Gewijzigd voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging

(door de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het EG-verdrag ingediend)

TOELICHTING

Hierbij legt de Commissie een gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging voor. Het gewijzigde voorstel bevat de door het Europees Parlement in eerste lezing voorgestelde amendementen die voor de Commissie aanvaardbaar zijn.

1. INLEIDING

a) Achtergrond

De Commissie nam haar voorstel op 30 mei 2000 aan en legde dit op 14 juli 2000 formeel aan het Europees Parlement en de Raad voor.

Het Economisch en Sociaal Comité bracht op 29 november 2000 advies uit en het Comité van de Regio's deed dat op 13 december 2000. Het Europees Parlement nam op 14 december 2000 in eerste lezing een resolutie aan, waarbij het een aantal amendementen op het voorstel van de Commissie voorstelde.

b) Doel van de richtlijn

De richtlijn heeft tot doel te voldoen aan het mandaat van Richtlijn 97/67/EG, namelijk om maatregelen te treffen voor de verdere geleidelijke en gecontroleerde liberalisering van de postmarkt vanaf 1 januari 2003, om een tijdschema voor de verdere openstelling vast te stellen en om een oplossing te vinden voor diverse bijkomstige vraagstukken die verband houden met een soepele werking van de interne markt voor postdiensten.

2. AMENDEMENTEN VAN HET EP DIE DOOR DE COMMISSIE ZIJN AANVAARD

Van de 47 amendementen die door het Europees Parlement in eerste lezing werden aangenomen, zijn er 10 volledig en 1 gedeeltelijk - dus in totaal 11 - aanvaardbaar voor de Commissie.

Volledig aanvaarde amendementen: 2, 6, 7, 24, 28, 29, 32, 39, 41 en 58

Gedeeltelijk aanvaarde amendementen: 46

De Commissie heeft de amendementen geaccepteerd die:

- gewicht verlenen aan de sociale taken van de Gemeenschap, namelijk de totstandbrenging van een hoog niveau van werkgelegenheid en sociale bescherming;

- de voordelen van meer concurrentie accentueren;

- benadrukken dat iedere lidstaat vaststelt aan welke precieze voorschriften en kwaliteitsnormen de universele dienst moet voldoen;

- de rol van de nationale regelgevende instanties versterken;

- de bepalingen met betrekking tot de klachtenprocedures uitbreiden;

- de formulering of plaatsing van bestaande amendementen verbeteren.

3. AMENDEMENTEN DIE NIET DOOR DE COMMISSIE ZIJN AANVAARD

Van de 47 amendementen die door het Europees Parlement zijn voorgesteld, zijn er 36 door de Commissie afgewezen. De redenen daarvoor worden hieronder uiteengezet, waarbij de amendementen, waar mogelijk, in groepen worden behandeld:

Voordelen van concurrentie en omvang van de voorbehouden sector

(Amendementen 8, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 en 38)

Amendement 8 beperkt de voordelen van een universeel postnet ten onrechte tot sommige lidstaten, terwijl een universeel postnet een voordeel is in alle lidstaten. Ook beperkt dit amendement de toepasselijkheid van de concurrentieregels van het Verdrag tot de exploitanten van de universele dienst. In artikel 86 wordt al rekening gehouden met de diensten van algemeen belang.

De amendementen 16, 17, 18 en 19, 20, 21, 22 en 38 voeren een algemeen geldend maximaal gewicht voor de voorbehouden sector van 150 gram in en vier maal het tarief voor de snelste brievenpost, waardoor slechts 6% van de postinkomsten van de exploitanten van de universele dienst zou worden opengesteld (in vergelijking met 20% in het voorstel). Direct mail en uitgaande grensoverschrijdende post onder de grens van 150 gram kunnen ook worden voorbehouden, waardoor de belangrijkste voordelen van een openstelling van de markt teniet zouden worden gedaan. Bij invoering van deze amendementen zou geen ware concurrentie tot stand komen; zij zijn dan ook volkomen ontoereikend. Voorts zouden de postmonopolies door amendement 38 verder kunnen worden uitgebreid, wat in strijd is met de bedoeling van de richtlijn, namelijk dat wat de openstelling van de markt betreft vooruitgang - niet achteruitgang - wordt geboekt.

Tijdschema voor de volgende stap

(Amendementen 1, 23, 26, 33, 38, 44)

Amendement 1 schrapt in de beschrijving van de bestaande Richtlijn 97/67/EG de zinssnede over het tijdschema voor de verdere openstelling van de markt teneinde een interne markt voor postdiensten tot stand te doen komen. Het is evenwel niet juist om selectief uit de richtlijn te citeren en daardoor een vertekend beeld van de bedoelingen ervan te geven, wat men in dit geval zou doen.

Door de amendementen 23, 26 en 38 zou het tijdschema voor besluiten in het voorstel van de Commissie veranderen in een onderzoek met onzekere afloop. Een dergelijk onderzoek zonder termijnen voor besluiten zou tot verwarring en tot oeverloze discussies over de bedoelingen van de wetgevers leiden. Bovendien mag men niet afstappen van het streven naar een "geleidelijke en gecontroleerde liberalisering", die één van de kernbeginselen van de huidige richtlijn is. Ook moet rekening worden gehouden met de conclusies van de Europese Raad van Lissabon waarin wordt opgeroepen tot een strategie voor een volledig operationele interne markt voor postdiensten. Een volgende stap moet, zoals in het voorstel van de Commissie, gepaard gaan met een duidelijk tijdschema waardoor alle marktpartijen de zekerheid hebben dat de openstelling van de markt ook in 2007 en daarna wordt voortgezet.

De amendementen 33 en 44 willen de datum voor het eventuele verstrijken van de richtlijn van eind 2006 naar eind 2008 verschuiven. Dit zou te laat zijn om de wetgevers het gevoel te geven dat zij op dit gebied haast moeten maken, zoals in de conclusies van de Europese Raad van Lissabon werd beklemtoond. Indien de richtlijn verstrijkt, zou de regeling van de postsector uitsluitend op de mededingingsbepalingen van het Verdrag zijn gebaseerd.

Universele dienst

(Amendementen 10, 12, 15, 27 en 36)

Amendement 10, waarin de nadruk wordt gelegd op het dynamische en veranderende karakter van de universele dienst, is overbodig, aangezien dit beginsel reeds is opgenomen in artikel 5 van de bestaande richtlijn.

Amendement 12 betreft de noodzaak om het toepassingsgebied van de universele dienst, zoals vastgelegd in artikel 3, te herzien; dat gaat echter verder dan de opdracht in artikel 7.

Volgens amendement 15 moet er rekening mee worden gehouden dat de kosten van de universele dienst van lidstaat tot lidstaat aanzienlijk verschillen. Daarmee wordt echter al rekening gehouden in de bestaande richtlijn, omdat de nationale regelgevende instanties de universele dienst op verschillende manieren kunnen waarborgen.

Door amendement 27 zouden vergunninghouders op het gebied van de universele dienst kunnen worden verplicht om bij te dragen aan de kosten die voortvloeien uit de REIMS-II-overeenkomst betreffende vergoeding van de eindkosten voor de bezorging van grensoverschrijdende post. Het zou echter niet juist zijn om de vergunninghouders te verplichten aan de kosten van REIMS-II bij te dragen, aangezien REIMS-II een commerciële overeenkomst tussen een aantal aanbieders van de universele dienst is (die in december 2001 afloopt).

Amendement 36 zou de lidstaten de mogelijkheid bieden om aanvullende voorschriften betreffende de universele dienst vast te stellen. Dit is echter niet nodig, want overeenkomstig artikel 3 van de bestaande richtlijn kunnen de lidstaten al regels met betrekking tot de universele dienst vaststellen die verder gaan dan het geharmoniseerde minimumniveau.

Sociale bescherming en werkgelegenheid

(Amendementen 13, 47 en 49)

Amendement 13 betreft de teruggang van de werkgelegenheid in andere markten voor nutsvoorzieningen die slechts gedeeltelijk is gecompenseerd door een toename van de werkgelegenheid bij particuliere exploitanten. Voor het voorstel is dat niet relevant, aangezien de marktpartijen en omstandigheden in de postsector anders zijn.

Amendement 47 is erop gericht de doelstellingen van de bestaande richtlijn te wijzigen door hieraan de bevordering van een hoog niveau van werkgelegenheid en sociale bescherming toe te voegen. Dit is niet in overeenstemming met de opdracht in artikel 7 en bovendien is het zeer de vraag of dit wel rechtmatig is.

Amendement 49 betreft verdere maatregelen om de werkgelegenheid in de overheidssector te beschermen en is om soortgelijke redenen niet relevant voor het voorstel.

De conclusies van de Europese Raad van Lissabon

(Amendementen 4 en 46)

Amendement 4 wil de conclusies van de Europese Raad van Lissabon wijzigen door "geleidelijke en gecontroleerde" voor liberalisering toe te voegen en door de zin betreffende de verwezenlijking van een volledig operationele markt voor postdiensten te schrappen. De conclusies en de wijze waarop deze zijn geformuleerd, zijn op correcte wijze in het voorstel weergegeven en de formulering mag niet achteraf worden gewijzigd en afgezwakt. Amendement 46 (tweede tot en met vijfde zin) is een onnodige uitwerking van de verwijzing naar de diensten van algemeen belang in de conclusies van de Europese Raad van Lissabon.

Speciale diensten

(Amendementen 11 en 35)

Door deze amendementen zou iedere verwijzing naar speciale diensten uit het voorstel worden geschrapt. Een duidelijke definitie van speciale diensten is echter van essentieel belang voor de modernisering van het regelgevingskader, voor de samenhang van de beginselen die op de voorbehouden sector worden toegepast en voor een onbelemmerde ontwikkeling van nieuwe, op de behoeften van de klant toegesneden diensten buiten de universele dienst.

Toegang

(Amendementen 31 en 55)

Door amendement 31 zou de verwijzing naar niet-discriminerende toegang in de overwegingen worden geschrapt, terwijl het artikel in kwestie wordt gehandhaafd. Dat is niet logisch. Hoe dan ook is toegang tot dominante monopolies van groot belang en de praktijk bevestigt dat grote behoefte bestaat aan duidelijk omschreven beginselen in de richtlijn om ervoor te zorgen dat voor alle marktpartijen eerlijke voorwaarden gelden.

Amendement 55 wil een wederkerigheidsvereiste voor toegang tot postdiensten in de lidstaten invoeren. Wederkerigheid kan echter niet de basis van een harmonisatierichtlijn vormen.

Uitwisseling van informatie

(Amendementen 30 en 42)

Amendement 30 roept op tot een betere uitwisseling van informatie tussen nationale en communautaire regelgevende instanties, terwijl amendement 42 een comité van beheer wil oprichten om de Commissie bij te staan. De nationale regelgevende instanties van de lidstaten zijn echter al vertegenwoordigd in het comité dat op grond van artikel 21 van de bestaande richtlijn is ingesteld en er zijn geen aanwijzingen voor dat behoefte bestaat aan nog een comité. Deze amendementen zijn dus overbodig.

Discriminatie op grond van ras of etnische afstamming

(Amendementen 34 en 37)

Deze amendementen betreffen de bestrijding van discriminatie op grond van ras of etnische afstamming door het vervoer van postzendingen waarvan uit de buitenkant blijkt dat de inhoud ervan discriminerend is, van de universeledienstverplichting uit te sluiten. Dit is al op passendere wijze geregeld in Richtlijn 2000/43/EG houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming. Het is niet nodig om de bepalingen ervan in andere richtlijnen te herhalen en hoe dan ook is dit vraagstuk niet relevant voor het openstellen van de markt (hetgeen met de voorgestelde richtlijn wordt beoogd).

Andere vraagstukken: raadpleging, compensatiefonds en de taken van de regelgevende instanties

(Amendementen 5, 25 en 43)

Amendement 5 beklemtoont dat in verband met de evaluatie van artikel 23 een grondig onderzoek noodzakelijk is en lijkt het voorstel over openstelling van de markt (artikel 7) te verwarren met het verslag over de toepassing van de gehele richtlijn (artikel 23), dat los hiervan staat.

In amendement 25 wordt de voorkeur gegeven aan een voorbehouden sector boven een compensatiefonds. De bestaande richtlijn is op dit punt echter neutraal, daar een mix van middelen beschikbaar is om de universele dienst te waarborgen. Het zou niet juist zijn om nu te proberen bij de lidstaten tegenstand te wekken tegen bijvoorbeeld een compensatiefonds of vergunningen.

Amendement 43 betreft een wijziging van artikel 22, waarin de taken van de nationale regelgevende instanties zijn vastgelegd. Een dergelijke wijziging is niet wenselijk aangezien het voorstel de veranderingen betreft waartoe in artikel 7 wordt opgeroepen, en de taken van de regelgevende instanties al in de bestaande richtlijn zijn beschreven.

4. CONCLUSIE

De Commissie heeft 11 van de 47 amendementen die door het Europees Parlement in eerste lezing zijn voorgesteld, hetzij geheel hetzij gedeeltelijk, aanvaard.

Overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag wijzigt de Commissie haar oorspronkelijke voorstel en neemt de door haar aanvaarde amendementen daarin op.

2000/0139 (COD)

Gewijzigd voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, en op de artikelen 55 en 95,

Gezien het voorstel van de Commissie [1],

[1] PB C ... van..., blz. ..

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité [2],

[2] PB C ... van..., blz. ..

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [3],

[3] PB C ... van..., blz. ..

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag [4],

[4] PB C ... van..., blz. ..

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Raad heeft in zijn resolutie van 7 februari 1994 over de ontwikkeling van de postdiensten in de Gemeenschap [5] als een van de hoofddoelstellingen van het communautaire postbeleid genoemd, het met elkaar verenigen van de bevordering van de geleidelijke en beheerste liberalisering van de postmarkt en het duurzaam waarborgen van de universeledienstverlening.

[5] PB C 48 van 16.2.1994, blz.3.

(2) Bij Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst [6] werd een raamregeling voor de postsector op communautair niveau vastgesteld, waaronder maatregelen om een universele dienst te garanderen, de vaststelling van maximumgrenzen voor postdiensten die de lidstaten met het oog op de handhaving van de universele dienst aan hun universeledienstverleners kunnen voorbehouden en het tijdschema voor de besluitvorming over de verdere openstelling van de markt voor mededinging teneinde een interne markt voor postdiensten tot stand te doen komen.

[6] PB L 15 van 21.1.1998, blz. 14.

(3) In artikel 16 van het Verdrag wordt gewezen op de plaats die de diensten van algemeen economisch belang in de gemeenschappelijke waarden van de Unie innemen, alsook op de rol die zij vervullen bij het bevorderen van sociale en territoriale samenhang. Verder bepaalt dit artikel dat ervoor moet worden zorg gedragen dat deze diensten functioneren op basis van beginselen en voorwaarden die hen in staat stellen hun taken te vervullen.

(4) Het Europees Parlement wijst in zijn resoluties van 14 januari 1999 over de Europese postdiensten [7] en in zijn resolutie van 18 februari 2000, eveneens over de Europese postdiensten [8], op het sociale en economische belang van postdiensten en op de noodzaak een universele dienst van hoge kwaliteit te handhaven.

[7] PB C 104 van 14.4.1999, blz. 134.

[8] Resolutie B5-0116/2000; nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.

(4bis) De genoemde maatregelen moeten zodanig vorm krijgen dat ook de sociale taken van de Gemeenschap volgens artikel 2 van het Verdrag - namelijk een hoog niveau van werkgelegenheid en van sociale bescherming - als doelstellingen worden verwezenlijkt.

(4ter) Het rurale postnetwerk in bergachtige streken en op eilanden is van vitaal belang voor de integratie van ondernemingen in de nationale/mondiale economie en voor de instandhouding van de sociale samenhang en de werkgelegenheid op het platteland in bergachtige en insulaire gebieden. Bovendien kunnen rurale postkantoren in bergachtige streken en op eilanden als een essentieel infrastructuurnet fungeren dat ervoor zorgt dat iedereen toegang krijgt tot nieuwe communicatietechnologieën.

(5) De Europese Raad op 23 en 24 maart 2000 te Lissabon bijeen, noemde in zijn conclusies van het voorzitterschap twee besluiten van toepassing op de postdiensten, ten aanzien waarvan de Commissie, de Raad en de lidstaten, in overeenstemming met hun onderscheiden bevoegdheden, maatregelen moeten nemen. De vereiste maatregelen zijn: ten eerste de uitwerking vóór het eind van 2000 van een strategie voor de verwijdering van hinderpalen voor diensten, waaronder de postdiensten, en ten tweede een snellere liberalisering op gebieden zoals de postdiensten. Hiermee wordt de verwezenlijking van een volledig operationele markt voor postdiensten beoogd.

(5bis) De Europese Raad van Lissabon in maart 2000 achtte het tevens essentieel dat er in het kader van de interne markt en van een kenniseconomie ten volle rekening wordt gehouden met de Verdragsbepalingen omtrent diensten van algemeen economisch belang en met de ondernemingen aan wie de verlening van dergelijke diensten is toevertrouwd.

(6) De Commissie heeft de postsector in de Gemeenschap grondig onderzocht, en ook studies over de economische, sociale en technologische ontwikkelingen in de sector laten verrichten, en zij heeft uitvoerig met de betrokkenen overlegd.

(7) De postsector in de Gemeenschap heeft een moderne raamregeling nodig die met name uitbreiding van de interne markt voor deze sector tot doel heeft. Een betere concurrentiepositie moet tot integratie van de postsector met andere communicatiemethoden leiden en moet deze sector in staat stellen om de steeds veeleisender wordende gebruikers een betere dienstverlening te garanderen. .

(8) De bereiking van het hoofddoel, namelijk het garanderen van de verlening van een duurzame universele dienst die voldoet aan de door de lidstaten overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 97/67/EG consequent voor de gehele Gemeenschap gestelde kwaliteitsnormen, kan worden gewaarborgd indien in deze sector de mogelijkheid tot het voorbehouden van diensten gehandhaafd blijft en tegelijkertijd ervoor gezorgd wordt dat het vrij verrichten van diensten op efficiënte wijze plaatsvindt .

(9) De door een efficiënt en klantgericht universeel postnet geboden mededingingsvoordelen kunnen bijdragen aan de dekking van eventuele bijkomende kosten als gevolg van de verplichting een universele dienst te leveren die niet zelffinancierend kan zijn.

(10) Uit de ervaring is gebleken dat een verwijzing naar de maximale prijs alleen, als middel voor de vaststelling van de toegevoegde waarde van exprespostdiensten als evolg van de ontwikkeling van exprespostdiensten met een toegevoegde waarde beneden de maximale prijs niet langer zinvol is.

(11) Daarom moet een categorie "speciale diensten" worden gedefinieerd, die zijn afgestemd op de speciale behoeften van klanten. Deze categorie moet alle diensten met de vereiste bijkomende prestaties omvatten. Deze diensten mogen niet worden voorbehouden, ongeacht het gewicht of de prijs van de poststukken. De post elektronisch te verzenden om haar op afstand te laten drukken zal alleen niet voldoende zijn om haar buiten het voorbehouden gebied te laten vallen.

(12) De voor de middellange termijn voorspelde toename van de vraag in de postdienstsector zal ertoe bijdragen het eventuele verlies van marktaandeel van de universeledienstverleners als gevolg van een verdere openstelling van de markt te compenseren, wat een bijkomende waarborg voor de universele dienst betekent.

(13) De belangrijkste stimulansen voor verandering die van invloed zijn op de werkgelegenheid in de postsector, zijn de technologische ontwikkeling en de druk van de markt om de efficiëntie te vergroten. De openstelling van de markt heeft hierbij een minder prominente rol, maar draagt wel bij tot een algehele uitbreiding van de postmarkten. Eventuele personeelsverminderingen bij de universeledienstverleners als gevolg van deze maatregelen (of de anticipatie hierop) worden waarschijnlijk gecompenseerd door de hieruit voortvloeiende toename van de werkgelegenheid bij particuliere exploitanten en nieuwkomers op de markt.

(14) Op communautair niveau dient een tijdschema voor een geleidelijke en beheerste openstelling van de brievenpostmarkt voor de mededinging te worden vastgesteld, zodat alle universeledienstverleners voldoende tijd krijgen voor de moderniserings- en herstructureringsmaatregelen die nodig zijn om hun levensvatbaarheid op lange termijn onder de nieuwe marktomstandigheden te verzekeren. De lidstaten hebben ook voldoende tijd nodig om hun wettelijke regelingen aan een opener omgeving aan te passen. Daarom is het zinvol bij de verdere openstelling van de markt stapsgewijs te werk te gaan, met nu eerst een tussenstap, bestaande uit een aanmerkelijke, maar beheerste openstelling van de markt, gevolgd door een onderzoek en een voorstel voor een volgende stap.

(15) Er moet voor worden gezorgd dat de volgende fase van de openstelling van de markt inhoudelijk is en voor de lidstaten in de praktijk haalbaar is.

(16) Een algemene verlaging van het maximale gewicht voor diensten die aan de universeledienstverleners mogen worden voorbehouden tot 50 gram, in combinatie met een volledige openstelling van de markt voor uitgaande grensoverschrijdende post en exprespost, is een vrij eenvoudige en beheerste volgende fase die toch aanmerkelijk is.

(17) Normale brievenpost met een gewicht tussen 50 en 350 gram maakt in de Gemeenschap gemiddeld ongeveer 16% van de totale postinkomsten van de universeledienstverleners uit, terwijl uitgaande grensoverschrijdende post en exprespostdiensten onder het prijsmaximum gemiddeld nog eens ongeveer 4% van de totale postinkomsten van de universeledienstverleners in de Gemeenschap uitmaken.

(18) Een maximale prijs voor diensten die kunnen worden voorbehouden, van tweeënhalf maal het openbare tarief van brievenpost van de laagste gewichtsklasse van de snelste standaardcategorie in combinatie met, in voorkomend geval, een maximale gewicht van 50 gram, is passend.

(19) Een maximumgewicht van 50 gram voor normale binnenlandse brievenpost is praktisch omdat daarbij niet het risico ontstaat dat deze regel wordt ontweken door een kunstmatige verhoging van het gewicht van individuele poststukken, omdat brievenpost meestal niet meer weegt dan 20 gram.

(20) In de meeste landen is direct mail al een dynamische groeimarkt met aanzienlijke groeimogelijkheden, terwijl er in de resterende lidstaten nog veel ruimte voor groei is. In zes lidstaten is direct mail al grotendeels voor mededinging opengesteld. Een grotere flexibiliteit van het dienstenaanbod en een betere prijsstelling als gevolg van de concurrentie zou de marktpositie van direct mail ten opzichte van andere communicatiemiddelen versterken. Waarschijnlijk zou dit tot een extra toename van het postverkeer leiden, waardoor de positie van de gehele postsector sterker zou worden. Niettemin moet worden bepaald dat direct mail, voorzover dit nodig is om de universele dienst te waarborgen, voorbehouden kan blijven indien het gewicht 50 gram en de prijs tweeënhalf keer het openbare basistarief niet te boven gaat.

(21) In feite staat het uitgaande grensoverschrijdende postverkeer in de meeste lidstaten reeds voor mededinging open. Het behoeft niet in de voorbehouden sector te worden opgenomen om een universele dienst te waarborgen, omdat het slechts ongeveer 3% van de totale postinkomsten uitmaakt. De openstelling rechtens van dit gedeelte van de markt biedt andere exploitanten van postdiensten de mogelijkheid grensoverschrijdende post te verzamelen, te sorteren en te vervoeren, en dit te in de lidstaten bezorgen, doch slechts voorzover de nationale wettelijke regeling van een bepaalde lidstaat dit toelaat.

(22) De openstelling van het inkomende grensoverschrijdende postverkeer voor mededinging zou de mogelijkheid bieden de grens van 50 gram te ontwijken door een gedeelte van de binnenlandse post in grote partijen elders te posten, waardoor de gevolgen van de openstelling onvoorspelbaar zijn. De vaststelling van de herkomst van brievenpost kan bij de handhaving van de voorschriften extra moeilijkheden opleveren. Een maximumgewicht van 50 gram voor gewone inkomende grensoverschrijdende brievenpost en direct mail, zoals voor de normale binnenlandse brievenpost, is praktisch omdat dit niet het gevaar van ontwijking op deze wijze of door een kunstmatige verhoging van het gewicht van brievenpost oplevert.

(23) Het is van belang nu al een tijdschema voor de volgende stap naar de voltooiing van de interne markt voor postdiensten op te stellen, zowel ter wille van de levensvatbaarheid van de universele dienst op lange termijn als met het oog op de voortgezette ontwikkeling van moderne en doelmatige postdiensten.

(24) Het is dienstig dat ook in de toekomst de mogelijkheid bestaat dat lidstaten bepaalde postdiensten aan hun universeledienstverleners kunnen blijven voorbehouden. Hierdoor hebben de universeledienstverleners de mogelijkheid de aanpassing aan een toename van de mededinging te voltooien, zonder dat dit ten koste van hun financiële evenwicht gaat en dus zonder de universeledienstverlening in gevaar te brengen.

(25) Het is dienstig nieuwe gewichts- en prijsgrenzen vast te stellen, alsmede de diensten waarop zij van toepassing kunnen zijn, en te voorzien in een nieuw onderzoek van de postsector en in een besluit over de verdergaande openstelling van de markt.

(26) Bij de maatregelen van een lidstaat, waaronder de oprichting van een compensatiefonds, eventuele wijzigingen in de werking ervan, iedere aanvulling erop dan wel betalingen hieruit, kan het gaan om steunmaatregelen van een lidstaat of in welke vorm dan ook met staatsmiddelen bekostigd, in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag, waarvan ingevolge artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag de Commissie vooraf op de hoogte moet worden gebracht.

(27) De mogelijkheid concurrenten op het gebied van de universele dienst een vergunning te verlenen kan worden verbonden met de eis dat de vergunninghouders aan de universele dienst bijdragen.

(27bis) Richtlijn 97/67/EG bepaalt dat de lidstaten een of meer nationale regelgevende instanties voor de postsector aanwijzen, die juridisch onderscheiden en functioneel onafhankelijk zijn van de exploitanten van postdiensten. In verband met het dynamische karakter van de Europese postmarkten dient de belangrijke rol die de nationale regelgevende instanties spelen te worden erkend en te worden bevorderd. Gewezen zij op artikel 9 van Richtlijn 97/67/EG dat de lidstaten de mogelijkheid biedt verder te gaan dan de doelstellingen van deze richtlijn.

(28) De nationale regelgevende instanties kunnen de invoering van vergunningen verbinden met de eis dat er voor de consumenten van de door vergunninghouders verleende diensten doorzichtige, eenvoudige en goedkope procedures voor de behandeling van hun klachten bestaan, ongeacht of deze op de diensten van de universeledienstverleners betrekking hebben, dan wel op de diensten van exploitanten met een machtiging, onder wie die met een individuele vergunning. Deze procedures moeten betrekking hebben op de gebruikers van alle postdiensten, ongeacht of dit universele diensten zijn of niet. Dergelijke procedures dienen te voorzien in regelingen ter bepaling van de aansprakelijkheid voor verlies of beschadiging van poststukken.

(29) De universeledienstverleners verlenen normaal diensten, bijvoorbeeld aan zakelijke klanten, aan tussenpersonen die post voor verschillende klanten samenvoegen en aan aanbieders van post in grote partijen, die hun de mogelijkheid bieden de poststroom op andere punten en onder andere voorwaarden te betreden dan bij de normale brievenpost het geval is. Wanneer zij dit doen moeten de universeledienstverleners het doorzichtigheidsbeginsel naleven alsook het verbod van discriminatie tussen de verschillende derden en tussen derden en universeledienstverleners die gelijkwaardige diensten verlenen. Het is gegeven het verbod van discriminatie bij de dienstverlening, ook nodig dat dergelijke diensten beschikbaar zijn voor niet-zakelijke klanten die onder soortgelijke omstandigheden van de post gebruik maken.

(30) In het licht van de klachten die de laatste jaren tegen bepaalde gevestigde exploitanten zijn ingebracht, moeten bepalingen worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat universeledienstverleners geen diensten buiten het voorbehouden gebied subsidiëren met inkomsten uit diensten binnen het voorbehouden gebied, tenzij dit volstrekt noodzakelijk is gebleken om aan specifieke universeledienstverplichtingen te voldoen, zoals vastgesteld door de lidstaten overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 97/67/EG, als gewijzigd bij deze richtlijn. Daarom is het dienstig dat de nationale regelgevende autoriteiten daartoe regels dienaangaande vaststellen en deze aan de Commissie meedelen.

(31) In verband met de wijzigingen moet de in artikel 27 van Richtlijn 97/67/EG bepaalde datum voor het eventuele verstrijken van die richtlijn worden vervangen door 31 december 2006.

(32) Richtlijn 97/67/EG moet derhalve worden gewijzigd.

(33) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de toepassing van de in het Verdrag neergelegde mededingingsregels en regels inzake het vrij verrichten van diensten, zoals met name toegelicht in de Mededeling van de Commissie over de toepassing van de mededingingsregels op de postsector en over de beoordeling van bepaalde overheidsmaatregelen met betrekking tot postdiensten [9], wordt uiteengezet.

[9] PB C 39 van 6.2.1998, blz. 2.

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 97/67/EG wordt als volgt gewijzigd:

(1) In artikel 2 wordt het volgende punt 20 toegevoegd:

"20. speciale diensten: diensten die duidelijk onderscheiden zijn van de universele dienst, waarbij aan bijzondere eisen van de klanten wordt voldaan en waarbij bijkomende prestaties met een toegevoegde waarde worden aangeboden die bij de normale brievenpost niet worden aangeboden. Bijkomende prestaties met een toegevoegde waarde zijn bijvoorbeeld bestelling op afspraak, de mogelijkheid het adres of de geadresseerde tijdens het vervoer nog te veranderen of wanneer bestelling op het eerste adres niet slaagt, het volgen en opsporen van zendingen, een gegarandeerd tijdstip van bestelling, meer dan één bestelpoging, bestelling overeenkomstig de voorrang of volgorde die door de klant wordt vastgesteld.

Het thuis ophalen van post zonder bovengenoemde prestaties, is geen speciale dienst.

Elektronische doorgifte naar en/of elektronische ontvangst door de exploitant om de post de sorteren, te drukken en/of voor te bereiden wordt niet als een bijkomende prestatie in de zin van dit artikel beschouwd.

Exprespost is een speciale dienst, die, afgezien van het feit dat de verzameling, het vervoer en de bestelling sneller en betrouwbaarder plaatsvinden, ook wordt gekenmerkt door een of meer van de volgende bijkomende prestaties: ophalen op het adres van de afzender, bestelling bij de geadresseerde in persoon of bij zijn gemachtigde vertegenwoordiger, garantie voor bestelling op een bepaalde datum, mogelijkheid van een verandering van adres of geadresseerde tijdens het vervoer, bevestiging van de bestelling aan de afzender, het volgen en opsporen van zendingen, persoonlijke behandeling van klanten en het aanbod van een dienstenassortiment dat op de behoeften is afgestemd."

(2) Artikel 7 komt als volgt te luiden:

"Artikel 7

"1. Voorzover het nodig is de universele dienst te waarborgen, kunnen de lidstaten bepaalde standaardpostdiensten aan de universeledienstverlener of -verleners blijven voorbehouden. Deze diensten zijn beperkt tot het ophalen, het sorteren, het vervoer en het bestellen van normale binnenlandse brievenpost en inkomende grensoverschrijdende brievenpost van minder dan zowel het volgende maximale gewicht als de volgende maximale prijs. Het maximale gewicht bedraagt 50 gram. Dit maximumgewicht is niet van toepassing indien de prijs gelijk is aan of meer bedraagt dan tweeënhalf maal het openbare tarief van brievenpost van de laagste gewichtsklasse van de snelste categorie.

Bij de kosteloze postdienst voor blinden en slechtzienden mogen uitzonderingen op de gewichts- en prijsbeperkingen worden toegestaan.

Voorzover nodig voor de handhaving van de universele dienst, kan direct mail vanminder dan het gewicht en de prijs, genoemd in de eerste alinea voorbehouden blijven.

2. Uitgaande grensoverschrijdende brievenpost, uitwisseling van documenten en speciale diensten (met inbegrip van exprespost) mogen niet worden voorbehouden.

Wat de speciale diensten betreft, is het niet voldoende post elektronisch te verzenden om dit elders te drukken teneinde het monopolie op inkomende grensoverschrijdende post te ontwijken.

3. Als volgende stap naar de voltooiing van de interne markt voor postdiensten besluiten het Europees Parlement en de Raad uiterlijk op 31 december 2005 over de verdere openstelling van de postmarkt met ingang van 1 januari 2007.

Deze besluiten worden gebaseerd op een voorstel van de Commissie dat voor 31 december 2004 wordt ingediend en gegrond is op een onderzoek van de sector, waarbij de klemtoon ligt op de noodzaak een goede universele dienst te waarborgen in een door mededinging gekenmerkte markt.

De lidstaten verstrekken de Commissie desgevraagd voor dit onderzoek alle nodige inlichtingen."

(3) In artikel 12 wordt een vijfde streepje toegevoegd:

"- Wanneer de universeledienstverleners speciale tarieven toepassen, bijvoorbeeld voor diensten voor het bedrijfsleven, aanbieders van grote partijen post of tussenpersonen die post van verschillende klanten samenvoegen, passen zij het doorzichtigheidsbeginsel en het discriminatieverbod toe ten aanzien van zowel de tarieven als de voorwaarden dienaangaande. Bij de tarieven wordt rekening gehouden met de vermeden kosten in vergelijking met de standaarddienst; zij bestrijken de gehele reeks prestaties die wordt aangeboden op het gebied van het ophalen, het sorteren, het vervoer en het bestellen van de afzonderlijke poststukken. De tarieven en de voorwaarden dienaangaande worden steeds op dezelfde wijze toegepast zowel tussen derden als tussen derden en universeledienstverleners, die gelijkwaardige diensten verlenen.

In voorkomend geval gelden deze tarieven ook voor niet-zakelijke klanten die onder gelijkwaardige omstandigheden van de post gebruik maken."

(4) In artikel 12 wordt een zesde streepje toegevoegd:

"- de subsidiëring van universele diensten buiten het voorbehouden gebied met inkomsten uit diensten die deel uitmaken van het voorbehouden gebied, is verboden, tenzij en voorzover dit aantoonbaar volstrekt noodzakelijk is om aan specifieke universeledienstverplichtingen te voldoen die met betrekking tot het door mededinging gekenmerkte gebied zijn opgelegd. De nationale regelgevende instanties stellen dienaangaande voorschriften vast, waarvan zij de Commissie in kennis stellen."

(4bis) Artikel 19, lid 1, komt als volgt te luiden:

"De lidstaten zien erop toe dat er transparante, eenvoudige en niet te dure procedures worden ingevoerd voor de behandeling van klachten van gebruikers, met name in geval van verlies, diefstal, beschadiging of niet-naleving van de kwaliteitsnormen van de dienst (met inbegrip van procedures voor de vaststelling van de aansprakelijkheid in gevallen waarbij meer dan een exploitant is betrokken).

5. In artikel 19 wordt aan de eerste alinea de volgende zin toegevoegd:

"De lidstaten zorgen ervoor dat dit beginsel ook geldt voor gebruikers van postdiensten die niet onder de universele dienst vallen."

6. In artikel 27 wordt "31 december 2004" vervangen door "31 december 2006".

Artikel 2

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie onverwijld de tekst van de belangrijkste nationale wettelijke bepalingen mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitster De Voorzitter

FINANCIEEL MEMORANDUM

1. TITEL VAN DE MAATREGEL

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging

2. BEGROTINGSONDERDEEL

Geen, alleen huishoudelijke uitgaven.

3. RECHTSGROND

Artikel 47, lid 2, en artikel 55 en 95 van het Verdrag tot oprichting van Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Amsterdam.

4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL

4.1 Algemeen doel

De postrichtlijn, 97/67/EG, die op 15 december 1997 door het Europees Parlement en de Raad, op voorstel van de Commissie, werd goedgekeurd, bevatte in artikel 7 een tijdschema voor de geleidelijke en beheerste openstelling van de postmarkt voor concurrentie, met name met het oog op de liberalisering van grensoverschrijdende post en direct mail, alsmede het besluit tot een verdere herziening van de prijs- en gewichtsmaxima met ingang van 1 januari 2003.

De Europese Raad van staatshoofden en regeringsleiders in Lissabon in maart van dit jaar noemde twee doelstellingen waarvoor de Commissie, de Raad en de lidstaten, in overeenstemming met hun respectieve bevoegdheden, moesten ijveren, namelijk a) de uitwerking, vóór eind 2000, van een strategie voor de verwijdering van de belemmeringen voor diensten (waaronder ook postdiensten) en b) snellere liberalisatie op gebieden zoals de postdiensten, teneinde hier een volledig operationele markt tot stand te brengen.

De marktontwikkelingen in de laatste maanden en jaren hebben duidelijk aan het licht gebracht dat besluiten over een verdere openstelling van de markt dringend nodig zijn. De leveranciers van de universele dienst breiden hun activiteiten via aankopen en allianties namelijk steeds vaker uit tot door concurrentie gekenmerkte markten. Dit heeft tot ernstige bezorgdheid geleid omdat de leveranciers van de universele dienst nog steeds een monopoliepositie hebben. Deze zijn overigens verwikkeld in een moderniseringsproces, dat moet worden ondersteund door middel van pro-competitieve maatregelen.

Er is een flinke marktopening nodig om verder te komen op de weg naar de voltooiing van de interne markt voor postdiensten in overeenstemming met de conclusies van de Top van Lissabon. Dit zal leiden tot een verbetering van het niveau van de dienst voor de postklanten, zowel wat de kwaliteit als wat de prijzen betreft, maar op een wijze waarop de universele dienst wordt gegarandeerd doordat het financiële evenwicht van de leveranciers van de universele dienst niet in gevaar wordt gebracht.

Het ontwerp-voorstel gaat uit van een aanpak in twee fases. In de eerste, op 1 januari 2003, gaat het gebied dat maximaal kan worden voorbehouden naar 50 gram en tweeënhalf maal het openbare tarief van brievenpost van de laagste gewichtsklasse van de snelste categorie, behalve voor a) uitgaande grensoverschrijdende post en b) exprespost, die volledig voor concurrentie worden opengesteld. Dit komt erop neer dat gemiddeld 20% van de inkomsten van de leveranciers van de universele dienst uit postdiensten wordt opengesteld en dat 50% van deze inkomsten nog blijven behoren tot het gebied dat kan worden voorbehouden (thans 70%).

In de tweede fase moeten het Parlement en de Raad in 2005, op grond van een in 2004 door de Commissie in te dienen voorstel, besluiten wat de volgende stap zal zijn. De Commissie doet haar voorstel op basis van een onderzoek van de sector, dat gericht is op handhaving van de universele dienst in een door concurrentie gekenmerkte omgeving.

Het voorstel bevat ook diverse begeleidende maatregelen om te reageren op de ontwikkelingen die zich sinds de laatste richtlijn op de markt en op concurrentiegebied hebben voorgedaan. Dergelijke maatregelen worden geacht een voorwaarde vooraf te zijn voor een doeltreffende en billijk uitgevoerde openstelling van de markt in 2003. Deze maatregelen hebben betrekking op de definitie van speciale diensten die onderscheiden zijn van de normale klantendiensten en tegemoet komen aan specifieke behoeften van de klanten (bv. exprespostdiensten) en die nooit tot het voorbehouden gebied behoren; het toezicht op regelingen in verband met compensatiefondsen waarin de vereisten in het kader van de regels met betrekking tot staatssteun tot uiting komen, namelijk dat dergelijke fondsen in verhouding moeten staan tot de kosten om een universele dienst te bieden; de toepassing van speciale tarieven op niet-discriminerende wijze, met inbegrip van die welke verleend worden aan diensten van de leveranciers van de universele dienst; en de handhaving van strikte regels ten aanzien van wederzijdse subsidiëring.

Ingevolge het voorstel kan de gehele postrichtlijn (na wijziging) na 31 december 2004 (wanneer de richtlijn vervalt als er geen besluit uit hoofde van artikel 7, lid 3, wordt genomen) van toepassing blijven, namelijk tot 31 december 2006 als voordien niet anders wordt besloten.

Dit voorstel leidt tot een opener en beter aangepaste postsector die de gebruikers een betere dienst kan verlenen, de Unie economisch zal versterken en ervoor zorgt dat de belangrijkste sociale doelstellingen, en in de eerste plaats de levering van de universele dienst, worden gehandhaafd.

4.2 Looptijd, wijze van vernieuwing of verlenging

1 januari 2001 tot 31 december 2006

5. INDELING VAN DE UITGAVEN

6. AARD VAN DE UITGAVEN

7. FINANCIËLE GEVOLGEN (Deel B)

Geen

8. MAATREGELEN TER BESTRIJDING VAN FRAUDE9. ELEMENTEN VOOR KOSTEN-BATENANALYSE

9.1 Specifieke en kwantificeerbare doelstellingen, doelgroep

Met de voorgestelde richtlijn wordt een eenvoudiger werking van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap beoogd. De openstelling van de markt leidt waarschijnlijk tot grotere hoeveelheden post, hogere inkomsten uit postdiensten, een verdere verbetering van de kwaliteit van de dienst, innovatie en de beschikbaarheid van in toenemende mate op de klant afgestemde diensten. Een dergelijke ontwikkeling maakt de postsector sterker tegen de uitdaging van nieuwe technologieën en geeft de belangrijkste actoren de mogelijkheid profijt te hebben van de mogelijkheden die de ontwikkeling van de elektronische handel en de pan-Europese economische activiteit hen bieden, in het bijzonder wanneer het gaat om grote klanten als financiële instellingen, nutsbedrijven en postorderbedrijven.

9.2 Motivering van de maatregel

In de richtlijn wordt rekening gehouden met het feit dat de postdiensten een zeer belangrijke rol op sociaal en regionaal gebied en op het gebied van de werkgelegenheid spelen. Daarom gaat de richtlijn voort met de "geleidelijke en beheerste" aanpak van de openstelling van de markt en staan de delen van de markt centraal die voorspoedig groeien of al tot op zekere hoogte open zijn, zodat het verlies van marktaandeel door de leveranciers van de universele dienst gecompenseerd kan worden door de algemene groei van de markt. De richtlijn geeft aan hoe vorderingen kunnen worden gemaakt bij de voltooiing van de interne markt, maar stelt geen voorwaarden vooraf ten aanzien van de aard van de volgende stap. Dankzij deze pragmatische aanpak kan de ervaring die met de stap van 2003 wordt opgedaan, geëvalueerd worden wanneer in 2004 nieuwe voorstellen worden gedaan. De voorgestelde richtlijn voorziet verder in het voortbestaan van een comité dat de Commissie moet bijstaan en dat verplicht door de Commissie moet worden geraadpleegd (artikel 21).

9.3 Follow-up en evaluatie van de maatregel

In artikel 7 van de voorgestelde richtlijn met betrekking tot de verdere openstelling van de communautaire postmarkt voor concurrentie wordt bepaald dat de Commissie voor eind 2004 een nieuw voorstel moet indienen, nadat zij een onderzoek van de sector heeft gedaan waarin de noodzaak een universele dienst te leveren in een door concurrentie gekenmerkte markt centraal staat. De Commissie zal voor eind 2004 verslag uitbrengen aan het Parlement en de Raad.

10. HUISHOUDELIJKE UITGAVEN (AFDELING III, DEEL A, VAN DE ALGEMENE BEGROTING)

De effectieve beschikbaarstelling van de vereiste huishoudelijke middelen is afhankelijk van het jaarlijkse besluit van de Commissie betreffende de toewijzing van middelen, rekening houdend met de extra personele en financiële middelen die door de begrotingsautoriteit worden toegekend.

10.1 Gevolgen voor de personeelssterkte

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

*END = Gedetacheerde nationale experten

10.2 Financiële gevolgen van het extra personeel

3,5 x 108.000 euro (kosten per eenheid) x 6 jaar; onderafdeling A1, A2, A4, A5 en A7.

10.3 Stijging van andere huishoudelijke uitgaven als gevolg van de maatregel

(1000 euro)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De uitgaven die in deze tabel zijn opgenomen en die onder onderafdeling A7 vallen, worden gedekt door kredieten die zijn opgenomen in de toewijzing van DG MARKT

(1000 euro)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

EFFECTBEOORDELINGSFORMULIER

Gevolgen van het voorstel voor ondernemingen en met name voor het midden- en kleinbedrijf (MKB)

Titel van het voorstel:

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging

Referentienummer (repertorium) : 99004

Voorstel

1. Waarom de voorgestelde communautaire wetgeving noodzakelijk-

Het voorstel behelst een wijziging van Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (de postrichtlijn), zoals wordt verlangd in artikel 7 van de richtlijn, teneinde een tijdschema en minimumvereisten voor de verdere geleidelijke en beheerste openstelling van de communautaire postmarkten vast te stellen. Het gaat hierbij om een gespecificeerde tussenstap in 2003 en een tijdschema voor een volgende stap in 2007.

Coördinatie van de openstelling van de markt in de Gemeenschap is noodzakelijk om verder te gaan op weg naar de voltooiing van de interne markt voor communautaire postdiensten, om ondernemingen, waarvan de postactiviteiten vaak een belangrijk element van hun zaken uitmaken, toegang te geven tot kwalitatief goede postdiensten, die in de gehele Gemeenschap onder gelijkwaardige omstandigheden werken (met name wanneer zij hun goederen en diensten ook in het buitenland aanbieden), om te zorgen voor gelijke kansen voor exploitanten van postdiensten in de Gemeenschap en om bij te dragen aan de economische en sociale samenhang door alle burgers, ongeacht de plaats waar zij wonen, een universele postdienst te bieden die onder gelijke voorwaarden wordt geleverd.

Gevolgen voor de ondernemingen

2. Voor wie heeft het voorstel gevolgen-

De in het voorstel opgenomen maatregelen in verband met de openstelling van de markt heeft voor alle gebruikers van de post, en vooral de zakelijke gebruikers, gevolgen omdat zij toegang krijgen tot een meer competitieve dienstverlening en een ruimer aanbod van leveranciers van postdiensten.

Zowel de bestaande als de nieuwe postexploitanten, waaronder zich ook kleine en middelgrote bedrijven bevinden, zullen als gevolg van de voorgestelde openstelling van de markt ook meer mogelijkheden krijgen om hun diensten verder te ontwikkelen of nieuwe marktgebieden aan te boren. In het bijzonder kunnen kleine en middelgrote ondernemingen wellicht op lokaal en regionaal niveau diensten aanbieden.

De leveranciers van de universele dienst, die nu nog profiteren van het feit dat diensten worden voorbehouden die in het kader van dit voorstel worden opengesteld, zullen hun organisatorische en zakelijke strategieën moeten aanpassen aan het werken in een door concurrentie gekenmerkte markt. In werkelijkheid bereiden ze zich hier al jaren op voor.

3. Wat moeten de bedrijven doen om aan de voorgestelde wetgeving te voldoen-

De postexploitanten zullen zich moeten aanpassen aan de meer door concurrentie gekenmerkte omstandigheden in de postsector, die het gevolg zullen zijn van de voorgestelde maatregelen. Nu al kunnen de lidstaten ingevolge de postrichtlijn vergunningsprocedures voor postexploitanten in het leven roepen en kunnen deze procedures ook betrekking hebben op activiteiten in marktsegmenten die als gevolg van dit voorstel onlangs zijn geliberaliseerd. Onder bepaalde voorwaarden behoren hiertoe ook bijdragen aan een compensatiefonds ter waarborging van de levering van de universele dienst indien het voorbehouden gebied voor dit doel ontoereikend wordt geacht.

4. Welke economische gevolgen kan het voorstel hebben-

De voorgestelde maatregelen tot openstelling van de markt zullen het aanbod van en de vraag naar postdiensten vergroten, ondernemingen meer vrijheid geven zich op de postmarkt te begeven, een stimulans voor toekomstige investeringen betekenen en, op grond van de verwachte groei van de markt als gevolg van haar openstelling, ertoe bijdragen dat een blijvende levering van de universele dienst gegarandeerd kan worden. Bovendien wordt gezorgd voor duurzame werkgelegenheid in de sector, want de traditionele postdiensten worden sterker naarmate zij meer te maken krijgen met de uitdagingen van de nieuwe technologieën.

De gebruikers van postdiensten, waaronder het MKB, zullen profijt hebben van een kwalitatief betere dienstverlening, lagere tarieven en meer klantgerichte postdiensten.

5. Bevat het voorstel maatregelen om rekening te houden met de bijzondere positie van kleine en middelgrote bedrijven (minder zware of andere eisen enz.)-

Aangezien de in het voorstel opgenomen maatregelen van voordeel zullen zijn voor kleine en middelgrote bedrijven, omdat hen de mogelijkheid van grotere activiteiten op de postmarkten wordt geboden, zijn geen specifieke maatregelen noodzakelijk. Het MKB profiteert ook van de toegenomen belangstelling van nieuwkomers op hun behoeften, voor zover deze een marktniche vullen.

Raadpleging

6. Aan dit voorstel ligt het in de postrichtlijn opgenomen mandaat ten gronde dat het resultaat was van breed overleg. Het voorbereidende werk voor deze maatregel bestond grotendeels uit een reeks studies ter bestudering van de toestand in de postsector en de mogelijke gevolgen van de voorgestelde maatregelen om de markt open te stellen. Er heeft uitgebreid overleg met de belanghebbenden plaatsgevonden.

Toezicht en onderzoek

7. De maatregelen in dit voorstel gaan deel uitmaken van de raamwetgeving voor de postsector, die is opgenomen in de postrichtlijn. De Commissie zal deze raamwetgeving blijven onderzoeken en zij zal voorstellen blijven doen indien als gevolg van de goedkeuring en uitvoering van dit voorstel nieuwe maatregelen nodig mochten blijken.

Contactadres

8. Voor vragen en opmerkingen kunt u zich wenden tot Fernando Toledano, DG MARKT, Eenheid D 3, Tel. (+32-2) 296 81 77.