TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

De Commissie stelt voor met het Koninkrijk Marokko te onderhandelen over een nieuw protocol betreffende de uitvoering van de partnerschapsovereenkomst inzake visserij (hierna "POV" genoemd) dat voldoet aan de behoeften van de vloot van de Unie en in overeenstemming is met Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid en de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over een mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

•Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

De lopende POV tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko is op 28 februari 2007 in werking getreden. Deze overeenkomst is ten uitvoer gelegd door middel van twee opeenvolgende protocollen waarmee op pelagische of demersale soorten vissende vaartuigen van de Unie toegang kregen tot de visserijzone van Marokko tot 14 december 2011; een datum die het einde markeerde van het tweede uitvoeringsprotocol, omdat het Parlement niet heeft ingestemd met de sluiting ervan. Het Europees Parlement heeft vraagtekens geplaatst bij de duurzaamheid, de kosteneffectiviteit en de internationale legitimiteit van het voorgestelde instrument. Een derde protocol, waarin rekening is gehouden met de punten van bezorgdheid van het Europees Parlement, is in 2014 gesloten en zal op 14 juli 2018 aflopen.

De Marokkaanse visserijzones, die zich dicht bij de EU bevinden en rijk zijn aan visbestanden, zijn essentiële visserijgronden voor zowel de traditionele, kleinschalige visserij door Spanje en Portugal als de industriële vloten uit verder gelegen lidstaten. Deze visserijzones omvatten wateren waarover Marokko soevereiniteit en/of rechtsbevoegdheid bezit, d.w.z. ook de kustwateren van de Westelijke Sahara, waar Marokko de facto bestuur uitoefent (in het huidige protocol werden specifieke verslagleggingsregelingen geïntroduceerd om de sociaaleconomische voordelen voor de plaatselijke bevolking aan te tonen).

Over het algemeen stelt de POV met Marokko vaartuigen uit elf lidstaten in staat te opereren in zes verschillende categorieën van visserij, die de visserij op pelagische, demersale en sterk migrerende soorten omvatten. De Marokkaanse visserijzone vormt de noordelijke grens van het verspreidingsgebied van de kleine pelagische soort "C", dat zich uitstrekt over de wateren van Mauritanië, Senegal en Guinee-Bissau – staten die allemaal lid zijn van het netwerk van bilaterale partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij (hierna "PODV’s" genoemd).

PODV's helpen de doelstellingen van het GVB op internationaal niveau te bevorderen door ervoor te zorgen dat de visserijactiviteiten van de Unie buiten de wateren van de Unie berusten op dezelfde beginselen en normen als die welke gelden in het kader van het Unierecht. Bovendien versterken PODV's de positie van de Europese Unie in internationale en regionale visserijorganisaties, met name in de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT). Tot slot zijn PODV's gebaseerd op het beste beschikbare wetenschappelijke advies en dragen zij bij aan een betere naleving van internationale maatregelen, waaronder die ter bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij).

Er zal bijzondere aandacht worden geschonken aan de tenuitvoerlegging van de financiële tegenprestatie die aan Marokko wordt gegeven ter ondersteuning van een duurzaam beheer van de visserij, met name gezien de aanbevelingen van Speciaal verslag nr. 11/2015 van de Europese Rekenkamer over PODV's.

•Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

De onderhandelingen over een visserijprotocol met het Koninkrijk Marokko sluiten aan bij het externe optreden van de EU ten aanzien van buurlanden en zijn in overeenstemming met de doelstellingen van de Unie op het gebied van de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten.

Gedurende het hele proces worden onderhandelingen gevoerd in overleg met alle betrokken Commissiediensten en de EDEO, en met de steun van de hiervoor bevoegde EU-delegatie.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

De rechtsgrondslag voor het besluit is het vijfde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) "Extern optreden van de Unie", titel V "Internationale overeenkomsten", artikel 218, waarin de procedure is vastgesteld voor het onderhandelen over en het sluiten van overeenkomsten tussen de Unie en derde landen.

•Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)