[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 25.1.2006

COM(2006) 18 definitief

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT

Investeren in mensen Mededeling over het thematisch programma voor menselijke en sociale ontwikkeling en de financiële vooruitzichten 2007-2013

INHOUD

I. Algemene inleiding over de thematische programma’s 3

II. Context: Investeren in mensen – EU-beleid inzake menselijke en sociale ontwikkeling 3

Opgedane kennis en ervaring 4

Basisbeginselen en toegevoegde waarde van het thematisch programma “ Investeren in mensen” 5

III. Voorgesteld thematisch programma “Investeren in mensen” 6

Reikwijdte 6

Prioriteiten voor thematische maatregelen inzake menselijke en sociale ontwikkeling 6

1. Een goede gezondheid voor iedereen 6

2. Kennis en vaardigheden voor iedereen 7

3. Cultuur 9

4. Werkgelegenheid en sociale cohesie 9

5. Gelijke kansen 10

6. Jongeren en kinderen 11

IV. Programmering en uitvoering 12

Bijlagen. 13

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT

Investeren in mensen Mededeling over het thematisch programma voor menselijke en sociale ontwikkeling en de financiële vooruitzichten 2007-2013

I. ALGEMENE INLEIDING OVER DE THEMATISCHE PROGRAMMA’S

Met het oog op de rationalisatie en vereenvoudiging van de huidige regelgeving inzake het externe optreden van de Gemeenschap heeft de Europese Commissie in het kader van de financiële vooruitzichten 2007-2013 een reeks van zes nieuwe instrumenten voorgesteld. Drie daarvan zijn horizontale instrumenten die op bijzondere behoeften en omstandigheden moeten inspelen. De overige drie hebben tot doel specifieke beleidslijnen te implementeren (pretoetredingsbijstand, Europees nabuurschaps- en partnerschapsbeleid, en ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking) en hebben een welomschreven geografisch toepassingsgebied. In de toekomst zullen deze instrumenten de rechtsgrondslag vormen van de communautaire uitgaven ter ondersteuning van de programma’s voor externe samenwerking, met inbegrip van de thematische programma’s die het volledige geografische toepassingsgebied van de drie beleidsinstrumenten zullen omvatten en onder meer de bestaande thematische verordeningen zullen vervangen. Aangezien het instrument voor pretoetredingsbijstand (IPA) specifiek is opgezet om kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten te helpen het communautair acquis over te nemen en toe te passen, vallen de begunstigden van IPA niet onder dit thematisch programma. De thematische programma’s bieden een duidelijke toegevoegde waarde en vormen een aanvulling op de geografische programma’s, die het kader bij uitstek van de communautaire samenwerking met derde landen blijven vormen[i]. De Commissie heeft zich ertoe verbonden besprekingen met het Europees Parlement en de Raad aan te knopen over de reikwijdte, de doelstellingen en de prioriteiten van de verschillende thematische programma’s, uitgaande van formele mededelingen aan beide instellingen. Dat proces zal resulteren in de politieke richtsnoeren voor de daaropvolgende programmeringsfasen, met name de thematische strategiedocumenten die in overeenstemming met bovengenoemde instrumenten zullen worden opgesteld.

II. Context: I NVESTEREN IN MENSEN – EU-BELEID INZAKE MENSELIJKE EN SOCIALE ONTWIKKELING

Menselijke en sociale ontwikkeling houdt verband met individuen[ii]. De behoeften en mogelijkheden van de mens sturen en bepalen ontwikkeling, groei, veiligheid en armoedebestrijding. De menselijke ontwikkeling vormt een strategisch onderdeel van de “Europese Consensus” [iii] en krijgt bijzondere nadruk in de internationale verbintenissen van de EG zoals die in het kader van de Millenniumverklaring en de verbintenissen overeengekomen op de Internationale Conferentie van Caïro over bevolking en ontwikkeling, de Wereldtop over sociale ontwikkeling, het Actieprogramma van Beijing voor de vierde wereldvrouwenconferentie en de VN-top van september 2005.

In het kader van het externe optreden, met inbegrip van het ontwikkelingsbeleid, zal het thematisch programma Investeren in mensen worden geconcentreerd op de volgende kernthema’s: een goede gezondheid voor iedereen; kennis en vaardigheden; cultuur; werkgelegenheid en sociale cohesie; gelijke kansen; kinderen en jongeren. Het programma zal de neerslag vormen van het interne beleid van de EU en bijdragen tot de coherentie van het buitenlands EU- beleid. Het zal dus een ondersteuning vormen van de nieuwe structuur van de externe bijstand en de EU de middelen verschaffen om op sommige cruciale terreinen op te treden. Het zal met name een thematisch kader vormen voor het delen van knowhow, goede praktijken en ervaringen, voor monitoring, verzameling en analyse van gegevens, voor een innovatieve aanpak en voor proefprojecten op gebieden die een directe weerslag op de bestaansmiddelen van mensen in de hele wereld hebben. Het programma zal de stem van de EU in internationaal verband versterken en zal de EU de mogelijkheid bieden binnen internationale organisaties en partnerschappen een geloofwaardige rol in verband met deze thema's te blijven spelen.

Opgedane kennis en ervaring

Het thematisch kader bouwt voort op de vele lessen die uit de ervaring op nationaal en internationaal niveau zijn getrokken. Bijlage 2 bevat nadere informatie daarover. Het thematisch kader houdt ook rekening met recente beoordelingen en evaluaties van het optreden op deze terreinen[iv]. De Europese Commissie heeft uitgebreid overleg gepleegd over de opzet van dit thematisch programma[v].

Uit de opgedane ervaring blijkt dat er behoefte bestaat aan een alomvattende en coherente thematische aanpak van de menselijke en sociale ontwikkeling, die stevig verankerd is in de overkoepelende benadering die de EU in haar nieuw ontwikkelings- en extern beleid heeft uitgestippeld en een complement en een toegevoegde waarde betekent voor de nationale programmering op verschillende concentratieterreinen. Het programma is dus innoverend doordat het verdergaat dan de huidige strategie, die was geconcentreerd op gezondheid, gender en basisonderwijs.

Op het gebied van armoedegebonden ziekten, seksuele en reproductieve gezondheid en rechten en gender bouwt de thematische strategie voort op de ervaring met de specifieke begrotingslijnen voor die terreinen, die eind 2006 verstrijken[vi]. Op andere gebieden, bijvoorbeeld onderwijs, zijn thematische programma’s uitgevoerd via regionale fondsen of proefprojecten en voorbereidende maatregelen. De ervaring op deze thematische gebieden en in afzonderlijke landen heeft aangetoond dat de een rol moet spelen wanneer de coherentie van het beleid en een gemeenschappelijke EU-aanpak een verschil kunnen maken.

Werkgelegenheid en sociale cohesie krijgen steeds meer aandacht binnen het internationale debat. Meer en meer landen en regio’s hebben een bijzondere belangstelling voor de ervaring van de EU op het gebied van het economisch, werkgelegenheids- en sociaal beleid en zijn overgegaan tot samenwerking met de EU. Door de klemtoon op werkgelegenheid en sociale cohesie binnen het thematisch programma zal het makkelijker worden in te spelen op deze groeiende belangstelling en wordt de nadruk gelegd op de bereidheid van de EU om nieuwe middelen te vinden voor het aanpakken van kwesties zoals de onderling samenhangende aspecten groei-investering-werkgelegenheid, handel, sociale integratie en sociale bescherming.

Cultuur heeft tot nog toe een zeer bescheiden plaats in de ontwikkelingsprogramma’s ingenomen maar het besef groeit steeds meer dat culturele en interculturele factoren een aanzienlijke invloed op de ontwikkeling hebben en vanuit drie oogpunten moeten worden bekeken: stimuleren van de interculturele dialoog, erkenning van de culturele diversiteit wereldwijd door internationale samenwerking en bevordering van de culturele sector en culturele ondernemingen als factor van werkgelegenheid en groei.

Investeren in mensen zou dus een middel kunnen vormen voor het uitstippelen en testen van strategieën om met een Europese toegevoegde waarde op deze nieuwe prioriteiten in te spelen.

In verband met gendergelijkheid en kinderen tonen onze ervaringen en de bijdragen van andere actoren dat mainstreaming belangrijk maar niet doeltreffend genoeg is en met gerichte maatregelen moet worden ondersteund.

Het programma zou nog vele andere aspecten kunnen omvatten maar gezien de beperkte middelen moeten keuzes worden gemaakt, waarbij de nadruk wordt gelegd op activiteiten waarvoor de invloed en geloofwaardigheid van de EU het sterkst zijn.

Basisbeginselen en toegevoegde waarde van het thematisch programma “ Investeren in mensen”

Volgens de mededeling van de Europese Commissie[vii] “heeft een thematisch programma betrekking op een specifiek terrein dat van belang is voor een groep partnerlanden zonder geografische samenhang, of op samenwerkingsactiviteiten in verschillende regio's of groepen partnerlanden, of op een internationale operatie die niet in een specifiek geografisch gebied wordt uitgevoerd, waaronder multilaterale of mondiale initiatieven, om de interne beleidslijnen van de Unie in het buitenland toe te passen”.

Een belangrijk beginsel dat aan het concept van de thematische programma’s ten grondslag ligt, is subsidiariteit. Geografische programma’s zijn het uitgelezen instrument voor samenwerking met derde landen. Er zijn evenwel omstandigheden waarin geografische (voor een of meer landen of voor een regio bestemde) programma’s niet het beste instrument voor actie op een bepaald terrein vormen: sommige EU-beleidsdoelstellingen kunnen niet via nationale of regionale programma's worden bereikt en anderzijds kunnen sommige werkzaamheden in het kader van de nationale of regionale programma’s op doeltreffende wijze met thematische activiteiten worden aangevuld. Thematische programma’s bieden een toegevoegde waarde aan geografische programma’s, en wel om de volgende redenen:

1. ze ondersteunen innovatie, stimuleren de verspreiding van innovatieve maatregelen en creëren en poolen knowhow en goede praktijken in de verschillende regio’s;

2. ze versterken de technische samenwerking tussen landen en regionale organisaties in verband met de naleving van internationale verbintenissen en zij dragen ertoe bij dat de partnerlanden en –regio’s hun deelname aan en toetreding tot desbetreffende internationale verdragen, initiatieven of processen versterken. In specifieke gevallen kunnen zij de instrumenten voor een doeltreffende benchmarking en monitoring in de verschillende regio’s aanreiken en op deze wijze ten goede komen aan het nationaal beleid, de doeltreffendheid van de steun en de harmonisatie van de donoractiviteiten, overeenkomstig de Verklaring van Parijs over de harmonisatie van de steun;

3. ze ondersteunen de ontwikkeling in situaties en regio’s waar geen akkoord over een bilaterale samenwerking kan worden bereikt of geen samenwerkingskader bestaat, bijvoorbeeld in kwetsbare landen of in het geval van kritische programma's;

4. ze zijn gericht op het nakomen van de internationale verplichtingen van de Commissie, wereldwijde bewustmakingscampagnes over belangrijke onderwerpen, verbetering van het bestuur wereldwijd, verhoogde doeltreffendheid van de steun en het opzetten van een doeltreffend multilateraal beleidskader.

III. VOORGESTELD THEMATISCH PROGRAMMA “INVESTEREN IN MENSEN”

Reikwijdte

Het programma zal worden vastgesteld in het kader van de “Europese Consensus”, de externe dimensie van het EU-beleid en de internationale verbintenissen, en zal worden geconcentreerd op synergie tussen de thema’s en het EU-beleid op deze gebieden teneinde de coherentie te versterken. Investeren in mensen bouwt voort op en integreert het acquis dat in een reeks essentiële beleidsdocumenten is uiteengezet[viii], en vormt een aanvulling op de landenstrategieën.

De zal regelmatig bij de Raad en het Europees Parlement verslag uitbrengen over de implementatie van de strategie en evaluatieverslagen publiceren.

Prioriteiten voor thematische maatregelen inzake menselijke en sociale ontwikkeling

De klemtoon van het programma ligt op zes thema’s die van cruciaal belang zijn voor de menselijke en sociale ontwikkeling en die zijn uiteengezet in de “Europese Consensus” en in de andere hierboven genoemde internationale verbintenissen van de Commissie op dit gebied: gezondheid, kennis en vaardigheden, cultuur, sociale cohesie en werkgelegenheid, gendergelijkheid, jongeren en kinderen. Er bestaat een strategische samenhang tussen de prioriteiten onderling en er wordt gestreefd naar een synergetisch effect tussen de verschillende thema’s.

1. Een goede gezondheid voor iedereen

Gezondheid is van cruciaal belang voor het individuele welzijn, studeren, werk en sociale activiteit, gendergelijkheid en de groei en ontwikkeling van iedere samenleving. De gezondheidszorg in de verschillende landen en de toegang tot basisdiensten zijn een essentieel aandachtspunt. De personele middelen in de gezondheidszorg vormen een fundamenteel knelpunt, dat op nationaal en internationaal niveau moet worden bijgestuurd. Systemen voor gezondheidsvoorlichting die de mogelijkheid bieden tot het opstellen, meten en analyseren van uitgesplitste prestatiegegevens, zijn essentieel om tot betere gezondheids- en ontwikkelingsresultaten te komen en ervoor te zorgen dat de binnen- en buitenlandse middelen daadwerkelijk tot snellere vorderingen bijdragen. Zorgen voor eerlijke mechanismen voor de financiering van een rechtvaardige toegang tot de gezondheidszorg voor iedereen is een andere belangrijke prioriteit van het EU-beleid voor de verbetering van de gezondheidssystemen en de sociale cohesie. Armoedegebonden ziekten vormen een bijzondere uitdaging over de grenzen van sectoren en landen heen. De EU leidt en ondersteunt allang de internationale inspanningen voor de bestrijding van HIV/AIDS, tuberculose, malaria en andere ziekten. Tenslotte is de EU nog steeds een van de drijvende krachten op het belangrijke gebied van de seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, een belangrijk gebied waarbij wordt uitgegaan van de volledige agenda van Caïro. De maatregelen op deze twee terreinen zullen doorgaan aan de hand van dezelfde definities en reikwijdte als vastgesteld in Verordening (EG) nr. 1568/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende steun voor de bestrijding van aan armoede gerelateerde ziekten in ontwikkelingslanden en Verordening (EG) nr. 1567/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende reproductieve en seksuele gezondheid en rechten in ontwikkelingslanden. Voor ontwikkelingslanden die buren van de EU zijn, zal specifiek rekening worden gehouden met de onlangs door de Europese Commissie goedgekeurde richtsnoeren voor de strijd tegen HIV/AIDS in de EU en de omliggende landen. Het thematisch programma kan op verschillende wijzen een antwoord op deze uitdagingen bieden:

- versnelling van de ontwikkeling en verbetering van de beschikbaarheid van en gelijke toegang tot mondiale collectieve voorzieningen, met inbegrip van efficiënte, betaalbare en veilige geneesmiddelen en producten en innovaties op het gebied van de reproductieve gezondheid, onder meer elektronische communicatie. Het doel hiervan is de uitwerking van strategieën voor de bestrijding van ziekten en de preventie van infecties, ondersteuning van innovatieve maatregelen voor de preventie van milieugebonden ziekten en ondersteuning van de deelname en capaciteit van instellingen en gemeenschappen teneinde een ethisch verantwoorde en efficiënte uitvoering van klinische proeven mogelijk te maken en de regelgevingscapaciteit te verbeteren;

- steun voor campagnes en voorlichting teneinde politici en het publiek beter bewust te maken en de voorlichting van het publiek te verbeteren, met inbegrip van sensibilisering voor rechten, rechtvaardigheid, gender en cultuur in samenhang met de verwachte resultaten inzake gezondheid en preventie;

- capaciteitsopbouw, onder meer door het gebruik van ICT-instrumenten, ten behoeve van beleidsvormers en andere actoren op nationaal, regionaal en mondiaal niveau teneinde hun bijdrage tot de ontwikkelingsresultaten op deze gebieden te verbeteren.

2. Kennis en vaardigheden voor iedereen

De EU draagt bij tot een betere toegang tot het onderwijs voor alle kinderen en in toenemende mate voor vrouwen en mannen van alle leeftijden. Het doel daarvan is de kennis, vaardigheden en inzetbaarheid op de arbeidsmarkt te verhogen, bij te dragen tot een actief burgerschap en tot persoonlijke voldoening het hele leven lang, steun te verlenen voor een geïntegreerde kennismaatschappij en bij te dragen tot het dichten van de digitale, kennis- en informatiekloof. Er zullen alfabetiseringsprogramma’s voor volwassenen worden opgezet. Na het opzetten van het basisonderwijs voor iedereen zullen de landen samen met het bedrijfsleven en de donoren moeten zorgen voor beroepsonderwijs en –opleiding om de beroepskansen sterk te verbeteren en de toegang tot kwaliteitsvol middelbaar en hoger onderwijs te versterken. Het hoger onderwijs speelt een sleutelrol bij het creëren van plaatselijke kenniscentra en het opleiden van onderwijs- en gezondheidspersoneel en mensen van wie de vaardigheden, capaciteiten en ondernemingszin bijdragen tot groei en daardoor tot het terugdringen van de armoede. De capaciteit en kwaliteit van het hoger onderwijs met inbegrip van geavanceerd beroepsonderwijs en –opleiding moeten in vele ontwikkelingslanden worden verbeterd. Ook initiatieven voor de ontwikkeling van vaardigheden en menselijke hulpbronnen, die in de EU of in het kader van bilaterale programma’s voor externe bijstand worden opgezet, kunnen voor sommige partners interessant zijn.

Deze alomvattende aanpak benadrukt het feit dat de toegang tot kennis en vaardigheden een belangrijk instrument is om de positie van kinderen, jongeren en vrouwen te verbeteren en de informatie en actiemogelijkheden te versterken in verband met de preventie van ziekten, verzorging, gezinsplanning, bewustzijn van mensenrechten, tolerantie, solidariteit en vrede. Kennis, innovatie door wetenschap en technologie en ontwikkeling van en toegang tot elektronische communicatienetwerken zijn cruciale motoren van de sociaal-economische groei en de duurzame ontwikkeling en moeten worden gestimuleerd in synergie met de internationale dimensie van het EU-onderzoekbeleid. Al deze inspanningen om onderwijs en opleiding te bevorderen zouden de braindrain tot een minimum moeten herleiden. Dit thematisch programma kan door de volgende complementaire maatregelen een bijdrage tot de nationale programma’s leveren:

- ondersteuning van lage-inkomenslanden zodat zij in aanmerking komen voor internationale bijstand voor het uitstippelen van een adequaat en kwaliteitsvol onderwijsbeleid; bijdragen tot internationale mechanismen voor het ondersteunen van landen die er niet in slagen voldoende donorgelden voor de financiering van hun onderwijsplannen te mobiliseren;

- bevordering van de internationale uitwisseling van ervaringen en goede praktijken met het oog op het opzetten van middelbaar en beroepsonderwijs en –opleiding met inbegrip van nauwe samenwerking met organisaties van werkgevers, werknemers en andere actoren, teneinde te zorgen voor kwaliteit, te voldoen aan de kwalificatie-eisen en arbeidskansen en aanpassingsvermogen sterk te verhogen;

- bevordering van transnationale universitaire samenwerking en de mobiliteit van studenten en professoren op internationaal niveau, door begeleidende maatregelen voor het stimuleren van bilaterale of regionale programma’s, het gebruik van ICT-netwerken om zuid-zuid- en zuid-noord-onderwijsnetwerken te creëren, en toegang tot informatiebronnen, onder meer via het programma ERASMUS mundus , afstandsonderwijs en virtuele mobiliteit;

- steun voor de ontwikkeling van statistische capaciteit en bijbehorende methoden voor het opzoeken van kwantitatieve en kwalitatieve gegevens gebaseerd op gemeenschappelijk omschreven indicatoren, gemeenschappelijke begrippen voor gegevensanalyse en uitbreiding van het mondiaal monitoringkader. Dit zal ten goede komen van de programmering, de monitoring en de evaluatie van de steun, in het bijzonder de sectorale begrotingssteun, en zowel begunstigden als donoren zullen hiervan profiteren;

- steun voor gemarginaliseerde en kwetsbare kinderen (bijvoorbeeld kinderen die werken, wezen, mindervalide kinderen, kinderen in conflict- of postconflictsituaties, inheemse kinderen, kinderen van minderheden of kinderen in afgelegen plattelandsgebieden, met name meisjes) die geen mogelijkheid hebben om school te lopen. Deze situatie kan nauw samenhangen met de omstandigheden waarin deze kinderen en hun gezinnen leven of met inadequate schoolsystemen. Het programma zou via bewustmakingscampagnes, proefprojecten, uitwisseling van ervaringen en goede praktijken kunnen zorgen voor een bredere aandacht voor deze kinderen wereldwijd, maar het grootste deel van de steun zal van nationale of regionale programma’s moeten komen. De samenhang tussen onderwijs en de bestrijding van alle vormen van kinderarbeid is daarbij een prioritaire dimensie.

3. Cultuur

Cultuur bepaalt hoe samenlevingen en economieën functioneren en heeft een effect op alle terreinen van de interactie tussen de EU en de partnerlanden, met implicaties voor het sociaal, economisch en extern beleid. Indien de beginselen van eigen inbreng en participatie van de landen correct en volledig worden toegepast om te komen tot een positief zelfbeeld en de gelijkwaardigheid van alle actoren, zou het mogelijk moeten worden rekening te houden met de culturele realiteit van de samenwerkingspartners zonder het universele karakter van de mensenrechten of de fundamentele vrijheden in twijfel te trekken. De recente goedkeuring van het UNESCO-Verdrag inzake de bescherming en bevordering van de diversiteit van culturele uitingen bekrachtigt de internationale consensus over een actieve bevordering en bescherming van de culturele diversiteit in de internationale betrekkingen, in het bijzonder met ontwikkelingslanden. Audiovisuele middelen zouden een doeltreffend medium kunnen vormen om de cultuur te bevorderen en ervaringen en goede praktijken over te dragen.

Leren, genderrollen en –stereotypen, levenswijzen, attitudes, stigmatisering, discriminatie, conflicten en talrijke andere aspecten worden in verregaande mate beïnvloed door de cultuur.

- Investeren in mensen kan ertoe bijdragen het wederzijds begrip en de dialoog tussen volkeren en culturen te bevorderen, de culturele diversiteit en het respect voor de gelijkwaardigheid van alle culturen te stimuleren en de samenwerking en uitwisseling van ervaringen op diverse terreinen van cultuur, onderwijs en onderzoek te versterken. Het bevorderen van respect voor de sociale, culturele en spirituele waarden van inheemse volkeren en minderheden helpt de sociale ongelijkheid en de onrechtvaardigheid in multi-etnische samenlevingen te bestrijden.

- Bovendien vormt cultuur een economische sector met veel mogelijkheden voor ontwikkeling en groei. Binnen de internationale samenwerking, in het bijzonder met ontwikkelingslanden, zou een grotere plaats voor de culturele sector en in het bijzonder culturele ondernemingen moeten worden ingeruimd, om het economisch potentieel van de culturele sector ten volle te benutten.

4. Werkgelegenheid en sociale cohesie

Wereldwijd en in diverse regio’s en landen bestaat er een toenemende belangstelling voor de economische en sociale aanpak van de EU waarbij rekening wordt gehouden met de uiteenlopende situaties, behoeften, belangen en mogelijkheden van de partnerlanden en –regio’s[ix]. Werkgelegenheid, bestrijden van ongelijkheid en bevordering van sociale cohesie vormen een belangrijk nieuw thema in de externe betrekkingen en het ontwikkelingsbeleid van de Unie. Het gaat daarbij onder meer om degelijk werk voor iedereen, welzijn en sociale integratie, productieve werkgelegenheid, sociale dialoog, ontwikkeling van menselijke hulpbronnen, versterking van de positie van vrouwen en fundamentele sociale rechten met inbegrip van de bestrijding van alle vormen van kinderarbeid en mensenhandel. Daarnaast wordt aandacht besteed aan de bevordering van een geïntegreerde sociale en economische aanpak waarbij economie, handel, werkgelegenheid en sociale cohesie als interdependente elementen voor het wegwerken van sociale ongelijkheid worden beschouwd. De EU zal zich concentreren op sociale en fiscale hervormingen om de gelijkheid te bevorderen en op de geleidelijke integratie van de informele sector in de formele economie.

De VN-Top van 2005 heeft erop gewezen dat productieve werkgelegenheid en fatsoenlijk werk voor iedereen een belangrijke bijdrage tot de preventie en bestrijding van armoede kunnen leveren en heeft de noodzaak beklemtoond om die aspecten in de ontwikkelingsstrategieën op te nemen. Geïntegreerde sociale en economische strategieën, een handelsbeleid dat de sociale ontwikkeling bevordert, een investeringsbeleid dat het ondernemerschap stimuleert, gelijke kansen op de werkplek, plaatselijke werkgelegenheid en vaardigheden, efficiënte arbeidsmarktinstellingen en samenwerking tussen de sociale partners zullen daarom van cruciaal belang zijn voor de ontwikkelingsstrategieën.

Sociale-zekerheidsstelsels en sociale integratie zijn essentiële elementen om de mensen minder kwetsbaar te maken en het risico op armoede te verminderen. Ze ondersteunen de gezinnen en dragen bij tot gelijke kansen en het bestrijden van kinderarbeid. Ook het gebrek aan sociale bescherming binnen de informele economie zal moeten worden aangepakt.

Het thematisch programma zou de volgende activiteiten kunnen omvatten:

- bijdragen tot het bevorderen van het programmapunt “fatsoenlijk werk voor iedereen” als universele doelstelling, onder meer door mondiale en multinationale initiatieven voor de toepassing van internationale arbeidsnormen, de beoordeling van het effect van de handel op fatsoenlijk werk, de sociale dialoog, duurzame en adequate mechanismen voor een eerlijke financiering, de doeltreffende werking en het verruimd toepassingsgebied van stelsels voor sociale bescherming, met inbegrip van pensioenstelsels en basisuitkeringen voor sociale bescherming;

- steun voor initiatieven voor de verbetering van de arbeidsomstandigheden en de aanpassing aan de handelsliberalisering. Het gaat onder meer om het integreren van de dimensie werkgelegenheid in het ontwikkelingsbeleid en de verdere toepassing van maatschappelijk verantwoord ondernemen als vrijwillige bedrijfspraktijk teneinde de Europese sociale waarden te helpen verspreiden;

- bijdragen tot het versterken van de sociale dimensie van de mondialisering en de ervaring van de EU.

5. Gelijke kansen

Gelijke kansen en vrouwenrechten zijn niet alleen in se van cruciaal belang maar zijn ook een fundamenteel mensenrecht dat in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens is vastgelegd, en een kwestie van sociale rechtvaardigheid. Daarnaast dragen ze bij tot het bereiken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling en het uitvoeren van verbintenissen zoals die van het actieprogramma van Beijing voor de vierde Wereldvrouwenconferentie, het actieprogramma van Caïro en het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen[x]. In het volledige thematische programma moeten aspecten van gendergelijkheid zoals de toegang van meisjes en vrouwen tot kennis en vaardigheden, een veilige schoolomgeving, seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, sociale bescherming en werkgelegenheid systematisch worden bekeken bij het implementeren van de vier hierboven beschreven prioriteiten. Culturele initiatieven zullen ertoe bijdragen de sociale en culturele gedragspatronen van mannen en vrouwen om te buigen teneinde vooroordelen en overgeleverde gewoonten af te schaffen die zijn gebaseerd op het idee dat een van beide seksen inferieur dan wel superieur is of op stereotiepe mannen- en vrouwenrollen.

Afgezien van deze horizontale dimensie is gendergelijkheid een thema op zich dat via specifieke maatregelen op dit gebied zal worden geïmplementeerd. Dit thematisch programma kan de noodzakelijke nationale maatregelen aanvullen met de volgende mondiale of regionale steunmaatregelen:

- strategische steun voor programma’s die bijdragen tot het bereiken van de doelstellingen van de vierde Wereldvrouwenconferentie van Beijing;

- bevordering van maatschappelijke organisaties, met name vrouwenorganisaties en –netwerken, bij hun streven naar gelijke kansen en grotere economische en sociale weerbaarheid, met inbegrip van noord-zuid- en zuid-zuid-netwerken en bewustmakingscampagnes;

- integreren van een genderdimensie in de maatregelen tot verbetering van de statistische capaciteit, door steun voor het uitwerken en verspreiden van naar sekse uitgesplitste gegevens en indicatoren alsmede gegevens en indicatoren betreffende gendergelijkheid.

6. Jongeren en kinderen

Investeren in jongeren en kinderen is investeren in de toekomst. Vandaag leven er op aarde meer kinderen en jongeren dan ooit tevoren: dit houdt voor de ontwikkelingslanden zowel uitdagingen als mogelijkheden in. Deze jongeren zijn bijzonder kwetsbaar en aan hun rechten en belangen moet bijzondere aandacht worden besteed, eerst en vooral door participatie en versterking van hun weerbaarheid en daarnaast door bevordering en bescherming van hun rechten, gezondheid en bestaansmiddelen. Gezonde en goed opgeleide kinderen en jongeren die hun basisrechten uitoefenen, vormen een groot potentieel. Dankzij hun kennis en vaardigheden kunnen zij deelnemen aan de arbeidsmarkt en de samenleving in het algemeen. Bij alle maatregelen moet rekening worden gehouden met de belangen en de deelname van kinderen en jongeren, terwijl tegelijk moet worden gezorgd voor samenhang met een aanpak die rekening houdt met de volledige levensloop en met de interactie tussen verschillende generaties. Afgezien van mainstreaming en nationale steun zou het thematisch programma de volgende elementen kunnen omvatten:

- versterking van de aandacht en het vermogen van de landen voor het integreren van de aspecten kinderen en jongeren in het buitenlands optreden;

- steun voor regionale, interregionale en mondiale initiatieven op belangrijke terreinen zoals het voorkómen van alle vormen van kinderarbeid, illegale handel en seksueel geweld, en steun voor het netwerk voor werkgelegenheid voor jongeren;

- steun voor maatregelen voor het verbeteren van de positie van jongeren en kinderen in situaties en regio’s waar de bilaterale samenwerking slechts in beperkte mate mogelijk is, bijvoorbeeld in kwetsbare landen;

- steun voor het in kaart brengen van probleemsituaties, verzamelen en controleren van gegevens (met inbegrip van een geboorteregister), ontwikkeling van beleidslijnen en proefprojecten en delen van beste praktijken voor de hulpverlening aan slachtoffers van kinderarbeid, mensenhandel of geweld en hun reïntegratie in de samenleving (onderwijs, opleiding, medische en psychologische zorg), verdediging van rechten, bewustmaking en innovatieve initiatieven (bijvoorbeeld ter bestrijding van kinderarbeid, mensenhandel, seksuele verminking, gedwongen seksuele betrekkingen en gedwongen huwelijken).

IV. PROGRAMMERING EN UITVOERING

- De Commissie zal na de comitologieprocedures thematische strategiedocumenten (programmeringsdocumenten) voor een periode van vier jaar (2007-2010) en vervolgens drie jaar (2011-2013) vaststellen[xi].

- Op basis van deze meerjarenprogrammering zal de Commissie jaarlijkse actieprogramma’s vaststellen met prioritaire te steunen maatregelen, specifieke doelstellingen, verwachte resultaten en indicatieve bedragen.

- Het programma wordt ten uitvoer gelegd overeenkomstig de hervorming van het beheer van de externe bijstand van 2000, die onder meer voorziet in de deconcentratie van de beheerstaken naar de delegaties waar nodig.

- Wat de toetsing halverwege betreft, zal een externe evaluatie van de activiteiten tijdens de eerste periode van drie jaar (2007-2009) worden uitgevoerd; de resultaten daarvan zullen worden gebruikt voor de opstelling van het tweede thematisch strategiedocument (2011-2013). De verslagen zullen naar de lidstaten en het Europees Parlement worden gezonden en met hen besproken.

ANNEX 1

List of key policy documents on human and social development 2002-2005

- United Nations Millennium Declaration, New York, 2000;http://www.un.org/millennium/summit.htm

- The 2005 World Summit; http://www.un.org/summit2005/

- The 2005 World Summit on Information Society; http://www.itu.int/wsis/

- UNDP Human Development Report 2004, “ Cultural Liberty in Today’s Diverse World”, http://hdr.undp.org/reports/global/2004/

- High-level Forum on the Health Millennium Development Goals, Geneva, 2004;http://www.who.int/hdp/hlf/en/

- UNGASS Declaration of Commitment on HIV/AIDS, 2001; http://www.unaids.org/en/events/un+special+session+on+hiv_aids/declaration+of+commitment+on+hiv_aids.asp

- Education For All: Meeting our collective commitments, Dakar, 2000;http://www.unesco.org/education/efa/ed_for_all/dakfram_eng.shtml

- Fourth World Conference on Women, Beijing Declaration, 1995;http://www.un.org/womenwatch/daw/beijing/platform/declar.htm and Beijing + 10

- World Summit for Social Development, Copenhagen, 1995;http://www.un.org/esa/socdev/wssd/

- United Nations International Conference on Population and Development, Cairo, 1994 and Cairo + 10; http://www.iisd.ca/cairo.html

- A Fair Globalisation: Creating opportunities for all, World Commission on the Social Dimension of Globalisation, Geneva, 2004;http://www.ilo.org/public/english/fairglobalization/index.htm

- ILO decent work agenda: http://www.ilo.org/public/english/decent.htm

- Convention on the Rights of the Child (CRC); http://www.unhchr.ch/html/menu3/b/k2crc.htm

- Joint Statement by the Council and the Representatives of the Governments of the Member States meeting within the Council, the European Parliament and the Commission on European Union Development Policy: “The European Consensus”, 22 November 2005.

- Proposal for a joint declaration by the Council, the European Parliament and the Commission on the European Union Development Policy “The European Consensus” (COM(2005) 311 final of 13 July 2005)

- Policy Coherence for Development - Accelerating progress towards attaining the Millennium Development Goals (COM(2005) 134 final of 12 April 2005)

- Health and Poverty Reduction in Developing Countries (COM(2002) 129 final)

- EU Strategy for Action on the Crisis in Human Resources for Health in Developing Countries (COM(2005) 642 final)

AIDS, malaria, tuberculosis

- Regulation (EC) No 1568/2003 of the European Parliament and of the Council on aid to fight poverty diseases (HIV/AIDS, tuberculosis and malaria) in developing countries

- Report on the Commission Communication on the Update of the EC Programme for Action: Accelerated Action on HIV/AIDS, Malaria and Tuberculosis in the Context of Poverty Reduction – Outstanding Policy Issues and Future Challenges – European Parliament Committee on Development and Cooperation (PE 326.776/DEF A5-0055/2004)

- Second Progress Report on the EC Programme for Action: Accelerated action on HIV/AIDS, malaria and tuberculosis in the context of poverty reduction (SEC(2004) 1326)

- A Coherent European Policy Framework for External Action to Confront HIV/AIDS, Malaria and Tuberculosis (COM(2004) 726 final)

- Council Conclusions on a Coherent European Policy Framework for External Action to Confront HIV/AIDS, Malaria and Tuberculosis, 23 November 2004

- A European Programme for Action to Confront HIV/AIDS, Malaria and Tuberculosis through External Action (COM(2005) 179 final)

- Council Conclusions on a European Programme for Action to Confront HIV/AIDS, Malaria and Tuberculosis through External Action, 24 May 2005

- Communication from the Commission to the Council and the European Parliament on combating HIV/AIDS within the European Union and the neighbouring countries 2006-2009. COM (2005) 654 final, 15 December 2005.

Sexual and Reproductive Health and Rights (SRHR)

- Regulation (EC) No 1567/2003 of the European Parliament and of the Council on aid for policies and actions on reproductive and sexual health and rights in developing countries

- Council conclusions on "Cairo ICPD +10", 24/11/04

Education

- Education and training in the context of poverty reduction in developing countries (COM(2002) 116 of 6.3.2002). This document paved the way for the adoption of a Council Resolution on “Education and poverty” on 30 May 2002 and of a European Parliament Resolution on “Education and training in the context of poverty reduction in developing countries” on 15 May 2003

Culture :

Convention on the protection and promotion of the diversity of cultural expressions. UNESCO, Paris, 20 October 2005. http://portal.unesco.org/culture/en/ev.php-URL_ID=11281&URL_DO=DO_TOPIC&URL_SECTION=201.html

Social protection, social dialogue, employment, rights at work, children’s rights, social dimension of globalisation, decent work for all

- The Social Dimension of Globalisation – the EU’s policy contribution on extending the benefits to all (COM(2004) 383 final)

- The Social Agenda (COM(2005) 33 final)

- Promoting core labour standards and improving social governance in the context of globalisation (COM(2001) 416 final, 18 July 2001)

- December 2004 and June 2005 European Council conclusions on the social dimension of globalisation

- Council Conclusions of 21 July 2003, 5 March 2005 and 24 May 2005

- EP Report on promoting core labour standards, July 2003 (M.H. Gillig)

- EP Report A6-0308/2005 on the Social Dimension of Globalisation, 14 November 2005 (M. Brejc)

Gender equality

- Regulation (EC) No 806/2004 of the European Parliament and of the Council of 21 April 2004 on promoting gender equality in development cooperation

- Programme of Action for the mainstreaming of gender equality in Community Development Cooperation (COM(2001) 295 final)

- Council Conclusions C/10/403 of 8 November 2001

- Report on equality between women and men 2004 and 2005 (COM(2004) 115 and COM(2005) 44

- Council Conclusions on the "Review of the implementation by the Member States and the EU institutions of the Beijing Platform for Action", 2/3 June 2005

- EP resolution on the follow-up to the Fourth World Conference on Women (Beijing + 10), 10/03/2005 - EP05-027

- EP Report A-5-0066/2002 (Maria Martens/Luisa Morgantini)

- http://europa.eu.int/comm/employment_social/gender_equality/gender_mainstreaming/global/global_en.html

Main international and EU policy frameworks concerning children

- The Convention on the Rights of the Child (CRC)[xii]

- International Conference on Population and Development ( ICPD ) and its Programme of Action, especially on adolescent sexual and reproductive health and rights (Chapter VII)

- ILO Conventions 182 and 138 on the elimination of the worst forms of child labour and the minimum age for admission to employment[xiii]

- UN Protocol to Prevent, Suppress and Punish Trafficking in Persons, Especially Women and Children[xiv]

UN General Assembly Special Session (UNGASS) on Children’s Rights of May 2002[xv]

Main International and EU policy frameworks concerning Indigenous Peoples

The ILO convention no. 169 on the rights of indigenous and tribal peoples in independent countries.

The UN Convention on the Elimination of Racial Discrimination.

The UN Draft declaration on the Rights of Indigenous Peoples (1994/45)(E.CN.4.SUB.2.RES.1994)

European Commission Working Document of 11 May 1998 on support for indigenous peoples in development cooperation of the Community and Member States.

Council Resolution of 30th November 1998 on Indigenous Peoples within the Frame work of Development Cooperation of the Community and Member States.

Council Conclusion of 18th November 2002 on Indigenous issues.

The Convention on biological diversity (art. 8J)

Agenda 21 (article 24)

World Bank Operational Policies on Indigenous Peoples (O.P 4.10 May 10, 2005)

World Bank Bank Procedures on Indigenous Peoples (BP 4.10 May 10, 2005

ANNEX 2

Lessons learnt and past experience

Overall, while recognising the added value of thematic programmes, the new architecture of the instruments for external action provides an opportunity to rethink the scope and content of thematic programmes, including their budget appropriations, and to extend the concept of simplification to them by consolidating and rationalising them with a view to improving their effectiveness and efficiency. The scope and rationale for the programme envisaged and the management procedures for programming, budgeting and adopting them take into account the lessons learnt from evaluations. The Commission has evaluated most of the thematic regulations under the current Financial Perspectives. Moreover, a significant number of country strategy evaluations have been undertaken in recent years, which throw light upon the link between country programmes and thematic programmes. Certain general findings and lessons drawn from these studies need to be taken into account in the concept and definition of the future thematic programme, particularly where it is implemented at country level. On the one hand, the evaluations show that generally thematic programmes have had a positive impact.

Thematic programmes have proven useful for implementing Community action in cases where the government of the partner country blocks action under the geographical programmes, which is particularly the case in sensitive areas such as human rights, democracy or support to civil society.

They are a useful, if not the only, tool to create or contribute to international initiatives and partnerships, to pursue global advocacy and to buttress a leadership role for the EU on key issues on the international agenda.

They have been found useful to initiate actions, often with innovative approaches, with pre-selected partners.

Action is often more easily accepted by partner countries when funding is “additional”.

Thematic programmes have proven useful to intervene in fragile states and difficult partnerships, particularly in supporting programmes implemented by non-state entities.

On the other hand, the thematic programmes and budget lines have demonstrated certain weaknesses. They are currently extremely numerous and fragmented. The narrowly defined thematic focus, once determined by a legislative act, limits the flexibility to adapt to new needs. Parallel implementation of numerous thematic programmes and the country programme poses managerial challenges and leads to loss of efficiency[xvi]. By nature, action in non-Community countries funded under thematic programmes creates problems of coherence with country and regional strategies[xvii]. Thematic action needs to be consistent with the country analysis and should respond or relate to country strategies[xviii]. Consequently, it should also be part of the complementarity assessment made in the context of country strategies. The substance of thematic programmes should be integrated into the policy dialogue with partner governments[xix].

The EC’s priorities for action on HIV, malaria and tuberculosis take into account those which apply internationally. More specifically, the new European policy framework to confront the three diseases was based on two progress reports on the previous Programme for Action, finalised in 2003 and 2004 respectively. The 2004 progress report and the evidence gathered from stakeholders to prepare it illustrate that EC action led to a reduction of up to 98% in the price of some key pharmaceutical products in developing countries and that policy coherence has been increased through common action on research and development[xx] and trade regulations which contributed to making medicines available and affordable[xxi]. Synergy and policy coherence at EC level have been enhanced, in particular, by agreed, concrete and concerted action on capacity building and clinical research capacity and by access to medical care coverage for populations during clinical trials and the financial support currently provided to EDCTP clinical trial sites and the populations concerned by these trials from the research budget and the poverty diseases budget line (21.020702). The active role played by the EC in terms of providing leadership, coordinating positions and mobilising resources among the EU Member States and other donors is a key achievement, including a strong European voice in the Global Fund to Fight HIV/AIDS, TB and malaria and in international forums on key issues such as trade-related aspects of intellectual property rights and sexual and reproductive health and rights. The report has shown that the main outstanding challenges include how to increase the prioritisation of, and resources to, health and social services in non-EU countries; how to boost ailing health infrastructure and overburdened human capacities (especially in the context of the current brain drain); how to support regulatory capacity in developing countries; how to make key pharmaceutical products more affordable and improve access to pharmaceutical products in general; how to develop new tools to confront the three diseases; and how to continue coordination with partners in developing countries, civil society and the private sector. New challenges include how to maintain coherence and harmony in an increasingly complex and divergent global institutional set-up[xxii] and how to respond to the evolving epidemiology, geography and demography of the diseases in the context of an enlarged EU.

An independent external evaluation of all the EC’s external cooperation in population- and development-oriented programmes was recently completed[xxiii]. It concluded that the EC’s overall approach to population is consistent with the International Conference on Population and Development (ICPD, Cairo, 1994) and the activities of other donors and that EC support has made a substantial contribution to achievement of the ICPD goals relating to reproductive health and family planning[xxiv], with “a strong emphasis on providing tangible benefits to the poor”. The recommendations called for broadening the population beyond sexual and reproductive health and for steps to be taken to ensure that gains made from budget-line projects are not lost in sector-wide approaches.

On education , annual and mid-term reviews of the 9th EDF have repeatedly indicated problems with data integrity and the statistical and monitoring capacities of partner countries. Availability, timeliness and reliability of data vary considerably due to weak retrieval methods and poor understanding of the basic concepts of indicators, target-setting and performance monitoring. Furthermore, indicators to measure quality of education and learning achievement remain particularly scanty. The two major evaluation studies in which the EC has been involved[xxv] both underline the difficulty of achieving gender parity in school education, on the one hand, and of reaching out-of-school children, i.e. vulnerable and marginalised groups, on the other. These tend to receive less attention in programme planning and implementation. The studies recommend specific measures combined with the development of comprehensive and practical strategies to target the special groups and girls, pointing out that specific indicators to monitor the impact on such groups need to be included in education programmes. The two studies also refer to the bottlenecks in providing primary school leavers with study opportunities in post-primary (secondary and technical) education. Primary school achievement is seen as failing to equip children for the world of work. As regards tertiary education, the EC has almost twenty years of experience in promoting cooperation between higher education institutions in the EU in order to contribute to improving the quality of education and bringing a European dimension to education. This model - inter-university cooperation through curriculum projects, joint courses, networking and, particularly, student and staff mobility - has proved very successful even beyond the EU[xxvi]. It has contributed to enriching individual students' learning, exchanging experience, creating new academic approaches, sharing European values, etc. ‘Bottom up’ activities are complementary and useful if coupled with in depth Higher Education sector system upgrading and equity as addressed by several EC bilateral programmes (the latter being essential to avoid ‘brain drain’). The capitalisation and dissemination of good practices coupling both bottom up and systemic upgrading points to a way forward in improving Higher Education systems.

One of the lessons learnt in the education Fast Track Initiative is that mobilisation of funding at country level, which is the main vehicle for the FTI, can take a long time due to few donors being present at country level or to slow donor procedures and financing cycles. One answer to make aid more effective and speed up disbursement was the establishment of a global level fund (the FTI Catalytic Fund) which can disburse quickly in response to partner countries' sector plans.

Culture has featured very little in development work until now, but there is growing recognition that cultural and inter-cultural factors influence development considerably and need to be addressed. While putting emphasis on the need to foster dialogue between cultures and peoples, recent international debates led to the recognition of the need to address the issue of cultural diversity throughout the world but in particular in developing countries, notably through international cooperation, both as a political imperative - as cultural diversity is a common good of the humankind - and a factor of development, growth and stability. This consensus was concretised in particular through the recent adoption of the Convention on the protection and promotion of the diversity of cultural expressions in UNESCO last October.

Furthermore, the cultural sector, and notably cultural industries, can play an important part in the development of countries, in terms of employment and growth, as it is largely based on intangible assets (i.e. intellectual property rights), whose value and tradability spread over a large period of time. As the UNDP Human Development Report 2004 highlights it, there is a “ vast potential of building a more peaceful, prosperous world by bringing issues of culture to the mainstream of development thinking and practice ”.

Gender equality and women's empowerment is key for the achievement of development and peace. Both the 2005 UN Summit and the 49th Session of the UN Commission on the Status of Women, celebrating the 10th anniversary of the Beijing Platform for Action (BPfA) reconfirmed the complementarity and inter-dependence between the full and effective implementation of the BPfA and the achievement of all internationally agreed development goals. The lessons learnt, experience and stakeholder contributions reconfirm the importance and the effectiveness of implementing a dual approach of gender mainstreaming and specific measures to promote equality between women and men. Gender mainstreaming should be reinforced in all actions and policies. However, gender mainstreaming alone is not enough and has to be complemented with specific actions.

Lessons learnt concerning children also point to the need to devise strategic action which goes beyond mainstreaming. Some stakeholders underline the need for a strategic focus on children. Up until now the EC’s thematic action for children (besides basic education and support to immunisation) has focused on child labour (ILO partnership) and trafficking, taking into account available resources. However, the specific approach concerning children must also be seen in the broader context of the inter-generational and life-cycle approach. Child poverty and lack of opportunities for youth are also related to poverty and lack of opportunities for the family, the group and the community at large. Child labour should also be seen in the wider context of application of the core labour standards and the lack of decent work opportunities for youth and parents. Over 80% of the population in developing countries have no social protection cover and over 90% of the job entrants in, for instance, sub-Saharan Africa are employed in the informal sector.

Employment and social cohesion issues are getting increasing attention in the international debate. The 2005 UN Summit has highlighted that full and productive employment and decent work for all is a central objective for efforts to achieve the MDG. The EU is playing a key role on strengthening the social dimension of globalisation including global trade effects, in the follow up to the Copenhagen Summit on Social Development and on the promotion of decent work. Recent experience also shows growing interest outside the EU in the EU’s economic and social approach. The ILO global employment agenda, for instance, is influenced by the approaches and working methods used in the European Employment Strategy. The EU approach on social cohesion has been catching the attention of several regions and at global level, including in the follow-up to the World Summit for Social Development (Copenhagen +10) and the UN ECOSOC. The relevance of the EU’s experience to promoting social development across the world is acknowledged both inside and outside the EU[xxvii]. The EC is also taking part in the ongoing UN debate on a Convention on the Protection and Promotion of the Rights and Dignity of Persons with Disabilities, taking into account the EC Directives on the prohibition of discrimination in employment[xxviii].

The EC has made a significant contribution to the work of the World Commission on the Social Dimension of Globalisation in different ways, such as by organising and funding a high-level event bringing together the European Commission, EU stakeholders and the World Commission and by contributing to the follow-up to the 2004 report by the World Commission[xxix]. Promotion of decent work is part of the overall cooperation agreement signed between the European Commission and the ILO on 14 May 2001[xxx]. In this context various global and multi-country initiatives on promoting decent work have been supported and co-funded by the Commission, such as measures on socially responsible restructuring, CSR, indigenous people, dissemination of information on freedom of association and collective bargaining and on health and safety at work, pilot projects on decent work indicators and the impact of trade liberalisation and the preparation and finalisation of the consolidated maritime labour convention. In July 2004 the Commission and the ILO also formed a partnership in the field of development that is implemented under the overall cooperation agreement of 2001. The Commission and the ILO are cooperating on application of core labour standards in relation to the EU Generalised System of Preferences, taking into account the specific mandate of the ILO.

ANNEX 3

Guiding principles for thematic action

Thematic action within this programme is based on the following guiding principles for implementation in order to ensure consistency with the policy framework for external action and development. These principles will be further developed in a thematic strategy paper:

5. Action will support joint work with Member States and other financing mechanisms, including global and trust funds or facilities aimed at fostering and monitoring performance related to MDG and other relevant international commitments, targeted measures or specific calls for proposals and other means in compliance with the Financial Regulation.

6. Action should aim at knowledge generation, innovation, transnational learning and capacity building through pilot projects, studies, conferences, networks, exchanges of experience and good practice to the extent that such measures cannot be implemented through country programmes.

7. Cross-cutting issues, in particular concerning gender equality, children and youth, will be addressed in all action and also be addressed specifically as themes in their own right.

8. Action should, as far as possible, take account of imbalances and needs of disadvantaged groups, including ethnic minorities and indigenous people and people with disabilities, in accordance with the differing needs between more dynamic and evolving countries, regions within countries (e.g. in middle income countries) and least developed countries.

9. Performance criteria and benchmarks will be developed for grant recipients. All data and information used for or gathered through this programme should be broken down, whenever possible, by gender, age and income.

10. Cross-regional dialogue with stakeholders should be strengthened and effective partnerships should be maintained and developed with civil society, social partners, key organisations and global initiatives and funding mechanisms.

11. ANNEX 4

Matrix of possible forms of action

The table below summarises the themes and linkages addressed by the thematic programme on Investing in people by juxtaposing the priority themes with the key dimensions of added value (international commitments, global voice, subsidiary country action) and selected cross-cutting dimensions.It is meant to show some key linkages as examples. Abbreviations are explained in annex 5.

International obligations | Global voice | Subsidiary action | Gender equality | Children/youth | Culture |

Health and well-being | ICPD, MDGs 4, 5 and 6 UNGASS 2001 on HIV/AIDS EU policy framework for confronting HIV/AIDS, malaria, TB through external action | SRHR, poverty diseases, human resources | Human resources, health information and monitoring, health financing, RH commodities supply | SRHR, poverty diseases, data broken down by gender | SRHR, vaccination, disease prevention, education, data broken down by age | Stigma, discrimination |

Knowledge and skills | MDGs 2 and 3 EFA FTI | EFA framework | FTI, best practice and local success stories, transnational learning, marginalised children, post-primary bottleneck, tertiary education, statistics | Equal opportunities, data broken down by gender, safe schools | Basic education | Tolerance, values, rights Child labour rescue strategies |

Employment and social cohesion | ILO Conventions and action plans adopted by the International Labour Conference World Summit for Social Development September 2005 UN Summit MDG 8 on employment and decent work for youth, MDGs 1 and 6 | Social dimension of globalisation, decent work agenda | Innovative initiatives, exchange and dissemination of good practices, identification of success stories, workshops, analysis and indicators, assessment of global trade impact on social and labour conditions, cooperation with ILO | Equal economic opportunities, social protection | Social protection, vocational training, youth employment network | Education, rights, values, children’s rights |

Gender equality | MDGs 3 and 5 Beijing PFA ILO Conventions | Beijing PFA | Data broken down by gender, women’s networks, participation | Equal access to health, education, social protection, etc. FGM, trafficking, violence | Education, values, rights, governance structures, FGM |

Children | MDGs 2 and 4, UN Convention on the Rights of the Child, ILO conventions on child labour | Children’s rights and participation, SRHR | Data broken down by age, participation, mapping, trafficking, child labour, sexual violence, SRHR | Data broken down by gender, equal access, FGM, forced marriage | Place of children in society |

Culture | UNESCO Conventions on cultural heritage/diversity | Inter-cultural dialogue | Research, workshops, twinning, voluntary youth service | Status of women | Status of children, youth volunteers |

ANNEX 5

List of abbreviations

AIDS: Acquired Immunodeficiency Syndrome

AMANET: African Malaria Network Trust

CRC: Convention on the Rights of the Child

CSP: Country Strategy Paper

CSR: Corporate Social Responsibility

EFA: Education For All

EFA-FTI: Education For All Fast Track Initiative

GAVI: Global Alliance for Vaccines and Immunisation

HDIC: Health and Development Innovative Consortium

HIV: Human Immunodeficiency Virus

IAVI: International Aids Vaccine Initiative

ICPD: International Conference on Population and Development (Cairo, 1994)

ICT: Information and Communication Technology

ILO: International Labour Organisation

IPPF: International Planned Parenthood Federation

MDG: Millennium Development Goals

PRSP: Poverty Reduction Strategy Paper

SRHR: Sexual and Reproductive Health and Rights

TB: Tuberculosis

UN: United Nations

UNFPA: United Nations Population Fund

VET: Vocational Education and Training

WB: World Bank

WHO: World Health Organisation

WTO: World Trade Organisation

[i] For the precise wording applicable to this and other thematic programmes see the Communication from the Commission to the Council and the European Parliament “External Actions through Thematic Programmes under the Future Financial Perspectives 2007–2013” [COM(2005) 324 final of 3 August 2005].

[ii] In its broad sense, human and social development is a generic concept relevant to all countries and groups. See also the World Summit for Social Development and the UN ECOSOC:http://www.un.org/esa/socdev/wssd/agreements/index.html,http://www.un.org/esa/socdev/csd/index.html.

[iii] Joint Statement by the Council and the Representatives of the Governments of the Member States meeting within the Council, the European Parliament and the Commission on European Union Development Policy: “The European Consensus”, 22 November 2005.

[iv] See Annex 2 for further details on the lessons learnt. Cf. also: Thematic Evaluation of Population- and Development-oriented Programmes in EC External Cooperation - 03/2004; Joint Evaluation of External Support to Basic Education in Developing Countries - 09/2003; Evaluation of the integration of gender in EC development cooperation with third countries - 03/2003; Evaluation of the EC cooperation with ACP/ALA/MED countries in the health sector - 07/2002; Evaluation of EC Support to the Education Sector in ACP countries - 05/2002.

[v] Besides regular consultations in the various policy areas, a meeting with stakeholders and a written consultation were held in July and August 2005, including NGOs, EU Member States, the UN and other international organisations.

[vi] Regulation (EC) 1568/2003 of the European Parliament and of the Council on aid to fight poverty diseases (HIV/AIDS, tuberculosis and malaria) in developing countries (351 MEUR were spent on this budget line between 2003-2006). Regulation (EC) N 1567/2003 of the European Parliament and of the Council on aid for policies and actions on reproductive and sexual health and rights in developing countries (73.95 MEUR were spent on this budget line between 2003-2006). Regulation (EC) No 806/2004 of the European Parliament and of the Council of 21 April 2004 on promoting gender equality in development cooperation. (9 MEUR were spent on this budget line between 2003 and 2006).

[vii] See Communication from the Commission to the Council and the European Parliament “External Actions through Thematic Programmes under the Future Financial Perspectives 2007–2013” [COM(2005) 324 final of 3 August 2005].

[viii] Mainly the EC Communication “Education and training in the context of poverty reduction in developing countries”; the Communication on "Health and Poverty"; the Programme for action to confront HIV/AIDS, malaria and tuberculosis through external action; the Communication on the social dimension of globalisation – the EU’s policy contribution on extending benefits to all; and the European social agenda. See Annex 1 for the full list.

[ix] European social agenda 2005-2010, COM(2005) 33 final; Communication of 18 July 2001 on promoting core labour standards and improving social governance in the context of globalisation, COM(2001) 416 final; Communication of 18 May 2004 on the social dimension of globalisation, COM(2004) 383 final; Communication of 15 June 2005 on the EU contribution for the September 2005 UN Summit; renewed overall cooperation agreement between the European Commission and the ILO of 14 May 2001; cooperation between the EU and Latin America on social cohesion and agreements with an increasing number of countries, including cooperation on employment and social policy.

[x] European Consensus, chapter 4.4, op.cit. Gender equality from a human rights angle will be a focus of the thematic programme on human rights proposed by the Commission.

[xi] Cf. programming principles in annex 3.

[xii] The full text of the CRC and its Optional Protocols is available at: http://www.unicef.org/crc/crc.htm.

[xiii] Available at: http://www.ilo.org/public/english/standards/norm/whatare/fundam/childpri.htm.

[xiv] Available at: http://www.unodc.org/unodc/en/trafficking_protocol.html.

[xv] Available at: http://www.unicef.org/specialsession/wffc/index.html.

[xvi] Example: “About fifty budget lines, of which around thirty that function and are regulated differently, were mobilised to finance almost 400 identified projects”. Evaluation of the EC Country Strategy for Honduras, February 2004.

[xvii] Breakdown of the legal bases: excluding the European initiative for democracy and human rights, these various thematic regulations concern crisis situations (refugees and humanitarian aid) or post-crisis situations (rehabilitation) in which action in favour of human rights makes up one component of the aid. However, although this falls exactly within the objective of mainstreaming, it is particularly difficult under these circumstances precisely to identify which projects – and which budgets – are implemented in favour of human rights.

[xviii] Example: “Secure further coherence between all the EC instruments and budget lines deployed in Bangladesh. …develop procedures to ensure that…deployment of the budget lines concerned is coherent with the Country Strategy, and pursues country specific objectives.” Recommendation 5 of the Evaluation of the EC Country Strategy for Bangladesh, November 2003.

[xix] Cf. Communication from the Commission to the Council and the European Parliament “External Actions through Thematic Programmes under the Future Financial Perspectives 2007–2013” [COM(2005) 324 final of 3 August 2005].

[xx] E.g. establishment of the European and Developing Countries Clinical Trials Partnership, which focuses on clinical trials for the development of new action against the three diseases.

[xxi] Council Regulation 953/2003 to avoid trade diversion into the European Union of certain key medicines.

[xxii] Cf. Key evidence from major studies of selected Global Health Partnerships - A background paper for a meeting of the High-Level Forum on the Health MDGs’ Working Group on Global Health Initiatives and Partnerships, 25-26 April 2005. Author: Karen Caines ; Best Practice Principles for Global Health Partnership Activities at Country Level. Report of the Working Group on Global Health Partnerships, High-Level Forum on the Health MDGs, 25-26 April 2005; L. Delcour and C. Vellutini: Study on the Added Value of Global Partnerships and Global Funds to Development Cooperation , April 2005. Cf. also the GFATM evaluation library: http://www.theglobalfund.org/en/links_resources/library/position_papers/.

[xxiii] Thematic evaluation of population- and development-oriented programmes in EC external cooperation. PARTICIP, CIDEAL, ECDPM, IDC, SEPIA. March 2004.

[xxiv] ICPD Programme of Action, chapter 7.

[xxv] Evaluation of EC support to the education sector in ACP countries (2002).

Joint evaluation of external support to basic education in developing countries (2003).

[xxvi] Examples include the Asia-link programme, TEMPUS programme, ERASMUS mundus windows for several developing countries and experience from specific bilateral higher education projects in different countries.

[xxvii] http://europa.eu.int/comm/employment_social/international_cooperation/seminar13jan05_en.htm.

[xxviii] http://europa.eu.int/comm/employment_social/international_cooperation/un_disability_en.htm.

[xxix] http://www.ilo.org/public/english/wcsdg/consulta/brussels/index.htm.

[xxx] http://europa.eu.int/comm/employment_social/international_cooperation/ilo_front_en.htm.