Nr. C 70/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 21.3.  78 
Artikel  8 
De verantwoordelijken  voor  de uitvoering  van  de 
desbetreffende  projecten  zullen  jaarlijks  rapporten 
aan de Commissie  overhandigen,  met  name  over  de 
stand  van  de werkzaamheden  en over  de uitgaven 
waarvoor  betalingsverplichtingen  zijn  aangegaan. 
De vertegenwoordigers  van  de Commissie  hebben  op 
elk moment  recht  op inzage  in de technische  en 
financiële  documenten  betreffende  de projecten. 
Artikel  9 
De mededelingen  vervat  in de in artikel  8 bedoelde 
rapporten  hebben  een  vertrouwelijk  karakter. Artikel  10 
De Commissie  brengt  jaarlijks  rapport  uit  over  de 
stand  der  werkzaamheden  van  elk  project  aan  het 
Europees  Parlement  en de Raad. 
Artikel  11 
Deze  verordening  treedt  in werking  op de dag  vol-
gende  op die van  haar  bekendmaking  in het Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen.  Zij  kan  na 
verloop  van  drie  jaar  na de inwerkingtreding  hiervan 
aan een  hernieuwd  onderzoek  worden  onderworpen. 
Deze  verordening  is verbindend  in al haar  onderdelen 
en is rechtstreeks  toepasselijk  in alle  Lid-Staten. 
Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de wettelijke  en bestuursrechtelijke 
bepalingen  der Lid-Staten  inzake  misleidende  en oneerlijke  reclame 
(Door  de Commissie  bij de Raad  ingediend  op 1 maart  1978) 
DE RAAD  VAN  DE  EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet  op het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  en met  name  op artikel 
100, 
Gezien  het voorstel  van  de Commissie, 
Gezien  het advies  van  het Europese  Parlement, 
Gezien  het  advies  van  het  Economisch  en Sociaal 
Comité, 
Overwegende  dat  de thans  in de Lid-Staten  van  dó 
Europese  Economische  Gemeenschap  vigerende  voor-
schriften  om misleidende  en oneerlijke  reclame  tegen 
te gaan  uiteenlopen;  dat  de reclame  in aanzienlijke 
mate  ook  over  de grenzen  van  een  Lid-Staat  heen 
weerklank  vindt,  en dat  bijgevolg  de misleidende  en 
oneerlijke  reclame  rechtstreeks  instelling  en werking 
van de gemeenschappelijke  markt  beïnvloeden; 
Overwegende  dat  de  misleidende  en  oneerlijke 
reclame  de instelling  van  een  systeem  hinderen  kan, 
dat garandeert  dat  de mededinging  in de gemeen-
schappelijke  markt  niet  wordt  vervalst; 
Overwegende  dat  de  misleidende  en  oneerlijke 
reclame  de consument  tot voor  hem  nadelige  beslis-
singen  kan  brengen  bij de aankoop  van  goederen  of 
de gebruikmaking  van  diensten  en dat  de bestaande verschillen  in de nationale  wettelijke  bepalingen  niet 
alleen  in vele  gevallen  tot een  onvoldoende  bescher-
ming  van  de consument  leiden,  maar  ook  de uitvoe-
ring van  reclame-campagnes  over  de grenzen  verhin-
deren  en daardoor  het  vrije  verkeer  van  goederen  en 
diensten  beïnvloeden; 
Overwegende  dat  in het  Eerste  Programma  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  voor  een  beleid 
inzake  bescherming  en voorlichting  van  de consu-
ment  (*) onder  andere  wordt  bepaald,  dat  passende 
maatregelen  moeten  worden  getroffen  ter bescher-
ming  van  de consument  tegen  bedrieglijke  of mislei-
dende  reclame; 
Overwegende  dat  het  in het  algemeen  belang  is dat 
zowel  aan  de consument  als aan  allen  die  economi-
sche werkzaamheden  uitoefenen,  een  op het  gehele 
gebied  van  de gemeenschappelijke  markt  overeen-
stemmende  wettelijke  bescherming  tegen  misbruiken 
door  misleidende  en oneerlijke  reclame  wordt  gebo-
den; 
Overwegende  dat het om zulks  te bereiken  noodzake-
lijk is minimumcriteria  uit te werken,  aan  de hand 
waarvan  wordt  beoordeeld,  of reclame  misleidend  of 
oneerlijk  is; 
H PB nr. C 92 van 25. 4. 1975,  blz. 1. 
21. 3. 78 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 70/5 
Overwegende  dat  het  begrip  „reclame",  gezien  de 
moderne  communicatietechniek  ruim  moet  worden 
gesteld,  doch  niet  betrekking  mag  hebben  op poli-
tieke  verklaringen,  de bekendmaking  van  vergelij-
kende  tests  door  onafhankelijke  organisaties  en over-
eenkomstige  mededelingen; 
Overwegende  dat  het  noodzakelijk  is, de begrippen 
„misleidende  reclame"  en „oneerlijke  reclame"  zoveel 
mogelijk  aan  de hand  van  objectieve  criteria  te defi-
niëren; 
Overwegende  dat  vergelijkende  reclame  nuttig  kan 
zijn voor  de consument  en de concurrent,  wanneer 
daarin  essentiële  en controleerbare  omstandigheden 
met elkaar  worden  vergeleken  en zij noch  misleidend, 
noch  oneerlijk  is; 
Overwegende  dat  de door  de Lid-Staten  te geven 
rechtsvoorschriften  tegen  misleidende  en oneerlijke 
reclame  passend  en effectief  moeten  zijn;  dat het aan 
de Lid-Staten  blijft  overgelaten,  of zij burgerrechte-
lijke,  bestuursrechtelijke  of strafrechtelijke  bepalingen 
dan wel  een  combinatie  daarvan  willen  treffen; 
Overwegende  dat  aan  belanghebbende  personen, 
doch  ook  aan  organisaties,  die een  rechtmatig  belang 
bij de zaak  hebben,  de mogelijkheid  ter beschikking 
moet  staan,  tegen  misleidende  of oneerlijke  reclame 
op te treden  en met  name  met  spoed  de staking  van 
misleidende  of oneerlijke  reclame-uitingen  te kunnen 
verkrijgen; 
Overwegende  dat  op degene,  die reclame  maakt  met 
feitelijke  beweringen,  de bewijslast  moet  rusten  voor 
de juistheid  van  zijn  bewering; 
Overwegende  dat  de bepalingen  van  deze  richtlijn, 
voor  zover  zij in het belang  en ter bescherming  van 
de consument  worden  gegeven,  slechts  minimum-
voorschriften  behelzen, 
HEEFT  DE VOLGENDE  RICHTLIJN 
VASTGESTELD: 
Artikel  1 
Deze  richtlijn  is gericht  op de bescherming  van  de 
consumenten,  van  personen  die  in handel  of nijver-
heid werkzaam  zijn  of een  beroep  uitoefenen,  als-
mede  van  het  algemeen  belang  tegen  misleidende  en 
oneerlijke  reclame. 
Artikel  2 
In de zin van  deze  richtlijn  wordt  verstaan  onder: 
— „reclame"  iedere  uiting  bij de uitoefening  van  een 
bedrijf  of beroep  met  het doel,  de afzet  van  goe-deren  of het  verrichten  van  diensten  te bevorde-
ren; 
— „misleidende  reclame"  iedere  reclame-uiting  die 
hetzij  geheel  of gedeeltelijk  onjuist  is of die gezien 
haar  algemene  weerklank,  waaronder  begrepen 
haar  opmaak,  de personen,  tot wie  zij is gericht  of 
die daardoor  worden  bereikt,  misleidt  of kan  mis-
leiden,  mits  redelijkerwijze  niet  kan  worden  ver-
wacht  dat  deze  personen  daardoor  zouden  wor-
den bereikt; 
— „oneerlijke  reclame"  iedere  reclame-uiting,  die 
a) iemand  door  toespelingen  op zijn  nationaliteit, 
afstamming,  privéleven  of reputatie  in discre-
diet brengt;  of die 
b) door  onjuiste  beweringen  of afbrekende  kritiek 
betreffende  iemands  bedrijf,  goederen  of dien-
sten,  schade  toebrengt  of kan  toebrengen  aan 
diens  goodwill;  of die 
c) appelleert  aan  angstgevoelens  of raciale  of 
godsdienstige  discriminatie  ondersteunt;  of die 
d) in aanzienlijke  mate  inbreuk  maakt  op het be-
ginsel  van  de sexuele  gelijkheid  op sociaal, 
economisch  en cultureel  gebied;  of die 
e) voordeel  trekt  uit de goede  trouw,  goedgelo-
vigheid  of onkunde  van  de consument  dan  wel 
hem of het  publiek  met  andere  middelen  op 
onpassende  wijze  beïnvloedt  of kan  beïnvloe* 
den; 
— „goederen"  zaken  van  elk type,  roerend  dan  wel 
onroerend,  alsmede  de daarop  betrekking  heb-
bende  rechten  en verplichtingen. 
Artikel  3 
1. Wanneer  moet  worden  vastgesteld  of een  recla-
me-uiting  misleidend  of oneerlijk  is, moeten  met 
name  uitingen  met  betrekking  tot één  van  de volgende 
punten  in aanmerking  worden  genomen: 
a) de kenmerken  van  de goederen  of diensten,  zoals 
aard,  uitvoering,  samenstelling,  wijze  en datum 
van fabricage  of levering,  geschiktheid  voor  het 
doel,  geschiktheid  voor  het  gebruik,  hoeveelheid, 
kwaliteit,  geografische  of commerciële  oorsprong, 
eigenschappen  en bij gebruik  te verwachten  resul-
taten; 
b) voorwaarden  inzake  de levering  van  goederen  of 
het verrichten  van  diensten,  zoals  waarde  en prijs, 
contracts-  en garantievoorwaarden; 
c) beroepsstatus,  kwalificaties  en rechten  van  de ad-
verteerder,  zoals  identiteit,  solvabiliteit,  capacitei-
ten, rechten  van  intellectuele  eigendom,  bekronin-
gen en onderscheidingen. 
Nr. C 70/6 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 21. 3. 78 
2. Reclame  moet  met  name  als misleidend  worden 
beschouwd,  wanneer  zij essentiële  gegevens  niet  bevat 
en door  het weglaten  daarvan  een  verkeerde  indruk 
of verwachtingen  wekt,  waaraan  de adverteerder  niet 
kan voldoen. 
Artikel  4 
Vergelijkende  reclame  is toelaatbar,  voor  zover  daar-
in essentiële  en controleerbare  omstandigheden  wor-
den vergeleken  en mits  zij niet  misleidend  of oneer-
lijk is. 
Artikel  5 
De Lid-Staten  stellen  passende  en  doeltreffende 
rechtsvoorschriften  vast  ter bestrijding  van  mislei-
dende  en oneerlijke  reclame. 
Deze  rechtsvoorschriften  stellen  onder  andere  aan  de 
door  misleidende  of oneerlijke  reclame  geraakte  per-
sonen  alsmede  aan  verenigingen  die  een  rechtmatig 
belang  hebben  bij de zaak,  snelle  en weinig  kosten 
met zich  meebrengende  middelen  ter  beschikking 
voor  een  optreden  in rechte  tegen  misleidende  en 
oneerlijke  reclame. 
De Lid-Staten  treffen  met name  voorzieningen,  opdat 
1. de rechterlijke  instanties  in staat  worden  gesteld 
ook zonder  bewijs  van  opzet,  onachtzaamheid  of 
daadwerkelijke  schade 
a) misleidende  of oneerlijke  reclame  te verbieden 
of te doen  staken; 
b) een  dergelijke  beslissing  te geven  in een spoed-
procedure  bij wege  van  voorlopige  of defini-
tieve  maatregelen; 
2. de rechterlijke  instanties  in staat  worden  gesteld 
a) de publikatie  van een rechtzetting  te gelasten  of 
b) publikatie  van  hun  beslissing  te bevelen,  hetzij 
volledig,  hetzij  gedeeltelijk,  in een  door  de 
rechter  vast  te stellen  vorm; 
3. de rechtsgevolgen  bij een  inbreuk  op deze  voor-
schriften  voldoende  afschrikwekkend  zijn,  waarbij in voorkomend  geval  de kosten  van  de reclame,  de 
omvang  van  de schade  alsmede  de met  de reclame 
eventueel  bereikte  winst  in aanmerking  worden 
genomen. 
Artikel  6 
Indien  door  de adverteerder  feitelijke  beweringen 
worden  gedaan,  rust  op hem  de bewijslast  ter zake 
van de juistheid  daarvan. 
Artikel  7 
Wanneer  een  Lid-Staat  het toezicht  op het reclame-
wezen  door  zelfregulerende  instellingen  doet  uitoefe-
nen teneinde  misleidende  of oneerlijke  reclame  tegen 
te gaan,  of een  dergelijk  toezicht  door  hem  wordt  er-
kend,  hebben  personen  of verenigingen  die krachtens 
artikel  5 het vorderingsrecht  hebben,  zowel  dit recht 
als het recht  op een  beroep  op dergelijke  zelfregule-
rende  instanties. 
Artikel  8 
De Lid-Staten  worden  gemachtigd,  ter bescherming 
van de consumenten  tegen  misleidende  of oneerlijke 
reclame  verderreikende  voorschriften  te geven  of te 
handhaven. 
Artikel  9 
Binnen  18 maanden  na de kennisgeving  van  deze 
richtlijn  nemen  de Lid-Staten  de nodige  maatregelen 
om aan  het daarin  bepaalde  te voldoen  en stellen  zij 
de Commissie  daarvan  onverwijld  in kennis.  Voorts 
stellen  de Lid-Staten  de Commissie  in kennis  van  de 
tekst  van  de voornaamste  wettelijke  of bestuursrech-
telijke  bepalingen  die zij voornemens  zijn  in te voeren 
op het door  deze  richtlijn  bestreken  gebied. 
Artikel  10 
Deze  richtlijn  is gericht  tot de Lid-Staten.