Nr. C 318/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 12. 88 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de minimumvoorschriften 
voor het gebruik op de werkplek van individuele beschermingsmiddelen door de werk­
nemers (*) 
(88/C 318/12) 
De Raad heeft op 23 maart 1988 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 118 A 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en Sociaal Comité advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor sociale aangelegenheden, gezinsvraagstukken, onderwijs en cultuur, die 
met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies 
op 15 september 1988 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Schade-Poulsen, corapporteur 
de heer Aspinall. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 258e zitting (vergadering van 28 sep­
tember 1988) het volgende advies uitgebracht, dat met meerderheid van stemmen (2 stemmen 
tegen, 3 onthoudingen) is goedgekeurd. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Nadat het Comité zich eerder heeft uitgesproken 
voor het ontwerp van de „kaderrichtlijn" (2), begroet 
het nu het onderhavige voorstel van de Commissie, dat 
eveneens wordt beschouwd als eerste belangrijke stap 
van de Gemeenschap naar verbetering van de veiligheid 
en de gezondheid van werknemers, in dit geval op het 
gebied van persoonlijke beschermingsmiddelen. 
1.2. Het Comité stelt vast dat het voorstel verband 
houdt met de ontwerp-richtlijn inzake de onderlinge 
aanpassing van de wetgevingen betreffende persoonlijke 
beschermingsmiddelen, die is gebaseerd op artikel 100 A 
van het EEG-verdrag, dat tot doel heeft een „interne 
markt" tot stand te brengen en waarin wordt bepaald 
dat de Commissie bij haar voorstellen op het gebied 
van veiligheid en gezondheid (uitgaat) van een hoog 
beschermingsniveau. 
Het onderhavige voorstel is gebaseerd op artikel 118 A 
van het verdrag, waarin het gaat om ,,de harmonisatie 
bij de verbetering van de (in het arbeidsmilieu) bestaan­
de omstandigheden". In dit verband is het belangrijk 
dat de sociale partners bij de werkzaamheden worden 
betrokken, dat er passende collectieve of soortgelijke 
overeenkomsten worden gesloten en dat de aanvullende 
maatregelen waarvan in de richtlijn sprake is, worden 
getroffen. 
1.3. Bovendien moet worden benadrukt dat risico­
preventie op de werkplek prioritair blijft. Dit betekent 
dat risico's in de eerste plaats moeten worden vermeden 
of beperkt door middel van collectieve en organisatori­
sche middelen en methoden, zoals in het voorstel wordt 
betoogd en in de kaderrichtlijn en de „eerste uitvoe­
rende richtlijn" betreffende veiligheid en gezondheid op 
de werkplek uitvoeriger wordt toegelicht^). 
1.4. Voor risicopreventie en een optimaal gebruik 
van individuele beschermingsmiddelen zijn duidelijke, 
(') PB nr. C 161 van 20. 6. 19X8, Mz. 1. 
(2) Zie advies van het Comité over de „kaderrichtlijn" (PB nr. 
C 175 van 4. 7. 1988, blz. 22-28). 
(•') Zie advies van het Comité (PB nr. C 75 van 4. 7. 1988, 
blz. 28-29). begrijpelijke en actuele informatie en voortdurende 
scholing van bedrijfsleiding en personeel noodzakelijk. 
Dit geldt met name voor kleine en middelgrote onderne­
mingen, die in aantal toenemen maar vaak niet over de 
nodige middelen beschikken. De Commissie zou daar­
om kunnen overwegen deze bedrijfscategorie bijzondere 
steun te verlenen en werkgevers en werknemers in het 
algemeen hierbij te betrekken door: 
— verspreiding van informatiebrochures en checklists 
van de EG over risico-evaluatie op de werkplek en 
over het juiste gebruik en de kwaliteit van be­
schermingsmiddelen (op basis van de informatie in 
de bijlage bij de ontwerp-richtlijn), 
— stimulering van door de EG gesubsidieerde oplei­
dingen, schriftelijke dan wel via de media of de PC 
te volgen cursussen, proefprojecten, enz., op dit 
gebied, 
— steun en advies van de EG bij het opleiden van 
gespecialiseerd personeel en het oprichten van geza­
menlijke bedrijfsgezondheidsdiensten voor preven­
tie op dit terrein. 
1.5. Hierbij moet de toepassingsfase van de richtlijn 
als een lopend proces worden beschouwd: er dient 
toezicht te worden gehouden op de vorderingen in de 
lid-staten, er dienen aanvullende maatregelen te worden 
genomen op basis van de voorstellen die door werk­
gevers- en werknemersorganisaties naar voren worden 
gebracht, en de normen moeten steeds worden ver­
scherpt, met name wanneer er op technisch gebied 
vooruitgang is geboekt of er onder lid-staten een onder­
linge aanpassing heeft plaatsgevonden, zoals uiteen­
gezet wordt in de parallelle ontwerp-richtlijn inzake 
technische normen. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. In de artikelen 1 en 3 zou moeten worden verwe­
zen naar de artikelen 5 en 6 van de kaderrichtlijn en 
naar de „eerste uitvoerende richtlijn" in haar geheel, 
zodat duidelijk blijkt dat voorrang wordt verleend aan 
het vermijden of beperken van risico's door middel van 
collectieve beschermingsmiddelen. 
12. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 318/31 
2.2. De definities van „arbeidsplaats" en „werkne­
mer" in artikel 2 dienen zodanig te worden gewijzigd 
dat zij overeenkomen met de algemeen erkende defini­
ties van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), 
zoals reeds door het Comité is voorgesteld in zijn advies 
inzake de kaderrichtlijn (1). 
Het Comité dringt er verder bij de Commissie op aan, 
spoedig specifieke richtlijnen vast te stellen betreffende 
de diensten en instanties die in artikel 2 worden uitgeslo­
ten, m.n. waar het om uitrustingen van EHBO- en 
reddingsdiensten gaat. 
2.3. Artikel 3 dient als volgt te worden gewijzigd: 
„De individuele beschermingsmiddelen moeten onmid­
dellijk beschikbaar zijn en worden gebruikt ...". Dit 
artikel dient in alle taalversies te worden herzien. 
2.4. De laatste twee streepjes van artikel 4 dienen als 
volgt te worden gewijzigd: 
„— rekening houden met de gezondheidstoestand 
van de werknemer, voor zover bekend; 
— indien mogelijk onderdelen bevatten die zo no­
dig door de desbetreffende persoon kunnen worden 
gebruikt en aangepast, overeenkomstig de „ka­
derrichtlijn", artikel 5 en 12." 
2.5. Wat betreft de in artikel .5 voorgestelde beoorde­
ling van de individuele beschermingsuitrusting aan de 
hand van aanwijzingen in de bijlage bij het richtlijn­
voorstel, mag niet worden vergeten dat deze be­
schermingsmiddelen niet altijd bescherming garande­
ren. Bij „beschermende kleding" — d.w.z. „kleding 
ter bescherming tegen chemische invloeden" of tegen 
„radioactieve besmetting" blijft het risico bestaan dat 
de werknemer met deze stoffen in aanraking komt bij 
het uittrekken van de kleding. 
In artikel 5 dient bovendien te worden bepaald dat de 
werkgever bij het aanschaffen van persoonlijke be­
schermingsmiddelen nauw dient samen te werken met 
de werknemers en/of hun vertegenwoordigers, zoals in 
de artikelen 5, f, 9 en 10 van de „kaderrichtlijn" is 
voorgeschreven. 
Artikel 5, lid 1, a), dient als volgt te worden gewijzigd: 
„de analyse van risico's welke redelijkerwijze niet 
kunnen worden vermeden..." 
(') Zie advies van het Comité (PB nr. C 75 van 4. 7. 1988, blz. 22, 
paragraaf 2.2). 
Gedaan te Brussel, 28 september 1988. 2.6. Er dient op te worden gewezen dat de in artikel 6 
voorgestelde algemene regels die door elke lid-staat 
afzonderlijk moeten worden vastgesteld, kenmerkend 
zijn voor de flexibele aard van de richtlijn en tegelij­
kertijd een belangrijk instrument vormen voor het op­
sporen van omstandigheden, werkzaamheden en secto­
ren waar persoonlijke beschermingsmiddelen en aanvul­
lende maatregelen en toezicht, zoals bedoeld in de richt­
lijn, nodig zijn. 
In artikel 6, derde lid, van het voorstel moet nadrukke­
lijk worden voorgeschreven dat alle hiervoor in aanmer­
king komende nationale organisaties die officieel het 
management en de werknemers vertegenwoordigen, 
door de lid-staten worden geraadpleegd. 
2.7. Artikel 7, eerste lid, dient zodanig te worden 
gewijzigd dat de lijst van maatregelen, die in samenwer­
king tussen de sociale partners moeten worden geno­
men, niet de indruk wekt volledig te zijn. Er dient tevens 
te worden bepaald dat werknemers bij beslissingen om 
geen collectieve beschermende maatregelen te nemen, 
moeten worden betrokken. 
In artikel 7, tweede lid, moet duidelijk worden gezegd 
dat de verantwoordelijkheid van de werkgever waarvan 
hier sprake is, bestaat uit het nemen van de nodige 
maatregelen ter bescherming van de veiligheid en de 
gezondheid van werknemers, zoals uiteengezet wordt 
in artikel 5, eerste lid, van de kaderrichtlijn. 
De bepalingen in artikel 7, derde lid, dienen in alle talen 
overeen te komen met het (Franse) origineel. 
2.8. Zoals reeds opgemerkt in het advies over de 
kaderrichtlijn, dient het Economisch en Sociaal Comité, 
evenals het Europese Parlement, tijdens de in de artike­
len 8 en 9 beschreven tenuitvoerleggingsfase op de hoog­
te te worden gehouden. 
2.9. De bijlagen bij de richtlijn dienen te worden 
beschouwd als praktische richtsnoeren en overeenkom­
stig artikel 6 regelmatig te worden bijgewerkt. 
Het Comité ziet in dat de in bijlage II opgenomen lijst 
niet als volledig kan worden beschouwd, maar stelt 
voor, nog andere voorbeelden op te nemen, zoals mas­
kers ter bescherming van ogen en gezicht, elleboogbe­
schermers, plaatselijke huidbescherming (b.v. kleef-
pleister of tape), beschermende kleding voor medische, 
laboratorium- en EHBO-diensten, enz.). 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT