ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 758 
 
 
 
Vol. 1983/0 268 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the openi ng to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Community and the European Atomic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this f ile is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 198 3 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 27 .9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
COM(83) 758 def.
Brussel, 5 januari 198*+
DE SITUATIE OP DE LANDBOUWMARKTEN 
VERSLAG 1983
(verslag ven de Commissie een de Reed)
COM(83) 758 def.

-  2 -
Het ontwerp voor dit verslag werd opgesteld in de herfst van 1983; een 
samenvatting is verschenen in "De toestand van de landbouw in de 
Gemeenschap - Verslag 1983". Dit verslag werd gepubliceerd in samenhang 
met het 17e Algemeen Verslag over de werkzaamheden van de Europese 
Gemeenschappen.
Een samenvatting is integraal hernomen onder punt A. van dit rapport.

-  3 -  
INHOUD
Situatie op de landbouwmarkten 
VERSLAG 1983
Bladzijde
A. DE LANDBOUWMARKTEN SAMENVATTING
- Inleiding 4
- Situatie op de belangrijkste landbouwmarkten 4
- Vooruitzichten voor de landbouwmarkten in de
Gemeenschap 19
B. ANALYSE PER SECTOR
I. Produkten met gemeenschappelijke marktordening
1. Granen 22
2. Rijst 36
3. Suiker 42
4. Olijfolie 49
5. Oliehoudende en eiwithoudende zaden 54
6. Gedroogde voedergewassen; erwten, tuin- en veldbonen 61
" 7. Katoen, vezelvlas en hennep 65
8. Zaaizaad 72
9. Wijn 75
10. Ruwe tabak 82
11. Fruit, groenten, levende planten en produkten van de 
bloementeelt
.  a Verse groenten en fruit 87
.  b Verwerkte produkten op basis van groenten en fruit 98
.  c Levende planten en produkten van de bloementeelt 102
12. Hop 103
13. Melk en zuivelprodukten 104
14. Rundvlees 117
15. Varkensvlees 129
16. Eieren 136
17. Slachtpluimvee 139
18. Zijderupsen 142
19. Schapevlees 143
II. Produkten die niet onder een gemeenschappelijke marktordening vallen
20. a Alcohol uit landbouwprodukten 150
•b Aardappelen 151
.c Honing 155
C. OVERZICHT PER PRODUKTENGROEP
21. Veevoeder 156
22. Vlees 159
23. Oliën en vetten 165

- 4 -
A. DE LANDBOUWMARKTEN - SAMENVATTING
I. INLEIDING
1. Deze analyse van de ontwikkeling op de landbouwmarkten valt in twee delen 
uiteen. In het eerste deel gaat de aandacht vooral naar een aantal 
sectoren die in 1982 samen bijna 80 % van de landbouwproduktie opleverden 
en waaraan in dat jaar meer dan 90 % van de gehele landbouwbegroting is 
gespendeerd. Voor plantaardige produkten wordt de situatie onderzocht in 
de sectoren graan, suiker, groenten en fruit, wijn en tabak, voor 
dierlijke produkten in de sectoren melk en zuivelprodukten, rundvlees, 
schapevlees en varkensvlees. In dit overzicht per sector wordt ook de 
situatie ten aanzien van produktie en verbruik toegelicht en aandacht 
besteed aan het marktverloop in de Gemeenschap wat prijspeil en 
marktondersteuning betreft in de loop van het jaar; het heeft ook 
betrekking op de ontwikkeling van de handel in de Gemeenschap met derde 
landen.
In het tweede deel wordt het sectoriële onderzoek geresumeerd en worden 
de vooruitzichten voor de ontwikkeling op korte en middellange termijn op 
de landbouwmarkten bestudeerd, waarbij wordt aangegeven in welke sectoren 
er thans moeilijkheden zijn of zich in de toekomst wellicht problemen 
zullen voordoen.
Nadere gegevens over de marktsituatie voor de verschillende 
landbouwprodukten worden verstrekt in het document "De situatie van de 
landbouwmarkten - Verslag 1983". De statistische gegevens over alle 
sectoren zijn opgenomen in het tweede deel van het onderhavige verslag.
SITUATIE OP DE BELANGRIJKSTE LANDBOUWMARKTEN
Granen
De markt van de Gemeenschap
2. In 1982 werd in de Gemeenschap graan verbouwd op een oppervlakte van 
28,1 miljoen ha, dit is 28 % van de totale oppervlakte cultuurgrond 
(OCG). De relatieve omvang van het graanareaal verschilt echter 
aanzienlijk naar Lid-Staat. In Duitsland wordt op ongeveer 42 % en in 
Denemarken op ongeveer 59 % van de oppervlakte cultuurgrond graan geteeld 
(vergeleken met 7 % in Ierland en 10 4 in Nederland).

- 5 -
Produktie en verbruik
3. Dank zij de uitstekende weersomstandigheden in alle Lid-Staten, behalve 
Italië en Ierland, bereikte de produktie van graan (exclusief rijst) van 
de Gemeenschap in 1982/1983 een recordhoogte met 130,5 miljoen ton, dat 
is 7,1 % meer dan het voorgaande jaar. De eerste gegevens voor 1983/1984 
wijzen op een produktie van ongeveer 123 miljoen ton (exclusief rijst); 
er wordt verwacht dat voor gerst en maïs de opbrengsten ver beneden de 
recordopbrengsten van het voorgaande jaar zullen blijven.
4. In 1981/1982 bedroeg het totale graanverbruik in de Gemeenschap
116.3 miljoen ton, dat is 1,6 miljoen ton minder dan in 1980/1981.
Daarvan werd ongeveer 59 % gebruikt voor de veevoeding, 35,6 L voor 
menselijke consumptie en voor de industrie, de rest was zaaigraan. Deze 
percentages zijn ongeveer dezelfde als voor 1980/1981, maar het aandeel 
van de drie categorieën varieert van jaar tot jaar wel aanzienlijk naar 
Lid-Staat en naar graansoort. Volgens de definitieve voorzieningsbalans 
voor 1981/1982 is de zelfvoorzieningsgraad voor graan in 1981/1982 
stabiel gebleven op ongeveer 105 %; verwacht wordt dat hij in 1982/1983 
dank zij de recordoogst zal stijgen tot ongeveer 117 %.
5. De omvang van het graanverbruik voor de veevoeding is in de afgelopen 
jaren sterk beïnvloed door het toenemende verbruik van graansubstituten 
zoals maniok en bepaalde bijprodukten van levensmiddelenindustrie. In 
1982 werd een hoeveelheid graansubstituten overeenkomende met
16,2 miljoen ton graan geïmporteerd. De invoer van maniok die
2.3 miljoen ton bedroeg in 1974, steeg tot 8,1 miljoen ton in 1982. Zelfs 
als men erin slaagt deze invoer op het huidige peil te stabiliseren via 
overeenkomsten inzake vrijwillige beperking met de belangrijkste 
leveranciers, bijvoorbeeld Thailand, zal de invoer van soortgelijke 
produkten op middellange termijn waarschijnlijk toenemen doordat zich op 
dit punt gemakkelijk substitutie voordoet. Zo is bijvoorbeeld de invoer 
van maïsglutenvervoer gestegen van 0,7 miljoen ton in 1974 tot
2,8 miljoen ton in 1982 en mag worden verwacht dat deze import nog verder 
zal stijgen, gelet op de toenemende produktie van alcohol uit maïs in de 
Verenigde Staten (naar verwachting zal de invoer in 1983 3,2 miljoen ton 
bedragen).

-  6 -
6. Het verbruik van in de Gemeenschap verbouwd graan is enigermate 
gestimuleerd door de toepassing van het silosysteem, dat de vervoedering 
van in de Gemeenschap geoogste tarwe bevordert. Toch is het verbruik van 
in de Gemeenschap geteeld graan in de veevoeding blijven dalen (in 
1975/1976 circa 50 %, in 1981/1982 minder dan 45 %). Dat heeft vooral te 
maken met het feit dat de boeren steeds meer geneigd zijn meer graan te 
verkopen (of minder haver, die normaal wordt vervoedert, te verbouwen) en 
mengvoeder te kopen waarin geïmporteerde graansubstituten zijn verwerkt.
In 1972/1973 bedroeg het aandeel van graan in de door mengvoeder geleverde 
energie meer dan 62 % (dat is exclusief voedergerst, hakvruchten en gras, 
enz.). Dit aandeel liep in 1980/1981 terug tot 53,5 %.
7. Het industrieel verbruik van graan is in 1981/1932 met 2,9 % afgenomen; 
het industrieel verbruik van tarwe nam enigszins af en dat van maïs 
daalde met 3,0 %. Deze twee graansoorten, met een aandeel van 
respectievelijk 4 % en 45 % in het totale industriële graanverbruik, 
worden vooral gebruikt voor de produktie van zetmeel en glucose. In het 
Verenigd Koninkrijk wordt ook veel maïs gebruikt door de
distilleerderijen. Het industrieel verbruik van gerst is in 1981/1982 met 
3,0 % gedaald tot 5,1 miljoen ton (5,6 miljoen ton in 1980/1981).
Belangrijkste ontwikkelingen op de markt
8. Aan het begin van het verkoopseizoen 1982/1983 was er een graanvoorraad 
van circa 12 miljoen ton (waarvan 0,9 miljoen ton op de bedrijven), 
bestaande uit 5,9 miljoen ton zachte tarwe, 0,6 miljoen ton durumtarwe,
1,3 miljoen ton gerst en 2,5 miljoen ton maïs opgeslagen door de 
interventiebureaus. Voor 1983/1984 was de beginvoorraad buiten de 
bedrijven 16,0 miljoen ton.
9. Ondanks het feit dat de export in het verkoopseizoen 1982/1983 op een hoog 
peil lag, bleven de prijzen op de interne markt aan de lage kant doordat 
grote hoeveelheden tarwe en gerst beschikbaar waren. Een belangrijke 
uitzondering op dit punt vormde Italië, waar de prijzen voor zachte tarwe 
duidelijk boven het niveau van de drempelprijs bleven. In 1982/1983 liep 
het intracommunautaire handelsverkeer steeg met 15 % tot 20 miljoen ton; 
Frankrijk bleef de belangrijkste graanleverancier van de andere 
Lid-Staten. De Franse uitvoer van zachte tarwe, gerst en maïs daalde in 
1982/1983 tot 9,4 miljoen ton (9,6 miljoen ton in 1981/1982). De handel in 
graanprodukten, zoals tarwemeel, gerstmout enmaïsgries, blijft toenemen.

- 7 -
Wereldmarkt
10. Bij het begin van het verkoopseizoen 1982/1983 bedroeg de wereldvoorraad 
tarwe naar schatting 85 miljoen ton, de voorraad voedergraan circa
114 miljoen ton. In het verkoopseizoen 1982/1983 werd voor graan 
(exclusief rijst) een recordproduktie van 1.285 miljoen ton bereikt, dank 
zij goede oogsten in alle belangrijke exporterende landen; het 
produktieaandeel van de Gemeenschap bedroeg 10 %. Voor de andere 
belangrijkste graanexporterende landen bedroegen deze percentages 
respectievelijk 26 % (Verenigde Staten), 4 % (Canada), 1 % (Australië) en 
3 % (Argentinië).
Door het stagneren van het totale verbruik en de voortgezette dynamische 
uitvoerpolitiek van de Verenigde Staten (in verband met de grote 
beginvoorraden),  stonden de prijzen in de eerste maanden van het 
verkoopseizoen 1982/1983 onder sterke druk; deze druk nam aan het eind 
van het verkoopseizoen af, voornamelijk dank zij het stijgen van de 
dollarkoers.
11. Er wordt verwacht dat in 1983/1984 in de wereld 486 miljoen ton tarwe zal 
worden geproduceerd, terwijl een belangrijke daling verwacht wordt voor 
voedergraan (ongeveer 700 miljoen ton tegen 780 miljoen ton in 1982/1983) 
in verband met de minder goede verwachtingen voor de produktie van 
sojabonen en maïs in de Verenigde Staten. Dit heeft ertoe geleid dat de 
voedergraanprijzen sterk gestegen zijn op de wereldmarkt en nu dicht bij 
het peil van de tarweprijzen liggen. Het gevolg hiervan is dat de 
tarwevoorraden groot zullen blijven, terwijl de voedergraanvoorraden 
waarschijnlijk zullen afnemen. De totale voorraden voor tarwe en 
voedergraan aan het eind van het verkoopseizoen 1983/1984 worden thans 
geraamd op 199 miljoen ton (190 miljoen ton in 1982/1983).
12. In 1981/1982 importeerde de Gemeenschap 14,4 miljoen ton graan (7,6 % 
minder dan in 1980/1981), hetgeen een voortzetting betekende van de in de 
afgelopen jaren geconstateerde dalende tendens. In 1981/1982 werd
8,7 miljoen ton maïs geïmporteerd (circa 92 % uit de Verenigde Staten), 
3,5 miljoen ton zachte tarwe (meer dan 95 % uit Noordamerika, onder 
andere 0,7 miljoen ton in het kader van het actieve veredelingsverkeer) 
en circa 0,9 miljoen ton gerst (vooral uit Canada). Verwacht wordt dat de 
totale graaninvoer in 1982/1983 ongeveer 10,5 miljoen ton zal bedragen.

-  8 -
13. De totale uitvoer van granen en graanprodukten uit de Gemeenschap steeg 
in 1981/1982 met 1,8 % tot 21,6 miljoen ton :  daarvan had 14,3 miljoen 
ton betrekking op zachte tarwe en meel. Voor 1982/1983 wordt de uitvoer 
van zachte tarwe en meel op 13,2 miljoen ton geraamd (12,4 miljoen ton in 
het kader van commerciële transacties, waarvan 2,9 miljoen ton in de vorm 
van meel, en de rest als voedselhulp). Circa 1,5 miljoen ton meel werd 
geëxporteerd in het kader van het actieve veredelingsverkeer (0,6 miljoen 
ton in 1981/1982). In beide verkoopseizoenen werd niet alleen geleverd 
aan de traditionele klanten van de Gemeenschap in West- en Noordafrika, 
maar ook geëxporteerd naar verschillende Oosteuropese landen. In 
1982/1983 werd procentueel meer graan geëxporteerd naar het 
Midden-0o8ten. De meelexport ging, evenals in het verleden, naar veel 
verschillende bestemmingen, met name naar Egypte, Syrië en de USSR. De 
export van gerst en gerstprodukten (vooral mout) bedroeg 5,7 miljoen ton 
in 1981/1982, waarvan 1,7 miljoen ton gerstprodukten. Verwacht wordt dat 
de uitvoer in 1982/1983 enigermate zal dalen, namelijk tot circa
5,1 miljoen ton.
Suiker
De markt van de Gemeenschap
14. In 1982/1983 was het totale suikerbietenareaal 9,3 % kleiner dan in 
1981/1982 en het besloeg circa 1,8 % van de totale oppervlakte 
cultuurgrond in de Gemeenschap. De areaalinkrimping was niet alleen te 
wijten aan het feit dat de wereldmarktprijzen op het tijdstip van de 
inzaai veel lager waren dan de prijzen in de Gemeenschap, maar ook aan 
het feit dat de eindvoorraden in bepaalde landen vrij groot waren.
15. Wat de produktiestructuur betreft is het aantal suikerbietenproducenten 
gedaald (in 1977 verbouwden circa 370.000 bedrijven suikerbieten), maar 
dat aantal loopt nu minder snel terug dan tevoren. Het aantal 
bietsuikerfabrieken is gedaald van 250 in 1972/1973 tot 203 in 1982/1983, 
dit is met 19 %, terwijl de totale verwerkingscapaciteit met 36 % is 
toegenomen. Het feit dat de produktiestructuur in de afgelopen tien jaar 
is verbeterd, bewijst dat de nu reeds meer dan zeven jaar toegepaste 
quotaregeling de ontwikeling van de produktie niet in de weg heeft 
gestaan.

- 9 -
Produktie en verbruik
16. De totale menselijke consumptie van suiker bedroeg in 1982/1983 in de 
Gemeenschap 13,94 miljoen ton, dit is 7,3 % minder dan de 
recordconsumptie van 15 miljoen ton in 1981/1982. Rekening houdend met 
voorraden van 1 miljoen ton suiker uit de voorgaande verkoopseizoenen, 
werd 9,4 miljoen ton geproduceerd binnen het basisquotum (A-suiker);  
voorts werd nog eens 2,1 miljoen ton geproduceerd boven het basisquotum, 
maar binnen het maximumquotum (B-suiker), en de produktie buiten quotum 
(C-suiker) bleef 3,5 miljoen ton. Voor 1983/1984 wordt in verband met de 
inkrimping van het areaal en de lagere suikeropbrengsten een veel 
geringere oogst verwacht dan in 1982/1983 (circa 11,1 miljoen ton).
17. De totale menselijke consumptie van suiker bleef in 1982/1983 in de 
Gemeenschap op hetzelfde niveau als in 1981/1982 (34,5 kg per hoofd). 
Minder dan 1 % van de totale produktie ging naar de industrie, 
grotendeels de chemische industrie. Zowel de produktie als het verbruik 
van isoglucose bleef in 1982/1983 op vrijwel hetzelfde peil als het jaar 
tevoren, namelijk 182.300 ton.
Belangrijkste ontwikkelingen op de markt
18. Het verkoopseizoen 1982/1983 was het tweede jaar van de toepassing van de 
nieuwe suikerpolitiek (van kracht sinds juli 1981). Met de voortgaande 
druk van aanzienlijke hoeveelheden die moesten worden geëxporteerd, 
terwijl daarbij de prijzen op de wereldmarkt zeer laag waren, besloot de 
Commissie in overleg met de suikerproducenten het in 1981/1982 ingevoerde 
opslagbeleid in 1982/1983 voort te zetten. De producenten brachten meer 
dan 1,083 miljoen ton C-suiker over naar het volgende verkoopseizoen. Zij 
droegen, via heffingen op A en B-quotumsuiker,  ook de volledige kosten 
voor de uitvoer van het suikeroverschot van de Gemeenschap, waarop circa
1,3 miljoen ton uit de ACS-landen geïmporteerde suiker in mindering werd 
gebracht (te financieren uit het EOGFL). De Commissie beperkte in 
1982/1983 de exportverplichtingen tot hetzelfde niveau als in 1981/1982 
(5,2 miljoen ton quotum- en C-suiker).

-  10  -
De marktprijzen bleven in het verkoopseizoen 1982/1983 dicht bij de 
interventieprijzen en kwamen vervolgens dicht bij het peil van de nieuwe 
interventieprijzen die werden vastgesteld in het prijzenpakket voor 
1983/1984 (prijsverhoging van 4 % voor witte en ruwe suiker). De 
intracommunautaire handel nam in 1982/1983 toe, voornamelijk als gevolg 
van de produktiedaling in Italië' :  circa twee derde van de handel in ruwe 
suiker vond plaats tussen het Verenigd Koninkrijk, Italië' en Duitsland.
Wereldmarkt
19. Evenals in 1981/1982 overtrof de wereldproduktie in 1982/1983 het 
verbruik met meer dan 3 miljoen ton (met meer dan 8 miljoen ton in 
1981/1982). Daardoor waren de voorraden eind augustus 1983 zeer groot. In 
het verkoopseizoen 1982/1983 bleven de wereldmarktprijzen gedrukt tot mei 
1983. Daarna stegen de wereldmarktprijzen, hetgeen werd bevorderd door de 
lagere verwachtingen voor de wereldproduktie in het verkoopseizoen 
1983/1984 (de huidige raming bedraagt 92 miljoen ton tegen 99,9 miljoen 
ton in het voorafgaande jaar) en door het uitzicht op een stijgend 
verbruik (96 miljoen ton vergeleken met 94,4 miljoen ton in 1982/1983).
De Gemeenschap verwacht dat zij in 1983/1984 een totale hoeveelheid van 
5,2 miljoen ton suiker beschikbaar zal hebben voor export, waarvan
3,5 miljoen ton C-suiker.

Groenten en fruit
20. De totale produktie van vers fruit en verse groenten in de Gemeenschap, 
de voor verwerking bestemde produkten meegerekend, is in 1982 met 8,6 % 
gestegen ten opzichte van 1981. De produktie van vers fruit steeg tot
22,5 miljoen ton terwijl de groenteproduktie met 28,7 miljoen ton 
ongeveer op hetzelfde peil bleef. Italië was de grootste producent van 
vers fruit (45 %) en groenten (39 %) in de Gemeenschap. De produktie van 
verwerkte groenten en fruit is in 1982 iets gestegen, vooral doordat meer 
conserven (behalve tomatenconserven) en diepvriesprodukten werden 
geproduceerd.
Het verbruik van vers fruit in 1981/1982 bedroeg 16,6 miljoen*ton, wat 
12,9 % minder is dan vorig jaar. Van die hoeveelheid werd ongeveer 90 % 
gebruikt voor menselijke consumptie, zodat het hoofdelijk gebruik in de 
Gemeenschap ongeveer 85 kg bedroeg. Het totale groenteverbruik daalde met 
3,3 % tot 31,7 miljoen ton.
21. De marktprijzen varieerden aanzienlijk in de loop van het jaar en in een 
aantal gevallen werd de markt ondersteund door tijdelijke maatregelen 
zoals compenserende heffingen bij invoer. Er werden in 1982/1983 minder 
peren (3,2 % van de totale produktie) en citroenen (.... %) uit de markt 
genomen dan in 1981/1982, maar grotere hoeveelheden van andere produkten 
zoals appelen (11,1 %) en bloemkool (1,6 %).
22. De invoer van vers fruit in de Gemeenschap bleef in 1982 vrijwel op 
hetzelfde peil als in 1981, namelijk _+ 4,3 miljoen ton (waarvan 
3,1 miljoen ton citrusvruchten en 0,48 miljoen ton appelen), dat is bijna 
vijfmaal het totale uitvoervolume.  De invoer van verse groenten bedroeg 
in 1982 ongeveer 1,2 miljoen ton, dat is driemaal het exportvolume. De 
intracommunautaire handel in vers fruit bleef in 1982 gehandhaafd op 
2,8 miljoen ton en ook voor groenten werd hetzelfde niveau bereikt als in 
1981 (het handel sverkeer was het grootst voor tomaten met in totaal 
0,46 miljoen ton).
De intracommunautaire handel in verwerkte groenten en fruit bleef in 1982 
vrijwel op hetzelfde peil als in 1981. De totale invoer uit derde landen 
daalde iets, terwijl de uitvoer steeg tot 3,35 miljoen ton in 1982 
(2,71 miljoen ton in 1981).

-  12  -
Wijn Jt
23. De wijnoogst in de Gemeenschap leverde in 1981/1982 een produktie van 
141 miljoen hl op, dit is 43,8 % van de wereldproduktie,  tegenover een 
recordproduktie van 182 miljoen hl in 1979/1980. In 1982/1983 steeg de 
produktie met 30 miljoen hl tot 171 miljoen hl. Het interne verbruik 
beliep in 1981/1982 in totaal 150 miljoen hl (164 hl in 1980/1981) :  dit 
cijfer moet worden vergeleken met 157 miljoen hl voor 1982/1983. Het 
verbruik voor menselijke consumptie daalde 126,4 miljoen hl in 1982/1983,
127,5 miljoen hl in 1980/1981 en dat bevestigt de tendens van de 
afgelopen jaren, terwijl de resterende hoeveelheid grotendeels
(29,7 miljoen hl) werd gedistilleerd (voor 68 % met de steun van de 
Gemeenschap). De zelfvoorzieningsgraad van de Gemeenschap voor 1981/1982 
bedroeg ongeveer 103 %.
24. De intracommunautaire handel daalde lichtelijk in 1981/1982 namelijk tot 
20,7 hl (22 miljoen hl in 1980/1981). De uitvoer bedroeg in dezelfde 
periode 10,6 miljoen hl, terwijl _+ 5,8 miljoen hl wijn werd ingevoerd. De 
algemene tendens is een stijging van de uitvoer als gevolg van de 
toenemende Italiaanse verkoop, terwijl de invoer een dalende trend te 
zien geeft.
25. Verwacht wordt dat de produktie in het wijnoogstjaar 1983/1984 enigszins 
zal dalen tot 163 miljoen hl. Het produktieoverschot zal gemakkelijker 
kunnen worden weggewerkt dank zij de nieuwe, thans geldende 
distillatiemaatregelen waartoe de Raad bij de vaststelling van het 
prijzenpakket 1982/1983 heeft besloten.
Tabak
26. De communautaire produktie is in 1982 gestegen tot 329.300 ton (6,5 % 
meer dan in 1981), dat is ongeveer 5 % van de wereldproduktie. De waarde 
van de tabaksproduktie maakt 0,6 % uit van de totale produktiewaarde van 
de landbouw. Het verbruik in de Gemeenschap is licht gedaald tot
570.000 ton ten gevolge van de daling in de Bondsrepubliek Duitsland, 
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. De zelfvoorzieningsgraad bedroeg in 
1982 ongeveer 49 %.

- 13 -
27. In 1982 kwam 21 % van de wereldproduktie op de wereldmarkt, zodat de 
wereldhandel daalde tot 1,43 miljoen ton (3,4 % minder dan in 1981). De 
EEG had voor de uitvoer een aandeel van 8 % in de wereldmarkt 
(118.300 ton) was flue-cured Virginia; ongeveer twee derde van de 
genoemde hoeveelheid werd, op grond van ACS- of SAP-regelingen, vrij van 
rechten of tegen een preferentieel tarief in de Gemeenschap ingevoerd. De 
kosten voor deze sector worden voor 1983 op 668 miljoen Ecu geraamd, dit 
is 4,2 % van de totale uitgaven van het EOGFL en een stijging met 7,3 % 
ten opzichte van de uitgaven voor 1982.
Melk en zuivelprodukten
Produktie en verbruik
28. Als gevolg van een geringe stijging van het aantal melkkoeien met 1,6 % 
tot in totaal 25,4 miljoen stuks en een aanzienlijke stijging van de 
gemiddelde jaarlijkse produktie per melkkoe met 3,8 % tot 4.382 kg 
(stijging van de gemiddelde melkgift met 8,1 % in Denemarken, 5,1 % in 
Frankrijk en 2,5 % in Duitsland) is de melkproduktie in 1982 met niet 
minder dan 3,5 % gestegen ten opzichte van 1981. Deze situatie vloeit 
voort uit de verdere verbeteringen op het stuk van de structuur van de 
melkveebestanden, de veredeling van de melkveestapel en de daling van de 
voederprijzen. Verwacht wordt dat de melkproduktie ook in 1983 met 
ongeveer 3,5 % zal toenemen.
29. De melkveebedrijven hebben hun produktie in 1982 in dezelfde verhouding 
als in 1981 aan de zuivelfabrieken verkocht (ongeveer 92,2 % of
99,6 miljoen ton in 1982). Mede als gevolg van het gunstige herfstweer 
steeg de totale melkleverantie aan de zuivelfabrieken in 1982 met 3,5 %. 
De aldus geproduceerde extra hoeveelheid van 3,4 miljoen ton werd meestal 
verwerkt tot de twee interventieprodukten, namelijk boter en 
magere-melkpoeder. De stijging van de produktie van gecondenseerde melk 
(+ 1 %) en kaas (+ 1,7 %) verliep trager, terwijl de produktie van 
volle-melkpoeder verminderde met 18 % als gevolg van de daling van de 
vraag buiten en binnen de Gemeenschap. De stijging van de produktie van 
boter (+ 7,8 %) en magere-melkpoeder (+ 6,6 %) resulteerde in grote 
interventievoorraden aan het einde van het jaar (112.000 ton boter en
574.000 ton magere-melkpoeder).

- 14 -
30. Het totale verbruik van melk en melkprodukten in de Gemeenschap is in
1982 slechts in zeer geringe mate toegenomen. De over de laatste tien 
jaar geconstateerde algemene tendens om meer halfvolle melk en minder 
volle melk te verbruiken, hield in 1982 aan. Het totale aandeel van 
UHT-melk in het verbruik van volle en halfvolle melk bedroeg 23 % in 1982 
(22 % in 1981); de hoogste percentages werden bereikt in Frankrijk (55 %) 
en Duitsland (46 %). Het verbruik van kaas is in 1982 verder met 2 % 
toegenomen (2,5 % in 1981).
31. Het interne verbruik van gecondenseerde melk en volle-melkpoeder is 
gering en deze twee produkten worden hoofdzakelijk geëxporteerd. De 
interne afzet van boter is in 1982 met 1 % toegenomen, vooral omdat 
grotere hoeveelheden tegen verlaagde prijs zijn verkocht aan de 
levensmiddelenindustrie (banketbakkerswerk en roomijs) en aan 
instellingen zonder winstoogmerk. Er werd aan het einde van het jaar ook 
kerstboter verkocht, maar het normale verbruik van boter zal in 1983 
waarschijnlijk dalen aangezien de in het kader van de betrokken actie 
afgezette extra hoeveelheden slechts gering zijn. Ook de afzet van 
magere-melkpoeder leverde verder problemen op aangezien slechts circa 12 
% van het geproduceerde poeder tegen een vastgestelde prijs kon worden 
verkocht in de Gemeenschap; ongeveer 1,36 miljoen ton (60 % van de 
produktie) werd in 1982 verkocht voor vervoedering aan dieren.
Belangrijkste ontwikkelingen op de markt
32. Voor het melkprijsjaar 1983/1984 werd de richtprijs voor melk per 23 mei
1983 vastgesteld op 27,43 Ecu/100 kg, dat is een verhoging met 2,3 % 
(geraamd op een gemiddelde verhoging met 4,5 % van de producentenprijzen 
in nationale valuta, wat veel lager is dan het gemiddelde
inflatiepercentage). De beperkte verhoging vloeide voort uit het feit dat 
de garantiedrempel voor het eerst werd toegepast in de zuivelsector. 
Aangezien de melkleverantie aan de zuivelfabrieken de "garantiedrempel" 
in 1982 met 3 % overschreed, werd de prijs dienovereenkomstig aangepast. 
De medeverantwoordelijkheidsheffing werd voor 1982/1983 gehandhaafd op 
2 % van de richtprijs, terwijl de criteria voor toepassing van een lagere 
heffing en voor vrijstelling van de heffing werden gehandhaafd. Wegens de 
moeilijkheden waarmee de kleine melkveehouders te kampen hebben, heeft de 
Raad opnieuw een bedrag van 120 miljoen Ecu beschikbaar gesteld om onder 
deze producenten te verdelen.

- 15 -
33. Ook in 1982/1983 is er voor de zuivelsector vooral naar gestreefd markten 
te vinden om het produktievolume tegen zo laag mogelijke kosten per 
eenheid af te zetten, zowel binnen als buiten de Gemeenschap. Doordat de 
communautaire produktie van boter en magere-melkpoeder in 1983 verder 
snel is toegenomen, het interne verbruik stagneerde en de 
uitvoermogelijkheden afnamen omdat de wereldmarkt voor de meeste 
zuivelprodukten verder is ingekrompen, zijn de openbare voorraden van de 
twee genoemde produkten zeer snel toegenomen ondanks hogere subsidies 
voor afzet binnen de Gemeenschap. Dank zij de in juli 1982 ingestelde 
speciale maatregelen om de verwerking van magere-melkpoeder in varkens- 
en kippevoer te bevorderen, kon in 1982 een extra hoeveelheid van 74.000 
ton worden afgezet; de afzet op grond van die maatregelen wordt voor 1983 
op meer dan 500.000 ton geraamd. Ondanks de genomen maatregelen bevond 
zich op 15 oktober 1983 nog 614.000 ton boter en 1.044.000 ton 
magere-melkpoeder in openbare opslag.
Wereldmarkt
34. De wereldproduktie van melk is in 1982 met meer dan 2 % gestegen en voor 
1983 wordt een stijging van meer dan 3 % verwacht (0,5 % in 1981); deze 
hoge stijgingspercentages vloeien vooral voort uit de aanzienlijke 
toeneming van de produktie per melkkoe als gevolg van de gunstige 
voedersituatie.  De produktie steeg in de Verenigde Staten met 2,1 %, in 
de USSR met 1,3 % en in Canada met 2,3 %. De wereldproduktie van melk zal 
in 1983 waarschijnlijk blijven toenemen en er zal een aanzienlijke 
stijging van de produktie worden genoteerd in de Gemeenschap, de 
Verenigde Staten en de USSR. Er is daarentegen een einde gekomen aan de 
sedert 1975 waargenomen voortdurende groei van de wereldmarkt voor alle 
zuivelprodukten en de totale uitvoer is sedert 1981 geda .ld. Terwijl de 
wereldproduktie van melk is toegenomen, is de wereldmarkt in 1982 verder 
ingekrompen voor boter en magere-melkpoeder (elk met 7 %) en voor 
volle-melkpoeder (met 3 %); er was een stagnatie voor gecondenseerde melk 
en alleen voor kaas werd een toeneming van de wereldhandel (met 5 %) 
genoteerd.

- 16 -
35. Het aandeel van de Gemeenschap in de wereldmarkt voor boter, butteroil en 
magere-melkpoeder is in 1982 verder achteruit gegaan. Het marktaandeel 
voor boter daalde van 62 % in 1980 tot 51 % in 1982 en dat van 
magere-melkpoeder van 61 % tot 42 %. Terwijl in 1982 de Gemeenschap
193.000 ton boter minder uitvoerde dan in 1980, steeg de boterverkoop van 
de Verenigde Staten en Nieuw-Zeeland in dezelfde periode met 67.000, 
respectievelijk 23.000 ton. De daling van de uitvoer van de Gemeenschap 
is vooral het gevolg van de geringere uitvoer naar Oosteuropa. De markt 
wordt momenteel gekenmerkt door de snelle toeneming van het gebruik dat 
door enkele derde landen (met name de Verenigde Staten) wordt gemaakt van 
concessieverkoop.  Als gevolg van deze ontwikkelingen zijn de aan het GATT 
medegedeelde wereldmarktprijzen in 1982 en 1983 verder gedaald, ondanks 
de nauwe samenwerking tussen de Gemeenschap en Nieuw-Zeeland op het 
gebied van het marktbeheer. De communautaire uitvoer van volle-melkpoeder 
daalde met 15 % terwijl de uitvoer van gecondenseerde melk en kaas met
3 %, respectievelijk 5 % toenam.
36. In 1982 importeerde de Gemeenschap in totaal 108.000 ton boter (waarvan
92.000 ton uit Nieuw-Zeeland werd ingevoerd in het Verenigd Koninkrijk); 
dat is meer dan 7 % van de wereldhandel in boter en bijna 5 % van de 
totale boterproduktie van de Gemeenschap. De Gemeenschap voerde in totaal
104.000 ton kaas in (13 % van de wereldhandel in kaas). Daardoor bleef de 
Gemeenschap de op één na grootste boterimporteur (na de USSR) en ook de 
tweede grootste kaas importeur (na de Verenigde Staten).
Rundvlees
De markt van de Gemeenschap
37. Ongeveer de helft van alle landbouwbedrijven in de Gemeenschap produceert 
rundvlees, een produkt dat in totaal ongeveer 16 L van de produktiewaarde 
van de landbouw oplevert. De rundvleesproduktie is grotendeels 
geconcentreerd in de Lid-Staten met een uitgestrekt graslandareaal en het 
vlees is zowel afkomstig van melkvee als van mestrunderen. Sinds 1973 is 
er voortdurend schaalvergroting geweest, waarbij het aantal producenten 
sinds 1975 met 3,7 % per jaar is gedaald. In 1982 was het aantal 
mestrunderen ongeveer 1 % kleiner dan in 1981, terwijl het kalverbestand 
met 2,0 % steeg.

- 17 -
Produktie en verbruik
38. In 1976 en 1977 was er een cyclische daling in de rundvleesproduktie. In 
1980 ging de totale produktie met 3,4 % omhoog (in 1979 met 6,2 %), maar 
zij daalde in 1981 met 3,5 %; in 1982 liep zij opnieuw met 4 % terug tot 
6,65 miljoen ton. De eigenlijke rundvleesproduktie daalde met 4,5 %, 
terwijl de produktie van kalfsvlees met 0,7 % toenam. Het rundvleesverbruik 
ontwikkelt zich naar gelang van de economische groei en is in die zin een 
klassieke economische indicator. Parallel met de minder snelle economische 
groei en de sterke toeneming van de werkloosheid is het verbruik van 
rundvlees in de Gemeenschap in 1982 met 2 % gedaald tot 6,6 miljoen ton, 
d.i. 24,4 kg per inwoner (21,6 kg rundvlees en 2,8 kg kalfsvlees per 
inwoner).
Belangrijkste ontwikkelingen op de markt
39. In de afgelopen drie jaar zijn de marktprijzen voor rundvlees regelmatig 
gestegen van 130 Ecu/100 kg levend gewicht in het najaar van 1980 tot 
meer dan 160 Ecu/100 levend gewicht in september 1983. In 1982 bedroeg de 
producentenprijs in de Gemeenschap gemiddeld 78 % van de oriëntatieprijs. 
Nadat de marktprijzen voor kalfsvlees in 1979 en 1980 waren gedaald, 
gaven zij in 1981 en 1982 opnieuw een stijging te zien.
40. Ondanks een soepel interventiebeleid waarbij interventieaankopen op grote 
schaal gedurende het hele jaar vermeden werden, groeiden de 
interventievoorraden aan van 160.000 ton op 30 september 1982 tot
350.000 ton een jaar later, zulks als gevolg van de toegenomen produktie en 
de geringere uitvoermogelijkheden (zie hieronder punt 41). De 
intracommunautaire handel lag op vrijwel hetzelfde peil als in 1981, 
namelijk +1,4 miljoen ton. Vergeleken met 1982 is de verwachte stijging 
van de produktie in 1983 ongeveer 3 %.
Wereldmarkt
41. De Gemeenschap heeft een aandeel van ongeveer 14 % in de wereldproduktie 
van rundvlees en is daarmee de tweede grootste producent, maar ligt wel 
nog duidelijk achter op de Verenigde Staten.
De uitvoer van rundvlees uit de Gemeenschap is na het recordpeil van
662.000 ton in 1981 teruggelopen tot 480.000 ton in 1982. De uitvoer ging 
vooral naar de Middellandse-zeelanden (ongeveer 24 %), de landen in
^Oosteuropa (ongeveer 26 %, waarvan 14 % naar de USSR, tegen 36 % in 1981) 
en naar het Middenoosten (30 %).

- 18 -
42. De invoer uit derde landen, grotendeels tegen bijzondere voorwaarden die 
zijn vastgesteld in bilaterale regelingen of via multilaterale 
onderhandelingen in het kader van de GATT, nam in 1982 toe tot 440.000 
ton (waarvan 66.000 ton levende dieren en 164.000 ton bevroren vlees).
De belangrijkste leveranciers waren de Latijnsamerikaanse lansen (o.a. 
Uruguay, Brazilië en Argentinië) met meer dan 50 % van de totale invoer, 
en de Oosteuropese landen met meer dan 10 % van de totale invoer (en meer 
in het bijzonder met meer dan de helft van de totale invoer van levende 
dieren).
Schapevlees
43. Het aandeel van de schapevleesproduktie in de produktiewaarde van de 
landbouw bedraagt ongeveer 2 %. Het schapenbestand van de Gemeenschap 
(58,8 miljoen stuks op 31 december 1982) is voor 92 % geconcentreerd in 
vier Lid-Staten, nl. het Verenigd Koninkrijk (38 %), Frankrijk (23 %), 
Italië (16 %) en Griekenland (15 %). De schapevleesproduktie handhaafde 
zich in 1982 op 706.000 ton en voor 1983 wordt gerekend op een stijging 
met 3,4 % tot 730.000 ton. In 1982 steeg het verbruik met 4,5 % tot
975.000 ton. Het verbruik per inwoner is in de Gemeenschap de voorbije 
vijftien jaar opmerkelijk stabiel gebleven; het schommelde namelijk van 
3,3 tot 3,8 kg per inwoner (gaande van 13,8 kg in Griekenland tot 1,5 kg 
in Italië). In 1982 bedroeg de prijs in de Gemeenschap gemiddeld 
369,86 Ecu per 100 kg, d.i. een stijging van 4,3 % tegenover 1981.
44. De Gemeenschap brengt 12 % van de wereldproduktie van schape- en 
geitevlees voort, zodat zij de tweede grootste producent ter wereld is 
(juist na de USSR met 800.000 ton), maar nog vóór Australië en 
Nieuwzeeland komt (die ieder ongeveer 600.000 ton produceren).
45. In 1982 nam de invoer in vergelijking met 1981 met 24 4 toe tot 281.000 
ton, vooral wegens de grotere leveranties van bevroren vlees (meer in het 
bijzonder uit Australië, Argentinië en Nieuwzeeland). Tegelijkertijd 
daalde de uitvoer tot 3.400 ton (50 % meer dan in 1981). De 
intracommunautaire handel handhaafde zich in 1982 op nagenoeg hetzelfde 
peil als in 1981, namelijk op 81.000 ton.

- 19 -
Varkensvlees
46. De produktie van varkensvlees in de Gemeenschap blijkt geconcentreerd in de 
gebieden rond de Noordzee en het Kanaal en in Noorditalië. In 1982 nam de 
varkensvleesproduktie ten opzichte van 1982 met 0,2 % af tot 10,1 miljoen 
ton. Voor 1983 wordt een stijging van ongeveer 2 % verwacht. Het verbruik 
daarentegen nam enigszins toe, namelijk tot 10,2 miljoen ton. Een en ander 
had tot gevolg dat de zelfvoorzieningsgraad van de Gemeenschap daalde tot 
100,7 %; het land met de hoogste zelfvoorzieningsgraad was Denemarken met 
395 %.
47. Wegens het lage prijspeil op de representatieve markten in de eerste helft 
van het jaar moest de markt via particuliere opslag worden ondersteund 
tussen 31 maart en 23 juli 1982. Daarna kwam een seizoengebonden stijging 
op gang en in december 1982 bereikten de prijzen 167 Ecu/100 kg (tegen 150 
Ecu/100 kg in april 1982). In 1983 deed zich een soortgelijke ontwikkeling 
voor, waarbij de interventiemaatregelen in de vorm van steun voor de 
particuliere opslag van 1 februari tot 9 september 1983 betrekking hadden 
op 120.000 ton vlees.
48. De Gemeenschap is na China de belangrijkste varkensvleesproducent in de 
wereld. In 1982 exporteerde de Gemeenschap 274.100 ton (22,6 % minder dan 
in 1981) en importeerde zij 191.700 ton (12 % minder dan in 1980).
Levende varkens en vers vlees werden naar een groot aantal landen 
uitgevoerd, terwijl de export van varkensvleesprodukten grotendeels naar 
de Verenigde Staten en Japan ging. De belangrijkste leveranciers van 
varkensvlees en varkensvleesprodukten aan de Gemeenschap waren in 1982 de 
Oosteuropese landen (o.a. Hongarije en Roemenië), de VSA, de 
Volksrepubliek China en Zweden. De intracommunautaire handel nam in 1982 
enigszins toe tot 2,32 miljoen ton, d.i. 3,1 % meer dan in 1981.
III· Vooruitzichting voor de landbouwmarkten in de Gemeenschap
49. De produktie in de Gemeenschap heeft thans in de belangrijkste sectoren 
een zeer hoog peil, doch geen record bereikt. Het is een normaal gevolg 
na de belangrijke weersveranderingen met een nat voorjaar en een droge 
zomer in vele delen van de Gemeenschap. Voor 1983/1984 wordt een 
graanproduktie verwacht die 9,3 % onder het recordpeil van 130,5 miljoen 
ton in 1982/1983 zal liggen; er zal ongeveer 26 % minder suiker worden 
geproduceerd dan de recordhoeveelheid van 15 miljoen ton in 1981/1982; 
ook de wijnoogst zal naar verwachting 10,5 % lager liggen dan in 1979/80, 
toen hij een recordproduktie van 182 miljoen hl opleverde.

-  20  -
Voor <ie meeste dierlijke produkten is de toestand minder geruststellend, 
voornamelijk in de zuivelsector.
De aan de zuivelfabrieken geleverde hoeveelheid melk blijft onverminderd 
toenemen, zodat voor 1983 weer een stijging van 3,3 % verwacht wordt. Dat 
betekent dat in de voorbije twee jaar 8 miljoen ton melk extra geproduceerd 
werd, waarvoor aanvullende afzetmogelijkheden binnen of buiten de Gemeenschap 
gevonden moeten worden. Daar dit in de huidige economische omstandigheden 
uiterst moeilijk is, groeien de interventievoorraden boter en magere-melkpoeder 
verder aan :  op 30 september 1983 was bij de interventiebureaus respectievelijk 
614.500 ton boter en 1.044.000 ton magere-melkpoeder opgeslagen. Wanneer men 
voor boter daarbij nog de 206.000 ton rekent die zich in de particuliere opslag 
bevindt, komt men tot een totale botervoorraad van 860.000 ton. Tot nu toe 
bedroeg de recordhoeveelheid opgeslagen boter in de Gemeenschap slechts 600.000 
ton in september 1976.
Wegens het gebrek aan financiële middelen zijn de aanvullende 
afzetmogelijkheden op de interne markt beperkt. In 1982 werd steun verleend 
voor ongeveer 88 % van het magere-melkpoeder en voor ongeveer 40 % van de boter 
die in de Gemeenschap verbruikt werd. Gemiddeld zijn de kosten voor de afzet 
van boter op de interne markt tweemaal zo groot als voor de uitvoer ervan 
(ongeveer 3.000 Ecu/ton). De goedkoopste afzetmogelijkheid voor deze beide 
produkten was steeds de wereldmarkt, doch ondanks de verhoging van de 
uitvoerrestituties in 1983, zijn voor de meeste zuivelprodukten de tot nu toe 
voor uitvoer bestemde hoeveelheden dit jaar veel geringer dan in de 
overeenkomstige periode van 1982 (die al een achteruitgang te zien gaf 
tegenover 1981). Bovendien dragen de grote voorraden in andere ontwikkelde 
landen, meer in het bijzonder in de Verenigde Staten, niet bij tot stabiele 
prijzen op de wereldmarkt. Evenmin kan worden verwacht dat traditionele klanten 
als de USSR in de toekomst grote hoeveelheden zullen blijven aankopen, daar 
boter door margarine vervangen wordt en de eigen produktie groter wordt.
De zuivelsector is het duidelijkste voorbeeld van een sector waar het interne 
verbruik geen gelijke tred houdt met de stijgende produktie. Een soortgelijke 
situatie doet zich echter ook voor de meeste andere niet-tropische produkten 
voor (b.v. voor graan, suiker, wijn en rundvlees). Dit achterblijven van het 
verbruik kan deels worden verklaard door de ongunstige economische toestand die 
gekenmerkt wordt door een hoog werkloosheidscijfer,  vermindering van de 
koopkracht en een lager groeipercentage dan in de zeventiger jaren, en deels 
ook door het feit dat wegens de tragere bevolkingsgroei minder nieuwe monden 
gevoed moeten worden. Ook buiten de Gemeenschap drukt de economische teruggang 
op de vraag, waarbij sommige derde landen het bovendien moeilijk hebben om hun 
hoge buitenlandse schuldenlast te financieren.

-  21  -
Het gevolg is dat, zelfs als wordt voor 1983/1984 in bepaalde sectoren geen 
recordproduktie verwacht, het gebrek aan evenwicht op de markt toch nog groter 
zal worder. wegens de afnemende interne en externe vraag naar de betrokken 
produkten. De hogere uitgaven en de toegenomen voorraden voor vele produkten 
(bijvoorbeeld voor boter, magere-melkpoeder,  graan, koolzaad en rundvlees) zijn 
duidelijke aanwijzingen voor deze tendens.
Daar in de suikersector bepaalde tekenen erop wijzen dat de in juli 1981 
ingevoerde medeverantwoordelijkheidsregeling een aanmerkelijk effect op de 
produktie begint te sorteren, is het duidelijk dat de maatregelen die de Raad in 
andere marktsectoren getroffen heeft niet krachtig genoeg waren om de produktie 
op de vraag af te stemmen.
Terwijl de begrotingskosten van de steunmaatregelen op landbouwgebied in de 
Gemeenschap in 1981 gedaald waren en in 1982 nauwelijks boven het peil van 1980 
lagen, zijn zij in 1983 peilsnel gestegen, waardoor een aanvullende begroting van 
1,78 miljard Ecu nodig was om de uitgaven ter ondersteuning van de markt te 
dekken.
Ofschoon de toestand in de Gemeenschap voor varkensvlees, eieren en 
slachtpluimvee onlangs verbeterd is en de sterke stijging van de 
voedergraanprijzen op de wereldmarkt in augustus/september 1983 kan leiden tot 
besparingen op de begrotingsuitgaven voor granen en koolzaad in 1983/1984, zal de 
ontwikkeling van de totale begrotingsuitgaven in 1984 toch niet tot tevredenheid 
stemmen. De in 1983 waargenomen tendens zal namelijk in de komende twaalf maanden 
aanhouden indien geen beslissingen worden genomen om het gemeenschappelijk 
landbouwbeleid om te buigen.
Daar wegens de aanhoudende financiële moeilijkheden of wegens de scherpe 
concurrentie van onze voornaamste handelspartners op de markten in de 
derde-wereldlanden op middellange termijn niet met een grotere uitvoer in de 
belangrijkste sectoren van de Gemeenschap (o.a. zuivel, gram en rundvlees) 
gerekend moet worden, is het duidelijk dat de Commissie niet langer de markten 
doelmatig kan beheren, wanneer zij zich aan de thans geldende richtsnoeren van de 
Raad houdt. De steunregelingen zoals zij thans in bepaalde sectoren worden 
toegepast, en meer in het bijzonder in de zuivelsector, moeten dringend worden 
herzien om kredietoverschrijdingen in de eerstvolgende jaren te vermijden. Daarom 
heeft de Commissie de Raad herhaaldelijk verzocht beslissingen in die zin te 
treffen. De Commissie heeft haar laatste voorstellenpakket ter zake naar 
aanleiding van de in juni 1983 in Stuttgart gehouden Europese Raad neergelegd in 
document COM(83)500. Evenals de andere bedrijfssectoren waar nu grote 
werkloosheid heerst, kan ook de landbouw niet meer voor onbepaalde tijd van de 
markt afgeschermd worden. De Raad moet nu beslissingen treffen om opnieuw tot een 
evenwichtig landbouwbeleid te komen.

-  22  -
B. Analyse per sector
I. Produkten met gemeenschappelijke marktordening
1. GRANEN
1. Inleiding
a) Algemene situatie :
De oogst 1982/83 was nog 5 % groter dan de recordoogst van 1980/81. De 
toeneming is vooral toe te schrijven aan de opbrengststijging. Ook de 
kwaliteit van de oogst lag aanzienlijk hoger dan in de laatste jaren.
Hoewel de beginvoorraden op een normaal peil lagen, steeg het 
voorraadpeil in de loop van het jaar aanzienlijk omdat de aanvoer, met 
name die van zachte tarwe, veel groter was dan de interne vraag en 
doordat de afzet op de wereldmarkt op het niveau van het vorige jaar was 
gehandhaafd ingevolge het standpunt van de Commissie het aandeel in de 
wereldmarkt niet te vergroten bij de algemene overschotsituatie in de 
belangrijkste exporterende landen. Deze maatregel heeft de markt onder 
druk gezet. De prijzen lagen vrijwel het hele jaar rond het 
ondersteuningspeil.
Voor 1983/84 wordt een aanzienlijk lagere oogst verwacht, vooral wegens 
de daling van de oogst van voedergraan. Ofschoon verondersteld wordt dat 
de oogst van zachte tarwe iets kleiner zal zijn dan verleden jaar, zal 
die oogst nog altijd op een hoog peil liggen en aanzienlijk boven dat 
van 1980/81.
De vooruitzichten voor de wereldmarkt in de periode 1983/84 zijn 
ongewoon, aangezien de produktie van zachte tarwe nog altijd op een 
recordniveau ligt terwijl de oogst van voedergraan in de belangrijkste 
producerende landen (in het bijzonder de VS) opmerkelijk is gedaald. 
Daarom blijven de tarweprijzen laag, terwijl de prijzen voor 
voedergranen aanzienlijk zijn gestegen en dicht bij de tarweprijzen 
liggen.
b) Betekenis van de graanteelt voor de landbouw in de Gemeenschap
In 1982 was het totale graanareaal in de Gemeenschap 28,1 miljoen ha.
Het aandeel van het graanareaal in de totale oppervlakte cultuurgrond 
verschilt aanzienlijk naar Lid-Staat :  het kleinste is het in Ierland en 
Nederland (respectievelijk 7 en 11 % van de OCG),  waar het voederareaal 
en de oppervlakte blijvend grasland belangrijker zijn. Het graanareaal 
is het belangrijkst in Duitsland en Denemarken, waar op ongeveer 70 % 
van het bouwland graan wordt geteeld (respectievelijk 42 en 62 % van de 
OCG); ook in Luxemburg wordt een groot gedeelte van het bouwland (67 %) 
voor de graanteelt gebruikt. In de overige Lid-Staten wordt op 26 a 57 % 
van het bouwland graan geteeld d.w.z. op 20 & 30 % van de OCG.
Het aandeel van de graanproduktie in de produktiewaarde van de landbouw 
is geen goede indicator voor de economische betekenis van de graanteelt, 
aangezien in veel gevallen een groot deel van de produktie op het 
bedrijf zelf wordt vervoederd. De produktiewaarde van die granen wordt 
zo een onderdeel van de produktiewaarde van de veeteelt. In Duitsland 
bij voorbeeld, waar het graanareaal 42 % van de oppervlakte cultuurgrond 
beslaat, bedroeg het aandeel daarvan in de produktiewaarde in 1982 
slechts 10 7o, doordat meer dan 40 % van de totale produktie op het

- 23 -
bed--i]f werd vervoederd. In het Verenigd Koninkrijk daarentegen leverde 
de graanteelt met een aandeel in de OCG van slechts 21 % toch 18,4 L van 
de produktiewaarde van de landbouw, doordat slechts 15 / °  van de 
produktie op het bedrijf werd vervoederd. In de Gemeenschap als geheel 
werd in 1982 ongeveer 27 % van de graanoogst vervoederd op het eigen 
bedrijf en bedroeg het directe aandeel van de graanproduktie de 
produktiewaarde van de landbouw 12,8 %.
c) Aandeel van de Gemeenschap in de wereldgraanproduktie
In 1982/83 bedroeg de wereldproduktie van granen 1.285 miljoen ton. 
Daarvan werd, evenals in 1981/82, 10 % geproduceerd in de Gemeenschap. 
Het produktieaandeel van de andere grote graanexporteurs bedroeg :  
Verenigde Staten 26 %; Canada 4 %; Australië 1 % en Argentinië 3 %.
Produktie
De graanproduktie van de Gemeenschap — exclusief rijst - bedroeg in 1982/83 
130,5 miljoen ton, d.w.z. 7,1 % meer dan in 1981/82 en 5,0 % meer dan de 
recordoogst van 124,3 miljoen ton in 1980/81. De weersomstandigheden waren 
over het algemeen uitstekend en de opbrengsten waren hoger in alle 
Lid-Staten, met uitzondering van die in Italië en Ierland, waar ongunstige 
weersomstandigheden resulteerden in een lichte daling van opbrengsten zowel 
als totale produktie.
In 1983 is een iets kleiner areaal met graan ingezaaid dan in 1982. De 
weersomstandigheden in de groeiperiode waren ongunstig, met name voor 
soorten die in de lente worden gezaaid. Vooral voor gerst en maïs worden 
aanzienlijk lagere opbrengsten verwacht dan in de laatste jaren. De 
graanproduktie zal aanmerkelijk lager zijn dan in 1982. In voorlopige 
ramingen wordt gewag gemaakt van een totale produktie van ongeveer 
123 miljoen ton.
a) Zachte tarwe
De omstandigheden voor de inzaai van zachte tarwe waren in de winter van 
1982/83 in het algemeen goed. De oogst wordt geraamd op 55 miljoen ton 
(- 1,0 %). De oogst werd vergemakkelijkt door goed weer. Verwacht wordt 
dat de kwaliteit van de produkten goed maar niet uitzonderlijk zal zijn. 
De tendens bij de producenten om over te schakelen van rassen van hoge 
kwaliteit naar hoogproduktief broodgraan van middelmatige kwaliteit 
houdt aan. De produktie van rassen die alleen geschikt zijn voor 
vervoedering,  lijkt zich gestabiliseerd te hebben.
b) Durumtarwe
Het durumtarweareaal is in 1983 in Frankrijk en Italië licht afgenomen 
en in Griekenland verder gestegen. In de Gemeenschap als geheel is het 
durumtarweareaal met 2,1 miljoen ha gelijk gebleven. De opbrengsten 
waren lager dan in 1982 en de produktie wordt geraamd op 3,8 miljoen ton 
(- 7 %). Verreweg het grootste deel van de in de Gemeenschap 
geproduceerde durumtarwe wordt geteeld in Italië. Het areaal is daar al 
sinds verschillende jaren stabiel. Ongeveer 50 % van het tarweareaal in 
Italië wordt gebruikt voor de teelt van durumtarwe.

- 24 -
c) Rogge
Het roggeareaal is in 1983 5 % uitgebreid, wat wijst op een 
stabilisering rond 0,65 miljoen ha. Er worden iets lagere opbrengsten 
verwacht dan verleden jaar en de produktie zal iets boven de 
2,4 miljoen ton liggen.
d) Gerst
In 1983 is 9,1 miljoen ha met gerst ingezaaid, dat is iets minder dan in 
1982. De weersomstandigheden waren ongunstig, met name bij de uitzaai 
van zomergerst. Daarom wordt verwacht dat de opbrengst in 1983 6 % lager 
zal liggen, dat wil zeggen minder dan 4.000 kg/ha. Er worden echter 
grote opbrengstverschillen verwacht.
Het aandeel van wintergerst in het totale gerstareaal neemt in de vier 
belangrijkste producerende landen nog altijd toe, hoewel het zich in 
Duitsland en Frankrijk lijkt te stabiliseren. In het Verenigd Koninkrijk 
en vooral ook in Denemarken is later met de teelt van wintergerst 
begonnen dan in andere landen; daar stijgt het aandeel van dit gewas nog 
altijd.
Wintergerstareaal in % van het gerstareaal
197519761977197819791980 :1981 :1982
Duitsland 39 %46 %49 %53 %55 %59 % :63 % :48 %
Frankrijk 20 %31 %42 %51 %38 %55 % :57 % :55 %
VK ----25 %32 % :35 % :39 %
DK ~“---0,4%:1,4%:1,2%1983 
62 % 
62 % 
42 % 
6 %
e) Haver
Het haverareaal is, in overeenstemming met de tendens op lange termijn, 
opnieuw gedaald. Het bedroeg in 1983 1,8 miljoen ha (- 12 %). De 
produktie wordt geraamd op ongeveer 6 miljoen ton.
f) Maïs
Het maïsareaal in de Gemeenschap zal in 1983 iets 
1982 en ongeveer 2,94 miljoen ha bedragen. Ook de 
lager en er wordt een produktie verwacht van 18,4
Verbruik
In 1981/82 werd in de Gemeenschap in het totaal 116,3 miljoen ton graan 
verbruikt, d.w.z. 1,6 miljoen ton minder dan in 1980/81. Naar soort 
ingedeeld bestond het verbruik voor 35 % uit tarwe, 30 % uit gerst en 22 % 
uit maïs. Indeling naar gebruiksdoel geeft het volgende beeld :
menselijke consumptie en industrieel verbruik :  35,6 % (34,4 % in 1980/81); 
diervoeding :  59,2 % (60,4 % in 1980/81); zaaigraan en verliezen :  5,2 % 
(5,2 % in 1980/81).kleiner zijn dan in 
opbrengsten zijn iets 
miljoen ton (- 4 %).

- 25 -
De percentages verschillen aanzienlijk van gewas tot gewas, van Lid-Staat 
tot Lid-Staat en van jaar tot jaar. Onderstaande tabel geeft de 
specificatie voor 1981/82 :
Graangebruik in 1981/1982, gespecificeerd naar graansoort
Menselijke Diervoeding Industrieel Zaaigraan en Totaal
consumptie gebruik verliezen
% % % % %
Durumtarwe 90,7 0,0- 9,3 100,0
Zachte tarwe 59,5 33,3 1,0 6,2 100,0
Rogge en
mengkoren 48,1 44,8 1,5 5,6 100,0
Gerst - 78,6 14,9 6,5 100,0
Haver en ge-
mengde granen 4,6 89,9 0,0 5,5 100,0
Maïs 4,3 77,1 17,4 1,2 100,0
t) De netto menselijke consumptie steeg in 1981/82 met ongeveer 3,0 %. Het
verbruik van durumtarwe per hoofd van de bevolking steeg ten opzichte 
van 1980/81 niet 1,8 %, en dat van zachte tarwe nam toe met 4,1 % tot 
66,3 kg/per hoofd van de bevolking, dat wil zeggen evenveel als in 
1979/80. Het verbruik van durumtarwe en zachte tarwe per hoofd van de 
bevolking is de voorbije tien jaar vrijwel gelijk gebleven.
Netto menselijke consumptie van granen in 1981/1982, gespecificeerd naar 
graansoort
Totale netto 
menselijke 
consumptie 
(x 1000 ton)Netto hoofdeli;
Hoofdelijk 
verbruik 
in kgk verbruik
% Verschil 
1981/1982 - 
1980/81
Zachte tarwe 17 985 66,3 + 4,1
Durumtarwe 3 073 11,3 + 1,8
Rogge 1 048 3,9 0,0
Gerst 42 0,2 0,0
Haver 210 0,8 + 14,3
Maïs 778 2,9 - 3,3
b) Diervoeding
De in de Gemeenschap geproduceerde granen worden vooral afgezet voor 
diervoeding; in 1981/82 werd ongeveer 59 % van de in de Gemeenschap 
gebruikte hoeveelheid graan voor dat doel aangewend.
Het totale graanverbruik voor vervoedering is afgenomen van
74,7 miljoen ton in 1973/74 (het recordpeil) tot 67 miljoen ton in 
1976/77. In 1977/78 was er een opleving tot 73,2 miljoen ton, maar 
sindsdien is er een dalende tendens.
In 1980/81 was het verbruik voor vervoedering 71,4 miljoen ton, in 
1981/82 68,9 miljoen ton en voor 1982/83 wordt een verdere daling 
verwacht.

- 26 -
In onderstaande tabel wordt een vergelijking gemaakt tussen de 
hoeveelheden van de verschillende graansoorten die op de producerende 
bedrijven voor diervoeding worden verbruikt en de hoeveelheden graan 
(meestal in de vorm van mengvoeder) die via de markt voor dat doel 
worden aangekocht.
Vervoedering van eigen graan en aangekocht graan in 1981/1982 
gespecificeerd naar graansoort
Graan- Vervoederd op Vervoederd Totaal
soort eigen bedrijf na aankoop
(x 1.000 ton) (x 1.000 ton) x 1.000 ton %
Tarwe 5 682 7 866 13 548 19,7
Rogge 894 265 1 159 1,7
Gerst 14 954 12 009 26 963 39,1
Haver enz. 4 927 1 560 6 487 9,4
Maïs 4 578 15 542 20 120 29,2
Overige 72 561 633 0,9
Totaal31 107 37 803 68 910 100,0
45,0 % 55,0 % 100,0 %
Tot 1975/76 werd ongeveer 50 % van het op de boerderijen vervoederde 
graan op het eigen bedrijf geproduceerd. Sindsdien is het aantal gedaald 
tot 45 %. Deze verschuiving is toe te schrijven aan de tendens bij de 
landbouwers granen te verkopen en mengvoer aan te kopen. Ook is de 
produktie van haver, een graansoort die meestal op het eigen bedrijf 
wordt vervoederd, snel teruggelopen.
De betekenis van graan voor de diervoeding bereikte een hoogtepunt in 
1972/73 en 1973/74, toen het voor meer dan 26 % voorzag in de totale 
energiebehoefte uitgedrukt in voedereenheden. Sindsdien is dat aandeel 
afgenomen tot ongeveer 24 % in 1979/80.
In 1972/73 leverden de granen ongeveer 62 % van de energie in 
krachtvoeder (dat wil zeggen exclusief bulkvoer, wortelgewassen en gras, 
enz.). Dit aandeel is gedaald tot 53,5 % in 1980/81. In dezelfde periode 
is het aandeel van maniok gestegen van 1,5 % tot meer dan 4 % en dat van 
perskoeken van 12 % tot ongeveer 17 %.
De daling moet vooral worden toegeschreven aan de vervanging van granen 
door produkten zoals maniok, perskoeken en verschillende industriële 
bijprodukten die met lage rechten of zonder recht in de Gemeenschap 
mogen worden ingevoerd. Het belangrijkste substituut voor granen is 
maniok. De invoer daarvan is gestegen van 2,1 miljoen ton in 1974 tot 
6 miljoen ton in 1978 en bedroeg in 1982 8,1 miljoen ton.
Sinds 1982 geldt de overeenkomst inzake de vrijwillige beperking ten 
aanzien van maniok, op grond waarvan iets minder dan 6 miljoen ton mag 
worden ingevoerd. De voor 1982 geregistreerde invoer ligt aanzienlijk 
boven die grens als gevolg van het feit dat verschepingen uit de 
exporterende landen in de laatste maanden van 1981 in de Gemeenschap in 
1982 als invoer zijn geregistreerd.

- 27 -
Een ander belangrijk substituut voor granen is maïsgluten. De invoer
daarvan is gestegen van 0,7 miljoen ton in 1974 tot meer dan
2,8 miljoen ton in 1982. Voor 1983 wordt een stijging tot ongeveer
3.2 miljoen ton verwacht. Zonder invoerbeperking dient rekening te 
worden gehouden met een verdere toeneming, enerzijds omdat voor maniok 
een invoerbeperking geldt en anderzijds in verband met de
produktieontwikke1ing van isoglucose, waarvan maïsgluten een bijprodukt 
is.
c) Industrieel verbruik
Het verbruik van graan voor verwerking en industriële doeleinden is in 
1981/82 met 2,9 % gedaald. Er zijn echter aanzienlijke verschillen naar 
gelang van de graansoort.
Het industriële verbruik van tarwe is iets gedaald, maar dat van maïs is 
met 3,0 % afgenomen. Deze twee graansoorten, waarvan het aandeel in het 
industriële verbruik van granen respectievelijk 4 en 45 L· bedraagt, 
worden hoofdzakelijk gebruikt voor de produktie van zetmeel en glucose. 
Een grote hoeveelheid maïs wordt gebruikt in distilleerderijen in het 
Verenigd Koninkrijk (in 1981/82 600.000 ton) en ook wordt een 
aanzienlijke hoeveelheid gebruikt door de bierbrouwerijen, voornamelijk 
in Frankrijk, Nederland en de BLEU.
Het industrieel verbruik van gerst is in 1981/82 met 3 % afgenomen en 
bedroeg in het totaal 3,1 miljoen ton.
d) Zelfvoorzieningsgraad
Hoewel de produktie in 1981/82 2 % lager lag, bleef de 
zelfvoorzieningsgraad met 105 % (-0,6 %) vrijwel gelijk. Het interne 
verbruik daalde namelijk met 1,6 miljoen ton ( — 1,4 /O. Dat was vooral 
het gevolg van de daling van het verbruik voor diervoeding met
2.3 miljoen ton (- 3,2 %). Het industriële verbruik daalde eveneens,
— 2,9 %, maar de menselijke consumptie steeg met 3,5 A als gevolg van 
het toegenomen verbruik van durumtarwe en zachte tarwe.
Het communautaire verbruik voor 1982/83 wordt geraamd op ongeveer 
112 miljoen ton d.w.z. 3,7 % minder dan in 1981/82. De produktie is 
echter met 7,1 % gestegen tot 131 miljoen ton, zodat de 
zelfvoorzieningsgraad nu op ongeveer 117 % wordt geschat.
Graanbalans voor 1981/1982
(x 1 m'ljoen ton)
Zachte
tarweDu rum 
tarweRoggeGerstHaver
enz. MaïsOverige
graan­
soortenTotaal
Voorraadmutaties (l) +1,66+0,24 +0,11+0,35+0,03 0,00,0+2,39
Saldo invoer/uitvoer(2) -10,73 +0,01 0,0-5,45+0,08 +7,53+0,18 -8,38
Intern verbruik 
minus produktie - 9,07 +0,25 +0,11-5,10+0,10 +7,54+0,18 -5,99
Zelfvoorzienings­
graad (%) 122,394,7 95,7114,898,6 71,172,1105,1
(1) + = voorraaddaling; - = voorraadtoeneming
(2) + = netto-invoer;  - = netto-uitvoer

- 28 -
e) Voorraden
De nauwkeurigheidsgraad van de voorraadramingen verschilt aanzienlijk 
naar Lid-Staat en voorraadtype.  Volgens de meest betrouwbare schattingen 
was er in de Gemeenschap aan het begin van het verkoopseizoen 1982/83 in 
totaal 12,0 miljoen ton graan in voorraad, waarvan 0,9 miljoen ton op de 
boerderijen. Van deze totale voorraad was 5,9 miljoen ton zachte tarwe, 
0,6 miljoen ton durumtarwe, 1,3 miljoen ton gerste en 2,5 miljoen ton 
maïs.
Aangenomen wordt dat de voorraden buiten de landbouw per 1 augustus 1983 
zijn gestegen tot ongeveer 16,0 miljoen ton, waarvan meer dan
9.7 miljoen ton zachte tarwe (17,5 % van de produktie), 0,7 miljoen ton 
durumtarwe (18 % van de produktie), 2,1 miljoen ton gerst (5 % van de 
normale produktie) en ongeveer 2,7 miljoen ton maïs (14,3 % van de 
normale produktie).
Handel
a) Intracommunautaire handel
De handel tussen de Lid-Staten van de Gemeenschap kan in twee duidelijk 
verschillende componenten worden onderverdeeld, namelijk de handel in 
graan van oorsprong uit de Gemeenschap en het handelsverkeer in of de 
overslag van graan uit derde landen.
In het laatste geval gaat het om de invoer in een bepaalde Lid-Staat via 
een andere Lid-Staat, gewoonlijk om economische redenen, zoals 
scheepsgrootte en havenkosten, maar soms ook met het oog op oneigenlijk 
gebruik van de regelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en 
met name om te profiteren van monetaire compenserende bedragen. Het 
grootste deel van dit handelsverkeer bestaat uit invoer, via de grote 
Beneluxhavens,  van graan dat uiteindelijk bestemd is voor Duitsland, 
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Meestal gaat het om maïs, waarvan 
in 1981/82 uit de Beneluxlanden 1,9 miljoen ton naar de andere 
Lid-Staten werd geëxporteerd (- 7 % ten opzichte van 1980/81). Voor 
zachte tarwe bedroeg deze uitvoer uit de Beneluxlanden in 1981/82 
0,5 miljoen ton.
Frankrijk is in de Gemeenschap het land dat het meeste graan aan de 
andere Lid-Staten levert. In 1981/82 beliep de totale Franse 
graanuitvoer (inclusief graanprodukten) 9,4 miljoen ton tegenover
9.7 miljoen ton in 1980/81. De Franse uitvoer van tarwe bedroeg
4,0 miljoen ton in 1981/82 en is in 1982/83 gedaald tot 3,3 miljoen ton.
Ook de Franse export van gerst is in 1982/83 gedaald, namelijk van 2,3 
tot 2,1 miljoen ton; de belangrijkste afnemers waren België, Duitsland 
en Italië. Aangenomen wordt dat een groot deel van de aan België 
geleverde hoeveelheden via Belgische havens is uitgevoerd naar derde 
landen. De Franse maïsleveranties aan andere Lid-Staten zijn gestegen 
van 2,5 miljoen in 1981/82 tot 3,9 miljoen ton in 1982/83. Voor maïs 
waren de Beneluxlanden, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Ierland de 
belangrijkste klanten.

- 29 -
Het intracommunautaire handelsverkeer in graanprodukten wordt ook steeds 
belangrijker,  onder meer voor tarwemeel en griesmeel, gerstemout en 
maïsgritz.
b) Handel met derde landen
In 1981/82 bedroeg de invoer van granen uit derde landen (na aftrek van 
de geraamde overslag) 14,4 miljoen ton (7,6 /> minder dan in 1980/81), 
waarvan 8,7 miljoen ton maïs (13,6 % minder dan in 1980/81). In 1982/83 
is volgens de eerste ramingen ongeveer 10,5 miljoen ton graan ingevoerd, 
waarvan slechts 6,5 miljoen ton maïs. In 1981/82 was ongeveer 92 % van 
de ingevoerde maïs afkomstig uit de Verenigde Staten, de rest kwam 
hoofdzakelijk uit Argentinië. De invoer van gerst voor de produktie van 
mout beliep meer dan 600.000 ton in 1981/82. De gerst kwam vooral uit 
Canada, maar ook uit Australië' en de Verenigde Staten. De gerstinvoer 
wordt voor 1982/83 op ongeveer 200.000 ton geraamd; het betreft weer 
grotendeels invoer vanuit Noord-Amerika in Italië.
De invoer van zachte tarwe steeg van 3,3 miljoen ton in 1980/81 tot 
bijna 3,5 miljoen ton in 1981/82 en daalde tot 2,2 miljoen ton in 
1982/83. Deze cijfers zijn inclusief tijdelijke invoer in het kader van 
de actieve veredeling, waarbij het produkt later weer wordt uitgevoerd 
in de vorm van meel :  0,7 miljoen ton (tarwe-equivalent) in 1981/82 en 
ongeveer 0,7 miljoen ton in 1982/83. De invoer van durumtarwe steeg van
1.2 miljoen ton in 1980/81 tot 1,3 miljoen ton in 1981/82. Meer dan 90 % 
van de in 1980/81 ingevoerde hoeveelheid kwam uit Noord-Amerika, de rest 
vooral uit Argentinië. Verwacht wordt dat de invoer van durumtarwe in 
1982/83 iets lager zal uitvallen en ongeveer 1,0 miljoen ton zal 
bedragen.
In 1981/82 steeg de totale uitvoer van graan en graanprodukten met 1,8 % 
tot 21,6 miljoen ton. Daarvan was 14,3 miljoen ton zachte tarwe en meel. 
Voor 1982/83 wordt de uitvoer van tarwe en tarwemeel op ongeveer
13.2 miljoen ton geraamd, onderverdeeld als volgt :  12,4 miljoen ton 
commerciële verkoop, waarvan 2,9 miljoen ton in de vorm van meel, en 
bijna 0,8 miljoen ton voedselhulp. In de geraamde totale commerciële 
uitvoer van meel is ongeveer 1,5 miljoen ton begrepen die wordt 
uitgevoerd in het kader van het actieve veredelingsverkeer (*). De 
regeling inzake equivalentie is sinds eind 1982 geschorst. De 
commerciële export van tarwe ging in 1981/82 naar de traditionele 
afzetgebieden van de Gemeenschap in West- en Noord-Afrika en ook naar 
landen in Oost-Europa. In 1982/83 was dat ook zo, maar werd toch meer 
tarwe uitgevoerd naar het Midden-Oosten. Evenals in het verleden werd 
meel geëxporteerd naar een groot aantal bestemmingen, waarvan de USSR en 
Syrië de belangrijkste waren.
(*) Actief veredelingsverkeer :  invoer in de EEG van produkten uit derde
landen met het oog op verwerking en heruitvoer; in dat geval worden geen 
invoerheffingen of -belastingen toegepast.

- 30 -
Ook in 1981/82 en in 1982/83 zijn grote hoeveelheden gerst uitgevoerd.
De totale uitvoer van gerst en gerstprodukten (hoofdzakelijk mout)  
bedroeg in 1981/82 5,7 miljoen ton (- 10 %), waarvan 1,7 miljoen ton in  
de vorm van mout. Aangenomen wordt dat in 1982/83 iets minder is  
geëxporteerd (ongeveer 5,1 miljoen ton, inclusief 1,5 miljoen ton in de  
vorm van mout). De belangrijkste bestemmingen bij de uitvoer van gerst  
waren opnieuw de andere Europese landen, de Sovjetunie, de landen aan de  
Middellandse Zee en het Midden—Oosten. In beide jaren was Frankrijk de  
belangrijkste leverancier (er werd ook Franse gerst geëxporteerd via de  
Belgische havens), maar waren het Verenigd Koninkrijk en Denemarken  
eveneens exporteurs van betekenis.
5. Prijzen
a) Gemeenschappelijke prijzen
De referentieprijs voor zachte tarwe van broodkwaliteit is, in afwijking  
van de verordening houdende een gemeenschappelijke marktordening, een  
aantal jaren vastgesteld voor de minimumbakkwaliteit. Bij de  
vaststelling van de prijzen voor het verkoopseizoen 1981/82 heeft de  
Raad echter een gemiddelde bakkwaliteit bepaald, zoals voorzien in de  
basisverordening, en heeft hij de referentieprijs voor die kwaliteit  
vastgesteld. Tegelijk is echter een korting vastgesteld die moet worden  
toegepast bij interventie voor de minimumkwaliteit. Voor 1983/84 gelden  
derhalve twee prijzen ter ondersteuning van de markt voor zachte tarwe  
van bakkwaliteit, namelijk :
- de referentieprijs (215,29 Ecu/t), die als grondslag dient voor de  
bepaling van de richtprijs en de drempelprijs;
- een afgeleide prijs (215,29 - 11,62 = 203,67 Ecu/t) voor eventuele  
interventiemaatregelen voor zachte tarwe van minimumbakkwaliteit.
Laatstgenoemde prijs kan worden vergeleken met de voor 1982/83  
vastgestelde afgeleide prijs (+ 2,5 %). Uit deze vergelijking blijkt  
voor diervoeding een lichte verbetering van de concurrentiepositie van  
zachte tarwe ten opzichte van de interventieprijs voor voedergranen  
(+ 3,0 % in 1983/84) en de drempelprijs voor maïs (+ 4,4 % in 1983/84).
Voor durumtarwe is de interventieprijs verhoogd met 4,6 %, waardoor in  
de produktiegebieden van deze graansoort haar concurrentiepositie iets  
is verbeterd ten opzichte van zachte tarwe.
b) Prijzen op de interne markt
Het verkoopseizoen 1982/83 werd, evenals het voorgaande, gekenmerkt door  
overschotten van tarwe en gerst. Daardoor werden de prijzen voor zachte  
tarwe gedrukt tot het peil van de "referentieprijs" (1) (deze  
referentieprijs lag 10,8 % boven de interventieprijs) (2), behalve in  
Italië waar de prijzen ongeveer rond de referentieprijs voor de  
gemiddelde kwaliteit lagen aangezien daar interventiemaatregelen werden  
toegepast tegen die prijs. De meest opmerkelijke uitzondering op de  
algemene situatie was de prijs voor maïs in Italië en Frankrijk die  
aanzienlijk boven de gegarandeerde prijs lag.
(1) ("minimumkwaliteit")
(2) Voor gerst lagen de marktprijzen in een aantal Lid-Staten bij of onder de  
interventieprijs.

- 31 -
c) Wereldmarktprijzen
Aan het begin van het verkoopseizoen 1982/83 werden de wereldvoorraden 
tarwe geraamd op 51 miljoen ton, dat wil zeggen dat zij groter waren dan 
verleden jaar. Ook de voorraden voedergraan waren toegenomen en wel met 
ongeveer 30 miljoen ton tot ongeveer 114 miljoen ton. Zowel de produktie 
van zachte tarwe als van voedertarwe bereikte in 1982/83 opnieuw een 
recordniveau.
In alle belangrijke exporterende landen waren de oogsten uitstekend en 
in de Verenigde Staten en Canada werden records behaald voor tarwe en 
voor graan. De produktie in Australië was uiterst laag (- 46 % ten 
opzichte van 1981/82); in Argentinië daarentegen was de produktie zeer 
hoog. In de Sovjetunie was de oogst groter dan in het voorgaande jaar 
(106, respectievelijk 99 miljoen ton voor tarwe en voedergraan) en in 
China was de oogst behoorlijk.
De Verenigde Staten hebben, wegens de grote voorraden, hun agressieve 
export voortgezet. Het totale verbruik bleef echter vrijwel gelijk. De 
prijzen stonden in de eerste maanden van het verkoopseizoen onder sterke 
druk, maar aan het eind van het verkoopseizoen werd de situatie iets 
beter vooral als gevolg van de oplopende dollarkoers.
De vooruitzichten voor 1983/84 voor tarwe verschillen van die voor de 
andere graansoorten. De tarwevoorraden zullen hoog blijven, terwijl 
verwacht wordt dat de voorraden voedertarwe zullen afnemen. Het verbruik 
zal gelijk blijven. De tarweprijzen zullen onder druk blijven staan, 
maar voor voedergranen, wordt afhankelijk van de dollarkoers, een 
stijging met 15 a 20 % verwacht.
Hoogste en laagste maandelijkse gemiddelde prijzen in 1982/83 - CIF 
Antwerpen/Rotterdam
SoortHoogste gemiddelde Laagste gemiddelde
Ecu/ton Maand Ecu/ton Maand
Zachte tarwe :
Soft Red Winter II 
Dark Northern 
Spring 11/14%193,88
215,69juli 1983 
juni 1983145,64
184,52oktober 1982 
augustus 1982
Gerst :
Canada Feed I 136,99 april 1983 115,16 oktober 1982
Maïs :
Yellow Corn III 183,70 juli 1983 118,65 oktober 1982
Durumtarwe :  
US Hard Amber 
Du rum III 224,54 mei 1983 173,79 augustus 1982

d) Consumentenpri j zen
De broodprijzen lagen in 1982 gemiddeld ongeveer 9 % hoger dan in 1981; 
dat is minder dan in de voorgaande jaren. Er zijn echter grote 
verschillen tussen de Lid-Staten :
- België, Duitsland, Verenigd Koninkrijk, Ierland :  3 tot 7 %
- Denemarken, Nederland :  9 tot 11 %
- Italië, Griekenland, Frankrijk :  12 tot 17 %.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat deze prijsstijgingen veroorzaakt zijn 
door de tarweprijzen, aangezien de broodprijs voornamelijk wordt bepaald 
door distributie- en bakkosten en door prijsregulerende 
overheidsmaatregelen en/of consumentensubsidies. Bovendien zijn deze 
stijgin8en i - n het algemeen veel kleiner en soms zelfs negatief, wanneer 
men ze vergelijkt met het indexcijfer van de consumptieprijzen.
Vooruitzichten op korte termijn
De communautaire graanproduktie wordt voor 1983/84 op ongeveer 123 miljoen 
ton geraamd, dat wil zeggen veel lager dan in 1982/83. Niettemin wordt in 
de Gemeenschap een netto-overschot van granen verwacht, met name als gevolg 
van de invoer van bepaalde substituten zoals maniok, maïsgluten, en bataten.
Het is onwaarschijnlijk dat de invoer van granen, hoofdzakelijk maïs en 
kwaliteitstarwe,  aanzienlijk zal afnemen. Het voor export beschikbare 
overschot aan zachte tarwe zal ongeveer 14,4 miljoen ton bedragen, waarvan 
13,1 miljoen ton in de vorm van commerciële uitvoer van tarwe en meel. De 
voor uitvoer beschikbare hoeveelheid gerst wordt geraamd op ongeveer 
3,5 miljoen ton, mout inbegrepen, tegen 6,7 miljoen ton in 1982/83.
In de eerste maanden van het verkoopseizoen 1983/84 is de situatie op de 
wereldmarkt gunstig geweest. De wereldproduktie van tarwe handhaafde zich 
op het recordniveau van 1982/83, maar de maïsproduktie is aanzienlijk lager 
(- 15 %) als gevolg van de buitengewoon lage oogst in de VS (- 38 %). Door 
de zeer hoge maïsprijs (hoger dan de prijs van zachte tarwe) en de hoge 
dollarkoers is het voor de Gemeenschap mogelijk geweest afzet te vinden 
voor een groot deel van de uit te voeren hoeveelheid en dat met aanzienlijk 
lagere restituties dan verleden jaar.
De vooruitzichten voor het resterende gedeelte van het verkoopseizoen 
1983/84 zijn nog onzeker, aangezien tegenover de hoge produktie van tarwe 
een lage internationale vraag staat en er onzekerheid is over de vraag uit 
de Sovjetunie en China.
Economische aspecten van de getroffen maatregelen 
a) Heffingen en restituties
1) Invoerheffingen :
De invoerheffingen varieerden sterk als gevolg van de grote 
prijsschommelingen op de wereldmarkt in 1982/83 :
- zachte tarwe :
76 tot 125 Ecu/ton, d.w.z. 39 tot 85 % van de cif-prijs (exclusief 
belasting)

- 33 -
- gerst :
106 tot 113 Ecu/ton, d.w.z. 77 tot 97 % van de cif-prijs (exclusief  
belasting)
- maïs :
63 tot 112 Ecu/ton, d.w.z. 34 tot 94 % van de cif-prijs (exclusief  
belasting).
2) Uitvoerheffingen :
Sinds eind 1975 zijn in de graansector geen uitvoerheffingen meer  
toegepast.
3) Uitvoerrestituties (1982/83) :
De uitvoerrestituties voor zachte tarwe en gerst zijn in de meeste  
gevallen vastgesteld via permanente openbare inschrijvingen.
Voor zachte tarwe is een openbare inschrijving gehouden voor alle  
bestemmingen, met uitzondering van Scandinavië en Zuid-Amerika  
(verkochte hoeveelheid 6,0 miljoen ton). Er is een tweede inschrijving  
gehouden die uitsluitend gold voor Zuid-Araerika (verkochte hoeveelheid
375.000 ton). In het kader van de inschrijving op de vrije markt werd  
6 miljoen ton zachte tarwe verkocht waarvoor een gemiddelde restitutie  
werd toegekend van 73 Ecu/ton.
Voor gerst is een inschrijving gehouden voor alle bestemmingen met  
uitzondering van Scandinavië, Japan en Zuidoost-Azië (verkochte  
hoeveelheid 2,3 miljoen ton, gemiddelde restitutie 64,0 Ecu/ton).
Voor de vaste restituties zijn zoals gebruikelijk aan het begin van het  
verkoopseizoen certificaten afgegeven voor de landen in West-Afrika.  
Voorts zijn voor de belangrijkste graansoorten (afgezien van maïs  
waaraan de EEG een tekort heeft) ook certificaten afgegeven voor aan de  
Gemeenschap grenzende landen (met name Zwitserland, Oostenrijk,  
Liechtenstein en de Scandinavische landen). Deze landen prefereren uit  
logistiek oogpunt invoer uit de Gemeenschap boven invoer uit de  
concurrerende landen. Verder werden normaal uitvoerrestituties  
vastgesteld voor tarwemeel, roggemeel en griesmeel van durumtarwe.
De inschrijvingen liepen van juli 1982 tot eind mei 1983 en gaven de  
volgende resultaten :
- zachte tarwe :  6,0 miljoen ton
- gerst :  2,3 miljoen ton.
Evenals in het vorige verkoopseizoen zijn de restituties voor mout,  
volgens een speciale methode, iedere week berekend op basis van de  
invoerheffing voor gerst. Daarbij zijn wel extra voorzorgen genomen om  
speculatie tegen te gaan.
De geldigheidsduur van gewone uitvoercertificaten bedroeg twee maanden  
vanaf het einde van de maand van afgifte, behalve wanneer de  
certificaten werden afgegeven in het kader van inschrijving voor de  
vaststelling van een uitvoerrestitutie; in dat geval bedroeg de  
geldigheidsduur vier maanden vanaf het einde van de maand van afgifte.
b) Internationale overeenkomsten en voedselhulp
Bij het Voedselhulpverdrag van 1980 hebben de Gemeenschap en de  
Lid-Staten zich verplicht tot jaarlijkse levering van 1.650.000 ton  
tegen 1.287.000 ton tevoren. Daarvan moet 927.663 ton (d.w.z. ongeveer  
56 %) worden geleverd door de Gemeenschap en de resterende hoeveelheid  
door de Lid-Staten volgens een door hen in onderling overleg vast te  
stellen verdeelsleutel. Bij uitzondering werd de door de Gemeenschap te  
leveren hoeveelheid voor 1982 verhoogd tot 1 miljoen ton.

- 34 -
Per 30 september 1983 was 91 % van het programma voor 1981/82 en 25 %  
van het programma 1982/83 in uitvoering; met laatstgenoemd programma was  
pas in augustus 1983 begonnen. De eerdere voedselhulpprogramma's van de  
Gemeenschap zijn voor 99-100 % uitgevoerd.
Wat de voedselhulp door de Lid-Staten betreft, lagen de cijfers op 98 %  
voor het programma 1981/82, 39 % voor het programma 1982/83 en 98-100 %  
voor eerdere programma's.
c) Interventie
Het verkoopseizoen 1982/83 was voor de interventiebureaus een  
kwantitatief uitzonderlijk jaar. In het totaal werd 8,1 miljoen ton  
aangekocht, waarvan 5,7 miljoen ton zachte tarwe. In sommige Lid-Staten  
bleek de opslag- en analysecapaciteit te klein. Daarom moesten voorraden  
worden overgebracht naar andere gebieden. In de loop van het  
verkoopseizoen werd ongeveer 3,2 miljoen ton graan verkocht, meestal  
voor export. De voorraden stegen van 2,7 miljoen ton op 31 juli 1982 tot  
7,6 miljoen ton op 31 juli 1983, hoofdzakelijk als gevolg van de  
toeneming van de voorraad zachte tarwe (+ 4 miljoen ton).
De interventievoorraden ontwikkelden zich in 1982/83 als volgt :
Mutaties interventievoorraden in 1982/83 (voorlopige ramingen)
(x 1.000 ton)
Zachte tarwe Durumtarwe Rogge Gerst
:  Voorraden per 31.7.82 1 583 752 286 121 :
:  Aankopen 5 705 79 412 232 :
:  Verkopen 1 630 4 211 521 :
:  Nettomutatie 4 075 75 20 711 :
:  Voorraden per 1.8.83 5 658 827 306 832 :
Alle zachte tarwe is zachte tarwe van bakkwaliteit die tijdens de eerste 
drie maanden van het verkoopseizoen is aangeboden in het kader van de  
speciale interventiemaatregelen in de vorm van aankoop tegen de  
referentieprijs.
d) Vergoedingen aan het eind van het verkoopseizoen
Voor de particuliere voorraden zijn vergoedingen toegekend om toepassing  
van bijzondere interventiemaatregelen voor dit produkt aan het eind van  
het verkoopseizoen te vermijden. Er zijn ook vergoedingen betaald voor  
maïs die was opgeslagen in produktiegebieden met een overschot en voor  
voorraden rogge bij de maalderijen. Deze vergoedingen, die bedoeld zijn  
als compensatie in verband met de aanpassing van de prijzen aan het  
einde van het verkoopseizoen, worden berekend op basis van het verschil  
tussen de interventieprijzen.

- 35 -
e) Uniforme prijzen
Monetaire compenserende bedragen :  evenals andere sectoren heeft de 
graansector te lijden onder het gebrek aan eenheid dat het gevolg is van 
de monetaire verschillen.
f) Restituties bij de produktie
Aan de fabrikanten van graanzetmeel en aardappelzetmeel worden 
produktierestituties toegekend om hen in staat te stellen te concurreren 
met bedrijven die zetmeel vervaardigen uit andere grondstoffen. De voor 
het verkoopseizoen 1983/84 vastgestelde restituties bedragen 
19,41 Ecu/ton voor maïszetmeel, 27,79 Ecu/ton voor tarwe, 23,91 Ecu/ton 
voor breukrijst en 31,25 Ecu/ton voor aardappelzetmeel.
;) Steun voor durumtarwe
Deze directe inkomenssteun wordt verleend aan bepaalde producenten van 
durumtarwe en is bedoeld voor gebieden van de Gemeenschap waar deze 
graansoort een belangrijk deel van het inkomen van de producenten 
oplevert.
Voor 1983/84 is de steun vastgesteld op 99,81 Ecu/ha voor Italië en 
Frankrijk en op 77,36 Ecu/ha voor die gebieden in Griekenland waar 
nationale steun wordt verleend vóór de toetreding tot de Gemeenschap en 
op 57,26 Ecu/ha in die Griekse gebieden waar geen nationale steun gold.
8. Budgettaire uitgaven
In 1982 bedroegen de uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL voor 
de graansector 1.824,5 miljoen ERE. Voor 1983 worden de uitgaven geraamd op 
2.548 miljoen ERE en voor 1984 op 2.510 miljoen ERE. 1982 Geeft een lichte 
daling (- 5,0 %) te zien ten opzichte van 1981, maar in 1983 is er een 
uitzonderlijke stijging (39,7 %) ten opzichte van het voorgaande jaar. Het 
bedrag van 1.824,5 miljoen ERE voor 1982 bestaat uit 1.065 miljoen ERE aan 
uitvoerrestituties en 759,5 miljoen ERE voor interventiemaatregelen.

- 36 -
2. RIJST *
1. Inleiding
In het verkoopseizoen 1982/1983 werd op ongeveer 0,21 % van de totale 
oppervlakte cultuurgrond van het Europa van de tien rijst geteeld. Het 
aandeel van de Gemeenschap in het wereldrijstareaal bedroeg 0,14 %.
Frankrijk, Griekenland en Italië zijn de enige producenten. Van de 
communautaire oogst was 89,8 % afkomstig uit Italië. Het aandeel van dit 
land in de wereldproduktie bedroeg in hetzelfde jaar slechts 0,25 %
(419 miljoen ton) (1).
Het aandeel van rijst in de produktiewaarde van de landbouw bedraagt 
ongeveer 0,3/%.
2. Produktie
In 1982 besloeg het rijstareaal van de Gemeenschap 198.000 ha, d.w.z.
4,2 % meer dan in het voorgaande jaar. In Frankrijk bedroeg het areaal 
5.450 ha tegen 4.500 ha in 1981, d.w.z. een toeneming met 21,1 %. In 
Griekenland is het rijstareaal toegenomen van 15.123 ha in 1981 tot 
15.500 ha in 1982, d.w.z. met 2,6 %. In Italië werd in 1982 rijst geteeld 
op 178.000 ha, d.w.z. dat het areaal met 5,3 % werd uitgebreid ten 
opzichte van 1981.
De rijstproduktie in de Gemeenschap van de tien is in 1982 13,8 %
(944.000 ton) groter geweest dan in 1981 en beliep 1.074.000 ton (l). Deze 
toeneming is enerzijds veroorzaakt door de areaaluitbreiding en anderzijds 
door de hogere opbrengsten per ha, namelijk 54,2 kwintaal/ha (1) in 1982 
tegen 50,0 kwintaal/ha (1) in 1981.
In Frankrijk werd in 1982 27.450 ton (1) geproduceerd, d.w.z. 35 % meer 
dan in 1981. In Italië steeg de produktie met 15,2 % tot 964.000 ton (l). 
In Griekenland was de produktie in 1982 met 83.000 ton 4,6 % kleiner dan 
in 1981 (87.000 ton).
3. Verbruik in de Gemeenschap
In 1981/1982 bedroeg het rijstverbruik in de Gemeenschap 978.000 ton, 
d.w.z. 4,7 % minder dan in het voorgaande verkoopseizoen (1.026.000 ton). 
Het industriële verbruik daalde met 31,8 % (30.000 ton tegen 44.000 ton in 
1980/1981), terwijl het gebruik als zaaizaad met 12,0 % toenam (37.000 ton 
tegen 33.000 ton in 1980/1981). Het verbruik van rijst in diervoeding is 
sterk toegenomen (+ 20,3 %), d.w.z. 83.000 ton tegen 69.000 ton in 
1980/1981. Het verbruik voor menselijke consumptie is iets gedaald, 
namelijk van 877.000 ton in 1980/1981 tot 829.000 ton in 1981/1982 (d.w.z. 
- 3,1 %).
(1) Onbewerkte rijst.
Onder "rijst" wordt in deze tekst verstaan "bewerkte rijst".
(*) Gezien de wijziging in de grondslagen voor de berekening van de
rijstbalans en de nieuwe vorm van die balans zijn de gegevens in dit 
verslag niet vergelijkbaar met die in de voorgaande verslagen.
Gegevens over breukrijst zijn in deze nieuwe cijfers opgenoraen.

- 37 -
Handelsverkeer
In 1981/1982 bedroeg de invoer uit derde landen, inclusief die in het  
kader van het actieve veredelingsverkeer,  802.000 ton tegen 655.000 ton in  
1980/1981, d.w.z. + 22,4 %.
De rijstuitvoer bedroeg in 1981/1982, inclusief die in het kader van het  
veredelingsverkeer, 463.000 ton tegen 327.000 ton in 1980/1981, d.w.z.
+ 41,6 %.
Het aandeel van de Gemeenschap in de wereldhandel bedroeg in 1982 8 % voor 
de invoer en 2,6 % voor de uitvoer.
De belangrijkste leveranciers waren de Verenigde Staten, Thailand,  
Zuidamerika en Suriname voor rijst en Zuidamerika, Birma en Thailand voor  
breukrijst.
De uitvoer van rijst uit de Gemeenschap ging opnieuw hoofdzakelijk naar  
nabije landen zoals Zwitserland, Oostenrijk en Portugal en de landen aan  
de Middellandse Zee. In bijzondere gevallen is ook uitgevoerd naar verder  
gelegen bestemmingen.
Het intracommunautaire handelsverkeer is in 1981/1982 iets afgenomen  
(- 1,1 %). Het had een omvang van 464.000 ton tegen 469.000 ton in  
1980/1981. Ruim 50 % ervan betrof communautaire rijst, met name  
leveranties uit Italië naar de andere Lid-Staten, die zijn opgelopen tot
280.000 ton.
Prijzen
a) Gemeenschappelijke prijzen
De maatregelen voor het verkoopseizoen 1983/1984 betreffen de  
vaststelling van de prijzen :
de interventieprijs voor padie is met 5,5 % verhoogd tot  
306,53 Ecu/ton;
- de richtprijs voor rondkorrelige en langkorrelige rijst is met 5,3 % 
verhoogd tot 523,16 Ecu/ton;
de drempelprijs voor langkorrelige en rondkorrelige gedopte rijst is  
met 5,3 % verhoogd tot 516,64 Ecu/ton.

- 38 -
b) Marktprijzen
In het verkoopseizoen 1982/1983 lagen de marktprijzen in het 
belangrijkste produktiegebied (het gebied rond Vercelli) op het 
volgende peil :
.  rondkorrelige rijst :  11,3 % boven de interventieprijs;
•  langkorrelige rijst :  16,5 % boven de interventieprijs voor Lido en 
+ 26,0 % voor Ribe.
In het vorige verkoopseizoen lagen de percentages respectievelijk op 
+ 29 voor rondkorrelige rijst en + 37 voor langkorrelige rijst.
Aan het einde van het verkoopseizoen zijn de prijzen gedaald, maar
begin september 1983 lagen de prijzen, na een lichte daling, o- >  het 
volgende peil :
- ongeveer 114,3 4 van de interventieprijs voor rondkorrelige rijst;
ongeveer 113,4 / van de interventieprijs voor langkorrelige rijst 
(Lido) en 120,4 % voor Ribe.
c) Wereldmarktprijzen
Aan het begin van het verkoopseizoen 1982/1983 lagen de 
wereldmarktprijzen lager dan in het voorgaande verkoopseizoen, maar
sinds september 1983 liggen ze opnieuw in de buurt van het peil van 
september 1982.
Op de Thailandse markt zijn de prijzen voor volwitte rijst gadaald van 
300 dollar (augustus 1982) tot 285 dollar (eind augustus 1983). De 
prijzen voor gedopte rijst handhaafden zich op ongeveer 275 dollar.
De markt in de VS was op het vlak van de prijzen ondoorzichtig, doordat 
het Payment_in—Kind —programma was gekoppeld aan een vermindering van 
het areaal. De meeste leveringen uit de Verenigde Staten vonden plaats 
in het kader van PL 480, wat de ondoorzichtigheid ten aanzien van de 
prijs op de wereldmarkt verklaart. De prijzen op de termijnmarkt in 
New-Orleans zijn, tot de sluiting van die markt op 14 juni 1983, 
aanzienlijk opgelopen.
d) Consumentenprij zen
Deze prijzen zijn slechts voor een aantal Lid-Staten beschikbaar.
Als consumentenprijzen zijn genoteerd :
1981 1982 1982/1981 %
.  Duitsland 
.  België 
.  Frankrijk 
.  Italië 
.  Nederland 
.  Griekenland3,58 DM/kg 
54,88 FB/kg 
6,50 FF/kg 
1.237 Lit/kg 
5,00 Hfl/kg 
45,31 Dra/kg3,70 DM/kg 
61,25 FB/kg 
7,56 FF/kg 
1.666 Lit/kg 
5,12 Hfl/kg 
57,15 Dra/kg+ 3,4 
+ 11,6 
+ 16,3 
+ 34,7 
+ 2,4 
+ 26,1

- 39 -
6. Vooruitzichten op korte en lange termijn
De oogst van 1982/1983 heeft de prognoses bevestigd en was 13 % groter dan  
in het voorgaande verkoopseizoen. Verwacht wordt dat in 1983 ongeveer M % 
meer zal worden geoogst dan in 1982. Ook in 1982 bestond de oogst voor  
25 % uit rondkorrelige rijst en 75 % uit langkorrelige rijst. Voor 1983  
wordt een andere verhouding verwacht wegens de toeneming van de produktie  
langkorrelige rijst en een belangrijke daling in die van rondkorrelige  
rijst.
Ondanks het feit dat in de Gemeenschap langkorrelige rijst wordt gevraagd,  
kunnen bepaalde soorten langkorrelige rijst die in Italië worden  
geproduceerd vrijwel uitsluitend op de wereldmarkt worden afgezet.
Darnaast worden soorten langkorrelige rijst die vooral in het noorden van  
de EEG in de smaak vallen vanaf de wereldmarkt ingevoerd. Het  
intracommunautaire handelsverkeer blijft zich positief ontwikkelen; niest  
wijst erop dat die ontwikkeling niet verder kan gaan, zelfs al laten de  
meest recente statistieken een daling van de Italiaanse leveranties naar  
andere Lid-Staten zien.
7· Aspecten van de genomen maatregelen  
a) Heffingen en restituties
Als gevolg van de sterke prijsdalingen op de wereldmarkt in 1982/1983  
bleven de invoerheffingen op een hoog peil en waren ze soms zzelfs nog  
hoger dan in het vorige verkoopseizoen.
Onderstaande tabel geeft een overzicht van de heffingen in de voorbije  
drie verkoopseizoenen :

- 40 -
Rondkorrelige gedopte rijst  
Langkorrelige gedopte rijst  
Rondkorrelige volwitte rijst  
Langkorrelige volwitte rijst  
Breukrij stin Ecu per ton
1980/81 1981/82 1982/83
30,66 133,39 212,55
30,89 138,64 210,59
59,93 193,65 343,34
169,57 313,30 442,40
8,04 36,40 64,69
De heffingen zijn, als gevolg van de daling van de wereldmarktprijzen,  
sinds maart 1983 opgelopen en hoog gebleven tot half augustus 1983.
Een structureel overschot van rijstsoorten die niet gemakkelijk in de  
EEG kunnen worden afgezet, vergde buitengewone maatregelen voor de  
uitvoer. Deze maatregelen verschillen naar gelang het gaat om  
traditionele uitvoer van kwaliteitsprodukten of om structurele  
overschotten die moeten worden afgezet in andere derde landen.
Ter handhaving van de traditionele uitvoer naar Zwitserland, Oostenrijk  
en Liechtenstein, zijn de volgende maatregelen getroffen.
Voor langkorrelige gedopte rijst zijn aan het begin van het  
verkoopseizoen restituties van 90 en aan het einde van het  
verkoopseizoen restituties van 103 Ecu/ton toegekend. Voor uitvoer van  
langkorrelige volwitte rijst met dezelfde bestemmingen bedroeg de  
restitutie eerst 112,5 en later 128,75 Ecu/ton.
Voor de uitvoer van het overschot in eigenlijke zin is, om de  
uitgevoerde hoeveelheden en de daarmee samenhangende uitgaven beter te  
kunnen controleren (1), de inschrijvingsprocedure gevolgd. De  
restituties die in het kader van deze maatregelen zijn toegekend, lagen  
tussen 198 en 302 Ecu/ton voor langkorrelige volwitte rijst, 193 en  
285/Ecu ton voor rondkorrelige rijst. Om in zekere mate toegang te  
houden tot verder afgelegen markten dan Zwitserland, Oostenrijk en  
Liechtenstein gold voor de zone I een restitutie van 145 Ecu/ton. (De  
hoeveelheden die in het kader van deze maatregel zijn uitgevoerd, waren  
zeer gering).
Voedselhulp
In het verkoopseizoen 1982/1983 was + 78.000 ton rijst (equivalent  
volwitte rijst) uitgevoerd als voedselhulp; 70.300 ton betrof nationale  
en 7.700 ton communautaire hulp. De daling van de communautaire  
voedselhulp houdt geen verband met problemen op het vlak van de  
beschikbaarheid van financiële middelen en produkten. In het volgende  
verkoopseizoen zal voor de voedselhulp het niveau van het  
verkoopseizoen 1981/1982 kunnen worden bereikt.
In de periode van 18 augustus 1982 tot en met 30 juni 1983 is 146.250 ton  
langkorrelige rijst en 38.500 ton rondkorrelige rijst uitgevoerd.

- 41 -
c) Hoeveelheden bij de Interventiebureaus
Sinds 1972/1973 is er voor rijst geen interventie geweest.
d) Monetaire compenserende bedragen
Tot nu toe zijn voor rijst geen monetaire compenserende bedragen 
vastgesteld.
8. Begrotingsuitgaven
De uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL voor rijst hebben in 
1982 50,3 miljoen ERE bedragen en worden voor 1983 op 98 miljoen ERE 
geraamd, dat wil zeggen 0,6 % van de totale uitgaven van de afdeling 
Garantie. Het bedrag van 98 miljoen ERE bestaat uit 82 miljoen ERE voor 
restituties en 16 miljoen ERE voor interventiemaatregelen.
9. Andere maatregelen
Vanwege de in verband met de opstelling van een voorlopige
voorzieningsbalans voor rijst geconstateerde onzekerheden heeft de Raad in 
het kader van de prijsvoorstellen 1983/84 een verordening vastgesteld 
waarin de aangifte van de oogst en de voorraad verplicht wordt gesteld 
(V0 (EEG) nr. 1566/83).

- 42 -
3. SUIKER
Het verkoopseizoen 1982/83 was het tweede waarin de nieuwe bepalingen van de 
basisverordening voor de sector suiker (1) golden. Deze bepalingen betreffen 
met name een quotaregeling voor de produktie, die geldt tot het verkoopseizoen 
1985/86, en volledige financiering door de producenten van de kosten verbonden 
aan de afzet van het produktieoverschot van de Gemeenschap.
De hoofdkenmerken van dit tweede verkoopseizoen onder de nieuwe bepalingen 
waren :
- vermindering van het ingezaaide areaal met 9,3 % ten opzichte van 1981/82;
- produktie bijna 14 miljoen ton (witsuikerwaarde) d.w.z. 1 miljoen ton 
minder dan het record van 1981/82;
- grotere voorraden overschotten gedurende het hele verkoopseizoen (met name 
als gevolg van de overbrenging naar 1983/84 van 1,1 miljoen ton C-suiker);
- beperking van de uitvoer naar de vrije wereldmarkt tot de hoeveelheid van 
1981/82 (d.w.z. + 5,3 miljoen ton);
- een uiterst lage wereldmarktprijs voor suiker (waardoor de uitvoer van 
overschotten bijzonder duur was).
1. Suikerbietenteelt in de Gemeenschap
In 1982 is het suikerbietenareaal ingekrompen met 187.000 ha, d.w.z.
- 9,3 % ten opzichte van het voorgaande jaar.
De oppervlakte cultuurgrond (OCG) die in de Gemeenschap voor de 
suikerbietenteelt wordt gebruikt, bedraagt nu ongeveer 1,8 % van de totale 
OCG in de Gemeenschap.
Blijkens de structuurenquête "1975", waarvan de gegevens door de laatste 
enquête van "1977" (+ 370.000 bedrijven) zijn bevestigd, neemt het aantal 
bedrijven waar suikerbieten worden verbouwd in alle Lid-Staten af. Deze 
daling lijkt nog altijd aan te houden, maar in een trager tempo dan 
vroeger.
Het gemiddelde suikerbietenareaal per bedrijf varieert van ongeveer 1 ha 
in Griekenland tot bijna 11 ha in Frankrijk.
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hebben vooral bedrijven met een 
groot, Duitsland, de Benelux, Denemarken en Ierland bedrijven met een 
middelgroot en Italië en Griekenland hoofdzakelijk bedrijven met een klein 
suikerbietenareaal.
De produktieomstandigheden in de suikerbietenteelt zijn verbeterd als 
gevolg van de diepgaande structuurveranderingen in de laatste tien jaar. 
Dit bewijst dat het stelsel van produktiequota geen belemmering is geweest 
voor de noodzakelijke herstructurering.
(l) Verordening (EEG) nr. 1785/81 (PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4).

- 43 -
2. Structuurontwikkeling van de verwerkende industrie
In 1972/73 waren er in de tien landen van de huidige Gemeenschap 128 
suikerproducerende ondernemingen, hoofdzakelijk in Frankrijk, Duitsland en 
Italië. In datzelfde verkoopseizoen waren er 250 fabrieken waar 
suikerbieten tot suiker werden verwerkt.
De gegevens over 1982/83 laten een belangrijke structuurverandering in 
deze sector zien. Het aantal suikerproducerende ondernemingen is namelijk 
afgenomen tot 98 (- 23 %) en het aantal suikerfabrieken tot 203, d.w.z.
- 19 %.
Deze ontwikkeling is in het algemeen gepaard gegaan met een verbetering 
van de installaties in de resterende bedrijven en de per dag verwerkte 
hoeveelheid suikerbieten is voor de Gemeenschap gestegen van 879.000 ton 
in 1972/73 tot 1.194.000 ton in 1982/83, d.w.z. met ongeveer 36 %.
De belangrijkste herstructurering heeft plaatsgevonden in Italië, waar 
zich in 1982/83 overigens ernstige financiële problemen hebben voorgedaan 
voor drie van de belangrijkste suikerondernemingen.
3. Produktie
In het verkoopseizoen 1982/83 bereikte de produktie niet het 
uitzonderlijke peil (15 miljoen ton witsuikerwaarde) van het voorgaande 
verkoopseizoen. Toch is de produktie, 13.942 miljoen ton (d.w.z. - 7,3 % 
ten opzichte van 1981/82), uitstekend geweest.
Bij dit produktiepeil en rekening houdende met de overdracht van 1 miljoen 
ton uit het voorgaande verkoopseizoen, is 9,4 miljoen ton A-suiker 
geproduceerd. De hoeveelheid B-suiker bedroeg 2,1 miljoen ton en de 
produktie van C-suiker 3,5 miljoen ton. De produktie van C-suiker was 
daarmee vrijwel gelijk aan die in het verkoopseizoen 1981/82.
Gezien de grote hoeveelheid C-suiker en de ongunstige vooruitzichten voor 
de wereldmarkt hebben de Commissie en de producenten in de Gemeenschap 
(fabrikanten en suikerbietentelers), om bij te dragen tot betere 
wereldmarktprijzen voor suiker, besloten het in 1981/82 begonnen 
opslagbeleid voort te zetten. Daartoe hebben de producenten voor de tweede 
maal een hoeveelheid van 1,083 miljoen ton C-suiker naar het volgende 
verkoopseizoen overgedragen; dit houdt in dat deze suiker twaalf maanden 
moet worden opgeslagen. De Commissie heeft harerzijds de exportcontracten 
zo beperkt dat de totale uitvoer van de Gemeenschap naar de wereldmarkt in 
1982/83 niet groter zal zijn dan 1981/82 (namelijk in het totaal 
+5,3 miljoen ton suiker van de quota en de C-suiker).
4. Verbruik
Mensel iJke_consumptie
In 1982/83 is het verbruik voor menselijke consumptie iets gedaald ten 
opzichte van het voorgaande jaar. Het hoofdelijk verbruik in de 
Gemeenschap bedroeg 34,6 kg tegen 35,1 kg in 1981/82.

- 44 -
Vei r bru^k_buij^en de_leven£m^ddelens£ct^or en zelfvoorzieningsgraad
In 1982/83 is ongeveer 80.000 ton suiker verwerkt door de chemische 
industrie. De restitutie bij de produktie bedroeg tot 31 juli 1983 
3,72 Ecu/100 kg witte suiker en na die datum 3,88 Ecu.
De zelfvoorzieningsgraad van de Gemeenschap is in 1982/83 voor suiker 
gedaald tot 147,2 %. Bij het overschot komt echter nog de invoer van 
preferentiële suiker uit de ACS-landen die, uitgedrukt in witte suiker, 
overeenkomt met een hoeveelheid van 1,29 miljoen ton.
5. Isoglucose
Het verbruik en de produktie van isoglucose in de Gemeenschap zijn in 
1982/83 vrijwel gelijk gebleven.
Produktie/verbruik_(EUR-10^
(1.000 ton droge stof)
1976/77 1977/78 1978/79 1979/80 1980/81 1981/82 1982/83
82,6 102,8 139,1 164,2 179,7 182,6 182,3
6. Handelsverkeer 
In^r^c^mmunautaijr handelsverkeer
Van de invoer van suiker uit andere Lid-Staten gaat ongeveer tweederde 
naar het Verenigd Koninkrijk, Italië en Duitsland.
Suiker in de vorm van verwerkte produkten wordt vooral door de 
Bondsrepubliek Duitsland en door Frankrijk ingevoerd.
In 1982/83 is de intracommunautaire handel in suiker toegenomen, met name 
als gevolg van de produktiedaling in Italië.
Handelsverkeer_met_derde_landen
Evenals in voorgaande jaren is de in 1982/83 ingevoerde preferentiële 
suiker hoofdzakelijk afgezet in het Verenigd Koninkrijk. Ook in Frankrijk 
is preferentiële suiker ingevoerd, ongeveer 13,6 % van de totale invoer 
van die suiker.
In 1982/83 is het grootste gedeelte van de onder de verantwoordelijkheid 
van de Gemeenschap uit te voeren suiker geëxporteerd in het kader van 
openbare inschrijvingen. Via deze procedure zijn verbintenissen aangegaan 
voor 2.524.000 ton suiker (witsuikerwaarde).  Verder zijn, voor een 
hoeveelheid van 305.000 ton suiker, contracten aangegaan in het kader van 
de zogenaamde "periodieke" regeling. De uitvoer van C-suiker meegerekend 
is in 1982/83 in het totaal ongeveer 5,3 miljoen ton suiker 
(witsuikerwaarde) uitgevoerd.

- 45 -
Communautaire prijzen 
1982/83
De landbouwprijzen in de Gemeenschap zijn in Ecu gemiddeld met 10,4 % 
verhoogd.
In de suikersector is de interventieprijs voor witte suiker minder 
verhoogd (+ 9,5 %) dan de interventieprijs voor ruwe suiker (+ 10,5 %).
Met de grotere verhoging van 1 % voor witte suiker kon het voor het vorige 
verkoopseizoen vastgestelde verschil van - 1 % worden goedgemaakt.
Over de twee verkoopseizoenen te zamen zijn de interventieprijzen voor 
witte suiker en ruwe suiker dus met hetzelfde percentage verhoogd.
In het kader van de vereveningsregeling voor opslagkosten is het bedrag 
van de vergoeding, berekend op basis van een rente van 13 % per jaar 
(bijna gelijk aan de in 1981/82 in aanmerking genomen rente), met 8,6 % 
verhoogd ten opzichte van het voor het vorige verkoopseizoen vastgestelde 
bedrag.
1983/84
De landbouwprijzen in de Gemeenschap zijn in Ecu gemiddeld met 4,2 % 
verhoogd, de interventieprijs voor witte suiker is slechts met 4 % 
opgetrokken.
De andere prijzen voor de sector suiker zijn aangepast in overeenstemming 
met deze verhoging, behalve voor melasse waarvoor de drerapelprijs is 
verhoogd met 6,0 %.
De opslagvergoedingen, die nu worden berekend op basis van een rente van 
11,0 % per jaar, zijn ongeveer 10 % verlaagd ten opzichte van 1982/83.
Pr ij zen c>p_djï ïn.te_rne maj-kt
In het verkoopseizoen 1982/83 zijn de marktprijzen voor suiker af fabriek, 
exclusief belastingen, tot mei 1983 ongeveer op het peil van de 
interventieprijs gebleven en daarna gingen de prijzen in de richting van 
de interventieprijzen voor het nieuwe verkoopseizoen 1983/84. In Italië en 
Ierland lagen de prijzen aanzienlijk boven de interventieprijs.
Ontwikkelingen op de wereldmarkt
In 1981/82 werd de situatie op de wereldmarkt beïnvloed door een 
aanzienlijk produktieoverschot.  Die situatie heeft zich ook in 1982/83 
voorgedaan. Dat heeft geleid tot een aanzienlijke toeneming van de echte 
overschotten (voorraden boven de normale voorraden). Eind augustus 1983 
bedroegen die meer dan 13 miljoen ton (ruwe suiker).
In het verkoopseizoen 1982/83 is de wereldsuikerproduktie met bijna 1 % 
gedaald tot 99,9 miljoen ton, terwijl het verbruik zich enigszins heeft 
hersteld en 94,3 miljoen ton bedroeg.
De voortdurende overschotsituatie sinds 1981 heeft tot een daling van de 
wereldmarktprijzen geleid.

- 46 -
Het jaargemiddelde van de locoprijs voor witte suiker op de Beurs van 
Parijs lag voor 1982/83 op 24,07 Ecu/100 kg (tegen gemiddeld
30.82 Ecu/100 kg in het vorige verkoopseizoen).
Eind september 1982 waren de prijzen voor ruwe suiker in New York gedaald 
tot ongeveer 5,3 cent/lb, dat wil zeggen de laagste reële prijs sinds 
1968. Pas in mei 1983 is er een zeker herstel opgetreden en sindsdien 
schommelen de noteringen voor ruwe suiker in New York tussen 8 en 
12 cent/lb.
Dit herstel van de wereldmarktprijzen voor suiker is stellig beïnvloed 
door de eerste ramingen voor het verkoopseizoen 1983/84 waarvoor een 
wereldproduktie van 94-96 miljoen ton wordt verwacht (produktie in het 
vorige verkoopseizoen 99,9 miljoen ton) en een toeneming van het verbruik 
van 94,3 miljoen ton in 1982/83 tot 96 miljoen ton.
9. Vooruitzichten voor de Gemeenschap in 1983/84
Gezien de verdere inkrimping van het suikerbietareaal - in 1983 
+ 1,67 miljoen ha tegen 2,03 miljoen ha in 1981 - en gezien de betere dan 
verwachte weersomstandigheden in vele regionen van de Gemeenschap wordt de 
produktie voor 1983/84 op 11,1 miljoen ton witte suiker geraamd.
Het verbruik in de Gemeenschap kan op + 9,5 miljoen ton worden geschat. 
Wanneer rekening wordt gehouden met de invoer van preferentiële suiker, 
het traditionele handelsverkeer in suiker in de vorm van verwerkte 
produkten, en de naar 1983/84 overgebrachte hoeveelheden, zal, bij de 
huidige ramingen, een aanzienlijk geringere hoeveelheid suiker voor export 
beschikbaar zijn dan de hoeveelheid die in 1982/83 is uitgevoerd.
10. Economische aspecten van de genomen maatregelen 
He_f f irigen en_r«;s_titujties
Aangezien de wereldmarktprijzen het gehele verkoopseizoen 1982/83 beneden 
de communautaire prijzen lagen, zijn uitvoerrestituties verleend voor alle 
uitvoer van binnen de quota geproduceerde suiker.
De voor het stadium FOB toegekende restituties voor uitvoer uit hoofde van 
het verkoopseizoen 1982/83 bedroegen gemiddeld 35,12 Ecu per 100 kg witte 
suiker (+ 39 % ten opzichte van de restituties in het vorige 
verkoopseizoen).
De invoerheffingen bedroegen in het verkoopseizoen 1982/83 gemiddeld
38.82 Ecu per 100 kg witte suiker en 35,50 Ecu per 100 kg ruwe suiker.
Interventie en_vc>ed^£lhulp
In 1982/83 is geen suiker aan de interventiebureaus aangeboden. Er is geen 
suiker geleverd in het kader van voedselhulp.

- 47/48 -
Begrotingsuitgaven
Wegens de ontwikkeling van de wereldmarktprijzen en van de voorraden in de 
Gemeenschap, zijn er de laatste jaren vrij sterke wijzigingen in de 
uitgaven voor de sector suiker.
De uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL voor deze sector 
bedroegen 768 miljoen Ecu in 1981, 1.242 miljoen Ecu in 1982 en worden 
voor 1983 op 1.434 miljoen Ecu geraamd.
Sinds het verkoopseizoen 1981/82 komen de kosten voor de afzet van het 
produktieoverschot in de Gemeenschap volledig voor rekening van de 
producenten.
Deze uitgaven worden gedekt door de inkomsten uit de produktieheffingen 
die moeten worden betaald voor de hoeveelheden suiker en isoglucose die 
zijn geproduceerd binnen de A- en B-quota. Een bijdrage voor de omslag van 
de opslagkosten wordt geheven over alle suiker die binnen de quota wordt 
geproduceerd en afgezet. Laatstgenoemde bijdrage moet toereikend zijn voor 
de financiering van de opslagkosten.
Na aftrek van de opbrengst van de heffingen en bijdragen in de sector 
suiker bedroegen de communautaire uitgaven in 1981 285 miljoen Ecu, in 
1982 536 miljoen Ecu en in 1983 ongeveer 475 miljoen Ecu. Er zij echter 
aan herinnerd dat deze uitgaven vrijwel uitsluitend verband houden met de 
noodzaak een hoeveelheid communautaire suiker uit te voeren die 
overeenkomt met de 1,3 miljoen ton preferentiële suiker die uit de 
ACS-landen wordt geïmporteerd. Die uitgaven varieerden de laatste jaren 
van 330 tot 460 miljoen Ecu.

- 49 -
4. OLIJFOLIE
Inleiding
Het opstellen van een communautaire olijfoliebalans over de laatste 
verkoopseizoenen levert dezelfde moeilijkheden op als vroeger. Op basis 
van de beschikbare gegevens kan de situatie met betrekking tot de 
olijventeelt in de Gemeenschap evenwel als volgt worden beschreven.
De in de Gemeenschap geproduceerde olijfolie is voor 0,20% afkomstig uit 
Frankrijk, voor 30% uit Griekenland en voor 70% uit Italië. In 1980 
leverde dit produkt in Griekenland 11,0% en in Italië 5,8% op van de 
totale waarde van de landbouwproduktie in die landen en had olijfolie een 
aandeel van 1,4% in de produktiewaarde van de landbouw in de Gemeenschap.
Tot 1975 voorzag deze produktie in ongeveer 70% van de olijfbehoeften van 
de Gemeenschap. Sindsdien worden deze behoeften in steeds toenemende mate 
door de communautaire produktie gedekt. Met de toetreding van Griekenland 
kan de Gemeenschap naar kwantiteit bijna volledig in de eigen behoeften 
voorzien, maar naar kwaliteit blijft de noodzaak tot invoer bestaan.
Het olijfbomenareaal bedraagt volgens de beschikbare gegevens 
2,7 miljoen ha (waarvan 2,2 in Italië en 0,5% in Griekenland), d.i. 
ongeveer 27% van het wereldareaal en 2,5% van de oppervlakte cultuurgrond 
van de Gemeenschap. Deze oppervlakten blijven bijna ongewijzigd. Het 
totale aantal olijfbomen, wild of in cultuur, zou volgens sommige ramingen 
ongeveer 307 miljoen bedragen (185 miljoen in Italië, 117 miljoen in 
Griekenland en 5 miljoen in Frankrijk). In de olijventeelt werken ongeveer 
1 miljoen gezinnen in Italië, 400.000 in Griekenland en 40.000 in 
Frankrijk.
De olijfolieproduktie van de Gemeenschap maakt in normale jaren 47% van de
wereldproduktie uit. Door de invloed van de beurtjaren kan de
olijfolieproduktie evenwel zeer sterk verschillen van jaar tot jaar.
Produkt ie
Sedert het verkoopseizoen 1978/1979 wordt produktiesteun verleend die voor 
leden van een producentenorganisatie wordt berekend op grond van de 
werkelijk geproduceerde hoeveelheid olie en voor de andere olijventelers 
forfaitair wordt vastgesteld op grond van het aantal olijfbomen en het 
produktiepotentieel.
Momenteel bestaan er 4 producentenorganisaties in Italië, 4 in Frankrijk 
en 90 in Griekenland. In Frankrijk zijn alle olijventelers aangesloten bij 
een organisatie, in Italië ongeveer 95% en in Griekenland ongeveer 85 %.

- 50 -
Uit de ingediende steunaanvragen kan worden afgeleid dat in 1981/82 de 
produktie 620.000 ton bedroeg in Italië, 206.000 ton in Griekenland en 
1.300 ton in Frankrijk.
Voor het verkoopseizoen 1982/83 is bij het schrijven van dit verslag nog 
niet bekend voor welke hoeveelheid steun is aangevraagd.
De in Italië ingediende steunaanvragen voor het verkoopseizoen 1980/81 
worden, nog onderzocht door de Italiaanse autoriteiten.
3. Verbruik en afzet
Sedert 1 april 1979 geldt in de Gemeenschap een regeling inzake 
consumptiesteun. De steun wordt verleend voor olijfolie die in een erkend 
verpakkingsbedrijf is verpakt in verpakkingen met een bepaalde 
t ,  maximuminhoud en die op de markt is gebracht tegen een prijs bij de 
y' berekening waarvan rekening is gehouden met de consumptiesteun. Slechts in 
5 Lid-Staten zijn verpakkingsbedrijven erkend, namelijk in Italië ,
^ Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Grienkenland en Nederland. De 
· »  ,  consumptiesteunregeling is in Griekenland van toepassing sedert 1 november
4' "  1981.
Vanaf het verkoopseizoen waarin de consumptiesteunregeling werd ingevoerd 
(1978/79) tot en met het verkoopseizoen 1981/82 steeg het aantal 
steunaanvragen jaarlijks met gemiddeld ongeveer 30 % (bijna volledig in 
Italië).
Voor het verkoopseizoen 1981/82 is steun aangevraagd voor ongeveer
260.000 ton.
Voor het verkoopseizoen 1982/83 wordt, op basis van de eind september 1983 
beschikbare gegevens, de totale hoeveelheid waarvoor steun is aangevraagd, 
op 320.000 ton geraamd.
Het feit dat de hoeveelheden zijn toegenomen waarvoor consumptiesteun 
wordt verleend, betekent niet noodzakelijkerwijze dat ook het verbruik is 
toegenomen. De stijging is namelijk gedeeltelijk toe te schrijven aan een 
groter verbruik van olijfolie uit de Gemeenschap ten nadele van uit derde 
landen ingevoerde olijfolie waarvoor geen steun wordt verleend.
Met betrekking tot het effect van de consumptiesteun op de 
kleinhandelsprijzen kan op grond van de vijf verkoopseizoenen waarin de 
regeling van toepassing is geweest, worden geconstateerd dat er inderdaad 
een effect is geweest en dat de kleinhandelsprijzen veel minder zijn 
gestegen dan de groothandelsprijzen voor olijfolie.

- 51 -
4. Handelsverkeer
De Gemeenschap is traditioneel de grootste netto-importeur van onverpakte 
olijfolie in de wereld. Sedert de toetreding van Griekenland tot de EEG in 
verband met de in dat land beschikbare olijfolievoorraden de invoer uit 
derde landen verminderd van 125.570 ton (gemiddelde over de laatste vijf 
verkoopseizoenen vóór de uitbreiding) tot 61.600 ton in het verkoopseizoen 
1981/1982 en 81.210 ton in het verkoopseizoen 1982/1983 (dit laatste 
cijfer betreft de invoercertificaten die zijn afgegeven tot 30 septem­
ber 1983). De belangrijkste importeur blijft Italië, gevolgd door 
Frankrijk.
Sedert de toetreding van Griekenland is de uitvoer van de Gemeenschap naar 
derde landen toegenomen van gemiddeld 16.890 ton in de laatste vijf 
verkoopseizoenen vóór de uitbreiding tot 62.100 ton in het verkoopseizoen 
1981/1982 en meer dan 50.000 ton in het verkoopseizoen 1982/1983 (tot 
30 september 1983 waren reeds uitvoercertificaten afgegeven voor 
51.000 ton).
De in het verkoopseizoen 1982/83 uitgevoerde hoeveelheden bestaan 
grotendeels uit interventievoorraden, namelijk 24.580 ton, waarvan 
7.390 ton was opgeslagen in Italië en 17.190 ton in Griekenland.
5. Prijzen
a) Gemeenschappelijke prijzen
De nieuwe marktordening voor olijfolie werd van kracht op 1 januari
1979. Voor het verkoopseizoen 1982/1983 ziet de prijsregeling er als 
volgt uit :
Ecu per 100 kg
Produktierichtprijs 320,77 
Produktiesteun 66,60 
Interventieprijs 217,93 
Representatieve marktprijs 159,50 
Drempelprijs 155,88
De consumptiesteun is gelijk aan het verschil tussen met de 
produktiesteun verminderde produktierichtprijs en de representatieve 
marktprijs. Voor het verkoopseizoen 1982/83 bedroeg de consumtpiesteun 
76,67 Ecu per 100 kg.
De Raad heeft voor het verkoopseizoen 1983/1984 de volgende prijzen 
vastgesteld :

- 52 -
Ecu per 100 kg
Produktierichtprijs 
Produktiesteun 
Interventieprijs319,42
70,26
229,92
De Raad heeft de representatieve marktprijs en de drempelprijs niet voor 
1 november 1983 kunnen vaststellen; door de Commissie werd het volgende 
voorgesteld :
Ecu per 100 kg
'.Representatieve marktprijs 196,87
Drempelprijs 193,25
b) Marktprijzen en interventie-aankopen
·· Het verkoopseizoen 1982/83 werd gekenmerkt door een slechte oogst in 
Italië en een goede oogst in Griekenland. De in Italië voor 
\ interventie aangeboden hoeveelheden zijn derhalve te verwaarlozen. De 
directe verkoop van Griekse olijfolie op de Italiaanse markt kende 
· "  eveneens een gunstige ontwikkeling, waardoor in Griekenland ook minder 
olijfolie voor interventie werd aangeboden. Tijdens het verkoopseizoen 
werd in totaal bijna 100.000 ton uit die interventievoorraden 
verkocht. De olijfolievoorraden daalden op die manier van 169.000 ton 
op 31 oktober 1982 tot 117.000 ton op 30 september 1983.
c) Olijfolievoorraden van het Italiaanse en het Griekse interventiebureau
Gelet op de in Italië en in Griekenland verrichte aankopen en verkopen, 
bedroeg de voorraad olijfolie per 30 september 1983 ongeveer 
177.440 ton (46.680 ton in Italië en 70.760 ton in Griekenland).
6. Economische aspecten van de genomen maatregelen
a) Invoerheffingen
Sedert juni 1976 wordt de invoerheffing vastgesteld bij openbare 
inschrijving, zulks met inachtneming van de situatie op de wereldmarkt 
en op de markt van de Gemeenschap, alsmede op grond van de offertes van 
de handelaars. In het verkoopseizoen 1982/83 hebben zich geen speciale 
problemen bij de vaststelling voorgedaan.

- 53 -
b) Restituties
In het verkoopseizoen 1982/1983 werd een restitutie verleend bij 
uitvoer van olijfolie in verpakkingen van minder dan 5 kg. Het 
restitutiebedrag varieerde van 14 tot 35 Ecu per 100 kg, waardoor tot 
einde september een hoeveelheid van 35.580 ton kon worden uitgevoerd 
tegenover 15.702 ton op dezelfde datum van vorig verkoopseizoen. Voor 
de uitvoer van olijfolie naar Libië is gedurende vier maanden een 
bijzondere restitutie toegekend.
7. Uitgaven
De uitgaven in de sector olijfolie zijn afhankelijk van de 
interventieaankopen, de aan de olijfolieproducenten toegekende steun, de 
aan de olijfolieverpakkers uitgekeerde consumptiesteun en de 
uitvoerrestituties.
In 1982 bedroegen de uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL voor 
de sector olijfolie 493,1 miljoen Ecu. Voor 1983 worden de uitgaven op 
676 miljoen Ecu geraamd.
De uitgaven voor 1984 worden, op basis van de ontwerp-begroting 1984, op 
761,4 miljoen Ecu geraamd. De hoge bedragen in de laatste twee 
verkoopseizoenen zijn toe te schrijven aan twee belangrijke factoren, 
namelijk de geleidelijke opvoering van het tempo bij het inhalen van de 
achterstand in de betaling van de produktiesteun in Italië en de 
aanpassing van de steunbedragen in Griekenland, een belangrijke 
olijfolieproducent.  Een andere verklaring voor de hogere cijfers voor 1983 
en 1984 is de verhoging van de steunbedragen.
In 1982 bedroegen de uitgaven voor de sector olijfolie 4 % van de totale 
uitgaven van de afdeling Garantie; in 1983 was dat 4,3 % en voor 1984 
wordt het aandeel op 4,7 % geraamd.

- 54 -
5. OLIE- EN EIWITHOUDENDE ZADEN
I. KOOL-, RAAP- EN ZONNEBLOEMZAAD
1. Inleiding
In 1982 bedroeg het aandeel van de oliehoudende zaden in de 
produktiewaarde van de landbouw 1,0 % en besloeg het betrokken areaal 
1,5 % van de oppervlakte cultuurgrond van de Gemeenschap.
De wereldproduktie van koolzaad is gestegen van 12,3 miljoen ton in
1981 tot 15,0 miljoen ton in 1982; de communautaire produktie is in
1982 toegenomen tot 2,695 miljoen ton, waardoor het aandeel van de 
Gemeenschap in de wereldproduktie is gestegen van 16 % tot 18 %.
De wereldproduktie van zonnebloemzaad is gestegen van 14,5 miljoen ton 
in 1981 tot 16,6 miljoen ton in 1982. De communautaire produktie van 
zonnebloemzaad in 1982 bedroeg 721.000 ton of 4 % van de 
wereldproduktie.
De communautaire produktie van oliehoudende zaden dekt slechts voor een 
zeer klein deel de eigen behoeften aan olie en perskoeken. In 1982 
bedroeg de zelfvoorzieningsgraad voor olie, exclusief olijfolie, 
ongeveer 24 % en die voor perskoeken 8 %.
2. Produkt ie
In 1982 besloeg het koolzaadareaal van de Gemeenschap 1.006.000 ha 
tegen 881.000 ha in 1981. Het areaal was in alle belangrijke 
producerende Lid-Staten groter dan in 1981 en nam voor de Gemeenschap 
in totaal met 14 % toe. De opbrengst steeg met 18 % zodat een produktie 
van 2,695 miljoen ton werd bereikt.
In de Gemeenschap van de Tien steeg het areaal zonnebloemzaad met 62 %, 
namelijk van 210.000 ha in 1981 tot 340.000 ha in 1982. De opbrengst
was evenwel geringer dan vorig jaar zodat de produktie uiteindelijk
slechts met 44 % toenam.
3. Verbruik
De vraag naar koolzaad, raapzaad en zonnebloemzaad hangt af van de 
vraag naar olie en perskoeken van koolzaad en zonnebloemzaad, die op 
haar beurt wordt bepaald door de totale vraag naar olie en perskoeken 
en door de verhouding tussen de prijzen van olie en perskoeken van 
kool- en zonnebloemzaad enerzijds en de prijzen van de 
vervangingsprodukten anderzijds. Er worden derhalve gegevens verstrekt 
over het verbruik van de drie betrokken produkten :  eerst olie en 
perskoeken en vervolgens de oliehoudende zaden zelf.

- 55 -
i) Olie
In 1982/1983 is het verbruik van koolzaadolie met 46 % gestegen; 
zoals reeds gezegd nam ook de communautaire produktie van koolzaad 
sterk toe.
Het verbruik van zonnebloemolie nam in 1982/1983 met 6 % toe ten 
opzichte van 1981/1982; het bedroeg 607.000 ton. Dit komt 
hoofdzakelijk door de stijging van de zonnebloemzaadproduktie in de 
EEG.
ri) Perskoeken
Het verbruik van perskoeken van koolzaad is in 1982/1983 gestegen 
tot 1.748 miljoen ton tegen 1.338 miljoen ton in 1981/1982. Deze 
stijging houdt verband met de toeneming van de communautaire 
produktie, aangezien de behoeften van de Gemeenschap voor het 
grootste deel door de eigen verwerkende industrie worden gedekt en 
er weinig uitvoer is.
Het verbruik van perskoeken van zonnebloemzaad steeg van 998 miljoen 
ton in 1981/1982 tot 1.131 miljoen ton in 1982/1983. Dit had te 
maken met een stijging van het aanbod in de EEG enerzijds en met een 
daling van de invoer anderzijds.
iii) Oliehoudende zaden
Aangezien de verwerkingsmarges voor koolzaad gunstig zijn ten 
opzichte van de concurrerende zaden, is de koolzaadoogst van 1982 
zonder enig probleem afgezet.
Doordat de Gemeenschap een groot tekort aan zonnebloemzaad heeft, 
leverde ook de grotere opbrengst van 1982 geen afzetmoeilijkheden op.
4. Handelsverkeer
De invoer van koolzaad is gedaald van 135.000 ton in 1981/1982 tot 
110.000 ton in 1982/1983, zulks als gevolg van de geringe oogst in 
Canada, dat de grootste producent is.

- 56 -
Ook de invoer van zonnebloemzaad is gedaald, namelijk van 874.000 ton 
in 1981/1982 tot 654.000 ton in 1982/1983. Dit komt door de stijging 
van de produktie van zonnebloemzaad in de Gemeenschap.
De uitvoer van koolzaad en zonnebloemzaad blijft vrij klein (15.000 ton 
koolzaad en 2.000 ton zonnebloemzaad in 1982/1983).
Het handelsverkeer in koolzaad en zonnebloemzaad binnen de Gemeenschap 
bestaat hoofdzakelijk in Franse export naar Duitsland.
5. Prijzen
a) Gemeenschappelijke prijzen
Voor het verkoopseizoen 1982/1983 bedroeg de richtprijs voor 
koolzaad 46,39 Ecu/100 kg en die voor zonnebloemzaad 54,44 
Ecu/100 kg. Voor koolzaad is voor 1983/1984 besloten tot een 
verhoging met 4 %. De garantiedrempel heeft voor dat verkoopseizoen 
namelijk voor de eerste maal effect gehad op de prijzen. Gezien het 
streven van de Gemeenschap om de teelt van zonnebloemzaad te 
bevorderen, bedraagt de verhoging voor dat produkt 6 %. De 
richtprijzen voor 1983/1984 zijn derhalve vastgesteld op 48,22 
Ecu/100 kg voor koolzaad en 57,71 Ecu/100 kg voor zonnebloemzaad.
De Commissie heeft voor 1983/1984 de toepassing verlengd van de 
speciale toeslag op de interventieprijs voor "00"-koolzaad. Deze 
maatregel is erop gericht de teelt van de betrokken rassen in de 
Gemeenschap te bevorderen.
6. Marktprijzen
1) Wereldmarkt
In 1982/1983 liepen de wereldmarktprijzen in het algemeen terug als 
gevolg van een grotere sojaproduktie in de Verenigde Staten in 
vergelijking met 1981/1982. In 1983/1984 zal de wereldproduktie van 
oliehoudende zaden waarschijnlijk zeer gering zijn en zullen de 
prijzen normaal opnieuw stijgen.
2) Gemeenschap
In de Gemeenschap lagen de producentenprijzen doorgaans tussen de 
interventieprijs en de richtprijs. De zonnebloemzaadoogst wordt in 
het algemeen verkocht tegen prijzen die ruimschoots boven de 
interventieprijs liggen en zelfs in de buurt van de richtprijs komen.
6. Vooruitzichten
De communautaire koolzaadoogst in 1983/1984 wordt geraamd op
2,4 miljoen ton, wat minder is dan vorig jaar ondanks de uitbreiding
van het areaal, met name in het Verenigd Koninkrijk en Duitsland.

- 57 -
De verkoop is reeds flink gevorderd en in handelskringen worden weinig 
problemen bij de afzet van het restant van de oogst verwacht.
De communautaire zonnebloemzaadproduktie in 1983/1984 wordt geraamd op
1.050.000 ton tegen 778.000 ton in 1982/1983. De produktie is namelik 
sterk gestegen in Frankrijk en in mindere mate in Italië; ook 
Griekenland heeft een kleine oost.
7. Economische aspecten van de genomen maatregelen
a) Steun en restituties
De steun voor koolzaad in het verkoopseizoen 1982/1983 varieerde van 
21,759 Ecu/100 kg tot 35,354 Ecu/100 kg en bedroeg gemiddeld 
ongeveer 24,3 Ecu/100 kg. In dezelfde periode liep de 
uitvoerrestitutie uiteen van 21 tot 24 Ecu/100 kg.
De steun voor zonnebloemzaad schommelde tussen 25,841 Ecu/100 kg en 
34,970 Ecu/100 kg en kwam gemiddeld op 30,1 Ecu/100 kg. Wegens het 
tekort van de Gemeenschap werden voor dit produkt geen 
uitvoerrestituties vastgesteld.
b) Interventie
In 1982/1983 werd 38.213 ton koolzaad voor interventie aangeboden. 
Deze hoeveelheid werd nog in hetzelfde verkoopseizoen opnieuw 
verkocht.
c) Wijziging van de steunregeling
(i) Bij Verordening (EEG) nr. 1594/83 heeft de Raad de 
steunregeling voor oliehoudende zaden uitgebreid tot in 
diervoeder verwerkt koolzaad.
(ii) Bij Verordening (EEG) nr. 2027/83 heeft de Raad de regeling 
betreffende de differentiële bedragen voor koolzaad en 
zonnebloemzaad uitgebreid ten einde rekening te houden met de 
wisselkoersen van de valuta's op de termijnmarkt.
8. Uitgaven
In 1982 gaf de afdeling Garantie van het EOGFL 703 miljoen Ecu uit voor 
koolzaad en zonnebloemzaad. Voor 1983 is 932 miljoen Ecu uitgetrokken. 
In de ontwerp-begroting voor 1984 staat een bedrag van 955 miljoen Ecu 
vermeld.
SOJABONEN
Van 1974 tot 1978 bedroeg het soja-areaal, dat vrijwel geheel in Frankrijk 
ligt, ongeveer 4.000 ha. Tussen 1979 en 1982 is het areaal toegenomen tot
17.000 ha. De produktie in 1982 bedroeg 27.000 ton. Voor 1983 wordt een 
uitbreiding van het Italiaanse areaal verwacht.

- 58 -
De sojateelt beslaat slechts een zeer klein gedeelte van de oppervlakte 
cultuurgrond van de Gemeenschap. De Gemeenschap heeft ook een zeer gering 
aandeel in de wereldproduktie (95 miljoen ton soja in 1982/1983). Daarmee 
hangt samen dat de Gemeenschap slechts voor een zeer klein deel kan 
voorzien in de eigen behoeften (in sojabonen uitgedrukt verbruik in 
1982/1983 :  18 miljoen ton).
Voor het verkoopseizoen 1983/1984 is de streefprijs vastgesteld op 
56,17 Ecu/100 kg, dit is 6,5 % meer dan voor 1982/1983 (52,77 Ecu/100 kg).

- 59 -
III. LIJNZAAD
In de Gemeenschap worden twee soorten vlas verbouwd :  enerzijds vezelvlas, dat 
hoofdzakelijk voor de produktie van vezels wordt geteeld maar ook veel zaad 
oplevert, en anderzijds olievlas, dat uitsluitend om het zaad wordt verbouwd.
Dooreen genomen wordt ongeveer 65.000 ha voor de vlasteelt (l) bestemd, welk 
areaal ongeveer 65.000 ton zaad oplevert; daarmee heeft deze teelt slechts een 
zeer gering aandeel in de oppervlakte cultuurgrond van de Gemeenschap en in de 
wereldproduktie van lijnzaad (volgens cijfers van de FAO 5,3 miljoen ha, 
respectievelijk 2,8 miljoen ton in 1982 tegen slechts 4,9 miljoen ha en 2,3 
miljoen ton in 1981). Argentinië, Canada, India, de USSR en de Verenigde 
Staten zijn de belangrijkste producenten. In totaal produceren deze landen 
86 % van de wereldproduktie.
De eigen vlasteelt levert slechts een zeer bescheiden bijdrage in de 
omvangrijke behoeften van de Gemeenschap. Zo werden in 1982 de volgende 
hoeveelheden ingevoerd :  204.000 ton lijnzaad (waarvan 187.000 ton uit 
Canada), 34.000 ton lijnolie (waarvan 26.000 ton uit Argentinië) en 459.000 
ton lijnkoeken (331.000 ton uit Argentinië en 84.000 ton uit de Verenigde 
Staten).
Ondanks dit tekort en opbrengsten die even hoog of hoger zijn dan in de andere 
producerende landen (in 1982 :  1.400 kg/ha tegen 1.000 kg in Canada en 760 kg 
in Argentinë) is er absoluut geen sprake van een uitbreiding van de 
olievlasteelt in de Gemeenschap. Integendeel, het areaal wordt kleiner omdat 
de teelt onvoldoende inkomsten oplevert (de ha_opbrenst bedraagt weliswaar 
tweemaal of driemaal zoveel als het wereldgemiddelde maar is toch veel kleiner 
dan die van andere oliehoudende zaden) of omdat de inkomsten uit olievlas 
onvoldoende worden gegarandeerd in vergelijking met die uit gewassen die bij 
de vruchtwisseling met olievlas concurreren, met name granen en andere 
oliehoudende gewassen. In 1982 werd slechts 3.147 ha (4.400 ton) met olievlas 
ingezaaid tegen 4.294 ha in 1981 en 4.955 ha in 1980.
Frankrijk, Italië en het Verenigd Koninkrijk zijn vrijwel de enige Lid-Staten 
waar olievlas wordt verbouwd. De lijnzaadproduktie van de Gemeenschap bedroeg 
62.500 ton in 1982 tegen 47.400 ton in 1981 en 64.000 ton in 1980.
Voor het verkoopseizoen 1982/1983 is de streefprijs vastgesteld op 
51,50 Ecu/100 kg tegen 46,40 Ecu/100 kg voor 1981/1982 (+ 11 %). Aangezien de 
gemiddelde wereldmarktprijs was vastgesteld op 26,638 Ecu/100 kg, bedroeg de 
steun 24,862 Ecu/100 kg tegen 14,866 Ecu/100 kg voor 1981/1982 
(wereldmarktprijs 31,534 Ecu).
De uitgaven van de afdeling Garantie van ht EOGFL voor olievlas en die voor 
vezelvlas (1) bedragen voor 1982 6,7 miljoen Ecu.
(l) Zie ook onder 7 B :  vezelvlas en hennep.

-  6 0  -I
IV. RICINUSZAAD
Ondanks ernstige inspanningen om de ricinusteelt in de Gemeenschap ingang te 
doen vinden, is in 1981 en 1982 slechts een tiental hectare ingezaaid. Het 
aandeel van de ricinusteelt in de produktiewaarde van de landbouw en in de 
oppervlakte cultuurgrond van de Gemeenschap is derhalve onbeduidend; het 
communautaire aandeel in de wereldproduktie is eveneens bijzonder gering.
Volgens cijfers van de FAO werd in 1982 in de wereld 804.000 ton ricinuszaad 
geproduceerd op een areaal van 1,5 miljoen ha. India (250.000 ton), Brazilië 
(212.000 ton) en China (130.000 ton) namen samen 74 % van deze produktie voor 
hun rekening.
In de Gemeenschap bevindt deze teelt zich nog steeds in het experimentele 
stadium vooral doordat sommige problemen moeilijker op te lossen zijn dan was 
verwacht. De opbrengst per hectare is erg bevredigend, maar er worden te late 
rassen geteeld; bovendien worden onvoldoende vorderingen gemaakt bij de 
ontwikkeling van oogstmachines. In 1982 werd 43.400 ton zaad ingevoerd, vooral 
uit China, Pakistan, Sri Lanka en Soedan, alsmede 60.000 ton olie uit 
Brazilië, India en China.
De in 1978/1979 voor ten minste vijf verkoopseizoenen ingestelde steunregeling 
voorziet in de vaststelling van een streefprijs, die voor 1983/1984 (zoals 
voor 1982/1983) 66,39 Ecu/100 kg bedraagt en in de toekenning van een 
steunbedrag dat gelijk is aan het verschil tussen de streefprijs en de 
wereldmarktprijs, mits de teler ten minste de minimumprijs heeft ontvangen. 
Voor de twee genoemde verkoopseizoenen is deze minimumprijs vastgesteld op 
63,23 Ecu.
Voor 1982/1983 bedroeg het gemiddelde steunbedrag 23,081 Ecu/100 kg tegen 
21,304 Ecu/100 kg voor 1981/1982.
Bovendien wordt in de vijf verkoopseizoenen waarvoor de bovengenoemde regeling 
geldt, een extra steun (aanloopsteun) van 12,90 Ecu/100 kg verleend.
Aangezien de ricinusteelt niet in staat lijkt te zijn om zich, ondanks de 
steunregeling, in de Gemeenschap te ontwikkelen, heeft de Raad besloten om die 
regeling na het verkoopseizoen 1983/1984 niet verder toe te passen.

-  61  -
6. GEDROOGDE VOEDERGEWASSEN, ERWTEN, TUIN- EN VELDBONEN
a. Gedroogde voedergewassen
1. Inleiding
De gemeenschappelijke marktordening voor gedroogde voedergewassen geldt 
voor de volgende produkten :  kunstmatig gedroogde voedergewassen, de 
belangrijkste in de zon gedroogde peulvruchten, uit sap van luzerne en gras 
verkregen eiwitconcentraten en bij de vervaardiging van deze 
eiwitconcentraten verkregen bijprodukten. Bij verordening van 17 mei 1983 
heeft de Raad besloten dat de gemeenschappelijke marktordening ook in het 
verkoopseizoen 1983/1984 van toepassing blijft voor kunstmatig gedroogde 
aardappelen.
De gemeenschappelijke marktordening in de sector gedroogde voedergewassen 
(zie hierna sub 6) is van toepassing sedert 1 april 1978. Zij vervangt en 
verruimt de sedert 1 mei 1974 bestaande marktordening die alleen gold voor 
kunstmatig gedroogde voedergewassen.
2. Produktie
Kunstmatig gedroogde aardappelen buiten beschouwing gelaten, bedroeg de 
produktie van kunstmatig gedroogde voedergewassen in 1982 in de Gemeenschap
1.330.000 ton, dit is 9 % minder dan in 1981.
Ook in 1982 blijft Frankrijk de grootste producent met een produktie van
768.000 ton, dit is meer dan de helft (58 %) van de communautaire produktie.
De produktie van kunstmatig gedroogde aardappelen is veel geringer dan die 
van de traditionele kunstmatig gedroogde voedergewassen (met name luzerne 
en gras) :  in het verkoopseizoen 1982/1983 is in de Gemeenschap 28.810 ton 
kunstmatig gedroogde aardappelen geproduceerd, dit is 19 % minder dan in 
het vorige verkoopseizoen (35.695 ton). De belangrijkste producent van 
kunstmatig gedroogde aardappelen van de Gemeenschap is de Bondsrepubliek 
Duitsland met een produktie van ongeveer 25.814 ton.
Voor in de zon gedroogde voedergewassen is de gemeenschappelijke 
marktordening van toepassing sedert 1 juli 1978. De in het verkoopseizoen 
1982/1983 in de Gemeenschap geproduceerde hoeveelheid die aan de 
voorwaarden voor steunverlening voldoet, wordt op 120.000 ton geraamd, 
namelijk 80.000 ton in Frankrijk en 40.000 ton in Italië.
Ten opzichte van het vorige verkoopseizoen betekent dit een stijging met 
ongeveer 8 %.

- 62 -
3. Beschikbare hoeveelheden
In 1982/1983 bedroeg de beschikbare hoeveelheid kunstmatig gedroogde 
voedergewassen 1.537.459 ton, dit is minder dan in 1981/1982 
(1.607.866 ton). Deze daling van de beschikbare hoeveelheden is toe te 
schrijven aan de daling van de communautaire produktie (met ongeveer
70.000 ton) en van de invoer (met ongeveer 51.000 ton).
4. Handelsverkeer
De invoer van luzernemeel is, met name wegens de sterke stijging van de 
produktiekosten in bepaalde derde landen, gedaald ten opzichte van de 
voorafgaande jaren. In 1980 werd 444.000 ton ingevoerd, en in 1981
184.000 ton en in 1982 235.000 ton.
Evenals de vorige jaren zijn de Verenigde Staten en Hongarije onze 
belangrijkste leveranciers van kunstmatig gedroogde voedergewassen gebleven. 
De invoer uit derde landen was hoofdzakelijk bestemd voor de Bondsrepubliek 
Duitsland (134.000 ton) en Italië (38.000 ton).
De uitvoer van kunstmatig gedroogde voedergewassen naar derde landen is 
nooit belangrijk geweest. In 1982 werd 27.800 ton uitgevoerd tegenover
38.000 ton in 1981.
5. Prijzen
Op 1 april 1982, begin van het verkoopseizoen 1982/1983, bedroeg de prijs 
voor kunstmatig gedroogde voedergewassen op de wereldmarkt 143 Ecu per ton. 
Sindsdien is de wereldmarktprijs gestegen tot 144 Ecu per ton in juli 1982 
en 148 Ecu per ton in februari 1983. Met name in verband met de algemene 
daling van de prijzen voor eiwithoudende produkten is ook de prijs voor 
gedroogde voedergewassen weer gedaald tot 136 Ecu per ton in oktober 1983.
6. Economische aspecten van de getroffen maatregelen
Voor het verkoopseizoen 1983/1984 heeft de Raad de streefprijs voor 
gedroogde voedergewassen vastgesteld op 178,940 Ecu per ton en de 
forfaitaire steun op 8,49 Ecu per ton, dit is in beide gevallen een 
verhoging met 6 % ten opzichte van het verkoopseizoen 1982/1983.

- 63 -
7. Vooruitzichten
In 1982/83 werd in de Gemeenschap 1,46 miljoen ton gedroogde voedergewassen 
geproduceerd tegenover 1,59 miljoen ton in 1981/82. Voor 1983/84 wordt de 
produktie op 1,4 è 1,5 miljoen ton geraamd..
De sector kunstmatig gedroogde voedergewassen ondervindt bijzonder sterk de 
weerslag van de stijging van de energieprijzen, omdat de droogkosten een 
aanzienlijk deel van de kostprijs uitmaken. De recente en de te verwachten 
ontwikkeling van de brandstofprijzen wekt dan ook bezorgdheid over de 
toekomst van deze sector. In bepaalde Lid-Staten is de laatste tijd echter 
veel onderzoek verricht om het brandstofverbruik in de droogbedrijven te 
verminderen, daarmee is reeds enig resultaat bereikt. Een verdere 
achteruitgang van de communautaire produktie van kunstmatig gedroogde 
voedergewassen in de komende jaren kan niet worden uitgesloten.
8. Uitgaven
In 1982 bedroegen de uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL voor 
gedroogde voedergewassen 42 miljoen Ecu. Voor 1983 is in de begroting een 
krediet opgevoerd van 49 miljoen Ecu en in de ontwerp-begroting 1984 een 
krediet van 56 miljoen Ecu. Deze uitgaven komen overeen met 0,3 %, 0,2 %, 
respectievelijk 0,3 % van de begroting Garantie van het EOGFL.
b. Erwten, tuin~ en veldbonen voor diervoeding
Aangezien in de Gemeenschap de vraag naar voedereiwitten de produktie ver 
overtreft, heeft de Raad op 22 mei 1978 bijzondere maatregelen 
uitgevaardigd ter bevordering van het gebruik van erwten, tuin- en 
veldbonen voor diervoeding.

- 64 -
In 1982/83 is verwerkingssteun betaald voor 419.000 ton erwten en
194.000 ton tuin- en veldbonen. Dit betekent een stijging met 70 % voor 
erwten en met 83 % voor tuin- en veldbonen ten opzichte van 1980/81 
(246.000 ton en 106.000 ton). In het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk gaf 
het gebruik van deze produkten een stijging te zien, maar in België een 
daling.
Voor het verkoopseizoen 1982/83 werd de steundrempelprijs voor erwten, 
tuin- en veldbonen vastgesteld op 47,60 Ecu/100 kg; sojaschroot en de 
minimuraaankoopprijs op 31,40 Ecu/100 kg. De steun varieerde van 11,999 tot 
10,636 Ecu/100 kg.
Voor het verkoopseizoen 1983/84 is de drempelprijs vastgesteld op 
51,76 Ecu/100 kg en de minimumprijs op 29,19 Ecu/100 kg; dit is een 
stijging met respectievelijk 8,7 % en 6,4 % ten opzichte van 1982/83.
In 1982 gaf de afdeling Garantie van het EOGFL in totaal 41 miljoen Ecu uit 
voor deze sector. Voor 1983 is 60 miljoen Ecu uitgetrokken. In de 
ontwerp-begroting voor 1984 staat een bedrag van 70 miljoen Ecu vermeld.
c. Erwten, tuin- en veldbonen voor menselijke consumptie
Bij Verordening (EEG) nr. 1431/82 van 18 mei 1982 heeft de Raad nieuwe 
bijzondere maatregelen voor erwten, tuin- en veldbonen uitgevaardigd, die 
op 1 augustus 1982 zijn ingegaan. De steunregeling geldt voortaan ook voor 
erwten, tuin- en veldbonen voor menselijke consumptie.
De steun voor erwten, tuin- en veldbonen voor menselijke consumptie wordt 
op een andere grondslag toegekend dan die voor dezelfde produkten voor 
diervoeding. Bij menselijke consumptie is de steun gelijk aan het verschil 
tussen de streefprijs en de aan de Gemeenschapsgrens geconstateerde 
wereldmarktprijs voor erwten, tuin- en veldbonen van rassen die met de 
communautaire produktie kunnen concurreren.
In 1982/83 werd steun toegekend voor 78.000 ton in de Gemeenschap 
geproduceerde erwten, tuin- en veldbonen.

- 65 -
7. KATOEN - VEZELVLAS EN HENNEP
A. Katoen
1. Inleiding
Hoewel katoen niet in Bijlage II bij het Verdrag is opgenomen, wordt in 
het aan het Toetredingsverdrag van Griekenland gehechte Protocol nr. 4 
betreffende katoen uitdrukkelijk erkend dat deze produktie een 
specifiek landbouwkarakter heeft.
Communautair gezien is katoen slechts van beperkt belang, zowel qua 
areaal (in de afgelopen jaren 125.000 a 145.000 ha, dit is 1,5 %o van 
de oppervlakte cultuurgrond) als qua aantal telers (50.000). Voor 
Griekenland, praktisch de enige producent in de Gemeenschap, is de 
katoenteelt sociaal-economisch gezien evenwel zeer belangrijk. De 
opbrengst aan niet-geëgreneerde katoen en katoenvezels is in 
Griekenland zeer hoog (738 kg vezels per ha in 1982/83, tegenover een 
wereldgemiddelde van 465 kg en in de Verenigde Staten 649 kg) en de 
geproduceerde vezels zijn van uitstekende kwaliteit. Momenteel gebeurt 
de oogst voor ongeveer 75 % machinaal, maar de te kleine oppervlakte 
van de katoenvelden (gemiddeld minder dan 3 ha) bemoeilijkt de 
mechanisering van de oogst.
Volgens de FAO bedroeg de wereldproduktie van katoenvezels 14,7 mln ton 
in 1982.
Het aandeel van de Gemeenschap in de wereldproduktie is derhalve 
kleiner dan 1 %.
2. Produktie
Ondanks de nationale steunregeling nam het katoenareaal in Griekenland 
af. Het verminderde van 183.000 ha in 1977 tot 141.000 ha in 1980. In 
1981, het eerste jaar waarin de communautaire steunregeling gold, 
bedroeg het katoenareaal 126.000 ha en in 1982 is het gestegen tot
137.000 ha. In Italië is de katoenteelt vrijwel verdwenen. In 1982 in 
de Gemeenschap is 316.000 ton niet-geëgreneerde katoen en 101.000 ton 
katoenvezel geproduceerd tegenover 351.000 ton, respectievelijk
121.000 ton in 1981.  In 1982 is 156.000 ton katoenzaad geproduceerd 
tegenover 192.000 ton in 1981.
3. Handelsverkeer
Doordat niet-geëgreneerde katoen om zowel technische als economische 
redenen moeilijk over lange afstanden kan worden vervoerd (katoen 
bewaart moeilijk en kan goedkoper ter plaatse worden geëgreneerd),  is 
er geen internationaal handelsverkeer in dit produkt.
Daar in de Gemeenschap de verwerkingscapaciteit van de spinnerijen heel 
wat groter is dan de vezelproduktie,  voert de Gemeenschap grote 
hoeveelheden in.
In 1982 heeft de Gemeenschap van de Negen 772.000 ton katoenvezels 
(ruwe katoen + linters) ingevoerd, tegenover 671.000 ton in 1981. De 
voornaamste leveranciers (54 % van de totale leveringen) zijn de 
Sovjetunie (179.000 ton), de Verenigde Staten (145.000 ton) en Turkije
(91.000 ton). De communautaire uitvoer van katoenvezels bedroeg
25.000 ton.
Het handelsverkeer van Griekenland met de andere Lid-Staten is beperkt.

-  66  -
4. Prijzen
Aangezien er geen handelsverkeer in niet-geëgreneerde katoen is, zijn 
er ook geen wereldmarktprijzen voor dit produkt.
Wat de wereldmarktprijs voor vezels betreft, wordt de door "Liverpool 
Cotton Service" en "Cotton Outlook" gepubliceerde "A"-index beschouwd 
als een van de meest representatieve voor de wereldmarkt op korte 
termijn (spot market) voor een bepaalde courante kwaliteit 
(Middling 1 - 3/32 inches).
In 1982/83 is de wereldmarktprijs voor katoen vrij laag gebleven tot 
december 1982. De -index, die op 1 augustus 1982 op 78,8 dollar- 
cent/lb. stond, daalde tot 68,7 dollarcent/lb.  in december 1982.
Sedert januari 1983 is hij geleidelijk gestegen; aan het einde van het 
verkoopseizoen stond hij op 87,10 dollarcent/lb.
In 1982/83 was de gemiddelde wereldmarktprijs 77 dollarcent/lb. 
vergeleken met 74 dollarcent/lb. in 1981/82, wat een stijging is met 
4 %.
5. Steunregeling en uitgaven
In het kader van deze regeling wordt steun toegekend voor in de 
Gemeenschap geproduceerde niet-geëgreneerde katoen; die steun is gelijk 
aan het verschil tussen de jaarlijks door de Raad vastgestelde 
streefprijs en de regelmatig door de Commissie geconstateerde 
wereldmarktprijs.
De steun wordt eenmaal per maand vastgesteld, uitgezonderd bij grote 
schommelingen op de wereldmarkt. De steun wordt toegekend aan de 
egreneringsondernemingen,  mits deze aan de telers de door de Raad voor 
r  het betrokken verkoopseizoen vastgestelde minimumprijs hebben betaald. 
De volle steun wordt slechts toegekend voor een bepaalde hoeveelheid. 
Een hogere produktie geeft aanleiding tot vermindering van de steun 
voor alle telers, zodat een te sterke ontwikkeling van de produktie in 
de Gemeenschap wordt afgeremd.
De produktie wordt overigens reeds op natuurlijke wijze beperkt door 
het feit dat er in de Gemeenschap niet zoveel vruchtbare en 
geïrrigeerde gronden zijn in zones met een subtropisch klimaat.
Voor het verkoopseizoen 1983/84 heeft de Raad de streefprijs 
vastgesteld op 92,75 Ecu/100 kg, de minimumprijs op 88,12 Ecu/100 kg en 
de hoeveelheid niet-geëgreneerde katoen die voor de volle steun in 
aanmerking komt, op 450.000 ton. Voor 1982/83 is dit respectievelijk 
85,88 Ecu/100 kg, 81,59 Ecu/100 kg en 450.000 ton. De prijzen zijn dus 
verhoogd met 8 %.

- 67 -
Tijdens het verkoopseizoen 1982/83 heeft de Commissie twintig maal op 
grond van de wereldmarktsituatie een steunbedrag voor niet-geëgreneerde 
katoen vastgesteld. In augustus bedroeg de steun ongeveer 
33 Ecu/100 kg. Tijdens het egreneringsseizoen in oktober, november en 
december werd de steun wegens de teruglopende katoenprijzen verhoogd 
tot 36,4, 37,4 en 37,6 Ecu/100 kg. Toen trokken de prijzen weer aan, 
zodat de steun vanaf januarie geleidelijk is verlaagd tot
22,4 Ecu/100 kg in juli 1983. De afdeling Garantie van het EOGFL gaf 
in het verkoopseizoen 1982/83 ongeveer 125 miljoen Ecu uit voor katoen 
tegen 116 miljoen in 1981/82.

-  68 -
B. VEZELVLAS EN HENNEP
1. Inleiding
Hoewel het areaal van vezelvlas en hennep samen minder dan 1 %o van de 
oppervlakte cultuurgrond van de Gemeenschap beslaat, mag het belang van de 
vlas- en hennepteelt voor de streken waar deze teelten geconcentreerd 
zijn, niet worden onderschat.
Het communautaire areaal van vezelvlas bedraagt 50.000 à 55.000 ha. 
Vezelvlas wordt verbouwd door ongeveer 10.000 landbouwbedrijven in 
Nederland, België en Noordwest-Frankrijk. Het strovlas wordt tot vezels 
verwerkt in ongeveer 250 vlasserijen die in de produktiegebieden gevestigd 
zijn. Het aantal vlasserijen neemt af, maar de vlasserijen zelf worden 
groter. Zij produceren een betrekkelijk stabiele en niet onaanzienlijke 
hoeveelheid grondstoffen waaraan in de Gemeenschap behoefte bestaat :  
natuurlijke textielvezels,  oliehoudende zaden en houtdeeltjes. Het 
communautaire vezelvlasareaal maakt slechts 4 % uit van het wereldareaal 
(1,5 miljoen ha), maar de vezelproduktie bedraagt 12 % à 15 % van de 
wereldproduktie (700.000 ton) dank zij opbrengsten die aanzienlijk hoger 
liggen dan het wereldgemiddelde. Ook de vezelkwaliteit is in de 
Gemeenschap veel beter dan elders (USSR - Oosteuropa - China - Egypte).
Papierhennep wordt uitsluitend in een zeer klein gebied van Frankrijk 
r geteeld. De 1.500 à 2.000 bij de produktie betrokken bedrijven leveren een 
grondstof waarnaar grote vraag bestaat voor de fabricage van speciale 
papiersoorten.
In Italië wordt een geringe hoeveelheid vezelhennep geproduceerd.
2. Produktie
Het vezelvlasareaal van de Gemeenschap, dat in de voorgaande jaren 
ongeveer 60.000 ha besloeg maar in 1981 slechts 49.600 ha groot was, 
bedroeg 50.600 ha in 1982. Deze stijging (+2 %) is het gevolg van de 
aanzienlijke verbetering van de algemene situatie in de sector. Er is een 
lichte wijziging gekomen in het aandeel van de producerende Lid-Staten :  
het aandeel van Frankrijk is met 2 % gedaald tot 79 %, dat van België is 
met 2 % gestegen tot 15 %. Het dauwroten verdringt steeds meer het 
waterroten omdat de hogere kosten (voor arbeid en energie) van dit laatste 
procédé onvoldoende worden gecompenseerd door een hogere prijs voor de 
vezel en een hogere opbrengst aan zaad. Door deze ontwikkeling kan in de 
toekomst de aanvoer van gerectificeerd zaaizaad van prima kwaliteit 
ernstig in het gedrang komen, vooral wanneer als gevolg van het weer niet 
of pas laat op het veld kan worden gerepeld.
In 1982 waren de omstandigheden voor de vegetatie, het uittrekken en het 
roten van het vlas zeer bevredigend. De opbrenst aan stro was normaal, 
terwijl de vezelopbrengst en de kwaliteit van de vezels boven het 
gemiddelde lagen.

- 69 -
Het areaal papierhennep.  dat in 1979 was gaan afnemen nadat het in de 
voorgaande jaren voortdurend was uitgebreid, onderging in 1982 opnieuw een 
daling, en wel van 5.700 ha in 1981 tot 5.300 ha, waarvan 5.100 ha in 
Frankrijk (- 7 56).
In verband met afzetmoeilijkheden zijn de papierfabrieken een zeer 
voorzichtig grondstoffenbeleid gaan voeren, dat er met name in bestaat 
hennep te vervangen door vlas. De afzet van hennepzaad is daarentegen 
verbeterd.
3· Vezelverbruik en -voorraden
De vezelvoorraden bij de vlassers, de handel en de spinnerijen aan het 
begin van het verkoopseizoen 1981/82 waren door het bedrijfsleven op 
ongeveer 75.000 ton geraamd, wat een alarmerend hoog niveau is. In de 
loop van dat verkoopseizoen is evenwel 30.000 ton van die voorraden 
weggewerkt en de voorraden aan het einde van het verkoopseizoen 
(44.800 ton) kunnen normaal worden geacht of zelfs iets beneden een 
normale werkvoorraad.
De vermindering van de voorraden is het gevolg van de ononderbroken 
activiteit van de spinnerijen en van het verlies van ongeveer een derde 
van de Franse oogst bij het roten.
De markt voor vlaslokken en in mindere mate die voor hennepvezels is 
eveneens verbeterd aangezien de prijzen zijn gestegen en de voorraden zijn 
gedaald.
4. Handelsverkeer
Omdat het wegens de geringe waarde in verhouding tot het gewicht niet 
lonend is strovlas over grote afstanden te vervoeren, is er geen 
handelsverkeer met derde landen in dit produkt. Het intracommunautaire 
handelsverkeer blijft beperkt tot invoer in België uit Frankrijk en 
Nederland.
In 1982 kochten de Belgische vlassers 51.000 ton strovlas in Frankrijk en 
Nederland ter aanvulling van de Belgische oogst. De daling ten opzichte 
van het voorafgaande verkoopseizoen (- 7 %) is het gevolg van de 
uitbreiding van het areaal in België. Sedert enkele jaren verwerkt de 
Belgische root- en zwingelindustrie namelijk een vrij stabiele hoeveelheid 
stro die zij zo dicht mogelijk bij de fabriek aanschaft.
De hoeveelheid vezelvlas die in 1982 is ingevoerd, is nog kleiner dan in 
1981 (15.900 ton) en 1980 (14.000 ton) en is gedaald tot het zeer lage 
niveau van 13.000 ton. De uitvoer (30.500 ton) daarentegen was veel 
groter dan in de voorafgaande jaren.
De Gemeenschap heeft een tekort aan vezels van middelmatige en mindere 
kwaliteit, dat zij aanvult door invoer uit Oost-Europa, Egypte en China, 
waar deze kwaliteiten in overvloed voorhanden zijn; daarentegen voorziet 
zij de hele wereld, en met name de Oosteuropese landen (12.200 ton), van 
vezels van goede en prima kwaliteit die elders niet worden geproduceerd.

- 70 -
De invoer van hennepvezels is gedaald van 9.400 ton in 1981 tot 5.600 ton, 
waardoor de malaise in de sector wordt bevestigd. De uitvoer bleef 
beperkt tot ongeveer 1.500 ton.
5. Pri.jzen
De prijzen van strovlas,  die na de' ramp bij de oogst 1981 sterk waren 
gestegen in de loop van het verkoopseizoen 1981/1982, zijn in 1982/1983 
nog hoger geworden. De ontvangsten van de meeste telers zijn dan ook 
aanzienlijk toegenomen. De sedert oktober 1981 waargenomen stijging van 
de gemiddelde verkoopprijzen voor lange vlasvezels heeft gedurende het 
gehele verkoopseizoen 1982/1983 aangehouden.
Voor korte vlasvezels is de marktsituatie verbeterd maar de prijzen liggen 
nog steeds lager dan in 1978/1979 en 1979/1980. De tussen de verwerkende 
industrie en de telers overeengekomen contractprijs voor hennepstro is 
•5 gestegen van 435 FF/ton (75,40 Ecu/ton) in 1980 tot 475 FF/ton
(79,23 Ecu/ton) in 1981 en 524 FF/ton (84,58 Ecu) in 1982.
6. Vooruitzichten
In 1983 besloeg het communautaire vezelvlasareaal 53.130 ha. Dit betekent 
een nieuw herstel (+ 4,5 %), dat evenwel geringer is dan oorspronkelijk 
.  J was verwacht omdat niet tijdig kon worden ingezaaid.
C/, ,
De stro- en vezelkwaliteit is heterogeen. De opbrengst aan stro, vezels 
en zaad is kleiner dan normaal.
De inkrimping van het hennepareaal,  die in 1979 is begonnen, is in 1983 
enigszins afgeremd. Er is ongeveer 5.000 ha ingezaaid (4.900 in 
Frankrijk) tegen 5.300 ha in 1982. Niets wijst evenwel op een herstel op 
korte termijn van deze teelt.
7. Vooruitzichten Inzake vezelvlas voor 1984/85 en de daaropvolgende 
verkoopseizoenen
Gezien de bevredigende situatie inzake de afzet van stro en de 
veelbelovende situatie voor de verkoop van (lange) vezels van de oogst 
1983, zouden de telers en vlassers het huidige areaal zonder gevaar moeten 
kunnen vergroten. Het feit dat er momenteel geen overschotten zijn en 
zulks op korte termijn ook niet te vrezen valt, is echter in hoofdzaak toe 
te schrijven aan het kleinere aanbod.
Op langere termijn heeft de sector vezelvlas slechts toekomst indien 
vlaslinnen erin slaagt een groter aandeel te veroveren in het assortiment 
textielprodukten dat naar de gunst van de moderne consument dingt.
Daartoe moet de vlassector niet alleen de veroverde afzet in de 
kledingssector handhaven en vergroten maar ook een deel heroveren van de 
andere afzetmogelijkheden die verloren zijn gegaan.

- 71 -
8. Uitgaven
Het steunbedrag voor vezelvlas is vastgesteld op 355,12 Ecu/ha voor 
1983/1984 tegen 335,02 Ecu/ha voor 1982/1983 (+ 6 %). Van dit bedrag is
23,08 Ecu bestemd voor de financiering van acties ter bevordering van het 
gebruik van vlasvezels.
Voor hennep bedraagt de steun 322,52 Ecu/ha voor 1983/1984 tegen 
304,26 Ecu/ha voor 1982/1983 (+ 6 %).
In 1982 gaf de afdeling Garantie van het EOGFL 19,5 miljoen Ecu uit voor 
vezelvlas en hennep.

- 72 -
8. ZAAIZAAD
I. Inleiding
De gemeenschappelijke marktordening voor zaaizaad heeft betrekking op de 
volgende produkten :
- gedroogde zaden van peulgroenten, voor zaaidoeleinden GDT 07.05 A
- spelt, bestemd voor zaaidoeleinden GDT 10.01 A
- maïshybriden voor zaaidoeleinden GDT 10.05 A
- rijst, bestemd voor zaaidoeleinden GDT 10.06 A
- oliehoudende zaden en vruchten, bestemd voor zaaidoeleinden GDT 12.01 A
- zaaigoed, sporen daaronder begrepen GDT 12.03.
Deze sector is niet alleen van belang voor de zaadproduktie maar ook voor 
zijn strategische waarde. Met het geproduceerde zaaizaad van 
voedergewassen wordt in de EEG namelijk een oppervlakte van 12.526.000 ha 
groenvoeder ingezaaid (1981), terwijl de weiden en het blijvend grasland 
een oppervlakte van meer dan 46 miljoen ha beslaan (1981). De produktie 
van maïshybriden voor zaaidoeleinden bedraagt ongeveer 1,4 miljoen 
kwintaal. Met deze produktie wordt in totaal ongeveer 5 miljoen ha 
korrelmaïs en voedermaïs ingezaaid. Hetzelfde geldt voor rijst en de 
overige zaaizaden. Op te merken valt voorts dat de inheemse soorten, en 
vooral de leguminosen, over het algemeen een grotere standvastigheid 
vertonen dan de van elders afkomstige soorten.
II. Produktie
Denemarken is de belangrijkste producent van de Gemeenschap, vooral voor 
graszaad; ook Nederland en het Verenigd Koninkrijk hebben een grote 
graszaadproduktie.  Frankrijk en Italië zijn de grootste producenten van 
zaad van leguminosen.
In 1982 bedroeg de communautaire produktie van zaaizaad van 
voedergewassen ongeveer 2,4 miljoen kwintaal (2.988.243 kwintaal in 
1981); het evenwicht doet zich vooral voor in de sector van de 
leguminosen. In vergelijking met 1982 (242.302 ha) evenwel is het voor de 
oogst 1983 aangegeven areaal (212.305 ha) aanzienlijk teruggelopen, 
vooral voor de leguminosen :
Gramineae 96.611 ha in 1982 tegen 104.042 ha in 1983;
Leguminosae 145.691 ha in 1982 tegen 108.263 ha in 1983.
In 1982 werd 409.000 kwintaal zaairijst geproduceerd. Sinds de 
Gemeenschap steun verleent, is het gebruik van gecertificeerd zaad 
toegenomen van 40 tot 80 % van de totale behoefte. De communautaire steun 
lijkt derhalve een gunstige invloed te hebben.
De produktie van maïshybriden voor zaaidoeleinden bedraagt ongeveer
1,4 miljoen kwintaal (1982) maar de ingezaaide oppervlakte neemt verder 
af, vooral in Italië.

- 73 -
III. Voorzieningssituâtie
De voorzieningssituatie van de Gemeenschap voor zaaizaad van 
voedergewassen blijft bevredigend. De beschikbare hoeveelheden bedragen 
3 miljoen kwintaal en de vraag wordt op circa 1.800.000 kwintaal geschat; 
voor de meeste soorten kan de Gemeenschap dan ook in haar eigen behoeften 
voorzien. Aangenomen mag worden dat er in het volgende verkoopseizoen 
nauwelijks verandering in deze situatie zal komen. Toch zal de handel met 
derde landen doorgaan, vooral voor enkele soorten waaraan de EEG nog 
steeds een tekort heeft (Phleum Pratense, Trifolium repens, Vicia sativa, 
enz.). De stocks bij het begin van het verkoopseizoen zijn groter dan in 
1982 :  ongeveer 900.000 kwintaal tegen 808.000 kwintaal.
Ten aanzien van maïshybriden voor zaaidoeleinden evolueert de situatie 
ongunstig en de invoer uit sommige Oosteuropese landen en uit de 
Verenigde Staten neemt verder toe (216.280 kwintaal in 1979/1980; 386.987 
kwintaal in 1982/1983 per 31.5.1983).
Voor rijst bestemd voor zaaidoeleinden valt er een gunstige ontwikkeling 
van de situatie te noteren.
IV. Prijzen
De producentenprijzen in de Gemeenschap vertonen een stijgende tendens in 
vergelijking met de overeenkomstige periode van vorig jaar. Op de Deense 
markt, de belangrijkste van de Gemeenschap, werden de volgende prijzen 
genoteerd :
Ecu/100 kg
September 1982 September 1983
Lolium perenne L (Late rassen) 97 - 100 90
Lolium multiflorum L 109 86
Festuca pratensis L 121 107
Festuca rubra L 121 - 124 107
Poa pratensis L - 120
De compenserende heffingen bij invoer van maïshybriden variëren momenteel 
(oktober 1983) al naar het land van herkomst van 10,9 tot 80,8 Ecu/100 kg.
Voor het verkoopseizoen 1983/84 zijn de referentieprijzen voor 
maïshybriden vastgesteld op :
I. Dubbele hybriden en top-crosshybriden 
II. Drieweghybriden 
III. Enkele hybriden78
97
174

- 74 -
V. Genomen maatregelen
De Raad heeft besloten om verschillende soorten van gramineae en 
leguminosae op te nemen in de bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2358/71. 
Voorts heeft de Raad de steunbedragen vastgesteld die in de 
verkoopseizoenen 1984/1985 en 1985/1986 in de sector zaaizaad zullen 
worden verleend.
De Commissie heeft de referentieprijzen voor maïshybriden voor het 
verkoopseizoen 1983/1984 vastgesteld. In de lijsten van de rassen van 
Lolium perenne L (zeer standvastige rassen, late of halflate; weinig 
standvastige rassen, halflate, halfvroege of vroege) zijn enkele kleine 
wijzigingen aangebracht.
VI. Vooruitzichten
De oogst 1983 lijkt bevredigend te zijn en bij het begin van het nieuwe 
verkoopseizoen vertonen de prijzen een dalende tendens.
VII. Uitgaven
In 1982 bedroegen de uitgaven van het EOGFL, afdeling Garantie, voor 
zaaizaad ongeveer 40 miljoen Ecu.

- 75 -
9. WIJN
I. WIJNOOGSTJAAR 1981/1982
1. Inleiding
In 1982 bedroeg het aandeel van de wijn in de totale produktiewaarde 
van de communautaire landbouw 5,8 %. Tijdens het wijnoogstjaar 
1981/1982 besloeg het produktieve wijnbouwareaal 2.373.000 ha (bij een 
totaal areaal van 2.463.000 ha) of 2,7 % van de oppervlakte 
cultuurgrond van de Gemeenschap; hierbij dient te worden vermeld dat 
het areaal in vijf jaar met 200.000 ha (d.i. 8,1 %) is teruggelopen.
De FAO raamt de wereldproduktie van wijn in het wijnoogstjaar 1981/1982 
op 306 miljoen hl, dit is 43 miljoen hl minder dan het vorige jaar en 
eveneens minder dan de gemiddelde produktie in de afgelopen vijf jaar 
(324 miljoen hl).
2. Produktie
In 1981/1982 bedroeg de produktie in de Gemeenschap 141 miljoen hl, 
tegen 164 miljoen hl in 1980/1981 en 182 miljoen hl in 1979/1980 
(recordcij fer).
De communautaire produktie vertegenwoordigde in deze wijnoogstjaren 
respectievelijk 45,8 % (in 1981/82), 47,0 % (in 1980/81) en 48,6 % (in 
1979/80) van de wereldproduktie (op basis van de gegevens van de FAO).
Aangezien het wijngaardareaal van de Gemeenschap slechts ongeveer 24 % 
van het wereldareaal vertegenwoordigt, ligt de gemiddelde opbrengst in 
de Gemeenschap aanzienlijk boven het wereldgemiddelde.
3. Verbruik
In het wijnoogstjaar 1981/82 bedroeg het totale interne wijnverbruik 
150 miljoen hl tegen 164 miljoen hl in 1980/81; in dit totaal zijn de 
in het kader van interventiemaatregelen gedistilleerde hoeveelheden 
begrepen, die hieronder zijn vermeld.
a) Menselijke consumptie
In 1981/82 bedroeg de rechtstreekse menselijke consumptie 
124,8 miljoen hl, tegen 127,5 miljoen hl in 1980/81.
Uit deze cijfers blijkt dat de dalende tendens nog steeds aanhoudt, 
hoewel in het wijnoogstjaar 1979/80 een zekere heropleving van de 
consumptie werd waargenomen (waarschijnlijk door een stijging van 
het eigen verbruik, hetgeen regelmatig wordt geconstateerd in jaren 
met een overvloedige oogst).
Deze vermindering is te verklaren door de daling van het verbruik in 
de grote producerende landen, die niet wordt gecompenseerd door de 
geringe stijging in de andere landen.

- 76 -
b) Verwerking
In 1981/82 is in totaal 24 miljoen hl verwerkt; daarin zijn de 
hoeveelheden begrepen waaruit gedistilleerd met benaming van 
oorsprong is bereid, de hoeveelheden die zijn gedistilleerd in het 
kader van de verplichte distillatie en de hoeveelheden die met steun 
van de Gemeenschap zijn gedistilleerd.
De met steun van de Gemeenschap gedistilleerde hoeveelheden 
bedroegen 14 miljoen hl in 1981/82.
In de twee voorafgaande wijnoogstjaren werd 35 respectievelijk 
32 miljoen hl verwerkt; de hoeveelheden die met communautaire steun 
werden gedistilleerd bedroegen 23 respectievelijk 18 miljoen hl.
c) Zelfvoorzieningsgraad
Berekend op basis van het totale interne verbruik bedroeg de 
zelfvoorzieningsgraad van de Gemeenschap van Tien 93,5 X in 1981/82 
(99,9 % in 1980/81).
Wanneer men van de voorzieningsbalans de hoeveelheden aftrekt die op 
grond van de verschillende interventiemaatregelen zijn gedistilleerd 
(+ 14 miljoen hl), ligt de zelfvoorzieningsgraad voor 1981/82 op 
103,2 %, tegen 116,3 % voor 1980/81 en 126,4 % voor 1979/80.
4. Voorraden
Aan het eind van het wijnoogstjaar 1981/82 bedroegen de voorraden in de 
Gemeenschap van Tien 76,4 miljoen hl, hetgeen een zeer sterke daling 
betekent ten opzichte van het vorige wijnoogstjaar (91,4 miljoen hl). 
Zij dalen daarmee opnieuw tot onder het peil van het verkoopseizoen 
1978/79 (78,1 miljoen hl).
5. Handelsverkeer
In 1981/82 heeft de Gemeenschap van Tien 5,8 miljoen hl wijn ingevoerd 
en 10,6 miljoen hl uitgevoerd. ( Het cijfer voor de uitvoer dat 
voorkomt in de tabellen in bijlage (balans) is verschillend omdat het 
is berekend door het verschil te maken tussen de totale uitvoer van de 
Lid-Staten en het intracommunautaire handelsverkeer waarvoor is 
uitgegaan van de invoercijfers).
Bij de invoer is nog steeds een dalende tendens waar te nemen 
(niettegenstaande een lichte stijging van +0,3 miljoen hl ten opzichte 
van het vorige wijnoogstjaar), terwijl de uitvoer sedert het 
verkoopseizoen 1975/76 voortdurend is toegenomen, voornamelijk wegens 
de stijging van de Italiaanse uitvoer.

- 77 -
II. WIJNOOGSTJAAR 1982/83
1. Produktie
Volgens de laatste gegevens is 171 miljoen hl geproduceerd, dit is 
31 miljoen hl meer dan in het vorige wijnoogstjaar.
2. Verbruik
Het totale interne wijnverbruik bedroeg 157 miljoen hl, hetgeen een 
stijging met 7 miljoen hl betekent.
a) Menselijke consumptie
In 1982/83 bedroeg de rechtstreekse menselijke consumptie
126,4 miljoen hl, hetgeen een bevestiging is van de dalende tendens 
die sedert enkele jaren wordt geconstateerd (127,5 miljoen hl in 
1980/81).
b) Verwerking
De verwerkte hoeveelheden bedroegen 29,7 miljoen hl tegenover 
24,0 miljoen hl tijdens het vorige wijnoogstjaar.
De in het kader van de communautaire interventiemaatregelen 
gedistilleerde hoeveelheden zijn sterk gestegen (20,1 miljoen hl 
tegenover 14,1 miljoen hl in 1981/82), omdat ook de beschikbare 
hoeveelheden toegenomen waren.
3. Prijzen
a) Gemeenschappelijke prijzen
In het wijnoogstjaar 1982/83 zijn de oriëntatieprijzen voor de 
verschillende tafelwijnsoorten met gemiddeld 11,0 % verhoogd ten 
opzichte van het vorige wijnoogstjaar.
b) Gemiddelde prijzen
- Rode wijn van soort RI
De Franse prijzen die gedurende bijna het gehele wijnoogstjaar op 
hetzelfde peil zijn gebleven, zijn de laatste maanden gedaald, 
zelfs tot iets beneden de Italiaanse prijzen.
Over het gehele wijnoogstjaar waren de gemiddelde prijzen in 
Frankrijk evenwel 2 % hoger dan in het vorige wijnoogstjaar. Zij 
bedroegen ongeveer 79 % van de oriëntatieprijs.
De Italiaanse prijzen zijn het gehele wijnoogstjaar langzaam en 
regelmatig gestegen tot een peil dat vanaf juli boven dat van de 
Franse prijzen lag en bijna 80 % van de oriëntatieprijs bereikte. 
Het verschil tussen de prijzen van de laatste twee wijnoogstjaren 
varieert in Italië van 6 4 tot 28 4·

- 78 -
De enige Griekse notering die in het gehele wijnoogstjaar in 
aanmerking is genomen, ligt op 90 % van de oriëntatieprijs.
- Rode wijn van soort Ril
De enige Franse notering, namelijk Bastia, is gedurende het 
gehele wijnoogstjaar verder gedaald. Terwijl ze aan het begin van 
het wijnoogstjaar nog 87 % van de oriëntatieprijs bedroeg, 
bereikte ze aan het einde van het verkoopseizoen nog slechts 71 % 
van de nieuwe oriëntatieprijs.
De Italiaanse noteringen daarentegen zijn aanzienlijk verbeterd 
tot in april, maar zijn daarna opnieuw gedaald. De gemiddelde 
noteringen voor het gehele wijnoogstjaar zijn ongeveer 18 % hoger 
dan die van het vorige jaar; zij liggen momenteel rond 72 % van 
de oriëntatieprijs.
Er is geen enkele Griekse notering in aanmerking genomen.
- Witte wijn van soort AI
De Franse noteringen waren gedurende het gehele wijnoogstjaar 
zeer onregelmatig, met een sterk dalende tendens. De noteringen 
die aan het begin van het wijnoogstjaar ver beneden de 
oriëntatieprijs lagen, bedroegen aan het einde van het 
wijnoogstjaar opnieuw ongeveer 80 % van de nieuwe 
oriëntatieprijzen. Het verschil met de noteringen van het vorige 
verkoopseizoen varieerde van - 19 % tot - 23 %.
De Italiaanse noteringen zijn stabiel gebleven, maar laag. Zij 
schommelden rond 78 % van de oriëntatieprijs. Vergeleken met het 
vorige wijnoogstjaar zijn de gemiddelde prijzen gestegen met 15 % 
k 25 %. Er dient op gewezen dat het verschil tussen de Franse en 
de Italiaanse prijzen, dat in het midden van het vorige 
wijnoogstjaar nog aanzienlijk was, sedertdien voortdurend kleiner 
is geworden (wegens de daling van de Franse prijzen), zodat het 
aan het einde van het wijnoogstjaar 1982/83 nog slechts 
onbeduidend was. Er zijn enkele Griekse noteringen in aanmerking 
genomen. Zij waren steeds laag (_+ 70 % van de oriëntatieprijs) en 
vertoonden een daling ten opzichte van het vorige wijnoogstjaar 
(van - 4 % tot - 11 %).
- Duitse wijn
De noteringen voor witte wijn zijn ingestort zodra duidelijk werd 
dat de oogst zeer overvloedig was. Van een niveau dat ruimschoots 
boven de oriëntatieprijs lag, zijn zij gedaald tot een peil dat 
in november nog slechts 50 % van deze prijs bedroeg voor wijn van 
soort A II en 80 % voor wijn van soort A III.
Aan het einde van het wijnoogstjaar bedroegen ze nog slechts 45 % 
van de oriëntatieprijs voor de eerstgenoemde wijnsoort en 60 % 
voor de laatstgenoemde.

- 79 -
De rode wijn was eveneens minder duur, maar hier was de daling minder 
groot. Aan het einde van het wijnoogstjaar lagen de prijzen nog boven de 
oriëntatieprijzen.
c) Prijzen op de Spaanse markt
De prijzen voor witte wijn op de Spaanse markt waren gedurende het 
gehele wijnoogstjaar vrij stabiel. Ten opzichte van het vorige 
wijnoogstjaar zijn ze enigszins gestegen maar, gelet op de devaluatie 
van de peseta, is de gemiddelde Spaanse prijs gedaald van 66 % van de 
gemiddelde EEG-prijs in 1981 tot 55 % in 1982.
III. Vooruitzichten
a) Op korte termijn :  verwachtingen voor het wijnoogstjaar 1983/84
Volgens de laatste gegevens over de oogst 1983/84 zal de opbrengst 
iets lager zijn dan in het vorige jaar en ongeveer 165 miljoen hl 
bedragen.
b) Op middellange termijn
De ontwikkeling van de oogsten tijdens de laatste jaren 
(niettegenstaande de oogst 1981/82 betrekkelijk klein was) vergroot 
het risico dat het gemiddelde overschot nog zal toenemen. Meer dan 
ooit moet er dus voor worden gezorgd dat de in het actieprogramma 
1980/86 opgenomen instrumenten efficiënt worden aangewend, en dit 
geldt met name voor de omschakeling van de wijngaarden. Tevens moet 
een marktbeleid worden gevoerd dat samenhangt met het actieprogramma 
voor structuurmaatregelen en dus moeten de bij de laatste wijziging 
van de basisverordening ingestelde interventiemaatregelen, die ten 
doel hebben het marktevenwicht vanaf het begin van het wijnoogstjaar 
te herstellen door middel van distillatie, integraal worden toegepast.
IV. Economische aspecten
a) Heffingen en restituties
1. Invoerheffingen
De heffingen in de wijnsector worden "compenserende heffingen" 
ï genoemd. Zij spelen slechts een geringe rol aangezien zij niet 
worden toegepast ten aanzien van 19 derde landen die zich ertoe 
hebben verbonden de referentieprijs in acht te nemen en die de 
voornaamste leveranciers van de Gemeenschap zijn. Sedert het 
wijnoogstjaar 1981/82 zijn de compenserende heffingen ongewijzigd 
gebleven.

- 80 -
2. Uitvoerrestituties
Het bedrag van de uitvoerrestituties voor wijn is in het begin van 
het wijnoogstjaar 1982/83 verhoogd van 1,15 Ecu tot 1,45 Ecu per % 
vol en per hl, behalve voor verzendingen naar Afrika, waarvoor 
verder het bedrag van 1,15 Ecu wordt toegepast. De restituties voor 
andere likeurwijn dan v.q.p.r.d. zijn gehandhaafd.
In 1982 werden restituties verleend voor 2,05 miljoen hl, dit is 
iets minder dan in 1981 toen het ging om 2,33 miljoen hl.
Voor 1983 wordt een sterke daling van die hoeveelheid verwacht.
b) Hoeveelheden waarvoor interventiemaatregelen zijn genomen
In het wijnoogstjaar 1982/83 zijn de volgende interventiemaatregelen 
toegepast :
- aan het begin van het wijnoogstjaar :
.  de mogelijkheid om langlopende opslagcontracten te sluiten voor 
tafelwijn, druivemost en geconcentreerde druivemost;
.  distillatie in het kader van de regeling inzake de
"honoreringsgarantie" (alleen voor voorraadhouders die 
langlopende contracten hadden afgesloten);
.  preventieve distillatie.
- distillatie van wijn uit tafeldruiven en druiven voor tweevoudig 
gebruik;
- een zogenaamde "steundistillatie",  geopend in maart 1983 (in 1980, 
1981 en 1982 is een beroep gedaan op "buitengewone" distillatie in 
het kader van de vorige regeling).
De met communautaire steun gedistilleerde hoeveelheden wijn bedroegen 
ongeveer 20 miljoen hl, tegen 14 miljoen hl in 1981/82.
Het maandgemiddelde van de hoeveelheden wijn waarvoor opslagcontracten 
werden afgesloten, bedroeg 25,2 miljoen hl (22,3 miljoen hl in 
1981/82); het hoogste maandcijfer bedroeg 37,9 miljoen hl (34,3 miljoen 
hl in 1981/82).
c) Voorraden
Aan het begin van het wijnoogstjaar 1982/83 bedroegen de voorraden bij 
de producenten en bij de handel in de Gemeenschap van Tien in totaal
76,4 miljoen hl (tegen 91,4 miljoen hl aan het begin van het 
wijnoogstjaar 1981/82). Verwacht wordt dat deze hoeveelheid aan het 
einde van het verkoopseizoen aanzienlijk hoger zal liggen (ongeveer 
85 miljoen hl; een deel van deze toename is het gevolg van de groei van 
de voorraden v.q.p.r.d. ten gevolge van de uitzonderlijk overvloedige 
oogst van deze wijn).
d) Gemeenschappelijke prijzen
In het wijnoogstjaar 1982/83 zijn de monetaire compenserende bedragen 
in de wijnsector gehandhaafd of opnieuw ingevoerd voor Duitsland, 
Frankrijk, Griekenland en Italië. Voor laatstgenoemd land zijn zij 
afgeschaft vanaf 16 mei 1983.

- 81 -
In deze sector zijn de representatieve koersen van de verschillende 
valuta tweemaal gewijzigd (31.1.83 en 11.7.83) voor de Griekse drachme, 
tweemaal (23.5.83 en 20.6.83) voor de Belgische en de Luxemburgse frank 
en het Ierse pond, éénmaal (23.5.83) voor de Italiaanse lire en éénmaal 
(11.7.83) voor de Franse frank.
V. Uitgaven
De afdeling Garantie van het EOGFL heeft in 1982 voor de wijnsector 
570,5 miljoen ERE uitgegeven; die uitgaven bedragen voorlopig 638,0 miljoen 
ERE voor 1983 en zij worden voor 1984 op 588,0 miljoen ERE geraamd; dit is 
respectievelijk 4,6 %, 3,9 % en 3,6 % van de totale uitgaven van de 
afdeling Garantie.
Het bedrag van 638,0 miljoen ERE voor 1983 kan worden uitgesplitst in
32,0 miljoen ERE voor restituties en 606,0 miljoen ERE voor interventies.

I- 82 -
10. RUWE TABAK
1. Inleiding
De wereldproduktie van tabaksbladeren bereikte in 1982 een recordpeil van 
6,77 miljoen ton, d.i. 14,1 % meer dan in 1981 (5,93 miljoen ton). Dit 
resultaat is een gevolg van uitstekende oogsten :  een produktiestijging 
met 18,7 % voor flue cured-tabak in de voornaamste producerende landen 
(China, India, Brazilië, Zimbabwe en Argentinië) en met 16,5 % voor 
Burley, met name in de Verenigde Staten, Brazilië, Korea, Argentinië en 
Malawi. Alleen de produktie van dark air cured-tabak voor sigaren is 
licht gedaald (- 1,6 %). Het aandeel van flue cured-tabak bedroeg 52 % 
van de totale produktie. Voor 1983 wordt de wereldproduktie op 
5,98 miljoen ton geraamd, dit is 11,5 % minder dan in 1982; deze 
produktiedaling is een direct gevolg van een lagere produktie in een 
aantal landen zoals de Verenigde Staten, China, India, Brazilië.
2. Produktie en structuur
In 1982 bedroeg de EEG-produktie 329.345 ton, d.i. 6,5 % meer dan in 
1981. In dezelfde periode is het areaal uitgebreid van 171.555 ha in 1981 
tot 175.552 ha in 1982, d.i. met 2,3 %; deze uitbreiding vond plaats in de 
twee belangrijkste producerende landen :  Italië en Griekenland.

- 83 -
EEG
AREAAL (ha)
TYPE
1980 1981 1982 1980 1981 1982
Dark air cured 28.173 27.422 27.340 62.966 65.579 73.280
Sun cured 104.597 103.059 105.204 123.995 132.163 132.608
Light air cured 22.483 23.891 25.278 76.085 76.055 82.923
Flue cured 11.152 12.013 12.660 21.787 26.081 30.240
Fire cured 5.863 5.019 5.018 9.779 9.113 10.196
Overige 209 151 52 334 257 98
Totaal, EEG-10 172.477 171.555 175.552 294.946 309.248 329.345PRODUKTIE (t)
TYPEAREAAL (ha)
1981/1980 1982/1981 1981/1980 1982/1981
Dark air cured - 2,7 - 0,3 + 4,1 + 11,7
Sun cured - 1,5 + 2,1 + 6,6 + 0,3
Light air cured + 6,2 + 5,8 0 + 9,0
Flue cured + 7,7 + 5,4 + 19,7 + 15,9
Fire cured - 14,4 0 - 6,8 + 11,9
Overige - 27,8 - 65,6 - 23,1 - 61,9
Totaal, EEG-10 - 0,5 + 2,3 + 4,9 + 6,5PRODUKTIE (t)
AREAAL (%)
LAND
1980 1981 1982 1980 1981 1982
Duitsland
België
Frankrijk
Griekenland
Italië3.363
423
18.701
89.306
60.6843.161
496
17.075
90.162
60.6613.035
493
15.541
93.820
62.6636.889
1.187
44.669
116.659
125.5427.839
1.450
41.587
127.403
130.9698.112
1.480
43.818
132.382
143.553
EEG-10 172.477 171.555 175.552 294.946 309.248 329.345PRODUKTIE (t)

- 84 -
3. Gebruik van de tabak
In 1982 werd 5,27 miljoen ton tabak verbruikt in de vorm van sigaretten en 
andere tabaksfabrikaten, d.i. 0,8 % meer dan in 1981 (5,23 miljoen ton). 
Deze groei trad op niettegenstaande de verscherping van de
anti-tabakcampagnes,  de specifieke vermeldingen betreffende het gevaar van 
tabak op verpakkingen van sigaretten en in de reclame, het optrekken van 
de belastingen en van de detailhandelsprijzen. In Europa werd het effect 
van deze maatregelen vooral gevoeld in de Duitse Bondsrepubliek :  in dit 
land werd ten opzichte van 1981 een daling in het verbruik met 9 % en meer 
dan 13 % in de produktie van sigaretten geconstateerd. In Grootbrittannië 
werd eveneens een daling van het sigarettenverbruik geconstateerd, maar 
deze daling was minder scherp (- 7,5 %).
Het verbruik van sigaretten is daarentegen in een aantal landen zoals 
India, de Filippijnen en Turkije toegenomen. De zelfvoorzieningsgraad van 
de Gemeenschap bedraagt + 49 %.
4. Handelsverkeer
De werelduitvoer daalde in 1982 ten opzichte van het voorgaande jaar met
3,4 % tot 1,43 miljoen ton.
In 1982 werd 118.300 ton uit de Gemeenschap uitgevoerd, tegenover 
109.800 ton in 1981. Het gaat hier om in 1982 uitgevoerde tabak die 
echter afkomstig is van een aantal oogsten van vóór het referentiejaar.
De invoer van de Gemeenschap bestaat voor ongeveer 60 % uit Virginia flue 
cured. In het kader van het EEG-beleid ten aanzien van de 
ontwikkelingslanden (algemene preferenties, ACS) geldt voor tweederde van 
de in de Gemeenschap ingevoerde tabak een preferentieel tarief of vrijdom 
van rechten. De invoer uit de ACS-staten wordt voor 1982 op 80.285 ton 
geraamd en de invoer waarvoor algemene preferenties gelden op 186.000 ton. 
In 1982 werd in totaal 413.900 ton ingevoerd.
5. Pri j s
De in de 1981 op de Amerikaanse markt geconstateerde stijgende tendens van 
de prijzen duurde in 1982 voort, zowel bij uitvoer als op de binnenlandse 
markt. Zo bedroeg de gemiddelde uitvoerprijs van Virginia flue cured 
6,67 i/kg en van Burley 6,90 $/kg, wat in beide gevallen een stijging met 
ongeveer 8 % betekende.
Op de binnenlandse markt van de Verenigde Staten stegen de gemiddelde 
prijzen voor tabaksbladeren in mindere mate dan het vorige jaar; Burley en 
Virginia flue cured noteerden respectievelijk 3,98 en 3,95 $/kg, dit is 
een stijging met 4,0 ,  respectievelijk 7,6 %. Het grote prijsverschil 
tussen binnenlandse prijzen en uitvoerprijzen kan worden verklaard door 
kwaliteitsverschillen.

- 85 -
De prijsontwikkeling voor oriënttabak laat in de twee voornaamste 
producerende landen - Joegoslavië en Turkije - een lichte stijging zien. 
Er wordt op gewezen dat de prijzen van een aantal soorten die direct met 
de communautaire soorten kunnen concurreren en deze kunnen vervangen, een 
dalende tendens vertonen.
6. Vooruitzichten
In 1982 bleef het wereldtabaksverbruik (5,27 miljoen ton) praktisch op het 
niveau van 1981 (5,23 miljoen ton). De sterk toegenomen produktie van 
tabaksbladeren in 1982 en de stagnatie van het verbruik hebben de 
voorraden op het tot nog toe hoogste niveau gebracht (ongeveer 7,3 miljoen 
ton).
Volgens de momenteel beschikbare ramingen zal de wereldproduktie van 
verpakte tabak van de oogst 1983 5,32 miljoen ton bedragen, dit is een
produktiedaling met 12 %. De grote voorraden tabaksbladeren afkomstig van 
de uitzonderlijke oogst van 1982 verklaart grotendeels de te verwachten 
daling, aangezien in de meeste producerende landen een lagere produktie 
wordt verwacht. In 1983 zou het verbruik moeten stagneren wegens het 
negatieve effect van de prijsverhogingen, de belastingen, en de 
anti-tabakcampagnes op de verkoop van sigaretten. Verwacht wordt dat de 
produktie 1983 vrijwel zal beantwoorden aan de behoeften voor het verbruik 
en dat derhalve grote voorraden zullen blijven bestaan.
In de Gemeenschap blijven de structurele moeilijkheden, vooral voor 
oriënttabak, bestaan. Voor een aantal soorten die voor interventie worden 
aangeboden, gelden momenteel echter bijzondere maatregelen die 
prijsverlagingen en kwantitatieve beperkingen omvatten. Bovendien lopen 
in de meeste producerende landen voor deze problematische soorten 
omschake1ingsprogramma1s.  De produktie van oriënttabak is weliswaar 
stabiel gebleven (132.500 ton), maar die van dark air cured is in 1982 met 
12 % gestegen. Niettegenstaande deze aanzienlijke stijging zal de dark 
air cured zonder interventiemaatregelen worden afgezet. De produktie van 
Burley en flue cured zijn daarentegen met 9, respectievelijk 16 % 
gestegen; deze ontwikkeling is positief, aangezien ze beantwoordt aan de 
marktbehoe ften.
7. Economische aspecten van de genomen maatregelen
In 1982 is, door een wijziging in Verordening (EEG) nr. 727/70 houdende de 
totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de^ 
sector ruwe tabak, de verhouding tussen de interventie- en de streefprijs 
verlaagd van 90 tot 85 % voor alle soorten behalve die waarvoor sinds 1979 
de verhouding 80 % geldt. Deze maatregel geldt ook voor de oogst 1983.
Deze maatregelen hebben tot doel door een lagere prijsgarantie voor de 
niet-verkochte hoeveelheden de produktie beter af te stemmen op de vraag.

-  86  -
Daarnaast werden nog andere maatregelen genomen om de interventie af te 
remmen. Zoals in de voorgaande jaren werd b.v. het element 
"bewerkingskosten" gedifferentieerd, dat wordt gehanteerd bij de 
berekening van de premie voor via de handel afgezette tabak, maar dat ook 
een rol speelt bij de berekening van de afgeleide interventieprijs; voor 
deze laatste berekening werd het lager gesteld dan de werkelijke kosten.
In 1982 is een enquête verricht over de doelmatigheid en het niveau van de 
premies. Uit de enquête bleek dat de premie niet alleen een stimulans is 
voor de produktie en de afzet, maar ook voor het inkomen van de 
producenten en de handhaving van de werkgelegenheid. Deze enquête is in 
1983 aangevuld met een verslag inzake de bijwerking van de lijst van de 
concurrerende soorten. Van de oogst 1981 werd 6,3 /o en 1,1 L van de 
Griekse, respectievelijk Italiaanse produktie voor interventie aangeboden.
Tijdens het eerste halfjaar van 1983 kon 15.543.409 kg interventietabak 
via een openbare inschrijving naar derde landen worden geëxporteerd. Een 
tweede openbare inschrijving zal worden georganiseerd in het tweede 
halfjaar 1983 voor een hoeveelheid van 8.477.856 kg tabak. Indien 
offertes voor al deze hoeveelheden worden gedaan zullen de 
interventievoorraden, afgezien van de interventies voor de oogst 1982 
waarvoor nog geen cijfers beschikbaar zijn, 8.077 kg bedragen, dit is de 
hoeveelheid Griekse tabak van de oogst 1981 die voor interventie is 
aangeboden.
Door het toekennen van uitvoerrestituties consolideert de Gemeenschap haar 
positie als exporteur op de wereldmarkt. De met restituties uitgevoerde 
hoeveelheden tabak van de oogst 1981 worden op 47.310 ton geraamd. Er 
wordt op gewezen dat vóór de toetreding van Griekenland de andere dan 
Italiaanse tabak waarvoor restituties werden toegekend, volkomen marginaal 
was.
8. Uitgaven
De uitgaven van de Afdeling Garantie van het EOGFL voor de sector ruwe 
tabak bedroegen 622,6 miljoen RE in 1982 (oogst 1981) en 668 miljoen RE in 
1983 (oogst 1982), dit is een stijging met 7,3 %. Deze bedragen komen 
overeen met 4,23 % van de totale uitgaven.

- 87 -
11. GROENTEN EN FRUIT
A. VERSE GROENTEN EN FRUIT 
1. Inleiding
In 1982 is de produktie van verse groenten en fruit - inclusief de voor 
verwerking bestemde produktie - met 8,6 % toegenomen ten opzichte van 
1981.
Italië is met 46 % van de totale frtii tproduktie en bi jna 39 % van de 
totale groenteproduktie verreweg de belangrijkste producent van groenten 
en fruit in de Gemeenschap van de Tien. Frankrijk komt op de tweede 
plaats met 16 % voor fruit en 18 % voor groenten. De derde plaats wordt 
voor de fruitproduktie ingenomen door Duitsland (19 %) en voor de 
groenteproduktie door Griekenland (13 %) en het Verenigd Koninkrijk 
(12 % ).
2. Produktie
In 1982 is in de Gemeenschap (1) 22,5 miljoen ton fruit geoogst, dit is 
20,6 % meer dan in 1981. Daardoor bleef de produktie iets boven het 
gemiddelde peil van de vorige oogsten. In alle Lid-Staten nam de 
produktie toe behalve in Griekenland waar een daling met 0,9 % werd 
genoteerd.
Ten aanzien van de voornaamste fruitsoorten kan het volgende worden 
opgemerkt :
- appelen (38 % van de fruitproduktie) :  de oogst van 1982 was 70 % 
groter dan in het voorgaande verkoopseizoen :  deze stijging deed zich 
in alle Lid-Staten voor, behalve in Griekenland, waar de produktie met 
ongeveer 13 % daalde;
- peren (11 % van de fruitproduktie) :  voor dit produkt was de oogst 
eveneens aanzienlijk groter in Duitsland, België en Griekenland en 
iets groter in Nederland. De produktie nam toe t.o.v. 1981 maar^ 
daalde t.o.v. 1980. In Denemarken en in het Verenigd Koninkrijk is de 
produktie in 1982 verminderd. Voor de Gemeenschap als geheel was de 
oogst 7,9 % groter dan in 1981.
- perziken :  in 1982 is de produktie in Italië licht gestegen (+ 1,7 %); 
de totale produktie in de Gemeenschap is iets gestegen ten opzichte 
van 1981 ( + 0,7 /O en 1980 (+ 9,5 /O >
- tafeldruiven :  (9 % van de fruitproduktie) :  de oogst was in 1982
3,8 % kleiner dan in 1981 en 5,3 % kleiner dan in 1980. Italië is _  
verreweg de belangrijkste producent, met 67 % van de totale produktie 
in de Gemeenschap.
(l) Het gaat hier om de in de tien EEG landen geoogste produktie.

-  88  -
In de Gemeenschap is 28,7 miljoen ton groenten voor verkoop geproduceerd; 
de produktie is daardoor vrijwel op hetzelfde peil gebleven als in 1980 en 
1981. De produktie is afgenomen in Griekenland, Ierland, het Verenigd 
Koninkrijk en Italië en gelijk gebleven in België. In Frankrijk, Duitsland 
en Nederland is de produktie behoorlijk toegenomen.
3. Verbruik
In 1981/82 is in de Gemeenschap van de Tien 16,6 miljoen ton fruit (l) 
verbruikt, dit is 12,9 % en 12,5 % minder dan in 1980/81 en 1979/80. Voor 
dezelfde periode bedroeg het verbruik van citrusvruchten 8,8 miljoen ton. 
Voorts is 31,7 miljoen ton groenten verbruikt, dit is 3,3 % minder dan in 
het voorgaande verkoopseizoen.
a) Menselijke consumptie
Zowel vers als verwerkt fruit is in de Gemeenschap hoofdzakelijk voor 
menselijke consumptie bestemd (90 %).
De consumptie per hoofd en per jaar bedraagt voor de Gemeenschap van de 
Tien 85 kg (waarvan 30 kg citrusvruchten en 55 kg ander fruit).
In de Gemeenschap van de Tien is 90 % van de groenten voor menselijke 
consumptie bestemd; de menselijke consumptie bedroeg 105 kg per hoofd en 
per jaar.
b) Verbruik als veevoeder en in de industrie
In deze twee sectoren worden slechts marginale hoeveelheden afgezet; het 
industriële verbruik betreft namelijk andere bestemmingen dan de voeding 
en in totaal wordt hier minder afgezet dan in het normale afzetcircuit 
verloren gaat.
c) Zelfvoorzieningsgraad
Voor groenten is de zelfvoorzieningsgraad van de huidige Gemeenschap 
bijzonder hoog (101 % in 1981/82); voor citrusvruchten bedraagt de 
zelfvoorzieningsgraad 45 % en voor ander fruit 82 %. Voor 1980/81 was 
dit respectievelijk 99 %, 45 % en 84 %.
(1) Inclusief conserven, vruchtesap en tropische vruchten; exclusief droge 
of gedroogde vruchten en citrusvruchten.

- 89 -
4. Handelsverkeer van de Gemeenschap (1)
In 1982 is in de Gemeenschap in totaal 4,3 miljoen ton vers fruit uit derde 
landen ingevoerd, dit is 1,3 % meer dan in het voorgaande verkoopseizoen. 
Qua omvang van de invoer zijn citrusvruchten met 3,1 miljoen ton 
(sinaasappelen 1,7 - pompelmoezen 0,41 - kleine citrusvruchten 0,74) 
verreweg de belangrijkste fruitsoort, gevolgd door appelen (slechts 
0,48 miljoen ton).
Er is slechts iets meer dan 0,9 miljoen ton vers fruit uitgevoerd, waarvan 
0,22 miljoen ton appelen, 0,15 miljoen ton citroenen en 0,09 miljoen ton 
perziken.
Er is 1,18 miljoen ton verse groenten uit derde landen ingevoerd en 
0,39 miljoen ton uitgevoerd naar derde landen. '
Het intracommunautaire handelsverkeer in verse groenten en fruit is 
eveneens aanzienlijk.
De intracommunautaire handel is voor fruit weliswaar geringer dan de invoer 
uit derde landen, maar het gaat niettemin om een hoeveelheid van
2.8 miljoen ton. Appelen komen op de eerste plaats (1,0 miljoen ton), 
gevolgd door tafeldruiven (0,40 miljoen ton) en peren (0,22 miljoen ton).
Het intracommunautaire handelsverkeer in groenten heeft betrekking op
2.8 miljoen ton, dit is ongeveer tweemaal de uit derde landen ingevoerde 
hoeveelheid. Tomaten nemen daarbij de eerste plaats in (0,46 miljoen ton).
5. Pri i  zen
a) Gemeenschappelijke prijzen
De basisprijzen en de aankoopprijzen zijn voor het verkoopseizoen 
1982/1983 zodanig verhoogd dat de daaruit voortvloeiende gemiddelde 
bodemprijzen, waartegen de telersverenigingen de niet-verkochte 
produktie van hun leden overnemen, ten opzichte van het verkoopseizoen 
1981/1982 met 12 % zijn verhoogd voor alle produkten behalve voor 
tafelappelen, tomaten en mandarijnen waarvoor de verhoging 
respectievelijk 11 %, 8 % en 11 % bedroeg.
Voor Griekenland heeft de Raad de basis- en aankoopprijzen voor het 
verkoopseizoen 1982/1983 vastgesteld met inachtneming van het in de 
Toetredingsakte bepaalde aanpassingstempo. Voor citroenen en 
tafeldruiven kon in Griekenland het gemeenschappelijke prijspeil worden 
toegepast.

- 90 -
Voor het verkoopseizoen 1983/1984 bedroeg de gemiddelde verhoging 6,5 % 
voor alle produkten behalve tafelappelen en -peren, mandarijnen en 
tomaten, waarvoor de verhoging respectievelijk 3,5 %, 3,5 %, 5,5 % en
3,5 bedroeg.
De referentieprijzen, die bepalend zijn voor het minimumpeil van de 
invoerprijzen voor een aantal uit derde landen ingevoerde produkten, 
waren in 1982/1983 gemiddeld 10 % hoger dan in 1981/1982 voor 
komkommers, tomaten, tafeldruiven, appelen, peren, perziken, kersen, 
pruimen, aubergines, courgettes, citroenen en clementines. Voor 
sinaasappelen en mandarijnen zijn de referentieprijzen van het 
voorgaande verkoopseizoen gehandhaafd wegens het verband dat voor deze 
produkten bestaat tussen de ontwikkeling van de basisprijzen en de 
aankoopprijzen, de penetratiepremies en de referentieprijzen (zie 
punt 7.c).
De referentieprijzen waren in 1983/1984 ten hoogste 9 % hoger dan in 
1982/1983, behalve voor sinaasappelen en mandarijnen, waarvoor de 
verhoging van de basisprijzen en aankoopprijzen volledig is doorberekend 
in de penetratiepremies. Voor citroenen is dezelfde door de Raad 
bepaalde prijsverhoging doorberekend in de referentieprijzen, terwijl 
voor clementines de referentieprijs met ongeveer 15 % is verhoogd ten 
gevolge van de degressie van de afzetpremie.
Op grond van de Toetredingsakte voor Griekenland heeft de Gemeenschap 
voor het verkoopseizoen 1983/1984 communautaire aanbiedingsprijzen voor 
de invoer uit Griekenland moeten vaststellen voor alle produkten 
waarvoor referentieprijzen gelden, behalve voor aubergines en courgettes.
b) Marktprij zen
De prijzen voor groenten en fruit worden gekenmerkt door voortdurende en 
soms zeer aanzienlijke schommelingen in de loop van het verkoopseizoen 
en deze prijzen verschillen soms sterk van elkaar naar gelang van de 
markten en aangevoerde partijen.
Op basis van de gegevens voor de hoofdprodukten die zijn verzameld in 
het kader van de regeling inzake basis- en aankoopprijzen, kan ten 
aanzien van de gemiddelden het volgende worden geconstateerd :
- Appelen (variëteit Golden Delicious, kwaliteitsklasse I, grootte- 
sortering 70 mm of meer).
De gemiddelde prijzen voor de oogst 1982/1983 zijn beïnvloed door de 
omvang van de produktie, die boven het gemiddelde lag, zodat zij zich 
stabiliseerden op een niveau beneden de gemiddelde prijzen van het 
verkoopseizoen 1981/1982.

-  91  -
In het verkoopseizoen 1981/1982 lagen de gemiddelde prijzen overal 
hoger dan die voor de vorige oogst, maar de ontwikkeling verschilde 
per Lid-Staat :  Nederland (66 %), Duitsland (63 %), België' (142 %), 
Frankrijk (86 %), Italië (34 %) en Griekenland (47 %). Het Verenigd 
Koninkrijk en Denemarken beschikken niet over significante noteringen 
voor dit produkt.
Uit de analyses die in de loop van het verkoopseizoen 1982/83 om de 
maand werden verricht, blijkt dat de prijzen voor appelen in alle 
landen van de Gemeenschap behalve Griekenland bijna steeds boven de 
basisprijs lagen.
- Peren (diverse variëteiten, kwaliteitsklasse I, groottesortering 60 mm 
of 70 mm opwaarts naar gelang van het tijdvak).
De prijzen zijn in het verkoopseizoen 1982/1983 in vrijwel alle landen 
van de Gemeenschap gedaald. De aanzienlijke daling, die uiteenliep 
van 21,3 % in België tot 13 % in Duitsland, heeft evenwel Italië en 
Griekenland niet geraakt, waar men een stijging met 12,1 %, 
respectievelijk 8,3 % noteerde. Ierland en Denemarken beschikken niet 
over significante noteringen voor dit produkt.
De maandcijfers wijzen op een zekere stabiliteit van de prijzen.
Deze lagen voor alle markten in de Gemeenschap constant boven de 
basisprijs en bereikten op bepaalde momenten hetzelfde uitzonderlijk 
hoge peil als tijdens de voorgaande verkoopseizoenen. Aan het begin 
van het verkoopseizoen (augustus) lagen de prijzen van de vroege 
variëteiten "Guyot" en "Williams" op een aantal markten in Frankrijk 
en in het Verenigd Koninkrijk evenwel tussen de basisprijs en de 
aankoopprijs.
— Perziken (verschillende variëteiten, kwaliteitsklasse I, 
groottesortering 51/61 of 61/67 mm, naar gelang van het tijdvak).
In het seizoen 1982 zijn de prijzen in Italië met 29,5 % en in 
Frankrijk en Griekenland met respectievelijk 22,1 % en 10,4 % gestegen 
ten opzichte van 1981.
Hierbij moet worden opgemerkt dat de prijzen in 1979 en in 1980 soms 
het dubbele van de basisprijs bedroegen. De ontwikkeling in het 
seizoen 1982 kan evenwel als normaal worden aangemerkt en het 
maandgemiddelde lag boven de basisprijs, behalve voor sommige vroege 
variëteiten, waarvoor de prijzen aan het begin van het verkoopseizoen 
op enkele markten soms beneden de basisprijs lagen.
- Tafeldruiven (verschillende variëteiten, kwaliteitsklasse I).
Ten opzichte van het voorgaande verkoopseizoen zijn de marktprijzen 
voor druiven in Italië en Griekenland gestegen, en in Frankrijk 
gedaald.
Refereert men zich aan het niveau van de basisprijs, dan blijkt uit de 
cijfers een positieve ontwikkeling wat de Franse noteringen betreft, 
terwijl in Italië alleen voor de variëteit "Regina dei Vigneti" in de 
maand augustus prijzen werden genoteerd die boven de basisprijs lagen.

-  92  -
De prijzen voor de variëteit "Regina" bleven tot begin september min 
of meer op het peil van de basisprijs, in de loop van september 
bereikten zij het niveau van de aankoopprijs, met name op de markten 
van Chieti en Ascoli Piceno.
- Sinaasappelen (verschillende variëteiten, kwaliteitsklasse I, 
groottesortering 67/80 mm).
In 1982 zijn de prijzen in Italië met 32,0 % gestegen ten opzichte van 
het voorgaande verkoopseizoen; in Griekenland zijn zij minder sterk 
gestegen.
- Mandarijnen (kwaliteitsklasse I, groottesortering 54/64 mm).
Het jaargemiddelde van de prijzen voor mandarijnen is in Italië met 
20,0 % gestegen ten opzichte van 1981/1982, terwijl in Griekenland een 
daling met ongeveer 10 % werd geconstateerd.
De maandnoteringen varieerden slechts weinig en lagen in Griekenland 
en in Italië meestal meer dan 8 I 10 Ecu boven de basisprijs.
- Citroenen (kwaliteitsklasse I, groottesortering 53/62 mm).
Het jaargemiddelde van de prijzen voor citroenen was in het 
verkoopseizoen 1982/1983 in Italië iets hoger dan in het voorgaande 
verkoopseizoen, toen hoge prijzen werden genoteerd doordat de 
produktie niet was toegenomen.
De prijzen bleven hoog en de maandgemiddelden lagen het gehele 
verkoopseizoen boven de basisprijs, vooral in Griekenland, in Italië 
werden in maart, april en mei te Catania af en toe lagere prijzen dan 
de aankoopprijs genoteerd.
- Bloemkool ("met blad" of "gedopt" naar gelang van het tijdvak, 
kwaliteitsklasse I)
Het jaargemiddelde van de prijzen is bijna overal in de Gemeenschap 
teruggelopen ten opzichte van 1981/1982; de daling varieerde tussen 
12,2 % (Nederland) en 2,1 % (België). Alleen in het Verenigd 
Koninkrijk, Denemarken en Griekenland waren de prijzen hoger dan in 
het voorgaande verkoopseizoen.
- Tomaten ("ronde", kwaliteitsklasse I, groottesortering 57/67 mm).
De voor het verkoopseizoen 1982 genoteerde prijzen geven in alle 
landen van de EEG een daling te zien behalve in Italië (+ 42 />), 
Ierland (+ 6 %) en Duitsland (+ 17 %). De grootste dalingen zijn 
geconstateerd in Nederland (20 %), Frankrijk (7 %) en het Verenigd 
Koninkrijk (9,8 %).
Uit de maandcijfers blijkt dat de dagprijzen in Frankrijk en Italië 
soms beneden de basisprijs lagen, vooral in volle seizoen (augustus en 
september).

-  93  -
Door het soms snelle verloop van de dagprijzen en door de toepassing van 
de aanpassingscoëfficiënten voor produkten die afwijken van de 
hoofdprodukten, kan het uiteraard gebeuren dat bepaalde partijen de 
bodemprijs niet halen en door de telersvereniging uit de markt worden 
genomen, hoewel de gemiddelde prijzen van het hoofdprodukt hoger liggen 
dan de basisprijs .,
c) Werëldmarktprijzen
Doordat groenten en fruit moeilijk houdbaar zijn, komen de prijzen van 
deze produkten op de belangrijkste markten op min of meer onafhankelijke 
wijze tot stand. Voor deze produkten bestaat er eigenlijk geen 
wereldmarkt en zijn er bijgevolg ook geen wereldmarktprijzen.
d)  Consumentenprij zen
Gezien de enorme diversiteit van de produktie - soorten, variëteiten, 
kwaliteitsklassen, groottesortering - en de grote prijsverschillen in de 
kleinhandel voor op het eerste gezicht gelijkwaardige produkten, kan 
voor de verschillende groente- en fruitsoorten geen verbruikersprijs 
worden vastgesteld.
Vooruitzichten
De produktie van groenten is zeer flexibel en kan snel aan de behoeften 
worden aangepast omdat de meeste groentesoorten eenjarige gewassen zijn, de 
teelten elkaar snel opvolgen en de gewassen door middel van vaste of 
tijdelijke installaties kunnen worden beschermd.
Gelet op de ontwikkeling van de groenteproduktie in de laatste jaren en de 
geconstateerde grote stabiliteit, hoeven binnen afzienbare tijd geen grote 
veranderingen te worden verwacht.
Ook voor fruit geeft de produktie over een vrij lange periode een zekere 
stabiliteit te zien, hetgeen niet wegneemt dat zich van het ene seizoen tot 
het andere grote verschillen kunnen voordoen, wat bij voorbeeld voor de 
oogsten 1977/1978, 1981/1982 en 1982/1983 het geval was. Zo is onder meer 
de appeloogst in de Gemeenschap gestegen van 3 miljoen ton in 1981 (tekort) 
tot 8,5 miljoen ton in 1982 (overschot).

-  94  -
Economische aspecten van de genomen maatregelen
a) Maatregelen bij invoer en bij uitvoer
i)  Compenserende heffingen bij invoer
Tijdens het verkoopseizoen 1982/1983 zijn compenserende heffingen 
gelegd op de invoer van de volgende produkten :
- komkommers van oorsprong uit Spanje, Roemenië, Polen, Bulgarije en 
Albanië;
- tomaten van oorsprong uit Roemenië, Spanje, Albanië, Polen,
Marokko en Bulgarije;
- appelen van oorsprong uit Spanje, Chili en Nieuw-Zeeland;
- peren van oorsprong uit Spanje;
- aubergines van oorsprong uit Spanje;
- courgettes van oorsprong uit Spanje;
- perziken van oorsprong uit Spanje en Joegoslavië;
- sommige pruimevariëteiten van oorsprong uit Joegoslavië,
Bulgarije, Albanië, Roemenië en Polen;
- kersen van oorsprong uit Turkije;
- citroenen van oorsprong uit Israël, Spanje en Uruguay.
Door deze maatregelen, waarvan sommige slechts zeer korte tijd zijn 
toegepast, zijn de prijzen van de ingevoerde produkten gestegen, 
mede als gevolg van het feit dat de uitvoer naar de Gemeenschap 
verminderde of zelfs volledig ophield (zie ook hierna sub iv)).
Wat de Griekse export naar de EEG-9 betreft, zijn in 1982/1983 
correctiebedragen vastgesteld voor perziken en komkommers.
ii) Restituties bij uitvoer
In het verkoopseizoen 1982/1983 zijn restituties vastgesteld voor 
verse zoete sinaasappelen, verse mandarijnen, verse citroenen, 
tafeldruiven, walnoten in de dop, gedopte amandelen, hazelnoten in 
de dop en gedopte hazelnoten, perziken, tafelappelen en tomaten.
De restituties, die verschilden naar produkt en over het algemeen 
vrij gering waren, werden alleen bij problemen met de uitvoer en 
voor bestemmingen met reële exportmogelijkheden vastgesteld. Voor 
Griekenland gold hetzelfde restitutieniveau als voor de EEG-9 
behalve voor perziken, waarvoor de restitutie werd gecorrigeerd op 
basis van het prijsverschil bij de toetreding.

-  95  -
iii) Vri jwaringsmaatregelen
Tijdens het verkoopseizoen 1982/1983 zijn in de EEG geen 
invoerbeperkende maatregelen toegepast.
)
iv) Appelen uit het zuidelijk halfrond
Gezien de vooruitzichten inzake de uitvoer van de landen in het 
zuidelijk halfrond en de ontwikkeling van de prijzen van de 
communautaire produkten was het nodig deze landen te vragen hun 
uitvoerprogramma voor de periode maart-augustus 1983 aan te passen.
b) Uit de markt genomen hoeveelheden
In het verkoopseizoen 1982/1983 zijn minder peren, perziken, tomaten en 
citroenen uit de markt genomen dan in 1981/1982; van de overige 
produkten zijn grotere hoeveelheden uit de markt genomen, behalve van 
tafeldruiven, die in twee van de afgelopen drie verkoopseizoenen niet 
uit de markt hoefden te worden genomen.
Er is 954.107 ton appelen uit de markt genomen, dit is 11,1 % van de in 
de EEG geoogste produktie. In Italië is de grootste hoeveelheid uit de 
markt genomen (400.000 ton), maar proportioneel kwam Frankrijk op de 
eerste plaats (16,9 % op een oogst van 333.000 ton).
Citrusvruchten :  Uit de voorlopige gegevens blijkt dat in Italië 5.940 t 
sinaasappelen, 5.046 t mandarijnen en 65.572 t citroenen uit de markt 
zijn genomen, dit is respectieveijk 0,39 %, 2,47 % en 10,4 % van de 
Italiaanse oogst van deze produkten. In Griekenland zijn in het 
verkoopseizoen 1982/83 116.000 t sinaasappelen en 6.500 t mandarijnen 
uit de markt genomen.
Er zijn 225.500 ton perziken uit de markt genomen, waarvan 82.000 ton in 
Griekenland; dit is slechts 9,92 % van de produktie van de Gemeenschap. 
In Griekenland werd 17 % van de aldaar geoogste perziken uit de markt 
genomen.
Van de overige produkten is een nog geringer deel van de produktie uit 
de markt genomen i  1,55 % voor bloemkool,  0,70 % voor tomaten en 3,16 4 
voor peren.  De hoeveelheid abrikozen die in het betrokken 
verkoopseizoen uit de markt werd genomen, is te verwaarlozen.
c) Maatregelen ter bevordering van de afzet van citrusvruchten uit de 
Gemeenschap
Maatregelen ter bevordering van de verwerking van sinaasappelen 
Maatregelen ter bevordering van de afzet van verwerkte produkten op 
basis van citroenen
De financiële compensaties - de zogenaamde penetratiepremies ter 
bevordering van de afzet. van citrusvruchten uit de Gemeenschap - zijn 
voor het verkoopseizoen 1982/1983 als volgt vastgesteld :

-  96  -
Griekenland Overige Lid-Staten
5,52
4,73
3,12
4,71
2,58
3,1414,37 Ecu per 100 kg nettogewicht voor sinaasappelen van de
variëteiten Moro, Ovale Calabrese, Belladona, Navel, 
Valencia Late;
12,33 Ecu per 100 kg nettogewicht voor sinaasappelen van de 
variëteit Sanguinello;
8,12 Ecu per 100 kg nettogewicht voor sinaasappelen van de 
variëteiten Sanguigno en Biondo Commune;
12,22 Ecu per 100 kg nettogewicht voor mandarijnen;
6,43 Ecu per 100 kg nettogewicht voor clementines;
7,85 Ecu per 100 kg nettogewicht voor citroenen.
De financiële compensaties zijn ten opzichte van 1981/1982 verhoogd met 
hetzelfde percentage als de basisprijzen en de aankoopprijzen voor de betrokken 
Produkten, namelijk 12 %. Griekenland kwam op grond van de Akte van Toetreding 
slechts in aanmerking voor ongeveer 40 % van de voor de overige Lid-Staten 
geldende "premie".
In het kader van Verordening (EEG) nr. 2601/69 van de Raad van 18 december 1969 
betreffende bijzondere maatregelen ten einde het verwerken van bepaalde 
variëteiten sinaasappelen te stimuleren, zijn voor het verkoopseizoen 1982/1983 
de minimumprijs die door de verwerkende industrie aan de sinaasappelproducenten 
moet worden betaald, en de financiële compensatie die aan de verwerkende 
industrie wordt uitgekeerd, als volgt vastgesteld :
Aard van het produkt Minimumprijs in Ecu 
per 100 kg 
nettogewichtFinanciële :  
compensatie in Ecu :  
per 100 kg :  
nettogewicht :
Grieken- Overige Grieken- Overige
landLid-Staten landLid-Staten:
Sinaasappelen van de variëteit:
Biondo Commune
kwaliteitsklasse I 12,11 13,55 7,66 9,10 :
kwaliteitsklasse II 9,95 11,12 5,50 6,67 :
kwaliteitsklasse III of gemengd 7,84 8,77 3,39 4,32 :
Sinaasappelen van kwaliteitsklasse 
III of gemengd van de variëteiten: 
Moro en Tarocco 
Sanguinello 
Sanguigno15,44
14,32
12,1217,29
16,05
13,5610,99
9,87
7,6712,84 :  
11,60 :  
9,11 :
Op grond van de voor het eerst in het verkoopseizoen 1977/1978 toegepaste 
maatregelen ter bevordering van de afzet van verwerkte produkten op basis van 
citroenen, is de minimumprijs die de verwerkende industrie aan 
citroenenproducenten moet betalen voor 1982/1983 zowel voor de Gemeenschap van 
de Negen als voor Griekenland op 16,57 Ecu per 100 kg nettogewicht vastgesteld 
en de financiële compensatie voor de verwerkende industrie op 9,83 Ecu per 
100 kg nettogewicht.

- 97 -
Eenheid in de prijzen
In de sector verse groenten en fruit zijn geen monetaire compenserende bedragen 
vastgesteld.
Uitgaven
De uitgaven van het EOGFL, Afdeling Garantie, voor de sector verse groenten en 
fruit bedroegen in 1982 358,4 miljoen ERE; voor 1983 bedragen zij voorlopig
417,5 miljoen ERE en voor 1984 worden zij op 350 miljoen ERE geraamd; dat is 
respectievelijk 2,9 %, 2,5 % en 2,2 % van de totale uitgaven van de Afdeling 
Garantie. Van het totaal bedrag van 258,4 miljoen ERE werd 53 miljoen ERE 
besteed aan restituties, 192 miljoen ERE aan interventie, 15 miljoen ERE aan 
penetratiepremies voor citrusvruchten en 99 miljoen ERE aan financiële 
compensaties voor de verwerking van citrusvruchten.

- 98 -
B. VERWERKTE PRODUKTEN OP BASIS VAN GROENTEN EN FRUIT 
1. Inleiding
Tussen 1981 en 1982 heeft de produktie van verwerkte produkten op basis 
van groenten en fruit zich in de Gemeenschap van de Tien als volgt
ontwikkeld :
x 1.000 t
Verwerkte produkten op basis van : 1980 1981
EEG "10"
GROENTEN 4.937 (*) 5.185 (*)
FRUIT2.900 3.027
(x) inclusief tomatenconserven.
De produktie van verwerkte produkten op basis van groenten is in 1982 
opnieuw licht gestegen ten opzichte van 1981. Deze stijging had vooral 
betrekking op andere conserven dan die op basis van tomaten, 
inzonderheid diepvriesprodukten.
Voor bepaalde gevoelige produkten in deze sector verliep de produktie in 
de Gemeenschap van de 10 als volgt :
a) de produktie van tomatenconcentraat is verder teruggelopen, en wel 
van 602.000 t (l) (waarvan 220.000 in Griekenland) in 1981 tot
565.000 ton (waarvan 180.000 in Griekenland) in 1982, dit is een 
daling met 6,2 %;
b) de produktie van hele tomaten zonder schil is wederom iets gedaald, 
en wel van 1.009.000 ton (waarvan 11.000 in Griekenland) tot
1.004.000 ton (waarvan 9.500 in Griekenland), dit is een daling met 
0,5 %;
c) de produktie van tomatesap (post GDT 20.07) daalde van 46.000 ton (1) 
(waarvan 9.500 in Griekenland) in 1981 tot 44.000 ton (waarvan
9.000 ton in Griekenland) in 1982, dit is 4,3 % minder;
d) tussen 1981 en 1982 is de produktie van champignonconserven iets 
gestegen, en wel van 225.000 ton (l) tot 235.000 ton; de Griekse 
produktie is te verwaarlozen;
e) de produktie van perzikconserven is opnieuw licht gedaald, en wel van
283.000 ton (waarvan 130.000 ton in Griekenland) in 1981 tot
280.000 ton (waarvan 155.000 ton in Griekenland) in 1982, dit is een 
daling met 1,2 %.
(1) Bijgestelde cijfers t.o.v. het vorige verslag.

- 99 -
f) de produktie van sinaasappelsap in Italië daalde met ongeveer 29 %, 
nl. van 175.000 ton (l) in 1981 tot 125.000 ton in 1982. De produktie 
van citroensap daalde eveneens, en wel met 23,2 % van 112.000 ton (l) in 
1981 tot 86.000 ton in 1982.
2. Verbruik en handelsverkeer
De algemene situatie betreffende het handelsverkeer van de Gemeenschap van 
de 10 in de sector verwerkte groenten en fruit wordt in de onderstaande 
tabel weergegeven (exclusief krenten en rozijnen en gedroogde vijgen) :
1981
INVOER
ton miljoen EcuUITVOER
ton miljoen Ecu
TOTAAL
Intracommunautair, 
zonder Griekenland 
Derde landen 
waarvan Griekenland4.100.000
2.500.000
1.600.0003.050.000
2.150.000
900.0002.710.000
2.100.000
610.0001.950.000
1.550.000
400.000
1982
INVOER UITVOER :
ton :miljoen Ecu ton miljoen Ecu:
:  TOTAAL
:  Intracommunautair 
:  Derde landen4.250.000 :  3.550.000
2.600.000 :  2.000.000 
1.650.600 :  1.550.0003.350..000 
2.700.000 
650.0002.520.000 :
1.960.000 :  
560.000 :
Voor de in de Gemeenschap van de Tien beschikbare hoeveelheid 
tomatenconcentraat en tomaten zonder schil lijkt de tendens zich in de 
tegenovergestelde richting te ontwikkelen. T.o.v. 1981 kan in 1982 met name 
een duidelijk dalende tendens worden geconstateerd.
In 1981 was er 385.000 ton (l) tomatenconcentraat voor consumptie 
beschikbaar, in 1982 354.000 ton.
(1) Bijgesteld cijfer t.o.v. het vorige verslag.

-  100  -
Het intracommunautaire handelsverkeer van concentraat is gestegen van
120.000 ton in 1981 tot 170.000 ton in 1982.
De invoer van tomaten zonder schil is in 1982 op een vrij laag peil 
gebleven :  circa 20.000 ton. De uitvoer is gestegen van 91.000 ton in 1981 
tot 103.000 ton in 1982. De voor verbruik beschikbare hoeveelheid is iets 
gedaald, namelijk van 940.000 ton in 1981 tot 919.000 ton in 1982. Het 
intracommunautaire handelsverkeer is licht gedaald, en wel van 310.000 ton 
in 1981 tot 301.000 ton in 1982.
De invoer van tomatesap is verder gedaald van 10.500 ton in 1981 tot 
7.400 ton in 1982, terwijl de uitvoer vrij gering gebleven is, namelijk 
ongeveer 2.000 ton.
De invoer van perzikconserven is gedaald van 75.000 ton in 1981 tot
62.000 ton in 1982. De uitvoer blijft zeer gering en neemt nog af :
8.300 ton in 1982 tegenover 10.000 ton in 1981.
De voor consumptie beschikbare hoeveelheid champignonconserven is in 1981 
en in 1982 stabiel gebleven :  ongeveer 200.000 t. De invoer is gedaald van
35.000 t in 1981 tot 28.000 t in 1982. De uitvoer daarentegen is gestegen 
van 4.500 t tot 7.000 t.
Voor Williamsperen op siroop en kersen op siroop wordt erop gewezen dat 
voor deze twee produkten de steun beperkt is tot de door de Raad 
vastgestelde maximumhoeveelheden.
Voorts zijn door de toetreding van Griekenland krenten en rozijnen en 
gedroogde vijgen toegevoegd aan het scala van EEG-produkten.
Voor deze produkten is met ingang van 1981/1982 en voor de duur van twee 
verkoopseizoenen een produktiesteunregeling ingesteld in combinatie met een 
overnamegarantie en opslagsteun voor het basisprodukt.  In 1981 werden 
158 000 ton krenten en rozijnen en 25 000 ton gedroogde vijgen 
geproduceerd, in 1982 respectievelijk 141.000 ton en 30.000 ton.
Pri j zen
De wereldmarktprijzen voor tomatenconcentraat en tomaten zonder schil zijn 
over het algemeen gestegen, maar minder dan het gemiddelde 
inflatiepercentage in de Gemeenschap; deze prijzen lagen in bepaalde 
perioden (einde van het jaar) evenwel hoger.
Voor champignonconserven kon het marktevenwicht weer min of meer worden 
hersteld dank zij de 1 juli 1981 ingegane regeling.
Het prijspeil van de overige produkten heeft in de Gemeenschap over het 
algemeen geen aanleiding gegeven tot moeilijkheden, tenzij voor krenten en 
rozijnen, voor welke produkten in het kader van een vrijwaringsmaatregel 
aan de grens een minimumprijs moest worden vastgesteld.

-  101  -
Vooruitzichten
In 1983 zullen naar verwachting evenveel produkten op basis van tomaten worden 
geproduceerd als in 1982 gezien het beleid dat inzake de steun voor de produkten 
in deze sector wordt gevoerd.
Uitgaven
De uitgaven van de Afdeling Garantie van het EOGFL bedroegen in 1981 voor 
verwerkte produkten op basis van groenten en fruit 420,3 miljoen Ecu en in 1982 
555,9 miljoen Ecu; zij worden voor 1983 op 683,8 miljoen Ecu geraamd, dit is 
3,9, respectievelijk 4,5 en 4,2 % van de totale uitgaven van de Afdeling 
Garantie.

-  102  -
11 C. LEVENDE PLANTEN EN PRODUKTEN VAN DE BLOEMENTEELT
De sector siergewassen omvat een grote verscheidenheid van produkten :  
snijbloemen en snijgroen, potplanten, bloembollen en -knollen en 
boomkwekerijprodukten. Elk van deze branches heeft qua produktie en afzet 
haar eigen kenmerken.
Als gevolg van deze grote diversiteit is de produktiestructuur zo ingewikkeld 
dat de nodige statistische onderzoekingen naar de produktie niet ieder jaar 
kunnen worden verricht. Men kan zich voorstellen welke moeilijkheden zich 
bij het opstellen van produktiestatistieken voordoen, wanneer men bedenkt dat 
in de loop van een jaar meer dan één soort bloemen en planten op een stuk 
grond kan worden geteeld en dat het toegepaste produktiesysteem (beschutte 
teelt met of zonder verwarming of teelt in de open grond) doorslaggevend is 
voor de produktie.
De diensten van de Commissie beschikken nog niet over voldoende 
gedetailleerde gegevens over de waarde van de produktie in het afgelopen 
jaar. De totale produktiewaarde in deze sector kan echter worden geschat op 
3 5 4% van de waarde van de agrarische eindprodukt ie in de Gemeenschap.
PRIJZEN
De prijzen op de belangrijkste markten van de Gemeenschap vertonen zeer 
sterke schommelingen in de loop van het seizoen en kunnen voorts in een 
zelfde periode ook aanzienlijk van markt tot markt verschillen.
HANDELSVERKEER
In 1982 is het intracommunautaire handelsverkeer met 17,6 % toegenomen 
(1981 :  7,5 %). In dezelfde periode is de invoer uit derde landen met 4,6 % 
gestegen (1981 :  4,2 %) en de uitvoer naar derde landen met 18,1 % ( :
10,6  % ).
Waarde van het handelsverkeer van
EUR-10
Intracommunautaire handel 1.452 mln. Ecu (+ 17,5 L ten opzichte van 1981)
Invoer uit derde landen 260 mln. Ecu ( + 4,6 L ten opzichte van 1981)
Uitvoer naar derde landen 443 mln. Ecu (+18,1 % ten opzichte van 1981)
De uitvoerwaarde (443 miljoen Ecu) overtrof de invoerwaarde (260 miljoen Ecu) 
met 182 miljoen Ecu (1981 :  126 miljoen Ecu).
VERBRUIK
Het verbruik verschilt sterk per Lid-Staat al naar het welvaartspeil en de 
gewoonten van de bevolking.

-  103  -
12. HOP
In 1982 is in de Gemeenschap 56.646 ton hop geproduceerd, dit is 39 % van de 
wereldproduktie,  op een areaal van 27.565 ha (29 % van het wereldareaal).  Dit 
is bijna 23 % meer in hoeveelheid (3 % meer in areaal) dan in 1981. De 
opbrengsten waren hoog :  de gemiddelde opbrengst was 2,05 ton/ha tegenover 
1,73 ton/ha in 1981 en een gemiddelde over tien jaar van 1,65 ton/ha. Een 
tekort in de produktie 1980 en het feit dat vraag en aanbod in 1981 grosso 
modo in evenwicht waren, gaf enigermate aanleiding tot verdere uitbreiding van 
het areaal in de Gemeenschap (+ 861 ha). In de Verenigde Staten verminderde 
het areaal met 549 ha na een snelle toename van het areaal in 1980 en 1981 
(+ 2.439 ha).
Zoals in 1981 steeg de wereldproduktie van bier met iets minder dan 2 % 
vergeleken met het jaarlijkse groeipercentage van 3 tot 4 % op het einde van 
de zeventiger jaren. De produktie in de Gemeenschap daalde met hetzelfde 
percentage als in 1981 (- 0,4 %). Bijzonder opvallend was de scherpe daling in 
de produktie van bier (nog eens - 2,9 %) in het Verenigd Koninkrijk, waar de 
produktie sedert 1979 nu met bijna 12 % is gedaald. De stijging van de 
wereldvraag naar hop in 1982 bleef vrijwel gelijk of was iets hoger ,dan in
1981 (1,4 %). Er bestaat evenwel een algemene tendens tot stagnatie in het 
groeipercentage van de wereldvraag naar hop, na een vrij snelle uitbreiding 
van de vraag in de zeventiger jaren. In de Gemeenschap daalt de vraag 
duidelijk, zoals dat ook over de drie laatste jaren in de Verenigde Staten het 
geval was, als gevolg van de verdere technologische verbetering in het gebruik 
van hop voor het brouwen van bier en ook doordat in vele landen geleidelijk 
wordt overgegaan op minder bitter bier. De Verenigde Staten en de Gemeenschap 
produceerden samen 48 % van de wereldproduktie van bier in 1981. 
Niettegenstaande de recessie in de wereld werd de produktie van bier 
gekenmerkt door groeiende markten in de ontwikkelingslanden en in de landen 
met staatshandel.
De Gemeenschap blijft nog sterk afhankelijk van de exportmarkten. De 
netto-uitvoer bedroeg 13.200 ton in 1981/1982, vergeleken met 10.600 ton in 
1980/1981 en 14.200 ton in 1979/1980.
1982 Kan worden beschouwd als een jaar met een groot produktieoverschot aan 
hop door de uitzonderlijke opbrengsten en een fundamentele onevenwichtigheid 
in de marktstructuur doordat het wereldareaal groter is dan het areaal dat 
nodig is om te voorzien in de jaarlijkse behoeften van de brouwerijen, gezien 
de gemiddelde opbrengsten. Net voor de oogst 1983 was er een buffervoorraad 
van naar raming ongeveer 9 maanden (zowel binnen de Gemeenschap als voor de 
wereld). Terwijl de gemiddelde prijzen enigszins op peil werden gehouden door 
contracten die in de vorige jaren, toen een relatief tekort bestond, tegen 
gunstige prijzen waren gesloten, werden de inkomens van de producenten erg 
aangetast door de lage prijzen op de locomarkt. De gemiddelde prijs op de 
locomarkt was 65 Ecu/50 kg voor de oogst 1982 vergeleken met 226 Ecu/50 kg 
voor 1981. Naarmate het aandeel van de oogst in de Gemeenschap waarvoor 
contracten tegen gunstige prijzen zijn afgesloten, in de eerstvolgende jaren 
zal verkleinen, zal de druk op de inkomsten van de producenten waarschijnlijk 
vergroten tenzij het wereldhopareaal drastisch wordt ingekrompen.
De inkomenssteun voor de producenten is voor de oogst 1982 vastgesteld op :
Aromatische hop
Bittere hop
AndereEcu/ha
300
250
300

-  104  -
13. MELK EN ZUIVELPRODUKTEN
1. Produktie en gebruik van melk
a) Eind 1982 waren er in de Gemeenschap (1) 25,4 miljoen melkkoeien, dit 
is 1,6 % (of meer dan 400.00 stuks) meer dan eind 1981. Het aantal 
melkkoeien nam in 1982 vooral toe in Ierland, Duitsland, Frankrijk en 
het Verenigd Koninkrijk (met respectievelijk 3,7 %, 1,7 %, 1,6 % en
1.8 %); deze Lid-Staten hebben samen 80 % van het totale aantal 
melkkoeien. In de andere Lid-Staten, met uitzondering van Denemarken, 
nam het aantal melkkoeien minder snel toe.
In 1982 heeft zich bijgevolg een algemene stijging van het aantal 
melkkoeien voorgedaan terwijl er tussen eind 1978 en 1981 een daling en 
vervolgens een stagnatie was waargenomen. De ontwikkeling in 
laatstgenoemd tijdvak was gedeeltelijk toe te schrijven aan het 
beperkte effect van de regeling inzake het niet in de handel brengen 
van melk en de regeling inzake de omschakeling van de melkveestapel en 
zij was ook gedeeltelijk het gevolg van verschillende algemene 
economische factoren, waarvan de belangrijkste het voorzichtige 
prijsbeleid en de stijging van de kosten (met name van de rente) waren. 
In 1982 is de prijs-kostenverhouding verbeterd en is de structurele 
ontwikkeling voortgezet waardoor het aantal kleine melkveebestanden is 
teruggelopen maar het aantal grotere en meer rendabele bestanden is 
toegenomen. Bovendien beïnvloedde het gunstige weer van de herfst 1982 
zowel het aantal slachtingen als de melkproduktie.
In 1982 is de gemiddelde jaarlijkse melkgift in de Gemeenschap met
3.8 % gestegen tot 4.332 kg per melkkoe; dit is aanzienlijk meer dan de 
tendens op langere termijn en dan de stijging van 2,5 % en 1,8 % in 
1980 en 1981. De gemiddelde stijgingspercentages bedroegen :  Denemarken 
8,1 %, Luxemburg 5,7 %, Frankrijk 5,1 %, Verenigd Koninkrijk 4,7 %, 
Ierland 3,7 % en Duitsland 3 %- Uit dit hoge percentage blijkt 
duidelijk dat de bestandsstructuur en de kwaliteit van de melkkoeien 
opnieuw zijn verbeterd en dat de voedering is geoptimaliseerd als 
gevolg van de vrij lage prijzen van het krachtvoer in vergelijking met 
de melkprijzen. Bovendien droegen de gunstige weersomstandigheden, 
vooral buiten de piekperioden, bij tot de hoge melkproduktie en 
melkgift.
b) Het grotere aantal melkkoeien en de bovengenoemde factoren hebben tot 
gevolg gehad dat de melkproduktie in 1982 met 3,5 % is gestegen ten 
opzichte van de produktie in 1981 (die even groot was als in 1980). 
Procentueel is de melkleverantie aan de zuivelfabrieken ongewijzigd 
gebleven ten opzichte van 1981, namelijk 92,2 %. Kwantitatief evenwel 
is de totale melkleverantie met 3,5 % gestegen ten opzichte van 1981, 
vooral als gevolg van de zeer grote stijging in de laatste vier maanden 
van 1982; de extra hoeveelheid van 3,4 miljoen ton is vooral verwerkt 
tot de twee interventieprodukten, namelijk boter en magere-melkpoeder.  
Als gevolg van de ontwikkeling van de vraag binnen en buiten de 
Gemeenschap is de produktie van kaas en produkten op basis van 
consumptiemelk minder snel toegenomen dan voorheen, met het gevolg dat 
grotere hoeveelheden melk zijn verwerkt tot boter en magere-melkpoeder, 
waarvan de eindvoorraden in 1982 zeer hoog waren in vergelijking met de 
twee voorafgaande jaren.
(1) In deze tekst wordt met "de Gemeenschap" de Gemeenschap van Tien bedoeld, 
tenzij het tegendeel wordt vermeld.

-  105  -
2. Produktie en verbruik van zuivelprodukten 
a) Consum^tiemelk
De totale hoeveelheden melk die in de Gemeenschap zijn gebruikt voor de 
vervaardiging van produkten op basis van consumptiemelk en verse melk 
zijn in 1982 nauwelijk gestegen en de consumptie van drinkmelk is 
vrijwel onveranderd gebleven ten opzichte van 1980 en 1982. De situatie 
is echter licht verschillend naar gelang van het produkt en de 
Lid-Staat. De algemene tendens van de afgelopen negen jaar om meer 
halfvolle en minder volle melk te consumeren heeft in 1982 doorgezet.
Het aandeel UHT-melk (ultrahoog verhit) is verder toegenomen. In het 
Verenigd Koninkrijk vertoonde de consumptie van volle melk ook in 1982 
een dalende tendens. In Nederland is meer halfvolle maar minder volle 
melk geconsumeerd. In Duitsland en Frankrijk is het totale verbruik van 
deze twee produkten in 1982 toegenomen. In Duitsland gaat de consumptie 
van de twee produkten al zes jaar in stijgende lijn, terwijl het 
verbruik van halfvolle melk in Frankrijk in de voorbije jaren snel 
toenam, maar het verbruik van volle melk daalde.
Het totale aandeel UHT-melk in de consumptie van volle en halfvolle 
melk in de Gemeenschap bedroeg 23 % in 1982 en 22 % in 1981; de hoogste 
percentages werden geregistreerd in Frankrijk (55 %) en Duitsland 
(46 %).
Het verbruik van room en andere produkten op basis van verse melk 
(yoghurt, enz.) is in 1982 verder opgelopen, maar in een aanzienlijk 
lager tempo, hetgeen te verklaren is door de heersende werkloosheid en 
andere economische en sociale moeilijkheden.
b)  Bot_er^
De totale boterproduktie in de Gemeenschap is in 1982 met 7,8 % 
gestegen ten opzichte van 1981. Deze ontwikkeling is vooral toe te 
schrijven aan de grote stijging van de melkleverantie en de vrij 
geringe stijging, ten gevolge van de beperkte afzetmogelijkheden op de 
markt van de Gemeenschap en op de wereldmarkt, van de hoeveelheid melk 
die voor de vervaardiging van andere produkten is gebruikt. Het 
verbruik van boter tegen marktprijzen is in de Gemeenschap in 1982 
verder gedaald en de totale toeneming van het verbruik met 1 $ is het 
gevolg van de grotere afzet tegen verlaagde prijzen aan de 
levensmiddelenindustrie (banketbakkerswerk,  roomijs) en instellingen 
zonder winstoogmerk en van de verkoop aan het einde van het jaar 
(Kerstboter). De stijging als gevolg van laatstgenoemde verkoop in 1982 
is evenwel slechts theoretisch aangezien er, als gevolg van de 
maatregel, vooral begin 1983 minder boter zal worden verkocht, waardoor 
de normale afzet in 1983 zal dalen. De uitvoer van boter nam verder af 
en in 1982 lag het uitvoercijfer 26 % beneden het niveau van 1981; de 
uitgevoerde hoeveelheid, namelijk 400.000 ton, is de laagste sedert 
1978.  De belangrijkste redenen voor deze ontwikkeling zijn de algemene 
economische situatie in de landen van afzet en het feit dat geen 
restituties zijn toegekend voor de uitvoer van boter naar de USSR.

-  106  -
Ten gevolge van de grote stijging van de produktie, het vrij lage 
verbruik en de daling van de boteruitvoer,  waren de voorraden eind 1982 
meer dan dubbel zo groot als eind 1981. De openbare voorraden groeiden 
in die perioden aan van 10.000 ton tot 112.000 ton en als gevolg van 
het gebrek aan evenwicht tussen vraag en aanbod en de aanhoudende 
daling van de uitvoer wordt voor eind 1983 een openbare voorraad van
650.000 ton verwacht.
c)  Magere-melkpoeder
De produktie van magere-melkpoeder in de Gemeenschap is in 1982 met 
6,6 % of' 135.000 ton gestegen ten opzichte van 1981, toen er ten 
opzichte van 1981 een daling van 2 % werd genoteerd. Deze toeneming is 
gedeeltelijk toe te schrijven aan de grote stijging van de 
melkleverantie en van de boterproduktie en aan de relatief geringere 
hoeveelheid magere melk die is gebruikt bij de produtie van kaas en 
produkten met een vrij laag vetgehalte, op basis van consumptie- of 
verse melk. Het gebruik van ondermelk bij de diervoeding daalde met
35.000 ton maar de invoering in juli 1982 van speciale steun voor de 
verwerking van poeder in varkens- en pluimveevoer resulteerde in een 
extra verkoop van 74.000 ton. Verwacht wordt dat op grond van 
laatstgenoemde regeling in 1983 meer dan 500.000 ton poeder zal worden 
verkocht. Ook voor de produktie van caseïne werd een grotere 
hoeveelheid ondermelk gebruikt (+ 13 %) >  deze stijging zal in 1983 
waarschijnlijk aanhouden maar minder groot zijn.
In de Gemeenschap overtreft de produktie van magere-melkpoeder in ruime 
mate de normale vraag, die minder dan 15 % van de totale produktie 
bedraagt. Daarom is steun verleend voor magere-melkpoeder dat wordt 
gebruikt bij de fabricage van mengvoeders. In 1982 is 1,27 miljoen ton 
of 58 % van de produktie met 40 % korting verkocht voor de 
vervaardiging van kalvermelk.
De commerciële uitvoer en de uitvoer voor voedselhulp namen in 1982 
verder af tot in totaal 351.000 ton tegenover 501.000 ton in 1981. Deze 
hoeveelheid is de laagste sedert 1976 en voor 1983 wordt een verdere 
daling verwacht.
De grote stijging van de produktie, het vrij stabiele verbruik en de 
daling van de uitvoer hebben een stijging van de openbare voorraden 
veroorzaakt. De voorraad van de 279.000 ton nam toe tot 574.000 ton in 
1982 en voor eind 1983 wordt een voorraad van meer dan 900.000 ton 
verwacht ondanks de extra afzet van meer dan 500.000 ton voor 
vervoedering aan varkens en pluimvee.
d)  Kaas
In 1982 namen produktie en verbruik van kaas in de Gemeenschap (EUR 9) 
toe met 1,7 respectievelijk 2 % (in 1981 :  3,6 % respectievelijk 
2,5 %). Het verbruik is dus verder gestegen, zij het in een langzamer 
tempo.

-  107  -
Het lijdt geen twijfel dat deze constante stijging in hoofdzaak toe te 
schrijven is aan het feit dat de consumenten in de Gemeenschap kunnen 
beschikken over een zeer uitgebreid gamma van kaassoorten en 
kwaliteiten, waarvan zowat 100.000 ton uit derde landen wordt 
ingevoerd. Voorts is de Gemeenschap de grootste kaasexporteur ter 
wereld, met een uitvoer van 380.000 ton in 1982. De in de afgelopen 
jaren geconstateerde groei van de export - in 1982 is deze met 38.000 
ton toegenomen - is van beslissende invloed geweest op de totale 
produktie van de Gemeenschap.
e) Volle ■ -melkpoeder
De produktie van volle-melkpoeder in de Gemeenschap houdt traditioneel 
gelijke tred met de ontwikkeling op de wereldmarkt. De wereldhandel nam 
van 1978 tot 1980 met 60 % toe maar stagneerde in 1981 en de uitvoer 
daalde in 1982 met 15 % tot 458.888 ton. De communautaire produktie 
daalde in 1982 met 18 % ten opzichte van 1981 en deze daling zal in 
1983 waarschijnlijk aanhouden, zij het in mindere mate.
f) Geconden£eerde_melk
De produktie van de EEG nam in 1982 met 1 % (of 15.000 ton) toe ten 
opzichte van 1981, hoofdzakelijk als gevolg van de grotere vraag naar 
EEG-produkten op de wereldmarkt; de uitvoer bereikte voor het eerst
600.000 ton (19.000 ton meer dan in 1981). Het aandeel van de EEG op de 
wereldmarkt was tussen 1977 en 1980 teruggelopen, maar in 1981 en 1982 
heeft zich een ommekeer in die situatie voorgedaan, zowel voor het 
uitgevoerde volume als voor het marktaandeel van de EEG. Voor 1983 
evenwel wordt een geringere stijging van de produktie en de uitvoer 
verwacht.
g) Caseïne
In de Gemeenschap wordt de produktie van caseïne gesubsidieerd via 
steun voor ondermelk die wordt gebruikt voor de vervaardiging van 
caseïne en caseïnaten. Deze steun is bedoeld als compensatie voor de 
uiterst lage in het GATT geconsolideerde invoerrechten. Als gevolg van 
een vermindering van de steun in 1980 is de communautaire produktie in 
1981 met 18.000 ton gedaald. De steun is evenwel opnieuw verhoogd met 
het gevolg dat de produktie in 1982 opnieuw met 20.000 ton is gestegen 
tot 105.000 ton. De stijging zal in 1983 waarschijnlijk aanhouden maar 
minder snel verlopen.

-  108  -
3- Situatie op de wereldmarkt
OntwiLkke^ingen^n de_w^r£ldmarkt£roduktie en_d£ in^ernaWona^eJhandel^
a) Melkproduktie en beleid
Op wereldvlak nam de melkleverantie in 1980 en 1981 met slechts 0,5 % 
per jaar toe. In 1982 bedroeg de stijging evenwel meer dan 2 % en in 
1983 zal zij waarschijnlijk meer dan 3 % bedragen. Deze stijging van de 
melkleverantie op wereldvlak deed zich voor met als achtergrond de 
ecnomische recessie, die de economische groei belemmerde en de 
werkloosheid aanwakkerde en daardoor budgettaire moeilijkheden, 
monetaire instabiliteit en deficitaire betalingsbalansen veroorzaakte. 
Deze situatie had op haar beurt een negatief effect op de consumptie en 
de internationale handel. Eind 1982 waren in de westerse wereld de 
voorraden boter en raagere-melkpoeder,  de twee meest representatieve 
overschotprodukten in de zuivelsector, ten gevolge van de algemene 
daling van het verbruik en de uitvoer, gestegen met een grotere 
hoeveelheid dan die waarmee de produktie van deze twee produkten in 
1982 was toegenomen.
Het aantal melkkoeien nam in 1982 toe, met name in de EEG, de Verenigde 
Staten, Nieuwzeeland,  Japan en de USSR. De melkleverantie in 1982 en 
het eerste halfjaar van 1983 is evenwel vooral toegenomen door de 
aanzienlijke stijging van de melkgift ten gevolge van de gunstige 
voedersituatie. In dit verband zijn de weersomstandigheden en de hoge 
garantieprijzen ten opzichte van de prijzen van het krachtvoer van 
doorslaggevend belang geweest.
In de USSR is de melkproduktie in 1982 met 1,3 % gestegen, vooral in 
verband met de gunstige weersomstandigheden; er heeft zich dus een 
kentering voorgedaan in de dalende trend die sedert 1977 werd 
waargenomen. Als gevolg van de betere bedrijfsorganisatie en de 
gecoördineerde voorlichting zal de melkleverantie in de USSR in 1983 
aanzienlijk stijgen (plus 13 % in het tijdvak januari-juni 1983 in 
vergelijking met hetzelfde tijdvak in 1982).
In de Verenigde Staten is zowel het aantal koeien als de melkgift 
verder toegenomen zodat de melkproduktie in 1982 met 2,1 % is gestegen 
tën opzichte van 1981. Voor 1983 wordt een produktie verwacht die 2 a 
3 % groter zal zijn dan de recordproduktie van 1982. Deze ontwikkeling 
zal waarschijnlijk iets worden afgeremd door wijzigingen in het beleid 
(zie verder). In Canada steeg de melkleverantie in 1982 met 3f2 % maar 
zij heeft zich midden 1983, waarschijnlijk ten gevolge van wijzigingen 
in de marktsituatie en het beleid, gestabiliseerd. Nieuwzeeland 
produceerde 4,9 % meer melk in 1982 dan in 1981 maar, vooral wegens de 
droogte, was in de eerste zeven maanden van 1982 de produktie 3,3 % 
kleiner dan in dezelfde periode in 1982. De melkleverantie in Australië 
steeg in 1982 met 5,6 % ten opzichte van 1981 en op basis van 
voorlopige cijfers wordt voor de eerste zes maanden van 1983 een nieuwe 
stijging van 4,6 % verwacht ten opzichte van dezelfde periode in 1982. 
In Japan steeg de melkproduktie in 1982 met 4,2 % ten opzichte van 1981 
en voor 1983 wordt een stijging van bijna 3 % ten opzicht van 1982 
verwacht.

-  109  -
Deze produktie in de belangrijkste landen voor de produktie en de 
handel van zuivelprodukten verklaart de toenemende bezorgdheid over de 
geldende regelingen in de melksector en de wijzigingen en alternatieve 
regelingen die momenteel worden besproken of overwogen in de 
verschillenden landen en internationale organisaties. Zo maakt de 
Internationale Zuivelraad in het kader van het GATT een studie over de 
maatregelen die in bepaalde landen worden toegepast om de interne afzet 
van zuivelprodukten te vergroten en de afzet van de overschotten tegen 
lage prijzen op de wereldmarkt te voorkomen. In een verslag van de OESO 
is onlangs gesteld dat er niet genoeg afzetmogelijkheden zijn voor de 
toenemende melkleverantie op internationaal vlak. Ten einde een 
volledige ineenstorting van de wereldmarkt voor zuivelprodukten te 
vemijden, moet volgens de OESO de noodzaak van belangrijke 
prijsverlagingen of quotaregelingen in de melksector worden overwogen.
Hieronder worden recente wijzigingen in het zuivelbeleid van sommige 
bijzonder, belangrijke landen buiten de EEG toegelicht.
In de Verenigde Staten is de heffing op de melkproduktie (50 cent per 
100 lbs), die voor 1 oktober 1982 was gepland, pas vanaf 16 april 1983 
toegepast. Op 1 september 1983 is deze heffing verhoogd tot 1 US$ per 
100 lbs maar 50 cent per 100 lbs gaat terug naar de melkproducenten die 
hun leverantie in het tijdvak september 1983-september 1984 met 8,4 % 
verlagen ten opzichte van de referentieperiode (1 oktober 1980-30 
september 1983). De garantieprijs zal tot 1 oktober 1984 worden 
gehandhaafd op het huidige niveau van $ 13,10 per 100 lbs (of $ 
28,88/100 kg). Volgens de regering van de Verenigde Staten zal de 
melkproduktie in 1983/84, ten gevolge van de heffing 1,2 % lager zijn 
dan het niveau dat bij ongewijzigde prijzen en zonder heffing zou 
worden bereikt. De totale interventie-aankopen zouden met 12,1 % dalen 
en de netto-uitgaven van het interventiebureau CCC zouden dalen van 
2.323 miljoen dollar tot 722 miljoen dollar na aftrek van een bedrag 
van 1.354 miljoen dollar dat door de melkproducenten als heffing op hun 
produktie wordt betaald.
Eind augustus 1983 bedroegen de beschikbare voorraden boter, 
magere-melkpoeder en kaas in de Verenigde Staten respectievelijk
210.000 ton, 608.000 ton en 423.000 ton. Op hetzelfde tijdstip in 1982 
bedroegen deze voorraden respectievelijk 188.000 ton, 528.000 ton en
369.000 ton. De voorraden zijn toegenomen ondanks het feit dat grotere 
hoeveelheden binnen de Verenigde Staten zijn geschonken of zijn 
uitgevoerd. In 1982 is de produktie verder gestegen voor alle 
zuivelprodukten behalve melk in blik en boerenkaas.
Uit de statistische gegevens blijkt dat de melkleverantie in Canada in 
1982 is toegenomen ondanks de geldende quotaregelingen. Terwijl het 
marktquorum voor melk voor industrieel gebruik sedert augustus 1982 op 
hetzelfde niveau wordt gehandhaafd, is de heffing voor leveranties 
boven het contingent in twee stadia verhoogd van 67,5 % van de 
richtprijs op 1 januari 1983 tot 74,3 % in augsutus 1983. In 
vergelijking met 1981 is de produktie van boter en geëvaporeerde volle 
melk in Canada in 1982 in lichte mate gestegen, is de produktie van 
magere-melkpoeder met 10 % toegenomen maar is de kaasproduktie,  met 
name voor cheddar, gedaald. De uitvoer van magere-melkpoeder steeg met 
48 %.

-  110  -
In Nieuwzeeland zijn de producentenprijzen voor melk de laatste jaren 
constant gestegen. De stijging in 1981/82 ten opzichte van het 
voorafgaande jaar bedroeg 24,5 % tegenover 27,4 % het jaar voordien. 
Voor het melkprijsjaar 1982/83 werd de prijs van 360 NZ cent per kg 
melkvet vastgesteld, wat ten opzichte van 1981/82 een verhoging is met 
9 %, zodat de prijsstijging is afgeremd. Het prijsvoorschot van 340 NZ 
cent/kg melkvet voor 1983/84 zou neerkomen op een rechtstreekse 
prijsverlaging indien er aan het einde van het melkprijsjaar geen extra 
bedrag wordt toegekend. De Nieuwzeelandse instanties die de prijs 
bepalen, hebben aangekondigd dat zulks in het lopende melkprijsjaar 
1983/84 het geval zou kunnen zijn.
In Nieuwzeeland is in 1982 (kalenderjaar) 4,9 % meer melk geproduceerd 
dan in 1981, maar ten gevolge van de droogte in het eerste halfjaar van 
1983 zal de produktie van dat jaar waarschijnlijk iets geringer zijn 
dan die van 1982. De belangrijkte wijziging in het Nieuwzeelandse 
produktiepatroon van de jongste jaren is de aanzienlijke stijging van 
de produktie van volle-melkpoeder,  die in het melkprijsjaar 1981/1982 
opliep tot 114.520 ton, wat 64 % meer is dan drie jaar tevoren; dit 
hoog produktieniveau werd in 1982/1983 gehandhaafd. Ook de 
kaasproduktie nam in 1982/1983 toe, maar slecht met 3 % ten opziche van 
1981/1982. In laatstgenoemd jaar evenwel was de kaasprodutie 23 % 
groter dan drie jaar tevoren. Als gevolg van deze ontwikkeling is de 
produktie van boter en butteroil gedaald. De totale hoeveelheid 
ondermelk die is gebruikt voor de vervaardiging van magere-melkpoeder 
en caseïne, is de jongste jaren vrij stabiel gebleven terwijl de 
produktie van die twee produkten aanzienlijke schommelingen vertoont 
van jaar tot jaar. Zo daalde de produktie van magere-melkpoeder in 
1982/1983 met 41.000 ton of 19 % ten opzichte van 1981/1982 en steeg de 
caseïneproduktie in dezelfde periode met 18,000 ton of 38 %. Midden 
1983 waren de voorraden boter en magere-melkpoeder in Nieuwzeeland 
ongeveer even groot als een jaar tevoren.
Het zuivelbeleid in Australië is erop gericht de prijzen voor de 
afzonderlijke produkten te differentiëren volgens de haalbare 
marktprijs. Op basis van de op 1 juli 1981 voor een periode van twee 
jaar ingestelde regeling zijn voor het melkprijsjaar 1982/1983 de 
volgende gegarandeerde ("unterwritten") prijzen (A$/ton) vastgesteld :  
boter 1850, magere-melkpoeder 875, caseïne 2155, bepaalde kaassoorten 
1575 en volle-melkpoeder 1150. Deze prijzen zijn aangeboden voor 
1983/1984. Intussen wordt door de "Industries Assistance Commission" 
een omvangrijk verslag over de Australische zuivelindustrie opgesteld 
als basis voor eventuele wijzigingen van het zuivelbeleid, de 
marktorganisatie en de administratie. De handhaving van de 
garantieprijzen van 1982/1983 zal waarschijnlijk aanleiding geven tot 
een daling van de producentenprijzen voor melk in 1983/1984, omdat de 
uitvoerprijzen en de prijzen voor de interne markt op hetzelfde niveau 
worden vastgesteld en de melkproduktie toeneemt terwijl de ontvangsten 
uit de uitvoer van zuivelprodukten dalen.
De Australische melkproduktie had in 1981 blijkbaar haar laagste peil 
bereikt en vertoonde sedertdien een stijgende tendens. In het 
melkprijsjaar 1982/1983 bedroeg de melkleverantie 5.525 miljoen liter, 
wat 6,2 % meer is dan in 1981/1982.

-  111  -
Voor 1983/1984 wordt een verdere stijging verwacht. Behalve voor 
consuraptiemelk,  produkten op basis van verse melk en speciale 
kaassoorten (waarvoor geen heffing geldt) is het verbruik in Australië 
in 1982/1983 gedaald ten opzichte van 1981/1982. Door de daling van het 
verbruik en de grotere produktie zullen in 1983/1984 grotere 
hoeveelheden zuivelprodukten beschikbaar zijn voor uitvoer.
In Japan steeg de melkleverantie in 1982 met 4 % ten opzichte van 1981. 
De aanzienlijke stijging van de melkproduktie in Japan heeft dus 
aangehouden, met name als gevolg van de grote stijging van de 
gemiddelde melkgift per koe. In het eerste kwartaal van 1983 steeg de 
melkleverantie met meer dan 6 %, wat resulteerde in een toeneming van 
de produktie van boter en magere-melkpoeder met 20 %, respectievelijk 
24 %. De consumptie van melk en zuivelprodukten evolueert evenwel 
gunstig en draagt ertoe bij dat het marktevenwicht wordt bewaard. In 
1982 werd minder kaas (74.000 ton) en magere-melkpoeder (76.000 ton) 
ingevoerd dan in 1980.
b) Internationale handel
(i) Afzet op_de wereldmarkt
De totale werelduitvoer,  inclusief voedselhulp en export op 
speciale voorwaarden, is in 1982 verder teruggelopen voor boter 
(inclusief butteroil), magere-melkpoeder en volle-melkpoeder,  
terwijl de uitvoer van kaas enigszins toenam en die van 
gecondenseerde melk stagneerde. In vergelijking met 1981 werd 
zowel voor de uitvoer van boter en butteroil als voor de uitvoer 
van magere-melkpoeder een daling van 7 % genoteerd, daalde de 
uitvoer van volle-melkpoeder met 3 % en nam de kaasuitvoer toe met 
5 %. In 1980 bereikte de boteruitvoer een recordniveau, maar 
sedertdien is de uitvoer met meer dan 180.000 ton of 19 % over 
twee jaar gedaald. In vergelijking met 1980 steeg de boteruitvoer 
van de Verenigde Staten en Nieuwzeeland in 1982 met 67.000 ton, 
respectievelijk 23.000 ton, waardoor deze landen hun marktaandeel 
opvoerden tot 9 %, respectievelijk 32 %. In 1982 voerde de EEG 
daarentegen 193.000 ton boter minder uit dan in 1980, waardoor 
haar marktaandeel daalde van 62 % in 1980 tot 51 % in 1982. De 
daling van de boteruitvoer van de EEG in die periode was voor meer 
dan 60 % te wijten aan de geringere afzet in de Oosteuropese 
landen en met name aan het feit dat in 1981 en 1982 geen boter 
werd uitgevoerd naar de USSR. De USSR en de Oosteuropese landen 
voerden in 1982 in totaal 100.000 ton boter minder in dan in 1980. 
Deze daling was de voornaamste oorzaak van de inkrimping van de 
botermarkt in dat tijdvak. Ook de boterinvoer van Algerije, Egypte 
en Mexico lag in 1982 beduidend lager.

-  112  -
Ook voor magere-melkpoeder hebben zich op de wereldmarkt 
drastische wijzigingen voorgedaan in het marktaandeel en de 
uitgevoerde hoeveelheden, die zijn gedaald van het recordniveau 
van meer dan 1 miljoen ton in 1979 tot ongeveer 840.000 ton in 
1982. In die periode daalde het marktaandeel van de EEG van 61 % 
tot 42 %, terwijl met name het marktaandeel van de Verenigde 
Staten en Canada steeg en dat van Nieuwzeeland, ondanks een 
geringere uitvoer, vrij stabiel bleef. Karakteristiek voor de 
recente ontwikkeling van de wereldmarkt voor magere-melkpoeder is 
dat de leveranties voor voedselhulp en de afzet tegen bijzondere 
voorwaarden aan belang hebben gewonnen en voor 1982 wellicht een 
aandeel hebben van meer dan 1/3 in de totale afzet. Een ander 
kenmerk was de verminderde invoer van magere-melkpoeder voor 
diervoeding (Japan, Spanje). De invoer van magere-melkpoeder is 
ook aanzienlijk gedaald in Mexico, Venezuela en Chili, terwijl 
India, Indonesië, de Filippijnen, Egypte en Algerije in 1982 meer 
hebben geïmporteerd dan in 1979/1980.
Als gevolg van de bovengenoemde marktontwikkelingen zijn de aan 
het GATT medegedeelde wereldmarktprijzen in 1982 voor alle 
belangrijke zuivelprodukten gedaald en deze tendens heeft in 1983 
doorgezet. In het tweede kwartaal van 1983 zijn de gemiddelde 
prijzen ten opzichte van 1982 gedaald met 20 % voor 
magere-melkpoeder, 17 % voor volle-melkpoeder,  15 % voor boter en 
23 % voor sommige kaassoorten.
) Uityoer en_invoer van de_EEG_in 1982
De uitvoer van boter tegen marktprijzen, inclusief de in 
boterequivalent uitgedrukte commerciële uitvoer van butteroil maar 
exclusief voedselhulp, daalde in 1982 met 20 % ten opzichte van 
1981. Deze daling hield aan in het eerste halfjaar van 1983 maar 
verliep toen trager. De uitvoer van magere-melkpoeder tegen 
marktprijzen daalde in 1982 met 39 % en bleef gering in 1983· De 
uitvoer van volle-melkpoeder bereikte in 1981 een recordniveau van
537.000 ton maar daalde in 1982 met 15 % en nam ook in het eerste 
halfjaar van 1983 verder af. De uitvoer van gecondenseerde melk en 
kaas bleef in 1982 stijgen met 3 %, respectievelijk 5 In het 
eerste halfjaar van 1983 evenwel leek alleen de uitvoer van kaas 
verder toe te nemen.
De totale boterinvoer in 1982 bedroeg 108.000 ton, waarvan 92.000 
ton op grond van de bijzondere regeling van Protocol 18 van het 
Toetredingsverdrag in het Verenigd Koninkrijk werd ingevoerd uit 
Nieuwzeeland. In 1982 bedroeg de boterinvoer van de Gemeenschap 
14 % van de wereldhandel in boter, waardoor de Gemeenschap de 
tweede grootste importeur bleef na de USSR (151.000 ton in 1982). 
In 1982 bedroeg de kaasinvoer in de Gemeenschap 104.000 ton of 
13 % van de wereldhandel. Alleen de Verenigde Staten voerden meer 
kaas in (115.000 ton in 1982).

- 113 -
4· Prijzen
De melkrichtprijs voor het melkprijsjaar 1983/1984 is met ingang van 23 
mei 1983 vastgesteld op 27,43 Eeu/100 kg, dit is een stijging met 2,3 % 
ten opzichte van het vorige melkprijsjaar. Bij de vaststelling van deze 
prijs werd ervan uitgegaan dat de producentenprijzen, in nationale valuta 
gemiddeld, met 4,5 % zouden stijgen, wat aanzienlijk minder is dan het 
gemiddelde inflatiepercentage. Deze beperkte prijsstijging is het gevolg 
van de toepassing van de in 1982 ingestelde garantiedrempel,  op grond 
waarvan de melkleverantie ten opzichte van 1981 met maximaal 0,5 % mocht 
toenemen, en van het feit dat de melkleverantie deze drempel in 1982 met 
3 % heeft overschreden.
De interventieprijzen voor 1983/1984 werden bijgevolg ook slechts met 
2,3 % verhoogd en de garantiedrempel werd aangehouden voor het 
kalenderjaar 1983, namelijk de melkleverantie van 1981 verhoogd met 1 %.
De drempelprijzen werden aangepast aan de prijswijzigingen en de 
medeverantwoordelijkheidsheffing werd gehandhaafd op 2 % van de 
richtprijs. De door de Gemeenschap gefinancierde steun voor het 
rechtstreeks verbruik van boter mag maximaal 51 Ecu/100 kg bedragen tegen 
45 Ecu/100 kg in 1982/1983· De geldigheidsduur van de schoolmelkregeling 
werd voor een periode van vijf jaar verlengd en het niveau van de door de 
Gemeenschap gefinancierde steun werd opgevoerd tot 125 % van de richtprijs 
voor melk. Voorts is voor het melkprijsjaar 1982/1983 een (ongewijzigd) 
bedrag van 120 miljoen Ecu ter beschikking gesteld van de kleine 
melkproducenten.
5. Marktvooruitzichten
De buitengewoon grote stijging van de melkleverantie in de EEG in het 
tweede halfjaar van 1982 en het begin van 1983 is toe te schrijven aan een 
aantal factoren zoals de stijging van het aantal melkkoeien, de gunstige 
weersomstandigheden en de uitzonderlijke voordelige prijsverhouding tussen 
melk en krachtvoer. De melkleverantie zal waarschijnlijk niet in hetzelfde 
sneille tempo blijven toenemen omdat (a) slechts een geringe wijziging van 
het aantal melkkoeien wordt verwacht, (b) de eerste oogstresultaten van 
1983 wijzen op een geringe opbrengst aan ruwvoer, dat ook van mindere 
kwaliteit zou zijn, (c) de prijsverhouding tussen melk en krachtvoer 
weliswaar gunstig blijft maar toch minder aantrekkelijk is wegens de 
daling van de reële producentenprijzen voor melk, de stijging van de 
prijzen van soja en de stijging van de dollarkoers. De Commissie ziet zich 
verplicht maatregelen te nemen om de snelle stijging van de 
overschotproduktie, waarvoor geen enkele redelijke afzetmogelijkheid 
bestaat, af te remmen. Daartoe heeft de Commissie in haar mededelingen van 
juli en september 1983 concrete voorstellen gedaan aan de Raad van 
Ministers.

-  114  -
Begin 1984 wordt derhalve een vertraging in de stijging van de 
melkleverantie verwacht. Deze geringere stijging zou dan moeten overgaan 
in een stabilisatie en vervolgens een daling wanneer de Raad voor 
1984/1985 over de meest recente voorstellen inzake een quotaregeling en 
een extra héffing heeft beslist.
Op korte termijn wordt voor het verbruik van zuivelprodukten in de 
Gemeenschap geen verdere stijging verwacht, met name als gevolg van de 
stagnatie van het verbruik van kaas en de daling van het boterverbruik.
Samen met de ongunstige ontwikkeling van de wereldmarkt veroorzaakt deze 
situatie stijgende voorraden, die meer maatregelen voor afzet binnen de 
Gemeenschap nodig maken. In dit verband zal ook in 1984 waarschijnlijk 
ongeveer 500.000 ton magere-melkpoeder kunnen worden afgezet in de 
varkens- en pluimveesector.
Ook de wereldmarkt wordt eind 1983 gekenmerkt door een gebrek aan 
evenwicht tussen vraag en aanbod. Volgens de OESO lijken de tot nu toe 
voorgestelde en uitgevoerde maatregelen niet voldoende bij te dragen tot 
een beter en blijvend marktevenwicht.
Economische effecten van de genomen maatregelen
a) Invoer
De bij artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 804/68 ingestelde 
invoerheffingen blijven gelijk aan het verschil tussen de drempelprijs 
en de laagste aanbiedingsprijs franco-grens van de Gemeenschap. Bij de 
vaststelling van de nieuwe prijzen voor het melkprijsjaar 1983/1984 
zijn de drempelprijzen verhoogd. De invoerheffing vehinderde dat de 
communautaire prijzen door import werden verstoord.
b) Uitvoer
Zoals reeds gezegd (sub punt 3) zijn de wereldmarktprijzen in de loop 
van 1982 gedaald. De Gemeenschap heeft er evenwel naar gestreefd 
stabiele prijzen te handhaven, waarbij zij met name rekening hield met 
de schommelingen van de US-dollar en vooral met de sterke stijging van 
deze valuta sedert juni 1982. Pas eind april 1983 heeft de Commissie 
ertoe besloten de geldende prijzen in de Gemeenschap aan te passen aan 
de daling van de wereldmarktprijzen.
c) Steun voor ondermelk, magere-melkpoeder en caseïne
Bij het begin van het melkprijsjaar 1983/1984 (1 juni 1983) zijn de 
volgende steunbedragen vastgesteld :

-  115  -
- magere-melkpoeder voor vervoedering 64,5 Ecu/100 kg
- ondermelk voor vervoedering aan kalveren 6,45 Ecu/100 kg
- ondermelk voor vervoedering aan andere jonge dieren 9,60 Ecu/100 kg
- ondermelk voor caseïnefabricage 6,50 Ecu/100 kg
Vergeleken met 1981 daalde het verbruik van ondermelk voor 
voederdoeleinden in 1982 met 6 %; het gebruik van magere-melkpoeder 
daalde met 3 % en de tot caseïne verwerkte hoeveelheid ondermelk nam 
toe met 24 %.
d) Opslag - Boter
In 1982 hebben de interventiebureaus 150.400 ton boter gekocht. In 
hetzelfde jaar is via speciale maatregelen slecht 28.300 ton 
interventieboter binnen de Gemeenschap afgezet, terwijl 20.400 ton als 
voedselhulp beschikbaar is gesteld. Eind 1982 bevond zich 112.000 ton 
boter in openbare 'opslag. In 1982 is steun toegekend voor de 
particuliere opslag van 362.700 ton boter. Eind 1982 bevond zich nog
194.000 ton boter in particuliere opslag. Bepaalde programma's voor 
bijzondere verkoop van interventieboter in de Gemeenschap zijn in 1981 
in die zin gewijzigd dat voor op de markt verkochte boter een 
vergelijkbare steun is ingesteld. In het kader van deze programma's is 
181.100 ton boter verkocht in 1982, waardoor deze programma's in dat 
jaar een veel groter effect hadden dan de regelingen voor 
interventieboter. De bijzondere verkoop van boter eind 1982 had 
betrekking op 120.000 ton, waarvan het grootste deel marktboter was.
Opslag - Magere-melkpoeder
In 1982 hebben de interventiebureaus 465.653 ton magere-melkpoeder 
aangekocht en is 164.500 ton uitgeslagen, waarvan 108.500 ton via 
maatregelen voor afzet binnen de Gemeenschap en 56.000 ton als ;
voedselhulp.
Opslag - Italiaanse kaassoorten, bewaarkaas
In 1982 is geregeld steun verleend voor de particuliere opslag van 
bepaalde soorten bewaarkaas.
e) Voedselhulp
In 1982 heeft de Gemeenschap haar voedselhulp voor een aanzienlijk deel 
verstrekt in de vorm van butteroil en magere-melkpoeder. Jaarlijks 
wordt ongeveer 45.000 ton butteroil en 150.000 ton magere-melkpoeder 
geleverd. Voor 1983 is de hoeveelheid butteroil beperkt tot 36.500 ton. 
Voor 1984 wordt zowel voor butteroil als voor magere-melkpoeder een 
verdere vermindering verwacht.
!
\

-  116  -
7. Uitgaven
De uitgaven voor zuivelprodukten van het EOGFL, afdeling Garantie, 
bedroegen 4.752 miljoen Ecu in 1980 en daalden in 1981 tot 3.343 miljoen 
Ecu en in 1982 tot 3-328 miljoen Ecu. Daardoor is het aandeel zuivel in de 
totale uitgaven van de afdeling Garantie gedaald van 42 % in 1980 tot
26,8 % in 1982. Voor 1983 wordt verwacht dat de uitgaven voor zuivel 
ongeveer 4.708 miljoen Ecu zullen bedragen (1).
De ontvangsten uit de medeverantwoordelijkheidsheffing bedroegen 223 
miljoen in 1983, 478 miljoen Ecu in 1981 en 537 miljoen Ecu in 1982; zij 
worden voor 1983 op 519 miljoen Ecu geraamd (1).
(1) Raming in BRS 2/1982

-  117  -
D-2
14. RUNDVLEES
Inleiding
Het aandeel van de rundvleesproduktie (runderen en kalveren) in de 
produktiewaarde van de landbouw was in 1982 ongeveer 14,6 %.
Rundvee wordt gehouden op ongeveer 2,58 miljoen landbouwbedrijven, d.w.z. 
op meer dan de helft van deze bedrijven in de Gemeenschap. Sinds 1975 is 
het aantal rundveehouders jaarlijks gemiddeld met 3,7 % verminderd; zij 
houden gemiddeld 30 dieren per bedrijf. Het voederareaal beslaat bijna 60 
% van de OCG in de Gemeenschap en aangezien de rundveehouderij 
hoofdzakelijk een grondgebonden produktie is, is het niet verwonderlijk 
dat deze produktietak vooral belangrijk is in landen met grote 
weidegebieden.
De Gemeenschap produceert ongeveer 14 % van de wereldproduktie van 
rundvlees en komt daarmee op de tweede plaats, voor de USSR, maar ver 
achter de Verenigde Staten van Amerika.
Produktie
a) Rundveestapel
Aangezien er minder dieren, met name koeien, werden geslacht, is het 
aantal runderen in de Gemeenschap, in 1982 iets groter geworden.
Bij de rundveetelling in december 1982 bedroeg het aantal runderen
78,8 miljoen, waarvan 31,4 miljoen koeien, d.w.z. een stijging met 
respectievelijk 1,0 en 1,1 % ten opzichte van het voorgaande jaar.
In december 1982 was het aantal kalveren (runderen van minder dan 
1 jaar oud) lager, namelijk - 1,2 %, dan in december 1981. Het aantal 
vleeskoeien nam af tot minder dan 6 miljoen stuks.
Opgemerkt kan worden dat de gemiddelde toeneming van de rundveestapel 
de laatste jaren sterk is verminderd.
b) Rundvleesprodukt ie
Nadat gedurende drie jaar het slachtpercentage hoog was geweest, gaf 
1982 een veel geringere uitstoot van slachtrunderen te zien, zowel 
slachtkoeien als volwassen ossen; het aantal kalverslachtingen bleef 
.zoals in 1981 vrij gering.

-  118  -
Aantal slachtingen
In 1982 zijn ongeveer 20,4 miljoen volwassen runderen geslacht,  d.w.z. 
ongeveer 5 % minder dan in 1981; in het eerste halfjaar van 1983 werden 
echter ongeveer 3 % meer volwassen runderen geslacht.
Op grond van de "demografische" ontwikkeling van de rundveestapel in de 
Gemeenschap wordt verwacht dat in 1983 2 7 . meer volwassen runderen op 
de markt zal worden aangevoerd.
Het aantal slachtingen van vrouwelijke dieren (koeien en vaarzen) zal 
ook in het tweede halfjaar van 1983 opnieuw toenemen.
De ontwikkeling in de slachtingen van volwassen runderen enerzijds en 
van kalveren anderzijds was anders dan in de voorbije jaren :  er was 
een toeneming voor volwassen runderen en een daling voor kalveren.
In 1982 zijn 6,7 miljoen kalveren geslacht,  d.w.z. evenveel als in 
1981; in het eerste halfjaar van 1983 is het aantal kalverslachtingen 
weer gestegen, namelijk met 2 tot 3 % ten opzichte van dezelfde periode 
in 1982.
Slachtcoëfficiënt (d.w.z. verhouding tussen het aantal slachtingen en 
het aantal dieren).
De slachtcoëfficiënt voor volwassen runderen die in 1980 het hoogste 
niveau bereikte, is in 1981 en 1982 gedaald. Ook de slachtcoëfficiënt 
voor kalveren is verder gedaald.
Gemiddeld geslacht gewicht
Het gemiddeld geslacht gewicht van volwassen runderen bedroeg in 1982
289,0 kilogram, d.i. bijna 1 % meer dan in 1981; zoals in de laatste 
jaren is het gemiddeld geslacht gewicht van kalveren in 1982 (114,0 kg) 
weer met ongeveer 0,5 % gestegen. Deze zeer gunstige ontwikkeling van 
het gemiddeld geslacht gewicht schijnt vooral te moeten worden 
toegeschreven aan de betrekkelijk lage veevoederprijzen in de loop van 
1982.
Rundvleesproduktie
Na de cyclische top in de rundvleesproduktie, in 1980, is in de 
daaropvolgende twee jaren een daling opgetreden. De nettoproduktie van 
rundvlees was in 1981 met 6,928 miljoen ton en in 1982 met 6,654 mil­
joen ton respectievelijk 3,5 % en 4,0 % lager dan in het voorgaande 
jaar.
In 1982 is in de Gemeenschap 4,5 % minder vlees van volwassen runderen 
geproduceerd; in het eerste halfjaar van 1983 is de produktie van 
rundvlees met ongeveer 4,5 tot 5 % gestegen.

- 119 -
De produktie van kalfsvlees was in 1982 0,7 % groter door de stijging 
van het gemiddeld geslacht gewicht tot 114 kg. Tijdens de eerste zes 
maanden van 1983 was de produktie van kalfsvlees bijna 4 % groter dan 
in het eerste halfjaar van 1982.
De rundvleesproduktie neemt momenteel jaarlijks gemiddeld minder snel 
toe, geheel in de lijn van de minder gunstige marktomstandigheden.
In de laatste jaren hebben diepgaande structurele wijzigingen in de 
rundveehouderij plaatsgevonden :
- vermindering van het aantal rundveehouders met bijna 4 % per jaar, 
vooral als gevolg van het verdwijnen van kleine bedrijven, en
- een lichte toeneming van het aantal dieren per bedrijf.
Naar produktiewijze kunnen drie hoofdcategoriëen veehouders worden 
onderscheiden, namelijk producenten van :
- uitstootkoeien en jonge kalveren (melkproduktie) ;
- zoogkoeien en volwassen runderen (ossen) die op grasland zijn 
gehouden;
- jonge stieren die in gespecialiseerde bedrijven hoofdzakelijk worden 
gemest met kuilmaïs.
Als gevolg van de sterke ontwikkeling in de mesterij van jonge stieren, 
nemen deze dieren momenteel ongeveer 1/3 van de totale 
rundvleesproduktie in de Gemeenschap voor hun rekening.
3. Verbruik
a) Rundvleesverbruik
Door de verslechtering van de economische situatie en van de 
werkgelegenheidssituatie in de Europese Economische Gemeenschap, met 
als kenmerken een vermindering van de groei en een zeer sterke stijging 
van de werkloosheid, is het rundvleesverbruik in 1982 opnieuw gedaald.
Ondanks het nog zeer ruime aanbod is het rundvleesverbruik (ongeveer 
6,6 miljoen ton) in 1981 met ongeveer 2 % teruggelopen.
De ontwikkeling van het rundvleesverbruik wordt namelijk beïnvloed door 
de volgende factoren :
- de omvang van de bevolking, die echter de laatste jaren aanzienlijk 
minder snel is toegenomen;
I

-  120  -
- de algemene economische groei, en met name de ontwikkeling van de 
particuliere bestedingen;
- het aanbod van vlees en de schommelingen op korte termijn in de 
vleesprijzen;
- tenslotte, de ontwikkeling van de handelsmarges.
a) Het jaarlijkse rundvleesverbruik per inwoner is van ongeveer 25 kg 
in het begin van de jaren zeventig gestegen tot ongeveer 26 kg aan 
het einde van de jaren zeventig. In 1982 bedroeg het hoofdelijk 
verbruik ongeveer 24,4 kg, waarvan 21,6 kg rundvlees en 2,8 kg 
kalfsvlees.
Tot en met 1973 steeg het hoofdelijk verbruik jaarlijks met meer dan 
1 %. Als gevolg van de economische moeilijkheden in de laatste jaren 
is het rundvleesverbruik per inwoner van 1980 tot 1982 met meer dan 
1 kg gedaald.
b) Het geringere bevolkingsaccres heeft ertoe geleid dat het totale 
rundvleesverbruik tussen 1975 en 1980 niet zo sterk is toegenomen 
als vroeger, namelijk met ongeveer 0,8 % per jaar.
Sedert het begin van de tachtiger jaren geeft de ontwikkeling van 
het totale rundvleesverbruik zelfs een neerwaartse tendens te zien.
b) Zeifvoorzieningsgraad
In de voorbije jaren is de markt van de Gemeenschap ruim voorzien met 
rundvlees als gevolg van een vrij grote produktie, de 
invoerverplichtingen van de Gemeenschap en de voorraden bij de 
interventiebureaus.
De zelfvoorzieningsgraad voor rundvlees, die in 1974 en 1975 boven 100 
% lag, is in de daaropvolgende drie jaar tot beneden 100 % gedaald. 
Vanaf 1979 voorzag de Gemeenschap opnieuw volledig in haar behoeften 
aan rundvlees. De voorraden van de interventiebureaus meegerekend, 
beschikte de Gemeenschap in de voorbije jaren over meer rundvlees dan 
werd verbruikt.
De vrij sterke teruggang in de produktie in 1981 en 1982 heeft de 
zelfvoorzieningsgraad in 1982 tot ongeveer 101 % doen dalen.

-  121  -
4. Handelsverkeer
Het intracommunautaire handelsverkeer heeft zich in de laatste jaren 
gestabiliseerd op ongeveer 1,4 miljoen ton. De Griekse invoer uit de 
andere Lid-Staten is toegenomen.
De invoer van rundvlees uit derde landen ligt sinds 1974 op ongeveer 0,4 
miljoen ton namelijk :
415.000 ton in 1978;
412.000 ton in 1979;
356.000 ton in 1980;
364.000 ton in 1981;
440.000 ton in 1982.
Een groot gedeelte van deze invoer wordt op speciale voorwaarden in de 
Gemeenschap binnengebracht.
Buitenlandse handel van de Gemeenschap
x 1 000 ton
:  Handelsverkeer 1978 1979 1980 1981 1982 :
:Invoer uit 
:derde landen :
:Rundvlees 415 412 356 364 440 :
:  waarvan leven- 
:  de runderen 67 73 59 50 66 :
:(x 1 000 stuks) (385) (451) (361) (310) (488) :
:vers of gekoeld 
:  vlees 62 63 61 55 72 :
rbevroren vlees 122 141 114 121 164 :
rconserven 164 135 122 138 138 :
:Uitvoer 168 338 642 663 480 :
rwaarvan 
:  conserven 38 70 30 38 38 :
:Netto-invoer 247 74 - 286 - 299 - 40 :

-  122  -
De uitvoer van rundvlees naar derde landen liep in 1982 terug tot
480.000 ton geslacht gewicht. De netto-uitvoer bedroeg dan ook slechts
40.000 ton in 1982.
De belangrijkste leveranciers in de sector rundvlees waren in 1982 :
- de landen van Latijns-Amerika, met name Brazilië, Argentinië en 
Uruguay, voor meer dan de helft van de totale invoer, en meer dan 70 % 
van de invoer van bevroren vlees,
- de Oosteuropese landen voor meer dan 10 % van de totale invoer en meer 
dan de helft van de invoer van levende dieren, vooral uit Polen;
- Australië en Nieuw-Zeeland voor ongeveer 5 % van de invoer;
- Joegoslavië; voor ongeveer 20 % van de invoer van levende dieren en 
voor meer dan 25 % van de invoer van vers en gekoeld vlees;
Oostenrijk, voor ongeveer 20 % van de invoer van levende dieren en 
ongeveer 1/3 van de invoer van vers vlees;
- tenslotte de ACS-landen (Botswana, Swaziland, Kenya, Madagaskar) voor 
ongeveer 5 % van de totale invoer.
De belangrijkste afnemers in 1982 waren :
- de Europese landen van het Middellandse-Zeegebied (meer in het 
bijzonder Joegoslavië), voor ongeveer 8 % van de totale uitvoer;
de Oosteuropese landen, waaronder de USSR met meer dan 14 %, voor meer 
dan 25 % van de totale uitvoer;
- de Afrikaanse landen, waaronder met name Libië en de Maghreblanden, 
voor ongeveer 16 % van de totale uitvoer, meer in het bijzonder van 
levende dieren;
- de landen in het Midden-Oosten, voor ongeveer 30 % van de totale 
uitvoer, waaronder Egypte voor ongeveer 10 %.
Prijzen
a) Gemeenschappelijke prijzen
Voor het verkoopseizoen 1983/1984 is de oriëntatieprijs voor volwassen 
runderen voor de Gemeenschap vanaf 23 mei 1983 bepaald op 207,09 Ecu 
per 100 kg levend gewicht.
De oriëntatieprijs is de prijs die men in een normaal verkoopseizoen 
door toepassing van de communautaire wetgeving voor de verschillende 
categorieën volwassen runderen als geheel genomen op de representatieve 
markten van de Gemeenschap probeert te bereiken.
De Raad heeft de interventieprijzen vastgesteld op 186,38 Ecu per 100 
kg levend gewicht, d.w.z. op 90 % van de oriëntatieprijs. Hij is 
daarmee voor dit verkoopseizoen afgeweken van het bepaalde in 
Verordening (EEG) nr. 805/68.

- 123 -
b) Marktprijzen
In 1981 en 1982 is de gemiddelde marktprijs voor volwassen runderen in 
de Gemeenschap jaarlijks gestegen met 10, %, wat vrijwel overeenkomt 
met het inflatiepercentage (l). De gemiddelde noteringen voor volwassen 
runderen lagen evenwel beneden de communautaire interventieprijs.
De communautaire marktprijs voor alle kwaliteiten volwassen runderen 
dooreen lag in september 1983 op ongeveer 162,00 Ecu/100 kg levend 
gewicht, d.w.z. op 78,0 % van de oriëntatieprijs.
Na twee jaren van prijsdalingen hebben de communautaire marktprijzen 
voor kalveren zich in 1981 en 1982 hersteld.
Prijsontwikkeling voor volwassen runderen
ECU/100 kg levend gewicht
:  Seizoen 
:  Prijzen1979/80 1980/81 1981/82 1982/83 1983/84 Verschil :  
in % :  
83/84// :  
82/83 :
:  Oriëntatieprijs 154,58 160,76 172,82191,87 207,09 + 5,5 % :
:Interventieprijs 139,12 144,68 155,54172,68 186,38 + 5,5 % :
:Marktprijs
absoluut 130,65 132,58 149,93161,95* 162,62* + 0,4 %**:
in % van de oriëntatie- 86,1 84,8 83,0 86,179,7
:  prijs
:Invoerprijs 82,55 84,75 90,6792,00* 92,00* +0,0 %**:
* Van april tot en met september 1983.
+ Procentueel verschil ten opzichte van dezelfde periode in het voorgaande 
jaar.
c) Invoerprijzen
Als gevolg van de economische teruggang in de wereld in 1982 zijn de in 
VS-dollars uitgedrukte rundvleesprijzen op de wereldmarkt gedaald; de 
soms vaak aanzienlijke waardeverminderingen van de valuta's der 
uitvoerlanden van het zuidelijke halfrond wogen echter vaak ruimschoots 
tegen deze prijsdaling op. Zo bleven de in Ecu uitgedrukte 
aanbiedingsprijzen franco-grens van de Gemeenschap, onder andere voor 
bevroren vlees, betrekkelijk stabiel.
(1) In nationale valuta bedroeg de stijging gemiddeld ongeveer 12 %.

- 124 -
d) Consumentenprijzen
In nationale valuta zijn de consumentenprijzen in de voorbije jaren 
gemiddeld met meer dan 10 % gestegen; in 1982 was de stijging gemiddeld 
ongeveer 12 %.
Deze stijging komt ongeveer overeen met of overtreft zelfs de inflatie 
in de meeste Lid-Staten.
e) Voederprijzen
Evenals in 1981 bleven in 1982 de wereldmarktprijzen voor voedergranen 
laag en gaven die voor eiwitrijke produkten die worden gebruikt als 
veevoeder een dalende tendens te zien. De in de handel betaalde prijzen 
in de Gemeenschap zijn tot midden 1983 vrij stabiel gebleven.
Vooruitzichten
a) In 1982 is een einde gekomen aan de inkrimping van het fokbestand.
Einde 1982 is het aantal fokkoeien aanzienlijk gestegen.
Verwacht wordt dat de produktie van rundvlees in 1983 opnieuw zal 
stijgen en wel met ongeveer 3 % ten opzichte van vorig jaar. De 
produktie zal ongeveer 6,85 miljoen ton bedragen tegen 6,65 miljoen ton 
in 1982.
Voor 1984 wordt gerekend op een nieuwe toeneming van de 
rundvleesproduktie met 1 & 2 %.
Het verbruik van rundvlees is, zoals dat van alle soorten vlees, in 1982 
verder gedaald en bedraagt nu nog slechts per inwoner ongeveer 
24,5 kg/jaar.
Wanneer de verbetering van de economische situatie doorzet kan worden 
aangenomen dat in de komende maanden het verbruik van rundvlees in de 
Gemeenschap opnieuw zal stijgen.
Gezien de vooruitzichten voor de produktie enerzijds en het verbruik 
anderzijds, en verder de in de komende maanden te verkopen 
interventievoorraden,  zal ook het volgende jaar meer dan voldoende 
rundvlees beschikbaar zijn voor de communautaire markt.
Wegens de zwakke vraag zal de zelfvoorzieningsgraad in de komende jaren 
wellicht boven 100 % liggen.
Bij de huidige vrij lage marktprijzen ten opzichte van de 
oriëntatieprijs wordt verwacht dat de marktprijzen voor volwassen 
runderen in de komende tijd geleidelijk opnieuw zullen stijgen.

-  125  -
b) In de laatste jaren is de vraag naar rundvlees sterk achteruitgegaan 
(- 10 tot 15 kg/inwoner) in de meeste grote landen die aan de 
wereldhandel deelnemen, met uitzondering van Japan en de Europese 
Economische Gemeenschap.
Ook heeft het gebrek aan deviezen in andere landen de afzet van vlees in 
de laatste maanden afgeremd; dit was meer bepaald het geval op de nieuwe 
afzetmarkten voor rundvlees.
Bij de grote exportlanden van het zuidelijke halfrond heeft de 
rundvleesproduktie erg geleden onder de extreme weersomstandigheden 
(droogte in Oceanië en overstromingen in Latijns-Amerika);  dit heeft 
geleid tot een verkleining van de rundveebestanden en zodoende tot een 
aantastiung van het produktiepotentieel.
Anderzijds stagneert de produktie ook in Noord-Amerika, waar het 
rundveebestand in de voorbije jaren aanzienlijk ingekrompen is, omdat de 
rundveehouderij wegens de sterke stijging van de voederprijzen niet zo 
winstgevend meer is.
Bijgevolg zullen de voor invoer beschikbare hoeveelheden rundvlees, 
vooral in de voornaamste exportlanden van het zuidelijke halfrond, met 
uitzondering van Brazilië, in de komende maanden aanzienlijk 
teruggelopen; de daling kan over een tijdvak van een jaar wel 500.000 
tot 600.000 ton bedragen.
Daarom kan men voor de komende tijd, rekening houdend met de stevige 
positie van de dollar op de wisselmarkt, een stijging van de 
wereldmarktprijzen voor rundvlees verwachten, ondanks de economische 
moeilijkheden die in bepaalde gebieden de vraag naar rundvlees nog 
drukken.
Economische aspecten van de in het kader van de gemeenschappelijke 
marktordening voor rundvlees getroffen maatregelen
a) Marktondersteuningsmaatregelen
Ter ondersteuning van de rundvleesmarkt zijn een aantal maatregelen ook 
nu weer toegepast :
- Maatregelen om de druk op de markt weg te nemen :
+ Toekenning van uitvoerrestituties met mogelijkheid tot
voorfixatie; besloten is bepaalde restituties te differentiëren 
naar categorie van de dieren;
+ Rechtstreekse aankopen door de interventiebureaus :
227.000 ton in 1978;
330.000 ton in 1979;
410.000 ton in 1980;
280.000 ton in 1981;
268.000 ton in 1982, d.w.z. 4,5 % van de produktie van 
rundvlees in de Gemeenschap.
Tot 1 september 1983 is door de interventiebureaus 245.000 ton 
overgenomen, dat is een toename met meer dan 130.000 ton in 
vergelijking met dezelfde periode van 1982;
+ Toekenning van steun voor de particuliere opslag in het najaar van 
1982 voor een hoeveelheid van ongeveer 25.000 ton achtervoeten 
(met mogelijkheid tot uitbening en/of uitvoer na een bepaalde 
opslagtermijn) en gelijke maatregelen voor toekenning van steun 
voor particuliere opslag in het najaar 1983 (van 31.10 tot 
16.12.1983).

- 126 -
- Maatregelen tot stimulering van het verbruik (verkoop via de 
interventiebureaus van vlees uit interventievoorraden bestemd voor 
rechtstreekse consumptie, beschikbaarstelling aan de industrie van een 
bepaalde hoeveelheid bevroren vlees uit de interventievoorraden voor 
verwerking daarvan in de Gemeenschap, verkoop van vlees uit 
interventievoorraden tegen verlaagde prijs aan sociale instellingen).
- Steunmaatregelen
.  Mogelijkheid tot toekenning van variabele slachtpremies voor
bepaalde categorieën slachtrunderen in het Verenigd Koninkrijk;
.  Toekenning van een geboortepremie voor kalveren, in Italië, 
Griekenland, Ierland en Noord-Ierland;
.  Tenslotte de toekenning van een premie voor het aanhouden van 
zoogkoeien, toegepast vanaf het verkoopseizoen 1980/1981, als 
inkomenstoeslag voor veehouders die zich toeleggen op de produktie 
van kwaliteitsvlees;
- Maatregelen ter verbetering van de interventieregeling
Zoals in de voorgaande verkoopseizoenen heeft de Commissie de 
interventieaankopen beperkt tot bepaalde categorieën (mannelijke 
dieren) en bepaalde aanbiedingsvormen (karkassen, voor-/achtervoeten),  
naargelang van de seizoengebonden ontwikkeling op de markt. In het 
kader van de verbetering van de wetgeving voor de sector rundvlees 
heeft de Raad het communautaire indelingsschema voor geslachte 
runderen aanvaard en heeft de Commissie enerzijds aanvullende 
bepalingen voor de toepassing van dit indelingsschema en anderzijds 
bepalingen voor het noteren van de producentenprijzen voor geslachte 
volwassen runderen vastgesteld. Verder is overwogen om vanaf 
1 januari 1984 bij de interventieaankopen het communautaire 
indelingsschema voor volwassen runderen toe te passen.
Ter voorbereiding van deze nieuwe interventieregeling heeft de 
Commissie bepalingen vastgesteld voor het noteren van de marktprijzen 
aan de hand van het communautaire indelingsschema.
b) Internationale overeenkomsten
Los van de normale invoerregeling voor rundvlees heeft de Gemeenschap 
zich er bij multilaterale en bilaterale overeenkomsten toe verbonden 
jaarlijks belangrijke hoeveelheden rundvlees in te voeren.

-  127  -
Zo stelt de Gemeenschap in het kader van de GATT jaarlijks 
tariefcontingenten beschikbaar voor de invoer van :
- 38.000 vaarzen en koeien van bepaalde bergrassen (waarvan 18.000 stuks 
op autonome basis) tegen een douanerecht van 6 % en van 5.000 runderen 
van bepaalde Alpenrassen, niet bestemd om te worden geslacht, tegen 
een douanerecht van 4 %;
- 50.000 ton bevroren rundvlees (gewicht zonder been) tegen een 
douanerecht van 20 %.
In het kader van de regeling voor delen die als kwaliteitsvlees worden 
aangemerkt, heeft de Gemeenschap zich ertoe verbonden het jaarlijkse 
tariefcontingent voor de invoer van 21.000 ton vers, gekoeld of bevroren 
rundvlees, waarvoor een douanerecht geldt van 20 % vanaf 1983 te 
verhogen tot ongeveer 29.800 ton, waarvan :
10.000 ton uit de Verenigde Staten van Amerika en Canada,
5.000 ton uit Australië,
12.500 ton uit Argentinië,
2.300 ton uit Uruguay.
Ook is een tariefcontingent geopend voor de invoer van 2.250 ton 
bevroren buffelvlees (gewicht zonder been) uit Australië, tegen een 
recht van 20 %.
In het kader van de ACS/EEG-Overeenkomst van Lomé is een bijzondere 
regeling getroffen voor de invoer van 30.000 ton rundvlees (gewicht 
zonder been) uit Botswana, Swaziland, Kenya en Madagaskar. Bij deze 
regeling worden niet alleen geen douanerechten toegepast, maar worden 
ook de andere belastingen bij invoer verlaagd.
In het kader van de op ramingen berustende balansen voor 1983 heeft de 
Gemeenschap de invoer toegestaan van
- 60.000 ton (gewicht met been) bevroren rundvlees voor verwerking, en
- 237.000 ton (Italië :  205.000 + Griekenland :  30.000 + overige 
Lid-Staten :  2.000) jonge meststieren.
Krachtens een handelsovereenkomst met Joegoslavië mag uit dit land 
jaarlijks 50.400 ton vers of gekoeld rundvlees, zogenaamd "baby-beef",  
tegen een lagere heffing worden ingevoerd.
Op grond van een overeenkomst met Oostenrijk, Zweden en Zwitserland 
kunnen voor levende runderen en voor vers en gekoeld rundvlees uit deze 
landen specifieke heffingen bij invoer worden vastgesteld.
Wegens de lange duur van het vervoer over zee heeft de Gemeenschap ermee 
ingestemd de heffing voor vers en gekoeld vlees uit Argentinië en 
Uruguay vooraf vast te stellen.

- 128 -
Ook de invoerheffingen op bevroren vlees uit Roemenië, Argentinië, 
Uruguay, Australië en Nieuw-Zeeland kunnen vooraf worden vastgesteld.
Tenslotte is invoer mogelijk tegen een in het kader van het GATT 
geconsolideerd recht, d.w.z. zonder heffingen en zonder kwantitatieve 
beperking; deze regeling betreft enerzijds raszuivere fokrunderen, 
waarvoor geen douanerecht geldt, en anderzijds rundvleesconserven, 
waarvoor een invoerrecht van 26 % wordt toegepast.
Uitgaven
De Afdeling Garantie van het EOGFL heeft in 1982 1.150,6 miljoen Ecu 
uitgegeven voor de sector rundvlees. Voor 1983 is het voorlopige bedrag 
1.283 miljoen Ecu en voor 1984 wordt het bedrag op 1.412 miljoen Ecu 
geraamd. In de genoemde jaren ging respectievelijk 9,3 %, 9,1 % en 8,5 % 
van de totale uitgaven van de Afdeling Garantie naar deze sector. Het 
bedrag van 1.283 miljoen Ecu voor 1983 omvat 753 miljoen Ecu voor 
restituties, 289 miljoen Ecu voor interventie-uitgaven voor openbare en 
particuliere opslag en 241 miljoen Ecu voor premies, met name 
geboortepremies voor kalveren en premies voor zoogkoeien.

- 129 -
15. VARKENSVLEES
Inleiding
In december 1982 werden in de Gemeenschap op ongeveer 2 miljoen bedrijven 
in totraal 79,2 miljoen varkens gehouden, waarvan 8,8 miljoen zeugen.
De belangrijkste in de vorige jaren geconstateerde tendensen inzake 
produktiestructuur blijven bestaan :  enerzijds vermindering van het aantal 
bedrijven, inzonderheid bedrijven met minder dan 200 varkens of minder dan 
10 zeugen, en anderzijds toename van het gemiddeld aantal varkens per 
bedrijf. Wat dit laatste betreft blijven er grote verschillen bestaan 
tussen de Lid-Staten :  270 varkens per bedrijf in het Verenigd Koninkrijk 
en 250 in Nederland, 160 varkens in Denemarken, 140 in België en Ierland, 
50 varkens in Luxemburg, Duitsland en Frankrijk, 17 in Griekenland en 9 
varkens per bedrijf in Italië. Het communautaire gemiddelde bedraagt 37,5 
varkens per bedrijf (1981).
De varkenshouderij blijft geconcentreerd in de aan de Noordzee en aan het 
Kanaal gelegen gebieden en in Noorditalië.
In 1982 bedroeg het aandeel van de varkensvleesproduktie in de bruto 
produktiewaarde van de landbouw in de Gemeenschap 11,9 %; van de totale 
hoeveelheid vlees die in de Gemeenschap werd geproduceerd, was 45,3 % 
varkensvlees.
De Gemeenschap is nog altijd de tweede varkensvleesproducent in de wereld; 
China is de grootste.
Produktie
Ten opzichte van december 1981 is het totale aantal varkens met 0,3 % 
toegenomen. Op 1 april 1983 was het totale aantal varkens 2,7 % en het 
aantal zeugen 2,4 % groter dan in april 1982.
In 1982 is in de Gemeenschap 10,2 miljoen ton varkensvlees geproduceerd, 
dit is 0,2 % minder dan in 1981. In het eerste halfjaar 1983 is de 
produktie met 3 % en in het tweede halfjaar met ongeveer 2 % toegenomen.

130 -
3. Verbruik
In 1982 is het verbruik van varkensvlees in de Gemeenschap enigszins 
gestegen ten opzichte van 1981 (10,10 miljoen ton in 1981; 10,16 miljoen 
ton in 1982); het verbruik per hoofd steeg van 37,0 kg tot 37,4 kg.
1982
Intern verbruik 
x 1.000 ton kg/inwonerZelfvoorzienings­
graad
%
:  Eur 10 10.162 37,4 100,7
:  BLEU 436 42,7 147,0
:  Denemarken 251 49,0 395,2
:  Duitsland 3.556 57,7 86,4
:  Frankrijk 2.126 39,2 82,6
:  Griekenland 198 20,2 77,8
:  Ierland 113 32,4 125,7
:  Italië 1.441 25,4 73,7
:  Nederland 608 42,5 235,0
:  Verenigd 1.433 25,5 69,4
:  Koninkrijk
Met een verbruik van 57,7 kg per hoofd blijft Duitsland de grootste 
verbruiker van varkensvlees in de Gemeenschap; het verbruik in Duitsland 
alleen bedraagt 35,0 % van het totale varkensvleesgebruik in de 
Gemeenschap.
In Griekenland, Italië en het Verenigd Koninkrijk wordt nog het minst 
varkensvlees verbruikt, zodat het verbruik daar nog kan toenemen.
Bij vergelijking van de bruto produktie in de Gemeenschap met het verbruik 
in 1982 blijkt dat de zelfvoorzieningsgraad 100,7 % bedraagt, dit is een 
lichte daling ten opzichte van de vorige jaren.
Denemarken behoudt de hoogste zelfvoorzieningsgraad van de Gemeenschap :  
395 % tegenover 386 % in 1981. In Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en 
Ierland nam de zelfvoorzieningsgraad ook enigszins toe, terwijl een 
geringe daling is geconstateerd in de BLEU, Frankrijk, Griekenland, Italië 
en Nederland.
4. Handelsverkeer
Voor 1982 geeft de invoer- en uitvoerbalans in de verschillende Lid-Staten 
de volgende saldi te zien (totaal intra- en extracommunautair 
handelsverkeer) :

-  131  -
1982
Netto invoer 
(ton)Netto uit­
voer (ton)Verschil 1982/1981 in %
Netto in­
voerNetto uit­
voer
:  BLEU 218.300 - 16,9
:  Denemarken 738.200 ■  + 0,3
:  Duitsland 419.600 8,1
:  Frankrijk 362.000 5,4
:  Griekenland 40.400 +18,1
:  Ierland 1.700 •  · •  ·
:  Italië 325.100 +18,2
:  Nederland 840.000 - 2,4
:  Verenigd 562.400 -11,4
:  Koninkrijk
In 1982 beliep de intracommunautaire handel in produkten van de sector 
varkensvlees 2,32 miljoen ton, dit wil zeggen 3,1 % meer dan in 1981 
(2,22 miljoen ton).
In het handelsverkeer met derde landen werd in 1982 in totaal 191.700 ton 
ingevoerd en 274.100 ton uitgevoerd.
De balans van de handel met derde landen vertoont een positief saldo voor 
de Gemeenschap, namelijk 82.400 ton. Ten opzichte van 1981 is de invoer 
uit derde landen in 1982 met 12,0 % gedaald, terwijl de uitvoer naar deze 
landen met 22,6 % is verminderd.
De onderverdeling van invoer en uitvoer naar produkt ziet er voor 1982 als 
volgt uit :
Invoer uit Uitvoer naar derde
derde landen landen
levende varkens 11,3 i 0,1 j l
- vers en gezouten vlees 42,2 % 21,3 %
- reuzel 14,0 % 13,6 %
- slachtafvallen 25,3 $ 8,4 %
- bereidingen en conserven 7,2 % 56,6 %
Vergeleken met het voorgaande jaar is het aandeel van bereidingen en 
conserven in de uitvoer in 1982 opnieuw belangrijker geworden. Meer dan de 
helft van de totale uitvoer bestaat uit verwerkte produkten. De 
Gemeenschap verstevigt dus haar positie als netto exporteur van deze 
produkten. De uitvoer van vers en gezouten vlees is in 1982 daarentegen 
sterk gedaald. Deze daling is vooral het gevolg van het sluiten van de 
Amerikaanse en de Japanse markt voor vers vlees uit Denemarken in verband 
met het uitbreken van mond- en klauwzeer in dat land.

- 132 -
Het relatieve aandeel van vers en gezouten vlees en van reuzel in de 
invoer is toegenomen, terwijl dat van levende varkens sterk is afgenomen.
De belangrijkste leveranciers van vers vlees zijn nog altijd bepaalde 
Oosteuropese landen (Hongarije en Roemenië). Andere belangrijke 
leveranciers zijn :
de Verenigde Staten van Amerika (met name slachtafvallen);
China (vlees zonder been);
Zweden (met name deelstukken en slachtafvallen);
- Canada (deelstukken, slachtafvallen en spek).
De EEG blijft vooral naar de volgende landen uitvoeren :
de Verenigde Staten :  conserven;
Japan :  deelstukken en conserven;
een ruim assortiment verwerkte produkten naar tal van bestemmingen.
Uit de gedeeltelijke gegevens voor 1983 blijkt dat de invoer sterk is 
gedaald, vooral doordat in tegenstelling tot 1982 een aantal Oosteuropese 
landen van de communautaire markt zijn weggebleven. De uitvoer daarentegen 
handhaafde zich op het peil van het voorgaande jaar; voor 1983 wordt een 
lichte stijging mogelijk geacht omdat vanaf 1 september 1983 de Japanse 
markt opnieuw is opengesteld voor vers vlees uit Denemarken.
Prijzen
a)  Gemeenschappelijke prijzen 
- I&sisprijs
De basisprijs, het fundamentele element in het beheer van de markt 
voor varkensvlees in de Gemeenschap, wordt jaarlijks vastgesteld voor 
het verkoopseizoen dat loopt van 1 november tot 31 oktober; de prijs 
geldt voor hele geslachte varkens van klasse II in het communautaire 
indelingsschema.
De basisprijs ligt op een peil waarbij de producent een billijke 
beloning ontvangt zonder dat een wanverhouding tussen vraag en aanbod 
ontstaat.
Voor het verkoopseizoen 1981/82 (1.11.1981 - 31.10.1982) bedroeg de 
basisprijs 176,18 Ecu/100 kg; voor het verkoopseizoen 1982/83 
bedraagt de basisprijs 19*1,68 Ecu/100 kg.

- 133 -
Op grond van de ontwikkeling van de produktiekosten en van de 
conjuncturele situatie is de basisprijs voor de periode van 
1 november 19Ö3 tot 31 oktober 1984 vastgesteld op 205,39 Ecu/100 kg 
varkensvlees (+ 5,5 %).
- Sluisprijzen
De sluisprijzen, die elk kwartaal worden vastgesteld, komen overeen 
met de normale wereldmarktprijzen waartegen produkten aan de grens 
van de Gemeenschap kunnen worden aangeboden met inachtneming van het 
met de marktregeling nagestreefde prijspeil. De ontwikkeling van de 
sluisprijzen hangt samen met de prijsontwikkeling voor voedergranen 
op de wereldmarkt. Daardoor zijn de sluisprijzen in 1982/83 (augustus 
1982 - juli 1983) verminderd en lagen zij gemiddeld beneden die van 
de voorgaande periode (- 6,3 %). Zo bedroeg de sluisprijs voor 
geslachte varkens aan het begin van voornoemde periode 132,30 
Ecu/lOOkg en aan het einde van deze periode 122,17 Ecu/100 kg.
b) Marktprijzen
Begin 1982 bedroeg de prijs voor geslachte varkens op de 
representatieve markten 167,5 Ecu/100 kg. In de eerste vier maanden van 
het jaar brokkelde de prijs af en bereikte in april zijn laagste peil 
(150 Ecu/100 kg). Vanaf mei ging de prijs op de communautaire markt 
weer stijgen, mede omdat in de periode 31 maart - 23 juli 1982 steun 
werd toegekend voor particuliere opslag. De prijs klom dan tot ongeveer 
167 Ecu/100 kg, op welk peil hij zich tijdens de laatste drie maanden 
van het jaar stabiliseerde.
In de periode januari - april 1983 gingen de prijzen fors omlaag, zodat 
opnieuw interventiemaatregelen moesten worden genomen in de vorm van 
steun aan de particuliere opslag (1 februari - 9 september 1983). Van 
april tot juli bleven de prijzen op 145 Ecu/100 kg liggen en slechts 
vanaf augustus begonnen zij weer te stijgen.
Prijsontwikkeling voor varkensvlees
ECU/100 kg geslacht gewicht
1.11.79
31.10.801.11.80
31.10.811.11.81
31.10.821.11.82
31.10.831.11.83
31.10.84
Basisprijs 
absoluut 
in %150,44
100,00158,72
105,50176,18
117,11194,68
129,41205,39
136,53
Marktprijs 
absoluut 
in %
in % van de basis­
prijs133,67
100,00
88,84140,21
104,89
88,34161,38
120,73
91,60153,11
114,54
78,70
Sluisprijs 
absoluut 
in %110,11
100,00131,54
119,46132,33
120,18124,99
113,51

-  134  -
c) Prijzen in derde landen
Van de derde landen met markteconomie is de VS de belangrijkste 
varkensvleesproducent.
In dat land zijn de varkensvleesprijzen in 1982 wegens een sterke 
inkrimping van de varkensstapel vrij hoog gebeleven (ongeveer 25 % 
boven de prijzen van het voorgaande jaar). In 1983 werd opnieuw meer 
geproduceerd, waardoor de prijzen gingen dalen. Deze trend kan nog het 
hele jaar voortduren.
Andere belangrijke varkensvleesproducenten zijn de Oosteuropese landen 
met staatshandel.  In 1981 en 1982 is de varkensvleesproduktie in deze 
landen gedaald, maar de varkensstapels lijken nu opnieuw toe te nemen.
d)  Verbruikersprijzen
De vrij hoge producentenprijzen voor varkensvlees op de representatieve 
markten gedurende 9 maanden van 1982 hebben geleid tot een verhoging 
van de verbruikersprijzen voor varkensvlees; deze verhoging werd 
evenwel afgeremd doordat de winstmarges zeer laag bleven om het 
verbruik op peil te houden. Deze ontwikkeling heeft evenwel geen 
negatief effect gehad voor het varkensvleesverbruik per hoofd (ca. 1 %).
Produktiekosten
De voederprijzen op de markt van de Gemeenschap hebben zich in 1982 en 
begin 1983 op een voor de producent gunstig peil gestabiliseerd afgezien 
van enkele geringe schommelingen op nationaal vlak als gevolg van de 
monetaire situatie in de Lid-Staten. In deze situatie kan later 
verandering komen omdat de prijzen van de voor veevoeders gebruikte 
basisprodukten vanaf juli 1983 zijn gaan stijgen, wat de produktiekosten 
voor varkensvlees kan beïnvloeden.
Andere dan voederkosten maken 25 tot 30 % uit van de totale 
produktiekosten voor varkensvlees. Evenals in de vorige jaren zijn deze 
kosten beïnvloed door het algemene inflatiepeil en door het hoge peil van 
de bankrente in de Lid-Staten.
Vooruitzichten
In 1983 zal de totale produktie waarschijnlijk met 1,5 a 2 % stijgen ten 
opzichte van 1982.  Gezien de relatieve stabiliteit van de uitvoer naar 
derde landen, raag worden gesteld dat de hogere produktie 1983 binnen de 
Gemeenschap zal moeten worden afgezet. Dat betekent een groter verbruik 
van varkensvlees ten koste van duurder rood vlees.

-  135  -
De resultaten van de in augustus 1983 verrichte telling van de 
varkensstapels wijzen erop dat de in 1983 geconstateerde produktiestijging 
waarschijnlijk in 1984 zal blijven voortduren.
8. Economische aspecten van de maatregelen die in het kader van de 
gemeenschappelijke marktordening voor varkensvlees zijn getroffen
a)  Heffingen en restituties
De regeling van het handelsverkeer met derde landen voorziet enerzijds 
in de vaststelling van heffingen en eventueel extra bedragen bij de 
invoer en anderzijds in de mogelijkheid tot toekenning van 
uitvoerrestituties.
De heffingen worden vastgesteld op basis van de prijsontwikkeling voor 
voedergranen op de wereldmarkt en op de markt van de Gemeenschap; dit 
heeft geleid tot een verhoging van de heffingen in 1982. Op 1 februari 
1983 is de heffing vastgesteld op 55 Ecu/100 kg varkensvlees; 
sedertdien is het bedrag van de heffing niet meer gewijzigd.
Voor bepaalde produkten en bepaalde herkomsten zij gedurende 10 maanden 
van 1982 extra bedragen vastgesteld. In november 1982 zijn ze 
afgeschaft en vanaf april 1983 zijn ze opnieuw ingevoerd.
Wegens de situatie op de markt voor varkensvlees dienden vanaf februari 
1983 iets hogere uitvoerrestituties voor vers varkensvlees te worden 
vastgesteld. In april 1983 werden zij nogmaals, maar nu forser, 
verhoogd. De restituties voor verwerkte produkten daarentegen zijn niet 
gewijzigd.
b)  Interventiemaatregelen
Van 1 februari tot 9 september 1983 zijn marktondersteunende 
maatregelen getroffen in de vorm van steun voor de particuliere opslag 
van ongeveer 120.000 ton vlees. Door deze maatregelen werden de 
marktprijzen gestabiliseerd.
9. Uitgaven
Voor 1982 belopen de uitgaven van de afdeling Garantie van het E0GFL voor 
de sector varkensvlees 112 miljoen Ecu, waarvan 96 miljoen Ecu voor 
uitvoerrestituties en 16 miljoen Ecu voor steun aan de particuliere opslag.
De totale uitgaven in 1982 liggen 27,7 % hoger dan in 1981.
Voor 1983 worden de uitgaven op 180 miljoen Ecu geraamd, namelijk
150 miljoen Ecu voor uitvoerrestituties en 30 miljoen Ecu voor steun voor
de particuliere opslag.

-  136  -
16. EIEREN
1. Inleiding
Recente ramingen over het aandeel van de eierproduktie in de totale 
produktiewaarde geven de volgende percentages :
1981 1982
Eieren/Dierlijke produktie 
Eieren/Totale landbouwproduktie6,2  %
3,5 % 3,0 %
Op grond van nationale gegevens kan worden gesteld dat het 
produktieaandeel van de bedrijven met meer dan 10.000 legkippen op dit 
ogenblik in de meeste Lid-Staten meer dan 50 % en in sommige Lid-Staten 
(Verenigd Koninkrijk, Nederland) tot 75 % bedraagt. Alleen in Griekenland 
en Luxemburg, van welke landen het aandeel in de communautaire produktie 
ongeveer 3 % bedraagt, is de concentratie nog vrij gering. ,
Volgens de statistieken van de FAO en van het Amerikaanse Ministerie van 
Landbouw neemt de Gemeenschap in 1982 de tweede plaats in onder de 
eierproducenten in de wereld, na China en vóór de Verenigde Staten, en is 
zij de belangrijkste exporteur geworden, vóór de Verenigde Staten. Deze 
posities komen overeen met een aandeel van 14 % in de wereldproduktie en 
van 33 % in de wereldexport (eieren in de schaal en eiprodukten),  
exclusief het intracommunautaire handelsverkeer.
2. Produktie, verbruik en handelsverkeer
In 1982 zijn in de Gemeenschap 4,26 miljoen ton eieren geproduceerd, 
d.w.z. 2,4 % meer dan in 1981. Het aanbod is dus sterker gestegen dan de 
vraag en dat heeft na Pasen 1982 geleid tot een nieuwe ernstige crisis op 
de eiermarkt. Als gevolg van deze moeilijke situatie zijn in 1982 ongeveer 
5 % minder legkuikens opgefokt. Deze trend, die in de eerste zes maanden 
van 1983 nog sterker doorzette, heeft pas vanaf mei 1983 enige invloed 
gehad op de produktie. Aangezien in sommige Lid-Staten bovendien is 
besloten tot vervroegd slachten van uitstootkippen, mag worden verwacht 
dat de communautaire produktie in 1983 lager zal liggen dan in 1982 en 
slechts het peil van 1981 zal bereiken. De marktsituatie is dan ook sedert 
de zomer van 1983 duidelijk verbeterd.
Het verbruik is iets toegenomen, namelijk van 3,82 miljoen ton in 1981 tot 
3,87 miljoen ton in 1982. In bepaalde Lid-Staten is er echter een 
stagnatie of zelfs een achteruitgang in het verbruik. Zeer gunstige 
prijzen en reclamecampagnes hebben deze ontwikkeling niet kunnen 
tegenhouden, wat nogmaals wijst op de zeer geringe elasticiteit van de 
vraag. Het verbruik per inwoner is sedert 1978 namelijk niet veranderd.
De omvang van de intracommunautaire handel is in 1982 met 4 % gestegen en 
betreft een achtste van de produktie. Tweederde van de totale handel, met 
name export uit Nederland, België en Frankrijk, gaat naar Duitsland.
Italië was in 1982 op één na de belangrijkste afnemer.

- 137 -
De toetreding van Griekenland heeft tot nu toe geen grote wijzigingen 
veroorzaakt in het handelsverkeer met dat land.
De beperkingen op het vrije handelsverkeer die door het Verenigd 
Koninkrijk per 1 september 1981 zijn ingevoerd in verband met nieuwe 
nationale bepalingen voor de bestrijding van de ziekte van Newcastle, 
hebben in 1982 gevolgen gehad voor de uitvoer naar dit land. Ingevolge het 
arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van juli 
1982 heeft het Verenigd Koninkrijk maatregelen genomen met het oog op 
herstel van het handelsverkeer met Frankrijk, Nederland, België en 
Duitsland, maar die tevens waarborgen inhouden voor de gezondheidssituatie 
van de pluimveestapel.
De handel met derde landen bedroeg in 1982 194.000 ton, waarvan 
162.000 ton uitvoer en 32.000 ton invoer. Vooral de uitvoer naar 
Noord-Afrika en het Midden-Oosten kon worden verhoogd. De verkopen aan 
derde landen zijn in 1982 sneller gestegen (+ 48 % voor consumptie-eieren, 
+ 77 % voor broedeieren),  met name als gevolg van de grotere vraag in 
sommige derde landen en de zeer lage prijzen in de EEG. De uitvoer van 
eieren in de schaal heeft in 1983 hetzelfde hoge peil bereikt als in 1982. 
Sedert 1982 zijn slechts geringe hoeveelheden eieren in de schaal en 
eiprodukten ingevoerd, welke hoeveelheden bestemd zijn voor het actieve 
veredelingsverkeer (wederuitvoer na verwerking), terwijl de invoer van 
broedeieren van kalkoenen sterk is toegenomen (Italië).
3. Prijzen
Na een crisisperiode van meer dan 1 jaar zijn de marktprijzen weer gaan 
stijgen; vanaf mei 1983 werden in sommige Lid-Staten zelfs hogere prijzen 
geconstateerd dan in 1982. Deze verbetering in de prijssituatie was een 
normaal gevolg van de daling van het aanbod in de meeste
produktiegebieden. Toch hebben de prijzen pas in augustus een bevredigend 
peil bereikt. De stijging van de voederprijzen dreigt evenwel de 
rentabiliteit in de sector weer in gevaar te brengen.
Opgemerkt moet worden dat de beroepsorganisaties zich bijzonder actief 
hebben getoond bij de handelsbesprekingen in 1983 en, met name in 
Frankrijk, met succes de belangen van de producenten hebben verdedigd 
tegenover de handelspartners.
De consumentenprijzen voor eieren hebben in 1982 niet in alle Lid-Staten 
de daling van de marktprijzen gevolgd.
4. Vooruitzichten
Tot in de zomer 1983 zijn in alle Lid-Staten, behalve Nederland en België, 
minder legkuikens opgezet dan normaal. Bijgevolg mag worden verwacht dat 
het communautaire aanbod tot medido 1984 lager zal liggen dan op het 
overeenkomstige tijdstip in 1983.

- 138 -
Op middellange termijn dient het beleid gericht te zijn op een 
voorzichtige aangroei van de produktie, met name wegens het stagnerend 
verbruik per inwoner in de Gemeenschap en de beperkte afzetmogelijkheden 
op de wereldmarkt. Voor eieren in de schaal is het handelsverkeer op 
wereldvlak namelijk minder onvangrijk dan het intracommunautaire 
handelsverkeer.
Maatregelen in het kader van de gemeenschappelijke marktordening
a) De sluisprijzen zijn na 1.8.1982 verlaagd, maar zijn sedert 1.2.1983 
weer verhoogd op grond van de ontwikkeling van de wereldmarktprijzen 
voor voedergranen. De heffingen, waarvan de hoogte voornamelijk afhangt 
van het verschil tussen de voedergraanprijzen op de wereldmarkt en die 
op de markt van de Gemeenschap, hebben zich in tegenovergestelde zin 
ontwikkeld.
b) De restituties voor eieren in de schaal, die per 1.11.1982 tot
18 Ecu/100 kg waren verhoogd, zijn per 14.9.1983 tot 16 Ecu verlaagd in 
verband met de situatie op de wereldmarkt.
Ook de restituties voor broedeieren en voor eiprodukten zijn per 
14.9.1983 verlaagd.
c) De Raad heeft het voorstel van de Commissie tot wijziging van de 
handelsnormen voor eieren in 1983 verder besproken, maar heeft nog geen 
overeenstemming bereikt. De in maart 1980 voorgestelde wijzigingen 
omvatten met name bepalingen ter verbetering van de 
consumentenvoorlichting.
Uitgaven
De uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL voor eieren, 
uitsluitend restituties, bedroegen in 1982 24,2 miljoen Ecu (0,2 % van de 
totale uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL). Voor 1983 is op 
de begroting een bedrag uitgetrokken van 37 miljoen Ecu en voor 1984 
worden de uitgaven geraamd op 36 miljoen Ecu.

-  139  -
17. SLACHTPLUIMVEE
Inleiding
De waarde van de slachtpluimveeproduktie blijft vrijwel gelijk aan die van 
de eierproduktie;  het gezamenlijk aandeel in de dierlijke produktie 
bedroeg ongeveer 14 en in de totale landbouwproduktie ongeveer 8 %. Voor 
slachtpluimvee zijn de cijfers :
1981 1982
Slachtpluimvee/dierlijke produktie 7,8 %
Slachtpluimvee/totale landbouwproduktie 4,5 % 4,4 %
De produktie van slachtpluimvee wordt nog altijd gekenmerkt door 
concentratie van de bedrijven in verschillende vormen van verticale en 
horizontale integratie. Deze concentratie is voor slachtpluimvee verder 
voortgeschreden dan voor eieren. In de landen in het noorden van de EEG is 
90 % van de produktie afkomstig uit de bedrijven met meer dan 
10.000 kippen. De concentratie is minder ver gevorderd in Frankrijk,
Italië en België, waar de traditionele produktie en afzet nog vrij 
belangrijk zijn. Dit geldt ook voor Griekenland, dat een aandeel in de 
communautaire produktie heeft van ongeveer 3 %.
^gt een aandeel van 15 4 in de wereldproduktie nam de Gemeenschap m  1981, 
na de VS, de tweede plaats in zowel voor de totale produktie van 
slachtpluimvee als voor de produktie van slachtkuikens en kalkoenen. De 
Gemeenschap is nog steeds de belangrijkste exporteur (34 % van de 
wereldexport),  v6ór Brazilië en de VS.
Produktie, verbruik en handelsverkeer
In 1982 is de totale produktie in de Gemeenschap (4,43 miljoen ton) met 
5,5 % toegenomen. Deze groei, de grootste sedert tien jaar, heeft 
betrekking op alle Lid-Staten, maar het groeipercentage schommelde tussen 
0,3 % in Duitsland en 8 tot 11 % in Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, 
België en Ierland.
De produktie van slachtkuikens is gestegen van 2,8 tot 3 miljoen ton (d.i. 
68 % van de totale produktie van slachtpluimvee). Wegens de daling van de 
vraag naar diepvrieskippen in Duitsland en de zeer sterke concurrentie op 
de wereldmarkt kon deze extraproduktie in 1982 slechts voor de helft 
worden afgezet. Bijgevolg diende in het tweede halfjaar van 1982 in 
Duitsland en Nederland de produktie reeds te worden verminderd. In 1983 is 
in bijna alle Lid-Staten, en vooral in Duitsland, Nederland en Frankrijk, 
een op afremming van de produktie gericht beleid gevoerd.
Vor kalkoenen (eer produktie van 700.000 ton per jaar) lijkt de 
aanzienlijke produktiestijging in 1982 (+ 6,4 %) te zijn teruggebracht tot 
ongeveer 3 % in 1983.

- 140 -
De stijging van het verbruik (voor de Gemeenschap gemiddeld 5 % lijkt 
enigszins overschat aangezien de voorraadvorming in 1982 niet volledig is 
doorberekend in de voorzieningsbalansen voor deze sector. Toch is het 
verbruik in alle Lid-Staten gestegen, met name wegens de gunstige prijzen 
op de vleesmarkt en het toenemend aantal nieuwe afgeleide produkten (delen 
en uit kalkoenvlees bereide produkten).
Het intracommunautaire handelsverkeer is in 1981 gestegen, zowel voor 
slachtpluimvee als voor levende dieren.
Ingevolge het arrest van het Hof van Justitie van de EG van juli 1982 
heeft het Verenigd Koninkrijk maatregelen genomen met het oog op het 
herstel van het handelsverkeer met de andere Lid-Staten, maar die tevens 
waarborgen inhouden voor de gezondheidssituatie van de pluimveestapel.
In 1982 is in totaal 441.000 ton naar derde landen uitgevoerd;  het ging 
hierbij vooral om uitvoer van slachtkuikens (408.000 ton) naar het 
Midden-Oosten en de USSR. De daling met 5,6 % ten opzichte van 1981 kan 
worden toegeschreven aan de minder sterke toeneming van de vraag in 
bepaalde invoerende derde landen en aan een sterkere concurrentie, met 
name van Brazilië. De werelduitvoer van slachtkippen en slachtkuikens 
(hele dieren en delen) bedroeg in 1982 100.000 ton, d.i. 8 % minder dan in
1981. De wereldmarktsituatie is in 1983 niet veranderd en in de eerste 
acht maanden van 1983 heeft de Gemeenschap evenveel uitgevoerd als in
1982. Van de slachtkuikenproduktie van de Gemeenschap wordt nu ongeveer 14 
% uitgevoerd naar derde landen; voor Frankrijk, de belangrijkste exporteur 
van de EG, bedraagt de uitvoer 36 %.
De invoer, minder dan 2 % van het verbruik, betreft met name ganzen en 
eenden (30.000 ton in 1982) uit de Oosteuropese landen. De invoer van 
kalkoenevlees is in 1982 met 100 ton gedaald en ook de invoer van 
bereidingen van slachtpluimvee is teruggelopen (- 3.000 ton) als gevolg 
van de hogere aanbiedingsprijzen voor de ingevoerde produkten.
In 1983 is de invoer, met name die uit de Verenigde Staten, verder gedaald.
Prijzen
De prijsontwikkeling voor slachtkuikens in 1982 is een afspiegeling van de 
ernstige crisis op de markt voor diepvriesprodukten, met name in Duitsland 
en Nederland. De prijs voor verse slachtkuikens is in alle Lid-Staten van 
de Gemeenschap ongewijzigd gebleven, behalve in Italië. In 1983 zijn de 
prijzen, als gevolg van een verminderde vraag, weer langzaam gestegen, 
maar deze stijging is ontoereikend om de recente stijging van de 
voederprijzen op te vangen.
In 1982 zijn de consumentenprijzen in alle Lid-Staten gestegen. Van alle 
soorten vlees is pluimveevlees nog altijd de meest interessante. In 1982 
en 1983 konden diepvrieskippen in Duitsland alleen met belangrijke 
prijsverlagingen worden afgezet.

-  141  -
Vooruitzichten
In 1983 zal de communautaire produktie van slachtpluimvee voor het eerst 
sedert de oprichting van de gemeenschappelijke markt een daling vertonen. 
Dat zal dan vooral zijn toe te schrijven aan de daling van de produktie 
van slachtkuikens,  die waarschijnlijk zal teruglopen tot het peil van 
1981. De voorraadwijzigingen meegerekend zal het verbruik echter toch nog 
ten minste even hoog liggen als in 1982. De recente vermindering van het 
ouderbestand lijkt er op te wijzen dat voortaan een voorzichtig 
produktiebeleid zal worden gevoerd, in afwachting van de verdere 
ontwikkeling van de vraag op de interne markt en op de wereldmarkt.
Voor kalkoen is de ontwikkelingstendens hoopgevender. Hoewel de produktie 
in 1983 slechts met ongeveer 3 % is gestegen (met een mogelijke daling in 
het tweede halfjaar),  is wegens de gunstige ontwikkeling voor delen en 
bereidingen een gematigde stijging van de produktie op middellange termijn 
best mogelijk.
Maatregelen in het kader van de gemeenschappelijke marktordening
a) De sluisprijzen,  die de ontwikkeling volgen van de wereldmarktprijzen 
voor voedergranen,  zijn sedert februari 1983 verhoogd, terwijl de 
heffingen, die een afspiegeling zijn van het verschil tussen de prijzen 
voor voedergranen in de Gemeenschap en die op de wereldmarkt, zijn 
gedaald.
b) Wegens de situatie op de markt van de Gemeenschap en de concurrentie op 
de wereldmarkt zijn de restituties voor slachtkuikens van
20,5 Ecu/100 kg op 20.9.1982 verhoogd tot 22,5 Ecu per 1.2.1983, en per 
14.9.1983 verlaagd tot 20 Ecu en weer verlaagd tot 18 Ecu per 
24.10.1983.
Uitgaven
De uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL voor slachtpluimvee, 
die alleen bestaan uit restituties, bedroegen in 1982 79,7 miljoen Ecu 
(0,6 % van de totale uitgaven van het EOGFL, afdeling Garantie).
Voor 1983 bedragen de uitgaven tot hiertoe 88 miljoen Ecu en voor 1984 
worden zij op 92 miljoen Ecu geraamd.

-  142  -
18. ZIJDERUPSEN
In de Gemeenschap worden zijderupsen gekweekt in Griekenland en Italië en op 
kleine schaal voor onderzoekdoeleinden ook in Frankrijk. De zijderupsenteelt 
vormt slechts een miniem onderdeel van de communautaire landbouw. De 
Gemeenschap heeft ook slechts een bijzonder gering aandeel in de 
wereldproduktie van zijde.
In 1982 bedroeg de wereldproduktie van ruwe zijde (inclusief afval) volgens 
FAO-gegevens 63 000 ton, tegen 65 000 ton in 1981 en 64 000 ton in 1980.
De zijderupsenteelt is vrijwel uitsluitend een Aziatische aangelegenheid :  
China (38 000 ton) en Japan (13 000 ton) nemen samen 8l % van de 
wereldproduktie voor hun rekening. De communautaire produktie neemt in de 
twee producerende Lid-Staten voortdurend af, omdat de stijging van de 
produktiekosten onvoldoende wordt gecompenseerd.
In 1982 werden slechts 6 294 dozen gebruikt tegen 8 640 in 1981 (- 27 %) en 
11 100 in 1980. De coconproduktie bedroeg 153 ton, tegen 224 ton in 1981 en 
308 ton in 1980.
Voor 1983/84 werd het steunbedrag vastgesteld op 106 Ecu per doos (84,02 Ecu 
in Griekenland),  wat 6 % hoger is dan voor 1982/83 (100 Ecu).
De uitgaven van de afdeling Garantie van het EOGFL bedragen voor 1982 
0,7 miljoen Ecu.
\

-  143  -
19. SCHAPE(-EN GEITE)VLEES
Inleiding
Het aandeel van schape(- en geite)vlees in de waarde van de agrarische 
eindproduktie bedraagt ongeveer 2 %. Op ongeveer 600.000 bedrijven in 
de Gemeenschap worat schapevlees geproduceerd. Van de communautaire 
ochapenotapel bevindt zich 38 % in het Verenigd Koninkrijk, 23 % in 
Frankrijk, 16 % in Italië en 15 % in Griekenland. Deze vier Lid-Staten 
hebben duo samen 92 % van het totale aantal schapen in de Gemeenschap.
In Griekenland bedraag het aandeel van schapevlees in de waarde van de 
totale vleeoproduktie ongeveer 20 %; in het Verenigd Koninkrijk, 
Frankrijk en Italië is dit ongeveer 13 % en in de Gemeenschap als 
geheel circa 4 %.
Met betrekking tot oe regionale spreiding van de schapenstapel is er 
sprake van een concentratie in de gebieden die vallen onder Richtlijn 
75/268/EEG betreffende de landbouw in bergstreken en sommige 
probleemgebieden. De gebieden met de hoogste schapenbezetting in de 
Gemeenschap zijn :  Schotland en Wales (meer dan 1,50 schapen/ha), de 
rest van het Verenigd Koninkrijk, Griekenland, het westen van 
Miooen-Frankrijk en Sardinië (tussen 0,50 en 1,50 ochapen/ha).
Met 700.000 ton is oe Gemeenschap de tweede grootste producent ter 
wereld (ongeveer 12 % van oe wereldproduktie van ochape- en 
geitevlees). Daarmee komt de Gemeenschap na oe USSR (800.000 ton), maar 
vóór Australië en Nieuwzeeland (600.000 ton elk), China (400.000 ton) en 
Turkije (300.000 ton).
Op 20 oktober 1980 is de gemeenschappelijke marktordening voor schape­
en geitevlees in werking getreden (Verordening (EEG) nr. 1837/80 van 
27 juni 1980).
De in oeze gemeenschappelijke marktordening vervatte regelingen zijn 
beschreven in het verslag 1982 inzake de situatie op de landbouwmarkten.

-  144  -
2. Produktle
a) Schapen- en geitenstapel
- Per 31 december 1982 telae de schapenstapel van de Gemeenschap
58,8 miljoen stuks, waarvan 39,7 miljoen ooien; daarmee werd de 
sinos 1972 vrijwel ononderbroken groei voortgezet (1). In 1982 wan 
de stijging (  + 3,3 50 iets groter dan in 1981 (+ 2,9 50. Achter deze 
stijging gaan uiteenlopende ontwikkelingen in de verschillende 
Lio-Staten schuil. Zo is de omvang van de schapenstapel sterk 
teruggelopen in Frankrijk (- 7,5 50. In het Verenigd Koninkrijk is 
hij stabiel gebleven. In de overige Lid-Staten is de schapenstapel 
daarentegen toegenomen, met name in Nederland (12 50, de B.R.D.
(6 %), België (5 50 en Ierland (1 50.
Het geheel van oe resultaten van de vergelijking tussen 1981 en 1982 
moet met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd, want door 
de Inwerkingtreding van Richtlijn 82/177/EEG (2) in 1982 kan de 
vergelijking enigszins zijn scheefgetrokken.
- De geitenstapel van de Gemeenschap heeft zich in rainoere mate 
uitgebreio (+ 1,9 50.
b) Produktle van sohape- en geltevlees
In 1982 is de brutoproduktie van schape- en geltevlees in de 
Gemeenschap van de Tien met 706.000 ton vrijwel gelijk gebleven 
(+ 0,7 50. Slechts in twee Lio-Staten is de produktle teruggelopen :  
Italië (- 5,5 50 en Nederland (- 9,5 50 (3).
In de overige Lid-Staten is de produktle gelijk gebleven of gestegen 
(Frankrijk :  5,1 50 (4).
Bij oe communautaire proouktie van schape- en geltevlees is sprake van 
een cyclus, maar sinds 1970 geeft oe lange-termijntrend een stijgende 
lijn te zien. Over oe periode 1973-1981 bedroeg oe gemiddelde 
jaarlijkse stijging 2,7 %.
3. Verbruik
In 1982 is het verbruik van schape- en geltevlees met 4,5 % toegenomen tot
975.000 ton als gevolg van een sterke stijging in het Verenigd Koninkrijk 
(+ 7,6 50 en een aanmerkelijke toeneming in Griekenland (+ 5,5 50 en 
Frankrijk (+ 4,0 50.
(1) Enige uitzondering :  het jaar 1975; in de periooe 1973-1981 was de 
gemiddelde jaarlijkse variatie + 1,5 %·
(2) Richtlijn van de Raao van 22 maart 1982 betreffende de door de Lid-Staten 
te verrichten enquêtes Inzake oe schapen- en geitenstapel.
(3) In oeze Lio-Staat is oe daling meoe het gevolg van de toepassing van 
vorengenoemde richtlijn.
(4) Als gevolg van het feit dat een groter aantal ooien is geslacht dan 
gewoonlijk.

-  145  -
Voor 1982 bedraagt het gemiddelde verbruik van schape- en geitevlees per 
hoofd van de bevolking In de Gemeenschap 3 ?6 kg per jaar. Griekenland 
neemt In alt opzicht de eerste plaatn in ( 13,8 kg/hoofd/jaar), gevolgd 
ooor Ierland (7,5 kg), het Verenigd Koninkrijk (7,5 kg), Frankrijk 
(4,3 kg), oe BLEU (1,8 kg) en Italië (1,5 kg). In de overige Lid-Staten 
ligt het verbruik beneden 1 kg/hoofd/jaar.
De lange-termijntreno van het verbruik per hoofd gaat in alle Lid-Staten 
in opwaartse richting behalve in Ierland en het Verenigd Koninkrijk, waar 
nprake in van een dalende lijn (sinds de inwerkingtreding van de 
gemeenschappenjke marktordening lijkt zich in het Verenigd Koninkrijk 
echter een tenoens tot stabilisatie af te tekenen).
Op communautair niveau is het verbruik per hoofd vrij constant (sedert 
1968 varieert het tussen 3,3 en 3,8 kg per hoofd).
4. Handelsverkeer
a) Met oeroe lansen
In 1982 bedroeg oe invoer van de Gemeenschap van de Tien uit derde 
landen 281.000 ton geslacht gewicht, dit is 24 % meer dan in 1981 
(226.000 ton). Deze stijging komt hoofdzakelijk voor rekening van de 
oerde lansen ole bevroren vlees leveren :  Australië (+ 104 %), 
Argentinië (+ 64 %), Nieuwzeeland (+ 23 %), alsmede van twee andere 
leveranciers :  Roemenië (+ 72 %) en Joegoslavië (+ 37 %)· Deze extra 
invoer ging hoofozakelijk naar het Verenigd Koninkrijk (1) (+ 27 £), 
Griekenland (+ 39 %) en de B.R.D. (+ 30 %)·
b) Tussen de Llo-Staten
In 1982 bedroeg het intracommunautaire handelsverkeer 81.000 ton. Het 
Verenigd Koninkrijk leverde daarvan 37.600 ton of 46,4 %, terwijl 
Frankrijk 47-900 ton of 59,1 % afnam. Het intracommunautaire 
handelsverkeer is daarmee over het geheel genomen stabiel gebleven ten 
opzichte van 1981.  Toch is er een daling van de leveranties van de 
B.R.D. (3.400 ton tegen 4.700 ton in 1981), Ierland (16.000 ton tegen
18.000 ton) en Neoerlano (2) (11.000 ton tegen 15.000 ton). Daarentegen 
zijn oe leveranties van het Verenigd Koninkrijk toegenomen (37.600 ton 
tegen 35.600 ton), en dit geldt ook voor Frankrijk (6.250 ton tegen 
4.480 ton) en de BLEU (3-500 ton tegen 2.390 ton).
5. Prijzen
a) Vastgestelae prijzen
Voor het verkoopseizoen 1983/1984 :
- is de basisprijs voor oe gehele Gemeenschap va 3tgeoteld op
432,36 Ecu/100 kg (geslacht gewicht), dit is 5,5 % meer dan voor 
1982/83;
(1) Deze Lid-Staat heeft 74 % van het totaal voor de Gemeenschap Ingevoerd.
(2) Toch is een stijging van de leveranties van levende dieren aan België 
geconstateerd (115.000 stuks in 1982 tegen 36.000 stuks in 1981).

-1 4 6 -
- is de Interventieprijs vastgesteld op 367,51 Ecu/100 kg (+ 5,5 %) en 
ae afgeleide interventieprijs (Ierland) op 347,70 Ecu/100 kg
(+ 5,5 %);
- zijn de referentieprijzen als volgt vastgestela :
Regio Ecu/100 kg Verandering ten opzichte van
1982/83 in %
1.Italië 441,76 +3,3
2.Frankrijk 432,36 +5,5
3.Benelux
Denemarken 422,96 +7,9
B.R.D.
4.Ierland 421,40 +8,3
5.Grootbrittannië 416,07 +9,8
6.Nooroierlano 416,07 +9,8
7.Griekenland 441,76 +3,3
b) Marktprijzen
In 1982 bedroeg de gemiadelde marktprijs 369,86 Ecu/100 kg (geslacht 
gewicht), dit is 4,3 % meer dan in 1981 (354,65 Ecu/100 kg).
De prijsontwikkeling io bijgevolg veel minder bevredigend verlopen dan 
in 1981 (+ 14,7 % ten opzichte van 1980) (1). De verschillen tussen ae 
Lid-Staten waren echter groot; met name dienen te worden vermeld de 
stijging in België (+ 17,4 % in BFr en +13,3 % in arachme en + 5,4 i 
in Ecu), Frankrijk (+ 9,5 % in FF en + 6,1 % in Ecu) en het Verenigd 
Koninkrijk (+ 4,4 % in pond sterling en in Ecu), en de aaling in 
Nederland (- 4,0 % in Hfi en -2,8 % in Ecu) en in de B.R.D. (- 0,4 % in 
DM maar + 2,4 % in Ecu).
6. Vooruitzichten
Op basis van de door oe Lid-Staten verstrekte gegevens mag voor 1983 het 
volgende worden verwacht :
a) een verdere uitbreiding van ae ochapenotapel van oe Gemeenschap
gemiddeld + 1,7 % voor oe EEG als geheel (59,8 miljoen stuks). Deze 
groei zou voor rekening van slechts enkele Lid-Staten komen en het zou 
daarbij om uiteenlopende percentages gaan. Zo zou er nog een sterke 
stijging optreden in Italië (+ 1,0 %), in Ierland (+ 2,7 %) en vooral 
in het Verenigd Koninkrijk (+ 3,3 %), terwijl de schapenstapel in de 
overige Lid-Staten min of meer gelijk zou blijven.
(1) Sinos 1973 is oe gemiddelde marktprijs in de Gemeenschap slechts tweemaal 
teruggelopen, namelijk in 1978 (- 2 %) en in 1980 (- 10,8 %).

-  147  -
b) een stijging van de communautaire produktie (+ 3,4 %)
aio gevolg van de verwachte groei in alle Lid-Staten, behalve Frankrijk 
en Nederland. De totale produktie wordt op 730.000 ton geraamd 
(+ 24.000 ton). In het Verenigd Koninkrijk wordt een otijging met 7,9 % 
verwacht en in Frankrijk een daling met 3,3 %; in Nederland blijft de 
produktie conotant.
c) een zeer geringe toename van het communautaire verbruik (+ 0,5 %)
tot 980.000 ton (+ 5.000 ton). In geen enkele Lia-Staat wordt namelijk 
een belangrijke otijging van de consumptie verwacht.
q) een vermindering van het proauktletekort van ae Gemeenochap
welk tekort over een middellange periode de volgende ontwikkeling te 
zien gaf (EG-10) :
Proauktietekort Zelfvoorzieningsgraad
(in tonnen) (in %)
1977 280.000 68,9
1978 271.000 70,2
1979 286.000 69,4
1980 251.000 75,0
1981 232.000 75,1
1982 269.000 72,4
1983(raming) 250.000 74,5
e) een daling van ae invoer uit aerde landen
De maximumhoeveelheid levende schapen en schapevlees die de Gemeenschap 
in het kader van de overeenkomsten inzake vrijwillige beperking kan 
invoeren uit derde landen, bedraagt omgerekend in geslacht gewicht 
321.790 ton (1). In 1983 zal de uitvoer van de Europese derde landen in 
de buurt van het overeengekomen plafond liggen. Daarentegen zullen 
Argentinië, Uruguay en Chili minder dan het afgesproken maximum 
uitvoeren (de Invoer uit Nieuw-Zeeland wordt geraamd op 205.000 ton, 
terwijl het plafond 245-500 ton bedraagt). Dit betekent dat de 
Gemeenochap in 1983 vermoedelijk in totaal ongeveer 260.000 ton zal 
invoeren, wat 20.000 ton (geslacht gewicht) minder is dan in 1982.
f) een otijging van de gemiddelde marktprijs in de Gemeenochap met circa 
1 %,
wat veel minder is dan de verhoging van ae basisprijs waartoe voor het 
verkoopseizoen 1983-84 is besloten (5,5 %)· In Frankrijk (+ 11 %) en 
Ierland (+ 4 ï) zullen ae prijzen echter aanzienlijk sterker stijgen 
dan het gemiddelde.
(1) Inclusief de 2.290 ton die in het kader van autonome contingenten is 
toegewezen aan derde landen die geen dergelijke overeenkomst hebben 
gesloten.

-  148  -
7. Voorzieningsbalans voor 1983
De voorzieningsbalans van ae Gemeenschap voor 1983 zou er als volgt kunnen 
uitzien :
Eigen brutoproóuktie 
Totaal verbruik 
Produktietekort 
Invoeroverochot
- invoer uit derae lanaen
- uitvoer naar derde landen
- voorraaamutatie730.000 ton
980.000 ton
250.000 ton
255.000 ton
255.000 ton
5.000 ton
5.000 ton
8. Economische aspecten van de in het kader van de gemeenachappell.lke 
marktordening voor schapevlees genomen maatregelen
a) Variabele slachtpremle (Grootbrlttannië)
Voor het verkoopseizoen 1982/1983 is in totaal 236 miljoen Ecu aan 
variabele premies uitbetaalo, tegen 114 miljoen Ecu voor 1981/1982. Het 
rekenkundig gemiddelde voor 1982/1983 is 91,17 Ecu/100 kg, wat 
overeenkomt met 35,3 % van oe gemiddelde marktprijs in Grootbrlttannië 
voor dat verkoopseizoen.
Voor de week beginnend op 2 augustus 1982 heeft deze premie het tot 
dusver hoogste niveau bereikt, namelijk 148,14 Ecu/100 kg of 76,4 % van 
oe marktprijs in Grootbrlttannië.
b) Premie per ooi
Voor het verkoopseizoen 1982/83 zijn voor acht Lio-Staten 
premiebedragen vastgestelo, In totaal voor 100 miljoen Ecu. Per ooi 
zijn de volgende premiebedragen toegekend :
Frankrijk (1)
Denemarken
Nederland
Luxemburg
België
B.  R.  D.
Ierland
Grootbrlttannië
Noordierland0,566
7,041
13,376
17,308
18,844
10,486
10,646
4,418
15,481Ecu
Ecu
Ecu
Ecu
Ecu
Ecu
Ecu
Ecu
Ecuper
per
per
per
per
per
per
per
perooi
ooi
ooi
ooi
ooi
ooi
ooi
ooi
ooi.
Voor het verkoopseizoen 1981/1982 is in totaal 12,7 miljoen uitgekeero, 
verdeeld als volgt :
3,4 miljoen Ecu voor Ierland 
en 9,3 miljoen Ecu voor het Verenigd Koninkrijk(1,9335 Ecu per ooi) 
(0,6916 Ecu per ooi).
(1) In feite was aan het begin van het verkoopseizoen al een voorschot
uitbetaald van 12 FF per ooi (3,874 Ecu). Het teveel uitgekeerde zal du3 
in mindering woroen gebracht op de voor het verkoopseizoen 1983/1984 te 
betalen bedragen.

-  149  -
Voor het verkoopseizoen 1980/1981 wa3 in Ierland 1,3 miljoen Ecu
(0,772 Ecu/ooi) en in het Verenigd Koninkrijk 15 miljoen Ecu (1,098 
Ecu/ooi) uitbetaald.
Een en ander levert het volgende beeld op van de totale premiekosten 
per verkoopseizoen (premie per ooi en variabele slachtpremie)  :  
1980/1981 eerste verkoopseizoen :  5,5 maand) 84,8 miljoen Ecu 
1981/1982 115,3 miljoen Ecu
1982/1983 307,4 miljoen Ecu
1983/1984 (raming) 371 miljoen Ecu
Van deze totalen zijn ae bij uitvoer uit Grootbrittannië (tot eind 
1981/1982 uit het Verenigd Koninkrijk) teruggevorderde variabele 
slachtpremies afgetrokken (1).
c) Restituties
In 1982 zijn geen restituties verleend en in 1983 evenmin. De 
Gemeenschap heeft hiervoor trouwens nog geen uitvoeringsbepalingen 
vastgesteld.
d) Uitvoering van de overeenkomsten inzake vrijwillige beperking
De overeenkomsten inzake vrijwillige beperking hebben in 1983 normaal 
gewerkt. Tot dusver heeft geen enkel serde land het overeengekomen 
invoerplafono overschreden.
e) Interventie
In 1982 heeft geen Interventie plaatsgevonden en in 1983 evenmin (in 
Frankrijk, oe enige Lid-Staat waar voor het verkoopoeizoen 1983/1984 in 
oe mogelijkheid was voorzien om interventieaankopen te noen, zijn oe 
marktprijzen boven het niveau van de interventieprijzen gebleven).
(1) 1980/1981 ?  9,3 miljoen Ecu; 1981/1982 :  10,9 miljoen Ecu; 1982/1983 
28,7 miljoen Ecu; 1983/1984 (raming) :  33 miljoen Ecu.

-750 -
.  Produkten die niet onder een gemeenschappelijte marktordening vallen
20 a. ALCOHOL
Inleiding
Voor de alcoholsector is nog steeds geen marktordening vastgesteld. 
Produktie
De communautaire produktie van alcohol uit landbouwprodukten is tijdens 
het begrotingsjaar 1982 (of het verkoopseizoen 1981/1982) aanzienlijk 
gedaald (- 9,6 %). Deze daling is een gevolg van de geringere produktie 
van alcohol uit melasse (die voor de eerste maal minder dan 2.900.000 hl 
bedroeg), uit bieten (nog slechts 1.260.000 hl) en uit wijnprodukten 
(verminderd van 2.000.000 hl tot minder dan 1.600.000 hl).
Verbruik
Als gevolg van de economische crisis in Europa en de daaruit 
voortvloeiende daling van de levensstandaard, is het alcoholverbruik in de 
Gemeenschap gedaald, inzonderheid in de sector consumptiealcohol.
Pri j zen
De prijzen blijven abnormaal. Terwijl de alcoholprijzen op de wereldmarkt 
zich sedert jaren hebben gestabiliseerd, is op de communautaire markt van 
enige stabilisatie hoegenaamd geen sprake. Deze situatie wordt 
veroorzaakt door de verkoop van hoeveelheden zogenaamde "vrijgemaakte" 
Franse alcohol tegen veel lagere prijzen dan die welke gelden op de 
alcoholmarkt van de andere Lid-Staten.
Handelsverkeer
De verkoop van "vrijgemaakte" Franse alcohol is voldoende groot 
(ongeveer 400.000 hl) om de markten van de andere Lid-Staten te verstoren.
Vooruitzichten
Bij gebreke van een gemeenschappelijke marktordening blijven de 
hoeveelheden alcohol uit wijnbouwprodukten en uit bieten, een permanente 
bedreiging voor de markten van andere soorten alcohol.
Kosten 
Pro memorie.
Er zij aan herinnerd dat in de wijnsector de financiële
verantwoordelijkheid reeds gedeeltelijk is overgegaan van de Lid-Staten op 
de Gemeenschap, maar deze overgang is nog niet volledig.

-  151  -
20 b. AARDAPPELEN
1. Inleiding
Er bestaat nog geen gemeenschappelijke marktordening voor aardappelen. Wel 
heeft de Commissie op 23 januari 1976 bij de Raad een voorstel voor een 
marktordening ingediend, voor zowel verse als verwerkte produkten.
Het voorstel voorziet in :
- handelsnormen;
- maatregelen om de oprichting van producentengroeperingen te bevorderen;
- steunmaatregelen, uitsluitend voor acties om de markt te stabiliseren;
een regeling voor het handelsverkeer met derde landen, die met name een 
stelsel van referentieprijzen voor nieuwe aardappelen (primeurs) omvait.
Momenteel vallen bepaalde produkten zoals aardappelzetmeel (1), 
gedehydreerde aardappelen (2) en aardappelprodukten (3) onder een 
gemeenschappelijke marktordening. Ten slotte is er een richtlijn van de 
Raad betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen (4).
2. Produktie
In 1982 bedroeg de wereldoogst volgens de FAO-statistieken
254.861.000 ton. Het aandeel van de Gemeenschap (34.176.000 ton) in de 
wereldproduktie bedraagt ongeveer 13 %. De gemiddelde opbrengst per 
hectare ligt in de Gemeenschap bijna tweemaal zo hoog als het 
wereldgemiddelde.
Het aandeel van de aardappelproduktie in de produktiewaarde van de 
landbouw in de Gemeenschap bedroeg ongeveer 2,2 %. In de vergrote 
Gemeenschap worden volgens de EEG-statistieken over 1982 op ongeveer
1.8 miljoen bedrijven aardappelen geteeld. De produktiestructuur verschilt 
sterk van land tot land :  de gemiddelde oppervlakte per bedrijf bedraagt
3.8 ha in Nederland, 0,4 ha in Frankrijk en 0,3 ha in Italië.
(1) Verordening (EEG) nr. 2727/75 van 29.10.1975, PB L 281 van 01.11.1975
(2) Verordening (EEG) nr. 1117/78 van de Raad van 22. 5.1978, PB L 142 van 
30. 5.1978
(3) Verordening (EEG) nr. 516/77 van de Raad van 14. 3.1977, PB L 73 van 
21. 3.1977
(4) Gecodificeerde versie van de Richtlijn van de Raad van 14. 6.1966,
PB nr. C 66 van 08. 6.1974, blz. 35

-  152  -
Sedert 1951/1955 is het aardappelareaal in de EEG met ongeveer 68 % 
afgenomen :  3 512 000 ha in 1951/1955 tegen 1.120.000 ha in 1982. Door de
grotere opbrengst per hectare is de produktie evenwel met slechts ongeveer 
45 % gedaald (61.957.000 ton in 1951/1955 tegen 34.176.000 ton in 1982).
In beginsel kan de Gemeenschap in de eigen behoeften voorzien. In 
uitzonderlijk droge jaren kunnen zich moeilijkheden bij de voorziening 
voordoen.
Het areaal voor nieuwe aardappelen (primeurs) was in 1982 vergroot 
(120.000 ha tegen 114.000 ha in 1980) en de produktie bleef iets boven 
2 miljoen ton. De Gemeenschap blijft netto-importeur voor dit produkt met 
een invoer van ongeveer 450.000 ton per jaar.
Het pootaardappelareaal in de Gemeenschap was in 1982 ongeveer 100.000 ha 
groot. De produktie bedraagt +2,7 miljoen ton, met als belangrijkste 
landen Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland.
Aardappelprodukten (chips, puree, frites, enz..) zijn een ander belangrijk 
segment van de aardappelsector. In de Gemeenschap wordt jaarlijks ongeveer 
4 miljoen ton verse aardappelen verwerkt. Bepaalde rassen zijn uitstekend 
voor verwerking geschikt en deze rassen worden in principe verbouwd in het 
kader van teeltcontracten tussen de landbouwers en de verwerkende 
industrie. Dit segment van de aardappelsector is zeer snel tot 
ontwikkeling gekomen en voor bepaalde produkten blijft een verdere 
ontwikkeling in een zeer nabije toekomst tot de mogelijkheden behoren.
3. Verbruik
Aardappelen worden vooral onverwerkt geconsumeerd; ze 
mate voor veevoedering gebruikt. De door de industrie 
aardappelprodukten gebruikte hoeveelheid komt overeen 
van de totale menselijke consumptie.
a) Menselijke consumptie
Het hoofdelijk verbruik van verse aardappelen vertoont opnieuw een 
dalende tendens. Na de sterke achteruitgang in 1976/77 wegens de 
schaarste die een gevolg was van de droogte in 1976 (69,1 kg), is het 
hoofdelijk verbruik gestegen tot 76,4 kg in 1979/80, tot 75,8 kg in 
1980/1981 en ten slotte tot 74,6 kg in 1981/82.worden in mindere 
voor verwerking tot 
met ongeveer 20 %

- 153 -
b) Dierlijk verbruik
Het dierlijk verbruik schommelt naar gelang van de oogst van 3 miljoen 
ton tot ongeveer 7 miljoen ton. In 1981/1982 bedroeg het 3.463.000 t 
waarvan 2.133.000 t in Duitsland, 132.000 t in Frankrijk, 220.000 t in 
Italië', 120.000 t in Nederland, 355.000 t in het Verenigd Koninkrijk,
169.000 t in Ierland, enz.
c) Aardappelprodukten voor menselijke consumptie
De consumptie van aardappelprodukten (in 1979 ongeveer 4 miljoen t) 
neemt verder toe. Voor bepaalde produkten, met name voor diepgevroren 
voorgebakken produkten, zal de consumptie zeer waarschijnlijk nog 
stijgen, zodra de economische situatie verbetert.
4. Handelsverkeer
Het intracommunautaire handelsverkeer in aardappelen heeft slechts 
betrekking op + 7 % van de totale produktie. Voor de sector 
pootaardappelen en nieuwe aardappelen (primeurs) is het percentage echter 
10 è 18 %. Nederland, Frankrijk en Ierland zijn netto-exporteurs;  het 
Verenigd Koninkrijk exporteert pootaardappelen en importeert nieuwe 
aardappelen (primeurs);  Italië' exporteert nieuwe aardappelen en importeert 
pootaardappelen en consumptieaardappelen. Ook de import en export van 
Denemarken en de BLEU is belangrijk.
De structuur van het handelsverkeer voor aardappelprodukten in de 
Gemeenschap is vergelijkbaar met die voor verse aardappelen. De 
belangrijkste exportlanden zijn namelijk Nederland en Frankrijk, terwijl 
de overige landen moeten invoeren.
Het handelsverkeer met derde landen heeft voornamelijk betrekking op 
pootaardappelen en nieuwe aardappelen (primeurs). De EEG exporteert 
pootaardappelen naar Zuid-Amerika, Afrika en Azië', en importeert nieuwe 
aardappelen (primeurs) uit het Middellandse-Zeegebied.
5. Pri j zen
Het prijsverloop is zeer onregelmatig en de prijzen varië'ren sterk van 
jaar tot jaar. Wegens de inelasticiteit van de vraag heeft een 
overvloedige oogst een ongunstig effect op de prijzen. Ook andere 
factoren, zoals de weersomstandigheden of onvoorziene uitvoer naar landen 
met een aardappeltekort,  kunnen bepalend zijn voor het prijsniveau.

-  154  -
In 1982 was de oogst bevredigend in Nederland, Frankrijk en het Verenigd 
Koninkrijk, maar minder goed in Duitsland en in Italië. Daarom zette het 
verkoopseizoen 1982/1983 in met lagere prijzen dan in het vorige 
verkoopseizoen. In Rotterdam 7,32 ERE/100 kg op 6.9.1982 voor Bintje 
50 mm opwaarts (8,35 in 1981); te Arras 8,01 ERE/100 kg voor Bintje 40 mm 
opwaarts (8,17 in 1981). Tijdens het najaar en het begin van de winter 
zijn de prijzen op hetzelfde niveau gebleven en na Kerstmis, op 11 januari 
1983, waren ze als volgt :  in Rotterdam 7,12 ERE/100 kg voor Bintje 50 mm 
opwaarts (10,98 in 1982); in Arras 7,55 ERE/100 kg voor Bintje 40 mm 
opwaarts (9,72 in 1982). Daarna, tijdens de winter, variëren de prijzen 
minder sterk en op 16.5.1983 lagen de noteringen niet ver van de vorige 
noteringen; te Rotterdam 8,01 ERE/100 kg voor Bintje 50 mm opwaarts (22,26 
in 1982); in Arras 6,18 ERE/100 kg voor Bintje 40 mm opwaarts (20,66 in 
1982). Tijdens het verkoopseizoen werd namelijk alleen uitgevoerd naar 
Duitsland en Italië, terwijl de leveranties aan derde landen eerder gering 
waren. Op de markt van Rotterdam waren de laatste noteringen van 4.7.1983 
echter hoger voor Bintje 50 mm opwaarts, wegens een sterke vraag van de 
verwerkende industrie (10,49 ERE/100 kg). Te New-York varieerden de 
noteringen voor ronde rassen met wit vruchtvlees op de termijnmarkt van 
15,04 ERE/100 kg op 6.9.1982 tot 18,07 ERE/100 kg op 18.4.1983.
6. Vooruitzichten
Het verkoopseizoen 1982/83 werd dus gekenmerkt door een bevredigende 
produktie, door beperkte uitvoer naar derde landen en lage produktie- en 
verkoopprijzen. Volgens onze eerste voorlopige gegevens evenwel is het 
EEG-areaal in 1983 groter dan het vorige jaar :  1.130.000 ha tegen
1.120.000 ha.
Voor de oogst is de toestand anders. In juli en augustus zijn bepaalde 
gebieden getroffen door onweders,  terwijl in andere gebieden droogte 
heerste. In september heeft het geregend in vrijwel alle delen van de 
Gemeenschap; als gevolg daarvan is de oogst vertraagd zodat toch een 
moeilijke situatie zou kunnen ontstaan in de Gemeenschap.
Aan het begin van het verkoopseizoen werden op de markt van Rotterdam 
beduidend hogere prijzen genoteerd dan in het vorige verkoopseizoen. Op 
19 september 1983 werd er voor Bintje 50 mm opwaarts 20,59 Ecu/100 kg 
betaald (6,69 Ecu in 1982) en te Arras 16,73 Ecu/100 kg voor Bintje 40 mm 
opwaarts (6,58 in 1982).
7. Economische aspecten
In het afgelopen verkoopseizoen zijn in het Verenigd Koninkrijk door de 
Potato Marketing Board steunmaatregelen vastgesteld.

-  155  -
20.c. HONING
1. Inleiding
Voor honing bestaat geen gemeenschappelijke marktordening. De enige 
belasting bij invoer is een douanerecht van 27 %. Dit recht wordt verlaagd 
tot 25 % voor de meeste ontwikkelingslanden en Malta, tot 10,8 % voor 
Turkije en tot 0 % voor de ACS-landen. De invoer van honing uit de 38 
minst ontwikkelde landen is vrijgesteld van douanerechten.
2. Produktie, verbruik en handelsverkeer
In 1981/1982 is in de Gemeenschap 50.000 ton honing geproduceerd en werd
126.000 ton ingevoerd. Duitsland, Frankrijk en Griekenland leveren 80 % 
van de totale produktie. Slechts in drie landen (Duitsland, Griekenland, 
Denemarken) wordt per jaar meer dan 1 kg honing per hoofd van de bevolking 
verbruikt, maar het verbruik stijgt overal.
De Gemeenschap kan voor slechts 30 % in haar eigen behoeften voorzien, 
maar er zijn grote verschillen tussen de Lid-Staten. Griekenland is het 
enige land met een uitvoeroverschot en het grootste gedeelte van de 
uitvoer gaat naar de andere Lid-Staten. Frankrijk vergroot de 
zelfvoorzieningsgraad door voor invoer uit bepaalde landen een 
vergunningenstelsel toe te passen en door, evenals Italië, in het 
handelsverkeer met landen met staatshandel bilaterale contingenten te 
hanteren.
Duitsland is de grootste importeur (60 % van de invoer van de Tien), 
gevolgd door het Verenigd Koninkrijk (15 %). Deze invoer komt 
hoofdzakelijk uit Latijns-Amerika (1982 :  Mexico 28.000 ton, Argentinië 
13.500 ton, China 27.000 ton, de Oosteuropese landen 21.000 ton en 
Australië 10.000 ton.
3. Gemeenschappelijke acties voor de bijenteelt
De bij Verordening (EEG) nr. 1196/81 van de Raad ingestelde steun voor de 
bijenteelt voorziet in een specifieke bijdrage aan door de Lid-Staten 
erkende verenigingen van bijenhouders, waarvan het belang is vastgesteld 
op 1 Ecu per bijenkorf in produktie per verkoopseizoen. De verenigingen 
kunnen de steun gebruiken voor de aankoop van voedingssuiker of voor 
algemene programma's tot verbetering van de produktie, de techniek en de 
afzet. Deze steunregeling geldt voor de drie verkoopseizoenen 1981/1982, 
1982/1983 en 1983/1984. In het verkoopseizoen 1981/1982 is een totaal 
bedrag van 3,7 miljoen Ecu verleend aan verenigingen die bijna 75 % van 
dit bedrag hebben gebruikt voor de aankoop van suiker. Alleen in Frankrijk 
is meer dan de helft van de ontvangen steun aangewend voor algemene 
programma's.
Met het oog op de bestrijding van een bijenziekte die geheel Europa 
bedreigt, heeft de Raad in juli 1983 de vorengenoemde verordening 
gewijzigd en een aanvullende financiering goedgekeurd voor de uitvoering 
van een Europees researchprogramma inzake varroa-mijtziekte. De Commissie 
is belast met de uitvoering van dit programma waarvan de kosten worden 
geraamd op 250.G00 Ecu.

- 156 -
Overzicht per produktengroep
21. DIERVOEDERS
Aanbod en verbruik van diervoedergrondstoffen in 1982
In 1982 leverde de grondstoffenvoorziening geen grote problemen op. Het 
gebruik van graansubstituten, hoofdzakelijk maniok, is opnieuw toegenomen, 
omdat de prijzen van deze produkten, en met name van ingevoerde maniok, 
veel lager zijn dan die van voedergranen in de Gemeenschap.
Industriële mengvoederproduktie en voederbehoeften van de veestapel
In 1982 is de industriële mengvoederproduktie licht blijven stijgen :  
slechts + 1,3 % meer dan in 1981, terwijl de stijging in de periode 
1973-1981 meer dan 4 % per jaar bedroeg. Deze vertraging van de groei is 
toe te schrijven aan verschillende factoren, en met name aan de 
ontwikkeling van de vraag en de gehanteerde definitie van het begrip 
"mengvoeder". De totale vraag van de rundveehouderij is in 1982 opnieuw 
met ongeveer 1,5 miljoen VE gestegen ten opzichte van 1981, terwijl de 
vraag in de andere sectoren stagneerde.
Het percentage dat het mengvoederaandeel aangeeft in verhouding tot de 
totale vraag in VE, is een geschikt kengetal om de ontwikkeling van de 
mengvoederproduktie te kunnen beoordelen. In de onderstaande tabel is de 
ontwikkeling sinds 1973 weergegeven en de vraag in VE, de
mengvoederproduktie en het bovenbedoelde verhoudingspercentage per tak van 
de veehouderij. Het betreft cijfers voor de Gemeenschap van de 9, 
aangezien statistische gegevens over de vraag naar en de produktie van 
mengvoeders in Griekenland ontbreken.

-  157  -
Totale vraag in VE en mengvoederproduktie - EUR 9
JaarRundvee
Totale
vraag
mln VE:Mengvoe- 
:derpro- 
tduktie 
:  in
:  mln/tVarkens
Totale
vraage
mln VEMengvoe­
derpro­
duktie
in
mln/tPluimvee
Totale
vraag
mln VEMenvoe-
derpro-
duktie
in
mln/11973
1974
1975
1976
1977
1978
1979
1980
1981
1982172,9
175.2
171.8 
171,4
170.8
171.8
172.1
170.3
169.1 
170,616,9
16,0
17.5
22,0
23.0
24.6
28.0 
28,0
28.6 
29,39,8
9,2
10,2
12.9
13.4
14.3
16.3
16.5
16.9
iZiL·42,5
43.3
42.1 
42,7
44.1
46.4
48.3 
49,9
50.3
50.221,4
22,1
21,3
22,6
23.7
25.0 
26,6
27.0
27.0
26.850.4
51.0
50.4
52.9 
53,7
53.9
55.1
54.2
53.2
A M27.1 
26,9 
26,8
27.1
27.3
28.1 
28,5
29.3 
30,1
31.418,3
17.7
17.2
18.3
18.3
19.1
20,0
20.7
21.3
22.167.3
66,0
64.1
67.4 
67,0
67.9
70.2
70.9 
70,6
70.4
Blijkens de vorenstaande tabel werd de behoefte van de rundveehouderij in 1973 
voor slechts 9,8 % gedekt door mengvoeder en in 1982 reeds voor 17,2 %, 
hetgeen opnieuw iets meer was dan het voorgaande jaar. Dit lijkt te stagneren 
voor de pluimveehouderij zij het op het hoge peil van 70,5 %, en voor de 
varkenshouderij op meer dan 53 %.
Voor de definitie van het begrip "mengvoeder" moet worden opgemerkt dat de 
statistieken van de industriële mengvoederproduktie betrekking hebben op 
(volledige) mengvoeders, eitwitrijke en andere krachtvoeders,  
mineraalmengsels,  enz., zonder daartussen onderscheid te maken. In de 
afgelopen jaren werd steeds minder aanvullend krachtvoer en steeds meer 
mengvoer verstrekt, maar momenteel verloopt deze verschuiving langzamer. Deze 
ontwikkeling kan een gedeeltelijke verklaring bieden voor de groei van de 
produktie in het verleden en voor de huidige vertraging.
Bovendien verschillen de criteria met betrekking tot de aangifte voor 
statistische doeleinden per Lid—Staat en is in het afgelopen decennium een 
aantal mengvoederfabrieken van de aangifteplicht ontheven.
Deze verschillende factoren kunnen niet worden gekwantificeerd, maar bij de
interpretatie van de statistische gegevens dient er rekening mee te worden 
gehouden.

-  158  -
3. Vooruitzichten op korte termijn
- Verwacht wordt dat de wereldproduktie van voedergranen in 1982 zal 
dalen van 795 miljoen ton tot 689 miljoen ton. Dit is ongeveer 100 a 
105 miljoen ton minder. Deze daling is toe te schrijven aan het 
programma voor de beperking van het areaal (PIK) in de VSA en aan het 
droge zomerweer waardoor de opbrengst van maïs en sojabonen drastisch 
is verminderd.
Ook in de Gemeenschap is de produktie van voedergranen achteruitgegaan 
met ongeveer 7 miljoen ton, vooral voor gerst (circa 5 miljoen ton).
De wereldhandel in voedergranen in 1983/84 wordt geraamd op ongeveer 
90 miljoen ton, dit is bijna 14 miljoen ton minder dan in het topjaar 
1980 /81.
H  De uitvoer uit de VSA wordt niettegenstaande de kleine oogst op 
ongeveer 58 miljoen ton geraamd (1981/82 = 53 miljoen ton),  waarvoor in 
ruime mate een beroep zal worden gedaan op de beschikbare voorraden 
(maïs en sojabonen).
De uitvoer van de Gemeenschap zal naar verwachting dalen van circa 
5 miljoen ton tot 2,5 miljoen ton.
De achteruitgang van de wereldhandel is hoofdzakelijk toe te schrijven 
aan de verarming van de ontwikkelingslanden, aan de 
betalingsmoeilijkheden van verschillende opkomende industrielanden 
(Mexico, Brazilië) en de valutatekorten van landen met staatshandel,  
alsmede aan een grotere oogst in de Sovjetunie.
- De voedergraanvoorraden in 1983/84 worden op 283 miljoen ton geraamd.
De wereldgraanvoorraden aan het einde van de diverse verkoopseizoenen 
1983/84 zullen naar verwachting in totaal 283 miljoen ton bedragen, dit 
is bijna 50 miljoen ton of 14 % minder dan aan het begin van het 
verkoopseizoen.
De eindvoorraden sojabonen zullen in 1982/83 met 12,4 miljoen ton dalen 
tot 4,1 miljoen ton in 1983/84 en zouden zelfs helemaal kunnen worden 
opgebruikt.
De vermindering van de graanvoorraden zal in de eerste plaats het 
gevolg zijn van de vermindering van de opslag van voedergraan. In de 
Verenigde Staten wordt verwacht dat de momenteel opgeslagen voorraden 
voedergraan met ten minste 50 miljoen ton zullen dalen tot minder dan 
de helft van de hoeveelheid bij het begin van het verkoopseizoen, zulks 
wegens de verwachte sterke daling van de produktie.
Alleen de tarwevoorraden zullen naar verwachting iets toenemen, van 
121 miljoen ton aan het begin van het verkoopseizoen tot 129 miljoen 
ton aan het einde.
- De uitvoerprijzen zijn voor alle diervoeders sedert augustus 1983 sterk 
gestegen wegens de inkrimping van het aanbod. Daardoor zijn de 
prijsverschillen tussen de wereldmarktprijzen en de communautaire 
prijzen verminderd waardoor ook de restitutieuitgaven zijn gedaald en 
de landbouwbegroting positief is beïnvloed.

- 158a -
- Gezien deze ontwikkeling kan verwacht worden dat bij gunstige prijzen, 
zonder problemen in de behoeften zal kunnen worden voorzien. Dat het 
daartoe noodzakelijk zal zijn de recordvoorraden af te bouwen zal de 
produktielanden beslist niet ongelegen komen.

- 159 -
VLEES
Inleiding
Het aandeel van de vleesproduktie in de produktiewaarde van de landbouw 
bedraagt 34 %, zodat de vleesproduktie de belangrijkste tak van de 
EG-landbouw is. Hoe belangrijk deze produktie is, komt ook tot uiting in 
het feit dat 60 % van het graan vervoederd wordt, voornamelijk met het oog 
op de produktie van vlees, terwijl slechts 25 % van het graan voor 
menselijke consumptie bestemd is.
Ongeveer een zesde van de totale vleesproduktie in de wereld komt uit de 
Europese Gemeenschap die als vleesproducent de derde plaats inneemt op de 
wereldranglijst, onmiddellijk na China en de Verenigde Staten van Amerika.
Produkt ie
In 1982 was er voor het eerst in de afgelopen tien jaar na de eerste 
uitbreiding van de Gemeenschap een lichte daling van het bruto intern 
produkt voor alle soorten vlees, inclusief afval (- 0,8 %). Wanneer de 
cijfers nauwkeuriger worden bekeken, kan zelfs worden geconcludeerd dat de 
produktie de afgelopen drie jaar rond het gemiddelde over die periode 
(24,15 miljoen ton) stagneerde.
De daling is vooral toe te schrijven aan de cyclisch lage produktie van 
rundvlees (- 4,9 %) en een min of meer stagnerende produktie van 
varkensvlees en schapevlees, terwijl alleen slachtpluimvee een 
aanmerkelijke toename 5,5 % te zien geeft. De twee "goedkopere" 
vleessoorten - varkensvlees en slachtpluimvee - hebben dan ook hun aandeel 
in de totale vleesproduktie in de EEG verhoogd tot meer dan 60 %.
Voor 1983 wordt verwacht dat het bruto intern produkt van de totale 
vleesproduktie opnieuw met iets meer dan 1 % zal toenemen. Het patroon zal 
evenwel een wijziging hebben ondergaan :  een stijging van de produktie van 
varkensvlees, rundvlees en schapevlees (circa 2-3 %), maar een geringere 
aanvoer van slachtpluimvee (- 4 %). Deze wijzigingen kunnen worden 
geïnterpreteerd als het gevolg van de cyclische toename van de aangeboden 
hoeveelheden rundvlees, en als een reactie op de marktsituatie voor 
varkensvlees en slachtpluimvee. In feite hebben de hoge marktprijzen voor 
varkensvlees in 1982 (+ 15 % ten opzichte van 1981) de produktie in 1983 
gestimuleerd (met daarop vrij lage marktprijzen dit jaar), terwijl de 
bijzonder lage prijzen voor diepvrieskippen op zowel de interne markt als 
op de wereldmarkt in 1982 de producenten ertoe gedwongen hebben om hun 
produktie in 1983 af te remmen.
Verbruik
Na een gestadigde toename van het vleesverbruik tot een EEG-gemiddelde van 
bijna 90 kg per hoofd, was 1981 het eerste jaar waarin dit gemiddelde met 
meer dan 1 kg daalde. Deze daling deed zich in praktisch alle Lid-Staten 
voor (met uitzondering van Nederland en Griekenland) en was een gevolg van 
de economische recessie. In 1982 daalde het vleesverbruik per hoofd 
opnieuw in vier Lid-Staten (Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, 
Denemarken), maar het nam toe in de overige zes Lid-Staten (Italië, 
Nederland, België', Luxemburg, Ierland en Griekenland). Het was vooral door 
de stijging met 10 %, van het verbruik per hoofd in Griekenland dat het 
EEG-gemiddelde in 1982 met 100 g toenam.

-  160  -
Wat de verschillende vleessoorten betreft, blijkt de economische recessie 
een negatief effect te hebben voor het verbruik van vooral rundvlees en, in 
mindere mate, schapevlees. Het rund- en schapevleesverbruik per hoofd lag 
in 1981 en 1982 beneden het peil van tien jaar geleden. Het aandeel van 
varkensvlees en slachtpluimvee in het totale vleesverbruik (inclusief 
afval) is daarentegen met nog eens 58,5 % toegenomen.
De verdere ontwikkeling van het verbruik is vooral afhankelijk van het 
herstel van de economie en dus van de ontwikkeling van het inkomen van de 
verbruikers. Op grond van de momenteel beschikbare ramingen kan worden 
geconcludeerd dat het totale verbruik in 1983 iets zal toenemen en wordt 
verwacht dat de vraag in 1984 op een meer significante wijze-zal stijgen.
Handelsverkeer
De omvang van het intracommunautaire handelsverkeer in de verschillende 
vleessoorten wordt in de eerste plaats bepaald door de verschillen in de 
zelfvoorzieningsgraad van de afzonderlijke Lid-Staten en dus door de mate 
waarin produktie en/of consumptie in die landen geconcentreerd zijn. De 
intracommunautaire handel in varkensvlees en rundvlees (20 % van het totale 
EG-verbruik) is belangrijker dan die in schapevlees (10 %) en 
slachtpluimvee (9 %).
Terwijl deze hogere percentages voor rund- en varkensvlees wijzen op een 
gelijkmatiger verdeeld verbruik (voor rundvlees :  23-33 kg in alle grote 
Lid-Staten) en/of op een zekere mate van specialisatie (bacon, 
mestrunderen, kwaliteitsrundvlees),  is de produktie van schapevlees en 
slachtpluimvee in de landen met het grootste verbruik geconcentreerd
Nadat het intracommunautaire handelsverkeer bij de eerste uitbreiding van 
de Gemeenschap in 1973 enigszins was toegenomen, lijkt het zich nu twintig 
jaar na de oprichting van de EEG op zowat een zesde van de totale 
consumptie te stabiliseren.
De balans van de handel met derde landen was in de laatste jaren vrijwel in 
evenwicht, doch in 1981 werd de Gemeenschap voor het eerst netto—exporteur 
van vlees. Deze ontwikkeling is toe te schrijven aan de grotere uitvoer 
van slachtpluimvee, een stabiele uitvoer van varkensvlees en het cyclische 
produktie-overschot voor rundvlees in 1980/1981, alsmede aan de geringere 
invoer van schapevlees en paardevlees. In 1982 was de invoer van alle 
vleessoorten (exclusief afval) praktisch even groot als de uitvoer :  er 
wordt minder uitgevoerd van alle belangrijke vleessoorten, in het bijzonder 
rundvlees, en er wordt meer rundvlees en schapevlees ingevoerd. Voor 1983 
kunnen iets hogere netto-uitvoercijfers worden verwacht in de sector 
rundvlees en varkensvlees.
Daarbij dient er echter op te worden gewezen dat de EEG niet alleen een 
belangrijke exporteur van slachtpluimvee, rundvlees en varkensvlees is 
geworden met nieuwe afzetmarkten in het Midden—Oosten (slachtpluimvee en 
rundvlees) en in het Verre Oosten (varkensvlees), doch ook vroegere 
traditionele markten, als gevolg van de daar in de landbouw heersende 
economische moeilijkheden, van vlees heeft voorzien (Oost-Europa :  
slachtpluimvee, varkensvlees, rundvlees). Daarnaast blijft de EEG tevens 
een van de grootste importeurs van rund— en schapevlees, waarvoor niet 
alleen met industrielanden als Australië’  en Nieuw-Zeeland,  doch ook met een 
aantal ontwikkelingslanden in Afrika en Zuid-Amerika preferentiê'le 
overeenkomsten zijn gesloten.

M.22.1 Bruto binnenlandse vleesproduktie in de EG1 '3 . £>. b 2
Andeel 7 . 1 000 t 7. TAV
EUR 10 :
1980 1981 1982 : 1980 1981 1982 v?m-
1973uzaa.
1981
1 2 3 4 5 6 7 8 9
Vlees (  1 )
- Varkens- 
Rund-
-  gevogelte
- Schape en geiten :
- Paarden
- Andere42,0
29.7
16.7 
3,0 
0,3 
2,242.3 
23,9
17.3 
2,9 
0,3 
2,242.6 :
27.7 
18,4 :
2,9 :  
0,2 : 
2,2 . ·10 114 
7 167 
4 021 
720 
69 
58310 257 
7 0 09 
4 199 
701 
85 
52310 236 : 
6 663 : 
4 430 . ·  
706 :  
58 : 
520 . ·2.7 
3,1
3.3
2.7
5.4 
0,8- 0,2 :  
-4,9 : 
5,5 : 
0,7 :  
-31,8 :  
-0,6 :
Totaal 93,9 93,9 94,0 22 674 22 774 22 613 : 2,9 -0,7 :
Eetbare afval 6,1 6,1 6,0 : 1 478 1 479 1 438**: 3,1 - 2,8 :
Totaal 100 100 100 24 152 24 253 24 051 : 2,9 - 0 f s
:  EUR 9 :  1930 1981 1982 :  1980 1981 1982 :  isat
1973L232
1981
; Vlees (1 )
; - Varkens-
; - Rund-
: - gevogelte
; - Schape en geiten
; - Paarden
; - Andere: 42,2 
:  29,9 
:  16,5 
2,5 
0,3 
2,442,6
29.2
17.2 
2,5 
0,3 
2,242,9
28,1
18,2
2,5
0,2
2,2: 9 970 
: 7 070 
: 3 901 
600 
67 
57910 108 
6 916 
4 053 
582 
83 
51710 083 
6 584 
4 274 
588 
57 
5152.7 
3,1 
3,3 
2,9
5.8 
0,9- 0,2
- 4,8 
5,5 
1,0
- 31,3
- 0,4
Totaal
: Eetbare afval: 93,9 
6,194,0
6,094,1
5,9: 22 187 
: 1 44722 259 
1 42922 101 
1 388**2,9
3,0- 0,7
- 2,9
; Totaal : ïoo 100 100 : 23 634 23 688 23 489 2,9 - 0,8
Bron: EG-Commissie. DG Landbouw. 
(1) Slachtgewicht.

M.22.2 Vleesconsumptie
Andeel ' / . kg/kop · . TAV
EUR 10 1930 1931 1982 : 1980 1981 1982 ::  15.81 
19731288
1981
i 2 3 5 6 7 8 9
Vlees (1)
- Varkens-
- Rund-
- gevogelte
- Schape en geiten 
Paarden
- Andere■11 ,5 
as,7
15,4
4,0
0,9
2,842.1
28.2 
15,7
3,8
0,9
2,542,1 :
27.4 ;
16.4 :  
4,0 ;  
0,8 ; 
2,5 :37,2
25,9
13,8
3,6
0,8
2,537,3
25,0
13,9
3,4
0,8
2,237,4
24,3
14,6
3,6
0,7
2,22,5
0,4
2,1
0,4
0,0
0,60,3 
- 2,8 
5,0 
5,9 
- 12,5 
0,0
Totaal 93,2 93,2 93,2 : 83,8 82,6 82,8 :  1,5 0,2
Eetbare afval ï6  f S6,8 6,8 : 6,1 6 )  r 06,0·** : 2,1 0,0
Totaal 100 100 100 89,9 B8,7 88,8 1 ,6 0,1
EUR 9 :  1980 1981 1982:  1930 1981 1982 ::  1281 
19731288 :  
1981
Vlees (1)
- Varkens-
- Rund-
- gevogelte
- Schape en geiten
- Paarden
- Andere:  41,9 
:  ae,  5 
:  15,4 
3,5 
1,0 
2,842.5 
28, 1
15.5
3.5 
0,9
2.642,7
27,2
16,4
3.6 
0,8
2.6:  37,9 
: 25,8 
: 13,9 
: 3,2 
:  0,9 
: 2,538,0 
25, 1  
13,9 
3,1 
0,8 
.  2,338,1
24,3
14,6
3.2 
0,7
2.32,4 
0,3 
2,1 
0,4 
: - 1,5 
0,60,3 :
- 3,2 ;  
5,0 :  
3,2 ; 
-  12,5 : 
0,0 ;
Totaal : 93,1 93,1 93,3: 84,2 83,2 B3,2 1,5 0,0
Eetbare afval :  6,9 6,9 6,7: 6,2 6,2 6,0** : 2,2 -3,2 :
Totaal :  100 100 100 :  90,8 89,4 89,2 1,6 -0,2 :
Bron: EG-Commissie, DG Landbouw.  
(1) Slachtgewicht.

M.22.3 Netto handelsverkeer (1) van vli (2) en zelfvoorzieningsgraad in EG
EUR 10Netto handelsverkeer Zelfvoorzien ings- 
graad in 
(7.) 1 000 t :  t 7. van totaal
1980 1981 1932 : · .  1980 1981 1982 1973 1982 1
1 2 3 4 :  - .  5 6 7 B 9
Vlees
-  Varkensvlees :
- Rundsvlees :
- Slachtpluimvee
- Schape- en geitevlees
- Paardevlees 
Andere vleessoorten36
180
261
- 246
- 158 
- 73169 
293 
401 
- 220 
- 126 
- 8483 : -  16,4 
40 :  · .  - 81,8 
373 · . :  - 118,6
- 277 · .  · .  111,8
- 133 :  · .  71,3 
- 84 :: 33,264,4 
118,2 
162, 1
- 85,4
- 48,6
- 32,8- 36,9 ' .
- 17,8 · .  
165,8 · .  
123,1 I
59,1 :  
37,3 · .101,4
25.0 
103.3
61.0 
25,0 
87,9100,7 · .  
100,6 :  
111,6 :
72.0 · .  
30,4 - .
86.1 1
Totaal 0 \ 438 4 2 :: o 177,9 - 0,9 : 93,0 100,5 · .
Eetbare slachtafvallen - 220 - 197 - 227*·* -.·. 100 - 77,9 100,9 · . 85,2 B£)
Totaal - 220 241 - 225 :: 100 100 100 92., 4 99,6·.;:
EUR 9 : 1980 1981 1982 :: 1980 1981 1982 : 1973 1982 ;
Vlees
- Varkensvlees :- Rundsvlees :
- Slachtpluimvee
- Schape- en geitevlees :
- Faardevlees r
- Andere vleessoorten48 
286 
261 
: - 241 
: - iss
- 83177 
354 
403 
- 210 
- 126 
- 8593 :: - 47,1 
147 - 280,4 
375 :: - 255,9
- 264 :: 236,3
- 134 :: 152,0 
- 84 81,446,3
103,3
110,8
- 51,5
- 33,9
- 22,5- 104,5
- 165,2
- 421.3
296.6
150.6 
94,4101,0
86,0
103,6
59.0 
23,7
88.0100,8 :
102,5· : 
112,1 :
70.0 : 
29,8 ;
86.0 ;
Totaal 116 t 513 f 133 :: - 113,7 152,6 - 149,4 93,4 101,1 ;
Eetbare slachtafva 1len : - 218 - 198 - 222** :: 213,7 - 52,6 249,4 85,1 86,6 :
Totaal :: - 102 + 315 - 89 :: 100 100 100 92,9 100,1 :
DG Landbouw. Bron: EG-Commissie»
(1) Export - Import.
(2) Inclusief levende dieren, in equivalent geslacht gewicht.

13.6.83
M.22.4 Indexfijter van de consumentenprijsen - Vlees
(in nominale en reële prijzen)
EUR10
:  1975 = 100 7. TAV
:  1980(1) 1981(1) 1982(1) 128.1 12S2
1975 1981
1 ::  2 3 4 5 6
Nominale prijzen :
Deutschland : :  114,1 119,0 127,2 2,9 7,0
France ::  155,7 176,1 201,9 9,9 14,7
Italia ::  198,5 235,9 275,3 15.4 16,7
Nederland ::  123,2 130,3 141,2 4,5 8,4
Belgique/België ::  128,3 132,1 144,5 4,7 9,4
Luxembourg ::  130,2 138,6 162,1 5,6 17,0
United Kingdom ::  183,8 198,2 217,0 12,1 9,4
Ireland ::  197,8 229,3 261,8 14,8 14,2
Danmark ::  151,3 175,4 191,2 9,7 9,0
Ellas ::  211,9 297,7 362,2 19,9 21,7
Reële prijzen :
Deutschland : :  94,0 94,2 96,7 - 1,0 2,6
France : :  95,7 96,6 97,9 - 0,6 1,3
Italia : :  88,7 89,6 89,7 - 1,8 1,1
Nederland : :  92,2 92,3 95,5 - 1,3 3,4
Belgique/België : :  98,7 96,6 98,4 - 0,6 1,8
Luxembourg : :  94,6 93,3 100,2 - 1,2 7,4
United Kingdom ::  92,3 88,8 89,3 - 2,0 0,6
Ireland ::  102,7 101,1 98,0 0,2 - 3,1
Danmark ::  99,7 104,3 102,8 0,7 - 1,4
Ellas ::  103,0 120,2 117,5 3,1 - 2,2
Bron: Eurostat.

- 165 -
23. OLIEN EN VETTEN
Inleiding
De sector oliën en vetten omvat :
plantaardige oliën en vetten, waarbij op grond van de verschillen in 
marktstructuur onderscheid moet worden gemaakt tussen olijfolie en de
- oliën en vetten van landdieren, onder te verdelen in boter enerzijds, 
en reuzel en rund-, schape- en geitevet anderzijds;
- oliën en vetten van zeedieren.
De genoemde oliën en vetten vormen een primaire grondstof, maar kunnen ook 
als zodanig of in de vorm van een olie- of vetbereiding als margarine 
worden geconsumeerd; zij kunnen worden gebruikt voor voederdoeleinen, voor 
menselijke consumptie of voor technische doeleinden en kunnen ook in 
andere produkten worden verwerkt. Afhankelijk van het uiteindelijke 
gebruiksdoel,  kunnen de verschillende basisprodukten bovendien in 
belangrijke mate onderling worden verwisseld. Binnen de Gemeenschap doen 
zich grote regionale verschillen voor in de soort van vetstoffen waaraan 
de eindgebruikers de voorkeur geven. Zo worden in de noordelijke landen 
vooral boter en margarine gebruikt, terwijl in Frankrijk en Italië 
plantaardige oliën de eerste plaats innemen.
Het aandeel van de verschillende categorieën in de totale menselijke 
consumptie verschilt slechts weinig van jaar tot jaar. De onderstaande 
tabel geeft een overzicht van het absolute en relatieve verbruik van de 
verschillende categorieën oliën en vetten in 1982.
Zichtbare consumptie van de verschillende categorieën oliën en vetten in 
absolute cijfers en in percenten van het totaal.rest;
Tabel I
EEG-10 1982 1.000 ton
Volume Procentueel aandeel
1.
2.
3.
4.Plantaardige oliën en vetten 
Oliën en vetten van landdieren 
Oliën en vetten van zeedieren 
Boter5.849
2.015
686
1.62058
20
7
15
Totaal 10.170 100

- 166 -
De Gemeenschap voert ten aanzïen van de onderscheiden categorieën van 
produkten een verschillend beleid. Voor de sector plantaardige oliën geldt 
dat alle oliehoudende zaden vrij van rechten tot de EEG worden toegelaten. 
Op de oliën zelf wordt een recht van 10 A 15 % toegepast, maar bij invoer 
uit geassocieerde landen geldt een lager of het nultarief. Het aandeel van 
deze laatste landen in de import van onbewerkte plantaardige oliën gaat 
tot 70 %.
Voor plantaardige oliën ligt het prijspeil in de Gemeenschap dan ook in de 
buurt van dat op de wereldmarkt, behalve voor olijfolie. Ook voor oliën en 
vetten van zee- en landdieren gelden relatief lage invoerrechten. Voor 
boter en olijfolie worden in de Gemeenschap echter ondersteunde prijzen 
vastgesteld, terwijl bij invoer van deze produkten een heffing moet worden 
betaald. Deze beleidsverschillen met betrekking tot produkten die van 
nature onderling verwisselbaar zijn, hebben onvermijdelijk gevolgen voor 
het verbruik.
2. Produktie
De factoren die de produktie van vetstoffen in de Gemeenschap bepalen, 
verschillen per categorie.
De in de Gemeenschap verwerkte oliehoudende zaden zijn voor ongeveer 68 % 
sojabonen. De sojaverwerkende industrie is het vooral om het schroot te 
doen, dat 80 % van het volume uitmaakt. De olie is een bijprodukt, maar 
met een produktie van 1,7 miljoen ton in 1982 wordt maar liefst 34 % van 
de communautaire behoeften aan plantaardige oliën erdoor gedekt. Van de 
in de Gemeenschap verbruikte hoeveelheid plantaardige oliën is 42 % 
afkomstig van andere in de Gemeenschap verwerkte oliehoudende zaden, 
terwijl het restant wordt ingevoerd in de vorm van olie. Van de totale 
hoeveelheid zaden die in 1982 werd verwerkt (17,7 miljoen ton), was 
ongeveer 22 % afkomstig uit de Gemeenschap.
Volgens officiële cijfers bedroeg de produktie van plantaardige oliën in 
de EEG in 1982, exclusief olijfolie, 3.854.000 ton.
De communautaire produktie (EG 10) van olijfolie schommelt gewoonlijk 
tussen 700.000 en 900.000 ton per jaar. Aangezien olijfbomen overblijvende 
planten zijn, hangt de produktie niet af van de vraag, maar vooral van de 
weersgesteldheid.
De produktie van oliën en vetten van landdieren - hoofdzakelijk reuzel en 
rund-, schape- en geitevet - beloopt bijna 1,7 miljoen ton per jaar. 
Aangezien het een bijprodukt van de slachterijen betreft, wordt de 
produktie in deze categorie vooral door de omvang van de veestapel en door 
de vraag naar vlees bepaald.
De produktie van oliën en vetten van zeedieren is hoofdzakelijk in 
Denemarken geconcentreerd, hoewel ook het Verenigd Koninkrijk en Duitsland 
een bijdrage tot de communautaire produktie leveren. Deze produktie 
bedraagt 100.000 A 120.000 ton per jaar.
i

-  167  -
De boterproduktie van de Gemeenschap wordt bepaald door het aantal koeien, 
de melkgift en de vraag naar andere zuivelprodukten dan boter. De EEG 
heeft voor boter een zelfvoorzieningsgraad van meer dan 100 % bij een 
stagnerende of dalende vraag. Er wordt nogmaals op gewezen dat de vraag 
niet de enige factor is waardoor de produktie van dit levensmiddel wordt 
bepaald.
In 1982 bedroeg de boterproduktie 2.078.000 ton tegen 1.946.000 ton in 
1981.
Verbruik
Zoals overal elders wordt ook in de Gemeenschap de hoogte van het verbruik 
van oliën en vetten bepaald door de volgende feiten :
- absolute omvang en groeitempo van de bevolking;
- absoluut niveau en ontwikkeling van de inkomens; 
prijs en beschikbaarheid van het produkt;
reeds bereikt consumptiepeil.
In de Gemeenschap neemt de bevolking slechts langzaam toe. Hoewel de 
economie hoog ontwikkeld is in vergelijking met een groot deel van de 
wereld, is de laatste jaren op economisch gebied veeleer sprake van 
stagnatie.
Het verbruik van oliën en vetten (exclusief boter) per hoofd van de 
bevolking is gestegen van 28 kg in 1977 tot 32 kg in 1982.
De zichtbare menselijke consumptie van oliën en vetten van landdieren is 
sinds 1975 vrij stabiel gebleven, namelijk ongeveer 7,5 kg per hoofd. Bij 
oliën en vetten van zeedieren heeft zich een stijging in het verbruik 
voorgedaan van 458.000 ton in 1977 tot 686.000 ton in 1982.
In de Gemeenschap wordt meer boter geproduceerd dan er verbruikt wordt. 
Toch voert de Gemeenschap ongeveer 100.000 ton boter per jaar in. Het 
betreft importen in het kader van internationale verplichtingen die de 
Gemeenschap in 1973 tegenover Nieuw-Zeeland is aangegaan.
De boteruitvoer gebeurt deels in het kader van de voedselhulp en deels 
tegen wereldmarktprijzen. In het laatste geval ontvangt de exporteur een 
restitutie.
Prijzen
Zoals gezegd, volgt de sector oliën en vetten min of meer het prijsverloop 
op de wereldmarkt behalve voor olijfolie en boter, waarvoor de prijzen in 
de Gemeenschap worden vastgesteld.
In de navolgende tabel is de ontwikkeling aangegeven van de prijs voor 
sojaolie op de Rotterdamse markt, waarnaar de prijzen voor andere 
plantaardige oliën, reuzel, rund-, schape- en geitevet en oliën van 
zeedieren zich richten.

-  168  -
Tabel II
Geselecteerde prijzen van oliën 
(VS-dollars/ton).en vetten op de Rotterdamse markt
1978 1979 1980 1981 1982
Sojaolie (Nederland) 607 662 598 507 447
Reuzel 626 716 647 610 574
Rund-, schape- en geitevet 
(Verenigde Staten) 483 595 478 471 422
Visolie (alle herkomsten) 451 450 450 413 347