8. 2. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 35/25 
met de openbaarmaking, zouden de autoriteiten 
de mogelijkheid moeten hebben, sanctiemaatregelen 
tegen de betrokken onderneming te nemen, bij voor­
beeld een officiële berisping of schorsing van de 
notering ter beurze. 
Artikel 8 
De hier voorgestelde samenwerking tussen de „bevoeg­
de autoriteiten", die over de „nodige bevoegdheden 
(...), rnet inbegrip van controlebevoegdheden" moeten 
kunnen beschikken, ook al tegen de achtergrond van 
de in artikel 10 voorgestelde uitbreiding van het krach­
tens de Richtlijn van 5 maart 1979 ingestelde contact-
comité, lijkt een goede zaak, daar in dat geval geen 
speciale Europese autoriteit in het leven behoeft te 
worden geroepen. 
Artikel 11 
Daar het EEG-Verdrag geen basis biedt voor strafrech­
telijke procedures, moet de vraag worden gesteld in 
hoeverre de lid-staten op grond van artikel 11 kunnen 
worden verplicht, overtreding van de in deze richtlijn 
vastgelegde bepalingen te vervolgen en te bestraffen. 
De Commissie zou alle mogelijkheden moeten kunnen 
Gedaan te Brussel, 16 december 1987. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. In het Witboek kondigde de Commissie, met het 
oog op de verwezenlijking van de Europese markt in 
1992, een voorstel betreffende onderlinge aanpassing 
van de wapenwetgevingen van de lid-staten aan (Wit­
boek nr. 55). Blijkens de toelichting zal „de instelling benutten die via het in artikel 10 bedoelde contactcomité 
geboden worden, en eventueel zelfs het Hof van Justitie 
moeten inschakelen om te bereiken dat overtredingen 
op uniforme wijze — en niet volkomen verschillend van 
land tot land — worden vervolgd en bestraft. Anders 
zouden namelijk insider-transacties verplaatst worden 
naar lid-staten met een naar verhouding geringe 
strafmaat. 
Artikel 12 
De Commissie zou de inhoud van dit richtlijnvoorstel 
en het moment van indiening ervan moeten laten aan­
sluiten bij het richtlijnvoorstel dat zij momenteel voor­
bereidt met betrekking tot beleggingsadviseurs. De niet 
onder artikel 6 van de onderhavig richtlijnvoorstel val­
lende inside-information zou eventueel in de richtlijn 
inzake beleggingsadviseurs kunnen worden geregeld. 
Hierbij kan onder meer worden gedacht aan het verzen­
den van persoonlijke circulaires met beursadviezen of 
„hot-line"-beurstips op basis van zogenaamde inside-
information of waarbij deze wordt voorgewend om 
gericht verkeerde informatie te geven ten einde ten koste 
van de ontvanger van de „adviezen" zelf zaken te doen 
in de aangeprezen effecten. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT 
van de interne markt, zoals in het vooruitzicht gesteld 
in het Witboek, ,de opheffing van materiële barrières' 
tot gevolg hebben. De garanties, die de mogelijkheid 
tot het uitvoeren van controles aan de grenzen vandaag 
geeft, moeten uiterlijk op 31 december 1992 worden 
vervangen door garanties die voortvloeien uit gelijk­
waardige procedures en controles die echter worden Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de controle op de verwerving 
en het voorhanden hebben van wapens 
(88/C 35/11) 
De Raad heeft op 21 september 1987 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en Sociaal Comité advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor sociale aangelegenheden, gezinsvraagstukken, onderwijs en cultuur, die 
met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies 
op 10 december 1987 goedgekeurd. Rapporteur was de heer van Dam. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 251e zitting (vergadering van 17 december 
1987) het volgende advies uitgebracht, dat zonder stemmen tegen (11 onthoudingen) is 
goedgekeurd. 
Nr. C 35/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 2. 88 
uitgevoerd in de lid-staten, eerder dan aan de bin­
nengrenzen". 
Het nu voorliggende voorstel beperkt zich tot invoering 
van een in alle lid-staten geldende administratieve pro­
cedure voor het overbrengen van wapens van één lid­
staat naar een andere, om op die wijze de controle op 
wapens aan de grenzen overbodig te maken. 
1.2. Het Comité is steeds voorstander geweest van 
de verwezenlijking van een grote binnenmarkt voor 
1992, ook waar het de sociale aspecten betreft. Het 
gaat daarom akkoord met het principe dat aan de 
binnengrenzen van de Gemeenschap geen controle op 
wapenbezit meer mag plaatsvinden, maar wenst hierbij 
wel de volgende kanttekeningen te plaatsen. 
1.3. Het Comité is van mening dat met het onderha­
vige richtlijnvoorstel in zijn huidige vorm volstrekt niet 
kan worden gegarandeerd dat het onder 1.1 omschreven 
doel, nl. een goede vervanging voor de controle aan de 
binnengrenzen, met name waar het de veiligheid van de 
EG-burgers betreft, zal worden gerealiseerd. Er moet 
een „Europa van de burgers" komen, maar dit mag niet 
ten koste van de veiligheid van de burgers gaan. Indien 
er geen strengere voorschriften en aanvullende maatre­
gelen komen, zal het richtlijnvoorstel wel eens tot onge­
wild gevolg kunnen hebben dat het illegaal kopen en 
vervoeren van wapens vergemakkelijkt worden. 
Daarom moeten niet alleen bepaalde voorschriften in 
het Commissievoorstel aangescherpt worden, maar 
moeten ook aanvullende maatregelen worden genomen. 
In het bijzonder moet de samenwerking van de natio­
nale politie- en veiligheidsdiensten in het kader van de 
bestrijding van terrorisme en criminaliteit verbeterd 
worden (zie de actie van de Trevi-groep). Ter wille van 
de veiligheid moet het in bepaalde gevallen mogelijk 
zijn, de grenscontrole op wapenbezit te handhaven (b.v. 
aan de grens tussen de Republiek Ierland en het Ver­
enigd Koninkrijk). 
1.4. Hoewel een geleidelijke harmonisering van de 
nationale wetgevingen inzake wapens volgens het 
Comité de meest geschikte oplossing zou zijn geweest, 
heeft de Commissie hiervan afgezien, omdat de juridi­
sche verschillen tussen de lid-staten op dit punt enorm 
zijn en rekening moet worden gehouden met de termijn 
van 1992. In dit verband moet worden opgemerkt dat 
de door de Commissie overwogen procedure t.a.v. het 
verplicht bijhouden van een register al tot een zekere 
harmonisering van de wettelijke bepalingen leidt. 
1.5. De wapenhandelaar neemt in de voorgestelde 
administratieve procedure een centrale plaats in: hij 
krijgt een belangrijke rol bij de uitvoering van de voor­
gestelde maatregelen. In feite komt het erop neer dat 
een particulier wordt ingeschakeld in een procedure die 
tot de bevoegdheid van de overheid behoort. Het feit 
dat de wapenhandelaar op deze manier een bepaalde 
verantwoordelijkheid krijgt, houdt in dat een aantal 
garanties en voorwaarden aanwezig moet zijn (zie bij­
zondere opmerkingen, § 2.3.1). 1.6. De taak van de overheid in de verschillende fases 
van de procedure dient te worden vergroot. 
1.7. In artikel 9.2 wordt bepaald dat de lid-staten de 
controles op wapenbezit aan de buitengrenzen van de 
EG versterken. Het Comité acht dit een zeer belangrijke 
bepaling en is van mening dat de formulering niet met 
het gewicht ervan overeenstemt. Het dringt er met klem 
op aan dat de lid-staten de controle op wapenbezit aan 
de buitengrenzen van de Gemeenschap verscherpen. 
Welke oplossing voor de vervanging van de controle op 
wapens aan de binnengrenzen ook wordt gekozen, zeker 
altijd zal zij gepaard moeten gaan met een gelijktijdige, 
voldoende versterking van de controle aan de buiten­
grenzen. Hieraan moet door de lid-staten bijzondere 
aandacht worden besteed. 
1.8. Uit de voorgaande opmerkingen komt duidelijk 
naar voren dat het Comité op tal van punten huiverig 
staat tegenover het voorstel van de Commissie. Gezien 
het verloop van de voorbereidende werkzaamheden 
acht het Comité het niettemin zaak, in een aantal bijzon­
dere opmerkingen nader op zijn algemene opmerkingen 
in te gaan. Het zou het voorstel ten goede komen indien 
met deze bijzondere opmerkingen rekening wordt ge­
houden. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 1 en bijlage 
2.1.1. Het Comité stelt vast dat de in dit artikel en 
in de bijlage opgenomen definities afgeleid zijn van 
definities die gebruikt worden in reeds bestaande inter­
nationale documenten. Het gaat hierbij om de Benelux-
Overeenkomst over wapens en munitie van 9 december 
1970, die slechts door een van de drie verdragsluitende 
landen is geratificeerd, en de Overeenkomst van de 
Raad van Europa van 28 juni 1978, die door vier van 
de twaalf lid-staten van de EG is geratificeerd. 
2.1.2. De bijlage bij het richtlijnvoorstel zou moeten 
worden gewijzigd met inachtneming van de volgende 
overwegingen: 
— het is bijzonder moeilijk controle uit te oefenen op 
de verkoop van munitie die volgens de bijlage onder 
de categorie „vuurwapens" valt, 
— de begrippen „voorgoed onbruikbaar is gemaakt" 
(sub i) in de bijlage), „het zwakke vermogen" 
(sub ii) in de bijlage) en „ontworpen is voor het 
geven van alarm" (sub iii) in de bijlage) moeten 
worden verduidelijkt. 
2.2. Artikel! 
2.2.1. De bepalingen in de tweede alinea van dit 
artikel moeten samen met de bepalingen in lid 3 van 
artikel 6 worden bekeken. Zij hebben tot doel te voor­
komen dat bescherming van de nationale wapenmarkt 
tot concurrentiedistorsies leidt. Deze bedoeling, de be-
8. 2. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 35/27 
scherming van de eigen nationale markt te voorkomen, 
dient duidelijker in de formulering tot uitdrukking te 
komen. 
2.3. Artikel 3 
2.3.1. Gezien bovenstaande opmerkingen over de rol 
van de wapenhandelaar in de voorgestelde procedure, 
is het zaak dat een aantal waarborgen en voorwaarden 
aanwezig is, en met name: 
— de kwalificaties die de wapenhandelaar moet bezit­
ten (status en opleiding zijn van land tot land zeer 
verschillend) om zijn taak naar behoren te kunnen 
vervullen. Er moeten meer garanties worden geëist 
van wapenhandelaren die een rol krijgen bij de 
uitvoering van de voorgestelde maatregelen, 
— de controle op de goede uitoefening van de taak 
door de wapenhandelaar en de eventuele sancties 
die moeten worden opgelegd, 
— de beloning van deze extra taken van de wa­
penhandelaar (met name de toepassing van de ar­
tikelen 3 en 4 waar het gaat om de verkoop aan 
particulieren). 
2.3.2. Het Comité is het er principieel mee eens dat 
een register moet worden bijgehouden waardoor de 
persoon die het vuurwapen gekocht heeft, kan worden 
opgespoord. Waar het om de verantwoordelijkheid 
voor het register gaat, verwijst het Comité naar zijn 
algemene opmerkingen. 
2.3.3. Overbrenging van vuurwapens naar het land 
van herkomst van de koper mag volgens het Comité 
slechts geschieden via een wapenhandelaar die een 
speciale vergunning van de autoriteiten van dit land 
heeft (zie artikel 6). 
2.4. Artikel 4 
2.4 A. Er zij op gewezen dat de bepalingen van dit 
artikel niet van toepassing zijn op de verkoop of de 
overdracht van vuurwapens aan ingezetenen van de 
lid-staat waar die verkoop of overdracht plaatsvindt 
(wanneer de verkoper een particulier is). 
2.5. Artikels 
2.5.1. Volgens artikel 5 verbieden de lid-staten afle­
vering van vuurwapens aan niet-ingezetenen, tenzij deze 
daartoe van de lid-staat waar zij verblijf houden, een 
vergunning hebben verkregen. Deze bepaling mag niet 
los worden gezien van artikel 6, lid 2, derde alinea, 
waarin bepaald wordt dat de lid-staat van bestemming 
slechts een afschrift van de overbrenging ontvangt (zie 
opmerkingen betreffende artikel 6). 
Het Comité vindt dit artikel te vaag. Op het bezit van en de handel in wapens moet doeltref­
fend toezicht worden uitgeoefend. Het Comité is van 
mening dat er strengere controle nodig is op de verkoop 
van wapens aan particulieren. Dit zou alleen door het 
land waar wapens worden verkocht, mogen worden 
toegestaan indien het land van bestemming toestem­
ming geeft. In het algemeen dringt het Comité er bij de 
Raad op aan, de totstandkoming van maatregelen te 
bevorderen die een krachtige controle op de verkoop 
van wapens aan particulieren mogelijk maken. 
2.5.2. Het Comité stelt vast dat de lid-staten zelf 
dienen te bepalen hoe zij zich ervan zullen vergewissen 
dat wapens die aan ingezetenen van een derde land zijn 
afgeleverd, het grondgebied van de Gemeenschap ook 
inderdaad verlaten. Het Comité heeft enig voorbehoud 
ten aanzien van de passage betreffende personen die 
ingezetenen van een derde land zijn. Het vreest dat dit 
wordt opgevat alsof de Gemeenschap enigszins te­
rugkomt van de door haar aangegane verbintenissen op 
het gebied van veiligheid en in de strijd tegen de illegale 
wapenhandel en de geweldscriminaliteit. 
2.5.3. In lid 2 wordt bepaald dat de verkoop en de 
afgifte van munitie slechts voor „geringe hoeveelheden" 
worden toegestaan. Deze uitdrukking is volgens het 
Comité te onduidelijk en voor verschillende inter­
pretaties vatbaar. 
2.6. Artikel 6 
2.6.1. In de overbrengingsprocedure van artikel 6 
geeft de lid-staat van vertrek de vergunning voor de 
overbrenging van een wapen naar de andere lid-staat. 
De bepalingen van dit artikel zouden duidelijker moeten 
zijn waar het gaat om: 
— de verantwoordelijkheid van de lid-staat van vertrek 
voor het toezicht op de veiligheidsaspecten van de 
overbrenging (vervoer naar en/of aankomst in de 
andere lid-staat), 
— de omstandigheden van het vervoer uit het oogpunt 
van veiligheid (type verpakking, sloten, verzegeling, 
enz.), 
— de plaats waar het wapen in het land van bestem­
ming aankomt. Gezien de opmerkingen over arti­
kel 3 dient de overbrenging naar het land van her­
komst te geschieden via een wapenhandelaar die een 
speciale vergunning van de autoriteiten van dit land 
heeft. 
2.6.2. Het Comité zou het, ter wille van de duidelijk­
heid over de toekomstige situatie, op prijs stellen dat 
de Commissie in de toelichting op haar voorstel ingaat 
op het effect van de invoering van de door haar voorge­
stelde richtlijn op de bestaande ex- en import­
vergunningsstelsels van de lid-staten, zowel betreffende 
het intracommunautaire verkeer als het verkeer met 
derde landen. Het Comité is van mening dat een sa­
menloop van twee vergunningsstelsels vermeden moet 
worden. 
2.7. Artikel 7 
271A. Het Comité stelt vast dat het uiterst moeilijk 
zo niet onmogelijk zal zijn, erop toe te zien dat het 
oponthoud minder dan 48 uur bedraagt (lid 1, laatste 
alinea). 
Nr. C 35/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 2. 88 
2.7.2. Het Comité is het ermee eens dat een minder 
strenge regeling wordt toegepast bij het bezit van voor 
jacht of sportbeoefening bestemde vuurwapens gedu­
rende een reis door lid-staten. Gevreesd moet worden 
dat de voorwaarden voor het verkrijgen van de hier 
genoemde „verklaring" niet soepel en praktisch genoeg 
zullen zijn. Dit geldt vooral voor de bepaling achter het 
vierde gedachtenstreepje. Voorkomen moet worden dat 
de betrokkenen steeds maar weer allerlei formaliteiten 
moeten vervullen. Het Comité beveelt aan een in de 
gehele Gemeenschap geldige internationale vergunning 
in te voeren. In een dergelijke vergunning zouden o.m. 
de in de eerste drie gedachtenstreepjes van artikel 7 
bedoelde gegevens kunnen worden opgenomen. Met 
behulp van dit document zouden de betrokken personen 
gemakkelijker de vereiste toestemming kunnen verkrij­
gen bij de autoriteiten van het land waar het wapen 
zich bevindt. 
2.8. Artikel 8 
Geen commentaar. 
Gedaan te Brussel, 17 december 1987. 2.9. Artikel 9 
2.9.1. Wanneer aan de binnengrenzen van de Ge­
meenschap wordt afgezien van controle op wapenbezit, 
is het volgens het Comité absoluut noodzakelijk dat de 
controle op het voorhanden hebben van wapens aan de 
buitengrenzen van de Gemeenschap verscherpt wordt. 
Deze controle aan de buitengrenzen zou moeten worden 
uitgeoefend door de bevoegde nationale overheids­
instanties : de Commissie beschikt niet over de nodige 
middelen om dit soort controles te organiseren. Het is 
de taak van de Raad ervoor te zorgen dat de bevoegde 
nationale overheidsinstanties maatregelen nemen die 
leiden tot de gewenste verscherping van de controles 
op wapenbezit aan de buitengrenzen van de EG. 
2.9.2. Verduidelijkt moet worden of in lid 3 van dit 
artikel onder „vervoermiddel" ook individuele vervoer­
middelen vallen. 
2.10. Artikelen 10, 11 en 12 
Geen commentaar. 
De Voorzitter 
van bet Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT