15.1.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 13/3 
Voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad houdende wijziging van Verordening 
(EEG) nr. 355/77 inzake een gemeenschappelijke actie ter verbetering van de voorwaar­
den inzake verwerking en afzet van landbouw- en visserijprodukten 
COM(84) 682 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 7 december 1984) 
(85/C 13/03) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 
43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Overwegende dat bij artikel 16, lid 3, van Verorde­
ning (EEG) nr. 355/77 (4), laatstelijk gewijzigd bij 
Verordening (EEG) nr. 1932/84 (2), is bepaald dat de 
kosten van de bij deze verordening ingestelde ge­
meenschappelijke actie die voor het tijdvak van 1 ja­
nuari 1985 tot en met 31 december 1989 ten laste van 
het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de 
Landbouw, afdeling Oriëntatie, komen, uiterlijk op 
31 december 1984 worden geraamd; 
Overwegende dat, gezien de reële behoefte om de 
voorwaarden inzake verwerking en afzet van land­
bouw- en visserijprodukten te verbeteren, dient te 
worden voorzien in een bedrag aan communautaire 
steun dat voor 1985 op in totaal 242,5 miljoen Ecu en 
O PB nr. L 51 van 23. 2. 1977, blz. 1. 
O PB nr. L 180 van 7. 7. 1984, blz. 1. voor de daaropvolgende jaren op in totaal 300 mil­
joen Ecu per jaar wordt geraamd, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING 
VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Verordening (EEG) nr. 355/77 wordt als volgt gewij­
zigd: 
Artikel 16, lid 3, laatste alinea, wordt gelezen: 
„De geraamde kosten van de gemeenschappelijke 
actie die voor het tijdvak van 1 januari 1985 tot en 
met 31 december 1989 ten laste van het Fonds ko­
men, bedragen in totaal 1 442,5 miljoen Ecu, name­
lijk 242,5 miljoen Ecu voor 1985 en 300 miljoen 
Ecu per jaar voor de daaropvolgende jaren. Deze 
bedragen zijn slechts indicatief.". 
Artikel 2 
Deze verordening treedt in werking op de derde dag 
volgende op die van haar bekendmaking in het Publi­
katieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen 
en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake een specifieke opleiding in de algemene 
geneeskunde 
COM(84) 654 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 11 december 1984) 
(85/C 13/04) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op de arti­
kelen 49, 57 en 66, Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Nr.Cl3/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15.1.85 
Overwegende dat de Richtlijnen 75/362/EEG (') en 
75/363/EEG (2) van de Raad met betrekking tot het 
vrije verkeer van artsen geen enkele bepaling bevatten 
betreffende de wederzijdse erkenning van de diplo­
ma's waarmee een specifieke opleiding in de alge­
mene geneeskunde wordt afgesloten, noch betref­
fende de criteria waaraan deze opleiding zou moeten 
beantwoorden; 
Overwegende dat, hoewel de Raad geen aanleiding 
had gezien ter zake gerichte maatregelen op commu­
nautair niveau te nemen, hij niettemin had geconsta­
teerd dat er zich in een aantal Lid-Staten een ontwik­
keling aftekende waarbij op de rol van de huisarts en 
op het belang van diens opleiding meer nadruk werd 
gelegd; dat hij de Commissie derhalve had verzocht 
de uit deze ontwikkeling voortvloeiende vraagstukken 
in studie te nemen; 
Overwegende dat deze ontwikkeling zich sedertdien 
zodanig heeft voortgezet en uitgebreid dat op dit 
ogenblik nagenoeg algemeen wordt erkend dat er be­
hoefte bestaat aan een specifieke opleiding voor de 
huisarts waardoor hij wordt voorbereid op een betere 
vervulling van zijn functie; dat deze functie voor een 
belangrijk deel berust op zijn persoonlijke kennis van 
het milieu van zijn patiënten en bestaat in het ver­
strekken van behandelingen en adviezen in verband 
met alle aspecten van de gezondheid van de indivi­
duele persoon; 
Overwegende dat deze behoefte aan een specifieke 
opleiding in de algemene geneeskunde met name 
voortvloeit uit het feit dat de ontwikkeling die zich in 
de medische wetenschappen heeft voorgedaan tot een 
steeds grotere discrepantie heeft geleid tussen het me­
disch onderwijs en het medisch onderzoek enerzijds 
en de praktijk van de algemene geneeskunde ander­
zijds, zodat belangrijke aspecten van de algemene ge­
neeskunde niet meer op bevredigende wijze kunnen 
worden onderwezen in het traditionele kader van de 
medische basisopleiding; 
Overwegende dat, afgezien van het voordeel voor de 
patiënten, eveneens in het algemene verband van het 
volksgezondheidsbeleid wordt erkend dat een betere 
aanpassing van de huisarts aan zijn specifieke functie 
zal bijdragen tot een verbetering van het stelsel van 
medische verzorging, met name doordat de verwij­
zing naar specialisten en naar laboratoria en andere 
hooggespecialiseerde inrichtingen en apparatuur op 
selectievere wijze zal geschieden; 
Overwegende dat door verbetering van de opleiding 
in de algemene geneeskunde het huisartsenberoep 
aantrekkelijker kan worden gemaakt; 
Overwegende dat deze ontwikkeling, hoewel zij on-
\ omkeerbaar lijkt te zijn in de diverse Lid-Staten, ech­
ter in een verschillend tempo plaatsvindt en dat, zon­
der de lopende ontwikkelingen op ongepaste wijze te 
overhaasten, voor de convergentie daarvan in achter­
eenvolgende etappen dient te worden gezorgd, met 
O PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 1. 
(2) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 14. als uiteindelijk doel dat alle artsen die de functie van 
huisarts willen vervullen, een specifieke opleiding in 
de algemene geneeskunde hebben ontvangen die een 
aanvulling vormt op de opleiding die artsen op grond 
van Richtlijn 75/363/EEG moeten hebben genoten; 
Overwegende dat het, met het oog op de geleidelijke 
tenuitvoerlegging van deze hervorming, noodzakelijk 
blijkt te zijn om in een eerste fase in iedere Lid-Staat 
een specifieke opleiding in de algemene geneeskunde in 
te voeren, welke zowel vanuit kwalitatief als vanuit 
kwantitatief gezichtspunt aan bepaalde minimumeisen 
beantwoordt, en om in elk van de Lid-Staten een bero-
epstitel in te voeren welke uitsluitend mag worden ge­
voerd door degenen die genoemde opleiding hebben 
voltooid; dat in een tweede fase daarenboven dient te 
worden bepaald dat het verrichten van de werkzaamhe­
den van een arts als huisarts in het kader van een stelsel 
van sociale zekerheid afhankelijk zal moeten worden 
gesteld van de voltooiing van de specifieke opleiding in 
de algemene geneeskunde; dat er ten slotte in een later 
stadium nieuwe voorstellen zullen moeten worden ge­
daan om deze hervorming af te ronden; 
Overwegende dat de door deze richtlijn bewerkstel­
ligde coördinatie van de minimale voorwaarden voor 
het afgeven van de diploma's, certificaten en andere 
bewijsstukken waarmee de specifieke opleiding in de 
algemene geneeskunde wordt afgesloten, de Lid-Sta­
ten de gelegenheid biedt om over te gaan tot de 
wederzijdse erkenning van deze diploma's, certifica­
ten en andere bewijsstukken; 
Overwegende dat ingevolge het bepaalde in Richtlijn 
75/362/EEG een ontvangende Lid-Staat niet gerech­
tigd is om van artsen die houder zijn van in een an­
dere Lid-Staat behaalde en uit hoofde van deze richt­
lijn erkende diploma's, enigerlei aanvullende oplei­
ding te eisen voor het uitoefenen van het artsenbe­
roep in het kader van een stelsel van sociale zeker­
heid, zelfs indien hij een dergelijke opleiding wel ver­
langt van houders van op zijn grondgebied behaalde 
artsdiploma's; dat dit effect van Richtlijn 75/362/ 
EEG, wat de uitoefening van de algemene genees­
kunde in het kader van de sociale zekerheid betreft, 
geen einde mag nemen vóór 1 januari 1993, op welke 
datum alle Lid-Staten door deze richtlijn verplicht 
zijn om het verrichten van de werkzaamheden van 
een arts als huisarts in het kader van hun stelsel van 
sociale zekerheid afhankelijk te maken van de vol­
tooiing van de specifieke opleiding in de algemene 
geneeskunde; dat artsen die vóór die datum op grond 
van Richtlijn 75/362/EEG met een praktijk begonnen 
zijn, een verworven recht dienen te hebben om het 
verrichten van de werkzaamheden van een arts als 
huisarts in het kader van het stelsel van sociale zeker­
heid van de ontvangende Lid-Staat uit te oefenen 
zonder een specifieke opleiding in de algemene ge­
neeskunde te hebben genoten, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Iedere Lid-Staat voert een specifieke opleiding 
in de algemene geneeskunde in, welke ten minste aan 
15.1. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 13/5 
de in artikel 2 gestelde voorwaarden beantwoordt, en 
op zodanige wijze dat de eerste diploma's, certifica­
ten of andere bewijsstukken waarmee deze wordt 
afgesloten, uiterlijk op 1 januari 1990 worden afgege­
ven. 
2. Uiterlijk op 1 januari 1990 stelt iedere Lid-Staat, 
behoudens de bepalingen inzake verworven rechten 
die hij vaststelt, het voeren van de door hem vastge­
stelde beroepstitel afhankelijk van het bezit van een 
bewijsstuk dat de in lid 1 bedoelde specifieke oplei­
ding met goed gevolg is genoten. 
Artikel 2 
1. De in artikel 1 bedoelde specifieke opleiding in 
de algemene geneeskunde moet ten minste aan de 
volgende voorwaarden voldoen: 
a) zij moet toegankelijk zijn nadat ten minste zes stu­
diejaren in het kader van de in artikel 1 van Richt­
lijn 75/363/EEG bedoelde opleidingscyclus met 
goed gevolg zijn volbracht; 
b) zij moet ten minste twee jaar duren bij volledig 
dagonderwijs en onder toezicht van de bevoegde 
autoriteiten of instellingen plaatsvinden; 
c) zij moet meer van praktische dan van theoretische 
aard zijn, waarbij de praktische opleiding wordt 
gegeven in een ziekenhuis dat over de nodige 
uitrusting beschikt, en gedurende ten minste zes 
maanden in een erkende huisartsenpraktijk; in het 
kader van deze specifieke opleiding moeten er 
contacten worden onderhouden met andere instel­
lingen 'of organen voor gezondheidszorg welke 
zich bewegen op het gebied van de algemene ge­
neeskunde; 
d) zij moet inhouden dat de kandidaat persoonlijk 
deelneemt aan de activiteiten en deelt in de verant­
woordelijkheden van degenen met wie hij werkt. 
2. De Lid-Staten stellen het afgeven van de diplo­
ma's, certificaten en andere bewijsstukken waarmee 
de specifieke opleiding in de algemene geneeskunde 
wordt afgesloten, afhankelijk van het bezit van een 
van de diploma's, certificaten of andere bewijsstukken 
welke worden bedoeld in artikel 3 van Richtlijn 
75/362/EEG. 
3. De Lid-Staten wijzen de autoriteiten of instellin­
gen aan die bevoegd zijn voor het afgeven van de di­
ploma's, certificaten of andere bewijsstukken 
waarmee de specifieke opleiding in de algemene ge­
neeskunde wordt afgesloten. 
Artikel 3 
1. Onverminderd het beginsel van de opleiding bij 
volledig dagonderwijs, vervat in artikel 2, lid 1, sub 
b), kunnen de Lid-Staten, indien een volledige dagop­
leiding wegens geldige persoonlijke omstandigheden 
niet kan worden verwezenlijkt, een deeltijdse speci­
fieke opleiding in de algemene geneeskunde toestaan. 2. De deeltijdse opleiding dient kwalitatief van een 
gelijkwaardig niveau te zijn als de volledige dagoplei­
ding. De totale duur van de opleiding mag niet wor­
den verkort omdat zij een deeltijds karakter heeft. Zij 
wordt afgesloten met de in artikel 1, lid 1, bedoelde 
diploma's, certificaten of andere bewijsstukken. 
Artikel 4 
1. De Lid-Staten kunnen, afgezien van de door 
hen vastgestelde bepalingen inzake verworven rech­
ten, het in artikel 1, lid 1, bedoelde diploma, certifi­
caat of ander bewijsstuk afgeven aan artsen die de in 
artikel 2 bedoelde opleiding niet hebben genoten, 
maar wel een andere aanvullende opleiding die met 
een door de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat 
afgegeven diploma, certificaat of andere bewijsstuk is 
afgesloten, op voorwaarde dat: 
— individuele omstandigheden dat rechtvaardigen, 
en 
— dat het diploma dat zij afgeven, de bekrachtiging 
vormt van kennis die in kwalitatief opzicht gelijk­
waardig is aan die welke wordt opgedaan bij de in 
artikel 2 bedoelde opleiding. 
2. In de regels die de Lid-Staten overeenkomstig 
lid 1 vaststellen, bepalen zij met name in hoeverre de 
door de aanvrager reeds genoten aanvullende oplei­
ding en diens beroepservaring in aanmerking kunnen 
worden genomen ter gehele of gedeeltelijke vervan­
ging van de in artikel 2 bedoelde opleiding. 
Artikel 5 
1. Met ingang van 1 januari 1993 stellen alle Lid-
Staten, behoudens de bepalingen inzake verworven 
rechten, het verrichten van de werkzaamheden van 
een arts als huisarts in het kader van hun nationaal 
stelsel van sociale zekerheid afhankelijk van het bezit 
van een diploma, certificaat of ander bewijsstuk als 
bedoeld in artikel 1, lid 1. 
De Lid-Staten kunnen evenwel personen die bezig 
zijn met het volgen van de specifieke opleiding in de 
algemene geneeskunde, van deze voorwaarden vrij­
stellen. 
2. Elke Lid-Staat stelt de verworven rechten vast 
die hij erkent. Het recht om het verrichten van de 
werkzaamheden van een arts als huisarts in het kader 
van zijn nationaal stelsel van sociale zekerheid zonder 
het in artikel 1, lid 1, bedoelde diploma, certificaat of 
ander bewijsstuk uit te oefenen, moet hij evenwel als 
verworven recht toekennen aan alle artsen die dit 
recht op 31 december 1992 op grond van Richtlijn 
75/362/EEG hebben en op die datum op zijn grond­
gebied praktizeren omdat zij in aanmerking kwamen 
voor het bepaalde in artikel 2 of artikel 9, lid 1, van 
die richtlijn. 
Nr.Cl3/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15.1.85 
3. Elke Lid-Staat mag lid 1 vóór 1 januari 1993 
toepassen op voorwaarde dat alle artsen zich, met een 
beroep op artikel 2 of artikel 9, lid 1, van Richtlijn 
75/362/EEG, tot en met 31 december 1992 op zijn 
grondgebied kunnen vestigen. 
4. De bevoegde autoriteiten van elke Lid-Staat ge­
ven aan artsen die op grond van lid 2 verworven rech­
ten hebben, op hun verzoek een certificaat af waaruit 
blijkt dat zij het recht hebben om het artsenberoep uit 
te oefenen in het kader van hun nationaal stelsel van 
sociale zekerheid zonder het in artikel 1, lid 1, be­
doelde diploma, certificaat of ander bewijsstuk. 
5. Het bepaalde in lid 1 laat onverlet de mogelijk­
heid voor de Lid-Staten om op hun grondgebied vol­
gens hun eigen regeling de uitoefening van het huis­
artsenberoep in het kader van een stelsel van sociale 
zekerheid toe te staan aan personen die niet in het 
bezit zijn van diploma's, certificaten of andere bewijs­
stukken die de afsluiting vormen van een artsenoplei­
ding en een specifieke opleiding in de algemene ge­
neeskunde die beide in een Lid-Staat werden genoten, 
maar wel in het bezit zijn van diploma's, certificaten 
of andere bewijsstukken, die de afsluiting vormen van 
de opleidingen als hier bedoeld of van een daarvan, 
die in een derde land zijn verkregen. 
Artikel 6 
1. Iedere Lid-Staat erkent de in artikel 1, lid 1, be­
doelde en aan onderdanen van de Lid-Staten door 
andere Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 2, 3 of 
4 verstrekte diploma's, certificaten of andere bewijs­
stukken door daaraan op zijn grondgebied dezelfde 
rechtsgevolgen te verbinden als aan de diploma's, cer­
tificaten en andere bewijsstukken die hijzelf afgeeft 
en die het verrichten van de werkzaamheden van een 
arts als huisarts in het kader van zijn nationaal stelsel 
van sociale zekerheid mogelijk maken. 
2. Iedere Lid-Staat erkent de in artikel 5, lid 4, be­
doelde en aan onderdanen van de Lid-Staten door 
andere Lid-Staten verstrekte certificaten door daaraan 
op zijn grondgebied dezelfde rechtsgevolgen te ver­
binden als aan de diploma's, certificaten of andere be­
wijsstukken die hij zelf afgeeft en die het verrichten 
van de werkzaamheden van een arts als huisarts in 
het kader van zijn nationaal stelsel van sociale zeker­
heid mogelijk maken. 
Artikel 7 
De onderdanen van een Lid-Staat aan wie een Lid-
Staat de in artikel 1, lid 1, bedoelde diploma's, certifi­
caten of andere bewijsstukken heeft verstrekt, hebben 
het recht om in de ontvangende Lid-Staat de door 
deze Lid-Staat op grond van artikel 1, lid 2, vastge­
stelde beroepstitel te voeren en van de afkorting daar­
van gebruik te maken. Artikel 8 
1. Onverminderd het bepaalde in artikel 7 zien de 
ontvangende Lid-Staten erop toe dat degenen op wie 
artikel 6 van toepassing is het recht genieten om ge­
bruik te maken van hun wettelijke, in de Lid-Staat 
van oorsprong of van herkomst gevoerde opleidingsti-
tel, en eventueel van de afkorting daarvan, in de taal 
van die Lid-Staat. De Lid-Staten van ontvangst kun­
nen voorschrijven dat deze titel wordt gevolgd door 
de naam en de plaats van de instelling of de examen­
commissie die hem heeft afgegeven. 
2. Wanneer de opleidingstitel van de Lid-Staat van 
oorsprong of van herkomst in de Lid-Staat van ont­
vangst kan worden verward met een titel waarvoor in 
deze Lid-Staat een door de betrokkene niet genoten 
aanvullende opleiding is vereist, kan de Lid-Staat van 
ontvangst voorschrijven dat de betrokkene zijn oplei­
dingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of van her­
komst in een passende vorm gebruikt, welke door 
deze Lid-Staat van ontvangst zal worden aangegeven. 
Artikel 9 
Uiterlijk op 1 januari 1995 legt de Commissie aan de 
Raad een verslag voor waarin wordt uiteengezet in 
hoeverre de toepassing van artikel 5 heeft bijgedragen 
tot het bereiken van de doelstelling dat iedere arts die 
als huisarts werkzaam wil zijn, een specifieke oplei­
ding in de algemene geneeskunde moet hebben geno­
ten; zij legt de Raad de voorstellen voor die nodig 
zijn om de verwezenlijking van dat doel, te voltooien. 
Artikel 10 
1. De Lid-Staten delen de Commissie en de andere 
Lid-Staten de door hen getroffen maatregelen mede 
om aan deze richtlijn te voldoen. 
Zij stellen de Commissie en de andere Lid-Staten even­
eens in kennis van de datum van inwerkingtreding 
van die maatregelen. 
2. Zodra een Lid-Staat de Commissie in kennis 
heeft gesteld van de datum van inwerkingtreding van 
de door hem overeenkomstig artikel 1, leden 1 en 2, 
getroffen maatregelen, doet deze daarvan mededeling 
in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
onder vermelding van de benamingen die door deze 
Lid-Staat voor enerzijds het diploma, het certificaat 
of het andere bewijsstuk en anderzijds de beroepstitel 
werden vastgesteld. 
Artikel 11 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.