Nr. C 358/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 83 
Advies inzake een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot wijziging van 
Verordening (EEG) nr. 3164/76 betreffende het communautair contingent voor het 
goederenvervoer over de weg tussen de Lid-Staten 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 179 van 6 juli 1983, blz. 6. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 29 juni 1983 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van artikel 75 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 26 en 27 oktober 1983 te Brussel gehouden 21 Ie zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder arti­
kel 75, 
Gezien de adviesaanvrage van de Raad d. d. 29 juni 
1983 met betrekking tot het voorstel voor een veror­
dening (EEG) van de Raad tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 3164/76 betreffende het commu­
nautair contingent voor het goederenvervoer over de 
weg tussen de Lid-Staten ('), 
Gezien Verordening (EEG) nr. 3164/76 van de 
Raad van 16 december 1976 betreffende het com­
munautair contingent voor het goederenvervoer 
over de weg tussen de Lid-Staten (2), laatstelijk 
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3515/82 van de 
Raad van 21 december 1982 (3), 
Gezien zijn adviezen over deze materie, met name 
het advies van 24 november 1982 (4), 
Gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 5 juli 1983, 
de Afdeling voor vervoer- en communicatiewezen te 
belasten met het opstellen van een advies over dit 
onderwerp (artikel 22 van het Reglement van Orde), 
Gezien het advies dat genoemde Afdeling tijdens 
haar op 12 oktober 1983 gehouden 152e vergadering 
heeft opgesteld, 
(i) PBnr. C 179 van 6. 7. 1983, blz. 6. 
(2) PB nr. L 357 van 29. 12. 1976, blz. 1. 
(3) PB nr. L 369 van 31. 12. 1982, blz. 2. 
(«) PB nr. C 346 van 31. 12. 1982, blz. 5. Gezien het mondelinge verslag van de rapporteur, 
de heer Bonety (artikel 29 van het Reglement van 
Orde), 
Gezien de beraadslagingen tijdens de 211e zitting 
van 26 en 27 oktober 1983 (vergadering van 26 okto­
ber), 
Overwegende dat in Verordening (EEG) nr. 3164/76 
is bepaald dat de eventuele optrekking van het com­
munautair contingent en de hieruit voortvloeiende 
verdeling van de extra vergunningen over de Lid-
Staten elk jaar vóór 30 november door de Raad op 
voorstel van de Commissie worden vastgesteld; 
Overwegende dat de voorstellen die de laatste jaren 
krachtens deze verordeningen door de Commissie 
zijn uitgewerkt, bij sommige Lid-Staten evenwel op 
verzet zijn gestuit en tot verschillen van mening in 
de Raad hebben geleid, die slechts konden worden 
opgelost via een hoofdzakelijk politiek compromis; 
Overwegende dat ook binnen het Economisch en 
Sociaal Comité tegengestelde standpunten zijn inge­
nomen, zowel ten aanzien van de optrekking van 
het contingent als ten aanzien van de verdeling 
daarvan over de Lid-Staten; 
Overwegende dat de Commissie daarom reeds in 
haar voorstel inzake aanpassing van het communau­
tair contingent voor 1982 (5) heeft gepoogd, een 
(5) PB nr. C 269 van 21. 10. 1981, blz. 4. 
31. 12.83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/29 
methode te ontwikkelen die als richtsnoer kan die­
nen voor optrekking en verdeling van dit commu­
nautair contingent en waardoor met alle op het spel 
staande belangen op evenwichtige wijze rekening 
kan worden gehouden, doch dat met name wegens 
het korte tijdsbestek waarbinnen Raad, Europees 
Parlement en Economisch en Sociaal Comité hun 
standpunt moesten bepalen, het niet mogelijk is 
geweest tot een principebesluit over deze criteria te 
komen; 
Overwegende dat de Commissie zich bij haar voor­
stel inzake optrekking van het communautair con­
tingent voor 1983 (') op het standpunt stelde dat dit 
voorstel een overgangsregeling was die uitsluitend 
voor 1983 gold; 
Overwegende dat het Comité in zijn advies van 
24 november 1982 niet meer kon instemmen met het 
voorstel van de Commissie en de Raad heeft ver­
zocht, uitsluitend te besluiten tot verlenging van de 
geldigheidsduur van Verordening (EEG) 
nr. 2964/79 betreffende vergunningen van korte 
duur, welke verordening afliep op 31 december 
1982, en de door de Commissie voorgestelde uitbrei­
ding van het communautair contingent te verwer­
pen; 
Overwegende dat het Comité bij die gelegenheid 
heeft verklaard dat het zich het recht voorbehoudt, 
op dit onderwerp terug te komen, zodra de Commis­
sie de „Nieuwe methode" ter bepaling van de 
grootte van de contingenten zou voorleggen; 
Overwegende dat de Raad het standpunt van het 
Comité heeft overgenomen en uitsluitend een 
besluit heeft genomen over de communautaire ver­
gunningen van korte duur; 
Overwegende dat onderhavig voorstel erop neer 
komt dat in een eerste fase het communautair con­
tingent automatisch wordt opgetrokken en het met 
deze vergunningen verrichte vervoer na het verstrij­
ken van een overgangsperiode volledig wordt geli­
beraliseerd; voor dit vervoer zouden met ingang van 
1 januari 1989, of eventueel met ingang van 
1 januari 1992 „niet-gecontingenteerde" commu­
nautaire vergunningen voorgeschreven zijn die door 
de Lid-Staten worden afgegeven; 
Overwegende dat krachtens dit voorstel de Lid-Sta­
ten tijdens de overgangsperiode de omvang van hun 
bilaterale contingenten mogen aanpassen, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met 72 stemmen vóór, 38 stemmen tegen bij 
2 onthoudingen is goedgekeurd: 
(') PBnr. C 247 van 21. 9. 1982, blz. 4. 1. Inleidende opmerkingen 
1.1. Hoewel vergeleken met voorgaande voorstel­
len gepoogd is de zaken enigszins te verduidelijken, 
dient het voorstel van de Commissie volgens het 
Comité aanzienlijk te worden gewijzigd, ten einde 
rekening te houden met de specifieke situatie in de 
vervoerssector. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Het denkbeeld van een marktordening voor de 
vervoerssector met behulp waarvan het vrije spel der 
marktfactoren zo min mogelijk wordt belemmerd, 
wordt in het voorstel van de Commissie nog eens 
benadrukt. Het contingenteringsstelsel wordt uit 
hoofde van dit beginsel dus verworpen. 
2.2. Men kan zich afvragen of onderhavig voorstel 
mag worden beschouwd als synoniem van een ratio­
nele ordening van de vervoermarkt, ten aanzien 
waarvan het Comité zich altijd op het standpunt 
heeft gesteld dat bij toepassing van het beginsel 
„Vrije concurrentie" voorzichtigheid in acht moet 
worden genomen. 
2.3. Bij nadere bestudering van het voorstel van de 
Commissie moet namelijk worden geconstateerd dat 
hiermee een automatisch mechanisme wordt inge­
voerd dat uitsluitend tot uitbreiding van het aantal 
vergunningen leidt. Een dergelijk mechanisme kan 
nauwelijks als maatregel met een marktbeperkend 
effect worden beschouwd die is afgestemd op het in 
het EEG-Verdrag erkende specifieke karakter van 
de vervoerssector. 
2.4. Met dit voorstel kan geen „goed doortim­
merd" beleid ten aanzien van de marktcapaciteit 
worden gevoerd, dat op drie duidelijk verschillende 
factoren is gebaseerd, nl.: communautaire contin­
genten, bilaterale contingenten en de liberaliserende 
effecten van de Eerste richtlijn van 23 juli 1962. Het 
Comité kan niet onvoorwaardelijk instemmen mét 
een methode ter vergroting van het aandeel van de 
communautaire vergunningen in het vervoer tussen 
de Lid-Staten waarbij tegelijkertijd de bilaterale 
contingenten onvermijdelijk moeten worden ver­
minderd of geblokkeerd, tot welke maatregel de 
regeringen zullen moeten overgaan, ten einde de 
ordening van de vervoermarkt in stand te kunnen 
houden. 
2.5. Tevens merkt het Comité op dat na het ver­
strijken van de overgangsperiode de toewijzing van 
communautaire vergunningen een zaak van de Lid-
Staten zou zijn, uiteraard met het voorbehoud dat de 
EG-bepalingen inzake toegang tot de markt in acht 
worden genomen. Dit zou erop neerkomen dat de 
Lid-Staten bevoegdheden zouden krijgen ten aan­
zien van de beperking van de vervoermarkt, welke 
bevoegdheden op het terrein van de Gemeenschap 
liggen. 
Nr. C 358/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 83 
2.6. Voorts is het Comité van oordeel dat harmoni­
satie van de concurrentieverhoudingen gepaard 
dient te gaan met liberalisering van de communau­
taire vergunningen die na het verstrijken van de 
overgangsperiode dient plaats te vinden. Onvoor­
waardelijke liberalisering zonder gelijktijdige har­
monisering zou rampzalige gevolgen met zich kun­
nen brengen. 
2.7. Hoewel dit vraagstuk in een veel algemener 
onderzoek zou moeten worden behandeld, wijst het 
Comité erop dat structurele wijzigingen gemakkelij­
ker tot stand te brengen zijn in een periode van toe­
nemende economische bedrijvigheid, hetgeen een 
argument is voor de noodzaak om de economie in 
de Gemeenschap op gang te brengen. Dit zal nood­
zakelijkerwijs een uitstralingseffect hebben op de 
activiteiten in het internationaal vervoer. 
2.8. De gevolgen van een buitensporige liberalise­
ring en verscherping van de concurrentie tussen 
wegvervoerders of tussen de verschillende takken 
van vervoer dienen werkelijk in aanmerking te wor­
den genomen. 
2.9. De huidige concurrentiedistorsies, met inbe­
grip van de distorsies die voortvloeien uit de toepas­
sing van de EG-verordeningen op sociaal gebied en 
met betrekking tot de veiligheid, zijn van dien aard 
dat alleen al op grond hiervan een terughoudende 
opstelling van het Economisch en Sociaal Comité 
gerechtvaardigd is. Gelet op de rol die het commu­
nautair contingent naar het oordeel van de Commis­
sie dient te spelen, is het vraagstuk van het in 
sociaal, technisch en bestuursrechtelijk opzicht uit te 
oefenen toezicht van fundamenteel belang. 
2.10. Bij de specifieke problemen in de vervoers­
sector die betrekking hebben op de harmonisatie 
van de concurrentievoorwaarden (afmetingen en 
gewichten, sociale voorwaarden, fiscale lasten, enz.) 
komen nog de verschillen in inflatiepercentage, eco­
nomische groei en evenwicht tussen de Lid-Staten 
op het gebied van de buitenlandse handel. 
2.11. Mocht op deze gebieden geen harmonisatie 
tot stand komen, dan dient hetzij de overgangspe­
riode te worden verlengd, hetzij de overgangsrege­
ling van kracht te blijven, op voorwaarde evenwel 
dat in de voorgestelde methode de noodzakelijke 
verbeteringen worden aangebracht. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Het meest voorkomende type marktordening is 
thans de door de Lid-Staten op bilaterale grondslag 
vastgestelde contingentering in de vorm van een 
beperkt aantal — meestal per rit — door de Lid-Sta­
ten afgegeven vergunningen. Krachtens deze ver­
gunningen mogen de houders ervan uitsluitend op de betrokken bilaterale relatie vervoer verrichten (in-
en uitvoerverkeer alsmede doorvoerverkeer). 
3.2. Behalve deze bilaterale contingenten, is er een 
aantal multilaterale, de zogenaamde communautaire 
contingenten, dat een gering percentage van het 
totale vrachtvervoer over de weg tussen de Lid-Sta­
ten uitmaakt. 
3.3. Ten slotte dienen bij de marktordening tevens 
de gevolgen van de liberalisering van de Eerste 
richtlijn van 1962 in aanmerking te worden geno­
men. 
3.4. Het Comité wijst erop dat communautaire ver­
gunningen de volgende voordelen bieden: 
— zij gelden voor alle relaties tussen de Lid-Sta­
ten; 
— vergeleken met de bilaterale vergunningen bete­
kenen communautaire vergunningen een ver­
eenvoudiging in administratief opzicht; 
— de geldigheidsduur van deze vergunningen die 
in het voorstel tot drie jaar wordt verlengd, dient 
de vervoerondernemingen die houder van der­
gelijke vergunning zijn, een bepaalde zekerheid 
bij hun exploitatie te bieden. 
3.5. Daarentegen geschiedt de afgifte van deze 
communautaire vergunningen door de nationale 
overheid soms op basis van een zeer strenge selectie, 
zodat het blokkeren van de bilaterale contingenten 
waarvan de afgifte soepeler geschiedt en waarop 
onderhavig voorstel is gericht, in het nadeel zou 
kunnen werken van een groot aantal kleine, in het 
internationaal vervoer zeer actieve vervoeronderne­
mingen. 
3.6. Voorts schuift de Commissie onder het mom 
van een politieke maatregel een essentiële verant­
woordelijkheid van zich af door alle bevoegdheden 
ten aanzien van de evaluatie aan de Lid-Staten over 
te dragen, aangezien op Gemeenschapsniveau een 
automatisch mechanisme wordt ingevoerd dat 
bepaald niet strookt met de beperking van de markt, 
welke de taak van de Commissie is. 
3.7. Daarom stelt het Comité voor, het voorstel 
van de Commissie grondig te herzien. Uitbreiding 
van het communautair contingent is uitsluitend aan­
vaardbaar indien de volgende voorzorgsmaatregelen 
worden getroffen: 
3.7.1. De contingenten dienen zodanig te worden 
geregeld dat rekening wordt gehouden met de voor­
delen die aan beide categorieën contingenten (bila­
terale of communautaire) inherent zijn. 
3.7.2. Harmonisatie van de categorieën en vormen 
van vergunningen zou met het oog op een mogelijke 
onderlinge uitwisseling eveneens wenselijk zijn. 
31. 12.83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/31 
3.7.3. Gestreefd moet worden naar een capaciteits­
beleid voor de verschillende takken van vervoer. 
3.7.4. Er dient rekening te worden gehouden met 
de problemen die voor de overige takken van ver­
voer zijn gerezen en met de sociaal-economische 
gevolgen van een EG-regeling die geleidelijk in de 
plaats zal komen van de thans in de Lid-Staten gel­
dende bepalingen. 
3.7.5. De gezien de bijzondere aspecten van de 
vervoerssector in het Verdrag van Rome vastgelegde 
doelstelling van het Gemeenschapsbeleid om de 
vervoermarkt te beperken, dient daadwerkelijk in 
acht te worden genomen. Volledige liberalisering is 
namelijk onverenigbaar met de specifieke kenmer­
ken van de vervoerssector. 
3.7.6. Voorts is het Comité van oordeel dat één van 
de criteria bij de verdeling van de vergunningen, nl. 
het BBP, een voor de vervoerssector te globaal en 
weinig specifiek criterium is. 
Het Comité betwijfelt of een dergelijke herverdeling 
politiek haalbaar is. 
3.7.9. Voorts dient volgens het Comité een beleid 
te worden vermeden dat leidt tot het verdwijnen van 
middelgrote en kleine ondernemingen door een bui­
tensporige concentratie van ondernemingen die het 
gevolg zou kunnen zijn van een overdreven en te 
plotselinge liberalisering. 
3.7.10. Ten slotte wijst het Comité er met betrek­
king tot de veiligheid van het wegverkeer op dat de 
Commissie ten aanzien van de tenuitvoerlegging 3.7.7. Er dient ook aan andere parameters te wor­
den gedacht: b.v. de ontwikkeling van de buiten­
landse handel van het betrokken land waarbij voor 
niet centraal gelegen Lid-Staten een „handicapfac-
tor" geldt. Voorts strookt toepassing van het crite­
rium „economische betekenis" van elke Lid-Staat 
niet bepaald met de beginselen van een sociaal-eco­
nomische Gemeenschap. Tevens zou door het 
opstellen van een lijst van goederen die niet via het 
wegvervoer kunnen worden getransporteerd, een cri­
terium voor het specifieke karakter van het interna­
tionaal handelsverkeer worden ingevoerd, dat in 
aanmerking dient te worden genomen. 
3.7.8. Baseert men zich op de door de Commissie 
aanbevolen nieuwe methode, dan zou het tot een 
nieuwe verdeling van de communautaire vergunnin­
gen komen. Dit zou met name leiden tot een aan­
zienlijke uitbreiding van het aantal communautaire 
vergunningen voor niet centraal gelegen Lid-Staten 
en ten koste gaan van andere Lid-Staten, zoals uit 
onderstaande tabel blijkt: 
van onderhavig voorstel heeft bepaald dat „een ver­
voerder niet aan de voorwaarden van betrouwbaar­
heid voldoet indien hij in de voorafgaande drie 
jaren een ernstige overtreding van de verkeersregels 
of van de regels inzake de organisatie van het ver­
voer heeft begaan". Dit houdt dus in dat deze ver­
voerder van internationaal wegvervoer wordt uitge­
sloten. Naar aanleiding van de toepassing van deze 
regel rijzen in dit geval de volgende vragen: 
— Valt de beoordeling van de ernst van de overtre­
ding uitsluitend onder de bevoegdheid van de 
nationale rechter? Aangezien deze communau-Verdeling van de toekomstige vergunningen over de Lid-Staten volgens de „nieuwe methode" 
Nieuwe methode 
België 
Denemarken 
BR Duitsland 
Frankrijk 
Griekenland 
Ierland 
Italië 
Luxemburg 
Nederland 
Verenigd Koninkrijk in% 
9,4 
8,1 
19,6 
15,6 
4,1 
4,1 
12,9 
2,9 
13,8 
9,5 
100,0 Oude methode 
in% 
10,7 
7,7 
18,0 
16,1 
2,3 
2,3 
14,1 
2,7 
15,4 
10,7 
100,0 Verschil in 
vergunningen> 
in% 
- 1,3 
+ 0,4 
+ 1,6 
- 0,5 
+ 1,8 
+ 1,8 
- 1,2 
+ 0,2 
- 1,6 
- 1,2 
0 
Nr. C 358/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 83 
Welke maatregelen overweegt de Commissie te 
nemen met het oog op de harmonisatie van de 
tenuitvoerlegging, toepassing en naleving van 
de geldende EG-bepalingen op het gebied van 
de veiligheid en op sociaal gebied? 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Fran9ois CEYRAC 
BIJLAGE 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
Onderstaand wijzigingsvoorstel, dat in overeenstemming met het Reglement van Orde werd inge­
diend, is tijdens de beraadslagingen door het Comité verworpen: 
Hoofdstukken 1 t/m 3 
De hoofdstukken 1 t/m 3 in hun geheel vervangen door de volgende tekst: 
„1. Inleidende opmerkingen 
1.1. Met haar voorstel beoogt de Commissie een grondige wijziging van het huidige stelsel 
van capaciteitsregeling voor het wegvervoer tussen de Lid-Staten. Het is de bedoeling dat de 
v bestaande stelsels van bilaterale en communautaire contingenten na een overgangsperiode 
van vijf — of zo nodig acht — jaar worden vervangen door een regeling inzake de toegang 
van wegvervoerders tot de markt voor het wegvervoer tussen Lid-Staten (zie hoofdstuk 4 van 
het document van de Commissie en art. 2 van het voorstel voor een verordening). 
1.2. Ten einde een weg voor deze nieuwe regeling te banen, dienen de communautaire con-
% tingenten tijdens de overgangsperiode aanmerkelijk te worden uitgebreid, terwijl het gedu-
- rende deze overgangsperiode aan de Lid-Staten wordt overgelaten om al dan niet tot optrek­
king van de bilaterale contingenten over te gaan met inachtneming van de in de betrokken 
richtlijn van de Raad vermelde criteria. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Het Comité gaat in beginsel akkoord met het voorstel van de Commissie. Een dergelijk 
beleid sluit namelijk goed aan bij het streven naar verwezenlijking van een liberale en meer 
flexibele marktordening voor het wegvervoer. Het Comité wil evenwel hierover een aantal 
bijzondere opmerkingen maken die in paragraaf 4 van dit advies zijn opgenomen. 
2.2. Volgens het Comité houden de vervoersondernemingen, dank zij het voorgestelde sys­
teem, doeltreffend kunnen voorzien in de behoeften van de markt en van de handel tussen 
de Lid-Staten. Dit effect mag niet worden teniet gedaan door een beleid of wettelijke voor­
schriften die gericht zijn op beperking van de capaciteit. Door een doeltreffend en efficiënt 
werkend stelsel van internationaal wegvervoer zou de uitbreiding van de handel worden ver­
gemakkelijkt en daardoor de vraag naar vervoer worden bevorderd. 
2.3. Tevens constateert het Comité dat bij de voorgestelde methode ter bepaling van het 
aantal communautaire vergunningen gedurende de overgangsperiode voldoende rekening is 
gehouden met het belang dat de vervoerssector erbij heeft, dat een geleidelijke liberalisering 
hand in hand gaat met begeleidende maatregelen die voldoende bescherming bieden tegen 
moordende concurrentie. Een voorwaarde bij de voorgestelde methode is namelijk dat er een taire vergunningen door de Lid-Staten zullen 
worden afgegeven, lijkt zulks namelijk logisch. 
Dit houdt evenwel in dat deze beoordeling per 
Lid-Staat verschillend zal zijn en bijgevolg tot 
distorsies zou kunnen leiden. 
Gedaan te Brussel, 26 oktober 1983. 
31. 12. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/33 
rechtstreekse „link" bestaat tussen een hoge kwaliteit van het te verrichten vervoer enerzijds 
en de vraag naar vervoer en economische groei anderzijds. Hierdoor zullen mogelijke nega­
tieve gevolgen van een volledig geliberaliseerd stelsel worden vermeden, en zal de vervoers­
sector zich geleidelijk kunnen aanpassen. 
2.4. Verwezenlijking van een doeltreffend werkend communautair vervoersstelsel is een 
van de belangrijkste doelstellingen van het Comité, zoals trouwens blijkt uit de adviezen die 
het recentelijk over dit onderwerp heeft uitgebracht. Onderhavig voorstel is een bruikbare 
bijdrage tot de verwezenlijking van dit doel. 
2.5. Het Comité onderschrijft het standpunt van de Commissie dat kwantitatieve beperkin­
gen van het wegvervoer niet kunnen worden beschouwd als adequaat middel om de proble­
men van de spoorwegen op te lossen. Voor die zwaarwegende problemen dienen oplossin­
gen in de spoorwegsector zelf te worden gevonden. Kwantitatieve beperkingen van het 
wegvervoer, ten einde de spoorwegen tegen concurrentie te beschermen en waardoor de 
gebruikers van vervoerdiensten in hun keuze van de vervoerwijze zouden worden beperkt, 
kunnen zelfs strijdig worden geacht met de grondslagen van de mededingingsregels in de 
artikelen 85 t/m 90 van het EEG-Verdrag. 
2.6. Voorts is het Comité van oordeel dat kwantitatieve beperkingen voor het beroepsgoe-
derenvervoer over de weg een ontoereikend middel zijn om de belasting van de vervoersin­
frastructuur te verlichten en het milieu te beschermen. Gebruikers van vervoerdiensten die 
van oordeel zijn dat vervoer van hun goederen over de weg voordelen biedt, zullen, indien 
zij worden geconfronteerd met een tekort aan diensten van het beroepsgoederenvervoer over 
de weg, overgaan tot eigen vervoer. De totale omvang van het wegvervoer zal bijgevolg niet 
afnemen. Wil men infrastructuur en milieu beschermen, dan zijn rechtstreekse maatregelen 
(zoals snelheidsbeperkingen, kwaliteit van de brandstof, technische verbetering van de voer­
tuigen) en maatregelen ter vermindering van geluidshinder een zinvollere oplossing. 
2.7. Het Comité beaamt dat de gezonde ontwikkeling van de markt voor het wegvervoer 
wordt belemmerd door bestaande concurrentiedistorsies in het wegvervoer (arbeidsvoor­
waarden, belastingen, brandstofprijzen, afmetingen en gewichten, enz.), doch is van oordeel 
dat de beoogde overgangsperiode van vijf jaar lang genoeg is om zowel in EG-verband als 
op het niveau van de Lid-Staten maatregelen te nemen, waardoor aan deze distorsies een 
einde wordt gemaakt. 
2.8. Kortom, het Comité is van oordeel dat het voorstel van de Commissie in beginsel een 
gezonde stap is bij de bevordering van het gemeenschappelijk vervoerbeleid en van een effi­
ciënter en rationeler gebruik van voorzieningen voor het wegvervoer (zowel infrastructuur als 
voertuigen). 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Wijzigingen in Verordening (EEG) nr. 3164/76 per 1 januari 1989 — 
Eindfase 
3.1.1. Artikel 2, lid 3 
Het in het voorgestelde nieuwe lid 5, eerste gedachtenstreepje, van artikel 2 van Verordening 
(EEG) nr. 3164/76, vermelde criterium voor de verlening van vergunningen geeft aanleiding 
tot twijfel over de gegrondheid hiervan. Ernstige overtredingen van de verkeersregels zullen 
in de Lid-Staten volgens de strafwet worden vervolgd. Het beginsel „nee bis in idem" zou 
worden geschonden, ingeval dergelijke overtredingen in aanmerking zouden moeten worden 
genomen bij de verlening van een vergunning voor communautair wegvervoer. Voorts zou 
het niet juist zijn een vervoerondernemer met bij voorbeeld twintig vrachtwagens volledig 
van vergunningen uit te sluiten indien één chauffeur een ernstige verkeersovertreding heeft 
begaan. Ten slotte is het zaak, criteria die niet duidelijk kunnen worden omschreven, te ver­
mijden. 
Ten aanzien van het voorgestelde nieuwe lid 6 is het Comité van oordeel dat de vervoerbe-
hoeften van de wegvervoerders door alle Lid-Staten als algemeen te hanteren criterium in 
aanmerking dienen te worden genomen en niet als louter facultatief criterium dat door som­
mige Lid-Staten uitsluitend wordt gehanteerd ingeval zij zulks gewenst achten. 
3.1.2. Artikel 3 
Het is te hopen dat verlenging van de overgangsperiode na 1989 niet noodzakelijk zal zijn. 
Nr. C 358/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31.12.83 
3.1.3. Artikel 4 
Gezien het belang van een juiste invoering van de definitieve ordening van de markt voor 
het wegvervoer zou het Comité gaarne zien dat zij tijdig wordt geraadpleegd over de voor te 
stellen gedetailleerde bepalingen. 
3.2. Wijzigingen in Verordening (EEG) nr. 3164/76 per 1 januari 1984 — 
Overgangsperiode 
3.2.1. Artikel 1, lid 1 — Uitbreiding van het totaal aan communautaire vergunningen 
Het denkbeeld van een overgangsperiode veronderstelt een proces van geleidelijke ontwik­
kelingen tot de eindfase is bereikt. Het stelsel van zowel communautaire als bilaterale ver­
gunningen dient uit te monden in het stelsel van algemene vergunningen zonder contingen-
teringsbeperking, zoals voor de eindfase wordt voorgesteld. De omvang van de communau­
taire vergunningen zal evenwel aan het einde van de overgangsperiode waarschijnlijk slechts 
een nog steeds betrekkelijk gering percentage (13%) uitmaken van de totale hoeveelheid 
gereglementeerd wegvervoer tussen de Lid-Staten. 
Daarom lijkt het raadzaam, het voorgestelde stelsel van communautaire vergunningen met 
andere maatregelen aan te vullen (uitbreiding van het aantal bilaterale vergunningen). Het is 
moeilijk te beoordelen of het voorgestelde nieuwe lid 3 van artikel 3 voldoende ruimte biedt 
voor dergelijke aanvullende maatregelen. 
3.2.2. Artikel 1, lid 1 — Verdeling van communautaire vergunningen over de Lid-Staten 
Het Comité had gaarne meer specifieke gegevens over en voorbeelden van het vrij ingewik­
kelde voorstel van de Commissie met betrekking tot de verdeling van de extra communau­
taire vergunningen ontvangen, ten einde beter te kunnen beoordelen of het voorgestelde 
mechanisme haalbaar is. 
Volgens het Comité dient de BBP-factor (de globale economische betekenis van een Lid­
staat) minder zwaar te wegen. Het BBP is een te algemeen criterium, dat niet specifiek is 
voor de sector wegvervoer en in wezen strijdig is met de beginselen van de Gemeenschap. 
Voorts bestaat het gevaar dat door het eerste en derde criterium (gebruik van de communau­
taire vergunningen) tijdens de overgangsperiode de betekenis van het tweede criterium (aan­
deel in het totale wegvervoer tussen de Lid-Staten) wordt uitgehold. Dit tweede criterium 
dient evenwel het voornaamste criterium te zijn.". 
Motivering 
De indieners van dit wijzigingsvoorstel zijn van mening, dat het Commissievoorstel wel positief 
moet worden beoordeeld. 
Een tweede bezwaar tegen het advies is, dat hierin wordt gesteld dat het Commissievoorstel radi­
caal zou moeten worden gewijzigd zonder dat daarbij tevens duidelijk wordt aangegeven welke 
wijzigingen wenselijk worden geacht. Dit lijkt er op te duiden, dat men de situatie zou willen 
laten zoals deze thans is. Dit past niet in de in eerdere adviezen uitgesproken wens ernst en haast 
te maken met het tot stand brengen van een communautair vervoerbeleid. 
Bovendien staat een dergelijk negatief standpunt in de weg aan het geven van constructief com­
mentaar op de details van het voorstel voor een verordening, zoals dit aan de Raad is voorge­
steld. 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: 46, tegen: 55, onthoudingen: 9.