Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Commissie tot wijziging van de Richtlijnen 88/301/EEG en 90/388/EEG betreffende satellietcommunicatie (94/C 127/02)

De Commissie heeft op 3 november 1993 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 5 januari 1994 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Nierhaus.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 312e Zitting (vergadering van 26 januari 1994) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.

1. Algemene opmerkingen

1.1. De onderhavige ontwerp-richtlijn van de Commissie hangt inhoudelijk nauw samen met Richtlijn 88/301/EEG (1) en 90/388/EEG (2), die de liberalisering van de markt voor telecommunicatiediensten en -apparatuur tot doel hadden.

1.2. Het Comité staat volkomen achter de opzet van die Richtlijnen omdat het van mening is dat efficiënte telecommunicatie een belangrijke voorwaarde is voor de verdere ontwikkeling van de interne markt.

1.3. Het was echter kennelijk niet de bedoeling dat de bepalingen van beide bovengenoemde Richtlijnen zouden worden toegepast op satellietgrondstations.

1.4. Met het Commissievoorstel voor een nieuwe richtlijn wordt beoogd, de bestaande regelingen voortaan ook op satellietgrondstations toe te passen.

1.5. De Commissie streeft hier kennnelijk o.m. naar omdat zowel Raad (op 19. 12. 1991) als Parlement zich in resoluties hebben uitgesproken voor de opheffing van alle beperkingen die de ontwikkeling van nieuwe activiteiten op het gebied van satellietcommunicatie en de liberalisering van de markt voor satellietapparatuur en -diensten in de weg staan.

1.6. In het richtlijnvoorstel wordt dan ook voorzien in de afschaffing van alle nog bestaande uitsluitende rechten voor het invoeren, in de handel brengen, aansluiten, opstarten en onderhouden van satellietgrondstations.

1.7. Ook al is de satellietcommunicatie een tamelijk klein onderdeel van de telecommunicatie in haar geheel, toch heeft de sector als markt een groot groeipotentieel, dat echter pas tot ontwikkeling kan komen wanneer die groei niet wordt gehinderd door beperkende regelingen in de lid-staten.

1.8. De Commissie is van plan, nadat de Raad op 7 december 1993 een standpunt t.a.v. het Commissievoorstel heeft ingenomen, en na raadpleging van het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité, de richtlijn begin 1994 vast te stellen. De lid-staten zouden dan 9 maanden de tijd hebben om de maatregelen te nemen die nodig zijn om alle beperkingen op het gebied van satellietcommunicatie vóór eind 1994 op te heffen.

2. Bijzondere opmerkingen

2.1. Het Comité staat zonder meer achter het richtlijnvoorstel.

2.2. Dit standpunt is vooral ingegeven door de overweging, dat de nieuwe ontwerp-richtlijn nodig is om de maatregelen die de Commissie reeds heeft genomen ter bevordering van een efficiënte telecommunicatie in de Gemeenschap op consequente en zinvolle wijze te completeren.

2.3. In dit verband wijst het Comité er nogmaals op dat het legitieme streven van de Commissie naar harmonisatie er niet toe mag leiden dat de toegang van fabrikanten tot de markt door formele voorschriften onnodig moeilijk wordt gemaakt (3).

2.4. Volgens het Comité dient voorts bij de in de laatste alinea van art. 2 genoemde toelatingsprocedure het risico te worden vermeden dat ten gevolge van een lastige toelatingsprocedure niet kan worden ingespeeld op de snelle ontwikkelingen in de telecommunicatiesector (4).

2.5. Het Comité merkt op dat bij de snelle tenuitvoerlegging van de toelatingsrichtlijn rekening dient te worden gehouden met de uitspraak van het Europees Hof van Justitie van 27 oktober 1993 betreffende de nationale toelating van radio-apparatuur (5). Volgens deze uitspraak hebben de regeringen van de lid-staten het recht een eigen toelatingsregeling toe te passen, maar hebben geharmoniseerde EG-regelingen voorrang op nationale maatregelen.

2.6. Het Comité neemt er nota van dat er voor spraaktelefonie nog altijd uitsluitende rechten bestaan - ten minste voorlopig nog. Het herhaalt in dit verband de mening die het reeds heeft uitgesproken in zijn advies van november 1993 over het "Overzicht van de situatie in de sector telecommunicatiediensten" (PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, doc. COM(93) 159 def.), nl. dat "een prioritaire doelstelling - nog vóór de liberalisering van de spraaktelefoondienst - dient te zijn, (...) omvang, organisatie en financiering van de universele dienstverlening te omschrijven (6).

3. Conclusies

3.1. Globaal houdt het Comité het voor de verwezenlijking van evenwichtige, eerlijke verhoudingen in de internationale handel nog steeds voor zinvol, de telecommunicatiemarkten van de Gemeenschap ook voor derde landen open te stellen. Voor de Gemeenschap is echter van vitaal belang dat dit geen eenrichtingsverkeer wordt, en dat de lid-staten zelf ook ongehinderd en zonder discriminatie toegang krijgen tot de telecommunicatiemarkt van die landen (7).

3.2. Tot slot constateert het Comité tot zijn tevredenheid, dat veel van de in de recente adviezen van het Comité over de onderwerpen "Satellieten", "Satellietdiensten", "Telecommunicatie" en "Telecommunicatiediensten" opgenomen suggesties door de Commissie zijn overgenomen.

Gedaan te Brussel, 26 januari 1994.

De Voorzitter

van het Economischen Sociaal Comité

Susanne TIEMANN

(1) PB nr. L 131 van 27. 5. 1988, blz. 73.

(2) PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 10.

(3) Zie advies van het ESC, PB nr. C 161 van 14. 6. 1993, blz. 11, par. 2.6.

(4) Zie ook het advies van het ESC, PB nr. C 161 van 14. 6. 1993, blz. 11, par. 2.9.

(5) PB nr. C 316 van 23. 11. 1993, blz. 4.

(6) PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, blz. 35.