pJv" tt'r,,V JHîU mr w « 
pff o 
•V4 
»> #i ,4J COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(94) 247 def. 
Brussel, 01.07.1994 
".! 
|l,fj, ( h 
Jff )*'t 
Km À 
It M i 
\'i ; .1 VERSLAG 
BETREFFENDE DE ACTIVITEITEN 
VAN DE 
EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR 
KOLEN EN STAAL 
F"''1 f 
IK STEUN VOOR DE WEDERAANPASSING 
VAN WERKNEMERS 
IN 1993 
lm 
4 
**r 
INHOUD 
I. Inleiding 
II. De soorten hulp en ontvankclijkheidscriteria 
III. Evaluatie van de waarde en de doeltreffendheid van de 
wederaanpassingssteun 
IV. De steun in 1993 tegen de achtergrond van de situatie In de EGKS-
industrieën en de werkgelegenheid. 
IV. 1 De staalsector 
IV.2 De kolensector 
V. In 1993 toegekende wederaanpassingsstcun van de EGKS 
V.l Globale traditionele steun 
V.2 Traditionele steun voor werknemers in de staalsector 
V.2.1 Specifieke sociale maatregelen voor werknemers in de staalsector 
V.3 Aanvullende maatregelen in de staalsector 
V.4 Traditionele steun voor werknemers in de kolensector 
V.4.1 Specifieke sociale maatregelen voor werknemers in de kolensector 
V.5 Aanvulling door de EGKS van het Communautair Initiatief RECHAR 
V.6 Soort uitkeringen aan werknemers en bijdrage van de EGKS in de kosten 
VI. Analyse van de steun in 1993, per Lid-Staat 
VII. Betalingen en annuleringen van steun 
VIII. Andere activiteiten 
VIII.1 Commissies 
VIII.2 Conferenties 
VIII.3 Publikatics 
VII1.4 Studies 
IX. De toekomst van de EGKS 
IX.l Financiële problemen en de toekomst 
IX.2 Geleidelijke inpassing in het Europees Sociaal Fonds 
IX.3 Uitbreiding 
X. Conclusies 
Bijlagen 
I. INLEIDING 
Dit verslag geeft een overzicht van de activiteiten van de Europese Gemeenschap voor 
Kolen en Staal (EGKS) in 1993 in het raam van de wederaanpassingssteun Dit is het 
tweede volledige verslag sedert de invoering van een geharmoniseerd steunprogramma 
in 1988; het doel is, algemene informatie te verstrekken over de aard van deze steun, die 
de voornaamste Europese bijdrage is tot het sociaal beleid in de kolen- en de 
staalindustrie. Daarnaast voldoet het aan de opdracht van de Rekenkamer om regelmatig 
verslag uit te brengen1. 
In het verslag wordt de in 1993 verleende steun gepresenteerd vanuit kwantitatief en 
kwalitatief zicht en met de nadruk op zowel de hoogte van de beschikbaar gestelde 
middelen als de soorten uitgevoerde sociale maatregelen. Tevens geeft het een overzicht 
van de ontwikkelingen op dit terrein, zoals de invoering van de nieuwe aanvullende 
sociale maatregelen in de staalsector, de huidige begrotingsproblemen tegen de 
achtergrond waarvan deze steun wordt verleend en de inspanningen om bepaalde EGKS-
maatregelen geleidelijk in te passen in het Europees Sociaal Fonds. Het verslag bevat een 
evaluatie van het programma inzake wederaanpassingssteun en geeft tevens inzicht in de 
reeks andere in verband met het programma verrichte werkzaamheden, zoals studies en 
commissies. Bovendien verschaft het achtergrondinformatie over de industriële en 
werkgelegenheidssituatie in de Lid-Staten waarin het programma voor 
wederaanpassingssteun in 1993 heeft gefunctioneerd. 
Al sinds 1954 is aan werknemers in de kolen- en de staalindustrie wederaanpassingssteun 
van de EGKS toegekend. Een belangrijk doel van het programma is het bieden van een 
hoge mate van bescherming aan werknemers die als gevolg van industriële 
herstructurering hun baan verliezen, in het bijzonder wanneer zij de arbeidsmarkt moeten 
verlaten doordat zij vervroegd uittreden of werkloos worden. Nog een belangrijk doel is 
de werknemers te helpen aan ander werk door middel van scholing en 
herplaatsingsinspanningen. Bovendien kan het helpen de herstructurering door de 
betrokken werknemers te doen accepteren en op die manier kan het (en heeft dat in het 
verleden gedaan) een nuttige rol spelen bij het verzachten van sociale conflicten en 
consensus bereiken. 
Men dient te bedenken dat het programma voor wederaanpassingssteun van de EGKS 
veel ouder is dan de andere communautaire middelen voor structurele maatregelen. Zijn 
sectorale aanpak en de mogelijkheden voor medefinancieringsmaatrcgelen zoals 
inkomenssteun voor ontslagen werknemers, zijn uitzonderlijk en gebaseerd op een 
systeem van heffingen dat in het raam van het Verdrag van Parijs is ingesteld. Met het 
aflopen van dit Verdrag in 2002, dreigen deze specifieke aspecten verloren te gaan tussen 
de activiteiten van de Europese Unie. 
Het eerste verslag, getiteld "1990 Report on the Activities of European Coal and Slccl Community 
Réadaptation Aid", is op 12 december 1991 goedgekeurd (SEC(91) 2394 
II. DE SOORTEN HULP EN ONTVANKKLIJKHEIDSCRITKKIA 
De rechtsgrondslag voor deze sociale steun is artikel 56 van het EGKS-Verdrag. Hierin 
zijn de bepalingen opgenomen voor een niet-terugvorderbare steun bij het verlenen van 
wachtgeld en het betalen van verplaatsingskosten en bij het financieren van herscholing. 
Deze steun is afhankelijk van de betaling van een bijzondere bijdrage door de Lid-Staat, 
hetgeen een gunstiger behandeling mogelijk maakt dan die krachtens het algemene stelsel 
voor sociale bescherming. Als zodanig verbetert de hulp van de Gemeenschap niet alleen 
de voorzieningen en de maatregelen voor de werknemers zelf, maar genereert ook extra 
bijdragen op nationaal niveau. Sinds 1980 is krachtens artikel 56 in totaal door de 
Gemeenschap meer dan 3 miljard ecu bijgedragen ten behoeve van zo'n 800.000 EGKS-
werknemers. 
Krachtens artikel 56, lid 2, onder b, komen voor hulp in aanmerking werknemers uit 
ondernemingen uit de kolenmijn- en staalindustrie die gedwongen zijn "hun bedrijvigheid 
definitief te staken, te verminderen of te wijzigen" wanneer zich "diepgaande 
veranderingen in de afzetvoorwaarden van de kolenmijn- en staalindustrie voordoen welke 
niet rechtstreeks verband houden met de instelling van de gemeenschappelijke markt". 
Verreweg het grootste deel van de hulp wordt verstrekt om in deze behoeften te voorzien. 
Krachtens artikel 56, lid 1, onder c, is hulp beschikbaar voor werknemers die te maken 
krijgen met "nieuwe technische werkwijzen of een nieuwe industriële uitrusting". Dit 
soort hulp is echter pas sinds 1988 beschikbaar (alleen in de kolensector) en heeft een 
zeer beperkte omvang. 
Geharmoniseerde bilaterale overeenkomsten tussen de Commissie en de Lid-Staten 
bepalen het functioneren van het programma in de praktijk. Hierin zijn vijf standaard 
sociale maatregelen ingesteld die permanent kunnen worden medegefinancierd en het 
programma voor "traditionele hulp" vormen. Deze maatregelen zijn: vervroegde 
uittreding, werkloosheid, interné overplaatsing, externe herplaatsing en scholing. De 
hoogte van deze hulp bedraagt: 
SOCIALE MAATREGEL MAXIMALE BIJDRAGE MAXIMALE DUUR VAST 
(ALS % VAN SALARIS) (IN MAANDEN) MAXIMUM 
BEDRAG (ECU)* 
Vervroegde uittreding 12% (18%)** 18 4.000 
Werkloosheid 12% (16%)** 15 3.000 
Interne overplaatsing 5% 12 1.000 
Externe herplaatsing 10% 12 2.000 
Scholing 55% (65%)** 12 4.000 
* daarnaast geldt per sector een gemiddeld globaal maximum van 3.000 ecu, per 
Lid-Staat 
** in gebieden waar de economische situatie ongunstig is, d.w.z. waar het regionaal 
bruto binnenlands produkt (BBP) kleiner is dan 75% van het gemiddeld BBP van 
de Europese Unie. 
Naast het programma voor tradtionele steun kan de Commissie, wanneer de 
omstandigheden in de kolenmijn- en staalindustrie bijzondere moeilijk zijn, besluiten tot 
de uitvoering van aanvullende maatregelen. Deze omvatten afzonderlijke regels voor 
steun, aangepast aan het bereiken van specifieke doelstellingen die het lopende 
programma verbeteren. In 1993 waren er twee van dergelijke programma's, te weten de 
aanvullende maatregelen voor de kolenmijnindustrie die bekend staan als de aanvulling 
van de EGKS op het communautair initiatief RECHAR I dat in dat jaar is beëindigd 
(maar in 1994 in een soortgelijke vorm zal worden voortgezet) en de aanvullende 
maatregelen voor de staalindustrie die in 1993 zijn begonnen. 
De aanvragen worden ingediend door de regeringen van de Lid-Staten en beoordeeld voor 
halfjaarlijkse besluiten over toekenning van steun. Betalingen geschieden tegen 
overlegging van bewijsstukken van uitbetaling en de laatste betaling geschiedt niet later 
dan vier jaar na de toekenning van de steun (voor de aanvullende programma's vijfjaar). 
Bij wijze van uitzondering kan krachtens het aanvullend programma 50 % van de totale 
toegekende steun direct worden uitbetaald, tegen een bevestiging dat met de uitvoering 
van de sociale maatregelen een aanvang is gemaakt. 
In 1993 zijn enkele wijzigingen aangebracht in de bilaterale overeenkomst met Spanje. 
Deze wijzigingen betreffen in de eerste plaats de verlaging van de leeftijd voor 
vervroegde uittreding van 55 tot 52 jaar. In de tweede plaats is een bepaling ingevoerd 
dat inkomenssteun wordt verleend tijdens scholing als een mogelijk element van uitgaven, 
een verandering waardoor Spanje op een lijn komt te liggen met de andere Lid-Staten. 
Beide wijzigingen zijn een gevolg van de verandering die onlangs in de Spaanse 
wetgeving is aangebracht. 
III. EVALUATIE VAN DE WAARDE EN DE DOELTREFFENDHEID VAN DE 
WEDERAANPASSINGSSTEUN 
De op grond van artikel 56 van het EGKS-Verdrag toegekende wederaanpassingssteun 
is in de allereerste plaats een sectoraal instrument dat bedoeld is ter begeleiding van het 
communautaire industriebeleid voor de EGKS. De gedachte die aan artikel 56.ten 
grondslag ligt, is dat de noodzakelijke aanpassing aan de structurele veranderingen in de 
industrieën niet in zeer hoge mate ten koste mag gaan van grote groepen arbeidskrachten. 
Als zodanig is de steun krachtens artikel 56 in overeenstemming met een duidelijke 
verantwoordelijkheid van de Gemeenschap, die zich verplicht de sociale gevolgen te 
verzachten van een industriële herstructurering die door haar eigen beleid is 
aangemoedigd of zelfs veroorzaakt. Gezien het feit dat deze hulp een coherent element 
is van het algemeen beleid van de EGKS, mogen de Lid-Staten terecht verwachten dat 
deze beschikbaar wordt gesteld wanneer overeenstemming om mee te doen met de 
communautaire voorstellen, wordt bereikt. 
Artikel 56 biedt een voorziening op sociaal gebied die, bij de opzet, waarschijnlijk de 
bestaande sociale voorzieningen in de meeste Europese landen ver vooruit was. De 
bepalingen van dit artikel stimuleerden de ondernemingen en de regeringen afspraken te 
maken over sociale flankerende maatregelen, die in veel landen geleidelijk ondersteund 
zijn door bijzondere wetgeving voor de EGKS-sectoren. Een belangrijke eis die in artikel 
56 wordt gesteld is dat de Lid-Staat een "bijzondere bijdrage" levert tot de kosten van de 
sociale maatregelen, die minstens even groot is als de steun van de EGKS. Deze 
bijzondere bijdrage moet zorgen voor versterkte maatregelen of financiële steun, met 
name voor de werknemers uit de kolenmijn- en de staalindustrie, dier een gunstiger 
behandeling mogelijk maken dan de algemene sociale voorzieningen. Dergelijke 
bijzondere, aanvullende maatregelen, zoals geformuleerd door de zes oorspronkelijke Lid-
Staten, zijn ook ingevoerd in de landen die in de loop van de jaren tot de Gemeenschap 
zijn toegetreden. 
Deze voorkeursbehandeling van de EGKS-industrieën wordt enerzijds gerechtvaardigd 
door de massale ontslagen die de afgelopen tientallen jaren deze industrieën herhaaldelijk 
hebben getroffen. Belangrijker is echter dat zij wordt gerechtvaardigd door de EGKS-
heffing die door de industrie wordt betaald en het communautaire steunprogramma 
medefinanciert. In 1993 beliep deze heffing 0,25 % van de waarde van de netto produktie 
en leverde direct ca. 21 % van de totale middelen op de EGKS-begroting. Aanvullende 
middelen op de begroting, met name inkomsten uit de activiteiten van de Commissie op 
het gebied van het opnemen en verstrekken van leningen, zijn zelf ook weer het resultaat 
van heffingsbetalingen uit het verleden. Deze heffing, een uniek aspect van de Europese 
Unie, werkt daardoor als een solidariteitsfonds. 
Het systeem van de wederaanpassingssteun functioneert ten behoeve van zowel de 
werknemers als de werkgevers in deze industrieën. Terwijl in de jaren negentig de thans 
sterk ontwikkelde stelsels van verhoogde sociale bescherming de zichtbaarheid van de 
medefinanciering door de EGKS misschien enigszins hebben versluierd, blijft deze hulp 
toch een cruciaal element. Men erkent algemeen dat de wederaanpassingssteun, die hoge 
niveaus van sociale bescherming heeft gekatalyseerd en gevoed, thans als garantie kan 
dienen voor de instandhouding daarvan. Een onafhankelijke evaluatie van deze 
steunmaatregelen, die in 1988 is verricht2, komt tot de conclusie dat een beknotting van 
de huidige steun hoogst ongewenst is, aangezien de Lid-Staten hoogst waarschijnlijk de 
financiering ervan niet overnemen. Onlangs heeft het Verenigd Koninkrijk inderdaad zijn 
speciale regeling voor werknemers uit de staalindustrie afgeschaft en daarbij als 
voornaamste factor voor zijn beslissing de voortdurende daling genoemd vàn het 
communautair financieringspeil in de afgelopen jaren. 
Bovendien kan het bestaan van de wederaanpassingssteun, dank zij haar verzachtend 
effect, een gemakkelijker bereikte sociale consensus bevorderen wanneer het stroomlijnen 
van EGKS-industrieën noodzakelijk is. Het beschikbaar zijn van omvangrijkere middelen 
ter bestrijding van de sociale kosten van de herstructurering kan er in de eerste plaats toe 
bijdragen dat de noodzaak van grootschalige ontslagen wordt aanvaard en in de tweede 
plaats garanderen dat de werkgevers het uitzonderlijk grote aantal werknemers dat hierbij 
betrokken is blijven dekken op een aanvaardbaar financieel peil. Het vermijden van 
sociale conflicten is in het belang van zowel de werkgever als de werknemer. In 1993 
hebben de werkgevers uit de staalsector, die zich hiervan volledig bewust waren, een 
verhoging verwelkomd van de wederaanpassingssteun uit de EGKS-begroting, in de vorm 
van aanvullende sociale maatregelen. Deze verhoogde steun is toegekend om de kosten 
van een nieuwe na capaciteitsverminderingen noodzakelijke golf ontslagen te helpen 
spreiden. 
In 1993 heeft de Commissie een studie laten verrichten om de omvang van haar hulp in 
het kader van de wederaanpassingssteun te evalueren3. Uit de resultaten van deze studie 
blijkt overduidelijk dat de bijdrage van de EGKS tot de totale kosten van de sociale 
maatregelen nog altijd significant is. De resultaten wijzen erop dat in 1991 de gemiddelde 
bijdrage van de EGKS tot de kosten van de maatregelen die zij medefinancierde varieerde 
tussen 8,5 % voor VUT-maatregelen tot 35 % voor interne overplaatsingen. 
Onderstaande tabel vormt een illustratie van deze bevindingen en laat zien dat de totale 
gemiddelde bijdrage van de EGKS tot de sociale maatregelen in 1991, tijdens de periode 
van steun van de EGKS, 13 % beliep. Dit percentage is vergelijkbaar met de steun van 
het Europees Sociaal Fonds, waarvan de bijdrage tot actieve maatregelen ook op 13 % 
wordt becijferd4. 
"The European Communities Réadaptation Aids in the coal and steel industries", Durham 
University, 1988 
"ECSC Réadaptation Aid: Gross Costs and additionality", HI VA 1993 
Zie "Werkgelegenheid in Europa", Europese Commissie 1993 
Figuur 1: Hoogte van de bijdrage van de EGKS tot de kosten van de sociale 
maatregelen gedurende de looptijd van de EGKS-stcun (programma 
1991) 
MAATREGEL/SECTOR GEMIDDELDE BIJDRAGE VAN DE 
EGKS ALS PERCENTAGE VAN DE KOSTEN 
Vervroegde uitkering (kolen) 8,51 % 
Vervroegde uitkering (staal) 15,71 % 
Werkloosheid 10,44 % 
Externe herplaatsing 11,40 % 
Interne overplaatsing 35,26 % 
Scholing 19,41 % 
Alle maatregelen 13,00 % 
Een volledige tabel ter illustratie van dit punt staat in hoofdstuk V.6 afgebeeld en de 
resultaten van deze studie worden in hoofdstuk VIII nader uitgewerkt 
Naast deze sectorale rol en de directe voordelen voor producenten en werknemers in de 
EGKS-industrieën, sorteert de wederaanpassingssteun ook effect op regionaal en 
plaatselijk niveau en versterkt daardoor de inspanningen van de Structuurfondsen van de 
Gemeenschap. Verscheidene regio's van de Europese Unie zijn afhankelijk van een mono-
industriële economische structuur op basis van de produktie van kolen en staal. In het 
bijzonder maakt de wederaanpassingssteun herscholing mogelijk van werknemers die, 
hoewel zij niet altijd direct ergens anders geplaatst kunnen worden, vaak een pool vormen 
van nuttige vaardigheden die op een later ogenblik kunnen worden ingezet, wanneer de 
plaatselijke werkgevers groei constateren en zelfs nieuwe investeringen voor een regio 
kunnen aantrekken. Bovendien bestaat de mogelijkheid dat een werknemer direct in een 
nieuwe baan wordt geplaatst, met als stimulans looncompensatie of vergoeding van 
verplaatsingskosten van de kant van de EGKS . 
Het is overduidelijk dat de wederaanpassingssteun een verreikende gunstige invloed heeft. 
Als programma dat uit de begindagen van de Gemeenschap dateert, heeft het enorm veel 
ervaring opgedaan en ook nu nog geldt de aanpak van de EGKS als waardevol. De 
prioriteit die, met instemming van alle communautaire Instellingen, is verleend aan de 
aanvullende sociale maatregelen voor de werknemers zowel in de kolenmijn- als in de 
staalsector en dat op een ogenblik waarop de begrotingsmiddelen steeds schaarser worden, 
is voor deze opvatting een bewijs. In haar werkdocument ter aanvulling op haar 
mededeling aan de Raad over de toekomst van de financiële activiteiten van de EGKS 
(SEC(93) 1596), verklaart de Commissie te hebben besloten om de budgettaire en 
financiële middelen van de EGKS te concentreren op maatregelen die het beste de 
ernstige problemen kunnen helpen oplossen die de kolen- en de staalsector ondervinden, 
maatregelen die het proces van de industriële herstructurering kunnen bevorderen en de 
last van de daaruit voortvloeiende sociale maatregelen kunnen verlichten. Ter bevestiging 
hiervan wordt in 1994 ongeveer 70 % van de totale begrotingsmiddelen bestemd voor de 
wederaanpassingssteun, tegen 50 à 60 % in de laatste jaren (voor bijzonderheden zij 
verwezen naar het verslag over 1990). 
Er is enige kritiek geleverd op het steunprogramma van de EGKS; hierbij wordt gewezen 
op de noodzaak ook rekening te houden met andere sectoren die geteisterd worden door 
massaontslagen of met het feit dat momenteel in Europa het algemeen niveau van de 
sociale bescherming hoog is Factoren als het voortbestaan van het heffingensysteem, het 
uitzonderlijk grote aantal ontslagen dat voortdurende in deze industrieën valt en ook het 
besluit om het EGKS-Verdrag in stand te houden voor de gehele oorspronkelijke periode 
tot 2002, wijzen stuk voor stuk op het blijven functioneren van dit versterkt steunstelsel. 
De Commissie onderzoekt momenteel de beste manier om de sociale steun van de EGKS 
over te dragen naar het Europees Sociaal Fonds onder beheer van de EEG, in afwachting 
van het aflopen van het Verdrag in 2002. In dit verband kunnen op enig moment in de 
toekomst de bijzondere aspecten van de wederaanpassingssteun worden bestudeerd, om 
na te gaan of bepaalde elementen kunnen worden gebruikt om de huidige instrumenten 
van de EEG te verrijken. 
IV. DE STEUN IN 1993 TEGEN DE ACHTERGROND VAN DE SITUATIE 
IN DE EGKS-INDUSTRIEËN EN DE WERKGELEGENHEID 
De wederaanpassingssteun van de EGKS in 1993 had betrekking op werknemers wier 
banen in 1992 en 1993 verloren waren gegaan. Men moet deze steun bezien tegen de 
achtergrond van de uitzonderlijk grote aantallen arbeidsplaatsen die zowel in de 
kolenmijn- als in de staalsector in deze periode van twee jaar verloren zijn gegaan. 
IV.I De staalsector 
In de staalsector zijn in 1992 in totaal 32.000 banen verloren gegaan, een vermindering 
van het totale personeelsbestand in de Gemeenschap van 8 %; er werken nu nog iets meer 
dan 335.000 personen in de staalindustrie. In 1992 zal het definitieve aantal verloren 
gegane arbeidsplaatsen waarschijnlijk circa 35.000 belopen, een vermindering met nog 
eens 10 %. Hoewel alle Lid-Staten, met uitzondering van Ierland, Denemarken en 
Griekenland, significant zijn getroffen zijn de grootste aantallen banen met name in 
Duitsland, Italië en Spanje verloren gegaan. 
In 1992 is erkend dat de toestand op de communautair staalmarkt kritiek was en dat de 
vooruitzichten op herstel van de vraag slecht waren. Een enquête bij de industrie liet zien 
dat er voor de vervaardiging van warmgewalste produkten een overcapaciteit was van 19 
à 26 miljoen ton (11 à 15 %) en voor ruwstaal een overcapaciteit van meer dan 30 
miljoen ton (15 %). De Commissie was het er over eens dat een verdere herstructurering 
noodzakelijk was en keurde een actieprogramma goed om de situatie te verbeteren. Dit 
programma omvatte een reeks maatregelen, waaronder versterkte sociale maatregelen om 
de voornaamste gevolgen van de nieuwe herstructurering voor de werkgelegenheid aan 
te pakken (zie hoofdstuk V.2). Verwacht wordt dat tussen 1993 en 1995 55.000 à 60.000 
werknemers alleen al als gevolg van de capaciteitsverminderingen hun baan zullen 
verliezen. Dit cijfer wordt nog hoger door de banenverliezen als gevolg van andere 
reorganisatiemaatregelen. 
Figuur 2: Ontwikkeling van het personeelsbestand van de staalindustrie in de 
Europese Unie sedert 1991: aantal werknemers 
Personeelsbestand 
eind 9/93 ' Banenverliezen 1993 B Banenverliezen 1992 
IV.2 Kolensector 
In de kolensector is de werkgelegenheidssituatie ook kritiek. De banenverliezen beliepen 
in 1992 in totaal netto 30.500, waardoor het personeelsbestand met meer dan 12 % is 
teruggebracht tot iets meer dan 218.000. Volgens schattingen was eind 1993 nog een 
scherpe daling opgetreden met 15.6 %, waardoor het totale personeelsbestand was gedaald 
tot 184.000. 
In 1993 produceerden nog slechts vijf Lid-Staten steenkool (plus Italië, waar de produktie 
marginaal is). De laatste Belgische kolenmijn heeft in 1992 haar bedrijf gestaakt. In het 
Verenigd Koninkrijk hebben de voorbereidingen voor de privatisering in 1992 en 1993 
geleid tot een grote ontslaggolf, waardoor eind 1993 in deze sector nog slechts iets meer 
dan 24.000 mensen werkten. In Frankrijk, Spanje en Duitsland zijn de voortdurende 
banenverliezen een gevolg van de gemaakte keuzen in het energiebeleid en de 
vermindering van het belang van kolen in die landen. Portugal, dat in 1994 zijn 
kolenproduktie zal beëindigen ten gunste van aardgas, heeft in de periode van twee jaar 
slechts weinig werknemers ontslagen, zodat bij de definitieve sluiting van de mijnen het 
grootste deel van de ontslagen nog moet volgen. 
In 1993 heeft men erkend dat ook in de kolensector aanvullende sociale maatregelen 
noodzakelijk waren, als vervolg op de succesrijke aanvulling van de EGKS op het 
RECHAR-programma, dat in 1993 is afgelopen. Bijgevolg is een indicatieve begroting 
voor driejaar geraamd en onlangs zijn de bepalingen ter zaken van een nieuw aanvullend 
programma voor kolen goedgekeurd5. 
Figuur 3: Ontwikkeling van het personeelsbestand van de kolenmijnen in de 
Europese Unie sedert 1991: aantal werknemers 
O Personeelsbestand • Banenverliezen 1993» • Banenverliezen 1992 
eind 9/93 
Memorandum over de bepalingen van het sociaal plan ter begeleiding van het programma voor de 
herstructurering van de stccnkolcnindustric (1994-1997) PB C 108/3 van 16 4.1994 
11 
V IN 1993 TOEGEKENDE WEDERAANPASSINGSSTEUN VAN DE EGKS 
In 1993 zijn in het raam van alle drie programma's voor wederaanpassingssteun, namelijk 
traditionele steun, aanvullende maatregelen in de staalsector en aanvullende maatregelen 
in de kolensector in het kader van de aanvulling van de EGKS op het communautair 
initiatief RECHAR, verbintenissen aangegaan. 
V.l. Globale traditionele steun 
Aanvragen voor steun zijn in 1993 ontvangen uit tien staal producerende Lid-Slatcn en 
uit alle kolen producerende landen plus België. Alle aanvragen hadden betrekking op 
individuele werknemers die in 1992 en 1993 hun baan hadden verloren of gedwongen 
waren zich aan te passen aan nieuwe produktietechnieken of overgeplaatst werden naar 
andere afdelingen van hun bedrijf. 
In totaal waren er 148 aanvragen die in twee afzonderlijke besluiten om steun te verlenen 
zijn behandeld en wel in juli (PH/3391/93) en in december (PH/7006/93). Dit grote aantal 
aanvragen om steun betekent een significante stijging ten opzichte van die in het jaar van 
het vorige verslag over de activiteiten in 1990, toen slechts 87 aanvragen waren 
ontvangen. Deze toename laat zich in de eerste plaats verklaren door het feit dat te 
rekenen van 1991 af ondernemingen in de nieuwe Duitse deelstaten bij het 
steunprogramma van de EGKS zijn betrokken en in de tweede plaats door het grotere 
aantal kleinere producenten die, naast hun grote collega's, thans worden getroffen door 
de ongunstige marktomstandigheden, met name in de staalsector in Italië en het Verenigd 
Koninkrijk en in de kolensector in Spanje. 
Na toepassing van artikel 56 en de bepalingen van de geharmoniseerde bilaterale 
overeenkomsten kwamen in totaal 75.531 werknemers van de EGKS in aanmerking voor 
steun krachtens het programma voor traditionele steun. In totaal is 182,3 miljoen ecu 
toegewezen op een toegekende begroting van 185 miljoen ecu. 
Dit komt neer op een gemiddeld bedrag van 2.414 ecu per werknemer, hetgeen natuurlijk 
ver achterblijft bij het in de overeenkomsten vastgelegde optimale doel van 3 000 ecu. 
Het lage steunniveau, dat al duidelijk aanwezig is sinds de inwerkingtreding van de 
nieuwe overeenkomsten (zie het verslag over 1990) is voornamelijk toe te schrijven aan 
de streng beperkende ontvankelijkheidscriteria. Achtereenvolgende maxima worden 
toegepast bij de berekening van de steun en deze beperken in elk stadium het beschikbare 
bedrag. Bovendien is geen compensatie mogelijk tussen de Lid-Staten die de maximale 
gemiddelde steun per werknemer niet bereiken en zij die deze overschrijden (en dus 
minder krijgen). Daarnaast dienen enkele Lid-Staten slechts maatregelen met betrekkelijk 
lage kosten in voor medefinanciering en zij komen dus niet aan de maximaal mogelijke 
steun toe. 
Fig. 4 en fig. 5 laten de toegekende steun en het aantal begunstigden per sector in alle 
ontvangende Lid-Staten zien. 
12 
Fig. 4 Totale traditionele wedcraanpassingssteun per Lid-Staat, in miljoen ecu 
Fig; 5 Totale traditionele wederaanpassingssteun per aantal begunstigden per Lid-
Staat 
25.000 -( 
5.000 
V.2 Traditionele steun voor werknemers in de staalsector 
Alle staal producerende landen, met uitzondering van Ierland en Denemarken, hebben aanvragen 
voor steun van de EGKS ingediend. De meeste ingediende aanvragen hadden direct betrekking 
op werknemers van individuele pndernemingen, maar sommige betroffen gecentraliseerde 
13 
bijzondere betalingen voor werknemers van verschillende ondernemingen. Er zijn 124 aanvragen 
ontvangen, hetgeen ongeveer 84 % is van het totale aantal voor beide sectoren ingediende 
aanvragen. Er zijn verscheidene redenen voor dit grote aantal aanvragen. Hoewel dit gedeeltelijk 
een aanwijzing is voor het uitzonderlijk grote aantal arbeidsplaatsen dat in 1992 en 1993 in de 
staalsector verloren is gegaan, houdt het ook verband met de structuur van de communautair 
staalindustrie, die uit veel ondernemingen bestaat, tegenover de over het algemeen 
(uitzonderingen zijn Duitsland en Spanje) uit een enkele onderneming bestaande kolensector. 
Bovendien wordt de communautaire staalsector steeds vaker gekenmerkt door de omstandigheid 
dat voor het uitvoeren van specifieke werkzaamheden, die vroeger door eigen personeel werden 
verricht, gebruik wordt gemaakt van de diensten van kleine onderaannemers. Hoewel deze trend 
nog marginaal is, geldt deze voor onderhoud, transport of slakverwijdering. Vanaf 1992 houden 
de besluiten van de EGKS om steun te verlenen met dit verschijnsel rekening en er zijn 
richtsnoeren vastgesteld voor het verlenen van steun aan werknemers die in dergelijke 
omstandigheden worden getroffen. Dank zij deze richtsnoeren bestaat de mogelijkheid werknemers 
van onderaannemers op te nemen, wanneer hun werk onmisbaar is voor het produktieproces in 
de EGKS, op een permanente basis wordt verricht en hun aantal marginaal is vergeleken met het 
totale aantal bij de hoofdondememing verloren gegane arbeidsplaatsen. In 1993 hebben 114 
werknemers van onderaannemers uit zo'n 15 ondernemingen in het kader van deze regeling van 
EGKS-steun geprofiteerd. 
In totaal werden 43.449 werknemers wier baan door veranderingen, vermindering of sluitingen van 
staalproduktieactiviteiten als bedoeld in artikel 56 werd getroffen, 
in 1993 geacht voor steun in aanmerking te doen. 
112 miljoen ecu was krachtens het traditionele programma bestemd voor deze werknemers uit de 
staalsector. Fig. 5 laat de verdeling van dit bedrag per Lid-Staat zien. Duitsland heeft het 
leeuwedeel van de steun ontvangen, d.w.z. 36 % van het totaal, op de voet gevolgd door Spanje 
met ongeveer 28 % en vervolgens Italië met 15 %. Een uitgebreidere analyse van de steun per 
Lid-Staat, in de nationale context, wordt in hoofdstuk VI gegeven. 
Fig. 6 Traditionele wederaanpassingssteun, toegekend in de staalsector, in milioen ecu 
45.0 
D E I F B UK NL L P EL 
In 1994 is een aanvullend steunbedrag goedgekeurd in het raam van het programma voor 
1993, en wel ten behoeve van de werknemers van de Nederlandse onderneming 
Hoogovens. Hiermee is een bedrag van 5,6 miljoen ecu gemoeid; het zal op de begroting 
14 
van 1994 worden gereserveerd, afhankelijk van de mogelijke toepassing van de 
reserveclausule. 
V.2.1. Specifieke sociale maatregelen voor werknemers uit de staalsector 
Ten aanzien van de door deze steun voor 1993 mede te financieren sociale maatregelen, 
laat fig. 7 het aantal begunstigden per Lid-Staat zien en het soort situatie waarin zij 
verkeerden. Van opvallende significantie is het uitzonderlijk hoge peil van vervroegde 
uittreding, vooral in België, Spanje, Duitsland en Italië. Van vervroegde uittreding is voor 
het eerst gebruik gemaakt aan het begin van de jaren tachtig en momenteel beschouwen 
de sociale partners deze mogelijkheid nog altijd als de optimale manier om het aantal 
arbeidsplaatsen te verminderen op een manier die sociaal gezien redelijk acceptabel is. 
Bovendien staan met name in Spanje, Duitsland en Frankrijk de vakbonden, die haar 
willen blijven opnemen in sociale plannen, er nog steeds positief tegenover. 
Hoewel het nog steeds een betrekkelijk "zacht" middel is om mensen uit de arbeidsmarkt 
te verwijderen, is deze maatregel uitzonderlijk duur gebleken. Een dergelijke hoge 
kostenlast brengt de regeringen die geconfronteerd worden met steeds grotere 
begrotingsproblemen, ertoe hun bijdrage tot de kosten van de vervroegde uittreding in 
heroverweging te nemen. Bovendien heeft de jarenlange massale toepassing van de 
regelingen voor vervroegde uittreding een goeddeels onevenwichtige leeftijdspyramide in 
de communautaire staalindustrie tot gevolg gehad. De grote meerderheid van de 
communautaire arbeidskrachten in deze sector is tussen 30 en 49 jaar oud. Tegen deze 
achtergrond heeft de Commissie onlangs een studie laten verrichten over het effect van 
dergelijke demografische ontwikkelingen6. Deze studie, waarvan de conclusie luidde dat 
oudere werknemers hoger zouden moeten worden gewaardeerd dan momenteel het geval 
blijkt te zijn, wordt verder besproken in hoofdstuk VIII. 
Fig. 7 De in de staalsector in 1993 toegekende traditionele wederaanpassingssteun 
per aantal begunstigden en getroffen maatregelen 
I Exttm* omtchtktting • W«rktooth«id B BarMpfOpMding D Intwiw tw<pty«Ming H V»f vfwfldt umrtd<ng 
'"L'impact socio-économique sur les industries sidérurgiques des évolutions démographiques 
internes et externes" CEDRES, Parijs 1992 
15 
Een groot deel van de werknemers in de staalsector heeft bij het verlaten van de industrie 
scholing ontvangen die hen in staat moet stellen voor de toekomst nieuwe vaardigheden 
en kwalificaties te verwerven, zelfs al lijkt de situatie op de Europese arbeidsmarkt nog 
somber. De werknemer in de staalindustrie van vandaag is meestal veel hoger opgeleid 
dan vroeger. Er worden veel maatregelen getroffen om de werknemers veelzijdiger te 
maken, zodat zij goed op de hoogte geraken van zowel de mechanische als de elektrische 
aspecten van de staalbereiding, in plaats van duidelijk afgebakende vaardigheden te 
verwerven. Aldus heeft de ontslagen werknemer in veel gevallen een goede basis voor 
de herscholing die nodig is om zijn of haar kansen op herplaatsing te vergroten. Het 
Verenigd Koninkrijk, Italië en Frankrijk zorgen voor bijzonder sterke 
herschol i ngsm ogel ij kheden. 
Ook is een aantal werknemers herschoold dat bij de zelfde onderneming bleef werken, 
maar als gevolg van de herstructurering naar een andere afdeling werd overgeplaatst of 
het dagelijks werk door een nieuw produktieproces gewijzigd zag. De noodzaak het 
produktassortiment te wijzigen en te vergroten op een sterk concurrerende markt waar de 
vraag naar kwaliteit toeneemt en die bijzondere eisen stelt, verplicht de industrie tot 
aanzienlijke technologische wijzigingen. In die omstandigheden kan de werknemer ervoor 
zorgen dat zijn baan veilig wordt gesteld, als hij althans bereid is mee te veranderen. Een 
dergelijke grondige verandering vereist een periode van herscholing en kan zelfs een 
verhuizing meebrengen. Deze werknemers werden door de EGKS gesteund wat een deel 
van hun opleidingskosten betreft en in enkele gevallen voor verhuistoelagen. De meeste 
van deze maatregelen zijn getroffen in Spanje, Italië en Nederland. 
Daarnaast hebben bijna 2.000 begunstigden, voornamelijk in Frankrijk en het Verenigd 
Koninkrijk, direct een nieuwe baan gekregen of zijn een eigen bedrijf begonnen. Deze 
begunstigden hebben looncompensatie en/of verplaatsingskosten betaald gekregen. Hoewel 
de communautaire staalindustrie niet zo sterk geografisch geconcentreerd is als de 
kolenmijnen dat zijn, zijn veel regio's toch sterk afhankelijk van de staalindustrie. 
Derhalve kunnen de ontslagen in een gebied met veel staalindustrie een bijzonder 
nadelige invloed hebben op de plaatselijke economie, in het bijzonder wanneer als gevolg 
daarvan op grote schaal ontslagen vallen bij toeleverende industrieën en diensten. De 
herplaatsingsmogelijkheden in de onmiddellijke omgeving zijn soms zeer beperkt en de 
steun van de EGKS kan de mensen ook helpen uit de regio te verhuizen, op zoek naar 
werk in een welvarender gebied. 
Tot de maatregelen die in 1993 met hulp van de EGKS zijn ondersteund behoren ook 
tijdelijke uitkeringen voor werklozen. Dergelijke maatregelen, met name in Spanje, de 
nieuwe Duitse deelstaten en Italië worden meestal uitgevoerd wanneer de ontslagen zo 
plotseling of op te grote schaal plaatsvinden dat positievere maatregelen niet direct 
kunnen worden getroffen. Een bepaalde verhoging van de werkloosheidsuitkering wordt 
door de EGKS toegekend aan deze werknemers uit de staalsector die dit jaar iets meer 
dan 4.000 in aantal waren. 
De bijzondere kenmerken van de nationale sociale programma's die dit jaar door de 
traditionele wederaanpassingssteun van de EGKS zijn medegefinancierd, tezamen met een 
opsomming van de specifieke componenten van elke standaard maatregel van de EGKS, 
worden nader belicht in hoofdstuk VI. 
16 
V.3 Aanvullende maatregelen in de staalsector 
In 1992 heeft de Commissie erkend dat de staalindustrie een bijzonder moeilijke periode 
doormaakte die met name werd gekenmerkt door een ineenstorting van de prijzen; in 
verband hiermee heeft zij een omvangrijk programma goedgekeurd om het 
concurrentievermogen van deze sector te versterken. Tot dit actieprogramma behoorden 
sociale maatregelen om voor de werknemers doeltreffender de gevolgen op te vangen van 
de noodzakelijke nieuwe herstructureringsgolf en de desbetreffende kosten te spreiden, 
in het bijzonder door de financiële last voor de ondernemingen te verlichten. 
Naar schatting zouden als rechtstreeks gevolg van de herstructurering wel 60.000 
arbeidsplaatsen verloren kunnen gaan en zouden bijna 70.000 ontslagen of overgeplaatste 
werknemers uit de staalsector kunnen profiteren van een verhoging van de communautaire 
steun. In april 1993 heeft de Commissie voorstellen goedgekeurd voor de uitvoering van 
de aanvullende maatregelen voor de staalsector voor een periode van drie jaar (1993-
1995), met een indicatieve begroting van 240 miljoen ecu7. Dit programma, dat de heer 
Flynn, lid van de Commissie belast met sociale zaken en werkgelegenheid, heeft 
opgesteld in overleg met de vakbeweging en de werkgevers, plant een verhoging van de 
steun van de EGKS voor vervroegde uittreding, herplaatsing en werkloosheid, tot een 
gemiddeld peil per werknemer van resp. 5.000 ecu, 4000 ecu en 2.000 ecu. Gezien de 
doelstellingen voor het industriebeleid uit dit programma, komen alleen werknemers in 
aanmerking die de gevolgen ondervinden van verminderingen in de produktiecapaciteit 
voor staal (dit is dus een beperktere definitie dan die voor de traditionele steun). De 
Commissie houdt de voortgang van deze capaciteitsverminderingen voortdurend in het 
oog. 
Al in dit eerste jaar van de nieuwe herstructurering zijn veel fabrieken en installaties 
stilgelegd, waardoor de capaciteit van de industrie aanzienlijk is verminderd en ook 
enkele duizenden arbeidsplaatsen verloren gegaan. Uit negen Lid-Staten zijn aanvragen 
voor steun ontvangen. Ierland en Denemarken, die beide een zeer kleine staalsector 
hebben, hebben in 1993 de capaciteiten niet verminderd en een aanvraag van 
Griekenland is uiteindelijk ingetrokken. De aanvragen van Italië en Luxemburg en een 
deel van die van Duitsland zijn overgedragen naar 1994 aangezien hiervoor een nadere 
toelichting en bevestiging nodig waren. 
In de overige zeven landen hebben 23.858 werknemers aanvullende steun gekregen. Zij 
allen waren getroffen door blijvende capaciteitsverminderingen in 24 communautaire 
staalondernemingen. Een aantal werknemers bleek niet in aanmerking te komen, omdat 
zij getroffen werden door alleen een vermindering van het personeelsbestand 
(vermindering van de ploegen) of verminderingen van de giet-, cokes- of 
afwerkingsproduktie. Anderen kwamen niet in aanmerking omdat zij in administratieve 
eenheden werkzaam waren die niet aan de ondernemingen verbonden waren. Alleen de 
personen die strikt op enigerlei wijze betrokken waren bij de directe produktie van 
afgewerkte warmgewalste produkten en/of ruwstaal vielen onder dit besluit. 
"Informatieve nota over de modaliteiten van het sociaal luik ter begeleiding van het 
herstructureringsprogramma voor de staalindustrie (1993-1995)", COM(93)178 van 28.4.1993 
17 
In 1993 is een begroting van 60 miljoen ecu bestemd voor de aanvullende maatregelen 
en dit bedrag is geheel besteed. Zelfs na een strikte, grondige toetsing aan de criteria voor 
het in aanmerking komen van steun, bedroeg het ontvankelijk bedrag van de steun 
ongeveer 80,8 miljoen ecu. De resterende 20,8 miljoen ecu zijn dus overgedragen naar 
de operationele begroting voor 1994, toe te wijzen als secundaire allocatie Fig 8 laat de 
verdeling van deze som over de Lid-Staten zien. 
Fig. 8 Aanvullende steun aan de staalsector in miljoen ecu in 1993 
35.0 
30.0 
25.0 -r 
20.0 
15.0 
10.0 
Gezien het feit dat dit programma de traditionele steun aanvult, is wat de sociale 
maatregelen in de praktijk betreft het beeld grosso modo voor beide hetzelfde. Meer dan 
50 % van de begunstigden heeft geprofiteerd van verhoging van de financiering van de 
vervroegde uittreding, gevolgd door ongeveer 30 % die herplaatst zijn en slechts een 
gering aantal dat werkloos is geworden. 
In deze nieuwe steun voor de staalsector, ter aanvulling op het traditionele programma, 
zijn geringe vernieuwingen aangebracht. Zo omvat de herplaatsingsmaatregel de volledige 
reeks mogelijkheden, waaronder alle vormen van scholing, looncompensaties voor 
overgeplaatst personeel en individuele adviezen bij het zoeken naar werk. Krachtens de 
werkloosheidsmaatregel kan de Commissie ook rekening houden met nieuwe vormen van 
arbeidsdeling, bij voorbeeld een vermindering van het aantal arbeidsuren. Hoewel er een -
- in het beginstadium verkerend - debat aan de gang is over de waarde van 
arbeidsdeling in de staalindustrie, is in 1993 geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid 
van medefinanciering door de EGKS. Fig. 9 illustreert de serie maatregelen en het aantal 
begunstigden. 
18 
Fig. 9 Aanvullende steun voor de staalsector in 1993: aantal begunstigden en 
getroffen maatregelen 
12.000 
10.000 H 
8.000 H 
6.000 H 
4.000 H 
2.000 
Vervroegde uittreding H Werkloosheid Externe omschakeling 
V.4 Traditionele steun voor werknemers uit de kolensector 
Aanvragen om steun zijn ingediend door zes Lid-Staten, te weten Spanje, Frankrijk, 
Duitsland, Portugal en het Verenigd Koninkrijk. De 24 aanvragen zijn voornamelijk 
voorgelegd door genationaliseerde ondernemingen, met uitzondering van Spanje waar veel 
kleine kolenproducenten werkzaam zijn. 
Alle 32.082 personen voor wie deze aanvragen golden, kwamen voor steun in 
aanmerking. 125 van hen vielen specifiek onder artikel 56, lid 1, onder c als gevolg van 
de invoering van nieuwe technische processen en installaties in de Spaanse kolenmijnen. 
De rest kwam in aanmerking krachtens artikel 56 , lid 2, onder b. 
66 % van alle begunstigden kwam uit de kolenmijnsector van het Verenigd Koninkrijk, 
waar voortdurend gewerkt wordt aan de overgang op alternatieve energiebronnen en in 
de richting van privatisering. Opgemerkt zij dat British Coal in sommige mijnen de 
produktie heeft stopgezet, maar dat enkele kolenmijnen in stand worden gehouden en 
onderhouden met het oog op overdracht aan een mogelijke nieuwe eigenaar. Er zullen dus 
passende maatregelen worden getroffen om te voorkomen dat eventueel in de toekomst 
een dubbele financiering zou plaatsvinden door de EGKS ten behoeve van werknemers 
die door deze nieuwe eigenaren in dienst worden genomen. 
Fig. 10 illustreert de steunbedragen per Lid-Staat. Hoewel het Verenigd Koninkrijk met 
60 % van het totaal toegewezen bedrag verreweg de grootste begunstigde was, is ook in 
Spanje een significant bedrag aan steun uitgekeerd, een gevolg van de uitgebreide 
herstructurering die momenteel in dat land wordt uitgevoerd. Een uitgebreidere analyse 
van de achtergrond van deze steun per Lid-Staat wordt in hoofdstuk VI gegeven. 
19 
Fig 10. Traditionele wcdcraanpasingsstcun in 1993 in de kolenmijnsector, in miljicn 
ecu 
**&i* ïêàm AAi'feià 
V.4.1 Specifieke sociale maatregelen ten behoeve van werknemers uit de kolensector 
Tabel 11 illustreert de verschillende situaties waarin ex-mijnwerkers verkeren die van de 
steuntoewijzing in 1993 hebben geprofiteerd. Het is direct duidelijk dat de besteding van 
de steun sterk verschilt van die in de staalsector. 
In de eerste plaats is weliswaar een derde van alle begunstigden vervroegd uitgetreden, 
maar dit is niettemin een in verhouding kleiner percentage dan in de staalsector. Terwijl 
zoals reeds opgemerkt de leeftijdsstructuur in de staalsector een personeelsbestand laat 
zien dat geconcentreerd is in de jongere leeftijdsgroepen, is in de kolensector het 
personeelsbestand nog jonger. In het Verenigd Koninkrijk bij voorbeeld is de gemiddelde 
leeftijd van een ontslagen mijnwerker thans 38 jaar. Gezien het feit dat in de meeste 
landen de leeftijd om voor uitkeringen i.v.m. vervroegde uittreding in aanmerking te 
komen 50 of 55 jaar is, zijn er over het algemeen voor de werknemers weinig 
mogelijkheden om vervroegd uit te treden (met opmerkelijke interessante uitzonderingen, 
bij voorbeeld België, waar ondergrondse mijnwerkers in staat zijn geweest veel vroeger 
uit te treden, mits zij een anciënniteit van minstens 20 jaar hadden 
Ook scholing scoort niet hoog in de sociale maatregelen die door de EGKS in 1993 zijn 
gesteund; alleen Spanje en Frankrijk hebben hiertoe middelen uitgetrokken. Ook 
herplaatsing, hetzij in de eigen onderneming hetzij in een andere, komt bijzonder weinig 
voor. 
Van opvallende significantie is het omvangrijke beroep dat het Verenigd Koninkrijk heeft 
gedaan op de EGKS-steun voor werkloosheid. In dat land gaat de medefinanciering van 
20 
de EGKS naar ruime forfaitaire afvloeiingsuitkeringen die standaard zijn voor 
mijnwerkers, zowel op de leeftijd om vervroegd uit te treden als jonger, die de industrie 
verlaten. Als zodanig is de steun niet strikt als werkloosheidsuitkering te betitelen, maar 
valt ze onder dat hoofdstuk aangezien de forfaitaire uitkering kan beschouwd worden als 
een aanvulling op toekomstige mogelijke wachtgelden. 
Fig 11. Traditionele wederaanpasingssteun die in 1993 in de kolenmijnsector is 
verleend, per aantal begunstigden en getroffen maatregelen 
25.000 
20.000 
15.000 
10.000 
5.000 
Externe omschakeling • Werkloosheid Beroepsopleiding Interne herplaatsing • Vervroegde uittreding 
V.5 Aanvulling door de EGKS van het Communautair Initiatief RECHAR 
1993 was het laatste jaar van het communautair initiatief RECHAR. De aanvulling in het 
raam van de wederaanpassingssteun van de EGKS weerspiegelt in hoge mate de 
aanvullende maatregelen voor de staalsector. Zij betreft aanvullende financiering voor 
vervroegde uittreding, initiatieven voor eigen bedrijven, scholing en een voorbereidende 
opleiding voor de herinpassing van minder goed gekwalificeerde werknemers. De steun 
bedraagt maximaal 4.000 ecu per begunstigde. 
Zes Lid-Staten hebben een aanvraag om steun ingediend. Zij zijn per regio onderverdeeld 
overeenkomstig het operationeel programma van RECHAR. Alle 36.384 betrokken ex-
mijnwerkers kwamen in aanmerking voor steun. De voor dit laatste jaar van RECHAR 
toegewezen begroting beliep 50 miljoen ecu. Dit bedrag is geheel besteed; in feite 
bedroeg de in totaal ontvankelijke steun ongeveer 55 miljoen ecu en dus is op alle Lid-
Staten een lineaire vermindering toegepast. 
Alle vier beschikbare maatregelen zijn uitgevoerd. Voor iets meer dan 10.000 ex-
mijnwerkers is een aanvullende periode van vervroegde uittreding medegefinancierd. 
Ongeveer 20.000 personen profiteerden van deze toewijzing in de richting van enigerlei 
21 
vorm van herscholing. Duitsland en Spanje waren de enige landen die aanspraak deden 
gelden op middelen voor "voorbereidende opleiding". Elders omvatten programma's voor 
voorbereidende opleiding hulp bij het overwinnen van sociale en psychologische 
handicaps, individuele begeleiding bij het zoeken naar nieuw werk en zelfs talencursussen 
voor geïmmigreerde werknemers. Alleen Verenigd Koninkrijk heeft een beroep gedaan 
op steun voor mensen die hulp nodig hadden bij het opzetten van een eigen bedrijf. In 
dat land hebben zo'n 4.000 ex-mijnwerkers de kans gekregen gebruik te maken van 
beheerde werkplaatsruimten of van gratis diensten van een adviesbureau voor 
ondernemingen. 
Tijdens de vierjarige looptijd van RECHAR, heeft de EGKS in hel raam van de 
wederaanpassingssteun in totaal 175 miljoen ecu bijgedragen tot dit programma in de 
vorm van aanvullende middelen voor de verbeterde sociale bescherming en herplaatsing 
van ex-mijnwerkers. De Commissie erkent dat de verslechterende situatie in de 
kolenmijnindustrie overal in de Europese Unie van invloed zal blijven op het 
personeelsbestand en dat dit in de naaste toekomst heel sterk het geval zal zijn. Met het 
oog hierop is besloten verder te gaan met een aanvullend programma voor de 
kolenmijnsector in het verlengde van de voorzieningen voor het staalprogramma*. Zij 
heeft hiervoor een begroting van 40 miljoen ecu bestemd in het jaar 1994. Fig. 12 en fig. 
13 illustreren de toekenning van steun in 1993 in het kader van dit programma naar 
bedragen en aantallen begunstigden. 
Fig. 12 Aanvulling van de EGKS op het RECHAR-programma in 1993, in 
miljoen ecu 
Memorandum over de bepalingen van het sociaal plan ter begeleiding van het programma voor de 
herstructurering van de steenkolenindustrie (1994-1997).PB C 108 van 16.4.1994 
22 
Fig 13 Aanvulling van de EGKS op het RECHAR-programma in 1993, naar aantal 
begunstigden en getroffen maatregelen 
25.000 
20.000 H 
15.000 H 
10.000H 
5.000 H 
Vervroegde uittreding H Beroeptopleiding ü Vooropleiding Externe omschakeling 
V.6 Soort uitkeringen aan werknemers en bijdrage van de EGKS int de kosten 
De wederaanpassingssteun wordt overal in de Lid-Staten gebruikt en zelfs in alle sectoren 
op een soortgelijke, maar niet identieke manier. In enkele Lid-Staten ontvangt een 
werknemer die vervroegd uittreedt een afvloeiingsuitkering bij het verlaten van het 
bedrijf, in andere Lid-Staten is dat niet het geval. Sommige regeringen betalen de sociale-
zekerheidsbijdragen van de afgevloeide medewerker om zijn of haar pensioenrechten eilig 
te stellen. Scholingsmaatregelen die meestal recht geven op financiële steun voor de 
kosten van de scholing en voor inkomensderving, kunnen ook een premie omvatten die 
de trainee in bepaalde landen ontvangt bij het beëindigen van de cursus. Fig. 14 laat de 
manier zien waarop de vijf standaardmaatregelen van de EGKS, onderverdeeld in 
componenten, in 1993 in elke Lid-Staat van toepassing waren. 
23 
Fig. 14 Toepassing van de vijf standaardmaatregelen van de EGKS in de Lid-Staten 
BE 
D 
E 
EL 
ES 
FR 
IT 
LX 
NL 
P 
0 
VK VER­
VROEGDE 
UITTRE­
DING 
(KOLEN) 
A,B,C 
A.B.C, 
B.D.E 
B.C.D.E 
B.D 
A.D.E 
A.B.C VER­
VROEGDE 
UITTRE­
DING 
(STAAL) 
B,E 
A,E 
B.D.E 
B,D 
B,D 
B.D 
D,E 
A.D.E 
E WERK­
LOOSHEID 
(KOLEN + 
STAAL) 
A.E.C 
C.E 
E 
A,E 
A.C.E 
C.E 
E 
D,E 
A,E 
A.C.E EXTERNE 
HER­
PLAAT­
SING 
(K + S) 
A.C.F.H 
C,H 
A.F.H.L 
C.F.G.H 
F 
F 
F,H 
A.F.H.L 
A,C,F,H INTERNE 
OVER­
PLAAT­
SING 
.(K + S) 
F,H 
F,H 
F.H 
F,H 
F,H 
H.G 
F,H SCHO­
LING 
(k + s) 
I.J.K 
C,I,J 
I 
I.J.K 
D.I.J 
D,I,J 
U 
I.J 
l,J 
A 
B 
C 
D 
E: 
F: 
G: 
H: 
I: 
J: 
K: 
L: Afvlociingsuitkering 
Uitkering bij pensionering 
Uitkering in natura (alleen in de kolensector) 
Voor de werknemer betaalde sociale-zekerheidsbijdragcn (voor het behouden 
van pensioenrechten) 
Wachtgeld 
Looncompensatie (ter compensatie van een nieuw, lager loon) 
Kosten van outplacement 
Reis-/verhuiskosten 
Kosten voor organisatie opleiding 
Inkomenssteun (tijdens het volgen van een opleiding) 
Aan de werknemer na afsluiting opleiding betaalde bonus 
Premie bij oprichting eigen bedrijf 
Bovendien variëren de kosten van bovenbedoelde maatregelen aanzienlijk van Lid-Staat 
tot Lid-Staat. Tabel 15 is ontleend aan de studie over de brutokosten van de steun voor 
de wederaanpassing en de additionaliteit, zoals in hoofdstuk III besproken. De cijfers zijn 
die van het programma voor traditionele steun van 1991. 
Deze tabel laat de gemiddelde kosten per werknemer zien van de specifieke EGKS-kosten 
van elk van de standaardmaatregelen in de bilaterale overeenkomsten tijdens de looptijd 
die in de overeenkomsten is vastgelegd. Tevens geeft zij het percentage aan van deze 
24 
kosten dat voor rekening van de traditionele wederaanpassingssteun komt. De gemiddelde 
kosten van vervroegde uittreding bedraagt bij voorbeeld in de Belgische kolensector over 
een periode van 18 maanden 22.613 ecu per werknemer. De EGKS heeft hieraan in 1991 
11,75 % van het totale bedrag bijgedragen. Uit de tabel valt af te lezen dat de gemiddelde 
bijdrage van de EGKS in alle Lid-Staten varieert van 8,51 % voor maatregelen bij 
vervroegde uittreding in de kolensector tot 35,26 % voor interne 
overplaatsingsmaatregel en. De wederaanpassingssteun vormt het geringste percentage in 
het Verenigd Koninkrijk (10 %) en draagt in Nederland op de meest significante manier 
bij, omdat de financiële bijdrage 39,85 % daar van de totale kosten uitmaakt. De 
gemiddelde EGKS-bijdrage voor alle maatregelen voor alle Lid-Staten beloopt 13 %. 
Fig. 15 Gemiddelde kosten per werknemer en bijdrage van de EGKS aan de 
vijf sociale standaardmaatregelen tijdens de duur van de periode van 
EGKS-maatregelen - cijfers over 1991 
Measure 
BE 
ES 
FR 
OE 
IT 
LU 
NL 
PO 
UK 
Eur 
Average 1 
ECU 
22.613 
20.043 
20.193 
29.877 
0 
0 
0 
6.473 
24.109 
28.400 %, 
11 75 
i4 sa 
1500 
762 
000 
000 
000 
48 66 
12.77 
85f 2 
ECU 
11.671 
15.740 
29.484 
14.632 
22.173 
38,064 
8.537 
11.52S 
6.340 
f 8.236 % 
25.70 
25.41 
11.57 
1484 
17.65 
9.39 
0.00 
34.71 
50.00 
15.71 3 
ECU 
0 
26.513 
0 
2.000 
1.121 
0 
0 
5.021 
27,173 
13.147 *> 
000 
11 02 
000 
4045 
28 46 
000 
000 
50 00 
7.00 
1044 4 
ECU 
6.137 
0 
17.790 
3,600 
22,308 
2.947 
0 
7.326 
6.426 
8.490 \ 
2164 
000 
851 
19.48 
8.77 
50.00 
0.00 
27.30 
31 12 
f f.40 S 
ECU 
0 
0 
1.606 
0 
0 
0 
0 
0 
2.889 
9.085 % 
000 
000 
50 00 
000 
000 
000 
000 
000 
34 61 
35 26 6 
ECU 
13.100 
11.713 
17.037 
13.396, 
8.021 
1.235 
2.650 
0 
22.911 
«0.959 •ü 
22 90 
31 18 
1761 
10 56 
24 26 
2818 
39 85 
000 
15 92 
f94f 7 
ECU 
15.411 
20.341 
19.984 
15.232 
14.530 
26.829 
2.650 
6.022 
21.532 
t6.44! % 
I 7 76 
16 46 
14 55 
II 60 
18 86 
10 33 
39 85 
39 74 
1000 
1300 
VERVROEGDE UITTREDING: KOLENSECTOR 
VERVROEGDE UITTREDING: STAALSECTOR 
WERKLOOSHEID 
EXTERNE HERPLAATSING 
INTERNE OVERPLAATSING 
SCHOLING 
ALLE MAATREGELEN GECOMBINEERD 
25 
VI. OVERZICHT VAN DE MAATREGELEN, PER LID-STAAT, TEGEN DE 
ACHTERGROND VAN DE SITUATIE IN DE EGKS-INDUSTRIEËN 
EN DE WERKGELEGENHEID 
Dit hoofdstuk geeft een zeer grondige analyse van de achtergrond waartegen de 
wederaanpassingssteun in 1993 is gegeven. Het stelt een onderzoek in naar de industriële 
context waarin de verloren gegane arbeidsplaatsen, de interne scholing en de 
overplaatsingen zijn geplaatst en tevens naar de aard van de sociale programma's die in 
elk land zijn uitgevoerd. 
België 
In de Belgische kolensector zullen werknemers, hoewel de laatste mijn in 1992 is 
gesloten, nog enige tijd bezig blijven met de ontmanteling en de sanering. Een klein 
aantal van deze personen is in 1993 afgevloeid; zij hebben geprofiteerd van maatregelen 
voor vervroegde uittreding of van verschillende herplaatsingsregelingen, met name via de 
nationale/regionale arbeidsbureaus en ook de Begeleidingsdienst Limburgs Mijngebied 
(BLM) die specifiek is opgericht om een bijdrage te leveren tot de sociale maatregelen 
bij de omschakeling van de kolensector. 
In de staalsector, waar de ondernemingen niet op volle capaciteit werken, is in 1993 
begonnen met programma's voor capaciteitsvermindering. In dit kader hebben de 
voornaamste ondernemingen besloten tot de uitvoering van herstructureringsplannen, 
waarbij bepaalde installaties moesten worden gesloten. De staalarbeiders die hun baan 
verloren vielen in 1993 meestal onder regelingen voor vervroegde uittreding, die 
medegefinancierd werden door de EGKS. Het bleek echter mogelijk een klein aantal 
werknemers intern over te plaatsen en velen van hen zijn, tezamen met anderen die 
afgevloeid waren, herschoold. In de loop van het jaar heeft men ook steeds meer zijn 
toevlucht gezocht tot tijdelijke werkloosheid, maar de EGKS heeft daaraan geen 
financiële bijdrage geleverd. 
Duitsland 
Als gevolg van de slechte vooruitzichten voor kolen in Duitsland moest in 1991 de 
K oh 1 en run de uit 1988 worden herzien. Dit heeft geleid tot verdere verminderingen van 
de kolenproduktie, waarbij de gesubsidieerde produktie tegen 2005 gereduceerd zal zijn 
tot 50 miljoen ton per jaar. Naast de werknemers die getroffen werden in het raam van 
de aanvankelijke Kohlenrunde, zal nog meer personeel worden getroffen en wel zo'n 
2.000 personen per jaar. Onder meer betekent een en ander dat vijf van de 17 mijnen van 
Ruhrkohle A.G. halverwege de jaren negentig gesloten zullen zijn en dat de .vestigingen 
van Sophia-Jakoba in 1997 volledig gesloten zullen zijn. De reeds acute situatie is nog 
verslechterd door de inzinking van de Duitse staalproduktie. In de periode 1992/1993 zijn 
ca. 16.000 personen afgevloeid in het raam van programma's voor vervroegde uittreding. 
Op vijftigjarige leeftijd hebben deze mensen recht op een wachtgelduitkering tot de datum 
waarop zij in aanmerking komen voor ouderdomspensioen krachtens de normale 
pensioenregeling voor mijnwerkers, met 55 jaar. 
26 
1993 was ook een bijzonder moeilijk jaar voor de Duitse staalindustrie; de 
oorspronkelijke deelstaten beleefden de grootste produktiedaling. Er zijn strenge 
aanpassingsmaatregelen getroffen om het gebrek aan evenwicht op de markt te herstellen; 
alle ondernemingen werden getroffen. Alleen Thyssen Stahl al plant een vermindering van 
zijn personeelsbestand met zo'n 20 %. In de nieuwe deelstaten, waar de achteruitgang in 
deze sector enorm was, is de vermindering van het aantal arbeidsplaatsen iets afgevlakt. 
In totaal hebben ongeveer 12.000 werknemers uitkeringen van de EGKS ontvangen, 
grotendeels voor regelingen in verband met vervroegde uittreding; zo'n 10.000 van hen 
vielen ook onder het aanvullend staal programma. In Duitsland wordt het principe van 
de vervangende werknemer veel toegepast; hierbij kan een jonge werknemer de plaats 
innemen van een niet-EGKS-werknemer die op zijn beurt vervroegd uittreedt. Personen 
die vervroegd uittreden krijgen een inkomen gegarandeerd van 85 à 95 % van hun laatst 
genoten salaris, en wel via een afvloeiingsuitkering en extra maandelijkse betalingen als 
aanvulling op hun werkloosheidsuitkering. Gezien de voorkeur voor vervroegde uittreding, 
wordt slechts een gering gedeelte van de scholing door de EGKS medegefinancierd. 
Spanje 
In de Spaanse kolensector zijn in 1993 de meeste van de verschillende ondernemingen 
die nog in particuliere handen zijn doorgegaan met de uitvoering van het nationale 
reorganisatieplan, dat in 1990 is gelanceerd. Hierin worden enerzijds gegarandeerde 
marktopeningen gepland via lange-termijncontracten met de elektriciteitsproducenten en 
anderzijds een vermindering van de niet levensvatbare produktie. Ook in de mijnen in de 
overheidssector zijn veel arbeidsplaatsen verloren gegaan. 
De gebeurtenissen in de staalsector zijn gekenmerkt door een nieuwe herstructureringsfase 
in de overheidssector, zowel in de geïntegreerde staalfabrieken als bij de vervaardiging 
van speciaal staal. Deze herstructureringsprogramma's omvatten sluitingen van 
produktiecapaciteit en gingen in sommige gevallen gepaard met fusies tussen 
ondernemingen. In beide bedrijfstakken heeft de grote meerderheid van de door de 
herstructurering getroffen werknemers de onderneming verlaten in het raam van een 
regeling voor vervroegde uittreding. Een ex-mijnwerker kan bij voorbeeld uitkeringen 
ontvangen die bijna 80 % van zijn vroeger salaris belopen. In 1993 heeft men de VUT-
leeftijd vervroegd van 55 tot 52 jaar om meer mensen te laten profiteren. De meeste 
andere werknemers die hun arbeidsplaats verloren zagen gaan, zijn werkloos geworden 
en hebben een afvloeiingsuitkering ontvangen. Deze laatste worden vastgesteld met een 
maximum van ongeveer 30.000 ecu in de kolensector en kunnen in de staalsector wel 
50.000 ecu belopen. De sociale plannen die opgesteld worden om de aard en de 
financiering van deze maatregelen te bepalen, worden overeengekomen tussen de regering 
en de sociale partners. Wat de kostenverdeling betreft is de financiële 
verantwoordelijkheid van de onderneming groter geworden sinds de opheffing van de 
fondsen voor werkgelegenheidsbevordering (Fondos de promoción de empleo). In de 
kolensector is er dank zij de wetgeving ter zake van de herstructurering een 
compenserende rol weggelegd voor OFICO, een bijzonder orgaan dat de sociale kosten 
van de sluitingen verzacht. 
27 
Frankrijk 
In 1993 heeft de Franse staatsonderneming Charbonnages de France haar 
aanpassingsstrategie voor de lange termijn voortgezet, die tot de volledige sluiting van 
de steenkoolmijnen in Lotharingen in 2005 moet leiden. Bovendien is in dat jaar de 
laatste ijzerertsmijn gesloten. 
Gezien de teruglopende vraag op de markt was de Franse staalsector verplicht haar 
bedrijfsstrategie te richten op verlaging van haar kosten, hetgeen in essentie een 
vermindering van haar produktiecapaciteit betekende. De terreinen die daarbij in het 
bijzonder getroffen waren, waren die van de lange en in mindere mate die van de vlakke 
produkten. Ondanks de acute economische crisis is slechts weinig gebruik gemaakt van 
werkloosheidsmaatregelen, dank zij de toepassing door de belangrijkste onderneming 
Usinor Sacilor van de werkgelegenheidsovereenkomst die in het sociale plan van 1993 
is opgenomen. Krachtens deze overeenkomst is ontslag zonder enige poging tot 
outplacement verboden. ledere werknemer ontvangt een voorstel voor een aan zijn eigen 
situatie aangepaste oplossing en in 1993 hebben veel werknemers een nieuwe baan 
gekregen. 
Griekenland 
In de Griekse staalsector zijn er vijf staal ondernemingen, waarvan er een - Hellenic Steel 
- een herstructureringsplan is gaan uitvoeren. Het was gericht op een reorganisatie van 
de produktie en het management en blijvende verminderingen van de produktie. De 
EGKS draagt bij tot een verhoging van de werkloosheidsuitkeringen voor de getroffen 
werknemers die betrekkelijk laag zij en betrekkelijk kort duren. Nieuwe wetgeving ter 
invoering van positievere sociale maatregelen is in voorbereiding. 
Italië 
In 1993 hield de Italiaanse openbare staalsector zich hoofdzakelijk bezig met een 
herstructureringsplan waarbij de capaciteit met 2 miljoen ton wordt verminderd; hierbij 
zijn ongeveer 11.000 werknemers betrokken. Het uiteindelijke doel van deze actie zal de 
privatisering van de hoofdonderneming IL VA zijn. Al in 1992 hadden de belangrijkste 
staalproducenten een reeks herstructureringsprogramma's gelanceerd die gericht waren op 
een grotere specialisatie. Bovenop deze plannen kwamen in 1993 stappen voor een 
onderling afgestemde golf sluitingen. De gevolgen van deze stappen voor de 
werkgelegenheid zullen echter pas in 1994 merkbaar zijn. 
De wederaanpassingssteun van de EGKS in 1993 is toegekend aan werknemers die 
vervroegd uittraden en tevens aan hen die een periode van tijdelijke werkloosheid 
doormaakten onder de Cassa Integrazione Guadagni Straordinaria (CIGS), een 
overheidsfonds dat een bepaald peil van sociale bescherming biedt voor dergelijke 
werknemers, die tegelijkertijd hun arbeidscontract behouden. Daarnaast is een groot aantal 
personen herschoold en binnen de ondernemingen overgeplaatst. 
Sedert 1992 moeten de Italiaanse werkgevers krachtens de wet meer bijdragen in de 
kosten van vervroegde uittreding van hun werknemers. In het verleden behoefden zij 
28 
slechts 30 % van de totale uitkeringen te betalen; thans moeten zij een even groot 
percentage van deze uitkeringen betalen als de regering. De werkgevers moeten ook meer 
bijdragen tot de werkloosheidsuitkering, die voor een periode van 12 à 48 maanden is 
gegarandeerd (in de Mezzogiorno zelfs voor 60 maanden), afhankelijk van de leeftijd van 
de ontslagen werknemer. 
Luxemburg 
In de Luxemburgse staalsector hebben de produktieactiviteiten in 1993 significante 
veranderingen ondergaan. Van fundamenteel belang was de overschakeling van de 
staalbereiding in de traditionele hoogoven naar die in de vlamboogoven. Als gevolg van 
deze maatregelen hebben ongeveer 380 werknemers steun van de EGKS ontvangen, allen 
in verband met maatregelen voor vervroegde uittreding. 
Nederland 
> 
De staalsector in Nederland wordt beheerst door een onderneming, Hoogovens Groep 
B.V., die eind 1992 ongeveer 15.000 personen in dienst had. In 1992/93 richtten de 
herstructureringsmaatregelen zich op het bevorderen van een hogere produktkwaliteit op 
een steeds veeleisender markt. In deze beide jaren zijn ongeveer 3.400 arbeidsplaatsen 
verloren gegaan, veel daarvan door natuurlijk verloop. De meeste werknemers die het 
bedrijf verlieten en met name de mensen boven 55 jaar, zijn echter vrijwillig in de VUT 
gegaan. Terwijl de normale leeftijd om voor vervroegde uittreding in aanmerking te 
komen 57,5 jaar is, is deze vervroegd om te komen tot een sociaal beter aanvaardbare 
vermindering van het personeelsbestand. Ontslagen werknemers zijn via 
outplacementmaatregelen geholpen die gezamenlijk door werkgever en werknemers zijn 
gefinancierd, zonder tussenkomst van de staat. Daarnaast zijn werknemers binnen 
Hoogovens herschoold. Deze herscholing was veelomvattend, gezien de grotere aandacht 
voor kwaliteit en nieuwe vaardigheden die van de werknemers verlangd werden om 
nieuwe produktieprocessen te kunnen beheren. Met uitzondering van de 
outplacementmaatregelen heeft de EGKS al deze maatregelen medegefinancierd. 
Portugal 
In het kader van de invoering van aardgas in Portugal en, meer specifiek m.b.t. de 
energiecentrale van Tapada do Outeiro, is besloten de kolenmijn te sluiten. De produktie 
dient dus eind 1994 volledig te zijn stilgelegd. Hiertoe wordt al verscheidene jaren het 
personeelsbestand geleidelijk teruggebracht. In de periode 1992/93 zijn ca. 200 
werknemers afgevloeid; in de bedrijfstak zijn er nog 500 overgebleven. Hoewel een 
regeling voor vervroegde uittreding is aangeboden aan de werknemers die oud genoeg 
waren om hiervan te profiteren, hebben de meeste ex-mijnwerkers een afvloeiingsuitkering 
ontvangen en zijn werkloos geworden. Er worden pogingen ondernomen om waar dat 
mogelijk is, met steun van de EGKS enkele mensen te helpen een eigen bedrijf op te 
zetten. 
In 1993 is in de staalsector een nieuwe herstructureringsplan voor vier jaar opgezet voor 
de voornaamste Portugese staalonderneming, Siderurgia Nacional. Hierbij gaat het zowel 
om capaciteitsverminderingen als om veranderingen in de produktieprocessen. Wat het 
belangrijkst is, de produktie moet worden overgeplaatst van de hoogoven naar de 
29 
vlamboogoven. Er moeten significante sociale maatregelen worden uitgevoerd om het 
effect van deze reorganisatie te verzachten, waaronder de mogelijkheid voor de 
werknemers om vrijaf te nemen voor het volgen van herscholingscursussen, voordat zij 
de dienst van de onderneming verlaten. 
Verenigd Koninkrijk 
In het Verenigd Koninkrijk wordt de markt voor kolen voortdurend kleiner. Verwacht 
wordt dat de verkopen aan de elektriciteitsproducenten, de belangrijkste verbruikers van 
kolen, zullen blijven dalen. In 1992 kwam British Coal, de voornaamste kolenproducent 
van het Verenigd Koninkrijk, tot de slotsom dat 31 van zijn 50 resterende kolenmijnen 
moesten worden gesloten, aangezien 10 daarvan verlies leden en 21 niet in staat waren 
een markt voor hun kolen te vinden. Na een onderzoek door de regering ter bestudering 
van de vooruitzichten van de mijnen die geacht werden geen markt te hebben, werd 
besloten dat voor 12 van de 21 op de markt zou worden nagegaan of produktie van hoge 
kwaliteit en tegen lage kosten kon worden geoptimaliseerd. 
In 1992 en 1993 zijn er niettemin bij alle 31 hierboven genoemde mijnen significante 
aantallen arbeidsplaatsen verloren gegaan en ook bij andere die op een sterk beperkte 
markt bleven streven naar een grotere efficiency. Verreweg de meeste werknemers die 
de bedrijfstak verlieten zijn gecompenseerd in de vorm van een aanzienlijke 
afvloeiingsuitkering ineens, afhankelijk van leeftijd en diensttijd. Hoewel voor de 
werknemers die de bedrijfstak verlaten scholing beschikbaar is, zijn de lengte daarvan en 
dus de kosten tamelijk beperkt. Daardoor is de medefinanciering van de EGKS alleen 
gewaarborgd in het raam van het aanvullende programma voor kolen. 
In de Britse staalsector zijn in 1992/93 verscheidene produktiecapaciteiten gesloten, met 
als grootste de fabriek Ravenscraig van British Steel. Veel van de kleinere, onafhankelijke 
producenten zijn ook gedwongen arbeidsplaatsen af te stoten, in een voortdurende poging 
de efficiency te vergroten en te reageren op veranderingen in de vraag die gaan in de 
richting van hogere kwaliteit en een ander assortiment. Verreweg de meeste afgevloeide 
werknemers hebben geprofiteerd van de ruime scholings- en herplaatsingsregeling 
krachtens het nationale plan voor de wederaanpassing van de werknemers in de ijzer- en 
staalindustrie (Iron and Steel Employees Readaptation Scheme). Ex-werknemers uit de 
ijzer- en staalindustrie hebben recht op een opleiding van maximaal 52 weken en ook op 
een looncompensatie van 26 weken, als het loon in hun nieuwe baan lager is dan in hun 
oude. Helaas is het ISERS-programma in 1994 beëindigd; als doorslaggevende factor voor 
deze beslissing is hierbij het kleiner wordende aandeel van de EGKS in de totale kosten 
is aangevoerd. 
30 
VII. BETALINGEN EN ANNULERINGEN VAN STEUN IN 1993 
VII. 1 Betaling 
In 1993 is in totaal op basis van eerdere verplichtingen in totaal aan steun 137,2 miljoen 
ecu betaald voor het programma voor traditionele steun, 28,5 miljoen ecu voor het 
aanvullende staalprogramma en 35,4 miljoen ecu voor de bijdrage van de EGKS tot 
RECHAR. De laatste jaren is een - bijzonder positieve - versnelling geconstateerd in 
het tempo van de betalingen. Terwijl in 1989 nog net 11 % van de toegekende 
traditionele steun na een jaar was betaald, is dit percentage in 1992 opgelopen tot ca. 27 
% (zie tabel 16). 
Deze verheugende verandering is een gevolg zowel van de verbeterde dialoog tussen de 
Commissie en de nationale administraties als van de snelle oplossingen die gezocht 
werden om de initiële problemen te overwinnen die een gevolg waren van de invoering 
van de nieuwe bilaterale overeenkomsten. De strikte toepassing van de eis dat het verzoek 
om de slotbetaling gedaan moest worden binnen vier jaar nadat de steun was toegekend 
(krachtens artikel 13 van de bilaterale overeenkomsten) heeft hier ook toe het nodige 
bijgedragen. 
Naast het versnelde tempo van de betalingen is ook een verbetering geconstateerd in de 
kwaliteit van de informatie die bij de verzoeken om betaling moet worden verstrekt. Er 
blijven echter bepaalde problemen bestaan bij het verwerken van deze verzoeken. Met 
name zijn bepaalde gevallen, waar bij de beslissing steun toe te kennen is verklaard dat 
bepaalde begunstigden niet in aanmerking kwamen, in het stadium van de betaling voor 
ontvangst van steun toch aangemeld. Soms bestaat ook geen duidelijke verwijzing tussen 
een verzoek om betaling en de oorspronkelijke beslissing steun toe te kennen. 
Bovendien heeft DG V, met medewerking van andere diensten van de Commissie, 
stappen ondernomen om onnodige administratieve rompslomp te voorkomen, wanneer het 
gepresenteerde programma van de sociale maatregelen, in het stadium van de betaling iets 
afwijkt van de oorspronkelijke ramingen. Daarnaast heeft een verbeterd boekhoudsysteem 
dat in 1992 is ingevoerd (een verbetering van het systeem dat in het verslag over 1990 
wordt besproken) geleid tot een betere follow-up van de toegekende steun. Bovenal zijn 
de verplichtingen duidelijk gekoppeld aan een bepaald kalenderjaar en is geen overdracht 
mogelijk tussen de rekeningen waarin deze kredieten aanwezig zijn. Bij een interne 
boekhoudkundige controle van de Commissie in 1993 is gebleken dat dit systeem 
voldoende was voor de dienst en slechts een heel geringe onzekerheidsmarge (in 
overeenstemming met de door de ISO vastgestelde normen) bevatte. Onderstaande tabel 
laat de versnelde ontwikkeling zien ten aanzien van de tussen 1989 en 1992 toegekende 
steun. 
31 
Fig. 16: Tempo van de betalingen van de traditionele wederaanpassingssteun tussen 
1989 en 1992 
JAAR VAN TOEKENNING BETALINGEN VERRICHT NA -
STEUN 1 JAAR 2 JAAR 3 JAAR 4 JAAR + 
1989 10,9 % 34,6 % 63,2 % 83,9 % 
1990 10,4 % 47,4 % 69,7 % n.v.t. 
1991 26,7 % 32,6 % n.v.t. n.v.t. 
1992 26,8 % n.v.t. n.v.t. n.v.t. 
n.v.t.: niet van toepassing 
Sinds het van kracht worden van de nieuwe bilaterale overeenkomsten in 1989, zijn bij 
het verzoek om de slotbetaling uitvoeringsverslagen ontvangen. Deze vormen een 
belangrijke bron van informatie voor evaluatiedoeleinden en stellen de Commissie in staat 
na te gaan of de steun die zij heeft verleend daadwerkelijk is gebruikt voor de geplande 
maatregelen. De inhoud en de vorm van deze verslagen vertonen aanzienlijke verschillen 
en met het oog hierop heeft de Commissie er bij de Lid-Staten op aangedrongen een 
precies kader af te spreken. Na de jaarvergadering met de nationale administraties in 1993 
is een vereenvoudigde versie opgesteld. De indiening van dit uitvoeringsverslag is in de 
toekomst verplicht. 
De Commissie voert regelmatig controles ter plaatse uit om na te gaan of de 
steunbetalingen op correcte wijze worden gebruikt en of er geen problemen zijn met de 
ontvankelijkheid. In 1993 zijn 12 controles ter plaatse uitgevoerd in zeven Lid-Staten, 
sommige daarvan tezamen met andere diensten van de Commissie of de Rekenkamer. 
Slechts in een geval zijn onregelmatigheden vastgesteld en was de Commissie gedwongen 
betaalde gelden terug te vorderen. 
VII.2 Annuleringen 
Hoewel er sprake is van een aanzienlijke verbetering in het tempo van de betalingen, 
bleef het peil van de annuleringen in 1993 hoog. Voor het traditionele steunprogramma 
is zo'n 51,2 miljoen ecu geannuleerd en in totaal 14,7 miljoen ecu voor het aanvullende 
staalprogramma. Een globale evaluatie is gemaakt van de annuleringen van de in 1989 
toegekende steun, het eerste jaar van de nieuwe geharmoniseerde overeenkomsten. Hieruit 
blijkt dat het percentage van het gebruik van de toegekende steun in de kolensector bij 
90.7 % ligt, maar voor staal net 76,4 % bedraagt. Onderstaande tabellen laten de situatie 
per Lid-Staat zien. 
32 
Fig. 17: Percentage van het gebruik van de toegekende steun voor de staalsector in 1989 
100% T 
80% + 
60% + 
40% + 
20% + 
0% 
ESP GR I NL UK 
Betalingen tU Annuleringen 
Per % van verplichtingen in 1989 
Fig. 18: Percentagel van het gebruik van de toegekende steun voor de kolensector in 1989 
100% -
90% -
80% --
70% -• 
60% -
50% -
40% -
30% •• 
20% -
10% -
0% -
ESP UK EUR 12 
Betalingen \Z\ Annuleringen 
Per % van verplichtingen in 1989 
33 
Gezien het feit dat bepaalde Lid-Staten kunnen worden aangewezen omdat zij significante 
en herhaalde annuleringen hebben geregistreerd, pakt de Commissie dit probleem 
voornamelijk op bilateraal niveau aan met de betrokkenen. Van verschillende 
administraties is reeds de garantie gekregen dat in de toekomst aan dit punt meer 
aandacht zal worden besteed. Er moet echter wel eerlijkheidshalve worden vastgesteld dat 
een aanzienlijk deel van het probleem verband houdt met vertragingen in programma's 
waarvoor krachtens de strikte voorwaarden van de bilaterale overeenkomsten de 
toegekende steun moest worden geannuleerd en opnieuw toegekend. In dergelijke gevallen 
zijn de nationale administraties voor een groot deel machteloos om de noodzakelijke 
annuleringen te voorkomen. De diensten van de Commissie zoeken gezamenlijk naar een 
oplossing voor dit probleem. Een andere reden voor de annuleringen is het feit dat 
sommige Lid-Staten aanvragen om steun opstellen aan de hand van ramingen van 
arbeidsplaatsen die verloren zullen gaan, hetgeen altijd risico's meebrengt. De tendens 
neemt echter toe om aanvragen in te dienen voor programma's voor het afgelopen jaar, 
hetgeen nog zal toenemen in het licht van de vervroeging van de uiterste datum voor het 
indienen van aanvragen die onlangs door de Commissie is ingevoerd. 
Bovendien is binnen de Commissie een strengere controle toegepast, waarbij ramingen 
van het aantal begunstigden die bij een aanvraag om steun worden genoemd strenger 
worden gecontroleerd alvorens steun werkelijk wordt toegekend. 
Gezien het bovenstaande wordt verwacht dat in de naaste toekomst een aanzienlijke 
verbetering van het peil van de annuleringen kan worden vastgesteld. 
34 
VIII. ANDERE ACTIVITEITEN 
Naast het laten functioneren van het programma voor wederaanpassingssteun, worden nog 
andere activiteiten verricht die bijdragen tot betere beleidskeuzen in het kader van het 
programma. Zo heeft de Commissie in 1993 verschillende bijeenkomsten, conferenties en 
studies georganiseerd en zij was in staat gebruik te maken van de resultaten van die 
activiteiten. Tevens heeft zij van de gelegenheid gebruik gemaakt om een publikatic te 
produceren. 
VIII. 1. Commissies 
VIII.1.1 Paritaire commissie voor de harmonisatie van de 
arbeidsomstandigheden in de staalindustrie 
In deze paritaire commissie komen werkgevers en werknemers van de staalindustrie 
bijeen voor het bespreken van kwesties die met de arbeidsomstandigheden verband 
houden. Deze commissie produceert bovendien verslagen over de sociaal-economische 
ontwikkelingen in deze industrie, bijdragen die voor DG V van nut zijn bij haar 
halfjaarlijkse ramingen inzake de werkgelegenheid in het programma vooruitzichten staal 
van de Commissie. In 1993 heeft het werk van deze commissie, die eens per halfjaar 
vergadert, zich hoofdzakelijk toegespitst op de banen voor de nieuwe golf 
herstructureringen die in de staalsector noodzakelijk was. Voorts is onder meer nog 
gesproken over scholing in de industrie, een discussie die is gestimuleerd door een 
presentatie door de Sozialforschungsstelle Dortmund van haar onlangs gereed gekomen 
studie "Gekwalificeerd voor kwaliteit" waarin de ontwikkeling van de scholingsbehoeften 
in de staalindustrie wordt bestudeerd. De paritaire commissie heeft tevens de conclusies 
besproken van een studie waartoe zij in 1992 opdracht had gegeven en wel over de 
gevolgen van de demografische veranderingen in de industrie voor de scholingsbehoeften 
van de oudere werknemers. Zie punt VIII.4.1 voor nadere gegevens over deze studie. 
Na haar discussies over beroepsopleiding en demografische veranderingen heeft de 
paritaire commissie een gezamenlijke verklaring goedgekeurd. Hierin wordt actie 
voorgesteld, zowel door de industrie als door de Commissie, om meer gebruik te maken 
van de ervaring die door oudere werknemers is opgedaan ten einde een proces van 
"beroepseducatie"te ontwikkelen, in plaats van alleen maar scholing en een grotere 
flexibiliteit mogelijk te maken in de carrièreontwikkeling. 
VIII. 1.2 Paritaire commissie voor de harmonisatie van arbeidsomstandigheden 
in de kolenmijnindustrie 
Er is ook een paritaire commissie waar werknemers en werkgevers uit de 
kolenmijnindustrie bijeenkomen om over soortgelijke onderwerpen te discussiëren als de 
staalcommissie. In 1993 was de arbeid van deze commissie, die eveneens eens per zes 
maanden bijeenkomt, geconcentreerd op de opstelling van een vragenformulier voor een 
enquête naar de algemene arbeidsomstandigheden in de kolenmijnindustrie. 
Bovendien is een verslag opgesteld over de flankerende sociale maatregelen die in de Lid-
Staten bestaan in geval van silicose en pneumoconiose. Tevens heeft de commissie een 
35 
samenvattend document opgesteld over de inkomens van mijnwerkers die vervroegd 
uittreden. 
Deze commissie is ook een waardevolle bron van informatie voor de Commissie over de 
algemene ontwikkeling van de sociale situatie in de industrie. 
VIII.1.3 Jaarvergadering met de nationale administraties 
In september 1993 heeft de Commissie vergaderd met vertegenwoordigers van de 
nationale administraties om kwesties te bespreken die verband houden met het 
functioneren van het programma voor wederaanpassingssteun. Discussiepunten vormden 
onder meer de herstructurering in de staalindustrie en de geleidelijke inpassing van 
EGKS-maatregelen in het ESF. Tevens zijn de afgevaardigden op de hoogte gesteld van 
technische kwesties in verband de toekenning van EGKS-steun, zoals de uiterste datum 
voor aanvragen en verslagen over de uitvoering van programma's 
Deze jaarlijkse vergadering van de Lid-Staten en de Commissie dient thans als paritaire 
commissie voor de interpretatie van de bilaterale overeenkomst als bepaald in artikel 15. 
VIII.2 Conferenties 
VIII.2.1 Colloquium over de sociale gevolgen van de herstructurering in de 
Europese kolenmijnindustrie 
In juni 1993 heeft de Commissie een studiedag georganiseerd over de sociale gevolgen 
van de herstructurering in de Europese kolenmijnindustrie. Op dit colloquium waren 
aanwezig vertegenwoordigers van de nationale regeringen en plaatselijke overheden, 
kolenproducenten, vakbonden en belangengroepen. De vergadering is voor een groot deel 
te danken aan een recent voltooide studie over de sociale gevolgen van de 
herstructurering9. Er is een algemene discussie op gang gekomen, met het accent op de 
huidige sociale situatie in de kolenbekkens. Dit werd gevolgd door twee ronde­
tafelgesprekken, het ene over de waarde van de menselijke hulpmiddelen en de andere 
over de verschillende manieren om de problemen op te lossen die een gevolg zijn van de 
herstructurering en de daarmee verbonden verliezen aan arbeidsplaatsen. 
Ten slotte hebben alle deelnemers gevraagd om een blijvende financiële bijdrage van de 
Commissie, met name gericht op de kolenbekkens, ter verzachting van de sociale 
gevolgen zowel voor de mijnwerkers zelf als voor de gemeenschappen waar zij wonen. 
Sinds deze conferentie heeft de Commissie voorstellen voor RECHAR II goedgekeurd en 
voor een aanvullend kolenprogramma van de EGKS ter aanvulling op RECHAR. 
Bovendien werd een verbeterde samenwerking tussen lokale, regionale, nationale en 
communautaire autoriteiten noodzakelijk geacht, öm te zorgen voor de meest 
doeltreffende gezamenlijke actie. Voorgesteld is plaatselijk raadgevend comités op te 
"Les conséquences des restructurations des bassins charbonniers de la Communauté", Entreprise 
et Personnel 1992 
36 
richten voor een optimale uitwisseling van gegevens en een efficiëntere kanalisering van 
de communautaire steun. Dit voorstel heeft de Commissie in 1994 overgenomen 
VIII.3 Publikaties 
VIII.3.1 Praktijkhandleiding voor het sociaal beheer van de industriële 
herstructurering in de Europese kolen- en staalsector 
In 1993 heeft de Commissie (DG V/A/4) een stuk gepubliceerd waarin een overzicht 
wordt gegeven van de omvangrijke, rijke ervaring die in 40 jaar industriële 
herstructurering in de sectoren kolen en staal in Europa is opgedaan. Deze publikatic is 
bedoeld om te dienen als een praktijkhandleiding voor allen die bij de sociale aspecten 
van industriële herstructureringsprocessen betrokken zijn. 
Het belangrijkste deel van deze handleiding wordt gevormd door ongeveer 20 modellen, 
die laten zien hoe de sociale gevolgen van de industriële herstructurering in acht 
belangrijke Lid-Staten van de Gemeenschap zijn aangepakt. Elke gedetailleerde 
beschrijving van een bepaald model wordt voorafgegaan voor gegevens over de 
achtergrond van de nationale industriële en werkgelegenheidscontext waartegen de 
programma's zijn uitgevoerd. Daarnaast verstrekt de handleiding informatie over de 
sociale gevolgen van industriële veranderingen, alsmede een overzicht van de 
verschillende actores die betrokken zijn bij de personeelsplanning en de vaststelling van 
sociale programma's. 
Men is van mening dat de handleiding van nut zal zijn voor pcrsoneclchcfs, vakbonden, 
nationale en plaatselijke overheden, bedrijfsbureaus en alle andere organisaties die 
verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van een sociale component voor plannen voor 
industriële herstructurering. Zij moet ter beschikking worden gesteld van personen en 
organisaties, zowel in de Europese Unie als in de landen van Midden- en Oost-Europa. 
Vffl.4 Studies 
VIII.4.1 Studie over de sociale dialoog als bijdrage tot de herstructurering in 
de Europese staalindustrie 
In mei 1993 is de Commissie, tijdens de opstelling van een communautair 
actieprogramma ter versterking van het concurrentievermogen in de staalindustrie door 
het toenmalige Belgische voorzitterschap van de Raad Industrie, verzocht een onderzoek 
in te stellen naar de sociale dialoog in deze sector. Het voorzitterschap maakte zich 
zorgen over het feit dat, terwijl de sociale maatregelen een essentieel element vormden 
van het actieplan van de Commissie, het gevaar bestond dat zij uitsluitend vanuit een 
kwantitatieve aanpak werden bekeken. Het was noodzakelijk een kwalitatieve evaluatie 
te verrichten van de maatregelen die op sociaal niveau werden uitgevoerd, met als doel 
een vernieuwing van de sociale onderhandelingen te stimuleren en een optimale 
uitwisseling van standpunten tussen de Lid-Staten mogelijk te maken. 
De Commissie heeft de Industrial Relations Research Unit van de universiteit van 
Warwick opgedragen een initieel onderzoekproject uit te voeren. Deze studie 
37 
concentreerde zich op de structuren van de sociale dialoog, de ontwikkelingen en de 
vernieuwingen van de laatste jaren en een evaluatie van de verschillende nationale 
benaderingen van de sociale problemen die een gevolg waren van de herstructurering in 
de staalsector. De studie die hiervan het resultaat is, is waardevol omdat zij een 
alomvattend, diepgaand verslag geeft van de situatie in elke Lid-Staat. Tevens is zij een 
uiterst recent stuk onderzoek dat een keur van recente ontwikkelingen en vernieuwingen 
op dit terrein presenteert. 
Ten aanzien van de structuren van de sociale dialoog stelt de studie vast dat deze 
aanzienlijk verschillen, met uiteenlopende systemen voor CAO-onderhandelingen, 
werknemersvertegenwoordiging en wetgevende kaders. Zij heeft slechts weinig 
ontwikkelingen vastgesteld in de structurele regelingen voor de sociale dialoog. Er zijn 
bepaalde kwalitatieve verbeteringen geregistreerd en de regionale en plaatselijke dimensie 
lijkt in bepaalde landen groter te worden. 
Ten aanzien van de ontwikkelingen bij de resultaten van de sociale dialoog en een 
evaluatie van de verschillende nationale benaderingen, behandelt de studie de kwestie van 
de personeelsplanning en de flankerende sociale maatregelen. In bepaalde Lid-Staten 
bestaat de tendens tot individuele carrièreplanning, die taakoverdrachten vergemakkelijkt 
en de onzekerheid verkleint. Wat de maatregelen voor de vermindering van 
arbeidsplaatsen betreft, blijkt de vervroegde uittreding de voornaamste mogelijkheid te 
blijven, die zowel door vakbonden als door werkgevers wordt bevorderd. Tot op zekere 
hoogte is een wijziging van de arbeidstijd ingevoerd; deeltaken komen nog maar zeer 
weinig voor. 
Ten slotte constateert de studie dat de Gemeenschap een sleutelrol moet spelen bij het 
coördineren van positieve reacties op de herstructurering, in het bijzonder bij voorbeeld 
bij de bevordering van infrastructuur en de diversificatie van de werkgelegenheid op 
plaatselijk niveau. De Commissie wil dit onderzoekproject evalueren in het licht van haar 
recente witboek: Groei, concurrentievermogen, werkgelegenheid, en uiteindelijk de 
resultaten op ruime schaal verspreiden ten einde een goede uitwisseling van informatie 
te bevorderen. 
38 
VI11.4.2 Studie over de kosten van de wedcraanpassingssteun en de bijdrage 
van de EGKS tot deze kosten 
In 1992 heeft de Commissie het Belgisch Hoger Instituut voor de Arbeid van de 
Katholieke Universiteit van Leuven opgedragen een studie te verrichten, met het dubbele 
doel de bruto kosten te berekenen van de maatregelen die door de wedcraanpassingssteun 
van de EGKS worden medegefinancierd en het peil van de additionaliteit te evalueren die 
door deze medefinanciering wordt geschapen. 
Met als uitgangspunt de nationale sociale wetgeving, was het mogelijk alle elementen van 
de kosten van alle sociale maatregelen en hun duur te kwantificeren Door vergelijking 
tussen de kosten van de sociale bescherming voor EGKS-werkncmers en de kosten van 
de algemene sociale bescherming (d.w.z. de bescherming die alle werknemers 
gegarandeerd wordt), was het vervolgens mogelijk de additionaliteitsfactor te evalueren. 
De resultaten van deze studie laten zien dat de sociale aspecten van de herstructurering 
ernstige financiële gevolgen hebben, die aanzienlijk variëren naar gelang de aard van de 
uitgevoerde maatregel. In het bijzonder zijn de totale kosten van de vervroegde uittreding 
zeer hoog, gezien de lange duur en de betrokken kostenelementen. Over het algemeen 
bleken de totale kosten van de andere soorten maatregelen (scholing, herplaatsing enz.) 
veel lager te zijn. 
De studie kwantificeert twee verschillende benaderingen van de additionaliteit. Bij de 
eerste laat de vergelijking tussen de kosten van de sectorale en de algemene bescherming 
zien dat de EGKS-werknemers een hoger peil van sociale bescherming genieten bij 
gebeurtenissen in hun bedrijfstak dan andere werknemers. De tweede benadering van de 
additionaliteit berekent de kosten alleen van die elementen van de sociale bescherming 
waartoe de EGKS bijdraagt, d.w.z. alleen de elementen die in de bilaterale 
overeenkomsten worden opgesomd. Uit deze elementen kan men zien dat de bijdragen 
van de EGKS gemiddeld 13 % van de kosten kunnen uitmaken van de elementen waartoe 
zij bijdraagt (zie de tabel in punt V.6). 
VIII.4.3 Studie over de demografische veranderingen, zowel binnen als buiten 
de staalindustrie en de gevolgen hiervan voor de scholings- en 
carrièrebehoeften van oudere werknemers 
Deze studie is door de paritaire commissie voor staal opgedragen. In verband met de 
massale toepassing van programma's voor vervroegde uittreding in de jaren tachtig en 
daarnaast de indienstneming van slechts weinig jongeren, is de leeftijdspyramide binnen 
de staalindustrie dramatisch gewijzigd. In de studie wordt getracht de gevolgen te 
onderzoeken van dit verschijnsel voor oudere werknemers, in het bijzonder van die welke 
ouder zijn dan 45 jaar. 
De studie bevestigt dat de meeste werknemers zich nu in de leeftijdsgroep tussen 30 en 
45 jaar bevinden. Aangezien de leeftijdspyramide mettertijd voorwaarts gaat, zullen de 
personen die ouder zijn dan 45 jaar een steeds groter percentage van het 
personeelsbestand gaan vormen. Dit verschijnsel moet men beschouwen tegen de 
achtergrond van de reorganisatie in deze industrie van de laatste jaren, die van invloed 
is geweest op alle niveaus - op de structuur van de onderneming zelf, op de structuur van 
39 
de arbeidsmcthoden en op de scholing. De studie onderzoekt of een specifieke benadering 
is gekozen voor de scholing en de carrièreontwikkeling van de oudere werknemers en 
komt tot de slotsom dat dit niet is gebeurd en dat er eerder sprake was van een tendens 
deze categorie werknemers te beschouwen als potentiële reserve voor de afvloeiing van 
personeel. 
De studie adviseert de staalindustrie nog eens goed naar haar personeelsstrategieen te 
gaan kijken, om een meer flexibele benadering te zoeken die rekening houdt met de 
behoeften van zowel de onderneming als de individuele kenmerken van de oudere 
werknemers. Een dergelijke compromis-benadering zou rekening houden met de 
demografische en economische ontwikkelingen en met de noodzaak van een 
hooggekwalificeerd personeel dat wordt ondersteund door know-how en overdracht van 
ervaringen en moet werken in een flexibele arbeidsomgeving. 
VII 1.4.4 Studies over de herstructurering in de kolenmijn- en staalindustrie 
van de nieuwe Duitse deelstaten 
In 1991 heeft de Commissie een reeks van zeven studies gelanceerd over het 
herstructureringsproces in de kolen- en staalsector van de nieuwe Duitse deelstaten. De 
resultaten van dit onderzoek zijn in oktober 1992 medegedeeld op een conferentie van 
Duitse afgevaardigden. Hieronder wordt een korte samenvatting van deze studie gegeven: 
Twee studies hebben zich gericht op de wederaanpassingssteun van de EGKS in resp. de 
kolen- en de staalsector . Er is een onderzoek ingesteld naar de gevolgen van de Duitse 
eenwording voor elk van beide sectoren en naar de uitgevoerde nationale maatregelen om 
de sociale gevolgen van de herstructurering, zoals die door de EGKS werden 
medegefinancierd, te verzachten. Zij stelden middelen voor een geïntegreerde aanpak 
voor, om de nationale en de EGKS-inspanningen te kanaliseren voor een meer 
gezamenlijke inspanning. Twee andere studies hebben zich in het bijzonder op de 
staalsector gericht. De eerste heeft de veranderingen in deze industrie onderzocht en de 
gevolgen hiervan voor de werkgelegenheid en de scholingsbehoeften. Het resultaat was 
een overzicht van de bestaande behoeften ten aanzien van de arbeidsorganisatie en het 
kwalificatiepeil van het personeel. Vervolgens is een analyse gemaakt van de gebruikte 
methode om het aantal personeelsleden van deze sector te verminderen en zijn voorstellen 
gedaan om deze vermindering optimaal voort te zetten met het oog op de sociale 
gevolgen. De tweede studie heeft zich geconcentreerd op een specifieke staalfabriek, de 
Gröditzer Stahlwerke in de deelstaat Saksen. Er is een onderzoek ingesteld naar de 
bestaande middelen om het personeelsbestand van de onderneming te verkleinen, in 
overeenstemming met de noodzaak de onderneming levensvatbaar te maken. Vervolgens 
is de haalbaarheid besproken van een verbetering van deze regelingen in 
overeenstemming met de werknemersvertegenwoordigers. 
Weer een andere studie heeft een onderzoek ingesteld naar de situatie van vrouwelijke 
werknemers in de Stahl- und Walzwerk Brandenburg (SWB). In 1993 is het 
personeelsbestand teruggelopen van 9.000 personen in 1989 (onder wie 3.000 vrouwen) 
tot ongeveer 3.000 werknemers, waarbij vooral de werkneemsters zwaar zijn getroffen. 
Aan de hand van een steekproef van 176 ex-werkneemsters van deze staalfabriek, wordt 
in de studie vastgesteld dat hoewel de vrouwen over het algemeen zwaarder geleden 
40 
hebben dan de mannen, er ook aanzienlijke verschillen kunnen worden vastgesteld tussen 
verscheidene groepen van deze vrouwen. Er is sprake van een polarisatie van de kansen 
op de arbeidsmarkt voor enerzijds hooggekwalificeerde vrouwen die naar verhouding 
veilige arbeidsplaatsen bezetten en anderzijds een grote groep slecht opgeleide vrouwen 
die alleen voor traditionele, slecht betaalde banen in aanmerking komen 
Van de resterende studies heeft er zich een op de bruinkoolindustrie in zowel de oude als 
de nieuwe deelstaten gericht. Dit onderzoek analyseert de toekomstige ontwikkeling van 
de bruinkool industrie in Duitsland, specifiek met het oog op de behoeften aan scholing 
op het gebied van produktie, onderhoud, onderzoek en management. De laatste studie 
heeft de mogelijkheid onderzocht van de uitbreiding van het succesvolle 
woningbouwprogramma van de Commissie tot de vijf nieuwe deelstaten (zie het verslag 
van 1993 over de activiteiten van de sociale woningbouw van de EGKS). 
De resultaten van deze studies zijn gepresenteerd op een in 1992 in Brussel gehouden 
conferentie. Hierop waren aanwezig vertegenwoordigers van de ministeries, de 
ondernemingen en de vakbonden uit de nieuwe deelstaten van Duitsland, die de 
waardevolle informatie die dit onderzoek bevatte verwelkomden. 
41 
IX. De toekomst van de EGKS 
IX. 1 Financiële problemen en de toekomst 
In 1991 heeft de Commissie voor het eerst gesproken over de kwestie van de afloop van 
het EGKS-Verdrag in 2002. Zij heeft een besluit goedgekeurd waarin de handhaving van 
het verdrag tot die datum werd gewaarborgd, maar waarin tevens bepaald werd dat 
bepaalde financiële instrumenten en sociale voorzieningen naar het EEG-Vcrdrag zouden 
worden overgeheveld. In 1992 heeft de Commissie vervolgens haar prioriteiten 
medegedeeld voor de toekomstige financiële activiteiten van de EGKS, met een indicatief 
scenario waarin de mogelijke geleidelijke verdwijning van de budgettaire uitgaven tot 
2002 is vastgelegd10. Aan de hand van deze mededeling van de Commissie heeft de Raad 
zijn benadering van de toekomst van de EGKS besproken. Op de vergadering van 
november 1992 van de Raad voor Industrie, heeft deze met inachtneming van de 
economische situatie van deze beide industrieën de Commissie verzocht verscheidene 
stappen te doen, waaronder de garantie dat de heffing voortdurend zou worden verlaagd. 
Tegen deze achtergrond is de operationele begroting van de EGKS voor 1994 opgesteld. 
Terwijl voor de begroting voor 1993 zelf nog middelen ten bedrage van in totaal 532 
miljoen ecu beschikbaar waren, waren de vooruitzichten voor 1994 bovendien sombei, 
met middelen ten belope van maar net 393 miljoen ecu. Deze sterke vermindering hield 
gedeeltelijk verband met de geleidelijke daling van de inkomsten uit de heffing, die 0,23 
% van de netto produktie bedroeg. 
Ondanks de geringere middelen heeft de Commissie, met steun van het Europees 
Parlement11 en het Raadgevend Comité van de EGKS12, prioriteit verleend aan de 
financiering van sociale maatregelen krachtens artikel 56. In totaal is een bedrag van 283 
miljoen ecu toegewezen aan de drie programma's voor wederaanpassingssteun van de 
EGKS, hetgeen ongeveer 70 % van de totale begroting uitmaakt. 
IX.2 Geleidelijke inpassing in het Europees Sociaal Fonds 
Net als bij de andere programma's die uit de operationele begroting van de EGKS worden 
gefinancierd, wordt gezocht naar mogelijkheden om bepaalde elementen van de 
wederaanpassingssteun van de EGKS over te dragen naar de EEG-regelingen. Het spreekt 
vanzelf dat het ESF (Europees Sociaal Fonds) in staat is tot op zekere hoogte bepaalde 
maatregelen die momenteel door de EGKS worden gefinancierd, over te nemen. De 
activiteiten die geschikt geacht worden voor zo'n overdracht, zijn scholing en ook 
werkgelegenheidssteun, zoals stimulering van het oprichten van een eigen bedrijf, die 
momenteel krachtens de wederaanpassingssteunmaatregelen van de EGKS worden 
gefinancierd. De Commissie onderzoekt derhalve welke veranderingen moeten worden 
10 "De toekomst van het EGKS-Verdrag. Financiële activiteiten". SEC(92) 1889 van 18 november 
1992 
Resolutie van het Europees Parlement van 16 december 1993 
Memorandum inzake de toekomst van hel EGKS-Verdrag van 20 november 1992 
42 
aangebracht in de bilaterale overeenkomsten om de geleidelijke verdwijning van bepaalde 
EGKS-elementen te bewerkstelligen. 
IX.3 Uitbreiding 
Naar verwachting zullen de vier EVA-landen, Oostenrijk, Noorwegen, Zweden en Finland 
in 1995 tot het EGKS-Verdrag toetreden. Hoewel in deze landen geen steenkoolproduktie 
van enig belang bestaat, is de gecombineerde produktie van staal significant, ca. 11 
miljoen ton. Naar schatting werken meer dan 40.000 mensen in de staalsector. Het is heel 
wel mogelijk dat een herstructurering op een soortgelijke schaal als thans in de Europese 
Unie wordt doorgevoerd, ook in die landen nodig zal zijn. 
Alle vier landen hebben medegedeeld dat zij bereid waren de produktieheffing te betalen 
die de bron is van de EGKS-begroting. In verband daarmee kunnen de werknemers van 
hun staalindustrieën die getroffen worden door de industriële herstructurering, in 
aanmerking komen voor de wederaanpassingssteun van de EGKS In dit opzicht zal het 
nodig zijn de regelingen voor sociale bescherming die voor werknemers van de 
staalindustrie gelden te evalueren, ten einde hun ontvankelijkheid krachtens artikel 56, lid 
2, onder b van het EGKS-Verdrag vast te stellen. 
43 
X. CONCLUSIES 
Ook in 1993 heeft de wederaanpassingssteun van de EGKS een significante rol gespeeld 
bij de sociale aanpassing tijdens de industriële herstructurering. Zowel de kolen- als de 
staalsector bevinden zich in ernstige moeilijkheden, waarbij in beide sectoren 
buitengewoon veel arbeidsplaatsen verloren gaan. In 1993 is het personeelsbestand van 
de kolensector met meer dan 15 % afgenomen, en dat van de staalsector met ongeveer 
10 %. De toewijzingen krachtens de wederaanpassingssteun van de EKJKS in 1993, die 
in totaal 292 miljoen ecu beliepen, hebben geholpen de gevolgen van deze verliezen te 
verzachten. Meer dan 75.000 personen hebben hiervan geprofiteerd via maatregelen voor 
betere sociale bescherming en positieve arbeidsmarkbeleidsmaatregelen. 
In 1993 bleven de omvang en de diversiteit van het programma voor 
wederaanpassingssteun ervoor zorgen dat vrijwel alle situaties waarin afgevloeide 
werknemers zich kunnen bevinden, door de medefinanciering van de EGKS zijn 
ondersteund. Hoewel de meeste werknemers geholpen zijn met inkomenssteun, via 
maatregelen voor vervroegde uittreding en in minder mate werkloosheid, bestonden er 
tevens in alle Lid-Staten significante actieve scholings- en herplaatsingsmaatregelen om 
de werknemers aan een nieuwe baan te helpen. Bovendien zijn in enkele Lid-Staten 
innoverende maatregelen geconstateerd, zoals deeltaken en aanpassing van de arbeidstijd. 
De EGKS levert een significante financiële bijdrage tot al deze maatregelen, een 
significantie die, ondanks de huidige problemen met de begroting van de EGKS, zichtbaar 
moet blijven om te helpen garanderen dat een dergelijk verbeterd peil van sociale 
bescherming gehandhaafd blijft. In het huidige klimaat van ernstige nationale 
begrotingsproblemen, hebben sommige Lid-Staten de financiële last van deze maatregelen 
voor de overheidsbegroting verlicht, met dienovereenkomstige hogere lasten voor de 
werkgevers en in enkele gevallen ook voor de werknemers. Een Lid-Staat heeft zelfs zijn 
speciale regeling voor werknemers van de staalindustrie afgeschaft en daarbij een 
verlaging van de bijdrage van de EGKS als factor bij deze beslissing genoemd. 
In 1993 zijn ook de richtsnoeren voor industriebeleid krachtens het EGKS-Verdrag steeds 
dichter bij elkaar gekomen. Met name de uitvoering van de nieuwe aanvullende 
maatregelen voor staal is strikt aangepast aan de vermindering van de werkgelegenheid 
als gevolg van de capaciteitsverminderingen op nauwkeurig vastgestelde 
produktiegebieden, zoals door de Commissie verlangd. Bovendien heeft de Commissie 
expliciet verklaard dat deze maatregelen de financiële lasten van de staalproducenten zelf 
moeten helpen verlichten, hetgeen nog een aanwijzing is voor de industriële doelstelling 
achter dit sociale programma. 
Nu het EGKS-Verdrag in 2002 afloopt, zijn al in 1993 pogingen ondernomen om te 
zorgen voor de geleidelijke overdracht van de maatregelen voor de wederaanpassingssteun 
van de EGKS naar de Structuurfondsen. Deze pogingen waren zelfs in dit vroege stadium 
al bijzonder welkom, gezien de ernstige problemen waarmee de EGKS-begroting te 
kampen heeft. Deze moeilijkheden, die te wijten zijn aan de geleidelijke vermindering van 
de heffing en de dalende inkomsten uit opgenomen en verstrekte leningen, worden de 
komende jaren alleen maar groter. Om de begrotingslast te verlichten, heeft de Commissie 
gezorgd voor de mogelijkheid alle scholingsactiviteiten en bepaalde externe 
44 
herplaatsingsmaatregel en vanaf 1995 over te dragen van de EGKS naar het ESF. Dit 
verloopt parallel met de verschuiving van de prioriteiten voor de begrotingsmiddelen van 
de EGKS naar het programma voor wederaanpassingssteun dat de andere maatregelen, 
zoals vervroegde uittreding en inkomenssteun bij werkloosheid, blijft omvatten 
Binnen alle Instellingen van de Europese Unie bestond een grote mate van 
overeenstemming om een dergelijke prioriteit te verlenen aan de financiering van deze 
sociale steun. Zo'n 70 % van alle middelen zullen in 1994 worden besteed aan 
wederaanpassingssteun, vergeleken met ongeveer 50 % in het verleden. 
Het is van belang het inpassingsproces niet uit te voeren vanuit zuiver budgettaire 
overwegingen maar ook rekening te houden met kwalitatieve elementen. Hoewel de 
lopende regelingen die de overdracht van de EGKS-steun zullen vergemakkelijken in 
hoge mate regionale en horizontale doelstellingen hebben, kan het niettemin nuttig zijn 
de mogelijkheden te onderzoeken om op enigerlei wijze de specifieke sectorale aspecten 
van de wederaanpassingssteun te handhaven. De communautaire initiatieven gaan tot op 
zekere hoogte in die richting. 
Bovenal is het duidelijk dat het programma voor wederaanpassingssteun in de 40 jaar van 
zijn bestaan is uitgegroeid tot een effectief, waardevol werktuig. In 1993 kan het effect 
ervan gezien worden tegen de achtergrond van de overwegingen van de Commissie in d ü 
jaar over de groei, het concurrentievermogen en de werkgelegenheid13. Het Witboek van 
de Commissie erkent volledig de rol van maatregelen zoals actieve herplaatsing, 
aangepast aan de vraag van de markt en scholing zowel als actief arbeidsmarktbeleid als 
om tegemoet te komen aan de eisen die de nieuwe technologieën stellen. Bovendien 
onderschrijft het het begrip solidariteit, door de last van de sociale kosten te verlichten, 
een solidariteit die door middel van de heffing een integrerend deel is van het EGKS-
systeem 
Hoewel in de komende jaren de wederaanpassingssteun geleidelijk zal worden 
teruggeschroefd met de overdracht van bepaalde activiteiten naar de EEG, zal zij de 
sociale bescherming blijven verbeteren voor de nieuwe golven afgevloeide werknemers 
in de kolenmijn- en in de staalindustrie tot de afloop van het Verdrag in 2002. 
13 Witboek van de Commissie: "Groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid. Naar de 21c eeuw: 
Wegen en uitdagingen", 1993 
45 
ECSC READAPTATION AID - SUPPLEMENTARY STEEL MEASURES AND RECHAR - AID COMMITTED AND NUMBER OF BENEFICIAIRES 
AmwnL 
made 
available Aawunt 
made 
flvaÈQaïde omum OREEÇR 
Amowtt 
Wade 
avaSable. AsatouBt 
tttade 
available Number 
workers Number 
of 
werker». Atttormt Number 
of 
'Workers Amwnt 
-nude 
a*a Number 
af 
I workers or 
workers IRELAND 
available Kiuriber 
of 
workers Number 
of 
-workers 
Suppl. Steel I 
Suppl. Steel II 
Suppl. Steel '87 
Suppl. Steel '88 
Suppl. Steel '89 
Suppl. Steel '90 
Suppl. Steel '91 (1ère tr.) 
Suppl. Steel '91 (2eme tr.) 
Suppl. Steel '93 (1ère tr.) 
Total steel industry 
Suppl. Coal '84 
Total Suppl. programmes 
for both industries 22.786,000 
4,160.000 
1,280.250 
956.250 
44.445 
4,475,S42 
33.700,787 
1,000,000 
34,700,787 
RECHAR'90 
RECHAR '91 
RECHAR'92 
RECHAR'93 
Total RECHAR 10.348.429 
3.162.330 
1.925,980 
1,732.227 
17,168,966 6.850 
1,192 
832 
340 
279 
1,460 
10,953 
515 
11,468 1,638,000 
280,000 
198.250 1,284 
709 
125 
2,116,250 
2,116,250 2.118 
2,118 68,517,000 
13.170,000 
10,304,250 
8,662.750 
5.525.490 
8.249.000 
2.361.000 
3.088,187 
119,877,677 
15,400.000 
135,277,677 
3.392 
1,440 
985 
479 
6,296 7.949,074 
9.071.385 
6.997.808 
6.602.477 
30,620,744 22,000 
4,648 
6,500 
3,826 
2.994 
2.891 
787 
1,134 
44,780 
4,480 
49,260 
2,306 
3,984 
3.900 
2,900 
13,090 29.997,000 
19,130,000 
10,653,000 
13,664,000 
5,398.625 
18.200,000 
12,760.478 
38.020,122 
31.994.304 
179,817,529 
20,500,000 
200,317,529 
15,344.874 
14.320.000 
16,591.498 
18,686,761 
64,943,133 20,400 
7,332 
8,400 
5,900 
4,460 
7,357 
13,576 
5,778 
9.670 
82.873 
9,750 
92,623 
4.667 
3.580 
5.200 
5.730 
19,177 29,920 
29.920 
29,920 16 
16 
16 17,916,000 
15,940,000 
2,943,750 
9,857,500 
7,085,625 
9,400.000 
5.507.173 
2,766.827 
71,416.875 
71,416,875 15.400 
5.950 
1.857 
3.405 
3.700 
3.500 
2.758 
36.570 
36,570 
20/05/94 \STATDGV\ST AIDES.XLS 
ECSC READAPTATION AID - SUPPLEMENTARY STEEL MEASURES AND RECHAR - AID COMMITTED AND NUMBER OF BENEFICIAIRES 
^ 
>> Suppl. Steel I 
Suppl. Steel n 
Suppl. Sted '87 
Suppl. Steel '88 
Suppl. Sted '89 
Suppl. Sted '90 
Suppl. Sted '91 (1ère tr.) 
Suppl. Sted '91 (2ème tr.) 
Suppl. Sted '93 (1ère tr.) 
Total sted industry 
Suppl. Coal "84 
Total Suppl. programmes 
for both industries 
RECHAR'90 
RECHAR '91 
RECHAR '92 
RECHAR'93 
Total RECHAR tWttftttURÓ 
Amount 
made 
available Number 
of 
workers 
1.358,000 
1.880,000 
987,750 
1.854,750 
1,050,890 
1.331,625 
584.704 
1.027,296 
10.075,015 
10,075,015 3,100 
3,000 
623 
652 
555 
513 
569 
9,012 
9,012 -Mmsüsïïs Amount 
mad* 
available 
2.418,000 
580,000 
472,500 
625.250 
473,935 
756,000 
205,685 
5,531.370 
5,531,370 Nasaber 
or 
workers 
4.500 
724 
298 
216 
234 
252 
80 
6.304 
6,304 Amount 
made 
available 
232.000 
1.273.500 
1.392.340 
600,000 
210,015 
368,985 
664.453 
4,741,293 
4,741,293 
29,800 
100,310 
70.478 
118.667 
319,255 dumber 
of 
workers 
171 
610 
756 
200 
193 
283 
2.213 
2,213 
15 
40 
30 
50 
135 Amount 
made 
available 
6,426,750 
12,795.750 
3.282,450 
4,986,000 
391.737 
688,263 
18,001,559 
46,572,509 
46,572,509 
809,777 
1.544,000 
8.351.942 
6,841.481 
17,547,200 Number 
of 
workers 
4,054 
4,440 
1,633 
1,662 
360 
10.712 
22.861 
22,861 
253 
369 
4,032 
4,167 
8,821 UNtttâbltlM&Mfcr; 
Amount 
made 
available 
67,370.000 
7.360,000 
501,500 
310,250 
760.725 
1,649.000 
545.893 
959,107 
1,571.970 
81,028.445 
23,100,000 
104,128,445 
5.518.046 
7.495,233 
16,062.294 
16,018.387 
45,093,960 Number 
of 
workers 
54,400 
4,603 
500 
160 
387 
614 
637 
• 517 
61,818 
12.347 
74,165 
9.634 
17,791 
23,810 
23.058 
74,293 TOTAJLEEC 
Amount 
made 
avaËabte 
212.000.000 
62.500.000 
34.000.000 
50.000.000 
25,000.000 
45.216.070 
20.000.000 
46.191,600 
60.000,000 
554,907,670 
60,000.000 
614,907,670 
40.000,000 
35.693.258 
50.000,000 
50.000.000 
175,693,258 Number 
of 
workers 
127,934 
28,158 
23,360 
19.549 
14.735 
17.268 
18.093 
6.565 
23.856 
279,518 
27,092 
306,610 
20,267 
27,204 
37.957 
36.384 
121,812 
20/05/94 \STATDGV\ST AIDES.XLS 
ECSC READAPTATION AID - TRADITIONAL AID COMMITTED AND NUMBER OF BENEFICIAIRES 
COAL 1980 
INDUSTRY 1981 
1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
1987 
1988 
1989 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAL 
IRON & 1980 
STEEL 1981 
INDUSTRIES 1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
1987 
1988 
1989 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAL 
TOTAL 1980 
ECSC 1981 
INDUSTRIES 1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
1987 
1988 
1989 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAL txm&o 
Amount 
made 
available 
2,859,500 
280,750 
9,055,500 
4.815,250 
3,326,000 
8.197,107 
3,486,000 
1,158.000 
33,178,107 
2,859,500 
280.750 
9,055,500 
4.815,250 
3.326,000 
8.197.107 
3.486.000 
1,158.000 
33,178,107 Number 
of 
workers 
450 
193 
6,087 
1.100 
3.217 
1.162 
386 
12,595 
450 
193 
6,087 
1,100 
3,217 
1,162 
386 
12,595 """""TSSBIESD 
made 
available 
1,750.000 
2.156.250 
1.457,500 
1,132,500 
5,807,250 
1,453.171 
3,045.788 
897.690 
3.392.074 
21,092,223 
1,750.000 
2.156.250 
1,457.500 
1,132,500 
5,807.250 
1,453,171 
3,045,788 
897.690 
3.392,074 
21,092,223 Number 
of 
workers 
700 
1,084 
874 
936 
2,325 
521 
1,338 
933 
257 
2,062 
11,030 
700 
1.084 
874 
936 
2.325 
521 
1.338 
933 
257 
2,062 
11,030 POKTWA 
made 
available 
313,000 
137.400 
234,769 
210.000 
178,296 
250.052 
1,323,517 
2,223.750 
7.125.819 
3.791.636 
666.000 
1.137.274 
14,944,479 
2,536,750 
137,400 
7,360.588 
4.001,636 
844.296 
1.387.326 
16,267,996 I' 
Number 
worker» 
123 
84 
135 
70 
70 
100 
582 
849 
4.477 
3.092 
222 
413 
9,053 
972 
84 
4.612 
3.162 
292 
513 
9,635 SPAIN 
Amount 
made 
available 
3.095.000 
3.458,180 
' 2,697.500 
3.357.000 
18,378,640 
8,452,802 
39,439,122 
68.571,000 
5.225.600 
4.369.277 
4.451,638 
2.103,000 
31.631.870 
116,352,385 
71.666.000 
8.683.780 
7.066.777 
7.808.638 
20,481,640 
40.084.672 
155,791,507 Number 
workers 
997 
1.203 
1.099 
1,119 
6,136 
4,518 
15,072 
22,825 
1,633 
1.662 
1,580 
701 
14,762 
43,163 
23,822 
2.836 
2.761 
2.699 
6.837 
19.280 
58,235 Amount Number 
made of 
available workers 
8,039.250 
8.986,000 
34,328,500 
28,644.750 
52.998.500 
4.096,500 
80.907.000 
38,784.750 
52.380.500 
30.378,611 
45,891,537 
15,385,325 
23,307,816 
42,621,000 
466,750,039 
48.244.750 
88.199.750 
60,337.000 
62,354.500 
14.445.000 
19.226.500 
9,706.750 
8.492.000 
7.420,500 
2,783,857 
5,253,232 
4,641,596 
10,810,364 
4.776.000 
346,691,799 
56,284.000 
97.185,750 
94.665.500 
90.999.250 
67,443,500 
23,323,000 
90,613.750 
47,276.750 
59.801.000 
33.162.468 
51.144,769 
20.026.921 
34,118.180 
47.397.000 
813,441,838 2,346 
2,426 
6,880 
5.495 
12.673 
481 
34,371 
18,496 
17,317 
24,703 
7.548 
11.661 
21.002 
165,399 
20.102 
29.258 
12,102 
7.392 
1.770 
4.477 
2.891 
2.161 
1.123 
595 
1,606 
1,675 
3,606 
1,592 
90,350 
22.448 
31.684 
18.982 
12.887 
14,443 
4,958 
37,262 
2,161 
19,619 
17,912 
26,309 
9.223 
15.267 
22,594 
255,749 .TWAU&C 
Amount 
.made 
available 
8.138.500 
13.852.250 
41,077.000 
43.299.250 
95,036.750 
73.182.000 
112.012.250 
66.364,500 
148,413,500 
101,090,899 
85,618,514 
69,942,814 
80,672.107 
70,289,753 
1,008,990,087 
58.884,000 
110.134.500 
73,923.000 
81.700,750 
44,963,250 
141,818,000 
59,899,750 
16,027.250 
212.108.000 
91.965,143 
98,381,486 
96,136.135 
74,123,175 
112.091,464 
1,272,155,903 
67,022,500 
123,986,750 
115,000,000 
125.000,000 
140,000,000 
215,000,000 
171,912,000 
82,391,750 
360.521,500 
193,056,042 
184,000,000 
166,078,949 
154,795,282 
182.381,217 
2,281,145,990 Number 
of 
workers 
8,198 
3.485 
11.524 
15.017 
24.329 
14.217 
43.553 
5.143 
45.400 
35,025 
37,351 
27.9S6 
32,042 
32,082 
335,352 
32.325 
44,275 
22,123 
21,917 
19,809 
52.736 
19.434 
6.459 
88,622 
22,219 
31,662 
43,574 
31,973 
43,449 
480,577 
40,523 
47,760 
33,647 
36.934 
44,138 
66,953 
62.987 
11.602 
134,022 
57,244 
69,013 
71,560 
64,015 
75,531 
815,929 
20/05/94 \STATDGV\ST AIDES.XLS 
ECSC READAPTATION AID - TRADITIONAL AID COMMITTED AND NUMBER OF BENEFICIAIRES 
5 i 
COAL 1980 
INDUSTRY 1981 
1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
1987 
1988 
1989 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAL 
IRON& 1980 
STEEL 1981 
INDUSTRIES 1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
1987 
1988 
1989 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAL 
TOTAL 1980 
ECSC 1981 
INDUSTRIES 1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
1987 
1988 
1989 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAL Amount 
mad* 
available: 
99,250 
4.278.250 
515.000 
34,223.000 
4,513.750 
9.242.322 
1,650.000 
2,382,000 
1,549.541 
58,453,113 
469.250 
2.444,250 
1,988.500 
3.218.000 
2.089,250 
9.283.000 
251.500 
2,882.750 
831.250 
255.677 
795.366 
1.080.000 
6,062.381 
31,651,174 
568.506 
2.444.250 
1.988,500 
7,496.250 
2.604,250 
9.283,000 
251.500 
2.882,750 
35.054.250 
4,769,427 
10,037,688 
2,730.000 
2.382.000 
7,611.922 
90,104,287 Number 
.. workers 
1.317 
10.470 
1.364 
3.125 
550 
794 
554 
18,174 
610 
2.354 
1,142 
1.756 
807 
4,285 
332 
1.716 
125 
141 
297 
360 
2.565 
16,490 
610 
2.354 
1,142 
3,073 
807 
4.285 
332 
1,716 
10.595 
1.505 
3.422 
910 
794 
3.119 
34,664 1 'WNtAk 
Amount 
m*de 
available 
1,857,500 
44.250 
1,901,750 
1,857,500 
44.250 
1,901,750 Number 
of 
workers 
709 
16 
725 
709 
16 
725 Amount 
made 
attaigablv... 
4.866.250 
436.500 
21,129.250 
25.830.500 
17.000,000 
10,118,750 
35,720,000 
18,617,256 
14,521,029 
22,609,061 
6.707.331 
4.162.358 
181,718,285 
4.490,250 
1,986,000 
46,202.750 
7.455.000 
29.316.750 
55.934.433 
32.014.715 
4.634,693 
6.165.000 
188,199,591 
4.490.250 
4,866,250 
1.986.000 
436.500 
21.129.250 
72,033.250 
24.455,000 
10,118,750 
65,036.750 
74.551.689 
46.535,744 
22,609.061 
11.342.024 
10.327.358 
369,917,876 Number 
or 
1.059 
126 
4.510 
3,060 
5.403 
8.834 
4.195 
3.433 
3.506 
2.030 
1.490 
37,646 
7.278 
615 
17.062 
28.056 
10,336 
4,482 
1.359 
2,055 
71,243 
7.278 
1,059 
615 
126 
4,510 
20,122 
5,403 
36,890 
14,531 
7,915 
3,506 
3,389 
3,545 
108,889 ùwmm 
Amenât | Number 
ttadfc of 
... attagajak ... ...#otSt*R . 
6.748.500 
9.939.750 
20.394.000 
43,255,000 
14,105.250 
17.461,000 
22,682.000 
43.985.702 
13.031.357 
26.731.428 
29.718.024 
13.254.000 
261,306,011 
2.481.250 
16.543,500 
9.611.500 
16,054.750 
15.290.250 
17.219.250 
26.152.000 
3.520,000 
43.231.000 
15.905.081 
14.583,524 
36.920.611 
32,850,540 
40.811.852 
291,175,108 
2.481,250 
16,543.500 
16.360.000 
25.994.500 
35.684.250 
60.474.250 
40.257.250 
20.981.000 
65.913.000 
59.890.783 
27.614.881 
63.652.039 
62.568.564 
54.065.852 
552,481,119 5,852 
4,644 
8,079 
7.146 
10.676 
3.779 
5.143 
6.480 
10.862 
4.856 
15.193 
11.351 
4.418 
98,479 
3.646 
10.783 
8.264 
12.769 
9.332 
10.490 
9.133 
1.459 
13.162 
4,603 
5.411 
20.874 
18.085 
13.981 
142,002 
9.508 
10.783 
12.908 
20.848 
16.478 
21,166 
12.912 
6,602 
19.642 
15.465 
10,267 
36.067 
29.436 
18,399 
240,481 Amount 
made k 
available 
460,000 
24,600 
86,000 
851,888 
134,000 
1,556,488 
460,000 
24.600 
86.000 
851.888 
134.000 
1,556,488 <»r 
; .**trke*s. 
357 
12 
43 
640 
«7 
1,119 
357 
12 
43 
640 
67 
1,119 ' KÖLAND 
Affikounjt | Number : 
HKüdfc ' of 
.. ***»*Wfr..... ...workers : 
339,000 
73.500 
713,500 
1,126,000 
339,000 
73.500 
713,500 
1,126,000 229 
156 
385 
229 
156 
385 Amount 
ttadé 
available 
916,250 
69.500 
42,900.250 
16,334.500 
50,876.250 
10.382.724 
22,996,658 
41.678.654 
21,309.000 
16.823.013 
224,286,799 
916.250 
69.500 
42.900.250 
16,334.500 
50.876,250 
10.382.724 
22.996.658 
41.678.654 
21.309,000 
16,823,013 
224,286,799 Number 
of 
-workers 
987 
20 
15.392 
7,078 
187 
18,684 
4,378 
9.172 
13.855 
7,103 
5,566 
82,422 
987 
20 
15,392 
7,078 
187 
18,684 
4,378 
9.172 
13.855 
7,103 
5.566 
82,422 
20/05/94 \STATDGV\ST_AIDBS.XLS 
ISSN 0254-1513 
COM (94) 247 def. 
DOCUMENTEN 
NL 16 05 
Catalogusnummer : CB-CO-94-261-NL-C 
ISBN 92-77-70210-9 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
-Co