NL    NL NL 
 
NL    NL  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 14.7.2004 
COM(2004) 486 definitief 
2004/0155 (COD) 
2004/0159 (COD)  Technische bijlagen 
  
Voorstel voor 
RICHTLIJNEN VAN HET EUROP EES PARLEMENT EN DE RAAD 
tot herschikking van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
20 maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van 
kredietinstellingen en Richtlijn 93/6/EEG van  de Raad van 15 maart 1993 inzake de 
kapitaaltoereikendheid van beleggingso ndernemingen en kredietinstellingen 
(ingediend door de Commissie) 
  
{SEC(2004) 921} 
 
NL 2   NL TOELICHTING  
- 
 
NL 3   NL Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
van […] 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel […], 
Gezien het voorstel  van de Commissie1, 
Gezien het advies van het Europees Parlement2, 
Gezien het advies van het Europ ees Economisch en Sociaal Comité3, 
Gezien het advies van het Comité van de Regio's4, 
Overwegende hetgeen volgt: (1) [Hoofdletter …] . 
(2) [Hoofdletter …] , 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
[…] 
Artikel […] 
De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden 
om vóór ...... aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in 
kennis. 
Wanneer de lidstaten die bepalin gen aannemen, wordt in de bepalin gen zelf of bij de officiële 
bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verw ezen. De regels voor de verwijzing worden 
vastgesteld door de lidstaten. 
                                                
 
1 PB C […] van […], blz. […]. 
2 PB C […] van […], blz. […]. 
3 PB C […] van […], blz. […]. 
4 PB C […] van […], blz. […]. 
 
NL 4   NL Artikel […] 
Deze richtlijn treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het 
Publicatieblad van de Europese Unie . 
Artikel […] 
Deze richtlijn is geri cht tot de lidstaten. 
Gedaan te Brussel, […] 
 Voor de Raad 
 De Voorzitter  […] 
 
NL 5   NL BIJLAGE  
 
Ø nieuw 
Bijlage V - Technische criteria voor de organisatie en behandeling van risico’s  
1. GOVERNANCE  
1. Het in artikel 11 bedoelde leidinggevende orgaan treft regelingen met het oog op de 
scheiding van taken in de organisati e en de voorkoming van belangenconflicten. 
2. BEHANDELING VAN RISICO ’S 
2. Het in artikel 11 bedoelde leidinggevende or gaan hecht zijn goedkeuring aan en gaat 
periodiek over tot de evaluatie van de st rategieën en gedragslijnen voor het aangaan, 
beheren, bewaken en verminderen van de risico’s waaraan de kredietinstelling 
blootgesteld is of eventueel kan zijn, met i nbegrip van de risico’s die voortvloeien uit 
de macro-economische omgeving waarin de  instelling actief is en die verband 
houden met de stand van de conjunctuurcyclus. 
3. KREDIET - EN TEGENPARTIJRISICO  
3. De kredietverlening geschied t op basis van gedegen en welomschreven criteria. De 
procedure voor de acceptatie, aanpassing, vernieuwing en herfinanciering van 
kredieten wordt duidelijk vastgelegd. 
4. Voor de lopende administratie en bewa king van de divers e portefeuilles en 
vorderingen waaraan een kredie trisico verbonden is, met inbe grip van de detectie en 
het beheer van probleemkredieten, het verr ichten van adequate waardeaanpassingen 
en de vorming van voorzieningen, word t van doeltreffende systemen gebruik 
gemaakt. 
5. De spreiding van de kredietportefeuilles sluit aan bij de doelm arkten en bij de 
algemene kredietstrategie van de kredietinstelling. 
4. RESTRISICO  
6. Het risico dat door de kredietinstelling toegepaste, erkende technieken voor de 
vermindering van het kredietrisico minde r doeltreffend blijken dan verwacht, wordt 
aangepakt en beheerst door middel van schr iftelijk vastgelegde gedragslijnen en 
procedures. 
 
NL 6   NL 5. CONCENTRATIERISICO  
7. Het concentratierisico dat voortvloeit u it vorderingen op tegenpartijen, groepen van 
verbonden tegenpartijen en tegenpartije n van dezelfde economische sector of 
geografische regio, dan wel uit dezelfde activiteit of grondstof, de toepassing van 
technieken voor de vermindering van het kr edietrisico, en met na me grote indirecte 
kredietrisico’s (bv. jegens één enkele uitg evende instelling van zekerheden), wordt 
aangepakt en beheerst door middel van schr iftelijk vastgelegde gedragslijnen en 
procedures. 
6. SECURITISATIERISICO ’S 
8. De risico’s die voortvloeien uit securitisatietran sacties waarbij de kredietinstellingen 
als initiator of spons or optreden, worden beoordeeld en aangepakt aan de hand van 
passende gedragslijnen en procedures om er met name voor te zorgen dat bij het 
nemen van beslissingen op het gebied van de  risicobeoordeling en  het risicobeheer 
ten volle met het economische belang va n de transactie rekening wordt gehouden. 
9. Kredietinstellingen die optreden als initiator  van revolverende securitisatietransacties 
waarbij er sprake is van ve rvroegde-aflossingsbepalingen, st ellen een liquiditeitsplan 
vast om de gevolgen van zowel geplande als vervroegde aflossingen op te vangen. 
7. UIT NIET -HANDELSACTIVITEITEN VOORTVLOEIEND RENTERISICO  
10. Er worden systemen toegepast voor de beoor deling en het beheer van het risico dat 
uit potentiële veranderingen in rent etarieven voortvloei t, voorzover deze 
veranderingen van invloed zijn op de niet-handelsactiviteiten van een 
kredietinstelling. 
8. OPERATIONEEL RISICO  
11. Er worden gedragslijnen en procedures  toegepast om de blootstelling aan 
operationeel risico, met inbegrip van zelden voorkomende, zeer ernstige 
gebeurtenissen, te beoordelen en te beheren. Onverminderd  de in artikel 4, punt (22), 
vervatte definitie wordt door de kredieti nstellingen nader omschreven wat voor de 
toepassing van deze gedragslijnen en procedures onder operationeel risico moet 
worden verstaan. 
12. Er bestaan calamiteiten- en bedrijfscontin uïteitsplannen om ervoor  te zorgen dat de 
continuïteit van de be drijfsvoering van kredietinstelli ngen is verzekerd en dat de 
verliezen kunnen worden beperkt ingeval de bedrijfsactiviteiten ernstig worden 
verstoord. 
9. LIQUIDITEITSRISICO  
13. Er bestaan gedragslijnen en procedures voor  de meting en het beheer van de actuele 
en toekomstige netto financiële positie en behoeften. Er worden alternatieve 
scenario’s in overweging genomen en de hypothesen die aan beslissingen betreffende 
 
NL 7   NL de netto financiële positie ten grondslag liggen, worden regelmatig aan een nieuw 
onderzoek onderworpen. 
14. Er bestaan calamiteitenplannen om aan liq uiditeitscrises het hoofd te kunnen bieden. 
 
NL 8   NL BIJLAGE VI  
 
Standaardbenadering  
 
Deel 1 - Risicogewichten  
10. VORDERINGEN  OP CENTRALE  OVERHEDEN  OF CENTRALE  BANKEN 
10.1. Behandeling 
15. Onverminderd de punten 2 tot en met 8 wo rdt aan vorderingen op centrale overheden 
en centrale banken een risicogewicht van 100% toegekend. 
16. Aan vorderingen op centrale overhede n en centrale banken waarvoor een 
kredietbeoordeling van een aangewezen externe kredietbeoordelingsinstelling 
(EKBI) beschikbaar is, wordt conform ta bel 1 een risicogewicht toegekend in 
overeenstemming met de onderbrenging door  de bevoegde autoriteiten van de 
kredietbeoordelingen van erkende EK BI’s in zes categorieën van een 
kredietkwaliteitbeoordelingsschaal. 
Tabel 1 
Krediet-
kwaliteits-
categorie 1 2 3 4 5 6
Risico-
gewicht 0
%2
0
%5
0
%1
0
0
%1
0
0
%1
5
0
%
17. Aan vorderingen op de Europese Centrale  Bank wordt een risicogewicht van 0% 
toegekend. 
10.2. Vorderingen luidend in de nationale valuta van de leningnemer 
18. De bevoegde autoriteiten beschikken over de mogelijkheid om in de nationale valuta 
luidende en gefinancierde vorderingen op hun cent rale overheid en centrale bank een 
lager risicogewicht toe te kenne n dan in punt 2 is aangegeven. 
19. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een lidstaat van de in punt 4 geboden 
keuzemogelijkheid gebruik maken, kunnen de bevoegde autoriteiten  van een andere 
lidstaat hun kredietinstellingen eveneens to estaan hetzelfde risicogewicht toe te 
passen op in de desbetreffende valuta luid ende en gefinancierd e vorderingen op de 
betrokken centrale overheid of centrale bank. 
20. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een derde land met een toezicht- en 
regelgevingsstelsel dat ten minste gelijkwaardig is aan de stelsels die in de 
Gemeenschap worden toegepast, aan in de na tionale valuta luide nde en gefinancierde 
vorderingen op hun centrale overheid en centrale bank een lager risicogewicht 
 
NL 9   NL toekennen dan in de punten 1 en 2 is  aangegeven, kunnen de lidstaten hun 
kredietinstellingen toestaan het risicogewi cht van dergelijke vorderingen op dezelfde 
wijze vast te stellen. 
10.3. Gebruik van kredietbeoordelingen van 
exportkredietverzekeringsmaatschappijen 
21. Een kredietbeoordeling van een exportkre dietverzekeringsmaatschappij mag alleen 
worden erkend als aan een van de volgende voorwaarden is voldaan: 
a) de kredietbeoordeling is een via een consensus tot stand gekomen risicoscore 
van een exportkredietverzekeringsmaat schappij die deelneemt aan de OESO-
regeling inzake richtsnoeren op het ge bied van door de overheid gesteunde 
exportkredieten; 
b) de exportkredietverzekeringsmaatscha ppij publiceert haar kredietbeoordelingen 
en houdt zich aan de OESO-methodologie;  de kredietbeoordeling is gekoppeld 
aan een van de zeven minimumexportv erzekeringspremies (MEVP’s) waarin 
de OESO-methodologie voorziet. 
22. Aan vorderingen waarvoor een kr edietbeoordeling van een 
exportkredietverzekeringsmaatschappij voor  risicowegingsdoeleinden wordt erkend, 
wordt conform tabel 2 een risicogewicht toegekend. 
Tabel 2 
MEVP 1 2 3 4 5 6 7 
Risico-
gewicht 0% 20% 50% 100% 100% 100% 150% 
 
11. VORDERINGEN  OP REGIONALE  OF LAGERE  OVERHEDEN 
23. Onverminderd de punten 10, 11 en 12 wordt aan vorderingen op regionale en lagere 
overheden hetzelfde risicogewicht toegek end als aan vorderingen op instellingen. De 
gebruikmaking door de bevoegde autoriteiten van deze keuzemogelijkheid staat los 
van de gebruikmaking door de bevoegde auto riteiten van de in artikel 80, lid 3, 
gespecificeerde keuzemogelijkheid. De pref erentiële behandeling van de in de punten 
30, 31 en 36 gespecificeerde kortlopende vorderingen wordt niet toegepast. 
24. De bevoegde autoriteiten beschikken over de mogelijkheid om vorderingen op 
regionale en lagere overheden te behandelen als vorde ringen op de cent rale overheid 
in wier rechtsgebied deze gevestigd zijn, indien er tussen deze vorderingen geen 
verschil in risico bestaat vanwege de sp ecifieke bevoegdheden va n de regionale en 
lagere overheden om inkomsten te verk rijgen en het bestaan van specifieke 
institutionele regels waardoor de kans dat genoemde overheden in gebreke blijven, 
wordt verminderd. 
 
NL 10   NL 25. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een  lidstaat van de in punt 10 geboden 
keuzemogelijkheid gebruik maken, kunnen de bevoegde autoriteiten  van een andere 
lidstaat hun kredietinstellingen eveneens to estaan hetzelfde risicogewicht toe te 
passen op vorderingen op de betrokken  regionale en lagere overheden. 
26. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een derde land met een toezicht- en 
regelgevingsstelsel dat ten minste gelijkwaardig is aan de stelsels die in de 
Gemeenschap worden toegepast, vorderingen op regionale en lagere overheden 
behandelen als vorderinge n op hun centrale overheid , kunnen de lidstaten hun 
kredietinstellingen toestaan het risicogewi cht van de betrokken regionale en lagere 
overheden op dezelfde wijze vast te stellen. 
12. VORDERINGEN  OP ADMINISTRATIEVE  ORGANEN  EN NIET-
COMMERCIËLE  ONDERNEMINGEN 
12.1. Behandeling 
27. Onverminderd de punten 14 tot en met 18 wordt aan vorderingen op administratieve 
organen en niet-commerciële ondern emingen een risicogewicht van 100% 
toegekend. 
12.2. Publiekrechtelijke lichamen 
28. Onverminderd de punten 15, 16 en 17 word t aan vorderingen op publiekrechtelijke 
lichamen een risicogewi cht van 100% toegekend. 
29. De bevoegde autoriteiten beschikken over de mogelijkheid om vorderingen op 
publiekrechtelijke lichamen te behandelen als vorderingen op instellingen. De 
gebruikmaking door de bevoegde autoriteiten van deze keuzemogelijkheid staat los 
van de gebruikmaking door de bevoegde auto riteiten van de in artikel 80, lid 3, 
gespecificeerde keuzemogelijkheid. De pref erentiële behandeling van de in de punten 
30, 31 en 36 gespecificeerde kortlopende vorderingen wordt niet toegepast. 
30. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een lidstaat gebruik maken van de 
mogelijkheid om vorderingen op publiekrechtelijke lichamen als vorderingen op 
instellingen te behandelen, kunnen de bevoegde  autoriteiten van een andere lidstaat 
hun kredietinstellingen toestaan het ri sicogewicht van de vorderingen op de 
betrokken publiekrechtelijke lichamen op dezelfde wijze vast te stellen. 
31. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een derde land met een toezicht- en 
regelgevingsstelsel dat ten minste gelijkwaardig is aan de stelsels die in de 
Gemeenschap worden toegepast, vorderingen op publiekrechtelijke lichamen 
behandelen als vorderingen op inst ellingen, kunnen de lidstaten hun 
kredietinstellingen toestaan het risicoge wicht van de betrokken publiekrechtelijke 
lichamen op dezelfde wijze vast te stellen. 
12.3. Kerken en godsdienstige gemeenschappen 
32. Vorderingen op kerken en godsdienstig e gemeenschappen die publiekrechtelijke 
rechtspersonen zijn, worden behandeld  als vorderingen op publiekrechtelijke 
 
NL 11   NL lichamen, voorzover zij belastingen heffe n op grond van een hun daartoe bij wet 
verleend recht. 
13. VORDERINGEN  OP MULTILATERALE  ONTWIKKELINGSBANKEN 
13.1. Toepassingsgebied 
33. Voor de toepassing van de artikelen 78 to t en met 83 wordt de Inter-Amerikaanse 
Investeringsmaatschappij als een multilaterale ontwikkelingsbank aangemerkt. 
13.2. Behandeling 
34. Onverminderd de punten 21 en 22 worden vorderingen op multilaterale 
ontwikkelingsbanken op dezelfde wijze beha ndeld als vorderingen op instellingen, 
dat wil zeggen conform de punten 28 tot en  met 31. De preferentiële behandeling van 
de in de punten 30, 31 en 36 gespecifi ceerde kortlopende vorde ringen is niet van 
toepassing. 
35. Aan vorderingen op de volgende multilaterale ontwikkelingsbanken wordt een 
risicogewicht van 0% toegekend: 
a) de Internationa le Bank voor Herstel en Ontwikkeling; 
b) de Internationale Fi nancieringsmaatschappij; 
c) de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank; 
d) de Aziatische Ontwikkelingsbank; 
e) de Afrikaanse Ontwikkelingsbank; 
f) het Vestigingsfonds van de Raad van Europa; 
g) de Nordic Investment Bank; 
h) de Caraïbische Ontwikkelingsbank; 
i) de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling; 
j) de Europese Investeringsbank; 
k) het Europees Investeringsfonds; 
l) het Multilateraal Agentschap voor Investeringsgaranties. 
36. Op het niet-gestorte gedeelte van de insc hrijvingen op het kapitaal van het Europees 
Investeringsfonds wordt een risi cogewicht van 20% toegepast. 
 
NL 12   NL 14. VORDERINGEN  OP INTERNATIONALE  ORGANISATIES 
37. Aan vorderingen op de volgende internationale organisaties  wordt een risicogewicht 
van 0% toegekend: 
a) de Europese Gemeenschap; 
b) het Internationa al Monetair Fonds; 
c) de Bank voor Internationale Betalingen. 
15. VORDERINGEN  OP INSTELLINGEN 
15.1. Behandeling 
38. Bij de vaststelling van de risicogewichte n van vorderingen op instellingen wordt een 
van de beide methoden toegepast die in re spectievelijk de punten 26 en 27 en de 
punten 28 tot en met 31 worden beschreven. 
15.2. Minimumrisicogewicht van vorderingen op instellingen zonder externe rating 
39. Het risicogewicht van vorderingen op een instelling zonder exte rne rating mag niet 
lager zijn dan het risicogewicht dat op vor deringen op haar centrale overheid wordt 
toegepast. 
15.3. Op het risicogewicht van de cen trale overheid gebaseerde methode 
40. Aan vorderingen op een instelling word t conform tabel 3 een risicogewicht 
toegekend op basis van de kr edietkwaliteitscategorie waarin vorderingen op de 
centrale overheid in wier rechtsgebied de statutaire zetel  van de betrokken instelling 
gelegen is, zijn ondergebracht. 
Tabel 3 
Kredietkwaliteits-
categorie waarin de 
centrale overheid is 
ondergebracht 1 2 3 4 5 6 
Risicogewicht van 
de vordering 20% 50% 100% 100% 100% 150% 
 
41. Het risicogewicht van vorderingen op inst ellingen waarvan de statutaire zetel 
gelegen is in landen waarvan de centrale ove rheid geen externe rating heeft, bedraagt 
ten hoogste 100%. 
 
NL 13   NL 15.4. Op een kredietbeoorde ling gebaseerde methode 
42. Aan vorderingen op instellingen met een oor spronkelijke effectieve looptijd van 
meer dan drie maanden waarvoor een kred ietbeoordeling van een aangewezen EKBI 
beschikbaar is, wordt conform tabel 4 een risicogewicht toegekend in 
overeenstemming met de onderbrenging door  de bevoegde autoriteiten van de 
kredietbeoordelingen van erkende EK BI’s in zes categorieën van een 
kredietkwaliteitbeoordelingsschaal. 
Tabel 4 
Kredietkwaliteits-
categorie 1 2 3 4 5 6 
Risicogewicht 20% 50% 50% 100% 100% 150% 
 
43. Aan vorderingen op instellingen zonder exte rne rating wordt een risicogewicht van 
50% toegekend. 
44. Aan vorderingen op instellingen met een oorspronkelijke effectieve looptijd van ten 
hoogste drie maanden waarvoor een kredie tbeoordeling van een aangewezen EKBI 
beschikbaar is, wordt conform tabel 5 een risicogewicht toegekend in 
overeenstemming met de onderbrenging door  de bevoegde autoriteiten van de 
kredietbeoordelingen van erkende EK BI’s in zes categorieën van een 
kredietkwaliteitbeoordelingsschaal. 
Tabel 5 
Kredietkwaliteits-
categorie 1 2 3 4 5 6 
Risicogewicht 20% 20% 20% 50% 50% 150% 
 
45. Aan vorderingen op instellingen zonder ex terne rating met ee n oorspronkelijke 
effectieve looptijd van ten hoogste drie maanden wordt een risicogewicht van 20% 
toegekend. 
15.5. Interactie met kredietbeoorde lingen voor de korte termijn 
46. Indien de in de punten 28 tot en met 31 gespecificeerde methode op vorderingen op 
instellingen wordt toegepast, dan is de in teractie met specifieke kredietbeoordelingen 
voor de korte termijn als volgt. 
47. Indien er voor de vordering geen kredietb eoordeling voor de korte termijn bestaat, 
dan is de in punt 30 gespecificeerde algemene preferentiële behandeling van 
kortlopende vorderingen van toepassing op a lle vorderingen op in stellingen met een 
oorspronkelijke looptijd van ten hoogste drie maanden. 
 
NL 14   NL 48. Indien er een kredietbeoordeling voor de korte  termijn bestaat en indien deze leidt tot 
de toepassing van een risicogewicht dat gunstiger is dan of gelijk aan het 
risicogewicht dat voortvloeit uit de toepassing van de in punt 30 gespecificeerde 
algemene preferentiële behandeling van kortlopende vorderingen, dan wordt 
uitsluitend voor deze specifieke vorderi ng van deze kredietbeoordeling gebruik 
gemaakt. Voor andere kortlopende vorderi ngen wordt de in punt 30 gespecificeerde 
algemene preferentiële behandeling toegepast. 
49. Indien er een kredietbeoordeling voor de korte  termijn bestaat en indien deze leidt tot 
de toepassing van een risi cogewicht dat minder gunstig is  dan het risicogewicht dat 
voortvloeit uit de toepassing van de in punt 30 gespecificeerde algemene 
preferentiële behandeling va n kortlopende vorderingen, dan wordt geen gebruik 
gemaakt van de algemene preferentiële behandeling van kortlopende vorderingen en 
wordt aan alle kortlopende schuldvorderi ngen zonder externe rating hetzelfde 
risicogewicht toegekend als het risicogewich t dat voortvloeit uit de  toepassing van de 
desbetreffende kredietbeoorde ling voor de korte termijn. 
15.6. Kortlopende vorderingen luidend in de  nationale valuta van de leningnemer 
50. Wanneer de bevoegde autoriteiten gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheid om 
voor vorderingen op centrale overheden en cen trale banken de in de punten 4, 5 en 6 
beschreven methode toe te passen, kan aan  in de nationale valuta luidende en 
gefinancierde vorderingen op in stellingen met een oorspronkel ijke effectieve looptijd 
van ten hoogste drie maanden volgens zowel de in de punten 26 en 27 als de in de 
punten 28 tot en met 31 beschreven methode een risicogewicht worden toegekend 
dat één klasse slechter is da n het in de punten 4, 5 en 6 beschreven preferentiële 
risicogewicht dat aan vorderingen op de  centrale overheid wordt toegekend. 
51. Het risicogewicht van in de nationale valuta van de leningnemer luidende en 
gefinancierde vorderingen met een oorspr onkelijke effectieve  looptijd van ten 
hoogste drie maanden bedraagt ten minste 20%. 
15.7. Beleggingen in eigenvermogensinstrumenten 
52. Aan beleggingen in door instellin gen uitgegeven aandelen of 
eigenvermogensinstrumenten wordt een risicogewicht van 100% toegekend, tenzij 
deze instrumenten in mindering zijn gebracht op het eigen vermogen. 
16. VORDERINGEN  OP ONDERNEMINGEN 
16.1. Behandeling 
53. Aan vorderingen waarvoor een kredietb eoordeling van een aangewezen EKBI 
beschikbaar is, wordt conform tabel 6 een risicogewicht toegekend in 
overeenstemming met de onderbrenging door  de bevoegde autoriteiten van de 
kredietbeoordelingen van erkende EK BI’s in zes categorieën van een 
kredietkwaliteitbeoordelingsschaal. 
 
NL 15   NL  
Tabel 6 
Kredietkwaliteits-
categorie 1 2 3 4 5 6 
Risicogewicht 20% 50% 100% 100% 150% 150% 
 
54. Aan vorderingen waarvoor een dergelijke kr edietbeoordeling niet beschikbaar is, 
wordt een risicogewicht van 100% of het ri sicogewicht van de centrale overheid van 
het bedrijf toegekend, al naar gelang  welk risicogewicht het hoogste is. 
17. VORDERINGEN  OP PARTICULIEREN  EN KLEINE  PARTIJEN 
55. De bevoegde autoriteiten beschikken over de mogelijkheid om aan vorderingen die 
aan de in artikel 79, lid 2, opgesomde crit eria voldoen, een risicogewicht van 75% 
toe te kennen. 
18. DOOR  ONROEREND  GOED  GEDEKTE  VORDERINGEN 
56. Onverminderd de punten 43 tot en met 57  wordt aan vorderingen die volledig door 
onroerend goed zijn gedekt, een risicogewicht van 100% toegekend. 
18.1. Door hypotheken op niet-zakelij k onroerend goed gedekte vorderingen 
57. Aan vorderingen waarvoor ten behoeve van de  bevoegde autoriteiten naar behoren is 
aangetoond dat zij geheel en  volledig zijn gedekt door hypotheken op niet-zakelijk 
onroerend goed dat wordt of zal worden  bewoond of verhuurd door de eigenaar, 
wordt een risicogewicht van 35% toegekend. 
58. Aan vorderingen waarvoor ten behoeve van de  bevoegde autoriteiten naar behoren is 
aangetoond dat zij geheel en volledig zijn gedekt door aandelen in Finse 
ondernemingen voor de bouw van woningen, we lke werkzaam zijn volgens de Finse 
wet op woningbouwverenigingen van 1991 of la tere gelijkwaardi ge wetgeving ten 
aanzien van niet-zakelijk onroerend goe d dat wordt of zal worden bewoond of 
verhuurd door de eigenaar, wordt een risicogewicht van 35% toegekend. 
59. De bevoegde autoriteiten spreken pas een gunstig oordeel uit indien aan de volgende 
voorwaarden is voldaan: 
a) de waarde van het onroerend goed hangt niet in wezenlijke mate af van de 
kredietkwaliteit van de debiteur. Dit vereiste sluit geen situaties uit waarin 
louter macro-economische factoren een  negatief effect hebben op zowel de 
waarde van het onroerend goed als het betalingsgedrag van de leningnemer; 
b) het risico van de leningnemer hang t niet in wezenlijke mate af van het 
rendement van het onderliggend onroerend goed of project, maar veeleer van 
 
NL 16   NL de onderliggende capaciteit van de le ningnemer om de schuld uit andere 
bronnen terug te betalen. De terugbetali ng van de faciliteit als zodanig hangt 
niet in wezenlijke mate af van eniger lei kasstroom die wordt gegenereerd door 
het onderliggend onroerend goed dat als zekerheid fungeert; 
c) de minimumvereisten van bijlage VIII, deel 2, punt 8, en de waarderingsregels 
van bijlage VIII, deel 3, punten 63 tot en met 66, zijn in acht genomen; 
d) de waarde van het onroerend goed is aanzienlijk hoger dan het bedrag van de 
vorderingen. 
60. Voor vorderingen die geheel en volledi g gedekt zijn door hypotheken op niet-
zakelijk onroerend goed dat zich op hun grondgebied bevindt, kunnen de bevoegde 
autoriteiten ontheffing verlenen van de in punt 45, onder b), gestelde voorwaarde, 
mits zij over het bewijs beschikken dat er  op hun grondgebied sprake is van een goed 
ontwikkelde en reeds geruime tijd bestaande  markt voor niet-zakelijk onroerend goed 
met verliescijfers die voldoende laag zijn  om een dergelijke behandeling van deze 
vorderingen te wettigen. 
61. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een  lidstaat van de in punt 46 geboden 
mogelijkheid gebruik maken, kunnen de bevoegde auto riteiten van een andere 
lidstaat hun kredietinstellingen toestaan een risicogewicht van 35% toe te passen op 
de desbetreffende vorderingen die geheel en  volledig gedekt zijn door hypotheken op 
niet-zakelijk onroerend goed. 
18.2. Door hypotheken op zakelijk onroerend goed gedekte vorderingen 
62. De bevoegde autoriteiten beschikken ove r de mogelijkheid om  aan vorderingen 
waarvoor volgens hen naar be horen is aangetoond dat zij geheel en volledig gedekt 
zijn door hypotheken op kantoorgebouwen of andere bedrijfsruimten die zich op hun 
grondgebied bevinden, een risicoge wicht van 50% toe te kennen. 
63. De bevoegde autoriteiten beschikken ove r de mogelijkheid om  aan vorderingen 
waarvoor volgens hen naar be horen is aangetoond dat zij geheel en volledig gedekt 
zijn door aandelen in Finse ondernemi ngen voor de bouw van woningen welke 
werkzaam zijn volgens de Finse wet op woningbouwverenigingen van 1991 of latere 
gelijkwaardige wetgeving ten aanzi en van kantoorgebouwen of andere 
bedrijfsruimten, een risicoge wicht van 50% toe te kennen. 
64. De bevoegde autoriteiten beschikken over de mogelijkheid om aan vorderingen die 
verband houden met transacties inzake financieringshuur van onroerende goederen 
welke betrekking hebben op kantoorgebouwen of  andere bedrijfsruimten die zich op 
hun grondgebied bevinden, en waarop wettelijke bepalingen van toepassing zijn 
krachtens welke de verhuurder de volle dige eigendom van het verhuurde goed 
behoudt zolang de huurder zijn  koopoptie niet heeft uitg eoefend, een risicogewicht 
van 50% toe te kennen. 
65. De toepassing van de punten 48, 49 en 50 is onderworpen aan de volgende 
voorwaarden: 
 
NL 17   NL a) de waarde van het onroerend goed hangt niet in wezenlijke mate af van de 
kredietkwaliteit van de debiteur. Dit vereiste sluit geen situaties uit waarin 
louter macro-economische factoren een  negatief effect hebben op zowel de 
waarde van het onroerend goed als het betalingsgedrag van de leningnemer; 
b) het risico van de leningnemer hang t niet in wezenlijke mate af van het 
rendement van het onderliggend onroerend goed of project, maar veeleer van 
de onderliggende capaciteit van de le ningnemer om de schuld uit andere 
bronnen terug te betalen. De terugbetali ng van de faciliteit als zodanig hangt 
niet in wezenlijke mate af van eniger lei kasstroom die wordt gegenereerd door 
het onderliggend onroerend goed dat als zekerheid fungeert; 
c) de minimumvereiste van bijlage VIII, deel 2, punt 8 en de waarderingsregels 
van bijlage VIII, deel 3, punten 63 tot en met 66, zijn in acht genomen. 
66. Het risicogewicht van 50% is van toepassing  op het gedeelte van de lening dat niet 
hoger ligt dan het op een van de vol gende wijzen berekende maximum: 
a) 50% van de marktwaarde van he t onroerend goed in kwestie; 
b) 50% van de marktwaarde van het onroe rend goed of, indien dit bedrag lager 
uitvalt, 60 % van de hypotheekwaarde in  lidstaten die bij wettelijke of 
bestuursrechtelijke bepalinge n strikte criteria voor de berekening van de 
hypotheekwaarden hebben vastgesteld. 
67. Op het gedeelte van de lening dat boven de  in punt 52 bedoelde maxima ligt, is een 
risicogewicht van 100% van toepassing. 
68. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een lid staat van een in de punten 48, 49 en 50 
geboden mogelijkheid gebruik maken, kunne n de bevoegde au toriteiten van een 
andere lidstaat hun kredietins tellingen toestaan een risi cogewicht van 50% toe te 
passen op dergelijke vorderingen die geheel en volledig gedekt zijn door hypotheken 
op zakelijk onroerend goed. 
69. Voor vorderingen die geheel en volledig gedekt zijn door hypot heken op zakelijk 
onroerend goed dat zich op hun grondge bied bevindt, kunnen de bevoegde 
autoriteiten ontheffing verlenen van de in punt 51, onder b), gestelde voorwaarde, 
mits zij over het bewijs beschikken dat er  op hun grondgebied sprake is van een goed 
ontwikkelde en reeds geruime tijd bestaa nde markt voor zakelijk onroerend goed met 
verliescijfers die de  volgende maxima niet overtreffen: 
a) 50% van de marktwaarde (of, in voor komend geval en indien dit bedrag lager 
uitvalt, 60 % van de hypotheekwaarde) mag niet meer zijn dan 0,3 % van de in 
een gegeven jaar uitstaande leningen; 
b) de totale verliezen die uit hypothe ken op zakelijk onroerend goed voortvloeien, 
mogen niet hoger liggen dan 0,5% van de  in een gegeven jaar uitstaande 
leningen. 
70. Indien in een gegeven jaar niet aan één van beide in punt 55 genoemde maxima is 
voldaan, komt deze behandeling niet meer in  aanmerking en moet opnieuw aan de in 
 
NL 18   NL punt 51, onder b), gestelde voorwaarde wo rden voldaan voordat zij wederom kan 
worden toegepast. 
71. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een  lidstaat van de in punt 55 geboden 
mogelijkheid gebruik maken, kunnen de bevoegde auto riteiten van een andere 
lidstaat hun kredietinstellingen toestaan een risicogewicht van 50% toe te passen op 
dergelijke vorderingen die geheel en volledig gedekt zijn door hypotheken op 
zakelijk onroerend goed. 
19. ACHTERSTALLIGE  POSTEN 
72. Onverminderd het bepaalde in de punten 59 tot en met 62 wordt aan het niet-gedekte 
gedeelte van een post die meer dan 90 da gen achterstallig is, een risicogewicht 
toegekend van: 
a) 150% indien de waardeaanpassingen minder dan 20% van het niet-gedekte 
gedeelte van de vordering vóór waardeaanpassingen bedragen; 
b) 100% indien de waardeaanpassingen niet  minder dan 20% van het niet-gedekte 
gedeelte van de vordering vóór waardeaanpassingen bedragen; 
c) 50% indien de waardeaanpassingen niet  minder dan 50% van het niet-gedekte 
gedeelte van de vordering vóór waar deaanpassingen bedragen, mits de 
bevoegde autoriteiten van deze mogelijkheid gebruik wensen te maken. 
73. Voor de bepaling van het gedekte gedeelte  van de achterstallige post zijn de 
toelaatbare zekerheden en garanties die welke toelaatbaar zijn voor de 
kredietrisicovermindering. 
74. Ingeval een achterstallige post volledig wordt gedekt door andere vormen van 
zekerheden dan die welke toelaatbaar zi jn voor de kredietr isicovermindering, 
beschikken de bevoegde autoriteiten niettemin over de mogelijkheid een 
risicogewicht van 100% toe te passen wanneer de waardeaanpassingen 15% van de 
vordering vóór waardeaanpassingen bedragen, mits zij strikte operationele criteria 
vaststellen om de goede kwaliteit van de zekerheden te waarborgen. 
75. Aan de in de punten 43 tot en met 47 be doelde vorderingen die meer dan 90 dagen 
achterstallig zijn, wordt een risicogewicht toegekend van 100% exclusief 
waardeaanpassingen. Indien de waardeaan passingen niet minder dan 20% van de 
vorderingen vóór waardeaanpassingen bedragen, beschikken de bevoegde 
autoriteiten over de mogelijkheid het op de  rest van de vordering toepasselijke 
risicogewicht tot 50% te verlagen. 
76. Aan de in de punten 48 tot en met 57 be doelde vorderingen die meer dan 90 dagen 
achterstallig zijn, wo rdt een risicogewicht van 100% toegekend. 
 
NL 19   NL 20. POSTEN  MET  VERHOOGD  RISICO 
77. De bevoegde autoriteiten beschikken over de mogelijkheid om aan bijzonder 
risicovolle vorderingen, zoals invest eringen in durfkapitaalfondsen en 
risicokapitaalinvesteringen, een ri sicogewicht van 150% toe te kennen. 
78. De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan da t aan niet-achterstallige posten waaraan 
overeenkomstig het bepaalde in de voorg aande afdelingen een risicogewicht van 
150% wordt toegekend en waarvoor waardeaanpassingen zijn vastgesteld, een 
risicogewicht wordt toegekend van: 
a) 100% indien de waardeaanpassingen niet minder dan 20% van de vordering 
vóór waardeaanpassingen bedragen; 
b) 50% indien de waardeaanpassingen ni et minder dan 50% van de vordering 
vóór waardeaanpassingen bedragen. 
21. POSITIES IN GEDEKTE OBLIGATIES 
79. Onder “gedekte obligaties” wordt het volgende verstaan: obligaties als omschreven 
in artikel 22, lid 4, va n Richtlijn 85/611/EEG en af gedekt door middel van de 
volgende in aanmerking komende activa: 
a) vorderingen op of gegarandeerd door  centrale overheden, centrale banken, 
multilaterale ontwikkelingsbanken en internationale organisaties, welke in 
aanmerking komen voor kredietkwaliteit beoordelingscategorie 1 als vastgelegd 
in deze bijlage; 
b) vorderingen op of gegarandeerd door  publiekrechtelijke lichamen, regionale 
overheden en lagere overheden, welk e overeenkomstig respectievelijk de 
punten 15, 9 en 10 eenzelfde risic ogewicht hebben als vorderingen op 
instellingen of centrale overheden en centrale banken en welke in aanmerking 
komen voor kredietkwaliteitbeoordelings categorie 1 als vastgelegd in deze 
bijlage; 
c) vorderingen op instellingen welke in aanmerking komen voor 
kredietkwaliteitbeoordelingscategorie 1 als vastgelegd in deze bijlage. Het 
totaalbedrag van dergelijke vordering en mag niet hoger liggen dan 10% van 
het nominale bedrag van de uitstaande gedekte obligaties van de uitgevende 
kredietinstelling. Vorderingen die he t gevolg zijn van overdrachten van 
betalingen van debiteuren uit hoof de van door onroerend goed gedekte 
leningen aan houders van gedekte obligat ies, worden niet in aanmerking 
genomen bij de berekening van de grenswaarde van 10%; 
d) leningen die gedekt zijn  door niet-zakelijk onroerend goed of aandelen in de in 
punt 44 bedoelde Finse ondernemingen voor de bouw van woningen, maar 
alleen ingeval de pandrechten in comb inatie met eerder verleende pandrechten 
onder de 80% van de waarde van het in pand gegeven goed blijven; 
e) leningen die gedekt zijn door zakelijk onroerend goed of aandelen in de in punt 
49 bedoelde Finse ondernemingen voor de  bouw van woningen, maar alleen 
 
NL 20   NL ingeval de pandrechten in combinatie  met eerder verleende pandrechten onder 
de 60% van de waarde van het in pand gegeven goed blijven. De bevoegde 
autoriteiten kunnen door zakelijk onroer end goed gedekte leningen ook als 
toelaatbaar aanmerken wanneer de ratio  van de lening ten opzichte van de 
waarde meer dan 60% maar minder dan 70% bedraagt, op voorwaarde dat de 
totale waarde van de als zekerheid voor de gedekte obligaties verschafte activa 
het nominale bedrag van de gedekte oblig atie met ten minste  10% overtreft en 
de rechten van de obligatiehouders voldoe n aan de in bijlage VIII gestelde 
rechtszekerheidseisen. De rechten va n de obligatiehouders hebben voorrang op 
alle andere zekerheidsrechten . 
80. Met betrekking tot als zekerh eid voor gedekte obligatie s verschaft onroerend goed 
nemen de kredietinstellingen de minimumver eisten van bijlage VIII, deel 2, punt 8, 
en de waarderingsregels van bijlage VIII, deel 3, punten 63 tot en met 66, in acht. 
81. In afwijking van de punten 65 en 66 komen ook gedekte obligaties die aan de 
definitie van artikel 22, punt 4, van Richtlijn 85/611/EEG voldoen en die vóór 
31 december 2007 zijn uitgegeven, tot op hun eindvervaldag voor de preferentiële 
behandeling in aanmerking. 
82. Bij de toekenning van een risicogewicht aa n gedekte obligaties wordt uitgegaan van 
het risicogewicht dat is toegekend aan pr eferente niet-gedekte vorderingen op de 
kredietinstelling die deze obligaties uitgeef t, waarbij tussen de desbetreffende 
risicogewichten het volg ende verband geldt: 
a) indien aan de vorderingen op de in stelling een risicogewicht van 20% wordt 
toegekend, wordt aan de gedekte ob ligatie een risicogewicht van 10% 
toegekend; 
b) indien aan de vorderingen op de in stelling een risicogewicht van 50% wordt 
toegekend, wordt aan de gedekte ob ligatie een risicogewicht van 20% 
toegekend; 
c) indien aan de vorderingen op de inst elling een risicogewicht van 100% wordt 
toegekend, wordt aan de gedekte ob ligatie een risicogewicht van 50% 
toegekend; 
d) indien aan de vorderingen op de inst elling een risicogewicht van 150% wordt 
toegekend, wordt aan de gedekte ob ligatie een risicogewicht van 100% 
toegekend. 
22. POSTEN  DIE  SECURITISATIEPOSITIES  VERTEGENWOORDIGEN 
83. De risicogewichten van posten die securiti satieposities vertegenwoordigen, worden 
vastgesteld overeenkomstig het bepaalde  in de artikelen 94 tot en met 101. 
 
NL 21   NL 23. KORTLOPENDE  VORDERINGEN  OP INSTELLINGEN  EN 
ONDERNEMINGEN 
84. Aan kortlopende vorderingen op een instelling of bedrijf waarvoor een 
kredietbeoordeling van een aangewezen EKBI  beschikbaar is, wordt conform tabel 7 
een risicogewicht toegekend in overeen stemming met de onderbrenging door de 
bevoegde autoriteiten van de kredietbeo ordelingen van erkende EKBI’s in zes 
categorieën van een kredietk waliteitbeoordelingsschaal. 
Tabel 7 
Kredietkwaliteits-
categorie 1 2 3 4 5 6 
Risicogewicht 20% 50% 100% 150% 150% 150% 
 
24. POSITIES  IN INSTELLINGEN  VOOR  COLLECTIEVE  BELEGGING  
(ICB’S) 
85. Onverminderd het bepaalde in de punten  72 tot en met 78 wordt aan posities in 
instellingen voor collectieve belegging (icb’s) een risicogewicht van 100% 
toegekend. 
86. Aan posities in icb’s waarvoor een kredie tbeoordeling van een aangewezen EKBI 
beschikbaar is, wordt conform tabel 8 een risicogewicht toegekend in 
overeenstemming met de onderbrenging door  de bevoegde autoriteiten van de 
kredietbeoordelingen van erkende EK BI’s in zes categorieën van een 
kredietkwaliteitbeoordelingsschaal. 
Tabel 8 
Kredietkwaliteits-
categorie 1 2 3 4 5 6 
Risicogewicht 20% 50% 100% 100% 150% 150% 
 
87. Indien de bevoegde autoriteiten van oordeel zijn dat aan een positie in een icb 
bijzonder grote risico’s verbonden zijn, verlangen zij dat aa n deze positie een 
risicogewicht van 150% wordt toegekend. 
88. Het risicogewicht van een icb mag door een kredietinstelling op de in de punten 76, 
77 en 78 beschreven wijze worden vastgest eld, indien aan de volgende criteria is 
voldaan: 
a) de icb wordt beheerd door een maat schappij waarop in een lidstaat toezicht 
wordt uitgeoefend of, mits de voor de  kredietinstelling bevoegde autoriteit 
daarmee instemt:  
 
NL 22   NL i) de icb wordt beheerd door een maat schappij die onderworpe n is aan toezicht 
dat gelijkwaardig wordt geacht aan het to ezicht waarin het Gemeenschapsrecht 
voorziet; en 
ii) de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten is genoegzaam gewaarborgd; 
b) het prospectus of daarmee gelijk te stellen document van de icb bevat: 
– de categorieën activa waarin de icb mag beleggen, 
– de relatieve beleggingsgrenzen en de methoden om deze te berekenen, indien 
dergelijke grenzen van toepassing zijn; 
c) over de bedrijfsactiviteit en van de icb wordt ten mi nste jaarlijks op zodanige 
wijze verslag uitgeb racht dat de activa en passiva , alsmede de inkomsten en 
transacties over de verslagpe riode kunnen worden beoordeeld. 
89. Indien een icb uit een derde land overeenkomstig punt 74, onder a), door een 
bevoegde autoriteit als aanvaardbaar word t erkend, dan kan een bevoegde autoriteit 
van een andere lidstaat van deze erke nning gebruik maken zonder zelf een 
beoordeling te verrichten. 
90. Wanneer de kredietinstelling op de hoogte is  van de onderliggende posities van een 
icb, mag zij zich op deze onderliggende posities baseren om een gemiddeld 
risicogewicht voor de icb te berekenen over eenkomstig de in de artikelen 78 tot en 
met 83 beschreven methoden. 
91. Wanneer de kredietinstelling niet op de hoogte is van de onderliggende posities van 
een icb, mag zij een gemiddeld risicogewich t voor de icb berekenen overeenkomstig 
de in de artikelen 78 tot en met 83 beschr even methoden, mits zij zich houdt aan de 
volgende regel: er wordt aangenomen dat de ic b eerst tot de toegestane grens belegt 
in de categorieën posities waarvoor het hoogste  kapitaalvereiste ge ldt, en vervolgens 
belegt in posities waarvoor  een steeds verder afnemend kapitaalvereiste geldt totdat 
de maximale totale bele ggingsgrens is bereikt. 
92. Kredietinstellingen mogen een beroep doen op een derde om overeenkomstig de in 
de punten 76 en 77 beschreven methoden een  risicogewicht voor de  icb te berekenen 
en te rapporteren, mits de juistheid van de  berekening en de ra pportage op adequate 
wijze is gewaarborgd. 
25. ANDERE  POSTEN 
25.1. Behandeling 
93. Aan fysieke activa in de zin van artike l 4, punt 10, van Richtlijn 86/635/EEG wordt 
een risicogewicht van 100% toegekend. 
94. Aan overlopende posten waarvoor de instellin g niet in staat is  om overeenkomstig 
Richtlijn 86/635/EEG uit te maken wie de te genpartij is, wordt een risicogewicht van 
100% toegekend. 
 
NL 23   NL 95. Aan liquide middelen in de inningsfase wo rdt een risicogewicht van 20% toegekend. 
Aan kasmiddelen en gelijkwaardige pos ten wordt een risicogewicht van 0% 
toegekend. 
96. De lidstaten kunnen toestaan dat een risi cogewicht van 10% wo rdt toegekend aan 
vorderingen op instellingen di e in hun lidstaat van herkom st gespecialiseerd zijn op 
het gebied van de interbancaire markt en  de markt voor overheidsschuld en die aan 
een streng toezicht van de bevoegde autor iteiten zijn onderworpen, mits voor deze 
activa ten behoeve van de bevoegde autorite iten van de lidstaat van herkomst naar 
behoren is aangetoond dat zij geheel en volledig zijn ge dekt door activa waaraan een 
risicogewicht van 0% of 20% is toegekend en deze activa door deze autoriteiten als 
een passende zekerheid worden aangemerkt. 
97. Aan aandelen en andere deelnemingen word t een risicogewicht van ten minste 100% 
toegekend, tenzij in mindering ge bracht op het eigen vermogen. 
98. Aan het goud dat in eigen kluizen wordt bewaard of is toegewezen voorzover daar 
verplichtingen in de vorm van goud tegenove r staan, wordt een risicogewicht van 0% 
toegekend. 
99. Bij overeenkomsten inzake cessie en retr ocessie van activa en bij koop op termijn 
zonder rugdekking, zijn de ri sicogewichten die welke geld en voor de desbetreffende 
activa en niet die welke gelden voor de tegenpartijen bij de transacties. 
100. Wanneer een kredietinstelling voor een r eeks vorderingen kredietprotectie biedt 
onder voorwaarde dat de nde wanbetaling op de vorderi ngen aanleiding geeft tot 
betaling en dat deze kredietgebeurtenis de beëindiging van het contract met zich 
brengt, zijn de in de artikelen 78 tot en  met 83 voorgeschreven risicogewichten van 
toepassing indien voor het product een exte rne kredietbeoordeling van een erkende 
EKBI beschikbaar is. Indien er voor het product geen externe kredietbeoordeling van 
een erkende EKBI beschikbaar is, worden de risicogewichten van alle beschermde 
vorderingen, op n-1 vorderingen na, geaggregeerd  tot een maximum van 1250% en 
vermenigvuldigd met het nominale bedrag va n de door het kredie tderivaat geboden 
protectie om de risicogewogen actiefpost te verkrijgen. De n-1 vorderingen die bij de 
aggregatie buiten beschouwing worden gelaten, worden op de volgende wijze 
geselecteerd: het betreft el ke vordering waarvan het risi cogewogen bedrag lager is 
dan het risicogewogen bedrag van alle vorderingen die in de aggregatie zijn 
opgenomen. 
 
NL 24   NL Deel 2 – Erkenning van EKBI’s en ko ppeling van hun kredietbeoordelingen aan 
risicogewichten (“mapping”)  
1. METHODOLOGIE 
1.1. Objectiviteit 
1. De bevoegde autoriteiten verifiëren of  de methodologie voor de toekenning van 
kredietbeoordelingen wordt gekenmerkt  door zorgvuldigheid, systematiek en 
continuïteit, en tevens op basis van historische ervaring wordt gevalideerd. 
1.2. Onafhankelijkheid 
2. De bevoegde autoriteiten veri fiëren of de methodologie vr ij is van externe politieke 
invloeden of beperkingen en van economisc he spanningen die de kredietbeoordeling 
kunnen beïnvloeden. 
3. De onafhankelijkheid van de door een EKBI gehanteerde methodologie wordt door 
de bevoegde autoriteiten beoordeeld op gr ond van onder meer de volgende factoren: 
a) eigendoms- en organisati estructuur van de EKBI; 
b) financiële positie van de EKBI; 
c) personeel en deskundigheid van de EKBI; 
d) corporate governance van de EKBI. 
1.3. Doorlopende controle 
4. De bevoegde autoriteiten verifiëren of  de kredietbeoordelingen van de EKBI 
doorlopend worden gecontroleerd en zijn alert op wijzigingen in de financiële 
positie. Een dergelijke controle vindt na el ke significante gebeurtenis en ten minste 
eenmaal per jaar plaats. 
5. Voordat tot erkenning wordt overgegaan, verifi ëren de bevoegde autoriteiten of de 
beoordelingsmethodologie voor elk marktseg ment is opgesteld conform onder meer 
de volgende normen: 
a) de empirische validatie is voor  ten minste een jaar vastgelegd; 
b) de bevoegde autoriteiten moeten to ezien op de regelmatigheid van het 
controleproces van de EKBI; 
c) de bevoegde autoriteiten zijn in staat om van de EK BI informatie te verlangen 
over de reikwijdte van haar  contacten met de hoogste di rectie van de entiteiten 
die worden beoordeeld. 
6. De bevoegde autoriteiten nemen de nodi ge maatregelen opdat de EKBI’s hen 
onmiddellijk in kennis kunnen stellen van ev entuele wijzigingen van betekenis in 
hun methodologie voor de toekenni ng van kredietbeoordelingen. 
 
NL 25   NL 1.4. Transparantie en openbaarmaking 
7. De bevoegde autoriteiten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de 
beginselen van de door de EKBI voor de opstelling va n haar kredietbeoordelingen 
toegepaste methodologie publiek bekend zij n, zodat potentiële  gebruikers kunnen 
oordelen of deze kredietbeoordelingen  op redelijke wijze zijn verkregen. 
2. INDIVIDUELE  KREDIETBEOORDELINGEN 
2.1. Geloofwaardigheid en marktacceptatie 
8. De bevoegde autoriteiten veri fiëren of de individuele kredietbeoordelingen van een 
EKBI op de markt als geloofwaardig en betrouwbaar worden beschouwd door de 
gebruikers van dergelijke kredietbeoordelingen. 
9. De bevoegde autoriteiten toetsen de gel oofwaardigheid aan onder meer de volgende 
factoren: 
a) het marktaandeel van de EKBI; 
b) de inkomsten die de EKBI genereert, en  meer in het algemeen haar financiële 
positie; 
c) of er prijszetting op basi s van de rating plaatsvindt. 
2.2. Transparantie en openbaarmaking 
10. De bevoegde autoriteiten verifiëren of de individuele kredietbeoordelingen onder 
gelijkwaardige voorwaarden beschikbaar zijn  voor ten minste alle partijen die een 
rechtmatig belang bij deze indivi duele kredietbeoordelingen hebben. 
11. De bevoegde autoriteiten veri fiëren in het bijz onder of de voorwaarden waaronder de 
individuele kredietbeoorde lingen voor buitenlandse part ijen beschikbaar zijn, 
gelijkwaardig zijn aan die welke gelden  voor binnenlandse partijen die een 
rechtmatig belang bij deze indivi duele kredietbeoordelingen hebben. 
3. KOPPELING  VAN  KREDIETBEOORDELINGEN  AAN  
RISICOGEWICHTEN  (“MAPPING”) 
12. Om onderscheid te maken tussen de rela tieve risicograden waaraan door elke 
kredietbeoordeling uitdrukking wordt gegeven, gaan de bevoegde autoriteiten uit van 
kwantitatieve factoren zoals de wanbetal ingsgraad op lange termijn die overeenkomt 
met alle posten met dezelfde kredietbeoor deling. Voor recentelijk opgerichte EKBI’s 
en voor EKBI’s die over nog maar weinig wanbetalingsgegevens  beschikken, vragen 
de bevoegde autoriteiten de betrokke n EKBI welke wanbetalingsgraad op lange 
termijn volgens haar overeenkomt met alle posten waaraan dezelfde 
kredietbeoordeling is toegekend. 
13. Om onderscheid te maken tussen de rela tieve risicograden waaraan door elke 
kredietbeoordeling uitdrukking wordt gegeven, gaan de bevoegde autoriteiten uit van 
 
NL 26   NL kwalitatieve factoren zoals de groep uitgev ende instellingen die door de EKBI wordt 
bestreken, het spectrum van kredietbeo ordelingen die door de EKBI worden 
toegekend, de betekenis van elke kred ietbeoordeling en de door de EKBI 
gehanteerde definitie van wanbetaling. 
14. De bevoegde autoriteiten vergelijken de  voor elke kredietbeoordeling van een 
specifieke EKBI geconstateerde wanbetali ngsgraden en vergelijken deze met een 
referentiewaarde die is opgesteld op basis van de wa nbetalingsgraden die door 
andere EKBI’s zijn gecons tateerd bij een populatie va n uitgevende instellingen 
waaraan volgens de bevoegde autoriteiten  een gelijkwaardig kredietrisico verbonden 
is. 
15. Wanneer de bevoegde autoriteit en van oordeel zijn dat de voor de kredie tbeoordeling 
van een specifieke EKBI geconstateerde wanbetalingsgraden systematisch wezenlijk 
hoger zijn dan de referent iewaarde, brengen zij de kredietbeoordeling van de 
betrokken EKBI onder in een hogere risicocategorie van de 
kredietkwaliteitbeoordelingsschaal. 
16. Wanneer de bevoegde autoriteiten het met een specifieke kredietbeoordeling van een 
EKBI overeenkomende risicogewicht hebbe n verhoogd en indien de betrokken EKBI 
aantoont dat de voor haar kredietbeoordeli ng geconstateerde wanbetalingsgraden niet 
langer systematisch wezenlijk hoger zijn dan de referentiewaarde, kunnen de 
bevoegde autoriteiten besluiten de kredie tbeoordeling van de EKBI wederom in de 
oorspronkelijke categorie van de kredie tkwaliteitbeoordelingsschaal onder te 
brengen. 
 
NL 27   NL Deel 3 – Gebruik van kred ietbeoordelingen van EKBI’s voor de bepaling van 
risicogewichten  
1. BEHANDELING  
1. Een instelling kan een of meer  erkende EKBI’s aanwijzen als de EKBI’s waarvan zij 
de kredietbeoordelingen zal gebruiken voor de bepaling va n de risicogewichten die 
op de actiefposten en posten buiten de  balanstelling van toepassing zijn. 
2. Een kredietinstelling die besluit om voor een bepaalde categorie posten van de 
kredietbeoordelingen van een erkende EK BI gebruik te make n, hanteert deze 
kredietbeoordelingen consequent voor al le vorderingen die tot deze categorie 
behoren. 
3. Een instelling die besluit om van de kr edietbeoordelingen va n een erkende EKBI 
gebruik te maken, past deze kredietbeoordelin gen continu en consequent in de tijd 
toe. 
4. Een kredietinstelling mag alleen gebrui k maken van EKBI-kredietbeoordelingen die 
rekening houden met alle haar zowel in  hoofdsom als in rente verschuldigde 
bedragen. 
5. Indien voor een post met een externe rati ng slechts één kredietbeoordeling van een 
aangewezen EKBI beschikbaar is, wordt va n die kredietbeoordeling gebruik gemaakt 
voor de bepaling van het risicogewi cht van de desbetreffende post. 
6. Indien voor een post met een externe rating twee kredietbeoordelingen van 
aangewezen EKBI’s beschikbaar zijn en elk van beide kredietbeoordelingen met een 
verschillend risicogewicht overeenkomt , dan wordt het hoogste risicogewicht 
toegepast. 
7. Indien voor een post met een externe rating meer dan twee kredietbeoordelingen van 
aangewezen EKBI’s beschikbaar zijn, wordt verwezen naar de twee 
kredietbeoordelingen die met de laagste risicogewichten overeenkomen. Indien de 
laagste twee risicogewichten verschille nd zijn, wordt het hoogste risicogewicht 
toegepast. Indien de laagste twee risicogewichten gelijk zijn, wordt dat risicogewicht 
toegepast. 
8. Kredietinstellingen maken gebruik van gevraagde kredietbeoordelingen. De 
bevoegde autoriteiten kunnen kredietinst ellingen toestaan van ongevraagde 
kredietbeoordelingen gebruik te maken. 
2. KREDIETBEOORDELING VAN UITGEVENDE INSTELLINGEN EN UITGIFTEN  
9. Wanneer een kredietbeoordeling bestaat voor een specifiek uitgif teprogramma of een 
specifieke uitgiftefaciliteit waarvan de met de post overeenkomende vordering deel 
uitmaakt, wordt van deze kredietbeoorde ling gebruik gemaakt voor de bepaling van 
het op die post toepasse lijke risicogewicht. 
 
NL 28   NL 10. Wanneer er voor een bepaalde post geen rechtstreeks toepasselijke 
kredietbeoordeling beschikbaar is, maar er  een kredietbeoordeling bestaat voor een 
specifiek uitgifteprogramma of een specifi eke uitgiftefaciliteit waarvan de met de 
post overeenkomende vordering geen de el uitmaakt, dan wel een algemene 
kredietbeoordeling voorhanden is voor de uitgevende instelling, dan wordt van die 
kredietbeoordeling gebruik gemaakt indien  deze een hoger risicogewicht oplevert 
dan anderszins het geval zou zijn, of indien  deze een lager risicogewicht oplevert en 
de vordering in kwestie in alle opzichten van gelijke of hogere rang is dan ofwel het 
specifieke uitgifteprogramma of de specifi eke uitgiftefaciliteit, ofwel niet door 
zekerheden gedekte vorderin gen van een hogere rangor de van die uitgevende 
instelling, al naar gelang het geval. 
11. De punten 9 en 10 mogen de toepassing van de punten 65 tot en met 68 van deel 1 
van deze bijlage niet beletten. 
12. Kredietbeoordelingen van uitgevende in stellingen die tot een concern behoren, 
mogen niet worden gebruikt als kredie tbeoordeling voor een andere uitgevende 
instelling van hetzelfde concern. 
3. KREDIETBEOORDELINGEN VOOR DE KORTE EN DE LANGE TERMIJN  
13. Kredietbeoordelingen voor de korte term ijn mogen alleen worden gebruikt voor 
actiefposten en posten buiten de balanstel ling op korte termijn die vorderingen op 
instellingen en ondernemingen vertegenwoordigen. 
14. Een kredietbeoordeling voor de korte termijn is uitsluitend van toepassing op de post 
waarop deze kredietbeoordeling betrekking he eft en mag niet worden gebruikt voor 
de bepaling van risicogewi chten voor andere posten. 
15. Indien aan een faciliteit met een korte -termijnrating een risicogewicht van 150% 
wordt toegekend, dan wordt in afwijki ng van punt 14 aan alle niet-gedekte 
vorderingen zonder rating op de betrokken de biteur, ongeacht of deze kortlopend dan 
wel langlopend zijn, eveneens een risicogewicht van 150% toegekend. 
16. Indien aan een faciliteit met een korte -termijnrating een risicogewicht van 50% 
wordt toegekend, dan wordt in afwijking van punt 14 aan geen enkele kortlopende 
vordering zonder rating een risicogewi cht van minder dan 100% toegekend. 
4. POSTEN LUIDEND IN NATIONALE EN BUITENLANDSE VALUTA  
17. Een kredietbeoordeling die betrekking heeft op een post die in de nationale valuta 
van de debiteur luidt, mag niet word en gebruikt voor de bepaling van een 
risicogewicht van een andere vordering op dezelfde debiteur welke in een 
buitenlandse valuta luidt. 
18. Wanneer er een vordering ontstaat als gevolg van de deelneming van een 
kredietinstelling in een lening die is verstrekt door een multilaterale 
ontwikkelingsbank waarvan de status van pr eferente crediteur in de markt wordt 
erkend, kunnen de bevoegde autoriteiten in afwijking van punt 17 toestaan dat voor 
 
NL 29   NL de bepaling van het risicogewi cht de kredietbeoordeling wo rdt gebruikt van de post 
die in de nationale valuta van de debiteur luidt. 
 
NL 30   NL BIJLAGE VII  
 
Interne-ratingbenadering  
 
Deel 1 - Risicogewogen posten en verwachte verliesposten  
1. BEREKENING VAN RISICOGEWOGEN POSTEN VOOR HET KREDIETRISICO  
1. Tenzij anders is aangegeven, worden de inputparameters kans op wanbetaling 
(probability of default – PD), verlies b ij wanbetaling (loss given default – LGD) en 
looptijdwaarde (maturity value – M) bepaald op  de in deel 2 besc hreven wijze en de 
waarde van de post op de in deel 3 beschreven wijze. 
2. De risicogewogen post voor elke vorderin g wordt berekend volge ns de onderstaande 
formules. 
1.1. Risicogewogen posten voor vorderingen op ondernemingen, instellingen en 
centrale overheden en centrale banken. 
3. Behoudens de punten 4 tot en met 8 wo rden de risicogewogen posten voor 
vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken berekend volgens de onderstaande formules: 
Correlatie (R) = ( ) ( ) () ( )
()() ( ) () [] 50 1/ *50 11*24.0 50 1/ *50 1 12.0
−− −−−+−− −−×
EXP PD EXPEXP PD EXP
 
Looptijdfactor (b) = () ()2ln* 05478.0 11852.0 PD −  
Risicogewicht (RW) =  
() ( ) ()()() [ ] ( )
() ( ) () 06.1*5.12**5.2 1* *5.11* * 999.0* 1/ * 1 *
15.0 5.0
b M bLGD PD G R R PDG R N LGD
−+ −− −+ −
−−
 
N(x) staat voor de cumulatieve verdeli ngsfunctie van een standaardnormale 
willekeurige variabele (d.w.z. de kans da t een normale willekeurige variabele met 
een gemiddelde van nul en een variantie van één kleiner is dan of gelijk aan x). )(zG  
staat voor de inverse cumulatieve verd elingsfunctie van een standaardnormale 
willekeurige variabele (d.w.z. x heeft een zodanige waarde dat )(xN = z). 
Risicogewogen post = RW * waarde van de post 
4. Voor vorderingen op ondernemingen waar bij de totale jaaromzet van de 
geconsolideerde groep waarvan het bedrij f deel uitmaakt minder is dan 50 miljoen 
EUR, mogen kredietinstellingen ge bruik maken van de onderstaande 
correlatieformule om de risicogewich ten van vorderingen op ondernemingen te 
berekenen. In deze formule staat S voor de totale jaaromzet in miljoen euro, waarbij 
5 miljoen EUR <= S <= 50 miljoen EUR. Een opgegeven omzet van minder dan 
5 miljoen EUR wordt behandeld als een om zet van 5 miljoen EUR. Voor gekochte 
 
NL 31   NL kortlopende vorderingen is de  totale jaaromzet het ge wogen gemiddelde van de 
individuele vorderingen di e tot de pool behoren. 
Correlatie (R) =( ) () () ( )
()() ( ) () []
()() 45/5 1*04.050 1/ *50 11*24.0 50 1/ *50 1 12.0
−− −−− −−−+−− −−×
SEXP PD EXPEXP PD EXP
 
De kredietinstellingen vervangen de totale  jaaromzet door de totale activa van de 
geconsolideerde groep wanneer de totale jaar omzet geen relevante indicator is van de 
omvang van het bedrijf en de totale activ a een meer relevante indicator vormen dan 
de totale jaaromzet. 
5. Aan vorderingen uit hoofde van gespecial iseerde kredietver lening waarvoor een 
kredietinstelling niet kan aantonen dat h aar PD-ramingen voldoen aan de in deel 4 
vastgestelde minimumvereist en, kent zij risicogewich ten toe conform tabel 1. 
Tabel 1 
Resterende 
looptijd categorie
1 categorie 
2 categorie 
3 categorie 
4 categorie 
5 
Minder dan 
2,5 jaar 50% 70% 115% 250% 0% 
Ten minste 
2,5 jaar 70% 90% 115% 250% 0% 
 
De bevoegde autoriteiten kunnen een kredieti nstelling toestaan aan alle vorderingen 
van categorie 1 een preferentieel risicogewi cht van 50% en aan alle vorderingen van 
categorie 2 een risicogewicht van 70% to e te kennen, mits de overnemings- en 
andere risicokenmerken van de kredietinste lling voor de desbetreffende categorie in 
wezen deugdelijk zijn. 
Bij de toekenning van risicogewichte n aan vorderingen uit hoofde van 
gespecialiseerde kredietverlening houden kredietinstellingen rekening met de 
volgende factoren: financiële draagkracht,  politieke en juridische omgeving, 
kenmerken van de transactie en/of ac tiva, draagkracht van de sponsor en 
ontwikkelaar, met inbegrip van enigerle i inkomstenstroom uit hoofde van een 
publiek-privaat partnersch ap of garantiepakket. 
6. Om voor een behandeling als een vordering op een bedrijf in aanmerking te komen, 
moeten gekochte kortlopende vorderingen op ondernemingen voldoen aan de 
minimumvereisten van deel 4, punten  104 tot en met 108. Voor gekochte 
kortlopende vorderingen op ondernemingen welk e tevens aan de in punt 12 gestelde 
voorwaarden voldoen en waarvoor het voor kred ietinstellingen te belastend zou zijn 
om de in deel 4 vervatte normen voor risicokwantificering van vorderingen op 
ondernemingen toe te passen, mag gebruik worden gemaakt van de eveneens in deel 
4 vervatte normen voor de risicokwantific ering van vorderingen op particulieren en 
kleine partijen. 
 
NL 32   NL 7. Bij gekochte kortlopende vorderingen op ond ernemingen mogen het restitueerbare 
disagio op aankopen, zekerheden of gedee ltelijke garanties die protectie voor het 
eerste verlies bij verliezen bij wanbetaling, verwateringsverliezen of beide bieden, in 
het IRB-securitisatiekader als eerste- verliesposities worden behandeld. 
8. Wanneer een instelling voor een reeks vor deringen kredietprotectie biedt onder 
voorwaarde dat de nde wanbetaling op de vorderinge n aanleiding geeft tot betaling 
en dat deze kredietgebeurtenis de beëindigi ng van het contract met zich brengt, zijn 
de in de artikelen 94 tot en met 101 voorge schreven risicogewichten van toepassing 
indien voor het product een externe kr edietbeoordeling van een erkende EKBI 
beschikbaar is. Indien er voor het product geen kredietbeoordeling van een erkende 
EKBI beschikbaar is, worden de risicoge wichten van alle beschermde vorderingen, 
op n-1 vorderingen na, geaggregeerd, waarbi j de som van de verwachte verliespost 
vermenigvuldigd met 12,5 en de risicoge wogen post niet hoger mag zijn dan het 
nominale bedrag van de door het kredie tderivaat geboden protectie vermenigvuldigd 
met 12,5. De n-1 vorderingen die bij de aggregat ie buiten beschouwing worden 
gelaten, worden op de volgende wijze ge selecteerd: het betreft elke vordering 
waarvoor de risicogewogen post lager is  dan de risicogewogen post voor alle 
vorderingen die in de ag gregatie zijn opgenomen. 
1.2. Risicogewogen posten voor vorderingen op  particulieren en kleine partijen 
9. Behoudens de punten 10 en 11 worden de risicogewogen posten voor vorderingen op 
particulieren en kleine partijen bere kend volgens de onderstaande formules: 
Correlatie (R) = ( ) () () ( )
()() ( ) () [] 35 1/ *35 11*16.0 35 1/ *35 1 03.0
−− −−−+−− −−×
EXP PD EXPEXP PD EXP 
Risicogewicht (RW):  
() ( ) ()()() [ ] ( ) 06.1*5.12* * 999.0* 1/ * 1 *5.0 5.0LGD PD G R R PDG R N LGD − −+ −−
 
N(x) staat voor de cumulatieve verdeli ngsfunctie van een standaardnormale 
willekeurige variabele (d.w.z. de kans da t een normale willekeurige variabele met 
een gemiddelde van nul en een variantie van één kleiner is dan of gelijk aan x). )(zG  
staat voor de inverse cumulatieve verd elingsfunctie van een standaardnormale 
willekeurige variabele (d.w.z. x heeft een zodanige waarde dat )(xN = z). 
Risicogewogen post = RW * waarde van de post 
10. Bij door onroerend goed gedekte vorderingen op particulieren of op kleine partijen 
vervangt een correlatie (R) van 0,15 het cijf er dat door de correlatieformule van punt 
9 wordt verkregen. 
11. Bij gekwalificeerde revolverende posities ten opzichte van particulieren en kleine 
partijen als omschreven onder a) tot en me t e), vervangt een correlatie (R) van 0,04 
het cijfer dat door de correlatiefo rmule van punt 9 wordt verkregen. 
Vorderingen worden als gekwalificeerde re volverende posities ten opzichte van 
particulieren en kleine partijen aangemerk t indien zij aan de volgende voorwaarden 
voldoen: 
 
NL 33   NL a) het gaat om posities ten opzichte van personen; 
b) het gaat om revolverende, niet door zekerheden gedekte posities die, voorzover 
de kredietlijnen niet zijn aange sproken, onvoorwaardelijk door de 
kredietinstelling kunnen worden opg ezegd (in deze context worden 
revolverende posities gedefinieerd als kredietlijnen waarbij de openstaande 
saldi van cliënten al naar  gelang hun beslissingen om  te lenen en terug te 
betalen mogen schommelen tot een gren s die door de kredietinstelling is 
vastgesteld). Onbenutte kredietlij nen mogen worden aangemerkt als 
kredietlijnen die onvoorwaardelijk kunnen worden opgezegd indien de 
kredietinstelling deze kredietlijnen krachtens  de daaraan verbonden 
voorwaarden mag opzeggen in de mate dat dit toegestaan wordt door de 
wetgeving inzake consumentenbescherming en aanverwante wetgeving; 
c) de maximumvordering op één enkele persoon in de subportefeuille bedraagt 
100 000 EUR of minder; 
d) de kredietinstelling ka n aantonen dat het gebruik va n de correlatieformule van 
deze afdeling beperkt is tot portefeuilles die gekenmerkt werden door een lage 
volatiliteit van de verliespercentages in vergelijking met het gemiddelde niveau 
van hun verliespercentages, vooral in de lage PD-banden. De toezichthouders 
onderwerpen de relatieve vol atiliteit van de verliesp ercentages van zowel alle 
gekwalificeerde revolverende retail subportefeuilles als de geaggregeerde 
gekwalificeerde revolvere nde retailportefeuille aan een onderzoek en zijn 
bereid tussen jurisdicties informatie u it te wisselen over de typische kenmerken 
van verliespercentages van gekwalificeer de revolverende retailportefeuilles; 
e) de bevoegde autoriteit is  het ermee eens dat de be handeling als gekwalificeerde 
revolverende positie spoort met de onderliggende risicokenmerken van de 
subportefeuille. 
12. Om voor een behandeling als een vordering op een particulier of op een kleine partij 
in aanmerking te komen, moeten gekocht e kortlopende vorderingen voldoen aan de 
minimumvereisten van deel 4, punten 104 tot en met 108 en aan de volgende 
voorwaarden beantwoorden: 
a) de kredietinstelling heeft de kortl opende vorderingen gekocht van niet-
verbonden, derde verkopers en haar vorde ring op de debiteur  van de vordering 
omvat geen vorderingen di e rechtstreeks of middell ijk hun oorsprong vinden 
bij de kredietinstelling zelf; 
b) de gekochte kortlopende vorderingen zijn op marktconforme wijze tot stand 
gekomen tussen de verkoper en de debiteur. Te ontvangen posten en 
kortlopende vorderingen opgenomen in tegenrekeningen tussen ondernemingen 
die van elkaar kopen en aan elkaar ve rkopen, komen als zodanig niet in 
aanmerking; 
c) de kopende kredietinstel ling heeft recht op alle opbr engsten van de gekochte 
kortlopende vorderingen of een even redig belang in de opbrengsten; 
d) de portefeuille gekochte kortlopende  vorderingen is voldoende gespreid. 
 
NL 34   NL 13. Bij gekochte kortlopende vorderingen mogen het restitueerbare disagio op aankopen, 
zekerheden of gedeeltelijke garanties di e protectie voor het eerste verlies bij 
verliezen bij wanbetaling, verwateringsve rliezen of beide bieden, in het IRB-
securitisatiekader als eerste-verliesposities worden behandeld. 
14. Bij hybride pools van gekochte kortlopende vor deringen op particulieren of op kleine 
partijen waarbij de kopende kredieti nstelling door onroerend goed gedekte 
vorderingen en gekwalificeerde revolverende  posities ten opzichte van particulieren 
en kleine partijen niet ka n onderscheiden van andere vord eringen op part iculieren en 
kleine partijen, is de risicogewich tfunctie van toepassing die de hoogste 
kapitaalvereisten voor deze vorderingen oplevert. 
1.3. Risicogewogen posten voor posities in aandelen 
15. Mits de bevoegde autoriteiten daarmee instemmen, mag een kredietinstelling 
verschillende benaderingen voor verschil lende portefeuilles volgen wanneer de 
kredietinstelling zelf intern verschillende  benaderingen volgt. Wanneer het een 
kredietinstelling wordt toegestaan verschille nde benaderingen te vol gen, toont zij ten 
behoeve van de bevoegde autoriteiten naar behoren aan dat het gaat om een 
consequente keuze die niet  is ingegeven door redene n van toezichtarbitrage. 
16. In afwijking van punt 15 kunnen de bevoe gde autoriteiten toestaan dat de 
risicogewogen posten voor posities in aandelen van ondernemingen die 
nevendiensten verrichten, worden bepaal d volgens de behandeling die geldt voor 
andere activa die geen kredietverplichtingen zijn. 
1.3.1.  Eenvoudige risicogewichtenbenadering 
17. De risicogewogen posten worden bereke nd volgens de onderstaande formule: 
Risicogewicht (RW) = 190% voor posities in  niet ter beurze verhandelde aandelen in 
voldoende gespreide portefeuilles. 
Risicogewicht (RW) = 290% voor posities  in ter beurze verhandelde aandelen. 
Risicogewicht (RW) = 370% voor alle  overige posities in aandelen. 
Risicogewogen post = RW * waarde van de post  
18. Het is toegestaan van cashpos ities à la baisse en afgeleide instrumenten buiten de 
handelsportefeuille gebruik te maken om hausseposities in dezelfde individuele 
aandelen te compenseren, mits deze  instrumenten uitdrukkelijk als 
dekkingsinstrumenten van specifieke posities in aandelen worden aangemerkt en 
mits zij voor ten minste nog een jaar dekking verschaffen. Andere baisseposities 
worden behandeld alsof het gaat om hau sseposities, waarbij op de absolute waarde 
van elke positie het relevante risicogewicht wordt toegepast. Bij posities waarvan de 
looptijden van elkaar verschillen, wo rdt de methode voor vorderingen op 
ondernemingen toegepast. 
19. Kredietinstellingen kunnen met een niet-volgest orte kredietprotectie voor een positie 
in aandelen rekening houden volgens de in de artikelen 90 tot en  met 93 beschreven 
methode. 
 
NL 35   NL 1.3.2.  PD/LGD-benadering 
20. De risicogewogen posten worden berekend vo lgens de formules in punt 3. Indien 
kredietinstellingen niet over voldoende inform atie beschikken om de in deel 4, 
punten 44 tot en met 48, vervatte definitie van wanbetaling te gebruiken, worden de 
risicogewichten vermenigvul digd met een factor 1,5. 
21. Op het niveau van de individuele vor dering mag de som van de verwachte 
verliespost vermenigvuldigd met 12,5 en de  risicogewogen post niet hoger zijn dan 
de waarde van de post vermenigvuldigd met 12,5. 
22. Kredietinstellingen kunnen met een niet-volgest orte kredietprotectie voor een positie 
in aandelen rekening houden volgens de in de artikelen 90 tot en  met 93 beschreven 
methode. In dat geval geldt voor de  vordering op de verschaffer van het 
dekkingsinstrument een LGD van 90%. Voor posities in niet ter beurze verhandelde 
aandelen in voldoende gespreide portefeuill es mag gebruik worden gemaakt van een 
LGD van 65%. Voor deze doelei nden is M gelijk aan 5 jaar. 
1.3.3.  Interne-modellenbenadering 
23. De risicogewogen post is he t potentiële verlies (value-a t-risk – VAR) op de posities 
in aandelen van de kredieti nstelling dat is bepaald aan  de hand van interne VAR-
modellen met een eenzijdig betrouwbaarhe idsinterval van 99% van het verschil 
tussen driemaandelijkse rendementen en een passend risicovrij percentage berekend 
over een lange steekproefperiode, vermeni gvuldigd met 12,5. Op het niveau van de 
individuele vordering mag de risicogewogen post niet minder zijn dan de som van de 
bij de PD/LGD-benadering vereiste mi nimale risicogewogen post en de 
overeenkomstige verwachte verlie spost vermenigvuldigd met 12,5. 
24. Kredietinstellingen kunnen met een niet-volgest orte kredietprotectie voor een positie 
in aandelen rekening houden. 
1.4. Risicogewogen posten voor andere activa die geen kredietverplichting zijn 
25. De risicogewogen posten worden bereke nd volgens de onderstaande formule: 
Risicogewogen post = 100% * waarde van de post 
2. BEREKENING VAN RISICOGEWOGEN POSTEN VOOR HET VERWATERINGSRISICO VAN 
GEKOCHTE KORTLOPENDE VORDERINGEN  
26. Risicogewichten voor het verwateringsri sico van gekochte kortlopende vorderingen 
op ondernemingen en vorderingen op pa rticulieren en kleine partijen: 
De risicogewogen posten worden berekend volgens de formules in punt 3. De 
inputparameters PD en LGD worden bepaald op de in deel 2 beschreven wijze, de 
waarde van de post wordt vastgesteld op de in  deel 3 beschreven wijze en M is gelijk 
aan 1 jaar. Indien kredietinstellingen ten be hoeve van de bevoegde autoriteiten naar 
behoren kunnen aantonen dat het verwaterings risico te verwaarlozen is, behoeft er 
geen rekening mee te worden gehouden. 
 
NL 36   NL 3. BEREKENING VAN VERWACHTE VERLIESPOSTEN  
27. Tenzij anders is aangegeven, worden de inputparameters PD en LGD bepaald op de 
in deel 2 beschreven wijze en de waarde  van de post op de in  deel 3 beschreven 
wijze. 
28. De verwachte verliesposten voor vorder ingen op ondernemingen, instellingen en 
centrale overheden en centrale banken, al sook voor vorderingen op particulieren en 
kleine partijen worden berekend volgens de onderstaande formules: 
Verwacht verlies (Expected loss – EL) = PD × LGD 
Verwachte verliespost = EL × waarde van de post 
Het agio op gekochte kortlopende vorderingen wordt als EL behandeld. 
29. De EL-waarden voor vorderingen uit hoofde  van gespecialiseerde kredietverlening 
waarbij kredietinstellingen ge bruik maken van de in punt 5 beschreven methode voor 
de toekenning van risicogewichten, worden toegewezen conform tabel 2. 
Tabel 2 
Resterende looptijd categorie 
1 categorie 
2 categorie 
3 categorie 
4 categorie 
5 
Minder dan 2,5 jaar 0% 0,4% 2,8% 8% 50% 
Ten minste 2,5 jaar 
EL 0,4% 0,8% 2,8% 8% 50% 
 
Wanneer de bevoegde autoriteiten een kredie tinstelling hebben toegestaan aan alle 
vorderingen van categorie 1 een preferenti eel risicogewicht van 50% en aan alle 
vorderingen van categorie 2 een risicogewicht van 70% to e te kennen, dan bedraagt 
de EL-waarde voor vorderingen van categor ie 1 0% en die voor vorderingen van 
categorie 2 0,4%. 
30. De verwachte verliesposten voor posities  in aandelen waarbij de risicogewogen 
posten worden berekend volgens de in de punten 17, 18 en 19 beschreven methoden, 
worden berekend volgens de onderstaande formule: 
Verwachte verliespost = EL × waarde van de post 
Daarbij gelden de volgende EL-waarden: 
Verwacht verlies (EL) = 0,8% voor pos ities in niet ter beurze verhandelde 
aandelen in voldoende gespreide portefeuilles 
Verwacht verlies (EL) = 0,8% voor positi es in ter beurze verhandelde aandelen 
Verwacht verlies (EL) = 2,4% voor a lle overige posities in aandelen 
 
NL 37   NL 31. De verwachte verliesposten voor posities  in aandelen waarbij de risicogewogen 
posten worden berekend volgens de in de punten 20, 21 en 22 beschreven methoden, 
worden berekend volgens de onderstaande formules:  
Verwacht verlies (EL) = PD × LGD 
Verwachte verliespost = EL × waarde van de post 
32. De verwachte verliesposten voor posities  in aandelen waarbij de risicogewogen 
posten worden berekend volgens de in de punten 23 en 24 beschreven methoden, zijn 
gelijk aan 0%. 
33. De verwachte verliesposten voor het verw ateringsrisico van gekochte kortlopende 
vorderingen worden berekend volge ns de onderstaande formules: 
Verwacht verlies (EL) = PD × LGD 
Verwachte verliespost = EL × waarde van de post 
4. BEHANDELING VAN VERWACHTE VERLIESPOSTEN  
34. De overeenkomstig de punten 28, 29 en 33 berekende verwachte verliesposten 
worden in mindering gebracht op de som van de met deze posten samenhangende 
waardeaanpassingen en voorzieningen. Het conf orm deel 3, punt 1, bepaalde disagio 
op gekochte kortlopende vorderingen wo rdt op dezelfde wijze behandeld als 
waardeaanpassingen, terwijl het conform deel 3, punt 1, bepaalde agio op gekochte 
kortlopende vorderingen bij het verwachte verlies wordt geteld. Verwachte 
verliesposten voor gesecuritiseerde vorderingen en met deze vorderingen 
samenhangende waardeaanpassingen en vordering en worden niet in deze berekening 
meegenomen. 
 
NL 38   NL Deel 2 - PD, LGD en looptijd  
1. De inputparameters kans op wanbetaling (pr obability of default – PD), verlies bij 
wanbetaling (loss given default – LGD) en  looptijdwaarde (maturity value – M) voor 
de berekening van de in deel 1 gespecifi ceerde risicogewogen posten en verwachte 
verliesposten worden door de kredietinstel lingen geraamd overeenkomstig deel 4 en 
met inachtneming van de onderstaande voorschriften. 
1. VORDERINGEN OP ONDERNEMINGEN , INSTELLINGEN EN CENTRALE OVERHEDEN EN 
CENTRALE BANKEN  
1.1. PD 
2. De PD van een vordering op een bedrijf of op een instelling is ten minste gelijk aan 
0,03%. 
3. Voor gekochte kortlopende vorderi ngen op ondernemingen waarvoor een 
kredietinstelling niet kan aantonen dat ha ar PD-ramingen aan de minimumvereisten 
van deel 4 voldoen, worden de PD’s bep aald volgens de volgende methoden: de PD 
voor niet-achtergesteld e rechten op gekochte kortlopende vorderingen op 
ondernemingen is gelijk aan de door de kr edietinstelling geraamde EL gedeeld door 
de LGD voor deze kortlopende vorderingen; voor achtergestelde rechten op gekochte 
kortlopende vorderingen op ondernemingen is de PD gelijk aan de door de 
kredietinstelling geraamde EL. Indien het een kredietinstelling is toegestaan eigen 
LGD-ramingen voor vorderingen op ondernemi ngen te hanteren en  indien zij haar 
EL-ramingen voor gekochte kortlopende  vorderingen op ondernemingen op 
betrouwbare wijze kan ontbinden in PD’s  en LGD’s, mag de PD-raming worden 
gebruikt. 
4. De PD voor debiteuren voor wie er sprake  is van wanbetaling, is gelijk aan 100%. 
5. Kredietinstellingen mogen niet-volgestorte kredietprotectie overeenkomstig het 
bepaalde in de artikelen 90 tot en met 93 in aanmerking nemen. 
6. Kredietinstellingen die eigen LGD-raminge n gebruiken, mogen niet-volgestorte 
kredietprotectie in aanmerking nemen door  hun PD’s aan te passen met inachtneming 
van punt 10. 
7. Voor het verwateringsrisico van gekochte kortlopende vorderingen op 
ondernemingen is de PD gelijk aan de EL-ra ming voor het verwateringsrisico. Indien 
het een kredietinstelling is toegestaan eigen LGD-ramingen voor vorderingen op 
ondernemingen te hanteren en indien zij haar EL-ramingen voor het 
verwateringsrisico van gekochte kortlo pende vorderingen op ondernemingen op 
betrouwbare wijze kan ontbinden in PD’s  en LGD’s, mag de PD-raming worden 
gebruikt. 
1.2. LGD 
8. Kredietinstellingen hanteren de volgende LGD-waarden: 
 
NL 39   NL a) voor niet-achtergestelde vorderingen  zonder toelaatbar e zekerheid: 45%; 
b) voor achtergestelde vorderingen zo nder toelaatbare zekerheid: 75%; 
c) kredietinstellingen kunnen volgestorte en niet-volgestorte kredietprotectie in de 
LGD in aanmerking nemen overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 90 tot 
en met 93; 
d) aan gedekte obligaties als omschreven in bijlage VI, deel 1, punten 65, 66 en 
67, mag een LGD-waarde van 12,5% worden toegekend; 
e) voor niet-achtergestelde gekochte ko rtlopende vorderingen op ondernemingen 
waarvoor een kredietinstelling niet ka n aantonen dat haar PD-ramingen aan de 
minimumvereisten van deel 4 voldoen: 45%; 
f) achtergestelde gekochte kortlopende  vorderingen op ondernemingen waarvoor 
een kredietinstelling niet kan aan tonen dat haar PD-ramingen aan de 
minimumvereisten van deel 4 voldoen: 100%; 
g) voor het verwateringsrisico va n gekochte kortlopende vorderingen op 
ondernemingen: 75%. 
9. Indien het een kredietinstelling is toeges taan eigen LGD-ramingen voor vorderingen 
op ondernemingen te hanteren en indi en zij haar EL-ramingen voor gekochte 
kortlopende vorderingen op ondernemingen op betrouwbare wijze kan ontbinden in 
PD’s en LGD’s, mag in afwijking va n punt 8 voor het verwaterings- en 
wanbetalingsrisico de LGD-raming voor gekochte kortlopende vorderingen op 
ondernemingen worden gebruikt. 
10. Indien het een kredietinstelling is toeges taan eigen LGD-ramingen voor vorderingen 
op ondernemingen, instellingen en centr ale overheden en centrale banken te 
hanteren, mag niet-volgestorte kredietp rotectie in afwijking van punt 8 in 
aanmerking worden genomen door de PD- of  LGD-ramingen aan te passen, mits de 
minimumvereisten van deel 4 in acht word en genomen en de bevoegde autoriteiten 
daarmee instemmen. Een kredietinstelling kent aan gegarandeerde vorderingen geen 
zodanig aangepaste PD of LGD toe dat het aa ngepaste risicogewicht lager is dan dat 
van een vergelijkbare rechtstreekse  vordering op de garantiegever. 
1.3. Looptijd 
11. Behoudens punt 12 kennen kredietinstellinge n aan vorderingen die ontstaan als 
gevolg van retrocessieovereenkomsten dan we l verstrekte of opgenomen effecten- of 
grondstoffenleningen een looptijdwaarde (M) van 0,5 jaar toe en aan alle andere 
vorderingen een M van 2,5 jaar. De be voegde autoriteiten kunnen van alle 
kredietinstellingen in hun r echtsgebied verlangen dat zi j voor elke vordering gebruik 
maken van M zoals berekend op de in punt 12 beschreven wijze. 
12. Kredietinstellingen die eigen LGD’s of omrekeningsfactoren voor vorderingen op 
ondernemingen, instellingen of centrale overheden en centrale banken mogen 
gebruiken, berekenen voor elk van deze vor deringen M op de onder a) tot en met e) 
beschreven wijze en met inachtneming van de punten 13, 14 en 15. In al deze 
gevallen mag M niet meer bedragen dan 5 jaar. 
 
NL 40   NL a) Voor een instrument dat onderworpe n is aan een kasstroomschema, wordt M 
berekend volgens de onderstaande formule: 
M = MAX{1; MIN{ ∑∑
tt t
tCF CFt / *  ; 5}} 
waarbij CF t staat voor de kasstromen (hoofdsom , rentebetalingen en provisies) 
die de debiteur in periode t contr actueel verplicht is te betalen. 
b) Voor afgeleide instrumenten die onderworpen zijn aan een 
kaderverrekeningsovereenkomst, is M gelijk aan de gewogen gemiddelde 
resterende looptijd van de vordering, waarbij M ten minste gelijk is aan 1 jaar. 
Voor de weging van de looptijd wordt de theoretische hoofdsom van elke 
vordering gebruikt. 
c) Voor vorderingen die ontstaan als ge volg van retrocessieo vereenkomsten dan 
wel verstrekte of opgenomen eff ecten- of grondstoffenleningen die 
onderworpen zijn aan een kaderverrekeningsovereenkomst, is M gelijk aan de 
gewogen gemiddelde looptijd van de transacties, waarbij M ten minste gelijk is 
aan 5 dagen. Voor de weging van de l ooptijd wordt de theo retische hoofdsom 
van elke vordering gebruikt. 
d) Indien een kredietinstelling voor  gekochte kortlopende vorderingen op 
ondernemingen eigen PD-ramingen ma g gebruiken, is voor opgenomen 
bedragen M gelijk aan de gewogen gemiddelde looptijd van de gekochte 
kortlopende vorderingen, waarbij M ten mins te gelijk is aan 1 jaar. Deze zelfde 
waarde van M wordt ook gebruikt voor niet-opgenomen bedragen in het kader 
van een gecommitteerde koopfaciliteit m its de koopovereenkomst effectieve 
bedingen, vervroegde-aflossingsbepalinge n of andere kenmerken omvat die de 
kopende kredietinstelling bescherming bieden tegen een significante 
verslechtering van de kwaliteit van de toekomstige kortlopende vorderingen 
die zij gedurende de looptijd van de faciliteit verplicht is te kopen. Bij gebreke 
van dergelijke effectieve beschermingsmiddelen wordt M voor niet-
opgenomen bedragen berekend als de so m van de langstlopende kortlopende 
potentiële vordering in het kader van de koopovereenkomst en de resterende 
looptijd van de koopfaciliteit, waarbij M ten minste gelijk is aan 1 jaar. 
e) Voor alle andere inst rumenten dan die welke in dit punt worden genoemd of 
ingeval een kredietinstelling niet in staat is M op de  onder a) beschreven wijze 
te berekenen, is M gelijk aan de maximale  resterende periode (in jaren) die de 
debiteur mag wachten om zijn contra ctuele verplichtingen volledig na te 
komen, waarbij M ten minste gelijk is aan 1 jaar. 
13. Voor door de bevoegde autoriteiten ge specificeerde kortlopende vorderingen 
waarvan de resterende looptijd minder is dan een jaar en die geen deel uitmaken van 
de doorlopende financiering door de kredie tinstelling van de debiteur, is M in 
afwijking van punt 12, onder a), b), d) en e), ten minste gelijk aan 1 dag. 
14. Voor vorderingen op ondernemingen die zich  in de Gemeenschap bevinden en een 
geconsolideerde omzet en een geconsolideerd vermogen van minder dan 
 
NL 41   NL 500 miljoen EUR hebben, kunnen de bevoegde autoriteiten het in punt 11 beschreven 
gebruik van M toestaan. 
15. Looptijdverschillen worden behandeld op de in de artikelen 91 tot en met 93 
beschreven wijze. 
2. VORDERINGEN OP PARTICULIEREN EN KLEINE PARTIJEN  
2.1. PD 
16. De PD van een vordering is ten minste gelijk aan 0,03%. 
17. De PD van debiteuren of, bij een verplich tingenbenadering, de PD van vorderingen 
waarbij er sprake is van wa nbetaling is gelijk aan 100%. 
18. Voor het verwateringsrisico van gekocht e kortlopende vorderingen is de PD gelijk 
aan de EL-ramingen voor het verwateringsri sico. Indien een kredietinstelling haar 
EL-ramingen voor het verwateringsrisico van gekochte kortlopende vorderingen op 
betrouwbare wijze kan ontbinden in PD’s  en LGD’s, mag de PD-raming worden 
gebruikt. 
19. Niet-volgestorte kredietprotectie kan in  aanmerking worden genomen door de PD’s 
aan te passen met inachtneming van punt 21. 
2.2. LGD 
20. Kredietinstellingen zorgen voor eigen LGD -ramingen, waarbij de minimumvereisten 
van deel 4 in acht worden genomen en de  goedkeuring van de be voegde autoriteiten 
is vereist. Voor het verwateringsrisico  van gekochte kortlopende vorderingen wordt 
een LGD-waarde van 75% gebruikt. Indien  een kredietinstelli ng haar EL-ramingen 
voor het verwateringsrisico van gekocht e kortlopende vorderingen op betrouwbare 
wijze kan ontbinden in PD’s en LGD’s,  mag de LGD-raming worden gebruikt. 
21. Niet-volgestorte kredietprotectie ter de kking van een individuele vordering of een 
pool van vorderingen kan in aanmerking worden genomen door de PD- of LGD-
ramingen aan te passen, waarbij de minimu mvereisten van deel 4, punten 95 tot en 
met 103, in acht worden genomen en de goe dkeuring van de bevoegde autoriteiten is 
vereist. Een kredietinstelling kent aan gegarandeerde vorderingen geen zodanig 
aangepaste PD of LGD toe dat het aangepast e risicogewicht lager is dan dat van een 
vergelijkbare rechtstreekse vor dering op de garantiegever. 
3. TOEPASSING VAN DE PD/LGD- METHODE OP POSITIES IN AANDELEN  
3.1. PD 
22. De PD’s worden bepaald volgens de methoden die gelden voor vorderingen op 
ondernemingen. 
De volgende minimum-PD’s zijn van toepassing: 
 
NL 42   NL a) 0,09% voor posities in ter beurze verhandelde aandelen, waarbij de 
investering/belegging past in het ka der van een duurzame cliëntrelatie; 
b) 0,09% voor posities in niet ter be urze verhandelde aande len, waarbij de 
opbrengsten van de investering/beleggi ng berusten op regelmatige en 
periodieke kasstromen die niet samenhangen met vermogenswinsten; 
c) 0,40% voor posities in ter beurze verh andelde aandelen, met inbegrip van 
andere tekortposities als be doeld in deel 1, punt 17; 
d) 1,25% voor alle overige posities in  aandelen, met inbegrip van andere 
tekortposities als bedoeld in deel 1, punt 17. 
3.2. LGD 
23. Aan posities in niet ter beurze verh andelde aandelen in voldoende gespreide 
portefeuilles kan een LGD van 65% worden toegekend. 
24. Aan alle overige posities word t een LGD van 90% toegekend. 
3.3. Looptijd 
25. Aan alle posities wordt een M van 5 jaar toegekend. 
 
NL 43   NL Deel 3 – Waarde van de posten  
1. VORDERINGEN OP ONDERNEMINGEN , INSTELLINGEN , CENTRALE OVERHEDEN EN 
CENTRALE BANKEN EN VORDERINGEN OP  PARTICULIEREN EN KLEINE PARTIJEN  
1. Tenzij anders is aangegeven, wordt voor op de balans opgenomen vorderingen de 
waarde van de post bepaald exclusief waardeaanpassingen. Deze regel geldt ook 
voor activa die worden gekocht tegen een a ndere prijs dan het verschuldigde bedrag. 
Voor gekochte activa wordt het verschil tussen het verschuldi gde bedrag en de in de 
balans van kredietinstellingen opgenomen nettowaarde disagio genoemd als het 
verschuldigde bedrag groter is  en agio als het kleiner is. 
2. Wanneer kredietinstellingen bij retroce ssieovereenkomsten/verstrekte of opgenomen 
effectenleningen van kaderverrekeningsove reenkomsten gebruik maken, wordt de 
waarde van de post berekend overeenkoms tig de artikelen 90 tot en met 93. 
3. Bij saldering van leningen en deposito ’s passen kredietinstellingen voor de 
berekening van de waarde van de posten de in de artikelen 90 tot en met 93 
beschreven methoden toe. 
4. Bij lease-overeenkomsten is de waarde va n de post gelijk aan de gedisconteerde 
stroom van leasebetalingen. 
5. Indien het gaat om een in bijlage IV ge noemde post, wordt de waarde ervan bepaald 
aan de hand van een van de twee methoden die in bijlage III zijn beschreven. 
6. De waarde die wordt gehanteerd voor de  berekening van de risicogewogen posten 
die betrekking hebben op gekochte kortlopende vorderingen, is het uitstaande bedrag 
verminderd met het kapitaalvereiste  voor het verwateringsrisico vóór 
kredietrisicovermindering. 
7. In afwijking van punt 5 worden de in bijlage III beschreven methoden niet 
gehanteerd voor op erkende beur zen verhandelde contracten en valutacontracten (met 
uitzondering van goudcontracten) met een oorspronkelijke looptijd van ten hoogste 
14 kalenderdagen. Aan dergelijke contracten  wordt een waarde van nul toegekend. 
8. In afwijking van punt 5 kunnen de bevoegde au toriteiten besluiten de in bijlage III 
beschreven methoden niet toe te passen op en een waarde van nul  toe te kennen aan 
onderhandse contracten (over- the-counter of OTC contract s) die zijn gecleard door 
een clearinginstelling die optreedt als ju ridische tegenpartij en waarbij alle 
deelnemers het risico dat z ij voor de clearinginstelling belichamen dagelijks volledig 
met zekerheden dekken, zodat een protectie wordt geboden die zowel de actuele 
vervangingskosten als het potentiële  toekomstige risico afdekt. 
De gestelde zekerheden vol doen aan één van de volgende drie voorwaarden: 
a) zij komen in aanmerking voor een risicogewicht van 0%; 
b) het betreft termijndeposito’s bij de  leningverstrekkende kredietinstelling; 
 
NL 44   NL c) het betreft door de leningverstrekkende kredietinstelling uitgegeven en bij haar 
gedeponeerde depositocertificaten of soortgelijke instrumenten. 
De bevoegde autoriteit is ervan overtui gd dat er geen gevaar bestaat dat het 
totaalbedrag van de vorderingen van de cl earinginstelling de marktwaarde van de 
gestelde zekerheden overtreft. 
9. De waarde van niet-aangesproken ge kochte verplichtingen uit hoofde van 
revolverende posities ten opzichte van ondernemingen wordt berekend door het 
gecommitteerde maar niet opgenomen be drag te vermenigvuldigen met 75%. 
10. Bij een positie in ef fecten of grondstoffen die verkoc ht, gedeponeerd of geleend zijn 
in het kader van een retrocessieoveree nkomst of een verstrekte of opgenomen 
effecten- of grondstoffenlening, is de  waarde van de post gelijk aan de 
overeenkomstig artikel 74 bepaalde waar de van de effecten of grondstoffen. 
Wanneer de in bijlage VIII, deel 3, beschr even uitgebreide benadering van financiële 
zekerheden wordt toegepast, wordt de waarde van de post verhoogd met de 
volatiliteitsaanpassing die in bijlage VIII, deel 3, voor de effecten of grondstoffen in 
kwestie is aangegeven. 
11. De waarde van de volgende posten wordt berekend door het gecommitteerde maar 
niet opgenomen bedrag te vermeni gvuldigen met een omrekeningsfactor. 
Kredietinstellingen maken gebruik van de volgende omrekeningsfactoren: 
a) voor niet-gecommitteerde kredietlijnen  die door een kredietinstelling op elk 
tijdstip zonder opzegtermijn onvoorw aardelijk kunnen worden opgezegd of 
waarvoor uitdrukkelijk in automatis che opzegging is voorzien, geldt een 
omrekeningsfactor van 0%. Om een om rekeningsfactor van 0% te mogen 
toepassen, moeten kredietinstellingen nauw lettend de financiële situatie van de 
debiteur volgen en moeten hun interne-co ntrolesystemen hen in staat stellen 
onmiddellijk een verslechtering van de kr edietkwaliteit van de debiteur te 
detecteren. Onbenutte kredietlijnen ten behoeve van particulieren en kleine 
partijen mogen worden aangemerkt al s kredietlijnen di e onvoorwaardelijk 
kunnen worden opgezegd indien de kredie tinstelling deze krachtens de daaraan 
verbonden voorwaarden mag opzeggen in de  mate dat dit toegestaan wordt 
door de wetgeving inzake consumentenbescherming en aanverwante 
wetgeving; 
b) voor kortlopend documentair krediet waaraan goederenhand el ten grondslag 
ligt, geldt een omrekeningsfactor van 20% voor zowel de uitgevende als de 
confirmerende instelling; 
c) voor andere kredietlijnen, note issuan ce facilities (NIF s) en revolving 
underwriting facilities (RUFs) geld t een omrekeningsfactor van 75%; 
d) kredietinstellingen die aan de in d eel 4 gespecificeerde minimumvereisten 
voldoen om eigen ramingen van omrekeni ngsfactoren te gebruiken, mogen 
eigen ramingen van omrekeningsfactor en voor verschillende producttypen 
gebruiken, mits zij daarvoor de to estemming krijgen van de bevoegde 
autoriteiten. 
 
NL 45   NL 12. Wanneer een verplichting be trekking heeft op de uitbreiding van een andere 
verplichting, wordt gebruik gemaakt van de  laagste van beide omrekeningsfactoren 
die voor de individuele  verplichting gelden. 
13. Voor alle andere pos ten buiten de balanstelling dan di e welke in de punten 1 tot en 
met 11 worden vermeld, wordt de waarde bepaald conform bijlage II. 
2. POSITIES IN AANDELEN  
14. De waarde van de post is de waarde di e in de jaarrekening is opgenomen. Voor 
posities in aandelen zijn de volgende waarden toelaatbaar: 
a) voor tegen reële waarde ge waardeerde beleggingen waarbij 
waardeveranderingen via de inkomsten  direct naar het eigen vermogen 
doorstromen, is de waarde van de pos t de in de bala ns opgenomen reële 
waarde; 
b) voor tegen reële waarde ge waardeerde beleggingen waarbij 
waardeveranderingen niet vi a de inkomsten naar het eigen vermogen maar naar 
een apart vermogensbestanddeel na belas tingen stromen, is de waarde van de 
post de in de balans opgenomen reële waarde; 
c) voor tegen kostprijs of de lagere mark twaarde gewaardeerde beleggingen is de 
waarde van de post de in de balans opgenomen kostprijs of marktwaarde. 
3. ANDERE ACTIVA DIE GEEN KREDIETVERPLICHTINGEN ZIJN  
15. De waarde van andere activa die geen kredie tverplichtingen zijn, is gelijk aan de in 
de jaarrekening opgenomen waarde. 
 
NL 46   NL Deel 4 – Minimumvereisten voor de interne-ratingbenadering  
1. RATINGSYSTEMEN  
1. Een “ratingsysteem” omvat alle methode n, processen, controlemaatregelen, 
gegevensverzamelings- en IT-systemen die de  beoordeling van het kredietrisico, de 
onderbrenging van vorderingen in klassen of  groepen (rating) en de kwantificering 
van ramingen betreffende wanbetalingen en verliezen voor een bepaald type 
vordering ondersteunen. 
2. Indien een kredietinstelling van meerdere ratingsystemen gebruik maakt, wordt de 
gedachtegang achter de toewijzing van een ra tingsysteem voor een bepaalde debiteur 
of transactie schriftelijk vastgelegd en op zodanige wijze toegepast dat het 
risiconiveau adequaat wordt weerspiegeld. 
3. De toewijzingscriteria en -procedures worden periodiek aan een nieuw onderzoek 
onderworpen om na te gaan of zij nog steeds adequaat zijn voor de actuele 
portefeuille en externe omstandigheden. 
1.1. Opzet van ratingsystemen 
4. Wanneer een kredietinstelling gebr uik maakt van directe ramingen van 
risicoparameters, mogen deze worden aangemerkt als outputs van klassen op een 
continue ratingschaal. 
1.1.1.  Vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken 
5. Een ratingsysteem houdt rekening met de debi teuren- en transactierisicokenmerken. 
6. Een ratingsysteem heeft een ratingschaal  voor debiteuren welke uitsluitend 
betrekking heeft op de kwantifi cering van het risico dat de debiteur in gebreke blijft. 
De ratingschaal voor debiteuren telt ten minste 7 klassen voor niet in gebreke 
gebleven debiteuren en één voor in gebreke gebleven debiteuren. 
7. Een “debiteurenklasse” is een risicocategorie in een rati ngschaal voor debiteuren van 
een ratingsysteem waarin debiteuren worden ondergebracht op grond van een 
gespecificeerd en welbepaald samenstel va n ratingcriteria en waaruit PD-ramingen 
worden afgeleid. Een kredietinstelling legt de relatie tussen debiteurenklassen 
schriftelijk vast in termen van het met de verschillende debiteurenklassen 
samenhangende niveau van het wanbetalingsrisico en in te rmen van de gehanteerde 
criteria om de diverse risiconiv eaus van elkaar te onderscheiden. 
8. Kredietinstellingen waarvan de portefeuilles in een bepaald marktsegment en in een 
bepaald deel van de PD-verdeling zijn gec oncentreerd, zorgen ervoor dat er binnen 
dat deel genoeg debiteurenklassen zijn om  ongewenste concentraties van debiteuren 
in één bepaalde klasse te vermijden. Significante concentraties in één klasse worden 
gemotiveerd door middel van overtuigend empi risch bewijsmateriaal waaruit blijkt 
dat de debiteurenklasse een redelijk sm alle PD-bandbreedte bestrijkt en dat het 
 
NL 47   NL wanbetalingsrisico dat aan alle  in de desbetreffende klasse  ondergebrachte debiteuren 
verbonden is, binnen die bandbreedte valt. 
9. Opdat het gebruik van eigen LGD-ra mingen voor de berekening van het 
kapitaalvereiste voor erkenni ng door de bevoegde autoriteiten in aanmerking komt, 
omvat een ratingsysteem een afzonderlijke ratingschaal voor faciliteiten waarin 
uitsluitend met de LGD verband hou dende transactiekenmerken worden 
weerspiegeld. 
10. Opdat het gebruik van eigen ramingen van omrekeningsfactoren voor de berekening 
van het kapitaalvereiste voor  erkenning door de bevoegde au toriteiten in aanmerking 
komt, omvat een ratingsysteem een afzond erlijke ratingschaal  voor faciliteiten 
waarin uitsluitend met de omrekeningsfactor verband houdende transactiekenmerken 
worden weerspiegeld. 
11. Een “faciliteitsklasse” is een risicocategorie in een sch aal voor faciliteiten van een 
ratingsysteem waarin vorderingen wo rden ondergebracht op grond van een 
gespecificeerd en welbepaald samenstel va n ratingcriteria en waaruit ofwel LGD-
ramingen, ofwel ramingen van omrekeningsfactoren worden afgeleid. De definitie 
van de klasse omvat een beschrijving va n de wijze waarop een vordering in een 
klasse wordt ondergebr acht en van de gehanteerde crit eria om de risiconiveaus van 
de diverse klassen van elkaar te onderscheiden. 
12. Significante concentraties in één facil iteitsklasse worden gemotiveerd door middel 
van overtuigend empirisch bewijsmateriaal waaruit blijkt dat de faciliteitsklasse een 
redelijk smalle LGD- of om rekeningsfactorbandbreedte best rijkt en dat het risico dat 
aan alle in de desbetreffende  klasse ondergebrachte vord eringen verbonden is, binnen 
die bandbreedte valt. 
13. Kredietinstellingen die voor de toekenning van risicogewichten aan vorderingen uit 
hoofde van gespecialiseerde kr edietverlening de in deel 1, punt 5, beschreven 
methoden toepassen, zijn vrijgesteld van de verplichting om een ratingschaal voor 
debiteuren te hanteren welke uitsluitend he t risico kwantificeert dat de debiteur in 
gebreke blijft voor deze vorderingen. In afwijking van punt 6 hebben de 
kredietinstellingen voor deze vorderingen ten minste 4 klassen voor niet in gebreke 
gebleven debiteuren en ten minste één voor in gebreke gebleven debiteuren. 
1.1.2.  Vorderingen op particulieren en kleine partijen 
14. Ratingsystemen weerspiegelen zowel het de biteuren- als het transactierisico en 
houden rekening met alle relevante deb iteuren- en transactiekenmerken. 
15. Het risico is op zodanige wijze gediffere ntieerd dat het aantal vorderingen in een 
gegeven klasse of groep toer eikend is voor een zinvolle kwantificering en validatie 
van de verlieskenmerken op het niveau van de klasse of groep. De vorderingen en 
debiteuren zijn op zodanige wijze over de klassen of groepen verdeeld dat 
buitensporige concentraties worden vermeden. 
16. Kredietinstellingen tonen aan dat de procedure voor de onderbrenging van 
vorderingen in klassen of gr oepen in een zinvolle risicodi fferentiatie resulteert, een 
groepering van voldoende homogene vorde ringen oplevert en een accurate en 
 
NL 48   NL consequente raming van de verlieskenmerken op het niveau van de klasse of groep 
mogelijk maakt. Voor gekochte kortlopende  vorderingen weerspiegelt de groepering 
de overnemingspraktijken van de verkope r en de heterogeniteit van hun cliënten. 
17. Kredietinstellingen houden rekening met de  volgende risicobepalende factoren 
wanneer zij vorderingen in klas sen of groepen onderbrengen: 
a) debiteurenrisicokenmerken; 
b) transactierisicokenmerken, met inbegr ip van product- of zekerhedentypen of 
beide. Kredietinstellingen gaan ui tdrukkelijk in op gevallen waarin voor 
verschillenden vorderingen dezel fde zekerheden zijn gesteld; 
c) achterstalligheid, tenzij de kredieti nstelling ten behoeve van haar bevoegde 
autoriteiten naar behoren aantoont dat achterstalligheid geen echt bepalende 
factor voor het risico  van de vordering is. 
1.2. Onderbrenging in klassen of groepen 
18. Een kredietinstelling past specifieke defin ities, procedures en criteria toe voor de 
onderbrenging van vorderingen in klasse n of groepen van een ratingsysteem. 
a) De definities en criteria van de klassen of groepen zijn voldoende gedetailleerd 
om degenen die ratings toekennen in staat te stellen op consistente wijze 
debiteuren of faciliteiten  waaraan vergelijkbare risico’s verbonden zijn, in 
dezelfde klasse of groep onde r te brengen. Deze consis tentie geldt voor alle 
business lines, afdelingen en  geografische locaties. 
b) De documentatie van het ratingproces st elt derden in staat te begrijpen hoe 
vorderingen in klassen of  groepen worden ondergebr acht, de onderbrenging in 
klassen en groepen te reconstrueren en te oordelen of een onderbrenging in een 
bepaalde klasse of groep terecht is. 
c) De criteria sluiten tevens aan bij de door de kredietinstelling toegepaste interne 
normen voor de verstrekking van leningen en bij haar gedragslijnen voor de 
aanpak van dubieuze debiteuren  en probleemfaciliteiten. 
19. Bij de onderbrenging van debiteuren en f aciliteiten in klassen of groepen houdt een 
kredietinstelling rekening met alle relevante informatie. D eze informatie is actueel en 
stelt de kredietinstelling in staat de toekomstige ontwikkeling van de vordering te 
voorspellen. Hoe minder informatie een kred ietinstelling bezit, hoe voorzichtiger zij 
te werk gaat bij de onderbrenging van vorderi ngen in debiteuren- en faciliteitsklassen 
of -groepen. Indien een kredietinstelling gebruik maakt van een externe rating als 
primaire factor voor de toekenning van een interne rating, houdt zij ook rekening met 
andere relevante informatie. 
 
NL 49   NL 1.3. Onderbrenging van vorderingen 
1.3.1.  Vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken 
20. Elke debiteur wordt in het kader va n het kredietaccepta tieproces in een 
debiteurenklasse ondergebracht. 
21. Ingeval een kredietinstell ing eigen ramingen van LGD’ s of omrekeningsfactoren 
mag gebruiken, wordt elke vordering in het kader van het kred ietacceptatieproces 
tevens in een facilite itsklasse ondergebracht. 
22. Kredietinstellingen die de in deel 1, punt 5, beschreven methoden toepassen voor de 
toekenning van risicogewichten aan vorde ringen uit hoofde van gespecialiseerde 
kredietverlening, brengen elk van deze vor deringen conform punt 13 in een klasse 
onder. 
23. Aan elke individuele rechtspersoon op wie de kredietinstelling een vordering heeft, 
wordt een afzonderlijke rating toegekend.  Een kredietinstelli ng toont ten behoeve 
van haar bevoegde autoriteit naar behoren aan dat zij acceptabele gedragslijnen heeft 
voor de behandeling van individuele deb iteuren-cliënten en groepen verbonden 
cliënten. 
24. Verschillende vorderingen op deze lfde debiteur worden in dezelfde debiteurenklasse 
ondergebracht, ongeacht of het karakter van elke specifieke transactie verschillen 
vertoont. Uitzonderingen hierop, waarbij verschillende vorderingen op dezelfde 
debiteur in meerdere klassen worden ondergebracht, zijn: 
a) het transferrisico, dat afhankelijk is va n het feit of de vorderingen in de lokale 
dan wel in een buitenlandse valuta luiden; 
b) wanneer de behandeling van met een  vordering samenhangende garanties kan 
worden weerspiegeld door de onderbre nging in een andere debiteurenklasse. 
1.3.2.  Vorderingen op particulieren en kleine partijen 
25. Elke vordering wordt in het kader van het kr edietacceptatieproces in een klasse of 
groep ondergebracht. 
1.3.3.  Bijsturingen 
26. Bij de onderbrengingen in kl assen of groepen leggen kred ietinstellingen schriftelijk 
vast in welke situaties de  inputs of outputs van het onderbrengingsproces door 
middel van subjectieve inschatting kunnen wo rden bijgestuurd en welk personeel 
voor de goedkeuring van deze bijsturingen vera ntwoordelijk is. Deze bijsturingen en 
het daarvoor verantwoordelijke personeel  worden door de kredietinstellingen 
gedocumenteerd. Kredietinstellingen analys eren de ontwikkeling van de vorderingen 
waarvan de onderbrenging is bijgestuurd. Deze analyse omvat de beoordeling van de 
ontwikkeling van vorderinge n waarvan de rating door een bepaalde persoon is 
bijgestuurd, waarbij voor alle verantwoordelijke pers oneelsleden verantwoording 
wordt afgelegd. 
 
NL 50   NL 1.4. Integriteit van het onderbrengingsproces 
1.4.1.  Vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken 
27. De onderbrengingen en periodieke evaluati es van onderbrengingen worden verricht 
of goedgekeurd door een onafhankelijke partij die geen onmiddellijk voordeel heeft 
bij de beslissingen om krediet te verstrekken. 
28. De onderbrengingen worden ten minste jaarlijks door de kredietinstellingen 
bijgewerkt. Risicovolle debiteuren en pr obleemvorderingen word en veelvuldiger aan 
een nieuw onderzoek onderworpen. Kredietinstellingen gaan over tot een herziening 
van de onderbrenging indien belangrijke in formatie over de debiteur of vordering 
beschikbaar komt. 
29. Kredietinstellingen beschikken over een effici ënte procedure voor de verzameling en 
actualisering van relevante informatie ove r debiteurenkenmerken die op PD’s van 
invloed zijn en over transactiekenmerken die op LGD’s en omrekeningsfactoren van 
invloed zijn. 
1.4.2.  Vorderingen op particulieren en kleine partijen 
30. Een kredietinstelling gaat ten minste eenmaal  per jaar over tot de actualisering van de 
onderbrengingen in debiteuren- en facil iteitsklassen of tot de analyse van de 
verlieskenmerken en de achterstalli gheidssituatie van elke onderscheiden 
risicogroep, al naar gelang het geval. Ee n kredietinstelling onderzoekt tevens ten 
minste eenmaal per jaar de status van een  representatieve stee kproef van individuele 
vorderingen uit elke groep om erop toe te zi en dat vorderingen nog steeds in de juiste 
groep ondergebracht zijn. 
1.5. Gebruik van modellen 
31. Indien een kredietinstelling gebruik maak t van statistische m odellen en andere 
mechanische methoden om vorderingen in debiteuren- of faciliteitsklassen of 
-groepen onder te brengen, dan: 
a) toont zij ten behoeve van haar bevoe gde autoriteit naar behoren aan dat het 
model een goede voorspelkracht heeft en  dat de kapitaalvereisten niet 
vertekend zijn als gevolg van het gebrui k ervan. De inputvariabelen vormen 
een redelijke en doelmatige basis voor de resulterende prognoses. Het model 
wordt niet gekenmerkt door ve rtekeningen van betekenis; 
b) beschikt zij over een procedure voor de  validatie van de in het model in te 
voeren gegevens, waarbij onde r meer de juistheid, vol ledigheid en relevantie 
van die gegevens worden getoetst; 
c) toont zij aan dat de voor de opstell ing van het model gebruikte gegevens 
representatief zijn voor de  bestaande populatie van de biteuren of vorderingen 
van de kredietinstelling; 
d) voorziet zij in een regelmatige modelv alidatiecyclus die een bewaking van de 
prestatie en stabiliteit van het model, een herbeoordeling van de 
 
NL 51   NL modelspecificatie en een toetsing van de modeloutputs aan de uitkomsten 
omvat; 
e) vult zij het statistische  model aan met subjectieve inschattingen en menselijk 
toezicht om de op basis van het model verkregen onderbrengingen te toetsen en 
toe te zien op een oordeelkundig gebruik van de modellen. De 
toetsingsprocedures zijn erop gericht de met de gebreken van het model 
samenhangende fouten op te sporen en te beperken. Bij subjectieve 
inschattingen wordt rekening gehouden met alle relevante informatie die niet 
door het model in aanmerking wordt ge nomen. De kredietinstelling legt 
schriftelijk vast hoe de subjectieve inschatting en de modelresultaten moeten 
worden gecombineerd. 
1.6. Documentatie van ratingsystemen 
32. De kredietinstelling legt de opzet en  operationele bijzonde rheden van haar 
ratingsystemen schriftelijk vast . Uit de documentatie blijkt da t de in dit deel gestelde 
minimumeisen in acht worden genomen. In de documentatie komen onder meer de 
volgende onderwerpen aan de orde: porte feuillespreiding, ratingcriteria, 
verantwoordelijkheden van partijen die ratings toek ennen aan debiteuren en 
vorderingen, de frequentie waarmee de  ratings worden herbekeken, en het 
managementtoezicht op het ratingproces. 
33. De kredietinstelling legt de motivering voor haar keuze van ra tingcriteria en de 
analyse ter ondersteuning van deze keuze sc hriftelijk vast. De kredietinstelling 
documenteert alle belangrijke wijzigingen in het risicoratingproces en in die 
documentatie wordt aangegeven welke wijzig ingen in het risicoratingproces zijn 
aangebracht na de laatste evaluatie ervan door de bevoegde autoriteiten en waarom. 
Ook de organisatie van de toekenning van ratings, met inbegrip van de procedure 
voor de toekenning van ratings en de inte rne-controlestructuur, wordt schriftelijk 
vastgelegd. 
34. De kredietinstelling legt de intern geha nteerde specifieke defi nities van wanbetaling 
en verlies schriftelijk vast en toont aan dat deze definities consistent zijn met die in 
deze richtlijn. 
35. Indien de kredietinstelling in het kader va n het ratingproces van statistische modellen 
gebruik maakt, legt zij de methodologi e ervan schriftelijk vast, waarbij:  
a) een gedetailleerd overzicht wordt ge geven van de theorie, aannamen en/of 
wiskundige en empirische grondslagen voor de toewijzing van ramingen aan 
klassen, individuele debiteuren, vorderi ngen of pools, alsook  van de voor de 
opstelling van het model gebruikte gegevensbron(nen); 
b) een strikt statistische procedure (met  inbegrip van out-of-time en out-of-sample 
prestatietests) voor de validatie va n het model wordt vastgelegd; en 
c) wordt aangegeven onder welke omstandighe den het model niet efficiënt werkt. 
36. Het feit dat gebruik wordt gemaakt van een model dat verkregen is bij een derde-
verkoper die aanvoert dat het om eigen tec hnologie gaat, is geen voldoende reden om 
 
NL 52   NL vrijstelling te verlenen van de documentatie plicht en andere verplichtingen die voor 
ratingsystemen gelden. Het is aan de kr edietinstelling om aan de eisen van de 
bevoegde autoriteiten te voldoen. 
1.7. Bijhouden van gegevens 
37. Kredietinstellingen worden geacht gegevens over de aspecten van hun interne ratings 
te verzamelen en op te sl aan, zoals voorgeschreven bij de  artikelen 145 tot en met 
149. 
1.7.1.  Vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken 
38. De volgende gegevens worden door kredie tinstellingen verzameld en opgeslagen: 
a) de volledige ratinghistorie van de biteuren en erkende  garantiegevers; 
b) de data waarop de ratings zijn toegekend; 
c) de belangrijkste gegevens en methoden die werden gehanteerd om de ratings te 
bepalen; 
d) de voor de toekenning van de rating verantwoordelijke persoon; 
e) de in gebreke gebleven debiteuren en vorderingen met een 
betalingsachterstand; 
f) de datum waarop en omstandigheden w aaronder debiteuren in gebreke zijn 
gebleven en vorderingen een beta lingsachterstand hebben opgelopen; 
g) gegevens over de PD’s en de ge realiseerde wanbetalingsgraden die met 
ratingklassen en ratingmigraties samenhangen; 
h) kredietinstellingen die geen eigen ramingen van LGD’s en/of 
omrekeningsfactoren gebrui ken, gaan over tot het verzamelen en opslaan van 
gegevens over vergelijkingen tussen gere aliseerde LGD’s en de in deel 2, 
punt 8, opgenomen waarden en  tussen gerealiseerde omre keningsfactoren en de 
in deel 3, punt 11, opgenomen waarden. 
39. Kredietinstellingen die eigen ramingen van LGD’s en/of omrekeningsfactoren 
gebruiken, worden geacht de volgende ge gevens te verzamelen en op te slaan: 
a) volledige historische gegevens over de met elke ratingschaal samenhangende 
faciliteitsratings en ramingen va n LGD’s en omrekeningsfactoren; 
b) de data waarop de ratings zijn to egekend en de ramingen zijn verricht; 
c) de belangrijkste gegevens en me thoden die werden gehanteerd om de 
faciliteitsratings en de ramingen van de LGD’s en omrekeningsfactoren te 
bepalen; 
 
NL 53   NL d) de persoon die de faciliteitsratin g heeft toegekend en de persoon die de 
ramingen van LGD’s en omrekeningsfactoren heeft verstrekt; 
e) gegevens over de met elke vorde ring met een beta lingsachterstand 
samenhangende geraamde en gerealiseer de LGD’s en omrekeningsfactoren; 
f) voor de kredietinstellingen die via de  LGD met de kredietrisicoverminderende 
gevolgen van garanties of kredietderiv aten rekening houden, gegevens over de 
LGD van de vordering voor en na de beoordeling van de gevolgen van een 
garantie of kredietderivaat; 
g) gegevens over de verliescompone nten van elke vordering met een 
betalingsachterstand. 
1.7.2.  Vorderingen op particulieren en kleine partijen 
40. De volgende gegevens worden door kredie tinstellingen verzameld en opgeslagen: 
a) bij het proces van de onderbrenging van vorderingen in klassen of groepen 
gebruikte gegevens; 
b) gegevens over de geraamde PD’s , LGD’s en omrekeningsfactoren die 
samenhangen met de vorderingenklassen of -groepen; 
c) de in gebreke gebleven debiteuren en vorderingen met een 
betalingsachterstand; 
d) voor vorderingen met een betalingsachterst and, de gegevens over de klassen of 
groepen waarin de vordering was onderg ebracht in het jaar voordat zij een 
betalingsachterstand vertoonde en de gere aliseerde uitkomsten voor de LGD en 
de omrekeningsfactor; 
e) gegevens over de verliesperce ntages en het marge-inkomen voor 
gekwalificeerde revolverende posities ten opzichte van partic ulieren en kleine 
partijen. 
1.8. Bij de beoordeling van de kapitaal toereikendheid gebruikte stresstests 
41. Kredietinstellingen beschikken over deugdelijk e procedures voor het verrichten van 
stresstests bij de beoordeling van hun ka pitaaltoereikendheid. B ij het verrichten van 
dergelijke tests wordt nagegaan welke mogelijke gebeurtenissen of toekomstige 
veranderingen in economische omsta ndigheden ongunstige gevolgen kunnen hebben 
voor de kredietvorderingen van een kredie tinstelling, en beoord eeld in hoeverre de 
kredietinstelling tegen dergelijk e veranderingen bestand is. 
42. Kredietinstellingen verrichten regelmatig een stresstest met betrekking tot het 
kredietrisico om na te gaan welke gevol gen bepaalde specifieke omstandigheden 
hebben voor haar totale kapita alvereisten voor het kredietris ico. Het soort test wordt 
onder prudentieel toezicht gekozen door de kred ietinstelling. De test is relevant en 
redelijk conservatief, hetgeen inhoudt dat ten minste het effect wordt onderzocht van 
een scenario waarbij van een milde recessi e wordt uitgegaan. De kredietinstelling 
gaat na welke veranderingen haar ratings in het kader va n de stresstestscenario’s 
 
NL 54   NL ondergaan. De portefeuilles die het voorwerp uitmaken van de  stresstest, bevatten de 
overgrote meerderheid van alle vor deringen van een kredietinstelling. 
2. RISICOKWANTIFICERING  
43. Bij de vaststelling van de risicoparame ters die met ratingklassen of –groepen 
samenhangen, nemen de kredietinstellingen de  onderstaande voor schriften in acht. 
2.1. Definitie van wanbetaling 
44. Er is sprake van een “wanbetaling” met betrekking tot een sp ecifieke debiteur 
wanneer een van beide of beide volgende gebeurtenissen hebben plaatsgevonden: 
a) de kredietinstelling acht het onw aarschijnlijk dat de debiteur zijn 
kredietverplichtingen jegens de kredie tinstelling, de moederonderneming of 
een van haar dochterondernemingen volledig zal nakomen zonder dat de 
kredietinstelling zal moeten overgaan tot acties zoals de uitwinning van 
zekerheden (indien deze zijn gesteld). 
b) de debiteur is meer dan 90 dagen achterstallig bij het nakomen van een 
aanzienlijke kredietverplichting je gens de kredietinstelling, de 
moederonderneming of een van haar dochterondernemingen. 
De periode van achterstallighe id begint te lopen zodra een debiteur een aanbevolen 
kredietlimiet heeft overschreden, een kredie tlimiet is aanbevolen die lager is dan het 
uitstaande bedrag, of zonder to estemming krediet heeft opgenomen. 
Onder een aanbevolen kredietlimiet wordt een kredietlimiet verstaan die ter kennis 
van de debiteur is gebracht. 
In geval van vorderingen op particuliere n en kleine partijen en vorderingen op 
publiekrechtelijke lichamen stellen de bevoegde autoriteiten een periode van 
achterstalligheid va st conform punt 48. 
In geval van vorderingen op onderneminge n kunnen de bevoegde autoriteiten een 
periode van achterstalligheid vastst ellen conform artikel 154, lid 4. 
In geval van vorderingen op  particulieren en klei ne partijen mogen de 
kredietinstellingen deze definitie op faciliteitsniveau toepassen. 
45. Onder meer de volgende elementen moge n worden beschouwd als indicaties dat 
betaling onwaarschijnlijk is: 
a) de kredietinstelling bestempelt de  kredietverplichting als dubieus; 
b) de kredietinstelling gaat over tot een waardeaa npassing als gevolg van een 
gepercipieerde significante  vermindering van de kredietkwaliteit nadat zij de 
vordering heeft geaccepteerd; 
c) de kredietinstelling verkoopt de kr edietverplichting met een aanzienlijk 
kredietgebonden economisch verlies; 
 
NL 55   NL d) de kredietinstelling stemt in me t een gedwongen herstructurering van de 
kredietverplichting, welke wellicht zal re sulteren in een geringere financiële 
verplichting als gevolg van de kwijtscheld ing, dan wel de verlening van uitstel 
van betaling, van de hoofdsom, de rente of (in voorkomend geval) de provisies. 
Dit omvat ook de gedwongen herstructure ring van het aandelenkapitaal in het 
geval van posities in aandelen die wo rden beoordeeld aan de hand van een 
PD/LGD-benadering; 
e) de kredietinstelling heeft het faillisseme nt van de debiteur of een soortgelijk 
bevel aangevraagd met betrekking tot zi jn kredietverplichting jegens de 
kredietinstelling, de moederonderneming of een van haar 
dochterondernemingen; 
f) de debiteur heeft het faillissement of een soortgelijke bescherming 
aangevraagd of is in staat van faillissement verklaard, waardoor de 
terugbetaling van een kredietverplichti ng jegens de kredietinstelling, de 
moederonderneming of een van haar doc hterondernemingen wordt vermeden 
of uitgesteld. 
46. Kredietinstellingen die gebruik maken van externe gegevens die op zich niet 
beantwoorden aan de definitie van wanbetaling, tonen ten behoeve van hun bevoegde 
autoriteiten naar behoren aan dat adequate aanpassingen zijn verricht om algemene 
overeenstemming met de definitie va n wanbetaling te bewerkstelligen. 
47. Indien de kredietinste lling oordeelt dat een vo rdering die eerder een 
betalingsachterstand vertoonde, thans in een  zodanige toestand verkeert dat de 
definitie van wanbetaling niet langer van toepassing is, kent  zij aan de debiteur of 
faciliteit een rating van een vordering z onder betalingsachterst and toe. Mocht de 
definitie van wanbetaling later toch van toepassing blijken, dan wordt aangenomen 
dat er zich een andere wanbetaling heeft voorgedaan. 
48. Voor vorderingen op particulieren en kleine partijen en vorderingen op 
publiekrechtelijke lichamen stellen de bevoe gde autoriteiten van elke lidstaat de 
exacte periode van achterstalligheid vast waaraan alle kredietinstellingen in hun 
rechtsgebied zich in het kader van de in punt 44 vastgelegde definitie van 
wanbetaling moeten houden wanneer het gaat om vorderingen op dergelijke 
tegenpartijen die zich in de betrokken lidst aat bevinden. Het speci fieke aantal dagen 
ligt tussen 90 en 180 en kan variëren na ar gelang van het type product. Voor 
vorderingen op dergelijke tegenpartijen die zich op het grondgebied van een andere 
lidstaat bevinden, stellen de bevoegde autorite iten de periode van achterstalligheid op 
zodanige wijze vast dat zi j niet langer is dan de pe riode die door de bevoegde 
autoriteiten van de betrokke n lidstaat is vastgesteld. 
2.2. Algemene ramingsvereisten 
49. In de eigen ramingen door een kredietinste lling van de risicoparameters PD, LGD, 
omrekeningsfactor en EL is met alle rele vante gegevens, informatie en methoden 
rekening gehouden. De ramingen zijn verrich t op grond van historische ervaring en 
empirisch bewijsmateriaal en niet louter gebaseerd op subjectieve overwegingen. De 
ramingen zijn aannemelijk en intuïtief en gebaseerd op de wezenlijke determinanten 
 
NL 56   NL van de respectieve risicoparameters. Ho e minder gegevens een kredietinstelling 
bezit, hoe voorzichtiger zij te werk g aat bij het verrichten van haar ramingen. 
50. De kredietinstelling is in staat ha ar verlieservaring in termen van 
wanbetalingsfrequentie, LGD en omreke ningsfactor (of verlies wanneer EL-
ramingen worden gehanteerd) te ontbinden in de factoren die zij als de determinanten 
van de respectieve risicoparameters besc houwt. De kredietinste lling toont aan dat 
haar ramingen gebaseerd zijn op een langdurige ervaring. 
51. Er wordt rekening gehouden me t wijzigingen die zich gedur ende de in de punten 66, 
71, 81, 85, 92 en 94 genoemde waarnemingsperioden in de leningspraktijk of in de 
procedure voor de inning van ontvangste n op afgeboekte vorderingen hebben 
voorgedaan. In de ramingen van de kredie tinstelling wordt tevens rekening gehouden 
met de gevolgen van technische vorderinge n en met nieuwe gegevens en andere 
inlichtingen naarmate deze beschikbaar kom en. Ten minste eenmaal per jaar en 
telkens als nieuwe informatie aan het lic ht komt, onderwerpen de kredietinstellingen 
hun ramingen aan een nieuw onderzoek. 
52. De populatie van de vorderingen die in aanme rking worden genomen in de gegevens 
voor het verrichten van de ramingen, de le ningsnormen die werden toegepast toen de 
gegevens werden gegenereerd, en andere relevante kenmerken zijn vergelijkbaar met 
die van de vorderingen en normen van de kr edietinstelling. De kredietinstelling toont 
tevens aan dat de economische of mark tvoorwaarden die aan de gegevens ten 
grondslag liggen, relevant zijn voor de actuele en voorzienbare voorwaarden. Het 
aantal in de steekproef opgenomen vorderi ngen en de voor de kwantificering 
gehanteerde periode waarop de gegevens be trekking hebben, zijn van dien aard dat 
de kredietinstelling kan ve rtrouwen op de ju istheid en deugdelijkheid van haar 
ramingen. 
53. In de ramingen met betrekking tot gekocht e kortlopende vorderi ngen wordt rekening 
gehouden met alle relevante informatie waarover de kopende kredietinstelling 
beschikt ten aanzien van de kwalitei t van de onderliggende vorderingen, met 
inbegrip van gegevens over soortgelijke pools welke afkomstig zijn van de verkoper, 
de kopende kredietinstelling of externe br onnen. De kopende kredietinstelling toetst 
alle van de verkoper afkomstige gege vens waarvan zij gebruik maakt. 
54. Een kredietinstelling telt bij haar ramingen een voorzi chtigheidsmarge die in 
verhouding staat tot de verwachte foutmarge van de ramingen. In de gevallen waarin 
de methoden en gegevens minder bevredigend zijn en de verwachte foutmarge groter 
is, is ook de voorzichtigheidsmarge groter. 
55. Indien kredietinstellingen voor de bereke ning van risicogewich ten andere ramingen 
hanteren dan voor interne doeleinden, wordt dit gedoc umenteerd en wordt de 
redelijkheid ervan ten behoeve van de be voegde autoriteit naar behoren aangetoond. 
56. Indien kredietinstellingen ten behoeve va n hun bevoegde autoriteiten naar behoren 
kunnen aantonen dat vóór de implementatie datum van deze richtlijn verzamelde 
gegevens op zodanige wijze zijn aangepas t dat zij grotendeels beantwoorden aan de 
definities van wanbetaling of verlies, kunnen de bevoegde autoriteiten de 
kredietinstellingen enige flexibiliteit toestaan bij de toepassing van de 
voorgeschreven gegevensnormen. 
 
NL 57   NL 57. Indien een kredietinstelling gebruik m aakt van een datapool van verschillende 
kredietinstellingen, toont zij aan dat: 
a) de ratingsystemen en -criteria van de  overige kredietinstellingen die tot de 
datapool hebben bijgedragen, verg elijkbaar zijn met de hare; 
b) de datapool representatief is voor de portefeuille waarvoor de  gegevens uit de 
pool wordt gebruikt; 
c) de kredietinstelling de gegevens uit de datapool consequent in  de tijd gebruikt 
voor haar permanente ramingen. 
58. Indien een kredietinstelling gebruik m aakt van een datapool van verschillende 
kredietinstellingen, blijft zij verantw oordelijk voor de in tegriteit van haar 
ratingsystemen. De kredietinstelling toont  ten behoeve van de bevoegde autoriteit 
naar behoren aan dat zij over voldoende interne kennis van haar ratingsystemen 
beschikt, waardoor zij onder meer effectief in  staat is het ratingpr oces te bewaken en 
te controleren. 
2.2.1.  Specifieke vereisten voor PD-ramingen 
Vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken 
59. Kredietinstellingen ramen de PD’s per debi teurenklasse op basis van gemiddelden 
over een lange periode van de jaarlijkse wanbetalingsgraden. 
60. In het geval van gekochte kortlopende vorderingen op ondernemingen mogen 
kredietinstellingen de EL’s per debiteure nklasse ramen op basis van gemiddelden 
over een lange periode van de jaarlijk se gerealiseerde wanbetalingsgraden. 
61. Indien een kredietinstelling gemiddelde ra mingen over een lange periode van PD’s 
en LGD’s voor gekochte kortlopende vorde ringen op ondernemingen afleidt uit een 
EL-raming en een adequate PD- of LGD-raming, dan voldoet de procedure voor de 
raming van de totale verliezen aan de in dit deel vastgelegde algemene normen voor 
de raming van de PD en de LGD en spoort het resultaat met het in punt 73 vervatte 
concept van de LGD. 
62. Wanneer kredietinstellingen PD-ramingstec hnieken toepassen, mag dat alleen met 
ondersteunende analyses. Kredietinstelli ngen erkennen het belang van subjectieve 
overwegingen bij het combineren van de re sultaten van de toepassing van technieken 
en bij het aanbrengen van aa npassingen om rekening te houden met de beperkingen 
waaraan de technieken en de  informatie onderhevig zijn. 
63. Indien een kredietinstelling voor de raming van PD’s gebruik maakt van gegevens 
over de interne ervaring met wanbetaling, t oont zij in haar analyse aan dat in de 
ramingen de overnemingsnormen en de eventuele verschillen tussen het 
ratingsysteem dat de gegevens heeft ge genereerd en het huidige ratingsysteem, 
worden weerspiegeld. Wanneer de ove rnemingsnormen of de ratingsystemen 
gewijzigd zijn, telt de kred ietinstelling een grotere voorzi chtigheidsmarge bij haar 
PD-raming. 
 
NL 58   NL 64. Indien een kredietinstelling haar interne kl assen relateert of koppelt aan een schaal 
die door een EKBI of soortgel ijke organisaties wordt to egepast en vervolgens de 
voor de klassen van de externe organisa tie waargenomen wanbetalingsgraad toekent 
aan de door haar gehanteerde klassen,  wordt de koppeli ng gebaseerd op een 
vergelijking van de interne ratingcriteria  met de criteria die door de externe 
organisatie worden gehanteerd en op een vergelijking van de interne en externe 
ratings van gewone debiteur en. Vertekeningen of incons istenties bij de koppeling of 
in de onderliggende gegevens worden vermeden. De criteria van de externe 
organisatie welke aan de voor  de kwantificering gebrui kte gegevens ten grondslag 
liggen, hebben uitsluitend betrekking op het wanbetalingsrisico en houden geen 
rekening met de transactiekenmerken. In de  analyse van de kredietinstelling is een 
vergelijking van de definiti es van wanbetaling opgenomen, met inachtneming van de 
voorschriften van de punten 44 tot en met 48. De kredietinstel ling documenteert de 
grondslag voor de koppeling. 
65. Indien een kredietinstelli ng gebruik maakt van statistische voorspellingsmodellen 
voor wanbetaling, dan mag zij PD’s ramen als het gewone gemiddelde van de 
ramingen van de kans op wanbetaling voor i ndividuele debiteuren  van een bepaalde 
klasse. Wanneer de kredietinstelling voor deze doeleinden gebruik maakt van 
waarschijnlijkheidsmodellen voor wanbetali ng, wordt voldaan aan de in punt 31 
gespecificeerde normen. 
66. De duur van de gebruikte onderliggende hi storische waarnemingsperiode is voor ten 
minste één bron gelijk aan minimum vijf j aar, ongeacht of een kred ietinstelling voor 
haar PD-raming gebruik maakt van externe gegevens, interne gege vens, datapools of 
een combinatie van deze drie bronnen. I ndien de waarnemingsperiode voor één van 
de bronnen een langere periode omspant en deze gegevens relevant zijn, dan wordt 
van deze langere periode gebruik gemaakt.  Dit punt is ook van toepassing op de 
PD/LGD-benadering van aandelen. 
Vorderingen op particulieren en kleine partijen 
67. Kredietinstellingen ramen de PD’s per debiteurenklasse of -groep op basis van 
gemiddelden over een lange periode van jaarlijkse wanbetalingsgraden. 
68. In afwijking van punt 67 kunnen PD-ramingen ook worden afgeleid van 
gerealiseerde verliezen en passende LGD-ramingen. 
69. Kredietinstellingen beschouwen interne gegevens voor de onderbrenging van 
vorderingen in klassen of groepen als de primaire informatiebron voor de inschatting 
van de verlieskenmerken. Kredietinstellinge n mogen externe gegevens (met inbegrip 
van gegevens uit datapools) of st atistische modellen gebruiken voor 
kwantificeringsdoeleinden, mits kan word en aangetoond dat er een sterke band 
bestaat tussen: 
a) de door de kredietinstelling gevolgd e procedure voor de onderbrenging van 
vorderingen in klassen of groepen en  de door de externe gegevensbron 
gevolgde procedure; 
b) het interne risicoprofiel van de kred ietinstelling en de samenstelling van de 
externe gegevens. 
 
NL 59   NL Voor gekochte kortlopende vorderingen op par ticulieren en kleine  partijen mogen 
kredietinstellingen gebruik maken van ex terne en interne referentiegegevens. 
Kredietinstellingen gebruiken alle releva nte gegevensbronnen als vergelijkingspunt. 
70. Indien een kredietinstelling gemiddelde ra mingen over een lange periode van PD’s 
en LGD’s voor vorderingen op particulieren of op kleine partijen afleidt uit een 
raming van het totale verlies en een ade quate PD- of LGD-raming, dan voldoet de 
procedure voor de raming van de totale ve rliezen aan de in dit deel vastgelegde 
algemene normen voor de raming van de PD  en de LGD en spoort het resultaat met 
het in punt 73 vervatte concept van de LGD. 
71. De duur van de gebruikte onderliggende hi storische waarnemingsperiode is voor ten 
minste één bron gelijk aan minimum vijf j aar, ongeacht of een kred ietinstelling voor 
haar inschatting van verlieskenmerken ge bruik maakt van externe gegevens, interne 
gegevens, datapools of een combinatie  van deze drie bronnen. Indien de 
waarnemingsperiode voor één van de bronnen een langere periode omspant en deze 
gegevens relevant zijn, dan wordt van d eze langere periode gebruik gemaakt. Een 
kredietinstelling behoeft geen even groot belang te hechte n aan historische gegevens 
indien zij ten behoeve van haar bevoegde autoriteit naar behoren kan aantonen dat 
recentere gegevens een betere voorspeller zijn van de verliespercentages. 
72. De tijdens de looptijd van de kredietvorderingen verwachte wijzigingen in de 
risicoparameters (seasoning effects) word en door de kredietinstellingen aangegeven 
en geanalyseerd. 
2.2.2.  Specifieke vereisten voor eigen LGD-ramingen 
73. Kredietinstellingen ramen de LGD’s per faciliteitsklasse of -groep op basis van de 
gemiddelde gerealiseerde LGD’s per facilite itsklasse of -groep en maken daarbij 
gebruik van alle in de gegevensbro nnen waargenomen gevallen van wanbetaling 
(naar wanbetalingsgraad gewogen gemiddelde). 
74. Kredietinstellingen maken gebruik van LGD-ramingen die passend zijn voor een 
economische neergang indien deze conserva tiever zijn dan het gemiddelde over een 
lange periode. Indien wordt verwacht dat een ratingsysteem gerealiseerde LGD’s per 
klasse of groep oplevert welke constant zijn  in de tijd, passen kredietinstellingen hun 
ramingen van de riscoparameters per klasse of groep aan om het effect van een 
economische neergang op het kapitaal te beperken. 
75. Een kredietinstelling houdt re kening met de mate waarin het risico van de debiteur 
eventueel afhankelijk is van dat van de zek erheid of de zekerheidsgever. Gevallen 
waarin er sprake is van een significan te afhankelijkheid worden op voorzichtige 
wijze benaderd. 
76. Valutamismatches tussen de onderliggende verplichting en de zekerheid worden op 
voorzichtige wijze behandeld bij de beoordeling van de LGD door de 
kredietinstelling. 
77. Indien in de LGD-ramingen met het be staan van een zekerheid rekening wordt 
gehouden, worden deze ramingen niet ui tsluitend gebaseerd op de geraamde 
marktwaarde van de zekerheid. In de LGD-ramingen wordt rekening gehouden met 
 
NL 60   NL de gevolgen van het potentiële onvermoge n van kredietinstellingen om vlot 
beschikkingsmacht over hun zekerheid te verkrijgen en deze uit te winnen. 
78. Indien een kredietinstel ling niet aan de in bijl age VIII vastgestelde 
minimumvereisten voor zekerheden voldoe t, mag in de LGD-ramingen geen 
rekening worden gehouden met het bedrag dat deze zekerheden naar verwachting 
zullen opbrengen. 
79. In het specifieke geval van vorderingen w aarbij reeds sprake is van wanbetaling, 
maakt de kredietinstelling gebruik van haar  beste raming van het voor elke vordering 
verwachte verlies in het licht van het he ersende economische klimaat en de status 
van de vordering. 
80. Indien onbetaalde achterstallig e provisies in de winst- en verliesrekening van de 
kredietinstelling zijn geactiveerd, dan worden zij bij de waarde van de vordering en 
het verlies van de kredietinstelling geteld. 
Vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken 
81. De LGD-ramingen zijn gebaseerd op gegevens die voor ten minste één bron 
betrekking hebben op een periode va n minimum zeven jaar. Indien de 
waarnemingsperiode voor één van de bronnen een langere periode omspant en deze 
gegevens relevant zijn, dan wordt van deze langere periode gebruik gemaakt. 
Vorderingen op particulieren en kleine partijen 
82. In afwijking van punt 73 mogen LGD-rami ngen worden afgeleid van gerealiseerde 
verliezen en adequate PD-ramingen. 
83. In afwijking van punt 88 mogen kredieti nstellingen toekomstige opnemingen ofwel 
in hun omrekeningsfactor, ofwel in hun LGD-ramingen verwerken. 
84. Bij gekochte kortlopende vorderingen op part iculieren of op kleine partijen mogen 
kredietinstellingen van externe en interne referentiegegevens gebruik maken om de 
LGD’s te ramen. 
85. De LGD-ramingen zijn gebaseerd op gegevens  over een periode van ten minste vijf 
jaar. In afwijking van punt 73 behoeft een kr edietinstelling geen even groot belang te 
hechten aan historische gegeve ns indien zij ten behoeve va n haar bevoegde autoriteit 
naar behoren kan aantonen dat recentere gege vens een betere voorspeller zijn van de 
verliespercentages. 
2.2.3.  Specifieke vereisten voor eigen ramingen van omrekeningsfactoren 
86. Kredietinstellingen ramen de omrekeningsfactoren per faciliteitsklasse of -groep op 
basis van de gemiddelde gerealiseerde omre keningsfactoren per f aciliteitsklasse of 
-groep en maken daarbij gebruik van al le in de gegevensbronnen waargenomen 
gevallen van wanbetaling (naar wanb etalingsgraad gewogen gemiddelde). 
87. Kredietinstellingen maken gebruik van ra mingen van omrekeningsfactoren welke 
passend zijn voor een economisc he neergang indien deze co nservatiever zijn dan het 
 
NL 61   NL gemiddelde over een lange periode. Indien  wordt verwacht dat een ratingsysteem 
gerealiseerde omrekeningsfactor en per klasse of groep opl evert welke constant zijn 
in de tijd, passen kredietin stellingen hun ramingen van de riscoparameters per klasse 
of groep aan om het effect van een economische neergang op het kapitaal te 
beperken. 
88. In de door de kredietinstellingen ger aamde omrekeningsfactoren wordt rekening 
gehouden met de mogelijkheid dat de debiteur  nog opnemingen verricht tot en na het 
plaatsvinden van een gebeurteni s waardoor wanbetaling ontstaat. 
In de raming van de omrekeningsfactor wordt een grotere voorzichtigheidsmarge 
ingebouwd wanneer er redelijkerwijze een st erkere positieve corr elatie kan worden 
verwacht tussen de wanbetalingsfrequentie en de omvang van de omrekeningsfactor. 
89. Bij de raming van omrekeningsfactoren houden kredietinstellingen rekening met hun 
specifieke gedragslijnen en strategi eën voor het rekeningenbeheer en de 
betalingsverwerking. Kredietinstelli ngen houden ook rekening met hun vermogen en 
bereidheid om verdere opnemingen te voor komen in situaties die net niet als 
wanbetaling worden beschouwd, zoals in breuken op overeenkomsten of andere 
gebeurtenissen waardoor technisc h gesproken wanbetaling ontstaat. 
90. De kredietinstellingen beschikken over ade quate systemen en procedures om de 
bedragen van de faciliteite n, de actuele uitstaande bedragen uit hoofde van 
gecommitteerde kredietlijnen en wijzigingen in uitstaande bedragen per debiteur en 
per klasse te controleren. De kredietinstel lingen zijn in staat de uitstaande saldi 
dagelijks te controleren. 
91. Indien kredietinstellingen voor de bere kening van risicogewogen posten andere 
ramingen van omrekeningsfactoren hanteren dan voor interne doeleinden, wordt dit 
gedocumenteerd en wordt de redelijkheid van deze ramingen ten behoeve van de 
bevoegde autoriteit naar behoren aangetoond. 
Vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken 
92. De ramingen van de omrekeningsfactor zi jn gebaseerd op gegevens die voor ten 
minste één bron betrekking hebben op een pe riode van minimum zeven jaar. Indien 
de waarnemingsperiode voor één van de bronnen een langere periode omspant en 
deze gegevens relevant zijn, dan wordt va n deze langere periode gebruik gemaakt. 
Vorderingen op particulieren en kleine partijen 
93. In afwijking van punt 88 mogen kredieti nstellingen toekomstige opnemingen ofwel 
in hun omrekeningsfactoren, ofwel in hun LGD-ramingen verwerken. 
94. De ramingen van de omrekeningsfactoren  zijn gebaseerd op gegevens over een 
periode van ten minste v ijf jaar. In afwijking van punt 86 behoeft een 
kredietinstelling geen even groot belang te hechten aan historische gegevens indien 
zij ten behoeve van haar bevoegde autoriteit  naar behoren kan aantonen dat recentere 
gegevens een betere voorspeller zijn van de verliespercentages. 
 
NL 62   NL 2.2.4.  Minimumvereisten voor de beoorde ling van het effect van garanties en 
kredietderivaten 
Vorderingen op ondernemingen, instellinge n en centrale overheden en centrale 
banken waarbij van eigen LGD-ramingen gebr uik wordt gemaakt en vorderingen op 
particulieren en kleine partijen 
95. De in de punten 96 tot en met 103 gestelde  eisen gelden niet voor door instellingen 
en centrale overheden en centrale banke n verstrekte garanties, mits de 
kredietinstelling toestemming heeft gekregen om de regels van de artikelen 78 tot en 
met 83 toe te passen op vorderingen op dergelijke entiteiten. In dat geval zijn de 
vereisten van de artikelen 90 tot en met 93 van toepassing. 
96. Bij garanties ter dekking van vor deringen op particulieren en kleine partijen zijn deze 
vereisten ook van toepassi ng op de onderbrenging van vo rderingen in klassen of 
groepen en de raming van de PD. 
Toelaatbare garantiegevers en garanties 
97. Kredietinstellingen hanteren welomsch reven criteria voor de categorieën 
garantiegevers die zij in aanmerking ne men bij de berekeni ng van risicogewogen 
vorderingen. 
98. Voor in aanmerking genomen garantiege vers gelden dezelfde regels als voor 
debiteuren; deze regels zijn vervat  in de punten 18 tot en met 30. 
99. De garantie is schriftelijk bevestigd, niet opzegbaar door de garantiegever, van kracht 
tot de verplichting volledig is nagekome n (rekening houdend met het bedrag en de 
geldigheidsduur van de garantie) en juridisc h afdwingbaar jegens de garantiegever in 
een rechtsgebied waar de garantiegever act iva bezit om in beslag te nemen en een 
beslissing ten uitvoer te leggen. Ook garan ties waarbij er sprake  is van voorwaarden 
waaronder de garantiegever niet kan worden verplicht zijn verbintenis na te komen 
(voorwaardelijke garanties), mogen in aanmerking worden genomen, mits de 
bevoegde autoriteiten daarmee instemmen. De kredietinstelling toont aan dat in de 
onderbrengingscriteria voldoende reke ning is gehouden met elke potentiële 
vermindering van het risicoverminderende effect. 
Aanpassingscriteria 
100. Een kredietinstelling hanteert duidelijk ge specificeerde criteria voor de aanpassing 
van klassen, groepen of LGD-ramingen en, in het geval van vorderingen op 
particulieren en kleine partijen en toel aatbare gekochte kortlopende vorderingen, 
voor de aanpassing van de procedure voor  de onderbrenging van vorderingen in 
klassen of groepen teneinde recht te doe n aan de gevolgen van garanties voor de 
berekening van risicogewogen activ a. Deze criteria voldoen aan de 
minimumvereisten van de punten 18 tot en met 30. 
101. De criteria zijn aannemelijk en intuïtief. Zij hebben betrekking op het vermogen en 
de bereidheid van de garantiegever om zijn  verplichtingen uit hoof de van de garantie 
na te komen, het vermoedelijke tijdschema van eventuele betalingen van de 
garantiegever, de mate waarin het ve rmogen van de garantiegever om zijn 
 
NL 63   NL verplichtingen uit hoofde van de garantie na te komen samenhangt met het vermogen 
van de debiteur om terug te betalen, en de mate waarin er enig restrisico ten aanzien 
van de debiteur blijft bestaan. 
Kredietderivaten 
102. De in dit deel neergelegde minimumverei sten voor garanties gelden ook voor single-
name kredietderivaten. Ingeval er sprake is  van een verschil tu ssen de onderliggende 
verplichting en de referentieverplichting van het kredietderivaat of de verplichting 
waarnaar wordt gekeken om uit te maken of  er zich een kredietgebeurtenis heeft 
voorgedaan, zijn de vereisten van bijlage VIII,  deel 2, punt 20, va n toepassing. In het 
geval van vorderingen op particulieren en kleine partijen en toelaatbare gekochte 
kortlopende vorderingen is dit punt va n toepassing op de procedure voor de 
onderbrenging van vorderingen in klassen of groepen. 
103. De criteria hebben betrekking op de uitbetalingsstructuur van het kredietderivaat en 
voorzien in een voorzichtige inschatting va n de gevolgen daarvan voor de omvang en 
het tijdschema van de inning van ont vangsten op afgeboekte vorderingen. De 
kredietinstelling houdt rekening met de mate wa arin er andere vorm en van restrisico 
blijven bestaan. 
2.2.5.  Minimumvereisten voor gekochte kortlopende vorderingen 
Rechtszekerheid 
104. De structuur van de fac iliteit waarborgt da t de kredietinste lling onder alle 
voorzienbare omstandigheden de effectie ve eigendom van en beschikkingsmacht 
over alle overdrachten van contanten u it hoofde van de kortlopende vorderingen 
heeft. Wanneer de betalingen van de de biteur rechtstreeks aan een verkoper of 
beheerder geschieden, verifieert de kred ietinstelling regelmatig of deze betalingen 
volledig en met inachtneming van de cont ractuele afspraken plaatsvinden. Onder 
beheerder wordt een instelling verstaan die het dagelijkse beheer  verzorgt van een 
pool van gekochte kortlopende vorderingen of  de onderliggende kr edietvorderingen. 
Kredietinstellingen beschikken over procedur es om te waarborgen dat de eigendom 
van de kortlopende vorderingen en kasontva ngsten beschermd is tegen concordataire 
uitstellen of juridische verzetsproce dures die de leninggever lange tijd kunnen 
beletten om de kortlopende vorderingen te liquideren of over te dragen, dan wel om 
de beschikkingsmacht over de kasontvangsten te verkrijgen. 
Doeltreffendheid van bewakingssystemen 
105. De kredietinstelling bewaakt zowel de  kwaliteit van de gekochte kortlopende 
vorderingen als de financië le positie van de verkoper en beheerder. Met name: 
a) beoordeelt de kredietinstelling de corr elatie tussen de kw aliteit van de gekochte 
kortlopende vorderingen en de financiële  positie van zowel de verkoper als de 
beheerder en beschikt zij over intern e gedragslijnen en procedures die 
voldoende bescherming bieden tegen onvoorziene omstandigheden, waarbij 
onder meer ook een interne rating aan elke verkoper en beheerder wordt 
toegekend; 
 
NL 64   NL b) bestaan er in de kredietinstelling du idelijke en effectieve gedragslijnen en 
procedures om uit te maken of een ver koper of een beheerder toelaatbaar is. De 
kredietinstelling of haar lasthebber onde rwerpen verkopers en beheerders aan 
periodieke evaluaties om de juistheid van hun verslage n na te gaan, fraude of 
operationele tekortkomingen op te sporen, en de kwaliteit van het kredietbeleid 
van de verkoper en van het inningsbele id en de inningsprocedures van de 
beheerder te verifiëren. De bevindingen  van deze evaluaties worden op schrift 
gesteld; 
c) beoordeelt de kredietinstelling de kenmerken van de pools van gekochte 
kortlopende vorderingen, met inbegrip va n te veel betaalde voorschotten, de 
precedenten van de verkoper op het gebi ed van achterstallige betalingen, 
dubieuze vorderingen en voorzien ingen voor dubieuze vorderingen, 
betalingsvoorwaarden en poten tiële tegenrekeningen; 
d) bestaan er in de kredietinstelling ef fectieve gedragslijnen en procedures voor 
de bewaking op geaggregeerde basis van concentraties van vorderingen op 
eenzelfde debiteur, zowel binnen pools van gekochte kortlopende vorderingen 
als voor alle pools van gekochte kortlopende vorderingen samen; 
e) ziet de kredietinstelling erop toe dat zij van de beheerder tijdig voldoende 
gedetailleerde verslagen ontva ngt over de saldo-analyse en de verwatering van 
kortlopende vorderingen om de inachtnem ing van haar toelatingscriteria en 
voorschotbeleid met betrekking tot ge kochte kortlopende vorderingen te 
kunnen waarborgen, en voorziet zij tevens  in een doeltreffend instrument voor 
de bewaking en bevestiging van de ve rkoopsvoorwaarden van de verkoper en 
de verwatering. 
Doeltreffendheid van probleemoplossende systemen 
106. De kredietinstelling beschikt over systemen en procedures om verslechteringen in de 
financiële positie van de ve rkoper en in de kwalitei t van de gekochte kortlopende 
vorderingen in een vroeg stadium te detecteren, alsook om zich aandienende 
problemen proactief aan te pakken. In de kredietinstelling bestaan met name 
duidelijke en effectieve gedragslijnen, procedures en informatiesystemen om 
inbreuken op overeenkomsten vast te stelle n, en tevens duidelijke en effectieve 
gedragslijnen en procedures om juridische stappen te ondernemen en om te gaan met 
gekochte kortlopende vorderingen die problemen opleveren. 
Doeltreffendheid van systemen voor de cont role van zekerheden, de beschikbaarheid 
van krediet en contanten 
107. De kredietinstelling volgt dui delijke en effectieve gedrag slijnen en procedures voor 
de controle van gekochte kor tlopende vorderingen, krediet en contanten. Met name 
worden in schriftelijk vastgelegde intern e gedragslijnen alle wezenlijke onderdelen 
van het programma voor de aankoop van kortlopende vorderingen gespecificeerd, 
met inbegrip van voorschotpercentage s, toelaatbare zekerheden, benodigde 
documentatie, concentratiegrenzen, en de  wijze waarop kas ontvangsten moeten 
worden behandeld. Daarbij wordt op passende wijze rekening gehouden met alle 
relevante en belangrijke factoren, met i nbegrip van de financiële positie van de 
verkoper en de beheerder, risicoconcentraties en de tendens van de kwaliteit van de 
 
NL 65   NL gekochte kortlopende vorderin gen en het klantenbestand van de verkoper. Aan de 
hand van interne systemen wordt gewaarbor gd dat de fondsen slechts tegen de 
gespecificeerde zekerheden en be wijsstukken worden verstrekt. 
Inachtneming van de interne gedragslijnen en procedures van de kredietinstelling 
108. De kredietinstelling beschikt over een effectieve interne procedure voor de toetsing 
van de inachtneming van alle interne gedragslijnen en procedures. De procedure 
omvat regelmatige audits van alle krit ieke fases van het programma van de 
kredietinstelling voor de aankoop van kortlop ende vorderingen, verificatie van de 
scheiding van taken enerzijds tussen de be oordeling van de verkoper en beheerder en 
de beoordeling van de debiteur en anderzij ds tussen de beoordeling van de verkoper 
en beheerder en de audit ter plaatse van de verkoper en beheer der, alsook toetsing 
van de transactieverwerking, met bijzondere nadruk op de kwalificaties, de ervaring, 
het personeelsbestand en de onders teunende automatiseringssystemen. 
3. VALIDATIE VAN INTERNE RAMINGEN  
109. Kredietinstellingen beschikken over deugdelijke systemen om de juistheid en 
consistentie van ratingsystemen, proce ssen en de raming van alle relevante 
risicoparameters te valideren. De kred ietinstelling toont ten behoeve van haar 
bevoegde autoriteit naar behoren aan dat het interne validatieproces haar in staat stelt 
de werking van de interne rating- en ri sico-inschattingsystemen op consequente en 
zinvolle wijze te beoordelen. 
110. Kredietinstellingen vergelijken regelmatig de gerealiseerde wanbetalingsgraden met 
de PD-ramingen voor elke klasse. Wanneer  de gerealiseerde wanbetalingsgraden 
buiten het voor de desbetreffende klasse  verwachte bereik vallen, onderzoeken 
kredietinstellingen specifiek wat de redenen zijn voor de afwijking. 
Kredietinstellingen die van eigen ramingen van LGD’s of omrekeningsfactoren 
gebruik maken, voeren ook voor deze raminge n een soortgelijk onderzoek uit. Bij die 
vergelijkingen wordt gebruik gemaakt van historische gegevens die een zo lang 
mogelijke periode bestrijken. De kredietinstelling documenteert de bij deze 
vergelijkingen gehanteerde methoden en gegevens. Dit onderzoek en deze 
documentatie worden ten minste een maal per jaar geactualiseerd. 
111. Kredietinstellingen maken tevens gebruik van andere kwantitatieve validatie-
instrumenten en van vergelijkingen met re levante externe gegevensbronnen. Bij het 
onderzoek wordt uitgegaan van gegevens die passend zijn voor de portefeuille, 
regelmatig worden geactualiseerd, en  betrekking hebben op een relevante 
waarnemingsperiode. Bij de interne beoordelingen van de werking van hun 
ratingsystemen gaan de kredietinstellingen uit van een zo lang mogelijke periode. 
112. De voor de kwantitatieve validatie gehanteerd e methoden en gegevens zijn consistent 
in de tijd. Wijzigingen in de raming- en va lidatiemethoden en in de gegevens (zowel 
gegevensbronnen als bestreken pe riodes) worden gedocumenteerd. 
113. Kredietinstellingen hebben deugdelijke intern e normen vastgesteld voor de gevallen 
waarin gerealiseerde PD’s, LGD’s, omrekeni ngsfactoren en totale verliezen waarbij 
van EL gebruik wordt gemaakt, in voldoende significante mate van de 
 
NL 66   NL verwachtingen afwijken om twijfel te doe n ontstaan omtrent de juistheid van de 
ramingen. In deze normen wordt rekening gehouden met conjunctuurcycli en met 
een soortgelijke systematische variabiliteit van de wanbetalingservaring. Wanneer de 
gerealiseerde waarden de verwachte waarden blijven overtreffen, stellen de 
kredietinstellingen hun ramingen opwaarts  bij om met hun wanbetalings- en 
verlieservaring rekening te houden. 
4. BEREKENING VAN DE RISICOGEWOGEN POSTEN MET BETREKKING TOT POSITIES IN 
AANDELEN VOLGENS DE INTERNE -MODELLENBENADERING  
4.1. Kapitaalvereiste en risicokwantificering 
114. Bij de berekening van de kapitaalvereiste n voldoen de kredietinstellingen aan de 
volgende normen: 
a) de raming van het potentiële ve rlies is bestand tegen ongunstige 
marktontwikkelingen die rele vant zijn voor het risico profiel op lange termijn 
van het specifieke aandelenbezit van de kr edietinstelling. De gegevens die zijn 
gebruikt om de rendementsspreiding w eer te geven, hebben betrekking op de 
langste steekproefperiode waarvoor gegevens beschikbaar zijn die 
representatief zijn voor het risicoprofiel van de specifi eke posities in aandelen 
van de kredietinstelling. De gehanteerde gegevens zi jn van dien aard dat zij 
voorzichtige, statistisch betrouwbare en  deugdelijke verliesramingen opleveren 
die niet op louter subjectieve overwegi ngen gebaseerd zijn. Kredietinstellingen 
tonen ten behoeve van de bevoegde autoriteiten naar behoren aan dat de 
gesimuleerde schok een voorzichtige rami ng van de potentiële verliezen over 
een relevante markt- of conjunctuurcy clus op lange termijn oplevert. De 
kredietinstelling combineert empirische analyse van beschikbare gegevens met 
op diverse factoren gebaseerde aanpa ssingen om voldoende realistische en 
voorzichtige modeloutputs te verkrijgen. Bij de constructie van VaR-modellen 
(VaR: Value at Risk – risicowaar de) voor de raming van potentiële 
driemaandelijkse verliezen kunnen kredietinstellingen gebruik maken van 
kwartaalgegevens of van gegevens me t een kortere tijdshorizon die in 
kwartaalgegevens worden omgezet met behulp van een analytisch adequate 
methode die berust op empirische gegevens en op een goed doordachte en 
gedocumenteerde redenering en analyse. Bij een dergelijke benadering wordt 
voorzichtig en consistent in  de tijd te werk gegaan . Wanneer slechts beperkte 
relevante gegevens beschikbaar zijn, past de kredietins telling adequate 
voorzichtigheidsmarges toe; 
b) in de gehanteerde modellen wordt op adequate wijze rekening gehouden met 
alle risico’s van betekenis waaraan he t aandelenrendement onderhevig is, met 
inbegrip van zowel het algemene marktris ico als het specifie ke risico van de 
aandelenportefeuille van de kredietinste lling. De interne modellen geven een 
adequate verklaring van de historisch e koersvariatie, geven zowel de omvang 
als de wijzigingen in de samenstelling va n de potentiële concentraties weer en 
zijn bestand tegen ongunstige marktomstandigheden. De populatie van de 
risicoposities die vertegen woordigd zijn in de voor de raming gehanteerde 
gegevens, sluit nauw aan bij of is te n minste vergelijkbaar met die van de 
posities in aandelen van de kredietinstelling; 
 
NL 67   NL c) het interne model sluit aan bij het ri sicoprofiel en de co mplexiteit van de 
aandelenportefeuille van de kredietinst elling. Wanneer een kredietinstelling 
deelnemingen van betekenis bezit met waarden die van zeer non-lineaire aard 
zijn, worden de interne modellen zodani g opgesteld dat zij de  aan dergelijke 
instrumenten verbonden risico’s op adequate wijze weergeven; 
d) de koppeling van afzonderlijke posities  aan indicatoren,  marktindexen en 
risicofactoren is aannemelijk, in tuïtief en conceptueel gezond; 
e) kredietinstellingen tonen door middel van empirische analyses aan dat de 
risicofactoren adequaat zijn en o nder meer zowel het algemene als het 
specifieke risico dekken; 
f) in de ramingen van de volatiliteit va n het rendement van posities in aandelen 
wordt rekening gehouden met alle relevante en beschikbare gegevens, 
inlichtingen en methoden. Er wordt gebr uik gemaakt van aan een onafhankelijk 
onderzoek onderworpen intern e gegevens of van gegeve ns uit externe bronnen 
(met inbegrip van datapools); 
g) er is voorzien in een strikt en uitgebreid programma van stresstests. 
4.2. Risicobeheerproces en controlemaatregelen 
115. Wat de ontwikkeling en het gebruik van in terne modellen voor de bepaling van het 
kapitaalvereiste betreft, stellen de kredietinstellingen gedraglijnen, procedures en 
controlemaatregelen vast om de integrite it van het model en het modelleringsproces 
te waarborgen. Deze gedragslijnen, proced ures en controlemaatregelen omvatten 
onder meer de volgende elementen: 
a) volledige integratie van het interne model in de algemene 
managementinformatiesystemen van de kr edietinstelling en in het beheer van 
de aandelenportefeuille van het bankboek.  De interne modellen zijn volledig 
geïntegreerd in de risicomanagementinfr astructuur indien zij met name worden 
gebruikt voor: de meting en beoor deling van het rendement van de 
aandelenportefeuille (met inbegrip van het voor risico’s gecorrigeerde 
rendement); de allocatie van economisch kapitaal aan posities in aandelen en 
de evaluatie van de totale kapitaalto ereikendheid en het beleggingsbeheer; 
b) beproefde managementsystemen, pro cedures en controlefuncties die een 
periodieke en onafhankeli jke analyse van alle onde rdelen van het interne 
modelleringsproces waarborgen, met inbegrip van de goedkeuring van 
modelherzieningen, de validatie va n modelinputs en de evaluatie van 
modelresultaten, zoals directe verificatie  van risicoberekeningen. In het kader 
van deze analyses worden de juisthei d, volledigheid en adequaatheid van 
modelinputs en -resultaten beoordeeld en  gaat de aandacht vooral uit naar, 
enerzijds, het detecteren en beperken  van mogelijke fouten die uit bekende 
gebreken voortvloeien, en , anderzijds, het opsporen van onbekende gebreken 
van het model. Deze analyses kunnen worden verricht door een onafhankelijke 
eenheid of door een onafhankelijke derde; 
 
NL 68   NL c) adequate systemen en procedures v oor de bewaking van de  beleggingsgrenzen 
en de risico’s verbonden aan posities in aandelen; 
d) de voor het ontwerp en de toepa ssing van het model verantwoordelijke 
eenheden zijn functioneel  onafhankelijk van de voor het beheer van de 
afzonderlijke beleggingen ve rantwoordelijke eenheden; 
e) de voor enigerlei aspect van het mode lleringsproces verantwoordelijke partijen 
beschikken over adequate kwalificat ies. Het bestuur  wijst voldoende 
gekwalificeerd en competent persone el aan voor de modelleringsfunctie. 
4.3. Validatie en documentatie 
116. Kredietinstellingen beschikken over een de ugdelijk systeem om de juistheid en 
consistentie van hun intern e modellen en modelleringsprocessen te valideren. Alle 
wezenlijke onderdelen van de  interne modellen, het modelleringsproces en de 
validatie zijn gedocumenteerd. 
117. Kredietinstellingen maken gebruik van het interne validatieproces om de werking 
van hun interne modellen en processen op  een consequente en  zinvolle wijze te 
beoordelen. 
118. De voor de kwantitatieve validatie gehanteerd e methoden en gegevens zijn consistent 
in de tijd. Wijzigingen in de raming- en va lidatiemethoden en in de gegevens (zowel 
gegevensbronnen als bestreken pe riodes) worden gedocumenteerd. 
119. Kredietinstellingen vergelijken de feitelijke rendementen op aandelen (berekend aan 
de hand van gerealiseerde en niet-gerealiseerde winsten en verliezen) regelmatig met 
de modelramingen. Bij die vergelijkinge n wordt gebruik gemaakt van historische 
gegevens die een zo lang mogelijke peri ode bestrijken. De kredietinstelling 
documenteert de bij deze vergelijkingen gehanteerde methoden en gegevens. Dit 
onderzoek en deze documentatie worden ten mi nste eenmaal per jaar geactualiseerd. 
120. Kredietinstellingen maken tevens gebruik van andere kwantitatieve validatie-
instrumenten en van vergelijkingen met re levante externe gegevensbronnen. Bij het 
onderzoek wordt uitgegaan van gegevens die passend zijn voor de portefeuille, 
regelmatig worden geactualiseerd, en  betrekking hebben op een relevante 
waarnemingsperiode. Bij de interne beoorde lingen van hun ratingsystemen gaan de 
kredietinstellingen uit van een zo lang mogelijke periode. 
121. Kredietinstellingen hebben deugdelijke intern e normen vastgesteld voor de gevallen 
waarin de vergelijking van de feite lijke rendementen op aandelen met de 
modelramingen twijfel doet ontst aan omtrent de juistheid van de ramingen of van de 
modellen. In deze normen wordt rekening gehouden met conjunctuurcycli en met een 
soortgelijke systematische variabiliteit van de rendementen op aandelen. Alle 
aanpassingen die naar aanleiding van de  onderzoeken aan de interne modellen 
worden aangebracht, worden gedocumenteer d en zijn in overeenstemming met de 
normen voor de evaluatie van modellen. 
 
NL 69   NL 122. Het interne model en het modelleringproces  worden schriftelijk vastgelegd, met 
inbegrip van de verantwoordelijkheden van de bij de modellering betrokken partijen, 
de goedkeuring van het model en de proce dures voor de evaluatie van het model. 
5. CORPORATE GOVERNANCE EN TOEZICHT  
5.1. Corporate Governance 
123. Alle wezenlijke aspecten va n het rating- en het ramings proces worden goedgekeurd 
door de raad van bestuur of een speciaal aangewezen comité daarvan en de hoogste 
directie van de kredietinstelling. Deze part ijen hebben een algemeen inzicht in de 
ratingsystemen van de kredietinstellingen en  een diepgaand begrip van de daarmee 
samenhangende managementverslagen. 
124. De hoogste directie stelt de  raad van bestuur of een speciaal aangewezen comité 
daarvan in kennis van wezenlijke wijzigi ngen in of uitzonderingen op algemeen 
gebruikelijke gedragslijnen welke een invl oed van betekenis hebben op de werking 
van de ratingsystemen va n de kredietinstelling. 
125. De hoogste directie heeft een  goed inzicht in de opzet  en de werking van de 
ratingsystemen. Zij ziet er continu op toe dat de ratingsys temen naar behoren 
functioneren. De hoogste directie wordt regelmatig door de voor de 
kredietrisicobeheersing verantwoordelijk e eenheden op de hoogte gebracht van de 
werking van het ratingproces, de terreine n waarop verbeteringen noodzakelijk zijn, 
en de vorderingen die zijn gemaakt bij het verhelpen van eerder geconstateerde 
gebreken. 
126. De op interne ratings gebaseerde analys e van het kredietrisicoprofiel van de 
kredietinstelling vormt een essentieel onderdeel van de managementverslaggeving 
aan deze partijen. Bij de verslaggeving wo rdt ten minste melding gemaakt van het 
risicoprofiel per klasse, de mi gratie van de ene klasse n aar de andere, de raming van 
de relevante parameters per klasse en  een vergelijking tussen gerealiseerde 
wanbetalingsgraden en eigen ramingen van LGD’s en omrekeningsfactoren enerzijds 
en de verwachtingen en de resultaten van st resstests anderzijds. De frequentie van de 
verslaggeving hangt af van de betekenis van de informatie, het type informatie en het 
niveau van de ontvanger. 
5.2. Kredietrisicobeheersing 
127. De met de kredietrisicobeheersing belaste eenheid is onafhankelijk van de 
personeels- en managementfunctie verantwoor delijk voor de initiatie of vernieuwing 
van vorderingen en brengt rechtstreeks ve rslag uit aan de hoogs te directie. De 
eenheid is verantwoordelijk voor de opzet of  selectie, tenuitvoerlegging, controle en 
werking van de ratingsystemen. Zij producee rt en analyseert regelmatig verslagen 
over de output van de ratingsystemen. 
128. De met de kredietrisicobeheersing belaste eenheid (eenheden) heeft (hebben) onder 
meer de volgende taken: 
a) testen en bewaken van klassen en groepen; 
 
NL 70   NL b) produceren en analyseren van beknopt e verslagen over de ratingsystemen van 
de kredietinstelling; 
c) ten uitvoer leggen van procedures om te  verifiëren of de definities van klasse 
en groep in alle afdelingen en geogr afische gebieden consequent worden 
toegepast; 
d) evalueren en documenteren van alle  wijzigingen in het ratingproces, met 
opgave van de redenen voor de wijzigingen; 
e) evalueren van de ratingcriteria om na te gaan of zij het risico blijven 
voorspellen. Wijzigingen in het ratingpro ces, de criteria of de afzonderlijke 
ratingparameters worden gedoc umenteerd en bijgehouden; 
f) actief deelnemen aan de opzet of selec tie, tenuitvoerlegging en validatie van de 
modellen die in het kader van he t ratingproces worden gebruikt; 
g) toezicht houden op de m odellen die in het kader va n het ratingproces worden 
gebruikt; 
h) doorlopend onderzoeken en aanpassen van de modellen die in het kader van het 
ratingproces worden gebruikt. 
129. In afwijking van punt 128 mogen kredietins tellingen die in over eenstemming met de 
punten 57 en 58 gebruik maken van gegeve ns uit datapools, de volgende taken 
uitbesteden: 
a) produceren van informatie die releva nt is voor het testen en bewaken van 
klassen en groepen; 
b) produceren van beknopte verslage n over de ratingsystemen van de 
kredietinstelling; 
c) produceren van informatie die rele vant is voor het evalueren van de 
ratingcriteria om na te gaan of zij het risico blijven voorspellen; 
d) documenteren van alle wijzigingen in he t ratingproces, de criteria of de 
afzonderlijke ratingparameters; 
e) produceren van informatie die releva nt is voor het doorlopend onderzoeken en 
aanpassen van de modellen die in het kader van het ratingproces worden 
gebruikt. 
Kredietinstellingen die van de in dit punt  geboden mogelijkheid gebruik maken, 
dragen er zorg voor dat de bevoegde autor iteiten toegang hebben tot alle relevante 
informatie van de derde welke nodig is om na te gaan of aan de minimumvereisten is 
voldaan en dat de bevoegde autoriteiten in staat zijn  inspecties ter plaatse te 
verrichten die evenwaardig zijn aan  die bij de kredietinstelling. 
 
NL 71   NL 5.3. Interne audit 
130. De eenheid Interne audit cont roleert ten minste elk jaar de door de kredietinstelling 
toegepaste ratingsystemen en de in het kader daarvan verrichte activiteiten, met 
inbegrip van de activiteiten van de kredie tfunctie en de raming van de PD’s, LGD’s, 
EL’s en omrekeningsfactoren. Bij de co ntrole wordt onder meer gelet op de 
inachtneming van alle toepasselijke minimumvereisten. 
 
NL 72   NL BIJLAGE VIII – Kredietrisicovermindering  
 
Deel 1- Toelaatbaarheid  
1. In dit deel wordt aangegeven wat de toelaatbare vormen van 
kredietrisicovermindering zijn voo r de toepassing van artikel 92. 
2. In de zin van deze bijlage wordt verstaan onder: 
“Gedekte leningstransactie”: een transactie die aanleidi ng geeft tot het ontstaan van 
een vordering die is gedekt door middel va n een zekerheidsovereenkomst die geen 
bepaling bevat waarbij aan de kredietinste lling het recht wordt verleend frequent 
margebetalingen te ontvangen. 
“Kapitaalmarktgerelateerde transactie”: een  transactie die aanleiding geeft tot het 
ontstaan van een vordering die is  gedekt door middel van een 
zekerheidsovereenkomst die een bepaling be vat waarbij aan de kredietinstelling het 
recht wordt verleend frequent margebetalingen te ontvangen. 
1. VOLGESTORTE KREDIETPROTECTIE  
1.1. Verrekening van balansposten 
3. De verrekening op de balans van wederzijds e vorderingen tussen de  kredietinstelling 
en haar tegenpartij kan als to elaatbaar worden aangemerkt. 
4. Onverminderd het bepaalde in punt 5 is de  toelaatbaarheid beperkt tot wederzijdse 
kassaldi tussen de kredietinstelling en de tegenpartij. Alleen de  risicogewogen posten 
en de eventuele verwachte verliesposten uit hoofde van leninge n en deposito’s van 
de leningverstrekkende kredie tinstelling mogen worden gewijzigd als gevolg van een 
verrekeningsovereenkomst. 
1.2. Kaderverrekeningsovereenkomsten met betrekking tot 
retrocessieovereenkomsten en/of verstrekte of opgenomen effecten- of 
grondstoffenleningen en/of andere ka pitaalmarktgerelateerde transacties 
5. Bij kredietinstellingen die de in deel 3 van deze bijlage beschreven uitgebreide 
benadering van financiële zekerheden toep assen, kan het effect van bilaterale 
verrekeningsovereenkomsten met betre kking tot retrocessieovereenkomsten, 
verstrekte of opgenomen effecten- of  grondstoffenleningen en/of andere 
kapitaalmarktgerelateerde transacties me t een tegenpartij in aanmerking worden 
genomen. Onverminderd bijlage II bij Rich tlijn [93/6/EEG] voldoen de in het kader 
van dergelijke overeenkomsten geaccepteerde  zekerheden en gel eende effecten of 
grondstoffen aan de in de punten 7 tot en met 11 vastgelegde 
toelaatbaarheidsvereisten voor zekerheden. 
1.3. Zekerheden 
6. Wanneer de toegepaste techniek voor de ve rmindering van het kredietrisico berust op 
het recht van de kredietinstelling om activ a te liquideren of te behouden, is de 
 
NL 73   NL toelaatbaarheid afhankelijk van het feit of de risicogewogen posten en de eventuele 
verwachte verliesposten zijn berekend conf orm de artikelen 78 tot en met 83, dan 
wel conform de artikelen 84 tot en met 89. De toelaatbaarheid is tevens afhankelijk 
van het feit welke van beide in deel 3 besc hreven benaderingen worden toegepast: de 
eenvoudige benadering van financ iële zekerheden, dan wel de uitgebreide benadering 
van financiële zekerheden. Wat de retro cessieovereenkomsten en verstrekte of 
opgenomen effecten- of gronds toffenleningen betreft, is  de toelaatb aarheid ook 
afhankelijk van het feit of de transactie in de niet-handelsportefeuille dan wel in de 
handelsportefeuille is opgenomen. 
1.3.1.  Bij alle benaderingen en me thoden toelaatbare zekerheden 
7. De volgende financiële instrumenten kunne n bij alle benaderingen en methoden als 
toelaatbare zekerheden worden aangemerkt: 
a) contanten gedeponeerd bij of met cont anten gelijk te stellen instrumenten 
aangehouden door de leningverstr ekkende kredietinstelling; 
b) schuldtitels uitgegeven door centrale overheden of centrale banken waarvan de 
effecten een kredietbeoordeling hebbe n van een voor de toepassing van de 
artikelen 78 tot en met 83 erkende EKBI of 
exportkredietverzekeringsmaatschappij we lke door de bevoegde autoriteit is 
ondergebracht in kredietkwaliteitscate gorie 4 of hoger conform de in de 
artikelen 78 tot en met 83 vervatte  voorschriften voor het toekennen van 
risicogewichten aan vorder ingen op centrale overheden  en centrale banken; 
c) schuldtitels uitgegeven door inst ellingen waarvan de effecten een 
kredietbeoordeling hebben van een er kende EKBI welke door de bevoegde 
autoriteit is ondergebracht in kredietk waliteitscategorie 3 of hoger conform de 
in de artikelen 78 tot en met 83 verva tte voorschriften voor het toekennen van 
risicogewichten aan vorderi ngen op kredietinstellingen; 
d) schuldtitels uitgegeven  door andere entiteiten waarvan de effecten een 
kredietbeoordeling hebben van een er kende EKBI welke door de bevoegde 
autoriteit is ondergebracht in kredietk waliteitscategorie 3 of hoger conform de 
in de artikelen 78 tot en met 83 verva tte voorschriften voor het toekennen van 
risicogewichten aan vorder ingen op ondernemingen; 
e) schuldtitels met een kredietbeoordeli ng voor de korte termijn van een erkende 
EKBI welke door de bevoegde autoriteit is ondergebracht in 
kredietkwaliteitscategorie 3 of hoger conf orm de in de artikelen 78 tot en met 
83 vervatte voorschriften voor het to ekennen van risicogewichten aan 
kortlopende vorderingen; 
f) aandelen of converteerbare obligatie s die in een hoofdindex zijn opgenomen; 
g) goud. 
 
NL 74   NL Voor de toepassing van punt b) wordt ervan uitgegaan da t “schuldtitels uitgegeven 
door centrale overheden of centrale banke n” de volgende soorten schuldtitels 
omvatten: 
i) schuldtitels uitgegeven  door regionale of lagere overheden indien de 
vorderingen op deze overheden overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 
worden behandeld als vorderingen op de centrale overheid in wier rechtsgebied 
deze gevestigd zijn; 
ii) schuldtitels uitgegeven door mu ltilaterale ontwikkelingsbanken waarop 
overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% wordt 
toegepast; 
iii) schuldtitels uitgegeven door internationale organisa ties waarop overeenkomstig 
de artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% wordt toegepast; 
Voor de toepassing van punt c) omvatten “s chuldtitels uitgegeven door instellingen” 
de volgende soorten schuldtitels: 
i) schuldtitels uitgegeven  door regionale of lagere overheden indien de 
vorderingen op deze overheden overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 
niet worden behandeld als vorderingen op de centrale overheid in wier 
rechtsgebied deze gevestigd zijn; 
ii) schuldtitels uitgegeven  door publiekrechtelijke lichamen indien de vorderingen 
op deze lichamen overeenkomstig de ar tikelen 78 tot en met 83 worden 
behandeld als vorderingen op kredietinstellingen; 
iii) schuldtitels uitgegeven door andere  multilaterale ontwikkelingsbanken dan die 
waarop overeenkomstig de artikelen 78 to t en met 83 een risicogewicht van 0% 
wordt toegepast. 
8. Schuldtitels uitgegeven door instellingen waarvan de effecten geen 
kredietbeoordeling hebben van een erkende  EKBI, kunnen als toelaatbare zekerheden 
worden aangemerkt indien zij aan  de volgende criteria voldoen: 
a) zij zijn aan een erkende beurs genoteerd; 
b) het betreft niet-achtergestelde schuld; 
c) alle andere uitgiften van de uitgevende instellin g welke van dezelfde rangorde 
zijn en een rating van een er kende EKBI hebben, hebben een 
kredietbeoordeling van een erkende EKBI welke door de bevoegde autoriteit is 
ondergebracht in kredietkwaliteitscate gorie 3 of hoger conform de in de 
artikelen 78 tot en met 83 vervatte  voorschriften voor het toekennen van 
risicogewichten aan vord eringen op instellingen of  kortlopende vorderingen. 
d) de leningverstrekkende kredietinstelling beschikt niet over informatie waaruit 
blijkt dat de uitgifte een lagere kredietbeoordeling zou verdienen dan die welke 
onder c) is aangegeven; 
 
NL 75   NL e) de kredietinstelling kan ten behoeve van de bevoegde  autoriteiten naar behoren 
aantonen dat de marktliquiditeit van he t instrument toereikend is voor deze 
doeleinden. 
9. Rechten van deelneming in instellinge n voor collectieve belegging kunnen als 
toelaatbare zekerheden worden aangemerkt indien aan de volge nde voorwaarden is 
voldaan: 
a) de rechten van deelneming hebben ee n dagelijkse publieke koersnotering; 
b) de instelling voor collec tieve belegging mag alleen beleggen in instrumenten 
die overeenkomstig de punten 7 en  8 als toelaatbaar kunnen worden 
aangemerkt. 
Het gebruik (of potentiële gebruik) door een instelling voor collectieve belegging van 
derivaten om toegestane beleggingen af te  dekken, laat de toelaatbaarheid van de 
rechten van deelneming in deze instelling onverlet. 
10. In verband met punt 7, onder b) tot en met e), zij opgemerkt dat indien voor een 
effect twee kredietbeoordelingen van erke nde EKBI’s beschikbaar zijn, de minst 
gunstige kredietbeoordeling van toepassing is. Indien voor een eff ect meer dan twee 
kredietbeoordelingen van erkende EKBI’s be schikbaar zijn, zijn  de twee gunstigste 
kredietbeoordelingen van toepassing. Indi en de twee gunstigste kredietbeoordelingen 
verschillend zijn, is de minst gunstige van beide van toepassing. 
1.3.2.  Bij de uitgebreide benaderi ng van financiële zekerheden toelaatbare zekerheden 
11. Indien een kredietinstelling ge bruik maakt van de in deel 3 beschreven uitgebreide 
benadering van financiële zekerheden kunnen be nevens de in de punten 7 tot en met 
10 genoemde zekerheden ook de volgende fina nciële instrumenten als toelaatbare 
zekerheden worden aangemerkt: 
a) aandelen of converteerbare obliga ties die niet in een hoofdindex zijn 
opgenomen maar op een erkende beurs worden verhandeld; 
b) rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging indien aan 
de volgende voorwaarden is voldaan: 
i) de rechten van deelneming hebben een dagelijkse publieke koersnotering; en 
ii) de instelling voor collec tieve belegging mag alleen beleggen in instrumenten 
die overeenkomstig de punten 7 en  8 als toelaatbaar kunnen worden 
aangemerkt, en in de onder a) bedoelde instrumenten. 
Het gebruik (of potentiële gebruik) door een instelling voor collectieve belegging van 
derivaten om toegestane beleggingen af te  dekken, laat de toelaatbaarheid van de 
rechten van deelneming in deze instelling onverlet. 
 
NL 76   NL 1.3.3.  Voor de berekeningen overeenkomstig de ar tikelen 84 tot en met 89 toelaatbare 
zekerheden 
12. Indien een kredietinstelling risicogew ogen posten en verwachte verliesposten 
berekent conform de in de artikelen 84 to t en met 89 beschreven benadering, mogen 
de bovengenoemde zekerheden als toelaatbaar worden aangemerkt en zijn tevens de 
punten 13 tot en met 22 van toepassing. 
a) Zekerheden in de vorm van onroerend goed 
13. Niet-zakelijk onroerend goed dat wordt of  zal worden bewoond of verhuurd door de 
eigenaar en zakelijk onroer end goed (dat wil zeggen kantoorgebouwen en andere 
bedrijfsruimten) kunnen als toelaatbare zekerheden worden  aangemerkt indien aan de 
volgende voorwaarden is voldaan: 
a) de waarde van het onroerend goed hangt  niet in wezenlijke mate af van de 
kredietkwaliteit van de debiteur. Dit vereiste sluit geen situaties uit waarin 
louter macro-economische factoren een  negatief effect hebben op zowel de 
waarde van het onroerend goed als het betalingsgedrag van de leningnemer; 
b) het risico van de leningnemer hang t niet in wezenlijke mate af van het 
rendement van het onderliggend onroerend goed of project, maar veeleer van 
de onderliggende capaciteit van de le ningnemer om de schuld uit andere 
bronnen terug te betalen. De terugbetal ing van de faciliteit als zodanig hangt 
niet in wezenlijke mate af van eniger lei kasstroom die wordt gegenereerd door 
het onderliggend onroerend goed da t als zekerheid fungeert. 
14. Ook aandelen in Finse ondernemingen voor de bouw van woningen, welke 
werkzaam zijn volgens de Finse wet op woningbouwverenigingen van 1991 of latere 
gelijkwaardige wetgeving ten aanzien van niet-zakelijk onroerend goed dat wordt of 
zal worden bewoond of verhuurd door de eigenaar, kunnen door kredietinstellingen 
als toelaatbare zekerheden in de vorm va n niet-zakelijk onroerend goed worden 
aangemerkt, mits aan bovenst aande voorwaarden is voldaan. 
15. De bevoegde autoriteiten kunnen hun kredietinst ellingen tevens toestaan aandelen in 
Finse ondernemingen voor de bouw van woni ngen, welke werkzaam zijn volgens de 
Finse wet op woningbouwverenigingen van 199 1 of latere gelijkwaardige wetgeving 
als toelaatbare zekerheden in de vorm va n zakelijk onroerend goed aan te merken, 
mits aan bovenstaande voorwaarden is voldaan. 
16. Voor vorderingen die gedekt z ijn door niet-zakel ijk onroerend goed dat zich op het 
grondgebied van hun lidstaat bevindt, kunne n de bevoegde autoriteiten hun 
kredietinstellingen ontheffing verlenen van de in punt 13, onder b), gestelde 
voorwaarde, mits de bevoegde autoriteiten over het bewijs beschikken dat er sprake 
is van een goed ontwikkelde en reeds geru ime tijd bestaande markt voor niet-zakelijk 
onroerend goed met verliesc ijfers die voldoende  laag zijn om een dergelijke 
maatregel te wettigen. Dit belet nationale bevoegde autoriteiten die deze ontheffing 
niet verlenen, niet om niet-zakelijk onroerend goed dat op grond van deze ontheffing 
in een andere lidstaat als toelaatbare zek erheid wordt aangemerkt, ook in hun lidstaat 
als toelaatbare zekerheid aan te merken. De lidstaten maken publiekelijk bekend of 
zij van deze ontheffingsmogelijkheid gebruik maken. 
 
NL 77   NL 17. Voor zakelijk onroerend goed dat zich op het grondgebied van hun lidstaat bevindt, 
kunnen de bevoegde autoriteiten hun kredie tinstellingen ontheffing verlenen van de 
in punt 13, onder b), gestelde voorwaarde, mits de bevoegde autoriteiten over het 
bewijs beschikken dat er sprake is van een goed ontwikkelde en reeds geruime tijd 
bestaande markt voor zakelijk onroerend goe d en dat de verlie scijfers die uit door 
zakelijk onroerend goed gedekte le ningen voortvloeien, aan de volgende 
voorwaarden voldoen: 
a) ten hoogste 50% van de marktwaarde (o f, in voorkomend geval en indien dit 
bedrag lager uitvalt, 60 % van de h ypotheekwaarde) mag niet meer zijn dan 
0,3% van de in een gegeven jaar u itstaande leningen die door zakelijk 
onroerend goed zijn gedekt; 
b) de totale verliezen die uit door zakelijk onroerend goed gedekte leningen 
voortvloeien, mogen niet hoge r liggen dan 0,5% van de in een gegeven jaar 
uitstaande leningen. 
18. Indien in een gegeven jaar  niet aan één van beide bove nstaande voorwaarden is 
voldaan, komt deze behandeling niet meer in aanmerking totdat in een volgend jaar 
wederom aan beide voorwaarden is voldaan. 
19. De nationale bevoegde autoriteiten die de in punt 17 bedoelde ontheffing niet 
verlenen, kunnen zakelijk onroerend goed dat op grond van deze ontheffing in een 
andere lidstaat als toelaatbare zekerheid  worden aangemerkt, ook in hun lidstaat als 
toelaatbare zekerheid aanmerken. 
b) Kortlopende vorderingen 
20. Kortlopende vorderingen uit hoofde van hand elstransacties of transacties met een 
oorspronkelijke looptijd van ten hoogste  een jaar kunnen door de bevoegde 
autoriteiten als toelaatbare zekerheden word en aangemerkt. Niet toelaatbaar zijn 
kortlopende vorderingen uit hoofde va n securitisaties, subdeelnemingen of 
kredietderivaten, dan wel kortlopend e vorderingen op verbonden partijen. 
c) Overige fysieke zekerheden 
21. Fysieke vermogensbestanddelen van een ande r type dan de in de punten 13 tot en 
met 19 bedoelde kunnen door de bevoegde au toriteiten als toel aatbare zekerheden 
worden aangemerkt, mits aan de  volgende voorwaarden is voldaan: 
i) er bestaan liquide markten waarop de  zekerheden op een vlotte en economisch 
efficiënte wijze van de hand kunnen worden gedaan; en 
ii) er bestaan algemeen gangbare, publie k beschikbare marktprijzen voor de 
zekerheden. De kredietinstelling mo et kunnen aantonen dat er geen 
aanwijzingen zijn dat de nettoprijzen die zij ontvangt wanneer de zekerheden 
worden uitgewonnen, significant va n deze marktprijzen afwijken. 
d) Leasing 
22. Behoudens het bepaalde in deel 3, punt 73, en mits aan de vereiste van deel 2, 
punt 11, is voldaan, worden vorderingen uit hoofde van trans acties waarbij een 
 
NL 78   NL kredietinstelling onroerend goed aan een derde least, op dezelfde wijze behandeld als 
leningen waarvoor geleasd onroerend goed van hetzelfde type als zekerheid fungeert.  
1.4. Andere volgestorte kredietprotectie 
1.4.1.  Contanten gedeponeerd bij of met contan ten gelijk te stellen instrumenten 
aangehouden door een derde instelling 
23. Contanten die gedeponeerd zijn bij of met contanten gelijk te stellen instrumenten 
die niet in het kader van een bewarings overeenkomst aangehouden worden door een 
derde instelling en die in pand gege ven zijn aan de leningverstrekkende 
kredietinstelling, kunnen als toelaatbare kredie tprotectie worden aangemerkt. 
1.4.2.  Aan de leningverstrekkende kred ietinstelling in pand gegeven 
levensverzekeringsovereenkomsten 
24. Levensverzekeringsovereenkomsten die aan de leningverstrekkende  kredietinstelling 
in pand zijn gegeven, kunnen als toelaatba re kredietprotectie worden aangemerkt. 
1.4.3.  Op verzoek teruggekochte instrumenten van instellingen 
25. Door een derde instelling uitgegeven instrumenten die op verzoek door deze 
instelling worden teruggekocht, kunnen als toelaatbare kredietp rotectie worden 
aangemerkt. 
2. NIET-VOLGESTORTE KREDIETPROTECTIE  
2.1. Bij alle benaderingen toelaatbare protectiegevers 
26. De volgende partijen kunnen als toelaatbar e verschaffers van niet-volgestorte 
kredietprotectie worden aangemerkt: 
a) centrale overheden en centrale banken; 
b) regionale en lagere overheden; 
c) multilaterale ontwikkelingsbanken; 
d) internationale organisaties indien aan de vorderingen op deze organisaties 
overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% wordt 
toegekend; 
e) publiekrechtelijke lichamen indien de schuldvorderingen op deze lichamen 
overeenkomstig de artikelen 78 tot en me t 83 door de bevoegde autoriteiten als 
schuldvorderingen op instelli ngen worden behandeld; 
f) instellingen; 
g) andere ondernemingen, met inbegrip  van moeder-, dochter- en verbonden 
ondernemingen van de kredietinstelling, welke: 
 
NL 79   NL i) een kredietbeoordeling hebben van een erkende EKBI welke door de bevoegde 
autoriteit is ondergebracht in kredietk waliteitscategorie 2 of hoger conform de 
in de artikelen 78 tot en met 83 verva tte voorschriften voor het toekennen van 
risicogewichten aan vorder ingen op ondernemingen; 
ii) geen kredietbeoordeling van een erke nde EKBI hebben en waaraan een interne 
rating is toegekend die overeenstem t met een kans op wanbetaling die 
gelijkwaardig is aan die welke overeenst emt met de kredietbeoordelingen van 
erkende EKBI’s welke door de bevoegde autoriteiten zijn  ondergebracht in 
kredietkwaliteitscategorie 2 of hoger conf orm de in de artikelen 78 tot en met 
83 vervatte voorschriften voor het to ekennen van risicogewichten aan 
vorderingen op ondernemingen, indien een kredietinstelling risicogewogen 
posten en verwachte verliesposten bereke nt conform de in de artikelen 84 tot 
en met 89 beschreven benadering. 
27. Indien de risicogewogen posten en verwach te verliesposten conform de artikelen 84 
tot en met 89 worden berekend, is een ga rantiegever alleen to elaatbaar wanneer de 
kredietinstelling hem overeenkomstig het bepaal de in bijlage VII, deel 4, een interne 
rating heeft toegekend. 
28. In afwijking van punt 26 kunnen de lidstat en ook andere financiële instellingen 
waaraan vergunning is verleend en waar op toezicht wordt uitgeoefend door de 
bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk  zijn voor de vergunningverlening aan en 
het toezicht op kredietinstellingen, en waar aan prudentiële eisen worden gesteld die 
gelijkwaardig zijn aan die welke voor kredietinstellinge n gelden, als toelaatbare 
verschaffers van niet-volgestor te kredietprotectie aanmerken. 
3. TYPEN KREDIETDERIVATEN  
29. De volgende typen kredietderivaten en instrumenten die eventueel uit dergelijke 
kredietderivaten zijn samengesteld of di e economisch effectief vergelijkbaar zijn, 
kunnen als toelaatbaar worden aangemerkt: 
a) credit default swaps; 
b) totale-opbrengstenswaps; 
c) credit-linked notes voorzover deze in contanten zijn gefinancierd. 
30. Indien een kredietinstelling kredietprot ectie koopt in de vorm van een totale-
opbrengstenswap en de uit hoofde van die swap ontvangen nettobetalingen als netto-
inkomsten boekt, maar nalaat de daartege nover staande waardevermindering van het 
beschermde activum te boeken (door middel van reducties van de reële waarde of 
een toevoeging aan de reserves), wordt de  kredietprotectie niet in aanmerking 
genomen. 
3.1. Interne afdekkingsinstrumenten 
31. Indien een kredietinstelling gebruik maakt va n een intern afdekkingsinstrument in de 
vorm van een kredietderivaat (en dus het kred ietrisico van een vordering in de niet-
handelsportefeuille afdekt  met een in de handels portefeuille opgenomen 
 
NL 80   NL kredietderivaat), dan wordt de protectie voor  de toepassing van deze bijlage alleen in 
aanmerking genomen wanneer het naar de  handelsportefeuille overgehevelde 
kredietrisico aan een derde of derden  wordt overgedragen. In dergelijke 
omstandigheden en mits deze overdracht vol doet aan de in deze bijlage vastgestelde 
vereisten voor de inaanmerk ingneming van kredietrisicoverm indering, zijn de in de 
delen 3 tot en met 6 vervatte regels voor de berekening van risicogewogen posten en 
verwachte verliesposten b ij aankoop van niet-volgestor te kredietprotectie van 
toepassing. 
 
NL 81   NL Deel 2 - Minimumvereisten  
1. De kredietinstelling toont ten behoeve van de  bevoegde autoriteiten naar behoren aan 
dat zij over adequate risicomanagementpr ocessen beschikt ter beheersing van de 
risico’s waaraan zij blootgest eld kan zijn als gevolg van 
kredietrisicoverminderingspraktijken. 
2. Ondanks het feit dat voor de berekening van risicogewogen posten en eventuele 
verwachte verliesposten met kredietris icovermindering rekening wordt gehouden, 
blijven kredietinstellingen overgaan tot een volledige kredietrisicobeoordeling van de 
onderliggende vordering en zijn  zij in staat ten behoeve va n de bevoegde autoriteiten 
naar behoren aan te tonen dat aa n dit vereiste is voldaan. Bij 
retrocessieovereenkomsten en/of vers trekte of opgenomen effecten- of 
grondstoffenleningen wordt uitsluitend voor de toepassing van dit deel aangenomen 
dat de onderliggende vord ering de nettopost is. 
1. VOLGESTORTE KREDIETPROTECTIE  
1.1. Overeenkomsten tot verrekening van balansposten (andere dan 
kaderverrekeningsovereenkoms ten met betrekking tot 
retrocessieovereenkomsten en/of verstrekte of opgenomen effecten- of 
grondstoffenleningen en/of andere kapi taalmarktgerelateerde transacties) 
3. Voor de toepassing van de artikelen 90 tot en met 93 worden overeenkomsten tot 
verrekening van balansposten (andere da n kaderverrekeningsovereenkomsten met 
betrekking tot retrocessieovereenkomsten en /of verstrekte of opgenomen effecten- of 
grondstoffenleningen en/of andere kapitaal marktgerelateerde transacties) pas in 
aanmerking genomen wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan: 
a) zij hebben een degelijke rechtsgrond en zijn juridisch afdwingbaar onder het 
toepasselijke recht, ook in geval van insolventie of faillissement van een 
tegenpartij; 
b) de kredietinstelling is te allen tijde in staat te bepalen welke activa en passiva 
onder de verrekeningsovereenkomst vallen; 
c) de kredietinstelling bewaakt en beheer st de risico’s die aan de opzegging van 
de kredietprotectie verbonden zijn; 
d) de kredietinstelling bewaakt en cont roleert de desbetreffende vorderingen op 
nettobasis. 
1.2. Kaderverrekeningsovereenkomsten met betrekking tot 
retrocessieovereenkomsten en/of verstrekte of opgenomen effecten- of 
grondstoffenleningen en/of andere ka pitaalmarktgerelateerde transacties 
4. Voor de toepassing van de ar tikelen 90 tot en met 93 worden 
kaderverrekeningsovereenkomsten met betr ekking tot retrocessieovereenkomsten 
en/of verstrekte of opgenomen effecten - of grondstoffenleningen en/of andere 
kapitaalmarktgerelateerde transacties pas in aanmerk ing genomen wanneer zij: 
 
NL 82   NL a) een degelijke rechtsgrond hebben en juridisch afdwingbaar  zijn onder het 
toepasselijke recht, ook in geval van insolventie of faillissement van een 
tegenpartij; 
b) de niet in gebreke blijvende partij het recht verlenen alle in het kader van de 
overeenkomst verrichte transacties zo spoe dig mogelijk te beëindigen en af te 
wikkelen bij wanbetaling, ook in geval van insolventie of faillissement van de 
tegenpartij; 
c) voorzien in de zodanige verrekening van de winsten en verliezen op in het 
kader van een kaderverrekeningsoveree nkomst afgewikkelde transacties dat 
uiteindelijk één enkel nettobedrag word t verkregen dat door de ene partij aan 
de andere verschuldigd is. 
5. Tevens is voldaan aan de in punt 6 vastgelegde minimumvereisten voor de 
inaanmerkingneming van financiële zekerhe den bij de uitgebreide benadering van 
financiële zekerheden. 
1.3. Financiële zekerheden 
1.3.1.  Minimumvereisten voor de inaanmerkingnemi ng van financiële zekerheden bij alle 
benaderingen en methoden 
6. Financiële zekerheden en goud worden pa s in aanmerking genomen wanneer aan de 
onderstaande voorwaarden is voldaan. 
a) Lage correlatie 
Tussen de kredietkwaliteit van de debiteur en de waarde van de zekerheid mag geen 
duidelijk positieve correlatie bestaan. 
Door de debiteur of een ve rbonden groepsentiteit uitgegev en effecten komen niet in 
aanmerking. 
b) Rechtszekerheid 
De kredietinstellingen vervullen alle cont ractuele en wettelijke voorwaarden en 
ondernemen alle stappen die nodig zijn  om de zekerheidsovereenkomsten 
afdwingbaar te maken onder het recht da t van toepassing is op hun recht op de 
zekerheden. 
De kredietinstellingen hebben voldoende juridisch onderzoek gedaan dat de 
afdwingbaarheid van de zekerheidsoveree nkomsten in alle relevante jurisdicties 
bevestigt. Indien nodig herhal en zij dit onderzoek om zich  ervan te vergewissen dat 
de overeenkomsten afdwingbaar blijven. 
c) Operationele vereisten 
De zekerheidsovereenkomsten zijn adequ aat gedocumenteerd en er bestaat een 
duidelijke en deugdelijke procedure voor een  zo spoedig mogelijke uitwinning van 
de zekerheden. 
 
NL 83   NL De kredietinstellingen passen deugdelijke pro cedures en processen toe ter beheersing 
van de risico’s die uit het gebruik van zekerheden voortvlo eien, zoals onder meer de 
risico’s die aan een tekortschietende of verminderde kredietprotectie verbonden zijn, 
de waarderingsrisico’s, de met de opzeggi ng van de kredietpro tectie samenhangende 
risico’s, de concentratierisico’s die aan  het gebruik van zekerheden verbonden zijn, 
en de interactie met het algemene ri sicoprofiel van de kredietinstelling. 
De kredietinstellingen leggen de gedragslijnen  en praktijken die ten aanzien van de 
aanvaarde typen zekerheden en de aanva arde bedragen aan zekerheden worden 
gevolgd, schriftelijk vast. 
De kredietinstellingen berekenen de  marktwaarde van de zekerheden en 
herwaarderen deze ten minste eenmaal om  de zes maanden en telkens als de 
kredietinstelling redenen heeft om aan te nemen dat er zich een significante daling 
van de marktwaarde ervan heeft voorgedaan. 
Wanneer de zekerheden door een derde worden aangehouden, ondernemen de 
kredietinstellingen alle stappe n die redelijkerwijs mogen worden verwacht om ervoor 
te zorgen dat de betrokken derde de zek erheden afscheidt van de eigen activa. 
1.3.2.  Aanvullende minimumvereisten voor de inaanmerkingnem ing van financiële 
zekerheden bij de eenvoudige benadering van financiële zekerheden 
7. Voor de inaanmerkingneming van financiële zekerheden bij de eenvoudige 
benadering van financiële zekerheden geld t benevens de in punt 6 vastgestelde 
vereisten dat de resterende looptijd van de protectie ten minste even lang moet zijn 
als de resterende looptijd van de vordering. 
1.4. Minimumvereisten voor de inaanmerkingneming van zekerheden in de vorm 
van onroerend goed 
8. Zekerheden in de vorm van onroerend goed worden pas in aanmerking genomen als 
aan de onderstaande voorwaarden is voldaan. 
a) Rechtszekerheid 
De hypotheek of bezwaring zijn juridisch af dwingbaar in alle relevante jurisdicties 
en zijn tijdig en naar behoren geregistre erd. De regeling neemt de vorm aan van een 
aan derden tegenwerpbaar pandrecht (dat wi l zeggen dat aan alle juridische vereisten 
voor de vestiging van het pandrecht is vol daan). De protectieovereenkomst en de 
juridische procedure die eraan ten grondslag ligt, stellen de kredietinstelling in staat 
de waarde van de protectie binnen een redelijke tijdshorizon te realiseren. 
b) Controle van de waarde van het onroerend goed 
De waarde van het onroerend goed wordt fre quent en ten minste eenmaal per jaar 
gecontroleerd. Er worden frequenter e controles uitgevoerd wanneer de 
marktomstandigheden significante verandering en ondergaan. Er mogen statistische 
methoden worden gehanteerd om de waarde  van het onroerend goed te controleren 
en om na te gaan van welk onroerend goed de waarde moet worden bijgesteld. De 
waarde van het onroerend goed wordt bepa ald door een onafhankelijke schatter 
wanneer blijkt dat de waarde van het onroere nd goed vermoedelijk sterk is gedaald in 
 
NL 84   NL vergelijking met de algemene marktp rijzen. Bij leningen die meer dan 
3 miljoen EUR bedragen of meer dan 5% van het eigen vermogen van de 
kredietinstelling vertegenwoordigen, word t de waarde van het onroerend goed ten 
minste om de drie jaar door een  onafhankelijke schatter bepaald. 
Onder “onafhankelijke schatter” wordt een  persoon verstaan die over de nodige 
kwalificaties, bekwaamheid en ervaring besc hikt om een taxatie uit te voeren en die 
geen enkele rol vervult in het kredietacceptatieproces. 
c) Documentatie 
De typen niet-zakelijk en zakelijk onroe rend goed die door de kredietinstelling 
worden aanvaard en haar leningsbeleid terzak e zijn duidelijk schriftelijk vastgelegd. 
d) Verzekering 
De kredietinstelling beschikt  over procedures om te c ontroleren of het onroerend 
goed dat als protectie wordt geaccepteerd,  adequaat is verzekerd tegen schade. 
1.5. Minimumvereisten voor de inaanmerkin gneming van kortlopende vorderingen 
als zekerheden 
9. Kortlopende vorderingen worden pas in aanmerking genomen als aan de 
onderstaande voorwaarden is voldaan. 
a) Rechtszekerheid 
i) De juridische constructie op grond waar van de zekerheid wo rdt verstrekt, is 
deugdelijk en effectief en waarborgt dat de leninggever duidel ijke rechten heeft 
op de opbrengsten. 
ii) De kredietinstellingen ondernemen a lle stappen die noodzakelijk zijn om aan 
de lokale vereisten voor de afdwingbaarheid van het zakelijke zekerheidsrecht 
te voldoen. Er bestaat een kader dat de leninggever in staat stelt een 
voorrangsrecht op de zekerheid te laten ge lden, waarbij de lidstaten over de 
mogelijkheid beschikken toe te staan dat deze rechten worden achtergesteld bij 
de rechten van preferentiële cred iteuren welke in wettelijke of 
uitvoeringsbepalingen zijn neergelegd. 
iii) De kredietinstellingen hebben voldoe nde juridisch onderzoek gedaan dat de 
afdwingbaarheid van de zekerheids overeenkomsten in alle relevante 
jurisdicties bevestigt. 
iv) De zekerheidsovereenkomsten zijn adequaat gedocumenteerd en er bestaat een 
duidelijke en deugdelijke procedure voor een zo spoedig mogelijke uitwinning 
van de zekerheden. De procedures van de kredietinstellingen waarborgen dat 
alle wettelijke voorwaarden voor het in ge breke stellen van de cliënt en de zo 
spoedig mogelijke uitwinning van de zekerheden in acht worden genomen. 
Ingeval de leningnemer in financiële mo eilijkheden verkeert of in gebreke is 
gebleven, heeft de kredietinstelling de wettelijke bevoegdheid om de 
kortlopende vorderingen aan andere partij en te verkopen of over te dragen 
zonder de instemming van de debiteur en van de kortlopende vorderingen. 
 
NL 85   NL b) Risicobeheer 
i) De kredietinstelling beschikt over een deugdelijke procedure voor de bepaling 
van het kredietrisico dat aan de kor tlopende vorderingen verbonden is. Deze 
procedure omvat onder meer analyses van de bedrijfsac tiviteit en de bedrijfstak 
van de leningnemer en van de soorten cliënten met wie de leningnemer zaken 
doet. Wanneer de kredietinstelling vert rouwt op de leningnemer om het aan de 
cliënten verbonden kredietrisico in te schatten, onde rwerpt zij de 
kredietpraktijken van de leningnemer aan een onderzoek om zich van de 
deugdelijkheid en geloofwaardigheid ervan te vergewissen. 
ii) De marge tussen de post en de waarde van de kor tlopende vorderingen 
weerspiegelt alle relevante factoren, zoals onder meer de inningskosten, de 
concentratie binnen de pool van kortlope nde vorderingen die door een enkele 
leningnemer in pand is gegeven, en het pot entiële concentratierisico binnen het 
geheel van vorderingen van de kredieti nstelling benevens die welke in het 
kader van de algemene methodologie van de kredietinstelling worden 
gecontroleerd. De kredietinst elling voorziet in een doorlopend 
bewakingsproces dat passend is voor de kortlopende vorderingen. Er wordt 
toezicht gehouden op de naleving van de algemene concentratiegrenzen van de 
kredietinstelling. Voorts wordt de in achtneming van leningsovereenkomsten, 
milieubeperkingen en andere wettelijke vereisten regelmatig aan een nieuw 
onderzoek onderworpen. 
iii) De door een leningnemer in pand gegeven kortlopende vorderingen zijn 
gediversifieerd en er is geen sprake van een ongepaste correlatie ervan met de 
leningnemer. Wanneer er sprake is van een  duidelijk positieve correlatie, wordt 
bij de vaststelling van de marges voor  de pool van zekerheden als geheel met 
de daarmee gepaard gaande risico’s rekening gehouden. 
iv) Kortlopende vorderingen op verbonden partijen van de leningnemer (met 
inbegrip van dochterondernemingen en we rknemers) komen niet in aanmerking 
voor risicovermindering. 
v) De kredietinstelling beschikt over ee n schriftelijk vastgelegde procedure voor 
de inning van te ontvangen betalingen in probleemsituaties. De vereiste 
voorzieningen voor de inning zijn getroffen, ook al vertrouwt de 
kredietinstelling normaliter op de le ningnemer om betalingen te innen. 
1.6. Minimumvereisten voor de inaanmerkingneming van andere fysieke 
zekerheden 
10. Andere fysieke zekerheden worden pas in aanmerking genomen als aan de 
onderstaande voorwaarden is voldaan. 
a) De zekerheidsovereenkomst is juridi sch afdwingbaar onder het toepasselijke 
recht en stelt de kredietinstelling in staat de waarde va n het goed binnen een 
redelijke tijdshorizon te realiseren. 
b) Met als enige uitzondering de in punt 9,  onder a), punt ii), bedoelde toelaatbare 
voorrangsrechten zijn alleen eerste pa ndrechten of bezwar ingen op zekerheden 
 
NL 86   NL toelaatbaar. Het recht van de kredietins telling op de gere aliseerde opbrengsten 
van de zekerheden heeft derhalve voorrang op de rechten van alle andere 
leninggevers. 
c) De waarde van het goed wordt fre quent en ten minste eenmaal per jaar 
gecontroleerd. Er worden frequenter e controles uitgevoerd wanneer de 
marktomstandigheden significante veranderingen ondergaan. 
d) De leningsovereenkomst bevat een gedetailleerde beschrijving van de 
zekerheid en een gedetailleerde speci ficatie van de wi jze waarop en de 
frequentie waarmee tot herwaardering wordt overgegaan. 
e) De door de kredietinstelling aanvaarde typen fysieke zekerheden en de 
gedragslijnen en praktijken ten aanzien van het bedrag van elk type zekerheid 
dat passend wordt geacht voor een gegeven post, worden duidelijk schriftelijk 
vastgelegd in de vorm van interne gedragslijnen en  procedures voor de 
kredietverlening; de desbetreffende  documenten kunnen worden ingezien. 
f) Wat de structuur van de transactie betreft, wordt er in het kader van het 
kredietbeleid van de kr edietinstelling op toegezien  dat aan de zekerheid 
passende eisen worden gesteld met betrek king tot de post, de mogelijkheid om 
de zekerheid vlot uit te winnen, de mogelijkheid om op objectieve wijze een 
prijs of marktwaarde vast  te stellen, de freque ntie waarmee de waarde 
makkelijk te verkrijgen is (met inbegrip van een professionele schatting of 
waardering) en de volatiliteit va n de waarde van de zekerheid. 
g) Zowel bij de eerste waardering als bij latere herwaarderingen wordt ten volle 
met een eventuele aantasting of economi sche veroudering van de zekerheid 
rekening gehouden. Bij de waardering en herwaardering wordt bijzondere 
aandacht besteed aan de gevolgen van het verstrijken van de tijd voor mode- of 
tijdgevoelige zekerheden. 
h) De kredietinstelling heeft het recht het goed fysiek te inspecteren. Zij heeft de 
nodige gedragslijnen en procedures vast gesteld voor de uitoefening van haar 
recht tot fysieke inspectie. 
i) De kredietinstelling beschi kt over procedures om na te gaan of het goed dat als 
protectie wordt geaccepteerd, adequaat is verzekerd tegen schade. 
1.7. Minimumvereisten voor de behandeling van  vorderingen uit hoofde van lease-
overeenkomsten als door zekerheden gedekte vorderingen 
11. Vorderingen uit hoofde van lease-overeenkomsten worden  pas als door zekerheden 
gedekte vorderingen behandeld als aan  de volgende voorwaarden is voldaan: 
a) er is voldaan aan de voorwaarden van de punten 8 of 10, al naar gelang het 
geval, voor de inaanmerkingneming van he t type geleasd goed als zekerheid; 
b) er is sprake van een deugdelijk ri sicomanagement van de zijde van de 
verhuurder met betrekking tot de locatie van het activum, het gebruik dat ervan 
wordt gemaakt, de ouderdom ervan en de voorziene economische veroudering 
ervan; 
 
NL 87   NL c) er is voorzien in een  deugdelijk juridisch kade r tot vaststelling van de 
juridische eigendom van de verhuurder van het activum en van zijn vermogen 
om zijn rechten als eigenaar zo spoedig mogelijk te laten gelden; en 
d) het verschil tussen het af schrijvingspercentage van he t fysieke activum en het 
amortisatiepercentage van de leasebetal ingen mag niet zoda nig groot zijn dat 
de aan de geleasde activa toegeschreven kredietrisicovermindering wordt 
overschat. 
1.8. Minimumvereisten voor de inaanmerk ingneming van andere volgestorte 
kredietprotectie 
1.8.1.  Contanten gedeponeerd bij of met contan ten gelijk te stellen instrumenten 
aangehouden door een derde instelling 
12. De in deel 1, punt 23, bedoelde protectie komt pas voor de in deel 3, punt 80, 
beschreven behandeling in aanmerking als aan de volgende voorwaarden is voldaan: 
a) de vordering van de leningnemer op de derde instelling is openlijk in pand 
gegeven of overgedragen aan de leni ngverstrekkende kredietinstelling; 
b) de derde instelling is in kennis ge steld van de pandgeving of overdracht; 
c) als gevolg van de kennisgeving ma g de derde instelling alleen aan de 
leningverstrekkende kredietinstelling be talingen doen, of aan andere partijen 
als zij daarvoor de toestemming heeft gekregen van de leningverstrekkende 
kredietinstelling; 
d) de pandgeving of overdracht is onvoorwaardelijk en onherroepelijk. 
1.8.2.  Aan de leningverstrekkende kred ietinstelling in pand gegeven 
levensverzekeringsovereenkomsten 
13. Aan de leningverstrekkende kredietinstelling in pand gegeven 
levensverzekeringsovereenkomsten worden pas in aanmerking genomen als aan de 
volgende voorwaarden is voldaan: 
a) de onderneming waarbij de levensverzek ering is gesloten, kan conform deel 1, 
punt 26, als toelaatbare verschaffer va n niet-volgestorte kredietprotectie 
worden aangemerkt; 
b) de levensverzekeringsovereenkomst  is openlijk in pand gegeven of 
overgedragen aan de leningverstr ekkende kredietinstelling; 
c) de onderneming waarbij de levensverzek ering is gesloten, is  in kennis gesteld 
van de pandgeving of overd racht en mag als gevolg daarvan de overeenkomst 
niet beëindigen of onder de overeenkomst  te betalen bedrag en uitkeren zonder 
de toestemming van de leningvers trekkende kredie tinstelling; 
d) de overeenkomst heeft een aangegeve n afkoopwaarde die niet verminderbaar 
is; 
 
NL 88   NL e) de leningverstrekkende kr edietinstelling heeft het recht de overeenkomst op te 
zeggen en zo spoedig mogelijk de afkoopwaarde te ontvangen ingeval de 
leningnemer in gebreke blijft; 
f) de leningverstrekkende kredietinstelli ng wordt in kennis gesteld wanneer de 
verzekeringnemer nalaat betalingen onder de overeenkomst te verrichten; 
g) de kredietprotectie geldt voor de gehele looptijd van de lening; en 
h) de pandgeving is juridisch afdwingb aar in alle relevante jurisdicties. 
2. NIET-VOLGESTORTE KREDIETPROTECTIE EN CREDIT -LINKED NOTES  
2.1. Voor zowel garanties als kredie tderivaten geldende vereisten 
14. Behoudens punt 16 wordt een kredietprotect ie in de vorm van een garantie of 
kredietderivaat pas in aanmerking geno men als aan de volgende voorwaarden is 
voldaan: 
a) het gaat om een rechtstreekse kredietprotectie; 
b) de omvang van de kredietprotectie is  duidelijk omschreven en onbetwistbaar; 
c) de kredietprotectieov ereenkomst bevat geen enkele clausule waarvan de 
naleving buiten de directe controle  van de leningnemer valt en die: 
i) de protectiegever in staat stelt de protectie unilateraal op te zeggen; 
ii) tot een toename van de effectieve kosten van de pr otectie leidt wanneer de 
kredietkwaliteit van de beschermde vordering verslechtert; 
iii) kan verhinderen dat de protectiegever  verplicht is zo spoedig mogelijk te 
betalen ingeval de oorspronkelijke debite ur nalaat verschuldigde betalingen te 
verrichten; of 
iv) het mogelijk kan maken dat de protectiegever de looptijd van de 
kredietprotectie reduceert; 
d) de kredietprotectie is juridisch afdw ingbaar in alle relevante jurisdicties. 
2.1.1.  Operationele vereisten 
15. De kredietinstelling toont ten behoeve van de bevoegde autoriteit naar behoren aan 
dat zij over systemen beschikt om de potenti ële concentratie van uit haar gebruik van 
garanties of kredietderivaten voortvloeiende risico’s te be heren. De kredietinstelling 
kan demonstreren welke intera ctie er bestaat tu ssen, enerzijds, ha ar strategie ten 
aanzien van het gebruik van kredietderivaten  en garanties en, a nderzijds, het beheer 
van haar algemene risicoprofiel. 
 
NL 89   NL 2.2. Tegengaranties van de centrale overheid en andere overheidslichamen 
16. Wanneer een vordering wordt beschermd door  een garantie met een tegengarantie 
van een centrale overheid of een centrale ba nk, van een regionale of lagere overheid 
indien de schuldvorderingen op deze overhed en overeenkomstig de  artikelen 78 tot 
en met 83 worden behandeld als schuldvorde ringen op de centrale overheid in wier 
rechtsgebied deze gevestigd zijn, van een multilaterale ontwikkelingsbank waarop 
overeenkomstig de artikele n 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% wordt 
toegepast, of van een publiekrechtelijk lichaam indien de schuldvorderingen op dat 
lichaam overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 worden behandeld als 
schuldvorderingen op kredietinstellingen, ma g de vordering worden behandeld als 
een vordering die wordt beschermd door een garantie die door het lichaam in kwestie 
is verstrekt, mits aan de vol gende voorwaarden is voldaan: 
a) de tegengarantie dekt alle kred ietrisico-aspecten van de vordering; 
b) zowel de oorspronkelijke garantie als de tegengarantie voldoet aan de in de 
punten 14, 15 en 17 gestelde eisen, behalve dat de tegengarantie niet 
rechtstreeks behoeft te zijn; 
c) de bevoegde autoriteit is ervan overtuigd dat de de kking deugdelijk is en dat 
niets in de historische ge gevens erop wijst dat de de kking van de tegengarantie 
niet effectief gelijkwaardig is aan die van een rechtstreekse garantie door het 
lichaam in kwestie. 
2.3. Aanvullende vereisten voor garanties 
17. Een garantie wordt pas in aanmerking genomen als tevens aan de volgende 
voorwaarden is voldaan: 
a) bij de kwalificerende wanbetaling/niet-betaling van de tegenpartij heeft de 
leningverstrekkende kredietinstelling het recht zo spoedig mogelijk een 
vordering in te stellen tegen de garantie gever voor de gelden die verschuldigd 
zijn uit hoofde van de vordering waar voor de protectie is verstrekt. De 
leningverstrekkende kredietinstelling behoe ft niet eerst een vordering tegen de 
debiteur in te stellen opdat de garantiegever tot betaling overgaat; 
b) de garantie neemt de vorm aan van een  expliciet gedocumenteerde verplichting 
die door de garantiegever is aangegaan; 
c) behoudens de volgende zin bestrijkt de garantie alle soorten betalingen die de 
debiteur uit hoofde van de vordering geacht wordt te verrichten. Wanneer 
bepaalde soorten betalingen niet onder de garantie vallen, wordt de in 
aanmerking genomen waarde van de gara ntie aangepast om met de beperkte 
dekking rekening te houden. 
18. Wat de garanties betreft di e in het kader van voor deze  doeleinden door de bevoegde 
autoriteiten erkende onderlinge borgtochtmaat schappijen zijn verstrekt, dan wel die 
zijn verstrekt of w aarvoor een tegengaranti e is verschaft door de in punt  16 bedoelde 
lichamen, mag worden aangenomen dat aan de vereisten van punt 17, onder a), is 
voldaan wanneer een van beide onders taande voorwaarden is vervuld: 
 
NL 90   NL a) de bevoegde autoriteiten zijn erva n overtuigd dat de leningverstrekkende 
kredietinstelling recht heeft op een zo s poedig mogelijk door de garantiegever 
te verrichten voorlopige be taling die op zodanige wijz e is berekend dat zij een 
deugdelijke raming vormt van de omvang van het economische verlies (met 
inbegrip van de verliezen die voortvloeien  uit de niet-betalin g van rente en van 
andere soorten betalingen die de leningnemer verplicht is te verrichten) dat 
vermoedelijk door de leningverstrekkende  instelling zal worden geleden in 
verhouding tot de door de garantie geboden dekking; 
b) de bevoegde autoriteiten  zijn anderszins overtuigd van de door de garantie 
geboden protectie tegen verliezen, me t inbegrip van de verliezen die 
voortvloeien uit de niet-betaling van rent e en van andere soorten betalingen die 
de leningnemer verplicht is te verrichten. 
2.4. Aanvullende vereisten voor kredietderivaten 
19. Een kredietderivaat wordt pas in aanmer king genomen als tevens aan de volgende 
voorwaarden is voldaan: 
a) behoudens punt b) omvatten de in het kader van het kredietderivaat 
gespecificeerde omstandigheden die de  kredietwaardigheid aantasten, ten 
minste de volgende kredietgebeurtenissen: 
i) niet-betaling van de bedragen die verschuldigd zijn onder de voorwaarden van 
de onderliggende verplichting welke gelden  op het tijdstip van de niet-betaling 
(waarbij de respijtperiode  vrijwel even lang is als of korter is dan de 
respijtperiode bij de onderliggende verplichting); 
ii) het faillissement, de insolventie of het onvermogen van de debiteur om zijn 
schulden te betalen, dan wel het nalaten of de schriftelijke bekentenis van het 
algemene onvermogen om zijn schulden te betalen wanneer deze vervallen, en 
analoge gebeurtenissen; 
iii) de herstructurering van de onderligge nde verplichting die een kwijtschelding of 
uitstel van betaling van de hoofdsom, de  rente of provisies behelst welke 
resulteert in een kredietverlies (dat  wil zeggen een waardeaanpassing of een 
andere soortgelijke debitering van de winst- en verliesrekening); 
b) indien de in het kader van het kredietderivaat gespecificeerde 
kredietgebeurtenissen, niet  de onder a), punt iii), omschreven herstructurering 
van de onderliggende verplichting om vatten, mag de kredietprotectie 
desondanks toch in aanmerking worden  genomen, mits de in aanmerking 
genomen waarde wordt gereduceerd zoal s gespecificeerd in deel 3, punt 84; 
c) in het geval van kredietderivaten me t afwikkeling in contanten wordt voorzien 
in een deugdelijke waarderingsprocedur e om tot een betrouwbare raming van 
het verlies te komen, waarbij er sprake  is van een duidel ijk gespecificeerde 
periode voor de verkrijging van waarderingen van de onderliggende 
verplichting nadat de kredietgebeurtenis zich heeft voorgedaan; 
 
NL 91   NL d) indien het recht en het vermogen va n de protectienemer om de onderliggende 
verplichting aan de protectiegever over te dragen onontbeerlijk zijn voor de 
afwikkeling, wordt in de voorwaarde n van de onderliggende verplichting 
bepaald dat de voor een dergelijke overd racht vereiste toes temming niet op 
onredelijke gronden mag worden geweigerd; 
e) de identiteit van de partijen die vera ntwoordelijk zijn voor de bepaling of er 
zich een kredietgebeurten is heeft voorgedaan, wordt duidelijk omschreven. 
Deze bepaling is niet de uitsluitende verantwoordelijkheid van de 
protectiegever. De protectienemer heeft het recht/vermogen om de 
protectiegever in kennis te stellen van het feit dat er zich een kredietgebeurtenis 
heeft voorgedaan. 
20. Een mismatch tussen de onderliggende verp lichting en de refere ntieverplichting in 
het kader van het kredietderivaat (dat wi l zeggen de verplichting waarvan gebruik 
wordt gemaakt voor de bepaling van de waarde van de afwikkeling in contanten of 
de leverbare verplichting) of tussen de onde rliggende verplichting en de verplichting 
waarvan gebruik wordt gemaakt om te bepa len of er zich een kredietgebeurtenis 
heeft voorgedaan, is alleen toelaatbaar indien aan de volg ende voorwaarden is 
voldaan: 
a) de referentieverplichting of de ve rplichting waarvan gebruik wordt gemaakt 
om te bepalen of er zich een kred ietgebeurtenis he eft voorgedaan, al 
naargelang het geval, is ge lijkgesteld met of achterges teld bij de onderliggende 
verplichting; 
b) de onderliggende verplichting en de re ferentieverplichting of de verplichting 
waarvan gebruik wordt gemaakt om te bepalen of er zich een 
kredietgebeurtenis heeft voorgedaan, al naargelang he t geval, hebben dezelfde 
debiteur (dat wil zeggen dezelfde rechtspe rsoon), en er is voor zien in juridisch 
afdwingbare kruiselingse kr edietverzuimclausules of kruiselings vervroegde-
opeisbaarheidsclausules. 
 
NL 92   NL Deel 3 – Berekening van het effe ct van kredietrisicovermindering  
1. Onverminderd de delen 4 tot en met 6 mag,  wanneer aan de bepalingen van deel 1 en 
2 is voldaan, de berekening van risicoge wogen posten overeenkom stig de artikelen 
78 tot en met 83 en de berekening va n risicogewogen posten en verwachte 
verliesposten overeenkomstig de  artikelen 84 tot en met 89, krachtens de in dit deel 
vervatte bepalingen worden gewijzigd. 
2. Contanten, effecten of gronds toffen die in het kader van een retrocessieovereenkomst 
of een verstrekte of opgenome n effecten- of grondstoffenlen ing zijn gekocht, geleend 
of ontvangen worden als zekerheden behandeld. 
1. VOLGESTORTE KREDIETPROTECTIE  
1.1. Credit-linked notes 
3. Beleggingen in credit-linked notes die door  de leningverstrekkende kredietinstelling 
zijn uitgegeven kunnen als zekerheden in de vorm van contanten worden behandeld. 
1.2. Verrekening van balansposten 
4. Leningen en deposito’s bij de leningverstrekkende kredieti nstelling die op de balans 
worden gesaldeerd, moeten als zekerheden in de vorm van contanten worden 
behandeld. 
1.3. Kaderverrekeningsovereenkomsten met betrekking tot 
retrocessieovereenkomsten en/of verstrekte of opgenomen effecten- of 
grondstoffenleningen en/of andere ka pitaalmarktgerelateerde transacties 
1.3.1.  Berekening van de volledig aangepaste waarde van de post 
a) Berekening volgens de benadering w aarbij de volatiliteits aanpassingen door de 
toezichthouder worden vastgesteld (toe zichthoudersbenadering)  of volgens de 
benadering waarbij de volatiliteitsaanpassi ngen op basis van eigen ramingen worden 
vastgesteld (eigen-ramingenbenadering). 
5. Onverminderd de punten 12 tot en met 22 worden, bij de berekening van de 
“volledig aangepaste waarde van de post”  (E*) met betrekki ng tot vorderingen die 
onder een erkende kaderverrekeningsovereenkomst inzake 
retrocessieovereenkomsten en/of vers trekte of opgenomen effecten- of 
grondstoffenleningen en/of ande re kapitaalmarktgerelateerde  transacties vallen, de 
toe te passen volatiliteitsaanpassingen op de hieronder beschreven wijze berekend, 
hetzij volgens de toezichthoudersbe nadering, hetzij volgens de eigen-
ramingenbenadering zoals in de  punten 35 tot en met 60 betreffende de uitgebreide 
benadering van financiële zekerheden wordt beschreven. Voor de toepassing van de 
eigen-ramingenbenadering gelden dezelfde voorwaarden en vereisten als die welke 
in het kader van de uitgebre ide benadering van financiële  zekerheden van toepassing 
zijn. 
 
NL 93   NL 6. De nettopositie in elk type effect wordt be rekend door van de totale waarde van de 
effecten van dat type die ingevolge de kaderverrekeningsovereenkomst zijn 
uitgeleend, verkocht of verstrekt, de  totale waarde van de op grond van die 
overeenkomst geleende, gekochte of ontvangen effecten van dat type af te trekken. 
7. Voor de toepassing van punt 6 wordt onder type  effect verstaan, de  effecten die door 
dezelfde entiteit op dezelfde datum zijn uitgegeven, die dezelfde looptijd hebben en 
waarvoor dezelfde voorwaarden en dezelfde liquidatieperiode gelden zoals in de 
punten 35 tot en met 60 wordt uiteengezet. 
8. De nettopositie in elke andere valu ta dan de vereffeningsvaluta van de 
kaderverrekeningsovereenkomst wordt berekend  door van de totale waarde van de in 
die valuta luidende effecten die ingevol ge de kaderverrekeningsovereenkomst zijn 
uitgeleend, verkocht of verstr ekt, vermeerderd met het in die valuta luidende bedrag 
in contanten dat ingevolge de overeenkomst is uitgeleend of overgemaakt, de totale 
waarde van de in die valuta luidende ef fecten af te trekken die ingevolge de 
overeenkomst zijn geleend, gekocht of ont vangen, vermeerderd met het bedrag in 
contanten in die valuta dat ingevolge de  overeenkomst is geleend of ontvangen. 
9. De volatiliteitsaanpassing di e voor een bepaald type effect of kaspositie passend 
wordt geacht, wordt toegepast op de positieve of negatieve nettopositie in de effecten 
van dat type. 
10. De volatiliteitsaanpassing in verband met het wisselkoersrisico (fx) wordt toegepast 
op de positieve of negatiev e nettopositie in iedere andere valuta dan de 
vereffeningsvaluta van de ka derverrekeningsovereenkomst. 
11. E* wordt berekend overeenkomstig de volgende formule: 
E* = max {0, [( ∑(E) - ∑(C)) + ∑(|nettopositie in elk effect| x H sec) + (∑|Efx| x Hfx)]} 
Wanneer risicogewogen posten worden bere kend overeenkomstig de artikelen 78 tot 
en met 83, dan is E de waarde van elke afzonderlijke post ingevolge de 
overeenkomst die bij afwezigheid van kred ietprotectie van toepassing zou zijn. 
Wanneer risicogewogen posten en verwachte verliesposten worden berekend 
overeenkomstig de artikelen 84 tot en met 89, dan is E de waarde van elke 
afzonderlijke post ingevolge de ove reenkomst die bij afwezigheid van 
kredietprotectie van toepassing zou zijn. 
C is de waarde van de effecten of gr ondstoffen die zijn geleend, gekocht of 
ontvangen dan wel van de contanten die zijn  geleend of ontvangen met betrekking tot 
elk van deze posten. 
∑(E) is de som van alle E’s in  het kader van de overeenkomst. 
∑(C) is de som van alle C’s in  het kader van de overeenkomst. 
Efx is de nettopositie (positief  of negatief) in een bepaalde valuta die niet de 
vereffeningsvaluta van de overeenkomst is, als berekend overeenkomstig punt 8. 
 
NL 94   NL Hsec is de volatiliteitsaanpassing die voor een bepaald type effect passend wordt 
geacht. 
Hfx is de wisselkoers-volatiliteitsaanpassing. 
E* is de volledig aangepa ste waarde van de post. 
b) Berekening volgens de interne-modellenbenadering. 
12. Het kan kredietinstellingen worden toeg estaan om, als alternatief voor de 
toezichthoudersbenadering of de eigen-ra mingenbenadering, bij de berekening van 
de volledig aangepaste waarde  van de post (E*) in het kader van de toepassing van 
een erkende kaderverrekeningsovereenkom st inzake retrocessieovereenkomsten, 
verstrekte of opgenomen effecten- of  grondstoffenleningen en/of andere 
kapitaalmarktgerelateerde transacties me t uitzondering van derivatentransacties, 
gebruik te maken van een be nadering op basis van intern e modellen welke rekening 
houdt met de correlatie-effecten tussen effectenposities die onder de 
kaderverrekeningsovereenkomst vallen even als met de liquiditeit van de betrokken 
instrumenten. De bij deze benadering ge bruikte interne modellen verschaffen 
ramingen van de potentiële waardew ijziging van niet-gedekte posten ( ∑E - ∑C). 
13. Een kredietinstelling mag, ongeacht de ke uze die zij voor de berekening van de 
risicogewogen posten heeft gemaakt tussen de  artikelen 78 tot en met 83 dan wel de 
artikelen 84 tot en met 89, opteren voor  een benadering op basis van interne 
modellen. Kiest zij voor deze benadering, da n moet zij deze op alle tegenpartijen en 
effecten toepassen, met uitzondering van immateriële portefeu illes, ten aanzien 
waarvan zij gebruik kan maken van de to ezichthoudersbenadering of van de eigen-
ramingenbenadering op de in de punten 5 tot en met 11 beschreven wijze. 
14. De interne-modellenbenadering mag worden  toegepast door kredietinstellingen 
waaraan erkenning is verleend voor het gebr uik van een intern risicobeheermodel 
overeenkomstig bijlage V van Richtlijn [93/6/EEG]. 
15. Kredietinstellingen die van de toezichthoude r geen erkenning hebben gekregen om 
overeenkomstig Richtlijn 93/6/EEG een derg elijk model te gebruiken kunnen met het 
oog op de toepassing van deze punten, bij de bevoegde autoriteiten een verzoek 
indienen tot erkenning van een intern risicometingsmodel. 
16. Deze erkenning wordt uitsluitend gegeven indien de bevoegde autoriteit ervan 
overtuigd is dat het risicobeheersysteem va n de kredietinstelling voor het beheer van 
de risico's die voortvloeien u it de transacties welke onder de 
kaderverrekeningsovereenkomst vallen, qua co ncept solide is en op integere wijze 
wordt toegepast en dat met name aan de  volgende kwalitatieve normen wordt 
voldaan: 
a) het interne risicometin gsmodel dat voor de berekening van de potentiële 
prijsvolatiliteit van de transacties wordt gehanteerd, is in hoge mate 
geïntegreerd in het dagelijkse risicobe heerproces van de kredietinstelling en 
dient als basis voor de rapportering van risicoposities en resultaten aan de 
hoogste directie van de instelling; 
 
NL 95   NL b) de kredietinstelling heeft een afdeling risicobeheersing die onafhankelijk is van 
de handelsafdelingen en rechtstreeks ra pporteert aan de h oogste directie. De 
betrokken afdeling moet belast zijn me t het ontwerpen en implementeren van 
het risicobeheersysteem van de instelling. Tevens moet deze afdeling dagelijks 
rapporten opstellen en analyseren  over de uitkomsten van het 
risicometingsmodel en over de maatregelen die ter zake van de positielimieten 
moeten worden genomen; 
c) de dagelijkse rapporten die de afde ling risicobeheersing opstelt, worden 
beoordeeld door een directie-echelon da t voldoende bevoegdheden heeft om 
een vermindering van de ingenomen posities  of van de totale risicopositie van 
de instelling op te leggen; 
d) de kredietinstelling besc hikt over voldoende personeel dat onderlegd is in het 
gebruik van verfijnde modellen in  de afdeling risicobeheersing; 
e) de kredietinstelling heef t procedures vastgesteld voor  de bewaking van en het 
doen naleven van een schriftelijk vastgelegde reeks interne gedragslijnen en 
controlevoorschriften, die betre kking hebben op de werking van het 
risicometingssysteem als geheel; 
f) de modellen van de instelling hebben in  het verleden bewezen redelijk accuraat 
te zijn bij het meten van risico's, hetgeen kan worden aangetoond door de 
uitkomsten ervan achteraf te testen (" back-testing") aan de hand van gegevens 
over een periode van ten minste één jaar; 
g) de kredietinstelling voert frequent een stringent programma va n stresstests uit; 
de uitkomsten van de tests worden beoordeeld door de hoogste directie en 
worden verwerkt in het beleid en in de limieten die door haar bepaald worden; 
h) als onderdeel van de periodieke interne controle moet de kr edietinstelling een 
onafhankelijke evaluatie van het risico metingssysteem laten uitvoeren. Deze 
evaluatie moet betrekking hebben op de activiteiten van de handelsafdelingen 
en de zelfstandige afde ling risicobeheersing; 
i) ten minste eenmaal per jaar moet de kredietinstelling een evaluatie uitvoeren 
van het algehele risicobeheersproces. 
17. Voor de berekening van de potentiële  waardewijziging ge lden de volgende 
minimumvereisten: 
a) de potentiële waardewijziging moet  ten minste eenmaal per dag berekend 
worden; 
b) een eenzijdig betrouwba arheidsinterval van 99%; 
c) een liquidatieperiode van ten minste  5 dagen of een equivalent daarvan, 
behalve in geval van andere transact ies dan retrocessieovereenkomsten of 
verstrekte of opgenomen effecten- of  grondstoffenleningen, waarvoor een 
liquidatieperiode van 10 dagen of  een equivalent daarvan geldt; 
 
NL 96   NL d) een feitelijke historische waarnemingsperiode van ten minste één jaar, tenzij 
een kortere waarnemingsperiode gerechtvaardigd is op grond van een 
aanmerkelijke toename van de prijsvolatiliteit; 
e) driemaandelijkse bijwerki ng van het gegevensbestand. 
18. De bevoegde autoriteiten verlangen dat het interne risicometingsmodel een 
voldoende aantal risicofactoren bestrijkt om alle wezenlijke koersrisico's te 
ondervangen. 
19. De bevoegde autoriteiten kunnen kred ietinstellingen toestaan, binnen 
risicocategorieën en tussen uiteenlopende risicocategorieën , empirische correlaties te 
hanteren indien zij ervan overtuigd zijn dat het systeem waarmee de instelling de 
correlaties meet, solide is en op integere wijze wordt toegepast. 
20. Een kredietinstelling die gebruik maakt va n de interne-modellenbenadering wordt 
verplicht de resultaten van het model ach teraf te testen op grond van een steekproef 
van 20 tegenpartijen die op jaarbasis worden  vastgesteld. Tot deze tegenpartijen 
behoren de 10 grootste tegenpartijen die door  de instelling op grond van haar eigen 
risicometingsbenadering zijn bepaald, en 10 andere willekeurig gekozen 
tegenpartijen. De kredietinstelling vergelijk t dagelijks en voor elke tegenpartij de 
feitelijke waardewijziging van de vordering  op de tegenpartij gedurende één dag met 
de op basis van de interne-modellenbenade ring geraamde waar dewijziging van de 
vordering, berekend aan het einde van de vorige werkdag. Er is sprake van een 
uitzondering wanneer de feitelijke waardewi jziging de raming van het interne model 
overschrijdt. Afhankelijk van het aantal uitzonderingen in de waarnemingen voor de 
20 tegenpartijen gedurende de laatste 250 werkdagen (in totaal 5000 waarnemingen) 
moet de geraamde waarde van het intern e model worden verhoogd met de in tabel 1 
genoemde vermenigvuldigingsfactor. 
Tabel 1 
Zone Aantal 
uitzonderingen Vermeningvuldi-
gingsfactor 
Groene Zone  0-99  1 
  100-119  1,13 
  120-139  1,17 
Gele Zone  140-159  1,22 
  160-179  1,25 
  180-199  1,28 
Rode Zone  200 of meer  1,33 
 
 
NL 97   NL In het kader van de back-tes ting bevestigt de kredietins telling dat de uitzonderingen 
niet geconcentreerd zijn in haar vor deringen op een of meer tegenpartijen. 
21. De volledig aangepaste waarde  van de post (E*) voor kred ietinstellingen die gebruik 
maken van de interne-modellenbenadering wordt berekend op basis van de volgende 
formule: 
E* = max {0, [( ∑E - ∑C) + (geraamde uitkomst van de interne modellen x 
toepasselijke vermenigvuldigingsfactor)]} 
Wanneer risicogewogen posten worden bere kend overeenkomstig de artikelen 78 tot 
en met 83, dan is E de waarde van elke afzonderlijke post ingevolge de 
overeenkomst die bij afwezigheid van kred ietprotectie van toepassing zou zijn. 
Wanneer risicogewogen posten en de ve rwachte verliesposten worden berekend 
overeenkomstig de artikelen 84 tot en met 89, dan is E de waarde van elke 
afzonderlijke post ingevolge de ove reenkomst die bij afwezigheid van 
kredietprotectie van toepassing zou zijn. 
C is de actuele marktwaarde van de effect en die zijn geleend, gekocht of ontvangen 
dan wel van de contanten die zijn gelee nd of ontvangen met betrekking tot elk van 
deze posten. 
∑(E) is de som van alle E’s in  het kader van de overeenkomst. 
∑(C) is de som van alle C’s in  het kader van de overeenkomst. 
22. Bij de berekening van kapitaalvereiste n op basis van interne modellen maken 
kredietinstellingen gebruik van de modelu itkomsten van de voorgaande werkdag. 
1.3.2.  Berekening van risicogewogen posten en verwachte verliesposten voor 
retrocessieovereenkomsten en/of verst rekte of opgenomen  effecten- of 
grondstoffenleningen en/of andere kapitaal marktgerelateerde transacties die onder 
kaderverrekeningsovereenkomsten vallen. 
Standaardbenadering 
23. E*, als berekend overeenkomstig de punten 5 tot en met 22, wordt met het oog op de 
toepassing van artikel 80 beschouwd al s de waarde van de vordering op de 
tegenpartij welke voortvloeit uit de transacties die onder de 
kaderverrekeningsovereenkomst vallen. 
Elementaire interne-ratingbenadering 
24. E*, als berekend overeenkomstig de punten 5 tot en met 22, wordt met het oog op de 
toepassing van bijlage VII beschouwd al s de waarde van de vordering op de 
tegenpartij welke voortvloeit uit de transacties die onder de 
kaderverrekeningsovereenkomst vallen. 
 
NL 98   NL 1.4. Financiële zekerheden 
1.4.1.  Eenvoudige benadering van financiële zekerheden 
25. De eenvoudige benadering van financiële zek erheden mag slechts worden toegepast 
indien de risicogewogen poste n overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 worden 
berekend. Een kredietinstelling mag niet  zowel de eenvoudige benadering van 
financiële zekerheden als de uitgebre ide benadering van financiële zekerheden 
toepassen. 
Waardering 
26. Volgens deze methode wordt aan erkende financiële zekerheden een waarde 
toegekend die gelijk is aan hun marktw aarde zoals vastgesteld overeenkomstig 
deel 2, punt 6. 
De berekening van risicogewogen posten 
27. Het risicogewicht dat overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 van toepassing 
zou zijn indien de kredietgever een rech tstreekse positie in het zekerheidsinstrument 
had, is van toepassing op die gedeelte n van vorderingen die door de marktwaarde 
van erkende zekerheden zijn gedekt. Het ri sicogewicht dat van toepassing is op het 
door zekerheden gedekte gedeelte bedraagt ten minste 20%, behalve in de in de 
punten 28 tot en met 30 gespecificeerde gevall en. Aan het resterende gedeelte van de 
vordering wordt het risicogewicht toegeke nd dat overeenkomstig de artikelen 78 tot 
en met 83 van toepassing zou zijn op een niet-gedekte vordering op de tegenpartij. 
Retrocessieovereenkomsten en verstr ekte of opgenomen effectenleningen 
28. Op het door zekerheden gedekte gedeelte van de vordering welke voortvloeit uit 
transacties die voldoen aan de  in de punten 59 en 60 genoemde criteria wordt een 
risicogewicht van 0% toegepast. Indien de tegenpartij bij de  transactie geen 
kerndeelnemer aan de markt is wordt een risicogewicht van 10% toegepast. 
Transacties in OTC-derivate n die dagelijks tegen marktw aarde worden gewaardeerd 
29. Op de overeenkomstig bijlage III vastge stelde waarde van de in bijlage IV 
opgesomde afgeleide instrumenten die dagelijks tegen marktwaarde worden 
gewaardeerd en die gedekt worden door zekerheden in de vorm van contanten of 
door met contanten gelijk te stellen instru menten waarbij geen sprake is van een 
valutamismatch wordt, naargelang van de re ikwijdte van de zekerheidsstelling, een 
risicogewicht van 0% toegepast. Op de w aarde van transacties die gedekt worden 
door zekerheden in de vorm van door cen trale overheden of  centrale banken 
uitgegeven schuldtitels waar aan overeenkomstig de artik elen 78 tot en met 83 een 
risicogewicht van 0% wordt toegekend word t, naargelang van de reikwijdte van de 
zekerheidsstelling, een risic ogewicht van 10% toegepast. 
Voor de toepassing van dit punt wordt onde r "schuldtitels uitg egeven door centrale 
overheden of centrale banken" verstaan: 
a) schuldtitels uitgegeven  door regionale of lagere overheden indien de 
vorderingen op deze overheden overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 
 
NL 99   NL worden behandeld als vorderingen op de centrale overheid in wier rechtsgebied 
deze gevestigd zijn; 
b) schuldtitels uitgegeven door mu ltilaterale ontwikkelingsbanken waarop 
overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% van 
toepassing is; 
c) schuldtitels uitgegev en door internationale  organisaties waaraan 
overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% wordt 
toegekend. 
Overige transacties 
30. Een risicogewicht van 0% mag worden toegepast wanneer de vordering en de 
zekerheid in dezelfde valuta luiden en indien de zekerheid 
a) ofwel een termijndeposito of  een met contanten gelijk te stellen instrument is;  
b) ofwel de vorm heeft van door cen trale overheden of centrale banken 
uitgegeven schuldtitels di e overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 in 
aanmerking komen voor een risicogewich t van 0%, en de marktwaarde van 
deze zekerheid met 20% is verlaagd. 
Voor de toepassing van dit punt worden onde r "schuldtitels uitg egeven door centrale 
overheden of centrale banken" ook de schuldtit els verstaan die in de vorige rubriek 
worden genoemd. 
1.4.2.  Uitgebreide benadering van financiële zekerheden 
31. Bij de waardering van financiële zekerhe den in het kader van de uitgebreide 
benadering van financiële zekerheden worden "volatil iteitsaanpassingen" op de 
marktwaarde van zekerheden toegepast, zoals in de punten 35 tot en met 60 
hieronder wordt uiteengezet, om rekening te houden met de prijsvolatiliteit. 
32. Wanneer een zekerheid in een andere valu ta luidt dan die van de onderliggende 
vordering wordt, behoudens de in punt 33 aan de orde komende behandeling voor 
valutamismatches in het geval van trans acties in OTC-derivate n, een aanpassing voor 
valutavolatiliteit verricht naast de volatiliteitsaanpassing die passend wordt geacht 
voor de desbetreffende zekerheid overee nkomstig de punten 35 tot en met 60. 
33. In het geval van transacties in OTC-deri vaten in het kader van door de bevoegde 
autoriteiten overeenkomstig bijlage III erkende verreke ningsovereenkomsten wordt 
een aanpassing voor valutavolatiliteit verricht indien er sprake is  van een mismatch 
tussen de valuta van de zekerheid en de ve reffeningsvaluta. Ook indien de transacties 
ingevolge de verrekeningsovereenkomst in meerdere valuta’s worden uitgevoerd, 
wordt slechts één volatiliteitsaanpassing toegepast. 
a) Berekening van aangepaste waarden 
34. Ten aanzien van alle transact ies, met uitzondering van die welke worden verricht uit 
hoofde van erkende kaderverrekeningsover eenkomsten waarop de bepalingen van de 
punten 5 tot en met 24 van toepassing zijn, wordt de voor volat iliteit gecorrigeerde 
 
NL 100   NL waarde van de zekerheid die in aanmerking moet worden genomen als volgt 
berekend: 
CVA = C x (1-H C-HFX) 
De voor volatiliteit gecorrige erde waarde van de post die in aanmerking moet 
worden genomen wordt als volgt berekend: 
EVA = E x (1+H E), en in geval van transacties in OTC-derivaten E VA = E. 
De volledig aangepaste waarde van de post,  waarin zowel de volatiliteit als het 
risicoverminderende effect van de zekerh eid in aanmerking worden genomen, wordt 
als volgt berekend: 
E* = max {0, [E VA - CVAM]} 
waarbij 
E de waarde van de post is zoals deze ove reenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 
dan wel de artikelen 84 tot en met 89, naargelang van het geval, zou worden 
vastgesteld indien de positie ni et door zekerheden was gedekt; 
EVA de voor volatiliteit gecorrigee rde waarde van de post is; 
CVA de voor volatiliteit g ecorrigeerde waarde van de zekerheid is; 
CVAM gelijk is aan C VA, aangepast voor een eventueel looptijdverschil 
overeenkomstig de bepalingen van deel 4. 
HE de volatiliteitsaanpassing is die voor de positie (E) passend wordt geacht, 
berekend overeenkomstig de punten 35 tot en met 60. 
HC de volatiliteitsaanpassing is die voor de zekerheid passe nd wordt geacht, 
berekend overeenkomstig de punten 35 tot en met 60. 
HFX de volatiliteitsaanpassing is  die voor een valutamismatch passend wordt geacht, 
berekend overeenkomstig de punten 35 tot en met 60. 
E* de volledig aangepaste wa arde van de post is, waar in de volatiliteit en het 
risicoverminderende effect van de zek erheid in aanmerking zijn genomen. 
b) Berekening van volatiliteitsaanpassingen 
35. Volatiliteitsaanpassingen kunnen op twee wi jzen worden berekend: volgens de 
benadering waarbij de volat iliteitsaanpassingen door de  toezichthouder worden 
vastgesteld (de “toezichthoude rsbenadering”) en volgens de benadering waarbij de 
volatiliteitsaanpassingen op basis van eigen ra mingen worden vastgesteld (de "eigen-
ramingenbenadering”). 
36. Een kredietinstelling mag gebruik maken van de toezichthoudersbenadering of van 
de eigen-ramingenbenadering ongeacht of  zij voor de berekening van de 
risicogewogen posten heeft ge kozen voor de artikelen 78 tot en met 83 dan wel voor 
 
NL 101   NL de artikelen 84 tot en met 89. Indien een kredietinstelling evenwel gebruik wenst te 
maken van de eigen-ramingenbenadering, moet zij zulks doen voor alle soorten 
instrumenten, met uitzondering van immateri ële portefeuilles waarbij zij wel gebruik 
mag maken van de toezichthoudersbenadering. 
Wanneer de zekerheid uit een aantal er kende bestanddelen bestaat, is de 
volatiliteitsaanpassing ∑=
ii iHa H
 waarbij a i het gedeelte van een bestanddeel ten 
opzichte van de zekerheid al s geheel weergeeft en H i de volatiliteitsaanpassing is die 
op dat bestanddeel van toepassing is. 
i) Door de toezichthouder vast gestelde volat iliteitsaanpassingen 
37. De volatiliteitsaanpassingen die op grond va n de toezichthoudersbenadering moeten 
worden verricht (waarbij wordt uitgegaan va n een dagelijkse herwaardering) zijn in 
de tabellen 2 tot en met 5 weergegeven. 
VOLATILITEITSAANPASSINGEN 
Tabel 2 
Krediet-
kwaliteits-
categorie 
waarin de 
krediet-
beoordeling 
van de 
schuldtitel is 
onder-
gebracht Reste-
rende 
looptijd Volatiliteitsaanpassingen voor 
schuldtitels, uitgegeven door 
entiteiten als beschreven in 
deel 1, punt 7, onder b) Volatiliteitsaanpassingen voor 
schuldtitels, uitgegeven door 
entiteiten als beschreven in deel 1, 
punt 7, onder c) en d) 
  liquida-
tie-
periode 
van 20 
dagen 
(%) liquida-
tie-
periode 
van 10 
dagen 
(%) liquida-
tie-
periode 
van 5 
dagen 
(%) liquidatie-
periode 
van 20 
dagen (%) liquida-
tie-
periode 
van 10 
dagen 
(%) liquidatie-
periode 
van 5 
dagen (%) 
1 ≤ 1 jaar 0,707 0,5 0,354 1,414 1 0,707 
 >1 ≤ 5 
jaar 2,828 2 1,414 5,657 4 2,828 
 > 5 jaar 5,657 4 2,828 11,314 8 5,657 
2-3 ≤ 1 jaar 1,414 1 0,707 2,828 2 1,414 
 >1 ≤ 5 
jaar 4,243 3 2,121 8,485 6 4,243 
 
NL 102   NL  > 5 jaar 8,485 6 4,243 16,971 12 8,485 
4 ≤ 1 jaar 21,213 15 10,607 nvt nvt  nvt  
 >1 ≤ 5 
jaar 21,213 15 10,607 nvt  nvt  nvt  
 > 5 jaar 21,213 15 10,607 nvt  nvt  nvt  
Tabel 3 
Krediet-
kwaliteits-
categorie 
waarin de 
krediet-
beoordeling 
van een 
kortlopende 
schuldtitel is 
ondergebracht  Volatiliteitsaanpassingen voor 
schuldtitels, uitgegev en door entiteiten 
als beschreven in deel 1, punt 7, onder 
b), met kredietbeoordelingen voor de 
korte termijn Volatiliteitsaanpassingen voor 
schuldtitels, uitgegeven door entiteiten 
als beschreven in deel 1, punt 7, onder c) 
en d), met kredietbeoordelingen voor de 
korte termijn 
 
 liquidatie-
periode 
van 20 
dagen (%) liquidatie-
periode 
van 10 
dagen (%) liquidatie-
periode van 
5 dagen (%) liquidatie-
periode van 
20 dagen 
(%) liquidatie-
periode van 
10 dagen 
(%) liquidatie-
periode van 
5 dagen (%)
1 0,707 0,5 0,354 1,414 1 0,707 
2-3 1,414 1 0,707 2,828 2 1,414 
Tabel 4 
Andere t ypen zekerheden of vorderin gen
 liquidatieperiode 
van 20 dagen (%) liquidatieperiode 
van 10 dagen (%) liquidatieperiode 
van 5 dagen (%) 
In een hoofdindex 
opgenomen aandelen en 
converteerbare obligaties 21,213 15 10,607 
Andere aan een erkende 
beurs genoteerde aandelen 
of converteerbare 
obligaties 35,355 25 17,678 
Contanten 0 0 0 
Goud 21,213 15 10,607 
Tabel 5 
 
NL 103   NL Volatiliteitsaanpassing voor valutamismatch 
liquidatieperiode van 20 
dagen (%) liquidatieperiode van 20 
dagen (%) liquidatieperiode van 5 
dagen (%) 
11,314 8 5,657 
38. Voor gedekte leningstransacties geldt een liquidatieperiode van 20 werkdagen. Voor 
retrocessieovereenkomsten (behalve indi en deze betrekking hebben op de overdracht 
van grondstoffen of gegarande erde rechten inzake de ei gendom van grondstoffen) en 
verstrekte of opgenomen effectenlening en geldt een liquidatieperiode van 
5 werkdagen. Voor andere kapitaalma rktgerelateerde transacties geldt een 
liquidatieperiode van 10 werkdagen. 
39. In de tabellen 2 tot en met 5 en in de punten 40 tot en met 42 wordt onder de 
kredietkwaliteitscategorie waarin een kr edietbeoordeling van een schuldtitel is 
ondergebracht, de kredietkwaliteitscategorie  verstaan waarin de kredietbeoordeling 
volgens de bevoegde autoriteiten overeenkom stig de artikelen 78 tot en met 83 moet 
worden ondergebracht. Ook deel 1, punt 10, is in dit verband van toepassing. 
40. Op niet-toelaatbare effecten of  grondstoffen die in het kader van 
retrocessieovereenkomsten zijn uitgelee nd of verkocht en op verstrekte of 
opgenomen effecten- of grondstoffenleninge n wordt dezelfde vol atiliteitsaanpassing 
toegepast als op aandelen die aan een erkende  beurs zijn genoteerd doch die niet in 
de hoofdindex zijn opgenomen. 
41. Op toelaatbare rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging is 
de hoogste volatiliteitsaanpa ssing van toepassing die,  gelet op de in punt 38 
genoemde liquidatieperiode van de transactie, van toepassing zou zijn op activa 
waarin het fonds mag beleggen. 
42. Op door instellingen uitgegeven schuldtitels zonder externe rating, die voldoen aan 
de toelaatbaarheidscriteria van deel 1, punt 8, zijn dezelfde volatiliteitsaanpassingen 
van toepassing als die welke van toepassing zijn op door instellingen of 
ondernemingen uitgegeven effecten waar van de externe kredietbeoordeling in 
kredietkwaliteitscategorie 2 of 3 is ondergebracht. 
ii) Volatiliteitsaanpassingen op basis van eigen ramingen 
43. De bevoegde autoriteiten kunnen kredietinstel lingen die aan de in de punten 48 tot en 
met 57 genoemde vereisten voldoen, toes taan voor de berekening van de op 
zekerheden en vorderingen toe te passen volatiliteitsaanpassinge n gebruik te maken 
van eigen ramingen. 
44. Wanneer schuldtitels door een erkende EK BI van goede kwaliteit ("investment 
grade" of hoger) worden geacht, kunnen de bevoegde autoriteiten kredietinstellingen 
toestaan voor elke categorie effecten  een volatiliteitsraming te maken. 
45. Bij de vaststelling van de relevante cat egorieën houden de kredietinstellingen 
rekening met de instelling die de eff ecten uitgeeft, even als met de externe 
kredietbeoordeling, de resterende looptijd en de gewijzigde duration van de effecten. 
 
NL 104   NL Volatiliteitsramingen moeten representatie f zijn voor de effecten die door de 
kredietinstelling bij een bepaalde  categorie zijn ingedeeld. 
46. Voor schuldtitels die door  een erkende EKBI van mi nder goede kwaliteit worden 
geacht ("below investment grade") en voor andere toelaatbare zek erheden moeten de 
volatiliteitsaanpassingen voor elke post  afzonderlijk worden berekend. 
47. Kredietinstellingen die gebruik maken va n de benadering op basis van eigen 
ramingen moeten de volatiliteit van de zeker heid of de valutamismatch ramen zonder 
rekening te houden met eventuele correlaties  tussen de niet-gedek te vordering, de 
zekerheden en/of de wisselkoers. 
Kwantitatieve criteria 
48. Bij de berekening van de volatiliteitsaanpassingen wordt een eenzijdig 
betrouwbaarheidsinterval van 99% gehanteerd. 
49. De liquidatieperiode bedraagt 20 werkda gen voor gedekte leningstransacties, 
5 werkdagen voor retrocessieovereenkomste n behalve indien dergelijke transacties 
de overdracht van grondstoffen of van ge garandeerde rechten inzake de eigendom 
van grondstoffen en het opnemen of verstre kken van effectenleningen omvatten, en 
10 werkdagen voor andere kapitaal marktgerelateerde transacties. 
50. Kredietinstellingen kunnen de volatiliteitsaa npassingscijfers die zij voor kortere of 
langere liquidatieperioden hebben berekend, ‘converteren’ naar de liquidatieperiode 
als bedoeld in punt 49 voor de desbetreff ende soort transactie op basis van de 
wortel/tijd-formule: 
N M N M TTH H /= 
waarbij T M de relevante liquidatieperiode is; 
HM de volatiliteitsaanpassing overeenkomstig de relevante liquidatieperiode is, en 
HN de volatiliteitsaanpassing is op ba sis van de liquidatieperiode T N. 
51. Kredietinstellingen houden rekening met de illiquiditeit van activa van minder goede 
kwaliteit. De liquidatieperiode wordt naar bove n bijgesteld indien er twijfels bestaan 
over de liquiditeit van de zekerheid. Verder  gaan zij na of hi storische gegevens 
wellicht de potentiële volatiliteit ondersch atten, bijvoorbeeld in  het geval van een 
valuta die aan een ankervaluta gekoppe ld is. Deze gevallen moeten aan een 
stressscenario worden onderworpen. 
52. De historische waarnemingsperiode (st eekproefperiode) voor het berekenen van 
volatiliteitsaanpassingen bedraagt ten minste één jaar. Voor kredietinstellingen die 
gebruik maken van weging of andere me thoden in plaats van de historische 
waarnemingsperiode, bedraagt de feitelijke waarnemingsperiode ten minste één jaar 
(d.w.z. het gewogen gemiddelde interval tussen de afzonderlijke waarnemingen mag 
niet minder dan zes maanden bedragen). De bevoegde autoriteiten kunnen tevens 
verlangen dat een kredietinstelli ng bij de berekening van haar 
volatiliteitsaanpassingen een kortere waarne mingsperiode hanteert indien zij van 
 
NL 105   NL mening zijn dat dit op grond van een aanmerk elijke toename van de prijsvolatiliteit 
gerechtvaardigd is. 
53. Kredietinstellingen werken hun gegevensbestanden ten minste eens per drie maanden 
bij en herzien deze gegevens eveneens wanneer de marktprijzen significante 
wijzigingen ondergaan. Dit houdt  in dat volatiliteitsaanpass ingen ten minste eens per 
drie maanden worden berekend. 
Kwalitatieve criteria 
54. De volatiliteitsramingen worden in het dagelijkse risicobeheer van de 
kredietinstelling gebruikt, ook met betrek king tot haar intern e positielimieten. 
55. Indien de liquidatieperiode die door de  kredietinstelling bij haar dagelijkse 
risicobeheer wordt toegepast langer is  dan die welke in dit deel voor het 
desbetreffende soort transactie wo rdt aangegeven, dan worden de 
volatiliteitsaanpassingen van de instelli ng verhoogd op basis va n de wortel/tijd-
formule als bedoeld in punt 50. 
56. De kredietinstelling beschikt over procedur es voor de bewaking en het doen naleven 
van een schriftelijk vastgelegde reeks inte rne gedragslijnen en controlevoorschriften 
inzake de werking van het door haar to egepaste systeem voor de raming van 
volatiliteitsaanpassingen en voor de integratie  van deze ramingen in het risicobeheer 
van de instelling. 
57. In het kader van de eigen interne-controleprocedure van de kredietinstelling wordt 
periodiek een onafhankelijke evaluatie uitgevoerd van het door de instelling 
toegepaste systeem voor de raming van volatiliteitsaanpassingen. Ten minste 
éénmaal per jaar voert de instelling een ev aluatie uit van het algehele systeem voor 
de raming van volatiliteitsaanpassingen en  voor de integratie van deze aanpassingen 
in haar risicobeheerprocedure. Deze evaluatie betreft ten minste: 
a) de integratie van de geraamde vol atiliteitsaanpassingen in het dagelijkse 
risicobeheer; 
b) de validering van eventuele significant e wijzigingen in de voor de raming van 
de volatiliteitsaanpassin gen gevolgde procedure; 
c) de verificatie van de consistentie, actualiteit en betr ouwbaarheid van de 
gegevensbronnen die in het kader van het systeem voor de raming van 
volatiliteitsaanpassingen gebruikt worden , alsmede van de onafhankelijkheid 
van deze gegevensbronnen; en 
d) de accuraatheid en juistheid van de aannames over volatiliteit. 
iii) Verhoging van volatiliteitsaanpassingen 
58. De volatiliteitsaanpassingen als bedoeld in de punten 37 tot en met 42 moeten 
worden toegepast in geval van dageli jkse herwaardering. Evenzo moeten 
volatiliteitsaanpassingen die door een kredie tinstelling overeenkomstig de punten 43 
tot en met 57 met gebruikmaking van eige n ramingen worden berekend, in eerste 
instantie worden berekend op basis van dagelijkse herwaardering. Geschiedt de 
 
NL 106   NL herwaardering op minder frequente basis da n eenmaal per dag, dan moeten de 
volatiliteitsaanpassingen groter zijn . Zij worden berekend door de 
volatiliteitsaanpassingen bij dagelijkse herw aardering te verhogen op basis van de 
volgende wortel/tijd-formule: 
MM R
MTT N HH)1 (−+=
 
waarbij 
H de toe te passen volatiliteitsaanpassing is; 
HM de volatiliteitsaanpassing is bij dagelijkse herwaardering; 
NR het feitelijke aantal werkdagen is tussen twee herwaarderingen, en 
TM de liquidatieperiode voor het desb etreffende soort transactie is. 
iv) Voorwaarden voor de toepassi ng van een volatil iteitsaanpassing van 0%  
59. Met betrekking tot retrocessieoveree nkomsten en verstrekte of opgenomen 
effectenleningen kunnen de bevoegde autor iteiten kredietinstel lingen die gebruik 
maken van de toezichthoudersbenadering of van de eigen-ramingenbenadering, mits 
aan de onder a) tot en met h) bedoelde voorwaarden is voldaan, toestaan om, in 
plaats van de volatiliteitsaanpassingen over eenkomstig de punten 35 tot en met 58 te 
berekenen, een volatiliteitsaa npassing van 0% toe te pass en. Kredietinstellingen die 
de in de punten 12 tot en met 22 beschr even interne-modellenbenadering toepassen 
kunnen niet van deze mogelijkheid gebruik maken. 
a) Zowel de positie als de zekerheid neem t de vorm aan van contanten of effecten 
die onder deel 1, punt 7, onder b) vallen; 
b) zowel de positie als de zekerh eid luiden in dezelfde valuta; 
c) de looptijd van de transactie bedraagt  niet meer dan één dag, of zowel de 
positie als de zekerheid worden dageli jks tegen marktwaarde gewaardeerd of 
zijn het voorwerp van dagelijkse margestortingen; 
d) de tijd die verstrijkt tussen de laatste waardering tegen marktwaarde vóór het 
uitblijven van een margestorting door de tegenpartij en de liquidatie van de 
zekerheid beloopt ten hoogste vier werkdagen; 
e) de transactie wordt afgewikkeld via een afwikkelingssysteem dat voor dat soort 
transactie betrouwb aar is gebleken; 
f) de documentatie met betrekking tot de overeenkomst is standaard- 
marktdocumentatie voor retrocessieover eenkomsten of voor het verstrekken of 
opnemen van leningen in de desbetreffende effecten; 
g) op de transactie is documentatie va n toepassing waarin wordt bepaald dat 
indien de tegenpartij verzuimt om te voldoen aan de verplichting om contanten 
 
NL 107   NL of effecten over te dragen of om bij te storten bij onvoldoende marge of 
anderszins in gebreke blijft, de tr ansactie onmiddellijk opzegbaar is; 
h) de tegenpartij wordt door de bevoegde autoriteiten als "kerndeelnemer aan de 
markt" beschouwd. "Kerndeelnemers aan de markt" kunnen de volgende 
entiteiten omvatten: 
– entiteiten als bedoeld in deel 1, punt 7, onder b), aan de vorderingen waarop 
een risicogewicht van 0% wordt toegekend overeenkomstig de artikelen 78 tot 
en met 83; 
– instellingen; 
– andere financiële ondernem ingen (met inbegrip van 
verzekeringsondernemingen), aan de vor deringen waarop een risicogewicht 
van 20% wordt toegekend overe enkomstig de artikelen 78  tot en met 83 of die, 
indien zij kredietinstellingen zijn di e risicogewogen posten en verwachte 
verliesposten overeenkomstig de artike len 83 tot en met 89 berekenen, geen 
kredietbeoordeling van een erkende EKBI hebben en waarvan volgens de 
interne rating de kans op wanbetaling ge lijk is aan die welke in het kader van 
de kredietbeoordelingen van EKBI's vol gens de bevoegde autoriteiten moet 
worden ondergebracht bij kredietkwalite itscategorie 2 of hoger conform de 
voorschriften inzake de risicowegi ng van vorderingen op ondernemingen 
overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83; 
– gereguleerde instellingen voor collectieve  belegging die aan kapitaalvereisten 
of vereisten inzake de verhouding eige n/vreemd vermogen zijn onderworpen; 
– gereguleerde pensioenfondsen; en 
– erkende clearinginstellingen. 
60. Wanneer een bevoegde autoriteit toestaat dat de in punt 59 be doelde behandeling 
wordt toegepast op retrocessieovereenkomst en of verstrekte of opgenomen leningen 
in door de nationale overhe id uitgegeven effecten, dan kunnen andere bevoegde 
autoriteiten ervoor opteren de in hun rechtsgebied gevestigde kredietinstellingen toe 
te staan deze transacties op dezelfde wijze te behandelen. 
c) Berekening van risicogewogen pos ten en verwacht e verliesposten 
Standaardbenadering 
61. E* als berekend op de in punt 34 beschreven  wijze, wordt als waarde van de post 
beschouwd voor de toepassing van artikel 80. 
Elementaire interne-ratingbenadering 
62. LGD* (het effectieve verlies bij wanbe taling), als berekend op de in dit punt 
beschreven wijze, wordt als LGD beschouw d voor de toepassing van bijlage VII. 
LGD* = Max {0, LGD x [(E*/E]} 
 
NL 108   NL waarbij  
LGD het verlies bij wanbetaling is dat overeenkomstig de artikelen 84 tot en met 89 
op de vordering van toepassing zou zijn i ndien de vordering niet door zekerheden 
was gedekt; 
E de waarde van de post is overeenko mstig de artikelen 84 tot en met 89; 
E* de waarde van de post is als bere kend op de in punt 34 beschreven wijze. 
1.5. Overige toelaatbare zekerheden met het oog op de toepassing van de 
artikelen 84 tot en met 89 
1.5.1.  Waardering 
a) Zekerheden in de vorm van onroerend goed 
63. De waarde van het goed word t door een onafhankelijke sc hatter vastgesteld op of 
onder de marktwaarde. In lidstaten di e in hun wettelijke of bestuursrechtelijke 
bepalingen strenge criteria voor de bere kening van de hypotheekwaarde hebben 
vastgesteld mag de waarde van het goed echter door een onafhankelijke schatter 
worden vastgesteld op of onder de hypotheekwaarde. 
64. Onder marktwaarde wordt verstaan het ge raamde bedrag waartegen het goed op de 
dag van de taxatie door een willige ve rkoper op marktconforme wijze zou kunnen 
worden verkocht aan een willige en onafhankelijke koper na een deugdelijke 
verkoopprocedure waarbij elk van de part ijen met kennis van zaken, voorzichtig en 
zonder dwang heeft gehandeld. De marktwaarde wordt op doorzichtige en heldere 
wijze gedocumenteerd. 
65. Onder hypotheekwaarde wordt verstaan de waar de van het goed die is vastgesteld op 
grond van een voorzichtige prognose van de toekomstige verhandelbaarheid van het 
goed, rekening houdend met duurzame langetermijnaspecten van het goed, de 
normale en plaatselijke marktvoorwaarden,  het gebruik dat op dit ogenblik van het 
goed wordt gemaakt en eventueel andere doeleinden waarvoor het geschikt is. 
Speculatieve factoren mogen niet in de  hypotheekwaarde worden verrekend. De 
hypotheekwaarde wordt op doorzichtige en heldere wijze gedocumenteerd. 
66. De waarde van de zekerheid is de ma rktwaarde of de hypotheekwaarde, zo nodig 
verlaagd naargelang van de re sultaten van de overeenkomstig  deel 2, punt 8, vereiste 
controle en om rekening te houden met de  eventuele eerdere aan spraken op het goed. 
b) Kortlopende vorderingen 
67. De waarde van kortlopende vordering en is het te ontvangen bedrag. 
c) Andere materiële zekerheden 
68. Het goed wordt tegen marktwaarde gewaar deerd - dit is het geraamde bedrag 
waartegen het goed op de dag van de taxatie door een willige verkoper op 
marktconforme wijze zou kunnen worden ve rkocht aan een willige en onafhankelijke 
koper. 
 
NL 109   NL 1.5.2.  Berekening van risicogewogen pos ten en verwachte verliesposten 
a) Algemene behandeling 
69. LGD* (het effectieve verlies bij wanbetali ng), berekend op de in  de punten 70 tot en 
met 73 beschreven wijze, wordt als LGD beschouwd voor de toepassing van 
bijlage VII. 
70. Wanneer de ratio van de waarde van de zekerheid (C) ten opzichte van de waarde 
van de post (E) lager is dan een bepaalde  drempelwaarde van C* (het vereiste 
minimumniveau van de zekerheidsstelling va n de vordering) als bedoeld in tabel 6, 
dan is LGD* de in bijlage VII bedoelde  LGD voor niet door zekerheden gedekte 
vorderingen op de tegenpartij. 
71. Wanneer de ratio van de waarde van de zek erheid ten opzichte van de waarde van de 
post hoger is dan een tweede, hogere drempe lwaarde van C** (d.w .z. het vereiste 
niveau van zekerheidsstelling om volledig in aanmerking te worden genomen bij de 
berekening van de LGD) als vermeld in  tabel 6, dan is LGD* de in de 
hiernavolgende tabel weergegeven LGD. 
72. In dit verband geldt dat wanneer het vereis te niveau van zekerheidsstelling C** niet 
wordt bereikt ten aanzien van de vorderi ng als geheel, de vordering als twee 
vorderingen moet worden be schouwd – het gedeelte waarvoor het vereiste niveau 
van zekerheidsstelling C** is bereikt en het resterende gedeelte. 
73. In tabel 6 worden de toepasselijke LGD* en de vereiste niveaus van 
zekerheidsstelling voor de gedekte gedeel ten van de vorderingen weergegeven: 
Tabel 6 
Minimum LGD voor het gedekte ge deelte van de vorderingen 
 LGD* voor niet-
achtergestelde 
schuldvorderingen 
of 
voorwaardelijke 
vorderingen LGD* voor 
achtergestelde 
schuld-
vorderingen of 
voorwaardelijke 
vorderingen Vereist 
minimumniveau 
van de 
zekerheidsstelling 
van de vordering 
(C*) Vereist 
minimumniveau 
van de 
zekerheidsstelling 
van de vordering 
(C**) 
Kortlopende 
vorderingen 35% 65% 0% 125% 
Niet-zakelijk/ 
zakelijk 
onroerend 
goed 35% 65% 30% 140% 
Overige 
zekerheden 40%  70% 30% 140% 
 
 
NL 110   NL Bij wijze van uitzonderi ng mogen de bevoegde au toriteiten, tot en met 
31 december 2012, naargelang van de aangege ven niveaus van zekerheidsstelling: 
a) kredietinstellingen toestaan een LGD van 30% toe te kennen aan niet-
achtergestelde vorderingen in de vorm van de leasing van zakelijk onroerend 
goed; en 
b) kredietinstellingen toestaan een LDG van 35% toe te kennen aan niet-
achtergestelde vorderingen in de vorm van de leasing van uitrusting. 
Aan het eind van deze periode wordt deze uitzondering opnieuw onderzocht. 
b) Alternatieve behandeling van zeker heden in de vorm van onroerend goed 
74. Onverminderd de in de voorgaande punten  en punt 75 bedoelde vereisten kunnen de 
bevoegde autoriteiten van een lidstaat kredie tinstellingen toestaan om, in plaats van 
de in de punten 69 to t en met 73 beschreven behandeli ng, een risicogewicht van 50% 
toe te passen op het gedeelte van de vorde ring dat volledig gedekt is door niet-
zakelijk of zakelijk onroerend goed dat zi ch op het grondgebied van de lidstaat 
bevindt, indien zij kunnen aantonen dat de  desbetreffende ma rkten goed ontwikkeld 
zijn en reeds geruime tijd bestaan en dat de verliescijfers die uit door niet-zakelijk of 
zakelijk onroerend goed gedekte le ningen voortvloeien, aan de volgende 
voorwaarden voldoen: 
(a) ten hoogste 50% van de marktwaarde (o f, in voorkomend geval en indien dit 
bedrag lager uitvalt, 60 % van de hypotheekwaarde) mag niet meer zijn dan 
0,3% van de in een gegeven jaar uits taande leningen op ni et-zakelijk en/of 
zakelijk onroerend goed; 
(b) de totale verliezen op le ningen gedekt door niet-zakel ijk of zakelijk onroerend 
goed mogen niet hoger zijn dan 0,5% van de in een bepaald jaar uitstaande 
leningen die door dat type onr oerend goed worden gedekt. 
75. Indien in een bepaald jaar niet aan een  van de in punt 74 genoemde voorwaarden 
wordt voldaan, komt deze behandeling niet  meer voor toepassing in aanmerking 
totdat in een volgend jaar opnieuw aan de voorwaarden wordt voldaan. 
76. Wanneer de bevoegde autoriteiten de in  punt 74 beschreven behandeling niet 
toestaan, kunnen zij kredie tinstellingen toestaan de  in het kader van deze 
behandeling geoorloofde risicogewichten toe te passen op vorderingen die gedekt 
zijn door niet-zakelijk of zakelijk onroerend goed die zi ch op het grondgebied van de 
lidstaten bevinden waarvan de bevoegde au toriteiten deze behandeling wel toestaan, 
mits aan de in die lidstaat toep asselijke voorwaarden wordt voldaan. 
1.6. De berekening van risicogewogen post en en verwachte verliesposten bij 
gemengde pools van zekerheden 
77. Wanneer risicogewogen posten en verwach te verliesposten overeenkomstig de 
artikelen 84 tot en met 89 worden berekend,  en een vordering zowel door financiële 
zekerheden als door andere toelaatbare ze kerheden wordt gedekt, wordt de LGD* 
(het effectieve verlies bij wanbetaling) dat voor de toepassing van bijlage VII als 
LGD moet worden beschouwd, als volgt berekend. 
 
NL 111   NL 78. De kredietinstelling wordt verplicht de voor  volatiliteit gecorrigee rde waarde van de 
vordering (d.w.z. de waarde na de to epassing van de volatiliteitsaanpassing als 
beschreven in punt 34) op te splitsen, waarbij elk deel door slechts één type 
zekerheid wordt gedekt. Dit houdt in dat de kredietinstelling de vordering moet 
opsplitsen in een gedeelte dat gedekt word t door toelaatbare fi nanciële zekerheden, 
een gedeelte dat gedekt wordt door kor tlopende vorderingen, de gedeelten die 
worden gedekt door zekerheden in de vorm van zakelijk en/of niet-zakelijk 
onroerend goed, het gedeelte dat gedekt wo rdt door overige toelaatbare zekerheden, 
en het ongedekte gedeelte, naargelang van het geval. 
79. De LGD* wordt voor elk gedeelte van de vordering afzonderlijk berekend 
overeenkomstig de relevante be palingen van deze bijlage. 
1.7. Overige volgestorte kredietprotectie 
1.7.1.  Bij derde instellingen aangehouden deposito’s 
80. Wanneer aan de in deel 2, punt 12, gestelde voorwaarden is voldaan mag 
kredietprotectie als bedoeld in deel 1, punt 23, worden behandeld als een garantie 
van de derde instelling. 
1.7.2.  Aan leningverstrekkende kredie tinstellingen in pand gegeven 
levensverzekeringsovereenkomsten 
81. Wanneer aan de in deel 2, punt 13, gestelde voorwaarden is voldaan mag 
kredietprotectie als bedoeld in deel 1, punt 24, worden behandeld als een garantie 
van de onderneming die de levensverzek ering verstrekt. De waarde van de 
toelaatbare kredietprotectie  is de afkoopwaarde van de  levensverzekeringspolis. 
1.7.3.  Op verzoek teruggekochte instrumenten van instellingen 
82. Instrumenten die op grond van deel 1, punt 25, toelaatbaar zijn kunnen door de 
uitgevende instelling als garantie worden behandeld. 
83. In dit verband is de waarde van de  erkende kredietprotectie als volgt: 
a) wanneer het instrument wordt terugge kocht tegen de nominale waarde, is de 
waarde van de protectie gelijk aan dat bedrag; 
b) wanneer het instrument wordt teruggekoc ht tegen de marktprijs, is de waarde 
van de protectie gelijk aan de waarde  van het instrument; deze waarde wordt 
op dezelfde wijze vastgesteld als die van de schuldtitels zoals gespecificeerd in 
deel 1, punt 8. 
2. NIET-VOLGESTORTE KREDIETPROTECTIE  
2.1. Waardering 
84. De waarde van niet-volgestorte kredie tprotectie (G) is het bedrag dat de 
protectiegever heeft toegezegd te zullen be talen in geval van wanbetaling door de 
kredietnemer of bij andere specifieke kredietgebeurtenissen. Indien de in het kader 
 
NL 112   NL van een kredietderivaat gespecificeerde kr edietgebeurtenissen geen herstructurering 
van de onderliggende verplichting omvatte n die een kwijtschelding of uitstel van 
betaling op de hoofdsom, de rent e of provisies behelst welk e resulteert in een verlies 
op de uitstaande vorderingen (dat w il zeggen een waardeaanpassing of een 
soortgelijke debitering van de  winst- en verliesrekening), wordt de waarde van de 
kredietprotectie als berekend op de in de eerste zin van dit punt beschreven wijze, 
verminderd met 40%. 
85. Wanneer de niet-volgestorte kredietprotectie  in een andere valu ta luidt dan die van 
de vordering (valutamismatch), dan wordt de waarde van de kredietprotectie 
verminderd door de toepassing va n de volatiliteitsaanpassing H FX en wel als volgt: 
G* = G x (1-H FX) 
waarbij 
G het nominale bedrag van de kredietprotectie is; 
G* gelijk is aan G, gecorrigeerd voor  een eventueel valutarisico, en 
Hfx de volatiliteitsaanpassing is voor een eventuele valutamismatch tussen de 
kredietprotectie en de onderl iggende kredietverplichting. 
Wanneer er geen valutamismatch is, dan is 
G* = G 
86. De volatiliteitsaanpassingen die op een va lutamismatch moeten worden toegepast 
kunnen worden berekend op basis van de  toezichthoudersbenadering dan wel op 
basis van de eigen-ramingenbenadering als be schreven in de punten 35 tot en met 58. 
2.2. Berekening van risicogewogen post en en verwachte verliesposten 
2.2.1.  Gedeeltelijke protectie – onderverdeling in tranches  
87. Wanneer de kredietinstelling een deel van he t risico van een lening in één of meer 
tranches onderverdeel t, zijn de in de artikelen 94 tot en met 101 vastgestelde 
bepalingen van toepassing. Materialit eitsdrempels inzake betalingen, bij 
onderschrijding waarvan in geval van verlie s geen betaling word t verricht, worden 
als gelijkwaardig beschouwd met aangehouden eerste-verliesposities en worden 
geacht aanleiding te geven tot een risico-overdracht in tranches. 
2.2.2.  Standaardbenadering 
a) Volledige protectie 
88. Voor de toepassing van artike l 80 is g het risicogewicht dat moet worden toegekend 
aan een vordering die volledig gedekt wo rdt door niet-volgestorte protectie (G A),  
waarbij 
 
NL 113   NL g het risicogewicht is van vorderingen op de protectiegever zoal s aangegeven in de 
artikelen 78 tot en met 83; en 
GA de waarde is van G* als berekend overe enkomstig punt 85 en nader gecorrigeerd 
voor een eventueel looptijdverschil als beschreven in deel 4. 
b) Gedeeltelijke protec tie – gelijke rangorde 
89. Wanneer het bedrag van de protectie lage r is dan de waarde van de post en de 
gedekte en ongedekte delen dezelfde rangorde hebben – d.w.z. dat de 
kredietinstelling en de protec tiegever eventuele verliezen naar rato delen wordt een 
proportionele vermindering van het toet singsvermogen toegekend. Voor de 
toepassing van artikel 80 worden risic ogewogen posten overeenkomstig de volgende 
formule berekend: 
(E-G A) x r + G A x g 
waarbij  
E de waarde van de post is; 
GA de waarde is van G* als berekend overe enkomstig punt 85 en nader gecorrigeerd 
voor een eventueel looptijdverschil als beschreven in deel 4; 
r het risicogewicht is van vorderingen op de debiteur zoals aangegeven in de 
artikelen 78 tot en met 83; 
g het risicogewicht is van vorderingen op de protectiegever zoal s aangegeven in de 
artikelen 78 tot en met 83. 
c) Overheidsgaranties  
90. De bevoegde autoriteiten kunnen de in bijl age VI, deel 1, punten 4 tot en met 6, 
beschreven behandeling uitbreiden tot vorde ringen of delen van vorderingen die door 
de centrale overheid of de cen trale bank zijn gegarandeerd, wanneer de garantie in de 
nationale valuta van de leningnemer luid t en de vordering in die valuta is 
gefinancierd. 
2.2.3.  Elementaire interne-ratingbenadering 
Volledige protectie / gedeelteli jke protectie – gelijke rangorde 
91. Wat het gedekte gedeelte van de vorderin g (op basis van de gecorrigeerde waarde 
van de kredietprotectie G A) betreft kan de voor de toepassing van bijlage VII, deel 2, 
te ramen PD de PD van de protectiege ver zijn, of een PD tussen die van de 
leningnemer en die van de garantiegeve r indien volledig e vervanging niet 
gerechtvaardigd wordt geacht. In het geval van achtergestelde vorderingen en niet-
achtergestelde, niet-volgestorte protectie  mag voor de toepassing van bijlage VII, 
deel 2, de LGD worden gebruikt die van toepassing is op niet-achtergestelde 
schuldvorderingen. 
 
NL 114   NL 92. Voor een eventueel ongedekt gedeelte van de vordering is de PD die van de 
leningnemer en is de LGD die van de onderliggende vordering. 
93. GA is de waarde van G* als berekend ove reenkomstig punt 85, nader gecorrigeerd 
voor een eventueel looptijdverschil als beschreven in deel 4. 
 
NL 115   NL Deel 4 - Looptijdverschil  
1. In het kader van de berekening van risicogewogen posten doet zich een 
looptijdverschil voor wanneer de resterende l ooptijd van de kredietprotectie korter is 
dan die van de gedekte vordering. Een pr otectie van minder dan drie maanden 
resterende looptijd, waarvan de looptijd korter is dan die van de onderliggende 
vordering, wordt niet in aanmerking genomen. 
2. Wanneer zich een looptijdverschil voordoet,  wordt de kredietprotectie niet in 
aanmerking genomen indien 
a) de oorspronkelijke looptijd van de pr otectie minder dan een jaar bedraagt, of 
b) de vordering een door de bevoegde autoriteiten gespecifi ceerde kortlopende 
vordering is waarvan de l ooptijd (M) ten minste gelijk  is aan een dag veeleer 
dan aan een jaar overeenkomstig bijlage VII, deel 2, punt 13. 
1. DEFINITIE VAN LOOPTIJD  
3. De effectieve looptijd van de onderliggende  vordering is de langst mogelijke periode 
die de debiteur mag wachten om zijn co ntractuele verplichti ngen volledig na te 
komen, waarbij een maximum geldt van v ijf jaar. Behoudens punt 4 is de looptijd 
van de kredietprotectie de periode tot de  vroegste datum waarop de protectie kan 
aflopen of kan worden beëindigd. 
4. Wanneer de protectiegever over de mogelij kheid beschikt om de protectie te 
beëindigen wordt als looptijd van de protec tie beschouwd de periode tot de vroegste 
datum waarop van die mogelijkheid gebrui k kan worden gemaakt. Wanneer de 
protectienemer over de mogelijkheid beschikt om de protectie te beëindigen en de 
voorwaarden van de overeenkomst die aan  de protectie ten grondslag ligt een 
positieve prikkel voor de kredietinstellin g bevatten om de transactie vóór de 
vervaldatum van de overeenkomst af te hand elen, wordt als looptijd  van de protectie 
de periode beschouwd tot de vroegste datum waarop van deze mogelijkheid gebruik 
kan worden gemaakt; is dit niet het geval, dan kan worden aangenomen dat een 
dergelijke mogelijkheid niet van invloe d is op de looptijd van de protectie. 
5. Wanneer protectie in de vorm van een kred ietderivaat kan worden beëindigd vóór het 
verstrijken van een eventuele respijtperiode, waarbij het verstrijken van die 
respijtperiode een vereiste is voor het optreden van een kredietverzuim als gevolg 
van niet-betaling, wordt de looptijd van de protectie verminderd met de 
respijtperiode. 
2. WAARDERING VAN DE PROTECTIE  
2.1. Transacties in het kader van volgestor te kredietprotectie – Eenvoudige 
benadering van financiële zekerheden 
6. Wanneer er een verschil is tussen de loopt ijd van de vordering en de looptijd van de 
protectie, wordt de zekerheid niet erkend. 
 
NL 116   NL 2.2. Transacties in het kader van volgestor te kredietprotect ie – Uitgebreide 
benadering van financiële zekerheden 
7. De looptijd van de kredietpro tectie en die van de vorderi ng moeten in de aangepaste 
waarde van de zekerheid tot uiting kome n overeenkomstig de volgende formule: 
CVAM = C VA x (t-t*)/(T-t*) 
waarbij 
CVA de voor volatiliteit gecorrigeerde waarde van de zekerheid is zoals 
gespecificeerd in deel 3, punt 34, dan we l het bedrag van de vordering, naargelang 
welke van beide het laagst is; 
t het aantal resterende jaren is tot de ve rvaldatum van de kredietprotectie, berekend 
overeenkomstig de punten 3 tot en met 5, dan wel de waarde van T, naargelang 
welke van beide het laagst is; 
T het aantal resterende jaren is tot de vervaldatum van de vordering, berekend 
overeenkomstig de punten 3 tot en met 5, dan wel 5 jaar, naargelang welke van beide 
het laagst is; en 
t* = 0,25. 
CVAM is C VA, gecorrigeerd voor looptijdverschil, en moet worden opgenomen in de 
formule voor de berekening van de volledig aangepaste waarde van de post (E*) als 
bedoeld in deel 3, punt 34. 
2.3. Transacties in het kader van nie t-volgestorte kredietprotectie 
8. De looptijd van de kredietprotectie en di e van de vordering moeten tot uiting komen 
in de gecorrigeerde waarde van de kred ietprotectie overeenkomstig de volgende 
formule: 
GA = G* x (t-t*)/(T-t*) 
waarbij 
G* het bedrag van de protectie is, gecorri geerd voor een eventuele valutamismatch; 
GA G* is, gecorrigeerd voor een  eventueel looptijdverschil; 
t het aantal resterende jaren is tot de ve rvaldatum van de kredietprotectie, berekend 
overeenkomstig de punten 3 tot en met 5, dan wel de waarde van T, naargelang 
welke van beide het laagst is; 
T het aantal resterende jaren is tot de vervaldatum van de vordering, berekend 
overeenkomstig de punten 3 tot en met 5, dan wel 5 jaar, naargelang welke van beide 
het laagst is; en 
t* = 0,25. 
 
NL 117   NL GA wordt vervolgens als de waarde van de  protectie beschouwd voor de toepassing 
van deel 3, punten 84 tot en met 93. 
 
NL 118   NL Deel 5 – Combinatie van verschillende vorme n van kredietrisicovermindering binnen de 
standaardbenadering  
9. Wanneer een kredietinstelling die risicoge wogen posten berekent overeenkomstig de 
artikelen 78 tot en met 83, voor de dekki ng van één vordering gebruik maakt van 
meer dan één vorm van kredietrisicove rmindering (zij dekt een vordering 
bijvoorbeeld deels door middel van een zekerheid  en deels door een garantie), dan is 
deze instelling verplicht de vordering in gedeelten op te splitsen naargelang van het 
toegepaste kredietrisicoverminderingsins trument (bv. een gedeelte dat door een 
zekerheid wordt gedekt en een gedeelte da t door een garantie wordt gedekt); de 
risicogewogen post moet voor elk gede elte afzonderlijk worden berekend 
overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 78 tot en met 83 en deze bijlage. 
10. Wanneer de kredietprotectie die door  één protectiegever wordt geboden 
verschillende looptijden heeft, wordt een soortgelijke benadering gevolgd als die 
welke in punt 1 is beschreven. 
 
NL 119   NL Deel 6 – Basket-technieken in zake kredietrisicovermindering  
1. KREDIETDERIVATEN VOOR HET EERST OPTREDENDE KREDIETVERZUIM  
1. Wanneer een kredietinstelling voor een aanta l vorderingen kredietp rotectie verkrijgt 
onder de voorwaarde dat het eerst optrede nde kredietverzuim aanleiding geeft tot 
betaling en dat deze kredietgebeurtenis de beëindiging van het contract met zich 
brengt, mag de kredietinstelling de bereke ning van de risic ogewogen post en, in 
voorkomend geval, van het verwachte verlie s van de post die bij ontbreken van de 
kredietprotectie het l aagste risicogewicht heef t, overeenkomstig de artikelen 78 tot en 
met 83 of de artikelen 84 tot en met 89 naargelang van het geval ingevolge deze 
bijlage wijzigen, doch uitsluitend indien de waarde van de post la ger is dan of gelijk 
is aan de waarde van de kredietprotectie. 
2. KREDIETDERIVATEN VOOR HET nDE KREDIETVERZUIM  
2. In het geval waarin het nde kredietverzuim ingevolge de  kredietprotectie aanleiding 
geeft tot betaling, mag de kredietinstelling die de protectie koopt deze slechts voor de 
berekening van risicogewogen posten en , in voorkomend geval, van verwachte 
verliesposten in aanmerking nemen indien  tevens protectie is verkregen voor 
kredietverzuim 1 tot en met n-1, of wanneer zich reeds n-1 wanbetalingen hebben 
voorgedaan. In deze gevallen wordt dezelfde methodologie toegepast als die welke in 
punt 1 is beschreven met betrekking tot kr edietderivaten voor het eerst optredende 
kredietverzuim, dienovereenkomstig gew ijzigd voor kredietderivaten voor het nde 
kredietverzuim. 
 
NL 120   NL BIJLAGE IX – Securitisatie  
 
Deel 1 – Definities voor de toepassing van bijlage IX  
1. Voor de toepassing van deze bi jlage wordt verstaan onder: 
– ‘overgebleven rentemarge’: financieri ngsvergoedingen en andere vergoedingen 
die met betrekking tot gesecuritiseer de vorderingen zijn ontvangen minus 
kosten en uitgaven. 
– ‘opschoon-calloptie’: een cont ractuele optie di e de initiator he t recht geeft de 
securitisatieposities terug te kopen of af te lossen  voordat alle onderliggende 
vorderingen zijn terugbetaald, wann eer het bedrag van de uitstaande 
vorderingen beneden een bepaald niveau daalt; 
– ‘liquiditeitsfaciliteit’: een securi tisatiepositie die voortvloeit uit een 
contractueel vastgelegde afspraak om middelen ter beschikking te stellen ten 
einde de continuïteit van de kasstroom  ten behoeve van de investeerders te 
waarborgen; 
– ‘kirb’: 8% van de risicogewogen posten die overeenkomstig de artikelen 84 tot 
en met 89 met betrekking tot de ges ecuritiseerde vorderingen zouden zijn 
berekend indien zij niet gesecuritis eerd zouden zijn, vermeerderd met het 
bedrag van de overeenkomstig deze artikelen berekende verwachte 
verliesposten die met deze vorderingen verband houden; 
– ‘ratingbenadering’: de methode waar bij de risicogewogen posten voor 
securitisatieposities overeenkomstig d eel 4, punten 45 tot en met 49 worden 
berekend; 
– ‘benadering met toezichthoudersfor mule’: de methode waarbij de 
risicogewogen posten voor securitisa tieposities overeenkomstig deel 4, 
punten 50 tot en met 52 worden berekend; 
– ‘positie zonder rating’: een secu ritisatiepositie waarvoor geen 
kredietbeoordeling van een erkende EKBI , zoals omschreven in artikel 97, 
beschikbaar is; 
– ‘positie met een rating’: een s ecuritisatieposi tie waarvoor een 
kredietbeoordeling van een erkende EK BI, als omschreven in artikel 97, 
beschikbaar is; 
– ‘door activa gedekt commercial-pa perprogramma’ (‘ABCP programme’- 
‘ABCP-programma’): een securitisatie programma in het kader waarvan 
effecten worden uitgegeven, voorname lijk in de vorm van commercial paper 
met een oorspronkelijke looptijd  van een jaar of minder. 
 
NL 121   NL Deel 2 – Minimumvereisten voor de erkenni ng van de overdracht van een aanzienlijk 
deel van het kredietrisico en de berekenin g van risicogewogen posten en verwachte 
verliesposten voor gesecuritiseerde vorderingen  
1. MINIMUMVEREISTEN VOOR DE ERKENNING VAN DE OVERDRACHT VAN EEN 
AANZIENLIJK DEEL VAN HET KREDIETRISICO IN HET KADER VAN EEN 
TRADITIONELE SECURITISATIE  
1. De initiërende kredietinstelling van een traditionele securitisatie mag 
gesecuritiseerde vorderingen buiten de berekening van risicogewogen posten en 
verwachte verliesposten houden indien ee n aanzienlijk deel van het aan de 
gesecuritiseerde vorderingen verbonden kr edietrisico is overgedragen en de 
overdracht aan de volgende voorwaarden voldoet: 
a) de documentatie betreffende de securitisatie geeft de belangrijkste 
economische kenmerken van de transactie weer; 
b) de gesecuritiseerde vorderingen be vinden zich buiten het bereik van de 
initiërende kredietinstelling en haar schul deisers, ook in geval van faillissement 
of surséance van betaling. Dit wordt door een gekwalificeerd juridisch adviseur 
bevestigd; 
c) de uitgegeven effecten vertegenwoor digen geen betalingsverplichtingen van de 
initiator; 
d) de overdragende entiteit is een special-purpose entity voor 
securitisatiedoeleinden (SSPE); 
e) de initiërende kredietinstelling h eeft geen daadwerkelijke of indirecte 
beschikkingsmacht over de overgedragen vorderingen. Zij wordt slechts geacht 
daadwerkelijke beschikkingsmacht ove r de overgedragen vorderingen te 
hebben indien zij het rech t heeft de eerder overgedragen vorderingen van de 
ontvangende entiteit ter ug te kopen om de daaraan verbonden baten te 
realiseren of indien zij verplicht is  het overgedragen risico opnieuw over te 
nemen. Indien de initiërende kredietin stelling de rechten of verplichtingen 
inzake het beheer van de vorderingen behoudt betekent dit niet dat er sprake is 
van een indirecte beschikkingsmacht over die vorderingen. 
f) Voor opschoon-callopties geld en de volgende voorwaarden: 
i) de opschoon-calloptie mag door de in itiërende kredietins telling naar eigen 
goeddunken worden uitgeoefend; 
ii) de opschoon-calloptie mag slechts worden uitgeoefend wanneer ten hoogste 
10% van de oorspronkelijke waarde va n de gesecuritiseerde vorderingen nog 
niet is afgelost; en 
iii) de opschoon-calloptie is niet zodani g gestructureerd dat wordt vermeden dat 
verliezen aan kredietverbeteringspositi es of aan andere door investeerders 
 
NL 122   NL ingenomen posities worden toegewezen en is niet anderszins gestructureerd om 
kredietverbetering te verschaffen. 
g) De documentatie inzake de securi tisatie bevat geen clausules die: 
i) tenzij in het geval van vervroegde-afl ossingsbepalingen, bepalen dat de posities 
in de securitisatie door de initiërende kredietinstelling moeten worden 
verbeterd, onder meer doch niet uits luitend door de onderliggende vorderingen 
te wijzigen of het aan investeerders uit te keren rendement te  verhogen in geval 
van een verslechtering van de kredie tkwaliteit van de gesecuritiseerde 
vorderingen, of 
ii) het aan de houders van posities in de securitisatie uit te keren rendement 
verhogen naar aanleiding van een verslechtering van de kredietkwaliteit van de 
onderliggende pool. 
2. MINIMUMVEREISTEN VOOR DE ERKENNING VAN DE OVERDRACHT VAN EEN 
AANZIENLIJK DEEL VAN HET KREDIETRISICO IN HET KADER VAN EEN 
SYNTHETISCHE SECURITISATIE  
2. Een initiërende kredietinstelling van een synthetische securitisatie mag 
risicogewogen posten en, in voorkomend ge val, verwachte verl iesposten voor de 
gesecuritiseerde vorderingen berekenen over eenkomstig de punten 3 en 4 indien een 
aanzienlijk gedeelte van het kredietris ico door middel van volgestorte of niet-
volgestorte kredietprotectie aan derde part ijen is overgedragen,  en de overdracht 
voldoet aan de volgende voorwaarden: 
a) de documentatie inzake de securitisa tie geeft de economische kenmerken van 
de transactie weer; 
b) de kredietprotectie in het kader w aarvan het kredietrisico wordt overgedragen 
voldoet aan de toelaatbaarheids- en andere vereisten overeenkomstig de 
artikelen 90 tot en met 93 voor de erkenni ng van dergelijke kredietprotectie. In 
dit verband worden special purpose en tities niet in aanmerking genomen als 
verstrekkers van toelaatbare niet-volgestorte protectie; 
c) de instrumenten die worden gebruikt om  kredietrisico over te dragen bevatten 
geen voorwaarden die: 
i) hoge materialiteitsdrempels voorschr ijven, bij onderschrijd ing waarvan geen 
kredietprotectie behoeft te worden gebode n ingeval zich een kredietgebeurtenis 
voordoet; 
ii) de beëindiging van de protectie toestaan  in geval van een verslechtering van de 
kredietkwaliteit van de onderliggende vorderingen; 
iii) tenzij in het geval van vervroegde -aflossingsbepalingen, voorschrijven dat 
posities in de securitisatie worden verbeterd door de initiërende 
kredietinstelling; 
 
NL 123   NL iv) de kosten van kredietprotectie of het aan de houders van posities in de 
securitisatie te betalen rendement  verhogen naar aanleiding van een 
verslechtering van de kredietkwa liteit van de onderliggende pool; 
d) de afdwingbaarheid van de  kredietprotectie in alle  betrokken jurisdicties door 
een gekwalificeerd juridisch adviseur wordt bevestigd. 
3. BEREKENING DOOR DE INITIËRENDE KREDIETINSTELLING VAN RISICOGEWOGEN 
POSTEN VOOR GESECURITISEERDE VORDERINGEN IN HET KADER VAN EEN 
SYNTHETISCHE SECURITISATIE  
3. Bij de berekening van risicogewogen posten voor gesecuritiseerde  vorderingen past 
de initiërende kredietinstelling van een synthetische securitisatie, indien aan de in 
punt 2 genoemde voorwaarden is voldaan en onverminderd de punten 5 tot en met 8, 
de berekeningsmethoden toe die in deel 4 zi jn vermeld, en niet die welke in de 
artikelen 78 tot en met 89 zijn beschr even. Voor kredietinstellingen die de 
risicogewogen posten en verw achte verliesposten overeenko mstig de artikelen 84 tot 
en met 89 berekenen, is de verwachte verliespost met betrekking tot deze 
vorderingen nihil. 
4. Voor alle duidelijkheid: punt 3 heeft betr ekking op de gehele pool van vorderingen 
die deel uitmaken van de securitisatie. Onve rminderd de punten 5 tot en met 8 is de 
initiërende kredietinstelling verplicht de  risicogewogen posten te berekenen met 
betrekking tot alle tranches van de secu ritisatie overeenkomstig de bepalingen van 
deel 4, met inbegrip van de be palingen inzake de erkenning van 
kredietrisicovermindering. Wanneer bijvoor beeld een tranche door middel van niet-
volgestorte kredietprotectie wordt overgedr agen aan een derde partij, wordt bij de 
berekening van de risicogewogen posten va n de initiërende kredietinstelling het 
risicogewicht van die derde partij op de tranche toegepast. 
3.1. Behandeling van looptijdverschillen bij synthetische securitisatie 
5. Bij de berekening van risicogewogen pos ten overeenkomstig punt 3 wordt conform 
de punten 6 tot en met 8 rekening gehoude n met een eventueel looptijdverschil 
tussen de kredietprotectie in het kader waarvan de verdeling in tranches heeft 
plaatsgevonden en de ges ecuritiseerde vorderingen. 
6. De looptijd van de gesecuritiseerde vordering en is de langste l ooptijd van een van 
deze vorderingen, met een maximum van vijf jaar. De looptijd van de 
kredietprotectie wordt vastgest eld overeenkomstig bijlage VIII. 
7. Wanneer een initiërende kredietinstelli ng voor de berekening van risicogewogen 
posten gebruik maakt van deel 4, punten 6 to t en met 35, laat zij bij de berekening 
van risicogewogen posten voor tranches z onder rating of met een lagere rating dan 
investment grade eventuele looptijdverschille n buiten beschouwing. Voor alle andere 
tranches wordt het looptijdverschil behande ld als beschreven in bijlage VIII, 
overeenkomstig de volgende formule: 
RW* = [RW(SP) x (t-t*)/(T-t*)]  + [RW(Ass) x (T-t)/(T-t*)] 
waarbij 
 
NL 124   NL RW* de risicogewogen posten weerg eeft met het oog op de toepassing van 
artikel 75, onder a); 
RW(Ass) de risicogewogen posten weer geeft voor vorderingen alsof deze niet 
gesecuritiseerd zijn, naar rato berekend; 
RW(SP) = de risicogewogen posten, berekend overeenkomstig punt 3, alsof er geen 
looptijdverschil is; 
T de looptijd van de onderliggende vorde ringen is, uitgedrukt in jaren; 
t de looptijd van de kredietprotectie is, uitgedrukt in jaren; 
t* = 0,25. 
8. Wanneer een initiërende kredietinstelli ng voor de berekening van risicogewogen 
posten gebruik maakt van deel 4, punten 36 to t en met 74, laat zij bij de berekening 
van risicogewogen posten voor tranches of  delen van tranches waaraan ingevolge 
deze punten een risicogewicht van 1250% is toegekend eventuele looptijdverschillen 
buiten beschouwing. Voor alle overige tran ches of delen van tranches wordt het 
looptijdverschil behandeld zoals in bijlage VIII wordt beschreven overeenkomstig de 
in punt 7 genoemde formule. 
 
NL 125   NL Deel 3 – Externe kredietbeoordelingen  
1. VEREISTEN WAARAAN DE KREDIETBEOORDELINGEN VAN EKBI’ S MOETEN 
VOLDOEN  
1. Om voor de berekening van risicogewoge n posten overeenkomstig deel 4 van deze 
bijlage te kunnen worden gebruikt moet  een kredietbeoordeling van een erkende 
EKBI aan de volgende voorwaarden voldoen: 
a) er is geen incongruentie tussen de soorten betalingen die in de 
kredietbeoordeling tot uiting komen en  de soorten betalingen waarop de 
kredietinstelling recht heeft ingevolg e het contract dat tot de betrokken 
securitisatiepositie aanle iding heeft gegeven; 
b) de kredietbeoordeling is voor het p ubliek toegankelijk. Kredietbeoordelingen 
worden slechts als voor het publiek toeg ankelijk beschouwd i ndien zij in een 
voor het publiek toegankelijk forum zijn  bekendgemaakt en zijn opgenomen in 
de overgangsmatrix van de EKBI. Kred ietbeoordelingen die slechts aan een 
beperkt aantal entiteiten ter beschikking zijn gesteld worden niet als voor het 
publiek toegankelijk beschouwd. 
2. GEBRUIK VAN KREDIETBEOORDELINGEN  
2. Een kredietinstelling mag een of meer er kende EKBI’s aanwijzen als de EKBI's 
waarvan zij de kredietbeoordelingen zal gebruiken bij de berekening van haar 
risicogewogen posten overeenkomstig de artikelen 94 tot en met 101 ("aangewezen 
EKBI"). 
3. Onverminderd de punten 5 tot en me t 7 past een kredietinstelling de 
kredietbeoordelingen van aangewezen  EKBI's ten aanzien van haar 
securitisatieposities consequent toe. 
4. Onverminderd de punten 5 en 6 mag een kredietinstelling geen  gebruik maken van 
de kredietbeoordelingen van de  ene EKBI ten aanzien van haar posities in bepaalde 
tranches en van de kredietbeoordelingen va n een andere EKBI voor  haar posities in 
andere tranches binnen dezelfde structuur waarvoor al dan niet een rating van de 
eerstgenoemde EKBI beschikbaar is. 
5. Indien ten aanzien van een positie tw ee kredietbeoordelingen van aangewezen 
EKBI's beschikbaar zijn, past de kredietinstelling de minst gunstige 
kredietbeoordeling toe. 
6. Indien ten aanzien van een positie m eer dan twee kredietbeoordelingen van 
aangewezen EKBI's beschikbaar zijn, zijn  de twee gunstigste kredietbeoordelingen 
van toepassing. Indien de twee gunstigste kr edietbeoordelingen ve rschillend zijn, is 
de minst gunstige van beide van toepassing. 
7. Wanneer kredietprotectie die krachtens de artikelen 90 tot en met 93 toelaatbaar is 
rechtstreeks aan de SSPE wordt verstrekt, en die protectie tot uitdrukking komt in de 
 
NL 126   NL kredietbeoordeling van een positie door een aangewezen EKBI, kan het 
risicogewicht worden gebruikt dat met die kredietbeoordeling is verbonden. Is de 
protectie krachtens de artikelen 90 tot en met 93 niet toelaatbaar, dan wordt de 
kredietbeoordeling niet erkend. Wanneer de kredietprotectie niet aan de SSPE wordt 
verstrekt doch rechtstreeks op een securi tisatiepositie wordt toegepast, wordt de 
kredietbeoordeling niet erkend. 
3. KOPPELING VAN RISICOGEWICHTEN AAN KREDIETBEOORDELINGEN (“MAPPING ”) 
8. De bevoegde autoriteiten bepale n in welke kredietkwaliteitscategorie van de in deel 4 
opgenomen tabellen elke kredietbeoor deling van een erkende EKBI wordt 
ondergebracht. Hierbij maken zij ondersch eid tussen de relatieve risicograden 
waaraan door elke kredietbeoordeling uitdrukking wordt gegeven. Zij houden 
rekening met kwantitatieve factoren, zoals wanbetalings- en/of verliesgraden, en met 
kwalitatieve factoren zoals het scala van de transacties die door de EKBI worden 
beoordeeld, evenals met de beteke nis van de kredietbeoordeling. 
9. De bevoegde autoriteiten trachten ervoor te zo rgen dat securitisatie posities waarop in 
het kader van de kredietbeoordelingen van erkende EKBI’s hetzelfde risicogewicht is 
toegepast, aan gelijkwaardige kredietrisicog raden blootstaan. Dit houdt tevens in dat 
zij in voorkomend geval hun oordeel over de  kredietkwaliteitscategorie waarin een 
bepaalde kredietbeoordeling moet worden ondergebracht, wijzigen. 
 
NL 127   NL Deel 4 - Berekening  
1. BEREKENING VAN RISICOGEWOGEN POSTEN  
1. Voor de toepassing van artikel 96 wo rdt de risicogewogen post van een 
securitisatiepositie berekend door op de  waarde van de post het relevante 
risicogewicht toe te passen zoals dat op de in dit deel beschreven wijze is berekend. 
2. Onverminderd lid 3 
a) is, wanneer een kredietinstelli ng risicogewogen posten berekent 
overeenkomstig de punten 6 tot en met 35, de waarde van een 
securitisatiepositie op de ba lans haar balanswaarde; 
b) wordt, wanneer een kredietinstelli ng de risicogewogen posten berekent 
overeenkomstig de punten 36 tot en met 74, de waarde van een 
securitisatiepositie op de balans bepa ald exclusief waardeaanpassingen; en 
c) is de waarde van een securitisatiepos itie buiten de balans haar nominale 
waarde, vermenigvuldigd met een omreke ningsfactor op de in deze bijlage 
voorgeschreven wijze. Deze omrekeningsf actor bedraagt 100%, tenzij anders is 
aangegeven. 
3. De waarde van een securitisatiepositie die voortvloeit uit een in bijlage IV vermeld 
kredietderivaat wordt bepaald overeenkomstig bijlage III. 
4. Wanneer op een securitisatiepositie een volge storte kredietprotectie van toepassing 
is, kan de waarde van die positie wo rden gewijzigd overeenkomstig de in 
bijlage VIII bedoelde vereisten, welke in  deze bijlage nader worden toegelicht. 
5. Wanneer een kredietinstelling twee of meer posities in een securitisatie heeft die 
elkaar overlappen, is zij verplicht om, in  de mate waarin de posities elkaar 
overlappen, bij haar berekening van risic ogewogen posten uitsluit end de positie of 
deelpositie in aanmerking te nemen die de hogere risicogewogen posten oplevert. In 
dit verband betekent "overlappen" dat de pos ities geheel of gedeeltelijk aan hetzelfde 
risico blootstaan waardoor er voor het gede elte dat de posities elkaar overlappen, 
slechts sprake is van één positie. 
2. BEREKENING VAN RISICOGEWOGEN POSTEN OVEREENKOMSTIG DE 
STANDAARDBENADERING  
6. Onverminderd de punten 8 en 9 worden de risicogewogen posten van een 
securitisatiepositie met een rating bere kend door op de waarde van de post het 
risicogewicht toe te passen dat overeenkom t met de kredietkwaliteitscategorie waarin 
de kredietbeoordeling door de bevoegde autoriteiten overeenkomstig artikel 98 is 
ondergebracht, zoals in de tabellen 1 en 2 is weergegeven. 
Tabel 1 
Posities zonder kredietbeoordeling voor de korte termijn 
 
NL 128   NL Krediet-
kwaliteits-
categorie 1 2 3 4 5 en lager 
Risico-
gewicht  20% 50% 100% 350% 1250% 
Tabel 2 
Posities met een kredietbeoordeling voor de korte termijn 
Kredietkwaliteits-
categorie 1 2 3 Alle overige 
kredietbeoordelingen 
Risicogewicht 20% 50% 100% 1250% 
 
7. Onverminderd de punten 10 tot en met 16,  wordt de risicogewogen post van een 
securitisatiepositie zonder rating berekend door een risicogewicht van 1250% toe te 
passen. 
2.1. Kredietinstellingen die als in itiator of sponsor optreden 
8. Kredietinstellingen die als initiator of spons or optreden, passen een risicogewicht van 
1250% toe op alle aangehouden en teruggekoch te securitisatiepos ities waarvoor een 
kredietbeoordeling van een aangewezen EKBI beschikbaar is welke door de 
bevoegde autoriteiten is ondergebracht in een  lagere kredietkwaliteitscategorie dan 
categorie 3. Om vast te stellen of voor  een positie een dergelijke kredietbeoordeling 
beschikbaar is, zijn de bepalingen van deel 3, punten 2 tot en me t 7, van toepassing. 
9. Voor een kredietinstelling die als ini tiator of sponsor opt reedt, mogen de 
risicogewogen posten die met betrekking tot haar posities in een securitisatie worden 
berekend, beperkt blijven tot de risic ogewogen posten die met betrekking tot de 
gesecuritiseerde vorderingen zouden zijn berekend indien zij ni et gesecuritiseerd 
zouden zijn, onverminderd de verondersteld e toepassing van een risicogewicht van 
150% op alle achterstallige posten en poste n die tot de “posten met verhoogd risico” 
behoren. 
2.2. Behandeling van posities zonder rating 
10. De bevoegde autoriteiten mogen een kredieti nstelling met een securitisatiepositie 
zonder rating toestaan de in punt 11 uiteenge zette behandelingen toe te passen bij de 
berekening van de risicogewogen post me t betrekking tot die positie, mits de 
samenstelling van de pool van gesecuritiseer de vorderingen te allen tijde bekend is. 
11. Een kredietinstelling mag het gewogen ge middelde risicogewicht toepassen dat 
overeenkomstig de artikelen 78 tot en me t 83 op de gesecuritis eerde vorderingen zou 
worden toegepast door een kredietins telling die de vorderingen aanhoudt, 
vermenigvuldigd met een concentratiefactor. De ze concentratiefactor is gelijk aan de 
som van de nominale bedragen van alle tranches, gedeeld door de som van de 
 
NL 129   NL nominale bedragen van de tranches met een  lagere rang dan, of pari passu met de 
tranche waarin de positie wordt aangehouden, met inbegrip van die tranche zelf. Het 
resulterende risicogewicht mag niet hoge r zijn dan 1250% of lager zijn dan het 
risicogewicht dat van toepassing is op een  tranche met een rating met een hogere 
rang. Wanneer de kredietinstel ling niet in staat is de ri sicogewichten te bepalen die 
overeenkomstig de artikelen 78 tot en me t 83 op de gesecuritis eerde vorderingen van 
toepassing zouden zijn, past zij een risi cogewicht van 1250% op de positie toe. 
2.3. Behandeling van securitisatieposities in een tweede-verliestranche of hoger in 
het kader van een ABCP-programma 
12. Behoudens de mogelijkheid van een gunstiger behandeling op basis van de in de 
punten 14 tot en met 16 vervatte bepalingen betreffende liquiditeitsfaciliteiten mag 
een kredietinstelling op secu ritisatieposities die voldoen aan de in punt 13 gestelde 
voorwaarden een risicogewicht toepassen va n hetzij i) 100%, hetzij ii) het hoogste 
risicogewicht dat overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 op de 
gesecuritiseerde vorderingen zou worden to egepast door een kredietinstelling die de 
vorderingen aanhoudt, naargelang welk  risicogewicht het hoogst is. 
13. De in punt 12 beschreven behandeling ma g slechts worden toegepast indien de 
securitisatiepositie: 
a) een tranche betreft die economisch gezi en een tweede-verlies positie of hoger in 
de securitisatie inneemt, waarbij de eers te-verliestranche een kredietverbetering 
van betekenis moet bieden ten opzic hte van de tweede-verliestranche; 
b) van goede kwaliteit is (inve stment grade of hoger); en 
c) aangehouden wordt door een kredietinstell ing die geen positie in de eerste- 
verliestranche inneemt. 
2.4. Behandeling van liquiditeitsf aciliteiten zonder rating 
2.4.1.  Toelaatbare liquiditeitsfaciliteiten 
14. Wanneer aan de hiernavolgende voorwaarden is voldaan mag, om de waarde van een 
liquiditeitsfaciliteit te bepalen, een omre keningsfactor van 20% worden toegepast op 
het nominale bedrag van een liquiditeitsf aciliteit met een oorspronkelijke looptijd 
van een jaar of minder, en mag een omrekeningsfactor va n 50% worden toegepast op 
het nominale bedrag van een liquiditeitsf aciliteit met een oorspronkelijke looptijd 
van meer dan een jaar. 
a) De documentatie betreffende de liqui diteitsfaciliteit moet duidelijk de 
omstandigheden aangeven en afbakenen waaronder de faciliteit mag worden 
benut; 
b) de faciliteit kan niet worden benut  voor kredietonderste uning ter dekking van 
verliezen die op het moment van de be nutting reeds zijn geleden – waarbij 
bijvoorbeeld liquiditeit wo rdt verstrekt met betrekking tot vorderingen ten 
aanzien waarvan op het moment van de benutting reeds sprake is van 
wanbetaling, of waarbij activa worden ve rworven voor een hogere prijs dan de 
reële waarde; 
 
NL 130   NL c) de faciliteit mag niet worden gebr uikt voor een permanente of periodieke 
financiering van de securitisatie; 
d) de terugbetaling van in het kader va n de faciliteit opgenomen bedragen wordt 
niet achtergesteld bij a ndere vorderingen van inve steerders dan die welke 
voortvloeien uit rente- of  valutaderivatencontracten , vergoedingen of andere 
soortgelijke betalingen, en komt evenmin in aanmerking voor ontheffing of 
uitstel; 
e) de faciliteit kan niet worden benut wanneer alle toepasselijke 
kredietverbeteringen ten gunste van de liquiditeitsfaciliteit zijn uitgeput; 
f) de faciliteit moet een bepaling bevatt en op grond waarvan het bedrag dat kan 
worden opgenomen automatisch wordt verminderd met het bedrag van de 
vorderingen waarbij er sprake is van wa nbetaling in de zin van de artikelen 84 
tot en met 89, of een bepaling die, wanneer de pool van gesecuritiseerde 
vorderingen uit instrumenten  met een rating bestaat, de faciliteit beëindigt 
wanneer de gemiddelde kwaliteit van de  pool tot beneden investment grade 
daalt. 
Het toe te passen risicogewicht is het hoogs te risicogewicht dat overeenkomstig de 
artikelen 78 tot en met 83 op alle gesecu ritiseerde vorderingen z ou worden toegepast 
door een kredietinstelling die de vorderingen aanhoudt. 
2.4.2.  Liquiditeitsfaciliteiten die uitsluitend m ogen worden benut in geval van een 
algemene marktverstoring 
15. Om de waarde te bepalen van een liquid iteitsfaciliteit die uitsluitend mag worden 
benut indien zich een algemene marktver storing voordoet (d.w.z. wanneer meer dan 
één SPE ten aanzien van verschillende tr ansacties niet in staat is vervallend 
commercial paper door te rollen en dat onvermogen niet het gevolg is van een 
vermindering van de kredietkwaliteit van de  SPE of van de kredietkwaliteit van de 
gesecuritiseerde vorderingen), mag op het nominale bedrag van deze faciliteit een 
omrekeningsfactor van 0% worden toegep ast, mits aan de in punt 14 gestelde 
voorwaarden is voldaan. 
2.4.3.  Voorschotfaciliteiten 
16. Om de waarde te bepalen van een liq uiditeitsfaciliteit die onvoorwaardelijk 
opzegbaar is, mag op het nominale bedrag van deze faciliteit een omrekeningsfactor 
van 0% worden toegepast, mits aan in punt 14 bedoelde voorwaarden is voldaan en 
de terugbetaling van opnemingen ten laste va n de faciliteit een hoge re rangorde heeft 
dan eventuele andere rechten op de kasstromen die uit de gesecuritiseerde 
vorderingen voortvloeien. 
2.5. Aanvullende kapitaalvereisten voor securi tisaties van revolverende posities met 
vervroegde-aflossingsbepalingen 
17. Afgezien van de berekening van risic ogewogen posten met betrekking tot haar 
securitisatieposities berekent een initiëren de kredietinstelling een risicogewogen post 
volgens de in de punten 18 tot en me t 32 beschreven methode wanneer zij 
 
NL 131   NL revolverende posities met een vervoegde-aflossingsbe paling verkoopt in het kader 
van een securitisatie. 
18. De kredietinstelling berekent  een risicogewogen post met betrekking tot de som van 
het belang van de initiator en het belang van de investeerders. 
19. Ten aanzien van securitisatiestructuren wa arbij de gesecuriti seerde vorderingen 
zowel revolverende als niet-revolverende posities omvatten, pa st de initiërende 
kredietinstelling de hieronder beschreven  behandeling toe op dat deel van de 
onderliggende pool dat revolverende posities bevat. 
20. In dit verband wordt onder "belang van de initiator" verstaan het nominale bedrag 
van het theoretische gedeelte van een in het kader van een securitisatie verkochte 
pool van opgenomen bedragen, waarvan de ve rhouding tot het bedrag van de totale 
in het kader van de structuur verkochte pool het gedeelte van de kasstromen bepaalt 
die worden gegenereerd door de inning va n aflossingsbetalingen op de hoofdsom en 
van rentebetalingen en andere daarm ee samenhangende bedragen en die niet 
beschikbaar zijn om betalingen te verric hten aan degenen die posities in de 
securitisatie hebben. 
Om als belang van de initiator te kunnen worden aangemerkt mag dit belang niet 
achtergesteld zijn aan dat van de investeerders. 
Onder "belang van de investeerders" word t verstaan het nominale bedrag van het 
resterende theoretische gedeelte van de pool van opgenomen bedragen. 
21. De positie van de initiërende  kredietinstelling die verban d houdt met haar rechten ten 
aanzien van het belang van de ini tiator wordt niet beschouwd als een 
securitisatiepositie maar als een positie di e evenredig is met de gesecuritiseerde 
vorderingen alsof deze niet gesecuritiseerd waren. 
2.5.1.  Vrijstelling van behandeling als vervroegde aflossing 
22. Initiators van de volgende typen securitisa ties zijn vrijgesteld van het in punt 17 
bedoelde kapitaalvereiste: 
a) securitisaties van revolverende pos ities waarbij de investeerders volledig 
blijven blootstaan aan alle risico's  in verband met toekomstige opnemingen 
door leningnemers, zodat het risico dat met de onderliggende faciliteiten is 
verbonden niet terugkeert naar de initiëre nde kredietinstelling, zelfs niet nadat 
zich een gebeurtenis heeft voorgedaan di e tot vervroegde aflossing aanleiding 
geeft, en 
b) securitisaties waarbij een vervroeg de-aflossingsbepaling slechts van kracht 
wordt naar aanleiding van gebeurteni ssen die geen verband houden met de 
prestaties van de gesecuri tiseerde activa of de initiërende kredietinstelling, 
zoals belangrijke wijzigingen in bela stingwetten of fiscale regelgeving. 
2.5.2.  Maximumkapitaalvereiste 
23. Voor een initiërende kredieti nstelling die is on derworpen aan het in punt 17 bedoelde 
vereiste, is de som van de risicogewogen posten ten aanzien van haar posities in het 
 
NL 132   NL belang van de investeerders en de overeenkomstig punt 17 berekende risicogewogen 
posten niet groter dan: 
a) de risicogewogen posten, berekend ten aa nzien van haar positi es in het belang 
van de investeerders; 
b) de risicogewogen posten die ten aanzie n van de gesecuriti seerde vorderingen 
door een kredietinstelling die de vo rderingen houdt zouden worden berekend 
alsof zij niet waren gesecuritiseerd tot het volledige bedrag van het belang van 
de investeerders, 
naargelang welke post het grootst is. 
24. De bij artikel 57 voorgeschreven aftrek va n eventuele nettowins ten die voortvloeien 
uit de kapitalisatie van toekomstige inkomst en wordt niet in het kader van het in 
punt 23 bedoelde maximumbedrag behandeld. 
2.5.3.  Berekening van risicogewogen posten 
25. De risicogewogen post die overeenkomstig  punt 17 moet worden berekend wordt 
bepaald door het bedrag van het belang va n de investeerders te vermenigvuldigen 
met het product van de relevante omrekenings factor als bedoeld in de punten 27 tot 
en met 32 en het gewogen gemiddelde risicogewicht dat van toepassing zou zijn op 
de gesecuritiseerde vorder ingen indien zij niet ge securitiseerd zouden zijn. 
26. Een vervroegde-aflossingsbepaling wordt als "gecontroleerd" beschouwd wanneer 
aan de volgende voorwaarden is voldaan: 
a) de initiërende kredietinstelling beschi kt over een passend financierings- of 
liquiditeitsplan om ervoor te zorgen dat zij in geva l van vervroegde aflossing 
over voldoende kapitaal en  liquiditeiten beschikt; 
b) gedurende de gehele transactie word t een evenredige verdeling tussen het 
belang van de initiërende kr edietinstelling en het belang van de investeerders 
toegepast met betrekking tot rentebet alingen en aflossingen op de hoofdsom, 
uitgaven, verliezen en inningen op ba sis van het saldo van de uitstaande 
kortlopende vorderingen aan het begin van de maand; 
c) de aflossingsperiode wordt toereikend geacht om 90% van de totale schuld 
(belang van de initiator en belang van de investeerders) die aan het begin van 
de vervroegde-aflossingsperiode uitst ond af te lossen of als oninbaar te 
erkennen; 
d) het terugbetalingstempo is niet hoger dan bij lineaire aflossing gedurende de 
onder c) genoemde periode het geval zou zijn. 
27. Ten aanzien van de onder een vervroegde -aflossingsbepaling vallende securitisaties 
van vorderingen op particulieren en kleine partijen welke ni et gecommitteerd zijn en 
welke onvoorwaardelijk en zonder voorafgaande kennisgeving opzegbaar zijn, 
vergelijken de kredietinstellingen, wanneer  de vervroegde aflossing afhankelijk is 
gesteld van een daling van de overgebleven rentemarge tot een bepaald niveau, het 
 
NL 133   NL driemaandsgemiddelde van de overgebleven rentemarge met het niveau waarop deze 
marge moet worden gestrikt. 
28. Wanneer het strikken van de overgebleven rentemarge niet door  de securitisatie 
wordt voorgeschreven ligt het strikmomen t 4,5 procentpunt hoger dan het niveau 
waarop tot vervroegde aflossing wordt overgegaan. 
29. De toe te passen omrekeningsfactor wordt bepaald door het niveau van het feitelijke 
driemaandsgemiddelde van de overgebleven re ntemarge als weergegeven in tabel 3. 
Tabel 3 
 Securitisaties die 
onder een 
gecontroleerde 
vervroegde- 
aflossingsbepaling 
vallen  Securitisaties die 
onder een niet-
gecontroleerde 
vervroegde-
aflossingsbepaling 
vallen 
3-
maands-
gemid-
delde 
van de 
overge-
bleven 
rente-
marge Omrekeningsfactor Omrekeningsfactor  
Boven 
niveau 
A 0% 0% 
Niveau 
A 1% 5% 
Niveau 
B 2% 15% 
Niveau 
C 20% 50% 
Niveau 
D 20% 100% 
Niveau 
E 40% 100% 
 
 
NL 134   NL 30. In tabel 3 betreft “niveau A” een niveau van overgebleven rentemarges dat lager is 
dan 133,33% maar niet lager dan 100% van het strikmoment van de overgebleven 
rentemarge; "niveau B" betreft een niveau van overgebleven rentemarges dat lager is 
dan 100% maar niet lager dan 75% van dat strikmomen t; “niveau C” betreft een 
niveau van overgebleven rentemarges dat la ger is dan 75% maar niet lager dan 50% 
van het strikmoment van de overgebleven marg e; “niveau D” geeft een niveau van de 
overgebleven rentemarges weer van minder dan 50% maar niet minder dan 25% van 
het strikmoment; en "niveau E" houdt een niveau van overgebleven rentemarges in 
dat lager is dan 25% van het strikmoment. 
31. Voor alle andere securitisaties die onder een gecontroleerde vervroegde-
aflossingsbepaling van revolverende vordering en vallen geldt een omrekeningsfactor 
van 90%. 
32. Voor alle andere securitisaties die onde r een niet-gecontroleerde vervroegde- 
aflossingsbepaling van revolverende vordering en vallen geldt een omrekeningsfactor 
van 100%. 
2.6. Erkenning van kredietrisicovermindering ten aanzien van securitisatieposities 
33. Wanneer kredietprotectie ten aanzien van een securitisatiepositie wordt verkregen, 
mag de berekening van de risicogew ogen posten overeenkomstig bijlage VIII 
worden gewijzigd. 
2.7. Vermindering van risicogewogen posten 
34. Overeenkomstig artikel 66, lid 2, mogen kredietinstellingen ten aanzien van een 
securitisatiepositie waarop een risicoge wicht van 1250% van toepassing is, de 
waarde van de positie in mindering bre ngen op hun eigen vermogen in plaats van de 
positie in hun berekening van risicogewogen posten op te nemen. In dat verband mag 
bij de berekening van de post de toelaatb are volgestorte prot ectie in aanmerking 
worden genomen op een wijze die in  overeenstemming is met punt 33. 
35. Wanneer een kredietinstelling gebruik maakt van de in punt 34 bedoelde 
mogelijkheid, wordt, voor de toepassing van punt 9, 12,5 maal het bedrag dat 
overeenkomstig punt 34 is afgetrokken in mindering gebracht op het bedrag dat in 
punt 9 wordt gespecificeerd al s de maximale risicogewoge n post die door de in dat 
punt genoemde kredietinstellinge n moet worden berekend. 
3. BEREKENING VAN RISICOGEWOGEN POSTEN OVEREENKOMSTIG DE INTERNE - 
RATINGBENADERING  
3.1. Rangorde van methoden 
36. Voor de toepassing van artikel 96 wo rdt de risicogewogen post van een 
securitisatiepositie overeenkomstig de  punten 37 tot en met 74 berekend. 
37. Om de risicogewogen post van een positie met een rating of een positie ten aanzien 
waarvan een afgeleide rating mag worden ge bruikt te berekenen, wordt de in de 
punten 45 tot en met 49 beschrev en, ratingbenadering toegepast. 
 
NL 135   NL 38. Voor een positie zonder rating wordt de in  de punten 50 tot en met 52 beschreven 
benadering met toezichthoudersformule gebrui kt, behalve wanneer de in de punten 
42 en 43 beschreven interne-beoordeli ngsbenadering mag worden toegepast. 
39. Een kredietinstelling die niet als initiator  of sponsor optreedt, mag slechts gebruik 
maken van de benadering met toezichthoudersformule indien de bevoegde 
autoriteiten hiervoor toestemming hebben verleend. 
40. In het geval van een als initiator of sponsor  optredende kredietins telling die niet in 
staat is K irb te berekenen en die geen toestemming heeft gekregen om bij de 
berekening van haar posities in ABCP-progr amma's gebruik te maken van de interne-
beoordelingsbenadering, alsook in het geval van andere kredietinstellingen die geen 
toestemming hebben gekregen om de bena dering met toezichthoudersformule of, ten 
aanzien van hun posities in ABCP-programma's, de interne-beoordelingsbenadering 
te gebruiken, wordt een risicogewicht va n 1250% toegepast op securitisatieposities 
zonder rating ten aanzien waarvan geen afgeleide rating mag worden gebruikt. 
3.1.1.  Gebruikmaking van afgeleide ratings 
41. Wanneer aan de volgende minimale operati onele vereisten is voldaan kent een 
instelling aan een positie zonder rating een  afgeleide kredietbeoordeling toe die 
gelijk is aan de kredietbeoordeli ng van de posities met een rating (de 
"referentieposities") van de hoogste rang welke in alle opz ichten zijn achtergesteld 
bij de betrokken securiti satiepositie zonder rating. 
a) De referentieposities moeten in alle  opzichten achtergesteld zijn bij de 
securitisatietranche zonder rating; 
b) de looptijd van de referentieposities mo et gelijk zijn aan of langer zijn dan die 
van de betrokken positie zonder rating; 
c) alle afgeleide ratings moeten voortdurend worden g eactualiseerd om rekening 
te houden met eventuele wijzigingen in de kredietbeoordeling van de 
referentie-securitisatieposities. 
3.1.2.  De interne-beoordelingsbenadering v oor posities in ABCP-programma's 
42. Behoudens de goedkeuring van de bevoegde autoriteiten mag een kredietinstelling 
overeenkomstig punt 43 aan een positie zonder rating in  een ABCP-programma een 
afgeleide rating toekennen wanneer aan  de volgende voorwaarden is voldaan: 
a) de posities in het commercial paper dat in het kader van het programma is 
uitgegeven zijn posities met een rating; 
b) de kredietinstelling overt uigt de bevoegde autoriteit en ervan dat haar interne 
beoordeling van de kredietk waliteit van de positie in overeenstemming is met 
de voor het publiek toegankelijke be oordelingsmethodologie die door een of 
meer erkende EKBI's wordt toegepast voor de opstelling van 
kredietbeoordelingen met betrekking to t effecten die worden gedekt door 
vorderingen van het gesecuritiseerde type; 
 
NL 136   NL c) de EKBI's waarvan de methodologie wo rdt toegepast zoals voorgeschreven in 
punt b), omvatten tevens EKBI's die een  externe rating hebben vastgesteld voor 
het in het kader van het programma uitgegeven commercial paper. De 
kwantitatieve elementen – zoals stressfactoren – die bij de toekenning van een 
bepaalde kredietkwaliteit aan de positi e worden gebruikt, moeten tenminste 
even conservatief zijn als die welke wo rden toegepast in het kader van de 
relevante beoordelingsmethodologie  van de betrokken EKBI's; 
d) bij de ontwikkeling van haar inte rne-beoordelingsmethodologie neemt de 
kredietinstelling alle bekendgemaak te beoordelingsmethodologieën in 
aanmerking welke door erkende EKBI's wo rden toegepast voor  de beoordeling 
van effecten die door vorderingen van het gesecuritiseerde type worden gedekt. 
Deze inaanmerkingneming wordt door de kredietinstelling gedocumenteerd en 
tenminste eenmaal per jaar geactualiseerd; 
e) de interne-beoordelingsmethodologi e van de kredietinstelling omvat 
beoordelingsgraden. Er dient over eenstemming te zijn tussen deze 
beoordelingsgraden en de kredietbe oordelingen van erkende EKBI's. Deze 
overeenstemming is expliciet gedocumenteerd; 
f) de interne-beoordelingsmethodologie wordt in het kader van de interne 
risicobeheerprocessen van de kredietinstelling gebrui kt, met inbegrip van de 
door haar toegepaste procedures inzake  besluitvorming, managementinformatie 
en kapitaalallocatie; 
g) interne of externe accountants, een EKBI  of de interne kredietbeoordelings- of 
risicobeheerfunctie van de kredietinstelling stellen re gelmatig een onderzoek in 
naar de interne-beoordelingsprocedures  en de kwalitei t van de interne 
beoordelingen van de kredietkwaliteit van de posities van de kredietinstelling 
in een ABCP-programma. Indien de in terne accountants-, kredietbeoordelings- 
of risicobeheerfuncties va n de kredietinstelling d it onderzoek uitvoeren, dan 
zijn deze functies onafhankelijk va n de voor het ABCP-programma 
verantwoordelijke business line, alsook van de business line die 
verantwoordelijk is voor de relatie met de cliënten; 
h) de kredietinstelling houdt de resultaten van haar intern e ratings in de tijd bij om 
haar interne-beoordelingsmethodologie te  evalueren en past deze methodologie 
zo nodig aan wanneer de prestaties van de  posities regelmatig afwijken van die 
welke in de interne ratings zijn vermeld; 
i) het ABCP-programma bevat overnemings normen in de vorm van krediet- en 
beleggingsrichtsnoeren. Bij zijn bes lissing over de aankoop van een activum 
onderzoekt de programmabeheerder het type activum dat wordt aangekocht, 
het soort en de geldelijke waarde van de vorderingen die uit het verstrekken 
van liquiditeitsfaciliteiten en kredietv erbeteringen voortvloeien, de verdeling 
van verliezen en de juridi sche en economische sche iding van de overgedragen 
activa van de entiteit die deze activa verkoopt. Er word t een kredietanalyse van 
het risicoprofiel van de verkoper van de  activa uitgevoerd, welke tevens een 
onderzoek omvat naar de vroegere en te verwachten financië le prestaties, de 
huidige marktpositie, het verwachte concurrentieverm ogen in de toekomst, de 
verhouding vreemd/eigen vermogen, de ka sstromen, de rentedekking en de 
 
NL 137   NL schuldrating. Bovendien wordt een onderzoek uitgevoerd naar de 
overnemingsnormen van de verkoper, zijn vermogen om schulden af te lossen 
en zijn inningsprocedures; 
j) in de overnemingsnormen van het ABCP-programma worden minimale 
toelaatbaarheidscriter ia voor activa vastgesteld waarbij met name: 
i) de aankoop van activa waarvoor er  sprake is van een significante 
betalingsachterstand of van wanbe taling, wordt uitgesloten; 
ii) een al te sterke concentratie op een i ndividuele debiteur of geografisch gebied 
wordt tegengegaan; en 
iii) de geldigheidsduur van de te kopen activa wordt beperkt; 
k) het ABCP-programma beschikt over inningsstrategieën en  –procedures die 
rekening houden met de operationele cap aciteit en kredietkwaliteit van de 
beheerder. Het programma beperkt het risico voor de ver koper/beheerder aan 
de hand van uiteenlopende methoden, zoals reactiemechanismen op basis van 
de actuele kredietkwaliteit waardoor  een ‘co-mingling’ van middelen kan 
worden voorkomen; 
l) bij de totale raming van verlieze n op een pool van activa die het ABCP-
programma overweegt te kopen moet met alle bronnen van potentiële risico's, 
zoals krediet- en verwat eringsrisico, rekening word en gehouden. Indien het 
niveau van de door de verkoper gebode n kredietverbeteri ng uitsluitend is 
gebaseerd op kredietgerelateerde verl iezen, dan moet een aparte reserve 
worden ingesteld voor verwateringsrisico  indien dit verwateringsrisico van 
wezenlijk belang is voor de specif ieke pool van vorderingen. Bovendien 
onderzoekt het programma, met het oog op de vaststelling van het vereiste 
niveau van kredietverbetering, de hist orische gegevens van meerdere jaren 
welke onder meer betrekking hebben op verliezen, betalingsachterstanden, 
verwatering en de omlooptijd van kortlopende vorderingen. 
m) het ABCP-programma zorgt ervoor dat de aankoop van posities structurele 
kenmerken – zoals afbouwmechanis men – bevat om de potentiële 
kredietverslechtering van de onderli ggende portefeuille tegen te gaan. 
De bevoegde autoriteiten kunnen ontheffi ng verlenen van de eis dat de 
beoordelingsmethodologie van de EKBI voor het publiek toegankelijk moet zijn 
wanneer zij ervan overtuigd zijn dat er, gezien de specifieke kenmerken van de 
securitisatie – bijvoorbeeld haar uniek e structuur – nog geen voor het publiek 
toegankelijke beoordelingsmethodologie van een EKBI voorhanden is. 
43. De positie zonder rating wordt door de kred ietinstelling in een van de in punt 42 
beschreven ratingklassen ondergebracht. Aa n deze positie wordt dezelfde afgeleide 
rating toegekend als aan de kredietb eoordelingen die me t die ratingklasse 
overeenstemmen zoals in punt 42 wordt uit eengezet. Wanneer deze afgeleide rating 
bij de aanvang van de securitisatie een niv eau heeft van investment grade of hoger, 
wordt deze rating voor de berekening van ri sicogewogen posten, op één lijn gesteld 
met een erkende kredietbeoordeling door een erkende EKBI. 
 
NL 138   NL 3.2. Maximale risicogewogen posten 
44. Voor een initiërende kredieti nstelling, een sponsor of voor  andere kredietinstellingen 
die K IRB kunnen berekenen, mogen de risicogew ogen posten die zij met betrekking 
tot hun posities in een secur itisatie berekenen beperkt blijven tot de posten die 
overeenkomstig artikel 75, onder a), een kapita alvereiste zouden opleveren dat gelijk 
is aan de som van 8% van de risicogew ogen posten die zouden ontstaan indien de 
gesecuritiseerde activa niet gesecuritise erd zouden zijn en op de balans van de 
kredietinstelling zouden zijn opgenomen, en  de verwachte verliesposten voor deze 
vorderingen. 
3.3. Ratingbenadering 
45. Conform de ratingbenadering word t de risicogewogen post van een 
securitisatiepositie met een rating bere kend door op de waarde van de post het 
risicogewicht toe te passen dat verbonden is met de kredietkwaliteitscategorie waarin 
de kredietbeoordeling door de  bevoegde autoriteiten over eenkomstig artikel 98 is 
ondergebracht, zoals in de tabe llen 4 en 5 wordt weergegeven. 
Tabel 4 
Posities zonder kredietbeoordelingen voor de korte termijn 
Krediet-
kwaliteits-
categorie 
("Credit Quality 
Step – CQS") Risicogewicht 
 A B C 
CQS 1 7% 12% 20% 
CQS 2 8% 15% 25% 
CQS 3 10% 18% 35% 
CQS 4 12% 20% 35% 
CQS 5 20% 35% 35% 
CQS 6 35% 50% 50% 
CQS 7 60% 75% 75% 
CQS 8 100% 100% 100% 
CQS 9 250% 250% 250% 
CQS 10 425% 425% 425% 
CQS 11 650% 650% 650% 
 
NL 139   NL Lager dan CQS 
11 1250% 1250% 1250
% 
Tabel 5  
Posities met kredietbeoordelingen voor de korte termijn 
Krediet-
kwaliteits-
categorie 
("Credit Quality 
Step – CQS") Risicogewicht  
 A B C 
CQS 1 7% 12% 20% 
CQS 2 12% 20% 35% 
CQS 3 60% 75% 75% 
Alle overige 
krediet-
beoordelingen 1250% 1250% 1250% 
 
46. Onverminderd punt 47 worden de risicoge wichten van kolom A van beide tabellen 
toegepast wanneer de positie zich in de tranche van een securitisatie van de hoogste 
rang bevindt. Om in dit verband vast te stellen of een bepaalde tranche de hoogste 
rang heeft behoeft geen rekeni ng te worden gehouden met verschuldigde bedragen in 
het kader van rente- of valutaderivatenc ontracten, verschuldigde vergoedingen of 
andere soortgelijke betalingen. 
47. De in kolom C van beide tabellen genoemde risicogewichten worden toegepast 
wanneer de positie een securitisatie betref t met een effectief aan tal gesecuritiseerde 
vorderingen van minder dan zes. Om het effectieve aantal gesecuritiseerde 
vorderingen te berekenen moeten meerde re vorderingen op één debiteur als één 
vordering worden beschouwd.  Het effectieve aantal vorderingen wordt als volgt 
berekend: 
∑∑
=
iiii
EADEAD
N22) (
 
waarbij EAD i de som is van de waarde van alle vorderingen op de ide debiteur. In 
geval van hersecuritisatie (de securitisa tie van securitisatieposities) moet de 
kredietinstelling het aantal s ecuritisatieposities in de pool in aanmerking nemen en 
niet het aantal onderligge nde vorderingen in de oorspr onkelijke pools dat aan de 
onderliggende securitisatieposities ten gr ondslag ligt. Indien het aandeel in de 
 
NL 140   NL portefeuille van de gr ootste vordering, C 1, beschikbaar is, mag de kredietinstelling 
N berekenen als 1/C 1. 
48. De in kolom B genoemde risicogewichten wo rden op alle andere posities toegepast. 
49. Kredietrisicovermindering ten aanzien van securitisatieposities kan overeenkomstig 
de punten 58, 59 en 60 worden erkend. 
3.4. Benadering met toezichthoudersformule 
50. Onverminderd de punten 56 en 57 is, in het kader van de benadering met 
toezichthoudersformule, het risicogewicht van een securitisatiepositie 7% of het 
risicogewicht dat overeenkomstig punt 51 mo et worden toegepast, naargelang welk 
risicogewicht het hoogst is. 
51. Onverminderd de punten 56 en 57 is het risicogewicht dat op de post moet worden 
toegepast: 
12,5 x (S[L+T] – S[L]) / T 
waarbij 
 
waarbij 
).],1 ;[ ]),;[ 1(() 1( ][]),; [ 1() 1( 1) 1(1) 1() 1() 1(
1) 1(25.0 ) () 1/() / 1(
22
cb ax Beta xbax Beta h xKba Kirbr Beta h dc g bcg afccghv Kirbr KirbrchKirbr vfNKirbr ELGD Kirbr Kirbr ELGDvh Kirbr cELGD Kirbr hN
+ + −⋅−=−⋅−−=−⋅=⋅=−−=−− −+⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛−−+=− + −=− =−=
τ
 
τ = 1000, ()( ) ⎭⎬⎫
⎩ ⎨ ⎧ 
< − ⋅+ − + ≤
= −x Kirbr wanneer  e Kirbr/ω d K[Kirbr] K[x] KirbrKirbr x wanneer  x x S x)/Kirb r ω(Kirbr1] [ 
 
NL 141   NL en ω = 20. 
In deze vergelijkingen verwijst Beta [x; a,  b] naar de cumulatieve betaverdeling 
waarbij de parameters a en b in x worden gewaardeerd. 
T (de omvang van de tranche waarin de positie wordt gehouden) wordt gemeten als 
de verhouding tussen a) het nominale bedrag van de tranche en b) de som van de 
waarde van de vorderingen die zijn gesecuri tiseerd. Hierbij is de waarde van een in 
bijlage IV genoemd afgeleid  instrument het overeenkomstig bijlage III berekende 
potentiële toekomstige kredietrisico indi en de actuele vervangingswaarde niet 
positief is; 
Kirbr is de verhouding tussen a) Kirb en b) de som van de waarde van de 
vorderingen die gesecuritiseerd zijn. Kirbr wordt in decimale vorm uitgedrukt (een 
Kirb die bijvoorbeeld gelijk is aan 15% va n de pool zou worden weergegeven als een 
Kirbr van 0,15). 
L (het kredietverbeteringsniveau) word t gemeten als de verhouding tussen het 
nominale bedrag van alle tranches die achte rgesteld zijn bij de tranche waarin de 
positie wordt gehouden en de som van de waarde van de vorderingen die 
gesecuritiseerd zijn. Gekapitaliseerde to ekomstige inkomsten worden niet in de 
meting van L betrokken. Door tegenpartijen verschuldigde bedragen in verband met 
in bijlage IV genoemde afgeleide instrument en die tranches van een lagere rangorde 
vertegenwoordigen dan de desbetreffende tranche, kunnen bij de berekening van het 
niveau van de kredietverbetering tegen hun actuele vervangingskostprijs worden 
berekend (exclusief de potentiël e toekomstige kredietrisico's). 
N is het effectieve aantal vordering en, berekend overeenkomstig punt 47. 
ELGD, het risicogewogen gemiddelde ve rlies bij wanbetaling, wordt als volgt 
berekend: 
∑∑⋅
=
iiii i
EADEAD LGD
ELGD
 
waarbij LGD i de gemiddelde LGD is die verbonde n is met alle vorderingen op de ide 
debiteur, en LGD overeenkomstig de artikel en 84 tot en met 89 wordt bepaald. In 
geval van hersecuritisatie wordt een LGD va n 100% op de gesecuri tiseerde posities 
toegepast. Wanneer wanbetaling en verwat eringsrisico voor kortlopende gekochte 
vorderingen in een securiti satie op geaggregeerde wijze worden behandeld (dat wil 
zeggen er is één enkele reserve besc hikbaar of er is sprake van "over-
collateralisation" (extra zekerheidsstel ling) om verliezen uit beide bronnen te 
dekken), wordt de input van de ELGD g econstrueerd als een gewogen gemiddelde 
van de LGD voor het kredietrisico en 75% van het LGD voor het verwateringsrisico. 
De risicogewichten zijn de afzonderlijke kapitaalvereis ten voor respectievelijk het 
kredietrisico en het verwateringsrisico. 
Vereenvoudigde input 
 
NL 142   NL Wanneer de waarde van de grootst e gesecuritiseerde vordering, C 1, niet meer dan 3% 
van de som van de waarde van de gesecuri tiseerde vorderingen bedraagt, dan mag de 
kredietinstelling in het kader van de bena dering met toezichthoudersformule, bepalen 
dat LGD=50% en N gelijk is aan ofwel 
1
11
1 }0, 1 max{1−
⎟⎟
⎠⎞
⎜⎜
⎝⎛−⎟
⎠⎞⎜
⎝⎛
−−+= CmmC CCC Nm
m
 , 
ofwel 
N=1/ C 1. 
Cm geeft de verhouding weer tussen de to tale waarde van de grootste "m"-
vorderingen en de totale waarde van de ge securitiseerde vorderi ngen. Het niveau van 
"m" mag door de kredieti nstelling worden bepaald.  
Voor securitisaties van vorderingen op part iculieren en kleine partijen mogen de 
bevoegde autoriteiten toestaan dat de be nadering met toezichthoudersformule wordt 
toegepast met gebruikmaking van de vereenvoudigingen h=0 en v=0. 
52. Kredietrisicovermindering ten aanzien van securitisatieposities mag overeenkomstig 
de punten 58 en 59 en 61 tot en met 65 worden erkend. 
3.5. Liquiditeitsfaciliteiten 
53. De bepalingen van de punten 54 en 55 zijn van toepassing voor het vaststellen van de 
waarde van securitisatieposities zonder ra ting in de vorm van bepaalde typen 
liquiditeitsfaciliteiten. 
3.5.1.  Liquiditeitsfaciliteiten die sl echts beschikbaar zijn in dien zich een algemene 
marktverstoring voordoet 
54. Een omrekeningsfactor van 20% mag worden  toegepast op het nominale bedrag van 
een liquiditeitsfaciliteit die slechts mag worden benut indien zich een algemene 
marktverstoring voordoet en die voldoet aan  de in punt 14 genoemde voorwaarden 
om als "toelaatbare li quiditeitsfaciliteit" te kunnen worden aangemerkt. 
3.5.2.  Voorschotfaciliteiten 
55. Een omrekeningsfactor van 0% kan worden  toegepast op het nominale bedrag van 
een liquiditeitsfaciliteit die voldoet aan de in punt 16 genoemde voorwaarden. 
3.5.3.  Uitzonderlijke gevallen waarin K irb niet kan worden berekend 
56. Wanneer het voor de kredietinstelling niet  doenlijk is de risicogewogen posten voor 
de gesecuritiseerde vorderinge n te berekenen alsof zij niet  gesecuritiseerd zijn, mag 
zij uitzonderlijk en mits de bevoegde autoriteiten hiervoor toestemming hebben 
verleend, tijdelijk de volgende methode  toepassen voor de berekening van 
risicogewogen posten voor een securitisa tiepositie zonder rating in de vorm van een 
liquiditeitsfaciliteit. 
 
NL 143   NL 57. Het hoogste risicogewicht dat overeenkomstig de artikelen 78 tot en met 83 op alle 
gesecuritiseerde vorderingen zou worden to egepast als zij niet gesecuritiseerd zouden 
zijn, mag worden toegepast op de securitisatiepositie die door de liquiditeitsfaciliteit 
wordt vertegenwoordigd. Om de waarde van de post te bepalen mag een 
omrekeningsfactor van 50% worden toeg epast op het nominale bedrag van de 
liquiditeitsfaciliteit indien deze faciliteit een oorspronkel ijke looptijd heeft van één 
jaar of minder. Indien de liquiditeitsf aciliteit voldoet aan de in punt 54 genoemde 
voorwaarden mag een omrekeningsfact or van 20% worden toegepast. 
3.6. Erkenning van kredietrisicovermindering ten aanzien van securitisatieposities 
3.6.1.  Volgestorte kredietprotectie 
58. Toelaatbare volgestorte kredietprotectie bl ijft beperkt tot de instrumenten die in 
aanmerking komen voor de berekening van risicogewogen posten overeenkomstig de 
artikelen 78 tot en met 83, zoals in de ar tikelen 90 tot en met 93 is bepaald, en kan 
slechts worden erkend indien aan de in  deze artikelen vastgestelde relevante 
minimumvereisten is voldaan. 
3.6.2.  Niet-volgestorte kredietprotectie 
59. Toelaatbare niet-volgestorte  kredietprotectie en erke nde verschaffers van niet-
volgestorte kredietprotectie blijven beperkt tot de protec tie en protectiegevers die 
overeenkomstig de artikelen 90 tot en met 93 toelaatbaar is respectievelijk voor 
erkenning in aanmerking komen; erkenning is slechts mogelijk indien aan de in deze 
artikelen vastgestelde relevant e minimumvereisten is voldaan. 
3.6.3.  Berekening van de kapitaalvereisten  voor securitisatieposities met 
kredietrisicovermindering 
Ratingbenadering 
60. Wanneer risicogewogen posten worden berekend met gebruikmaking van de 
ratingbenadering, mag de waarde en /of de risicogewogen post van een 
securitisatiepositie ten aanzi en waarvan kredietprotectie  is verkregen, worden 
gewijzigd overeenkomstig de bepalingen van bijlage VIII die met het oog op de 
berekening van risicogewogen posten overee nkomstig de artikelen 78 tot en met 83 
van toepassing zijn. 
Benadering met toezichthoudersformul e – volledige kredietprotectie 
61. Wanneer risicogewogen posten worden berekend met gebruikmaking van de 
benadering met toezichthoudersformule, stel t de kredietinstelli ng het "effectieve 
risicogewicht" van de positie vast. Zij doet dit door de risic ogewogen post van de 
positie te delen door de waarde van de post en de uitkomst met 100 te 
vermenigvuldigen. 
62. In geval van volgestorte kredietprotec tie wordt de risicogewogen post van de 
securitisatiepositie berekend door de voor de volgestorte prot ectie gecorrigeerde 
waarde van de post (E*, al s berekend overeenkomstig de  artikelen 90 tot en met 93 
met het oog op de berekening van risicogew ogen posten ingevolge de artikelen 78 tot 
 
NL 144   NL en met 83, waarbij E het bedrag van de  securitisatiepositie weergeeft) te 
vermenigvuldigen met het effectieve risicogewicht. 
63. In geval van niet-volgestorte kredietprot ectie wordt de risicogewogen post van de 
securitisatiepositie berekend door G A (het bedrag van de protectie, gecorrigeerd voor 
een eventuele valutamismatch en looptijdverschil overeenkomstig de bepalingen van 
bijlage VIII) te vermenigvuldigen met het ri sicogewicht van de protectiegever, en dit 
vervolgens op te tellen bij het bedrag dat wordt verkre gen door het bedrag van de 
securitisatiepositie minus G A, te vermenigvuldigen met het effectieve risicogewicht. 
Benadering met toezichthoudersformule – gedeeltelijke kredietprotectie 
64. Indien de kredietrisicovermindering het "eerste verlies" of de verliezen op de 
securitisatiepositie op pr oportionele basis dekt, mag de kredietinstelling de 
punten 61, 62 en 63 toepassen. 
65. In de overige gevallen beha ndelt de kredietinstelling de securitisatiepositie als twee 
of meer posities, waarbij het niet-volgestorte gedeelte al s de positie met de laagste 
kredietkwaliteit wordt beschouwd. Met het oog op de berekening van de 
risicogewogen post voor deze positie zijn de  punten 50, 51 en 52 van toepassing, 
behoudens de volgende wijzigingen: T wo rdt vervangen door e* in geval van 
volgestorte protectie en door T-g in geval van niet-volgest orte protectie, waarbij e* 
de verhouding weergeeft tussen E* en he t totale theoretische bedrag van de 
onderliggende pool, E* de aangepaste waarde is van de securitisatiepositie, berekend 
overeenkomstig de bepalingen van bijlage VIII die met het oog op de berekening van 
risicogewogen posten ingevolge de artikele n 78 tot en met 83 van toepassing zijn, E 
het bedrag van de securitisa tiepositie weergeeft, en g de ratio weergeeft van het 
nominale bedrag van de kredietprot ectie (gecorrigeerd voor een eventuele 
valutamismatch of looptijdverschil overee nkomstig de bepalingen van bijlage VIII) 
en de som van de posten van de gesecuri tiseerde vorderingen. In geval van niet-
volgestorte kredietprotectie wordt het risicogewicht van de protectiegever toegepast 
op dat gedeelte van de positie dat niet  onder de aangepaste waarde van T valt. 
3.7. Aanvullende kapitaalvereisten voor securi tisaties van revolverende posities met 
vervroegde-aflossingsbepalingen 
66. Afgezien van de berekening van de risi cogewogen posten ten aanzien van haar 
securitisatieposities wordt van een initiëre nde kredietinstelling verlangd dat zij een 
risicogewogen post berekent overeenkomstig  de in de punten  17 tot en met 32 
uiteengezette methodologie wanneer zij ov ergaat tot de ver koop van revolverende 
posities in een securitisatie die een vervroegde-aflossingsbepaling bevat. 
67. Voor de toepassing van punt 66, worden de punten 20 en 21 vervangen door de 
punten 68 en 69. 
68. Voor de toepassing van deze bepalingen is he t "belang van de initiator" de som van: 
a) het nominale bedrag van het theoretische  gedeelte van een in het kader van een 
securitisatie verkochte pool van opgenom en bedragen, waarvan de verhouding 
ten opzichte van het bedrag van de to tale in het kader van de structuur 
verkochte pool het gedeelte van de ka sstromen bepaalt die worden gegenereerd 
 
NL 145   NL door de inning van aflossingsbeta lingen op de hoofdsom en van 
rentebetalingen en andere daarmee samenhangende bedragen en die niet 
beschikbaar zijn om betalingen te verri chten aan degenen die posities in de 
securitisatie hebben; en 
b) het nominale bedrag van het ged eelte van de pool van niet-opgenomen 
bedragen van de kredietlijnen waarvan de opgenomen bedragen in het kader 
van de securitisatie zijn verkocht, w aarvan de verhouding ten opzichte van het 
totale bedrag van dergelijke niet- opgenomen bedragen dezelfde is als de 
verhouding van het in punt a) beschrev en nominale bedrag en het nominale 
bedrag van de pool van opgenomen bedragen die in het kader van de 
securitisatie zijn verkocht. 
Om als "belang van de initiator" te kunne n worden aangemerkt mag dit belang niet 
achtergesteld zijn aan het belang van de investeerders. 
Onder "belang van de investeerders" word t verstaan het nominale bedrag van het 
theoretische gedeelte van de pool van opge nomen bedragen dat niet onder punt a) 
valt, plus het nominale bedrag van het ge deelte van de pool van niet-opgenomen 
bedragen van kredietlijnen waarvan de opgenomen bedragen in het kader van de 
securitisatie zijn verkocht, dat niet onder punt b) valt. 
69. De positie van de initiërende  kredietinstelling die verban d houdt met haar rechten ten 
aanzien van het gedeelte va n het belang van de initiator  dat in punt 68, onder a), 
wordt beschreven, wordt niet als een s ecuritisatiepositie be schouwd maar als een 
positie die evenredig is met de gesecuritiseerde vorderingen in de vorm van 
opgenomen bedragen alsof zij niet gesecuri tiseerd waren tot een bedrag gelijk aan 
het in punt 68, onder a), bedoelde bedrag. De initiërende kred ietinstelling wordt 
tevens geacht een positie in te nemen die evenredig is met de niet-opgenomen 
bedragen van de kredietlijnen waarvan de opgenomen bedragen in het kader van de 
securitisatie zijn verkocht tot een bedrag dat gelijk is aan het in punt 68, onder b), 
bedoelde bedrag. 
3.8. Vermindering van risicogewogen posten 
70. De risicogewogen post van een securitisa tiepositie waarop een risicogewicht van 
1250% wordt toegepast, mag worden verminderd met 12,5 maal het bedrag van de 
eventuele waardeaanpassingen die door de kredietinstelling op de gesecuritiseerde 
vorderingen worden toegepast. Waardeaanpassingen die aldus in aanmerking worden 
genomen, worden buiten beschouwing ge laten voor de berekening welke in 
bijlage VII, deel 1, punt 34, wordt vermeld. 
71. De risicogewogen post van een securitisat iepositie kan worden verminderd met 
12,5 maal het bedrag van de eventuele waardeaanpassingen die door de 
kredietinstelling op de positie worden toegepast. 
72. Overeenkomstig artikel 66, lid 2, beschikke n kredietinstellingen ten aanzien van een 
securitisatiepositie waarop een  risicogewicht van 1250% van toepassing is over de 
mogelijkheid om de waarde van deze positie  van hun eigen vermogen af te trekken, 
in plaats van de positie bij de berekening van de risicogewogen posten mee te tellen. 
 
NL 146   NL 73. Voor de toepassing van punt 72: 
a) mag de waarde van de positie worden afgeleid van de ri sicogewogen posten, 
waarbij rekening wordt gehouden met eventuele verminderingen 
overeenkomstig de punten 70 en 71; 
b) mag bij de berekening van de waarde va n de positie de toelaatbare volgestorte 
protectie in aanmerking worden genomen op een wijze die strookt met de in de 
punten 58 tot en met 65 beschreven methodologie; 
c) mag, wanneer de benadering met toezi chthoudersformule wo rdt gebruikt om 
risicogewogen posten te  berekenen en L < KIRBR en [L+T] > K IRBR, de positie 
worden behandeld als twee posities waarbij  voor de positie met de hoogste 
rangorde L gelijk is aan K IRBR. 
74. Wanneer een kredietinstelling gebrui k maakt van de in punt 72 bedoelde 
mogelijkheid wordt voor de toepassing van punt 44, 12,5 maal het bedrag dat 
overeenkomstig punt 72 is afge trokken, in mindering gebr acht op het bedrag dat in 
punt 44 wordt gespecificeerd als de maximale risicogewogen post die door de in dat 
punt bedoelde kredietinstellingen moet worden berekend. 
 
NL 147   NL Bijlage X  
 
Operationeel risico  
 
Deel 1 - Basisindicatorbenadering  
1. KAPITAALVEREISTE  
1. Volgens de basisindicatorbenadering is he t kapitaalvereiste voor het operationele 
risico gelijk aan 15% van de relevante indicator die hieronder wordt gedefinieerd. 
2. RELEVANTE INDICATOR  
2. De relevante indicator is he t driejaarsgemiddelde van de som van de netto rentebaten 
en de netto niet-rentebaten. 
3. Het driejaarsgemiddelde wordt bere kend op basis van de laatste zes 
twaalfmaandelijkse waarnemingen halverwe ge en aan het eind van het boekjaar. 
Wanneer geen gecontroleerde cijfers be schikbaar zijn, mogen bedrijfsramingen 
worden gebruikt. 
4. Indien voor een bepaalde waarneming de so m van de netto rentebaten en de netto 
niet-rentebaten negatief is of  gelijk is aan nul, wordt di t cijfer niet in aanmerking 
genomen bij de berekening van het drieja arsgemiddelde. De relevante indicator 
wordt in dat geval berekend als de som va n de positieve cijfers, gedeeld door het 
aantal positieve cijfers. 
2.1. Kredietinstellingen die ond er Richtlijn 86/635/EEG vallen 
5. Uitgaande van de boekhoudkundige rubrieken v oor de winst- en verliesrekening van 
kredietinstellingen volgens het schema van artikel 27 van Richtlijn 86/635/EEG 
wordt de relevante indicator weergegeven als de som van de in tabel 1 genoemde 
bestanddelen. Elk bestanddeel wordt meeget eld met het bijbehorende positieve of 
negatieve teken. 
6. Het is mogelijk dat deze bestanddelen mo eten worden aangepast om de in de 
punten 7 en 8 bedoelde kwalif icaties weer te geven. 
Tabel 1 
1 Ontvangen rentebaten en 
soortgelijke baten 
2 Rente en soortgelijke lasten 
3 Opbrengsten uit 
waardepapieren: 
a) opbrengsten uit aandelen en 
andere niet-vastrentende 
 
NL 148   NL waardepapieren 
b) opbrengsten uit deelnemingen 
c) opbrengsten uit aandelen in 
verbonden ondernemingen  
4 Ontvangen 
provisie/vergoedingen 
5 Betaalde 
provisie/vergoedingen 
6 Resultaat uit financiële 
transacties 
7 Overige bedrijfsopbrengsten 
 
2.1.1.  Kwalificaties 
7. De indicator wordt berekend vóór af trek van eventuele voorzieningen en 
bedrijfskosten. 
8. De volgende bestanddelen worden niet voor de berekening van de indicator gebruikt: 
a) gerealiseerd resultaat uit de verkoop van bestanddelen die geen deel uitmaken 
van de handelsportefeuille; 
b) inkomsten uit buitengewone of onregelmatige posten; 
c) inkomsten uit verzekeringen. 
Wanneer de herwaardering van de in de  handelsportefeuille opgenomen posten een 
onderdeel vormt van de winst- en verliesr ekening, kan deze herwaardering worden 
meegeteld. Wanneer artikel 36, lid 2, va n Richtlijn 86/635/EEG wordt toegepast, dan 
dient de in de winst- en verliesrek ening geboekte herwaardering te worden 
meegeteld. 
2.2. Kredietinstellingen die aan een ander wettelijk kader voor de financiële 
verslaglegging zijn onderworpen 
9. Wanneer kredietinstellingen onderworpen zijn aan andere 
verslagleggingsregelgeving dan die welke b ij Richtlijn 86/635/EG  is vastgesteld, 
dienen zij de relevante indicator te bereke nen op basis van gegevens die het best bij 
de bovenstaande definitie aansluiten. 
 
NL 149   NL Deel 2 - Standaardbenadering  
1. KAPITAALVEREISTE  
1. Volgens de standaardbenadering is het kapi taalvereiste voor het operationele risico 
de eenvoudige som van de kapitaalvereis ten, berekend voor elke in tabel 2 
weergegeven business line. 
2. Het kapitaalvereiste voor een business line is gelijk aan een bepaald percentage van 
een relevante indicator. 
3. De indicator wordt voor elke bus iness line afzonde rlijk berekend. 
4. Voor elke business line is de relevante i ndicator het driejaarsgemiddelde van de som 
van de netto rentebaten en de jaarlijkse netto niet-rent ebaten zoals aangegeven in 
deel 1, punten 5 tot en met 9. 
5. Het driejaarsgemiddelde wordt bere kend op basis van de laatste zes 
twaalfmaandelijkse waarnemingen halverwege en aan het eind van het 
begrotingsjaar. Wanneer geen gecontrol eerde cijfers beschikbaar zijn, mogen 
ramingen worden gebruikt. 
6. Indien voor een waarneming de som van de  netto rentebaten en de netto niet-
rentebaten negatief is, wordt aan de u itkomst de waarde van nul toegekend. 
Tabel 2: 
Business line Activiteiten Per-
cen-
tage 
Ondernemings-
financiering Het overnemen van financiële 
instrumenten en/of plaatsen 
van financiële instrumenten 
met plaatsingsgarantie 
Diensten in verband met het 
overnemen van financiële 
instrumenten 
Beleggingsadvies 
Advisering aan ondernemingen 
inzake kapitaalstructuur, 
bedrijfsstrategie en daarmee 
samenhangende 
aangelegenheden, alsmede 
advisering en dienstverrichting 
op het gebied van fusies en 
overnames van ondernemingen 18% 
 
NL 150   NL Onderzoek op 
beleggingsgebied en financiële 
analyse of andere vormen van 
algemene aanbevelingen in 
verband met transacties in 
financiële instrumenten 
Handel en verkoop Het handelen voor eigen 
rekening 
Bemiddeling op 
interbankmarkten 
Het ontvangen en doorgeven 
van orders met betrekking tot 
één of meer financiële 
instrumenten 
Het uitvoeren van orders voor 
rekening van cliënten 
Het plaatsen van financiële 
instrumenten zonder 
plaatsingsgarantie 
Het exploiteren van 
multilaterale handelsfaciliteiten 18% 
Courtagediensten ten 
behoeve van 
particulieren en kleine 
partijen 
(Activiteiten met 
individuele natuurlijke 
personen of met kleine 
en middelgrote 
ondernemingen die 
voldoen aan de in 
artikel 79 genoemde 
criteria om in de 
categorie vorderingen 
op particulieren en 
kleine partijen te 
kunnen worden 
opgenomen) Het ontvangen en doorgeven 
van orders met betrekking tot 
één of meer financiële 
instrumenten 
Het uitvoeren van orders voor 
rekening van cliënten 
Het plaatsen van financiële 
instrumenten zonder 
plaatsingsgarantie 12% 
Zakelijke bankdiensten Inontvangstneming van 
deposito's of andere 
terugbetaalbare gelden 15% 
 
NL 151   NL Verstrekken van leningen 
Leasing 
Verlenen van garanties en 
stellen van borgtochten 
Bankdiensten ten 
behoeve van 
particulieren en kleine 
partijen 
(Activiteiten met 
individuele natuurlijke 
personen of met kleine 
en middelgrote 
ondernemingen die 
voldoen aan de in 
artikel 79 genoemde 
criteria om in de 
categorie vorderingen 
op particulieren en 
kleine partijen te 
kunnen worden 
opgenomen) Inontvangstneming van 
deposito's of andere 
terugbetaalbare gelden 
Verstrekken van leningen 
Leasing 
Verlenen van garanties en 
stellen van borgtochten 12% 
Betaling en 
afwikkeling Betalingsverrichtingen 
Uitgifte en het beheer van 
betaalmiddelen 18% 
Bemiddelingsdiensten Bewaring en beheer van 
financiële instrumenten voor 
rekening van cliënten, met 
inbegrip van bewaarneming en 
daarmee samenhangende 
diensten zoals contanten- en/of 
zekerhedenbeheer 15% 
Vermogensbeheer Portefeuillebeheer 
Beheer van ICBE's 
Andere vormen van 
vermogensbeheer 12% 
 
7. De bevoegde autoriteiten kunnen een kredietinst elling toestaan haar  kapitaalvereiste 
voor het operationele risico te berekenen met gebruikmaking van een alternatieve 
standaardbenadering als bedoeld in  de punten 9 tot en met 16. 
 
NL 152   NL 2. BEGINSELEN VOOR DE MAPPING VAN BUSINESS LINES  
8. Kredietinstellingen moeten bijzondere gedragslijnen en criteria ontwikkelen en 
vastleggen om de indicator voor bestaande  business lines en activiteiten in het 
gestandaardiseerde raamwerk in te passen. Voor nieuwe of veranderende 
bedrijfsactiviteiten en risico’s moeten de  criteria in voorkomend geval aan een nieuw 
onderzoek worden onderworpen en worden aa ngepast. De volgende beginselen zijn 
op de mapping van business lines van toepassing: 
a) alle activiteiten moeten op een mutueel  exclusieve en ui tputtende wijze bij 
business lines worden ingedeeld; 
b) een activiteit die niet gemakkelijk in het raamwerk van business lines kan 
worden ingepast, doch die een nevenactiv iteit vormt van een in dit raamwerk 
opgenomen activiteit, moet bij de busin ess line worden ingedeeld die zij 
ondersteunt. Indien meer dan éé n business line door middel van de 
nevenactiviteit wordt ondersteund, moet  een objectief criterium worden 
gehanteerd om deze bij een bepaal de business line in te delen; 
c) indien een activiteit niet bij een bep aalde business line kan worden ingedeeld 
moet worden gekozen voor de busine ss line die het hoogste percentage 
oplevert. Een eventuele daarmee same nhangende nevenac tiviteit moet in 
dezelfde business line worden ingedeeld; 
d) kredietinstellingen kunnen interne tariferingsmethoden gebruiken om de 
indicatoren voor de verschille nde business lines vast te  stellen. Kosten die in 
een bepaalde business line worden ge genereerd doch die aan een andere 
business line kunnen worden toegeschreve n, mogen heringedeeld worden bij 
de business line waarop zij betrekking hebben, bijvoorbeeld door een 
behandeling toe te passen die gebaseer d is op de intern e overdrachtskosten 
tussen beide business lines; 
e) de indeling van activitei ten bij business lines met he t oog op de vaststelling van 
de kapitaalvereisten voor he t operationele risico moet  in overeenstemming zijn 
met de categorieën die voor het kredie t- en voor het marktrisico worden 
gebruikt; 
f) de bedrijfsleiding is verantwoordel ijk voor de mapping, onder toezicht van de 
bestuursorganen van de kredietinstelling; 
g) de mapping moet aan een onafhankelijk onderzoek worden onderworpen. 
3. ALTERNATIEVE INDICATOREN VOOR BEPAALDE BUSINESS LINES  
3.1. Modaliteiten 
9. De bevoegde autoriteiten kunnen de kredie tinstelling toestaan  een alternatieve 
indicator te gebruiken voor  de business lines ‘bankdi ensten ten behoeve van 
particulieren en kleine partijen ’ en ‘zakelijke bankdiensten’. 
 
NL 153   NL 10. Voor deze business lines geldt als relevante indi cator een genormaliseerde 
inkomstenindicator die gelijk is aan het dr iejaarsgemiddelde van het totale nominale 
bedrag van de verstrekte leningen en  voorschotten, vermenigvuldigd met 0,035. 
11. Voor de business line ‘bankdiensten ten behoe ve van particulieren en kleine partijen’ 
bestaan de verstrekte leningen en voorschot ten uit de totale opge nomen bedragen in 
de volgende kredietportefeuilles: particulieren, kleine en middelgrote ondernemingen 
behandeld als particulieren of kleine pa rtijen, en gekochte kor tlopende vorderingen 
op particulieren of op kleine partijen. 
12. Voor de business line ‘zakelijke bankdienst en’ bestaan de verstrekte leningen en 
voorschotten uit de opgenomen bedragen in de volgende kredietportefeuilles: 
ondernemingen, landen, instellingen, gespeci aliseerde kredietver lening, kleine en 
middelgrote ondernemingen behandeld al s ondernemingen en gekochte kortlopende 
vorderingen op ondernemingen. Hi eronder vallen tevens buiten de 
handelsportefeuille aangehouden effecten. 
3.2. Voorwaarden 
13. Er mag slechts gebruik worden gemaakt van de  alternatieve indica toren indien aan de 
in de punten 14, 15 en 16 ge noemde voorwaarden is voldaan. 
3.2.1.  Algemene voorwaarden 
14. De kredietinstelling voldoet aan de in punt 17 geno emde kwalificatiecriteria. 
3.2.2.  Bijzondere voorwaarden voor ‘bankdiensten ten behoeve van particulieren en kleine 
partijen’ en ‘zakelijke bankdiensten’ 
15. ‘Bankdiensten ten behoeve van particulie ren en kleine partijen’ en ‘zakelijke 
bankdiensten’ vormen veruit de belangrijkste activiteiten van de kredietinstelling; zij 
vertegenwoordigen ten minste  90% van haar inkomsten. 
16. De kredietinstelling kan aan de bevoegde autoriteiten aantone n dat een significant 
deel van haar activiteiten op het gebi ed van ‘bankdiensten ten behoeve van 
particulieren en kleine partijen’ en/of ‘ zakelijke bankdiensten’ betrekking heeft op 
leningen met een grote kans op wanbe taling, en dat de alternatieve 
standaardbenadering een betere grondslag biedt om het operationele risico te 
analyseren. 
4. KWALIFICATIECRITERIA  
17. Kredietinstellingen moeten, behalve aan de  algemene normen voor het risicobeheer 
zoals bedoeld in artikel 22 en bijlage V, tevens aan de onderstaande 
kwalificatiecriteria voldoen: 
a) zij beschikken over een goed gedocumenteerd systeem voor de beoordeling en 
het beheer van operationele risico's , waaraan welomschreven taken zijn 
toegewezen. Zij geven hun blootstelling aan  het operationele risico aan en 
houden relevante gegevens bij inzake he t operationele risico, zoals gegevens 
 
NL 154   NL over materiële verliezen. Dit systeem wo rdt regelmatig aan een onafhankelijk 
onderzoek onderworpen; 
b) het beoordelingssysteem voor het opera tionele risico moet goed geïntegreerd 
zijn in de door de kredietinstelling toegepaste risicobeheersprocessen. De 
output ervan moet een integraal onde rdeel vormen van het proces van 
bewaking en beheersing van het operationele  risico van de kredietinstelling; 
c) kredietinstellingen leggen een syst eem van managementverslaggeving ten 
uitvoer dat voorziet in he t uitbrengen van verslagen ove r het operationele risico 
aan de relevante functies binnen de kredietinstelling. Kredietinstellingen 
beschikken over procedures om passende maatregelen te nemen in reactie op 
de in de managementverslagen vervatte informatie. 
 
NL 155   NL Deel 3 – Geavanceerde meetbenaderingen  
1. KWALIFICATIECRITERIA  
1. Om gebruik te kunnen maken van een geavanceerde meetbenadering moeten 
kredietinstellingen de bevoegde  autoriteiten ervan overtui gen dat zij behalve aan de 
algemene normen voor risicobeheer als bedoeld  in artikel 22 en bijlage V, tevens aan 
de onderstaande kwalific atiecriteria voldoen. 
1.1. Kwalitatieve normen 
2. Het interne systeem voor de meting van he t operationele risico is in hoge mate 
geïntegreerd in het dagelijkse proces va n risicobeheer van de kredietinstelling. 
3. De kredietinstelling moet over een onafh ankelijke risicobeheersfunctie voor het 
operationele risico beschikken. 
4. Er moet periodiek verslag worden uitgebr acht over de blootstelling aan operationeel 
risico en geleden verliezen. De kredie tinstelling beschikt over procedures om 
passende corrigerende maatregelen te nemen. 
5. Het risicobeheersysteem van de kredietin stelling is naar be horen schriftelijk 
vastgelegd. De instelling heef t procedures vastgesteld om  naleving te waarborgen en 
beschikt over gedragslijnen om niet-naleving aan te pakken. 
6. De risicobeheersprocessen en -metingssystemen voor het operationele risico worden 
periodiek door interne en/of externe a ccountants aan een onderzoek onderworpen. 
7. De validatie door de bevoegde autoriteiten  van het systeem voor de meting van het 
operationele risico omvat de volgende elementen: 
a) er moet worden nagegaan of de interne validatieprocedures bevredigend 
functioneren; 
b) er moet voor worden gezorgd dat datastromen en procedures in het kader van 
het risicometingssysteem doorzichtig en toegankelijk zijn. 
1.2. Kwantitatieve normen 
1.2.1.  Procedure 
8. Bij de berekening van hun kapitaalvereis te houden de kredietinstellingen zowel 
rekening met verwachte als met onverwachte  verliezen, tenzij zij kunnen aantonen 
dat verwachte verliezen in hun interne bedrijfspraktijk naar behoren in aanmerking 
worden genomen. De meting van het operatione le risico moet met potentieel ernstige 
gebeurtenissen rekening houden, en een de ugdelijkheidsnorm halen die vergelijkbaar 
is met een betrouwbaarheidsinterval van 99,9% over een periode van één jaar. 
9. Het door een kredietinstelling gehantee rde systeem voor de meting van het 
operationele risico moet bepaalde esse ntiële kenmerken ve rtonen om aan de 
bovenbedoelde deugdelijkheidsnorm te voldoe n. Tot deze kenmerken behoren het 
 
NL 156   NL gebruik van interne gegevens en het gebrui k van externe gegevens, scenario-analyse 
en factoren die het ondernemingsklimaat en  de interne controlesystemen weergeven 
zoals in de punten 13 tot en met 24 word t beschreven. Een kredietinstelling moet 
over een schriftelijk vastgelegde methode beschikken om het gebr uik van deze vier 
elementen in haar algemene systeem voor de meting van het operationele risico te 
wegen. 
10. Het risicometingssysteem bevat de voornaam ste risicobepalende factoren die van 
invloed zijn op de staart van de verliesramingen. 
11. Correlaties tussen uit het ope rationele risico voortvloei ende verliezen die in 
afzonderlijke ramingen zijn opgenomen moge n slechts worden erkend indien de 
kredietinstelling ten behoeve van de be voegde autoriteiten n aar behoren heeft 
aangetoond dat de systemen waarmee zij de  correlaties meet deugdelijk zijn, op 
integere wijze worden toegepast en  de onzekerheid waarmee dergelijke 
correlatieramingen zijn omgeven, met name  in perioden van st ress, in aanmerking 
nemen. De kredietinstelling moet haar correlatiehypothesen va lideren op grond van 
passende kwantitatieve en kwalitatieve technieken. 
12. Het risicometingssysteem is intern consiste nt en vermijdt de meervoudige telling van 
kwalitatieve beoordelingen of risicoverminderingstechnieken die in andere 
onderdelen van de kapitaaltoereike ndheidsregeling worden erkend. 
1.2.2.  Interne gegevens 
13. Intern tot stand gekomen metingen van het operationele risico zijn gebaseerd op een 
historische waarnemingsperiode van te n minste vijf jaar. Wanneer een 
kredietinstelling voor het eerst gebruik m aakt van een geavanceerde meetbenadering 
is een historische waarnemingsperi ode van drie jaar aanvaardbaar. 
14. Kredietinstellingen moeten hun histor ische interne verliesgegevens kunnen 
opsplitsen volgens de business lines als omschreven in deel 2 en de soorten 
gebeurtenissen als omschreven in deel 5, en deze gegevens op verzoek aan de 
bevoegde autoriteiten kunnen verstrekken.  Er moeten schriftelijk vastgelegde, 
objectieve criteria zijn voor de toewijz ing van verliezen aan de gespecificeerde 
business lines en soorten gebeurtenisse n. De uit het operationele risico 
voortvloeiende verliezen die verband houden met kredietrisico en die tot dusverre 
gewoonlijk in de interne databanken voor kredietrisico werden opgenomen, moeten 
in de databanken voor operationeel risico  worden geregistreerd en afzonderlijk 
worden geïdentificeerd. Deze verliezen valle n niet onder het kapitaalvereiste voor het 
operationele risico zolang zij me t het oog op de berekening van de 
minimumkapitaalvereisten als kredietrisico worden behandeld. De uit het 
operationele risico voortvloeiende verli ezen die verband houden met marktrisico’s 
worden ondergebracht bij he t kapitaalvereiste voor het operationele risico. 
15. De interne verliesgegevens van de kredietin stelling moeten volledig zijn in die zin 
dat zij betrekking hebben op alle belangrijke activiteiten en vorderingen van alle 
betrokken systemen en geografische loca ties. Kredietinstellingen moeten kunnen 
aantonen dat eventuele uitges loten activiteiten of vorde ringen, hetzij afzonderlijk 
hetzij tezamen genomen, geen aanzi enlijke invloed zouden hebben op de 
 
NL 157   NL risicoschattingen als geheel. Er moet ee n passende minimumverliesdrempel worden 
vastgesteld voor de interne ver zameling van verliesgegevens. 
16. Afgezien van informatie over brutoverliezen verzamelen kredietinstellingen tevens 
gegevens over de datum van de gebeur tenis en de eventuele recuperatie van 
brutoverliesbedragen, en geven zij een be schrijving van de aanleidingen of oorzaken 
van de verliesgebeurtenis. 
17. Er zijn gespecificeerde criteria voor handen op grond waarvan verliesgegevens 
kunnen worden toegewezen die het gevolg zijn van een gebeurtenis in een 
gecentraliseerde afdeling of activiteit die zich over meer dan één business line 
uitstrekt, en op grond waarvan eveneens verliezen kunnen worden toegewezen die 
een gevolg zijn van chronologisc h samenhangende gebeurtenissen. 
18. Kredietinstellingen moeten over schriftelijk vastgelegde procedures beschikken om 
te beoordelen of historische verliesgegevens nog steeds re levant zijn, met inbegrip 
van situaties waarbij op eigen oordeel wordt afgegaan of gebruik kan worden 
gemaakt van de weging van gegevens of va n andere aanpassingen, in hoeverre deze 
procedures kunnen worden gebruikt en wi e bevoegd is om terzake besluiten te 
nemen. 
1.2.3.  Externe gegevens 
19. Het systeem voor de meting van het operati onele risico van de kredietinstelling 
maakt gebruik van relevante externe gegevens , met name wanneer er reden is om aan 
te nemen dat de kredietinstelling blootsta at aan occasionele, doch potentieel ernstige 
verliezen. Een kredietinstelling moet over een systematische procedure beschikken 
om vast te stellen in welke situaties exte rne gegevens moeten worden gebruikt en 
welke methodologieën moeten worden geha nteerd om de gegevens in haar 
metingssysteem op te nemen. De voorwaarde n en praktijken inzake het gebruik van 
externe gegevens moeten regelmatig word en geëvalueerd, schriftelijk worden 
vastgelegd en periodiek aan een onafha nkelijk onderzoek worden onderworpen. 
1.2.4.  Scenario-analyse 
20. De kredietinstelling maakt gebruik van deskundige scenario-a nalyse alsmede van 
externe gegevens om haar blootstelling aan  zeer ernstige gebeurte nissen te evalueren. 
Deze beoordelingen moeten in de loop van de tijd regelmatig worden gevalideerd en 
opnieuw geëvalueerd door vergelijking met de feitelijke verlieservaring om de 
redelijkheid ervan te verifiëren. 
1.2.5.  Factoren inzake ondernemingsk limaat en interne controle 
21. De risicobeoordelingsmethodol ogie van de kredietinstel ling die op de gehele 
onderneming van toepassing is moet  belangrijke factoren inzake het 
ondernemingsklimaat en de interne controle  in aanmerking nemen die haar profiel 
inzake het operationele risico kunnen wijzigen. 
22. Elke gekozen factor moet een belangrijke risicobepalende factor  zijn en de keuze 
ervan dient te worden gerechtvaardi gd op basis van ervaring en een deskundig 
oordeel over de desbetreffende bedrijfsonderdelen. 
 
NL 158   NL 23. De gevoeligheid van risicoramingen voor wijzig ingen in de factoren en de relatieve 
weging van de verschillende factoren moeten op weldoordachte wijze worden 
verwerkt. De methodologie moet niet alleen wijzigingen van het risico als gevolg van 
verbeteringen in het risicobeheersingsins trumentarium in aanmerking nemen, doch 
tevens rekening houden met potentieel verhoogd e risico's als gevolg van een grotere 
complexiteit van activiteiten of een  toename van het transactievolume. 
24. De methodologie moet schriftelijk zijn vastgelegd en zowel binnen de 
kredietinstelling als door bevoegde auto riteiten aan een onafhankelijk onderzoek 
worden onderworpen. De procedure en de resultaten moeten in de loop van de tijd 
worden gevalideerd en geëvalueerd door deze  te vergelijken met de feitelijke interne 
verlieservaring en rele vante externe gegevens. 
2. IMPACT VAN VERZEKERING  
25. Kredietinstellingen kunnen de impact van ve rzekering in aanmerking nemen mits aan 
de in de punten 26 to t en met 29 genoemde voorwaarden is voldaan. 
26. De aanbieder is gemachtigd om verzekering of herverzekering aan te bieden. 
27. De aanbieder heeft een minimale solvab iliteitsrating van A (of een equivalent 
daarvan): 
a) de verzekeringspolis moet een oorspr onkelijke looptijd hebben van ten minste 
één jaar. Voor polissen met een resterende looptijd van minder dan één jaar 
moet de kredietinstelling passende re ductiefactoren vaststellen die de 
afnemende resterende looptijd van de po lis weergeven, tot een factor van 100% 
voor polissen met een resterende looptijd van 90 dagen of minder; 
b) voor de verzekeringspolis geldt een  minimumopzegtermijn van 90 dagen; 
c) de verzekeringspolis beva t geen uitsluitende of beperkende clausules die naar 
aanleiding van toezichtmaatregelen in werking treden of die, in het geval van 
een faillerende kredietinstel ling, de kredietinstelling,  de bewindvoerder of de 
curator beletten de door di e kredietinstelling gelede n schade of gemaakte 
kosten terug te vorderen, behalv e indien zij betrekking hebben op 
gebeurtenissen die na de aanstelling va n de bewindvoerder of na de inleiding 
van de liquidatieprocedure hebben plaatsg evonden; wel mag de polis boetes, 
sancties of schadevergoeding met een pun itief karakter als gevolg van door de 
bevoegde autoriteit genome n maatregelen uitsluiten; 
d) de berekeningen inzake risicovermi ndering moeten de verzekeringsdekking 
weergeven op een wijze die dui delijk gerelateerd is aan en consistent is met de 
daadwerkelijke kans op en gevolgen van schade waarvan bij de vaststelling van 
het kapitaalvereiste voor het operationele ri sico wordt uitgegaan; 
e) de verzekering wordt ve rstrekt door een derde partij.  In geval van verzekering 
door middel van captives en gelieerde  ondernemingen moet het risico, 
bijvoorbeeld door middel van herverzeker ing, worden overgedragen aan een 
onafhankelijke derde partij die aan de toelatingscriteria voldoet; 
 
NL 159   NL f) het kader voor de inaanmerkingne ming van verzekering is goed onderbouwd 
en gedocumenteerd. 
28. De methodologie die met het oog op de in aanmerkingneming van verzekering wordt 
toegepast houdt door middel van kortingen op of verlagingen van het in aanmerking 
te nemen verzekeringsbedrag reke ning met de volgende elementen: 
a) de resterende looptijd van een polis, indien deze minder bedraagt dan één jaar, 
zoals hierboven opgemerkt; 
b) de opzegtermijn van een polis, indien deze minder dan één jaar bedraagt; 
c) de onzekerheid van betaling alsmede verschillen in de dekking van 
verzekeringspolissen. 
29. De vermindering van het kapitaalvereiste als gevolg van de inaanmerkingneming van 
verzekering bedraagt ten hoogste 20% van he t kapitaalvereiste voor het operationele 
risico, alvorens met eventuele risico verminderingstechnieken rekening wordt 
gehouden. 
3. AANVRAAG OM GEBRUIK TE MOGEN MAKEN VAN EEN GEAVANCEERDE 
MEETBENADERING VOOR DE GEHELE GROEP  
30. Wanneer een EU-moederkredietinstelling en haar dochterondernemingen of de 
dochterondernemingen van een financiële EU-moederinstelling van een 
geavanceerde meetbenadering gebruik wensen te maken moet de aanvraag hiertoe 
een beschrijving bevatten van de me thodologie die wordt toegepast om het 
kapitaalvereiste voor het opera tionele risico over de vers chillende entiteiten van de 
groep te verdelen. 
31. De aanvraag geeft aan of en op welke wijze diversificatie-effecten in het 
risicometingssysteem zullen worden verwerkt. 
 
NL 160   NL Deel 4 – Gecombineerde toepassing  van verschillende methodologieën  
1. TOEPASSING VAN EEN GEAVANCEERDE MEETBENADERING IN COMBINATIE MET 
ANDERE BENADERINGEN  
1. Een kredietinstelling mag een geavanceerde meetbenadering toepassen in combinatie 
met de basisindicatorbenadering of de st andaardbenadering, mits aan de volgende 
voorwaarden wordt voldaan: 
a) alle operationele risico's van de kredietinstelling worden in aanmerking 
genomen. De bevoegde autoriteit stem t in met de methodologie die wordt 
toegepast om de verschillende activite iten, geografische locaties, juridische 
structuren en andere relevante, in tern vastgestelde onderverdelingen in 
aanmerking te nemen; 
b) er is aan de in de delen 2 en 3 genoemde kwalificatie criteria voldaan ten 
aanzien van de activiteiten die met ge bruikmaking van, respectievelijk, de 
standaardbenadering en de geavanceerde meetbenadering in aanmerking 
worden genomen. 
2. De bevoegde autoriteit mag van geval tot geval de volgende aanvullende 
voorwaarden stellen: 
a) vanaf de datum waarop een geavanceer de meetbenadering wordt ingevoerd 
wordt deze benadering op een significant ge deelte van de operationele risico's 
van de kredietinstelling toegepast; 
b) de kredietinstelling verbindt zich ertoe de geavanceerde meetbenadering over 
een aanzienlijk gedeelte van haar activi teiten uit te rollen overeenkomstig een 
met de bevoegde autoriteiten overeengekomen tijdschema. 
2. GECOMBINEERDE TOEPASSING VAN DE BASISINDICATORBENADERING EN DE 
STANDAARDBENADERING  
3. Een gecombineerde toepassing van de  basisindicatorbe nadering en de 
standaardbenadering is slechts in uitzonderl ijke omstandigheden toegestaan, zoals bij 
de recente verwerving van nieuwe activiteiten waarbij een overgangsperiode nodig 
kan zijn voor het uitrollen van de standaardbenadering. 
4. Een kredietinstelling mag de basisindicato rbenadering en de standaardbenadering 
slechts gecombineerd gebr uiken indien zij zich ertoe heeft verbonden de 
standaardbenadering binne n een met de bevoegde au toriteiten overeengekomen 
tijdschema uit te rollen. 
 
NL 161   NL Deel 5 – Indeling van verliesgebeurtenissen  
Tabel 3 
Soort gebeurtenis Definitie 
Interne fraude Verliezen als gevolg van handelingen waarbij ten minste één interne 
partij betrokken is en waar mee wordt beoogd te frauderen, 
eigendommen te verduisteren of wet- of regelgeving of het 
ondernemingsbeleid te ontduiken of  te omzeilen, met uitzondering 
van gebeurtenissen voortvloeiend uit ongelijkheid/discriminatie 
Externe fraude Verliezen als gevolg van door een de rde partij gestelde handelingen 
met de bedoeling te frauderen, eige ndommen te verduisteren of de 
wet te ontduiken 
Praktijken op het gebied 
van de 
werkomstandigheden en 
veiligheid op de 
werkplaats Verliezen als gevolg van handeling en die niet in overeenstemming 
zijn met wetgeving of over eenkomsten op het gebied van 
werkomstandigheden, gezondheid of veiligheid, als gevolg van de 
uitkering van schadevergoeding voor letsel, of als gevolg van 
gebeurtenissen in verband me t ongelijkheid/discriminatie 
Cliënten, producten en 
ondernemingspraktijken Verliezen als gevolg van het onopze ttelijk of uit onachtzaamheid 
niet nakomen van een professionele verplichting (met inbegrip van 
fiduciaire en geschiktheidseisen) je gens bepaalde cliënten, of als 
gevolg van de aard of het ontwerp van een product 
Schade aan fysieke 
activa Verliezen als gevolg van verlies van of schade aan fysieke activa 
door natuurrampen of andere gebeurtenissen 
Verstoring van 
bedrijfsactiviteiten en 
systeemfalen Verliezen als gevolg van een versto ring van bedrijfsactiviteiten of 
systeemfalen 
Uitvoering, levering en 
procesbeheer Verliezen als gevolg van fale nde transactieverwerking of 
procesbeheer of als gevolg van re laties met handelspartners en 
verkopers 
 
 
NL 162   NL Bijlage X I 
 
Technische criteria inzake de evalua tie door de bevoegde autoriteiten 
1. De evaluatie die overeenkomstig artikel 124 door de bevoegde autoriteiten wordt 
verricht heeft, afgezien van het kredietris ico, het marktrisico en het operationele 
risico, eveneens betrekking op: 
a) de resultaten van de stresstests die zijn uitgevoerd door de kredietinstellingen 
die een interne-ratingbenadering toepassen; 
b) de blootstelling aan en het beheer  van het liquiditeitsrisico en het 
concentratierisico door de kredietinstel lingen, met inbegrip van de naleving 
van de in de artikelen 108 tot en met 118 vervatte vereisten door deze 
kredietinstellingen; 
c) de deugdelijkheid, geschiktheid en wijze van toepassing van de door de 
kredietinstellingen gevolgde gedragslijn en en procedures met het oog op het 
beheer van het restrisico da t de toepassing van erkende 
kredietrisicoverminderingstechnieken met zich brengt; 
d) de vraag in hoeverre het eigen ve rmogen dat een kredietinstelling houdt met 
betrekking tot de activa die zij gesecuritiseerd heeft toereikend is in het licht 
van de economische kenmerken van de transactie, met inbegrip van de mate 
waarin er sprake is van risico-overdracht. 
2. De bevoegde autoriteiten controleren of  een kredietinstelling een securitisatie 
stilzwijgend heeft gesteund. Indien blijkt dat een kred ietinstelling meer dan eens 
stilzwijgende steun heeft verleend, dan ne emt de bevoegde au toriteit passende 
maatregelen op basis van het vermoeden dat de kans groter is dat zij ook in de 
toekomst haar securitisaties zal steunen w aardoor er dus geen sprake is van een 
aanzienlijke risico-overdracht. 
 
NL 163   NL Bijlage XII  
 
Technische criteria inzake openbaarmaking  
 
DEEL 1 - ALGEMENE CRITERIA  
1. Openbaar gemaakte informatie wordt als re levant beschouwd indien de weglating of 
onjuiste vermelding ervan het oordeel of  de beslissing zou kunnen wijzigen of 
beïnvloeden van een gebrui ker die zich voor het neme n van economische besluiten 
op die informatie baseert. 
2. Informatie wordt als eigendom van een kred ietinstelling beschouwd indien het delen 
van die informatie met het publiek haar concurrentiepositie zou ondermijnen. Dit 
geldt tevens voor informatie over producte n of systemen die, indien zij met 
concurrenten zou worden gedeeld, de waarde van de investeringen van de 
kredietinstelling in die producten of systemen zou verminderen. 
3. Informatie wordt als vertrouw elijk beschouwd indien er sp rake is van verplichtingen 
jegens afnemers of relaties met a ndere tegenpartijen op grond waarvan een 
kredietinstelling aan geheimhouding gebonden is. 
4. De bevoegde autoriteiten verplichten kredie tinstellingen ertoe te beoordelen of het 
noodzakelijk is sommige of alle informatie  meer dan eenmaal per jaar bekend te 
maken in het licht van de relevante kenm erken van hun verrichtingen, zoals de 
omvang van hun transacties, het spectrum van hun activiteiten, hun aanwezigheid in 
verschillende landen, hun betrokkenheid bij ve rschillende financiële sectoren, en hun 
deelname aan internationale financiële markten en betalings -, afwikkelings- en 
clearingsystemen. Bij deze beoordeling wo rdt bijzondere aandacht besteed aan de 
mogelijke behoefte aan een frequentere openbaarmaking van de gegevens die in 
deel 2, punt 3, onder b) en e) , en punt 4, onder b) tot en met f), worden genoemd, en 
van informatie over de risicopositie en a ndere parameters die aan snelle verandering 
onderhevig zijn. 
5. De informatie die overeenkomstig deel 2, punt 4, onder f), wordt verlangd, wordt 
conform artikel 71, leden 1 en 2, verstrekt. 
Deel 2 – Algemene vereisten  
1. De doelstellingen en gedragslijnen van de kredietinstelling op het gebied van 
risicobeheer worden voor elke afzonderlijk e risicocategorie openbaar gemaakt, met 
inbegrip van de risico's die in de punt en 1 tot en met 13 worden genoemd. Deze 
openbaarmaking omvat: 
a) de strategieën en procedures om deze risico's te beheren; 
b) de structuur en organisatie van de relevante risicobeheersfunctie of andere 
passende regelingen; 
c) de reikwijdte en de aard van de ri sicorapporterings- en risicometingssystemen; 
 
NL 164   NL d) de gedragslijnen inzake het afdekken en verminderen van risico's, en de 
strategieën en procedures om de voort durende effectiviteit van afdekkings- en 
verminderingsinstrumenten te bewaken. 
2. De volgende informatie wordt openbaar gemaakt met betrekking tot het 
toepassingsgebied van de in d eze richtlijn bedoelde vereisten: 
a) de naam van de kredietinstelling waar op de in deze richtlij n vervatte vereisten 
van toepassing zijn; 
b) een overzicht van de verschillen in de consolidatiegrondslag met het oog op de 
verslaglegging en het bedrijfseconomische  toezicht, met een korte beschrijving 
van de entiteiten die: 
i) volledig geconsolideerd zijn; 
ii) proportioneel geconsolideerd zijn; 
iii) afgetrokken zijn van het eigen vermogen; 
iv) noch geconsolideerd, noch afgetrokken zijn; 
c) eventuele bestaande of verwachte mate riële of juridische belemmeringen die 
een onmiddellijke overdracht van ei gen vermogen of terugbetaling van 
verplichtingen tussen de moederonde rneming en haar dochterondernemingen 
in de weg staan; 
d) het totale bedrag waarmee het feiteli jke eigen vermogen het vereiste minimum 
onderschrijdt ten aanzien van alle doc hterondernemingen die niet in de 
consolidatie zijn opgenomen, en de naam of namen van deze 
dochterondernemingen; 
e) in voorkomend geval, de omstandigheid  dat gebruik wordt gemaakt van de in 
de artikelen 69 en 70 va stgestelde bepalingen. 
3. De kredietinstellingen maken de volge nde informatie openbaar over hun eigen 
vermogen: 
a) beknopte informatie over de voor naamste kenmerken van alle eigen 
vermogensposten en bestanddelen daarvan; 
b) het bedrag van het basisvermogen, met afzonderlijke vermelding van alle 
positieve posten en aftrekposten; 
c) het totale bedrag van het aanvul lend eigen vermogen en van het eigen 
vermogen volgens de in [bijlage V van Ri chtlijn 93/6/EEC] vervatte definitie; 
d) de bestanddelen die overeenkomstig  artikel 66, lid 1, onder c), van het 
basisvermogen en van het aanvullend ei gen vermogen worden afgetrokken, 
met afzonderlijke vermelding van de in  artikel 57, onder q), genoemde posten; 
 
NL 165   NL e) het totale eigen vermogen zonder de  in artikel 66 bedoelde aftrek van 
bestanddelen en limieten. 
4. De volgende informatie wordt openbaar gemaakt betreffende de naleving door de 
kredietinstelling van de in de arti kelen 75 en 123 bedoelde vereisten: 
a) een samenvatting van de benadering di e de kredietinstelling hanteert om te 
beoordelen of haar interne kapitaal to ereikend is om huidige en toekomstige 
activiteiten te ondersteunen; 
b) voor kredietinstellingen die de ri sicogewogen posten overeenkomstig de 
artikelen 78 tot en met 83 berekenen, 8% van de risicogewogen posten voor elk 
van de in artikel 79 gespecificee rde categorieën vorderingen; 
c) voor kredietinstellinge n die de risicogewogen posten overeenkomstig de 
artikelen 84 tot en met 89 berekenen, 8% van de risicogewogen posten voor elk 
van de in artikel 86 gespecificeerde categor ieën vorderingen. Voor de categorie 
vorderingen op particulieren en kleine partijen is dit vereiste van toepassing op 
alle categorieën vorderingen waarmee de ve rschillende in bijlage VII, deel 1, 
punten 9 tot en met 11, bedoelde co rrelaties overeenstemmen. Voor de 
categorie posities in aandelen is het vereiste van toepassing op: 
i) alle benaderingen die in bijlage VII, deel 1, punte n 15 tot en met 25, worden 
vermeld; 
ii) ter beurze verhandelde vorderi ngen, aandelenposities in voldoende 
gediversifieerde portefeuill es, en andere vorderingen; 
iii) vorderingen waarop  een prudentiële overg angsregeling inzake 
kapitaalvereisten van toepassing is; 
iv) vorderingen waarop uitzonderingsbepa lingen inzake kapitaalvereisten van 
toepassing zijn; 
d) minimumkapitaalvereisten, berekend ove reenkomstig artikel 75, onder b) en c); 
e) minimumkapitaalvereisten, berekend overeenkomstig de artikelen 103, 104 
en 105, en afzonderlijk openbaar gemaakt; 
f) de solvabiliteitsratio's, berekend op ba sis van het totale eigen vermogen en het 
basisvermogen. 
5. De volgende informatie wordt openbaar gem aakt betreffende de blootstelling van de 
kredietinstelling aan kredietrisico en verwateringsrisico: 
a) de definitie van de begrippe n "achterstallig" en "dubieus" voor 
verslagleggingsdoeleinden; 
b) een beschrijving van de toegepaste benaderingen en methoden om 
waardeaanpassingen en voorzieningen vast te stellen; 
 
NL 166   NL c) het totale bedrag van de vorderingen  na compensaties en zonder rekening te 
houden met het effect van kredietrisicove rmindering, en het gemiddelde bedrag 
van de vorderingen gedurende de desb etreffende periode, onderverdeeld in 
categorieën; 
d) de geografische onderverdeling van de  vorderingen in belangrijke gebieden, 
zonodig nader gespecificeerd; 
e) de verdeling van de vorderingen naar bedrijfstak of tegenpartij, onderverdeeld 
in categorieën, en zonodig nader gespecificeerd; 
f) de indeling van alle vorderingen naar resterende  looptijd, onderverdeeld in 
categorieën, en zonodig nader gespecificeerd; 
g) per significante bedrijfstak of  tegenpartij, het bedrag van: 
i) dubieuze vorderingen en achterstallig e vorderingen, afzonderlijk verstrekt; 
ii) waardeaanpassingen en voorzieningen; 
iii) kosten voor waardeaanpassi ngen gedurende de periode; 
h) het bedrag van de dubieuze vorder ingen en achterstallige vorderingen, 
afzonderlijk verstrekt, onderverdeeld n aar belangrijke geografische gebieden, 
zo mogelijk met inbegrip van de bedragen van de waardeaanpassingen en 
voorzieningen voor elk geografisch gebied; 
i) de afstemming van wijzigingen in de waardeaanpassinge n en voorzieningen 
voor dubieuze vorderingen, afzonderlijk vermeld. De informatie omvat: 
i) een beschrijving van het soort w aardeaanpassingen en voorzieningen; 
ii) de openingsbalans; 
iii) de bedragen die gedurende de betrokken periode ter dekking van de 
voorzieningen zijn uitgetrokken; 
iv) de bedragen die opzij zijn gezet of  teruggeboekt met het oog op vermoedelijke 
verliezen op vorderingen gedurende de betrokken periode, eventuele andere 
aanpassingen zoals onder meer die welke worden bepaald door 
wisselkoersverschillen, be drijfscombinaties, de verw erving en afstoting van 
dochterondernemingen, en de ove rdracht tussen voorzieningen; 
v) de eindbalans. 
Waardeaanpassingen en ontvangsten op afgebo ekte vorderingen die rechtstreeks in 
de winst- en verliesrekening worden  opgenomen worden af zonderlijk openbaar 
gemaakt. 
6. Voor kredietinstellingen di e de risicogewogen posten ove reenkomstig de artikelen 78 
tot en met 83 berekenen, wordt de volge nde informatie openbaar gemaakt voor elk 
van de in artikel 79 gespecificee rde categorieën vorderingen: 
 
NL 167   NL a) de namen van de aangewezen EKBI's  en exportkredietinstellingen en de 
redenen die aan eventuele wijz igingen ten grondslag liggen; 
b) de categorieën vorderingen waarvoor elke EKBI of exportkredietinstelling 
wordt gebruikt; 
c) een beschrijving van de procedure waarbij de emissies en de daarmee 
samenhangende kredietbeoordelingen worden overgedragen op niet in de 
handelsportefeuille opgenomen posten; 
d) de wijze waarop de externe rating van elke aangewezen EKBI of 
exportkredietinstelling bij de in bijlage VI voorgeschreven 
kredietkwaliteitscategorieën is onderge bracht, rekening houdende met het feit 
dat deze informatie niet behoeft te worden openbaar gemaakt indien de 
kredietinstelling de door de be voegde autoriteit gepubliceerde 
standaardindeling volgt; 
e) de waarde van de posten en  de waarde van de posten na 
kredietrisicovermindering die bij elke kredietkwaliteitscategorie zijn 
ondergebracht zoals voorgeschreven in bijlage VI, alsook de  waarde van de 
posten die op het eigen vermogen in mindering zijn gebracht. 
7. De kredietinstellingen die hun risicoge wogen posten berekenen overeenkomstig 
bijlage VII, deel 1, punt 5 of punten 17,  18 en 19, maken de vorderingen openbaar 
per categorie van de in het bovenbedoelde punt 5 opgenomen tabel, of per 
risicogewicht als vermeld in de bovenbedoelde punten 17, 18 en 19. 
8. De kredietinstellingen die hun kapit aalvereisten berekenen overeenkomstig 
artikel 75, onder b) en c), maken deze vere isten afzonderlijk openb aar voor elk risico 
waarnaar in die bepalingen wordt verwezen. 
9. De volgende informatie wordt openbaar gemaakt door elke kredietinstelling die haar 
kapitaalvereisten berekent overeenkomstig [bijlage V van Richtlijn 93/6/EEG]: 
a) voor elke subportefeuille waarvoor dekking wordt geboden: 
i) de kenmerken van de gebruikte modellen; 
ii) een beschrijving van de op de subpor tefeuille toegepaste stresstests; 
iii) een beschrijving van de benadering di e wordt toegepast om de juistheid en 
consistentie van de interne modellen en modelleringsprocessen achteraf te 
testen en te valideren; 
b) de aanvaardbaarheid van het m odel voor de bevoegde autoriteit; 
c) voor de subportefeuilles waarvoor het ka pitaalvereiste volgens het model wordt 
berekend: 
i) de meting van de hoge, gemiddelde en  lage risicowaarde gedurende de 
verslagleggingsperiode en aan  het einde van die periode, 
 
NL 168   NL ii) een vergelijking van de risicowaarde -metingen met de feitelijke winst- en 
verliesresultaten van de kredietinste lling, met een anal yse van belangrijke 
uitbijters die uit de backtesting naar voren komen. 
10. Elke kredietinstelling maakt de volgende informatie openbaar over het operationele 
risico: 
a) de benaderingen die de kredietinste lling mag toepassen met het oog op de 
beoordeling van de eigenvermogensvere isten voor het operationele risico; 
b) een beschrijving van de in artikel 105 bedoelde methodolog ie, indien hiervan 
door de kredietinstelling gebruik wordt gemaakt, alsmede een bespreking van 
de relevante interne en externe factoren  waarmee in de meetbenadering van de 
kredietinstelling rekening wordt gehouden. In geval van een gedeeltelijk 
gebruik, de reikwijdte en het toep assingsgebied van de verschillende 
toegepaste methodologieën. 
11. De volgende informatie wordt openbaar gemaakt over niet in de handelsportefeuille 
opgenomen posities in aandelen: 
a) de differentiatie tussen vorderingen  op basis van de daarmee beoogde doelen, 
met inbegrip van kapitaalwinst en stra tegische oogmerken, en een overzicht 
van de toegepaste verslagleggingstec hnieken en waarderingsmethoden, met 
inbegrip van belangrijke aannames en praktijken die op de waardering van 
invloed zijn, alsmede eventuele belangr ijke veranderingen in deze praktijken; 
b) de balanswaarde en de reële waarde  van deze vorderingen  en, bij ter beurze 
verhandelde aandelenposities , een vergelijking met de marktkoers indien deze 
in sterke mate van de reële waarde afwijkt; 
c) het soort, de aard en de bedragen va n ter beurze verhandelde aandelenposities, 
van niet ter beurze verha ndelde aandelenposities in voldoende gediversifieerde 
portefeuilles, en van andere aandelenposities; 
d) de gecumuleerde gerealis eerde winsten en verliezen uit verkopen en liquidaties 
in de betrokken periode; 
e) de som van de niet-gerea liseerde winsten en verliezen, de som van de latente 
herwaarderingswinsten of –verliezen en het totaal van deze bedragen die in het 
basisvermogen of in het aanvullend eigen vermogen zijn opgenomen. 
12. De kredietinstellingen maken de volgende in formatie openbaar over het renterisico in 
verband met posities die niet in de  handelsportefeuill e zijn opgenomen: 
a) de aard van het renterisico en de belangrijkste aannames (met inbegrip van 
aannames inzake de aflossing van leningen en het gedrag van deposito's zonder 
vaste looptijd), en de frequentie wa armee het renterisico wordt gemeten; 
b) de wijzigingen in rendement, econo mische waarde of andere relevante 
maatstaven die door het management bij opwaartse en neerwaartse 
renteschokken worden gebruikt om het re nterisico te meten, uitgesplitst naar 
valuta. 
 
NL 169   NL 13. De kredietinstellingen di e risicogewogen posten berekenen overeenkomstig de 
artikelen 94 tot en met 101, maken de volgende informatie openbaar: 
a) de doelstellingen van de kredie tinstelling met betrekking tot haar 
securitisatieactiviteiten; 
b) de taken van de kredietinstel ling in het securitisatieproces; 
c) een indicatie van de mate van betr okkenheid van de kredietinstelling bij elk 
van deze taken; 
d) de benaderingen die de kredie tinstelling in het kader van haar 
securitisatieac tiviteiten toepas t met het oog op de berekening van 
risicogewogen posten; 
e) een samenvatting van de door de kr edietinstelling gehanteerde grondslagen 
voor de financiële verslaggev ing met betrekking tot haar 
securitisatieactiviteiten, met inbegrip van: 
i) de vermelding of de transacties als verkopen dan wel als fi nancieringen worden 
behandeld; 
ii) de inaanmerkingneming van de winsten op de verkopen; 
iii) de belangrijkste aannames voor de waardering van behouden belangen, 
iv) de behandeling van synt hetische securitisaties i ndien hierop geen andere 
grondslagen voor de financiële vers laglegging van toepassing zijn; 
f) de namen van de EKBI's die voor securi tisaties worden gebruikt en de soorten 
vorderingen waarvoor elk van d eze instellingen wordt gebruikt; 
g) het totale uitstaande bedrag van de  vorderingen die door de kredietinstelling 
zijn gesecuritiseerd en di e onder het securitisatiekader  vallen (onderverdeeld in 
traditionele en synthetische securitisatie), per categorie; 
h) voor vorderingen die door de kredietins telling zijn gesecuritiseerd en die onder 
het securitisatiekader vallen,  een onderverdeling in ca tegorieën van het bedrag 
van de dubieuze en achterstallige gesecuri tiseerde vorderingen, en de door de 
kredietinstelling gedurende de betr okken periode in aanmerking genomen 
verliezen; 
i) het totaalbedrag van de ingenome n of gekochte securitisatieposities, 
onderverdeeld in categorieën; 
j) het totaalbedrag van de ingenome n of gekochte securitisatieposities, 
onderverdeeld in een zinvol aantal risi cogewicht-bandbreedtes. Posities 
waaraan een risicogewicht van 1250% is toegekend of die zijn afgetrokken, 
worden afzonderlijk vermeld; 
k) het totale uitstaande bedrag van de  gesecuritiseerde revolverende posities, 
uitgesplitst naar het belang van de initi ator en het belang va n de investeerders; 
 
NL 170   NL l) een samenvatting van de securitisatieac tiviteiten in de betrokken periode, met 
vermelding van het bedrag van de gesecu ritiseerde vorderingen (per categorie) 
en het in aanmerking genomen verkoopr esultaat (winst of verlies) per 
categorie. 
3. Deel 3 – Te vervullen vereisten voor he t gebruik van bepaalde instrumenten of 
methodologieën  
14. De kredietinstellingen die de risicogew ogen posten overeenkomstig de artikelen 84 
tot en met 89 berekenen maken de volgende informatie openbaar: 
a) de aanvaarding van de benadering of  de goedkeuring van overgangsbepalingen 
door de bevoegde autoriteit; 
b) een toelichting op en overzicht van: 
i) de structuur van de in terne-ratingsystemen en de relatie tussen interne en 
externe ratings; 
ii) het gebruik van interne ramingen in a ndere gevallen dan voor de berekening 
van risicogewogen posten overeenkomstig  de artikelen 84 tot en met 89; 
iii) de procedure inzake het beheer en de  erkenning van kredietrisicovermindering; 
iv) de controlemechanismen die van to epassing zijn op de  ratingsystemen, 
inclusief een beschrijving van de onafhankelijkheid en de betrouwbaarheid 
daarvan, en de toetsing van deze systemen; 
c) een afzonderlijke beschr ijving van de interne-ra tingprocedure, voor de 
volgende categorieën vorderingen: 
i) vorderingen op centrale ove rheden en centrale banken; 
ii) vorderingen op instellingen; 
iii) vorderingen op ondernemingen, met i nbegrip van het midden en kleinbedrijf, 
gespecialiseerde kredietverlening en  gekochte kortlopende vorderingen op 
ondernemingen; 
iv) vorderingen op particulieren en kleine  partijen, voor elk van de categorieën 
vorderingen waarmee de vers chillende in bijlage VII, deel 1, punten 9 tot en 
met 11, genoemde correlaties overeenkomen; 
v) posities in aandelen; 
d) de waarde van alle in artikel 86 gespecificeerde categorieën vorderingen. 
Vorderingen op centrale overheden en cen trale banken, kredietinstellingen en 
ondernemingen waarvan de risicogewoge n posten door de kredietinstellingen 
worden berekend op grond van eigen ramingen van LGD's of 
omrekeningsfactoren, en vorderi ngen ten aanzien waarvan de 
 
NL 171   NL kredietinstellingen geen gebruik make n van dergelijke ramingen, worden 
afzonderlijk vermeld; 
e) ten aanzien van elk van de volgende categorieën vorderingen: vorderingen op 
centrale overheden en centrale banke n, vorderingen op instellingen, 
vorderingen op ondernemingen en aandele nposities, en ten aanzien van een 
toereikend aantal debiteurenklassen (inclusief wanbetaling) maken de 
kredietinstellingen de volgende gegeve ns openbaar om tot een zinvolle 
differentiatie van het kredietrisico te komen: 
i) de som van de vorderingen (voor de  categorieën vorderingen op centrale 
overheden en centrale banken, instellingen en ondernemingen, de som van de 
uitstaande leningen en de waarde van de onbenutte kr edietlijnen; voor 
aandelenposities, het u itstaande bedrag); 
ii) voor de kredietinstell ingen die voor de berekeni ng van risicogewogen posten 
gebruik maken van eigen ramingen van LGD’s, de naar vordering gewogen 
gemiddelde LGD in procenten; 
iii) het naar vordering gewoge n gemiddelde risicogewicht; 
iv) voor de kredietinstellingen die voor de berekening van ri sicogewogen posten 
gebruik maken van eigen ramingen van omrekeningsfactoren, het bedrag van 
de onbenutte kredietlijnen en de risi cogewogen posten voor alle categorieën 
vorderingen; 
f) voor de categorie vorderingen op particul ieren en kleine partijen en voor alle 
onder c), punt iv), bedoelde categorieën, hetzij de gegevens als vermeld onder 
e) (in voorkomend geval op basis van pools), hetzij een analyse van de 
vorderingen (uitstaande leningen en de waarde van onbenutte kredietlijnen) ten 
aanzien van een toereikend aantal EL-categorieën om tot een zinvolle 
differentiatie van het kred ietrisico te komen (in voorkomend geval op basis van 
pools); 
g) de feitelijke waardecorr ecties in de voorgaande peri ode voor alle  categorieën 
vorderingen (voor vorderinge n op particulieren en klei ne partijen, voor alle 
categorieën als bedoeld onder c ), punt iv)) en in hoeverre hierbij sprake is van 
een verschil met het verleden; 
h) een beschrijving van de  factoren die van invloe d zijn geweest op de 
verlieservaring in de voorgaande periode (heeft de kredietinstelling 
bijvoorbeeld met een hogere wanbetali ngsgraad gekampt dan gemiddeld, of 
met hogere LGD's en omrekeni ngsfactoren dan gemiddeld); 
i) de ramingen van de kredietinstelling,  vergeleken met de feitelijke resultaten 
gedurende een langere periode. Deze gege vens bevatten ten minste informatie 
over verliesramingen ten opzichte van feitelijke verliezen in alle categorieën 
vorderingen (vorderingen op particulieren en kleine pa rtijen, en alle onder c), 
punt iv), bedoelde categor ieën) en strekken zich over een voldoende lange 
periode uit om een zinvolle beoorde ling van de pres taties van de 
interne-ratingprocedures voor alle cate gorieën vorderingen mogelijk te maken 
 
NL 172   NL (vorderingen op particulieren en kleine partijen, en alle onder c), punt iv), 
bedoelde categorieën). In voorkomend ge val splitsen de kredietinstellingen 
deze informatie verder uit om de resultaten voor PD’s en, voor zover zij 
gebruik maken van eigen ramingen va n LGD's en/of omrekeningsfactoren, 
voor LGD's en omrekeningsfactoren te ve rgelijken met de ramingen die in het 
kader van de bovengenoemde openbaarmaking van kwantitatieve 
risicobeoordelingen zijn verstrekt. 
Voor de toepassing van lette r c) heeft de beschrijvi ng betrekking op de soorten 
vorderingen die onder de desbet reffende categorie vallen, de definities, methoden en 
gegevens voor de raming en validatie va n PD en, in voorkomend geval, LGD en 
omrekeningsfactoren, alsook op de aannames di e bij de afleiding va n deze variabelen 
worden gehanteerd; verder worden belangr ijke afwijkingen van de definitie van 
wanbetaling overeenkomstig bijlage VII, deel 4, punten 44 tot en met 48, vermeld, 
alsmede de segmenten in ruime zin waar op deze afwijkingen van invloed zijn. 
15. De kredietinstellingen die kredietrisicove rminderingstechnieken gebruiken maken de 
volgende informatie openbaar: 
a) de gedragslijnen en procedures die zij volgen met het oog op de verrekening 
van balansposten en van posten buiten de  balanstelling, alsmede een indicatie 
van de mate waarin zij van deze technieken gebruik maken; 
b) de gedragslijnen en procedures v oor de waardering en het beheer van 
zekerheden; 
c) een beschrijving van de voornaamst e soorten door de kredietinstelling 
aanvaarde zekerheden; 
d) de voornaamste soorten garantiegevers en tegenpartijen bij kredietderivaten en 
hun kredietwaardigheid; 
e) informatie over concentraties van markt-  of kredietrisico in het kader van de 
toegepaste kredietrisicovermindering; 
f) voor kredietinstellingen die risic ogewogen posten berekenen overeenkomstig 
de artikelen 78 tot en met 83 of 84 tot en met 89, doch die geen eigen ramingen 
van LGD's of omrekeningsfactoren verstr ekken, de totale waarde van de post 
voor elke afzonderlijke  categorie vorderingen (in voorkomend geval na 
verrekening van balansposten en van posten buiten de balanste lling) welke – na 
volatiliteitsaanpassingen – door financiële  zekerheden en andere toelaatbare 
zekerheden is gedekt; 
g) voor kredietinstellingen die risic ogewogen posten berekenen overeenkomstig 
de artikelen 78 tot en met 83 of 84 tot en met 89, de totale waarde van de post 
voor elke afzonderlijke  categorie vorderingen (in voorkomend geval na 
verrekening van balansposten of van poste n buiten de balanstelling) welke door 
garanties of kredietderivaten  is gedekt. Voor de categor ie posities in aandelen 
geldt dit vereiste voor alle benaderingen die in bijlage VII, deel 1, punten 15 tot 
en met 24, worden genoemd. 
 
NL 173   NL 16. De kredietinstellingen die gebruik maken va n de in artikel 105 bedoelde benadering 
voor de berekening van hun ei genvermogensvereisten voor het operationele risico 
geven een beschrijving van het gebr uik van verzekering met het oog op 
risicovermindering.