Nr. C 337/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 88 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van 
de wetgevingen der lid-staten betreffende machines (*) 
(88/C 337/11) 
De Raad heeft op 15 januari 1988 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en Sociaal Comité te raadplegen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 7 september 1988 goed­
gekeurd. Rapporteur was de heer Perrin-Pelletier. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 259e zitting (vergadering van 27 oktober 
1988) het volgende advies uitgebracht, dat is goedgekeurd met 119 stemmen vóór en 2 
stemmen tegen, bij 15 onthoudingen. 
Behoudens onderstaande opmerkingen stemt het 
Comité in met dit richtlijnvoorstel en met een tijdens 
de werkzaamheden voorgestelde wijziging inzake hout-
bewerkingsmachines. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Sinds de Raad op 7 mei 1985 een resolutie over 
een nieuwe aanpak op het vlak van de harmonisatie 
heeft goedgekeurd, heeft de Commissie overeenkomstig 
het in het Witboek vervatte programma verscheidene 
voorstellen ingediend waarvan een aantal reeds door de 
Raad is goedgekeurd (drukvaten, speelgoed), terwijl 
andere nog in behandeling zijn. 
De sector waarop dit voorstel betrekking heeft, is een 
wezenlijke factor voor de verwezenlijking van de bin­
nenmarkt en voor de uitbreiding c.q. verbetering alsme­
de de toepassing van de nieuwe aanpak. 
De in de resolutie van de Raad omschreven beginselen 
zijn tot dusver op zeer uiteenlopende wijze toegepast. 
Krachtens deze resolutie zijn niet alleen tal van keuzes 
mogelijk, maar de Commissie heeft in haar voorstellen 
ook nog de bijzondere kenmerken van de sector waarop 
dit voorstel betrekking heeft in aanmerking genomen. 
1.2. Doel van dit richtlijnvoorstel is, het vrije verkeer 
van de onder het toepassingsgebied vallende machines 
en toestellen tot stand te brengen. In dit verband onder­
kent het Comité de zeer belangrijke draagwijdte van 
deze tekst voor de verwezenlijking van de Europese 
binnenmarkt die per 1 januari 1993 een feit dient te zijn. 
De handelsbelemmeringen vloeien in dit geval voort uit 
de uiteenlopende reglementeringen van de lid-staten op 
het vlak van ontwerp en constructie van de machines. 
Deze reglementeringen zijn in de regel onderdeel van 
het arbeidsrecht en vullen de voorschriften betreffende 
de arbeidsomstandigheden aan. 
Aangezien het in dit geval gaat om een op het begrip 
„geïntegreerde veiligheid" gebaseerd richtlijnvoorstel 
dat is ingediend in het kader van de „nieuwe aanpak", 
welke aanpak inhoudt dat de werkzaamheden van de 
Gemeenschap in verband met het opstellen van wettelij­
ke voorschriften beperkt blijven tot het omschrijven 
van fundamentele eisen op het vlak van hygiëne en 
veiligheid, welke zaken uitsluitend onder het hoofdstuk 
„Voorkoming van ongevallen" vallen, beschouwt het 
Comité dit voorstel tevens als een essentieel onderdeel 
van een EG-sociaal beleid. 
(!) PB nr. C 29 van 3. 2. 1988, blz. 1. Het spreekt evenwel vanzelf dat dit sociaal beleid slechts 
werkelijk vrucht zal afwerpen wanneer de Commissie 
— zoals zij in de toelichting en in het financieel me­
morandum vermeldt — de voor het normalisatieproces 
noodzakelijke financiële middelen ter beschikking stelt 
en de voor de sociale partners noodzakelijke informatie-
en consultatieprocedures op gang brengt. 
Daarom is het volgens het Comité te loven dat de 
Commissie voorts een aantal richtlijnvoorstellen heeft 
ingediend, waarvan er één in het bijzonder betrekking 
heeft op de minimumvoorschriften ter bescherming van 
de veiligheid en gezondheid van personen die machines, 
toestellen, werktuigen, produkten en installaties bedie­
nen. Het Comité benadrukt dat deze richtlijnen elkaar 
aanvullen en dat ervoor moet worden gezorgd dat zij 
volledig op elkaar aansluiten, ten einde te komen tot 
een hoge mate van veiligheid op de werkplek. 
Uit het feit dat deze „fundamentele eisen" gegrondvest 
zijn op het begrip „geïntegreerde veiligheid", d.w.z. dat 
gepoogd wordt middels ontwerp en bouw de gevaren 
weg te nemen, blijkt duidelijk het streven van de Com­
missie om door middel van deze tekst dit „hoge be­
schermingsniveau" te waarborgen. Bij het hanteren van 
dit beginsel spelen evenwel twee zaken die naar het 
oordeel van het Comité met inachtneming van de op­
merkingen in paragrafen 2.3 en 2.5 in het onderstaande 
dienen te worden benadrukt, nl.: 
— Wat bij het ontwerpen en bouwen van nieuwe ma­
chines wél mogelijk is, is na de bouw ervan niet 
noodzakelijkerwijs mogelijk. Het Comité heeft dan 
ook bedenkingen tegen datgene wat in dit richtlijn­
voorstel zou kunnen worden opgevat als mogelijk­
heid om reeds vervaardigde machines met de richt­
lijn „in overeenstemming te brengen"; met name de 
laatste zin van artikel 2, lid 4, of van artikel 4, lid 2, 
zouden aldus kunnen worden geïnterpreteerd. 
In het algemeen zij opgemerkt dat wanneer het aan de 
zorg van de importeur (of aan de in de Gemeenschap 
gevestigde gevolmachtigde van de fabrikant), of zelfs 
aan de gebruiker wordt overgelaten, te verklaren dat 
een machine met de richtlijn in overeenstemming is 
gebracht voordat het EG-merkteken erop wordt aange­
bracht, zulks zou betekenen dat aanmerkelijk wordt 
afgeweken van het overeengekomen beginsel van de 
„geïntegreerde veiligheid". Daarom zou het gewenst 
zijn dat niet een tussenpersoon, maar de fabrikant zelf 
ongeacht diens land van herkomst als enige verplicht is 
om de overeenstemming te bevestigen [art. 8, b)] en op 
de machines in kwestie het EG-merkteken aan te 
brengen (art. 9). 
31. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 337/31 
— Bij machines die reeds vóór het van kracht worden 
van deze richtlijn in bedrijf zijn gesteld of bij niet-
nieuwe machines die na deze datum op de markt 
worden gebracht, is het in overeenstemmine 
brengen per definitie niet mogelijk. Het Comité 
heeft er nota van genomen dat ten aanzien van reeds 
in bedrijf gestelde machines met betrekking tot de 
verbetering van het materieel thans een richtlijn­
voorstel inzake het gebruik ervan is opgesteld en 
dat de Commissie ten aanzien van tweedehands-
machines denkt aan het uitwerken van een specifiek 
richtlijnvoorstel. 
1.3. Het toepassingsgebied van dit richtlijnvoorstel 
is zeer veelomvattend. 
Het Comité heeft er nota van genomen dat een aantal 
niet onder het toepassingsgebied vallende materialen 
overeenkomstig de in artikel 149, lid 3, van het Verdrag 
bedoelde procedure weer in het toepassingsgebied van 
de richtlijn dient te worden opgenomen. Wel is het 
Comité van oordeel dat op zich genomen alle machines 
niet even gevaarlijk zijn. Zo zouden voor machines 
waaraan aanzienlijke gevaren verbonden zijn bijzondere 
fundamentele veiligheidseisen moeten gelden en zouden 
deze machines tevoren aan een door derden te verrich­
ten controle moeten worden onderworpen. In dit ver­
band heeft het Comité met voldoening kennis genomen 
van de door de Commissie voorgestelde wijziging aan­
gaande houtbewerkingsmachines. Het Comité dringt 
erop aan om — net als bij dit richtlijnvoorstel — over 
de krachtens deze procedure voorgestelde wijzigingen 
te worden geraadpleegd, te meer daar dan de kans 
aanwezig is dat de procedures voor het aantonen van 
de overeenstemming worden gewijzigd en in dat ver­
band de vraag kan rijzen of het ten aanzien van materia­
len die als het gevaarlijkst worden beschouwd niet zaak 
is om aan bijzondere procedures te denken. 
Voorts acht het Comité het gewenst dat het toepassings­
gebied van het onderhavige richtlijnvoorstel en dat van 
andere EG-richtlijnen waarin technische voorschriften 
voor het ontwerp en gebruik op het vlak van veiligheid 
en gezondheid zijn vervat, explicieter en nauwkeuriger 
worden geformuleerd. Dit geldt in het bijzonder voor 
Richtlijn 73/123/EEG van 19 februari 1973 betreffende 
de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschrif­
ten der lid-staten inzake elektrisch materiaal bestemd 
voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen, de 
zogenoemde „laagspanningsrichtlijn". 
1.4. Dit richtlijnvoorstel is opgesteld op basis van de 
in de resolutie van 7 mei 1985 neergelegde beginselen 
van de „nieuwe aanpak". Het Comité zou het echter 
op prijs hebben gesteld om te vernemen, binnen welke 
termijnen ongeveer voor alle fundamentele veiligheids­
eisen van de richtlijn (zie Bijlage I) geharmoniseerde 
normen zullen gelden. De Commissie is niet bij machte 
geweest, deze vraag met enige nauwkeurigheid te beant­
woorden, doch zelfs in het gunstigste geval zou naar 
het oordeel van het Comité de „overgangsperiode", na 
het verstrijken waarvan de bepalingen van de „nieuwe 
aanpak" volledig van toepassing zouden zijn, zoveel 
tijd vergen dat de uiterst belangrijke datum, 31 de­
cember 1992, ruimschoots wordt overschreden. Hier­
door wordt het toezicht op de naleving van de richtlijn, 
vooral tijdens de overgangsperiode, een zaak van vitaal 
belang. 
1.4.1. In de resolutie van 7 mei 1985 staat dat de 
„fundamentele veiligheidsvoorschriften, die moeten 
worden nagekomen voor de in de handel gebrachte produkten, voldoende nauwkeurig moeten worden om­
schreven, opdat zij bij hun omzetting in het nationale 
recht verplichtingen kunnen vormen waarvan de niet-
nakoming wordt bestraft". Het Comité geeft zich er 
rekenschap van dat bij rechtstreekse toepassing van de 
fundamentele veiligheidseisen problemen kunnen ont­
staan en in het ongunstigste geval belemmeringen als 
gevolg van een restrictieve interpretatie door de met het 
toezicht belaste instanties van de lid-staten, hetgeen 
ertoe leidt dat te vaak gebruik wordt gemaakt van de in 
artikel 7 vervatte verbodsprocedures (deze theoretische 
mogelijkheid wordt door de Commissie in haar Toelich­
ting op het richtlijnvoorstel genoemd, zie hoofdstuk I, 
paragraaf 4, 6e alinea). 
1.4.2. Niettemin is het Comité van oordeel dat met 
dit voorstel van de Commissie globaal gesproken de 
onmiddellijke toepassing van deze eisen, zelfs wanneer 
er geen normen bestaan, mogelijk moet zijn. 
1.5. In concreto stelt het Comité voor de volgende 
maatregelen te hanteren : 
1.5.1. Teneinde zowel voor de ondernemingen als 
voor de met het toezicht belaste instanties de overgangs­
periode gemakkelijker te doen verlopen waarin voor 
het overgrote deel van de onder het toepassingsgebied 
vallende materialen geen volledige normen per type 
machine zal gelden, dient het Europees Comité voor 
normalisatie (CEN) voor zover nodig en in opdracht 
van de Commissie volgens de gebruikelijke procedures 
een interpretatie bevattende documenten op te stellen 
waarin per categorie machines het volgende wordt aan­
gegeven : 
— de in het desbetreffende geval geldende fundamen­
tele veiligheidseisen (een dergelijke selectie is uit­
drukkelijk geregeld in artikel 8, lid a), i), en in de 
„Voorafgaande opmerkingen" van Bijlage I) als­
mede 
— voor zover van toepassing de als gelijkwaardig er­
kende nationale normen (art. 5). 
Het opstellen van een dergelijk document zou niet alleen 
van buitengewoon veel nut zijn voor de ontwerpafdelin­
gen van de constructeurs en voor de met het toezicht 
belaste instanties van de lid-staten, maar zou ook een 
belangrijke stimulans dienen te zijn voor het opstellen 
van volledige produktnormen (C-normen), waarvan zij 
het uitgangspunt zouden vormen. 
1.5.2. Tot slot dringt het Comité er bij de Commissie 
op aan, alle voorwaarden te creëren die noodzakelijk 
zijn voor de geplande samenwerking met het CEN en 
het Europees Comité voor elektrotechnische normalisa­
tie (Cenelec). Het ESC ziet met belangstelling de re­
sultaten tegemoet van het overleg bij de Commissie om 
de sociale partners meer bij de werkzaamheden van het 
CEN/Cenelec te betrekken. 
1.6. Het Comité ziet in, hoe moeilijk het is de econo­
mische draagwijdte van een dergelijke richtlijn, vooral 
voor het midden- en kleinbedrijf (MKB), te taxeren. 
Daarbij mag niet alleen worden gekeken naar de kosten 
wanneer er geen gemeenschappelijke markt zou zijn, en 
de voordelen voor de fabrikanten van een geharmoni­
seerde regelgeving — en bijgevolg van identieke produk-
Nr. C 337/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 88 
ties — voor alle markten van de lid-staten tezamen. 
Tevens dienen de belangrijke maatschappelijke gevol­
gen in aanmerking te worden genomen welke voort­
vloeien uit het gebruik van aan het denkbeeld van de 
„geïntegreerde veiligheid" beantwoordende machines. 
Het Comité ziet zich echter genoopt in dit verband twee 
soorten kanttekeningen te maken. 
1.6.1. Uniforme naleving van de fundamentele vei­
ligheidseisen zal voor de fabrikanten in hoofdzaak in­
houden dat de belemmeringen van het vrije verkeer 
tussen de lid-staten uit de weg worden geruimd, waarbij 
het Comité het ondenkbaar acht dat onderscheid wordt 
gemaakt tussen de produkties van de afzonderlijke lid­
staten naar gelang van hun industrialiseringspeil en 
evenmin tussen produkties van grote ondernemingen 
respectievelijk produkties van het MKB. 
1.6.2. Daarentegen is het in verband met het recht 
van de gebruikers op deze veiligheidsniveaus noodzake­
lijk dat deze niveaus ongeacht de herkomst van de 
materialen, vooral van materialen uit niet-lidrstaten, in 
acht worden genomen. 
1.7. Het Comité is van oordeel dat in verband met 
de „tenuitvoerlegging van de richtlijn" een (in de resolu­
tie van 7 mei 1985 genoemd) gespecialiseerd permanent 
comité in het leven dient te worden geroepen waarvan 
„deskundigen of adviseurs" deel uitmaken die de sociale 
partners vertegenwoordigen. 
Het aanzienlijke belang dat de Commissie zelf aan dit 
richtlijnvoorstel hecht, wettigt volgens het Comité ten 
volle het oprichten van een dergelijk comité in plaats 
van slechts gebruik te maken van een gespecialiseerde 
werkgroep van dit comité dat is ingesteld krachtens 
artikel 5 van Richtlijn 83/189/EEG, welke richtlijn een 
bepaling inzake een informatieprocedure op het gebied 
van normen en technische voorschriften omvat. De 
Commissie heeft trouwens een dergelijk comité ook 
voor andere richtlijnen voorgesteld, in het bijzonder 
voor het richtlijnvoorstel betreffende voor de bouw 
bestemde produkten. In laatstgenoemd geval had het 
Economisch en Sociaal Comité niet alleen met dit initia­
tief ingestemd, maar er bij de Commissie ook nog op 
aangedrongen om erop toe te zien dat de betrokkenen, 
en vooral de fabrikanten en gebruikers bij de werkzaam­
heden in verband met de tenuitvoerlegging van de richt­
lijn worden ingeschakeld. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 1, lid 3 
2.1.1. Een aantal in artikel 1, derde lid, genoemde 
uitzonderingen, zoals „verplaatsbare bouwwerf­
machines", is vrij vaag geformuleerd en zou aanleiding 
tot onzekerheid kunnen geven over de vraag of bepaalde 
machines nu wel of niet onder de richtlijn vallen. Het 
zou daarom nuttig zijn nauwkeurigere definities op te 
nemen. 
2.1.2. Tijdens de behandeling van dit richtlijnvoor­
stel heeft het Comité een wijziging op dit voorstel 
ontvangen, waarbij het toepassingsgebied van de richt­
lijn wordt uitgebreid met houtbewerkingsmachines. Dit 
stemt het Comité tot voldoening. Het is van oordeel dat de omvang van de lijst van niet onder het toe­
passingsgebied vallende materialen zo spoedig mogelijk 
na raadpleging van de betrokken beroepsgroepen dient 
te worden verminderd. Tevens moet de wisselwerking 
met andere richtlijnen, vooral met de „laagspannings-
richtlijn" worden verduidelijkt. Daartoe dient naar het 
oordeel van het Comité lid 3, laatste gedachtenstreepje, 
van artikel 1 als volgt te worden gewijzigd: 
„— alle machines die aan bovengenoemde omschrij­
ving voldoen en onder een EEG-richtlijn vallen 
waarin fundamentele veiligheidseisen worden ge­
steld of waarin technische voorschriften inzake ont­
werp en bouw vanuit het oogpunt van veiligheid en 
gezondheid zijn vervat, voor wat betreft de gevaren 
die onder genoemde richtlijn vallen." 
2.2. Artikel 2 
Er dient aan dit artikel van het richtlijnvoorstel een als 
volgt luidend nieuw lid 5 te worden toegevoegd, dat 
betrekking heeft op het eventuele vrije verkeer van voor 
testdoeleinden bestemde machines: 
„5. De lid-staten verhinderen niet het vrije verkeer 
en het functioneren van niet met de voorschriften 
van de richtlijn in overeenstemming zijnde ma­
chines, ingeval deze machines voor testdoeleinden 
worden gebruikt en deze handelingen geen deel uit­
maken van de normale produktieactiviteiten." 
2.3. Artikel 2, lid 4 
Jaarbeurzen en tentoonstellingen zijn manifestaties van 
commerciële aard met een veelal internationaal uit­
stralingseffect. Het presenteren van materialen die voor 
niet-lid-staten zijn bestemd en bijgevolg aan de regels 
van die landen voldoen, dient derhalve te worden toege­
staan. 
Jaarbeurzen en tentoonstellingen zijn manifestaties van 
commerciële aard met een veelal internationaal uit­
stralingseffect. Het presenteren van materialen die voor 
niet-lid-staten zijn bestemd en bijgevolg aan de regels 
van die landen voldoen, dient derhalve te worden toege­
staan. 
Daarom stelt het Comité voor, de strekking van lid 4 
uit te breiden en dit lid als volgt te formuleren: 
„De lid-staten verhinderen niet dat op jaarbeurzen, 
bij tentoonstellingen, enz. (...) machines worden 
gepresenteerd die niet in overeenstemming zijn met 
de bepalingen van deze richtlijn, mits duidelijk op 
een daartoe aangebracht bord is aangegeven dat 
de machines niet in overeenstemming zijn, en ten 
aanzien van de aankoop en het gebruik van deze 
machines in een lid-staat de verplichting geldt dat 
— hetzij deze machines door de fabrikant of door 
de tentoonstellingsdeelnemer in overeenstem­
ming worden gebracht, ingeval de machine voor 
tentoonstellings- en demonstratiedoeleinden ge­
deeltelijk is gedemonteerd, 
— hetzij een type machine wordt geleverd dat in 
overeenstemming is met de eisen van deze richt­
lijn, ingeval het een voor levering in een niet-lid-
staat ontworpen en vervaardigd type machine 
betreft." 
2.4. Artikel 3 
Het Comité beklemtoont dat de in dit artikel bedoelde 
en in Bijlage I vermelde fundamentele veiligheidseisen 
31. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 337/33 
uitsluitend van toepassing zijn op machines die overeen­
komstig artikel 2 na het van kracht worden van deze 
richtlijn op de markt worden gebracht. Dit dient duide­
lijk tot uiting te komen in artikel 2 of artikel 3. 
2.5. Artikel 4 - lid 2 
Ter voorkoming van misverstand over de interpretatie 
van dit lid dient duidelijk te worden bepaald dat ma­
chines die zijn bestemd om in een samenstel van ma­
chines te worden ingebouwd, doch die ook zelfstandig 
kunnen werken, voorzien dienen te zijn van de door de 
fabrikant afgegeven verklaring van overeenstemming 
en het EG-merkteken. 
Daarentegen is de afgifte van de verklaring van overeen­
stemming voor en het aanbrengen van het EG-merk­
teken op machines of onderdelen daarvan (in de zin 
van artikel 1) die uitsluitend in een samenstel kunnen 
functioneren, een zaak van degene die uiteindelijk ver­
antwoordelijk is voor het ontwerp en/of het assemble­
ren daarvan ten einde een complex gemechaniseerd 
samenstel van machines en apparaten te verkrijgen. 
2.6. Artikels 
2.6.1. Teneinde artikel 5, lid 1, met artikel 8 in over­
eenstemming te brengen, dient dit lid als volgt te worden 
geformuleerd: 
„De lid-staten gaan ervan uit dat machines die zijn 
voorzien van het EG-merkteken en vergezeld gaan 
van de door de fabrikant afgegeven EG-verklaring 
van overeenstemming aan de in artikel 3 bedoelde 
fundamentele veiligheidseisen voldoen." 
2.7. Artikel 6 
Overeenkomstig de opmerkingen in paragraaf 1.7 is het 
Comité van oordeel dat niet kan worden volstaan met 
het inschakelen van het bij Richtlijn 83/189/EEG opge­
richte permanent comité waarvan de bevoegdheden niet 
van dien aard zijn dat daarmee de naleving van de 
richtlijn kan worden gewaarborgd. Volgens het Comité 
is het in dit geval absoluut noodzakelijk, over te gaan 
tot oprichting van een in de resolutie van 7 mei 1985 
bedoeld gespecialiseerd permanent comité. 
Het Comité heeft er met belangstelling kennis van geno­
men dat de Commissie de sociale partners bij het toe­
zicht op de naleving van deze richtlijn wil betrekken. 
Denkbaar is dat de sociale partners in dit comité een 
medebeslissingsrecht willen hebben, doch evenzeer 
dient te worden voorkomen dat dit comité een te log 
orgaan wordt doordat het te veel leden telt. 
Daarom stelt het Economisch en Sociaal Comité voor, 
de samenstelling van dit comité als volgt te regelen: 
— Door de lid-staten aangewezen vertegenwoordigers. 
— Deze leden worden bijgestaan door vertegenwoordi­
gers van de fabrikanten en vertegenwoordigers van 
de werknemers (wanneer het om consu­
mentenbelangen gaat, zouden ook vertegenwoordi­
gers van de consumenten moeten worden opge­
nomen). — Dit comité wordt voorgezeten door een verte­
genwoordiger van de Commissie. 
Bovengenoemd comité vervult de taken waarmee het 
door de Commissie is belast en dient in het bijzonder te 
worden geraadpleegd over alle met de tenuitvoerlegging 
van de richtlijn verband houdende vraagstukken. Het 
comité functioneert overeenkomstig procedure III, va­
riant a), van de beschikking van de Raad d.d. 13 juli 
1987. 
2.8. Artikel 7 
In haar toelichting noemt de Commissie artikel 7 de 
„vrijwaringsclausule'. Deze benaming, (die trouwens in 
de resolutie van 7 mei 1985 wordt gebruikt) is dub­
belzinnig. 
In artikel 226 van het Verdrag wordt de term „vrijwa­
ring" namelijk gebruikt in de betekenis van „be­
schermende maatregelen", (hetgeen tevens het geval is 
in o.m. de artikelen 91 met betrekking tot dumping­
praktijken en 115 met betrekking tot het handelsbeleid). 
Het zou te betreuren zijn als de lid-staten de bepalingen 
van artikel 7 zouden opvatten en zouden aangrijpen als 
middel om hun eigen markt te beschermen. Daarom 
zou artikel 7, lid 1, sub c), dienen te worden geschrapt. 
2.9. Artikel 8 
2.9.1. Volgens het Comité dient de inhoud van het 
over te leggen dossier om de volgende redenen te wor­
den vereenvoudigd: 
— Doordat in de ontwerpafdelingen nieuwe werk­
methoden ingang hebben gevonden, wordt steeds 
meer gebruik gemaakt van informatica ten opzichte 
van schriftelijke documentatie. 
— Voor de constructeur is het absoluut noodzakelijk 
dat zijn know-how en fabrieksgeheimen niet worden 
aangetast. Dit houdt in dat geen gegevens moeten 
worden verstrekt die niet absoluut noodzakelijk zijn 
om aan te tonen dat fundamentele veiligheidseisen 
terdege in acht zijn genomen en dat dit dossier 
niet ter beschikking moet worden gesteld van niet-
bevoegde autoriteiten die niet aan het beroeps­
geheim gebonden zijn. 
2.9.2. Voorts wijst het Comité erop dat de juridische 
draagwijdte van de term „zijn in de Gemeenschap ge­
vestigde gevolmachtigde" beperkt is en hieronder in de 
meeste gevallen niet de importeurs vallen. Bijgevolg zou 
het gewenst zijn om in de EG-verklaring van overeen­
stemming uitdrukkelijk te vermelden, waar precies het 
dossier kan worden opgevraagd. 
2.9.3. Tot slot verklaart het Comité te betwijfelen of 
er mogelijkheden zijn om deze bepalingen daadwerke­
lijk ten uitvoer te leggen bij machines die uit niet-lid-
staten afkomstig zijn. Zodra er evenwel normen voor 
de „fundamentele veiligheidseisen" zullen zijn, zouden 
met behulp hiervan aan de grenzen controles kunnen 
worden verricht uit hoofde van de overeenkomst van 
12 april 1979 over de technische handelsbelemmeringen 
Nr. C 337/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 88 
en de internationale overeenkomst van 21 oktober 1982 
over de harmonisering van de controles op goederen 
aan de grenzen. 
2.9.4. Dit zal zonder meer het geval zijn, zodra de 
geharmoniseerde normen van toepassing zullen zijn op 
onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallende 
machines (of gedeelten daarvan). 
2.9.5. Zoals reeds eerder is gesteld (paragraaf 1.2, 
voorlaatste alinea) zal de verklaring van overeenkomst 
hoe dan ook alleen maar door de fabrikant kunnen 
worden afgegeven. 
2.9.6. Bijgevolg stelt het Comité voor om: 
— in de eerste en derde alinea van artikel 8 de passage 
„of zijn in de Gemeenschap gevestigde gevolmach­
tigde" te schrappen evenals, 
— de eerste zin van lid 4 („wanneer noch de fabrikant, 
(...) noch zijn gevolmachtigde in de Gemeenschap 
gevestigd is,"). 
2.10. Artikel 9 - lid 1 
Krachtens de door de Commissie op grondslag van 
artikel 149, lid 3, voorgestelde nieuwe formulering van 
lid 1 dient bij materiaal dat aan een type-onderzoek 
wordt onderworpen behalve het EG-merkteken ook het 
identificatieteken te worden vermeld van de erkende 
instantie die de verklaring van EG-type-onderzoek heeft 
afgegeven. 
Een dergelijke aanpak is niet van gevaar ontbloot, aan­
gezien hierdoor bepaalde handelwijzen in de hand kun­
nen worden gewerkt waarbij men geneigd is door natio­
nale certificatie-instanties gekeurd materiaal aan te 
kopen. Deze handelwijzen vormen in feite een belemme­
ring van het gebruik doch niet van het vrije verkeer. 
Derhalve dient men zich af te vragen of deze vermelding 
uitdrukkelijk op de machine moet zijn aangebracht, of 
dat kan worden volstaan met een vermelding in de 
gebruiksaanwijzing. Daartoe wordt voorgesteld öm het 
slot van de eerste alinea van lid 1 als volgt te wijzigen: 
„ ...en, eventueel, een speciale afkorting waaruit 
blijkt dat de machine aan een EG-type-onderzoek 
is onderworpen". 
2.11. Artikel 9 - lid 3 
2.11.1. In verband met het verbod om op de ma­
chines merktekens of opschriften aan te brengen die 
met het EG-merkteken kunnen worden verward, vraagt 
het Comité zich af of het mogelijk is veiligheidsmerk-
tekens te gebruiken, uiteraard voor zover deze merk­
tekens van dien aard zijn dat hierdoor de precieze 
toepassing van de in de richtlijn vervatte fundamentele 
veiligheidseisen wordt bevestigd. 
2.11.2. Het blijven gebruiken van bestaande merk­
tekens zou aanleiding kunnen geven tot handelsbelem­
meringen die des te gevaarlijker zijn omdat zij in begin­
sel niet het vrije verkeer zouden belemmeren, maar deze 
merktekens een nadelig effect zouden kunnen hebben 
op het gebruik i.v.m. het belang dat hieraan door de 
met het toezicht belaste instanties in de bedrijven wordt 
gehecht. 
2.11.3. Daarentegen wordt het veiligheidsmerkteken, 
dat in de Resolutie van 7 mei 1985 als één van de bewijzen van overeenstemming wordt beschouwd, in 
dit richtlijnvoorstel niet beschouwd als zaak die de 
lid-staten kan worden tegengeworpen (zie toelichting, 
paragraaf 2 „De verklaring van overeenstemming"). 
2.11.4. Toch kan men zich met recht afvragen of het 
onder door de Commissie vastgestelde voorwaarden af 
te geven veiligheidsmerkteken aan fabrikanten die zulks 
zouden wensen (doch niet daartoe verplicht zijn) niet 
een middenweg zou zijn tussen de regeling betreffende 
de autocertificatie door de constructeur, die de grond­
slag van dit richtlijnvoorstel vormt, en de voor de 
gevaarlijkste machines voorgestelde certificatie door 
een derde om te komen tot een behoorlijke tenuitvoer­
legging van de richtlijn zonder dat dit voor de fabrikant 
buitensporige verplichtingen met zich meebrengt. 
2.11.5. Artikel 9 - lid 3 
Een als volgt luidend lid 4 toe te voegen: 
„4. Mocht een door een derde afgegeven merkteken 
ten doel hebben, om met name te verklaren dat de 
machine in kwestie aan de fundamentele veiligheids­
eisen van de richtlijn voldoet, dan dient dit een door 
de Commissie na advies van het permanent comité 
goedgekeurd merkteken te zijn." 
2.12. Artikel 10 
In dit artikel van het richtlijnvoorstel na de woorden 
„Ieder besluit van een lid-staat" toevoegen: „of van een 
erkende instantie". 
De beroepsprocedure, van welke mogelijkheid fa­
brikanten gebruik kunnen maken ingeval een lid-staat 
van oordeel is dat de fundamentele veiligheidseisen van 
de richtlijn niet naar behoren in acht zijn genomen, 
heeft een afschrikkingseffect, vooral op het midden- en 
kleinbedrijf. Ten einde dit midden- en kleinbedrijf in 
staat te stellen om zonder veel formaliteiten voor hun 
rechtmatige belangen op te komen, zou in EG-verband 
een procedure moeten worden uitgewerkt die voor 
iedereen open staat en weinig kosten met zich mee­
brengt. 
Daartoe doet het Comité de volgende twee suggesties: 
— ofwel wordt de Commissie verzocht om een bijzon­
dere richtlijn voor te stellen, ten einde een EG-
procedure te creëren die geldt voor alle richtlijnen 
waarbij soortgelijke problemen kunnen rijzen, 
— ofwel dient in dit richtlijnvoorstel een procedure te 
worden opgenomen krachtens welke de fabrikant 
zich in eerste aanleg zou kunnen wenden tot het (in 
par. 2.7 in het voorgaande bedoelde) permanent 
comité en vervolgens bij het Europese Hof van 
justitie in beroep zou kunnen gaan. De gehele proce­
dure zou vereenvoudigd zijn, geheel schriftelijk wor­
den afgewikkeld en indien de verzoeker zulks wenst, 
zonder een advokaat in de arm te moeten nemen. 
2.13. Bijlage 1 
Het Comité heeft weinig opmerkingen over deze bijlage, 
waarin de fundamentele veiligheidseisen in de zin de 
31. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 337/35 
„nieuwe aanpak" zijn vervat, en spreekt er haar waar­
dering over uit dat deze bijlage zo volledig is. Wel acht 
het Comité het gewenst, de Commissie op het volgende 
te attenderen: 
2.13.1. De titel van paragraaf 1.1.2 „In het concept 
van de machine verwerkte veiligheidsbeginselen" dient 
in ruimere zin te worden opgevat, en wel zodanig dat 
veiligheid bescherming van lijf en leden van de mens 
inhoudt, wat zowel betrekking heeft op de kans op 
ongevallen als op de gevaren voor de gezondheid. Dit 
wordt trouwens ook sub a) van deze paragraaf expliciet 
gezegd. 
2.13.2. Sub d) van paragraaf 1.1.2 aan te vullen met 
het volgende „en op de redelijkerwijs te verwachten 
wijzen van gebruik". 
Daarentegen heeft punt 2 „Aanvullende fundamentele 
veiligheidseisen voor bepaalde categorieën machines" 
tevens betrekking op de t.a.v. de consument in acht te 
nemen eisen op het gebied van hygiëne, en dient dit 
in de titel als volgt te worden geformuleerd „Aanvul­
lende fundamentele eisen op het stuk van hygiëne en 
veiligheid ...". 
2.13.3. Paragraaf 1.1.4 „Verlichting". Het Comité 
stelt de volgende formulering voor „De machine moet 
zodanig zijn ontworpen en gebouwd dat een adequate 
verlichting van de werkplek mogelijk is ...". 2.13.4. Paragraaf 1.7.4 b). Richtlijn 86/188/EEG in­
zake bescherming van werknemers tegen de risico's van 
blootstelling aan lawaai op het werk wordt pas per 
1 januari 1990 van kracht. Daarom is het niet gewenst 
dat in de reglementering nieuwe maatregelen op dit 
vlak worden opgenomen, aangezien immers krachtens 
artikel 8 van bovengenoemde richtlijn op de machines 
„een plaatje met informatie over de geluidsdruk van de 
machine" moet zijn aangebracht. 
Wel moet het zo zijn dat teksten van beide richtlijnen 
op elkaar aansluiten, en dient het geluidsdrukniveau 85 
dB(A) te bedragen zoals is bepaald in richtlijn 86/188/ 
EEG en niet 80 dB(A) zoals in paragraaf 1.7.4, f) is 
bepaald. 
2.13.5. Paragraaf 2.1, d). Gezien de doelstelling van 
dit richtlijnvoorstel en los van het daartoe te gebruiken 
middel dat op het vlak van de normalisatie ligt, dienen 
in de tweede zin van sub d) de woorden „voldoende 
zijn afgerond om ... te". 
2.13.6. Paragraaf 2.1, f). De hierin vervatte bepaling 
is wellicht niet haalbaar. Waar het op aankomt, is dat 
alle delen van de machine toegankelijk zijn zodat zij 
kunnen worden schoongemaakt, om te vermijden dat 
in de machine vloeistoffen achterblijven of wellicht 
insekten die ondanks voorzorgsmaatregelen toch in de 
machine zouden zijn gekomen. 
2.14. Bijlagell 
„EG-verklaring van overeenstemming (1) 
De fabrikant (2) 
verklaart dat de in het onderstaande beschreven nieuwe machine (3) 
(4) in overeenstemming is met de wettelijke bepalingen die een omzetting zijn van 
richtlijn / /EEG 
(5) identiek is met de machine waarop de verklaring van EG-type onderzoek nr 
betrekking heeft, welke verklaring is afgegeven door (6) gebouwd is volgens norm 
nr 
Het in artikel 8 bedoelde dossier is voor de bevoegde nationale autoriteiten verkrijgbaar 
bij (7) 
De fabrikant verklaart te hebben gemachtigd om hem in de Gemeenschap waar het 
de rechten en verplichtingen betreft die voortvloeien uit de wettelijke voorschriften ter 
omzetting van bovengenoemde richtlijn (8), te vertegenwoordigen. 
Gedaan te , datum 
Handtekening (9) 
1. Deze verklaring moet in dezelfde taal worden opgesteld als de gebruiksaanwijzing (zie 
bijlage 1, punt 1.7.4), en wel zijn getypt of in drukletters zijn geschreven. 
2. Firmanaam, volledig adres van de fabrikant. 
3. Beschrijving van de machine (merk, type, serienummer, enz.). 
4. Schrappen wanneer de in artikel 8, lid 2, b) bedoelde procedure wordt toegepast. 
Nr. C 337/36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 88 
5. Schrappen wanneer de in artikel 8, lid 2, a) bedoelde procedure wordt toegepast. 
6. Naam en adres van de erkende instantie. 
7. Naam en volledig adres van de onderneming of de persoon die dit dossier ter beschikking 
houdt. 
8. Firmanaam, naam en volledig adres van de gevolmachtigde. 
9. Naam en functie van de ondertekenaar." 
2.15. (nieuw) Bijlage III 
„Te gebruiken model bij toepassing van de in artikel 8, 
lid 2, b), bedoelde procedure" te wijzigen. 
In plaats van het identificatieteken van de erkende 
instantie dient naast het EG-merkteken een symbool te 
worden aangebracht (b.v. ET), wat betekent dat de 
machine aan een type-onderzoek is onderworpen. 
2.16. (nieuw) Bijlage V 
De bepaling in Bijlage V, dat het technische construc­
tiedossier „een beschrijving van de preventieve voorzie­
ningen met het oog op de aan de machine verbonden 
gevaren" dient te bevatten, is een goed voorbeeld van 
de onvoorwaardelijke wijze van formuleren die op een 
aantal plaatsen in dit voorstel wordt gebruikt. Het is 
vaak onmogelijk alle risico's te voorzien die kunnen 
voortvloeien uit onverklaarbaar of tijdelijk irrationeel 
gedrag van degene die de machine bedient. Het zou 
daarom realistischer zijn, een bepaling als „voor zover 
redelijkerwijze uitvoerbaar" op deze en op andere daar­
voor in aanmerking komende plaatsen in de tekst op te 
nemen." 
In lid 1 en 2 de woorden „of zijn in de Gemeenschap 
gevestigde gevolmachtigde" te schrappen. 
In lid 3 tussen de woorden„of zijn in de Gemeenschap 
gevestigde" en „gevolmachtigde" het volgende in te 
voegen „en in de verklaring van overeenstemming met 
name genoemde". 2.17. (nieuw) Bijlage VI 
In deze bijlage wordt een omschrijving gegeven van het 
EG-type-onderzoek, welke procedure reeds in andere 
teksten is vervat, o.m. in richtlijn 84/528/EEG en 84/ 
532/EEG. In het belang van de geloofwaardigheid van 
de EG-reglementeringen is het uitermate gewenst dat 
procedures met dezelfde benaming identiek of althans 
geharmoniseerd zijn. Uiteraard is het terecht dat de 
Commissie aan de hand van de opgedane ervaring de 
door haar toedoen tot stand gekomen reglementering 
preciseert en aanpast, maar het is absoluut noodzakelijk 
dat onderling verschillende teksten, die alleen maar 
aanleiding zouden kunnen geven tot misverstand en 
verkeerde interpretatie, worden gewijzigd. 
In artikel 9, lid 1, wordt gesproken van de „erkende 
instantie die de verklaring van EG-type-onderzoek heeft 
afgegeven". 
Derhalve zou het gewenst zijn om overal in de richtlijn 
dezelfde benaming te gebruiken. Aangezien in bijlage VI 
wordt gesproken van een „aangewezen" (keuringsin­
stantie), stelt het Comité voor, overal in de richtlijn het 
woord „erkende" te gebruiken en daar waar het woord 
„aangewezen" wordt gebruikt, nl. in lid 2, 3, 4 (2e 
alinea), 5, 6 en 9 dit door het woord „erkend(e)" te 
vervangen. 
In lid 2, derde alinea, van bijlage VI na de zin „Zij gaat 
vergezeld van een machine die representatief is voor de 
voorgenomen produktie" het volgende toe te voegen: 
„of, eventueel, met vermelding van de plaats waar de 
machine kan worden onderzocht". 
Gedaan te Brussel, 27 oktober 1988. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE