23.1. 75 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 16/19 
2.4.2. De overwogen vermindering van het aantal 
tariefcontingenten voor gevoelige produkten zal tot 
gevolg hebben dat bij het merendeel der produkten 
alleen nog maar toezicht achteraf mogelijk is. 
2.4.3. Dat het systeem van toezicht en vooral het 
stelsel van onder bijzonder toezicht geplaatste pla­
fonds doeltreffend moeten functioneren, is dus van de 
grootste betekenis. De Commissie schijnt over de 
technische mogelijkheden te beschikken om — in 
samenwerking met de douane-autoriteiten in de Lid­
staten — hiervoor te zorgen (toezicht om de tien 
dagen of zelfs dagelijks toezicht op het douanever-
keer). Daarnaast is de politieke bereidheid vereist om 
het toezichtsysteem ook werkelijk doeltreffend te 
maken. 
2.4.4. In verband met het heterogene en ingewik­
kelde karakter van de toegepaste regelingen (tarief­
contingenten, onder bijzonder toezicht geplaatste pla­
fonds, theoretische plafonds, buffervoorraden, 
enz...) zijn bovendien de volgende opmerkingen op 
hun plaats: 
— de toepassing van de verschillende overwogen 
mechanismen veronderstelt de aanwezigheid van 
politieke controle op Europees niveau; deze con­
trole moet erop afgestemd zijn, het noodzakelijke 
snelle ingrijpen op dit gebied mogelijk te maken; 
— er dient te worden overwogen, procedures voor 
overleg tussen de betrokken kringen op Gemeen­
schapsniveau in te stellen, zodat de gevolgen van 
het stelsel van algemene tariefpreferenties regel­
matig en systematisch kunnen worden beoor­
deeld. Dienaangaande wijst het Comité er nadruk­
kelijk op dat het belang hecht aan de door de 
Commissie overwogen aanvullende maatregelen 
op het gebied van informatie, documentatie, afzet­
bevordering en marktonderzoek; — zeer in het bijzonder dient de aandacht te worden 
gevestigd op de pogingen die zijn ondernomen om 
te komen tot een betere verdeling van de voorde­
len over de begunstigde landen, met name door 
het mechanisme van de buffervoorraden. Het 
Comité steunt deze pogingen, die tot doel hebben 
de verschillen die kunnen worden waargenomen 
in het gebruik van de preferenties weg te werken, 
daar tot nog toe vooral de rijkste begunstigde 
landen van deze preferenties hebben geprofiteerd. 
2.4.5. Ten aanzien van de regels inzake de oor­
sprong neemt het Comité kennis van de wens van de 
Commissie, een systeem van cumulatieve oorsprong 
in te voeren ten behoeve van de regionale groeperin­
gen. Het Comité onderschrijft de voorstellen van de 
Commissie, maar wijst erop dat de toepassing van 
een dergelijk systeem controlemogelijkheden veron­
derstelt, met name om te ontkomen aan verleggingen 
van het handelsverkeer. Te dien aanzien verwijst het 
Comité naar de opmerkingen in zijn advies inzake de 
vraagstukken in verband met de onderhandelingen 
van de Gemeenschap met de landen in Afrika, het 
Caribische gebied en de Stille Oceaan (*). 
Gedaan te Brussel, 28 november 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
H. CANONGE 
(') PB nr. C 116 van 30. 9. 1974. 
Advies inzake een voorstel voor een tweede richtlijn van de Raad tot wijziging van de 
richtlijn van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in Publikatieblad 
van de Europese Gemeenschappen nr. C 104 van 13 septehiber 1974, blz. 93 en 94. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 31 juli 1974 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van de artikelen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van 
de Europese Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
Nr. C 16/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 1. 75 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 28 november 1974 te Brussel gehouden 125e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het verzoek om advies van de Raad d.d. 31 
juli 1974 inzake het „Voorstel voor een tweede richt­
lijn van de Raad tot wijziging van de richtlijn van 23 
november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in 
de diervoeding", 
Gezien de bepalingen van het Verdrag tot oprichting 
van de E.E.G., en met name de artikelen 43 en 198, 
Gezien het door het Bureau tijdens zijn vergadering 
van 9 oktober 1974 genomen besluit, de Afdeling 
voor de landbouw met het opstellen van de desbetref­
fende werkzaamheden van het Comité te belasten, 
Gezien de vroeger door hem ten aanzien van de dier­
voeding uitgebrachte adviezen, 
Gezien het mondelinge verslag van de heer Wiek, 
rapporteur, 
Gezien het door de Afdeling voor de landbouw tij­
dens haar vergadering van 7 november 1974 opge­
stelde advies, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn op 28 novem­
ber 1974 gehouden 125e zitting, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen werd goedgekeurd: 
Het Comité hecht zijn goedkeuring aan het door de 
Commissie aan de Raad voorgelegde richtlijnvoorstel, 
onder voorbehoud van de volgende algemene en bij­
zondere opmerkingen: 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Met voldoening neemt het Comité kennis van 
het onderhavige richtlijnvoorstel, waarin de Commis­
sie eens te meer blijk geeft van haar streven, de in de 
sector diervoeding geldende voorschriften en commu­
nautaire procedures aan de vooruitgang van weten­
schap en techniek aan te passen. 
1.2. Het Comité is eveneens van mening dat het 
voorstel ertoe zal bijdragen, het intracommunautaire 
handelsverkeer te verbeteren en te vergemakkelijken, hoewel men op dit terrein nog niet de gewenste mate 
van liberalisatie heeft bereikt. 
1.3. In dit verband betreurt het Comité dat de 
Raad zich nog niet heeft uitgesproken over het richt­
lijnvoorstel inzake enkelvoudige en samengestelde 
diervoeding, dat de Commissie hem in november 1971 
heeft voorgelegd en waarover het toentertijd ook ad­
vies heeft uitgebracht. 
1.4. Het Comité is er zich voorts van bewust dat 
het hem thans voorgelegde richtlijnvoorstel een com­
promis is van situaties en wetgevingen in de verschil­
lende Lid-Staten. Het zou echter gaarne hebben ge­
zien dat de Commissie op enkele punten, met name 
inzake het toepassingsgebied (definitie van het be­
grip „dieren") nauwkeuriger voorstellen had gedaan, 
ten einde te vermijden dat de Lid-Staten de tekst te 
ruim en zelfs op uiteenlopende wijze gaan interprete­
ren. 
1.5. Met het oog daarop brengt het Comité een 
aantal opmerkingen met betrekking tot de verschil­
lende artikelen van het voorstel naar voren. 
1.6. Weliswaar zijn de in bijlage I en II opgenomen 
produkten op hun giftigheid onderzocht, doch er is 
nog niets bekend over de giftigheid van de ontbin-
dingsprodukten. 
Zolang niet is vastgesteld dat alle stoffen onschadelijk 
zijn, dient het gebruik ervan, qua aantal stoffen en 
qua hoeveelheid, te worden beperkt waar dit moge­
lijk is; met name dienen hiertoe de veeteeltmethoden 
een hygiënischer karakter te krijgen. 
1.7. Het. Comité zou gaarne zien dat de Commissie 
na de vaststelling van onderhavige wijziging van de 
richtlijn de volledige officiële versie van deze reeds 
achtmaal gewijzigde verordening in het Publikatie­
blad van de Europese Gemeenschappen laat opne­
men. 
2. Opmerkingen over de artikelen 
2.1. Artikel 1, lid 1 
Het Comité stelt vast dat de dieren die onder de 
toepassing van de richtlijn vallen nauwkeuriger zijn 
gedefinieerd dan in de richtlijn van 23 november 
23.1. 75 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 16/21 
1970. Het begrip „normaal" is echter subjectief en 
kan dus op verschillende wijzen worden uitgelegd. 
Het Comité stelt bijgevolg voor, aan deze definitie 
een lijst van de onder het toepassingsgebied van de 
richtlijn vallende diersoorten toe te voegen. 
Volgens het Comité zou het tevens nuttig zijn, een 
richtlijn op te stellen met betrekking tot voor de ge­
zelligheid gehouden dieren en wilde dieren. 
Zo krijgen reeën en herten bij voorbeeld een aanzien­
lijke hoeveelheid industrieel bereide samengestelde 
voeding. Het Comité merkt dan ook op dat indien in 
dergelijke gevallen residuen van gevaarlijke stoffen 
achterblijven, de gevolgen ervan voor de consument 
ernstiger zijn dan wanneer bij voorbeeld katten en 
honden niet onder het toepassingsgebied van de richt­
lijn zouden vallen. 
2.2. Artikel 1, lid 2 
Deze tekst kan op uiteenlopende wijze worden uitge­
legd. Er zijn ook verschillen tussen de Franse en de 
Duitse versie vastgesteld. 
Duidelijkheidshalve zou de Duitse tekst als volgt 
moeten worden gewijzigd: „... dürfen nur mit einem 
einzigen anderen Antibiotikum ..." („... met één an­
der antibioticum..."). Dit zou ook in overeenstem­
ming zijn met de tekst van de richtlijn van 23 novem­
ber 1970. 
Volgens de Duitse versie mag een antibioticum ook 
met een groeistof worden gecombineerd, hetgeen 
blijkt uit het woord „oder" (of). Een dergelijke bepa­
ling is wenselijk en zou ook ondubbelzinnig in de 
Franse tekst moeten voorkomen. 
Het laatste deel van de zin vanaf „ ... behalve wan­
neer ..." kan op verschillende manieren worden uit­
gelegd. Het kan betekenen dat de vermelde mengsels 
niet onder deze bepaling vallen of dat bij deze meng­
sels de mogelijkheid van combinaties moet worden 
uitgesloten. 
Met het oog daarop zou het Comité gaarne zien dat 
de tekst van het betreffende lid als volgt luidt: 
„4. De antibiotica (bijlage I, deel A, en bijlage II, 
deel A) en de groeistoffen (bijlage I, deel J, en 
bijlage II, deel E) mogen slechts worden ver­
mengd met één) ander antibioticum of één 
andere groeistof. De in de bijlagen opgeno­
men mengsels worden hier niet als mengsel 
beschouwd". 
2.3. Artikel 1, lid 5 
Er werd verklaard dat de nieuwe tekst de mogelijk­
heid moet bieden, de verlenging op 8 jaar te brengen 
of de termijnen te kiezen. Men gaat akkoord met 
deze regeling. 2.4. Artikel 1, lid 7 
Met voldoening wordt nota genomen van de precise­
ring die door de nieuwe tekst is aangebracht. 
2.5. Artikel 1, lid 8 
Het Comité merkt op dat de Franse tekst verkeerd 
kan worden geïnterpreteerd. Het stelt daarom de vol­
gende tekst voor: 
„La substance peut être reprise a l'annexe II, pour 
une période déterminée, si les conditions de l'ali-
néa A sous b) et c) sont toujours remplies". 
Bovendien zou in plaats van „voor een bepaalde pe­
riode" moeten worden geschreven: „voor ten hoogste 
twee jaar". Door het stellen van deze termijn zou 
kunnen worden vermeden dat de toestemming tot het 
gebruik van de zeer verdachte stoffen waarvan de 
termijn afloopt, langer dan een bepaalde tijd wordt 
verlengd, te meer daar artikel 14 van de richtlijn geen 
handelsbeperkingen oplegt voor produkten afkomstig 
van dieren waaraan deze stoffen zijn toegediend. 
2.6. Artikel 1, lid 9 
Het Comité spreekt er zijn voldoening over uit dat de 
Commissie voorstelt gedurende een bepaalde tijd de 
in bijlage II opgenomen nieuwe stoffen aan een gron­
dig onderzoek te onderwerpen alvorens deze of in 
bijlage I op te nemen, of af te keuren. De termijnen 
zouden echter niet langer mogen duren dan strikt 
nodig is. 
Los van de opmerkingen die het met betrekking tot 
artikel 1, lid 8 naar voren heeft gebracht, is het 
Comité ten aanzien van lid 8, 9 en 17 in het algemeen 
van oordeel dat de termijnen zoveel mogelijk moeten 
worden verkort en dat in geen geval termijnen van 
meer dan drie jaar mogen worden toegestaan. 
2.7. Artikel 1, lid 13 en 14 
In lid 13 en 14 worden voorschriften inzake de etiket­
tering van de in bijlage II opgenomen produkten ge­
geven. Deze aanvulling acht het Comité noodzakelijk. 
2.8. Artikel 1, lid 16 
Het Comité spreekt zijn voldoening uit over deze 
aanvullende bepaling, die nuttig wordt geacht nut tot 
de gebruikers van voormengsels voortaan ook de 
kwekers behoren. 
Gedaan te Brussel, 28 november 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
H. CANONGE