NL    NL NL 
NL    NL  EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 13.4.2011 
SEC(2011) 410 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE  EFFECTBEOORDELING 
 
Begeleidend document bij het 
  
Voorstel voor een 
 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
 
houdende wijziging van Richtlijn 2003/96/EG van  de Raad tot herstructurering van de 
communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit 
{COM(2011) 169 definitief} 
{SEC(2011) 409 definitief} 
NL 2   NL 1. PROBLEEMSTELLING  
De diensten van de Commissie hebben een eff ectbeoordeling uitgevoerd om het effect van 
mogelijke opties voor de herziening van de energiebelastingrichtlijn1 te onderzoeken (hierna 
"de EBR" of "de richtlijn" genoemd). 
De EU heeft zichzelf een reeks veeleise nde en juridisch bindende klimaat- en 
energiestreefcijfers opgelegd. De  huidige richtlijn is niet in overeenstemming met dit 
beleidskader en vertoont vanuit het oogpunt van de werk ing van de interne markt 
verschillende tekortkomingen. Vooral de vol gende problemen moeten worden aangepakt: 
(1) De huidige minimumtarieven zijn ge baseerd op het volume van verbruikte 
energieproducten. Zij geven noch de energie-inhoud weer, noch de CO 2-emissies van de 
energieproducten, hetgeen leidt tot inefficiënt energiegebruik en verstoringen in de interne markt. Deze minimumtarieven werken ook stimulan sen in de hand die strijdig zijn met de 
energie- en klimaatveranderingsdoe lstellingen van de EU, zoals het promoten van het gebruik 
van steenkool (lager belastingtarief),  wat het product is met de hoogste CO
2-inhoud. Wat 
motorbrandstoffen betreft, versterken de la gere minima voor diesel nog het natuurlijke 
voordeel van diesel ten opzichte van benzine, met name de hogere energie-inhoud ervan. De 
huidige minimumtarieven houden tevens een disc riminatie van hernieuwbare energiebronnen 
in, aangezien deze in principe worden belast tegen het tarief van de traditionele brandstof die zij vervangen, ook al is hun energie-inhoud lager (bv. ethanol versus be nzine en biodiesel 
versus gasolie). De huidige minima  creëren daarenboven geen gelijke 
concurrentievoorwaarden voor zakelijke c onsumenten aangezien marktdeelnemers, 
afhankelijk van de energiebron die zij gebruiken, in vergelijking met anderen in de praktijk 
beter af kunnen zijn. 
(2) Er is een gebrek aan coördinatie tussen de EBR en de EU ET S (richtlijn inzake het 
emissiehandelssysteem)
2. Het doel van zowel de EU ETS als een CO 2-belasting die de 
lidstaten op basis van de EBR kunnen heffen,  zijn kosteneffectieve verminderingen van 
broeikasgassen voor een bepaalde reeks va n activiteiten. De lids taten passen de CO 2-belasting 
op basis van de EBR echter op onge coördineerde wijze toe. Daarom  zijn meer richtsnoeren en 
duidelijkere regels in de EBR nodig. Het toepassingsgebied van de  EBR dekt in principe alle 
energieproducten en elektriciteit die worden ge bruikt om warmte te produceren of motoren te 
doen draaien. De EU ETS-richtli jn is van toepassing op de em issies van broeikasgassen door 
grote energie- en industriële  installaties. Sommige energieverbruikende marktdeelnemers 
vallen onder beide instrumenten (bv. papi erfabrieken), terwij l andere buiten het 
toepassingsgebied van beide regelgevingskade rs vallen (bv. kleine  installaties die voor 
bepaalde industriële processen energie gebruiken). Beide si tuaties kunnen tot 
kostenefficiëntieverliezen en verstoringen in de interne markt leiden. Hoewel de gezamenlijke 
toepassing van belastingheffing en de EU ETS-r ichtlijn een sterke stimulans geeft voor het 
verminderen van emissies, is deze optie soms ni et het goedkoopst. Dit gaat in tegen de logica 
zelve van de EU ETS en ve rstoort de werking ervan. 
                                                 
1 Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire 
regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51). 
2 Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van 
een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van 
Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32-46). 
NL 3   NL (3) De EBR bevat twee bepalingen op grond waar van een speciale behand eling van bepaalde 
energieconsumenten is toegest aan. Deze bepalingen dienen door  de Raad op basis van een 
Commissievoorstel te worden he rzien. Bij artikel 9, lid 2, van de EBR zijn drie lidstaten 
(België, Luxemburg en Denemarken) gemachti gd een verlaagd belastingniveau voor gasolie 
voor verwarming toe te passen (lager dan het minimumbelastingniveau). Op grond van artikel 15, lid 3, van de EBR kunnen de lid staten een tot een nultarief verlaagd 
belastingniveau toepassen op energieproducten en  elektriciteit die worden gebruikt voor de 
landbouw, de tuinbouw, de visteelt  en de bosbouw. Het is de enige bepaling in de EBR op 
grond waarvan bepaalde zakelijke consumente n onvoorwaardelijke verlagingen/vrijstellingen 
genieten die beneden de EU-minima liggen. 
2. Z
IJN MAATREGELEN VAN DE EU GERECHTVAARDIGD OP GRONDEN VAN 
SUBSIDIARITEIT ? 
De vastgestelde problemen kunnen enkel via ee n herziening van de EBR worden verholpen. 
Volgens de bestaande EBR kunnen lidstaten de tarieven van hun energi ebelastingen verhogen 
of CO 2-gerelateerde belastingen invo eren. Dergelijke nationale maat regelen dreigen echter de 
interne markt te verstoren, aangezien er geen geharmoniseerde structuur bestaat en het niveau van de nationale belastingen kan verschillen:  
(1) door de huidige minimumtarieven zijn de lidstaten op het vlak van energiebelasting 
beperkt in hun mogelijkheden. Dit geldt in het bijzonder voor zakelijk energiegebruik, 
waar energiebelasting de concurrentiepositie  van bedrijven rechtstreeks beïnvloedt;  
(2) in het kader van de bestaande EBR ingevoerde CO
2-belastingen vormen geen adequaat 
antwoord op de emissies in de niet-ETS-s ector, aangezien een groot deel van het 
energiegebruik niet onder deze CO 2-belastingen valt. Bovendien is het voor onder de 
EBR vallende vormen van energiegebruik moe ilijk om enkel op niet-ETS-installaties 
een CO 2-belasting te heffen; 
(3) een theoretische "CO 2-belasting" kan op een aantal verschillende manieren worden 
gerealiseerd. Door het gebrek aan een EU-kader kunnen er uiteenlopende nationale 
oplossingen ontstaan, die op hun beurt kunnen le iden tot verstoringen in de interne 
markt en/of dubbele belastingheffing. 
3. BELEIDSDOELSTELLINGEN  
Het hoofddoel van de herziening van de EBR is de richtlijn beter af te stemmen op de 
doelstellingen inzake energie en klimaatve randering van de EU, wat betekent: de 
CO 2-emissies in de niet-ETS-sector aanpakken,  negatieve overlapping met de EU ETS 
vermijden, energiebesparing alsook de inzet van hernieuwbare energiebronnen vergemakkelijken en het genereren van opbrengs ten op een niet-verstorende wijze mogelijk 
maken. De revisie zou in het algemeen moeten le iden tot een verbeterin g van de st ructuur van 
de huidige richtlijn, opdat de  lidstaten energiebelastingheff ing op een meer doeltreffende 
wijze kunnen inschakelen voor milieu-  en andere beleidsdoelstellingen en de werking van de 
interne markt kunnen verbeteren. 
De doelstellingen van de herz iening van de EBR kunnen verder als volgt worden omschreven: 
NL 4   NL (1) een consistente behandeling van energiebronnen  in de EBR verzekeren en zo gelijke 
concurrentievoorwaarden voor de versch illende energieconsumenten creëren; 
(2) een aangepast belastingkader voor hernieuwbare energie scheppen; 
(3) een kader bieden voor het gebruik van CO 2-belasting op gebieden waar de EU ETS 
niet van toepassing is en het vermijden van overlappingen tussen beide instrumenten 
alsook het ermee gepaard gaande verlies aan kostenefficiëntie.  
4. BELEIDSOPTIES  
Om te kijken hoe de verschillende beleidsdoels tellingen het best zouden  worden gerealiseerd, 
werden een aantal opties onderzocht en vergelek en met het basisscenario (= geen verdere 
wijzigingen in de bestaande EBR buiten de geleidelijke verstrijking van de overblijvende overgangsperioden). Optie 1 en 2 bestaan in  het herzien, op coherente wijze, van de 
minimumtarieven van de verschillende ener giebronnen, respectievel ijk op basis van de 
energie-inhoud en op basis van CO
2. In opties 3A en 3B wordt voorgesteld de structuur van 
de richtlijn te wijzigen door de bestaande minima in twee de len te splitsen (energie-inhoud en 
CO 2-emissies). Hierdoor worden de verschillend e milieudoelstellingen weerspiegeld die ten 
grondslag liggen aan energiebelas tingen – energiebesparingen en erzijds en vermindering van 
de CO 2-emissies anderzijds (met la gere minimumtarieven voor CO 2-belasting in optie 3B). In 
optie 4 wordt, bovenop de op grond van de E BR reeds geheven belastingen, een aanvullende 
uniforme CO 2-belasting ingevoerd als een aanvulling op de EU-regeling voor de handel in 
emissierechten (beleidsoptie 4). Twee specifiek e vervoersopties (opties 5 en 6) geven het 
effect weer op de brandstofmix van het afstemme n van de benzine- en dieseltarieven op basis 
van een energie-inhoud en op basis van CO 2. Anders dan bij optie 5, worden de lidstaten in 
optie 6 verplicht de verhouding tussen de minimumtarieven in hun nationale belastingtarieven 
te eerbiedigen. 
Om de effecten van de beleidsopties te onderzoeken, moesten ramingen over de 
belastingniveaus worden uitgevoerd. Voor het op de CO 2-emissies gebaseerde deel van de 
belastingheffing werden in de modellering een aantal CO 2-prijzen gebruikt. Deze prijzen 
geven een reeks prijsverwachtinge n weer zowel binnen als buiten het kader van de ETS (10, 
20 en 30 euro/t). Het aan de energie-inhoud gere lateerde deel van de belastingheffing was 
gebaseerd op de huidige tarieven voor  bepaalde verwarmingsproducten. Voor 
motorbrandstoffen was dit deel gebaseerd op de  in het voorstel betreffende commerciële 
diesel3 voorgestelde tarieven. De hi eruit resulterende tarieven  die voor het modelleren van 
opties 1 tot en met 6 werden aangewend, zijn w eergegeven in de onderstaande tabel. De 
tarieven zijn uitgedrukt in dezelfde eenheden als in de EBR. 
                                                 
3 COM(2007) 52. 
NL 5   NL Tabel 1: Minimumbelastingtarieven voor het modelleren van opties 1 tot en met 6 (tarieven op 1.1.2013) in 
de huidige EBR-eenheden  
Optie  
Energieproduct  Eenheid  Minima 
zoals 
vastgelegd 
in de EBRVoorstel 
betreffen
de 
commerci
ële diesel  1 2 3A  3B 4 5 6 
Motorbrandstofgebruik            
Benzine  euro/1 000 l  359 380 380 380 380 380 380 380 380 
Gasolie  euro/1 000 l  330 380 380 380 380 380 380 438 438 
Kerosine  euro/1 000 l  330 330 330 330 330 330 330 409 409 
Lpg  euro/1 000 kg
 125 125 125 125 125 125 125 528 528  
Aardgas  euro/GJ  2,6 2,6 2,6 2,6 2,6 2,6 2,6 n.v.t. n.v.t.
Verwarmingsgebruik 
(niet-zakelijk gebruik)            
Gasolie  euro/1 000 l  21 21 22,2 54,9 66 38,6 60,3 n.v.t. n.v.t.
Zware stookolie  euro/1 000 
kg 15 15 24,0 61,8 73,8 42,9 68,0 n.v.t. n.v.t.
Kerosine  euro/1 000 l  0 0 20,9 50 59,0 34,7 55,0 n.v.t. n.v.t.
Lpg euro/1 000 
kg 0 0 27,6 58,0 71,2 42,5 63,8 n.v.t. n.v.t.
Aardgas  euro/GJ  0,3 0,3 0,6 1,1 1,4 0,9 1,2 n.v.t. n.v.t.
Kolen  euro/GJ  0,3 0,3 0,6 1,9 2,2 1,3 2,1 n.v.t. n.v.t.
Elektriciteit  euro/MWh  1,0 1,0 2,16 0 1,0 1,0 0 n.v.t. n.v.t.
Verwarmingsgebruik 
(zakelijk gebruik)            
Gasolie  euro/1 000 l  21 21 22,2 54,9 60,4 33 60,3 n.v.t. n.v.t.
Zware stookolie  euro/1 000 
kg 15 15 24 61,8 67,8 36,9 68,0 n.v.t. n.v.t.
Kerosine  euro/1 000 l  0 0 20,9 50 55,2 30,2 55,0 n.v.t. n.v.t.
Lpg euro/1 000 
kg 0 0 27,6 58 64,9 35,9 63,8 n.v.t. n.v.t.
Aardgas  euro/GJ  0,15 0,15 0,6 1,1 1,3 0,7 1,2 n.v.t. n.v.t.
Kolen  euro/GJ  0,15 0,15 0,6 1,9 2 1,1 2,1 n.v.t. n.v.t.
Elektriciteit  euro/MWh  0,5 0,5 2,16  0 0,5 0,5 0 n.v.t. n.v.t.
Daarnaast werden twee aanvulle nde beleidsopties in kaart gebracht om een antwoord te 
bieden op de in de artikel 9, lid 2, en artikel 15, lid 3, van de richtl ijn vervatte 
herzieningsclausules. Tot slot werden er een  aantal opties beoordeel d waarin een speciale 
behandeling wordt toegekend aan sectoren die worden geacht een CO 2-weglekrisico te lopen.  
5. BEOORDELING VAN DE EFFECTEN  
De beoordeling is gebaseerd op een breed scala van bijdra gen van de verschillende 
belanghebbenden (lidstaten, bedrijven, andere  Commissiediensten). Verder heeft de 
Commissie een kwalitatieve en kwantitatieve an alyse verricht met behulp van de resultaten 
van drie modellen om de effecten te beoordelen (E3ME, TREMOVE en QUESTIII). 
Een meer efficiënte belastings tructuur zou in het algemeen betere en meer consistente 
prijssignalen uitzenden en zorgen voor  een meer doeltreffend gebruik van 
energiebelastingheffing voor zowel milieu- als fiscale doeleinden. Deze effectbeoordeling 
toont aan dat op dit moment  de kosten van het herstr uctureren van het huidige 
NL 6   NL belastingsysteem erg laag of zelfs negatief zoude n zijn. Wat de administratieve kosten betreft, 
kan door het aanwenden van het hui dige accijnsstelsel voor de CO 2-belasting een nieuw 
element in energiebelastingheffing worden ge ïntroduceerd zonder bijkomende kosten en 
zonder nieuwe administratieve lasten voor bedrijven en belastingdiensten. 
De macro-economische effecten van alle beleid sopties worden grotendeels bepaald door de 
wijze waarop lidstaten extra inkomsten gebruike n. Indien de inkomsten worden gerecycleerd 
via verlagingen van de arbeidskosten, is het e ffect op het bbp en de werkgelegenheid, hoewel 
beperkt in omvang, altijd positief. Aangezien de  omvang van het effect afhangt van het totaal 
aan gegenereerde extra inkomste n, heeft optie 4 het gr ootste effect. De verandering in het bbp 
zou niettemin minder dan een derde van een pe rcentagepunt bedragen en het aantal extra 
gecreëerde jobs zou in 2030 toenemen tot net geen miljoen. De effecten van de andere 
beleidsopties zouden aanzienlijk  kleiner zijn. Deze trends wo rden bevestigd door aanvullend 
modelleringswerk op basis van bijgewerkte ba sisscenario's waarin rekening wordt gehouden 
met de effecten van de financiële en de econom ische crisis. Het recycleren van inkomsten via 
eenmalige inkomensoverdrachten n aar huishoudens of via fiscal e consolidatie heeft geen 
positief effect op het bbp, noch op de werkgelegenheid.  
Het niveau aan extra inkomsten voor de lids taten in het kader van de verschillende 
beleidsopties hangt (onafhankelijk van de kwestie van het recycleren) blijkbaar sterk af van de 
wijze waarop de lidstaten de nieuwe struct uur zouden implementeren en in hoeverre ze 
zouden gebruikmaken van de mogelijkheid vrijst ellingen of verlagingen toe te kennen. Een 
bijkomende CO 2-belasting van 20 euro/t op alle niet- ETS-emissies heeft voor de EU-27 een 
budgettair potentieel van ongev eer 40 miljard euro in 2020.  
Het belangrijkste externe effect op het milieu dat via belastingheffing wordt aangepakt, zijn 
de CO 2-emissies. Volgens alle op ties zouden de totale CO 2-emissies verminderen, tot 
(maximaal) ongeveer 2% bij optie  4. Dit vertegenwoordigt ongeve er 37% (of 92 miljoen ton 
CO 2) van de inspanningen die nodig zijn buiten het kader van de ETS om de emissies te 
verminderen, indien men de referentie-emissies in rekening neemt zoals ze recent naar 
beneden werden bijgesteld. Alle  opties zouden eveneens, in vers chillende mate, leiden tot een 
gunstiger belastingklimaat voor de  inzet van hernieuw bare energiebronnen en biobrandstoffen 
in het bijzonder. 
Globaal gezien heeft de herziening van de EBR geen negatieve gevolgen voor het inkomen, 
maar het verdelingseffect ve rschilt naargelang van de met hode die gekozen werd voor het 
recycleren van de inkomsten. Alhoewel het recycl eren van belastingen op de arbeid de beste 
globale resultaten voor het gezi nsinkomen meebrengt, varen de hogere gezinsinkomens hier 
gewoonlijk beter bij dan de lagere. Recycleren op forfaitaire basis vermijdt regressieve verdelingseffecten, maar brengt wel een licht e vermindering van het globale inkomen mee. 
Een parallelle toename in vervoerskosten temp ert regressieve verdelingseffecten van een 
toename in verwarmingskosten. 
In geen enkele beleidsoptie houden de sectoral e effecten in hun geheel een risico in van 
mogelijk negatieve gevolgen voor het concurrentievermogen, hoewel de effecten niet evenredig over de productiesectoren zijn verd eeld. In de hypothese van het recycleren van 
belastingen op de arbeid is de werkgelegenheid hoger of constant in alle sectoren en ervaren 
slechts enkele sectoren kleine outputverliezen. 
Wat de sector van de auto-industrie betreft,  dient te worden opgemerkt dat de verplichte 
afstemming van nationale tarieven  voor motorbrandstoffen in op tie 6, in de hypothese dat de 
NL 7   NL lidstaten hun benzinetarieven ni et wijzigen en enkel de dies eltarieven ver hogen, alleen de 
toename van de verkoop van dieselwagens  zou afremmen (zij zouden tegen 2020 met 11,7% 
afnemen in vergelijking met he t basisscenario, wat nog steeds een toename van 9% van de 
verkoop van dieselwagens in absolu te cijfers vertegenwoordigt).  
Optie 6, zijnde het wegnemen van het prijsvoordeel  voor diesel, zowel in de EU-minima als in 
de nationale tarieven, zou leiden tot een nieuw evenwicht van vraag en aanbod op de 
brandstoffenmarkt. Een dergelijke neutrale beha ndeling van alle vervoe rsbrandstoffen zou een 
technologisch neutraal voor deel betekenen voor alle CO 2-vrije brandstoffen en zou eveneens 
energie-efficiëntie stimuleren.  
6. VERGELIJKING VAN DE OPTIES  
De beleidsopties werden beoordeeld op basis van de volgende essentiële criteria, die de in 
hoofdstuk 3 beschreven beleidsdoelstellingen weerspiegelen: intern e markt en eerlijke 
mededinging, milieueffectiviteit (CO 2-verminderingen), budgettaire gevolgen en een eerlijke 
verdeling (tussen de lidstaten en energiecons umenten). De resultaten zijn samengevat in 
tabel 2. 
Tabel 2: Vergelijking van de beleidso pties op basis van de geselecteerde 
beoordelingscriteria 
Beleidsoptie Interne markt 
en eerlijke 
mededinging Milieueffectiviteit Budgettaire 
gevolgen Eerlijke 
verdeling 
Optie 1 + (+) ++  
Optie 2 - + - -  
Optie 3A  ++ + + -  
Optie 3B  + (+) (+) ++ 
Optie 4 (+) ++ ++ - -  
Optie 5 + + ++ +  
Optie 6 (-) ++ ++ +  
 Opmerking: De haakjes duiden aan dat er slechts een half punt werd gegeven. 
Bij alle beleidsopties wordt de werking van de interne markt  bevorderd aangezien 
verstoringen van de fiscal e behandeling van energiebr onnen worden geëlimineerd. 
Verstoringen tussen de lidstaten nemen eveneens af, hoewel in mindere mate in optie 3B door 
de overgangsperiode die voor ne gen lidstaten geldt en in op tie 4 door een extra belasting 
bovenop de bestaande nationale tarieven. Ee n eerlijkere behandeling van ETS- versus 
niet-ETS-bedrijven wordt het be st bereikt door vari aties op optie 3 die de belastingdruk op 
ETS-bedrijven gedeeltelijk verlichten  door de invoering van een aanvullend 
CO 2-belastingelement voor alle niet  gedekte installaties. Wat de vervoersopties betreft, wordt 
met optie 6 een gelijke behandeling van energi ebronnen (benzine en diesel) gemakkelijker 
gerealiseerd, maar kunnen er tusse n de lidstaten dan weer grot ere verschillen in tarieven 
ontstaan. 
Met betrekking tot milieueffectiviteit,  worden in optie 4 door middel van een in de hele EU 
geldende uniforme CO 2-belasting de hoogste CO 2-verminderingen bereikt. Wat de emissies 
van het vervoer betreft, h eeft de TREMOVE-modellering aangetoond dat met beleidsoptie 6 
niet enkel de brandstofmix maar  ook het feitelijke verbruik zou worden beïnvloed, wat tot een 
algemene vermindering van CO 2-emissies zou leiden, ondanks een bepaalde heraanpassing 
NL 8   NL van de vraag naar respectievelijk benzine en diesel overeenkomstig de  doelstellingen van het 
EU-beleid en de strategie inzake CO 2 en auto's. 
Hoewel de budgettaire gevolgen  sterk zouden afhangen van het na tionale fiscale beleid van de 
lidstaten en bijgevolg moeilijk er te voorspellen zijn, zouden b ij sommige beleidsopties extra 
inkomsten of verliezen voor de begroting m eer waarschijnlijk z ijn dan bij andere 
beleidsopties. Vanuit een budgettair perspectie f is optie 2 het zwakst omdat hier de 
belastinggrondslag uitsluitend wo rdt beperkt tot in de niet-ETS-sector verbruikte fossiele 
brandstoffen. Het budgettaire effect is het gr ootst bij optie 4, waar een bijkomende 
CO 2-belasting op alle niet-ETS-emissies wordt ingevoerd. Er wordt geraamd dat voor de 
EU-27 een bijkomende CO 2-belasting van 20 euro/t op alle niet-ETS-emissies een budgettair 
potentieel van ongeveer 40 miljard euro in 2020 heeft. 
Een eerlijke verdeling  tussen de lidstaten zou bij optie 3B het meest worden bevorderd, waar 
overgangsperioden worden ingevoerd die de op solidariteit gebaseerde aanpak van het pakket 
inzake energie en klimaatverandering weer spiegelen. De eerlijke verdeling tussen 
energieconsumenten kan aanzienlijk worden gestimuleerd indien zowel het gebruik als 
verwarmingsbrandstof als het gebruik als moto rbrandstof in de EBR-herziening worden 
opgenomen, daar bij een dergelijke combinatie m ogelijk negatieve verdelingseffecten worden 
beperkt.  
Aanvullende beleidsopties 
Intrekking van landspecifieke minima voor gas olie voor verwarming (artikel 9, lid 2): het 
bestaan van lagere minima voor gasolie v oor verwarming in België, Luxemburg en 
Denemarken levert in deze la nden een onrechtmatig  voordeel op voor zakelijke consumenten, 
hetgeen de interne markt dreigt te verstoren.  
Onderwerping van de toepassing van verlaagde be lastingniveaus op de primaire sector aan 
tegenhangers op milieuvlak (artikel 15, lid 3):  de onvoorwaardelijke mogelijkheid tot 
vrijstelling van artikel 15, lid 3, is niet in overeenstemming met de doelstellingen van de 
richtlijn met betrekking tot harmonisatie van belastingtar ieven en stimulansen voor het 
bereiken van energie-efficiëntie en emissiev erminderingen. Vrijstellingen of verlagingen van 
belastingen op het algemene energieverbruik zouden derhalve afhankelijk moeten worden 
gemaakt van het verschaffen van een tegenhanger in de vorm van verhoogde 
energie-efficiëntie, met behoud van een zekere fl exibiliteit voor de lidstaten opdat zij zouden 
kunnen rekening houden met de specifie ke kenmerken van de sector.  
Toekenning van een speciale behandeling aan sectoren die worden geacht een 
CO 2-weglekrisico te lopen: om in overeenstemming te zijn met de ETS-benadering, diende 
het mogelijke CO 2-weglekrisico voor kleine installa ties binnen ETS-sectoren te worden 
aangepakt, maar van de toepassing van de ETS te  worden uitgesloten. Het is gebleken dat dit 
het best kan worden bereikt met een belas tingkrediet voor deze kleine installaties, dat 
gebaseerd is op het energieverbruik van het be drijf in het verleden, vermenigvuldigd met een 
brandstofbenchmark die het CO 2-gehalte van een referentiebrandstof weergeeft. 
Set van beleidsmaatregelen waarnaar de voorkeur uitgaat 
Uit de analyse van de verschil lende opties werd een reeks elem enten afgeleid waarnaar de 
voorkeur uitgaat en die tezamen op de volledige r eeks criteria het best zouden scoren. Er werd 
geconstateerd dat globaal gezien, de beste stru ctuur te vinden was bi j optie 3, waarin twee 
aparte minimumtarieven werden voorgesteld, re spectievelijk gebaseerd op energie-inhoud en 
NL 9   NL CO 2-emissies. De combinatie van de meer am bitieuze tarieven van optie 3A met de 
overgangsperioden van optie 3B wordt beschouwd als de beste manier om milieueffectiviteit van de maatregel te combineren met inachtneming van het criterium van de eerlijke verdeling. 
Dit zou moeten worden samengenomen met bele idsoptie 6 voor vervoer, die het best een 
consistente behandeling van energiebronnen verzekert.  
De volledige set van beleidsmaatregelen waar naar de voorkeur uitg aat, is de volgende: 
• Structuur en algemeen belas tingniveau voor verwarmingsbra ndstoffen zoals voorgesteld in 
beleidsoptie 3A (20 euro/t CO
2 (2013-2020) en 30 euro/t CO 2 (2021-2030), 0,15 euro/GJ 
voor zakelijk gebruik en 0,3 euro/G J voor niet-zakelijk gebruik). 
• Overgangsperiode die voor negen lid staten geldt me t betrekking tot 
verwarmingsbrandstoffen voor het invoeren tot 2020 van een op CO 2 gebaseerde belasting 
zoals vervat in beleidsoptie 3B. 
• Belasting op vervoersbrandstoffen op basis van vervoersbeleidsoptie 6. 
• Intrekking van landspecifieke minima voor  gasolie voor verwarming overeenkomstig 
artikel 9, lid 2, van de EBR. 
• Verlaging van de door kleine installaties verschuldigde CO 2-belasting voor sectoren die 
worden geacht te zijn blootgesteld aan een si gnificant CO2-weglekrisico op basis van een 
brandstofbenchmark. 
• Onderwerping, op vereenvoudigde w ijze, van de toepassing va n belastingverlagingen op 
de primaire sector (artikel  15, lid 3, van de EBR) aan tegenhangers op milieuvlak. 
• Opname van biobrandstoffen in de lijst  van energieproducten van de EBR. 
• Indexering van de minimumtarieven op basi s van energie-inhoud (in bijlage 14 wordt 
toegelicht hoe dit in de praktijk kan worden doorgevoerd). Voor het op CO 2 gebaseerde 
deel van de belasting dient d it te gebeuren in de vorm van een periodieke afstemming van 
het minimumtarief op de evolutie in de EU van de marktprijs van de emissierechten. Dit 
dient plaats te vinden op grond van een eval uatie zoals opgenomen in het verslag van de 
Commissie dat overeenkomstig artikel 29 van de EBR moet worden ingediend. 
7. MONITORING EN EVALUATIE  
Monitoring van de belasting op het energiever bruik wordt ten minste eenmaal per jaar 
uitgevoerd op grond van bij de lidstaten verz amelde informatie ter gelegenheid van de 
vergaderingen van het Accijnscomité. Daarna ast werkt DG TAXUD tweemaal per jaar de 
NL 10   NL informatiedatabank bij inzake de door de lids taten toegepaste energiebelastingtarieven 
(accijnstabellen). 
Artikel 29 van de EBR voorziet  daarenboven in een periodiek  onderzoek van de diverse 
bepalingen van de richtlijn en van de minimu mbelastingniveaus aan de hand van een verslag 
en, in voorkomend geval, een voorstel van de Commissie. Bij dit onderzoek moet rekening 
worden gehouden met de goede werking van de interne markt en met de bredere doelstellingen van het Verdrag. Zodra de EBR is herzien, zal dit onderzoek zich met name 
moeten richten op de wijze waarop de lidstate n het nieuwe kader voor de belastingheffing op 
energieproducten en elektriciteit in hun nationa le systemen hebben omgezet, hoe zij, dankzij 
dit kader, milieu- en energie- efficiëntie-overwegingen beter hebben kunnen integreren in hun 
nationale systemen en wat he t economisch effect ervan is, rekening houdend met de manier 
waarop de lidstaten eventuele ex tra inkomsten hebben gebruikt.