COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 23.05.1997 
COM(97) 249 def. 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES 
PARLEMENT BETREFFENDE DE CONTROLE OP NIEUWE SYNTHETISCHE 
DRUGS 
(DESIGNER DRUGS) 

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES 
PARLEMENT BETREFFENDE DE CONTROLE OP NIEUWE SYNTHETISCHE 
DRUGS 
(DESIGNER DRUGS) 
INLEIDING 
Elk jaar worden in de lidstaten van de Europese Unie grote hoeveelheden nieuwe 
synthetische drugs geproduceerd. Het gebruik van deze drugs neemt toe, met name 
onder jongeren. Deze ontwikkeling vormt een ernstige bedreiging van hun 
gezondheid en hun leven en berokkent onze burgers veel leed. Zij verwachten dat op 
alle niveaus spoedig actie wordt ondernemen om deze trend om te buigen. 
Een resoluut optreden op dit gebied is tevens nodig om ervoor te zorgen dat de 
aanzienlijke inspanningen van de Europese Unie inzake de bestrijding van de 
aanbouw en productie van verdovende middelen in de gehele wereld, geloofwaardig 
blijven. 
De sterke toename van de illegale vervaardiging van, de illegale handel in en het 
gebruik van deze nieuwe synthetische drugs binnen de Europese Unie kan worden 
toegeschreven aan een aantal factoren waardoor zij verschillen van meer traditionele, 
op basis van planten vervaardigde verdovende middelen. Het gaat onder meer om de 
volgende factoren: 
• alle voor de vervaardiging ervan vereiste ingrediënten zijn binnen de EU 
beschikbaar, d.w.z. dat zij lokaal, dicht bij de plaatsen van verbruik, kunnen 
worden vervaardigd; 
• zij zijn vrij gemakkelijk te vervaardigen, aangezien de precursoren vrij beschikbaar 
zijn op de markt, en daarvoor slechts een vrij eenvoudige infrastructuur vereist is, 
bijvoorbeeld verlaten opslagplaatsen of zelfs kampeerwagens; 
• zij zijn goedkoper zijn dan cocaïne of andere uit planten bereide drugs, die de 
andere "meer traditionele" stimulantia op de illegale markten vormen, en hebben 
een langer durende uitwerking; 
• zij worden in bepaalde landen als "in" beschouwd en maken deel uit van de 
jeugdcultuur. Er is geen uitgesproken verband met diefstal of geweldmisdrijven; 
• het gevaar voor de volksgezondheid wordt door het publiek vaak onderschat. Het 
is niet altijd gemakkelijk het verschil vast te stellen met soortgelijke, geoorloofde 
producten, die vaak functioneel worden gebruikt, bijvoorbeeld in bepaalde 
beroepen om het uithoudingsvermogen te vergroten. 
Een van de kenmerken die zij echter met op planten gebaseerde drugs gemeen 
hebben, is dat zij een even grote bedreiging kunnen vormen voor de gezondheid van 
de mens en dat zij een gevaar vormen, in het bijzonder voor jonge mensen. 
Het communautair actieprogramma inzake de preventie van drugsverslaging draagt 
er reeds toe bij dat de bewustwording verbetert en dat in het kader van de 
-4-
gezondheidszorg en het sociaal beleid als antwoord op deze bedreiging passende 
maatregelen worden geformuleerd. Met dit programma worden momenteel met name 
transnationale proefprojecten ondersteund die ten doel hebben een systeem te 
ontwikkelen waarmee consumptiepatronen onder jongeren kunnen worden ontdekt, 
te beoordelen in welke mate drugsgebruik in een bepaalde omgeving, zoals in 
techno-kringen, voorkomt, alsmede de internationale uitwisseling van gegevens over 
trends op het gebied van drugs te bevorderen. 
De Europese Commissie heeft dit probleem, samen met het voorzitterschap van de 
Raad en het Europees Parlement, verschillende keren aan de orde gesteld en 
opgeroepen tot een prioritaire actie op het niveau van de Europese Unie. Tijdens het 
Ierse voorzitterschap kwam de drugsbestrijding centraal te staan en de Europese 
Raad van Dublin wees met nadruk op de noodzaak om de productie van en illegale 
handel in synthetische drugs in de lidstaten te beteugelen. 
Hieraan moet deze mededeling van de Commissie een bijdrage leveren. 
n. AARD VAN HET PROBLEEM 
Het internationale karakter van het probleem blijkt uit de aandacht die eraan wordt 
besteed door de internationale organisaties in het kader van de Verenigde Naties: de 
Wereldgezondheidsorganisatie, de Internationale Raad voor de controle op narcotica 
en de Commissie voor verdovende middelen. 
Er is een belangrijk internationaal juridisch instrument beschikbaar om het probleem 
op wereldniveau aan te pakken, namelijk het Verdrag van de Verenigde Naties van 
1971 inzake psychotrope stoffen. 
Dit Verdrag van 1971, dat door 146 naties werd geratificeerd en ten uitvoer gelegd, 
en dat naderhand werd bekrachtigd door de bepalingen van het Verdrag van de 
Verenigde Naties van 1988 tegen de sluikhandel in verdovende middelen en 
psychotrope stoffen, biedt een belangrijk internationaal kader voor de registratie en 
het verbieden van de belangrijkste synthetische drugs die op dat ogenblik als 
gevaarlijk voor de gezondheid waren geïdentificeerd. Het bevat een 
herzieningsmechanisme, maar recent is gebleken dat dit mechanisme, in het kader 
waarvan wereldwijde internationale overeenstemming is vereist, slechts langzaam in 
werking treedt - en zeker niet flexibel of snel genoeg is om gehjke tred te houden met 
het op de markt verschijnen van nieuwe synthetische drugs, die vaak opzettelijk 
worden ontworpen om de bepalingen van het Verdrag te omzeilen. 
De Europese Unie en haar lidstaten beschikken echter, in het bijzonder sinds de 
inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de Europese Unie, over een reeks 
instrumenten en mogelijkheden om onderling snel en doeltreffend te reageren om het 
probleem van de steeds veranderende synthetische drugs aan te pakken. 
Voor synthetische drugs zijn, zoals voor op planten gebaseerde verdovende 
middelen, bepaalde chemische grondstoffen nodig Van de 22 stoffen waarop ter 
uitvoering van het Verdrag van de Verenigde Naties van 1988 door middel van de 
-2 
communautaire wetgeving controle wordt uitgeoefend, zijn er 8 rechtstreeks van 
belang voor synthetische drugs1 en andere dienen daaraan te worden toegevoegd. 
Alle lidstaten van de EU hebben voorts, wat de eindproducten betreft (d.w.z. de 
synthetische drugs zelf, in tegenstelling tot de chemische grondstoffen), de controle 
op psychotrope stoffen die overeenkomstig het Verdrag van de Verenigde Naties van 
1971 aan controle zijn onderworpen (zie BIJLAGE I) in hun wetgeving opgenomen. 
Dit Verdrag voorziet in de controle op geregistreerde stoffen op grond van de strikte 
chemische formule ervan. 
Aangezien stimulantia van het amfetaminetype een chemische structuur hebben die 
zeer sterke gelijkenissen vertoont, lenen zij zich bijzonder goed voor kleine 
structuurwijzigingen, die leiden tot een verschillend eindproduct. Deze wijzigingen 
kunnen om een aantal redenen worden aangebracht : 
(i) het opzettelijk omzeilen van de wetgeving betreffende de precursoren, of 
(ii) het mogelijke gebruik en de beschikbaarheid van niet-geregistreerde 
precursoren; 
(iii) het opzettelijk vervaardigen van stimulantia van het amfetaminetype, die niet 
onder de nationale wetgeving of internationale conventies vallen en soms 
"designer drugs" worden genoemd. 
Het is chemisch mogelijk een groot aantal op die manier gewijzigde structuren te 
vervaardigen, zonder dat de basissamenstelling van de amfetamine wordt gewijzigd. 
Een aantal van deze derivaten die momenteel in Europa in trek zijn, vallen bijgevolg 
buiten het toepassingsgebied van het VN-Verdrag van 1971 inzake psychotrope 
stoffen. Hoewel dit probleem in theorie kan worden opgelost door de lijsten van dit 
VN-Verdrag van 1971 geregeld aan te passen, mag worden gesteld dat een 
dergeüjke aanpassing een termijn van 2 à 3 jaar vergt. Er kan derhalve een belangrijk 
tijdsverschil bestaan russen het ogenblik waarop de nieuwe synthetische drugs op de 
illegale markt worden gebracht en dat waarop zij worden toegevoegd aan een van de 
lijsten van het VN-Verdrag. Tenzij andere voorzorgsmaatregelen worden genomen, 
bestaat in die tussenperiode het risico dat de nieuwe synthetische drugs vrij kunnen 
circuleren, aangezien volgens de strafwet van verscheidene lidstaten wettelijk geen 
controle mag worden uitgeoefend op stoffen die (nog) niet op een lijst van aan 
controle onderworpen stoffen zijn opgenomen. 
HL MAA'fREGELEN OP NATIONAAL NIVEAU 
In landen die te kampen hebben met het probleem van de synthetische drugs blijkt dit 
probleem, behalve door middel van controles die gebaseerd zijn op de strikte 
chemische formule van deze stoffen (de controle op grond van de naam van de stof) 
waarin jfl het VN-Verdrag van 1971 inzake psychotrope stoffen is voorzien, op drie 
verschillende manieren te worden aangepakt: 
i fenyl-2-flfppanon (P2P), efedrine, pseudo-efedrine, safrol, isosafrol, piperonal, 
3,4 methyleendioxy-P2P en fenylazijnzuur. 
(i) de "generieke" aanpak 
een aantal lidstaten (Verenigd Koninkrijk, Ierland) hebben in hun wetgeving 
betreffende het drugsmisbruik voor verschillende groepen van drugs generieke 
formules opgenomen, zodat ook nieuwe synthetische drugs die niet op de lijsten 
van het VN-Verdrag voorkomen onder deze wetgeving vallen. In Duitsland 
wordt momenteel op interministerieel niveau en met de deelstaten een nieuw 
wetsvoorstel ter invoering van de generieke aanpak besproken vóór het bij het 
Parlement wordt ingediend. 
Het gebruik van generieke formules heeft het voordeel dat een groot aantal 
groepen synthetische drugs die eventueel op de markt zouden kunnen worden 
gebracht, bij voorbaat illegale drugs worden. Hoewel het niet mogelijk is op die 
manier alle mogelijke illegale drugs te bestrijken die op grond van een enkele 
moleculaire structuur kunnen worden vervaardigd, wordt het voor clandestiene 
laboratoria moeilijker om synthetische drugs te vervaardigen, die buiten het 
toepassingsgebied van de strafwet blijven; 
(ii) de "urgentielij st" : 
andere lidstaten (Duitsland, Nederland) hebben in hun wetgeving een 
spoedprocedure opgenomen om nieuwe stoffen die op de markt worden 
gebracht tijdelijk te kunnen controleren vóór deze op de lijst van illegale drugs 
zijn opgenomen. Dit systeem maakt het mogelijk snel te reageren op het 
misbruik van en de handel in "nieuwe" synthetische drugs en strafrechtelijke 
sancties op te leggen. 
(iii) de "analoge" aanpak: 
Aan dit systeem wordt de voorkeur wordt gegeven door de Drugs Enforcement 
Agency in de Verenigde Staten. Het is opgenomen in het amendement van 1986 
op de wet inzake de aan controle onderworpen stoffen (Controlled Substances 
Act - CSA), neergelegd in de vorm van de Controlled Substance Analogue 
Enforcement Act. 
Overeenkomstig deze wet zijn strafrechtelijke sancties van toepassing op 
activiteiten als het vervaardigen en het verspreiden van voor menselijke 
consumptie bestemde "analogen van aan controles onderworpen stoffen". Deze 
stoffen worden als "analogen" beschouwd als zij zo goed als dezelfde 
psychoactieve werking hebben als aan controle onderworpen stoffen en als hun 
chemische structuur in belangrijke mate vergelijkbaar is met die van aan 
controle onderworpen stoffen. Deze stoffen zijn derhalve verboden, tenzij door 
de rechter wordt geoordeeld dat de vermoedens ongegrond waren. Er dient op 
te worden gewezen dat er geen lijst van analoge stoffen bestaat. Sinds de 
invoering van het amendement van 1986 heeft de DE A een daling van de 
productie en de verspreiding van analoge stoffen vastgesteld, die in hoofdzaak 
wordt toegeschreven aan de juridische gevolgen van het amendement, 
waardoor de handel in nieuwe synthetische drugs, in vergelijking met de winst 
die ermee kan worden gemaakt, te riskant en te onzeker is geworden. 
4-
IV. ELEMENTEN VOOR MAATREGELEN OP HET NIVEAU VAN DE 
EUROPESE UNIE 
DE EUROPESE RAAD VAN DUBLIN 
Tijdens de Europese Raad die in december 1996 in Dublin werd gehouden, stelden 
de staatshoofden en de regeringsleiders vast dat het probleem van de synthetische 
drugs zowel binnen de Europese Unie als tussen de Unie en derde landen, in het 
bijzonder de landen van Midden- en Oost-Europa, prioritair aandacht moet 
krijgen. Zij betuigden aldus in het bijzonder hun instemming met het verslag over 
drugs dat zij van de Raad hadden ontvangen, alsmede met het Gemeenschappelijk 
Optreden van 17 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de 
wetgevingen en praktijken van de lidstaten ter bestrijding van drugs. 
In genoemd verslag wordt beklemtoond dat er met betrekking tot de synthetische 
drugs lacunes bestaan en dat dit probleem op drie niveaus moet worden aangepakt, 
namelijk op dat van : (a) de wetgeving; (b) de praktische samenwerking tegen de 
vervaardiging van en de handel in drugs, inclusief een betere samenwerking tussen 
de nationale autoriteiten en de chemische industrie, en (c) de internationale 
samenwerking. 
Voorts wordt in artikel 5 van het Gemeenschappelijk Optreden vastgesteld dat er 
op het gebied van de synthetische drugs behoefte is aan meer convergentie en dat 
de lidstaten "ernaar moeten streven convergerende wetgevingen uit te werken, 
voor zover dit nodig is om met betrekking tot synthetische drugs de achterstanden 
en rechtsvacua in te lopen en op te vullen. Met name bevorderen zij de invoering 
van een snel informatiesysteem waardoor dergelijke drugs kunnen worden 
geïdentificeerd als te verbieden stoffen, zodra ze in een lidstaat verschijnen ". 
De Europese Raad heeft aldus duidelijk aangegeven op welke wijze hij het 
probleem opgelost wil zien. De Commissie is van oordeel dat dit verzoek om voor 
een doeltreffende en snelle controle op nieuwe synthetische drugs en hun 
chemische precursoren te zorgen, moet worden gevolgd door een aantal 
initiatieven die stapsgewijze kunnen worden genomen. 
De Commissie zou gaarne zien dat in de eerste op drie fronten actie wordt 
ondernomen: 
- chemische precursoren (uitgangsmateriaal): Voorstellen om de bestaande 
richtlijn en verordening aan the passen zullen voorgesteld worden door de 
Commissie tegen oktober 1997. 
- nieuwe synthetische drugs (eindproducten): de invoering van een 
waarschuwingssysteem voor synthetische drugs, inclusief een mechanisme 
voor de risicobeoordeling. 
- een verbintenis van de lidstaten dat zij de vervaardiging van en de handel 
in gevaarlijk verklaarde nieuwe synthetische drugs strafbaar zullen stellen. 
-5-
Er dient op het niveau van de EU eveneens te worden onderzocht of aanvullende 
instrumenten in een latere fase eventueel tot een doeltreffender bestrijding van de 
illegale handel in en het gebruik van synthetische drugs kunnen bijdragen. Een 
discussie over de relatieve verdiensten van de in punt III genoemde "urgentielijst", 
de "generieke" aanpak of de "analoge" aanpak zou hiervoor als uitgangspunt 
kunnen dienen. 
GEPLANDE MAATREGELEN MET BETREKKING TOT PRECURSOREN 
VAN NIEUWE SYNTHETISCHE DRUGS 
Het probleem van de nieuwe synthetische drugs kan doeltreffend worden 
aangepakt door strenger toezicht te houden op de handel in de chemische stoffen 
die als voornaamste ingrediënten worden gebruikt bij de productie van deze drugs. 
Het is niet mogelijk toezicht te houden op deze handel volgens de klassieke 
controlemethoden op basis van de bestaande Gemeenschapswetgeving inzake 
precursoren. Vanwege de aard van de chemische stoffen en de bijzondere 
omstandigheden waaronder nieuwe synthetische drugs kunnen worden 
vervaardigd, kunnen deze strikte controlemechanismen niet worden toegepast. 
Daarom is men het er op internationaal niveau over eens dat naar andere 
controlemechanismen moet worden gezocht, zoals een "speciale lijst van toezicht", 
waardoor zowel in de handel als door de overheidsdiensten flexibeler en dus echt 
doeltreffend kan worden opgetreden, gezien de specifieke omstandigheden. Deze 
aanpak wordt ook gehanteerd door de Amerikaanse DEA, omdat striktere 
controlemechanismen niet werken. 
De bevoegde fora van de Gemeenschap houden zich momenteel bezig met de 
technische aspecten. Deze werkzaamheden zullen uitmonden in formele 
voorstellen van de Commissie, die in oktober bij de Raad zullen worden ingediend 
nadat overleg is gepleegd met de lidstaten en de betrokken organisaties in de 
handel en de chemische industrie. 
Deze voorstellen zullen betrekking hebben op de volgende aspecten. 
lijst van nieuwe producten die onder toezicht moeten worden geplaatst; 
nieuwe methoden voor het toezicht op de betrokken producten; 
manieren om in de toekomst de lijst van deze producten snel aan te passen. 
De voorstellen zullen leiden tot wijziging van de bestaande richtlijn betreffende de 
vervaardiging en het in de handel brengen van de betrokken chemische stoffen en 
van de verordening betreffende de internationale handel. 
Bovendien is de Commissie voornemens om, nadat de Raad zijn goedkeuring heeft 
gehecht aan een gemeenschappelijk standpunt over dit onderwerp, te vragen om 
een onderhandelingsmandaat voor gesprekken met de landen van Midden- en 
Oost-Europa waar nieuwe synthetische drugs worden geproduceerd. Tegelijkertijd 
zullen de middelen van het Phare-programma worden gebruikt om deze landen te 
blijven helpen bij de voorbereiding en goedkeuring van hun eigen wetgeving inzake 
precursoren, vooral met het oog op hun toetreding tot de EU. 
-6-
Tenslotte moeten op korte termijn stappen worden ondernomen om ervoor te 
zorgen dat de EU met één stem spreekt tijdens de internationale bijeenkomsten die 
vanaf juli zullen plaatsvinden ter voorbereiding van de speciale zitting van de 
Algemene Vergadering van de VN over drugs in 1998, waarin precursoren een 
belangrijk onderwerp van gesprek zullen zijn. 
De Commissie zal het nodige doen om ervoor te zorgen dat de vereiste coördinatie 
binnen de Raad plaatsvindt en dat deze uitmondt in een concreet standpunt van de 
Gemeenschap over dit onderwerp, zodat de EU in deze internationale fora een 
leidende en constructieve rol kan blijven spelen. 
De details van dit initiatief worden in bijlage II beschreven. In dit proces zal de 
inbreng van de deskundigen van de lidstaten van groot belang zijn voor het 
verwezenlijken van de in de bijlage beschreven doelstellingen. 
INVOERING VAN EEN WAARSCHUWINGSSYSTEEM 
Bij het uitbouwen van een doeltreffend waarschuwingssysteem voor nieuwe 
synthetische drugs die in de lidstaten op de markt worden gebracht, zou een 
beroep moeten worden gedaan op bestaande organen die informatie bijeenbrengen 
en moet dubbel werk worden vermeden. Naast nationale bronnen, zijn de twee 
meest aangewezen organen op het niveau van de EU de Europol-Drugseenheid 
(EDU), voor informatie afkomstig van wetshandhavingsinstanties, en het Europees 
Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD), voor informatie 
afkomstig van diensten voor de gezondheidszorg en sociale diensten via de 
nationale contactpunten van REITOX. 
Hieraan kunnen gegevens worden toegevoegd betreffende chemische precursoren 
die worden misbruikt voor de illegale vervaardiging van synthetische drugs, die 
verder zullen worden onderzocht door het Comité voor drugsprecursoren dat is 
opgezet krachtens Verordening 3677/90 en Richtlijn 109/92. 
Al deze informatie zal door deskundigen moeten worden beoordeeld om de aan 
deze nieuwe stoffen verbonden risico's te evalueren. 
De Commissie is van mening dat deze informatie het best kan worden beoordeeld 
in het kader van een op te zetten technisch comité, dat niet alleen zou bestaan uit 
vertegenwoordigers van de lidstaten, maar ook van de bestaande bevoegde 
organen (EWDD, het Europees Bureau voor de Geneesmiddelenbeoordeling en de 
Drugseenheid van Europol). De Commissie lijkt de aangewezen instelling om een 
dergelijk comité voor te zitten en om tot de werkzaamheden ervan bij te dragen op 
grond van de informatie over synthetische drugs verkregen via de bestaande 
communautaire instrumenten in het kader van (i) de internationale controle en de 
het intracommunautaire toezicht op chemische precursoren, (ii) het 
communautaire actieprogramma inzake de preventie van drugsverslaving, (iii) het 
communautaire kaderprogramma op het gebied van onderzoek en ontwikkeling. 
Nadat het comité zijn risico-analyse op grond van de uit verschillende bronnen 
(wetshandhavingsinstanties, diensten voor de gezondheidszorg en sociale diensten) 
afkomstige informatie heeft voltooid, zou het aanbevelingen voor acties moeten 
doen op het niveau van de Raad, inclusief- waar dit nodig en overeengekomen is -
voor acties om de vervaardiging van en de handel in geïdentificeerde gevaarlijke 
stoffen te verbieden en strafbaar te stellen. 
SAMENWERKING MET DE LANDEN VAN MIDDEN-EN OOST-EUROPA 
De samenwerking tussen de lidstaten van de EU en de landen van Midden- en 
Oost-Europa bij het bestrijden van de illegale handel in drugs, in het bijzonder 
synthetische drugs, kreeg bijzondere aandacht tijdens het seminar en de 
bijeenkomst van de werkgroep van de Raad voor drugs en de georganiseerde 
misdaad met de landen van Midden- en Oost-Europa en de Baltische Staten, die 
plaatshadden op 23 en 24 oktober 1996. Hieruit resulteerden een aantal nuttige 
aanbevelingen, die zouden moeten worden opgevolgd : 
• de ontwikkeling van een netwerk van contactpunten van 
wetshandhavingsinstanties voor synthetische drugs en drugsprecursoren tussen de 
lidstaten van de Europese Unie, de landen van Midden- en Oost-Europa en de 
Baltische Staten, waarbij gebruik zou worden gemaakt van de in verband met de 
wetgeving van de Europese Gemeenschap inzake de controle van precursoren 
bestaande lijst van contactpunten; 
• de bestrijding van het misbruik van synthetische drugs en precursoren door : 
- het uitbouwen van een netwerk van expertise uit de Europese Unie en 
geassocieerde landen, teneinde de bundeling van de kennis die nodig is om het 
probleem aan te pakken en de snelle uitwisseling van informatie (profilering, 
vervaardigingsmethoden, enz.) te vergemakkelijken en de nodige wettelijke 
bepalingen te kunnen vaststellen; 
- toezicht op niet-geregistreerde precursoren, die worden gebruikt bij de 
vervaardiging van illegale drugs, waarbij medewerking zou worden verleend 
door wetshandhavings- en andere bevoegde autoriteiten. In dit verband werd 
de nadruk gelegd op het belang van vrijwillige overeenkomsten en het sluiten 
van memoranda van overeenstemming met de handelssector. 
• Wat de precursoren betreft, aanpassing van het betrokken PHARE-project, 
teneinde te garanderen dat tijdens de momenteel aan de gang zijnde procedures 
voorafgaand aan de toetreding (aanpassing van de wetgeving aan de EU-normen, 
met name Verordening 3677/90 en Richtlijn 109/92) rekening wordt gehouden 
met ieder mogelijk amendement op de EU-wetgeving, teneinde chemische stoffen 
die worden misbruikt voor de illegale vervaardiging van nieuwe synthetische 
drugs in aanmerking te nemen. 
SAMENWERKING MET ANDERE BELANGRIJKE EU-PARTNERS 
Het probleem van de synthetische drugs is een internationaal probleem dat steeds 
ernstiger wordt, zoals blijkt uit de resolutie die in 1995 door de Commissie voor 
verdovende middelen van de VN (CND) werd goedgekeurd en zoals is gebleken 
-8-
tijdens een aantal bijeenkomsten van deskundigen die hebben plaatsgehad in het 
kader van de betrokken organen van de VN, in het bijzonder het programma van 
de Verenigde Naties voor internationale drugsbestrijding (UNDCP) en de 
Wereldgezondheidsorganisatie. Het lijkt dan ook aangewezen van gedachten te 
wisselen met onze belangrijkste partners, met name de Verenigde Staten, Canada 
en Japan. 
Dit kan op zijn beurt leiden tot gemeenschappelijke initiatieven met deze landen op 
internationale fora, met het oog op de komende buitengewone vergadering van de 
Algemene Vergadering van de VN (AWN) over drugs (1998) in het bijzonder in 
het kader van de VN-Commissie voor verdovende middelen (CND). 
ANNEX I 
O 
\ Table lb: Scheduling of individual substances under (he 1971 Convention on Psychotropic Substances 1 
(Nole: Only the year or the fir-:» inclusion of a substance into any ol"llic Schedules of the Psychotropic Convention has been considered) j 
SdL 
I 
1 1" 
[ 
IlII 1221 
DET 
DMIIP 
DMT 
I.SD 
mescaline 
parohexyl 
psilocinc 
psilocyhiue 
STIYDOM 
tctrahydrocannn-
biiioles' 1980 
clicyclidine 
rolicyclidine 
tcuocyclidine 
amfetamine 1 mecloqunlone 1981 
1 dexamfetamine J | 
I nielainfetnmlne 
mcthylphenidnte 
phencyclidinc 
phenmetm?Jne 
arnobarhitnl 
cyclobnrbilnl 12M 
' 
pentazocine mi 
DOB 
MDA vm 
C'alhiuonc 
DMA 
DOlvl 
MDMA 
MM DA 
I'M A 
IMA 
J 
fcnclyllinc 
lexninfctamlne 
Icvomctham-
phclnminc 
cnthinc \m 
butnlbital mm 
ructauifctnnii 
uc raccmatc 1989. 
buprenorphine Iffl 
MDE " 
N-OII-MDA 
•i-mcthyl-
aminnrcx 1991 
dronabinol mi \ 
etryptaminc 
methcothinone 
zipeprol 
1 1 j 
. 
1 1 1 
'Dronabinol (dclla-9-tctrahydroeannabinol) was transferred from Schedule I lo Schedule II in 1991 
~ 
Table lb: Scheduling of individual substances under the 1971 Convention on Psychotropic Substances j 
(Note: Only the year of the first inclusion of a substance into any of the Scliedulcs of the Psychotropic Convention has been considered) 
Ssh. 
II! 
IV 1971 1 J980 
glutethimide 
pentobarbital 
secobarbital' 
amfepramone 
barbital 
ethchlorvynol 
ethinamate 
lefelamine 
meprobamate 
methaqualone5 
mcthylphcno-
barbital 
mcthyprylon 
phénobarbital 
piprudrol I98| 
benzfetamine 
mazindol 
phendimelrazinc 
phentennine 12M 
alprazolam 
bromazepam 
carnazepam 
chlordiazcpoxi 
dc 
clobazam 
clonazepam 
clorazepafc 
cloliazepam 
clnxazolam 
delnrazcpam 
diazepam 
eslazolarn 
ethyl 
lofliizcpate ÏSS1 im 
elihiinfctnmine 
fenenrnfmnin 
fenproporex 
mefenorex 
propylhexedrine4 
pyrovalcrone J98J 
allobarbital 
bulobarbitat 
sccbutabarhilat 
vinylbital 12M im 
pemoline 122Ü 
rnida/olam 1291 mi 1 
i 
amtnorex 
brotizolam 
mesocarb 
i 
1 
I 
t 
1 
I 
Secobarbital was transferred from Schedule III to Schedule II in 1988. 
••Propylhexedrine was deleted from Sch. IV in 1991. 
'Methaqualone was transferred from Schedule IV to Schedule II 'n\K\()7K. 
7° 
\ Table lb: Scheduling of individual substances under the 1971 Convention on Psychotropic Substances 
(Note: Only the year of the first inclusion of a substance into any of the Schedules of the Psychotropic Convention has been considered) 
SÇJL 
IV 1211 1980 1981 1984 
fhidiazcpam 
flunilrazepam6 
flurazepam 
halazcpam 
ha!oxa7olam 
kctaznlam 
loprazolam 
lorazcpam 
lormctazepam 
medazepam 
nimctazepam 
nitrazepam 
nordazepam 
oxazepam 
oxa7olarn 
pina/epam 
prazepam 
tema/cpam 
tetrazepam 
triazolam 1985 1986 mi 1288 1989 mu 1991 1995 
6FIunitrazepam was transferred from Schedule IV to Schedule III in 1995. 
BIJLAGE II 
MAATREGELEN MET BETREKKING TOT PRECURSOREN VAN NIEUWE 
SYNTHETISHE DRUGS 
1. De problematiek 
Bij de komst en de ontwikkeling van nieuwe synthetische drugs doen zich andere 
problemen voor dan bij andere soorten drugs en psychotrope stoffen. Het gaat immers om 
stoffen van vaak wisselende chemische structuur, voor de productie waarvan vele soorten 
precursoren, die zelf ook sterk variëren, kunnen worden gebruikt. 
Ervan uitgaande dat de chemische stoffen in bijna alle gevallen voor legale doeleinden 
worden gebruikt, moet worden voorkomen dat deze stoffen worden misbruikt voor de 
illegale productie van synthetische drugs. Daartoe moeten aangepaste controlemaatregelen 
worden uitgewerkt waarbij rekening wordt gehouden met de legitieme belangen van de 
handel en tegelijkertijd de nodige mogelijkheden worden geschapen om de synthetische 
drugs te bestrijden. 
Vanwege het veranderlijke karakter van deze drugs en de diversiteit van de chemische 
stoffen die kunnen worden gebruikt voor de vervaardiging ervan zijn specifieke 
maatregelen nodig. Bovendien zijn nieuwe synthetische drugs soms gemakkelijk te 
vervaardigen omdat de "recepten" beschikbaar zijn op Internet of in gespecialiseerde 
publicaties, zodat de vraag rijst of de lijst van precursoren waarop toezicht wordt 
gehouden, wel openbaar moet worden gemaakt. 
Aangezien de nieuwe synthetische drugs die een rol spelen in de Europese Unie 
voornamelijk worden geproduceerd in bepaalde lidstaten en in sommige landen van 
Midden- en Oost-Europa, moeten controlemaatregelen met betrekking tot precursoren 
zowel betrekking hebben op de handel in deze producten binnen de Gemeenschap als op 
de handel met derde landen. 
Voorts is het van wezenlijk belang samenhangende maatregelen voor de gehele Unie te 
treffen, omdat anders de bevoorrading van de handelaren snel via de lidstaten zal gaan 
verlopen waar de controlemechanismen niet gelden. 
De nieuwe synthetische drugs vormen niet alleen een bedreiging voor Europa. Op 
internationaal niveau komen dan ook deskundigen bijeen om zich over deze problematiek 
te buigen. Dat was bijvoorbeeld het geval tijdens de twee bijeenkomsten die zijn gehouden 
in het kader van de Verenigde Naties, van 12 tot 16 mei 1996 in Wenen en van 25 tot 29 
november 1996 in Shanghai. Daarnaast heeft de Commissie in samenwerking met de Drug 
Enforcement Administration van 11 tot 14 februari 1997 in Praag een internationale 
conferentie georganiseerd over precursoren, waarbij de stoffen die worden gebruikt voor 
de productie van de nieuwe synthetische drugs een belangrijk thema waren. 
i 
In 1998 wordt een speciale zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties 
gehouden over drugsbestrijding, waardoor nog meer aandacht zal worden besteed aan 
deze problematiek. Vanaf juli as. zullen reeds verschillende voorbereidende 
- \3-
bijeenkomsten plaatsvinden, en het is van wezenlijk belang dat de Gemeenschap op korte 
termijn een gemeenschappelijk standpunt formuleert, zodat zij een positieve bijdrage aan 
de discussie kan leveren en er concrete stappen kunnen worden gezet bij de bestrijding 
van de nieuwe synthetische drugs. 
2. Huidige wetgeving inzake precursoren 
De communautaire wetgeving inzake precursoren bestaat uit een intern onderdeel en een 
extern onderdeel. 
Het interne onderdeel is gebaseerd op Richtlijn 92/109/EEG van de Raad, gewijzigd bij 
Richtlijn 93/46/EEG van de Commissie en aangevuld met Verordening nr. 1485/96 van de 
Commissie. Deze verordening is van toepassing op de vervaardiging en het in de handel 
brengen van de 22 stoffen die op internationaal niveau zijn geregistreerd (Verdrag van 
Wenen van 1988). Dit interne onderdeel omvat in grote lijnen de volgende maatregelen: 
transacties die leiden tot het in de handel brengen van geregistreerde stoffen 
(daaronder vallen zowel de stoffen die in de Gemeenschap worden vervaardigd als 
de stoffen die in het vrije verkeer worden gebracht) moeten zijn gedocumenteerd, 
onder andere met een verklaring van de afnemer; 
de documenten moeten beschikbaar blijven voor de autoriteiten en de 
geregistreerde stoffen moeten van een etiket zijn voorzien; 
voor de vervaardiging of het in de handel brengen van de stoffen van categorie I is 
een vergunning nodig en voor het ontvangen, bezitten of behandelen ervan een 
machtiging; 
samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten en de deelnemers aan het 
handelsverkeer. 
Het externe onderdeel is gebaseerd op Verordening (EEG) nr. 3677/90 van de Raad, 
gewijzigd bij Verordening EEG nr. 900/92. De Commissie heeft vervolgens 
uitvoeringsbepalingen goedgekeurd. Deze teksten zijn bedoeld om een kader te scheppen 
voor de export van de hierboven bedoelde 22 stoffen, door voorschriften vast te stellen 
met betrekking tot: 
de handelsdocumenten, de registers en de etikettering van de stoffen; 
het verlenen van vergunningen aan en de registratie van de deelnemers aan het 
handelsverkeer; 
de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten en de deelnemers aan het 
handelsverkeer; 
de afgifte van uitvoervergunningen. 
Als aanvulling op dit externe onderdeel heeft de Gemeenschap met bepaalde derde landen 
specifieke overeenkomsten gesloten, te weten met de Andeslanden, Mexico en de 
Verenigde Staten. Er wordt nog onderhandeld met Canada, de Mercosurlanden, Chili en 
de Aseanlanden. Bovendien is in de meeste associatie-overeenkomsten en economische 
vV 
samenwerkingsovereenkomsten met derde landen een specifieke clausule opgenomen over 
de bestrijding van het misbruik van precursoren. 
3. Tekortkomingen van de huidige wetgeving ten aanzien van de nieuwe 
synthetische drugs 
De mechanismen in de hierboven beschreven instrumenten zijn niet berekend op de 
nieuwe synthetische drugs. De tekortkomingen hebben betrekking op de volgende 
aspecten: 
a) De controlemechanismen 
Het huidige systeem geldt voor een beperkt aantal producten (22) waarop strikte 
controles van toepassing zijn, zowel volgens de richtlijn als op grond van de verordening. 
Deze controles zijn gebaseerd op de manier waarop de betrokken producten kunnen 
worden misbruikt, gezien hun aard, hun beschikbaarheid op de markt en het soort drug of 
psychotrope stof dat ermee vervaardigd kan worden. 
In het kader van de controle op de uitvoer is een (individuele of algemene) 
uitvoervergunning vereist, waarbij met name wordt gekeken naar de omvang van de 
handel in deze stoffen en het land van bestemming. In bepaalde gevallen is de afgifte van 
deze vergunning afhankelijk van de voorafgaande afgifte van een invoervergunning door 
het land van bestemming. Hoewel de voorschriften met betrekking tot de integriteit en de 
bevoegdheid van de aanvrager van de vergunning zoveel mogelijk zijn vereenvoudigd, 
betekent dit systeem een aanzienlijke belasting voor de betrokken marktdeelnemers. 
Dergelijke voorschriften kunnen niet te ver worden doorgevoerd omdat zo'n systeem 
alleen werkt als het duidelijk afgebakend is en slechts een redelijk aantal stoffen en 
verplichtingen omvat. Bovendien moet niet worden vergeten dat als aanvulling op deze 
voorschriften en ter uitvoering van de communautaire wetgeving nauw en vruchtbaar 
wordt samengewerkt door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten en de deelnemers aan 
het handelsverkeer. Het ondoordacht uitbreiden van deze voorschriften kan er slechts toe 
leiden dat deze samenwerking wordt ondermijnd, en daarmee ook de doeltreffendheid van 
de bestrijding van het misbruik van precursoren in het algemeen. 
b) Het soort en het aantal te controleren stoffen 
De huidige communautaire wetgeving heeft betrekking op 22 stoffen, waarvan er slechts 
acht verband houden met synthetische drugs (waaronder methaqualon en LSD). De 
hierboven genoemde internationale werkzaamheden en het werk van de comité voor 
drugsprecursoren hebben vele andere stoffen aan het licht gebracht die worden gebruikt 
voor de vervaardiging van nieuwe synthetische drugs. 
Op dit moment bestaat er geen overeenstemming of zelfs maar een wetenschappelijk 
onderbouwd standpunt over de samenstelling van de lijst van precursoren waarop op 
communautair niveau toezicht zou moeten worden gehouden. De belangrijkste 
mogelijkheden lopen uiteen van 6 tot 62 nieuwe stoffen. Daarentegen bestaat wel 
algemene overeenstemming (tussen deelnemers aan het handelsverkeer en 
controleautoriteiten) over het feit dat het praktisch onmogelijk en ook onjuist is om op 
deze stoffen de mechanismen van de huidige gemeenschapswetgeving toe te passen. 
U>' 
Opgemerkt moet worden dat de andere belangrijkste partners van de Unie, met name de 
VS, dezelfde mening hebben over dit onderwerp en dat overal wordt gewerkt aan een 
"speciale lijst van toezicht", waarvoor nieuwe controlemethodes worden ontwikkeld. 
4. Vragen die moeten worden beantwoord 
Deze vragen kunnen worden ingedeeld aan de hand van vier thema's: 
- welke producten moeten op de lijst worden opgenomen om de huidige problemen op te 
lossen? Kunnen alle betrokken producten op legale manier worden gebruikt? Welke 
producten kunnen voor zoveel legale doeleinden worden gebruikt dat de controle erop 
onmogelijk of onwenselijk is? 
- hoe ziet een beheersbaar en doeltreffend controlemechanisme (voor stoffen, maar ook 
voor transacties of verdachte bestellingen) eruit dat als een samenhangend systeem overal 
in de Unie kan worden toegepast? 
- welke mechanismen moeten worden ingesteld voor het aanpassen van de regelgeving 
zodat snel kan worden gereageerd op het sterk veranderlijke karakter van de precursoren 
die worden gebruikt voor de vervaardiging van nieuwe synthetische drugs, met name op 
basis van inlichtingen die worden verstrekt door de deelnemers aan het handelsverkeer? 
- is het verstandig de lijst van de betrokken precursoren openbaar te maken, als het ook de 
bedoeling is in samenwerking met de marktdeelnemers nieuwe ontwikkelingen en 
verdachte bestellingen op de voet te volgen? 
5. Richtsnoeren van de Commissie 
De diensten van de Commissie werken samen met de deskundigen van de lidstaten aan een 
samenhangend systeem dat is toegesneden op de problemen die verband houden met 
nieuwe synthetische drugs. Er zijn geen voor de hand liggende antwoorden te geven op de 
hierboven geformuleerde vragen, en bepaalde technische aspecten moeten nog verder 
worden uitgewerkt. Ook de contacten met de deelnemers aan het handelsverkeer moeten 
met het oog hierop zowel op nationaal als op communautair niveau worden uitgediept. 
Tegen deze achtergrond is de Commissie van mening dat op communautair niveau de 
volgende maatregelen moeten worden getroffen met betrekking tot de precursoren die 
worden gebruikt voor de vervaardiging van nieuwe synthetische drugs: 
- er moet een voorstel worden ingediend tot wijziging van de verordening met betrekking 
tot het externe onderdeel (rechtsgrond artikel 113 van het Verdrag). Het controlesysteem 
voor de nieuwe stoffen moet niet uitgaan van het afgeven van vergunningen, maar, gezien 
de positieve ervaring die daarmee reeds is opgedaan in bepaalde lidstaten, voornamelijk 
zijn gebaseerd op de samenwerking met de betrokken marktdeelnemers, waarbij rekening 
wordt gehouden met de legitieme belangen van deze marktdeelnemers. Er zou 
uitdrukkelijk rekening kunnen worden gehouden met de mogelijkheid controle uit te 
oefenen op misbruik van andere stoffen die als precursoren worden gebruikt, daar 
vanwege de regelmatige informatie-uitwisseling in hef comité voor drugsprecursoren de 
ontwikkelingen op de voet kunnen worden gevolgd. 
b) er moet een voorstel worden ingediend tot wijziging van de richtlijn met betrekking tot 
het interne onderdeel (rechtsgrond artikel 100 A van het Verdrag). Zowel het mechanisme 
dat moet worden toegepast als de te controleren stoffen moeten dezelfde zijn als die in het 
voorstel tot wijziging van de verordening. Er moet echter wel een apart instrument zijn, 
zodat behalve de uitvoer ook de vervaardiging en het in de handel brengen van deze 
stoffen in de Gemeenschap onder de regelgeving vallen. 
c) er moet op korte termijn een gemeenschappelijk standpunt worden geformuleerd met 
het oog op de werkzaamheden van de Verenigde Naties. De Unie en haar lidstaten kunnen 
alleen een stempel drukken op deze werkzaamheden als zij een gezamenlijk standpunt 
innemen tegenover hun partners, zowel met het oog op een doeltreffende bestrijding van 
nieuwe synthetische drugs als om te voorkomen dat op internationaal niveau mechanismen 
worden ontwikkeld die niet aansluiten bij hun behoeften of de aanpak die zij wensen. 
d) omdat in de landen van Midden- en Oost-Europa (waarvan de meeste wensen toe te 
treden tot de Unie) grote hoeveelheden nieuwe synthetische drugs worden geproduceerd, 
is het van wezenlijk belang dat de Gemeenschap, zodra zij heeft vastgesteld hoe haar eigen 
systeem moet worden gewijzigd, in het kader van het Phare-programma maatregelen 
neemt om de werkzaamheden op het gebied van de voorbereiding van de wetgeving van 
deze landen inzake precursoren te voltooien. Omdat het nog enige jaren zal duren voordat 
de toetreding van deze landen een feit is, moeten daarnaast met hen dezelfde soort 
specifieke overeenkomsten over precursoren worden gesloten als met andere derde landen 
is gedaan, teneinde de doeltreffendheid van de maatregelen aan beide kanten te verhogen. 
6. Tijdschema 
Omdat enerzijds snel moet worden ingesprongen op de huidige ontwikkelingen en 
anderzijds de te nemen maatregelen doeltreffend moeten zijn, moeten over de onder a) en 
b) beschreven maatregelen aan het begin van het najaar voorstellen worden ingediend. Dit 
tijdschema valt samen met dat voor hetgeen is beschreven onder c), omdat de Unie 
uiterlijk in oktober 1997 een gemeenschappelijk standpunt zou moeten kunnen 
verwoorden in de betrokken internationale organen. 
Met de onder d) bedoelde maatregelen kan pas een begin worden gemaakt (indiening bij 
de Raad van een verzoek om een onderhandelingsmandaat) nadat de Raad de nieuwe 
wetgeving heeft goedgekeurd. Dit zou begin 1998 kunnen zijn, als de verordening (op 
basis van artikel 113) snel wordt goedgekeurd. 
- Vl 
FINANCIEEL MEMORANDUM 
1 TITEL VAN DE MAATREGEL 
Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende 
de controle op nieuwe synthetische drugs. 
BEGROTINGSPOST 
A-2511 Vergaderkosten van comités die niet hoeven te worden geraadpleegd in 
het communautaire besluitvormingsproces. 
3 RECHTSGROND 
Hierover wordt in de Raad gediscussieerd. 
4 BESCHRIJVING VAN DE MAATREGEL 
4.1 Algemene doelstelling 
Het standpunt van de Commissie uiteenzetten met betrekking tot het toezicht op 
precursoren van synthetische drugs, het creëren van een waarschuwings- en 
risicobeoordelingssysteem voor synthetische drugs met het oog op een mogelijk 
verbod door de Raad. In het kader hiervan is de Commissie voornemens een 
technisch comité op te richten dat het risico moet beoordelen dat aan nieuwe 
synthetische drugs is verbonden. Het comité zou door de Commissie worden 
voorgezeten. 
4.2 Tijdsduur en bepalingen inzake verlenging 
onbeperkt 
5 INDELING VAN DE ONTVANGSTEN OF UITGAVEN 
5.1 Niet-verplichte uitgaven 
5.2 Niet-gesplitste kredieten 
SOORT UITGAVEN OF ONTVANGSTEN 
Niet van toepassing 
- Vg 
7 FINANCIËLE GEVOLGEN (DEEL B VAN DE BEGROTING) 
Niet van toepassing 
8 FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN 
Niet van toepassing 
KOSTEN-BATENANALYSE 
INDIEN HET COMITÉ, VOORGEZETEN DOOR DE COMMISSIE EN ZOALS VERMELD IN HET VOORSTEL VAN HET VOORZITTERSSCHAP 
VOOR EEN GEZAMUJKE AKTIE OVER EEN WAARSHUWINGSSYSTEEM VOOR SYNTHETISCHE DRUGS ZOU OPGERICHT WORDEN, ZOU 
ZUN OPDRACHT ERIN BESTAAN DE MOGELIJKE RISICO 'S TE EVALUEREN, INCLUSIEF GEZONDHEIDS - EN SOCIALE RISICO 'S, 
VEROORZAAKT DOOR HET VERKEER EN HET GEBRUIK VAN SYNTHETISCHE DRUGS.. 
10 HUISHOUDELIJKE UITGAVEN (AFDELING Hl, DEEL A VAN DE BEGROTING) 
Actual mobilisation of the necessary administrative resources will depend on the 
Commission's annual decision on the allocation of resources, taking into account 
the number of staff and additional amounts authorised by the budgetary 
authority. 
10.1 Gevolgen voor het aantal posten 
Soort post 
Ambtenaren 
of tijdelijke 
functionaris­
sen A 
B 
C 
Ander personeel 
Totaal Personeel dat wordt ingezet 
voor het beheer van de 
maatregel 
Permanente 
posten Tijdelijke 
posten Herkomst 
Personeel 
dat reeds bij 
betrokken 
DG of dienst 
werkzaam is Extra 
personeel Duur 
- w 
10.2 Totale financiële gevolgen van extra personeel 
ECU 
Bedrag Berekeningsmethode 
Ambtenaren 
Tijdelijke functionarissen 
Ander personeel (vermeid 
hegrotingsplaats) 
Totaal 
10.3 Toename van overige huishoudelijke uitgaven als gevolg van de maatregel 
ECU 
Begrotingsplaats Bedrag Berekeningsmethode 
A-2511 20.000 Twee vergaderingen per jaar 
15 deskundigen per 
vergadering 
(695 ecu per deskundige) 
Totaal 20.000 
ZO' 

ISSN 0254-1513 
COM(97) 249 def. 
DOCUMENTEN 
NL 15 05 06 
Catalogusnummer : CB-CO-97-235-NL-C 
ISBN 92-78-20112-X 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
-21'