29. 6. 81 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 159/7 
Advies inzake een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad houdende een 
gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijprodukten 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is nog niet bekendgemaakt in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 3 december 1980 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité over­
eenkomstig de bepalingen van artikel 43 van het Verdrag tot oprichting van de Euro­
pese Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 25 en 26 maart 1981 te Brussel gehouden 186e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, met name artikel 43, 
Gezien het verzoek om advies van de Raad van de 
Europese Gemeenschappen van 3 december 1980 in­
zake het voorstel voor een verordening (EEG) van de 
Raad houdende een gemeenschappelijke ordening 
der markten in de sector visserijprodukten, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 9 december 
1980, de Afdeling voor de landbouw te belasten met 
de voorbereiding van de desbetreffende werkzaam­
heden, 
Gezien het door de Afdeling voor de landbouw tij­
dens haar 222ste vergadering van 5 maart 1981 opge­
stelde advies, 
Gezien het mondelinge verslag van de heer Wiek, 
rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 186ste zitting 
van 25 en 26 maart 1981 (vergadering van 25 maart 
1981), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen werd goedgekeurd. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Een herziening van de huidige marktordening 
voor visserijprodukten (Verordening (EEG) nr. 100/ 
76 van 16 januari 1976 — die slechts een codificering van Verordening (EEG) nr. 2142/70 was —) is drin­
gend noodzakelijk geworden. De visserij heeft sedert 
de inwerkingtreding van de eerste visserijmarktorde­
ning op 1 januari 1971 wezenlijke veranderingen on­
dergaan. In 1971 kon de vloot van de Lid-Staten nog 
relatief ongehinderd in alle wereldzeeën vissen. De 
zelfvoorzieningsgraad van de Gemeenschap lag 
hoog. Door de invoering van een economische of vis­
serijzone van 200 mijl in 1976 en 1977 met name in 
het noorden van de Atlantische Oceaan werd het 
recht van toegang van de visserijschepen uit de Lid-
Staten tot hun van oudsher bezochte vangstplaatsen 
aanzienlijk beperkt. Daarbij kwamen nog de gevol­
gen van de overbevissing van bepaalde soorten in 
een aantal gebieden (bij voorbeeld haring in de 
Noordzee). Bovendien is de marktstructuur in de 
handel en de verwerkende industrie sterk veranderd. 
Op grond van deze factoren kwam noodzakelijker­
wijze verandering in de handelsstromen en ook in het 
soort aangevoerde vis; tevens moest meer vis worden 
ingevoerd. 
1.2. Als gevolg van de moeilijkheden die zich heb­
ben voorgedaan bij de uitwerking van een commu­
nautaire visserijregeling (vangstquota, recht van toe­
gang, structuurbeleid), en de daarmee samenhan­
gende problemen bij het sluiten van overeenkomsten 
met derde landen over het recht van toegang, is de ge­
hele visserijsector van de Gemeenschap in grote 
moeilijkheden geraakt. De producenten, dat zijn zo­
wel de eigenaars van kleine schepen als de reders die 
over grote visserijvaartuigen beschikken, kunnen 
momenteel geen planning maken met het oog op een 
economisch rendabele inzet van hun schepen, daar 
de problemen in verband met de vangstquota en het 
recht van toegang nog niet zijn opgelost en nog geen 
Nr. C 159/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 6. 81 
bevredigende regeling met betrekking tot derde lan­
den is getroffen. Daarbij komt nog een reusachtige 
stijging van de brandstofkosten, die de producenten 
in grote economische moeilijkheden brengt. In een 
aantal Lid-Staten zijn de visverwerkers en -hande­
laren door de geringe aanvoer van vis in moeilijkhe­
den geraakt, daar de verliezen van de eigen vloot niet 
ten volle door invoer uit derde landen gecompen­
seerd kunnen worden. Voor de werknemers in de vis­
serijsector — zowel degenen die in de produktie als 
die welke in de verwerkende industrie werkzaam zijn 
— doen zich grote problemen voor, daar veel onder­
nemers in de visserij en in de visserijindustrie hun 
produktie hebben moeten stopzetten of sterk hebben 
moeten beperken. De situatie van de werknemers op 
de schepen wordt nog slechter door het feit dat hun 
loon afhankelijk is van de opbrengst van de vangst, 
zodat de werknemers bij vermindering van de vangst 
rechtstreeks in hun inkomen worden getroffen. 
1.3. Het stemt het Comité tot voldoening dat een 
voorstel tot herziening van de marktordening voor 
visserijprodukten is ingediend. Het vraagt zich even­
wel af, of bij de uitwerking van de voorgestelde aan­
passingen voldoende rekening is gehouden met de 
huidige situatie en de toekomstige ontwikkeling. Bo­
vendien wijst het Comité erop dat de voorgestelde re­
geling in de praktijk uitvoerbaar moet zijn. 
1.4. Onder voorbehoud van deze overwegingen en 
onderstaande opmerkingen keurt het Comité het 
voorstel van de Commissie goed. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Titel II (Producentengroeperingen) 
Het Comité stemt in beginsel in met het voorstel van 
de Commissie, de producentenorganisaties, die de 
pijlers van de gehele marktordening voor de visserij­
sector zullen vormen, te versterken. 
2.1.1. Artikel 5, lid 2 
Het is de vraag of producentenorganisaties, die al­
leen in de eerste commercialisatiefase optreden, wel 
een machtspositie op de communautaire markt kun­
nen bekleden. 
2.1.2. Artikel 6 
Volgens het Comité kan de voorgestelde aanmoedi­
ging van de producentenorganisaties in bepaalde ge­
vallen tot moeilijkheden met reeds bestaande produ­
centenorganisaties leiden: nieuw opgerichte organi­
saties kunnen namelijk overeenkomstig artikel 6, 
lid 2, aanzienlijk meer steun krijgen dan reeds be­
staande organisaties is verleend. Met het oog op de 
oplossing van probleemgevallen dient een compen­
satieregeling te worden getroffen. 2.1.3. Artikel 7 
Om het probleem van de niet bij een producentenor­
ganisatie aangeslotenen op te lossen, moet de positie 
van de leden van de producentenorganisaties worden 
versterkt. Er moet daarom naar worden gestreefd, de 
in artikel 7 opgenomen maatregelen verplicht te stel­
len. Hierbij wordt echter niet uit het oog verloren dat 
een en ander in bepaalde Lid-Staten in strijd is met 
de grondwettelijke bepalingen. 
In ieder geval moet worden voorkomen dat de niet-
leden beter af zijn dan de leden van de producenten­
organisaties. Daarom moet ervoor worden gezorgd 
dat de niet-leden bij interventiemaatregelen overeen­
komstig artikel 7 een groter deel van de administra­
tieve kosten moeten dragen dan de leden, ter com­
pensatie van de bijdragen die de leden aan hun pro­
ducentenorganisatie moeten betalen. 
De tekst van de vijfde en zesde regel van lid 1 dient 
als volgt te luiden: „... één of meer van de in artikel 1 
genoemde produkten verhandelen ...". 
Deze formulering maakt het mogelijk, alle vissoorten 
waarvoor het verordeningsvoorstel geldt onder de re­
geling voor niet-leden te doen vallen. 
2.1.4. Artikel 8 
Volgens het Comité moet in dit verband beslist wor­
den voorkomen dat niet bij een organisatie aangeslo­
ten producenten bij toekenning van vergoedingen 
eventueel beter af zijn dan de leden van de organisa­
ties. Er zij hierbij opgemerkt dat leden van producen­
tenorganisaties rechten en plichten hebben. De erva­
ring heeft geleerd dat de niet-leden proberen, alleen 
van de in het kader van de marktordening geldende 
rechten profijt te trekken, en dat zij hun plichten ver­
onachtzamen. 
2.2. Titel III (Prijsregeling) 
2.2.1. Artikel 9 
Volgens het Comité zou de tekst duidelijker en over­
zichtelijker zijn indien artikel 9, waarin de toepas­
sing van ophoudprijzen door de producentenorgani­
saties wordt geregeld, na de artikelen 10 en 11 wordt 
ingevoegd. 
Ter wille van een zo groot mogelijke doorzichtigheid 
en een optimale werking van de markt zou het nuttig 
zijn dat de gemeenschappelijke ophoudprijs een mi-
nimum-ophoudprijs is waaronder de producentenor­
ganisaties en hun leden niet mogen verkopen. 
2.2.2. Artikel 10 
Met voldoening wordt vastgesteld dat bij de bereke­
ning van de oriëntatieprijs, die de basis vormt voor 
29. 6. 81 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 159/9 
alle andere prijsberekeningen en compenserende ver­
goedingen in het kader van de marktordening, naast 
de huidige grondslag, nl. de prijzen tijdens de laatste 
drie visseizoenen, nieuwe criteria zijn opgenomen, 
zoals de stabilisering van de prijzen, het garanderen 
van het inkomen van de producenten en het in aan­
merking nemen van de belangen van de consumen­
ten. 
Het Comité merkt evenwel op dat nog steeds wordt 
uitgegaan van de prijsnoteringen op representatieve 
groothandelsmarkten of in representatieve havens 
tijdens de laatste drie visseizoenen. Deze periode lijkt 
te lang; er wordt dan ook voorgesteld, deze tot een of 
twee jaar te verkorten. 
2.2.3. Artikel 12 
Het Comité vraagt zich af of het zin heeft, bij de vast­
stelling van de ophoudprijs uit te gaan van een be­
drag tussen 70 en 90 % van de oriëntatieprijs, dat dan 
met een kwaliteitscoëfficiënt wordt vermenigvul­
digd, waardoor men voor de verschillende kwaliteits­
klassen tot de ophoudprijs komt. Het Comité is van 
oordeel dat het voldoende is, alleen de oriëntatieprijs 
met de betrokken coëfficiënten te vermenigvuldi­
gen, ten einde aldus tot de overeenkomstige ophoud­
prijs te komen. Daardoor zou het systeem eenvoudi­
ger worden en beter toegepast kunnen worden, zon­
der dat daarbij concurrentiedistorsies ontstaan. 
De tekst van artikel 12, die als basis dient voor de 
vaststelling van de gemeenschappelijke ophoudprijs, 
kan verkeerd worden begrepen. Het Comité neemt 
nota van de door de Commissie gegeven verklaring 
dat het begin van lid 1 van artikel 12 als volgt zal ko­
men te luiden: „Voor de in bijlage I, sub A genoemde 
produkten wordt de gemeenschappelijke ophoud­
prijs vastgesteld door ...". 
De in artikel 12, lid 2, genoemde geregionaliseerde 
ophoudprijzen moeten zeer zorgvuldig worden ge­
hanteerd en moeten met de toepassing van de in arti­
kel 13, lid 1, opgenomen marge en met de ontwikke­
ling van de valutaschommelingen in verband worden 
gezien, ten einde storingen in het marktverloop te 
voorkomen. 
2.2.4. Artikel 13, lid 1 
Het stemt het Comité tot voldoening dat niet langer 
strak wordt vastgehouden aan de gemeenschappe­
lijke ophoudprijs, maar de producentenorganisaties 
thans deze ophoudprijs met 10% mogen verlagen 
zonder het recht op vergoeding te verliezen. Met het 
oog op een betere aanpassing aan de marktsituatie 
acht het Comité het evenwel zinvoller dat de produ­
centenorganisaties de gemeenschappelijke ophoud­
prijs niet alleen met dit percentage mogen verlagen, 
maar ook mogen verhogen. Het Comité heeft evenwel bezwaar tegen het voorstel 
dat de producentenorganisaties bij interventie de 
producent 90 % van de ophoudprijs moeten betalen, 
hoewel deze organisaties bij voorbeeld volgens lid 3 
geen compenserende vergoeding van het EOGFL 
meer krijgen indien de interventie op meer dan 20 % 
van de op de markt gebrachte vis betrekking heeft. 
2.2.5. Artikel 13, lid3 
Het Comité stemt in beginsel in met het degressieve 
systeem dat bij de betaling van de vergoeding zal 
worden toegepast. Het is echter van oordeel dat deze 
regeling in bepaalde visserijsectoren zeer moeilijk 
kan worden doorgevoerd, daar de in aanmerking ko­
mende hoeveelheid eerst na afloop van een jaar kan 
worden vastgesteld. Daardoor kan ook de door het 
EOGFL toegekende vergoeding (die afhankelijk is 
van de verhouding tussen de uit de markt genomen 
en de aangevoerde hoeveelheid) ook slechts na af­
loop van dat jaar worden berekend. Bij de vaststel­
ling van de financiële vergoeding moet worden uitge­
gaan van de hoeveelheid vis die de leden van de pro­
ducentenorganisaties hebben aangevoerd. 
2.2.6. Artikel 13, lid 4 
Deze maatregelen hebben ten doel, uit de markt ge­
nomen vis voor menselijke consumptie te behouden. 
Daar deze vis dus opnieuw als levensmiddel zal wor­
den gebruikt, mag de uit de markt genomen hoeveel­
heid, die overeenkomstig artikel 14 moet worden ver­
werkt, niet bij de berekening van de financiële ver­
goeding overeenkomstig artikel 13 in aanmerking 
worden genomen. 
2.2.7. Artikel 13, lid 5 
Het Comité vreest dat de vissers er geen belangstel­
ling meer voor zullen hebben, hun produkten tegen 
zo gunstig mogelijke voorwaarden op de markt te 
brengen indien — zoals wordt voorgesteld — 80 % 
van de opbrengst van de verkoop van uit de markt ge­
nomen vis als vismeel of als voer, van de financiële 
vergoeding wordt afgetrokken. Bijgevolg dient dit 
percentage aanzienlijk te worden verlaagd of moet 
(zoals thans het geval is) een vast bedrag worden be­
paald. 
2.2.8. Artikel 14 
Het stemt tot voldoening dat thans de mogelijkheid 
wordt geboden, produkten die bij verstoring van de 
markt uit de handel moeten worden genomen, toch 
nog voor rechtstreekse menselijke consumptie te ge­
bruiken. Daarbij gaat het Comité ervan uit dat de 
overwogen maatregelen ten doel hebben, de markt­
positie van de vissers te verbeteren. Men moet zich 
evenwel afvragen of naast de in lid 3 genoemde mo­
gelijkheden (invriezen, fileren en invriezen, zouten, 
Nr. C 159/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 6. 81 
drogen en vervaardigen van produkten van post 
16.04 van het gemeenschappelijk douanetarief) ook 
nog meer bevroren vis naar ontwikkelingslanden kan 
worden uitgevoerd. 
Bovendien moet ervoor worden gezorgd dat de over­
eenkomstig artikel 14 vervaardigde produkten de ge­
wone markt voor deze produkten niet verstoren. 
2.3. Titel IV (Handelsverkeer met derde landen) 
2.3.1. Het Comité wijst er principieel op dat de toe­
gang van derde landen tot de communautaire markt 
mede afhankelijk kan worden gemaakt van de vraag 
of deze landen communautaire schepen toegang tot 
hun economische of visserijzones verlenen. 
Het voorgestelde systeeem van referentieprijzen lijkt 
zeer ingewikkeld en kan nauwelijks worden toege­
past. 
2.3.2. Artikel 20 
De voorgestelde prijs francogrens biedt de producen­
ten geen bescherming. Deze kan dan ook tot gevolg 
hebben dat de producenten nog meer een beroep op 
interventie moeten gaan doen. Een minimum invoer­
prijs, waarbij wordt vastgesteld dat onder deze prijs 
geen vis in de Gemeenschap mag worden binnenge­
bracht, wordt doeltreffender en vooral ook aanzien­
lijk overzichtelijker en duidelijker geacht. Ook de 
controle is bij het systeem van een minimum invoer­
prijs veel gemakkelijker toe te passen dan bij het 
voorgestelde systeem. 
2.3.3. Artikel21, lid2 
Voorgesteld wordt, bij de vaststelling van de referen­
tieprijzen overeenkomstig lid 1 ook de desbetref­
fende in artikel 10 opgenomen criteria in aanmerking 
te nemen. 
2.4. Titel V (Algemene bepalingen) 
2AA. Artikel27, lid2 
Volgens het voorstel komen de in de artikelen 8, 13, 
14, 16 en 17 opgenomen maatregelen slechts voor fi­
nanciering door het EOGFL in aanmerking indien 
de aan de betrokken Lid-Staat toegekende vangst­
quota voor bepaalde visbestanden niet zijn opge­
bruikt. Deze maatregel treft de producentenorganisa­
ties zeer sterk, daar zij ten aanzien van de gebruikma-
Gedaan te Brussel, 25 maart 1981. king van de vangstmogelijkheden nl. geen invloed op 
de niet-leden kunnen uitoefenen. Bovendien kan de 
voorgestelde regeling tot gevolg hebben dat de 
marktordening niet in de gewenste mate kan worden 
toegepast. Bijgevolg dient deze bepaling te worden 
geschrapt. 
2.4.2. Artikel 39 
Het Comité dringt erop aan dat alles in het werk 
wordt gesteld om de herziene verordening en de uit­
voeringsbepalingen zo spoedig mogelijk in werking 
te doen treden. 
2.5. Bijlagen 
2.5.1. Bijlage I 
Het Comité wijst erop dat de markten van de ver­
schillende onder hetzelfde tariefnummer opgenomen 
vissoorten bij de vaststelling van de oriëntatieprijs in 
aanmerking genomen moeten worden (bij voorbeeld 
in A 12 heek of A 13 doornhaai). 
De garnalen van de soort Crangon (post 
03.03 A IV b) 1 van het gemeenschappelijk douane­
tarief) moeten opnieuw in bijlage I worden opgeno­
men. Daardoor geldt voor garnalen dan opnieuw het 
systeem van ophoudprijzen, zoals ook in de huidige 
marktordening het geval is. 
2.5.2. Bijlage III 
In B moet bij „thunnus albacares" als grondslag voor 
de berekening worden uitgegaan van vissen van meer 
dan 10 kg per stuk. 
2.5.3. Bijlage IV 
In bijlage IV moeten ook opnieuw forellen worden 
opgenomen. Er moet dan worden toegevoegd: 
„03.01 AI a) forellen". 
Voorts zij opgemerkt dat karpers onder het volgende 
douanetariefnummer zijn vermeld: „03.01 A III kar­
pers". 
In bijlage IV sub b) kunnen zich eveneens de reeds in 
verband met bijlage I genoemde problemen voor­
doen. 
2.5.4. Bijlage V 
In bijlage V moet de „polar cod" (poolkabeljauw) 
worden opgenomen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE