COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(92) 2001 def. 
Brussel,12 maart 1992 
DE OPENBARE FINANCIEN VAN DE GEMEENSCHAP 
IN 1997 
Mededeling van de Commissie 
aan de Raad en het Europese Parlement 

INHOUD 
Biz 
INLEIDING 
Deel 1 
BEPALENDE ELEMENTEN VAN EEN NIEUW FINANCIEEL KADER 3 
I. ERVARINGSGEGEVENS : RESULTATEN VAN DE HERVORMING VAN 1988 3 
II. DOEL EN METHODE VAN DE BUDGETTAIRE INTERVENTIES VAN DE 
GEMEENSCHAP 11 
III. BUDGETTAIRE GEGEVENS EN ECONOMISCHE HYPOTHESEN 16 
DEEL 2 
FINANCIËLE VOORUITZICHTEN 1993-1997 18 
I. ALGEMENE INRICHTING VAN HET NIEUW FINANCIEEL KADER 18 
II. LANDBOUWUITGAVEN 21 
III. STRUCTURELE MAATREGELEN TER BEVORDERING VAN DE ECONOMISCHE 
EN SOCIALE COHESIE 23 
IV. INTERNE BELEIDSMAATREGELEN MET EEN HORIZONTAAL KARAKTER 26 
V. EXTERNE MAATREGELEN VAN DE GEMEENSCHAP 31 
VI. ADMINISTRATIEVE UITGAVEN VAN DE INSTELLINGEN 36 
VII. ONTWIKKELING VAN DE COMMUNAUTAIRE UITGAVEN EN DE EIGEN 
MIDDELEN 38 
DEEL 3 
EIGEN MIDDELEN 40 
I. MOGELIJKE WIJZIGINGEN VAN HET STELSEL VAN EIGEN MIDDELEN 40 
II. CORRECTIE TEN BEHOEVE VAN HET VERENIGD KONINKRIJK 42 
n 
BIZ 
DEEL 4 
BEGROTINGSPROCEDURE EN BEGROTINGSBEHEER 43 
I. REGELS VAN EEN NIEUW INTERINSTITUTIONEEL AKKOORD 43 
II. VERBETERING VAN HET FINANCIEEL BEHEER 46 
CONCLUSIE : TE NEMEN WETGEVENDE MAATREGELEN 49 
BIJLAGEN 
DE OPENBARE FINANCIEN VAN DE GEMEENSCHAP 
IN 1997 
INLEIDING 
1. In 1993 zal de Gemeenschap een nieuwe stap in haar ontwikkeling zetten. 
In de eerste plaats moeten de nieuwe doelstellingen die zij zich heeft 
gesteld onder de beste voorwaarden worden verwezenlijkt. De grote 
interne markt moet zodanig kunnen functioneren dat alle mogelijke baten 
qua doelmatigheid en concurrentievermogen worden verzekerd. Opdat de 
voorwaarden voor de overgang naar de derde fase van de Economische en 
Monetaire Unie zo volledig en zo snel mogelijk vervuld zouden zijn, 
moeten de maatregelen ter bevordering van de cohesie worden 
geïntensiveerd om de convergentie van de economische politiek te 
ondersteunen. Bij de tenuitvoerlegging van de Europese Unie zullen 
ruimere of nieuwe bevoegdheden naar het communautaire vlak moeten worden 
overgeheveld. 
Tegelijkertijd staat de Gemeenschap voor verschillende uitdagingen, die 
voor een groot gedeelte het gevolg zijn van veranderingen in de 
internationale achtergrond. Een hervorming van het gemeenschappelijk 
landbouwbeleid is voorgesteld waardoor de opzet daarvan grondig zal 
worden gewijzigd, doch met behoud van de inkomensgaranties voor de 
landbouwers en een betere beheersing van de uitgaven. Het hoofd zal 
moeten worden geboden aan verregaande industriële veranderingen en de 
werkgelegenheidseffecten daarvan. Met derde landen, in het bijzonder de 
regio's die dicht bij de Gemeenschap gelegen zijn, zullen nieuwe 
betrekkingen moeten worden aangegaan. 
2. De verwezenlijking van deze doelstellingen berust voor een belangrijk 
gedeelte op het gebruik van de gepaste budgettaire middelen en 
richtsnoeren. Op het gebied van de communautaire financiën moet aan vier 
voorwaarden worden voldaan : een toereikende omvang van de eigen 
middelen, een toewijzing van de uitgaven naar belangrijke 
beleidsterreinen overeenkomstig de aangehouden prioriteiten, een 
stringente begrotingsdiscipline en een billijke verdeling van de 
financier ingslast. 
Voor ieder van deze elementen beschikt de Gemeenschap over een 
verworvenheid - de hervorming van de communautaire financiën van 1988 -, 
welke op basis van de opgedane ervaring moet worden aangepast en 
versterkt met het oog op de nieuwe eisen van de komende periode op 
middellange termijn, met name op het gebied van de economische en 
sociale samenhang. 
- 2 -
3. De Commissie heeft In haar mededeling "van de Europese Akte naar de 
post-MaastrIchtse periode"(1) de hoofdlijnen aangegeven van het beleid 
dat zij wil voeren naar aanleiding van de conclusies van de Europese 
Raad van Maastricht over de Economische en Monetaire Unie en de Europese 
Unie. In deze mededeling worden op basis van deze beleidslijnen de 
voorstellen van de Commissie met betrekking tot het financiële kader 
voor de ontwikkeling van de communautaire begroting in de periode 
1993-1997 besproken; de drie voornaamste bestanddelen daarvan zijn : 
- de programmering van de uitgaven door de financiële vooruitzichten, 
- het stelsel van eigen middelen, 
- de regels inzake budgettair beheer. 
Deze voorstellen zijn gebaseerd op een grondig onderzoek van de behaalde 
resultaten en de lessen die uit de hervorming van 1988(2) kunnen worden 
getrokken, en met name op de twee bij deze mededeling gevoegde verslagen 
welke de Commissie in 1988 heeft toegezegd bij de Raad en het Parlement 
te zullen uitbrengen : 
- een verslag over de tenuitvoerlegging van het Interinstitutioneel 
Akkoord, 
- een verslag over het stelsel van eigen middelen. 
Zodra de beleidslijnen voor dit nieuwe financiële kader zijn 
vastgesteld, zal de Commissie de ontwerptekst van het nieuwe 
Interinstitutionele Akkoord, met de eraan te hechten financiële 
vooruitzichten 1993-1997, alsmede de verschillende voor de 
tenuitvoerlegging vereiste wetgevende voorstellen indienen. 
(1) Doe. COM(92)2000 
(2) Zie Verslag over de financiering van de begroting van de Gemeenschap, 
doc. COM(87)101 def. van 28 februari 1987. 
- 3 -
DEEL 1 
BEPALENDE ELEMENTEN VAN EEN NIEUW FINANCIEEL KADER 
I. ERVARINGSGEGEVENS : RESULTATEN VAN DE HERVORMING VAN 1988 
1. Begrotingsdiscipline 
Twee soorten instrumenten werden hiertoe ingezet : 
- het Interinstitutioneel Akkoord van 29 Juni 1988, met ais integrerend 
onderdeel de financiële vooruitzichten; 
- meer specifieke maatregelen om tot een betere beheersing van de 
landbouwuitgaven te komen (Beschikking 88/377/EEG van de Raad van 
24 juni 1988 betreffende de begrotingsdiscipline). 
1.1. Toepassing van het Interinstitutioneel Akkoord en de financiële 
vooruitzichten 
Over de toepassing van het Akkoord is overeenkomstig punt 19 van het 
Akkoord een gedetailleerd verslag uitgebracht. De Commissie trekt uit 
dit onderzoek drie conclusies. 
a) Het oorspronkelijk vastgestelde financiële kader is gerespecteerd 
(zie bijlage 1, tabellen 1) 
De achtereenvolgende herzieningen die bij gemeenschappelijk besluit 
van de twee takken van de begrotingsautoriteit hebben 
plaatsgevonden, hebben met ingang van 1990 geleld tot een verhoging 
van de jaarlijkse maxima van de uitgaven die aanvankelijk waren 
vastgesteld. Toch is in de periode 1988-1992 het totale bedrag van 
de in de begroting opgenomen kredieten kleiner dan de aanvankelijk 
vastgestelde som van de kredieten. Ook is het maximum van de 
nodige betalingskredieten, en a fortiori het bedrag van de in de 
begroting opgenomen betalingskredieten, onder het in 1988 geraamde 
ontwikkelingsprofiel In percent van het BNP gebleven doordat het 
BNP sterker is toegenomen dan was verwacht (sterkere economische 
groei, statistische herwaardering van het BNP). 
De feitelijke ontwikkeling van het kader van de financiële 
vooruitzichten heeft tot grotere afwijkingen in de samenstelling 
van de uitgaven geleid dan oorspronkelijk was verwacht. De daling 
van het aandeel van de landbouwuitgaven was sneller dan 
oorspronkelijk werd voorzien en leidde tot een belangrijkere 
uitbreiding van de structurele maatregelen en de andere 
beleidsmaatregelen van rubriek 4 (voornamelijk de NVU voor het 
externe beleid van de Gemeenschap). 
b) De uiteindelijke balans van de tenuitvoerlegging van het 
Interinstitutioneel Akkoord is positief 
Vastgesteld kan worden, vooral als met de situatie vóór 1988 wordt 
vergeleken, dat de doelstellingen van het Akkoord - toewijzing van 
voldoende en stabiele middelen, geordende ontwikkeling van de 
- 4 -
uitgaven, beter verloop van de begrotingsprocedure - in ruime mate 
zijn gehaald. Met name werd de begroting ieder Jaar binnen de 
voorgeschreven termijnen vastgesteld. 
Afgezien van bepaalde, geregeld terugkomende 
interprétâtiemoeiIiJkheden (vooral met betrekking tot de aanpassing 
van de toewijzing van de Structuurfondsen aan de inflatie) hebben 
zich vooral moeilijkheden voorgedaan bij de herzieningen van het 
financiële kader die moesten plaatsvinden wegens aanvankelijk 
ni et-voorziene of onvoldoende in aanmerking genomen situaties. De 
herzienings- of aanpassingsprocedures vergden vrij veel tijd en 
vielen vaak samen met de jaarlijkse begrotingsprocedure, hetgeen 
afdoet aan de waarde van dit instrument als kader voor de 
middellange termijn. Door de twee takken van de 
begrotingsautoriteit werden uiteenlopende standpunten ingenomen 
over de wijze van financiering van nieuwe behoeften : het Parlement 
gaf de voorkeur aan gebruikmaking van de beschikbare marge onder 
het maximum van de eigen middelen, terwijl de Raad de uitgaven 
binnen iedere rubriek of tussen de rubrieken onderling wilde 
herschikken. 
Het lijdt evenwel weinig twijfel dat deze problemen veel groter 
zouden zijn geweest zonder het in 1988 ingevoerde financiële kader, 
dat het mogelijk heeft gemaakt het debat binnen de afgesproken 
grenzen te houden. 
c) De redenen voor een nieuw Interinstitutioneel Akkoord en nieuwe 
financiële vooruitzichten blijven bestaan 
Het thans ten einde lopende Akkoord van 1988 was de financiële 
vertaling van de met de Europese Akte en de interne markt verbonden 
beleidsdoelstellingen. Deze mogen grotendeels als gehaald worden 
beschouwd, met inachtneming van het door de drie Instellingen 
vastgestelde financiële kader. De onverwachte ontwikkelingen die 
zich hebben voorgedaan waren eerder het gevolg van de zeer snelle 
en grondige veranderingen in de internationale achtergrond dan van 
moeilijkheden in verband met de in 1988 voorgeschreven 
begrot i ngsd i se i pIi ne. 
De beslissingen van de Europese Raad van Maastricht over de tweede 
fase van de EMU en de oprichting van een Europese Unie moeten 
worden verwerkt in het akkoord van de Instellingen over het 
financiële kader van de Gemeenschap voor de periode 1993-1997. 
In dit financieel kader worden de beleidsmaatregelen of acties van 
grote omvang (gemeenschappelijk landbouwbeleid, cohesie, onderzoek, 
buitenlands beleid) omschreven. Voorts geeft het een algemeen beeld 
van de samenhang met alle andere uitgaven, waarvan sommige zeer 
noodzakelijk zijn voor de werking van de interne markt en andere 
betrekking hebben op de werking van de Instellingen. 
Artikel 203 van het Verdrag behoudt zijn geldigheid, maar het is 
duidelijk dat de regels met betrekking tot de toepassing van het 
"maximale stijgingspercentage" en de overschrijding daarvan niet 
volstaan om een meerjarig financieel kader op te stellen en te doen 
naleven dat zowel de verplichte uitgaven als de niet-verplichte 
- 5 -
uitgaven omvat en moet zorgen voor een afweging van de 
middelenallocatie over de verschillende beleidsterreinen van de 
Gemeenschap waarin een gedeeld politiek oordeel tot uiting komt. In 
dit opzicht is het Interinstitutioneel Akkoord, dat de drie 
Instellingen niet alleen tot de naleving van een financieel kader 
verplicht, maar ook tot het praktische beheer daarvan, een 
buitengewoon nuttig instrument gebleken. 
Een dergelijk akkoord geeft de Lld-Staten en de Raad de budgettaire 
zekerheid die zij nodig hebben opdat de financiering van de 
Gemeenschap niet meer - zoals vóór 1988 - een bron van steeds 
terugkomende conflicten tussen de Instellingen wordt. Een 
Interinstitutioneel Akkoord met als integrerend onderdeel 
financiële vooruitzichten voor iedere grote uitgavencategorie en de 
gepaste mechanismen op het gebied van reserves en marges, stelt de 
Lid-Staten in staat hun eigen budgettaire en financiële programma's 
in overeenstemming te brengen met het verwachte maximumbedrag van 
de communautaire uitgaven. 
Bovendien bieden de onderhandelingen over het Akkoord en de 
financiële vooruitzichten de Raad de mogelijkheid actief deel te 
nemen aan de allocatie van de kredieten voor niet-verplichte 
uitgaven over de verschillende communautaire beleidsterreinen. 
De vaststelling van een financieel kader op middellange termijn, 
dat bindend is voor elk van de Instellingen, brengt mee dat het 
Parlement een beslissende invloed krijgt op de naleving door de 
Commissie en de Raad van de overeengekomen regels inzake 
begrotingsdiscipline voor de verplichte uitgaven. De geleidelijke 
heroriëntering van de begroting van de Gemeenschap naar de 
niet-verplichte uitgaven waartoe in 1988 werd besloten, is 
ongetwijfeld gestimuleerd door de snelle ontwikkeling van het 
externe beleid van de Gemeenschap. Dat neemt echter niet weg dat 
krachtig de hand is gehouden aan het landbouwrichtsnoer, temeer 
omdat dit een voorwaarde was voor de deelname van het Parlement aan 
het Interinstitutioneel Akkoord. 
Tenslotte is vaststelling van de begroting vóór het begin van hat 
begrotingsjaar een gunstige voorwaarde voor een goede besteding van 
de kredieten en dus voor een doelmatige tenuitvoerlegging van het 
desbetreffende beleid. De naleving van het annal Iteitsbeginsel en 
een goede toepassing van de principes van kosten/doelmatigheid 
tijdens de begrotingsprocedure worden in hoge mate bepaald door een 
tijdige vaststelling van de begroting, hetgeen sedert de 
ondertekening van het interinstitutioneel Akkoord in 1988 ieder 
jaar het geval is geweest. Tegelijkertijd worden door het Akkoord 
de nadelen beperkt die verbonden zijn aan de verdeling van de 
middelen in jaarlijkse tranches, want voortaan zijn zij ingepast in 
een viJfJarenprogramma. 
- 6 -
1.2. Beheersing van de landbouwuitgaven 
a) Regel ing van 1988 
In het kader van de begrotingsdiscipline werden vier instrumenten 
ingevoerd : 
- de totale begrenzing van de uitgaven, waarvan de maximale 
stijging per Jaar niet meer mag bedragen dan 74 X van de groei 
van het communautaire BNP (landbouwrichtsnoer); 
- de instelling van een maandelijks alarmeringssysteem voor ieder 
hoofdstuk, waardoor de Commissie wordt verplicht 
correctiemaatregel en te nemen of aan de Raad voor te stellen als 
de ontwikkeling van de uitgaven afwijkt of dreigt af te wijken 
van het voor iedere sector vastgestelde profiel; 
- de normalisatie van de overtollige voorraden door stelselmatige 
waardevermindering van de nieuw gevormde voorraden en sanering 
van de bestaande voorraden buiten het landbouwrichtsnoer om; 
- de vorming van een monetaire reserve om de financiële gevolgen 
van de fluctuaties van de pariteit doll ar/ecu op te vangen. 
Tegelijkertijd werden de mechanismen voor de stabilisatie van de 
landbouwproduktie versterkt en tot de meeste sectoren uitgebreid. 
Bovendien werden maatregelen genomen om de produktie rechtstreeks 
te beperken, namelijk door aanmoediging van de tijdelijke 
braaklegging van landbouwgronden (set-aside). 
b) Resultaten 
Sedert 1988 is het landbouwrichtsnoer ieder jaar gerespecteerd, 
ondanks de kosten die de eenwording van Duitsland heeft 
meegebracht. Het verloop van de uitgaven werd echter gekenmerkt 
door een groot gebrek aan stabiliteit en belangrijke 
onevenwichtigheden op bepaalde markten. In de eerste drie Jaren van 
toepassing van de financiële vooruitzichten bleven de uitgaven ver 
onder het landbouwrichtsnoer. Van eind 1990 af werd echter weer een 
stijgende tendens waargenomen (vooral in de sectoren rundvlees, 
granen en zuivelprodukten), zodat maatregelen van 
begrotingsdiscipline moesten worden genomen om de naleving van het 
landbouwrichtsnoer in 1991 te verzekeren. 
Twee conclusies kunnen uit deze ontwikkelingen worden getrokken : 
- de veranderlijkheid van de landbouwuitgaven is grotendeels het 
gevolg van de gevoeligheid van deze uitgaven voor externe 
parameters en deze neemt toe met de landbouwoverschotten. De 
uitgaven worden voor bijna de helft rechtstreeks bepaald door de 
wereIdpriJzen en de wisselkoers van de dollar. 
- 7 -
Andere factoren waardoor de stijging van de begrotingskosten met 
ingang van 1990 kan worden verklaard, zijn de toetreding van 
Spanje en Portugal en de uitbreiding van de Gemeenschap met het 
grondgebied van de voormalige DDR; 
- de werking van de stabilisatoren is ontoereikend gebleken 
De stabilisatoren hebben bijgedragen tot een betere beheersing 
van de uitgaven. Dankzij prijsdalingen en de inning van extra 
medeverantwoordeliJkheidsheffingen zijn belangrijke besparingen 
verwezenlijkt en is het effect op de begroting van schommelingen 
van de produktie (vooral in de sector oliehoudende gewassen) 
enigszins beperkt. 
De economische effecten zijn echter veel geringer geweest, met 
name in de sector van de cultures, waar de vermindering van de 
ingezaaide arealen werd gecompenseerd door een snellere 
rendementsstijging en zich ook substitutie-effecten hebben 
voorgedaan. De toepassing van de stabilisatoren was eveneens 
moeilijk en weinig doelmatig in de sectoren tabak, schapevlees en 
rundvlees. 
Het is duidelijk dat de stabilisatoren in tijden dat zowel de 
externe als de interne conjunctuur ongunstig is, niet voldoende 
kunnen zijn om de uitgaven binnen de perken van het 
landbouwrichtsnoer te houden. 
c) Hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid 
De voorgestelde hervorming heeft tot doel de huidige manier van 
redeneren te doorbreken, waarbij de steun afhankelijk is van de 
geproduceerde hoeveelheden, hetgeen een permanente prikkel tot 
verhoging en intensivering van de produktie vormt, en het 
opnamevermogen van de markten uit het oog wordt verloren. In 
plaats van de steun bijna uitsluitend op gegarandeerde prijzen te 
laten berusten, moeten rechtstreekse steunmaatregelen worden 
getroffen waarbij wordt uitgegaan van de oppervlakte van de 
bedrijven en het aantal dieren. 
Deze heroriëntering van de steun zal op budgettair vlak twee 
gevolgen hebben : 
- in de eerste plaats zuilen de compensaties aan de producenten 
in ruil voor prijsverlagingen de begrotingskosten doen 
toenemen. Deze extra kosten moeten echter worden gesteld 
tegenover de grotere baten van de hervorming voor de consument; 
- in de tweede plaats zullen de uitgaven beter beheersbaar en 
voorspelbaar worden. De geleidelijke verlaging van de prijzen 
tot het niveau op de wereldmarkt om ze meer concurrerend te 
maken zal de begroting veel minder kwetsbaar maken voor 
veranderingen van externe parameters. Ook zal de produktie 
beter in de hand kunnen worden gehouden door 
- 8 
de braaklegging van landbouwgrond, verplichte tegenprestatie 
voor de compenserende steun. Tenslotte zullen de nieuwe vormen 
van ondersteuning worden gebaseerd op criteria die het verloop 
van de uitgaven beter voorspelbaar maken. 
2. Stelsel van eigen middelen 
De communautaire begroting is in de Jaren vóór 1988 zeer snel groter 
geworden, maar daarna is de expansie ten opzichte van het BNP vertraagd; 
in 1988 bedroeg de begroting 1,08 X van het BNP en in 1992 1,15 X. Deze 
vermindering van het stijgingspercentage Is vooral toe te schrijven aan 
de tragere toename van de landbouwuitgaven bij de overgang naar het 
nieuwe decennium. 
Sedert 1988 is ook verandering gekomen in de samenstelling van de eigen 
middelen. Het aandeel van de traditionele eigen middelen in de begroting 
wordt steeds kleiner. De BTW vormt nog steeds veruit de belangrijkste 
middelenbron, met ongeveer 55 X in 1992. De BNP-middelen waren weinig 
belangrijk tot 1990, maar zij bedragen thans meer dan 20 X in de 
begroting 1992 (zie bijlage I, grafiek 1). 
Dankzij de herverdelingseffecten van de hervorming van 1988 is de 
billijkheid van de begroting groter geworden. Aan de financieringsziJde 
kwam de invloed vooral van de invoering van de BNP-middelen en de 
aftopping van de geharmoniseerde BTW-grondsIag. 
Toch vertoont het huidige stelsel van eigen middelen nog steeds 
regressieve kenmerken, welke vooral het gevolg zijn van het feit dat 
armere Lid-Staten in verhouding tot het BNP een relatief hoge 
BTW-grondslag hebben. 
- De ongelijke verdeling van de traditionele eigen middelen over de 
Lid-Staten is van weinig belang. Deze ontvangsten schijnen nadelig uit 
te vallen voor Nederland, België, Ierland, Portugal en het VK, maar 
dit is vooral toe te schrijven aan het "Rotterdam-effect", hetgeen 
inhoudt dat de ontvangsten worden geïnd In de haven van invoer en dus 
niet in het land waar de economische last van de rechten wordt 
gedragen. 
- De verdeling van de BTW-ontvangsten is regressief ondanks het effect 
van de aftopping van de grondslag. Spanje, Griekenland, Ierland en 
Portugal hebben in 1992 een ni et-afgetopte geharmoniseerde 
BTW-grondslag van meer dan 55 X van het BNP. Door de aftopping wordt 
de grondslag van deze landen tot 55 X van het BNP verlaagd, maar 
daarmee liggen zij nog steeds ver boven het gemiddelde van de 
BTW-grondslagen (49,3 X van het BNP) en zijn zij dus in het nadeel. 
- De BNP-middelen worden geheven in verhouding tot de BNP-grondslag in 
ecu en zijn dus nauw gerelateerd aan de draagkracht van de Lid-Staten. 
- 9 -
3. Begrotingsbeheer 
In haar verslag van 1987 over de financiering van de begroting van de 
Gemeenschappen had de Commissie twee soorten problemen inzake 
begrotingsbeheer aan de orde gesteld : 
- problemen bij de uitvoering van de begroting, die leiden tot een 
slechts gedeeltelijke naleving van het annaliteits- en het 
specialiteitsbeginsel en een sterke toename van de nog betaalbaar te 
steilen betalingsverplicht ingen; 
- ongunstige kosten/doelmatigheidsverhoudingen van de communautaire 
maatregelen. 
3.1. Uitvoering van de begroting 
Overeenkomstig de in 1987 aangehouden doelstellingen en dankzij de in 
het Financieel Reglement opgenomen nieuwe bepalingen zijn bij de 
uitvoering van de begroting in vier opzichten belangrijke 
verbeteringen gerealiseerd (zie bijlage 1, tabellen 2). 
a) Naleving van het annaliteitsbeginsel 
- De kredieten die als gevolg van overdrachten of wederopvoeringen 
aan de begrotingskredieten worden toegevoegd, zijn tussen 1986 en 
1991 zowel absoluut als in verhouding tot de totale beschikbare 
kredieten voor vastleggingen sterk verminderd. Voor de rubrieken 
2, 3 en 4 van de financiële vooruitzichten is het betrokken 
bedrag afgenomen van bijna 2.400 miljoen ecu in 1986 (21 X van de 
beschikbare kredieten) tot ongeveer 320 miljoen ecu in 1991 
(1,4 X van de beschikbare kredieten). 
- Voor dezelfde rubrieken is het gedeelte van de ni et-gebruikte 
kredieten dat werd overgedragen, tussen 1987 en 1991 gedaald van 
70 tot 22 X. In dezelfde periode is het aandeel van de 
vrijgemaakte kredieten welke werden wederopgevoerd teruggelopen 
van 75 tot 19 X. 
b) Naleving van het specialiteitsbeginsel 
Voor de rubrieken 2, 3 en 4 van de financiële vooruitzichten is het 
aandeel van de kredieten welke van het ene hoofdstuk naar het 
andere werden overgeschreven (exclusief de kredieten uit het 
reservehoofdstuk BO-40) in de totale kredieten voor vastleggingen 
van het begrotingsjaar gestaag afgenomen van 3,4 X in 1987 tot 
1,4 X in 1990. Afgezien van de overschrijving binnen het EFRO 
tussen projecten van dezelfde aard beloopt dit aandeel in 1991 nog 
maar 0,7 X van de kredieten. 
c) Gebrulkspercentage van de beschikbare kredieten 
Het gebruikspercentage van de kredieten voor vastleggingen van de 
rubrieken 2, 3 en 4 ligt sedert 1988 gemiddeld op een veel hoger 
niveau (ongeveer 96 X) dar. n de jaren vóór de hervorming (tussen 
1984 en 1987 : 88 X). 
- 10 -
Voor dezelfde rubrieken is het gebrulkspercentage van de kredieten 
voor betalingen lager dan dat van de kredieten voor vastleggingen, 
maar in de laatste Jaren is daarin verbetering gekomen (92 X in 
1991, tegen 89 X in 1988). In de periode 1988-1991 is een 
aanzienlijk hoger gemiddeld niveau (91 X) bereikt dan in de periode 
daarvoor (84 X tussen 1984 en 1987). 
d) Tempo van afwikkeling van de verplichtingen 
Het tempo van afwikkeling is aanzienlijk toegenomen, zowel bij de 
ramingen als bij de uitvoering. 
- Wat de ramingen betreft is voor de rubrieken 2, 3 en 4 de in het 
Jaar van vastlegging verwachte afwikkeling tussen 1987 en 1991 
gestegen van ongeveer 38 X tot ongeveer 51 X. De stijging is 
vooral sterk in rubriek 2, in overeenstemming met de 
reglementering van de Fondsen. Bij de externe beleidsmaatregelen 
van rubriek 4 daarentegen valt eerder een tendens tot afname waar 
te nemen. 
- De werkelijke mate van betaalbaarstelling in het jaar van 
vastlegging is voor het totaal van dezelfde rubrieken eveneens 
gestegen, namelijk van 36 X in 1987 tot 49 X in 1991. Voor de 
rubrieken 2 en 3 liggen de werkelijke resultaten dicht bij de 
verwachtingen. Bij de uitgaven van rubriek 4 doet zich echter een 
achterstand voor. 
3.2. Streven naar een hogere kosteneffectiviteit 
Bij de herziening van het Financieel Reglement in maart 1990 werd 
bepaald (artikel 2) dat de begrotingskredieten moeten worden aangewend 
volgens de beginselen van goed financieel beheer, met name zuinigheid 
en kosteneffectiviteit. In andere bepalingen betreffende de opstelling 
en de uitvoering van de begroting wordt ook naar deze beginselen en 
eisen verwezen. 
Na verkennende werkzaamheden en een proeffase heeft de Commissie 
verschillende maatregelen genomen om het begrip kosteneffectiviteit 
systematischer toe te passen bij de formulering van de voorgestelde 
maatregelen, het toezicht op de uitvoering ervan en de opstelling van 
de begroting. Zo zal het financieel memorandum dat bij de door de 
Commissie aan de Raad voorgelegde voorstellen of mededelingen moet 
worden gevoegd, in de toekomst een rubriek bevatten waarin de in 
aanmerking genomen elementen van kosteneffectiviteit en de geplande 
voorschriften worden vermeld om tijdens de uitvoering van de maatregel 
de verkregen resultaten te kunnen vergelijken met de nagestreefde 
doe I e i nden. 
Hetzelfde soort informatie zal ieder jaar door de ordonnateurs als 
motivering voor de kredietaanvragen worden verstrekt met het oog op de 
opstelling van de voorlopige staat van uitgaven van de Commissie. In 
het kader van de begrotingsprocedure voor 1992 zijn deze inlichtingen 
voor de eerste maai aan de begrotingsautoriteit medegedeeld in de 
werkdocumenten bij het voorontwerp van begroting. 
- 11 -
3.3. Twee te corrigeren tendensen 
Naast de in 1987 naar voren gebrachte problemen, waarvoor inmiddels 
belangrijke verbeteringsmaatregelen zijn genomen, moeten in de komende 
Jaren twee tendensen worden gecorrigeerd. 
In de eerste plaats heeft de sedert 1988 bij de toepassing van de 
financiële vooruitzichten gevolgde budgettaire praktijk ertoe geleid 
dat de begroting ieder Jaar wordt vastgesteld op een niveau dat zeer 
dicht bij dat van de maxima van de verschillende rubrieken ligt. 
Gevolg daarvan is dat geen beschikbare marge overblijft, hetgeen sterk 
de mogelijkheid verkleint om zonder voorafgaande herziening van het 
financiële kader aanvullende begrotingen vast te stellen, zelfs voor 
betrekkelijk geringe bedragen. De Commissie en de begrotingsautoriteit 
dienen derhalve gedragsregels voor de begrotingsprocedure vast te 
stellen om dergelijke situaties zoveel mogelijk te voorkomen. 
In de tweede plaats bevat de nomenclatuur van de communautaire 
begroting een groot aantal begrotingsplaatsen (in 1992 1.032) met zeer 
ongelijke kredietbedragen. Tussen de 460 begrotingsplaatsen voor 
beleidsuitgaven buiten het EOGFL-GarantIe vertegenwoordigen 
9 begrotingsplaatsen meer dan 60 X van deze kredieten, terwijl de 
helft samen slechts 0,7 X vertegenwoordigt met een toewijzing van 
telkens minder dan 3 miljoen ecu. Deze versnippering is een potentiële 
bron van verspilling, want verspreide acties voor geringe bedragen 
kunnen in principe geen effect van betekenis op Europees vlak hebben. 
Bovendien is deze versnippering niet bevorderlijk voor het beheer van 
de communautaire begroting. 
Gestreefd moet dus worden naar een beter evenwicht in de 
begrotingsnomenclatuur, met name door acties met onbetekenende 
kredietbedragen af te schaffen of samen te voegen. 
II. DOEL EN METHODE VAN DE BUDGETTAIRE INTERVENTIES VAN DE GEMEENSCHAP 
1. Betekenis en draagwijdte van de budgettaire interventies van de 
Gemeenschap 
1.1. Het nieuwe financiële kader zal twee functies hebben : 
- de tweede fase van de Economische en Monetaire Unie begeleiden, in 
de loop waarvan een hoge mate van convergentie naar stabiele prijzen 
en wisselkoersen en een gezonde begrotingssituatie moet worden 
bereikt ; 
- zoveel mogelijk de uitgebreide bevoegdheden van de Gemeenschap in 
het kader van de Europese Unie in budgettaire termen vertalen, 
vooral op gebieden als extern beleid, transeuropese netwerken, 
onderzoek en begeleiding van industriële mutaties. 
1.2. De uitgaven van de Gemeenschap zullen op drie grote categorieën 
interventies moeten worden geconcentreerd : 
- acties ter bevordering van de economische en sociale samenhang die 
beogen, enerzijds, de ontwikkeling van de achtergebleven regio's nog 
meer te bevorderen en, anderzijds, de convergent ie-inspanningen van 
de minder welvarende Lid-Staten te steunen; 
- 12 -
- horizontale acties die in toepassing van het subsidiariteitsbeginsel 
voor de Gemeenschap als geheel worden gevoerd en vooral tot doel 
hebben de grote interne markt heel haar doelmatigheid te geven en de 
concurrentiepositie van het bedrijfsleven te verbeteren; 
- het externe beleid van de Gemeenschap dat haar in staat moet stellen 
op doeltreffende en geloofwaardige wijze, steeds met strikte 
naleving van het subsidiariteitsbeginsel, haar internationale 
verantwoordelijkheden op te nemen. 
Voor deze interventies zullen verschillende soorten 
f inaneieringsinstrumenten moeten worden ingezet, waarvan de toepassing 
ook aan uiteenlopende criteria zal moeten voldoen. 
1.3. Hoe dan ook, het budgettaire optreden van de Gemeenschap zal in de 
meeste gevallen een sturende en stimulerende functie hebben bij de 
allocatie van de nationale middelen en de uitvoering van de 
economische politiek van de Lid-Staten. Het gaat er namelijk om : 
- de minder welvarende Lid-Staten en regio's aan te moedigen voldoende 
middelen uit te trekken voor acties waardoor hun 
ontwikkelingsachterstand kan worden ingehaald, zonder echter de 
effecten teniet te doen van de begrotingsdiscipline waaraan zij zich 
moeten houden; 
- een effectieve coördinatie van het beleid van de Lid-Staten te 
bevorderen op alle gebieden waar gezamenlijke actie kan leiden tot 
hogere baten voor de Gemeenschap als geheel; 
- de Lid-Saten in te schakelen bij de uitvoering van 
demonstratieprojecten en gerichte meerjarenprogramma's. 
Daar staat echter, als algemene regel, tegenover dat het aanbod van 
collectieve goederen of diensten niet rechtstreeks tot de taken van de 
communautaire begroting kan worden gerekend. 
2. Communautaire begroting en cohesiedoelstelI Ing 
2.1. Vooruitgang naar cohesie in overeenstemming brengen met de 
convergent ie-i nspann i ngen 
a) in de komende Jaren zullen de acties om de achtergebleven regio's 
hun achterstand te doen inlopen, moeten worden uitgebreid. 
Uit de eerste evaluaties van de sedert 1988 gevoerde structurele 
acties blijkt dat zij een positieve invloed op de economische groei 
van de begunstigde regio's (zones van doelstelling 1) hebben gehad. 
Toch blijven de regionale verschillen binnen de Gemeenschap, 
ondanks de algemene tendens tot toenadering van de laatste Jaren, 
zeer belangrijk in termen van inkomen per hoofd en werkgelegenheid, 
in een deel van de achtergebleven regio's ligt de groei onder het 
- 13 -
communautaire gemiddelde. De toewijzingen voor economische 
basisinfrastructuur liggen in de welvarendste 10 X bijna driemaal 
zo hoog als in de armste 10 X. De verschillen op gebied van 
opleiding en kwalificaties zijn ten minste even belangrijk. 
Behoefte bestaat aan een aanzienlijke, permanente 
investoringsinspanning om deze verschillen te doen verdwijnen, ook 
al is dat slechts geleidelijk over een relatief lange periode. Om 
bijvoorbeeld het Inkomen per hoofd van een regio met een 
ontwikkelingsachterstand van 50 op 70 % van het communautaire 
gemiddelde te brengen, moet de groei In deze regio gedurende 
20 Jaar bijna 2 procentpunten hoger liggen dan het communautaire 
gem i ddeI de. 
b) De hoge mate van convergentie van de economische politiek van de 
Lid-Staten die aan het einde van de tweede fase voor de 
verwezenlijking van de Economische en Monetaire Unie zal moeten 
zijn bereikt, is een factor van coheeie. Uit ervaring blijkt hoe 
groot de behoefte aan een stabiel macro-economisch kader voor een 
sterke en evenwichtige groei is. Op micro-economisch vlak zal de 
invoering van een enkele munt de voordelen van de voltooiing van de 
interne markt aanzienlijk vergroten. 
Niettemin blijft dat bepaalde mechanismen voor de aanpassing aan 
deze nieuwe context slechts onvolledig of traag zullen werken en 
onmiddellijk zeer zware kosten kunnen meebrengen. Zo is de 
mobiliteit van de werknemers al beperkt door taal- en 
cultuurverschillen; grote migratiestromen zijn niet meer te rijmen 
met een fundamentele doelstelling van de Gemeenschap, namelijk dat 
de economische bedrijvigheid zich harmonisch over haar gehele 
grondgebied moet ontwikkelen. Bij investeringsbeslissingen wordt 
onvermijdelijk rekening gehouden met de kwaliteit van de menselijke 
hulpbronnen, de collectieve voorzieningen en zelfs het leefklimaat 
in de eventuele regio van vestiging. 
Om alle potentiële voordelen van de Economische en Monetaire Unie 
te kunnen genieten, moeten de minder welvarende Lid-Staten dus hun 
infrastructuur verder ontwikkelen. Tegelijkertijd zuilen zij zich, 
om aan de macro-economische voorwaarden van de derde fase van de 
Monetaire Unie te kunnen voldoen, een strikte budgettaire 
discipline moeten opleggen, hetgeen kan leiden tot een vermindering 
van de middelen voor overheidsinvesteringen en, overeenkomstig het 
complementariteitsbeginsel, tot moeilijkheden bij de opname van de 
bijstand van de Gemeenschap. Dit betekent dat het proces van 
convergentie van de economische politiek in conflict kan komen met 
de cohesiedoelstelling. De Gemeenschap dient erop toe te zien dat 
dergelijke negatieve ontwikkelingen zich niet voordoen en zij moet 
zorgen voor verenigbaarheid tussen de doelstellingen convergentie 
en cohesie. 
- 14 -
Bovendien zijn deze landen het meest kwetsbaar voor eventuele 
economische schokken, terwijl toch niet mag worden gegrepen naar 
een devaluatie, want dat zou de overgang naar de derde fase van de 
Economische en Monetaire Unie vertragen; dit betekent echter niet 
dat moet worden afgezien van de nodige aanpassings- en 
begeIe Id i ngsmaat regelen. 
2.2. Budgettaire interventies van de Gemeenschap 
Een grotere solidariteit is dus nodig, niet alleen voor het 
inhaalproces van de achtergebleven regio's, maar ook om alle 
Lid-Staten in staat te stellen de derde fase van de Economische en 
Monetaire Unie onder voldoende billijke voorwaarden in te gaan. 
De budgettaire bijdrage van de Gemeenschap zal, overeenkomstig de 
bepalingen van het nieuwe Verdrag, vooral georiënteerd blijven op de 
allocatie van produktieve middelen en de verbetering van de 
aanbodvoorwaarden, en dus niet op de invoering van 
vereveningsmechanismen, welke eerder een zaak zijn van solidariteit 
tussen personen. 
De Structuurfondsen van de Gemeenschap blijven het voornaamste 
instrument ter bevordering van de cohesie. Zij zullen tot functie 
hebben, door de toegekende steun meer te concentreren, de hoogte van 
de bijstand van de Gemeenschap te diversifiëren en de 
toekenningscriter ia flexibeler toe te passen, middelen toe te voegen 
aan de middelen die nationaal of regionaal kunnen worden ingezet voor 
de verwezenlijking van vijf grote doelstellingen : de ontwikkeling van 
de minder welvarende regio's; de omschakeling van regio's met een 
achteruitgaande industrie, de opname van langdurig werklozen en 
Jongeren in het arbeidsproces, de weder inschakel ing van personen die 
van de arbeidsmarkt uitgesloten zijn, alsmede acties inzake 
beroepsopleidng en omscholing van personen die getroffen zijn door 
industriële veranderingen en de ontwikkeling van de produktiesystemen; 
de plattelandsontwikkeling, en tenslotte, is de vorm van een 
specifieke doelstelling, structurele acties in de visserijsector. 
Door de oprichting van een cohesiefonds zal de Gemeenschap bij haar 
horizontaal beleid op de gebieden milieu en transeuropese netwerken 
kunnen deelnemen aan de financiering van projecten in de minder 
welvarende Lid-Staten en deze helpen bij de uitvoering van hun 
convergentieprogramma's. Deze bijdrage zal het hen gemakkelijker maken 
zich aan te passen aan de communautaire milieu-eisen of in hun 
investeringsprogramma's de ontbrekende schakels op te nemen van 
vervoersinfrastructuurnetten die van Europees belang worden genoemd. 
3. Met het horizontale beleid van de Gemeenschap verbonden uitgaven : 
toepassing van het subsidiariteitsbeginsel 
Op grond van het subsidiariteitsbeginsel treedt de Gemeenschap op 
gebieden die niet exclusief onder haar bevoegdheid vallen, slechts op 
indien er voor zover de doelstellingen van het overwogen optreden door 
- 15 -
de Lid-Staten niet voldoende kunnen worden verwezenlijkt en derhalve 
vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de 
Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt. Dit subsidiariteitsbeginsel moet 
voor iedere vorm van uitoefening van bevoegdheden van de Gemeenschap 
gelden, ook voor gevallen van financiering van de actie door de 
Gemeenschap. De door communautaire financiering verwezenlijkte "meerwaarde" 
moet dus stelselmatig worden aangetoond. 
3.1. Op het gebied van de externe betrekkingen zullen de nieuwe 
verantwoordelijkheden inzake gemeenschappelijk veiligheidsbeleid 
vermoedelijk slechts beperkte budgettaire kosten meebrengen. 
Daarentegen zal de bijdrage uit de communautaire begroting voor de 
ontwikkelingssamenwerking of financiële bijstand aan derde landen om 
redenen van doelmatigheid en geloofwaardigheid een zekere "kritische 
massa" op de diverse interventiegebieden moeten bereiken. Deze 
bijdrage zal uiteraard variëren volgens de verantwoordelijkheid die de 
Gemeenschap tegenover de verschillende categorieën begunstigden op 
zich heeft genomen. 
In de meeste gevallen mag en moet een financiële interventie van de 
Gemeenschap worden beschouwd als substitutie voor uitgaven die de 
Lid-Staten zelf zouden moeten dragen onder minder gunstige voorwaarden 
van zichtbaarheid en doe Iftreffendheid. Opname van het EOF in de 
begroting zou in dezelfde lijn liggen. 
3.2. In de laatste Jaren was het interne beleid vooral gericht op de 
verwezenlijking van de Europese Akte en de voltooiing van de interne 
markt. In de komende Jaren zal het accent komen te liggen op acties 
ter versterking van de doelmatigheid van de interne markt (bevordering 
van transeuropese netwerken) en bevordering van het 
concurrentievermogen van het bedrijfsleven en industriële 
veranderingen (onderzoek en technologische ontwikkeling, opleiding). 
Op tal van gebieden kan de Gemeenschap regelgevend optreden 
(bijvoorbeeld door vaststelling van gemeenschappelijke normen voor het 
milieu of richtinggevende schema's voor de transeuropese netwerken). 
Als bovendien een budgettaire bijdrage van de Gemeenschap vereist is, 
zal deze drie kenmerken vertonen : 
- communautaire uitgaven komen logischerwijze en ten minste 
gedeeltelijk in de plaats van nationale uitgaven. Dit betekent dat 
zowel technisch als financieel een nauw verband moet worden gelegd 
tussen de communautaire en de nationale programma's; 
- communautaire middelen worden toegekend op basis van 
doelmatigheidscriter ia die voor de gehele Gemeenschap gelden. 
Cohesie-overwegingen die bij het voeren van dit beleid aan de orde 
kunnen komen, moeten worden geïdentificeerd, ook wat hun financiële 
imp ficat ies betreft; 
- 16 -
- een en ander betekent dat het budgettaire optreden van de 
Gemeenschap meestal een oriënterend kader heeft. Dit houdt in dat 
eerder van bevorderings- of stimuleringsinstrumenten gebruik moet 
worden gemaakt dan van medefinanciering (uitvoerbaarheidsstudies, 
demonstratieprojecten, rentesubsidies, leningsgaranties). 
III. BUDGETTAIRE GEGEVENS EN ECONOMISCHE HYPOTHESEN 
1. Vertrekpunt : de financiële vooruitzichten van 1992 
Het vertrekpunt voor de opstelling van het nieuwe financiële kader zijn 
de financiële vooruitzichten na de herziening van februari 1992, welke 
werd uitgevoerd om recht te doen aan wezenlijke behoeften die niet in de 
begroting waren opgenomen. De begroting 1992 moest worden gewijzigd bij 
GAB, waardoor de vastleggingskredieten op 86.592 miljoen ecu werden 
gebracht en de betalingskredieten op 63.241 miljoen ecu, of 
respectievelijk 1,21 en 1,15 X van het communautaire BNP. De marge aan 
eigen middelen (1,20 X van het BNP) bedraagt dus 0,05 X in 1992. 
2. Gegevens waarnee na 1992 rekening moet worden gehouden 
Op twee gebieden zijn de begrotingskredieten voor de Jaren na 1992 
vastgesteld bij vroegere besluiten. 
2.1. Structuurfondsen 
De doelstelling dat de middelen van de Structuurfondsen in 1993 moeten 
verdubbeld zijn ten opzichte van 1987 houdt in dat voor dat Jaar in 
een basistoewijzing van 18.753 miljoen ecu tegen de prijzen van 1992 
moet worden voorzien. Dit bedrag omvat de geplande toewijzing voor het 
oostelijke gedeelte van Duitsland, als gevolg van de wijziging van de 
financiële vooruitzichten waartoe in december 1990 werd besloten. 
Bij de vaststelling van het nieuwe financiële kader moet rekening 
worden gehouden met de overdrachten van niet-gebruikte kredieten van 
1990 (193 miljoen ecu, reeds goedgekeurd door de begrotingsautoriteit) 
en 1991 (350 miljoen ecu volgens een voorlopige raming van de 
Commissie) overeenkomstig de punten 10 en 11 van het huidige Akkoord, 
alsmede met de kredieten die nodig zijn voor de programma's voor 
technische bijstand. Voorts dient voor de begrotingsprocedure 1993 te 
worden voorzien in een extra marge voor de financiering van de 
programma's voor de ultraperifere regio's (POSEIDOM, POSEIMA, 
POSE I CAN) en voor de opname van de structurele acties van de 
Structuurfondsen ten behoeve van de visserijsector. 
Twee andere bedragen moeten nog worden vastgesteld en later in 
aanmerking genomen : 
- een eventuele overdracht van niet-gebruikte kredieten van het 
begrotingsjaar 1992; 
- 17 -
- de kredietverhog ing welke kan worden overeengekomen om de 
onderschatting van de Inflatie in de afgelopen jaren te compenseren, 
reeds uitgevoerde inhaalmaatregelen In aanmerking genomen, ten einde 
tot de reële verdubbeling van de middelen van de Structuurfondsen te 
komen volgens het aanvankelijk vastgestelde schema. 
Deze bedragen moeten worden aangerekend op de beschikbare marge onder 
het maximum van de eigen middelen. 
2.2. Kaderprogramma onderzoek en technologische ontwikkeling 
Het voor het derde kaderprogramma nodig geachte bedrag beloopt volgens 
de huidige stand van zaken 5,7 miljard ecu voor de periode 1990-1994. 
De Raad heeft een bedrag van 2,5 miljard ecu goedgekeurd voor de 
eerste Jaren van het programma. Derhalve moet in een toewijzing van 
3,2 miljard ecu worden voorzien voor 1993 en 1994, waaraan, na 
herevaluatie van het programma een extra bedrag moet worden 
toegevoegd. 
3. Economische basishypothesen voor de periode 1993-1997 
Hypothese bij de opstelling van het nieuwe financiële kader is een 
gemiddelde Jaarlijkse groei van het BNP van de Gemeenschap van 2,5 X 
reëel tussen 1993 en 1997. Deze hypothese is gebaseerd op de economische 
prognoses voor de middellange termijn van de Commissie (met name de 
economische begrotingen voor 1992-1993 en de convergentiescenario's voor 
de middellange termijn tot 1995 die in het kader van het economisch 
Jaarverslag 1991-1992 zijn opgesteld). 
Deze prognoses voorzien, na de vertraging die momenteel wordt 
vastgesteld, een herleving van de economische groei tot de middellange-
termiJntrend. De verwezenlijkingen van de Jaren '80 met betrekking tot 
het herstel van de fundamentele groeifactoren zijn namelijk niet in 
gevaar. De opleving zal vermoedelijk vooral worden gesteund door de 
effecten van de interne markt - ook al kunnen die meer in de tijd 
gespreid zijn dan bij de oorspronkelijke simulaties werd aangenomen - en 
een inhaalbeweging in de nieuwe Duitse deelstaten met ingang van 1993. 
Onzekerheden bestaan, vooral met betrekking tot de economische 
ontwikkeling in de rest van de wereld. Prognoses moeten dus voorzichtig 
zijn en vooral op de interne factoren in de Gemeenschap worden 
gebaseerd, zonder te rekenen op een bijzonder expansief internationaal 
klimaat. 
- 18 -
DEEL 2 
FINANCIËLE VOORUITZICHTEN 1993-1997<3> 
I. ALGEMENE INRICHTING VAN HET NIEUWE FINANCIËLE KADER 
1. Ontwikkeling van de totale uitgaven 
1.1. Bij de bepaling van het kader van de financiële vooruitzichten voor de 
komende periode van vijf jaren heeft de Commissie de ontwikkeling van 
het communautaire beleid op de verschillende terreinen onderzocht 
tegen de achtergrond van de nieuwe doelstellingen van de Gemeenschap, 
als vastgesteld op de Europese Raad van Maastricht en aangegeven in 
mededeling COM(92) 2000. 
Voorts heeft de Commissie rekening gehouden met de beperkingen op de 
openbare uitgaven van de Lid-Staten, die zich vooral tijdens de tweede 
fase van de Economische en Monetaire Unie zullen doen gevoelen. 
Dezelfde eisen van zuinigheid gelden ook op communautair vlak, vooral 
omdat de Gemeenschap strikt de hand wil houden aan het 
subs i d i ar i te i tsbeg i nseI. 
Dit nieuwe kader van de financiële vooruitzichten geldt uiteraard voor 
de Gemeenschap in haar huidige samenstelling. Als tegen het Jaar 1997 
nieuwe Lid-Staten toetreden, moet het worden gewijzigd. De financiële 
betrekkingen die met de instelling van een Europese Economische Ruimte 
tussen de Gemeenschap en de EVA-landen tot stand zullen komen, zullen 
vermoedelijk geen invloed hebben op het voorgestelde financiële kader. 
De betrokken operaties zullen echter op doorzichtige wijze met die van 
de communautaire begroting moeten worden verbonden. 
De indiende voorstellen zijn ook gebaseerd op een ongewijzigd 
toepassingsgebied van de algemene begroting. Bij opname van het 
Europese Ontwikkelingsfonds (EOF) in de begroting zullen nieuwe 
uitgavenmaxima moeten worden vastgesteld en dus ook bijkomende 
begrotingsmiddelen. Er is evenwel terdege rekening gehouden met de 
vereiste samenhang tussen de communautaire begroting en de 
ontwikkeling van een leningsbeleld langs de in mededeling COM(92) 2000 
aangegeven lijnen. De nieuwe financiële vooruitzichten zullen 
bovendien verenigbaar zijn met een geleidelijke opname in de algemene 
begroting van bepaalde uitgaven die onder de operationele begroting 
van de EGKS vallen (onderzoek, bepaalde wederaanpassingsmaatregelen, 
steun voor omschakeling). 
1.2. Evenals in de huidige financiële vooruitzichten zijn de bedragen voor 
iedere rubriek of subrubriek uitgedrukt in constante prijzen 
(van 1992). 
(3) Alle bedragen van de nieuwe financiële vooruitzichten 1993-1997 zijn 
uitgedrukt in constante prijzen (1992). 
- 19 -
Zij vormen een jaarlijks uitgavenmaximum aan vastleggingskredieten. 
Een daarmee overeenstemmend algemeen maximum werd bepaald voor de 
betalingskredieten, waarbij werd uitgegaan van een per 
uitgavencategorie berekende verhouding tussen de betalingen en de 
betalingsverplichtingen en rekening gehouden met de behoefte aan een 
geordende ontwikkeling van deze twee soorten kredieten. 
Resultaat van deze berekeningen voor het nieuwe kader van de 
financiële vooruitzichten is een verhouding tussen de totale 
vastleggingskredieten en de totale betalingskredieten in de periode 
1993-1997 van gemiddeld 1,05. In de financiële vooruitzichten die 
tussen 1988 en 1992 werden gehanteerd, is deze verhouding geleidelijk 
opgelopen van 1,03 tot iete meer dan 1,05. Deze stabilisering van de 
verhouding tussen vast leggings- en betaIIngskredieten is ondermeer te 
verklaren door een mechanische inhaaleffect : de toename van de 
vastleggingskredieten vertoont de neiging zich na een aanvankelijke 
versnelling te stabiliseren. Overigens moet het nieuwe financiële 
kader het mogelijk maken de sedert 1988 bij de uitvoering van de 
begroting vastgestelde verbeteringen voort te zetten : verkorting van 
de betalingstermijnen ten opzichte van de vastleggingen om een te 
sterke toename van de nog betaalbaar te stellen verplichtingen te 
voorkomen, verhoging van het gebrulkspercentage van de 
betalingskredieten. 
Het voorgestelde nieuwe kader bevat geen verdeling van de totale 
vast leggings- en betalingskredieten tussen verplichte en 
niet-verplichte uitgaven. Op dit niveau kan de verdeling tussen VU en 
NVU immers slechts het resultaat zijn van keuzen van de 
begrotingsautoriteit bij de vaststelling van de begroting met 
inachtneming van de maxima van de verschillende rubrieken. 
Voor ieder jaar is een marge van 0,03 X van het BNP vrijgelaten tussen 
het maximum van de eigen middelen en het maximum van de nodige 
betalingskredieten. Deze marge dient niet alleen om de effecten van 
een eventuele groeivertraging ten opzichte van de prognoses op te 
vangen, maar ook om de maxima van de financiële vooruitzichten indien 
nodig te kunnen herzien. 
1.3. Het voorgestelde financiële kader leidt tot een totaal maximum van de 
vastleggingskredieten van 87.500 miljoen ecu in 1997 of 1,41 X van het 
BNP-, ten opzichte van 1992 betekent dit een gemiddelde jaarlijkse 
stijging met 5,6 X. Het overeenkomstige maximum van de nodige 
betalingskredieten bedraagt voor 1997 83.200 miljoen ecu of bijna 20 
miljard ecu meer dan het maximum van 1992. Rekening houdend met 
bovengenoemde herzieningsmarge van 0,03 X zal het maximum van de eigen 
middelen van de Gemeenschap in 1997 zijn opgetrokken tot 1,37 X van 
het BNP. 
De tabel van de nieuwe financiële vooruitzichten is opgenomen aan het 
e i nde van d i t tweede dee I. 
2. Hergroepering van de uitgaven per rubriek 
De voorgestelde wijzigingen aan de huidige samenstelling van de 
financiële vooruitzichten en de inhoud van de verschillende rubrieken 
hebben drie bedoelingen. 
- 20 -
in de eerste plaats hebben de financiële vooruitzichten tot doel een 
geordende ontwikkeling van de communautaire uitgaven te verzekeren 
volgens de geetelde prioriteiten. De verdeling van de totale uitgaven 
over de verschillende rubrieken moet dus gebaseerd zijn op de grote 
doelstellingen die voor de betrokken periode aan het communautaire 
beleid zijn gegeven, waarbij de ontwikkeling van het maximum van iedere 
rubriek wordt bepaald door de krachten die eigen zijn aan de uitgaven op 
het betrokken beleidsterrein. 
Voorts moet, om uit doeImatighelderedenen voldoende flexibiliteit bij 
het financieel beheer te behouden, een te sterke versnippering van de 
uitgaven worden vermeden. Zo niet verlieet het instrument van de 
financiële vooruitzichten zijn waarde van algemeen kader voor de 
middellange termijn en wordt het een soort meerJarenbegroting. De 
rubrieken moeten voldoende ruim zijn, maar ook homogeen ten aanzien van 
de aard en de wijze van beheer van de fInanc1eringsinstrumenten die er 
onder val Ien. 
Tenslotte dient in verband met de onzekerheden die, vooral op het gebied 
van het externe beleid, de ontwikkeling van bepaalde uitgavencategorieën 
op middellange termijn kunnen beïnvloeden en wegens de onvoorziene 
omstandigheden waarmee de Gemeenschap kan worden geconfronteerd, te 
worden voorzien in de nodige ruimte, met inachtneming van het principe 
van begrotingsdiscipline. 
Het nieuwe kader van de financiële vooruitzichten zou de volgende zes 
hoofdrubrieken moeten bevatten : 
1. Gemeenschappelijk Iandbouwbeleid 
2. Structurele maatregelen ter bevordering van de economische en sociale 
cohesie 
3. Interne beleidsmaatregelen met een horizontaal karakter 
4. Externe maatregelen 
5. Administratieve uitgaven van de Instellingen 
6. Reserves voor buitengewone uitgaven 
De voorgestelde herindeling is grotendeels gebaseerd op die van de 
financiële vooruitzichten 1988-1992. Naast verschillende herschikkingen 
van de inhoud van bepaalde rubrieken zijn de voornaamste wijzigingen : 
splitsing van de vroegere rubriek 4 "andere beleidsmaatregelen" in twee 
rubrieken, te weten interne beleidsmaatregelen (nieuwe rubriek 3) en 
externe maatregelen (nieuwe rubriek 4); schrapping van de vroegere 
rubriek 3 "beleidsmaatregelen met meerjarige toewijzing", met als gevolg 
dat "onderzoek" bij de interne beleidsmaatregelen wordt opgenomen; 
uitbreiding van rubriek 6 "reserve" met een nieuwe reserve voor 
buitengewone uitgaven in verband met externe maatregelen, naast de 
monetaire reserve voor de landbouw. 
Gezien de splitsing van de huidige rubriek "andere beleidsmaatregelen" 
en de inhoud die aan de nieuwe rubriek "interne beleidsmaatregelen" 
wordt gegeven, lijkt een subrubriek voor de niet-verplichte uitgaven 
niet meer noodzakelijk, want de nieuwe rubriek 3 zal volledig uit NVU 
bestaan, met uitzondering van bepaalde uitgaven (in 1992 minder dan 160 
miljoen ecu) voor de landbouw, de visserij en de industrie (secretariaat 
Eureka), die overigens ook bij de NVU zouden kunnen worden 
ondergebracht. 
- 21 -
De tabel van de financiële vooruitzichten, die hoofdzakelijk een 
instrument van begrotingsdiscipline is, is niet bedoeld als een 
functionele indeling van de diveree interventiee van de Gemeenschap. 
Eenzelfde maatregel kan, omdat hij uit verschillende bestanddelen 
bestaat, onder verschillende rubrieken vallen. Zo valt de communautaire 
actie op het gebied van de industrie onder "onderzoek en technologische 
ontwikkeling" als zijnde interventies van het Europees Sociaal Fonds. 
Ook de acties op de gebieden transeuropese netwerken, milieu en visserij 
kunnen worden uitgevoerd met fInancIeringsinstrumenten van verschillende 
rubrieken. 
II. LANDBOUWUITGAVEN 
Gelet op de voorgestelde hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid 
zouden al deze uitgaven onder een enkele rubriek moeten worden 
ondergebracht. De ontwikkeling van het maximum van deze rubriek blijft 
bepaald, zij het op een aan te passen grondslag, door de toepassing van het 
landbouwrichtsnoer als vastgesteld in 1988. 
1. Het landbouwrichtsnoer moet in principe behouden blijven 
Ook al maakt de voorgestelde hervorming de ontwikkeling van de uitgaven 
beter beheerebaar en voorspelbaar, zij zal maar geleidelijk ten uitvoer 
worden gelegd. De traditionele steunmechanismen blijven nog een tijd 
bestaan, zodat de uitgaven gevoelig blijven voor externe factoren, ook al 
zullen de effecten daarvan worden verzacht. Bovendien heeft de hervorming 
niet betrekking op alle gemeenschappelijke marktordeningen. 
Terugdringing van het aandeel van de landbouwuitgaven blijft een 
beleidsdoelstelling, waaraan bij wetgeving tegemoet is gekomen door de 
stijging van de uitgaven te beperken tot 74 X van de groei van het BNP. 
Daar staat tegenover dat het landbouwrichtsnoer voor de begunstigden van 
de uitgaven een garantie is dat de hervorming niet tot een algemene 
vermindering van de steun aan de landbouwsector zal leiden. 
2. Toepassingsgebied van het landbouwrichtsnoer 
a) Het landbouwrichtsnoer dient van toepassing te zijn op alle uitgaven 
van het hervormde gemeenschappelijk landbouwbeleid : 
- de uitgaven voor het marktbeleid, met inbegrip van de uitgaven voor 
braaklegging, welke momenteel in rubriek 2 van de financiële 
vooruitzichten terug te vinden zijn-, deze categorie uitgaven is een 
van de belangrijke elementen in de hervormingsvoorstellen voor de 
grote cultures; 
- de uitgaven voor begeleidende maatregelen (vervroegd pensioen, 
milieu, bebossing), met inbegrip van de uitgaven voor soortgelijke 
maatregelen die thans vallen onder doelstelling 5a van de 
Structuurfondsen (in 1992 70 miljoen ecu). 
- 22 -
Moeten eveneens onder het landbouwrichtsnoer vallen : 
- De uitgaven van het garantiefonds voor de visserij (huidige 
rubriek 4, voor een bedrag van 29 miljoen ecu in 1992). 
- De uitgaven voor inkomenssteun, thans opgenomen onder rubriek 2 van 
de financiële vooruitzichten, waartoe In 1988 werd besloten als 
begeleidende maatregel voor de begrotingsdiscipline op 
landbouwgebied. Een maximumbedrag (300 miljoen ecu per Jaar) was 
vastgesteld tot in 1992. In de begroting 1992 belopen de kredieten 
evenwel slechts 100 miljoen ecu en het gebruik van de kredieten van 
1991 was gering (4 miljoen ecu). Met ingang van 1993 zal deze actie 
geleidelijk verdwijnen, althans in de huidige vorm. 
b) Het landbouwrichtsnoer zal evenwel niet van toepassing zijn op de 
volgende uitgaven : 
- De andere landbouwmaatregelen (uitroeiing van ziekten, voorlichting 
en controles, interne landbouwmarkt ...), welke thans onder 
rubriek 4 van de financiële vooruitzichten vallen; zij zijn 
hoofdzakelijk gericht op de werking van de interne markt op 
landbouwgebied en moeten ingedeeld blijven bij de interne 
beleidsmaatregelen met een horizontaal karakter. 
- De monetaire reserve voor de landbouw 
Deze reserve kan met ingang van 1995, wanneer de hervorming van het 
GLB van kracht wordt, tot 500 miljoen ecu worden teruggebracht, want 
op dat ogenblik zal de gevoeligheid van de uitgaven voor eventuele 
schommelingen van de koers van de dollar sterk verminderd zijn. De 
voorwaarden voor de werking van deze reserve kunnen ongewijzigd 
blijven, maar de bij gebruik van de reserve toe te passen franchise 
kan tot 200 miljoen ecu worden verminderd. 
Deze reserve zal een afzonderlijke subrubriek van rubriek 6 
"Reserves voor buitengewone uitgaven" vormen. 
- De acties van het E0GFL-0riëntatie die thans onder doelstelling 5a 
vallen (voornamelijk modernisering, compensaties en vestigingssteun 
voor Jonge landbouwers). 
3. Verhoging van het landbouwrichtsnoer 
Uit de raming van de begrotingskosten van de hervorming van het GLB in de 
periode 1993-1997 blijkt dat de verschillende in aanmerking te nemen 
elementen nopen tot een aanpassing van de hoogte van het landbouwrichtsnoer. 
Bij de tenuitvoerlegging van de hervorming, dit wil zeggen in 1994, zou het 
landbouwrichtsnoer met 1,5 miljard ecu moeten worden verhoogd. Dit bedrag 
komt overigens overeen met de geraamde kosten van de eenmaking van 
Duitsland. 
- 23 -
III. Structurele maatregelen ter bevorder Ing van de economische en sociale 
cohesie 
1. Uitbreiding van het optreden van de Gemeenschap 
Overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Maastricht zal de 
voorgestelde uitbreiding van de cohesiemaatregelen met twee instrumenten 
worden verwezenlijkt : de Structuurfondsen en het nieuwe Cohesiefonds. 
Deze twee instrumenten moeten in een rubriek van de financiële 
vooruitzichten worden samengebracht, waarbij echter onderscheid moet blijven 
bestaan tussen de toewijzigingen daar de interventieer iter ia verschillend 
zullen zijn. 
Het totale bedrag van de structuurmaatregelen en de voorgestelde verdeling 
tussen de twee Instrumenten zullen zorgen voor een gedifferentieerde 
ontwikkeling op basis van de volgende overwegingen : 
- de toewijzingen voor de regio's van doelstelling 1 moeten met 2/3 worden 
verhoogd en een sterkere concentratie van de interventies van de 
Structuurfondsen zal dus worden nagestreefd ten voordele van deze regio's; 
- de vier minst welvarende Lid-Staten (Griekenland, Spanje, Ierland en 
Portugal) zullen in 1997 dank zij de interventies van het Cohesiefonds en 
de bijstand uit de Structuurfondsen uit hoofde van doelstelling 1 samen 
eens zoveel ontvangen als in 1992 voor dezelfde doelstelling 1 
(basistoewi jzing); 
- de ui tra-per ifere regio's, die door de afstand tot het centrum tal van 
handicaps ondervinden (en waarvoor de programma's POSEIDOM, POSEIMA en 
POSE ICAN bestemd zijn) dienen ook in aanmerking te komen voor een 
verdubbeling in het kader van de structuurmaatregel en; 
- de acties van de Structuurfondsen in het kader van de andere 
doelstellingen, en de desbetreffende toewijzingen, worden opnieuw 
vastgesteld met inaanmerkingneming van met name de behoefte aan een betere 
begeleiding van de industriële veranderingen en de ontwikkeling van de 
produktiesystemen, alsmede de nood aan coherentie tussen de maatregelen 
van de huidige doelstelling 5a en de begeleidende maatregelen van het 
hervormde landbouwbeleid; 
- de rol van de communautaire initiatlefprogramma's dient sterk te worden 
uitgebreid en ongeveer 15 X van de Structuurfondsen moet voor deze 
programma's worden gereserveerd. Voorts dienen de programma's te worden 
geconcentreerd op enkele prioritaire thema's; 
- de structurele maatregelen in de visserijsector zullen worden opgenomen in 
de algemene toewijzing van de Structuurfondsen. 
2. Toewijzing voor het cohesiebeleid 
De totale toewijzing voor het cohesiebeleid wordt in 1997 op 29.300 miljoen 
ecu gebracht. 
- 24 -
2.1. Structuurfondsen 
De verhoging van de toewijzing van de Structuurfondsen zal 58 X 
bedragen. 
a) Deze verhoging moet in de eerste plaats ten goede komen aan de 
regio's van de huidige doelstelling 1 (ontwikkeling en structurele 
aanpassing van achtergebleven regio's), die gedefinieerd blijven 
volgens de huidige criteria en waarvan het toepassingsgebied met 
ingang van 1994 dient te worden uitgebreid tot de nieuwe Duitse 
deelstaten. De voor deze doelstelling bestemde middelen van de 
Structuurfondsen zullen met 2/3 stijgen tot 18.400 miljoen ecu in 
1997, tegen de basistoewijzing van 11.000 miljoen ecu in 1992 (met 
inbegrip van de ex-DDR). 
Deze sterkere concentratie van de interventies van Structuurfondsen 
op doelstelling 1 (ongeveer 70 X van de totale toewijzing in 1997) 
moet vergezeld gaan van een grotere flexibiliteit qua 
interventiepercentages en ontvankeliJkheidscriter ia. 
b) Voor de huidige doelstellingen 2, 3, 4 en 5a (met inbegrip van 
maatregelen van type 5a in regio's 5b) en de nieuwe doelstelling 
m.b.t. de structuuruitgaven in de visserij wordt de toewijzing met 
50 X verhoogd van 5070 miljoen ecu in 1992 tot 7600 miljoen ecu in 
1997. Voor al deze doelstellingen geldt dezelfde programmaperiode. 
De verhoging is vooral bestemd voor een versterking van de 
interventies voor vier soorten doelstellingen. 
- De huidige doelstelling 2 wordt voortgezet (omschakeling van 
regio's met een achteruitgaande industrie). 
- De huidige doelstellingen 3 en 4 (langdurige werkloosheid en 
opname van jongeren in het arbeidsproces) worden geherdefinieerd. 
De desbetreffende interventies, onder verantwoordelijkheid van het 
Sociaal Fonds, zullen drie luiken van werkgelegenheidsproblemen 
omvatten : 
. bestrijding van langdurige werkloosheid, en opname van jongeren 
in het arbeidsproces, in de gehele Gemeenschap; 
. maatregelen met een horizontaal karakter ten voordele van 
personen die buiten de arbeidsmarkt vallen 
(beroepsinschakel ing); 
. in de gehele Gemeenschap zal een belangrijke inspanning worden 
geleverd op het gebied van de opleiding en beroepsomschakeling 
in het vooruitzicht van industriële en technologische 
veranderingen en de ontwikkeling van de produktiesystemen. 
- Doelstelling 5b wordt versterkt. De criteria om te bepalen welke 
regio's in aanmerking komen kunnen echter worden versoepeld en de 
actiemiddelen kunnen worden gediversifieerd. 
- 25 -
- De structurele maatregelen uçpr de visserij, die thans onder 
rubriek 4 van de financiële vooruitzichten vallen, worden in de 
Structuurfondsen opgenomen in de vorm van een nieuwe 
doelstelling 6. Doei is : 
. de structuur van de visserij en de aquicultuur te verbeteren en 
aan te passen; 
. de voorwaarden inzake verwerking en afzet van visserij- en 
aquicultuurprodukten te verbeteren; 
. sociaal-economische begeleidingsmaatregelen te ontwikkelen voor 
de omschakeling van van de visserij afhankelijke gebieden. 
c) Wat de huidige doelstelling 5a (aanpaeeing van de landbouwstructuur 
in de gehele Gemeenschap) betreft zullen bepaalde maatregelen in de 
begeleidingsmaatregelen van het hervormde GLB worden opgenomen 
(70 miljoen ecu). Andere worden voortgezet en eventueel aangepast om 
een betere coherentie met de hervorming van het GLB tot stand te 
brengen (differentiatie, programmering, partnerschap). 
Wanneer het mogelijk wordt de gevolgen van de GLB-hervorm ing te 
evalueren moet ook worden nagegaan of bepaalde van deze maatregelen 
onder het landbouwrichtsnoer kunnen worden geplaatst. Bij die 
gelegenheid moet worden onderzocht of een specifiek instrument voor 
plattelandsontwikkeling kan worden gecreëerd dat te gepasten tijde 
werkzaamheden van het E0GFL-0riëntatie kan overnemen. 
Buiten de zones van doelstelling 1 en doelstelling 5b moet worden 
gerekend met enige vermindering van de acties inzake afzet en 
verwerking. 
De compenserende vergoedingen en de vestigingssteun voor jonge 
landbouwers blijven gestabiliseerd op het reële niveau van 1992. 
In totaal zal in 1997 voor de acties van doelstelling 5a buiten de 
zones van de doelstellingen 1 en 5b bijna 500 miljoen ecu worden 
uitgetrokken. 
d) De toewijzingen voor overgangsmaatregelen, innoverende acties, 
ondersteunende programma's worden op het huidige niveau (ongeveer 
300 miljoen ecu) gehouden. 
2.2. Cohesiefonds 
Overeenkomstig de besluiten van de Europese Raad van Maastricht wordt 
een Cohesiefonds opgericht dat als opdracht heeft financiële middelen 
te verstrekken aan Lid-Staten waarvan het BNP per hoofd van de 
bevolking lager is dan 90 X van het communautaire gemiddelde. De 
steunverlening van het Cohesiefonds heeft tot doel de Lid-Staten te 
helpen de budgettaire kosten te dragen van de besluiten die de 
Gemeenschap neemt met betrekking tot het milieu (projecten om 
overeenstemming tot stand te brengen met de communautaire normen) en de 
vervoersinfrastructuur (projecten van communautair belang die passen in 
het kader van de streekpiannen van de transeuropese netwerken). 
- 26 -
De toegang van de begunstigde Li#>Staten tot het Fonde zal afhankelijk 
worden gesteld van de goedkeuring van een programma dat tot doel heeft 
te voldoen aan de convergentlevoorwaarden, met name met betrekking tot 
het overheidstekort, en dat in het kader van het multilaterale toezicht 
door de Gemeenschap zal worden gevolgd. In aanmerking komen projecten 
die voldoen aan de op de twee betrokken gebieden vermelde criteria. 
Het financiële aandeel van de Gemeenschap dient relatief groot te zijn 
(tot 85 à 90 X) en dus ook de voorschotten op de Jaarlijkse tranches. 
Daar het nodig is de convergent ie-inspanningen van de begunstigde 
Lid-Staten zo spoedig mogelijk te ondersteunen, kan het Cohesiefonds 
reeds in 1993 worden opgericht met een aanvankelijke toewijzing van 
1500 miljoen ecu, die dan geleidelijk wordt opgetrokken tot 2500 
mi IJoen ecu in 1997. 
Deze toewijzing zal niet op voorhand worden verdeeld tussen 
vervoersinfrastructuur en milieu. De Commissie zal voor het nodige 
evenwicht zorgen uitgaande van de overwogen projecten. 
IV. INTERNE BELEIDSMAATREGELEN MET EEN HORIZONTAAL KARAKTER 
Voorgesteld wordt de horizontale beleidsmaatregelen binnen de Gemeenschap 
onder één rubriek samen te brengen : 
- het onderzoek- en ontwikkelingsbeleid, waarvan de toewijzing binnen de 
rubriek als referentie zal dienen voor de bepaling van de maxima van de 
kaderprogramma's; 
- de overige interne beleidsmaatregelen, met uitzondering van die welke 
onder de cohesiemaatregel en zullen vallen. 
1. Onderzoek en technologische ontwikkeling (0T0) 
1.1. Nieuwe aanpak van het 0T0-beleid 
De Commissie stelt voor het 0T0-beleid geleidelijk op een andere leest 
te schoeien en het meer te richten op de behoeften van het 
bedrijfsleven en de versteviging van de concurrentiepositie van de 
Gemeenschap. 
De acties van het derde kaderprogramma, die reeds gekenmerkt zijn door 
hun concentratie op een beperkt aantal thema's van duidelijk omschreven 
doelstellingen, zullen worden aangevuld met een nieuwe aanpak. Deze zal 
erin bestaan op basis van een onderzoek van de behoeften van het 
bedrijfsleven en de door het bedrijfsleven genomen initiatieven 
multidisciplinaire programma's vast te stellen, geconcentreerd op 
technologieën die gericht zijn op grote industriële prioriteiten. Deze 
projecten moeten worden uitgekozen aan de hand van vier hoofder iter ia : 
- 27 -
- subsidiariteit : omvang van het project en nood aan samenwerking 
binnen de Gemeenschap om het concurrentievermogen van het 
bedrijfsleven op te trekken tot internationaal niveau; 
- collectief belang : programma's van gemeenschappelijk belang voor 
alle Lid-Staten en het bedrijfsleven; 
- vermogen van het bedrijfsleven in de Gemeenschap de ontwikkeling van 
de programma's te evalueren en te beheersen; 
- verspreiding van technologie tot het grootste gedeelte van de 
ondernemingen. 
1.2. Financiële implicaties 
In 1993 en 1994 zullen de begrotingsmiddelen voor 0T0 hoofdzakelijk 
besteed worden aan de uitvoering en uitbreiding van het derde 
kaderprogramma. In deze twee Jaren zal echter reeds een groot gedeelte 
van de bijkomende middelen, waarvan het gebruik afhankelijk is van een 
tussentijds onderzoek van het kaderprogramma kunnen worden gebruikt 
voor de financiering van technologieën die gericht zijn op grote 
industriële prioriteiten. Dit deel zal in de periode 1994-1997 
aanzienlijk worden vergroot. De uitgaven van de Gemeenschap voor 0T0 
zullen in 1997 in totaal ongeveer 4,2 miljard ecu belopen of bijna 5 X 
van de communautaire begroting (tegen 2,45 miljard in 1992). In de 
periode 1992-1997 zullen de OTO-uitgaven jaarlijks met ongeveer 11,5 X 
stijgen. Overeenkomstig de bepalingen in het Verdrag dat alle 
onderzoekuitgaven in het kaderprogramma moeten worden opgenomen, zullen 
de externe aspecten van het onderzoekbeleid in het kaderprogramma 
worden geïntegreerd. 
Overeenkomstig de bepalingen van het nieuwe Verdrag zal bij de 
vaststelling van de kaderprogramma's een maximum van de communautaire 
uitgaven voor 0T0 worden bepaald. Het is dus niet nodig of raadzaam 
voor deze categorie uitgaven een specifieke subrubriek op te nemen in 
de nieuwe financiële vooruitzichten. Daar staat echter tegenover dat de 
vaststelling van het nieuwe financiële kader vooruit moet lopen op de 
ruimte die beschikbaar is voor de tenuitvoerlegging van de 
onderzoekprogramma's. Derhalve wordt voorgesteld onder de rubriek 
"interne beleidsmaatregelen" een verwijzing op te nemen met vermelding 
van de geplande toewijzing voor onderzoek, waarin wordt bepaald dat de 
drie Instellingen er zich toe verbinden deze bedragen te beschouwen als 
richtlijnen voor het kaderprogramma onderzoek. 
2. Andere interne beleidsmaatregelen 
In de komende jaren zullen de acties van de Gemeenschap op drie gebieden 
moeten worden gericht. 
2.1. Transeuropese netwerken 
Volgens de nieuwe bepalingen van het Verdrag draagt de Gemeenschap bij 
in de aanleg en ontwikkeling van vervoer- , telecommunicatie- en 
- 28 -
energienetten. Het optreden van de Gemeenschap heeft tot doel de 
verbindingen en samenwerking tussen de nationale netten te bevorderen, 
alsook de toegankelijkheid van deze netten, waarbij rekening dient te 
worden gehouden met de behoefte van eilanden, enclaves en perifere 
gebieden aan verbindingen met de centraal gelegen regio's van de 
Gemeenschap. 
Buiten de communautaire interventies uit het Cohesiefonds op 
vervoersinfrastructuurgebied of uit de Structuurfondsen, welke om 
verschillende, met de regionale ontwikkeling verbonden redenen 
verscheidene elementen van deze netwerken kunnen betreffen, mag de 
financiële bijstand van de Gemeenschap slechts een subsidiair en 
stimulerend karakter hebben en, behoudens In bijzondere gevallen, 
geconcentreerd zijn op twee vormen van interventie : 
- bijdragen aan uitvoerbaarheidsstudies, op basis van de goedgekeurde 
streekplannen en de erkende projecten van communautair belang; 
- toekenning, op basis van een individueel onderzoek, van 
rentesubsidies en/of leningsgaranties. Deze interventies moeten, 
rekening houdend met het communautaire belang van het project, worden 
afgestemd op wat nodig is om de voor de uitvoering vereiste 
rentabiliteit te bereiken. 
Binnen de totale financiële toewijzing voor het geheel van de interne 
beleidsmaatregelen kan naar het oordeel van de Commissie in 1997 een 
bedrag van 900 miljoen ecu worden uitgetrokken voor de transeuropese 
netwerken. 
In de vervoersector zal het accent worden gelegd op de ontwikkeling van 
netten met een hoog dienstverleningsniveau (autowegen, hoge­
snelheidstreinen, controle van het luchtverkeer). Ook moet worden 
gestreefd naar een betere combinatie van de verschillende vormen van 
vervoer ten einde een optimaal gebruik van de infrastructuur te 
bereiken en het milieu te beschermen. 
In de telecommunicatiesector moet een zekere prioriteit worden gegeven 
aan de totstandbrenging van netwerken tussen overheidsdiensten, welke 
noodzakelijk zijn voor de werking van de interne markt. Bovendien 
moeten de grensoverschrijdende verbindingen tussen databanken en de 
digitale netwerken voor geïntegreerde diensten (ISDN) worden verbeterd 
en moet de ontwikkeling van een communautair breedbandnet worden 
gestimuleerd. 
In de energiesector zullen door de aanleg van en betere verbindingen 
tussen de elektriciteitsnetten en gasnetten over het gehele grondgebied 
een rationeler gebruik van de produktiecapaciteiten en een grotere 
bevoorradingszekerheid worden bereikt. 
2.2. Milieu 
Het communautaire milieubeleid zal uit drie delen moeten bestaan : 
- 29 -
- een deel dat onder de Structuurfondsen en het Cohesiefonds valt en 
dient voor medefinanciering in de minst welvarende Lid-Staten, 
- een extern deel voor milieuproblemen die verder reiken dan het 
communautaire grondgebied, 
- een intern deel voor horizontale acties In de gehele Gemeenschap, dat 
vooral tot doel heeft een duurzame ontwikkeling te bevorderen. 
Alleen het laatste deel zal in de rubriek interne beleidsmaatregelen 
worden opgenomen. Het optreden van de Gemeenschap op dit gebied moet 
gericht zijn op preventie en correctie aan de bron van aanslagen op het 
milieu. Het zal in de eerste plaats gebaseerd zijn op 
bestuursrechtelijke of fiscale maatregeien. Overeenkomstig het principe 
"de vervuiler betaalt" kunnen de maatregelen ten laste van de 
communautaire begroting tot drie doelstellingen worden beperkt : 
- studies en verzameling van informatie ter voorbereiding van door de 
Commissie voorgestelde voorschriften, met name via de installatie van 
het Europese milieuagentschap; 
- coherentie tussen de wetgevende maatregelen en de andere 
beleidsmaatregelen van de Gemeenschap; 
- bevordering van de toepassing van deze voorschriften (technische 
bijstand, bewustmaking, proef- en demonstratieprojecten). 
Deze maatregelen zullen vooral worden gefinancierd door het instrument 
LIFE, waarin onder meer de diverse acties (MEDSPA, NORSPA, ACNAT, 
HABITAT) zullen worden samengebracht ten einde de doeltreffendheid van 
het optreden van de Gemeenschap te vergroten. 
2.3. Interne beleidsmaatregelen ter begeleiding van de communautaire 
integratie 
Naast de cohesIeinspanningen en de maatregelen die tot doel hebben 
rechtstreeks het concurrentievermogen van de Europese economie te 
verbeteren, moet bij de andere interne beleidsmaatregelen van de 
Gemeenschap, in het bijzonder op budgettair vlak, worden gestreefd naar 
een strikte toepassing van het subsidiair I te itsbeginsel en een grotere 
doelmat igheid. 
De maatregelen van de Gemeenschap dienen dan ook van tweeërlei aard te 
zijn. 
a) Een eerste categorie interventies heeft tot doel de werking van de 
interne markt in al haar onderdelen en de controle ervan mogelijk te 
maken : uitroeiing van ziekten en sanitaire controles op het gebied 
van de agro-voedingsmiddelen, toezicht in de visserijsector, 
toepassing van communautaire regels in de sectoren energie en 
- 30 -
vervoer, met inbegrip van veiligheidsmaatregelen, bescherming van de 
consument, normalisatie, enz. 
Deze uitgaven hebben tot op zekere hoogte een permanent karakter en 
moeten in hun geheel op een relatief stabiel niveau ten opzichte van 
de begroting worden gehouden. Dit belet evenwel niet dat nog aan 
andere maatregelen kan worden gedacht (merkenbureau, agentschap voor 
farmaceutische produkten). 
b) De tweede groep acties heeft een ruimer doel dan alleen de werking 
van de interne markt en heeft ook een ondersteunende functie voor 
het cohesiebeleid en de versterking van de concurrentiepositie. Voor 
deze acties moet worden gestreefd naar grotere selectiviteit en een 
sterkere concentratie op de voornaamst* doelstellingen van de 
Gemeenschap. 
- Dubbel gebruik moet worden voorkomen. Zo moeten, mede gelet op het 
bepaalde in artikel 130 B, maatregelen van regionale ontwikkeling 
normaal onder de cohesie instrumenten vallen. Onderzoek- en 
ontwikkelingsmaatregelen moeten, budgettair gezien, in het 
kaderprogramma worden opgenomen. Maatregelen ten behoeve van derde 
landen, ook als zij sector!eel zijn, moeten in principe in de 
toewijzingen voor externe acties worden opgenomen, aangezien zij 
een vorm van steun of bijstand zijn. 
- Bij de bepaling van de voor de interventies uit te trekken 
financiële middelen moet van enkel grote prioriteiten worden 
uitgegaan. Het is echter van belang dat de toewijzing niet al op 
voorhand te streng wordt vastgelegd : de uit te voeren specifieke 
acties kunnen later terugkeren en het moet mogelijk zijn de 
programma's bij te stellen naargelang van de resultaten. Onder dit 
voorbehoud dient te Gemeenschap vooral op de volgende gebieden op 
te treden : 
* culturele acties, verzameling en gebruik van statistische 
gegevens ; 
* oprichting van voorlichtings- en samenwerkingsnetten voor het 
bedrijfsleven met name het MKB; 
* concentratie van sociale acties op ondersteunende maatregelen 
voor interventies van het ESF inzake opleiding en schepping van 
werkgelegenheid (diepgaand onderzoek van de 
werkgelegenheidsproblemen : sector iele aspecten, factoren van 
uitsluiting van de arbeidemarkt; immigrât ieproblematlek), de 
stelsels van sociale bescherming, de gezondheid en veiligheid op 
de arbeidsplaats. Bovendien zal een bijzondere klemtoon worden 
gelegd op de sociale dialoog en de uitvoering van nieuwe 
programma'e op het gebied van de volksgezondheid overeenkomstig 
de nieuwe bepalingen van het Verdrag; 
- 31 -
* intensivering van de voor Iichtings- en communicatieacties voor 
het grote publiek en van de acties voor de audiovisuele sector 
(ontwikkeling van het programma MEDIA en promotie van 
programma's in het kader van, met name, de strategie voor de 
invoering van de HDTV); 
* conceptuele vernieuwing, ter zake van de ontwikkeling van de 
menselijke hulpbronnen, van de onderwijs- en 
opleidingsprogramma's, daar gebleken Is dat zij als een sterke 
katalysator werken voor de acties op nationaal vlak. Gedacht 
moet worden aan nieuwe programma's ter ontwikkeling van 
opleidingssystemen waarmee de verspreiding en het gebruik van 
nieuwe technologie kunnen worden verbeterd. 
2.4. Totale toewijzing voor de interne beleidsmaatregelen 
Als van de bovenbesproken krachtlijnen wordt uitgegaan zouden de totale 
middelen voor onderzoek en technologische ontwikkeling en het 
instrument "transeuropese netwerken" tegen het Jaar 1997 iets meer dan 
5 miljard ecu kunnen bedragen. 
In de periode 1988-1992 zijn de uitgaven voor de andere interne 
beleidsmaatregelen sterk gestegen (zelfs bijna verdubbeld), hetgeen 
verband houdt met de voltooiing van de interne markt. De 
verwezenlijking van deze doelstelling tegen het einde van 1992, het 
streven naar meer coherentie en sterkere concentratie van de 
interventies en een strengere toepassing van het 
subsidiariteitsbeginsel zullen tot gevolg hebben dat de stijging van 
deze uitgaven in de komende Jaren zal afnemen tot ongeveer 5 X per 
Jaar. 
Dit betekent dat het maximum van de rubriek "interne 
beleidsmaatregelen" in 1997 6,9 miljard ecu zal bedragen. 
V. EXTERNE MAATREGELEN VAN DE GEMEENSCHAP 
De Gemeenschap moet zich de nodige financiële middelen verschaffen om haar 
toenemende verantwoordelijkheden op internationaal gebied op te kunnen 
nemen. Haar doelstellingen moeten echter te realiseren zijn, hetgeen inhoudt 
dat zij haar interventievormen en de hoogte van toegekende steun moet 
diversifiëren naargelang van de specifieke behoeften van de betrokken derde 
landen en de prioriteiten van het externe beleid. 
Gelet op de omvang die de externe maatregelen van de Gemeenschap hebben 
aangenomen, stelt de Commissie voor dat voor deze categorie uitgaven een 
afzonderlijke rubriek (nieuwe rubriek 4) wordt gecreëerd. In deze rubriek 
worden opgenomen : 
- ontwikkelingssamenwerking en financiële bijstand, momenteel gefinancieerd 
uit de communautaire begroting. Deze beleidsmaatregelen moeten, versterkt 
en eventueel uitgebreid in verband met nieuwe omstandigheden, verder 
- 32 -
worden ontwikkeld door middel van de geschikte instrumenten en in een aan 
ieder geografisch gebied aangepast tempo; 
-als regel ook de externe delen van communautaire beleidsmaatregelen die 
ook een interne dimensie hebben (met name milieu en visserij). 
Deze rubriek kan echter niet onmiddellijk alle externe maatregelen van de 
Gemeenschap omvatten. Rekening moet ondermeer worden gehouden met de 
onvoorspelbaarheid van bepaalde uitgavencategorieën. Het externe beleid van 
de Gemeenschap zal voorts tot uitdrukking worden gebracht in : 
- een nieuwe reserve voor buitengewone uitgaven in verband met de externe 
maatregelen (rubriek 6) : humanitaire hulp, spoedhulp, incidentele 
maatregelen en gebruik van de begrotingegaranties op leningsoperaties. De 
werking hiervan wordt beschreven in het vierde deel van deze mededeling; 
- het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), dat, althans tot de komende 
verlenging , buiten de algemene begroting valt. De opname ervan in de 
begroting vóór het jaar 1997 heeft tot gevolg dat het maximum van de eigen 
middelen dienovereenkomstig zal moeten worden verhoogd. 
De marge voor herziening (ongeveer 1,8 miljard ecu in 1997) zal ook, zoals 
dat in het verleden het geval was, kunnen worden gebruikt om het hoofd te 
bieden aan nieuwe situaties. 
1. Voortzetting en ontwikkeling van de huidige externe maatregelen 
1.1. Betrekkingen met de landen van Midden- en Oost-Europa 
Wegens de nabijheid van deze landen, de aard van de economische 
uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd en de noodzaak in Europa 
stabiliteit tot stand te brengen na de politieke omwentelingen in die 
tanden zal de Gemeenschap uitzonderlijke maatregelen moeten nemen. 
Europese samenwerkingsakkoorden zullen worden gesloten en ten uitvoer 
gelegd. De steun die de Gemeenschap thans verleent zal in dit kader 
moeten worden voortgezet en aangepast aan de ontwikkeling van de 
behoeften. De technische en economische bijstand (van het type PHARE) 
zal vermoedelijk het instrument bij uitstek voor de actie van de 
Gemeenschap blijven en het hoofdbestanddeel van haar budgettaire 
interventie uitmaken. Deze steun kan worden aangevuld met ondersteuning 
van de structurele of macro-economische aanpassingsprogramma's van deze 
landen. De tenuitvoerlegging van deze programma's is echter in de 
eerste plaats zaak van de internationale financiële instellingen; de 
Gemeenschap treedt complementair op, vooral door gegarandeerde leningen 
te verstrekken, binnen een nog vast te stellen kader. 
Deze soorten acties zullen moeten worden uitgebreid tot de 
Joegoslavische Staten die daarom verzoeken, zodra de vereiste 
voorwaarden vervuld zijn. 
- 33 -
1.2. Betrekkingen met het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS) 
De financiële bijdrage van de voornaamste deelnemende partijen moet 
worden vastgesteld in het kader van een internationale verdeling van de 
verantwoorde 11Jkheden. 
Een aanzienlijke uitbreiding van de technische bijstand van de 
Gemeenschap en een eventuele verhoging van haar financiële bijstand 
kunnen bijdragen tot het welslagen van de stabilisatie- en 
aanpassingsprogramma's die ten uitvoer zuilen worden gelegd onder 
auspiciën van de bevoegde internationale instellingen. 
1.3. Samenwerking met de landen van het Middellandse-Zeegebied en het Nabije 
Oosten 
Evenals de samenwerking met de landen van Midden- en Oost-Europa is de 
samenwerking met het Middellandse-Zeegebied voor de Gemeenschap van 
bijzonder belang wegens de ligging van deze landen, de intensiteit van 
hun betrekkingen met Europa en de economische en demografische 
onevenwichtigheden tussen deze twee zones. De Raad heeft voor de 
periode 1992-1996 een nieuw Midde11andse-ZeebeIeid vastgesteld dat een 
verhoging van de financiële verplichtingen van de Gemeenschap inhoudt. 
De geo-poIitieke situatie van de regio en de coördinatie van het 
immigratiebeleid op Europees vlak kunnen tot een versterking van dit 
beleid leiden, maar het moet vooral blijven steunen op het instrument 
van de financiële protocollen. 
Overigens moet de Gemeenschap in staat zijn een bijdrage te leveren aan 
de programma's van financiële bijstand die na de vredesconferentie over 
het Nabije Oosten zullen worden uitgevoerd. 
1.4. Samenwerking met de landen van LatiJns-Amerika en Azië 
De bijzondere belangstelling voor bepaalde geografische gebieden mag 
niet leiden tot een geringere aanwezigheid van de Gemeenschap in de 
wereld en een vermindering van haar bijstandsverplichtingen ten 
opzichte van de ontwikkelingslanden. Onafhankelijk van de bijstand uit 
het EOF zal de steun aan deze landen worden uitgebreid overeenkomstig 
het door de Raad in 1990 goedgekeurde meerjarenprogramma ten behoeve 
van LatiJns-Amerika en Azië. 
1.5. VoedseI hu Ip 
De uitgaven voor de normale programma's zullen reëel vrijwel constant 
blijven. Bijkomende behoeften mogen niet worden uitgesloten, gezien de 
situatie in Afrika en de oplopende vervoerskosten. 
1.6. Humanitaire hulp 
De Gemeenschap moet in staat worden gesteld snel en gecoördineerd 
humanitaire hulp te verlenen. Daarom heeft de Commissie binnen haar 
diensten een bureau voor humanitaire spoedhulp opgericht. 
- 34 -
Overigens dient de Gemeenschap naast de gewone budgettaire toewijzingen 
zo snel mogelijk over extra financiële middelen te beschikken voor 
dringende humanitaire of voedselhulp waaraan behoefte kan ontstaan na 
de indiening van het VOB. Herzieningen van de financiële vooruitzichten 
moeten worden vermeden, want zij vergen veel tijd, en de procedures 
voor de opneming van dergelijke maatregelen in de begroting moeten 
worden bespoedigd. De reserve voor buitengewone uitgaven in verband met 
externe acties die de Commissie voorstelt te creëren en waarvan het 
mechanisme in het vierde deel van deze mededeling wordt beschreven, 
vormt het middel daartoe. De uit te trekken toewijzing wordt geraamd op 
ongeveer 300 miljoen ecu. 
2. Externe aspecten van bepaalde communautaire beleidsmaatregelen 
2.1. In veel gevallen moeten milieuactiee verder reiken dan het 
communautaire grondgebied willen de gewenste doelstellingen worden 
bereikt. Als de partners van de Gemeenschap ontwikkelingslanden zijn, 
moet hen daartoe financiële bijstand worden verleend. Door deel te 
nemen in de financiering van internationale verdragen en overeenkomsten 
kan de Gemeenschap een grotere invloed uitoefenen op de toepassing van 
de daarin opgenomen financ1eringsinstrumenten. 
2.2. De uitgaven voor internationale visserijovereenkomsten, welke momenteel 
bij de andere interne beleidsmaatregelen zijn ingedeeld (270 miljoen 
ecu in de begroting 1992), zullen moeten worden ondergebracht onder de 
rubriek externe maatregelen. 
Het betreft hier vooral rechtstreekse compensaties aan derde landen 
voor de verwerving door de Gemeenschap van visserijrechten in hun 
wateren om de visserij op grote afstand te behouden en uit te breiden, 
de druk op de communautaire wateren te verlichten en de bevoorrading 
van de Europese markt te verzekeren. Deze uitgaven zullen vermoedelijk 
stijgen, zij het minder snel dan vroeger, wegens, enerzijds, het 
duurder worden van de overeenkomsten bij heronderhandeling en, 
anderzijds, de verwerving van rechten in de wateren van andere landen 
(LatiJns-Amerika en landen van Oost-Europa in het bijzonder). Deze 
bijkomende kosten kunnen worden gedrukt door een verzoek om 
financiering aan de reders in de overeenkomsten van de tweede generatie 
op te nemen. 
3. Garantie op leningen aan derde landen 
Leningsoperaties met derde landen waarbij de Gemeenschap rechtstreeks of 
onrechtstreeks betrokken is nemen een hoge vlucht en zullen zich in de 
komende Jaren nog verder ontwikkelen. Daarom is de Commissie voornemens ze 
in een kaderverorden ing op te nemen, naar het voorbeeld van die op de 
communautaire leningen ter ondersteuning van de betalingsbalansen. 
De garantie van de communautaire begroting wordt op drie soorten operaties 
toegepast : 
- 35 -
- rechtstreekse leningen van de Gemeenschap uit de opbrengst van op de 
kapitaalmarkt opgenomen leningen (voorbeelden daarvan zijn de leningen 
aan verschillende landen van Midden- en Oost-Europa en aan Algerije); 
- de leningen van de E IB; 
- de leningen van andere financiële Instellingen (het enige geval is tot 
dusver het krediet dat geopend is voor de USSR). 
Eind 1992 zullen op de reeds lopende of geplande operaties garanties uit de 
communautaire begroting zijn verleend op 7,8 miljard ecu aan leningen aan 
derde landen. Het gemiddelde bedrag per jaar van de aflossingen en 
rentebetalingen waarop deze garanties betrekking hebben, beloopt in de 
periode 1993-1997 ongeveer 1,4 miljard ecu, met een minimum van 1,1 miljard 
in 1997 en een maximum van 1,7 miljard in 1995. 
De toegekende garanties worden gedekt door de volledige begroting. Zij 
worden in eerste instantie gefinancieerd uit de kasmiddelen, maar het is 
nodig procedures vast te stellen om de begrotingssituatie te regulariseren 
door op de betrokken begrotingsplaatsen kredieten op te voeren zonder het 
financiële kader te moeten herzien of sterk op andere uitgaven te moeten 
besnoe i en. 
Daarom stelt de Commissie voor in de nieuwe financiële vooruitzichten een 
reserve voor leningsgaranties op te nemen. Deze reserve komt bij die welke 
is voorgesteld om het hoofd te kunnen bieden aan buitengewone uitgaven voor 
humanitaire hulp. De toewijzing voor deze reserve zal geleidelijk worden 
opgevoerd van 500 miljoen ecu in 1993 tot 900 miljoen ecu in 1997. De 
Commissie zal leder Jaar in het kader van de technische aanpassing van de 
financiële vooruitzichten het aandeel van deze reserve vaststellen dat 
bestemd is voor het verlenen van de garantie op leningsoperaties, 
uitgedrukt in een vooraf bepaald percentage (bijvoorbeeld 20 X) van de 
verwachte aflossingen. 
Een reserve voor garanties ten bedrage van 600 miljoen ecu in 1997 zou 
overeenkomen met een verdubbeling van het uitstaande bedrag van de leningen 
aan derde landen. 
4. Begrotingstoewijzing voor externe maatregelen en de marge voor 
herziening 
Wat de begrotingsuitgaven zelf betreft is de Commissie van oordeel dat de 
te verwachten ontwikkeling en uitbreiding van de externe maatregelen en het 
onderbrengen van de externe gedeelte van bepaalde communautaire 
beleidsmaatregelen onder dezelfde rubriek 4 inhoudt dat het maximum van de 
voor deze acties beschikbare financiële middelen op 6,3 miljard ecu moet 
worden gebracht. Dit betekent voor de periode 1992-1997 bij een 
vergelijkbare inhoud een jaarlijkse stijging van bijna 12 X. 
Rekening gehouden met de reserve voor buitengewone uitgaven zullen de 
financiële middelen voor de externe acties dus worden verdubbeld. 
- 36 -
VI. ADMINISTRATIEVE UITGAVEN VAN DE INSTELLINGEN 
Bij de vaststelling van het toekomstige kader van de financiële 
vooruitzichten kunnen de administratieve uitgaven van de Instellingen niet 
als residuair worden behandeld. De toename van de taken van de Gemeenschap 
en het beheer van een groter financieel volume Impliceren dat de 
beschikbare middelen moeten worden uitgebreid en dat op voorhand voldoende 
kredieten moeten worden uitgetrokken. 
1. Inhoud van de rubriek 
Een specifieke rubriek dient dus te worden gecreëerd voor de 
administratieve uitgaven. De andere uitgaven die in de huidige rubriek 5 
naast de administratieve uitgaven zijn opgenomen, zullen verdwijnen : 
- de uitgaven voor de voorraadvermindering vallen weg in 1992, 
- de terugbetalingen aan bepaalde Lid-Staten (Griekenland, Spanje en 
Portugal) kunnen doorlopen tot na 1992 als gevolg van correcties met 
betrekking tot voorafgaande begrotingsjaren. Voorgesteld wordt echter 
(zie deel 4) deze operaties met ingang van 1993 te behandelen als 
aftrekposten op de ontvangsten of als technische aanpassingen. 
Binnen deze rubriek dient een afzonderlijk maximum te worden vastgesteld 
voor de onroerende uitgaven van de Instellingen, zodat deze worden 
afgezonderd van de huishoudelijke uitgaven. Aldus wordt financiële ruimte 
gecreëerd voor het vastgoedbeleid, zodat de behoeften kunnen worden 
gepland. Bovendien moeten de personeelskosten en huishoudelijke uitgaven 
van de Commissie en de pensioenuitgaven van alle Instellingen, die eveneens 
in de begroting van de Commissie zijn opgenomen, worden onderscheiden van 
de personeelskosten en huishoudelijke uitgaven van het Parlement, de Raad 
en de overige Instellingen. 
Als gevolg van een richtsnoer van de begrotingeautoriteit zullen de 
uitgaven ter ondersteuning ("mini-begrotingen"), die momenteel 
onderafdeling B.8 van de begroting vormen, met ingang van 1993 in deel A 
van de begroting van de Commissie worden ondergebracht en derhalve onder 
deze rubriek worden opgenomen. 
In de grondslag 1992, die als vertrekpunt voor de opstelling van de nieuwe 
financiële vooruitzichten werd genomen, is met deze herindeling rekening 
gehouden(4>. Deze grondslag is ook, voor de administratieve uitgaven, 
verhoogd met het bedrag van de in februari 1992 overeengekomen herziening 
(40 mi IJoen ecu). 
(4) Als overeengekomen wordt niet alleen de "mini-begrotingen van de 
huidige onderafdeling B.8 naar deel A van de begroting over te 
brengen maar ook andere personeelskosten en huishoudelijke uitgaven 
die verband houden met externe activiteiten en momenteel bij de 
beleidskredieten zijn opgenomen, moet het maximum van rubriek 5 in 
de nieuwe financiële vooruitzichten dienovereenkomstig worden 
verhoogd. Dit zal worden gecompenseerd door een vermindering op de 
betrokken beleidsrubrleken. 
- 37 -
2. Evaluatie van de behoeften (zie bijlage 2» tabel 1) 
2.1. Personeelskosten en huishoudelijke uitgaven van de Commissie 
a) Uitgaven exclusief pensioenen 
De ontwikkeling van deze uitgaven wordt op middellange termijn 
vooral bepaald door het personeelsbestand. 
Naast de overdracht in 1993 van de thans onder de 
"mini-begrotingen" vallende personeelsuitgaven van deel B naar deel 
A (1375 personen) worden de bijkomende netto behoeften in de 
periode 1993-1997 op 1.350 ambten geraamd. Deze stijging komt 
overeen met de conclusies van het screening-rapport en de nieuwe 
behoeften die het gevolg zijn van de uitbreiding van bepaalde taken 
(vooral de externe acties en de EMU); hierbij is rekening gehouden 
met herschikkingen in het personeelsbestand dank zij een 
herstructurering van de diensten van de Commissie. 
Indien wordt verondersteld dat de bezoldigingen stijgen met 1,7 X 
per Jaar, de huishoudelijke kosten per eenheid met 2,5 X en de in 
deel A van de begroting opgenomen subsidies met hetzelfde 
percentage, zullen de personeelskosten en huishoudelijke uitgaven 
van de Commissie in 1997 iets hoger komen te liggen dan 2 miljard 
ecu, een gemiddelde stijging per Jaar van ongeveer 3,6 X. 
b) Pensioenuitgaven 
Deze uitgaven worden aangerekend op de begroting "Commissie", 
hoewel zij betrekking hebben op alle Instellingen. Gelet op de 
leeftijdsopbouw van het personeel zullen de kredieten voor deze 
uitgaven in 1997 bijna 450 miljoen ecu bedragen en dus sterk zijn 
gestegen ten opzichte van 1992 (+12 X per jaar). 
2.2. Personeelskosten en huishoudelijke uitgaven van het Parlement, de Raad 
en de overige Instellingen 
Uitgegaan is van de veronderstelling dat de personeelskosten en 
huishoudelijke uitgaven (exclusief vastgoeduitgaven) zullen stijgen 
tegen hetzelfde tempo (3,6 X per Jaar) als dezelfde uitgaven bij de 
Commissie(5) (exclusief pensioenen). 
2.3. Vastgoeduitgaven (huur, koop, bouw) 
a) Commissie 
De raming van de behoeften is gebaseerd op het te verhelpen tekort 
aan dienstruimten en de ontwikkeling van het personeelsbestand. 
(5) Onder voorbehoud van bevestiging door deze Instellingen van de 
prognoses met betrekking tot hun eigen administratieve uitgaven. 
- 38 -
Rekening is gehouden met de oplopende prijzen in de vastgoedsector 
en de meer specifieke behoeften van de delegaties buiten de 
Gemeenschap. Voor de gebouwen In de Gemeenschap wordt vooral gedacht 
aan huur- en leasingformules. 
In totaal moeten voor 1997 kredieten worden uitgetrokken voor 
ongeveer 250 miljoen ecu, hetgeen neerkomt op een Jaarlijkse 
stijging van iets minder dan 15 X (waaran 6,5 X wegens de stijging 
van de reële kosten te Brussel). 
b) Overige Instellingen 
In de tot dusver door de verschillende Instellingen ingediende 
programma's komt een sterke stijging naar voren van de vastgoed­
uitgaven van het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité 
(uitbreiding en vernieuwing van dienstruimten volgens leasing­
formules) en de Rekenkamer (aankoop van nieuwe gebouwen in 
achtereenvolgende tranches). De onroerende uitgaven van de Raad 
daarentegen zullen sterk verminderen als het nieuwe gebouw voltooid 
is. In totaal zullen de behoeften van deze Instellingen met ingang 
van 1995 Jaarlijks ongeveer 200 miljoen ecu bedragen. 
2.4. In totaal zal de toewijzing in 1997 voor de administratieve uitgaven 
van alle Instellingen 4 miljard ecu belopen of ongeveer 4,5 X van de 
begroting. 
VII. ONTWIKKELING VAN DE COMMUNAUTAIRE UITGAVEN EN DE EIGEN MIDDELEN 
Op grond van de hierboven besproken ramingen stelt de Commissie de volgende 
financiële vooruitzichten voor. 
De uitgaven zullen in het kader van de financiële vooruitzichten een 
vrijwel lineair verloop vertonen tussen 1993 en 1997. 
- 39 -
FINANCIËLE VOORUITZICHTEN 
VASTLEGGINGSKREDIETEN (IN MILJOEN ECU, PRIJZEN VAN 1992) 
1.GEMEENSCHAPPELIJK LANDBOUW-
BELEID 
2.STRUCTURELE MAATREGELEN 
St ructuurfondsen 
Cohesiefonds 
(GMP's, PEDIP) 
3.INTERNE BELEIDS-
MAATREGELEN (1) 
4.EXTERNE MAATREGELEN 
5.ADMIN. UITGAVEN VAN DE 
INSTELLINGEN 
Personeel en huishoudeliJke 
uitgaven 
- Commissie 
- Overige InstelIingen(2) 
- Pensioenen (alie Inst.) 
Gebouwen 
(Vergoedingen) 
6.RESERVES 
Monetaire reserve 
Buitengewone uitgaven 
TOTAAL VASTLEGGINGSKREDIETEN 
NODIGE BETALINGSKREDIETEN 
BETALINGSKREDIETEN in X van 
hot BNP 
MARGE VOOR HERZIENING in X 
van het BNP 
ElGEN MIDDELEN in X v/h BNP 1992 
35348 
18559 
17965 
594 
3991 
3645 
4049 
1696 
895 
249 
287 
922 
1000 
1000 
66592 
63241 
1.15X 
0.05X 
1.20X 1993 
35340 
21270 
19770 
1500 
4500 
4070 
3310 
1760 
930 
290 
330 
1500 
1000 
500 
69990 
67005 
1.19% 
0.03% 
1.22X 1994 
37480 
22740 
20990 
1750 
5035 
4540 
3465 
1825 
960 
325 
355 
1600 
1000 
600 
74860 
71650 
1.24X 
0.03% 
1.27X 1995 
38150 
24930 
22930 
2000 
5610 
5060 
3720 
1890 
1000 
380 
450 
1200 
500 
700 
78670 
75110 
1.27X 
0.03X 
1.30X 1996 
38840 
27120 
24870 
2250 
6230 
5650 
3850 
1960 
1040 
400 
450 
1300 
500 
800 
82990 
79060 
1.30X 
0.03X 
1.33X 1997 
39600 
29300 
26800 
2500 
6900 
6300 
4000 
2035 
1070 
445 
450 
1400 
500 
900 
87500 
83200 
1.34X 
0.03X 
1.37X 
(1) Ter indicatie 
OTO-beleid: 2448 2730 3040 3380 3770 4200 
(2) Onder voorbehoud van bevestiging door de betrokken Instellingen. 
- 40 -
DEEL 3 
EIGEN MIDDELEN 
I. MOGELIJKE WIJZIGINGEN VAN HET STELSEL VAN EIGEN MIDDELEN 
De huidige verdeling van de eigen middelen is, zoals in deel 1 werd 
toegelicht, niet billijk, want zij stemt niet overeen met de BNP-
verdeeIs leute I. Deze discrepantie is vooral te wijten aan het regressieve 
karakter van de BTW-middeIen, waardoor deze in het voordeel uitvallen van 
de Lid-Staten met een betrekkelijk lage BTW-grondsIag en dus in het nadeel 
van de landen - meestal de minst welvarende - waarvan de BTW-grondslag hoog 
is. 
De voorstellen van de Commissie in het vooruitzicht van de EMU en de 
Europese Unie beogen het stelsel van eigen middelen een billijker karakter 
te geven overeenkomstig het protocol van de Europese Raad van Maastricht 
over de economische en sociale cohesie. In dit protocol geven de Commissie 
en de Lid-Staten het voornemen te kennen meer met de draagkracht van de 
Lid-Staten rekening te houden en naar middelen te zoeken om de regressieve 
elementen van het huidige stelsel van eigen middelen te corrigeren ten 
gunste van de minst welvarende Lid-Staten. 
1. Intensiever gebruik van de BNP-middelen 
Het bijdragevermogen van de Lid-Staten wordt beter in aanmerking genomen 
als intensiever gebruik wordt gemaakt van de BNP-middelen. Deze verandering 
zal tot stand worden gebracht door het uniforme opvragingspercentage van de 
BTW-middeIen met 0,4 procentpunt te verlagen (van de huidige 1,4 tot 1 X). 
Dit ligt rechtstreeks in de lijn van de benadering die in 1988 werd 
gevolgd, toen de BNP-middelen werden ingevoerd om de afdrachten van iedere 
Lid-Staat beter in overeenstemming te brengen met zijn biJdragevermogen. 
Door deze verlaging van het uniforme BTW-pereentage zullen de BTW-midde! en, 
waarvan de veranderlijkheid van de grondslag ten opzichte van het BNP 
tussen de Lid-Staten het voornaamste regressieve element in het stelsel van 
eigen middelen vormt, in belang afnemen. Er zal dus een verschuiving 
plaatsvinden van de BTW-middeIen naar de huidige BNP-middelen. Zoals 
aangegeven in bijlage 2, grafiek 2 en tabel 2, is deze verandering gunstig 
voor de minst welvarende Lid-Staten waarvan de BTW-grondslag wordt afgetopt 
en wordt het voordeel verkleind van de landen waarvan de BTW-grondslag in 
percent van het BNP onder het communautaire gemiddelde ligt. Aldus wordt 
beter rekening gehouden met de draagkracht van de Lid-Staten. 
2. Minder regressieve BTW-mIddelen 
De regressieve elementen in het huidige stelsel van eigen middelen kunnen 
voor de minst welvarende Lid-Staten worden verzacht door hun BTW-grondslag 
te wijzigen. 
Om dit te bereiken stelt de Commissie voor het aftoppingsniveau van de 
BTW-grondslag te verlagen van 55 tot 50 X van het BNP. Daardoor zal het 
regressieve effect van de BTW-middeIen voor de minst welvarende Lid-Staten 
worden verzacht en zal een betere afstemming tot stand worden gebracht met 
- 41 -
de huidige BNP-middelen. Deze maatregel is in het voordeel van de, over het 
algemeen minder welvarende, landen met een hogere BTW-grondsIag in percent 
van het BNP (zie bijlage 2, grafiek 3, tabel 3). 
3. Gevolgen van de voorgestelde wijzigingen 
Uit grafiek 4 en tabel 4 in bijlage 2 wordt de gecombineerde invloed van de 
hierboven voorgestelde twee wijzigingen op de totale afdrachten van eigen 
middelen voor de begroting 1992 geïllustreerd. De voordelen van deze 
wijzigingen voor de minst welvarende landen worden gecompenseerd door 
hoger© bijdragen van de Lid-Staten met een relatief lage BTW-grondslag. 
Toch behouden deze laatste landen in het stelsel van eigen middelen een 
belangrijk voordeel. 
De voorgestelde veranderingen hebben een belangrijke invloed op het aandeel 
van de BTW-middelen in de begroting. In de begroting 1992 bedragen deze 
34 miljard ecu of ongeveer 55 X van het totaal van de eigen middelen. De 
twee voorgestelde wijzigingen zullen tot gevolg hebben dat de opbrengst van 
de BTW-middelen tot ongeveer 22 miljard ecu of slechts 35 X van de 
begroting daalt. Daar staat een stijging tegenover van de BNP-middelen van 
ongeveer 13 miljard ecu of 21 X van de begroting tot 25 miljard ecu of ruim 
40 X van de begroting. De BNP-middelen (vierde middelenbron) worden 
daardoor de belangrijkste financieringsbron voor de begroting van de 
Gemeenschap. 
4. Een nieuwe, vijfde middelenbron 
Wegens de institutionele en financiële ontwikkeling van de Gemeenschap zou 
het raadzaam zijn een nieuwe, vijfde middelenbron in te voeren die 
gebaseerd is op een geharmoniseerde grondslag en geen negatieve weerslag 
heeft op de lastenverdeling. Dit zou enige verbetering brengen in de 
huidige, onbevredigende situatie van afnemende betekenis van de 
traditionele eigen middelen. Overigens worden zowel de BNP-middelen als de 
BTW-middelen door de regeringen en vooral de nationale parlementen niet als 
echte eigen middelen van de Gemeenschap ervaren, maar eerder als nationale 
bi jdragen. 
ledere belastingharmonisatie moet economische gronden hebben. Bovendien is 
het politiek absoluut noodzakelijk de invoering van een vijfde middelenbron 
te koppelen aan een uitbreiding van de budgettaire verantwoordelijkheden 
van het Europees Parlement voor de ontvangstenziJde van de begroting. 
De Commissie heeft diverse nationale belastingen onderzocht waarvan de 
opbrengst met de Gemeenschap zou kunnen worden gedeeld. Haar conclusie is 
dat in de belastingstelsels van de Lid-Staten momenteel geen enkele 
belasting voorkomt waarvan de grondslag voldoende geharmoniseerd is. 
Op middellange termijn zal de politieke ontwikkeling van de Gemeenschap de 
invoering van een nieuwe middelenbron noodzakelijk maken. De Commissie zal 
trachten de voorwaarden te scheppen om deze middelenbron in te kunnen 
voeren. 
- 42 -
II. CORRECTIE TEN BEHOEVE VAN HET VERENIGD KONINKRIJK 
De Commissie zal haar verslag over het heronderzoek van de correctie voor 
begrotingsonevenwichtigheden ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk op een 
later tijdstip indienen. 
- 43 -
DEEL 4 
BEGROTINGSPROCEDURE EN BEGROTINGSBEHEER 
De Jaarlijkse begrotingsprocedure moet verlopen volgens de regels van het 
nieuw Interinstitutioneel Akkoord, zonder afbreuk te doen aan de 
respectieve budgettaire bevoegdheden van de verschillende instellingen, als 
omschreven in het Verdrag. 
De sedert 1988 geleverde inspanningen om het begrotingsbeheer te verbeteren 
moeten worden voortgezet en geïntensiveerd. 
I. REGELS VAN EEN NIEUW INTERINSTITUTIONEEL AKKOORD 
De richtsnoeren van de Commissie voor de verlenging van het 
Interinstitutioneel Akkoord zijn toegelicht in het versalg over de 
tenuitvoerlegging van het Akkoord. De voorstellen met betrekking tot de 
regels die voor de begrotingsuitgaven gelden, kunnen als volgt worden 
samengevat : 
1. Vaststelling van de uitgavenmaxima 
1.1. De Instellingen die partij zijn bij het Akkoord verbinden zich ertoe 
tijdens elke begrotingsprocedure de in de financiële vooruitzichten 
vastgestelde maximumbedragen van de uitgaven in acht te nemen. 
Deze maxima worden vastgesteld per rubriek en subrubriek. Zij hebben 
betrekking op de vastleggingskredieten en luiden in constante prijzen. 
Een algemeen maximum wordt vastgesteld voor de nodige 
betalingskredieten. Dit laatste mag niet groter zijn dan het 
Jaarlijkse bedrag van de aan de Gemeenschap toegekende eigen middelen, 
dat zal worden bepaald in het herziene besluit betreffende de eigen 
middelen. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 201 A van het Verdrag 
moet de Commissie de verzekering geven dat de voorstellen die zij 
indient of de uitvoeringsmaatregelen die zij neemt, binnen de limieten 
van dit maximumbedrag kunnen worden gefinancierd. 
De tabel van de financiële vooruitzichten wordt aanvankelijk zodanig 
vastgesteld dat ieder jaar, uitgaande van de vermoedelijke 
ontwikkeling van het BNP, een marge tussen het maximum van de nodige 
betalingskredieten en het maximum van de aan de Gemeenschap toegekende 
eigen middelen overblijft van 0,03 van het BNP van de Gemeenschap. 
Deze marge dient om eventuele herzieningen van het financiële kader 
mogelijk te maken zonder voorafgaande wijziging van het maximum van de 
eigen middelen. Dreigt het gevaar dat de marge uitgeput geraakt 
doordat de economische groei achterblijft op de verwachtingen, dan 
onderzoekt de Commissie met de andere Instellingen welke wijzigingen 
in het financiële kader moeten worden aangebracht, waarna zij de 
nodige voorstellen indient. 
De uitgavenmaxima worden ieder Jaar door de Commissie aangepast aan 
het prijsver loop en, voor wat het landbouwrichtsnoer betreft, aan de 
otnwikkeling van het BNP; dit geschiedt vóór de begrotingsprocedure 
voor het betrokken begrotingsjaar en op basis van de meest recente 
inflatiepercentages. Een inflatiecorrectie achteraf vindt niet 
plaats. Dit is een principe van goed financieel beheer, waaraan 
- 44 -
vooral nu, bij het begin van de tweede fase van de Economische en 
Monetaire Unie, de hand dient te worden gehouden. Het is ook een 
bedrijfseconomische regel. Wordt dit uit het oog verloren, dan komt 
de werkelijke beschikbaarheid van de herzieningsmarge ernstig in 
gevaar. 
1.2. Bij de sluiting van het Akkoord aanvaarden beide takken van de 
begrotingsautoriteit voor elk van de door de financiële vooruitzichten 
bestreken begrotingsjaren de maximale stijgingspercentages voor de 
niet-verplichte uitgaven die voortvloeien uit de begrotingen die 
binnen de limieten van de gestelde maxima zijn vastgesteld. 
Tijdens de begrotingsprocedure en bij de goedkeuring van de Jaarlijkse 
begroting zien de drie Instellingen erop toe dat onder de maxima van 
de verschillende rubrieken een marge beschikbaar blijft om indien 
nodig in de loop van het begrotingsjaar bijkomende kredieten te kunnen 
opvoeren zonder voorafgaande herziening van de financiële 
vooruitzichten. 
De twee takken van de begrotingsautoriteit verbinden zich evenwel tot 
inachtneming van de toewijzingen aan vastleggingskredieten die in de 
basisverordeningen voor de Structuurfondsen, het cohesiefonds en het 
kaderprogramma voor onderzoek met naleving van de financiële 
vooruitzichten zijn vastgesteld. 
2. Reserves voor buitengewone uitgaven 
Een specifieke rubriek wordt ingevoerd ter dekking van twee 
verschillende categorieën reserves voor buitengewone uitgaven. 
2.1. Monetaire reserve voor de landbouw 
De werkingsregels van deze reserve blijven ongewijzigd in hun 
beginselen. 
2.2. Reserve voor buitengewone uitgaven in verband met externe maatregelen 
a) Deze reserve is bedoeld voor buitengewone uitgaven in twee soorten 
situaties : 
(i) humanitaire spoedhulp en incidentele financiële bijstand aan 
derde landen in geval van crisis, 
(ii) toepassing van de begrotingsgarantie bij in gebreke blijven 
van een externe debiteur van leningeoperaties. 
b) In het eerste soort situatie wordt deze reserve in de loop van het 
begrotingsjaar als volgt gebruikt : 
- op voorstel van de Commissie, bij gezamenlijk besluit van de twee 
takken van de begrotingsautoriteit; 
- tussen de datum van indiening van het voorontwerp van begroting 
en het einde van het desbetreffende begrotingsjaar. Als reeds aan 
het begin blijkt dat de interventie noodzakelijkerwijs in de 
volgende begrotingsjaren moet worden voortgezet, is een 
herziening van de financiële vooruitzichten nodig; 
- 45 -
- de reserve wordt slechts aangesproken als de beschikbare marge 
onder het maximum van de betrokken rubriek ontoereikend is. In 
ieder geval wordt een franchise toegepast op het bedrag dat uit 
de reserve kan worden geput (bijvoorbeeld 10 X met een minimum 
van 10 mi Ijoen ecu); 
- naargelang van het geval en het tijdstip, en ongeacht de band met 
de financiële vooruitzichten, wordt de uitgave in de begroting 
opgenomen bij nota van wijzigingen of aanvullende begroting. De 
twee takken van de begrotingsautoriteit komen overeen de GAB vast 
te stellen volgens een urgentieprocedure (een enkele lezing 
binnen verkorte termijnen van ten hoogste één maand, voorafgegaan 
door een informele trialoog); 
- als tijdens de uitvoering van de begroting een beroep wordt 
gedaan op de reserve, moet ook worden onderzocht of het mogelijk 
is kredieten over te schrijven van begrotingsptaatsen die onder 
een andere rubriek van de financiële vooruitzichten vallen. Deze 
procedure heeft vooral nut bij een eventuele voorfinanciering van 
uitgaven. 
c) Wat de leningsgaranties betreft wordt het gedeelte van de reserve 
dat voor de dekking van dit soort risico's bestemd is, jaarlijks 
vastgesteld door de Commissie in het kader van de technische 
aanpassing van de financiële vooruitzichten, waarbij op het bedrag 
van de verwachte aflossingen een vooraf bepaald percentage wordt 
toegepast (bijvoorbeeld 20 %)^K 
3. Herziening van de financiële vooruitzichten 
De financiële vooruitzichten kunnen worden herzien (met betrekking tot 
de maxima en/of de verdeling in rubrieken) om bijkomende uitgaven te 
kunnen financieren die het gevolg zijn van nieuwe acties welke 
aanvankelijk niet waren voorzien of om een nieuwe koers te geven aan 
bestaande beleidsmaatregelen. 
Een herziening wordt voorgesteld door de Commissie. Het voorstel wordt 
normaal vóór de begrotingsprocedure voor het betrokken begrotingsjaar 
ingediend. De herziening wordt bij gezamenlijk besluit van de drie 
Instellingen aangenomen, volgens de regel van de gekwalificeerde 
meerderheid voor de Raad. Het herzieningsbes lu it moet uiterlijk twee 
maanden na de indiening van het voorstel genomen zijn. Uiterlijk in de 
maand na het voorstel vindt een trialoogvergadering plaatst. Indien 
binnen de gestelde termijn geen besluit is genomen, wordt het voorstel 
van de Commissie geacht te zijn verworpen. 
De beschikbare marge voor een herziening of achtereenvolgende 
herzieningen is voor elk van de door de financiële vooruitzichten 
bestreken jaren gelijk aan het verschil tussen het maximum van de nodige 
betalingskredieten en het maximum van de eigen middelen. Een gedeelte 
van de extra behoeften die de reden voor de herziening zijn 
(bijvoorbeeld 5 X met een minimum van 10 miljoen ecu) wordt niet in 
aanmerking genomen bij de verhoging van het maximum van de betrokken 
rubriek en moet door herschikkingen worden gedekt. 
(1) Indien een andere formule wordt aangenomen, met bovendien een extra-
comptabei garantiefonds voor leningsoperaties met derde landen, kan de 
reserve in de financiële vooruitzichten op een vast bedrag worden 
bepaald. Zij wordt dan gebruikt om het fonds in de loop van het 
begrotingsjaar te spijzen in verhouding tot het bedrag van de nieuwe, 
met garantie verstrekte leningen. 
- 46 -
4. Aanpassing In verband met de uitvoering van de begroting 
De begrotingsautoriteit beslist ieder jaar vóór de begrotingsprocedure op 
voorstel van de Commissie over de raadzaamheid van een eventuele overdracht 
naar latere begrotingsjaren van tijdens het voorafgaande begrotingsjaar 
nlet-gebruikte kredieten, waardoor dus het ultgavenmaximum wordt 
opgetrokken. Deze mogelijkheid is beperkt tot bepaalde meerjarenprogramma's 
(Structuurfondsen, Cohesiefonds, kaderprogramma onderzoek). 
De aanpassing kan ook betrekking hebben op de nodige betalingskredieten, 
ten einde een geordende ontwikkeling van deze kredieten ten opzichte van de 
betalingsverplichtingen te bewaren. 
5. Toepassingsduur van het Akkoord 
Het Akkoord wordt voor een onbepaalde duur gee loten. Het kan niet zonder de 
instemming van alle partijen worden gewijzigd. 
Het kader van de financiële vooruitzichten bestrijkt een periode van 
5 jaar. Uiterlijk 12 maanden vóór het verstrijken van het bestaande kader 
stelt de Commissie een nieuw viJfjarenkader voor. Zij kan ook op een 
vroeger tijdstip voorstellen het bestaande kader door een nieuw 
vijfjarenkader te vervangen, hetgeen echter ten vroegste in het derde jaar 
van toepassing kan geschieden. 
II. VERBETERING VAN HET FINANCIEEL BEHEER 
1. Beheer van de uitgaven : versterking van de begrotingsdiscipline 
1.1. Voortzetting van de sedert 1988 geleverde inspanningen ter zake van de 
uitvoering van de begroting 
De Commissie heeft de opdracht bij de uitoefening van haar 
verantwoordelijkheden inzake voorbereiding en uitvoering van de 
begroting erop toe te zien dat de vooruitgang in het beheer van de 
communautaire uitgaven wordt voortgezet, met name wat betreft de 
naleving van het annalite its- en het specialiteitsbeginsel. 
Voor verschillende uitgavencategorieën moet naar een hoger 
bestedingspercentage van de beschikbare kredieten worden gestreefd; in 
de meeste gevallen kan dat worden bereikt door rationalisatie en 
vereenvoudiging van de procedures voor de goedkeuring van 
betalingsverplichtingen en betalingen in samenwerking met de partners 
in de Lid-Staten. 
De interne voorschriften die zijn vastgesteld om bij het opstellen en 
uitvoeren van communautaire acties meer met 
kosteneffectiviteitsoverwegingen rekening te houden, zullen 
stelselmatiger worden toegepast. Daardoor zal de begrotingsautoriteit 
de resultaten van deze acties beter kunnen beoordelen, wanneer zij 
zich moet uitspreken over de in de jaarlijkse begroting uit te trekken 
kredieten. 
- 47 -
Op al deze punten is het echter naar het oordeel van de Commissie niet 
nodig in de huidige financiële voorschriften nieuwe bepalingen op te 
nemen. 
1.2. Strengere toepassing van het subsidiariteitsbeginsel 
Voor een groot gedeelte van de uitgaven zullen het bedrag en de 
praktische voorwaarden van de communautaire interventies moeten worden 
vastgesteld op basis van subsidiariteitscriter ia. Vooral bij het 
voorstellen en goedkeuren van nieuwe actiee zal expliciet met het 
subsidiariteitsbeginsel rekening moeten worden gehouden, en wel in 
dr ie opzichten : 
- de budgettaire interventie van de Gemeenschap en de keuze van het 
financieringsinstrument moeten terdege worden gemotiveerd; 
- het raakpunt tussen de communautaire en de nationale financiering 
moet duidelijk worden vastgesteld, hetgeen betekent dat moeten 
worden geïdentificeerd : de uiteindelijke begunstigden van de 
uitgaven, de toekenningscriter ia en de instanties die de besluiten 
nemen, de tussenpersonen voor de financiering in de Lid-Staten, de 
nationale programma's waarvoor de Gemeenschap steun verleent; 
- voorzieningen moeten worden getroffen opdat tijdens de uitvoering 
van het project alle informatie kan worden verstrekt die nodig is 
voor de beoordeling van de doelmatigheid van de financiële 
construct ie; 
- vaak speelt de Gemeenschap vooral een bevorderende en stimulerende 
rol en begeleidt of coördineert zij genomen maatregelen. Dergelijke 
acties kunnen dus slechts van tijdelijke aard zijn of moeten althans 
periodiek op hun subsidiariteitsaspecten worden onderzocht. 
Deze beginselen zouden in het Financieel Reglement kunnen worden 
opgenomen, dat dan de toepassing ervan in het financieel memorandum 
zou kunnen voorschrijven. 
1.3. Rationalisatie van de begrotingsnomenclatuur 
Om een te grote versnippering van een begrotingsnomenclatuur te 
voorkomen, zouden de drie Instellingen in het nieuwe 
Interinstitutioneel Akkoord kunnen overeenkomen dat de begroting in 
principe geen beleidsuitgavenposten met minder dan 3 miljoen ecu aan 
kredieten voor vastleggingen mag bevatten. 
De Commissie moet dan de verbintenis aangaan om, behalve in terdege 
gemotiveerde gevallen, geen nieuwe begrotingsptaatsen met minder dan 
3 miljoen ecu aan kredieten voor te stellen. Wat de huidige 
begrotingsptaatsen betreft die onder deze drempel vallen, stelt de 
Commissie de schrappingen, aanhechtingen en samenvoegingen voor die 
haar raadzaam lijken. 
- 48 -
2. Beheer van de ontvangsten : behandeling van de saldi van de BTW- en de 
BNP-middelen 
In het huidige stelsel vormen de BTW- en de BNP-saldi van de voorafgaande 
begrotingsjaren ontvangsten (of een vermindering van de ontvangsten) van 
het begrotingsjaar waarin zij worden vastgesteld (artikel 6 van het 
Financieel Reglement en artikel 10 van Verordening nr. 1552/89); het saldo 
van het begrotingsjaar is een ontvangst voor het volgende begrotingsjaar. 
De in de begroting van een bepaald Jaar opgenomen eigen middelen uit de 
derde en de vierde middelenbron zijn slechts voorlopige bedragen : de BTW-
grondslag en het BNP op basis waarvan deze middelen berekend zijn, worden 
immers aan het einde van de volgende begrotingsjaren herzien om rekening te 
houden met de werkelijke ontwikkeling van de grondslagen en de correcties 
naar aanleiding van de controles van de Commissie. 
Het verschil tussen de afdrachten op basis van de voorlopige grondslagen en 
hetgeen volgens de werkelijke grondslagen moet worden overgemaakt, wordt 
thans berekend door op de gewijzigde grondslagen het BTW-percentage en het 
opvragingspercentage van de BNP-middelen toe te passen die in de begroting 
van het oorspronkelijke begrotingsjaar waren vastgesteld. 
De Commissie is van oordeel dat het beter zou zijn de 
vereffeningspercentages van de eigen middelen aan te passen op basis van de 
herziene grondslagen en de uitvoering van de begroting. 
De verschillen ten opzichte van de oorspronkelijke berekening van de 
financiële middelen zouden dan in de begroting worden opgenomen bij een GAB 
dat in één enkele lezing wordt vastgesteld en waarvan de indiening niet 
meer onderworpen is aan de thans in het Financiële Reglement voorgeschreven 
termijnen. Deze verschillen worden door de Lid-Staten overgemaakt of door 
de Gemeenschap terugbetaald. 
3. Beheer van restituties aan Griekenland, Spanje en Portugal 
Met ingang van het begrotingsjaar 1993 zal geen enkele Lid-Staat nog een 
restitutie ontvangen op de overmakingen van eigen middelen. 
Alleen de correcties van de BTW- en BNP-saldi voor de Jaren 1981-1992 
zullen nog tot restituties kunnen leiden (eventueel negatief, als de saldi 
negatief zijn), en wel gedurende een periode die vrij lang kan zijn (als 
gevolg van factoren zoals de termijnen die het Hof van Justitie nodig 
heeft, het voorbehoud dat de Commissie kan maken ....). 
Deze correcties, waarvan het bedrag in dit stadium moeilijk te ramen is, 
zouden als negatieve ontvangsten kunnen worden behandeld, naar het 
voorbeeld van de formule die thans wordt toegepast voor de kosten van de 
Lid-Staten voor het innen van de eigen middelen, in de begroting kan dan 
een p.m. worden opgenomen. Door deze oplossing wordt vermeden dat deze 
bedragen worden aangerekend op de kredieten die in de financiële 
vooruitzichten zijn uitgetrokken voor categorieën uitgaven met een geheel 
ander karakter en doei. 
Wordt deze oplossing niet aangehouden, en ook in afwachting van het 
ogenblik waarop voorschriften in die zin worden goedgekeurd, kunnen de 
komende correcties op deze restituties aan de uitgavenzijde worden geboekt 
als technische aanpassing van de financiële vooruitzichten aan het verloop 
van de prijzen en het BNP. 
- 49 -
CONCLUSIE : TE NEMEN WETGEVENDE MAATREGELEN 
Nog afgezien van het nieuwe Interinstitutioneel Akkoord met de nieuwe 
financiële vooruitzichten voor de periode 1993-1997 is de tenuitvoerlegging 
van het voorgestelde nieuwe financieringssysteem afhankelijk van de 
aanpassing van verscheidene stukken wetgeving. Het betreft vooral de 
volgende besluiten : 
1. Stelsel van eigen middelen en beheer van de ontvangsten 
a) Besluit 88/376/EEG, Euratom van de Raad van 24 Juni 1988 en 
toepassingsverordeningen (EEG-Euratom nr. 1552/89 en EEG-Euratom 
nr. 1553/89 van 29 mei 1989) 
- aard van de aan de Gemeenschap toegekende eigen middelen, 
- maximumbedrag van de eigen middelen en van de kredieten voor 
vast leggingen, 
- correctie voor begrotingsonevenwichtigheden, 
- behandeling van de saldi van de BTW- en de BNP-middelen, 
- restituties aan bepaalde Lid-Staten. 
b) Financieel Reglement 
- behandeling van de saldi van de BTW- en de BNP-middelen, 
2. Ontwikkeling en beheer van de uitgaven 
a) Beschikking 88/377/EEG van de Raad van 24 Juni 1988 betreffende de 
begrot i ngsd i se i pIi ne 
- landbouwrichtsnoer : hoogte en toepassingsgebied, 
- monetaire reserve. 
b) Verordening (EEG) nr. 2052/88 van de Raad van 24 Juni 1988 betreffende 
de taken van de Structuurfondsen 
- financiële toewijzingen, 
- omschrijving van de doelstellingen. 
c) Voorstel voor een verordening van de Raad tot oprichting van een 
Cohesiefonds 
d) Rechtsgrondslagen voor de opname van bepaalde acties van de EGKS in de 
algemene begrot ing 
e) Financieel Reglement 
- subsidiariteitsbeginsel en gebruik ervan in het financieel memorandum. 
BIJLAGEN 
BIJLAGE 1 : GEGEVENS OVER HET FINANCIËLE KADER EN DE BEGROTING TOT 1992 
Tabellen 1 : Financiële vooruitzichten en begroting 
Tabellen 2 : Uitvoering van de begroting 
Grafiek 1 : Ontwikkeling van de eigen middelen 
BIJLAGE 2 : VOORGESTELD NIEUW FINANCIEEL KADER VOOR DE PERIODE 1993-1997 
Tabel 1 : Raming van de behoeften te dekken uit rubriek 5 "Administratieve 
uitgaven van de Instellingen" 
Tabel en grafiek 2 : Opvragingspercentage van de BTW à 1 % 
Tabel en grafiek 3 : Op 50 % van het BNP afgetopte BTW-grondslag 
Tabel en grafiek 4 : Opvragingspercentage van de BTW à 1 % en aftopping van 
de grondslag op 50 X 
5c 
BIJLAGE 1 
Tabel ten 1 : Financiële vooruitzichten en begroting 
1.1. Totale uitgaven (VK) In verhouding tot de aanvankelIJk In de 
financiële vooruitzichten vastgestelde maxima (na technische 
aanpassing) 
1.2 1. Totaal vast I eggings-
kredieten 
2. Maxiia van de fInaneiele 
voorultzlchten 1988 
3. Verschll 1 - 2 1988 
45.344 
45.344 
0 1989 
46.426 
48.464 
- 2.038 n nln ecu 
1990 
49.208 
52.948 
- 3.740 (lopende prijzen) 
1991 
59.370 
57.939 
+ 1.431 1992 
66.118 
63.090 
+ 3.028 
Totale uitgaven (BK) en maxima van de financiële vooruitzichten In % 
van het BNP (1) 
(1) 
1.3. 1. Maxlnun van de elgen middelen 
2. Maxlnun van de nodige BK 
OorspronkelIjke FV 
3. Max I mm van de nodige BK 
FV na herziening en aanpassing 
4. Totaal betalIngs-
kredieten 1988 
1.15 
1.12 
1.12 
1.12 1989 
1.17 
1.14 
1.07 
0.99 1990 
1.18 
1.15 
1.09 
0.97 1991 
1.19 
1.16 
1.13 
1.09 1992 
1.20 
1.17 
1.15 
1.15 
BNP 1989-1992 : gegevens voor de technische aanpassing 1992. 
Samenstel I Ing van de uitgaven per rubriek, oorspronkelIJke 
financiële vooruitzichten en huidige financiële vooruitzichten (In 
%) 
1. EOGFL-Garantle 
2. Structurele laatregelen 
3. Beleidsnaatregelen net meerjarlge 
toewijzlng 
4. Andere beleidsnaatregelen 
waarvan NVU 
5. TerugbetalIngen en adninistratle 
waarvan voorraadvernlndering 
6. Monetalre reserve 
TOTAAL " 1988 
60.7 
17.2 
2.7 
4.6 
3.6 
12.6 
2.7 
2.2 
100 1992 
oorspr.fv 
56.1 
25.5 
4.5 
5.3 
3.7 
6.7 
2.7 
1.9 
100 huidige fv 
52.6 
27.2 
4.4 
8.5 
7.1 
5.8 
1.2 
1.5 
100 
si 
BIJLAGE 1 
TabeIIen 2 : Uitvoering van de begroting 
2.1. Overgedragen of wederopgevoerde kredieten In de totale beschikbare 
kredieten voor vastleggingen (rubrieken 2, 3 en 4 van de financiële 
vooruitzichten) 
1986 1987 1988 1989 1990 1991 
(in nln ecu) 2367.1 2366.6 729.3 425.2 321.6 322.1 
Aandeel (In X) 20.8 19.4 6.2 3.0 1.9 1.4 
2.2. Aandeel van de kredieten voor vastleggingen van het begrotingsjaar n 
d/e niet werden gebruikt en werden overgedragen (rubrieken 2, 3 en 4 
van de financiële vooruitzichten), In % 
2.3, 1987 1988 1989 1990 
70.4 25.6 28.3 22.0 
Aandeel van de vrlJgemaakte kredieten welke werden weder opgevoerd 
(rubrieken 2, 3 en 4 van de financiële vooruitzichten), In % 
1987 1988 1989 1990 
75.3 49.5 24.6 18.7 
2.4 Gebruik van de beschikbare kredieten voor vastleggingen 
(rubrieken 2, 3 en 4 van de financiële vooruitzichten), In % 
2.5, 
2.6. 1984-1987 
1984 
90.6 1985 1986 1987 Gemiddelde 
81.9 84.7 93.7 87.7 1988-1991 
1988 
98.6 1989 1990 1991 Geniddelde 
97.5 93.3 95.4 96.2 
Gebruik van de beschikbare kredieten voor betalingen (rubrieken 2, 3 
en 4 van de financiële vooruitzichten), In % 
1984-1987 
1984 
84.2 1985 1986 1987 Geniddelde 
83.8 83.3 85.1 84.1 1988-1991 
1988 
89.1 1989 1990 1991 Geniddelde 
90.8 92.0 91.8 90.9 
Aandeel van de kredieten voor vastleggingen welke In de loop van het 
begrotingsjaar werden overgeschreven van het ene hoofdstuk naar het 
andere (rubrieken 2, 3 en 4 van de financiële vooruitzichten), in % 
1987 
3.4 1988 
2.0 1989 
1.7 1990 
1.4 1991 
0.7 
Sz 
BIJLAGE 1 
2.7 Verwacht tempo van betaal baar stel I Ing van betalingsverplichtingen 
ten laste van gesplltste kredieten (tijdschema) 
Betaalbaar8tel 
N 
Betalingsverplichtingen aangegaan In 1987 
Betalingsverplichtingen aangegaan In 1988 
Betalingsverplichtingen aangegaan in 1989 
Betalingsverplichtingen aangegaan in 1990 
Betalingsverplichtingen aangegaan In 1991 39.8 
37.0 
45.5 
51.7 
51.0 ing (In X, verwacht In 
TN+1) (N+2) >(N+3) 
24.1 
29.3 
27.3 
24.0 
33.7 18.7 
17.0 
14.6 
14.8 
11.3 17.4 
16.7 
12.6 
9.5 
4.0 
2.8. Werkelijk tempo van betaal baar stel I Ing van betalingsverplichtingen 
ten laste van gesplltste kredieten 
Beta i i ngsverp11chtIngen aangegaan 
Beta IingsverpIichtIngen aangegaan 
Beta Iingsverp11chtIngen aangegaan 
Beta Ii ngsverp11chtIngen aangegaan 
Beta 11ngsverp11chtIngen aangegaan Betaalbaarstelling (in X, verwacht In 
N (N+1) (N+2) >(N+3) 
n 1987 
n 1988 
n 1989 
n 1990 
1991 In 36.5 
39.4 
42.9 
48.1 
48.8 30.5 
29.0 
25.5 
27.2 14.1 
8.5 
15.5 
—RB 
-—RB 18.9 
23.1 
16.1 
24.7 
51.2 
63 
o rt Ah iEft 1 
ONTWIKKELING 'v A N DE EIGEN MIDDELEN IN X VAN HET 
COMMUNAUTAIRE BNP IN DE PER IC DE 1986-1992 
% 
CD 
i 1 i i i r 
80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 
Jaar 
BNP- mi d d e 1 e n 
BTW-middelen Traditionele eigen middelen 
•Totaal eigen middelen 
BIJLAGE 2 
TABEL 1 
FINANCIËLE VOORUITZICHTEN 1993-1997 - RUBRIEK ADMINISTRATIE 
I. PERSONEELSKOSTEN EN HUIS-
HOUDELIJKE UITGAVEN 
Commissie (exclusief 
pensioenen) 
Overige Instellingen (1) (2) 
Pensioenen (3) 
II. ONROERENDE UITGAVEN (4) 
Comm i ss i e 
Raad en Parlement (2) 
Overige Instellingen (2) 
TOTAAL I +1 I 
III. TERUGBETALINGEN -
VOORRAADVERMINOERING 
TOTAAL I +1 I +1 I I 1992 
2840 
1696 
895 
249 
287 
128 
149 
10 
3127 
922 
4049 1993 
2980 
1760 
930 
290 
330 
180 
136 
14 
3310 
0 
3310 1994 
3110 
1825 
960 
325 
355 
200 
134 
17 
3465 
0 
3465 1995 
3270 
1890 
1000 
380 
450 
240 
179 
26 
3720 
0 
3720 1996 
3400 
1960 
1040 
400 
440 
242 
173 
27 
3840 
0 
3840 1997 
3550 
2035 
1070 
445 
450 
254 
168 
27 
4000 
0 
4000 
(1) Stijgingspercentage : dat van de Commissie (exclusief pensioenen) 
(2) Onder voorbehoud van bevestiging door de Instellingen van de ramingen m.b.t 
hun eigen administratieve uitgaven. 
(3) Deel dat betrekking heeft op alle Instellingen. 
(4) Huur, leasing, koop. 
55 
BIJLAGE 2 
Tabel en grafiek 2 
OPVRAGINGSPERCENTAGE VAN DE BTW à 1 X 
- Totaal overgemaakte middelen 
mld ecu 
20 
TW 1,4 X (VOB 92) BH BTW 1 X 
Tabel 2 : IN 19.9 2 OVERGEMAAKTE MIDDELEN (in min ecu 
Lid-Staat 
B 
DK 
0 
GR 
s 
F 
IRL 
I 
LUX 
NL 
P 
VK BTW 1,4 X ... 
2525 
1160 
17601 
883 
5414 
11975 
495 
9708 
116 
3636 
855 
7073 BTW 1 X 
2551 
1196 
17457 
869 
5315 
11861 
488 
10052 
114 
3624 
842 
7073 Verschil j 
26 
36 
-144 
-14 
-99 
-114 
-7 
344 
-2 
-12 
-13 
0 
5é 
BIJLAGE 2 
Tabel en grafiek 3 
Op 50 X van het BNP afgetopte BTW - gronds 1 a g 
- TotaaL overgemaakte middelen 
miljard ecu 
20 -A 
15 H 
10 H 
B OK D GR S F IRL I LUX NL P VK 
BTW-grondslag afgetopt 
op 55 X BTW-grondslag afgetopt op 
50 X 
Tabel 3 : IN 1992 OVERGEMAAKTE MIDDELEN (in min ecu) 
Lid-Staat 
8 
DK 
0 
GR 
s 
F 
IRL 
I 
LUX 
NL 
P 
VK BTW-qrondslag 
afgetopt op 55-% 
2525 
1160 
17601 
883 
5414 
11975 
495 
9708 
116 
3636 
855 
7073 BTW-qrondslag •. 
afgetopt op 50 4 
2568 
1187 
17540 
858 
5239 
11919 
483 
9960 
112 
3669 
832 
7073 Verschil 
43 
27 
-61 
-25 
-175 
-56 
-12 
252 
-4 
33 
-23 
0 
5t 
BIJLAGE 2 
Tabel en grafiek 4-
Opvragingspercentage van de BTW à 1 X en aftopping van de BTW-grondslag 
op 50 X 
- Totaal overgemaakte middelen 
miljard ecu 
BTW 1,4%, grondslag 
55 % BTW 1 X, grondslag 
50 X 
TABEL 4 : IN 1992 OVERGEMAAKTE MIDDELEN (in min ecu) 
Lid-Staat 
B 
DK 
0 
GR 
s 
F 
IRL 
I 
LUX 
NL 
P 
VK 'BTW 1,4, grondslag 55;% 
2525 
1160 
17601 
883 
5414 
11975 
495 
9708 
116 
3636 
855 
7073 BTW 1 X, grondslag 50 X 
2581 
1215 
17414 
852 
5196 
11823 
480 
10225 
111 
3646 
826 
7073 Verschil 
56 
55 
-187 
-31 
-218 
-152 
-15 
517 
-5 
10 
-29 
0 
56 

ISSN 0254-1513 
COM(92) 2001 def. 
DOCUMENTEN 
NL 01 
Catalogusnummer : CB-CO-92-097-NL-C 
ISBN 92-77-41839-7 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg