Resolutie

van het Europees Parlement met de opmerkingen die integrerend bestanddeel vormen van het besluit waarbij de Commissie kwijting wordt verleend voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 1998 (SEC(1999) 412 - C5-0006/1999 - 1999/2050(DEC))

HET EUROPEES PARLEMENT,

Gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag,

Gelet op artikel 89, lid 7, van het Financieel Reglement, waarin wordt bepaald dat de instellingen van de Gemeenschap alles in het werk stellen om gevolg te geven aan de opmerkingen in de kwijtingsbesluiten,

Gezien het feit dat de instellingen overeenkomstig lid 8 van hetzelfde artikel op verzoek van het Europees Parlement verslag moeten uitbrengen over de naar aanleiding van deze opmerkingen getroffen maatregelen, met name over de instructies die zij hebben gegeven aan hun diensten die met de uitvoering van de begroting zijn belast,

Gezien het jaarverslag over het begrotingsjaar 1998 (C5-0266/1999)(1) en de speciale verslagen van de Europese Rekenkamer en de antwoorden van de instellingen,

Gelet op de aanbevelingen van de Raad van 13 maart 2000 (C5-0154/2000),

Gelet op het verslag van de Commissie begrotingscontrole (AS-0190/0000),

Overwegende hetgeen volgt:

A. Commissievoorzitter Prodi is aangetreden met de ambitie de Commissie te veranderen in een efficiënte, verantwoordelijke en transparante openbare dienst en daarbij wanbeheer, fraude en corruptie op alle niveaus te zullen bestrijden.

B. De nieuwe Commissie draagt weliswaar geen rechtstreekse verantwoordelijkheid voor deze gevallen, maar is wel verantwoordelijk is voor de mate waarin zij hieruit de nodige consequenties zal weten te trekken.

C. Het Europees Parlement heeft benadrukt dat er sprake moet zijn van "zero tolerance" in gevallen van fraude en andere onregelmatigheden die de financiële belangen van de Unie schaden, terwijl het tegelijkertijd met nadruk heeft gewezen op de noodzaak dat er overeenkomstig de regels van een goede procesvoering en inachtneming van de rechten van de verdediging sprake is van objectieve en transparante tuchtprocedures.

D. De op 13 april 2000 uitgestelde kwijting kan daarom nu worden verleend, hoewel het Parlement van de Commissie verdere stappen verwacht, die hieronder worden beschreven,

Betrouwbaarheidsverklaring

1. Wijst erop dat de Rekenkamer ook voor 1998 en daarmee voor de vijfde achtereenvolgende keer geweigerd heeft te garanderen dat de aan de betalingen van het begrotingsjaar ten grondslag liggende verrichtingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn(2);

2. Wijst erop dat tegen deze achtergrond de aanbeveling inzake kwijting van de Raad voor het eerst niet unaniem werd uitgesproken;

3. Wijst erop dat uit de door de Europese Rekenkamer vastgestelde cijfers geen positieve trend kan worden afgeleid, dat het aantal werkelijke fouten nog steeds hoog is, en dat dit voor de rechtstreeks door de Commissie beheerde middelen niet minder geldt dan voor de communautaire uitgaven die onder auspiciën van de lidstaten zijn gedaan;

4. Concludeert hieruit dat de in 1995 door de toenmalige Commissie op gang gebrachte hervorming van het financieel beheer ("SEM 2000") in 1998 nog geen zichtbaar resultaat heeft opgeleverd; neemt, met het oog op toekomstige kwijtingsprocedures, de opvatting van de Rekenkamer ter kennis dat de mogelijke voordelen waarschijnlijk pas in 2000, na afloop van de lopende programmeringsperode, zullen kunnen worden vastgesteld;

5. Waarschuwt ervoor dat de huidige hervorming een vergelijkbaar lot zou kunnen zijn beschoren en bekrachtigt de in zijn resolutie van 13 april 2000 inzake uitstel van de kwijting 1998 opgenomen eis aan de Commissie dat uiterlijk voor het begrotingsjaar 2003 een positieve betrouwbaarheidsverklaring dient te worden verkregen;

6. Onderstreept de noodzaak om op weg daarheen verifieerbare tussentijdse doelstellingen te bepalen; verzoekt de Commissie nog voor het einde van dit jaar dergelijke doelstellingen te formuleren;

Eigen middelen

7. Verzoekt de Commissie om op eigen initiatief een beleid uit te werken voor de beoordeling van de conformiteit van de nationale BTW-wetgevingen en op korte termijn een eerste verslag voor te leggen dat zo nodig beperkt is tot een sectoraal onderzoek;

8. Verzoekt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag voor te leggen over de analyse van de BTW-ontvangsten van de lidstaten sinds het voorlopige BTW-stelsel werd opgezet en daarbij een evaluatie van en bijzonderheden over de diverse soorten geconstateerde fraudegevallen te verstrekken;

Gemeenschappelijk landbouwbeleid

9. Verzoekt de Commissie het beginsel van het universele karakter van de begroting te eerbiedigen, op zodanige wijze dat de door de Commissie teruggevorderde bedragen met betrekking tot uitgaven van de lidstaten als ontvangsten op de communautaire begroting worden geboekt en door de lidstaten aangebrachte correcties van een vorige declaratie niet langer aanleiding geven tot verrekening met de uitgaven voor de desbetreffende maand;

10. Verzoekt de Commissie passende wijzigingen van het Financieel Reglement en de desbetreffende verordening voor te stellen, om ervoor te zorgen dat het principe van de jaarperiodiciteit van de begroting wordt nageleefd en de uitgaven in rekening kunnen worden gebracht ten laste van het begrotingsjaar waarin zij hebben plaatsgevonden;

11. Dringt er bij de Commissie op aan om, in de context van de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, ook in de toekomst bij de berekening van de terugbetaling aan de lidstaten rekening te houden met aantoonbare schade die de communautaire begroting heeft geleden en forfaitaire financiële correcties slechts dan uit te voeren wanneer de ontstane schade niet precies kan worden becijferd;

12. Stelt ten aanzien van het specifieke geval van de uitvoer van boter naar de voormalige Sovjet-Unie vast dat het directoraat-generaal Landbouw van de Commissie in 1994 na aanvankelijk intern verzet door andere afdelingen van de Commissie de Ierse autoriteiten uiteindelijk heeft voorgesteld dat het strafdeposito zou worden verlaagd van 17,6 miljoen ECU tot 3 miljoen ECU, hoewel daarvoor volgens de Rekenkamer geen specifieke verordenende basis bestond; stelt bovendien vast dat de Rekenkamer haar twijfels heeft uitgesproken over de behandeling door de Commissie van dit geval en soortgelijke andere gevallen;

13. Is ingenomen met het feit dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding OLAF een onderzoek heeft ingesteld om vast te stellen waarom de notulen van de cruciale vergadering van 7 januari 1994 in het kabinet van de toenmalige voorzitter van de Commissie kennelijk niet meer te vinden zijn; dringt er bij het OLAF op aan het verslag van zijn onderzoek zo snel mogelijk aan het Parlement te doen toekomen en tevens mede te delen of de betrokken firma sindsdien het onderwerp is geweest van onderzoeken door de diensten van de Commissie of de bevoegde nationale onderzoeksinstanties;

14. Verklaart dat het onderzoek naar deze zaak en het vraagstuk van de mogelijke gevolgen pas kan worden afgesloten wanneer

- de resultaten van het onderzoek van OLAF zijn geëvalueerd en

- vaststaat dat de Commissie het EP alle beschikbare documenten over deze zaak heeft doen toekomen;

15. Gelast zijn Commissie ten principale een vervolg te geven aan de door deze zaak aan de orde gestelde algemene kwesties, te weten:

a) de retroactieve toepassing van het communautaire recht;

b) de criteria die de proportionaliteit van de verlaging van de financiële correcties bepalen;

c) de omstandigheden waaronder een aanzienlijk bedrag aan schuld (135 miljoen ECU) jaarlijks door de Commissie wordt geannuleerd overeenkomstig artikel 29 van het Financieel Reglement;

d) de hoeveelheid soortgelijke gevallen in verband met de boterexport naar de voormalige USSR;

e) de vraag wie de uiteindelijke verantwoordelijkheid heeft indien individuele beoordelingen van invloed zijn op mogelijke verliezen tot een bepaald bedrag;

en in het kader van de kwijting 1999 verslag van haar bevindingen uit te brengen;

16. Verwacht dat de Commissie bij de opheldering van deze kwesties constructief samenwerkt;

Structuurmaatregelen

17. Is van mening dat de Commissie een duidelijkere rol moet krijgen in de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de structuurfondsen, zonodig via een wijziging van de toepassingsverordeningen, en dat zij over een sanctiebevoegdheid moet beschikken die het mogelijk maakt tekortkomingen werkelijk te verhelpen;

18. Dringt aan op een beter toezicht op de structuurfondsen en op de uitvoering van tussentijdse evaluaties als werkelijk instrument van goed beheer;

19. Is van mening dat de Commissie ondubbelzinnig moet ophelderen welke uitgaven in aanmerking komen voor steun, met name waar het gaat om de feitelijke tenuitvoerlegging van de structuurfondsen als geheel in de regio's van doelstelling 1 en 2 waarvoor zij overeenkomstig de verordeningen zijn bestemd, en is verheugd over de ontwikkeling van nieuwe datasheets over subsidiabiliteit;

20. Dringt erop aan dat de Commissie het Parlement op de hoogte houdt van de doeltreffendheid van de controles door de lidstaten, op basis van artikel 39, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1260/1999;

21. Dient tevens op de hoogte te worden gehouden van algemene problemen in de betrekkingen met de lidstaten in verband met de toepassing van artikel 39, lid 2, van dezelfde verordening;

22. Is van mening dat een verbetering van de schattingen vooraf van de benodigde betalingskredieten de aanzienlijke verschillen tussen de ramingen en de uitvoering van de begroting op het gebied van de structuurmaatregelen zou kunnen voorkomen; is van opvatting dat de voortdurende pogingen van de Raad om de betalingskredieten van de structuurfondsen te verlagen leiden tot onnodige liquiditeitsproblemen en problemen bij de toepassing van de structuurfondsen in de gebieden met zowel de hoogste werkloosheid als de laagste inkomens per hoofd van de bevolking;

23. Betreurt de bij voortduring door de Rekenkamer vastgestelde grote aantallen onregelmatigheden, met name bij de uitgavendeclaraties; verzoekt de lidstaten derhalve ervoor te zorgen dat hun administratieve systemen voldoen aan de eisen die worden gesteld door de structuurfondsverordeningen, teneinde een doelmatig beheer van de structurele maatregelen in de nieuwe programmeringsperiode 2000-2006 te waarborgen;

24. Stelt met enige verbazing vast dat ook aan het einde van deze programmeringsperiode maatregelen van voor 1989 nog altijd niet zijn afgesloten, en verzoekt de Commissie de programmeringsperiode 1989-1993 sneller af te sluiten door vastleggingen te annuleren;

25. Wijst erop dat de Commissie ondanks aansporingen daartoe in het verleden er nog steeds niet voor heeft gezorgd dat de betalingskredieten van het Europees Sociaal Fonds worden aangepast aan de feitelijke behoefte;

26. Stelt vast dat de bij de communautaire initiatieven gekozen benadering van geïntegreerde maatregelen in de vorm van multi-fondsprojecten niet op bevredigende wijze door de Commissie in de praktijk kon worden gebracht; verwacht nu dat de samenwerking tussen de verantwoordelijke directoraten-generaal bij andere communautaire programma's doeltreffender verloopt zodra elk communautair initiatief nog slechts uit één fonds wordt gefinancierd;

27. Wijst op de kritiek van de Rekenkamer op de ontoereikende meetbaarheid van de werkgelegenheidseffecten van de structuurfondsmaatregelen en verzoekt de Raad en de Commissie gevolg te geven aan zijn herhaaldelijk geuite wens om passende indicatoren vast te stellen en de evaluatie te verbeteren;

28. Verwacht van de Commissie dat bij de onderhandelingen over de programmeringsperiode 2000-2006 de hand wordt gehouden aan een sterkere thematische evenwichtigheid in nationale plannen voor maatregelen van het Europees Sociaal Fonds;

29. Hoopt dat de Commissie doeltreffender maatregelen zal nemen om een einde te maken aan de door de Rekenkamer in haar jaarverslag vermelde fouten bij de uitbetalingen (voor restitutie in aanmerking komende kosten);

Intern beleid

30. Benadrukt dat het van groot belang is dat de belangrijkste beleidstaken en taken inzake het financieel beheer worden uitgevoerd door ambtenaren die volledige verantwoording over hun taakuitvoering verschuldigd zijn aan de instelling, en dat een extreme afhankelijkheid van externe dienstverleners moet worden vermeden;

31. Erkent dat de Begrotingsautoriteit ten volle rekening moet houden met de vereisten ten aanzien van menselijke en financiële middelen, en met de noodzaak van heraanwending ten gevolge van nieuwe initiatieven die van de Commissie worden verlangd, met inachtneming van het Verdrag en van de door de instellingen en de lidstaten in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 overeengekomen limieten;

32. Verzoekt de Commissie indicatoren op te stellen voor het meten van de doeltreffendheid en de doelmatigheid van programma's, waarbij het relatieve gewicht van de administratieve uitgaven in aanmerking genomen wordt;

33. Vestigt de aandacht van de Commissie op het feit dat de commissies van het Parlement zijn begonnen met het invoeren van controlemechanismen en herhaalt zijn verzoek om de commissies regelmatig de nodige informatie te verstrekken;

Onderzoek

34. Betreurt het grote aantal aanzienlijke fouten bij ongeveer eenderde van de betalingen, waarbij de Commissie meestal te veel had betaald, meestal omdat de begunstigden te hoge kosten hadden gedeclareerd, alsook de formele fouten, die bij rond een vijfde van de betalingen gemaakt zijn;

35. Betreurt de fouten en onnauwkeurigheden, waaronder opzettelijke overfacturering bij bijna tweederde van de betalingen op grond van kostendeclaraties, die veelal te wijten zijn aan verkeerde interpretaties, ontoereikende controle door de diensten van de Commissie en het ontbreken van contractueel vastgelegde boetes voor te hoge declaraties;

36. Verzoekt de Commissie met spoed haar standaardcontracten te verduidelijken en te vereenvoudigen en nauwkeurige en eenduidige definities te geven van "subsidiabele kosten", om het risico van te hoge declaraties te verminderen;

37. Verzoekt de Commissie fouten in het systeem door verandering van de wetgeving uit de weg te ruimen en de wettigheid en rechtmatigheid van de betalingen te verbeteren door verbetering en versterking van de controle op door begunstigden ingediende onkostendeclaraties;

38. Verzoekt de Europese Rekenkamer een grondig onderzoek in te stellen naar de wettigheid en rechtmatigheid van betalingen, vooral op het gebied van onderzoek, dat bijna tweederde van het budget voor intern beleid vertegenwoordigt;

39. Is van opvatting dat een verbetering van het beheer en de coördinatie tussen de deelnemende directoraten-generaal van essentieel belang is om de doeltreffendheid van onderzoeksprogramma's te waarborgen, en dat vorderingen op dit terrein nauwlettend moeten worden gevolgd en regelmatig geëvalueerd in verslagen aan de bevoegde commissie;

40. Verzoekt de Commissie om een grondige evaluatie van de Performance Audit van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (GCO) van 28 april 1998 en verzoekt om een verslag over de daaruit getrokken lessen;

41. Verzoekt de Commissie om bij nieuwe wetgevingsvoorstellen meer aandacht te besteden aan:

a) transparantie, eenvoud en duidelijkheid;

b) optimale auditingmogelijkheden;

c) sancties bij overtreding van de regels en opzettelijk onjuiste declaraties voor alle betrokkenen die in dit opzicht fouten hebben gemaakt;

Externe hulp

42. Stelt vast dat de situatie ten aanzien van de aanbestedingsprocedure in het kader van de programma's Tacis en Phare niet is gewijzigd ondanks de opmerkingen van de Financieel Controleur van de Commissie en de Rekenkamer met betrekking tot de begrotingsjaren 1997 en 1998;

43. Stelt vast dat deze situatie afbreuk dreigt te doen aan de financiële belangen van de Europese Unie in de begunstigde landen en afbreuk blijft doen aan het imago van de Unie in deze landen;

44. Herhaalt zijn verzoek aan de Commissie, zoals reeds gedaan bij het uitstel van de kwijting voor het begrotingsjaar 1997(3), en verwacht thans strikte maatregelen en een duidelijk antwoord van de Commissie;

45. Verzoekt de Europese Rekenkamer nogmaals een onderzoek in te stellen naar de aanbestedingsprocedures en naar het beheer van de dossiers in het kader van de programma's Phare en Tacis;

46. Wijst erop dat zich bij de keuze en de controle van de firma die in het kader van "ECHO-Flight" verantwoordelijk was voor het vervoer van humanitaire hulpgoederen onder de verantwoordelijkheid van de vroegere directeur van ECHO ernstige nalatigheden hebben voorgedaan;

47. Merkt in verband met de te trekken lering uit de ECHO-zaak op dat de Commissie heeft verklaard bereid te zijn de tuchtrechtelijke procedure te heropenen indien er nieuw bewijsmateriaal aan het licht komt; neemt er geen genoegen mee dat de Commissie nog geen toezegging heeft gedaan om in de tuchtrechtelijke procedure een extern element op te nemen;

Hervorming van de tuchtprocedures

48. Is van opvatting dat de tuchtprocedures die in het kader van de kwijting van de begroting 1998 aan de orde zijn gekomen een bevestiging vormen van zijn eis (paragraaf 37 van zijn resolutie van 19 januari 2000 over het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen over de hervorming van de Commissie ) dat de sinds lang bestaande voorschriften van het Financieel Reglement en het statuut met betrekking tot de financiële aansprakelijkheid van ambtenaren voor de schade die hun handelen veroorzaakt, niet langer wordt overgelaten aan organen binnen de Commissie, maar dat deze kwesties worden voorgelegd aan een college, bij de Rekenkamer of bij het Hof van Justitie, voor tuchtprocedures bij onregelmatigheden bij de uitvoering van de begroting;

Werking van de controlesystemen

49. Constateert met bezorgdheid, dat in 1998 het toch al geringe aantal controles bij de structuurfondsen door de diensten van de Commissie aanzienlijk is gereduceerd;

50. Beschouwt het als een teken van zwakte van de financiële controle van de Commissie, dat zij niettegenstaande het hoge foutenpercentage dat door de Rekenkamer voor 1998 werd vastgesteld, in geen enkel geval haar visum geweigerd heeft;

51. Bekrachtigt zijn verzoek aan de Commissie (paragraaf 10 en paragraaf 11 f) van zijn bovengenoemde resolutie van 19 januari 2000) om de rol van de financieel controleur overeenkomstig de aanbevelingen van de Rekenkamer door de volgende maatregelen duurzaam te versterken:

a) in plaats van algemene controles vooraf, doelgerichte controles, tijdens de overgangsperiode, van risicoanalyses of op verzoek van de desbetreffende ordonnateur;

b) ambtenaren van de financiële controle moeten niet ondergeschikt zijn aan de gecontroleerde directeuren-generaal, maar de onafhankelijke financiële controle dient gehandhaafd te worden en gedecentraliseerd te zijn overeenkomstig artikel 24 van het Financieel Reglement;

Toegang van het Parlement tot informatie

52. Herinnert eraan dat de Commissie overeenkomstig artikel 276 van het EG-Verdrag gehouden is het Parlement op diens verzoek in het kader van de kwijtingsprocedure alle nodige inlichtingen te verstrekken;

53. Bekrachtigt de fundamentele beginselen met name die welke zijn vervat in paragraaf 26 van zijn resolutie van 19 januari 2000 over de kwijting voor het begrotingsjaar 1997 aangaande de toegang van het Parlement tot informatie;

54. Stelt vast dat de Commissie en het Europees Parlement een interinstitutioneel akkoord hebben gesloten betreffende de toegang van het Parlement tot informatie; wijst met nadruk op de vastbeslotenheid van het Parlement om de tenuitvoerlegging van dit akkoord op de voet te volgen, met name om te waarborgen dat geen inbreuk wordt gepleegd op de rechten van individuele leden;

55. Betreurt dat de Commissie bij de kwijtingsprocedure 1998 heeft geweigerd verslagen en notulen van administratieve onderzoeken voor te leggen die zij wel aan de Rekenkamer heeft doen toekomen;

56. Wijst erop dat het Parlement als kwijtingsautoriteit verwacht:

a) dat de Commissie de bevoegde justitiële autoriteiten volledig informeert over vermoedens van fraude;

b) dat de Commissie haar verplichtingen overeenkomstig de artikelen 73 en 74 van het Financieel Reglement nakomt;

en dat het toegang moet krijgen tot alle desbetreffende documenten om zich ervan te kunnen overtuigen dat de Commissie aan haar verplichtingen voldoet;

57. Herinnert eraan dat ten aanzien van de overdracht van vertrouwelijke informatie de voorschriften die op gerechtelijke en tuchtrechtelijke procedures van toepassing zijn, moeten worden nageleefd;

58. Dringt er daarom bij de Commissie op aan haar standpunt nog eens in overweging te nemen en er als hoedster van de Verdragen voor te zorgen dat het Parlement zich ten volle kan kwijten van zijn controleplicht in het kader van de kwijtingsprocedure.

(1) PB C 349 van 3.12.1999.

(2) PB C 349 van 3.12.1999, blz. 168 en 169.

(3) PB C 279 van 1.10.1999, blz. 119.