over de uitoefening van de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen die aan de Commissie is toegekend krachtens Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad

Overeenkomstig artikel 128, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1139 is de Europese Commissie gemachtigd om gedelegeerde handelingen vast te stellen als bedoeld in:

over de uitoefening van de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen die aan de Commissie is toegekend krachtens Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad

a)Initiële luchtwaardigheid b)Verwijzingen naar ICAO-bepalingen in Verordening (EU) 2018/1139; ·2022 a)Initiële luchtwaardigheid; b)Vluchtuitvoeringen bij alle weersomstandigheden Op de datum van opstelling van dit verslag heeft de Commissie 13 gedelegeerde verordeningen vastgesteld sinds de inwerkingtreding van artikel 128, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1139 op 11.9.2018. 3.2. Vastgestelde gedelegeerde verordeningen

a)De Commissie heeft op 12 maart 2019 Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/945 vastgesteld. Deze verordening bevat de technische voorschriften voor de UAS-klassen en e-identificatie van onbemande luchtvaartuigsystemen en voor exploitanten van onbemande luchtvaartuigsystemen uit derde landen. In deze verordening wordt met name de nieuwe EU-marktharmonisatiewetgeving vastgesteld waaraan UAS die in de categorie “open” worden geëxploiteerd, moeten voldoen, alsook de voorwaarden voor UAS-vluchtuitvoeringen waaraan exploitanten uit een derde land moeten voldoen. De conformiteit wordt aangetoond door het aanbrengen van de CE-markering en de UAS-klasse op het UAS wanneer het voldoet aan de essentiële technische eisen. Deze verordening moet bijdragen tot het aanpakken van de zorgen van burgers op het gebied van beveiliging, privacy, gegevensbescherming en milieubescherming. Verwacht wordt dat dit het veiligheidsniveau van UAS-vluchtuitvoeringen zal verhogen, de wetgeving tussen de EU-lidstaten zal harmoniseren en een EU-markt zal creëren die de kosten van UAS zal verlagen en grensoverschrijdende activiteiten mogelijk zal maken.

b)De Commissie heeft op 12 maart 2019 Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/897 vastgesteld. Deze verordening heeft betrekking op de opname van risicogebaseerde nalevingscontrole in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 748/2012 (deel 21) om de doeltreffendheid, transparantie en voorspelbaarheid van het certificeringsproces te verbeteren. Ze bevat bepaalde selectiecriteria aan de hand waarvan kan worden bepaald welke bewijzen van naleving door het EASA moeten worden gecontroleerd. Bovendien biedt deze verordening productieorganisaties de mogelijkheid om bij hun bevoegde autoriteit vrijstellingen van de milieubeschermingseisen voor specifieke motoren of luchtvaartuigen aan te vragen. Deze mogelijkheid van vrijstellingen is gebaseerd op de milieubeschermingseisen van bijlage 16 bij het Verdrag van Chicago. Deze verordening corrigeert ook bepaalde inconsistenties tussen Verordening (EU) nr. 748/2012 en Verordening (EU) 2018/1139 met betrekking tot de inhoud van de typecertificeringsbasis en het kennisgevingsproces.

c)De Commissie heeft op 28 januari 2020 Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/570 vastgesteld. Deze verordening heeft betrekking op de wijziging en correctie van Verordening (EU) nr. 748/2012 (deel 21) om de regels voor permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, onderdelen en uitrustingsstukken af te stemmen op Verordening (EU) nr. 1321/2014. Meer bepaald, aangezien in de bepalingen betreffende bewijzen van luchtwaardigheid, goedkeuringen van reparatieontwerpen en vliegvergunningen in bijlage I (deel 21) bij Verordening (EU) nr. 748/2012 uitsluitend wordt verwezen naar bijlage I (deel M) bij Verordening (EU) nr. 1321/2014, wordt bijlage I (deel 21) bij Verordening (EU) nr. 748/2012 gewijzigd om de bepalingen daarvan in overeenstemming te brengen met de nieuwe structuur van de bijlagen bij Verordening (EU) nr. 1321/2014.

d)De Commissie heeft op 4 maart 2020 Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/723 vastgesteld. Deze verordening heeft betrekking op de aanvaarding van certificaten en andere documenten ter bevestiging van de naleving van de regels voor de burgerluchtvaart die zijn afgegeven overeenkomstig de wetgeving van een derde land, waarbij een veiligheidsniveau wordt gewaarborgd dat gelijkwaardig is aan dat waarin Verordening (EU) 2018/1139 voorziet, met inbegrip van de voorwaarden en procedures voor het verkrijgen en behouden van het nodige vertrouwen in de regelgevingssystemen van derde landen. Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1178/2011, waarin de voorwaarden voor de aanvaarding van bewijzen van bevoegdheid uit derde landen zijn opgesomd, kan een door een derde land afgegeven bewijs van bevoegdheid als piloot momenteel (onder bepaalde voorwaarden) worden aanvaard door lidstaten, of kan de houder van een dergelijk bewijs van bevoegdheid uit een derde land vrijstelling krijgen bij het aanvragen van een bewijs van bevoegdheid. Die vrijstelling wordt nu bepaald op basis van een aanbeveling van een erkende opleidingsorganisatie. Bij deze verordening worden “gedeclareerde opleidingsorganisaties” ingevoerd en worden de regels voor de aanvaarding van bewijzen van bevoegdheid uit derde landen geactualiseerd, om dergelijke organisaties in staat te stellen vrijstelling te verlenen aan houders van vergunningen van derde landen die een vergunning aanvragen op grond van het rechtskader van de Unie.

e)De Commissie heeft op 27 april 2020 Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/1058 vastgesteld. Bij deze verordening worden in aanhangsel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) 2019/947 twee standaardscenario’s (STS’s) ingevoerd, waarin de voorwaarden worden vastgesteld waaronder UAS-exploitanten een vluchtuitvoering kunnen beginnen nadat zij een verklaring hebben ingediend bij de bevoegde autoriteit. Bovendien worden twee nieuwe delen in de bijlage bij Verordening (EU) 2019/945 opgenomen, met de technische voorschriften waaraan UAS moeten voldoen om in de standaardscenario’s te kunnen worden gebruikt, en worden twee nieuwe UAS-klassen vastgesteld, namelijk de klassen C5 en C6. De voorwaarden voor het uitvoeren van de standaardscenario’s zijn gebaseerd op de praktijkervaring van sommige lidstaten en zijn gevalideerd door de toepassing van de specifieke operationele risicobeoordeling (SORA).

f)De Commissie heeft op 9 juni 2020 Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/1234 vastgesteld. In deze verordening worden autoriteitseisen vastgesteld voor de certificering van en het toezicht op verleners van platformbeheersdiensten, hun organisatie-eisen, operationele eisen voor het platform en opleidingseisen voor personeel dat betrokken is bij het verlenen van platformbeheersdiensten. Deze verordening heeft tot doel de eisen voor luchtvaartterreinactiviteiten aan te vullen door er de platformactiviteiten in op te nemen, en verleners van platformbeheersdiensten in staat te stellen hun diensten op verschillende luchtvaartterreinen en in verschillende lidstaten aan te bieden zonder dat er meerdere certificaten nodig zijn.

g)De Commissie heeft op 6 oktober 2020 Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/2034 vastgesteld. Bij deze verordening wordt het gemeenschappelijk Europees risicoclassificatiesysteem (ERCS) vastgesteld om het veiligheidsrisico van een voorval te bepalen. De verordening voorziet in twee stappen. Stap 1 heeft betrekking op de bepaling van de waarden van de twee variabelen “ernst” en “waarschijnlijkheid”, stap 2 op de score van het veiligheidsrisico in de ERCS-matrix op basis van de twee vastgestelde waarden van de variabelen. Het ERCS moet, via deze verordening, een geïntegreerde en gestandaardiseerde aanpak van het risicobeheer in het volledige Europese luchtvaartsysteem faciliteren en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten en het Agentschap derhalve in staat stellen op gestandaardiseerde wijze te focussen op inspanningen om de veiligheid te verbeteren als onderdeel van het Europees plan voor de veiligheid van de luchtvaart als bedoeld in artikel 6 van Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad.

h)De Commissie heeft op 8 oktober 2020 Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/2148 vastgesteld. Deze verordening zal naar verwachting de veiligheidsrisico’s in verband met de veiligheid van start- en landingsbanen beperken, vanuit het oogpunt van de luchtvaartterreinen, waarbij de nadruk voornamelijk ligt op het voorkomen van runway incursions en op de beoordeling en rapportage van de toestand van het baanoppervlak. In de verordening komen kwesties aan bod zoals botsingen op de grond, baanconfiguratie, voorvallen die verband houden met brokstukken van vreemde voorwerpen en onderhoud van de baanverharding. Deze verordening introduceert nieuwe organisatorische en operationele eisen van Verordening (EU) nr. 139/2014, die voornamelijk zijn gebaseerd op ICAO-bepalingen in de bijlagen 14 en 15 en op veiligheidsaanbevelingen die bepaalde lidstaten tot het EASA hebben gericht. Voorts worden in deze verordening wijzigingen voorgesteld van het kader voor de exploitatie van voertuigen op luchtvaartterreinen, met inbegrip van vergunningen van bestuurders en de conformiteit van voertuigen die op het manoeuvreergebied rijden met bepaalde veiligheidsvereisten, teneinde de veiligheid op de start- en landingsbanen te waarborgen. Dit houdt ook verband met het voorstel voor een nieuwe eis inzake communicatie en een voorstel voor de controle van voetgangers op het luchtvaartterrein. Daarnaast bevat deze verordening alle noodzakelijke vereisten ter ondersteuning van de toepassing van het nieuwe Global Reporting Format (GRF) van de omstandigheden van het baanoppervlak, met inbegrip van wijzigingen in de inhoud van de METAR- en SNOWTAM-formulieren en van het speciale vluchtrapport. De verordening zal naar verwachting de veiligheid verbeteren door het aantal voorvallen in verband met de veiligheid op de baan te verminderen vanuit het perspectief van een luchtvaartterrein, en zal de harmonisatie verbeteren als gevolg van de invoering van nieuwe gemeenschappelijke eisen die momenteel niet bestaan. Ze zorgt ervoor dat het huidige EU-regelgevingskader voor luchtvaartterreinen in overeenstemming wordt gebracht met de relevante ICAO-bepalingen in verband met luchtvaartterreinen van bijlagen 14 en 15, PANS-ATM en PANS-Aerodromes.

i)De Commissie heeft op 21 december 2020 Gedelegeerde Verordening (EU) 2021/699 vastgesteld. Deze verordening heeft betrekking op veiligheidsrisico’s in verband met verouderingsverschijnselen in de structuren van grote vliegtuigen. Deze risico’s omvatten vermoeidheid van het basis-typeontwerp, wijdverspreide vermoeidheidsschade (widespread fatigue damage, WFD), corrosie, vermoeidheid van veranderingen en reparaties, en voortzetting van de werking met onveilige niveaus van vermoeidheidsscheuren. Deze verordening moet ervoor zorgen dat houders van ontwerpgoedkeuringen, of aanvragers van typecertificaten (TC’s), aanvullende typecertificaten (STC’s), ontwerpwijzigingen en reparatiegoedkeuringen, de nodige gegevens, procedures, instructies en handleidingen opstellen met betrekking tot structurele defecten ten gevolge van verouderingsfactoren zoals corrosie en vermoeidheid en deze ter beschikking stellen van degenen die daaraan moeten voldoen (exploitanten). Deze verordening zal naar verwachting ook de risico’s beperken die verbonden zijn aan de onzekerheid over de status van de instructies voor permanente luchtwaardigheid (ICA) en zal derhalve voorkomen dat er ruimte overblijft voor interpretatie in de regels, wat leidt tot verschillen in het gebruik van ICA en mogelijke veiligheidsrisico’s veroorzaakt. Om dit te bereiken wordt in deze verordening verduidelijkt dat de ICA deel uitmaken van het typecertificaat (TC) en worden de vereisten met betrekking tot het bijhouden van registers, handboeken en ICA’s in de verschillende subdelen samengevoegd tot één vereiste (in subdeel A). Deze verordening zal naar verwachting de harmonisatie van de ICA’s tussen de DAH’s verbeteren met betrekking tot de identificatie, goedkeuring, formattering en beschikbaarheid van de ICA’s voor de eindgebruikers en ervoor zorgen dat deze veiligheidsrisico’s voor zowel de bestaande als de toekomstige vloten van grote vliegtuigen worden beperkt.

j)De Commissie heeft op 7 april 2021 Gedelegeerde Verordening (EU) 2021/1087 en Gedelegeerde Verordening (EU) 2021/1088 vastgesteld. Deze twee verordeningen brengen het regelgevingskader van de EU in overeenstemming met de ICAO-normen en aanbevolen praktijken (SARP’s) in bijlage 16 bij het Verdrag van Chicago. In februari 2019 heeft het Comité milieubescherming van de ICAO (CAEP) verbeteringen en actualiseringen voorgesteld van de bestaande SARP’s inzake geluidsemissies, emissies van vliegtuigmotoren en CO2-emissies van vliegtuigen, met inbegrip van nieuwe regelgevingsniveaus voor niet-vluchtige deeltjesemissies van vliegtuigmotoren. De ICAO-Raad heeft de definitieve wijzigingen op 11 maart 2020 aangenomen. Deze verordeningen wijzigen derhalve artikel 9 “Essentiële eisen” van Verordening (EU) 2018/1139, artikel 9 “Productieorganisaties” van Verordening (EU) nr. 748/2012 van de Commissie en bijlage I daarbij (deel 21). Deze verordeningen zullen naar verwachting zorgen voor een hoog uniform niveau van milieubescherming en een gelijk speelveld voor alle actoren in de luchtvaartsector.

k)De Commissie heeft op 10 december 2021 Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/201 vastgesteld. Bij deze verordening wordt een kader voor het veiligheidsbeheersysteem (SMS) voor ontwerp en productie (deel 21) en onderhoudsorganisaties (deel 145) vastgesteld, de resterende twee gebieden waarvoor bijlage 19 van de ICAO nog niet volledig is omgezet in het regelgevingskader van de EU. Daarnaast moeten ontwerp-, productie- en onderhoudsorganisaties volgens bijlage II (Essentiële eisen met betrekking tot luchtwaardigheid) bij Verordening (EU) 2018/1139 een beheersysteem toepassen en onderhouden, de veiligheidsrisico’s beheren en streven naar voortdurende verbetering, en als onderdeel daarvan een systeem voor rapportering van voorvallen invoeren. Door een dergelijk kader voor de lidstaten op te zetten, zal de veiligheid van de luchtvaart worden verbeterd door a) de vaststelling van veiligheidsbeleid en -doelstellingen die gepaard gaan met voldoende middelen, b) de systematische identificatie van gevaren en een systeem voor risicobeheer; c) veiligheidsborgingssystemen, waarbij rekening wordt gehouden met de veiligheidsprestaties van organisaties; en d) bevordering van de veiligheid en communicatie. Deze verordening is in overeenstemming met het regelgevingsconcept van de lidstaten dat is vastgesteld voor andere domeinen, zoals vluchtuitvoeringen of luchtvaartterreinen, of voor organisaties voor het beheer van de permanente luchtwaardigheid (deel CAMO). Door de bepalingen van de lidstaten op alle luchtvaartterreinen op elkaar af te stemmen, zal ervoor worden gezorgd dat de organisaties die op verschillende gebieden aan eisen van verschillende lidstaten moeten voldoen, die eisen van één lidstaat kunnen toepassen en dat bevoegde autoriteiten die toezicht houden op verschillende organisaties op verschillende gebieden hun toezichtsactiviteiten kunnen plannen en organiseren op basis van dezelfde regelgevingsbeginselen.