NL

Brussel, 22.12.2006

COM(2006) 852 definitief

2006/0278 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

Betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land

{SEC(2006)1725}

{SEC(2006)1726}

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING110

1) Achtergrond van het voorstel

Motivering en doel van het voorstel

Het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen wordt geregeld door een aantal internationale overeenkomsten. In Europa zijn op dit ogenblik twee instrumenten van kracht: één voor het weg- en één voor het spoorvervoer. Een gelijksoortige overeenkomst voor de binnenvaart bevindt zich in de ratificatiefase. In de EU werd de regelgeving voor het weg- en spoorvervoer middels twee richtlijnen ingevoerd in het Gemeenschapsrecht. Concreet is ook binnenlands vervoer opgenomen in de werkingssfeer van de betrokken regels en zijn er gemeenschappelijke regels ingesteld voor alle vervoer binnen de interne markt. Aangezien de overeenkomst voor de binnenvaart binnenkort wellicht zal worden geratificeerd, zou het ter wille van de eenvormigheid, logisch zijn ook deze op te nemen in de Gemeenschapswetgeving. Dit vormt tevens een gelegenheid om de bestaande regelgeving aan te passen en te harmoniseren.

De rechtsgrond op grond waarvan de EU terzake kan optreden is artikel 7, lid 1, onder c), van het EG-Verdrag.

Algemene context

Het totale volume van het vervoer van gevaarlijke goederen in de Europese Unie bedraagt 110 miljard ton km per jaar, bestaande uit 58% wegvervoer, 25% spoorvervoer en 17% binnenvaart. Het volume neemt toe bij wegvervoer en de binnenvaart, maar neemt af bij het spoor. Het aandeel gevaarlijke goederen ten opzichte van het totale goederenvervoer bedraagt ongeveer 8%.

Om de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke goederen alsmede vrije en multimodale internationale vervoersdiensten te waarborgen, hebben de Verenigde Naties (VN) een aangepaste versie gepubliceerd van de modelvoorschriften van de VN-aanbevelingen voor het vervoer van gevaarlijke goederen (Recommendations on the Transport of Dangerous Good; Model Regulations).

De internationale overeenkomsten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen zijn gebaseerd op de VN-aanbevelingen, die in het Europese vervoer over land middels drie instrumenten ten uitvoer zijn gelegd:

· de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR);

· het Reglement betreffende het internationale spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen RID);

· de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN).

Bijna alle landen hebben de ADR en RID-overeenkomsten ondertekend.

De ADN is nog niet van kracht. De ratificatieprocedure is nog niet afgerond en de overeenkomst zal wellicht uiterlijk in 2009 in werking treden. Negen EU-landen hebben de ADN ondertekend. Twee andere regeling op basis van de ADN (ADN-R, ADN-D) zijn momenteel van toepassing in de Rijn en Donaulanden. Voorts bestaat er nationale regelgeving voor binnenlands vervoer.

In 1997 diende de Commissie een voorstel in voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren (gewijzigd in 1999). Het voorstel werd echter nooit aangenomen omdat de sluiting van de ADN-overeenkomst niet correct was verlopen. In 2004 is het voorstel ingetrokken. Dat is de reden waarom de EU-regelgeving alleen betrekking heeft op weg- en spoorvervoer van gevaarlijke goederen. Voor deze vervoersmodaliteiten waarborgt de regelgeving een hoog veiligheidsniveau, de vrije verstrekking van vervoersdiensten en de vrije beweging van transportmiddelen binnen de EU. Er bestaat geen Europese regelgeving betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen via de binnenvaart.

In het licht van de nakende inwerkintreding van de ADN moet worden vermeden dat verschillende regelingen ontstaan voor internationaal en binnenlands vervoer. De reden om de overeenkomsten voor het internationaal weg- en spoorvervoer op te nemen in het gemeenschapsrecht, namelijk de toepassing van de overeenkomsten op binnenlands vervoer, geldt eveneens voor de binnenvaart.

Binnen een multimodale vervoerscontext is het niet wenselijk voor elke modaliteit aparte regels in stand te houden die door de gebruiker van de vervoersdienst moeten worden nageleefd. Waar mogelijk moeten identieke regels worden gehanteerd. Dit is een van de doelstellingen van de aanbevelingen van de VN.

Door historische omstandigheden is de bestaande Europese regelgeving inzake het vervoer van gevaarlijke goederen vrij complex. De regelgeving voor sommige modaliteiten bevat een aantal ongerijmdheden. Bovendien zijn sommige bepalingen achterhaald of zal dat binnenkort het geval zijn. Twee richtlijnen zijn overbodig geworden omdat de bepalingen ervan inmiddels zijn opgenomen in de ADR, RID en ADN-overeenkomsten.

Naast de voormelde inhoudelijke kwesties, leidt de structuur van de bestaande regelgeving tot een technisch probleem. Bij elke herziening van de internationale overeenkomsten, namelijk om de twee jaar, voorzien de richtlijnen in de volledige vertaling van de volumineuze technische bijlagen. Dit bleek in de praktijk bijzonder moeilijk, zo niet onmogelijk, haalbaar.

Indien geen actie wordt ondernomen, zullen deze problemen blijven bestaan en nog toenemen: door aanpassingen van de internationale overeenkomsten zullen de bestaande regels wellicht nog complexer worden; achterhaalde regels en de verwarring bij gebruikers blijven bestaan; het risico dat de regels niet worden nageleefd, neemt toe. De Europese regelgeving zal niet gebruiksvriendelijker worden, wel integendeel. Gezien het toenemende succes van multimodale vervoersconcepten, zullen de per vervoersmodaliteit verschillende regels tot meer praktische problemen leiden bij multimodale transporten en tot een ongewenste stijging van de kosten. De ontwikkeling van de binnenvaart, op basis van statistieken in veel gevallen de meest geschikte vervoersmodaliteit, zal worden afgeremd door het bestaan van verschillende regels voor internationaal en binnenlands vervoer. 130

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

De communautaire regelgeving terzake omvat vier richtlijnen:

(1) Richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg;

(2) Richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor;

(3) Richtlijn 96/35/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de aanwijzing en de beroepsbekwaamheid van veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren;

(4) Richtlijn 2000/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2000 betreffende de minimumeisen voor het examen voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren.

Aangezien de bepalingen van de richtlijnen (3) en (4) ook zijn opgenomen in de bijlagen van de richtlijnen (1) en (2), zijn de eerst vermelde richtlijnen voor het weg- en spoorvervoer inmiddels overbodig.

Het voorstel behelst een integratie en aanpassing van de richtlijnen (1) en (2) zonder belangrijke wijzigingen van de bepalingen inzake het weg- en spoorvervoer. De uitbreiding van de werkingssfeer van de communautaire regelgeving met de binnenvaart waarin het voorstel voorziet, is daarentegen een belangrijke wijziging.

Overeenstemming met andere beleidslijnen en doelstellingen van de Unie

Het voorstel houdt verband met de bestaande Europese regelgeving inzake veiligheid van het vervoer, de interne markt en het milieubeleid en sluit aan bij de doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling en de Lissabonstrategie.

2) Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling

Raadpleging van belanghebbende partijen

Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten

Aangezien er reeds Europese regelgeving bestaat betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen, is er reeds een regelgevend comité dat zich over deze materie kan uitspreken. Via diverse vergaderingen van dit comité enerzijds en via het internet tussen de verschillende vergaderingen, zijn de lidstaten en EVA-landen geraadpleegd.

Dankzij regelmatige briefwisseling tussen het comité en het Europees Parlement werd het Parlement op de hoogte gehouden van de werkzaamheden van het comité.

Betrokken actoren, namelijk de vertegenwoordigers van de bedrijven die betrokken zijn bij het vervoer van gevaarlijke goederen, mogen de comitévergaderingen bijwonen als waarnemer. Op die manier hebben zij tijdens de voorbereiding van het voorstel de kans gekregen hun visie mee te delen.

Voorts werd, gelet op het belang van de vervoersstromen op de Rijn, de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCNR) geraadpleegd. 80% van het vervoer van gevaarlijke goederen in Europa vindt immers via de Rijn plaats.

Van 21 mei 2006 tot 31 juli 2006 heeft via internet een openbare raadpleging plaatsgevonden. De Commissie heeft 108 reacties ontvangen. De resultaten zijn beschikbaar op: http://ec.europa.eu/dgs/energy_transport/security/consultations/2006_07_31_en.htm.

Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is gehouden

De inbreng van de lidstaten en de betrokken actoren was van vitaal belang voor de totstandkoming van het voorstel. Tijdens de raadplegingsprocedure werd steeds getracht een gemeenschappelijk standpunt te bereiken.

Gedurende de publieke raadpleging bleek een zeer grote meerderheid van de respondenten positief te staan tegenover het door de Commissie voorgestelde beleid. 213

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.

Effectbeoordeling

Tijdens de effectbeoordeling werden drie opties onderzocht:

(1) "geen wijziging van het beleid, alleen codificatie"

De werkingssfeer en inhoud van de bestaande EU-regelgeving inzake het vervoer van gevaarlijke goederen blijven ongewijzigd. Vervoer via de binnenvaart wordt niet opgenomen in de communautaire wetgeving. Dit betekent alleen een voltooiing van de reeds ten dele gestarte codificatieprocedure van de bestaande regelgeving. De codificatie zal de toepassing van de regels wellicht tot op zekere hoogte vergemakkelijken. Hoewel deze aanpassingen positief zouden worden onthaald door de betrokken actoren, wordt het algemene effect slechts beperkt geacht.

(2) "Codificatie en nieuwe wetgeving voor de binnenvaart"

Net als in optie 1 zou een codificatie worden uitgevoerd. Voorts wordt een nieuwe richtlijn vastgesteld voor het vervoer van gevaarlijke goederen via de binnenvaart. Vervoer over de binnenwateren binnen de Europese Unie valt op dit moment onder verschillende regionale of nationale wetgevingen. De nieuwe wet zou gebaseerd zijn op de verwachte internationale overeenkomst en zowel van toepassing zijn op binnenlands als internationaal vervoer zodat de regels binnen de Unie worden geharmoniseerd. Dit is gunstig voor de vervoersondernemingen, die baat hebben bij een vereenvoudiging van de wetgeving, maar ook voor de werknemers en het milieu omdat het risico op ongevallen zal afnemen. Bovendien wordt het voor de nationale autoriteiten gemakkelijker om de naleving van de regels af te dwingen.

(3) "Herziening van de wetgeving en integratie van de binnenvaart"

De bestaande wetgeving inzake het vervoer van gevaarlijke goederen wordt herzien en vereenvoudigd, de bestaande richtlijnen worden samengevoegd en de binnenvaart wordt toegevoegd aan de werkingssfeer van de richtlijn. Optie 3 voorziet, bovenop de maatregelen van optie 2, in een herziening en vereenvoudiging. Ten eerste worden achterhaalde bepalingen geschrapt. Het behouden van die bepalingen zou een reeds inherent complexe materie onnodig ingewikkeld maken en leiden tot een toename van de risico's en kosten. Ten tweede betekent deze optie dat de regels betreffende de drie vervoersmodaliteiten over land - weg, spoor en binnenvaart - zoveel mogelijk worden geharmoniseerd. Een harmonisering van de regelgeving zou het multimodaal vervoer aanzienlijk vergemakkelijken. Deze twee aspecten zijn niet voorzien in opties 1 en 2. Veiligheids- en milieurisico's zijn inherent aan complexe regelgeving. Er wordt dan ook vanuit gegaan dat een harmonisering van de regelgeving in alle opzichten positief is: vanuit economisch oogpunt omdat de kosten verlaagd worden; vanuit sociaal oogpunt omdat de regels makkelijker toepasbaar zijn en derhalve meer veiligheid wordt geboden; en ten slotte een beperking van de milieurisico's om dezelfde redenen. De handhaving door de nationale autoriteiten wordt makkelijker door minder verschillende regels. Een geharmoniseerde en gebruiksvriendelijker regelgeving zal door de sector aanmerkelijk beter worden nageleefd. Optie 3 is duidelijk de meest gunstige vanuit economisch, sociaal en milieuoogpunt en vanuit handhavingsperspectief.

3) Juridische elementen van het voorstel

Samenvatting van de voorgestelde maatregel(en)

Het voorstel voor een nieuwe richtlijn voorziet in de aanpassing van de vier richtlijnen en beschikkingen van de Commissie inzake het vervoer van gevaarlijke goederen en de integratie daarvan in één wettekst alsmede in de uitbreiding van de werkingssfeer van de communautaire regelgeving met de binnenvaart, naast het weg- en spoorvervoer. Het voorstel betekent dat de bestaande regels inzake het internationaal vervoer worden opgenomen in de communautaire wetgeving en voorziet tevens in een toepassing van die regels op binnenlands vervoer.

Rechtsgrondslag

Artikel 71, lid 1, onder c), van het EG-Verdrag.

Subsidiariteitsbeginsel

Het subsidiariteitsbeginsel is van toepassing voorzover het voorstel geen gebieden bestrijkt die onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap vallen.

De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt:

· De EU heeft reeds regelgeving ingevoerd die van kracht is voor het weg- en spoorvervoer van gevaarlijke goederen.

· Er bestaan reeds twee regionale regelgevingskader voor het vervoer van gevaarlijke goederen via de binnenvaart in de Rijn en Donauregio's (ADN-R en ADN-D), terwijl een derde kader (ADN van de VN) wellicht weldra in werking zal treden. Bovendien bestaan onder meer in de landen langs de Rijn en de Donau ook verschillende regels voor binnenlands vervoer. Eenzelfde harmonisering en toepassing van de regels voor de binnenvaart als voor het spoor- en het wegvervoer binnen de Unie kan niet worden gerealiseerd via maatregelen van de individuele lidstaten.

De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende reden beter door een optreden van de Gemeenschap worden verwezenlijkt.

De doelstelling binnen de Gemeenschap uniforme regels in te stellen voor alle vervoer, zowel binnenlands als internationaal, van gevaarlijke goederen over land kan niet worden bereikt zonder optreden van de Gemeenschap.

De volgende kwalitatieve indicatoren tonen aan dat de doelstellingen van het voorstel het best door de Unie kunnen worden bereikt:

· het multimodaal vervoer zal toenemen;

· vervoersbedrijven zullen gemakkelijker en goedkoper vervoersprestaties kunnen aanbieden;

· het risico op ongevallen voor werknemers in de vervoerssector, de burger en het milieu neemt af;

· de vervoerswetgeving en handhaving daarvan wordt eenvoudiger voor de nationale autoriteiten;

· de communautaire wetgeving terzake wordt vereenvoudigd.

Door de ADR en RID-overeenkomsten te integreren in de communautaire regelgeving is de toepassing ervan versterkt en uitgebreid. Dit toont aan dat het optreden van de EU in dit verband verantwoord was. Het optreden van de EU is eveneens gepast wat de uitbreiding van de werkingssfeer met de derde vervoersmodaliteit over land betreft.

Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

Het vraagstuk van de evenredigheid geldt alleen voor de binnenvaart aangezien er reeds communautaire instrumenten bestaan voor het weg- en spoorvervoer van gevaarlijke goederen.

Voor lidstaten die reeds een van de regionale ADN-overeenkomsten (ADN-R, ADN-D) toepassen of van plan zijn dat te doen, vormt de toepassing van de regels op binnenlands vervoer slechts een beperkte inspanning, met name omdat in de ADN reeds bijzondere bepalingen zijn opgenomen voor vaartuigen die uitsluitend binnenlands vervoer verrichten. Bovendien voorziet het voorstel van richtlijn in speciale bepalingen voor lidstaten waar zeer weinig gevaarlijke goederen worden vervoerd of waar helemaal geen binnenvaart bestaat.

Het voorgestelde instrument, een richtlijn, is om de volgende twee redenen het best geschikt:

· de bestaande EU-instrumenten terzake welke worden vervangen, zijn eveneens richtlijnen;

· voor de tenuitvoerlegging van de tijdelijke en nationale bepalingen die zijn opgenomen in de bijlagen van het voorstel.

Aangezien het voorstel een harmonisering en vereenvoudiging inhoudt van alle regels inzake het vervoer van gevaarlijke goederen in de Unie, zullen de financiële en administratieve lasten voor alle partijen in de lidstaten afnemen. Het voorstel zou in de binnenvaart, waar de ADN-regels voor het eerst van toepassing worden op binnenlands vervoer, in theorie tot extra kosten kunnen leiden voor de aanpassing aan het ADN van vaartuigen die voorheen enkel de voor binnenlands vervoer werden gebruikt, maar in de praktijk is dat weinig waarschijnlijk.

Keuze van instrumenten

Voorgestelde instrument: richtlijn. 342

Andere instrumenten zouden om de volgende redenen ongeschikt zijn.

In de eerste plaats worden vier bestaande instrumenten, telkens richtlijnen, door het voorstel vervangen en ingetrokken. Ten tweede worden voor de uitbreiding van de werkingssfeer van het voorgestelde instrument met de binnenvaart dezelfde juridische beginselen gehanteerd als in de bestaande richtlijnen. Hoewel het voorstel voornamelijk uit technische bepalingen bestaat, welke zijn gebaseerd op de aanbevelingen van de VN en niet kunnen worden gewijzigd, zijn er ook vrijstellingen en uitzonderingen die door de lidstaten op verschillende manieren kunnen worden toegepast. Ten derde hangt de toepassing van het voorstel op vervoer via de binnenwateren af van de situatie in de verschillende lidstaten. Een richtlijn is derhalve het meest geschikte instrument.

4) Gevolgen voor de begroting

Het voorstel voorziet in een verschuiving van de noodzakelijke vertaal- en publicatiekosten van de technische bijlagen van de richtlijn van de Gemeenschap, in de praktijk de Commissie, naar de lidstaten. De technische bijlagen worden om de twee jaar aangepast. De Gemeenschap dient derhalve middelen te voorzien om de vertaalkosten van de lidstaten te vergoeden. De besparingen in termen van vertaal- en publicatiekosten zullen echter groter zijn dan de vergoeding die aan de lidstaten wordt betaald.

5) Aanvullende informatie

Vereenvoudiging

Het voorstel voorziet in de vereenvoudiging van de wetgeving en de administratieve procedures voor (EU- of nationale) overheidsinstanties en particuliere actoren.

Hoewel de werkingssfeer van de wetgeving wordt uitgebreid, vormt het voorstel een aanzienlijk vereenvoudiging van de communautaire wetgeving inzake het vervoer van gevaarlijke goederen. De drie modaliteiten voor vervoer over land zullen onder éénzelfde wetgeving vallen. De nieuwe richtlijn bepaalt dat de richtlijnen 94/55/EG en 96/49/EG, als gewijzigd, inzake het vervoer van gevaarlijke stoffen, richtlijnen 96/35/EG en 2000/18/EG betreffende veiligheidsadviseurs en de beschikkingen 2005/263/EG en 2005/180/EG van de Commissie, als gewijzigd, betreffende bepaalde nationale afwijkingen van de richtlijnen 94/55/EG en 96/49/EG, worden ingetrokken. Naar de internationale overeenkomsten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen wordt in de bijlagen bij de richtlijn nog wel verwezen, maar ze worden niet langer opgenomen in de tekst. Het communautair acquis wordt hierdoor ongeveer 2000 bladzijden dunner.

Een iets minder belangrijk aspect is dat in artikel 6 van Richtlijn 82/714/EEG van de Raad tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen bepaald is dat ieder schip dat voorzien is van een certificaat, afgegeven krachtens het Reglement voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over de Rijn (ADN-R), over het gehele communautaire grondgebied van de Gemeenschap gevaarlijke stoffen mag vervoeren. Aangezien het voorstel voor een richtlijn voorziet in de geleidelijke afschaffing van het certificaat in het kader van het ADN-R, dient dit artikel te worden ingetrokken.513

Een vereenvoudiging van de communautaire wetgeving vergemakkelijkt de omzetting daarvan in nationale wetgeving. De harmonisering van de regels inzake het vervoer van gevaarlijke goederen maakt het werk van de handhavingsinstanties, waaronder rapportage, eenvoudiger en doelmatiger. 5

1 4

Dankzij de vereenvoudigde en harmonisering van de regelgeving zullen de administratieve procedures voor alle bij het vervoer van gevaarlijke goederen betrokken partijen, van verzender tot geadresseerde, vlotter verlopen. Ook de vervoers- en voertuigdocumenten zullen door de harmonisering van de regels eenvoudiger worden, net als de opleiding van personen die zijn betrokken bij en het vervoer en het werk van de veiligheidsadviseurs. 515

Het voorstel is opgenomen in het programma van de Commissie voor de modernisering en vereenvoudiging van het acquis communautaire en in het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie, onder referentie 2005/TREN/017.

Intrekking van bestaande wetgeving

De vaststelling van het voorstel heeft de intrekking van bestaande wetgeving tot gevolg.

Transponeringstabel

De lidstaten delen de Commissie de tekst van de nationale bepalingen tot omzetting van de richtlijn mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.

Europese Economische Ruimte

De voorgestelde maatregel betreft een onderwerp dat onder de EER-overeenkomst valt en moet daarom worden uitgebreid tot de Europese Economische Ruimte.

Nadere uitleg van het voorstel

Artikel 1: Toepassingsgebied

Een van de belangrijkste elementen van dit artikel is de bepaling wanneer een lidstaat kan worden vrijgesteld van de toepassing van de richtlijn wat betreft de binnenvaart.

Artikel 2: Definities

De verschillende relevante internationale overeenkomsten, gevaarlijke goederen en vervoersmiddelen worden gedefinieerd.

Artikel 3: Algemene bepalingen

Dit artikel bevat de algemene bepalingen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen.

Artikel 4: Derde landen

Vervoer van en naar niet-EU landen welke de internationale overeenkomsten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen toepassen is toegestaan.

Artikel 5: Beperkingen wegens andere redenen dan de veiligheid van het vervoer

Een lidstaat kan om andere dan veiligheidsredenen op zijn grondgebied aanvullende bepalingen instellen voor het vervoer van gevaarlijke goederen.

Artikel 6: Vervoersbeperkingen wegens veiligheidsredenen

Een lidstaat kan extra voorwaarden opleggen aan binnenlands vervoer dat door binnenlandse voertuigen wordt verricht. Bij een ongeval of incident kan een lidstaat zonodig noodmaatregelen nemen.

Artikel 7: Afwijkingen

Aangezien de internationale overeenkomsten en de bijlagen van de richtlijn niet met alle bijzonderheden van binnenlands vervoer rekening houden, kunnen de lidstaten, onder bepaalde voorwaarden, voor binnenlands vervoer afwijkingen op de richtlijn toestaan. In bepaalde gevallen moeten de afwijkingen door de Commissie worden goedgekeurd volgens de comitéprocedure. De afwijkingen worden op regelmatige tijdstippen herzien en zijn opgesomd in de bijlagen bij de richtlijn. Artikel 8: Overgangsbepalingen

Een lidstaat kan bepaalde in de bijlagen bij de richtlijn opgesomde tijdelijke nationale bepalingen handhaven.

Artikel 9: Aanpassingen

De wijzigingen die noodzakelijk zijn voor de aanpassing van de bijlagen aan de wetenschappelijk en technologische vooruitgang worden volgens de comitéprocedure goedgekeurd.

Artikel 10: Comité

Er wordt verwezen naar een regelgevend comité voor het vervoer van gevaarlijke goederen dat de Commissie zal bijstaan in het kader van de comitéprocedure.

Artikel 11: Omzetting

De streefdatum voor de toepassing van de richtlijn is 1 januari 2009. Op die datum treden ook de tweejaarlijkse wijzigingen van de betrokken internationale overeenkomsten in werking.

Artikelen 12 en 13: Wijzigingen en intrekkingen

De nieuwe richtlijn betekent dat de bestaande Richtlijnen 94/55/EG en 96/49EG, als gewijzigd, inzake het vervoer van gevaarlijke goederen, de Richtlijnen 96/35/EG en 2000/18/EG betreffende veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen, Beschikkingen 2005/263/EG en 2005/180/EG, als gewijzigd, inzake afwijkingen, alsmede artikel 6 Van Richtlijn 82/714 van de Raad tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen, worden ingetrokken.

Artikelen 14 en 15: Inwerkingtreding en adressaten

De richtlijn treedt in werking de twintigste dag na publicatie. Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

2006/0278 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

Betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en met name op artikel 71,

Gelet op het voorstel van de Commissie [1],

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité [2],

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [3],

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Het risico op ongevallen bij het vervoer van gevaarlijke goederen via de weg, het spoor of de binnenwateren is aanzienlijk. Daarom moeten maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat dergelijke transporten in de best mogelijke veiligheidsomstandigheden plaatsvinden.

(2) Bij Richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg [4] en Richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor [5] zijn uniforme regels ingesteld voor het weg- en spoorvervoer van gevaarlijke goederen.

(3) Teneinde één gemeenschappelijke regeling tot stand te brengen die van toepassing is op alle aspecten van het vervoer van gevaarlijke goederen over land, dienen de Richtlijnen 94/55/EG en 96/49/EG te worden vervangen door één richtlijn waarin ook bepalingen betreffende de binnenvaart zijn opgenomen.

(4) De meeste lidstaten zijn verdragssluitende partij bij de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR), het Reglement betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen per spoor (RID) en, indien van toepassing, het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN).

(5) In de ADR, RID en ADN-overeenkomsten zijn uniforme regels vastgesteld inzake de veiligheid van het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen. Die regels zouden eveneens moeten gelden voor binnenlands vervoer zodat alle vervoer van gevaarlijke goederen in de Gemeenschap aan dezelfde voorwaarden voldoet en de werking van de interne vervoersmarkt wordt gegarandeerd.

(6) In bepaalde uitzonderlijke omstandigheden, vanwege de aard van de betrokken voertuigen of vaartuigen of vanwege de beperkte omvang van het vervoer, dient vervoer van gevaarlijke goederen te worden vrijgesteld van de bepalingen van deze richtlijn.

(7) Elke lidstaat dient het recht te behouden het vervoer van gevaarlijke goederen via de binnenwateren vrij te stellen van de toepassing van deze richtlijn indien de binnenwateren op zijn grondgebied niet via andere binnenwateren verbonden zijn met waterwegen in andere lidstaten of niet worden gebruikt voor vervoer van gevaarlijke goederen.

(8) Aan in derde landen geregistreerde transportmiddelen dienen toestemming te worden verleend voor internationaal vervoer van gevaarlijke goederen op het grondgebied van de lidstaten indien ze voldoen aan de toepasselijke bepalingen van de ADR, het RID of de ADN.

(9) De lidstaten dienen het recht te behouden om, uitsluitend om andere dan veiligheidsredenen, binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen op hun grondgebied te reguleren of te verbieden.

(10) Elke lidstaat dient over de mogelijkheid te beschikken stringentere regels op te leggen aan binnenlands vervoer dat wordt verzekerd door voertuigen die op zijn grondgebied zijn ingeschreven of in het verkeer zijn gebracht.

(11) De harmonisering van de toepasselijke voorwaarden voor binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen mag lidstaten er niet van weerhouden rekening te houden met specifieke binnenlandse omstandigheden. Deze richtlijn dient de lidstaten derhalve de mogelijkheid te bieden onder bepaalde specifieke voorwaarden afwijkingen toe te staan. Deze afwijkingen worden in deze richtlijn omschreven als "aanvullende nationale bepalingen."

(12) Gelet op de hoge investeringen die in deze sector vereist zijn, moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen tijdelijk bepaalde specifieke nationale bepalingen in stand te houden inzake de constructievoorschriften voor vervoersmiddelen en –uitrusting, voor vervoer via de Kanaaltunnel en voor vervoer tussen lidstaten en landen die zijn aangesloten bij de "Organisation for Cooperation of Railways (OSJD)". Deze afwijkingen worden in deze richtlijn omschreven als "aanvullende overgangsbepalingen."

(13) Het is noodzakelijk de bijlage bij deze richtlijn snel te kunnen aanpassen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang, met inbegrip van de ontwikkeling van nieuwe technologieën voor tracking en tracing en met name om rekening te houden met nieuwe bepalingen in de ADR, RID en ADN-overeenkomsten.

(14) De Commissie dient de lijst van aanvullende nationale bepalingen tevens te kunnen herzien en te kunnen beslissen over de instelling en toepassing van noodmaatregelen bij ongevallen of incidenten.

(15) De voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [6].

(16) De Commissie dient met name de bevoegdheid te krijgen om de bijlagen aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Aangezien het gaat om algemene maatregelen tot aanpassing of schrapping van niet-fundamentele aspecten van deze richtlijn, of de toevoeging aan de richtlijn van nieuwe niet-fundamentele aspecten, dienen ze te worden aangenomen overeenkomstig de in artikel 5bis van Besluit 1999/468/EEG vastgesteld regelgevingsprocedure met toetsing.

(17) Ter wille van de efficiëntie zouden de termijnen voor de goedkeuring van aanpassingen van de bijlagen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang, welke normaal van toepassing zijn bij een regelgevingsprocedure met toetsing moeten worden ingekort.

(18) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk een uniforme toepassing van de geharmoniseerde veiligheidsregels in de hele Gemeenschap alsmede het waarborgen van een hoog veiligheidsniveau voor binnenlandse en internationale vervoersoperaties, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen van deze richtlijn, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in ditzelfde artikel genoemde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(19) De bepalingen van de onderhavige richtlijn laten de door de Gemeenschap en haar lidstaten in het kader van de doelstellingen van Agenda 21, hoofdstuk 19, van de Unced-conferentie van Rio de Janeiro in juni 1992 aangegane verbintenis om te streven naar de harmonisering van de indelingssystemen voor gevaarlijke stoffen onverlet.

(20) De bepalingen van deze richtlijn doen geen afbreuk aan de communautaire wetgeving inzake de veiligheidsvoorwaarden voor het vervoer van biologische agentia en genetisch gemodificeerde organismen, als vastgesteld in Richtlijn 90/219/EG [7] van de Raad, Richtlijn 2001/18/EG [8] van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2000/54/EG [9] van het Europees Parlement en de Raad.

(21) De bepalingen van deze richtlijn laten de toepassing van andere communautaire bepalingen inzake de veiligheid en gezondheid en de bescherming van het milieu onverlet. Dit zijn met name de kaderrichtlijn inzake de veiligheid en gezondheid op het werk, Richtlijn 89/381/EEG [10] en haar "dochterrichtlijnen", waaronder de richtlijnen 98/24/EG [11] inzake chemische agentia en 2004/37/EG [12] inzake carcinogene of mutagene agentia.

(22) Krachtens artikel 6 van Richtlijn 82/714/EEG van de Raad van 4 oktober 1982 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen [13] mag ieder schip dat voorzien is van een certificaat dat is afgegeven krachtens het Reglement voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over de Rijn (ADNR) gevaarlijke stoffen over het gehele communautaire grondgebied van de Gemeenschap vervoeren onder de in dat certificaat omschreven voorwaarden. Als gevolg van de aanneming van deze richtlijn, dient deze bepalingen te worden geschrapt in Richtlijn 82/714/EEG.

(23) De Richtlijnen 94/55/EG en 96/49/EG moeten worden ingetrokken. Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dienen ook Richtlijn 96/35/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de aanwijzing en de beroepsbekwaamheid van veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren [14], Richtlijn 2000/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2000 betreffende de minimumeisen voor het examen voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren [15], Beschikking 2005/180/EG van de Commissie van 4 maart 2005 houdende toestemming voor de lidstaten om krachtens Richtlijn 94/55/EG bepaalde afwijkingen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg vast te stellen [16] en Beschikking 2005/180/EG van de Commissie van 4 maart 2005 houdende toestemming voor de lidstaten om krachtens Richtlijn 96/49/EG van de Raad bepaalde afwijkingen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor vast te stellen [17], te worden ingetrokken.

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Toepassingsgebied

1. Deze richtlijn is van toepassing op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, het spoor of de binnenwateren binnen of tussen lidstaten, met inbegrip van het laden en lossen, de overbrenging van of naar een andere vervoersmodaliteit en de noodzakelijke stops tijdens het vervoer.

De richtlijn is niet van toepassing op het vervoer van gevaarlijke goederen:

a) door voertuigen, wagons en vaartuigen die eigendom zijn van of onder de verantwoordelijkheid vallen van de strijdkrachten;

b) door zeeschepen over maritieme waterwegen die deel uitmaken van de binnenwateren;

c) door veerboten die uitsluitend een binnenwaterweg of haven oversteken; of

d) dat volledig binnen een afgesloten gebied plaatsvindt.

2. Binnen een termijn van één jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn, kunnen de lidstaten besluiten de bepalingen van bijlage III.1 niet toe te passen om een van de volgende redenen:

a) er zijn geen binnenwateren op hun grondgebied;

b) de binnenwaterwegen op hun grondgebied zijn niet via binnenwaterwegen verbonden met waterwegen in andere lidstaten; of

c) over de binnenwateren op hun grondgebied worden geen gevaarlijke goederen vervoerd.

Indien een lidstaat besluit de bepalingen van bijlage III.1 niet toe te passen, deelt hij dit besluit mee aan de Commissie, die de andere lidstaten daarvan op de hoogte brengt.

3. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om specifieke veiligheidsvoorschriften in te stellen voor binnenlands of internationaal vervoer van gevaarlijke goederen op hun grondgebied, voor zover ze niet zijn opgenomen in deze richtlijn.

Artikel 2

Definities

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

1) "ADR": de Europese overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, gesloten te Genève op 30 september 1957, als gewijzigd;

2) "RID": het Reglement betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, als opgenomen in bijlage C bij het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF), gesloten te Vilnius op 3 juni 1999, als gewijzigd.

3) "ADN": de Europese overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren, gesloten te Genève op 26 mei 2000, als gewijzigd;

4) "voertuig": ieder voor deelname aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig op ten minste vier wielen met een maximumsnelheid van meer dan 25 km/h, alsmede aanhangwagens daarvan, met uitzondering van voertuigen die zich op rails voortbewegen, landbouw- en bosbouwtrekkers en die zijn ontworpen met een maximumsnelheid van maximaal 40 km/h en alle mobiele machines;

5) "wagon": spoorvoertuig zonder eigen aandrijving dat op eigen wielen op rails rijdt en wordt gebruikt voor het vervoer van goederen;

6) "vaartuig": alle binnenvaartuigen en zeeschepen.

Artikel 3

Algemene bepalingen

1. Onverminderd artikel 7 worden gevaarlijke goederen niet vervoerd wanneer zulks is verboden door de bijlagen I.1, II.1 en III.1 .

2. Onverminderd de algemene regels inzake markttoegang en de algemeen toepasselijke regels op het vervoer van goederen, is de toestemming voor het vervoer van gevaarlijke goederen, onderworpen aan de naleving van de voorwaarden van de bijlagen I.1, II.1 en III.1.

Artikel 4

Derde landen

Vervoer van gevaarlijke goederen tussen de Gemeenschap en derde landen wordt toegestaan indien wordt voldaan aan de ADR, RID of ADN-bepalingen.

Artikel 5

Beperkingen om andere dan veiligheidsredenen

De lidstaten behouden het recht om, uitsluitend om andere dan veiligheidsredenen, vervoer van gevaarlijke goederen op hun grondgebied te reguleren of te verbieden.

Artikel 6

Beperkingen vanwege de veiligheid van het vervoer

1. Met het oog op de veiligheid van het vervoer kunnen lidstaten, behalve wat constructievoorschriften betreft, stringentere bepalingen instellen voor binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen dat wordt verzekerd door voertuigen die op hun grondgebied zijn ingeschreven of in het verkeer zijn gebracht.

2. Wanneer een lidstaat na een ongeval of incident op zijn grondgebied van oordeel is dat de toepasselijke veiligheidsvoorschriften onvoldoende zijn gebleken om de gevaren van het vervoer te beperken en er dringend maatregelen moeten worden genomen, brengt hij de Commissie, tijdens de voorbereidingsfase, op de hoogte van de maatregelen die hij van plan is te nemen.

Overeenkomstig de in artikel 10, lid 2, bedoelde procedure beslist de Commissie of zij instemt met de invoering van de betrokken maatregelen en de duur van die toestemming.

Artikel 7

Afwijkingen

1. Lidstaten kunnen het gebruik van andere dan de in de bijlagen genoemde talen toestaan voor vervoer dat uitsluitend op hun grondgebied plaatsvindt.

2. a) Op voorwaarde dat de veiligheid niet in het gedrang komt, kunnen lidstaten verzoeken om afwijkingen van het bepaalde in de bijlagen I.1, II.1 of III.1 voor het vervoer van gevaarlijke goederen op hun grondgebied of voor het vervoer van kleine hoeveelheden van bepaalde gevaarlijke goederen, met uitzondering van middel- en hoogactieve stoffen, op voorwaarde dat de voorschriften voor dergelijke transporten niet strenger zijn dan de in voormelde bijlage vastgesteld voorschriften.

b) Op voorwaarde dat de veiligheid niet in het gedrang komt, kunnen lidstaten eveneens verzoeken om afwijkingen van het bepaalde in de bijlagen I.1, II.1 of III.1 voor het vervoer van gevaarlijke stoffen op hun grondgebied voor:

b1) plaatselijk vervoer over korte afstand, of

b2) dat deel uitmaakt van een welbepaald industrieel proces, van lokale aard is en onder duidelijk omschreven voorwaarden streng gecontroleerd wordt.

De Commissie onderzoekt telkens of is voldaan aan de voorwaarden van de eerste en tweede alinea van dit lid en beslist overeenkomstig de in artikel 10, lid 2, vastgestelde procedure of een afwijking wordt toegestaan en wordt toegevoegd aan de lijst vaan aanvullende nationale bepalingen in de bijlagen I.3, II.3 en III.3.

3. Afwijkingen gelden voor een periode van 5 jaar vanaf de datum waarop de toestemming wordt verleend.

Afwijkingen worden zonder onderscheid toegepast.

4. Wanneer een lidstaat verzoekt om uitbreiding van een verleende afwijking, herziet de Commissie de betrokken afwijking.

Indien geen aanpassing ten gronde van de bijlagen I.1, II.1 of III.1 is goedgekeurd, zal de Commissie de toestemming verlengen met een nieuwe periode van 5 jaar.

Indien een aanpassing ten gronde van de bijlagen I.1, II.1 of III.1 is aangenomen, kan de Commissie overeenkomstig de in artikel 10., lid 2 vastgestelde procedure:

a) de afwijking vervallen verklaren en schrappen uit de betrokken bijlage;

b) het toepassingsgebied van de toestemming beperken en de betrokken bijlage in die zin aanpassen;

c) de toestemming met een nieuwe periode van 5 jaar verlengen.

5. Elke lidstaat kan individuele vergunningen verlenen voor transporten van gevaarlijke goederen op zijn grondgebied die krachtens deze richtlijn zijn verboden of erin toestemmen dat deze transporten onder andere dan de in de richtlijn vastgestelde voorwaarden plaatsvinden, op voorwaarden dat deze transporten duidelijk zijn gespecificeerd en van tijdelijke aard zijn.

Artikel 8

Overgangsbepalingen

De lidstaten kunnen op hun grondgebied de bepalingen van de bijlage I.2, II.2 en III.2 handhaven.

De lidstaten die deze bepalingen handhaven, brengen de Commissie daarvan op de hoogte. De Commissie deelt dit mee aan de andere lidstaten.

Artikel 9

Aanpassingen

De wijzigingen die noodzakelijk zijn voor de aanpassing van de bijlagen aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang, waaronder het gebruik van technologieën voor tracking en tracing, op de door deze richtlijn bestreken gebieden, met name om rekening te houden met wijzigingen van de ADR, RID en ADN-bepalingen worden goedgekeurd overeenkomstig de in artikel 10, lid 3, vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing.

Artikel 10

Comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité voor het vervoer van gevaarlijke goederen.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De termijn als bedoeld in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG wordt gesteld op drie maanden.

3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5 bis, lid 3, onder c), en lid 4, onder b) en e), van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijnen worden vastgesteld op respectievelijk één maand, één maand en twee maanden.

Artikel 11

Omzetting

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2008 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 12

Wijziging

Artikel 6 van Richtlijn 82/714/EG wordt geschrapt.

Artikel 13

Intrekkingen

1. De richtlijnen 94/55/EG, 96/49/EG, 96/35/EG en 2000/18/EG worden ingetrokken.

Op grond van de ingetrokken richtlijnen afgegeven certificaten blijven geldig tot hun vervaldatum.

2. De beschikkingen 2005/263/EG en 2005/180/EG worden ingetrokken.

Artikel 14

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 15

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, op

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitter De Voorzitter

BIJLAGEN

I

Vervoer over de weg

I.1. ADR

Bijlagen A en B van de Europese overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR), als van toepassing met ingang van 1 januari 2009, met dien verstande dat de woorden "overeenkomstsluitende partij" worden vervangen door het woord "lidstaat".

I.2. Aanvullende overgangsbepalingen

1. Op grond van artikel 4 van Richtlijn 94/55/EG kunnen de lidstaten toegestane afwijkingen handhaven tot 31 december 2010 tenzij bijlage I.1 vóór die datum wordt aangepast aan de in dat artikel vermelde VN-aanbevelingen voor het vervoer van gevaarlijke goederen.

2. Iedere lidstaat kan op zijn grondgebied het gebruik toestaan van vóór 1 januari 1997 gebouwde voertuigen en opslagtanks die niet aan de bepalingen van de richtlijn voldoen, doch waarvan de constructie in overeenstemming is met de voorschriften van de op 31 december 1996 geldende nationale wetgeving, mits deze voertuigen en tanks overeenkomstig de vereiste veiligheidsniveaus worden onderhouden.

Op 1 januari 1997 of na deze datum gebouwde tanks en voertuigen die niet voldoen aan deze richtlijn maar die zijn gebouwd overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 94/55/EG, die van kracht was op het moment waarop ze zijn gebouwd, mogen verder worden gebruikt voor binnenlands vervoer.

3. Iedere lidstaat kan op zijn grondgebied het gebruik toestaan van vóór 1 juli 2007 gebouwde drukvaten, flessenbatterijen en opslagtanks en andere voor 1 juli 2003 gebouwde recipiënten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen, maar welke zijn gebouwd overeenkomstig de op bouwdatum geldende voorschriften, doch niet na 1 juli 2005 voor drukvaten, flessenbatterijen en opslagtanks en niet na 1 juli 2001 voor andere recipiënten, mits zij zodanig worden onderhouden dat de desbetreffende veiligheidsniveaus in acht worden genomen.

4. Totdat bepalingen betreffende passende referentietemperaturen voor bepaalde klimaatzones worden opgenomen in bijlage I.1 van deze richtlijn, mogen de lidstaten waar de omgevingstemperatuur regelmatig lager is dan -20 °C, strengere normen vaststellen voor de bedrijfstemperatuur van het materieel dat bestemd is voor plastic verpakking, tanks en andere uitrusting die is bestemd voor binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen over de weg.

5. Zolang geen bepalingen betreffende passende referentietemperaturen voor welbepaalde klimaatzones zijn opgenomen in de Europese normen en in de bijlagen I.1 van deze richtlijn niet naar die normen wordt verwezen, mag iedere lidstaat andere nationale bepalingen handhaven betreffende de referentietemperatuur voor het vervoer van vloeibaar gas of mengsels van vloeibaar gas op zijn grondgebied dan die welke in deze richtlijn zijn openomen.

6. Iedere lidstaat kan voor vervoer op zijn grondgebied de tot en met 31 december 1996 in zijn nationale wetgeving geldende bepalingen handhaven met betrekking tot het aanbrengen van een noodmaatregelcode of waarschuwingsbord in plaats van het in bijlage I.1 van deze richtlijn bedoelde randnummer.

I.3. Aanvullende nationale bepalingen

Afwijkingen voor lidstaten voor het vervoer van gevaarlijke goederen op hun grondgebied op grond van artikel 7, lid 2.

Nummering van de afwijkingen: RO-a/b1/b2-MS-nn

RO= Wegvervoer

a/b1/b2= artikel 7, lid 2, a/b1/b2

MS= afkorting van de lidstaat

nn= volgnummer

Op grond van artikel 7, lid 2, onder a

BE België

RO–a–BE–1

Betreft: Klasse 1 – Kleine hoeveelheden.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 1.1.3.6

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Punt 1.1.3.6 beperkt de hoeveelheid springstoffen voor de mijnbouw die in een gewoon voertuig mag worden vervoerd tot 20 kg.

Inhoud van de nationale wetgeving: Exploitanten van opslagplaatsen die van de bevoorradingsplaatsen verwijderd zijn, kunnen ertoe gemachtigd worden ten hoogste 25 kilogram dynamiet of moeilijk ontvlambare springstoffen en 300 slagpijpjes met gewone autovoertuigen te vervoeren onder de voorwaarden door de dienst der springstoffen voor elk bijzonder geval te bepalen.

Referentie van de nationale wetgeving : Artikel 111 van het Koninklijk Besluit van 23 september 1958 inzake springstoffen, als gewijzigd bij KB van 14 mei 2000.

RO–a–BE– 2

Betreft: Vervoer van ongereinigde lege houders die producten van verschillende klassen hebben bevat.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.4.1.1.6

Inhoud van de nationale wetgeving: Vermelding op het vervoersdocument: "ongereinigde lege verpakkingen die producten van verschillende klassen hebben bevat".

Referentie van de nationale wetgeving: Afwijking 6-97.

Toelichting: Afwijking door de Europese Commissie geregistreerd als nr. 21 (krachtens artikel 6, lid 10).

RO–a–BE–3

Subject: Vaststelling van RO–a–UK–4.

Referentie van de nationale wetgeving:

DE Duitsland

RO–a–DE–1

Betreft: Gemengde verpakking en gemengde belading van auto-onderdelen met classificatie 1.4G samen met bepaalde gevaarlijke goederen (n4).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 4.1.10 en 7.5.2.1

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Bepalingen inzake gemengde verpakking en gemengde belading.

Inhoud van de nationale wetgeving: UN 0431 en UN 0503 mogen in bepaalde in de vrijstelling vermelde hoeveelheden, samen met bepaalde gevaarlijke goederen (producten in verband met de autofabricage) worden geladen. De waarde 1000 (vergelijkbaar met 1.1.3.6.4) mag niet worden overschreden.

Referentie van de nationale wetgeving: Gefahrgut-Ausnahmeverordnung — GGAV 2002 vom 06.11.2002 (BGBl. I S. 4350), geändert durch Artikel 2 der Verordnung vom 28.4.2003 (BGBl. I S. 595); Ausnahme 28 .

Toelichting: De vrijstelling is nodig om voor een snelle levering van veiligheidsonderdelen voor auto's te zorgen, afhankelijk van de plaatselijke vraag. Vanwege het brede gamma van producten is het niet gebruikelijk dat plaatselijke garages deze in voorraad hebben.

RO–a–DE–2

Betreft: Vrijstelling van het voorschrift om een vervoersdocument en een expediteursverklaring bij zich te hebben voor bepaalde hoeveelheden gevaarlijke goederen, als bepaald onder punt 1.1.3.6 (n1).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.4.1.1.1 en 5.4.1.1.6

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Inhoud van het vervoersdocument.

Inhoud van de nationale wetgeving: Voor alle klassen behalve klasse 7: er is geen vervoersdocument nodig indien de hoeveelheid vervoerde goederen niet groter is dan de onder 1.1.3.6 vermelde hoeveelheden.

Referentie van de nationale wetgeving: Gefahrgut-Ausnahmeverordnung — GGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350), geändert durch Artikel 2 der Verordnung vom 28.4.2003 (BGBl. I S. 595); Ausnahme 18.

Toelichting: De door kenmerking en etikettering van verpakkingen verstrekte informatie wordt voor het binnenlandse vervoer voldoende geacht, aangezien een vervoersdocument bij lokale distributie niet altijd nodig is.

Afwijking door de Europese Commissie geregistreerd als nr. 22 (krachtens artikel 6, lid 10).

RO–a–DE–3

Betreft: Vervoer van meetstandaards en brandstofpompen (leeg en ongereinigd).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: Bepalingen voor de UN-nummers 1202, 1203 en 1223.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Verpakking, kenmerking, documenten, instructies voor vervoer en behandeling, instructies voor de bemanning van voertuigen.

Inhoud van de nationale wetgeving: Specificatie van voorschriften en aanvullende bepalingen voor de toepassing van de afwijking; tot 1000 l: vergelijkbaar met lege ongereinigde verpakkingen; boven 1000 l: naleving van bepaalde voorschriften voor tanks; vervoer uitsluitend leeg en ongereinigd.

Referentie van de nationale wetgeving: Gefahrgut-Ausnahmeverordnung — GGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350), geändert durch Artikel 2 der Verordnung vom 28.4.2003 (BGBl. I S. 595); Ausnahme 24 .

Toelichting: Lijst nr. 7, 38, 38a.

RO–a–DE–4

Betreft: Vrijstelling van kleine hoeveelheden van bepaalde goederen voor particulier gebruik.

Verwijzing naar bijlage I.1 van de richtlijn: tabel in hoofdstuk 3.2 voor bepaalde UN-nummers in de klassen 1 tot en met 9.

Inhoud van de bijlage van de richtlijn: Vergunning voor en bepalingen inzake vervoer.

Inhoud van de nationale wetgeving: Klassen 1 tot en met 9; vrijstelling voor zeer kleine hoeveelheden van verschillende goederen in verpakkingen en hoeveelheden voor particulier gebruik; maximaal 50 kg per vervoerseenheid; toepassing van de algemene verpakkingsvoorschriften voor de binnenverpakking.

Referentie van de nationale wetgeving: Gefahrgut-Ausnahmeverordnung — GGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350), geändert durch Artikel 2 der Verordnung vom 28.4.2003 (BGBl. I S. 595); Ausnahme 3 .

Toelichting: Afwijking beperkt tot 31 december 2004. Lijst nr. 14*.

RO–a–DE–5

Betreft: Toestemming voor gezamenlijke verpakking.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 4.1.10.4 MP2

Inhoud van de bijlage van de richtlijn: Verbod op gezamenlijke verpakking.

Inhoud van de nationale wetgeving: Klassen 1.4S, 2, 3 en 6.1; toestemming voor gezamenlijke verpakking van voorwerpen in klasse 1.4S (patronen voor kleine wapens), spuitbussen (klasse 2) en materialen voor reiniging en behandeling in de klassen 3 en 6.1 (vermelde UN-nummers) die als één geheel worden verkocht in gecombineerde verpakkingen in verpakkingsgroep II en in kleine hoeveelheden.

Referentie van de nationale wetgeving: Gefahrgut-Ausnahmeverordnung — GGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350), geändert durch Artikel 2 der Verordnung vom 28.4.2003 (BGBl. I S. 595); Ausnahme 21 .

Toelichting: Lijst nr. 30*, 30a, 30b, 30c, 30d, 30e, 30f en 30g.

DK Denemarken

RO–a–DK–1

Betreft: Vervoer over de weg van verpakkingen met afval of resten van gevaarlijke stoffen die voor verwijdering zijn ingezameld bij huishoudens en bepaalde bedrijven.

Verwijzing naar bijlage I.1 van de richtlijn: Deel 2, 4.1.4, 4.1.10, 5.2, 5.4 en 8.2.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn:

Classificatiebeginselen. Bepalingen gemengde verpakking. Bepalingen kenmerking en etikettering. Vervoersdocument.

Inhoud van de nationale wetgeving: Binnenverpakkingen met afval of resten van chemische stoffen die zijn ingezameld bij huishoudens en bepaalde bedrijven, mogen samen worden verpakt in bepaalde door de VN gecertificeerde buitenverpakkingen. De binnenverpakkingen mogen niet meer dan 5 kg of 5 liter bevatten. Afwijkingen van de bepalingen inzake classificatie, kenmerking en etikettering, documentatie en opleiding.

Referentie van de nationale wetgeving: Bekendtgørelse nr. 729 van 15.8.2001 om vejtransport of farligt gods § 4, stk. 3.

Toelichting: Het is niet mogelijk tot een nauwkeurige classificatie te komen en alle ADR-bepalingen toe te passen wanneer afvalstoffen of resten van chemische stoffen bij huishoudens en bepaalde bedrijven voor verwijdering worden ingezameld. Het afval wordt meestal verpakt in verpakkingen die in de detailhandel zijn verkocht.

RO–a–DK–2

Betreft: Vervoer over de weg van verpakkingen met ontplofbare stoffen en verpakkingen met ontstekingsinrichtingen in éénzelfde voertuig.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 7.5.2.2

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Bepalingen gemengde verpakking.

Inhoud van de nationale wetgeving: Bij het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg moeten de regels van het ADR in acht worden genomen.

Referentie van de nationale wetgeving: Bekendtgørelse nr. 729 van 15.8.2001 om vejtransport of farligt gods § 4, stk. 1.

Toelichting: Praktisch gezien moet men de mogelijkheid hebben op om op éénzelfde voertuig explosieve stoffen samen met ontstekingsinrichtingen te verpakken wanneer deze goederen tussen de plaats van opslag en de plaats van gebruik worden vervoerd.

Wanneer de Deense wetgeving inzake het vervoer van gevaarlijke goederen wordt gewijzigd, zullen de Deense autoriteiten dergelijke transporten op de volgende voorwaarden toelaten:

(1) Er mag niet meer dan 25 kg explosieve stoffen van groep D tegelijk worden vervoerd.

(2) Niet meer dan 200 stuks ontstekinginrichtingen van groep B mogen tegelijkertijd worden vervoerd.

(3) Ontstekingsinrichtingen en explosieve stoffen moeten afzonderlijk worden verpakt in door de VN gecertificeerde verpakkingen in overeenstemming met de voorschriften van Richtlijn 2000/61/EG tot wijziging van Richtlijn 94/55/EG.

(4) De tussen verpakkingen met ontstekingsinrichtingen en verpakkingen met explosieve stoffen aan te houden afstand dient ten minste 1 meter te bedragen, zelfs wanneer er plotseling moet worden geremd. Verpakkingen met ontstekingsinrichtingen en verpakkingen met explosieve stoffen moeten zo worden geplaatst dat zij snel uit het voertuig kunnen worden verwijderd.

(5) Alle andere regels betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen moeten in acht worden genomen.

FI Finland

RO–a–FI–1

Betreft: Vervoer van gevaarlijke goederen in bepaalde hoeveelheden in bussen en kleine hoeveelheden laagradioactief materiaal voor gezondheidszorg en onderzoek.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 4.1, 5.4

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Bepalingen voor verpakking, documentatie.

Inhoud van de nationale wetgeving: Vervoer van gevaarlijke goederen in bepaalde kleinere hoeveelheden dan die van 1.1.3.6 met een maximale nettomassa van niet meer dan 200 kg in bussen wordt toegestaan zonder gebruik van het vervoersdocument en zonder aan alle verpakkingsvoorschriften te voldoen. Een voertuig dat maximaal 50 kg laag radioactief materiaal vervoert ten behoeve van gezondheidszorg of onderzoek, moet worden gemarkeerd en uitgerust overeenkomstig de ADR.

Referentie van de nationale wetgeving: Liikenne- ja viestintäministeriön asetus vaarallisten aineiden kuljetuksesta tiellä (277/2002; 313/2003, 312/2005).

RO–a–FI–2

Betreft: Beschrijving van lege tanks in het vervoersdocument.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.4.1.1.6

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Bijzondere bepalingen voor lege ongereinigde verpakkingen, voertuigen, containers, tanks, batterijwagens en MEGC's.

Inhoud van de nationale wetgeving: Bij lege ongereinigde tankwagens waarin twee of meer stoffen met de UN-nummers 1202, 1203 en 1223 zijn vervoerd, mag de beschrijving in het vervoersdocument worden aangevuld met de woorden “laatste inhoud”, gevolgd door de naam van het product met het laagste vlampunt; “Lege tankwagen, 3, laatste inhoud: UN 1203 Motorbrandstof, II”.

Referentie van de nationale wetgeving: Liikenne- ja viestintäministeriön asetus vaarallisten aineiden kuljetuksesta tiellä (277/2002; 313/2003).

RO–a–FI–3

Betreft: Etikettering en kenmerking van de vervoerseenheid voor explosieven.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.3.2.1.1

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Algemene voorschriften voor oranje borden.

Inhoud van de nationale wetgeving: Vervoerseenheden die (normaal gesproken in kleine vrachtwagens) kleine hoeveelheden explosieven (maximaal 1 000 kg netto) naar steengroeven en werklocaties vervoeren, mogen aan de voor- en achterkant worden geëtiketteerd met het etiket volgens model 1.

Referentie van de nationale wetgeving: Liikenne- ja viestintäministeriön asetus vaarallisten aineiden kuljetuksesta tiellä (277/2002; 313/2003).

FR Frankrijk

RO–a–FR–1

Betreft: Vervoer van draagbare en mobiele apparatuur voor gammaradiografie (18).

Verwijzing naar bijlage I.1 van de richtlijn: Bijlagen A en B.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn:

Inhoud van de nationale wetgeving: Het vervoer van apparatuur voor gammaradiografie door gebruikers in speciale voertuigen wordt, met inachtneming van specifieke voorschriften, vrijgesteld.

Referentie van de nationale wetgeving: Arrêté du 1er juin 2001 relatif au transport de marchandises dangereuses par route - artikel 28.

RO–a–FR–2

Betreft: Vervoer van afval uit de gezondheidszorg waarbij er sprake is van besmettingsrisico en dat wordt gelijkgesteld met anatomisch materiaal dat valt onder UN 3291, met een massa van ten hoogste 15 kg.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: Bijlagen A en B

Inhoud van de nationale wetgeving: Vrijstelling van de ADR-voorschriften voor het vervoer van afval uit de gezondheidszorg waarbij er sprake is van besmettingsrisico en dat wordt gelijkgesteld met anatomisch materiaal dat valt onder UN 3291, met een massa van ten hoogste 15 kg.

Referentie van de nationale wetgeving: Arrêté du 1er juin 2001 relatif au transport de marchandises dangereuses par route - artikel 12.

RO–a–FR–3

Betreft: Vervoer van gevaarlijke goederen in het openbaar vervoer (18).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 8.3.1

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Vervoer van passagiers en gevaarlijke goederen.

Inhoud van de nationale wetgeving: Gevaarlijke goederen mogen in het openbaar vervoer als handbagage worden vervoerd overeenkomstig de onder 3.4, 4.1 en 5.2 vermelde bepalingen inzake de verpakking, de kenmerking en de etikettering van pakketten.

Referentie van de nationale wetgeving: Arrêté du 1er juin 2001 relatif au transport de marchandises dangereuses par route - artikel 21.

Toelichting: In handbagage worden alleen gevaarlijke goederen voor persoonlijk of eigen beroepsmatig gebruik toegestaan. Draagbare gashouders zijn in de voor één reis benodigde hoeveelheid toegestaan voor patiënten met ademhalingsproblemen.

RO–a–FR–4

Betreft: Vervoer van kleine hoeveelheden gevaarlijke goederen voor eigen rekening (18).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.4.1.

Inhoud van de bijlage van de richtlijn: Verplichting om een vervoersdocument te hebben.

Inhoud van de nationale wetgeving: Vervoer van kleine hoeveelheden gevaarlijke goederen voor eigen rekening waarbij de onder 1.1.3.6 gestelde grenswaarden niet worden overschreden, is vrijgesteld van de onder 5.4.1 vermelde verplichting om in het bezit te zijn van een vervoersdocument.

Referentie van de nationale wetgeving: Arrêté du 1er juin 2001 relatif au transport de marchandises dangereuses par route - artikel 23-2.

IE Ierland

RO–a–IE–1

Betreft: Vrijstelling van het voorschrift van 5.4.0 van de ADR voor een vervoersdocument voor het vervoer van pesticiden van ADR-klasse 3 die onder 2.2.3.3 zijn aangeduid als FT2-pesticiden (vlampunt lager dan 23°C) en ADR-klasse 6.1 die onder 2.2.61.3 zijn aangeduid als T6-pesticiden, vloeibaar (vlampunt niet lager dan 23°C), wanneer de hoeveelheden vervoerde gevaarlijke goederen niet groter zijn dan de onder 1.1.3.6 van het ADR vermelde hoeveelheden.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.4

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Voorschrift voor vervoersdocument.

Inhoud van de nationale wetgeving: Een vervoersdocument is niet nodig voor het vervoer van pesticiden van ADR-klassen 3 en 6.1, wanneer de hoeveelheden vervoerde gevaarlijke goederen niet groter zijn dan de onder 1.1.3.6 van het ADR vermelde hoeveelheden.

Referentie van de nationale wetgeving: Regulation 82(9) of the 'Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 2004'.

Toelichting: Onnodig en bewerkelijk voorschrift voor het plaatselijke vervoer en de plaatselijke levering van deze pesticiden.

RO–a–IE–2

Betreft: Vrijstelling van sommige van de bepalingen van de ADR inzake de verpakking, kenmerking en etikettering voor vervoer van kleine hoeveelheden (beneden de grenswaarden van 1.1.3.6) verlopen vuurwerk van de classificatiecodes 1.3G, 1.4G en 1.4S van klasse 1 van de ADR met als respectieve identificatienummers UN0092, UN0093, UN0403 of UN0404 naar de dichtstbijzijnde militaire kazerne voor verwijdering.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 1.1.3.6, 4.1, 5.2 en 6.1

Inhoud van de bijlage van de richtlijn: Verwijdering van verlopen vuurwerk.

Inhoud van de nationale wetgeving: De bepalingen van de ADR inzake de verpakking, kenmerking en etikettering voor vervoer van verlopen vuurwerk met als respectieve identificatienummers UN0092, UN0093, UN0403 of UN0404 naar de dichtstbijzijnde militaire kazerne zijn niet van toepassing, mits aan de algemene bepalingen van de ADR inzake verpakking wordt voldaan en in het vervoersdocument aanvullende informatie wordt opgenomen. Dit geldt alleen voor lokaal vervoer van kleine hoeveelheden verlopen vuurwerk naar de dichtstbijzijnde militaire kazerne voor veilige verwijdering.

Referentie van de nationale wetgeving: Regulation 82(10) of the 'Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 2004'.

Toelichting: Het vervoer van kleine hoeveelheden “verlopen” fakkels voor noodgevallen op zee, met name van eigenaren van pleziervaartuigen en scheepsbevoorraders, naar militaire kazernes voor een veilige verwijdering daarvan heeft problemen opgeleverd, vooral wat de verpakkingsvoorschriften betreft. De afwijking geldt voor lokaal vervoer van kleine hoeveelheden (beneden de grenswaarden van 1.1.3.6).

RO–a–IE–3

Betreft: Vrijstelling van de voorschriften van de hoofdstukken 6.7 en 6.8 voor het vervoer over de weg van nominaal lege ongereinigde opslagtanks (voor opslag op vaste locaties) met het oog op reiniging, reparatie, beproeving of sloop.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 6.7 en 6.8

Inhoud van de bijlage van de richtlijn: Voorschriften voor het ontwerp, de constructie het onderzoek en de beproeving van tanks.

Inhoud van de nationale wetgeving: [Voorstel] Vrijstelling van de voorschriften van de hoofdstukken 6.7 en 6.8 van de ADR voor het vervoer over de weg van nominaal lege ongereinigde opslagtanks (voor opslag op vaste locaties) met het oog op reiniging, herstelling, beproeving of sloop mits a) zoveel op de tank aangesloten pijpleidingen als redelijkerwijs mogelijk is, zijn verwijderd; b) een geschikte veiligheidsklep op de tank wordt aangesloten, die gedurende het vervoer operationeel blijft; en c) met inachtneming van b) alle openingen in de tank en de daarop aangesloten pijpleidingen zijn afgesloten om het ontsnappen van gevaarlijke goederen te voorkomen, voorzover dit redelijkerwijs uitvoerbaar is.

Referentie van de nationale wetgeving: Amendement dat is voorgesteld op de ‘Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations, 2004’.

Toelichting: Deze tanks worden gebruikt voor de opslag van stoffen op een vaste locatie en niet voor het vervoer van goederen. Ze zullen zeer kleine hoeveelheden gevaarlijke goederen bevatten wanneer ze (de tanks) naar een andere locatie worden vervoerd voor reiniging, herstelling enzovoort.

Voorheen uit hoofde van artikel 6, lid 10.

RO–a–IE–4

Betreft: Vrijstelling van de voorschriften van de hoofdstukken 5.3, 5.4, deel 7 en bijlage B van het ADR in verband met het vervoer van gascilinders voor tapinstallaties (voor dranken), wanneer deze op hetzelfde voertuig worden vervoerd als de dranken (waarvoor ze worden gebruikt).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: Hoofdstukken 5.3 en 5.4, deel 7 en bijlage B.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Het kenmerken van de voertuigen, de mee te nemen documentatie en de bepalingen betreffende de vervoersmiddelen en het vervoer.

Inhoud van de nationale wetgeving: [Voorstel] Vrijstelling van de voorschriften van de hoofdstukken 5.3 en 5.4, deel 7 en bijlage B van de ADR voor gascilinders die worden gebruikt voor het tappen van dranken, wanneer deze gascilinders op hetzelfde voertuig worden vervoerd als de dranken (waarvoor ze worden gebruikt).

Referentie van de nationale wetgeving: Amendement dat is voorgesteld op de ‘Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations, 2004’.

Toelichting: De hoofdactiviteit is de distributie van verpakte dranken, die niet onder het ADR vallen, en daarnaast kleine hoeveelheden kleine cilinders met bijbehorende gassen voor het tappen.

Voorheen uit hoofde van artikel 6, lid 10.

RO–a–IE–5

Betreft: Vrijstelling, voor binnenlands vervoer binnen Ierland, van de in de hoofdstukken 6.2 en 4.1 van het ADR vermelde voorschriften voor de constructie en beproeving van houders en de voorschriften voor het gebruik daarvan voor cilinders en drukvaten voor gassen van klasse 2 die een multimodaal vervoerstraject hebben afgelegd, met inbegrip van vervoer over zee, wanneer i) deze cilinders en drukvaten overeenkomstig de IMDG-code worden vervaardigd, beproefd en gebruikt, ii) deze cilinders en drukvaten niet in Ierland worden nagevuld maar nominaal leeg naar het land van herkomst van het multimodale vervoerstraject worden geretourneerd en iii) deze cilinders en drukvaten lokaal in kleine hoeveelheden worden gedistribueerd.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 1.1.4.2, 4.1 en 6.2

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Bepalingen inzake multimodale vervoerstrajecten, met inbegrip van vervoer over zee, het gebruik van cilinders en drukvaten voor gassen van ADR-klasse 2 en de constructie en beproeving van deze cilinders en drukvaten voor gassen van ADR-klasse 2.

Inhoud van de nationale wetgeving: [Voorstel] De bepalingen van de hoofdstukken 4.1 en 6.2 zijn niet van toepassing op cilinders en drukvaten voor gassen van klasse 2, mits i) deze cilinders en drukvaten overeenkomstig de IMDG-code worden vervaardigd en beproefd, ii) deze cilinders en drukvaten overeenkomstig de IMDG-code worden gebruikt, iii) deze cilinders en drukvaten via een multimodaal vervoerstraject, met inbegrip van vervoer over zee, naar de afzender zijn vervoerd, iv) het vervoer van deze cilinders en drukvaten naar de eindgebruiker bestaat uit één traject, dat binnen één dag wordt afgelegd, van de geadresseerde van het multimodale vervoer [bedoeld onder iii)], v) deze cilinders en drukvaten niet in het binnenland worden nagevuld maar nominaal leeg naar het land van herkomst van het multimodale vervoerstraject [bedoeld onder iii)] worden geretourneerd, en vi) deze cilinders en drukvaten lokaal in het binnenland in kleine hoeveelheden worden gedistribueerd.

Referentie van de nationale wetgeving: Amendement dat is voorgesteld op de ‘Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations, 2004’.

Toelichting: De gassen in deze cilinders en drukvaten voldoen aan een door de eindgebruikers verlangde specificatie, op grond waarvan ze van buiten het ADR-gebied moeten worden ingevoerd. Na gebruik moeten deze nominaal lege cilinders en drukvaten naar het land van herkomst worden geretourneerd om te worden nagevuld met het gas met de speciale specificatie – ze worden niet in Ierland en zelfs niet binnen het ADR-gebied nagevuld. Ze voldoen weliswaar niet aan de ADR, maar voldoen wel aan en zijn geaccepteerd voor de IMDG-code. De eindbestemming van het multimodale vervoerstraject, dat buiten het ADR-gebied begint, is de locatie van de importeur, vanwaar deze cilinders en drukvaten in kleine hoeveelheden lokaal binnen Ierland naar de eindgebruiker worden gedistribueerd. Dit vervoer binnen Ierland zou vallen onder het gewijzigde artikel 6, lid 9, van Richtlijn 94/55/EG, als gewijzigd.

LT Litouwen

RO–a–LT–1

Betreft: Vaststelling van RO–a–UK-6.

Referentie van de nationale wetgeving: Lietuvos Respublikos Vyriausybės 2000 m. kovo 23 d. nutarimas Nr. 337 "Dėl pavojingų krovinių vežimo kelių transportu Lietuvos Respublikoje" (Regeringsbesluit nr. 337 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg in de Republiek Litouwen, goedgekeurd op 23.3.2000).

UK Verenigd Koninkrijk

RO–a–UK–1

Betreft: Vervoer van bepaalde radioactieve materialen met geringe gevaren zoals klokken, horloges, rookmelders en wijzerplaten voor kompassen (E1).

Verwijzing naar bijlage I.1 van de richtlijn: De meeste ADR-voorschriften.

Inhoud van de bijlage van de richtlijn: Voorschriften voor het vervoer van materialen van klasse 7.

Inhoud van de nationale wetgeving: Volledige vrijstelling van de bepalingen van de nationale regelgeving voor bepaalde handelsproducten die beperkte hoeveelheden radioactief materiaal bevatten. (lichtgevend product dat is bedoeld om door een persoon te worden gedragen; maximum 500 rookmelders voor huishoudelijk gebruik met een individuele activiteit van maximum 40 kBq; of maximum vijf tritiumlichtbronnen op basis van gas met een individuele activiteit van maximum 10 GBq in eenzelfde voertuig of spoorvoertuig).

Referentie van de nationale wetgeving: The Radioactive Material (Road Transport) Regulations 2002 Regulation 5(4)(d). The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 3(10).

Toelichting: Deze afwijking is een maatregel voor de korte termijn, die niet langer nodig zal zijn wanneer soortgelijke wijzigingen van de IAEA-regels in de ADR worden opgenomen.

RO–a–UK–2

Betreft: Vrijstelling van het voorschrift om een vervoersdocument bij zich te hebben voor bepaalde hoeveelheden gevaarlijke goederen (niet van klasse 7) als gedefinieerd onder 1.1.3.6 (E2).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 1.1.3.6.2 en 1.1.3.6.3

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Vrijstelling van bepaalde voorschriften voor bepaalde hoeveelheden per vervoerseenheid.

Inhoud van de nationale wetgeving: Voor beperkte hoeveelheden is geen vervoersdocument nodig, behalve wanneer deze deel uitmaken van een grotere lading.

Referentie van de nationale wetgeving: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 3(7)(a).

Toelichting: Deze vrijstelling is geschikt voor het binnenlandse vervoer, waarbij een vervoersdocument niet altijd nodig is voor lokale distributie.

RO–a–UK–3

Betreft: Vrijstelling van het voorschrift dat voertuigen die laagradioactieve materialen vervoeren, brandblusapparatuur aan boord moeten hebben (E4).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 8.1.4

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Voorschrift dat voertuigen brandblusapparatuur aan boord moeten hebben.

Inhoud van de nationale wetgeving: Ontheffing van het voorschrift brandblusapparatuur aan boord te hebben wanneer uitsluitend vrijgestelde pakketten worden vervoerd (UN 2908, 2909, 2910 en 2911).

Beperking van het voorschrift wanneer slechts een klein aantal pakketten wordt vervoerd.

Referentie van de nationale wetgeving: The Radioactive Material (Road Transport) Regulations 2002 Regulation 5(4)(d).

Toelichting: Het aan boord hebben van brandblusapparatuur is in de praktijk niet relevant bij het vervoer van UN 2908, 2909, 2910 en 2911, die vaak in kleine voertuigen worden vervoerd.

RO–a–UK–4

Betreft: Distributie van goederen in binnenverpakkingen naar detailhandelaren of gebruikers (met uitzondering van de klassen 1, 4.2, 6.2 en 7) van lokale magazijnen naar detailhandelaren of gebruikers en van detailhandelaren naar eindgebruikers (N1).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 6.1.

Inhoud van de bijlage van de richtlijn: Voorschriften voor de constructie en het testen van verpakkingen.

Inhoud van de nationale wetgeving: Verpakkingen behoeven geen RID/ADR- of UN-merk te hebben gekregen of anderszins te zijn gemerkt als ze goederen bevatten zoals bepaald in bijlage 3.

Referentie van de nationale wetgeving: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 7(4) and Regulation 36 Authorisation Number 13.

Toelichting: ADR-voorschriften zijn niet geschikt voor de laatste fasen van het vervoer van een magazijn naar een detailhandelaar of gebruiker, of van een detailhandelaar naar een eindgebruiker. Deze afwijking is bedoeld om ervoor te zorgen dat de binnenverpakking van goederen die voor kleinhandeldistributie zijn verpakt, op het laatste deel van een lokaal distributietraject zonder buitenverpakking kunnen worden vervoerd.

RO–a–UK–5

Betreft: Verschillende "maximale totale hoeveelheden per vervoerseenheid" voor de goederen van klasse 1 in de categorieën 1 en 2 van de tabel onder 1.1.3.6.3 (N10).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 1.1.3.6.3 en 1.1.3.6.4

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Vrijstellingen voor per vervoerseenheid vervoerde hoeveelheden.

Inhoud van de nationale wetgeving: Voorschriften voor vrijstellingen voor beperkte hoeveelheden en gemengde ladingen explosieven.

Referentie van de nationale wetgeving: Carriage of Explosives by Road Regulations 1996, reg. 13 and Schedule 5; reg. 14 and Schedule 4.

Toelichting: Behelst verschillende grenswaarden voor hoeveelheden goederen van klasse 1, te weten "50" voor categorie 1 en "500" voor categorie 2. Voor de berekening van gemengde ladingen worden de vermenigvuldigingsfactoren "20" voor categorie 1 en "2" voor categorie 2 gehanteerd.

Voorheen een afwijking krachtens artikel 6, lid 10.

RO–a–UK–6

Betreft: Verhoging van de maximaal toelaatbare nettomassa van explosieven in voertuigen van type EX/II (N13).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 7.5.5.2

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Beperkingen voor de vervoerde hoeveelheden explosieve stoffen en voorwerpen.

Inhoud van de nationale wetgeving: Beperkingen voor de vervoerde hoeveelheden explosieve stoffen en voorwerpen.

Referentie van de nationale wetgeving: Carriage of Explosives by Road Regulations 1996, reg. 13, Schedule 3.

Toelichting: Voorschriften van het VK behelzen een maximale nettomassa van 5 000 kg in voertuigen van type II voor compatibiliteitsgroepen 1.1C, 1.1D, 1.1E en 1.1J.

Veel in Europa vervoerde voorwerpen van de klassen 1.1C, 1,1D, 1.1E en 1.1J zijn groot of omvangrijk en langer dan ongeveer 2,5 m. Het gaat hier vooral om explosieve voorwerpen voor militair gebruik. De beperkingen voor de constructie van EX/III-voertuigen (dit moeten gesloten voertuigen zijn) maken het laden en lossen van dergelijke voorwerpen heel moeilijk. Voor sommige voorwerpen zou zowel aan het begin als aan het eind van de reis gespecialiseerde laad- en losapparatuur nodig zijn. In de praktijk is die zelden voorhanden. Er worden in het VK maar weinig EX/III-voertuigen gebruikt en het zou voor de industrie uiterst problematisch zijn als er zou worden geëist dat er voor het vervoer van dergelijke explosieven meer gespecialiseerde EX/III-voertuigen moeten worden gebouwd.

In het VK worden militaire explosieven meestal door commerciële vervoersbedrijven vervoerd, die niet onder de vrijstelling voor militaire voertuigen in de kaderrichtlijn vallen. Om dit probleem te verhelpen heeft het VK altijd toestemming gegeven voor het vervoer van maximaal 5 000 kg van dergelijke voorwerpen op EX/II-voertuigen. De huidige grenswaarde is niet altijd voldoende omdat een voorwerp meer dan 1 000 kg explosieven kan bevatten.

Sinds 1950 hebben zich slechts twee incidenten voorgedaan (beide in de jaren '50) met de ontploffing van explosieven met een gewicht van meer dan 5 000 kg. De incidenten werden veroorzaakt door een brandende band en een heet uitlaatsysteem waardoor de bekleding in brand vloog. Deze branden zouden zich ook met een kleinere lading hebben kunnen voordoen. Er waren geen doden of gewonden.

Empirisch bewijsmateriaal wijst erop dat het onwaarschijnlijk is dat correct verpakte explosieve voorwerpen door schokken, bijvoorbeeld bij een botsing, ontploffen. Uit militaire rapporten en de resultaten van proeven met de inslag van raketten blijkt dat de inslagsnelheid groter moet zijn dan die bij de 12 meter-valproef om patronen tot ontploffing te brengen.

Deze maatregel heeft geen gevolgen voor de huidige veiligheidsnormen.

RO–a–UK–7

Betreft: Vrijstelling van de eisen inzake toezicht voor kleine hoeveelheden van bepaalde goederen van klasse 1 (N12).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 8.4 en 8.5 S1(6)

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Eisen inzake toezicht voor voertuigen die bepaalde hoeveelheden gevaarlijke goederen vervoeren.

Inhoud van de nationale wetgeving: Bevat bepalingen voor veilig parkeren en toezicht, maar eist, in tegenstelling tot hoofdstuk 8.5 S1(6) van de ADR, geen permanent toezicht op bepaalde ladingen van klasse 1.

Referentie van de nationale wetgeving: Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 1996, reg. 24.

Toelichting: De ADR-voorschriften inzake toezicht zijn in een nationale context niet altijd uitvoerbaar.

RO–a–UK–8

Betreft: Versoepeling van de beperkingen voor het vervoer van gemengde ladingen explosieven en van explosieven met andere gevaarlijke goederen in wagons, voertuigen en containers (N4/5/6).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 7.5.2.1 en 7.5.2.2

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Beperkingen voor bepaalde soorten gemengde ladingen.

Inhoud van de nationale wetgeving: De nationale wetgeving is minder strikt voor gemengde ladingen explosieven, mits het vervoer hiervan zonder risico's kan gebeuren.

Referentie van de nationale wetgeving: Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 1996, reg. 18.

Toelichting: Het VK wil toestemming geven voor enkele variaties op de regels voor het combineren van explosieven met andere explosieven en van explosieven met andere gevaarlijke goederen. Elke variatie kent een kwantitatieve beperking voor een of meer onderdelen van de lading en wordt alleen toegestaan mits "alle redelijkerwijs uitvoerbare maatregelen zijn genomen om te voorkomen dat de explosieven in contact komen met deze goederen of anderszins deze in gevaar brengen of daardoor in gevaar worden gebracht".

Voorbeelden van variaties waarvoor het VK toestemming zou willen geven:

1. Explosieven die zijn ingedeeld onder de UN-nummers 0029, 0030, 0042, 0065, 0081, 0082, 0104, 0241, 0255, 0267, 0283, 0289, 0290, 0331, 0332, 0360 of 0361, mogen in één voertuig worden vervoerd met gevaarlijke goederen die zijn ingedeeld onder UN-nummer 1942. De hoeveelheid UN 1942 die mag worden vervoerd, wordt beperkt door deze te beschouwen als explosieven van 1.1 D.

2. Explosieven die zijn ingedeeld onder de UN-nummers 0191, 0197, 0312, 0336, 0403, 0431 of 0453, mogen in één voertuig worden vervoerd met gevaarlijke goederen (met uitzondering van ontvlambare gassen, besmettelijke stoffen en giftige stoffen) in vervoerscategorie 2 of gevaarlijke goederen in vervoerscategorie 3 of een combinatie daarvan, mits de totale massa of het totale volume van de gevaarlijke goederen in vervoerscategorie 2 niet groter is dan 500 kg of 500 l en de totale nettomassa van deze explosieven niet groter is dan 500 kg.

3. Explosieven van 1.4 G mogen in één voertuig worden vervoerd met ontvlambare vloeistoffen en ontvlambare gassen in vervoerscategorie 2 of niet-ontvlambare niet-giftige gassen in vervoerscategorie 3 of een combinatie daarvan, mits de totale massa of het totale volume van de gevaarlijke goederen, alles opgeteld, niet groter is dan 200 kg of 200 l en de totale nettomassa van de explosieven niet groter is dan 20 kg.

4. Explosieve voorwerpen die zijn ingedeeld onder de UN-nummers 0106, 0107 of 0257, mogen worden vervoerd met explosieve voorwerpen in de compatibiliteitsgroepen D, E of F waarvoor ze bestanddeel zijn. De totale hoeveelheid explosieve stoffen van de UN-nummers 0106, 0107 of 0257 mag niet groter zijn dan 20 kg.

RO–a–UK–9

Betreft: Alternatief voor het aanbrengen van oranje platen op kleine voertuigen bij het vervoer van kleine partijen radioactief materiaal.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.3.2

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Verplichting voor kleine voertuigen tot het voeren van oranje platen bij het transport van radioactief materiaal.

Inhoud van de nationale wetgeving: Laat iedere in het kader van dit proces goedgekeurde vrijstelling toe. De aangevraagde vrijstelling luidt als volgt:

1. Voertuigen moeten:

a) hetzij, overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van het ADR, par. 5.3.2, van grote oranje etiketten worden voorzien; of

b) hetzij, in het geval van een voertuig met een gewicht van minder dan 3500 kg, dat minder dan tien verpakkingen met niet-splijtbaar of splijtbaar radioactief materiaal aan boord heeft, waarbij de transportindexen van deze verpakkingen bij elkaar opgeteld niet meer dan 3 bedragen, een bord voeren dat beantwoordt aan de vereisten van par. 2 hieronder.

2. Met het oog op par. 1 hierboven, moet het bord op een voertuig dat radioactief materiaal vervoert, aan de volgende eisen voldoen:

a) Het moet minstens 12 vierkante centimeter groot zijn. Alle letters op het bord moeten zwart, vet en leesbaar zijn. Alle letters moeten tevens in reliëf of verzonken zijn. De hoofdletters in het woord "RADIOACTIEF" moeten minstens 12 mm hoog en alle andere hoofdletters minstens 5 mm hoog zijn.

b) Het bord moet zo vuurbestendig zijn dat de hierop aangebrachte tekst leesbaar blijft na blootstelling aan de vlammen van een brand in het voertuig.

c) Het bord moet stevig worden bevestigd op een plaats in het voertuig waar het voor de bestuurder duidelijk zichtbaar is, maar diens uitzicht op de weg niet belemmert, en moet enkel zichtbaar zijn wanneer radioactief materiaal wordt vervoerd;

d) Het bord moet voldoen aan de voor de vorm ervan goedgekeurde eisen en dient de naam, het adres en het telefoonnummer te vermelden van de instantie waarbij men in noodgevallen terecht kan.

Referentie van de nationale wetgeving: The Radioactive Material (Road Transport) Regulations 2002 Regulation 5 (4) (d).

Toelichting: De vrijstelling is vereist voor beperkte vervoersbewegingen met kleine hoeveelheden radioactief materiaal, voornamelijk patiëntdoses radioactieve materialen tussen plaatselijke ziekenhuisfaciliteiten, waarbij kleine voertuigen worden gebruikt en zelfs de mogelijkheid om kleine oranje etiketten te gebruiken beperkt is. De ervaring heeft uitgewezen dat het aanbrengen van grote oranje etiketten op deze voertuigen problematisch is en dat die in normale vervoersomstandigheden moeilijk op hun plaats blijven. De voertuigen zullen nu worden voorzien van grote etiketten waarop, overeenkomstig ADR 5.3.1.5.2 (en normaliter 5.3.1.7.4) de inhoud wordt geïdentificeerd en het gevaar duidelijk wordt aangegeven. Daarenboven zal een vuurbestendig bord met informatie voor noodsituaties op een duidelijke zichtbare plaats worden aangebracht. In de praktijk zal zo meer veiligheidsinformatie worden gegeven dat uit hoofde van de vereisten van ADR 5.3.2 het geval was.

Op grond van artikel 7, lid 2, onder b1

BE België

RO–b1–BE–1

Betreft: Vervoer in de directe omgeving van industrieterreinen, met inbegrip van vervoer over de openbare weg.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: Bijlagen A en B

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Bijlagen A en B

Inhoud van de nationale wetgeving: De afwijkingen hebben betrekking op de documentatie, de etikettering en de kenmerking van verpakkingen en het diploma van de chauffeur.

Referentie van de nationale wetgeving: Afwijkingen 2-89, 4-97 en 2-2000.

Toelichting: De gevaarlijke goederen worden van de ene naar de andere locatie vervoerd:

– afwijking 2-89: kruising van de openbare weg (chemische stoffen in verpakkingen);

– afwijking 4-97: afstand van 2 km (blokken ruwijzer bij een temperatuur van 600°C);

– afwijking 2-2000: afstand van ongeveer 500 m (IBC, PG II, III klassen 3, 5.1, 6.1, 8 en 9).

RO–b1–BE–2

Betreft: Vervoer van opslagtanks die niet als vervoersapparatuur bedoeld zijn.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 1.1.3.2. (f)

Inhoud van de nationale wetgeving: Vervoer van nominaal lege opslagtanks voor reiniging/reparatie is toegestaan.

Referentie van de nationale wetgeving: Afwijking 6-82, 2-85.

Toelichting: Afwijking door de Europese Commissie geregistreerd als nr. 7 (krachtens artikel 6, lid 10).

RO–b1–BE–3

Betreft: Opleiding van chauffeurs.

Plaatselijk vervoer van UN 1202, 1203 en 1223 in verpakkingen en in tanks (in België binnen een straal van 75 km rond de maatschappelijke zetel).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 8.2

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn:

Structuur van de opleiding:

1) Opleiding verpakkingen

2) Opleiding tanks

2) Speciale opleiding Cl 1

2) Speciale opleiding Cl 7

Inhoud van de nationale wetgeving: Definities – diploma – afgifte – duplicaten – geldigheid en verlenging – organisatie van cursussen en examens – afwijkingen – sancties – slotbepalingen.

Referentie van de nationale wetgeving: Wordt in de komende regelgeving gespecificeerd.

Toelichting: Het is de bedoeling een eerste cursus te geven, gevolgd door een examen, die beperkt blijft tot het vervoer van UN 1202, 1203 en 1223 in verpakkingen en in tanks binnen een straal van 75 km rond de maatschappelijke zetel; de lengte van de opleiding moet voldoen aan de ADR-voorschriften. Na vijf jaar moet de chauffeur een opfriscursus volgen en een examen afleggen. Op het diploma moet worden vermeld: "nationaal vervoer van UN 1202, 1203 en 1223 overeenkomstig artikel 6, lid 9, van Richtlijn 94/55EG".

RO–b1–BE–4

Betreft: Vervoer van gevaarlijke goederen in tanks voor verwijdering door verbranding.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 3.2

Inhoud van de nationale wetgeving: In afwijking van de tabel in hoofdstuk 3.2 is het toegestaan voor het vervoer van reactieve vloeistof met water, toxisch, groep III, niet elders gespecificeerd, onder bepaalde omstandigheden een tank/container met tankcode L4BH in plaats van tankcode L4DH te gebruiken.

Referentie van de nationale wetgeving: Afwijking 01 – 2002.

Toelichting: Deze regeling mag alleen worden gebruikt voor het vervoer van gevaarlijk afval over korte afstand.

RO–b1–BE–5

Betreft: Vervoer van afval naar afvalverwijderingsinstallaties.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.2, 5.4, 6.1 (oude regelgeving: A5, 2X14, 2X12).

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Classificatie, kenmerking en voorschriften voor de verpakking.

Inhoud van de nationale wetgeving: In plaats van de indeling van afval aan de hand van de ADR wordt het in verschillende afvalgroepen ingedeeld (brandbare oplosmiddelen, verf, zuren, batterijen enz.) om gevaarlijke reacties binnen één groep te voorkomen. De voorschriften voor de constructie van verpakkingen zijn minder streng.

Referentie van de nationale wetgeving: Koninklijk besluit betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg.

Toelichting: Deze regeling mag worden gebruikt voor het vervoer van kleine hoeveelheden afval naar afvalverwijderingsinstallaties.

RO–b1–BE–6

Betreft: Vaststelling van RO–b1–SE–5.

Referentie van de nationale wetgeving:

RO–b1–BE–7

Betreft: Vaststelling van RO–b1–SE-6.

Referentie van de nationale wetgeving:

RO–b1–BE–8

Betreft: Vaststelling van RO–b1–UK-2.

Referentie van de nationale wetgeving:

DE Duitsland

RO–b1–DE–1

Betreft: Vrijstelling voor bepaalde vermeldingen op het vervoersdocument (n2).

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.4.1.1.1

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Inhoud van het vervoersdocument.

Inhoud van de nationale wetgeving: Voor alle klassen, behalve de klassen 1 (behalve 1.4S), 5.2 en 7:

In het vervoersdocument moet geen vermelding worden opgenomen.

a) van de ontvanger bij plaatselijke distributie (behalve voor een volledige lading en vervoer met specifieke trajecten);

b) van de hoeveelheid en de aard van de verpakkingen als punt 1.1.3.6 niet van toepassing is en het voertuig voldoet aan alle bepalingen van de bijlagen A en B;

c) voor lege ongereinigde tanks volstaat het vervoersdocument van de laatste lading.

Referentie van de nationale wetgeving: Gefahrgut-Ausnahmeverordnung — GGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350), geändert durch Artikel 2 der Verordnung vom 28.4.2003 (BGBl. I S. 595); Ausnahme 18.

Toelichting: Toepassing van alle voorschriften is bij dergelijk vervoer niet uitvoerbaar.

Afwijking door de Europese Commissie geregistreerd als nr. 22. (krachtens artikel 6, lid 10).

RO–b1–DE–2

Betreft: Vervoer van met PCB’s verontreinigde materialen van klasse 9 als los gestort goed.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 7.3.1

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Vervoer als los gestort goed.

Inhoud van de nationale wetgeving: Toestemming voor het vervoer als los gestort goed in wissellaadbakken of containers die zodanig afgesloten zijn dat ze ondoordringbaar zijn voor vloeistoffen of stof.

Referentie van de nationale wetgeving: Gefahrgut-Ausnahmeverordnung — GGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350), geändert durch Artikel 2 der Verordnung vom 28.4.2003 (BGBl. I S. 595); Ausnahme 11.

Toelichting: Vrijstelling 11 beperkt tot 31.12.2004; Vanaf 2005 zijn de bepalingen van het ADR en RID identiek.

Zie ook Multilaterale Overeenkomst M137.

Lijst nr. 4*.

RO–b1–DE–3

Betreft: Vervoer van verpakt gevaarlijk afval.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: Delen 1 tot en met 5

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Classificatie, verpakking en kenmerking.

Inhoud van de nationale wetgeving: Klassen 2 tot en met 6.1, 8 en 9: gezamenlijke verpakking en vervoer van gevaarlijk afval in pakketten en IBC’s; afval moet worden verpakt in een binnenverpakking (zoals ingezameld) en in specifieke afvalgroepen worden ingedeeld (om gevaarlijke reacties binnen een afvalgroep te vermijden); gebruik van speciale schriftelijke instructies voor de afvalgroepen en als vrachtbrief; inzameling van huisvuil en laboratoriumafval enzovoort.

Referentie van de nationale wetgeving: Gefahrgut-Ausnahmeverordnung — GGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350), geändert durch Artikel 2 der Verordnung vom 28.4.2003 (BGBl. I S. 595); Ausnahme 20.

Toelichting: Lijst nr. 6*.

DK Denemarken

RO–b1–DK–1

Betreft: UN 1202, 1203, 1223 en klasse 2 – geen vervoersdocument.

Verwijzing naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 5.4.1.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Vervoersdocument vereist.

Inhoud van de nationale wetgeving: Bij het vervoer van minerale olieproducten van klasse 3, UN 1202, 1203 en 1223 en gassen van klasse 2 in het kader van distributie (aflevering van goederen aan twee of meer ontvangers en inzameling van ingeleverde goederen in vergelijkbare situaties) is een vervoersdocument niet vereist mits de schriftelijke instructies naast de krachtens de ADR vereiste informatie ook informatie over het UN-nummer, de naam en de klasse bevatten.

Referentie van de nationale wetgeving: Bekendtgørelse nr. 729 af 15.8.2001 om vejtransport af farligt gods.

Toelichting: De reden voor bovengenoemde nationale afwijking is dat oliemaatschappijen dankzij de ontwikkeling van elektronische apparatuur bijvoorbeeld permanent informatie over klanten naar hun voertuigen kunnen verzenden. Aangezien deze informatie bij het vertrek niet beschikbaar is en tijdens het vervoer naar het voertuig wordt verzonden, is het niet mogelijk de de vervoersdocumenten vóór het vertrek op te stellen. Dergelijke transporten vinden binnen een beperkt gebied plaats.

Momenteel is er een afwijking voor Denemarken voor een soortgelijke bepaling krachtens artikel 6, lid 10.

EL Griekenland

RO–b1–EL–1

Betreft: Vrijstelling van veiligheidsvereisten voor vaste tanks (tankvoertuigen) die voor 31.12.2001 zijn geregistreerd voor lokaal vervoer van kleine hoeveelheden van sommige categorieën gevaarlijke goederen.

Verwijzingen naar bijlage I.1 van deze richtlijn: 1.6.3.6, 6.8.2.4.2, 6.8.2.4.3, 6.8.2.4.4, 6.8.2.4.5, 6.8.2.1.17-6.8.2.1.22, 6.8.2.1.28, 6.8.2.2, 6.8.2.2.1, 6.8.2.2.2.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Vereisten inzake constructie, uitrusting, typekeuring, inspectie en beproeving, en kenmerking van vaste tanks (tankvoertuigen), afneembare tanks, tankcontainers en wissellaadtanks, waarvan de houders uit metaal vervaardigd zijn, en batterijvoertuigen, alsmede van gascontainers met meerdere elementen (MEGC's).

Inhoud van de nationale wetgeving: Overgangsbepaling: Voor de eerste maal tussen 1.1.1985 en 31.12.2001 in Griekenland geregistreerde vaste tanks (tankvoertuigen), afneembare tanks en tankcontainers mogen nog tot 31.12.2010 worden gebruikt. Deze overgangsbepaling betreft voertuigen voor het transport van de volgende gevaarlijke materialen: UN: 1202, 1268, 1223, 1863, 2614, 1212, 1203, 1170, 1090, 1193, 1245, 1294, 1208, 1230, 3262, 3257. De bepaling is bedoeld voor het vervoer van kleine hoeveelheden of om lokaal vervoer door in bovengenoemde periode geregistreerde voertuigen. Deze overgangsperiode zal gelden voor tankvoertuigen die zijn aangepast in overeenstemming met:

1. ADR-paragrafen betreffende inspecties en tests: 6.8.2.4.2, 6.8.2.4.3, 6.8.2.4.4, 6.8.2.4.5, (ADR 1999: 211.151, 211.152, 211.153, 211.154).

2. Minimale dikte van de houderwand: 3 mm voor tanks met compartimenten met een capaciteit tot 3500 l en minstens 4 mm zacht staal voor tanks met compartimenten met een capaciteit tot 6000 l, ongeacht het type of de dikte van de scheidingswanden.

3. Indien als materiaal aluminium of een ander metaal gebruikt is, zouden tanks moeten voldoen aan de vereisten voor dikte en andere technische specificaties welke voortvloeien uit de technische tekeningen die zijn goedgekeurd door de lokale overheid van het land waar zij voordien geregistreerd waren. Bij ontbreken van technische tekeningen, dienen tanks te voldoen aan de vereisten van par. 6.8.2.1.17 (211.127).

4. Tanks zouden moeten voldoen aan de randnummers 211.128, 6.8.2.1.28 (211.129), par. 6.8.2.2 met subparagrafen 6.8.2.2.1 en 6.8.2.2.2 (211.130, 211.131).

Meer in het bijzonder mogen tankvoertuigen met een massa van minder dan 4t die uitstluitend zijn bestemd voor plaatselijk transport van gasolie (UN 1202), ten eersten male voor 31.12.2002 zijn geregistreerd, en waarvan de wanddikte minder dan 3mm bedraagt, alleen worden gebruikt indien zij overeenkomstig randnummer 211.127 (5)b4 (6.8.2.1.20) worden omgebouwd.

Referentie van de nationale wetgeving: Τεχνικές Προδιαγραφές κατασκευής, εξοπλισμού και ελέγχων των δεξαμενών μεταφοράς συγκεκριμένων κατηγοριών επικινδύνων εμπορευμάτων για σταθερές δεξαμενές (οχήματα-δεξαμενές), αποσυναρμολογούμενες δεξαμενές που βρίσκονται σε κυκλοφορία. (Vereisten inzake constructie, uitrusting, inspectie en beproeving van vaste tanks (tankvoertuigen) en in circulatie zijnde afneembare tanks, voor sommige categorieën gevaarlijke goederen.)

RO-b1–EL–2

Betreft: Vrijstelling van vóór 31.12.2001 ingeschreven voertuigen voor plaatselijk vervoer van gevaarlijke goederen van de constructievereisten voor basisvoertuigen.

Verwijzingen naar bijlage I.1 van deze richtlijn: ADR 2001: 9.2, 9.2.3.2, 9.2.3.3.

Inhoud van de bijlage bij de richtlijn: Vereisten inzake de constructie van basisvoertuigen.

Inhoud van de nationale wetgeving: De vrijstelling is van toepassing op voertuigen voor het plaatselijk vervoer van gevaarlijke goederen (categorieën UN 1202, 1268, 1223, 1863, 2614, 1212, 1203, 1170, 1090, 1193, 1245, 1294, 1208, 1230, 3262 en 3257) die ten eerste male voor 31.12.2001 zijn ingeschreven.

De bovengenoemde voertuigen moeten voldoen aan de vereisten van hoofdstuk 9 (paragrafen 9.2.1 t/m 9.2.6) van bijlage B van Richtlijn 94/55/EG, met de volgende afwijkingen:

Aan de vereisten van paragraaf 9.2.3.2 moet alleen word