NL Publicatieblad van de Europese Unie C 247/11

Bekendmaking van een wijzigingsaanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2011/C 247/06

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

WIJZIGINGSAANVRAAG

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

WIJZIGINGSAANVRAAG OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 9

„LANGRES”

EG-nummer: FR-PDO-0217-0121-07.07.2009

BGA ( ) BOB ( X )

1. Rubriek van het productdossier waarop de wijziging betrekking heeft:

—  Naam van het product — Beschrijving van het product —  Geografisch gebied —  Bewijs van de oorsprong — Werkwijze voor het verkrijgen van het product — Verband — Etikettering —  Nationale eisen —  Overige (nader aan te geven)

2. Aard van de wijziging(en):

—  Wijziging van het enige document of de samenvatting — Wijziging van het productdossier voor een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document en ook geen samenvatting is bekendgemaakt —  Wijziging van het productdossier waarbij geen wijziging van het bekendgemaakte enige document nodig is (artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 510/2006) —  Tijdelijke wijziging van het productdossier als gevolg van een verplichte gezondheids- of fytosanitaire maatregel die is opgelegd door de overheid (artikel 9, lid 4, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

3. Wijziging(en):

De wijzigingen waarom wordt verzocht, hebben in het algemeen ten doel alle nadere gegevens te verstrekken die nodig zijn om de productievoorwaarden zowel voor de melk als voor de kaas duidelijker te beschrijven.

Dankzij deze wijzigingen wordt het product duidelijker aan het oorsprongsgebied gelinkt en kunnen de kenmerken van het product beter worden gehandhaafd.

3.1. Punt 2 van het productdossier:

BESCHRIJVING VAN HET PRODUCT:

Aan de beschrijving van de „Langres” worden enkele specifieke technische gegevens toegevoegd.

Visueel aspect van de korst en vorm van de kazen: enerzijds is het de bedoeling om het product duidelijker te beschrijven en anderzijds om het gebruikte vocabularium aan te passen aan de realiteit zoals die zich bij de controles van het product, met name bij het organoleptisch onderzoek, voordoet. De aangebrachte wijzigingen leiden tot geen enkele wijziging van de kenmerken van het product.

Verwijzing naar de diameter van de kaasvormen en niet langer naar de diameter van de kazen: dat zorgt voor meer duidelijkheid wanneer wordt gecontroleerd of de diameter van de kazen werd gerespecteerd. De diameters van de kazen hebben de neiging om, afhankelijk van de duur en de omstandigheden van het rijpingsproces, lichte wijzigingen te ondergaan. Derhalve werd geoordeeld dat een beschrijving van de vormen als criterium betrouwbaarder was.

Schrapping van de hoogte van de kazen en opgave van een maximaal gewicht: de vaststelling van een minimum- en een maximumgewicht enerzijds en van een minimum- en een maximumdiameter anderzijds werd voor het aangeven van de kenmerken van de kazen geschikter geacht.

Invoering van het medium formaat: dat medium formaat is begrepen tussen het kleine en het grote formaat en stelt de consument in staat de verschillende formaten beter te onderscheiden. Hierdoor komen de typische kenmerken van de oorsprongsbenaming „Langres” beter tot hun recht. Door de diameter van het kleine formaat te verkleinen, kan dit formaat ook duidelijker van het medium formaat worden onderscheiden.

3.2. Punt 5 van het productdossier:

BESCHRIJVING VAN DE WERKWIJZE VOOR HET VERKRIJGEN VAN HET PRODUCT:

Melkproductie

Melkveebeslag

Het feit dat aan een minder intensief productiesysteem aangepaste rassen worden ingezet, zorgt voor een sterkere link van de „Langres” met zijn productiegebied.

De bepalingen in verband met de aankoop van de melkkoeien en het aan de vaarzen toe te dienen voeder hebben ten doel te waarborgen dat de melk voor de productie van de „Langres”-kazen wordt geleverd door dieren die zonder enige twijfel aan het productiegebied zijn aangepast aangezien ze, vooraleer ze in het productieproces worden ingeschakeld, gedurende een periode worden gehouden en gevoerd op een wijze die strookt met de bepalingen in het productdossier.

Voeding van het melkveebeslag

Het hoge niveau van zelfvoorziening op het vlak van diervoeder in het productiegebied van de kaas met de BOB „Langres” (80 %) is een van de belangrijkste criteria voor de band van het product met het productiegebied. De kenmerken van het natuurlijke milieu en de knowhow van de melkveehouders, met name op het vlak van weidebeheer, komen in het voeder van de melkkoeien tot uiting.

Alle bepalingen met betrekking tot het aan de melkkoeien toe te dienen voeder hebben ten doel de traditionele wijze van vetweiden in het productiegebied van de „Langres” te handhaven. Enerzijds garanderen deze bepalingen dat het voeder een minimale hoeveelheid grasachtige planten bevat; anderzijds zorgen zij ervoor dat de specifieke kenmerken van het door de weiden geleverde voeder niet worden aangetast, dat een natuurlijke en gevarieerde flora wordt gehandhaafd en dat elke vorm van verontreiniging van het voeder wordt voorkomen.

Het feit dat is gewaarborgd dat een aanzienlijk gedeelte van het voeder van de dieren uit grasachtige planten bestaat (grazen verplicht gedurende 6 maanden van het jaar, per melkkoe minstens 20 are graasweide, 30 % grassen in het winterrantsoen) zorgt voor een sterke band met het productiegebied. Ook het feit dat de anorganische meststoffen worden beperkt, draagt bij aan deze band. Dankzij deze beperking kan immers de biodiversiteit in de weiden worden gehandhaafd doordat een teveel aan stikstof wordt voorkomen dat anders zou leiden tot verzuurde gronden waarop minder smakelijke soorten en zelfs soorten die concurreren met de gewenste flora, de bovenhand zouden krijgen.

Dat 130 % van de voederbehoefte voor de winterperiode moet kunnen worden opgeslagen, berust op een oude, in de regio wijdverspreide en specifieke praktijk. Deze praktijk stelt de veehouder in staat op het vlak van diervoeder zijn doelstelling te verwezenlijken en dus met andere woorden zelfbedruipend te zijn. Hij is op deze wijze immers gewapend tegen ongunstige weersomstandigheden die hem met een slechte oogst opzadelen. Voor veehouderijen die dit criterium niet vervullen, is een aanpassingsperiode voorzien.

De toegestane ruwvoedergewassen en het krachtvoer zijn in een positieve lijst vastgesteld. De kenmerken van dit voeder en de wijze waarop het moet worden opgeslagen, bereid en toegediend zijn eveneens gepreciseerd. Al deze nieuwe bepalingen stroken met de traditionele praktijken in het productiegebied van de „Langres”. Zij zorgen er met name voor dat voedergewassen of bewaarwijzen worden uitgesloten die een negatieve invloed zouden hebben op de specificiteit van de melk die voor de verwerking tot de Langres-kaas geschikt wordt bevonden.

Bij de vaststelling van de lijst van toegestane voedergewassen werd tevens rekening gehouden met de in het productiegebied verplichte autarkie op het vlak van voedergewassen zodat ook gewaarborgd is dat het toegediende voeder van oorsprong uit het productiegebied is.

Voor het overige wordt er dankzij de beperking van het krachtvoer voor gezorgd dat de productie niet wordt opgevoerd en de band met het productiegebied wordt bevorderd.

Verwerking van de melk tot kaas

Voor de toepassing van behandelingen en de toevoeging van additieven bij de bereiding van kazen golden algemene regels. Er is evenwel geconstateerd dat nieuwe technieken, waarvan sommige op bepaalde behandelingen en bepaalde additieven betrekking hebben — onder meer microfiltratie, gedeeltelijke concentratie van de melk, rijpingsenzymen — gevolgen kunnen hebben voor de kenmerken van kazen met een oorsprongsbenaming. Vooral bepaalde enzymatische additieven blijken de essentiële kenmerken van producten met een beschermde oorsprongsbenaming in het gedrang te brengen.

Daarom is het nodig gebleken om in het productdossier van iedere oorsprongsbenaming, onder punt 5, duidelijk te vermelden welke behandelingen en additieven bij de melk- en kaasproductie momenteel zijn toegestaan zodat toekomstige, niet duidelijk vastgelegde praktijken, de kenmerken van kazen met een oorsprongsbenaming niet kunnen aantasten.

Anderzijds bevatte het productdossier van 1996 technische criteria: de duur van de aanzurings- en van de uitlekfase en de temperatuur tijdens die fasen; het feit dat de kaas tijdens de uitlekfase niet mag worden gekeerd; de frequentie van de verzorgingen tijdens de rijpingsfase.

De in de nieuwe versie van het productdossier voor alle behandelingen, gaande van de vorming van de wrongel tot de rijping van de kaas, vastgestelde technische criteria, leggen het productieproces nauwkeurig vast en zorgen voor homogeniteit wat de kenmerkende organoleptische eigenschappen van de Langres betreft. Bij deze productievoorwaarden is ook rekening gehouden met de gebruiken die zo lang de „Langres” reeds bestaat voor de faam van deze kaas hebben gezorgd.

Rijping van de melk vóór de stremming, en gisting met mesofiele bacteriën: de wrongel wordt gevormd door melkzuurbacteriën die in het kader van het productieproces essentieel zijn voor de organoleptische kenmerken van het eindproduct.

Duur van de stremming: een belangrijk gegeven want deze duur is bepalend voor de kenmerken van de wrongel die op hun beurt voor het specifieke karakter van de Langres-kaas zorgen.

Snijden van de wrongel: maakt het mogelijk dat de kaas reeds vooraf in de bak uitlekt, hetgeen het latere uitlekken vergemakkelijkt. Het feit dat het niet is toegestaan om de wrongel vooraf búiten de bak te laten uitlekken, heeft ten doel de wrongel volledig te bewaren.

Er rust niet langer een verbod op het wassen en mengen van de wrongel op het ogenblik dat deze in de vormen wordt geplaatst omdat deze behandelingen typisch zijn voor kazen die met „stremsel” worden bereid. Het verbod is overbodig geworden omdat, wanneer de kazen uit de vormen worden gehaald, een beperking van de pH tot 4,6 geldt. Deze beperking die garandeert dat de melkzuurelementen in de kaas bewaard blijven, verhindert de facto dat de wrongel wordt gewassen of gemengd.

Vaststelling van een temperatuur van minstens 19 °C: dat bevordert het spontane uitlekken en maakt het mogelijk de enzymatische activiteit die de aanzuring van de kaas vergemakkelijkt, op gang te houden.

Beperking in verband met het keren van de wrongel: de wrongel mag tijdens de uitlekfase slechts twee maal worden gekeerd: dat zorgt ervoor dat de bovenkant van de kaas inzakt, wat een typisch kenmerk is van kaas met deze benaming.

Rijping van de kazen

Dankzij de aangebrachte verduidelijkingen kan de rijpingsfase van de kaas in ruime zin (gaande van de droging tot de eigenlijke rijping) — die in het kader van de kaasproductie een essentiële fase is omdat alle potentiële mogelijkheden van de kaas zich tijdens deze fase kunnen ontvouwen — beter worden vastgelegd.

Vaststelling van de temperatuur en de luchtvochtigheid (temperatuur voor de drogingsfase en temperatuur en luchtvochtigheid voor de eigenlijke rijpingsfase).

De kaas moet met een oplossing worden ingewreven met als doel de rijpingsfermenten die de Langres zijn specifieke organoleptische kenmerken verlenen, tot ontwikkeling te laten komen.

Vaststelling van een minimale rijpingsduur van achttien dagen voor het pas vastgestelde medium formaat.

3.3. Punt 6 van het productdossier:

ELEMENTEN DIE BORG STAAN VOOR HET VERBAND PRODUCT/GEOGRAFISCH MILIEU:

Dit gedeelte van het productdossier werd herschreven overeenkomstig de in het enig document behandelde punten (specificiteit van het geografische gebied/specificiteit van het product/causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product) en aangevuld rekening houdend met de toelichtingen die werden verstrekt bij de werkwijze voor het verkrijgen van het product: Productievoorwaarden voor de melk en de kaas die bijdragen aan de kenmerken en de faam van de „Langres”.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„LANGRES”

EG-nummer: FR-PDO-0217-0121-07.07.2009

BGA ( ) BOB ( X )

1. Naam:

„Langres”

2. Lidstaat of derde land:

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie:

Categorie 1.3. — Kaas

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

Het is een zachte kaas met een gewassen korst. De korst — glad tot licht gerimpeld en met een korstflora — vertoont na de rijping een kleur die varieert van donkergeel tot bruinrood.

De kaas zelf die wit is van kleur, wordt tijdens de rijping romiger. De vorm van de kaas varieert van de vorm van een cilinder tot die van een licht afgeknotte kegel; de kaas is aan de bovenzijde lichtjes ingezakt (meer dan 5 mm) en wordt in drie formaten aangeboden:

— het grote formaat dat wordt geproduceerd met een kaasvorm waarvan de diameter varieert van 16 tot 20 centimeter en dat een gewicht heeft tussen 800 en 1 300 gram,

— het medium formaat dat wordt geproduceerd met een kaasvorm waarvan de diameter varieert van 9 tot 10 centimeter en dat een gewicht heeft tussen 280 en 350 gram,

— het kleine formaat dat wordt geproduceerd met een kaasvorm waarvan de diameter varieert van 7 tot 8 centimeter en dat een gewicht heeft tussen 150 en 250 gram,

Na de volledige droging bedraagt het vetgehalte minstens 50 %.

Het drogestofgehalte bedraagt meer dan 42 %.

De kaas wordt uitsluitend bereid met koemelk waaraan stremsel is toegevoegd maar die vooraf door een rijpingsfase is gegaan; de duur van de stremming (2,5 à 5,5 uur) zorgt voor een wrongel op basis van melkzuurbacteriën.

De productie vereist dat de kaas tijdens het uitlekken slechts twee maal wordt gekeerd en dat de kaas tijdens de rijping, die afhankelijk van het formaat 15 à 21 dagen in beslag neemt, met een pekeloplossing wordt ingewreven.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

Voor de productie van de „Langres”-kaas wordt uitsluitend gebruik gemaakt van niet-geconcentreerde en niet-gereconstitueerde koemelk waaraan stremsel is toegevoegd, van oorsprong uit het in punt 4 afgebakende geografische productiegebied. Het is niet toegestaan om de als grondstof gebruikte melk onder het vriespunt te bewaren.

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

Het gemiddelde jaarlijkse aandeel van het aan het melkveebeslag toegediende voer dat van oorsprong is uit het productiegebied van de kaas met de beschermde benaming bedraagt minstens 80 % (drogestofaandeel) van het totale rantsoen.

Het melkvee graast per jaar minstens 6 maanden op de weiden en beschikt tijdens deze periode over een oppervlakte van minstens 20 are per koe.

Het aandeel grassen in het winterrantsoen bedraagt minstens 30 % van het toegediende ruwvoer; minstens de helft daarvan is in de vorm van hooi of gedroogd gras.

Als ruwvoer zijn toegestaan:

— gras van de natuurlijke weiden, tijdelijke weiden of kunstweiden, dat wordt afgegraasd of toegediend als groenvoer, of bewaard in de vorm van kuilvoer, baalvoer, hooi of gedroogd gras;

— maïs in de vorm van hele planten, toegediend als groenvoer of bewaard in de vorm van kuilvoer of gedroogd voer;

— voederbieten;

— granen die worden toegediend als groenvoer, baalvoer of kuilvoer;

— stro van graangewassen.

Wanneer groenvoer wordt toegediend, moet het met zorg worden geoogst en in frisse toestand naar het landbouwbedrijf worden gebracht; het mag niet opwarmen alvorens het aan de melkkoeien wordt gegeven. Het moet uiterlijk twee melkgiften nadat het is geoogst aan de melkkoeien worden toegediend.

De voederbieten moeten zorgvuldig worden schoongemaakt alvorens te worden toegediend. Zij moeten heel, schoon en onbeschadigd zijn. Worden de voederbieten niet in hun geheel toegediend, dan moeten ze dagelijks worden gesneden.

Baalvoer moet vervaardigd worden met voor-gehooid gras en moet minstens 60 % droge stof bevatten.

Kuilvoer is toegestaan op voorwaarde dat het op betonnen vloerstenen is opgeslagen; een betonnen losplatform is ook een vereiste behalve wanneer er sprake is van een alternatief, geschikt laadsysteem.

Het kuilvoer moet voor-gehooid worden en moet minstens 30 % droge stof bevatten.

Het hooi moet droog worden opgeslagen, in een loods.

Vanaf 1 januari 2013 moet het stro droog worden opgeslagen, in een loods.

Het krachtvoer en ander droogvoer moeten op een geschikte plek en beschermd tegen vocht worden opgeslagen. Droogvoer is voer dat meer dan 85 % droge stof bevat.

De hoeveelheid krachtvoer die mag worden toegediend, mag, berekend over een heel jaar, niet meer bedragen dan gemiddeld 7 kg per melkkoe per dag.

Mengvoeders, krachtvoeders en aanvullende voeders bestaan uit:

— granen of bijproducten van granen,

— eiwithoudende gewassen en oliehoudende zaden,

— pulp van planten,

— melasse,

— gedroogde luzerne,

— van melk afkomstige producten (wei),

— al dan niet gevitamineerd mineraal diervoeder.

Het krachtvoer mag afkomstig zijn van het bedrijf zelf (mengsel bestaande uit gewassen die op het bedrijf worden gewonnen) of worden aangekocht.

Het fijnstampen van de granen dient strikt mechanisch te gebeuren.

Vloeibaar voeder is toegestaan op voorwaarde dat de samenstelling ervan duidelijk is gespecificeerd en het is samengesteld uit voedingsstoffen die zijn opgenomen in de lijst van toegestane voedingsstoffen.

Het gebruik van soda voor de behandeling van granen die bestemd zijn voor de voeding van het melkveebeslag is niet toegestaan.

Beschermd methionine en ammonia mogen niet worden toegevoegd.

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

De melkproductie en de bereiding en rijping van de kazen moeten plaatsvinden in het afgebakende geografische gebied.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz.:

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

Op het etiket van elke kaas die de beschermde oorsprongsbenaming „Langres” mag dragen, moeten de volgende vermeldingen zijn aangebracht: de benaming van de beschermde kaas en de vermelding „Appellation d'origine” (oorsprongsbenaming), beide in een lettertype dat minstens even groot is als twee derde van het grootste op het etiket voorkomende lettertype.

Het „BOB”-logo van de EU moet eveneens op het etiket zijn aangebracht.

4. Beknopte omschrijving van de afbakening van het geografische gebied:

Het geografische productiegebied bevindt zich in de buurt van de weilanden van Bassigny en van het plateau van Langres.

De melkproductie en de bereiding en rijping van de kazen moeten plaatsvinden in het volgende gebied:

— In het departement Côte-d'Or: — De gemeenten Gage, Cussey-lès-Forges, Foncegrive en Vernois-lès-Vesvres.

— In het departement Haute-Marne — De arrondissementen Chaumont en Langres.

— In het departement Vosges: — Het kanton Neufchâteau.

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied:

Het geografische productiegebied bevindt zich in de buurt van de weilanden van Bassigny en van het plateau van Langres.

Het is gelegen op een Jura-substraat hetgeen zorgt voor kleiachtige en kalkhoudende gronden die min of meer leemachtig zijn. De gemiddelde hoogte bedraagt 400 à 500 meter.

Uit diverse geschriften (transactie in verband met seigneuriale rechten, rekeninguittreksel van de stad Langres) blijkt dat in de middeleeuwen op het platteland van Langres een kaas is ontstaan die in vormen werd bereid en die moest uitlekken, drogen en nadien waarschijnlijk rijpen.

In een boek uit de 19e eeuw van A. F. Pauriau („La laiterie, art de traiter le beurre, de fabriquer les beurres et les principaux fromages français et étrangers”, 1874) wordt naar deze kaas verwezen.

Op dat ogenblik werden de kazen uitsluitend op de boerderij bereid en vond de handel in kazen die in deze regio geproduceerd werden, uitsluitend plaats via de stad Langres waar 14 kaasmakerijen de producten als witte kazen aankochten en vervolgens lieten rijpen. In de loop der tijden, en vooral met het oog op de verkoop van de kaas, ondergingen de formaten wijzigingen. In het algemeen kon evenwel een onderscheid worden gemaakt tussen het kleine formaat — dat werd toegepast bij kazen die vrij jong werden verorberd — en het grotere formaat dat beter geschikt was om langer te worden bewaard en om naar verder gelegen bestemmingen te worden vervoerd.

Geleidelijk aan vestigden zich detailhandelaars in deze omgeving. Zij betrokken de kazen rechtstreeks van de dorpen en hun handel nam geleidelijk aan uitbreiding. De kazen werden verzonden naar Parijs, Châlons, Bar-le-Duc, Nancy, de departementen Corrèze en Allier en soms naar Genève. De Langres-kaas bereikte op dat ogenblik het toppunt van zijn faam.

De oorlog luidde evenwel het einde in van de huisbereide Langres en deze neergang zette zich voort tot aan het einde van de jaren 40. Tegelijkertijd werd de productie op de boerderij evenwel geleidelijk aan vervangen door een productie van zuivel die afkomstig was van kaasmakerijen die zich aan het begin van de 20e eeuw in de regio hadden gevestigd maar zich in die tijd toelegden op de productie van andere kazen, met name gekookte, geperste kazen.

Het werd wachten tot 1950 vooraleer enkele ambachtslui opnieuw Langres begonnen te produceren en zo de productie van deze kaas weer op gang brachten. In 1981 werd het „syndicat interprofessionnel du fromage de Langres” (producentenorganisatie) opgericht dat zich ten doel stelde een beschermde oorsprongsbenaming te bemachtigen die de faam van de Langres-kaas kracht moest bijzetten.

5.2. Specificiteit van het product:

De Langres is een zachte kaas met een gewassen korst waarvan de kleur na de rijping varieert van lichtgeel tot bruin. Het belangrijkste kenmerk van de kaas is dat hij bovenaan is ingezakt, een fenomeen dat „fontaine” of „cuvette” wordt genoemd.

Hij wordt in drie formaten op de markt gebracht; het kleine formaat weegt 150 à 250 gram, het medium formaat 280 à 350 gram en het grote formaat 800 à 1 300 gram.

Kenmerkend voor de fabricage zijn twee essentiële fasen: een trage rijping van de melk waarbij de wrongel door melkzuurbacteriën wordt gevormd, en het wassen van de kaas met pekel tijdens de rijping.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

De afbakening van het geografische gebied is geschied op basis van de zone waar van oudsher de Langres-kaas wordt geproduceerd en van oudsher de runderrassen (met name Simmenthal) worden gehouden die in de regio thuis zijn. De zuivelfabrikanten dienen in hoofdzaak gebruik te maken van door deze rassen geleverde melk. Deze zone is uitgebreid tot de aangrenzende gebieden waarvan de belangrijkste milieufactoren voldoende overeenkomst vertonen met het oorsprongsgebied van de kaas.

Deze gronden maakten een landbouwproductie mogelijk van het type polycultuur-veehouderij; in Bassigny, waar de teelt van voedergewassen gunstiger verloopt, was de veehouderij specifiek aan de orde. Het belangrijke aandeel in de voeding van de melkkoeien van voeder dat afkomstig is van de weiden die zich in het productiegebied bevinden, zorgt voor een melkproductie waarin de kenmerken van het natuurlijke milieu tot uiting komen.

De praktijken voor het houden van de melkkoeien spelen in op de gegevenheden van het milieu. Zo is het aanhouden van belangrijke voorraden diervoeder op het bedrijf gedurende het hele jaar een oude, in de regio ruim verspreide praktijk. Deze praktijk zorgt voor voederrantsoenen op basis van grassen die met grazen alleen niet verkregen kunnen worden, ten dele als gevolg van de zomerse droogte op het plateau van Langres en ten dele als gevolg van de vrij hydromorfe terreinen van Bassigny.

In de bijzondere productievoorwaarden zoals de langzame stremming van de melk en de zorgen die tijdens de rijping van de kazen worden toegediend, komen de traditionele plaatselijke vaardigheden tot uiting.

Ook de beperking van het aantal keren dat de kaas tijdens het uitlekken wordt gekeerd, berust op een praktijk die tot minstens in de 19e eeuw teruggaat. Deze beperking leidt ertoe dat bovenaan de kaas de „cuvette” (inzinking) wordt gevormd. Voor dit essentiële kenmerk staan de fabricagemethoden garant waaraan de producenten van Langres zich vandaag de dag moeten houden.

De momenteel toegepaste productiewijzen die uit de historische traditie zijn voortgevloeid, zorgen voor de kenmerken die eigen zijn aan de Langres en die zijn unieke karakter bevestigen: zachte kaas met gewassen korst en sterke, typische geur, aangeboden in sterk verschillende formaten.

Verwijzing naar de bekendmaking in het productdossier:

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCLangres-avec-modification.doc

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.