29. 8. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 218/9 
in rekening worden gebracht. Dit mag alleen wanneer de 
houder van een merk of de eigenaar van een model of patroon 
ten onrechte de procedure op gang heeft gebracht. 
3.5. Artikel 4, lid 3, zou duidelijker moeten worden 
geformuleerd. Ten aanzien van de vraag wat achteraf met de 
in beslag genomen goederen moet gebeuren, zou men de 
Lid-Staten twee mogelijkheden moeten bieden, rekening 
houdende met het rechtsbestel in de diverse landen van de 
Gemeenschap. 
3.6. Blijkt in de loop van de aanvullende procedure dat 
het inderdaad om een namaakartikel gaat, dan moet de 
aanvrager het recht hebben om van de importeur informatie 
over de herkomst van de goederen in kwestie te verlan­
gen. 
Gedaan te Brussel, 3 juli 1985. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité beseft dat het voorstel voor een richtlijn 
bedoeld is als een nieuwe stap voorwaarts om de uitoefening 
van het recht op vestiging en op het vrij verrichten van 
diensten binnen de Gemeenschap door artsen te bevorde­
ren. 
1.2. Het Comité is het eens met het doel van het voorstel, 
namelijk ervoor te zorgen dat toekomstige huisartsen in 
aansluiting op de basisopleiding een speciale opleiding in de 
huisartsengeneeskunde krijgen, ten einde hen beter op hun 
taak voor te bereiden, waarbij de nadruk meer gelegd wordt 
op de samenhang tussen alle aspecten van de gezondheid van 
de mens en evenveel aandacht besteed wordt aan preventie 
als aan curatieve zorg. 
0) PB nr. C 13 van 15. 1. 1985, blz. 3. 3.7. Artikel 5 zou duidelijker moeten worden geformu­
leerd ten einde te verhinderen dat namaakartikelen op de een 
of andere manier binnen de Gemeenschap in de handel 
worden gebracht. 
3.8. Daar de administratieve procedures in een aantal 
Lid-Staten verder gaan dan in andere (b.v. inbeslagneming 
zonder dat de houder van het recht hierom verzoekt), zou de 
Commissie mede met het oog op artikel 36 van het Verdrag 
van Rome de mogelijkheid moeten nagaan, de gerechtelijke 
en administratieve procedures ter bestrijding van namaak te 
harmoniseren. 
4. Het Comité hoopt dat de Gemeenschap haar 
GATT-partners attent maakt op de voorstellen die in dit 
advies naar voren zijn gebracht. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Gerd MUHR 
1.3. Het Comité meent dat de belangrijkste kenmerken 
van de specifieke huisartsenopleiding de duur van ten minste 
twee jaar f uil-time en het meer praktisch dan theoretisch 
gerichte onderwijs zijn, terwijl de bepalingen betreffende: 
— deeltijdse opleiding (artikel 3), 
— het genoten hebben van een andere aanvullende opleiding 
(artikel 4), 
als uitzonderingen moeten worden beschouwd. 
1.4. Het Comité merkt op dat het in aanvulling op de 
in artikel 2 van het richtlijnvoorstel genoemde beginselen 
en voorwaarden gewenst zou zijn dat het bij Besluit 
75/364/EEG opgerichte Raadgevend Comité voor de medi­
sche opleiding, op termijn een aantal richtsnoeren uitstippelt 
met betrekking tot de inhoud en de methodiek van het Advies betreffende het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake een specifieke opleiding in de 
algemene geneeskunde (J) 
(85/C 218/05) 
De Raad heeft op 7 januari 1985 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 49,57 en 66 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en 
Sociaal Comité om advies te vragen inzake bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en dienstverlening, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 5 juni 1985 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer d'Elia. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 228e zitting (vergadering van 3 juli 1985) het 
volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd: 
Nr. C 218/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 8. 85 
onderwijs dat moet worden gevolgd voor het verkrijgen van 
de diploma's, certificaten en andere bewijsstukken van de 
specifieke huisartsenopleiding, overeenkomstig de standpun­
ten die het hierover al heeft ingenomen. 
1.4.1. Het Comité vindt dat alleen aan de hand van zo 
uniform mogelijke criteria voor inhoud en opleidingsmetho­
den een vergelijkbaar hoog opleidingsniveau kan worden 
gewaarborgd en ook zoveel mogelijk rekening kan worden 
gehouden met de in enkele Lid-Staten opgedane ervarin­
gen. 
1.4.2. Het hierboven opgemerkte dient volgens het 
Comité bovendien ook te gelden voor de basisopleiding. 
1.5. Het Comité geeft zich rekenschap van de consequen­
ties van de in paragraaf 1.4 bedoelde hervorming, welke in 
meerdere of mindere mate het geheel van voorschriften en 
curricula van de medische studies (basisopleiding en spe­
cialisaties), die op het ogenblik tussen de Lid-Staten sterk 
uiteenlopen, zal wijzigen; niettemin beveelt het aan, het 
bevoegde Raadgevend Comité (Richtlijn 74/364/EEG) dit 
complexe vraagstuk te laten bestuderen. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Derde overweging 
2.1.1. Voorgesteld wordt het tweede gedeelte van deze 
overweging als volgt te wijzigen: 
„dat deze functie wordt gekenmerkt door zijn persoonlij­
ke kennis van de levens- en arbeidsomstandigheden van 
zijn patiënten en bestaat in het verstrekken van adviezen 
ter voorkoming van ziekten en gericht op de bescherming 
van de gezondheid van het individu in al haar aspecten, 
alsmede in het geven van de juiste behandeling;". 
2.2. Artikel 2, lid 1, sub c) 
2.2.1. Sub c) wordt gesteld dat de praktische opleiding 
moet worden gegeven in een ziekenhuis dat over de nodige 
uitrusting beschikt. Die formulering lijkt nogal algemeen; wil 
men ervoor zorgen dat het onderwijs echt meer praktisch dan 
theoretisch van aard is, dient ook duidelijk als eis te worden 
gesteld dat het ziekenhuis behalve over de nodige uitrusting 
ook over een speciale dienst voor de opleiding in de 
huisartsengeneeskunde beschikt. 
Voorgesteld wordt dan ook de zinsnede als volgt te wijzi­
gen: 
„. . ., waarbij de praktische opleiding wordt gegeven in 
een ziekenhuis dat over de nodige uitrusting en speciale 
diensten voor de praktijkopleiding in de huisartsenge­
neeskunde beschikt, en gedurende ten minste zes maan­
den . . . welke zich bewegen op het gebied van de 
algemene geneeskunde;". 2.2.2. Met betrekking tot de stageperiode van minstens 
zes maanden „in een erkende huisartsenpraktijk", zij erop 
gewezen dat de formulering in de verschillende talen niet 
onaanzienlijk verschilt. Terwijl in de Nederlandse, de Duit­
se, de Deense, de Griekse, de Engelse en de Italiaanse tekst 
van het voorstel wordt gesproken van „erkende huisartsen­
praktijk" („gabinetto di medico generico abilitato", „appro-
ved general medical practice", „anerkannte Allgemeinpra-
xen" en „godkent alment praktiserende laege") spreekt de 
Franse tekst van „pratique de médecine générale agréée". 
Verder zou het bepaalde in artikel 2, lid 1, sub c), een aantal 
praktische problemen kunnen opleveren, omdat, althans in 
enkele Lid-Staten, niet alle artsen die de specifieke opleiding 
in de huisartsengeneeskunde wensen te volgen, een erkende 
huisartsenpraktijk zullen kunnen vinden waar zij zes maan­
den stage zullen kunnen lopen. Dus is het, ten einde 
interpretatieverschillen te voorkomen en de toegang tot een 
dergelijke stage te vergemakkelijken, gewenst de Franse 
versie „praktijk van erkende huisartsengeneeskunde" als 
uitgangspunt te nemen. 
2.3. Artikel 2, lid 1, sub d) 
2.3.1. De bepaling sub d) houdt in dat de kandidaat zelf 
deelneemt aan en deelt in de verantwoordelijkheid voor de 
werkzaamheden die worden verricht door de personen met 
wie hij werkt. Het zou duidelijker moeten uitkomen dat het 
alleen om medische handelingen gaat of in ieder geval om 
activiteiten die samenhangen met de uitoefening van het 
medische beroep. Ook dient, volgens het Comité, duidelijk te 
worden gesteld dat de kandidaat persoonlijk aansprakelijk 
is, met name in strafrechtelijk opzicht, voor de gevolgen van 
zijn beslissingen, aangezien de aansprakelijkheid wordt 
gelegd bij de persoon die de medische handelingen verricht en 
niet bij derden kan berusten. 
2.3.2. Derhalve wordt voorgesteld de bepaling als volgt 
te wijzigen: 
„zij moet inhouden dat de kandidaat persoonlijk deel­
neemt aan de medische activiteiten en deelt in de verant­
woordelijkheden van degenen met wie hij werkt, met dien 
verstande dat de aansprakelijkheid zich beperkt tot de 
handelingen die de kandidaat verricht.". 
2.4. Artikel 3, lid 1 
Dit artikel gaat over de deeltijdse opleiding in de huisartsen­
geneeskunde. Gezien het feit dat er ook in dit artikel tussen de 
verschillende taalversies van het richtlijnvoorstel verschillen 
in terminologie zijn te bespeuren (in lid 1 is nu eens sprake 
van „persoonlijke", dan weer van „individuele" omstandig­
heden), wordt voorgesteld, in alle versies te kiezen voor de 
zinsnede: 
„in geldige individuele omstandigheden . . .". 
2.5. Artikel 4 
Dit artikel handelt over de bevoegdheid van de Lid-Staten tot 
het afgeven van diploma's, certificaten of andere bewijsstuk-
29. 8. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 218/11 
ken, als bedoeld in artikel 1, lid 1, van het voorstel voor een 
richtlijn, aan artsen die niet de in artikel 2 van het onderha­
vige voorstel bedoelde opleiding hebben genoten, maar die 
een andere aanvullende, gespecialiseerde opleiding hebben 
gevolgd. Dit artikel verbaast het Comité enigszins, omdat een 
te losse en flexible regeling de Lid-Staten in de gelegenheid 
stelt, de filosofie achter de specifieke huisartsenopleiding, 
zoals geschetst in de derde, de vierde, de vijfde en de zesde 
overweging, geweld aan te doen. Het doel van de richtlijn is 
immers, in de toekomst over huisartsen te beschikken die 
steeds beter en kundiger kunnen functioneren, met name op 
het preventieve vlak. Dit kan moeilijk worden verwacht van 
artsen die in andere takken van de geneeskunde gespeciali-
Gedaan te Brussel, 3 juli 1985. 
1. Algemene opmerkingen 
Het Economisch en Sociaal Comité spreekt zijn voldoening 
uit over het voorstel van de Commissie waarvan de goedkeu­
ring niet alleen leidt tot een verdere harmonisatie van de 
wetgevingen van de Lid-Staten inzake omzetbelasting, maar 
waardoor ook de door afwijkende regelingen veroorzaakte 
aanzienlijke problemen bij het berekenen van de eigen 
middelen van de Gemeenschap kunnen worden verminderd. 
Tot dusver moeten, wanneer van afwijkende regelingen 
gebruik wordt gemaakt, telkens bijzondere berekeningen 
worden uitgevoerd, die heel wat werk met zich mee brengen 
doch waarvan de resultaten slechts approximatief zijn. 
Volgens het Comité kunnen een aantal van deze maatregelen 
echter al eerder worden ingevoerd dan gepland en moeten 
(») PB nr. C 347 van 29. 12. 1984, blz. 3. seerd zijn en die, voorbereid op taken op hun eigen 
vakgebied, wellicht ongeschikt zijn voor de specifieke functie 
van huisarts. 
Het Comité stelt daarom voor, de tekst na het tweede 
gedachtenstreepje van lid 1 van artikel 4 als volgt aan te 
vullen: 
„. . . bedoelde opleiding en van specifieke kennis van de 
gezondheidsvraagstukken die samenhangen met het leef­
milieu en met de bescherming van de gezondheid van de 
mens in haar totaliteit.". 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Gerd MUHR 
ter wille van een uniforme en billijke belastingheffing voorts 
verschillende principiële wijzigingen worden aangebracht in 
artikel 28 van de zesde richtlijn betreffende harmonisatie van 
de wettelijke voorschriften van de Lid-Staten inzake omzet­
belasting. 
2. Bijzondere opmerkingen 
Ad artikel 1, bijlage E, punt 2, van de zesde richtlijn 
Vrijstelling van BTW voor de diensten van tandtechnici en 
het verschaffen van tandprothesen lijkt niet gewettigd, 
zolang wel belasting wordt geheven op soortgelijk interme­
diair verbruik bij artsen of op het verschaffen van andere 
prothesen zoals bij voorbeeld kunstledematen of gehoorap­
paraten, enz. Advies inzake het voorstel voor een achttiende richtlijn van de Raad betreffende de harmonisatie van 
de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - intrekking van een aantal afwijkingen als 
bedoeld in artikel 28, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG - Gemeenschappelijk stelsel van belasting 
over de toegevoegde waarde (J) 
(85/C 218/06) 
Procedure 
De Raad heeft op 18 december 1984 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 van het 
EEG-Verdrag, het Economisch en Sociaal Comité om advies te vragen inzake bovengenoemd 
voorstel. 
De Afdeling voor economische en financiële vraagstukken, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 23 april 1985 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Broicher, die een mondeling verslag heeft uitgebracht. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 228e zitting (vergadering van 3 juli 1985) het 
volgende advies uitgebracht, dat met meerderheid van stemmen (bij vijf onthoudingen) is 
goedgekeurd.