NL

Brussel, 18.11.2008

COM(2008) 759 definitief

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal

(door de Commissie ingediend)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal

- van oorsprong uit Belarus, de Volksrepubliek China en Rusland, naar aanleiding van een procedure krachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 384/96,

- van oorsprong uit Thailand, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen krachtens artikel 11, lid 2, van die verordening,

- van oorsprong uit Oekraïne, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen krachtens artikel 11, lid 2, en een tussentijds nieuw onderzoek krachtens artikel 11, lid 3, van die verordening,

- en tot beëindiging van de procedures betreffende hetzelfde product van oorsprong uit Bosnië-Herzegovina en Turkije

TOELICHTING

Achtergrond van het voorstel |

| Motivering en doel van het voorstelDit voorstel betreft de toepassing van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2117/2005 van de Raad van 21 december 2005 (“de basisverordening”) op de invoer van bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal van oorsprong uit Belarus, Bosnië-Herzegovina, de Volksrepubliek China (“China”), Oekraïne, Rusland, Thailand en Turkije. |

| Algemene contextDit voorstel wordt gedaan in het kader van de tenuitvoerlegging van de basisverordening en is het resultaat van een onderzoek dat is uitgevoerd overeenkomstig de materiële en procedurele eisen van de basisverordening. |

| Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebiedVerordening (EG) nr. 1697/2002 van de Raad van 23 september 2002 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op gelaste buizen en pijpen, van ijzer of van niet-gelegeerd staal, uit Thailand, Turkije en Oekraïne. |

| Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EUNiet van toepassing. |

Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling |

| Raadpleging van belanghebbende partijen |

| Partijen die belang hebben bij de procedures werden overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening in de loop van het onderzoek in de gelegenheid gesteld hun belangen te verdedigen. |

| Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

| Er hoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid. |

| EffectbeoordelingDit voorstel vloeit voort uit de tenuitvoerlegging van de basisverordening.De basisverordening voorziet niet in een algemene effectbeoordeling, maar bevat wel een uitputtende lijst van factoren die moeten worden beoordeeld. |

Juridische aspecten van het voorstel |

| Samenvatting van de voorgestelde maatregela) antidumpingonderzoek krachtens artikel 5 van de basisverordening naar de invoer van bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal van oorsprong uit China, de Russische Federatie, Bosnië-Herzegovina en Belarus.In 2007 heeft het Defence Committee of the Welded Steel Tube Industry of the European Union een klacht ingediend op basis van artikel 5 van de basisverordening. Die klacht werd ingediend namens producenten die samen een groot deel, in dit geval meer dan 50%, van de totale productie van het betrokken product in de Gemeenschap voor hun rekening nemen.Nadat de Commissie had vastgesteld dat er voldoende bewijsmateriaal was om een antidumpingonderzoek te openen, heeft zij op 26 september 2007 de procedure ingeleid [1]. Bij het onderzoek bleek dat er sprake was van dumping van het betrokken product, waardoor de betrokken landen, met uitzondering van Bosnië-Herzegovina, de bedrijfstak van de Gemeenschap schade berokkenden. Ook bleken er geen zwaarwegende belangen van de Gemeenschap te zijn die het nemen van definitieve antidumpingmaatregelen in de weg staan.Daarom wordt voorgesteld een definitief antidumpingrecht in te stellen op bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal van oorsprong uit Belarus, de Volksrepubliek China en Rusland, en de procedure betreffende hetzelfde product van oorsprong uit Bosnië-Herzegovina te beëindigen.b) Nieuwe onderzoeken bij het vervallen van de antidumpingmaatregelen betreffende bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal van oorsprong uit Oekraïne, Thailand en Turkije, en tussentijds nieuw onderzoek betreffende hetzelfde product van oorsprong uit Turkije.Het verzoek werd ingediend door het Defence Committee of the Welded Steel Tube Industry of the European Union namens producenten die samen een groot deel, in dit geval meer dan 50%, van de totale productie van het betrokken product in de Gemeenschap voor hun rekening nemen. Nadat de Commissie had vastgesteld dat er voldoende bewijsmateriaal was, heeft zij op 26 september 2007 de nieuwe onderzoeken geopend [2].Omdat het onderzoek heeft bevestigd dat voortzetting of herhaling van dumping en schade waarschijnlijk is, wordt, afgezien van Turkije, voorgesteld de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal van oorsprong uit Oekraïne en Thailand te handhaven.In het kader van het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Turkije heeft het Defence Committee of the Welded Steel Tube Industry of the European Union informatie verstrekt waaruit blijkt dat, wat de invoer van het betrokken product uit Turkije betreft, de hoogte van het ingestelde recht niet langer toereikend is om de schadelijke gevolgen van de dumping op te heffen; deze bleek namelijk aanzienlijk te zijn toegenomen.In het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Turkije werd geconcludeerd dat de in de vorige verordening vastgestelde rechten moeten worden verhoogd.c) Tussentijds nieuw onderzoek naar de antidumpingmaatregelen betreffende bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal dat uitsluitend dumping door de Oekraïense onderneming Interpipe Group betreftHet verzoek is ingediend door de Oekraïense onderneming Interpipe Group, die beweerde dat een vergelijking van de normale waarde, gebaseerd op haar eigen kosten of binnenlandse prijzen, met haar prijzen bij uitvoer naar een derde markt die vergelijkbaar is met de EU, tot een aanzienlijk lagere dumpingmarge zou leiden dan de marge waarvan bij de bestaande maatregelen is uitgegaan. Handhaving van de maatregelen op het huidige niveau is dus niet langer noodzakelijk om de gevolgen van dumping te neutraliseren.Nadat de Commissie had vastgesteld dat er voldoende bewijsmateriaal was, heeft zij op 24 januari 2008 het nieuwe onderzoek geopend [3].In het onderzoek werd geconcludeerd dat de in de vorige verordening vastgestelde hoogte van het recht moet worden aangepast.De lidstaten werden geraadpleegd tijdens de vergadering van het Antidumpingcomité van .... 2008. X lidstaten waren vóór de voorgestelde maatregelen, X waren tegen, X onthielden zich van stemming en X reageerden niet.De Raad wordt verzocht bijgevoegd voorstel voor een verordening, die uiterlijk op XX in het Publicatieblad van de Europese Unie moet worden gepubliceerd, goed te keuren. |

| RechtsgrondslagVerordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2117/2005 van de Raad van 21 december 2005. |

| SubsidiariteitsbeginselHet voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |

| EvenredigheidsbeginselHet voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. |

| De vorm van de maatregel wordt voorgeschreven in de basisverordening en laat geen ruimte voor nationale besluitvorming. |

| Beschrijving van de wijze waarop de financiële en administratieve lasten voor de Gemeenschap, de nationale, regionale en plaatselijke overheden, bedrijven en burgers zoveel mogelijk worden beperkt en hoe zij in verhouding staan tot het doel van het voorstel: niet van toepassing. |

| Keuze van instrumenten |

| Voorgesteld instrument: verordening. |

| Andere instrumenten zouden om de volgende reden ongeschikt zijn:de basisverordening voorziet niet in andere mogelijkheden. |

Gevolgen voor de begroting |

| Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. |

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal

- van oorsprong uit Belarus, de Volksrepubliek China en Rusland, naar aanleiding van een procedure krachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 384/96,

- van oorsprong uit Thailand, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen krachtens artikel 11, lid 2, van die verordening,

- van oorsprong uit Oekraïne, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen krachtens artikel 11, lid 2, en een tussentijds nieuw onderzoek krachtens artikel 11, lid 3, van die verordening,

- en tot beëindiging van de procedures betreffende hetzelfde product van oorsprong uit Bosnië-Herzegovina en Turkije

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap [4] (“de basisverordening”), en met name op artikel 9 en artikel 11, leden 2 en 3,

Gezien het voorstel dat de Commissie na overleg met het Raadgevend Comité heeft ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

1. Geldende maatregelen

(1) Bij Verordening (EG) nr. 1697/2002 heeft de Raad een definitief antidumpingrecht op bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal, van oorsprong uit onder meer Oekraïne, Thailand en Turkije ingesteld (“de geldende maatregelen”) [5].

2. Onderhavig onderzoek

2.1. Klacht

(2) Op 20 augustus 2007 werd door het Defence Committee of the Welded Steel Tube Industry of the European Union (“de klager”) een klacht ingediend namens producenten die samen een groot deel, in dit geval meer dan 50%, van de totale communautaire productie van bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal vertegenwoordigen.

(3) De klacht bevatte voldoende bewijsmateriaal inzake dumping van het betrokken product, van oorsprong uit Belarus, Bosnië-Herzegovina, de Volksrepubliek China (“China”) en Rusland, en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan, om, na overleg met het Raadgevend Comité, een procedure in te leiden.

2.2. Verzoeken om een nieuw onderzoek

(4) Op 25 juni 2007 werd door de klager, het Defence Committee of the Welded Steel Tube Industry of the European Union, een verzoek om een nieuw onderzoek ingediend op grond van artikel 11, leden 2 en 3, van de basisverordening. Dit verzoek werd ingediend namens producenten die samen een groot deel, in dit geval meer dan 50%, van de totale communautaire productie van bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal vertegenwoordigen.

(5) Het verzoek bevatte voldoende bewijsmateriaal om een nieuw onderzoek bij het vervallen van de antidumpingmaatregelen betreffende het betrokken product, van oorsprong uit Oekraïne, Thailand en Turkije, alsmede een tussentijds nieuw onderzoek naar de dumping en schade betreffende de invoer uit Turkije, te openen. Na raadpleging van het Raadgevend Comité heeft de Commissie overeenkomstig artikel 11, leden 2 en 3, van de basisverordening nieuwe onderzoeken geopend.

(6) Het verzoek bevatte voldoende bewijsmateriaal dat de invoer van het betrokken product uit Turkije omvangrijk is gebleven, zowel in absolute cijfers als wat het marktaandeel betreft. Bovendien werd in het verzoek gesteld dat de hoeveelheden en de prijzen van het uit dit land ingevoerde betrokken product naast andere gevolgen ook een ongunstig effect op het marktaandeel en het prijspeil van de bedrijfstak van de Gemeenschap hadden, wat leidde tot aanzienlijke nadelen voor de algemene prestaties en de financiële situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(7) Op 15 oktober 2007 werd door Interpipe Groep, een exporteur uit Oekraïne, een verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek krachtens artikel 11, lid 3, van de basisverordening ingediend. Het verzoek was beperkt tot het onderzoek naar dumping.

2.3. Opening van het onderzoek

(8) Op 26 september 2007 kondigde de Commissie met een bericht (“bericht 1”) in het Publicatieblad van de Europese Unie [6] aan dat een antidumpingprocedure krachtens artikel 5 van de basisverordening werd ingeleid betreffende de invoer van bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal van oorsprong uit Belarus, Bosnië-Herzegovina, de Volksrepubliek China en Rusland (“het antidumpingonderzoek”).

(9) Diezelfde dag kondigde zij eveneens met een bericht (“bericht 2”) in het Publicatieblad van de Europese Unie [7] aan dat op grond van artikel 11, leden 2 en 3, van de basisverordening een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen betreffende de invoer van bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal uit Oekraïne, Thailand en Turkije (“het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen”), alsmede een tussentijds nieuw onderzoek betreffende de invoer uit Turkije (“het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Turkije”), werden geopend.

(10) Op 24 januari 2008 maakte de Commissie met een bericht (“bericht 3”) in het Publicatieblad van de Europese Unie [8] bekend dat op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening een tussentijds nieuw onderzoek werd geopend naar de dumping door één exporteur van bepaalde gelaste buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal, van oorsprong uit Oekraïne, namelijk Interpipe Group (“het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Oekraïne”).

(11) Bovengenoemde onderzoeken zijn gecombineerd omdat zij kennelijk onderling verband met elkaar houden, in het bijzonder wat betreft de vaststelling van de schade en de waarschijnlijkheid van herhaling van schade. Uit het oogpunt van behoorlijk bestuur zijn zij in één verordening gecombineerd.

3. Partijen bij de procedure

(12) De diensten van de Commissie hebben de klager, de in de klacht en het verzoek genoemde communautaire producenten, alle andere bekende communautaire producenten, importeurs en handelaren, de bekende producenten/exporteurs in Belarus, Bosnië-Herzegovina, de Volksrepubliek China, Oekraïne, Rusland, Thailand en Turkije, alsmede de autoriteiten van de betrokken landen, officieel in kennis gesteld.

(13) De belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in de berichten vermelde termijnen hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord. Een aantal producenten/exporteurs en door de klager vertegenwoordigde communautaire producenten hebben hiervan gebruikgemaakt en hebben argumenten aangedragen waarmee tijdens het onderzoek rekening moest worden gehouden.

3.1. Steekproeven

(14) Omdat bij de onderzoeken veel producenten/exporteurs in bepaalde exporterende landen, communautaire producenten en importeurs betrokken zijn, is overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening het gebruik van steekproeftechnieken bij het antidumpingonderzoek, het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen en het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Turkije, als bedoeld in de overwegingen 8 en 9, waar mogelijk overwogen.

(15) Om de Commissie in staat te stellen te beslissen of een steekproef noodzakelijk is en, zo ja, deze samen te stellen, is de producenten/exporteurs en hun vertegenwoordigers, alsmede de communautaire producenten en importeurs verzocht zich kenbaar te maken en de in de berichten van inleiding vermelde informatie te verstrekken.

3.1.1. Steekproef van communautaire producenten

(16) Het steekproefformulier werd door 15 partijen (13 klagers en 2 producenten die de klacht steunden) beantwoord en 2 andere ondernemingen verleenden medewerking door een beknopte vragenlijst in te vullen. De mate van medewerking bedroeg ongeveer 95% van de communautaire productie.

(17) Na overleg met de klager is de steekproef, overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening, samengesteld op basis van de grootste representatieve verkoophoeveelheid. Dit leidde tot een steekproef van 9 ondernemingen. De in de steekproef opgenomen ondernemingen hadden tijdens het onderzoektijdvak (OT) een aandeel van 67% in de totale communautaire productie.

3.1.2. Steekproef van importeurs

(18) Op basis van de informatie waarover de Commissie beschikte, is contact opgenomen met ongeveer 140 importeurs. Van deze 140 verklaarden er 16 geen gelaste buizen uit de betrokken landen in te voeren en 3 niet meer in het betrokken product te handelen. 13 niet-verbonden importeurs beantwoordden de vragenlijst, maar slechts 2 gaven een volledig antwoord. De medewerkende niet-verbonden importeurs vertegenwoordigden minder dan 5% van de totale invoer, een zeer geringe mate van medewerking.

3.1.3. Steekproef van exporteurs

(19) Zoals in de berichten van inleiding is aangegeven, werd een steekproef overwogen voor de producenten/exporteurs in China, Rusland, Turkije, Oekraïne en Thailand. In onderstaande analyse per land wordt nader op de steekproefprocedures ingegaan.

4. Verificatie van ontvangen informatie

(20) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de vaststelling van dumping, schade en het belang van de Gemeenschap noodzakelijk achtte, ingewonnen en gecontroleerd. De ingediende informatie van de volgende ondernemingen is ter plaatse gecontroleerd:

a) communautaire producenten:

– Jäkl Karvina, Tsjechië (onderdeel van ArcelorMittal Group);

– ArcelorMittal Poland S.A., Polen (onderdeel van ArcelorMittal Group);

– Corus Tubes UK, Verenigd Koninkrijk;

– Corus Tubes bv, Nederland;

– Laminaciones Arregui S.L., Spanje;

– Ruukki Sverige AB, Zweden.

De overige 3 in de steekproef opgenomen ondernemingen zijn:

– Mittal Steel Iaşi, Roemenië;

– Arvedi Tubi Acciaio spa, Italië;

– Zelezarny Veseli a.s., Tsjechië (in dit geval vond een controle plaats op basis van een gedetailleerde analyse en vergelijking van het antwoord met verstrekte ondersteunende documentatie).

b) Niet-verbonden importeurs:

– Comercial de Tubos, Spanje;

– Anastel Ltd., Verenigd Koninkrijk.

c) Producenten/exporteurs en producenten in de Volksrepubliek China:

– Jinghua Steel Pipe Group:

– Hengshui Jinghua Steel Pipe Co. Ltd.;

– Tangshan Jinghua Steel Pipe Co. Ltd.;

– Laiwu Jinghua Steel Pipe Co. Ltd.;

– Jilin Jinghua Steel Pipe Co. Ltd.;

– Guangzhou Jinghua Steel Pipe Co. Ltd.;

– Chengdu Pengzhou Jinghua Steel Pipe Co. Ltd.;

– Zhejian Kingland Group:

– Zhejian Kingland Pipeline and Technologies Co. Ltd.;

– Kingland Group Co. Ltd.;

– Fubo Group:

– Shandong Fubo Group Co. Ltd.;

– Zibo Fubo Steel Pipes Factory Co. Ltd.;

– Weifang East Steel Pipe Co. Ltd.;

– Huludao Group:

– Huludao City Steel Pipe Industrial Co. Ltd.;

– Huludao Seven-Star Steel Pipe Group Co. Ltd.;

– Jiangsu Guoqiang Zinc-plating Industrial Co. Ltd.

d) Producenten/exporteurs in Rusland:

– TMK Group (Joint Stock Company Taganrog Metallurgical Works (Tagmet), Taganrog);

– OMK Group (Open Joint Stock Company Vyksa Steel Works (VMZ), Vyksa).

Van beide groepen werd alleen de producent met de grootste exporthoeveelheid naar de Gemeenschap gecontroleerd.

Verbonden handelaren in Rusland:

– CJSC Trade House TMK, Moskou, TMK Group;

– Closed Joint Stock Company United Metallurgical Company (UMC), Moskou, OMK Group;

– OMK Steel, LLC, Moskou, OMK Group.

Verbonden importeur:

– TMK Sinara Handel GmbH, Keulen, Duitsland, TMK Group.

Om ontwijking in de toekomst te voorkomen, zijn de dumpingmarges voor de groepen als geheel berekend.

e) Producent/exporteur in Thailand:

– Samchai Steel Industries Public Company Ltd., Samutsakorn, Thailand.

f) Producenten/exporteurs in Oekraïne:

– OJSC Interpipe Novomoskovsk Pipe Production Plant;

– OJSC Interpipe Nizhnedneprovsk Tube Rolling Plant.

In Oekraïne gevestigde verbonden handelaren/importeurs:

– Interpipe Ukraine LLC.

Buiten Oekraïne gevestigde verbonden handelaren/importeurs:

– Interpipe -M LLC;

– Interpipe Europe, S.A.

Om ontwijking in de toekomst te voorkomen, zijn de dumpingmarges voor de groepen als geheel berekend.

g) Producent/exporteur in Bosnië-Herzegovina:

– Unis Fabrika cijevi a.d., Derventa.

h) Marktdeelnemer in Belarus:

– Mogilev Metallurgical Works Joint Stock Company.

Niet-verbonden importeur en eigenaar van export:

– FB Stahlhandel GmbH.

i) Producenten/exporteurs in Turkije:

– Cayirova Boru Sanayi ve Ticaret AŞ [9];

– Yücel Boru ve Profil Endüstrisi AŞ;

– Noksel Çelik Boru Sanayi AŞ, Ankara;

– Erbosan Erciyas Boru Sanayii ve Ticaret AŞ, Kayseri;

– Borusan Mannesmann Boru Sanayi ve Ticaret AŞ, Istanboel;

– Toscelik Profil ve Sac Endustrisi AŞ, Iskenderun.

Om ontwijking in de toekomst te voorkomen, zijn de dumpingmarges voor de groepen als geheel berekend.

5. Onderzoektijdvak

(21) Het onderzoek naar de dumping en schade in het kader van het antidumpingonderzoek had betrekking op de periode van 1 juli 2006 tot en met 30 juni 2007 (“het onderzoektijdvak” of “OT”). Het onderzoek naar trends in het kader van de schadeanalyse had betrekking op de periode van 1 januari 2004 tot het eind van het OT (“de beoordelingsperiode”). Voor het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Turkije en het onderzoek bij het vervallen van de maatregelen werden hetzelfde OT en dezelfde beoordelingsperiode gebruikt.

(22) Het onderzoektijdvak voor het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Oekraïne omvatte het gehele kalenderjaar 2007 (“onderzoektijdvak Interpipe” of “OTI”).

6. Mededeling van feiten en overwegingen

(23) De Commissie heeft alle partijen in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was aan te bevelen:

– voor bepaalde landen definitieve antidumpingrechten in te stellen;

– de procedures betreffende Bosnië-Herzegovina en Turkije te beëindigen.

(24) De partijen konden hierover overeenkomstig de basisverordening binnen een bepaalde termijn opmerkingen maken.

(25) De mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de partijen werden onderzocht en waar nodig werden de definitieve bevindingen dienovereenkomstig gewijzigd.

B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

7. Betrokken product

(26) Het betrokken product betreft gelaste buizen en pijpen, van ijzer of niet-gelegeerd staal, met rond profiel, met een uitwendige diameter van niet meer dan 168,3 mm, met uitzondering van buizen en pijpen van de soort gebruikt voor olie- of gasleidingen of bij de olie- of gaswinning, precisiebuizen en buizen en pijpen die voorzien zijn van hulpstukken voor gas- of vloeistofleidingen voor gebruik in de burgerluchtvaart, van oorsprong uit Belarus, Bosnië-Herzegovina, de Volksrepubliek China, Oekraïne, Rusland, Thailand en Turkije. Het wordt doorgaans aangegeven onder de GN-codes ex 7306 30 41, ex 7306 30 49, ex 7306 30 72 en ex 7306 30 77.

(27) Gelaste buizen en pijpen kennen een groot aantal toepassingen en worden onder andere gebruikt als water-, stoom-, aardgas- en luchtleidingen, als leidingen voor andere vloeistoffen en gassen in afvoer-, verwarmings- en ventilatiesystemen, airconditioninginstallaties, automatische sproei-installaties en voor soortgelijke doeleinden. Ze worden vaak ook gebruikt in de bouw, bij de vervaardiging van dragende constructies, afrasteringen, afschermingen en steigers.

(28) De belangrijkste grondstoffen voor het betrokken product zijn warmgewalste coils die tot buizen worden gevormd. De gelaste buizen en pijpen kunnen vervolgens van een deklaag worden voorzien of gegalvaniseerd worden. Deze verdere behandelingen zijn bedoeld om de kwaliteit van het product te verbeteren. De buizen en pijpen worden gewoonlijk geleverd met gewone uiteinden maar ze kunnen ook afgeschuind zijn of voorzien zijn van uiteinden met schroefdraad, al dan niet met verbindingsstukken. Het betrokken product wordt in verschillende afmetingen vervaardigd al naar gelang de verschillende normen en classificaties. De diverse soorten van het product zijn in hoge mate onderling verwisselbaar wat het eindgebruik betreft en concurreren dus met elkaar. Derhalve wordt, net als bij vorige onderzoeken met betrekking tot hetzelfde product, geconcludeerd dat alle soorten van het betrokken product in het kader van het onderzoek als een enkel product moeten worden beschouwd.

(29) Voor het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen, het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Turkije en het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Oekraïne is het betrokken product hetzelfde als bij het oorspronkelijke en vorige onderzoek, als genoemd in overweging 1.

8. Soortgelijk product

(30) Het product dat in Belarus, Bosnië-Herzegovina, de Volksrepubliek China, Oekraïne, Rusland, Thailand en Turkije wordt geproduceerd en naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd, is in ieder opzicht gelijk aan het product dat op de binnenlandse markt van deze landen wordt verkocht en het product dat door de communautaire producenten wordt geproduceerd en op de communautaire markt wordt verkocht. Hetzelfde geldt voor het product dat wordt geproduceerd en naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd in vergelijking met het product dat wordt geproduceerd en wordt verkocht in de VS, die voor de Volksrepubliek China en Belarus als vergelijkbaar derde land met een markteconomie diende. Daarom worden al deze producten als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening beschouwd.

C. DUMPING

1. ALGEMENE METHODE

(31) De hieronder beschreven algemene methode is waar passend op alle producenten/exporteurs toegepast. In de daaropvolgende bevindingen betreffende de dumpingaspecten voor de betrokken landen worden daarom uitsluitend de aspecten beschreven die voor een bepaald exportland specifiek zijn.

2. NORMALE WAARDE

(32) Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de basisverordening is eerst voor elke medewerkende producent/exporteur nagegaan of zijn binnenlandse verkoop van gelaste buizen en pijpen representatief was, d.w.z. of de totale hoeveelheid van deze verkoop ten minste 5% bedroeg van zijn totale uitvoer naar de Gemeenschap.

(33) Vervolgens heeft de Commissie vastgesteld welke soorten gelaste buizen en pijpen die op de binnenlandse markt werden verkocht identiek of rechtstreeks vergelijkbaar waren met de naar de Gemeenschap uitgevoerde soorten. Op basis van dit onderzoek achtte de Commissie de op de binnenlandse markt verkochte productsoorten en de uitgevoerde soorten rechtstreeks vergelijkbaar, aangezien zij dezelfde oorsprong, omvang (buitendiameter), wanddikte, buitenafwerking en eindafwerking hadden.

(34) Voor elke op de binnenlandse markt verkochte soort die rechtstreeks vergelijkbaar was met de soorten gelaste buizen en pijpen die naar de Gemeenschap waren uitgevoerd, werd nagegaan of de binnenlandse verkoop voldoende representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop van een bepaalde soort gelaste buizen en pijpen werd voldoende representatief geacht wanneer de totale op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid van die soort in het onderzoektijdvak ten minste 5% bedroeg van de totale naar de Gemeenschap uitgevoerde hoeveelheid van de vergelijkbare soort.

(35) Ook werd onderzocht of de binnenlandse verkoop van elke soort gelaste buis kon worden geacht te hebben plaatsgevonden in het kader van normale handelstransacties in de zin van artikel 2, lid 4, van de basisverordening. Hiertoe werd voor elke producent/exporteur in het betrokken land vastgesteld wat in het onderzoektijdvak het aandeel van de winstgevende verkoop van elke uitgevoerde soort van het betrokken product aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt was geweest.

a) Voor productsoorten waarvan meer dan 80% van de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid was verkocht tegen een prijs die niet lager was dan de kostprijs, d.w.z. waarvoor de gemiddelde verkoopprijs van de productsoort gelijk was aan of hoger was dan de gemiddelde productiekosten voor de productsoort, werd de normale waarde berekend als de gemiddelde prijs van de hele binnenlandse verkoop van de productsoort, ongeacht of die winstgevend was of niet.

b) Voor productsoorten waarvan minstens 10% maar niet meer dan 80% van de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid was verkocht tegen een prijs die niet lager was dan de kostprijs, werd de normale waarde berekend door het gewogen gemiddelde te nemen van de verkoopprijzen van de transacties die hadden plaatsgevonden tegen prijzen die gelijk waren aan of hoger waren dan de kostprijs van die productsoort.

c) Voor productsoorten waarvan minder dan 10% van de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid was verkocht tegen een prijs die niet lager was dan de kostprijs, werd ervan uitgegaan dat deze niet in het kader van normale handelstransacties waren verkocht en moest de normale waarde worden berekend overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening.

(36) Voor productsoorten waarvoor geen binnenlandse verkoop in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden, werd nagegaan of de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de basisverordening op basis van de binnenlandse prijzen van andere producenten kon worden vastgesteld. Indien geen betrouwbare binnenlandse prijzen van andere producenten beschikbaar waren, werd de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening door berekening vastgesteld.

(37) Bij de berekening van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening werden de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (“VAA-kosten”) en de winst overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening gebaseerd op feitelijke gegevens over de productie en verkoop van het soortgelijke product in het kader van normale handelstransacties door de betrokken producent/exporteur.

3. UITVOERPRIJS

(38) In alle gevallen waarin het betrokken product naar onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap was uitgevoerd, werd de uitvoerprijs vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening, d.w.z. aan de hand van de werkelijk betaalde of te betalen prijs.

(39) Wanneer de uitvoer via een verbonden importeur had plaatsgevonden en niet betrouwbaar werd geacht, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening berekend aan de hand van de prijs waartegen de ingevoerde producten voor het eerst aan een onafhankelijke afnemer waren doorverkocht, naar behoren gecorrigeerd voor alle kosten tussen invoer en wederverkoop en voor een redelijke marge voor de VAA-kosten en de winst. Hierbij werd gebruikgemaakt van de eigen VAA-kosten van de verbonden importeur. De winstmarge werd vastgesteld op basis van door medewerkende niet-verbonden importeurs verstrekte informatie.

(40) Wanneer geen uitvoerprijs voorhanden was, en dus ook geen wederverkoop van ingevoerde producten, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening op een redelijke grondslag samengesteld.

4. VERGELIJKING

(41) De normale waarde en de uitvoerprijzen voor vergelijkbare productsoorten werden vergeleken af fabriek. Om een billijke vergelijking te kunnen maken, werden overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening correcties toegepast om rekening te houden met verschillen die van invloed waren op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Correcties werden toegestaan in alle gevallen waarin deze redelijk en nauwkeurig bleken te zijn en met bewijsmateriaal waren gestaafd.

5. DUMPINGMARGE VOOR DE ONDERZOCHTE ONDERNEMINGEN

(42) In het algemeen werd de dumpingmarge voor elke producent/exporteur overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening vastgesteld door per productsoort de gewogen gemiddelde normale waarde met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs te vergelijken.

(43) Voor groepen van verschillende, onderling verbonden ondernemingen werd conform de gebruikelijke werkwijze van de Commissie één gemeenschappelijke dumpingmarge vastgesteld om ontwijking van de maatregelen te voorkomen.

6. RESIDUELE DUMPINGMARGE

(44) Voor niet-medewerkende ondernemingen werd overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening op basis van de beschikbare gegevens een residuele dumpingmarge vastgesteld.

(45) Met het oog op de vaststelling van de residuele dumpingmarge werd eerst de mate van medewerking vastgesteld. De mate van medewerking werd hoog geacht wanneer de exporthoeveelheid van de medewerkende producenten/exporteurs ongeveer overeenkwam met de cijfers van Eurostat voor het betrokken land en er geen reden was om aan te nemen dat er producenten/exporteurs waren die geen medewerking verleenden. In dergelijke gevallen werd de residuele dumpingmarge vastgesteld op het niveau van de medewerkende onderneming met de hoogste dumpingmarge teneinde de doeltreffendheid van de eventuele maatregelen te waarborgen.

(46) In het algemeen werd bij een geringe mate van medewerking de residuele dumpingmarge vastgesteld op de hoogste marge die was vastgesteld voor een representatief model voor een andere medewerkende producent. Deze aanpak werd ook nodig geacht om te voorkomen dat niet-medewerking werd beloond.

7. BOSNIË-HERZEGOVINA

7.1. Algemene opmerkingen

(47) De invoer uit Bosnië-Herzegovina bedroeg in het OT 33 kiloton (kt) en had een marktaandeel van ongeveer 2,5%. De grootste producent/exporteur had een aandeel van meer dan 90% in de totale productie in Bosnië-Herzegovina (bestemd voor de binnenlandse markt en voor uitvoer). Deze onderneming verleende medewerking aan het onderzoek en beantwoordde de vragenlijst.

7.2. Normale waarde

(48) De totale omvang van de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product was representatief, zoals gedefinieerd in overweging 32. De normale waarde werd volgens de hierboven beschreven algemene methode gebaseerd op de in het kader van normale handelstransacties door onafhankelijke afnemers in Bosnië-Herzegovina betaalde of te betalen prijs, of zo nodig berekend.

7.3. Uitvoerprijs

(49) In alle gevallen werd het betrokken product verkocht aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap. De uitvoerprijs werd derhalve overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening gebaseerd op de door niet-verbonden afnemers in de Gemeenschap betaalde of te betalen prijs.

(50) De exporteur betwistte de hoogte van de door de klager aangevoerde vervoerskosten. Bij de controle ter plaatse kon hij inderdaad aantonen dat deze kosten lager waren.

7.4. Vergelijking

(51) De normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken af fabriek. Om een billijke vergelijking te waarborgen, werd overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening door middel van correcties rekening gehouden met verschillen die de vergelijkbaarheid van de prijzen beïnvloedden. Na de mededeling van feiten en overwegingen maakte een belanghebbende bezwaar tegen de correcties voor verschillen in fysieke kenmerken die de Commissie zou hebben toegepast. Bij de berekening van de dumpingmarge voor de enige producent/exporteur in Bosnië-Herzegovina werden dergelijke correcties echter niet gerechtvaardigd geacht en ook niet toegepast.

7.5. Dumpingmarge

(52) Vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs leverde een dumpingmarge van 0,7% op.

(53) Omdat de dumpingmarge minimaal, dat wil zeggen minder dan 2%, is, moet de procedure tegen Bosnië-Herzegovina overeenkomstig artikel 9, lid 3, van de basisverordening worden beëindigd zonder maatregelen in te stellen. De aard en de gevolgen van de invoer uit dit land komen aan de orde in het gedeelte betreffende schade, onder “andere factoren”.

8. VOLKSREPUBLIEK CHINA (CHINA)

8.1. Algemene opmerkingen

(54) Volgens de gegevens van Eurostat (alle GN-codes) is de invoer uit China de afgelopen jaren sterk toegenomen, van 22 kt in 2004 naar 111 kt in 2006 (180 kt in het OT). Daardoor is China veruit de grootste exporteur naar de communautaire markt, met een marktaandeel dat tussen 2004 en het OT van 1,8 naar meer dan 13,8% is gestegen. De medewerkende producenten hebben zelfs een nog hogere exporthoeveelheid opgegeven, namelijk 233 kt. Zes in de steekproef opgenomen ondernemingen gaven samen 219 kt op. Deze discrepantie betekent in de eerste plaats dat China een nog belangrijkere positie en een nog groter aandeel op de communautaire markt heeft verworven dan eerst werd gedacht.

(55) Bovendien kan het verschil tussen de door Eurostat en de medewerkende producenten gerapporteerde hoeveelheden wijzen op onjuiste douaneaangifte voor het betrokken product. Dit stemt overeen met de bewering van de bedrijfstak van de Gemeenschap dat onjuiste aangifte voor het betrokken product wordt gedaan. Uit het onderzoek als geheel is gebleken dat marktdeelnemers mogelijk onder één factuur verschillende soorten buizen verkopen (waarvan een deel tot het betrokken product behoort). Daarom valt niet uit te sluiten dat, afhankelijk van de al dan niet duidelijke vermelding van deze verschillen op de factuur, van deze situatie gebruik wordt gemaakt om onjuiste aangifte van het betrokken product te doen onder andere codes dan die van het betrokken product.

8.2. Behandeling als marktgerichte onderneming (BMO)

(56) Krachtens artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening moet bij antidumpingonderzoeken naar producten van oorsprong uit China de normale waarde voor producenten die aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening voldoen, overeenkomstig de leden 1 tot en met 6 van dat artikel worden vastgesteld.

(57) Gemakshalve worden de BMO-criteria hieronder nog eens kort samengevat:

1. besluiten van ondernemingen en de door hen gemaakte kosten zijn een reactie op marktomstandigheden, zonder staatsinmenging;

2. de boekhouding wordt door een onafhankelijke instantie in overeenstemming met de internationale standaarden voor jaarrekeningen gecontroleerd en bestrijkt alle terreinen;

3. er zijn geen verstoringen van betekenis die nog voortvloeien uit het vroegere systeem zonder markteconomie;

4. faillissements- en eigendomswetten bieden rechtszekerheid en stabiliteit;

5. munteenheden worden tegen de marktkoers omgerekend.

(58) Na de opening van dit onderzoek is een steekproef geselecteerd van zes Chinese producenten/groepen van producenten (“entiteiten”) die alle overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening om een BMO hadden gevraagd en het desbetreffende aanvraagformulier op tijd hadden teruggestuurd. Naar aanleiding van deze verzoeken hebben controles ter plaatse bij deze ondernemingen plaatsgevonden. Het behoort tot de vaste praktijk van de Commissie om na te gaan of een groep verbonden ondernemingen in haar geheel aan de voorwaarden voor een BMO voldoet. Daarom is ingeval een dochtermaatschappij of een andere met de indiener van het verzoek verbonden onderneming een producent en/of exporteur van en/of handelaar in het betrokken product is, deze onderneming verzocht een afzonderlijk BMO-aanvraagformulier in te vullen.

(59) Naar aanleiding van de controles ter plaatse bij de zes in de steekproef opgenomen entiteiten is besloten al hun BMO-aanvragen af te wijzen. Geen van de entiteiten voldeed namelijk aan de criteria 1, 2 en 3 (zie onderstaande analyse). Alle entiteiten bleken wel aan de criteria 4 en 5 te voldoen. De faillissements- en eigendomswetten bieden dus stabiliteit en rechtszekerheid en de munteenheden worden tegen de marktkoers omgerekend.

Criterium 1: besluiten van ondernemingen zijn een reactie op marktsignalen, zonder staatsinmenging van betekenis, en kosten weerspiegelen de marktprijzen

(60) De documentatie van de ondernemingen was veelal onbetrouwbaar. Sommige ondernemingen dienden verschillende versies van hetzelfde document in (bv. gecorrigeerde bedrijfsvergunningen, twee afwijkende versies van de statuten met verschillende aandeelhouders, nooit ondertekende statuten). De lokale autoriteiten accepteerden niet alleen dergelijke situaties, maar verleenden zelfs hiermee overeenkomende certificaten en documenten zonder enige onderbouwing. Door dergelijke onbetrouwbare documenten is de juridische positie van de ondernemingen onzeker en lijken zij nog steeds onder staatsinvloed te staan.

(61) In sommige andere gevallen bestond onduidelijkheid over de bedrijfsvergunning. In één geval werd in eerste instantie een bedrijfsvergunning zonder begin- of einddatum verstrekt. Later kwam men met een versie die slechts een einddatum bevatte. Bijgevolg moet de betrouwbaarheid van de geproduceerde documenten in het algemeen in twijfel worden getrokken.

(62) Na de bekendmaking van de bevindingen van de Commissie beweerden de ondernemingen over het algemeen dat zij in particuliere handen waren. Deze beweringen ten spijt, werd ook staatsinmenging vastgesteld in ondernemingen die geen of slechts ten dele staatseigendom waren. Zoals hierboven is uitgelegd, is om andere redenen geconcludeerd dat er al met al een aanzienlijke staatsinmenging was.

(63) De ontvangen opmerkingen hebben niet geleid tot aanpassing van de bevindingen van de Commissie. Geconcludeerd werd dat de ondernemingen aan aanzienlijke staatsinmenging waren blootgesteld.

Criterium 2: Bedrijven beschikken over een door een onafhankelijke instantie gecontroleerde, duidelijke boekhouding

(64) In de boekhouding van de onderzochte ondernemingen werden verschillende onregelmatigheden geconstateerd. Geen van de entiteiten beschikte over een coherente boekhouding.

(65) Enkele onregelmatigheden betroffen bijvoorbeeld de wijze waarop ondernemingen hun maatschappelijk kapitaal hadden verhoogd (zonder dat er feitelijke investeringen plaatsvonden). In sommige gevallen was de waarde van het actieve vermogen van de onderneming nooit gestort of in natura ter beschikking gesteld. Ook is vastgesteld dat niet-inbare vorderingen niet volgens de internationale standaarden voor jaarrekeningen werden geboekt. In de jaarrekeningen van enkele bedrijven kwam het maatschappelijk kapitaal niet overeen met dat in andere documenten, zoals de statuten of de bedrijfsvergunning. Ook werden onregelmatigheden aangetroffen bij de afschrijving (sommige ondernemingen schreven bepaalde activa niet meer af) en de landgebruiksrechten, die niet volgens de regels in de boekhouding werden opgenomen.

(66) Enkele entiteiten voerden aan dat de onregelmatigheden in de boekhouding niet zo zwaar hadden moeten wegen voor de BMO-beslissing. Volgens hen vertoonde de boekhouding weliswaar vele tekortkomingen, maar waren die onvoldoende om alleen op basis daarvan te concluderen dat niet aan criterium 2 werd voldaan. Zoals echter in de vorige alinea’s is uitgelegd, gaat het hier niet om lichte tekortkomingen, dus zelfs als men ervan uitgaat dat met lichte tekortkomingen in de boekhouding toch aan criterium 2 kan worden voldaan, gaat dat argument in dit geval niet op.

(67) In enkele gevallen werd ook aangevoerd dat de boekhouding door externe, dus onafhankelijke, accountants werd gecontroleerd. Aangezien de accountants echter op geen van de in het onderzoek vastgestelde problemen hadden gewezen, voldeden zij niet aan de internationale standaarden voor jaarrekeningen. De betrokken entiteiten hebben bijgevolg niet kunnen aantonen dat zij over een duidelijke, door een onafhankelijke instantie in overeenstemming met de internationale standaarden gecontroleerde basisboekhouding beschikten.

Criterium 3: Er zijn geen verstoringen die voortvloeien uit het vroegere systeem zonder markteconomie

(68) Ook in verband met landgebruikscontracten waren er onregelmatigheden. In veel gevallen kon geen bewijs van de betaling van landgebruiksrechten worden overgelegd; omdat land staatseigendom is, betekent dit dat deze entiteiten aan aanzienlijke staatsinmenging blootgesteld waren. Sommige entiteiten konden geen betrouwbare bewijsstukken van de aankoop en overdracht van aandelen tonen. In sommige gevallen was de herwaardering van activa kennelijk willekeurig. De onregelmatigheden van het privatiseringsproces stellen alle daaropvolgende overdrachten van aandelen in een schimmig daglicht en lijken de lokale autoriteiten invloed te geven op de transacties van enkele ondernemingen.

(69) Daardoor hebben onregelmatigheden bij het privatiseringsproces nog altijd gevolgen voor de huidige situatie en transacties van de ondernemingen, aangezien de productiekosten en de waarde van de activa beïnvloed worden door verstoringen van betekenis die nog voortvloeien uit het vroegere systeem zonder markteconomie.

(70) Het Raadgevend Comité werd geraadpleegd en de direct betrokken partijen werden dienovereenkomstig ingelicht. De bedrijfstak van de Gemeenschap werd in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken, maar er werden geen opmerkingen over de BMO-status ontvangen.

(71) Wel ontving de Commissie opmerkingen van de BMO-aanvragers. Deze opmerkingen zijn hetzij in bovenstaande analyse verwerkt, hetzij in een individueel antwoord aan de betrokken exporteur aan de orde gekomen. Geen van de ontvangen opmerkingen heeft echter geleid tot aanpassing van de bevindingen inzake de behandeling als marktgerichte onderneming.

8.3. Individuele behandeling (IB)

(72) Ingevolge artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening moet voor landen waarop dat artikel van toepassing is, een voor het gehele land geldend recht worden vastgesteld, maar kunnen ondernemingen die kunnen aantonen dat ze aan de criteria van artikel 9, lid 5, van de basisverordening voldoen, daarvan worden uitgezonderd.

(73) De aard van de bij alle ondernemingen vastgestelde staatsinmenging beïnvloedt hun activiteit als geheel. Daarom kan niet worden uitgesloten dat ook de vaststelling van de uitvoerprijzen en -hoeveelheden, alsook de vaststelling van de verkoopvoorwaarden en andere, daarmee verband houdende aspecten van hun uitvoer hierdoor beïnvloed worden.

(74) Bovendien wordt erop gewezen dat de zes onderzochte entiteiten bijna de gehele uitvoer naar de Gemeenschap vertegenwoordigden. Gezien deze concentratie, het betrekkelijk kleine aantal marktdeelnemers en de aanzienlijke mate van staatsinmenging in alle onderzochte entiteiten kan niet worden uitgesloten dat de staatsinmenging zal worden aangewend om de maatregelen te ontwijken indien voor individuele exporteurs een ander recht wordt vastgesteld.

(75) De ondernemingen hebben bijgevolg niet kunnen aantonen dat zij aan de criteria b) en e) in artikel 9, lid 5, van de basisverordening voldeden.

8.4. Vaststelling van de normale waarde voor alle producenten/exporteurs aan wie geen BMO is toegekend

8.4.1. Referentieland

(76) Overeenkomstig artikel 2, lid 7, van de basisverordening werd de normale waarde voor ondernemingen waaraan geen BMO kon worden toegekend, vastgesteld op grond van de prijzen of berekende waarde in een referentieland.

(77) In bericht 1 meldde de Commissie voornemens te zijn om de VS als geschikt referentieland voor de vaststelling van de normale waarde voor China en Belarus te gebruiken, en belanghebbenden werd verzocht hun reacties mede te delen. Eén belanghebbende heeft bezwaar tegen dit voorstel gemaakt en gaf aan Turkije hiervoor geschikter te achten, omdat volgens artikel 2, lid 7, van de basisverordening in voorkomend geval gebruik moet worden gemaakt van een derde land met een markteconomie dat bij hetzelfde onderzoek betrokken is. Bovendien werd opgemerkt dat Turkije in het oorspronkelijke onderzoek als referentieland voor Oekraïne was gebruikt.

(78) De instellingen bleven echter bij hun standpunt dat de VS voor het onderhavige nieuwe onderzoek om de hieronder gegeven redenen een geschikter referentieland was.

(79) Ten eerste erkennen de communautaire instellingen in principe dat het logisch is om in een herzieningsonderzoek van hetzelfde referentieland uit te gaan als in het oorspronkelijke onderzoek (hoewel er geldige redenen kunnen zijn om in het herzieningsonderzoek een ander referentieland te kiezen). Voor China en Belarus betreft deze verordening echter geen herzieningsonderzoek, maar een geheel nieuw onderzoek. Daarom zijn dergelijke overwegingen niet relevant. Bovendien werden, zoals elders in deze verordening wordt uiteengezet, de Turkse ondernemingen waarvoor in het oorspronkelijke onderzoek een nulrecht werd vastgesteld, op grond van het rapport van het WTO-orgaan voor geschillenbeslechting over rundvlees en rijst uit Mexico [10] geacht niet in deze procedure te zijn betrokken. Daarom hebben de instellingen geen volledig beeld van de normale waarde op de Turkse markt. Bovendien lijken er bepaalde verstoringen op de Turkse markt te bestaan. In het bijzonder was het marktaandeel van de invoer in Turkije zeer laag (3,3%), terwijl dit in de VS 39% bedroeg. Een dergelijke geringe invoer kan wijzen op een belemmering van de internationale mededinging op de Turkse markt, ondanks het feit dat er in Turkije ongeveer 15 bekende producenten zijn.

(80) Anderzijds is de VS een grote markt voor gelaste buizen in het algemeen, en voor het betrokken product in het bijzonder, die qua omvang vergelijkbaar is met de Gemeenschap. Er lijkt een aanzienlijke concurrentie te heersen. Er zijn meer dan 15 met elkaar concurrerende binnenlandse producenten, waarvan de binnenlandse verkoop aanzienlijk is in vergelijking met de Chinese uitvoer naar de Gemeenschap.

(81) Bovendien vindt in de VS een aanzienlijke invoer uit derde landen plaats, ofschoon er tijdens het OT antidumpingmaatregelen tegen verschillende landen van kracht waren (Taiwan, Mexico, Turkije, Thailand, Brazilië, India en Korea). Tijdens het OT bedroeg de invoer naar schatting ruim een derde van het verbruik in de VS en was ongeveer drie kwart van de ingevoerde hoeveelheid van oorsprong uit landen waarvoor een douanerecht van 0% en geen antidumpingrechten golden. Tijdens het OT deden de autoriteiten van de VS in feite onderzoek naar de Chinese uitvoer om na te gaan of er schade veroorzakende dumpingpraktijken plaatsvonden en als gevolg hiervan zijn in januari 2008 maatregelen ingesteld (die in april 2008 zijn aangepast en variëren van 69,2 tot 85,55%) [11]. Deze maatregelen hebben dus geen merkbaar effect op bovengenoemde analyse, maar wijzen er wel op dat het zeer goed mogelijk is dat de prijsniveaus in de VS tijdens het OT kunstmatig werden gedrukt of negatief werden beïnvloed als gevolg van de Chinese invoer met dumping.

(82) Bovendien zijn het productieproces en de toegang tot grondstoffen in de VS en in China vergelijkbaar en lijkt China geen merkbaar natuurlijk voordeel te hebben bij de productie en verkoop van het betrokken product.

(83) Aan de hand van deze vergelijking van Turkije en de VS is geconcludeerd dat de VS voor China en Belarus een geschikter referentieland is.

(84) Aan alle bekende producenten in de VS zijn vragenlijsten gestuurd. De Commissie heeft een antwoord ontvangen van een belangrijke producent. Zowel de productie als de binnenlandse verkoop van de medewerkende producent was representatief voor de vaststelling van de normale waarde.

8.4.2. Vaststelling van de normale waarde in het referentieland

(85) Nadat de VS als referentieland was gekozen, is de normale waarde krachtens artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening vastgesteld op basis van de van de medewerkende producent in het referentieland ontvangen informatie, d.w.z. op basis van de betaalde of te betalen prijzen, overeenkomstig de in de overwegingen 32 tot en met 37 beschreven methode.

(86) De binnenlandse verkoop van de producent van het soortgelijke product werd representatief geacht in vergelijking met de uitvoer van het betrokken product door de producenten/exporteurs in China naar de Gemeenschap. Bovendien werd geoordeeld dat deze binnenlandse verkoop in het kader van normale handelstransacties plaatsvond.

8.5. Uitvoerprijs

(87) Bij rechtstreekse uitvoer naar onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening vastgesteld op grond van de werkelijk betaalde of te betalen prijs voor het betrokken product.

(88) Bij uitvoer naar de Gemeenschap via niet-verbonden handelsondernemingen, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening vastgesteld op grond van de prijs van het product bij de verkoop door de betrokken producent aan de handelsondernemingen (niet-verbonden afnemers) met het oog op uitvoer.

8.6. Vergelijking

(89) De normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken af fabriek. Om een billijke vergelijking te kunnen maken, werden overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening correcties toegepast om rekening te houden met verschillen die van invloed waren op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Wanneer dat gerechtvaardigd was, werden passende correcties toegepast voor vervoer en verzekering, krediet, commissies en bankkosten. Ook werden, waar nodig, correcties toegepast voor fysieke verschillen.

8.7. Vaststelling van dumping

(90) Voor de berekening van de voor het hele land en voor alle exporteurs in China geldende dumpingmarge heeft de Commissie eerst de mate van medewerking vastgesteld. De aan de hand van Eurostat-gegevens berekende totale invoer van het betrokken product van oorsprong uit China werd vergeleken met de exporthoeveelheid die de Chinese exporteurs in hun antwoorden op de vragenlijsten hadden vermeld. Zoals is aangegeven in overweging 54, was er een discrepantie tussen de door Eurostat gerapporteerde uitvoer (180 kt) en de hoeveelheid die de producenten/exporteurs in hun antwoorden op de vragenlijst hebben opgegeven (216 kt). Op grond hiervan werd vastgesteld dat de mate van medewerking zeer groot was.

(91) Daarom werd de dumpingmarge als volgt berekend. De uitvoerprijs werd berekend aan de hand van de uitvoerige informatie van de medewerkende exporteurs in hun antwoorden op de vragenlijst, behalve voor één entiteit, die een onvolledig antwoord gaf, waardoor de fysieke kenmerken van de producten niet konden worden vergeleken. De uitvoerprijs werd vergeleken met de vastgestelde normale waarde in het referentieland.

(92) De dumpingmarge voor het hele land werd vastgesteld op 130,8% van de cif-prijs, grens Gemeenschap.

9. BELARUS

9.1. Algemene opmerkingen

(93) Overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening wordt Belarus niet als land met een markteconomie beschouwd. Daarom werd de normale waarde voor de uitvoer van Belarus naar de Gemeenschap vastgesteld op basis van gegevens die verkregen zijn van een producent in een derde land met een markteconomie.

(94) Tijdens het OT bedroeg de invoer uit Belarus ongeveer 29 kt, hetgeen overeenkomt met een marktaandeel van zo’n 2,3%. De enige bekende fabrikant in Belarus verleende medewerking aan het onderzoek en beantwoordde de vragenlijst. Deze fabrikant werkt op basis van een gebruiksovereenkomst (“tolling agreement”) met twee importeurs in Duitsland en Zwitserland. Alleen de in de EU gevestigde importeur verleende medewerking aan het onderzoek.

(95) De gebruiksovereenkomst houdt in dat de Duitse importeur, een entiteit die onafhankelijk is van de fabrikant in Belarus, hem grondstoffen levert en alle kosten van de invoer in Belarus (vervoer, laden en lossen, verzekering) voor zijn rekening neemt. Vervolgens betaalt hij een gebruiksvergoeding (“tolling fee”) en neemt hij de kosten van het vervoer van Belarus naar de EU, alsmede de daarmee gemoeide kosten voor het laden en lossen en verzekeringen, voor zijn rekening. Gedurende het fabricageproces blijft de Duitse importeur eigenaar van het betrokken product dat uit Belarus wordt uitgevoerd. Omdat er vanwege de gebruiksovereenkomst geen werkelijke uitvoerprijs is, moest deze door berekening worden vastgesteld.

(96) De totale invoer van het betrokken product van oorsprong uit Belarus zoals berekend op basis van Eurostat-gegevens (aan de hand van de GN-codes ex 7306 30 41, ex 7306 30 49, ex 7306 30 72 en ex 7306 30 77) werd daartoe vergeleken met de exporthoeveelheid die de medewerkende fabrikant en de genoemde Duitse marktdeelnemer in hun antwoorden op de vragenlijst hebben opgegeven. Aan de hand hiervan werd vastgesteld dat de mate van medewerking gering was, namelijk 30% van de totale uitvoer uit Belarus naar de Gemeenschap.

(97) Er werd geen verzoek om individuele behandeling overeenkomstig artikel 9, lid 5, van de basisverordening ingediend.

9.2. Normale waarde

(98) De normale waarde werd overeenkomstig artikel 2, lid 7, van de basisverordening vastgesteld op basis van de prijzen of berekende waarde in een referentieland.

9.2.1. Referentieland

(99) Zoals in het gedeelte betreffende China is aangegeven, is in bericht 1 de VS genoemd als geschikt referentieland voor de vaststelling van de normale waarde voor Belarus en China. De belangrijkste redenen die aan deze keuze ten grondslag lagen, zijn in de analyse voor China vermeld en gelden ook voor Belarus. Twee partijen maakten bezwaar tegen de keuze van de VS als referentieland en stelden in plaats daarvan Turkije voor. De belangrijkste redenen waarom de Commissie de voorkeur heeft gegeven aan de VS boven Turkije zijn vermeld in de overwegingen 76 tot en met 84.

(100) De normale waarde is bijgevolg bepaald volgens de in de overwegingen 32 tot en met 37 beschreven methode.

9.3. Uitvoerprijs

(101) De door de Duitse importeur verstrekte gegevens betroffen slechts een deel van de producten van oorsprong uit Belarus die naar de Gemeenschap worden uitgevoerd. Over het andere, zeer aanzienlijke deel van deze invoer werden geen gegevens verstrekt. Voor dit deel moest daarom overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening gebruik worden gemaakt van de beste gegevens die beschikbaar waren.

(102) Er werden twee belangrijke informatiebronnen geanalyseerd. De gegevens van Eurostat werden ongeschikt geacht. Ten eerste omvatten zij transacties in het kader van de gebruiksovereenkomst met de Duitse marktdeelnemer, waarvoor er geen uitvoerprijs was. Ten tweede omvatten zij ook transacties in het kader van de gebruiksovereenkomst met de Zwitserse onderneming die geen medewerking verleende. Bovendien moet erop worden gewezen dat de Oekraïense onderneming waarop het tussentijdse nieuwe onderzoek voor Oekraïne gericht is, volgens bepaalde partijen, alsook volgens de website van Interpipe Group, met zowel de Zwitserse als de Belarussische onderneming verbonden is. Aangezien de Zwitserse onderneming geen medewerking verleende, konden geen uitvoerprijzen voor haar transacties worden vastgesteld.

(103) Anderzijds waren er wel gedetailleerde gegevens per productsoort beschikbaar over de transacties met de genoemde Duitse marktdeelnemer, met inbegrip van zijn kosten en uitgaven. Op grond hiervan kon de onderzoekende autoriteit de uitvoerprijs per productsoort vaststellen, zoals hieronder wordt uiteengezet. Dit werd dan ook beschouwd als de beste informatie die de Commissie ter beschikking stond.

(104) De uitvoerprijs werd berekend op basis van de prijs van het betrokken product bij verkoop aan de eerste onafhankelijke afnemer van de medewerkende Duitse importeur. In dit specifieke geval moesten vanwege de gebruiksovereenkomst enkele correcties worden toegepast om een betrouwbare uitvoerprijs grens Gemeenschap vast te stellen. Er werd gecorrigeerd voor alle kosten die gemaakt werden tussen de grens van de Gemeenschap en de eerste onafhankelijke afnemer van de Duitse importeur. Het ging hierbij om de VAA-kosten en winst van de Duitse importeur, alsmede om vervoers-, verzekerings- en douanekosten binnen de Gemeenschap.

9.4. Vergelijking

(105) De normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken af fabriek. Om een billijke vergelijking te kunnen maken, werd overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening een correctie toegepast om rekening te houden met verschillen die van invloed waren op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Er werden passende correcties toegepast voor fysieke kenmerken, vervoer, verzekeringskosten en douanekosten in alle gevallen waarin verzoeken daartoe gerechtvaardigd en accuraat werden bevonden en met gecontroleerd bewijsmateriaal werden gestaafd.

9.5. Vaststelling van dumping

(106) Op deze grondslag werd de dumpingmarge voor het hele land vastgesteld op 92,4% van de cif-prijs, grens Gemeenschap.

10. RUSLAND

10.1. Algemene opmerkingen

(107) De invoer uit Rusland bedroeg in het OT ongeveer 36 kt, hetgeen overeenkomt met een marktaandeel van 3,3%.

(108) Vanwege het kennelijk grote aantal producenten/exporteurs werd in eerste instantie een steekproef samengesteld. In dat verband werd vier groepen verzocht de vragenlijst van de Commissie te beantwoorden, maar slechts twee groepen voldeden aan dat verzoek, waardoor een steekproef niet meer nodig was.

10.2. Normale waarde

(109) De binnenlandse verkoop van het betrokken product door beide producenten/exporteurs was representatief, zoals gedefinieerd in overweging 32. De normale waarde werd volgens de in de overwegingen 33 e.v. beschreven methode gebaseerd op de in het kader van normale handelstransacties door onafhankelijke afnemers in de Russische Federatie betaalde of te betalen prijs.

(110) Voor de fabricagekosten, en in het bijzonder de gaskosten, werd onderzocht of de door de producenten/exporteurs betaalde gasprijzen een redelijk beeld gaven van de aan de gasproductie en -distributie verbonden kosten.

(111) De door de producenten/exporteurs betaalde binnenlandse gasprijs bedroeg ongeveer een kwart van de uitvoerprijs van aardgas uit Rusland. Alle beschikbare gegevens duiden erop dat de binnenlandse gasprijzen in Rusland gereguleerd worden en ver onder de marktprijzen liggen die op niet-gereguleerde markten voor aardgas worden betaald. Omdat de administratie van de producenten/exporteurs geen redelijk beeld van de gaskosten gaf, moesten deze kosten dan ook overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening worden gecorrigeerd. Gezien het ontbreken van voldoende representatieve, niet-vertekende gegevens over de gasprijzen op de Russische binnenlandse markt, werd de correctie overeenkomstig artikel 2, lid 5, gebaseerd op informatie van andere representatieve markten. De gecorrigeerde prijs werd gebaseerd op de gemiddelde uitvoerprijs van Russisch gas aan de Duits-Tsjechische grens (Waidhaus), gecorrigeerd voor lokale distributiekosten. Waidhaus is het voornaamste leveringspunt voor Russisch gas aan de EU, die de grootste afnemer van Russisch aardgas is en waar de prijzen een redelijk beeld van de kosten geven; daarom kan deze markt als representatief in de zin van artikel 2, lid 5, van de basisverordening worden beschouwd.

(112) Voor de productsoorten waarvoor de normale waarde op de hierboven beschreven wijze werd berekend, werd uitgegaan van de fabricagekosten van de uitgevoerde soorten, na correctie voor de gaskosten.

10.3. Uitvoerprijs

(113) In de gevallen waarin de uitvoer naar de Gemeenschap via een in de Gemeenschap gevestigde verbonden importeur plaatsvond, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening door berekening vastgesteld. In de gevallen waarin de uitvoer aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap via een in de Russische Federatie gevestigde verbonden handelaar plaatsvond, werden de uitvoerprijzen gebaseerd op de door onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap betaalde of te betalen prijzen.

10.4. Vergelijking

(114) Er werden passende correcties toegepast voor krediet, vervoer en aanverwante kosten in alle gevallen waarin verzoeken daartoe gerechtvaardigd werden bevonden en met gecontroleerd bewijsmateriaal werden gestaafd.

10.5. Dumpingmarge

(115) Bij vergelijking van de normale waarde en de uitvoerprijs bleek dat er sprake was van dumping. Na de mededeling van feiten en overwegingen hebben beide Russische producenten/exporteurs opmerkingen gemaakt. In het eerste geval hebben onderbouwde opmerkingen, met name over correcties voor de door berekening vastgestelde normale waarden, geleid tot een kleine aanpassing van de dumpingmarge, die geen gevolgen voor het antidumpingrecht heeft omdat ook de herziene dumpingmarge hoger is dan de schademarge. In het tweede geval wees de belanghebbende op een administratieve fout, waardoor de VAA-kosten dubbel waren gerekend; deze fout is rechtgezet. Op grond hiervan bedragen de dumpingmarges (per groep producenten/exporteurs), uitgedrukt in procenten van de cif-invoerprijs, grens Gemeenschap, vóór inklaring:

– voor TMK Group (Seversky Pipe Plant Open Joint Stock Company en Joint Stock Company Taganrog Metallurgical Works): 22,7%;

– voor OMK Group (Open Joint Stock Company Vyksa Steel Works en Joint Stock Company Almetjvesk Pipe Plant): 10,1%.

10.6. Conclusies inzake dumping voor Rusland

(116) Omdat de mate van medewerking hoog was (meer dan 90% van de uitvoer van het betrokken product uit de Russische Federatie naar de Gemeenschap, zoals gerapporteerd door Eurostat), werd de residuele dumpingmarge voor alle andere exporteurs in de Russische Federatie op hetzelfde niveau vastgesteld als voor de medewerkende producent/exporteur TMK Group, namelijk 22,7%.

D. WAARSCHIJNLIJKHEID VAN VOORTZETTING EN/OF HERHALING VAN DUMPING OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 11, LID 2, VAN DE BASISVERORDENING; TOEREIKENDHEID VAN HET NIVEAU VAN DE MAATREGEL TEN AANZIEN VAN DUMPING OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 11, LID 3, VAN DE BASISVERORDENING

1. ALGEMEEN

(117) Overeenkomstig artikel 11, lid 2, van de basisverordening werd onderzocht of het vervallen van de geldende maatregelen tegen Oekraïne, Thailand en Turkije waarschijnlijk tot voortzetting of herhaling van dumping zou leiden.

(118) Voor Turkije en de genoemde Oekraïense onderneming werd bovendien overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening onderzocht of de omstandigheden sinds het oorspronkelijke dumpingonderzoek waren gewijzigd en of de eventuele veranderingen van blijvende aard waren.

2. THAILAND

2.1. Opmerkingen vooraf

(119) Anders dan bij het oorspronkelijke onderzoek, vond er volgens de gegevens van Eurostat in het OT geen uitvoer van het betrokken product vanuit Thailand plaats. De enige medewerkende producent meldde geen uitvoer naar de Gemeenschap en de overige producenten/exporteurs verleenden geen medewerking. Uit de Thaise exportstatistieken blijkt dat er in het OT wel enige uitvoer werd geregistreerd die deels ook het betrokken product kan betreffen, maar deze hoeveelheid was in ieder geval te verwaarlozen, en derhalve niet representatief.

(120) De mate van medewerking in het huidige nieuwe onderzoek was zeer gering, aangezien slechts één Thaise producent zich tijdens de procedure meldde. Volgens de klacht waren er in Thailand tijdens het OT echter ten minste twaalf andere producenten van het betrokken product en openbare gegevens bevestigen dit. Geen van hen verleende medewerking aan het onderzoek, waardoor de mate van medewerking minder dan 10% van de totale geschatte Thaise productie van het betrokken product bedroeg.

2.2. Invoer met dumping tijdens het onderzoektijdvak

(121) De enige medewerkende Thaise producent verrichte tijdens het OT geen uitvoer naar de Gemeenschap. Aangezien het betrokken product van oorsprong uit Thailand niet naar de Gemeenschap werd uitgevoerd, kon er geen sprake zijn van voortzetting van dumping. Daarom moet de analyse in dit geval betrekking hebben op de waarschijnlijkheid van herhaling van dumping als de maatregelen worden beëindigd.

2.3. Ontwikkeling van de invoer indien de maatregelen worden ingetrokken

2.3.1. Opmerkingen vooraf

(122) Zoals in overweging 120 al werd aangestipt, bleek in het onderzoek dat er tijdens het OT in Thailand ten minste dertien producenten van het betrokken product waren, waarvan er slechts één aan het onderzoek meewerkte.

(123) Nagegaan werd in hoeverre de gegevens van deze medewerkende Thaise producent konden worden gebruikt voor de analyse van de algehele situatie ten aanzien van de waarschijnlijke ontwikkeling van de uitvoer uit Thailand en meer specifiek als benchmark voor indicatoren van de binnenlandse en uitvoerprijzen, de kosten, de productiecapaciteit en de bezettingsgraad.

(124) In dit verband werden een aantal tekortkomingen in de gegevens van de medewerkende onderneming ontdekt. Ten eerste kon de onderneming de binnenlandse en uitvoerprijzen niet laten aansluiten op de werkelijke transacties en met haar gecontroleerde boekhouding voor het OT. Bovendien kon de onderneming de productiekosten niet uitsplitsen naar productcontrolenummer (PCN), zoals gedefinieerd in de vragenlijsten die naar de betrokkenen zijn gestuurd. De producent was alleen in staat de gemiddelde productiekosten voor alle geproduceerde PCN’s uit te splitsen naar zwarte en gegalvaniseerde buizen. Uit gegevens over de kostenstructuur van PCN’s van verschillende producenten in andere bij het onderzoek betrokken landen, waaronder de Gemeenschap, blijkt echter dat de productiekosten per PCN in feite sterk uiteenlopen. Dit geldt ook voor de specifieke productsoorten die deze Thaise onderneming produceert en verkoopt. Dit betekent dat een kostenuitsplitsing waarbij geen vergelijking per PCN mogelijk is, ontoereikend is voor de vaststelling van de binnenlandse normale waarde.

(125) Zelfs als dergelijke gegevens wel verkregen konden worden, mag niet worden vergeten dat de medewerkende producent minder dan 10% van de totale productie van het betrokken product in Thailand verzorgt, hetgeen betekent dat de gegevens altijd aan andere statistische gegevens zouden moeten worden getoetst om te beoordelen of zij representatief genoeg waren om er een beoordeling van het hele land op te baseren.

(126) De onderneming werd binnen een redelijke termijn, gezien de voor het onderzoek geldende termijnen, op de hoogte gebracht van het voornemen van de Commissie artikel 18 van de basisverordening toe te passen, alsook van de redenen waarom dit noodzakelijk werd geacht. Er werden opmerkingen ontvangen, die grondig werden geanalyseerd en uitvoerig werden beantwoord. Geen van de verklaringen van de onderneming werd toereikend geacht om de Commissie ervan te weerhouden zich voor de bovengenoemde punten op de beste beschikbare gegevens te baseren.

(127) Bijgevolg werd de informatie over de binnenlandse prijzen en de prijzen van de uitvoer naar andere landen voor de Thaise exporteurs gebaseerd op de beste gegevens die beschikbaar waren, waaronder de klacht en openbare informatie.

(128) De door de onderneming verstrekte gegevens over de voorraden, de productie en de capaciteit konden daarentegen wel worden gecontroleerd. Deze informatie kon dan ook, in combinatie met de gegevens uit de klacht, worden gebruikt om de productiehoeveelheid en -capaciteit van alle producenten/exporteurs in Thailand vast te stellen.

(129) Gezien het voorgaande werd bij de beoordeling van de waarschijnlijke gevolgen van intrekking van de maatregelen rekening gehouden met de volgende overwegingen.

2.3.2. Productie, onbenutte capaciteit en waarschijnlijkheid dat deze capaciteit voor uitvoer naar de Gemeenschap zal worden gebruikt

(130) Uit de klacht blijkt dat er in Thailand een reservecapaciteit van meer dan 370 kt is, ofwel bijna 30% van de totale capaciteit. Deze reservecapaciteit komt overeen met meer dan 25% van het totale verbruik in de Gemeenschap (zoals gedefinieerd in overweging 231) en zou kunnen worden gebruikt voor uitvoer naar de communautaire markt.

(131) De medewerkende producent, die tijdens het OT minder dan 10% van de totale Thaise productie vertegenwoordigde, had een nog grotere reservecapaciteit. Zijn reservecapaciteit bedroeg tijdens het OT meer dan 50%.

(132) Bij elkaar wijzen deze factoren erop dat er in Thailand een aanzienlijke reservecapaciteit is. Omdat er geen bewijsmateriaal is waaruit blijkt dat deze capaciteit kan worden geabsorbeerd door toegenomen binnenlandse verkoop, uitvoer naar andere derde landen of de productie van andere producten dan het betrokken product, wordt geconcludeerd dat indien de maatregelen vervallen, deze reservecapaciteit naar alle waarschijnlijkheid voor uitvoer naar de Gemeenschap zal worden gebruikt, niet in de laatste plaats omdat de Gemeenschap een aantrekkelijke exportmarkt is.

(133) Aangezien de communautaire markt een van de grootste ter wereld is, is zij alleen al door haar omvang aantrekkelijk voor elke Thaise producent/exporteur van het betrokken product. Het potentiële belang van de communautaire markt wordt nog vergroot doordat de VS, een andere belangrijke markt, maatregelen tegen invoer uit Thailand heeft ingesteld.

(134) Omdat in de Gemeenschap ook nog eens een relatief aantrekkelijk prijsniveau en goed ontwikkelde distributiekanalen bestaan, wordt geoordeeld dat er, als er geen maatregelen zijn, een duidelijke economische prikkel is om de uitvoer van belangrijke derde markten, zoals de VS, naar de Gemeenschap te verleggen.

(135) Al met al wordt het daarom waarschijnlijk geacht dat een toename van de huidige bezettingsgraad zal leiden tot een grotere uitvoer, met name naar de communautaire markt.

2.3.3. Waarschijnlijk prijsniveau

(136) Een aantal factoren wijzen erop dat de Thaise uitvoer naar de Gemeenschap waarschijnlijk tegen dumpingprijzen zou plaatsvinden.

(137) Ten eerste lijkt de uitvoer naar belangrijke derde markten tegen dumpingprijzen te hebben plaatsgevonden. Dit wordt bevestigd door het feit dat de VS antidumpingrechten van zo’n 15% op gelaste buizen uit Thailand heeft ingesteld. Dit wijst op een meer algemeen dumpinggedrag bij de uitvoer naar grote derde markten. Het feit dat de Thaise uitvoer naar de Gemeenschap is gestaakt nadat de maatregelen werden ingesteld, lijkt het idee te versterken dat de Thaise producenten/exporteurs niet in staat zijn of weigeren zonder dumping uit te voeren.

(138) Bovendien zouden potentiële Thaise verkopers het betrokken product, dat over het algemeen vrij homogeen is, waarschijnlijk tegen de heersende prijzen van andere invoer in de Gemeenschap leveren. Zoals hierboven is geconcludeerd, zijn de invoerprijzen van andere exportlanden over het algemeen laag. Wanneer men bedenkt dat de potentiële uitvoerprijzen van Thaise producenten/exporteurs waarschijnlijk dit lage niveau zullen moeten hebben, is het, ook al omdat de kostenstructuur van het betrokken product grotendeels bepaald wordt door de wereldwijd sterk gestegen prijzen van staalrollen en zink, waarschijnlijk dat deze uitvoer tegen dumpingprijzen zal plaatsvinden.

2.4. Conclusie

(139) Het is waarschijnlijk dat een aanzienlijke hoeveelheid van de Thaise uitvoer in de Gemeenschap tegen dumpingprijzen verkocht zal worden indien de maatregelen vervallen.

3. TURKIJE (i): ALGEMENE DUMPINGVRAAGSTUKKEN EN ASPECTEN VAN ARTIKEL 11, LID 2

3.1. Algemene punten

(140) De klager voerde aan dat indien de maatregelen vervallen, de invoer met dumping uit Turkije waarschijnlijk zeer ernstige schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap zou toebrengen. In het tussentijdse nieuwe onderzoek (zie hieronder) heeft de klager gevraagd om aanscherping van de maatregelen omdat de dumping en de schade zouden toenemen.

(141) Uit statistieken bleek dat de invoer uit Turkije 110 kt bedroeg, ofwel bijna 9% van het verbruik in de Gemeenschap (zoals gedefinieerd in overweging 231). De cijfers van Eurostat weken sterk af van de door de ondernemingen opgegeven hoeveelheid (138 kt). In dit verband wordt verwezen naar de opmerkingen in overweging 55.

(142) De algemene methode voor de dumpingberekening (beschreven in de overwegingen 31 tot en met 46) is op alle producenten/exporteurs in Turkije toegepast. In het oorspronkelijke onderzoek is bij wijze van uitzondering voor bepaalde exporteurs een andere methode gebruikt omdat de wisselkoersen tijdens het oorspronkelijke onderzoektijdvak aanzienlijk schommelden. Vanwege deze schommelingen werd in het oorspronkelijke onderzoek de voorkeur gegeven aan een vergelijking van de maandelijkse gewogen gemiddelde normale waarde met de maandelijkse gewogen gemiddelde uitvoerprijs. Omdat deze uitzonderlijke omstandigheden zich bij het onderhavige onderzoek niet voordeden, is nu de in de overwegingen 31 tot en met 46 beschreven standaardmethode toegepast. In het onderhavige onderzoek is de dumpingmarge voor de producenten/exporteurs in Turkije dus vastgesteld door een gewogen gemiddelde normale waarde te vergelijken met een gewogen gemiddelde uitvoerprijs.

(143) De volgende ondernemingen, waarvan de individuele dumpingmarge in het oorspronkelijke onderzoek nul bedroeg, werden in eerste instantie in het nieuwe onderzoek betrokken en in de steekproef opgenomen: Cayirova Boru Sanayi ve Ticaret AŞ, Istanboel, Yücel Boru ve Profil Endüstrisi AŞ, Istanboel, en Noksel Çelik Boru Sanayi AŞ, Ankara. Hoewel ondernemingen waarvoor in het oorspronkelijke onderzoek een dumpingmarge van nul of een minimale dumpingmarge is vastgesteld, volgens artikel 9, lid 3, van de basisverordening door de communautaire instellingen bij een nieuw onderzoek kunnen worden betrokken, bestaat hiertoe geen verplichting. Bovendien heeft het WTO-orgaan voor geschillenbeslechting na de goedkeuring van de basisverordening in de zaak over rundvlees en rijst uit Mexico geoordeeld dat de desbetreffende bepaling van de Antidumpingovereenkomst geen nieuw onderzoek van dergelijke ondernemingen toestaat. Daarom achten de communautaire instellingen het passend geen gebruik te maken van de tijdens het nieuwe onderzoek verzamelde gegevens over deze drie ondernemingen. Bijgevolg zijn deze ondernemingen van de steekproef uitgesloten. In deze verordening wordt voorts aangenomen dat geen van deze ondernemingen zich momenteel schuldig maakt aan dumping.

3.2. Steekproef (van exporteurs) en medewerking

(144) Er zijn steekproefformulieren toegezonden aan 15 potentiële producenten/exporteurs in Turkije, waarvan er 8 hebben geantwoord. Drie ondernemingen/groepen, die 41% van de totale invoer uit Turkije in de Gemeenschap vertegenwoordigen, zijn in de steekproef opgenomen.

3.3. Normale waarde

(145) Zoals al is aangegeven, werd de normale waarde hetzij berekend, hetzij vastgesteld aan de hand van de in het kader van normale handelstransacties door onafhankelijke afnemers in Turkije betaalde of te betalen prijzen. Enkele door de producenten/exporteurs gevraagde correcties zijn van de hand gewezen of aangepast.

3.3.1. Kredietkosten

(146) Na de mededeling van de bevindingen van de Commissie hebben enkele van de exporteurs aangevoerd dat de kredietkosten moesten worden vastgesteld op basis van de werkelijke betalingsvoorwaarden die de producenten en de afnemers met elkaar overeengekomen waren. Deze argumenten zijn aanvaard.

3.3.2. Terugbetaling van rechten

(147) Bepaalde ondernemingen vroegen om een correctie voor de terugbetaling van rechten, omdat over de grondstoffen voor het soortgelijke product invoerheffingen zouden zijn betaald wanneer dit bestemd was voor verbruik in Turkije, die terugbetaald zouden zijn wanneer het product naar de Gemeenschap werd uitgevoerd.

(148) In één geval bleek het opgegeven bedrag hoger te zijn dan de heffing op de materialen die fysiek in het op de binnenlandse markt verkochte soortgelijke product waren verwerkt. Vastgesteld werd dat de betrokken onderneming/groep minder rechten had betaald omdat zij voor haar binnenlandse productie niet alleen coils had gebruikt waarover invoerrechten waren betaald, maar ook coils die met een recht van 0% waren ingevoerd en op de lokale markt gekochte coils. Deze correcties werden bijgevolg dienovereenkomstig aangepast.

(149) Een andere onderneming, waarvan het verzoek om correctie oorspronkelijk was afgewezen, voerde aan dat wel een correctie moest worden toegekend omdat over de op de binnenlandse markt verkochte producten wel degelijk rechten waren betaald. Het argument werd gedeeltelijk aanvaard.

(150) In dit verband voerde de bedrijfstak van de Gemeenschap aan dat dit een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie zou zijn. Het betreft hier echter een antidumpingonderzoek. Daarom is deze bewering niet onderzocht.

3.3.3. Verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (VAA-kosten)

(151) Een van de Turkse exporteurs, waarvoor de normale waarde moest worden berekend, gaf aan negatieve VAA-kosten te hebben. Dit was het gevolg van aanzienlijke wisselkoerswinsten, die hoger waren dan de totale VAA-kosten. In dit geval werd geen rekening gehouden met de financiële voordelen. Er werd alleen rekening gehouden met de financiële kosten van de leningen van de ondernemingen. De VAA-kosten werden dan ook dienovereenkomstig gecorrigeerd.

3.4. Uitvoerprijs

(152) In alle gevallen werd het betrokken product verkocht aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap. De uitvoerprijs werd derhalve voor alle exporteurs overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening gebaseerd op de door niet-verbonden afnemers in de Gemeenschap betaalde of te betalen prijs.

3.5. Vergelijking

(153) De normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken af fabriek. Om een billijke vergelijking te waarborgen, werd overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening door middel van correcties rekening gehouden met verschillen die de vergelijkbaarheid van de prijzen beïnvloedden. Daarom werden er in voorkomend geval correcties toegepast voor rabatten, kortingen, kosten van vervoer, laden, lossen, op- en overslag, bankkosten, verzekerings- en kredietkosten, waar die met gecontroleerd bewijsmateriaal waren gestaafd.

3.6. Dumping tijdens het onderzoektijdvak

(154) Overeenkomstig artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening werd de dumpingmarge voor de producenten/exporteurs in Turkije vastgesteld door de gewogen gemiddelde normale waarde te vergelijken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs.

(155) Vergelijking van de gewogen gemiddelde uitvoerprijzen met een gewogen gemiddelde normale waarde leverde de volgende dumpingmarges op:

– Erbosan Erciyas Boru Sanayii ve Ticaret AŞ, Kayseri (Erbosan): 0,5%,

– Borusan Mannesmann Boru Sanayi ve Ticaret AŞ, Istanboel (Borusan): -1,4%,

– Toscelik Profil ve Sac Endustrisi AŞ, Iskenderun (Toscelik): 0,9%.

(156) Twee ondernemingen waren bereid mee te werken maar werden niet in de steekproef opgenomen. Omdat de dumpingmarges voor alle ondernemingen in de steekproef onder de de minimis-drempel lagen en de mate van medewerking aan het onderzoek zeer groot was, werd de voor het hele land geldende dumpingmarge eveneens geacht minimaal te zijn.

(157) Daarom wordt geconcludeerd dat de dumping in het geval van Turkije niet is voortgezet. De nadere analyse in het kader van artikel 11, lid 3, van de basisverordening betreft dan ook uitsluitend de waarschijnlijkheid van herhaling van dumping.

3.7. Analyse van de waarschijnlijkheid

3.7.1. Algemene opmerkingen

(158) De EU-markt is ontegenzeggelijk zeer aantrekkelijk voor Turkse producenten. Dit heeft verschillende redenen, waaronder in de eerste plaats de omvang. Bij de omvang gaat het niet alleen om het hoge verbruik, maar ook om het feit dat de Turkse uitvoer naar andere derde markten veelal gefragmenteerd is: er worden kleine hoeveelheden naar vele verschillende bestemmingen uitgevoerd. In die zin is de Gemeenschap als één enkele bestemming met een grote absorptiecapaciteit aantrekkelijker.

(159) Ook de geografische nabijheid is een belangrijke reden, omdat de vervoerskosten voor deze producten niet onbelangrijk zijn.

(160) De Gemeenschap is bovendien een traditionele markt voor Turkse exporteurs, die goed ontwikkelde distributiekanalen en een groot aantal afnemers hebben.

3.7.2. Aandeel van uitvoer naar de EU en prijsbeleid

(161) Ondanks de geldende maatregelen werd de uitvoer uit Turkije in het hele OT voortgezet. Voor geen van de in de steekproef opgenomen ondernemingen werd echter dumping vastgesteld. Overigens vertegenwoordigen de in de steekproef opgenomen ondernemingen, de niet in de steekproef opgenomen ondernemingen die medewerking aan de onderhavige nieuwe onderzoeken verleenden en de ondernemingen waarvoor in het oorspronkelijke onderzoek een dumpingmarge van nul of een minimale dumpingmarge is vastgesteld, samen ongeveer 90% van de totale Turkse uitvoer naar de Gemeenschap. De markt voor deze Turkse uitvoer lijkt stabiel te zijn en er zijn geen aanwijzingen dat de ondernemingen hun prijsstrategieën zullen wijzigen. Bovendien zijn de drie in de steekproef opgenomen ondernemingen en de drie ondernemingen waarvoor in het oorspronkelijke onderzoek een dumpingmarge van nul of een minimale dumpingmarge is vastgesteld veruit de grootste spelers op de markt en prijsleiders. Daarom is het waarschijnlijk dat de overige ondernemingen geneigd zullen zijn hun prijsbeleid te volgen. Herhaling van dumping lijkt voor Turkije dan ook onwaarschijnlijk. Voor de volledigheid werden echter ook de onderstaande factoren onderzocht.

3.7.3. Onbenutte capaciteit in Turkije

(162) In het onderzoek werd voor de medewerkende, al dan niet in de steekproef opgenomen producenten tijdens het OT een totale reservecapaciteit vastgesteld van ongeveer 143 000 ton. Deze hoeveelheid komt overeen met ongeveer 10% van het totale verbruik in de Gemeenschap van gelaste buizen (zoals gedefinieerd in overweging 231).

3.7.4. Mogelijke absorptiecapaciteit van markten van derde landen

(163) Op de grootste derde markt voor het betrokken product, de VS, zijn antidumpingrechten tegen Turkije ingesteld die tot 14,7% belopen. Dit betekent dat het bij een overigens gelijkblijvende situatie onwaarschijnlijk is dat de VS aanzienlijke aanvullende exporthoeveelheden uit Turkije zou absorberen. Het feit dat de uitvoer naar derde landen gefragmenteerd is, aangezien er naar veel verschillende bestemmingen wordt uitgevoerd, lijkt er echter op te wijzen dat de Turkse exporteurs nieuwe markten proberen aan te boren en het is dan ook niet onwaarschijnlijk dat derde markten een deel van deze capaciteit kunnen absorberen. Bovendien kan voor de verkoop als gevolg van de benutting van de huidige reservecapaciteit redelijkerwijs worden uitgegaan van de huidige verhouding tussen de Turkse uitvoer naar de Gemeenschap en die naar derde landen (70/30). Dit zou betekenen dat de invoer in de Gemeenschap met 100 000 ton stijgt, hetgeen op basis van het verbruik in het OT een aanvullend marktaandeel van 7% oplevert. Er zij echter op gewezen dat dit de maximale theoretische verkoopstijging is, op basis van de aanname dat de reservecapaciteit voor 100% wordt benut, wat in deze tak van industrie zelden voorkomt.

3.7.5. Prijsfactoren

(164) De prijsverschillen tussen de Turkse uitvoer naar de Gemeenschap en naar derde landen waren niet significant, en hingen af van de betrokken onderneming. Uit een nadere analyse na de mededeling van feiten en overwegingen bleek dat de prijzen van de Turkse uitvoer naar derde landen iets hoger waren dan die van de uitvoer naar de Gemeenschap. Omdat voor de Turkse uitvoer naar de Gemeenschap geen dumping werd vastgesteld, kan worden aangenomen dat de uitvoer naar derde landen over het algemeen niet tegen dumpingprijzen plaatsvond. Ook zijn er geen andere aanwijzingen dat Turkse exporteurs hun prijsstrategie zullen wijzigen. Niets in de omstandigheden van de markt of in de situatie van de exporteurs in het algemeen wees erop dat het waarschijnlijk is dat zij hun algemene marktgedrag zullen wijzigen.

(165) Gezien het voorgaande wordt geconcludeerd dat herhaling van invoer met dumping van oorsprong uit Turkije niet waarschijnlijk is.

4. TURKIJE (ii): ASPECTEN VAN ARTIKEL 11, LID 3

(166) Volgens de klager voorkwamen de huidige maatregelen niet dat de invoer met dumping werd voortgezet en was de hoogte van de rechten niet langer toereikend om de schadelijke gevolgen van de invoer met dumping van het betrokken product uit Turkije op te heffen.

4.1. Blijvende aard van de gewijzigde omstandigheden

(167) Zoals hierboven is geconcludeerd, vond de invoer uit Turkije niet meer tegen dumpingprijzen plaats. Alle dumpingmarges die in dit onderzoek zijn vastgesteld, bevonden zich onder de de minimis-drempel. Dit gold in het bijzonder voor drie ondernemingen waarvoor oorspronkelijk dumping was vastgesteld.

(168) De communautaire markt zal, zoals aangegeven, voor Turkse exporteurs hoogstwaarschijnlijk aantrekkelijk blijven, zowel door het prijsniveau als door de uitgebreide en langdurige handelsbetrekkingen. Tegelijkertijd zetten de Turkse producenten grote hoeveelheden op hun binnenlandse markt af. Deze hoeveelheden worden tegen concurrerende en betrekkelijk lage prijzen verkocht in vergelijking met de andere grote markten, waaronder de EU en de VS. De binnenlandse prijzen en de normale waarden lagen op een zodanig niveau dat de uitvoer naar de Gemeenschap in het geheel niet meer tegen dumpingprijzen plaatsvond.

(169) Het onderzoek heeft geen andere omstandigheden aan het licht gebracht die het waarschijnlijk maken dat bij het vervallen van de maatregelen de prijzen en het dumpinggedrag zouden veranderen. Voor de ondernemingen waarvoor sinds het oorspronkelijke onderzoek een nulrecht gold, blijft de op het rapport over rundvlees en rijst uit Mexico gebaseerde redenering, zoals uiteengezet in overweging 143, van kracht. Voor de overige ondernemingen heeft het onderhavige onderzoek daadwerkelijk aangetoond dat de omstandigheden zijn gewijzigd, aangezien vastgesteld werd dat zij niet meer tegen dumpingprijzen uitvoerden. Bovendien zijn er geen dwingende redenen waaruit blijkt dat de gewijzigde omstandigheden niet van blijvende aard zijn. Alle onderzochte ondernemingen voerden in 2006 en in het OT naar derde landen uit tegen hogere prijzen dan de prijzen waartegen naar de Gemeenschap werd uitgevoerd. In dezelfde perioden overstegen de prijzen van de uitvoer naar de Gemeenschap de binnenlandse verkoopprijzen. Hieruit blijkt duidelijk dat de gewijzigde omstandigheden (de uitvoer vindt niet meer tegen dumpingprijzen plaats) van blijvende aard zijn.

4.2. Conclusie

(170) Bijgevolg kan worden geconcludeerd dat indien de maatregelen zouden vervallen, de uitvoer naar de Gemeenschap waarschijnlijk niet tegen dumpingprijzen zal plaatsvinden. Bovendien kan redelijkerwijs worden aangenomen dat de gewijzigde omstandigheden ten opzichte van het oorspronkelijke onderzoek wat betreft het ontbreken van dumping, van blijvende aard zijn.

(171) Gezien het voorgaande moet de procedure betreffende de invoer van oorsprong uit Turkije worden beëindigd.

5. OEKRAÏNE (i): ASPECTEN VAN ARTIKEL 11, LID 3

5.1. Algemene opmerkingen

(172) Interpipe Group beweerde dat een vergelijking van de normale waarde, gebaseerd op zijn eigen kosten of binnenlandse prijzen, met zijn prijzen bij uitvoer naar een derde markt die vergelijkbaar is met de EU, een aanzienlijk lagere dumpingmarge zou opleveren dan de marge waarvan bij de bestaande maatregelen is uitgegaan. Daarom zou handhaving van de maatregelen op het huidige niveau niet langer noodzakelijk zijn om de gevolgen van dumping te neutraliseren.

(173) In de loop van het onderzoek werd de onderneming ervan op de hoogte gebracht dat de Commissie van plan was artikel 18 van de basisverordening toe te passen. De reden hiervoor was dat de onderneming geen naar productsoort (productcontrolenummer, PCN) uitgesplitste gegevens over de productiekosten had verstrekt. De onderneming had uitsluitend de gemiddelde productiekosten voor alle in een bepaalde werkplaats geproduceerde productsoorten opgegeven.

(174) Bij bestudering van de feiten bleken de ingediende gegevens over de productiekosten onaanvaardbaar voor de Commissie, omdat op basis daarvan geen behoorlijke vergelijking met de verkoopprijzen op de binnenlandse markt naar productsoort mogelijk was.

(175) De onderneming werd overeenkomstig artikel 18, lid 4, van de basisverordening binnen een redelijke termijn in kennis gesteld van deze situatie. Er werden opmerkingen ontvangen, die werden geanalyseerd en uitvoerig werden beantwoord. Geen van de verklaringen van de onderneming werd toereikend geacht om de Commissie ervan te weerhouden zich voor de hieronder genoemde punten op de beste beschikbare gegevens te baseren.

(176) Na de mededeling van de feiten en overwegingen voerde de klager aan dat de procedure moest worden beëindigd omdat de enige Oekraïense producent zo weinig medewerking verleende dat de Commissie artikel 18 van de basisverordening moest toepassen om de fabricagekosten aan te passen. Er moet echter op worden gewezen dat artikel 18 werd toegepast om de Commissie in staat te stellen de door de enige Oekraïense medewerkende producent ingediende informatie aan te vullen door gebruik te maken van de beste beschikbare informatie. Het argument werd daarom van de hand gewezen.

5.2. Normale waarde

(177) De Commissie onderzocht of de binnenlandse verkoop overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden. Daartoe werden de productiekosten van het door de medewerkende producenten/exporteurs geproduceerde en op de binnenlandse markt verkochte product geanalyseerd.

(178) OJSC Interpipe Novomoskovsk Pipe Production Plant (NMPP), dat het betrokken product produceert, verstrekte geen uitsplitsing van de productiekosten (PK) naar PCN. Deze producent/exporteur gaf alleen de gemiddelde PK van alle geproduceerde PCN’s voor haar twee werkplaatsen op. Uit gegevens over de kostenstructuur van PCN’s van verschillende producenten in andere bij het onderzoek betrokken landen, waaronder de Gemeenschap, blijkt echter dat de productiekosten per PCN sterk uiteenlopen.

(179) OJSC Interpipe Nizhnedneprovsk (NTRP) Tube Rolling Plant, een verbonden onderneming van NMPP, gaf wel een uitsplitsing van de PK naar PCN.

(180) Zoals in overweging 173 is uiteengezet, heeft de Commissie artikel 18 van de basisverordening op NMPP toegepast om de productiekosten per PCN te verkrijgen. Overwogen is gebruik te maken van de gegevens uit het oorspronkelijke onderzoek, maar aangezien Oekraïne nadien de status van markteconomie heeft gekregen, werden dergelijke gegevens niet beschouwd als de beste beschikbare informatie. Bovendien was de Commissie van mening dat de door de bedrijfstak van de Gemeenschap verstrekte informatie van zodanige kwaliteit was dat daaruit conclusies over de productiekosten (PK) per productcontrolenummer (PCN) konden worden getrokken. Daarom werd de door de medewerkende bedrijfstak van de Gemeenschap ingediende informatie beschouwd als de betrouwbaarste en beste informatie die beschikbaar was om de PK per PCN af te leiden. In dit verband konden in het onderzoek de verschillen tussen het goedkoopste PCN van de bedrijfstak van de Gemeenschap en alle andere PCN’s worden berekend. Deze afwijking werd vervolgens toegepast op de door NMPP opgegeven gemiddelde PK. Wanneer een door de bedrijfstak van de Gemeenschap geproduceerd PCN overeenkwam met een door NTRP geproduceerd PCN, werden de kosten van NTRP gebruikt.

(181) Dezelfde belanghebbende maakte er bezwaar tegen dat de Commissie de normale waarde en de uitvoerprijs in het OTI aan de hand van gegevens over het OT berekende. In dit verband is aan enkele bezwaren tegemoetgekomen. De Commissie is uitgegaan van het gewogen gemiddelde van de cif-uitvoerprijzen naar de Gemeenschap tijdens de zes maanden waarin beide procedures elkaar overlapten. Om voor elke soort van het betrokken product een eerlijke vergelijking binnen hetzelfde tijdvak mogelijk te maken tussen de gewogen gemiddelde normale waarden bij uitvoer naar de Gemeenschap en de gewogen gemiddelde uitvoerprijs, werden bovendien de productiekosten van de medewerkende producenten gecorrigeerd. De correctie werd toegepast om voor de fabricagekosten uit te gaan van dezelfde zes maanden als waarop de berekening van de cif-uitvoerprijzen naar de Gemeenschap is gebaseerd. De enige Oekraïense medewerkende exporteur voerde aan dat de Commissie gebruik moest maken van de fabricagekosten per eenheid van de verbonden onderneming, OJSC Interpipe Nizhnedneprovsk (NTRP) Tube Rolling Plant, wanneer de PCN’s daarvan vrijwel identiek waren aan die van OJSC Interpipe Novomoskovsk Pipe Production Plant (NMPP). Zoals in overweging 175 is uitgelegd, beschikt de Commissie echter over bewijsmateriaal waaruit blijkt dat de productiekosten per PCN aanzienlijk uiteenlopen. Dit argument werd dan ook van de hand gewezen.

5.3. Uitvoerprijs

(182) De groep voerde tijdens het OTI een te verwaarlozen hoeveelheid van het betrokken product naar de Gemeenschap uit. Op zichzelf werden deze transacties onvoldoende representatief geacht om te kunnen beoordelen of een gedragsverandering van blijvende aard had plaatsgevonden.

(183) Interpipe Group stelde voor het prijsniveau voor de uitvoer naar de Gemeenschap te baseren op de uitvoer naar derde landen. De exporteur achtte met name de uitvoer naar Rusland hiervoor geschikt. De onderneming verstrekte bewijsmateriaal van zijn uitvoer naar derde markten en naar de Russische markt.

(184) Eerst werd bepaald of de uitvoer van het betrokken product naar de door Interpipe Group voorgestelde derde landen een significant deel van de totale uitvoer vormde. De uitvoer naar Rusland bleek meer dan de helft van de totale uitvoer van de groep uit te maken, hetgeen in principe toereikend werd geacht om conclusies op te baseren, mits de Russische markt voldoende gelijkenissen vertoonde met de Gemeenschap.

(185) Aan de hand van de informatie waarover de Commissie beschikte, werd nagegaan of de marktvoorwaarden en de marktstructuur in Rusland vergelijkbaar waren met die in de Gemeenschap, teneinde te beoordelen of de uitvoer naar Rusland een betrouwbare vervanging voor de waarschijnlijke uitvoerprijzen naar de Gemeenschap kon vormen met het oog op de vaststelling van een nieuw niveau voor de maatregel.

(186) Enerzijds leek Rusland, net als de Gemeenschap, een significante markt voor het betrokken product te zijn, waar grotendeels vergelijkbare productsoorten werden verkocht.

(187) Anderzijds werden echter saillante verschillen tussen beide markten geconstateerd. Zo werden in Rusland aanzienlijke invoerrechten geheven, terwijl die in de Gemeenschap ontbraken [12]. Als gevolg hiervan wordt een aanzienlijk kleiner percentage ingevoerd dan in de Gemeenschap. Bovendien lijkt de productiesector in Rusland, waar een klein aantal grote producenten het leeuwendeel van de productie voor zijn rekening neemt, veel meer geconcentreerd dan in de Gemeenschap, waar de productie over meer producenten verspreid is. Ook lijken er in de distributiekanalen minder handelaren die uit voorraad leveren te zijn dan in de Gemeenschap. En ten slotte wijst de omvangrijke Russische dumping in de Gemeenschap op verschillen in prijsvorming en op verstoringen op de Russische binnenlandse markt, aangezien dergelijke praktijken anders niet zouden voorkomen.

(188) Deze dumping geeft tevens aan dat de binnenlandse prijsniveaus in Rusland hoger liggen dan de prijzen waartegen exporteurs waarschijnlijk naar de Gemeenschap zouden uitvoeren. Dit komt doordat de prijzen die importeurs met een aanzienlijke aanwezigheid in de Gemeenschap betalen, waarschijnlijk op het niveau van de Russische uitvoerprijzen liggen en door de homogene aard van het betrokken product, waardoor exporteurs die in de Gemeenschap voet aan de grond willen krijgen, zich naar alle waarschijnlijkheid moeten aanpassen aan het prijsniveau van de laagste aanbieders.

(189) Het bovenstaande wijst op verschillen die gevolgen hebben voor de prijsvorming, en dus vo