Voorstel voor een verordening van de Raad over bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (96/C 368/07) COM(96) 496 def. - 96/0248(CNS)

(Door de Commissie ingediend op 18 oktober 1996) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 104 C, lid 14,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Parlement,

Gezien het advies van het Europees Monetair Instituut,

(1) Overwegende dat het behoud van gezonde begrotingssituaties in de Lid-Staten de noodzakelijke voorwaarden schept voor voortgezette groei van de produktie en de werkgelegenheid; dat begrotingsdiscipline in de derde fase van de Economische en Monetaire Unie noodzakelijk is om de monetaire stabiliteit te garanderen;

(2) Overwegende dat nationaal een zodanig begrotingsbeleid moet worden gevoerd dat beleidsruimte wordt geschapen voor aanpassing aan uitzonderlijke of conjuncturele verstorende factoren en dat buitensporige tekorten vermeden worden; dat er gronden zijn om een nauwgezette uitleg te geven aan de bewoordingen "uitzonderlijke en tijdelijke" omstandigheden, hetgeen kan inhouden dat het begrip "significant negatieve reële groei" gekwantificeerd wordt;

(3) Overwegende dat in Protocol nr. 5 betreffende de procedure bij buitensporige tekorten bepalingen zijn opgenomen over de tenuitvoerlegging van de in artikel 104 C bepaalde procedure; dat nadere uitvoeringsbepalingen noodzakelijk zijn; dat overeenkomstig artikel 104 C, lid 14, tweede alinea, de Raad hiertoe dienstige bepalingen aanneemt; dat de bepalingen van deze verordening te zamen met die van het Protocol een nieuw, geïntegreerd geheel van regels vormen;

(4) Overwegende dat overeenkomstig artikel 109 K, lid 3, de leden 9 en 11 van artikel 104 C uitsluitend van toepassing zijn op Lid-Staten die de gemeenschappelijke munt invoeren;

(5) Overwegende dat termijnen moeten worden vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten, zodat deze snel en doeltreffend toegepast wordt; dat om een doeltreffende toepassing van de procedure bij buitensporige tekorten te garanderen, nader aangeduid moet worden hoe de in artikel 104 C van het Verdrag bedoelde sancties kunnen worden opgelegd aan Lid-Staten die bij voortduring nalaten een buitensporig tekort te corrigeren;

(6) Overwegende dat deze verordening een onderdeel is van het stabiliteitspact dat moet zorgen voor begrotingsdiscipline in de derde fase van de EMU; dat dit pact twee hoofdonderdelen heeft, te weten i) de versterking van het toezicht op en de cooerdinatie van begrotingssituaties en ii) de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten; dat het eerste onderdeel een regeling voor het vroegtijdig signaleren van afwijkingen behelst, in het kader waarvan afwijkingen van het middellange-termijntraject voor de begroting van een Lid-Staat worden vastgesteld en de Raad aanbevelingen tot de betrokken Lid-Staat richt om ruimschoots vóór een tekort buitensporig wordt, corrigerende maatregelen te nemen;

(7) Overwegende dat de regels voor deze versterking van het toezicht op en de cooerdinatie van begrotingssituaties zijn bepaald in Verordening (EG) nr. . . . van de Raad;

(8) Overwegende dat het versterkte toezicht in de zin van Verordening (EG) nr. . . . van de Raad in combinatie met het toezicht op begrotingssituaties dat de Commissie overeenkomstig artikel 104 C, lid 2, uitoefent, een basis verschaft voor snelle tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten;

(9) Overwegende dat in het licht van het voorgaande een totale termijn van ten hoogste tien maanden vanaf de datum waarop gegevens worden verstrekt of anderszins de procedure in werking wordt gesteld, tot het eventueel opleggen van sancties, haalbaar en passend is om druk uit te oefenen op de Lid-Staat, zodat deze corrigerende maatregelen ten uitvoer legt; dat in het geval van een procedure die in maart begint, dit ertoe kan leiden dat nog in het kalenderjaar waarin de procedure is begonnen, sancties worden opgelegd;

(10) Overwegende dat het door de Raad richten van een aanbeveling tot de betrokken Lid-Staat en de daaropvolgende stappen in de procedure bij buitensporige tekorten voor de betrokken Regering niet als een verrassing zullen komen, omdat zij feitelijk gedurende een veel langere periode in de gelegenheid is geweest corrigerende maatregelen voor te bereiden; dat het ontstaan van een buitensporig tekort in de derde fase dermate ernstig is dat spoedige maatregelen van alle betrokkenen noodzakelijk zijn;

(11) Overwegende dat in het kader van beleid ter correctie van een buitensporig tekort de Regering van de betrokken Lid-Staat maatregelen neemt waarbij, indien het nationale recht zulks verlangt, het nationale Parlement betrokken wordt; dat overeenkomstig artikel 3 van Protocol nr. 5 het nationale besluitvormingsproces als zodanig niet de snelle tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten in de weg mag staan;

(12) Overwegende dat, om de procedure bij buitensporige tekorten een voldoende afschrikkende werking te laten hebben, als de Raad besluit een sanctie op te leggen, van de betrokken Lid-Staat moet worden verlangd dat deze een niet-rentedragend bedrag van een passende omvang deponeert;

(13) Overwegende dat het vooraf vaststellen van de omvang van sancties onzekerheid wegneemt en aldus de betrokkenen bij de procedure in staat stelt volledig daarover geïnformeerd te zijn; dat het passend is het te deponeren bedrag te bepalen op grond van het BBP van de betrokken Lid-Staat; dat het passend is het te deponeren bedrag te laten bestaan uit een vast bestanddeel, dat verschuldigd is in alle gevallen waarin geldelijke sancties worden opgelegd, en een variabel bestanddeel dat in verhouding staat tot de mate waarin het tekort de referentiewaarde van 3 % van het BBP overschrijdt; dat het, om de sancties niet contraproduktief te laten zijn, voorts passend is daarvoor een maximumbedrag, uitgedrukt als percentage van het BBP, te bepalen;

(14) Overwegende dat, als het deponeren van een niet-rentedragend bedrag de betrokken Lid-Staat er niet toe brengt zijn buitensporige tekort te corrigeren, aanscherping van de sancties passend is; dat het derhalve passend is in een dergelijk geval het gedeponeerde bedrag om te zetten in een boete en van de betrokken Lid-Staat te verlangen dat deze opnieuw een niet-rentedragend bedrag deponeert;

(15) Overwegende dat maatregelen van de betrokken Lid-Staat om het buitensporige tekort te corrigeren de eerste stap vormen naar intrekking van de sancties; dat aanzienlijke vooruitgang bij het corrigeren van het buitensporige tekort het mogelijk moet maken overeenkomstig artikel 104 C, lid 12, de sancties enigermate te verlichten; dat alle resterende sancties pas kunnen worden ingetrokken, zodra het buitensporige tekort gecorrigeerd is;

(16) Overwegende dat in Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad van 22 november 1993 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten (1) nauwkeurige regels zijn bepaald voor het verstrekken van begrotingsgegevens door de Lid-Staten;

(17) Overwegende dat overeenkomstig artikel 109 F, lid 8, in de gevallen waarin het Verdrag in een raadgevende rol van de Europese Centrale Bank (ECB) voorziet, vóór de oprichting van de ECB verwijzingen naar de ECB worden gelezen als verwijzingen naar het Europees Monetair Instituut,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL 1 Bespoediging van de procedure bij buitensporige tekorten

Artikel 1

1. Binnen drie maanden na de in artikel 4, leden 2 en 3, van Verordening (EG) nr. 3605/93 bepaalde termijnen voor het verstrekken van gegevens besluit de Raad overeenkomstig artikel 104 C, lid 6, of er al dan niet een buitensporig tekort bestaat. Indien de Raad overeenkomstig artikel 104 C, lid 6, besluit dat er een buitensporig tekort bestaat, richt bij terzelfder tijd overeenkomstig artikel 104 C, lid 7, aanbevelingen tot de betrokken Lid-Staat.

2. De mate waarin het overheidstekort de referentiewaarde overschrijdt, wordt overeenkomstig artikel 104 C, lid 2, onder a), tweede streepje, beschouwd als van uitzonderlijke en tijdelijke aard, als de overschrijding wordt veroorzaakt door een buitengewone gebeurtenis die de betrokken Lid-Staat niet kan beheersen en die grote gevolgen heeft voor de financiële positie van de totale overheid, of als zij wordt veroorzaakt door een ernstige economische neergang, met name in geval van een significant negatieve reële groei op jaarbasis. Als in het kalenderjaar dat volgt op het jaar waarin het tekort de referentiewaarde overschrijdt, aan de buitengewone gebeurtenis of de ernstige economische neergang een einde komt of volgens de prognoses een einde zal komen, moet uit de door de Commissie opgestelde begrotingsprognoses blijken dat het tekort in dat volgende jaar tot beneden de referentiewaarde daalt.

Artikel 2

1. Binnen vier maanden nadat overeenkomstig artikel 104 C, lid 6, is besloten dat er een buitensporig tekort bestaat en overeenkomstig artikel 104 C, lid 7, aanbevelingen tot de betrokken Lid-Staat gericht zijn, besluit de Raad, na overeenkomstig artikel 104 C, lid 8, te hebben vastgesteld dat geen effectief gevolg aan zijn aanbevelingen is gegeven, zijn aanbevelingen openbaar te maken.

2. Om vast te stellen of aan zijn aanbevelingen overeenkomstig artikel 104 C, lid 7, effectief gevolg is gegeven kan de Raad zich bij zijn besluit baseren op officiële openbare besluiten van de Regering van de betrokken Lid-Staat. Als deze officiële openbare besluiten niet, voor zover noodzakelijk, door de nationale wetgevende macht zijn goedgekeurd binnen een termijn die de Raad in zijn aanbevelingen overeenkomstig artikel 104 C, lid 7, moet vaststellen, of als de besluiten tijdens de goedkeuringsprocedure substantieel worden gewijzigd, moet de Raad opnieuw beoordelen of effectief gevolg is gegeven aan zijn aanbevelingen.

Artikel 3

Binnen één maand na het besluit van de Raad overeenkomstig artikel 104 C, lid 8, dat geen effectief gevolg is gegeven aan zijn aanbevelingen, besluit de Raad overeenkomstig artikel 104 C, lid 9, de betrokken Lid-Staat aan te manen maatregelen te treffen om het tekort te verminderen.

Artikel 4

Als voldaan is aan de voorwaarden voor toepassing van artikel 104 C, lid 11, zal de Raad in de regel besluiten overeenkomstig artikel 104 C, lid 11, sancties op te leggen. Een dergelijk besluit wordt uiterlijk twee maanden na het besluit van de Raad om overeenkomstig artikel 104 C, lid 9, de betrokken Lid-Staat aan te manen maatregelen te treffen, genomen.

Artikel 5

De totale termijn tussen de in artikel 1 van deze verordening bedoelde termijnen voor het verstrekken van gegevens en een besluit van de Raad om de in artikel 4 van deze verordening bedoelde sancties op te leggen, mag niet langer zijn dan tien maanden.

Artikel 6

Uiterlijk twee maanden na de in Verordening (EG) nr. 3605/93 bepaalde termijnen voor het verstrekken van gegevens besluit de Raad om overeenkomstig artikel 104 C, lid 11, de sancties (afgezien van het opleggen van geldboetes, dat in artikel 9 van deze verordening geregeld wordt) aan te scherpen of overeenkomstig artikel 104 C, lid 12, zijn besluiten geheel of gedeeltelijk in te trekken.

TITEL 2 Sancties

Artikel 7

Als de Raad overeenkomstig artikel 104 C, lid 11, besluit sancties op te leggen aan een Lid-Staat, wordt in de regel het deponeren van een niet-rentedragend bedrag verlangd. De Raad kan besluiten naast de verplichting een bedrag te deponeren maatregelen als bepaald in artikel 104 C, lid 11, eerste en twee streepje, toe te passen.

Artikel 8

Als het buitensporige tekort het gevolg is van niet-naleving van het in artikel 104 C, lid 2, onder a), bepaalde criterium voor de tekortquote van de overheid, bestaat het te deponeren bedrag uit een vast bestanddeel gelijk aan 0,2 % van het BBP en een variabel bestanddeel gelijk aan een tiende van het verschil tussen het tekort, uitgedrukt als percentage van het BBP in het jaar waarin het tekort buitensporig werd geacht, en de referentiewaarde. Voor het gedeponeerde bedrag geldt per jaar een maximum van 0,5 % van het BBP.

Als het buitensporige tekort uitsluitend het gevolg is van niet-naleving van het in artikel 104 C, lid 2, onder b), bepaalde criterium voor de tekortquote van de overheid, bestaat het te deponeren bedrag uit een vast bestanddeel gelijk aan 0,2 % van het BBP.

Artikel 9

Als naar het oordeel van de Raad het buitensporige tekort in de twee navolgende jaren niet is gecorrigeerd, wordt het aanvankelijk gedeponeerde bedrag in de regel omgezet in een boete. De Raad kan besluiten naast deze boete maatregelen toe te passen als bepaald in artikel 104 C, lid 11, eerste en twee streepje, mits laatstgenoemde maatregelen niet reeds ten tijde van het opleggen van de sancties zijn toegepast. Terzelfder tijd wordt van de Lid-Staat verlangd opnieuw een niet-rentedragend bedrag te deponeren, dat wordt berekend volgens de bepalingen van artikel 8 van deze verordening.

Artikel 10

Overeenkomstig artikel 104 C, lid 12, kan de Raad besluiten de in artikel 104 C, lid 11, eerste en tweede streepje, bedoelde sancties geheel of gedeeltelijk in te trekken, indien en voor zover de betrokken Lid-Staat aanzienlijke, maar nog onvoldoende vooruitgang bij de correctie van het buitensporige tekort boekt.

Artikel 11

Indien het besluit dat er een buitensporig tekort bestaat, wordt ingetrokken, trekt de Raad overeenkomstig artikel 104 C, lid 12, alle nog resterende sancties in. Boetes die overeenkomstig artikel 9 van deze verordening zijn opgelegd, worden niet aan de betrokken Lid-Staat terugbetaald.

Artikel 12

Bedragen als bedoeld in artikel 8 van deze verordening worden gedeponeerd bij de Commissie. De rente op de gedeponeerde bedragen en de in artikel 9 van deze verordening bepaalde boetes behoren tot de middelen van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 13

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1999.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

(1) PB nr. L 332 van 31. 12. 1993, blz. 7.