•k^ft 
*** •ir COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 14.03.1996 
COM(%) 112 dcf. 
Voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD 
tot instelling van definitieve anti-dumpingrechten op de invoer van rijwielen-van 
oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand en definitieve inning van de 
ingestelde voorlopige rechten 
(door de Commissie ingediend) 

TOELICHTING 
1. De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 2414/95 ' voorlopige anti-dumpingrechten 
ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van rijwielen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië 
en Thailand, vallende onder GN-code 8712 00. 
2. De Raad heeft bij Verordening (EG) nr. 245/962 de geldigheidsduur van deze rechten met 
twee maanden verlengd tot en met 14 april 1996. 
3. Na de instelling van voorlopige anti-dumpingrechten hebben enkele partijen gevraagd om te 
worden gehoord hetgeen hun werd toegestaan,, en hebben zij schriftelijke stukken voorgelegd 
waar zo nodig rekening mee is gehouden. 
4. De definitieve vaststelling bevestigt het bestaan van dumping. Wijzigingen in de 
individuele dumpingmarges, vergeleken met de voorlopige bevindingen, vloeien voort uit een 
nieuwe beoordeling van bepaalde aanpassingen. 
5. De gevolgtrekking dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade heeft 
geleden wordt eveneens bevestigd. Voor de vaststelling van aanzienlijke schade werd de 
invoer uit de betrokken landen tezamen genomen en dan geanalyseerd, omdat werd 
geconstateerd dat de omvang van de invoer voor elk land niet verwaarloosbaar was en dat de 
ingevoerde produkten met elkaar en met de soortgelijke EG-produkten in concurrentie 
stonden. 
PBnr. L 248 van 14.10.1995, blz. 12 
PB nr. L 32 van 10.02.1996, blz. 1 
6. Van 1990 tot 1993 is de totale invoer uit Indonesië, Maleisië en Thailand met 190,6% 
gestegen. Het marktaandeel van deze landen steeg met 4,4 percentpunten, waarbij het in 1993 
6,8% bereikte. De invoer uit deze landen lag met 18,2 tot 41,4% onder de prijzen van de 
bedrijfstak van de Gemeenschap. Hoewel niet kan worden uitgesloten dat andere factoren 
hebben bijgedragen aan de moeilijke toestand van de EG-bedrijfstak, is het vanwege de 
aanzienlijke stijging van de invoer met dumping en de duidelijk lagere prijzen daarvan dat de 
conclusie is bereikt dat deze invoer de aanzienlijke schade voor de bedrijfstak van de 
Gemeenschap heeft veroorzaakt. 
7. Vanwege de noodzaak de handelsverstorende gevolgen van dumping met schade op te 
heffen en daadwerkelijke mededinging te herstellen, alsmede vanwege het feit dat voortzetting 
van laaggeprijsde invoer de inspanningen tot aanpassing van de EG-bedrijfstak op het spel 
zou zetten en negatieve gevolgen zou hebben voor het werkgelegenheidspeil in de EG-
bedrijfstak met ook nog een terugslag op de Europese bedrijfstak van onderdelen voor 
rijwielen, en gezien de slechts geringe gevolgen voor de consumenten, wordt het in het belang 
van de Gemeenschap geacht definitieve rechten in te stellen. 
8. Overeenkomstig de "regel van het lagere recht" werd het niveau waarop de definitieve 
rechten moeten uitkomen, vastgesteld met behulp van de geconstateerde dumpingmarges, die 
lager waren dan de marges voor de opheffing van schade. De dumpingmarges liepen van 21,9 
tot 28,4% voor uitvoer naar Indonesië, van 23,1 tot 37,3% voor die uit Maleisië en van 13,0 
tot 38,9% voor die uit Thailand. Het voorstel is om de rechten op deze niveaus vast te stellen. 
X «-
9. Ondernemingen uit Maleisië gaven blijk van hun bereidheid de voorwaarden voor 
verbintenissen te bespreken, maar deden alleen een aanbod voor een kwantitatieve 
verbintenis. De Commissie was van mening dat het onpraktisch en onrealistisch zou zijn in 
dit geval prijsverbintenissen te aanvaarden omdat het hier gaat om een enorm aantal 
verschillende modellen rijwielen en om veelvuldige specificatiewijzigingen die het houden 
van toezicht op zo'n verbintenis onmogelijk zouden maken. Met betrekking tot kwantitatieve 
verbintenissen is de Commissie, nog los van eventuele problemen in verband met de gevolgen 
daarvan voor de mededinging tussen de landen van uitvoer, van mening dat op zulke 
verbintenissen in onderhavig geval moeilijk toezicht te houden is, omdat rijwielen gewoonlijk 
geen oorsprongsmerk hebben. 
10. Het voorstel luidt derhalve dat de Raad de in bijlage gaande ontwerpverordening 
goedkeurt, waarbij definitieve anti-dumpingrechten worden ingesteld op de invoer van 
rijwielen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand en waarbij de bedragen die uit 
hoofde van de voorlopige rechten als zekerheid zijn gesteld, definitief worden geïnd. 
1 t 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD Nr. .../96 
tot instelling van definitieve anti-dumpingrechten op de invoer van rijwielen van 
oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand en definitieve inning van de 
ingestelde voorlopige rechten 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, 
Gelet op Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake 
beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de 
Europese Gemeenschap1 , laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1251/95 van 29 
mei 19952 , inzonderheid op artikel 23, 
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende 
beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid 
zijn van de Europese Economische Gemeenschap3, laatstelijk gewijzigd bij Verordening nr. 
(EG) 522/944, inzonderheid op artikel 12, 
Gezien het door de Commissie ingediende voorstel, na overleg met het Raadgevend Comité, 
OVERWEGENDE HETGEEN VOLGT : 
1 PB nr. L 349 van 31.12.1994, blz. 1 
2 PB nr. L 122 van 2.6.1995, blz. 1 
3 PB nr. L 209 van 2.8.1988, blz. 2 
4 PB nr. L 66 van 10.3.1994, blz. 10 
•a. e 
A. VOORLOPIGE MAATREGELEN 
(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 2414/955, hierna "de verordening 
voorlopig recht" te noemen, voorlopige anti-dumpingrechten op de invoer in de 
Gemeenschap van rijwielen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand 
ingesteld. 
De geldigheidsduur van deze rechten werd bij Verordening (EG) nr. 245/96 van de 
Raad6 met ten hoogste twee maanden, tot uiterlijk 14 april 1996, verlengd. 
B. VERDERE PROCEDURE 
(2) Onmiddellijk na de instelling van voorlopige maatregelen werden de belanghebbende 
partijen in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen aan de hand 
waarvan voorlopige maatregelen waren goedgekeurd. 
(3) De meeste Maleisische en Thaise exporteurs hadden verzocht te worden ingelicht over 
de voornaamste feiten en overwegingen uit het onderzoek vóór de instelling van 
voorlopige maatregelen. De Maleisische exporteurs waren van mening dat zo'n 
voorafgaande bekendmaking noodzakelijk was om hen in staat te stellen hun 
grondrecht om te worden gehoord uit te oefenen. Verordening (EEG) nr. 2423/88, de 
in deze procedure toepasselijke verordening, (hierna de "Basisverordening" genoemd) 
weerspiegelt echter reeds het algemene rechtsbeginsel van het recht om correct te 
worden gehoord zoals dit in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese 
Gemeenschappen is gedefinieerd, en heeft dit op het gebied van anti-dumping 
overgebracht, en verlangt niet dat er bekendmaking plaatsvindt voorafgaande aan het 
instellen van voorlopige maatregelen, maar wel voorafgaande aan definitieve 
maatregelen. De Commissie heeft dienovereenkomstig de voornaamste feiten en 
overwegingen niet vóór de instelling van voorlopige maatregelen bekendgemaakt. 
5 PBnr.L 248 van 14.10.1995, blz. 12 
6 PB L 32 van 10.02.1996, blz. 1 
(4) Schriftelijke stukken werden van de navolgende belanghebbende partijen binnen de 
gestelde termijn ontvangen: 
1. Producenten en producentenassociatie uit Indonesië 
PT Jawa Perdana Bicycle Industry 
PT Wijaya Indonesia Makmur Bicycle Industries 
The Association of Indonesian Bicycle Industry 
2. Producenten in Maleisië 
Akoko Sdn. Bhd. 
Berjaya Cycles Sdn Bhd 
Greenworld Systems Sdn Bhd 
Lerun Group Industries Berhad 
Rolls Rally Sdn Bhd 
3. Producenten in Thailand 
Bangkok Cycle Industrial Co. Ltd 
Siam Cycles MFG. Co. Ltd 
Thai Bicycle Industry Co. Ltd 
Victory Cycle Co. Ltd 
4. Importeurs 
Universal Cycles pic. 
(5) Partijen die daarom verzochten, werden in de gelegenheid gesteld door de Commissie 
te worden gehoord. 
(6) De partijen werden in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen aan 
de hand waarvan beoogd werd de instelling van een definitief anti-dumpingrecht aan te 
bevelen en van de definitieve inning van bedragen die uit hoofde van een voorlopig 
recht als zekerheid waren gesteld. Tevens werd hun een tijdspanne toegekend 
waarbinnen zij, na de bekendmaking, stukken konden indienen. 
(7) Het mondelinge en schriftelijke commentaar van partijen werd in overweging 
genomen, en de conclusies werden, waar nodig, gewijzigd om daarmee rekening te 
houden. 
(8) Vanwege de ingewikkeldheid van deze zaak, in het bijzonder het aantal landen van 
uitvoer en betrokken partijen, alsmede de grote verscheidenheid aan technische 
specificaties, heeft de procedure langer geduurd dan de normale tijdsduur van één jaar 
overeenkomstig artikel 7, lid 9, van de Basisverordening. 
(9) Na de instelling van voorlopige rechten heeft de Associatie van de Indonesische 
rijwielindustrie (hierna "de AIPI") beweerd dat de procedure in zoverre discriminerend 
was dat andere landen van uitvoer, zoals India en Vietnam, niet waren inbegrepen. 
Ten tijde van de aanvang van deze procedure begin 1994 bestonden er geen 
beweringen of aanwijzingen dat invoer uit India of Vietnam eveneens met dumping 
geschiedde. De procedure werd ingeleid aan de hand van een klacht betreffende de 
invoer van rijwielen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand, welke 
voldoende bewijsmateriaal bevatte van dumping en daaruit voortvloeiende 
aanzienlijke schade (zie de punten 1 en 2 van de verordening voorlopig recht). In 
latere fasen van het onderzoek, toen de feitelijke ontwikkeling van invoer uit deze 
landen vanaf 1993 duidelijk werd, is van de zijde van de bedrijfstak van de 
Gemeenschap geen nadere klacht gekomen. In afwezigheid van zo'n klacht en van 
enig ogenschijnlijk bewijsmateriaal van dumping met schade uit de betrokken landen, 
had de Commissie geen reden de procedure tot deze andere landen uit te strekken. 
C. SOORTGELIJK PRODUKT 
(10) In de voorlopige fase (de punten 13 en 14 van de verordening voorlopig recht) werd 
geconcludeerd dat alle soorten rijwielen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en 
Thailand en in de Gemeenschap verkocht, als een enkel produkt gelden en dat door 
EG-bedrijfstak vervaardigde en op de EG-markt verkochte rijwielen, alsmede in 
Indonesië, Maleisië en Thailand vervaardigde en op die markten verkochte rijwielen, 
als soortgelijk produkt in de zin van artikel 2, lid 12, van de Basisverordening gelden. 
(11) Na de instelling van het voorlopig recht hebben twee Maleisische ondernemingen 
aangevoerd dat op de Maleisische binnenlandse markt vervaardigde en verkochte 
rijwielen niet soortgelijk zijn aan de rijwielen die ten behoeve van uitvoer naar de 
Gemeenschap vervaardigd worden. Zij hebben evenwel niet bewezen waarom deze 
rijwielen niet in alle opzichten soortgelijk aan de naar de Gemeenschap uitgevoerde 
rijwielen zouden zijn. 
(12) Uit het onderzoek is gebleken dat in Maleisië vervaardigde en verkochte rijwielen een 
soortgelijk modellenassortiment vormen en dat de belangrijkste technische en fysieke 
kenmerken daarvan identiek zijn aan die van de naar de Gemeenschap uitgevoerde 
rijwielen. Zwaarwegend commentaar dat deze gevolgtrekkingen zou kunnen 
beïnvloeden, is niet naar voren gebracht. Het loutere feit dat de enige medewerkende 
Maleisische onderneming die op de binnenlandse markt rijwielen verkoopt, deze 
vervaardigt in een fabriek die afgezonderd is van de fabriek waarin uitvoermodellen 
worden vervaardigd, levert op zich nog geen steun voor de bewering dat de produkten 
verschillend zijn in de zin van artikel 2, lid 12, van de Basisverordening. De in punt 
14 van de verordening voorlopig recht uiteengezette bevindingen en conclusies 
worden derhalve bevestigd. 
D. DUMPING 
(1) Normale waarde 
I) Indonesië 
(13) Voor twee Indonesische bedrijven werden de voorlopige bevindingen inzake dumping 
gebaseerd op de beschikbare feiten, overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van de 
Basisverordening, aangezien het onmogelijk was de noodzakelijke informatie waarom 
in de vragenlijst was verzocht (zie punt 28 van de verordening voorlopig recht) te 
verkrijgen of te verifiëren. 
Voor de andere drie Indonesische ondernemingen, dus in de gevallen waarin een 
normale waarde moest worden samengesteld, werd deze vastgesteld door bij de 
fabricagekosten van de uitgevoerde modellen een redelijk bedrag voor uitgaven in 
verban^ met verkoop en administratie en andere algemene uitgaven (VAA) te voegen, 
vermeerderd met winst, gebaseerd op werkelijke cijfers voor de betrokken firma's 
(punten 25 en 27 van de verordening voorlopig recht). 
( 14) Eén Indonesische firma kocht enkele rijwielonderdelen voor haar produktie aan via 
een gelieerde handelsonderneming die over dergelijke verkopen een commissie 
rekende. De firma verzocht deze commissie niet op te nemen in de produktiekosten, 
zoals voor de voorlopige vaststellingen was geschied. De commissie bleek evenwel 
werkelijk door de Indonesische firma voor de aankoop van onderdelen opgelopen te 
zijn; zij zou soortgelijke kosten hebben gemaakt indien zij deze onderdelen 
rechtstreeks van niet-gelieerde leveranciers had betrokken. De aangerekende 
commissie moest daarom als een integraal deel van de kosten van de betrokken 
materialen worden aangemerkt. 
(15) Een onderneming betoogde dat uitgaven voor interesten, die in de voorlopige 
vaststellingen waren opgenomen in de uitgaven in verband met verkoop en 
administratie en andere algemene uitgaven (VAA), in mindering moesten worden 
gebracht, aangezien de openbare boekhoudregels in Indonesië interesten uitsluiten van 
bedrijfskosten die niet rechtstreeks verband houden met de produktie en de verkoop 
van de betrokken goederen. Uit het onderzoek bleek dat de enige activiteit van de 
betrokken onderneming bestond uit de produktie en verkoop van rijwielen en 
onderdelen voor rijwielen. De uitgaven voor interesten moeten derhalve wel onder de 
VAA vallen, omdat zij door deze firma werden gedaan als gevolg van de feitelijke 
financiële structuur die zij nodig had om haar produktie van rijwielen en onderdelen 
daarvan gaande te houden. 
(16) Twee Indonesische exporteurs en de AIPI beweerden dat de toerekening van VAA-
kosten aan de hand van de verkochte hoeveelheden had moeten plaatsvinden. Eén 
Indonesische producent kwam met hetzelfde argument ten aanzien van de toerekening 
van VAA-kosten tussen de verkopen voor uitvoer en de binnenlandse verkopen, en in 
het bijzonder, de toerekening van financieringskosten. Doch geen van deze bedrijven 
rekende ten behoeve van interne rapportage gewoonlijk VAA- kosten toe aan 
afzonderlijke modellen rijwielen. Daarom kan niet worden beweerd dat er traditioneel 
een op verkochte hoeveelheden gebaseerde allocatiesleutel, zoals door deze bedrijven 
wordt voorgesteld, werd gebruikt. Er bestaat derhalve geen reden om af te wijken van 
het beginsel van artikel 2, lid 11, van de Basisverordening dat dergelijke kosten 
gewoonlijk proportioneel worden toegerekend aan de omzet. 
(17) De winstmarge die bij de samenstelling van de normale waarde werd toegepast, was 
gebaseerd op de binnenlandse verkopen van elke onderneming waarin deze verkopen 
bij normale handelstransacties hadden plaatsgevonden (punt 26 van de verordening 
voorlopig recht). Twee ondernemingen betoogden dat de daaruit voortvloeiende 
winstmarges te hoog lagen. Doch aangezien deze ondernemingen hun beweringen niet 
staafden, werd de werkwijze voor het bepalen van de voorlopige vaststellingen ten 
dienste van een berekening van een betrouwbare winstmarge overeenkomstig artikel 2, 
lid 3, onder b) ii), van de Basisverordening bevestigd. 
(18) De Indonesische exporteurs kwamen met nog meer argumenten (met name betreffende 
de vaststelling omzet van de binnenlandse verkoop, de toerekening van 
produktiekosten, bijzonderheden van individuele verkooptransacties, de toepassing 
van de VAA-ratio op de produktiekosten, en de toegepaste wisselkoersen) waarmee 
geen rekening kon worden gehouden omdat zij aan het slot van de procedure niet 
konden worden geverifieerd, niet door rechtstreeks bewijsmateriaal werden gesteund 
of, na dubbele controle, feitelijk ongegrond bleken te zijn. 
(19) De vaststelling van de normale waarde voor Indonesische producenten overeenkomstig 
de punten 15 t/m 27 van de verordening voorlopig recht wordt dientengevolge 
bevestigd. 
(20) In het geval van één Indonesische onderneming betoogde de AIPI dat deze firma 
gesteld werd voor krappere termijnen voor het indienen van haar antwoord op de 
vragenlijst dan de EG-producenten. 
Aan alle belanghebbende partijen was in feite dezelfde termijn van 37 dagen gesteld 
om op de vragenlijsten te antwoorden. Verlengingen van deze termijn werden aan 
EG- en niet-EG-bedrijven verleend op basis van de gegrondheid van elk verzoek. De 
betrokken onderneming had nooit om verlenging gevraagd. Het betoog van de AIPI 
dat de EG-producenten een gunstiger behandeling kregen, lijkt op een misverstand te 
berusten. De vragenlijsten voor de EG-producenten konden pas worden gestuurd 
nadat de producentenselectie had plaatsgevonden (punt 73 van de verordening 
voorlopig recht en punt 56 van deze verordening). Dit verklaart waarom de 
antwoorden van de EG-bedrijfstak later binnenkwamen, ondanks het feit dat hun 
termijnen dezelfde waren als die voor de Indonesische producenten. 
De in punt 28 van de verordening voorlopig recht uiteengezette bevindingen worden 
derhalve bevestigd. 
II) Maleisië 
(21) In de verordening voorlopig recht werden twee Maleisische ondernemingen die tot 
dezelfde groep ondernemingen behoorden, als één enkele onderneming aangemerkt. 
Eén van hen voerde gedurende het onderzoektijdvak rijwielen naar de Gemeenschap 
uit, doch verkocht er geen op de binnenlandse markt. Daarentegen verkocht de andere 
grote hoeveelheden op de binnenlandse markt, maar verkocht zij niet voor uitvoer naar 
de Gemeenschap. Deze twee ondernemingen verzochten om niet als één enkele 
producerende exporteur te worden behandeld en om individuele dumpingmarges 
toegewezen te krijgen. 
Het is evenwel de vaste praktijk van de instellingen van de Gemeenschap om voor 
gelieerde ondernemingen één enkele dumpingmarge vast te stellen. De in de zaak van 
de fotokopieermachines (Verordening (HG) nr. 2380/957) bij uitzondering gevolgde 
andere benadering, waar de Maleisische firma's naar hebben verwezen om hun beroep 
te ondersteunen, hield verband met de zeer specifieke omstandigheden die bij dat 
onderzoek werden aangetroffen en die in onderhavig geval niet aanwezig zijn. 
De in punt 29 van de verordening voorlopig recht gevolgde benadering wordt derhalve 
bevestigd. 
PB nr. L 244 van 12.10.1995, blz. 1, punten 53, 54 
(22) Bij de voorlopige vaststellingen werd geconstateerd dat slechts één medewerkende 
Maleisische exporteur gedurende het onderzoektijdvak representatieve binnenlandse 
verkopen van het soortgelijke produkt had gehad, d.w.z. dat de omvang van de 
binnenlandse verkopen hoger lag dan 5% van de totale verkopen voor uitvoer (punten 
19 en 30 van de verordening voorlopig recht). Aangezien de door deze onderneming 
binnenslands verkochte modellen rijwielen een juiste vergelijking niet mogelijk 
maakten, dan wel geen gewone handelstransacties vormden (zij waren technisch te 
afwijkend, niet in voldoende hoeveelheden verkocht, of tegen verlies verkocht), moest 
de normale waarde voor door deze firma verkochte modellen worden berekend 
overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b) ii), van de Basisverordening, aan de hand van 
een samengestelde waarde die werd vastgesteld door bij de produktiekosten de 
binnenlandse VAA-kosten en de winstmarges van de onderneming op te tellen. De 
andere Maleisische exporteurs hadden geen binnenlandse verkopen, zodat voor hen 
ook een samengestelde normale waarde moest worden vastgesteld overeenkomstig 
artikel 2, lid 3, onder b), ii), van de Basisverordening. De gemaakte VAA-kosten en 
de geboekte winst bij de enige producent met representatieve binnenlandse verkopen 
waren de enige in Maleisië voor dit doel beschikbare gegevens. Deze cijfers werden 
betrouwbaar geacht, zodat de samengestelde waarde van alle voor uitvoer naar de 
Gemeenschap door Maleisische firma's verkochte modellen derhalve werd vastgesteld 
door bij de fabricagekosten van de uitgevoerde modellen de VAA-kosten en 
winstcijfers van de enige producerende exporteur met binnenlandse verkopen werden 
opgeteld (punten 30-35 van de verordening voorlopig recht). 
10 
(23) De Commissie heeft in de voorlopige fase geconstateerd dat de primaire 
materiaalkosten van één Maleisische exporteurs aanzienlijk werden ondergewaardeerd 
en heeft deze kosten dientengevolge naar boven aangepast. De betrokken firma 
betoogde later dat de bevindingen en conclusies van de Commissie berusten op 
onnauwkeurige aannames en heeft derhalve bezwaar tegen de aanpassing. 
Er werd geconstateerd dat terwijl de verhoudingsgetallen van de kosten ten opzichte 
van de omzet voor alle andere kostenposten (zoals rechtstreekse arbeid, algemene 
fabriekskosten en VAA-kosten) stabiel waren, het verhoudingsgetal voor primaire 
materiaalkosten gedurende het onderzoektijdvak (kalenderjaar 1993) aanzienlijk 
afweek wanneer deze ratio werd vergeleken met de boekjaren 1993 en 1992. Een 
soortgelijke wanverhouding werd gezien bij de winstgevendheid gedurende het 
onderzoektijdvak in vergelijking met het boekjaar 1993, en dit ofschoon het 
onderzoektijdvak en het boekjaar 1993 elkaar 8 maanden overlapten. 
De vaststelling van de kosten van vervaardiging worden voor deze onderneming 
derhalve bevestigd, met inbegrip van de bovengenoemde aanpassing. 
(24) Enkele Maleisische firma's stelden de vraag of kosten voor verpakking (met inbegrip 
van de kosten voor de arbeid bij het verpakken) niet dubbel waren geteld, door deze te 
behandelen als kostenelement bij fabricage voor elke individuele exporteur, en deze 
terzelfdertijd te beschouwen als deel van de VAA-kosten van de binnenlandse 
producent, gebruikt bij de samenstelling van normale waarden. 
De kosten voor verpakking zijn voor alle Maleisische producenten slechts als deel van 
de fabricagekosten aangemerkt en zijn niet opgenomen in de voor de binnenlandse 
verkopen van de binnenlandse producent gemaakte VAA-kosten. Derhalve zijn de 
kosten voor verpakking niet dubbel geteld. 
ii 
(25) Voor de vaststelling van de VAA-kosten en de winstratio voor de enige 
medewerkende producerende exporteur met representatieve binnenlandse verkopen 
heeft de Commissie de verkopen tussen firma's uitgesloten. De betrokken 
onderneming betoogd dat deze benadering strijdig is met het feit dat de Commissie 
kosten tussen firma's zoals financieringskosten inclusief heeft geacht. Zij wilde 
daarom ook verkopen tussen firma's voor de vaststelling van de VAA-kosten en 
winstratio's zien opgenomen in de omzet van de binnenlandse verkopen van het 
bedrijf. Bovendien betoogde zij dat de betrokken financieringskosten niet te maken 
hadden met de produktie of verkoop van rijwielen en daarom van de VAA-kosten 
moesten worden uitgezonderd. 
Wat de vaststelling van de VAA-kosten en winstmarges betreft, zij erop gewezen dat 
de betrokken firma niet vermeld heeft dat enkele verkopen bestonden uit verkopen 
tussen firma's, een feit dat pas bij de verificatie naar boven kwam. Aangezien de 
gegeven prijzen transferprijzen zijn, konden deze verkopen niet als gewone 
handelstransacties (artikel 2, lid 7, van de Basisverordening) worden aangemerkt en 
mocht met de betrokken transacties geen rekening worden gehouden voor de 
berekening van de binnenlandse winstmarge . 
Voor de berekening van de VAA-kostenratio gold in de voorlopige bevindingen dat 
voor verkopen aan geassocieerde firma's geen of slechts marginale VAA-kosten 
worden gemaakt en dientengevolge VAA-uitgaven niet aan de omzet gerealiseerd met 
geassocieerde firma's behoeven te worden toegerekend. Na de voorlopige vaststelling 
werd de toestand opnieuw onderzocht en werd geconstateerd dat de toerekening van 
VAA-uitgaven aan de omzet gerealiseerd met niet-geàssocieerde firma's slechts 
beperkt moest worden tot verkoopkosten die niet voor verkopen aan geassocieerde 
ondernemingen worden gemaakt. Daartegenover worden de ratio's voor financierings-
en administratiekosten die eveneens voor verkopen tussen firma's gemaakt kunnen 
zijn, thans gebaseerd op de totale omzet, met inbegrip van verkopen aan geassocieerde 
partijen. De berekeningen zijn dienovereenkomstig herzien. 
12 
Met betrekking tot aan een geassocieerde firma betaalde rente, zou het uitsluiten van 
deze kosten geen recht doen aan het feit dat zij door de betrokken firma werden 
gemaakt vanwege haar feitelijke financieringsstructuur die voor het laten draaien van 
het bedrijf noodzakelijk waren. Het doet niet ter zake wie nu echt de noodzakelijke 
middelen verschaft, zolang de voorwaarden van de lening in het kader van normale 
handelstransacties gaan (artikel 2, lid 3, onder b) ii) van de Basisverordening). 
Beweringen dat de lening voor andere doeleinden dan de activiteiten van de 
onderneming bedoeld was, werden niet onderbouwd. Daarom moeten deze uitgaven 
voor interest overeenkomstig artikel 2, lid 3 onder b) ii), van de Basisverordening 
onder de VAA-kosten worden gerekend. 
(26) De marge van de VAA-kosten van de enige medewerkende producerende exporteur 
met binnenlandse verkopen werd betrouwbaar geacht omdat deze verkopen voldoende 
representatief waren, d.w.z. de omvang van de binnenlandse verkopen 
vertegenwoordigde meer dan 5% van de omvang der uitvoerverkopen. De winstmarge 
werd betrouwbaar geacht omdat deze onderneming een voldoende aantal winstgevende 
binnenlandse verkopen had gerealiseerd (punten 33 en 34 van de verordening 
voorlopig recht). De Maleisische exporteurs betoogden dat de VAA-kosten en 
winstmarges van die firma te hoog zijn en niet als betrouwbaar mogen gelden omdat 
zij geen verkopen voor uitvoer had en anders behandeld moest worden dan haar 
geassocieerde onderneming die in uitvoer is gespecialiseerd en omdat zij op de 
binnenlandse markt een monopoliepositie bezat die haar gegevens onbetrouwbaar 
maken. 
13 
De Raad is van oordeel dat er geen reden bestaat de enige medewerkende firma met 
binnenlandse verkopen anders te behandelen dan haar geassocieerde exporteur (punt 
21 van deze verordening). Zelfs indien zo'n verzoek om afzonderlijke behandeling 
zou worden gevolgd, dan zouden de gegevens die zijn verstrekt door de enige 
medewerkende firma die op de binnenlandse markt verkoopt, nog steeds het 
uitgangspunt vormen voor de VAA-kosten en winstmarges die voor de andere 
Maleisische exporteurs overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b) ii), van de 
Basisverordening moeten worden toegepast. Met betrekking tot de beweerde 
monopoliepositie van de enige medewerkende producent/exporteur werd 
geconstateerd dat er ten minste nog één Maleisische firma bestond die aanzienlijke 
binnenlandse verkopen realiseerde. Er werd geen bewijsmateriaal voorgelegd waaruit 
bleek dat de verkopen in Maleisië geen juiste vergelijking mogelijk maakten. De 
gegevens inzake de binnenlandse verkopen in Maleisië werden daarom betrouwbaar 
geacht en de verkoopprijzen en kostengegevens werden gebaseerd op de feitelijke 
omstandigheden die op de markt van het betrokken land heersten, d.w.z. 
omstandigheden die gewoonlijk voor alle werkelijke en potentiële afnemers of 
leveranciers gelden. 
De Raad bevestigt dientengevolge de berekening van de normale waarden, gebaseerd 
op de VAA-kosten en winstratio's die voor de enige medewerkende Maleisische 
onderneming met binnenlandse verkopen waren. 
(27) De Maleisische exporteurs kwamen nog met andere argumenten (met name 
betreffende de berekening van de fabricagekosten, de indeling der VAA-uitgaven, de 
behandeling van kortingen, de vergelijkbaarheid van modellen rijwielen en de 
berekening van algemene fabricagekosten) die niet in aanmerking konden worden 
genomen omdat zij niet te verifiëren waren, geen rechtstreeks bewijsmateriaal ter 
staving hadden, door eigen gegevens van de ondernemingen werden tegengesproken, 
dan wel na dubbele controle feitelijk ongegrond bleken te zijn. 
14 
Ill) Thailand 
(28) Vier Thaise ondernemingen hebben aan de procedure medegewerkt. Voor de meeste 
modellen rijwielen die door drie van deze Thaise firma's werden uitgevoerd, werd de 
normale waarde samengesteld (punten 36, 38 en 39 van de verordening voorlopig 
recht). Voor de vierde firma kon de normale waarde worden gebaseerd op de 
werkelijke binnenlandse prijzen (punt 37 van de verordening voorlopig recht). In de 
gevallen waarin de normale waarde moest worden samengesteld, werd deze 
vastgesteld door bij de kosten voor de vervaardiging van de uitgevoerde modellen een 
redelijk bedrag op te tellen voor VAA-kosten en winstmarges (punten 40-42 van de 
verordening voorlopig recht). 
Voor de onderneming die geen binnenlandse verkopen kende, werd de normale waarde 
samengesteld door bij de fabricagekosten het gewogen gemiddelde VA A-cijfer van de 
drie andere firma's en de gewogen gemiddelde winstmarge van de twee firma's met 
betrouwbare winstcijfers op te tellen. Voor een ander bedrijf werden de eigen VAA-
marge en de gewogen gemiddelde winstmarges van de twee firma's met betrouwbare 
winstmarges opgeteld bij de fabricagekosten. Voor de derde onderneming werden de 
werkelijke cijfers gebruikt. 
(29) Voor een Thaise onderneming gaf de verificatie van de fabricagekosten die aan 
soortgelijke modellen rijwielen werden toegerekend, aanzienlijke verschillen te zien in 
de waarde van bepaalde gebruikte materialen waarvoor de firma geen uitleg had. 
Aangezien het boekhoudsysteem van de onderneming geen uitsplitsing van 
materiaalkosten voor specifieke modellen rijwielen gaf, werd ten tijde van de 
voorlopige bevindingen beslist de fabricagekosten proportioneel aan de omzet toe te 
rekenen, overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de Basisverordening. Het bedrijf 
betoogde dat toepassing van een sleutel voor toerekening aan de omzet niet eerlijk is, 
omdat de uitvoer van vergelijkbare modellen naar derde landen geschiedde tegen de 
helft van de gemiddelde prijs per stuk die voor uitvoer naar de Gemeenschap werd 
gerekend. 
15 
In het boekhoudsysteem van de betrokken firma wordt geen onderscheid gemaakt 
tussen voor uitvoer naar de Gemeenschap gemaakte fabricagekosten en voor uitvoer 
naar andere derde landen gemaakte fabricagekosten, zodat er dus voor de beweerde 
verschillen geen algemene aanpassing mogelijk is. 
De voorlopige bevindingen en het gebruik van de omzet als grondslag voor de 
toerekening van de fabricagekosten worden dus bevestigd. 
(30) Een andere Thaise onderneming had een belangrijke VAA-post volledig aan de 
verkopen voor uitvoer toegerekend. Het bedrijf slaagde er niet in voor de aard van de 
betrokken uitgaven voldoende verklaring te geven, ondanks het feit dat om 
gedetailleerde uitleg was verzocht, zowel vóór als gedurende de verificatie. De 
betrokken uitgaven werden derhalve voor de voorlopige vaststellingen toegerekend 
aan de uitvoer en de binnenlandse verkopen op basis van de omzet, overeenkomstig 
artikel 2, lid 11, van de Basisverordening. Het bedrijf betoogde dat er uitleg was 
gegeven en dat de juistheid van de toerekening had kunnen worden nagetrokken. 
De onderneming had in de opvatting van de Raad geen juiste uitleg gegeven. Aan de 
hand van de beschikbare geverifieerde gegevens is het onmogelijk de juistheid of 
anderszins van de verstrekte uitleg op te helderen. De toerekening aan de uitvoer en 
de binnenlandse verkopen van de betrokken uitgaven aan de hand van de omzet wordt 
derhalve bevestigd. 
(31) Voor de voorlopige vaststelling werden de binnenlandse winstcijfers betrouwbaar 
geacht wanneer het aantal rijwielen dat verkocht werd tegen een prijs boven de 
berekende produktiekosten meer dan 10% van de totale binnenlandse verkopen 
bedroeg. Dit was niet het geval bij één van de Thaise firma's met representatieve 
binnenlandse verkopen, d.w.z. met een volume aan binnenlandse verkopen dat meer 
bedroeg dan 5% van de totale uitvoer. Telkens wanneer normale waarden voor deze 
onderneming moesten worden samengesteld, werd de gewogen gemiddelde 
winstmarge van de twee andere Thaise bedrijven met binnenlandse verkopen bijgevolg 
toegepast. De onderneming betoogde dat de hier toegepaste werkwijze niet met de 
Basisverordening overeenstemt. 
16 
Ingevolge artikel 2, lid 3, onder b) ii), van de Basisverordening dient de voor het 
samenstellen van de normale waarde gebruikte winstmarge te worden gebaseerd op de 
winst die op de winstgevende binnenlandse verkopen werd behaald indien onder meer 
deze gegevens betrouwbaar zijn. Na binnenlandse verkopen te hebben uitgesloten 
waarmee geen juiste vergelijking mogelijk was of die niet in het normale 
handelsverkeer waren geschied (de punten 38 en 22 van de verordening voorlopig 
recht), zouden de overblijvende winstgevende verkopen zo gering in aantal kunnen 
zijn dat de hierover behaalde winsten wellicht geen betrouwbare grondslag vormen om 
een bij de samengestelde waarde bruikbare winstmarge te berekenen. Daarom heeft de 
Commissie zich er eveneens van vergewist dat de overblijvende winstgevende 
verkopen voldoende waren om een betrouwbare grondslag voor de vaststelling van de 
winstmarge te vormen. 
Dit werd geacht het geval te zijn indien de overblijvende winstgevende binnenlandse 
verkopen niet minder dan 10% van het binnenlandse verkoopvolume 
vertegenwoordigden die als grondslag voor de winstgevendheidstest konden worden 
gebruikt, waarbij de verhouding aan winstgevende verkopen werd vastgesteld door 
vergelijking van de netto verkoopprijzen met de berekende produktiekosten (de punten 
21, 22 en 31 van de verordening voorlopig recht). Deze ratio is dezelfde als werd 
toegepast om vast te stellen of de verkopen van bijzondere modellen rijwielen in het 
normale handelsverkeer waren gemaakt (punt 22 van de verordening voorlopig recht). 
Aangezien de op de binnenlandse markt behaalde winsten afhangen van de voor 
binnenlandse verkopen gerekende prijzen, is het passend en consistent om dezelfde 
drempelwaarden toe te passen die gebruikt wordt om vast te stellen of dergelijke 
prijzen een geschikte grondslag voor de normale waarde vormen. Een dergelijke 
benadering werd door de instellingen van de Gemeenschap in eerdere gevallen 
aangenomen. 
De Raad bevestigt dientengevolge dat de winstmarge van de betrokken onderneming 
niet betrouwbaar was en dat de samengestelde normale waarde moest worden 
berekend door toepassing van de gewogen gemiddelde winstmarge van de twee andere 
Thaise producenten, voor wie een betrouwbare winst was geconstateerd voor 
winstgevende binnenlandse verkopen. 
17 
(32) Ten slotte heeft een Thaise exporteur nog een argument aangevoerd (met name 
betreffende de berekening van de algemene fabricagekosten) waarmee geen rekening 
kon worden gehouden omdat zij niet kon worden geverifieerd en niet door rechtstreeks 
bewijsmateriaal werd gestaafd. 
(2) Prijs bij uitvoer 
I) Indonesië 
(33) Eén Indonesische exporteur had commentaar over aanpassingen op de prijs bij uitvoer 
waarmee geen rekening kan worden gehouden omdat deze niet door rechtstreeks 
bewijsmateriaal worden gestaafd. 
De vaststelling van de prijs bij uitvoer voor Indonesië (punten 43 en 44 van de 
verordening voorlopig recht) worden derhalve bevestigd. 
II) Maleisië 
(34) Gedurende het verificatiebezoek aan een Maleisische onderneming werd geconstateerd 
dat door deze onderneming een deel van de verkopen voor uitvoer was opgevoerd als 
rechtstreekse verkopen aan onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap, terwijl het 
in feite verkopen aan een geassocieerde firma in Taiwan betrof die vervolgens de 
produkten aan de betrokken importeurs doorverkocht. Aangezien dit bedrijf duidelijk 
misleidende informatie over deze transacties had verschaft - die bovendien een transfer 
tussen geassocieerde ondernemingen te zien gaf - werden de voor deze transacties 
verstrekte prijzen ter zijde geschoven, terwijl aan deze verkopen overeenkomstig 
artikel 7, lid 7, onder b), van de Basisverordening (de punten 46 en 47 van de 
verordening voorlopig recht) de hoogste dumpingmarge werd toegerekend die voor 
een door deze onderneming aan niet-geassocieerde afnemers verkocht model was 
geconstateerd. 
De genoemde onderneming betoogde dat de feitelijke band met het Taiwanese bedrijf 
geen gevolgen voor de prijzen had en dat zij ten opzichte van de twee Indonesische 
exporteurs waarop artikel 7, lid 7, onder b), van de Basisverordening eveneens werd 
toegepast, discriminatoir werd behandeld. Bovendien betoogde zij dat de betrokken 
verkopen rechtstreeks aan de afnemers in de Gemeenschap waren geschied en legde zij 
als nieuw bewijs kopieën van facturen over. 
Pas na bekendmaking van de verordening voorlopig recht beweerde de betrokken 
onderneming dat de desbetreffende verkopen in feite rechtstreeks aan afnemers in de 
Gemeenschap waren geschied. Deze bewering is in tegenspraak met de bevindingen 
van de verificatie die toendertijd door het bedrijf niet bestreden werden. Een 
afwijkende presentatie kan in deze fase van de procedure niet worden nagetrokken 
zodat er derhalve geen rekening mee kan worden gehouden. 
De relatie met de Taiwanese firma werd door het Maleisische bedrijf allereerst 
ontkend en werd pas gedurende de verificatie vastgesteld aan de hand van rechtstreeks 
en afdoend bewijsmateriaal. Dit heeft het feitenonderzoek van de Commissie 
duidelijk belemmerd. Vanwege dit verhullen van gegevens door de Maleisische 
onderneming is het onwaarschijnlijk dat de relatie geen gevolg had voor de prijzen. 
Hoe dit zij, de vraag kon in deze fase van de procedure niet verder worden onderzocht; 
toepassing van artikel 7, lid 7, onder b), op de bovengenoemde manier is volledig 
gerechtvaardigd. 
Wat de vergelijking met de twee Indonesische ondernemingen betreft waarop artikel 7, 
lid 7, onder b) van de Basisverordening eveneens werd toegepast (zie de punten 28 en 
68 van de verordening voorlopig recht), bestaat er geen ernstige reden om te klagen 
over een discriminatoire behandeling. De toepassing van artikel 7, lid 7, onder b) van 
de Basisverordening berustte op de merites van elke zaak afzonderlijk, waarbij de 
mate van medewerking, alsmede de mate waarin de noodzakelijke gegevens niet 
werden verschaft of niet konden worden geverifieerd, of de mate waarin misleidende 
gegevens werden voorgelegd, in aanmerking werden genomen. 
19 
(35) Eén Maleisische onderneming betoogde dat voor het vaststellen van de prijs grens-
Gemeenschap voor haar verkopen voor uitvoer naar de Gemeenschap, de Commissie 
een door haar verkoopagent toegevoegde extra marge had moeten meerekenen. 
Genoemde onderneming heeft haar vordering nooit met bewijs onderbouwd. De agent 
voor de betrokken firma heeft echter reeds commissiegeld ontvangen waarmee 
rekening was gehouden; het bleef onduidelijk welke transacties via de agent waren 
gelopen, aangezien de verkopen ook rechtstreeks aan afnemers in de Gemeenschap 
waren gefactureerd. De berekening van de prijs franco-grens-Gemeenschap voor de 
uitvoer van de betrokken onderneming wordt derhalve bevestigd. 
(36) De Maleisische exporteurs kwamen met nog meer beweringen (met name aangaande 
de aard van bepaalde kortingen, de behandeling van bepaalde bankkosten en kosten 
van kredietbrieven) waarmee geen rekening kon worden gehouden omdat deze niet te 
verifiëren waren en niet door rechtstreeks bewijsmateriaal werden onderbouwd. 
III) Thailand 
(37) Eén Thaise onderneming heeft in haar antwoord op de vragenlijst verklaard dat zij aan 
haar afnemers in de Gemeenschap geen borgstellingen of garanties verschafte. 
Gedurende de verificatie werd ontdekt dat zij met een van haar afnemers was 
overeengekomen dat onderdelen ter waarde van 1 % van de factuurwaarde aan elke 
bestelling kosteloos werden toegevoegd. Tevens werd geconstateerd dat een groot 
aantal belangrijke afnemers eveneens kosteloos reserveonderdelen kregen. Dit soort 
kortingen werd in plaats van borgstellingen gegeven. 
Aangezien dit soort verkoopvoorwaarden een doorslaggevende factor bij de 
uitvoerprijzen zijn, doet de feitelijke waarde van de verstuurde reservedelen er niet 
meer toe. Nu zij misleidende informatie had ontvangen, moest de Commissie de 
aftrek voor overeengekomen kortingen vaststellen aan de hand van de beschikbare 
feiten. Met de hierboven geïdentificeerde overeengekomen voorwaarden als meest 
tastbare en redelijke grondslag, werd voor overeengekomen kortingen een aanpassing 
van 1% van de prijs bij uitvoer afgetrokken. 
20 
De onderneming betoogde dat deze aanpassing zonder kennelijke rechtvaardiging 
werd aangebracht, aangezien de Commissie een beknopte lijst van alle gevallen had 
ontvangen waarin reservedelen kosteloos aan afnemers in de Gemeenschap waren 
gegeven, en waarvoor een onbeduidende aanpassing nodig zou zijn geweest. 
Het bedrijf verstrekte inderdaad een lijst van afnemers en overeenkomstige bedragen 
in verband met "garanties", maar dit werd pas tegen het eind van de verificatie gedaan, 
toen een bevredigende uitleg van de toestand als geheel niet meer mogelijk was. 
Aangezien geen ander rechtstreeks bewijsmateriaal de bewering van het bedrijf 
ondersteunt, wordt bevestigd dat, na ontvangst van misleidende gegevens, de aftrek 
voor overeengekomen kortingen correct werd vastgesteld aan de hand van de 
beschikbare feiten (artikel 7, lid 7, onder b), van de Basisverordening). Elke lagere 
aftrek zou een beloning voor niet-medewerking zijn. 
De voor de overeengekomen kortingen aangebrachte aanpassing wordt derhalve 
bevestigd. 
(38) Enkele Thaise exporteurs kwamen met vorderingen (met name betreffende de 
toerekening van kosten voor vervoer en de berekening van verpakkingskosten) 
waarmee hetzij geen rekening kon worden gehouden omdat deze niet konden worden 
nagetrokken en niet door rechtstreeks bewijs werden gestaafd, hetzij door rechtstreeks 
bewijsmateriaal dat het betrokken bedrijf verschafte werden tegengesproken. 
(3) Vergelijking 
I) Indonesië 
(39) Eén Indonesische onderneming verkocht rijwielen voor uitvoer naar de Gemeenschap 
via een geassocieerde handelsonderneming die in Japan was gevestigd. In de 
voorlopige vaststellingen waren de prijzen bij uitvoer voor die exporteur bepaald door 
te verwijzen naar de werkelijk aan de geassocieerde handelsonderneming in Japan 
betaalde ofte betalen prijzen, terwijl de onderzoeksdiensten van de Gemeenschap hun 
voornemen te kennen gaven om de juistheid van die benadering opnieuw te 
onderzoeken (punt 44 van de verordening voorlopig recht). 
21 
(40) Er is vastgesteld dat vanwege de relatie tussen de twee firma's de door de 
produktieonderneming aan de handelsonderneming gerekende prijzen niet 
betrouwbaar zijn. Ten einde een betrouwbare prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap 
uit Indonesië vast te stellen, werd de uit Japan naar de Gemeenschap gerekende prijs 
aangepast tot een niveau ex-Indonesië. Aangezien de functies van geassocieerde 
handelaar vergelijkbaar kunnen worden geacht met die van een handelaar die op 
commissiebasis optreedt, werd een correctie van 6%, gebaseerd op het eigen VAA-
percentage van de firma's en een redelijk bedrag voor winst, afgetrokken van de 
prijzen die door de geassocieerde onderneming aan onafhankelijke afnemers in de 
Gemeenschap werden gerekend. Dit cijfer werd in verband met de mate van 
betrokkenheid van de geassocieerde handelaar bij de verkoopactiviteiten van de 
exporteur redelijk geacht. Geen informatie werd verschaft die erop zou wijzen dat dit 
cijfer onjuist is. De prijzen bij uitvoer werden voor de definitieve vaststellingen 
daarom dienovereenkomstig aangepast. 
(41) In de voorlopige vaststellingen (punt 56 van de verordening voorlopig recht) werd met 
enkele aanpassingen vanwege hun onbetekenende aard geen rekening gehouden. Op 
verzoek van de betrokken firma's heeft de Commissie deze opnieuw beoordeeld. Er 
bleek dat de onbetekenende aard van de respectieve aanpassingen in bepaalde gevallen 
was vastgesteld met betrekking tot de prijs bij uitvoer of de normale waarde, 
afzonderlijk. In overeenstemming met de voorafgaande praktijk lijkt het echter juister 
aanpassingen alleen verwaarloosbaar te achten indien het verschil tussen de 
percentages die respectievelijk van de prijs bij uitvoer en de normale waarde moeten 
worden afgetrokken minder bedraagt dan 0,5%. Op deze grondslag werd thans 
rekening gehouden met bepaalde aanpassingen die in de voorlopige fase onbetekenend 
geacht werden. De berekeningen werden dienovereenkomstig herzien. 
22 
(42) In de voorlopige vaststellingen (punt 53 van de verordening voorlopig recht) heeft de 
Commissie verzoeken om aanpassingen vanwege kosten voor krediet verworpen met 
als reden dat er geen bewijs werd geleverd dat het toegekende krediet deel was van de 
met de kopers van de goederen.ten tijde van de verkoop overeengekomen 
verkoopvoorwaarden en zij daarom de op de binnenlandse markt betaalde ofte betalen 
prijs hadden kunnen beïnvloeden. 
Twee Indonesische firma's en de AIPI herhaalden hun verzoek om een dergelijke 
aanpassing en verklaarden dat krediettermijnen van 90 tot 120 dagen in het 
Indonesische bedrijfsleven algemeen aanvaard worden en derhalve niet uitdrukkelijk 
in de verkoopvoorwaarden behoeven te worden vastgelegd. Het enige bewijsmateriaal 
tot steun van deze vordering was evenwel een verwijzing naar de rekeningen die van 
de betrokken ondernemingen ontvangen moesten worden en waaruit een dergelijk 
patroon niet duidelijk bleek. Daarmee is niet bewezen dat de prijzen werden gesteld 
aan de hand van dit soort naar beweren algemeen aanvaarde zaken voorwaarden. 
Dientengevolge wordt door de Raad bevestigd dat een aanpassing vanwege kosten 
voor krediet niet gerechtvaardigd is. 
(43) In punt 55 van de verordening voorlopig recht worden verzoeken om aanpassingen 
vanwege verkoopbevorderings- en reclamekosten afgewezen, omdat deze kosten onder 
de algemene kosten vallen waarvoor gewoonlijk geen aanpassingen worden 
toegestaan. Twee firma's herhaalden hun verzoek om een aanpassing voor 
verkoopbevorderings- en reclamekosten. Zij betoogden dat deze kostenverschillen 
tussen uitvoer- en binnenlandse verkopen daadwerkelijk als aanpassingen vanwege 
OEM of handelsniveau toe te staan zijn. 
23 
Wat een aanpassing betreft voor verkopen op OEM-grondslag, hierom werd in de 
antwoorden op de vragenlijst die door de betrokken ondernemingen waren voorgelegd 
niet uitdrukkelijk gevraagd, en evenmin werden verzoeken hierom onderbouwd, 
ondanks specifieke aanwijzingen hiertoe in de vragenlijst om vorderingen in te dienen 
en verzoeken om verminderingen, in geval van toepassing, met bewijsmiddelen te 
onderbouwen. Bovendien is niet voldaan aan de inhoudelijke vereisten voor zo'n 
aanpassing: geen van de verkopen voor uitvoer van de betrokken Indonesische 
exporteurs was geschied op een niveau dat een OEM-verkoop zou vormen, d.w.z. 
gewoonlijk een niveau tussen vervaardiging en distributie. Deze verkopen vonden 
plaats op een niveau op de markt van de Gemeenschap dat voornamelijk alleen 
distributie ten doel heeft. Wat dit aangaat is er dus geen adequate (OEM-)aanpassing 
vereist. 
Bij onderzoek van deze OEM-vordering werd geconstateerd dat aan de essentiële 
vereisten voor aanpassingen inzake handelsniveau niet was voldaan, aangezien bleek 
dat was verkocht aan een vergelijkbare groep afnemers, zowel op de exportmarkt als 
op de binnenlandse markt. Hoe dan ook, de betrokken Indonesische exporteurs 
hebben geen onderscheid gemaakt tussen de verkopen op verschillende 
handelsniveaus. Gedurende het onderzoek bleek namelijk niets van aanzienlijke 
verschillen in de handelsniveaus waarop de verkopen voor uitvoer en de binnenlandse 
verkopen hadden plaatsgevonden. Daarom nopen de beschikbare gegevens niet tot 
aanpassing van het handelsniveau. 
(44) De Indonesische exporteurs hebben nog meer vorderingen ingediend (met name 
betreffende correcties om rekening te houden met verschillen in fysieke 
hoedanigheden, het percentage dat wordt gebruikt voor een correctie vanwege 
vermindering van het recht en de aftrek van een bedrag vanwege vermindering van het 
recht in het geval van een samengestelde normale waarde) waarmee geen rekening kon 
worden gehouden omdat deze niet te verifiëren waren, niet door rechtstreeks 
bewijsmateriaal werden gestaafd, dan wel, na dubbele controle, zonder onderbouwing 
bleken te zijn. 
24 
II) Maleisië 
(45) Bij de voorlopige vaststelling was geconstateerd dat het binnenlandse cijfer voor 
VAA-kosten dat bij de samenstelling van de normale waarde was gebruikt, 
rechtstreekse kosten voor verkoop omvatte waarvoor aanpassingen moesten worden 
gemaakt. Een dergelijke vermindering werd evenwel niet voldoende onderbouwd 
(punt 57 van de verordening voorlopig recht) zodat vorderingen om aanpassing aan de 
normale waarde voor kosten vanwege rechtstreekse verkoop derhalve verworpen 
werden. Waar nodig werden er echter aanpassingen op de prijs bij uitvoer gemaakt 
voor een of meer van de volgende uitgaven vanwege verkoop: vervoer, verzekering, 
lading, overlading en lossing en bijkomende kosten, kosten voor krediet en 
bankkosten, borgstellingen, aan tussenpersonen betaalde commissies en aan verkopers 
betaalde salarissen. 
(46) De Maleisische exporteurs achtten de vergelijking oneerlijk aangezien anderszins 
gerechtvaardigde aanpassingen hun werden onthouden (zoals voor kosten vanwege 
rechtstreekse verkoop) omdat de enige medewerkende Maleisische producent met 
i 
binnenlandse verkopen niet voldoende gemotiveerd was om een behoorlijk antwoord 
op de vragenlijst te leveren en de noodzakelijke medewerking gedurende de verificatie 
te verlenen. 
De betrokken Maleisische producent heeft de vragenlijst inderdaad beantwoord en 
heeft ingestemd met een daadwerkelijk uitgevoerde verificatie. Aangezien hij 
rechtstreeks geassocieerd was met een exporteur van rijwielen naar de Gemeenschap, 
had hij een duidelijke reden om correct aan de verificatie mee te werken. Het bedrijf 
bleef evenwel in gebreke om ondersteunend bewijsmateriaal voor zijn vorderingen te 
verschaffen of heeft tegenstrijdige uitleg geleverd. Bovendien werden pas gedurende 
de verificatie enkele gegevens ontdekt die in het antwoord op de vragenlijst niet waren 
gegeven. 
25 
De Raad erkent desondanks dat het, vanwege de zeer bijzondere omstandigheden van 
dit geval, passend is een redelijk bedrag van de samengestelde normale waarden af te 
trekken bij die drie Maleisische exporteurs die niet geassocieerd zijn met de 
binnenlandse producent/verkoper in kwestie. De berekeningen zijn 
dienovereenkomstig herzien. Wat de geassocieerde producenten voor uitvoer en voor 
de binnenlandse markt betreft, was het de verantwoordelijkheid van deze twee 
bedrijven de noodzakelijke en na te trekken gegevens te verschaffen, alsmede het 
ondersteunende bewijsmateriaal, waarbij zij echter in gebreke bleven. Daarom kan 
voor de samengestelde normale waarde van de geassocieerde exporteur niet zo'n 
aanvullende aanpassing krijgen. 
(47) Bij de voorlopige vaststelling werd op de normale waarde geen aanpassing 
aangebracht om rekening te houden met kosten van krediet (punt 57 van verordening 
voorlopig recht). De Maleisische exporteurs verzochten om zo'n aanpassing om 
soortgelijke redenen als zij hadden voorgelegd bij de aanpassing vanwege uitgaven 
voor rechtstreekse verkopen. Er bestaat evenwel geen bewijs dat, los van een 
kortingstelsel waarmee rekening werd gehouden, aanvullend krediet werd toegekend 
als onderdeel van de verkoopvoorwaarden die met de kopers van de goederen ten tijde 
van de verkoop waren overeengekomen. Er bestaat daarom geen geldige reden voor 
een aanpassing op de normale waarde voor kosten vanwege krediet. 
(48) In de voorlopige vaststelling werd geen aanpassing aangebracht op de normale waarde 
om rekening te houden met verschillen in handelsniveau. In hun commentaren bij de 
bekendmaking nadat de verordening inzake het voorlopig recht was gepubliceerd, 
hebben de Maleisische exporteurs verzocht om toekenning van een "OEM-aanpassing" 
in de vorm van een verlaagde winstmarge voor de berekening van de samengestelde 
normale waarde. 
26 
Een dergelijk verzoek was niet in het antwoord op de vragenlijst verwoord en het was 
evenmin met bewijsmateriaal onderbouwd, ondanks specifieke aanwijzingen 
daaromtrent in de vragenlijst om verzoeken in te dienen en een eventueel verzoek om 
aftrek te onderbouwen. Bovendien werd aan de essentiële vereisten voor een 
dergelijke aanpassing niet voldaan: de meeste verkopen voor uitvoer van de 
Maleisische exporteurs hadden niet plaatsgevonden op een niveau dat een OEM-
verkoop zou vormen, d.w.z. gewoonlijk een niveau tussen de vervaardiging en de 
distributie. Deze verkopen werden verricht op een niveau op de EG-markt dat in 
wezen alleen bedoeld is voor distributie. Uit de beschikbare gegevens bleek geen 
duidelijk te onderscheiden prijspatroon voor uitvoertransacties naar de betrokken 
fabrikant, vergeleken met verkopen aan distributeurs in de Gemeenschap. In dit 
opzicht is dus geen overeenkomstige (OEM-)aanpassing vereist. 
Bij het onderzoek van deze OEM-vordering werd geconstateerd dat niet werd voldaan 
aan de essentiële vereisten voor een aanpassing van het handelsnivcau, aangezien 
verkocht werd aan een gelijkaardige groep klanten, zowel op de exportmarkt als op de 
binnenlandse markt. Hoe dan ook, de Maleisische verkoper op de binnenlandse markt 
maakte geen onderscheid tussen verkopen aan groothandelaren en aan 
kleinhandelaren. Bovendien bleken er gedurende het onderzoek naar de 
handelsniveaus waarop de verkopen voor uitvoer en voor het binnenland geschiedden, 
geen aanzienlijke verschillen. Daarom bestaat er aan de hand van de beschikbare 
gegevens geen noodzaak tot een aanpassing voor het handelsniveau. 
(49) De Maleisische exporteurs kwamen met aanvullende verzoeken (met name omtrent de 
aard van kosten vanwege "technische bijstand", de behandeling van bepaalde 
commissie-interesten, het dubbel rekenen van bepaalde commissies, de aanpassing 
vanwege verzendkosten, een afrondingsverschil en de toerekening van kosten voor 
verpakking) waarmee hetzij geen rekening kon worden gehouden omdat deze niet na 
te trekken waren of niet door rechtstreeks bewijsmateriaal werden gestaafd, hetzij, na 
dubbele controle, toch rekening werd gehouden. De berekeningen werden 
dienovereenkomstig herzien. 
27 
HI) Thailand 
(50) In de voorlopige vaststelling was geen aanpassing op de normale waarde voor 
verschillen in het handelsniveau aangebracht. In hun commentaar bij de 
bekendmaking nadat de verordening voorlopig recht was gepubliceerd, hebben de 
Thaise exporteurs verzocht een "OEM-aanpassing" toegekend te krijgen en beweerden 
zij dat zij reeds bij aanvang van de procedure om zo'n aanpassing hadden verzocht. 
In een brief ter begeleiding van de antwoorden op de vragenlijst van drie Thaise 
ondernemingen verzochten deze producenten in onduidelijke bewoordingen om een 
OEM-aanpassing. Een dergelijk verzoek was in het antwoord op de vragenlijst niet 
expliciet verwoord en het was evenmin met bewijsmateriaal onderbouwd, ondanks 
specifieke aanwijzingen daaromtrent in de vragenlijst om verzoeken in te dienen en 
een eventueel verzoek om aftrek te onderbouwen. Bovendien werd aan de essentiële 
vereisten voor een dergelijke aanpassing niet voldaan: de meeste verkopen voor 
uitvoer van de Thaise exporteurs hadden niet plaatsgevonden op een niveau dat een 
OEM-verkoop zou vormen, d.w.z. gewoonlijk een niveau tussen de vervaardiging en 
de distributie. Deze verkopen werden verricht op een niveau op de markt van de 
Gemeenschap dat in wezen alleen bedoeld is voor distributie. Uit de gegevens die de 
Commissie ter beschikking staan, blijkt geen duidelijk te onderscheiden patroon van 
prijsstelling voor uitvoertransacties naar de betrokken fabrikant, vergeleken met 
verkopen aan distributeurs in de Gemeenschap. In dit opzicht is dus geen 
overeenkomstige ("OEM")-aanpassing vereist. 
Bij onderzoek van de OEM-vordering werd geconstateerd dat niet werd voldaan aan 
de essentiële vereisten voor een aanpassing van het handelsniveau, aangezien de 
verkopen aan een gelijkaardige groep afnemers zowel op de exportmarkt als op de 
binnenlandse markt bleken te zijn geschied. Hoe dan ook, de betrokken Thaise 
exporteurs maakten geen onderscheid tussen verkopen aan verschillende 
handelsniveaus. Bovendien bleek er gedurende het onderzoek niets van aanzienlijke 
verschillen in handelsniveaus, namelijk tussen distributeurs en kleinhandelaren, aan 
wie verkopen voor uitvoer en binnenlandse verkopen waren geschied. In geval 
binnenlandse verkopen rechtstreeks aan eindgebruikers waren verricht, had dit geen 
merkbaar gevolg voor de prijzen. Daarom is er op grond van de gegevens die de 
Commissie ter beschikking stonden, geen aanpassing van het handelsniveau 
noodzakelijk. 
28 
(51 ) Voor de voorlopige vaststellingen heeft de Commissie een verzoek van een Thaise 
onderneming om een aanpassing op de normale waarde voor de aan haar verkopers 
betaalde salarissen gedeeltelijk verworpen vanwege misleidende inlichtingen en 
gebrek aan ondersteunend bewijs. De onderneming herhaalde haar verzoek om 
volledige aanpassing en gaf nieuwe uitleg. 
De onderneming gaf evenwel geen ondersteunend bewijsmateriaal voor haar nieuwe 
uitleg. Aangezien er tot staving van de vordering der onderneming evenmin 
rechtstreeks bewijsmateriaal beschikbaar was, werd de gedeeltelijke verwerping van 
haar verzoek door de Raad bevestigd. 
(52) In de verordening voorlopig recht werd in punt 65 verklaard dat een aantal vorderingen 
om diverse aanpassingen in verband met hun onbeduidend karakter niet in aanmerking 
waren genomen (namelijk aanpassingen met een ad valorem-effect van minder dan 
0,5%). Enkele Thaise firma's betoogden dat eigenlijk niet alle onbeduidende 
aanpassingen ter zijde mochten worden geschoven. De Commissie heeft de situatie 
opnieuw onderzocht en heeft geconstateerd dat de prijzen bij uitvoer in dit specifieke 
geval worden vergeleken met samengestelde normale waarden die gewogen 
gemiddelde VAA-kosten en winstmarges omvatten. Bij de berekening van deze VAA-
kosten en winstratio's had ermee rekening moeten worden gehouden dat aanpassingen 
vanwege dezelfde kostenposten soms hetzij onbeduidend, hetzij aanzienlijk waren, 
afhankelijk van de respectieve onderneming. In dit specifieke geval werd het 
administratief hanteerbaarder geacht alle gerechtvaardigde aanpassingen af te trekken, 
of zij nu beduidend waren of niet. De berekeningen werden dienovereenkomstig 
opnieuw onderzocht en zo nodig herzien. De totale waarde van deze aanpassingen lag 
tussen 0,37 en 4,45%,'naargelang van de betrokken onderneming. 
29 
(53) De Thaise exporteurs dienden nog extra vorderingen in (b.v. omtrent aanpassingen 
vanwege kosten voor krediet, aftrek van bepaalde uitgaven voor uitvoer, berekening 
van een aanpassing vanwege salarissen voor verkopers) waarmee hetzij geen rekening 
kon worden gehouden omdat zij niet konden worden nagetrokken en zij niet door 
rechtstreeks bewijsmateriaal werden gestaafd, of die, na dubbele controle, toch werden 
meegenomen. In zoverre met deze vorderingen rekening kon worden gehouden, 
werden de berekeningen dienovereenkomstig herzien. 
(4) Dumpingmarge 
(54) Evenals de voorlopig vastgestelde gewogen gemiddelde dumpingmarge (overweging 
66) werden de definitieve dumpingmarges voor iedere producent uitgedrukt als een 
percentage van de prijs franco-grens-Gemeenschap. 
(55) Bij toepassing van dezelfde methode die is uiteengezet in de Verordening Voorlopig 
Recht (overweging 66 van bedoelde Verordening) en na aanbrenging van de nodige 
aanpassingen in de berekeningen van de dumping, bedragen de gewogen gemiddelde 
dumpingmarges voor de producenten die hun volle medewerking aan het onderzoek 
verleenden: 
I Indonesië 
PT Insera Sena 0,4% 
PT Jawa Perdana Bicycle Industry 27,7% 
PT Wijaya Indonesia Makmur Bicycle Industries 21,9% 
II. Maleisië 
Akoko Sdn. Bhd. 23,1% 
Berjaya Cycles Sdn. Bhd. 37,3% 
Greenworld Systems Sdn. Bhd. 27,7% 
Leruri Group Industries Berhad 37,3% 
Rolls Rally Sdn. Bhd. 25,3% 
30 
III. Thailand 
Bangkok Cycle Industrial Co. Ltd 17,7% 
Siam Cycles MFG. Co. Ltd 38,9% 
Thai Cycles Industry Co. Ltd 13,0% 
Victory Cycle Co. Ltd 13,3% 
(56) Voor de twee Indonesische bedrijven die niet voldoende aan het onderzoek 
medewerkten wordt de methodologie die werd toegepast in het kader van de 
Verordening Voorlopig Recht (overweging 68) bevestigd. De dumpingmarge voor de 
twee bedoelde bedrijven is gebaseerd op het rekenkundig gemiddelde van enerzijds de 
hoogste vastgestelde marge voor een Indonesische producent die zijn volledige 
medewerking verleende en anderzijds het residuale recht. De op deze wijze 
vastgestelde dumpingmarges bedragen : 
voor PT Federal Cycle Mustika 28,4% 
voor PT Toyo Asahi Bicycle Industries 28,4% 
E. EG-BEORIJFSTAK 
(57) De AIPI en de Thaise producenten vroegen zich af of de Commissie wel de juiste 
berekening had gemaakt van het aantal bedrijven dat de klacht steunde. 
De Raad stelt vast dat de producenten die uitdrukkelijk achter de klacht stonden 55,3% 
van de EG-produktie van rijwielen voor hun rekening nemen en derhalve het grootste 
gedeelte van de EG-bedrijfstak in de zin van artikel 4, lid 5 van de Basisverordening 
(overweging 72 van de Verordening Voorlopig Recht vertegenwoordigen). Die 
producenten die als steekproef werden gekozen, hetgeen noodzakelijk was gezien het 
grote aantal producenten, en die ten volle aan het onderzoek meewerkten nemen 
36,5% van de EG-produktie van rijwielen voor hun rekening. 
31 
De AIPI voerde ook aan dat bedrijven die volgens haar geen schade leden niet als 
klagende partij mogen worden beschouwd. Als reactie hierop zij er op gewezen dat de 
vraag of afzonderlijke EG-producenten al dan niet schade hebben geleden irrelevant is 
wanneer wordt onderzocht of deze producenten deel uitmaken van de EG-bedrijfstak 
in de zin van artikel 4, lid 5 van de Basisverordening. Bovendien zij eraan herinnerd 
dat schade op een algemene basis dient te worden vastgesteld, i.e. voor de EG-
bedrijfstak als geheel of voor het grootste gedeelte daarvan en niet voor afzonderlijke 
EG-producenten. 
(58) De AIPI had ook twijfels omtrent de wettigheid van het gebruik van een steekproef en 
omtrent de uiteindelijke keuze van deze steekproef. Zo werd meer bepaald 
aangevoerd dat het gebruik van gegevens over de produktie en de verkoop een 
gebrekkige steekproef opleverde omdat de trends in de verkoop en de produktie ook de 
basis vormen voor de vaststelling van de schade (overwegingen 88-90 van de 
Verordening Voorlopig recht). 
De Raad stelt vast dat in de Basisverordening niet uitdrukkelijk is voorzien in het 
gebruik van steekproeven voor de vaststelling van de schade. De Commissie dient 
evenwel ook niet iedere EG-producent die een klacht indient te onderzoeken (artikel 
4). In overeenstemming met wat vroeger gebruikelijk was en om de reeds opgegeven 
redenen werd besloten gebruik te maken van een steekproef van EG-producenten op 
wier gegevens de vaststellingen in verband met de schade werden gebaseerd. De Raad 
stelt vast dat de steekproef uitsluitend werd gekozen op grond van de omvang en de 
geografische vestiging van de betrokken bedrijven. Het aantal bedrijven dat in elk van 
de Lid-Staten werd geselecteerd weerspiegelt bijgevolg telkens de omvang van de 
rijwielproduktie in die Lid-Staat. Er werd geen rekening gehouden met trends of 
financiële gegevens bij de selectie; deze was uitsluitend gebaseerd op de omvang van 
de produktie van de betrokken bedrijven gedurende de periode van onderzoek. 
32 
Derhalve wordt geconcludeerd dat de Commissie van een steekproef gebruik kon 
maken en dat deze steekproef een representatieve selectie van EG-producenten 
opleverde. De bevindingen en conclusies van de overwegingen 72 tot 74 van de 
Verordening Voorlopig Recht worden derhalve bevestigd. 
F. SCHADE 
(1) Cumulering 
(59) Aangezien geen commentaar werd ontvangen met betrekking tot de cumulering 
worden de bevindingen en conclusies die zijn uiteengezet in de overwegingen 75 tot 
79 van de Verordening Voorlopig Recht bevestigd. 
(2) Prijzen van de met dumping ingevoerde produkten 
(60) De AIPI voerde aan dat Indonesische rijwielen de prijzen van de rijwielen van de EG-
bedrijfstak niet onderboden. 
Deze beweringen worden tegengesproken door de gedetailleerde prijsvergelijkingen 
die door de Commissie werden verricht (overwegingen 82 tot 86 van de Verordening 
Voorlopig recht en die het volgende commentaar ontlokten na de instelling van 
voorlopige maatregelen: 
(61) Eén Indonesische producent voerde aan dat de vergelijkingen van de modellen hadden 
moeten plaatsvinden aan de hand van de volledige specificaties. Hij deelde evenwel 
niet mede in welk opzicht de methodologie van de Commissie onbetrouwbare 
resultaten opleverde en evenmin waarom een andere aanpak betrouwbaarder resultaten 
zou hebben opgeleverd. 
33 
(62) Eén Maleisisch bedrijf voerde aan dat de toegepaste methodologie onbetrouwbaar was 
omdat de waarde van de groepen die gebruikt werden bij de vergelijking van 
verschillende modellen van rijwielen slechts 10 à 20% van de totale waarde van het 
rijwiel bedragen, hetgeen leidt tot belangrijke schommelingen in de 
onderbiedingsmarges die vastgesteld werden voor twee vergelijkbare rijwielgroepen. 
Er werd evenwel niet aangetoond dat rijwielmodellen ingedeeld in de respectieve 
groepen eigenlijk niet vergelijkbaar waren en dat een andere methode sterk 
afwijkende resultaten zou opleveren. Dergelijke schommelingen in de 
onderbiedingsmarges kunnen gewoonweg wijzen op verschillende prijsbepalingen en 
bewijzen derhalve niet dat de vergelijking en groepering van bepaalde rijwielen niet 
gerechtvaardigd waren. 
(63) Ten gevolge hiervan wordt de methodologie die is uiteengezet in Verordening 
Voorlopig Recht (overwegingen 82 tot 86) bevestigd. 
(64) De berekening van de onderbieding werd op verzoek van een ander Maleisisch bedrijf 
enproprio motu door de Commissie technisch enigszins aangepast.. 
(65) De hieruit voortvloeiende afzonderlijke onderbiedingsmarges van de producerende 
exporteurs die hun volle medewerking verleenden, uitgedrukt als een percentage van 
de prijzen van de EG-producenten, vóór levering aan de verdelers, variëren van 18,2% 
tot 41,4% voor Indonesië, van 29,7 tot 38,4% voor Maleisië en van 15,3 tot 13,7% 
voor Thailand. 
34 
G. SITUATIE VAN DE EG-BEDRIJFSTAK 
i 
(66) Over de schade aan de EG-bedrijfstak werden geen verdere commentaren ontvangen. 
De bevindingen en conclusies in de verordening voorlopig recht (overwegingen 87 tot 
96) m.b.t. de aanzienlijke schade aan de EG-bedrijfstak in de zin van artikel 4 van de 
Basisverordening worden derhalve bevestigd. 
H. OORZAKELIJK VERBAND 
(67) Thaise exporteurs voerden aan dat de precaire rentabiliteit van de EG-bedrijfstak niet 
in verband kan worden gebracht met de invoer met dumping maar het gevolg was van 
hoge investeringen door de EG-bedrijfstak gedurende de periode van onderzoek 
(overweging 94 van de verordening voorlopig recht) 
De stijging van de investeringen gedurende de periode van onderzoek met 125%, 
vergeleken met 1992, kan ruimschoots op het actief worden geschreven van twee EG-
producenten die hetzij nieuwe produktie-installaties bouwden, hetzij bestaande 
installaties verbeterden. Zelfs indien deze beide producenten bij de vaststelling van de 
rentabiliteit werden uitgesloten zou dit de gemiddelde rentabiliteit voor de periode van 
onderzoek slechts marginaal wijzigen. 
35 
(68) Zoals in de verordening voorlopig recht werd uiteengezet (overweging 101) werd 
vastgesteld dat het bij de ingevoerde rijwielen die in de EUROSTAT-gegevens 
geboekt staan als zijnde afkomstig uit Vietnam eigenlijk gaat om andere invoer, van 
oorsprong uit de Volksrepubliek China. De Indonesische exporteurs voerden aan dat 
dit niet uitsloot dat deze invoer schadelijke gevolgen kon hebben gehad. De invoer 
van rijwielen waarvoor was aangegeven dat zij van oorsprong waren uit Vietnam was 
in 1993 in totaal kleiner dan de onderzochte invoer. Bovendien wees niets erop dat 
deze rijwielen werden verkocht tegen even lage prijzen als die voor rijwielen uit de 
onderzochte landen. Naar de gegevens over de prijzen in EUROSTAT kan niet worden 
verwezen omdat in de statistieken slechts twee onderverdelingen voorkomen die de 
verschillen en de ongelijksoortigheid van de rijwielspecificaties en bijgevolg van de 
prijzen niet weerspiegelen. Onder deze omstandigheden is geen duidelijke evaluatie 
mogelijk van de mogelijke schadelijke gevolgen van de invoer die uit Vietnam zou 
komen. Hoewel deze invoer zou hebben kunnen bijdragen tot de moeilijke situatie 
van de EG-bedrijfstak, heeft één en ander geen gevolgen voor de conclusie in de 
verordening voorlopig recht dat de invoer van rijwielen van oorsprong uit Indonesië, 
Maleisië en Thailand de EG-bedrijfstak aanzienlijke schade berokkende. 
(69) Aangezien in dit opzicht geen nieuwe argumenten werden ingediend, wordt op basis 
van de bevindingen en conclusies van de overwegingen 97 tot 109 van de verordening 
voorlopig recht definitief geconcludeerd dat de totale invoer met dumping uit de drie 
landen in kwestie op zich, de EG-bedrijfstak aanzienlijke schade heeft berokkend 
gezien de aanzienlijke stijging van de ingevoerde hoeveelheden en de hoge 
prij sonderbiedingen. 
36 
I. EG-BELANG 
(70) Er werden geen nieuw bewijsmateriaal of nieuwe argumenten ingediend met 
betrekking tot de vraag of met het oog op het EG-belang maatregelen moeten worden 
getroffen. 
In dit opzicht merkt de Raad op dat er, zonder maatregelen tegen de invoer met 
dumping en tegen de hieruit voortvloeiende onbillijke concurrentie op de EG-markt, 
een imminent gevaar bestaat dat zelfs nog meer EG-producenten met sluiting te 
kampen krijgen. De consumenten zullen derhalve zonder maatregelen, zeker op 
middellange termijn, minder bevoorradingsbronnen hebben. Hoewel de 
consumentenprijzen van de ingevoerde produkten zullen stijgen, zullen de totale 
gevolgen voor de consument beperkt zijn omdat er nog steeds een hele reeks 
leveranciers is die niet aan anti-dumpingmaatregelen zijn onderworpen. In dit opzicht 
zij opgemerkt dat van consumentenverenigingen geen commentaar noch standpunten 
werden ontvangen. 
Gezien deze overwegingen en vanwege de redenen die zijn opgegeven in de 
overwegingen 110 tot 117 van de verordening voorlopig recht werden met betrekking 
tot het EG-belang geen dwingende aspecten gevonden op basis waarvan de Raad 
duidelijk zou kunnen concluderen dat het niet in het belang van de Gemeenschap is 
maatregelen te nemen. 
J. BEREKENING VAN HET RECHT 
(71) De AIPI voerde aan dat voor de verschillende soorten rijwielen afzonderlijke rechten 
hadden moeten worden vastgesteld en beweerde dat de toepassing van gewogen 
gemiddelde percentages zoals die in de verordening voorlopig recht zijn vastgesteld 
(overwegingen 66 en 119) tot gevolg hebben dat de rechten voor sommige modellen 
van rijwielen boven de dumpingmarge of schadedrempel komen te liggen hetgeen 
indruist tegen artikel 13, lid 3 van de Basisverordening. 
37 
Het is in de EG-instellingen gebruikelijk om overeenkomstig de Basisverordening één 
enkel recht vast te stellen voor het betrokken soortgelijk produkt. In dit geval werd 
niet betwist dat alle soorten rijwielen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en 
Thailand die in de Gemeenschap werden verkocht één enkel soortgelijk produkt 
vormen (overweging 12). Er is derhalve geen reden om van de aanpak van het 
stadium van de voorlopige bevindingen af te wijken. De ad valorem-rechten worden 
derhalve gebaseerd op de gewogen gemiddelde dumpingmarges die werden 
vastgesteld voor de rijwielmodellen die voor uitvoer naar de Gemeenschap werden 
verkocht; zij worden uitgedrukt als een percentage van de prijs franco-grens-
Gemeenschap. Het recht dat wordt geïnd voor een bepaald rijwielmodel kan hoger of 
lager zijn dan de dumpingmarge maar algemeen beschouwd weerspiegelen de 
percentages van de rechten precies de dumpingmarges die werden vastgesteld voor het 
soortgelijk produkt zodat artikel 13, lid 3 van de Basisverordening strikt wordt 
nageleefd. Gezien de moeilijkheden bij de duidelijke afbakening van de 
rijwielmodellen of-categorieën (overweging 12 van de verordening voorlopig recht) 
zou het bovendien vanuit administratief oogpunt onmogelijk worden om afzonderlijke 
rechten in te stellen per model of categorie. 
(72) Om de hoogte van het definitieve recht vast te stellen en bij de toepassing van dezelfde 
methodologie die reeds in het stadium van de voorlopige rechten werd toegepast, werd 
rekening gehouden met de vastgestelde dumpingmarges en het recht dat nodig zou zijn 
om de schade aan de EG-bedrijfstak op te heffen. 
(73) In het stadium van de definitieve bevindingen werd bevestigd dat de 
onderbiedingsmarge voor alle bedrijven hoger lag dan de vastgestelde dumpingmarge 
waarbij beide werden uitgedrukt als een percentage van de prijs CIF-grens-
Gemeenschap en dat, gezien de precaire financiële situatie van de EG-bedrijfstak, zelfs 
hogere rechten noodzakelijk zouden zijn om de schade volledig op te heffen 
(overweging 119 van de verordening voorlopig recht). Bijgevolg en overeenkomstig 
artikel 13, lid 3 van de Basisverordening zou het niveau van het recht gebaseerd 
moeten zijn op het niveau van de dumpingmarges. 
(74) In verband met één Indonesisch bedrijf wordt bevestigd dat de vastgestelde 
dumpingmarge verwaarloosbaar is en bijgevolg zou dit bedrijf moeten worden 
uitgesloten van het toepassingsgebied van het recht dat wordt ingesteld op de invoer 
van oorsprong uit Indonesië. 
(75) Eveneens wordt bevestigd dat het voor producenten in de drie betrokken landen die de 
vragenlijst van de Commissie niet invulden en zich eveneens anderszins bekend 
maakten, juist is het niveau van het definitieve recht op grond van de redenen die zijn 
uiteengezet in de overwegingen 69 tot 71 van de verordening voorlopig recht, vast te 
stellen op het niveau van de hoogste vastgestelde gewogen gemiddelde 
dumpingmarges voor rijwielmodellen die in representatieve hoeveelheden naar de 
Gemeenschap worden uitgevoerd. 
K. ONTWIKKELINGEN NA DE PERIODE VAN ONDERZOEK 
(76) In de verordening voorlopig recht (overwegingen 122 tot 125) verwierp de Commissie 
de verzoeken van de Indonesische, Maleisische en Thaise bedrijven en van de 
vertegenwoordigers van deze landen om met de ontwikkelingen van de invoer na de 
periode van onderzoek rekening te houden. 
39 
Alle Maleisische en Thaise producenten wezen er nogmaals op dat de ontwikkeling 
van de ingevoerde hoeveelheden die zich na de periode van onderzoek voordeed in 
aanmerking had moeten worden genomen. Zij beweren dat de Basisverordening in dit 
opzicht voor de EG-instellingen geen obstakel vormt en dat een dergelijke latere 
evaluatie noodzakelijk is om aan te tonen dat invoer met dumping nog steeds schade 
aanricht. Bovendien voerden Thaise producenten aan dat de EG-instellingen in 
vroegere onderzoekingen aanvaardden rekening te houden met de ontwikkelingen na 
de periode van onderzoek. 
Het is voor de EG-instellingen gebruikelijk zoals nu ook is vastgesteld in artikel 6, lid 
1 van Verordening (EG) nr. 3283/94 om de bevindingen te beperken tot de periode van 
onderzoek tenzij nieuwe omstandigheden gevolgen hebben die onmiskenbaar zijn, 
aanhouden en niet door manipulatie of door opzettelijke actie vanwege de 
belanghebbende partijen zijn ontstaan. 
De beweerde daling van de ingevoerde hoeveelheden na de periode van onderzoek zou 
het gevolg kunnen zijn van doelbewuste strategieën van de handelaren in de 
exporterende landen en in de Gemeenschap. Bovendien waarborgt niets dat de 
ingevoerde hoeveelheden zich op hetzelfde niveau zullen handhaven. Er werd ook 
gewezen op de aanpassing in 1995 van het preferentiële recht dat in het kader van het 
SAP op deze invoer van toepassing was. De mogelijke gevolgen van de wijzigingen in 
dit systeem voor de prijzen in de Gemeenschap zijn evenwel volkomen onbekend. 
Om deze redenen wordt bevestigd dat in dit geval de definitieve vaststelling gebaseerd 
dient te zijn op de gegevens met betrekking tot de periode van onderzoek. 
40 
L. VEREISTEN IN HET KADER VAN DE GATT MET BETREKKING TOT 
ONTWIKKELINGSLANDEN EN VERBINTENISSEN 
(77) De Maleisische exporteurs voerden aan dat hun een soepeler behandeling bij de 
toepassing van de anti-dumpingrechten had moeten worden toegestaan omdat zij in 
een ontwikkelingsland zijn gevestigd. In dit verband verwijzen de Maleisische en de 
Thaise bedrijven naar artikel 15 van de Overeenkomst over de toepassing van Artikel 
VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel voor 1994 ("AD-
Overeenkomst 1994": "De partijen zijn het erover eens dat de leden die ontwikkelde 
landen zijn hij het onderzoek van verzoeken om anti-dumpingmaatregelen 
overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst bijzondere aandacht dienen te 
besteden aan de bijzondere situatie van de leden die ontwikkelingslanden zijn. Vóór 
anti-dumpingrechten worden ingesteld die de wezenlijke belangen van de leden die 
ontwikkelingslanden zijn zouden schaden, dient te worden nagegaan of de zaak kan 
worden geregeld door middel van de constructieve oplossingen waarin deze 
Overeenkomst voorziet. ") en zij klagen erover dat dit artikel niet werd nageleefd. 
De Maleisische exporteurs verwezen in dit opzicht naar een verslag van de werkgroep 
"Aanvaarding van de anti-dumpingcode" in hetkader van de GATT (verslag dat werd 
goedgekeurd op 31 november 1975, 22S/27, 28, par. 4) en naar een Besluit dat door 
het Comité Anti-dumping in het kader van de GATT (ADP/2, Besluit van 5 mei 1980, 
27S/16, 17) werd goedgekeurd. 
Uit Artikel 18.3 van de AD-Overeenkomst 1994 vloeit voort dat Artikel 15 van 
bedoelde overeenkomst niet op deze procedure van toepassing is. Hoe het ook zij, 
Artikel 15 schept voor de Gemeenschap hoegenaamd niet de verplichting om de 
berekeningswijze te wijzigen zoals recentelijk werd bevestigd door het Panel 
katoengarens i.v.m. het voormalige artikel 13 van de Overeenkomst over de toepassing 
van artikel VI van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel voor 1979 
(AD-code voor 1979) dat ongeveer op dezelfde wijze is geformuleerd als artikel 15 
van de AD-Overeenkomst voor 1994. 
41 
Zoals eveneens werd bevestigd door hei Panel katoengarens kan bedoeld Besluit van 
de Commissie Anti-dumpingpraktijken van de GATT de inhoud van artikel 13 van de 
AD-code voor 1979 niet wijzigen. Het verslag dat door de Maleisische exporteurs 
wordt genoemd is een voorbereidend document dat geen intrinsieke juridische waarde 
heeft en derhalve in dit geval niet als richtsnoer kan worden aangewend. 
Volgens artikel 15 van de AD-Overeenkomst voor 1994 zijn de constructieve 
oplossingen die "waarin deze Overeenkomst" voorziet, hetgeen in de praktijk 
neerkomt op verbintenissen. Door de Indonesische of Thaise bedrijven werden 
feitelijk geen verbintenissen aangeboden. De Maleisische bedrijven toonden zich 
bereid om over de voorwaarden voor verbintenissen te onderhandelen maar dienden 
slechts een specifiek aanbod in voor een kwantitatieve verbintenis. 
Het zou onpraktisch en onrealistisch zijn om in dit geval prijsverbintenissen te 
aanvaarden gezien het enorme aantal verschillende rijwielmodellen en de frequente 
wijzigingen in de specificaties waardoor het controleren van de verbintenissen 
onmogelijk zou worden. 
In dit geval werd onderzocht of de aangeboden kwantitatieve verbintenis de 
schadelijke gevolgen van dumping kon opheffen en of ze op bevredigende wijze kon 
worden gecontroleerd. De Maleisische exporteurs die hun medewerking aan het 
onderzoek verleenden voerden aan dat een hoeveelheid zonder schade kon worden 
vastgesteld onder verwijzing naar de criteria van artikel 5, punt 8 van de AD-
Overeenkomst voor 1994, met name de drempel van 3% t.o.v. de totale invoer in de 
Gemeenschap van het soortgelijk produkt; een dergelijke verbintenis zou, zo wordt 
aangevoerd, de invoer uit Maleisië tot een verwaarloosbaar niveau beperken. Bij een 
dergelijke aanpak wordt evenwel over het hoofd gezien dat de schadelijke gevolgen 
van met dumping ingevoerde rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand cumulatief 
werden geëvalueerd. 
Bovendien werd de verbintenis aangeboden namens Maleisische exporteurs die niet de 
gehele Maleisische uitvoer van rijwielen naar de Gemeenschap voor hun rekening 
nemen. Onder deze omstandigheden kan onmogelijk worden vastgesteld welk gedeelte 
van de invoer dat aan de exporteurs in kwestie moet worden toegewezen de 
schadelijke gevolgen van dumping daadwerkelijk kan opheffen en het is twijfelachtig 
of een dergelijke verbintenis op een bevredigende wijze zou kunnen worden 
gecontroleerd. 
42 
De Commissie oordeelt derhalve dat in dit geval noch prijsverbintenissen noch 
kwantitatieve verbintenissen aanvaardbaar zijn. Tot slot zij eraan herinnerd dat de 
Gemeenschap er ingevolge artikel 15 niet toe verplicht zou zijn deze mogelijkheid in 
dit geval aan te wenden omdat ook niet werd aangetoond dat de toepassing van anti­
dumpingrechten de fundamentele belangen van de exporterende landen zou schaden. 
M. INNING VAN HET VOORLOPIG RECHT 
(78) Gezien de ernstige schade en het hoge niveau van de dumping, oordeelt de Raad dat 
het voorlopige recht, definitief moet worden geïnd ten belope van het bedrag van het 
definitieve recht. 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van rijwielen 
ingedeeld onder GN-code 8712 00 van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand. 
2. De anti-dumpingrechten die van toepassing zijn op de netto-prijs franco-grens-
Gemeenschap vóór inklaring, bedragen: 
43 
Land 
Indonesië 
Maleisië 
Thailand Produkten vervaardigd door 
PT Federal Cycle Mustika 
PT Jawa Perdana Bicycle Industry, Tangerang 
PT Toyo Asahi Bicycle Industries, Jakarta 
PT Wijaya Indonesia Makmur Bicycle 
industries, Surabaya 
andere bedrijven 
Akoko Sdn Bhd, Klang 
Berjaya Cycles Sdn Bhd, Kulim 
Greenworld Systems Sdn Bhd, Kuala Lumpur 
(previously Fairly Toraya Sdn Bhd) 
Lerun Group Industries Berhad, Petaling Jaya 
Rolls Rally Sdn Bhs, Pelabuhan Kelang 
andere bedrijven 
Bangkok Cycle Industrial Co. Ltd., Bangkok 
Siam Cycle MFG. Co. Ltd., Samuthprakarn 
Thai Bicycle Industry Co. Ltd., Samuthprakarn 
Victory Cycle Co. Ltd., Samuthprakarn 
andere bedrijven Recht 
28,4% 
27,7% 
28,4% 
21,9% 
29,1% 
23,1% 
37,3% 
27,7% 
37,3% 
25,3% 
39,4% 
17,7% 
38,9% 
13,0% 
13,2% 
39,2% Tarie 
aanvul­
lende 
code 
8859 
8861 
8859 
8862 
8863 
8864 
8865 
8866 
8865 
8867 
8868 
8869 
8870 
8871 
8883 
8872 
44 
3. De rechten zijn niet van toepassing op de invoer van het produkt bedoeld in paragraaf 
1, en vervaardigd door PT Insera Sena, Sidoarjo, (Tarie aanvullende code 8860) 
4. Tenzij anders bepaald zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van kracht. 
Artikel 2 
De bedragen die voor het voorlopige anti-dumpingrecht ingevolge Verordening (EG) nr. 
2414/95 als zekerheid werden gesteld worden definitief geïnd ten belope van het ingestelde 
definitieve recht. De als zekerheid gestelde bedragen die het bedrag van het definitieve anti­
dumpingrecht overschrijden worden vrijgegeven. 
Artikel 3 
Deze Verordening treedt in werking op de dag volgend op die van haar bekendmaking in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Deze Verordening is verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke Lid­
staat. 
Gedaan te Brussel, 
45 

ISSN 0254-1513 
COM(96) 112 def. 
DOCUMENTEN 
NL 02 11 
Catalogusnummer : CB-C0-96-122-NL-C 
ISBN 92-78-01735-3 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
-\C