TOELICHTING

Overeenkomstig artikel 395, lid 1, van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (“de btw-richtlijn”) kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastinginning te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.

Overeenkomstig artikel 395, lid 2, van de btw-richtlijn heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 23 juni 2022 van het verzoek van Italië in kennis gesteld. Bij brief van 24 juni 2022 heeft de Commissie Italië meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Het recht op aftrek kan moeilijk worden uitgeoefend wanneer goederen zonder onderscheid voor privé- of bedrijfsdoeleinden kunnen worden gebruikt. In deze gevallen kan het moeilijk zijn om de verhouding tussen zakelijk gebruik en niet-zakelijk gebruik vast te stellen zijn en kan de uitvoering van de controles om een dergelijke verhouding te bepalen aanzienlijke moeilijkheden en administratieve rompslomp voor belastingautoriteiten en belastingplichtigen met zich meebrengen. Dit kan zelfs leiden tot tijdrovende en dure geschillen. In de praktijk is het soms zelfs onmogelijk om het daadwerkelijke gebruik van voertuigen te controleren, wat kan leiden tot (een poging tot) btw-fraude (bijvoorbeeld door een onbetrouwbare administratie te voeren) en bijgevolg tot een daling van de btw-inkomsten.

In Italië zijn vooral kleine ondernemingen actief (94,7 % van de Italiaanse ondernemingen is een micro-onderneming) en de meeste auto’s van de zaak die in gebruik zijn, zijn eigendom van dit soort ondernemingen. Het feit dat deze voertuigen in het kader van de uitoefening van de normale bedrijfsactiviteit worden gebruikt, sluit niet uit dat zij voor privédoeleinden worden gebruikt. In een dergelijke situatie, dat wil zeggen wanneer deze voertuigen tot op zekere hoogte voor privédoeleinden worden gebruikt, is btw voor het privégebruik verschuldigd. In het geval van Italië, waar bijna de gehele economische structuur uit micro-ondernemingen bestaat, zou de beoordeling en de verificatie van de verdeling tussen privé of zakelijk gebruik tot onevenredig grote uitgaven leiden, ook omdat dan een gedetailleerde documentatie vereist zou zijn.

Daarom is Italië momenteel gemachtigd om in afwijking van artikel 168 van de btw-richtlijn het recht op aftrek van de btw ter zake van de aanschaf van een voertuig, daaronder begrepen contracten voor montage of soortgelijke werkzaamheden, vervaardiging, intracommunautaire verwerving, invoer, leasing of verhuring, ombouw, reparatie of onderhoud, alsook uitgaven voor de levering van goederen of diensten in verband met voertuigen of het gebruik ervan, inclusief smeermiddelen en brandstof, tot 40 % te beperken wanneer het voertuig niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden wordt gebruikt. De bijzondere maatregel geldt voor alle motorvoertuigen, andere dan landbouw- of bosbouwtractoren, die gewoonlijk worden gebruikt voor het vervoer van personen of goederen over de weg, met een maximaal toegelaten gewicht van niet meer dan 3 500 kg en met niet meer dan acht zitplaatsen, de bestuurdersplaats niet inbegrepen.

Italië mag ook afwijken van artikel 26, lid 1, punt a), van de btw-richtlijn door het privégebruik van onder de bovengenoemde bijzondere maatregel vallende voertuigen die tot het bedrijf van een belastingplichtige behoren, van de btw vrij te stellen.

De Raad heeft bij Beschikking 2007/441/EG van 18 juni 2007 voor het eerst machtiging voor de bovengenoemde derogatiemaatregelen verleend, meer bepaald tot en met 31 december 2010. Op verzoek van Italië zijn de derogatiemaatregelen nadien vier keer verlengd: bij Uitvoeringsbesluit 2010/748/EU van de Raad van 29 november 2010 voor de periode 1 januari 2011 tot en met 31 december 2013; bij Uitvoeringsbesluit 2013/679/EU van de Raad van 15 november 2013 voor de periode 1 januari 2014 tot en met 31 december 2016; bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1982 van de Raad van 8 november 2016 voor de periode 1 januari 2017 tot en met 31 december 2019 en tot slot bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/2138 van de Raad van 5 december 2019 voor de periode 1 januari 2020 tot en met 31 december 2022.

Onderhavig verzoek van Italië om de bijzondere maatregel tot en met 31 december 2025 te verlengen, is gebaseerd op dezelfde argumenten als die in de vorige verzoeken. Het verzoek en de informatie die Italië op 1 juni 2022 heeft verstrekt, bevatten een toelichting op het percentage van de aftrekbeperking.