NL Publicatieblad van de Europese Unie CE 259/103

Vrouwenrechten in Iran

P6_TA(2008)0185

Resolutie van het Europees Parlement van 24 april 2008 over vrouwenrechten in Iran

(2009/C 259 E/19)

Het Europees Parlement,

— gezien de verklaring van de Raad van 25 februari 2008 over het wetgevingsvoorstel inzake strafrecht in Iran,

— onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Iran, en met name die welke de mensenrechten in dat land betreffen, en meer in het bijzonder die van 25 oktober 2007 (1) en 31 januari 2008 (2),

— gezien het verslag (3) van de Commissie buitenlandse zaken over het jaarverslag van de EU over de mensenrechten in de wereld en het EU-beleid ter zake,

— gezien de resoluties van de Algemene Vergadering van de VN en met name resolutie 62/168 van 18 december 2007 over de situatie van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran, en resolutie 62/149 van 18 december 2007 over een moratorium op de doodstraf,

— gelet op de Universele Verklaring van de mensenrechten van de Verenigde Naties, het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, het Internationale Verdrag voor de uitbanning van rassendiscriminatie en het Verdrag inzake de rechten van het kind, die alle door Iran zijn ondertekend,

— gezien de tweede interparlementaire vergadering tussen het Europees Parlement en de Majlis van Islamitische Republiek Iran (Islamitische raadgevende vergadering) in Teheran op 7-9 december 2007 en het verslag daarvan,

— gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement,

A. overwegende dat sinds de start van de „1 miljoen handtekeningen”-campagne voor juridische gelijkheid tussen mannen en vrouwen in Iran op 27 augustus 2006 meer dan 70 activisten zijn gearresteerd of anderszins worden vervolgd vanwege hun vreedzame ijveren voor wijziging van de wetgeving; overwegende dat de website van de campagne vele malen is geblokkeerd door de Iraanse autoriteiten,

B. overwegende dat activisten voor vrouwenrechten in Iran in toenemende mate worden onderdrukt, en dat de afgelopen twee jaar meer dan honderd van hen zijn gearresteerd, ondervraagd of veroordeeld, terwijl de regering van Iran meer dan een miljoen EUR aan borgtocht heeft geëist; overwegende dat kranten, tijdschriften en omroepen die zich voor vrouwenrechten inzetten, zijn gesloten, zoals het belangrijkste tijdschrift voor vrouwenrechten „Zanan” op 28 januari 2008, dat meer dan 17 jaar heeft bestaan,

C. overwegende dat een vooraanstaand lid van de campagne, activist voor de vrouwenrechten en het milieu Khadijeh Moghaddam, op 8 april 2008 is gearresteerd en pas onlangs is vrijgelaten na betaling van een hoge borgtocht van een miljard IRR (circa 50 000 EUR),

D. overwegende dat de algemene situatie van de mensenrechten in Iran sinds 2005 is blijven verslechteren en overwegende dat alleen al de terechtstellingen in 2007 zijn verdubbeld, wat Iran na Saoedi-Arabië tot het land met het hoogste aantal terechtstellingen per hoofd van de bevolking maakt, en dat Iran en Saoedi-Arabië samen met Jemen de drie landen zijn waar terechtstellingen plaatsvinden voor misdrijven die zijn begaan door personen jonger dan 18 jaar,

E. overwegende dat minstens tien vrouwen, Iran, Khayrieh, Kobra N., Fatemeh, Ashraf Kalhori, Shamameh Ghorbani, Leyla Ghomi, Hajar en de zusters Zohreh en Azar Kabiriniat, nog altijd het gevaar lopen te worden gestenigd, net als twee mannen, Abdollah Farivar en een anonieme Afghaan,

F. overwegende dat Mokarrameh Ebrahimi was veroordeeld tot de dood door steniging, tezamen met haar partner en de vader van haar kinderen, om de simpele reden van het onderhouden van een buitenechtelijke relatie, een feit dat volgens het internationale recht geen misdrijf vormt, overwegende dat Mokarrameh Ebrahimi gratie is verleend door de hoogste leider Ayatollah Ali Khamenei, na 11 jaar gevangenschap, en op 17 maart 2008 is vrijgelaten samen met jaar 5 jaar oude zoon, maar tragischerwijze pas nadat haar partner Ja'Far Kiani in juli 2007 was gestenigd,

G. overwegende dat in een belangrijke maatregel het hoofd van de rechterlijke macht, Ayatollah Seyyed Mahmoud Hashemi Shahroudi, recentelijk de veroordelingen voor moord van Shahla Jahed, een „tijdelijke vrouw”, ongedaan heeft gemaakt, na het vaststellen van „procedurele fouten” in het oorspronkelijke onderzoek, dat had geleid tot haar veroordeling wegens moord op de permanente vrouw van haar tijdelijke echtgenoot,

H. overwegende dat er de afgelopen jaren enkele verbeteringen hebben plaatsgevonden op het gebied van de vrouwenrechten, met name het verhogen van de minimum huwbare leeftijd voor meisjes van 9 naar 13 jaar, het feit dat gescheiden vrouwen het voogdijschap mogen houden over hun zonen tot 7 jaar oud (voorheen slechts tot twee jaar), dat vrouwen nu juridisch adviseur kunnen worden, om scheiding kunnen verzoeken of kunnen weigeren dat hun echtgenoot een tweede vrouw neemt,

I. overwegende dat recentelijk echter een wetsontwerp over „gezinsbescherming” is ingediend in de Iraanse Majlis, dat is gericht op verder invoering van polygamie, tijdelijk huwelijk en het unilateraal recht voor mannen om willekeurig te scheiden en het voogdijschap te verkrijgen,

J. overwegende dat Iran nog steeds geen partij is bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de afschaffing van alle vormen van discriminatie van vrouwen,

1. verwelkomt de vrijlating van Khadijeh Moghaddam en Mokarrameh Ebrahimi en wijst op de rol van de hoogste leider en het hoofd van de rechterlijke macht bij deze zaken; roept op tot de vrijlating van Shahla Jahed;

2. veroordeelt krachtig de onderdrukking van bewegingen van de civil society in Iran, waaronder bewegingen voor de rechten van de vrouw, zoals die betrokken zijn bij de „1 miljoen handtekeningen”-campagne; dringt er bij de Iraanse autoriteiten op aan het lastig vallen, de intimidatie en de vervolging van degenen die op vreedzame wijze hun vrijheid van meningsuiting, vereniging en vergadering uitoefenen te staken en onverwijld en onvoorwaardelijk alle gewetensgevangenen vrij te laten; wijst nogmaals op zijn resoluties van 25 oktober 2007 en 31 januari 2008;

3. erkent de actieve en belangrijke rol die vrouwen, ondanks aanhoudende en grote juridische ongelijkheden, spelen in de Iraanse samenleving, en die een bron van inspiratie en hoop kunnen zijn voor vrouwen in andere landen in de regio;

4. roept het Iraanse parlement en de Iraanse regering op de discriminerende Iraanse wetgeving te wijzigen, die onder meer vrouwen uitsluit van de hoogste overheidsposities en aanstellingen als rechter, hen minder rechten dan mannen toekent in het huwelijk, bij scheiding, voogdijschap en erfenissen, en bepaalt dat bewijzen die zij voor een rechtbank aanvoeren slechts half zo zwaar wegen als die van mannen; wijst erop dat onder bepaalde omstandigheden deze ongelijkheden er toe kunnen bijdragen dat vrouwen geweldsmisdrijven plegen;

5. herhaalt zijn krachtige veroordeling van de doodstraf in het algemeen, roept op tot een onverwijld moratorium op terechtstellingen in Iran en is ontzet dat Iran het hoogste aantal terechtstellingen van kinderen ter wereld blijft uitvoeren en dat het moratorium op stenigingen nog altijd niet volledig ten uitvoer is gelegd;

6. wijst op de directieven die het hoofd van de rechterlijk macht Sharoudi heeft uitgevaardigd inzake het uitbannen van openbare terechtstellingen zonder voorafgaande instemming en gevangenneming voor lange tijd zonder aanklacht;

7. roept de leden van de onlangs gekozen Majlis op zo snel mogelijk de lopende hervorming van het Iraanse wetboek van strafrecht af te ronden, met name met het oog op de afschaffing van stenigingen en terechtstellingen van kinderen, de invoering van een moratorium op de doodstraf, de harmonisatie van de Iraanse wetgeving met de internationale verplichtingen op het gebied van de mensenrechten en de ratificatie van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de afschaffing van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen;

8. verzoekt de Raad en de Commissie de mensenrechtensituatie in Iran nauwlettend te blijven volgen, concrete gevallen van schendingen van de mensenrechten in Iran aan te kaarten bij de autoriteiten en ter zake in het tweede halfjaar van 2008 een omvattend verslag aan het Parlement voor te leggen, met voorstellen voor projecten die eventueel kunnen worden gefinancierd in het kader van het Financieringsinstrument (4) van de EU voor de bevordering van democratie en mensenrechten in de wereld;

9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de VN-Veiligheidsraad, de mensenrechtenraad van de VN, het hoofd van de rechterlijke macht van Iran en de regering en het parlement van de Islamitische Republiek Iran.

(1) Aangenomen teksten, P6_TA(2007)0488.

(2) Aangenomen teksten, P6_TA(2008)0031.

(3) A6-0153/2008.

(4) PB L 386 van 29.12.2006, blz. 1.