over de herziening van de artikelen 13, 18 en 45 wat betreft de bevoegdheden van de EBA voor het verrichten van bindende bemiddeling teneinde toekomstige ontwikkelingen in het recht inzake financiële diensten in aanmerking te nemen

VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

over de herziening van de artikelen 13, 18 en 45 wat betreft de bevoegdheden van de EBA voor het verrichten van bindende bemiddeling teneinde toekomstige ontwikkelingen in het recht inzake financiële diensten in aanmerking te nemen

Inleiding

In overeenstemming met artikel 129 van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (hierna "richtlijn herstel en afwikkeling van banken " genoemd) en na raadpleging van de Europese Bankautoriteit (hierna "EBA" genoemd), heeft de Europese Commissie dit verslag aan het Europees Parlement en de Raad opgesteld over de herziening van de artikelen 13 (groepsafwikkelingsplan), 18 (belemmering voor de afwikkelbaarheid: groepsbehandeling) en 45 (minimumvereisten voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva, hierna "MREL" genoemd) wat betreft de bevoegdheden van de EBA voor het verrichten van bindende bemiddeling teneinde toekomstige ontwikkelingen in het recht inzake financiële diensten in aanmerking te nemen.

Bepalingen

De artikelen 13, 18 en 45 van de richtlijn herstel en afwikkeling van banken zijn gebaseerd op het algemene principe dat met betrekking tot groepen de besluiten op de respectieve gebieden gezamenlijk zouden moeten worden genomen door de betrokken afwikkelingsautoriteiten. De drie bepalingen voorzien in een termijn van vier maanden waarbinnen in dit verband overeenstemming moet worden bereikt. De artikelen 13 en 18 bepalen dat tijdens deze periode de EBA op verzoek van een afwikkelingsautoriteit opgedragen kan worden de autoriteiten te helpen bij het bereiken van een gezamenlijk besluit over respectievelijk groepsafwikkelingsplannen en belemmeringen voor de afwikkelbaarheid. De drie bepalingen voorzien er voorts in dat elke autoriteit, bij gebreke van een gezamenlijk besluit, na het verstrijken van de termijn van vier maanden (die wordt beschouwd als verzoeningsperiode in de zin van artikel 19, lid 2, van de EBA-verordening) de zaak kan voorleggen aan de EBA met het verzoek overeenkomstig artikel 19 van de EBA-verordening een bindend besluit vast te stellen. In dergelijke gevallen wordt de verantwoordelijkheid om in de zaak een besluit vast te stellen door de oorspronkelijk verantwoordelijke afwikkelingsautoriteit overgedragen aan de EBA. Overeenkomstig artikel 19, lid 3, van die verordening neemt de EBA haar besluit binnen één maand. Het besluit van de EBA is dan voor de respectieve afwikkelingsautoriteiten bindend.

De onderstaande tabel vergelijkt bevoegdheden van de EBA inzake de niet-bindende en bindende bemiddeling en geeft een overzicht van de onderwerpen van de respectieve bepalingen.

Artikelen Niet-bindende bemiddeling

(Art. 31, onder c), EBA-verordening) Bindende bemiddeling

(Art. 19, lid 3, EBA-verordening) Groepsafwikkelingsplannen

(Art. 13) Op verzoek van een afwikkelingsautoriteit kan de EBA helpen om tijdens de verzoeningsperiode een gezamenlijk besluit te bereiken (lid 4).

(uitzondering: het besluit kan afbreuk doen aan de budgettaire verantwoordelijkheden van de lidstaten (lid 9)). Wanneer de afwikkelingsautoriteit na verloop van de verzoeningsperiode het besluit overdraagt aan de EBA

- op groepsniveau (lid 5)

- op niveau van de dochteronderneming (lid 6) Belemmeringen voor groepsafwikkeling

(Art. 18) Op verzoek van een afwikkelingsautoriteit kan de EBA helpen om tijdens de verzoeningsperiode een gezamenlijk besluit te bereiken (lid 5). Wanneer een afwikkelingsautoriteit na verloop van de verzoeningsperiode het besluit op groepsniveau (lid 6) of op het niveau van de dochteronderneming (lid 7) overdraagt aan de EBA bij maatregelen betreffende - wijzigingen in de juridische of operationele structuren - het opzetten van een financiële moederholding - het opzetten van een afzonderlijke financiële holding om zeggenschap over de instelling uit te oefenen MREL

(Art. 45) Wanneer een afwikkelingsautoriteit na verloop van de verzoeningsperiode het besluit op groepsniveau (lid 9) of op het niveau van de dochteronderneming (lid 10) overdraagt aan de EBA

Artikel 13, lid 4, van de richtlijn herstel en afwikkeling van banken bepaalt met name dat een groepsafwikkelingsplan wordt vastgesteld als gezamenlijk besluit van de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau en de afwikkelingsautoriteiten van de dochterondernemingen. De EBA kan geraadpleegd worden om in dit proces bijstand te verlenen. Indien de afwikkelingsautoriteiten er niet in slagen binnen vier maanden nadat de informatie is doorgegeven een gezamenlijk besluit te nemen, neemt de afwikkelingsautoriteit zelf een besluit op groepsniveau en neemt elke voor een dochteronderneming verantwoordelijke afwikkelingsautoriteit een besluit op haar eigen niveau (respectievelijk lid 5 en lid 6). Indien echter een afwikkelingsautoriteit de zaak binnen vier maanden aan de EBA heeft voorgelegd, stellen de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau of de individuele voor een dochteronderneming verantwoordelijke afwikkelingsautoriteiten hun besluit uit en wachten zij een eventueel door de EBA genomen besluit af. De EBA neemt haar besluit binnen één maand; dit is dan bindend voor de betrokken autoriteit en wordt toegepast door de overige betrokken afwikkelingsautoriteiten.

Indien de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau echter belemmeringen voor de afwikkeling vaststelt, wordt de termijn voor het opstellen van het groepsafwikkelingsplan geschorst. In dat geval moet de instelling de afwikkelingsautoriteit mogelijke maatregelen voorstellen om de belemmeringen binnen vier maanden aan te pakken of weg te nemen. De afwikkelingsautoriteit beoordeelt of de voorgestelde maatregelen doeltreffend zijn.

Indien de afwikkelingsautoriteit oordeelt dat de voorgestelde maatregelen de desbetreffende belemmeringen niet doeltreffend verminderen of wegnemen, verlangt zij dat de instelling alternatieve maatregelen treft. In de context van een groep moet de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau, in samenwerking met de consoliderende toezichthouder en de EBA, een verslag opstellen over de maatregelen om dergelijke belemmeringen aan te pakken.

Binnen vier maanden na de datum van ontvangst van het verslag kan de EU-moederonderneming opmerkingen indienen.

Na raadpleging van de bevoegde autoriteiten en de afwikkelingsautoriteiten in de jurisdicties waar significante bijkantoren gevestigd zijn, en rekening houdend met eventuele opmerkingen van de EU-moederonderneming, nemen de afwikkelingsautoriteiten op groepsniveau en de afwikkelingsautoriteiten van de dochterondernemingen binnen vier maanden na ontvangst van de opmerkingen van de moederonderneming of na afloop van de termijn om deze in te dienen, een gezamenlijk besluit met betrekking tot de vaststelling van de wezenlijke belemmeringen en de corrigerende maatregelen. Krachtens artikel 18, lid 5, kan de EBA worden geraadpleegd om te helpen bij het bereiken van een gezamenlijk besluit. Indien de afwikkelingsautoriteiten er niet in slagen een gezamenlijk besluit over het verslag van de belemmering voor de afwikkelbaarheid te nemen, neemt de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau zelf een besluit op groepsniveau en neemt elke voor een dochteronderneming verantwoordelijke afwikkelingsautoriteit een besluit op haar eigen niveau. Binnen de termijn van vier maanden kan de EBA echter om bindende bemiddeling verzocht worden met betrekking tot de maatregelen betreffende significante wijzigingen in de juridische of operationele structuren, het opzetten van een holding of het opzetten van een holding om zeggenschap over de instelling uit te oefenen. Indien een afwikkelingsautoriteit de zaak binnen vier maanden aan de EBA heeft voorgelegd, stellen de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau of de individuele voor een dochteronderneming verantwoordelijke afwikkelingsautoriteiten hun besluit uit en wachten zij een eventueel door de EBA genomen besluit af. De EBA neemt haar bindend besluit binnen een maand.

Overeenkomstig artikel 45, lid 9, van de richtlijn herstel en afwikkeling van banken met betrekking tot de toepassing van het minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva, stellen de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau en de afwikkelingsautoriteiten die bevoegd zijn voor de dochterondernemingen op individuele basis alles in het werk om een gezamenlijk besluit te bereiken over het geconsolideerde minimumvereiste. Indien de afwikkelingsautoriteiten er niet in slagen een gezamenlijk besluit te nemen over het minimumvereiste op geconsolideerde basis, neemt de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau een besluit na de beoordeling van de dochterondernemingen door de betrokken afwikkelingsautoriteit naar behoren in aanmerking te hebben genomen. Indien op het niveau van de dochterondernemingen geen gezamenlijk besluit is genomen, wordt het besluit genomen door de respectieve afwikkelingsautoriteiten van de dochterondernemingen, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de standpunten en voorbehouden van de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau. Indien een afwikkelingsautoriteit de zaak binnen vier maanden aan de EBA heeft voorgelegd, stellen de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau of respectievelijk de individuele voor een dochteronderneming verantwoordelijke afwikkelingsautoriteiten hun besluit uit en wachten zij een eventueel besluit van de EBA af. De EBA heeft hiervoor een maand de tijd, en haar besluit is dan bindend voor de betrokken afwikkelingsautoriteiten. Het besluit wordt regelmatig geëvalueerd en waar nodig bijgewerkt.

Ervaring met de toepassing van de bevoegdheden van de EBA inzake bemiddeling

Sinds de EBA bij Verordening (EU) nr. 1093/2010 werd opgericht, heeft zij negen verzoeken tot bemiddeling ontvangen, waarvan drie voor bindende bemiddeling en zes voor niet-bindende. Twee bemiddelingsverzoeken van die negen gevallen zijn aan de EBA voorgelegd op basis van de richtlijn herstel en afwikkeling van banken, die op 1 januari 2015 in werking is getreden. Tot dusver zijn alle verzoeken om bemiddelingsprocedures (bindende en niet-bindende) geschikt door overeenstemming tussen de betrokken partijen volgens de aanwijzingen en met de hulp van de EBA. Daarom was er tot dusver geen behoefte aan bindende bemiddeling om tot een besluit te komen.

Hoewel met deze gevallen slechts beperkte ervaring werd opgedaan, lijkt die er toch op te wijzen dat het bemiddelingsproces een doeltreffend instrument kan zijn om gezamenlijke besluiten tussen de bevoegde autoriteiten te stimuleren, aangezien de EBA erin geslaagd is de meningsverschillen te schikken in de verzoeningsfase (of bij de niet-bindende bemiddeling).

Er werden echter geen gezamenlijke besluiten genomen met betrekking tot maatregelen voor het aanpakken of wegnemen van wezenlijke belemmeringen, en met betrekking tot minimumvereisten voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva (MREL).