Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot verlening van een EU-garantie voor verliezen van de Europese Investeringsbank op financieringsverrichtingen ter ondersteuning van investeringsprojecten buiten de Europese Unie /* COM/2013/0293 final - 2013/0152 (COD) */





TOELICHTING 1. KADER VAN HET VOORSTEL De Europese Unie verleent een begrotingsgarantie aan de Europese Investeringsbank (EIB) ter dekking van de politieke en landenrisico's die verbonden zijn aan de financieringsverrichtingen die de EIB buiten de Unie ontplooit ter ondersteuning van de externe beleidsdoelstellingen van de Unie. De EU-garantie voor de externe verrichtingen van de EIB is een doeltreffend instrument om EU-begrotingsmiddelen, via de voorziening van het Garantiefonds ter dekking van de EU-garantie, met eigen middelen van de EIB te combineren. Daarnaast financiert de EIB op eigen risico investeringswaardige projecten buiten de Unie, evenals activiteiten in het kader van specifieke mandaten zoals in ACS-landen. De noodzaak van een EU-begrotingsgarantie voor de externe projecten van de EIB vloeit voort uit de verplichting van de bank krachtens haar statuten om voldoende garanties te bieden voor al haar leningen en, meer in het algemeen, uit de behoefte om de kredietwaardigheid van de EIB te waarborgen en haar opdracht om bij te dragen aan de constante ontwikkeling van de lidstaten van de EU niet te ondermijnen. De EU-garantie is het belangrijkste instrument in het waarborgen van de compatibiliteit tussen de financiële structuur van de EIB, die aanzienlijk meer slagkracht heeft dan andere internationale financiële instellingen (IFI's), en het aanzienlijk hoger inherente risico van lenen aan derde landen, rekening houdend met de noodzaak om een verlaging van de AAA-rating van de bank te vermijden en tegelijkertijd het kapitaalverbruik van de EIB te beperken. Hoewel de onlangs goedgekeurde kapitaalverhoging de EIB in staat zal stellen meer leningen te verstrekken binnen de EU, zal dit geen gevolgen hebben voor haar externe activiteiten. Het totale toepassingsgebied en de algemene voorwaarden van de dekking van de EU-garantie voor externe verrichtingen van de EIB zijn vastgelegd in de besluiten van het Europees Parlement en de Raad. Besluit nr. 1080/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011[1] (het "huidige besluit"), dat inging op 1 februari 2007 en eindigt op 31 december 2013, is het meest recente besluit over EIB-financieringsverrichtingen buiten de Unie. Artikel 16 van het huidige besluit bepaalt dat de Commissie een voorstel indient bij het Europees Parlement en de Raad tot verlening van de EU-garantie in de context van het volgende meerjarig financieel kader. In deze context voorziet overweging 40 van het huidige besluit in specifieke voorschriften: "De Commissie moet worden verzocht om bij de indiening van haar voorstel betreffende de EU-garantie in het kader van het volgende meerjarig financieel kader, rekening houdend met de gevolgen van de voorziening van het Garantiefonds, in nauwe samenwerking met de EIB aandacht te besteden aan door de EU-garantie gedekte plafonds, de lijst van landen die in aanmerking kunnen komen, en de mogelijkheid voor de EIB microkredietfinanciering en andere soorten instrumenten aan te bieden. De Commissie en de EIB dienen eveneens na te gaan welke mogelijkheden er zijn om in de toekomst de synergieën tussen het IPA, het ENPI, het IOS, het EIDHR, en het stabiliteitsinstrument en het externe mandaat van de EIB te verbeteren". Het voorgestelde nieuwe besluit heeft betrekking op de EU-garantie voor de externe EIB-financieringsverrichtingen tijdens de periode die ingaat op 1 januari 2014 en eindigt op 31 december 2020. 2. RESULTATEN VAN RAADPLEGING VAN DE BETROKKEN PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELINGEN De Commissie heeft een effectbeoordeling[2] uitgevoerd die bij dit voorstel is gevoegd. Dit zijn de mogelijke beleidsopties: · Geen nieuwe EU-begrotingsgarantie die zich uitstrekt tot nieuwe EIB-projecten buiten de Unie (optie 0). · Een basisscenario waarin de bestaande EU-garantie ongewijzigd blijft en deze als zodanig van toepassing blijft in het volgende mandaat, d.i. tot 31/12/2020 (optie 1). · De huidige opzet van het bestaande mandaat aanpassen aan de hand van een aantal amendementen die inspelen op de nieuwe beleidscontext. Er zijn drie subopties: – Suboptie 2.1 (NABIJ): het geografische toepassingsgebied van het mandaat wijzigen teneinde de EU-garantie te concentreren op de naburige regio's van de Unie door Azië, Latijns-Amerika en Zuid-Afrika uit te sluiten van het geografische toepassingsgebied, de garantie uitbreiden tot alle vormen van microfinanciering, de portefeuille voor klimaatverandering aanzienlijk vergroten en jaarlijkse landenstrategieën opstellen. – Suboptie 2.2 (MICRO): het huidige geografische toepassingsgebied behouden, een mandaat voor microfinanciering invoeren dat een allesomvattende EU-garantie zou genieten, streefcijfers voor financiering inzake klimaatverandering invoeren in de regionale portefeuilles en de technische operationele regionale richtsnoeren actualiseren overeenkomstig de indicatieve meerjarenprogramma's van de externe financieringsinstrumenten van de EU. – Suboptie 2.3 (FOCUS): het mandaat concentreren op minder kredietwaardige begunstigden, microfinancieringsprojecten voortzetten die niet expliciet in aanmerking komen, een globaal streefcijfer voor ondertekening invoeren samen met de introductie van een traceersysteem aan de hand waarvan toezicht kan worden gehouden op de absolute en relatieve reductie van broeikasgassen van alle EIB-projecten die in het kader van het mandaat worden gesteund en de technische operationele regionale richtsnoeren actualiseren overeenkomstig de indicatieve meerjarenprogramma's van de externe financieringsinstrumenten van de EU. · De garantie uitbreiden naar andere Europese financiële instellingen die in aanmerking komen voor de verschillende gecombineerde faciliteiten (optie 3). Dit zijn de gevolgen: Optie 0 zou ertoe leiden dat de EIB zich terugtrekt uit een aantal landen, waardoor de financieringskosten voor investeringsprojecten in die landen aanzienlijk zouden stijgen. Dit wordt als politiek onwenselijk beschouwd, met name in de context van de globale economische crisis die de investeringsbehoeften aanmerkelijk schrijnender maakt. Het lijkt essentieel om voldoende te blijven investeren in landen buiten de Unie. Optie 1 zou niet inspelen op de nieuwe beleidscontext. Erkend wordt dat suboptie 2.3 (FOCUS) meer positieve gevolgen zou teweegbrengen en beter scoorde dan de geanalyseerde subopties MICRO en NABIJ, met name wat betreft gevolgen voor de uitgaven en coherentie en complementariteit met het beleid en de instrumenten van de Unie. Optie 3 zou de EU-garantie openstellen voor andere instellingen en dus het aandeel van door de EIB gegarandeerde leningen verkleinen; dit zou negatieve gevolgen hebben voor de zichtbaarheid van de EU-activiteiten, gezien de positie van de EIB als Europese instantie. Bovendien zou de EU-begroting bijkomende voorwaardelijke verbintenissen aangaan op financieringsverrichtingen van andere financiële instellingen die strikt genomen geen deel uitmaken van de EU-instellingen en niet dezelfde aandeelhouders hebben. Ten slotte zijn de respectievelijke bestuursorganen van de andere instellingen hun eigen strategieën overeengekomen die de invloed van de Unie via haar garantie zouden kunnen beperken. Daarom wordt de voorkeur gegeven aan suboptie 2.3 (FOCUS). De effectbeoordeling was gebaseerd op informele gedachtewisselingen met belangrijke externe belanghebbenden waaronder vertegenwoordigers van de lidstaten en vertegenwoordigers van de belangrijkste relevante ngo's, die werden georganiseerd via bijeenkomsten en seminaries in juni en oktober 2012 teneinde een stand van zaken op te maken van de respectieve meningen. Met name werden er gedachtewisselingen gehouden over de in dit verslag vastgestelde problemen, evenals over de voorgestelde mogelijkheden om deze aan te pakken. Het verslag van de effectbeoordeling was ook gebaseerd op een brede raadpleging van essentiële belanghebbenden, zowel die welke door het huidige besluit worden beïnvloed als die welke betrokken zijn bij de tenuitvoerlegging ervan, en van de wetgevers, die plaatsvond in het kader van de herziening van het mandaat 2007-2013 en eind 2011 werd afgerond. Al deze raadplegingen en informele gedachtewisselingen boden een voldoende basis om een zicht te krijgen op het standpunt van de externe belanghebbenden. Details van de belangrijkste resultaten van deze raadplegingen worden verstrekt in het verslag van de effectbeoordeling. Na een eerste verzoek om het verslag opnieuw in te dienen, verstrekte het effectbeoordelingscomité op 29 januari 2013 een positief advies over het ontwerpverslag van de effectbeoordeling. Het effectbeoordelingscomité verzocht om verdere toelichting bij de stand van de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen uit de tussentijdse evaluatie en bij de rol van de EIB in de EU-financiering van externe activiteiten; voorts vroeg het, in aanvulling op de activiteiten van andere spelers, om verdere verbetering van de effectbeoordelingen en een vergelijking van de mogelijkheden, evenals nadere uitleg bij de voorstelling van de standpunten van de belanghebbenden. Het verslag werd dienovereenkomstig aangepast. 3. JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL Het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad is gebaseerd op een tweeledige rechtsgrondslag, namelijk de artikelen 209 en 212 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Met name in artikel 209, lid 3, in samenhang met artikel 208 VWEU, is bepaald dat de EIB, onder de in haar statuten vastgestelde voorwaarden, bijdraagt tot de tenuitvoerlegging van de maatregelen die nodig zijn om de doelstellingen van het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de Unie te verwezenlijken. Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel, want de EU-garantie is een efficiënt instrument gebleken voor de dekking van de politieke en landenrisico's die samenhangen met de externe verrichtingen van de EIB ter ondersteuning van het externe beleid van de Unie. Het mandaat voor de nieuwe EU-garantie voor 2014-2020 zal het mogelijk maken de huidige efficiënte en economisch gezonde praktijk voor te zetten. Waar mogelijk en relevant wordt het wetgevingsvoorstel opgesteld in de bewoordingen die tijdens de interinstitutionele onderhandelingen zijn overeengekomen en die overeenstemmen met Besluit nr. 1080/2011/EU. 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Het Garantiefonds voor het externe optreden, dat is ingesteld bij Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad van 25 mei 2009 tot instelling van een Garantiefonds [3], fungeert als liquiditeitsbuffer voor de Uniebegroting tegen verliezen op EIB-financieringsverrichtingen en ander extern optreden van de Unie, d.i. leningen voor macro-financiële bijstand en Euratom-leningen. Het mandaat van de EIB vertegenwoordigt meer dan 90% van de door het Garantiefonds gedekte portefeuille. Het Garantiefonds ontvangt jaarlijks een betaling uit de EU-begroting. Het voorzieningsmechanisme van het Garantiefonds dat erop gericht is het Garantiefonds op een niveau van 9% van uitstaande leningen te houden, houdt daarom in feite een beperking in van de omvang van het externe mandaat van de EIB dat door de EU-begrotingsgarantie wordt gedekt. In 2010 concludeerde een externe evaluatie van de werking van het Garantiefonds dat een voorzieningspercentage van 9% passend werd geacht. Het voorgestelde plafond stemt overeen met de voorzieningsbedragen die naar voren werden gebracht in de op 27 maart 2013 voorgelegde technische inbreng van de Europese Commissie bij de onderhandelingen over de individuele programma's voor de tenuitvoerlegging van het volgende meerjarig financieel kader (1,193 miljard EUR voor het financieel kader voor 2014-2020, uitgedrukt in lopende prijzen), en is gebaseerd op de geraamde patronen van uitkering en terugbetaling van gegarandeerde leningen. Het voorstel voorziet in een maximumplafond van 28 miljard EUR voor de EIB-financieringsverrichtingen onder EU-garantie voor de periode 2014-2020. Dit plafond wordt uitgesplitst in twee delen: (i) een vast plafond met een maximumbedrag van 25 miljard EUR en (ii) een optioneel aanvullend bedrag van 3 miljard EUR. De volledige of gedeeltelijke activering van dit aanvullend bedrag en de regionale verdeling ervan zullen na een tussentijdse evaluatie volgens de gewone wetgevingsprocedure worden geregeld. Dat het vaste plafond nu lager ligt in vergelijking met het huidige besluit, is te wijten aan het beperkte bedrag dat in de begroting overeenkomstig het komende meerjarig financieel kader aan het Garantiefonds is toegewezen en heeft niets te maken met de huidige prestaties en effectiviteit van de regeling of met de absorptiecapaciteit ervan. De gevolgen voor de begroting van zowel de voorziening van het Garantiefonds, met inbegrip van de onderliggende aannames, als van de personele en administratieve middelen die voor het beheer van de EU-garantie moeten worden ingezet, worden toegelicht in het financiële memorandum waarvan dit voorstel vergezeld gaat. 5. OPTIONELE ELEMENTEN Doel van dit voorstel is op grond van de bevindingen van de effectbeoordeling de EU-garantie voor externe EIB-financiering voor de volgende financiële vooruitzichten 2014-2020 te verlengen en tegelijkertijd een aantal veranderingen in te voeren. • Het geografische toepassingsgebied van het mandaat concentreren op minder kredietwaardige begunstigden, waar de inzet van de garantie de hoogste toegevoegde waarde zou hebben. • Het aspect klimaatverandering van het mandaat versterken teneinde EIB-activiteiten op dit essentiële terrein van het externe optreden van de Unie te stimuleren door de introductie van een globaal streefcijfer voor ondertekening van projecten en het invoeren van een traceersysteem aan de hand waarvan toezicht kan worden gehouden op de absolute en relatieve reductie van broeikasgassen van alle belangrijke EIB-projecten die in het kader van het mandaat worden gesteund. • De EIB-financiering beter afstemmen op het beleid van de Unie en de coherentie en complementariteit met de EU-instrumenten vergroten zodat sneller en beter kan worden ingespeeld op beleidsontwikkelingen, door middel van een voorschrift om de technische operationele regionale richtsnoeren te actualiseren overeenkomstig de indicatieve meerjarenprogramma's van de externe financiële instrumenten van de EU. Toelichting bij de kernelementen van het voorstel Artikel 1 voorziet in de verlenging van de EU-garantie voor de volgende financiële vooruitzichten 2014-2020. Tevens wordt in de mogelijkheid van een verdere verlenging met zes maanden voorzien om de continuïteit van EIB-financieringsverrichtingen te waarborgen. Zoals in het huidige besluit is de EU-garantie beperkt tot 65% van het totale uitstaande bedrag aan door de EIB uitbetaalde kredieten en verleende garanties, vermeerderd met alle daarmee verband houdende bedragen (bv. rente, commissielonen en andere eventuele kosten die een leningnemer of een garantie genietende debiteur uit hoofde van een lenings- of garantieovereenkomst aan de EIB verschuldigd is). In het artikel wordt tevens benadrukt dat de EIB zich bij de toekenning van financiering onder EU-garantie op haar eigen regels en procedures moet baseren. Voorts wordt de dekking door de garantie afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat de EIB-financiering is verleend ter ondersteuning van externe beleidsdoelstellingen van de Unie. In tegenstelling tot het huidige besluit verduidelijkt het voorstel expliciet dat de EU-begrotingsgarantie leningen, leninggaranties en instrumenten op de schuldkapitaalmarkt die zijn uitgegeven ten behoeve van investeringsprojecten, omvat. In artikel 2 worden de (vaste en optionele) plafonds voor de EIB-financiering onder EU-garantie vastgesteld. De regionale plafonds onder het vaste plafond zijn opgenomen in bijlage I bij het voorgenomen besluit. Artikel 3 legt de algemene doelstellingen en beginselen vast die met EIB-financieringsverrichtingen onder EU-garantie moeten worden nagestreefd. Deze algemene doelstellingen zijn de ontwikkeling van de lokale particuliere sector (met name het mkb), de ontwikkeling van maatschappelijke, economische en milieu-infrastructuur en mitigatie van en aanpassing aan klimaatverandering. Tijdens de looptijd van het nieuwe besluit moet gemiddeld ten minste 25% van de totale EIB-financieringsverrichtingen bestaan uit activiteiten op het gebied van klimaatverandering. De EIB moet in samenwerking met de Commissie en na een publieke raadpleging haar klimaatstrategie dienovereenkomstig actualiseren. Regionale integratie zal als onderliggende doelstelling voor alle EIB-financieringsactiviteiten fungeren. Bovendien zal de EIB-financiering indirect bijdragen tot de ontwikkelingsdoelstellingen van de Unie. Artikel 4 bevat de lijst van landen waarop het besluit betrekking heeft en de voorwaarden waaronder zij potentieel en effectief in aanmerking kunnen komen. Zoals in het huidige besluit is de Commissie bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen om de feitelijke subsidiabiliteit voor EIB-financiering onder EU-garantie ten behoeve van potentieel in aanmerking komende landen te activeren dan wel op te schorten, terwijl een wijziging van de lijst van potentieel in aanmerking komende landen een afzonderlijk besluit van de wetgever zou vereisen. Artikel 4 voorziet ook in opschorting van uitkeringen in het kader van bestaande EIB-financieringsverrichtingen onder allesomvattende garantie wanneer de subsidiabiliteit van het land wordt opgeschort. Anders dan in het huidige besluit komt nu ook Myanmar voor EIB-financiering onder EU-garantie in aanmerking. Dat komt doordat op het gebied van de betrekkingen van de Unie met dit land reeds goede vorderingen zijn gemaakt. Voor een meer gedetailleerde rechtvaardiging van de uitbreiding van de EU-garantie tot EIB-financiering in Myanmar wordt verwezen naar de bijlage bij de effectbeoordeling waarvan dit voorstel vergezeld gaat. Daarbij wordt rekening gehouden met de politieke situatie in dit land en de bilaterale betrekkingen met de Unie, de democratie, de mensenrechten en de situatie op het gebied van de fundamentele vrijheden, alsook met de macro-economische situatie en de behoefte aan investeringen. In artikel 8 wordt de aard van de EU-garantie beschreven: deze zal de politieke of landenrisico's dekken die verbonden zijn aan de door de EIB aangegane financieringsverrichtingen. Het vereist ook dat de EU-garantie, aan de hand van een gepaste methode, afgestemd wordt op EIB-financieringsverrichtingen waarvoor de EU-garantie aanzienlijke financiële voordelen oplevert. Met een dergelijke methode wordt beoogd te garanderen dat de EU-garantie optimaal wordt aangewend, zodat zij zoveel mogelijk aan de begunstigden ten goede komt. De EU-garantie dient bijvoorbeeld te worden gebruikt voor landen en projecten die moeilijk tegen aanvaardbare voorwaarden financiering op de kapitaalmarkt kunnen aantrekken, terwijl investeringswaardige landen of kredietnemers toegang tot EIB-faciliteiten voor eigen risico zouden kunnen hebben. Artikel 18 voorziet in een tussentijdse evaluatie van de tenuitvoerlegging van het mandaat op basis van een externe beoordeling tegen 31 december 2017. Bijlage I bevat de regionale plafonds die onder het vaste plafond worden vastgesteld. Bijlage II bevat een lijst van regio's en landen die in aanmerking kunnen komen. Bijlage III bevat de lijst van in aanmerking komende regio's en landen. Bijlage IV bevat het regionaal beleidskader waarin de EIB buiten de Unie actief is. 2013/0152 (COD) Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot verlening van een EU-garantie voor verliezen van de Europese Investeringsbank op financieringsverrichtingen ter ondersteuning van investeringsprojecten buiten de Europese Unie HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 209 en 212, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) Naast haar kerntaak van het financieren van investeringen in de Europese Unie voert de Europese Investeringsbank (EIB) financieringsverrichtingen buiten de Unie uit ter ondersteuning van het externe beleid van de Unie. Dat maakt het mogelijk de voor de externe regio's beschikbare EU-begrotingsmiddelen aan te vullen met de financiële draagkracht van de EIB, hetgeen aan de beoogde derde landen ten goede komt. Door middel van deze financieringsverrichtingen draagt de EIB bij tot de algemene beginselen en beleidsdoelstellingen van de Unie. (2) In artikel 209, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) in samenhang met artikel 208 VWEU, is bepaald dat de EIB, onder de in haar statuten vastgestelde voorwaarden, bijdraagt tot de tenuitvoerlegging van de maatregelen die nodig zijn om de doelstellingen van het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de Unie te verwezenlijken. (3) Om het externe optreden van de Unie te ondersteunen en om de EIB in staat te stellen investeringen buiten de Unie te financieren zonder dat aan de kredietwaardigheid van de EIB afbreuk werd gedaan, geniet het merendeel van de EIB-verrichtingen in regio's buiten de Unie een EU-begrotingsgarantie ("EU-garantie") die door de Commissie wordt beheerd. (4) De meest recente EU-garantie voor EIB-financieringsverrichtingen die werd ondertekend voor de periode van 1 februari 2007 tot en met 31 december 2013, werd ingevoerd bij Besluit nr. 1080/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 tot verlening van een EU-garantie voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen en leninggaranties voor projecten buiten de Unie en houdende intrekking van Besluit nr. 633/2009/EG[4]. Voor het meerjarig financieel kader 2014-2020 wordt een EU-garantie ingevoerd voor EIB-financieringsverrichtingen buiten de Unie ter ondersteuning van het beleid van de Unie. (5) Er moet een lijst worden opgesteld van landen die voor EIB-financiering onder de EU-garantie in aanmerking kunnen komen. Er moet ook een lijst worden opgesteld van landen die daadwerkelijk in aanmerking komen voor financiering door de EIB onder de EU-garantie. (6) Myanmar moet aan beide lijsten worden toegevoegd gezien de recente ontwikkelingen die de Unie toelaten een nieuw hoofdstuk in haar betrekkingen met Myanmar te beginnen en om de aan de gang zijnde politieke en economische hervormingen in het land te ondersteunen. (7) Om rekening te houden met belangrijke beleidsontwikkelingen moet de lijst van landen die aanmerking komen voor EIB-financieringsverrichtingen onder de EU-garantie indien nodig herzien worden en moet overeenkomstig artikel 290 VWEU aan de Commissie de bevoegdheid worden gedelegeerd om instrumenten aan te nemen tot wijziging van bijlage III bij dit besluit. Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens de voorbereiding passend overleg pleegt, onder meer met deskundigen. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten gelijktijdig, tijdig en op passende wijze worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. (8) Om in te spelen op de potentiële ontwikkelingen in de reële behoeften aan begrotingsmiddelen van het Garantiefonds overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad van 25 mei 2009 tot instelling van een Garantiefonds[5] moet het maximumplafond van de EU-garantie worden uitgesplitst in een vast plafond met een maximumbedrag van 25 miljard EUR en een optioneel aanvullend bedrag van 3 miljard EUR. (9) De door de EU-garantie gedekte bedragen voor elke regio dienen zoals voorheen als plafond voor de EIB-financiering onder de EU-garantie te worden beschouwd en niet als streefcijfers die de EIB moet halen. De plafonds moeten beoordeeld worden in het kader van de tussentijdse evaluatie van dit besluit. (10) Om de samenhang te bevorderen en ervoor te zorgen dat de externe EIB-financieringsactiviteiten sterker op de ondersteuning van het Uniebeleid worden gericht, bepaalde Besluit nr. 1080/2011/EU algemene doelstellingen voor EIB-financieringsverrichtingen, namelijk de ontwikkeling van de lokale particuliere sector, met name ter ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf (mkb), maatschappelijke en economische infrastructuur en de mitigatie van en aanpassing aan klimaatverandering, waarbij wordt voortgebouwd op de comparatieve voordelen van de EIB op terreinen waarop zij haar strepen reeds heeft verdiend. Deze doelstellingen moeten in dit besluit behouden blijven. (11) Betere toegang tot financiering voor het mkb, met inbegrip van het mkb uit de Unie dat investeert in de onder dit besluit vallende regio's, is immers een goede manier om de economie te stimuleren en werkloosheid te bestrijden. Om kleine en middelgrote ondernemingen effectief te bereiken moet de EIB samenwerken met plaatselijke intermediaire financiële instellingen in de in aanmerking komende landen, met name om ervoor te zorgen dat een gedeelte van de financiële voordelen aan hun klanten wordt doorgegeven en een meerwaarde biedt ten opzichte van andere financieringsbronnen. (12) De dekking door de EU-garantie, die beperkt is tot politieke en landenrisico's, alleen is niet voldoende om zinvolle EIB-activiteiten ter ondersteuning van microfinanciering te waarborgen. Daarom moeten dergelijke activiteiten, waar nodig, uitgevoerd worden in samenhang met in het kader van andere instrumenten beschikbare begrotingsmiddelen. (13) De EIB moet investeringsprojecten op het gebied van maatschappelijke, economische en milieu-infrastructuur blijven financieren en moet overwegen haar activiteit ter ondersteuning van gezondheidszorg- en onderwijsinfrastructuur uit te breiden, wanneer dit een duidelijke meerwaarde heeft. (14) De EIB moet ook voortgaan met het financieren van investeringsprojecten ter ondersteuning van mitigatie van en aanpassing aan klimaatverandering teneinde de klimaatdoelstellingen van de Unie wereldwijd te bevorderen. (15) Op de gebieden die onder de algemene doelstellingen vallen, moet regionale integratie tussen landen, met inbegrip van de economische integratie tussen pretoetredingslanden, naburige landen en de Unie, een van de onderliggende doelstellingen van EIB-financieringsverrichtingen zijn. Op deze gebieden moet de EIB de mogelijkheid krijgen om partnerlanden te ondersteunen door middel van directe buitenlandse investeringen door ondernemingen uit de Unie die bijdragen tot de bevordering van technologie en kennisoverdracht, op voorwaarde dat tijdens het zorgvuldigheidsonderzoek van de investeringsprojecten eraan is gedacht het risico te beperken dat de EIB-financieringsverrichtingen negatieve gevolgen zouden hebben voor de werkgelegenheid in de Unie. De EIB moet worden aangemoedigd om directe buitenlandse investeringen in partnerlanden door ondernemingen uit de Unie te ondersteunen op eigen risico. (16) De praktische maatregelen die noodzakelijk zijn om de algemene doelstellingen van de Unie en de uitvoering ervan aan elkaar te koppelen, zullen in regionale technische operationele richtsnoeren worden uiteengezet. Deze richtsnoeren moeten stroken met het bredere regionale beleidskader van de Unie. De regionale technische operationele richtsnoeren moeten herzien en verder geactualiseerd worden na de herziening van dit besluit, teneinde in te spelen op de ontwikkelingen in het externe beleid en de prioriteiten van de Unie. (17) Overeenkomstig artikel 19 van de statuten van de EIB moeten rechtstreeks bij de EIB ingediende aanvragen betreffende krachtens dit besluit te verrichten EIB-financiering aan de Commissie voor advies over de conformiteit met relevante EU-wetgeving en ‑beleidslijnen worden voorgelegd. Ingeval de Commissie in het kader van de procedure van artikel 19 een negatief advies over de EIB-financieringsverrichting uitbrengt, valt de verrichting niet onder de dekking van de EU-garantie. (18) Terwijl de kracht van de EIB gelegen blijft in haar bijzondere functie als investeringsbank, moeten EIB-financieringsverrichtingen bijdragen tot de in artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) bedoelde algemene beginselen die aan het externe optreden van de Unie ten grondslag liggen, namelijk consolidering en ondersteuning van de democratie, de rechtsstaat, de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, alsook tot de uitvoering van de internationale milieuovereenkomsten waarbij de Unie partij is. Ten aanzien van ontwikkelingslanden moeten EIB-financieringsverrichtingen zorgen voor bevordering van de duurzame ontwikkeling op economisch, sociaal en milieugebied van deze landen, met name de armsten onder hen, de harmonische en geleidelijke integratie van die landen in de wereldeconomie, armoedebestrijding, alsook de naleving van de doelstellingen die de Unie in het kader van de Verenigde Naties en andere bevoegde internationale organisaties heeft onderschreven. Door haar bijdrage aan de uitvoering van de maatregelen ter bevordering van de doelstellingen van het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid overeenkomstig artikel 209, lid 3, van het Verdrag dient de EIB te streven naar indirecte ondersteuning van de VN-millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling 2015 in alle regio's waar zij actief is. (19) De EIB-activiteiten in het kader van dit besluit moeten de door de Commissie voorgestelde agenda voor verandering ondersteunen en coherent zijn met de relevante beginselen van de Europese consensus inzake ontwikkeling en de beginselen van doeltreffendheid van de hulp die zijn opgenomen in de Verklaring van Parijs van 2005, de Actieagenda van Accra van 2008 en de partnerschapsovereenkomst van Busan van 2011. Verder moeten zij stroken met het op 25 juni 2012 door de Raad vastgestelde strategische kader en actieplan voor mensenrechten en democratie van de Europese Unie en met internationale milieuovereenkomsten die verplichtingen op het gebied van biodiversiteit inhouden. Het moet worden verwezenlijkt aan de hand van een aantal concrete maatregelen, en met name door de versterking van de capaciteit van de EIB om milieu-, sociale en ontwikkelingsaspecten van investeringsprojecten, met inbegrip van risico's die met mensenrechten en conflicten verband houden, te beoordelen, alsook door bevordering van lokaal overleg met de overheid en het maatschappelijk middenveld. In deze context moet de EIB haar kader voor resultatenmeting (REM, Results Measurement Framework) uitvoeren en verder ontwikkelen; dit kader voorziet in een gedetailleerde reeks prestatie-indicatoren die de gevolgen van haar financieringsverrichtingen op economisch, maatschappelijk, milieu- en ontwikkelingsvlak meten gedurende de hele levenscyclus van de desbetreffende investering. De tenuitvoerlegging van het REM moet in het kader van de tussentijdse evaluatie van het besluit beoordeeld worden. Bij het verrichten van het zorgvuldigheidsonderzoek naar de investeringsprojecten moet de EIB in voorkomend geval conform de sociale en milieubeginselen van de Unie de promotor van het investeringsproject verplichten overleg met de plaatselijke bevolking te plegen en de resultaten hiervan openbaar te maken. Financieringsovereenkomsten van de EIB waarbij nationale instanties betrokken zijn moeten expliciet de mogelijkheid omvatten om uitkeringen op te schorten indien het land waarin het investeringsproject plaatsvindt, niet langer in aanmerking komt uit hoofde van dit besluit. (20) Op alle niveaus, van de strategische planning tot de ontwikkeling van het investeringsproject, moet erop worden toegezien dat de externe EIB-financieringsverrichtingen met het externe beleid van de Unie en met de in dit besluit vastgelegde algemene doelstellingen in overeenstemming zijn en dit beleid en deze doelstellingen ondersteunen. Teneinde de samenhang van het externe optreden van de Unie te versterken, dient een dialoog over beleid en strategie tussen de Commissie en de EIB verder te worden geïntensiveerd, waarbij ook de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) betrokken wordt. Het memorandum van overeenstemming dat in 2013 wordt herzien om de samenwerking en de vroegtijdige onderlinge uitwisseling van informatie tussen de Commissie en de EIB op operationeel niveau te intensiveren, moet van toepassing blijven. Het is van bijzonder belang dat bij de voorbereiding van programmeringsdocumenten in een vroeg stadium gedachtewisselingen tussen de EIB en de Commissie plaatsvinden, waarbij indien nodig ook de EDEO betrokken wordt, teneinde een maximale synergie tussen hun activiteiten te bewerkstelligen. Ook de samenwerking op het gebied van mensenrechten en conflictbeheersing moet worden versterkt. (21) De externe betrekkingen van de Unie moeten vanaf 2014 ondersteund worden door nieuwe instrumenten, waaronder een parapluverordening tot vaststelling van gemeenschappelijke regels en procedures voor de uitvoering van de instrumenten van de Unie voor extern optreden[6]. Teneinde de samenhang van alle EU-steun in de betrokken regio's te verbeteren, moeten kansen worden aangegrepen om de EIB-financiering wanneer mogelijk te combineren met de begrotingsmiddelen van de Unie, in de vorm van financiële instrumenten zoals bepaald in titel VIII van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002[7] en technische ondersteuning bij het voorbereiden en de uitvoering van projecten, via het instrument voor pretoetredingssteun II (IPA II)[8], het Europees nabuurschapsinstrument (ENI)[9], het ontwikkelingssamenwerkingsinstrument (DCI)[10], het partnerschapsinstrument voor samenwerking met derde landen[11], het instrument voor de bevordering van democratie en mensenrechten in de wereld[12], het stabiliteitsinstrument[13], en het instrument voor samenwerking op het gebied van nucleaire veiligheid[14]. Voor de toepassing van Besluit nr. 1080/2011/EU richtte de Commissie een EU Platform for Blending in External Cooperation op teneinde de werking van mechanismen voor het combineren van giften en leningen buiten de Unie te optimaliseren. (22) Bij haar financieringsverrichtingen buiten de Unie die onder het toepassingsgebied van dit besluit vallen, dient de EIB er verder naar te streven de coördinatie en samenwerking met Europese financiële instellingen en internationale financiële instellingen te intensiveren, met name met de instellingen die deelnemen aan het EU Platform for Blending in External Cooperation. Deze samenwerking omvat, voor zover van toepassing, samenwerking op het vlak van sectorvoorwaarden en wederzijds vertrouwen in procedures, gebruik van medefinanciering en medewerking met mondiale initiatieven, bijvoorbeeld ter bevordering van de coördinatie en efficiëntie van steunmaatregelen. Bij die coördinatie en samenwerking moet worden getracht mogelijke dubbele kosten en onnodige overlapping zoveel mogelijk te beperken. Het tripartite memorandum van overeenstemming tussen de Commissie, de EIB-groep en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO) betreffende de samenwerking buiten de Unie, waardoor de EIB-groep en de EBWO elkaar kunnen aanvullen door optimaal gebruik van hun respectieve comparatieve voordelen, werd in 2012 geactualiseerd rekening houdend met de uitbreiding van het geografische toepassingsgebied van de EBWO naar het Middellandse Zeegebied, en dit moet dan ook van kracht blijven. De in dit besluit vastgelegde beginselen moeten ook gelden wanneer EIB-financiering wordt uitgevoerd via samenwerkingsakkoorden met andere Europese financiële instellingen en internationale financiële instellingen. (23) De EIB moet ertoe worden aangemoedigd haar verrichtingen buiten de Unie zonder gebruik van de EU-garantie uit te breiden en te diversifiëren, zodat het gebruik van de garantie kan worden geconcentreerd op landen en projecten die moeilijk toegang tot de markt krijgen, waarbij overwegingen inzake houdbaarheid van de schuld in aanmerking moeten worden genomen, waar de EU-garantie dus een grotere meerwaarde oplevert. De EIB moet bijgevolg, steeds ter ondersteuning van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, aangemoedigd worden om leningen op eigen risico te verstrekken, onder meer ter ondersteuning van de economische belangen van de Unie, in landen en ten gunste van investeringsprojecten die overeenkomstig de beoordeling van de EIB kredietwaardig zijn, rekening houdend met haar eigen risicoabsorptiecapaciteit. (24) De EIB dient het gamma van de aangeboden innovatieve financieringsinstrumenten uit te breiden, onder meer door zich sterker te richten op de ontwikkeling van garantie-instrumenten. Bovendien moet de EIB actief deelnemen aan instrumenten voor risicodeling en financiering via de schuldkapitaalmarkt van projecten die een stabiele en voorspelbare kasstroom genereren. Met name moet zij overwegen instrumenten op de schuldkapitaalmarkt te ondersteunen die worden uitgegeven of toegekend ten behoeve van een investeringsproject in een in aanmerking komend land. Daarnaast moet de EIB meer leningen in lokale valuta verstrekken en obligaties op lokale markten uitgeven, mits de begunstigde landen de nodige structurele hervormingen, met name in de financiële sector, doorvoeren en andere maatregelen treffen om EIB-activiteiten te faciliteren. (25) EIB-financieringsverrichtingen ter ondersteuning van het externe beleid van de Unie dienen steeds te worden uitgevoerd overeenkomstig de beginselen van goede bankpraktijken. Zij moeten verder steeds worden beheerd overeenkomstig de eigen regels en procedures van de EIB, met inbegrip van passende controlemaatregelen en conform de verklaring van de EIB over sociale en milieunormen alsmede de relevante regels en procedures van de Rekenkamer en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF). Bij haar financieringsverrichtingen moet de EIB haar beleid ten aanzien van zwak gereguleerde en niet coöperatief ingestelde rechtsgebieden op passende wijze uitvoeren, om bij te dragen aan de internationale bestrijding van belastingfraude, belastingontwijking en witwassen van geld. (26) De EIB moet gepaste maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat bij het financieren van verrichtingen onder EU-garantie de financiële belangen van de Europese Unie worden beschermd door de toepassing van preventieve maatregelen voor bestrijding van fraude, corruptie en andere onwettige activiteiten, en dat OLAF bevoegd is om controles en inspecties ter plaatse bij de begunstigden uit te voeren. HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: Artikel 1 EU-garantie 1. De Unie verleent de Europese Investeringsbank (EIB) een begrotingsgarantie voor financieringsverrichtingen buiten de EU ("EU-garantie"). De EU-garantie wordt verleend als een algemene garantie voor aan de EIB verschuldigde betalingen die deze niet heeft ontvangen, met betrekking tot leningen, leninggaranties en schuldkapitaalmarktinstrumenten die zijn toegekend voor of uitgegeven ten behoeve van overeenkomstig lid 2 in aanmerking komende EIB-investeringsprojecten. 2. Voor EU-garantie komen in aanmerking de leningen, leninggaranties en instrumenten op de schuldkapitaalmarkt van de EIB voor investeringsprojecten die worden uitgevoerd in de overeenkomstig de eigen regels en procedures van de EIB in aanmerking komende landen en ter ondersteuning van de toepasselijke externe beleidsdoelstellingen van de Unie, waarbij de EIB-financiering is toegekend krachtens een ondertekende overeenkomst die niet verstreken of geannuleerd is ("EIB-financieringsverrichtingen"). 3. De EU-garantie is beperkt tot 65% van het totale in het kader van EIB-financieringsverrichtingen uitbetaalde en gegarandeerde bedrag, verminderd met de terugbetaalde bedragen en vermeerderd met alle daarmee verband houdende bedragen. 4. De EU-garantie heeft betrekking op EIB-financieringsverrichtingen die worden ondertekend tijdens de periode die ingaat op 1 januari 2014 en eindigt op 31 december 2020. 5. Indien het Europees Parlement en de Raad bij het verstrijken van de in lid 4 bedoelde periode geen besluit tot verlening van een nieuwe EU-garantie voor verliezen van de EIB op financieringsverrichtingen buiten de Unie hebben vastgesteld, wordt deze periode automatisch met zes maanden verlengd. Artikel 2 Plafonds voor EIB-financieringsverrichtingen onder EU-garantie 1. Voor EIB-financieringsverrichtingen onder EU-garantie in de periode 2014-2020 geldt een maximumplafond van 28 000 000 000 EUR. Geannuleerde bedragen worden niet in aanmerking genomen voor het plafond. Dit maximumplafond wordt uitgesplitst in: a) een vast plafond met een maximumbedrag van 25 000 000 000 EUR; b) een optioneel aanvullend bedrag van 3 000 000 000 EUR. De volledige of gedeeltelijke activering van het onder b) bedoelde bedrag en de regionale verdeling worden na de tussentijdse evaluatie overeenkomstig artikel 18 geregeld. 2. Het vaste plafond als bedoeld in lid 1, onder a), wordt in regionale plafonds en subplafonds uitgesplitst zoals bepaald in bijlage I. Binnen de regionale plafonds zorgt de EIB geleidelijk voor een evenwichtige spreiding per land over de onder de EU-garantie vallende regio’s. Artikel 3 Algemene doeleinden en beginselen 1. De EU-garantie wordt alleen verleend voor EIB-financieringsverrichtingen die de volgende algemene doelstellingen ondersteunen: a) ontwikkeling van de lokale particuliere sector, en met name steun aan het midden- en kleinbedrijf; b) ontwikkeling van sociale, economische en milieu-infrastructuur; c) matiging van en aanpassing aan klimaatverandering. 2. De financieringsverrichtingen die de EIB in het kader van dit besluit uitvoert, dragen bij tot de algemene beginselen die aan het externe optreden van de Unie ten grondslag liggen, als bedoeld in artikel 21 VEU, alsmede tot de uitvoering van de internationale milieuovereenkomsten waarbij de Unie partij is. 3. De regionale integratie van landen, met inbegrip van de economische integratie tussen pretoetredingslanden, naburige landen en de Unie is een onderliggende doelstelling van de EIB-financieringsverrichtingen die onder de in lid 1 genoemde algemene doelstellingen vallen. 4. In de ontwikkelingslanden die in de lijst van begunstigden van officiële ontwikkelingshulp (ODA) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) zijn opgenomen, dragen de EIB-financieringsverrichtingen indirect bij tot de doelstellingen van het beleid van de Unie op het gebied van ontwikkelingssamenwerking als bedoeld in artikel 208 VWEU. 5. EIB-financieringsverrichtingen ter ondersteuning van de in lid 1, onder a), omschreven doelstellingen kunnen steun aan investeringsprojecten van het midden- en kleinbedrijf uit de Unie inhouden. 6. EIB-financieringsverrichtingen ter ondersteuning van de in lid 1, onder b), omschreven doelstellingen verlenen steun aan investeringsprojecten op het gebied van vervoer, energie, met inbegrip van hernieuwbare energie, omvorming van energiesystemen die het omschakelen naar minder koolstofintensieve technologieën en brandstoffen mogelijk maken, energieveiligheid en -infrastructuur, met inbegrip van infrastructuur voor gasproductie en -transport naar de energiemarkt van de EU, milieu-infrastructuur, met inbegrip van water, sanitair en groene infrastructuur, informatie- en communicatietechnologie, met inbegrip van telecommunicatie en breedbandnetwerkinfrastructuur; gezondheid en onderwijs. 7. De EIB-financieringsverrichtingen die de in lid 1, onder c), bedoelde doelstellingen ondersteunen, moeten projecten steunen die zijn gericht op beperking van en aanpassing aan klimaatverandering welke tot de realisatie van de algemene doelstelling van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering bijdragen, met name door de uitstoot van broeikasgassen te vermijden of te verminderen op het gebied van hernieuwbare energie, energie-efficiëntie en duurzaam vervoer, of door kwetsbare landen, sectoren en gemeenschappen beter bestand te maken tegen de nadelige gevolgen van klimaatverandering. Gedurende de looptijd van dit besluit moet het volume van deze projecten ten minste 25% van de totale EIB-financieringsverrichtingen uitmaken. 8. Overeenkomstig de Europese en internationale doelstellingen inzake klimaatverandering actualiseert de EIB, in samenwerking met de Commissie en na een openbare raadpleging, vóór eind 2016 haar strategie inzake klimaatverandering met betrekking tot haar financieringsverrichtingen. Artikel 4 Bestreken landen 1. De lijst van landen die potentieel voor EIB-financiering onder EU-garantie in aanmerking komen, is opgenomen in bijlage II. De lijst van landen die voor EIB-financiering onder EU-garantie in aanmerking komen, is opgenomen in bijlage III en omvat geen andere landen dan die welke in de lijst van bijlage II zijn opgenomen. 2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 17 gedelegeerde handelingen aan te nemen om bijlage III te wijzigen. De Commissie zal besluiten nemen op basis van een algemene economische en politieke beoordeling, met inbegrip van aspecten die verband houden met de democratie, mensenrechten en fundamentele vrijheden, alsook de desbetreffende resoluties van het Europees Parlement en de besluiten en conclusies van de Raad. 3. Behoudens lid 4 laten gedelegeerde handelingen tot wijziging van bijlage III de dekking door EU-garantie van voor de inwerkingtreding van de gedelegeerde handelingen ondertekende EIB-financieringsverrichtingen onverlet. 4. In landen die niet in bijlage III zijn opgenomen, worden geen uitkeringen gedaan met betrekking tot EIB-financieringsverrichtingen die een algemene garantie als bedoeld in artikel 8, lid 1, genieten. 5. De EU-garantie dekt alleen EIB-financieringsverrichtingen die plaatsvinden in in aanmerking komende landen die een kaderovereenkomst met de EIB hebben gesloten waarin de juridische voorwaarden zijn vastgelegd waaronder deze verrichtingen moeten worden uitgevoerd. 6. De EU-garantie heeft geen betrekking op EIB-financieringsverrichtingen in een specifiek land wanneer de overeenkomst met betrekking tot deze verrichtingen na de toetreding van het betrokken land tot de Unie is ondertekend. Artikel 5 Bijdrage van EIB-financieringsverrichtingen aan het beleid van de Unie 1. De Commissie actualiseert, samen met de EIB, de bestaande regionale technische operationele richtsnoeren voor EIB-financieringsverrichtingen binnen een jaar na de vaststelling van dit besluit. De regionale technische operationele richtsnoeren moeten in overeenstemming zijn met het bredere kader voor regionaal beleid van de Unie als omschreven in bijlage IV. Met name de regionale technische operationele richtsnoeren moeten ervoor zorgen dat de EIB-financiering uit hoofde van dit besluit een aanvulling vormt op de desbetreffende bijstandsbeleidsmaatregelen, -programma's en ‑instrumenten van de Unie in de verschillende regio's. Bij het actualiseren van deze richtsnoeren houden de Commissie en de EIB rekening met de desbetreffende resoluties van het Europees Parlement en de besluiten en conclusies van de Raad. De EDEO zal in voorkomend geval worden geraadpleegd over beleidskwesties. De Commissie zendt de geactualiseerde richtsnoeren naar het Europees Parlement en de Raad zodra zij zijn opgesteld. Binnen het door de regionale technische operationele richtsnoeren gecreëerde kader bepaalt de EIB de overeenkomstige financieringsstrategieën en zorgt zij voor de uitvoering ervan. De regionale technische operationele richtsnoeren worden na de in artikel 18 bedoelde evaluatie herzien. 2. Een EIB-financieringsverrichting valt niet onder de dekking van de EU-garantie ingeval de Commissie over de verrichting in kwestie een negatief advies uitbrengt in het kader van de procedure van artikel 19 van de statuten van de EIB. Artikel 6 Samenwerking met de Commissie en met de EDEO 1. De samenhang tussen de externe activiteiten van de EIB en de externe beleidsdoelstellingen van de Unie wordt verder versterkt teneinde een optimale synergie tussen EIB-financieringsverrichtingen en uniaal begrotingsmiddelen te bewerkstelligen, met name door de in artikel 5 bedoelde regionale technische operationele richtsnoeren te actualiseren, alsmede door een regelmatige en systematische dialoog en door vroegtijdige uitwisseling van informatie over: a) door de Commissie en/of de EDEO, al naargelang het geval, opgestelde strategische documenten, zoals regionale en landenstrategiedocumenten, indicatieve programma's, actieplannen en pretoetredingsdocumenten; b) de strategische planningdocumenten en ontwerpinvesteringsprojecten van de EIB; c) andere operationele en beleidsaspecten. 2. De samenwerking geschiedt per regio, onder meer in EU-delegaties, rekening houdend met de rol van de EIB en het beleid van de Unie in elke regio. Artikel 7 Samenwerking met andere Europese financiële instellingen en internationale financiële instellingen 1. EIB-financieringsverrichtingen worden, in voorkomend geval, in samenwerking met andere Europese financiële instellingen en internationale financiële instellingen uitgevoerd, teneinde voor een zo groot mogelijke synergie, samenwerking en efficiëntie te zorgen, gezamenlijk innovatieve financiële instrumenten te ontwikkelen en een zorgvuldige en redelijke risicodeling en coherente project- en sectorvoorwaarden te waarborgen en om mogelijke dubbele kosten en onnodige overlapping zoveel mogelijk te beperken. 2. De in lid 1 bedoelde samenwerking wordt bevorderd door coördinatie tussen de Commissie, de EIB en de voornaamste Europese financiële instellingen en internationale financiële instellingen die in de verschillende regio’s actief zijn, waar passend, in het kader van memoranda van overeenstemming of andere vormen van regionale samenwerking van de Unie. Artikel 8 Dekking en voorwaarden van de EU-garantie 1. Voor EIB-financieringsverrichtingen gesloten met of gegarandeerd door een staat, alsook voor andere EIB-financieringsverrichtingen gesloten met regionale of lokale instanties dan wel met overheidsondernemingen of instellingen die in het bezit zijn en/of onder de zeggenschap staan van een staat, waarbij deze andere EIB-financieringsverrichtingen een passende kredietrisicobeoordeling van de EIB hebben waarin met het kredietrisico van het betrokken land rekening is gehouden, dekt de EU-garantie alle betalingen die aan de EIB verschuldigd zijn (hierna "allesomvattende garantie" genoemd). 2. Voor de toepassing van lid 1 wordt Palestina vertegenwoordigd door de Palestijnse Autoriteit en Kosovo[15] door de regering van Kosovo. 3. Voor andere EIB-financieringsverrichtingen dan die vermeld in lid 1 en voor EIB-financieringsverrichtingen die bestaan uit instrumenten op de schuldkapitaalmarkt, dekt de EU-garantie alle betalingen die aan de EIB verschuldigd zijn, maar die zij niet heeft ontvangen, voor zover de niet-ontvangst het gevolg is van het feit dat zich een van de volgende politieke risico's heeft voorgedaan (hierna de "garantie tegen politieke risico's" genoemd): a) niet-overdracht van deviezen; b) onteigening; c) oorlog of binnenlandse onlusten; d) rechtsweigering bij contractbreuk. 4. De EIB-financieringsverrichtingen moeten gericht zijn op investeringsprojecten waarvoor de EU-garantie volgens de kredietrisicobeoordeling van de EIB een zinvolle financiële toegevoegde waarde oplevert. 5. De Commissie en de EIB stellen in de in artikel 13 bedoelde overeenkomst een methode vast die de EIB in staat stelt om in het kader van haar externe activiteiten onder dit besluit te financieren verrichtingen en op eigen risico van de EIB te financieren verrichtingen aan te wijzen. De methode moet gebaseerd zijn op de kredietwaardigheid van EIB-financieringsverrichtingen, volgens de beoordeling door de EIB, de in bijlage I bepaalde regio's en plafonds, de aard van de tegenpartij (een land, een subnationale entiteit als bedoeld in lid 1 of een particuliere instantie), de risicoabsorptiecapaciteit en andere relevante criteria waaronder de toegevoegde waarde van de EU-garantie. 6. Wanneer de EU-garantie wordt ingeroepen, treedt de Unie in de desbetreffende rechten van de bank met betrekking tot de verplichtingen die verbonden zijn aan haar financieringsverrichtingen in overeenstemming met de in artikel 13 bedoelde overeenkomst. Artikel 9 Beoordeling en bewaking van investeringsprojecten door de EIB 1. De EIB verricht uitvoerig zorgvuldigheidsonderzoek en verlangt in voorkomend geval en conform de sociale en milieubeginselen van de Unie dat met de plaatselijke bevolking gepast overleg plaatsvindt over ontwikkelingsgerelateerde aspecten van investeringsprojecten die onder de EU-garantie vallen. In voorkomend geval omvat de beoordeling overeenkomstig de eerste alinea een evaluatie van de wijze waarop de capaciteiten van de begunstigden van EIB-financiering gedurende de gehele projectcyclus met behulp van technische bijstand kunnen worden versterkt. De eigen regels en procedures van de EIB bevatten de nodige voorschriften inzake de beoordeling van het maatschappelijke en milieu-effect van investeringsprojecten en van met mensenrechten en conflictbeheersing verband houdende aspecten teneinde te waarborgen dat alleen investeringsprojecten die economisch, financieel, ecologisch en sociaal duurzaam zijn, steun uit hoofde van dit besluit genieten. 2. De EIB verricht niet alleen een ex-antebeoordeling van de ontwikkelingsgerelateerde aspecten, maar houdt ook toezicht op de uitvoering van de financieringsverrichtingen. Met name verlangt zij dat de projectontwikkelaars tijdens de uitvoering en tot de voltooiing van het project een grondig toezicht uitoefenen, onder meer op de effecten van het investeringsproject op het gebied van ontwikkeling, milieu en mensenrechten. De EIB verifieert de door de projectontwikkelaars verschafte informatie. 3. Het EIB-toezicht heeft ook betrekking op het verstrekken van leningen via tussenpersonen en op de prestaties van de financiële tussenpersonen ter ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf. 4. De EIB voert een allesomvattend traceersysteem in voor het toezicht op de relatieve en absolutie reductie van broeikasgassen in alle belangrijke EIB-financieringsverrichtingen waarvoor de uitstoot aanzienlijk is en er gegevens beschikbaar zijn. Artikel 10 Jaarlijkse rapportage en financiële verslaggeving 1. De Commissie brengt jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de in het kader van dit besluit uitgevoerde EIB-financieringsverrichtingen. Het verslag moet het volgende bevatten: (a) een beoordeling van EIB-financieringsverrichtingen per project, sector, land en regio; (b) een beoordeling van de toepassing van de in artikel 8, lid 5, bedoelde methode; (c) een beoordeling van de totale toegevoegde waarde en de totale effecten op de ontwikkeling van EIB-financieringsverrichtingen en de bijdrage tot de verwezenlijking van de externe strategische en beleidsdoelstellingen van de Unie, rekening houdend met de in artikel 5 bedoelde regionale technische operationele richtsnoeren; (d) een beoordeling van de totale financiële steun die aan de begunstigden van EIB-financieringsverrichtingen is toegekend; (e) een beoordeling van de kwaliteit van EIB-financieringsverrichtingen, met name de mate waarin de EIB bij het zorgvuldigheidsonderzoek en het toezicht op de gefinancierde investeringsprojecten rekening houdt met de ecologische en maatschappelijke duurzaamheid; (f) het aantal keren dat er beroep wordt gedaan op de EU-garantie; (g) informatie over de financieringsbedragen inzake klimaatverandering en biodiversiteit overeenkomstig dit besluit, de totale effecten voor de absolute en relatieve reductie van broeikasgassen van alle belangrijke investeringen zoals bepaald in de in artikel 3 bedoelde EIB-klimaatstrategie, evenals het aantal projecten waarvan het klimaatrisico is beoordeeld; (h) een beschrijving van de samenwerking met de Commissie en andere Europese financiële instellingen en internationale financiële instellingen, met inbegrip van medefinanciering. Met name bevat het verslag een overzicht van de financiële middelen van de Unie en middelen van andere Europese financiële instellingen en internationale financiële instellingen die in combinatie met EIB-financiering zijn gebruikt, en daarmee een overzicht van de totale investeringen met ondersteuning van de krachtens dit besluit uitgevoerde EIB-financieringsverrichtingen. Het verslag vermeldt ook de sluiting van nieuwe memoranda van overeenstemming tussen de EIB en andere Europese financiële instellingen of internationale financiële instellingen die van invloed zijn op EIB-financieringsverrichtingen in het kader van dit besluit; (i) informatie over de voortgang in de werking van het memorandum van overeenstemming tussen de EIB en de Europese Ombudsman, voor zover het memorandum betrekking heeft op onder dit besluit vallende EIB-financieringsverrichtingen. 2. Voor de toepassing van lid 1 verstrekt de EIB de Commissie jaarlijkse verslagen over de in het kader van dit besluit uitgevoerde EIB-financieringsverrichtingen met inbegrip van alle nodige gegevens waarmee de Commissie overeenkomstig lid 1 verslag kan uitbrengen. De EIB kan de Commissie ook aanvullende informatie verstrekken die relevant is om de Raad en het Europees Parlement een algemeen overzicht van de externe activiteiten van de EIB te verschaffen. 3. De EIB verstrekt de Commissie alle statistische, financiële en boekhoudkundige gegevens over elke EIB-financieringsverrichting, alsmede alle aanvullende informatie welke de Commissie nodig heeft om haar rapportageverplichtingen na te komen of om aan verzoeken van de Rekenkamer te voldoen, alsook een accountantsverklaring betreffende de in het kader van EIB-financieringsverrichtingen uitstaande bedragen. De EIB verschaft de Commissie ook alle andere nodige documenten in overeenstemming met Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2000[16]. 4. Voor de financiële verslaggeving en de rapportage door de Commissie over de door de EU-garantie gedekte risico's, verstrekt de EIB de Commissie informatie over haar risicobeoordelingen en -ratings van EIB-financieringsverrichtingen. 5. De EIB verschaft de Commissie, ten minste jaarlijks, een indicatief meerjarenprogramma van het geraamde aantal ondertekeningen van EIB-financieringsverrichtingen, om ervoor te zorgen dat de geplande EIB-financieringsverrichtingen overeenstemmen met de in dit besluit vastgestelde plafonds en dat de Commissie een adequate begrotingsplanning voor de voorziening van het Garantiefonds kan opstellen[17]. De Commissie houdt rekening met deze planning bij het opstellen van de ontwerpbegroting. 6. De EIB verstrekt het Europees Parlement, de Raad en de Commissie verder al haar onafhankelijke evaluatierapporten waarin de praktische resultaten van haar specifieke werkzaamheden krachtens dit besluit en andere externe mandaten worden beoordeeld. 7. De EIB verschaft de in de leden 2 tot en met 6 bedoelde informatie op eigen kosten. Artikel 11 Openbaarmaking van informatie 1. In overeenstemming met haar eigen transparantiebeleid maakt de EIB op haar website de volgende informatie bekend: (a) alle EIB-financieringsverrichtingen die in het kader van dit besluit zijn uitgevoerd, met bijzondere opgave of een investeringsproject door de EU-garantie wordt gedekt; (b) tenzij er vertrouwelijkheidsvoorschriften gelden, elk memorandum van overeenstemming tussen de EIB en andere Europese financiële instellingen of internationale financiële instellingen die van invloed zijn op de krachtens dit besluit gedane EIB-financieringsverrichtingen. 2. De Commissie publiceert op haar website informatie over alle gevallen van terugvordering krachtens de in artikel 14 bedoelde overeenkomst, tenzij er vertrouwelijkheidsvoorschriften gelden. Artikel 12 Niet-coöperatieve rechtsgebieden Bij haar financieringsverrichtingen staat de EIB geen activiteiten toe met illegale doeleinden, waaronder het witwassen van geld, financiering van terrorisme, belastingfraude en belastingontwijking en fraude die van invloed is op de financiële belangen van de EU. Met name neemt de EIB niet deel aan financieringsverrichtingen die plaatsvinden in een in aanmerking komend land via een buitenlands niet-coöperatief rechtsgebied, als zodanig aangemerkt door de OESO, de Financial Action Task Force (FATF) of andere relevante internationale organisaties. Artikel 13 Garantieovereenkomst De Commissie en de EIB ondertekenen een garantieovereenkomst waarin de in artikel 8 bedoelde nadere voorschriften en procedures in verband met de EU-garantie worden vastgelegd, en brengen het Europees Parlement en de Raad dienovereenkomstig op de hoogte. Artikel 14 Terugvordering van door de Commissie gedane betalingen 1. Ingeval de Commissie in het kader van de EU-garantie een betaling doet, gaat de EIB in naam en voor rekening van de Commissie over tot invordering van de schuldvorderingen die uit de betaalde bedragen voortvloeien. 2. Uiterlijk op de datum van de ondertekening van de in artikel 13 bedoelde garantieovereenkomst ondertekenen de Commissie en de EIB een afzonderlijke overeenkomst waarin de nadere voorschriften en procedures voor de invordering van schuldvorderingen worden vastgelegd. Artikel 15 Controle door de Rekenkamer De EU-garantie en de uitkeringen en terugvorderingen op grond van de EU-garantie die aan de algemene begroting van de Unie toe te rekenen zijn, worden door de Rekenkamer gecontroleerd. Artikel 16 Fraudebestrijdingsmaatregelen 1. De EIB brengt OLAF onmiddellijk op de hoogte wanneer zij, op elk moment in de voorbereiding, uitvoering of afsluiting van een project onder EU-garantie, een mogelijk geval van fraude, corruptie of andere onwettige activiteit vaststelt dat gevolgen kan hebben voor de financiële belangen van de EU. 2. OLAF kan, in overeenstemming met de bepalingen en procedures van Verordening (EG) nr. 1073/1999, Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 en Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 onderzoeken uitvoeren, met inbegrip van controles en verificaties ter plaatse, ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie, om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie of een andere onwettige activiteit die de financiële belangen van de Unie schaadt in verband met een financieringsverrichting. Artikel 17 Uitoefening van de delegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt volgens de voorwaarden van dit artikel aan de Commissie toegekend. 2. De delegatie van de bevoegdheid, als bedoeld in artikel 4, wordt voor onbepaalde tijd aan de Commissie verleend. 3. De in artikel 4 bedoelde bevoegdheidsdelegatie kan te allen tijde door het Europees Parlement of door de Raad worden ingetrokken. Een besluit tot intrekking maakt een einde aan de bevoegdheidsdelegatie die in het besluit wordt vermeld. Dit treedt in werking op de dag volgend op de publicatie van de beschikking in het Publicatieblad van de Europese Unie of een latere datum die daarin nader wordt bepaald. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling vaststelt, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 4 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt pas in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen twee maanden na kennisgeving van die handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien het Europees Parlement en de Raad, vóór het verstrijken van die periode, aan de Commissie hebben meegedeeld dat zij geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 18 Tussentijdse evaluatie De Commissie dient voor 31 december 2017 bij het Europees Parlement en de Raad een tussentijds verslag in waarin zij de tenuitvoerlegging van dit besluit gedurende de eerste jaren beoordeelt, indien passend, samen met een voorstel tot wijziging ervan. Het verslag moet gebaseerd zijn op een externe evaluatie en de bijdrage van de EIB. Artikel 19 Eindverslag De Commissie dient uiterlijk op 31 december 2021 bij het Europees Parlement en de Raad een eindverslag in over de toepassing van dit besluit. Artikel 20 Inwerkingtreding Dit besluit treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I REGIONALE PLAFONDS A. Pretoetredingslanden: 8 400 000 000 EUR; B. Nabuurschaps- en partnerschapslanden: 12 400 000 000 EUR uitgesplitst in de volgende indicatieve subplafonds: (i) Middellandse Zeegebied: 8 400 000 000 EUR; (ii) Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland: 4 000 000 000 EUR; C. Azië en Latijns-Amerika: 3 600 000 000 EUR uitgesplitst in de volgende indicatieve subplafonds: (i) Latijns-Amerika: 2 150 000 000 EUR; (ii) Azië: 1 200 000 000 EUR; (iii) Centraal-Azië: 250 000 000 EUR D. Zuid-Afrika: 600 000 000 EUR. Binnen het totale vaste plafond verzoekt de EIB de Commissie indien passend een bedrag van maximaal 20% van de subregionale plafonds binnen de regio's en van maximaal 10% van de regionale plafonds tussen de regio's opnieuw toe te wijzen. BIJLAGE II REGIO'S EN LANDEN DIE IN AANMERKING KUNNEN KOMEN A. Pretoetredingslanden 1. Kandidaat-lidstaten IJsland, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Montenegro, Servië, Turkije 2. Mogelijke kandidaat-lidstaten Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kosovo B. Nabuurschaps- en partnerschapslanden 1. Middellandse Zeelanden Algerije, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Libië, Marokko, Palestina, Syrië, Tunesië 2. Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland Oost-Europa: Belarus, Republiek Moldavië, Oekraïne Zuidelijke Kaukasus: Armenië, Azerbeidzjan, Georgië Rusland C. Azië en Latijns-Amerika 1. Latijns-Amerika Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Cuba, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Uruguay, Venezuela 2. Azië Afghanistan, Bangladesh, Bhutan, Brunei, Cambodja, China (met inbegrip van de speciale administratieve regio's Hongkong en Macau), India, Indonesië, Irak, Laos, Maleisië, Malediven, Mongolië, Myanmar, Nepal, Pakistan, de Filipijnen, Singapore, Zuid-Korea, Sri Lanka, Taiwan, Thailand, Vietnam, Jemen 3. Centraal-Azië Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan, Tadzjikistan, Turkmenistan D. Zuid-Afrika Zuid-Afrika BIJLAGE III REGIO'S EN LANDEN DIE IN AANMERKING KOMEN A. Pretoetredingslanden 1. Kandidaat-lidstaten IJsland, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Montenegro, Servië, Turkije 2. Mogelijke kandidaat-lidstaten Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kosovo B. Nabuurschaps- en partnerschapslanden 1. Middellandse Zeelanden Algerije, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Libië, Marokko, Palestina, Tunesië 2. Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland Oost-Europa: Republiek Moldavië, Oekraïne Zuidelijke Kaukasus: Armenië, Azerbeidzjan, Georgië Rusland C. Azië en Latijns-Amerika 1. Latijns-Amerika Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Uruguay, Venezuela 2. Azië Bangladesh, Brunei, Cambodja, China (met inbegrip van de speciale administratieve regio's Hongkong en Macau), India, Indonesië, Irak, Laos, Maleisië, Malediven, Mongolië, Myanmar, Nepal, Pakistan, de Filipijnen, Singapore, Zuid-Korea, Sri Lanka, Thailand, Vietnam, Jemen 3. Centraal-Azië Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan, Tadzjikistan, Turkmenistan D. Zuid-Afrika Zuid-Afrika BIJLAGE IV REGIONAAL BELEIDSKADER De EIB-activiteit in de partnerlanden die deelnemen aan het pretoetredingsproces vindt plaats in het kader van de Europese partnerschappen en de partnerschappen voor toetreding, waarin voor de kandidaat-lidstaten en mogelijke kandidaat-lidstaten is vastgelegd welke de prioriteiten zijn voor het boeken van vooruitgang in het toenaderingsproces tot de Unie, en die in een raamwerk voor de verlening van Uniesteun voorzien. Het stabilisatie- en associatieproces is het beleidskader van de Unie voor de westelijke Balkan. Het is gebaseerd op een groeiend partnerschap waarin de Unie een combinatie van handelsconcessies, economische en financiële bijstand en contractuele betrekkingen aanbiedt via stabilisatie- en associatieovereenkomsten. Financiële pretoetredingssteun helpt kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten om zich voor te bereiden op de verplichtingen en uitdagingen die het EU-lidmaatschap met zich meebrengt. Deze bijstand ondersteunt het hervormingsproces, met inbegrip van de voorbereidingen op het uiteindelijke lidmaatschap, waarbij het accent wordt gelegd op institutionele opbouw, aanpassing aan het acquis van de Unie, voorbereiding op de EU-beleidslijnen en -instrumenten en de bevordering van maatregelen voor het verwezenlijken van economische convergentie. De EIB-activiteit in naburige landen vindt plaats in het kader van het nieuw Europees nabuurschapsbeleid "Inspelen op de veranderingen in onze buurlanden", dat op 25 mei 2011 werd aangenomen en de conclusies van de Raad van 20 juni 2011, waarin wordt gevraagd aanzienlijk meer steun te verlenen aan partnerlanden die zich inzetten voor het bouwen van een democratische maatschappij en die hervormingen doorvoeren – overeenkomstig de beginselen van "meer voor meer" en "wederzijdse verantwoordingsplicht" – en verschaft een strategisch beleidskader voor de betrekkingen van de EU met haar naburige landen. In het kader van deze samenwerking is de EIB-financiering uit hoofde van dit besluit ook gericht op beleidsmaatregelen ter bevordering van inclusieve groei en het scheppen van banen waarmee wordt bijgedragen tot sociale stabiliteit in overeenstemming met een op stimulansen gebaseerde aanpak ter ondersteuning van de doelstellingen van het externe beleid van de Unie, ook met betrekking tot migratievraagstukken. Om deze doelstellingen te bereiken, voeren de Unie en haar partners gezamenlijk overeengekomen bilaterale actieplannen uit waarin een reeks prioriteiten is vastgelegd met betrekking tot politieke en veiligheidskwesties, economische en handelsaangelegenheden, milieu- en sociale aangelegenheden en integratie van vervoers- en energienetwerken. De Unie voor het Middellandse Zeegebied, het oostelijke partnerschap, de synergie voor het Zwarte Zeegebied, de Uniestrategie voor het Donaugebied en de Uniestrategie voor de Oostzeeregio zijn multilaterale en regionale initiatieven welke erop gericht zijn de samenwerking te bevorderen tussen de Unie en de desbetreffende groep naburige partnerlanden die met gemeenschappelijke uitdagingen worden geconfronteerd en/of een gemeenschappelijke geografische omgeving hebben. De Unie voor het Middellandse Zeegebied beoogt het Europees-mediterrane integratieproces nieuw leven in te blazen door de gezamenlijke en solidaire ontwikkeling op economisch, sociaal en milieugebied aan beide zijden van de Middellandse Zee te ondersteunen. Zij verleent bijstand met het oog op een betere sociaaleconomische ontwikkeling, solidariteit, regionale integratie, duurzame ontwikkeling en kennisopbouw, hetgeen aantoont dat er behoefte is aan een grotere financiële samenwerking ter ondersteuning van regionale en transnationale projecten. De Unie voor het Middellandse Zeegebied verleent steun met name voor de aanleg van snelwegen op zee en te land, de sanering van de Middellandse Zee, het mediterraan plan voor zonne-energie, het mediterraan initiatief voor bedrijfsontwikkeling, de civiele bescherming en de Europees-mediterrane universiteit. De strategie van de Unie voor de Oostzeeregio steunt een duurzaam milieu en een optimale economische en maatschappelijke ontwikkeling in de Oostzeeregio. De Uniestrategie voor het Donaugebied steunt in het bijzonder de ontwikkeling van vervoer, energieverbindingen en veiligheid, een duurzaam milieu en maatschappelijke en economische ontwikkeling in het Donaugebied. Met het oostelijke partnerschap wordt beoogd de nodige voorwaarden tot stand te brengen om de politieke associatie en de verdere economische integratie tussen de Unie en de oostelijke partnerlanden te versnellen. De Russische Federatie en de Unie zijn verbonden in een uitgebreid strategisch partnerschap dat naast het Europees nabuurschapsbeleid bestaat en dat in gemeenschappelijke ruimten en roadmaps tot uitdrukking komt. Deze worden op multilateraal niveau aangevuld met de Noordelijke Dimensie, die een kader biedt voor samenwerking tussen de Unie, Rusland, Noorwegen en IJsland; Belarus, Canada en de VS zijn waarnemers bij de Noordelijke Dimensie. De EIB-activiteit in Latijns-Amerika vindt plaats in het kader van het strategische partnerschap tussen de EU en Latijns-Amerika en het Caribische gebied. Zoals in de mededeling van de Commissie van september 2009 met als titel "De Europese Unie en Latijns-Amerika: een partnerschap van wereldspelers” wordt benadrukt, bestaan de prioriteiten van de Unie bij de samenwerking met Latijns-Amerika erin de regionale integratie te versterken en de armoede en sociale ongelijkheid uit te bannen teneinde een duurzame economische en maatschappelijke ontwikkeling te bevorderen. Bij het nastreven van deze beleidsdoelstellingen zal rekening worden gehouden met de uiteenlopende mate van ontwikkeling van de Latijns-Amerikaanse landen. De bilaterale dialoog en samenwerking zal worden voortgezet op gebieden van gemeenschappelijk belang voor beide regio's, zoals onder meer milieu, klimaatverandering, risicobeperking bij rampen, energie, wetenschap, onderzoek, hoger onderwijs, technologie en innovatie. De EIB wordt aangespoord activiteiten in Azië te ontplooien, met name in minder welvarende landen. In deze door grote verscheidenheid gekenmerkte regio bouwt de Unie haar strategische partnerschappen met China en India verder uit en voert zij onderhandelingen over nieuwe partnerschaps- en vrijhandelsovereenkomsten met Zuidoost-Aziatische landen. Tegelijkertijd blijft ontwikkelingssamenwerking hoog op de agenda van de Unie voor Azië staan; met de uniale ontwikkelingsstrategie voor de Aziatische regio wordt beoogd armoede uit te bannen door een breed gedragen duurzame economische groei te ondersteunen, de totstandkoming te bevorderen van een omgeving en omstandigheden die handel en integratie binnen de regio in de hand werken, de governance te verbeteren, de politieke en sociale stabiliteit te vergroten, en tot de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling 2015 bij te dragen. Momenteel worden beleidsmaatregelen getroffen met het oog op een gezamenlijke aanpak van gemeenschappelijke uitdagingen, zoals klimaatverandering, duurzame ontwikkeling, veiligheid en stabiliteit, governance en mensenrechten, alsook van de preventie van en reactie op humanitaire en natuurrampen. De in juni 2007 door de Europese Raad goedgekeurde strategie van de Unie voor een nieuw partnerschap met Centraal-Azië heeft geleid tot een intensivering van de regionale en bilaterale dialoog en de samenwerking van de Unie met Centraal-Aziatische landen met betrekking tot belangrijke vraagstukken waarmee de regio wordt geconfronteerd, zoals armoedebestrijding, duurzame ontwikkeling en stabiliteit. De uitvoering van de strategie heeft grote vorderingen teweeggebracht op het gebied van mensenrechten, de rechtsstaat, goed bestuur en democratie, onderwijs, economische ontwikkeling, handel en investeringen, energie en vervoer en milieubeleid. De EIB-activiteit in Zuid-Afrika vindt plaats in het kader van het gemeenschappelijke landenstrategiedocument van de Unie voor Zuid-Afrika. De in het strategiedocument gesignaleerde concentratiegebieden zijn schepping van werkgelegenheid en ontwikkeling van capaciteit voor dienstverlening en sociale samenhang. De EIB-activiteit in Zuid-Afrika is altijd sterk complementair geweest met het programma inzake ontwikkelingssamenwerking van de EU, met name doordat de EIB het accent heeft gelegd op ondersteuning van de particuliere sector en investeringen in infrastructuuruitbouw en sociale diensten (huisvesting, elektriciteitsvoorziening, drinkwaterzuivering en gemeentelijke infrastructuur). In het kader van de in 2009-2010 uitgevoerde tussentijdse evaluatie van het landenstrategiedocument van de Unie voor Zuid-Afrika is voorgesteld de acties ter bestrijding van klimaatverandering te intensiveren door middel van activiteiten die de schepping van groene arbeidsplaatsen ondersteunen. Voor de periode 2014-2020 wordt verwacht dat de EIB-activiteit het beleid, de programma's en instrumenten voor het externe optreden van de EU zal aanvullen door blijvende aandacht voor belangrijke prioriteiten in de betrekkingen tussen de EU en Zuid-Afrika om billijke en duurzame groei te bevorderen, bij te dragen aan het scheppen van banen en capaciteitsontwikkeling en de duurzame voorziening en gelijke toegang tot basisinfrastructuur en diensten te ondersteunen. FINANCIEEL MEMORANDUM 1. KADER VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 1.1. Benaming van het voorstel/initiatief 1.2. Betrokken beleidsterrein(en) in de ABM/ABB-structuur 1.3. Aard van het voorstel/initiatief 1.4. Doelstelling(en) 1.5. Motivering van het voorstel/initiatief 1.6. Duur en financiële gevolgen 1.7. Beheersvorm(en) 2. BEHEERSMAATREGELEN 2.1. Regels inzake het toezicht en de verslagen 2.2. Beheers- en controlesysteem 2.3. Maatregelen ter voorkoming van fraude en onregelmatigheden 3. GERAAMDE FINANCIËLE GEVOLGEN VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 3.1. Rubriek(en) van het meerjarig financieel kader en betrokken begrotingsonderde(e)l(en) van de uitgaven 3.2. Geraamde gevolgen voor de uitgaven 3.2.1. Samenvatting van de geraamde gevolgen voor de uitgaven 3.2.2. Geraamde gevolgen voor de beleidskredieten 3.2.3. Geraamde gevolgen voor de administratieve kredieten 3.2.4. Verenigbaarheid met het huidige meerjarig financieel kader 3.2.5. Bijdrage van derden aan de financiering 3.3. Geraamde gevolgen voor de ontvangsten FINANCIEEL MEMORANDUM 1. KADER VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 1.1. Benaming van het voorstel/initiatief Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot verlening van een EU-garantie voor verliezen van de Europese Investeringsbank op financieringsverrichtingen van projecten buiten de Unie 1.2. Betrokken beleidsterrein(en) in de ABM/ABB-structuur[18] Beleidsterrein: Titel 01 - Economische en financiële zaken ABB-activiteit: Internationale economische en financiële kwesties 1.3. Aard van het voorstel/initiatief ¨ Het voorstel/initiatief betreft een nieuwe actie ¨ Het voorstel/initiatief betreft een nieuwe actie na een proefproject/een voorbereidende actie[19] X Het voorstel/initiatief betreft de verlenging van een bestaande actie ¨ Het voorstel/initiatief betreft een actie die wordt omgebogen naar een nieuwe actie 1.4. Doelstellingen 1.4.1. De met het voorstel/initiatief beoogde strategische meerjarendoelstelling(en) van de Commissie De algemene doelstelling van de EIB-activiteit buiten de Unie krachtens het externe mandaat is het externe beleid van de Unie te ondersteunen door relevante investeringsprojecten in partnerlanden te financieren door een combinatie van de EU-begrotingsgarantie met de eigen middelen van de EIB. Via haar financieringsverrichtingen buiten de Unie onder de EU-garantie moet de EIB de duurzame economische, maatschappelijke en ecologische ontwikkeling van partnerlanden van de Unie en hun partnerschap met de Unie ondersteunen. De algemene doelstellingen die met EIB-financieringsverrichtingen in het kader van het mandaat worden nagestreefd, zijn de volgende: (a) ontwikkeling van de lokale particuliere sector, en met name steun aan het midden- en kleinbedrijf; (b) ontwikkeling van sociale, economische en milieu-infrastructuur; (c) matiging van en aanpassing aan de klimaatverandering. 1.4.2. Specifieke ABM-doelstelling(en) en betrokken ABM/ABB-activiteit(en) Specifieke ABM-doelstelling nr. 2: "Het verbeteren van het profiel, de externe vertegenwoordiging en de betrekkingen van de EU met de EIB en de EBWO, andere internationale financiële instellingen en relevante economische fora die gericht zijn op het nauwer afstemmen van hun strategieën en activiteiten op de externe prioriteiten van de EU". Betrokken ABM/ABB-activiteit(en) Titel 01.03 – Internationale economische en financiële zaken 1.4.3. Verwachte resulta(a)t(en) en gevolg(en) In samenhang met dit voorstel is een effectbeoordeling uitgevoerd. De belangrijkste gevolgen van het voorstel zijn beoordeeld in het verslag van de effectbeoordeling. 1.4.4. Resultaat- en effectindicatoren De EIB heeft een kader ontwikkeld om de resultaten en gevolgen van de EIB-verrichtingen te meten door middel van de operationele monitoring van een reeks indicatoren. Het "kader voor resultatenmeting (REM)[20] verbetert de beoordeling vooraf van de verwachte projectresultaten en stelt de EIB beter in staat verslag uit te brengen over de werkelijk behaalde resultaten. Het REM-kader toont hoe de EIB-leningen outputs genereren, die op hun beurt resultaten opleveren en uiteindelijk leiden tot gevolgen die overeenstemmen met de doelstellingen van het mandaat van de bank. Daarnaast wordt de voortgang naar specifieke en operationele doelstellingen van het voorstel gemonitord via kernindicatoren zoals omschreven in 2.1. Wat betreft de financiering van projecten die activiteiten op het gebied van klimaatverandering bevorderen, wordt de subsidiabiliteit van deze projecten verduidelijkt aan de hand van overeengekomen criteria die voortbouwen op bestaande EIB-definities – en deze indien nodig vernauwen – teneinde de uitgaven voor klimaatverandering te bewaken (bv. het introduceren van benchmarks verbonden aan de reductie van broeikasgasemissies, waar nodig het verbeteren van de definities voor energie-efficiëntie en -aanpassingen); deze definities worden ook gebruikt tijdens de monitoring voor de toepassing van de Rio marker of een gelijkwaardige regeling zoals door de Commissie is voorgesteld, teneinde de EU-begroting uit hoofde van het volgende MFK te bewaken. Daarnaast moet de EIB methodologieën blijven ontwikkelen voor het beoordelen van het klimaatrisico teneinde alle relevante verrichtingen klimaatbestendiger te maken en koolstofbeprijzing op te nemen in de economische kosten-batenanalyses. De beperking van de subsidiabiliteit en criteria voor koolstofintensieve projecten moeten ook verbeterd worden in relevant sectoraal beleid. 1.5. Motivering van het voorstel/initiatief 1.5.1. Behoefte(n) waarin op korte of lange termijn moet worden voorzien Artikel 16 van Besluit nr. 1080/2011/EU bepaalt dat de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel moet indienen tot verlening van de EU-garantie in de context van het volgende meerjarig financieel kader (2014-2020). Onder de in Besluit nr. 1080/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad bepaalde voorwaarden dekt de EU-garantie EIB-financieringsverrichtingen die zijn ondertekend tussen 1 februari 2007 en 31 december 2013. Daarom moet een nieuw besluit worden vastgesteld onder de gewone wetgevingsprocedure alvorens het huidige mandaat verstrijkt[21]. 1.5.2. Toegevoegde waarde van de deelname van de EU EIB-financieringsverrichtingen buiten de Unie vormen een zeer doelmatig en zichtbaar instrument ter ondersteuning van het externe optreden van de Unie. De belangrijkste voordelen van een EIB-optreden in de betrokken landen, naast de financiële bijdrage, zijn onder meer de overdracht van deskundigheid aan projectontwikkelaars en de toepassing van de milieu-, maatschappelijke en aanbestedingsnormen van de EU op de gefinancierde investeringsprojecten. Daarbij komt nog dat de EIB de uit de EU-garantie voortvloeiende financiële voordelen en haar aantrekkelijke financieringskosten volledig aan de eindbegunstigden doorgeeft in de vorm van concurrerende rentetarieven. Het mandaat onder dekking van een EU-garantie verschaft de nodige politieke en financiële steun van de Unie voor landen en investeringsprojecten die doorgaans niet beantwoorden aan de standaardrichtsnoeren en -criteria van de EIB wegens het hogere risico. 1.5.3. Nuttige ervaring uit soortgelijke activiteiten in het verleden De effectbeoordeling die voor dit besluit werd voorbereid, put uit de ervaring die is opgedaan bij de uitvoering van de voorgaande mandaten. Het nieuwe wetsvoorstel is erop gericht de in het verslag van de effectbeoordeling vastgestelde problemen aan te pakken. 1.5.4. Samenhang en eventuele synergie met andere relevante instrumenten EIB-financieringsverrichtingen zullen een aanvulling vormen op de activiteiten die in het kader van de instrumenten voor buitenlandse hulp worden ontplooid. Opdat het externe beleid van de Unie ten aanzien van elke specifieke regio nog krachtiger wordt ondersteund, zal de samenhang tussen de EIB-prioriteiten en de EU-beleidslijnen worden versterkt. Dit zal worden bewerkstelligd door het invoeren en tussentijds actualiseren van regionale technische operationele richtsnoeren die een sterker kader voor de dialoog en de samenwerking tussen de EIB en de Commissie zullen bieden. EIB-financieringsverrichtingen kunnen, waar nodig, op nuttige wijze worden gecombineerd met steun uit de EU-begroting in de vorm van medefinancieringssubsidies, risicokapitaal, risicodeling of technische bijstand voor projectvoorbereiding en -uitvoering of verbetering van het toezicht- en regelgevingskader. 1.6. Duur en financiële gevolgen x Voorstel/initiatief met een beperkte geldigheidsduur – x Voorstel/initiatief is van kracht vanaf 1.1.2014 tot en met 31.12.2020 De EIB kan vanaf 2014 tot 2020 financieringsverrichtingen ondertekenen. Er is in een uitbreiding van deze periode met zes maanden voorzien indien het Europees Parlement en de Raad eind 2020 nog geen besluit tot verlening van een nieuwe EU-garantie aan de EIB voor haar financieringsverrichtingen buiten de Unie hebben aangenomen. – x Financiële gevolgen vanaf 2014 De totale duur van de actie en van de financiële gevolgen ervan zullen worden bepaald door de looptijd van de ondertekende EIB-financieringsverrichtingen. De uiteindelijke gevolgen zullen afhangen van het aantal potentiële beroepen en terugvorderingen (zie ook punt 3.2.2 hierna). ¨ Voorstel/initiatief met een onbeperkte geldigheidsduur – Uitvoering met een opstartperiode vanaf JJJJ tot en met JJJJ, – gevolgd door een volledige uitvoering. 1.7. Beheersvorm(en)[22] X Direct beheer door de Commissie Opmerkingen In het verlengde van de bestaande bepalingen voorziet het voorstel erin dat de EIB investeringsprojecten financiert overeenkomstig haar eigen voorschriften en procedures. De Commissie is verantwoordelijk voor het direct beheer van de EU-garantie. De EIB en de Commissie gaan een garantie aan waarin de nadere bepalingen en procedures met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het voorgenomen besluit worden vastgelegd. 2. BEHEERSMAATREGELEN 2.1. Regels inzake het toezicht en de verslagen EIB-financieringsverrichtingen onder EU-garantie zullen door de EIB worden beheerd in overeenstemming met de eigen regels en procedures van de EIB, welke onder meer in passende audit-, controle- en toezichtmaatregelen voorzien. Bovendien moet de raad van bewind van de EIB, waarin de Commissie is vertegenwoordigd door een bewindvoerder en een plaatsvervanger, elke EIB-financieringsverrichting goedkeuren en erop toezien dat het beheer van de EIB plaatsvindt in overeenstemming met de statuten en met de algemene richtlijnen die door de raad van gouverneurs worden vastgesteld. In het bestaande tripartiete akkoord tussen de Commissie, de Rekenkamer en de EIB van oktober 2003, dat in 2007 en opnieuw in 2011 voor vier jaar is verlengd, zijn de regels vastgelegd in overeenstemming waarmee de Rekenkamer haar audits van EIB-financieringsverrichtingen onder EU-garantie dient uit te voeren. Het voorstel voorziet in regelmatige verslagen overeenkomstig Besluit nr. 1080/2011/EU. De Commissie brengt jaarlijks verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de uitvoering van het mandaat door de EIB. De verslaglegging over de resultaten zal waar mogelijk gebaseerd zijn op een gepast geheel van indicatoren voor de hele portefeuille. Deze indicatoren worden gedurende de hele projectcyclus gemeten tijdens de beoordelingsfase en gedurende de monitoring totdat het project volledig is verwezenlijkt zodra de eerste ontwikkelingsresultaten gemeten kunnen worden en gewoonlijk tot drie jaar na de voltooiing van het project. Ze worden, in de mate van het mogelijke, ook gebruikt voor de evaluatie achteraf. Deze indicatoren omvatten de volgende gebieden: i) ondertekend bedrag per regio, ii) uitbetaald bedrag per regio, iii) vooruitgang bij het behalen van een evenwichtige verdeling van activiteiten per land, iv) overzicht van de activiteiten voor de verschillende doelstellingen, v) volume van leningen op het gebied van klimaatverandering in vergelijking met de voorgenomen financiering en gevolgen voor absolute en relatieve reducties van broeikasgassen, vi) aantal projecten waarvan het klimaatrisico beoordeeld is, vii) aantal en bedrag van verrichtingen gecombineerd met EU-subsidies en viii) aantal en bedrag van verrichtingen die medegefinancierd zijn met andere IFI's. Verder verschaft de EIB de Commissie alle statistische, financiële en boekhoudkundige gegevens over de financieringsverrichtingen onder EU-garantie die de Commissie nodig heeft om haar rapportageverplichtingen na te komen of om aan verzoeken van de Rekenkamer te voldoen, alsook een accountantsverklaring betreffende de in het kader van de financieringsverrichtingen uitstaande bedragen. Drie jaar na de aanvang van het mandaat wordt een tussentijdse evaluatie uitgevoerd. 2.2. Beheers- en controlesysteem 2.2.1. Mogelijke risico's Het risico voor de EU-begroting is verbonden met de begrotingsgarantie die de Unie de EIB verschaft voor haar verrichtingen in derde landen. De garantie is een allesomvattende dekking van alle betalingen die niet door de EIB ontvangen worden in het kader van verrichtingen op nationaal of subnationaal niveau en dekt enkel het politieke risico voor andere verrichtingen met risicodeling tussen de Unie en de EIB. In ieder geval is de EU-garantie beperkt tot 65% van het totale bedrag van de uitbetaalde kredieten en verleende garanties, verminderd met de terugbetaalde bedragen en vermeerderd met alle daarmee verband houdende bedragen. De begrotingspost ("p.m.") betreffende de begrotingsgarantie voor de EIB-leningen aan derde landen zal pas worden geactiveerd indien door de EIB daadwerkelijk een beroep wordt gedaan op de garantie die niet volledig door het Garantiefonds kan worden gedekt. Hoewel het onwaarschijnlijk is dat er een dergelijk beroep gedaan wordt op de begroting (d.w.z. buiten het Garantiefonds ten belope van 2,002 miljard EUR op 31 december 2012), blijkt uit de opmerkingen bij het begrotingsonderdeel welke financieringsbehoeften zouden kunnen ontstaan in het geval van een verzoek tot uitkering van de EIB betreffende een door de EU-garantie gedekt verlies. In 2012 en begin 2013 werd beroep gedaan op het Garantiefonds om de verliezen op leningen in Syrië te dekken. In de jaarverslagen van de Commissie aan het EP en aan de Raad betreffende door de algemene begroting gedekte garanties worden landenrisico-indicatoren geanalyseerd die aangeven hoe het wanbetalingsrisico zich ontwikkelt. Het verslag verschaft informatie over de kwantitatieve aspecten van het risico dat door de EU-begroting wordt gedekt. De kwaliteit van de risico's hangt echter af van het soort operatie en de status van de leners. De in het verslag vermelde risicobeoordeling is gebaseerd op de informatie over de economische en financiële situatie, ratings en andere feiten die bekend zijn over de landen die gegarandeerde leningen hebben ontvangen. 2.2.2. Controlemiddel(en) De Commissie is verantwoordelijk voor het beheer van de EU-garantie. EIB-financieringsverrichtingen in het kader van het voorgenomen besluit worden uitgevoerd overeenkomstig het standaardreglement van de EIB en goede bankpraktijken. De EIB en de Commissie gaan een overeenkomst aan waarin de nadere bepalingen en procedures met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het voorgenomen besluit worden vastgelegd. Zie ook 2.1. 2.3. Maatregelen ter voorkoming van fraude en onregelmatigheden De verantwoordelijkheid voor het treffen van fraudebestrijdingsmaatregelen berust in de eerste plaats bij de EIB, die op haar financieringsverrichtingen van het EIB-beleid ter voorkoming van corruptie, fraude, collusie, dwang, witwassen van geld en terrorismefinanciering bij activiteiten van de Europese Investeringsbank, dat momenteel herzien wordt, dient toe te passen. De EIB heeft in december 2010 beleidslijnen aangenomen ten aanzien van zwak gereguleerde, niet transparante en niet coöperatieve rechtsgebieden. Bovendien voorziet artikel 17 van het besluit in de tenuitvoerlegging van fraudebestrijdingsmaatregelen. 3. GERAAMDE FINANCIËLE GEVOLGEN VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 3.1. Rubriek(en) van het meerjarig financieel kader en betrokken begrotingsonderde(e)l(en) van de uitgaven · Bestaande begrotingsonderdelen van de uitgaven In volgorde van de rubrieken van het meerjarig financieel kader en de begrotingsonderdelen. Rubriek van het meerjarig financieel kader || Begrotingsonderdeel || Type uitgaven || Bijdrage Nummer [Omschrijving……………………...……..…] || GK/NGK ([23]) || van EVA[24]-landen || van kandidaat-lidstaten[25] || van derde landen || in de zin van artikel 18, lid 1, onder a bis), van het Financieel Reglement 4 || 01.0305 EU-garantie voor EIB-leningen en leninggaranties voor verrichtingen in derde landen 01.0306 Voorziening van het Garantiefonds || GK/ NGK || NEE NEE || NEE NEE || NEE NEE || NEE NEE 3.2. Geraamde gevolgen voor de uitgaven 3.2.1. Samenvatting van de geraamde gevolgen voor de uitgaven in miljoen EUR Rubriek van het meerjarig financieel kader: || Nummer || Rubriek 4 DG: ECFIN || || || Jaar 2014 || Jaar 2015 || Jaar 2016 || Jaar 2017 || 2018-2020 || TOTAAL  Beleidskredieten || || || || || || || || Nummer begrotingsonderdeel 01 0305 || Vastleggingen || (1) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Betalingen || (2) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Nummer begrotingsonderdeel 01 0306 || Vastleggingen || (1a) || 58,482 || 239,759 || 272,664 || 199,039 || 178,055 || 159,750 || 84,820 || 1 192,569 Betalingen || (2a) || 58,482 || 239,759 || 272,664 || 199,039 || 178,055 || 159,750 || 84,820 || 1 192,569 Uit het budget van specifieke programma's gefinancierde administratieve kredieten[26] || || || || || || || || Nummer begrotingsonderdeel 01 0306 || || (3) || 0 || 0 || 0,5 || 0. || 0 || 0 || 0 || 0,5 TOTAAL kredieten voor DG ECFIN || Vastleggingen || =1+1a +3 || 58,482 || 239,759 || 273,164 || 199,039 || 178,055 || 159,750 || 84,820 || 1 193,069 || Betalingen || =2+2a +3 || 58,482 || 239,759 || 273,164 || 199,039 || 178,055 || 159,750 || 84,820 || 1 193,069  TOTAAL beleidskredieten || Vastleggingen || (4) || 58,482 || 239,759 || 272,664 || 199,039 || 178,055 || 159,750 || 84,820 || 1 192,569 Betalingen || (5) || 58,482 || 239,759 || 272,664 || 199,039 || 178,055 || 159,750 || 84,820 || 1 192,569  TOTAAL uit het budget van specifieke programma's gefinancierde administratieve kredieten || (6) || 0 || 0 || 0,5 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0,5 TOTAAL kredieten van RUBRIEK 4 van het meerjarig financieel kader || Vastleggingen || =4+ 6 || 58,482 || 239,759 || 273,164 || 199,039 || 178,055 || 159,750 || 84,820 || 1 193,069 Betalingen || =5+ 6 || 58,482 || 239,759 || 273,164 || 199,039 || 178,055 || 159,750 || 84,820 || 1 193,069 Rubriek van het meerjarig financieel kader: || 5 || "Administratieve uitgaven" in miljoen EUR || || || Jaar 2014 || Jaar 2015 || Jaar 2016 || Jaar 2017 || 2018-2020 || TOTAAL DG: ECFIN ||  Personele middelen || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 6,419  Andere administratieve uitgaven || || || || || || || || TOTAAL DG ECFIN || Kredieten || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 6,419 TOTAAL kredieten voor RUBRIEK 5 van het meerjarig financieel kader || (Totaal vastleggingen = totaal betalingen) || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 0,917 || 6,419 in miljoen EUR || || || Jaar 2014 || Jaar 2015 || Jaar 2016 || Jaar 2017 || 2018-2020 || TOTAAL TOTAAL kredieten voor RUBRIEK 1 tot en met 5 van het meerjarig financieel kader || Vastleggingen || 59,399 || 240,676 || 274,081 || 199,956 || 178,972 || 160,667 || 85,737 || 1 199,488 Betalingen || 59,399 || 240,676 || 274,081 || 199,956 || 178,972 || 160,667 || 85,737 || 1 199,488 3.2.2. Geraamde gevolgen voor de beleidskredieten – ¨ Voor het voorstel/initiatief zijn geen beleidskredieten nodig – X Voor het voorstel/initiatief zijn beleidskredieten nodig, zoals hieronder nader wordt beschreven: Vastleggingskredieten, in miljoen EUR (tot op 3 decimalen) Vermeld doelstellingen en outputs ò || || || Jaar 2014 || Jaar 2015 || Jaar 2016 || Jaar 2017 || 2018-2020 || TOTAAL OUTPUTS Soort output[27] || Gem. kosten van de output || Aantal outputs || Kos­ten || Aantal outputs || Kos­ten || Aantal outputs || Kos­ten || Aantal outputs || Kos­ten || Aantal outputs || Kos­ten || Aantal outputs || Kos­ten || Aantal outputs || Kos­ten || Totaal aantal outputs || Totale kosten SPECIFIEKE DOELSTELLING NR. 1[28] … || || || || || || || || || || || || || || || || - Output || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Output || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Output || || || || || || || || || || || || || || || || || || Subtotaal voor specifieke doelstelling nr. 1 || || || || || || || || || || || || || || || || SPECIFIEKE DOELSTELLING NR. 2 "Het verbeteren van het profiel, de externe vertegenwoordiging en de betrekkingen van de EU met de EIB en de EBWO, andere internationale financiële instellingen en relevante economische fora die gericht zijn op het nauwer afstemmen van hun strategieën en activiteiten op de externe prioriteiten van de EU". || || || || || || || || || || || || || || || || - Output || || || 1 || 58,482 || 1 || 239,759 || 1 || 272,664 || 1 || 199,039 || 1 || 178,055 || 1 || 159,750 || 1 || 84,820 || 7 || 1 192,569 Subtotaal voor specifieke doelstelling nr. 2 || || || || || || || || || || || || || || || || TOTALE KOSTEN || || 58,482 || || 239,759 || || 272,664 || || 199,039 || || 178,055 || || 159,750 || || 84,820 || || 1 192,569 De geraamde gevolgen voor de beleidskredieten kunnen als volgt worden samengevat: • 01 0305 - "Garantie van de Europese Gemeenschap voor door de Europese Investeringsbank aan derde landen verstrekte leningen" De begrotingspost ("p.m.") betreffende de begrotingsgarantie voor de EIB-leningen aan derde landen zal pas worden geactiveerd indien op de garantie daadwerkelijk een beroep wordt gedaan dat niet volledig door het Garantiefonds kan worden gedekt. • 01 0306 – "Voorziening van het Garantiefonds" Het Garantiefonds voor het externe optreden moet voorzien worden overeenkomstig de garantiefondsverordening (Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad). Conform deze verordening wordt het voorzieningsbedrag voor de leningen bepaald op basis van het uitstaande bed