ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1. Deelname aan de pijler Microfinanciering en sociaal ondernemerschap staat open voor alle openbare en particuliere organen die op nationaal, regionaal of lokaal niveau gevestigd zijn in de in artikel 16, lid 1, bedoelde landen en in die landen: a) microfinanciering voor personen en micro-ondernemingen verstrekken; b) financiering voor sociale ondernemingen verstrekken. 2. 2. Om te zorgen dat de uiteindelijke begunstigden worden bereikt en dat er concurrerende en levensvatbare micro-ondernemingen worden opgezet, werken de in lid 1, onder a), bedoelde openbare en particuliere organen die activiteiten uitvoeren nauw samen met organisaties die de belangen behartigen van de uiteindelijke begunstigden van het microkrediet en met organisaties, met name die welke door het ESF worden ondersteund, die begeleidings- en trainingsprogramma's verzorgen voor deze uiteindelijke begunstigden. 3. 3. De openbare en particuliere organen die de in lid 1, onder a), bedoelde activiteiten uitvoeren, houden zich aan hoge normen met betrekking tot bestuur, beheer en consumentenbescherming volgens de principes van de Europese gedragscode voor microkredietverstrekkers en streven ernaar te voorkomen dat personen en ondernemingen zich te diep in de schulden steken.

1. Deelname aan de pijler Microfinanciering en sociaal ondernemerschap staat open voor alle openbare en particuliere organen die op nationaal, regionaal of lokaal niveau gevestigd zijn in de in artikel 16, lid 1, bedoelde landen en in die landen: a) microfinanciering voor personen en micro-ondernemingen verstrekken; b) financiering voor sociale ondernemingen verstrekken. 2. Om te zorgen dat de uiteindelijke begunstigden worden bereikt en dat er concurrerende en levensvatbare micro-ondernemingen worden opgezet, werken de in lid 1, onder a), bedoelde openbare en particuliere organen die activiteiten uitvoeren nauw samen met organisaties die de belangen behartigen van de uiteindelijke begunstigden van het microkrediet en met organisaties, met name die welke door het ESF worden ondersteund, die begeleidings- en trainingsprogramma's verzorgen voor deze uiteindelijke begunstigden. 3. De openbare en particuliere organen die de in lid 1, onder a), bedoelde activiteiten uitvoeren, houden zich aan hoge normen met betrekking tot bestuur, beheer en consumentenbescherming volgens de principes van de Europese gedragscode voor microkredietverstrekkers en streven ernaar te voorkomen dat personen en ondernemingen zich te diep in de schulden steken .
62.

Het CvdR is een groot voorstander van eco-innovatie, waarmee nieuwe producten en diensten op de markt worden gebracht die efficiënt omspringen met hulpbronnen; eco-innovatie is aldus een cruciaal element in het streven naar grotere energie-efficiëntie, versterking van het concurrentievermogen en meer werkgelegenheid. In het kader van het toekomstige actieplan voor eco–innovatie zouden nieuwe partnerschappen op het gebied van innovatie moeten worden opgezet waarbij ook de lokale en regionale partnerschappen een stem in het kapittel krijgen.
7.

Volgens de cijfers van de Commissie bedroeg in 2001 het aantal verkeersdoden in de Europese Unie 54 302. De doelstelling van het voorbije actieplan voor Verkeersveiligheid was een reductie met 50% tot maximaal 27 000 doden in 2010. In 2009 werden 34 500 verkeersdoden geteld in de Europese Unie, een reductie met 36%. De Commissie verwacht voor 2010 dat een uiteindelijke reductie met 41% ten opzichte van 2001 zal kunnen bereikt worden. Hoewel de doelstelling daarmee niet volledig bereikt is, kan er toch gesproken worden van een bemoedigend resultaat.
117.

Het Comité is zeer bezorgd over de onregelmatigheden, overtredingen en fraude waarvan bij de laatste verkiezingen sprake was en die zich herhaald hebben bij de nieuwe verkiezingsronde die om deze reden nodig was. Dit is helaas een duidelijke aanwijzing dat het land nog geen volwassen democratie is.
47.

De beheersautoriteiten moeten profiteren van de grote verscheidenheid aan procedures bij de selectie en gunning van projecten in de verschillende lidstaten en moeten van elkaar leren. Ze moeten ernaar streven, meer rekenschap af te leggen als het gaat om de evaluatie- en gunningsformaliteiten, en trachten redelijke tijdschema's in acht te nemen, zodat de projecten vlot kunnen worden uitgevoerd. Aanzienlijke vertragingen bij het selectieproces hebben ernstige gevolgen voor de lokale en regionale overheden. Deze gevolgen zijn ten eerste van financiële aard (vanwege de koerswisselingen in lidstaten die niet tot de eurozone behoren) en ten tweede van technische aard (in het geval er publieke werken in het geding zijn waarbij vertragingen de openbare dienstverlening verstoren). In de strategische verslagen zouden de evaluatie-, selectie- en gunnningspraktijken van de beheersautoriteiten qua prestaties onderling met elkaar kunnen worden vergeleken.
49.

vraagt aandacht voor het feit dat de Digitale Agenda voor Europa enorme mogelijkheden biedt ter aanmoediging van regio's en gemeenten om binnen het kader van de Europese samenwerking hun eigen op dienstverlening en productie gerichte structuren te vernieuwen. De regio's en gemeenten in de verschillende delen van Europa zouden via benchmarking en onderlinge samenwerking en in overleg met universiteiten en bedrijven hun eigen structuren, werkwijzen en procedures moeten aanpassen. Ook door samenwerking en financiering op EU-niveau zou het mogelijk moeten worden om veel gedurfder risico's te nemen dan toe nu toe het geval is geweest. De EU heeft behoefte aan een nieuwe aanpak waarbij doelbewust wordt geïnvesteerd in een beleid, gebaseerd op het idee dat bepaalde personen optreden als wegbereider en actief zijn als onderzoeker, experimenteerder en leidinggevende bij het ontwikkelen van nieuwe oplossingen waarover iedereen in de toekomst kan beschikken;
68.

verzoekt de lidstaten het onderwijs, en dan met name het hoger onderwijs, in de natuurwetenschappen, in het bijzonder in situ, en in het in kaart brengen van levende soorten en ecosystemen, te verbeteren en te moderniseren;
64.

De Commissie zou vervolgens deze inventarisatie ter beschikking moeten stellen van de verantwoordelijke nationale, regionale en lokale overheden. De inventarisatie zou betrekking kunnen hebben op onder meer de volgende terreinen: — Kinderen: een zo vroeg mogelijke deelname aan voorschoolse onderwijsactiviteiten in combinatie met een complete en op de individuele behoeften van het kind toegesneden bevordering van de taalvaardigheid; diagnose van de taalproblemen en indien nodig logopedische ondersteuning. — Kinderen en jongeren: ondersteunende maatregelen op het gebied van taalvaardigheid in alle klassen en voor alle leerplichtige scholieren, en indien nodig tijdelijke taalcursussen om kinderen en jongeren te helpen hun grote taalachterstand in het halen; opzetten van netwerken van „onderwijspeetouders” die kinderen en jongeren helpen met hun scholing en opleiding. — Ouders: systematische en gerichte voorlichting over de mogelijkheden van het onderwijs middels meertalige, door de onderwijsinstanties opgestelde informatiebrochures; meer mogelijkheden voor taallessen voor ouders met een migrantenachtergrond en met name voor moeders die, ondanks hun cruciale rol in de opvoeding, onvoldoende kennis hebben van de voertaal die hun kinderen op school spreken; onderzoek naar een eventuele inzet en kwalificering van meertalige vrijwilligers die ouders helpen met hun taalachterstand en hun culturele en sociale problemen. — Leraren: meer aandacht voor migrantenproblematiek tijdens de lerarenopleiding (d.w.z. de initiële en de voortgezette opleiding); aanmoediging van migranten om een lerarenopleiding te volgen, zodat ze de kinderen en jongeren in kwestie kunnen laten zien welke deuren het onderwijs kan openen. — Scholen: gerichte ondersteuning van scholen met een hoog percentage migranten, met name door middel van klassenverkleining, sociaal-pedagogische begeleiding van leerkrachten door professionals uit de jeugdzorg, naschoolse huiswerkbegeleiding en studiebegeleiding door oudere scholieren en studenten met en zonder een migrantenachtergrond; eventueel de ontwikkeling van schoolspecifieke interculturele profielen die tot uitdrukking kunnen komen in het schoolleven, met speciale aandacht voor activiteitengroepen rondom de verschillende migrantentalen. — Jeugdzorg en maatschappelijk werk: meer aansluiting bij het onderwijs, zodat kinderen en jongeren met een migrantenachtergrond en een sociaaleconomische achterstand begeleiding kunnen krijgen.
2.

herinnert eraan dat de publieke raadpleging die in verband met het in kaart brengen van de „maatschappelijke realiteit” van de Europese Unie is gehouden, heeft aangetoond dat het vertrouwen van de burger in de Europese Unie samenhangt met een geloofwaardig Europees sociaal beleid, dat een wezenlijk onderdeel is van het Europees sociaal model. Het opbouwen van dit vertrouwen is een essentiële voorwaarde voor vooruitgang, vernieuwing en bereidheid tot verandering;
62.

Het Comité schaart zich achter de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 1 september 2008 over het conflict in Georgië en wijst tevens op de cruciale bijdrage die lokale en regionale overheden kunnen leveren aan vredesprocessen en wederopbouw. Het roept de Georgische en Russische regering alsook de autoriteiten in Zuid-Ossetië op om al het nodige in het werk te stellen voor een veilige en blijvende terugkeer van alle burgers die voor de oorlog op de vlucht zijn geslagen.
—

pleit nogmaals voor het opzetten van een elektronische „beurs” (internetportaal) voor lokale en regionale overheden die actief deelnemen aan decentrale samenwerkingsprojecten, omdat dit de uitwisseling van informatie tussen de betrokken overheden zou vergemakkelijken, de onderlinge afstemming tussen projecten in Europa en in ontwikkelingslanden zou bevorderen, het opzetten en coördineren van decentrale samenwerkingsprojecten een stuk gemakkelijker zou maken, synergie-effecten zou creëren en dubbel werk zou helpen voorkomen; is verheugd over de samenwerking met DG Ontwikkeling op dit gebied;
12.

Het CvdR staat achter de campagne „E-inclusie, doe mee!”, waarvoor de Commissie in 2008 het startschot zal geven en aan de totstandkoming waarvan een belangrijke bijdrage is geleverd met het seminar over „De bevordering van e-integratie in Europese gemeenten en regio's”, dat in november 2007 door het CvdR in het Finse Lahti werd georganiseerd. Het CvdR wil graag meehelpen aan deze campagne en zich ervoor inspannen dat zoveel mogelijk mensen zullen deelnemen aan de openbare raadpleging. In dit verband wijst het op de stimulerende rol die het zelf speelt als het gaat over campagnes, strategieën en lokale en regionale programma's.
35.

dringt, zoals bepleit in de CvdR-studie, aan op een aanzienlijke koersverandering in de besteding van EU-fondsen, met name de structuurfondsen, door de regio's en pleit met name voor ondersteuning van de vraagzijde van onderzoek en innovatie om open, door gebruikers aangedreven innovatie te bevorderen als motor voor regionale ontwikkeling. Het gebrek aan absorptiemechanismen om de mondiaal voorhanden basis aan kennis te benutten is de voornaamste reden waarom regio's niet kunnen profiteren van open innovatie;
13.

Arbeidsmarktintegratie is het belangrijkste instrument in de strijd tegen sociale uitsluiting. Om alle burgers bij de samenleving te betrekken, is er een integrale aanpak nodig. Voor elke regio, doelgroep en individuele burger moet er ook een geïntegreerde beleidsmix komen. Het is vooral de taak van de lokale en regionale overheden om samen met hun partners (nationale overheden, werkgevers, openbare instanties, ngo's enz.) een dergelijke coherente beleidsmix te ontwikkelen en te implementeren. Het voornaamste doel van een allesomvattende en geïntegreerde beleidsmix is het wegnemen van knelpunten om ervoor te zorgen dat zo veel mogelijk mensen aan de slag kunnen. Daarbij valt onder meer te denken aan het bieden van begeleiding, ondersteuning en scholing en het creëren van speciale banen voor degenen voor wie de reguliere arbeidsmarkt nog een brug te ver is.
6.

De liberalisering van de gas- en elektriciteitsmarkt heeft niet in alle lidstaten tot de verwachte resultaten geleid: de prijzen zijn niet overal gedaald en sommige energiebedrijven hebben nog steeds een monopoliepositie. Bovendien loopt de voorzieningszekerheid gevaar doordat er te weinig geïnvesteerd is in krachtcentrales en netwerken, met name in duurzame energe en in lokale netten en energievoorzieningsmethoden. Als dit zo doorgaat, zullen er knelpunten in de energievoorziening ontstaan.
6.1

is ermee ingenomen dat de Commissie in 2001 via een register of op individueel verzoek toegang heeft verleend tot niet-gepubliceerde documenten van EU-instellingen en -organen. Het CvdR wijst erop dat de Commissie naar aanleiding hiervan in 2002 is gekomen met een „Bestuurlijke Gedragscode” waarin de voorschriften voor de openbare toegang tot documenten zijn vastgelegd. Beide initiatieven dragen in belangrijke mate bij tot het transparant functioneren van de Europese Commissie;
24.

Ten slotte stemt het CvdR in met de nadruk die het Europees Parlement en de Commissie op het belang van de rol van lokale en regionale overheden op het gebied van de communicatie leggen. Het daarvoor te voeren beleid zou verder moeten worden gedecentraliseerd en zou ook open moeten staan voor bijdragen van de kant van het maatschappelijk middenveld, teneinde zowel in de huidige EU-lidstaten als in de kandidaat-lidstaten het draagvlak voor uitbreiding te vergroten. Zo neemt de transparantie toe, alsook het besef van de gedeelde verantwoordelijkheid voor het uitbreidingsproces, waardoor zoveel mogelijk mensen daarvoor kunnen worden gewonnen. Het CvdR onderschrijft dus de voorstellen van de Commissie, maar vindt wel dat deze de Commissie niet ontslaan van haar eigen politieke verantwoordelijkheid in dezen. Daarom roept het de Commissie ertoe op om ervoor te ijveren dat de lokale en regionale overheden de beschikking krijgen over de instrumenten die zij nodig hebben om deze gemeenschappelijke onderneming tot een goed einde te kunnen brengen.
1.11

Overwogen moet worden, de rangorde van de door de Commissie aangewezen prioriteiten te herzien. Een doeltreffende routekaart zou zowel de nadruk moeten leggen op economische gelijkheid als op sociale of maatschappelijke gelijkheid, om een einde te maken aan de schandalige ongelijkheid die de besluitvorming en het politieke leven in het algemeen nog altijd teistert. In Europa groeit alom het besef dat gendergelijkheid van vitaal belang is voor het Europese economische welzijn, behalve dat het een belangrijke op zich zelf staande doelstelling is. Hoewel Europa kan bogen op een levensstandaard die de rest van de wereld tot voorbeeld strekt, is het bijvoorbeeld niet minder waar dat de economische welvaart niet overal in de EU heeft geleid tot gendergelijkheid of meer welvaart voor vrouwen. Het is dan ook zaak duidelijk te stellen dat economische welvaart niet automatisch resulteert in gendergelijkheid. De kortste weg moet worden gevolgd en de juiste hiertoe benodigde middelen moeten worden ingezet als Europa de eindbestemming van gendergelijkheid wenst te bereiken.
2.15

De technische belemmeringen die het gebruik van biobrandstoffen nog in de weg staan, moeten beslist worden weggewerkt. Ook dient de EN 14214-norm te worden gewijzigd ten einde de aanwending van een grotere verscheidenheid van plantaardige oliën in biodiesel te vergemakkelijken, zulks binnen de grenzen van wat haalbaar is zonder een aanmerkelijke achteruitgang van de brandstofprestaties. Het voornemen van de Commissie om eerst bij de betrokken industrieën na te vragen wat de oorzaak van deze belemmeringen is, welke specifieke onderdelen van de norm voor wijziging in aanmerking komen en er tegelijkertijd op toe te zien dat biobrandstoffen niet op grond daarvan worden gediscrimineerd, krijgt de instemming van het Comité.
In het Groenboek over dit nieuwe maritieme beleid zou aandacht geschonken moeten worden aan het overkoepelende governance-kader waardoor de gebruikers en de diverse vormen van gebruik van de zeeën en oceanen kunnen worden gereguleerd. Het is van belang dat de Commissie erop toeziet dat in het Europese maritieme beleid rekening wordt gehouden met milieukwesties en dat het algemene governance-kader betreffende gebruikers en gebruik van zeeën en oceanen in een bevredigende regeling voorziet.
1.4

Het Comité benadrukt andermaal dat hét zwakke punt van de strategie van Lissabon, evenals dat van de Europese werkgelegenheidsstrategie, de uitvoering ervan is, met name op nationaal niveau. De afwezigheid van een echt gedecentraliseerde aanpak en het feit dat men er via de open coördinatiemethode niet in is geslaagd om de regionale en lokale autoriteiten bij de strategie te betrekken, vallen te betreuren. Hetzelfde geldt voor het feit dat de in het kader van de strategie ontwikkelde samenwerking hoofdzakelijk van intergouvernementele aard is gebleven en er daarbij geen rekening wordt gehouden met de groeiende rol die de sociale partners bij het proces van Lissabon spelen.
iv)

respect en verdraagzaamheid — er moet worden gewerkt aan een hechtere samenleving zonder stereotypen en vooroordelen, met name door muziek-, toneel- en sportevenementen te organiseren. De Commissie zou die evenementen kunnen sponsoren en er, samen met lokale, regionale en nationale instanties en maatschappelijke organisaties, voor kunnen zorgen dat evenementen overal in de deelnemende landen plaatsvinden, met als kroon op het werk een groots Europees festival op het kruispunt van het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen (2007) en het Europees jaar van de interculturele dialoog (2008). Dat festival zou kunnen plaatsvinden in een van de twee landen die in 2008 het EU-voorzitterschap bekleden (dus in Slovenië of in Frankrijk).
4)

In het kader van het streven om de Lissabonstrategie nieuw leven in te blazen is de Europese Commissie gekomen met een heel pakket maatregelen om deze uitdagingen actief het hoofd te bieden. Een van de belangrijkste eigen bijdragen van de Commissie in dit verband is het zevende kaderprogramma O&TO. Om de in dit kaderprogramma aangegeven mogelijkheden met succes te kunnen integreren in het Europese innovatieproces, zijn hervormingen in de onderwijssector en het hoger onderwijs geboden;
1.7

wil er toch op wijzen dat de richtlijn betreffende bepaalde aspecten van de organisatie van de arbeidstijd vanuit een bekommernis om gezondheid en veiligheid is opgesteld en tot doel heeft grenzen te stellen aan werktijden en een evenwicht tussen arbeid en rust te bewerkstelligen. Het is geen maatregel om andere werkvoorwaarden, zoals overeenkomsten over specifieke werkroosters en de financiële vergoeding daarvoor vast te stellen. Dat zijn zaken die overeenkomstig de praktijken en procedures van de afzonderlijke lidstaten of sectoren individueel of collectief moeten worden afgesproken. Bovendien blijft de werkgever, ongeacht het werkrooster, verantwoordelijk voor de gezondheid en veiligheid van zijn werknemers. Hij moet dus steeds voorzien in maatregelen die voorkomen dat de gezondheid en veiligheid van werknemers in gevaar worden gebracht;
3.9

Naast de vraag of bepaalde regelingen al dan niet in gewijzigde vorm gehandhaafd moeten worden, is het in de eerste plaats zaak dat door adequate en gedifferentieerde overgangsmaatregelen wordt tegemoetgekomen aan de behoeften van de ondernemingen die in Europa gevestigd zijn en actief zijn. Deze maatregelen dienen in de eerste plaats gebaseerd te zijn op de uitkomst van een uitvoerige analyse van de gevolgen van liberalisering. In dit verband wijst het Comité er tevens op dat Verordening 4056/86 van meet af aan inhield dat uitsluitend voor het zeevervoer een vrijstelling van het communautaire mededingingsregime werd verleend; de sector heeft er dus altijd rekening mee moeten houden dat de regeling op een later tijdstip herzien zou worden. Rechtszekerheid en bescherming van het vertrouwen zijn dus op zich onvoldoende grond om aan te dringen op verlenging van bestaande regelingen of invoering van overgangsmaatregelen. Toch moet de wetgever er wel rekening mee houden dat het conferencesysteem al tientallen jaren bestaat, praktijken diep geworteld zijn en conferences aan de basis liggen van de zakelijke betrekkingen in de sector.
1.4

Het Comité van de Regio's is het met de Commissie eens dat het door ICT's mogelijk is geworden om de productiviteit te verhogen en de mogelijkheden voor insluiting te vergroten, maar wijst erop dat dit potentieel, bijvoorbeeld bij de bestuurlijke overheid, nauwelijks wordt benut. Zo zou zij niet alleen kunnen optreden als verlener van e-diensten op bepaalde gebieden, maar ook als investeerder – zij het met inachtneming van de communautaire mededingingsregels – in gebieden waar de vraag onvoldoende groot is om particuliere investeerders aan te trekken.
2.14

Het voorstel bevat in dit verband procedure- en bevoegdheidsregelingen (in afwijking van het oorsprongsbeginsel wordt de lidstaat van ontvangst bevoegd verklaard). Daarnaast worden materiële regelingen voorgesteld die aanknopen bij de „Richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten” en daarop een aanvulling vormen maar er ook mee concurreren. Ook worden de nationale uitvoeringsmaatregelen inzake toezicht en controle aangegeven en begrensd. In eerste instantie voorziet artikel 17, sub 5), van de ontwerprichtlijn in een afwijking van het oorsprongsbeginsel t.a.v. de Richtlijn inzake de terbeschikkingstelling van werknemers, maar door het in artikel 24 van de ontwerprichtlijn genoemde verbod om verplichtingen op te leggen, wordt die afwijkingsmogelijkheid in de ogen van het CvdR absurd. Het is zo namelijk nog steeds niet duidelijk hoe de lidstaat van oorsprong informatie moet inwinnen over evt. overtredingen die zijn begaan in de in de lidstaat van ontvangst, die van zijn kant geen controles meer mag uitvoeren en overtredingen vervolgen. Zelfs al zou dit mogelijk zijn, dan blijft nog altijd de vraag hoe de lidstaat van oorsprong in een ander land, dat niet onder zijn jurisdictie valt, zou moeten optreden.
2.9

vindt het absoluut noodzakelijk dat governance een prominentere plaats krijgt in de werkgelegenheidsstrategie en dat in het Gezamenlijk Verslag over de Werkgelegenheid 2005 wordt nagegaan in hoeverre hier werk van is gemaakt;
1.8

Bovendien dragen de lokale en regionale overheden hun steentje bij aan het garanderen van een evenwichtige ontwikkeling van de kennis- en informatiemaatschappij in de Europese Unie, met name na de uitbreiding, ten einde de economische en sociale cohesie in de regio's, steden en provincies van Europa te vergroten. Lokale en regionale overheden bevinden zich in een unieke positie om ervoor te zorgen dat de EU-maatregelen zoveel mogelijk mensen bereiken, in het bijzonder achtergestelde bevolkingsgroepen.