EUROPESE COMMISSIE Brussel, 17.3.2021 COM(2021) 130 final 2021/0068(COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten teneinde het vrije verkeer tijdens de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken (digitaal groen certificaat) (Voor de EER relevante tekst)



TOELICHTING 1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL •Motivering en doel van het voorstel Het recht van EU-burgers op vrij verkeer en verblijf binnen de Europese Unie is een van de belangrijkste verworvenheden van de EU en een belangrijke factor voor de economie van de EU. Overeenkomstig artikel 21 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) heeft iedere burger van de Unie het recht vrij op het grondgebied van de EU-lidstaten te reizen en te verblijven, onder voorbehoud van de beperkingen en voorwaarden die bij de Verdragen en de bepalingen ter uitvoering daarvan zijn vastgesteld. Sommige van de beperkingen die de lidstaten hebben vastgesteld om de verspreiding in te dijken van severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (“SARS-CoV-2”), dat coronavirusziekte 2019 (“COVID‑19”) veroorzaakt, hebben echter gevolgen gehad voor het recht van burgers op vrij verkeer. Deze maatregelen hebben vaak de vorm van inreisbeperkingen of andere specifieke voorschriften voor grensoverschrijdende reizigers, zoals een verplichting om in quarantaine of zelfisolatie te gaan of zich te laten testen op SARS-CoV-2-infectie vóór en/of na aankomst. Personen die in grensregio’s wonen en de grens oversteken in het kader van hun dagelijks leven, bijvoorbeeld in verband met werk, onderwijs, gezondheidszorg, familie of om andere redenen, werden door de maatregelen in bijzondere mate getroffen. Om voor een goed gecoördineerde, voorspelbare en transparante aanpak van de vaststelling van beperkingen van het vrije verkeer te zorgen, heeft de Raad op 13 oktober 2020 Aanbeveling (EU) 2020/1475 betreffende een gecoördineerde aanpak van de beperking van het vrije verkeer in reactie op de COVID-19-pandemie vastgesteld. De aanbeveling voorzag in een gecoördineerde aanpak ten aanzien van de volgende kernpunten: de toepassing van gemeenschappelijke criteria en drempelwaarden bij beslissingen over het al dan niet instellen van beperkingen van het vrije verkeer, weergave van het risico op COVID-19-overdracht op kaarten met een afgesproken kleurcode die worden gepubliceerd door het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding ECDC, en een gecoördineerde aanpak van eventuele maatregelen die geschikt zijn voor personen die tussen gebieden reizen, in overeenstemming met het risico van overdracht in die gebieden. Met Aanbeveling (EU) 2020/1475 werd getracht tot meer coördinatie te komen tussen lidstaten die in de context van de pandemie maatregelen overwegen die het vrije verkeer om redenen van volksgezondheid beperken. Bij de vaststelling en toepassing van beperkingen van het vrije verkeer moeten de lidstaten het EU-recht eerbiedigen, en met name de beginselen van evenredigheid en non-discriminatie. Aanbeveling (EU) 2020/1475 van de Raad is later gewijzigd in het licht van het zeer hoge niveau van lokale overdracht in de hele EU, mogelijk in verband met de toegenomen overdraagbaarheid van de nieuwe zorgwekkende varianten van SARS-CoV-2. Overeenkomstig punt 17 van Aanbeveling (EU) 2020/1475 van de Raad kunnen de lidstaten personen die vanuit risicogebieden in een andere lidstaat reizen, verplichten om in quarantaine/zelfisolatie te gaan en/of zich vóór en/of na aankomst op SARS-CoV-2-besmetting te laten testen. Reizigers die aankomen uit met donkerrood aangeduide gebieden zouden overeenkomstig punt 17 van de aanbeveling van de Raad moeten worden onderworpen aan verscherpte volksgezondheidsmaatregelen. Om aan te tonen dat aan de verschillende eisen is voldaan, is reizigers verzocht verschillende soorten bewijsstukken over te leggen, zoals medische certificaten, testresultaten of verklaringen. Doordat er geen gestandaardiseerde en beveiligde formaten zijn vastgesteld, is het voorgekomen dat reizigers problemen ondervonden in verband met de aanvaarding van door hen overgelegde documenten, en is er ook melding gemaakt van frauduleuze of vervalste documenten. Deze problemen kunnen tot onnodige vertragingen en hindernissen leiden en zullen waarschijnlijk nog vaker voorkomen naarmate steeds meer Europeanen worden getest op en gevaccineerd tegen COVID-19 en bewijsstukken daarvan krijgen. De Europese Raad is daarover in toenemende mate bezorgd. De leden van de Europese Raad hebben naar aanleiding van de informele videoconferenties van 25 en 26 februari 2021 ertoe opgeroepen verder te werken aan een gemeenschappelijke aanpak van vaccinatiecertificaten. De lidstaten zijn het eens over het gebruik van dergelijke certificaten voor medische doeleinden, bijvoorbeeld om te zorgen voor een goede follow-up in verband met de toediening van de eerste en de tweede dosis en daarna mogelijk noodzakelijke boosters. De lidstaten werken aan de ontwikkeling van vaccinatiecertificaten en maken daarbij vaak gebruik van de informatie die beschikbaar is in immunisatieregisters. In het e-gezondheidsnetwerk, een vrijwillig netwerk van de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor e-gezondheidszorg, werkt de Commissie samen met de lidstaten aan de voorbereiding van de interoperabiliteit van vaccinatiecertificaten. Het e-gezondheidsnetwerk heeft op 27 januari 2021 richtsnoeren vastgesteld inzake vaccinatiebewijzen voor medische doeleinden, en deze op 12 maart 2021 geactualiseerd. In deze richtsnoeren worden de centrale interoperabiliteitselementen gedefinieerd, namelijk een minimale dataset voor vaccinatiecertificaten en een unieke identificatiecode. Het e-gezondheidsnetwerk en het bij artikel 17 van Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad ingestelde Gezondheidsbeveiligingscomité hebben ook gewerkt aan een gemeenschappelijke gestandaardiseerde dataset voor certificaten inzake COVID-19-testresultaten, richtsnoeren voor herstelcertificaten en de respectieve datasets, en een overzicht van de interoperabiliteit van gezondheidscertificaten. Op basis van de technische werkzaamheden die tot dusver zijn verricht, stelt de Commissie voor een EU-kader vast te stellen voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van vaccinatiecertificaten in de EU als onderdeel van een “digitaal groen certificaat”. Dit kader moet tegelijkertijd ook gelden voor andere certificaten die tijdens de COVID-19-pandemie worden afgegeven, namelijk documenten ter staving van een negatief testresultaat voor SARS-CoV-2-besmetting en documenten waaruit blijkt dat de betrokkene is hersteld van een eerdere SARS-CoV-2-besmetting. Zo kunnen personen die niet zijn gevaccineerd of nog niet de mogelijkheid daartoe hebben gehad, ook profiteren van een dergelijk interoperabel kader, waardoor het vrije verkeer van die personen wordt vergemakkelijkt. Hoewel kinderen bijvoorbeeld vooralsnog niet in aanmerking komen voor COVID-19-vaccinatie, moeten zij een test- of herstelcertificaat kunnen krijgen, dat ook namens hen door hun ouders in ontvangst kan worden genomen. Bovendien moet worden verduidelijkt dat de certificaten die in het digitale groene certificaat zijn opgenomen als doel hebben de uitoefening van het vrije verkeer te vergemakkelijken. Het bezit van een digitaal groen certificaat, met name een vaccinatiecertificaat, mag geen voorwaarde zijn voor de uitoefening van het recht van vrij verkeer. Personen die niet worden gevaccineerd, bijvoorbeeld om medische redenen, omdat zij geen deel uitmaken van de doelgroep waarvoor het vaccin momenteel wordt aanbevolen, zoals kinderen, of omdat zij nog niet de gelegenheid hebben gehad of niet wensen te worden gevaccineerd, moeten hun grondrecht van vrij verkeer kunnen blijven uitoefenen, indien nodig met beperkingen, zoals een verplichting om zich te laten testen of in quarantaine/zelfisolatie te gaan. Met name mag deze verordening niet zodanig worden uitgelegd dat zij leidt tot een verplichting of een recht om te worden gevaccineerd. Om te zorgen voor interoperabiliteit tussen de verschillende technische oplossingen die in ontwikkeling zijn bij de lidstaten, waarvan er enkele al begonnen zijn met het aanvaarden van vaccinatiebewijzen waarmee reizigers worden vrijgesteld van bepaalde beperkingen, moeten er uniforme voorwaarden gelden voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van vaccinatie-, test- en herstelcertificaten in verband met COVID-19. Het vast te stellen kader voor het digitale groene certificaat moet het formaat en de inhoud vastleggen van de vaccinatie-, test- en herstelcertificaten in verband met COVID-19. De Commissie stelt bovendien voor dat het kader voor het digitale groene certificaat moet garanderen dat deze certificaten in een interoperabel formaat kunnen worden afgegeven en op betrouwbare wijze kunnen worden geverifieerd wanneer zij door de houder ervan worden overgelegd in andere lidstaten, wat het vrije verkeer binnen de EU zal vergemakkelijken. De certificaten mogen niet meer persoonsgegevens bevatten dan noodzakelijk is. Aangezien ook gevoelige medische gegevens onderdeel zijn van die persoonsgegevens, moet een zeer hoog niveau van gegevensbescherming worden gewaarborgd en moeten de beginselen van minimale gegevensverwerking in acht worden genomen. Met name mag het kader voor het digitale groene certificaat niet vereisen dat op EU-niveau een gegevensbank wordt opgezet en bijgehouden, maar moet het gedecentraliseerde verificatie van digitaal ondertekende interoperabele certificaten mogelijk maken. •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein Het voorstel vormt een aanvulling op en bouwt voort op andere beleidsinitiatieven op het gebied van vrij verkeer die tijdens de COVID-19-pandemie zijn aangenomen, zoals de Aanbevelingen 2020/1475 en 2021/119 van de Raad. In Aanbeveling 2020/1475 van de Raad worden met name de algemene beginselen beschreven op basis waarvan de lidstaten moeten zorgen voor coördinatie van hun optreden bij het vaststellen en toepassen van maatregelen op het gebied van vrij verkeer ter bescherming van de volksgezondheid in reactie op de COVID-19-pandemie.

Bij Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad zijn de voorwaarden vastgesteld voor de uitoefening van het recht van vrij verkeer en verblijf (zowel tijdelijk als permanent) in de EU voor EU-burgers en hun familieleden. Richtlijn 2004/38/EG bepaalt dat de lidstaten het recht van vrij verkeer en verblijf van EU-burgers en hun familieleden, ongeacht hun nationaliteit, kunnen beperken om redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid. De bestaande EU-wetgeving bevat geen bepalingen over de afgifte, verificatie en aanvaarding van certificaten waaruit de gezondheidsstatus van de houder blijkt, hoewel het overleggen van dergelijke certificaten nodig kan zijn om te worden vrijgesteld van bepaalde beperkingen van het recht van vrij verkeer die tijdens een pandemie worden opgelegd. Het is daarom noodzakelijk bepalingen vast te stellen om de interoperabiliteit en beveiliging van dergelijke certificaten te waarborgen. •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie Dit voorstel maakt deel uit van het pakket van EU-maatregelen om de COVID-19-pandemie aan te pakken. Het bouwt met name voort op eerdere technische werkzaamheden van het Gezondheidsbeveiligingscomité en het e-gezondheidsnetwerk. Dit voorstel wordt aangevuld met voorstel COM(2021) xxx, dat ervoor moet zorgen dat de in dit voorstel vervatte regels van toepassing zijn op onderdanen van derde landen die niet onder dit voorstel vallen en die legaal wonen of verblijven op het grondgebied van een staat waarop de voorgestelde verordening van toepassing is en die overeenkomstig het Unierecht naar andere staten mogen reizen. Dit voorstel doet geen afbreuk aan de Schengenvoorschriften wat betreft de toegangsvoorwaarden voor onderdanen van derde landen. De voorgestelde verordening mag niet worden opgevat als aanmoediging of vergemakkelijking van de herinvoering van grenscontroles, die volgens de voorwaarden van de Schengengrenscode het uiterste middel blijven. Dit voorstel houdt rekening met de werkzaamheden die op internationaal niveau, onder andere in het kader van gespecialiseerde agentschappen van de Verenigde Naties, waaronder de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), worden verricht op basis van de Internationale Gezondheidsregeling om specificaties en richtsnoeren vast te stellen voor het gebruik van digitale technologieën voor het documenteren van de vaccinatiestatus van een persoon. Derde landen moeten worden aangemoedigd om het digitale groene certificaat te erkennen in verband met het verlenen van vrijstelling van beperkingen op niet-essentiële reizen. Dit voorstel eerbiedigt ook ten volle de bevoegdheden van de lidstaten ten aanzien van de bepaling van hun gezondheidsbeleid (artikel 168 VWEU). 2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID •Rechtsgrondslag Artikel 21, lid 1, VWEU verleent de burgers van de Unie het recht vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven. Artikel 21, lid 2, voorziet in de mogelijkheid dat de EU optreedt en bepalingen aanneemt ter vergemakkelijking van de uitoefening van het recht om vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven, indien maatregelen ter verwezenlijking van dit doel noodzakelijk zijn om de uitoefening van dat recht te vergemakkelijken. De gewone wetgevingsprocedure is van toepassing. Het voorstel beoogt de uitoefening van het recht van vrij verkeer binnen de EU tijdens de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken door een gemeenschappelijk kader vast te stellen voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten inzake COVID-19. Dit moet EU-burgers en hun familieleden die gebruikmaken van hun recht van vrij verkeer in staat stellen aan te tonen dat zij voldoen aan de volksgezondheidsvoorschriften die overeenkomstig het EU-recht door de lidstaat van bestemming worden opgelegd. Het voorstel heeft ook als doel ervoor te zorgen dat de momenteel geldende beperkingen van het vrije verkeer om de verspreiding van COVID-19 in te dijken, op gecoördineerde wijze kunnen worden opgeheven zodra er meer wetenschappelijk bewijs beschikbaar komt. •Subsidiariteit De doelstellingen van dit voorstel, dat beoogt het vrije verkeer binnen de EU gedurende de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken door de invoering van beveiligde en interoperabele certificaten betreffende de vaccinatie-, test- en herstelstatus van de houder, kunnen niet voldoende door de afzonderlijke lidstaten worden verwezenlijkt, maar kunnen vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de EU worden bereikt. Optreden op EU-niveau is dan ook noodzakelijk. Het uitblijven van maatregelen op EU-niveau zou er waarschijnlijk toe leiden dat de lidstaten verschillende systemen invoeren, waardoor burgers die hun recht van vrij verkeer uitoefenen, problemen zouden ondervinden in verband met de aanvaarding van hun documenten in andere lidstaten. Er moet met name overeenstemming worden bereikt over de technische normen die moeten worden toegepast om de interoperabiliteit, beveiliging en verifieerbaarheid van de afgegeven certificaten te waarborgen. •Evenredigheid Het optreden van de EU kan een aanzienlijke meerwaarde bieden bij het aanpakken van de hierboven genoemde uitdagingen en is de enige manier waarop een gezamenlijk, gestroomlijnd en algemeen aanvaard kader kan worden opgezet en gehandhaafd. Het is waarschijnlijk dat vaststelling van unilaterale of ongecoördineerde maatregelen met betrekking tot vaccinatie-, test- en herstelcertificaten inzake COVID-19 zal leiden tot onsamenhangende en gefragmenteerde beperkingen van het vrije verkeer, met onzekerheid voor EU-burgers bij de uitoefening van hun EU-rechten als gevolg. Het voorstel beperkt de verwerking van persoonsgegevens tot het noodzakelijke minimum, door te voorzien in de opname van slechts een beperkt aantal persoonsgegevens in de af te geven certificaten, door te bepalen dat de bij de verificatie van de certificaten verkregen gegevens niet mogen worden bewaard, en door een kader vast te stellen dat niet vereist dat een centrale gegevensbank wordt opgezet en onderhouden. De bepalingen van de voorgestelde verordening betreffende de afgifte van vaccinatie-, test- of herstelcertificaten en betreffende het vertrouwenskader moeten worden opgeschort zodra de COVID-19-pandemie voorbij is, aangezien er vanaf dat moment geen reden meer is om van burgers te verlangen dat zij gezondheidsdocumenten overleggen wanneer zij hun recht van vrij verkeer uitoefenen. Tegelijkertijd moet de toepassing ervan worden hervat als de WHO opnieuw een pandemie afkondigt als gevolg van een uitbraak van SARS-CoV-2, een variant daarvan, of een soortgelijke infectieziekte met een epidemisch potentieel.

•Keuze van het instrument Een verordening is het enige rechtsinstrument dat de rechtstreekse, onmiddellijke en gemeenschappelijke tenuitvoerlegging van het EU-recht in alle lidstaten waarborgt. 3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING •Raadpleging van belanghebbenden Het voorstel houdt rekening met de besprekingen die regelmatig in verschillende fora met de lidstaten worden gevoerd. •Bijeenbrengen en gebruik van expertise Het voorstel bouwt voort op de technische samenwerking die binnen het Gezondheidsbeveiligingscomité en het e-gezondheidsnetwerk plaatsvindt, de door het ECDC gepubliceerde informatie over de epidemiologische situatie in verband met de COVID-19-pandemie en de relevante beschikbare wetenschappelijke gegevens. •Effectbeoordeling Gezien het dringende karakter heeft de Commissie geen effectbeoordeling uitgevoerd. •Grondrechten Dit voorstel heeft een positieve invloed op het grondrecht van vrij verkeer en verblijf uit hoofde van artikel 45 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, hierna “het Handvest” genoemd. Dit gebeurt door burgers te voorzien van interoperabele en wederzijds aanvaarde vaccinatie-, test- en herstelcertificaten inzake COVID-19, die zij kunnen gebruiken wanneer zij reizen. Wanneer de lidstaten vrijstelling van bepaalde beperkingen op het vrije verkeer verlenen aan personen die in het bezit zijn van een vaccinatie-, test- of herstelbewijs, zullen de bij dit voorstel vastgestelde certificaten de burgers in staat stellen van deze vrijstellingen gebruik te maken. Naarmate er meer wetenschappelijke gegevens beschikbaar komen, met name over de effecten van vaccinatie tegen SARS-CoV-2-besmetting, moet een interoperabel kader van gezondheidscertificaten de lidstaten in staat stellen de beperkingen op gecoördineerde wijze op te heffen. Deze verordening mag niet worden opgevat als aanmoediging of vergemakkelijking van beperkingen van het vrije verkeer tijdens de pandemie. Zij beoogt veeleer te voorzien in een geharmoniseerd kader voor de erkenning van COVID-19-gezondheidscertificaten ingeval een lidstaat dergelijke beperkingen toepast. Beperkingen van het vrije verkeer binnen de EU die gerechtvaardigd zijn om redenen van de openbare orde, de openbare veiligheid of de volksgezondheid moeten noodzakelijk en evenredig zijn en gebaseerd zijn op objectieve en niet-discriminerende criteria. De beslissing over de invoering van beperkingen van het vrije verkeer blijft de verantwoordelijkheid van de lidstaten, die moeten handelen met inachtneming van het EU-recht. Evenzo behouden de lidstaten voldoende armslag om geen beperkingen van het vrije verkeer in te voeren. Dit voorstel houdt de verwerking in van persoonsgegevens, met inbegrip van gezondheidsgegevens. Er zijn potentiële effecten op de grondrechten van personen, met name artikel 7 (De eerbiediging van het privéleven) en artikel 8 (De bescherming van persoonsgegevens) van het Handvest. De verwerking van persoonsgegevens van natuurlijke personen, met inbegrip van de verzameling van, de toegang tot en het gebruik van die persoonsgegevens, heeft gevolgen voor het recht op privacy en het recht op bescherming van persoonsgegevens uit hoofde van het Handvest. Aantasting van die grondrechten moet gerechtvaardigd zijn. Wat betreft het recht op bescherming van persoonsgegevens, met inbegrip van gegevensbeveiliging, is Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van toepassing. Er wordt niet voorzien in afwijking van de gegevensbeschermingsregeling van de EU en de lidstaten moeten duidelijke regels en voorwaarden en robuuste waarborgen toepassen, in overeenstemming met de EU-regels inzake gegevensbescherming. De voorgestelde verordening voorziet niet in het opzetten van een Europese gegevensbank voor vaccinatie, tests of herstel inzake COVID-19. Voor de toepassing van de voorgestelde verordening hoeven persoonsgegevens alleen te worden opgenomen in het afgegeven certificaat, dat tegen vervalsing of manipulatie moet worden beschermd. 4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING De Commissie zal gebruikmaken van middelen uit het instrument voor noodhulp om in eerste instantie de meest urgente maatregelen van het initiatief te ondersteunen en zal, zodra de rechtsgrondslag van het programma Digitaal Europa in werking is getreden, nagaan op welke wijze sommige uitgaven in het kader van dat programma kunnen worden gedaan. Het initiatief kan het gebruik vereisen van een of meer van de speciale instrumenten zoals omschreven in Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad. Bij dit voorstel is een financieel memorandum gevoegd. Gezien de noodsituatie op gezondheidsgebied zullen de meeste voorbereidende uitgaven worden gedaan in het kader van het instrument voor noodhulp, totdat de voorgestelde verordening in werking is getreden. Een mogelijke steunregeling op EU-niveau zal pas in werking treden na de inwerkingtreding van de voorgestelde verordening. 5.OVERIGE ELEMENTEN •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage Eén jaar nadat de WHO het einde van de COVID-19-pandemie heeft afgekondigd, zal de Commissie een verslag opstellen over de toepassing van deze verordening.

•Artikelsgewijze toelichting In de artikelen 1 en 2 van het voorstel wordt het onderwerp van de voorgestelde verordening beschreven en worden een aantal definities vastgesteld. Bij de voorgestelde verordening wordt het digitale groene certificaat ingesteld, dat een kader vormt voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele gezondheidscertificaten ter vergemakkelijking van het vrije verkeer tijdens de COVID-19-pandemie. In artikel 3 worden de drie soorten certificaten beschreven die deel uitmaken van het kader voor het digitale groene certificaat, namelijk het vaccinatiecertificaat, het testcertificaat en het herstelcertificaat. Het artikel bevat ook de algemene vereisten waaraan dergelijke certificaten moeten voldoen, zoals de toepassing van een interoperabele streepjescode, en voorziet in de totstandbrenging van de nodige technische infrastructuur. Certificaten die de EER-staten IJsland, Liechtenstein en Noorwegen afgeven overeenkomstig deze verordening, door middel van de integratie van dit instrument in het EER-kader, moeten worden aanvaard. Certificaten die Zwitserland op grond van deze verordening afgeeft aan personen die het recht van vrij verkeer genieten, moeten worden aanvaard na een uitvoeringsbesluit van de Commissie, indien zij ervan overtuigd is dat de aanvaarding op basis van wederkerigheid plaatsvindt. Bij artikel 4 wordt het vertrouwenskader voor het digitale groene certificaat ingesteld, dat waar mogelijk de interoperabiliteit met op internationaal niveau ingestelde technologiesystemen moet waarborgen. Het voorziet tevens, nadat de Commissie een uitvoeringsbesluit heeft vastgesteld, in de aanvaarding van beveiligde en verifieerbare certificaten die door derde landen aan EU-burgers en hun familieleden worden afgegeven in overeenstemming met een internationale norm die interoperabel is met het bij deze verordening ingestelde vertrouwenskader en waarin de noodzakelijke persoonsgegevens zijn opgenomen. De artikelen 5 tot en met 7 bevatten nadere gegevens over de afgifte, de inhoud en de aanvaarding van het vaccinatiecertificaat, het testcertificaat en het herstelcertificaat. Artikel 8 machtigt de Commissie om de nodige technische specificaties voor het vertrouwenskader vast te stellen, indien nodig via een versnelde procedure. Artikel 9 bevat regels inzake gegevensbescherming. Artikel 10 voorziet in een kennisgevingsprocedure die moet waarborgen dat andere lidstaten en de Commissie in kennis worden gesteld van de beperkingen van het recht van vrij verkeer die door de pandemie noodzakelijk zijn geworden. De artikelen 11 en 12 bevatten regels voor de uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie door de Commissie, indien nodig via een spoedprocedure. Artikel 13 bevat regels betreffende het comité dat de Commissie moet bijstaan bij de uitvoering van de verordening. In artikel 14 wordt bepaald dat de Commissie een jaar nadat de WHO het einde van de SARS-CoV-2-pandemie geeft afgekondigd, een verslag moet indienen over de toepassing van de verordening, waarin met name het effect op het vrije verkeer en de gegevensbescherming wordt behandeld. Artikel 15 voorziet in versnelde inwerkingtreding van de verordening. Het bepaalt ook dat de artikelen 3, 4, 5, 6, 7 en 10 door middel van een gedelegeerde handeling moeten worden opgeschort wanneer de WHO het einde van de COVID-19-pandemie afkondigt, alsmede dat de toepassing van die artikelen door middel van een gedelegeerde handeling moet worden hervat indien de WHO opnieuw een pandemie afkondigt als gevolg van een uitbraak van SARS-CoV-2, een variant daarvan, of een vergelijkbare infectieziekte met een epidemisch potentieel. In de bijlage wordt vermeld welke persoonsgegevens moeten worden opgenomen in de certificaten die onder de verordening vallen. 2021/0068 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten teneinde het vrije verkeer tijdens de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken (digitaal groen certificaat) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 21, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1)Iedere burger van de Unie heeft het recht vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven, onder voorbehoud van de beperkingen en voorwaarden die bij de Verdragen en de bepalingen ter uitvoering daarvan zijn vastgesteld. Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad bevat nadere voorschriften met betrekking tot de uitoefening van dat recht. (2)Op 30 januari 2020 heeft de directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang uitgeroepen wegens de mondiale uitbraak van severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2), dat coronavirusziekte 2019 (COVID‐19) veroorzaakt. Op 11 maart 2020 heeft de WHO geoordeeld dat COVID-19 als pandemie kan worden aangemerkt. (3)Om de verspreiding van het virus te beperken, hebben de lidstaten diverse maatregelen getroffen, waarvan sommige invloed hebben gehad op het recht van Unieburgers om vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven, zoals inreisbeperkingen of de verplichting voor reizigers die de grens overschrijden om in quarantaine/zelfisolatie te gaan of zich op SARS-CoV-2-besmetting te laten testen. (4)Op 13 oktober 2020 heeft de Raad Aanbeveling (EU) 2020/1475 van de Raad betreffende een gecoördineerde aanpak van de beperking van het vrije verkeer in reactie op de COVID-19-pandemie vastgesteld. Die aanbeveling voorziet in een gecoördineerde aanpak ten aanzien van de volgende kernpunten: de toepassing van gemeenschappelijke criteria en drempelwaarden bij beslissingen over het al dan niet instellen van beperkingen van het vrije verkeer, het in kaart brengen van het risico op COVID-19-overdracht met een afgesproken kleurcode, en een gecoördineerde aanpak van eventuele maatregelen die geschikt zijn voor personen die tussen gebieden reizen, afhankelijk van het risico op overdracht in die gebieden. Gezien de specifieke situatie van reizigers met een cruciale functie (zoals vermeld in punt 19 van de aanbeveling) en grensarbeiders, die in hun dagelijks leven in het bijzonder door dergelijke beperkingen wordt getroffen, moeten met name dergelijke personen die kritieke functies vervullen of wier werkzaamheden essentieel zijn voor kritieke infrastructuur, in beginsel worden vrijgesteld van de reisbeperkingen in verband met COVID-19. (5)Op basis van de in Aanbeveling (EU) 2020/1475 vastgestelde criteria en drempelwaarden publiceert het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (“ECDC”) eenmaal per week een kaart van de lidstaten, onderverdeeld in regio’s, ter onderbouwing van de besluitvorming door de lidstaten. (6)Zoals in Aanbeveling (EU) 2020/1475 wordt benadrukt, zouden beperkingen van het vrije verkeer van personen binnen de Unie die worden ingevoerd om de verspreiding van COVID-19 in te dijken, op specifieke en welomschreven redenen van openbaar belang, met name de bescherming van de volksgezondheid, moeten zijn gebaseerd. Dergelijke beperkingen moeten worden toegepast met inachtneming van de algemene beginselen van het Unierecht, met name evenredigheid en non‐discriminatie. De genomen maatregelen zouden dus niet verder mogen gaan dan hetgeen strikt noodzakelijk is om de volksgezondheid te beschermen. Voorts moeten zij in overeenstemming zijn met maatregelen die de Unie heeft genomen om te zorgen voor een naadloos vrij verkeer van goederen en essentiële diensten in de gehele eengemaakte markt, met inbegrip van medische benodigdheden en medisch personeel, via de als zogeheten green lanes aangeduide grensovergangen, bedoeld in de mededeling van de Commissie over de toepassing van green lanes in het kader van de richtsnoeren voor grensbeheermaatregelen om de gezondheid te beschermen en de beschikbaarheid van goederen en essentiële diensten te verzekeren. (7)Het vrije verkeer van personen die geen risico vormen voor de volksgezondheid, bijvoorbeeld omdat zij immuun zijn voor SARS-CoV-2 en de ziekte niet kunnen overdragen, mag niet worden beperkt, aangezien dergelijke beperkingen niet noodzakelijk zijn om het nagestreefde doel te bereiken. (8)Veel lidstaten hebben een initiatief genomen, of zijn dat van plan, om vaccinatiecertificaten af te geven. Om deze echter doeltreffend te kunnen gebruiken in een grensoverschrijdende context, wanneer burgers hun recht van vrij verkeer uitoefenen, moeten dergelijke certificaten volledig interoperabel, beveiligd en verifieerbaar zijn. De lidstaten moeten daartoe tot overeenstemming komen over de inhoud, het formaat, de beginselen en de technische normen voor dergelijke certificaten. (9)Eenzijdige maatregelen op dit gebied kunnen leiden tot aanzienlijke verstoringen bij de uitoefening van het recht van vrij verkeer, aangezien nationale autoriteiten en passagiersvervoersdiensten, zoals luchtvaartmaatschappijen, spoorwegondernemingen, touringcardiensten of veerdiensten, dan zouden worden geconfronteerd met een breed scala aan uiteenlopende documentformaten, niet alleen wat betreft de vaccinatiestatus van een persoon, maar ook wat betreft tests en mogelijk herstel na COVID-19. (10)Om de uitoefening van het recht om vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven te vergemakkelijken, moet er onder de naam “digitaal groen certificaat” een gemeenschappelijk kader worden vastgesteld voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten inzake COVID-19. (11)Deze verordening mag niet worden opgevat als vergemakkelijking of aanmoediging van de invoering van beperkingen van het vrije verkeer als respons op de pandemie. Met name moeten de in Aanbeveling (EU) 2020/1475 bedoelde uitzonderingen op de beperking van het vrije verkeer als respons op de COVID-19-pandemie van toepassing blijven. Tegelijkertijd moet het kader voor het digitale groene certificaat waarborgen dat interoperabele certificaten ook beschikbaar zijn voor reizigers die een cruciale functie vervullen. (12)Een gemeenschappelijke aanpak van de afgifte, verificatie en aanvaarding van dergelijke interoperabele certificaten berust op vertrouwen. Valse COVID-19-certificaten kunnen een aanzienlijk risico voor de volksgezondheid vormen. De autoriteiten in een lidstaat moeten de zekerheid hebben dat de informatie op een certificaat dat in een andere lidstaat is afgegeven, betrouwbaar is, niet is vervalst, en betrekking heeft op de persoon die het certificaat overlegt, en dat degene die deze informatie controleert, slechts toegang heeft tot de kleinst mogelijke hoeveelheid noodzakelijke informatie. (13)Het risico van valse COVID-19-certificaten is reëel. Op 1 februari 2021 heeft Europol een vroegtijdige waarschuwing afgegeven over de illegale verkoop van valse negatieve COVID-19-testcertificaten. Gezien de beschikbare en gemakkelijk toegankelijke technologische middelen, zoals hogeresolutieprinters en allerlei software voor grafische bewerking, zijn fraudeurs in staat om valse, vervalste en nagemaakte certificaten van hoge kwaliteit te produceren. Er zijn gevallen gemeld van illegale verkoop van frauduleuze testcertificaten, waarbij zowel georganiseerde vervalsersbendes als individuele opportunistische oplichters betrokken waren, die valse certificaten offline en online verkochten. (14)Om interoperabiliteit en gelijke toegang te waarborgen, moeten de lidstaten de certificaten in het kader van het digitale groene certificaat afgeven in digitale vorm, op papier, of in beide vormen. Dit moet de aspirant-houder in staat stellen een papieren exemplaar van het certificaat aan te vragen en te ontvangen, dan wel het certificaat op een mobiel apparaat op te slaan en te tonen. De certificaten moeten een interoperabele, digitaal leesbare streepjescode bevatten met de relevante gegevens met betrekking tot de certificaten. De lidstaten moeten de echtheid, geldigheid en integriteit van de certificaten waarborgen door middel van elektronische zegels of met soortgelijke middelen. De informatie op het certificaat moet er ook in een voor de mens leesbaar formaat op worden opgenomen, afgedrukt of weergegeven als gewone tekst. De opmaak van de certificaten moet gemakkelijk te begrijpen zijn en voor eenvoud en gebruiksvriendelijkheid zorgen. Om belemmeringen voor het vrije verkeer te voorkomen, moeten de certificaten kosteloos worden afgegeven en moeten burgers het recht hebben ze te doen afgeven. De lidstaten moeten certificaten in het kader van het digitale groene certificaat automatisch of op verzoek afgeven en ervoor zorgen dat zij gemakkelijk kunnen worden verkregen en dat waar nodig ondersteuning wordt geboden om gelijke toegang voor alle burgers mogelijk te maken. (15)De veiligheid, echtheid, integriteit en geldigheid van de certificaten in het kader van het digitale groene certificaat, alsmede de conformiteit ervan met de gegevensbeschermingswetgeving van de Unie, zijn van essentieel belang voor de aanvaarding ervan in alle lidstaten. Daarom moet een vertrouwenskader worden vastgesteld waarin de regels en infrastructuur voor de betrouwbare en beveiligde afgifte en verificatie van certificaten worden vastgelegd. Het overzicht van de interoperabiliteit van gezondheidscertificaten dat op 12 maart 2021 door het bij artikel 14 van Richtlijn 2011/24/EU opgerichte e-gezondheidsnetwerk is goedgekeurd, moet de basis vormen voor het vertrouwenskader. (16)Aan begunstigden als bedoeld in artikel 3 van Richtlijn 2004/38/EG, dat wil zeggen burgers van de Unie en hun familieleden, ongeacht hun nationaliteit, moeten op grond van deze verordening de certificaten in het kader van het digitale groene certificaat worden afgegeven door de lidstaat waar de betrokken persoon is gevaccineerd of getest of waar de herstelde persoon zich bevindt. Wanneer dat relevant of passend is, moeten de certificaten worden afgegeven ten behoeve van de gevaccineerde, geteste of herstelde persoon, bijvoorbeeld ten behoeve van personen die handelingsonbekwaam zijn, of aan ouders ten behoeve van hun kinderen. Voor de certificaten mag geen legalisatie of een andere soortgelijke formaliteit vereist zijn.

(17)De certificaten in het kader van het digitale groene certificaat kunnen ook worden afgegeven aan onderdanen of ingezetenen van Andorra, Monaco, San Marino en Vaticaanstad/Heilige Stoel, in het bijzonder wanneer zij worden gevaccineerd in een lidstaat. (18)Er moet rekening mee worden gehouden dat overeenkomsten inzake het vrije verkeer van personen die de Unie en haar lidstaten met bepaalde derde landen hebben gesloten, voorzien in de mogelijkheid om het vrije verkeer om redenen van volksgezondheid te beperken. Indien een dergelijke overeenkomst geen mechanisme bevat om er handelingen van de Europese Unie in op te nemen, moeten certificaten die aan begunstigden van dergelijke overeenkomsten zijn afgegeven, worden aanvaard onder de in deze verordening vastgestelde voorwaarden. Voorwaarde daarvoor is een door de Commissie vast te stellen uitvoeringshandeling waarbij wordt vastgesteld dat een dergelijk derde land certificaten afgeeft overeenkomstig deze verordening en formele garanties heeft geboden dat het door de lidstaten afgegeven certificaten zal aanvaarden. (19)Verordening (EU) 2021/XXXX is van toepassing op onderdanen van derde landen die niet onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen en legaal wonen of verblijven op het grondgebied van een staat waarop die verordening van toepassing is en die overeenkomstig het Unierecht naar andere staten mogen reizen. (20)Het voor de toepassing van deze verordening vast te stellen kader moet waarborgen bieden voor de samenhang met mondiale initiatieven, met name die waarbij de WHO betrokken is. Waar mogelijk moet ook de interoperabiliteit worden verzekerd tussen op mondiaal niveau opgezette technologische systemen en de systemen die zijn opgezet voor de toepassing van deze verordening teneinde het vrije verkeer binnen de Unie te vergemakkelijken, onder meer door deelname aan een openbare-sleutelinfrastructuur of door bilaterale uitwisseling van openbare sleutels. Teneinde het recht van vrij verkeer van in derde landen gevaccineerde burgers van de Unie te vergemakkelijken, moet deze verordening voorzien in de aanvaarding van door derde landen aan burgers van de Unie en hun familieleden afgegeven certificaten, indien de Commissie van oordeel is dat deze certificaten zijn afgegeven volgens normen die gelijkwaardig zijn aan die welke krachtens deze verordening zijn vastgesteld. (21)Om het vrije verkeer te vergemakkelijken en ervoor te zorgen dat de beperkingen van het vrije verkeer die momenteel tijdens de COVID-19-pandemie van kracht zijn, op gecoördineerde wijze kunnen worden opgeheven op basis van de meest recente beschikbare wetenschappelijke gegevens, moet in een interoperabel vaccinatiecertificaat worden voorzien. Dit vaccinatiecertificaat moet dienen als bevestiging dat de houder in een lidstaat een vaccin tegen COVID-19 is toegediend. Het certificaat mag alleen de informatie bevatten die nodig is om de houder, het COVID-19-vaccin en het vaccinnummer, en de datum en de plaats van vaccinatie duidelijk te identificeren. De lidstaten moeten vaccinatiecertificaten afgeven aan personen die zijn ingeënt met vaccins waarvoor overeenkomstig Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad een vergunning voor het in de handel brengen is verleend, vaccins waarvoor overeenkomstig Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad een vergunning voor het in de handel brengen is verleend, of vaccins waarvan de distributie tijdelijk is toegestaan overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Richtlijn 2001/83/EG. (22)Personen die vóór de datum van toepassing van deze verordening zijn gevaccineerd, ook indien dat gebeurde in het kader van een klinische proef, moeten eveneens de mogelijkheid hebben om een vaccinatiecertificaat inzake COVID-19 te verkrijgen dat aan deze verordening voldoet. Tegelijkertijd moeten de lidstaten de vrijheid behouden om vaccinatiebewijzen af te geven in andere formaten en voor andere doeleinden, met name medische doeleinden. (23)De lidstaten moeten vaccinatiecertificaten ook afgeven aan burgers van de Unie en hun familieleden die in een derde land zijn gevaccineerd en daarvoor betrouwbaar bewijs leveren. (24)Het e-gezondheidsnetwerk heeft op 27 januari 2021 richtsnoeren vastgesteld inzake vaccinatiebewijzen voor medische doeleinden, en deze op 12 maart 2021 geactualiseerd. Die richtsnoeren, en met name de aanbevolen codenormen, moeten de basis vormen voor de technische specificaties die voor de toepassing van deze verordening worden vastgesteld. (25)Verscheidene lidstaten stellen gevaccineerde personen nu reeds vrij van bepaalde beperkingen op het vrije verkeer binnen de Unie. Indien lidstaten op overlegging van een vaccinatiebewijs vrijstelling verlenen van de beperkingen op het vrije verkeer die overeenkomstig het Unierecht zijn ingesteld om de verspreiding van COVID-19 in te dijken, zoals voorschriften om in quarantaine/zelfisolatie te gaan of zich te laten testen op SARS-CoV-2-besmetting, moet van hen worden verlangd dat zij onder dezelfde voorwaarden geldige vaccinatiecertificaten aanvaarden die door andere lidstaten overeenkomstig deze verordening zijn afgegeven. Dat dergelijke certificaten onder dezelfde voorwaarden moeten worden aanvaard, betekent dat, wanneer een lidstaat bijvoorbeeld één dosis van een toegediend vaccin voldoende acht, de aanvaarding ook moet gelden voor houders van een vaccinatiecertificaat waarin is vermeld dat één dosis van hetzelfde vaccin is toegediend. Om redenen van volksgezondheid moet deze verplichting worden beperkt tot personen aan wie COVID-19-vaccins zijn toegediend waarvoor overeenkomstig Verordening (EG) nr. 726/2004 een vergunning voor het in de handel brengen is verleend. Dit mag de lidstaten niet beletten te besluiten vaccinatiecertificaten te aanvaarden die zijn afgegeven voor andere COVID-19-vaccins, zoals vaccins waarvoor de bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2001/83/EG een vergunning voor het in de handel brengen heeft verleend, vaccins waarvan de distributie tijdelijk is toegestaan op grond van artikel 5, lid 2, van Richtlijn 2001/83/EG, of vaccins die in het kader van de WHO-procedure voor Emergency Use Listing zijn goedgekeurd. (26)Discriminatie moet worden voorkomen van personen die niet zijn gevaccineerd, bijvoorbeeld om medische redenen, omdat zij niet behoren tot de doelgroep waarvoor het vaccin momenteel wordt aanbevolen, omdat zij nog niet de kans hebben gehad te worden gevaccineerd, of omdat zij verkiezen niet te worden gevaccineerd. Het bezit van een vaccinatiecertificaat, of het bezit van een vaccinatiecertificaat waarin een specifiek vaccin wordt vermeld, mag derhalve geen voorwaarde zijn voor de uitoefening van het recht van vrij verkeer, met name wanneer deze personen met andere middelen kunnen aantonen dat zij voldoen aan wettelijke volksgezondheidsvoorschriften, en mag geen voorwaarde zijn om gebruik te maken van grensoverschrijdende personenvervoersdiensten zoals het vervoer per vliegtuig, trein, touringcar of veerboot. (27)Een groot aantal lidstaten stelt reeds de eis dat personen die naar hun grondgebied reizen, zich vóór of na aankomst laten testen op SARS-CoV-2-besmetting. Aan het begin van de COVID-19-pandemie maakten de lidstaten doorgaans gebruik van de op de reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR) gebaseerde test, een nucleïnezuuramplificatietest (NAAT) voor COVID-19-diagnostiek die door de WHO en het ECDC wordt beschouwd als de gouden standaard, d.w.z. de meest betrouwbare methode voor het testen van besmette personen en van personen die met hen in contact zijn gekomen. Naarmate de pandemie zich uitbreidde, kwam een nieuwe generatie van snellere en goedkopere tests beschikbaar op de Europese markt: de zogenaamde snelle antigeentests, die de aanwezigheid van virale eiwitten (antigenen) detecteren en zo een actieve infectie kunnen opsporen. Op 18 november 2020 werd Aanbeveling (EU) 2020/1743 inzake het gebruik van snelle antigeentests voor de diagnose van SARS‐CoV‐2-infecties door de Commissie vastgesteld. (28)Op 22 januari 2021 heeft de Raad Aanbeveling 2021/C 24/01 betreffende een gemeenschappelijk kader voor het gebruik en de validering van snelle antigeentests en de wederzijdse erkenning van COVID-19-testresultaten in de EU vastgesteld, die voorziet in de opstelling van een gemeenschappelijke lijst van snelle antigeentests voor COVID-19. Op deze basis heeft het Gezondheidsbeveiligingscomité op 18 februari 2021 een gemeenschappelijke lijst van snelle antigeentests voor COVID-19 opgesteld; het gaat om een selectie van snelle antigeentests waarvan de resultaten door de lidstaten wederzijds zullen worden erkend, en ook is vastgelegd welke gegevens op de COVID-19-testcertificaten moeten worden vermeld. (29)Ondanks deze gezamenlijke inspanningen ondervinden burgers van de Unie en hun familieleden die hun recht van vrij verkeer uitoefenen, nog steeds problemen wanneer zij een testresultaat dat in de ene lidstaat is verkregen, in een andere lidstaat trachten te gebruiken. Deze problemen houden vaak verband met de taal waarin het testresultaat is opgesteld of met een gebrek aan vertrouwen in de echtheid van het getoonde document. (30)Ter bevordering van de aanvaarding van de resultaten van in andere lidstaten uitgevoerde tests, wanneer die resultaten worden overgelegd met het oog op de uitoefening van het vrije verkeer, moet een interoperabel testcertificaat worden opgesteld dat de nodige informatie bevat om de houder alsmede het type SARS-CoV-2-test, de testdatum en het testresultaat duidelijk te kunnen identificeren. Om de betrouwbaarheid van het testresultaat te waarborgen, mag een op grond van deze verordening afgegeven testcertificaat slechts betrekking hebben op de resultaten van NAAT-tests en snelle antigeentests die zijn opgenomen in de op basis van Aanbeveling 2021/C 24/01 van de Raad opgestelde lijst. De gemeenschappelijke gestandaardiseerde dataset die moet worden opgenomen in certificaten met de resultaten van COVID-19-tests waarover het Gezondheidsbeveiligingscomité overeenstemming heeft bereikt op basis van Aanbeveling 2021/C 24/01 van de Raad, met name de aanbevolen codenormen, moet de basis vormen voor de technische specificaties die voor de toepassing van deze verordening worden vastgesteld. (31)Testcertificaten die door de lidstaten overeenkomstig deze verordening zijn afgegeven, moeten worden aanvaard door lidstaten die bewijs verlangen dat een test op SARS-CoV-2-infectie is uitgevoerd in het kader van de beperkingen van het vrije verkeer die zijn ingesteld om de verspreiding van COVID-19 in te dijken. (32)Volgens bestaand bewijsmateriaal is het mogelijk dat personen die van COVID-19 zijn hersteld, gedurende een bepaalde periode na het optreden van de symptomen nog positief blijven testen op SARS-CoV-2. Als deze personen zich laten testen wanneer zij hun recht van vrij verkeer willen uitoefenen, kan het dus gebeuren dat hun het reizen wordt belet, ook al zijn zij niet langer besmettelijk. Om het vrije verkeer te vergemakkelijken en ervoor te zorgen dat de tijdens de COVID-19-pandemie geldende beperkingen van het vrije verkeer op gecoördineerde wijze kunnen worden opgeheven op basis van de meest recente beschikbare wetenschappelijke gegevens, moet een interoperabel herstelcertificaat worden opgesteld, dat de nodige informatie bevat om zowel de betrokkene als de datum van een eerdere positieve test op SARS-CoV-2-besmetting duidelijk te kunnen identificeren. Een herstelcertificaat mag niet eerder dan op de elfde dag na de eerste positieve test worden afgegeven en mag niet langer dan 180 dagen geldig zijn. Volgens het ECDC blijkt uit recente gegevens dat hoewel afscheiding van levensvatbaar SARS-CoV-2 kan plaatsvinden tussen tien en twintig dagen na het verschijnen van de symptomen, overtuigend epidemiologisch onderzoek niet heeft aangetoond dat de ziekte na de tiende dag nog op andere personen wordt overgedragen. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om deze tijdspanne te wijzigen op basis van richtsnoeren van het Gezondheidsbeveiligingscomité of van het ECDC, dat grondig onderzoek uitvoert naar de gegevens betreffende de duur van de verworven immuniteit na herstel. (33)Verscheidene lidstaten stellen herstelde personen nu reeds vrij van bepaalde beperkingen op het vrije verkeer binnen de Unie. Indien lidstaten op overlegging van een herstelbewijs vrijstelling verlenen van de beperkingen op het vrije verkeer die overeenkomstig het Unierecht zijn ingesteld om de verspreiding van SARS-CoV-2 in te dijken, zoals voorschriften om in quarantaine/zelfisolatie te gaan of zich te laten testen op SARS-CoV-2-besmetting, moet van hen worden verlangd dat zij onder dezelfde voorwaarden geldige herstelcertificaten aanvaarden die door andere lidstaten overeenkomstig deze verordening zijn afgegeven. In samenwerking met het Gezondheidsbeveiligingscomité werkt het e-gezondheidsnetwerk ook aan richtsnoeren voor herstelcertificaten en de bijbehorende datasets. (34)Om snel tot een gemeenschappelijk standpunt te kunnen komen, moet de Commissie het bij artikel 17 van Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad ingestelde Gezondheidsbeveiligingscomité kunnen verzoeken adviezen op te stellen over de beschikbare wetenschappelijke gegevens betreffende de effecten van medische voorvallen die zijn gedocumenteerd in de overeenkomstig deze verordening opgestelde certificaten, met inbegrip van de doeltreffendheid en de duur van de immuniteit die door de COVID-19-vaccins ontstaat, de mate waarin vaccins asymptomatische besmetting en overdracht van het virus voorkomen, de situatie van personen die van het virus zijn hersteld en de gevolgen van de nieuwe SARS-CoV-2-varianten voor ingeënte of reeds besmette personen. (35)Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de bij deze verordening ingestelde en op het vertrouwenskader gebaseerde certificaten, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad. (36)De Commissie moet onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vaststellen indien dit, in naar behoren gemotiveerde gevallen die verband houden met de technische specificaties die nodig zijn om interoperabele certificaten vast te stellen, om dwingende redenen van urgentie vereist is of wanneer nieuw wetenschappelijk bewijs beschikbaar komt.

(37)Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens uit hoofde van deze verordening. Bij deze verordening wordt de rechtsgrondslag vastgesteld voor de verwerking van persoonsgegevens in de zin van artikel 6, lid 1, punt c), en artikel 9, lid 2, punt g), van Verordening (EU) 2016/679, die nodig is voor de afgifte en verificatie van de in deze verordening bedoelde interoperabele certificaten. Deze verordening regelt niet de verwerking van persoonsgegevens in verband met de documentatie van een vaccinatie, test of herstel voor andere doeleinden, zoals de geneesmiddelenbewaking of het bijhouden van individuele persoonlijke gezondheidsdossiers. De rechtsgrondslag voor verwerking voor andere doeleinden moet worden geboden door het nationale recht, dat in overeenstemming moet zijn met de Uniewetgeving inzake gegevensbescherming. (38)Overeenkomstig het beginsel van minimale gegevensverwerking mogen de certificaten alleen die persoonsgegevens bevatten die noodzakelijk zijn om de uitoefening van het recht van vrij verkeer binnen de Unie tijdens de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken. De specifieke categorieën persoonsgegevens en de gegevensvelden die in de certificaten moeten worden opgenomen, moeten bij deze verordening worden vastgesteld. (39)Voor de toepassing van deze verordening mogen persoonsgegevens grensoverschrijdend worden doorgegeven/uitgewisseld met als enig doel de informatie te verkrijgen die nodig is om de vaccinatie-, test- of herstelstatus van de houder te bevestigen en te verifiëren. Met name moet het mogelijk zijn de echtheid van het certificaat te verifiëren. (40)Deze verordening vormt geen rechtsgrondslag voor het bewaren van persoonsgegevens die zijn verkregen uit het certificaat door de lidstaat van bestemming of door exploitanten van grensoverschrijdende personenvervoersdiensten die krachtens het nationale recht verplicht zijn bepaalde volksgezondheidsmaatregelen tijdens de COVID-19-pandemie uit te voeren. (41)Met het oog op coördinatie moeten de lidstaten en de Commissie op de hoogte worden gebracht wanneer een lidstaat van houders van certificaten verlangt dat zij na binnenkomst op zijn grondgebied in quarantaine/zelfisolatie gaan of zich laten testen op besmetting met SARS-CoV-2, of wanneer de lidstaat dergelijke personen de toegang weigert. (42)Overeenkomstig Aanbeveling (EU) 2020/1475 moeten alle beperkingen op het vrije verkeer van personen binnen de Unie die zijn ingesteld om de verspreiding van SARS-CoV-2 in te dijken, worden opgeheven zodra de epidemiologische situatie dat toelaat. Dit geldt ook voor de verplichting om andere documenten over te leggen dan die welke vereist zijn op grond van het Unierecht en met name Richtlijn 2004/38/EG, zoals de onder deze verordening vallende certificaten. De bepalingen van de verordening betreffende het kader voor het digitale groene certificaat inzake de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten in verband met COVID-19 dienen derhalve te worden opgeschort zodra de directeur-generaal van de WHO overeenkomstig de Internationale Gezondheidsregeling het einde van de door SARS-CoV-2 veroorzaakte noodsituatie van internationaal belang op het gebied van de volksgezondheid afkondigt. Tegelijkertijd moet de toepassing ervan worden hervat indien de directeur-generaal van de WHO opnieuw een noodsituatie van internationaal belang op het gebied van de volksgezondheid afkondigt als gevolg van een uitbraak van SARS-CoV-2, een variant daarvan, of een soortgelijke infectieziekte met een epidemisch potentieel. In dat geval moeten de betrokken bepalingen opnieuw worden opgeschort zodra de noodsituatie van internationaal belang op het gebied van de volksgezondheid is geëindigd. (43)Een jaar nadat de directeur-generaal van de WHO het einde van de door SARS-CoV-2 veroorzaakte noodsituatie van internationaal belang op het gebied van de volksgezondheid heeft afgekondigd, moet de Commissie een verslag publiceren over de lering die is getrokken uit de toepassing van deze verordening, onder meer wat betreft de gevolgen ervan voor de vergemakkelijking van het vrije verkeer en de bescherming van gegevens. (44)Teneinde rekening te houden met de epidemiologische situatie en de vorderingen inzake de beheersing van de COVID-19-pandemie, en teneinde de interoperabiliteit met internationale normen te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden verleend om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen met betrekking tot de toepassing van bepaalde artikelen van deze verordening en de lijst van persoonsgegevens die moeten worden opgenomen in de certificaten waarop deze verordening betrekking heeft. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen worden uitgevoerd in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. (45)Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het vergemakkelijken van het vrije verkeer in de Unie gedurende de COVID-19-pandemie door het invoeren van interoperabele certificaten inzake de vaccinatie-, test- en herstelstatus van de houder, niet voldoende door de lidstaten alleen kan worden verwezenlijkt en derhalve, gezien de omvang en de gevolgen van de maatregelen, beter door de Unie kan worden bereikt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (46)Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten (“het Handvest”) zijn erkend, waaronder het recht op eerbiediging van het privéleven en het familie- en gezinsleven, het recht op de bescherming van persoonsgegevens, het recht op gelijkheid voor de wet en non-discriminatie, het recht van vrij verkeer en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. De lidstaten moeten bij de uitvoering van deze verordening het Handvest naleven. (47)De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1

Onderwerp Bij deze verordening wordt een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten inzake COVID-19 vastgesteld, teneinde het voor de houders gemakkelijker te maken hun recht van vrij verkeer tijdens de COVID-19-pandemie uit te oefenen (“digitaal groen certificaat”). Zij voorziet in de rechtsgrondslag voor de verwerking van persoonsgegevens die nodig is voor de afgifte van dergelijke certificaten en voor de verwerking van de informatie die nodig is om de echtheid en geldigheid van dergelijke certificaten te bevestigen en te verifiëren. Artikel 2

Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: (1)“houder”: een burger van de Unie of een familielid van een burger van de Unie aan wie overeenkomstig deze verordening een interoperabel certificaat met informatie over zijn of haar vaccinatie-, test- en/of herstelstatus is afgegeven; (2)“digitaal groen certificaat”: een interoperabel certificaat met informatie over de vaccinatie-, test- en/of herstelstatus van de houder, afgegeven in de context van de COVID-19-pandemie; (3)“COVID-19-vaccin”: een immunologisch geneesmiddel dat is geïndiceerd voor actieve immunisatie ter voorkoming van COVID-19;

(4)“NAAT-test”: een moleculaire nucleïnezuuramplificatietest (NAAT), op basis van technieken zoals reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR), loop-mediated isothermal amplification (LAMP) en transcription-mediated amplification (TMA), die wordt gebruikt om de aanwezigheid van het ribonucleïnezuur (RNA) van SARS-CoV-2 te detecteren; (5)“snelle antigeentest”: een testmethode die berust op de detectie van virale proteïnen (antigenen) met behulp van een lateral flow immunoassay die resultaten geeft in minder dan 30 minuten; (6)“interoperabiliteit”: het vermogen van de verificatiesystemen in een lidstaat om gegevens te gebruiken die door een andere lidstaat zijn gecodeerd; (7)“streepjescode”: een methode voor het opslaan en weergeven van gegevens in een visueel machineleesbaar formaat; (8)“elektronisch zegel”: gegevens in elektronische vorm die gehecht zijn aan of logisch verbonden zijn met andere gegevens in elektronische vorm en die worden gebruikt om de oorsprong en integriteit daarvan te waarborgen; (9)“unieke certificaatidentificatiecode”: een unieke identificatiecode die overeenkomstig een gemeenschappelijke structuur aan elk overeenkomstig deze verordening afgegeven certificaat wordt toegekend; (10)“vertrouwenskader”: de regels, beleidslijnen, specificaties, protocollen, dataformaten en digitale infrastructuur die de betrouwbare en beveiligde afgifte en verificatie van certificaten mogelijk maken om de betrouwbaarheid van de certificaten te waarborgen door de echtheid, geldigheid en integriteit ervan te bevestigen, onder meer door het mogelijke gebruik van elektronische zegels. Artikel 3

Digitaal groen certificaat 1.Het interoperabele digitale groene certificaat maakt de afgifte en grensoverschrijdende verificatie en aanvaarding van de volgende certificaten mogelijk: (a)een certificaat met de bevestiging dat aan de houder een COVID-19-vaccin is toegediend in de lidstaat die het certificaat afgeeft (“vaccinatiecertificaat”); (b)een certificaat met het resultaat en de datum van de door de houder ondergane NAAT-test of snelle antigeentest als opgenomen in de gemeenschappelijke en bijgewerkte lijst van snelle COVID-19-antigeentests die is opgesteld op basis van Aanbeveling 2021/C 24/01 van de Raad (“testcertificaat”); (c)een certificaat met de bevestiging dat de houder is hersteld van een SARS-CoV-2-infectie na een positieve NAAT-test of een positieve snelle antigeentest als opgenomen in de gemeenschappelijke en bijgewerkte lijst van snelle COVID-19-antigeentests die is opgesteld op basis van Aanbeveling 2021/C 24/01 (“herstelcertificaat”). 2.De lidstaten geven de in lid 1 bedoelde certificaten af in digitale vorm en/of op papier. De door de lidstaten afgegeven certificaten bevatten een interoperabele streepjescode aan de hand waarvan de echtheid, geldigheid en integriteit van het certificaat kunnen worden geverifieerd. De streepjescode voldoet aan de overeenkomstig artikel 8 vastgestelde technische specificaties. De informatie in de certificaten wordt ook in voor mensen leesbare vorm weergegeven en is ten minste gesteld in de officiële taal of talen van de lidstaat van afgifte en in het Engels. 3.De in lid 1 bedoelde certificaten worden kosteloos verstrekt. De houder heeft het recht te verzoeken om afgifte van een nieuw certificaat indien de persoonsgegevens in het certificaat niet of niet meer nauwkeurig of actueel zijn, of indien de houder niet meer over het certificaat beschikt. 4.De afgifte van de in lid 1 bedoelde certificaten doet geen afbreuk aan de geldigheid van andere vaccinatie-, test- of herstelbewijzen die vóór de inwerkingtreding van deze verordening of voor andere – met name medische – doeleinden zijn afgegeven. 5.Wanneer de Commissie op grond van de tweede alinea een uitvoeringshandeling heeft vastgesteld, worden onder de in artikel 5, lid 5, bedoelde voorwaarden certificaten aanvaard die overeenkomstig deze verordening zijn afgegeven door een derde land waarmee de Europese Unie en haar lidstaten een overeenkomst inzake het vrije verkeer van personen hebben gesloten die de overeenkomstsluitende partijen de gelegenheid biedt het vrije verkeer omwille van de volksgezondheid op niet-discriminerende wijze te beperken en die geen mechanisme voor de opneming van handelingen van de Europese Unie bevat. De Commissie beoordeelt of het betrokken derde land de certificaten overeenkomstig deze verordening afgeeft en formele garanties heeft geboden dat het door de lidstaten afgegeven certificaten zal aanvaarden. In dat geval stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast volgens de in artikel 13, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 6.De Commissie kan het bij artikel 17 van Besluit nr. 1082/2013/EU ingestelde Gezondheidsbeveiligingscomité verzoeken om advies inzake de beschikbare wetenschappelijke gegevens over de effecten van medische voorvallen die in de in lid 1 bedoelde certificaten worden gedocumenteerd. Artikel 4

Vertrouwenskader voor het digitale groene certificaat 7.De Commissie en de lidstaten zetten een digitale infrastructuur voor het vertrouwenskader op die het mogelijk maakt de in artikel 3 bedoelde certificaten op een beveiligde manier af te geven en te verifiëren.

8.Het vertrouwenskader waarborgt waar mogelijk interoperabiliteit met op internationaal niveau vastgestelde technologische systemen. 9.Wanneer de Commissie op grond van de tweede alinea een uitvoeringshandeling heeft vastgesteld, worden certificaten die de in de bijlage bedoelde gegevens bevatten en die door derde landen aan burgers van de Unie en hun familieleden zijn afgegeven volgens een internationale norm en via een technologisch systeem die interoperabel zijn met het op grond van deze verordening vastgestelde vertrouwenskader en die het mogelijk maken de echtheid, geldigheid en integriteit van het certificaat te verifiëren, behandeld als door de lidstaten overeenkomstig deze verordening afgegeven certificaten, teneinde het voor de houders ervan gemakkelijker te maken hun recht op vrij verkeer binnen de Europese Unie uit te oefenen. Voor de toepassing van deze alinea worden de door derde landen afgegeven vaccinatiecertificaten door de lidstaten aanvaard onder de in artikel 5, lid 5, bedoelde voorwaarden. De Commissie beoordeelt of de door een derde land afgegeven certificaten voldoen aan de voorwaarden van dit lid. Indien dat het geval is, stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast volgens de in artikel 13, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 5

Vaccinatiecertificaat 10.Elke lidstaat geeft aan personen aan wie een COVID-19-vaccin is toegediend, een vaccinatiecertificaat als bedoeld in artikel 3, lid 1, punt a), af, hetzij automatisch, hetzij op verzoek van die personen. 11.Het vaccinatiecertificaat bevat de volgende categorieën persoonsgegevens: (a)identificatie van de houder; (b)informatie over het toegediende vaccin; (c)metagegevens van het certificaat, zoals de afgever van het certificaat of een unieke certificaatidentificatiecode. De persoonsgegevens worden in het vaccinatiecertificaat opgenomen overeenkomstig de in punt 1 van de bijlage vastgestelde specifieke gegevensvelden. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 11 gedelegeerde handelingen vast te stellen om punt 1 van de bijlage te wijzigen door middel van toevoeging, wijziging of verwijdering van gegevensvelden betreffende de in dit lid bedoelde categorieën persoonsgegevens. 12.Het vaccinatiecertificaat wordt afgegeven in een beveiligd en interoperabel formaat als bedoeld in artikel 3, lid 2, en vermeldt duidelijk of de vaccinatiecyclus al dan niet is voltooid. 13.Wanneer nieuw wetenschappelijk bewijs of de interoperabiliteit met internationale normen en technologische systemen zulks om dwingende redenen van urgentie vereist, is de procedure van artikel 12 van toepassing op krachtens dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen. 14.Lidstaten die een vaccinatiebewijs aanvaarden om vrijstelling te verlenen van overeenkomstig het Unierecht ingestelde beperkingen van het vrije verkeer om de verspreiding van COVID-19 in te dijken, aanvaarden onder dezelfde voorwaarden ook geldige vaccinatiecertificaten die door andere lidstaten overeenkomstig deze verordening zijn afgegeven voor een COVID-19-vaccin waarvoor overeenkomstig Verordening (EG) nr. 726/2004 een vergunning voor het in de handel brengen is verleend. De lidstaten kunnen voor hetzelfde doel ook geldige vaccinatiecertificaten aanvaarden die door andere lidstaten overeenkomstig deze verordening zijn afgegeven voor een COVID-19-vaccin waarvoor de bevoegde autoriteit van een lidstaat op grond van Richtlijn 2001/83/EG een vergunning voor het in de handel brengen heeft verleend, een COVID-19-vaccin waarvan de distributie tijdelijk is toegestaan op grond van artikel 5, lid 2, van Richtlijn 2001/83/EG, of een COVID-19-vaccin dat in het kader van de WHO-procedure voor Emergency Use Listing is goedgekeurd. 15.Wanneer een burger van de Unie of een familielid van een burger van de Unie in een derde land is gevaccineerd met een in lid 5 van dit artikel bedoeld COVID-19-vaccin, en indien de autoriteiten van de betrokken lidstaat alle vereiste informatie hebben ontvangen, waaronder een betrouwbaar vaccinatiebewijs, geven zij aan de persoon in kwestie een in artikel 3, lid 1, punt a), bedoeld vaccinatiecertificaat af. Artikel 6

Testcertificaat 16.Elke lidstaat geeft aan personen die op COVID-19 zijn getest, een testcertificaat als bedoeld in artikel 3, lid 1, punt b), af, hetzij automatisch, hetzij op verzoek van die personen. 17.Het testcertificaat bevat de volgende categorieën persoonsgegevens: (d)identificatie van de houder;

(e)informatie over de uitgevoerde test; (f)metagegevens van het certificaat, zoals de afgever van het certificaat of een unieke certificaatidentificatiecode. De persoonsgegevens worden in het testcertificaat opgenomen overeenkomstig de in punt 2 van de bijlage vastgestelde specifieke gegevensvelden. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 11 gedelegeerde handelingen vast te stellen om punt 2 van de bijlage te wijzigen door middel van toevoeging, wijziging of verwijdering van gegevensvelden betreffende de in dit lid bedoelde categorieën persoonsgegevens. 18.Het testcertificaat wordt afgegeven in een beveiligd en interoperabel formaat als bedoeld in artikel 3, lid 2. 19.Wanneer nieuw wetenschappelijk bewijs of de interoperabiliteit met internationale normen en technologische systemen zulks om dwingende redenen van urgentie vereist, is de procedure van artikel 12 van toepassing op krachtens dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen. 20.Lidstaten die in het kader van de overeenkomstig het Unierecht ingestelde beperkingen van het vrije verkeer om de verspreiding van COVID-19 in te dijken, verlangen dat een bewijs van een test op SARS-CoV-2-infectie wordt overgelegd, aanvaarden ook geldige testcertificaten die door andere lidstaten overeenkomstig deze verordening zijn afgegeven. Artikel 7

Herstelcertificaat 21.Elke lidstaat geeft op verzoek een herstelcertificaat als bedoeld in artikel 3, lid 1, punt c), af, ten vroegste op de elfde dag nadat de betrokken persoon het eerste positieve resultaat van de test op SARS-CoV-2-infectie heeft ontvangen. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 11 gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij de dag met ingang waarvan een herstelcertificaat mag worden afgegeven, wordt gewijzigd op basis van advies van het Gezondheidsbeveiligingscomité overeenkomstig artikel 3, lid 6, of op basis van door het ECDC beoordeelde wetenschappelijke gegevens. 22.Het herstelcertificaat bevat de volgende categorieën persoonsgegevens: (g)identificatie van de houder; (h)informatie over de voorbije SARS-CoV-2-infectie; (i)metagegevens van het certificaat, zoals de afgever van het certificaat of een unieke certificaatidentificatiecode. De persoonsgegevens worden in het herstelcertificaat opgenomen overeenkomstig de in punt 3 van de bijlage vastgestelde specifieke gegevensvelden. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 11 gedelegeerde handelingen vast te stellen om punt 3 van de bijlage te wijzigen door middel van toevoeging, wijziging of verwijdering van gegevensvelden betreffende de in dit lid bedoelde categorieën persoonsgegevens, ook wat de uiterste geldigheidsdag van een herstelcertificaat betreft. 23.Het herstelcertificaat wordt afgegeven in een beveiligd en interoperabel formaat als bedoeld in artikel 3, lid 2. 24.Wanneer nieuw wetenschappelijk bewijs of de interoperabiliteit met internationale normen en technologische systemen zulks om dwingende redenen van urgentie vereist, is de procedure van artikel 12 van toepassing op krachtens dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen. 25.Lidstaten die een bewijs van herstel van een SARS-CoV-2-infectie aanvaarden als basis om vrijstelling te verlenen van overeenkomstig het Unierecht ingestelde beperkingen van het vrije verkeer om de verspreiding van COVID-19 in te dijken, aanvaarden onder dezelfde voorwaarden ook geldige herstelcertificaten die door andere lidstaten overeenkomstig deze verordening zijn afgegeven. Artikel 8

Technische specificaties

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van het bij deze verordening ingestelde vertrouwenskader te waarborgen, stelt de Commissie uitvoeringshandelingen vast met de technische specificaties en regels met betrekking tot: (b)de beveiligde afgifte en verificatie van de in artikel 3 bedoelde certificaten; (c)de beveiliging van de persoonsgegevens, rekening houdend met de aard van de gegevens; (d)het invullen van de in artikel 3 bedoelde certificaten, met inbegrip van het coderingssysteem en alle andere relevante elementen; (e)de gemeenschappelijke structuur van de unieke certificaatidentificatiecode; (f)de afgifte van een geldige, beveiligde en interoperabele streepjescode; (g)interoperabiliteit met internationale normen en/of technologische systemen; (h)de verdeling van de verantwoordelijkheden over de verwerkingsverantwoordelijken en de verwerkers. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 13, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie, met name om de tijdige uitvoering van het vertrouwenskader te waarborgen, stelt de Commissie volgens de in artikel 13, lid 3, bedoelde procedure uitvoeringshandelingen vast die onmiddellijk toepasselijk zijn. Artikel 9

Bescherming van persoonsgegevens 26.De persoonsgegevens in de overeenkomstig deze verordening afgegeven certificaten worden verwerkt met het oog op de toegang tot en de verificatie van de in het certificaat opgenomen informatie, teneinde de uitoefening van het recht van vrij verkeer binnen de Unie tijdens de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken. 27.De persoonsgegevens in de in artikel 3 bedoelde certificaten worden door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming of door de exploitanten van grensoverschrijdende personenvervoersdiensten die krachtens het nationale recht verplicht zijn om tijdens de COVID-19-pandemie bepaalde volksgezondheidsmaatregelen toe te passen, verwerkt om de vaccinatie-, test- of herstelstatus van de houder te bevestigen en te verifiëren. Daartoe worden de persoonsgegevens beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is. De persoonsgegevens waartoe op grond van dit lid toegang is verkregen, worden niet bewaard. 28.De persoonsgegevens die met het oog op de afgifte van de in artikel 3 bedoelde certificaten, met inbegrip van de afgifte van een nieuw certificaat, worden verwerkt, worden niet langer bewaard dan nodig is voor het doel ervan en in geen geval langer dan de periode waarin de certificaten mogen worden gebruikt om het recht op vrij verkeer uit te oefenen. 29.De autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de afgifte van de in artikel 3 bedoelde certificaten, worden beschouwd als verwerkingsverantwoordelijken in de zin van artikel 4, lid 7, van Verordening (EU) 2016/679. Artikel 10

Meldingsprocedure 30.Lidstaten die houders van in artikel 3 bedoelde certificaten na binnenkomst op hun grondgebied willen verplichten tot quarantaine, zelfisolatie of een test op SARS-CoV-2-infectie, of die personen de toegang willen weigeren, stellen de overige lidstaten en de Commissie vooraf in kennis van hun voornemen dergelijke beperkingen in te voeren. Daartoe verstrekken de lidstaten de volgende informatie: (a)de redenen voor de beperkingen, met inbegrip van alle relevante epidemiologische gegevens ter ondersteuning van de beperkingen; (b)de werkingssfeer van de beperkingen, met vermelding van de categorieën reizigers die al dan niet onder de beperkingen vallen; (c)de ingangsdatum en de duur van de beperkingen.

De Commissie kan de betrokken lidstaat zo nodig om aanvullende informatie verzoeken. Artikel 11

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 31.De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 32.De in artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2, artikel 7, lid 1, artikel 7, lid 2, en artikel 15 bedoelde bevoegdheidsdelegatie wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van [de datum van inwerkingtreding]. 33.Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2, artikel 7, lid 1, artikel 7, lid 2, en artikel 15 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 34.Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016. 35.Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 36.Een overeenkomstig artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2, artikel 7, lid 1, artikel 7, lid 2, of artikel 15 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 12

Spoedprocedure 37.Een overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling treedt onverwijld in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen wordt gebruikgemaakt van de spoedprocedure. 38.Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 11, lid 6, bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onmiddellijk in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt. Artikel 13

Comitéprocedure 39.De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 40.Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 41.Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 daarvan, van toepassing. Artikel 14

Verslaglegging Eén jaar nadat de directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie overeenkomstig de Internationale Gezondheidsregeling het einde van de door SARS-CoV-2 veroorzaakte noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang afkondigt, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de toepassing van deze verordening. Het verslag bevat met name een beoordeling van de gevolgen van deze verordening voor de vergemakkelijking van het vrije verkeer van burgers van de Unie en hun familieleden, en voor de bescherming van persoonsgegevens tijdens de COVID-19-pandemie. Artikel 15

Inwerkingtreding en toepassing 42.Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

43.De Commissie stelt overeenkomstig artikel 11 een gedelegeerde handeling vast waarbij wordt bepaald vanaf welke datum de toepassing van de artikelen 3, 4, 5, 6, 7 en 10 wordt opgeschort zodra de directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie overeenkomstig de Internationale Gezondheidsregeling het einde van de door SARS-CoV-2 veroorzaakte noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang afkondigt. 44.De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 11 een gedelegeerde handeling vast te stellen waarbij wordt bepaald vanaf welke datum de artikelen 3, 4, 5, 6, 7 en 10 weer van toepassing worden indien de directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie, na de in lid 2 van dit artikel bedoelde opschorting, een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang afkondigt in verband met SARS-CoV-2, een variant daarvan, of een soortgelijke infectieziekte met een epidemisch potentieel. Na de vaststelling van die gedelegeerde handeling is lid 2 van dit artikel van toepassing. 45.Wanneer ontwikkelingen in verband met noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang zulks om dwingende redenen van urgentie vereisen, is de procedure van artikel 12 van toepassing op krachtens dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter FINANCIEEL MEMORANDUM 1.KADER VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 1.1.Benaming van het voorstel/initiatief 1.2.Betrokken beleidsterrein(en) 1.3.Aard van het voorstel/initiatief 1.4.Doelstelling(en) 1.4.1Algemene doelstelling(en) 1.4.2Specifieke doelstelling(en) 1.4.3Verwachte resulta(a)t(en) en gevolg(en) 1.4.4Prestatie-indicatoren 1.5.Motivering van het voorstel/initiatief 1.5.1Behoefte(n) waarin op korte of lange termijn moet worden voorzien, met een gedetailleerd tijdschema voor de uitrol van het initiatief 1.5.2Toegevoegde waarde van de deelname van de Unie

1.5.3Nuttige ervaring die bij soortgelijke activiteiten in het verleden is opgedaan 1.5.4Verenigbaarheid met het meerjarig financieel kader en eventuele synergie met andere passende instrumenten 1.5.5Beoordeling van de verschillende beschikbare financieringsopties, waaronder mogelijkheden voor herschikking 1.6.Duur en financiële gevolgen van het voorstel/initiatief 1.7.Beheersvorm(en) 2.BEHEERSMAATREGELEN 2.1.Regels inzake het toezicht en de verslagen 2.2.Beheers- en controlesyste(e)m(en) 2.2.1Rechtvaardiging van de voorgestelde beheersvorm(en), uitvoeringsmechanisme(n) voor financiering, betalingsvoorwaarden en controlestrategie 2.2.2Informatie over de geïdentificeerde risico’s en het (de) systeem (systemen) voor interne controle dat is (die zijn) opgezet om die risico’s te beperken 2.2.3Raming en motivering van de kosteneffectiviteit van de controles 2.3.Maatregelen ter voorkoming van fraude en onregelmatigheden 3.GERAAMDE FINANCIËLE GEVOLGEN VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 3.1.Rubriek(en) van het meerjarig financieel kader en betrokken begrotingsonderde(e)l(en) voor uitgaven 3.2.Geraamde financiële gevolgen van het voorstel inzake kredieten 3.2.1. Samenvatting van de geraamde gevolgen voor de uitgaven 3.2.2. Geraamde output, gefinancierd met operationele kredieten 3.2.3. Samenvatting van de geraamde gevolgen voor de administratieve kredieten 3.2.4. Verenigbaarheid met het huidige meerjarig financieel kader

3.2.5. Bijdragen van derden 3.3.Geraamde gevolgen voor de ontvangsten FINANCIEEL MEMORANDUM 1.KADER VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 1.1.Benaming van het voorstel/initiatief Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende een kader voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten teneinde het vrije verkeer tijdens de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken (digitaal groen certificaat) 1.2.Betrokken beleidsterrein(en) Vrij verkeer van personen binnen de Europese Unie Herstel en veerkracht 1.3.Aard van het voorstel/initiatief ⌧ een nieuwe actie ◻ een nieuwe actie na een proefproject/voorbereidende actie ◻ de verlenging van een bestaande actie ◻ de samenvoeging of ombuiging van een of meer acties naar een andere/een nieuwe actie 1.4.Doelstellingen 1.4.1.Algemene doelstelling(en) Het algemene doel van deze verordening is te zorgen voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten teneinde het vrije verkeer binnen de EU tijdens de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken. 1.4.2.Specifieke doelstelling(en) Specifieke doelstelling nr. 1 Vaststellen van het formaat en de inhoud van door de lidstaten afgegeven vaccinatie-, test- en herstelcertificaten teneinde het vrije verkeer te vergemakkelijken.

Specifieke doelstelling nr. 2 Zorgen voor de interoperabiliteit, beveiliging en verifieerbaarheid van door de lidstaten afgegeven certificaten. Specifieke doelstelling nr. 3 Vaststellen van de regels voor de aanvaarding van door de lidstaten afgegeven vaccinatie-, test- en herstelcertificaten teneinde het vrije verkeer te vergemakkelijken. 1.4.3.Verwachte resulta(a)t(en) en gevolg(en) Vermeld de gevolgen die het voorstel/initiatief zou moeten hebben voor de begunstigden/doelgroepen. Het voorstel beoogt de uitoefening van het recht op vrij verkeer binnen de EU tijdens de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken door een gemeenschappelijk kader vast te stellen voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten inzake COVID-19. Dit moet EU-burgers en hun familieleden die gebruikmaken van hun recht op vrij verkeer, in staat stellen aan te tonen dat zij voldoen aan de volksgezondheidsvoorschriften die overeenkomstig het EU-recht door de lidstaat van bestemming worden opgelegd. Het voorstel heeft ook als doel ervoor te zorgen dat de momenteel geldende beperkingen van het vrije verkeer om de verspreiding van COVID-19 in te dijken, op gecoördineerde wijze kunnen worden opgeheven zodra er meer wetenschappelijk bewijs beschikbaar komt. De lidstaten zullen steun krijgen voor het tot stand brengen van de infrastructuur die nodig is voor de interoperabele afgifte en verificatie van de certificaten die het kader voor het digitale groene certificaat vormen. Daarnaast zullen de Commissie en de lidstaten de technologische infrastructuur opzetten en onderhouden die nodig is voor het kader voor het digitale groene certificaat. 1.4.4.Prestatie-indicatoren Vermeld de indicatoren voor de monitoring van de voortgang en de beoordeling van de resultaten Voorbereiding van de ontwikkeling Na de goedkeuring van de ontwerpverordening en de vaststelling van de technische specificaties van het vertrouwenskader moet op EU-niveau een adequate beveiligde digitale infrastructuur worden ontworpen die de nationale systemen met elkaar verbindt en een betrouwbare verificatie van de certificaten waarborgt. Waar dat technisch mogelijk is, kan voor deze infrastructuur gebruik worden gemaakt van het ontwerp van oplossingen die nu al op EU-niveau worden toegepast om de uitwisseling van informatie tussen backend-oplossingen in de lidstaten te vergemakkelijken. Bedrijfsklaar: zo vroeg mogelijk in 2021 Voordat de digitale infrastructuur op EU-niveau in gebruik wordt genomen, moeten de Commissie en de lidstaten uitgebreide tests uitvoeren om na te gaan of het systeem het verwachte transactievolume aankan. Operationeel De Commissie moet ervoor zorgen dat de ondersteunende digitale infrastructuur op EU-niveau voorhanden is en doeltreffend wordt beheerd en gemonitord. 1.5.Motivering van het voorstel/initiatief 1.5.1.Behoeften waarin op korte of lange termijn moet worden voorzien, met een gedetailleerd tijdschema voor de uitrol van het initiatief Om te zorgen voor interoperabiliteit tussen de verschillende technische oplossingen die in ontwikkeling zijn bij de lidstaten, waarvan er enkele al begonnen zijn met het aanvaarden van vaccinatiebewijzen waarmee reizigers worden vrijgesteld van bepaalde beperkingen, moeten er uniforme voorwaarden gelden voor de afgifte, verificatie en aanvaarding van vaccinatie-, test- en herstelcertificaten in verband met COVID-19. Het kader voor het digitale groene certificaat bepaalt het formaat en de inhoud van de vaccinatie-, test- en herstelcertificaten in verband met COVID-19. Het kader voor het digitale groene certificaat moet ervoor zorgen dat deze certificaten in een interoperabel formaat kunnen worden afgegeven en op betrouwbare wijze kunnen worden geverifieerd wanneer zij door de houder ervan worden overgelegd in andere lidstaten, en vergemakkelijkt op die manier het vrije verkeer binnen de EU.

Het voorstel is ook bedoeld om nationale initiatieven voor een gecoördineerde, coherente en interoperabele vaststelling van vaccinatie-, test- en herstelcertificaten aan te vullen en zo dubbel werk te voorkomen. Het kader voor het digitale groene certificaat zal zolang de COVID-19-pandemie duurt van toepassing zijn als maatregel om de uitoefening van het recht van de burgers op vrij verkeer te vergemakkelijken, en zal worden opgeschort zodra het einde van de pandemie wordt afgekondigd. Indien zich in de toekomst weer een pandemie voordoet, kan het kader weer in werking treden. 1.5.2.Toegevoegde waarde van de deelname van de Unie (deze kan het resultaat zijn van verschillende factoren, bijvoorbeeld coördinatiewinst, rechtszekerheid, grotere doeltreffendheid of complementariteit). Voor de toepassing van dit punt wordt onder “toegevoegde waarde van de deelname van de Unie” verstaan de waarde die een optreden van de Unie oplevert bovenop de waarde die door een optreden van alleen de lidstaat zou zijn gecreëerd. Redenen voor maatregelen op Europees niveau (ex ante): de doelstellingen van dit voorstel, dat beoogt het vrije verkeer binnen de EU gedurende de COVID-19-pandemie te vergemakkelijken door de invoering van beveiligde en interoperabele certificaten betreffende de vaccinatie-, test- en herstelstatus van de houder, kunnen niet voldoende door de afzonderlijke lidstaten worden verwezenlijkt, maar kunnen vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de EU worden bereikt. Optreden op EU-niveau is dan ook noodzakelijk. Verwachte gegenereerde toegevoegde waarde van de Unie (ex post): het uitblijven van maatregelen op EU-niveau zou er waarschijnlijk toe leiden dat de lidstaten verschillende systemen invoeren, waardoor burgers die hun recht van vrij verkeer uitoefenen, problemen zouden ondervinden in verband met de aanvaarding van hun documenten in andere lidstaten. Er moet met name overeenstemming worden bereikt over de technische normen die moeten worden toegepast om de interoperabiliteit, beveiliging en verifieerbaarheid van de afgegeven certificaten te waarborgen. 1.5.3.Nuttige ervaring die bij soortgelijke activiteiten in het verleden is opgedaan De werkzaamheden zullen voortbouwen op de ervaring die is opgedaan met de totstandbrenging van de digitale infrastructuur van de “European Federation Gateway Service” voor de grensoverschrijdende uitwisseling van gegevens tussen nationale mobiele applicaties voor het traceren en waarschuwen van contacten met het oog op de bestrijding van de COVID-19-pandemie. Voor een vlotte en gelijkmatige toepassing van de voorgestelde oplossingen in alle lidstaten is het van essentieel belang dat op EU-niveau steun voor het verbinden van nationale backendservers wordt verleend, alsook bijstand voor het ontwikkelen en uitrollen van oplossingen in alle lidstaten. 1.5.4.Verenigbaarheid met het meerjarig financieel kader en eventuele synergie met andere passende instrumenten De Commissie is van plan om via het instrument voor noodhulp (ESI) urgente maatregelen te ondersteunen en om te onderzoeken hoe een deel van de financiële steun in een later stadium kan worden verleend via andere programma’s, zoals Digitaal Europa. De financiering zal verenigbaar zijn met het meerjarig financieel kader 2021-2027. Voor dit initiatief kan het gebruik van één of meer van de in de MFK-verordening gespecificeerde speciale instrumenten vereist zijn. De Commissie zal een passend initiatief nemen om ervoor te zorgen dat de middelen tijdig worden ingezet. 1.5.5.Beoordeling van de verschillende beschikbare financieringsopties, waaronder mogelijkheden voor herschikking De financiële steun van de Unie kan betrekking hebben op de volgende acties: 1) Ondersteuning met betrekking tot de technische specificaties van het kader a. specificaties in verband met de algemene architectuur voor de afgifte en verificatie van het digitale groene certificaat en in verband met gegevensstructuren (beveiliging, digitale certificaten/zegels voor de digitale ondertekening van de certificaten die het kader voor het digitale groene certificaat vormen, vertrouwensautoriteiten enz.); b. specificaties die door de lidstaten moeten worden gevolgd bij de afgifte en verificatie van de certificaten die het kader voor het digitale groene certificaat vormen; c. specificaties voor het passende ondersteuningssysteem in alle lidstaten, dat op EU-niveau kan worden beheerd (communicatie tussen de systemen van de lidstaten). 2) Ontwerp en testactiviteiten, met inbegrip van veiligheidscontroles, implementatie van punt 1 als referentieoplossing 3) Uitrol in een aantal lidstaten bij wijze van test a. gegevensbeschermingseffectbeoordeling (indien nodig); b. beveiligingsaudit; c. daadwerkelijke uitrol van het systeem en vaststelling van het onboarding-proces.

4) Financiële EU-steun om de lidstaten bij te staan en nationale oplossingen voor de afgifte en verificatie te ontwikkelen met het oog op interoperabiliteit op EU-niveau en, waar mogelijk, met technologische systemen die op internationaal niveau zijn opgezet 5) Proces voor onboarding van de lidstaten 6) Beheer en onderhoud van EU-systemen ter ondersteuning van interoperabiliteit De Commissie zal gebruikmaken van middelen uit het ESI om de meest urgente maatregelen in het kader van het initiatief te ondersteunen en zal, zodra de rechtsgrondslag van het programma Digitaal Europa in werking treedt, nagaan hoe sommige uitgaven in het kader van dat programma kunnen worden uitgevoerd. Gezien de noodsituatie op gezondheidsgebied zullen de meeste voorbereidende uitgaven in het kader van het ESI worden gedaan, totdat de rechtsgrondslag van het digitale groene certificaat in werking treedt. Een mogelijke regeling op EU-niveau zal pas in werking treden na de inwerkingtreding van de rechtsgrondslag ervan. 1.6.Duur en financiële gevolgen ⌧ beperkte geldigheidsduur –⌧ van kracht vanaf de datum van vaststelling tot de datum waarop het kader voor het digitale groene certificaat inzake de afgifte, verificatie en aanvaarding van interoperabele vaccinatie-, test- en herstelcertificaten in verband met COVID-19 wordt opgeschort zodra de directeur-generaal van de WHO overeenkomstig de Internationale Gezondheidsregeling het einde van de door SARS-CoV-2 veroorzaakte noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang afkondigt. –⌧ Financiële gevolgen vanaf 2021 voor vastleggings- en betalingskredieten. De termijn voor het bepalen van de ESI-vastleggingen is 31 januari 2022. ◻ onbeperkte geldigheidsduur 1.7.Beheersvorm(en) ⌧ Direct beheer door de Commissie –⌧ door haar diensten, waaronder het personeel in de delegaties van de Unie; –◻ door de uitvoerende agentschappen ◻ Gedeeld beheer met de lidstaten ◻ Indirect beheer door begrotingsuitvoeringstaken te delegeren aan: –◻ derde landen of de door hen aangewezen organen; –◻ internationale organisaties en hun agentschappen (geef aan welke); –◻ de EIB en het Europees Investeringsfonds; –◻ de in de artikelen 70 en 71 van het Financieel Reglement bedoelde organen;

–◻ publiekrechtelijke organen; –◻ privaatrechtelijke organen met een openbare dienstverleningstaak, voor zover zij voldoende financiële garanties bieden; –◻ privaatrechtelijke organen van een lidstaat waaraan de uitvoering van een publiek-privaat partnerschap is toevertrouwd en die voldoende financiële garanties bieden; –◻ personen aan wie de uitvoering van specifieke maatregelen op het gebied van het GBVB in het kader van titel V van het VEU is toevertrouwd en die worden genoemd in de betrokken basishandeling. –Verstrek, indien meer dan een beheersvorm is aangekruist, extra informatie onder “Opmerkingen”. Opmerkingen Geen. 2.BEHEERSMAATREGELEN 2.1.Regels inzake het toezicht en de verslagen Vermeld frequentie en voorwaarden. Acties die financiële steun uit hoofde van dit voorstel genieten, worden aan geregeld toezicht onderworpen. De Commissie zal één jaar nadat de WHO het einde van de SARS-CoV-2-pandemie afkondigt, verslag uitbrengen over de toepassing van de verordening, en met name over de gevolgen ervan op het vlak van het vrije verkeer en de gegevensbescherming. 2.2.Beheers- en controlesyste(e)m(en) 2.2.1.Rechtvaardiging van de voorgestelde beheersvorm(en), uitvoeringsmechanisme(n) voor financiering, betalingsvoorwaarden en controlestrategie Wijze van beheer De acties ter ondersteuning van de doelstellingen van de verordening worden rechtstreeks uitgevoerd overeenkomstig het Financieel Reglement. De Commissie verleent, waar nodig en mits gemotiveerd, steun aan de lidstaten door middel van rechtstreekse subsidies voor de ministeries of instanties die de lidstaten in dit verband bevoegd hebben verklaard of hebben gemachtigd, of besteedt de ontwikkeling en het beheer van op EU-vereiste interoperabiliteitsinfrastructuur uit. Deze aanpak is volledig conform de beginselen van zuinigheid, efficiëntie en kosteneffectiviteit en wordt daarom het meest geschikt geacht om de doelstellingen van de verordening te verwezenlijken. Financieringsinstrumenten De acties voor het verwezenlijken van de doelstellingen van de verordening zullen worden gefinancierd uit het ESI. Zodra de rechtsgrondslag van het programma Digitaal Europa in werking treedt, zal de Commissie nagaan hoe een deel van de uitgaven in het kader van dat programma kan worden gefinancierd. De Commissie zal overeenkomstig de bepalingen van het Financieel Reglement gebruikmaken van subsidies om de lidstaten te ondersteunen bij de invoering van de technische infrastructuur die nodig is om de interoperabiliteit te waarborgen.

Controlestrategieën In de controlestrategieën zal rekening worden gehouden met het risico van het desbetreffende uitvoeringsmechanisme en de desbetreffende financieringsinstrumenten. Voor subsidies zal de controlestrategie dienovereenkomstig worden opgezet. De strategie zal in overeenstemming met het Financieel Reglement gericht zijn op drie hoofdfasen van de uitvoering van subsidies: a. de organisatie van oproepen en de selectie van voorstellen die aansluiten op de beleidsdoelstellingen van de verordening; b. operationele, monitoring- en ex-ante-controles van de uitvoering van projecten, overheidsopdrachten, voorschotten, tussentijdse en saldobetalingen. c. ex-post-controles van projecten en betalingen. 2.2.2.Informatie over de geïdentificeerde risico's en het (de) systeem (systemen) voor interne controle dat is (die zijn) opgezet om die risico's te beperken De volgende risico’s zijn vastgesteld: a. vertraging bij het opstellen van de specificaties van het vertrouwenskader; b. vertraging bij de invoering van de interoperabiliteitsinfrastructuur van de lidstaten en/of de door de EU beheerde gateway; c. mogelijke fouten of wanbeheer/misbruik van EU-middelen. Bij de uitvoering zal gebruik worden gemaakt van subsidies, die minder foutgevoelig zijn. Een van belangrijkste controlefuncties voor het programma bestaat erin dat de nadruk wordt gelegd op de beleidsdoelstellingen en dat in dat verband rekening wordt gehouden met de doelstellingen voor interne controle (wettigheid en rechtmatigheid, efficiëntie van controles en kosteneffectivitei