Nr. C 108/6 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 8. 70 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  de vaststelling  van 
gemeenschappelijke  regels  voor  geregeld  vervoer  en bijzondere  vormen  van  geregeld 
vervoer  met  autobussen  tussen  de Lid-Staten 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  77e  zitting  van  28 juli  1969  heeft  de Raad  besloten,  overeenkomstig 
artikel  75 van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeenschap, 
het Economisch  en Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  bovengenoemd  verorde-
ningsvoorstel. 
Op 29 juli  1969  heeft  de Voorzitter  van  de Raad  het  verzoek  om  advies  aan  de 
Voorzitter  van  het Economisch  en Sociaal  Comité  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendgemaakt 
in het  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 123  van  19 september 
1969,  bladzijden  1 tot en met  7. 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 22 en 23 april  1970  te Brussel  gehouden  86e  voltallige  zitting  heeft 
het Comité  zijn  advies  over  de sub B genomen  tekst  vastgesteld  met  78 stemmen  tegen  1 
en 1 onthouding  op 80 aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van  dit advies  luidt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  schrijven  d.d.  29 juli  1969,  waarin  het 
door  de Voorzitter  van  de Raad  van  de Europese 
Gemeenschappen  om advies  wordt  verzocht  inzake  het 
„Voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betref-
fende  de vaststelling  van gemeenschappelijke  regels  voor 
geregeld  vervoer  en bijzondere  vormen  van  geregeld 
vervoer  met  autobussen  tussen  de Lid-Staten"  (1), 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het bijzonder  artikel  75, 
lid la), 
Gezien  Verordening  nr. 117/66/EEG  van  de Raad  van 
28 juli  1966  betreffende  de invoering  van  gemeen-
schappelijke  regels  voor  het internationale  vervoer  van 
personen  over  de weg  met  autobussen  (2) en in het 
bijzonder  artikel  7 hiervan, 
Gezien  het overeenkomstig  artikel  22 van  het  Regle-
ment  van  Orde  op 18 augustus  1969  door  zijn  Voor-
zitter  genomen  besluit,  de Gespecialiseerde  Afdeling voor  het  vervoer  met  het  opstellen  van  een  rapport 
en een advies  inzake  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  zijn  advies  inzake  het  „Voorstel  voor  een 
verordening  van de Raad  betreffende  de invoering  van 
gemeenschappelijke  regels  voor  het internationale  ver-
voer van  personen  over  de weg"  (3), 
Gezien  zijn  advies  inzake  het „Voorstel  voor  een  ver-
ordening  van  de Raad  betreffende  de invoering  van 
gemeenschappelijke  regels  voor: 
— de toegang  tot het  beroep  van  ondernemer  van 
nationaal  en internationaal  goederenvervoer  over 
de weg, 
— de capaciteitsregeling  in het  nationale  goederen-
vervoer  over  de weg"  (4), 
Gezien  het advies  van de Gespecialiseerde  Afdeling  voor 
het vervoer  d.d.  17 februari  1970, 
Gezien  het door  de rapporteur,  de heer  Renaud,  voor-
gelegde  rapport, 
0) PB nr. C 123  van  19. 9. 1969,  blz.  1. 
(2) PB nr. 147  van  9. 8. 1966,  blz.  2688/66. (3) PB nr. 63 van  13. 4. 1965,  blz.  956/65. 
(4) PB nr. C 49 d.d.  17. 5. 1968,  blz.  2. 
26. 8. 70 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 108/7 
Gezien  zijn  beraadslagingen  tijdens  de 86e  zitting  d.d. 
22 en 23 april  1970,  vergadering  van 22 april, 
Overwegende  dat  de invoering  van  deze  gemeen-
schappelijke  regels  tot doel  moet  hebben,  de Lid-
staten  de middelen  te verschaffen  om geregeld  ver-
voer  en bijzondere  vormen  van  geregeld  vervoer  die 
nodig  zijn  om te voorzien  in de specifieke  vervoer-
behoeften  die zich  op bepaalde  trajecten  kunnen  voor-
doen,  in te stellen  en in stand  te houden; 
Overwegende  dat die regels  erop  gericht  moeten  zijn 
het geregeld  vervoer  te organiseren  tegen  de laagste 
kosten  voor  de Gemeenschap,  waarbij  tevens  rekening 
wordt  gehouden  met  de eisen  die de communautaire 
integratie  stelt; 
Overwegende  dat,  om de doeleinden  te bereiken  die 
door  de gemeenschappelijke  regels  worden  nagestreefd, 
het nodig  is de oprichting  van  elke  dienst  afhankelijk 
te stellen  van  het  verkrijgen  van  een  vergunning, 
waarin  de verplichtingen  die bij de uitoefening  van de 
dienst  moeten  worden  nageleefd,  te weten  met  name  de 
reisweg,  de frequentie,  die dienstregeling  en de basis-
tarieven,  nader  worden  omschreven; 
Overwegende  dat echter  zo spoedig  mogelijk  een com-
munautaire  verordening  dient  te worden  goedgekeurd 
waarin  de criteria  voor  de basistarieven  alsmede  een 
stelsel  voor  de coördinatie  van  de tarieven  worden 
vastgesteld; 
Overwegende  dat,  gezien  het feit  dat de exploitatie-
mogelijkheden  bij het geregeld  vervoer  en de bijzondere 
vormen  van  geregeld  vervoer  nauwkeurig  zijn  om-
schreven,  moet  worden  gezorgd  voor  een rationeel  en 
economisch  gebruik  van  het bij dat vervoer  ingezette 
materieel; 
Overwegende  dat  het dientengevolge  noodzakelijk  is 
dat de vergunningen  voor  onbepaalde  tijd  worden 
afgegeven,  dit echter  op voorwaarde  dat de geregelde 
uitoefening  van de diensten  aan  een  periodiek  onder-
zoek  wordt  onderworpen; 
Overwegende  ten slotte  dat het beslist  noodzakelijk 
is dat de Raad,  zodra  gemeenschappelijke  regels  voor 
het geregeld  vervoer  en de bijzondere  vormen  van 
geregeld  vervoer  zullen  zijn  vastgesteld,  op voorstel 
van de Commissie  de noodzakelijke  gemeenschappe-
lijke  regels  zal vaststellen  waardoor  de onderhavige 
verordening  tevens  toegepast  kan  worden  op het gere-
gelde  internationale  vervoer  van personen  over  de weg 
vanuit  of naar  derde  landen, 
BRENGT  HET  VOLGENDE  ADVIES  UIT: 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  hecht  in beginsel 
zijn goedkeuring  aan  het „Voorstel  voor  een verorde-
ning  van  de Raad  betreffende  de vaststelling  van 
gemeenschappelijke  regels  voor  geregeld  vervoer  en bijzondere  vormen  van geregeld  vervoer  met  autobus-
sen tussen  de Lid-Staten",  onder  voorbehoud  van  de 
volgende  opmerkingen  en wijzigingsvoorstellen: 
I. Algemene  opmerkingen 
Allereerst  stelt  het Comité  met  voldoening  vast  dat in 
het voorstel  van  de Commissie  in grote  lijnen  reke-
ning  is gehouden  met  zijn  advies  d.d.  24 februari  1965 
inzake  het  „Voorstel  voor  een  verordening  van  de 
Raad  betreffende  de invoering  van gemeenschappelijke 
regels  voor  het  internationale  vervoer  van  personen 
over de weg",  waarin  het in algemene  opmerkingen 
nadrukkelijk  heeft  gewezen  op de noodzaak,  in het 
belang  van  de reiziger  waarborgen  te geven  voor  de 
bestaande  en de nog  in te stellen  geregelde  lijndiensten, 
voornamelijk  om een oneerlijke  concurrentie  door  het 
ongeregeld  vervoer  te voorkomen. 
Daarentegen  betreurt  het Comité  dat tot nog  toe geen 
gevolg  is gegeven  aan  zijn  aanbeveling,  zo spoedig 
mogelijk  op voorstel  van  de Commissie  een  aan-
vullende  verordening  vast  te stellen  inzake  de reglemen-
tering  met  betrekking  tot voertuigen,  die worden  ge-
bruikt  voor  het internationale  vervoer  van  personen 
over de weg,  waarvan  het aantal  zitplaatsen  niet  meer 
bedraagt  dan  9 en het  gebruik  door  derden  wordt 
betaald.  Het  ontbreken  van  een  dergelijke  reglemen-
tering  heeft  zich  opnieuw  doen  voelen  tijdens  de be-
handeling  van  onderhavige  ontwerp-verordening,  die 
de voertuigen  welke  worden  gebruikt  voor  het inter-
nationale  vervoer  van  personen  over  de weg  en waar-
van het aantal  zitplaatsen  niet  meer  bedraagt  dan  9, 
eveneens  uit zijn  toepassingsgebied  uitsluit. 
Het Comité  wijst  erop  dat de procedure  voor  het ver-
lenen  van  vergunningen  naar  zijn  mening  te omslach-
tig en daardoor  niet  doeltreffend  is. Men  kan  zich 
namelijk  afvragen  of het  dienstig  is alle  Lid-Staten 
te betrekken  bij de instelling,  wijziging  of opheffing 
van geregeld  vervoer  of een  bijzondere  vorm  van 
geregeld  vervoer,  alsmede  bij de verlenging  van  de 
vergunning.  Aangezien  in beginsel  slechts  de onder-
nemingen  in twee  of drie  Lid-Staten  rechtstreeks  be-
trokken  zijn  bij het uitvoeren  van het onderhavig  gere-
geld vervoer,  acht  het Comité  het normaal  dat slechts 
deze  Staten  deelnemen  aan  de besluitvorming. 
Het Comité  geeft  er de voorkeur  aan  uit te gaan  van 
de algemene  toestand  in de verschillende  Lid-Staten 
en hiervan  slechts  de niet  geheel  tevredenstellende 
aspecten  te veranderen;  daarom  heeft  het zich  ervoor 
uitgesproken,  de vervoervergunningen  niet  te verlenen 
voor  de beperkte  duur  van  7 jaar,  maar  voor  onbe-
perkte  duur,  evenwel  met  het  voorbehoud  dat  de 
afzonderlijke  ondernemingen  aan een periodiek  onder-
zoek  zullen  worden  onderworpen,  waarbij  zal worden 
gecontroleerd  of het vervoer  regelmatig  is uitgevoerd. 
Wanneer  deze  procedure  wordt  toegepast,  zal het vol-
gens  hem  niet  alleen  mogelijk  zijn  willekeur  te ver-
Nr. C 108/8 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 8. 70 
mijden,  die zich  bij het  door  de Commissie  voor-
gestelde  systeem  van  periodieke  verlenging  zou  kun-
nen voordoen,  maar  zou  tevens  nauwkeuriger  kunnen 
worden  nagegaan  hoe  de aanpassing  van  het aanbod 
aan de vraag  op de markt  verloopt. 
In ieder  geval  zal het systeem  dat met  het oog  op de 
controle  op het  regelmatig  uitvoeren  van  de dienst 
moet  worden  ingesteld,  tegelijkertijd  doeltreffend,  een-
voudig  en soepel  moeten  zijn.  Ten  aanzien  van  het 
tussen  de controles  liggende  tijdvak  zou  kunnen  wor-
den vastgesteld  dat de controle  bij iedere  vervoeron-
dernemer  na afloop  van  een  periode  van  vijf  jaar, 
maar  niet  later  dan  zeven  jaar  na de laatste  controle 
plaatsvindt. 
Hoewel  het  beginsel  van  wederkerigheid  niet  uit-
drukkelijk  in het  voorstel  voor  een  verordening  is 
vastgelegd,  gaat  het Comité  ervan  uit dat  de Com-
missietekst  de mogelijkheid  tot toepassing  van  dit 
beginsel  niet  uitsluit.  Het  spreekt  vanzelf  dat  het be-
ginsel  niet-automatisch  mag  worden  toegepast,  maar 
dat zulks  dient  te geschieden  na overleg  tussen  de 
betrokken  vervoerondernemingen  en de actief  en 
passief  betrokken  Lid-Staten. 
II. Bijzondere  opmerkingen 
• 
Bij wijze  van  inleidende  opmerking  en onder  verwij-
zing naar  Verordening  nr. 117/66/EEG  suggereert  het 
Comité,  de titel  van  de onderhavige  ontwerp-verorde-
ning  als volgt  aan  te vullen: 
„Voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de 
Raad  betreffende  de vaststelling  van gemeenschap-
pelijke  regels  voor  geregeld  vervoer  en bijzondere 
vormen  van  geregeld  vervoer  met  reisbussen  en 
autobussen  tussen  de Lid-Staten".  (*) 
Artikel  1 
Het Comité  heeft  bijzondere  aandacht  besteed  aan  de 
vraagstukken  in verband  met  de afbakening  van  het 
toepassingsgebied  van  de onderhavige  ontwerp-veror-
dening,  die van  toepassing  is op geregeld  vervoer  en 
bijzondere  vormen  van geregeld  vervoer  met  reisbussen 
en autobussen  als omschreven  in artikel  1, lid 1 en 3, 
van Verordening  nr. 117/66/EEG  van  de Raad  van 
28 juli  1966,  voor  zover  dat  vervoer  beantwoordt 
aan de in artikel  4, lid  1, van  die  verordening 
bedoelde  voorwaarden,  waarin  bepaald  is dat: 
„de bepalingen  van  deze  verordening  van  toe-
passing  zijn  op het internationale  vervoer  van  per-
sonen  over  de weg 
(x) Noot  van  vertaler:  In de Nederlandse  titel  van  Verorde-
ning  nr. 117/66/EEG  is uitsluitend  sprake  van  „auto-
bussen". met voertuigen  die in een Lid-Staat  zijn  ingeschre-
ven en die naar  constructie  en uitrusting  geschikt 
zijn voor  het  vervoer  van  meer  dan  9 personen, 
bestuurder  inbegrepen,  en daartoe  bestemd  zijn." 
Dit betekent  dat alle  voertuigen  die geschikt  zijn  voor 
het vervoer  van  hoogstens  9 personen  van  het  toe-
passingsgebied  zijn  uitgesloten.  Het  Comité  is van 
mening  dat  deze  uitsluiting  een  aanzienlijke  invloed 
zou kunnen  uitoefenen  op de concurrentievoorwaar-
den in het kader  van  het personenvervoer. 
Een regeling  op dit gebied  kan  niet  worden  vast-
gesteld  vanuit  het  oogpunt  van  de capaciteit  der 
voertuigen,  maar  slechts  uitgaande  van  de aard  van 
het vervoer.  Daarom  is het onbegrijpelijk  dat geregeld 
vervoer  al dan  niet  aan  een  regeling  wordt  onder-
worpen  naar  gelang  dit  vervoer  plaatsvindt  met 
„minibussen"  met  in totaal  niet  meer  dan  9 zit-
plaatsen  of met  autobussen.  Op grond  hiervan  zou-
den de kleine  voertuigen  waarvan  hier  sprake  is, 
slechts  tot het  bedoelde  verkeer  mogen  worden  toe-
gelaten  op voorwaarde  dat zij onderworpen  worden 
aan bepaalde  voorschriften  die in een  speciale  ver-
ordening  zouden  zijn  vervat. 
Artikel  2 
i 
Het Comité  is van  mening  dat  het  Franse  woord 
„licence"  bij de vertaling  in het  Duits  verschillend 
geïnterpreteerd  of zelfs  misverstaan  kan  worden.  Vol-
gens  haar  heeft  de in de Duitse  wetgeving  gebruikte 
term  „Genehmigung"  een  meer  beperkend  karakter 
dan de term  „Lizenz"  en komt  dus  overeen  met  de 
in het Frans  gebruikte  term  „licence". 
Artikel  3 
Lidl 
Het Comité  wijst  erop  dat  in enkele  Lid-Staten  de 
spoorwegmaatschappijen  en de post-,  telefoon-  en tele-
graafmaatschappijen  geregeld  vervoer  of bijzondere 
vormen  van  geregeld  vervoer  verzorgen.  Deze  licha-
men behoren  tot het  Staatsdomein  en bezitten  geen 
rechtspersoonlijkheid  in de eigenlijke  zin  van  het 
woord,  hoewel  zij een  beperkte  juridische  mogelijk-
heid hebben,  in eigen  naam  en voor  eigen  rekening 
te handelen  door  middel  van  hun  respectieve  orga-
nen. 
Daarom  is het van  mening  dat  genoemde  lichamen 
in lid 1 van  artikel  3 zouden  moeten  worden  opge-
nomen. 
Naar  aanleiding  van  zijn  voorstel,  de vergunningen 
voor  onbepaalde  tijd  te verlenen,  spreekt  het 
Comité  zich  uit voor  de mogelijkheid,  de vergunning 
met toestemming  van  de bevoegde  instanties  over 
26. 8. 70 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 108/9 
te dragen,  indien  de rechthebbende  door  overlijden, 
ziekte  of ouderdom  zijn  werkzaamheden  niet  meer  zou 
kunnen  uitoefenen. 
Lid 2 
Ten aanzien  van  de geldigheidsduur  stelt  het Comité 
voor,  de vergunningen  voor  onbepaalde  tijd  te verle-
nen. Er zou  echter,  bij voorbeeld  om de vijf jaar,  een 
periodiek  onderzoek  kunnen  worden  ingesteld  ten ein-
de na te gaan  of het vervoer  regelmatig  is uitgevoerd. 
Indien  de vergunning  niet  wordt  gebruikt  of dit op 
verkeerde  wijze  geschiedt,  zou  de vergunning  door  de 
bevoegde  instanties  kunnen  worden  ingetrokken. 
Lid 3 
Het Comité  stelt  voor,  de bepaling  te schrappen 
volgens  welke  in de vergunning  naast  de dienstrege-
lingen  ook  de frequentie  moet  worden  vermeld,  aan-
gezien  deze  laatste  reeds  door  de dienstregelingen 
zelf is vastgesteld. 
Ten aanzien  van  de basistarieven  beveelt  het Comité 
de Commissie  aan,  zo spoedig  mogelijk  een commu-
nautaire  verordening  op te stellen  waarin  de criteria 
voor  deze  basistarieven  alsmede  een  stelsel  voor  de 
coördinatie  van  de tarieven  worden  vastgesteld. 
Artikel  4, lid 1 
Het Comité  spreekt  de wens  uit dat de Raad,  zodra 
gemeenschappelijke  regels  voor  het geregeld  vervoer  en 
de bijzondere  vormen  van  geregeld  vervoer  zullen  zijn 
vastgesteld,  op voorstel  van  de Commissie  de nood-
zakelijke  gemeenschappelijke  regels  zal  vaststellen 
waardoor  de onderhavige  verordening  tevens  toege-
past kan  worden  op  het  geregelde  internationale 
reizigersvervoer  over  de weg  vanuit  of naar  derde 
landen. 
Artikel  7 
Het Comité  wijst  erop  dat de term  „onontbeerlijk" 
nooit  zó uitgelegd  mag  worden,  dat bepaalde  takken 
van vervoer  hierdoor  beschermd  zouden  worden. 
Artikel  8, lid 3 
Het Comité  acht  het  wenselijk,  duidelijk  te stellen 
dat het hier  gaat  om de bestaande  wegvervoerdiensten, 
aangezien  iedere  tak  van  vervoer  in feite  aan  ver-
schillende  behoeften  beantwoordt  en het aan  de ge-
bruikers  is, uiteindelijk  te beslissen  welke  tak  van 
vervoer  voor  hen  het meest  geschikt  is. Artikel  10 
Volgens  het Comité  dient  het verlenen  van  toestem-
ming  tot opheffing  van  geregeld  vervoer  of een  bij-
zondere  vorm  van  geregeld  vervoer  door  de Lid-Staat 
binnen  een  redelijke  termijn  te geschieden.  Artikel  10 
dient  overeenkomstig  gewijzigd  te worden. 
Artikel  11 
Gezien  de opmerkingen  die het Comité  bij de behan-
deling  van  artikel  3, lid 2, over  de onbeperkte  geldig-
heidsduur  van  de vergunning  naar  voren  heeft  ge-
bracht,  spreekt  zij zich  uit voor  een  stelsel  waarbij 
de Lid-Staten  de voor  onbepaalde  tijd toegekende  ver-
gunningen  om de vijf  jaar  aan  een  periodiek  onder-
zoek  onderwerpen  ten  einde  te controleren  of het 
vervoer  overeenkomstig  de voorschriften  van  de ver-
gunning  en het exploitatiereglement  regelmatig  is uit-
gevoerd.  Indien  dit niet  het  geval  is, zou  de ver-
gunning  geheel  of gedeeltelijk  kunnen  worden  ingetrok-
ken. Artikel  11 zou  dus  opnieuw  moeten  worden 
geformuleerd,  waarbij  het zinsdeel  „en  de aanvrager 
aantoont  dat  de exploitatieuitgaven  voor  het betrok-
ken vervoer  tijdens  de laatste  twee  jaar  door  de ont-
vangsten  werden  gedekt"  dient  te worden  geschrapt. 
Artikel  13,  lid 1 en 6 
Het Comité  stelt  voor,  het zinsdeel  „en  verlenging" 
in lid 1 alsmede  lid 6 te schrappen,  daar  deze  ten 
gevolge  van  de wijziging  van  artikel  11 overbodig 
zijn geworden. 
Artikel  15,  lid 1 
De formulering  van  de bepaling  omtrent  de samen-
stelling  van  de nationale  delegaties  die aan  de jaar-
lijkse  vergaderingen  deelnemen  sluit  niet  uit dat in de 
delegatie  van  een  Lid-Staat  ook  vertegenwoordigers 
van de beroepsorganisaties  zijn  opgenomen.  Daar  de 
deelneming  van  laatstgenoemden  rechtens  zou  moeten 
zijn voorgeschreven,  stelt  het Comité  voor,  zulks  in 
lid 1 van dit artikel  uitdrukkelijk  te vermelden. 
Artikel  16,  lid 1 
Volgens  het  Comité  moet  hier  niet  zozeer  de term 
„beginpunt"  of „eindpunt"  in aanmerking  worden 
genomen,  maar  veeleer  de term  „instappunt"  of 
„uitstappunt". 
Door  een  dergelijke  bepaling  zou  kunnen  worden 
voorkomen  dat de onvernemingen  die gevestigd  in de 
Lid-Staat  waarvan  het  grondgebied  wordt  gebruikt 
zonder  dat reizigers  in- of uitstappen,  op ongeoorloofde 
wijze  concurrentie  ondervinden  van  het  vervoer  dat 
Nr. C 108/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 8. 70 
zijn begin-  en  eindpunt  in het  buitenland  heeft 
en waarbij  reizigers  in-  of uitstappen  in  plaatsen  die 
op minder  dan  25  km  van  de grens  gelegen  zijn. 
Artikel  20,  lid 2 
Het Comité  acht  het  voldoende,  dat  deze  inlichtingen 
slechts  ieder  kwartaal  worden  verstrekt. Artikel  21 
Het Comité  is van  mening  dat  de ingevolge  deze 
verordening  verleende  vergunning  door  de in artikel  13, 
lid 2, bedoelde  Lid-Staat  dient  te worden  ingetrokken 
wanneer  de  houder,  ongeacht  het  feit  of hij  een 
natuurlijke  persoon,  of rechtspersoon  is, herhaalde 
malen  de van  kracht  zijnde  sociale  bepalingen  heeft 
overtreden. 
Gedaan  te Brussel,  22 april  1970. 
De Voorzitter 
van bet Economisch  en  Sociaal  Comité 
Mathias  BERNS 
BIJLAGE 
bij het advies,  bevattende  de tijdens  de 86e voltallige  zitting  verworpen  amendementen 
Amendement  nr.  1, 
ingediend  door  de heer  Delacarte,  beogende  de schrapping  van  de vierde  en vijfde  alinea  van 
de algemene  opmerkingen  van  het Comité,  alsmede,  onder  de bijzondere  opmerkingen,  van  de 
derde  alinea  voor  wat  betreft  artikel  3, lid 1, de beide  alinea's  met  betrekking  tot artikel  3, 
lid 2, en van  de alinea  met  betrekking  tot artikel  11 van het verordeningsvoorstel. 
Motivering 
De Commissie  heeft  voorgesteld,  de geldigheidsduur  van  de voor  het geregeld  vervoer  van 
personen  te verlenen  vergunningen  te beperken  tot 7 jaar. 
In het advies  wordt  daarentegen  verzocht,  de geldigheidsduur  van  de vergunningen  niet  te 
beperken,  maar  „controles"  in te voeren  die met  een  tussenruimte  van  ten minste  5 en ten 
hoogste  7 jaar  zouden  moeten  worden  uitgevoerd. 
Dit streven  naar  vereenvoudiging  heeft  echter  een  gevolg  waarop  niet  is gewezen:  het 
oorspronkelijke  voorstel  wordt  nl. fundamenteel  gewijzigd  doordat  verschillende  hierin  vervatte 
waarborgen  worden  geschrapt.  In de voorgestelde  nieuwe  formulering  zou  het  „periodiek 
onderzoek"  slechts  betrekking  hebben  op de al dan  niet  regelmatige  uitvoering  van  het 
desbetreffende  vervoer. 
Voor  de verlenging  van  de vergunningen  heeft  de Commissie  wijselijk  de volgende  voor-
waarden  gesteld: 
— de aanvrager  dient  niet  alleen  het  vervoer  regelmatig  te hebben  uitgevoerd,  maar  hij 
moet  tevens  aantonen  dat tijdens  de laatste  twee  jaar  zijn  exploitatie-uitgaven  door  zijn 
ontvangsten  werden  gedekt  (artikel  11); 
— voorts  dient  de aanvrager  een  concreet  verzoek  om verlenging  in te dienen,  het onder-
zoek  met  betrekking  tot deze  aanvraag  zal  uitwijzen  of de instandhouding  van  het 
vervoer  „onontbeerlijk  is om  een  toereikende  vervoervoorziening...  te waarborgen" 
(artikel  7). 
Voor  een  rationeel  beleid  ten aanzien  van  het onderhavig  vervoer  lijkt  in het bijzonder  dit 
laatste  punt  belangrijk.  Het  onderzoek  moet  nl. betrekking  hebben  op de vervoerbehoefte 
en de situatie  op de markt  van  het  personenvervoer  (artikel  8). Door  velerlei  omstandig-
heden  zijn  deze  behoeften  en deze  situatie  onderhevig  aan een snelle  ontwikkeling:  wijzigingen 
in het urbanisatieproces,  ontvolking  van  het platteland,  stijging  van  het aantal  particuliere 
vervoermiddelen,  enz. 
26. 8. 70 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 108/11 
Uit dien  hoofde  is dus  een  herzienung  noodzakelijk:  de door  de Commissie  voorgestelde 
periode  van  zeven  jaar  is reeds  relatief  lang. 
Het Comité  heeft  zich  in een  voorgaand  advies  weliswaar  uitgesproken  voor  een  onbe-
perkte  geldigheidsduur  van  de vergunningen  voor  goederenvervoer,  maar  thans  ligt  het 
probleem  volkomen  anders:  hier  gaat  het  om  de exploitatie  van  een  dienst  zonder  dat  de 
vervoerder  invloed  kan  uitoefenen  op de omvang  of de regelmaat  ervan,  terwijl  men  door 
een vergunning  voor  goederenvervoer  in staat  wordt  gesteld,  op een  betrekkelijk  uitgestrekt 
gebied  zijn  werkzaamheden  uit te oefenen  en daarbij  de mogelijkheid  heeft,  zich  snel  aan 
een eventueel  gewijzigde  toestand  op de markt  aan  te passen. 
Ten slotte  zouden  bij het verlenen  van  vergunningen  voor  onbepaalde  tijd  problemen  ontstaan 
wanneer  de vervoerder  zijn  werkzaamheden  beëindigt.  De  in de eerste  alinea  van  blz.  7 
van het  advies  voorgestelde  mogelijkheid,  de  vergunning  over  te dragen,  kan  niet 
bevredigen  aangezien  nergens  de criteria  zijn  vastgesteld  aan  de hand  waarvan  de bevoegde 
instantie  toestemming  voor  deze  overdracht  kan  geven. 
Uit al deze  overwegingen  lijkt  men  de door  de Commissie  voorgestelde  procedure  ten 
aanzien  van  een  beperkte  geldigheidsduur  te moeten  verkiezen  boven  een  onbeperkte 
geldigheidsduur  met  op enkele  gebieden  te houden  controles,  waarvoor  bovendien  geen 
goede  richtlijnen  zijn  gegeven. 
Deze  wijzigingen  zijn  voorgesteld  ten  einde  op deze  punten  de tekst  van  de Commissie  te 
handhaven. 
Dit amendement  werd  met  62 tegen  7 stemmen  en 11 onthoudingen  verworpen. 
Amendement  nr.  2, 
ingediend  door  de heer  Delacarte,  beogende  de schrapping  van  de tekst  van  de bijzondere 
opmerkingen  van  het advies  met  betrekking  tot lid 3 van  artikel  8 van  het  verordeningsvoorstel. 
Motivering 
De Commissie  heeft  onder  andere  voorgesteld,  de vergunning  toe  te kennen  op voorwaarde 
dat het  vervoer  nog  niet  op bevredigende  wijze  wordt  verricht  door  bestaande  vervoer-
diensten;  de aard  van  deze  laatste  diensten  heeft  zij niet  nader  omschreven. 
In het advies  wordt  verzocht,  slechts  rekening  te houden  met  de wegvervoerdiensten. 
Daardoor  zouden  in het  onderzoek  met  betrekking  tot de vervoersbehoefte  ernstige  leemtes 
ontstaan. 
Er dient  nl. beslist  rekening  te worden  gehouden  met  het  personenvervoer  dat  met  andere 
middelen  plaatsvindt  en waardoor  zeer  dikwijls  gelijkwaardig  vervoer  is verzekerd.  Dit  is de 
voorwaarde  waarop  een  rationele  organisatie  wordt  verkregen  die  beantwoordt  aan  de 
vijfde  overweging  van  de  ontwerp-verordening,  nl.  tegen  de  laagste  kosten  voor  de 
Gemeenschap. 
De tekst  van  de Commissie  moet  dus  worden  verkozen  boven  de in het  ontwerp-advies 
ingevoerde  beperking. 
Dit amendement  werd  met  70 tegen  5 stemmen  en 5 onthoudingen  verworpen.