Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van steunregelingen voor producenten van bepaalde gewassen

(ingediend door de Commissie)

TOELICHTING

Een beleidsperspectief op lange termijn voor duurzame landbouw

1. NAAR DUURZAME LANDBOUW

In 1999 heeft de Europese Raad in Berlijn besloten tot de Agenda 2000-hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), wat een nieuwe en belangrijke stap in het proces van hervorming van de landbouw betekende. Agenda 2000 moest in de volgende jaren concreet vorm aan een Europees landbouwmodel geven om de verscheidenheid van de landbouwsystemen in heel Europa, met inbegrip van de regio's met specifieke problemen, in stand te houden. De doelstellingen van Agenda 2000 omvatten een sterkere marktgerichtheid en een groter concurrentievermogen, voedselveiligheid en -kwaliteit, stabilisatie van de landbouwinkomens, integratie van milieuoverwegingen in het landbouwbeleid, ontwikkeling van de leefbaarheid van de plattelandsgebieden, vereenvoudiging en een sterkere decentralisatie.

Deze doelstellingen zijn in overeenstemming met de in 2001 in Göteborg door de Europese Raad overeengekomen strategie voor duurzame ontwikkeling, volgens welke het noodzakelijk is om de economische, sociale en milieueffecten van alle beleidstakken aan een gecoördineerd onderzoek te onderwerpen en om er bij de besluitvorming rekening mee te houden.

In juli 2002 heeft de Commissie de mededeling over de tussenbalans [1], waarin het streven naar duurzame landbouw centraal staat, vastgesteld. De mededeling bevatte een beoordeling van de ontwikkeling van het proces van hervorming van het GLB sinds 1992. Geconcludeerd werd dat er veel was bereikt. Markten zijn evenwichtiger geworden en landbouwinkomens hebben een gunstige ontwikkeling te zien gegeven. Er is een solide basis gelegd voor de uitbreiding en voor de lopende WTO-onderhandelingen. Toch blijft er op vele gebieden een kloof bestaan tussen de voor het GLB vastgestelde doelstellingen en het vermogen van het GLB om te zorgen voor de door de samenleving verwachte resultaten. Daarom heeft de Commissie een aantal aanpassingen van het GLB voorgesteld.

[1] COM(2002)394 definitief.

De Commissie heeft in haar regelgevingsvoorstellen rekening gehouden met de conclusies die de Europese Raad in oktober 2002 in Brussel heeft getrokken, en met de resultaten van het intensieve debat dat - na de publicatie van de mededeling in juli 2002 - is gevoerd in de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio's en andere Raadgevende Comités en ook in de civiele samenleving. Het debat is verrijkt door contacten in de lidstaten met vertegenwoordigers van de landbouw, de industrie, de consumenten, milieugroeperingen en niet-gouvernementele organisaties. Blijkens deze contacten bestaat een brede consensus over de richting van de verdere hervorming van het GLB. Er zijn echter ook punten van zorg en onzekerheid onder de aandacht gebracht. De Commissie heeft ernaar gestreefd om in haar voorstellen rekening te houden met die punten van zorg en onzekerheid en ook met de impactanalyses en de nieuwe budgettaire beperkingen die uit het akkoord van Brussel voortvloeien.

Het in Brussel tussen de staatshoofden en regeringsleiders gesloten akkoord om de voorstellen van de Commissie voor de invoering van rechtstreekse steunverlening in de nieuwe lidstaten te ondersteunen betekende een belangrijke stap voorwaarts in het uitbreidingsproces. Dit effende de weg voor de succesvolle afsluiting van de onderhandelingen met tien kandidaat-lidstaten in december 2002 in Kopenhagen. In het bovenbedoelde akkoord werd een plafond bepaald voor de uitgaven voor markt- en rechtstreekse steun in een uitgebreide EU, welke uitgaven trager zullen toenemen dan het inflatietempo. In dat akkoord werd ook nogmaals gewezen op het belang van de agrarische probleemgebieden en het multifunctionele karakter van de landbouw, waarmee de betekenis van de tweede pijler werd bevestigd.

Behalve dat moet worden voldaan aan het in Berlijn door de Europese Raad gedane verzoek een tussenbalans van het GLB op te maken, zijn verdere stappen nodig om de in Göteborg en Brussel aangegeven nieuwe taken en uitdagingen aan te kunnen. Het nieuwe langetermijnkader voor de landbouwuitgaven in de vorm van het plafond vraagt om een duidelijk perspectief voor de toekomstige ontwikkeling van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Zonder zekerheid daarover kan de sector geen toekomstplannen maken. Een verdere stap in de hervorming zoals beschreven in de mededeling over de tussenbalans is daarom noodzakelijk met als doel:

- De landbouw in de EU concurrerender te maken door de interventie op te zetten als een echte vangnetmaatregel zodat de producenten in de EU op marktsignalen kunnen reageren en tegelijk tegen extreme prijsschommelingen worden beschermd.

- Een marktgerichtere, duurzame landbouw te bevorderen door de verschuiving van steun voor het product naar steun aan de producent te voltooien dankzij de invoering van één enkele, ontkoppelde bedrijfstoeslag die op historische referenties is gebaseerd en waarvan de toekenning afhankelijk is van de naleving van normen op het gebied van milieu, voedselveiligheid en dierenwelzijn. Dit zal de inkomenstoeslagen voor de landbouwers doelmatiger maken.

- Voor een evenwichtiger steunverlening te zorgen en de plattelandsontwikkeling te versterken door middelen van de eerste naar de tweede pijler van het GLB over te dragen via de invoering van een voor de hele EU geldend modulatiesysteem en door de werkingssfeer van de thans beschikbare instrumenten voor plattelandsontwikkeling te verruimen om de voedselkwaliteit te bevorderen, aan hogere normen te voldoen en het dierenwelzijn te verbeteren.

Een duidelijk beleidsperspectief bieden voor het GLB

De noodzaak om verder te hervormen zal naar alle waarschijnlijkheid tot extra uitgaven leiden aangezien het inkomen van de landbouwers op passende wijze zal moeten worden gestabiliseerd. Na de op de top van Brussel genomen begrotingsbesluiten kan dit alleen worden bereikt door de beschikbare middelen te verhogen via besparingen elders in de eerste pijler. Voor aanvullende hervormingsinspanningen zullen daarom besparingen op bestaande rechtstreekse betalingen en marktuitgaven nodig zijn.

Er bestaat een reëel gevaar dat, als de begrotingsbesparingen niet op een eerlijke, doorzichtige en voorspelbare wijze tot stand worden gebracht, de EU in een impasse zou kunnen geraken wat verdere agrarische besluitvorming betreft. Per geval zou tegelijkertijd over verlagingen van uitgaven en hertoewijzingen van middelen moeten worden onderhandeld. Het zou nagenoeg onmogelijk zijn om te garanderen dat individuele landbouwers een evenwichtige en eerlijke bijdrage leveren. Dit zou een planning zeer moeilijk maken voor de landbouwers, aangezien zij niet alleen met verdere hervormingsinspanningen te maken zouden hebben, maar daarnaast ook niet zouden kunnen voorzien hoe dergelijke inspanningen zouden worden gefinancierd.

Het ontbreken van zekerheid zou echter niet alleen de belangen van de landbouwers schaden, maar zou ook de besluitvorming kunnen bemoeilijken om het GLB meer in overeenstemming te brengen met de verwachtingen van de samenleving. Een aanpak waarbij het GLB bij stukjes en beetjes wordt hervormd, zou immers vele bestaande problemen kunnen verergeren, wat reële gevaren voor een duurzame landbouw zou opleveren. De Commissie heeft daarom een besparingsmechanisme voorgesteld waarmee in nieuwe financiële behoeften kan worden voorzien door toepassing van een evenwichtige formule in de hele landbouwsector.

De landbouw in de EU concurrerender maken

Volgens de verrichte impactanalyse zijn aanpassingen zoals in juli 2002 door de Commissie voorgesteld noodzakelijk. Na het brede debat over de opties voor het melkquotastelsel is de Commissie van mening dat de Agenda 2000-hervorming dient te worden verruimd om beter rekening te houden met de realiteit wat de prijzen betreft en met de noodzaak van een verdere differentiatie van de steunniveaus voor boter en mageremelkpoeder. Tevens wordt een gewijzigde regeling inzake kwaliteitspremies voor durumtarwe voorgesteld om kwaliteitsproductie verder op een eenvoudiger manier te bevorderen.

Een marktgerichtere, duurzame landbouw bevorderen

Het debat over de invoering van de ene ontkoppelde bedrijfstoeslag heeft een aantal punten van zorg aan het licht gebracht waarmee de Commissie in haar voorstellen rekening heeft gehouden.

- De Commissie heeft verduidelijkt dat de landbouwers in het kader van de nieuwe randvoorwaarden aan strenge verplichtingen inzake grondbeheer zullen moeten voldoen om te voorkomen dat als gevolg van de ontkoppeling land wordt verlaten. De ontkoppeling zal de inkomenssituatie van vele landbouwers in marginale gebieden verbeteren door voor meer flexibiliteit bij de beoefening van de landbouw te zorgen.

- Met het oog op evenwicht tussen de belangen van pachters en die van grondeigenaren voorzien de voorstellen in een systeem voor overdrachten van toeslagrechten. Toeslagen zullen uitsluitend worden betaald aan landbouwers die actief produceren of de grond in goede omstandigheden voor de landbouw houden, zodat de koppeling met grond behouden blijft. Specifieke regelingen zullen worden vastgesteld voor dierlijke productie zonder overeenkomstige grondoppervlakte.

Wat de WTO-aspecten betreft, zal de nieuwe ene bedrijfsstoeslag voldoen aan de voorwaarden van de groene box. Ontkoppeling zal de Europese Unie in staat stellen om haar onderhandelingsruimte te maximaliseren met het oog op het bereiken van haar WTO-doelstellingen zoals aandacht voor andere thema's dan de eigenlijke handel. De ontkoppelingsvoorstellen zouden bijgevolg van cruciaal belang kunnen zijn om het beste resultaat te verkrijgen voor het Europese landbouwmodel.

Om de voordelen te maximaliseren, vooral in administratief opzicht, zal de ene bedrijfstoeslag het breedst mogelijke scala van sectoren omvatten: alle onder de akkerbouwregeling vallende producten alsmede zaaddragende leguminosen, zaaizaad, zetmeelaardappelen en rund- en schapenvlees; de herziene betalingen voor rijst, durumtarwe en gedroogde voedergewassen; en de zuivelsector zodra de betalingen in die sector van toepassing worden. In de loop van 2003 zullen voorstellen worden gedaan voor andere sectoren waarvoor een hervorming is gepland (suiker, olijfolie, tabak en katoen en mogelijk ook groenten en fruit en wijn).

Versterking van de plattelandsontwikkeling

De voorstellen om de werkingssfeer van de thans beschikbare instrumenten voor plattelandsontwikkeling uit te breiden tot het bevorderen van de voedselkwaliteit, het voldoen aan hogere normen en het verbeteren van het dierenwelzijn zijn algemeen verwelkomd.

De Commissie heeft zorgvuldig nota genomen van de herhaalde verzoeken van de lidstaten om vereenvoudiging van het communautaire beleid inzake plattelandsontwikkeling in het kader van de tweede pijler. De Commissie is het met de lidstaten eens dat een doelmatig beheer van de tweede pijler belangrijk is. Zij heeft reeds blijk gegeven van haar bereidheid om samen met de lidstaten actief en constructief aan een dergelijke vereenvoudigingsoperatie te werken en zij zet zich volledig in voor het bereiken van concrete resultaten. Eind december 2002 heeft de Commissie op het niveau van haar uitvoeringsbepalingen belangrijke voorstellen gedaan om het beheer van de programmering van de plattelandsontwikkeling te vereenvoudigen. Vereenvoudiging wordt nog belangrijker in de context van de huidige voorstellen om de werkingssfeer en het toepassingsgebied van de plattelandsontwikkeling te verruimen.

Evenwichtiger steunverlening

Het in Brussel genomen besluit om een plafond voor de uitgaven voor de landbouwmarkten vast te stellen brengt mee dat het mechanisme voor een verschuiving tussen begrotingsrubrieken niet vóór de start van de volgende financiële vooruitzichten in werking kan worden gesteld. Daarom stelt de Commissie voor met ingang van de volgende financiële vooruitzichten een modulatiesysteem in te voeren om bij de steunverlening de verhouding tussen marktuitgaven en plattelandsontwikkeling te verbeteren.

Met name in het licht van de conclusies van de Europese Raad van Brussel beklemtoont de Commissie de noodzaak van een verdere versterking van de tweede pijler. In dit verband moet de overdracht van de eerste naar de tweede pijler als een eerste stap naar de noodzakelijke versterking van de plattelandsontwikkeling worden gezien zonder dat op toekomstige discussies wordt vooruitgelopen.

Deze verschuiving naar de tweede pijler en ook de dekking van nieuwe financieringsbehoeften die voortvloeien uit nieuwe hervormingen van marktregelingen, zullen mogelijk worden gemaakt door een nieuw systeem van degressieve toekenning. Met dit systeem wordt het beginsel van geleidelijke bijdragen naar gelang van het door een landbouwbedrijf ontvangen totaalbedrag aan rechtstreekse betalingen geïntroduceerd om te garanderen dat de verlagingen van de rechtstreekse betalingen evenwichtig en eenvoudig toe te passen zullen zijn.

2. DE IMPACT VAN DE VOORGESTELDE HERVORMINGEN

De voorgestelde aanpassingen van de GLB-beleidsmaatregelen zullen een maximale flexibiliteit bij de productiebeslissingen mogelijk maken en zullen de wijze van steunverlening aan de producenten aanzienlijk vereenvoudigen en tegelijk de stabiliteit van hun inkomen garanderen. Tenuitvoerlegging ervan zou een groot deel van de milieunadelige stimulansen binnen het huidige steunsysteem wegnemen, de toepassing van de regelgeving verbeteren en het gebruik van duurzamere landbouwmethoden bevorderen. Die aanpassingen zullen ook een aanzienlijke vereenvoudiging van het GLB teweegbrengen, het uitbreidingsproces vergemakkelijken en behulpzaam zijn bij een betere verdediging van het GLB in de WTO.

De voorgestelde aanpassingen zullen een aanvulling vormen op de inspanningen voor de verwezenlijking van de door de EU nagestreefde internationale doelstelling ervoor te zorgen dat de ontwikkelingslanden volledig profiteren van de expansie van de wereldhandel, en tegelijk voedselzekerheid te handhaven. Blijkens de impactanalyse mag worden verwacht dat de voorstellen dankzij een heroriëntering op steun voor extensievere landbouwmethoden en interne steun die de handel minder verstoort, de voor uitvoer beschikbare hoeveelheden zullen doen afnemen en daardoor zullen bijdragen tot hogere wereldmarktprijzen, wat in het belang is van de landbouwsector in de ontwikkelingslanden.

Die aanpassingen zijn noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de EU in de komende jaren een duurzaam en voorspelbaar beleidskader voor het Europese landbouwmodel kan verschaffen. Het nieuwe begrotingskader heeft dergelijke wijzigingen zelfs nog urgenter gemaakt. Deze aanpak zal de EU in staat stellen om een stabiel landbouwbeleid voor de toekomst in stand te houden, voor een doorzichtige en billijker verdeling van de inkomenssteun aan de landbouwers te zorgen en beter in te spelen op wat onze consumenten en belastingbetalers willen.

2.1. De economische impact

De Commissie heeft een grondige impactanalyse van de in de tussenbalans voorgestelde aanpassingen gepubliceerd [2]. In die analyse wordt in grote lijnen geconcludeerd dat de in de tussenbalans opgenomen voorstellen ondanks de geringe veranderingen van het totale steunniveau zouden leiden tot een betere middelenallocatie aan de onderscheiden producten en tot meer doelmatigheid bij de inkomensoverdracht.

[2] Nadere bijzonderheden zijn beschikbaar op http://europa.eu.int/comm/agriculture/ publi/reports/mtrimpact/index_en.htm.

In alle analyses wordt verwacht dat de productie van granen in de EU iets zal dalen, hoofdzakelijk als gevolg van de ontkoppeling van de rechtstreekse betalingen, de koolstofbonus en de verlaging van het steunprijsniveau. Dit zou hoofdzakelijk zijn toe te schrijven aan een kleiner graanareaal aangezien in de meeste analyses wordt verwacht dat de gemiddelde fysieke opbrengsten zullen stijgen. Het ziet ernaar uit dat tarwe minder zou worden getroffen dan secundaire graansoorten, aangezien voor tarwe een betere ontwikkeling van de wereldmarktprijs wordt verwacht dan voor de meeste secundaire graansoorten.

De verwachte effecten van de in de tussenbalans opgenomen voorstellen op de productie van oliehoudende zaden lopen meer uiteen, al gaan de meeste analyses in de richting van een geringe daling van de productie van voor voeding bestemde oliehoudende zaden. Volgens de analyse van de Commissie zou de koolstofbonus een toeneming tot gevolg hebben van de productie van energiegewassen, en vooral van oliehoudende zaden, hoofdzakelijk ten koste van de productie van granen.

De ontkoppeling van de rechtstreekse betalingen in de veehouderij zou enige daling van de productie van rund- en schapenvlees veroorzaken, aangezien die ontkoppeling de extensivering van de productiesystemen zou bevorderen, wat zou leiden tot een stijging van de marktprijzen met positieve inkomenseffecten voor de betrokken veehouderijbedrijven.

Over het algemeen wordt geoordeeld dat voor de landbouwsector van de EU als geheel de effecten van de in de tussenbalans opgenomen voorstellen op het landbouwinkomen eerder beperkt zouden zijn, waarbij echter in de onderscheiden productsectoren en regio's uiteenlopende impacts zouden kunnen optreden.

Weliswaar zou de ontkoppeling van de rechtstreekse betalingen tot een inkomensstijging in de veehouderij leiden (via hogere marktprijzen), maar op sectorniveau zou deze stijging globaal genomen worden geneutraliseerd door de negatieve inkomensimpact van de daling van de marktprijzen voor secundaire graansoorten als gevolg van de afschaffing van de interventie voor rogge.

2.2. Budgettaire impact

Voor de EUR-15 leveren de voorgestelde maatregelen een besparing op die wordt geschat op 337 miljoen EUR voor het begrotingsjaar 2006 en ongeveer 186 miljoen EUR/jaar vanaf 2010. Dit is te danken aan het feit dat de besparingen door de voorgestelde marktregulerende maatregelen meer dan opwegen tegen het effect van de voorstellen betreffende rechtstreekse steunverlening, dat wordt geschat op + 729 miljoen EUR in 2006 en ongeveer + 1 610 miljoen EUR/jaar vanaf 2010.

Voor de nieuwe lidstaten komt de financiële impact echter neer op extra uitgaven van ongeveer 88 miljoen EUR in 2010, welk bedrag jaarlijks zal stijgen tot 241 miljoen EUR in 2013 als gevolg van het toenemende aandeel van de rechtstreekse steunverlening in de totale uitgaven van deze landen.

Om de uitgaven te houden binnen het in Brussel bepaalde nieuwe plafond voor de financiering van de marktmaatregelen en de rechtstreekse steunverlening in een tot 25 lidstaten uitgebreid Europa, wordt een verlaging van de rechtstreekse steunverlening in de EUR-15 vanaf het begrotingsjaar 2007 voorgesteld. Dit is aangegeven in de volgende tabel:

EU-25: Uitgavenprognoses voor rubriek 1a - Hervormingsvoorstellen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. DE TUSSENBALANS EN DE TOETREDENDE LANDEN

In overeenstemming met de interne regeling ter uitvoering van de informatie- en overlegprocedure voor de aanneming van bepaalde besluiten en andere maatregelen die moeten worden genomen gedurende de periode die aan de toetreding voorafgaat, zal de Commissie de bijgaande voorstellen in het kader van de tussenbalans na indiening ervan bij de Raad ook aan de toetredende landen doen toekomen. Elk toetredend land kan overeenkomstig de genoemde regeling om een bespreking van die voorstellen verzoeken [3].

[3] DE COMMISSIE HEEFT DE INTERNE REGELING TER UITVOERING VAN DE INFORMATIE- EN OVERLEGPROCEDURE VOOR DE AANNEMING VAN BEPAALDE BESLUITEN EN ANDERE MAATREGELEN DIE MOETEN WORDEN GENOMEN GEDURENDE DE PERIODE DIE AAN DE TOETREDING VOORAFGAAT, NOG NIET GOEDGEKEURD.

4. BESCHRIJVING VAN DE VOORSTELLEN

4.1. Stabilisatie van de markten en verbetering van de gemeenschappelijke marktordeningen

Sector akkerbouw

Granen

Voorgesteld wordt om met ingang van 2004/05 op de interventieprijs voor granen de laatste verlaging met 5 % (van de in Agenda 2000 voorgestelde 20 %) toe te passen, waardoor deze prijs zal dalen tot EUR 95,35/ton; dit moet van de interventie een echt vangnet maken. Rogge zal van de interventieregeling worden uitgesloten om een verdere opeenstapeling van interventievoorraden te voorkomen.

Wegens de afnemende rol van de interventie zullen seizoencorrecties van de interventieprijs niet langer gerechtvaardigd zijn. Daarom wordt voorgesteld het stelsel van maandelijkse verhogingen af te schaffen. Er zullen niet langer productierestituties voor zetmeel en sommige daarvan afgeleide producten worden toegekend.

In verband met de verlaging van de interventieprijs voor granen zullen de areaalbetalingen voor granen en andere relevante akkerbouwgewassen worden verhoogd van EUR 63 tot EUR 66/ton. Deze betalingen zullen worden opgenomen in de ene bedrijfstoeslag.

Eiwithoudende gewassen

De huidige toeslag voor eiwithoudende gewassen (EUR 9,5/ton) zal worden gehandhaafd en worden omgezet in een gewasspecifieke areaalbetaling ten bedrage van EUR 55,57/ha. Deze betaling zal beperkt blijven tot een nieuw gegarandeerd maximumareaal van 1,4 miljoen ha.

Durumtarwe

De toeslag voor durumtarwe in de traditionele productiegebieden zal worden verlaagd van EUR 344,5/ha tot EUR 250/ha en worden opgenomen in de ene bedrijfstoeslag. Het specifieke steunbedrag dat in bepaalde andere gebieden wordt toegekend voor de productie van durumtarwe en nu EUR 139,5/ha bedraagt, zal geleidelijk volledig worden afgeschaft. Een en ander zal worden doorgevoerd over een periode van drie jaar vanaf 2004.

Er zal een nieuwe premie worden ingevoerd om de kwaliteit van durumtarwe te verbeteren met het oog op de productie van griesmeel en pasta. De premie zal in de traditionele productiegebieden worden betaald aan die landbouwers die een bepaalde hoeveelheid gecertificeerd zaad van geselecteerde rassen gebruiken. De rassen zullen worden geselecteerd met het doel te voldoen aan de kwaliteitseisen voor de productie van griesmeel en pasta. De premie bedraagt EUR 40/ha en wordt betaald binnen de grenzen van de gegarandeerde maximumarealen die momenteel gelden in de traditionele productiegebieden.

Zetmeelaardappelen

Verordening (EEG) nr. 1766/92 voorziet in een rechtstreekse betaling aan de producenten van zetmeelaardappelen. Het bedrag ervan is in het kader van Agenda 2000 vastgesteld op EUR 110,54 per ton zetmeel. Op basis van de historische leveranties aan de industrie zal 50 % van deze betaling worden opgenomen in de regeling betreffende de ene bedrijfstoeslag. Het overige deel zal worden gehandhaafd als een gewasspecifieke betaling voor zetmeelaardappelen. De minimumprijs wordt afgeschaft.

Gedroogde voedergewassen

De steun in de sector gedroogde voedergewassen zal worden herverdeeld over de telers en de verwerkende industrie. De rechtstreekse steun aan de telers zal in de ene bedrijfstoeslag worden geïntegreerd op basis van hun historische leveranties aan de industrie. Om rekening te houden met de huidige nationale gegarandeerde hoeveelheden zullen nationale plafonds worden toegepast.

Gedurende een overgangsperiode van vier jaar zal een vereenvoudigde regeling inzake uniforme steun aan de verwerkende industrie voor kunstmatig gedroogde en in de zon gedroogde voedergewassen worden toegepast; het zal gaan om degressieve steun waarvan het beginniveau EUR 33/ton in 2004/05 zal bedragen. De respectieve nationale gegarandeerde hoeveelheden zullen worden samengevoegd.

Zaaizaad

Bij Verordening (EEG) nr. 2358/71 is steun voor de productie van zaaizaad van geselecteerde soorten ingesteld. De steun, die momenteel wordt betaald per ton voortgebracht zaad, zal worden geïntegreerd in de ene bedrijfstoeslag. Voor de berekening ervan zal het aantal tonnen waarvoor steun is verleend, worden vermenigvuldigd met het bedrag dat is vastgesteld op grond van artikel 3 van de genoemde verordening.

Rijst

Om met name in verband met de impact van het "alles behalve wapens"-initiatief de markt in evenwicht te houden stelt de Commissie een verlaging ineens van de interventieprijs met 50 % tot een feitelijke steunprijs van EUR 150/ton voor om in lijn te komen met de wereldmarktprijzen. Om de inkomsten van de producenten te stabiliseren zal de huidige rechtstreekse steun worden verhoogd van EUR 52/ton tot EUR 177/ton, welke verhoging overeenkomt met de totale compensatie voor granen in het kader van de hervorming van 1992 en de Agenda 2000-hervorming samen genomen. Hiervan zal EUR 102/ton deel gaan uitmaken van de ene bedrijfstoeslag en worden betaald op basis van historische rechten zoals begrensd door het huidige gegarandeerde maximumareaal (GMA). De resterende EUR 75/ton, vermenigvuldigd met de bij de hervorming van 1995 toegepaste fysieke opbrengst, zal worden betaald als gewasspecifieke steun. Het GMA zal worden vastgesteld op de laagste van de volgende twee oppervlakten: het gemiddelde van de in de periode 1999-2001 beteelde arealen of het huidige GMA. Er zal een regeling voor particuliere opslag worden ingesteld die zal worden toegepast zodra de marktprijs onder de feitelijke steunprijs daalt. Bovendien zullen speciale maatregelen gaan gelden zodra de marktprijs onder EUR 120/ton daalt.

Noten

De huidige regeling zal worden vervangen door een jaarlijkse forfaitaire betaling van EUR 100/ha voor een gegarandeerd maximumareaal van 800.000 ha, verdeeld in nationale gegarandeerde arealen. De lidstaten kunnen dit met ten hoogste EUR 109/ha per jaar aanvullen.

Zuivel

Om de melkveehouders een stabiel perspectief te bieden stelt de Commissie voor een hervormd stelsel van melkquota te handhaven tot en met het tijdvak 2014/15.

In maart 1999 heeft de Europese Raad in Berlijn uit begrotingsoverwegingen besloten om de tenuitvoerlegging van de hervorming in de zuivelsector uit te stellen. Aangezien in het kader van de huidige financiële vooruitzichten onverwachte begrotingsmiddelen beschikbaar zijn gekomen, is de Commissie een groot voorstander van vervroeging met één jaar van de in Berlijn overeengekomen hervorming van de zuivelregeling om de doelstellingen en voordelen van die hervorming zo spoedig mogelijk te verwezenlijken. Bovendien moet de steunprijs voor melk ook in 2007 en 2008 worden verlaagd, wat gepaard moet gaan met een verhoging van de quota met 1 % per jaar op basis van de referentiehoeveelheden na de volledige tenuitvoerlegging van Agenda 2000.

De geplande uniforme verlaging met 5 %/jaar van de interventieprijzen zal worden vervangen door asymmetrische verlagingen met 3,5 %/jaar voor mageremelkpoeder en 7 %/jaar voor boter over de periode van vijf jaar. Over het geheel genomen komen die verlaging van de boterprijs met 35 % en die verlaging van de prijs voor mageremelkpoeder met 17,5 % overeen met een totale verlaging van de EU-richtprijs voor melk over die vijf jaar met 28 %. De interventieaankoop van boter zal boven 30 000 ton per jaar worden geschorst. Voorgesteld wordt het mogelijk te maken om boven die grens boter aan te kopen volgens een inschrijvingsprocedure.

In 2007 en 2008 zal voor aanvullende compensatie via rechtstreekse betalingen worden gezorgd met gebruikmaking van dezelfde berekeningsmethode als in het geval van Agenda 2000. Alle betalingen in de zuivelsector zullen worden geïntegreerd in de ene bedrijfstoeslag.

4.2. Ontkoppeling van rechtstreekse steunbedragen - invoering van een enkele bedrijfstoeslag

Het merendeel van de premies in het kader van de verschillende gemeenschappelijke marktordeningen zal worden vervangen door één enkele bedrijfstoeslag. De landbouwers zullen één bedrijfstoeslag ontvangen die is gebaseerd op een referentiebedrag dat de betalingen voor akkerbouwgewassen, rundvlees (inclusief POSEI en eilanden in de Egeïsche Zee), melk en zuivelproducten, schapen en geiten, zetmeelaardappelen, zaaddragende leguminosen, rijst, zaaizaad en gedroogde voedergewassen in een referentieperiode van 2000 tot en met 2002 omvat.

Deze ene bedrijfstoeslag zal worden gesplitst in toeslagrechten om de overdracht ervan te vergemakkelijken. Elk toeslagrecht zal worden berekend door het referentiebedrag te delen door het aantal aan dat bedrag ten grondslag liggende hectaren (inclusief voederareaal) in de referentiejaren.

Een betalingsaanvraag op grond van een toeslagrecht moet gepaard gaan met een subsidiabele hectare, waarbij alle landbouwgrond van het bedrijf als subsidiabel geldt. Tot de subsidiabele hectaren behoren echter niet de op 31 december 2002 met een blijvende teelt of bos bedekte of voor niet-agrarische doeleinden gebruikte oppervlakten. Een speciaal toeslagrecht met bijbehorende voorwaarden zal gelden in geval van dierlijke productie zonder overeenkomstige grondoppervlakte of van een toeslagrecht dat meer dan EUR 10 000 bedraagt. Voor de ene bedrijfstoeslag en de speciale toeslag zullen nationale plafonds worden vastgesteld. Op het niveau van de lidstaat zal 1 % van dat maximum worden gereserveerd voor het verhelpen van onbillijke situaties.

Toeslagrechten kunnen met of zonder grond worden overgedragen tussen landbouwers binnen dezelfde lidstaat. Een lidstaat kan regio's aanwijzen waartoe overdrachten beperkt dienen te blijven. Bovendien kunnen de lidstaten toeslagrechten aanpassen in het licht van regionale gemiddelden.

De landbouwers kunnen de subsidiabele grond gebruiken voor welke landbouwactiviteit dan ook met uitzondering van blijvende teelten. Behoudens overmacht of buitengewone omstandigheden zal elk toeslagrecht dat niet binnen een periode van ten hoogste vijf jaar is gebruikt, worden toegewezen aan de nationale reserve.

Aanscherping van de normen op het gebied van milieu, voedselveiligheid, diergezondheid en dierenwelzijn en arbeidsveiligheid

Er moeten randvoorwaarden worden gesteld die betrekking hebben op in de regelgeving vastgelegde Europese normen op het gebied van milieu, voedselveiligheid, diergezondheid en dierenwelzijn en arbeidsveiligheid welke gelden op het niveau van het landbouwbedrijf. De begunstigden van rechtstreekse betalingen zullen ook worden verplicht om al hun landbouwgrond in goede omstandigheden voor het beoefenen van landbouw te houden; deze laatste aanvulling op de ontkoppeling is noodzakelijk om het verlaten van grond en de daarmee gepaard gaande milieuproblemen te voorkomen.

Een en ander zal gebeuren in de vorm van een aanpak voor het hele bedrijf en voor elk geval van niet-naleving op het bedrijf van een begunstigde zullen sancties gelden. Het betreft alle sectoren en niet alleen gebruikte maar ook ongebruikte landbouwgrond.

Voor landbouwers die de ene bedrijfstoeslag of andere rechtstreekse GLB-betalingen ontvangen en niet voldoen aan de bovenbedoelde uit de regelgeving voortvloeiende normen, zal dus een stelsel voor sancties gelden. De boete zal bestaan in de verlaging of volledige intrekking van de steun (afhankelijk van de ernst van het geval).

Bedrijfsadviseringssysteem

Het bedrijfsadviseringssysteem zal verplicht zijn als onderdeel van het stellen van randvoorwaarden. In eerste instantie zal de invoering ervan beperkt blijven tot producenten die meer dan EUR 15 000 per jaar aan rechtstreekse betalingen ontvangen of een omzet van meer dan EUR 100 000 per jaar hebben. Andere landbouwers zullen op vrijwillige basis tot het systeem kunnen toetreden. Bij deze dienstverlening zullen adviezen worden gegeven door de wijze van toepassing van normen en goede methoden in het productieproces terug te koppelen naar de landbouwers. De bedrijfsaudits zullen een gestructureerde en regelmatige inventarisatie en opneming in een boekhouding inhouden van de materiaalstromen en processen op bedrijfsniveau die worden aangemerkt als relevant voor een bepaald doelonderwerp (milieu, voedselveiligheid en dierenwelzijn). In het kader van de plattelandsontwikkeling zal steun voor bedrijfsaudits beschikbaar zijn.

Langdurige milieubraak

Producenten die momenteel onder de braakleggingsverplichting vallen, zullen verder braaklegging moeten toepassen op een oppervlakte die overeenkomt met 10 % van hun huidige akkerbouwareaal, als zij de ene bedrijfstoeslag willen ontvangen. Biologische landbouw zal voor de betrokken oppervlakte niet onder deze verplichting vallen. Het zal om niet-roulerende braak gaan en het braakland mag niet voor landbouwdoeleinden worden gebruikt, en evenmin voor de productie van gewassen voor commerciële doeleinden. De lidstaten zullen echter roulerende braak kunnen toestaan waar dit om milieuredenen nodig is. Braakland dat worden overgedragen, zal braak moeten blijven liggen.

Steun voor energiegewassen - een koolstofbonus

De Commissie stelt een steunbedrag van EUR 45/ha voor energiegewassen voor. Voor deze steun zal op EU-niveau een GMA van 1 500 000 ha gelden. De steun zal uitsluitend worden toegekend voor oppervlakten waarvan de productie valt onder een contract tussen de landbouwer en de verwerkende industrie tenzij de verwerking door de landbouwer op het bedrijf wordt uitgevoerd. Binnen vijf jaar nadat de regeling inzake energiegewassen van toepassing is geworden, zal de Commissie bij de Raad een verslag over de tenuitvoerlegging ervan indienen dat in voorkomend geval vergezeld zal gaan van voorstellen.

Geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS)

Het geïntegreerd beheers- en controlesysteem zal moeten worden aangepast op basis van de nieuwe bepalingen betreffende de rechtstreekse steun. Met name de invoering van de ene bedrijfstoeslag zal leiden tot een vereenvoudiging van een essentieel onderdeel van het huidige GBCS, aangezien de identificatie van de productie in de sectoren akkerbouw en veehouderij niet langer een voorwaarde zal zijn voor het ontvangen van de nieuwe ene bedrijfstoeslag. Die identificatie blijft daarentegen wel nodig voor die producten waarvoor een gewasspecifieke betaling blijft gelden, zoals rijst en durumtarwe. Het huidige systeem voor de uitoefening van toezicht en controle op de betalingen zal worden gebruikt om kruiscontroles waarbij de toeslagrechten worden vergeleken met de oppervlakten die nodig zijn voor de activering ervan, te vergemakkelijken. Het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond blijft daarom van fundamenteel belang in het nieuwe GBCS.

De steunaanvragen zullen moeten worden onderworpen aan administratieve controles met betrekking tot de subsidiabiliteit van de oppervlakten en het bestaan van de desbetreffende toeslagrechten. Deze administratieve controles zullen moeten worden aangevuld met steekproefsgewijze controles ter plaatse, waarbij voor de controle van de oppervlakten gebruik zal kunnen worden gemaakt van teledetectiemethoden. Het samenstel van deze controles, die zullen moeten worden gecoördineerd door een daartoe aangewezen bevoegde autoriteit, zal in het geval dat wordt geconstateerd dat niet aan de subsidiabiliteitsvoorwaarden is voldaan, leiden tot verlaging van de steun of tot uitsluiting ervan.

Op te merken valt dat de controle op de randvoorwaarden eveneens binnen de werkingssfeer zal vallen van het nieuwe GBCS, dat dus niet beperkt zal blijven tot de subsidiabiliteitsvoorwaarden. Wat bijgevolg wordt voorgesteld, is een volledig geïntegreerd beheers- en controlesysteem. In dit verband is het de bedoeling dat de controlesystemen die thans reeds in de lidstaten bestaan om na te gaan of aan de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen wordt voldaan en of de grond in goede omstandigheden voor het beoefenen van landbouw wordt gehouden, kunnen worden gebruikt in het kader van het GBCS, waarmee zij ook compatibel zullen moeten zijn. Het gaat daarbij onder meer om de op grond van Richtlijn 92/102/EEG en Verordening (EG) nr. 1760/2000 toegepaste regeling voor de identificatie en registratie van dieren. Ook de beheers- en controlesystemen voor de in bijlage IV bij het voorstel voor de horizontale verordening genoemde steunregelingen zullen compatibel moeten zijn met het GBCS.

4.3. Degressieve toekenning

Om tot een beter evenwicht in de steunverlening te komen en een voorspelbaar en doorzichtig kader voor het voorzien in toekomstige financieringsbehoeften te scheppen, wordt een systeem van degressieve toekenning voor de periode 2006-2012 voorgesteld.

De in een bepaald jaar aan een landbouwer toegekende betalingen zullen als volgt worden verlaagd:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Binnen het hierboven beschreven systeem zal het uit de degressieve toekenning voortvloeiende modulatiedeel, dat begint bij 1 % in 2006 en oploopt tot 6 % in 2011, ter beschikking van de lidstaten worden gesteld als extra communautaire steun voor in hun programmering van de plattelandsontwikkeling op te nemen maatregelen. Deze bedragen zullen over de lidstaten worden verdeeld volgens criteria die betrekking hebben op het landbouwareaal, de agrarische werkgelegenheid en het BBP per inwoner in koopkracht. De resterende bedragen zullen beschikbaar zijn om te voorzien in extra financieringsbehoeften in verband met nieuwe hervormingen van marktregelingen. In de nieuwe lidstaten zouden de degressieve toekenning en de modulatie niet gelden totdat de geleidelijk ingevoerde rechtstreekse betalingen het normale EU-niveau bereiken.

4.4. Versterking en verruiming van het beleid inzake plattelandsontwikkeling

De Commissie stelt voor de werkingssfeer van de communautaire steun voor plattelandsontwikkeling te verruimen door nieuwe maatregelen in te voeren, dit zonder vooruit te lopen op het komende debat over het in een nieuwe vorm gieten van het beleid inzake plattelandsontwikkeling. Deze toevoegingen zullen in het "menu" van de in het kader van de tweede pijler beschikbare maatregelen worden opgenomen zonder de basisregeling voor de tenuitvoerlegging van de steun voor plattelandsontwikkeling te wijzigen, aangezien de Commissie van mening is dat dit laatste halverwege de lopende programmeringsperiode 2000-2006 contraproductief zou zijn.

De voorgestelde nieuwe maatregelen gelden alle als begeleidende maatregelen en zullen op het hele grondgebied van de EU worden gefinancierd door de afdeling Garantie van het EOGFL. Zij zijn alle hoofdzakelijk toegespitst op begunstigden die landbouwer zijn. Het zal aan de lidstaten en de regio's zijn om te beslissen of zij deze maatregelen in hun programma's voor plattelandsontwikkeling wensen op te nemen. De nieuwe maatregelen zullen het volgende omvatten:

In de eerste plaats zal in Verordening (EG) nr. 1257/1999 een nieuw hoofdstuk met als titel "Voedselkwaliteit" worden opgenomen, dat twee maatregelen bevat:

- Financiële stimulansen zullen mogen worden gegeven aan landbouwers die op vrijwillige basis deelnemen aan communautaire of erkende nationale regelingen die tot doel hebben de kwaliteit van landbouwproducten en het gebruikte productieproces te verbeteren en de consumenten waarborgen betreffende deze aspecten te geven. Dergelijke steun zal jaarlijks kunnen worden betaald gedurende een periode van maximaal vijf jaar en tot maximaal EUR 1 500 per bedrijf in een bepaald jaar.

- Aan producentengroeperingen zal steun kunnen worden verleend voor activiteiten die erop zijn gericht de consumenten te informeren over en de afzet te bevorderen van de producten die worden geproduceerd overeenkomstig kwaliteitsregelingen die via de bovengenoemde maatregel worden ondersteund. Overheidssteun zal zijn toegestaan tot maximaal 70 % van de subsidiabele projectkosten.

In de tweede plaats zal een nieuw hoofdstuk met als titel "Voldoen aan normen" worden opgenomen, dat twee maatregelen bevat:

- Mogelijkheid voor de lidstaten om tijdelijke, degressieve steun aan te bieden om hun landbouwers te helpen zich aan te passen aan de invoering van veeleisende normen die zijn gebaseerd op communautaire regelgeving op het gebied van het milieu, de volksgezondheid en de gezondheid van dieren en planten, het dierenwelzijn en de arbeidsveiligheid. De steunniveaus moeten worden gedifferentieerd om rekening te houden met de mate waarin de invoering van een bepaalde norm voor de landbouwers extra verplichtingen en exploitatiekosten meebrengt. Het zal gaan om forfaitaire, degressieve steun die kan worden betaald over een periode van ten hoogste vijf jaar. Voor deze steun zal een maximum van EUR 10 000 per bedrijf in een bepaald jaar gelden. In geen geval zal steun kunnen worden betaald als het feit dat normen niet worden toegepast, te wijten is aan veronachtzaming door een individuele landbouwer van normen die reeds in nationale wet- en regelgeving zijn vervat.

- Steun aan de landbouwers om hen te helpen de kosten te dragen die zijn gemoeid met het gebruik van bedrijfsadvisering. Landbouwers kunnen overheidssteun tot een maximum van 80 % van de kosten van dergelijke dienstverlening ontvangen de eerste keer dat van die dienstverlening gebruik wordt gemaakt, waarbij een maximum van EUR 1 500 geldt.

In de derde plaats betreft het de opneming in het huidige agromilieuhoofdstuk van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de mogelijkheid om steun te betalen aan landbouwers die voor ten minste vijf jaar verbintenissen aangaan om het welzijn van hun landbouwhuisdieren te verbeteren, welke verbintenissen verder moeten gaan dan de gebruikelijke diervriendelijke methoden. De steun zal jaarlijks kunnen worden betaald op basis van de uit die verbintenissen voortvloeiende extra kosten en gederfde inkomsten, waarbij de jaarlijkse betaling maximaal EUR 500 per grootvee-eenheid zal kunnen bedragen.

De Commissie stelt nog een verdere serie voor van technische wijzigingen die uit de invoering van nieuwe maatregelen voortvloeien, en stelt daarnaast voor om, nu Verordening (EG) nr. 1257/1999 in de context van de onderhavige voorstellen wordt gewijzigd, van de gelegenheid gebruik te maken om ook sommige bepalingen van deze verordening van de Raad te vereenvoudigen en te verduidelijken. Deze wijzigingen betreffen een verduidelijking van de werkingssfeer van de hoofdstukken over bosbouw en opleiding en de toevoeging aan het hoofdstuk over de aanpassing en ontwikkeling van de plattelandsgebieden (de zogenoemde artikel 33-maatregelen) van een nieuw streepje om de met plaatselijke partnerschapsgroepen gemoeide beheerskosten in de werkingssfeer op te nemen.

In 2004 zal de Commissie onderzoeken in hoeverre het beleid inzake plattelandsontwikkeling bijdraagt tot de verwezenlijking van deze doelstellingen van duurzame ontwikkeling, in het bijzonder wat de biodiversiteit en de tenuitvoerlegging van Richtlijn 92/43/EG (de zogenoemde habitatrichtlijn) betreft. Bij dat onderzoek zal bovendien de mogelijkheid in ogenschouw worden genomen om de steun die aan landbouwers wordt verleend voor het voldoen aan bij nieuwe besluiten opgelegde communautaire normen op het gebied van de voedselkwaliteit, uit te breiden tot kleine traditionele producenten van voedingsmiddelen. Zo nodig zal de Commissie voorstellen doen om de bijdrage die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid aan de verwezenlijking van deze doelstellingen wordt geleverd, te verhogen.

2003/0006 (CNS)

Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van steunregelingen voor producenten van bepaalde gewassen

INHOUD

TITEL I REIKWIJDTE EN BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN

TITEL II ALGEMENE BEPALINGEN

Hoofdstuk 1 Randvoorwaarden

Hoofdstuk 2 Degressieve toekenning en modulatie

Hoofdstuk 3 Bedrijfsadviseringssysteem

Hoofdstuk 4 Geïntegreerd beheers- en controlesysteem

Hoofdstuk 5 Andere algemene bepalingen

TITEL III BEDRIJFSTOESLAGREGELING

Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen

Hoofdstuk 2 Vaststelling van het bedrag

Hoofdstuk 3 Toeslagrechten

Afdeling 1 Op oppervlakten gebaseerde toeslagrechten Afdeling 2 Speciale toeslagrechten Hoofdstuk 4 Grondgebruik in het kader van de bedrijfstoeslagregeling

Afdeling 1 Gebruik van de grond Afdeling 2 Braaklegging

Hoofdstuk 5 Regionale tenuitvoerlegging

TITEL IV ANDERE STEUNREGELINGEN

Hoofdstuk 1 Specifieke kwaliteitspremie voor durumtarwe

Hoofdstuk 2 Premie voor eiwithoudende gewassen

Hoofdstuk 3 Gewasspecifieke betaling voor rijst

Hoofdstuk 4 Areaalbetaling voor noten

Hoofdstuk 5 Steun voor energiegewassen

Hoofdstuk 6 Steun voor zetmeelaardappelen

TITEL V OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN

BIJLAGE I Lijst van steunregelingen die voldoen aan de criteria van artikel 1

BIJLAGE II Nationale plafonds als bedoeld in artikel 11, lid 2

BIJLAGE III Uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen als bedoeld in de artikelen 3 en 4

BIJLAGE IV Goede landbouwomstandigheden als bedoeld in artikel 5

BIJLAGE V Compatibele steunregelingen als bedoeld in artikel 29

BIJLAGE VI Lijst van rechtstreekse betalingen in verband met de bedrijfstoeslag als bedoeld in artikel 36

BIJLAGE VII Berekening van het in artikel 40 bedoelde bedrag

BIJLAGE VIII Nationale plafonds als bedoeld in artikel 44

BIJLAGE IX Traditionele productiegebieden voor durumtarwe als bedoeld in artikel 61

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 36 en 37,

Gezien het voorstel van de Commissie [4],

[4] PB C ... van ...., blz. ...

Gezien het advies van het Europees Parlement [5],

[5] PB C ... van ...., blz. ...

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité [6],

[6] PB C ... van ...., blz. ...

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [7],

[7] PB C ... van ...., blz. ...

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Gemeenschappelijke voorwaarden dienen te worden vastgesteld voor rechtstreekse betalingen op grond van de verschillende regelingen inzake inkomenssteun in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.

(2) De volledige betaling van de rechtstreekse steun dient te zijn gekoppeld aan de naleving van regels met betrekking tot de landbouwgrond en de landbouwproductie en -activiteit. Die regels dienen erop te zijn gericht basisnormen op het gebied van milieu, voedselveiligheid, diergezondheid en dierenwelzijn, arbeidsveiligheid voor de landbouwers en goede landbouwomstandigheden op te nemen in de gemeenschappelijke marktordeningen. Worden deze basisnormen niet nageleefd, dan moeten de lidstaten de rechtstreekse steun volledig of gedeeltelijk intrekken op basis van criteria die proportioneel, objectief en gradueel zijn. Een dergelijke intrekking moet de sancties die nu of in de toekomst gelden op grond van andere bepalingen van communautair of nationaal recht, onverlet laten.

(3) Opdat de grond in goede landbouwomstandigheden wordt gehouden, moeten normen worden vastgesteld op een aantal terreinen waarvoor thans geen normen bestaan. Die normen dienen te zijn gebaseerd op de goede landbouwmethoden, waaraan wel of niet bepalingen van de lidstaten ten grondslag kunnen liggen. Daarom is het dienstig een communautair kader te bepalen waarbinnen de lidstaten normen kunnen stellen met inachtneming van de specifieke kenmerken van de betrokken gebieden, inclusief de bodem- en klimaatgesteldheid en de bestaande landbouwsystemen (grondgebruik, vruchtwisseling, landbouwmethoden) en landbouwstructuren.

(4) Aangezien blijvend grasland een positief milieueffect heeft, is het dienstig maatregelen ter bevordering van de instandhouding van bestaand blijvend grasland vast te stellen om een massale omzetting in bouwland te voorkomen.

(5) Voor een beter evenwicht tussen de beleidsinstrumenten die op bevordering van duurzame landbouw zijn gericht, en die welke bevordering van de plattelandsontwikkeling tot doel hebben, dient voor de hele Gemeenschap op verplichte basis een systeem van geleidelijke verlaging van de rechtstreekse betalingen in de jaren 2007 tot en met 2012 te worden ingevoerd. Alle rechtstreekse betalingen boven bepaalde bedragen dienen elk jaar met een bepaald percentage te worden verlaagd. De gerealiseerde besparingen moeten in voorkomend geval worden gebruikt voor de financiering van verdere hervormingen van onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallende sectoren. Het is dienstig de Commissie bevoegdheden te verlenen om de betrokken percentages zo nodig aan te passen. Tot 2007 kunnen de lidstaten de huidige facultatieve modulatie (differentiatie) op grond van Verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid [8] verder toepassen .

[8] PB L 160 van 26.6.1999, blz. 113. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1244/2001 (PB L 173 van 27.6.2001, blz. 1).

(6) Om de landbouwers te helpen voldoen aan de normen die voor een moderne, kwalitatief hoogwaardige landbouw gelden, is het noodzakelijk dat de lidstaten een uitgebreid systeem van advisering ten behoeve van commerciële landbouwbedrijven opzetten. Het bedrijfsadviseringssysteem moet de landbouwers helpen zich bewuster te worden van de materiaalstromen en bedrijfsprocessen in relatie tot de normen op het gebied van milieu, voedselveiligheid, diergezondheid en dierenwelzijn en arbeidsveiligheid, zonder dat op enigerlei wijze iets wordt afgedaan aan hun verplichting en verantwoordelijkheid om die normen in acht te nemen.

(7) Om de invoering van het bedrijfsadviseringssysteem te vergemakkelijken is het dienstig dat het bij wijze van een eerste stap als onderdeel van de randvoorwaarden verplicht zal zijn voor de producenten die meer dan een bepaald bedrag per jaar aan rechtstreekse betalingen ontvangen of een omzet hebben die hoger is dan een bepaald bedrag. Andere landbouwers moeten op vrijwillige basis tot het systeem kunnen toetreden. Aangezien het om de advisering van landbouwers gaat, moet de tijdens de adviseringsactiviteit verkregen informatie als vertrouwelijk worden behandeld behalve bij ernstige inbreuken op het communautaire of nationale recht.

(8) Overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid [9] moeten de lidstaten de nodige maatregelen treffen om zich ervan te vergewissen dat de door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) gefinancierde maatregelen daadwerkelijk en op regelmatige wijze werden uitgevoerd, en om onregelmatigheden te voorkomen en te vervolgen.

[9] PB L 160 van 26.6.1999, blz. 103.

(9) Om de beheers- en controlemechanismen doeltreffender en nuttiger te maken is het noodzakelijk het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen [10] ingestelde systeem aan te passen teneinde de bedrijfstoeslagregeling en de steunregelingen voor durumtarwe, eiwithoudende gewassen, energiegewassen, rijst, aardappelzetmeel en noten erin op te nemen en ook teneinde controle uit te oefenen op de toepassing van de regels inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het bedrijfsadviseringssysteem. Voorzien dient te worden in de mogelijkheid om in een latere fase ook andere steunregelingen in het systeem op te nemen.

[10] PB L 355 van 5.12.1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 495/2001 van de Commissie (PB L 72 van 14.3.2001, blz. 6).

(10) Om doeltreffend te kunnen controleren en te voorkomen dat meerdere steunaanvragen worden ingediend bij verschillende betaalorganen binnen één lidstaat, dient elke lidstaat te zorgen voor één enkel systeem om de identiteit te registreren van de landbouwers die onder het geïntegreerd systeem vallende steunaanvragen indienen.

(11) De verschillende onderdelen van het geïntegreerd systeem zijn gericht op een doeltreffender beheer en controle. Daarom dienen in het geval van communautaire regelingen die niet onder deze verordening vallen, de lidstaten te worden gemachtigd om gebruik van het systeem te maken op voorwaarde dat zij in geen enkel opzicht in strijd met de betrokken bepalingen handelen.

(12) Gezien de complexiteit van het systeem en het grote aantal steunaanvragen dat moet worden verwerkt, is het van essentieel belang om adequate technische middelen en beheers- en controlemethoden te gebruiken. Daarom moet het geïntegreerd systeem in elke lidstaat bestaan uit een geautomatiseerde databank, een systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond, steunaanvragen van de landbouwers, een geharmoniseerd controlesysteem en, wat de bedrijfstoeslagregeling betreft, een systeem voor de identificatie en de registratie van de toeslagrechten.

(13) Om het mogelijk te maken dat de verzamelde gegevens worden verwerkt en gebruikt voor de verificatie van de steunaanvragen, moeten krachtige geautomatiseerde databanken worden opgezet die met name de uitvoering van kruiscontroles mogelijk maken.

(14) De identificatie van de percelen landbouwgrond is een essentieel element voor de correcte toepassing van aan de oppervlakte gekoppelde regelingen. De ervaring heeft uitgewezen dat de bestaande methoden bepaalde tekortkomingen vertonen. Daarom dient te worden voorzien in een identificatiesysteem dat waar nodig met behulp van teledetectie moet worden opgezet.

(15) Met het oog op vereenvoudiging dienen de lidstaten te worden gemachtigd om in de indiening van één enkele aanvraag voor verscheidene steunregelingen te voorzien en om de jaarlijkse aanvraag te vervangen door een permanente aanvraag die alleen jaarlijks hoeft te worden bevestigd.

(16) De lidstaten dienen in staat te worden gesteld om bedragen die beschikbaar komen door verlagingen van betalingen in het kader van de modulatie, te gebruiken voor bepaalde extra maatregelen in het kader van de steun voor plattelandsontwikkeling waarin is voorzien bij Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen [11].

[11] PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80.

(17) Aangezien de bedragen die door het stellen van randvoorwaarden beschikbaar zullen komen, niet lang genoeg van tevoren kunnen worden voorzien om ze voor extra maatregelen in het kader van de steun voor plattelandsontwikkeling te kunnen gebruiken, moeten deze bedragen in het credit van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw worden geboekt behalve een bepaald percentage dat de lidstaten mogen behouden.

(18) De bevoegde nationale autoriteiten dienen de betalingen waarin de communautaire steunregelingen voorzien, binnen een voorgeschreven termijn volledig aan de begunstigden uit te keren onder voorbehoud van de verlagingen waarin deze verordening voorziet.

(19) De rechtstreekse inkomenssteun waarin de steunregelingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid voorzien, heeft vooral tot doel de landbouwbevolking een redelijke levensstandaard te verzekeren. Dit doel hangt nauw samen met de instandhouding van plattelandsgebieden. Om een verkeerde besteding van communautaire middelen te voorkomen, mogen geen steunbetalingen worden toegekend aan landbouwers die de voorwaarden voor het verkrijgen van die betalingen kunstmatig hebben gecreëerd.

(20) De gemeenschappelijke steunregelingen moeten worden aangepast aan de ontwikkelingen, en wel indien nodig op korte termijn. De begunstigden kunnen er bijgevolg niet op vertrouwen dat de steunvoorwaarden ongewijzigd blijven, en dienen voorbereid te zijn op een mogelijke herziening van de regelingen in het licht van de marktontwikkelingen.

(21) Gezien de belangrijke budgettaire gevolgen van de steun in de vorm van rechtstreekse betalingen en met het oog op een betere beoordeling van het effect ervan, dienen de communautaire regelingen aan een behoorlijke evaluatie te worden onderworpen.

(22) Het concurrerender maken van de communautaire landbouw en het bevorderen van de toepassing van voedselkwaliteit- en milieunormen gaan noodzakelijkerwijs gepaard met een verlaging van institutionele prijzen voor landbouwproducten en een stijging van de productiekosten voor de communautaire landbouwbedrijven. Voor het bereiken van deze doelstellingen en het bevorderen van een marktgerichtere en duurzame landbouw moet de verschuiving van productiesteun naar steun aan de producent worden voltooid door de invoering van een systeem met een ontkoppelde inkomenssteun voor elk bedrijf. Terwijl de ontkoppeling de feitelijk aan de landbouwers betaalde bedragen ongewijzigd zal laten, zal dankzij de ontkoppeling sprake zijn van een veel doeltreffender inkomenssteun. Het is daarom dienstig de ene bedrijfstoeslag afhankelijk te stellen van de naleving van randvoorwaarden in de vorm van criteria op het gebied van milieu, dierenwelzijn en voedselkwaliteit.

(23) Bij een dergelijk systeem moet een aantal bestaande rechtstreekse betalingen dat een producent op grond van diverse regelingen ontvangt, worden gecombineerd tot één toeslag, welke laatste wordt bepaald op basis van eerdere rechten in een referentieperiode, aangepast om rekening te houden met de volledige tenuitvoerlegging van de in het kader van Agenda 2000 ingevoerde maatregelen en met de bij deze verordening doorgevoerde wijzigingen van de steunbedragen.

(24) Aangezien de voordelen uit het oogpunt van administratieve vereenvoudiging groter zullen zijn als vele sectoren in de regeling worden opgenomen, dient de regeling in een eerste fase betrekking te hebben op alle onder de regeling voor akkerbouwgewassen vallende producten, alsmede op zaaddragende leguminosen, zaaizaad en rund- en schapenvlees. De opneming in de regeling van rund- en schapenvlees maakt het noodzakelijk er ook sommige premies in op te nemen die in de ultraperifere regio's en op de eilanden in de Egeïsche Zee worden betaald als aanvulling op de rechtstreekse steunbedragen waarin de betrokken gemeenschappelijke marktordeningen voorzien, zulks om de regeling verder te vereenvoudigen en om te voorkomen dat een juridisch en administratief kader in de sectoren rund- en schapenvlees in stand moet blijven voor een beperkt aantal producenten in de genoemde gebieden. De herziene betalingen voor rijst en durumtarwe en de betalingen in de zuivelsector dienen eveneens in de regeling te worden geïntegreerd. Ook de betalingen voor zetmeelaardappelen en gedroogde voedergewassen moeten in de regeling worden opgenomen, waarbij afzonderlijke betalingen voor de verwerkende industrie dienen te worden gehandhaafd.

(25) Voor hennep dienen specifieke maatregelen te worden vastgesteld om te voorkomen dat als onderdeel van de voor de bedrijfstoeslag in aanmerking komende gewassen illegale hennep wordt verbouwd, wat de gemeenschappelijke marktordening voor hennep nadelig zou beïnvloeden. Derhalve moet worden bepaald dat areaalbetalingen slechts worden toegekend voor oppervlakten met henneprassen die bepaalde garanties bieden ten aanzien van het gehalte aan psychotrope stoffen. De verwijzingen naar die specifieke maatregelen in Verordening (EG) nr. 1673/2000 van de Raad van 27 juli 2000 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector vezelvlas en -hennep [12] moeten dienovereenkomstig worden aangepast.

[12] PB L 193 van 29.7.2000, blz. 16. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 651/2002 van de Commissie (PB L 101 van 17.4.2002, blz. 3).

(26) Om de landbouwers vrij te laten bij de keuze van de productie op hun grond, met inbegrip van de mogelijkheid om te kiezen voor producten waarvoor nog steeds gekoppelde steun wordt verleend, en zo de marktgerichtheid te vergroten, mag de toekenning van de bedrijfstoeslag niet afhankelijk zijn van de productie van welk specifiek product dan ook.

(27) Voor de bepaling van het bedrag waarop de landbouwer in het kader van de nieuwe regeling recht dient te hebben, is het dienstig te refereren aan de bedragen die hem in een referentieperiode zijn toegekend. Om rekening te kunnen houden met specifieke situaties dient een nationale reserve te worden gevormd. Deze reserve kan ook worden gebruikt om de deelneming aan de regeling door nieuwe landbouwers te vergemakkelijken. De bedrijfstoeslag moet worden vastgesteld op het niveau van het landbouwbedrijf.

(28) Het totaalbedrag waarop een landbouwbedrijf recht heeft, dient in delen (toeslagrechten) te worden gesplitst en aan een vast te stellen aantal subsidiabele hectaren te worden gekoppeld om overdracht van de premierechten te vergemakkelijken. Ter voorkoming van speculatieve overdrachten die leiden tot de opeenstapeling van toeslagrechten zonder een overeenkomstige agrarische basis, dient voor de toekenning van de steun te worden gewerkt met een koppeling tussen toeslagrechten en een bepaald aantal subsidiabele hectaren en dient ook te worden voorzien in de mogelijkheid om de overdracht van toeslagrechten tot een bepaalde regio te beperken. Specifieke bepalingen moeten worden vastgesteld voor steunbedragen die niet rechtstreeks aan een oppervlakte zijn gekoppeld, rekening houdende met de bijzondere situatie van de schapen- en geitenhouderij.

(29) Om ervoor te zorgen dat de totale omvang van de steun en de toeslagrechten op communautair, nationaal en in voorkomend geval regionaal niveau niet hoger is dan de huidige beperkte begrotingsmiddelen, is het dienstig te voorzien in nationale plafonds die worden berekend als de som van alle in elke lidstaat voor de betaling van steunbedragen in het kader van de desbetreffende steunregelingen toegekende financiële middelen. Bij overschrijding van het plafond dienen proportionele verlagingen te worden toegepast.

(30) Om de aan braaklegging verbonden voordelen op het punt van aanbodbeheersing te behouden en tegelijk in het kader van het nieuwe steunsysteem de milieuvoordelen van braaklegging te vergroten, dienen de voorwaarden voor de braaklegging van bouwland te worden gehandhaafd.

(31) Met het oog op flexibiliteit om in te spelen op specifieke situaties, dienen de lidstaten de mogelijkheid te hebben om een zekere evenwichtige verhouding tussen individuele toeslagrechten en regionale of nationale gemiddelden te definiëren.

(32) Om de rol van de productie van durumtarwe in de traditionele productiegebieden te handhaven en tegelijk de steunverlening te intensiveren voor durumtarwe die aan bepaalde minimale kwaliteitseisen voldoet, is het dienstig om aan de ene kant de huidige specifieke toeslag voor durumtarwe in de traditionele productiegebieden over een overgangsperiode te verlagen en het specifieke steunbedrag in de gebieden met een goed ingeburgerde productie af te schaffen. De kwaliteitspremie die anderzijds moet worden toegekend, dient alleen te gelden voor de teelt van durumtarwe die geschikt is om te worden gebruikt voor de vervaardiging van griesmeel- en pastaproducten.

(33) Om de rol van eiwitrijke gewassen te versterken en een stimulans tot verhoging van de productie van deze gewassen te geven, is het dienstig te voorzien in een aanvullende betaling aan de producenten van deze gewassen. Om een correcte toepassing van de nieuwe regeling te garanderen dienen bepaalde voorwaarden om recht op de steun te hebben te worden vastgesteld. Er moet een gegarandeerd maximumareaal gelden en bij overschrijding van dit gegarandeerde maximumareaal dienen proportionele verlagingen te worden toegepast.

(34) Om de rol van de rijstproductie in de traditionele productiegebieden te handhaven is het dienstig te voorzien in een aanvullende betaling aan de rijstproducenten. Om een correcte toepassing van de nieuwe regeling te garanderen dienen bepaalde voorwaarden om recht op de steun te hebben te worden vastgesteld. Er moeten nationale basisarealen gelden en bij overschrijding van deze arealen dienen verlagingen te worden toegepast.

(35) Om de mogelijke verdwijning van de productie van noten in de traditionele gebieden en de daaruit voortvloeiende negatieve gevolgen voor milieu en platteland en op sociaal en economisch gebied te voorkomen, dient een nieuwe steunregeling voor noten te worden ingesteld. Om een correcte toepassing van de nieuwe regeling te garanderen dienen bepaalde voorwaarden om recht op de steun te hebben te worden vastgesteld, inclusief een minimale boomdichtheid en perceelsgrootte. Om in specifieke behoeften te kunnen voorzien dienen de lidstaten te worden gemachtigd om extra steun te verlenen.

(36) Om een overschrijding van de begroting te voorkomen moet een gegarandeerd maximumareaal gelden en dienen bij overschrijding van dit gegarandeerde maximumareaal proportionele verlagingen te worden toegepast, welke verlagingen moeten worden geconcentreerd in de lidstaten die hun areaal hebben overschreden. Voor een evenwichtige toepassing in de hele Gemeenschap dient het maximumareaal te worden verdeeld in verhouding tot de in de lidstaten voor de productie van noten gebruikte oppervlakten. De lidstaten moeten verantwoordelijk zijn voor de toewijzing van de arealen binnen hun grondgebied. Onder een verbeteringsprogramma vallende oppervlakten dienen pas voor steun in het kader van de nieuwe regeling in aanmerking te komen als dat programma is afgelopen.

(37) Om te profiteren van het succes dat met de verbeteringsprogramma's is behaald wat de groepering van het aanbod betreft, kunnen de lidstaten het recht op communautaire steun en nationale steun afhankelijk stellen van het lidmaatschap van een telersvereniging. Ter voorkoming van verstoring moet voor een soepele overgang naar de nieuwe regeling worden gezorgd.

(38) Momenteel bestaat de steun voor energiegewassen in de mogelijkheid om industriële gewassen te verbouwen op braakland. Energiegewassen nemen het grootste deel voor hun rekening van de niet voor voeding of vervoedering bestemde productie op braakland. Er dient specifieke steun voor energiegewassen te worden ingesteld met als doel de vervanging te doen toenemen van brandstoffen die extra koolstofdioxide in de atmosfeer brengen. Bij de verdeling van het in aanmerking komende areaal over de lidstaten moet rekening worden gehouden met de historische productie van energiegewassen op braakland en de afspraken over de verdeling van de lasten van de CO2-verplichtingen en ook met de huidige basisarealen voor de hoofdgewassen. De regeling dient na een bepaalde tijd opnieuw te worden bezien met inachtneming van de uitvoering van het communautaire initiatief inzake biobrandstoffen.

(39) Om de productie van aardappelzetmeel in de traditionele productiegebieden te behouden en de rol te erkennen die de productie van aardappelen in de landbouwcyclus speelt, is het dienstig te voorzien in een aanvullende betaling aan de producenten van aardappelzetmeel. Bovendien moet, aangezien het systeem van betalingen aan de producenten van zetmeelaardappelen gedeeltelijk in de bedrijfstoeslagregeling wordt opgenomen en aangezien de minimumprijs voor zetmeelaardappelen en de productierestituties voor zetmeel worden afgeschaft, Verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad van 27 juli 1994 tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel [13] worden gewijzigd.

[13] PB L 197 van 30.7.1994, blz. 4. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 962/2002 (PB L 149 van 7.6.2002, blz. 1).

(40) Als gevolg van de bovengenoemde wijzigingen en nieuwe bepalingen moeten de Verordeningen van de Raad (EEG) nr. 3508/92, (EG) nr. 1577/96 van 30 juli 1996 tot invoering van een bijzondere maatregel voor bepaalde zaaddragende leguminosen [14] en (EG) nr. 1251/1999 van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen [15] worden ingetrokken. Verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad moet eveneens worden ingetrokken met uitzondering van artikel 2 bis en de artikelen 4, 5 en 11, welke artikelen blijven voorzien in specifieke tijdelijke en facultatieve regelingen die in respectievelijk 2005 en 2006 zullen verstrijken.

[14] PB L 206 van 16.8.1996, blz. 4.

[15] PB L 160 van 26.6.1999, blz. 1.

(41) De specifieke bepalingen betreffende rechtstreekse betalingen in de Verordeningen van de Raad (EEG) nr. 2019/93 van 19 juli 1993 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de kleinere eilanden in de Egeïsche Zee [16], (EG) nr. 3072/95 van 22 december 1995 houdende een gemeenschappelijke ordening van de rijstmarkt [17], (EG) nr. 1254/1999 van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees [18], (EG) nr. 1255/1999 van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten [19], (EG) nr. 1452/2001 van 28 juni 2001 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Franse overzeese departementen, houdende wijziging van Richtlijn 72/462/EEG en houdende intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 525/77 en (EEG) nr. 3763/91 (Poseidom) [20], (EG) nr. 1453/2001 van 28 juni 2001 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 1600/92 (Poseima) [21], (EG) nr. 1454/2001 van 28 juni 2001 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Canarische Eilanden en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 1601/92 (Poseican) [22] en (EG) nr. 2529/2001 van 19 december 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector schapen- en geitenvlees [23] zijn in feite niet langer zinvol en moeten daarom worden geschrapt.

[16] PB L 184 van 27.7.1993, blz. 1.

[17] PB L 329 van 30.12.1995, blz. 18.

[18] PB L 160, 26.6.1999, blz.21.

[19] PB L 160, 26.6.1999, blz. 48.

[20] PB L 198 van 21.7.2001, blz. 11.

[21] PB L 198 van 21.7.2001, blz. 26.

[22] PB L 198 van 21.7.2001, blz. 45.

[23] PB L 341 van 22.12.2001, blz. 3.

(42) De voor de tenuitvoerlegging van deze verordening benodigde maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [24],

[24] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I REIKWIJDTE EN BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN

Artikel 1 Reikwijdte

Bij deze verordening worden vastgesteld:

- gemeenschappelijke voorschriften betreffende de rechtstreekse betalingen op grond van de steunregelingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid die worden gefinancierd door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), met uitzondering van de betalingen waarin Verordening (EG) nr. 1257/1999 voorziet;

- gemeenschappelijke voorschriften betreffende de rechtstreekse betalingen op grond van de steunregelingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid die worden gefinancierd door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), met uitzondering van de betalingen waarin Verordening (EG) nr. 1257/1999 voorziet;

- steunregelingen voor de producenten van durumtarwe, eiwithoudende gewassen, rijst, noten, energiegewassen en aardappelzetmeel.

Artikel 2 Begripsomschrijvingen

Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende begripsomschrijvingen:

a) onder "landbouwer" wordt verstaan: een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groep natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groep en haar leden volgens het nationale recht, waarvan het bedrijf zich bevindt op het grondgebied van de Gemeenschap als bedoeld in artikel 299 van het Verdrag en die een landbouwactiviteit uitoefent;

b) onder "bedrijf" wordt verstaan: het geheel van de productie-eenheden dat door de landbouwer wordt beheerd en zich bevindt op het grondgebied van eenzelfde lidstaat;

c) onder "landbouwactiviteit" wordt verstaan: landbouwproducten produceren, fokken of telen tot en met het oogsten, het melken en de productie van landbouwhuisdieren of de grond in goede landbouwomstandigheden als vastgesteld op grond van artikel 5 houden;

d) onder "rechtstreekse betaling" wordt verstaan: een betaling die rechtstreeks aan landbouwers wordt toegekend op grond van een in bijlage I vermelde steunregeling;

e) onder "betalingen in een bepaald kalenderjaar" wordt verstaan: de voor het betrokken jaar toegekende of toe te kennen betalingen met inbegrip van alle betalingen voor andere perioden die in dat kalenderjaar beginnen.

TITEL II ALGEMENE BEPALINGEN

Hoofdstuk 1 Randvoorwaarden

Artikel 3 Belangrijkste eisen

1. Een landbouwer die rechtstreekse betalingen ontvangt, moet de in bijlage III bedoelde uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen en de op grond van artikel 5 vastgestelde eisen inzake goede landbouwomstandigheden in acht nemen.

2. De bevoegde nationale autoriteit bezorgt de landbouwer de lijst van de in acht te nemen uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen en eisen inzake goede landbouwomstandigheden.

Artikel 4 Uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen

1. De uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen als vermeld in bijlage III worden vastgesteld in communautaire regelgeving op de volgende gebieden:

- volksgezondheid, diergezondheid en gezondheid van planten

- arbeidsveiligheid,

- milieu,

- dierenwelzijn.

2. In het kader van deze verordening gelden de in bijlage III genoemde besluiten in de van tijd tot tijd gewijzigde versie

Artikel 5 Goede landbouwomstandigheden

De lidstaten stellen de eisen inzake goede landbouwomstandigheden vast met inachtneming van het in bijlage IV vastgestelde kader.

De lidstaten zien erop toe dat de grond die op 31 december 2002 blijvend grasland was, als blijvend grasland wordt gehandhaafd.

Artikel 6 Verlaging of uitsluiting van betalingen

1. In het geval dat de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen of de eisen inzake goede landbouwomstandigheden niet worden nageleefd, wordt het totaalbedrag van de rechtstreekse betalingen die in het kalenderjaar waarin de niet-naleving plaatsvindt, na toepassing van artikel 10 moeten worden toegekend, verlaagd of ingetrokken overeenkomstig de op grond van artikel 7 vastgestelde uitvoeringsbepalingen.

2. In het geval dat de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen of de eisen inzake goede landbouwomstandigheden niet worden nageleefd, wordt het totaalbedrag van de rechtstreekse betalingen die in het kalenderjaar waarin de niet-naleving plaatsvindt, na toepassing van artikel 10 moeten worden toegekend, verlaagd of ingetrokken overeenkomstig de op grond van artikel 7 vastgestelde uitvoeringsbepalingen.

a) een activiteit betreffende in bijlage I bij het Verdrag genoemde landbouwproducten, inclusief katoen maar exclusief visserijproducten,

b) landbouwgrond van het bedrijf, inclusief de langdurig braakgelegde percelen,

c) de, al dan niet op tijdelijke basis, op het bedrijf voor landbouwactiviteiten ingezette arbeidskrachten.

Artikel 7 Uitvoeringsbepalingen betreffende de verlaging of uitsluiting

1. Volgens de in artikel 82, lid 2, bedoelde procedure worden uitvoeringsbepalingen betreffende de in artikel 6 bedoelde verlagingen en uitsluitingen vastgesteld. Daarbij wordt rekening gehouden met de ernst, de omvang, het permanente karakter en de herhaling van de geconstateerde niet-naleving en met de in de leden 2, 3 en 4 vastgestelde criteria.

2. In het geval van nalatigheid kan het verlagingspercentage niet meer bedragen dan 10 % en, bij herhaalde niet-naleving, 20 %.

3. In geval van opzettelijke niet-naleving kan het verlagingspercentage niet minder dan 50 % bedragen en kan het tot de volledige uitsluiting van één of meer steunregelingen gaan en voor één of meer kalenderjaren gelden.

4. In geval van opzettelijke niet-naleving kan het verlagingspercentage niet minder dan 50 % bedragen en kan het tot de volledige uitsluiting van één of meer steunregelingen gaan en voor één of meer kalenderjaren gelden.

Artikel 8 Aanvullende uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen

Indien een lidstaat van mening is dat een aanvullende uit de regelgeving voortvloeiende beheerseis moet worden toegevoegd aan de in bijlage III opgenomen lijst, doet hij de Commissie een daartoe strekkend verzoek toekomen.

Een dergelijke aanvullende uit de regelgeving voortvloeiende beheerseis kan aan de in bijlage III opgenomen lijst worden toegevoegd volgens de in artikel 82, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 9 Uit de toepassing van de randvoorwaarden voortvloeiende bedragen

Het uit de toepassing van dit hoofdstuk voortvloeiende bedrag wordt geboekt in het credit van de afdeling Garantie van het EOGFL. De lidstaat mag 20 % van die bedragen behouden.

Hoofdstuk 2 Degressieve toekenning en modulatie

Artikel 10 Degressieve toekenning

1. Alle bedragen van de in een bepaald kalenderjaar op grond van de in bijlage I genoemde steunregelingen aan een landbouwer uit te keren rechtstreekse betalingen en het in bijlage VIII vastgestelde plafond worden voor elk jaar tot en met 2012 verlaagd met de volgende percentages:

- 1 % in 2006,

- 4 % in 2007,

- 12 % in 2008,

- 14 % in 2009,

- 16 % in 2010,

- 18 % in 2011,

- 19 % in 2012.

2. De in lid 1 vastgestelde percentages kunnen worden gewijzigd volgens de in artikel 82, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 11 Extra steunbedrag

1. Aan de landbouwers die overeenkomstig deze verordening rechtstreekse betalingen ontvangen, wordt een extra steunbedrag toegekend. Dit bedrag wordt als volgt berekend:

a) Aan de landbouwers die overeenkomstig deze verordening rechtstreekse betalingen ontvangen, wordt een extra steunbedrag toegekend. Dit bedrag wordt als volgt berekend:

b) voor het bedrag boven EUR 5 000 tot en met EUR 50 000 is het extra steunbedrag gelijk aan de helft van het bedrag dat voortvloeit uit de toepassing van het verlagingspercentage voor het betrokken kalenderjaar overeenkomstig artikel 10, verminderd met de in artikel 12 vastgestelde procentpunten. Indien de landbouwer minder dan EUR 50 000 ontvangt, wordt het extra steunbedrag berekend naar evenredigheid.

2. Het totaalbedrag van de extra steunbedragen dat in een kalenderjaar in een lidstaat kan worden toegekend, kan niet hoger zijn dan het in bijlage II vastgestelde plafond. Zo nodig passen de lidstaten op de extra steunbedragen een lineaire procentuele aanpassing toe om ervoor te zorgen dat de in bijlage II vastgestelde plafonds in acht worden genomen.

3. Op het extra steunbedrag worden geen verlagingen als bedoeld in artikel 10 toegepast.

Artikel 12 Modulatie

1. De bedragen die voortvloeien uit de toepassing van de navolgende procentpunten van de in artikel 10 vastgestelde verlagingen, zijn beschikbaar als extra communautaire steun voor overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1257/1999 uit de afdeling Garantie van het EOGFL gefinancierde maatregelen in het kader van de programmering van de plattelandsontwikkeling:

- 2006: 1 %,

- 2007: 2 %,

- 2008: 3 %,

- 2009: 4 %,

- 2010: 5 %,

- 2011: 6 %,

- 2012: 6 %.

2. De in lid 1 bedoelde bedragen worden volgens de in artikel 82, lid 2, bedoelde procedure aan de betrokken lidstaten toegewezen op basis van de volgende criteria:

- landbouwareaal,

- werkgelegenheid in de landbouw,

- bruto binnenlands product (BBP) per inwoner in koopkracht.

Hoofdstuk 3 Bedrijfsadviseringssysteem

Artikel 13 Bedrijfsadviseringssysteem

1. De lidstaten zetten een systeem voor de advisering van de landbouwers over grond- en bedrijfsbeheer (hierna het "bedrijfsadviseringssysteem" genoemd) op dat wordt beheerd door één of meer aangewezen autoriteiten of door overeenkomstig artikel 16 erkende particuliere instanties.

2. De adviseringsactiviteit heeft ten minste betrekking op de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen en de goede landbouwomstandigheden als bedoeld in hoofdstuk 1.

Artikel 14 Voorwaarden

1. De lidstaten zorgen ervoor dat alle landbouwers die meer dan EUR 15 000 aan rechtstreekse betalingen per jaar ontvangen of een omzet van meer dan EUR 100 000 per jaar hebben, binnen vijf jaar aan het bedrijfsadviseringssysteem deelnemen; zij beginnen daar op 1 januari 2005 mee in een tempo van minimaal 15 % per jaar.

2. Andere landbouwers dan de in lid 1 bedoelde landbouwers kunnen op vrijwillige basis aan het bedrijfsadviseringssysteem deelnemen.

Artikel 15 Toezichthoudende autoriteit

Indien het bedrijfsadviseringssysteem door particuliere instanties wordt beheerd, wijzen de lidstaten een autoriteit aan die verantwoordelijk is voor de erkenning van en het toezicht op die instanties (hierna de "toezichthoudende autoriteit" genoemd).

Artikel 16 Erkenning van particuliere instanties

1. Een particuliere instantie kan alleen worden erkend door de toezichthoudende autoriteit van de lidstaat waar zij haar voornaamste plaats van zakelijke activiteit en, in voorkomend geval, haar statutaire zetel heeft. Wanneer een instantie eenmaal is erkend, mag zij werkzaam zijn in de hele Gemeenschap.

2. Om te worden erkend dient een particuliere instantie ervoor te zorgen dat passende middelen beschikbaar zijn in de vorm van gekwalificeerd personeel, administratieve en technische voorzieningen en ervaring en betrouwbaarheid op adviseringsgebied ten aanzien van de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen en de goede landbouwomstandigheden als bedoeld in hoofdstuk 1 waarover de instantie voornemens is adviezen te verstrekken.

Artikel 17 Toezicht op de particuliere instanties

1. Nadat een particuliere instantie is erkend, handelt de toezichthoudende autoriteit als volgt:

a) zij ziet erop toe dat de instantie haar activiteiten op objectieve wijze uitvoert;

b) zij gaat na of de activiteiten van de instantie doeltreffend zijn;

c) zij gaat na of de activiteiten van de instantie doeltreffend zijn;

2. De erkende particuliere instanties:

a) geven de toezichthoudende autoriteit toegang tot hun kantoren en voorzieningen voor controledoeleinden en verschaffen alle informatie en hulp die deze autoriteit voor de nakoming van haar verplichtingen op grond van deze verordening nodig acht;

b) doen de toezichthoudende autoriteit uiterlijk op 31 januari van elk jaar een lijst toekomen van de landbouwers over wie hun activiteit zich tot 31 december van het voorgaande jaar uitstrekte, en dienen bij die autoriteit een beknopt jaarverslag over hun adviseringsactiviteiten in. Het verslag bevat geen persoonlijke of individuele informatie en evenmin gegevens over individuele bedrijven.

Artikel 18 Verplichtingen van de particuliere instanties en de aangewezen autoriteiten

De aangewezen autoriteiten en de in artikel 13 bedoelde particuliere instanties:

a) zorgen ervoor dat op de bedrijven waarover hun activiteit zich uitstrekt, de adviseringsactiviteit betreffende de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen en de goede landbouwomstandigheden is uitgevoerd;

b) delen geen bij hun adviseringsactiviteit verkregen persoonlijke of individuele informatie en gegevens mee aan andere personen dan de landbouwer die het betrokken bedrijf beheert, met uitzondering van welke bij hun activiteit ontdekte onregelmatigheid of inbreuk dan ook die valt onder een in communautair of nationaal recht vastgestelde verplichting om een overheidsorgaan te informeren, in het bijzonder in het geval van strafbare feiten.

Artikel 19 Verplichtingen van de landbouwers

In het geval dat een landbouwer weigert aan het bedrijfsadviseringssysteem deel te nemen of de door de particuliere instanties of aangewezen autoriteiten voor de uitvoering van hun adviseringsactiviteiten nodig geachte informatie en hulp niet verschaft of onjuiste informatie verstrekt, wordt hij onderworpen aan de in artikel 6 bedoelde verlagingen en uitsluitingen.

Hoofdstuk 4 Geïntegreerd beheers- en controlesysteem

Artikel 20 Reikwijdte

Elke lidstaat zet een geïntegreerd beheers- en controlesysteem, hierna het "geïntegreerd systeem" genoemd, op.

Het geïntegreerd systeem geldt voor de steunregelingen die zijn vastgesteld bij de titels III en IV van deze verordening en bij artikel 2 bis van Verordening (EG) nr. 1259/1999.

Voor zover nodig geldt het ook voor het beheer en de controle inzake de in de hoofdstukken 1, 2 en 3 van deze titel vastgestelde regels.

Artikel 21 Onderdelen van het geïntegreerd systeem

Het geïntegreerd systeem omvat de volgende onderdelen:

a) een geautomatiseerde databank;

b) een systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond;

c) een systeem voor de identificatie en de registratie van de in artikel 24 bedoelde toeslagrechten;

d) steunaanvragen;

e) een geïntegreerd controlesysteem;

f) één enkel systeem om de identiteit te registreren van elke landbouwer die een steunaanvraag indient.

Artikel 22 Geautomatiseerde databank

1. In de geautomatiseerde databank worden voor elk landbouwbedrijf de gegevens uit de steunaanvragen opgenomen.

Deze databank moet met name de mogelijkheid bieden om via de bevoegde autoriteit van de lidstaat de gegevens betreffende ten minste de laatste drie opeenvolgende kalenderjaren en/of verkoopseizoenen rechtstreeks en onmiddellijk te raadplegen

2. De lidstaten kunnen gedecentraliseerde databanken opzetten op voorwaarde dat deze databanken en de administratieve procedures om de gegevens vast te leggen en er toegang toe te verkrijgen op het hele grondgebied van de lidstaat homogeen van opzet zijn en onderling compatibel zijn om kruiscontroles mogelijk te maken.

Artikel 23 Systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond

Het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond wordt opgezet op basis van kaarten of kadastrale documenten of andere cartografische gegevens. Daarbij wordt gebruik gemaakt van technieken op basis van een geautomatiseerd geografisch informatiesysteem, bij voorkeur inclusief orthobeelden van lucht- of satellietopnamen, met een homogene norm die een precisie waarborgt die ten minste overeenkomt met die van kaarten op schaal 1:10000.

Artikel 24 Systeem voor de identificatie en de registratie van de toeslagrechten

1. Het systeem voor de identificatie en de registratie van de toeslagrechten wordt zo opgezet dat het verificatie van de toeslagrechten en kruiscontroles door vergelijking met de steunaanvragen en met het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond mogelijk maakt.

2. Dit systeem moet de mogelijkheid bieden om via de bevoegde autoriteit van de lidstaat de gegevens betreffende ten minste de laatste drie opeenvolgende kalenderjaren en/of verkoopseizoenen rechtstreeks en onmiddellijk te raadplegen.

Artikel 25 Steunaanvragen

1. Een landbouwer dient elk jaar een aanvraag om de onder het geïntegreerd systeem vallende rechtstreekse betalingen in waarin, voor zover van toepassing, worden vermeld:

- alle percelen landbouwgrond van het bedrijf,

- het aantal en het bedrag van de toeslagrechten,

- alle andere bij deze verordening of door de betrokken lidstaat voorgeschreven gegevens.

2. Een lidstaat kan besluiten dat in de steunaanvraag alleen de veranderingen ten opzichte van de in het voorgaande jaar ingediende steunaanvraag hoeven te worden opgegeven. Een lidstaat kan voorbedrukte formulieren verspreiden die zijn gebaseerd op de in het voorgaande jaar geconstateerde oppervlakten en grafisch materiaal bevatten dat de ligging van die oppervlakten aangeeft.

3. Een lidstaat kan besluiten dat één en dezelfde steunaanvraag betrekking heeft op verscheidene of alle in bijlage I vermelde steunregelingen of andere steunregelingen.

Artikel 26 Verificatie van de voorwaarden voor subsidiabiliteit

1. De lidstaten onderwerpen de steunaanvragen aan administratieve controles, inclusief een verificatie van de subsidiabele oppervlakte en de desbetreffende toeslagrechten.

2. De administratieve controles worden aangevuld met een op verificatie van de subsidiabiliteit gericht systeem van controles ter plaatse. Hiertoe stellen de lidstaten een steekproefplan op voor de landbouwbedrijven.

De lidstaten kunnen teledetectietechnieken gebruiken als middel om controles ter plaatse op percelen landbouwgrond uit te voeren.

3. Elke lidstaat wijst een autoriteit aan die verantwoordelijk is voor de coördinatie van de bij dit hoofdstuk voorgeschreven controles.

Wanneer de lidstaat een regeling treft om sommige aspecten van de op grond van dit hoofdstuk te verrichten werkzaamheden op te dragen aan gespecialiseerde instellingen of bedrijven, dient de aangewezen autoriteit de controle over en de verantwoordelijkheid voor de betrokken werkzaamheden te behouden.

Artikel 27 Verlagingen en uitsluitingen

1. Onverminderd de in artikel 6 van deze verordening bedoelde verlagingen en uitsluitingen, worden, wanneer wordt geconstateerd dat de landbouwer niet voldoet aan de subsidiabiliteitsvoorwaarden voor de toekenning van de steun waarin deze verordening of artikel 2 bis van Verordening (EG) nr. 1259/1999 voorziet, volgens de in artikel 82, lid 2, bedoelde procedure vastgestelde verlagingen en uitsluitingen toegepast op de toegekende of toe te kennen betaling of het deel daarvan waarvoor aan de subsidiabiliteitsvoorwaarden is voldaan.

2. Het verlagingspercentage staat in verhouding tot de ernst, de omvang, het permanente karakter en de herhaling van de geconstateerde niet-naleving en kan gaan tot volledige uitsluiting van één of meer steunregelingen voor één of meer kalenderjaren.

Artikel 28 Controles op de naleving van de randvoorwaarden

1. De lidstaten verrichten administratieve controles, aangevuld met controles ter plaatse, om na te gaan of de landbouwer de in hoofdstuk 1 bedoelde verplichtingen nakomt.

2. De lidstaten kunnen gebruik maken van hun bestaande beheers- en controlesystemen om erop toe te zien dat de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen en de eisen inzake goede landbouwomstandigheden als bedoeld in hoofdstuk 1 worden nageleefd.

Deze systemen, en met name de overeenkomstig Richtlijn 92/102/EEG en Verordening (EG) nr. 1760/2000 opgezette identificatie- en registratieregeling voor dieren, moeten compatibel in de zin van artikel 29 zijn met het geïntegreerd systeem.

Artikel 29 Compatibiliteit

1. Voor de toepassing van de in bijlage V vermelde steunregelingen zorgen de lidstaten ervoor dat de voor die regelingen toegepaste beheers- en controleprocedures op de volgende punten compatibel zijn met het geïntegreerd systeem:

a) de geautomatiseerde databank,

b) het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond,

c) de administratieve controles.

Hiertoe worden deze systemen zo opgezet dat zij geschikt zijn om zonder problemen of conflicten samen te functioneren of onderling gegevens uit te wisselen.

2. Voor de toepassing van andere communautaire of nationale steunregelingen dan die welke in bijlage V zijn vermeld, kunnen de lidstaten één of meer onderdelen van het geïntegreerd systeem opnemen in hun beheers- en controleprocedures.

Artikel 30 Informatieverstrekking en controles

1. De Commissie wordt regelmatig geïnformeerd over de toepassing van het geïntegreerd systeem.

Zij organiseert gedachtewisselingen over dit onderwerp met de lidstaten.

2. Na de betrokken bevoegde autoriteiten tijdig te hebben geïnformeerd, kunnen door de Commissie aangestelde gemachtigde vertegenwoordigers:

- elk onderzoek of elke controle verrichten met betrekking tot de maatregelen die zijn genomen om het geïntegreerd systeem op te zetten en toe te passen;

- controles verrichten bij de in artikel 26, lid 3, bedoelde gespecialiseerde instellingen en bedrijven.

Ambtenaren van de betrokken lidstaat kunnen aan dergelijke controles deelnemen. De bovengenoemde controlebevoegdheden doen niet af aan de toepassing van de nationale bepalingen die bepaalde handelingen voorbehouden aan bij nationaal recht specifiek aangewezen ambtenaren. Met name nemen de door de Commissie aangestelde gemachtigde vertegenwoordigers niet deel aan huiszoekingen of aan de formele ondervraging van verdachten overeenkomstig het nationale recht van de lidstaat. Zij hebben evenwel toegang tot de aldus verkregen informatie.

3. Onverminderd de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de tenuitvoerlegging en toepassing van het geïntegreerd systeem, kan de Commissie de hulp van gespecialiseerde instanties of personen inroepen om het opzetten van, het toezicht op en het gebruik van het geïntegreerd systeem te vergemakkelijken, en met name om de bevoegde autoriteiten van de lidstaten desgewenst technische adviezen te verstrekken.

Hoofdstuk 5 Andere algemene bepalingen

Artikel 31 Uitbetaling

1. Tenzij anders in deze verordening is bepaald, worden de betalingen op grond van de in bijlage I genoemde steunregelingen volledig aan de begunstigden uitgekeerd.

2. De betalingen worden eenmaal per jaar uitgekeerd binnen de periode van 1 december tot en met 30 april van het volgende kalenderjaar.

3. In afwijking van lid 2 kunnen de lidstaten volgens de in artikel 82, lid 2, bedoelde procedure onder voorbehoud van de begrotingssituatie worden gemachtigd om vóór 1 december voorschotten tot 50 % van de betalingen uit te betalen in regio's waar de landbouwers zich als gevolg van uitzonderlijke weersomstandigheden voor ernstige financiële moeilijkheden geplaatst zien.

Artikel 32 Beperking van de uitbetaling

Onverminderd bijzondere bepalingen in afzonderlijke steunregelingen, wordt niet uitbetaald aan begunstigden van wie vaststaat dat zij de voorwaarden voor de uitbetaling kunstmatig hebben gecreëerd om een voordeel te verkrijgen dat in strijd is met de doelstellingen van de betrokken steunregeling.

Artikel 33 Herziening

De in bijlage I genoemde steunregelingen worden toegepast onverminderd de mogelijkheid deze op elk tijdstip in het licht van de marktontwikkelingen en de begrotingssituatie te herzien.

Artikel 34 Evaluatie

De betalingen op grond van de in bijlage I genoemde steunregelingen worden, om de doeltreffendheid ervan te meten, onderworpen aan evaluatie die erop is gericht hun impact uit het oogpunt van hun doelstellingen te beoordelen en hun effecten op de relevante markten te analyseren.

Artikel 35 Interventies in de zin van Verordening (EG) nr. 1258/1999

De in bijlage I genoemde steunregelingen worden beschouwd als interventies in de zin van artikel 1, lid 2, onder b), en artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1258/1999.

TITEL III BEDRIJFSTOESLAGREGELING

Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen

Artikel 36 Subsidiabiliteit

De landbouwers kunnen gebruik maken van de bedrijfstoeslagregeling indien zij in de in artikel 41 vastgestelde referentieperiode een rechtstreekse betaling hebben ontvangen op grond van ten minste één van de in bijlage VI bedoelde steunregelingen.

Artikel 37 Toepassing

De bevoegde autoriteit van de lidstaat zendt aan de landbouwer een aanvraagformulier waarin zijn vermeld:

a) het in hoofdstuk 2 bedoelde bedrag (hierna het "referentiebedrag" genoemd),

b) het aantal hectaren als bedoeld in artikel 46,

c) het aantal toeslagrechten per hectare als gedefinieerd in hoofdstuk 3

Artikel 38 Dubbele aanvragen

De met het aantal subsidiabele hectaren als gedefinieerd in artikel 47, lid 2, overeenkomende oppervlakte waarvoor een aanvraag om de bedrijfstoeslag wordt ingediend, kan het voorwerp zijn van een aanvraag om welke andere in bijlage I genoemde rechtstreekse betalingen dan ook met uitzondering van de rechtstreekse betalingen waarin is voorzien in titel IV, hoofdstuk 4, van de onderhavige verordening, artikel 5, lid 1, van Verordening nr. 136/66/EEG, artikel 12 van Verordening (EEG) nr. 404/93, artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2201/96 en artikel 2 bis van Verordening (EG) nr. 1259/1999.

De met het aantal subsidiabele hectaren als gedefinieerd in artikel 47, lid 2, overeenkomende oppervlakte waarvoor een aanvraag om de bedrijfstoeslag wordt ingediend en die overeenkomstig artikel 55 uit productie is genomen, kan niet het voorwerp zijn van een aanvraag om de rechtstreekse betalingen voor energiegewassen waarin is voorzien in titel IV, hoofdstuk 5.

Artikel 39 Uitbetaling

1. De steun op grond van de bedrijfstoeslagregeling wordt uitbetaald uit hoofde van de toeslagrechten als gedefinieerd in hoofdstuk 3 die gepaard gaan met een gelijk aantal subsidiabele hectaren als gedefinieerd in artikel 47, lid 2.

2. Voor de lidstaten die de euro niet hebben ingevoerd, wordt het uit te betalen bedrag in hun nationale valuta omgerekend met behulp van de wisselkoers die geldt op 1 januari van elk kalenderjaar waarvoor de bedrijfstoeslag wordt toegekend.

3. De lidstaten kunnen besluiten om de uitbetalingen op grond van de bedrijfstoeslagregeling te combineren met de uitbetalingen op grond van welke andere steunregeling ook.

Hoofdstuk 2 Vaststelling van het bedrag

Artikel 40 Berekening van het bedrag

Het referentiebedrag is het gemiddelde van de volgende jaarbedragen: het voor elk kalenderjaar van de in artikel 41 vastgestelde referentieperiode op grond van de in bijlage VI genoemde steunregelingen op basis van het aantal hectaren en het aantal dieren aan een landbouwer toegekende totaalbedrag, berekend en aangepast overeenkomstig bijlage VII.

Artikel 41 Referentieperiode

De referentieperiode omvat de kalenderjaren 2000, 2001 en 2002.

Artikel 42 Toepassing van modulatie (differentiatie) en randvoorwaarden overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1259/1999

In geval van toepassing van de artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 1259/1999 gedurende de referentieperiode zijn de in bijlage VII bedoelde bedragen die welke vóór de toepassing van die artikelen zouden zijn toegekend.

Artikel 43 Gevallen van onbillijkheid

1. In afwijking van artikel 40 heeft een landbouwer wiens productie gedurende de referentieperiode nadelig werd beïnvloed door een geval van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden dat of die zich vóór of gedurende die referentieperiode heeft of hebben voorgedaan, het recht te verzoeken dat het referentiebedrag wordt berekend op basis van het kalenderjaar of de kalenderjaren in de referentieperiode dat of die niet is of zijn beïnvloed door het geval van overmacht of de uitzonderlijke omstandigheden.

2. Indien de hele referentieperiode door het geval van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden werd beïnvloed, berekent de lidstaat het referentiebedrag op basis van de periode van 1997 tot en met 1999. In dit geval is lid 1 van overeenkomstige toepassing.

3. Een geval van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden wordt of worden door de betrokken landbouwer, samen met relevant bewijsmateriaal ten genoegen van de bevoegde autoriteit, schriftelijk ter kennis van de autoriteit gebracht binnen een door elke lidstaat vast te stellen termijn.

4. Overmacht of uitzonderlijke omstandigheden wordt of worden door de bevoegde autoriteit erkend in gevallen zoals bijvoorbeeld:

a) het overlijden van de landbouwer,

b) langdurige arbeidsongeschiktheid van de landbouwer,

c) een erge natuurramp die het landbouwareaal van het bedrijf in ernstige mate heeft aangetast,

d) het door een ongeluk tenietgaan van voor veehouderij bestemde gebouwen op het bedrijf,

e) een epizoötie die de gehele veestapel van de landbouwer of een deel ervan heeft getroffen.

Artikel 44 Plafond

1. Voor elke lidstaat kan de som van de referentiebedragen niet hoger zijn dan het in bijlage VIII vastgestelde nationale plafond.

2. Zo nodig past de lidstaat een lineaire procentuele verlaging toe op de referentiebedragen om de naleving van zijn plafond te garanderen.

Artikel 45 Nationale reserve

1. De lidstaten passen na welke eventuele verlaging op grond van artikel 44, lid 2, dan ook een lineaire procentuele verlaging toe op de referentiebedragen om een nationale reserve te vormen. Deze verlaging bedraagt niet meer dan 1 %.

2. De nationale reserve omvat het verschil tussen het in bijlage VIII vastgestelde plafond en de som van de na de in lid 1 bedoelde verlaging in het kader van de bedrijfstoeslagregeling aan de landbouwers toe te kennen referentiebedragen.

3. De