Nr. C 281/2 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 27.11.  76 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  de mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  betreffende  de ordening 
van de markten  voor  goederenvervoer  over  de weg,  over  de binnenwateren  en per spoor 
binnen  de Gemeenschap,  alsmede  inzake  vier  andere  voorstellen  voor  verordeningen 
betreffende 
— een  systeem  ter observering  van  de markten  ten behoeve  van  de drie  bovengenoemde 
takken  van  vervoer 
— de prijsvorming  in het internationaal  goederenvervoer  per spoor 
— een  stelsel  van  referentietarieven  voor  het  goederenvervoer  over  de weg  tussen  de 
Lid-Staten,  en 
— een  stelsel  van  referentietarieven  voor  het  goederenvervoer  over  de binnenwateren 
tussen  de Lid-Staten 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 1 van  5 januari  1976,  blz.  37 en nr. C 54 van 
8 maart  1976,  blz.  30. 
Op 20 oktober  en 23 december  1975  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal 
Comité  overeenkomstig  de bepalingen  van  het artikel  75 van  het Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 29 en 30 september  1976  te Brussel  gehouden  141e  zit-
ting. 
Dit advies  luidt  als volgt: A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, Gezien  de besluiten  die  zijn  Bureau  op 28 oktober 
1975  en 12 januari  1976  heeft  genomen,  de Afdeling 
voor  vervoer-  en communicatiewezen  met  het opstel-
len van  een  rapport  en een advies  inzake  deze  onder-
werpen  te belasten, Gezien  de van  20 oktober  1975  respectievelijk  23 
december  1975  daterende  adviesaanvrage  van de Raad 
der Europese  Gemeenschappen, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het  bijzonder  artikel 
75, Gezien  zijn  adviezen  inzake  eerder  door  de Commis-
sie gedane  voorstellen  betreffende  de totstandbren-
27.11.  76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 281/3 
ging van  een  marktordening  voor  het  intracommu-
nautair  goederenvervoer  en inzake  de Mededeling 
van de Commissie  aan  de Raad  betreffende  de ont-
wikkeling  van het gemeenschappelijk  vervoerbeleid  (1), 
Gezien  het  advies  dat  bovengenoemde  Afdeling  tij-
dens  haar  op 8 september  1976  gehouden  106e  verga-
dering  heeft  opgesteld, 
Gezien  het rapport  dat de rapporteurs,  de heren  Hei-
mes,  Hennig  en De Vries  Reilingh  hebben  voorge-
legd, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 29 en 30 
september  1976  gehouden  141e  zitting,  vergadering 
van 30 september, 
Overwegende  dat  de beoogde  marktordening  een 
essentieel  bestanddeel  van  het gemeenschappelijk  ver-
voerstelsel  dient  te zijn  en ertoe  moet  bijdragen,  de 
doelstellingen  van  het  Verdrag  van  Rome  te verwe-
zenlijken, 
Overwegende  dat bij een vrij  verrichten  van  diensten 
in het  kader  van  een  gezonde  concurrentie  de ge-
meenschappelijke  vervoermarkt  alleen  kan  functione-
ren, indien  de concurrentieverhoudingen  tussen  de 
afzonderlijke  Lid-Staten  en tussen  de vervoeronderne-
mingen  geharmoniseerd  zijn  en alle  marktverstorin-
gen van  het begin  af aan  uitgesloten  zijn, 
Overwegende  dat  in verband  met  het  cumulatief 
effect  van de bijzondere  aspecten  van  het vervoer  een 
gezond  verloop  van  de markt  en een niet  aan  storin-
gen onderhevig  evenwicht  tussen  vraag  en aanbod 
uitsluitend  mogen  worden  verwacht,  indien  met  een 
regulerend  instrumentarium  wordt  gewerkt  dat  op 
den duur  leidt  tot een  marktconforme  ontwikkeling 
van de capaciteit,  het ontstaan  van  overcapaciteit  in 
het vervoer  uitsluit  en een minder  rationeel,  onecono-
misch  gebruik  van  de bestaande  vervoercapaciteit 
onmogelijk  maakt, 
Overwegende  dat  de ordening  van  de markt  ertoe 
dient  bij te dragen  dat  de vervoerondernemingen  de 
kosten  van  hun  vervoerprestaties  met  hun  ontvang-
sten werkelijk  dekken, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  70 stemmen  vóór,  28 stemmen  tegen  bij 1 
onthouding  is goedgekeurd: 
(!) PB  nr. 168  van  27. 10. 1964,  blz.  2656/64. 
PB nr. C 49 van  17. 5. 1968,  blz.  1. 
PB nr. C 126  van  17. 10. 1974,  blz.  26. 
PB nr. C 286  van  15. 12. 1975,  blz.  1. 1.1. Het  Comité  betreurt  dat het met  de voorstel-
len van de Commissie,  zoals  deze  thans  zijn  geformu-
leerd,  niet  kan  instemmen.  Volgens  het Comité  dient 
te worden  nagegaan  of deze  voorstellen  zodanig  kun-
nen worden  gewijzigd  dat zijn  bezwaren  wegvallen. 
1.2. Het  Comité  betwijfelt  namelijk  of een  gelibe-
raliseerde  vervoermarkt  zoals  de Commissie  zich  deze 
voorstelt,  zich  zonder  ordenend  mechanisme  zelf  kan 
reguleren.  Een  dergelijk  standpunt  heeft  het Econo-
misch  en Sociaal  Comité  ook  reeds  in het  verleden 
herhaaldelijk  onder  verwijzing  naar  de algemene  eco-
nomische  doelstellingen  ingenomen  en zowel  aan  de 
Raad  als aan de Commissie  kenbaar  gemaakt  (2). 
1.3. De  bezwaren  van  het Comité  zijn  zowel  geba-
seerd  op principiële  overwegingen  als op werkelijke 
hiaten  in het „algeheel  concept"  van de Commissie. 
1.4. Tenslotte  is het Comité  van  oordeel  dat  het 
concept  van  de Commissie  niet  is afgestemd  op de 
werkelijke  situatie  en op hetgeen  werkelijk  vereist  is. 
Zijns  inziens  dienen  de voorstellen  op verschillende 
plaatsen  te worden  aangevuld  en verbeterd,  ten einde 
afgestemd  te zijn  op de werkelijke  situatie  in de ver-
voersector  en van  een  zodanig  formaat  te zijn  dat het 
eerzuchtige  doel  dat  men  zich  heeft  gesteld,  nl. tot-
standbrenging  van  een  goed  functionerende  concur-
rentie  in de vervoersector  van  de Gemeenschap,  kan 
worden  bereikt. 
1.5. Het  Comité  behoudt  zich  het recht  voor,  later 
terug  te komen  op de vraagstukken  die uit de combi-
natie  van  het  voorgestelde  systeem  van  marktorde-
ning als onderdeel  van  het  gemeenschappelijk  ver-
voerstelsel  met  de verdere  ontwikkeling  van  het  ge-
meenschappelijk  vervoerbeleid  voortvloeien. 
2. Algemene  opmerkingen 
2.1. Het  Comité  baseert  zijn  principiële  bezwaren 
op de volgende  constateringen: 
— In de voorstellen  van  de Commissie  ontbreekt  een 
ondubbelzinnige  definitie  van  het  effect  van  een 
geliberaliseerde  vervoermarkt  op de vervoerge-
bruikers,  de vervoerders,  de in het vervoer  werk-
zame  personen  en de algemene  economische  ont-
wikkeling. 
— In het gehele  systeem  van  de Commissie  wordt  bij 
de beoordeling  van  de marktsituaties  in de Ge-
meenschap  uitgegaan  van  een  onafgebroken  eco-
nomische  groei  zonder  dat er rekening  mee  wordt 
gehouden  dat  zich  crisissituaties  kunnen  voor-
doen. 
(2) PB  nr. C 126  van  17. 10. 1974,  blz.  27. 
Nr. C 281/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 27.11.  76 
— In het  vervoerbeleid  moeten  de eisen  van  het 
regionaal  en sociaal  beleid  enz.  in aanmerking 
worden  genomen.  Dit is voor  de ordening  van  de 
vervoermarkt  van  essentiële  betekenis  (1). 
— De tekorten  van  de nationale  spoorwegonderne-
mingen  vormen  een  ernstige  hinderpaal  die  op 
zich een  speciale  behandeling  van  de vervoer-
markt  vergt. 
— In de onderhavige  voorstellen  wordt  niet  vol-
doende  rekening  gehouden  met  het  feit  dat  de 
concurrentieverhoudingen  in de vervoersector  niet 
geharmoniseerd  zijn. 
— Er moet  een  doelmatige  capaciteitsregeling  be-
staan,  wil  een  liberalere  prijsvorming  mogelijk 
zijn. 
— Door  de toenemende  betekenis  van  het  vervoer 
naar  en van  landen  met  staatshandel,  dat niet  al-
tijd het economische  principe  als maatstaf  heeft, 
dient  men  in het  kader  van  de vervoerpolitiek 
over een  instrumentarium  te beschikken  dat  zo 
nodig  ter bescherming  van de vervoerondernemin-
gen in de Gemeenschap  in geval  van  economisch 
nietverantwoorde  gedragingen  wordt  gebruikt. 
— Het  systeem  ter observering  van  de markten  is 
niet geschikt,  de plaats  van  een  doeltreffende  cri-
sisbeheersing  in te nemen. 
— De invoering  van  een stelsel  van  referentietarieven 
voor  het  internationale  vervoer  kan  leiden  tot 
ongewenste  ontwikkelingen  op anders  gestructu-
reerde  vervoermarkten. 
2.2. Volgens  het Comité  vertonen  de voorgestelde 
regels  voor  de goederenvervoermarkten  op de vol-
gende  gebieden  lacunes: 
— Stabiliteitspolitiek: 
In de voorgestelde  marktordening  voor  het  ver-
voer over  de weg,  per spoor  en via de binnenwa-
teren  ontbreekt  een  instrumentarium  met  behulp 
waarvan  verstoringen  van  de markt  en crisissitua-
ties in de vervoersector  kunnen  worden  voorko-
men. 
— Structuurbeleid  en toegang  tot de markt: 
De maatregelen  die  voor  de verbetering  van  de 
structuur  van  de binnenvaart  essentieel  zijn,  zijn 
onvoldoende  in het  concept  van  de marktorde-
ning  verwerkt,  terwijl  dit toch  ook  had  moeten 
gebeuren.  Het  is het Comité  echter  bekend  dat de 
Commissie  reeds  in 1967  bij de Raad  een voorstel 
inzake  deze  materie  heeft  ingediend  dat sindsdien op behandeling  wacht  (2). Het  Economisch  en 
Sociaal  Comité  heeft  op 26 juni  1968  over  dit 
vraagstuk  advies  uitgebracht  (3). Een  duurzame 
oplossing  en gemeenschappelijke  regels  betref-
fende  de opheffing  van  de structurele  problemen 
ontbreken  (sloopregelingen,  andere  capaciteitsre-
gelingen,  en andere  steunmaatregelen). 
Dit geldt  ook  voor  de sector  „goederenvervoer 
over de weg",  waarvan  het systeem  van  toegang 
tot de markt  en van  capaciteitsregeling  nog  geen 
definitief  karakter  draagt. 
— Harmonisatiebeleid: 
Bijzonder  ernstig  is het feit  dat op het gebied  van 
de harmonisatie  van  de concurrentieverhoudingen 
niet de geweldige  vorderingen  zijn  gemaakt  waar-
op het  van  1965  daterende  harmonisatiebesluit 
van de Raad  was  gericht.  Deze  harmonisatie  die 
in fiscaal  opzicht  en uit het oogpunt  van  het con-
currentiebeleid  van  enorme  draagwijdte  is, moet 
op de volgende  gebieden  nog  worden  verwezen-
lijkt: 
— toerekening  van  de kosten  van  het  gebruik 
der verkeerswegen, 
— accijnzen  op minerale  oliën, 
— aanpassing  van  de nationale  stelsels  van  be-
lastingheffing  op bedrijfsvoertuigen  (harmoni-
satie  van  de  heffingsgrondslagen  voor  de 
motorrijtuigenbelasting  en de tarieven  voor 
motorbrandstoffen), 
— aanpassing  en gelijktrekking  van  de tarieven 
der motorrijtuigenbelasting  in de afzonderlijke 
Lid-Staten, 
— uniformering  van  de afmetingen  en gewichten 
van bedrijfsvoertuigen  in de Gemeenschap, 
— uniforme  toepassing  van  de sociale  voorschrif-
ten in de afzonderlijke  Lid-Staten. 
2.3. De  Commissie  wil in het kader  van  haar  voor-
stel betreffende  de observering  van  de markten  twee 
adviescomités  oprichten  waarvan  het ene  is samenge-
steld  uit vertegenwoordigers  van  de beroepsvervoer-
ders,  de vervoergebruikers,  de tussenpersonen  in het 
goederenvervoer  en vertegenwoordigers  van  de werk-
nemersbonden  in het  vervoer,  terwijl  het  tweede 
comité  uit vertegenwoordigers  van  de Lid-Staten  be-
staat. 
De Commissie  beschouwt  deze  comités  als de feite-
lijke  as waarom  het systeem  ter observering  van  de 
markten  draait,  aangezien  zij zich  ervan  bewust  is dat 
uitsluitend  met  medewerking  van  de bovengenoemde 
(*) PB nr. C 126  van  17. 10. 1974,  blz.  22 en PB nr. C 286 
van 15. 12. 1975,  blz.  1. (2) PB  nr. C 95 van  21. 9. 1968,  blz.  1. 
(3) PB  nr. C 100  van  5. 10. 1968,  blz.  2. 
27. 11.76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 281/5 
kringen  die  gegevens  kunnen  worden  verkregen  en 
conclusies  kunnen  worden  getrokken  waarvoor  het 
gehele  systeem  is ontwerpen. 
2.4. Het  Comité  is zich  ervan  bewust  dat  de Ge-
meenschap  in de toekomst  nieuwe  taken  kan  krijgen, 
waarvan  de uitvoering  door  adviescomités  dient  te 
worden  voorbereid.  Eerst  moet  echter  worden  nage-
gaan,  in hoeverre  reeds  bestaande  comités  met  deze 
nieuwe  taken  kunnen  worden  belast,  om te voorko-
men dat de bevoegdheden  van  bestaande  comités  en 
adviesorganen  worden  verkleind  of competentiege-
schillen  ontstaan. 
Het Comité  is sterk  gekant  tegen  een  voortdurende 
toeneming  van  de bij de Commissie  ondergebrachte 
comités,  te meer  daar  moet  worden  gevreesd  dat 
alleen  met  de oprichting  van  dergelijke  comités  nog 
niet de zekerheid  wordt  geboden  dat op den  duur  een 
goed  functionerende  concurrentie  en marktordening 
zullen  ontstaan  (1). 
3. Bijzondere  opmerkingen 
3.1. Ten  aanzien  van  het doel  van  de voorstellen 
van de Commissie  en de hierin  vervatte  afzonderlijke 
voorschriften  suggereert  het Comité,  enkele  op deze 
materie  betrekking  hebbende  aspecten  in overweging 
te nemen,  waardoor  ervoor  zou  kunnen  worden  ge-
zorgd  dat de door  de Commissie  voorgestelde  maat-
regelen  meer  op de behoeften  van  de vervoersector 
worden  afgestemd. 
3.2. Systeem  ter observering  van  de markten 
3.2.1.  Het  Comité  heeft  tegen  dit systeem  bezwa-
ren, aangezien  de praktijk  leert  dat in tijden  van  cri-
ses genomen  besluiten,  die volgens  een  ingewikkeld 
informatie-  en overlegsysteem  tot stand  komen,  in de 
meeste  gevallen  te laat  komen  en de gevolgen  van 
ongewenste  ontwikkelingen  uitsluitend  ten koste  van 
buitensporig  grote  inspanningen  kunnen  worden  ver-
zacht  doch  niet  ongedaan  kunnen  worden  gemaakt. 
3.2.2.  Artikel  1, lid  1 
Zoals  reeds  in het voorgaande  met  nadruk  is gesteld, 
is het volgens  het  Comité  niet  mogelijk,  uitsluitend 
met behulp  van  het  voorgestelde  systeem  ter obser-
vering  van  de markten  het  doel  ervan,  namelijk  er-
voor  te zorgen  dat de markten  van  het vervoer  van 
goederen  per  spoor,  over  de weg  en te water  goed 
functioneren,  te bereiken,  aangezien  observeren  alleen 
hiervoor  niet  voldoende  is. Daarom  verdient  het de 
voorkeur  te zeggen  dat met  het systeem  beoogd  wordt 
„gedetailleerde  gegevens  en inlichtingen  omtrent  de 
(») PB  nr. C 115  van  28. 9. 1974,  blz.  37. ontwikkeling  van  en de situatie  op de vervoermark-
ten in te winnen  en een beter  inzicht  ter verkrijgen  in 
het belang  van een goede  werking  van de markten". 
Tevens  dient  men  oog  te hebben  voor  de concurre-
rende  rol van  de zeescheepvaart  en het  mogelijke 
effect  ervan  op de ontwikkeling  in het  vervoer  per 
spoor,  over  de weg  en (wellicht)  via de binnenwate-
ren. 
3.2.3.  Artikel  2 
Het Comité  beschouwt  het invoeren  van  een  perma-
nente  analyse  van  de vervoermarkt  als een  mecha-
nisme  met  behulp  waarvan  een  nauwkeurig  commu-
nicatie-  en informatiesysteem  kan  worden  geschapen. 
Dit vergt  ongetwijfeld  een zeer  grote  inspanning,  zeer 
omvangrijke  en betrouwbare  statistische  gegevens  en 
het werken  met  theoretische  modellen. 
Het is van groot  belang  dat de Lid-Staten  over  moge-
lijkheden  beschikken,  hun  vervoermarkten  permanent 
te observeren. 
Daarom  zal het ongetwijfeld  noodzakelijk  zijn,  dat de 
betrokkenen  ten  aanzien  van  het  invoeren  van  het 
systeem  ter observering  van  de markten  concrete  af-
spraken  maken  en tevens  wettelijke  voorschriften 
worden  uitgewerkt,  waardoor  het verzamelen  van  ge-
gevens  en het verstrekken  van  inlichtingen  onbelem-
merd  kan  plaatsvinden. 
3.2.4.  Artikel  2  in  samenhang  met 
artikel  4 
Het voorschrift  inzake  het inwinnen  van  gegevens  en 
de hiervoor  geldende  bevoegdheden  zijn  in artikel  4 
neergelegd.  Het  Comité  acht  het  logischer,  het  be-
paalde  in artikel  4 vóór  artikel  2 in te lassen,  ten 
einde  te onderstrepen  dat  er een  onverbrekelijk  ver-
band  bestaat  tussen  het  inwinnen  van  gegevens,  de 
analyse  ervan,  het doel  van  de analyse  en de verwer-
king  van de gegevens  tot conclusies. 
Tevens  moet  in de voorschriften  nauwkeurig  worden 
geregeld,  wie  de noodzakelijke  statistische  gegevens 
en inlichtingen  uiteindelijk  verzamelt. 
3.2.5.  Artikel  3 
Het opstellen  van  prognoses  zal  wellicht  moeilijk 
zijn;  het zal niet  meevallen  ondubbelzinnige  criteria 
uit te werken  met  behulp  waarvan  het internationale 
vervoer  van  de Lid-Staten  en hun  binnenlands  ver-
voer van  elkaar  kunnen  worden  gescheiden.  Tevens 
zullen  bij het in aanmerking  nemen  van  de economi-
sche politiek  op middellange  termijn  en de oriëntatie 
van de regionale  ontwikkeling  problemen  rijzen  die 
ertoe  kunnen  leiden  dat de coördinatie  van  de econo-
mische  basisgegevens  voor  het informatiesysteem  over 
het vervoer  later  zal  plaatsvinden  dan  gepland  is, 
aangezien  de ontwikkeling  van  het  vervoer  groten-
Nr. C 281/6 Publikaticblad  van  de Europese  Gemeenschappen 27.11.  76 
deels  afhangt  van  de conjuncturele  situatie  in de 
afzonderlijke  regio's  en de conjuncturele  maatregelen. 
Het Comité  acht  het absoluut  noodzakelijk,  de huidige 
problemen  en de problemen  op lange  termijn  in het 
regionaal  en het  werkgelegenheidsbeleid,  het  inko-
mensbeleid,  het investerings-  en financieel  beleid,  het 
sociaal  beleid  en de stabiliteitspolitiek  mede  in het 
systeem  ter observering  van  de markten  voor  het ver-
voer  in aanmerking  te nemen. 
Een bijzonder  probleem  voor  het Comité  vormen  de 
afzonderlijke  indicatoren  die  bij de analyse  van  de 
vervoermarkten  dienen  te worden  gebruikt.  Wordt 
bijvoorbeeld  het niveau  van  de in het vervoer  toege-
paste  prijzen  vastgesteld,  dan  kunnen  hieruit  uitslui-
tend conclusies  worden  getrokken  indien  tegelijker-
tijd ook  de kosten  van  de desbetreffende  vervoerpres-
taties  bekend  zijn.  Het  is evenwel  twijfelachtig  of 
afzonderlijke  vervoerondernemingen  bereid  zullen 
zijn, over  hun  financiële  positie  en kosten  gegevens  te 
verstrekken,  op grond  waarvan  de overheidsdiensten 
de marktsituatie  nauwkeurig  kunnen  beoordelen.  De 
ervaring  leert  eveneens  dat bij het vaststellen  van  het 
aantal  bedrijfssluitingen  of faillissementen  een  aan-
zienlijk  aantal  gevallen  niet  bekend  wordt,  waardoor 
slechts  een  vaag  beeld  kan  worden  gevormd  van  de 
schommelingen  op de markten  en van  het concurren-
tievermogen  van  het gehele  systeem. 
Het Comité  stelt  voor,  ten aanzien  van  de binnen-
vaart,  nog  de volgende  indicatoren  op te nemen: 
— het  aantal  opgelegde  binnenschepen  en 
— de duur  van  de oplegging. 
3.2.6.  Artikel  4 
Dit artikel  dient  voor  artikel  2 te worden  ingevoegd. 
Het lijkt  het Comité  twijfelachtig  of de Commissie  op 
grond  van  de formulering  van  artikel  4 de bevoegd-
heid tot het verrichten  van  de geplande  enquêtes  kan 
worden  gegeven.  Volgens  het  Comité  zijn,  om  dit 
doel te bereiken,  veeleer  adequate  wettelijke  voor-, 
schriften  voor  de informanten  en eventueel  ook  het 
dreigen  met  sancties  nodig,  indien  geweigerd  wordt, 
dergelijke  inlichtingen  te verstrekken,  de verstrekte 
inlichtingen  op niet-vergelijkbare  basis  worden  gege-
ven of onvolledig  ter beschikking  worden  gesteld. 
3.2.7.  Artikel  5 
In dit artikel  wordt  onder  meer  bepaald,  aan  welke 
instanties  de verslagen  van  de Commissie  ter beschik-
king  worden  gesteld.  Het  Comité  is eenparig  van oor-
deel dat  deze  verslagen  behalve  aan  de instellingen 
van de Gemeenschap  ook  aan  het  Economisch  en 
Sociaal  Comité  dienen  te worden  toegezonden. 
Gezien  het doel  waarmee  de verslagen  worden  opge-
steld,  kunnen  zij de beoogde  werking  uitsluitend  heb-ben, indien  de bij het  vervoer  betrokken  personen 
van de inhoud  ervan  kennis  kunnen  nemen  en zij zich 
bij hun  beslissingen  hiernaar  kunnen  richten. 
3.2.8.  Artikel  6 
Het Comité  is in het algemeen  sterk  gekant  tegen  het 
oprichten  van  nieuwe  raadgevende  en permanente 
comités.  Volgens  het Comité  worden  hierdoor  de be-
voegdheden  van  bestaande  comités  en adviesorganen 
steeds  meer  beperkt  en zullen  bovendien  competentie-
geschillen  rijzen. 
Het verzamelen  van  de resultaten  van  het systeem  ter 
observering  van  de markten  en het trekken  van  con-
clusies  hieruit  is in de eerste  plaats  de taak  van  de 
Commissie  en de betrokken  diensten  in de Lid-Staten. 
Indien  overleg  over  deze  resultaten  noodzakelijk  lijkt, 
dan dienen  daarvoor  reeds  bestaande  comités  zoals 
het Economisch  en Social  Comité  of de Afdeling  voor 
vervoer-  en communicatiewezen  te worden  ingescha-
keld.  Het  beginsel  van  een  rationele  werkwijze  is 
hiervoor  reeds  een sterk  argument. 
3.3. Prijsvorming  in bet internationale  goederenver-
voer per  spoor 
3.3.1.  Het  Comité  constateert  dat  in de praktijk 
thans  reeds  een  vrije  prijsvorming  in het internatio-
nale goederenvervoer  per  spoor  mogelijk  is, aange-
zien de spoorwegondernemingen  krachtens  artikel  9, 
paragraaf  3, van  de C.I.M.  (International  verdrag  be-
treffende  het goederenvervoer  per  spoorweg)  bijzon-
dere overeenkomsten  mogen  sluiten.  Met  de inwer-
kingtreding  van  het voorstel  van  de Commissie  zou 
de situatie  die in de praktijk  reeds  bestaat,  tevens  in 
juridisch  opzicht  geregeld  in zijn. 
Met Comité  onderschrijft  daarom  het  beginsel  van 
het voorstel  van  de Commissie  tot uitbreiding  van  de 
tariefautonomie  der spoorwegondernemingen. 
Het Comité  wijst  er evenwel  op dat alvorens  tot in-
voering  van  een stelsel  van  referentietarieven  voor  het 
internationale  goederenvervoer  wordt  overgegaan, 
aan de voorwaarde  moet  zijn  voldaan  dat  in tijden 
van crisis  de betrokken  Lid-Staten,  na raadpleging 
van de Commissie,  de mogelijkheid  wordt  geboden, 
ter bestrijding  van  de crisis  tijdelijk  verplichte  mini-
mumtarieven  vast  te stellen. 
3.3.2.  Artikel  2, lid  2 
Het Comité  is eenparig  van  oordeel  dat  alles  moet 
worden  gedaan,  ten einde  de financiële  positie  van  de 
spoorwegondernemingen  in de Gemeenschap  te sane-
ren. 
Het stelt  zich  evenwel  op het standpunt  dat artikel  2, 
lid 2, op zich  niet  voldoende  is om in het internatio-
nale goederenvervoer  van  de spoorwegen  een  finan-
cieel  evenwicht  te bereiken.  Men  dient  in aanmerking 
27.11.  76 Publikaticblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 281/7 
te nemen  dat de spoorwegondernemingen  momenteel 
nog in hun  huidige  structuur  en onder  de huidige  niet 
volledig  geharmoniseerde  concurrentievoorwaarden 
op de markt  moeten  opereren.  In deze  omstandighe-
den kunnen  daarom  niet  altijd  prijzen  worden  bedon-
gen die de kosten  volledig  dekken.  De sanering  van de 
financiële  positie  der spoorwegondernemingen  is met 
het uitvaardigen  van  voorschriften  inzake  de prijsvor-
ming  alleen  niet  haalbaar.  Als  eigenaars  van  de 
spoorwegondernemingen  dienen  de Lid-Staten  veel-
eer een  op lange  termijn  opgezet  beleid  tot wijziging 
van de structuur  der spoorwegondernemingen  te voe-
ren. 
3.3.3.  Het  Comité  doet  voorts  de suggestie,  in de 
Duitse  tekst  de termen  „Ausgaben"  en „Einnahmen" 
te vervangen  door  de termen  „Aufwand"  en „Er-
trage". 
3.3.4.  Volgens  het Comité,  is de formulering  van 
artikel  2, lid 2, onvolledig,  aangezien  hierin  niet  dui-
delijk  wordt  aangegeven,  binnen  welke  periode  het 
financiële  evenwicht  moet  zijn  bereikt  en evenmin 
wordt  vermeld,  welke  maatregelen  dienen  te worden 
genomen  indien  deze  verplichting  niet  wordt  nageko-
men.  In de huidige  formulering  lijkt  het voorschrift, 
dat kosten  en ontvangsten  met  elkaar  in evenwicht 
moeten  zijn,  meer  een  doelstelling  dan  een  verplich-
ting die absoluut  moet  worden  nagekomen. 
3.3.5.  Artikel  2, lid  4 
Het Comité  plaatst  een  vraagteken  bij deze  bepaling. 
Zeer  waarschijnlijk  is het voor  de meeste  spoorweg-
ondernemingen  in de Gemeenschap  onmogelijk,  in 
hun kostenrekening  alle  kosten  van  het internationale 
goederenvervoer  apart  te vermelden. 
3.3.6.  Artikel  4, lid  1 
Het Comité  constateert  dat  de tekst  van  artikel  4, 
lid 1, en de toelichting  hierop  uiteenlopen  (zie  de al-
gemene  overwegingen  (paragraaf  7) en de bijzondere 
overwegingen  ten aanzien  van  artikel  4). De tekst  van 
artikel  4, lid 1, houdt  in dat de spoorwegondernemin-
gen verplicht  zijn,  voor  alle  intracommunautaire  rela-
ties directe  referentietarieven  vast  te stellen.  Waar  dit 
vervoer  van  geringe  omvang  is, zou  zulks  wegens  de 
grote  kosten  ondoelmatig  zijn.  In de toelichting  op 
dit artikel  wordt  slechts  gezegd  dat  voor  het  intra-
communautaire  goederenvervoer  per  spoor  directe 
tarieven  worden  vastgesteld,  wanneer  de belangen 
van de spoorwegondernemingen  of de marktsituatie 
zulks  rechtvaardigen. 
Een dergelijk  voorschrift  lijkt  het Comité  aanmerke-
lijk zinvoller.  Daarom  stelt  het voor,  artikel  4, lid 1, 
dienovereenkomstig  te wijzigen. 3.3.7.  Artikel  7 
Volgens  het  Comité  kan  de in dit artikel  vervatte 
arbitrageprocedure  worden  gemist,  aangezien  de bij 
een ontwerp  van  direct  tarief  betrokken  spoorwegon-
dernemingen  zelf  het best  kunnen  beoordelen  of een 
dergelijk  tarief  in hun  belang  is. De Commissie  kan 
moeilijk  arbitrage-instantie  zijn  voor  vraagstukken 
betreffende  de belangen  van  een  spoorwegonderne-
ming.  De in artikel  2 verlangde  en aan  Besluit  nr. 
75/327/EEG  van  de Raad  van  20 mei  1975  beant-
woordende  autonome  bedrijfsvoering  wordt  door  de 
in artikel  7 vastgestelde  procedure  in elk geval  bij een 
geschil  tussen  twee  spoorwegondernemingen  weer 
tenietgedaan. 
3.3.8.  Artikel  8 
Het Comité  neemt  kennis  van  de uiteenzetting  van  de 
vertegenwoordiger  van  de Commissie  dat de medede-
lingsplicht  overeenkomstig  artikel  8 van  het voorstel 
in de eerste  plaats  is ingevoerd  ter wille  van  de per-
manente  informatie  in het kader  van  het systeem  ter 
observering  van  de markten  (voorstel  van  de Com-
missie  doe.  COM(75)  490  deel  8) en in de tweede 
plaats  tot doel  heeft,  ervoor  te zorgen  dat het aan  de 
Commissie  opgedragen  onderzoek  op grond  van  Ver-
ordening  nr. 11 en nr. 1017  alsmede  in het kader  van 
artikel  70 van  het E.G.K.S.-Verdrag  en artikel  80 van 
het E.E.G.-Verdrag  ook  werkelijk  kan  plaatsvinden. 
Het Comité  beaamt  dat de Commissie  en de Lid-Sta-
ten om de door  de vertegenwoordiger  van  de Com-
missie  genoemde  redenen  kennis  moeten  krijgen  van 
de vervoertarieven  en -voorwaarden  die in het kader 
van het stelsel  van  referentietarieven  in afzonderlijke 
gevallen  worden  toegepast. 
Het Comité  is van  oordeel  dat de ten behoeve  van  de 
observering  der  markten  ingevoerde  mededelings-
plicht  aan  dit doel  dient  te worden  aangepast  en een 
andere  inhoud  dient  te krijgen  dan  de mededelings-
plicht  die is ingevoerd  met  het oog  op het juridisch 
onderzoek  in het  kader  van  Verordening  nr. 11 en 
nr. 1017  alsmede  in het kader  van  artikel  70 van  het 
E.G.K.S.-Verdrag  en artikel  80 van  het  E.E.G.-Ver-
drag.  Het  verdient  de voorkeur,  de mededelingsplicht 
ten behoeve  van  de observering  der  markten  in de 
desbetreffende  verordening  te regelen.  Wat  de juri-
dische  controle  achteraf  op vervoerprijzen  en -voor-
waarden  betreft,  beschikt  men  echter  nu reeds  over 
toereikende  juridische  grondslagen  voor  deze  mede-
delingsplicht. 
Met betrekking  tot de inhoud  van  de mededelings-
plicht  in het kader  van  de marktordening  wordt  voor-
gesteld  dat,  indien  het referentietarief  als margetarief 
is opgesteld,  dan  uitsluitend  buiten  de marge  liggende 
vervoerprijzen,  en ingeval  het referentietarief  slechts 
één vrachttabel  bevat,  uitsluitend  die  vervoerprijzen 
worden  vermeld  die meer  dan  25 % van  deze  vracht-
tabel  afwijken. 
Nr. C 281/8 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 27.11.  76 
3.4. Referentietarieven  goederenvervoer  over  de weg 
3.4.1.  Het  Comité  gaat  ervan  uit  dat  het  vige-
rende  verplichte  stelsel  van  margetarieven  niet  aan  de 
verwachtingen  heeft  voldaan,  aangezien  het niet  con-
sequent  werd  toegepast.  De oorzaken  hiervan  schuilen 
in de volgende  factoren: 
— Niet  alle  Lid-Staten  hebben  ervoor  gezorgd  dat op 
de tarieven  doeltreffende  controle  is uitgeoefend. 
— De hoogte  van  de tarieven  is op basis  van  kosten-
berekeningen  van  het jaar  1969  vastgesteld,  zon-
der dat deze  tarieven  tussentijds  aan  de sterk  ge-
stegen  kosten  zijn  aangepast. 
— Bijzondere  overeenkomsten  inzake  de vastlegging 
van vervoerprijzen  zijn  in de afzonderlijke  Lid-
Staten  volgens  uiteenlopende  criteria  gesloten. 
— Niet  in de laatste  plaats  hebben  veranderingen  in 
de pariteitsverhoudingen  tussen  de afzonderlijke 
Lid-Staten  tot distorsies  in het stelsel  van  marge-
tarieven  geleid. 
3.4.2.  Het  Comité  constateert  dat  het  voorstel 
betreffende  een stelsel  van  referentietarieven  niet  de 
gebreken  van  het verplichte  stelsel  van  margetarieven 
wil opheffen,  maar  neerkomt  op een  vrije  prijsvor-
ming  in het internationale  goederenvervoer,  die etap-
pegewijs  dient  te worden  bereikt. 
3.4.3.  Voorts  wordt  volgens  het  Comité  met  dit 
stelsel  een  groot  ambtenarenapparaat  opgebouwd 
zonder  dat dit van  nut is voor  de werkelijke  prijsvor-
ming  en het bereiken  van  de beoogde  doelstellingen. 
Het heeft  uitsluitend  tot doel,  niet-bindende  advies-
prijzen  vast  te stellen  zonder  dat op de toepassing  en 
de juistheid  ervan  controle  wordt  uitgeoefend.  Zulks 
komt  echter  neer  op het uitvaardigen  van  wettelijke 
voorschriften,  die uitsluitend  kosten  doch  geen  baten 
opleveren. 
3.4.4.  De  tegen  een  stelsel  van  referentietarieven 
geopperde  bezwaren  zouden  volgens  het  Comité 
enigszins  kunnen  worden  ondervangen,  indien  een 
meldingsplicht  wordt  ingevoerd  voor  overeengeko-
men vervoerprijzen  die een bepaald  percentage  onder 
de referentietarieven  liggen. 
Met behulp  van  de toekomstige  tariefregeling  zou 
tevens  doeltreffend  moeten  kunnen  worden  ingegre-
pen wanneer  zich  op de vervoermarkt  crisissituaties 
voordoen:  in een  dergelijk  geval  zouden  verplichte 
minimumtarieven  moeten  kunnen  worden  vastgesteld. 
Daarnaast  dienen  tevens  passende  controle-  en 
sanctiemaatregelen  te worden  ingevoerd.  De  Com-
missie  zou  dan  ten aanzien  van  de tarieven  beschik-
ken over  een  instrument  voor  het in geval  van  crisis 
te voeren  beleid  dat  door  het Comité  als noodzake-
lijk is aangemerkt. 3.4.5.  Het  Comité  heeft  tevens  nagegaan,  welke 
mogelijkheden  er bij een stelsel  van  adviesprijzen  en 
vrije  prijsvorming  zijn,  ten einde  te verhinderen  dat 
met economisch  niet-verantwoorde  vervoerprijzen 
wordt  gewerkt.  Het  Comité  constateert  dat het stelsel 
van referentietarieven  in de huidige  vorm  hiertoe  geen 
rechtstreekse  mogelijkheden  biedt.  Over  deze  materie 
kan echter  pas  een  uitspraak  worden  gedaan,  indien 
men beschikt  over  nadere  bijzonderheden  betreffende 
de plannen  van  de Commissie. 
3.4.6.  Artikel  4 
Het Comité  is van oordeel  dat in dit artikel  enige  be-
grippen  zijn  vervat  die juridisch  niet  duidelijk  kunnen 
worden  gedefinieerd.  Het  betreft  hier  de begrippen 
„billijke  winst",  „goed  beheerde"  en „rationeel  geëx-
ploiteerde  onderneming".  Deze  begrippen  kunnen 
naar  gelang  van  het  kostenpatroon  en de structuur 
van de prestaties  der ondernemingen,  de wijze  waar-
op de onderneming  georganiseerd  is en de marktsi-
tuatie  een  zeer  uiteenlopende  economische  inhoud 
hebben.  De concrete  toepassing  van  dit voorschrift, 
waarmede  in hoofdzaak  beoogd  wordt  de prijspoli-
tiek van  de vervoerondernemingen  te beïnvloeden, 
levert  ook  moeilijkheden  op, omdat  in de meeste  ge-
vallen  de verladers  op het gebied  van  de prijzen  het 
initiatief  nemen  en dank  zij hun  sterke  marktpositie 
de hoogte  van  de vervoerprijzen  in aanzienlijke  mate 
bepalen. 
Volgens  het Comité  is het zaak,  behalve  deze  beginse-
len inzake  de prijsvorming  ook  algemene  criteria  uit 
te werken  aan  de hand  waarvan  de referentietarieven 
dienen  te worden  vastgesteld.  In het  internationale 
goederenvervoer  zijn  de uiteenlopende  structuur  van 
de ondernemingen  en het kostenpatroon  in veel  ster-
kere mate  dan  op de nationale  vervoermarkten  bepa-
lend voor  het  marktgedrag  van  de vervoeronderne-
mingen.  Deze  verschillen  leiden  tot voor-  of nadelen 
in de concurrentie.  Daarnaast  zijn  er andere  door 
wettelijke  bepalingen  veroorzaakte  concurrentiedis-
torsies  die de concurrentieverschillen  tussen  de afzon-
derlijke  Lid-Staten  en de vervoerondernemingen  nog 
vergroten.  Zolang  de concurrentiedistorsies  niet  zijn 
opgeheven  en de concurrentieverhoudingen  niet  ge-
harmoniseerd  zijn,  leiden  vrije  prijzen  in het goede-
renvervoer  en niet-bindende  adviesprijzen  niet  tot een 
optimale  allocatie  van  de produktiefactoren. 
3.4.7.  Het  Comité  stemt  in met  het beginsel  van de 
raadpleging  dat in artikel  5, lid 1, van  het  voorstel 
van de Commissie  is uiteengezet.  Volgens  het Comité 
kan de raadpleging  ervan  van  facultatieve  aard  zijn 
en mag  deze  uitsluitend  een informatief  karakter  heb-
ben. 
Doet  zich  echter  een  crisissituatie  voor,  dan  dient  de 
raadpleging  van  de verschillende  organisaties  ver-
plicht  te zijn.  Het  Comité  is echter  sterk  gekant  tegen 
raadpleging  van  de representatieve  organisaties  van 
vervoergebruikers. 
27.11.76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 281/9 
3.4.8.  Artikel  6 
De in artikel  6 vastgestelde  termijnen  voor  de inwer-
kingtreding  van  de tarieven  blijken  zeer  lang.  Verkor-
ting ervan  zou  aan  de werkelijke  behoeften  beant-
woorden. 
3.4.9.  Artikel  9 
Het Comité  acht  de bepaling,  dat  de vervoeronder-
nemingen  verplicht  zijn,  de Commissie  en de bevoeg-
de overheidsinstanties  van  de Lid-Staten  op hun  ver-
zoek  inlichtingen  te verstrekken  over  de in het inter-
nationale  goederenvervoer  over  de weg  toegepaste  ver-
voerprijzen,  uit het oogpunt  van  een  eventueel  ingrij-
pen belangrijk.  Alleen  de verplichting,  slechts  op ver-
zoek  inlichtingen  te verstrekken,  is voor  de uitoefe-
ning  van  toezicht  op de markt,  in het bijzonder  wat 
de toegepaste  vervoerprijzen  betreft,  niet  voldoende. 
Veeleer  dient  er een meldingsplicht  te zijn,  waardoor 
men doorlopend  over  alle  noodzakelijke  gegevens  be-
schikt  en de situatie  op de verschillende  markten  en 
de vervoerprijzen  voortdurend  kan  analyseren.  Dan 
pas is een  van  de voorwaarden  aanwezig  die zowel 
voor  het constateren  van  het feit dat met  economisch 
niet-verantwoorde  vervoerprijzen  wordt  gewerkt  als 
voor  het  vaststellen  van  ernstige  marktverstoringen 
onontbeerlijk  is. 
3.4.10.  Artikel  11 
Het Comité  vraagt  zich  af of de voorschriften  van dit 
artikel  wel  doelmatig  zijn.  Betwijfeld  wordt  of het 
verantwoord  is, de thans  geldende  verplichte  marge-
tarieven  langs  de voorgestelde  weg  door  niet-bin-
dende  referentietarieven  te vervangen. 
3.4.11.  Artikel  13 
Het Comité  constateert  dat  ontheffing  van  bepaalde 
vormen  van  vervoer  van  het stelsel  van  referentieta-
rieven  niet  noodzakelijk  is, aangezien  een  dergelijk 
stelsel  uitsluitend  niet-bindende  adviesprijzen  omvat 
en bijgevolg  te allen  tijde  door  de vervoeronderne-
mingen  uitzonderingsgebieden  kunen  worden  gecre-
eerd.  Bij het geldende  verplichte  stelsel  van  margeta-
rieven  beantwoordde  de ontheffing  van bepaalde  vor-
men van  vervoer  aan  de logica  van  het stelsel. 
3.5. Referentietarieven  (binnenvaart) 
3.5.1.  Het  Comité  acht  het noodzakelijk  dat bij de 
beoordeling  van  het voorstel  van  de Commissie  reke-
ning  wordt  gehouden  met  het feit  dat in de Lid-Sta-
ten waar  de binnenvaart  de belangrijkste  rol speelt, 
voor  het  binnenlandse  goederenvervoer  verplichte 
tariefregelingen  bestaan. 3.5.2.  Het  Comité  wijst  er voorts  op dat  het,  ge-
zien de specifieke  kenmerken  van  de binnenvaartsec-
tor, niet  bepaald  voor  de hand  ligt  dat  hetzelfde 
tarief-systeem  in deze  sector  wordt  ingevoerd  als in 
de andere  twee  vervoertakken. 
Het Comité  wijst  erop  dat in de internationale  Rijn-
vaart  80-90  % van  het  goederenvervoer  bestaat  uit 
massavervoer,  waarvan  een  aanzienlijk  gedeelte  op 
basis  van  lange  termijn-contracten  die  herzienings-
clausules  t.a.v.  de vrachtprijzen  bevatten,  wordt  ver-
richt. 
Gezien  deze  situatie  moet  worden  betwijfeld  of de in-
voering  van  referentietarieven  voor  dit vervoer  een 
aanwijsbaar  effect  zal hebben  op de in de praktijk 
toegepaste  tarieven. 
3.5.3.  Artikel  3 
Het Comité  stelt  vast  dat  in lid 2 van  dit artikel 
wordt  gesproken  van  een  prijsvorming  op grond  van 
de kosten  en de marktsituatie.  Aangezien  tussen  beide 
criteria  een  aanzienlijk  verschil  kan  bestaan,  wordt 
ter voorkoming  van  misverstanden  voorgesteld,  de 
passage  „op  grond  van  de kosten  en de marktsitua-
tie" te schrappen. 
3.5.4.  Artikel  4,  lid  1 
Vanwege  het belang  om zo realistisch  mogelijke  refe-
rentietarieven  vast  te stellen,  acht  het Comité  het in 
hoge  mate  wenselijk  de representatieve  organisaties 
van de verladers  zo nauw  mogelijk  bij de vaststelling 
van de referentietarieven  te betrekken,  zonder  overi-
gens  in dit opzicht  af te willen  doen  aan  de autono-
mie van  de beroepsorganisaties  van  de binnenvaart-
ondernemingen.  Op deze  wijze  zou  voorkomen  kun-
nen worden  dat  de referentietarieven  in feite  als 
maximumtarieven  zouden  gaan  fungeren. 
Ten aanzien  van  de voorgestelde  raadpleging  van  de 
vakbonden  van  werknemers  in die  vervoersector  is 
het Comité  van  oordeel  dat deze  in beginsel  uitslui-
tend facultatief  kan  zijn  en bovendien  slechts  een  in-
formatief  karakter  kan  hebben.  Worden  echter  bin-
dende  tarieven  vastgesteld,  dan  dient  de raadpleging 
door  de instantie  die de tarieven  vaststelt  verplicht  te 
zijn. 
3.5.5.  Artikel  4,  lid  2 
Volgens  het Comité  zou  de aanvang  van  dit lid 2 als 
volgt  moeten  luiden:  „Dadelijk  na afloop  van  de in 
lid 1 bedoelde  procedure  ...". 
3.5.6.  Artikel  5 
Ter vermijding  van  misverstand  zou  volgens  het 
Comité  in lid 1 van  dit artikel  gesproken  moeten 
Nr. C 281/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 27.11.  76 
worden  van  „de  betrokken  organisaties  van  binnen-
vaartondernemingen". 
3.5.7.  Artikel  6 
Het Comité  begrijpt  dat  de voorgestelde  ontheffings-
regeling  om  praktische  redenen  in het  voorstel  is 
opgenomen.  Het  zou  een  lichte  verruiming  van  deze 
mogelijkheid  willen  bepleiten  en stelt  voor,  de tekst 
van lid 1 als volgt  te doen  luiden:  ..  verkeer  over, 
van en/of  naar  waterwegen  waarvan  het  profiel  de 
vaart  van  schepen  die  meer  dan  400  ton  kunnen 
laden  niet  toelaten." 
3.5.8.  Artikel  7 en  8 
Het Comité  acht  het  van  betekenis  dat  de Commissie 
in staat  wordt  gesteld  inzicht  te verkrijgen  in de wer-kelijk  toegepaste  prijzen,  maar  meent  tevens  de 
nadruk  te moeten  leggen  op de geheimhoudingsplicht 
t.a.v.  de verkregen  individuele  inlichtingen.  Hoewel 
het er voorstander  van  is dat  de Commissie  de gele-
genheid  krijgt  de gegevens  in geaggregeerde  vorm  te 
publiceren,  wijst  het  erop  dat  voorkomen  moet  wor-
den dat  hieruit  individuele  gegevens  afgeleid  kunnen 
worden. 
Gedaan  te Brussel,  30 september  1976. 
De Voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel  is tijdens  de beraadslagingen  afgewezen: 
De overwegingen  van  het advies  door  de volgende  tekst  te vervangen: 
„Overwegende  dat de voorstellen  van  de Commissie  werkelijk  bijdragen  tot de harmonisatie 
van de concurrentieverhoudingen  in het vervoer,  doordat  zij uitmonden  in een  onderlinge 
aanpassing  van  de uiteenlopende  systemen  in de verschillende  takken  van  vervoer, 
Overwegende  dat het werkelijk  verheugend  is dat de Commissie  dit initiatief  heeft  genomen 
zonder  de volledige  harmonisatie  van  de concurrentieverhoudingen  in het  vervoer  af te 
wachten, 
Overwegende  dat  evenwel  geconstateerd  moet  worden  dat  deze  voorstellen  slechts  onvol-
ledig  het  programma  voor  de geleidelijke  liberalisatie  van  de markten  volgen,  zoals  de 
Commissie  dit vroeger  heeft  gedefinieerd,  en slechts  betrekking  hebben  op een  klein  gedeelte 
van het intracommunautaire  vervoer." 
Par. 1.1 t/m 1.5 op blz.  2 en 3 door  de volgende  tekst  te vervangen: 
1.1. Het  Comité  stemt  in met  de liberale  gronddenkbeelden  van  de Commissie  en acht 
het zinvol  dat de vervoermarkt  zich  zo vrij  mogelijk  ontwikkelt. 
1.2. Met  het oog  op de verdere  integratie  van  de vervoermarkten  lijkt  het gewenst,  in het 
bijzonder  de prijsvorming  sterker  te liberaliseren. 
1.3. Het  zou  evenwel  verheugend  zijn,  indien  de Commissie  nog  verder  zou  gaan  dan 
hetgeen  zij op het  gebied  van  de liberalisatie  reeds  heeft  voorgesteld  en zou  afzien  van 
referentietarieven  voor  die  sectoren  die  nu reeds  een  volledig  van  ingrepen  vrij  systeem 
kennen". 
Par. 2.1 t/m  2.4 van  de algemene  opmerkingen,  vermeld  op blz.  3 tm/  7, door  de volgende  tekst 
te vervangen: 
„2.1.  In  het  kader  van  haar  voorstel  tot invoering  van  een  systeem  ter observering  van 
de markten  wil  de Commissie  twee  adviescomitées  in het  leven  roepen  waaraan  zij zeer 
bijzondere  betekenis  hecht. 
27. 11. 76 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 281/11 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de oprichting  van  nieuwe  adviescomités  alleen  er nog  niet 
toe behoeft  te leiden  dat op den  duur  een  goed  functionerende  concurrentie  en marktorde-
ning  voor  het goederenvervoer  ontstaan. 
Het Comité  is zich  er evenwel  van  bewust  dat  de Gemeenschap  in de toekomst  nieuwe 
taken  zal krijgen,  waarvan  de  uitvoering  door  adviescomités  dient  te worden  voorbereid. 
In dit verband  stelt  bij zich  echter  op het  standpunt  dat  eerst  moet  worden  nagegaan,  in 
hoeverre  reeds  bestaande  comités  met  deze  nieuwe  taken  kunnen  worden  belast. 
2.2. In  dit verband  is het Comité  algemeen  van  oordeel  dat het gezien  hun  taken  en hun 
samenstelling  uitgesloten  is dat Comité  83 op de Afdeling  voor  vervoer-  en communicatie-
wezen  van  het Economisch  en Sociaal  Comité  deze  functie  vervullen". 
Par. 3.2.1  t/m  3.2.8,  vermeld  op blz.  7 t/m  11, door  de volgende  tekst  te vervangen: 
„3.2.1.  Het  hoofddoel  van  het  systeem  ter observering  van  de markten  moet  zijn,  de 
afzonderlijke  ondernemingen  beter  voor  te lichten  en hen  te helpen  bij het  nemen  van 
beslissingen.  Daarom  dringt  het Comité  erop  aan  dat  brede  kringen  van  de resultaten  van 
de observering  der markten  op de hoogte  worden  gebracht. 
3.2.2.  De  Europese  Commissie  wil echter  van  het systeem  ter observering  van  de markten 
tevens  het instrumentarium  van  een  in geval  van  crisis  te voeren  interventiebeleid  maken. 
Deze  tweede  functie  werpt  vele  principiële  kwesties  op die,  voor  zover  tot dusver  bekend 
is, het Comité  ervan  weerhouden,  met  het  voorstel  zoals  het thans  is geformuleerd,  in te 
stemmen.  Het  Comité  constateert  in het bijzonder  het volgende: 
— hoewel  de indicatoren  van  de toestand  en de tendensen  op de vervoermarkten  in de 
artikelen  2 en 3 in het kort  zijn  gedefinieerd,  worden  de beoordelingscriteria  voor  een 
ernstige  en aanhoudende  verstoring  van  de markt  nergens  gedefinieerd,  en zelfs  niet 
vermeld; 
— evenmin  wordt  in het  systeem  aangegeven,  tot  welke  vormen  van  interventie  bij 
ernstige  en aanhoudende  verstoringen  van  de markt  wordt  overgegaan; 
— bovendien  is niet  duidelijk  aangegeven,  op welk  niveau  (communautair,  nationaal, 
beroeps-  of zelfs  particulier)  en volgens  welke  prioriteiten  tot  dergelijke  interventies 
wordt  besloten. 
3.2.3.  Daarom  dringt  het Comité,  alvorens  een  definitief  oordeel  uit te spreken,  erop  aan 
dat op deze  vragen  een  duidelijk  antwoord  wordt  gegeven.  Voorts  zou  hij gaarne  zien  dat 
met betrekking  tot de werkwijze  van  de in artikel  6 genoemde  adviescomités  duidelijke 
voorstellen  worden  gedaan  over  de omstandigheden  waarin  zij vergaderen  en adviezen 
kunnen  uitbrengen.  Gezien  hun  taken  en hun  samenstelling  lijkt  het in elk geval  uitgesloten 
dat Comité  83 of de Afdeling  voor  vervoer-  en communicatiewezen  van  het  Economisch 
en Sociaal  Comité  deze  functie  vervullen. 
Ten slotte  dient  de formulering  van  artikel  4, lid 1 en 2, zodanig  te worden  gewijzigd  dat 
de ondernemingen  geen  inlichtingen  behoeven  te verstrekken  die  onder  het  zakengeheim 
vallen." 
Par. 3.3.1  t/m 3.3.7,  vermeld  op blz.  11 t/m 14, door  de volgende  tekst  te vervangen: 
„3.3.1.  In  het goederenvervoer  is een  tendens  tot versoepeling  van  de door  de overheid 
opgelegde  tariefvoorschriften  waar  te nemen.  Dit  vergemakkelijkt  het  overschakelen  van 
een aantal  nationale  tarieven  op een  flexibel  stelsel  van  bilaterale  op multilaterale  tarieven 
tussen  vervoerondernemingen.  Overigens  is het waarschijnlijk  dat de spoorwegondernemin-
gen, doordat  op steeds  grotere  schaal  met  directe  internationale  referentietarieven  wordt 
gewerkt,  een betere  concurrentiepositie  krijgen. 
3.3.2.  Overigens  is het Comité  in tegenstelling  tot andere  uitspraken  van  oordeel  dat  de 
invoering  van  dit stelsel  van  referentietarieven  bij de spoorwegondernemingen  zou  kunnen 
bijdragen  tot de sanering  van  hun  financiële  positie. 
3.3.3.  Het  is het Comité  echter  niet  duidelijk,  waarom  bij het vaststellen  van  de tarieven 
voor  de spoorwegondernemingen  andere  modaliteiten  zijn  gekozen  dan  voor  de overige 
takken  van  vervoer.  In elk geval  dient  volgens  hem,  evenals  voor  het vervoer  over  de weg 
en over  de binnenwateren,  ook  voor  de spoorwegondernemingen  overleg  te worden 
gepleegd." 
Nr. C 281/12 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 27.11.  76 
Par. 3.4.1  t/m 3.4.5,  vermeld  op blz. 15 en 16, door  de volgende  tekst  te vervangen: 
„3.4.1.  Het  Comité  is in het  bijzonder  tegen  elke  tariefregeling  voor  het  grensover-
schrijdend  goederenvervoer  gekant.  Hij wijst  erop  dat het internationale  goederenvervoer 
over de weg  in de jaren  60 — een tijdvak  dat gekenmerkt  werd  door  een fase  van vrije 
prijsvorming  — zich  ontwikkeld  heeft  als nooit  tevoren. 
3.4.2.  Daarom  heeft  men  geconstateerd  dat het stelsel  van  margetarieven  in sommige 
gevallen  op de ontwikkeling  van  het wegvervoer  een verlammend  en negatief  effect  heeft 
gehad." 
Toelichting 
Met de in het voorgaande  genoemde  artikelen  van  het door  de Afdeling  opgestelde  advies  kan 
niet worden  ingestemd,  aangezien  de voorstellen  van  de Europese  Commissie  bijdragen  tot de 
harmonisatie  van de concurrentieverhoudingen  door  de homogeniteit  van de op de verschillende 
takken  van  vervoer  toepasselijke  regelingen  te vergroten,  terwijl  tegelijkertijd  wordt  bijdragen 
tot de verbetering  van  de kwaliteit  van  het bestaan,  van  de werkgelegenheid  en van  de even-
wichtige  ontwikkeling  van het Vervoer  tegen  de laagste  kosten  voor  de samenleving. 
Anderzijds  zijn  deze  voorstellen  van  de Europese  Commissie  inzake  de ordening  der markten 
afgestemd  op het in hoofdzaak  commerciële  karakter  van  de prestaties  in het goederenvervoer, 
de doeltreffendheid  van de aanpassingsmechanismen  van vraag  of aanbod  in de markteconomie 
en de noodzaak,  een grotere  verantwoordelijkheid  te geven  aan  de economische  subjecten  die 
op de vervoermarkt  actief  zijn. 
Weliswaar  houdt  de totstandbrenging  van het vrije  verkeer  van goederen  in dat de inspanningen 
van de Gemeenschap  in de eerste  plaats  gericht  zijn  op het intracommunautaire  vervoer,  doch 
er dient  te worden  voorkomen  dat deze  activiteiten  leiden  tot een vergroting  van de distorsies 
die eventueel  tussen  de nationale  en intracommunautaire  regelingen  bestaan. 
Dat het vervoer  per spoor  gestagneerd  heeft  en soms  is afgenomen,  is in hoofdzaak  te wijten 
aan: 
— de ontoereikende  gelden  voor  investeringen  waardoor  de spoorwegen  beter  opgewassen 
zouden  zijn  tegen  de concurrentie  van de overige  takken  van  vervoer  en zich  beter  zouden 
kunnen  aanpassen  aan de behoeften  van de gebruikers; 
— de wijziging  in de structuur  van het verbruik  van bepaalde  bijzonder  zware  goederen; 
— de obstakels  voor  de commerciële  mobiliteit  van  de spoorwegen  als gevolg  van de invloed 
van de overheid  in sommige  landen  op de bedrijfsvoering  en het tarievenbeleid. 
Wat laatstgenoemde  twee  zaken  betreft,  staat  het als een paal  boven  water  dat het voorstel  van 
de Commissie  waarmee  wordt  beoogd,  voor  de spoorwegen  een  stelsel  van  directe  tarieven 
voor het internationaal  vervoer  in te voeren,  deze  tak van vervoer  de middelen  zou  verschaffen 
om zich  aan  de ontwikkeling  van  de markten  en de behoeften  van  de gebruikers  te kunnen 
aanpassen. 
In het wegvervoer  kunnen  eventuele  moeilijkheden  hetzij  door  een crisis  op een sectoriële  markt, 
hetzij  door  een algemene  crisis  op de vervoermarkt  worden  veroorzaakt. 
In het eerste  geval  dienen  de traditionele  mechanismen  van  de markteconomie  uiteraard  tot 
herstel  van het evenwicht  te leiden. 
In het tweede  geval  zal deze  crisis  samenvallen  met  een algemene  crisissituatie  in de economie 
en zullen,  indien  de regeringen  besluiten  maatregelen  te nemen,  ten einde  aan deze  situatie  een 
einde  te maken,  deze  maatregelen  niet  beperkt  blijven  tot de sectoren  handel  en industrie,  maar 
uiteraard  ook  de sector  vervoer  omvatten. 
In elk geval  blijft  een ernstige  en aanhoudende  marktverstoring  een  uitzonderlijke  situatie; 
door  overleg  tussen  vervoerders  en vervoergebruikers  dient  een  dergelijke  situatie  te kunnen 
worden  beoordeeld. 
Mocht  de door  de Commissie  ingevoerde  procedure  kunnen  worden  toegepast,  dan  zou  door 
middel  van het overleg  in het bijzonder  zekerheid  kunnen  worden  verkregen,  of de vaststelling 
van maatregelen  ter beperking  van de capaciteit  of subsidiëring  van  de vervoertarieven,  die in 
27.11.  76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 281/13 
dat verband  zouden  kunnen  worden  voorgesteld,  geen  nadelig  effect  zouden  hebben  op de 
verbetering  van  de economische  situatie. 
In elk geval  kan  alleen  de overheid  uiteindelijk  tot interventiemaatregelen  besluiten  en dienen 
deze  maatregelen,  zonder  uitzondering,  van  een  beperkte  geldigheidsduur  te zijn  en een  zekere 
flexibiliteit  te bezitten;  in geen  geval  mogen  zij van  toepassing  zijn  op het  eigen  vervoer. 
Uitslag  van de stemming 
Vóór:  40, tegen:  63, onthoudingen:  6. 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een beschikking  van  de Raad  betreffende  de inwerking-
treding  van  de overeenkomst  inzake  het internationale  vervoer  van  aan  bederf  onder-
hevige  levensmiddelen  en het gebruik  van  speciale  vervoermiddelen  bij dit vervoer  (ATP) 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 209  van 4 september  1976,  blz.  4. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 20 augustus  1976  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  de artikelen  43 en 75 van  het Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 29 en 30 september  1976  te Brussel  gehouden  141e  zit-
ting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  van  de Raad  van  de Europese 
Gemeenschappen  d.d.  20 augustus  1976  om advies, 
Gezien  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het bijzonder  de arti-
kelen  43 en 75, 
Gezien  het door  zijn  voorzitter  op 25 augustus  1976 
genomen  besluit,  de Afdeling  voor  vervoer-  en com-
municatiewezen  met  de voorbereiding  van  een  advies 
terzake  te belasten, 
Gezien  het advies  dat de Afdeling  voor  vervoer-  en 
communicatiewezen  tijdens  haar  op 8 september  1976 
gehouden  106e  vergadering  heeft  opgesteld, 
Gezien  het mondelinge  verslag  van  de rapporteur,  de 
heer Renaud, Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 29 en 30 
september  1976  gehouden  141e  zitting,  vergadering 
van 29 september, 
Overwegende  dat  de Economische  Commissie  voor 
Europa  van  de Verenigde  Naties  op 1 september  1970 
de overeenkomst  inzake  het internationale  vervoer  van 
aan bederf  onderhevige  levensmiddelen  en het  ge-
bruik  van  speciale  vervoermiddelen  bij dit vervoer 
(ATP)  heeft  gepubliceerd, 
Overwegende  dat  de overeenkomst  op 31 mei  1971 
voor  toetreding  werd  opengesteld  en, aangezien  het 
vereiste  aantal  toetredingen  is bereikt,  op 21 novem-
ber 1976  in werking  zal treden, 
Overwegende  dat  de negen  Lid-Staten  van  de Ge-
meenschap  aan  de opstelling  van  de ATP  hebben 
meegewerkt  en  Frankrijk  en  de  Bondsrepubliek 
Duitsland  de overeenkomst  reeds  hebben  bekrach-
tigd,