ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.19

In verband met deze kernvoorwaarden zijn de volgende initiatieven meer dan welkom: — analyse en herziening van de back-office-procedures van de overheid, om te bevorderen dat aan burgers en ondernemingen de on-line-diensten worden verleend die in het actieplan als strategisch zijn aangemerkt en om samenwerking op een aantal punten aan te passen door meer gebruik te maken van digitale documenten en e-mail; — de wijze van regelgevende actie om strategieën, regels, standaards en gemeenschappelijke formaten voor ICT vast te leggen ter bevordering van interoperabiliteit en samenwerking bij de toepassing; — voortdurende (bij)scholing voor alle personeelsleden, met bijzondere aandacht voor technische specialisten (bijv. netwerken, systemen, beveiliging, privacy), het personeel dat direct betrokken is bij zeer ICT-intensieve processen (bijv. webtechnologie, beveiliging, privacy) en personeel dat in het algemeen of indirect betrokken is bij innovatie en modernisering (bijv. cursussen „digital literacy”, privacy); — stimulering van het gebruik van open source-platformen om, met beperkt gehouden investeringen, e-overheid en on-line diensten ook in kleine gemeenten te kunnen verwezenlijken; — totstandbrenging van gemeenschappelijke authentiseringssystemen om uit te maken wie de gebruikers zijn die toegang willen tot de netwerkdiensten; — delen van alle overheidsinformatie, om duplicaten en onnodige herhalingen te voorkomen ter waarborging van een betere behandeling van gegevens, waaronder persoonsgebonden gegevens; — oprichting van territoriale dienstencentra, die e-overheid kunnen opstarten en ondersteunen door de deelnemende overheden (met name die van middelgrote en kleine omvang) aanbod en beheer van ICT-diensten te garanderen, voortdurend te werken aan de verbetering van de prestaties en het dienstenniveau en professioneel en technisch geschoold personeel beschikbaar te stellen.
1.5

Het is zaak de burgers over de getroffen maatregelen te informeren en hun aan de hand van praktijkvoorbeelden inzicht te verschaffen in de totstandkoming van Europese wetgeving en de gevolgen daarvan. Onder meer in het Witboek van de Commissie over het communicatiebeleid van de EU wordt erop gewezen dat het lokale en regionale niveau in dit verband een belangrijke rol toekomt.
7.

Het CvdR wijst de EU en de lidstaten erop hoe kwetsbaar het wegtransport is voor terroristische aanslagen. Waar dat kan moeten bovenstaande aanbevelingen dan ook in deze sector worden uitgevoerd. Het CvdR is voornemens in een ander advies, dat thans wordt voorbereid, hierop nader in te gaan.
1.10

Het communautaire volksgezondheidsbeleid heeft een totaal andere rechtsgrond dan het communautaire beleid inzake consumentenbescherming. In het op volksgezondheid betrekking hebbende art. 152 van het EG-Verdrag staat dat het optreden van de Gemeenschap „een aanvulling vormt op het nationale beleid”. Daarentegen is het communautaire consumentenbeleid conform art. 153 van het EG-Verdrag grotendeels gebaseerd op een gemeenschappelijke aanpak, die erop gericht is de rechten van consumenten te bevorderen en hun belangen te beschermen, met name waar het gaat om de voltooiing van de interne markt. De Commissie gaat ervan uit dat beide beleidsterreinen dezelfde rechtsgrondslag hebben en dit is in strijd met het subsidiariteitsbeginsel. EU-wetgeving op het gebied van consumentenbescherming mag geen specifieke wet- of regelgeving op gezondheidsgebied met zich meebrengen die de opzet en inrichting van de gezondheidszorg in de afzonderlijke lidstaten aan banden leggen. Aanpassing van het beleid inzake consumentenbescherming aan de strikte complementariteit en subsidiariteit van het volksgezondheidsbeleid zou echter ten koste gaan van de eigen bevoegdheden van de EU op het gebied van consumentenbescherming.
1.6

In het derde verslag over de economische en sociale samenhang wordt het probleem van de vergrijzing van de Europese bevolking en de gevolgen daarvan voor de arbeidsmarkt aangekaart. Zo vermeldt de Commissie dat volgens de meest recente voorspellingen het aantal personen tussen 15 en 64 jaar in de EU in het jaar 2025 10 % lager zal liggen. Dit houdt ook in dat het aantal 65-plussers zal toenemen. De vergrijzing van de bevolking zal kortom gepaard gaan met een geleidelijke afname van de beroepsbevolking in Europa. Deze cijfers maken duidelijk dat de economische groei in de EU zich moet doorzetten en dat de beroepsbevolking moet stijgen, terwijl het aantal werknemers dat met vervroegd pensioen gaat moet worden teruggebracht. In dit verband zij verwezen naar het advies van het Comité van de Regio's over de Mededeling van de Commissie „Langere deelname aan en latere uittreding uit het arbeidsproces van oudere werknemers” (dat is uitgebracht op 29 september 2004 tijdens de 56e zitting).
1.10

Het stelt voor dat de Commissie in samenwerking met ngo's en andere betrokkenen aanvullende juridische analyses verricht om objectieve en coherente criteria waarmee kan worden bepaald in welke gevallen personen die internationale bescherming behoeven voor hervestiging in aanmerking komen. Zo moet ervoor gezorgd worden dat de mensenrechten worden gerespecteerd, dat niemand wordt gediscrimineerd en dat de landen en regio's van opvang de vereiste juridische steun kunnen genieten. Van nog groter belang acht het CvdR het dat de in de lidstaten gearriveerde vluchtelingen in het kader van de hervestigingregeling gegarandeerd in de arbeidsmarkt geïntegreerd worden zodat alle EU-burgers dezelfde rechten genieten.
1.6

De voorgestelde richtlijn is op sommige punten in strijd met het bestaande marktsysteem, omdat voorbij wordt gegaan aan essentiële structuren van de interne markt voor energie. Zo worden lidstaten verplicht ervoor te zorgen dat detailhandelaars of distributeurs hun klanten in alle eindverbruiksectoren deels gratis energiediensten en energie-efficiëntiemaatregelen aanbieden. In een open markt is het aanbod echter nauwelijks te sturen. Bovendien zijn de betrokken marktdeelnemers, zoals distributiebedrijven die „unbundled” zijn en detailhandelaars die nieuw zijn op de markt, te verschillend om aan dezelfde of vergelijkbare regels onderworpen te worden.
1.4

herinnert eraan dat steeds meer mensen bedreigd worden met sociale uitsluiting. Zij moeten geholpen worden om toch hun plaatsje in de samenleving te behouden. Sociale integratie kan in dit opzicht gezien worden als een dringende collectieve maatregel om de negatieve effecten van armoede en marginalisering op te vangen. Tegelijkertijd zou in het kader van sociale-integratiemaatregelen elke vorm van discriminatie moeten worden bestreden (of dit nu op grond van huidskleur, geslacht, handicap, homoseksuele geaardheid, godsdienst of leeftijd is) als signaal dat een deel van de Europese bevolking in haar strijd om niet buiten de maatschappij te vallen met groeiende problemen te kampen heeft; een evenwichtig beleid voor sociale integratie dient deze mensen echter ook economische en financiële prikkels te bieden voor een actieve deelname aan het beroepsleven;
1.12

is van mening dat immigratie voordelig is voor de ontvangende landen, maar dat de lidstaten dan wel adequate voorwaarden dienen te scheppen voor de integratie van immigranten, zodat deze in de gelegenheid worden gesteld hun capaciteiten ten volle te benutten, zulks in het kader van een beleid dat erop gericht is de immigratiestromen in goede banen te leiden; daarentegen staat het Comité wel achter de inhoud van art. III-168 (5) van de ontwerpgrondwet voor Europa, waarin tegen de achtergrond van een verdergaande coördinatie van het immigratiebeleid in Europa wordt bepaald dat niet mag getornd worden aan het recht van de lidstaten „zelf te bepalen hoeveel onderdanen van derde landen, afkomstig uit derde landen, tot hun grondgebied worden toegelaten teneinde daar al dan niet in loondienst arbeid te verrichten”;
2.8

Het pleit ervoor om bij wijze van experiment een instrument ter bevordering van de Euro-mediterrane samenwerking op subnationaal niveau, „Med PLUS”, in te voeren en daarbij ook de ultraperifere regio's in de omgeving van de Euro-mediterrane regio te betrekken. Het wenst ook te worden geraadpleegd over de vormgeving van het nieuwe „nabuurschapsinstrument” dat vanaf 2006 in het kader van het Euro-mediterrane partnerschap operationeel zal worden en waaraan het als dé specialist bij uitstek op het gebied van lokale governance zijn steentje wil bijdragen. Verder dringt het erop aan dat ook gebruik wordt gemaakt van de ervaringen van instanties als het Congres van de Europese Lokale en Regionale overheden van de Raad van Europa en van het netwerk van nationale en internationale verenigingen van lokale en regionale overheden (VRE, REGR, CPMRE, FMCU, WEG, REVES, Eurocities en Arco Latino / Arc Llatí / Arc Latin) (15) en van de ervaringen die de Europese lokale en regionale overheden bij hun onderlinge contacten en hun contacten met lokale en regionale overheden in de kandidaat-lidstaten hebben opgedaan. In dit verband zij erop gewezen dat momenteel in opdracht van het Comité een studie over de gedecentraliseerde samenwerking in het kader van het Euro-mediterrane partnerschap wordt opgesteld.
Advies van het Comité van de Regio's over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds"

(1999/C 293/05)

HET COMITÉ VAN DE REGIO'S,

gezien de lijst van in behandeling zijnde Commissievoorstellen op 1 mei 1999 waarvoor de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam een wijziging in de rechtsgrondslag en/of in de procedure tot gevolg heeft (SEC(1999) 581 def.);

gezien het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds" [COM(1998) 131 def.- 98/0115 (COD) - voorheen 98/0115 (SYN)](1);

gezien het besluit van de Raad, zoals vermeld in zijn brief van 3 mei 1999, het Comité van de Regio's op basis van artikel 265, eerste alinea en artikel 148 van het EG-Verdrag over dit onderwerp te raadplegen;

gezien het besluit van het Bureau van 7 mei 1999 om mevrouw Matthews en de heer Correia krachtens artikel 39 van het Reglement van Orde van het Comité van de Regio's als algemeen rapporteurs aan te wijzen en een advies over dit onderwerp te laten opstellen;

gezien het tijdens de zitting van 19 november 1998 goedgekeurde advies over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds" [COM(1998) 131 def.- 98/0115 (SYN)] (CDR 155/98 fin)(2) (rapporteurs: mevrouw Matthews en de heer Correia),

heeft tijdens zijn 29e zitting van 2 en 3 juni 1999 (vergadering van 3 juni) het volgende advies goedgekeurd.

1. Het Comité van de Regio's onderschrijft opnieuw zijn advies over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds", dat tijdens de zitting van 19 november 1998 is goedgekeurd.

2. Het Comité van de Regio's betreurt het ten zeerste dat de Raad de procedure van artikel 265 van het EG-Verdrag niet in acht heeft genomen, waarin is bepaald dat de termijn niet korter mag zijn dan een maand nadat de voorzitter van het Comité van de Regio's de mededeling van de Raad heeft ontvangen. De brief van de Raad aangaande deze raadpleging is gedateerd 3 mei 1999, en is op 5 mei bij het Comité van de Regio's ingeschreven. De door de Raad vastgestelde termijn is 3 juni 1999.

Brussel, 3 juni 1999.

De voorzitter

van het Comité van de Regio's

Manfred DAMMEYER

(1) PB C 176 van 9.6.1998, blz. 39.

(2) PB C 51 van 22.2.1999, blz. 48.
7.11.

Maatregelen die worden genomen in reactie op uitzonderlijke omstandigheden mogen geen afbreuk doen aan de rechtsstaat, noch de democratie, de scheiding der machten of de grondrechten van Europese burgers in gevaar brengen. De nieuwe EU-instrumenten ter bescherming en bevordering van de grondrechten en de rechtsstaat, zoals de toetsing van de rechtsstaat en het mechanisme om EU-financiering afhankelijk te maken van de eerbiediging van de grondrechten en de rechtsstaat, moeten ten uitvoer worden gelegd. Hiermee moet in het bijzonder rekening worden gehouden bij gevoelige tijdelijke besluiten, zoals het verbieden van bepaalde omroepen, het beperken van het vrije verkeer van personen, of andere beslissingen die tijdens de pandemie of de oorlog worden genomen.
6.

Voor het EESC is scenario 1, dat in zijn ogen neerkomt op doormodderen, geen optie. Scenario 5 mag voor sommigen aantrekkelijk lijken, maar is zoals de zaken er nu voorstaan niet realistisch. Scenario 2, dat uitsluitend betrekking heeft op de eengemaakte markt, is veel te beperkt. Scenario 4 vergt een akkoord tussen 27 lidstaten, hetgeen tot verlamming van de EU zou kunnen leiden en centrifugale ontwikkelingen in gang zou kunnen zetten, waardoor de doelen en waarden van de EU in gevaar zouden kunnen komen. In scenario 3 zouden mechanismen voor een gedifferentieerde integratie, zoals nauwere samenwerking, van pas kunnen komen om op bepaalde gebieden obstakels te overwinnen en een positieve dynamiek in het integratieproces van de EU te bevorderen. Dergelijke mechanismen zijn echter eerder een middel om beleidsdoelen te verwezenlijken dan een doel op zichzelf. Ze zijn een geschikte manier om uit impasses te komen of belemmeringen voor wenselijke EU-wetgeving te overwinnen, maar het is ook zaak om in te zetten op convergentie binnen de EU en versnippering en verdeeldheid te bestrijden. Afspraken tussen landen in de kopgroep zouden daarom altijd open moeten staan voor bereidwillige lidstaten, waarbij het accent moet liggen een gezamenlijk na te streven doel.
6.

Het EESC is zich ervan bewust dat de problemen in verband met de integratie van de Roma zich in de eerste plaats op het niveau van de desbetreffende lidstaten voordoen. Desalniettemin benadrukt het dat ook de Europese Unie op grond van het nieuwe Verdrag hier een verantwoordelijkheid heeft, en dat een antwoord op Europees niveau geboden is om rekening te kunnen houden met de specifieke kenmerken van de Roma-volkeren en gelijke behandeling op het gehele grondgebied van de Europese Unie te waarborgen.
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (gecodificeerde versie)"

(2000/C 75/06)

De Raad heeft op 21 oktober 1999 besloten, overeenkomstig artikel 262 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling "Werkgelegenheid, sociale zaken, burgerschap", die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 16 december 1999 met algemene stemmen goedgekeurd. Rapporteur was de heer Etty.

Het Comité heeft tijdens zijn 369e zitting van 26 en 27 januari 2000 (vergadering van 26 januari) het volgende advies uitgebracht, dat met 122 stemmen vóór en geen stemmen tegen, bij 5 onthoudingen is goedgekeurd.

1. Het Comité is het in grote lijnen met de Commissie eens dat de EU-wetgeving eenvoudiger en duidelijker moet worden zonder dat aan de bescherming afbreuk wordt gedaan. Dit geldt vooral voor de soms grote wirwar van voorschriften die betrekking hebben op de veiligheid en gezondheid op de werkplek.

2. De huidige wetgeving zal door de codificatie niet ingrijpend veranderen.

3. Op 1 april 1987 besloot de Commissie dat tot codificatie van voorschriften moet worden overgegaan uiterlijk nadat deze voor de tiende maal zijn gewijzigd; dit is een minimumregel. De Richtlijn over biologische agentia op het werk van 1990 is vier keer gewijzigd, namelijk in 1993, 1995, en twee maal in 1997.

4. Het Comité kan zich volledig vinden in het voorstel.

5. Ten slotte verwijst het Comité naar de vijf algemene aanbevelingen over de codificatie van Richtlijnen over veiligheid en gezondheid op het werk, die het heeft gedaan in zijn advies van 20-21 oktober jl. over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)" (gecodificeerde versie)- COM(1999) 152 def.- 99/0085 (SYN).

Brussel, 26 januari 2000.

De voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

B. Rangoni Machiavelli
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening van de Raad (EG) tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88 inzake de toekenning van premies voor definitieve stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal in de wijnoogstjaren 1988/1989 tot en met 1997/1998"

(98/C 73/13)

Op 30 september 1997 heeft de Raad overeenkomstig de artikelen 43 en 98 van het EG-Verdrag besloten het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 7 november 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Kienle.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 350e Zitting van 10 en 11 december 1997 (vergadering van 10 december) het volgende advies uitgebracht, dat met 114 stemmen voor en 1 stem tegen, bij 3 onthoudingen, werd goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. Tijdens de landbouwprijsbesprekingen 1996/1997 is Verordening (EEG) nr. 1442/88 inzake de toekenning van premies voor definitieve stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal aangepast: het totale areaal in de Europese Unie dat in aanmerking komt voor rooipremies werd voor een periode van twee jaar vastgesteld op 25 000 ha/jaar. Duitsland kreeg daarvan 50 ha/jaar toegewezen. Dit bleek een te klein areaal om over de verschillende wijnbouwgebieden te verdelen, met als gevolg dat in Duitsland helemaal geen gebruik werd gemaakt van deze maatregel.

1.2. Doel van de voorgestelde wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88 is derhalve 950 ha toe te voegen aan het aantal hectare dat aan Duitsland is toegewezen. In ruil daarvoor zal het Spaanse contingent, dat 13 000 ha omvatte, worden verminderd tot 9 000 ha.

2. Opmerkingen

2.1. De wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88 - verhoging van het Duitse rooicontingent met 950 ha - kan de goedkeuring van het Comité wegdragen. Dit biedt Duitsland de mogelijkheid zinvol gebruik te maken van het programma voor herstructurering van het wijnbouwareaal.

2.2. Het Comité wijst erop dat de vermindering van het Spaanse contingent geen gevolgen heeft voor Spanje, aangezien in dit land tot dusverre weinig gebruik is gemaakt van de regeling. Er kan ervan worden uitgegaan dat voor Spanje 12 050 ha voldoende is om aan alle aanvragen voor rooipremies te voldoen.

2.3. Het Comité acht het positief dat in de EU-begroting geen extra middelen hoeven te worden uitgetrokken voor de wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88.

Brussel, 10 december 1997.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité

T. JENKINS
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88 inzake de toekenning van premies voor definitieve stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal in de wijnoogstjaren 1988/1989 tot en met 1997/1998"

(97/C 133/08)

De Raad heeft op 30 januari 1997 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 43 en 198 van het EG-Verdrag het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 6 februari 1996 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Quevedo Rojo.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 26 en 27 februari 1997 gehouden 343e Zitting (vergadering van 26 februari 1997) het volgende advies uitgebracht, dat met 93 stemmen vóór en 3 stemmen tegen, bij 5 onthoudingen, is goedgekeurd.

Het comité heeft kennis genomen van de door enkele lid-staten opgelopen vertraging bij de vaststelling van het besluit op basis waarvan de regio's worden aangewezen die in aanmerking komen voor de toekenning van premies voor definitieve stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal, zoals bepaald in Verordening (EG) nr. 1595/96 van de Raad van 30 juli 1996 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88 van 24 mei 1988. Het stemt in met het Commissievoorstel, de vastgestelde termijn voor de indiening van desbetreffende aanvragen bij de door de lid-staten aangewezen instanties (die afliep op 31 december 1996) te verlengen.

Het Comité acht deze maatregel noodzakelijk om te voorkomen dat de uitbetaling van de premies voor het oogstjaar 1996/1997 in het gedrang komt en daarmee afbreuk wordt gedaan aan een instrument dat zijn waarde heeft bewezen bij het in stand houden van het evenwicht op de wijnmarkt.

Brussel, 26 februari 1997.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité

T. JENKINS
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2686/94 van de Raad tot instelling van een bijzondere regeling voor bijstand ten behoeve van traditionele ACS-leveranciers van bananen"

(96/C 204/11)

De Raad heeft op 11 maart 1996 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over voornoemd voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 11 april 1996 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Mayayo Bello.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 24 en 25 april 1996 gehouden 335e Zitting het volgende advies uitgebracht, dat met 96 stemmen voor en 6 stemmen tegen, bij 15 onthoudingen, werd goedgekeurd.

Het Comité stemt in met het Commissievoorstel.

Brussel, 24 april 1996.

De voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

C. FERRER
Advies over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 89/686/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lid-staten betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen

(96/C 97/02)

De Raad heeft op 29 januari 1996 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 10 januari 1996 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Wright.

Het Comité heeft tijdens zijn 332e Zitting (vergadering van 31 januari 1996) het volgende advies met algemene stemmen goedgekeurd.

1. Algemene opmerkingen

Het Comité heeft in het verleden reeds advies () uitgebracht over de essentie van de eerste richtlijn inzake persoonlijke beschermingsmiddelen.

Bedoeling van het onderhavige Commissievoorstel is het afschaffen van de verplichting om op elk persoonlijk beschermingsmiddel het jaar te vermelden waarin het EG-merkteken is aangebracht. De veiligheid en de gezondheid van de gebruikers komen hierdoor immers geenszins in gevaar. Bovendien hebben de betrokken partijen, die door de Commissie zijn geraadpleegd over de technische kant van de zaak, zich gunstig over het voorstel uitgesproken.

Het Comité hecht bijgevolg zijn goedkeuring aan dit voorstel, dat erop gericht is de administratieve eisen die de fabrikanten op kosten jagen, te vereenvoudigen.

Brussel, 31 januari 1996.

De voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

C. FERRER

() PB nr. C 337 van 31. 12. 1988.