ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ONTWERP van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 /* */





|| EUROPESE COMMISSIE Brussels, 15.6.2010 COM(2010)300 definitief DOCUMENTEN ONTWERP van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 ALGEMENE INLEIDING http://eur-lex.europa.eu/budget/data/DB_2011/NL/SEC00.pdf || EUROPESE COMMISSIE Brussels, 15.6.2010 COM(2010)300 definitief DOCUMENTEN ONTWERP van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 ALGEMENE STAAT VAN ONTVANGSTEN A. Inleiding en financiering van de algemene begroting B. Algemene staat van ontvangsten per begrotingsonderdeel C. Personeel D. Gebouwen http://eur-lex.europa.eu/budget/data/DB_2011/NL/GenRev.pdf || EUROPESE COMMISSIE Brussels, 15.6.2010 COM(2010)300 definitief DOCUMENTEN ONTWERP van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 VOLUMEN 3 AFDELING III COMMISSIE Ontvangsten Uitgaven Bijlagen — Publicatiebureau — Europees Bureau voor fraudebestrijding — Europees Bureau voor personeelsselectie — Bureau beheer en afwikkeling van de individuele rechten — Bureau voor infrastructuur en logistiek, Brussel — Bureau voor infrastructuur en logistiek, Luxemburg — Europese Economische Ruimte — Lijst van voor kandidaat-lidstaten opengestelde begrotingsonderdelen — Opgenomen en verstrekte leningen — Door de algemene begroting gegarandeerde opgenomen en verstrekte leningen — Volledige lijst van wijzigingen in de nomenclatuur tussen de begroting 2010 en de ontwerpbegroting 2011 Personeel — Commissie — Kantoren — Door de Europese Unie opgerichte organen met rechtspersoonlijkheid http://eur-lex.europa.eu/budget/data/DB_2011/NL/SEC03.pdf
[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 18.2.2008

COM(2008) 96 definitief

VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD

Antidumpingprocedure betreffende de invoer van polyvinylalcohol (PVA) van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Taiwan

VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD

Antidumpingprocedure betreffende de invoer van polyvinylalcohol (PVA) van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Taiwan

Dit verslag is opgesteld krachtens artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2117/2005 van de Raad (PB L 340 van 23.12.2005, blz. 17).

Artikel 9 van die verordening luidt als volgt:

"Beëindiging zonder maatregelen; instelling van definitieve rechten

1. Wanneer de klacht wordt ingetrokken, kan de procedure worden beëindigd, tenzij dit strijdig met het belang van de Gemeenschap is.

2. Wanneer, na overleg, blijkt dat beschermende maatregelen overbodig zijn en het raadgevend comité geen bezwaar maakt, wordt het onderzoek of de procedure beëindigd. In alle andere gevallen doet de Commissie de Raad onverwijld een verslag over de resultaten van het overleg toekomen, te zamen met een voorstel tot beëindiging van de procedure. De procedure wordt geacht te zijn beëindigd indien de Raad niet binnen een maand met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen een ander besluit neemt." (vet en onderstreept toegevoegd).

Na overleg over het voorstel om de procedure te beëindigen, heeft het raadgevend comité bezwaar gemaakt. Het voorstel om de zaak te beëindigen en de details van het overleg zijn opgenomen in de bijlagen.

Bijlagen :

3. Samenvatting van de tijdens en na de vergadering van het raadgevend comité verstrekte adviezen (in het Engels).

4. Ontwerpbesluit van de Commissie waarin de redenen voor de beëindiging van de desbetreffende procedure worden uiteengezet .
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD, HET EUROPEES PARLEMENT EN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ

Op 3 mei 2002 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan een voorstel voor een Verordening van de Raad betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid (COM(2002) 222). In dit voorstel zijn de bepalingen verwerkt van het vorige voorstel van de Commissie, van 6 september 2001, voor een verordening van de Raad betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid (COM (2001) 505 def.) [1]. Daarom heeft de Commissie besloten het voorstel van 6 september 2001 formeel in te trekken.

[1] PB C 332 van 27.11.2001, blz 269.

Commissielid Vitorino,

namens de Commissie
52002DC0434

Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's - Jaarverslag Sapard - 2001 /* COM/2002/0434 def. */
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Dit initiatief is een van de maatregelen ter uitvoering van de kapitaalmarktenunie (KMU). Het is bedoeld om de positie van beleggers, met name kleinere en retailbeleggers, te versterken door hen in staat te stellen gemakkelijker toegang te krijgen tot de marktgegevens die nodig zijn om in aandelen of obligaties te beleggen, en door de EU-marktinfrastructuren robuuster te maken. Dit zal ook de marktliquiditeit helpen vergroten, zodat het voor bedrijven gemakkelijker wordt financiering aan te trekken op de kapitaalmarkten. Om haar doelstelling van het bevorderen van een echte en efficiënte eengemaakte markt voor de handel te verwezenlijken, heeft de Commissie drie prioritaire gebieden voor de herziening vastgesteld: de transparantie en beschikbaarheid van marktgegevens verbeteren, het gelijke speelveld tussen plaatsen van uitvoering verbeteren en ervoor zorgen dat de EU-marktinfrastructuren op internationaal niveau concurrerend kunnen blijven. Dit initiatief gaat vergezeld van een voorstel tot wijziging van Verordening (EU) nr. 600/2014 betreffende markten in financiële instrumenten (MiFIR) en is opgenomen in het werkprogramma van de Commissie voor 2020.

In haar mededeling “Het Europees economisch en financieel bestel: openheid, kracht en veerkracht stimuleren” van 19 januari 2021 heeft de Europese Commissie bevestigd dat zij wil voorstellen de transparantie van de kapitaalmarkten te verbeteren, te vereenvoudigen en verder te harmoniseren als onderdeel van de herziening van het MiFID II- en MiFIR-kader (MiFID/R). In de bredere context van de inspanningen om de internationale rol van de euro te versterken, heeft de Commissie aangekondigd dat een dergelijke hervorming ook het ontwerp en de invoering van een consolidated tape zou omvatten, met name voor de uitgifte van bedrijfsobligaties, teneinde de liquiditeit van de secundaire handel in in euro luidende schuldinstrumenten te vergroten.

Hoewel het grootste deel van de wetgevingsmaatregelen van dit pakket betrekking heeft op de Verordening tot wijziging van MiFIR, omvat het onderhavige voorstel ook incidentele wijzigingen van Richtlijn 2014/65/EU betreffende markten voor financiële instrumenten (MiFID II) die noodzakelijk zijn om de samenhang te waarborgen. De twee voorstellen moeten derhalve in samenhang worden gelezen.
De voorgestelde maatregel is derhalve in overeenstemming met de bepalingen van de btw-richtlijn.

Zoals reeds werd opgemerkt, moeten derogaties van de btw-richtlijn steeds in de tijd worden beperkt, zodat de gevolgen ervan kunnen worden beoordeeld. De door Malta gevraagde vervaldatum van de bijzondere maatregel (31 december 2024) is afgestemd op de datum waarop Richtlijn (EU) 2020/285 betreffende de vereenvoudiging van de btw-regels voor kleine en middelgrote ondernemingen van toepassing wordt, namelijk per 1 januari 2025.

Bovendien is de drempel van 30 000 EUR in overeenstemming met Richtlijn (EU) 2020/285, op grond waarvan de lidstaten de drempel van de jaaromzet waaronder btw-vrijstelling kan worden verleend, mogen vaststellen op maximaal 85 000 EUR (of de tegenwaarde daarvan in de nationale munteenheid).

•Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

De Commissie heeft er in haar jaarlijkse werkprogramma’s consequent op gewezen dat eenvoudigere regels voor kleine ondernemingen nodig zijn. In dit verband verwijst het werkprogramma van de Commissie voor 2020 naar “een specifieke kmo-strategie, die het voor kleine en middelgrote ondernemingen gemakkelijker zal maken om te opereren, op te schalen en uit te breiden”. De derogatiemaatregel strookt, bekeken in het licht van de begrotingsregels, met dergelijke doelstellingen. Hij is met name in overeenstemming met het werkprogramma van de Commissie voor 2017, waarin specifiek voor de btw werd opgemerkt dat de regeldruk voor de naleving van de btw-regels voor kleine bedrijven erg groot was en dat technische innovaties nieuwe uitdagingen stelden voor een effectieve belastingheffing, en waarin werd benadrukt dat de btw voor kleinere ondernemingen vereenvoudigd moest worden.

De maatregel is ook in overeenstemming met de strategie voor de eengemaakte markt van 2015, waarmee de Commissie kleine en middelgrote ondernemingen wil helpen groeien, onder andere door een verlichting van de administratieve lasten, die deze ondernemingen verhinderen ten volle te profiteren van de eengemaakte markt. Voorts knoopt hij aan bij de filosofie van de mededeling van de Commissie uit 2013 “Actieplan Ondernemerschap 2020 – De ondernemingsgeest in Europa nieuw leven inblazen”, waarin wordt benadrukt dat de belastingwetgeving voor kleine ondernemingen moet worden vereenvoudigd.

Tot slot is de maatregel in overeenstemming met het EU-beleid voor kleine en middelgrote ondernemingen zoals dat is uiteengezet in de mededeling van 2016 over starters en de mededeling van 2008 “Denk eerst klein — Een “Small Business Act” voor Europa”, waarin de lidstaten werden opgeroepen om bij de opstelling van wetgeving rekening te houden met de bijzondere kenmerken van het midden- en kleinbedrijf en het bestaande regelgevingskader te vereenvoudigen.
TOELICHTING

Deze aanbeveling betreft een besluit waarbij de Commissie wordt gemachtigd om namens de Unie deel te nemen aan de onderhandelingen over een gedeeltelijke herziening van de Internationale Cacao-overeenkomst (hierna “ICO” genoemd) die de Internationale Cacaoraad (hierna “ICR” genoemd) heeft besloten te openen onder leiding van de Conferentie van de Verenigde Naties inzake handel en ontwikkeling (Unctad).

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Herziening van de Internationale Cacao-overeenkomst 2010

De Europese Unie is partij bij de ICO.

De ICO heeft tot doel te zorgen voor sterkere internationale samenwerking in verband met cacao en daarmee samenhangende aangelegenheden, een forum te bieden voor intergouvernementeel overleg inzake cacao en inzake maatregelen ter verbetering van de wereldwijde cacaosector, de handel te vergemakkelijken via het verzamelen en verstrekken van informatie over de wereldmarkt voor cacao, en de vraag naar cacao aan te wakkeren.

De ICO is op 1 oktober 2012 voorlopig in werking getreden voor een periode van tien jaar tot en met 30 september 2022.

Overeenkomstig artikel 7 van de ICO is de ICR de instantie die belast is met het vervullen van alle functies die nodig zijn voor de uitvoering van de ICO. In artikel 12 van de ICO is bepaald dat alle besluiten van de ICR in beginsel bij consensus worden genomen, tenzij in de ICO anders is bepaald. Indien er geen consensus is, worden de besluiten bij bijzondere meerderheid van stemmen genomen.

Overeenkomstig artikel 10 van de ICO hebben de leden van de Internationale Cacao-organisatie (hierna “ICCO” genoemd) in totaal tweeduizend stemmen. Elk lid van de ICCO heeft een bepaald aantal stemmen dat jaarlijks wordt aangepast volgens criteria die vooraf zijn vastgesteld in de ICO. De overeenkomst, en met name de verdeling van de stemmen tussen de leden, bepalen ook de bijdrage van een lid. De Unie is momenteel veruit de grootste bijdrager aan de ICCO-begroting.

De ICR opende de onderhandelingen om te kunnen besluiten over een mogelijke verlenging van de looptijd van de ICO vóór afloop van de huidige termijn. Deze onderhandelingen zijn een goede gelegenheid om de ICO gedeeltelijk te herzien met het oog op modernisering en vereenvoudiging.

De richtsnoeren van de Commissie met aanbevolen wijzigingen worden in de bijlage uiteengezet.

De ICO hervormen om deze verder in overeenstemming te brengen met de praktijken die de Unie in andere internationale grondstoffenorganisaties bevordert, alsook met ontwikkelingen op de mondiale cacaomarkt sinds 2010, is duidelijk in het belang van de Unie. Hierop is regelmatig gewezen tijdens de laatste vergaderingen van de ICR in 2019 en 2020, waaraan ook de EU-lidstaten hebben deelgenomen.

Het is niet de bedoeling de algemene doelstelling van de ICO zoals uiteengezet in artikel 1 van de overeenkomst te wijzigen.

Voor de herziene ICO moeten twee belangrijke wijzigingen worden voorgesteld:
De voorgestelde maatregel is derhalve in overeenstemming met de bepalingen van de btw-richtlijn.

Zoals reeds werd opgemerkt, moeten derogaties van de btw-richtlijn steeds in de tijd worden beperkt, zodat de gevolgen ervan kunnen worden beoordeeld. De door Malta gevraagde vervaldatum van de bijzondere maatregel (31 december 2024) is in overeenstemming met de vereisten van Richtlijn (EU) 2020/285 betreffende de vereenvoudiging van de btw-regels voor kleine en middelgrote ondernemingen. In die richtlijn is namelijk bepaald dat de lidstaten de nationale bepalingen die zij moeten vaststellen om aan de richtlijn te voldoen, per 1 januari 2025 moeten toepassen.

•Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

De Commissie heeft er in haar jaarlijkse werkprogramma’s consequent op gewezen dat eenvoudigere regels voor kleine ondernemingen nodig zijn. In dit verband verwijst het werkprogramma van de Commissie voor 2020 naar “een specifieke kmo-strategie, die het voor kleine en middelgrote ondernemingen gemakkelijker zal maken om te opereren, op te schalen en uit te breiden”. De derogatiemaatregel strookt, bekeken in het licht van de begrotingsregels, met dergelijke doelstellingen. Hij is met name in overeenstemming met het werkprogramma van de Commissie voor 2017, waarin specifiek voor de btw werd opgemerkt dat de regeldruk voor de naleving van de btw-regels voor kleine bedrijven erg groot was en dat technische innovaties nieuwe uitdagingen stelden voor een effectieve belastingheffing, en waarin werd benadrukt dat de btw voor kleinere ondernemingen vereenvoudigd moest worden.

De maatregel is ook in overeenstemming met de strategie voor de eengemaakte markt van 2015, waarmee de Commissie kleine en middelgrote ondernemingen wil helpen groeien, onder andere door een verlichting van de administratieve lasten, die deze ondernemingen verhinderen ten volle te profiteren van de eengemaakte markt. Voorts knoopt hij aan bij de filosofie van de mededeling van de Commissie uit 2013 “Actieplan Ondernemerschap 2020 – De ondernemingsgeest in Europa nieuw leven inblazen”, waarin wordt benadrukt dat de belastingwetgeving voor kleine ondernemingen moet worden vereenvoudigd.

Tot slot is de maatregel in overeenstemming met het EU-beleid voor kleine en middelgrote ondernemingen zoals dat is uiteengezet in de mededeling van 2016 over starters en de mededeling van 2008 “Denk eerst klein — Een “Small Business Act” voor Europa”, waarin de lidstaten werden opgeroepen om bij de opstelling van wetgeving rekening te houden met de bijzondere kenmerken van het midden en kleinbedrijf en het bestaande regelgevingskader te vereenvoudigen.
De voorgestelde maatregel is derhalve in overeenstemming met de bepalingen van de btw-richtlijn.

•Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

De Commissie heeft er in haar jaarlijkse werkprogramma’s consequent op gewezen dat eenvoudigere regels voor kleine ondernemingen nodig zijn. In dit verband verwijst het werkprogramma van de Commissie voor 2020 naar “een specifieke kmo-strategie, die het voor kleine en middelgrote ondernemingen gemakkelijker zal maken om te opereren, op te schalen en uit te breiden”. De derogatiemaatregel is, wat de begrotingsregels betreft, in overeenstemming met deze doelstellingen. De maatregel strookt in het bijzonder met het werkprogramma van de Commissie voor 2017, waarin specifiek naar de btw werd verwezen en werd opgemerkt dat de regeldruk voor de naleving van de btw-regels voor kleine bedrijven erg groot was en dat technische innovaties nieuwe uitdagingen stelden voor een effectieve belastinginning, en waarin werd benadrukt dat het btw-stelsel voor kleinere ondernemingen moest worden vereenvoudigd.

De maatregel is ook in overeenstemming met de strategie voor de eengemaakte markt van 2015, waarmee de Commissie kleine en middelgrote ondernemingen wil helpen groeien, onder andere door een verlichting van de administratieve lasten, die deze ondernemingen verhinderen ten volle te profiteren van de eengemaakte markt. Voorts wordt gevolg gegeven aan de filosofie van de mededeling van de Commissie uit 2013 getiteld “Actieplan Ondernemerschap 2020 – De ondernemingsgeest in Europa nieuw leven inblazen”, waarin wordt benadrukt dat de belastingwetgeving voor kleine ondernemingen moet worden vereenvoudigd.

Tot slot is de maatregel in overeenstemming met het EU-beleid voor kleine en middelgrote ondernemingen zoals dat is uiteengezet in de mededeling van 2016 over starters en de mededeling van 2008 “Denk eerst klein — Een "Small Business Act" voor Europa”, waarin de lidstaten werden opgeroepen om bij de opstelling van wetgeving rekening te houden met de bijzondere kenmerken van het midden- en kleinbedrijf en het bestaande regelgevingskader te vereenvoudigen.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

–28 vriesvaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen;

–6 vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug.

•Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

In overeenstemming met de prioriteiten van de hervorming van het visserijbeleid biedt het nieuwe protocol vaartuigen van de Unie vangstmogelijkheden in de wateren van Sao Tomé en Principe op basis van de beste beschikbare wetenschappelijke adviezen en met inachtneming van de aanbevelingen van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas – Iccat). Dit nieuwe protocol houdt rekening met de resultaten van een evaluatie van het meest recente protocol (2014-2018) en van een verkennende evaluatie waarin is nagegaan of het wenselijk is een nieuw protocol te sluiten. Beide evaluaties werden uitgevoerd door externe deskundigen. Voorts zal het protocol het voor de Europese Unie en Sao Tomé en Principe mogelijk maken om nauwer samen te werken met het oog op de bevordering van een verantwoorde exploitatie van de visbestanden in de wateren van Sao Tomé en Principe, en zal het de inspanningen van Sao Tomé en Principe voor de ontwikkeling van zijn visserijsector ondersteunen, dit alles in het belang van beide partijen.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Met het oog op de nodige rechtszekerheid en homogeniteit van de interne markt moet het Gemengd Comité van de EER alle relevante EU-wetgeving zo spoedig mogelijk na de vaststelling ervan in de EER-overeenkomst opnemen en het voor de EER-/EVA-staten mogelijk maken aan voor de EER relevante EU-acties of -programma's deel te nemen.

Het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER in de bijlage bij het voorstel voor een besluit van de Raad betreft een wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende "samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden". Dit is noodzakelijk om de EER-EVA-staten in staat te stellen deel te nemen aan de programma’s en acties van de Unie die uit Europese begrotingsonderdelen worden gefinancierd. In het onderhavige geval is deze wijziging bedoeld om EER/EVA-landen (Noorwegen, IJsland en Liechtenstein) in staat te stellen deel te nemen aan de acties van de Unie in verband met begrotingsonderdeel 12 02 01: "Tenuitvoerlegging en ontwikkeling van de interne markt voor financiële diensten", dat in de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2019 is opgenomen.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie ("EOM") is vastgesteld op 12 oktober 2017 en in werking getreden op 20 november 2017. Overeenkomstig artikel 20 van die verordening is de Commissie belast met de instelling en de initiële administratieve werking van het EOM totdat het EOM in staat is zijn eigen begroting uit te voeren. De Commissie doet al het nodige voor een spoedige instelling van het EOM. Het is de bedoeling van de Commissie dat het EOP in overeenstemming met artikel 120 van de verordening na een opbouwfase van drie jaar eind 2020 operationeel zal zijn.

Om ervoor te zorgen dat het EOM tijdig met zijn werkzaamheden kan beginnen, is het van essentieel belang dat het personeel van het EOM wordt geselecteerd en benoemd. Dat geldt in het bijzonder voor de Europese hoofdaanklager en de Europese aanklagers. Artikel 14, lid 3, van Verordening (EU) 2017/1939 bepaalt dat de Raad de werkwijze van de selectiecommissie dient vast te stellen, alsmede, op voorstel van de Commissie, een besluit tot benoeming van de leden van de selectiecommissie. Met het oog daarop heeft de Commissie op 25 mei 2018 een voorstel voor een uitvoeringsbesluit van de Raad vastgesteld met in de bijlage de werkwijze van de selectiecommissie.

Om de in artikel 14, lid 3, van Verordening (EU) 2017/1939 bedoelde selectiecommissie samen te stellen, komt de Commissie met een voorstel voor een uitvoeringsbesluit van de Raad inzake de benoeming van de leden van de selectiecommissie. Overeenkomstig artikel 14, lid 3, van Verordening (EU) 2017/1939 draagt de Commissie twaalf leden voor de selectiecommissie voor, gekozen uit voormalige leden van het Hof van Justitie en van de Rekenkamer, voormalige nationale leden van Eurojust, leden van de hoogste nationale rechtscolleges, hoge aanklagers en personen die bekend staan als kundige rechtsgeleerden. Een van de gekozen personen is op 31 mei 2018 voorgedragen door het Europees Parlement. De Commissie heeft rekening gehouden met de noodzaak een samenstelling te waarborgen die evenwichtig is uit het oogpunt van geografische spreiding, geslacht en kennis van de rechtsstelsels van de lidstaten die deelnemen aan het EOM.