Nr.C  125/30 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16.10.  74 
het bezit  is van  een  vergunning.  Op deze  vergun-
ning  dienen  de diersoorten  en de toe  te passen 
slachtmethoden  te worden  vermeld;  zij  mag 
slechts  worden  uitgereikt  nadat  een  grondig  on-
derzoek  is ingesteld  naar  de vakbekwaamheid  van 
de betrokken  perspon." 
2.2.4.  Aan  lid 3 van  artikel  2 dient  de volgende  zin 
te worden  toegevoegd: 
„In het  bijzonder  moet  iedere  persoon  die  een 
dier slacht  ervoor  zorgen  dat de kop  van  het dier 
stevig  is vastgemaakt,  dat  de verdoving  met  zo 
weinig  mogelijk  pijn  gepaard  gaat,  en dat het dier 
wordt  gedood  onmiddellijk  nadat  het  is ver-
doofd." 
2.3. Artikel  3 
2.3.1.  De  woorden  „elke  vorm  van  wreedheid  jegens 
dieren  te voorkomen"  dienen  te worden  vervangen 
door:  „de  dieren  niet  onnodig  pijn  lijden." 
2.4. Artikel  4 
2.4.1.  Het  Comité  erkent  dat onvermijdelijk  rekening 
dient  te worden  gehouden  met  de nationale  bepalin-
gen betreffende  de bijzondere  slachtmethoden  die 
worden  toegepast  krachtens  bepaalde  godsdienstige 
voorschriften.  Met  het  oog  op de slachting  volgens de mohammedaanse  ritus  zou  een  instantie  in het 
leven  kunnen  worden  geroepen  analoog  aan  de Com-
missie  voor  Rabbinaal  toezicht,  waarbij  zo nodig 
stappen  kunnen  worden  ondernomen  en waarmee 
moeilijke  kwesties  zouden  kunnen  worden  besproken. 
2.4.2.  Het  Comité  vestigt  tevens  de aandacht  op de 
maatregelen  die  moeten  worden  genomen  wanneer 
tijdens  een slachting  volgens  de Joodse  ritus  het dier 
niet bij de eerste  steek  wordt  gedood.  Is het dier  dan 
„onrein"  en mag  het niet  verder  door  de „shochet" 
(de rituele  slachter)  worden  aangeraakt,  dan  moeten 
voorzieningen  zijn  getroffen  om het  onmiddellijk  te 
verdoven. 
2.5. Artikel  5 
2.5.1.  Het  Comité  stelt  voor  dat,  indien  wordt  be-
vestigd  dat  uit de toepassing  van  de richtlijn  de in 
paragraaf  1.4.  genoemde  gevolgen  zullen  voort-
vloeien,  de invoer  uit derde  landen  slechts  na afloop 
van een  overgangsperiode  aan  de  regeling  wordt 
onderworpen. 
Gedaan  te Brussel,  17 juli 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
Advies  inzake  het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de onderlinge 
aanpassing  van  de wetgevingen  der  Lid-Staten  inzake  het geluidsniveau  op oorhoogte 
van bestuurders  van  land-  of bosbouwtrekkers  op wielen" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 58 van 18 mei  1974,  blz.  23. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 1 april  1974  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot  oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 17 en 18 juli 1974  te Brussel  gehouden  122e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
16.10.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 125/31 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het van  2 april  1974  daterende  verzoek  van  de 
Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  om  advies 
inzake  het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad 
betreffende  de onderlinge  aanpassing  van  de wetge-
vingen  der  Lid-Staten  inzake  het  geluidsniveau  op 
oorhoogte  van  bestuurders  van  land-  of bosbouw-
trekkers  op wielen", 
Gezien  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  26 maart 
1974,  de Afdeling  voor  industrie,  handel,  ambacht  en 
dienstverlening  met  het  opstellen  van  een  advies  en 
rapport  over  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  het op 3 juli  1974  door  de Afdeling  voor  in-
dustrie,  handel,  ambacht  en dienstverlening  opge-
stelde  advies, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  Masprone, 
ingediende  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  de 122ste  zitting 
d.d. 17 en 18 juli,  vergadering  van 17 juli 1974, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  meerderheid  van  stemmen  bij 8 onthoudin-
gen is goedgekeurd: 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  keurt  het  richt-
lijnvoorstel  goed  onder  voorbehoud  van  de volgende 
opmerkingen: 
1. Het  toelaatbare  geluidsniveau 
1.1. Het  Comité  stelt  vast  dat het geluidsniveau  op 
oorhoogte  van  de bestuurder  van  een  landbouwtrek-
ker in het  richtlijnvoorstel  op maximaal  90 dB (A) 
wordt  gesteld.  Het  erkent  dat de voorgestelde  limiet 
een belangrijke  stap  voorwaarts  betekent  voor  de 
bescherming  van  het  gehoor  van  de bestuurder  en 
tevens  ten opzichte  van  de huidige  situatie  een  aan-
zienlijke  vooruitgang  is, aangezien  het geluidsniveau 
op oorhoogte  van  de bestuurder  momenteel  rond  de 
102/103  dB(A)  ligt. 
1.2. Niettemin  vestigt  het  Comité  de aandacht  op 
het feit  dat een  dergelijke  verlaging  momenteel  alleen 
kan worden  verwezenlijkt,  indien  de trekker  is uit-
gerust  met  een geluiddichte  cabine,  zoals  normaal  het 
geval  is in het Verenigd  Koninkrijk,  waar  het wette-lijk voorgeschreven  geluidsniveau  voor  trekkers  met 
cabine  dan  ook  90 dB (A) bedraagt. 
1.3. Het  is duidelijk  welke  de beweegredenen  zijn 
geweest  die de Engelse  autoriteiten  ertoe  hebben  ge-
bracht  dit voorschrift  uit te vaardigen-  Zoals  in ieder 
land met  een  koud  klimaat,  zijn  bijna  alle  trekkers 
door  hun  gebruikers  uitgerust  met  cabines,  die,  on-
danks  hun  eenvoudige  en goedkope  aard,  de bestuur-
der een  afdoende  bescherming  tegen  weer  en wind 
bieden;  deze  cabines  fungeren  echter  als een  echte 
klankkast  voor  het  motorgeluid  en het  geluid  dat 
door  de andere  organen  van  de trekker  wordt  voort-
gebracht;  het in deze  cabines  volgens  de normen  van 
de O.E.S.O.  gemeten  geluidsniveau  varieert  normaal 
tussen  102  en 110  dB(A).  Reden  genoeg  om  voor-
schriften  op te stellen  met  betrekking  tot de geluid-
dichtheid  van  deze  cabines,  ten  einde  de geluids-
sterkte  terug  te brengen  tot een  niet-schadelijk  en 
zelfs  draaglijk  niveau  (90 dB(A)). 
1.4. Het  Comité  is echter  van  mening  dat  deze 
grenswaarde  niet  in de andere  landen  van  de Ge-
meenschap  verplicht  kan  worden  gesteld.  Met  name 
denkt  zij hierbij  aan  de zuidelijke  streken,  waar  de 
temperatuur  in een  dan  verplicht  gemonteerde  ge-
luiddichte  cabine  snel  ondraaglijk  zou  worden.  Het 
enige  alternatief  zou  een  cabine  met  ingebouwde  air-
conditioning  zijn,  doch  dit zou  onvermijdelijk  nog 
hogere  kosten  met  zich  meebrengen. 
1.5. Anderzijds  is wetenschappelijk  aangetoond  dat 
het geluid  dat wordt  gehoord  door  de bestuurder  van 
een trekker  waarvan  aan  de cabine  een  of andere 
opening  is aangebracht,  sterker  is dan  het  geluid 
waargenomen  op dezelfde  trekker  die  niet  met  een 
cabine  is uitgerust. 
1.6. Het  zal  dus  alleen  mogelijk  zijn  het  op oor-
hoogte  door  de bestuurder  van  een  trekker  zonder 
cabine  waargenomen  geluid  te verminderen,  indien 
het door  de motor  en de andere  organen  van  de 
trekker  voortgebrachte  geluid  wordt  teruggebracht. 
2. De bescherming  van de bestuurder 
2.1. Het  Comité  wijst  op enige  essentiële  aspecten 
van de bescherming  van  bestuurders  van  land-  of 
bosbouwtrekkers  op wielen.  Voor  alles  is het  van 
oordeel  dat  op communautair  niveau  zeer  concrete 
voorschriften  dienen  te worden  vastgesteld  om  de 
bestuurder  van  een  trekker  te beschermen  tegen  de 
gevolgen  van  een  zijdelings  of achterwaarts  omslaan 
van zijn  voertuig.  Met  genoegen  neemt  het nota  van 
het feit  dat dit probleem  reeds  bij de Commissie  in 
behandeling  is en het  spreekt  de wens  uit dat  de 
werkzaamheden  binnen  de kortst  mogelijke  tijd  zul-
len worden  beëindigd-
Nr. C 125/32 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16.10.  74 
2.2. Volgens  het  Comité  dient  ook  rekening  te wor-
den gehouden  met  de uitwerking  die  het  op de be-
stuurdersplaats  waargenomen  geluid  heeft  op  het 
gehoor  en de interne  organen  van  de bestuurder.  Bij 
trekkers  met  cabine  ontstaan  nl.  laagfrequente  en 
energierijke  geluidsgolven,  die  de  interne  organen 
beïnvloeden.  Derhalve  dient  het  maximaal  toelaat-
bare  geluidsniveau  van  trekkers  die zijn  uitgerust  met 
een geluiddichte  en gesloten  cabine,  beduidend  lager 
te liggen  dan  dat  van  trekkers  die  niet  van  een  cabine 
zijn voorzien. 
3. Technische  aspecten  en economische  gevolgen 
3.1. Wil  men  het  geluidsniveau  omlaag  brengen,  dan 
doen  zich  talrijke  problemen  van  technische  aard 
voor.  Ter  vermindering  van  het  geluid  van  de motor 
en zijn  aggregaten  zal het  in het  bijzonder  noodzake-
lijk zijn  het  maximumtoerental  van  de motor  te ver-
lagen,  de bodemplaten  te verdikken,  de distributie 
te wijzigen  en de verbrandingskamer  een  andere  vorm 
te geven.  Ook  de overbrenging  en de bijbehorende 
onderdelen  zullen  grote  veranderingen  moeten  onder-
gaan  om  resonantie  zoveel  mogelijk  tegen  te gaan. 
3.2. Het  Comité  is van  oordeel  dat  deze  wijzigingen 
uit technisch  oogpunt  geen  onoverkomelijke  moeilijk-
heden  zullen  opleveren;  wel  zullen  de veranderingen 
hun weerslag  op de kosten  hebben.  Zo  zal  b.v.  de 
verlaging  van  het  maximumtoerental  bij behoud  van 
prestaties  een  verhoging  van  de  cilinderinhoud  en 
daarmede  een  vergroting  van  het  gewicht  en een  stij-
ging  van  de kosten  van  de motor  tot gevolg  hebben. 
Ook  de  verandering  van  de verbrandingskamer  en 
de overschakeling  van  directe  inspuiting  op inspuiting 
met voorverbrandingskamer  leidt  tot  een  vergroting 
van het  kostenpakket,  en, bij behoud  van  het  vermo-
gen, tot een  stijging  van  15 tot 20 % van  het  brand-
stofverbruik.  Door  verbruikstoename  krijgt  het  koel-
systeem  nu een  grotere  hoeveelheid  warmte  te ver-
werken  en zal het  dan  ook  dienen  te worden  vergroot. 
3.3- Door  dit alles  zullen  de fabrikanten  worden  ge-
noopt  een  zeker  aantal  wijzigingen  op de tractoren 
zelf en in de fabrieken  aan  te brengen,  hetgeen  zeker 
niet mogelijk  zal  zijn  binnen  de door  de  richtlijn 
voorgeschreven  termijnen. 
3.4. Op  deze  wijze  komen  de communautaire  fabri-
kanten  in een  ongunstige  concurrentiepositie  t.o.v. 
de fabrikanten  in derde  landen  te verkeren,  aangezien 
de produkten  van  eerstgenoemden  — die  onvermijde-
lijk duurder  zijn  geworden  — grotendeels  voor  de 
export  naar  landen  buiten  de Gemeenschap  zijn  be-
stemd,  terwijl  het omgekeerde  niet  het geval  is. 4. Trekkers  met  of zonder  cabine  — concrete  op-
lossing 
4.1. Het  Comité  meent  de aandacht  te moeten  ves-
tigen  op het  feit  dat  bij hetzelfde  maximum  geluids-
niveau,  het  gemiddelde  geluidsniveau  op  den  duur 
zelfs  hoger  is bij  trekkers  die  van  een  cabine  zijn 
voorzien. 
4.2. Het  Comité  acht  het  noodzakelijk  een  onder-
scheid  te maken  tussen  de maximaal  toelaatbare  ge-
luidsniveaus  op  oorhoogte  van  de bestuurder  voor 
trekkers  met  cabine  en voor  trekkers  zonder  cabine. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  voor  trekkers  die  met 
een gesloten  en geluiddichte  cabine  zijn  uitgerust,  de 
limietwaarde  van  90  dB(A)  aanvaardbaar  is,  zelfs 
indien  dit  enige  moeilijkheden  met  zich  mee  zou 
brengen  voor  de fabrikanten;  voor  trekkers  zonder 
cabine  zal  daarentegen  een  hogere  grenswaarde  te 
verkiezen  zijn.  Deze  grenswaarde,  die  dezelfde  moei-
lijkheden  oplevert,  zou  96 dB  (A)  kunnen  bedragen. 
In de praktijk  zal  dit  neerkomen  op  hetzelfde  ge-
luidsniveau  op  oorhoogte  van  de  bestuurder,  als 
wordt  gemeten  op een  trekker  waarvan  de gesloten 
en geluiddichte  cabine  bij  bepaalde  bijzondere  ge-
bruiksomstandigheden  gedeeltelijk  wordt  geopend 
(ramen,  deuren).  Overigens  komt  de  limietwaarde 
van 96 dB(A)  gemiddeld  overeen  met  het  maximum-
geluidsniveau  dat  werd  vastgesteld  in de  Richtlijn 
van de Raad  74/151/EEG  van  4 maart  1974  betref-
fende  de onderlinge  aanpassing  van  de wetgevingen 
der Lid-Staten  inzake  bepaalde  eigenschappen  van 
land-  en bosbouwtrekkers  op  wielen.  In bijlage  VI 
van deze  richtlijn  wordt  namelijk  voorgeschreven 
dat het  op 7,5  meter  zijdelingse  afstand  gemeten  ge-
luidsniveau  van  een  rijdende  trekker  in onbelaste  toe-
stand,  waarvan  het  leeggewicht  meer  dan  1,5  ton 
bedraagt,  bij  het  versnellen  bij  75 % van  de maxi-
mumsnelheid  niet  meer  dan  89 dB(A)  mag  bedragen. 
5. De  meetmethode 
5.1. Het  Comité  merkt  op  dat  niet  wordt  aange-
geven  of bij de meting  van  het  geluidsniveau  alle  ty-
pes van  eenzelfde  basismodel  bij  het  onderzoek  be-
trokken  moeten  worden  (b.v.  zowel  de versie  met 
aandrijving  op twee  wielen  als  de versie  met  vier 
aangedreven  wielen)  of dat  alleen  het  basismodel 
dient  te worden  getest,  hetgeen  te prefereren  zou  zijn, 
aangezien  hierdoor  de testprocedure  vereenvoudigd 
zou worden  en de kosten  zouden  dalen. 
Gedaan  te Brussel,  17 juli  1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
16.10.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 125/33 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel  werd  tijdens  de debatten  verworpen. 
De inleidende  opmerkingen  als volgt  te formuleren: 
„Het  Economisch  en Sociaal  Comité  gaat  akkoord  met  het doel  van  het  richtlijnvoorstel,  de 
bescherming  van  de bestuurder  tegen  lawaai  te verbeteren.  Zij brengt  echter  de volgende  op-
merkingen  naar  voren:" 
Uitslag  van  de stemming  • 
Vóór:  24 
Tegen:  32 
Onthoudingen:  15. 
Advies  inzake  het  „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  inzake  de afvoer  van 
afgewerkte  olie" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het  Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 64 van  5 juni  1974,  blz.  5. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 2 april  1974  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 17 en 18 juli  1974  te Brussel  gehouden  122e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  van  3 april  1974  daterende  verzoek  van 
de Raad  der  Europese  Gemeenschappen  om  advies 
betreffende  het  „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de 
Raad  inzake  de afvoer  van  afgewerkte  olie", 
Gezien  het van  8 april  1974  daterende  besluit  van  zijn 
Bureau,  de  Afdeling  voor  milieu,  volksgezondheid en consumptie  overeenkomstig  artikel  22  van  het 
Reglement  van  Orde  met  het  opstellen  van  een  ad-
vies inzake  deze  materie  te belasten, 
Gezien  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het  door  de Afdeling  voor  milieu,  volksge-
zondheid  en consumptie  tijdens  haar  11e  vergadering 
van 9 juli  1974  voorgelegde  advies,