DOUANE & FLEGT

Uitvoeringsrichtsnoeren

Openbare samenvatting

(2020/C 20/01)

Disclaimer Dit document wordt aangeboden als een dienst aan de belanghebbenden. Deze richtsnoeren zijn niet bindend en vertegenwoordigen niet het officiële standpunt van de Europese Unie. Zij moeten niet worden opgevat als juridisch advies.

Inhoud

1. Inleiding 2

2. De invoer van Flegt-hout en -houtproducten — basisbeginselen 2

3. Aanbevelingen voor de samenwerking tussen autoriteiten 4

3.1. Technische bijstand aan ambtenaren en diensten die met controles van zendingen belast zijn 5

3.2. Communicatie tussen autoriteiten tijdens controles 6

3.3. Cites- en Flegt-hout 6

3.4. Commerciële en niet-commerciële goederen 6

3.5. Controles in het kader van vereenvoudigde douaneprocedures 7

3.6. De behandeling van vergunningen bij gesplitste zendingen 7

3.7. Het partnerland van uitvoer 8

3.8. Controle van Flegt-vergunningen 8

3.9. Het verwijderen van hout dat is vastgehouden 8

Bijlage I — Glossarium 9

Bijlage II — Rechtskader 12

Bijlage III — Communicatie 14

1. Inleiding

Illegale houtkap is een wereldwijd probleem met belangrijke negatieve economische, milieu- en sociale gevolgen. De Europese Unie (EU) heeft op basis van het actieplan voor wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (Forest Law Enforcement Governance and Trade, Flegt) (1) nadere Flegt-wetgeving (2) vastgesteld voor een Flegt-vergunningensysteem voor de invoer van hout en houtproducten in de EU. Dit rechtskader voorziet in een controlesysteem voor bepaalde houtproducten die zijn uitgevoerd uit landen die een vrijwillige partnerschapsovereenkomst (VPA) met de EU hebben gesloten. Houtproducten uit die landen moeten vergezeld gaan van een door het partnerland afgegeven Flegt-vergunning waaruit blijkt dat het hout legaal is gekapt (d.w.z. vervaardigd uit binnenlands hout dat legaal is gekapt of uit hout dat legaal is gekapt in een derde land en in het partnerland is ingevoerd overeenkomstig de nationale wetgeving van het partnerland). Om de doeltreffendheid van het Flegt-vergunningensysteem te waarborgen, mag de douane de onder deze regeling vallende houtproducten pas vrijgeven voor het vrije verkeer als een Flegt-vergunning is overgelegd en door de bevoegde autoriteit in de lidstaat is aanvaard.

De belangrijkste doelstelling van deze richtsnoeren is de douane en de inzake Flegt bevoegde autoriteiten bij de doeltreffende uitvoering van de taken die zij uit hoofde van de Flegt-wetgeving2 hebben, te ondersteunen door het Flegt-vergunningensysteem voor de invoer van hout en houtproducten in de EU en de gedetailleerde maatregelen voor de uitvoering ervan uiteen te zetten. De richtsnoeren beogen met name een gemeenschappelijke aanpak met het oog op de harmonisering van die uitvoering door:

— het uitwerken van een passende, aanbevolen en, indien mogelijk, alomvattende aanpak voor de uitvoering van de Flegt-wetgeving door de douane en de inzake Flegt bevoegde autoriteiten;

— het opstellen van aanbevelingen voor een versterkte samenwerking tussen de douane en de bevoegde autoriteiten.

Het document is daarom als volgt opgebouwd:

1. inleiding (uiteenzetting van de inhoud van het document);

2. invoer van Flegt-hout en -houtproducten — basisbeginselen (beschrijving van de invoerprocedure);

3. aanbevelingen voor samenwerking tussen autoriteiten (voorstel voor nationale overeenkomsten, analyse van specifieke kwesties, voorbeelden);

4. bijlagen I, II en III (inclusief terminologie en wettelijke bepalingen voor referentiedoeleinden).

Deze richtsnoeren zijn tijdig, vóór de inwerkingtreding van de eerste VPA opgesteld zodat de douaneautoriteiten van bij het begin over de nodige richtsnoeren voor deze nieuwe taak konden beschikken. Deze richtsnoeren worden nu geactualiseerd op basis van de praktische ervaring die is opgedaan met de uitvoering van het eerste Flegt-vergunningensysteem (Indonesië) dat op 15 november 2016 operationeel is geworden.

De richtsnoeren kunnen worden herzien op basis van verdere praktische ervaring die wordt opgedaan bij de toepassing van het Flegt-vergunningensysteem in andere partnerlanden en eventuele wijzigingen in het rechtskader. De richtsnoeren zijn opgesteld in samenwerking met nationale deskundigen van de douane en de bevoegde autoriteiten en hebben geen verplichtend karakter.

2. De invoer van Flegt-hout en -houtproducten — basisbeginselen

Flegt is gebaseerd op een alomvattend kader dat vrijwillige partnerschapsovereenkomsten (VPA’s) omvat tussen de EU en partnerlanden inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw en de handel in hout en houtproducten enerzijds, en de Flegt-wetgeving (Flegt-verordening en Flegt-uitvoeringsverordening) anderzijds, waarin de regels met betrekking tot de invoer in de EU van hout en houtproducten uit partnerlanden zijn vastgesteld. Overeenkomstig dit kader wordt de invoer in de EU van houtproducten die uit partnerlanden worden uitgevoerd, alleen toegestaan als zij onder een Flegt-vergunning vallen die door de vergunningverlenende autoriteit in het partnerland is afgegeven en waaruit de wettigheid van die producten blijkt. De douane moet controleren of een zending hout en houtproducten uit een partnerland onder een geldige Flegt-vergunning valt wanneer zij wordt aangegeven om in het vrije verkeer te worden gebracht. Na de vrijgave ervan geldt voor Flegt-hout het vermoeden dat het voldoet aan de EU-houtverordening (3).

Wat de producten betreft, is in bijlage II bij de Flegt-verordening een kernlijst van producten voorgeschreven die van toepassing is op alle VPA’s, en daarnaast zijn voor elke VPA bijkomende producten in het toepassingsgebied opgenomen. Bijlage III bij de Flegt-verordening omvat de partnerlanden en hun respectieve productomschrijvingen — momenteel alleen Indonesië — en biedt dus voldoende juridische duidelijkheid over de Flegt-producten van elk partnerland waarvoor de douane de aanwezigheid van een Flegt-vergunning moet controleren. Er hoeft geen Flegt-vergunning te worden overgelegd voor niet-commerciële goederen, onder Cites (4)-documenten vallende producten en hout dat via een partnerland wordt doorgevoerd.

Wanneer goederen het douanegebied van de Unie worden binnengebracht, dient de importeur een douaneaangifte in en kan de aangever kiezen tussen verschillende douaneregelingen die op specifieke economische behoeften zijn toegesneden. In de Flegt-wetgeving is invoer gedefinieerd als de douaneregeling “in het vrije verkeer brengen”, en hiertoe behoort het betalen van douanerechten, btw en, in voorkomend geval, accijnzen voor de goederen. De aangever moet zich tevens houden aan specifieke beperkingen die op de aangegeven goederen van toepassing kunnen zijn, bijvoorbeeld de eis om voor hout of houtproducten een Flegt-vergunning over te leggen. Zodra de rechten zijn geheven en is aangetoond dat aan alle andere voorwaarden voor invoer is voldaan, geeft de douane de goederen vrij. De status van de goederen verandert van niet-Uniegoederen in Uniegoederen en zij kunnen onverminderd eventuele andere toepasselijke wetgeving op de interne markt in de handel worden gebracht.

De aangifte voor het vrije verkeer hoeft niet noodzakelijkerwijs te worden ingediend bij het douanekantoor waar het hout in de EU aankomt. Er zijn ook procedures op grond waarvan de goederen onder douanetoezicht opgeslagen, be- of verwerkt of vervoerd kunnen worden. Wanneer goederen binnen de EU tussen lidstaten worden vervoerd, kan de douaneaangifte voor het vrije verkeer bij de douaneautoriteiten op de plaats van bestemming worden ingediend. De enige douaneregeling die vereist dat een Flegt-vergunning wordt overgelegd, is het in het vrije verkeer brengen (5).

Wanneer Flegt-hout wordt aangegeven om in een bepaalde lidstaat in het vrije verkeer te worden gebracht, moet de douane zich ervan vergewissen dat de Flegt-vergunning door de bevoegde autoriteit in dezelfde lidstaat is goedgekeurd (6). Anders mag de douane het hout niet vrijgeven. De lidstaten kunnen in nationale procedures vastleggen hoe dit in de praktijk wordt vormgegeven, maar in de Flegt-wetgeving zijn de volgende uitgangspunten opgenomen:

— de douane kan het Flegt-hout identificeren aan de hand van het land van verzending en de code van het geharmoniseerd systeem van maximaal zes cijfers. Dit moet in de bijlagen I, II en III bij de naar behoren geactualiseerde Flegt-verordening worden opgenomen en vervolgens in Taric (7) worden geïntegreerd;

— de in de bijlagen A, B en C bij de EU-verordening inzake de handel in wilde dieren en planten (8) (Cites (9)) vermelde producten zijn bij invoer van de Flegt-formaliteiten vrijgesteld. Andere relevante uitzonderingen betreffen niet-commerciële goederen en producten die onder douanetoezicht door het partnerland zijn vervoerd. De VPA’s kunnen een bijlage IB omvatten waarin wordt vermeld welke producten niet uit het partnerland mogen worden uitgevoerd, waarvoor dus geen Flegt-vergunning kan worden afgegeven en die daarom dus niet in de Unie mogen worden ingevoerd;

— de Flegt-vergunning moet worden overgelegd aan de bevoegde autoriteit in de lidstaat waar de douaneaangifte voor het vrije verkeer zal worden ingediend. De Flegt-vergunning kan op voorhand, maar moet uiterlijk op het moment van indiening van de douaneaangifte worden overgelegd. De bevoegde autoriteiten zullen in een later stadium in kennis worden gesteld van de met elke Flegt-vergunning overeenkomende douaneaangifte;

— de bevoegde autoriteit controleert de Flegt-vergunning en stelt de douane in kennis van haar besluit de vergunning goed te keuren;

— de Europese Commissie zal de douane en de bevoegde autoriteiten modellen en andere details van de vergunningverlenende autoriteiten bezorgen voor controledoeleinden;

— de Flegt-vergunning en de zending kunnen nader worden gecontroleerd: de douane en de bevoegde autoriteiten moeten nauwgezet samenwerken en afspreken welke taken door welke dienst worden verricht;

— de bevoegde autoriteiten kunnen de vergunningverlenende autoriteit om extra informatie vragen in overeenstemming met de procedures die in elke vrijwillige partnerschapsovereenkomst zijn beschreven;

— gezien de aard van houtproducten kan het gewicht of het volume bij de invoer maximaal 10 % afwijken van wat in de Flegt-vergunning is aangegeven;

— de kosten die worden gemaakt tijdens de controle zijn voor rekening van de importeur, tenzij de lidstaat anders beslist;

— in vak 44 van het enig document (ED) waarop de douaneaangifte voor het vrije verkeer wordt opgesteld, moet de referentie van de Flegt-vergunning worden ingevuld. De certificaatcode C690 voor Flegt-vergunningen moet worden geselecteerd en het nummer van de vergunning voor de zending moet worden opgegeven;

— een Flegt-vergunning kan een vergunning op papier of in elektronische vorm zijn. Indien nodig kunnen de autoriteiten een vertaling aanvragen, waarbij de kosten door de importeur worden gedragen. Bij papieren vergunningen is in de Flegt-uitvoeringsverordening en in de vrijwillige partnerschapsovereenkomsten voorzien in een kopie voor de douane: deze kopie wordt gezien als een extra communicatiehulpmiddel met of tussen de autoriteiten en moet aan de douane worden overgelegd;

— de douane kan het in het vrije verkeer brengen opschorten indien zij vermoedt dat de Flegt-vergunning mogelijk niet geldig is. In dat geval, wanneer de bepalingen in de Flegt-wetgeving worden geschonden (en de toepasselijke bepalingen in de VPA, waardoor onmiddellijke communicatie met het partnerland vereist kan zijn), zal de bevoegde autoriteit overeenkomstig de geldende nationale wetgeving optreden;

— afschriften van de ontvangen Flegt-vergunningen en de bijbehorende douaneaangiften moeten worden bewaard, net als relevante gegevens over zendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, om aan de rapportageverplichtingen te kunnen voldoen. De Europese Commissie moet een model opstellen voor de jaarlijkse verslagen;

— de bevoegde autoriteiten bieden de aangewezen onafhankelijke accountant (10) toegang tot relevante documenten en gegevens (binnen de grenzen van het toepasselijke nationale recht) om de informatie van de vergunningverlenende autoriteit kruislings te controleren en de controleprocedures in de EU te evalueren.

3. Aanbevelingen voor de samenwerking tussen autoriteiten

Daar waar de bevoegde autoriteiten en de douaneautoriteiten niet dezelfde zijn, is de samenwerking en de communicatie tussen deze autoriteiten van groot belang voor de uitvoering van grenscontroles in het kader van de Flegt-wetgeving.

De wetgeving voorziet in verschillende vormen van samenwerking: communicatie over goedgekeurde Flegt-vergunningen (11), delegatie van functies aan de douane (12), coördinatie van de controleprocedures (13) of de uitwisseling van gegevens langs elektronische weg (14).

Voor een goede uitvoering en een gemeenschappelijke aanpak wordt aanbevolen de samenwerking tussen de douane en de bevoegde autoriteiten (en, in voorkomend geval, andere autoriteiten met bevoegdheden op aanverwante terreinen) te baseren op formele nationale overeenkomsten.

Idealiter zouden de volgende stappen moeten worden genomen om tot nationale overeenkomsten te komen (en operationele procedures te ontwikkelen):

— het leggen van contact tussen de douane en de bevoegde autoriteiten (15), zowel op strategisch en beheersniveau als op het niveau van operationele deskundigen;

— het vinden van een passende aanpak en formele lay-out om te zorgen dat de overeenkomsten op een juiste manier tot stand zullen komen;

— het vaststellen van de elementen in de overeenkomsten (nationale taakomschrijvingen) waarop de gemeenschappelijke samenwerking tussen de douane en de bevoegde autoriteiten zal worden gebaseerd. De aanbevelingen in deze richtsnoeren moeten als basis worden gebruikt voor die nationale taakomschrijvingen en in die taakomschrijvingen moet rekening worden gehouden met de specifieke bepalingen in de nationale wetgevingen en/of administratieve structuur;

— het omzetten van de overeenkomsten in praktische operationele procedures die tijdens het controleproces moeten worden uitgevoerd.

Aanbevolen wordt de volgende elementen in de nationale samenwerkingsovereenkomsten op te nemen:

— intensievere samenwerking, inclusief voorwaarden voor een efficiënte en effectieve samenwerking op lange termijn: — regelmatige vergaderingen tussen de douane en de bevoegde autoriteiten op het juiste strategische, beheers- en operationele niveau met een overeengekomen taakstelling; — communicatie in een vroeg stadium tussen de douane en de bevoegde autoriteiten over op handen zijnde beleids- en wetgevingsvoorstellen die voor beide autoriteiten gevolgen hebben; — een samenwerkingssysteem om snel te reageren op noodsituaties, nieuwe vormen van inbreuken of risicovolle marktdeelnemers; — middelen voor technische bijstand aan ambtenaren en diensten die met controles belast zijn;

— taakverdeling: afspraken over de rollen, taken en verantwoordelijkheden in verband met de door de douane en/of de bevoegde autoriteiten uit te voeren controles, rekening houdend met de nationale structuren en de lokale situaties. Er moet op zijn minst overeenstemming zijn over de volgende taken: — aanvullende controles van de Flegt-vergunning; — aanvullende controles van de zending; — opslag en verzameling van gegevens voor registratie (16)- en rapportageverplichtingen (17);

— communicatie tussen autoriteiten: — een lijst met contactgegevens van beide autoriteiten (de douane en de bevoegde autoriteit), inclusief een herzieningsclausule om te zorgen voor regelmatige updates; — middelen en procedures voor de communicatie tussen de douane en de bevoegde autoriteiten in verband met de aanvaarding van de vergunning, het controleproces en de resultaten van eventuele nadere controles; — voorwaarden voor de uitwisseling van inlichtingen in verband met het risicobeheer, inclusief wederzijdse feedback en een betrouwbaar inlichtingennetwerk; — duidelijke bepalingen over de vraag welke informatie (inclusief nominale gegevens) kan worden uitgewisseld tussen de douane en de bevoegde autoriteiten, en onder welke voorwaarden;

— uitvoering en handhaving: — gezamenlijke ontwikkeling en verspreiding van operationele procedures met duidelijke instructies voor ambtenaren, met name voor het verrichten van toezicht- en controleactiviteiten; — gemeenschappelijke afspraken over de interpretatie en uitvoering van specifieke gevallen, bijvoorbeeld Flegt-zendingen die tevens onder Cites vallen, die worden ingevoerd in het kader van een vereenvoudigde procedure, die een ander land van oorsprong hebben dan het land van uitvoer, die niet-commerciële goederen betreffen of die niet overeenstemmen met de vergunning (zie de uitleg verderop); — gemeenschappelijke instructies en informatie voor marktdeelnemers en aangevers; — wederzijdse opleidingen voor verantwoordelijke ambtenaren en gemeenschappelijke cursussen; — periodieke uitwisseling van gegevens over de invoer om discrepanties op te sporen; — handhavingsprojecten of gezamenlijke operaties, onder overeengekomen voorwaarden; — heldere procedures voor het verwijderen van vastgehouden goederen, inclusief de afhandeling van de kosten als gevolg van de opslag; — regelingen voor de omgang met papieren vergunningen en het voorkomen van frauduleus hergebruik van een vergunning.

Voor de onderdelen in bovenstaande tekst worden op de volgende bladzijden nadere aanbevelingen gegeven.

3.1. Technische bijstand aan ambtenaren en diensten die met controles van zendingen belast zijn

Wanneer de douane de taak krijgt de zending te controleren, is het aan te raden dat in de nationale overeenkomst is opgenomen hoe de bevoegde autoriteiten op verschillende niveaus technische bijstand kunnen verlenen:

— opleiding en begeleiding in technische zaken (bv. metingen en identificatie van soorten);

— technische inbreng in de ontwikkeling van operationele procedures voor inspecties (instructies, checklists, formulieren, concordantietabellen enz.);

— technische bijstand ter plekke tijdens controles;

— indien beschikbaar, laboratoriumdiensten, of informatie over betrouwbare diensten;

— het verstrekken van contactgegevens (namen, e-mailadressen, telefoonnummers) voor technische bijstand uit het partnerland.

Het is verder raadzaam om de uitwisseling van informatie, opleidingen en middelen tussen de autoriteiten in een lidstaat of in verschillende lidstaten op te nemen, zodat deskundigheid en laboratoriumdiensten beschikbaar worden gesteld. Aanbevolen wordt de partnerlanden bij dit proces te betrekken, zodat zij kennis over hun eigen producten, deskundigheid en houtmonsters voor laboratoriumanalyse kunnen delen.

3.2. Communicatie tussen autoriteiten tijdens controles

De lidstaten moeten voor geschikte communicatiekanalen tussen de bevoegde autoriteiten en de douane zorgen. Die voorzieningen moeten er niet alleen voor zorgen dat de douane onverwijld in kennis wordt gesteld wanneer de Flegt-vergunning door de bevoegde autoriteit al dan niet is goedgekeurd, maar ook dat andere informatie die verband houdt met het controleproces wordt uitgewisseld. Aanbevolen wordt dat nationale autoriteiten in overeenstemming met hun nationale structuur zorgen voor communicatiemiddelen en -procedures en dat zij ten minste zorg dragen voor het volgende:

— de douane moet zo snel als redelijkerwijs mogelijk is nadat de Flegt-vergunning door de bevoegde autoriteit is goedgekeurd, over de informatie kunnen beschikken; een negatief besluit kan eveneens aan de douane worden meegedeeld: daarom zou het communicatiesysteem de gevallen kunnen bevatten waarin de bevoegde autoriteiten een Flegt-vergunning niet hebben goedgekeurd;

— deze informatie kan vergezeld gaan van aanvullende elementen, overeenkomstig de taakverdeling die op nationaal niveau is afgesproken, zoals het verzoek om de vergunning of de zending nader te controleren, specifieke details waar de douane op zou moeten letten of informatie die relevant is voor het risicoprofiel;

— het kan voorkomen dat de douane tijdens het douanetoezicht de bevoegde autoriteit moet informeren of raadplegen indien zij vermoedt dat de Flegt-vergunning ongeldig is of niet met de zending overeenkomt;

— gegevens over douaneaangiften die verband houden met Flegt-hout, en relevante gegevens over zendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, moeten worden gedeeld om aan de rapportageverplichtingen te kunnen voldoen;

— de communicatiekanalen moeten robuust en beveiligd zijn;

— indien de communicatie is gebaseerd op papieren vergunningen, inclusief het mogelijke gebruik van het papieren exemplaar voor de douane, moeten duidelijke procedures gelden om frauduleus hergebruik van Flegt-vergunningen te voorkomen.

3.3. Cites- en Flegt-hout

In de Flegt-verordening en de bestaande vrijwillige partnerschapsovereenkomsten is bepaald dat houtproducten die onder de (bijlagen A, B en C — maar niet bijlage D — van de) EU-verordening inzake de handel in wilde dieren en planten vallen, aan de EU-grens zijn uitgezonderd van de procedure voor producten met een Flegt-vergunning. Niettemin wordt in bestaande VPA’s het Flegt-systeem ter waarborging van de wettigheid ook toegepast op Cites-soorten en daarom kan het in de praktijk voorkomen dat sommige zendingen Cites-hout ofwel vergezeld gaan van een Cites-invoervergunning (bijlagen A en B) of een Cites-kennisgeving van invoer (bijlage C), en van een Flegt-vergunning, zoals voor Indonesië het geval is.

Aanbevolen wordt dat de bevoegde autoriteiten in kennis worden gesteld wanneer voor Cites-hout een Flegt-vergunning wordt aangegeven. De douane kan de bevoegde autoriteit ook in kennis stellen van onregelmatigheden (zoals twijfels over de naleving van de Cites-annotaties voor houtsoorten, over de oorsprong van de soorten uit het wild/plantages enz.) aangaande de Cites-vereisten met betrekking tot hout uit de partnerlanden, om de in artikel 4, lid 3, van de Flegt-verordening vermelde herziening van de bepalingen betreffende Cites te vergemakkelijken.

Wanneer de Flegt-vergunning ter beschikking is van de douane of de bevoegde autoriteiten, moeten onregelmatigheden in de Flegt-vergunning leiden tot een nadere controle om na te gaan of Cites wordt nageleefd.

3.4. Commerciële en niet-commerciële goederen

Houtproducten van niet-commerciële aard (d.w.z. zonder handelskarakter) vallen niet onder het toepassingsgebied van de Flegt-verordening (18) en zijn dus niet Flegt-vergunningplichtig wanneer zij in de EU worden ingevoerd. Het onderscheid tussen commerciële en niet-commerciële goederen wordt steeds belangrijker in een wereld waarin personen en goederen op alle niveaus steeds mobieler zijn. Reizigers, professionele dienstverleners, personen die van woonplaats veranderen of consumenten die op afstand aankopen doen die rechtstreeks door post- of koeriersdiensten worden geleverd: het zijn allemaal voorbeelden van situaties waarin de douane te maken kan krijgen met houtproducten uit partnerlanden.

In de Flegt-verordening wordt verwezen naar de in Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (19) vastgelegde omschrijving van niet-commerciële goederen. Bijgevolg gaat het bij niet-commerciële goederen in Flegt-verband om die houtproducten die aan de volgende voorwaarden voldoen:

zij worden incidenteel in het vrije verkeer gebracht

en

zijn gezien hun aard en hoeveelheid kennelijk bestemd voor persoonlijk gebruik door de geadresseerden of de vervoerders of de leden van hun gezin

dan wel kennelijk bestemd om als geschenk te worden aangeboden.

Aanbevolen wordt dat de douane de bevoegde autoriteiten in de lidstaat in kennis stelt van de criteria die zij hanteert bij de beoordeling of houtproducten al dan niet van commerciële aard zijn en dat zij, voor zover zij hiertoe in staat en bevoegd is, de marktdeelnemers en andere belanghebbenden informeert.

Hoewel verpakkingsmateriaal onder VPA’s kan vallen onder post 4415 van de gecombineerde nomenclatuur wanneer het uitsluitend wordt gebruikt om andere goederen te bevatten, te beschermen of te vervoeren, valt het niet binnen het toepassingsgebied van de Flegt-verordening en mag het niet worden onderworpen aan Flegt-controles bij invoer. Deze interpretatie moet worden gelezen in samenhang met de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur 5 a) en 5 b) (20).

3.5. Controles in het kader van vereenvoudigde douaneprocedures

De douane kan een marktdeelnemer (die hiervoor een aanvraag indient en die aan bepaalde voorwaarden en criteria voldoet) een vergunning voor vereenvoudigde procedures toekennen. Deze marktdeelnemer kan dan voor zijn douaneaangiften en de douaneafhandeling van vereenvoudigde formaliteiten gebruikmaken wanneer hij goederen invoert in of uitvoert uit de EU. Het gebruik van vereenvoudigde procedures voor de invoer van Flegt-hout mag niet ten koste gaan van een doeltreffende handhaving van de Flegt-wetgeving. Bij de toekenning van vereenvoudigde procedures voor marktdeelnemers in de houtsector moet de volgende aanbeveling in acht worden genomen:

— wanneer de douane een aanvraag voor een vereenvoudigde procedure ontvangt waar Flegt-hout onder kan vallen, kan de bevoegde autoriteit advies uitbrengen voordat de vergunning wordt verleend;

— in de vergunning moeten voorwaarden zijn opgenomen die waarborgen dat de Flegt-bepalingen volledig worden nageleefd en dat de nodige controles kunnen worden uitgevoerd, onder meer door duidelijkheid te verschaffen over de volgende aspecten: — voordat Flegt-hout dat onder de werkingssfeer van de Flegt-verordening valt, kan worden vrijgegeven om in het vrije verkeer te worden gebracht, moet de bevoegde autoriteit een Flegt-vergunning hebben goedgekeurd; — de douane moet controles kunnen uitvoeren voordat het hout wordt vrijgegeven; — het vrijgeven van Flegt-hout voordat de bevoegde autoriteit de Flegt-vergunning goedkeurt, vormt een inbreuk op de Flegt-wetgeving die aan de bevoegde autoriteit moet worden gemeld. Zij zal vervolgens overeenkomstig de nationale wetgeving actie ondernemen. De vergunning voor de vereenvoudigde procedure moet opnieuw worden beoordeeld om na te gaan of nog altijd wordt voldaan aan de voorwaarden om de vergunning te behouden;

— de bestaande vergunningen moeten opnieuw worden bekeken en in voorkomend geval met de bovenstaande aanbevelingen in overeenstemming worden gebracht.

3.6. De behandeling van vergunningen bij gesplitste zendingen

Volgens de definitie van “zending (21)” in de Flegt-uitvoeringsverordening kan één Flegt-vergunning slechts worden overgelegd aan één douanekantoor in de EU en komt die vergunning, om de inklaring bij de douane te vergemakkelijken, idealiter overeen met één douaneaangifte.

Om te voorkomen dat houtproducten die onder een enkele Flegt-vergunning vallen, in meer dan één douaneaangifte worden gesplitst of bij meer dan één douanekantoor in de EU worden aangeboden, moet de afgifte van de Flegt-vergunning gekoppeld zijn aan de op hetzelfde moment verzonden hoeveelheid houtproducten die op hetzelfde moment bij een enkel douanekantoor worden aangeboden om in het vrije verkeer te worden gebracht, voor zover dit op het tijdstip van uitgifte redelijkerwijs is te voorzien. Aanbevolen wordt dat de douane en de bevoegde autoriteiten, voor zover zij hiertoe in staat en bevoegd zijn, marktdeelnemers en andere belanghebbenden hiervan bewustmaken.

Wanneer een onder een enkele Flegt-vergunning vallende zending gesplitst wordt, moet de douane de bevoegde autoriteit in kennis stellen van de inconsistentie tussen de bij de douane aangeboden goederen en de Flegt-vergunning. De douane mag de goederen niet vrijgeven totdat de bevoegde autoriteit bevestigt dat voor de aangegeven goederen een geldige Flegt-vergunning (mogelijk een gecorrigeerd duplicaat) is overgelegd. Nauwe samenwerking tussen de autoriteiten en duidelijke procedures zijn hiervoor een vereiste. Als de goederen in meer dan één lidstaat worden aangegeven met dezelfde Flegt-vergunning, moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de goederen worden aangegeven, met elkaar communiceren met het oog op het controleren van de echtheid en geldigheid van de Flegt-vergunning en van de juistheid van de volumes, soorten enz.

3.7. Het partnerland van uitvoer

Uitvoer wordt in de Flegt-verordening omschreven als het feit dat houtproducten het grondgebied van een partnerland fysiek verlaten en naar de Unie worden overgebracht: daarom wordt het partnerland van uitvoer in de douaneaangifte omschreven als het land van verzending (vak 15 ED). Dit kan al dan niet hetzelfde zijn als het land van oorsprong (vak 16 ED): indien het hout bijvoorbeeld in Indonesië wordt geoogst en in Indonesië wordt verwerkt, is het land van oorsprong Indonesië; indien het hout uit een land in Indonesië wordt ingevoerd en in Indonesië wordt verwerkt, maar de be- of verwerking is niet voldoende om aan de eindproducten de status van oorsprong uit Indonesië te verlenen, zal het land van oorsprong niet Indonesië zijn.

Hout in doorvoer is uitgesloten van het toepassingsgebied van de Flegt-verordening en van de vereisten in de bepalingen van de VPA. In dit verband worden houtproducten in doorvoer in de VPA’s omschreven als producten van oorsprong uit een ander derde land die onder douanetoezicht over het grondgebied van het partnerland worden vervoerd en dat land op dezelfde manier verlaten, waarbij de oorsprong wordt behouden (22).

Hoewel in de Flegt-verordening niet is voorzien in vrijstelling voor houtproducten die via de partnerlanden worden vervoerd, kan uit het doel en de structuur van de VPA’s (23) worden afgeleid dat geen Flegt-vergunning hoeft te worden overgelegd in de hierboven omschreven gevallen van doorvoer voor het in het vrije verkeer brengen in de EU. De doorvoer door het partnerland moet met geldige bewijsstukken aan de douane worden aangetoond (24). Aanbevolen wordt dat de douane duidelijke procedures opstelt om met deze vrijstelling om te gaan en voor zover zij hiertoe in staat en bevoegd is marktdeelnemers en andere belanghebbenden van deze vrijstelling bewust maakt.

3.8. Controle van Flegt-vergunningen

De bevoegde autoriteit is verantwoordelijk voor het controleren van de geldigheid van Flegt-vergunningen. De douane kan overeenkomstig nationale overeenkomsten en procedures met controletaken worden belast of die taken gedelegeerd krijgen.

De geldigheid van een vergunning wordt vastgesteld aan de hand van drie belangrijke aspecten:

— authenticiteit: de vergunning werd afgegeven door de vergunningverlenende autoriteit in het partnerland;

— geldigheid: de vergunning wordt bij de bevoegde instantie ingediend voordat zij verstrijkt;

— juistheid: de vergunning stemt overeen met de zending en met andere begeleidende documenten wat alle daarin verstrekte informatie betreft zoals volume, naam, GS-post enz. Het controleproces moet mogelijk door de douane worden ondersteund.

Aanbevolen wordt dat de autoriteiten duidelijke procedures en criteria opstellen om de overeenkomst tussen de Flegt-vergunning en de zending te controleren, waarbij wordt nagegaan welke elementen in de Flegt-vergunning vergelijkbaar zijn met de gegevens in de douaneaangifte of in andere relevante documenten. Daarnaast wordt aanbevolen marktdeelnemers en andere relevante belanghebbenden in kennis te stellen van deze criteria zodat deze overeenkomst gemakkelijker kan worden bereikt.

3.9. Het verwijderen van hout dat is vastgehouden

In overeenstemming met de Flegt-wetgeving kan de douane het vrijgeven van houtproducten opschorten of deze producten vasthouden indien uit informatie blijkt dat de vergunning mogelijk niet geldig is. Wanneer de bevoegde autoriteiten vaststellen dat dit het geval is, moeten zij handelen in overeenstemming met de geldende nationale wetgeving.

In geval van niet-naleving moeten de autoriteiten de toepasselijke wetgeving en procedures in acht nemen, inclusief de douanewetgeving (25) aangezien het om niet-Uniegoederen gaat. Het verdient echter aanbeveling om voor die aspecten die niet tot in detail in de toepasselijke wetgeving of bestaande procedures worden beschreven, in de nationale overeenkomsten duidelijke bepalingen op te nemen over de vervolgacties na een inbreuk, met name wat het verwijderen van de goederen betreft.

(1) Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende een EU-actieplan voor de bossen.

(2) Verordening (EG) nr. 2173/2005 van de Raad inzake de opzet van een Flegt-vergunningensysteem voor de invoer van hout in de Europese Gemeenschap (PB L 347 van 30.12.2005, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 1024/2008 van de Commissie tot vaststelling van gedetailleerde maatregelen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2173/2005 van de Raad (PB L 277 van 18.10.2008, blz. 23).

(3) Verordening (EU) nr. 995/2010 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 295 van 12.11.2010, blz. 23).

(4) Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten. Er zij op gewezen dat onder Cites vallende soorten in Indonesië ook onderworpen zijn aan het Indonesische systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten (TLAS) en dat voor de uitvoer van dergelijk hout een geldige Flegt-vergunning vereist is.

(5) Verordening (EG) nr. 2173/2005, artikel 5.

(6) In de Flegt-wetgeving wordt het woord “aanvaarden” gebruikt, maar in dit document wordt dat vervangen door “goedkeuren” om de rol van de bevoegde autoriteiten bij het controleren van de Flegt-vergunningen beter te omschrijven.

(7) Het geïntegreerde online-douanetarief van de Gemeenschap, gebaseerd op Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1).

(8) Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1), gewijzigd bij Verordening (EU) 2017/160 van de Commissie van 20 januari 2017 (PB L 27 van 1.2.2017, blz. 1).

(9) Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten.

(10) Toezicht door derden overeenkomstig artikel 5, lid 3, van de Flegt-verordening.

(11) Artikel 6, lid 2, van de Flegt-uitvoeringsverordening — Verordening (EG) nr. 1024/2008 van de Commissie.

(12) Artikel 12 van de Flegt-uitvoeringsverordening — Verordening (EG) nr. 1024/2008 van de Commissie.

(13) Artikel 13 van de Flegt-uitvoeringsverordening — Verordening (EG) nr. 1024/2008 van de Commissie.

(14) Artikel 14, lid 2, van de Flegt-uitvoeringsverordening — Verordening (EG) nr. 1024/2008 van de Commissie.

(15) Lijst van bevoegde autoriteiten: ec.europa.eu/environment/forests/pdf/list_competent_authorities_flegt.pdf

(16) Artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2173/2005 van de Raad (de Flegt-verordening).

(17) Artikel 8, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2173/2005 van de Raad (de Flegt-verordening).

(18) Artikel 2, lid 9, van Verordening (EG) nr. 2173/2005 van de Raad.

(19) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1).

(20) Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1).

(21) In artikel 2, punt 1, van Verordening (EG) nr. 1024/2008 van de Commissie is “zending” gedefinieerd als een hoeveelheid houtproducten, als bepaald in bijlage II en III bij Verordening (EG) nr. 2173/2005, die gedekt is door een Flegt-vergunning, die door een verzender of expediteur vanuit een partnerland is verzonden en bij een douanekantoor voor toelating tot het vrije verkeer wordt aangeboden.

(22) Zie bijvoorbeeld artikel 1, onder b), van de VPA met Kameroen.

(23) Dit geldt voor partnerlanden met een operationeel Flegt-vergunningensysteem.

(24) Zie artikel 43 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie van 28 juli 2015 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad met nadere regels betreffende een aantal bepalingen van het douanewetboek van de Unie (PB L 343 van 29.12.2015, blz. 1).

(25) Zie de artikelen 197 tot en met 200 van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad en de artikelen 248 tot en met 250 van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie.