NL

Brussel, 21.12.2007

COM(2007) 844 definitief.

2007/0286 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging)

(Herschikking)

(door de Commissie ingediend)

[COM(2007) 843 definitief]

[SEC(2007) 1679]

[SEC(2007) 1682]

TOELICHTING

1) CONTEXT VAN HET VOORSTEL

Motivering en doel van het voorstel

Het toetsingsproces met betrekking tot de richtlijn inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC) en aanverwante wetgeving inzake industriële emissies is in belangrijke mate aangestuurd door de Agenda van Lissabon, het zesde Milieuactieprogramma van de Gemeenschap en de EU-strategie inzake duurzame ontwikkeling. Een van de belangrijkste uitgangspunten daarvan is dat het realiseren van milieuverbeteringen hand in hand dient te gaan met het garanderen van kosteneffectiviteit en het bieden van prikkels voor technologische innovatie. Voorts is in deze toetsing voorzien in het kader van betere regelgeving, en is zij opgenomen in van het lopende programma "vereenvoudiging" van de Commissie voor de periode 2006-2009.

Algemene context

Industriële activiteiten vormen een belangrijk onderdeel van onze economie. Zij dragen echter ook bij tot milieuverontreiniging, het ontstaan van afval en het verbruik van energie. Hoewel de emissies de voorbije decennia zijn teruggedrongen, blijven industriële activiteiten een belangrijke bron van verontreiniging.

Er vallen ongeveer 52 000 installatie onder de IPPC-richtlijn. De atmosferische emissies van deze installaties vertegenwoordigen een groot percentage van de totale uitstoot van belangrijke verontreinigende stoffen en overtreffen verre de streefcijfers van de thematische strategie inzake luchtverontreiniging. Zonder een extra vermindering van de emissies van IPPC-installaties zullen de positieve gezondheids- en milieueffecten die met die streefcijfers werden beoogd, niet worden gerealiseerd.

Industriële activiteiten hebben ook andere significante milieueffecten, bijvoorbeeld op water, bodem en afvalproductie. Het is dan ook van essentieel belang dat bij de afgifte van vergunningen een geïntegreerde benadering wordt toegepast die rekening houdt met de effecten op alle milieucompartimenten.

De kern van een dergelijke benadering vormt de toepassing van de beste beschikbare technieken (BBT). Daaronder wordt het gebruik verstaan van de bestaande technieken die het doeltreffendst zijn ter bereiking van een hoog beschermingsniveau voor het milieu als geheel en waarvan de toepassing in de sector in kwestie, rekening houdend met de kosten en baten, economisch en technisch haalbaar is.

De Commissie organiseert momenteel een uitwisseling van informatie over de BBT met de lidstaten en andere belanghebbenden met het oog op het opstellen van BBT-referentiedocumenten (BREF's) waarin wordt aangegeven wat in iedere industriële sector op EU-niveau als BBT wordt aangemerkt.

Voor industriële installaties gelden ook sectorale richtlijnen, waarin de eisen inzake exploitatievoorwaarden en andere technische voorschriften zijn opgenomen. In relatie tot de IPPC-richtlijn moeten deze bepalingen worden gezien als minimumvoorschriften.

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

Dit voorstel beoogt de herziening en herschikking van de volgende afzonderlijke instrumenten tot één enkel juridisch instrument:

Richtlijn 78/176/EEG van de Raad van 20 februari 1978 betreffende de afvalstoffen afkomstig van de titaandioxide-industrie, PB L 54 van 25.2.1978, blz. 19

Richtlijn 82/883/EEG van de Raad van 3 december 1982 betreffende de voorschriften voor het toezicht op en de controle van de milieus die betrokken zijn bij lozingen van de titaandioxide-industrie, PB L 378 van 31.12.1982, blz. 1

Richtlijn 92/112/EEG van de Raad van 15 december 1992 tot vaststelling van de procedure voor de harmonisatie van de programma's tot vermindering en uiteindelijke algehele opheffing van de verontreiniging door afval van de titaandioxide-industrie, PB L 409 van 31.12.1992, blz. 11 (laatstgenoemde drie richtlijnen staan gezamenlijk bekend als de "TiO2-richtlijnen")

Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (de "IPPC-richtlijn"), PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26

Richtlijn 1999/13/EG van de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties (de "VOS/oplosmiddelenrichtlijn"), PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1

Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (de "richtlijn afvalverbranding"), PB L 332 van 28.12.2000, blz. 91

Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (de "GSI-richtlijn"), PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1

Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU

Dit voorstel is in overeenstemming met artikel 175 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en beoogt de totstandbrenging van een hoog beschermingsniveau voor de menselijke gezondheid en het milieu.

2) RAADPLEGING VAN DE BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

Raadpleging van belanghebbende partijen

Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten

Het toetsingsproces, dat eind 2005 is begonnen, is gebaseerd op een uitgebreid programma van studies en permanent overleg met de belanghebbende partijen, inclusief het instellen van een adviesgroep, de organisatie van een hoorzitting voor belanghebbenden en een raadpleging via het internet.

Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is gehouden

Van 17 april tot 18 juni 2007 heeft een raadpleging via het internet plaatsgevonden. Er zijn ongeveer 450 reacties ontvangen en geanalyseerd.

Een grote meerderheid van de respondenten was het eens met de volgende stellingen:

· in de EU-wetgeving dient een geïntegreerde aanpak van toepassing te blijven die alle belangrijke milieueffecten van de IPPC-installaties omvat;

· BBT moet het kernbeginsel blijven inzake preventie/beperking van het risico van verontreiniging door industriële installaties; voor de BREF's is een cruciale rol weggelegd bij de implementatie van de BBT;

· op EU-niveau moeten bepaalde minimumregels worden vastgesteld met betrekking tot inspecties, en er moeten aanvullende maatregelen worden uitgewerkt inzake monitoring en rapportage van emissies;

· specifiek onderzoek kan nieuwe technieken onder de aandacht helpen brengen die mogelijk in aanmerking komen als toekomstige BBT;

· overbodige monitoring- en rapportagevoorschriften voor exploitanten moeten worden geëlimineerd en alle voorschriften inzake rapportage van de lidstaten aan de Commissie moeten worden gecombineerd en gestroomlijnd.

Alle achtergrondinformatie is beschikbaar op de publiek toegankelijke CIRCA-website [1] die aan dit initiatief is gewijd.

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Betrokken wetenschaps- en kennisgebieden

Bij de uitwerking van dit voorstel is gebruik gemaakt van de volgende kennisgebieden: (1) evaluatie van de gezondheids- en milieueffecten van industriële emissies (in lucht, water en bodem) (2) milieutechnologieën ter voorkoming of beperking van industriële emissies (3) economische analyse en modellering (4) raming van gezondheidseffecten m.i.v. een becijfering van de geldswaarde daarvan (5) raming van de ecosysteemvoordelen (6) expertise op het gebied van vergunningen voor en toezicht op industriële installaties.

Gebruikte methode

De belangrijkste toegepaste methodieken waren vergaderingen van deskundigen en het in opdracht geven van een uitgebreide reeks studies, inclusief modellering en het verzamelen van uitvoerige informatie over de uitvoering d.m.v. case studies, alsook sectorale en geografische evaluaties.

Belangrijkste geraadpleegde organisaties en deskundigen

Er is een breed scala van deskundigen uit de lidstaten, wetenschappers, experts van de industrie en milieu-NGO's en gespecialiseerde consultants geraadpleegd.

Ontvangen en gebruikte adviezen

De informatie die de Commissie is verstrekt, kan als volgt worden samengevat: (i) industriële emissies kunnen ernstige risico's veroorzaken voor de menselijke gezondheid en het milieu, maar zij kunnen op kosteneffectieve wijze worden bestreden en beheerst door toepassing van de beste beschikbare technieken, (ii) een aanscherping van de bestaande bepalingen is noodzakelijk om het potentieel van de BBT volledig te benutten ten bate van het milieu en om de lidstaten te helpen bij het in de praktijk brengen van die bepalingen, (iii) de interacties tussen de verschillende wetgevingsinstrumenten moeten worden gestroomlijnd en sommige bepalingen inzake verslaglegging en monitoring moeten worden vereenvoudigd om onnodige administratieve lasten te elimineren en de bestaande toepassingspraktijk te verbeteren.

Wijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt voor het publiek

Alle rapporten (zowel de voorlopige als de definitieve) van deskundigen en contactpersonen, alsook de commentaren en bijdragen van de belanghebbende partijen, zijn systematisch geüpload voor bekendmaking via het internet.230

Effectbeoordeling

De belangrijkste problemen die door de effectbeoordeling (EB) aan het licht zijn gebracht, betreffen (1) onvolkomenheden van de huidige wetgeving die leiden tot een onbevredigende toepassing en tot problemen bij handhavingsacties van de Gemeenschap, en zodoende tot het niet tot stand komen van gezondheids- en milieubaten, en (2) de complexiteit van en het gebrek aan samenhang tussen bepaalde delen van het bestaande rechtskader. Deze problemen maken het niet alleen moeilijk de doelstellingen te bereiken van de EU-strategie inzake duurzame ontwikkeling en met name van de thematische strategieën, maar zij dreigen ook te leiden tot concurrentiedistorsie als gevolg van grote verschillen qua milieunormen en nodeloze administratieve lasten.

Op basis van deze bevindingen is in de effectbeoordeling een aantal beleidsopties geëvalueerd met het oog op de samenstelling van een kosteneffectief maatregelenpakket om deze problemen aan te pakken. Deze evaluatie heeft geresulteerd in de volgende voorstellen van de Commissie:

Wat het gebrek aan samenhang en de complexiteit van de huidige wetgeving betreft, stelt de Commissie de vaststelling voor van één enkele richtlijn waarin door middel van een herschikking de IPPC-richtlijn en zes sectorale richtlijnen worden gecombineerd.

Bovendien moeten sommige bepalingen van de bestaande wetgeving worden herzien om een oplossing te bieden voor tekortkomingen in verband met de feitelijke toepassing van de BBT, de problemen die het gevolg zijn van sommige onduidelijke bepalingen (bv. inzake BBT-gerelateerde verlening of herziening van vergunningen), het ontbreken van handhavingsbepalingen en de beperkingen van de wetgeving als het erop aankomt de doelstellingen van de thematische strategieën te verwezenlijken. De aanbevelingen betreffen met name de volgende belangrijke wijzigingen van de wetgeving:

· verduidelijking en aanscherping van het begrip "BBT";

· herziening van de minimaal vereiste emissiegrenswaarden voor grote stookinstallaties en installaties waar titaandioxide wordt geproduceerd, teneinde deze af te stemmen op de BBT-normen;

· instelling van een comité voor de aanpassing van bestaande niet-essentiële technische voorschriften aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang en de vaststelling van de aard en de vorm van de door de lidstaten te verstrekken gegevens;

· invoering van bepalingen inzake inspecties en milieuverbetering;

· bevordering van innovatie en het ontwikkelen en inzetten van nieuwe technieken;

· vereenvoudiging en verduidelijking van sommige bepalingen inzake afgifte van vergunningen, monitoring en verslaglegging, teneinde administratieve rompslomp te beperken;

· uitbreiding en verduidelijking van het toepassingsgebied en de bepalingen van de wetgeving teneinde beter bij te dragen tot de doelstellingen van de thematische strategieën.

Het effectbeoordelingsrapport is beschikbaar op http://ec.europa.eu/environment/ippc/index.htm.

3) JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL305

Samenvatting van de voorgestelde maatregel

Het huidige voorstel wil zeven bestaande richtlijnen op het gebied van industriële emissies herzien en versmelten tot één enkele richtlijn.

De techniek van de herschikking maakt het mogelijk zowel de door het voorstel in de richtlijnen aangebrachte materiële wijzigingen als de ongewijzigd gebleven oorspronkelijke bepalingen in één enkele tekst te combineren.

Het voorstel zal ook een aantal bepalingen toevoegen of aanscherpen om ervoor te zorgen dat de wetgeving door de nationale autoriteiten beter wordt uitgevoerd en gehandhaafd om aldus een hoger niveau van milieubescherming tot stand te brengen, en tegelijk de wetgeving vereenvoudigen en de administratieve rompslomp verminderen. Duidelijkere bepalingen maken een betere monitoring en een betere handhaving van de wetgeving door communautaire actie mogelijk.

Rechtsgrondslag

Het hoofddoel van de richtlijn is de bescherming van het milieu. De rechtsgrondslag van dit voorstel is derhalve artikel 175 van het EG-Verdrag.

Subsidiariteitsbeginsel

Het subsidiariteitsbeginsel is van toepassing in de mate dat het voorstel geen gebieden bestrijkt die onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap vallen.

De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt.

De bestaande wetgeving behelst minimumnormen inzake de preventie en beheersing van industriële emissies in heel de Gemeenschap. Dit beginsel is in het huidige voorstel gehandhaafd. Voorts hebben de meeste industriële emissies (bijvoorbeeld in de lucht of het water) een grensoverschrijdend karakter. Alle lidstaten dienen daarom maatregelen te nemen om de risico’s voor de bevolking en het milieu in elke lidstaat te verminderen.

De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen beter door een optreden van de Gemeenschap worden verwezenlijkt.324

De belangrijkste krachtlijn van dit voorstel is de verbetering en vereenvoudiging van de bestaande wetgeving betreffende industriële emissies, waardoor minimumnormen inzake de preventie en beheersing van industriële emissies van toepassing worden gemaakt in heel de Gemeenschap. Industriële emissies dragen in belangrijke mate bij aan de totale uitstoot in lucht, water en bodem, alsook tot de productie van afval en het verbruik van energie. Industriële emissies zijn voorts over het algemeen in aanzienlijke mate grensoverschrijdend, hetgeen betekent dat de verontreinigende stoffen die in de lucht of in het water terechtkomen, bijdragen tot de verontreiniging in andere lidstaten. De schaal van het probleem maakt EU-brede actie noodzakelijk. De afzonderlijke lidstaten kunnen de problemen niet alléén oplossen: een gecoördineerd optreden op EU-niveau is noodzakelijk.

Het voorstel is toegespitst op de vereenvoudiging van de bestaande wetgeving en de versterking van sommige bepalingen om de tenuitvoerlegging door de lidstaten en de handhaving van de wetgeving door communautaire actie te verbeteren. Het voorstel voorziet in minimumnormen voor de bescherming van het milieu en van alle EU-burgers, maar laat de keuze van de uitvoerings-, handhavings- en nalevingsinstrumenten over aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten.

Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.331

Het gekozen rechtsinstrument is een richtlijn omdat het voorstel (1) bestaande richtlijnen wil herschikken en vereenvoudigen, en (2) doelstellingen vaststelt maar de details van de implementatie overlaat aan de lidstaten.

332

Het voorstel bevat een aantal nieuwigheden die de financiële en administratieve lasten zullen verlichten, met name door op lidstaatniveau de afgifte van gecombineerde vergunningen voor onder meerdere EU-wetsinstrumenten vallende installaties te stimuleren, door de monitoring- en verslagleggingseisen te vereenvoudigen en door stappen te ondernemen in de richting van een gezamenlijk informatiesysteem en elektronische rapportage van industriële emissies. Voorts zullen bepaalde rapportage-eisen worden ingetrokken.

Hoewel het voorstel specifiekere bepalingen introduceert inzake handhaving, naleving en de toetsing van vergunningen, laat het de autoriteiten van de lidstaten voldoende ruimte om te bepalen wat de meest kosteneffectieve manier is om de doelstellingen van de richtlijn te bereiken. Bovendien verduidelijkt het voorstel het actuele toepassingsgebied van de wetgeving, waardoor het gebrek aan samenhang en uniformiteit dat de interpretatie daarvan door de lidstaten thans nog kenmerkt, wordt vermeden. Ook wordt voorgesteld een klein aantal extra sectoren binnen de werkingssfeer van de wetgeving te brengen, zulks op basis van een grondige effectbeoordeling die de noodzaak, de toegevoegde waarde en de evenredigheid van een dergelijke uitbreiding heeft aangetoond.

Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.

Keuze van het instrument

Voorgestelde instrument: richtlijn.34

2

Andere instrumenten zouden om de volgende redenen ongeschikt zijn:

Het huidige voorstel wil zeven bestaande richtlijnen vereenvoudigen en versmelten tot één enkel instrument. Daarom, en omdat de bestaande wetgeving communautaire doelstellingen vaststelt maar de keuze van de uitvoeringsmaatregelen overlaat aan de lidstaten, is een richtlijn het meest geschikte instrument.

4) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING409

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap.

5) AANVULLENDE INFORMATIE510

Vereenvoudiging

Het voorstel voorziet in vereenvoudiging van de wetgeving en vereenvoudiging van de administratieve procedures van (EU- of nationale) overheidsinstanties.512

De herschikking zal de bestaande bepalingen vereenvoudigen en stroomlijnen. Overlappende bepalingen en overbodige voorschriften worden ingetrokken, terwijl de verslagleggings- en monitoringvoorschriften worden vereenvoudigd door het nemen van een stap in de richting van elektronische rapportage. Dit zal de initiatieven van de lidstaten ter bestrijding van nodeloze administratieve formaliteiten ondersteunen, aangezien de grootste besparingen kunnen worden gerealiseerd door een bijsturing van de tenuitvoerleggingspraktijk op lidstaatniveau. Een en ander spoort met de aard van deze wetgeving, die niet bedoeld is om de details van de uitvoering vast te leggen maar wel om het kader en de beginselen aan te reiken. 515

Dit voorstel is door de Commissie opgenomen in haar lopende programma “vereenvoudiging van het acquis communautaire” en in haar werk- en wetgevingsprogramma onder het nummer CLWP 2007/ENV/002.520

Intrekking van bestaande wetgeving

De goedkeuring van het voorstel heeft de intrekking van zeven bestaande richtlijnen tot gevolg.

Toetsings-/herzienings-/vervalbepaling

De Commissie zal de uitvoering van de wetgeving toetsen en om de drie jaar verslag uitbrengen bij de Raad en het Europees Parlement.

Transponeringstabel

De lidstaten delen de Commissie de tekst van de nationale bepalingen tot omzetting van de richtlijn mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.560

Europese Economische Ruimte

De voorgestelde maatregel betreft een onderwerp dat onder de EER-overeenkomst valt en moet daarom worden uitgebreid tot de Europese Economische Ruimte.570

Nadere uitleg van het voorstel

Het toepassingsgebied van de huidige richtlijnen is niet gewijzigd. Het voorstel is van toepassing op de in bijlage I genoemde activiteiten (overeenstemmend met het toepassingsgebied van de huidige IPPC-richtlijn), de in deel 1 van bijlage VII genoemde activiteiten (overeenstemmend met het toepassingsgebied van de huidige VOS/oplosmiddelenrichtlijn), stookinstallaties, afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties en installaties waar titaandioxide wordt geproduceerd. Wel is het toepassingsgebied van bijlage I thans enigszins uitgebreid door de toevoeging van enkele extra activiteiten zoals stookinstallaties met een vermogen tussen 20 en 50 MW, de conservering van hout en houtproducten en de productie van houten panelen.

Het voorstel omvat zeven hoofdstukken. Hoofdstuk I is een overkoepelend deel met algemene bepalingen die gemeenschappelijk zijn voor alle onder deze richtlijn vallende industriële activiteiten. Hoofdstuk II betreft de in bijlage I omschreven activiteiten en bevat specifieke bepalingen voor die activiteiten, inclusief wijzigingen van de vigerende voorschriften van de IPPC-richtlijn. De hoofdstukken III tot en met VI bevatten minimale technische voorschriften voor respectievelijk grote stookinstallaties, afvalverbrandingsinstallaties, installaties waar oplosmiddelen worden gebruikt en installaties waar titaandioxide wordt geproduceerd. Hoofdstuk VII bevat bepalingen betreffende de bevoegde autoriteiten, verslaglegging door de lidstaten, comitologie, straffen en de gewone slotbepalingen.

Uitleg bij de artikelen

De hier verstrekte commentaar betreft alleen de artikelen die nieuw dan wel substantieel gewijzigd zijn.

· Vaststelling van vergunningsvoorwaarden voor de in bijlage I genoemde activiteiten (Artikelen 14 tot en met 17)

De vergunning dient alle noodzakelijke maatregelen te bevatten om een hoog beschermingsniveau van het milieu als geheel tot stand te brengen, en dient voorts emissiegrenswaarden voor verontreinigende stoffen, passende voorschriften ter bescherming van de bodem en het grondwater alsook monitoringvoorschriften te bevatten. De vergunningsvoorwaarden dienen te worden vastgesteld op basis van de beste beschikbare technieken.

Teneinde te bepalen wat als "beste beschikbare technieken" moet worden aangemerkt en de intracommunautaire onbalans inzake emissieniveaus van industriële activiteiten te beperken, neemt de Commissie de referentiedocumenten voor de beste beschikbare technieken, hierna "BBT-referentiedocumenten" genoemd, aan. Zij baseert zich daarbij op de resultaten van een uitwisseling van informatie met de belanghebbende partijen.

Een grondige analyse heeft aan het licht gebracht dat de implementatie van de beste beschikbare technieken nogal wat te wensen overlaat. Dat is het gevolg van de vage bepalingen inzake BBT in de huidige wetgeving, de grote vrijheid die de bevoegde autoriteiten wordt gelaten om daar in het kader van het vergunningsproces van af te wijken en de onduidelijke status van de BREF's. Een en ander leidt ertoe dat uit hoofde van de IPPC-richtlijn verleende vergunningen vaak voorwaarden bevatten die niet op de BBT - als omschreven in de BREF's - zijn gebaseerd, zonder dat dergelijke afwijkingen terdege worden gemotiveerd.

Het gevolg van deze mankementen is dat de oorspronkelijk beoogde milieuvoordelen niet zijn gerealiseerd en dat de concurrentiedistorsie op de interne markt aanzienlijk blijft.

Om deze mankementen weg te werken zijn in het voorstel bepalingen opgenomen om het gebruik van de BBT te intensiveren en te verduidelijken. In het voorstel wordt geëist dat de BBT-referentiedocumenten het ijkpunt vormen bij de vaststelling van de vergunningsvoorwaarden en dat de emissiegrenswaarden niet hoger zijn dan de emissieniveaus die eigen zijn aan de in die BBT-referentiedocumenten beschreven beste beschikbare technieken.

Teneinde rekening te houden met bepaalde specifieke omstandigheden biedt het voorstel de bevoegde autoriteiten de mogelijkheid afwijkingen toe te staan krachtens welke de emissiegrenswaarden hoger mogen zijn dan de emissieniveaus die samenhangen met de beste beschikbare technieken als omschreven in de BBT-referentiedocumenten. Dergelijke afwijkingen dienen echter gebaseerd te zijn op welomschreven criteria en de in de hoofdstukken III tot en met VI van deze richtlijn vastgestelde emissiegrenswaarden mogen daarbij niet worden overschreden. Bovendien moeten deze afwijkingen, samen met de motivering ervan, publiek worden gemaakt.

Om de exploitanten in staat te stellen opkomende technieken te beproeven die kunnen resulteren in een hoger niveau van milieubescherming, biedt het voorstel de bevoegde autoriteiten bovendien de mogelijkheid tijdelijke afwijkingen toe te staan van de emissieniveaus die samenhangen met de beste beschikbare technieken als omschreven in de BBT-referentiedocumenten.

Het voorstel voegt ook een nieuwe eis toe om de bodem en het grondwater op het terrein van de installatie regelmatig te monitoren, teneinde ervoor te zorgen dat de juiste informatie beschikbaar is om die milieucompartimenten voor verontreiniging met gevaarlijke stoffen te behoeden.

· Bepalingen inzake naleving en versterking van milieuverbeteringen voor de in bijlage I genoemde activiteiten (Artikelen 22, 24 en 25)

De bepalingen van het huidige acquis inzake verslaglegging over de naleving, inspecties en toetsing van vergunningen zijn vaag, wat leidt tot grote verschillen tussen de lidstaten bij de toepassing van de wetgeving en derhalve tot een suboptimaal milieubeschermingsniveau en distorsie van de interne markt.

Het voorstel bevat daarom specifiekere bepalingen om een doeltreffende uitvoering en handhaving van deze richtlijn te garanderen. Zo is een nieuwe bepaling opgenomen die exploitanten verplicht regelmatig bij de bevoegde autoriteit verslag uit te brengen over de naleving van de vergunningsvoorwaarden. De lidstaten moeten er ook voor zorgen dat de exploitant en de bevoegde autoriteit in geval van niet-naleving van deze richtlijn de noodzakelijke maatregelen treffen.

Het voorstel schrijft ook voor dat de vergunningsvoorwaarden worden getoetst en indien nodig bijgesteld wanneer een nieuw of bijgesteld BBT-referentiedocument wordt aangenomen om rekening te houden met ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken of andere veranderingen in samenhang met de werking van een installatie.

Voorts wordt in het voorstel geëist dat de lidstaten een systeem van milieu-inspecties opzetten. De nieuwe bepalingen in kwestie zijn grotendeels gebaseerd op Aanbeveling 2001/331/EG betreffende minimumcriteria voor milieu-inspecties in de lidstaten.

Deze wijzigingen zullen ertoe bijdragen om de toepassing van de BBT te waarborgen en in bepaalde gevallen te versnellen. Zo zullen ze bijdragen tot het bereiken van de doelstellingen van de thematische strategieën en tot het verminderen van concurrentiedistorsie.

· Sluiting en sanering van terreinen waar in bijlage I genoemde activiteiten hebben plaatsgevonden (Artikel 23)

Industriële activiteiten kunnen als gevolg van het gebruik, de fabricage of het vrijkomen van gevaarlijke stoffen aanzienlijke negatieve effecten hebben op de kwaliteit van bodem en grondwater. De bepalingen van het huidige acquis zijn vaag ten aanzien van de eisen in samenhang met de sluiting en sanering van terreinen na de stopzetting van de activiteiten.

Om deze eisen te verduidelijken en de doelstellingen van de thematische strategie voor bodembescherming te helpen realiseren, schrijft het voorstel voor dat de exploitant een situatierapport opstelt dat gekwantificeerde informatie bevat over de toestand inzake bodem- en grondwaterverontreiniging. Wanneer de activiteiten definitief worden stopgezet, moet de exploitant het terrein saneren en de uitgangssituatie herstellen.

· Emissiegrenswaarden voor stookinstallaties (Artikelen 33 en 35, delen 1 en 2 van bijlage V)

De emissies in de lucht van grote stookinstallaties vormen een aanzienlijk deel van de totale uitstoot van belangrijke verontreinigende stoffen en overtreffen verre de streefwaarden van de thematische strategie inzake luchtverontreiniging. Zonder een verdere uitstootvermindering in deze installaties zullen de met die streefwaarden geassocieerde positieve gezondheids- en milieueffecten achterwege blijven. Daarom moeten voor bepaalde categorieën van stookinstallaties en verontreinigende stoffen strengere, op de beste beschikbare technieken afgestemde emissiegrenswaarden worden vastgesteld.

· Monitoringvoorschriften voor afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties (Artikelen 43 en 35, deel 6 van bijlage VI)

Teneinde de wetgeving te vereenvoudigen en nodeloze administratieve uitgaven te elimineren zonder het milieubeschermingsniveau te verlagen, voorziet het voorstel in een nieuwe mogelijkheid tot afwijking van de huidige minimumvoorschriften inzake monitoring van bepaalde emissies van afvalverbrandings- en afvalmeeverbrandingsinstallaties. Een dergelijke afwijking kan door de bevoegde autoriteit alleen in specifieke, in het voorstel omschreven omstandigheden worden toegestaan.

· Emissiegrenswaarden en verslagleggingsvoorschriften voor installaties waar titaandioxide wordt geproduceerd (Artikelen 63 en 64, delen 1, 3 en 4 van bijlage VIII)

Installaties die titaandioxide produceren, kunnen aanzienlijke verontreiniging van lucht en water veroorzaken. Om deze effecten te verminderen, voert het voorstel strengere, op de beste beschikbare technieken afgestemde emissiegrenswaarden voor bepaalde verontreinigende stoffen in.

· Uitvoeringsmaatregelen

De richtlijn verleent de Commissie uitvoeringsbevoegdheden. De gevallen waarin uitvoeringsbevoegdheden worden verleend, worden in elk betreffend artikel uitdrukkelijk gespecificeerd. De door de Commissie te nemen maatregelen worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing, conform artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG.

Van dergelijke uitvoeringsmaatregelen zal met name gebruik worden gemaakt om criteria vast te stellen voor het toestaan van afwijkingen van de emissieniveaus die samenhangen met de beste beschikbare technieken als omschreven in de BBT-referentiedocumenten en om de niet-essentiële minimumeisen van de bijlagen V tot en met VIII aan te passen aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang.

96/61/EG (aangepast)

nieuw

2007/0286 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

inzake industriële emissies inzake (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging)

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 130 S 175 , lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie [2],

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité [3],

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [4],

Volgens de procedure van artikel 189 C 251 van het Verdrag [5],

Overwegende hetgeen volgt:

nieuw

(1) Richtlijn 78/176/EEG van de Raad van 20 februari 1978 betreffende de afvalstoffen afkomstig van de titaandioxide-industrie [6], Richtlijn 82/883/EEG van de Raad van 3 december 1982 betreffende de voorschriften voor het toezicht op en de controle van de milieus die betrokken zijn bij lozingen van de titaandioxide-industrie [7], Richtlijn 92/112/EEG van de Raad van 15 december 1992 tot vaststelling van de procedure voor de harmonisatie van de programma's tot vermindering en uiteindelijke algehele opheffing van de verontreiniging door afval van de titaandioxide-industrie [8], Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging [9], Richtlijn 1999/13/EG van de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties [10], Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval [11] en Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties [12] dienen op een aantal wezenlijke punten te worden gewijzigd. Ter wille van de duidelijkheid dient tot herschikking van deze richtlijnen te worden overgegaan.

(2) Teneinde de door industriële activiteiten veroorzaakte verontreiniging te voorkomen, te verminderen en zo veel mogelijk te elimineren, overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt en het beginsel van preventie van verontreiniging, is het noodzakelijk een algemeen kader tot stand te brengen voor toezicht op de belangrijkste industriële activiteiten, waarbij voorrang wordt gegeven aan het nemen van maatregelen aan de bron en het garanderen van een voorzichtig beheer van de natuurlijke hulpbronnen.

(3) Afzonderlijke initiatieven ter bestrijding van emissies in de lucht, het water of de bodem kunnen ertoe leiden dat verontreiniging van het ene milieucompartiment naar het andere wordt overgeheveld, in plaats dat het milieu in zijn geheel wordt beschermd. Daarom is het passend te voorzien in een geïntegreerde benadering inzake preventie en beheersing van de emissies in lucht, water en bodem, afvalbeheer, zuinig energiegebruik en preventie van ongevallen.

(4) Het is passend de wetgeving met betrekking tot industriële installaties te herzien teneinde de bestaande bepalingen te vereenvoudigen en te verduidelijken, de administratieve rompslomp te verminderen en uitvoering te geven aan de conclusies van de mededelingen van de Commissie over de thematische strategie inzake luchtverontreiniging [13], de thematische strategie voor bodembescherming [14] en de thematische strategie inzake afvalpreventie en afvalrecycling [15], die ten vervolge op Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap [16] zijn aangenomen. Die thematische strategieën omvatten doelstellingen inzake bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu die zonder een verdere vermindering van de door industriële activiteiten veroorzaakte emissies niet kunnen worden gehaald.

(5) Om de preventie en beheersing van verontreiniging te garanderen, mogen installaties alleen worden geëxploiteerd als daarvoor een vergunning is verleend of, in het geval van bepaalde installaties waar en activiteiten waarbij organische oplosmiddelen worden gebruikt, alleen als daarvoor een vergunning is verleend of indien zij zijn geregistreerd.

(6) Om het verlenen van vergunningen te vergemakkelijken, dienen de lidstaten de mogelijkheid te hebben om de eisen voor bepaalde categorieën installaties vast te leggen in algemene bindende voorschriften.

(7) Teneinde overlappingen in de regelgeving te vermijden, dienen vergunningen voor installaties die vallen onder Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van Richtlĳn 96/61/EG van de Raad [17] geen emissiegrenswaarde te bevatten voor de emissies van broeikasgassen, tenzij dit noodzakelijk is om te garanderen dat er geen significante plaatselijke verontreiniging wordt veroorzaakt of indien de betrokken installatie tijdelijk van die regeling is uitgesloten.

(8) De exploitanten moeten bij de bevoegde autoriteit een vergunningsaanvraag indienen die de informatie bevat die voor het vaststellen van de vergunningsvoorwaarden noodzakelijk is. Wanneer zij een vergunningsaanvraag indienen, moeten de exploitanten gebruik kunnen maken van de informatie die is verkregen uit hoofde van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten [18] en Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken [19].

(9) De vergunning dient alle noodzakelijke maatregelen te bevatten om een hoog beschermingsniveau van het milieu als geheel tot stand te brengen, en dient voorts emissiegrenswaarden voor verontreinigende stoffen, passende voorschriften ter bescherming van de bodem en het grondwater alsook monitoringvoorschriften te bevatten. De vergunningsvoorwaarden dienen te worden vastgesteld op basis van de beste beschikbare technieken.

(10) Teneinde te bepalen wat als "beste beschikbare technieken" moet worden aangemerkt en de intracommunautaire onbalans inzake emissieniveaus van industriële activiteiten te beperken, dient de Commissie de referentiedocumenten voor de beste beschikbare technieken, hierna "BBT-referentiedocumenten" genoemd, aan te nemen die tot stand zijn gekomen na uitwisseling van informatie met de belanghebbende partijen. Die BBT-referentiedocumenten dienen het ijkpunt te vormen voor de vaststelling van de vergunningsvoorwaarden. Zij kunnen worden aangevuld met informatie uit andere bronnen.

(11) Teneinde rekening te houden met bepaalde specifieke omstandigheden dient de bevoegde autoriteiten de mogelijkheid te worden geboden afwijkingen toe te staan waarbij hogere emissiegrenswaarden worden vastgesteld dan de emissieniveaus die samenhangen met de beste beschikbare technieken als omschreven in de BBT-referentiedocumenten. Dergelijke afwijkingen dienen gebaseerd te zijn op welomschreven criteria, en de in deze richtlijn vastgestelde emissiegrenswaarden mogen daarbij niet worden overschreden.

(12) Teneinde de exploitanten in staat te stellen opkomende technieken te beproeven die kunnen resulteren in een hoger niveau van milieubescherming, dient de bevoegde autoriteiten ook de mogelijkheid te worden geboden tijdelijke afwijkingen toe te staan van de emissieniveaus die samenhangen met de beste beschikbare technieken als omschreven in de BBT-referentiedocumenten.

(13) Wijzigingen in een bestaande installatie kunnen leiden tot meer verontreiniging. Elke voorgenomen wijziging die gevolgen kan hebben voor het milieu moet derhalve aan de bevoegde autoriteit worden meegedeeld. In het geval van belangrijke wijzigingen aan installaties die aanzienlijke negatieve effecten kunnen hebben op de mens of het milieu, dient de vergunning te worden getoetst om te garanderen dat de betrokken installaties aan de eisen van deze richtlijn blijven voldoen.

(14) Het uitrijden van dierlijke mest en drijfmest kan aanzienlijke effecten hebben op de kwaliteit van het milieu. Om een geïntegreerde aanpak van de preventie en de bestrijding van deze effecten te garanderen, is het noodzakelijk dat de mest en de drijfmest die ten gevolge van onder deze richtlijn vallende activiteiten ontstaan, door de exploitant of door derden worden uitgereden met behulp van de beste beschikbare technieken. Teneinde de lidstaten een zekere vrijheid te geven bij het naleven van deze eisen, mag de toepassing van de beste beschikbare technieken bij het uitrijden van mest en drijfmest door de exploitant of door derden hetzij in de vergunning, hetzij via andere maatregelen worden voorgeschreven.

(15) Teneinde rekening te houden met ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken of andere veranderingen in samenhang met wijzigingen van een installatie, dienen de vergunningsvoorwaarden regelmatig te worden getoetst en indien nodig bijgesteld, met name wanneer de Commissie een nieuw of bijgesteld BBT-referentiedocument aanneemt.

(16) Er moet op worden toegezien dat de exploitatie van een installatie niet resulteert in een verslechtering van de kwaliteit van de bodem en het grondwater. De vergunningsvoorwaarden dienen daarom ook de monitoring van de bodem en het grondwater te behelzen, en de exploitant dient het terrein te saneren nadat de activiteiten definitief zijn stopgezet.

(17) Teneinde een doeltreffende tenuitvoerlegging en handhaving van deze richtlijn te garanderen, dienen de exploitanten regelmatig bij de bevoegde autoriteit verslag uit te brengen over de naleving van de vergunningsvoorwaarden. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de exploitant en de bevoegde autoriteit in geval van niet-naleving van deze richtlijn de noodzakelijke maatregelen treffen, en zij moeten voorzien in een systeem van milieu-inspecties.

(18) Doeltreffende publieksparticipatie in de besluitvorming is noodzakelijk om het publiek in staat te stellen meningen en zorgpunten kenbaar te maken die relevant kunnen zijn voor de besluiten in kwestie en de besluitvormer in staat te stellen daar rekening mee te houden, wat de controleerbaarheid en de transparantie van het besluitvormingsproces vergroot en de bewustwording van milieuvraagstukken en de steun voor de genomen besluiten bij het publiek ten goede komt. Leden van het betrokken publiek dienen toegang te hebben tot de rechter, aangezien dit bijdraagt tot de bescherming van het recht te leven in een milieu dat passend is voor de gezondheid en het welzijn van elke persoon.

(19) Grote stookinstallaties dragen in hoge mate bij tot de emissies van verontreinigende stoffen in de lucht en hebben daardoor een aanzienlijk effect op de menselijke gezondheid en het milieu. Om dat effect te verminderen en bij te dragen tot het naleven van de eisen van Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen [20] en de doelstellingen van de mededeling van de Commissie over de thematische strategie inzake luchtverontreiniging, moeten op Gemeenschapsniveau strengere emissiegrenswaarden voor bepaalde categorieën stookinstallaties en verontreinigende stoffen worden vastgesteld.

(20) In het geval van een plotse onderbreking van de voorziening met laagzwavelige brandstof of gas ten gevolge van een ernstig tekort, dient de bevoegde autoriteit over de mogelijkheid te beschikken tijdelijke afwijkingen toe te staan waarbij de emissies van de betrokken stookinstallaties de bij deze richtlijn vastgestelde emissiegrenswaarden mogen overschrijden.

(21) Om de negatieve effecten qua milieuverontreiniging te beperken, mag de betrokken exploitant een stookinstallatie niet langer dan 24 uur na het optreden van een storing of het uitvallen van de zuiveringsinrichting laten doorwerken en mag de installatie in een periode van 12 maanden niet langer dan 120 uur werken zonder zuiveringsinrichting. Indien dit evenwel absoluut noodzakelijk is om de energievoorziening in stand te houden of indien moet worden vermeden dat door het gebruik van een andere stookinstallatie de totale uitstoot zou toenemen, dienen de bevoegde autoriteiten een afwijking van deze tijdslimieten te kunnen toestaan.

(22) Teneinde een hoog beschermingsniveau voor het milieu en de menselijke gezondheid te garanderen en te vermijden dat grensoverschrijdend afvaltransport plaatsvindt naar installaties waar minder strenge milieunormen worden gehanteerd, is het noodzakelijk dat strenge exploitatievoorwaarden, technische voorschriften en emissiegrenswaarden worden vastgesteld en gehandhaafd voor installaties in de Gemeenschap die afval verbranden of meeverbranden.

(23) Het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde activiteiten en in bepaalde installaties leidt tot emissies van organische stoffen in de lucht die bijdragen tot de plaatselijke en grensoverschrijdende vorming van fotochemische oxidanten die schade toebrengen aan de natuurlijke hulpbronnen en schadelijke gevolgen hebben voor de menselijke gezondheid. Daarom moet preventief actie worden ondernomen tegen het gebruik van organische oplosmiddelen en moet worden geëist dat emissiegrenswaarden voor organische stoffen en passende exploitatievoorwaarden worden nageleefd. Exploitanten moeten kunnen worden vrijgesteld van de verplichting tot naleving van de emissiegrenswaarden indien een gelijkwaardige emissiebeperking tot stand kan worden gebracht via andere maatregelen, bijvoorbeeld het gebruik van producten of technieken die weinig of geen oplosmiddelen vereisen.

(24) Installaties die titaandioxide produceren, kunnen aanzienlijke verontreiniging van lucht en water veroorzaken. Om deze effecten te verminderen, moeten op Gemeenschapsniveau strengere emissiegrenswaarden voor bepaalde verontreinigende stoffen worden vastgesteld.

(25) De ter uitvoering van deze richtlijn noodzakelijke maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [21].

(26) Met name dient de Commissie te worden gemachtigd criteria vast te stellen voor het toestaan van afwijkingen van de emissieniveaus die samenhangen met de beste beschikbare technieken als beschreven in de BBT-referentiedocumenten en voor het vaststellen van de frequentie van de periodieke monitoring en de inhoud van het situatierapport, alsook de criteria voor de evaluatie van milieurisico's. Voorts moet de Commissie worden gemachtigd om maatregelen te nemen in samenhang met de ontwikkeling en toepassing van technieken in opkomst, om in bepaalde gevallen een gemiddelde emissiegrenswaarde voor zwaveldioxide vast te stellen, om de datum vast te stellen vanaf welke continumetingen van de emissies van zware metalen, dioxinen en furanen in de lucht worden uitgevoerd, om de aard en de vorm vast te stellen van de gegevens die de lidstaten de Commissie moeten verstrekken over de uitvoering van deze richtlijn, en om de bijlagen V tot en met VIII aan te passen aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang. In het geval van afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties kan dit de vaststelling behelzen van criteria voor het toestaan van afwijkingen van de continue monitoring van de totale uitstoot van stofdeeltjes. Aangezien deze maatregelen van algemene aard zijn en ten doel hebben niet-essentiële elementen van deze richtlijn te wijzigen of deze richtlijn aan te vullen door de toevoeging van nieuwe niet-essentiële elementen, moeten zij worden aangenomen volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing.

(27) De lidstaten moeten regels vaststellen inzake de straffen die van toepassing zijn op overtredingen van deze richtlijn, en erop toezien dat deze worden toegepast. Die straffen moeten doeltreffend, evenredig en ontmoedigend zijn.

(28) Teneinde bestaande installaties voldoende tijd te gunnen voor technische aanpassingen aan de nieuwe eisen van deze richtlijn, dienen sommige nieuwe eisen pas na een bepaalde termijn vanaf de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn op die installaties van toepassing te zijn. Stookinstallaties dienen over voldoende tijd te beschikken voor het installeren van de zuiveringsinrichtingen die nodig zijn om aan de emissiegrenswaarden van bijlage V te voldoen.

(29) Aangezien de doelstellingen van de actie die moet worden ondernomen om een hoog niveau van milieubescherming en een verbetering van de milieukwaliteit te garanderen, niet op afdoende wijze door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens het grensoverschrijdende karakter van verontreiniging door industriële activiteiten, beter op Gemeenschapsniveau kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(30) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend. Met name beoogt deze richtlijn de bevordering van de toepassing van artikel 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

(31) De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot de bepalingen die ten opzichte van de vorige richtlijnen materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit de vorige richtlijnen.

(32) Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage IX, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

96/61/EG (aangepast)

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

Gemeenschappelijke bepalingen

Artikel 1

Doel en toepassingsgebied Onderwerp

Deze richtlijn heeft de bevat de regels inzake geïntegreerde preventie en beperking bestrijding van verontreiniging door de in bijlage I genoemde industriële activiteiten ten doel.

Zij bevat ook maatregelen regels ter voorkoming en, wanneer dat niet mogelijk is, beperking van emissies door de bedoelde activiteiten in lucht, water en bodem, met inbegrip van maatregelen voor en ter voorkoming van het ontstaan van afvalstoffen, om een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel te bereiken, onverminderd de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG en andere Gemeenschapsvoorschriften.

nieuw

Artikel 2

Toepassingsgebied

1. Deze richtlijn is van toepassing op industriële activiteiten die de in de hoofdstukken II tot en met VI bedoelde verontreiniging veroorzaken.

2. Deze richtlijn is niet van toepassing op onderzoekactiviteiten, ontwikkelingsactiviteiten of de beproeving van nieuwe producten en processen.

96/61/EG (aangepast)

Artikel 2 3

Definities

In Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder gelden de volgende definities :

(1)1. ‘stof’: een chemisch element en de verbindingen daarvan, met uitzondering van de volgende stoffen:

(a) radioactieve stoffen in de zin van als omschreven in Richtlijn 80/836/Euratom 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren [22]; en

(b) genetisch gemodificeerde organismen in de zin van micro-organismen als omschreven in de Richtlijnen 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen [23]; en

(c) genetisch gemodificeerde organismen als omschreven in Richtlijn 90/220/EEG [24]2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad [25];

(2)2. ‘verontreiniging’: de directe of indirecte inbreng door menselijke activiteiten van stoffen, trillingen, warmte of geluid in lucht, water of bodem, die de gezondheid van de mens of de milieukwaliteit kan aantasten, schade kan toebrengen aan materiële goederen, dan wel de belevingswaarde van het milieu of ander rechtmatig milieugebruik kan aantasten of in de weg kan staan;

(3)3. ‘installatie’: een vaste technische eenheid waarin een of meer van de in bijlage I of in deel 1 van bijlage VII vermelde activiteiten en processen alsmede andere op dezelfde locatie ten uitvoer gebrachte en daarmee rechtstreeks samenhangende activiteiten plaatsvinden, die technisch in verband staan met de op die plaats ten uitvoer gebrachte in die bijlagen vermelde activiteiten en de die gevolgen kunnen hebben voor de emissies en de verontreiniging;

4. ‘bestaande’ installaties: een installatie die in bedrijf is of, in het kader van de voor de datum van toepassing van deze richtlijn bestaande wetgeving, een installatie waarvoor een vergunning is verleend of waarvoor naar het oordeel van de bevoegde autoriteit een volledige vergunningsaanvraag is ingediend, op voorwaarde dat die installatie uiterlijk een jaar na de datum van toepassing van deze richtlijn in werking wordt gesteld;

(4)5. ‘emissie’: de directe of indirecte lozing, uit puntbronnen of diffuse bronnen van de installatie, van stoffen, trillingen, warmte of geluid in de lucht, het water of de bodem;

(5)6. ‘emissiegrenswaarde’: de massa, gerelateerd aan bepaalde specifieke parameters, de concentratie en/of het niveau van een emissie, die gedurende een of meer vastgestelde perioden niet mogen worden overschreden.; De emissiegrenswaarden kunnen ook voor bepaalde groepen, families of categorieën van stoffen, met name die welke in bijlage III worden vermeld, worden vastgesteld. De grenswaarden voor de emissies van stoffen gelden normaliter op het punt waar de emissies de installatie verlaten en worden bepaald zonder rekening te houden met een eventuele verdunning. Voor indirecte lozingen in water mag bij de bepaling van de emissiegrenswaarden van de installatie rekening worden gehouden met het effect van een zuiveringsstation, op voorwaarde dat een equivalent niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel wordt gewaarborgd en dat zulks niet leidt tot een hogere belasting van het milieu met verontreinigende stoffen, onverminderd de bepalingen van Richtlijn 76/464/EEG en de ter toepassing daarvan aangenomen richtlijnen;

(6)7. ‘milieukwaliteitsnorm’: alle eisen waaraan op een gegeven ogenblik in een bepaald milieucompartiment of een bepaald gedeelte daarvan moet worden voldaan overeenkomstig de Gemeenschapswetgeving;

8. ‘bevoegde autoriteit`: de autoriteit, de autoriteiten of de instanties die krachtens de wetgeving van de Lid-Staten belast is (zijn) met de uitvoering van de uit deze richtlijn voortvloeiende taken;

(7)9. ‘vergunning’: het gedeelte van (een) schriftelijk(e) besluit(en) of dat besluit (die besluiten) in zijn (hun) geheel waarbij machtiging wordt verleend om een installatie of een gedeelte daarvan , dan wel een stookinstallatie, afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie, te exploiteren onder bepaalde voorwaarden die moeten garanderen dat de installatie voldoet aan de eisen van deze richtlijn. Een vergunning kan betrekking hebben op een of meer installaties of delen van installaties die zich op dezefde locatie bevinden en die door dezelfde exploitant worden geëxploiteerd;

(8)10. a)‘wijziging van de exploitatie’: een wijziging van de kenmerken of de werking, of een uitbreiding van de installatie die gevolgen voor het milieu kan hebben;

b) ‘belangrijke wijziging’: een wijziging in de exploitatie van de kenmerken of de werking, of een uitbreiding, van een installatie c.q. een stookinstallatie, afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie die volgens de bevoegde autoriteit negatieve en significante negatieve effecten kan hebben op mens of milieu;

In de zin van deze definitie wordt elke wijziging of uitbreiding van een exploitatie geacht belangrijk te zijn, indien de wijziging of uitbreiding voldoet aan de in bijlage I genoemde drempelwaarden, voorzover deze bestaan;

(9)11. ‘beste beschikbare technieken’: het meest doeltreffende en geavanceerde ontwikkelingsstadium van de activiteiten en exploitatiemethoden, waarbij de praktische bruikbaarheid van speciale technieken om in beginsel het uitgangspunt voor de emissiegrenswaarden en andere vergunningsvoorwaarden te vormen is aangetoond, met het doel emissies en effecten op het milieu in zijn geheel te voorkomen, of wanneer dat niet mogelijk blijkt algemeen te beperken;

a) ‘technieken’: zowel de toegepaste technieken als de wijze waarop de installatie wordt ontworpen, gebouwd, onderhouden, geëxploiteerd en ontmanteld;

b) ‘beschikbare’: op zodanige schaal ontwikkeld dat de betrokken technieken, kosten en baten in aanmerking genomen, economisch en technisch haalbaar in de betrokken industriële context kunnen worden toegepast, onafhankelijk van de vraag of die technieken al dan niet op het grondgebied van de betrokken Lid-Staat lidstaat worden toegepast of geproduceerd, mits zij voor de exploitant op redelijke voorwaarden toegankelijk zijn;

c) ‘beste’: het meest doeltreffend voor het bereiken van een hoog algemeen niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel.;

Bij de bepaling van de beste beschikbare technieken moeten de in bijlage IV vermelde punten speciaal in aanmerking worden genomen;

(10)12. ‘exploitant’: elke natuurlijke of rechtspersoon die de installatie c.q. de stookinstallatie, afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie exploiteert of bezit die de controle daarover heeft, of, indien de nationale wetgeving in die mogelijkheid voorziet, aan wie economische beschikkingsmacht over de technische werking van de installatie is overgedragen;

2003/35/EG Art. 4, punt 1, onder b) (aangepast)

(11)13. ‘publiek’: één of meer natuurlijke of rechtspersonen en, in overeenstemming met de nationale wetgeving of praktijk, hun verenigingen, organisaties of groepen;

(12)14. ‘betrokken publiek’: publiek dat gevolgen ondervindt of waarschijnlijk ondervindt van of belanghebbende is bij de besluitvorming over de afgifte of de bijstelling van een vergunning of van vergunningsvoorwaarden; in de zin van deze omschrijving worden niet-gouvernementele organisaties die zich voor milieubescherming inzetten en aan de eisen van nationaal recht voldoen, geacht belanghebbende te zijn.

nieuw

(13) ‘techniek in opkomst’: een nieuwe techniek voor een industriële activiteit die, als zij commercieel wordt ontwikkeld, een hoger algemeen beschermingsniveau voor het milieu of grotere kostenbesparingen kan opleveren dan de bestaande beste beschikbare technieken;

(14) ‘gevaarlijke stoffen’: gevaarlijke stoffen of preparaten als omschreven in Richtlijn 67/548/EG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen [26] en Richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 mei 1999 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten [27];

(15) ‘situatierapport’: gekwantificeerde informatie over de toestand inzake bodem- en grondwaterverontreiniging door gevaarlijke stoffen;

(16) ‘routine-inspectie’: een milieu-inspectie die plaatsvindt als onderdeel van een planmatig inspectieprogramma;

(17) ‘niet-routinematige inspectie’: een milieu-inspectie die plaatsvindt naar aanleiding van een klacht of in het kader van een onderzoek naar een ongeval, incident of geval van niet-naleving;

2001/80/EG Art. 2 (aangepast)

(18)6. ‘brandstof’: elke vaste, vloeibare of gasvormige brandbare stof waarmee de een stookinstallatie wordt gevoed, met uitzondering van afvalstoffen die vallen onder Richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989 ter voorkoming van door nieuwe installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging [28], Richtlijn 89/429/EEG van de Raad van 21 juni 1989 ter vermindering van door bestaande installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging [29] en Richtlijn 94/67/EG van de Raad van 16 december 1994 betreffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen [30], of toekomstige communautaire besluiten tot intrekking of vervanging van een of meer van deze richtlijnen;

(19)(7) ‘stookinstallatie’: elk technisch toestel waarin brandstoffen worden geoxydeerd geoxideerd teneinde de aldus opgewekte warmte te gebruiken.;

(20)(11) ‘biomassa’: een van de volgende materialen:

a) producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit plantaardig landbouw- of bosbouwmateriaal dat gebruikt kan worden als brandstof om de energetische inhoud ervan te benutten,; en

b) de volgende als brandstof gebruikte afvalstoffen:

(ai) plantaardig afval uit land- en bosbouw;

(bii) plantaardige afval van de levensmiddelenindustrie, indien de opgewekte warmte wordt teruggewonnen;

(ciii) vezelachtig afval afkomstig van de productie van ruwe pulp en van de productie van papier uit pulp; indien het op de plaats van productie wordt meeverbrand en de opgewekte warmte wordt teruggewonnen.;

(div) kurkafval;

(ev) houtafval, met uitzondering van houtafval dat ten gevolge van een behandeling met houtbeschermingsmiddelen of door het aanbrengen van een beschermingslaag gehalogeneerde organische verbindingen dan wel zware metalen kan bevatten, wat in het bijzonder het geval is voor houtafval afkomstig van bouw- en sloopafval;

(21)8. ‘gemengde stookinstallatie’: elke stookinstallatie die terzelfder tijd of beurtelings met twee of meer brandstoffen kan worden gevoed;

(22)12. ‘gasturbine’: een roterende machine die thermische energie in arbeid omzet, in hoofdzaak bestaande uit een compressor, een thermisch toestel waarin brandstof wordt geoxydeerd geoxideerd om het werkmedium te verhitten, en een turbine.;

2000/76/EG Art. 3 (aangepast)

1(23) ‘«afval»’: vast of vloeibaar afval als omschreven in artikel 1 3, onder a), van Richtlĳn 20../…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende afvalstoffen [31] 75/442/EEG;

2(24) ‘«gevaarlijke afvalstoffen»’: vaste of vloeibare gevaarlijke afvalstoffen als omschreven in artikel 1, lid 4, artikel 3, onder b), van Richtlĳn 20../…/EG 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlĳke afvalstoffen;

(25)3. ‘ongesorteerd stedelĳk afval’: huishoudelĳk afval, alsmede bedrĳfs-, industrieel en institutioneel afval dat qua aard en samenstelling te vergelĳken is met huishoudelĳk afval, behoudens de in de bĳlage van Beschikking 94/3/EG in de bijlage van Beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 houdende vaststelling van de Europese afvalstoffenlijst [32] onder 2001 genoemde fracties die afzonderlĳk aan de bron worden ingezameld en de onder 2002 van die bĳlage genoemde andere afvalstoffen;

(26)4. ‘afvalverbrandingsinstallatie’ ‘verbrandingsinstallatie’: een vaste of mobiele technische eenheid en inrichting die specifiek bestemd is voor de thermische behandeling van afval, al dan niet met terugwinning van de geproduceerde verbrandingswarmte. , door Een en ander omvat de verbranding door oxidatie van afval alsmede andere thermische behandelingsprocessen zoals pyrolyse, vergassing en plasmaproces, voorzover voor zover de producten van de behandeling vervolgens worden verbrand;

(27)5. ‘afvalmeeverbrandingsinstallatie’ ‘meeverbrandingsinstallatie’: een vaste of mobiele installatie technische eenheid die in hoofdzaak bestemd is voor de opwekking van energie of de fabricage van materiële producten waarin afval als normale of aanvullende brandstof wordt gebruikt, of waarin afval thermisch wordt behandeld voor verwĳdering door de verbranding door oxidatie van afval alsmede andere thermische behandelingsprocessen, voor zover de producten van de behandeling vervolgens worden verbrand ;

(28)7. ‘nominale capaciteit’: de gezamenlĳke verbrandingscapaciteit van de ovens waaruit de installatie een afvalverbrandingsinstallatie of een afvalmeeverbrandingsinstallatie bestaat, zoals berekend door de fabrikant en bevestigd door de exploitant, met inachtneming van in het bĳzonder de verbrandingswaarde van het afval, uitgedrukt als de hoeveelheid afval die per uur kan worden verbrand;

(29)10. ‘dioxinen en furanen’: alle meervoudig gechloreerde dibenzo-p-dioxinen en dibenzofuranen die in bĳlage I deel 2 van bijlage VI worden opgesomd;

(30)13. ‘residu’: een vloeibaar vloeibare of vaste afvalstof materiaal (met inbegrip van bodemas, slakken, vliegas en ketelas, vaste reactieproducten die ontstaan bĳ de gasreiniging, zuiveringsslib van de zuivering van afvalwater, afgewerkte katalysatoren en afgewerkte actieve kool) dat valt onder de omschrĳving van afvalstoffen in artikel 1, onder a), van Richtlĳn 75/442/EEG, en dat die wordt geproduceerd bĳ het verbrandingsof meeverbrandingsproces, door een afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie de zuivering van rookgassen of afvalwater of andere processen in de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie;

1999/13/EG Art. 2 (aangepast)

16(31) ‘organische verbinding’: een verbinding die ten minste het element koolstof bevat en daarnaast een of meer van de volgende elementen: waterstof, halogenen, zuurstof, zwavel, fosfor, silicium en stikstof, met uitzondering van koolstofoxiden en anorganische carbonaten en bicarbonaten;

(32)17. ‘vluchtige organische stof (VOS)’: een organische verbinding alsook de fractie creosoot die bij 293,15 K een dampspanning van 0,01 kPa of meer of onder de specifieke gebruiksomstandigheden een vergelijkbare vluchtigheid heeft. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt de fractie creosoot die deze dampspanning overschrijdt bij 293,15 K, beschouwd als een VOS;

(33)18. ‘organisch oplosmiddel’: een vluchtige organische verbinding stof die wordt gebruikt voor een van de volgende doeleinden:

a) om, alleen of in combinatie met andere stoffen en zonder een chemische verandering te ondergaan, wordt gebruikt om grondstoffen, producten of afvalmaterialen op te lossen;

b) of als schoonmaakmiddel om verontreinigingen op te lossen,;

c) dan wel als verdunner,;

d) als dispergeermiddel,;

e) om de viscositeit aan te passen,;

f) om de oppervlaktespanning aan te passen,;

g) als weekmaker;

h) of als conserveermiddel;

(34)20. ‘coating’: een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organische oplosmiddelen bevatten, dat wordt gebruikt om op een oppervlak voor een decoratief, beschermend of ander functioneel effect te zorgen coating als omschreven in artikel 2, lid 8, van Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 inzake de beperking van emissies van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen in bepaalde verven en vernissen en producten voor het overspuiten van voertuigen ;.

Artikel 5

Voorwaarden voor vergunningen voor bestaande installaties

1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten er, door middel van vergunningen overeenkomstig de artikelen 6 en 8 of op passende wijze door toetsing en, zo nodig, aanpassing van de voorwaarden, op toezien dat de bestaande installaties uiterlijk acht jaar na de datum van toepassing van deze richtlijn worden geëxploiteerd overeenkomstig de eisen van de artikelen 3, 7, 9, 10 en 13, artikel 14, eerste en tweede streepje, en artikel 15, lid 2, onverminderd andere bijzondere Gemeenschapsvoorschriften.

2. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om de bepalingen van de artikelen 1, 2, 11 en 12, artikel 14, derde streepje, artikel 15, de leden 1, 3 en 4, de artikelen 16 en 17 en artikel 18, lid 2, met ingang van de datum van toepassing van deze richtlijn toe te passen op de bestaande installaties.

96/61/EG Art. 4 (aangepast)

Artikel 4

Vergunningen voor nieuwe installaties Vergunningsplicht

1. De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat geen nieuwe installatie c.q. stookinstallatie, afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie wordt geëxploiteerd zonder een vergunning overeenkomstig deze richtlijn, onverminderd de uitzonderingen van Richtlijn 88/609/EEG van de Raad van 24 november 1988 inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties [33].

1999/13/EG Art. 3 (aangepast)

In afwijking van de eerste alinea mogen de lidstaten een procedure vaststellen voor de registratie van uitsluitend onder hoofdstuk V vallende installaties.

1999/13/EG Art. 2 (aangepast)

8. registratie: een in een wettelijke regeling De registratieprocedure wordt vastgelegde procedure waarbij in een verbindend besluit en behelst ten minste een kennisgeving van de exploitant aan de bevoegde autoriteit op zijn minst in kennis stelt van het zijn voornemen een binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallende installatie te exploiteren of activiteit uit te oefenen; .

96/61/EG Art. 2, punt 9 (aangepast)

2. Een vergunning kan betrekking hebben op een twee of meer installaties of delen van installaties die zich op dezelfde locatie bevinden en die door dezelfde exploitant op dezelfde locatie of op verschillende locaties worden geëxploiteerd;.

nieuw

Wanneer een vergunning betrekking heeft op twee of meer installaties, dient elke installatie aan de eisen van deze richtlijn te voldoen.

Artikel 5

Exploitanten

Twee of meer natuurlijke personen of rechtspersonen kunnen gezamenlijk de exploitant zijn van een installatie c.q. een stookinstallatie, afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie, of zij kunnen de exploitanten zijn van verschillende delen van een installatie.

96/61/EG (aangepast)

Artikel 68

Besluiten Verlening van vergunningen

1. Onverminderd andere eisen op grond van nationale of communautaire voorschriften verleent de De bevoegde autoriteit verleent een vergunning die voorwaarden bevat welke garanderen dat indien de installatie voldoet aan de eisen van deze richtlijn, of weigert zij de vergunning wanneer dat niet het geval is.

Elke verleende of gewijzigde vergunning dient de in deze richtlijn voorgeschreven bepalingen inzake de bescherming van lucht, water en bodem te bevatten.

Artikel 7

Geïntegreerde aanpak bij de afgifte van de vergunning

2. De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen opdat de vergunningsprocedure vergunningsprocedures en -voorwaarden ten volle worden gecoördineerd, wanneer verschillende bevoegde autoriteiten of verschillende exploitanten bij die procedures betrokken zijn of wanneer verschillende vergunningen worden afgegeven , dit met het oog op een doeltreffende geïntegreerde aanpak door alle autoriteiten die voor de procedure bevoegd zijn.

96/61/EG Art. 9 (aangepast)

3.2. In het geval van een nieuwe installatie of een belangrijke wijziging waarop artikel 4 van Richtlijn 85/337/EEG van toepassing is, moeten voor de verlening van de vergunning alle ingevolge de toepassing van de artikelen 5, 6, en 7 en 9 van die richtlijn verkregen relevante gegevens en conclusies in aanmerking worden genomen onderzocht en benut .

Artikel 7

Algemene bindende voorschriften

8. Onverminderd de verplichting tot instelling van om over een vergunningsprocedure te beschikken, overeenkomstig deze richtlijn kunnen de Lid-Staten lidstaten voor bijzondere categorieën installaties, stookinstallaties, afvalverbrandingsinstallaties of afvalmeeverbrandingsinstallaties bijzondere verplichtingen vaststellen opnemen in dwingende algemene bindende voorschriften en niet in de vergunningsvoorwaarden, mits een geïntegreerde aanpak en een even hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel gewaarborgd zijn.

96/61/EG (aangepast)

Wanneer algemene bindende voorschriften worden vastgesteld, volstaat het dat in de vergunning een verwijzing naar die voorschriften wordt opgenomen.

nieuw

Artikel 8

Verslaglegging over de naleving

De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:

(1) de exploitant ten minste om de twaalf maanden bij de bevoegde autoriteit een verslag indient over de naleving van de vergunningsvoorwaarden;

96/61/EG Art. 14 (aangepast)

(2) de exploitant de bevoegde autoriteit geregeld de resultaten van zijn lozingscontrole mededeelt en zo spoedig mogelijk op de hoogte stelt van voorvallen incidenten of ongevallen die het milieu significant beïnvloeden;

Artikel 914

Niet-naleving Inachtneming van de vergunningsvoorwaarden

1. De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat: de vergunningsvoorwaarden door de exploitant in zijn installatie worden nageleefd vervuld;.

1999/13/EG Art. 10 (aangepast)

nieuw

2. De lidstaten treffen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat, Wanneer wanneer wordt vastgesteld dat niet aan de eisen van deze richtlijn is voldaan , zorgen de lidstaten ervoor dat :

a) de exploitant de bevoegde autoriteit onverwijld op de hoogte stelt ; en

b) de exploitant en de bevoegde autoriteit de nodige maatregelen neemt nemen om ervoor te zorgen dat op een zo kort mogelijke termijn weer aan de eisen wordt voldaan;.

b) iIndien de niet-naleving een inbreuk een direct gevaar voor de menselijke gezondheid of het milieu oplevert en zolang niet gewaarborgd kan worden dat overeenkomstig punt a) punt b) van de eerste alinea weer aan de eisen wordt voldaan, wordt de verdere uitoefening exploitatie van de installatie of van c.q. de stookinstallatie, de afvalverbrandingsinstallatie of de afvalmeeverbrandingsinstallatie activiteit opgeschort wordt.

2003/87/EG Art. 26 (aangepast)

Artikel 10

Emissies van broeikasgassen

1. Wanneer broeikasgasemissies uit een installatie in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad in verband met een in die installatie verrichte activiteit worden vermeld, omvat de vergunning geen emissiegrenswaarde voor directe emissies van dat gas, tenzij zulks noodzakelijk is om te verzekeren dat er geen significante plaatselijke verontreiniging wordt veroorzaakt.

2. Wat betreft de in bijlage I van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad [34] genoemde activiteiten kunnen de lidstaten ervoor kiezen om geen voorschriften inzake energie-efficiëntie op te leggen voor verbrandingseenheden en andere eenheden die ter plaatse kooldioxide uitstoten.

3. Zo nodig wijzigen de bevoegde autoriteiten de vergunning op gepaste wijze.

4. De drie voorgaande alinea's 1 tot en met 3 zijn niet van toepassing op installaties die overeenkomstig artikel 27 van Richtlijn 2003/87/EG tijdelijk zijn uitgesloten van de Gemeenschapsregeling voor de handel in broeikasgasemissierechten.

96/61/EG (aangepast)

HOOFDSTUK II

Bijzondere bepalingen betreffende in bijlage I genoemde activiteiten

nieuw

Artikel 11

Toepassingsgebied

Dit hoofdstuk is van toepassing op de in bijlage I gespecificeerde activiteiten voor zover zij, indien van toepassing, de in die bijlage gespecificeerde capaciteitsdrempelwaarden bereiken.

96/61/EG (aangepast)

Artikel 123

Algemene beginselen van de fundamentele verplichtingen van de exploitant

De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen opdat de bevoegde autoriteiten ervoor zorgen dat de installaties zo zal worden geëxploiteerd dat overeenkomstig de volgende beginselen :

(1)a) alle passende preventieve maatregelen tegen verontreinigingen worden getroffen,;

(2) met name door toepassing van de beste beschikbare technieken worden toegepast ;

(3)b) er wordt geen belangrijke verontreiniging wordt veroorzaakt;

(4)c) overeenkomstig Richtlijn 20../…/EG Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen wordt het ontstaan van afvalstoffen wordt voorkomen;

(5) waar dat niet gebeurt toch afvalstoffen worden geproduceerd, moeten die stoffen ten nutte worden gemaakt zij worden teruggewonnen of, wanneer dat technisch en economisch onmogelijk is, zodanig worden verwijderd dat milieu-effecten worden voorkomen of beperkt;

(6)d) de energie wordt op doelmatige wijze wordt gebruikt;

(7)e) de nodige maatregelen worden getroffen om ongevallen te voorkomen en de gevolgen daarvan te beperken;

(8)f) bij de definitieve stopzetting van de activiteiten worden de nodige maatregelen worden getroffen om het gevaar elk risico van verontreiniging te voorkomen en het exploitatieterrein weer in een bevredigende de overeenkomstig artikel 23, leden 2 en 3, omschreven toestand te brengen.

Voor de naleving van dit artikel is het voldoende dat de Lid-Staten ervoor zorgen dat de bevoegde autoriteiten bij de vaststelling van de vergunningsvoorwaarden rekening houden met bovengenoemde algemene beginselen.

Artikel 136

Aanvraag van een vergunning

1. De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de aanvraag van een vergunning bij de bevoegde instantie een beschrijving bevat van de volgende elementen :

a) de installatie en de aard en omvang van de activiteiten die daar plaatsvinden;

b) de grondstoffen en hulpmaterialen, de andere stoffen en de energie die in de installatie worden gebruikt of door de installatie worden gegenereerd;

c) de emissiebronnen van de installatie;

d) de situatie van de plaats het terrein waar de installatie komt;

nieuw

e) in voorkomend geval, een situatierapport;

96/61/EG

f) aard en omvang van de te voorziene emissies van de installatie in elk milieucompartiment, met een overzicht van de significante milieueffecten van de emissies;

g) de beoogde technologie en de andere technieken ter voorkoming of, indien dat niet mogelijk is, ter vermindering van de emissies van de installatie;

h) zo nodig de maatregelen betreffende de preventie en de nuttige toepassing terugwinning van de door de installatie voortgebrachte afvalstoffen;

i) de andere maatregelen die worden getroffen om te voldoen aan de algemene beginselen van de fundamentele verplichtingen van de exploitant, bedoeld in artikel 3 12;

j) de maatregelen die worden getroffen ter controle van de emissies in het milieu;

2003/35/EG Art. 4, punt 2 (aangepast)

k) een schets van de voornaamste door de aanvrager bestudeerde alternatieven voor de voorgestelde technologie, technieken en maatregelen , voorzover deze bestaan.

96/61/EG

De aanvraag van een vergunning dient een niet-technische samenvatting van de in de eerste alinea onder bovenstaande streepjes genoemde gegevens te bevatten.

2. Indien aan één van de eisen van lid 1 dit artikel kan worden voldaan met gegevens overeenkomstig de eisen van Richtlijn 85/337/EEG of met een veiligheidsrapport als bedoeld in Richtlijn 96/82/EG 82/501/EEG van de Raad van 24 juni 1982 inzake de risico's van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten, dan wel met andere informatie, verstrekt overeenkomstig andere wetgeving, kunnen die gegevens in de vergunningsaanvraag worden opgenomen of daarbij worden gevoegd.

nieuw

Artikel 14

BBT-referentiedocumenten

1. De Commissie neemt BBT-referentiedocumenten aan op basis van de resultaten van de in artikel 29 bedoelde uitwisseling van informatie.

2. De BBT-referentiedocumenten bevatten met name een beschrijving van de beste beschikbare technieken, de daarmee samenhangende emissieniveaus en de bijbehorende monitoring, de monitoring van bodem en grondwater en de sanering van het terrein alsook de technieken in opkomst, waarbij in het bijzonder aandacht wordt besteed aan de in bijlage III genoemde criteria. De Commissie toetst en actualiseert de BBT-referentiedocumenten wanneer dat nodig is.

96/61/EG (aangepast)

Artikel 159

Vergunningsvoorwaarden

1. De lidstaten Lid-Staten controleren of de vergunning alle maatregelen omvat die ter vervulling van de vergunningsvoorwaarden van de artikelen 312 en 1019 nodig zijn om de bescherming van lucht, water en bodem te waarborgen en aldus een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel te bereiken.

2. In het geval van een nieuwe installatie of een belangrijke wijziging waarop artikel 4 van Richtlijn 85/337/EEG van toepassing is, moeten voor de verlening van de vergunning alle ingevolge de toepassing van de artikelen 5, 6 en 7 van die richtlijn verkregen relevante gegevens en conclusies in aanmerking worden genomen.

3. Die maatregelen behelzen De vergunning bevat ten minste de volgende elementen:

a) emissiegrenswaarden voor de verontreinigende stoffen, met name die van bijlage III, II en voor andere verontreinigende stoffen die in significante hoeveelheden uit de betrokken installatie kunnen vrijkomen, gelet op hun aard en hun potentieel voor overdracht van verontreiniging tussen milieucompartimenten (water, lucht en bodem). ;

b) De vergunning bevat, zo nodig, passende voorschriften ter bescherming van bodem en grondwater, en maatregelen voor het beheer van de door de installatie voortgebrachte afvalstoffen;. De grenswaarden kunnen, zo nodig, worden aangevuld of vervangen door gelijkwaardige parameters of gelijkwaardige technische maatregelen.

c) 5. De vergunning bevat passende eisen voor de controle op monitoring van de lozingen, met vermelding van de meetmethode en -frequentie, de procedure voor de beoordeling van de metingen, alsmede de verplichting de bevoegde autoriteit regelmatig in kennis te stellen van de resultaten van de monitoring van de lozingen en van de andere gegevens die noodzakelijk zijn voor de controle op de naleving van de vergunningsvoorwaarden;.

Voor de installaties van rubriek 6.6 van bijlage I kan bij de in dit lid bedoelde maatregelen rekening worden gehouden met de kosten en baten.

nieuw

d) eisen inzake de periodieke monitoring met betrekking tot gevaarlijke stoffen die op het terrein kunnen worden aangetroffen, rekening houdend met de mogelijkheid van bodem- en grondwaterverontreiniging op het terrein van de installatie;

96/61/EG (aangepast)

e) 6. De vergunning bevat maatregelen voor inzake andere dan de normale bedrijfsomstandigheden. Daartoe wordt op passende wijze rekening gehouden met opstarten, lekken, storingen, korte stilleggingen en definitieve bedrijfsbeëindiging, wanneer het milieu daardoor kan worden beïnvloed.;

f) De vergunningsvoorwaarden bevatten in ieder geval bepalingen betreffende de minimalisering van de verontreiniging over lange afstand of van de grensoverschrijdende verontreiniging en waarborgen een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel.

De vergunning kan ook tijdelijke afwijkingen van de in lid 4 bedoelde eisen bevatten, indien een door de bevoegde autoriteit goedgekeurd saneringsplan de naleving binnen zes maanden van deze eisen waarborgt en het project tot vermindering van de verontreiniging leidt.

7. De vergunning kan voor de doeleinden van deze richtlijn andere bijzondere voorwaarden bevatten die de Lid-Staat of de bevoegde instantie doelmatig acht.

2. Voor de toepassing van lid 1, onder a), kunnen de De grenswaarden kunnen, zo nodig, worden aangevuld of vervangen door gelijkwaardige parameters of gelijkwaardige technische maatregelen.

Voor de installaties van rubriek 6.6 van bijlage I wordt bij de overeenkomstig dit lid vastgestelde emissiegrenswaarden rekening gehouden met de aan die categorieën installaties aangepaste praktische regelingen.

nieuw

3. De BBT-referentiedocumenten vormen het ijkpunt voor de vaststelling van de vergunningsvoorwaarden.

4. Indien op een installatie of een deel van een installatie geen BBT-referentiedocumenten van toepassing zijn of indien die documenten niet alle mogelijke milieueffecten van de activiteit behandelen, bepaalt de bevoegde autoriteit op basis van de criteria van bijlage III wat de beste beschikbare technieken voor de betrokken installatie of activiteiten zijn en stelt zij dienovereenkomstig de vergunningsvoorwaarden vast.

5. Op de in punt 6.6 van bijlage I bedoelde installaties zijn de leden 1 tot en met 4 van toepassing onverminderd de wetgeving inzake dierenwelzijn.

96/61/EG Art. 2 (aangepast)

Artikel 16

Emissiegrenswaarden, gelijkwaardige parameters en technische maatregelen

1.6. De grenswaarden voor de emissies van emissiegrenswaarden voor verontreinigende stoffen gelden normaliter op het punt waar de emissies de installatie verlaten en worden bepaald zonder rekening te houden met een eventuele voorafgaande verdunning.

Voor indirecte lozingen van verontreinigende stoffen in water mag bij de bepaling van de emissiegrenswaarden van de installatie rekening worden gehouden met het effect van een waterzuiveringsstation, op voorwaarde dat een equivalent niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel wordt gewaarborgd en dat zulks niet leidt tot een hogere belasting van het milieu met verontreinigende stoffen, onverminderd de bepalingen van Richtlijn 76/464/EEG en de ter toepassing daarvan aangenomen richtlijnen;.

96/61/EG Art. 9 (aangepast)

24. Onverminderd artikel 19 10 zijn de emissiegrenswaarden, en de gelijkwaardige parameters en de gelijkwaardige technische maatregelen, bedoeld in artikel 15, leden 1 en 2 lid 3, gebaseerd op de beste beschikbare technieken, zonder dat daarmee het gebruik van een bepaalde techniek of technologie wordt voorgeschreven, met inachtneming van de technische kenmerken en de geografische ligging van de betrokken installatie, alsmede de plaatselijke milieuomstandigheden. De vergunningsvoorwaarden bevatten in ieder geval bepalingen betreffende de minimalisering van de verontreiniging over lange afstand of van de grensoverschrijdende verontreiniging en waarborgen een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel.

nieuw

De bevoegde autoriteit stelt emissiegrenswaarden vast die niet hoger zijn dan de emissieniveaus die eigen zijn aan de in de BBT-referentiedocumenten beschreven beste beschikbare technieken.

3. In afwijking van lid 2, tweede alinea, mag de bevoegde autoriteit in specifieke gevallen, op basis van een beoordeling van de economische en milieukosten en –baten, rekening houdend met de technische kenmerken en de geografische ligging van de betrokken installatie en de plaatselijke milieuomstandigheden, emissiegrenswaarden vaststellen die hoger zijn dan de emissieniveaus die eigen zijn aan de in de BBT-referentiedocumenten beschreven beste beschikbare technieken.

Die emissiegrenswaarden mogen echter niet hoger zijn dan de eventueel toepasselijke in de bijlagen V tot en met VIII vastgestelde grenswaarden.

De Commissie kan criteria vaststellen voor het toestaan van de in dit lid bedoelde afwijking.

Die maatregelen, die niet-essentiële elementen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 69, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

4. De leden 2 en 3 zijn van toepassing op het uitrijden van dierlijke mest en drijfmest buiten het terrein van de in punt 6.6 van bijlage I bedoelde installatie. De lidstaten mogen deze eisen opnemen in andere maatregelen dan vergunningen.

5. De bevoegde autoriteit kan tijdelijke vrijstellingen van de eisen van lid 2 en van artikel 12, eerste alinea, punten 1 en 2, verlenen voor toenames van emissies die het gevolg zijn van de beproeving en het gebruik van technieken in opkomst, op voorwaarde dat binnen zes maanden na het verlenen van de vrijstelling hetzij het gebruik van die technieken wordt stopgezet, hetzij met de activiteit in kwestie de emissieniveaus die eigen zijn aan de beste beschikbare technieken ten minste worden geëvenaard.

Artikel 17

Eisen inzake monitoring

1. De in artikel 15, lid 1, onder c) en d), bedoelde eisen inzake monitoring worden in voorkomend geval gebaseerd op de in de BBT-referentiedocumenten beschreven conclusies inzake monitoring.

2. De frequentie van de in artikel 15, lid 1, onder d), bedoelde periodieke monitoring wordt door de bevoegde autoriteit vastgesteld in een vergunning voor elke afzonderlijke installatie of in algemene bindende voorschriften.

Onverminderd het bepaalde in de eerste alinea vindt de periodieke monitoring ten minste eens om de zeven jaar plaats.

De Commissie kan criteria vaststellen ter bepaling van de frequentie van de periodieke monitoring.

Die maatregelen, die niet-essentiële elementen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 69, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

Artikel 18

Algemene bindende voorschriften

96/61/EG Art. 9, lid 8 (aangepast)

1. Bij de vaststelling van Onverminderd de verplichting tot instelling van een vergunningsprocedure overeenkomstig deze richtlijn kunnen de Lid-Staten voor bijzondere categorieën installaties bijzondere verplichtingen vaststellen in dwingende algemene bindende voorschriften en niet in de vergunningsvoorwaarden, mits zorgen de lidstaten voor een geïntegreerde aanpak en garanderen zij een even hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel gewaarborgd zijn dat gelijkwaardig is aan het niveau dat door middel van individuele vergunningsvoorwaarden tot stand kan worden gebracht .

nieuw

2. De algemene bindende voorschriften worden gebaseerd op de beste beschikbare technieken, zonder dat het gebruik van een techniek of een specifieke technologie wordt voorgeschreven.

De lidstaten zien erop toe dat de algemene bindende voorschriften emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen behelzen die de emissieniveaus welke eigen zijn aan de in de BBT-referentiedocumenten beschreven beste beschikbare technieken niet overschrijden.

3. De lidstaten zien erop toe dat de algemene bindende voorschriften gelijke tred houden met de ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken.

Als de Commissie een nieuw of bijgesteld BBT-referentiedocument aanneemt, toetsen en actualiseren de lidstaten, voor zover nodig, binnen vier jaar na de bekendmaking daarvan de algemene bindende voorschriften voor de betrokken installaties.

4. Wanneer overeenkomstig de leden 1 tot en met 3 algemene bindende voorschriften worden aangenomen, wordt in die voorschriften zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen.

96/61/EG (aangepast)

nieuw

Artikel 1910

Beste beschikbare technieken en mMilieukwaliteitsnormen

Indien met het oog op een milieukwaliteitsnorm strengere voorwaarden moeten gelden dan die welke door toepassing van de beste beschikbare technieken haalbaar zijn, moeten met name in de vergunning extra voorwaarden worden gesteld, onverminderd andere maatregelen die getroffen kunnen worden om aan de milieukwaliteitsnormen te voldoen.

Artikel 2011

Ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken

De Lid-Staten lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteit de ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken en de bekendmaking van nieuwe of herziene BBT-referentiedocumenten volgt of daarvan op de hoogte wordt gehouden.

Artikel 2112

Wijzigingen van installaties door de exploitanten

1. De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de exploitant de bevoegde autoriteiten in kennis stelt van elke geplande wijzigingen in van de kenmerken of de werking, of van een uitbreiding, exploitatie van de installatie in de zin van artikel 2, punt 10 die gevolgen kan hebben voor het milieu . Zo nodig stellen stelt de bevoegde autoriteiten de vergunning of de voorwaarden bij.

2. 2. De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat een door de exploitant beoogde belangrijke wijziging in de exploitatie van de installatie in de zin van artikel 2, punt 10, niet geschiedt zonder een vergunning overeenkomstig deze richtlijn.

De aanvraag van een vergunning en het besluit van de bevoegde autoriteiten dienen moeten betrekking te hebben op de delen van de installatie en de in artikel 613 opgesomde punten waarop de belangrijke wijziging van invloed kan zijn. De desbetreffende voorschriften van de artikelen 3 en 6 tot en met 10 en artikel 15, leden 1, 2 en 4, zijn van overeenkomstige toepassing.

96/61/EG Art. 2, punt 10, onder b) (aangepast)

3.(b) In de zin van deze definitie wordt elke Elke wijziging van de kenmerken of de werking of elke uitbreiding van een installatie exploitatie wordt geacht belangrijk te zijn, indien de wijziging of uitbreiding op zichzelf voldoet aan de in bijlage I genoemde capaciteitsdrempelwaarden drempelwaarden, voorzover deze bestaan bereikt ;.

96/61/EG (aangepast)

Artikel 2213

Toetsing en bijstelling van de vergunningsvoorwaarden door de bevoegde autoriteit

1. De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten alle de vergunningsvoorwaarden geregeld toetst toetsen en zo nodig deze bijstelt bijstellen als dat nodig is om de naleving van deze richtlijn te garanderen .

nieuw

2. Op verzoek van de bevoegde autoriteit legt de exploitant alle gegevens over die voor de toetsing van de vergunningsvoorwaarden noodzakelijk zijn.

Bij de toetsing van de vergunningsvoorwaarden maakt de bevoegde autoriteit gebruik van eventuele bij de monitoring of bij inspecties verkregen gegevens.

3. Als de Commissie een nieuw of bijgesteld BBT-referentiedocument aanneemt, zien de lidstaten erop toe dat de bevoegde autoriteit, voor zover nodig, binnen vier jaar na de bekendmaking daarvan de vergunningsvoorwaarden voor de betrokken installaties toetst en bijstelt.

De eerste alinea is van toepassing op alle overeenkomstig artikel 16, lid 3, toegestane afwijkingen.

96/61/EG (aangepast)

nieuw

42. Toetsing vindt in ieder geval plaats als De vergunningsvoorwaarden worden ten minste in de volgende gevallen getoetst en indien nodig bijgesteld :

a) de door de installatie veroorzaakte verontreiniging is van dien aard is dat de bestaande emissiegrenswaarden in de vergunning gewijzigd of nieuwe emissiegrenswaarden in de vergunning opgenomen moeten worden;

b) belangrijke veranderingen in ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken maken een significante beperking van de emissies zonder buitensporige kosten mogelijk maken;

c) bedrijfsveiligheid van het proces of de activiteit vereist de toepassing van andere technieken vereist;

d) indien aan een milieukwaliteitsnorm overeenkomstig artikel 19 moet worden voldaan.

nieuwe wettelijke bepalingen van de Gemeenschap of de Lid-Staat zulks vereisen.

nieuw

Artikel 23

Sluiting en sanering van terreinen

1. Onverminderd Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade [35] en Richtlijn 20../../EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor de bescherming van de bodem en tot wijziging van Richtlijn 2004/35/EG [36] ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat de vergunningsvoorwaarden die werden opgelegd om de toepassing van het in artikel 12, punt 8, genoemde beginsel te garanderen, worden nageleefd wanneer de activiteiten definitief worden stopgezet.

2. Wanneer de activiteit gepaard gaat met het gebruik, de productie of de uitstoot van gevaarlijke stoffen die relevant zijn voor de mogelijkheid van bodem- en grondwaterverontreiniging op het terrein van de installatie, stelt de exploitant een situatierapport op alvorens de exploitatie van de installatie begint of de vergunning voor de installatie wordt bijgesteld. Dat rapport bevat de gekwantificeerde gegevens die noodzakelijk zijn om de uitgangstoestand van de bodem en het grondwater te bepalen.

De Commissie stelt criteria voor de inhoud van het situatierapport vast.

Die maatregelen, die niet-essentiële elementen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 69, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

3. Wanneer de activiteiten definitief worden stopgezet, beoordeelt de exploitant de toestand op het punt van bodem- en grondwaterverontreiniging door gevaarlijke stoffen. Als de installatie, in vergelijking met de uitgangstoestand zoals vastgesteld in het in lid 2 bedoelde situatierapport, verontreiniging van de bodem of het grondwater met gevaarlijke stoffen heeft veroorzaakt, saneert de exploitant het terrein en herstelt hij die uitgangstoestand.

4. Als de exploitant er niet toe gehouden is een situatierapport als bedoeld in lid 2 op te stellen, neemt hij bij de definitieve stopzetting van de activiteiten de nodige maatregelen om te garanderen dat de locatie geen significant risico vormt voor de menselijke gezondheid en het milieu.

nieuw

Artikel 24

Verslaglegging over de naleving

Het in artikel 8, punt 1, bedoelde verslag over de naleving omvat een vergelijking tussen de werking van de installatie, inclusief het emissieniveau, en de beste beschikbare technieken als beschreven in de BBT-referentiedocumenten.

Artikel 25

Inspecties

1. De lidstaten zetten een systeem van inspecties van installaties op.

Dat systeem omvat ook inspecties ter plaatse.

96/61/EG (aangepast)

Artikel 14

Inachtneming van de vergunningsvoorwaarden

De Lid-Staten lidstaten treffen de nodige maatregelen om zorgen ervoor te zorgen dat:

- de vergunningsvoorwaarden door de exploitant in zijn installatie worden vervuld;

- de exploitant de bevoegde autoriteit geregeld de resultaten van zijn lozingscontrole mededeelt en zo spoedig mogelijk op de hoogte stelt van voorvallen of ongevallen die het milieu significant beïnvloeden;

- de exploitanten van de installaties de vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteiten autoriteit alle noodzakelijke assistentie verlenen om die autoriteiten hen in staat te stellen inspecties ter plaatse uit te voeren de installaties te inspecteren, monsters te nemen en de informatie te verzamelen die nodig is voor het vervullen van hun taken in het kader van deze richtlijn.

nieuw

2. De lidstaten zorgen ervoor dat er voor alle installaties een inspectieplan is.

3. Elk inspectieplan omvat de volgende elementen:

a) een algemene beoordeling van de relevante en significante milieuaspecten;

b) het geografisch gebied waarop het inspectieplan betrekking heeft;

c) een register van de installaties waarop het inspectieplan betrekking heeft en een algemene evaluatie van de mate waarin deze voldoen aan de eisen van deze richtlijn;

d) bepalingen betreffende de herziening ervan;

e) een synopsis van de programma's voor routine-inspecties overeenkomstig lid 5;

f) procedures voor niet-routinematige inspecties overeenkomstig lid 6;

g) voor zover nodig, bepalingen inzake samenwerking tussen verschillende inspectie-instanties.

4. Op basis van de inspectieplannen stelt de bevoegde autoriteit geregeld inspectieprogramma's op, waarbij de frequentie van de bezoeken ter plaatse voor de verschillende types installaties wordt vastgesteld.

Die programma's behelzen ten minste een bezoek ter plaatse per twaalf maanden aan elke installatie, tenzij die programma's gebaseerd zijn op een systematische evaluatie van de milieurisico's van de betrokken installaties.

De Commissie stelt criteria voor de beoordeling van de milieurisico's vast.

Die maatregelen, die niet-essentiële elementen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 69, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

5. De routine-inspecties dienen toereikend te zijn voor het onderzoek van het volledige spectrum van relevante milieueffecten van de betrokken installatie.

De routine-inspecties moeten garanderen dat de exploitant de vergunningsvoorwaarden naleeft.

De routine-inspecties dienen ook ter beoordeling van de doeltreffendheid van de vergunningsvoorwaarden.

6. Niet-routinematige inspecties worden uitgevoerd om ernstige milieuklachten, ernstige milieuongevallen, incidenten en gevallen van niet-naleving zo snel mogelijk te onderzoeken, alsook, indien passend, vóór de afgifte, toetsing of bijstelling van een vergunning.

7. Na elke routine-inspectie en niet-routinematige inspectie stelt de bevoegde autoriteit een verslag op waarin de bevindingen ten aanzien van de naleving van de eisen van deze richtlijn door de installatie en de conclusies ten aanzien van de eventuele noodzaak van verdere maatregelen worden neergelegd.

Het verslag wordt ter kennis van de betrokken exploitant gebracht en binnen twee maanden nadat de inspectie heeft plaatsgevonden, openbaar gemaakt.

De bevoegde autoriteit ziet erop toe dat alle in het verslag als noodzakelijk aangemerkte maatregelen binnen een redelijke termijn worden genomen.

96/61/EG

Artikel 2615

Toegang tot informatie en deelneming van het publiek aan de vergunningsprocedure

2003/35/EG Art. 4, punt 3 (aangepast)

1. De lidstaten zorgen ervoor dat het betrokken publiek in een vroeg stadium reële mogelijkheden tot inspraak krijgt bij de besluitvormingsprocedure voor volgende procedures

a) de afgifte van een vergunning voor nieuwe installaties;

b) de afgifte van een v