30. 8. 76 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr.C  204/21 
4.6. Onder  voorbehoud  van  bovenstaande  alge-
mene  en bijzondere  opmerkingen  stemt  het Comité 
in met  het  door  de Commissie  nagestreefde  doel. 
Tevens  verzoekt  het om een aantal  wijzigingen  in de wijze  van toepassing  en legt  het er de nadruk  op dat 
het overgangskarakter  van de richtlijn  nog moet  wor-
den versterkt. 
Gedaan  te Brussel,  30 juni  1976. 
De voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
H. CANONGÉ 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
De volgende  tekst  uit het advies  van  de Afdeling  werd  vervangen  door  een  tijdens  de beraad-
slagingen  aangenomen  wijzigingsvoorstel: 
Par. 3.9.1. 
„De Afdeling  is van  oordeel  dat  de uit de toepassing  van  dit artikel  voortvloeiende  ver-
plichtingen  bijzonder  zwaar  zijn.  Zij spreekt  de wens  uit dat  technische  vereenvoudigingen 
worden  doorgevoerd,  in het bijzonder  met  het  oog  op een  hergroepering  van  verzekerings-
branches.". 
Uitslag  van de stemming 
Stemmen  voor:  36, stemmen  tegen:  29, onthoudingen:  18. 
Advies  inzake  een  gewijzigd  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de 
harmonisatie  van  de wetgevingen  der  Lid-Staten  inzake  mayonaise,  van  mayonaise 
afgeleide  sausen  en andere  geëmulgeerde  gekruide  sausen 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  óemeenschappen  nr. C 54 van 8 maart  1976,  blz. 1. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 27 november  1975  heeft  de Raad  besloten,  het Economisch  en Sociaal  Comité 
overeenkomstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  .bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
Nr. C 204/22 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 30. 8.76 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 30 juni  en 1 juli 1976  te Brussel  gehouden  140e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het van  27 november  1975  daterende  verzoek 
van de Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  om 
advies, 
Gezien  artikel  100  van het Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het tijdens  de vergadering  van  25 november 
1975  genomen  besluit  van  zijn  Bureau,  de Afdeling 
voor  industrie,  handel,  ambacht  en dienstverlening 
met het  opstellen  van  een  advies  en een  rapport 
inzake  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  het  op 2 juni  1976  door  de Afdeling  voor 
industrie,  handel,  ambacht  en dienstverlening  opge-
stelde  advies, 
Gezien  het mondelinge  verslag  van  de rapporteur,  de 
heer Bourel, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  140e  zdtting 
van 30 juni  en 1 juli 1976  (vergadering  van  30 juni 
1976), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  werd  goedgekeurd. 
Het Comité  keurt  het gewijzigd  richtlijnvoorstel  goed. 
Toch  brengt  het  hierbij  de volgende  opmerkingen 
naar  voren. 
1. Inleiding 
1.1 Het  Comité  heeft  reeds  op 22 april  1970  (1) 
advies  uitgebracht  over  een  in december  1969  inge-
diend  „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  be-
treffende  de harmonisatie  van  de wetgevingen  der 
Lid-Staten  inzake  mayonaise,  van  mayonaise  afgeleide 
sausen  en andere  geëmulgeerde  sausen".  Dit voorstel 
werd  na de uitbreiding  van  de Gemeenschap  opnieuw 
(!) PB nr. C 108  van  26. 8. 1970,  blz.  25. bezien.  Hierbij  heeft  de Commissie  met  de  drie 
nieuwe  Lid-Staten  overleg  gepleegd  en een  aantal 
wijzigingen  op het  oorspronkelijke  voorstel  aange-
bracht.  Deze  herziening  heeft  geresulteerd  in het 
onderhavige  gewijzigde  richtlijnvoorstel. 
1.2. Het  Comité  heeft  zich  vooral  met  de op het 
voorstel  van  december  1969  aangebrachte  wijzigin-
gen beziggehouden  en te dien  aanzien  een  standpunt 
ingenomen.  Wat  de andere  bepalingen  betreft,  kan 
worden  verwezen  naar  zijn  advies  van  22 april  1970. 
2. Algemene  opmerkingen 
2.1. Harmonisatievorm 
2.1.1.  Het  belangrijkste  verschil  tussen  het  gewij-
zigde  voorstel  en het voorstel  van  december  1969  is, 
dat thans  voor  de „optionele  harmonisatie"  is ge-
kozen.  Het  Comité  heeft  bezwaren  tegen  deze  wijzi-
ging.  Het  argument  van  de Commissie  dat de huidige 
keuze  van  de consument  in de Gemeenschap  niet  be-
perkt  mag  worden,  kan  hem  niet  overtuigen.  Met  het 
oog op de verschillen  tussen  de wettelijke  voorschrif-
ten van  de Lid-Staten  moet  worden  voorkomen  dat 
de aanbiedingsvorm  van  de produkten  tot vergissin-
gen en misverstanden  aanleiding  geeft.  Ook  industrie 
en handel  hebben  er belang  bij dat op Gemeenschaps-
niveau  uniforme  voorschriften  betreffende  de etiket-
tering  en samenstelling  van  de produkten  worden 
vastgesteld,  en dat  concurrentiedistorsies  dus  uitge-
sloten  zijn. 
2.1.2.  Het  Comité  verkiest  derhalve  de „totale 
harmonisatie",  waarop  het  voorstel  van  1969  was 
gebaseerd.  Het  miskent  niet  dat de samenstelling  van 
de betrokken  produkten  in verschillende  Lid-Staten 
zeer uiteenlopend  is, en dat  het  vrije  verkeer  van 
deze  produkten  in de Gemeenschap  in vergelijking 
met het belang  ervan  op de nationale  markten  gering 
is, maar  toch  houdt  het  een  „totale  harmonisatie" 
van de wettelijke  voorschriften  voor  mogelijk.  Het 
stelt voor,  ten  minste  voor  mayonaise  een  „totale 
harmonisatie"  van  de voorschriften  door  te voeren. 
Voor  de andere  produkten  die onder  het toepassings-
gebied  van  de richtlijn  vallen  dient  de Commissie  te 
overwegen,  de „optionele  harmonisatie"  slechts  ge-
durende  een  overgangsperiode  toe  te passen,  en na 
afloop  daarvan  een  „totale  harmonisatie"  van  de 
voorschriften  in te voeren. 
30. 8. 76 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr.C  204/23 
2.2. Gebruik  van  synthetisch  azijnzuur 
Ten aanzien  van  het  gebruik  van  synthetisch  azijn-
zuur  in de onder  de richtlijn  vallende  produkten  ver-
wijst  het Comité  naar  zijn  advies  van  22 april  1970 
(par.  2, sub  a)).  Het  betreurt  dat  nog  geen  globale 
oplossing  is uitgewerkt  voor  het probleem,  of synthe-
tisch  azijnzuur  al dan  niet  in levensmiddelen  mag 
worden  gebruikt.  Het  hoopt  dat  de Raad  hierover 
spoedig  een  besluit  neemt,  daar  anders  belemmerin-
gen in het  intracommunautaire  handelsverkeer  blij-
ven bestaan.  Het  is nl. mogelijk  dat  sommige  Lid-
staten  het  in de handel  brengen  van  produkten  die 
voorzien  zijn  van  het teken  „E"  verbieden  indien  zij 
synthetisch  azijnzuur  bevatten. 
2.3. Indeling  van  de produkten  in categorieën 
Gezien  het  grote  aantal  produkten  zou  het  Comité 
gaarne  zien  dat de in hoofdstuk  1 van  bijlage  I op-
genomen  indeling  van  de produkten  in drie  catego-
rieën  nog  verder  wordt  doorgevoerd.  Het  stelt  een 
verdere  onderverdeling  voor,  waarbij  een derde  cate-
gorie  produkten  met  een  vetgehalte  van  25 tot 50 %, 
en een  vierde  categorie  met  een  vetgehalte  van  min-
der dan  25 % wordt  ingevoerd.  Een  dergelijke  inde-
ling is in het  belang  van  de consumenten,  daar  de 
verschillende  soorten  sausen  dan  nauwkeuriger  ge-
rangschikt  kunnen  worden.  Doch  ook  de industrie 
heeft  er belang  bij,  daar  hierdoor  beter  rekening 
wordt  gehouden  met  de uiteenlopende  samenstelling 
van de verschillende  soorten  sausen. 
2.4. Etikettering 
De voorschriften  betreffende  de etikettering  van  de 
produkten  hebben  ten  doel,  de consument  in de 
gelegenheid  te stellen,  duidelijke  en voldoende  infor-
matie  over  de samenstelling  en de werkelijke  waarde 
van de produkten  te verkrijgen.  Vanuit  dit oogpunt 
beschouwd  kan  het  Comité  niet  aanvaarden  dat  de 
richtlijn  (krachtens  artikel  7) de mogelijkheid  biedt, 
in de Gemeenschap  eeu  zelfde  naam  voor  produkten 
met uiteenlopende  samenstelling  te gebruiken,  ook 
al is op het  etiket  het teken  „E"  aangebracht.  Ook 
industrie  en handel  hebben  er belang  bij dat  het 
vrije  verkeer  van  goederen  in de Gemeenschap  door 
een ondubbelzinnige  etikettering  vereenvoudigd 
wordt. 
2.5. Toevoegingsstoffen 
Het Comité  herinnert  er ten  aanzien  van  bijlage  II 
(Toevoegingsstoffen)  aan  dat  zich  bij alle  in levens-
middelen  gebruikte  toevoegingsmiddelen  het  pro-
bleem  van  de aanvaardbare  dagelijkse  dosis  voordoet. 
Het suggereert  de lijsten  van  bijlage  II, met  name 
de kleurstoffen,  vanuit  dit oogpunt  opnieuw  te be-
zien. 2.6. „Horizontale"  richtlijnen 
Het Comité  is van  oordeel  dat  het  doel  van  de 
richtlijn,  nl. het  vrije  verkeer  van  de betreffende 
produkten,  slechts  dan  bereikt  zal worden  wanneer 
daarnaast  verschillende  horizontale  richtlijnen  (be-
treffende  etikettering,  verpakking,  enz.)  toegepast 
kunnen  worden.  Het  Comité  wijst  er daarom  op dat 
het volstrekt  noodzakelijk  is, dergelijke  horizontale 
.richtlijnen  onverwijld  vast  te stellen. 
3. Bijzondere  opmerkingen 
3.1. Artikel  1 (Toepassingsgebied) 
3.1.1.  Het  Comité  stelt  een  tegenstrijdigheid  vast 
tussen  dit artikel,  waarin  van  de „kenmerken"  van 
de produkten  sprake  is, en bijlage  I, waar  in de titel 
van de „algemene  definitie"  van  de sausen  gespro-
ken wordt.  Het  is van  oordeel  dat in bijlage  I speci-
fieke  definities  opgenomen  moeten  worden  waarmee 
de produkten  volledig  in overeenstemming  moeten 
zijn om de desbetreffende  naam  te mogen  dragen. 
3.1.2.  Voorts  is het  Comité  van  mening  dat  het 
teken  „E"  overbodig  is indien  men  voor  een  totale 
harmonisatie  kiest. 
3.2. Artikel  4 (Bacteriologie) 
3.2.1.  Het  Comité  wijst  op de noodzaak,  uniforme 
methodes  voor  bemonstering  en analyse  van  de pro-
dukten  vast  te leggen.  Gebeurt  dat  niet,  dan  moet 
voor  concurrentiedistorsies  worden  gevreesd.  Er dient 
te worden  overwogen,  in een  horizontale  richtlijn 
bacteriologische  normen  voor  alle  betrokken  pro-
dukten  vast  te leggen.  Bovendien  kunnen  dan  voor 
zeer bepaalde  produkten  nog  andere  bacteriologische 
kenmerken  in vertikale  richtlijnen  worden  opgeno-
men.  Het  spreekt  vanzelf  dat  in dit verband  ook  de 
bemonsteringsmethoden  en de procedures  geharmo-
niseerd  moeten  worden. 
3.3. Artikel  6 (Etikettering) 
3.3.1.  Ten  aanzien  van  de bepaling  sub  d) (Aan-
duiding  van  het nettogewicht)  zou  het Comité  liever 
zien dat  voor  bepaalde  vloeibare  sausen  die  in be-
paalde  houders  worden  aangeboden  niet  het  netto-
gewicht,  maar  het  nettovolume  wordt  aangegeven. 
Te dien  aanzien  wordt  verwezen  naar  zijn  advies  van 
22 april  1970. 
3.3.2.  In  par.  (i),  sub  e) (met  toegelaten  kleur-
stoffen,  enz.)  dient  telkens  het  woord  „toegelaten" 
te worden  geschrapt.  In de horizontale  richtlijnen  be-
treffende  toevoegingsmiddelen  zijn  uitsluitend  on-
schadelijke  stoffen  opgenomen.  Het  lijkt  niet  nood-
zakelijk,  op het etiket  nogmaals  hierop  te wijzen. 
Nr. C 204/24 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 30. 8. 76 
3.3.3.  Ten  aanzien  van  par.  (ii),  sub e) (Vermelding 
van plantaardige  of melkeiwitten)  stemt  het Comité 
in met  de voorgeschreven  vermelding.  Het  vraagt 
zich echter  af, of deze  emulgator  in even  grote  let-
ters op het etiket  moet  voorkomen.  Hierdoor  zou  de 
consument  ten onrechte  kunnen  menen  dat  dit pro-
dukt  door  de  aanwezigheid  van  plantaardige  of 
melkeiwitten  een  hoger  eiwitgehalte  heeft  dan  andere 
geëmulgeerde  sausen  met  eigeel  als  emulgator.  In 
feite  dient  echter  alleen  de gebruikte  emulgator  te 
worden  aangegeven.  De aanduiding  dient  op dezelfde 
wijze  te geschieden  als de sub  b) en c) bedoelde 
aanduidingen,  waarvoor  is bepaald  dat zij „in gelijk-
vormige  lettertekens  van  dezelfde  kleur"  moeten 
worden  aangebracht. 
3.4. Artikel  7 (Naam  van  de sausen) 
3.4.1.  Het  Comité  verwijst  in dit  verband  naar 
de algemene  opmerkingen  met  betrekking  tot  de 
optionele  harmonisatie.  Het  is van  oordeel  dat  met 
name  door  het  feit  dat  iedere  Lid-Staat  een  naam 
mag vaststellen  voor  de in hoofdstuk  2 van  bijlage  I 
genoemde  produkten,  ongetwijfeld  verwarring  zal 
ontstaan. 
3.5. Artikel  8 (Misleidende  vermeldingen) 
3.5.1.  Ten  aanzien  van  de tekst  £ub  a) (Vermel-
ding  van  het  gebruik  van  eigeel)  is het Comité  van 
oordeel  dat  het  laatste  gedeelte  van  de zin („tenzij 
de exacte  hoeveelheid  werkelijk  gebruikt  zuiver  eigeel 
duidelijk  is aangegeven")  kan  worden  geschrapt. 
Wanneer  minder  dan  ongeveer  2 % eigeel  in het 
produkt  verwerkt  is, mag  niet  worden  toegestaan 
dat de aanwezigheid  van  eigeel  apart  wordt  vermeld. 
Zelfs  bij de kleinste  verwerkte  hoeveelheid  eigeel  is 
een dergelijke  vermelding  volgens  de huidige  tekst 
toch nog  mogelijk. 
3.6. Artikel  9, lid 1, sub b) (Gebruik  van  synthetisch 
azijnzuur) 
3.6.1.  Ten  dien  aanzien  verwijst  het Comité  naar 
zijn algemene  opmerkingen  met  betrekking  tot het 
gebruik  van  synthetisch  azijnzuur  in levensmiddelen. 
3.7. Artikel  12 (Overgangsperiode) 
3.7.1.  Het  Comité  is van  oordeel  dat  de in lid 1 
vastgestelde  termijn  van  één  jaar  waarbinnen  de 
Gedaan  te Brussel,  30 juni  1976. Lid-Staten  hun  wettelijke  voorschriften  moeten  wij-
zigen,  tot twee  jaar  moet  worden  verlengd. 
3.7.2.  Ten  aanzien  van  lid 2 is het  Comité  van 
oordeel  dat  de Lid-Staten  ertoe  verplicht  moeten 
worden,  de nationale  wettelijke  voorschriften  be-
treffende  de onder  de richtlijn  vallende  produkten 
ter kennis  van  de Commissie  te brengen.  Dus  mag  het 
niet alleen  om de „belangrijke"  wettelijke  voorschrif-
ten gaan.  Voor  lid 2 stelt  het  Comité  dan  ook  de 
volgende  tekst  voor: 
„Dé Lid-Staten  stellen  de Commissie  in kennis  van 
de nationale  wettelijke  voorschriften  die zij vast-
stellen  op het gebied  waarop  de richtlijn  van  toe-
passing  is.". 
3.8. Bijlage  l, Hoofdstuk  1 (Indeling  van  de sausen) 
3.8.1.  Voor  de verdere  indeling  van  de produkten 
in vier  categorieën  zij naar  de algemene  opmerkingen 
verwezen. 
3.9. Bijlage  1, Hoofdstuk  2 (Bijzondere  definities) 
3.9.1.  Ten  aanzien  van  punt  1 (mayonaise)  wijst 
het Comité  erop  dat in ieder  geval  voor  dit produkt 
een totale  harmonisatie  van  de wettelijke  voorschrif-
ten moet  plaatsvinden.  In alle  Lid-Staten  wordt  hier-
onder  nl. een  kwaliteitsprodukt  verstaan.  De consu-
ment  heeft  er belang  bij dat juist  bij dit produkt  de 
traditionele  kwaliteit  behouden  blijft. 
3.10.  Bijlage  II (Toegelaten  toevoegingsstoffen) 
3.10.1.  Te  dien  aanzien  wordt  verwezen  naar  de 
algemene  opmerkingen,  waarin  de aandacht  wordt 
gevestigd  op de- noodzaak,  alle  toevoegingsmiddelen 
in het  licht  van  de aanvaardbare  dagelijkse  dosis 
opnieuw  te bezien.  Toevoegingsmiddelen  mogen 
slechts  dan  worden  toegelaten  wanneer  zij techno-
logisch  noodzakelijk,  en met  het oog  op de kwaliteit 
van het produkt  onmisbaar  zijn. 
3.10.2.  In  par.  1 van  lijst  F (Aromatische  stoffen) 
dient  te worden  nagegaan  of de uitdrukking  „on-
schadelijke  aroma's"  niet  tot misverstanden  aanleiding 
kan geven.  Een  duidelijkere  formulering  is hier  dus 
noodzakelijk. 
De voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
H. CANONGE