ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.4

Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en embryo's waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelijke voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als bedoeld in bijlage A, onder I, van Richtlijn 90/426/EEG geldt, stelt de voorwaarden vast die gelden voor invoer in de Gemeenschap van andere hoefdieren dan runderen, schapen, geiten, varkens en paarden die als huisdier worden gehouden. Ook deze richtlijn zal moeten worden aangepast daar in het nieuwe voorstel voorschriften zijn opgenomen die gelden voor zowel wilde hoefdieren als hoefdieren die als huisdier worden gehouden. Richtlijn 92/65/EEG van de Raad moet voorts ook nog worden gewijzigd om rekening te houden met de nieuwe criteria die in de ontwerprichtlijn voor het opstellen van de lijst van geautoriseerde derde landen worden voorgesteld.
5.1.

In haar verslag aan de Europese Raad van Laken heeft de Commissie laten weten een communautair kader in het leven te willen roepen voor overheidssteun ten behoeve van ondernemingen die belast zijn met de verlening van diensten van algemeen economisch belang. Nadien heeft het Hof van Justitie – niettegenstaande de jurisprudentie van het Gerecht van eerste aanleg – met zijn arrest in de zaak-Ferring echter bepaald dat compensaties voor openbare dienstverlening niet worden aangemerkt als staatssteun wanneer ze slechts dienen om de betreffende ondernemingen te compenseren voor de kosten van hun dienstverlening. Tot eind 2002 was onduidelijk of het Hof van Justitie aan haar afwijkende uitspraak zou vasthouden. In zijn arrest in de zaak-Altmark van 24 juli 2003 heeft het Hof zijn uitspraak in de zaak-Ferring, volgens welke kostencompensaties niet worden aangemerkt als staatssteun, bevestigd. Het Hof heeft hiervoor echter de volgende vier belangrijke voorwaarden vastgesteld: ten eerste moet de begunstigde onderneming daadwerkelijk zijn belast met de uitvoering van taken van algemeen belang, die bovendien duidelijk moeten zijn omschreven. Ten tweede moet de hoogte van de compensaties kunnen worden bepaald; hiervoor moeten eerst objectieve en transparante parameters worden vastgesteld. Ten derde mogen de compensaties uitsluitend de kosten van de uitvoering van de taken van algemeen belang dekken, waarbij rekening moet worden gehouden met de verkregen inkomsten en een passende winst. Ten vierde moet voor compensaties een plafond worden vastgesteld indien de taken niet via een openbare aanbesteding zijn toegewezen. Als criterium voor de berekening gelden de kosten die een gemiddelde, efficiënt bestuurde onderneming zou maken bij de uitvoering van deze taken. Aangezien compensaties die niet voldoen aan de door het Hof geformuleerde voorwaarden worden beschouwd als staatssteun, bestaat nog steeds behoefte aan het in het vooruitzicht gestelde, verduidelijkende communautaire kader. Het Comité neemt nota van de met het „non-paper” van 12 november 2002 op gang gebrachte discussie met deskundigen uit de lidstaten, en pleit ervoor deze discussie snel af te ronden onder verwijzing naar het Altmark-arrest, zodat met de goedkeuring van de vereiste verduidelijkingen zo spoedig mogelijk rechtszekerheid kan worden geschapen voor Europese ondernemingen.
1.5

Het voorstel om het HvJ de bevoegdheid toe te kennen, uitspraak te doen in geschillen betreffende het Gemeenschapsoctrooi (2) kent als rechtsgrondslag het bij het Verdrag van Nice in het EG-Verdrag ingevoegde artikel 229 A. Krachtens dit artikel kan de Raad, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, het HvJ, in een door hem te bepalen mate, de bevoegdheid verlenen om uitspraak te doen in geschillen waarbij communautaire industriële eigendomsrechten in het geding zijn. Verder beveelt de Raad de lidstaten aan de desbetreffende bepalingen over te nemen.
3.3.3

Omdat er al veel analyses beschikbaar zijn van de intrinsieke gevaren van chemicaliën (of dergelijke analyses m.b.v. de al in het bezit van producenten of nationale instanties zijnde informatie gemakkelijk kunnen worden uitgevoerd), omdat er al veel gegevens voorhanden zijn over gebruik van of blootstelling aan bepaalde stoffen en omdat de huidige kennis over en het onderzoek naar structurele overeenkomsten van de betreffende chemicaliën met bekende zeer complexe of gevaarlijke stoffen veelomvattend is, zou de praktische toepassing van de registratieregels flink kunnen worden versoepeld, zowel t.a.v. het samenstellen van de dossiers die alle producenten of importeurs bij hun registratieaanvragen moeten voegen, als t.a.v. de stoffen die in hoeveelheden van minder dan tien ton per jaar worden geproduceerd of geïmporteerd maar waarvoor een grondigere risicobeoordeling nodig is. Het EESC dringt er bij de Commissie dan ook op aan de voorgestelde aanpak op grond van deze opmerkingen verder uit te werken, wat het functioneren van het REACH-systeem ten goede zou komen.
2.3

Gelet op de huidige, van de ene lidstaat tot de andere zeer verschillende controlefrequentie steunt het Comité het voorstel om in elke lidstaat tenminste 3 procent van de rijdagen te controleren. Het Comité is zich ervan bewust dat dit minimum een zware belasting kan vormen voor het administratieve apparaat in een groot aantal lidstaten, met name ook in de nieuwe lidstaten. Het Comité merkt ook op dat volgens de tweejaarlijkse rapportage door de Commissie van de controle-inspanningen en de controleresultaten veel van de huidige lidstaten er lang over hebben gedaan om de huidige minimale controlevereisten te respecteren. Het Comité vindt dan ook dat het bereiken van de nieuwe norm gekoppeld moet worden aan nadere aan de lidstaten te stellen vereisten inzake de capaciteit van het nationale controleapparaat, zulks ook om het hierna in par. 2.4 genoemde gevaar te ondervangen. Het Comité verwelkomt in dit verband de installatie van de digitale tachograaf en ziet deze als een krachtig hulpmiddel voor het realiseren van de voorgestelde norm. Maar, daar het nagenoeg onmogelijk lijkt dat de in het desbetreffende besluit (1) voorziene invoering vanaf 5 augustus a.s. ook daadwerkelijk overal kan plaats vinden roept het Comité de Europese Commissie dringend op zeer snel met een ontwerp voor een heldere uitstelregeling te komen, teneinde onterechte controles en interpretatieverschillen tussen de landen te vermijden en de bedrijfstak ook van de hoed en de rand weet. Immers, juridisch gezien is de op zich duidelijke brief van Commissaris Loyola de Palacio hierover aan de lidstaten ontoereikend.
5.3

Publieke regelgeving (wetsvoorstel) kan dus eventueel in de plaats komen van zelfregulering (contractuele en unilaterale regelgeving, niet-gouvernementele toezichtsorganen, buitenrechtelijke geschillenbeslechting enz.), maar aan eventuele wetgevingsinitiatieven moeten wel gegronde politieke redenen of duidelijke motieven inzake de openbare orde ten grondslag liggen. In een democratie moet particuliere regulering in het algemeen een uitwerking of toepassing zijn van publieke regelgeving, of deze op bepaalde terreinen vervangen, ook wanneer het om ongeschreven regels van het gewoonterecht of interne reglementen gaat waarvan de wetgever en de overheid expliciet of impliciet vinden dat deze in acht moeten worden genomen, zoals bijv. het geval is voor bepaalde deontologische beroepscodes.
3.3.2

Gerechtelijke procedures: milieuprocedures omvatten expliciet geen strafprocedures, maar uitsluitend administratieve of gerechtelijke beroepsprocedures (5). Dit beperkt de vrijheid acties in te stellen in de meeste lidstaten, die strafrechtelijke sancties hebben gezet op milieumisdrijven. Bovendien heeft artikel 9(3) van het Verdrag van Århus, waarin de aanvechting van handelingen en nalatigheden van privé-personen en overheidsinstanties die strijdig zijn met het milieurecht is geregeld, alleen betrekking op beperkingen die er zijn in de overtreden rechtsnormen. Op deze manier worden in het Verdrag de procedures afgestemd op de overtreding, zodat de sanctie in verhouding staat tot de inbreuk. In zijn huidige vorm zou het richtlijnvoorstel de mogelijkheden om milieuprocedures te starten inperken en daarmee afwijken van de nationale wetgevingen.
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikking 90/424/EEG betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied"

(2001/C 116/26)

De Raad heeft op 2 oktober 2000 besloten, overeenkomstig artikel 37 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

Het bureau van het Economisch en Sociaal Comité heeft op 17 oktober 2000 de afdeling "Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu" ermee belast, de desbetreffende werkzaamheden voor te bereiden.

Het Comité heeft gezien het spoedeisende karakter van de werkzaamheden de heer Jaschik als algemeen rapporteur aangewezen en tijdens zijn 377e zitting van 29 en 30 november 2000 (vergadering van 30 november) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. Het voorstel van de Commissie is bedoeld om Beschikking 90/424/EEG betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied te wijzigen.

1.2. De maatregelen waarin bij Beschikking 90/424/EEG is voorzien worden sinds 1 januari 2000 gefinancierd door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL). Het voorstel heeft ten doel duidelijk vast te leggen welke regels voor het beheer van de uitgaven op veterinair gebied gelden. Dit betekent dat de procedure van het regelgevend comité moet worden gevolgd en dat het systeem van rechtstreeks beheer door de Commissie van de financiële bijdrage van de Gemeenschap in de kosten van veterinaire maatregelen wordt voortgezet.

2. Algemene opmerkingen

2.1. Het ESC stemt in met het voorstel voor een beschikking van de Raad.

2.2. De Commissie is snel in actie gekomen toen bleek dat de nieuwe procedure, waarbij de EU financieel bijdraagt in de kosten van specifieke veterinaire maatregelen en programma's voor de uitroeiing van en de controle op dierziekten, niet voldeed.

2.3. Het ESC is het met de Commissie eens dat de regels voor de betaalorganen van het EOGFL (afdeling Garantie) niet verenigbaar zijn met de bijzondere en vaak dringende aard van de veterinaire uitgaven. Ook om deze redenen is een wijziging en nauwkeuriger formulering van Beschikking 90/424/EEG nodig.

2.4. Met het oog op het programma voor toezicht op BSE - het gevaar van een epidemie is geenszins uitgesloten - en ook de specifieke veterinaire maatregelen en programma's voor de uitroeiing en bestrijding van hondsdolheid en varkenspest, is het voorstel van de Commissie zeer belangrijk en actueel.

Brussel, 30 november 2000.

De voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

G. Frerichs
Indicatieve kalender van reserveperiodes in 2004

(2003/C 260/10)

Overeenkomstig artikel 7, lid 1 van Verordening ECB/2003/9 van 12 september 2003 inzake de toepassing van reserveverplichtingen(1), volgt bij deze de publicatie van de indicatieve kalender van reserveperiodes in 2004.

Rekening houdend met de kalender voor de vergaderingen van de raad van bestuur van de ECB in 2004 en de indicatieve kalender van de tendertransacties van het Eurosysteem in 2004, ziet de indicatieve kalender van reserveperiodes in 2004 er als volgt uit:

Indicatieve kalender van reserveperiodes in 2004

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(1) PB L 250 van 2.10.2003, blz. 10.
(2)

In samenhang met Aanbeveling ECB/2020/19 heeft de ECB de economische situatie verder beoordeeld en is nagegaan of verdere opschorting van de dividenden na 1 oktober 2020 wenselijk is. In dit verband is de ECB van mening dat de mate van economische onzekerheid als gevolg van de COVID‐19-pandemie nog steeds hoog is, en dat kredietinstellingen bijgevolg moeilijkheden ondervinden om hun kapitaalbehoeften op middellange termijn nauwkeurig te voorspellen. De ECB is ook van mening dat er in deze context van uitzonderlijke systemische onzekerheid en gespannen economische omstandigheden sprake is van een aanhoudende behoefte is aan prudente kapitaalplanning, welke planning onder meer inhoudt dat de kapitaalpositie van kredietinstellingen wordt behouden door uitkeringen uit te stellen of te annuleren. De ECB acht het daarom noodzakelijk de aanbeveling betreffende dividenden tot 1 januari 2021 te verlengen en Aanbeveling ECB/2020/19 in te trekken. Deze aanpak is ook in overeenstemming met Aanbeveling ESRB/2020/7 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (3).
„4 bis.

Het ESCB kan vertrouwelijke statistische gegevens versturen aan autoriteiten of organen van de lidstaten en de Unie die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op financiële instellingen, markten en infrastructuren en of de stabiliteit van het financiële stelsel, zulks overeenkomstig de Unie- of nationale wetgeving, en aan het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM), voor zover en op het detailniveau dat noodzakelijk is voor de uitvoering van hun respectieve taken. Verdere daaropvolgende transmissie moet het ESCB-lid dat de vertrouwelijke statistische gegevens heeft verzameld expliciet autoriseren.”.
EUROPESE CENTRALE BANK
AANBEVELING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
van 6 maart 2003
aan de Raad van de Europese Unie met betrekking tot de externe accountants van de Deutsche
Bundesbank
(ECB/2003/3)
(2003/C 75/11)
DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van CentraleBanken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid opartikel 27.1,
Overwegende hetgeen volgt:(1) De rekeningen van de Europese Centrale Bank en van de
nationale centrale banken van het Eurosysteem wordengecontroleerd door onafhankelijke externe accountants,die op aanbeveling van de Raad van bestuur zijn aanvaarddoor de Raad van de Europese Unie.
(2) Krachtens het Besluit van de Raad van 13 maart 2000 tot
wijziging van Besluit 1999/70/EG betreffende de externe
accountants van de nationale centrale banken(2000/223/EG) (
1) werden Ernst & Young Deutsche All-
gemeine Treuhand AG en KPMG Deutsche Treuhand-Ge-sellschaft AG aanvaard als de externe accountants van deDeutsche Bundesbank voor de jaarrekeningen met ingangvan het boekjaar 2000.
(3) In 2002 besloot de Deutsche Bundesbank Ernst & Young
Deutsche Allgemeine Treuhand AG te bestendigen als haarenige externe accountant voor de jaarrekeningen met in-gang van het boekjaar 2002.
(4) De Deutsche Bundesbank acht het raadzaam weer twee
externe accountants te benoemen voor de jaarrekeningenmet ingang van het boekjaar 2003. Derhalve heeft zij de
ECB verzocht de benoeming van een tweede accountantaan te bevelen.
(5) De Deutsche Bundesbank heeft de voorgestelde accountants
overeenkomstig de op de Deutsche Bundesbank toepasse-lijke regels inzake overheidsopdrachten, geselecteerd. DeECB is van mening dat de voorgestelde accountants aande nodige vereisten voldoen,
BEVEELT HIERMEE:
PwC Deutsche Revision AG als één van de twee externe ac-countants van de Deutsche Bundesbank aan (naast het ver-lengde mandaat van Ernst & Young Deutsche Allgemeine Treu-hand AG) met ingang van het boekjaar 2003 met de mogelijk-heid van een verlening met één jaar.
Deze aanbeveling wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van
de Europese Unie .
Gedaan te Frankfurt am Main, 6 maart 2003.
De president van de ECB
Willem F. DUISENBERGNL 27.3.2003 Publicatieblad van de Europese Unie C 75/11
(1) PB L 71 van 18.3.2000, blz. 24.
2.

De Raad van bestuur is van mening dat de voorgestelde kandidaat een persoon is met een erkende reputatie en beroepservaring op monetair of bancair gebied, zoals artikel 283, lid 2, van het Verdrag vereist.
1.

In een monetaire unie is een aangescherpt fiscaal en macro-economisch toezicht het aangewezen instrument ter minimalisering van het risico van een ernstige schuldencrisis van een omvang en ernst zoals de Europese Unie in het recente verleden heeft ervaren. Te dien einde heeft de ECB ertoe opgeroepen een doorbraak te bewerkstelligen in het economische bestuur van de economische en monetaire unie (EMU) hetgeen dient te leiden tot een verdiepte economische unie die strookt met de mate van economische integratie en onderlinge afhankelijkheid die de lidstaten die de euro als munt hebben, reeds hebben bereikt. In haar mededeling „Reinforcing economic governance in the euro area” van 10 juni 2010 heeft de ECB voorstellen voor een dergelijke doorbraak gedaan en in ECB-Advies CON/2011/13 van 16 februari 2011 inzake hervorming van de economische governance in de Europese Unie (2) te dien einde concrete juridische voorstellen gedaan.
1.2.

Tegelijkertijd ondersteunt de ECB de intentie van de Commissie verder te werken aan de convergentie van de nationale stelsels, met bijzondere aandacht voor de harmonisatie van hun fundingmechanismes, en de intentie het Europees parlement en de Raad van de Europese Unie tegen 31 december 2009 een verslag over de materie voor te leggen (3). Gezien het belang voor de doelmatigheid van het financiële veiligheidsnet en de handhaving van de financiële stabiliteit van de fundingregelingen van de nationale stelsels, kijkt de ECB uit naar het toekomstige werk van de Commissie op dat gebied, en moedigt zij de tijdige voltooiing van het verslag van de Commissie aan. In deze context benadrukt de ECB dat de fundingregelingen van nationale stelsels o.a. het in het Verdrag opgenomen verbod op monetaire financiering moeten naleven, en met name het verbod voor de nationale centrale banken voorschotten in rekening courant of een ander soort faciliteit in de zin van artikel 101 van het Verdrag aan te bieden (4), zoals meer in detail besproken in de vorige adviezen van de ECB betreffende ontwerpen van nationale wetten (5) en in de convergentieverslagen van de ECB (6).
„Voor het gebruik van de classificatie van economische activiteiten in de Gemeenschap moet de Commissie worden bijgestaan door het Comité statistisch programma, dat is opgericht bij Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad, met name wat betreft het onderzoek van problemen bij de implementatie van de NACE Rev. 2, de soepele overgang van de NACE Rev. 1 naar de NACE Rev. 2 en het aanbrengen van wijzigingen in de NACE Rev. 2”.

„Voor het gebruik van de classificatie van economische activiteiten in de Gemeenschap moet de Commissie worden bijgestaan door het Comité statistisch programma, dat is opgericht bij Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad, met name wat betreft het onderzoek van problemen bij de implementatie van de NACE Rev. 2, de soepele en volledig gecoördineerde overgang van de NACE Rev. 1 naar de NACE Rev. 2 en het aanbrengen van wijzigingen in de NACE Rev. 2”.
1.

Met het voorstel wordt beoogd minimumnormen vast te stellen voor tijdstippen voor de verzameling van prijzen binnen iedere maand voor een verbeterde vergelijkbaarheid van de geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen (GICP's) tussen alle lidstaten en een grotere betrouwbaarheid van de GICP van het eurogebied. Aangezien tijdstippen voor de verzameling van prijzen tussen de lidstaten verschillen, kunnen korte-termijn prijsschommelingen binnen een maand voor sommige door de GICP's gedekte posten leiden tot aanzienlijke verschillen in geschatte prijswijzigingen. De ECB verwelkomt de ontwerpverordening die vereist dat verzameling van prijzen gedurende minstens één werkweek plaatsvindt, in het midden van de maand of daaromtrent, en gedurende meer dan één werkweek voor producten met vaak grote en onregelmatige prijswijzigingen binnen een maand. Deze minimumnormen vormen een compromis tussen enerzijds de noodzaak prijzen in alle lidstaten harmonisch te verzamelen en, anderzijds, de kosten voor het wijzigen van vigerende praktijken voor het verzamelen van prijzen.
7.

De ECB is ook een voorstander van de in de ontwerpverordening voorgestelde invoering van de uitsplitsing van nieuwe orders en prijzen naar herkomst, d.w.z. van binnen of buiten het eurogebied. De ECB heeft deze uitsplitsingen nodig om een onderscheid te kunnen maken tussen economische ontwikkelingen binnen en buiten het eurogebied. De ECB is het ermee eens dat deze uitsplitsing alleen hoeft te worden gemaakt door de lidstaten die de euro hebben aangenomen. Het is echter belangrijk dat de lidstaten die de euro in de toekomst zullen aannemen, tegen die tijd ook in staat zijn voldoende lange reeksen historische gegevens te verstrekken.
IV.

Een controle houdt in dat procedures worden uitgevoerd om controle-informatie te verkrijgen over de bedragen en mededelingen in de rekeningen en over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen. De selectie van de procedures is afhankelijk van het oordeel van de controleur, dat een inschatting omvat van de risico's op afwijkingen van materieel belang in de rekeningen en op niet-conformiteit van materieel belang van de onderliggende verrichtingen met vereisten uit de regelgeving van de EOF's, hetzij door fraude, hetzij door fouten. Bij deze risico-inschatting wordt gekeken naar de interne beheersing met betrekking tot de opstelling en getrouwe weergave van de rekeningen en naar de toezicht- en controlesystemen die worden gehanteerd ter waarborging van de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen, om controleprocedures op te zetten die onder de gegeven omstandigheden adequaat zijn maar die niet zijn bedoeld om een oordeel te geven over de doeltreffendheid van de interne beheersing. Bij de controle worden tevens de geschiktheid van de gehanteerde grondslagen voor financiële verslaglegging en de redelijkheid van de boekhoudkundige schattingen beoordeeld, evenals de algehele presentatie van de rekeningen.
Bijna alle evaluaties leidden tot de conclusie dat de oorspronkelijke ontwikkelingsstrategie relevant bleef maar dat het te vroeg was om de doeltreffendheid te beoordelen. De Commissie gebruikte de evaluatiebevindingen in haar verslag van november 2004 over de evaluatie halverwege de looptijd in de regio's van doelstelling 1 en 2 en over de toegenomen evaluatiecapaciteit. Haar samenvatting wordt weergegeven in tekstvak 4.

Tekstvak 4Antwoord van de beoordelaars op de evaluatievragen — In vrijwel alle gevallen besloten de beoordelaars dat de in de programma's toegepaste strategieën nog steeds adequaat waren. — Het was in vele gevallen te vroeg om de doeltreffendheid te beoordelen, omdat de programma's te laat of traag waren gestart. Bij het toezichtsysteem deed zich een probleem voor, waardoor de definitie van de indicatoren en doelen vaak moest worden herzien. — Het was eveneens te vroeg voor een beoordeling van de impact, hoewel in de evaluaties soms werd aanbevolen de doelen te herzien op basis van de ervaringen in de eerste jaren van uitvoering. Voor grote CB's gehanteerde macro-economische modellen wijzen erop dat de programma's op koers liggen om hun algemene doelstellingen te bereiken. — Efficiëntie werd vaker omschreven als financiële absorptie dan als de verhouding tussen kosten en baten of resultaten. De financiële absorptie is duidelijk verbeterd (het geld werd sneller uitgegeven dan vroeger) onder druk van de „n + 2”-regel. — Blijkens de evaluaties was het dringend noodzakelijk de doelen beter te kwantificeren. — De uitvoeringssystemen bleken te voldoen aan de voorschriften en tegenover vroeger aanzienlijk te zijn verbeterd. Bron: Commissieverslag over de evaluaties halverwege de looptijd in de regio's van doelstelling 1 en 2 — toenemende evaluatiecapaciteit — november 2004 (blz. 19).