A4-0306/97

Resolutie over de mededeling van de Commissie over de bestrijding van kindersekstoerisme (COM(96)0547 - C4-0012/97) en het memorandum over de bijdrage van de Europese Unie aan de versterking van de bestrijding van seksueel misbruik en seksuele exploitatie van kinderen (C4-0556/96)

Het Europees Parlement,

- gezien de mededeling van de Commissie over de bestrijding van kindersekstoerisme (COM(96)0547 - C4-0012/97) ((PB C 3 van 7.1.1997, blz. 2.)),

- gezien het namens de Commissie aan de informele bijeenkomst van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van 26 en 27 september 1996 voorgelegd memorandum over de bijdrage van de Europese Unie aan de versterking van de bestrijding van seksueel misbruik en seksuele exploitatie van kinderen (C4- 0556/96),

- gelet op artikel F, lid 2, en titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie,

- gezien de overeenkomstig artikel 45 van het Reglement door de leden André- Léonard, Spaak en Monfils ingediende ontwerpresolutie over de inrichting van een onafhankelijk Europees Centrum voor de opsporing van vermiste kinderen (B4-1237/96),

- gezien het VN-Verdrag van 20 november 1989 inzake de rechten van het kind,

- gezien resolutie 94/210 van de Verenigde Naties van 23 december 1994 over de noodzaak op internationaal niveau doeltreffende maatregelen ter bestrijding van kinderhandel, kinderprostitutie en kinderpornografie en tot beëindiging van dergelijke praktijken te treffen,

- gezien de in oktober 1995 te Caïro door de Wereldtoerisme-organisatie aangenomen verklaring over de preventie van georganiseerd sekstoerisme,

- gezien de verklaring en het actieprogramma van het van 27 t/m 31 augustus 1996 te Stockholm georganiseerd Wereldcongres tegen de commerciële seksuele uitbuiting van kinderen,

- gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden,

- gelet op het Verdrag van de Raad van Europa van 8 november 1990 betreffende witwaspraktijken en het opsporen, in beslag nemen en confisqueren van inkomsten afkomstig uit misdrijven,

- gezien de op 9 september 1991 door het Ministerscomité van de Raad van Europa aangenomen aanbeveling R(91)11 over de seksuele exploitatie van kinderen, kinderpornografie en kinderprostitutie alsmede handel met kinderen en jonge volwassenen,

- gezien de resolutie van de Raad van 23 november 1995 over de bescherming van getuigen in het kader van de bestrijding van de internationale georganiseerde misdaad ((PB C 327 van 7.12.1995, blz. 5.)),

- gezien de overeenkomst opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie betreffende uitlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie ((PB C 313 van 23.10.1996, blz. 12.)),

- gezien de resolutie van de Raad van 14 oktober 1996 houdende vaststelling van de prioriteiten bij de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken gedurende de periode 1 juli 1996 t/m 30 juni 1998 ((PB C 319 van 26.10.1996, blz. 1.)),

- gezien het gemeenschappelijk optreden van 29 november 1996 van de Raad tot vaststelling van een stimulerings- en uitwisselingsprogramma van personen die verantwoordelijk zijn voor acties tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen ((PB L 322 van 12.12.1996, blz. 7.)),

- gezien het gemeenschappelijk optreden van 29 november 1996 van de Raad inzake het aanleggen en bijhouden van een repertorium voor specialistische bekwaamheden, vaardigheden en expertise op het gebied van de bestrijding van de internationale georganiseerde criminaliteit teneinde de samenwerking tussen de lidstaten van de Europese Unie op het gebied van wetshandhaving te vergemakkelijken ((PB L 342 van 31.12.1996, blz. 2.)),

- gezien het gemeenschappelijk optreden van 16 december 1996 van de Raad houdende verruiming van het mandaat dat aan de Europol-drugseenheid is verstrekt ((PB L 342 van 31.12.1996, blz. 4.)),

- gezien het gemeenschappelijk optreden van 24 februari 1997 van de Raad ter bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen ((PB L 63 van 4.3.1997, blz. 2.)),

- gezien de mededeling van de Commissie getiteld "De externe dimensie van het mensenrechtenbeleid: van Rome tot Maastricht en daarna" COM(95)0567,

- gezien het Groenboek van de Commissie over de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid in de context van de audiovisuele en informatiediensten COM(96)0483,

- gezien de mededeling van de Commissie over illegale en schadelijke inhoud op Internet COM(96)0487,

- gezien de mededeling van de Commissie over vrouwenhandel voor seksuele exploitatie COM(96)0567,

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 1991 over de problemen van kinderen in de Europese Gemeenschap ((PB C 13 van 20.1.1992, blz. 534.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 juli 1992 over een Europees Handvest van de rechten van het kind ((PB C 241 van 21.9.1992, blz. 67.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 december 1993 over pornografie ((PB C 20 van 24.1.1994, blz. 546.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 1996 over de mensenhandel ((PB C 32 van 5.2.1996, blz. 88.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 1996 over Europol ((PB C 96 van 1.4.1996, blz. 288.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 mei 1996 over de mededeling van de Commissie betreffende racisme, vreemdelingenhaat en anti-semitisme ((PB C 152 van 27.5.1996, blz. 57.)),

- onder verwijzing naar zijn advies van 9 mei 1996 over het voorstel voor een besluit van de Raad tot aanwijzing van het jaar 1997 als het "Europees jaar tegen racisme" ((PB C 152 van 27.5.1996, blz. 62.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 september 1996 over minderjarige slachtoffers van geweldmisdrijven ((PB C 320 van 28.10.1996, blz. 190.)),

- onder verwijzing naar zijn advies van 25 oktober 1996 over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende een eerste meerjarenprogramma ter ondersteuning van het Europese toerisme ("PHILOXENIA") (1997-2000) ((PB C 347 van 18.11.1996, blz. 430.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 december 1996 over maatregelen ter bescherming van minderjarigen in de Europese Unie ((PB C 20 van 20.1.1997, blz. 170.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 december 1996 over verbetering van het recht en de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van de adoptie van minderjarigen ((PB C 20 van 20.1.1997, blz. 176.)),

- onder verwijzing naar de paragrafen 144 t/m 160 van zijn resolutie van 8 april 1997 over de eerbiediging van de rechten van de mens in de Europese Unie (1995) ((PB C 132 van 28.4.1997, blz. 31.)),

- gezien het verslag van de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media en de Commissie rechten van de vrouw (A4-0306/97),

A. overwegende dat de jeugd van ieder mens en de specifieke omstandigheden in het gezin en in zijn maatschappelijke omgeving in grote mate bepalend zijn voor zijn latere leven als volwassene,

B. met name wijzend op de beslissende rol van het gezin en zijn stabiliteit voor de harmonieuze en evenwichtige ontwikkeling van het kind en gezien het feit dat verreweg het grootste deel van bekend wordende gevallen van misbruik zogenaamde relatiegevallen zijn, d.w.z. gevallen van misbruik binnen het gezin,

C. overwegende dat voor het onderwijzend personeel in de lidstaten een belangrijke rol is weggelegd, niet alleen om kinderen te waarschuwen voor allerlei vormen van misbruik, doch tevens om gevallen van kindermisbruik te onderkennen en de bevoegde diensten hierover in te lichten,

D. overwegende dat kinderen de meest kwetsbare categorie van de bevolking vormen, met specifieke behoeften waaraan tegemoet dient te worden gekomen en die dienen te worden beschermd,

E. overwegende dat in talrijke internationale documenten wordt erkend dat uit bovengenoemde behoeften een aantal rechten voor de kinderen en dientengevolge plichten voor de ouders, de staat en de samenleving voortvloeien,

F. overwegende dat bestaande of ingewonnen gegevens over pedofielen maar al te vaak onvoldoende worden verspreid;

G. overwegende dat kinderen, ongeacht hun nationaliteit (of zij afkomstig zijn uit een lidstaat van de Unie of uit een derde land) de dragers van onze toekomst zijn; dat de bescherming van hun rechten en belangen derhalve centraal moet staan in het beleid van alle instellingen van de Europese Unie en van de lidstaten,

H. verwijzend naar zijn streven naar eerbiediging van de mensenrechten en met name de rechten van kinderen in en buiten de Unie,

I. overwegende dat het de Europese Unie aan beleid ontbreekt dat rechtstreeks op de bescherming van de rechten van het kind is gericht,

J. overwegende dat voornoemde door de lidstaten in augustus 1996 in Stockholm ondertekende verklaring tegen de commerciële seksuele uitbuiting van kinderen en het hierin opgenomen actieprogramma maar mondjesmaat ten uitvoer zijn gelegd;

K. overwegende dat miljoenen kinderen in de wereld tot prostitutie worden gedwongen, voor seksuele doeleinden worden geruild of verkocht of voor pornografie worden misbruikt,

L. overwegende dat de preventie en eventuele strafrechtelijke vervolging van pedofiele activiteiten weliswaar onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten in het kader van de waarneming van hun politiële bevoegdheden blijven vallen, maar dat de Europese Unie deze vraagstukken, die zo nauw met de openbare vrijheden zijn verbonden, in geen geval mag verwaarlozen,

M. overwegende dat de seksuele exploitatie van kinderen een belangrijke vorm van internationale georganiseerde criminaliteit vormt (vaak verbonden met andere criminele activiteiten, zoals schijnhuwelijken en schijnadopties, illegale immigratie, slavenarbeid, drugshandel, enz.), die in de Europese Unie een omvang aanneemt welke aanleiding geeft tot steeds grotere bezorgdheid,

N. gezien de rol die Europol in de strijd tegen de seksuele exploitatie van kinderen op zich moet nemen,

O. overwegende dat de koppeling van het werk van justitie en politie op het niveau van de Unie een adequate strijd tegen de afschuwelijke praktijken waarvan kinderen het slachtoffer worden, pas echt doeltreffend zal maken,

P. overwegende dat conventionele en nieuwe informatie- en communicatietechnologieën een bedreiging voor kinderen kunnen vormen, zowel door de wijze waarop kinderen zelf toegang tot deze techniek hebben, als door potentieel misbruik door derden,

Q. overwegende dat Internet steeds vaker wordt gebruikt om kinderporno te verspreiden en als nauwelijks controleerbare markt voor de meest onvoorstelbare perversiteiten dient,

R. overwegende dat audiovisuele pornografie en sekstoerisme een bevorderlijk effect hebben op pedofilie, doordat taboes worden doorbroken,

S. gezien de noodzaak om krachtig te streven naar de opsporing en bestraffing van personen die kinderprostitutie bevorderen of hieruit voordeel trekken - ongeacht of het strafbare feit al dan niet op het grondgebied van de Unie wordt begaan,

T. overwegende dat er dringend behoefte is aan een niet op bestraffing gerichte benadering ten opzichte van kinderen die het slachtoffer van seksuele exploitatie zijn geworden,

U. gezien de centrale rol van de NGO's die actief zijn in de strijd tegen seksuele exploitatie van kinderen en wier internationale samenwerking eveneens krachtig dient te worden versterkt,

V. overwegende dat de bescherming van de mensenrechten een wezenlijk element van de betrekkingen tussen de Unie en derde landen vormt,

W. overwegende dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan de Midden- en Oost-Europese landen, daar zij enerzijds hebben verzocht tot de Europese Unie te mogen toetreden en anderzijds concrete of potentiële herkomstgebieden vormen van kinderen die voor seksuele uitbuiting naar de lidstaten van de Unie worden ontvoerd,

X. gezien de bijzondere verantwoordelijkheid van alle instellingen van iedere afzonderlijke lidstaat voor de bescherming van de kinderen in de Europese Unie en gezien de resultaten van het onderzoek in het complex rond de zaak- Dutroux in België en de in het kader van dit onderzoek gebleken ernstige verzuimen van overheidsinstellingen in het Koninkrijk België en de daarmee verbonden persoonlijke verantwoordelijkheid van individuele personen,

Y. overwegende dat de in Frankrijk bekend geworden gevallen van massale handel in kinderporno en seksueel misbruik van kinderen door personen uit het onderwijs niet alleen in Frankrijk, maar ook in iedere andere lidstaat van de Europese Unie mogelijk en ook waarschijnlijk zijn,

1. onderstreept dat de Europese Unie in haar strijd tegen seksuele exploitatie van kinderen niet alleen alle instrumenten waarover zij in communautair verband beschikt ten volle moet benutten, doch zich tevens moet inzetten voor betere coördinatie van de voor de bestrijding van dit kwaad dringend noodzakelijke nationale maatregelen;

2. verzoekt de lidstaten met spoed bepaalde begrippen in hun wetboek van strafrecht te harmoniseren (met name de leeftijd tot welke een individu als een kind moet worden aangemerkt als het gaat om seksuele exploitatie), en

a) pedofiele handelingen

b) kindersekstoerisme en

c) kinderpornografie

d) het niet-verwittigen van de gerechtelijke autoriteiten door derden die weet hebben van pedofiele handelingen of kindermishandeling, te beschouwen als het niet verstrekken van hulp aan een persoon in gevaar

als strafbare feiten aan te wijzen en overeenkomstige straffen op te nemen in het wetboek van strafrecht;

3. verzoekt de lidstaten voorschriften uit te vaardigen op basis waarvan het personen die schuldig bevonden zijn aan pedofiele handelingen verboden wordt activiteiten uit te oefenen waarbij zij in contact komen met minderjarigen;

4. verzoekt de lidstaten voorschriften uit te vaardigen die straffen combineren met een medische en sociale therapie om te voorkomen dat zedendelinquenten recidiveren en om, in het geval dat geen positieve psycho-sociale en medische prognose kan worden opgemaakt, ervoor te zorgen dat recidivisten in langdurige verzekerde bewaring worden gesteld of definitief in psychiatrische instellingen worden opgenomen;

5. dringt bij de lidstaten aan op wetgeving op grond waarvan het beginsel van de dubbele strafbaarstelling komt te vervallen als het gaat om seksuele misdrijven tegen minderjarigen en het dus voor het ondernemen van gerechtelijke stappen niet langer noodzakelijk is dat de handeling tevens strafbaar moet zijn gesteld in het land waar zij is gepleegd;

6. verzoekt de lidstaten op nationaal niveau met inachtneming van de bescherming van de privacy adequate databanken aan te leggen, waarin personen worden opgenomen die schuldig zijn bevonden aan pedofiele handelingen, teneinde voor een doeltreffende bescherming van minderjarigen te zorgen;

7. verzoekt de lidstaten die zulks tot dusver nog niet doen, financiële steun te verlenen aan de oprichting van een gratis en permanent bezette hulptelefoon, zodat kinderen overal in de Unie onmiddellijk hulp en informatie kunnen krijgen, en tevens aan het bestaan van een dergelijke telefoonlijn de nodige bekendheid te geven;

8. verzoekt de lidstaten die hiertoe nog niet zijn overgegaan wettelijke voorschriften uit te vaardigen in de zin dat de verjaringstermijnen voor strafbare feiten en delicten tegen minderjarigen worden berekend vanaf het moment van hun meerderjarigheid of overlijden;

9. verzoekt de lidstaten hun strafprocesrecht zo te wijzigen dat zich zonder enige angst voor het gerecht kunnen uitspreken, bijvoorbeeld door te voorzien in de mogelijkheid kinderen niet in het openbaar te laten getuigen en als bewijsstuk genoegen nemen met video-opnames van getuigenverklaringen, of in de aanwezigheid van psychologen of speciaal opgeleide functionarissen bij alle verhoren;

10. verzoekt de Raad het werkterrein van het toekomstige Europese informatiesysteem (EIS) uit te breiden met de bestrijding van seksuele exploitatie van kinderen en daartoe te voorzien in elektronische uitwisseling van gegevens over de identiteit van verdwenen kinderen en over personen die bij justitie bekend zijn geworden wegens seksuele exploitatie van kinderen, bewezen pedofiele delicten of deelneming aan kinderhandel;

11. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten steun te verlenen aan de oprichting van een Europees Centrum voor vermiste kinderen naar het voorbeeld van het "Center for missing and exploited children" te Washington, dat tot taak zou moeten krijgen de activiteiten van bestaande of in oprichting zijnde zusterorganisaties in de lidstaten te coördineren;

12. onderstreept de noodzaak om in de Unie zekere en onbetwistbare criteria voor de identificatie van kinderen vast te stellen die minimale veiligheidsgaranties bieden bij het vertrek van minderjarigen uit hun land van oorsprong;

13. verzoekt de lidstaten en de Commissie op het Europese publiek gerichte campagnes te voeren om kindersekstoerisme aan de kaak te stellen, de publieke opinie hierover wakker te schudden en aldus bij te dragen tot het indammen van de sekstoeristenstroom vanuit de lidstaten;

14. verzoekt de Commissie in samenwerking met de lidstaten invloed uit te oefenen op de afzonderlijke sectoren van het toerisme om doeltreffend op te treden tegen reisbureaus, luchtvaartmaatschappijen en hotelketens die kindersekstoerisme bevorderen;

15. dringt er bij de lidstaten op aan erop toe te zien dat de verschillende sectoren in de toeristen- en reclamebranche zich onthouden van uitnodiging tot of werving met sekstoerisme en dat bij het gebruik van afbeeldingen van minderjarigen voor reclamedoeleinden de rechten van het kind worden geëerbiedigd;

16. hecht groot belang aan de begrotingslijn voor de bestrijding van geweld tegen (kleine) kinderen en vrouwen, die op initiatief van het Europees Parlement is ingesteld, en verlangt, met het oog op de brede respons naar aanleiding van de publicatie van een oproep waarin werd gevraagd voorstellen in te dienen op dit terrein, dat de kredieten voor deze lijn voldoende worden verhoogd om deze voorstellen te realiseren;

17. is van oordeel dat de NGO's die zich inzetten voor het voorkomen en opsporen van seksueel geweld jegens minderjarigen, of de begeleiding van of hulpverlening aan minderjarige slachtoffers van seksuele misdrijven financieel moeten worden ondersteund en dat de NGO's een belangrijke rol moet worden toegekend in het globale vraagstuk van misbruik van kinderen, waarbij ook de NGO's zich bewust moeten zijn van hun bijzondere verantwoordelijkheid;

18. acht het derhalve noodzakelijk dat de lidstaten de kinderbeschermingsverenigingen en de NGO's de bevoegdheid geven zich civiele partij te stellen en de mogelijkheid bieden om in de strafzaak de inhoud van hun aangifte toe te lichten in gevallen van misdrijven die in het kader van sekstoerisme tegen minderjarigen worden gepleegd;

19. dringt er bij de overkoepelende organisaties van adverteerders en public relations bedrijven op aan zo spoedig mogelijk een bindende gedragscode ten aanzien van het inzetten van kinderen bij reclamecampagnes op te stellen door hen niet langer af te beelden in seksueel dubbelzinnige volwassen poses en beelden alsmede afbeeldingen welke sekstoerisme in de hand kunnen werken;

20. verzoekt de Commissie en de lidstaten de noodzakelijke druk uit te oefenen op de landen die toegeeflijk staan tegenover seksuele exploitatie van kinderen in verband met sekstoerisme;

21. constateert dat in sommige derde landen het verschijnsel kinderprostitutie direct samenhangt met armoede en verzoekt de Gemeenschap daarom om in het kader van haar ontwikkelingshulpbeleid en in samenwerking met de autoriteiten van de betreffende landen bij te dragen aan de ontwikkeling van een alternatief toerisme dat minder kwaad aanricht, en acties op te zetten voor bescherming en nazorg van kinderen die slachtoffer zijn geworden van deze vorm van prostitutie;

22. verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat zware financiële sancties, met inbegrip van inbeslagname van inkomsten uit strafbare handelingen en de toewijzing hiervan aan organisaties ter bescherming van kinderen of op het gebied van slachtofferhulp, worden opgenomen in het pakket van in te stellen repressieve maatregelen tegen de plegers van delicten in verband met kinderprostitutie en kinderpornografie;

23. verzoekt de lidstaten bedrijven die actief zijn op het vlak van kindersekstoerisme strafrechtelijk te vervolgen wegens het strafbare feit van lidmaatschap van een criminele organisatie;

24. verzoekt de lidstaten wettelijke voorschriften met een universele extraterritoriale werking uit te vaardigen die het mogelijk maken een gerechtelijk onderzoek in te stellen tegen personen die zich in het buitenland schuldig hebben gemaakt aan seksuele exploitatie van kinderen, en deze personen voor de rechter te brengen en te bestraffen;

25. roept de VN-Commissie voor volkerenrecht op het vorig jaar ingediende ontwerp voor een "Codex van misdrijven tegen de vrede en de veiligheid van de mensheid" ("Draft Code of Crimes against the Peace and Security of Mankind"), aan de hand waarvan het in te stellen permanente Tribunaal zijn uitspraken moet gaan doen, aan te vullen met de uitbuiting van kinderen;

26. verzoekt de lidstaten in hun strafwetgeving over te gaan tot definiëring en strafbaarstelling van:

a) het gebruik van minderjarigen voor exhibitionistische of pornografische doeleinden of shows, in de openbare of privé-sfeer, of voor de vervaardiging van pornografisch materiaal,

b) de productie, verkoop, distributie, vertoning, en het bezit of het behulpzaam zijn bij de productie, verkoop, distributie, vertoning met behulp van welk medium dan ook, van pornografisch materiaal bij de vervaardiging waarvan gebruik is gemaakt van kinderen,

c) het bijwonen van voorstellingen van bovenbeschreven aard;

27. verzoekt de lidstaten bij hun maatregelen ter bestrijding van pedofilie en sekstoerisme met kindermisbruik er strikt op toe te zien dat de identiteit van personen tijdens het gerechtelijk vooronderzoek geheim wordt gehouden; dit is noodzakelijk aangezien personen die met zulke delicten in verband worden gebracht, zelfs bij bewezen onschuld, door de maatschappij als een getekende worden aangezien;

28. verzoekt de lidstaten de bescherming van kinderen en jongeren tegen seksuele exploitatie, mensenhandel en pedofilie tot zwaartepunt van het overheidsoptreden en tot centrale taak van alle namens de overheid optredende of in de particuliere sector werkzame personen te maken, waarbij de personen die hun verantwoordelijkheid voor de bescherming van kinderen niet voldoende nakomen, uit openbare of particuliere instellingen moeten worden verwijderd;

29. is van mening dat de prioriteit die de lidstaten moeten toekennen aan de bescherming van kinderen en jongeren tegen seksuele exploitatie en seksueel misbruik ertoe moet leiden dat, wanneer grove nalatigheid of ernstige fouten of tekortkomingen worden geconstateerd, de verantwoordelijke politieke gezagsdragers de gevolgen hiervan moeten dragen en de verantwoordelijkheid op zich moeten nemen voor alles wat onder hun gezag is gedaan of nagelaten; is van oordeel dat zij zich in dergelijke gevallen moeten beraden over de vraag of zij zeer hoge functies, op nationaal of op Europees niveau, kunnen blijven vervullen of zich hiervoor kandidaat kunnen stellen;

30. roept in dit verband Melchior Wathelet, rechter bij het Europese Hof van Justitie, op te handelen in de geest van de bijzondere eisen die aan zijn rechterambt zijn verbonden en dit ambt neer te leggen; oordeelt dat de door hem in zijn toenmalige hoedanigheid van Belgische minister van Justitie persoonlijk genomen besluit om de nu van meervoudige kindermoord verdachte Marc Dutroux voortijdig vrij te laten weliswaar volledig in overeenstemming was met de Belgische wet, doch dat hij niettemin de morele en politieke verantwoordelijkheid op zich moet nemen voor de verwoestende gevolgen van dit besluit;

31. beveelt de lidstaten aan een kind gedurende een onderzoek niet te isoleren en het weken in een psychiatrische kliniek onder te brengen; meent dat, indien iemand van de rest van het gezin moet worden gescheiden, dit niet altijd het kind moet zijn;

32. benadrukt dat de herintegratie van de delinquent in de maatschappij weliswaar de essentie vormt van het penitentiair recht van de lidstaten van de Europese Unie, doch dat deze moet wijken voor het fundamentele beginsel van de bescherming van minderjarigen; roept dientengevolge een ieder die belast is met besluitvorming die gevolgen kan hebben voor de veiligheid of het welzijn van kinderen, op om alles in het werk te stellen en alle mogelijke voorzorgsmaatregelen te treffen om te bewerkstelligen dat de bescherming van de jeugd als belichaming van een juridische entiteit, wordt gesteld boven ieder ander belang, hoe legitiem of zwaarwegend dan ook;

33. verzoekt de lidstaten kinderen die het slachtoffer van seksueel misbruik zijn geworden bijzondere bescherming te verlenen, en daartoe naar het volgende te streven:

- oprichting van structuren voor begeleiding, advies en preventie,

- bescherming van de rechten en belangen van het kind (vertrouwelijkheid, eerbiediging van de privacy),

- tenuitvoerlegging van programma's op het vlak van beroepsopleiding en sociale integratie.

- de bescherming van het gezin als meest geschikte omgeving om minderjarigen te bekwamen in basisvaardigheden;

34. onderstreept hoe belangrijk het is de landen van Midden- en Oost-Europa en van het GOS te betrekken bij de verschillende acties van de Europese Unie ter bestrijding van deze vorm van criminaliteit;

35. dringt erop aan dat de Gemeenschap het sluiten van akkoorden met derde landen afhankelijk stelt van de vraag of deze ontvangende landen de Conventie voor de rechten van het kind naleven;

36. verzoekt zijn Vorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten, de landen van Midden- en Oost-Europa en de Nieuwe Onafhankelijke Staten.