ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Op 8 juli 2019 heeft de Raad de Commissie een mandaat verleend om te gaan onderhandelen over de vernieuwing van de partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de EU en de Islamitische Republiek Mauritanië en van het protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de partnerschapsovereenkomst, dat op 15 november 2019 afloopt.

In dit mandaat is vastgelegd dat indien de onderhandelingen over een nieuwe partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij en een protocol tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Mauritanië meer tijd in beslag nemen dan verwacht de Commissie, ter voorkoming van een lange onderbreking van de visserijactiviteiten, de mogelijkheid moet hebben om met de Islamitische Republiek Mauritanië overeen te komen dat de huidige overeenkomst en het huidige protocol met een periode van maximaal één jaar worden verlengd, terwijl zij verder probeert om conform de doelstellingen van het mandaat overeenstemming te bereiken over een nieuwe partnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij.

Tijdens de eerste onderhandelingsronde (2-4 september 2019) is het de onderhandelaars van de Unie en de Islamitische Republiek Mauritanië gebleken dat er vanwege de complexiteit van de onderhandelingen meerdere onderhandelingsrondes nodig zouden zijn om tot een akkoord te komen. Bijgevolg zijn beide partijen het conform de in het mandaat van de Raad geboden mogelijkheid eens geworden over een verlenging van het huidige protocol met ten hoogste één jaar. Deze verlenging is vastgelegd in een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling, die op 4 september 2019 in Brussel is geparafeerd.

Om een onderbreking van de visserijactiviteiten van de Europese vloot in de Mauritaanse wateren te voorkomen, moet het besluit van de Raad tot bekrachtiging van deze overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tijdig worden vastgesteld zodat deze vóór 15 november 2019, de datum waarop het huidige protocol afloopt, kan worden ondertekend.

Met het voorstel wordt een machtiging verleend om het protocol te sluiten.

Het protocol is er in de eerste plaats op gericht om binnen de grenzen van het beschikbare overschot vangstmogelijkheden in de Mauritaanse wateren toe te kennen aan de vaartuigen van de Europese Unie, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke evaluaties, met name die van de Visserijcommissie voor het centraaloostelijke deel van de Atlantische Oceaan (Cecaf) en met inachtneming van het wetenschappelijke advies en de aanbevelingen van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat). Voorts wordt beoogd om in het belang van beide partijen de samenwerking tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Mauritanië te verstevigen met het oog op de instelling van een partnerschapskader voor de ontwikkeling van een duurzaam visserijbeleid en de verantwoorde exploitatie van de visbestanden in de Mauritaanse visserijzone.

Het protocol voorziet in vangstmogelijkheden in de volgende categorieën:
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Het doel van het voorstel is de aanpassing van de in artikel 91, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 vastgestelde middelen voor economische, sociale en territoriale samenhang, het in artikel 92, lid 5, van die verordening vastgestelde bedrag van de middelen voor de specifieke toewijzing voor het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief (YEI), en de jaarlijkse verdeling van de vastleggingskredieten zoals weergegeven in bijlage VI bij die verordening, om rekening te houden met de verhoging van de middelen van het YEI in overeenstemming met de goedgekeurde begroting voor 2019. Meer specifiek moeten de vastleggingskredieten voor de specifieke toewijzing voor het YEI worden verhoogd met een bedrag van 116,7 miljoen EUR in lopende prijzen, waardoor het totaalbedrag voor 2019 uitkomt op 350 miljoen EUR.

In het verleden heeft de verhoging van de middelen van de specifieke toewijzing voor het YEI aanleiding gegeven tot omvangrijke wijzigingen van programma's om vanuit het Europees Sociaal Fonds (ESF) hetzelfde bedrag bij te dragen als de steun uit de specifieke toewijzing voor het YEI. In het licht van die ervaring hebben de medewetgevers van de EU de Commissie verzocht faciliterende maatregelen voor te stellen om te zorgen voor een snelle programmering van de aanvullende middelen voor het YEI in 2019 om de algehele vooruitgang bij de uitvoering van de operationele programma's voor de periode 2014-2020 niet te belemmeren. Daarom omvat het voorstel bepalingen om aan dat verzoek te voldoen.

•Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

Dit voorstel is het resultaat van de begroting van de Unie voor 2019.

•Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

Het voorstel is in overeenstemming met andere voorstellen en initiatieven die de Commissie heeft vastgesteld.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

De herziening weerspiegelt de verhoging van de middelen voor de specifieke toewijzing voor het YEI in de begroting van de Unie voor 2019.

•Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

Het voorstel is in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

•Evenredigheid

Het voorstel is evenredig. Het omvat de noodzakelijke technische aanpassingen na de vaststelling van de begroting 2019 en de verhoging van de middelen van de specifieke toewijzing voor het YEI. Op het verzoek van de begrotingsautoriteit om de programmering te vergemakkelijken en te zorgen voor een soepele uitvoering van de verhoogde middelen, wordt voor de lidstaten bovendien de mogelijkheid ingevoerd om de aanvullende middelen gedeeltelijk over te dragen naar de overeenkomstige ESF-steun.

•Keuze van het instrument
Algemene context

Vissen op diepzeesoorten wordt in de EU sinds 2003 gereglementeerd aan de hand van de totale toegestane vangsten ("total allowable catches" of TAC’s) per soort en per gebied, en in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan aan de hand van de maximale toegestane visserijcapaciteit. Voor 2017 en 2018 zijn de totale toegestane vangsten voor bepaalde diepzeesoorten vastgesteld in Verordening (EU) 2016/2285 van de Raad tot vaststelling, voor 2017 en 2018, van de vangstmogelijkheden voor vissersvaartuigen van de Unie voor bepaalde bestanden van diepzeevissen.

De vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden is een exclusieve bevoegdheid van de Unie. De verplichtingen inzake de duurzame exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen zijn vastgelegd in artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1380/2013. Met name krachtens lid 2 van dat artikel 2 moet een voorzorgsbenadering van het visserijbeheer worden toegepast (als gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 8, van die verordening) en dient het gemeenschappelijk visserijbeleid erop gericht te zijn de visbestanden op het niveau van de maximale duurzame opbrengst (MSY) te brengen en te houden. Krachtens artikel 16, lid 4, van die verordening moeten de vangstmogelijkheden worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 2, lid 2, bedoelde doelstellingen.

Voorts moeten de vangstmogelijkheden voor de diepzeevisserij worden vastgesteld in overeenstemming met de internationale overeenkomsten, onder meer de overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 betreffende de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende bestanden en bestanden van over grote afstanden trekkende soorten (hierna de "VN-visbestandenovereenkomst van 1995" genoemd). Met name is voorzichtigheid geboden wanneer de informatie onzeker, onbetrouwbaar of niet adequaat is. Op grond van artikel 6, lid 2, van de VN-visbestandenovereenkomst van 1995 mag het ontbreken van adequate wetenschappelijke informatie niet worden gebruikt als reden om instandhoudings- en beheersmaatregelen uit te stellen of achterwege te laten. De voorgestelde TAC's stroken ook met de internationale richtsnoeren voor het beheer van de diepzeevisserij op volle zee die in 2008 door de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) zijn vastgesteld en in verschillende resoluties van de Algemene Vergadering van de VN zijn bevestigd (de resoluties 61/105 van 2007, 64/72 van 2009 en 70/235 van 2015).

Weliswaar wordt een aantal diepzeebestanden ook door andere visserijlanden bevist, met name Noorwegen, IJsland, de Faeröer, Rusland en Marokko, en moet ernaar worden gestreefd om tot een overeenkomst over geharmoniseerde beheersmaatregelen te komen met die landen of, voor zover de bestanden in de internationale wateren leven, in het kader van de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC), maar in afwachting van dergelijke overeenkomsten zijn unilaterale maatregelen voor vaartuigen van de Europese Unie nodig.
•Toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel

Het doel van het voorstel is de in artikel 91, lid 1, en artikel 92, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 vastgestelde middelen voor de doelstelling "investeren in groei en werkgelegenheid" en de doelstelling "Europese territoriale samenwerking" aan te passen, alsmede de jaarlijkse verdeling van de vastleggingskredieten uit bijlage VI om veranderingen in de financiële programmering voor het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief te weerspiegelen. Meer specifiek moeten de vastleggingskredieten voor de specifieke toewijzing voor het YEI, zoals vastgelegd in de goedgekeurde begroting voor 2018, worden verhoogd met een bedrag van 116,7 miljoen EUR, waardoor het totaalbedrag voor 2018 uitkomt op 350 miljoen EUR. De vastleggingskredieten voor 2020 zijn aangepast om rekening te houden met de vervroegde terbeschikkingstelling voor 2018.

Bovendien moet een aantal fouten worden gecorrigeerd in de bedragen en percentages voor de middelen voor de doelstelling "investeren in groei en werkgelegenheid" als bedoeld in artikel 1, lid 2, onder a), van Verordening (EU) 2017/2305, waarbij artikel 92, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 is gewijzigd.

Artikel 92, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, zoals gewijzigd bij Verordening (EU) 2017/2305, luidt als volgt:

"1. De middelen voor de doelstelling "investeren in groei en werkgelegenheid" bedragen 96,09 % van de totale middelen (d.w.z. in totaal 317 103 114 309 EUR) en worden als volgt verdeeld:

a) 48,64 % (d.w.z. in totaal 160 498 028 177 EUR) voor de minder ontwikkelde regio's;

b) 10,19 % (d.w.z. in totaal 33 621 675 154 EUR) voor de overgangsregio's;

c) 15,43 % (d.w.z. in totaal 50 914 723 304 EUR) voor de meer ontwikkelde regio's;

d) 20,01 % (d.w.z. in totaal 66 029 882 135 EUR) voor de door het Cohesiefonds ondersteunde lidstaten;

e) 0,42 % (d.w.z. in totaal 1 378 882 914 EUR) als aanvullende financiering voor de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden en de regio's van NUTS-niveau 2 die aan de criteria in artikel 2 van Protocol nr. 6 bij de Toetredingsakte van 1994 voldoen."

Die bepaling moet als volgt luiden en moet derhalve worden gecorrigeerd:

"1. De middelen voor de doelstelling "investeren in groei en werkgelegenheid" bedragen 96,09 % van de totale middelen (d.w.z. in totaal 317 073 545 392 EUR) en worden als volgt verdeeld:

a) 51,52 % (d.w.z. in totaal 163 359 380 738 EUR) voor de minder ontwikkelde regio's;

b) 10,82 % (d.w.z. in totaal 34 319 221 039 EUR) voor de overgangsregio's;

c) 16,33 % (d.w.z. in totaal 51 773 321 432 EUR) voor de meer ontwikkelde regio's;

d) 20,89 % (d.w.z. in totaal 66 236 030 665 EUR) voor de door het Cohesiefonds ondersteunde lidstaten;

e) 0,44 % (d.w.z. in totaal 1 385 591 518 EUR) als aanvullende financiering voor de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden en de regio's van NUTS-niveau 2 die aan de criteria in artikel 2 van Protocol nr. 6 bij de Toetredingsakte van 1994 voldoen."
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Momenteel bevindt zich in openbare voorraden bijna 400 000 ton mageremelkpoeder (MMP). Dit volume stemt overeen met één derde van de totale wereldhandel in MMP in de eerste helft van 2017. Het loutere bestaan van deze voorraden drukt op de markt.

Het prijsverschil tussen vet en eiwitten is groter dan ooit volgens de economische raad van het melkmarktobservatorium. De verhouding tussen de prijzen van boter en MMP heeft tien jaar geschommeld rond een gemiddelde van 1,4 (minimaal 0,8 en maximaal 1,7) en bereikt sinds mei 2016 de huidige niveaus van haast 4/1. Tegen de achtergrond van deze ongekende divergentie tussen de prijzen van boter en MMP, worden offertes voor openbare interventies vaak gebruikt in situaties waarin het vanuit het oogpunt van de markt niet gerechtvaardigd is om vangnetinstrumenten in te zetten.

Zoals is bepaald in de verordening tot vaststelling van een gemeenschappelijke marktordening zullen openbare interventie-aankopen tegen een vaste prijs hervatten vanaf maart 2018 en duren tot en met september 2018, binnen een kwantitatieve grens van 109 000 ton per jaar.

Aangezien marktdeskundigen de grote vraag naar melkvet als een structureel fenomeen beschouwen, zal MMP de facto een bijproduct met een lage valorisatie blijven, tenzij zich nieuwe afzetmogelijkheden voordoen. In dat scenario bestaat er een reëel risico dat MMP voor openbare interventie moet worden aangekocht. Dit zou tot gevolg hebben dat, terwijl de melkprijzen af landbouwbedrijf op bevredigende niveaus zitten, openbare interventie duidelijk verwijderd zou raken van de doelstelling om de landbouwbevolking van een redelijke levensstandaard te verzekeren.

Daarom is een oplossing nodig om te voorkomen dat in 2018 MMP tegen een vaste prijs wordt aangekocht zonder rechtvaardiging vanuit het oogpunt van de markt. Hiertoe moet het niveau waarop openbare interventie tegen een vaste prijs plaatsvindt in 2018 worden vastgesteld op nul. Dat zou leiden tot de opening van een openbare inschrijving met ingang van 1 maart 2018, de datum waarop de openbare-interventieperiode aanvangt, in het kader waarvan de Commissie, door een stemming in het Comité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten, geval per geval zou beslissen welke hoeveelheden moeten worden aangekocht en tegen welke aankoopprijs.

Om ervoor te zorgen dat de in deze verordening vastgestelde maatregel een onmiddellijk effect op de markt heeft en om marktdeelnemers tijdig te informeren vóór het begin van de volgende interventieperiode, moet de onderhavige verordening in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Op 30 mei 2017 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om namens de Unie onderhandelingen met het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië ("Jordanië") te openen over een internationale overeenkomst tussen de Unie en Jordanië tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het "Prima-initiatief").

Volgens de bepalingen van het machtigingsbesluit van de Raad konden de onderhandelingen pas van start gaan na de vaststelling van een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de deelname van de Unie aan het door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezette partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief).

De onderhandelingen begonnen op 26 juni 2017 en werden met succes afgerond op 10 juli 2017, toen de ontwerpovereenkomst werd geparafeerd door de vertegenwoordigers van elk van de toekomstige partijen. De aan dit voorstel gehechte ontwerpovereenkomst is in overeenstemming met de door de Raad opgestelde onderhandelingsrichtsnoeren. Met name is daarin bepaald dat de voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het Prima-initiatief zijn vastgesteld in Besluit (EU) 2017/1324, door rechtstreekse verwijzing naar de wetgevingshandeling van de Unie.

Met het oog op de bescherming van de financiële belangen van de Unie, met name de bevoegdheden van de Commissie, het Europees Bureau voor fraudebestrijding, de Rekenkamer en de Prima-uitvoeringsstructuur in dat kader om audits en onderzoeken te verrichten in overeenstemming met de toepasselijke wetgeving van de Unie, verwijst de overeenkomst specifiek naar de desbetreffende bepalingen van Besluit (EU) 2017/1324 en verplicht zij de partijen alle nodige bijstand te verlenen om de uitvoering ervan te waarborgen. Bovendien bepaalt de toekomstige overeenkomst dat de partijen overeenstemming moeten bereiken over gedetailleerde regelingen inzake bijstand, aangezien die van essentieel belang zijn voor hun samenwerking in het kader van deze overeenkomst.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Het voorstel betreft een ontwerp-besluit van de Raad over de tweede tranche van de financiële bijdragen aan het Europees Ontwikkelingsfonds (hierna "EOF" genoemd) die de lidstaten in 2017 moeten betalen.

–de huidige partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, zoals laatstelijk gewijzigd (hierna de "ACS-EU-partnerschapsovereenkomst" genoemd),

–het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor 2014-2020, overeenkomstig de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn (hierna "het Intern Akkoord van het 11e EOF" genoemd),

–Verordening (EU) 2015/323 van de Raad inzake het Financieel Reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds (hierna "Financieel Reglement van het 11e EOF" genoemd).

•Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

•Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

Overeenkomstig artikel 21, lid 7, van het Financieel Reglement van het 11e EOF wordt bij elk bedrag vermeld welk deel door de Commissie wordt beheerd en welk deel door de Europese Investeringsbank (EIB).

Overeenkomstig artikel 52 van het Financieel Reglement van het 11e EOF heeft de EIB de Europese Commissie haar bijgewerkte vastleggings- en betalingsramingen betreffende de door haar beheerde instrumenten toegezonden.

Artikel 22, lid 1, van het Financieel Reglement van het 11e EOF bepaalt dat bij de verzoeken om bijdragen eerst in chronologische volgorde de bedragen voor vorige EOF’s worden opgebruikt. De verzoeken om bijdragen in dit voorstel hebben dus betrekking op bedragen in het kader van het 10e EOF voor de EIB en bedragen in het kader van het 10e en 11e EOF voor de Europese Commissie.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

De verdeling over de lidstaten van de vangstmogelijkheden in het kader van het Protocol van 2015-2019 bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Mauritanië is vastgesteld bij Verordening (EU) 2015/2192 van de Raad.

•Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

Het voorstel strookt volledig met het beginsel van duurzame exploitatie van visbestanden en mariene ecosystemen en is in overeenstemming met het protocol, waarin is bepaald dat beide partijen op basis van de beschikbare wetenschappelijke adviezen in de gemengde commissie kunnen overeenkomen vangstmogelijkheden toe te kennen aan vriestrawlers voor de visserij op demersale vissoorten waarbij het bestaan van een overschot is vastgesteld.

Het voorstel is eveneens in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid en de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over een mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Op 7 december 2015 werd Verordening (EU) 2015/2265 van de Raad betreffende de opening en de wijze van beheer van autonome tariefcontingenten van de Unie voor bepaalde visserijproducten voor de periode 2016-2018 vastgesteld.

Doel van die verordening is het concurrentievermogen van de verwerkende industrie in de EU te waarborgen door ervoor te zorgen dat die industrie zich op toereikende wijze kan bevoorraden met visserijproducten zonder de productie van visserijproducten in de Unie in gevaar te brengen. Daartoe is in de verordening bepaald dat de invoerrechten voor een aantal visserijproducten moeten worden verlaagd of geschorst binnen de grenzen van tariefcontingenten van passende omvang. Ook wordt nader bepaald voor welke behandelingen het gebruik van tariefcontingenten van toepassing is ("in aanmerking komende behandelingen") en voor welke niet.

Sinds de vaststelling van de verordening hebben een aantal verwerkingsbedrijven en lidstaten van de EU de Commissie meegedeeld dat de verwerkende industrie van de Unie niet op adequate wijze gebruik kan maken van het tariefcontingent met volgnummer 09.2760 (heek in gehele staat en roze koningklip). Volgens hen is dat te wijten aan het feit dat "in moten snijden" niet tot de in aanmerking komende behandelingen voor deze producten behoort.

De verwerkende industrie van de Unie stelt dat ongeveer 95 % van dit tariefcontingent zou worden benut voor verwerking door in moten snijden. Bijgevolg moet het in moten snijden worden toegevoegd als "in aanmerking komende behandeling" zodat dit contingent optimaal kan worden benut en het concurrentievermogen van deze specifieke sector wordt gevrijwaard.

•Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

Niet van toepassing.

•Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

Niet van toepassing.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

Artikel 31 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

•Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden)

De rechten van het gemeenschappelijk douanetarief vallen onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing op deze bepalingen.

•Evenredigheid

Het voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: de douane-unie is een gemeenschappelijk beleid en dient dus ten uitvoer te worden gelegd door middel van een door de Raad vastgestelde verordening.

•Keuze van het instrument