STANDPUNT (EU) Nr. 9/2014 VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2001/18/EG wat betreft de mogelijkheid voor de lidstaten om de teelt van genetisch gemodificeerde organismen (ggo's) op hun grondgebied te beperken of te verbieden

Door de Raad vastgesteld op 23 juli 2014

(Voor de EER relevante tekst)

2014/C 349/01

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het voorstel aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) en Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (5) stellen een omvattend rechtskader vast voor de verlening van vergunningen voor genetisch gemodificeerde organismen (ggo's), dat volledig van toepassing is op ggo's die in de gehele Unie voor teeltdoeleinden als zaad of ander teeltmateriaal worden gebruikt („ggo's voor de teelt”).

Op grond van dit wettelijke kader moeten ggo's voor de teelt een individuele risicobeoordeling overeenkomstig bijlage II bij Richtlijn 2001/18/EG ondergaan voordat zij in de Unie in de handel mogen worden gebracht. Het doel van deze vergunningsprocedure is te zorgen voor een hoog niveau van bescherming van het leven en de gezondheid van de mensen, de gezondheid en het welzijn van de dieren, het milieu en de belangen van de consumenten, waarbij tevens wordt gezorgd voor het doeltreffend functioneren van de interne markt. Een uniform hoog niveau van gezondheids- en milieubescherming moet worden gerealiseerd en gehandhaafd op het hele grondgebied van de Unie.

Naast de bepalingen inzake de verlening van vergunningen voor het in de handel brengen, moeten genetisch gemodificeerde rassen ook voldoen aan de Uniewetgeving inzake het in de handel brengen van zaad en teeltmateriaal, als met name vastgesteld in Richtlijn 66/401/EEG van de Raad (6) , Richtlijn 66/402/EEG van de Raad (7) , Richtlijn 68/193/EG van de Raad (8) , Richtlijn 98/56/EG van de Raad (9) , Richtlijn 1999/105/EG van de Raad (10) , Richtlijn 2002/53/EG van de Raad (11) , Richtlijn 2002/54/EG van de Raad (12) , Richtlijn 2002/55/EG van de Raad (13) , Richtlijn 2002/56/EG van de Raad (14) , Richtlijn 2002/57/EG van de Raad (15) , en Richtlijn 2008/90/EG van de Raad (16) . Daarbij bevatten Richtlijn 2002/53/EG en Richtlijn 2002/55/EG bepalingen die de lidstaten toestaan om onder bepaalde welomschreven voorwaarden het gebruik van een ras op hun gehele grondgebied of delen daarvan te verbieden of passende voorwaarden voor de teelt van een ras vast te stellen.

Zodra overeenkomstig het wettelijke kader van de Unie voor ggo's een vergunning voor een ggo voor teeltdoeleinden is verleend en het ggo, wat betreft het ras dat in de handel moet worden gebracht, voldoet aan de voorschriften van het Unierecht inzake het in de handel brengen van zaad en teeltmateriaal, mogen de lidstaten het vrije verkeer daarvan op hun grondgebied niet verbieden, beperken of verhinderen, behalve onder de in het Unierecht omschreven voorwaarden.

Uit de ervaring is gebleken dat de teelt van ggo's een kwestie is waaraan op het niveau van de lidstaten diepgaande aandacht wordt besteed. Kwesties in verband met het in de handel brengen en de invoer van ggo's moeten op EU-niveau geregeld blijven om de interne markt in stand te houden. De teelt kan in sommige gevallen meer flexibiliteit vereisen omdat het gaat om een kwestie met sterke nationale, regionale en lokale dimensies, gezien het verband met landgebruik en lokale landbouwstructuren en met de bescherming of instandhouding van habitats, ecosystemen en landschappen. Deze flexibiliteit mag geen negatieve gevolgen hebben voor de gemeenschappelijke vergunningsprocedure, en in het bijzonder niet voor het beoordelingsproces.

Een aantal lidstaten heeft een beroep gedaan op de vrijwaringsclausules en noodmaatregelen van artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG en van artikel 34 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 om de teelt van ggo's te beperken of te verbieden, zulks naar aanleiding van, afhankelijk van het geval, het beschikbaar komen na de datum van toestemming van nieuwe of nadere informatie die gevolgen heeft voor de milieurisicobeoordeling, of een herbeoordeling van de bestaande informatie. Andere lidstaten hebben gebruikgemaakt van de kennisgevingsprocedure waarin is voorzien in artikel 114, leden 5 en 6, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), die vereist dat nieuwe wetenschappelijke gegevens die verband houden met de bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu moeten worden aangevoerd. Voorts is gebleken dat het besluitvormingsproces wat betreft de teelt van ggo's bijzonder moeilijk is, omdat nationale punten van zorg worden aangehaald die niet uitsluitend betrekking hebben op kwesties in verband met de veiligheid van ggo's voor de gezondheid of het milieu.

Overeenkomstig artikel 2, lid 2, VWEU moet de lidstaten daarom de mogelijkheid worden geboden om tijdens en na de vergunningsprocedure te kunnen besluiten de teelt van een ggo op hun grondgebied te beperken, zodat de teelt van een specifiek ggo op het volledige grondgebied van die lidstaat of een gedeelte ervan wordt uitgesloten. In deze context lijkt het passend om de lidstaten overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel meer flexibiliteit te bieden bij het tijdens of na de vergunningsprocedure nemen van besluiten of zij ggo-gewassen al dan niet op hun grondgebied willen laten telen zonder afbreuk te doen aan de risicobeoordeling waarin is voorzien in het vergunningssysteem van de Unie inzake ggo's, en ongeacht de maatregelen die de lidstaten overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG mogen nemen om de niet-doelbewuste aanwezigheid van ggo's in andere producten te voorkomen. De besluitvorming op het gebied van ggo's zou worden gefaciliteerd door de lidstaten die mogelijkheid te bieden. Tegelijkertijd zal de keuzevrijheid van consumenten, landbouwers en ondernemers worden gevrijwaard en zal de betrokken belanghebbenden meer duidelijkheid worden geboden wat de teelt van ggo's in de Unie betreft. Deze richtlijn zal derhalve de soepele werking van de interne markt faciliteren.

Tijdens de vergunningsprocedure voor een bepaald ggo zou een lidstaat de mogelijkheid moeten hebben de Commissie te verzoeken om aan de kennisgever/aanvrager zijn verzoek voor te leggen tot aanpassing van het geografische toepassingsgebied van zijn met dat verzoek overeenstemmende kennisgeving/aanvraag, in overeenstemming met deel C van Richtlijn 2001/18/EG of met artikelen 5 en 17 van Verordening (EG) nr. 1829/2003, teneinde dat deel van het grondgebied of het gehele grondgebied van de betrokken lidstaat uit te sluiten wat betreft de teelt van ggo's. De Commissie zou de procedure moeten faciliteren door het verzoek van de lidstaat onverwijld aan de kennisgever/aanvrager voor te leggen, en de kennisgever/aanvrager zou binnen een gestelde termijn op dat verzoek moeten reageren.

Het geografische toepassingsgebied van de kennisgeving/aanvraag moet dienovereenkomstig worden aangepast indien de kennisgever/aanvrager binnen een gestelde termijn na de aan hem gerichte mededeling van de kennisgeving/aanvraag door de Commissie uitdrukkelijk of stilzwijgend instemt met het verzoek van de lidstaat. Indien de kennisgever/aanvrager het verzoek afwijst, dient hij de Commissie en de lidstaten daarvan in kennis te stellen. Een weigering van de kennisgever/aanvrager om het geografische toepassingsgebied van de kennisgeving/aanvraag aan te passen laat evenwel de bevoegdheid van de Commissie onverlet om, naargelang het geval, uit hoofde van artikel 19 van Richtlijn 2001/18/EG of de artikelen 7 en 19 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 waar passend een dergelijke aanpassing door te voeren in het licht van de milieurisicobeoordeling door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid („de Autoriteit”).

Bovendien moet er, enkel indien de kennisgever/aanvrager heeft geweigerd het geografische toepassingsgebied van de kennisgeving/aanvraag inzake een ggo zoals gevraagd door een lidstaat aan te passen, voor die lidstaat een mogelijkheid zijn gemotiveerde maatregelen te nemen om de teelt van dat ggo te beperken of te verbieden nadat dit op (een gedeelte van) zijn grondgebied is toegelaten; zulks op andere gronden dan die welke zijn beoordeeld overeenkomstig de geharmoniseerde regels van de Unie (te weten: Richtlijn 2001/18/EG en Verordening (EG) nr. 1829/2003), maar die wel in overeenstemming zijn met het Unierecht. Die gronden kunnen verband houden met milieu- of landbouwbeleidsdoelstellingen, of andere dwingende redenen, zoals ruimtelijke ordening, landgebruik, sociaaleconomische impact, co-existentie en openbare orde. Ze kunnen elk apart of gezamenlijk worden ingeroepen, afhankelijk van de bijzondere omstandigheden van de lidstaat, de regio of het gebied waarin deze maatregelen zullen gelden.

Het in de Unie gekozen niveau van bescherming van de gezondheid van mens en dier en van het milieu maakt een uniforme wetenschappelijke beoordeling in de gehele Unie mogelijk, en deze richtlijn mag daarin geen verandering brengen. Teneinde te voorkomen dat inbreuk wordt gemaakt op de bevoegdheden die overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG en Verordening (EG) nr. 1829/2003 aan de verantwoordelijken voor risicobeoordeling en risicomanagement worden toegekend, mag een lidstaat bijgevolg uitsluitend redenen in verband met milieubeleidsdoelstellingen aanvoeren die niet onverenigbaar zijn met de beoordeling van de risico's voor de gezondheid en het milieu welke worden beoordeeld in de context van de vergunningsprocedures waarin is voorzien in Richtlijn 2001/18/EG en in Verordening (EG) nr. 1829/2003, bijvoorbeeld de instandhouding van bepaalde soorten natuurlijke en landschapskenmerken, bepaalde habitats en ecosystemen of specifieke ecosysteemfuncties en -diensten.

Voorts moeten lidstaten de besluiten die zij krachtens Richtlijn 2001/18/EG vaststellen, kunnen motiveren met redenen die verband houden met de mogelijke sociaaleconomische impact van de teelt van een ggo op zijn grondgebied. De co-existentiemaatregelen zijn weliswaar aan bod gekomen in de aanbeveling van de Commissie van 13 juli 2010 (17) , maar de lidstaten moeten ook over de mogelijkheid beschikken maatregelen te nemen om de teelt van toegelaten ggo's op (een deel van) hun grondgebied krachtens deze richtlijn te beperken of te verbieden. De mogelijke redenen die zij daartoe kunnen aanvoeren, kunnen verband houden met de onhaalbaarheid of de onmogelijkheid om co-existentiemaatregelen uit te voeren wegens specifieke geografische omstandigheden, de noodzaak de aanwezigheid van ggo's in andere producten, bijvoorbeeld specifieke of bijzondere producten, te voorkomen, de noodzaak de diversiteit van de landbouwproductie te beschermen of de noodzaak de zuiverheid van zaad en teeltmateriaal te garanderen. Voorts heeft de Commissie, overeenkomstig het verzoek in de conclusies van de Raad van 5 december 2008 inzake genetisch gemodificeerde organismen, verslag uitgebracht aan het Europees Parlement en de Raad over de sociaaleconomische implicaties van de teelt van ggo's. Het resultaat van dat verslag kan waardevolle informatie verschaffen aan de lidstaten die overwegen besluiten te nemen op basis van deze richtlijn.

De beperkingen of verboden die krachtens deze richtlijn worden vastgesteld, dienen betrekking te hebben op de teelt van ggo's en niet op het vrije verkeer en de invoer van genetisch gemodificeerd zaad en teeltmateriaal, als product of in producten, en de producten van de oogst daarvan, en moeten verder in overeenstemming zijn met de Verdragen, met name wat betreft het beginsel van non-discriminatie tussen nationale en niet-nationale producten, het evenredigheidsbeginsel en de artikelen 34 en 36 en artikel 216, lid 2, VWEU.

Maatregelen van de lidstaten krachtens deze richtlijn moeten worden onderworpen aan een procedure van toetsing en informatie op het niveau van de Unie. Gezien het niveau van toetsing door de Unie en het informatieniveau, is het niet nodig om voorts de toepassing van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad (18) verplicht te stellen. Lidstaten mogen de teelt van een ggo op een gedeelte van hun grondgebied of op het gehele grondgebied beperken of verbieden vanaf de datum van inwerkingtreding van de EU-vergunning, en uiterlijk twee jaar na de datum waarop de toestemming/vergunning is verleend, mits een vastgestelde wachttermijn tijdens dewelke de Commissie opmerkingen kon maken over de voorgestelde maatregelen, is verstreken.

Besluiten betreffende het beperken of verbieden van de teelt van ggo's door lidstaten op (een deel van) hun grondgebied mogen geen beletsel vormen voor biotechnologieonderzoek, mits bij de uitvoering van dat onderzoek alle nodige veiligheidsmaatregelen in acht worden genomen.

Wanneer nieuwe, objectieve omstandigheden een aanpassing rechtvaardigen van het geografische toepassingsgebied van de toestemming/vergunning voor een ggo, moet een lidstaat, doch in geen geval eerder dan twee jaar nadat de toestemming/vergunning is verleend, via de Commissie een verzoek aan de houder van de toestemming/vergunning kunnen richten om het geografische toepassingsgebied ervan aan te passen. Indien de houder van de toestemming/vergunning hier niet stilzwijgend dan wel uitdrukkelijk mee instemt, moet de lidstaat de mogelijkheid hebben gemotiveerde maatregelen te nemen om de teelt van dat ggo te beperken of te verbieden. De betrokken lidstaat dient, ten minste 75 dagen voor de aanneming ervan, een ontwerp van de maatregelen aan de Commissie mee te delen zodat de Commissie opmerkingen kan maken; gedurende deze periode dient de lidstaat zich te onthouden van het aannemen en uitvoeren van deze maatregelen. Na de vastgestelde wachttermijn kan de lidstaat de aanvankelijk voorgestelde maatregelen aannemen of de gewijzigde maatregelen waarin rekening is gehouden met de opmerkingen van de Commissie.

Een lidstaat moet de bevoegde autoriteit of de Commissie kunnen verzoeken om (een deel van) zijn grondgebied opnieuw op te nemen in het geografische toepassingsgebied van de toestemming/vergunning waarvan het voordien was uitgesloten. In dat geval dient er geen verplichting te zijn om het verzoek aan de houder van de toestemming/vergunning toe te sturen en deze te verzoeken om met het verzoek in te stemmen. Overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG dient de bevoegde autoriteit die de schriftelijke toestemming heeft afgegeven het geografische toepassingsgebied ervan te wijzigen, terwijl het overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 aan de Commissie is om het geografische toepassingsgebied van een vergunningsbesluit te wijzigen.

Schriftelijke toestemmingen of vergunningsbesluiten die worden afgegeven/aangenomen met een tot specifieke gebieden beperkt geografisch toepassingsgebied, of maatregelen die door lidstaten overeenkomstig deze richtlijn worden genomen om de teelt van ggo's te beperken of te verbieden, mogen het gebruik van toegelaten ggo's door andere lidstaten niet beletten of beperken. Bovendien mogen deze richtlijn en de uit hoofde daarvan aangenomen nationale maatregelen geen afbreuk doen aan de voorschriften van het Unierecht betreffende de niet-doelbewuste en onvoorziene aanwezigheid van ggo's in niet-genetisch gemodificeerde rassen van zaaizaad en pootgoed, en mogen zij de teelt van rassen die aan deze voorwaarden voldoen, niet verhinderen.

Verordening (EG) nr. 1829/2003 bepaalt dat verwijzingen in de delen A en D van Richtlijn 2001/18/EG naar krachtens deel C van die richtlijn toegelaten ggo's worden geacht ook van toepassing te zijn op ggo's die krachtens die verordening worden toegelaten. De door de lidstaten overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG vastgestelde maatregelen zijn bijgevolg ook van toepassing op de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 toegelaten ggo's.

Teneinde de doelstellingen van deze richtlijn te verzoenen met de legitieme belangen van economische operatoren in verband met ggo's die voor de inwerkingtreding van deze richtlijn waren toegelaten of in een vergunningsprocedure zaten, dient te worden voorzien in passende overgangsmaatregelen. Overgangsmaatregelen zijn tevens gerechtvaardigd om potentiële concurrentievervalsing te voorkomen die zou ontstaan indien bestaande vergunninghouders anders werden behandeld dan toekomstige aanvragers van een vergunning. Om redenen van rechtszekerheid dient de periode voor het aannemen van dergelijke overgangsmaatregelen beperkt te blijven tot hetgeen strikt noodzakelijk is voor een soepele overgang naar de nieuwe regeling. Dergelijke overgangsmaatregelen moeten het de lidstaten derhalve mogelijk maken de bepalingen van deze richtlijn toe te passen op producten die voor de inwerkingtreding van deze richtlijn waren toegelaten of in een vergunningsprocedure zaten, mits hiermee geen afbreuk wordt gedaan aan toegelaten genetisch gemodificeerde rassen van zaden en teeltmateriaal die reeds rechtmatig zijn geplant.

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

In Richtlijn 2001/18/EG worden de volgende artikelen ingevoegd:

„Artikel 26 ter

Teelt

1. Gedurende de vergunningsprocedure voor een specifiek ggo of gedurende de vernieuwing van een toestemming/vergunning kan een lidstaat de kennisgever/aanvrager via de Commissie verzoeken het geografische toepassingsgebied van zijn overeenkomstig deel C van deze richtlijn of overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 ingediende kennisgeving/aanvraag zodanig aan te passen dat een gedeelte van het grondgebied of het gehele grondgebied van de betrokken lidstaat uitgesloten moet worden van de teelt van ggo's. Dit verzoek wordt uiterlijk 30 dagen na de datum van verspreiding van het beoordelingsrapport uit hoofde van artikel 14, lid 2, van deze richtlijn, dan wel uiterlijk 30 dagen na ontvangst van het advies van de autoriteit uit hoofde van in artikel 6, lid 6, en artikel 18, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1829/2003, aan de Commissie medegedeeld. De Commissie deelt het verzoek van de lidstaat onverwijld mede aan de kennisgever/aanvrager en aan de andere lidstaten.

2. Indien de kennisgever/aanvrager zich verzet tegen een verzoek van de lidstaat overeenkomstig lid 1, brengt de kennisgever/aanvrager de Commissie en de lidstaten hiervan op de hoogte binnen 30 dagen na de mededeling door de Commissie van het verzoek. In geval van uitdrukkelijke of stilzwijgende instemming van de kennisgever/aanvrager wordt de aanpassing van het geografische toepassingsgebied van de kennisgeving/aanvraag in de schriftelijke toestemming of vergunning opgenomen.

De schriftelijke toestemming krachtens deze richtlijn en, waar van toepassing, het overeenkomstig artikel 19 genomen besluit, alsmede het overeenkomstig artikel 7 en artikel 19 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 genomen vergunningsbesluit, worden gegeven op basis van het aangepaste toepassingsgebied van de kennisgeving/aanvraag zoals deze uitdrukkelijk of stilzwijgend door de kennisgever/aanvrager is aanvaard.

3. Indien de kennisgever/aanvrager zich verzet tegen de aanpassing van het geografische toepassingsgebied van de kennisgeving/aanvraag zoals door een lidstaat overeenkomstig lid 1 van dit artikel is verzocht, kan die lidstaat maatregelen nemen om de teelt van dat ggo op zijn gehele grondgebied of een deel daarvan te beperken of te verbieden zodra de vergunning daartoe is verleend overeenkomstig deel C van deze richtlijn of Verordening (EG) nr. 1829/2003, mits deze maatregelen in overeenstemming zijn met het Unierecht, gemotiveerd, evenredig en niet-discriminerend zijn en voorts een grondslag vinden in dwingende gronden, bijvoorbeeld gronden die verband houden met:

a) andere milieubeleidsdoelstellingen dan de punten die overeenkomstig deze richtlijn en Verordening (EG) nr. 1829/2003 worden beoordeeld;

b) ruimtelijke ordening;

c) landgebruik;

d) sociaaleconomische effecten;

e) voorkomen van de aanwezigheid van ggo's in andere producten, onverminderd artikel 26 bis;

f) landbouwbeleidsdoelstellingen;

g) overheidsbeleid.

Deze gronden kunnen apart of gecombineerd worden aangevoerd, met uitzondering van de in punt g) genoemde grond die niet apart kan worden aangevoerd, naargelang van de specifieke omstandigheden die zich voordoen in de lidstaat, de regio of het gebied waar deze maatregelen zullen gelden; zij mogen in geen geval strijdig zijn met de uit hoofde van deze richtlijn of Verordening (EG) nr. 1829/2003 verrichte milieurisicobeoordeling.

4. Een lidstaat die voornemens is maatregelen te nemen overeenkomstig lid 3 van dit artikel, brengt een ontwerp van die maatregelen en de overeenkomstige, tot staving daarvan aangevoerde gronden ter kennis van de Commissie. Deze mededeling kan geschieden voordat de ggo-vergunningsprocedure, in het kader van deel C van de richtlijn of Verordening (EG) nr. 1829/2003, is voltooid. Gedurende een periode van 75 dagen te rekenen van de datum van die kennisgeving:

a) onthoudt de betrokken lidstaat zich van het aannemen en uitvoeren van deze maatregelen, en

b) kan de Commissie alle opmerkingen maken die zij passend acht.

Bij het verstrijken van de in de eerste alinea bedoelde periode van 75 dagen en uiterlijk twee jaar nadat deze toestemming/vergunning is verleend, kan de lidstaat maatregelen vaststellen, hetzij in de vorm waarin deze oorspronkelijk waren voorgesteld, hetzij in gewijzigde vorm, teneinde rekening te houden met de opmerkingen van de Commissie. Van deze maatregelen wordt onverwijld kennis gegeven aan de Commissie, de overige lidstaten en de kennisgever/aanvrager.

5. Indien een lidstaat, na verlening van de vergunning van het ggo uit hoofde van deze richtlijn of Verordening (EG) nr. 1829/2003, maar niet eerder dan twee jaar na de datum waarop de toestemming/vergunning is verleend, van oordeel is dat er nieuwe objectieve omstandigheden zijn die een aanpassing van het geografische toepassingsgebied van de toestemming/vergunning rechtvaardigen, kan hij, mutatis mutandis, de procedure van de leden 1 tot en met 4 toepassen, mits hiermee geen afbreuk wordt gedaan aan de teelt van toegelaten genetisch gemodificeerde zaden en teeltmateriaal dat rechtmatig was gepland voordat deze maatregelen werden vastgesteld.

6. Indien een lidstaat wil dat zijn gehele grondgebied of een deel daarvan opnieuw in het geografische toepassingsgebied van de toestemming/vergunning wordt opgenomen, terwijl het voorheen van het toepassingsgebied was uitgesloten uit hoofde van lid 2, kan hij een verzoek daartoe richten tot de bevoegde instantie die de schriftelijke toestemming uit hoofde van deze richtlijn heeft gegeven, dan wel tot de Commissie indien het ggo uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1829/2003 is toegelaten. De bevoegde instantie die een schriftelijke toestemming heeft gegeven of de Commissie, al naar het geval, wijzigt het geografische toepassingsgebied van de toestemming of het vergunningsbesluit dienovereenkomstig.

7. Met het oog op een aanpassing van het geografische toepassingsgebied van de toestemming/vergunning van een ggo uit hoofde van de leden 5 en 6 en mits de houder van de toestemming/vergunning, uit hoofde van lid 5, uitdrukkelijk of stilzwijgend instemt met het verzoek van een lidstaat:

a) zal, voor een uit hoofde van deze richtlijn toegelaten ggo, de bevoegde instantie die de schriftelijke toestemming heeft gegeven, het geografische toepassingsgebied van de toestemming dienovereenkomstig wijzigen en de Commissie, de lidstaten en de vergunninghouder daarvan in kennis stellen zodra dit voltooid is;

b) zal, voor een ggo die vergund is uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1829/2003, de Commissie het vergunningsbesluit dienovereenkomstig wijzigen, zonder de procedure van artikel 35, lid 2, van die verordening toe te passen. De Commissie stelt de lidstaten en de vergunninghouder daarvan in kennis.

8. Indien een lidstaat de krachtens de leden 3 en 4 genomen maatregelen heeft ingetrokken, stelt hij de Commissie en de overige lidstaten daarvan onverwijld in kennis.

9. De uit hoofde van dit artikel vastgestelde maatregelen laten het vrij verkeer van vergunde ggo's, als product of in producten, onverlet.

Artikel 26 quater

Overgangsmaatregelen

1. Een lidstaat kan vanaf … (19) tot … (20) een kennisgever/aanvrager via de Commissie verzoeken het geografische toepassingsgebied van een kennisgeving/aanvraag die uit hoofde van deze richtlijn is ingediend, of van een vergunning die uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1829/2003 is verleend, aan te passen vóór … (19). De Commissie deelt het verzoek van de lidstaat onverwijld mede aan de kennisgever/aanvrager en aan de andere lidstaten.

2. Indien de aanvraag in behandeling is en de kennisgever/aanvrager binnen 30 dagen te rekenen vanaf de indiening van dit verzoek uitdrukkelijk of stilzwijgend heeft ingestemd met dat verzoek, wordt het geografische toepassingsgebied van de kennisgeving/aanvraag dienovereenkomstig aangepast. De schriftelijke toestemming krachtens deze richtlijn en, waar van toepassing, het overeenkomstig artikel 19 genomen besluit, alsmede het overeenkomstig artikel 7 en artikel 19 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 genomen vergunningsbesluit, worden gegeven op basis van het aangepaste toepassingsgebied van de uitdrukkelijk of stilzwijgend door de kennisgever/aanvrager goedgekeurde kennisgeving/aanvraag.

3. Indien de vergunning reeds is verleend en de vergunninghouder binnen 30 dagen vanaf de indiening van het in lid 1 van dit artikel bedoelde verzoek uitdrukkelijk of stilzwijgend met dat verzoek heeft ingestemd, wordt de vergunning verleend in de versie waarmee de vergunninghouder heeft ingestemd. Ingeval het een schriftelijke toestemming uit hoofde van deze richtlijn betreft, wijzigt de bevoegde instantie het geografische toepassingsgebied van de toestemming dienovereenkomstig in overeenstemming met de uitdrukkelijke of stilzwijgende instemming van de vergunninghouder en brengt zij de Commissie, de lidstaten en de vergunninghouder daarvan op de hoogte zodra dit voltooid is. Ingeval het een vergunning uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1829/2003 betreft, wijzigt de Commissie het vergunningsbesluit dienovereenkomstig, zonder de procedure van artikel 35, lid 2, van die verordening toe te passen. De Commissie stelt de lidstaten en de vergunninghouder daarvan in kennis.

4. Indien een kennisgever/aanvrager of, naargelang van het geval, een vergunninghouder zich tegen een dergelijk verzoek verzet, is artikel 26 ter, leden 3 tot en met 9, van overeenkomstige toepassing.

5. Dit artikel laat de teelt van toegelaten genetisch gemodificeerde zaden, alsook van teeltmateriaal dat rechtmatig is geplant voordat de teelt van het ggo in de betrokken lidstaat werd beperkt of verboden, onverlet.

6. De uit hoofde van dit artikel vastgestelde maatregelen laten het vrij verkeer van vergunde ggo's, als producten of in producten, onverlet.