Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2020/C 281/02)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) uiterlijk drie maanden na deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“HARICOT DE CASTELNAUDARY”

EU-nr.: PGI-FR-02450 — 8.3.2019

BOB ( ) BGA (X)

1. Naam/namen

“Haricot de Castelnaudary”

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.6 — Groenten en fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

De “Haricot de Castelnaudary” is een droge witte boon van de soort Phaseolus vulgaris, type “lingot”, die wordt gekenmerkt door:

— een ivoorwitte kleur;

— een forse boon met een duizendkorrelgewicht tussen 440 en 690 gram;

— een cilindrische, niervormige vorm;

— een vochtgehalte van 16 % of minder;

— een snelle vochtopname, zodat een weektijd van één tot vier uur volstaat.

Er worden uitsluitend gedroogde bonen in de handel gebracht.

Dankzij deze vochtopnamecapaciteit ontwikkelt de “Haricot de Castelnaudary”, eenmaal gegaard, de organoleptische kenmerken die een zacht en mals mondgevoel geven. De boon valt niet uiteen en behoudt de dunheid van haar schil. Deze kenmerken zijn onderscheidend en zeer gewild bij de conservensector en de horeca.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Alle productiefasen (van het inzaaien tot de oogst) van de “Haricot de Castelnaudary” vinden plaats in het afgebakende geografische gebied.

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

De bonen worden niet los aan consumenten verkocht.

Voor de verkoopeenheden voor de consument wordt de “Haricot de Castelnaudary” verpakt in netten, zakken met microperforaties, kleine doosjes, jute zakken of andere niet hermetisch afgesloten verpakkingen.

Groothandelsverpakkingen zijn bestemd voor verwerkers.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het gebied van de beschermde geografische aanduiding “Haricot de Castelnaudary” omvat het grondgebied van de volgende 69 gemeenten in het departement Aude:

Airoux, Baraigne, Belflou, Belpech, Bram, Cahuzac, Carlipa, Cassaigne (La), Cassés (Les), Castelnaudary, Cazalrenoux, Cumiès, Fajac-la-Relenque, Fanjeaux, Fendeille, Fonters-du-Razès, Force (La), Gaja-la-Selve, Generville, Gourvielle, Issel, Labastide-d’Anjou, Lafage, Lasbordes, Laurabuc, Laurac, Louvière-Lauragais (La), Marquein, Mas-Saintes-Puelles, Mayreville, Mézerville, Mireval-Lauragais, Molandier, Molleville, Montferrand, Montmaur, Montauriol, Orsans, Payra-sur-l’Hers, Pécharic-et-le-Py, Pech-Luna, Peyrefitte-sur-l’Hers, Peyrens, Pexiora, Plaigne, Plavilla, Puginier, Ribouisse, Ricaud, Saint-Amans, Sainte-Camelle, Saint-Gaudéric, Saint-Julien-de-Briola, Saint-Martin-Lalande, Saint-Michel-de-Lanès, Saint-Papoul, Saint-Paulet, Saint-Sernin, Salles-sur-l’Hers, Souilhanels, Souilhe, Soupex, Tréville, Villasavary, Villautou, Villeneuve-la-Comptal, Villepinte, Villesiscle, Villespy.

5. Verband met het geografische gebied

Het verband met het geografische gebied berust op de reputatie en de kenmerken van de “Haricot de Castelnaudary”, die het product dankt aan natuurlijke en menselijke factoren in het gebied. Doordat het gewas goed is aangepast aan de bodem- en klimaatgesteldheid, kan een boon worden verkregen die beantwoordt aan de kenmerken die de gebruikers, met name de conservensector en de horeca, ervan verwachten (korte weektijd, homogeniteit van de bonen en mals zaadvlees) en waaraan de boon haar reputatie dankt.

Het geografische gebied van de “Haricot de Castelnaudary”, gelegen in het uiterste westen van het departement Aude, bevindt zich in een licht glooiend gebied (sillon Lauragais) met vlakten en hellingen op een hoogte van 100 tot 300 meter.

Het belangrijkste aspect van het klimaat zijn de winden. Deze maken de streek van Castelnaudary, waar gemiddeld 650 mm neerslag per jaar valt, tot een overgangsgebied tussen de gebieden met een Atlantisch klimaat en de gebieden waar het Middellandse Zeeklimaat zijn invloed laat gelden.

Er zijn twee winden die samen ongeveer 300 dagen per jaar in het gebied waaien:

— de Cers, een westenwind die 200 dagen per jaar waait, is in de zomer een matige, frisse wind die de effecten van de zeer hoge temperaturen verzacht, en in de winter een hardere, koude wind;

— de Autan, een zeewind uit het oosten die 100 dagen per jaar waait, is in de zomer een droge wind, omdat het föhneffect tussen de Pyreneeën in het zuiden en de Montagne Noire in het noorden de lucht uitdroogt.

Het productiegebied heeft warme zomers (gemiddeld 25‐28 °C) en zachte winters (gemiddeld ongeveer 10 °C). Dankzij de bescherming van de Seuil de Naurouze, de Montagne Noire en de uitlopers van de Pyreneeën komt er niet vaak mist voor.

De molasse van Castelnaudary en de bijbehorende geologische formaties vormen de voornaamste basis van de bodems waarop de bonen worden geteeld. De bodems van het geografische gebied zijn diep, weinig steenachtig en vertonen een goede balans van klei en leem. Het betreft voornamelijk kleiige, kalkhoudende bodems met een lemige/kleiige/zandige textuur.

Toen tussen 1960 en 1980 de industriële productie van cassoulet in de regio opkwam, hebben de telers van de streek de vanouds overgeleverde expertise verder ontwikkeld en bij de tijd gebracht in de teelt van de “Haricot de Castelnaudary”.

Deze expertise van de telers komt als volgt tot uitdrukking:

— de bepaling van de optimale zaaitijd (bodemtemperatuur ≥ 10 °C) op percelen die zijn geselecteerd op hun kleiige, kalkhoudende eigenschappen;

— een perfecte beheersing van de waterbehoeften van het gewas dankzij doeltreffende waarschuwingssystemen en irrigatienetwerken;

— de optimale oogsttijd in het zogenoemde perkamentstadium (gele/bruine, vervormbare peulen en met groen of bruin blad nog aan de plant om elk risico van korrelverlies te vermijden) voor een natuurlijke en snelle droging in het veld (binnen vijf dagen).

Ook de methoden voor de inzameling, sortering en opslag van de “Haricot de Castelnaudary” zijn in de loop der jaren ontwikkeld op basis van deskundigheid op deze terreinen (vochtbeheersing, properheid van de partijen, kalibratie).

De droge boon van de “Haricot de Castelnaudary” heeft een ivoorwitte kleur. De “Haricot de Castelnaudary” heeft een duizendkorrelgewicht van 440 tot 690 gram, de cilindrische niervormige vorm die kenmerkend is voor bonen van het type “lingot”, en een vochtgehalte van 16 % of minder.

De specifieke eigenschappen van de “Haricot de Castelnaudary” zijn:

— de snelle vochtopname van de rauwe bonen, zodat ze slechts kort hoeven te weken (maximaal één tot vier uur);

— de dunne schil, die na het koken niet meer te onderscheiden is van het “zaadvlees” en zo een “zachte” en “malse” textuur geeft;

— het niet-uiteenvallen van de gegaarde boon.

Deze specifieke eigenschappen, waaronder de organoleptische kenmerken en met name de malse en zachte textuur, alsmede de snelle vochtopname, bepalen de kwaliteit die bij de conservensector en de horeca in de streek van Castelnaudary in trek is voor de bereiding van hun traditionele gerecht: de cassoulet.

De kwaliteiten van de “Haricot de Castelnaudary” hangen samen met de bodem- en klimaatgesteldheid van het gebied en de expertise van alle betrokkenen.

De beheersing van de waterbehoeften en het windklimaat zijn doorslaggevend voor een perfecte groei en een snelle droging van de bonen.

De dunne schil en de malse textuur na het garen van de “Haricot de Castelnaudary” komen voort uit een combinatie van enerzijds de kenmerken van een diepe kleiige, kalkhoudende bodem en een regelmatige neerslag, die voor voldoende wateraanbod voor de teelt zorgen, en anderzijds de beheersing van de waterbehoefte van het gewas door de teler. Dankzij de omgevingsomstandigheden, het gebruik van een efficiënt irrigatiesysteem en de expertise van de telers wordt waterstress voorkomen.

Aan het einde van het groeiseizoen zorgt het warme, droge en winderige klimaat, gecombineerd met het gebruik van doeltreffende technologische procedés, voor een optimale kwaliteit van de “Haricot de Castelnaudary” en voor homogene partijen. Doordat het tijdens het groeiseizoen van de plant namelijk bijna onafgebroken waait, kunnen de belangrijkste ziekten die de boon kunnen treffen, worden vermeden. Ook bevordert de wind aan het einde van de cyclus de kwaliteit en de snelheid van de natuurlijke droging in het veld. Bovendien blijven de bonen zoveel mogelijk heel dankzij het gebruik van speciaal ontwikkeld dorsmateriaal.

De sorteermethoden (scheider, triltafel, stenenvanger, optische sorteermachine) garanderen een optimaal homogene kwaliteit van “Haricot de Castelnaudary”. De partijen bestaan uit hele bonen van harmonieuze, gelijkmatige kleur en vrij van onzuiverheden.

Ten slotte zorgt de snelle vochtopname van de droge boon, dankzij de dunne schil die zelf weer het gevolg is van een combinatie van natuurlijke omstandigheden van het geografische gebied en de expertise van de telers, gecombineerd met de homogeniteit van de partijen, voor een optimale weektijd. Dankzij deze parameter kunnen de bonen sneller gaar zijn en volkomen intact blijven. Dit kenmerk van de “Haricot de Castelnaudary” beantwoordt aan de hoge eisen van verwerkers en koks voor de bereiding van cassoulet van bonen met een zachte en malse textuur.

Sinds de zeventiende eeuw behoort de boon tot het basismenu van de bevolking van de streek.

Félicien Pariset (1807‐1886), belastingontvanger van het arrondissement van Castelnaudary, schrijft in zijn boek “Economie rurale, mœurs et usages du Lauragais” (plattelandseconomie, zeden en gebruiken van de Lauragais) uit 1867 dat “meelgewassen — tarwe, gierst (maïs) en bonen — het basismenu van de plattelandsbevolking vormen. De werknemers ontvangen als loon in natura een hoeveelheid granen die voldoende is voor hun consumptie. Zij kopen slechts de condimenten. De Millas, een brij van maïs of gierst, speelt een hoofdrol in de voeding. Het is het lievelingsgerecht en, bij wijze van spreken, het nationale gerecht van de Midi … Een ander geliefd gerecht in de Lauragais is cassoulet, dat bestaat uit varkensvlees en bonen”.

De boon “Haricot de Castelnaudary” dankt haar adelbrieven aan haar centrale plaats in de bereiding van cassoulet, waarvan zij het hoofdbestanddeel vormt.

Cassoulet behoort namelijk tot het culinair erfgoed van de streek en vooral in haar hoofdplaats Castelnaudary.

Dit heeft er uiteraard toe geleid dat de voornaamste producenten van cassoulet zich daar gevestigd hebben.

In 1836 begon in Castelnaudary de eerste industriële cassouletfabriek. In de jaren 1960‐1980 zijn rond Castelnaudary vijf ondernemingen opgericht die het grootste deel van de omzet in verband met de productie van cassoulet vertegenwoordigden.

De grote vraag naar de “Haricot de Castelnaudary” en de recente groei van de productie ervan hangen samen met de ontwikkeling van de cassoulet.

Vanaf dat moment heeft de ontwikkeling van de productie van “Cassoulet de Castelnaudary” geleid tot een toenemende vraag naar de belangrijkste component ervan: de boon. De groei was zo snel dat de verwerkende bedrijven die deze cassoulet produceerden, hun bonen in eerste instantie buiten Europa moesten betrekken. Al snel hebben zij de landbouwers in de streek toen aangespoord om de productie te hervatten van het iconische gewas dat medeverantwoordelijk was voor de reputatie van hun recept: de “Haricot de Castelnaudary”.

In 1992 heeft de productie echt een nieuwe impuls gekregen, onder meer dankzij de gezamenlijke aankoop van hoogwaardige machines en de oprichting van het syndicaat van producenten.

Sinds de productie op georganiseerde wijze is hervat, wordt in de conservensector en de horeca de “Haricot de Castelnaudary” weer gebruikt voor de bereiding van cassoulet; de huidige productie is grotendeels bestemd voor de bereiding van hoogwaardige cassoulet.

Met haar specifieke eigenschappen beantwoordt de “Haricot de Castelnaudary” in alle opzichten aan de behoeften van de producenten van Cassoulet de Castelnaudary en heeft zij een zodanige reputatie verworven bij de consument dat de verkoop in detailverpakking een flinke groei laat zien.

Ook het festival “Fête du Haricot”, dat in 1999 voor het eerst werd georganiseerd door het syndicaat van producenten van de “Haricot de Castelnaudary”, is een enorm succes geworden. Het is vervolgens uitgegroeid tot “Fête du Cassoulet” om de gehele keten van telers, horeca en conservensector tot zijn recht te laten komen. Alleen al tijdens het “Fête du Cassoulet” van 2017 werden maar liefst 40 000 porties cassoulet geserveerd.

Een “route du cassoulet” biedt de mogelijkheid om de verschillende bestanddelen te ontdekken door een bezoek te brengen aan de landbouwbedrijven van bonentelers, met de “Haricot de Castelnaudary” als meest representatieve bestanddeel.

Vandaag de dag bieden ongeveer 50 restaurants en 13 conservenbedrijven in het productiegebied deze traditionele schotel aan. Hun vraag naar de “Haricot de Castelnaudary” neemt almaar toe. De kok van het streekrestaurant “Le Tirou” in Castelnaudary, dat vermeld staat in de Michelingids van 2019, licht toe: “De “Haricot de Castelnaudary” hoeft niet lang geweekt of gegaard te worden. Toch blijven de bonen bij het koken goed heel.” Kok Robert Rodriguez van het gelijknamige restaurant in Carcassonne verklaart op zijn beurt: “Deze boon heeft een heel dunne schil die, als de boon gaar is, niet meer te onderscheiden is van het malse, zachte zaadvlees.” Maison Escourrou, een conservenbedrijf in Castelnaudary dat sinds 1963 bestaat, voegt daaraan toe: “De coöperatie levert mij homogene partijen; er is dus niet bij elke levering een heel verwerkingsproces nodig. Bij importbonen hoef je daar niet op te rekenen.”

Vanwege de voorliefde van consumenten voor lokale producten van hoge kwaliteit en het toenemende economische effect van deze teelt op de financiële situatie van de landbouwbedrijven in de streek, zal het teeltareaal zeker groeien.

De Fédération Nationale des Légumes Secs publiceert regelmatig over de gunstige eigenschappen van bonen, waaronder de “Haricot de Castelnaudary”, die wordt beschreven als “een witte boon van het type lingot met een dunne schil” (FNLS, persdossier 2016).

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

https://extranet.inao.gouv.fr/fichier/CDC-HaricotCastel.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.