34. verzoekt de Commissie in het kader van de samenwerking met de landen waarmee de Gemeenschap
internationale visserijovereenkomsten gesloten heeft te voorzien in steun ter verbetering van de beveiligingvan vaartuigen, de reddingsapparatuur en de beroepsopleiding, en ook het beleid voor internationalesamenwerking daarop te richten;
35. dringt er bij de Commissie op aan in de verordening betreffende de hervorming van het gemeen-
schappelijk visserijbeleid in het jaar 2002 de sociale aspecten te behandelen, met name de veiligheid en dearbeidsvoorwaarden;
36. wenst dat de coördinatie tussen centra en diensten voor maritieme communicatie, waarvan de tech-
nische en personele middelen moeten worden uitgebreid en gemoderniseerd, en tussen de Europese radio-
medische centra wordt verbeterd, met het oog op een permanente real time uitwisseling van informatie
over medische hulpverlening, zoals bepaald in Richtlijn 92/29/EEG, teneinde de technieken van radio-diagnostiek en telegeneeskunde te verbeteren en zo het redden van mensen op zee te vergemakkelijken.Dit zou moeten geschieden in de vorm van specifieke proefprojecten;
37. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen
van de lidstaten, de Internationale Maritieme Organisatie, de Internationale Arbeidsorganisatie en de FAO.
25. Tarieven voor vrije beroepen
B5-0247/2001
Resolutie van het Europees Parlement over verplichte tarieven voor bepaalde vrije beroepen, met
name advocaten en over de specifieke rol en positie van de vrije beroepen in de moderne samen-
leving
Het Europees Parlement,
 gezien de artikelen 6, 52, 81 en 82 van het EG-Verdrag, gezien richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemak-
kelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan diewaar de beroepskwalificatie is verworven (
1),
 gezien richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwer-
kelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten (2),
 gezien richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van de
diplomas, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelentot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichtenvan diensten (
3),
 gezien de achtste richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 april 1984 op de grondslag van artikel 54,
lid 3, sub g), van het Verdrag inzake de toelating van personen, belast met de wettelijke controle vanboekhoudbescheiden (
4),
 gezien richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van
erkenning van hoger-onderwijsdiplomas waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar wordenafgesloten (
5),
(1) PB L 77 van 14.3.1998, blz. 36.
(2) PB L 78 van 26.3.1977, blz. 17.
(3) PB L 223 van 21.8.1985, blz. 15, laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 90/658/EEG en de Akte van Toetreding van
1994.
(4) PB L 126 van 12.5.1984, blz. 20.
(5) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.C 21 E/364 NL 24.1.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 april 2001
 gezien de beschikking van de Commissie van 30 juni 1993 inzake een procedure op grond van arti-
kel 85 van het EEG-Verdrag (IV/33.407  CNSD) (1),
 gezien de beschikking van de Commissie van 30 januari 1995 inzake een procedure op grond van
artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/33.686  Coapi) (2),
 gezien de beschikking van de Commissie van 7 april 1999 inzake een procedure op grond van arti-
kel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/36.147  EPI-gedragscode) (3),
 gezien het arrest van het Hof van Justitie van 18 juni 1998 in zaak C-35/96 (4), Commissie van de
Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek,
 gezien het arrest van het Hof van Justitie van 30 januari 1985 in zaak 123/83 (5), BNIC/Clair,
 gezien de uitspraak van 28 maart 2001 van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-144/99, Instituut
van gevolmachtigde vertegenwoordigers bij het Europees Octrooibureau tegen de Commissie van deEuropese Gemeenschappen,
 gezien de interpretatieve mededeling van de Commissie van 9 december 1993 inzake het vrij verrich-
ten van diensten over de grenzen heen (93/C/334/03),
 gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 29 decem-
ber 2000 over een internemarktstrategie voor de dienstensector (COM(2000) 888),
A. overwegende dat de vrije beroepsgroepen een van de pijlers van pluralisme en onafhankelijkheid in de
samenleving vormen en een rol vervullen die van openbaar belang is, en dat met name de juridischeberoepsgroep een van de pijlers is van de bescherming van het grondrecht op verdediging en tenuit-voerlegging van het beginsel van de rechtsstaat,
B. overwegende dat in een aantal lidstaten verplichte tarieven zijn vastgelegd met de minimale en/of
maximale bedragen die cliºnten voor door vrije beroepsgroepen geleverde diensten moeten betalen,
C. overwegende dat advocaten en pari passu ook andere vrije beroepsgroepen overeenkomstig de juris-
prudentie van het Europees Hof van Justitie ondernemingen zijn die zijn onderworpen aan de mede-dingingsregels,
D. overwegende dat de jurisprudentie van het Hof van Justitie de lidstaten niet belet om verplichte tarie-
ven vast te leggen (
6) omdat de artikelen 81 en 82 van het Verdrag namelijk enkel betrekking [hebben]
op de mededingingsverstorende gedragingen waartoe de ondernemingen op eigen initiatief hebbenbesloten [] Indien een mededingingsverstorende gedraging bij een nationale wettelijke regeling aande ondernemingen wordt voorgeschreven, of indien deze wettelijke regeling een rechtskader creºertdat zelf iedere mogelijkheid van concurrerend gedrag door deze ondernemingen uitsluit, zijn de arti-
kelen 81 en 82 niet van toepassing. In een dergelijke situatie vindt de beperking van de mededinging
niet, zoals in deze bepalingen besloten ligt, haar oorsprong in autonome gedragingen van de onder-nemingen (
7); de artikelen 81 en 82 kunnen echter wel van toepassing zijn, wanneer wordt vastgesteld
dat de nationale wetgeving ondernemingen niet weerhoudt van autonome gedragingen die de mede-dinging verhinderen, beperken of vervalsen,
1. beschouwt de vrije beroepen als uitdrukking van een democratische, op de wet gebaseerde funda-
mentele orde en meer in het bijzonder als wezenlijk bestanddeel van de Europese samenlevingen engemeenschappen in hun verschillende vormen;
(1) PB L 203 van 13.8.1993, blz. 27.
(2) PB L 122 van 2.6.1995, blz. 37.
(3) PB L 106 van 23.4.1999, blz. 14.
(4) Europees Hof van Justitie, Jurisprudentie 1998 I-3851.
(5) Jurisprudentie 1985, blz. 391.
(6) Zie zaak C-185/91 Reiff [1993] Jurisprudentie I-5801, paragrafen 17 en 19; zaak C-153/93 Delta Schiffahrts- und
Speditionsgesellschaft [1994] Jurisprudentie I-2517, paragrafen 16 en 18; gevoegde zaken C-140/94 t/m 142/94DIP en anderen [1995] Jurisprudentie I-3257, paragrafen 18 en 19.
(
7) Arrest van het Hof van Justitie van 11 november 1997, gevoegde zaken C-359/95 P en C-379/95 P, Europees Hof
van Justitie Jurisprudentie I-6265.24.1.2002 NL C 21 E/365 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 april 2001
2. hecht belang aan regelgeving waarmee wordt voldaan aan de vereisten van de artikelen 81 en 82 van
het EG-Verdrag en die door beroepsgroepen in eigen verantwoordelijkheid is vastgelegd om de kwaliteitvan de dienstverlening te waarborgen, bijzondere normen en waarden vast te leggen, deze regels op pro-fessionele wijze na te leven en de beroepsethiek te eerbiedigen;
3. wijst erop dat voor de vrije beroepen hoge kwalificaties vereist zijn, dat degenen die ten behoeve van
de Europese burgers vrije beroepen uitoefenen, moeten worden beschermd en dat er een specifieke, opvertrouwen gebaseerde relatie tussen degenen die vrije beroepen uitoefenen en hun cliºnten moet zijn;
4. is van mening dat verschillen die verband houden met de cultuur, rechtsgeschiedenis, sociologie en
etnologie van de verschillende beroepsgroepen in de lidstaten door toepassing van het subsidiariteitsbegin-sel moeten worden beschermd;
5. onderkent dat de wijze waarop de traditionele waarden van de vrije beroepen tot uitdrukking worden
gebracht, moet worden aangepast aan de veranderende omstandigheden in het zakenleven en de behoeftenvan de moderne consument;
6. verzoekt de Commissie scherp toe te zien op regels en besluiten van vrijeberoepsorganisaties die het
vrij verrichten van diensten door onderdanen van andere lidstaten bemoeilijken;
7. erkent het belang dat in een aantal lidstaten wordt toegekend aan verplichte tarieven om diensten van
hoge kwaliteit voor de burgers mogelijk te maken en op vertrouwen gebaseerde betrekkingen tussen dege-nen die vrije beroepen uitoefenen en hun clientŁle tot stand te brengen;
8. verzoekt de Commissie zich strikt te houden aan de interpretatie van het Hof van Justitie betreffende
de toepassing van de mededingingsregels op de verplichte tarieven voor vrije beroepen;
9. is van oordeel dat uitsluitend verplichte tarieven die zijn vastgelegd door professionele lichamen of
verenigingen van alle leden van een bepaalde beroepsgroep al naar gelang van de omstandigheden kunnenworden beschouwd als besluiten van ondernemingsverenigingen die onderhevig zijn aan de mededingings-regels;
10. is van mening dat lidstaten het recht hebben om verplichte tarieven vast te leggen met het oog op
het algemeen belang (en niet alleen het belang van de beroepsgroep) en om de hoge morele, ethische enkwaliteitsnormen waar advocaten, belastingconsulenten, accountants, artsen, psychotherapeuten, architec-ten en andere vrije beroepen voor staan en waarin hun cliºnten vertrouwen, te beschermen;
11. wijst erop dat het doel om de mededinging in alle beroepsgroepen te bevorderen in ieder apart
geval in overeenstemming moet worden gebracht met het doel om de specifieke, puur ethische regelsvan iedere beroepsgroep te handhaven;
12. benadrukt dat voorschriften die in de specifieke context van iedere beroepsgroep noodzakelijk zijn
om de onpartijdigheid, bekwaamheid, integriteit en verantwoordelijkheid van de leden van deze groep tewaarborgen of belangenconflicten en misleidende reclame te voorkomen, en die bovendien geen belemme-ringen vormen voor het vrije verkeer van diensten, niet mogen worden beschouwd als beperkingen van demededinging in de zin van artikel 81, lid 1 van het Verdrag;
13. verzoekt de Europese Commissie in het kader van de nieuwe internemarktstrategie voor de dien-
stensector de voor het grensoverschrijdende verrichten van diensten nog steeds bestaande belemmeringenop korte termijn te analyseren en deze te ontmantelen;
14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie.C 21 E/366 NL 24.1.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 april 2001