formaliteiten en vereisten, niet zijnde douanerechten bij in- en uitvoer en maatregelen vermeld in artikel 2.3 (Definities), punt d), onder i), ii) en iii), in overeenstemming zijn met de verplichtingen van de partijen uit hoofde van artikel VIII van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij.

2. Een partij legt uitsluitend vergoedingen en heffingen op voor in verband met de in- en uitvoer van goederen verleende diensten. De vergoedingen en heffingen mogen niet op een ad-valoremgrondslag worden opgelegd en mogen de geschatte kosten van de verleende dienst niet te boven gaan. Elke partij maakt overeenkomstig artikel 4.10 (Vergoedingen en heffingen) informatie bekend over de vergoedingen en heffingen die zij oplegt in verband met de in- en uitvoer van goederen. 3. Een partij schrijft in verband met de in- of uitvoer van goederen geen consulaire formaliteiten voor, waaronder begrepen vergoedingen en heffingen. Een partij schrijft na het verstrijken van een termijn van drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst geen consulaire authenticatie voor de invoer van onder deze overeenkomst vallende goederen voor. ARTIKEL 2.19

Oorsprongsaanduiding Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, aanvaardt Vietnam in geval van de toepassing van voorschriften betreffende de verplichte aanduiding van het land van oorsprong op niet-landbouwproducten van de Unie dat met de aanduiding "Made in EU" of een soortgelijke aanduiding in de plaatselijke taal aan die voorschriften wordt voldaan.

ARTIKEL 2.20 Staatshandelsondernemingen 1. De partijen bevestigen hun bestaande rechten en verplichtingen uit hoofde van artikel XVII van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij alsmede uit hoofde van het WTO-memorandum van overeenstemming betreffende de interpretatie van artikel XVII van de GATT 1994, die mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst worden opgenomen en integrerend deel hiervan uitmaken. 2. Wanneer een partij de andere partij verzoekt om inlichtingen over individuele staatshandelsondernemingen en hun activiteiten, met inbegrip van inlichtingen over hun bilaterale handel, zorgt de partij waaraan inlichtingen zijn gevraagd voor transparantie, onder voorbehoud van artikel XVII, lid 4, onder d), van de GATT 1994. ARTIKEL 2.21 Afschaffing van sectorspecifieke niet-tarifaire maatregelen 1. De partijen komen hun verbintenissen na ten aanzien van sectorspecifieke niet-tarifaire maatregelen met betrekking tot goederen als bedoeld in bijlage 2B (Motorvoertuigen en onderdelen en uitrustingsstukken van motorvoertuigen) en bijlage 2C (Farmaceutische producten/geneesmiddelen en medische hulpmiddelen).



2. Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, openen de partijen, tien jaar na de inwerkingtreding van deze overeenkomst en op verzoek van een van hen, overeenkomstig hun interne procedures onderhandelingen met het oog op de uitbreiding van hun verbintenissen ten aanzien van sectorspecifieke niet-tarifaire maatregelen met betrekking tot goederen. ARTIKEL 2.22 Algemene uitzonderingen 1. Niets in dit hoofdstuk belet een van de partijen om maatregelen te nemen overeenkomstig artikel XX van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij, die mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst worden opgenomen en integrerend deel hiervan uitmaken. 2. De partijen komen overeen dat alvorens een in artikel XX, onder i) en j), van de GATT 1994 bedoelde maatregel te nemen, de partij van uitvoer die voornemens is een dergelijke maatregel te nemen, de andere partij alle relevante informatie verstrekt. Op verzoek treden de partijen met elkaar in overleg om een aanvaardbare oplossing te vinden. De partijen kunnen elke maatregel overeenkomen die nodig is om de moeilijkheden op te lossen. Wanneer voorafgaande informatieverstrekking of voorafgaand onderzoek niet mogelijk is wegens uitzonderlijke en kritieke omstandigheden die onmiddellijk handelen vereisen, kan de partij van uitvoer de noodzakelijke voorzorgsmaatregelen nemen en stelt zij de andere partij hiervan onverwijld in kennis.

ARTIKEL 2.23 Comité voor de handel in goederen 1. Het bij artikel 17.2 (Gespecialiseerde comités) ingestelde Comité voor de handel in goederen bestaat uit vertegenwoordigers van de partijen. 2. Het Comité voor de handel in goederen behandelt alle uit dit hoofdstuk en Protocol 1 (Betreffende de definitie van het begrip "producten van oorsprong" en methoden van administratieve samenwerking) voortvloeiende aangelegenheden.

3. Het Comité voor de handel in goederen verricht de volgende taken overeenkomstig artikel 17.2 (Gespecialiseerde comités): a) evalueren van en toezicht houden op de toepassing en de werking van de bepalingen als bedoeld in lid 2; b) vaststellen en aanbevelen van maatregelen om eventuele meningsverschillen op te lossen en om de markttoegang te bevorderen, te vergemakkelijken en te verbeteren, waaronder de versnelde nakoming van tariefverbintenissen in het kader van artikel 2.7 (Verlaging of afschaffing van douanerechten); c) het Handelscomité aanbevelen om werkgroepen op te richten, indien het dit noodzakelijk acht; d) verrichten van aanvullende werkzaamheden die door het Handelscomité worden opgedragen, en

e) voorstellen van ter goedkeuring aan het Handelscomité voor te leggen besluiten tot wijziging van de lijst van geurige rijstsoorten in bijlage 2A (Verlaging of afschaffing van douanerechten), afdeling B (Tariefcontingenten), onderafdeling 1 (Tariefcontingenten van de Unie), punt 5, onder c). HOOFDSTUK 3 HANDELSMAATREGELEN AFDELING A

ANTIDUMPINGRECHTEN EN COMPENSERENDE RECHTEN ARTIKEL 3.1 Algemene bepalingen 1. De partijen bevestigen hun rechten en verplichtingen uit hoofde van artikel VI van de GATT 1994, de Antidumpingovereenkomst en de SCM-Overeenkomst.

2. De partijen erkennen dat antidumping- en compenserende maatregelen kunnen worden misbruikt om de handel te belemmeren en komen het volgende overeen: a) handelsmaatregelen moeten met volledige inachtneming van de toepasselijke WTO-voorschriften worden genomen en moeten op een eerlijk en transparant systeem gebaseerd zijn, en b) een partij die overweegt dergelijke maatregelen in te stellen, moet bijzondere aandacht besteden aan de belangen van de andere partij. 3. Voor de toepassing van deze afdeling wordt de oorsprong vastgesteld overeenkomstig artikel 1 van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels. ARTIKEL 3.2

Transparantie 1. Onverminderd artikel 6.5 van de Antidumpingovereenkomst en artikel 12.4 van de SCM-Overeenkomst waarborgen de partijen dat onmiddellijk na de instelling van voorlopige maatregelen en in elk geval vóór de definitieve vaststelling ervan de belangrijkste feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de beslissing tot toepassing van maatregelen, volledig en duidelijk aan de belanghebbenden worden meegedeeld. Die mededeling moet schriftelijk geschieden, en er moet de belanghebbenden voldoende tijd worden gelaten om hun opmerkingen in te dienen.

2. De belanghebbenden krijgen, mits het onderzoek daardoor niet onnodig wordt vertraagd, de gelegenheid te worden gehoord opdat zij bij het onderzoek naar handelsmaatregelen hun standpunt kenbaar kunnen maken. ARTIKEL 3.3 Algemeen belang Een partij stelt geen antidumping- of compenserende maatregelen in wanneer op basis van de gedurende het onderzoek verstrekte informatie duidelijk kan worden geconcludeerd dat het niet in het algemeen belang is dergelijke maatregelen toe te passen. Bij de bepaling van het algemeen belang houdt de partij rekening met de situatie van de interne bedrijfstak, importeurs en hun representatieve verenigingen, representatieve gebruikers en representatieve consumentenorganisaties, op basis van de aan de onderzoekende autoriteiten verstrekte relevante informatie. ARTIKEL 3.4 Regel van het laagste recht Een door een partij ingesteld antidumping- of compenserend recht mag niet meer bedragen dan de dumping- of subsidiemarge, en de partij ziet erop toe dat het bedrag van dit recht lager is dan die marge indien dit lagere recht toereikend is om de schade voor de interne bedrijfstak op te heffen.



ARTIKEL 3.5 Uitsluiting van geschillenbeslechting Hoofdstuk 15 (Geschillenbeslechting) is niet van toepassing op de bepalingen van deze afdeling. AFDELING B ALGEMENE VRIJWARINGSMAATREGELEN ARTIKEL 3.6 Algemene bepalingen 1. De partijen bevestigen hun rechten en verplichtingen uit hoofde van artikel XIX van de GATT 1994, de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen en artikel 5 van de Overeenkomst inzake de landbouw.

2. Een partij mag met betrekking tot hetzelfde goed niet tegelijkertijd: a) een bilaterale vrijwaringsmaatregel als bedoeld in afdeling C (Bilaterale vrijwaringsclausule) van dit hoofdstuk, en

b) een maatregel als bedoeld in artikel XIX van de GATT 1994 en de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen toepassen. 3. Voor de toepassing van deze afdeling wordt de oorsprong vastgesteld overeenkomstig artikel 1 van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels. ARTIKEL 3.7 Transparantie 1. Niettegenstaande artikel 3.6 (Algemene bepalingen) geeft de partij die een algemeen vrijwaringsonderzoek opent of voornemens is algemene vrijwaringsmaatregelen in te stellen, op verzoek van de andere partij en op voorwaarde dat deze daar aanmerkelijk belang bij heeft, onmiddellijk ad hoc schriftelijk kennis van alle relevante informatie die tot de opening van een algemeen vrijwaringsonderzoek of, naar gelang van het geval, het voorstel tot instelling van algemene vrijwaringsmaatregelen heeft geleid, met inbegrip van, in voorkomend geval, informatie over de voorlopige bevindingen. Dit laat artikel 3.2 van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen onverlet. 2. Wanneer de partijen algemene vrijwaringsmaatregelen instellen, streven zij ernaar dat te doen op een wijze die hun bilaterale handel zo weinig mogelijk beïnvloedt.

3. Voor de toepassing van lid 2 geldt dat wanneer een partij van mening is dat aan de juridische vereisten voor de instelling van definitieve vrijwaringsmaatregelen is voldaan, zij de andere partij daarvan in kennis stelt en de mogelijkheid tot het voeren van bilateraal overleg geeft. Indien binnen dertig dagen na de kennisgeving geen bevredigende oplossing wordt bereikt, kan de partij de definitieve algemene vrijwaringsmaatregelen vaststellen. De mogelijkheid tot het voeren van overleg moet de andere partij worden geboden om van gedachten te wisselen over de in lid 1 bedoelde informatie.

ARTIKEL 3.8 Uitsluiting van geschillenbeslechting Hoofdstuk 15 (Geschillenbeslechting) is niet van toepassing op de bepalingen betreffende WTO-rechten en verplichtingen van deze afdeling.

AFDELING C BILATERALE VRIJWARINGSCLAUSULE ARTIKEL 3.9 Definities Voor de toepassing van deze afdeling:

a) heeft "interne bedrijfstak" dezelfde betekenis als in artikel 4, lid 1, onder c), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen. Daartoe wordt artikel 4, lid 1, onder c), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst opgenomen en maakt het integrerend deel hiervan uit; b) hebben "ernstige schade" en "dreiging van ernstige schade" dezelfde betekenis als in artikel 4, lid 1, onder a) en b), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen. Daartoe wordt artikel 4, lid 1, onder a) en b), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst opgenomen en maakt het integrerend deel hiervan uit, en c) wordt onder "overgangsperiode" verstaan een periode van tien jaar na de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst.

ARTIKEL 3.10 Toepassing van bilaterale vrijwaringsmaatregelen 1. Indien, wegens de verlaging of afschaffing van een douanerecht ingevolge deze overeenkomst, goederen van oorsprong uit het grondgebied van een partij op het grondgebied van de andere partij in dermate toegenomen hoeveelheden, in absolute zin of in verhouding tot de interne productie, en onder zodanige voorwaarden worden ingevoerd dat hierdoor ernstige schade wordt veroorzaakt of dreigt te worden veroorzaakt voor een interne bedrijfstak die soortgelijke of rechtstreeks concurrerende goederen vervaardigt, kan de partij van invoer uitsluitend tijdens de overgangsperiode in overeenstemming met de in deze afdeling vervatte voorwaarden en procedures maatregelen als bedoeld in lid 2 vaststellen, tenzij in artikel 3.11 (Voorwaarden en beperkingen), lid 6, onder c), anders is bepaald. 2. De partij van invoer kan een bilaterale vrijwaringsmaatregel instellen tot: a) opschorting van de in bijlage 2A (Afschaffing van douanerechten) voorziene verdere verlaging van het douanerecht op het betrokken goed, of b) verhoging van het douanerecht op het goed tot een niveau dat niet hoger ligt dan het laagste van de volgende rechten: i) het op het goed toegepaste meestbegunstigingsdouanerecht dat geldt op het tijdstip waarop de maatregel wordt genomen, of



ii) het basisdouanerecht dat overeenkomstig artikel 2.6 (Verlaging of afschaffing van douanerechten) is vastgelegd in de lijsten in bijlage 2A (Afschaffing van douanerechten). ARTIKEL 3.11 Voorwaarden en beperkingen 1. Een partij stelt de andere partij schriftelijk in kennis van de opening van het in lid 2 bedoelde onderzoek en treedt zo vroeg mogelijk vóór de toepassing van een bilaterale vrijwaringsmaatregel met de andere partij in overleg, teneinde de informatie te toetsen die uit het onderzoek naar voren komt en van gedachten te wisselen over de maatregel. 2. Een partij mag pas een bilaterale vrijwaringsmaatregel toepassen nadat haar bevoegde autoriteiten een onderzoek hebben verricht in overeenstemming met artikel 3 en artikel 4, lid 2, onder c), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen. Daartoe worden artikel 3 en artikel 4, lid 2, onder c), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst opgenomen en maken zij integrerend deel hiervan uit. 3. In het kader van het in lid 2 bedoelde onderzoek voldoet de partij aan artikel 4, lid 2, onder a), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen. Daartoe wordt artikel 4, lid 2, onder a), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst opgenomen en maakt het integrerend deel hiervan uit.

4. Uit het onderzoek moet op basis van objectief bewijsmateriaal tevens blijken dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de toename van de invoer en de ernstige schade of de dreiging daarvan. Bij het onderzoek wordt behalve met de toename van de invoer ook rekening gehouden met andere factoren die eveneens tegelijkertijd schade kunnen veroorzaken. 5. Elke partij waarborgt dat haar bevoegde autoriteiten het in lid 2 bedoelde onderzoek afsluiten binnen een jaar na de datum waarop het is geopend. 6. Voor de toepassing van een bilaterale vrijwaringsmaatregel door een partij gelden de volgende beperkingen:

a) de maatregel mag enkel worden toegepast voor zover en zo lang hij noodzakelijk is om ernstige schade te voorkomen of te herstellen en om aanpassing te vergemakkelijken; b) de maatregel mag niet langer dan twee jaar worden toegepast, tenzij deze periode met maximaal twee jaar wordt verlengd indien de bevoegde autoriteiten van de partij van invoer overeenkomstig de in dit artikel vastgelegde procedures vaststellen dat de maatregel noodzakelijk blijft om ernstige schade te voorkomen of te herstellen en om aanpassing te vergemakkelijken, en er bewijzen zijn dat de bedrijfstak zich aanpast, waarbij de totale toepassingsduur van een vrijwaringsmaatregel, met inbegrip van de aanvankelijke toepassingsduur en elke verlenging daarvan, niet meer dan vier jaar mag bedragen, en c) de maatregel mag na afloop van de overgangsperiode enkel met toestemming van de andere partij worden toegepast.

7. Om de aanpassing te vergemakkelijken wanneer de verwachte duur van een bilaterale vrijwaringsmaatregel meer dan twee jaar bedraagt, liberaliseert de partij die de maatregel toepast die geleidelijk op gezette tijden tijdens de toepassingsduur ervan. 8. Wanneer een partij een bilaterale vrijwaringsmaatregel niet langer toepast, is het douanerecht het recht dat overeenkomstig de lijst van die partij in bijlage 2A (Afschaffing van douanerechten) bij ontbreken van de maatregel van kracht zou zijn geweest. ARTIKEL 3.12 Voorlopige maatregelen In kritieke omstandigheden waarin uitstel moeilijk te herstellen schade zou veroorzaken, mag een partij een voorlopige bilaterale vrijwaringsmaatregel toepassen nadat voorlopig is vastgesteld dat er duidelijke bewijzen zijn voor een toename van de invoer van een goed van oorsprong uit de andere partij als gevolg van de verlaging of afschaffing van een douanerecht ingevolge deze overeenkomst, en dat dergelijke invoer ernstige schade veroorzaakt of dreigt te veroorzaken voor de interne bedrijfstak. De duur van een voorlopige maatregel is beperkt tot tweehonderd dagen, gedurende welke periode de partij die de maatregel toepast, moet voldoen aan artikel 3.11 (Voorwaarden en beperkingen), leden 2 en 3. De partij betaalt eventuele tariefverhogingen onverwijld terug indien het in artikel 3.11 (Voorwaarden en beperkingen), lid 2, bedoelde onderzoek niet uitwijst dat de voorwaarden van artikel 3.10 (Toepassing van bilaterale vrijwaringsmaatregelen), lid 1, zijn vervuld. De duur van een voorlopige maatregel wordt meegerekend als deel van de in artikel 3.11 (Voorwaarden en beperkingen), lid 5, onder b), voorgeschreven periode.

ARTIKEL 3.13

Compensatie 1. Een partij die een bilaterale vrijwaringsmaatregel toepast, treedt in overleg met de andere partij teneinde overeenstemming te bereiken over een passende compensatie in het kader van de liberalisering van de handel die de vorm heeft van concessies met in wezen gelijkwaardige gevolgen voor de handel of van concessies die overeenstemmen met de waarde van de bijkomende rechten die de vrijwaringsmaatregel naar verwachting met zich zal brengen. De partij die een bilaterale vrijwaringsmaatregel toepast, biedt uiterlijk dertig dagen na de toepassing van de bilaterale vrijwaringsmaatregel gelegenheid voor dergelijk overleg. 2. Indien het in lid 1 bedoelde overleg niet binnen dertig dagen na aanvang ervan leidt tot overeenstemming over een passende compensatie in het kader van de liberalisering van de handel, kan de partij waarvan de goederen voorwerp van de vrijwaringsmaatregel zijn, ten aanzien van goederen van oorsprong uit de partij die de bilaterale vrijwaringsmaatregel toepast de toepassing opschorten van concessies met in wezen gelijkwaardige gevolgen voor de handel als de bilaterale vrijwaringsmaatregel. De verplichting tot compensatie die rust op de partij die de bilaterale vrijwaringsmaatregel toepast, en het recht van de andere partij uit hoofde van dit lid om concessies op te schorten, eindigen op dezelfde dag als die waarop de bilaterale vrijwaringsmaatregel eindigt. 3. Het in lid 2 bedoelde opschortingsrecht wordt niet uitgeoefend in de eerste 24 maanden waarin een bilaterale vrijwaringsmaatregel van kracht is, mits de vrijwaringsmaatregel in overeenstemming is met deze overeenkomst.

ARTIKEL 3.14 Gebruik van het Engels Met het oog op een zo efficiënt mogelijke toepassing van de regels inzake handelsmaatregelen als bedoeld in dit hoofdstuk maken de onderzoekende autoriteiten van de partijen voor het uitwisselen van mededelingen en documenten tussen de partijen in het kader van onderzoeken naar handelsmaatregelen gebruik van het Engels. HOOFDSTUK 4 DOUANE EN HANDELSBEVORDERING

ARTIKEL 4.1 Doelstellingen 1. De partijen erkennen het belang van douane en handelsbevordering bij de ontwikkeling van het mondiale handelsstelsel. De partijen versterken de samenwerking op dit gebied om ervoor te zorgen dat hun respectieve douanewetgeving en procedures beantwoorden aan de doelstellingen van bevordering van de handel en doeltreffende douanecontrole.

2. De partijen komen overeen dat hun wetgeving niet-discriminerend moet zijn en dat de douaneprocedures moeten zijn gebaseerd op het gebruik van moderne methoden en doeltreffende controles om fraude te bestrijden en de legitieme handel te bevorderen. 3. De partijen erkennen dat legitieme doelstellingen van overheidsbeleid, ook met betrekking tot beveiliging, veiligheid en fraudebestrijding, niet in het gedrang mogen komen. ARTIKEL 4.2 Douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand 1. De respectieve autoriteiten van de partijen werken samen op douanegebied om de doelstellingen van artikel 4.1 (Doelstellingen) te bereiken. 2. De partijen versterken de douanesamenwerking onder meer door:

a) informatie uit te wisselen over de douanewetgeving en de uitvoering ervan en over douaneprocedures, met name op de volgende gebieden: i) vereenvoudiging en modernisering van de douaneprocedures; ii) handhaving van intellectuele-eigendomsrechten aan de grens door de douaneautoriteiten;

iii) vergemakkelijking van doorvoer en overlading, en iv) betrekkingen met het bedrijfsleven; b) gezamenlijke initiatieven te verkennen op het gebied van invoer-, uitvoer- en andere douaneprocedures, met inbegrip van technische bijstand, om het bedrijfsleven een doeltreffende dienstverlening aan te bieden; c) binnen internationale organisaties als de WTO en de Werelddouaneorganisatie (hierna "WDO" genoemd) beter samen te werken op het gebied van douane, en d) waar nodig en passend over te gaan tot wederzijdse erkenning van handelspartnerschapsprogramma's en douanecontroles, met inbegrip van gelijkwaardige maatregelen voor handelsbevordering. 3. De partijen verlenen elkaar wederzijdse administratieve bijstand in douaneaangelegenheden overeenkomstig Protocol 2 (Inzake wederzijdse administratieve bijstand in douaneaangelegenheden).

ARTIKEL 4.3

Douanewetgeving en procedures 1. De partijen baseren hun respectieve douanewetgeving en procedures op internationale instrumenten en normen die op het gebied van douane en handel van toepassing zijn, waaronder de materiële elementen van de herziene Overeenkomst van Kyoto inzake de vereenvoudiging en harmonisatie van douaneprocedures, gedaan te Brussel op 26 juni 1999, het Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen (hierna "GS-verdrag" genoemd), het Framework of Standards to Secure and Facilitate Global Trade en het Customs Data Model van de WDO. 2. De douanewetgeving en procedures van de partijen: a) strekken tot bescherming van de legitieme handel door de doeltreffende handhaving en naleving van de wettelijke voorschriften; b) gaan onnodige of discriminerende lasten voor het bedrijfsleven tegen en verlenen extra faciliteiten aan marktdeelnemers die de wetgeving goed naleven, en c) bieden waarborgen tegen fraude en illegale of schadelijke activiteiten.

3. De partijen komen overeen dat hun respectieve douanewetgeving en procedures, met inbegrip van rechtsmiddelen, evenredig en niet-discriminerend moeten zijn en dat de toepassing ervan niet tot onnodige vertragingen bij de vrijgave van goederen mag leiden. 4. Om de werkmethoden te verbeteren en ervoor te zorgen dat hun optreden niet-discriminerend, transparant, efficiënt, integer en verantwoordbaar is, komen de partijen overeen: a) waar mogelijk, de eisen en formaliteiten met betrekking tot de snelle vrijgave en inklaring van goederen te vereenvoudigen en te herzien, en b) ernaar te streven de door de douanediensten en andere instanties verlangde gegevens en documentatie verder te vereenvoudigen en te standaardiseren.

ARTIKEL 4.4 Vrijgave van goederen 1. Elke partij ziet erop toe dat haar douaneautoriteiten voorschriften en procedures toepassen die voorzien in de vrijgave van goederen binnen een termijn die niet langer is dan vereist om te waarborgen dat aan haar douane- en andere handelsgerelateerde wetgeving en formaliteiten wordt voldaan. Elke partij streeft ernaar deze termijn verder te verkorten en de goederen onverwijld vrij te geven.

2. De partijen staan onder meer toe dat goederen kunnen worden vrijgegeven voordat douanerechten zijn betaald, op voorwaarde dat indien nodig overeenkomstig hun wetgeving zekerheid wordt gesteld voor de eindbetaling daarvan. 3. Elke partij ziet erop toe dat haar douaneautoriteiten voorzien in de elektronische indiening en verdere elektronisch verwerking van informatie vóór de fysieke aankomst van de goederen (verwerking vóór aankomst), zodat de goederen bij aankomst kunnen worden vrijgegeven. ARTIKEL 4.5 Vereenvoudigde douaneprocedures 1. Elke partij voorziet in vereenvoudigde douaneprocedures die transparant en efficiënt zijn, om de kosten te beperken en de voorspelbaarheid te vergroten voor marktdeelnemers, met inbegrip van de kleine en middelgrote ondernemingen. Ook toegelaten handelaren moet gemakkelijker toegang tot douanevereenvoudigingen worden verleend op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria. 2. Er wordt één enkel administratief document of elektronisch equivalent daarvan gebruikt voor het vervullen van de formaliteiten die vereist zijn om goederen onder een douaneregeling te plaatsen.

3. De partijen passen moderne douanetechnieken, waaronder methoden voor risicobeoordeling en voor controle na douaneafhandeling, toe om de binnenkomst en de vrijgave van goederen te vereenvoudigen en te vergemakkelijken.

4. De partijen bevorderen de geleidelijke ontwikkeling en het geleidelijke gebruik van systemen, met inbegrip van die welke zijn gebaseerd op informatietechnologie, om de elektronische gegevensuitwisseling tussen handelaren, douanediensten en andere verwante instanties te vergemakkelijken. ARTIKEL 4.6 Doorvoer en overlading 1. Elke partij zorgt voor de vergemakkelijking van en de doeltreffende controle op de overlading en doorvoer over haar grondgebied. 2. Om de doorvoer te vergemakkelijken, ziet elke partij erop toe dat alle betrokken autoriteiten en instanties op haar grondgebied samenwerken en hun optreden op elkaar afstemmen. ARTIKEL 4.7 Risicobeheer 1. Elke partij baseert haar onderzoeks- en vrijgaveprocedures en haar procedures voor controle na douaneafhandeling op risicobeheersbeginselen en audits in plaats van op een omvattend onderzoek of voor elke zending aan alle invoervereisten is voldaan.



2. De partijen stellen hun controlevoorschriften en procedures voor de invoer, uitvoer, doorvoer en overlading van goederen vast en passen deze toe op basis van risicobeheersbeginselen die worden toegepast om de nalevingsmaatregelen met name te richten op transacties die bijzondere aandacht behoeven. ARTIKEL 4.8 Transparantie 1. Elke partij waarborgt dat haar douane- en andere handelsgerelateerde wet- en regelgeving, haar algemene administratieve procedures en andere voorschriften, met inbegrip van die inzake vergoedingen en heffingen, voor belanghebbenden en, waar haalbaar en mogelijk, op een officiële website gemakkelijk toegankelijk zijn. 2. Elke partij wijst een of meer onderzoeks- of informatiecentra aan of houdt deze in stand, waaraan belanghebbenden binnen een redelijke termijn vragen over douane- en andere handelsgerelateerde aangelegenheden kunnen stellen. ARTIKEL 4.9 Besluiten vooraf 1. Op schriftelijk verzoek van de handelaren brengen de douaneautoriteiten van elke partij voorafgaand aan de invoer van een goed op haar grondgebied en overeenkomstig haar wet- en regelgeving een schriftelijk besluit uit over de tariefindeling of over alle andere aangelegenheden waarover de partijen het eens kunnen worden.

2. Elke partij maakt haar besluiten vooraf over de tariefindeling en over alle aangelegenheden waarover de partijen het eens kunnen worden, onder voorbehoud van eventuele vertrouwelijkheidsvereisten ingevolge haar wet- en regelgeving, bekend, bijvoorbeeld op een officiële website.

3. Ter bevordering van de handel houden de partijen elkaar in hun bilaterale overleg regelmatig op de hoogte van wijzigingen in hun respectieve wet- en regelgeving met betrekking tot besluiten vooraf. ARTIKEL 4.10 Vergoedingen en heffingen 1. Elke partij maakt via een officieel aangewezen medium en, waar haalbaar en mogelijk, op een officiële website informatie over de vergoedingen en heffingen bekend. Deze informatie bestrijkt de vergoedingen en heffingen die zullen worden toegepast, de reden voor de vergoedingen of heffingen ter zake van de verrichte dienst, de bevoegde autoriteit alsmede het tijdstip en de wijze van betaling. 2. Een partij legt geen nieuwe of gewijzigde vergoedingen en heffingen op zolang de informatie als bedoeld in lid 1 niet bekendgemaakt en niet gemakkelijk beschikbaar is.

ARTIKEL 4.11 Douane-expediteurs De partijen schrijven in hun respectieve douanewetgeving en procedures niet de inschakeling van douane-expediteurs voor. De partijen passen in voorkomend geval transparante, niet-discriminerende en evenredige voorschriften toe voor de verlening van vergunningen aan douane-expediteurs.

ARTIKEL 4.12 Vaststelling van de douanewaarde 1. De partijen bepalen de douanewaarde van goederen in overeenstemming met artikel VII van de GATT 1994 en de Overeenkomst inzake de douanewaarde. 2. De partijen werken samen aan een gemeenschappelijke aanpak van kwesties met betrekking tot de douanewaarde.

ARTIKEL 4.13 Inspecties vóór verzending De partijen komen overeen dat hun respectieve douanewetgeving en procedures geen inspecties vóór verzending als omschreven in de Overeenkomst inzake inspectie voor verzending of andere inspecties die op de plaats van bestemming vóór inklaring worden verricht door particuliere ondernemingen, mogen voorschrijven. ARTIKEL 4.14 Toetsing en beroep

Elke partij voorziet in doeltreffende, snelle, niet-discriminerende en gemakkelijk toegankelijke procedures die de uitoefening garanderen van het recht om beroep in te stellen tegen administratieve maatregelen, uitspraken en besluiten van de douanediensten of andere instanties betreffende de in-, uit- of doorvoer van goederen.

ARTIKEL 4.15 Betrekkingen met het bedrijfsleven De partijen: a) zijn het eens over de noodzaak van tijdig overleg met vertegenwoordigers van het bedrijfsleven over wetgevingsvoorstellen en algemene procedures met betrekking tot douane en handelsbevordering. Daartoe vindt in elke partij passend overleg tussen de diensten en het bedrijfsleven plaats; b) komen overeen alle nieuwe wettelijke voorschriften en algemene procedures met betrekking tot douane en handelsbevordering vóór de toepassing ervan, alsook wijzigingen en interpretaties daarvan, bekend te maken of anderszins beschikbaar te stellen, voor zover mogelijk langs elektronische weg. Zij maken ook administratieve berichten ter zake openbaar, met name over de eisen voor douane-expediteurs, de procedures bij binnenkomst van de goederen, de openingstijden en werkwijzen van douanekantoren in havens en bij grensposten en de contactpunten voor het inwinnen van informatie; c) zijn het erover eens dat er een redelijke tijdspanne moet liggen tussen de bekendmaking en de inwerkingtreding van nieuwe of gewijzigde wettelijke voorschriften, procedures en vergoedingen of heffingen, en d) komen overeen erop toe te zien dat hun respectieve voorschriften en procedures op douanegebied en aanverwante gebieden blijven aansluiten op de behoeften van het bedrijfsleven, dat hierbij goede praktijken worden gevolgd en dat de handel hierdoor zo min mogelijk wordt beperkt.

ARTIKEL 4.16

Douanecomité 1. Het bij artikel 17.2 (Gespecialiseerde comités) ingestelde Douanecomité bestaat uit vertegenwoordigers van de partijen. 2. Het Douanecomité waarborgt de goede werking van dit hoofdstuk, de handhaving van de intellectuele-eigendomsrechten door de douanediensten als bedoeld in hoofdstuk 12 (Intellectuele eigendom), afdeling C (Handhaving van intellectuele-eigendomsrechten), onderafdeling 4 (Handhaving aan grens), alsmede de goede werking van Protocol 1 (Betreffende de definitie van het begrip "producten van oorsprong" en methoden van administratieve samenwerking), Protocol 2 (Inzake wederzijdse administratieve bijstand in douaneaangelegenheden) en alle aanvullende bepalingen inzake douane waarover de partijen het eens kunnen worden. 3. Het Douanecomité onderzoekt of besluiten, adviezen, voorstellen of aanbevelingen over alle aangelegenheden in verband met de toepassing van de in lid 2 bedoelde bepalingen nodig zijn, en stelt deze vast. Het is bevoegd om besluiten vast te stellen inzake de wederzijdse erkenning van risicobeheerstechnieken, risicocriteria en -normen, veiligheidscontroles en partnerschapsprogramma's op handelsgebied, daaronder begrepen aspecten zoals het doorzenden van gegevens en wederzijds overeengekomen voordelen.

HOOFDSTUK 5 TECHNISCHE HANDELSBELEMMERINGEN ARTIKEL 5.1 Bevestiging van TBT-Overeenkomst De partijen bevestigen hun wederzijdse rechten en verplichtingen uit hoofde van de TBT-Overeenkomst, die mutatis mutandis in de onderhavige overeenkomst wordt opgenomen en integrerend deel hiervan uitmaakt.

ARTIKEL 5.2 Doelstellingen 1. Dit hoofdstuk heeft tot doel de bilaterale handel in goederen te bevorderen en uit te breiden door onnodige handelsbelemmeringen binnen het toepassingsgebied van de TBT-Overeenkomst te voorkomen, te identificeren en weg te nemen, alsmede de bilaterale samenwerking tussen de partijen te bevorderen. 2. De partijen zetten technische capaciteiten en institutionele infrastructuur op het gebied van technische handelsbelemmeringen op en versterken deze.

ARTIKEL 5.3 Toepassingsgebied en definities 1. Dit hoofdstuk is van toepassing op het opstellen, het aannemen en het toepassen van in bijlage 1 bij de TBT-Overeenkomst omschreven normen, technische voorschriften en conformiteitsbeoordelingsprocedures die de handel in goederen tussen de partijen kunnen beïnvloeden, met uitzondering van: a) aankoopspecificaties die door overheidsorganen zijn opgesteld om in hun eigen productie- of verbruiksbehoeften te voorzien, of b) in bijlage A bij de SPS-Overeenkomst omschreven sanitaire en fytosanitaire maatregelen.

2. Elke partij heeft het recht om in overeenstemming met dit hoofdstuk en de TBT-Overeenkomst normen, technische voorschriften en conformiteitsbeoordelingsprocedures op te stellen, aan te nemen en toe te passen. 3. Voor de toepassing van dit hoofdstuk gelden de definities van bijlage 1 bij de TBT-Overeenkomst.

ARTIKEL 5.4 Technische voorschriften 1. Elke partij maakt optimaal gebruik van goede regelgevingspraktijken als bedoeld in de TBT-Overeenkomst en dit hoofdstuk, in het bijzonder door: a) de beschikbare regelgevings- en niet-regelgevingsalternatieven voor een voorgesteld technisch voorschrift waarmee de legitieme doelstellingen van de partij zouden worden bereikt, te onderzoeken, in overeenstemming met artikel 2.2 van de TBT-Overeenkomst; er onder meer naar te streven het effect van een voorgesteld technisch voorschrift te beoordelen door middel van een regelgevingseffectbeoordeling, zoals aanbevolen door het bij artikel 13 van de TB