De bestaande mate van energiearmoede maakt dit nog relevanter. Energiearmoede is een situatie waarin huishoudens geen toegang hebben tot essentiële energiediensten, zoals verwarming en, ook gezien de stijgende temperaturen, koeling. Ongeveer 34 miljoen Europeanen hebben aangegeven dat zij in 2018 niet in staat waren hun woning voldoende te verwarmen, en 6,9 % van de bevolking van de Unie heeft in een EU-brede enquête in 2019 aangegeven voldoende verwarming van hun woning niet te kunnen betalen (3). Volgens schattingen van de waarnemingspost voor energiearmoede verkeren in totaal meer dan 50 miljoen huishoudens in de Europese Unie in energiearmoede. Energiearmoede is dan ook een grote uitdaging voor de Unie. Hoewel sociale tarieven of rechtstreekse inkomenssteun op de korte termijn uitkomst kunnen bieden voor huishoudens die in energiearmoede verkeren, kunnen duurzame oplossingen alleen worden bereikt met gerichte structurele maatregelen, zoals met name energiebesparende renovaties .

De bestaande mate van energiearmoede maakt dit nog relevanter. Energiearmoede is een situatie in de relevante nationale of regionale context en in het relevante bestaande sociale beleid en andere relevante beleidssectoren , waarin huishoudens geen toegang hebben tot essentiële energiediensten die de basis vormen voor een fatsoenlijke levensstandaard en gezondheid, zoals adequate verwarming, koeling , verlichting en energie om apparaten te laten werken, vaak als gevolg van een laag inkomen en het feit dat de energie-uitgaven een groot deel van het beschikbare inkomen opslokken, in combinatie met een lage energie-efficiëntie . Ongeveer 34 miljoen Europeanen hebben aangegeven dat zij in 2018 niet in staat waren hun woning voldoende te verwarmen, en 6,9 % van de bevolking van de Unie heeft in een EU-brede enquête in 2019 aangegeven voldoende verwarming van hun woning niet te kunnen betalen (4). Volgens schattingen van de waarnemingspost voor energiearmoede verkeren in totaal meer dan 50 miljoen huishoudens in de Europese Unie in energiearmoede. Energie - en mobiliteitsarmoede is dan ook een grote uitdaging voor de Unie. Hoewel het belang van die uitdaging al meer dan tien jaar op het niveau van de Unie wordt erkend door middel van diverse initiatieven, wetgeving en richtsnoeren, kent de Unie geen standaarddefinitie van energie- of mobiliteitsarmoede, zodat de indicatoren die nodig zijn om dit te meten, moeten worden uitgewerkt met volledige aandacht voor de regionale en lokale diversiteit, aangezien slechts een derde van de lidstaten aan nationale definitie van energiearmoede heeft ingevoerd. Bijgevolg zijn er geen transparante en vergelijkbare gegevens over energiearmoede in de Unie beschikbaar. Daarom moet op het niveau van de Unie een definitie worden vastgesteld om energiearmoede doeltreffend aan te pakken en de vooruitgang in de lidstaten te meten . Hoewel sociale tarieven of rechtstreekse inkomenssteun op de korte termijn uitkomst kunnen bieden voor huishoudens die in energiearmoede verkeren, kunnen duurzame oplossingen alleen worden bereikt en kan energiearmoede alleen doeltreffend worden bestreden met gerichte structurele maatregelen, de toepassing van het beginsel “energie-efficiëntie eerst”, de installatie van extra hernieuwbare energiebronnen, onder meer via door de gemeenschap geleide projecten, met name voor de verbetering van de energieprestaties van gebouwen .