A4-0201/98

Resolutie over de visserij voor industriële doeleinden

Het Europees Parlement,

- gelet op artikel 148 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie visserij (A4-0201/98),

A. overwegende dat bijna 60% van de totale visvangst op de Noordzee, in het Skagerrak en Kattegat voor rekening komt van de industrievisserij en dat de visserij door de EU-vloot hierin een fors aandeel heeft,

B. overwegende dat er over de industrievisserij steeds weer controverses ontstaan wegens het gebruik van zeer fijnmazige netten en het ontbreken van vangstbeperkingen voor bepaalde visserijtakken,

C. overwegende dat de industrievisserij alleen dan beter geaccepteerd zal worden als de gevolgen daarvan voor de betrokken visbestanden en het gehele marine ecosysteem vanuit wetenschappelijk oogpunt in de gaten worden gehouden en ecologisch verantwoord zijn,

D. overwegende dat aan deze voorwaarde alleen kan worden voldaan als ook voor de vissoorten waarop bij de industrievisserij gericht wordt gevist, als voorzorgsmaatregel TAC's worden vastgesteld en als de bijvangst van beschermde soorten jonge vis zo klein mogelijk wordt gehouden,

E. overwegende dat recentelijk maatregelen zijn genomen om de visserij met grote bijvangsten te beperken, bijvoorbeeld door vaststelling van een absolute limiet voor de haringbijvangst in de industrievisserij en de invoering, door de Deense visserijautoriteiten, van een breed opgezet controlesysteem,

F. overwegende dat met name de visserij op zandspiering tot dusver nog weinig gereglementeerd is, hoewel deze zeer hoge vangsten oplevert, hoewel de zandspiering een belangrijke voedingsbron voor bepaalde soorten consumptievis, zeevogels en zeezoogdieren is, en hoewel bij het huidige ontoereikende inzicht in de biologische wisselwerkingen negatieve gevolgen van de zandspieringvisserij voor de natuurlijke vijanden van de zandspiering althans plaatselijk niet kunnen worden uitgesloten,

G. overwegende dat bij de visserij op de Noorse steenbolkkever de toegestane bijvangst van beschermde vissoorten vanuit biologisch oogpunt gezien zonder meer te hoog is en een doeltreffende beperking van de bijvangsten, met name van schelvis en wijting, nog steeds niet beoogd is,

H. overwegende dat het vierde meerjarige oriëntatieprogramma (1997-2001) beoogt de vangstcapaciteiten van de vloot voor de visserij op consumptievis en bijgevolg de teruggang van bepaalde visbestanden met maximaal 30% te beperken,

1. is van oordeel dat een beperkte industrievisserij ook op de Noordzee, in het Skagerrak en het Kattegat verantwoord is als daarbij het duurzaamheidsbeginsel in aanmerking wordt genomen en bij conflicten voorrang wordt gegeven aan de visserij op consumptievis;

2. wijst erop dat om aan deze voorwaarden te voldoen

- de gevolgen van de industrievisserij voor alle in zee en van de zee levende soorten nauwkeurig bestudeerd en gecontroleerd moeten worden,

- de op wetenschappelijk inzicht berustende vangst- en bijvangstbeperkingen nageleefd moeten worden,

- in de aanvoerhavens een strikte controle moet worden uitgeoefend,

- het noodzakelijk is in gevallen waarin de gegevens twijfelachtig zijn, een preventieve aanpak als uitgangspunt te hanteren;

Controle en toezicht

3. constateert dat er in het verleden in de industrievisserij kennelijk een zeer ernstig probleem bestond wat betreft de controle en het toezicht op de toepassing van het Gemeenschapsrecht, wat leidde tot te grote vangsten van bepaalde doelsoorten, en tot een deels veelvoudige overschrijding van de toegestane bijvangst van beschermde vissoorten;

4. is derhalve verheugd over het in 1996 door de Deense visserijautoriteiten ingevoerde, breed opgezette en op veelvuldige monsterneming berustende controlesysteem, alsmede over de eerste tekenen die wijzen op een forse vermindering van de bijvangsten;

5. is echter van oordeel dat gedurende meerdere jaren ervaring moet worden opgedaan om de effectiviteit van dit systeem te kunnen beoordelen en te kunnen uitmaken of de genomen maatregelen toereikend zijn;

Zandspieringvisserij

6. is van mening dat de door de Raad in zijn verordening (EG) 45/98 ((PB L 12 van 19.1.1998, blz. 1.)) over de totale toegestane vangsten en vangstvoorwaarden voor het jaar 1998 voor het eerst als voorzorgsmaatregel vastgestelde TAC voor zandspiering weliswaar een eerste stap in de goede richting, maar bij lange na niet toereikend is;

7. wenst derhalve dat er een plan van aanpak wordt opgesteld dat voorziet in beheerdoelstellingen met kwantificeerbare grootheden, zoals teruggang van de visbestanden, biomassa kuit en hoeveelheid jonge vis, alsmede in een vroegtijdig waarschuwingssysteem dat gebaseerd is op kleinere geografische spreiding van de bestanden, wijziging in de leeftijdstructuur van het viskuitbestand en vermindering van het broedresultaat bij zeevogels;

8. verzoekt de Commissie een voorstel uit te werken voor de instelling van beschermde zones in ecologisch gevoelige gebieden, zoals paaiplaatsen, gebieden met jonge vis en voedselreservoirs voor zeevogelkolonies;

9. verzoekt de Commissie een wetsvoorstel in te dienen op grond waarvan het huidige toegestane maximumaandeel van beschermde vissoorten bij de zandspieringvisserij van 10% tot 2% verlaagd wordt;

Sprotvisserij

10. is ingenomen met de in 1996 ingevoerde TAC voor haring in de industrievisserij als de eerste echte serieuze maatregel om vat te krijgen op het in de sprotvisserij bestaande probleem dat de toegestane haringbijvangst veelvoudig wordt overschreden;

11. wijst er echter op dat de doeltreffendheid van deze maatregel staat of valt met een strenge controle in de aanvoerhavens, een permanente controle op en registratie van de samenstelling van de vangsten en met een onmiddellijke stopzetting van de visserij zodra de toegestane bijvangst is bereikt;

12. is met het oog op de beperkte toepassingsduur van de totale vangstlimiet voor haring in de sprotvisserij van mening dat het nog te vroeg is om als tegenzet andere instandhoudingsmaatregelen te versoepelen, zoals door de Raad is beoogd met de verhoging van de toegestane bijvangst van haring in de sprotvisserij op de Noordzee van momenteel 10% tot 20%;

Visserij op de Noorse steenbolkkever

13. betreurt dat tot dusver kennelijk niet de politieke wil bestaat om de hoge bijvangst van met name wijting en schelvis bij de visserij op de Noorse steenbolkkever op doeltreffende wijze te beperken;

14. acht echter met het oog op de omvang van het schelvis- en wijtingbestand een doeltreffende beperking van de bijvangst dringend noodzakelijk, en doet een beroep op de Raad en de Commissie bij de jaarlijkse vaststelling van de totaal toegestane vangsten ten minste rekening te houden met de bijvangsten van beschermde vissoorten bij de visserij op de Noorse steenbolkkever en deze bijvangsten bij de toewijzing van de vangstquota aan de betreffende lidstaten mee te tellen;

15. wijst er ten slotte op dat in verband met de bestaande ecologische en sociaal-economische wisselwerkingen de industrievisserij op den duur niet kan worden losgekoppeld van de ontwikkeling van de visserij op consumptievis, en dat derhalve rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid dat in de toekomst de teruggang van de visbestanden waarop bij de industrievisserij gericht gevist wordt, aanzienlijk moet worden afgeremd;

16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de overige aan de Noordzee grenzende landen.