NL    NL  
 EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 1.6.2011 
SEC(2011) 672 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING 
 
Begeleidend document bij het 
 
voorstel voor een 
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
 
betreffende Europe se normalisatie en tot wijzigin g van de Richtlijnen 89/686/EEG en 
93/15/EEG van de Raad alsmede de Richtli jnen 94/9/EG, 94/25/EG, 95/16/EG, 97/23/EG, 
98/34/EG, 2004/22/EG, 2007/23/EG, 2009/105/EG  en 2009/23/EG van het Europees 
Parlement en de Raad 
 
{COM(2011) 315 definitief} 
{SEC(2011) 671 definitief}  
 
NL 1   NL Afwijzing van aansprakelijkheid:  Deze samenvatting verbindt uitsluitend de diensten van 
de Commissie die bij de ops telling ervan betrokken waren en loopt niet vooruit op de 
uiteindelijke vorm van een mogelijk besluit van de Commissie. 
1. P ROBLEEMOMSCHRIJVING  
Dit document betreft uitsluitend het Europese normalisatiesysteem waarin de drie 
onafhankelijke Europese normalisatie-inste llingen CEN, Cenelec en ETSI (hierna 
“de ENI’s” genoemd) een sleutelrol spele n, alsmede de interoperabiliteitsnormen op 
ICT-gebied. 
Normen en normalisatie zijn voor de EU zeer doeltreffende beleidsinstrumenten. Het 
simpele feit dat er normen bestaan werkt handelsbevorderend, omdat de kosten 
hierdoor worden gedrukt en de informa tie-asymmetrie tussen de vraag- en de 
aanbodzijde wordt beperkt, zeker bij gr ensoverschrijdende transacties. In 
verschillende econometrische studies is een duidelijk verband op macro-economisch 
niveau aangetoond tussen normalisatie, pr oductiviteitsgroei, ha ndel en algehele 
economische groei. Uit studies blijkt dat de bestaande normen ongeveer 1 procentpunt per jaar aan het bbp bijdragen. Normen en normalisatie worden gebruikt als beleidsinstrumenten om onder m eer de eengemaakte markt goed te laten 
functioneren, netwerken en systemen, vooral  in de ICT-sector, op elkaar te laten 
aansluiten, consumenten en het milieu goed te beschermen en innovatie en sociale 
insluiting te bevorderen, al  hebben zij voor de Europese economie veel algemenere 
voordelen. 
Uit de openbare raadpleging van belanghebbe nden en een verslag van het Europees 
Parlement over de toekomst van de Europese normalisatie
1 blijkt evenwel dat 
bepaalde problemen moeten worden aangepakt. 
Europese normen zijn zeer belangrijk voor de werking van de interne markt voor 
industrieproducten.  Zij komen in de plaats van natio nale normen, die elkaar veelal 
tegenspreken en daardoor technische belemmeringen voor de toetreding tot een 
nationale markt kunnen opwerpen. Voor deze effectbeoordeling kunnen twee 
categorieën Europese normen worden onderscheiden:  
• Europese normen die op verzoek van de Commissie zijn ontwikkeld  op basis van 
een zogeheten “mandaat” aan de ENI’s  voor de opstelling van technische 
specificaties van normatieve aard die aan de eisen in het mandaat voldoen. Deze 
normen kunnen in twee subcategor ieën worden onderverdeeld: 
– geharmoniseerde normen die ervoor  zorgen dat producten aan de 
essentiële eisen in de EU-wet geving voldoen. Naleving van een 
“geharmoniseerde” Europese norm w aarborgt dat producten het vereiste 
veiligheidsniveau hebben. Toch is de  toepassing van geharmoniseerde 
normen niet verplicht en kan een fabrikant een andere technische 
oplossing kiezen waarmee wordt aange toond dat zijn product aan de 
essentiële eisen voldoet. De afgelo pen twee decennia is het aandeel van 
                                                 
1 A7-0276/2010. 
 
NL 2   NL geharmoniseerde normen in het tota le aantal Europese normen van 
3,55% toegenomen tot 20% in 2009. Hieruit blijkt dat het belang van 
normen als ondersteunend instrument voor EU-wetgeving toeneemt2; 
– andere Europese normen ter onde rsteuning van Europees beleid; 
• de overige Europese normen , die los van EU-wetgeving worden vastgesteld op 
initiatief van bedrijven, nationale normalisatie-instel lingen of andere 
belanghebbenden, dan wel op verzoek van de Commissie.  
1.1. Probleem 1: de vaststelling van Europe se normen op verzoek van de Commissie 
verloopt te traag 
In een snel veranderende wereld en sa menleving moeten normen gelijke tred houden 
met snelle technologische ontwikkelingen, vooral  in sectoren die worden gekenmerkt 
door producten met een zeer korte levensduur  en zeer korte ontwikkelingscycli. 
Volgens sommige belanghebbenden verloopt he t hele proces van de totstandkoming 
van Europese normen te traag, hoewel klach ten over de traagheid van normalisatie 
wellicht minder relevant zijn voor technol ogieën met een lange ontwikkelings- en 
aanpassingstijd. Momenteel bedraagt de ontwi kkelingstijd voor normen van CEN en 
Cenelec tussen 21,5 en 36 maanden en voor ETSI-normen gewoonlijk 12 tot 24 maanden. Het volledige proces van de ontwikkeling van normen op verzoek van de 
Commissie kan echter veel meer tijd in  beslag nemen. De ontwikkeling van deze 
normen omvat vier belangrijke fases: de opstelling van het mandaat en het gunstige 
advies van het comité dat op grond van Richtlijn 98/34/EG is opgericht; de 
aanvaarding van het mandaat door de ENI en het begin van de werkzaamheden aan 
de norm; de ontwikkeling van de norm zelf en  de publicatie van de referentie van de 
geharmoniseerde norm in het PB; en de bezwaarprocedure. 
1.2. Probleem 2: ondervertegenwoordi ging van mkb en maatschappelijke 
belanghebbenden in het Europese normalisatieproces 
Uit diverse onderzoeken komt naar voren da t het mkb verschillende problemen in 
verband met normen en normalisatie onderv indt. Volgens veel belanghebbenden is 
een van de grootste problemen dat het mkb over het algemeen ondervertegenwoordigd is bij normalisat iewerkzaamheden, met name op Europees 
niveau. Ook hebben normen vaak betrekking op de veiligheid en het welzijn van 
burgers, de efficiëntie van netwerken, het milieu en andere terreinen van het overheidsbeleid, maar hoewel normen een be langrijke rol spelen in de samenleving, 
klinkt het standpunt van belangrijke maat schappelijke belanghebbenden in de EU 
onvoldoende door in het normalisatiepr oces. Om het probleem van de 
ondervertegenwoordiging van het mkb en  maatschappelijke belanghebbenden bij 
normalisatiewerkzaamheden op te lossen, wordt financiering verleend aan organisaties die het mkb en maatschappe lijke belanghebbenden vertegenwoordigen. 
Er zijn grote verschillen tusse n de criteria voor de toekenni ng van deze subsidies, de 
voorwaarden waaronder zij mogen worden gebruikt en het soort financiering. 
                                                
 
2 Bijlage 3 bevat gedetailleerde cijfers en bijlage 4 geeft een overzicht van de EU-wetgeving waarbij 
Europese normen als middel dienen om een vermoeden van conformiteit met de essentiële eisen te 
vestigen. 
 
NL 3   NL Sommige organisaties ontvange n alleen subsidie s voor acties, terw ijl andere ook 
subsidies voor huishoudelij ke uitgaven krijgen.  
1.3. Probleem 3: in ICT-aanbestedingen kan momenteel niet worden verwezen naar 
“normen van fora en consortia”  
Veel interoperabiliteitsnormen op ICT- gebied zijn niet door de Europese 
normalisatie-instellingen, maar door wereld wijde fora en consortia ontwikkeld. Dit 
geldt in het bijzonder voor normen in verba nd met internet en he t wereldwijde web. 
Met name omdat de traditionele normalisatieorganisaties niet over zeer gespecialiseerde deskundigheid beschikke n, hebben zij op ICT-gebied het nodige 
laten liggen, waardoor een belangrijk deel  van de wereldwijde ICT-normalisatie 
momenteel buiten het formele Europese of  internationale normalisatiesysteem om 
plaatsvindt.  
Verwijzing naar normen in overheidsopdrach ten kan een belangrijk middel zijn om 
innovatie te bevorderen en overheden tegel ijkertijd te voorzien van de hulpmiddelen 
die zij nodig hebben om hun taken te vervulle n, in het bijzonder op leidende markten 
zoals e-gezondheid. Overheid sopdrachten moeten voldoe n aan Richtlijn 2004/18/EG, 
waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen  formele normen en andere technische 
specificaties. Voor deze laatste moeten ook de functionele eisen worden beschreven. 
Wanneer overheden in hun technische specificaties naar technische normen 
verwijzen, moeten zij ook aangeven of zij inschrijvingen acceptere n die niet aan die 
normen beantwoorden wanneer de inschrijver  aantoont dat de inschrijving niettemin 
aan de specificaties voldoet. Bij de aa nkoop van ICT-diensten en -producten kunnen 
aanvullende eisen echter voorrang hebbe n. Overheden moeten hun eigen ICT-
strategie en -arc hitectuur kunnen bepalen en onder meer kunnen zorgen voor 
grensoverschrijdende inter operabiliteit; zij zullen da n ook ICT-systemen, -diensten 
en -producten, of onderdelen daarvan, aanschaffen die aan hun eisen voldoen.  
2. D
OELSTELLINGEN  
2.1. Algemene beleidsdoelstellingen 
Met dit initiatief wordt beoogd de bijdrage van normen en Europese normalisatie aan 
een beter functionerend e interne markt te vergroten, gr oei en innovatie te stimuleren 
en het concurrentievermogen van de ondernem ingen in de EU, en met name van het 
mkb, te vergroten.  
2.2. Specifieke doelstellingen 
(1) De duur van het normalisatieproces voor de ontwikkeling van normen op 
verzoek van de Commissie beperken. 
(2) Zorgen voor een behoorlijke vertegenwoordiging van het mkb en van 
maatschappelijke belanghebbenden in het normalisatieproces, met name voor normen die op verzoek van de Commissie worden ontwikkeld. 
(3) Het gebruik van ICT-normen verbre iden en zo zorgen voor meer 
interoperabiliteit door een beter ge ïntegreerde Europese markt voor 
 
NL 4   NL overheidsopdrachten voor ICT–producten en -diensten, met name in verband 
met de komst van een elektronische interne markt. 
(4) Dubbelzinnigheden in het bestaande rechtskader wegnemen. 
3. E FFECTBEOORDELING  
3.1. Probleem 1: vaststellingsproces Europees normen verloopt te traag 
3.1.1. Beleidsoptie 1.0: uitgangsscenario 
Zoals hierboven beschreven. Het uitgangs scenario dient als referentie voor de 
beoordeling van de andere opties. 
3.1.2. Beleidsoptie 1.A: vaststelling van termijn en voor de ontwikkeling van Europese 
normen  
Deze optie heeft als voordeel dat Europese  normen betrekkelijk snel beschikbaar 
zouden komen. Aangenomen wordt dat de ENI’s  de kortere termijnen aanvaarden en 
dat zij technische deskundigen kunnen ove rtuigen meer tijd in de ontwikkeling van 
een norm te steken. De economische baten va n de snellere besc hikbaarheid van een 
norm voor de producten of dien sten waarop de norm betrekking heeft, kunnen op een 
groeipercentage van ongeveer 1 procen tpunt per jaar worden geraamd.  
Afgezien van het feit dat deze optie all een zou gelden voor ge harmoniseerde normen 
en Europese normen op verzoek van de Co mmissie, kan een termijn die de ENI’s 
dwingt het formele normalisatieproces te  versnellen negatieve gevolgen hebben voor 
de kwaliteit van de norm. Tijdwinst kan al leen worden geboekt door de consensus te 
beperken en een van de tussentijdse overleg fases te verkorten (of te vermijden).  
Als termijnen voor alle Europese normen worden ingesteld en in minder tijd ten 
minste evenveel normen moeten word en geproduceerd, kunnen de kosten op 
jaarbasis hoger uitvallen (bijvoorbeeld door dat vaker moet word en vergaderd). Als 
normen binnen twee jaar moeten worden geproduceerd, zouden de jaarlijkse kosten per norm naar schatting 150 000 tot 200 000 eu ro hoger zijn. Snellere vaststelling 
van normen is alleen mogelijk als het be drijfsleven en de andere belanghebbenden 
overeenkomen de extra kosten te delen of als de Commissie deze financiert. Tenzij 
specifieke maatregelen worden genomen, hebben termijnen voor alle Europese 
normen hoe dan ook een nadelig effect op de betrokkenheid van het mkb en van 
maatschappelijke belanghebbenden.  
3.1.3. Beleidsoptie 1.B: oprichti ng van een Europees agentschap voor normen dat leiding 
geeft aan het normalisatieproces  
Het voordeel van deze optie is dat het ag entschap onder toezicht van de Europese 
wetgever zou staan en dat het moeilijker  wordt mandaten voor Europese normen te 
weigeren. De oprichting van een nieuw Europees normalisatieagentschap zou 
betekenen dat verzoeken om geharmonis eerde normen met voorrang zouden worden 
behandeld. De hoeveelheid dubbele admini stratieve middelen en uitgaven zou 
afnemen en alle beschikbare deskundigheid  zou zijn gebundeld. Bovendien zou de 
deelname van het mkb aan het normalisatieproces kunnen worden vergroot. 
 
NL 5   NL Aan deze optie kleven echter ook een aantal erns tige nadelen. In de eerste plaats is zij 
alleen uitvoerbaar als nauw met de NN I’s wordt samengewerkt. Zonder hun steun 
kan een agentschap voor Eur opese normalisatie niet f unctioneren. Bovendien kan een 
agentschap niet het deskundigheidsniveau bi eden dat nodig is om de taken van een 
technisch comité doeltreffend te vervulle n. Daarom zou in a lle gevallen toch 
consensus tussen de deskundigen noodzakel ijk zijn, ongeacht of de werkzaamheden 
onder auspiciën van een ENI of van een ag entschap worden uitgevoerd. Deze optie 
leidt beslist tot aanzi enlijke extra kosten voor de EU -begroting. Momenteel draagt de 
Commissie 21,2 miljoen euro aan de inkom sten van de drie ENI’s bij, ofwel 
ongeveer 47% van het totaal (44 000 000 euro ). De overige inkomsten van de ENI’s 
zijn voornamelijk afkomstig van de vergoedingen en bijdragen van de leden. Niet vergeten mag worden dat de normen in opdracht van de Commissie een vrij klein deel vormen van het totale aan tal producten van de ENI’s.  
3.1.4. Beleidsoptie 1.C: transparante en vereenv oudigde procedures voor geharmoniseerde 
normen en andere Europese norme n op verzoek van de Commissie  
Een beter georganiseerd jaarli jks of meerjaarlijks programmeringsproces leidt tot een 
hogere werkbelasting voor de diensten van de Commissie, maar heeft in het 
algemeen een positief effect. Hierdoor zouden de ENI’s kunnen anticiperen op 
toekomstige verzoeken en kan het accep tatieproces vlotte r verlopen, waardoor 
geharmoniseerde normen sneller op de markt beschikbaar komen en door het bedrijfsleven kunnen worden gebruikt. Deze optie zou een positief effect hebben op 
de interne markt en op het concurrentieve rmogen van bedrijven (waaronder het mkb) 
doordat ongeveer zes maanden eerder een mandaat kan worden verleend (doordat de 
afzonderlijke raadpleging van het comité wordt geschrapt), terwijl aan het eind van 
het proces een tijdswinst  van nog eens zes maanden kan worden geboekt door 
efficiëntiewinst in geval bezwaar wordt gemaakt. Er zijn geen negatieve effecten of bijkomende kosten aan verbonden. Hoewel d eze optie in het algemeen een positief 
effect heeft waar geen negatieve effecten tegenover staan, is het belangrijkste nadeel 
dat zij alleen zou gelden voor geharmoni seerde normen en op verzoek van de 
Commissie ontwikkelde normen en dat de snelheid van de overige Europese 
normalisatiewerkzaamheden dus onveranderd blijft. 
3.2. Probleem 2: betrokkenheid van mkb en  maatschappelijke belanghebbenden in 
het Europese normalisatieproces 
3.2.1. Beleidsoptie 2.0: uitgangsscenario (fi nanciële bijdrage aan vertegenwoordigers van 
mkb en van maatschappelijke belanghebbenden) 
Zoals hierboven beschreven. Het uitgangs scenario dient als referentie voor de 
beoordeling van de andere opties. 
3.2.2. Beleidsoptie 2.A: bevordering van rech tstreekse vertegenwoordiging van mkb en van 
maatschappelijke belanghebbenden in Eu ropese normalisatieorganisaties  
Wanneer medewerkers van mkb-bedrijven  en maatschappelijke belanghebbenden 
met voeling voor techniek langdurig rechtstr eeks betrokken zijn bij de vergaderingen 
en discussies van een technisc h comité, kunnen zij binnen de 
normalisatieorganisaties een reput atie opbouwen. Bovendien kunnen deze 
medewerkers rechtstreekse invloed op het pr oces uitoefenen. Voor deelname aan het 
 
NL 6   NL normalisatieproces is een groot technisch inzicht in de voorgestelde normen en de 
context ervan vereist. Bovendien moeten de  deelnemers bereid zijn van tevoren een 
aanzienlijke hoeveelheid tijd en energie te investeren om de interne discussies over het onderwerp van de toekomstige norm te  kunnen volgen. Een algemeen aanvaard 
richtsnoer is dat een medewerker ongeveer  20% van zijn tijd moet uittrekken om op 
zinvolle wijze aan een tec hnisch comité of een werkgroep te kunnen deelnemen. 
3.2.3. Beleidsoptie 2.B: toekenning van stemr echt aan vertegenwoordigende organisaties 
van het mkb en van maatschappelij ke belanghebbenden in de Europese 
normalisatieorganisaties  
De toekenning van stemrecht aan een zeer beperkt aantal vertegenwoordigende 
organisaties over technische werkzaamhe den binnen het CEN zou een zeer positief 
effect hebben op de betrokkenheid van het mkb en maatschappelijke 
belanghebbenden. Andere vertegenwoordigi ngen met stemrecht zouden rekening 
moeten houden met de standpunt en van de vertegenwoordigers van het mkb en van 
maatschappelijke belanghebbende n. Er zijn geen negati eve effecten aan verbonden. 
Over de toekenning van stemrechten aan andere organisaties dan de NNI’s moet 
echter worden onderhandeld en overeenstemming worden bereikt met de leden van 
de ENI’s, waardoor het onzeker is of deze optie uitvoerbaar is. Bovendien zou dit 
kunnen betekenen dat een hogere lidmaatscha psvergoeding moet worden betaald, 
waardoor de kosten van deze optie voor ve rtegenwoordigende organisaties van het 
mkb en van maatschappelijke be langhebbenden kunnen toenemen.  
3.2.4. Beleidsoptie 2.C: versterking van de pos itie van vertegenwoordigende organisaties 
van het mkb en van maatschappelijke belanghebbenden binnen de ENI’s door 
subsidies voor huishoudelijke uitgaven mogelijk te maken 
Een positief punt van deze optie is dat ve rtegenwoordigende organisaties van het 
mkb en van maatschappelijke belanghebbenden permanent kunnen worden ondersteund, zodat zij een belangrijkere pos itie in het normalisatieproces kunnen 
innemen. Een ander positief punt is dat EN I’s door de mogelij kheid van subsidies 
voor huishoudelijke uitgaven sterk worden  gestimuleerd om deze organisaties als 
solide partners in het normalisatieproces te beschouwen, zodat tijdens de technische 
werkzaamheden over Europese normen terdege rekening wordt gehouden met de standpunten van deze organisaties. Voor deze optie moet echter een uitzondering 
worden gemaakt op het degressiviteitsbeg insel in het basisbesluit waarop de 
toekenning van de subsidies is gebaseerd.  Daarnaast moet de begrotingsautoriteit 
voor deze optie de bedragen die moment eel over verscheidene begrotingsposten 
verspreid zijn, ten minste op een gelijk  niveau houden. Er zijn geen negatieve 
aspecten aan verbonden. 
3.3. Probleem 3: in ICT-aanbestedingen kan momenteel niet worden verwezen naar 
“normen van fora en consortia” 
3.3.1. Beleidsoptie 3.0: uitgangsscenario 
Zoals hierboven beschreven. Het uitgangs scenario dient als referentie voor de 
beoordeling van de andere opties. 
 
NL 7   NL 3.3.2. Beleidsoptie 3.A: stimulering van de  toepassing van de mechanismen van 
Beschikking 87/95/EEG voor overhe idsopdrachten en het beleid  
Het voordeel van deze optie is dat zij geen aanpassing van wetgeving vereist en dat 
de daaraan verbonden administ ratieve kosten voor de EU-w etgever en de lidstaten 
kunnen worden voorkomen. Voor de ENI’s le vert de omzetting van de normen van 
fora en consortia in Europese normen evenwel aanvullende lasten, 
verantwoordelijkheden en kosten op. Een aanzienlijk deel van deze kosten zou door 
de Commissie gedragen moeten wo rden. Bovendien zouden de ENI’s 
verantwoordelijk zijn voor de regelmatig e evaluatie en aanpassing van de norm. Ook 
komen de in artikel 5, lid 3, bedoelde omstandigheden niet meer overeen met de 
technologische realiteit op de markt. Daar om moeten voor deze optie de bepalingen 
van Beschikking 87/95/EEG mogelijk zeer ru im worden geïnterpreteerd. Door het 
gebrek aan rechtszekerheid zouden de eff ecten op de interne markt, het mkb, de 
overheden, consumenten en innovatie minim aal zijn. Er zouden echter geen gevolgen 
voor de begroting aan verbonden zijn.  
3.3.3. Beleidsoptie 3.B: verwijzing naar “normen van fora en consortia” mogelijk maken  
Het grootste voordeel van deze optie is da t verwacht wordt dat de mogelijkheid om 
in aanbestedingen op een solid e juridische basis naar gese lecteerde normen van fora 
en consortia te verwijzen, de tendens va n versnippering van de markt zal tegengaan 
en een positief effect zal hebben op de interne markt, met name voor bedrijven die 
goederen of diensten leveren die aan deze normen van fora en consortia beantwoorden. Deze optie zou positieve indi recte effecten hebben op overheden, het 
mkb en consumenten, gezien de verbreiding van hightech 
consumentenelektronicaproducten waaraan  netwerkeffecten verbonden zijn.  
Aan deze positieve effecten kunnen ech ter ook risico’s verbonden zijn. Een 
belangrijk risico is dat in de normen van fo ra en consortia technologie is verwerkt 
waarop eigendomsrechten rusten (“mer kgebonden technologie”), waardoor een 
feitelijk technologisch monopolie uitmondt in een feitelijk monopolie op de markt 
voor op die technologie gebaseerde dienst en en producten. Hierdoor zou de enige 
leverancier van die technologie worden bevoordeeld. Daarom zouden de normen van 
fora en consortia ten minste moeten voldoen aan de FRAND- beginselen (Fair, 
Reasonable and Non Discriminatory terms) voor IE-beleid, zoals het geval is voor de 
ENI’s, of op rechtenvrije basis moeten  functioneren. Dit is een van de vooraf 
bepaalde criteria of kenmerken
3 op grond waarvan de Commissie de normen moet 
selecteren en beoordelen, waarbij zij word t bijgestaan door een raadgevend platform 
met zeer uiteenlopende belanghebbenden en  geïnteresseerde partijen, zonder een 
beroep te doen op externe deskundigheid tegen betaling.  
3.3.4. Beleidsoptie 3.C: toekenni ng van de status van erkende  instelling aan geselecteerde 
particuliere fora en consortia op grond van Richtlijn 98/34/EG  
De effecten van deze optie hangen van een  aantal externe factoren af, zoals de 
bereidheid van de geselecteerde fora en c onsortia om erkend te worden en zich te 
                                                 
3 Een lijst van mogelijke kenmerken is opgenomen in punt 2.1 van het witboek van de Commissie 
“Modernisering van de ICT-normalisatie in de EU - Hoe nu verder?”, COM(2009) 324 van 3.7.2009. 
 
NL 8   NL onderwerpen aan controles op de naleving van de WTO-criteria voor normalisatie. 
De fora en consortia zouden terughoudend kunnen zijn om een verzoek om erkenning te doen vanwege de extra kosten van accreditatie, de periodieke 
verlenging ervan (bv. kosten van interne audi t) en de kosten die aan de naleving van 
de procedurele voorschriften verbonden zij n, alsook om redenen in verband met hun 
“onafhankelijkheid”. Erkende fora en c onsortia zouden aan bepaalde procedurele 
aspecten van formele normalisatie mo eten voldoen, waardoor de toekomstige 
normontwikkeling kan worden vertraagd. De  erkenning van particuliere fora en 
consortia zou enkele belangrij ke problemen op het gebied van beheer en coördinatie 
met zich meebrengen. Particuliere fo ra en consortia kennen doorgaans hoge 
lidmaatschapsvergoedingen, die het mkb kunnen afschrikken om aan het 
normalisatieproces mee te werken en een discriminerende factor kunnen vormen. Het 
mkb zou te maken krijgen met grotere uitd agingen om actief aan consortia deel te 
nemen, maar minder problemen ondervinde n als het hun activiteiten passief 
waarneemt. Hierdoor is het waarschijnlijker dat grotere ondernemingen voordeel ondervinden van hun actieve betrokkenheid bij normalisatie. Voor deze optie moet in 
iedere geval in het selectieproces zor gvuldig worden onderzocht welke procedurele 
garanties de fora en consortia bieden.  
Deze optie brengt aanvullende kosten voor de fora en consortia met zich mee, die 
met name verband houden met het aantonen da t zij de WTO-criteria naleven en in 
het bijzonder met de procedurele voorschr iften alsook om redenen in verband met 
hun “onafhankelijkheid”. Erkende fora en  consortia zouden aan de procedurele 
aspecten van formele normalisatie moeten voldoen en de plichten van een erkende 
instelling moeten vervullen. Geen van deze aspecten heeft een toegevoegde waarde voor de inhoud en de kwaliteit van de norm. Ook zouden aanvullende middelen uit 
de EU-begroting nodig zijn, omdat organi saties die aan alle  criteria voldoen 
redelijkerwijs recht zouden moeten hebbe n op een financiële ve rgoeding van de EU. 
4. V
ERGELIJKING VAN DE OPTIES  
De beleidsopties voor de drie  problemen zijn vergeleken aan de hand van de criteria 
doeltreffendheid (in hoeverre worden de specifieke doelstellingen verwezenlijkt), 
doelmatigheid (welke kosten brengt dit met zich mee) en samenhang met ander EU-
beleid. Op grond daarvan wordt voorgesteld te kiezen voor de volgende opties: 
• een combinatie van beleidsopties 1.A (termijnen voor de ontwikkeling van 
Europese normen) en 1.C (transparante en vereenvoudigde procedures voor geharmoniseerde normen en andere Europese normen op verzoek van de 
Commissie); 
• beleidsoptie 2.C: versterking van de pos itie van vertegenwoor digende organisaties 
van het mkb en van maatschappelijke belanghebbenden binnen de ENI’s door 
subsidies voor huishoudelijke uitgaven mogelijk te maken; 
• beleidsoptie 3.B: verwijzing naar “speci ficaties van fora en consortia” mogelijk 
maken.