6. 8. 84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 206/11 
bevat.". Deze omschrijving dient te worden vergeleken met de in de voetnoot van deel II van de 
bijlage bij het voorstel van de Commissie gegeven definitie van „lichte petroleum". 
(iii) 1-Propanol 
„Het Comité acht het gebruik van deze verbinding tijdelijk aanvaardbaar als extractieoplosmid­
del, indien residuen van dit gebruik in levensmiddelen die worden geconsumeerd niet meer 
bedragen dan 5 mg/kg.". 
(iv) Methylethylketon 
„Het Comité beveelt aan dat de specificatie de hoeveelheid hexaan in MEK tot 50 mg/kg zou 
moeten beperken.". 
Het Wetenschappelijk Comité gaat niet in op de volgende stof, die in deel II van de bijlage bij 
het voorstel van de Commissie is opgenomen: 
Watervrije oplossing van ammoniak in methanol, ethanol, 1-propanol, of 2-butanol. 
Advies inzake de ontwerp-aanbeveling van de Raad voor de invoering van een Europees 
medisch paspoort 
(84/C 206/03) 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 21 van 28 januari 1984. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
De Raad heeft op 10 januari 1984 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Ver­
drag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap bij het Economisch 
en Sociaal Comité om advies te vragen inzake bovengenoemde ontwerp-aanbeveling. 
Procedure 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumptie, die met de voorbereiding 
van de werkzaamheden dienaangaande belast was, heeft haar advies op basis van het 
verslag van de heer E. Brassier op 26 en 27 april 1984 goedgekeurd. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 217e zitting (vergadering van 
23 mei 1984) volgend advies uitgebracht, dat met algemene stemmen werd goedge­
keurd: 
1. Het Comité schaart zich zonder beperkingen 
achter de op 13 oktober 1981 door het Europese Par­
lement aangenomen resolutie, waarin op invoering 
van een Europees medisch paspoort werd aange­
drongen. 
Daarom stemt het in met de door de Commissie aan 
de Raad voorgelegde aanbeveling over dit onder­
werp. 2. Feit is dat de mobiliteit van een deel van de 
bevolking in de Gemeenschap steeds meer toe­
neemt. Van deze bevolking lijdt een 8 a 10% aan 
ernstige of chronische ziekten, die bij ongeval of 
ziekte tijdens reizen voor beroeps- of toeristische 
doeleinden snelle en doeltreffende medische verzor­
ging vereisen. 
2.1. In dergelijke omstandigheden is de zieke of de 
Nr. C 206/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 8. 84 
gewonde fysiek soms niet in staat, de nodige inlich­
tingen over zijn antecedenten te geven, of dikwijls 
zelfs niet bij machte nauwkeurige aanwijzingen te 
verstrekken. Bovendien vormt het taalprobleem nog 
een extra barrière. 
2.2. Om deze redenen zijn in sommige Lid-Staten 
van de Gemeenschap na initiatieven van particu­
liere zijde of van overheidswege al individuele 
gezondheidspassen verstrekt, waarvan opzet en 
gebruik op uiteenlopende systemen berusten. 
2.3. Het Comité heeft vastgesteld welk praktisch 
belang de medische paspoorten hebben, waarvan 
het bezit sinds enkele jaren door de ministers voor 
volksgezondheid van de Bondsrepubliek Duitsland 
en Luxemburg wordt aanbevolen. 
3. Model van de kaart 
Het Comité stemt in met de door de Commissie 
voorgestelde model, maar stelt wel voor: 
3.1. aan de oorspronkelijke vermelding „dient uit­
sluitend ter informatie van de arts" toe te voegen 
,,en van elke persoon die eerste hulp verleent". Hoe­
wel de kaart een vertrouwelijk karakter heeft, kan 
deze toevoeging om redenen van doelmatigheid in 
de praktijk niet worden gemist; 
3.2. aan de slotopmerking van de kaart meer reliëf 
te geven door hiervan een belangrijke waarschuwing 
te maken waarin de aandacht wordt gevestigd op 
het feit dat de kaart slechts waarde heeft indien deze 
op gezette tijden of bij veranderingen in de gezond­
heidstoestand is bijgewerkt; 
3.3. de arts of artsen die gevraagd wordt/worden 
inlichtingen over de op de kaart voorkomende gege­
vens te verstrekken, erop te wijzen dat alleen essen­
tiële zaken worden vermeld. Bij elk individu hebben 
niet alle rubrieken dezelfde betekenis voor het enige 
doel, nl. ervoor te zorgen dat in noodgevallen het 
leven van een zieke of een gewonde kan worden 
gered door met diens pathologische antecedenten 
rekening te houden; 
3.4. de kaart niet, zoals wordt voorgesteld, in een 
omslag te steken, zodat deze beter opvalt en dus ook 
gemakkelijker wordt gevonden door de arts of de 
persoon die eerste hulp verleent. 4. Wie voor de kaart in aanmerking komt 
4.1. Deze facultatieve Huropese gezondheidspas 
„moet door de behandelende arts worden" (en niet 
aanbeveling van de Commissie staat) afgegeven aan 
patiënten die hierom vragen: 
— indien zij aan een ernstige of chronische ziekte 
lijden; 
— indien zij een of meer contra-indicaties verto­
nen ten opzichte van b. v. een geneesmiddel of 
een serum, dan wel een transfusieprobleem heb­
ben. 
4.2. Het is duidelijk dat de kaart niet slechts nuttig 
kan zijn in verband met het specifieke risico van de 
houder, maar ook in verband met andere medische 
motieven. 
5. Uitvoering in verschillende talen 
5.1. Volgens het Comité dienen voor de kaart 
alleen de officiële talen van de Gemeenschap te 
worden gebruikt, hetgeen het besef Europees staats­
burger te zijn, alleen maar kan versterken. 
5.2. De officiële taal van de Staat waar de houder 
woonachtig is, dient in de eerste plaats te worden 
gebruikt; voorts dient elk land te kiezen uit drie 
andere talen die op dè kaart moeten worden ver­
meld. 
6. Afgifte van de kaart 
6.1. Het Comité is van mening dat de pas zonder 
rompslomp en gratis ter beschikking moet* worden 
gesteld, zonder dat tevoren een aanvraag moet wor­
den ingediend. 
6.2. Indien de gezondheidspas in een bepaald land 
van de Gemeenschap wordt aanbevolen, dan 
1. dient hieraan regelmatig in alle media aandacht 
te worden besteed; 
2. dienen alle bevoegde officiële en particuliere 
instanties, met name sociale-verzekeringsinstel-
lingen en automobielclubs e.d., voor de ver­
spreiding hiervan te zorgen; 
3. dienen de in de particuliere sfeer en in zieken­
huizen praktizerende artsen systematisch een 
bepaalde hoeveelheid exemplaren te ontvangen 
om deze passen desgevraagd onmiddellijk aan 
hun patiënten te kunnen verstrekken. 
6. 8. 84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 206/13 
6.3. Aangezien deze gezondheidspas op vrijwillige 
basis wordt verstrekt, mogen hiervoor door de arts 
geen extra honoraria in rekening worden gebracht 
die door de ziektekostenverzekeringen moeten wor-
Gedaan te Brussel, 23 mei 1984. 
I. ALGEMENE OPMERKINGEN 
1. Het Comité herinnert eraan dat het Europees 
Fonds voor Regionale Ontwikkeling tot doel heeft 
„de belangrijkste in de Gemeenschap op regionaal 
gebied bestaande onevenwichtige situaties te corri­
geren, met name die welke voortvloeien uit een 
overwicht van de agrarische sector, industriële ver­
anderingen en structurele tekorten aan werkgelegen­
heid" (•)• 
2. Meer dan 25 jaar na de oprichting van de Euro­
pese Gemeenschap en meer dan acht jaar na de 
invoering van een communautair regionaal beleid, is 
dit doel nog steeds niet bereikt. Integendeel, de 
(') Verordening (EEG) nr. 724/75 van de Raad van 
18 maart 1975 houdende oprichting van een Europees 
Fonds voor Regionale Ontwikkeling, artikel 1. den terugbetaald. Het is gewenst dat deze kaart gra­
tis wordt afgegeven wanneer de patiënt zijn arts 
voor een periodiek medisch onderzoek opzoekt. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Francais CEYRAC 
kloof tussen de rijkere en de armere regio's is nog 
breder geworden (zie tabellen in bijlage). 
Ook de economische crisis heeft ertoe bijgedragen 
dat het verschil in ontwikkelingspeil tussen de peri­
fere en de meer centraal gelegen regio's groter is 
geworden, doordat een zekere afvloeiing van econo­
mische bedrijvigheid naar de meer centraal gelegen 
regio's heeft plaats gevonden. Hieruit zou de nodige 
lering moeten worden getrokken voor de toekomst. 
3. Het Comité betreurt dat de Raad pas zeer laat 
gevolg heeft gegeven aan het voorstel tot herziening 
van de EFRO-verordening dat de Commissie op 
21 oktober 1981 heeft ingediend. Het heeft aan dit 
voorstel zijn volledige steun gegeven, in de eerste 
plaats omdat de Commissie de aanzienlijk uitge­
breide EFRO-middelen (met name waar het gaat om 
de quotavrije afdeling) in bepaalde regio's wilde 
concentreren. Het is ervan overtuigd dat alleen een Advies inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (Achtste verslag van de 
Commissie aan de Raad) 
(84/C 206/04) 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
De Commissie heeft op 14 november 1983 besloten, overeenkomstig de bepalingen 
van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeen­
schap het Economisch en Sociaal Comité om advies te vragen over bovengenoemd 
onderwerp. 
Procedure 
De Afdeling voor regionale ontwikkeling, die met de voorbereiding van de werkzaam­
heden dienaangaande was belast, heeft haar op het mondelinge verslag van de heer 
Cavazzuti gebaseerde advies op 13 april 1984 goedgekeurd. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 217e zitting (vergadering van 
23 mei 1984) volgend advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd: