ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Bij Eurostat zijn er al verschillende interessante projecten en initiatieven ter ontwikkeling van een regelmatige en op Europees niveau gecoördineerde gegevensvergaring inzake handicaps opgestart: de module over gezondheid in het Europees Panel van de Huishoudens (ECHP) voor de periode 1994-1996 omvatte een kleine module over handicaps (gepubliceerd in een „Statistisch zakboekje”); in 2002 werd in de Europese enquête naar de arbeidskrachten (LFS) een module opgenomen over werknemers met een handicap, zodat met een gecoördineerde en geharmoniseerde bijdrage kan worden deelgenomen aan de vergadering van de Washingtongroep van de UNSD (United Nations Statistics Division); Eurostat heeft het project inzake „European Disability Measurement (EDM)” opgestart.

In 2002 hebben de Europese directeurs sociale statistiek een akkoord bereikt over een systeem voor een Europese gezondheidsenquête als kader voor een regelmatige en geharmoniseerde gegevensvergaring d.m.v. enquêtes en/of enquêtemodules over gezondheid (het European Health Survey System). In deze context hebben de lidstaten eind 2006 de eindversie van een vragenlijst voor een Europees gezondheidsonderzoek goedgekeurd (de European Health Interview Survey), die in de periode 2007-2009 voor het eerst zal worden gebruikt. Bij dit gezondheidsonderzoek komen vragen over verschillende aspecten van handicaps aan bod. Handicaps zijn ook als een variabele opgenomen in de statistiek inzake inkomen en levensomstandigheden (SILC) (4).

Overeenkomstig het werkprogramma voor 2007 zal Eurostat in het kader van zijn activiteiten m.b.t. het European Statistical System (ESS) (5), samen met andere internationale organisaties, voortwerken aan de ontwikkeling van communautaire statistieken betreffende handicaps en maatschappelijke insluiting, teneinde te beschikken over relevante en vergelijkbare statistische gegevens aan de hand waarvan de situatie van personen met een handicap kan worden gemonitord. Halverwege 2008 zal er naar verwachting een met subsidie van Eurostat tot stand gebrachte nieuwe enquêtemodule over handicaps en maatschappelijke insluiting klaar zijn voor proefgebruik in de lidstaten.

Bij al deze ontwikkelingsactiviteiten wordt uitgegaan van de internationale classificatie inzake functioneren, handicap en gezondheid (ICF) van de Wereldgezondheidsorganisatie.
2.3

Sommige van de voorgestelde wijzigingen kunnen van invloed zijn op het milieu, aangezien zij de verdere uitbreiding van de luchtvaart kunnen aanmoedigen. Het EESC is zich ervan bewust dat de aanhoudende groei van het luchtvervoer een belangrijke oorzaak van de toename van broeikasgasemissies aan het worden is en werkt momenteel aan een advies over dat onderwerp. Los van hetgeen in dat verband gedaan moet worden steunt het EESC het streven naar een level playing field in de luchtvaartsector, zoals de Commissie thans voorstelt.
2.3

Het EESC maakt van deze gelegenheid gebruik wederom voor de Europese instellingen te herhalen dat het bundelen van zeevaart en binnenvaart onder de titel „vervoer te water”, zoals in de „Tussentijdse evaluatie van het Witboek Vervoer 2001-2010” of het Wetgevings- en Werkprogramma 2007 van de Europese Commissie of het Duitse Raadvoorzitterschapsprogramma, inclusief het Meerjarenprogramma van het Duitse, Portugese en Sloveense voorzitterschap of de lopende Europese Parlementaire discussie over het voorstel van de EU Commissie over de aansprakelijkheid bij ongevallen in de passagiersvaart, beleidsmatig tot grote misverstanden kan leiden. De binnenvaartwateren en binnenschepen hebben een geheel ander juridisch kader dan die van de lange of korte zeevaart. Het onderhavige voorstel geeft wel het juiste, want in het verleden bewezen beleidsmatig goed bruikbare kader aan, nl. dat van het inlandvervoer, waaronder het spoorvervoer, wegvervoer en de binnenvaart en de co-modaliteiten daarvan worden verstaan.
4.3.5

Stedelijk vervoer: de Commissie wil een Groenboek over stedelijk vervoer publiceren dat een lijst van best practices moet bevatten en als prioriteit de stimulering van het openbaar vervoer moet hebben. Verder moeten er, zoals het EESC al in zijn advies over het Witboek Vervoer 2001 bepleitte, plannen worden uitgestippeld en investeringen worden gedaan die de kwaliteit van het vervoer in grote, dichtgeslibde stedelijke gebieden verbeteren. Hierbij kunnen als het CIVITAS-initiatief of het TranSUrban-project (6) en de thematische strategie voor het stadsmilieu (7) als leidraad dienen. Om een en ander te bekostigen moeten de Europese fondsen worden aangesproken, uiteraard met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, want stadsvervoer is qualitate qua een bevoegdheid van lokale en regionale overheden. Maar deze maatregelen moeten wel worden aangevuld met een stadsvervoerbeleid waarbij ook het bedrijfsleven openbaarvervoersdiensten kan aanbieden, zodat een deel van de publieke middelen vrij komt voor andere doeleinden.
1.2

Het Comité adviseert de Commissie meer duidelijkheid te verschaffen over de vraag in hoeverre compensatie wordt verleend in het geval van vissersvaartuigen die de vlag van Venezuela voeren en in communautaire wateren vissen.
2.2

Het is de bedoeling dat het hervormde CEIES een grotere rol krijgt in de voorbereiding van het communautair statistisch programma. Als het door de Commissie in dat kader wordt geraadpleegd, spreekt het zich uit over: — het nut van dit programma gelet op het streven naar Europese integratie en ontwikkeling en in het licht van de activiteiten van de EU en de sociaal-economische en technische vooruitgang; — de kosten van dit programma en de voor de tenuitvoerlegging van dit programma benodigde middelen in het algemeen.
Punt 6.c) 1 van de bijlage bij de voorgestelde verordening waarop dit advies betrekking heeft, bevat nl. de zinsnede „where an individual has pension insurance periods based on employment in another Member State…”. Daarentegen staat in de rubriek „W. FINLAND” uit bijlage XI bij het voorstel voor een verordening tot wijziging van Verordening 883/2004 de zinsnede „where an individual has pension insurance periods based on activity as an employed or self-employed person in another Member State …”.
Vrijwillige dienstverlening is een bijzondere vorm van vrijwilligerswerk: zij is van meet af aan in tijdsduur beperkt en wordt door vrijwilligers vaak als enige bezigheid verricht, d.w.z. in tegenstelling tot het meeste vrijwilligerswerk niet ter aanvulling op andere activiteiten als onderwijs of een beroepsbezigheid. In tegenstelling tot vrijwilligerswerk dat in de vrije tijd wordt verricht, is vrijwillige dienstverlening over het algemeen gebaseerd op een aantal regels en gemeenschappelijk vastgestelde verantwoordelijkheden, vaak in de vorm van een overeenkomst tussen de betrokken partijen, met inbegrip van vrijwilligers. Er kunnen verschillende vormen van vrijwillige dienstverlening worden onderscheiden:

Vrijwilligersactiviteiten hebben betrekking op alle soorten vrijwilligerswerk met de volgende kenmerken: ze staan open voor iedereen, zijn onbetaald, worden uit vrije wil ondernomen, zijn educatief (niet-formeel onderwijs) en hebben een sociale meerwaarde.

Vrijwillige dienstverlening maakt integrerend deel uit van vrijwilligerswerk en draagt voorts de volgende kenmerken: vaste periode; duidelijke doelstellingen en taken en een duidelijke inhoud en structuur; gepaste steun en wettelijke en sociale bescherming.

Burgerschapsdienst: officiële door de overheid georganiseerde vrijwilligersdienst voor dienstverlening in de sociale sector of in het kader van de burgerbescherming.

Burgerdienst is in sommige landen een alternatief voor de verplichte militaire dienst. Burgerdienst is niet vrijwillig (7).
1.2

Het onderhavige voorstel beoogt de codificatie van Verordening (EEG) nr. 4060/89 van de Raad van 21 december 1989 en de daarop aangebrachte wijzigingen via Verordening 3356/91 inzake de afschaffing van controles aan de grenzen van de lidstaten voor wegvervoer en binnenvaart. Het Comité is van opvatting dat het aanbeveling verdient te bezien in hoeverre wetgeving op het gebied van andere vervoermodaliteiten als bijvoorbeeld spoor, intermodaal vervoer, short sea shipping, zeevervoer en luchtvaart niet bij het voorliggende codificatievoorstel moet worden betrokken.
4.7.4.2

Volgens het EESC moet de wettelijke aansprakelijkheid worden geregeld door duidelijke en transparante wetgeving. Het begrip „grove nalatigheid” („gross negligence”) is een juridisch begrip dat in het zeerecht veelvuldig wordt toegepast op geschillen inzake schade aan ladingen. Op internationaal niveau wordt het begrip „recklesness with knowledge” gebruikt om af te wijken van de risicoaansprakelijkheid (=aansprakelijkheid voor schade ongeacht of er sprake is van schuld), een oplossing die het EESC had gesteund in zijn advies over Erika II, dat betrekking had op olieverontreiniging. Volgens het EESC zouden dan ook enkele objectieve criteria in de voorgestelde richtlijn moeten worden opgenomen aan de hand waarvan de lidstaten en hun rechtbanken kunnen toetsen of er sprake is van „grove nalatigheid”. Zo niet, dan bestaat het gevaar dat lidstaten de richtlijn op verschillende wijzen toepassen.
2.5.1

Uitgaande van een evaluatie van de Commissie (6) en een aanbeveling van het Europees Parlement van 14 oktober 2004, heeft de Raad in december 2004 het Haags programma goedgekeurd. In dat programma is een reeks maatregelen en acties vastgelegd om de veiligheid in de EU te vergroten en vooral om „de samenwerking op het gebied van politie, douane en justitie” te verbeteren. Een daarop volgend document van 10 juni 2005 bevat een actieplan ter verwezenlijking van het Haags Programma waarin wordt gerefereerd aan een resolutie over douanesamenwerking die de Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken op 30 maart 2004 heeft goedgekeurd, en aan een mededeling over de strijd tegen grensoverschrijdende handel van verboden of gereguleerde goederen. In weer een ander daarop volgend document (7) wordt douanesamenwerking opnieuw tot prioriteit verheven. Voor alle projecten in bovenstaande documenten wordt ervan uitgegaan dat er informatie beschikbaar is over repressie, wat ook onderdeel is van het Haags programma. Gezien de verscheidenheid aan in dit verband belangrijke gegevens en de aard van de lopende projecten, moet uiteraard in een programma dat tot doel heeft om voorgoed een geautomatiseerd douanesysteem in te voeren, zijn vastgelegd dat de database van de douane op het tijdstip waarop dat systeem van kracht wordt of kort daarna aansluiting heeft op andere systemen, en met name op de stelsels voor interne veiligheid in en buiten Europa. Vanzelfsprekend moeten daarbij steeds de persoonlijke levenssfeer, het beroepsgeheim en de bescherming van gegevens worden gerespecteerd.
3.1

Vanaf de lancering van het GALILEO-programma zijn er verschillen geweest in de aard van de aan de gemeenschappelijke onderneming en de Toezichtautoriteit toegekende taken en in de uitvoeringstermijnen die daarvoor golden. Nu de ontwikkelingsfase een vertraging heeft opgelopen van circa twee jaar en de oprichting van de Toezichtautoriteit inmiddels een feit is, is het vanuit economisch, juridisch en technisch oogpunt noodzakelijk om de Toezichtautoriteit de bevoegdheid te verlenen de gemeenschappelijke onderneming nog tijdens de ontwikkelingsfase op te heffen. Daarvoor moet wel de bestaande regelgeving, dat wil zeggen Verordening (EG) nr. 1321/2004, worden gewijzigd.
2.2.2

Ook de tekst onder het tweede streepje van art. 2.1 (b) is zodanig geformuleerd dat er bij de tenuitvoerlegging problemen kunnen ontstaan, met name wegens overlappingen met de richtlijn over medische hulpmiddelen: daar weefselmanipulatieproducten onder de geneesmiddelenwetgeving vallen, zou het goed zijn te verwijzen naar hun belangrijkste functie, nl. behandeling of preventie van ziekten, of van aanpassing van fysiologische functies via een farmacologisch, immunologisch of metabolisch effect, en niet alleen de eigenschappen te vermelden die verband houden met het „herstellen, verbeteren of wijzigen van menselijk weefsel” — eigenschappen die ook sommige soorten medische hulpmiddelen bezitten.
4.6.2

Bij kernsplijting (21) gaat het erom, (i) de veiligheid van bestaande kerncentrales nog verder te onderzoeken en te verhogen (dit is voornamelijk een taak voor de bouwer en de exploitant) en (ii) nieuwe reactorconcepten ontwikkelen met nog betere veiligheids-, brandstofverbruiks- en afvalverwerking te ontwikkelen. Daartoe behoort ook onderzoek naar recycling van gebruikte brandstoffen (transmutatie, hergebruik). Verder moet (iii) de kwestie van definitieve opslag worden opgelost en op politiek niveau op aanvaardbare wijze worden geregeld, (iv) moeten de inspanningen ten behoeve van non-proliferatie van kernmateriaal worden ondersteund en (v) moet naar verdere informatie worden gezocht over de biologische effecten van (lage) stralingsdoses (22) en moeten meettechnieken (voor met name menselijke blootstelling) worden ontwikkeld. Een belangrijke deeltaak hier is de opleiding van vaklieden, dus voldoende gekwalificeerd personeel voor de langere termijn. Het stemt tot zorg dat het in sommige lidstaten aan dit laatste ontbreekt (afnemende deskundigheid) en het Comité geeft in overweging of er in het licht van het kernenergiegebruik op de lange termijn in de wereld niet meer aandacht aan deze zeer belangrijke kwesties moet worden geschonken.
4.11.3

Afgebroken projecten. Het Comité wijst tegelijkertijd op de (in artikel 18, lid 4) voorgestelde technische hoofdelijke aansprakelijkheid van de projectpartners. Volgens het Comité moet ook een consortium kunnen besluiten om een project eventueel stop te zetten, indien voortzetting van het project om wetenschappelijk-technische redenen of in verband met te hoge financiële lasten niet meer zinvol of haalbaar is. Artikel 18, lid 4 en 5, moeten in deze zin veranderd worden.
3.11

In de Mededeling over de herziening van de EU-strategie voor duurzame ontwikkeling (11) komen aspecten van de klimaatverandering aan bod: in deze strategie is concreet sprake van de ontwikkeling van een markt voor schonere voertuigen, in het kader van een programma voor verkeersbeheer in stedelijke gebieden, dat ook aandacht biedt aan bevordering van „milieu-innovaties” en de invoering van „schone” autobussen uitdrukkelijk aanbeveelt.
3.1

Het voorstel voor een richtlijn is opgedeeld in zeven hoofdstukken. — Het eerste hoofdstuk bevat de algemene bepalingen waarin het onderwerp van de richtlijn wordt afgebakend en definities van de termen overstroming en overstromingsrisico worden gegeven; voor verdere definities wordt verwezen naar art. 2 van de WKA. — In het tweede hoofdstuk behandelt de Commissie de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling die voor elk stroomgebiedsdistrict moet worden opgesteld; de elementen die een dergelijke beoordeling ten minste moet omvatten worden opgesomd in art. 4.2. Op basis van de beoordeling worden de stroomgebieden ingedeeld in twee categorieën: de gebieden waar geen potentieel significant overstromingsrisico bestaat en die waar dat wel het geval is. De voorlopige overstromingsrisicobeoordeling dient uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn te zijn voltooid. — In hoofdstuk III schetst de Commissie hoe de overstromingsrisicokaarten moeten worden opgesteld. Deze dienen per stroomgebiedsdistrict zowel de stroom- als de kustgebieden te bevatten. Ook moet worden aangegeven hoe groot voor elk geografisch gebied de kans op overstromingen is, zodat een beeld wordt verkregen van de mogelijke gevolgen voor de bevolking, de economie van het desbetreffende gebied en het milieu. — In artikel 9 e.v. (hoofdstuk IV) komen de overstromingsrisicobeheerplannen ter sprake. Deze worden per stroomgebiedsdistrict door de lidstaten voorbereid en ten uitvoer gelegd, conform de indeling van de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling. Bedoeling is zo het risico op overstromingen te verminderen en de gevolgen ervan te beperken. Hiertoe dient rekening te worden gehouden met aspecten als waterbeheer, bodembeheer, ruimtelijke ordening en grondgebruik. De maatregelen mogen in geen geval negatieve gevolgen hebben voor de buurlanden. — In hoofdstuk V inzake publieke voorlichting en inspraak wordt ook verwezen naar de bepalingen van artikel 14 van de WKR; een en ander geldt zowel voor de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling als voor de beheerplannen. — In hoofdstuk VI wordt bepaald dat het op grond van artikel 21 van de WKR opgerichte comité de Commissie terzijde staat. — In hoofdstuk VII ten slotte staat te lezen dat de Commissie uiterlijk eind 2018 een verslag over de tenuitvoerlegging van de richtlijn moet overleggen aan het Europees Parlement en de Raad, en dat de lidstaten de Commissie uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn op de hoogte brengen van de maatregelen die zij hebben genomen om de richtlijn om te zetten.
5.11

in haar dialogen en debatten met vertegenwoordigers van de industrie heeft de Commissie niet veel nieuwe ideeën en oplossingen gevonden voor de belangrijke overdracht van kennis van universiteiten naar industrie. De Commissie zal zelf in een binnenkort te verschijnen mededeling op dit punt terugkomen. De ondernemingen moeten echter zelf de noodzakelijke verantwoordelijkheid op zich nemen voor het leggen van de vereiste verbanden met het onderzoekswerk. Dit gebrek aan ideeën voor kennisoverdracht baart zorgen, met name gelet op het feit dat de doelstelling om 3 % van het BBP van Europa aan ontwikkeling en onderzoek te besteden maar langzaam wordt verwezenlijkt. Een ander punt van zorg is dat bètastudies in de EU, in vergelijking met haar grootste concurrenten, met steeds geringere studentenaantallen kampen. Van essentieel belang is ook dat kleine en middelgrote ondernemingen de kwaliteit van hun menselijk kapitaal verbeteren en academici in dienst nemen om hun productie- en innovatieprocessen op een hoger niveau te tillen. In het zevende kaderprogramma moeten specifieke steunmaatregelen worden opgenomen om kleine en middelgrote ondernemingen te helpen geavanceerde technologische onderzoeks- en productietechnieken in te voeren.
Ook het recht van vereniging wordt in China beknot: onafhankelijke vakbonden zijn er verboden en alle pogingen om dergelijke vakbonden op te richten worden in de kiem gesmoord. Wie zich daaraan schuldig, maakt wordt gearresteerd en gewoonlijk tot een gevangenisstraf veroordeeld of soms tot heropvoeding door arbeid in een werkkamp of opgesloten in een psychiatrische instelling. Ondanks deze repressie neemt het aantal collectieve acties buiten de ACFTU om duidelijk toe inclusief activiteiten om werknemers te organiseren. Onafhankelijke activisten en door ngo's gesteunde werknemers die op proberen te komen voor hun rechten, hebben een belangrijke rol gespeeld in China bij de verdediging van de rechtsstaat, maar zijn in 2005 in toenemende mate onder druk komen te staan van administratiefrechtelijke en politiële instanties.

Het comité van het Volkscongres heeft in zijn rapport met betrekking tot de uitvoering van de wet van 1995 inzake collectieve contracten vastgesteld dat in 80 % van de particuliere bedrijven geen arbeidsovereenkomsten in de zin van de wet worden gesloten. Als er al sprake is van een contract, dan heeft dat in het algemeen een looptijd van minder dan een jaar; bovendien gaat het meer over de plichten van de werknemers dan over hun rechten. Volgens hetzelfde rapport, is de situatie iets beter in de staatsbedrijven.
2.4.2

In het dispositief van het voorstel, en wel in artikel 1, lijkt de Commissie te vergeten dat, ofschoon de gegevens van de werkingssfeer „neutraal” lijken (identiteit van de verzenders en ontvangers van de communicaties, duur van de communicaties, locatie, frequentie enz.) het wel gaat om elementen die in het privé-leven van de mensen binnendringen en in veel gevallen ook andere rechten kunnen schenden, zoals het beroepsgeheim of het recht op rechtsbijstand.
8.1

Het Comité is er voorstander van om het Europese staatssteunbeleid op basis van een nieuwe, proactieve benadering en een nieuw algemeen communautair raamwerk te moderniseren. In dit verband doet het met name de volgende aanbevelingen: — het beleid moet in doeltreffende oplossingen voorzien en de tekortkomingen van de markt helpen ondervangen of opheffen; — het beleid moet sterk bijdragen tot de voltooiing van de interne markt, zonder concurrentiedistorsies te veroorzaken; — er moet werk worden gemaakt van een samenhangender en beter geïntegreerd beleid dat de verschillende aspecten van de strategie van Lissabon helpt verwezenlijken, om de bedrijven beter in staat te stellen de strijd met de mondiale concurrentie aan te gaan en om de arbeidsomstandigheden en levensstandaard van de burgers te verbeteren; — het stelsel van industriële en dienstverlenende bedrijven moet worden versterkt; hiertoe moet de groei van ondernemingen worden bevorderd en moeten het bedrijfsleven en de wereld van de arbeid zich concentreren op de nieuwe doelstellingen van het ondernemingsbeleid en op de nieuwe vereisten i.v.m. de mondialisering; — innovatie in al haar uitingsvormen (innovatie van producten èn processen) moet krachtig worden gesteund (19); — er moet een proactieve koers worden gevaren om Europa aantrekkelijker te maken voor investeringen en beter in staat te stellen arbeidsplaatsen te scheppen, om het concurrentievermogen van de bedrijven op te voeren, om activiteiten op het gebied van onderzoek en innovatie te bevorderen, en om te stimuleren dat nieuwe kennis gecreëerd en verspreid wordt en dat personeel wordt opgeleid; — het optreden moet meer worden gericht op factoren die de mededinging op de interne en de mondiale markt daadwerkelijk verstoren, in plaats van zinloos en met veel rompslomp gepaard gaand werk te verrichten dat betrekking heeft op maatregelen die slechts lokale, beperkte betekenis hebben en niet echt tot distorsies leiden; — de aanpak moet in het teken staan van eenvoudigere regels en procedures die transparantie en rechtszekerheid scheppen, en moet gebaseerd zijn op heldere, niet-discretionaire criteria die verenigbaar zijn met de agenda van Lissabon, i.e. criteria die zijn gericht op een harmonische, voor samenhang zorgende ontwikkeling die het concurrentievermogen in mondiaal verband ten goede komt; — de instellingen moeten de bedrijven meer betrekken bij de besluitvorming over en de uitvoering van beleidsmaatregelen, bij de beoordeling en monitoring van de efficiency, en bij de handhaving; — de Europese wet- en regelgeving, die van de internationale organisaties (WTO) en die van de voornaamste Europese partners op de wereldmarkten moeten nauwer aan elkaar worden gekoppeld; — een breed opgezette, toekomstgerichte denkoefening waaraan door alle beleidsmakers en economische en sociale belanghebbenden moet kunnen worden deelgenomen, zou moeten uitmonden in een gemeenschappelijke visie op grond waarvan het mogelijk wordt om vooraf te bepalen of maatregelen daadwerkelijk verenigbaar zijn.