NL Publicatieblad van de Europese Unie C 135/6

STEUNMAATREGELEN VAN DE STATEN — DENEMARKEN

Steunmaatregel nr. C 5/07 (ex N 469/05) — Versoepeling van de verplichtingen inzake informatieverstrekking voor bedrijven die deelnemen aan de Deense tonnagebelastingregeling

Uitnodiging overeenkomstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag om opmerkingen te maken

(Voor de EER relevante tekst)

(2007/C 135/06)

De Commissie heeft het Koninkrijk Denemarken bij schrijven van 7 februari 2007, dat na deze samenvatting in de authentieke taal is weergegeven, in kennis gesteld van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag ten aanzien van de bovengenoemde steunmaatregel.

Belanghebbenden kunnen hun opmerkingen over de betrokken steunmaatregel kenbaar maken door deze binnen één maand vanaf de datum van deze bekendmaking te zenden aan:

Europese Commissie Directoraat-generaal Energie en vervoer Directoraat A — Eenheid 4 B-1049 Brussel Fax: (32-2) 296 41 04

Deze opmerkingen zullen ter kennis van het Koninkrijk Denemarken worden gebracht. Een belanghebbende die opmerkingen maakt, kan, met opgave van redenen, schriftelijk verzoeken om vertrouwelijke behandeling van zijn identiteit.

SAMENVATTING

1. PROCEDURE

1. Bij schrijven van 13 september 2005 (1) heeft Denemarken de Commissie in kennis gesteld van een wijziging van de tonnagebelastingregeling. De oorspronkelijke regeling is goedgekeurd bij besluit van 12 maart 2002 (2) (maatregel N 563/2001).

2. Deze wijziging is ingeschreven als aangemelde steun onder referentie N 469/05. De aangemelde wijziging is ingevoerd bij wet nr. 408 van 1 juni 2005.

3. Bij schrijven van 28 oktober 2005, 19 mei en 29 augustus 2006 (3) heeft de Commissie de Deense autoriteiten om aanvullende informatie gevraagd. Denemarken heeft deze informatie verstrekt bij schrijven van 22 november 2005 en 30 juni 2006 (4).

2. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL

2.1. Titel

4. Versoepeling van de verplichtingen inzake informatieverstrekking voor bedrijven die deelnemen aan de Deense tonnagebelastingregeling

2.2. Omschrijving van de aangemelde maatregelen

5. Bij wet nr. 408 van 1 juni 2005 worden Deense scheepvaartondernemingen die onder de Deense tonnagebelastingregeling vallen (5), vrijgesteld van de verplichting de fiscale autoriteiten alle nodige informatie te verstrekken over hun financiële transacties met buitenlandse ondernemingen die tot dezelfde groep behoren.

6. In die gevallen worden de commerciële transacties tussen de twee ondernemingen van dezelfde groep gecontroleerd op grond van het armlengtebeginsel. Dit beginsel bestaat erin te controleren of bij transacties tussen filialen van eenzelfde ondernemingsgroep marktconforme prijzen worden gehanteerd. Een dergelijke controle is verplicht op grond van zowel: — de richtsnoeren inzake verrekeningsprijzen voor de OESO-landen met het oog op het voorkomen van belastingontwijking via handelstransacties tussen entiteiten die tot eenzelfde groep behoren maar in twee verschillende landen worden belast (6); — één van de maatregelen tegen misbruik (7) waarin die regeling voorziet. De betrokken maatregel om misbruik tegen te gaan wordt omschreven in hoofdstuk 2.11.1 van het voornoemde besluit van 12 maart 2002 onder de titel armlengtebeginsel, namelijk de controle op de handelstransacties tussen een bedrijf dat onder de tonnagebelasting valt en zijn filialen.

7. De hierboven onder punt 4 vermelde informatieplicht, waarvan Deense scheepvaartondernemingen die onder de Deense tonnagebelasting vallen, zouden worden vrijgesteld door de invoering van de aangemelde maatregelen, geldt niet uitsluitend voor bedrijven die onder de tonnagebelastingregeling vallen. Doel van de verplichting is de fiscale autoriteiten de mogelijkheid te bieden te controleren of de verrekeningsprijzen tussen twee ondernemingen die tot eenzelfde ondernemingsgroep behoren maar onder een verschillend belastingstelsel vallen, niet worden misbruikt om het grootste deel van de winst door de sluizen naar de onderneming die de gunstigste belastingregeling geniet. De verstrekte informatie is essentieel om de verrekeningsprijzen binnen een groep van ondernemingen te kunnen controleren, zowel in het licht van de richtsnoeren inzake verrekeningsprijzen (voor internationale transacties) en de verplichte maatregelen tegen misbruik (binnenlandse en buitenlandse transacties) die specifiek van toepassing zijn in het kader van de tonnagebelasting.

8. De Deense autoriteiten zijn van mening dat, wanneer één van beide ondernemingen een Deense scheepvaartonderneming is die voor de Deense tonnagebelastingregeling heeft geopteerd en de andere een buitenlands filiaal (zuster-, dochter-, of moederbedrijf), de Deense onderneming er geen belang bij heeft haar winsten door een manipulatie van de verrekeningsprijzen door te sluizen naar haar buitenlandse filialen. Wanneer één van de twee filialen onder de Deense tonnagebelastingregeling valt en het andere in een ander land wordt belast, zijn de Deense autoriteiten derhalve de mening toegedaan dat de Deense schatkist geen belang heeft bij de controle door de Deense fiscale autoriteiten op eventuele misbruiken van verrekeningsprijzen. De Deense autoriteiten zijn van oordeel dat alleen andere lidstaten of derde landen belang hebben bij deze controle.

2.3. Beschrijving van de huidige regeling

9. De tonnagebelastingregeling wordt omschreven in het voormelde besluit van de Commissie van 12 maart 2002 inzake maatregel N 563/2001. De belangrijkste kenmerken worden hierna in herinnering gebracht.

10. De inkomsten uit alle activiteiten die in aanmerking komen en waarop een tonnagebelasting wordt geheven, worden uitgedrukt in de vorm van een globaal bedrag dat, ongeacht de reële winst van de scheepvaartonderneming, overeenstemt met de som van de voor elk vaartuig overeenkomstig de tonnage als volgt vastgestelde bedragen: tot 1 000 NT 7 DKK (~ EUR 0,90) per 100 NT per dag 1001 — 10 000 NT 5 DKK (~ EUR 0,70) per 100 NT per dag 10 001 — 25 000 NT 3 DKK (~ EUR 0,40) per 100 NT per dag >25 000 NT 2 DKK (~ EUR 0,30) per 100 NT per dag

11. Op de aldus berekende inkomsten wordt de gebruikelijke aanslagvoet van de vennootschapsbelasting toegepast. Het belastbaar inkomen voor elke vaartuig waarop tonnagebelasting wordt geheven, wordt berekend op basis van de nettotonnage van het schip, per 100 nettoton (NT) en per aangevatte periode van 24 uur ongeacht of het vaartuig al dan niet operationeel is.

12. De regeling bestaat sinds 1 januari 2002 en is toegankelijk voor alle in Denemarken belastingplichtige ondernemingen (ondernemingen met een vaste vestiging in Denemarken) die scheepvaartdiensten aanbieden. De regeling is ook toegankelijk voor buitenlandse ondernemingen die zich in Denemarken laten registreren door er hun administratieve zetel te vestigen. Alleen inkomsten uit scheepvaartactiviteiten komen in aanmerking voor deze regeling.

13. Scheepvaartondernemingen zijn vrij al dan niet aan de regeling deel te nemen. De keuze dient uiterlijk te worden gemaakt bij de indiening van de belastingaangifte voor het jaar waarin voor het eerst gebruik wordt gemaakt van de tonnagebelastingregeling. De beslissing al dan niet deel te nemen aan de tonnagebelastingregeling is bindend voor een periode van 10 jaar. Deense scheepvaartondernemingen die tot eenzelfde groep behoren dienen met betrekking tot deelname aan de tonnagebelastingregeling dezelfde keuze te maken. Wanneer een scheepvaartonderneming opteert voor de tonnagebelastingregeling, geldt de regeling voor al haar activiteiten en vaartuigen die aan de voorwaarden voldoen.

2.4. Duur

14. Bij schrijven van 5 april 2006 hebben de Deense autoriteiten zich ertoe verbonden de maatregelen ter versoepeling van de verplichtingen inzake informatieverstrekking voor bedrijven die onder de Deense tonnagebelastingregeling vallen, binnen eer periode van tien jaar opnieuw aan te melden. De aangemelde maatregel wordt derhalve geacht eind 2015 af te lopen.

2.5. Budget

15. De wijziging van de regeling heeft geen budgettaire gevolgen voor de bestaande regeling. De voorgestelde wijziging heeft geen gevolgen voor individuele steundossiers.

2.6. Andere staatssteunregelingen voor de scheepvaart in Denemarken

16. Voor zover de Commissie bekend is, past Denemarken naast de tonnagebelastingregeling slechts één andere regeling toe ten behoeve van scheepvaartondernemingen: een maatregel waarbij scheepseigenaars zijn vrijgesteld van inkomensbelasting en sociale bijdragen voor zeelui die aan boord van bepaalde schepen werken (8).

2.7. Het standpunt van de Deense autoriteiten

17. De Deense autoriteiten zijn van mening dat wanneer een multinationale onderneming de vennootschapsbelasting tracht te ontwijken via handelstransacties tussen een Deens filiaal dat onder de tonnagebelasting valt en een niet-Deens filiaal, niet Denemarken maar het andere betrokken land door deze belastingontwijking wordt benadeeld.

18. De Deense fiscale autoriteiten hebben er derhalve geen belang bij systematische controles uit te oefenen op transacties tussen ondernemingen die onder de Deense tonnagebelasting vallen en hun eventuele buitenlandse filialen, aangezien deze controle de Deense schatkist hoegenaamd geen extra inkomsten oplevert. Dit is de reden waarom Denemarken heeft voorgesteld ondernemingen die voor de Deense tonnagebelasting opteren, vrij te stellen van administratieve lasten die zij zelf overbodig achten.

19. In het licht van de voormelde beschouwingen lijken de Deense autoriteiten impliciet van mening dat de controle op eventuele belastingontwijking van een in een ander land gevestigde onderneming naar een in Denemarken gevestigde onderneming die onder de tonnagebelastingregeling valt, moet worden uitgeoefend door de fiscale autoriteiten van dat andere land. Dit uitgangspunt betekent dat in de fiscale regelgeving van dat andere land — ongeacht of dit een lidstaat of een derde land is — een regeling moet zijn opgenomen inzake verrekeningsprijzen, dan wel die ook daadwerkelijk moet worden toegepast, met name ten aanzien van transacties met ondernemingen die onder de Deense tonnagebelastingregeling vallen.

3. VOORAFGAANDE BEOORDELING OF ER SPRAKE IS VAN STEUN

20. Het heeft geen zin te onderzoeken of de aangemelde maatregelen alleen moeten worden beschouwd als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag aangezien de maatregelen moeten worden beschouwd als een onderdeel van de volledige tonnagebelastingregeling. De Commissie zou derhalve de volledige tonnagebelasting moeten onderzoeken zoals die er zou uitzien indien de aangemelde maatregelen werden ingevoerd.

21. De Commissie is in dit stadium van haar analyse van oordeel dat de aangemelde maatregel de aanmerking van de tonnagebelastingregeling als staatssteun onverlet laat.

22. De belangrijkste vraag die moet worden beantwoord is of in het licht van de voorgestelde maatregel de conclusie van het voormelde besluit van de Commissie van 12 maart 2002 kan worden gehandhaafd wat betreft de verenigbaarheid van de regeling met de interne markt.

4. TWIJFELS BETREFFENDE DE VERENIGBAARHEID MET DE INTERNE MARKT

4.1. Maatregel tegen misbruik waarop de aangemelde maatregelen betrekking heeft

23. Een van de belangrijkste voorwaarden voor de verenigbaarheid van de tonnagebelastingregeling met de gemeenschappelijke markt is dat moet worden voorzien in maatregelen om ervoor te zorgen dat de regeling uitsluitend wordt toegepast op scheepvaartactiviteiten, in de betrokken lidstaat, in een andere lidstaat of in een derde land. De richtsnoeren betreffende staatssteun voor het zeevervoer (9) voorzien expliciet in de mogelijkheid om een tonnagebelasting toe te passen voor bepaalde scheepvaartactiviteiten en zijn uitsluitend van toepassing op zeevervoer. Indien de aanpassing van de tonnagebelastingregeling tot gevolg zou hebben dat ook niet-maritieme activiteiten onder de tonnagebelasting vallen, moet de verenigbaarheid van de regeling zoals hierna beschreven aan de orde worden gesteld.

24. De beperkende maatregelen waarin de Deense tonnagebelastingregeling voorziet, worden omschreven in punt 2.11 van het voornoemde besluit van de Commissie van 12 maart 2002.

25. Een van de belangrijkste maatregelen tegen misbruik is controle — op basis van het armlengtebeginsel — op handelstransacties tussen ondernemingen die onder de tonnagebelasting vallen en hun eventuele filialen (of delen van de betrokken bedrijven die onder de normale vennootschapsbelasting vallen), zowel de binnen- als buitenlandse filialen. Er moet op worden gewezen dat er ook andere beperkende maatregelen bestaan om overkapitalisatie (10), de splitsing van de inkomsten en kosten waarbij een deel van de onderneming onder de tonnagebelasting valt en het overige deel onder de normale vennootschapsbelasting, tegen te gaan.

26. Alle tonnagebelastingregelingen, ook die waarop de aangemelde maatregelen betrekking hebben, die de Commissie de jongste vijf jaar (11) heeft goedgekeurd, voorzien in maatregelen tegen misbruik, namelijk controle op transacties tussen entiteiten met tonnagebelasting en entiteiten die onder het normale belastingregime vallen.

27. De tonnagebelastingregelingen moeten worden afgeschermd tegen misbruiken om neveneffecten te vermijden op andere economische activiteiten dan de scheepvaart. Daartoe eist de Commissie gewoonlijk dat de lidstaten een aantal beperkende maatregelen nemen zoals: — controle van activiteitoverschrijdende handelstransacties op basis van het armlengtebeginsel; — regels voor een billijke verdeling van de kosten voor kapitaalinvesteringen tussen activiteiten die wel en niet in aanmerking komen; — regels voor een billijke verdeling van inkomsten tussen activiteiten die wel en niet in aanmerking komen; — de alles of niets-optie voor scheepvaartgroepen (indien één entiteit van de groep voor tonnagebelasting opteert, dienen alle entiteiten die daarvoor in aanmerking komen dat te doen).

28. Deze maatregelen zijn onder meer bedoeld om belastingontwijking te voorkomen voor niet-scheepvaartgebonden activiteiten. De tenuitvoerlegging van deze maatregelen is belangrijk om te beoordelen of een tonnagebelastingregeling verenigbaar is met de interne markt, aangezien deze maatregelen ertoe bijdragen dat activiteiten die niet onder de communautaire richtsnoeren betreffende staatssteun voor het zeevervoer vallen onterecht de voordelen van de regeling genieten. De maatregelen tegen misbruik moeten derhalve worden beschouwd als een integrerend deel van de tonnagebelastingregeling.

29. De maatregel tegen misbruiken van de tonnagebelastingregeling op basis van het armlengtebeginsel is opgenomen in de besluiten van de Commissie tot goedkeuring van de tonnagebelastingregelingen (zie overweging 26), waaronder onderhavige regeling, en waarborgt dat de tonnagebelasting alleen wordt toegepast op scheepvaartactiviteiten van in Denemarken belastingplichtige ondernemingen.

4.2. Aantasting van de doelmatigheid van de betrokken afschermingsmaatregel

30. De afschermingsmaatregelen zijn cruciaal om ervoor te zorgen dat de tonnagebelastingregelingen waterdicht zijn. De jongste vijf jaar heeft de Commissie bij de goedkeuring van een regeling telkens geëist dat in maatregelen tegen misbruik wordt voorzien.

31. Zonder een doelmatige tenuitvoerlegging van de maatregelen om misbruiken bij handelstransacties tegen te gaan, kunnen, zowel in de betrokken lidstaat als in andere landen, ook andere sectoren dan de scheepvaart de vennootschapsbelasting ontwijken door handelstransacties met een filiaal dat in de betrokken lidstaat onder de tonnagebelastingregeling valt.

32. De Commissie begrijpt dat de Deense autoriteiten overeenkomstig de afschermingsmaatregelen op basis van het armlengtebeginsel, net als in het verleden, controle zullen blijven uitoefenen op transacties tussen twee filialen van een onderneming waarvan er één onder de tonnagebelasting valt, doch uitsluitend wanneer beide filialen belastingplichtig zijn in Denemarken.

33. Bijgevolg blijven de Deense fiscale autoriteiten verantwoordelijk voor de controle op binnenlandse transacties met een onderneming die onder de tonnagebelasting valt, maar wordt de controle op grensoverschrijdende transacties tussen een onderneming die in Denemarken onder de tonnagebelasting valt en een buitenlands filiaal overgelaten aan het andere betrokken land.

34. De Commissie betwijfelt in dit stadium van haar onderzoek evenwel of de aanvankelijke tonnagebelastingregeling, als gewijzigd door de aangemelde maatregelen, verenigbaar blijft met de interne markt aangezien de aangemelde maatregelen de voormelde afschermingsmaatregelen in het gedrang kunnen brengen. Die zijn echter essentieel voor de verenigbaarheid van de regeling met de interne markt (12).

35. De Commissie vreest voorts dat de aangemelde maatregelen belastingontwijking in andere lidstaten zal vergemakkelijken door ondernemingen die daar belastingplichtig zijn aangezien er, wanneer de Deense fiscale autoriteiten niet langer systematisch worden geïnformeerd over handelstransacties tussen ondernemingen die onder de Deense tonnagebelasting vallen en hun buitenlandse filialen, minder kans bestaat dat frauduleuze transacties tussen deze ondernemingen en een filiaal dat onder de Deense tonnagebelasting valt, door de Deense fiscale autoriteiten worden opgemerkt.

36. De Commissie is van mening dat wanneer de afschermingsmaatregelen niet doeltreffend blijken of dreigen te zijn waardoor de tonnagebelastingregeling ook wordt toegepast op niet-scheepvaartactiviteiten, het handelsverkeer in die mate negatief wordt beïnvloed dat het algemeen belang wordt geschaad en de regeling derhalve niet verenigbaar is met de interne markt.

37. In dit geval vreest de Commissie dat de aanpassing van de afschermingsmaatregel door de aangemelde maatregel tot gevolg zal hebben dat in andere landen belastbare activiteiten, die niet onder de Deense tonnagebelasting vallen, onterecht van deze regeling gebruik zullen maken via transacties tegen oneerlijke prijzen met Deense filialen die onder de tonnagebelasting vallen.

38. Verwijzend naar de voormelde overwegingen, wenst de Commissie de standpunten te kennen van de derde partijen uit alle lidstaten over de volgende punten.

39. In de eerste plaats moet worden bepaald op welke manier Denemarken kan waarborgen dat zijn fiscale autoriteiten ook na de invoering van de aangemelde maatregelen in staat zullen zijn elke poging tot belastingontwijking via buitenlandse filialen van scheepvaartondernemingen die onder de Deense tonnagebelasting vallen op te sporen en dat zij de andere landen van een dergelijke poging op de hoogte zullen brengen. Indien dat niet het geval is, werpt de Commissie de vraag op of andere landen, waaronder de andere lidstaten, de lasten moeten dragen voor de controle van alle buitenlandse transacties met ondernemingen die onder de Deense tonnagebelasting vallen (waarvan de meeste waarschijnlijk in Denemarken zijn gevestigd).

40. Ten tweede stelt de Commissie de vraag of de ongelijke behandeling met betrekking tot de verplichte informatieverstrekking tussen begunstigden die alleen binnenlandse filialen bezitten welke niet in aanmerking komen voor de tonnagebelasting en begunstigden die uitsluitend over buitenlandse filialen beschikken, kan worden gerechtvaardigd. Gelet op de rechtspraak in de zaak Matra (13), kan een ongelijke behandeling inderdaad de verenigbaarheid van de regeling in het gedrang brengen.

41. Ten derde vraagt de Commissie zich af of samenwerkingsmechanismen, zoals hierna omschreven, tussen de lidstaten nuttig kunnen zijn om de bestaande belastingtonnageregelingen beter af te schermen: — een verplichte wederzijdse bijstand in het licht van artikel 10 van het EG-verdrag (14), die verder gaat dan de verplichtingen in het kader van bilaterale fiscale samenwerkingsovereenkomsten tussen de lidstaten en de aanbevelingen van de OESO-richtsnoeren, met betrekking tot grensoverschrijdende transacties met een onderneming die onder de tonnagebelasting valt teneinde op communautair niveau te vermijden dat de effecten van de tonnagebelastingregeling doorsijpelen naar activiteiten die er niet in aanmerking voor komen; — de verplichting voor de fiscale autoriteiten van een lidstaat die een tonnagebelastingregeling heeft ingevoerd om systematisch hun tegenhangers in een andere lidstaat op de hoogte te brengen wanneer zij vermoeden dat er sprake is van frauduleuze transacties waardoor de tweede lidstaat fiscale ontvangsten derft ten voordele van een in de eigen lidstaat gevestigde onderneming die onder de tonnagebelasting valt.

42. De Commissie wenst de standpunten te kennen van de derde partijen uit alle lidstaten over de voormelde punten.

43. Om deze reden moet een onderzoeksprocedure worden ingeleid op grond van artikel 4, lid 4, van de verordening inzake staatssteunprocedures (15) teneinde de Commissie de mogelijkheid te bieden deze kwestie en de eventuele effecten daarvan op de verenigbaarheid van de regeling op te helderen alvorens een definitieve beslissing te nemen betreffende de verenigbaarheid van de aangemelde maatregelen met de interne markt.

TEKST VAN DE BRIEF

„1. SAGSFORLØB 1. Ved brev af 13. september 2005 (16) anmeldte Danmark over for Kommissionen en ændring af den danske tonnageskatteordning, der oprindeligt blev godkendt ved beslutning af 12. marts 2002 (17) (sag nr. N 563/01). 2. Denne ændring blev registreret som anmeldt støtte under nr. N 469/05. Den anmeldte ændring blev indført ved lov nr. 408 af 1. juni 2005. 3. Ved breve af 28. oktober 2005, 19. maj og 29. august 2006 (18) anmodede Kommissionen de danske myndigheder om flere oplysninger, som de fremsendte i deres svar af 22. november 2005 og 30. juni 2006 (19). 2. BESKRIVELSE AF FORANSTALTNINGEN 2.1. Betegnelse 4. Lempelse af oplysningspligten for rederier, der er omfattet af tonnageskatteordningen. 2.2. Beskrivelse af den anmeldte ændring af foranstaltningerne 5. Lov nr. 408 af 1. juni 2005 fritager danske rederier, der beskattes efter den danske tonnageskatteordning (20), fra deres pligt til at forsyne skattemyndighederne med alle nødvendige oplysninger om deres finansielle transaktioner med koncernforbundne udenlandske virksomheder. 6. I sådanne tilfælde foretages kontrollen af kommercielle transaktioner mellem to koncernforbundne virksomheder på basis af armslængdeprincippet. Dette princip består i at kontrollere, at de priser, der benyttes i forbindelse med transaktioner mellem koncernforbundne virksomheder, er i overensstemmelse med markedspriserne. Denne kontrol er påkrævet i henhold til både: — de regler for interne afregningspriser, som OECD-landene opfordres til anvende for at forhindre skatteunddragelse via kommercielle transaktioner mellem koncernforbundne virksomheder, der beskattes i to forskellige lande (21), og — en af de ring-fencing-foranstaltninger (22), der er knyttet til ordningen. Den pågældende foranstaltning er beskrevet i punkt 2.11.1 i førnævnte beslutning af 12. marts 2002 under overskriften »armslængdeprincippet« og består i kontrollere kommercielle transaktioner mellem et tonnagebeskattet selskab og dets koncernforbundne selskaber. 7. Den oplysningspligt, der er nævnt i punkt 4 ovenfor, og som danske tonnagebeskattede rederier vil blive fritaget for, hvis den anmeldte foranstaltning gennemføres, er ikke kun specifik for selskaber, der er omfattet af tonnageskatteordningen. I et skattesystem tjener den til at give skattemyndighederne mulighed for at tjekke, at et af to selskaber, der tilhører samme koncern, men som henhører under to forskellige selskabsskatteordninger, ikke benytter de interne afregningspriser til at overføre hovedparten af sit overskud til det andet selskab, der beskattes efter den mest fordelagtige ordning. Disse oplysninger er derfor meget vigtige for kontrollen med de interne afregningspriser i en koncern af virksomheder under såvel reglerne for interne afregningspriser (når transaktionerne er grænseoverskridende) som ring-fencing-forpligtelsen (hvad enten transaktionerne er grænseoverskridende eller ej), som er specifik for tonnageskatteordningen. 8. De danske myndigheder mener, at når et af disse to selskaber er et dansk tonnagebeskattet rederi, og det andet selskab er et i udlandet baseret koncernforbundet selskab (søster-, datter- eller moderselskab), har dette danske selskab ingen interesse i at eksportere sit overskud til sine koncernforbundne selskaber i udlandet ved at manipulere med de interne afregningspriser. Når et af de to koncernforbundne selskaber beskattes efter den danske tonnageskatteordning, og det andet beskattes i et andet land, tjener de danske skattemyndigheders undersøgelse af eventuelle misbrug via de interne afregningspriser derfor ikke, ifølge de danske myndigheder, statskassens sag. Denne kontrol er efter de danske myndigheders opfattelse kun i andre medlemsstaters og i tredjelandes interesse. 2.3. Beskrivelse af den eksisterende ordning 9. Tonnageskatteordningen er beskrevet i førnævnte beslutning vedtaget af Kommissionen den 12. marts 2002 i sag nr. N 563/01. Her følger en kort beskrivelse af ordningens hovedtræk. 10. Den skattepligtige indkomst af virksomhed omfattet af tonnageskatteordningen fastsættes for hvert skib som et fast beløb i forhold til skibets tonnage uanset rederiets faktiske driftsresultat. Den beregnes således: Til og med 1 000 NT 7 DKK (ca. 0,90 EUR) pr. 100 NT pr. døgn 1 001-10 000 NT 5 DKK (ca. 0,70 EUR) pr. 100 NT pr. døgn 10 001-25 000 NT 3 DKK (ca. 0,40 EUR) pr. 100 NT pr. døgn Over 25 000 NT 2 DKK (ca. 0,30 EUR) pr. 100 NT pr. døgn 11. Den således beregnede skattepligtige indkomst beskattes efter den almindelige selskabsskattesats. For hvert skib, der tonnagebeskattes, beregnes den skattepligtige indkomst i forhold til skibets nettotonnage, pr. 100 nettoton (NT) og pr. påbegyndt døgn, uanset om skibet er i drift eller ej. 12. Ordningen, der har været anvendt siden 1. januar 2002, er åben for selskaber, der er skattepligtige i Danmark (dvs. som har fast driftssted i Danmark), og som leverer søtransportydelser. Ordningen kan også anvendes af udenlandske selskaber, som bliver hjemmehørende i Danmark ved flytning af ledelsens sæde til landet. Kun indkomst fra rederivirksomhed kan omfattes af ordningen. 13. Deltagelse i ordningen er frivillig. Valget skal træffes senest ved rettidig indgivelse af selvangivelse for det indkomstår, hvor tonnagebeskatning første gang vil kunne vælges. Valg eller fravalg af tonnagebeskatning er bindende for rederiet i en periode på ti år. Inden for Danmarks grænser skal koncernforbundne rederier træffe samme valg, for så vidt angår anvendelse af tonnageskatteordningen. Når tonnageskatteordningen vælges, skal samtlige skibe og andre aktiviteter, som opfylder betingelserne for tonnagebeskatning, indgå i tonnageskatteordningen. 2.4. Varighed 14. Ved brev af 5. april 2006 forpligtede de danske myndigheder sig til at genanmelde foranstaltningen vedrørende lempelse af oplysningspligten for rederier omfattet af den danske tonnageskatteordning inden for ti år. Den anmeldte foranstaltning anses derfor at udløbe ved udgangen af 2015. 2.5. Budget 15. Denne ændring af ordningen får ingen budgetmæssige følger for den eksisterende ordning. Individuelle støtteforanstaltninger vil ikke blive påvirket af den påtænkte ændring. 2.6. Andre statsstøtteordninger inden for søtransportsektoren i Danmark 16. Ud over tonnageskatteordningen anvender Danmark, så vidt Kommissionen ved, på nuværende tidspunkt kun én anden ordning til fordel for virksomheder inden for søtransportsektoren, nemlig den, der fritager rederierne for betaling af skat og socialsikringsafgifter for søfolk, der arbejder om bord på skibe, der opfylder de relevante regler (23). 2.7. De danske myndigheders holdning 17. De danske myndigheder har den opfattelse, at hvis et multinationalt selskab skulle fristes til at unddrage sig selskabsskat via kommercielle transaktioner mellem et koncernforbundet dansk selskab, der er omfattet af tonnageskatteordningen, og et koncernforbundet udenlandsk selskab, vil en sådan skatteunddragelse være til skade for det andet land og ikke for Danmark. 18. Det er derfor ikke i de danske skattemyndigheders interesse at foretage en systematisk overvågning af transaktioner mellem selskaber, der er omfattet af den danske tonnageskatteordning, og deres koncernforbundne udenlandske selskaber, eftersom en sådan overvågning ikke vil resultere i ekstraindtægter for den danske statskasse. Det er grunden til, at Danmark foreslog at befri virksomheder, der er omfattet af tonnageskatteordningen, fra administrative byrder, som de set ud fra deres eget perspektiv finder unødvendige. 19. De danske myndigheder synes således implicit at mene, at ansvaret for at kontrollere en mulig skatteflugt fra et selskab, der er etableret i et andet land, til et selskab i Danmark, der er omfattet af den danske tonnageskatteordning, påhviler skattemyndighederne i det andet land. Denne formodning implicerer, at det andet land, uanset om det er en medlemsstat eller et tredjeland, har regler om interne afregningspriser i sin skattelovgivning, og at skattemyndighederne i det andet land anvender reglerne på en effektiv måde, navnlig på transaktioner med selskaber, der er omfattet af tonnageskatteordningen i Danmark. Ved brev af 13. september 2005 (24) anmeldte Danmark over for Kommissionen en ændring af den danske tonnageskatteordning. Ordningen blev oprindeligt blev godkendt ved beslutning af 12. marts 2002 (25) (sag nr. N 563/01). 20. Denne ændring blev registreret som anmeldt støtte under nr. N 469/05. Den anmeldte ændring blev indført ved lov nr. 408 af 1. juni 2005. 21. Ved breve af 28. oktober 2005, 19. maj og 29. august 2006 (26) anmodede Kommissionen de danske myndigheder om flere oplysninger, som de fremsendte i deres svar af 22. november 2005, 30. juni 2006 og 13. september 2006 (27). 3. FORELØBIG VURDERING AF, OM DER OPTRÆDER STØTTE 22. I henhold til EF-traktatens artikel 87, stk. 1, er »statsstøtte eller støtte, som ydes ved hjælp af statsmidler under enhver tænkelig form, og som fordrejer eller truer med at fordreje konkurrencevilkårene ved at begunstige visse virksomheder eller visse produktioner, uforenelig med fællesmarkedet i det omfang, den påvirker samhandelen mellem medlemsstaterne«. 23. Det giver ingen mening at undersøge, om de anmeldte foranstaltninger i sig selv udgør statsstøtte i henhold til EF-traktatens artikel 87, stk. 1, eftersom de er en del af den eksisterende tonnageskatteordning og derfor ikke kan betragtes isoleret, men må undersøges i sammenhæng med hele den tonnageskatteordning, som de medfører en ændring af. Kommissionen bør derfor undersøge hele tonnageskatteordningen i den form, den ville have haft, hvis de anmeldte foranstaltninger allerede var blevet gennemført. 24. På nuværende stadium af undersøgelsen mener Kommissionen, at den anmeldte foranstaltning ikke ændrer ved det forhold, at tonnageskatteordningen har karakter af støtte. 25. Det vigtigste spørgsmål drejer sig således om at afgøre, om de påtænkte foranstaltninger vil ændre vurderingen i Kommissionens beslutning af 12. marts 2002 med hensyn til den samlede ordnings forenelighed med fællesmarkedet. 4. TVIVL MED HENSYN TIL FORANSTALTNINGENS FORENELIGHED MED FÆLLESMARKEDET 4.1. Ring-fencing-foranstaltning berørt af de anmeldte foranstaltninger 26. En af hovedbetingelserne knyttet til erklæringen om, at tonnageskatteordningen er forenelig med fællesmarkedet, er, at der skal træffes en række ring-fencing-foranstaltninger for at sikre, at ingen andre aktiviteter end søtransport — det være sig i den pågældende medlemsstat eller i en anden medlemsstat eller et tredjeland — kan blive indirekte tilgodeset af ordningen. Retningslinjerne for statsstøtte til søtransportsektoren giver rent faktisk mulighed for at indføre en tonnageafgift (28), men disse retningslinjer gælder kun for søtransport. Hvis tonnageskatteordningen i sin ændrede form kan resultere i, at ikke-maritime aktiviteter bliver tilgodeset af tonnageafgiften, kan der opstå tvivl med hensyn til ordningens forenelighed med fællesmarkedet, jf. beskrivelsen nedenfor. 27. Ring-fencing-foranstaltningerne knyttet til den danske tonnageskatteordning er beskrevet i punkt 2.11 i Kommissionens beslutning af 12. marts 2002. 28. En af disse foranstaltninger består i, at der på basis af armslængdeprincippet skal føres kontrol med kommercielle transaktioner mellem tonnagebeskattede selskaber og deres eventuelle koncernforbundne selskaber (eller de af de pågældende selskaber, der selskabsbeskattes efter de normale regler), det være sig indenlandske eller udenlandske selskaber. Det er værd at erindre om, at der findes andre ring-fencing-foranstaltninger mod »thick capitalization« (29) eller en fordeling af omkostninger og udgifter, hvor en del af rederiets virksomhed beskattes efter tonnageskatteordningen, mens resten beskattes efter de almindelige selskabsskatteregler. 29. Alle de tonnageskatteordninger, som Kommissionen har godkendt de sidste fem år (30), herunder den her omhandlede, omfatter ring-fencing-foranstaltninger, der indebærer kontrol med transaktioner mellem tonnagebeskattede virksomheder og virksomheder, der beskattes efter de almindelige regler. 30. Tonnageskatteordninger skal være afskærmede for at undgå, at deres virkninger smitter af på økonomiske aktiviteter, der ikke har med søtransport at gøre. Til dette formål anmoder Kommissionen normalt medlemsstaterne om at træffe en række ring fencing-foranstaltninger, f.eks.: — kontrollere kommercielle transaktioner på tværs af afskærmningen på basis af på armslængde-princippet, — indføre regler om fair fordeling af kapitaludgifter mellem tonnagebeskattede aktiviteter og almindeligt beskattede aktiviteter, — indføre regler om fair fordeling af indtægter mellem tonnagebeskattede aktiviteter og almindeligt beskattede aktiviteter, — benytte alt-eller-intet-løsningen for rederikoncerner (alle dele af koncernen, der opfylder betingelserne for tonnagebeskatning, skal vælge denne ordning, når mindst en af dem opfylder betingelserne). 31. Sådanne foranstaltninger tjener til bl.a. at forhindre skatteunddragelse til fordel for aktiviteter, der ikke har forbindelse til søtransport. Gennemførelsen af disse foranstaltninger er vigtig for vurderingen af, om tonnageskatteordningen er forenelig med fællesmarkedet, da de bidrager til at sikre, at aktiviteter, der ikke er omfattet af retningslinjerne for statsstøtte til søtransportsektoren, ikke får uretmæssig fordel af ordningen. Ring-fencing-foranstaltninger skal betragtes som en integrerende del af en tonnageskatteordning. 32. Ring-fencing-foranstaltningen baseret på armslængdeprincippet indgår i Kommissionens beslutninger om godkendelse af tonnageskatteordninger (se punkt 26), inkl. den her omhandlede, og sikrer, at kun søtransportydelser, der leveres af selskaber, der er skattepligtige i Danmark, kan henføres under den danske tonnageskatteordning. 4.2. Ændret virkning af den pågældende ring-fencing-foranstaltning 33. Der erindres om, at ring-fencing-foranstaltninger er meget vigtige for at sikre, at tonnageskatteordninger er vandtætte. Kommissionen har i forbindelse med godkendelsen af alle tonnageskatteordninger de sidste fem år stillet krav om sådanne ring-fencing-foranstaltninger. 34. Uden en effektiv gennemførelse af ring-fencing-foranstaltningen vedrørende kommercielle transaktioner kan andre former for virksomhed end søtransport — det være sig i den pågældende medlemsstat selv eller i andre lande — nemlig får mulighed for at unddrage sig selskabsskat gennem kommercielle transaktioner med et koncernforbundet selskab, der beskattes efter tonnageskatteordningen i den pågældende medlemsstat. 35. Kommissionen har forstået det således, at de danske myndigheder fortsat agter at verificere transaktioner mellem to koncernforbundne selskaber med udgangspunkt i ring-fencing-foranstaltningen baseret på armslængdeprincippet, når et af dem beskattes efter tonnageskatteordningen, men kun når de begge er skattepligtige i Danmark. 36. Det betyder, at verifikationen af indenlandske transaktioner med et selskab, der beskattes efter tonnageskatteordningen, vil forblive under de danske myndigheders tilsyn og ansvar, mens det andet land vil være ansvarlig for kontrollen med grænseoverskridende transaktioner mellem et tonnagebeskattet selskab i Danmark og et udenlandsk koncernforbundet selskab. 37. Imidlertid nærer Kommissionen på nuværende stadium af undersøgelsen tvivl med hensyn til, om den oprindelige tonnageskatteordning som ændret ved de anmeldte foranstaltninger fortsat vil være forenelig med fællesmarkedet, eftersom de anmeldte foranstaltninger kan svække førnævnte ring-fencing-foranstaltning. Sidstnævnte er afgørende for ordningens forenelighed med fællesmarkedet (31). 38. Kommissionen frygter også, at de anmeldte foranstaltninger kan gøre det lettere for selskaber, der er skattepligtige i andre medlemsstater, at unddrage sig beskatning i de pågældende medlemsstater, eftersom det vil være vanskeligere for de danske skattemyndigheder at afsløre svigagtige transaktioner mellem disse selskaber og et tonnagebeskattet koncernforbundet selskab i Danmark, hvis de danske myndigheder ikke længere får regelmæssige oplysninger om transaktioner mellem danske tonnagebeskattede og deres udenlandske koncernforbundne selskaber. 39. Når ring-fencing-foranstaltninger viser sig at være virkningsløse eller kan forventes at være virkningsløse, finder Kommissionen, at tonnageskatteordningen — ved at tilgodese anden virksomhed end søtransportvirksomhed — kan fordreje konkurrencevilkårene i et omfang, der strider mod den fælles interesse, og at en sådan ordning under de omstændigheder er uforenelig med fællesmarkedet. 40. I denne sag frygter Kommissionen, at ændringen af den ring-fencing-foranstaltning, som anmeldelsen vedrører, vil føre til en situation, hvor virksomhed, der er skattepligtig i andre lande og således ikke omfattet at tonnageskatteordningen i Danmark, vil blive uretmæssigt tilgodeset af ordningen via en urimelig prissætning af transaktioner med koncernforbundne selskaber i Danmark, der beskattes efter den danske tonnageskatteordning. 41. Hvad dette angår, ønsker Kommissionen at modtage samtlige medlemsstaters kommentarer til følgende punkter. 42. For det første er det nødvendigt at få fastslået, hvordan Danmark efter gennemførelsen af de anmeldte foranstaltninger fortsat vil kunne sikre, at landets skattemyndigheder vil være i stand til at afsløre eventuelle forsøg på skatteunddragelse begået af udenlandske selskaber, der er koncernforbundne med rederier, der beskattes efter den danske tonnageskatteordning, og underrette det berørte land om dette forsøg. Hvis det ikke er tilfældet, spørger Kommissionen sig selv, om andre medlemsstater og tredjelande bør bebyrdes med at kontrollere alle grænseoverskridende transaktioner med selskaber, der beskattes efter den danske tonnageskatteordning (hvoraf de fleste sandsynligvis er selskaber registreret i Danmark). 43. For det andet spørger Kommissionen sig selv, om den uensartede behandling (med hensyn til oplysningspligt) af henholdsvis tonnagebeskattede selskaber, hvis koncernforbundne selskaber udelukkende er indenlandske selskaber, der ikke kan omfattes af tonnageskatteordningen, og tonnagebeskattede selskaber, hvis koncernforbundne selskaber udelukkende er udenlandske selskaber, kan betragtes som rimelig. Når henses til dommen i Matra-sagen (32), kan en sådan uensartet behandling meget vel få indflydelse på ordningens forenelighed med fællesmarkedet. 44. For det tredje spørger Kommissionen sig selv, om f.eks. følgende samarbejdsmekanismer aftalt mellem medlemsstater vil være bedre egnet som ring-fencing-foranstaltning i forbindelse med eksisterende tonnageskatteordninger: — en forpligtelse til, i lyset af EF-traktatens artikel 10 (33), at yde gensidig bistand, der går videre end kravene i en eventuel bilateral skattesamarbejdsaftale og videre end henstillingerne i OECD-retningslinjerne, i forbindelse med grænseoverskridende transaktioner med et tonnagebeskattet selskab med henblik på at forhindre en spillover-effekt på Fællesskabsplan fra tonnageskatteordninger til aktiviteter, der ikke kan henføres under en sådan ordning, — en forpligtelse for skattemyndighederne i en medlemsstat, der har indført en tonnageskatteordning, til systematisk at underrette deres kolleger i en anden medlemsstat, hvis de får mistanke om uregelmæssige transaktioner, der er til skade for den anden medlemsstats skatteindtægter og til fordel for et tonnagebeskattet selskab i de to medlemsstater. 5. KONKLUSION 45. Der er med henvisning til ovenstående behov for at indlede en undersøgelsesprocedure i henhold til artikel 4, stk. 4, i procedureforordningen vedrørende statsstøtte (34), således at Kommissionen kan få afklaret disse punkter og deres mulige indflydelse på den ændrede ordnings forenelighed med fællesmarkedet, før den tager endelig stilling til, om de anmeldte foranstaltninger er forenelige med fællesmarkedet. 46. På basis af vurderingen i det foregående beslutter Kommissionen hermed at indlede den formelle undersøgelsesprocedure i henhold til artikel 4, stk. 4 (35), i ovennævnte forordning med hensyn til den foreslåede ændring. 47. I lyset af betragtningerne ovenfor anmoder Kommissionen, i overensstemmelse med artikel 6, stk. 1 (36), i ovennævnte forordning Danmark om at fremsætte bemærkninger til ovenstående punkter og til at indsende alle sådanne oplysninger, der kan bidrage til vurderingen af de påtænkte støtteforanstaltninger senest en måned efter modtagelsen af dette brev. Den anmoder de danske myndigheder om straks at fremsende en kopi af dette brev til alle potentielle støttemodtagere. 48. Kommissionen ønsker at erindre de danske myndigheder om, at EF-traktatens artikel 88, stk. 3, har opsættende virkning. Den henleder også de danske myndigheders opmærksomhed på artikel 14 i førnævnte forordning, der foreskriver, at al ulovlig støtte kan kræves tilbagebetalt fra støttemodtagerne. 49. Kommissionen gør Danmark opmærksom på, at den vil underrette interesserede parter ved at offentliggøre dette brev og et resumé heraf i Den Europæiske Unions Tidende. Den vil også underrette interesserede parter i de EFTA-lande, der har undertegnet EØS-aftalen, ved at indrykke en meddelelse i EØS-tillægget i Den Europæiske Unions Tidende og underrette EFTA-Tilsynsmyndigheden ved at fremsende en kopi af dette brev. Alle interesserede parter vil blive opfordret til at fremsætte deres bemærkninger senest en måned efter offentliggørelsen af dette brev.”

(1) Ingeschreven onder referentie TREN(2005) A/23228.

(2) De tekst van het besluit is in de authentieke taal beschikbaar op het volgende internetadres:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2001/n563-01.pdf.

Op 1 december 2004 (steunmaatregel N 171/2004) heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de uitbreiding van de lijst van de nevenactiviteiten (activiteiten die nauw verbonden zijn en direct verband houden met het aanbieden van vervoersdiensten) waarvoor aan boord commerciële faciliteiten (zoals winkels en kiosken) kunnen worden gehuurd door derde ondernemingen of door een onafhankelijk onderdeel van de scheepvaartonderneming met het oog op de uitvoering van activiteiten die al dan niet in aanmerking komen. De tekst van dit tweede besluit is in de authentieke taal beschikbaar op het volgende internetadres:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2004/n171-04.pdf.

(3) Referenties TREN (2005) D/122520, TREN (2006) D/209990 en D/ 217824.

(4) Ingeschreven onder referentie TREN(2005) A/29975.

(5) Zie de beschrijving onder punt 2.3.

(6) In alle ontwikkelde landen zijn in de wetgeving inzake de vennootschapsbelasting normaal gezien regels opgenomen inzake verrekeningsprijzen. In de OESO-richtsnoeren inzake verrekeningsprijzen voor multinationale ondernemingen en belastingadministraties worden de OESO-landen opgeroepen controle uit te oefenen op handelstransacties tussen entiteiten van multinationale bedrijven en hun buitenlandse filialen. Ook in bilaterale samenwerkingsovereenkomsten inzake belastingen is soms een dergelijke verplichting opgenomen. De regels inzake verrekeningsprijzen omvatten de controle van de prijzen bij transacties tussen twee bedrijven die verbonden zijn als bedoeld in de voornoemde OESO-richtsnoeren. Fiscale autoriteiten kunnen de gehanteerde verrekeningsprijzen aanpassen aan de marktprijzen wanneer zij vermoeden dat er sprake is van belastingontwijking en de winst van de betrokken entiteit dienovereenkomstig herberekenen.

(7) De Commissie heeft de jongste vijf jaar bij de goedkeuring van een regeling telkens geëist dat in maatregelen tegen misbruik wordt voorzien.

(8) Steunmaatregel N 116/98, goedgekeurd bij besluit van de Commissie van 13 november 2002. De tekst van het besluit in de authentieke taal is beschikbaar op het volgende internetadres:

http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/state_aids/transports-1998/nn116-98.pdf .

(9) Mededeling van de Commissie C(2004) 43 — Communautaire richtsnoeren betreffende staatssteun voor het zeevervoer, PB C 13 van 17.1.2004, blz. 3; zie punt 3.1. Zie ook de voormalige richtsnoeren ter zake: PB C 205 van 5.7.1997, blz. 5.

(10) Overkapitalisatie betekent dat het grootste deel van de aandelen wordt ondergebracht in de onderneming die onder de tonnagebelasting valt en het grootste deel van de schulden in het deel van de onderneming waarop de normale vennootschapsbelasting van toepassing is om voor belastingdoeleinden de kapitaalinvesteringen te verhogen.

(11) Zie met name de volgende besluiten van de Commissie:

(1) goedkeuring van de Britse regeling op 2 augustus 2000 (maatregel N 790/1999);

(2) goedkeuring van de Spaanse regeling op 27 februari 2002 (maatregel N 736/2001);

(3) goedkeuring van de Deense regeling op 12 maart 2002 (maatregel N 563/2001);

(4) goedkeuring van de Finse regeling op 16 oktober 2002 (maatregel N 195/2002);

(5) goedkeuring van de Ierse regeling op 11 december 2002 (maatregel N 504/2002);

(6) goedkeuring van de Spaanse regeling voor de regio Biskaje op 5 februari 2003 (maatregel N 572/2002);

(7) goedkeuring van de Franse regeling op 13 mei 2003 (maatregel N 737/2002);

(8) goedkeuring van de Belgische regeling op 19 maart 2003 (maatregel N 433/2002);

(9) goedkeuring van de Italiaanse regeling op 20 oktober 2004 (maatregel N 114/2004).

(12) Zie met name de alinea ter zake in punt 3.3.5 van het besluit van de Commissie van 12 maart 2002. Voorts bieden het armlengtebeginsel, de regels inzake respectievelijk financiële inkomsten/investeringen, overkapitalisatie, activiteitoverschrijdende transacties en transacties binnen een groep van ondernemingen een duidelijk referentiekader om te oordelen welke activiteiten al dan niet onder tonnagebelasting kunnen vallen en vormen zij aldus een duidelijke verwijzing naar transparante boekhouding, als bedoeld in de richtsnoeren.

(13) Zie het arrest van 15 juni 1993 in zaak C-225/91, Matra/Commissie en met name punt 41: „Dienaangaande zij eraan herinnerd, dat de procedure van de artikelen 92 en 93 de Commissie en, onder bepaalde voorwaarden, de Raad weliswaar een ruime beoordelingsvrijheid laat bij het onderzoek van de verenigbaarheid van een steunregeling van een lidstaat met de vereisten van de gemeenschappelijke markt, maar dat uit de algemene structuur van het Verdrag blijkt, dat deze procedure nooit mag leiden tot een resultaat dat strijdig zou zijn met de specifieke verdragsbepalingen (arrest in zaak 73/79, Commissie/Italië, Jurispr. 1980, blz. 1533, alinea 11). Voorts oordeelde het Hof, dat uitvoeringsvoorschriften van een steunmaatregel die in strijd zijn met andere bijzondere verdragsbepalingen dan de artikelen 92 en 93, dermate nauw verbonden kunnen zijn met het doel van de steun, dat zij niet afzonderlijk kunnen worden beoordeeld (arrest in zaak 74/76, Iannelli, Jurispr. 1977, blz. 557).”

(14)

Artikel 10.

De lidstaten treffen alle algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen van de instellingen der Gemeenschap voortvloeiende verplichtingen te verzekeren. Zij vergemakkelijken de vervulling van haar taak.

Zij onthouden zich van alle maatregelen welke de verwezenlijking van de doelstellingen van dit Verdrag in gevaar kunnen brengen.

(15) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-verdrag . PB L 83/1 van 22.3.1999.

(16) Registeret under ref. TREN(2005) A/23228.

(17) Beslutningen findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2001/n563-01.pdf

Kommissionen godkendte ved beslutning af 1. december 2004 (sag nr. 171/2004) en udvidelse af listen over de former for virksomhed, der kan beskattes efter tonnageskatteordningen (dvs. dem, der foregår i nær tilknytning til eller er direkte forbundet med levering af transportydelser), til at omfatte udlejning af lokaler om bord, f.eks. forretninger og kiosker, uanset om de drives af tredjemand eller af en uafhængig part i rederiet, og uanset om de pågældende aktiviteter kan være undergivet tonnagebeskatning eller ej. Denne beslutning findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2004/n171-04.pdf

(18) Ref. TREN (2005) D/122520, TREN (2006) D/209990 og D/ 217824.

(19) Registeret under ref. TREN (2005) A/29975.

(20) Beskrevet i afsnit 2.3 nedenfor.

(21) Skattelovgivningen i alle udviklede lande indeholder normalt regler om interne afregningspriser. I OECD's »Transfer Pricing Guidelines for Multinational Enterprises and for Tax Administrations« opfordres OECD-landene til at føre kontrol med kommercielle transaktioner mellem virksomheder tilhørende multinationale selskaber og deres udenlandske koncernbundne virksomheder. Sådanne regler kan også være påkrævet i bilaterale skattesamarbejdsaftaler. Ifølge reglerne om interne afregningspriser skal det kontrolleres, om der benyttes en korrekt prissætning ved transaktioner mellem to virksomheder, der er koncernforbundne som omhandlet i OECD-retningslinjerne. Skattemyndighederne har mulighed for at fastsætte priserne på et niveau, der er mere på linje med markedspriserne, hvis de nærer mistanke om skatteunddragelse, og de kan derefter genberegne den pågældende virksomheds overskud.

(22) Kommissionen har i forbindelse med godkendelsen af alle tonnageskatteordninger de sidste fem år stillet krav om sådanne ring-fencing-foranstaltninger.

(23) Sag nr. NN 116/98, godkendt ved Kommissionens beslutning af 13. november 2002. Beslutningen findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/state_aids/transports-1998/nn116-98.pdf

(24) Registeret under ref. TREN(2005) A/23228.

(25) Beslutningen findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2001/n563-01.pdf

Kommissionen godkendte ved beslutning af 1. december 2004 (sag nr. 171/2004) en udvidelse af listen over de former for virksomhed, der kan beskattes efter tonnageskatteordningen (dvs. dem, der foregår i nær tilknytning til eller er direkte forbundet med levering af transportydelser), til at omfatte udlejning af lokaler om bord, f.eks. forretninger og kiosker, uanset om de drives af tredjemand eller af en uafhængig part i rederiet, og uanset om de pågældende aktiviteter kan være undergivet tonnagebeskatning eller ej. Denne beslutning findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2004/n171-04.pdf

(26) Ref. TREN (2005) D/122520, TREN (2006) D/209990 og D/217824.

(27) Ref. TREN(2005) A/29975 og TREN(2006) A/33708.

(28) Meddelelse C(2004) 43 fra Kommissionen — EU-retningslinjer for statsstøtte til søtransportsektoren (EUT C 13 af 17.1.2004, s. 3), punkt 3.1. Se også de forrige retningslinjer herfor (EFT C 205 af 5.7.1997, s. 5).

(29) Strategien med »thick capitalization« består i at placere det meste af egenkapitalen i den tonnagebeskattede del af selskabet og det meste af gælden i den del af selskabet, der beskattes efter de normale regler, hvorved de fradragsberettigede renteudgifter forøges.

(30) Se navnlig Kommissionens beslutninger vedrørende:

1. den britiske ordning, der blev godkendt den 2. august 2000 (sag nr. N 790/99)

2. den spanske ordning, der blev godkendt den 27. februar 2002 (sag nr. N 736/01)

3. den danske ordning, der blev godkendt den 12. marts 2002 (sag nr. N 563/01)

4. den finske ordning, der blev godkendt den 16. oktober 2002 (sag nr. N 195/02)

5. den irske ordning, der blev godkendt den 11. december 2002 (sag nr. N 504/02)

6. den spanske ordning gældende for Biscayen-området, der blev godkendt den 5. februar 2003 (sag nr. N 572/02)

7. den franske ordning, der blev godkendt den 13. maj 2003 (sag nr. N 737/02)

8. den belgiske ordning, der blev godkendt den 19. marts 2003 (sag nr. N 433/02)

9. den italienske ordning, der blev godkendt den 20. oktober 2004 (sag nr. N 114/04).

(31) Se især afsnit 3.3.5 i Kommissionens beslutning af 12. marts 2002: »Desuden fremgår det klart af arms længde -princippet, bestemmelserne om finansielle indtægter og udgifter, bestemmelserne om værn mod overkapitalisering, bestemmelserne om aktiviteter, der går på tværs af afgrænsningen, og bestemmelserne om transaktioner, der udføres af koncernforbundne selskaber, hvilke aktiviteter der kan blive omfattet af tonnageskatteordningen, og ordningen indeholder dermed en klar reference til kravene i retningslinjerne til dokumentation og bogføring«.

(32) Se Domstolens dom af 15. juni 1993, sag 225/91, Matra mod Kommissionen, særlig præmis 41: »I denne henseende bemærkes, at selv om den i artikel 92 og 93 fastsatte procedure overlader et betydeligt skøn til Kommissionen og under visse betingelser til Rådet med henblik på vurderingen af, om en statsstøtteordning kan forenes med fællesmarkedets krav, følger det dog af traktatens almindelige opbygning, at denne procedure aldrig må føre til resultater, der er i strid med traktatens særlige bestemmelser (dom af 21.5.1980, sag 73/79, Kommissionen mod Italien, Sml. s. 1533, præmis 11). Domstolen har desuden fastslået, at gennemførelsesforanstaltninger til en støtte, som er i strid med andre særlige traktatbestemmelser end artikel 92 og 93, kan være så uløseligt forbundet med støttens formål, at det ikke er muligt at bedømme dem isoleret (dom af 22.3.1977, sag 74/76, Iannelli, Sml. s. 557).«

(33)

Artikel 10

Medlemsstaterne træffer alle almindelige eller særlige foranstaltninger, som er egnede til at sikre opfyldelsen af de forpligtelser, der følger af denne traktat, eller af retsakter foretaget af Fællesskabets institutioner. De letter Fællesskabets gennemførelse af dets opgaver. De afholder sig fra at træffe foranstaltninger, der er egnede til at bringe virkeliggørelsen af denne traktats målsætning i fare.

(34) Rådets forordning (EF) nr. 659/1999 af 22. marts 1999 om fastlæggelse af regler for anvendelsen af EF-traktatens artikel 93 (EFT L 83 af 27.3.1999, s. 1).

(35) Konstaterer Kommissionen efter en foreløbig undersøgelse, at en anmeldt foranstaltning giver anledning til tvivl om, hvorvidt den er forenelig med fællesmarkedet, beslutter den at indlede proceduren efter traktatens artikel 93, stk. 2, i det følgende benævnt »beslutning om at indlede den formelle undersøgelsesprocedure«.

(36) Beslutningen om at indlede den formelle undersøgelsesprocedure skal sammenfatte de relevante faktiske og retlige spørgsmål, indeholde en foreløbig vurdering fra Kommissionens side med hensyn til støttekarakteren af den påtænkte foranstaltning og anføre, om der er tvivl om, hvorvidt den er forenelig med fællesmarkedet. I beslutningen skal den pågældende medlemsstat og andre interesserede parter opfordres til at fremsætte bemærkninger inden for en nærmere fastsat frist, der normalt ikke må overstige en måned. I behørigt begrundede tilfælde kan Kommissionen forlænge denne frist.