Nr. C 112/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 5. 82 
Advies inzake de coördinatie van het instrumentarium van het arbeidsmarktbeleid 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Tijdens zijn op 29 en 30 oktober 1980 gehouden 182e zitting heeft het Comité op voorstel van 
zijn Bureau besloten, uit eigen beweging een advies inzake voornoemd onderwerp op te 
stellen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 24 en 25 februari 1982 te Brussel gehouden 195e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien artikel 20, vierde alinea, van zijn Reglement van 
Orde, 
Gezien het besluit van de Voltallige Vergadering van 
30 oktober 1980, 
Gezien het advies van de Afdeling voor sociale vraagstuk­
ken van 14 januari 1982, 
Gezien het door de heer Vanni, rapporteur, opgestelde 
rapport, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 195e zitting van 
24 en 25 februari 1982 (vergadering van 24 februari 
1982), 
Overwegende het door het Comité op 1 april 1976 
uitgebrachte advies inzake de coördinatie van de natio­
nale instrumenten van het werkgelegenheidsbeleid 0); 
Overwegende de ontwikkelingen die zich sedertdien op de 
arbeidsmarkt hebben voltrokken; 
Overwegende dat een communautair arbeidsmarktbeleid 
belangrijk en dringend noodzakelijk is; 
Overwegende de rol die voor de overheidsdiensten voor 
arbeidsbemiddeling is weggelegd, en het belang van een 
betere coördinatie van de werking van deze diensten op 
communautair niveau, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Inleiding 
1.1. In tal van communautaire documenten en reso­
luties wordt duidelijk gewezen op de betekenis van het 
werkgelegenheidsbeleid en van een actieve samenwerking 
tussen de Lid-Staten en de nationale instanties die op dit 
terrein werkzaam zijn. Nu de werkgelegenheidssituatie in 
de Lid-Staten onder invloed van de economische crisis 
aanzienlijk is verslechterd, is het de hoogste tijd voor een 
concrete en onverschrokken aanpak van deze problema­
tiek; daarom dienen onverwijld de beginselen in praktijk 
te worden gebracht waarover reeds herhaaldelijk is 
gesproken, en de nodige beleidsmaatregelen en -instru­
menten te worden uitgewerkt. Het Economisch en So­
ciaal Comité heeft daar reeds meermaals op aangedron­gen en heeft daarbij concrete voorstellen gedaan zowel op 
het sociale als op het economische vlak. 
1.2. In de diverse vooral de laatste twee jaar in de 
Gemeenschap opgestelde documenten en naar voren 
gebrachte standpunten met betrekking tot deze proble­
matiek wordt niet alleen duidelijk gewezen op de ernst 
van de werkgelegenheidssituatie in de Gemeenschap, 
maar wordt tevens gepoogd maatregelen en middelen aan 
te geven die de doeltreffendheid van het arbeidsmarktbe­
leid kunnen vergroten. In de resolutie van de Raad van 
27 juni 1980 (2) worden weliswaar enkele waardevolle 
ideeën naar voren gebracht, maar toch -dient er beslist op 
te worden gewezen dat meer ingrijpende en baanbrekende 
maatregelen nodig zijn, wil men aan de voortdurend 
verslechterende situatie op de arbeidsmarkt het hoofd 
kunnen bieden. 
1.3. Het ligt niet in de bedoeling in dit advies na te 
gaan welke macro-economische maatregelen moeten 
worden genomen om de vraag naar arbeid in stand te 
kunnen houden en te kunnen stimuleren; het Comité 
vindt het echter nodig er nogmaals op te wijzen dat een 
betere coördinatie van de nationale instrumentaria voor 
het beheer van de arbeidsmarkt en een nauwere samen­
werking op communautair niveau een stap vooruit 
kunnen betekenen. Het Comité heeft besloten bij het 
bestuderen van deze problematiek en het uitwerken van 
voorstellen alle aandacht op dit aspect te concentreren, 
ten einde tot een zo omvangrijk mogelijke samenwerking 
op communautair niveau te komen. 
2. Aard en omvang van de arbeidsmarktproblemen in de 
Lid-Staten van de Gemeenschap 
2.1. De werkgelegenheidssituatie in de Gemeenschap 
is er de laatste zeven a acht jaar zozeer op achteruitgegaan 
dat het uiterst moeilijk is maatregelen te vinden die op 
korte of middellange termijn een oplossing kunnen 
bieden. Niettegenstaande de crisis waarin de economie 
en het produktieapparaat van de Lid-Staten sinds 1973 
verkeren, is het werkgelegenheidspeil in de Gemeenschap 
nog enigszins - zij het niet noemenswaardig - gestegen; 
de situatie verschilt evenwel van sector tot sector, met als 
gevolg een aanzienlijke verschuiving op het gebied van de 
werkgelegenheid. De stijging van het aantal werkzoeken­
de jongeren en vrouwen, de vermindering van het aantal 
pensioneringen als gevolg van de demografische ontwik­
keling, de toename van de kwalitatieve discrepantie 
0) PB nr. C 131 van 12. 6. 1976. (2) PB nr. C 168 van 8. 7. 1980. 
3. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 112/13 
tussen de vraag naar en het aanbod van arbeid in sommige 
sectoren en de uitbreiding van de clandestiene arbeid (*) 
van vooral personen uit derde landen hebben echter een 
situatie doen ontstaan die de overheid en de sociale 
partners zowel op nationaal als op communautair niveau 
permanent zorgen baart. 
2.2. De ernst van de toestand blijkt duidelijk uit het 
feit dat de Gemeenschap in januari 1982 10,7 miljoen 
werklozen telde - waarvan vrijwel de helft jongeren - , 
met alle gevolgen van dien voor het sociaal-economisch 
bestel. De werkgelegenheidssituatie is overal verslech­
terd, maar in een aantal Lid-Staten is zij bijzonder sterk 
achteruitgegaan. 
2.3. In deze situatie neemt de werkloosheid van 
vrouwen en jongeren een bijzondere plaats in. Verder 
doen zich nog werkgelegenheidsproblemen voor bij „be­
nadeelde" groepen werknemers, zoals invaliden en gehan­
dicapten, en in zekere mate ook bij oudere werknemers; 
dezen worden er blijkbaar steeds minder toe aangezet 
werk te zoeken, zodat de situatie waarin zij verkeren 
minder ernstig wordt geacht dan zij in werkelijkheid 
is. 
2.4. Kortom, bij deze - weliswaar summiere -
analyse van de ontwikkelingen op de communautaire 
arbeidsmarkt blijkt dat de situatie in de verschillende 
Lid-Staten steeds meer punten van overeenkomst begint 
te vertonen; helaas gaat het hierbij om een negatieve 
ontwikkeling. 
2.5. Om een en ander weer in goede banen te leiden is, 
zoals ook in recente communautaire documenten wordt 
betoogd, een coherent geheel van beleidsmaatregelen en 
-instrumenten nodig; zo zijn o.m. structurele maatregelen 
vereist om de werkgelegenheid in het algemeen op peil te 
houden en te bevorderen, en moet ervoor worden gezorgd 
dat de vraag naar en het aanbod van arbeid beter op 
elkaar aansluiten (de aard van het geboden werk en de 
kwalificaties van de werkzoekenden zijn ten dele niet met 
elkaar in overeenstemming) en dat de beschikbare 
arbeidsplaatsen sneller worden ingenomen. 
2.6. Een niet onbelangrijke rol is daarbij weggelegd 
voor de nationale arbeidsbureaus: deze moeten het hoofd 
bieden aan en een oplossing zoeken voor problemen die, 
zowel in kwantitatief als in kwalitatief opzicht, volkomen 
nieuw zijn en zich voortdurend wijzigen. 
2.7. De nationale arbeidsbureaus kunnen echter 
alleen dan een waardevolle bijdrage leveren tot het 
terugdringen van de werkloosheid, en in het bijzonder die 
van jongeren en vrouwen, indien zowel op nationaal als 
op communautair niveau een passend sociaal-econo­
misch beleid wordt uitgestippeld, maatregelen worden 
(*) Zie in dit verband de twee adviezen van het ESC inzake 
illegale migratie en illegale arbeid; PB nr. C 77 van 
30. 3. 1977 en nr. C 269 van 13. 11. 1978. genomen om opleiding en arbeidsmarkt alsmede onder­
wijs en opleiding beter op elkaar te doen aansluiten, 
doelstellingen, middelen en personeel van de arbeidsbu­
reaus aan de gewijzigde omstandigheden op de arbeids­
markt worden aangepast, en de nationale instrumentaria 
van het arbeidsmarktbeleid beter en op duurzamer wijze 
op communautair niveau worden gecoördineerd dan tot 
nog toe het geval was. 
2.8. Indien de problemen op de nationale arbeids­
markten ook op communautair niveau worden aange­
pakt, of hiermede althans een begin wordt gemaakt, kan 
op doeltreffender wijze iets worden gedaan aan de 
problemen die steeds meer algemeen voorkomen in alle in 
onze Gemeenschap bestaande sociaal-economische situa­
ties. 
3. Taken en organisatie van de nationale arbeidsbu­
reaus sinds 1976 
3.1. Over het algemeen genomen hebben de nationale 
arbeidsbureaus de laatste vijf jaar qua algemene doelstel­
lingen, specifieke taken en vooral organisatorisch bestel 
een opmerkelijke ontwikkeling doorgemaakt. 
3.2. De in het voorgaande geschetste ontwikkelingen 
op de arbeidsmarkt en vooral het opduiken van nieuwe 
problemen (zoals b.v. de technologische vernieuwing, de 
herstructurering van bepaalde bedrijfstakken, de werk­
loosheid van jongeren — die overigens ook een andere 
houding zijn gaan aannemen tegenover arbeid - enz.), 
hebben radicale aanpassingen van de arbeidsbureaus 
absoluut noodzakelijk gemaakt. Het lijkt wenselijk enke­
le van deze maatregelen, die wegens hun baanbrekend 
karakter en hun betekenis voor een convergeren van 
nationale situaties van bijzonder belang zijn, nader te 
bekijken. 
3.3. In alle Lid-Staten is men overgegaan tot decen­
tralisatie van de door de arbeidsbureaus geboden dien­
sten, ten einde direct te kunnen inspelen op de ontwik­
kelingen op de regionale en plaatselijke arbeidsmarkt, 
d.w.z. dat niveau van de arbeidsmarkt waarop het spel 
van vraag en aanbod zich in de meeste gevallen voltrekt. 
De concrete aanpak en de desbetreffende wetgeving zijn 
uiteraard van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillend. 
3.3.1. Vanzelfsprekend kan een dienst voor arbeids­
bemiddeling die zich op een specifieke markt of „bekken" 
van arbeidskrachten concentreert een grotere „produkti-
viteit" behalen; niettemin is het beheer van de arbeids­
markt slechts mogelijk binnen een doeltreffend politiek 
kader, waarin een centrale aanpak van de problematiek 
een grote en politiek significante rol speelt. 
3.4. Naast deze geleidelijke - niet alleen bureaucra­
tische - decentralisatie dient ook het feit te worden 
vermeld dat aan het beheer van de nationale arbeidsbu­
reaus in steeds toenemende mate wordt deelgenomen 
Nr. C 112/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 5. 82 
door de sociale partners. Dit gebeurt in elke Lid-Staat op 
een verschillende manier. Samengevat kan men stellen dat 
een tripartiet beheer van deze diensten (overheid, werk­
gevers en werknemers) in de Gemeenschap steeds alge­
mener voorkomt. 
3.4.1. De sociale partners dienen op landelijk, gewes­
telijk en plaatselijk niveau bij het beheer van de diensten 
voor arbeidsbemiddeling te worden betrokken. Wil men 
dat de sociale partners hierbij een actieve rol kunnen 
spelen en hun invloed werkelijk kunnen laten gelden, dan 
is het evenwel absoluut noodzakelijk dat zij over alle 
nodige informatie beschikken en dat hun vertegenwoor­
digers voor deze taak worden opgeleid. 
3.4.2. Wanneer de sociale partners actief bij het 
beheer worden betrokken, vooral op plaatselijk niveau, 
zullen de diensten voor arbeidsbemiddeling en de bedrij­
ven veel nauwer kunnen samenwerken, met inachtne­
ming van eikaars specifieke bevoegdheden, zodat de 
(weder)inschakeling in het arbeidsproces van de meest 
benadeelde categorieën werkzoekenden en van degenen 
die het meest van de werkloosheid te lijden hebben en ook 
het langst zonder werk blijven, vlotter kan verlopen. 
3.5. De kwestie van de deelname van de sociale 
partners aan het beheer van de diensten voor arbeidsbe­
middeling roept een ander veelbesproken aspect op ten 
aanzien waarvan de verschillen tussen de Lid-Staten 
geleidelijk aan het verdwijnen zijn, nl. de overheersende 
rol die de overheid in de arbeidsbemiddeling speelt. 
3.5.1. Hoewel de situatie van Lid-Staat tot Lid-Staat 
nog steeds sterk verschilt, kan men stellen dat de parti­
culiere organisaties zich meer en meer gaan concentreren 
op kleine, specifieke deelgebieden van de arbeidsmarkt en 
uitgaan van een visie op korte termijn. 
3.5.2. In dit verband dient grondig te worden nage­
gaan of er niet meer „overeenkomsten" kunnen worden 
gesloten tussen diensten voor arbeidsbemiddeling en 
diverse particuliere organisaties, op grond waarvan de 
bemiddeling van diverse categorieën werkzoekenden (ka­
derpersoneel, technici, gehandicapten, enz.) aan de 
betrokken organisaties zelf wordt overgelaten, die daarbij 
uiteraard geen winst mogen nastreven. 
3.6. Ten einde het „marktaandeel" van hun bemidde­
lingsdiensten te vergroten, niet alleen om redenen van 
juridische aard, maar ook om snel en goed te werk te 
kunnen gaan, hebben verscheidene landen grote inspan­
ningen geleverd om deze diensten een „nieuw gezicht" te 
geven en om bij de behandeling van de informatie en het 
beheer van deze diensten ten volle gebruik te maken van 
informaticatechnieken. 
3.6.1. Door toepassing van de informatica kan welis­
waar het peil van de dienstverlening zowel kwantitatief 
als kwalitatief worden verbeterd, maar ontstaan er ook tal van problemen waar het gaat om de harmonisatie van 
de verschillende toegepaste systemen en de vergelijkbaar­
heid van de verkregen resultaten. Daarnaast is er nog een 
belangrijk probleem dat zowel organisatorische als men­
selijke aspecten vertoont, nl. de noodzaak van omscha­
keling van het personeel van de betrokken diensten als 
gevolg van de invoering van de nieuwe informatietech­
nieken. Deze problemen bieden de Lid-Staten aanzienlij­
ke kansen tot samenwerking en coördinatie van hun 
activiteiten op communautair niveau. 
3.7. De taken als zodanig van de diverse diensten 
verschillen enigszins van Lid-Staat tot Lid-Staat. 
3.7.1. In sommige Lid-Staten vervullen de betrokken 
diensten verschillende taken tegelijk: bemiddeling, 
beroepskeuzevoorlichting, opleiding en uitkering van 
steun aan werklozen. In andere daarentegen zijn de 
diverse taken over verschillende instellingen gespreid. 
3.7.2. In ieder geval dient echter, direct of indirect, te 
worden gestreefd naar een steeds bredere aanpak van de 
met het beheer van de arbeidsmarkt samenhangende 
problemen, ten einde alle aspecten, van beroepskeuze­
voorlichting via opleiding en bemiddeling tot herscholing 
en uitkering van financiële steun aan werklozen, te 
bestrijken. 
3.7.3. Gaat men uit van een dergelij ke algemene visie, 
dan kan dit leiden tot nauwkeuriger prognoses en kan 
preventief op de arbeidsmarkt worden ingegrepen (ook 
dank zij een opleidingssysteem dat snel kan worden 
aangepast); daardoor zijn vruchtbare gedachtenwisselin-
gen mogelijk, zowel op nationaal als op communautair 
niveau (Comité voor de werkgelegenheid), en kan een 
coherent beleid worden gevoerd. 
3.8. In de meest geavanceerde omstandigheden wordt 
bij het uitwerken van de diverse taken uitgegaan van een 
grondige kennis van de arbeidsmarktproblematiek. Stu­
die en onderzoek zorgen daarbij voor de nodige weten­
schappelijke onderbouw. 
3.9. Niet alleen de kennis van de arbeidsmarktpro­
blematiek is van groot belang, maar ook de nauw 
daarmee verband houdende en veelbesproken kwestie 
van de melding van vacatures door de ondernemers aan 
de bevoegde overheidsinstanties. Het is van het grootste 
belang dat de arbeidsbureaus zich precies op de hoogte 
stellen en houden van de openstaande betrekkingen, want 
momenteel blijven permanent een aantal arbeidsplaatsen 
onbezet en aanvragen om werk onbeantwoord. 
3.10. Wat de taken van de diensten voor arbeidsbe­
middeling betreft dient op het volgende te worden 
gewezen: het „soberheidsbeleid" dat momenteel in vrijwel 
alle Lid-Staten wordt gevoerd, en de gevolgen welke dit 
onvermijdelijk met zich zal meebrengen voor het arbeids­
marktbeleid alsmede voor de financiële middelen en het 
• 
3. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 112/15 
personeel die voor de tenuitvoerlegging daarvan nodig 
zijn, kan ertoe leiden dat de diensten voor arbeidsbemid­
deling geen maatregelen ter voorkoming van de werkloos­
heid meer nemen, maar alleen nog de werkloosheidsuit­
keringen voor hun rekening nemen. Wanneer deze dien­
sten met minder en onvoldoende geschoold personeel 
moeten werken, levert dit uiteindelijk geen besparing 
maar een verhoging van het aantal werklozen op. 
4. Richtsnoeren voor de samenwerking tussen de natio­
nale arbeidsbureaus 
4.1. Het feit dat de arbeidsmarktproblematiek in de 
verschillende Lid-Staten steeds meer overeenkomst is 
gaan vertonen, is een reden te meer om zo spoedig 
mogelijk een aan de ernst van de toestand aangepaste 
communautaire beleidsstrategie uit te werken en de 
coördinatie van de nationale instrumentaria van het 
arbeidsmarktbeleid te versterken en uit te breiden. Met 
name is het nodig dat: 
4.1.1. op communautair - of althans multinationaal 
- niveau studies worden gepland, uitgevoerd en ver­
spreid waarin de belangrijkste aspecten van de arbeids­
marktsituatie in de diverse Lid-Staten worden geanaly­
seerd; daarbij dient bijzondere aandacht te worden 
geschonken aan de houdingen en gedragingen aan de 
aanbodzijde, waar zich voortdurend verschuivingen 
voordoen; 
4.1.2. de Gemeenschap alles doet wat in haar vermo­
gen ligt om de statistische gegevens beter vergelijkbaar te 
maken, zowel wat de gehanteerde definities als wat de 
analysemethoden betreft; daarbij moet zij vastbesloten 
zijn, ongefundeerde en ongerechtvaardigde weerstand te 
overwinnen; 
4.1.3. de toepassing van de informatica bij het beheer 
van de nationale diensten op communautair niveau wordt 
gestuurd; zulks dient te zijn gericht op harmonisatie van 
de outputs, hetgeen niet moet leiden tot uniformiteit maar 
tot op communautair niveau vergelijkbare en bruikbare 
resultaten; 
4.1.4. de Gemeenschap de nodige maatregelen neemt 
ter bevordering van de permanente vorming van het 
personeel van de arbeidsbureaus, vooral omdat de invoe­
ring van de informatica hogere eisen stelt aan de beroeps­
kwalificatie van het personeel; 
4.1.5. de politiek van de diverse Lid-Staten t.a.v. 
specifieke aspecten als het institutioneel karakter, de 
organisatie en de bevoegdheden van de arbeidsbureaus 
(deelname van de sociale partners aan het beheer van de 
diensten, uitbreiding van de rol van de overheidsdiensten, 
decentralisatie en maatregelen op plaatselijk niveau, 
melding van openstaande betrekkingen, enz.) op één 
noemer wordt gebracht; op al deze terreinen dient naar 
een meer uniforme aanpak te worden gestreefd, ten einde 
ook op nationaal niveau tot een steeds beter gecoördi­
neerd optreden te komen; op soortgelijke wijze dient te 
werk te worden gegaan t.a.v. benadeelde werknemers, 
onregelmatig werk en clandestiene immigratie (die tot distorsies op de arbeidsmarkt en tot niet onaanzienlijke 
sociale problemen leiden) en met betrekking tot de 
toepassing van de richtlijnen betreffende collectief ont­
slag; 
4.1.6. het Sedoc-systeem wordt verbeterd en een 
belangrijker rol bij de tenuitvoerlegging van het werkge­
legenheidsbeleid toegewezen krijgt; overigens is het wen­
selijk dat dit systeem niet alleen wordt gebruikt om 
informatie te verstrekken over de vraag naar arbeids­
krachten, maar ook voor het signaleren van de beschik­
bare arbeidskrachten in de verschillende delen van de 
Gemeenschap; in ieder geval dient vooruitgang te worden 
geboekt op het gebied van de wederzijdse erkenning van 
diploma's, b.v. door het vaststellen van een systeem voor 
de vergelijkbaarheid van de verschillende diploma's, ten 
einde het beginsel van het vrije verkeer van werknemers 
volledig in praktijk te brengen; 
4.1.7. steun wordt verleend uit het Europees Sociaal 
Fonds; een deel van de middelen moet worden gebruikt 
voor arbeidscheppende modelprojecten gericht op nieu­
we produktieprocessen waarvoor nieuwe kwalificaties 
vereist zijn: daarvoor moeten extra financiële middelen 
worden gevonden; 
4.1.8. gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheden 
die door de op geregelde tijdstippen belegde vergaderin­
gen van de directeuren van de arbeidsbureaus worden 
geboden, en zulks door de instelling van een ad-hoc-co-
mité; dit comité zou moeten worden bijgestaan door een 
— zeer beweeglijk en beperkt - secretariaat dat de 
vergaderingen dient voor te bereiden en de uitwisseling 
van informatie en ervaringen tussen de verschillende 
Lid-Staten dient te vergemakkelijken; de diensten van de 
Commissie zouden voor dit secretariaat moeten zor­
gen. 
De periodieke ontmoetingen op communautair niveau 
tussen de hoofden van de diensten voor arbeidsbemidde­
ling van de Lid-Staten dienen met name tot doel te 
hebben: 
a) op geregelde tijdstippen de doeltreffendheid van de 
gebruikte middelen na te gaan, in het bijzonder op de 
volgende gebieden: plaatsing van arbeidskrachten, 
beroepskeuzevoorlichting, opleiding, bij- en herscho­
ling; daarbij dient ook een constructief gerichte 
vergelijking te worden gemaakt van de gemaakte 
kosten en van de ter beschikking gestelde midde­
len; 
b) het vaststellen van doelstellingen en het gebruik van 
gemeenschappelijke actiemiddelen op communautair 
niveau te bevorderen. 
4.2. Samenvattend kan men het volgende stellen: een 
betere coördinatie van het beleid en de beleidsinstrumen­
taria van de verschillende Lid-Staten op het gebied van de 
arbeidsmarktproblematiek is niet alleen noodzakelijk 
maar in sommige gevallen ook een urgente aangelegen­
heid; derhalve is het wenselijk de resolutie van de Raad 
van 27 juni 1980 betreffende richtsnoeren voor een 
communautair arbeidsmarktbeleid in praktijk te brengen 
Nr. C 112/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 5. 82 
- waarbij rekening dient te worden gehouden met de 
inhoud van onderhavig advies — en deze bij te werken en 
aan te vullen waar nog lacunes bestaan, met name wat de 
volgende aspecten betreft: het tripartiete beheer van de 
arbeidsbureaus, het overheidsbelang bij de diensten voor 
arbeidsbemiddeling, de invoering van nieuwe informatie-
Gedaan te Brussel, 24 februari 1982. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder de artikelen 
54 en 198, 
Gezien de adviesaanvrage van de Raad van de Europese 
Gemeenschappen van 26 januari 1982 inzake het voorstel 
voor een richtlijn van de Raad houdende wijziging van 
Richtlijn 79/279/EEG tot coördinatie van de voorwaar­
den voor de toelating van effecten tot de officiële notering 
aan een effectenbeurs en van Richtlijn 80/390/EEG tot 
coördinatie van de eisen gesteld aan de opstelling, het 
toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat 
gepubliceerd moet worden voor de toelating van effecten 
tot de officiële notering aan een effectenbeurs, 
Gezien zijn Reglement van Orde, in het bijzonder arti­
kel 18, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 26 januari 1982, 
dat op 25 februari 1982 door de Voltallige Vergadering is 
goedgekeurd, om een algemeen rapporteur voor het 
opstellen van een advies inzake deze materie aan te 
wijzen, technieken, de instelling van een comité bestaande uit de 
directeuren-generaal voor de werkgelegenheid en de 
directeuren-generaal van de arbeidsbureaus der overhe­
den, en ten slotte de steunverlening uit het ESF, waarop 
het Economisch en Sociaal Comité overigens nog uitvoe­
rig zal ingaan. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE 
Gezien het mondelinge verslag van de heer Miller, 
algemeen rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 195e zitting van 
24 en 25 februari 1982 (vergadering van 25 februari 
1982), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met vrijwel algemene stemmen (1 onthouding) is 
goedgekeurd. 
Het Comité verwijst naar zijn adviezen van 1974 en 
1976 (*), waarin over het algemeen wordt ingestemd met 
de richtlijnvoorstellen 79/279/EEG en 80/390/EEG 
inzake coördinatie van de voorwaarden voor de toelating 
van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs 
respectievelijk betreffende het prospectus dat gepubli­
ceerd moet worden voor de toelating van effecten tot de 
officiële notering aan een effectenbeurs. Voorts verwijst 
het Comité naar zijn advies van recentere datum betref­
fende het voorstel van de Commissie aan de Raad inzake 
de periodieke informatieverstrekking door vennoot-
(>) PB nr. C 125 van 16. 10. 1974, blz. 1. Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende wijziging van Richtlijn 
79 / 279 / EEG tot coördinatie van de voorwaarden voor de toelating van effecten tot de officiële 
notering aan een effectenbeurs en van Richtlijn 80/390/EEG tot coördinatie van de eisen 
gesteld aan de opstelling, het toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat gepubliceerd 
moet worden voor de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is nog niet bekendgemaakt in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 26 januari 1982 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig 
de bepalingen van dé" artikelen 54 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 24 en 25 februari 1982 te Brussel gehouden 195e zitting.