ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5.8.4.

Het EESC is dan ook van mening dat in het actieplan 2.0 van de maritieme strategie voor het Atlantische gebied niet voorbij mag worden gegaan aan deze kwestie, anders dreigt het streven naar duurzame ontwikkeling van de blauwe economie in gevaar te komen, zowel vanuit sociaal en milieu-oogpunt als vanuit het oogpunt van investeringen in projecten.
2.2.

Van de 16,9 miljoen meldingen van seksueel misbruik van kinderen die het Amerikaanse National Center for Missing and Abused Children (NCMEC) in 2019 betreffende o.m. 45 miljoen bewijsstukken van kinderporno ontving, kwamen 16,8 miljoen meldingen van aanbieders van elektronische communicatiediensten. Daarvan werden bijna 3 miljoen beelden en video’s met kinderporno in de Europese Unie gehost.
1.7.

Wat de belangrijkste maatregelen betreft die in de strategie van de Europese Commissie worden voorgesteld, is het EESC van mening dat sommige aspecten van de strategie baat kunnen hebben bij verdere verduidelijking. Dit geldt met name voor de volgende punten: a. Niet alleen de opleiding van gerechtelijke en/of handhavingsautoriteiten moet worden bevorderd; permanente educatie m.b.t. de omgang met slachtoffers van misdrijven, met name slachtoffers van haatmisdrijven, is immers even belangrijk voor maatschappelijk werkers als voor medisch personeel. Dergelijke opleidingen moeten expliciet sessies over vooroordelen en stereotypering bevatten en worden gegeven in samenwerking met middenveldorganisaties die ondersteuning bieden aan verschillende kwetsbare groepen. b. Het uittrekken van EU-financiering voor nationale organisaties voor slachtofferhulp en in gemeenschappen gewortelde organisaties moet worden aangevuld door nauwere samenwerking tussen maatschappelijke organisaties en de plaatselijke of nationale autoriteiten (1). Over het algemeen moet de strategie duidelijke richtsnoeren voor overheidsinstanties bevatten om samen te werken en te communiceren met maatschappelijke organisaties en deskundigen om de behoeften van gemeenschappen in kaart te brengen en gerichte campagnes, meldings- en hulpsystemen op te zetten die volledig toegankelijk, eerlijk en doeltreffend zijn. c. Nationale campagnes om slachtofferrechten onder de aandacht te brengen, moeten worden afgestemd op de behoeften en specifieke kenmerken van bijzonder kwetsbare gemeenschappen, met inbegrip van onderdanen van derde landen, vluchtelingen en asielzoekers, en moeten worden gebaseerd op lokale beoordelingen van behoeften, tendensen, goede praktijken en uitdagingen.
2.4.

Wel is het zo dat bepaalde technische aspecten in verband met de methoden van zaadproductie verschillen tussen Oekraïne en de Europese Unie, met name wat betreft de toegang tot gewasbeschermingsmiddelen. Oekraïense producenten hebben namelijk toegang tot een breder scala van gewasbeschermingsmiddelen dan producenten in de EU en kunnen gebruikmaken van bepaalde moleculen die verboden zijn in de EU. Deze verschillen verstoren de mededinging en leiden ertoe dat op het grondgebied van de Europese Unie producten worden toegelaten die niet voldoen aan haar gezondheids- en milieunormen. De meest opvallende verschillen betreffen onder meer de toegang tot werkzame stoffen die worden gebruikt voor het wieden van percelen, zoals atrazine (sinds 2003 verboden in de EU) of acetochloor (sinds 2012 verboden in de EU). Los van de gevolgen voor de volksgezondheid levert de toegang tot deze stoffen — met een breed actiespectrum, een remanent karakter, een grote technische efficiëntie tegen onkruid en een geringe kostprijs — Oekraïense producenten een duidelijk concurrentievoordeel op. Voor de bescherming tegen schadelijke organismen hebben Oekraïense producenten nog altijd toegang tot werkzame stoffen uit de familie neonicotinoïden, waarvan sommige in de EU verboden zijn, zoals clothianidin, thamethoxame of — zeer binnenkort — thiacloprid.
4.8.

In het voorstel van de Commissie wordt gesteld: “Het optreden op EU-niveau moet met name gericht zijn op een kosteneffectieve verwezenlijking van de langetermijndoelstellingen inzake klimaat, met waarborging van een rechtvaardige transitie en inachtneming van milieu-integriteit”. Er staan nog veel vragen open over hoe dit kan worden bereikt, zowel op procedureel vlak (hoe kan het besluitvormingsproces het best worden vormgegeven?) als materieel (wat zijn billijke en economisch verantwoorde verdeelcriteria waarmee een hoge mate van milieubescherming is verzekerd?). Het proces (de aanhoudende horizontale dialoog tussen EU-instellingen, waaronder het EESC en het CvdR, en de verticale dialoog met de lidstaten) is dus belangrijk. Nog fundamenteler is de vraag wat te doen indien een lidstaat binnen het eigen grondgebied eerder dan 2050 klimaatneutraliteit wil bereiken, en dit niet de meest kostenefficiënte en/of klimaatdoeltreffende manier zal zijn op EU-niveau? Het EESC roept de Europese Commissie en de Raad op hier zo snel mogelijk duidelijkheid over te verschaffen en richtsnoeren met betrekking tot deze kwestie te formuleren.
1.2.

Het EESC is van mening dat de vaststelling van een meerjarig beheersplan in de Europese Unie, dat de toepassing garandeert van de maatregelen die zijn vastgesteld in Aanbeveling 18-02 van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat), goedgekeurd tijdens haar 21e bijzondere vergadering in 2018, de meest geschikte manier is om de populaties van visbestanden boven een biomassaniveau te houden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren, rekening houdend met de specifieke kenmerken van de verschillende soorten vistuig en -technieken die in deze visserijtak worden gebruikt.
2.3.13.

Om luchtverontreiniging door oude voertuigen te beperken, moet de EU de grensoverschrijdende verkoop van tweedehandswagens die meer dan vijf jaar oud zijn een halt toeroepen. Het beperken van het vrachtvervoer over de weg, het verbeteren van de voorwaarden voor het vrachtverkeer per spoor, over zee en over de binnenwateren en het invoeren van lage-emissiezones in bewoonde gebieden zijn essentiële elementen in de strijd tegen luchtvervuiling. Om luchtvervuiling en geluidsoverlast te voorkomen moeten er tussen 2022 en 2027 meer inspanningen worden geleverd en moeten de middelen van de lidstaten worden aangewend om de huidige, verouderde dieselmotoren te vervangen door elektrische auto’s of op zijn minst door motoren die minder gassen uitstoten.
3.24.

Ten slotte kan het Comité niet anders dan zich erover verbazen dat de Commissie zowel in haar verslag als in het begeleidende werkdocument (SWD(2019)297) voor het eerst volledig voorbijgaat aan het gebrek aan vooruitgang op het vlak van collectief verhaal, terwijl daaraan de laatste jaren in de mededingingsverslagen wel steeds aandacht werd besteed. Het gaat hier om een effectieve vorm van schadeloosstelling van consumenten naar aanleiding van inbreuken op de antitrustmaatregelen, die evenwel niet in aanmerking wordt genomen in Richtlijn 2014/104/EU van het Europees Parlement en de Raad ( 5 ) betreffende schadevorderingen wegens inbreuken op de antitrustregels. Het Comité verwijst in dit verband met name naar zijn advies ( 6 ) over het voorstel van de Commissie inzake een new deal voor consumenten ( 7 ) en het besluit van de Raad om alle verwijzingen naar collectief verhaal in de onlangs aangenomen richtlijn te schrappen ( 8 ) , hoewel het Comité duidelijk had aangegeven dat dit een stap achteruit zou betekenen.
4.9.

Er zijn, aldus het EESC, meer concrete initiatieven nodig voor de ontwikkeling van recycling van materialen uit oude batterijen. Dit zgn. “ urban mining ” kan substantieel bijdragen aan het voorzien in de behoefte aan grondstoffen. Er is aanzienlijk potentieel voor toekomstige recycling van de “ urban mine ”, mits economische stimulansen, ingezamelde hoeveelheden, terugwinningstechnologieën en, ten slotte, recyclingpercentages verbeteren. Uit het recente rapport van de Commissie over de implementatie en de impact van de batterijenrichtlijn blijkt helaas dat de inzameling van conventionele batterijen nog niet op het gewenste niveau is. Nog steeds wordt ongeveer 57 % van die batterijen niet ter recycling aangeboden. Het is dan ook terecht dat de Commissie, zoals zij in dit beknopte maar zeer aansprekende rapport aangeeft, zich bezint op aanpassing van de richtlijn uit 2006, mede tegen de achtergrond van de komst van nieuwe batterijen, zoals die waarop het actieplan is gericht. Het Comité ziet deze voorstellen met grote belangstelling tegemoet. Overigens merkt het Comité daarbij op dat de huidige verwerkingsinstallaties voor batterijen ook weer aangepast zullen moeten worden met het oog op de grote stromen nieuwe batterijtypes in de nabije toekomst. Ook zal een nieuwe technologie moeten worden ontwikkeld om de recycling of verwerking uit te voeren; gerichte R&D op juist dit terrein verdient volgens het Comité de volle steun van de EU, omdat dit bijdraagt aan een betere leefomgeving en de afhankelijkheid van grondstoffen afkomstig van buiten de EU in hoge mate kan verminderen.
3.5.3.

Het Refit-platform is in mei 2015 opgericht om overheden, burgers en belanghebbenden in staat te stellen bij te dragen aan de verbetering van de Europese wetgeving. Volgens het Comité werpen sommige aspecten een schaduw op het geheel: — overbodige procedure: de groep van lidstaten van het platform en de circa 200 werkgroepen van de Raad verrichten gedeeltelijk dubbel werk; — trage procedure: het duurt vaak meerdere maanden alvorens een advies wordt goedgekeurd omdat de twee groepen, die slechts één keer samenkomen zonder echt met elkaar in dialoog te treden, zelden dezelfde standpunten delen; — asymmetrische procedure: de suggesties komen doorgaans vanuit werkgevershoek, d.w.z. van ondernemersorganisaties of kamers van koophandel (zie door de Commissie gepubliceerde statistieken), en zelden van het maatschappelijk middenveld of de sociale partners. Hoewel de Commissie en de lidstaten erin vertegenwoordigd zijn, is het EP dat niet; — orgaan zonder echte expertise: op welke wetenschappelijke basis zijn de leden van het platform benoemd om de heel uiteenlopende voorstellen die zij ontvangen, te analyseren? Alleen de Commissie beschikt over reële expertise en zij heeft die soms al benut om haar eigen voorstellen naar voren te schuiven; — minoritaire vertegenwoordiging van het EESC en het CvdR in vergelijking met de andere belanghebbenden, met als gevolg dat de adviezen die de Comités zouden kunnen geven, verwateren; — wanverhouding tussen kostprijs en voordelen: de aan het platform verbonden kosten lijken niet in verhouding te staan tot de tot nu toe behaalde resultaten; — vooraf bepaalde richting voor de werkzaamheden van het platform: het EESC pleit voor een Refit-programma dat in twee richtingen werkt, d.w.z. een programma dat niet op voorhand al bepaalt welke richting met de regelgeving moet worden ingeslagen: aanvulling, vervollediging, wijziging of schrapping van een wetgevingshandeling.
C 190/54

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) 2017/2403 wat betreft vismachtigingen voor Unievissersvaartuigen in wateren van het Verenigd Koninkrijk en visserijactiviteiten van vissersvaartuigen van het Verenigd Koninkrijk in wateren van de Unie

(COM(2019) 49 final — 2019/0010 (COD))

(2019/C 190/11)

Raadpleging Europees Parlement, 30.1.2019 Raad van de Europese Unie, 6.2.2019 Rechtsgrondslag Artikel 43, lid 2, en artikel 304 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie Bevoegde afdeling Landbouw, Plattelandsontwikkeling en Milieu Goedkeuring door de voltallige vergadering 20.2.2019 Zitting nr. 541 Stemuitslag (voor/tegen/onthoudingen) 171/0/2

Aangezien het EESC instemt met dit voorstel en er geen commentaar op heeft, heeft het tijdens zijn op 20 en 21 februari 2019 gehouden 541e zitting (vergadering van 20 februari 2019) met 171 stemmen vóór en zonder stemmen tegen, bij 2 onthoudingen, besloten om een positief advies uit te brengen.
1.5.

Alle bovengenoemde aspecten worden in het voorstel van de Commissie formeel in aanmerking genomen, wat zeker positief te noemen is. Dat gezegd zijnde, dringt het EESC erop aan dat de Commissie er bij het toekomstige dagelijkse gebruik van het systeem op toeziet dat alle garanties die in het voorstel zijn opgenomen aangaande fundamentele vrijheden, ook daadwerkelijk en ten volle worden gehandhaafd, zodat een passend evenwicht wordt gevonden tussen een strikte handhaving van de btw-regels en de noodzakelijke bescherming van individuele rechten en fundamentele vrijheden.
Rectificatie van het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) 2015/757 om op gepaste wijze rekening te houden met het wereldwijde systeem voor de verzameling van gegevens inzake stookolieverbruik door schepen

( Publicatieblad van de Europese Unie C 240 van 16 juli 2019 )

(2019/C 282/10)

Bladzijde 43, punt 3.1:

in plaats van:

„Dit lijkt strijdig met de nieuwe, gewijzigde bepaling van het voorstel in artikel 9, lid 1, onder f) (nieuw), waarin staat dat monitoring van vervoerde vracht (per reis) „op vrijwillige basis”zal gebeuren, aangezien de voorgestelde wijziging m.b.t. de vervoerde vracht slechts een vrijwillige monitoringparameter betreft die niet is afgestemd op het wereldwijde IMO-DCS.”,
2.1.

Cyberbeveiliging is een onderwerp dat hoog op de EU-agenda staat, aangezien het een onmisbare factor is voor de bescherming van de instanties, ondernemingen en burgers, en een noodzakelijk instrument vormt voor de instandhouding van democratieën. Een van de meest verontrustende verschijnselen is de gigantische toename van de hoeveelheid malware die via automatische systemen over het internet wordt verspreidt, met een groei van 130 000 gevallen in 2007 tot 8 miljoen gevallen in 2017. Daarnaast is de Unie een netto-invoerder van producten en oplossingen op het gebied van cyberbeveiliging, hetgeen problemen veroorzaakt met betrekking tot het concurrentievermogen en de burger- en militaire veiligheid.
3.8.

We kunnen de VN-doelstellingen voor duurzame ontwikkeling niet halen en de klimaatverandering niet tegengaan ( 5 ) zonder de residuen, de parallelle afvalstromen en het afval te upgraden en de circulaire economie te bevorderen. Samenwerking tussen sectoren (levensmiddelen, non-foodsystemen en plattelandsgebieden) en continenten is hierbij van essentieel belang. Meer aandacht moet uitgaan naar territoriale en lokale verbanden (tussen stad en platteland, tussen plattelandsgebieden onderling en tussen land en zee) en de bijdrage die deze kunnen leveren aan duurzame bio-economische waardeketens en clusters in plattelandsgebieden. De ontwikkeling van deze verbanden in de landen in Midden- en Oost-Europa is belangrijk om hen te helpen bij het opstellen van hun strategische ontwikkelingsdoelstellingen voor betere biomassaverwerking. Midden- en Oost-Europa is rijk aan biomassa dankzij de omvangrijke landbouw, bosbouw en visserij. Die biomassa biedt vele, maar nog niet of te weinig benutte mogelijkheden voor levensmiddelen, diervoeders, industriële grondstoffen, biobrandstoffen en de energievoorziening. Voorts komt het idee dat internationale samenwerking noodzakelijk is om de bestaande expertise en capaciteiten op de meest doeltreffende wijze te bundelen en de synergieën met onderzoeksprogramma’s van de lidstaten en derde landen te versterken, in de geactualiseerde strategie onvoldoende uit de verf. Internationale partnerschappen zijn met name belangrijk voor het testen en dupliceren van oplossingen.
8.11.

Wat contracten betreft leert de ervaring dat in de toekomst rekening moet worden gehouden met de volgende punten: het gebrek aan capaciteit, dat het gevolg is van personeelsschommelingen in de begunstigde instellingen; de gebrekkige kwaliteit van de door de begunstigden ingediende documentatie; het gebrek aan interne deskundigheid voor complexe projecten; de noodzaak van grotere betrokkenheid van de belangrijkste spelers; problemen in verband met de opeenvolging van contracten in het kader van het programma, wat kan leiden tot het verbreken van het contract en/of het overschrijden van de uitvoeringstermijn; het tijdig voldoen aan de voorwaarden, en dergelijke meer.
Het EESC heeft al in 2008 in zijn advies over „Geografische aanduidingen en benamingen” ( 4 ) beklemtoond dat in Europa al een tijd lang merkbaar is dat consumenten steeds meer letten op de kenmerken van levensmiddelen, hetgeen tot uiting komt in een vraag naar kwaliteitsproducten. Deze uitspraak gaat des te meer op nu de Europese consument almaar meer op zoek gaat naar kwaliteitsproducten uit een bepaalde streek of regio of uit een bepaald land, en waarvan onder meer de kwaliteit en de reputatie onlosmakelijk verbonden zijn met die geografische herkomst ( 5 )
4.15.

maatschappelijk middenveld bij alle stadia betrekken, van de voorbereiding van de wetgeving tot de uitvoering, monitoring en evaluatie ervan. Hoewel er bij de toepassing van de richtlijn voor sommige gevallen sprake is van tijdslimieten om de gestelde doelen te bereiken, ontbreken er voor vele andere (zoals bijvoorbeeld de recycling van pet) tijdschema’s. Het EESC is van mening dat het ontbreken van duidelijke en gelijke data voor iedereen tot meer onevenwichtigheden kan leiden in de omzettingsfase van de regelgeving. Het Comité deelt het idee om een richtlijn op te stellen zodat elke lidstaat de maatregel toepast in overeenstemming met zijn nationale kenmerken, hoewel het van belang is de verschillen op het gebied van vergunningen en sancties zo snel mogelijk te beperken ( 16 ) . In dit verband is het van essentieel belang dat de nationale overheden hetbij alle stadia betrekken, van de voorbereiding van de wetgeving tot de uitvoering, monitoring en evaluatie ervan. Hoewel er bij de toepassing van de richtlijn voor sommige gevallen sprake is van tijdslimieten om de gestelde doelen te bereiken, ontbreken er voor vele andere (zoals bijvoorbeeld de recycling van pet) tijdschema’s. Het EESC is van mening dat het ontbreken van duidelijke en gelijke data voor iedereen tot meer onevenwichtigheden kan leiden in de omzettingsfase van de regelgeving.
7.8.

Ook is het EESC ingenomen met het nieuwe „ander[e] territoriaal instrument” dat wordt genoemd in artikel 22, onder c), omdat een dergelijk instrument de identificatie en uitvoering van op maat gesneden, bij de lokale situatie passende oplossingen mogelijk kan maken, maar betreurt dat het gebruik ervan beperkt is tot beleidsdoelstelling nr. 5. Een dergelijk instrument moet beschikbaar zijn voor alle beleidsdoelstellingen. Aangezien de uitleg bij dit instrument vrij vaag is, beveelt het EESC de Commissie aan hier verder op in te gaan om de lidstaten aan te moedigen deze optie volledig te benutten.
2.3.

Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende een algemene regeling inzake accijns (herschikking) . Dit tweede pakket maatregelen is technisch van aard en bestaat uit maatregelen om het verkeer van accijnsgoederen te stroomlijnen. Accijns- en douaneprocedures worden niet altijd op elkaar afgestemd of gesynchroniseerd, waardoor problemen ontstaan bij de in- of uitvoer van accijnsgoederen. In sommige omstandigheden zijn de accijnsprocedures omslachtig of lopen zij van lidstaat tot lidstaat sterk uiteen. Gezien het hoge fiscale risico bij het houden en overbrengen van accijnsgoederen onder schorsing van accijns, wordt van deze regelingen bovendien vooral gebruikgemaakt door grote ondernemingen. Kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) maken gebruik van procedures die soepeler zijn voor kleine zendingen en kleine aantallen overbrengingen, maar die leiden tot een hogere regeldruk per overbrenging. Dit veroorzaakt extra administratieve en nalevingskosten, en vergt veel inspanningen van zowel het bedrijfsleven als de nationale instanties. De oorzaak hiervan is dat sommige stappen in de procedure handmatig moeten worden uitgevoerd en moeten voldoen aan eisen die van lidstaat tot lidstaat verschillen. Bovendien vormen zulke stappen een bron van belastingfraude. De Commissie stelt een aantal maatregelen voor om deze processen te stroomlijnen en te vereenvoudigen. Het gaat hierbij om de wisselwerking tussen in- en uitvoer van accijnsgoederen, b2b-accijnzen en uitzonderlijke situaties.
3.3.

Het welslagen of juist het mislukken van een bepaalde hervormingsmaatregel blijkt vaak pas na een bepaalde periode, die aanzienlijk langer kan zijn dan zowel de driejarige termijn voor de tenuitvoerlegging van de hervorming als de vijfjarige termijn voor de duurzaamheid van de hervormingen. Het EESC vraagt zich af hoe het welslagen zal worden beoordeeld van hervormingen die steun kunnen krijgen van het programma, maar waarvan de resultaten waarschijnlijk pas in de zeer verre toekomst zichtbaar zullen worden. In dit verband is het EESC ook benieuwd hoe eventuele geschillen tussen de Europese Commissie en een lidstaat over de vraag of een bepaald hervormingsvoorstel deugdelijk is en de hervorming succesvol is, kunnen worden beslecht. Het EESC beveelt aan een platform te creëren voor samenwerking tussen de lidstaten met betrekking tot de aard van de structurele hervormingen.
5.9.

Toegang tot grondstoffen is een van de belangrijkste voorwaarden voor de bio-economie. Een gunstig ondernemingsklimaat voor landbouw en bosbouw is daarom noodzakelijk om de beschikbaarheid van voldoende biomassa te waarborgen. Duurzaam beheer van bossen, land en mariene hulpbronnen, zoals bepleit in de SDG’s 14 en 15, vormt een essentiële bijdrage tot de zekerheid van de grondstoffenvoorziening. In dit verband zou het bestaande wetgevings- en niet-wetgevende kader voor duurzame en hernieuwbare grondstoffen in de EU moeten worden erkend en bevorderd. Het toenemende gebruik van nevenstromen en residuen als grondstof voor nieuwe gebruikstoepassingen helpt eveneens om de beschikbaarheid van voldoende biomassa te waarborgen. In geval van kleinschalige structuren kunnen coöperaties en productenorganisaties een belangrijke functie vervullen.
3.27.

In het ontwerp is geen evaluatie van de doeltreffendheid van de projecten opgenomen, waarop de Europese Rekenkamer in 2018 in zijn verslag kritiek had. Het EESC pleit daarom voor grondige bestudering van onder meer de vooruitgang die met het TEN-V is geboekt en van de veranderingen in passagiers- en goederenstromen. Ook roept het op tot een sociaaleconomische kosten-batenanalyse van TEN-V-projecten waarbij relevante sociale, economische, klimaat- en milieugerelateerde kosten en baten in aanmerking worden genomen.
4.9

Het Comité kan zich vinden in de in artikel 9, lid 3, opgelegde beperking van maximaal 12 uur per visdag en vijf visdagen per week of het equivalent daarvan. Wel meent het dat uitzonderingen mogelijk zouden moeten zijn voor afgelegen visgronden of diepzeewateren in de Middellandse Zee, op voorwaarde dat een en ander naar behoren wordt gemotiveerd en dat specifiek toestemming wordt verleend. Op die manier kan het aantal reisuren (maar niet het aantal visuren) worden verlengd, zoals in sommige landen al het geval is.
3.1

Het onderhavige initiatief maakt deel uit van het derde mobiliteitspakket in het kader van „Europa in beweging”. Doel hiervan is de mobiliteit in Europa veiliger en toegankelijker te maken, het concurrentievermogen van het Europese bedrijfsleven te vergroten, Europese banen zekerder te maken en ervoor te zorgen dat Europa beter in staat is om het probleem van de klimaatverandering aan te pakken. Dit moet met name gebeuren door de voorschriften met betrekking tot de veiligheidsvoorzieningen in wegvoertuigen aan te scherpen.