Nr. C 101/30 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 23.11.  73 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de harmonisatie  van  de 
wetgevingen  der Lid-Staten  inzake  brood 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  225e  zitting  van  23 januari  1973  heeft  de Raad  besloten,  overeenkomstig 
artikel  100,  tweede  alinea,  van het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Economische 
Gemeenschap,  het  Economisch  en Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  boven-
genoemd  voorstel  voor  een richtlijn. 
Op 24 januari  1973  heeft  de Voorzitter  van  de Raad  het verzoek  om advies  aan de Voor-
zitter  van het Economisch  en Sociaal  Comité  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is nog  niet  be-
kendgemaakt  in het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 26 en 27 september  1973  te Brussel  gehouden  113e  voltallige  zitting 
heeft  het Comité  zijn  advies  over  bovengenoemde  tekst  vastgesteld  met  11 stemmen  van 
de aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van  dit advies  luidt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  om  advies  van  de Raad  d.d.  24 
januari  1973  inzake  het j,Voorstel  voor  een  richtlijn 
van de Raad  betreffende  de harmonisatie  van  de wet-
gevingen  der Lid-Staten  inzake  brood", 
Gezien  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  25 januari 
1973,  de Afdeling  voor  de landbouw  met  het opstel-
len van  een rapport  en advies  inzake  dit onderwerp  te 
belasten, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  de landbouw  tij-
dens  haar  vergadering  van  5 juli 1973  opgestelde  ad-
vies, 
Gezien  het door  de rapporteur,  de heer  Bourel,  inge-
diende  rapport, 
Gezien  dè beraadslagingen  tijdens  zijn  op 26 en 27 
september  1973  gehouden  113e  zitting  (vergadering 
van 27 september  1973), BRENGT  HET  VOLGENDE  ADVIES  UIT: 
Het Comité  hecht  zijn  goedkeuring  aan  het  voorstel 
voor  een richtlijn,  onder  voorbehoud  van  de volgende 
opmerkingen: 
Voor  afgaande  opmerking 
Uit de discussie  over  het onderhavige  richtlijnvoorstel 
is gebleken  dat  de vertegenwoordigers  van  de Lid-
Staten  van  de oude  Gemeenschap  van  de Zes  ver-
trouwd  zijn  met  het streven  naar  harmonisatie  van  de 
wetgevingen  waarmee  de Gemeenschap  sinds  haar 
oprichting  is begonnen,  terwijl  de vertegenwoordigers 
van de nieuwe  Lid-Staten  zich  vragen  stelden  omtrent 
de draagwijdte  van  de harmonisatie  en de gevolgen 
ervan  voor  de gewoonten  van  producenten,  hande-
laars  en consumenten. 
I. Algemene  overwegingen 
Bij zijn  poging  de juiste  draagwijdte  van het onderha-
vige richtlijnvoorstel  in het kader  van  artikel  100  van 
23. 11. 73 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 101/31 
het Verdrag  te kunnen  bepalen,  stelt  het Comité  zeer 
in het algemeen  het volgende  vast: 
— brood  is vanouds  een  der  meest  geconsumeerde 
levensmiddelen.  De  consumptiegewoonten  t.a.v. 
dit prcdukt  zijn  niet  alleen  zeer  oud,  maar  zij 
verschillen  ook  sterk  in de verschillende  E.E.G.-
landen:  er bestaat  dus  niet  één  gemeenschappe-
lijke  definitie  voor  een  „normaal"  brood  die voor 
alle consumenten  en producenten  in de Gemeen-
schap  opgaat; 
— de produktiemethoden  van  brood,  waarin  trou-
wens  een  evolutie  kan  worden  vastgesteld,  ver-
schillen  eveneens  grondig  van  elkaar.  In verschil-
lende  landen  van  de  Gemeenschap  vindt  de 
broodbereiding  hoofdzakelijk  in broodfabrieken 
plaats,  terwijl  in andere  landen  de niet-industriële 
broodbereiding  overheerst.  Deze  uiteenlopende 
produktiegewoonten  beïnvloeden  eveneens  de 
opvattingen  over  het  begrip  „brood"  en  de 
samenstelling  ervan; 
— uit de douanestatistieken  blijkt  dat  het  handels-
verkeer  van  brcod  binnen  de  Gemeenschap 
slechts  een  zeer  klein  gedeelte  van  de produktie 
uitmaakt.  Met  name  als gevolg  van  de verschillen 
in de nationale  wetgevingen  betreft  het handels-
verkeer  in brood  in hoofdzaak  bepaalde  soorten 
die in streken  met  dezelfde  consumptiegewoonten 
worden  geconsumeerd; 
— met  het oog  hierop  ziet  het Comité  de noodzaak 
4n over  te gaan  tot een  beperkte  harmonisatie  van 
de voorschriften  inzake  de bereiding  en het in de 
handel  brengen  van  brood,  ten einde  enerzijds  be-
paalde  concurrentiedistorsies  voor  broodsoorten 
die in het handelsverkeer  worden  gebracht  op te 
heffen,  en anderzijds  dit handelsverkeer  te norma-
liseren  en te verbeteren. 
Op grond  van  deze  overwegingen  brengt  het Comité 
de volgende  algemene  en bijzondere  opmerkingen 
naar  voren. 
II. Algemene  opmerkingen 
Bij het  formuleren  van  zijn  opmerkingen  is het 
Comité  uitgegaan  van  het „document  opgesteld  door 
het Economisch  en Sociaal  Comité"  d.d.  24 mei  1972 
betreffende  de „harmonisatie  van  de wetgevingen  in-
zake  landbouwprodukten  en levensmiddelen". 
1. De optionele  harmonisatievorm 
In het onderhavige  richtlijnvoorstel  heeft  de Commis-
sie de zgn.  „optionele"  harmonisatievorm  gekozen 
die is gedefinieerd  in het „Algemeen  programma  voor 
de opheffing  van de technische  belemmeringen  in het 
handelsverkeer"  dat door  de Raad  op 25 maart  1969 is vastgesteld.  In elke  Lid-Staat  bestaan  de nationale 
wettelijke  voorschriften  inzake  brood  — die integraal 
worden  gehandhaafd  — en de voorschriften  van  de 
richtlijn  — die  in elke  nationale  wetgeving  moeten 
worden  opgenomen  — naast  elkaar.  Hieruit  volgt  dat 
de broodsoorten  die  beantwoorden  aan  de in de 
richtlijn  vastgestelde  voorschriften  vrij  in de negen 
Lid-Staten  mogen  worden  verhandeld. 
Het Comité  stelt  vast  dat een  dergelijk  richtlijnvoor-
stel in beginsel  niet  in overeenstemming  is met  de 
wensen  die  het  herhaaldelijk  naar  voren  heeft  ge-
bracht.  Het  Comité  heeft  zich  namelijk  altijd  uitge-
sproken  voor  de zgn.  „totale"  harmonisatievorm  (ver-
vanging  van  de nationale  wetsvoorschriften  door  een 
communautaire  wetgeving).  Ten  aanzien  van  voor-
stellen  waarin  de „optionele"  harmonisatievorm  werd 
opgenomen  heeft  het echter  steeds  de wens  uitgespro-
ken, dat duidelijk  een termijn  voor  de overgang  naar 
de „totale"  harmonisatie  werd  aangegeven.  In het 
onderhavige  richtlijnvoorstel  is dit niet  gedaan. 
Het Comité  geeft  er zich  echter  rekenschap  van  dat 
het uit hoofde  van de hierboven  naar  voren  gebrachte 
algemene  overwegingen  voor  het ogenblik  niet  moge-
lijk is verder  te gaan,  en dat het gezien  de zeer  grote 
verscheidenheid  van  broodsoorten  niet  redelijk  is 
thans  een „totale"  harmonisatie  te overwegen. 
Het Comité  is dus  van  mening  dat dit richtlijnvoor-
stel een vooruitgang  betekent  t.o.v.  de huidige  situatie 
in het vrije  verkeer  voor  de broodsoorten  die  in de 
handel  worden  gebracht.  Gezien  enerzijds  het uiteen-
lopende  karakter  van  de nationale  wetgevingen  en de 
zeer grote  verscheidenheid  van  in de Gemeenschap 
gefabriceerde  en geconsumeerde  broodsoorten  en an-
derzijds  de gevolgen  van  de gekozen  optionele  har-
monisatievorm,  vestigt  het Comité  de aandacht  van 
de Commissie  op de absolute  noodzaak,  te beletten 
dat toepassing  van  de voorschriften  der  richtlijn  in 
feite  een middel  zou  vormen  om een  nationale  wet  te 
ontduiken.  In ieder  geval  zal zijns  inziens,  voordat  tot 
de totale  harmonisatie  wordt  overgegaan,  een  zeer 
grondige  studie  moeten  worden  gemaakt  zowel  van 
de evolutie  van  het handelsverkeer  van  brood  na de 
inwerkingtreding  van  het  onderhavige  richtlijnvoor-
stel als van  de ontwikkeling  in de broodbereiding  en 
van de broodconsumptie  in de E.E.G. 
2. Hygiënevoorschriften 
Het Comité  betreurt  dat er geen  horizontale  richtlijn 
inzake  de hygiënevoorschriften  voor  de bereiding  van 
levensmiddelen  bestaat.  Indien  deze  er wel  was  ge-
weest,  zou  men  hebben  kunnen  bepalen  op welke 
gebieden  het  onderhavige  voorstel  eventueel  verdui-
delijkingen  had  moeten  aanbrengen.  In afwachting 
van een  dergelijke  richtlijn  blijven  de desbetreffende 
nationale  voorschriften  van  toepassing,  hetgeen  niet 
in strijd  is met  artikel  10. 
Nr. C 101/32 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 23. 11. 73 
3. Grondstoffen  die  bij de bereiding  van  brood  wor-
den gebruikt 
Het hoofdbestanddeel  van  brood  is vanouds  tarwe-
meel.  Het  Comité  stelt  echter  vast  dat in artikel  2, lid 
2, van  het  onderhavige  richtlijnvoorstel  met  betrek-
king  tot de definitie  van het meel  dat bij de bereiding 
van brood  wordt  gebruikt,  wordt  verwezen  naar  een 
verordening  van  de Raad  die momenteel  nog  wordt 
voorbereid. 
Het Comité  heeft  ernstige  bezwaren  tegen  deze  proce-
dure.  Wanneer  geen  nauwkeurige  definitie  van tarwe-
meel  wordt  gegeven,  kan  verwarring  ontstaan  bij de 
definitie  van de verschillende  broodsoorten. 
Het Comité  zou  willen  dat de Raad  inzake  de harmo-
nisatie  van  de voorschriften  met  betrekking  tot meel 
een besluit  neemt  alvorens  zich  over  het onderhavige 
richtlijnvoorstel  uit te spreken,  of ten  minste  beide 
besluiten  terzelfder  tijd neemt. 
4. Aanduiding  van  de in het richtlijnvoorstel  opgeno-
men broodsoorten 
Aangezien  in het  richtlijnvoorstel  de optionele  har-
monisatievorm  is neergelegd,  erkent  het  Comité  dat 
het noodzakelijk  is, de in de richtlijn  bedoelde  brood-
soorten  bij de etikettering  van  een  kenmerkende  aan-
duiding  te voorzien. 
Het Comité  gaat  echter  niet  akkoord  met  de uitdruk-
king  „EUR"-brood  die  in dit voorstel  verschillende 
keren  voorkomt,  in het bijzonder  in bijlage  I (defini-
tie en indeling)  en in bijlage  IV. Het  Comité  herinnert 
er namelijk  aan  dat  de richtlijn  ten  doel  heeft,  de 
handel  in de verschillende  soorten  brood  die aan  de 
voorschriften  van  de richtlijn  voldoen  te bevorderen. 
Men  mag  dus  in geen  geval  de indruk  wekken  dat 
een nieuw  soort  brood  op de markt-wordt  gebracht. 
Wel is het logisch  dat voor  de broodsoorten  die vol-
doen  aan  de bepalingen  van  de richtlijn  de vermel-
ding  „EUR"  wordt  gebruikt,  zoals  in artikel  6 wordt 
voorgeschreven. 
Volgens  het Comité  zou  echter,  om alle  ondubbelzin-
nigheid  te vermijden,  de vermelding  „EUR"  niet  ver-
plicht  moeten  worden  gesteld  voor  brood  dat  zowel 
aan de voorschriften  van de richtlijn  als aan  de natio-
nale voorschriften  voldoet  en dat  bestemd  is om te 
worden  geconsumeerd  in de Lid-Staat  waar  het  is 
bereid. 
5. Voorlichting  van  de consument 
In deze  paragraaf  wil  het  Comité  drie  belangrijke 
punten  behandelen. a) Vermelding  van  vetstoffen  en suiker  (artikel  6, lid 
1, sub b) 
Dit is een  uiterst  ingewikkeld  probleem.  In enkele 
E.E.G.-landen  is het wettelijk  toegestaan,  aan  het ge-
wone  consumptiebrood  vetstoffen  toe te voegen  zon-
der dat dit dient  te worden  aangegeven.  In sommige 
van deze  Lid-Staten  wordt  deze  vermelding  zelfs  als 
onwettig  beschouwd. 
In andere  landen  echter  worden  aan  het gewone  con-
sumptiebrood  geen  vetstoffen  toegevoegd  en moet 
elke toevoeging  overeenkomstig  de  voorschriften 
worden  vermeld. 
De Commissie  heeft  dus  een  compromis  trachten  te 
vinden,  waarbij  toevoeging  tot 10 % wordt  toege-
staan  en de vermelding  ervan  vanaf  1,5 % wordt  ver-
eist. 
Het Comité  stelt  vast  dat  dit compromis  zowel  bij 
consumenten  als bij producenten  tot moeilijkheden 
aanleiding  kan  geven. 
Om technische,  psychologische  en politieke  redenen 
vraagt  het Comité  zich  af, of alle  consumenten  niet 
op gelijke  en afdoende  wijze  zouden  worden  voorge-
licht indien  bij de indeling  van  tarwebrood  de vol-
gende  nieuwe  benaming  werd  ingevoerd:  „Tarwe-
brood  zonder  toegevoegde  vetstoffen  en/of  suiker". 
Aldus  zou  de consument  een  keuze  tussen  deze  twee 
soorten  kunnen  doen. 
Ten aanzien  van  de aard  van  de bij de bereiding  van 
levensmiddelen  gebruikte  vetstoffen  stelt  het Comité 
vast: 
— dat  deze  dikwijls  ingewikkeld  is (gemengde  vet-
ten); 
— dat  deze  naargelang  van  de bereiding  verschillend 
kan zijn. 
Het lijkt  derhalve  moeilijk  de aard  van  de vetstoffen 
te vermelden.  Met  het  oog  op de grootst  mogelijke 
veiligheid  voor  de consument  is het Comité  evenwel 
van mening  dat het noodzakelijk  is, zo spoedig  moge-
lijk kwaliteitsnormen  vast  te stellen  waaraan  de bij de 
bereiding  van  levensmiddelen  gebruikte  vetstoffen 
moeten  vpldoen. 
b) Gewichtenschaal  (artikel  3) 
De Commissie  heeft  een schaal  opgesteld  aan  de hand 
van de meest  voorkomende  gewichten  in de Lid-Sta-
ten. Het  Comité  vestigt  echter  de aandacht  op het feit 
dat de „communautaire"  gewichtenschaal  en de in 
elk land  afzonderlijk  toegestane  gewichtenschaal  als 
gevolg  van  de in de richtlijn  neergelegde  optionele 
harmonisatievorm  naast  elkaar  zullen  bestaan. 
23.11.  73 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 101/33 
Het Comité  is van  mening  dat  deze  toestand  niet 
altijd  in het voordeel  van  de consument  is. Daarom 
verzoekt  het in de richtlijn  een bepaling  op te nemen, 
waarin  wordt  vastgesteld  dat  de Commissie  de ge-
wichtenschaal  twee  jaar  nadat  de richtlijn  in werking 
is getreden  opnieuw  aan  een  onderzoek  onderwerpt; 
het Comité  staat  nl. op het standpunt  dat een vermin-
dering  van  het  aantkl  en een  normering  van  de ge-
wichten  ongetwijfeld  wenselijk  is. 
c) De aanduiding  van  de naam  en het adres  van  de 
fabrikant  (artikel  6, lid 1, sub e) en f) 
Het Comité  is van  mening  dat de consument  behoor-
lijk is voorgelicht  wanneer  een persoon  onder  vermel-
ding  van  naam  en adres  de verantwoordelijkheid 
voor  de verkoop  van  het brood  op zich  neemt. 
Wanneer  naam  en adres  echter  die van  een  verkoper 
zijn en er van  bedrog  of vergissing  sprake  is, moeten 
de controlediensten  gemakkelijk  kunnen  nagaan  wie 
de fabrikant  is. 
Het Comité  stelt  een  nieuwe  redactie  van  de teksten 
sub e) en f) in artikel  6 voor. 
6. Voorschriften  inzake  additieven 
Het Comité  stelt  vast  dat de in deze  richtlijn  toege-
stane  additieven,  op één  na, allemaal  voorkomen  in 
de horizontale  positieve  lijsten  die door  de Raad  zijn 
vastgesteld.  'Voorts  worden  aan  het gebruik  van  deze 
additieven  maximumgrenzen  gesteld. 
Ten aanzien  van  de vermelding  „met  conserveermid-
del" als bedoeld  in artikel  6, lid 1, sub  d), is het 
Comité  van  mening  dat  slechts  van  werkelijke  be-
scherming  van  de consument  sprake  is wanneer  de 
controlediensten  hierop  gemakkelijk  controle  kunnen 
uitoefenen.  Daarom  verlangt  het  Comité  dat  de be-
treffende  alinea  wordt  herzien  en dat  tevens  wordt 
bepaald  dat  aan  de controlediensten  zeer  nauwkeu-
rige inlichtingen  betreffende  de conserveermiddelen 
— die geen  gevaar  voor  de gezondheid  mogen  inhou-
den en binnen  de gestelde  grenzen  moeten  worden 
gebruikt  — dienen  te worden  verstrekt. 
Het Comité  baseert  zich  hierbij  op zijn  op 24 mei 
1972  opgestelde  document  betreffende  de harmonisa-
tie van  de wetgevingen  inzake  landbouwprodukten  en 
levensmiddelen  en met  name  op de volgende  tekstge-
deelten: 
„Bij de overwegingen  over  het gebruik  van  addi-
tieven  in levensmiddelen  moet  men  zich  door 
twee  beginselen  laten  leiden: 
— technische  of  technologische  wenselijk-
heid ...; 
— in geval  van  bijzondere  noodzaak,  begrenzing 
van de toelaatbare  hoeveelheid  van  een  be-
paald  additief  volgens  de door  wetenschappe-lijke  deskundigen  vastgestelde  regels  (Accep-
table  Daily  Intake:  dagelijkse  toelaatbare 
dosis). 
Rest de vraag  van  de opgave  van  de additieven. 
Over  het algemeen  kan  men  om  de hiervoor  ge-
noemde  redenen  veronderstellen  dat bij de etiket-
tering  van  de aan  de consument  aangeboden 
levensmiddelen  kan  worden  volstaan  met  de ver-
melding  „met  additief  (-tieven)".  Deze  verplichting 
zou echter  niet  gelden  voor  de „technische  hulp-
. stoffen". 
Steeds  wanneer  er gevaar  van  verwarring  of be-
drog  ten aanzien  van  de kwaliteit  of prijsverschil-
len tussen  bepaalde  produkten  dreigt,  dienen 
nadere  gegevens  te worden  vermeld,  ... 
... het uitoefenen  van  de controle  moet  zo veel 
mogelijk  door  communautaire  voorschriften  wor-
den vergemakkelijkt.  De met  de controle  belaste 
instanties  moeten  dus  over  alle  inlichtingen  kun-
nen beschikken  welke  hun  bij het uitvoeren  van 
hun taken  helpen,...  Deze  gegevens  behoeven 
niet noodzakelijkerwijze  te worden  vermeld  op de 
etiketten  van  de produkten  die in de detailhandel 
worden  verkocht,  want  slechts  een  gering  aantal 
consumenten  kan  deze  begrijpen. 
Er moet  daarentegen  naar  de meest  geschikte 
manier  worden  gezocht  waarop  deze  gegevens 
aan de controle-instanties  kunnen  worden  ver-
strekt.  Zo kan  worden  overwogen  deze  inlichtin-
gen hetzij  op de groot-  en tussenhandelsverpak-
kingen,  hetzij  op de in het algemeen  bij de pro-
dukten  gevoegde  papieren  te vermelden.  Door 
overleg  tussen  de betrokken  partijen  zou  het 
mogelijk  zijn,  aan  de hand  van  de speciale  ken-
merken  van  de produkten  de beste  oplossingen  te 
vinden". 
7. Vertaalmoeilijkheden 
Het Comité  stelt  vast  dat er tussen  de versies  van  het 
richtlijnvoorstel  in de verschillende  gemeenschapsta-
len — soms  zeer  aanzienlijke  — verschillen  van  bete-  , 
kenis  optreden.  Het  dringt  er nogmaals  op aan  dat de 
verschillende  teksten  onderling  nauwkeurig  worden 
vergeleken  ten einde  misverstanden  te voorkomen. 
III. Bijzondere  opmerkingen 
Artikel  1, lid 1 
Om goed  te doen  uitkomen  dat  het in het richtlijn-
voorstel  om  de optionele  harmonisatievorm  gaat, 
stelt het Comité  de volgende  tekst  voor: 
„Deze  richtlijn  is uitsluitend  toepasselijk  op pro-
dukten  omschreven  in bijlagen  I en IV, en waar-
van de etikettering  de aanduiding  ,,EUR"  ver-
meldt". 
Nr. C 101/34 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 23. 11.73 
Artikel  3 
Het Comité  stelt  voor  een tweede  alinea  in te voegen, 
luidende: 
„De Commissie  zal tijdens  het derde  jaar  na de 
inwerkingtreding  van  de onderhavige  richtlijn  het 
resultaat  van  de toepassing  van  deze  gewichten-
schaal  aan  een onderzoek  onderwerpen.  Zij zal zo 
nodig  bij de Raad  voorstellen  tot aanpassing  er-
van indienen". 
Artikel  4, lid 2 
Het Comité  acht  de voorgestelde  formulering  niet 
nauwkeurig  genoeg.  Enerzijds  moeten  de zgn.  warme 
bakkers  hun  zelfbereide  brood  in de nabijheid  van  de 
bereidingsplaats  kunnen  verkopen;  anderzijds  hebben 
de controlediensten  echter  tot taak  bij vervoer  van 
brood  over  lange  afstand  de inrichting  van  het  ver-
voermiddel  te controleren  en wanneer  deze  onbevre-
digend  is, tot verpakking  van  het brood  te verplich-
ten. 
Artikel  5, lid 3 
Het Comité  stelt  vast  dat het noodzakelijk  is de voor-
schriften  van dit lid met  de bepalingen  van  bijlage  IV 
in overeenstemming  te brengen,  in het bijzonder  met 
die welke  betrekking  hebben  op de aanvullende  be-
schermde  benamingen. 
Het zou  daarom  gaarne  zien  dat  in de voorlaatste 
regel  van  dit lid „c en d" wordt  vervangen  door  „d 
en e". 
Artikel  6 
1. Lid 1, sub b) 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat  dit punt  zo wordt 
gewijzigd  dat rekening  wordt  gehouden  met  de in de 
algemene  opmerkingen  in par.  5, sub  a) gedane  sug-
gestie. 
2. Lid  1, sub d) 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat  dit punt  zo wordt 
gewijzigd  dat  rekening  wordt  gehouden  met  de 
opmerkingen  die in par.  6 yan  de algemene  opmer-
kingen  zijn  opgenomen. 
3. Lid  1, sub e) en f) 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat deze  punten  als volgt 
worden  gewijzigd: 
,,e) de aanduiding  van  de naam  of firma  en het 
adres  of hoofdkantoor  van  de  fabrikant. Daarnaast  kunnen  dezelfde  vermeldingen 
ook betreffende  een  vertegenwoordiger  of 
een verkoper  worden  gegeven. 
Indien  het  binnen  de Gemeenschap  bereid 
brood,  als bedoeld  in artikel  1, lid 1, betreft 
en de vertegenwoordiger  of verkoper  in het 
opschrift  is vermeld,  kunnen  de aanduidin-
gen betreffende  de fabrikant  echter  worden 
vermeld  in een  code  welke  is aangegeven  bij 
de bevoegde  autoriteiten  van  de Lid-Staat 
waar  het brood  is bereid; 
f) voor  uit derde  landen  ingevoerde  produkten, 
de aanduiding  van  het  land  van  oorsprong, 
de naam  of firma  en het adres  van  de invoer-
der of de vertegenwoordiger,  die  in de Ge-
meenschap  gevestigd  moet  zijn". 
4. Om  de situatie  van  produkten  die zowel  aan  de 
bepalingen  van  de richtlijn  als aan  de nationale  wets-
voorschriften  voldoen  te verduidelijken,  acht  het 
Comité  het noodzakelijk  de volgende  alinea  in te voe-
gen: 
„Wanneer  een  van  de in artikel  1, lid 1, bedoelde 
produkten  zowel  aan  de bepalingen  van  de richt-
lijn als aan  de nationale  wetsvoorschriften  vol-
doet,  kan  het  volgens  de voorschriften  van  de 
richtlijn,  dan  wel  volgens  de betrokken  nationale 
wetsvoorschriften  in de handel  worden  gebracht". 
BIJLAGEN 
Voor  de opmerkingen  betreffende  bijlagen  II en III 
verwijst  het Comité  naar  het rapport. 
Bijlage  I en Bijlage  IV 
1. Het  Comité  legt  de nadruk  op de noodzaak  de 
uitdrukking  „EUR"-brood  te schrappen. 
In de eerste  plaats  lijkt  het alsof  er een  nieuw  soort 
brood  wordt  bedoeld,  en voorts  blijkt  uit de bepalin-
gen van  artikel  1, lid 1, van  het richtlijnvoorstel  dat 
het van  toepassing  is op soorten  brood  die  beant-
woorden  aan  de definitie,  de bepalingen  en de inde-
ling van  bijlage  I, en aan  de benamingen  en aanvul-
lende  benamingen  van  bijlage  IV,.  waarop  bovendién 
de vermelding  „EUR"  dient  voor  te komen. 
2. Daar  de tekst  van  de laatste  alinea  van  bijlage  I 
betreffende  „volkorenbrood"  dubbelzinnig  is, spreekt 
het Comité  de wens  uit dat hij wordt  herzien. 
Volgens  hem  zou  de formulering:  „bereid  met  volle-
dig gemalen  tarwe  en rogge"  nauwkeuriger  zijn. 
23.11.  73 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 101/35 
3. Het  Comité  wijst  op een  aantal  onnauwkeurig-
heden  in bepaalde  definities  van  broodsoorten  die  in 
deze  bijlagen  zijn  opgenomen.  Bovendien  kan  er ver-
warring  ontstaan  wanneer  bepaalde  termen  letterlijk 
in een  andere  taal  worden  overgenomen.  Het  Comité 
spreekt  de wens  uit dat  de betekenis  van  elke  bena-
ming  in alle  gemeenschapstalen  nogmaals  nauwkeu-
rig wordt  onderzocht. Aangezien  de Raad  nog  geen  verordening  heeft  vast-
gesteld  waarin  een  definitie  van  tarwemeel  wordt  ge-
geven,  zou  het  Comité  ten  slotte  gaarne  zien  dat 
wordt  nagegaan  of het  niet  wenselijk  is, aan  de 
broodsoorten  een  type  „tarwemeelbrood"  toe  te voe-
gen,  waarin  minder  meel  van  ander  graan  wordt  ver-
werkt  dan  thans  wordt  toegestaan. 
Gedaan  te Brussel,  27 september  1973. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
Bijlage  van  het advies 
Het volgende  wijzigingsvoorstel,  dat  overeenkomstig  de bepalingen  van  het  Reglement  van 
Orde  werd  ingediend,  is tijdens  de beraadslaging  van  de 113e  voltallige  zitting  verworpen. 
I. Onder  de „Algemene  Opmerkingen"  van  het  advies  moeten  sub  5 a), „Vermelding  van 
vetstoffen  en suiker",  de twee  laatste  alinea's  worden  geschrapt  .en vervangen  door  de 
volgende  tekst: 
„Het  Comité  stelt  dus  vast  dat brood  een  niet  te verwaarlozen  hoeveelheid  vetstoffen  kan 
bevatten. 
Het is derhalve  noodzakkelijk,  dat de consument  hiervan  op de hoogte  wordt  gebracht: 
de Afdeling  stemt  dan  ook  in met  de door  de Commissie  aanbevolen  oplossing,  waarbij 
wordt  voorgeschreven  de vermelding  ,met  toegevoegde  vetstoffen'  op het  brood  aan  te 
brengen".' 
Motivering 
Een brood  mag  tot 10 % vetstoffen  bevatten,  d.w.z.  tot 100  gr per kg. 
Het is des  te meer  noodzakelijk  dat  de consument  hiervan  op de hoogte  wordt  gesteld, 
daar  in bepaalde  landen  tot nog  toe geen  vetstoffen  aan brood  worden  toegevoegd. 
Voorts  kan  de hoeveelheid  vetstoffen  die het brood  bevat  het evenwicht  in de samenstelling 
van een  bepaalde  afgewogen  hoeveelheid  levensmiddelen  verstoren.  De verstoring  van  het 
evenwicht  zal des  te ernstiger  zijn,  naarmate  de consument  erover  waakt  een  dagelijkse 
maximumdosis  aan  vetstoffen  niet  te overschrijden. 
II. Na discussie  werd  bovenvermeld  wijzigingsvoorstel  ingetrokken  en vervangen  door  een 
nieuw  wijzigingsvoorstel  dat als volgt  luidt: 
„In de landen  waar  de toevoeging  van  vetstoffen  weinig  gebruikelijk  is, kunnen  de Lid-
staten  als voorwaarde  voor  het op de markt  brengen  van  ,EUR'-brood  met  toegevoegde 
vetstoffen  eisen  dat de aanwezigheid  hiervan  wordt  vermeld". 
Uitslag  van  de stemming: 
Vóór.  34 stemmen,  tegen:  20 stemmen,  onthoudingen:  2.