Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2022/C 278/08)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING WAARBIJ HET ENIG DOCUMENT WORDT GEWIJZIGD

“Fiefs Vendéens”

PDO-FR-A0733-AM02

Aanvraagdatum: 12.5.2022

1. Beschrijving van en redenen voor de wijziging

1. Officiële geografische code

Beschrijving en motivering

De gemeenten van het geografisch gebied zijn bijgewerkt op basis van de officiële geografische code.

De gebiedsgrenzen zijn ongewijzigd gebleven.

Punt 6 van het enig document is gewijzigd.

2. Afgebakend perceelgebied

Beschrijving en motivering

De datum “9 en 10 februari 2022” is toegevoegd aan de lijst van vergaderingen van het bevoegde nationale comité dat de afbakening van het perceelgebied heeft goedgekeurd.

Met deze wijziging wordt de datum toegevoegd waarop de bevoegde nationale autoriteit een wijziging van het afgebakende perceelgebied binnen het geografische productiegebied heeft goedgekeurd. Met de afbakening van het perceelgebied wordt bepaald welke percelen binnen het geografische productiegebied geschikt zijn voor de productie van de betrokken beschermde oorsprongsbenaming.

Deze wijzigingen hebben geen gevolgen voor het enig document.

3. Overgangsmaatregelen

Beschrijving en motivering

De verstreken overgangsmaatregelen zijn geschrapt.

Het bijhouden van registers van percelen waarvoor overgangsmaatregelen gelden, is afgeschaft.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

4. Verwijzing naar de controlestructuur

Beschrijving en motivering

De formulering van de verwijzing naar de controlestructuur is herzien om die in overeenstemming te brengen met de andere productdossiers voor oorsprongsbenamingen. Deze wijziging is louter redactioneel.

Deze wijziging leidt niet tot een wijziging van het enig document.

ENIG DOCUMENT

1. Naam van het product

Fiefs Vendéens

2. Type geografische aanduiding

BOB – beschermde oorsprongsbenaming

3. Categorie wijnbouwproducten

1. Wijn

4. Beschrijving van de wijn(en)

1. Witte en roséwijnen

KORTE BESCHRIJVING

Bij de wijnen gaat het om niet-mousserende witte, rode en roséwijnen.

De wijnen hebben de volgende analytische kenmerken:

— minimaal natuurlijk alcoholvolumegehalte: witte wijnen 10 %, roséwijnen 10,5 %, rode wijnen 10,5 %;

— maximaal totaal alcoholvolumegehalte na verrijking: witte wijnen 12 %, roséwijnen 12 %, rode wijnen 12,5 %;

— maximumgehalte aan vluchtige zuren: witte wijnen 11 milli-equivalent per liter, roséwijnen 11 milli-equivalent per liter, rode wijnen 13 milli-equivalent per liter;

— maximumgehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose): witte wijnen 3 gram per liter, roséwijnen 3 gram per liter, rode wijnen 2,5 gram per liter;

— maximaal appelzuurgehalte: lager dan of gelijk aan 0,4 gram per liter voor rode wijnen.

Het totale zuurgehalte, het totale zwaveldioxidegehalte en het totale effectieve alcoholgehalte voldoen aan de regelgeving van de EU. De witte wijnen hebben een evenwicht waarbij frisheid overheerst. Ze zijn fijn en delicaat, hebben over het algemeen een mooie mineraliteit en bieden een grote verscheidenheid aan florale en fruitige tonen.

De kleur van de roséwijnen kan variëren van bleekroze tot zalmroze. De smaak is meestal fruitig, licht zurig, en houdt het midden tussen fris en vol.

De rode wijnen zijn te herkennen aan hun sterk fruitige aroma, soms met tonen van milde kruiden, leer of zoethout.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) 14,3 Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

2. Rode wijnen

KORTE BESCHRIJVING

De wijnen hebben de volgende analytische kenmerken:

— minimaal natuurlijk alcoholvolumegehalte: 11 %;

— maximumgehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose): 2,5 gram per liter;

— maximaal appelzuurgehalte: lager dan of gelijk aan 0,4 gram per liter voor rode wijnen.

Het totale zuurgehalte, het totale zwaveldioxidegehalte en het totale effectieve alcoholgehalte voldoen aan de regelgeving van de EU.

De rode wijnen zijn te herkennen aan hun sterk fruitige aroma, soms met tonen van milde kruiden, leer of zoethout.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) 16,3 Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

5. Wijnbouwpraktijken

1. Specifieke oenologische procedés

a. Specifiek oenologisch procedé

Bij de bereiding van de roséwijnen is het gebruik van houtskool voor oenologische doeleinden, als afzonderlijk product en in mengsels, verboden.

Voor de rode wijnen zijn subtractieve verrijkingstechnieken toegestaan en het maximumpercentage gedeeltelijke concentratie ten opzichte van de gebruikte hoeveelheid is vastgesteld op 10 %.

Het totale alcoholvolumegehalte van de wijnen mag na verrijking niet hoger zijn dan: witte wijnen 12 %, roséwijnen 12 %, rode wijnen 12,5 %.

Daarnaast moeten de verplichtingen inzake de oenologische procedés worden nageleefd die zijn vastgesteld in de regelgeving van de EU en in de “Code rural et de la pêche maritime” (Frans wetboek landbouw en zeevisserij).

b. Teeltwijze

De minimale beplantingsdichtheid bedraagt 5 000 wijnstokken per hectare.

De afstand tussen de rijen is minder dan of gelijk aan 1,80 meter en de afstand tussen de wijnstokken in eenzelfde rij bedraagt 0,90 tot 1,30 meter.

De wijnstokken worden gesnoeid tot maximaal 10 ogen per stok:

— hetzij door enkele of dubbele Guyot-snoei,

— hetzij door korte snoei, tot maximaal 5 vruchttakken per stok.

Het snoeien moet vóór 31 mei van het oogstjaar zijn voltooid.

c. Houtskool

Voor de wijnbereiding geldende beperking

Bij de bereiding van de roséwijnen mag voor most en jonge, nog gistende wijn houtskool voor oenologische doeleinden worden gebruikt bij ten hoogste 15 % van de hoeveelheid roséwijnen die de betrokken wijnbereider voor de betrokken oogst bereidt, en in een maximale dosering van 60 gram per hectoliter.

2. Maximumopbrengsten

a. Witte en roséwijnen

66 hectoliter per hectare

b. Rode wijnen

62 hectoliter per hectare

6. Afgebakend geografisch gebied

De druivenoogst, de vinificatie en de wijnbereiding vinden plaats op het grondgebied van de hierna genoemde gemeenten van het departement Vendée, zoals goedgekeurd door het “Institut National de l’Origine et de la Qualité” tijdens de vergadering van het bevoegde nationale comité van 10 februari 2011. Op de datum van goedkeuring van dit productdossier door het bevoegde nationale comité bestond dit gebied uit het grondgebied van de volgende gemeenten of delen van gemeenten, op basis van de officiële geografische code van 2021:

Auchay-sur-Vendée (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente Auzay), Brem-sur-Mer, Bretignolles-sur-Mer, Le Champ-Saint-Père, Chantonnay, Château-Guibert, La Couture, L’Ïle-d’Olonne, Longèves, Mareuil-sur-Lay-Dissais, Les Sables d’Olonne (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente Olonne-sur-Mer), Pissotte, Le Poiré-sur-Velluire, Rives de l’Yon, Rosnay, Le Tablier, Vairé en Vix.

7. Wijndruivenrassen

Cabernet franc N

Chardonnay B

Chenin B

Négrette N

Pinot noir N

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

Het geografische gebied wordt in het noorden begrensd door het wallenlandschap van de Vendée en in het zuiden door de graanvlakte van Luçon. De rand van het Armoricaans Massief strekt zich uit van west naar oost, van Les Sables-d’Olonne aan de Atlantische kust tot aan Fontenay-le-Comte. De wijngaarden zijn aangelegd op de plaatsen waar die rand wordt doorsneden door het voor de structuur van het gebied bepalende hydrografische netwerk, op hellingen die hoofdzakelijk op het zuiden/zuidoosten liggen en meestal een hellingspercentage van 3 % tot 5 % hebben. In dit gebied volgen de volgende geografische eenheden elkaar op: “Brem” in de omgeving van het moeras van Olonne, “Mareuil” en “Chantonnay” langs de valleien van de Lay en de Yon, “Vix” en “Pissotte” op de hellingen langs de rivier Vendée. Dit geografische gebied omvat het grondgebied van 18 gemeenten in het zuiden van het departement Vendée.

In geologisch opzicht is het geografische gebied betrekkelijk homogeen. Het bevindt zich aan de rand van de kristallijne sokkel van het Armoricaans Massief, grenzend aan kalksteenformaties uit het jura. Het geologisch substraat bestaat vooral uit leisteen en ryoliet, soms gneis en amfiboliet, of zelfs kalksteen voor de geografische benaming “Vix”. Die kalksteenformaties zijn echter meestal bedekt met fluviatiele zand-grindafzettingen uit het tertiair. Bijgevolg hebben de percelen die nauwkeurig voor de wijndruiventeelt zijn afgebakend, over het algemeen zure, donkere grond met een grove structuur. Ze verschillen fundamenteel van de diepe slibhoudende grond van het wallenlandschap in het noorden, en van de vruchtbare kleigronden van de meer naar het zuiden gelegen vlakte. Het gematigde oceaanklimaat in het zuiden van de Vendée is aanmerkelijk warmer dan het klimaat van het noordelijker gelegen wallenlandschap. Het is vooral minder regenachtig en zonniger, met een neerslagtekort in de zomer (de regio’s Olonne en La Rochelle zijn de zonnigste regio’s aan de Atlantische kust, met van juni tot en met september gemiddeld 1 430 zonuren in 6 maanden). De gemiddelde jaartemperatuur ligt tussen 12 °C en 12,5 °C, met temperatuurschommelingen die van west naar oost groter worden, naarmate de hoogte toeneemt en de invloed van de zee zwakker wordt.

Beschrijving van de menselijke factoren die bijdragen tot het verband:

Dat de wijnbouw in de Vendée tijdens de middeleeuwen tot ontwikkeling kwam, blijkt uit talrijke documenten waarin melding wordt gemaakt van de betaling van tienden over de opbrengst van de wijngaarden aan de plaatselijke abdijen en priorijen. Vanaf de elfde eeuw ontstaat er een levendige handel met Holland in wijnen met de geografische benaming “Brem”. Van de twaalfde tot de vijftiende eeuw worden wijnen met de geografische benaming “Mareuil” per aak naar de havens van Saint-Benoist en Moricq-sur-le-Lay en vervolgens naar La Rochelle vervoerd, vanwaar ze naar Engeland worden verscheept.

Pas uit de geschriften van Rabelais, die van 1520 tot 1528 in Fontenay-le-Comte en in Maillezais verbleef, zou blijken welke druivenrassen er vroeger werden gebruikt. In de zestiende en zeventiende eeuw was het meest geteelde wittedruivenras reeds chenin B (“Franc Blanc” in “Brem”, “Blanc d’Aunis” in “Vix”), terwijl rode en roséwijnen hoofdzakelijk werden bereid uit pinot noir N en vooral négrette N (een ras dat “Pinot Rosé” of “Bourgogne” werd genoemd in “Brem”, “Ragoûtant” in “Mareuil” en “Chantonnay”, “Folle Noire” in “Vix”). De invoering van het druivenras cabernet franc N dateert uit de achttiende eeuw.

In de negentiende eeuw komt de wijnbouw in de Vendée tot grote bloei, met een bebouwd areaal van 18 000 hectare in 1880. Na de uitbraak van fylloxera specialiseren de producenten in het zuiden van de Vendée zich en nemen ze de wijngaard opnieuw in gebruik op de best gelegen hellingen, met geënte wijnstokken van traditionele rassen, waaraan hoofdzakelijk de volgende druivenrassen worden toegevoegd: gamay N, chardonnay B, cabernet-sauvignon N en, afhankelijk van de sector, sauvignon blanc B (“Vix”) en grolleau gris G (“Brem”).

Na de Tweede Wereldoorlog willen de producenten de vijf historische productiekernen verenigen. In 1953 wordt het label “Anciens Fiefs du Cardinal” opgericht, een verwijzing naar Richelieu, die in 1608 tot bisschop van Luçon werd benoemd en een grote promotor was van wijnen met de geografische benaming “Mareuil”. De productievoorschriften worden gecodificeerd en aangescherpt, wat het mogelijk maakte de kwaliteit te verbeteren met inachtneming van de lokale kenmerken van het wijnstokrassenbestand. De “Vins des Fiefs Vendéens” worden in 1965 erkend als “appellation d’origine simple”, in 1974 als “vins de pays” en in 1984 als “appellation d’origine vin délimité de qualité supérieure”. De procedure voor de aanvraag van een gecontroleerde oorsprongsbenaming wordt in 1991 in gang gezet.

In 2009 beslaat het wijnbouwareaal 480 hectaren, die door ongeveer 40 wijnbouwers worden geëxploiteerd. De gemiddelde jaarproductie bedraagt 27 000 hectoliter, waarvan 45 % roséwijnen, 40 % rode wijnen en 15 % witte wijnen. De witte wijnen hebben een evenwicht waarbij frisheid overheerst. Ze zijn fijn en delicaat, hebben over het algemeen een mooie mineraliteit en bieden een grote verscheidenheid aan florale en fruitige tonen.

De kleur van de roséwijnen kan variëren van bleekroze tot zalmroze. De smaak is meestal fruitig, licht zurig, en houdt het midden tussen fris en vol.

De rode wijnen zijn te herkennen aan hun sterk fruitige aroma, soms met tonen van milde kruiden, leer of zoethout. Wijnen met de geografische benamingen “Brem” en “Pissotte” zijn vaak robijn- tot granaatkleurig en hebben een ronde en verfijnde smaak, terwijl wijnen met de benamingen “Mareuil”, “Chantonnay” en “Vix” een krachtiger kleurenpalet en meer structuur kunnen hebben. Het meer meridionale klimaat in het zuiden van de Vendée, met zijn overvloedige zonneschijn, en de aanwezigheid van heuvels met steenachtige, oppervlakkige bodems van overwegend leisteen of ryoliet hebben ervoor gezorgd dat de wijnbouw in het geografische gebied al een lange traditie heeft op het gebied van de productie van voornamelijk rode en roséwijnen. Gemiddeld maken deze 85 % uit van de productie van wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming.

De geografische ligging van de wijngaarden, tussen Val de Loire en het zuidwesten, komt ook tot uitdrukking in het wijnstokrassenbestand, dat van generatie tot generatie hetzelfde is gebleven. Zo zijn de wijngaarden beplant met originele wijnstokrassen die een mengsel zijn van verschillende invloeden: invloeden van de Loire (chenin, cabernet franc en grolleau gris), continentale invloeden (pinot noir en gamay) en zuidwestelijke invloeden (négrette en cabernet-sauvignon). In elk geval worden de witte wijnen voornamelijk bereid uit chenin B, zijn pinot noir N en gamay N de voornaamste druivenrassen van de roséwijnen en vormen de rassen pinot noir N, cabernet franc N en négrette N de basis van de rode wijnen. Hierdoor wordt het typische karakter van de producten gewaarborgd.

Toch herinnert de unieke geschiedenis van elke geografische benaming eraan dat er sinds lang aparte handelskanalen in gebruik zijn. Zo werden de wijnen met de geografische benaming “Brem” via de haven van Saint-Martin-de-Brem vervoerd, de wijnen met de benamingen “Mareuil” en “Chantonnay” via de vallei van de Lay en die met de benamingen “Vix” en “Pissotte” via de monding van de Vendée. Onder invloed van de variatie in natuurlijke factoren (bodem en klimaat) hebben de producenten in de loop der tijd verschillende strategieën voor de selectie van wijnstokrassen en verschillende assembleergewoonten ontwikkeld, waardoor er smaakverschillen zijn ontstaan die bijdragen aan de rijkdom van de wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming. De wijnen uit de vijf geografische eenheden zijn dus nooit met elkaar vermengd en dat wordt nog steeds niet wenselijk geacht.

Sinds 1985 heeft de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Fiefs Vendéens” sterk aan naamsbekendheid gewonnen en is het afzetvolume van deze wijnen nagenoeg verdubbeld. Vakantiegangers die de kust van de Vendée bezoeken, waarderen de originaliteit, de versheid en de fruitige aroma’s van de wijnen. Door hun diversiteit kunnen deze wijnen altijd met de regionale keuken worden gecombineerd.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Etikettering

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen met betrekking tot de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

De gecontroleerde oorsprongsbenaming wordt aangevuld met een van de volgende aanvullende geografische benamingen:

— “Brem”;

— “Chantonnay”;

— “Mareuil”;

— “Pissotte”;

— “Vix”

voor wijnen die voldoen aan de productievoorwaarden die voor elk van deze benamingen in het productdossier zijn vastgelegd.

De gecontroleerde oorsprongsbenaming kan worden aangevuld met de aanvullende geografische benaming “Val de Loire” volgens de regels die in het productdossier zijn vastgelegd.

Facultatieve aanduidingen worden op de etiketten aangegeven in tekens die maximaal tweemaal zo hoog, breed en dik zijn als de tekens waaruit de gecontroleerde oorsprongsbenaming bestaat.

Etikettering

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen met betrekking tot de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

De tekens van de aanvullende geografische benamingen “Brem”, “Chantonnay”, “Mareuil”, “Pissotte” en “Vix” zijn zowel wat de hoogte, de breedte als de dikte betreft even groot als of kleiner dan de tekens waaruit de gecontroleerde oorsprongsbenaming bestaat.

De tekens van de aanvullende geografische benaming “Val de Loire” zijn zowel wat de hoogte, de breedte als de dikte betreft even groot als of kleiner dan twee derde van de tekens waaruit de gecontroleerde oorsprongsbenaming bestaat.

Op het etiket waarop alle verplichte vermeldingen zijn aangebracht, mag de naam van het druivenras niet worden vermeld.

Het wijnoogstjaar mag worden aangegeven als er voor de wijnbereiding enkel druiven uit dat jaar zijn gebruikt.

Op het etiket van wijn met de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Fiefs Vendéens” mag de naam van een kleinere geografische eenheid worden vermeld onder de volgende voorwaarden: het gaat om een plaatsnaam die is opgenomen in het kadaster; deze naam staat vermeld op de oogstaangifte; de in het kadaster opgenomen plaatsnaam wordt onmiddellijk onder de benaming vermeld, in tekens die noch in hoogte, noch in breedte groter zijn dan de helft van de tekens waaruit de beschermde oorsprongsbenaming bestaat.

Link naar het productdossier

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-ab074c84-057d-4f28-8501-8c98876fe25a

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.