GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 7/95 door de Raad vastgesteld op 15 juni 1995 met het oog op de aanneming van Richtlijn 95/. . ./EG van het Europees Parlement en van de Raad van . . . houdende wijziging van Richtlijn 79/112/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (95/C 182/01)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,

Gelet op Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (1), inzonderheid op artikel 6, lid 2, onder c), en lid 3, en artikel 7,

Gezien het voorstel van de Commissie (2),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),

Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (4),

Overwegende dat, in het kader van de interne markt, het gebruik van de naam die in de Lid-Staat van vervaardiging gebruikelijk is eveneens dient te worden toegestaan voor produkten die bestemd zijn om in een andere Lid-Staat te worden verkocht;

Overwegende dat, met het tweeledige doel de verbruikers beter te informeren en eerlijke handelstransacties te waarborgen, de etiketteringsvoorschriften verder moeten worden verbeterd wat betreft de vermelding van de precieze aard en de eigenschappen van de produkten;

Overwegende dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verschillende arresten heeft gewezen waarin het zich voorstander verklaart van een gedetailleerde etikettering en met name van de verplichting een passend etiket aan te brengen waarop de eigenschappen van het verkochte produkt zijn vermeld; dat dit middel, dat de verbruiker in staat stelt met kennis van zaken zijn keuze te bepalen, het meest geschikt is omdat het het vrije handelsverkeer het minst belemmert;

Overwegende dat het de taak van de Gemeenschap is deze jurisprudentie in wettelijke maatregelen om te zetten,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 79/112/EEG wordt als volgt gewijzigd:

1. na de zesde overweging wordt de volgende tekst toegevoegd:

"Overwegende dat dit vereiste impliceert dat de Lid-Staten, met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, bepaalde eisen inzake taalgebruik kunnen stellen;";

2. aan artikel 3, lid 1, wordt het volgende punt toegevoegd:

"2 bis. De hoeveelheid van bepaalde ingrediënten of categorieën ingrediënten overeenkomstig artikel 7;";

3. artikel 5, lid 1, wordt vervangen door:

"1. De verkoopbenaming van een levensmiddel is de benaming vermeld in de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen die van toepassing zijn in de Lid-Staat waar het levensmiddel aan de eindverbruiker of aan instellingen wordt verkocht.

Bij ontbreken van dergelijke bepalingen is de verkoopbenaming de benaming die gebruikelijk is in de Lid-Staat waar het levensmiddel aan de eindverbruiker of aan instellingen wordt verkocht, dan wel een omschrijving van het levensmiddel en, zo nodig, van de wijze waarop dit kan worden gebruikt, die zo duidelijk is gesteld dat de koper daaruit de ware aard van het produkt kan opmaken en het kan onderscheiden van produkten waarmee het zou kunnen worden verward.

1 bis a) Het gebruik in de Lid-Staat van verkoop van de verkoopbenaming waaronder het produkt in de Lid-Staat van vervaardiging op wettige wijze wordt vervaardigd en verkocht, is eveneens toegestaan.

De verkoopbenaming van de Lid-Staat van vervaardiging moet evenwel met beschrijvende vermeldingen worden aangevuld wanneer zulks noodzakelijk is om de verbruiker van de Lid-Staat van verkoop in staat te stellen de ware aard van het levensmiddel te kennen en het te onderscheiden van hem bekende levensmiddelen waarmee het zou kunnen worden verward.

b) Wanneer de bepalingen van letter a) in de Lid-Staat van verkoop niet volstaan om een correcte voorlichting van de verbruiker te waarborgen omdat het in de Lid-Staat van vervaardiging met de verkoopbenaming bedoelde levensmiddel aanzienlijk afwijkt van een levensmiddel dat onder die benaming bekend is, mag de verkoopbenaming van de Lid-Staat van vervaardiging niet worden gebruikt.";

4. in artikel 6, lid 2, onder c), wordt de volgende zin toegevoegd:

"Volgens de procedure van artikel 17 kan evenwel worden besloten deze afwijking voor nader gespecificeerde levensmiddelen niet toe te passen.";

5. artikel 7 wordt vervangen door:

"Artikel 7

1. De hoeveelheid van een ingrediënt of categorie igrediënten die bij de vervaardiging of bereiding van een levensmiddel is gebruikt, wordt vermeld overeenkomstig dit artikel.

2. Deze vermelding is verplicht:

a) wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten voorkomt in de verkoopbenaming of door de verbruiker gewoonlijk met de verkoopbenaming geassocieerd wordt, of

b) wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten opvallend in woord of beeld of als grafische voorstelling is aangegeven op de etikettering, of

c) wanneer het desbetreffende ingrediënt of de desbetreffende categorie ingrediënten van wezenlijk belang is om een levensmiddel te karakteriseren en het te onderscheiden van de produkten waarmee het vanwege zijn benaming of aanblik zou kunnen worden verward, of

d) in de volgens de procedure van artikel 17 bepaalde gevallen.

3. Lid 2 is niet van toepassing

a) op een ingrediënt of categorie ingrediënten:

- waarvan het netto-uitlekgewicht is aangegeven overeenkomstig artikel 8, lid 4, of

- waarvan de hoeveelheid reeds krachtens de communautaire voorschriften op het etiket moet worden vermeld;

- dat/die in kleine doses ter verhoging van het aroma wordt toegevoegd;

- dat/die voorkomt in de verkoopbenaming en waarvan de variërende hoeveelheid niet leidt tot een onderscheid tussen het levensmiddel en andere soortgelijke levensmiddelen, noch van dien aard is dat zij de keuze van de verbruiker van het land van verkoop bepaalt;

b) wanneer specifieke communautaire voorschriften de hoeveelheid van het ingrediënt of van de categorie ingrediënten nauwkeurig bepalen, zonder voor te schrijven dat deze op het etiket vermeld moeten worden;

c) in de gevallen bedoeld in artikel 6, lid 5, onder a), vierde en vijfde streepje;

d) in de volgens de procedure van artikel 17 bepaalde gevallen.

4. De te vermelden hoeveelheid, uitgedrukt in procenten, stemt overeen met de hoeveelheid van het ingrediënt of de ingrediënten op het ogenblik waarop zij werden gebruikt. Voor bepaalde levensmiddelen kunnen communautaire voorschriften evenwel voorzien in afwijkingen van dit principe. Deze voorschriften worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 17.

5. De in lid 1 bedoelde vermelding moet voorkomen in de verkoopbenaming van het levensmiddel of in de onmiddellijke nabijheid daarvan, dan wel in de lijst van de ingrediënten in samenhang met het betrokken ingrediënt of de betrokken categorie ingrediënten.

6. Dit artikel is van toepassing onverminderd de communautaire voorschriften inzake voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen.";

6. het volgende artikel wordt ingevoegd:

"Artikel 13 bis

1. De Lid-Staten dragen er zorg voor op hun grondgebied de handel te verbieden in levensmiddelen waarvoor de in artikel 3 en in artikel 4, lid 2, bedoelde vermeldingen niet zijn aangebracht in een voor de verbruiker gemakkelijk te begrijpen taal, behalve indien de voorlichting van de verbruiker daadwerkelijk voor één of meer etiketteringsvermeldingen gewaarborgd is door andere, volgens de procedure van artikel 17 vastgestelde maatregelen.

2. De Lid-Staat waar het produkt wordt verkocht, kan, met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, eisen dat op zijn grondgebied voor deze vermeldingen op de etikettering ten minste gebruik gemaakt wordt van één of meer talen die hij uit de officiële talen van de Gemeenschap kiest.

3. De bepalingen van de leden 1 en 2 vormen geen beletsel voor het aanbrengen van vermeldingen in meer dan één taal.";

7. artikel 14, tweede alinea, wordt geschrapt.

Artikel 2

Indien nodig wijzigen de Lid-Staten hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zodanig dat:

- de handel in produkten die aan deze richtlijn voldoen uiterlijk op (. . .) (5*) wordt toegestaan;

- de handel in produkten die niet aan deze richtlijn voldoen uiterlijk op (. . .) (6**) wordt verboden. De handel in produkten die niet aan deze richtlijn voldoen, maar die vóór genoemde datum zijn geëtiketteerd, is evenwel toegestaan totdat de voorraden zijn uitverkocht.

Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te . . .

Voor het Europees Parlement

De Voorzitter

Voor de Raad

De Voorzitter

(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/102/EG van de Commissie (PB nr. L 291 van 25. 11. 1993, blz. 14).

(2) PB nr. C 122 van 14. 5. 1992, blz. 12, en PB nr. C 118 van 29. 4. 1994, blz. 6.

(3) PB nr. C 332 van 16. 12. 1992, blz. 3.

(4) Advies van het Europees Parlement van 27 oktober 1993 (PB nr. C 315 van 22. 11. 1993, blz. 102), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 15 juni 1995 en besluit van het Europees Parlement van . . . (nog niet verschenen in het Publikatieblad).

(5*) 18 maanden na de inwerkingtreding van de richtlijn.

(6**) 36 maanden na de inwerkingtreding van de richtlijn.

MOTIVERING VAN DE RAAD

1. De Commissie heeft het desbetreffende voorstel, dat gebaseerd is op artikel 100 A van het Verdrag, op 9 april 1992 bij de Raad ingediend (1).

2. De wijzigingen die het voorstel behelst, zijn in 1989 door de Commissie aangekondigd in haar mededeling over het vrije verkeer van levensmiddelen in de Gemeenschap (2). Uitgaande van de jurisprudentie van het Hof van Justitie en van de vereisten voor de werking van de interne markt, wil het voorstel Basisrichtlijn 79/112/EEG op de vier volgende punten wijzigen:

- aanvulling van de bestaande bepalingen op het gebied van de verkoopbenaming van levensmiddelen;

- hervatting van de bespreking van de etikettering van alcoholhoudende dranken;

- opname van een kwantitatieve vermelding van de ingrediënten voor sommige levensmiddelen;

- aanvulling van een technische leemte voor produkten die uit één ingrediënt bestaan.

3. Het Economisch en Sociaal Comité heeft zijn advies op 22 oktober 1992 uitgebracht (3). Ingevolge het advies van het Europees Parlement van 27 oktober 1993 (4) heeft de Commissie op 13 april 1994 een gewijzigd voorstel bij de Raad ingediend (5). Om rekening te houden met het advies van het Parlement, heeft de Commissie verscheidene preciseringen in het gewijzigde voorstel aangebracht, en met name twee extra punten toegevoegd:

- uitbreiding van de definitie van kleine verpakkingen om technische redenen;

- een aanvulling op de bepalingen van de richtlijn inzake de taal waarin de etikettering van de levensmiddelen gesteld moet zijn.

4. De Raad heeft op 15 juni 1995 een gemeenschappelijk standpunt over het gewijzigde voorstel aangenomen.

5. Wat de verkoopbenaming betreft, heeft de Raad de tekst van artikel 5 herwerkt om meer duidelijkheid de creëren en rekening te houden met de desbetreffende jurisprudentie van het Hof van Justitie. Het gevolg daarvan is dat het gewijzigde voorstel op dit punt niet letterlijk behoefde te worden overgenomen, omdat in de nieuwe redactie de bedoeling van het amendement van het Parlement is verdisconteerd.

6. Ten aanzien van de kwantitatieve vemelding van de ingrediënten heeft de Raad het gewijzigde voorstel positief ontvangen. Hij was het eens met de beginselen van het voorstel, maar zag zich toch genoodzaakt de redactie op diverse punten te verduidelijken in de overtuiging dat consumenten, fabrikanten en controle-instanties behoefte hebben aan duidelijke regels.

7. Wat betreft de technische kwestie van produkten die uit één ingrediënt bestaan, heeft de Raad het voorstel aangenomen, mits ook een procedure wordt vastgesteld voor de in dat verband te nemen besluiten.

8. Wat de taal van de etikettering betreft, heeft de Raad er akte van genomen dat dit punt voor het Parlement belangrijk is en heeft hij artikel 13 bis van het gewijzigde voorstel overgenomen, met evenwel een aantal redactionele aanpassingen.

9. Voor de toepassing van de richtlijn heeft de Raad, overeenkomstig de strekking van het amendement van het Parlement houdende verlenging van de verbodstermijn voor produkten die niet aan de richtlijn voldoen, een periode van 36 maanden na de inwerkingtreding van de richtlijn vastgesteld.

10. Wat de etikettering van alcoholhoudende dranken betreft, betreurt de Raad het dat hij onder de huidige omstandigheden geen oplossing heeft kunnen vinden waarmee de Commissie en een gekwalificeerde meerderheid van delegaties akkoord konden gaan. De Raad neemt er akte van dat de Commissie vasthoudt aan het ter tafel liggende voorstel en zich vanwege het belang van deze kwestie zal beijveren om zo spoedig mogelijk een bevredigende oplossing te vinden.

11. De in het gewijzigde voorstel staande definitie van kleine verpakkingen heeft de Raad niet overgenomen. Hij meent dat deze wijziging niet gerechtvaardigd is en afbreuk kan doen aan de voorlichting van de consument.

12. De Raad is over het algemeen van oordeel dat zijn gemeenschappelijk standpunt, dat sedert 1992 uitgebreid is behandeld en nu de steun heeft van de Commissie, thans een realistische en pragmatische basis vormt voor de bijsturing van Richtlijn 79/112/EEG.

(1) PB nr. C 122 van 14. 5. 1992, blz. 12.

(2) PB nr. C 271 van 24. 10. 1989.

(3) PB nr. C 332 van 16. 12. 1992, blz. 3.

(4) PB nr. C 315 van 22. 11. 1993, blz. 102.

(5) PB nr. C 118 van 29. 4. 1994, blz. 6.