10. 3. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 61/5 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een verordening van de Raad houdende een communautaire procedure tot vast­
stelling van toleranties voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik 
COM(88) 779 def. 
(Door de Commissie ingediend op 10 januari 1989) 
(89/C 61/07) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat het aan voedselproducerende dieren 
toedienen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig 
gebruik in van behandelde dieren afkomstige levensmid­
delen residuen kan nalaten; 
Overwegende dat het overeenkomstig de beginselen van 
Richtlijn 81/851/EEG van de Raad (*) noodzakelijk is 
ervoor te zorgen dat de wachttijd tussen de laatste toe­
diening van een geneesmiddel voor diergeneeskundig ge­
bruik aan voedselproducerende dieren en de vervaardi­
ging van levensmiddelen die van dergelijke 'dieren af­
komstig zijn, lang genoeg is om te bewerkstelligen dat 
dergelijke levensmiddelen geen voor de gezondheid van 
de consument mogelijk schadelijke residuen bevatten; 
Overwegende dat het door de wetenschappelijke en de 
technische ontwikkelingen mogelijk is steeds kleinere 
hoeveelheden residuen van geneesmiddelen voor dierge­
neeskundig gebruik in levensmiddelen op te sporen; 
Overwegende dat het derhalve noodzakelijk is toleran­
ties vast te stellen voor de maximumresiduniveaus die 
overeenkomstig algemeen erkende veiligheidsprincipes in 
levensmiddelen van dierlijke oorsprong mogen worden 
aanvaard; 
Overwegende dat de vaststelling van verschillende tole­
ranties door de Lid-Staten het vrije verkeer van genees­
middelen voor diergeneeskundig gebruik en levensmid­
delen van dierlijke oorsprong kan hinderen; Overwegende dat het derhalve noodzakelijk is een pro­
cedure tot stand te brengen voor de vaststelling van to­
leranties voor residuen van geneesmiddelen voor dierge­
neeskundig gebruik door de Gemeenschap, na een en­
kele, zo degelijk mogelijke wetenschappelijke beoorde­
ling; 
Overwegende dat de noodzaak om op communautair 
niveau toleranties vast te leggen is erkend door de com­
munautaire regels inzake de handel in levensmiddelen 
van dierlijke oorsprong; 
Overwegende dat derhalve geen nieuw geneesmiddel 
voor diergeneeskundig gebruik dat een nieuw, niet eer­
der aan voedselproducerende dieren toegediend werk­
zaam bestanddeel bevat, voor gebruik in de Gemeen­
schap mag worden toegelaten tenzij de Gemeenschap 
een tolerantie voor de residuen van dat bestanddeel heeft 
vastgesteld; dat degene die voor het in de handel bren­
gen van een dergelijk nieuw geneesmiddel voor dierge­
neeskundig gebruik verantwoordelijk is, een beroep moet 
kunnen doen op de bij Richtlijn 87/22/EEG van de 
Raad van 22 december 1986 tot onderlinge aanpassing 
van de nationale maatregelen inzake het in de handel 
brengen van met behulp van hoogwaardige technieken, 
met name biotechnieken, vervaardigde geneesmidde­
len (2) ingestelde procedures; 
Overwegende dat eveneens regelingen moeten worden 
getroffen voor de vaststelling van toleranties voor be­
standdelen die thans worden gebruikt in aan voedselpro­
ducerende dieren toegediende geneesmiddelen voor dier­
geneeskundig gebruik; dat evenwel wegens de complexi­
teit van die aangelegenheid en het grote aantal betrok­
ken bestanddelen overgangsregelingen voor lange tijd 
zijn vereist; 
Overwegende dat de toleranties moeten worden goedge­
keurd met gebruikmaking van een snelle procedure die 
een nauwe samenwerking tot stand brengt tussen de 
Commissie en de Lid-Staten in het bij Richtlijn 
81/851/EEG ingestelde Comité voor geneesmiddelen 
voor diergeneeskundig gebruik; dat ook een spoedproce­
dure noodzakelijk is om iedere tolerantie die de volksge­
zondheid niet voldoende beschermt, snel te kunnen her­
zien; 
(') PB nr. L 317 van 6. 11. 1981, blz. 1. O PB nr. L 15 van 17. 1. 1987, blz. 38. 
Nr. C 61/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 3. 89 
Overwegende dat de informatie voor de beoordeling van 
de veiligheid van de residuen moet worden voorgelegd in 
overeenstemming met de principes van Richtlijn 
81/852/EEG van de Raad van 28 september 1981 inzake 
de analytische, toxicologisch-farmacologische en klini­
sche normen en voorschriften betreffende proeven op ge­
neesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik ('), gewij­
zigd bij Richtlijn 87/20/EEG (2), 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING 
VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Voor de doeleinden van deze verordening dient te wor­
den verstaan onder: 
1. residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig ge­
bruik: alle werkzame bestanddelen van geneesmidde­
len voor diergeneeskundig gebruik of de metabolieten 
daarvan die achterblijven in vlees of andere levens­
middelen afkomstig van het dier waaraan het bewuste 
geneesmiddel werd toegediend; 
2. tolerantie: de maximumhoeveelheid residuen van ge­
neesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die door 
de Gemeenchap kan worden aanvaard en niet schade­
lijk is voor de gezondheid van de verbruiker van le­
vensmiddelen van dierlijke oorsprong. 
Artikel 2 
Een tolerantie wordt vastgesteld in overeenstemming met 
de bepalingen van deze verordening, rekening houdend 
met alle beschikbare informatie en overeenkomstig de al­
gemeen erkende veiligheidsnormen. Een tolerantie kan 
worden verlaagd om rekening te houden met de hoeveel­
heid residuen die normaal achterblijven bij correcte toe­
diening van het geneesmiddel voor diergeneeskundig ge­
bruik aan de betrokken diersoort. Zij kan eveneens wor­
den verlaagd als de residuen moeilijkheden kunnen ver­
oorzaken voor de industriële verwerking van levensmid­
delen. Een tolerantie wordt uitgedrukt in microgram per 
kilogram vers produkt (delen per miljard (ppb)). Zo no­
dig wordt voor elk voedingsmiddel van dierlijke oor­
sprong (spierweefsel, lever, nieren, vet, huid, melk, ei­
eren, honig, enz.), een afzonderlijke tolerantie vastge­
steld. 
De substanties die als werkzame bestanddelen in genees­
middelen voor diergeneeskundig gebruik worden ge­
bruikt en waarvoor toleranties zijn vastgesteld, worden 
in bijlage I opgenomen; deze bijlage wordt goedgekeurd 
in overeensteming met de in artikel 9 beschreven proce­
dure. Behalve in het in artikel 10 bepaalde geval worden 
wijzigingen van bijlage I eveneens volgens die procedure 
goedgekeurd. 
O PB nr. L 317 van 6. 11. 1981, blz. 16. 
(2) PB nr. L 15 van 17. 1. 1987, blz. 34. Artikel 3 
Indien het, gelet op de aard en het verbruikspatroon van 
een als werkzaam bestanddeel in geneesmiddelen voor 
diergeneeskundig gebruik gebruikte substantie, niet no­
dig is voor de residuen van dat bestanddeel of van zijn 
metabolieten een tolerantie vast te stellen, wordt die 
substantie in een lijst in bijlage II opgenomen. Deze bij­
lage wordt goedgekeurd in overeenstemming met de in 
artikel 9 beschreven procedure. Behalve in het in artikel 
10 bepaalde geval worden wijzigingen van bijlage II 
eveneens volgens die procedure goedgekeurd. 
Artikel 4 
Voor een substantie die wordt gebruikt als werkzaam be­
standdeel in geneesmiddelen voor diergeneeskundig ge­
bruik mag een voorlopige tolerantie worden goedge­
keurd, op voorwaarde dat er geen reden is om aan te 
nemen dat residuen van die substantie in de voorgestelde 
hoeveelheid schadelijk zijn voor de gezondheid van de 
verbruiker. Een voorlopige tolerantie geldt slechts voor 
een bepaalde periode van niet langer dan drie jaar; zij 
mag niet meer dan eenmaal worden vernieuwd. 
De substanties die worden gebruikt als werkzame be­
standdelen in geneesmiddelen voor diergeneeskundig ge­
bruik en waarvoor voorlopige toleranties zijn vastgesteld, 
worden in bijlage III opgenomen; deze bijlage wordt 
goedgekeurd in overeenstemming met de in artikel 9 be­
schreven procedure. Behalve in het in artikel 10 bepaalde 
geval worden wijzigingen van bijlage III eveneens vol­
gens die procedure goedgekeurd. 
Artikel 5 
Indien voor een substantie die wordt gebruikt als werk­
zaam bestanddeel in geneesmiddelen voor diergenees­
kundig gebruik geen tolerantie kan worden vastgesteld 
omdat residuen van die substantie in levensmiddelen van 
dierlijke oorsprong, ongeacht de hoeveelheid ervan scha­
delijk zijn voor de gezondheid van de verbruiker, wordt 
die substantie in een lijst in bijlage IV opgenomen. Deze 
bijlage wordt goedgekeurd in overeenstemming met de 
in artikel 9 beschreven procedure. Behalve in het in arti­
kel 10 bepaalde geval worden wijzigingen van bijlage IV 
eveneens volgens die procedure goedgekeurd. 
Het is in de hele Gemeenschap verboden de in bijlage IV 
vermelde substanties aan voedselproducerende dieren toe 
te dienen. 
Artikel 6 
Een Lid-Staat mag geen vergunning afgeven voor het in 
de handel brengen van een voor toediening aan voedsel­
producerende dieren bestemd geneesmiddel voor dierge­
neeskundig gebruik, als dat een werkzame substantie be­
vat die op de datum van de inwerkingtreding van deze 
verordening in de betrokken Lid-Staat niet in voor toe­
diening aan voedselproducerende dieren bestemde ge­
neesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik mocht 
worden gebruikt, tenzij de betrokken substantie in bij­
lage I, II of III is opgenomen. 
10. 3. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 61/7 
Tenzij het werd vervaardigd met behulp van een van de 
in deel A van de bijlage bij Richtlijn 87/22/EEG ver­
melde biotechnologische processen, wordt het in de be­
palingen van de eerste alinea bedoelde geneesmiddel 
voor diergeneeskundig gebruik beschouwd als een met 
behulp van hoogwaardige technieken vervaardigd ge­
neesmiddel waarop deel B van de bijlage bij Richtlijn 
87/22/EEG van toepassing is. 
Artikel 7 
1. Om een in artikel 6 bedoelde werkzame substantie 
in bijlage I, II of III te doen opnemen, dient degene die 
voor het in de handel brengen verantwoordelijk is, een 
aanvraag in bij de Commissie. De aanvraag moet de in 
bijlage V bedoelde informatie en bescheiden bevatten en 
overeenstemmen met de principes van Richtlijn 
81/852/EEG. 
2. Nadat de Commissie heeft nagegaan of de aan­
vraag in de juiste vorm is ingediend, legt zij deze onmid­
dellijk voor onderzoek voor aan het bij artikel 16 van 
Richtlijn 81/851/EEG opgerichte Comité voor genees­
middelen voor diergeneeskundig gebruik, hierna „het 
Comité" genoemd. Het Comité kan een van zijn leden 
verzoeken als rapporteur op te treden en een eerste be­
oordeling van de aanvraag te geven. 
3. Binnen 120 dagen na de voorlegging van de aan­
vraag aan het Comité, en rekening houdend met de op­
merkingen van de leden van het Comité, bereidt de 
Commissie een ontwerp van de te nemen maatregelen 
voor. Indien de Commissie na overleg met het Comité 
echter van oordeel is dat de informatie van degene die 
verantwoorelijk is voor het in de handel brengen, onvol­
doende is om een dergelijk ontwerp voor te bereiden, 
kan zij de betrokkene verzoeken aanvullende informatie 
te verstrekken. Wanneer degene die voor het in de han­
del brengen verantwoordelijk is, ermee instemt dergelijke 
informatie te verschaffen, bereidt de Commissie binnen 
90 dagen na ontvangst daarvan een ontwerp van de te 
nemen maatregelen voor. 
4. De Commissie deelt het ontwerp van de te nemen 
maatregelen onmiddellijk mee aan de Lid-Staten en aan 
degene die voor het in de handel brengen verantwoorde­
lijk is. Binnen de daarop volgende 60 dagen kan degene 
die voor het in de handel brengen verantwoordelijk is, 
op zijn verzoek mondeling of schrijftelijk uitleg aan het 
Comité geven. De Commissie kan die termijn op verzoek 
van de aanvrager verlengen. 
5. Binnen de daaropvolgende 60 dagen legt de Com­
missie de ontwerp-maatregelen ter goedkeuring overeen­
komstig de in artikel 9 vervatte procedure aan het Co­
mité voor. 
Artikel 8 
De volgende bepalingen zijn van toepassing op substan­
ties die op de datum van de inwerkingtreding van deze 
verordening reeds mogen worden gebruikt als werkzame 
bestanddelen in geneesmiddelen voor diergeneeskundig 
gebruik: 1. Na overleg met het Comité maakt de Commissie een 
tijdschema voor het onderzoek van die substanties be­
kend; zij geeft daarbij aan binnen welke termijnen de 
in bijlage V genoemde informatie moet worden voor­
gelegd. De Lid-Staten en degenen die voor het in de 
handel brengen van de betrokken geneesmiddelen 
voor diergeneeskundig gebruik verantwoordelijk zijn, 
zorgen ervoor dat alle relevante informatie overeen­
komstig de eisen van bijlage V en overeenkomstig de 
principes van Richtlijn 81/852/EEG binnen de ge­
stelde termijnen aan de Commissie wordt voorgelegd. 
2. Nadat de Commissie heeft nagegaan of de informatie 
in de juiste vorm is ingediend, legt zij deze onmiddel­
lijk voor onderzoek aan het Comité voor. Het Co­
mité kan een van zijn leden verzoeken als rapporteur 
op te treden en een eerste beoordeling van de infor­
matie te geven. 
3. Rekening houdend met de opmerkingen van de leden 
van het Comité, bereidt de Commissie een ontwerp 
van de te nemen maatregelen voor. Indien de Com­
missie na overleg met het Comité echter van oordeel 
is dat de informatie van degene die verantwoordelijk 
is voor het in de handel brengen, onvoldoende is om 
een dergelijk ontwerp voor te bereiden, kan zij de be­
trokkene verzoeken binnen een bepaalde termijn aan­
vullende informatie te verstrekken. 
4. De Commissie deelt het ontwerp van de te nemen 
maatregelen onmiddellijk mee aan de Lid-Staten en 
aan de voor het in de handel brengen verantwoorde­
lijke personen die informatie aan de Commissie heb­
ben voorgelegd. Die personen kunnen op hun verzoek 
mondeling of schriftelijk aan het Comité uitleg geven. 
5. De Commissie legt de ontwerp-maatregelen onmid­
dellijk ter goedkeuring overeenkomstig de in artikel 9 
vervatte procedure aan het Comité voor. 
Artikel 9 
1. In de gevallen waarin de in dit artikel beschreven 
procedure moet worden gevolgd, wordt de zaak door de 
voorzitter, op eigen initiatief of op verzoek van een Lid-
Staat, aan het Comité voorgelegd. 
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt een 
ontwerp van de te nemen maatregelen aan het Comité 
voor. Het Comité brengt over het ontwerp advies uit 
binnen de termijn die door de voorzitter, rekening hou­
dend met de dringendheid van de zaak, wordt bepaald. 
Het besluit met een gekwalificeerde meerderheid van 
stemmen, waarbij de sternen van de Lid-Staten worden 
gewogen volgens artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De 
voorzitter neemt niet aan de stemming deel. 
3. a) De Commisie stelt de beoogde maatregelen vast 
wanneer zij met het advies van het Comité in over­
eenstemming zijn. 
Nr. C 61/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 3. 89 
b) Wanneer de overwogen maatregelen niet met het 
advies van het Comité in overeenstemming zijn of 
bij ontbreken van een advies dient de Commissie 
onverwijld een voorstel bij de Raad in betreffende 
de te nemen maatregelen. De Raad besluit met ge­
kwalificeerde meerderheid van stemmen. 
c) Indien de Raad na het verstrijken van drie maan­
den, na de indiening van het voorstel bij hem, geen 
besluit heeft genomen, worden de voorgestelde 
maatregelen door de Commissie vastgesteld. 
Artikel 10 
1. In de gevallen waarin een Lid-Staat ten gevolge van 
nieuwe informatie of een herbeoordeling van reeds be­
staande informatie van oordeel is dat een punt in de bij­
lagen I tot en met IV dringend moet worden gewijzigd 
om de gezondheid van mensen of dieren te beschermen 
en er derhalve snel moet worden opgetreden, kan die 
Lid-Staat tijdelijk de toepassing van dat punt op zijn ei­
gen grondgebied opschorten. In dat geval brengt hij de 
andere Lid-Staten onmiddellijk van de maatregelen op 
de hoogte en geeft hij de redenen daarvoor aan. 
2. De Commissie onderzoekt zo vlug mogelijk dé 
door de betrokken Lid-Staat aangehaalde redenen, en 
pleegt in het Comité overleg met de Lid-Staten; zij 
brengt daarop dadelijk advies uit en neemt de passende 
maatregelen. De Commissie stelt de Raad en de Lid-Sta­
ten onmiddellijk van de genomen maatregelen in kennis. 
Elke Lid-Staat kan de maatregelen van de Commissie 
binnen vijftien dagen na die kennisgeving aan de Raad 
voorleggen. De Raad kan binnen vijftien dagen na de 
datum waarop hem de zaak werd voorgelegd, met ge­
kwalificeerde meerderheid van stemmen een afwijkend 
besluit nemen. 
3. Indien de Commissie van oordeel is dat het betrok­
ken punt in de bijlagen I tot en met IV moet worden 
gewijzigd om de in lid 1 genoemde moeilijkheden op te 
lossen en de volksgezondheid te beschermen, leidt zij 
met het oog op de goedkeuring van de wijzigingen de in 
artikel 11 vervatte procedure in; de Lid-Staat die maatre­
gelen als bedoeld in lid 1 heeft genomen, mag deze 
handhaven tot de Raad of de Commissie overeenkomstig 
de bovenvermelde procedure een besluit heeft genomen. 
Artikel 11 
1. In de gevallen waarin de in dit artikel beschreven 
procedure moet worden gevolgd, wordt de zaak door de 
voorzitter, op eigen initiatief of op verzoek van een Lid-
Staat, aan het Comité voorgelegd. 2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt een 
ontwerp van de te nemen maatregelen aan het Comité 
voor. Het Comité brengt over het ontwerp advies uit 
binnen de termijn die door de voorzitter, rekening hou­
dend met de dringendheid van de zaak, wordt bepaald. 
Het besluit met een gekwalificeerde meerderheid van 
stemmen, waarbij de stemmen van de Lid-Staten over­
eenkomstig artikel 148, lid 2, van het Verdrag worden 
gewogen. De voorzitter neemt niet aan de stemming 
deel. 
3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast 
wanneer zij met het advies van het Comité in over­
eenstemming zijn. 
b) Wanneer de overwogen maatregelen niet met het 
advies van het Comité in overeenstemming zijn of 
bij het ontbreken van een advies, dient de Com­
missie onverwijld een voorstel bij de Raad in be­
treffende de te nemen maatregelen. De Raad be­
sluit met gekwalificeerde meerderheid van stem­
men. 
c) Indien de Raad na het verstrijken van vijftien da­
gen, te rekenen van de indiening van het voorstel, 
geen besluit heeft genomen, worden de voorge­
stelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. 
Artikel 12 
Elke wijziging die noodzakelijk is om bijlage V aan de 
wetenschappelijke en de technische vooruitgang aan te 
passen, wordt goedgekeurd in overeenstemming met de 
in artikel 2 quater van Richtlijn 81/852/EEG vervatte 
procedure. 
Artikel 13 
De Commissie maakt zo spoedig mogelijk na de wijzi­
ging van bijlage I, II, III of IV een beknopte beoordeling 
van de veiligheid van de betrokken substanties bekend. 
Hierbij wordt de vertrouwelijke aard van door eigen­
domsrechten beschermde gegevens geërbiedigd. 
Artikel 14 
De Lid-Staten zorgen ervoor dat de wachttijd tussen de 
laatste toediening van een geneesmiddel voor diergenees­
kundig gebruik en de produktie van levensmiddelen af­
komstig van dergelijke dieren voldoende lang is om te 
waarborgen dat de in overeenstemming met deze veror­
dening bepaalde toleranties niet worden overschreden. 
Artikel 15 
De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van le­
vensmiddelen van dierlijke oorsprong in hun land niet 
verbieden of belemmeren wegens de residuen van ge-
10. 3. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 61/9 
neesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die zij be­
vatten, als het residuniveau de in bijlage I of III bepaalde 
tolerantie niet overschrijdt of als de betrokken substantie 
in bijlage II is opgenomen. 
Artikel 16 
Met ingang van 1 januari 1997 is het in de Gemeenschap 
verboden geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik 
met werkzame bestanddelen die niet in bijlage I, II of III 
zijn opgenomen, aan voedselproducerende dieren toe te 
dienen, tenzij het gaat om klinische proeven waarvan de 
bevoegde instanties op de hoogte zijn gebracht of die 
door hen zijn goedgekeurd. Artikel 17 
Deze verordening doet generlei afbreuk aan de toepas­
sing van de communautaire wetgeving waarbij het ge­
bruik van sommige substanties met hormonale werking 
in de veeteelt worden verboden. 
Artikel 18 
Deze verordening wordt van kracht op 1 januari 1992. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en 
is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. 
BIJLAGE V 
Gegevens en bescheiden die moeten worden opgenomen in een aanvraag tot vaststelling van een tolerantie 
voor residuen van een geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik 
1. Administratieve gegevens 
1.1. Naam of handelsnaam en adres van degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen 
van het geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik. 
1.2. Benaming van het geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik. 
1.3. Kwalitatieve en kwantitatieve samenstelling met alle werkzame bestanddelen met, indien zij bestaat, 
de algemene internationale benaming die door de Wereldgezondheidsorganisatie is aanbevolen. 
1.4. Produktievergunning. 
1.5. Handelsvergunningen. 
1.6. Kort overzicht van de eigenschappen van het geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik overeen­
komstig artikel 5 bis van Richtlijn 81/851/EEG. 
2. Identiteit 
2.1. Algemene internationale benaming. 
2.2. IUPAC-naam. 
2.3. CAS-naam. 
2.4. Classificatie: 
— therapeutisch, 
— farmacologisch. 
2.5. Synoniemen en afkortingen. 
2.6. Structuurformule. 
2.7. Moleculaire formule. 
2.8. Moleculair gewicht. 
2.9. Graad van onzuiverheid. 
2.10. Kwalitatieve en kwantitatieve samenstelling van de onzuiverheden. 
Nr. C 61/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 3. 89 
2.11. Beschrijving van de fysische eigenschappen: 
— smeltpunt, 
— kookpunt, 
— dampspanning, 
— in gram per liter uitgedrukte oplosbaarheid in water en organische oplosmiddelen," met tempera-
tuurvermelding, 
— dichtheid, 
— brekingsspectra, rotatie, enz. 
3. Toxicologisch onderzoek 
3.1. Toxicologisch onderzoek op korte termijn. 
3.2. Onderzoek op lange termijn. 
3.3. Onderzoek van de gevolgen op de voortplanting. 
3.4. Onderzoek van de teratogene werking. 
3.5. Onderzoek van de mutagene werking. 
3.6. Onderzoek van de kankerverwekkende effecten. 
3.7. Onderzoek van de immunologische effecten. 
3.8. Onderzoek van de microbiologische effecten. 
3.9. Waarnemingen bij mensen. 
3.10. Andere biologische effecten. 
4. Onderzoek inzake metabolisme en residuen 
4.1. Absorptie, verdeling, uitscheiding en biotransformaties. 
4.2. Bepaling van de residuen. 
4.3. Methoden voor residu-analyse. 
4.4. Nationale maximumgrenzen voor residuen. 
5. Aanbevelingen 
5.1. Toxicologisch nuleffectniveau. 
5.2. Schatting van de aanvaardbare tijdelijke inname per dag voor mensen. 
5.3. Schatting van de maximumresiduniveaus in levensmiddelen, met specificatie van de betrokken 
residuen. 
5.4. Methoden voor residu-analyse. 
5.5. Verder onderzoek of informatie: 
— vereist, 
— gewenst. 
6. Referenties.