Nr. C 248/2 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 29.10.  75 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de Raad  strekkende  tot 
wijziging  van  Verordening  (EEG)  nr. 907/73  van  de Raad  van  3 april  1973  tot instelling 
van een Europees  Fonds  voor  monetaire  samenwerking 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 44 van 25 februari  1975,  blz.  1. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 19 december  1974  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
overeenkomstig  de bepalingen  van  het artikel  198  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 23 en 24 april  1975  te Brussel  gehouden  129e  zitting. 
Dit advies  luid  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  met  name  het  artikel 
198, 
Gezien  de van  20 december  1974  daterende  advies-
aanvrage  van  de Raad  van  de Europese  Gemeen-
schappen  inzake  het „Voorstel  voor  een  verordening 
(EEG)  van  de Raad  strekkende  tot wijziging  van Ver-
ordening  (EEG)  nr. 907/73  van  de Raad  van  3 april 
1973  tot  instelling  van  een  Europees  Fonds  voor 
monetaire  samenwerking", 
Gezien  het met  het oog  op deze  raadpleging  door  zijn 
Bureau  op 19 december  1974  genomen  besluit  de Afdeling  voor  economische  en financiële  vraagstuk-
ken te belasten  met  het opstellen  van  een  advies  in-
zake  deze  materie, 
Gezien  het  op 4 februari  1975  door  deze  afdeling 
opgestelde  advies  'en het mondelinge  verslag  van  de 
heer Cammann,  rapporteur, 
Gezien  de heraadslagingen  tijdens  de op 23 en 24 
april  1975  gehouden  129e  zitting,  vergadering  van  23 
april, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  58 stemmen  vóór,  25 stemmen  tegen  bij 25 
onthoudingen  werd  goedgekeurd: 
29.10.75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 248/3 
1. Inleiding 
1.1. De  monetaire  integratie  van  de Europese  Ge-
meenschap  is een wezenlijk  onderdeel  van  de samen-
smelting  van de negen  volkshuishoudingen  der Euro-
pese Gemeenschap,  die moet  leiden  tot de totstand-
koming  van  een  economische  unie.  Het  ontbreken 
van een  hechte  solidariteit  op het  gebied  van  de 
monetaire  politiek  zou  ook  het integratieproces  op 
andere  gebieden  ongetwijfeld  aanzienlijk  belemmeren. 
Daarnaast  zou  een  gemeenschappelijke  monetaire 
politiek  die niet  voldoende  wordt  geschraagd  door 
een even  vergaande  harmonisatie  van het economisch 
en conjunctuurbeleid,  leiden  tot distorsies  in het goe-
deren-  en dienstenverkeer,  alsmede  in de geld-  en 
kapitaalbewegingen  binnen  de Gemeenschap.  Ook 
een gemeenschappelijke  houding  ten aanzien  van  de 
externe  monetaire  politiek  zou  in dat geval  tot de 
onmogelijkheden  behoren. 
1.2. Men  dient  alle  in de monetaire  sector  ge-
boekte  vooruitgang  dus  zorgvuldig  te toetsen  en te 
consolideren.  De monetaire,  conjuncturele  en structu-
rele beleidsdoeleinden  moeten  in de eerste  plaats  in 
voldoende  mate  gecoördineerd  worden,  terwijl  de in-
strumenten  alsmede  de toepassing  daarvan  hierop 
moeten  worden  afgestemd.  Bij een eventuele  wijziging 
van de statuten  van  het Europees  Fonds  moet  met  al 
deze aspecten  ook  nauwkeurig  rekening  worden  ge-
houden. 
2. Draagwijdte  van het voorstel  van de Commissie 
2.1. Op  3 april  1973  heeft  de Raad  van  de Euro-
pese Gemeenschappen  de statuten  van  het  Fonds 
vastgesteld;  in de onderhavige  ontwerp-verordening 
stelt de Commissie  van de Europese  Gemeenschappen 
voor,  de bevoegdheden  van het Europees  Fonds  uit te 
breiden.  In hoofdzaak  omvat  deze  uitbreiding  het 
volgende: 
2.1.1.  een sterkere  coördinatie  van  het  nationale 
monetaire  en kredietbeleid, 
2.1.2.  een  sterkere  coördinatie  van de externe  mone-
taire  politiek,  met  name  van  de kapitaalbewe-
gingen  en de wisselkoersen,  alsmede  het plegen 
van onderling  overleg  over  het beleid  ten aan-
zien van de internationale  kapitaalmarkten. 
3. Opmerkingen  betreffende  de coördinatie  van het 
nationale  monetaire  beleid 
3.1. Het  monetaire  en kredietbeleid  behoort  in alle 
landen  van  de Gemeenschap  in meerdere  of mindere 
mate  tot de taken  van  de centrale  bank.  Als  men 
ervan  uitgaat  dat het Europees  Fonds  een eerste  aan-
zet moet  zijn  voor  de totstandkoming  van  een Euro-
pees stelsel  van centrale  banken,  past  het voorstel  van de Commissie  logischerwijze  in het dynamische  pro-
ces van geleidelijke  uitbreiding  van de bevoegdheden 
en de functies  van  het  Fonds  op een  gebied  dat 
typisch  tot de bevoegdheden  van  de centrale  banken 
behoort. 
3.2. Het  Comité  vraagt  zich  af of het toekennen 
van bevoegdheden  aan het Fonds  in de situatie  waar-
in de Gemeenschap  zich  thans  bevindt  veel  zou kun-
nen bijdragen  tot de totstandkoming  van de economi-
sche en monetaire  unie.  Dienaangaande  zijn  twee 
reeksen  constateringen  van belang: 
3.2.1.  De huidige  organisatiestructuur  van  de coördi-
natie 
3.2.1.1.  Dat  de coördinatie  op monetair  gebied  niet 
in alle opzichten  doeltreffend  is geweest  gedurende  de 5 
afgelopen  jaren,  kan  niet  worden  geweten  aan  het 
ontbreken  van een behoorlijke  structuur. 
3.2.1.2.  Het  Monetair  Comité  en het Comité  van 
presidenten  van de centrale  banken  van de Lid-Staten 
van de E.E.G.  hebben  op dit gebied  raadgevende  be-
voegdheid  gekregen,  terwijl  de eigenlijke  besluitvor-
ming  tot de taken  van  de Raad  van  de Europese 
Gemeenschappen  behoort.  De bevoegdheid  van  het 
Monetair  Comité  vloeit  rechtstreeks  voort  uit het 
Verdrag  van Rome.  De bevoegdheid  van  het Comité 
van presidenten  is geregeld  bij de besluiten  van  de 
Raad  van  8 mei 1964,  22 maart  1971  en 18 februari 
1974. 
3.2.1.3.  Het  komt  het  Comité  dus  voor  dat  de 
coördinatie  van de interne  monetaire  politiek  van  de 
Lid-Staten,  die de Commissie  nu aan  het Europees 
Fonds  wil toevertrouwen,  momenteel  al bij commu-
nautaire  organen  is ondergebracht.  De oorzaak  van 
het feit dat hun  optreden  op monetair  gebied  en ook 
op dat van  de wisselkoerspolitiek  de communautaire 
eenheid  niet  heeft  kunnen  bewaren,  moet  worden  ge-
zocht  in de verslechtering  van het internationale  eco-
nomische  klimaat  en in het gebrek  aan  coördinatie 
van het sociaal-economisch  en het financieel  beleid 
dat in de Lid-Staten  wordt  gevoerd. 
3.2.1.4.  Het  is met  name  onwaarschijnlijk  dat het 
overdragen  aan  de Raad  van  beheer  van  het Fonds 
van taken  met  betrekking  tot de coördinatie  van  de 
monetaire  politiek  welke  thans  door  het Comité  van 
presidenten  worden  verricht,  gezien  de identieke 
samenstelling  van beide  organen  die verder  niet  kun-
nen optreden  op het meer  fundamentele  vlak  van  de 
economische  politiek,  ook  maar  in het geringst  iets 
kunnen  veranderen  aan de bestaande  oplossing. 
3.2.2.  Het  interne  economische  en monetaire  beleid 
van de Gemeenschap 
3.2.2.1.  Volgens  het Comité  is het ongetwijfeld  zin-
vol, geleidelijk  een Europees  stelsel  van centrale  ban-
ken tot stand  te brengen,  dat  verantwoordelijk  is 
Nr. C 248/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 29.10.  75 
voor  de monetaire  politiek  in de E.E.G.  Het  effect 
van de monetaire  politiek  op de conjunctuur  kan  ech-
ter alleen  maar  gunstige  resultaten  opleveren  indien 
het een  aanvulling  vormt  op financieel-economische 
maatregelen,  die van  fundamenteler  belang  zijn.  In de 
niet-monetaire  beleidsvormen  van  de Lid-Staten  ont-
breekt  echter  duidelijk  elke  convergentie.  Een  Euro-
pese monetaire  politiek  — ongeacht  het hiervoor  ver-
antwoordelijke  communautaire  orgaan  — kan  dus 
niet leiden  tot positievere  resultaten. 
4. Opmerkingen  betreffende  de coördinatie  van het 
externe  monetaire  beleid 
4.1. De  in de ontwerp-verordening  gebezigde  term 
„externe  monetaire  politiek"  is in zeer  algemene  zin 
gebruikt;  deze  term  moet  dan  ook  ruim  worden 
opgevat  en alle  vraagstukken  omvatten,  van  het  in-
grijpen  op de deviezenmarkt  tot het wijzigen  van  de 
wisselkoersverhoudingen  en het toezicht  op de kapi-
taalbewegingen. 
4.2. Op  communautair  niveau  vullen  de bevoegd-
heden  van  het Comité  van  presidenten  en die van  het 
Monetair  Comité  met  betrekking  tot de coördinatie 
van de externe  monetaire  politiek  elkaar  aan.  Beide 
Comités  hebben  een  raadgevende  taak,  terwijl  alleen 
de Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  bevoegd 
is, dienaangaande  besluiten  te nemen. 
4.3. Het  Monetair  Comité  heeft  een  raadgevende 
taak op het gebied  van  kapitaalbewegingen  (artikelen 
69, 71, 73 van  het Verdrag  van  Rome)  en van  veran-
deringen  in de wisselkoersverhoudingen  tussen  de 
valuta's  van  de Gemeenschap  (artikel  7 van  het be-
sluit van de Raad  van  18 februari  1974  betreffende  de 
verwezenlijking  van  een  hoge  mate  van  convergentie 
van de economische  politiek  van  de Lid-Staten  der 
E.E.G.). 
4.4. Krachtens  de resolutie  van  de Raad  van  22 
maart  1971  betreffende  de verwezenlijking  in etappes 
van de economische  en monetaire  Unie  in de Ge-
meenschap  is het Comité  van  presidenten  het overleg-
orgaan  van  de centrale  banken  van  de E.E.G.  voor 
het ingrijpen  op de deviezenmarkt  en voor  het  uit-
werken  van  nieuwe  maatregelen  op  dit  gebied 
(hoofdstuk  III, punt  7). 
4.5. Het  Comité  merkt  op dat het voorstel  van  de 
Commissie,  zoals  het hem  is voorgelegd,  niet  aangeeft 
op de raadgevende  taak  die  de Commissie  aan  het 
Europees  Fonds  wil toevertrouwen  tegelijkertijd  ook 
nog zal  worden  uitgevoerd  door  het  Monetair 
Comité  en het  Comité  van  presidenten,  of dat  de 
bevoegdheden  van  deze  beide  Comités  zullen  worden 
overgedragen  aan  de Raad  van  beheer  van  het Fonds. 
4.6. Indien  het niet  de bedoelding  is, wijzigingen  in 
de bestaande  bevoegdheden  aan  te brengen,  ziet  het Comité  niet  in welk  nut het zou  hebben,  de voorstel-
len van de Commissie  goed  te keuren. 
4.7. Indien  het  daarentegen  de bedoeling  is, het-
geen  niet  het geval  is, de Raad  van  beheer  van  het 
Fonds  te belasten  met  de taken  die  thans  door  het 
Monetair  Comité  en door  het Comité  van  presidenten 
worden  verricht,  zou  het  Europees  Fonds,  dat  zich 
moet  ontwikkelen  tot een  Europees  stelsel  van  cen-
trale  banken,  een  probleem  kunnen  doen  rijzen  aan-
gezien  het belast  zou  worden  met  de taken  die in de 
Lid-Staten,  althans  gedeeltelijk,  tot de bevoegdheid 
van de regeringen  behoren  (met  name  wijzigingen  in 
de wisselkoersverhoudingen).  Ten  einde  deze  be-
voegdheden  bij de regeringen  te laten  berusten,  zal de 
Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  er ongetwij-
feld op staan,  richtlijnen  te geven  aan  het Fonds  en in 
een later  stadium  aan  de hoogste  Europese  autoriteit 
op monetair  gebied.  De eigen  verantwoordelijkheid 
van de centrale  banken  moet  echter  juist  één  van  de 
belangrijkste  elementen  zijn  van  het toekomstige  be-
sluitvormingsorgaan  van  de Europese  Gemeenschap 
voor  de monetaire  politiek. 
4.8. De  Raad  van  de Europese  Gemeenschappen 
heeft  zich  eveneens  in deze  zin uitgesproken  in zijn 
resolutie  van  22 maart  i971;  hierin  verklaart  hij dat 
de centrale  banken  van  de Gemeenschap  in het kader 
van hun  eigen  verantwoordelijkheden  bijdragen  tot 
de verwezenlijking  van  de stabiliteit  en groei  van  de 
Gemeenschap.  Aan  het overdragen  aan  het Europees 
Fonds  van  bevoegdheden  die op nationaal  niveau  niet 
tot de competentie  van  de centrale  banken  behoren, 
zou dan  ook  de voorwaarde  moeten  worden  verbon-
den dat  een  dergelijke  overdracht  altijd  in overeen-
stemming  moet  zijn  met  de officiële  doelstelling,  nl. 
het Europees  Fonds  meteen  al op te vatten  als de 
kern  van  een toekomstig  Europees  besluitvormingsor-
gaan  voor  de monetaire  politiek  dat een eigen  verant-
woordelijkheid  draagt. 
4.9. Wil  men,  met  dit doel  voor  ogen,  aan  het 
Europees  Fonds  nieuwe  bevoegdheden  op het gebied 
van de externe  monetaire  politiek  verlenen,  dan 
mogen  hieronder  beslist  niet  de vraagstukken  vallen 
die ressorteren  onder  de huidige  bevoegdheden  van 
het Monetair  Comité,  in het  bijzonder  indien  deze 
bevoegdheden  zoals  bijvoorbeeld  wijzigingen  in de 
wisselkoersverhoudingen,  tot de competentie  van  de 
nationale  regeringen  en niet  tot die van  de centrale 
banken  behóren. 
4.10.  Volgens  het Comité  moet  echter  worden  be-
seft dat de werkzaamheden  van  het Europees  Fonds 
in de huidige  situatie  noodzakelijkerwijs  zeer  beperkt 
zijn. Het  Fonds  kan  nauwelijks  nieuwe  taken  op zich 
nemen  zolang  de daarvoor  noodzakelijke  voorwaar-
den niet  aanwezig  zijn  en het  in de landen  van  de 
Europese  Gemeenschap  gevoerde  economische  beleid 
steeds  verder  uiteenlopende  inflatiepercentages  te zien 
29.10.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 248/5 
geeft,  zolang  de aardoliecrisis  nog  de meest  uiteenlo-
pende  aanpassingsproblemen  schept  en de betalings-
balansen  nog  zo onevenwichtig  blijven.  Dit zijn  in de 
eerste  plaats  problemen  die een  grotere  politieke  be-
reidheid  van  de Lid-Staten  vereisen  en die nauwelijks 
kunnen  worden  opgelost  uitsluitend  door  het toeken-
nen van  extra  bevoegdheden  aan  het Europees  Fonds. 
4.11.  Men  beschikt  thans  dus  niet  over  een  vol-
doende  basis  voor  een  gemeenschappelijk  beleid  ten 
aanzien  van  de wisselkoersen.  Een  sterkere  conver-
gentie  vereist  verplicht  onderling  overleg,  met  name 
tussen  de Regeringen  van  de Lid-Staten.  Alleen  in dat 
geval  zou  ook  het Europees  Fonds  over  de noodzake-
lijke  basis  beschikken  voor  zijn  werkzaamheden. 
5. Conclusies 
5.1. Als  men  ervan  uitgaat  dat het Europees  Fonds 
een eerste  aanzet  moet  zijn  voor  een  Europees  stelsel 
van centrale  banken,  kan  het volgens  het Comité  zin-
vol zijn  het Fonds  reeds  nu te belasten  met  de coör-
dinatie  van  de monetaire  politiek  van  de Lid-Staten, 
op voorwaarde  dat  deze  nieuwe  taken  passen  in het 
kader  van  een  algemene  opzet  die  erop  is gericht, 
door  middel  van  het toepassen  van  geëigende  beleids-
vormen  op alle  fundamentele  gebieden,  Europa  te 
brengen  tot zijn  economische  en monetaire  eenwor-
ding.  Het  voorstel  van  de Commissie  is qua  doelstel-
ling beperkt  en staat  buiten  deze  samenhang,  zodat 
dit voorstel  alléén  niet  kan  leiden  tot een  verbetering 
van de huidige  raadplegings-  en overlegprocedures. 
5.2. Uit  al deze  overwegingen  concludeert  het 
Comité  bovendien  dat  de benoeming  van  een  direc-
teur-generaal  van  het Europees  Fonds  en de vorming 
van een  kleine  groep  medewerkers,  zoals  voorgesteld 
door  de Commissie,  geen  spoedeisende  zaak  is. Wan-
neer het  Europees  Fonds  op grond  van  gunstiger 
omstandigheden  zijn  werkzaamheden  zal kunnen  uit-
breiden,  kan  aan  dit voorstel  waarschijnlijk  gevolg 
worden  gegeven. 
5.3. Weliswaar  is het zinvol,  op het gebied  van  de 
monetaire  samenwerking  vooruitgang  te boeken  en is 
het van  het  grootste  belang,  de dienaangaande  door 
de Commissie  ondernomen  pogingen  te steunen, maar  toch  lijkt  het moeilijk,  een gunstig,oordeel  uit te 
spreken  over  de tenuitvoerlegging  van  het door  haar 
ingediende  voorstel  in zijn  huidige  vorm.  Het  accent 
zou meer  moeten  komen  te vallen  op de coördinatie 
van de interne  monetaire  en kredietpolitiek  van  de 
Lid-Staten;  anders  zou  men  namelijk  te veel  van  de 
externe  monetaire  politiek  van  de Gemeenschap  ver-
gen en zou  deze  niet  effectief  kunnen  worden  ge-
voerd. 
5.4. Het  gaat  er daarbij  niet  zozeer  om,  de instru-
menten  van  de Gemeenschap  verder  uit te bouwen, 
als wel  aan  het  economisch  en monetair  beleid  een 
gemeenschappelijke  richting  te geven.  Indien  alleen 
de instrumenten  worden  geharmoniseerd,  of zelfs  de 
controlemogelijkheden  hierop  samengevoegd,  dan 
zou men  toch  voorbijgaan  aan  de prioritaire  taak,  de 
politiek  van  de nationale  centrale  banken  en die van 
de regeringen  zodanig  te uniformeren  dat  het  ook 
mogelijk  wordt,  een  gemeenschappelijk  intern  en ex-
tern monetair  beleid,  alsmede  een gemeenschappelijke 
politiek  ten  aanzien  van  de Eurodollarmarkt  te voe-
ren. 
5.5. Een  wezenlijk  element  van  een  dergelijke 
opzet  van  de monetaire  politiek  is o.a.  de terugkeer 
van alle  Gemeenschapsvaluta's  naar  stabiele,  maar 
toch  enigszins  flexibele  onderlinge  wisselkoersen  en 
de opheffing  van  de bestaande  controle  op het kapi-
taalverkeer  tussen  de landen  van  de Gemeenschap. 
De verwezenlijking  van  al deze  door  het Economisch 
en Sociaal  Comité  al eerder  nadrukkelijk  gesteunde 
doelstellingen  heeft  namelijk  een  ernstige  achterstand 
opgelopen,  aangezien  het  de Lid-Staten  helaas  ont-
breekt  aan  de politieke  wil die nodig  is om te komen 
tot monetaire  en daarmee  ook  tot economische  inte-
gratie. 
De ernst  van  de moeilijkheden  die de wereldomvat-
tende  instabiliteit  tot gevolg  heeft  voor  het internatio-
nale monetaire  stelsel,  en die  het  afgelopen  jaar 
ongetwijfeld  nog  is toegenomen,  mag  beslist  niet 
worden  onderschat.  Het  Comité  spreekt  echter  de 
hoop  uit dat  de Regeringen  van  de Lid-Staten  in de 
toekomst  meer  gaan  inzien  dat  het  noodzakelijk  is, 
afstand  te doen  van  een  zekere  mate  van  soeverei-
niteit  en het integratieproces  met  meer  energie  zullen 
steunen. 
Gedaan  te Brussel,  23 april  1975. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
Nr. C 248/6 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 29.10.  75 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel  werd  tijdens  de beraadslaging  verworpen; 
Par. 3.2. 
Vanaf  par.  3.2 de tekst  van  bovengenoemd  advies  door  de volgende  passage  te vervangen: 
„3-2.  Het  Comité  herinnert  eraan  dat  in par.  1.3 van  zijn  op 22 februari  1973  uitgebracht 
advies  inzake  het  „Voorstel  voor  een  beschikking  van  de Raad  tot  oprichting  van  een 
Europees  Fonds  voor  monetaire  samenwerking"  wordt  opgemerkt  dat  „het  doel  van  het  op 
te richten  fonds  voor  monetaire  samenwerking  niet  slechts  (zou)  zijn,  de verschillende 
bestaande  mechanismen  voor  de verrekening  van  maandelijkse  saldi  en voor  de monetaire 
bijstand  op korte  termijn  te hergroeperen.  Het  Fonds  moet  bovendien  de voorloper  van  een 
toekomstig  systeem  voor  een  communautaire  centrale  bank  zijn  en daarom  zouden  aan  dit 
fonds  vanaf  heden  geleidelijk  dezelfde  bevoegdheden  moeten  worden  toegekend  die  een 
centrale  bank  thans  op binnenlands  gebied  en ten  opzichte  van  het  buitenland  heeft". 
Bovendien  wordt  hieraan  in de paragrafen  1.4 en 1.5 van  dit advies  het  volgende  toege-
voegd:  „Daarom  dient  het  fonds  ook  in de mogelijkheid  te verkeren  een  onderlinge 
aanpassing  van  de kredietpolitieken  en van  het  noodzakelijke  instrumentarium  voor  het 
voeren  van  een  gemeenschappelijk  monetair  beleid  te bevorderen"  en „Indien  men  aan-
neemt  dat  op het  institutionele,  economische  en sociale  vlak  parallel  vooruitgang  wordt 
geboekt,  dan  is het noodzakelijk  dat het fonds  bij de spoedig  door  de Raad  goed  te keuren 
nieuwe  besluiten  grotere  richtinggevende  bevoegdheden  op het  gebied  van  het  monetair 
beleid  worden  toegekend". 
3.3. Het  Monetair  Comité  en het Comité  van  presidenten  van  de centrale  banken  van  de 
Lid-Staten  der  E.E.G.,  die uit hoge  nationale  ambtenaren  zijn  samengesteld,  hebben  op dit 
gebied  slechts  raadgevende  bevoegdheid  gekregen,  terwijl  de eigenlijke  besluitvorming  tot 
de taken  van  de Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  behoort.  De bevoegdheid  van  het 
Monetair  Comité  vloeit  rechtstreeks  voort  uit  het  E.E.G.-Verdrag  en uit  het  gewijzigde 
besluit  van  de Raad  d.d.  18 maart  1958;  die  van  het  Comité  van  presidenten  der  centrale 
banken  is geregeld  bij de besluiten  van  de Raad  van  8 mei  1964,  22 maart  1971,  21 maart 
1972,  5 december  1972,  14 september  1973  en 18 februari  1974. 
3.4. De  coördinatie  van  het  monetair  beleid  binnen  de Gemeenschap  door  het  Monetair 
Comité  en het  Comité  van  presidenten  der  centrale  banken,  die  hiertoe  van  de Raad 
opdracht  hebben  gekregen,  is tot op heden  niet  geheel  bevredigend  verlopen;  dit blijkt  uit 
de adviezen  van  beide  organen  van  9 januari  1975,  resp.  11 februari  1975. 
3.5. De  oorzaak  van  het  feit  dat het  optreden  van  beide  organen  op monetair  gebied  de 
communautaire  eenheid  niet  heeft  kunnen  bewaren,  moet  niet  alleen  in de verslechtering 
van het  internationale  klimaat  worden  gezocht,  doch  ook  en vooral  in de omstandigheden 
waarin  deze  organen  hun  werkzaamheden  verrichten. 
4. Het  Comité  heeft  in zijn  voorgaand  advies  van  22 februari  1973  het  standpunt  naar 
voren  gebracht  dat  het  Europees  Fonds  de voorloper  moet  zijn  van  een  gecoördineerd 
stelsel  van  Europese  centrale  banken.  Het  onderhavige  voorstel  voor  een  verordening  belast 
het Fonds  thans  geenszins  met  de coördinatie  van  de monetaire  politiek  van  de Lid-Staten, 
doch  vormt  slechts  een  eerste  stap  in deze  richting. 
In feite  heeft  de verwezenlijking  van  al deze  door  het  Economisch  en Sociaal  Comité  al 
eerder  nadrukkelijk  gesteunde  doelstellingen  namelijk  een  ernstige  achterstand  opgelopen, 
aangezien  het de Lid-Staten  helaas  ontbreekt  aan  de politieke  wil die nodig  is om te komen 
tot monetaire  en daarmee  ook  tot economische  integratie. 
De ernst  van  de moeilijkheden  die  de wereldomvattende  instabiliteit  tot gevolg  heeft  voor 
het internationale  monetaire  stelsel,  en die  het  afgelopen  jaar  ongetwijfeld  nog  is toegeno-
men,  mag  beslist  niet  worden  onderschat.  Het  Comité  spreekt  echter  de hoop  uit dat  de 
Regeringen  van  de Lid-Staten  in de toekomst  meer  gaan  inzien  dat  het  noodzakelijk  is, 
afstand  te doen  van  een  zekere  mate  van  soevereiniteit  en het  integratieproces  met  meer 
energie  zullen  steunen. 
29.10.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 248/7 
Het Comité  hecht  derhalve  zijn  goedkeuring  aan  de ontwerpverordening  op voorwaarde 
dat zij de eerste  van  verdere  stappen  is voor  de ontwikkeling  van  het  Fonds  tot  een 
gecoördineerd  stelsel  van  centrale  banken. 
Stemuitslag 
Stemmen  vóór:  31, Stemmen  tegen:  61, Onthoudingen:  19. 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de Raad  betreffende  de 
opening,  de verdeling  en de wijze  van  beheer  van  het communautaire  tariefcontingent 
van 30 000 stuks  vaarzen  en koeien,  niet  bestemd  voor  de slacht,  van  bepaalde  bergras-
sen, van  post  ex 01.02  A II b) 2 van  het  gemeenschappelijk  douanetarief  en een 
voorstel  voor  een verordening  (EEG)  van  de Raad  betreffende  de opening,  de verdeling 
en de wijze  van  beheer  van  het communautaire  tariefcontingent  van  5 000 stuks  stieren, 
koeien  en vaarzen,  niet  bestemd  voor  de slacht,  van  bepaalde  alpenrassen,  van  post  ex 
01.02  AII  b) 2 van  het gemeenschappelijk  douanetarief 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 42 van 22 februari  1975,  blz.  2. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 13 februari  1975  heeft  de Raad  besloten,  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  de artikelen  47 en 198  van  hetVerdrag  tot oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemde  voorstellen  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 23 en 24 april  1975  te Brussel  gehouden  129e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de Raad  d. d. 
13 februari  1975, 
Gezien  de artikelen  47 en 198  van  het  Verdrag  tot 
oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeen-
schap, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  van  25 februari 
1975,  de Afdeling  voor  de landbouw  met  het opstel-
len van  een advies  inzake  dit vraagstuk  te belasten, 
Gezien  het mondelinge  verslag  van  de rapporteur,  de 
heer Maher, Gezien  het door  de Afdeling  voor  de landbouw  tij-
dens  haar  vergadering  van.3  april  1975  opgestelde 
advies, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 23 en 24 
april  1975  gehouden  129e  zitting  (vergadering  van  23 
april  1975), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  vrijwel  algemene  stemmen  (2 onthoudingen) 
werd  goedgekeurd: