NL Publicatieblad van de Europese Unie C 124/1

Mededeling van de Commissie — Technische richtsnoeren voor de indeling van afvalstoffen

(2018/C 124/01)

Het doel van deze mededeling is technische richtsnoeren te geven voor bepaalde aspecten van Richtlijn 2008/98/EG betreffende afvalstoffen („kaderrichtlijn afvalstoffen”) (1) en Beschikking 2000/532/EG van de Commissie betreffende de lijst van afvalstoffen, zoals herzien in 2014 en 2017 (2).

In het bijzonder worden aan nationale autoriteiten, met inbegrip van lokale overheden, en bedrijven (bv. voor vergunningskwesties) verduidelijking en richtsnoeren gegeven met betrekking tot de juiste interpretatie en toepassing van de relevante EU-wetgeving met betrekking tot de indeling van afvalstoffen, namelijk de identificatie van gevaarlijke eigenschappen, de beoordeling of een afvalstof een gevaarlijke eigenschap bezit en de uiteindelijke indeling van afvalstoffen als gevaarlijk of niet-gevaarlijk.

De mededeling is vastgesteld na bespreking en overleg met de lidstaten en belanghebbenden (3).

De mededeling bestaat uit drie hoofdstukken en vier bijlagen:

— hoofdstuk 1 bevat algemene achtergrondinformatie over de indeling van afvalstoffen alsmede instructies voor het lezen van de richtsnoeren;

— in hoofdstuk 2 worden de relevante delen van de EU-afvalstoffenwetgeving kort gepresenteerd en wordt de relevantie ervan voor de definitie en indeling van (gevaarlijke) afvalstoffen toegelicht;

— in hoofdstuk 3 worden de algemene stappen bij de indeling van afvalstoffen beschreven, waarbij de basisbegrippen worden belicht, maar zonder er uitvoerig op in te gaan.

Voor gedetailleerde informatie wordt verwezen naar de respectieve bijlagen, waar de specifieke aspecten uitgebreid worden beschreven:

— bijlage 1 bevat informatie over de lijst van afvalstoffen en over de selectie van de juiste rubrieken in de lijst van afvalstoffen;

— in bijlage 2 worden de verschillende bronnen van informatie over gevaarlijke stoffen en de indeling ervan gepresenteerd;

— in bijlage 3 worden de principes voor de beoordeling van de individuele gevaarlijke eigenschappen HP 1 tot en met HP 15 beschreven;

— in bijlage 4 worden de basisbegrippen besproken en wordt verwezen naar de beschikbare normen en methoden voor bemonstering en chemische analyses van afvalstoffen.

Dit document verschaft verduidelijkingen in overeenstemming met de bestaande EU-wetgeving en rekening houdend met door verschillende EU-lidstaten uitgevaardigde richtsnoeren voor de indeling van afvalstoffen.

Deze technische richtsnoeren kunnen worden bijgewerkt indien dat noodzakelijk wordt geacht in het licht van de ervaringen met de tenuitvoerlegging van de relevante EU-wetgeving.

De richtsnoeren in deze mededeling laten de uitlegging die het Hof van Justitie van de Europese Unie (HJEU) kan geven, onverlet. De in deze technische richtsnoeren verwoorde zienswijzen lopen niet vooruit op de standpunten die de Commissie bij het HJEU zou kunnen innemen.

AFKORTINGEN

AEEA Afgedankte elektrische en elektronische apparatuur ATP Aanpassing aan de technische vooruitgang BDE Broomdifenylethers BREF Best Available Techniques Reference Document (Referentiedocument over de beste beschikbare technieken) BTEX Benzeen, tolueen, ethylbenzeen en xyleen CEN European Committee for Standardization (Europees Comité voor Normalisatie) CLP Classification, Labelling and Packaging (Indeling, verpakking en etikettering) CLRTAP Convention on Long-Range Transboundary Air Pollution (Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand) ECHA European Chemicals Agency (Europees Agentschap voor chemische stoffen) EEA European Environmental Agency (Europees Milieuagentschap) ELV End-of life vehicles (Afgedankte voertuigen) GHS Globally Harmonised System (Wereldwijd geharmoniseerd systeem) I&E Indeling en etikettering ODS Ozone depleting substances (Ozonafbrekende stoffen) PAK's Polycyclische aromatische koolwaterstoffen POP Persistent Organic Pollutant (Persistente organische verontreinigende stof) SDS Safety Data Sheet (Veiligheidsinformatieblad) VN Verenigde Naties WAC Waste Acceptance Criteria (Afvalaanvaardingscriteria)

INHOUDSOPGAVE

AFKORTINGEN 3

1. INLEIDING 5

1.1. Achtergrond 5

1.2. Doelgroep 5

1.3. Structuur van dit document 5

2. WETGEVINGSKADER 6

2.1. Afvalwetgeving 6

2.1.1. Kaderrichtlijn afvalstoffen (KRA) 6

2.1.2. Europese lijst van afvalstoffen 7

2.1.3. Verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen 8

2.1.4. Stortplaatsrichtlijn 8

2.1.5. Richtlijn betreffende afval van de winningsindustrieën (richtlijn beheer winningsafval) 9

2.1.6. REACH-verordening 9

2.1.7. Verordening betreffende indeling, etikettering en verpakking (CLP-verordening) 10

2.1.8. Verordening betreffende persistente organische verontreinigende stoffen (POP's) 10

2.1.9. Seveso III-richtlijn 11

3. PROCEDURES VOOR DE INDELING VAN AFVALSTOFFEN 12

3.1. Algemene aanpak van de indeling van afvalstoffen 12

3.1.1. Stap 1: Is de KRA van toepassing? 13

3.1.2. Stap 2:Welke rubriek in de lijst van afvalstoffen is van toepassing? 14

3.2. Toewijzing van een SG- of SNG-rubriek 15

3.2.1. Stap 3: Is voldoende kennis over de samenstelling van de afvalstof beschikbaar om te bepalen of ze gevaarlijke eigenschappen bezit, hetzij door het uitvoeren van berekeningen, hetzij door het uitvoeren van tests in overeenstemming met stap 4? 16

3.2.2. Stap 4: Bezit de afvalstof een van de gevaarlijke eigenschappen HP 1 tot en met HP 15? 17

3.2.3. Stap 5: Is het waarschijnlijk of bekend dat de afvalstof een van de POP's bevat die in de bijlage bij de lijst van afvalstoffen (punt 2, derde streepje) zijn vermeld? 18

BIJLAGEN:

BIJLAGE 1: Geannoteerde lijst van afvalstoffen 21

BIJLAGE 2: Gegevensbronnen en informatiebasis voor gevaarlijke stoffen 83

BIJLAGE 3: Specifieke benaderingen om gevaarlijke eigenschappen te bepalen (HP 1 tot en met HP 15) 87

BIJLAGE 4: Bemonstering en chemische analyse van afvalstoffen 124

BIJLAGE 5: Bronnen en externe referenties 134

1. INLEIDING

1.1. Achtergrond

De indeling van afvalstoffen als gevaarlijk of niet-gevaarlijk, en met name het inzicht wanneer en onder welke omstandigheden afvalstoffen als gevaarlijk moeten worden beschouwd, is een cruciale beslissing in de hele keten van afvalstoffenbeheer, van de productie tot de uiteindelijke verwerking. Wanneer een afvalstof correct als gevaarlijk wordt ingedeeld, vloeien daar enkele belangrijke verplichtingen uit voort, bijvoorbeeld op het gebied van etikettering en verpakking, maar ook met betrekking tot de beschikbare conforme verwerking.

De EU heeft lering getrokken uit de toepassing van de afvalstoffenwetgeving en heeft rekening gehouden met de wetenschappelijke en economische vooruitgang bij de herziening in 2014 en 2017 van het kader voor de indeling van afvalstoffen en de lijst van eigenschappen die afvalstoffen gevaarlijk maken. Deze actualisering van de wetgeving, waarbij ook rekening wordt gehouden met de fundamentele veranderingen die de afgelopen jaren in de EU-wetgeving inzake chemische stoffen zijn doorgevoerd, stelt de autoriteiten en het bedrijfsleven voor nieuwe uitdagingen.

Zoals ook benadrukt in de mededeling van de Commissie over opties om te werken aan het snijvlak van chemicaliën-, product- en afvalwetgeving (COM(2018) 32 final) heeft de manier waarop de indelingsregels voor afvalstoffen worden toegepast en gehandhaafd, belangrijke gevolgen voor de toekomstige opties op het vlak van afvalbeheer, zoals de haalbaarheid en economische levensvatbaarheid van inzameling, de recyclingmethode of de keuze tussen recycling en afvalverwijdering. Dergelijke verschillen kunnen een invloed hebben op het gebruik van secundaire grondstoffen. Dit document met richtsnoeren voor de indeling van afvalstoffen is een eerste, in de mededeling voorgesteld hulpmiddel om afvalverwerkers en bevoegde autoriteiten te helpen afval op een gemeenschappelijke manier te karakteriseren en in te delen, en die verschillen en effecten zo tot een minimum te beperken.

1.2. Doelgroep

Dit document bevat richtsnoeren voor nationale autoriteiten, met inbegrip van lokale overheden, en bedrijven (bv. voor vergunningskwesties) over de juiste interpretatie en toepassing van de relevante EU-wetgeving met betrekking tot de indeling van afvalstoffen, in het bijzonder de kaderrichtlijn afvalstoffen (4) en de lijst van afvalstoffen (5).

1.3. Structuur van dit document

De algemene achtergrond en het specifieke wetgevingskader worden in de hoofdstukken 1 en 2 beschreven.

In hoofdstuk 3 wordt de lezer door de basisstappen van het indelingsproces geloodst. Het bevat geen specifieke informatie over hoe de noodzakelijke stappen voor indeling moeten worden uitgevoerd, maar eerder een algemeen overzicht. Voor bepaalde stappen wordt verwezen naar de desbetreffende bijlage, waar meer gedetailleerde informatie kan worden gevonden.

2. WETGEVINGSKADER

2.1. Afvalwetgeving

2.1.1. Kaderrichtlijn afvalstoffen (KRA)

In de KRA wordt beschreven wat afvalstoffen zijn en hoe ze moeten worden beheerd. Een gevaarlijke afvalstof wordt gedefinieerd als een afvalstof die een of meer van de 15 in bijlage III bij de KRA genoemde gevaarlijke eigenschappen bezit. Artikel 7 van de KRA vormt de basis voor de lijst van afvalstoffen.

Kader 1: De kaderrichtlijn afvalstoffen

De kaderrichtlijn afvalstoffen (Richtlijn 2008/98/EG, hierna „KRA” genoemd) is het belangrijkste wetgevingsdocument over afvalstoffen op EU-niveau. Aangezien het een richtlijn betreft, wordt de KRA door middel van afzonderlijke rechtshandelingen omgezet in de nationale wetgeving van de lidstaten.

Het toepassingsgebied van de richtlijn wordt bepaald door de definitie van „afvalstof” in artikel 3, lid 1, van de KRA als:

„elke stof of elk voorwerp waarvan de houder zich ontdoet, voornemens is zich te ontdoen of zich moet ontdoen”.

In veel gevallen is gemakkelijk te bepalen of een stof of voorwerp volgens de KRA een „afvalstof” is. In sommige andere gevallen is dat echter moeilijker. Uitgebreide richtsnoeren voor de definitie van „afvalstof”, met inbegrip van informatie over de uitsluitingen van het toepassingsgebied van de KRA, en voorbeelden uit de bindende jurisprudentie van het HJEU, zijn te vinden in de Guidance on the interpretation of key provisions of Directive 2008/98/EC (6) (hierna „de KRA-richtsnoeren” genoemd). Indien een stof of voorwerp voldoet aan de criteria om als afvalstof te worden aangemerkt, valt die stof of dat voorwerp onder de afvalstoffenwetgeving, met inbegrip van de regels voor de indeling van afvalstoffen (tenzij die stof of dat voorwerp specifiek van het toepassingsgebied van de KRA is uitgesloten).

In artikel 3, lid 2, van de KRA wordt „gevaarlijke afvalstof” als volgt gedefinieerd:

„een afvalstof die een of meer van de in bijlage III genoemde gevaarlijke eigenschappen bezit”.

Of een stof of voorwerp kan worden beschouwd als „afvalstof” in de zin van de KRA, is een belangrijke beslissing. Even belangrijk is de beslissing of een stof of voorwerp als „niet-gevaarlijke afvalstof” dan wel „gevaarlijke afvalstof” moet worden aangemerkt.

Er gelden strikte voorwaarden voor het beheer van gevaarlijke afvalstoffen, met name:

— de verplichting om het bewijs te leveren voor de tracering van de afvalstoffen volgens het door de betrokken lidstaat ingevoerde systeem (artikel 17 van de KRA);

— een verbod op vermenging (artikel 18 van de KRA, zie voor meer informatie de KRA-richtsnoeren);

— specifieke etiketterings- en verpakkingsverplichtingen (artikel 19 van de KRA).

In de EU-wetgeving is verder bepaald dat gevaarlijke afvalstoffen alleen mogen worden verwerkt in specifiek daarvoor bestemde verwerkingsinstallaties die een speciale vergunning hebben gekregen zoals vereist op grond van de artikelen 23 tot en met 25 van de kaderrichtlijn afvalstoffen, maar ook krachtens andere wetgeving zoals de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen (7) en de richtlijn inzake industriële emissies (8).

De eigenschappen van afvalstoffen die deze stoffen gevaarlijk maken, zoals vastgesteld in bijlage III bij de KRA, zijn onlangs aan de wetenschappelijke vooruitgang aangepast bij Verordening (EU) nr. 1357/2014 van de Commissie (9), die van toepassing is sinds 1 juni 2015, en Verordening (EU) 2017/997 van de Raad (10), die van toepassing wordt op 5 juli 2018. EU-verordeningen zijn rechtstreeks van toepassing in de lidstaten zonder omzetting in nationale wetgeving. De gevaarlijke eigenschappen worden uitvoerig besproken in bijlage 3 bij dit document.

In het kader van de indeling van afvalstoffen vormt artikel 7 van de KRA de basis voor de lijst van afvalstoffen (zie hieronder) en de toepassing ervan. De lidstaten mogen aanvullende rubrieken opnemen in de nationale documenten die de lijst van afvalstoffen weerspiegelen.

Artikel 7 van de KRA Artikel 7, leden 2 en 3, van de KRA bevat bepalingen voor het geval een lidstaat een afvalstof als gevaarlijk beschouwt terwijl ze in de lijst van afvalstoffen als niet-gevaarlijk is aangemerkt, en omgekeerd. De twee leden luiden als volgt: „2. Een lidstaat kan een afvalstof die niet als gevaarlijke afvalstof in de lijst van afvalstoffen is opgenomen, toch als gevaarlijke afvalstof aanmerken indien zij een of meer van de in bijlage III genoemde eigenschappen bezit. De lidstaat brengt dergelijke gevallen steeds onmiddellijk ter kennis van de Commissie. Hij registreert deze in het in artikel 37, lid 1, bedoelde verslag, en verstrekt de Commissie alle relevante informatie. In het licht van de ontvangen kennisgevingen wordt de lijst opnieuw bezien met het oog op een besluit tot aanpassing daarvan. 3. Indien een lidstaat over gegevens beschikt waaruit blijkt dat een specifieke afvalstof die als gevaarlijke afvalstof in de lijst is opgenomen, geen van de in bijlage III genoemde eigenschappen bezit, mag hij die afvalstof als niet-gevaarlijke afvalstof aanmerken. De lidstaat brengt dergelijke gevallen steeds onmiddellijk ter kennis van de Commissie en verstrekt de Commissie de vereiste gegevens. In het licht van de ontvangen kennisgevingen wordt de lijst opnieuw bezien met het oog op een besluit tot aanpassing daarvan.”. In artikel 7, leden 2 en 3, wordt niet voorgeschreven welke instantie voor dergelijke besluiten bevoegd is noch welke procedure voor dergelijke besluiten van toepassing is; dit is een kwestie die wordt overgelaten aan de interne juridische en administratieve organisatie van elke lidstaat (marktdeelnemers of andere particuliere entiteiten worden echter niet als „lidstaten” beschouwd en zijn niet gerechtigd een besluit te nemen op grond van artikel 7, leden 2 en 3, van de KRA).

Kader 2: Artikel 7 van de KRA

2.1.2. Europese lijst van afvalstoffen

De lijst van afvalstoffen bevat nadere bepalingen voor de beoordeling van gevaarlijke eigenschappen en de indeling van afvalstoffen. Hij bevat de lijst van afvalstoffen, ingedeeld in hoofdstukken, subhoofdstukken en rubrieken. De rubrieken in de lijst van afvalstoffen kunnen worden ingedeeld in „rubrieken met absoluut gevaarlijke afvalstoffen”, „rubrieken met absoluut niet-gevaarlijke afvalstoffen” en „spiegelrubrieken”.

Kader 3: De Europese lijst van afvalstoffen

In Beschikking 2000/532/EG van de Commissie (11) is de Europese lijst van afvalstoffen vastgesteld. De lijst van afvalstoffen is het belangrijkste document voor de indeling van afvalstoffen. Een geconsolideerde versie van de lijst van afvalstoffen bestaat sinds 2000 en is herzien bij Besluit 2014/955/EU van de Commissie (12) om de lijst van afvalstoffen aan te passen aan de wetenschappelijke vooruitgang en aan de ontwikkelingen in de wetgeving inzake chemische stoffen. Als EU-besluit is de lijst van afvalstoffen verbindend in al zijn onderdelen en gericht aan de lidstaten en behoeft hij geen omzetting. Sommige lidstaten hebben richtsnoeren gepubliceerd die de lijst van afvalstoffen weerspiegelen om bedrijven en autoriteiten te helpen de lijst van afvalstoffen in de lidstaat ten uitvoer te leggen, met name in gevallen waarin de lidstaten gebruikmaken van artikel 7, lid 2 of 3; zie kader 2 hierboven.

Indeling volgens de lijst van afvalstoffen betekent in de eerste plaats dat elke afvalstof wordt ingedeeld onder een zescijferige code (zie in detail bijlage 1).

Een volledige en conforme indeling stelt bedrijven en bevoegde autoriteiten in staat een beslissing te nemen over de vraag of een afvalstof al dan niet gevaarlijk is (zie in detail 3). In dit verband wordt in de lijst van afvalstoffen een onderscheid gemaakt tussen drie soorten rubrieken:

— „rubrieken met absoluut gevaarlijke afvalstoffen”: afvalstoffen die zijn ingedeeld als absoluut gevaarlijk, kunnen niet worden ingedeeld als niet-gevaarlijk en zijn gevaarlijk zonder verdere beoordeling;

— „rubrieken met absoluut niet-gevaarlijke afvalstoffen”: afvalstoffen die zijn ingedeeld als absoluut niet-gevaarlijk, kunnen niet worden ingedeeld als gevaarlijk en zijn niet-gevaarlijk zonder verdere beoordeling;

— „spiegelrubrieken”: afvalstoffen afkomstig van dezelfde bron die afhankelijk van het specifieke geval en de samenstelling van de afvalstof in de lijst van afvalstoffen kunnen worden ingedeeld als „gevaarlijk” of „niet-gevaarlijk”.

2.1.3. Verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen

De verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen zet de bepalingen van het Verdrag van Bazel en Besluit C(2001) 107 def. van de OESO om in EU-wetgeving. De procedures voor overbrenging zijn afhankelijk van het type afvalstof, de bestemming ervan en de wijze van verwerking ervan.

Kader 4: De verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen

Verordening (EG) nr. 1013/2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen („verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen”) (13) zet de bepalingen van het Verdrag van Bazel en Besluit C(2001) 107 def. van de OESO om in EU-wetgeving. In de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen, die rechtstreeks toepasselijk is in elke lidstaat, zijn de procedures, voorwaarden en vereisten vastgesteld waaraan bij grensoverschrijdende overbrengingen van afvalstoffen, met inbegrip van overbrengingen tussen lidstaten, moet worden voldaan. Overeenkomstig de artikelen 34 en 36 van de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen is de uitvoer van afvalstoffen voor verwijdering naar een land buiten de EU/EVA verboden, evenals de uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen vanuit de EU naar een land waarop het OESO-besluit niet van toepassing is.

Er zijn twee controleprocedures voor de overbrenging van afvalstoffen, namelijk:

— de algemene informatieverplichtingen van artikel 18 die normaal van toepassing zijn op overbrengingen voor nuttige toepassing van afvalstoffen die zijn vermeld in bijlage III („groene” lijst van afvalstoffen) of III A, en

— de procedure van voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming voor elk ander type overbrenging van afvalstoffen.

In het kader van de identificatie van afvalstoffen met het oog op een correcte procedure en documentatie is de indeling volgens de lijsten in bijlagen III-IV van de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen (de opgenomen lijsten van internationale overeenkomsten) van toepassing. Deze lijsten zijn gebaseerd op een andere indelingsbenadering dan die van de lijst van afvalstoffen.

De indeling volgens de KRA en de lijst van afvalstoffen is echter ook relevant in de context van de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen, bijvoorbeeld als criterium voor de vraag of de afvalstof mag worden uitgevoerd naar bepaalde niet-EU-niet-OESO-landen (artikel 36, lid 1, van de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen). De indeling van afvalstoffen in overeenstemming met de rubrieken in de bijlagen III-IV (d.w.z. Verdrag van Bazel en OESO-codes) en de rubrieken in de lijst van afvalstoffen (deel 2 van bijlage V bij de verordening betreffende de overbrenging van afvalstoffen) moet worden vermeld in het kennisgevingsdocument en het vervoersdocument die worden gebruikt in het kader van de kennisgevingsprocedure en overeenkomstig de instructies in punt 25 van bijlage IC. Evenzo moet de identificatie van afvalstoffen ook in het document in bijlage VII worden opgenomen in het geval van overbrengingen waarop de algemene informatieverplichtingen van artikel 18 van toepassing zijn.

Voor overbrengingen van afvalstoffen waarvoor de procedure van voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming geldt, zijn de te gebruiken codes voor de gevaarlijke eigenschappen (H-codes) en verwerkingshandelingen (D- en R-codes) in het kennisgevings- en vervoersdocument (bijlagen IA en IB) die welke zijn vermeld in respectievelijk bijlage III en bijlage IV bij het Verdrag van Bazel.

2.1.4. Stortplaatsrichtlijn

De stortplaatsrichtlijn bevat regels inzake het beheer, de vergunningsvoorwaarden, de sluiting en de nazorg van stortplaatsen. In Beschikking 2003/33/EG van de Raad zijn afvalaanvaardingscriteria gespecificeerd voor de verschillende stortplaatsklassen zoals erkend in de stortplaatsrichtlijn. Analyses in het kader van afvalaanvaardingscriteria kunnen doorgaans niet worden gebruikt voor de indeling van afvalstoffen volgens de lijst van afvalstoffen.

Kader 5: De stortplaatsrichtlijn

Richtlijn 1999/31/EG van de Raad betreffende het storten van afvalstoffen (14) bevat regels inzake het beheer, de vergunningsvoorwaarden, de sluiting en de nazorg van stortplaatsen. In Beschikking 2003/33/EG van de Raad zijn criteria vastgesteld voor de aanvaarding van afvalstoffen (WAC of „waste acceptance criteria”) in de verschillende stortplaatsklassen zoals erkend in de stortplaatsrichtlijn.

De indeling van afvalstoffen als gevaarlijk volgens de lijst van afvalstoffen en bijlage III bij de KRA is ook belangrijk voor de toepassing van de stortplaatsrichtlijn, aangezien gevaarlijke afvalstoffen in de regel moeten worden gestort op stortplaatsen voor gevaarlijke afvalstoffen, terwijl niet-gevaarlijke afvalstoffen moeten worden gestort op stortplaatsen voor niet-gevaarlijke of inerte afvalstoffen. Stabiele, niet-reactieve gevaarlijke afvalstoffen mogen worden gestort op stortplaatsen voor niet-gevaarlijke afvalstoffen indien is voldaan aan de voorwaarden in bijlage II bij de stortplaatsrichtlijn en aan de afvalaanvaardingscriteria. In aanhangsel B bij Beschikking 2003/33/EG van de Raad worden de rol van „basiskarakterisering” en de daaruit voortvloeiende conclusies inzake gevaarlijkheid en inzake de toelating van afvalstoffen tot een stortplaats duidelijk omschreven, en in figuur 1 van dat aanhangsel wordt deze benadering geïllustreerd.

De indeling van afvalstoffen als gevaarlijk of niet, volgens de beginselen van de KRA en overeenkomstig de lijst van afvalstoffen, mag echter niet worden verward met de beoordeling van afvalstoffen om te bepalen of voldaan is aan de criteria voor het aanvaarden van afvalstoffen zoals uiteengezet in bijlage II bij de stortplaatsrichtlijn en zoals vastgesteld in Beschikking 2003/33/EG van de Raad (beschikking afvalaanvaardingscriteria).

2.1.5. Richtlijn betreffende afval van de winningsindustrieën (richtlijn beheer winningsafval)

In de richtlijn beheer winningsafval is het kader voor een goed beheer van afvalstoffen die afkomstig zijn van winningsindustrieën vastgesteld. Hoewel afvalstoffen afkomstig van winningsindustrieën zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van de KRA, moet de gevaarlijkheid ervan worden ingedeeld in overeenstemming met de lijst van afvalstoffen.

Kader 6: De richtlijn beheer winningsafval

Richtlijn 2006/21/EG betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën („richtlijn winningsafval”) (15) beoogt ervoor te zorgen dat afvalstoffen van winningsindustrieën zodanig worden beheerd dat nadelige milieueffecten en daaruit voortvloeiende risico's voor de menselijke gezondheid zo veel mogelijk worden voorkomen of beperkt. Hoewel afvalstoffen van winningsindustrieën die onder de richtlijn winningsafval vallen uitdrukkelijk van het toepassingsgebied van de KRA zijn uitgesloten (artikel 2, lid 2, onder d), van de KRA), is de indeling ervan volgens de lijst van afvalstoffen toch relevant: exploitanten die onder de richtlijn winningsafval vallen, dienen een afvalbeheerplan op te stellen waarin de maatregelen worden vastgesteld die nodig zijn voor een goed beheer van de betrokken afvalstoffen. In overeenstemming met het afvalbeheerplan moet de gevaarlijkheid van afvalstoffen van winningsindustrieën worden ingedeeld overeenkomstig de criteria van de lijst van afvalstoffen.

2.1.6. REACH-verordening

In de REACH-verordening zijn de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen in de EU vastgesteld. Een afvalstof is geen stof, voorwerp of mengsel in de zin van REACH. Toch kan in het kader van REACH gegenereerde informatie relevant zijn voor de indeling van afvalstoffen.

Kader 7: De REACH-verordening

Verordening (EG) nr. 1907/2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen („REACH”) (16) is in 2007 in werking getreden. REACH is de algemene wetgeving inzake chemische stoffen op EU-niveau, die van toepassing is op stoffen (als zodanig, in mengsels of in voorwerpen). Het doel van REACH is het waarborgen van een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu, met inbegrip van de bevordering van alternatieve methoden voor de beoordeling van gevaren van stoffen, alsmede van het vrije verkeer van stoffen op de interne markt en tegelijkertijd het versterken van het concurrentievermogen en het stimuleren van innovatie. In REACH worden een aantal processen gedefinieerd en beheerd met als overkoepelend doel het veilige gebruik van chemische stoffen te waarborgen:

— registratie van stoffen (informatie over de eigenschappen en het gebruik van stoffen onder bepaalde voorwaarden moet bij het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) worden ingediend);

— verbeterde communicatie in de toeleveringsketen door middel van uitgebreide veiligheidsinformatiebladen (eSDS);

— beoordeling van stoffen door overheidsinstanties met als doel zekerheid te bieden over de goede werking van het registratieproces en om de bezorgdheid over bepaalde stoffen verder te verduidelijken;

— beperking van het gebruik van stoffen waarvoor een onaanvaardbaar risico is vastgesteld;

— autorisatie — van toepassing op bepaalde zeer zorgwekkende stoffen die alleen onder bepaalde voorwaarden in de handel mogen worden gebracht en alleen mogen worden gebruikt indien een specifieke vergunning met een beperkte geldigheidsduur is verleend.

Het is belangrijk op te merken dat volgens artikel 2, lid 2, van de REACH-verordening een afvalstof (zoals gedefinieerd in de KRA) niet wordt beschouwd als een stof, mengsel of voorwerp in de zin van REACH; in de REACH-verordening worden geen directe verplichtingen opgelegd aan producenten of houders van afvalstoffen (hoewel de afvalfase in aanmerking moet worden genomen in het chemische veiligheidsrapport dat moet worden ingediend als onderdeel van het registratiedossier voor stoffen die in hoeveelheden van meer dan 10 ton/jaar in de EU worden geproduceerd of ingevoerd).

Informatie over chemische stoffen die in het kader van REACH wordt gegenereerd en meegedeeld, met name informatie over gevaren, en het latere gebruik ervan bij de indeling volgens CLP, is echter essentieel (zie bijlage 2) voor de indeling van afvalstoffen.

Merk op dat de testmethoden die in het kader van de REACH-verordening moeten worden gebruikt, zijn vermeld in Verordening (EG) nr. 440/2008 („verordening testmethoden”). Sommige testmethoden die in deze verordening zijn vastgesteld, of aanpassingen daarvan, kunnen in het kader van de indeling van afvalstoffen worden toegepast.

2.1.7. Verordening betreffende indeling, etikettering en verpakking (CLP-verordening)

De CLP-verordening bevat criteria voor de gevarenindeling van stoffen en mengsels. Een afvalstof wordt niet als een stof, mengsel of voorwerp beschouwd in de zin van de CLP-verordening. De gevaarlijke eigenschappen die van toepassing zijn op afvalstoffen houden echter verband met CLP-criteria. Verder kan de indeling van stoffen overeenkomstig de CLP-verordening ook relevant zijn voor de indeling van afvalstoffen.

Kader 8: De CLP-verordening

Verordening (EG) nr. 1272/2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels („CLP-verordening”) (17) past het internationale systeem voor de indeling van chemische stoffen van de VN (wereldwijd geharmoniseerd systeem) aan voor de EU. In dit verband worden in deze verordening gedetailleerde criteria voor de beoordeling van stoffen en de bepaling van hun gevarenindeling vastgesteld.

Net als bij de REACH-verordening is in artikel 1, lid 3, van de CLP-verordening bepaald dat afval niet als een stof, mengsel of voorwerp wordt beschouwd; de verplichtingen uit hoofde van de CLP-verordening gelden derhalve niet voor producenten of houders van afvalstoffen.

Hoewel bijlage III bij de KRA op de CLP-verordening is gebaseerd, bevat ze geen volledige „één-op-één”-omzetting van de in de CLP-verordening vastgestelde criteria. In plaats daarvan moet bij de indeling van afvalstoffen worden opgemerkt dat in sommige HP-criteria van bijlage III bij de KRA rechtstreeks wordt verwezen naar CLP-gevarenklassen en -categorieën en naar gevarenaanduidingen en bijbehorende indelingscriteria. Veel spiegelrubrieken verwijzen specifiek naar „gevaarlijke stoffen”. Stoffen worden ingedeeld overeenkomstig CLP, terwijl de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen in afvalstoffen moet worden beoordeeld overeenkomstig bijlage III bij de KRA (zie in detail 3.2 en bijlage 3). Verder bevat tabel 3.1 van deel 3 van bijlage VI bij de CLP-verordening een reeks officiële geharmoniseerde indelingen van stoffen. Indien een dergelijke geharmoniseerde indeling beschikbaar is, moet deze bij de indeling van afvalstoffen worden gebruikt (zie voor dit specifieke aspect bijlage 2, deel 2.1.1).

2.1.8. Verordening betreffende persistente organische verontreinigende stoffen (POP's)

De POP-verordening heeft tot doel het milieu en de menselijke gezondheid te beschermen tegen persistente organische verontreinigende stoffen (POP's). Afvalstoffen die, zoals aangegeven in de bijlage bij de lijst van afvalstoffen (punt 2, derde streepje), bepaalde POP's bevatten boven de desbetreffende drempelwaarde van de POP-verordening, moeten als gevaarlijk worden ingedeeld.

Kader 9: De POP-verordening

Verordening (EG) nr. 850/2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen („POP-verordening”) (18) heeft onder meer tot doel het milieu en de gezondheid van de mens te beschermen tegen bepaalde gespecificeerde stoffen die zich over internationale grenzen heen verplaatsen naar gebieden die ver van de bron liggen, in het milieu aanwezig blijven en kunnen bioaccumuleren in levende organismen, door de tenuitvoerlegging van relevante internationale overeenkomsten. De werkingssfeer van de verordening is beperkt tot de in de bijlagen bij de verordening opgenomen stoffen.

Overeenkomstig artikel 7 van de POP-verordening moeten afvalstoffen die bestaan uit POP's, of die POP's bevatten of ermee verontreinigd zijn boven specifieke grenswaarden (concentratiegrens als bedoeld in artikel 7, lid 4, onder a) — de zogenaamde ondergrens voor het POP-gehalte) (19) zonder onnodige vertraging en in overeenstemming met de bepalingen van de POP-verordening zodanig worden verwijderd of nuttig worden toegepast dat wordt gewaarborgd dat de persistente organische verontreinigende stoffen daarin worden vernietigd of onomkeerbaar worden omgezet, zodat de resterende afvalstoffen en de vrijkomende stoffen geen kenmerken van persistente organische verontreinigende stoffen vertonen. Verwijderingen of nuttige toepassingen die kunnen leiden tot nuttige toepassing, recycling, terugwinning of hergebruik van de POP's zijn verboden.

Bij de indeling van spiegelrubrieken, zoals gewijzigd bij Besluit 2014/955/EU van de Commissie, moet rekening worden gehouden met het bestaan van bepaalde POP's. Afvalstoffen die bepaalde POP's bevatten (zoals aangegeven in de bijlage bij de lijst van afvalstoffen (punt 2, derde streepje) (20)) boven de desbetreffende drempelwaarden van de POP-verordening, worden zonder verdere beoordeling als gevaarlijk beschouwd (zie het voorbeeld in bijlage 1, deel 1.4.10).

Let op:

— de aanwezigheid van andere in de bijlagen bij de POP-verordening vermelde POP's dan die welke specifiek in de bijlage bij de lijst van afvalstoffen zijn vermeld (punt 2, derde streepje), zelfs in concentraties die de in bijlage IV bij de POP-verordening vastgestelde grenswaarden overschrijden, leidt niet automatisch tot de indeling van een afvalstof als gevaarlijk. De indeling hangt af van de gevarenindeling van de stof en moet worden beoordeeld overeenkomstig de algemene voorschriften van bijlage III bij de KRA die van toepassing zijn op HP 1 tot en met HP 15;

— dit effect op de indeling is onafhankelijk van alle verplichtingen die overeenkomstig de POP-verordening voor de producenten en houders van POP-afvalstoffen zijn vastgesteld.

2.1.9. Seveso III-richtlijn

De Seveso III-richtlijn heeft tot doel zware ongevallen met gevaarlijke stoffen te voorkomen en de gevolgen daarvan voor het milieu en de menselijke gezondheid te beperken. De richtlijn is ook van toepassing op afvalstoffen. Exploitanten die gevaarlijke stoffen hanteren die boven bepaalde drempelwaarden in afvalstoffen aanwezig zijn, moeten afvalstoffen op basis van hun eigenschappen als een mengsel indelen. Relevante informatiebronnen kunnen onder meer bestaan uit indelingen volgens de EU-afvalstoffenwetgeving.

Kader 10: De Seveso III-richtlijn

Richtlijn 2012/18/EU betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken („Seveso III-richtlijn”) (21), heeft als hoofddoel het voorkomen van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, alsmede het beperken van de gevolgen daarvan voor de menselijke gezondheid en het milieu, teneinde op consequente en doeltreffende wijze in de gehele Unie een hoog beschermingsniveau te waarborgen.

Exploitanten die gevaarlijke stoffen boven bepaalde drempelwaarden hanteren, zijn verplicht alle nodige maatregelen te nemen om zware ongevallen te voorkomen en de gevolgen ervan te beperken. De voorschriften omvatten het verstrekken van informatie aan het publiek dat waarschijnlijk door een ongeval zal worden getroffen, het verstrekken van veiligheidsrapporten, het opzetten van een veiligheidsbeheersysteem en het opstellen van een intern noodplan. De lidstaten moeten er onder meer voor zorgen dat er noodplannen voor de omliggende gebieden zijn en dat er mitigatiemaatregelen worden gepland.

De Seveso III-richtlijn is ook van toepassing op afvalstoffen, maar stortplaatsen voor afvalstoffen, met inbegrip van ondergrondse opslag van afvalstoffen, vallen niet onder de Seveso III-richtlijn. In aantekening 5 bij bijlage I bij de Seveso III-richtlijn wordt verwezen naar CLP-verordening (EG) nr. 1272/2008 en worden afvalstoffen expliciet vermeld:

„Gevaarlijke stoffen die niet onder Verordening (EG) nr. 1272/2008 vallen, waaronder afvalstoffen, maar niettemin in een inrichting aanwezig zijn of kunnen zijn en onder de in de inrichting heersende omstandigheden gelijkwaardige eigenschappen hebben of kunnen hebben wat de mogelijkheden van een zwaar ongeval betreft, worden voorlopig toegewezen aan de meest gelijkende categorie of met naam genoemde gevaarlijke stof die onder het toepassingsgebied van deze verordening valt.”.

3. PROCEDURES VOOR DE INDELING VAN AFVALSTOFFEN

3.1. Algemene aanpak van de indeling van afvalstoffen

De beoordeling en indeling van afvalstoffen worden toegepast op elke afzonderlijke afvalstroom die door een producent wordt geproduceerd, nadat een representatief monster is verkregen. Als er meer dan één type afvalstof aanwezig is, moet elk type afzonderlijk worden beoordeeld. Dit zorgt ervoor dat een gevaarlijke afvalstof of een partij gevaarlijke afvalstoffen:

— niet ten onrechte als niet-gevaarlijk wordt ingedeeld door deze met andere afvalstoffen te vermengen (verdunnen) (zie artikel 7, lid 4, van de KRA);

— tijdig wordt geïdentificeerd om vermenging met andere afvalstoffen, bv. in een afvalbak, -zak, -hoop of -container, te voorkomen (zie artikel 18 van de KRA).

Alleen gemengd stedelijk afval van huishoudens is van deze eisen vrijgesteld.

Het volgende hoofdstuk en stroomschema (cf. figuur 2) geven een overzicht van de algemene aanpak voor de indeling van afvalstoffen. In het stroomschema wordt verwezen naar:

— het relevante hoofdstuk van dit document, waar de indelingsstap algemeen wordt toegelicht, en

— de desbetreffende relevante bijlage bij dit document, waarin gedetailleerde informatie wordt verstrekt.

Na voltooiing van de eerste twee stappen die hieronder zijn beschreven, moet bekend zijn of:

— de stof of het voorwerp in kwestie onderworpen is aan de KRA en de lijst van afvalstoffen, en

— een rubriek voor een „absoluut” gevaarlijke of niet-gevaarlijke afvalstof in de lijst van afvalstoffen van toepassing is dan wel een „spiegelrubriek”, in welk geval verdere beoordeling noodzakelijk is.

3.1.1. Stap 1: Is de KRA van toepassing?

Voordat een afvalstof kan worden ingedeeld, moet worden gecontroleerd of de KRA überhaupt van toepassing is:

— ten eerste moet worden nagegaan of de stof of het voorwerp in kwestie een afvalstof is (zoals gedefinieerd in de KRA). Het bepalen of het voorwerp of de stof in kwestie als een afvalstof in de zin van de KRA wordt beschouwd, is een voorwaarde voor een verdere beoordeling van de gevaarlijkheid ervan. Voor deze specifieke beoordeling bevat de KRA richtsnoeren voor de belangrijke definitie van „zich ontdoen” in het kader van de KRA, en daarmee samenhangende concepten in het kader van de KRA, zoals „bijproduct” en „einde-afval”.

— ten tweede moet worden nagegaan of bepaalde specifieke afvalstromen van het toepassingsgebied van de KRA zijn uitgesloten. Zelfs indien de stof of het voorwerp als afvalstof wordt beschouwd, moet worden beoordeeld of een van de in artikel 2 van de KRA vastgestelde uitsluitingen van het toepassingsgebied van toepassing is. De tekst van artikel 2 van de KRA is in het onderstaande kader weergegeven. In de KRA-richtsnoeren zijn gedetailleerde richtsnoeren voor welbepaalde uitsluitingen opgenomen. Indien een beoordeling tot gevolg heeft dat een uitsluiting van toepassing is, is noch de KRA, noch de lijst van afvalstoffen van toepassing (een speciaal geval is de richtlijn winningsafval zoals beschreven in hoofdstuk 2.1.5; die buiten het toepassingsgebied van de KRA valt, maar onder de in die richtlijn genoemde omstandigheden moet afval worden ingedeeld overeenkomstig de lijst van afvalstoffen). Alle niet uitdrukkelijk door de KRA uitgesloten afvalstromen moeten worden ingedeeld volgens de KRA en de lijst van afvalstoffen, en dus volgens de benadering die in deze technische richtsnoeren wordt geschetst. Dit omvat gevallen waarin aanvullende wetgeving bestaat voor een bepaalde afvalstroom (zoals voor afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) in het geval van de AEEA-richtlijn 2012/19/EU (22) of voor afgedankte batterijen in het geval van de batterijenrichtlijn 2006/66/EG (23)), zoals vermeld in artikel 2, lid 4, van de KRA.

Richtlijn 2008/98/EG Artikel 2 — Uitsluitingen van het toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is niet van toepassing op: a) gasvormige effluenten die in de atmosfeer worden uitgestoten; b) bodem (in situ) met inbegrip van niet-uitgegraven verontreinigde grond en duurzaam met de bodem verbonden gebouwen; c) niet-verontreinigde grond en ander van nature voorkomend materiaal, afgegraven bij bouwactiviteiten, indien vaststaat dat het materiaal in natuurlijke staat zal worden gebruikt voor bouwdoeleinden op de locatie waar het werd afgegraven; d) radioactieve afvalstoffen; e) afgedankte explosieven; f) uitwerpselen, indien niet vallend onder lid 2, punt b), stro en ander natuurlijk, niet-gevaarlijk landbouw- of bosbouwmateriaal dat wordt gebruikt in de landbouw, de bosbouw of voor de productie van energie uit die biomassa door middel van processen of methoden die onschadelijk zijn voor het milieu en die de menselijke gezondheid niet in gevaar brengen. 2. Het volgende is uitgesloten van het toepassingsgebied van deze richtlijn, voor zover reeds vallend onder andere communautaire wetgeving: a) afvalwater; b) dierlijke bijproducten inclusief verwerkte producten die onder Verordening (EG) nr. 1774/2002 vallen, behalve die welke bestemd zijn om te worden verbrand of gestort of voor gebruik in een biogas- of composteerinstallatie; c) kadavers van dieren die niet door slachting zijn gestorven, met inbegrip van dieren die worden gedood om een epizoötie uit te roeien en overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1774/2002 worden verwijderd; d) afvalstoffen die ontstaan bij opsporing, winning, behandeling en opslag van delfstoffen, alsmede bij de exploitatie van steengroeven en die vallen onder onder Richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën. 3. Sediment dat binnen oppervlaktewater wordt verplaatst met het oog op het beheer van water en waterwegen of om overstromingen te voorkomen of de gevolgen van overstromingen en droogte te verminderen, of met het oog op landwinning, valt buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn, indien bewezen is dat het sediment ongevaarlijk is en onverminderd de nakoming van verplichtingen uit hoofde van andere toepasselijke communautaire wetgeving. 4. Bijzondere of aanvullende specifieke bepalingen voor het beheer van bepaalde categorieën afvalstoffen kunnen in afzonderlijke richtlijnen worden vastgesteld.

Figuur 11: Artikel 2 van de KRA — Uitsluitingen van het toepassingsgebied

3.1.2. Stap 2: Welke rubriek in de lijst van afvalstoffen is van toepassing?

De lijst van afvalstoffen bestaat uit twintig hoofdstukken (tweecijferige codes), verder onderverdeeld in subhoofdstukken (viercijferige codes) en rubrieken (zescijferige codes).

De toewijzing van een specifieke rubriek gebeurt volgens de procedure voor het gebruik van de lijst van afvalstoffen. In deze procedure is een rangorde voor de hoofdstukken vastgesteld. Een geannoteerde versie van de lijst van afvalstoffen en de procedure voor het gebruik ervan is opgenomen in bijlage 1.

Elke afvalstof die is ingedeeld in een rubriek met een sterretje (*) naast de rubriekscode, moet als gevaarlijk worden beschouwd. In de andere rubrieken ingedeelde afvalstoffen worden als niet-gevaarlijk beschouwd. Om stap 2 te voltooien en de juiste rubriek(en) in de lijst van afvalstoffen te identificeren,

— moet(en) de passende rubriek(en) in de lijst van afvalstoffen worden beoordeeld voor de betrokken afvalstof, rekening houdend met het feit dat mogelijk specifieke rubrieken op het niveau van de lidstaten in de nationale wetgeving zijn opgenomen op grond van artikel 7, lid 2 of 3, van de KRA;

— vervolgens moet worden nagegaan aan welke van de volgende soorten rubrieken de betreffende afvalstof moet worden toegewezen: — rubriek met absoluut gevaarlijke afvalstoffen (AG) (gemarkeerd met een sterretje (*)) Afvalstoffen die in een AG-rubriek zijn ingedeeld, kunnen niet worden ingedeeld in rubrieken voor niet-gevaarlijke afvalstoffen en zijn gevaarlijk zonder verdere beoordeling. Als een afvalstof in een AG-rubriek is ingedeeld, is ze als gevaarlijk ingedeeld en is geen verdere beoordeling nodig om te beslissen of de afvalstof als gevaarlijk moet worden ingedeeld. Het zal echter nog steeds nodig zijn om verder te gaan met de stappen 3 tot en met 5 (zie hoofdstuk 3.2) om vast te stellen welke gevaarlijke eigenschappen de betrokken afvalstof bezit, aangezien deze informatie nodig kan zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 19 van de KRA inzake de correcte etikettering van gevaarlijke afvalstoffen (bv. voor het invullen van een vrachtbrief bij overbrenging van afvalstoffen). Zie kader 1 in bijlage 1, deel 1.1, voor informatie over AG-rubrieken die geen gevaarlijke eigenschappen vertonen. — Rubriek met absoluut niet-gevaarlijke afvalstoffen (ANG) Afvalstoffen die onder een ANG-code zijn ingedeeld, kunnen niet worden ingedeeld onder een rubriek met gevaarlijke afvalstoffen en moeten zonder verdere beoordeling als niet-gevaarlijk worden ingedeeld. Afvalstoffen die aan een ANG-rubriek zijn toegewezen, worden zonder verdere beoordeling als niet-gevaarlijk ingedeeld. Zie kader 1 in bijlage 1, deel 1.1, voor informatie over ANG-rubrieken die gevaarlijke eigenschappen bezitten. — Spiegelrubriek Spiegelrubrieken kunnen worden gedefinieerd als twee of meer gerelateerde rubrieken waarvan de ene betrekking heeft op gevaarlijke stoffen en de andere niet. Als een afvalstof moet worden ingedeeld in een groep alternatieve rubrieken, moeten er, in tegenstelling tot AG- of ANG-rubrieken, verdere stappen in de beoordeling voor toewijzing worden ondernomen. De alternatieve rubrieken bestaan ten minste uit de volgende rubrieken: — spiegelrubriek voor gevaarlijke afvalstoffen (SG) (gemarkeerd met een sterretje (*)); — spiegelrubriek voor niet-gevaarlijke afvalstoffen (SNG). Als men voor de keuze staat om ofwel een SG-rubriek ofwel een SNG-rubriek toe te wijzen, is het noodzakelijk om verder te gaan met de stappen 3 tot en met 5 (zie hoofdstuk 3.2) van het indelingsproces om op basis van de resultaten van deze onderzoeken te bepalen of de SG-rubriek dan wel de SNG-rubriek moet worden toegewezen.

Nadere informatie over de toewijzing van ANG-, AG-, SG- en SNG-rubrieken wordt gegeven in bijlage 1, deel 1.

3.2. Toewijzing van een SG- of SNG-rubriek

De volgende hoofdstukken moeten worden gebruikt bij het kiezen van een geschikte spiegelrubriek. Bovendien kunnen zij ook worden gebruikt voor het bepalen van de gevaarlijke eigenschappen van een afvalstof die in een AG-rubriek is ingedeeld, aangezien die informatie nodig kan zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 19 van de KRA inzake de correcte etikettering van gevaarlijke afvalstoffen (bv. voor het invullen van een vrachtbrief bij overbrenging van afvalstoffen).

Na voltooiing van de stappen 3 tot en met 5 moet eindelijk bekend zijn of de betreffende afvalstof gevaarlijke componenten bevat, een of meer gevaarlijke eigenschappen (HP 1 tot en met HP 15) bezit en/of relevante POP's bevat. Op basis daarvan kan worden besloten of de afvalstof gevaarlijk of niet-gevaarlijk is. In het volgende stroomschema zijn de nodige stappen weergegeven en wordt verwezen naar de volgende hoofdstukken (en de respectieve bijlagen voor meer details).

3.2.1. Stap 3: Is voldoende kennis over de samenstelling van de afvalstof beschikbaar om te bepalen of ze gevaarlijke eigenschappen bezit, hetzij door het uitvoeren van berekeningen, hetzij door het uitvoeren van tests in overeenstemming met stap 4?

Een belangrijke stap in de indeling van afvalstoffen is het verzamelen van voldoende informatie over de aanwezigheid van, en het gehalte aan, gevaarlijke stoffen in de afvalstof om te kunnen bepalen of de afvalstof een of meer van de gevaarlijke eigenschappen HP 1 tot en met HP 15 bezit. Bepaalde informatie over de samenstelling van de afvalstof is vereist, onafhankelijk van de gekozen methode voor de beoordeling van de gevaarlijke eigenschappen (berekening of tests) zoals beschreven in stap 4. Er zijn verschillende manieren om informatie te verzamelen over de relevante samenstelling van de afvalstof, de aanwezige gevaarlijke stoffen en de mogelijke gevaarlijke eigenschappen:

— informatie over het „afvalproducerende” productieproces/chemische proces en de inputstoffen en tussenproducten daarvan, met inbegrip van deskundigenoordelen (mogelijke bruikbare bronnen zijn BREF-rapporten, handboeken voor industriële processen, door de producent verstrekte procesbeschrijvingen en lijsten van inputmaterialen enz.);

— informatie van de oorspronkelijke producent van de stof of het voorwerp voordat die stof of dat voorwerp een afvalstof werd, bv. veiligheidsinformatiebladen, productetiketten of productfiches (zie bijlage 2 voor meer informatie);

— databanken over afvalanalyses die op lidstaatniveau beschikbaar zijn;

— bemonstering en chemische analyse van de afvalstof (zie bijlage 4).

Zodra informatie is verzameld over de samenstelling van de afvalstof, wordt het mogelijk om te beoordelen of de geïdentificeerde stoffen als gevaarlijk zijn ingedeeld, d.w.z. of er een gevarencode aan is toegewezen (zie kader 12). Om te bepalen of de stoffen in een afvalstof als gevaarlijk zijn ingedeeld en om meer te weten te komen over de specifieke gevarenklassen en -categorieën waarin de stoffen volgens de CLP-verordening kunnen worden ingedeeld, wordt verwezen naar de richtsnoeren in bijlage 2.

Gevarencodes Of stoffen die als bestanddeel van de betreffende afvalstof zijn geïdentificeerd als gevaarlijke stoffen worden beschouwd, moet aan de hand van CLP-criteria worden beoordeeld. Zie bijlage 2 van dit document voor nuttige informatiehulpmiddelen in dit verband. In de CLP-verordening wordt de term „gevarenaanduiding” als volgt gedefinieerd: „gevarenaanduiding” : een woordcombinatie die geldt voor een gevarenklasse en -categorie, die de aard van de gevaren van een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel omschrijft en, in voorkomend geval, de ernst van het gevaar; Een voorbeeld van een gevarencode en een toegewezen gevarenklasse en -categorie uit tabel 3.1 van deel 3 van bijlage VI bij de CLP-verordening is: Gevarenaanduiding: Beschrijving: Gevarenklasse en -categorie: H330 Dodelijk bij inademing Acute Tox. 2 Het eerste cijfer na de „H” geeft de indeling van het gevaar (2 — fysische gevaren, 3 — gevaren voor de gezondheid, 4 — gevaren voor het milieu) weer, het tweede en derde cijfer zijn volgnummers voor de gevarencodes. Informatie over aan stoffen toegewezen gevarencodes is te vinden in bijlage 2.

Kader 12: Opmerking over CLP-criteria: Gevarencodes

Merk op dat als direct testen van gevaarlijke eigenschappen (zoals dat meestal wordt uitgevoerd voor de fysische gevaarlijke eigenschappen, zie stap 4) wordt overwogen, een chemische analyse van de betreffende afvalstof mogelijk niet nodig is. In plaats daarvan geven de andere hierboven genoemde informatiebronnen mogelijk al aan of een gerichte directe test van bepaalde gevaarlijke eigenschappen redelijkerwijze kan worden uitgevoerd.

Zie bijlage 4 als bemonstering en chemische analyse van de betreffende afvalstof worden overwogen om de chemische samenstelling ervan te bepalen (bv. voor de uitvoering van de berekeningsmethode bij de beoordeling van gevaarlijke eigenschappen zoals beschreven in stap 4).

Van de personen die de afvalstof indelen, wordt verwacht dat zij alle redelijke stappen ondernemen om de samenstelling en gevaarlijke eigenschappen van de afvalstof te bepalen voordat zij dit punt bereiken.

Als het ten slotte op basis van de verzamelde informatie over de samenstelling van de afvalstof (rekening houdend met alle hierboven weergegeven opties) niet mogelijk is om de gevaarlijke eigenschappen die de afvalstof bezit vast te stellen of te beoordelen, noch door berekening, noch door het testen van de afvalstof in overeenstemming met de volgende stap 4, moet de exploitant overwegen om de afvalstof als gevaarlijk in te delen (indien nodig na overleg met de bevoegde autoriteit).

Opgemerkt moet worden dat hoewel directe testmethoden beschikbaar zijn voor sommige gevaarlijke eigenschappen zoals beschreven in stap 4, deze niet voor alle gevaarlijke eigenschappen beschikbaar zijn. Dat betekent dat directe tests niet kunnen worden gebruikt om een afvalstof met onbekende samenstelling volledig als niet-gevaarlijk in te delen.

3.2.2. Stap 4: Bezit de afvalstof een van de gevaarlijke eigenschappen HP 1 tot en met HP 15?

Zoals aangegeven in hoofdstuk 2.1.1 en verder beschreven in bijlage 3 van dit document, zijn in bijlage III bij de KRA 15 eigenschappen (HP 1 tot en met HP 15) van afvalstoffen beschreven die deze gevaarlijk maken. Tabel 1 geeft een overzicht van de bovengenoemde gevaarlijke eigenschappen.

Tabel 1

Eigenschappen van afvalstoffen die deze gevaarlijk maken (beschrijving overgenomen uit de KRA, bijlage III)

Gevaarlijke eigenschappen HP 1 Ontplofbaar HP 2 Oxiderend HP 3 Ontvlambaar HP 4 Irriterend — huidirritatie en oogletsel HP 5 Specifieke doelorgaantoxiciteit (STOT)/Aspiratietoxiciteit HP 6 Acute toxiciteit HP 7 Kankerverwekkend HP 8 Corrosief HP 9 Infectueus HP 10 Vergiftig voor de voortplanting HP 11 Mutageen HP 12 Afgifte van een acuut toxisch gas HP 13 Sensibiliserend HP 14 Ecotoxisch HP 15 Afvalstoffen die een van de hierboven genoemde gevaarlijke eigenschappen doen ontstaan die de oorspronkelijke afvalstof niet bezat

Zodra stap 3 is voltooid, zou voldoende informatie over de relevante samenstelling van de betreffende afvalstof beschikbaar moeten zijn. Dat betekent dat voldoende kennis van de gevaarlijke stoffen in de afvalstof en hoe deze zijn ingedeeld (bv. of er overeenkomstig de CLP-verordening relevante gevarencodes aan zijn toegewezen) beschikbaar zou moeten zijn, zodat ten minste een van de volgende methoden kan worden toegepast om te bepalen of de afvalstof gevaarlijke eigenschappen bezit:

— berekening of de stoffen die in de betreffende afvalstof aanwezig zijn, de op gevarencodes gebaseerde drempelwaarden (individueel afhankelijk van de eigenschappen HP 4 tot en met HP 14, zie bijlage 3) bereiken of overschrijden;

— testen of de afvalstof al dan niet gevaarlijke eigenschappen bezit.

Bijlage 3 bevat een gedetailleerde beschrijving en richtlijnen voor het beoordelen van de individuele gevaarlijke eigenschappen HP 1 tot en met HP 15 door middel van berekeningen of tests.

Wat de berekeningsmethode betreft, moet erop worden gewezen dat de waarden voor het gehalte aan gevaarlijke stoffen in afvalstoffen zoals die waarden zijn bepaald, bv. door bemonstering en chemische analyse van de betreffende afvalstof, moeten worden vergeleken met de concentratiegrenzen in bijlage III bij de KRA. Deze concentratiegrenzen hebben betrekking op de toestand van de afvalstoffen zoals die is bij de indeling ervan, d.w.z. het versgewicht van de afvalstoffen. Bij veel analysemethoden worden de resultaten echter gespecificeerd op basis van drooggewicht. Dat betekent dat de op basis van droge stof uitgedrukte analytische waarden moeten worden gecorrigeerd voor het vochtgehalte van de afvalstof om de concentratie van de stof in de oorspronkelijke afvalstof te bepalen, aangezien deze vervolgens zal worden verwerkt. Personen die afvalstoffen indelen, moeten zich ervan bewust zijn dat laboratoria hun resultaten vaak op basis van drooggewicht uitdrukken en moeten er daarom voor zorgen zij weten op welke basis de analyseresultaten zijn verstrekt. Afvalstoffen moeten worden ingedeeld op basis van natgewicht (hetzij zoals oorspronkelijk getest, hetzij zoals verkregen door omrekening van het drooggewicht). Bovendien moet uitdrukkelijk worden opgemerkt dat het krachtens artikel 7, lid 4, van de KRA niet is toegestaan om afvalstoffen te verdunnen of vermengen teneinde de oorspronkelijke concentraties van gevaarlijke stoffen te verlagen.

Verder moet ook worden opgemerkt dat de in bijlage III bij de KRA vastgestelde concentratiegrenzen niet van toepassing zijn op zuivere metaallegeringen in hun massieve vorm zolang zij niet met gevaarlijke stoffen zijn verontreinigd. Nadere informatie over de indeling van metaallegeringen is te vinden in bijlage 1, deel 1.4.6.

Aanvullende richtsnoeren voor bemonstering en chemische analyses van afvalstoffen met het oog op het gebruik van de berekeningsmethode zijn te vinden in bijlage 4.

Directe tests om te bepalen of er sprake is van een specifieke gevaarlijke eigenschap kunnen in sommige gevallen geschikt zijn voor bepaalde gevaarlijke eigenschappen (bv. de fysische eigenschappen zoals HP 1 „Ontplofbaar”, HP 2 „Oxiderend” en HP 3 „Ontvlambaar”).

In de bijlage bij de lijst van afvalstoffen is bepaald dat,

„wanneer een gevaarlijke eigenschap van afval is beoordeeld door middel van een test en aan de hand van de concentraties van gevaarlijke stoffen van bijlage III bij Richtlijn 2008/98/EG, de testresultaten voorrang hebben”.

Tot slot moet als de afvalstof één of meer van de 15 gevaarlijke eigenschappen bezit, de overeenkomstige SG-rubriek worden toegewezen. Als de afvalstof echter geen gevaarlijke eigenschap bezit, moet stap 5 worden uitgevoerd om na te gaan of de afvalstof specifieke POP's bevat die de respectieve grenswaarden overschrijden. Dit is de laatste stap voordat de betreffende afvalstof aan de SG- of SNG-rubriek kan worden toegewezen.

3.2.3. Stap 5: Is het waarschijnlijk of bekend dat de afvalstof een van de POP's bevat die in de bijlage bij de lijst van afvalstoffen (punt 2, derde streepje) zijn vermeld?

De laatste stap in de indeling van afvalstoffen als gevaarlijk of niet-gevaarlijk is om vast te stellen of de afvalstof een van de in de bijlage bij de lijst van afvalstoffen vermelde POP's (punt 2, derde streepje) bevat, meer bepaald of zijn gehalte aan specifieke POP's de relevante grenswaarden van de POP-verordening overschrijdt. Een gedetailleerd overzicht, met inbegrip van een lijst van POP's die in aanmerking moeten worden genomen en de respectieve concentratiegrenzen, is opgenomen in deel 1.4.10 van bijlage 1.

Als de afvalstof geen relevante POP's bevat of als het POP-gehalte onder de concentratiegrenzen ligt, wordt de SNG-rubriek toegewezen. In het andere geval wordt de SG-rubriek toegewezen.

(1) Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).

(2) Beschikking 2000/532/EG van de Commissie betreffende de lijst van afvalstoffen overeenkomstig Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 226 van 6.9.2000, blz. 3).

(3) In juni 2015 werd een maand lang met de belanghebbenden overlegd, zie http://ec.europa.eu/environment/waste/hazardous_index.htm. Op 30 juni 2015 vond in Brussel een workshop voor belanghebbenden plaats.

(4) Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).

(5) Beschikking 2000/532/EG van de Commissie betreffende de lijst van afvalstoffen overeenkomstig Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 226 van 6.9.2000, blz. 3).

(6) Europese Commissie — Directoraat-generaal Milieu (2013): Guidance on the interpretation of key provisions of Directive 2008/98/EC on waste, zie http://ec.europa.eu/environment/waste/framework/pdf/guidance_doc.pdf

(7) Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1).

(8) Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17).

(9) Verordening (EU) nr. 1357/2014 van de Commissie van 18 december 2014 ter vervanging van bijlage III bij Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 365 van 19.12.2014, blz. 89).

(10) Verordening (EU) 2017/997 van de Raad van 8 juni 2017 tot wijziging van bijlage III bij Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de gevaarlijke eigenschap HP 14 „Ecotoxisch” (PB L 150 van 14.6.2017, blz. 1).

(11) Beschikking 2000/532/EG van de Commissie betreffende de lijst van afvalstoffen overeenkomstig Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 226 van 6.9.2000, blz. 3).

(12) Besluit 2014/955/EU van de Commissie van 18 december 2014 tot wijziging van Beschikking 2000/532/EG betreffende de lijst van afvalstoffen overeenkomstig Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 370 van 30.12.2014, blz. 44).

(13) Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (PB L 190 van 12.7.2006, blz. 1).

(14) Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1).

(15) Richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën en houdende wijziging van Richtlijn 2004/35/EG — Verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 15).

(16) Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

(17) Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1).

(18) Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van Richtlijn 79/117/EEG (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7).

(19) Er zij op gewezen dat sommige EU-lidstaten strengere grenswaarden voor specifieke POP's hanteren.

(20) De in de lijst van afvalstoffen opgenomen POP's zijn de zogenaamde „oude POP's”. Derhalve worden alleen afvalstoffen die „oude POP's” bevatten in concentraties die de ondergrens voor het POP-gehalte overschrijden, als gevaarlijk ingedeeld.

(21) Richtlijn 2012/18/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, houdende wijziging en vervolgens intrekking van Richtlijn 96/82/EG van de Raad (PB L 197 van 24.7.2012, blz. 1).

(22) Richtlijn 2012/19/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) (PB L 197 van 24.7.2012, blz. 38).

(23) Richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 inzake batterijen en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's en tot intrekking van Richtlijn 91/157/EEG (PB L 266 van 26.9.2006, blz. 1).

BIJLAGE bij de mededeling van de Commissie betreffende technische richtsnoeren voor de indeling van afvalstoffen INHOUDSOPGAVE BIJLAGE 1: Geannoteerde lijst van afvalstoffen 21 1.1. Structuur van de lijst van afvalstoffen 21 1.2. Bepaling van de juiste rubriek 24 1.2.1. Geannoteerde lijst van afvalstoffen 27 1.3. Voorbeelden van de indeling van complexe rubrieken 62 1.3.1. Verpakkingsafval en -inhoud 62 1.3.2. Afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) 64 1.3.3. Afgedankte voertuigen 66 1.4. Voorbeelden voor de beoordeling van specifieke bestanddelen van specifieke soorten afvalstoffen 67 1.4.1. Organische bestanddelen en specifieke chemische verbindingen 67 1.4.2. Stoffen die de ozonlaag afbreken 69 1.4.3. Asbest 71 1.4.4. Afvalstoffen die CaO en Ca(OH) 2 bevatten 72 1.4.5. Afvalstoffen die koolteer en bitumen bevatten 74 1.4.6. Metalen en metaallegeringen 75 1.4.7. Organische peroxiden 76 1.4.8. Rubberafval 77 1.4.9. Kunststofafval 78 1.4.10. Afvalstoffen die persistente organische verontreinigende stoffen bevatten 80 BIJLAGE 2: Gegevensbronnen en informatiebasis voor gevaarlijke stoffen 83 2.1 Indeling van stoffen als gevaarlijk volgens de CLP-verordening 83 2.1.1 Geharmoniseerde indeling van stoffen 83 2.1.2 Zelfverklaarde indelingen 84 2.1.3 De I&E-inventaris als onderzoeksinstrument 84 2.2 Informatie over samenstelling, eigenschappen en afvalbeheer van stoffen/mengsels die afval worden 85 2.3 Andere informatiebronnen 86 BIJLAGE 3: Specifieke benaderingen om gevaarlijke eigenschappen te bepalen (HP 1 tot en met HP 15) 87 3.1. Beoordeling van HP 1: Ontplofbaar 87 3.2. Beoordeling van HP 2: Oxiderend 88 3.3. Beoordeling van HP 3: Ontvlambaar 91 3.4. Beoordeling van HP 4: Irriterend — huidirritatie en oogletsel 96 3.5. Beoordeling van HP 5: Specifieke doelorgaantoxiciteit (STOT)/Aspiratietoxiciteit 99 3.6. Beoordeling van HP 6: Acute toxiciteit 102 3.7. Beoordeling van HP 7: Kankerverwekkend 105 3.8. Beoordeling van HP 8: Corrosief 106 3.9. Beoordeling van HP 9: Infectueus 108 3.10. Beoordeling van HP 10: Vergiftig voor de voortplanting 111 3.11. Beoordeling van HP 11: Mutageen 113 3.12. Beoordeling van HP 12: Afgifte van een acuut toxisch gas 114 3.13. Beoordeling van HP 13: Sensibiliserend 118 3.14. Beoordeling van HP 14: Ecotoxisch 119 3.15. Beoordeling van HP 15: Afvalstoffen die een van de hierboven genoemde gevaarlijke eigenschappen doen ontstaan die de oorspronkelijke afvalstof niet bezat 122 BIJLAGE 4: Bemonstering en chemische analyse van afvalstoffen 124 4.1. Bemonstering 124 4.1.1. Bemonsteringskader 124 4.1.2. Bemonsteringsmethode 126 4.1.3. Bemonsteringsnormen voor verschillende soorten afvalstoffen 128 4.1.4. Bemonsteringsstrategieën voor de omgang met homogene/heterogene afvalstoffen 128 4.1.5. Statistische benadering van bemonstering 128 4.2. Chemische analyse van afvalstoffen 129 4.2.1. Slechtste redelijkerwijs denkbare stoffen 131 4.2.2. Generieke rubrieken 132 BIJLAGE 5: Bronnen en externe referenties 134

BIJLAGE 1 Geannoteerde lijst van afvalstoffen 1.1. Structuur van de lijst van afvalstoffen De bij Beschikking 2000/532/EG vastgestelde en bij Besluit 2014/955/EU gewijzigde versie van de lijst van afvalstoffen is van toepassing sinds 1 juni 2015. De lijst van afvalstoffen bevat twintig hoofdstukken (met tweecijferige codes, zie tabel 1 hieronder). Deze hoofdstukken zijn verder onderverdeeld in subhoofdstukken (met viercijferige codes) en rubrieken (met zescijferige codes). Voorbeelden van hoofdstukken, subhoofdstukken en rubrieken worden hieronder gegeven: Hoofdstuk : 20 STEDELIJK AFVAL (HUISHOUDELIJK AFVAL EN SOORTGELIJK BEDRIJFSAFVAL, INDUSTRIEEL AFVAL EN AFVAL VAN INSTELLINGEN) INCLUSIEF GESCHEIDEN INGEZAMELDE FRACTIES Subhoofdstuk : 20 01 gescheiden ingezamelde fracties (exclusief 15 01) Rubriek : 20 01 02 glas Bij het indelen van een afvalstof moet u zich er eerst van vergewissen of de titel van het hoofdstuk van toepassing is op de afvalstof. Als dat het geval is, moet u nagaan of de titel van het subhoofdstuk van toepassing is op de afvalstof. Pas dan kunt u binnen het subhoofdstuk zoeken naar een passende rubriek. Voor het bovengenoemde voorbeeld van een afvalstof die is ingedeeld in de rubriek met code 20 01 02 betekent dit dat de afvalstof: — afkomstig moet zijn van huishoudelijk afval of soortgelijk bedrijfsafval, industrieel afval of afval van instellingen (om onder hoofdstuk 20 te vallen); — gescheiden moet worden ingezameld (om onder subhoofdstuk 20 01 te vallen), en — uit glas moet bestaan; — maar geen glazen verpakking mag zijn omdat verpakkingsafval uitgesloten is van subhoofdstuk 20 01 op grond van zijn titel en moet worden ingedeeld in een rubriek van hoofdstuk 15 voor verpakkingsafval. Rangorde voor hoofdstukken van de lijst van afvalstoffen zoals vastgelegd in de lijst van afvalstoffen De hoofdstukken (tweecijferige codes) kunnen worden ingedeeld in drie verschillende reeksen die in overweging moeten worden genomen, volgens een vooraf bepaalde volgorde die is vastgelegd in de bijlage bij de lijst van afvalstoffen, wanneer wordt getracht te bepalen welke rubriek met absolute code of spiegelrubriek het beste overeenkomt met een onderzochte afvalstof: A. 01 tot en met 12 en 17 tot en met 20 hoofdstukken met betrekking tot de afvalbron B. 13 tot en met 15 hoofdstukken met betrekking tot het type afvalstof C. 16 hoofdstuk voor niet elders in de lijst genoemde afvalstoffen Ten eerste is het belangrijk om de hoofdstukken 01 tot en met 12 en 17 tot en met 20 in overweging te nemen (met uitzondering van hun algemene rubrieken met codes eindigend op 99) waarin een afvalstof wordt geïdentificeerd door te verwijzen naar de bron ervan of de industriële sector waaruit de afvalstof voortkomt. In plaats van te kijken naar het algemene type industrie waar de afvalstof ontstaat, moet eerder naar het specifieke industriële proces worden gekeken. Een voorbeeld is afval uit de auto-industrie: afhankelijk van het proces kunnen afvalstoffen worden ingedeeld in hoofdstuk 12 (afval van de machinale bewerking en de fysische en mechanische oppervlaktebehandeling van metalen en kunststoffen), hoofdstuk 11 (afval van de chemische oppervlaktebehandeling en coating van metalen en andere materialen; non-ferrohydrometallurgie) of 08 (afval van bereiding, formulering, levering en gebruik (BFLG) van coatings (verf, lak en email), lijm, kit en drukinkt). De codes eindigend op 99 in deze hoofdstukken mogen in deze fase niet worden gebruikt. Indien in de hoofdstukken 01 tot en met 12 of 17 tot en met 20 geen passende code kan worden gevonden, zijn de hoofdstukken 13 tot en met 15 de volgende te controleren hoofdstukken volgens de vastgestelde rangorde (met uitzondering van de algemene rubrieken met codes eindigend op 99). Deze hoofdstukken hebben betrekking op de aard van de afvalstof zelf, bijvoorbeeld verpakkingsafval. Indien geen van deze afvalcodes van toepassing is, moet de afvalstof worden geïdentificeerd volgens hoofdstuk 16 (met uitzondering van de algemene rubrieken met codes eindigend op 99), dat een diverse reeks afvalstromen vertegenwoordigt die niet anderszins specifiek kunnen worden gerelateerd aan een bepaald proces of een bepaalde sector, bv. AEEA of afgedankte voertuigen. Indien de afvalstof redelijkerwijs evenmin aan een van de rubrieken in hoofdstuk 16 kan worden toegewezen, moet een geschikte rubriek met een code eindigend op 99 (niet elders genoemd afval) worden gevonden in het deel van de lijst dat overeenkomt met de in de eerste stap geïdentificeerde afvalbron. Het bepalen van de best passende rubriek is een belangrijke stap in de indeling van afvalstoffen en vereist een gedegen en eerlijk oordeel van de exploitant, op basis van zijn kennis van de herkomst van de afvalstof en het proces waaruit de afvalstof voortkomt, alsmede van de potentiële samenstelling ervan. In bijlage 1.2 wordt meer gedetailleerde informatie verstrekt over de wijze waarop de lijst en de vooraf vastgestelde rangorde moeten worden toegepast en wordt de informatie samengevat die reeds in een stroomschema is verstrekt (zie figuur 1). Tabel 1 Hoofdstukken van de lijst van afvalstoffen CODE BESCHRIJVING VAN HOOFDSTUK RANGORDE 01 AFVAL VAN EXPLORATIE, MIJNBOUW, EXPLOITATIE VAN STEENGROEVEN EN DE FYSISCHE EN CHEMISCHE BEWERKING VAN MINERALEN A 02 AFVAL VAN LANDBOUW, TUINBOUW, AQUACULTUUR, BOSBOUW, JACHT EN VISSERIJ EN DE VOEDSELBEREIDING EN -VERWERKING 03 AFVAL VAN DE HOUTVERWERKING EN DE PRODUCTIE VAN PANELEN EN MEUBELEN ALSMEDE PULP, PAPIER EN KARTON 04 AFVAL VAN DE LEER-, BONT- EN TEXTIELINDUSTRIE 05 AFVAL VAN PETROLEUMRAFFINAGE, AARDGASZUIVERING EN DE PYROLYTISCHE BEHANDELING VAN KOOL 06 AFVAL VAN ANORGANISCHE CHEMISCHE PROCESSEN 07 AFVAL VAN ORGANISCHE CHEMISCHE PROCESSEN 08 AFVAL VAN BEREIDING, FORMULERING, LEVERING EN GEBRUIK (BFLG) VAN COATINGS (VERF, LAK EN EMAIL), LIJM, KIT EN DRUKINKT 09 AFVAL VAN DE FOTOGRAFISCHE INDUSTRIE 10 AFVAL VAN THERMISCHE PROCESSEN 11 AFVAL VAN DE CHEMISCHE OPPERVLAKTEBEHANDELING EN COATING VAN METALEN EN ANDERE MATERIALEN; NON-FERROHYDROMETALLURGIE 12 AFVAL VAN DE MACHINALE BEWERKING EN DE FYSISCHE EN MECHANISCHE OPPERVLAKTEBEHANDELING VAN METALEN EN KUNSTSTOFFEN 13 OLIEAFVAL EN AFVAL VAN VLOEIBARE BRANDSTOFFEN (EXCLUSIEF SPIJSOLIE, 05 EN 12) B 14 AFVAL VAN ORGANISCHE OPLOSMIDDELEN, KOELMIDDELEN EN DRIJFGASSEN (EXCLUSIEF 07 EN 08) 15 VERPAKKINGSAFVAL; ABSORBENTIA, POETSDOEKEN, FILTERMATERIAAL EN BESCHERMENDE KLEDING (NIET ELDERS GENOEMD) 16 NIET ELDERS IN DE LIJST GENOEMD AFVAL C 17 BOUW- EN SLOOPAFVAL (INCLUSIEF AFGEGRAVEN GROND VAN VERONTREINIGDE LOCATIES) A 18 AFVAL VAN DE GEZONDHEIDSZORG BIJ MENS OF DIER EN/OF VERWANT ONDERZOEK (EXCLUSIEF KEUKEN- EN RESTAURANTAFVAL DAT NIET RECHTSTREEKS VAN DE GEZONDHEIDSZORG AFKOMSTIG IS) 19 AFVAL VAN INSTALLATIES VOOR AFVALBEHEER, OFFSITE WATERZUIVERINGSINSTALLATIES EN DE BEREIDING VAN VOOR MENSELIJKE CONSUMPTIE BESTEMD WATER EN WATER VOOR INDUSTRIEEL GEBRUIK 20 STEDELIJK AFVAL (HUISHOUDELIJK AFVAL EN SOORTGELIJK BEDRIJFSAFVAL, INDUSTRIEEL AFVAL EN AFVAL VAN INSTELLINGEN) INCLUSIEF GESCHEIDEN INGEZAMELDE FRACTIES Soorten rubrieken in de lijst van afvalstoffen Een afvalstof die in een rubriek met een sterretje (*) naast de code is ingedeeld, wordt als een gevaarlijke afvalstof beschouwd. Zoals in hoofdstuk 3.1.2 al aangegeven werd, kunnen de 842 rubrieken in de lijst van afvalstoffen worden onderverdeeld in rubrieken met absoluut gevaarlijke afvalstoffen (AG), rubrieken met absoluut niet-gevaarlijke afvalstoffen (ANG), spiegelrubrieken met gevaarlijke afvalstoffen (SG) en spiegelrubrieken met niet-gevaarlijke afvalstoffen (SNG) (zie tabel 2). Elke afvalstof is dus ofwel gevaarlijk ofwel niet-gevaarlijk. Tabel 2 Aantal rubrieken in de lijst van afvalstoffen 842 rubrieken in de lijst van afvalstoffen 408 Gevaarlijk 434 Niet-gevaarlijk 230 AG 178 SG 188 SNG 246 ANG — Rubrieken metabsoluut gevaarlijke afvalstoffen (AG) Afvalstoffen die in een rubriek met een AG-code zijn ingedeeld, kunnen niet worden ingedeeld in rubrieken met andere codes voor niet-gevaarlijke afvalstoffen en zijn gevaarlijk zonder verdere beoordeling. AG-rubrieken zijn donkerrood gemarkeerd in de geannoteerde lijst van afvalstoffen (zie tabel 3 in deel 1.2.1 van deze bijlage). Als een afvalstof in een rubriek met een AG-code is ingedeeld, is ze als gevaarlijk ingedeeld en is geen verdere beoordeling nodig om te beslissen of de afvalstof als gevaarlijk moet worden ingedeeld. Het zal echter nog steeds nodig zijn om verder te gaan met de stappen 3-4 (zie hoofdstuk 3.2) om vast te stellen welke gevaarlijke eigenschappen de betrokken afvalstof bezit, aangezien deze informatie nodig kan zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 19 van de KRA inzake de correcte etikettering van gevaarlijke afvalstoffen (bv. voor het invullen van een vrachtbrief bij overbrenging van afvalstoffen). — Rubrieken metabsoluut niet-gevaarlijke afvalstoffen (ANG) Afvalstoffen die in een rubriek met een ANG-code zijn ingedeeld, kunnen niet worden ingedeeld in andere rubrieken voor gevaarlijke afvalstoffen en worden zonder verdere beoordeling als niet-gevaarlijk ingedeeld. ANG-rubrieken zijn zwart gemarkeerd in de geannoteerde lijst van afvalstoffen (zie tabel 3 in deel 1.2.1 van deze bijlage). Als een afvalstof in een rubriek met een ANG-code is ingedeeld, is ze als niet-gevaarlijk ingedeeld en is geen verder onderzoek nodig om te beslissen of de afvalstof als niet-gevaarlijk moet worden ingedeeld. — Spiegelrubriek Spiegelrubrieken kunnen worden gedefinieerd als twee of meer gerelateerde rubrieken waarvan de ene betrekking heeft op gevaarlijke stoffen en de andere niet. Soms kan een onderdeel van een spiegelrubriek overeenkomen met verschillende mogelijk gerelateerde alternatieve rubrieken. Als een afvalstof moet worden ingedeeld in een groep alternatieve rubrieken moeten er, in tegenstelling tot rubrieken met AG- of ANG-codes, verdere stappen in de beoordeling voor toewijzing worden ondernomen. De alternatieve rubrieken bestaan ten minste uit de volgende rubrieken: — Spiegelrubrieken met gevaarlijke afvalstoffen (SG) SG-rubrieken zijn oranje gemarkeerd in de geannoteerde lijst van afvalstoffen (zie tabel 3 in deel 1.2.1). — Spiegelrubrieken met niet-gevaarlijke afvalstoffen (SNG) SNG-rubrieken zijn donkerblauw gemarkeerd in de geannoteerde lijst van afvalstoffen (zie tabel 3 in deel 1.2.1). Spiegelrubrieken kunnen worden onderverdeeld in de volgende subcategorieën: — De keuze tussen een alternatieve SG- en SNG-rubriek wordt bepaald door een algemene verwijzing naar gevaarlijke stoffen, bv.: 10 12 09* vast afval van gasreiniging dat gevaarlijke stoffen bevat SG 10 12 10 niet onder 10 12 09 vallend vast afval van gasreiniging SNG — De keuze tussen een alternatieve SG- en SNG-rubriek wordt bepaald door een specifieke verwijzing naar bepaalde gevaarlijke stoffen, bv.: 16 01 11* remblokken die asbest bevatten SG 16 01 12 niet onder 16 01 11 vallende remblokken SNG — Voor rubrieken met verwijzingen naar meerdere rubrieken kan de toewijzing van een rubriek afhankelijk zijn van de oorsprong of bepaalde eigenschappen van de betrokken afvalstof en van de gevaarlijke stoffen die de afvalstof mogelijk bevat, bv.: 17 06 01* asbesthoudend isolatiemateriaal SG 17 06 03* isolatiemateriaal dat uit gevaarlijke stoffen bestaat of dergelijke stoffen bevat SG 17 06 04 niet onder 17 06 01 en 17 06 03 vallend isolatiemateriaal SNG Vaak, maar niet noodzakelijkerwijs, zijn overeenkomstige spiegelrubrieken te herkennen aan de verwijzingswoorden „niet onder … vallende” tussen SG- en SNG-rubrieken. Als men voor de keuze staat om ofwel een SG-rubriek ofwel een SNG-rubriek toe te wijzen, is het noodzakelijk om verder te gaan met de stappen 3 tot en met 5 (zie hoofdstuk 3.2) van het indelingsproces om de aanwezigheid van en het gehalte aan gevaarlijke stoffen in relevante concentraties te bepalen of om te bepalen of de afvalstof direct gevaarlijke eigenschappen bezit, teneinde de SG-rubriek of de SNG-rubriek correct aan de betreffende afvalstroom toe te wijzen. Rubriek voor absoluut niet-gevaarlijke afvalstoffen die gevaarlijke eigenschappen bezitten Merk op dat een afvalstof die in een rubriek met een ANG- is ingedeeldrubriek, zonder verdere beoordeling van zijn gevaarlijke eigenschappen als niet-gevaarlijk is ingedeeld. De enige uitzondering op dit beginsel is beschreven in artikel 7, lid 2, van de KRA, waarbij indien de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat op basis van voldoende bewijsmateriaal van mening is dat een bepaalde afvalstof die in een rubriek met een ANG-code is ingedeeld in werkelijkheid als gevaarlijk moet worden ingedeeld, de afvalstof in kwestie als gevaarlijk wordt ingedeeld. Dit moet aan de Commissie worden meegedeeld met het oog op eventuele toekomstige wijzigingen van de lijst van afvalstoffen. Rubriek voor absoluut gevaarlijke afvalstoffen die geen gevaarlijke eigenschappen bezitten Indien de betrokken afvalstof alleen in een AG-rubriek kan worden ingedeeld, wordt de afvalstof als gevaarlijk ingedeeld. De enige uitzondering op dit beginsel is als de betrokken lidstaat de afvalstof in kwestie als niet-gevaarlijk beschouwt op basis van ingediend afdoende bewijs van het tegendeel, in overeenstemming met artikel 7, lid 3, van de KRA. Dit moet aan de Commissie worden meegedeeld met het oog op eventuele toekomstige wijzigingen van de lijst van afvalstoffen. Keuze tussen spiegelrubrieken — Beoordeling van gevaarlijke eigenschappen De stappen zoals beschreven in hoofdstuk 3.2 zijn alleen noodzakelijk als de betreffende afvalstof in een rubriek met ofwel een SG-rubriek ofwel een SNG-rubriek moet worden ingedeeld of als de gevaarlijke eigenschappen van een afvalstof die in een rubriek met een AG-rubriek is ingedeeld moeten worden beoordeeld, bv. voor het invullen van een vrachtbrief. Kader 1: Beoordeling van gevaarlijke eigenschappen: ANG-, AG-, spiegelrubrieken 1.2. Bepaling van de juiste rubriek Bij de indeling van een afvalstof is het essentieel dat al het mogelijke wordt gedaan om het volgende te identificeren: — de bron van de afvalstof (het specifieke proces dat of de specifieke activiteit die de afvalstof heeft voortgebracht); — het type afvalstof (of typen, indien gemengd). Zodra u over deze informatie beschikt, moet u de volledige lijst van afvalstoffen bekijken en onderstaande instructies opvolgen. Het kiezen van de best passende rubriek voor de afvalstof uit de in totaal 842 beschikbare rubrieken in de lijst van afvalstoffen is een complexe zaak. Ten eerste moet de hele lijst volledig worden beschouwd en moet de afvalstof passen bij de rubriek die en het geselecteerde subhoofdstuk en hoofdstuk die uiteindelijk worden gekozen zoals beschreven in het voorbeeld voor rubriek 20 01 02 in het vorige hoofdstuk. Door het ontwerp van de lijst kan het voorkomen dat u meer dan één rubriek identificeert; in dat geval volgt u de beoordelingsstappen in hoofdstuk 3.2 om de best passende rubriek te kiezen. De titels van de hoofdstukken beperken het toepassingsgebied van de daarin opgenomen subhoofdstukken en rubrieken, en de titels van de subhoofdstukken beperken het toepassingsgebied van de daarin opgenomen rubrieken. De titels van de hoofdstukken en subhoofdstukken kunnen ook specifieke uitsluitingen bevatten. Het is belangrijk dat u deze titels aandachtig leest voordat u rubrieken kiest. Het beschikbare stroomschema (bijlage 1, figuur 1) loodst u door dit proces en moet in combinatie met de instructies worden gebruikt. Dit is een stapsgewijs proces, waarbij bepaalde stappen mogelijk moeten worden herhaald. Stap A1: De eerste stap: — Vergelijk het specifieke proces dat of de specifieke activiteit die de afvalstof heeft voortgebracht met de titels van de hoofdstukken 01 tot en met 12 en 17 tot en met 20. Als het proces of de activiteit onder een of meer titels van hoofdstukken valt, bekijk dan de titels van de subhoofdstukken in dat hoofdstuk. — Als het proces of de activiteit onder een titel van een hoofdstuk en subhoofdstuk valt, zoek dan in dat subhoofdstuk een rubriek die duidelijk bij het specifieke type afvalstof past. — In deze fase mag de algemene rubriek XX XX 99 niet worden gebruikt. — Als u geen geschikte rubriek (of rubrieken) kunt vinden, gaat u verder met stap A2. Specifiek proces of specifieke activiteit Het proces of de activiteit situeert zich niet binnen een algemene industrie of bedrijfsactiviteit. Het kan nodig zijn dat een bedrijf zijn activiteiten of procesfasen bij verschillende hoofdstukken moet indelen. Zo is het mogelijk dat de afvalstoffen van een autofabrikant kunnen worden ingedeeld in hoofdstuk 12 (afval van de machinale bewerking en oppervlaktebehandeling van metalen), hoofdstuk 11 (anorganisch metaalhoudend afval van de behandeling en coating van metalen) of hoofdstuk 08 (afval van het gebruik van coatings), afhankelijk van de procesfase die de afvalstof heeft voortgebracht. Stap A2: De tweede stap: — Vergelijk het specifieke type afvalstof met de titels van de hoofdstukken 13 tot en met 15. Als het type afvalstof onder een of meer titels van hoofdstukken valt, bekijk dan de titels van de subhoofdstukken in dat hoofdstuk. — Als het type afvalstof onder de titel van een hoofdstuk en subhoofdstuk valt, zoek dan in dat subhoofdstuk een rubriek die duidelijk bij het specifieke type afvalstof past. — Indien passend kunt u de algemene rubriek met code XX XX 99 gebruiken. — Als u geen geschikte rubriek (of rubrieken) kunt vinden, gaat u verder met stap A3. De indeling van een afvalstof in een rubriek met een algemene code XX XX 99 mag pas in laatste instantie gebeuren en moet zo veel mogelijk worden vermeden. Stap A3: De derde stap: — Controleer of de afvalstof onder de titel van een subhoofdstuk in hoofdstuk 16 valt. — Als het type afvalstof onder de titel van een subhoofdstuk valt, zoek dan in dat subhoofdstuk een rubriek die duidelijk bij het specifieke type afvalstof past. — Als u geen geschikte rubriek (of rubrieken) kunt vinden, gaat u verder met stap A4. Stap A4: De laatste stap: — Keer terug naar stap A1 en deel de afvalstof in onder de rubrieke met algemene code XX XX 99 uit een hoofdstuk en subhoofdstuk die past bij het proces dat of de activiteit die de afvalstof heeft voortgebracht. — Controleer voordat u de afvalstof in een rubriek met een code XX XX 99 indeelt of de stappen A1 tot en met A3 in overweging zijn genomen. Bij het voltooien van de stappen A1 tot en met A4 moet de betreffende afvalstof worden ingedeeld onder ofwel een AG- of ANG-rubriek ofwel de best passende spiegelrubrieken. In dat laatste geval gaat u door met stap 3 (zie hoofdstuk 3.2) van de indelingsprocedure om uiteindelijk te beslissen of u de SG-rubriek dan wel de SNG-rubriek wilt toewijzen. Het stroomschema in bijlage 1, figuur 1, is alleen bedoeld als hulpmiddel bij de indeling van een bepaalde afvalstroom onder de best passende rubriek of het best passende paar spiegelrubrieken; er zij op gewezen dat het indelingsproces moet worden gezien als een stapsgewijs proces waarbij bepaalde stappen mogelijk moeten worden herhaald. De volgende delen zijn bedoeld als verdere ondersteuning in deze context: — in deel 1.2.1 is een geannoteerde versie van de lijst van afvalstoffen bijgevoegd; — deel 1.3 bevat specifieke voorbeelden van complexe rubrieken die de indelingsprocedure illustreren; — in deel 1.4 worden voorbeelden gegeven van de indeling van specifieke bestanddelen van bepaalde soorten afvalstoffen. De indeling van gemengd afval Als meer dan één type afvalstof aanwezig is, moet elk type afzonderlijk worden bekeken. Dit zorgt ervoor dat een gevaarlijke afvalstof of een partij gevaarlijke afvalstoffen: — niet ten onrechte als niet-gevaarlijk wordt ingedeeld door deze met andere afvalstoffen te vermengen (verdunnen) (zie artikel 7, lid 4, van de KRA); — tijdig wordt geïdentificeerd om vermenging ervan met andere afvalstoffen, bv. in een afvalbak, -zak, -hoop of -container, te voorkomen (zie artikel 18 van de KRA). Alleen gemengd stedelijk afval van huishoudens is van deze eisen vrijgesteld. De lijst bevat een klein aantal rubrieken voor gemengd afval. Als algemene regel (om te voldoen aan de in de KRA vastgestelde criteria voor mengsels) zijn deze codes bestemd voor door bedrijven geproduceerde afvalstoffen die als één gemengde afvalstof uit een proces voortkomen. Ze zijn niet bestemd voor afvalstoffen (of afvalproducten) die afzonderlijk worden geproduceerd en vervolgens met andere afvalstoffen worden samengevoegd (bijvoorbeeld in dezelfde container geplaatst). 1.2.1. Geannoteerde lijst van afvalstoffen Tabel 3 bevat alle rubrieken in de lijst van afvalstoffen, met duidelijke vermelding van welke rubrieken ANG-, AG-, SNG- en SG-rubrieken zijn. Merk op dat de interpretatie van de soorten codes in de volgende geannoteerde lijst van afvalstoffen één mogelijke interpretatie is die het midden houdt tussen de standpunten van verschillende lidstaten. Er zijn verschillende interpretaties op het niveau van de lidstaten die ook kunnen worden gecontroleerd (1). Tabel 3 Geannoteerde lijst van afvalstoffen CODE BESCHRIJVING VAN HOOFDSTUK TYPE RUBRIEK 1 AFVAL VAN EXPLORATIE, MIJNBOUW, EXPLOITATIE VAN STEENGROEVEN EN DE FYSISCHE EN CHEMISCHE BEWERKING VAN MINERALEN 01 01 afval van de winning van mineralen 01 01 01 afval van de winning van metaalhoudende mineralen ANG 01 01 02 afval van de winning van niet-metaalhoudende mineralen ANG 01 03 afval van de fysische en chemische verwerking van metaalhoudende mineralen 01 03 04* zuurvormende tailings verkregen bij de verwerking van sulfide-erts MH B 01 03 05* andere tailings die gevaarlijke stoffen bevatten SG 01 03 06 niet onder 01 03 04 en 01 03 05 vallende tailings SNG 01 03 07* ander afval van de fysische en chemische verwerking van metaalhoudende mineralen dat gevaarlijke stoffen bevat SG 01 03 08 niet onder 01 03 07 vallend stof- en poederachtig afval SNG 01 03 09 (2) niet onder 01 03 10 vallend rood slib van de aluminiumproductie SNG 01 03 10* (3) niet onder 01 03 07 vallend rood slib van de aluminiumproductie dat gevaarlijke stoffen bevat MH A 01 03 99 niet elders genoemd afval ANH C 01 04 afval van de fysische en chemische verwerking van niet-metaalhoudende mineralen 01 04 07* afval van de fysische en chemische verwerking van niet-metaalhoudende mineralen dat gevaarlijke stoffen bevat SG 01 04 08 niet onder 01 04 07 vallend grind- en rotsafval SNG 01 04 09 zand- en kleiafval ANG 01 04 10 niet onder 01 04 07 vallend stof- en poederachtig afval SNG 01 04 11 niet onder 01 04 07 vallend afval van de kali- en steenzoutverwerking SNG 01 04 12 niet onder 01 04 07 en 01 04 11 vallende schilfers en ander afval van het wassen en schoonmaken van mineralen SNG 01 04 13 niet onder 01 04 07 vallend afval van het hakken en zagen van steen SNG 01 04 99 niet elders genoemd afval ANG 01 05 boorgruis en overig boorafval 01 05 04 zoetwaterboorgruis en -afval ANG 01 05 05* oliehoudend boorgruis en -afval MH B 01 05 06* boorgruis en ander boorafval dat gevaarlijke stoffen bevat SG 01 05 07 niet onder 01 05 05 en 01 05 06 vallend bariethoudend boorgruis en -afval SNG 01 05 08 niet onder 01 05 05 en 01 05 06 vallend chloridehoudend boorgruis en -afval SNG 01 05 99 niet elders genoemd afval ANG 2 AFVAL VAN LANDBOUW, TUINBOUW, AQUACULTUUR, BOSBOUW, JACHT EN VISSERIJ EN DE VOEDSELBEREIDING EN -VERWERKING 02 01 afval van landbouw, tuinbouw, aquacultuur, bosbouw, jacht en visserij 02 01 01 slib van wassen en schoonmaken ANG 02 01 02 afval van dierlijke weefsels ANG 02 01 03 afval van plantaardige weefsels ANG 02 01 04 kunststofafval (exclusief verpakkingen) ANG 02 01 06 dierlijke feces, urine en mest (inclusief gebruikt stro), afvalwater, gescheiden ingezameld en elders verwerkt ANG 02 01 07 afval van de bosbouw ANG 02 01 08* agrochemisch afval dat gevaarlijke stoffen bevat SG 02 01 09 niet onder 02 01 08 vallend agrochemisch afval SNG 02 01 10 metaalafval ANG 02 01 99 niet elders genoemd afval ANG 02 02 afval van de bereiding en verwerking van vlees, vis en ander voedsel van dierlijke oorsprong 02 02 01 slib van wassen en schoonmaken ANG 02 02 02 afval van dierlijke weefsels ANG 02 02 03 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal ANG 02 02 04 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 02 02 99 niet elders genoemd afval ANG 02 03 afval van de bereiding en verwerking van fruit, groente, granen, spijsolie, cacao, koffie, thee en tabak; de productie van conserven; de productie van gist en gistextract en de bereiding en fermentatie van melasse 02 03 01 slib van wassen, schoonmaken, pellen, centrifugeren en scheiden ANG 02 03 02 afval van conserveermiddelen ANG 02 03 03 afval van oplosmiddelenextractie ANG 02 03 04 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal ANG 02 03 05 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 02 03 99 niet elders genoemd afval ANG 02 04 afval van de suikerverwerking 02 04 01 grond van het schoonmaken en wassen van bieten ANG 02 04 02 afgekeurd calciumcarbonaat (= schuimaarde) ANG 02 04 03 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 02 04 99 niet elders genoemd afval ANG 02 05 afval van de zuivelindustrie 02 05 01 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal ANG 02 05 02 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 02 05 99 niet elders genoemd afval ANG 02 06 afval van bakkerijen en van de banketbakkersindustrie 02 06 01 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal ANG 02 06 02 afval van conserveermiddelen ANG 02 06 03 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 02 06 99 niet elders genoemd afval ANG 02 07 afval van de productie van alcoholische en niet-alcoholische dranken (exclusief koffie, thee en cacao) 02 07 01 afval van wassen, schoonmaken en mechanische bewerking van de grondstoffen ANG 02 07 02 afval van de destillatie van alcoholische dranken ANG 02 07 03 afval van chemische behandeling ANG 02 07 04 voor consumptie of verwerking ongeschikt materiaal ANG 02 07 05 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 02 07 99 niet elders genoemd afval ANG 3 AFVAL VAN DE HOUTVERWERKING EN DE PRODUCTIE VAN PANELEN EN MEUBELEN ALSMEDE PULP, PAPIER EN KARTON 03 01 afval van de houtverwerking en de productie van panelen en meubelen 03 01 01 schors- en kurkafval ANG 03 01 04* zaagsel, schaafsel, spaanders, hout, spaanplaat en fineer die gevaarlijke stoffen bevatten SG 03 01 05 niet onder 03 01 04 vallend zaagsel, schaafsel, spaanders, hout, spaanplaat en fineer SNG 03 01 99 niet elders genoemd afval ANG 03 02 houtverduurzamingsafval 03 02 01* niet-gehalogeneerde organische houtverduurzamingsmiddelen AG 03 02 02* organochloor-houtverduurzamingsmiddelen AG 03 02 03* organometaal-houtverduurzamingsmiddelen AG 03 02 04* anorganische houtverduurzamingsmiddelen AG 03 02 05* andere houtverduurzamingsmiddelen die gevaarlijke stoffen bevatten AH B 03 02 99 niet elders genoemde houtverduurzamingsmiddelen ANH B 03 03 afval van de productie en verwerking van pulp, papier en karton 03 03 01 schors- en houtafval ANG 03 03 02 „green liquor”-slib (afkomstig van de terugwinning van de kookvloeistof) ANG 03 03 05 ontinktingsslib van papierrecycling ANG 03 03 07 mechanisch afgescheiden rejects afkomstig van de verpulping van papier- en kartonafval ANG 03 03 08 afval van het scheiden van voor recycling bestemd papier en karton ANG 03 03 09 kalkneerslagafval ANG 03 03 10 onbruikbare vezels en door mechanische afscheiding verkregen vezel-, vulstof- en coatingslib ANG 03 03 11 niet onder 03 03 10 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 03 03 99 niet elders genoemd afval ANG 4 AFVAL VAN DE LEER-, BONT- EN TEXTIELINDUSTRIE 04 01 afval van de leer- en de bontindustrie 04 01 01 schraapafval ANG 04 01 02 loogafval ANG 04 01 03* ontvettingsafval dat oplosmiddelen bevat zonder vloeibare fase AH B 04 01 04 chroomhoudende looivloeistof ANG 04 01 05 chroomvrije looivloeistof ANG 04 01 06 chroomhoudend slib, met name van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 04 01 07 chroomvrij slib, met name van afvalwaterbehandeling ter plaatse ANG 04 01 08 chroomhoudend gelooid leerafval (snij-afval, polijststof) ANG 04 01 09 afval van bewerking en afwerking ANG 04 01 99 niet elders genoemd afval ANH B 04 02 afval van de textielindustrie 04 02 09 afval van composietmaterialen (geïmpregneerde textiel, elastomeren, plastomeren) ANG 04 02 10 organisch afval van natuurlijke producten (bv. vet en was) ANG 04 02 14* afval van afwerking dat organische oplosmiddelen bevat SG 04 02 15 niet onder 04 02 14 vallend afval van afwerking SNG 04 02 16* kleurstoffen en pigmenten die gevaarlijke stoffen bevatten SG 04 02 17 niet onder 04 02 16 vallende kleurstoffen en pigmenten SNG 04 02 19* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat SG 04 02 20 niet onder 04 02 19 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse SNG 04 02 21 afval van onverwerkte textielvezels ANG 04 02 22 afval van verwerkte textielvezels ANG 04 02 99 niet elders genoemd afval ANG 5 AFVAL VAN PETROLEUMRAFFINAGE, AARDGASZUIVERING EN DE PYROLYTISCHE BEHANDELING VAN KOOL 05 01 afval van petroleumraffinage 05 01 02* ontzoutingsslib AG 05 01 03* tankbodemslib AG 05 01 04* zuur alkylslib AG 05 01 05* gemorste olie AG 05 01 06* olieachtig slib afkomstig van onderhoudswerkzaamheden aan installaties of apparaten AG 05 01 07* zuurteer AG 05 01 08* overige teer AG 05 01 09* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat SG 05 01 10 niet onder 05 01 09 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse SNG 05 01 11* afval van brandstofzuivering met behulp van basen AG 05 01 12* olie die zuren bevat AG 05 01 13 ketelvoedingwaterslib ANG 05 01 14 afval van koeltorens ANG 05 01 15* afgewerkte bleekaarde AG 05 01 16 zwavelhoudend afval van de ontzwaveling van petroleum ANG 05 01 17 bitumen ANG 05 01 99 niet elders genoemd afval ANG 05 06 afval van de pyrolytische behandeling van kool 05 06 01* zuurteer AG 05 06 03* overige teer AG 05 06 04 afval van koeltorens ANG 05 06 99 niet elders genoemd afval ANG 05 07 afval van aardgaszuivering en -transport 05 07 01* kwikhoudend afval AH B 05 07 02 zwavelhoudend afval ANG 05 07 99 niet elders genoemd afval ANH B 6 AFVAL VAN ANORGANISCHE CHEMISCHE PROCESSEN 06 01 afval van bereiding, formulering, levering en gebruik (BFLG) van zuren 06 01 01* zwavelzuur en zwaveligzuur AG 06 01 02* zoutzuur AG 06 01 03* waterstoffluoride AG 06 01 04* fosfor- en fosforigzuur AG 06 01 05* salpeter- en salpeterigzuur AG 06 01 06* overige zuren AG 06 01 99 niet elders genoemd afval ANG 06 02 afval van BFLG van basen 06 02 01* calciumhydroxide AG 06 02 03* ammoniumhydroxide AG 06 02 04* natrium- en kaliumhydroxide AG 06 02 05* overige basen AG 06 02 99 niet elders genoemd afval ANG 06 03 afval van BFLG van zouten en hun oplossingen en metaaloxiden 06 03 11* vaste zouten en oplossingen die cyanide bevatten SG 06 03 13* vaste zouten en oplossingen die zware metalen bevatten SG 06 03 14 niet onder 06 03 11 en 06 03 13 vallende vaste zouten en oplossingen SNG 06 03 15* metaaloxiden die zware metalen bevatten SG 06 03 16 niet onder 06 03 15 vallende metaaloxiden SNG 06 03 99 niet elders genoemd afval ANG 06 04 niet onder 06 03 vallend metaalhoudend afval 06 04 03* arseenhoudend afval AH B 06 04 04* kwikhoudend afval AH B 06 04 05* afval dat andere zware metalen bevat AH B 06 04 99 niet elders genoemd afval ANH B 06 05 slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse 06 05 02* slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse dat gevaarlijke stoffen bevat SG 06 05 03 niet onder 06 05 02 vallend slib van afvalwaterbehandeling ter plaatse SNG 06 06 afval van BFLG van zwavelverbindingen, chemische processen met zwavel en ontzwavelingsprocessen 06 06 02* afval dat gevaarlijke sulfiden bevat SG 06 06 03 niet onder 06 06 02 vallend afval dat sulfiden bevat SNG 06 06 99 niet elders genoemd afval ANG 06 07 afval van BFLG van halogenen en chemische processen met halogenen 06 07 01* asbesthoudend afval van elektrolyse AH B 06 07 02* actieve kool van de chloorbereiding AG 06 07 03* bariumsulfaatslib dat kwik bevat AH B 06 07 04* oplossingen en zuren, bv. contactzuur AG 06 07 99 niet elders genoemd afval ANH B 06 08 afval van BFLG van silicium en siliciumderivaten 06 08 02* afval dat gevaarlijke chloorsilanen bevat SG 06 08 99 niet elders genoemd afval ANG 06 09 afval van BFLG van fosforverbindingen en chemische processen met fosfor 06 09 02 fosforhoudende slakken ANG 06 09 03* calciumhoudend reactieafval dat gevaarlijke stoffen bevat of daarmee is verontreinigd SG 06 09 04 niet onder 06 09 03 vallend calciumhoudend reactieafval SNG 06 09 99 niet elders genoemd afval ANG 06 10 afval van BFLG van stikstofverbindingen, chemische processen met stikstof en kunstmestbereiding 06 10 02* afval dat gevaarlijke stoffen bevat SG 06 10 99 niet elders genoemd afval ANG 06 11 afval van de bereiding van anorganische pigmenten en opacificeermiddelen 06 11 01 calciumhoudend reactieafval van de productie van titaandioxide ANG 06 11 99 niet elders genoemd afval ANG 06 13 afval van niet elders genoemde anorganische chemische processen 06 13 01* anorganische gewasbeschermingsmiddelen, houtverduurzamingsmiddelen en andere biociden AG 06 13 02* afgewerkte actieve kool (exclusief 06 07 02) AG 06 13 03 zwartsel (carbon black) ANG 06 13 04* afval van asbestverwerking AG 06 13 05* roet AG 06 13 99 niet elders genoemd afval ANG 7 AFVAL VAN ORGANISCHE CHEMISCHE PROCESSEN 07 01 afval van bereiding, formulering, levering en gebruik (BFLG) van organische basischemicaliën 07 01 01* waterige wasvloeistoffen en moederlogen AG 07 01 03* gehalogeneerde organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen AG 07 01 04* overige organische oplosmiddelen, wasvloeistoffen en moederlogen AG 07 01 07* gehalogeneerde destillatieresiduen en reactieresiduen AG 07 01 08* overige destillatieresiduen en reactieresiduen AG 07 01 09* gehalogeneerde filterkoek en afgewerkte absorbentia AG 07 01 10* overige filterk