[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 11.1.2006

SEC(2006) 23 definitief

Aanbeveling voor een

ADVIES VAN DE RAAD

overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) Nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2005-2009

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

Achtergrond

Het op 1 juli 1998 in werking getreden stabiliteits- en groeipact is gebaseerd op de doelstelling van deugdelijke openbare financiën als middel om de voorwaarden voor prijsstabiliteit en voor een tot werkgelegenheidsschepping leidende sterke duurzame groei te verbeteren. Het pact is in 2005 voor het eerst gewijzigd. Daarbij is het nut van het pact voor het aanhouden van een gedisciplineerd begrotingsbeleid erkend, maar is terzelfder tijd het streven opgenomen de effectiviteit en de economische onderbouwing ervan te versterken en de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te garanderen.

Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], die deel uitmaakt van het pact, bepaalt dat de lidstaten stabiliteits- of convergentieprogramma's en jaarlijks geactualiseerde versies daarvan bij de Raad en de Commissie indienen (lidstaten die de eenheidsmunt al hebben aangenomen, verstrekken (geactualiseerde) stabiliteitsprogramma's en lidstaten die de eenheidsmunt nog niet hebben aangenomen, verstrekken (geactualiseerde) convergentieprogramma's). Het eerste stabiliteitsprogramma van Finland werd in september 1998 ingediend. Op basis van een aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité bracht de Raad hierover op 12 oktober 1998 zoals bepaald bij de verordening een advies uit. Geactualiseerde stabiliteits- en convergentieprogramma's worden op basis van een door de Commissie verrichte evaluatie onderzocht door het vorengenoemde comité; geactualiseerde programma's kunnen overeenkomstig de procedure ook door de Raad worden onderzocht

In die programma's dienen de lidstaten hun middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie uiteen te zetten en de beleidsmaatregelen, inclusief de achterliggende economische hypothesen, aan te geven om die doelstelling duurzaam te verwezenlijken. Vanwege de economische en budgettaire verscheidenheid in de Unie, onder andere inzake het houdbaarheidsrisico op begrotingsgebied, dient de middellangetermijndoelstelling sedert de hervorming van het pact te worden gedifferentieerd naar lidstaat. Andere elementen van de hervorming zijn, over de gehele cyclus bekeken, een meer symmetrische benadering van het begrotingsbeleid via een striktere discipline in goede tijden en de noodzaak om bij de toetsing van tijdelijke afwijkingen van de middellangetermijndoelstelling of het aanpassingstraject daar naartoe rekening te houden met "belangrijke structurele hervormingen" met een meetbare impact op de langetermijnhoudbaarheid.

Gelet op de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, de gedragscode[2], de algemeen aanvaarde methode voor de schatting van de potentiële productie en de conjunctuurgezuiverde saldi en de in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008 opgenomen globale richtsnoeren voor het economisch beleid, heeft de Commissie de onlangs door Finland ingediende actualisering van zijn stabiliteitsprogramma geanalyseerd en in het licht van de hierna volgende beoordeling een aanbeveling voor een advies van de Raad aangenomen.

Beoordeling

1. Het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland werd op 24 november 2005 ingediend. Het programma bestrijkt de jaren 2005 tot 2009. De actualisering is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode vastgestelde modelstructuur voor stabiliteits- en convergentieprogramma’s. De overeenkomstig die nieuwe gedragscode verplicht of facultatief te verstrekken gegevens vertonen een aantal lacunes (met name ontbreken gegevens over externe hypothesen voor de jaren 2007-2009). Evenmin wordt uitdrukkelijk vermeld wat de begrotingsdoelstelling op middellangetermijn (MTD) is, zoals de gedragscode voorschrijft.

2. Na een uitzonderlijk diepe recessie in het begin van de jaren '90 liet de Finse economie in de periode 1995-2004 een krachtig herstel zien en een gemiddelde groei die met 3,5% per jaar ongeveer 1,5 procentpunt boven het gemiddelde van de eurozone uitstak. Door de sterke groei steeg de arbeidsparticipatiegraad van 60% net na de recessie tot 68% in 2004. De gemiddelde jaarlijkse inflatie bedroeg in de periode 1995-2004 1,5% en lag daarmee een half procentpunt lager dan die in de eurozone. In het macro-economische scenario dat in het programma wordt geschetst, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal teruglopen van 2,7% in 2005-2006 tot 2,3% gemiddeld in de rest van de programmaperiode. De BBP-groeipercentages in 2005 (scherpe daling) en 2006 (stijging) ondervinden nadrukkelijk de invloed van de productiestops in de papier- en pulpindustrie als gevolg van een collectief arbeidsgeschil. Zowel de in het programma opgenomen prognoses voor de korte termijn als die voor de middellange termijn zijn voorzichtiger dan die van de diensten van de Commissie. De in het programma vervatte inflatieprognoses lijken realistisch en stemmen overeen met de ramingen van de diensten van de Commissie.

3. In zijn advies van 17 februari 2005 over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma (voor de periode 2004-2008), viel de Raad de daarin voorgestelde begrotingsstrategie bij. Het overheidssurplus voor 2005 wordt, met de prognoses van de diensten van de Commissie als basis, geraamd op 1,9% van het BBP, wat grosso modo overeenkomt met het streefcijfer dat in de vorige programma-actualisering werd genoemd.

4. De belangrijkste doelstellingen die in deze actualisering worden aangewezen, zijn: tot stand brengen van evenwichtige overheidsfinanciën bij een normale economische groei en zorgen voor de langetermijnhoudbaarheid van de openbare financiën met het oog op de vergrijzing en de negatieve gevolgen daarvan. Tevens worden maatregelen voorgesteld om de financiën van de lokale besturen te verbeteren, waardoor zij tegen het einde van de programmaperiode een situatie in evenwicht te zien zouden moeten geven. Het overheidssurplus zal iets afnemen en tegen het einde van de programmaperiode 1,5% van het BBP bereiken. Zowel de ontvangsten als de uitgaven zullen in verhouding tot het BBP dalen tussen 2005 en 2007 (beide met circa 1 procentpunt van het BBP) en daarna naar verwachting stabiel blijven (evenals de nettoleningen). Het primaire surplus geeft een ietwat sterkere daling te zien als gevolg van de verwachte verkleining van het aandeel van de rente-uitgaven in het BBP. De afname van het surplus weerspiegelt de gespreide uitvoering van belastingverlagingen. De uitgaven zullen worden beheerst door de uitgavenmaxima die de overheid vaststelt en door een verlaging van de rente-uitgaven. Ten opzichte van de vorige actualisering zijn de surplusramingen voor 2006-2009 met ongeveer 0,5% van het BBP neerwaarts herzien, in verband met de belastingverlagingen en een voorzichtigere visie op de financiële situatie van de socialezekerheidsfondsen en de lokale besturen.

5. Structureel wordt een lichte afname van het surplus verwacht in de komende drie jaar, van om en bij de 2% van het BBP in 2005 tot 1,75% in de jaren 2006 tot 2008, waarna het in 2009 weer zou toenemen. Dit laatste is echter volledig toe te schrijven aan de verwachte toename van de output gap tot circa -1% van het BBP tegen het einde van de programmaperiode. Volgens het programma zal het structureel surplus inkrimpen tot ongeveer 1,5% van het BBP tegen het einde van de programmaperiode (2009)[3]. Ten behoeve van deze beoordeling wordt ervan uitgegaan dat dit de MTD van het programma is. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumnorm (een geraamd tekort van 1% van het BBP), mag worden aangenomen dat bij verwezenlijking ervan het doel een veilige buffer tegen een buitensporig tekort aan te houden, bereikt zal zijn. De MTD van het programma ligt binnen de band die voor de eurozone en de ERM II-lidstaten is vastgesteld in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode, en is aanzienlijk ambitieuzer dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële outputgroei op lange termijn nodig zou zijn. Als reden voor het aanhouden van een MTD die aanmerkelijk boven het voorgeschreven minimum ligt, wordt het waarborgen van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn opgegeven.

6. De risico's die aan de in de actualisering opgenomen begrotingsprognoses verbonden zijn, lijken elkaar min of meer in evenwicht te houden. De doelstellingen tot 2007 komen overeen met de economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie, al zijn deze laatste iets optimistischer. De meerjarige uitgavenmaxima voor de overheid hebben tot dusver goede resultaten opgeleverd wat het beheersen van de uitgaven betreft en de fiscale prognoses lijken op een voorzichtige grondslag te zijn gebaseerd. Met betrekking tot de economische groei wordt in het stabiliteitsprogramma opgemerkt dat de nadelige gevolgen van de vergrijzing en het slinkende arbeidsaanbod misschien onderschat worden. als men er rekening mee houdt dat de groeihypothesen in vergelijking met de prognoses van de diensten van de Commissie aan de voorzichtige kant zijn, lijken de risico's die het groeiscenario omringen evenwel matig te zijn.

7. Op grond van de bovenstaande risicoanalyse mag worden gesteld dat de uitgestippelde begrotingsstrategie toereikend lijkt om de impliciete MTD van het programma gedurende de gehele programmaperiode te kunnen aanhouden. Deze strategie biedt ook een voldoende veiligheidsmarge om gedurende de gehele programmaperiode het hoofd te kunnen bieden aan normale conjunctuurfluctuaties zonder de referentiewaarde van het tekort, te weten 3% van het BBP, te overschrijden. Over het geheel genomen, is de begrotingssituatie gezond te noemen en is de begrotingsstrategie een goed voorbeeld van begrotingsbeleid zoals het pact dat beoogt.

8. De prognose is dat de brutoschuld van de overheid gedurende de hele programmaperiode ruimschoots beneden de referentiewaarde van 60% van het BBP blijft. Volgens de actualisering zal de schuldquote van een geraamd niveau van 42,7% van het BBP in 2005 dalen tot 40,1% in 2009. De vermindering van de schuldquote door de aanzienlijke primaire overschotten wordt gematigd door een stock-flow adjustment in verband met de accumulatie van activa in de socialezekerheidsfondsen.

9. Wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën betreft, lijkt Finland weinig risico te lopen gezien de verwachte budgettaire kosten van de vergrijzing. De bruto schuldquote ligt momenteel onder de referentiewaarde van 60% van het BBP en dat zal in de loop van de prognoseperiode, die tot 2050 loopt, naar verwachting overwegend zo blijven. Mede door de aanzienlijke activa in de sociale zekerheid en de gunstige actuele begrotingssituatie zullen de budgettaire gevolgen van de vergrijzing beperkt blijven. Op lange termijn zou de houdbaarheid van de openbare financiën kunnen worden bedreigd door de stijgende pensioenuitgaven. De langetermijnbeheersing van leeftijdsgerelateerde uitgaven, onder andere door de recente hervormingsmaatregelen ter verhoging van de effectieve pensioenleeftijd effectief ten uitvoer te leggen, en de bestendiging van gezonde begrotingssituaties zijn sleutelfactoren om de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën te verkleinen[4].

10. De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. De maatregelen, zoals een belangrijke pensioenhervorming die momenteel in fasen wordt ingevoerd, zijn in het bijzonder gericht op het waarborgen van de economische en budgettaire duurzaamheid en op groei en werkgelegenheid.

11. In het nationale programma van structurele hervormingen dat op 14 oktober 2005 werd ingediend in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid worden de volgende uitdagingen met belangrijke consequenties voor de openbare financiën aangewezen: (i) de houdbaarheid daarvan en (ii) het functioneren van de arbeidsmarkt. De budgettaire consequenties van het nationale programma van structurele hervormingen zijn volledig verdisconteerd in de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma. De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn in overeenstemming met die van het nationale programma van structurele hervormingen. Het stabiliteitsprogramma vermeldt in het bijzonder maatregelen om de centrale overheid en de lokale besturen efficiënter te maken en bevestigt het voornemen om ook na de huidige kabinetsperiode te blijven werken met uitgavenmaxima voor de centrale overheid.

Aanbeveling voor een

ADVIES VAN DE RAAD

overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) Nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2005-2009

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[5], en met name op artikel 5, lid 3,

Gezien de aanbeveling van de Commissie,

Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,

BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:

12. Op 24 januari 2006 heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2005 - 2009 behandeld. De actualisering is grotendeels in overeenstemming met de in de nieuwe gedragscode vastgestelde modelstructuur voor stabiliteits- en convergentieprogramma’s. De overeenkomstig de nieuwe gedragscode verplicht of facultatief te verstrekken gegevens vertonen een aantal lacunes (met name ontbreken gegevens over externe hypothesen voor de jaren 2007-2009). Evenmin wordt uitdrukkelijk vermeld wat de begrotingsdoelstelling op middellangetermijn (MTD) is, zoals de gedragscode voorschrijft.

13. Na een uitzonderlijk diepe recessie in het begin van de jaren '90 liet de Finse economie in de periode 1995-2004 een krachtig herstel zien en een gemiddelde groei van 3,6% per jaar. Door de sterke groei steeg de arbeidsparticipatiegraad; desondanks bleef de inflatie onder het gemiddelde van de eurozone. In het macro-economische scenario dat in het programma wordt geschetst, wordt ervan uitgegaan dat de reële BBP-groei zal teruglopen van 2,7% in 2005-2006 tot 2,3% gemiddeld in de rest van de programmaperiode. In het licht van de thans beschikbare gegevens lijken de groeihypothesen waarop dit scenario steunt, aan de voorzichtige kant te zijn. De in het programma vervatte prognoses voor de inflatie lijken realistisch.

14. In zijn advies van 17 februari 2005 over de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma (voor de periode 2004-2008), viel de Raad de daarin voorgestelde begrotingsstrategie bij. Het overheidssurplus voor 2005 wordt, op basis van de prognoses van de diensten van de Commissie, geraamd op 1,9% van het BBP, wat grosso modo overeenkomt met het streefcijfer dat in de vorige programma-actualisering werd genoemd.

15. De belangrijkste doelstellingen van de overheid zijn: tot stand brengen van evenwichtige overheidsfinanciën bij een normale economische groei en zorgen voor de langetermijnhoudbaarheid van de openbare financiën Het overheidssurplus zal iets afnemen en tegen 2008-2009 1,5% van het BBP bereiken; het primaire surplus geeft een ietwat sterkere daling te zien als gevolg van de verwachte verkleining van het aandeel van de rente-uitgaven. De afname van het surplus is toe te schrijven aan de ontvangsten en weerspiegelt de geleidelijke invoering van belastingverlagingen. De uitgaven zullen worden beheerst door de uitgavenmaxima die de overheid vaststelt en door een verlaging van de rente-uitgaven. Ten opzichte van de vorige actualisering zijn de surplusramingen voor 2006-2009 met ongeveer 0,5% van het BBP neerwaarts herzien, in verband met de belastingverlagingen en een voorzichtigere visie op de financiële situatie van de socialezekerheidsfondsen en de lokale besturen.

16. Gedurende de programmaperiode wordt een lichte afname van het structureel surplus (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo exclusief eenmalige operaties en tijdelijke maatregelen) verwacht in de komende drie jaar, van om en bij de 2% van het BBP in 2005 tot 1,75% in de jaren 2006 tot 2008, waarna het in 2009 weer zou toenemen als gevolg van de verwachte toename van de output gap. Volgens het programma zal het structureel surplus tegen het einde van de programmaperiode circa 1,5% van het BBP bedragen[6], hetgeen kan worden beschouwd als de middellangetermijndoelstelling (MTD) van het programma, conform de MTD-beginselen die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode zijn vastgesteld. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumnorm (een geraamd tekort van 1% van het BBP), mag worden aangenomen dat bij verwezenlijking ervan het doel een veilige buffer tegen een buitensporig tekort aan te houden, bereikt zal zijn. De MTD van het programma ligt binnen de band die voor de eurozone en de ERM II-lidstaten is vastgesteld in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode, en is aanzienlijk ambitieuzer dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële outputgroei op lange termijn nodig zou zijn. Als reden voor het aanhouden van een MTD die aanmerkelijk boven het voorgeschreven minimum ligt, wordt het waarborgen van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn opgegeven.

17. De aan de begrotingsprognoses verbonden risico's lijken elkaar in evenwicht te houden. De belastingprognoses lijken op voorzichtige hypothesen te steunen en de uitgavenmaxima zijn tot dusver zeer doeltreffend gebleken. Met betrekking tot de economische groei wordt in het stabiliteitsprogramma opgemerkt dat de nadelige gevolgen van de vergrijzing en het slinkende arbeidsaanbod misschien onderschat worden in de actuele berekeningen; zoals eerder gezegd, lijken de prognoses van de actualisering aan de voorzichtige kant te zijn wat de economische groei betreft.

18. Op grond van de bovenstaande risicoanalyse mag worden gesteld dat de uitgestippelde begrotingsstrategie toereikend lijkt om de MTD van het programma gedurende de gehele programmaperiode aan te houden. Deze strategie biedt ook een voldoende veiligheidsmarge om gedurende de gehele programmaperiode het hoofd te kunnen bieden aan normale conjunctuurfluctuaties zonder de referentiewaarde van het tekort, te weten 3% van het BBP, te overschrijden. Over het geheel genomen, is de begrotingssituatie gezond te noemen en is de begrotingsstrategie een goed voorbeeld van begrotingsbeleid zoals het pact dat beoogt.

19. Geraamd wordt dat de schuldquote in 2005 42,7% van het BBP zal hebben bedragen en daarmee ruim onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60% zal zijn gebleven. Volgens het programma zal de schuldquote gedurende de programmaperiode verder dalen met 2,6 procentpunt.

20. Finland lijkt weinig risico te lopen gezien de verwachte budgettaire kostprijs van de vergrijzing. De bruto schuldquote ligt momenteel onder de referentiewaarde van 60% van het BBP en dat zal in de loop van de prognoseperiode, die tot 2050 loopt, naar verwachting overwegend zo blijven. Mede door de aanzienlijke activa in de sociale zekerheid en de gunstige actuele begrotingssituatie zullen de budgettaire gevolgen van de vergrijzing beperkt blijven. Op lange termijn zou de houdbaarheid van de openbare financiën kunnen worden bedreigd door de stijgende pensioenuitgaven. De langetermijnbeheersing van leeftijdsgerelateerde uitgaven, onder andere door de recente hervormingsmaatregelen ter verhoging van de effectieve pensioenleeftijd effectief ten uitvoer te leggen, en de bestendiging van gezonde begrotingssituaties zijn sleutelfactoren om de risico's voor de houdbaarheid van de openbare financiën te verkleinen[7].

21. De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn grotendeels in overeenstemming met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid die zijn vervat in de geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2005-2008. De maatregelen, zoals een belangrijke pensioenhervorming die momenteel in fasen wordt ingevoerd, zijn in het bijzonder gericht op het waarborgen van de economische en budgettaire duurzaamheid en op groei en werkgelegenheid.

22. In het nationale programma van structurele hervormingen dat op 14 oktober 2005 werd ingediend in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid worden de volgende uitdagingen met belangrijke consequenties voor de openbare financiën aangewezen: (i) de houdbaarheid daarvan en (ii) het functioneren van de arbeidsmarkt. De budgettaire consequenties van het nationale programma van structurele hervormingen zijn volledig verdisconteerd in de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma. De voorgenomen maatregelen op het gebied van de openbare financiën zijn in overeenstemming met die van het nationale programma van structurele hervormingen. Het stabiliteitsprogramma vermeldt in het bijzonder maatregelen om de centrale overheid en de lokale besturen efficiënter te maken en bevestigt het voornemen om ook na de huidige kabinetsperiode te blijven werken met uitgavenmaxima voor de centrale overheid.

Vergelijking tussen de belangrijkste macro-economische en budgettaire prognoses

2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Reëel BBP (Verandering in %) | SP nov. 2005 | 3.6 | 2.1 | 3.2 | 2.6 | 2.3 | 2.1 |

COM nov. 2005 | 3.6 | 1.9 | 3.5 | 3.1 | n.b. | n.b. |

SP dec. 2004 | 3.2 | 2.8 | 2.4 | 2.2 | 2.0 | n.b. |

HICP-inflatie (%) | SP nov. 2005 | 0.2 | 1.0 | 1.3 | 1.5 | 1.8 | 1.8 |

COM nov. 2005 | 0.1 | 1.0 | 1.4 | 1.3 | n.b. | n.b. |

SP dec. 2004 | 0.2 | 1.4 | 1.8 | 1.8 | 1.8 | n.b. |

Output gap (in % van het potentieel BBP) | SP nov 20051 | 0.0 | -0.7 | -0.2 | -0.2 | -0.5 | -0.9 |

COM nov 20055 | -0,2 | -1.2 | -0.7 | -0.5 | n.b. | n.b. |

SP dec. 20041 | -0.3 | -0.1 | -0.2 | -0.4 | -0.6 | n.b. |

Overheidssaldo (% van het BBP) | SP nov. 2005 | 2.1 | 1.8 | 1.6 | 1.6 | 1.5 | 1.5 |

COM nov. 2005 | 2.1 | 1.9 | 1.9 | 1.8 | n.b. | n.b. |

SP dec. 2004 | 2.0 | 1.8 | 2.1 | 2.2 | 2.0 | n.b. |

Primair saldo (% van het BBP) | SP nov. 2005 | 3.7 | 3.4 | 3.1 | 2.9 | 2.8 | 2.8 |

COM nov. 2005 | 3.8 | 3.8 | 3.7 | 3.6 | n.b. | n.b. |

SP dec. 2004 | 3.7 | 3.4 | 3.8 | 3.9 | 3.7 | n.b. |

Conjunctuurgezuiverd saldo = structureel saldo2,3 (% van het BBP) | SP nov 20051 | 2.1 | 2.1 | 1.7 | 1.7 | 1.7 | 2.0 |

COM nov 20054 | 2.3 | 2.7 | 2.3 | 2.1 | n.b. | n.b. |

SP dec. 20041 | 2.2 | 1.9 | 2.2 | 2.4 | 2.4 | n.b. |

Bruto overheidsschuld (% van het BBP) | SP nov. 2005 | 44.9 | 42.7 | 41.7 | 41.1 | 40.6 | 40.1 |

COM nov. 2005 | 45.1 | 42.8 | 41.5 | 40.6 | n.b. | n.b. |

SP dec. 2004 | 44.6 | 43.4 | 42.5 | 41.7 | 41.1 | n.b. |

Noot: 1 Berekeningen van de diensten van de Commissie op basis van de in het programma voorkomende informatie. 2 Conjunctuurgezuiverd saldo exclusief eenmalige operaties en tijdelijke maatregelen. 3 Eenmalige operaties en andere tijdelijke maatregelen uit het programma. 4 Eenmalige operaties en andere tijdelijke maatregelen, ontleend aan de najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie. 5 Op basis van een geraamd groeipotentieel van 2,9%, 2,9%, 2,8% en 2,7% respectievelijk in de periode 2004-2007. Bron: Stabiliteitsprogramma (SP); economische najaarsprognoses 2005 van de diensten van de Commissie (COM); berekeningen van de diensten van de Commissie. |

[1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174, 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Advies van het Economisch en Financieel Comité over de voorschriften voor de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en de gedragscode voor de inhoud en de vorm van de stabiliteits- en convergentieprogramma ’ s , waarbij de Raad ECOFIN van 11 oktober 2005 zich heeft aangesloten.

[3] Volgens berekeningen in het programma. Herberekeningen van de diensten van de Commissie aan de hand van de programma-informatie volgens de algemeen aanvaarde methode leveren een structureel surplus van 2% van het BBP in 2009.

[4] Nadere bijzonderheden inzake de langetermijnhoudbaarheid worden verstrekt in de technische evaluatie van het programma door de diensten van de Commissie, te publiceren op de volgende webpagina:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.

[5] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. Verordening zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1055/2005 (PB L 174, 7.7.2005, blz. 1). Alle documenten waarnaar in deze tekst wordt verwezen, zijn te vinden op de volgende website: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Volgens berekeningen in het programma. Herberekeningen van de diensten van de Commissie aan de hand van de programma-informatie volgens de algemeen aanvaarde methode leveren een structureel surplus van 2% van het BBP in 2009.

[7] Nadere bijzonderheden inzake de langetermijnhoudbaarheid worden verstrekt in de technische evaluatie van het programma door de diensten van de Commissie, te publiceren op de volgende webpagina:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.