TOELICHTING

1. Achtergrond

Bij Richtlijn 2009/28/EG[1] ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (de "richtlijn hernieuwbare energiebronnen") zijn verplichte streefcijfers voor 2020 vastgelegd die inhouden dat uiterlijk dat jaar het totale aandeel van hernieuwbare energie in de EU moet zijn opgelopen tot 20 % en het aandeel van hernieuwbare energie in de vervoersector tot 10 %. Tegelijkertijd is krachtens een amendement op Richtlijn 98/70/EG[2] (de "richtlijn brandstofkwaliteit") het bindende streefcijfer vastgesteld van een 6 %-vermindering tegen 2020 van de broeikasgas­intensiteit van brandstoffen voor het wegvervoer en niet voor de weg bestemde mobiele machines.

Naar verwachting is de bijdrage van biobrandstoffen voor het bereiken van deze streefcijfers aanzienlijk. In beide richtlijnen zijn weliswaar duurzaamheidscriteria zoals minimumdrempels voor de reductie van broeikasgasemissies opgenomen, maar in de huidige wetgeving is niet de verplichting opgenomen om te rapporteren over de aan de broeikasgasemissies gerelateerde veranderingen in de koolstofvoorraden van land ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik (Indirect Land Use Changes - ILUC).

Krachtens de richtlijn[3] moet de Commissie het effect van indirecte veranderingen in het landgebruik op de emissie van broeikasgassen evalueren en nagaan hoe dat effect kan worden beperkt zonder afbreuk te doen aan bestaande investeringen voor de productie van biobrandstoffen. In dat verband heeft de Commissie op 22 december 2010[4] een mededeling gepubliceerd met een overzicht van de sinds 2008 op dit gebied verrichte raadplegingen en analyses. In dit verslag heeft de Commissie een aantal onzekerheden en beperkingen omschreven die verband houden met de beschikbare numerieke modellen die worden gebruikt om indirecte veranderingen in landgebruik te kwantificeren, waarbij wordt erkend dat indirecte veranderingen in landgebruik de broeikasgasemissiereductie dankzij het gebruik van biobrandstoffen en vloeibare biomassa omlaag kunnen halen en dat het dus aangeraden is bij dergelijke maatregelen het voorzorgsbeginsel in acht te nemen.

2. Doel van het voorstel

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in landgebruik aanzienlijk kunnen variëren naargelang van de gebruikte landbouwgrondstoffen en een deel van, zo niet alle, positieve effecten op de uitstoot van broeikasgassen dankzij het gebruik van biobrandstoffen in plaats van fossiele brandstoffen teniet kunnen doen[5]. Het doel van het huidige voorstel is om een begin te maken met de overgang naar biobrandstoffen die, ook wanneer indirecte veranderingen in het landgebruik wordt meegerekend, de broeikasgasuitstoot aanzienlijk terugdringen. Met inachtneming van de bescherming van bestaande investeringen is het doel van het onderhavige voorstel:

– de bijdrage van conventionele biobrandstoffen (met het risico van ILUC-emissies) voor het bereiken van streefcijfers van de richtlijn hernieuwbare energiebronnen te beperken;

– de broeikasgasprestaties van de biobrandstofproductieprocessen te verbeteren (met een vermindering van de gerelateerde emissies) door de drempel voor de reductie van broeikasgasemissies voor nieuwe installaties te verhogen, met bescherming van investeringen in installaties[6] die op 1 juli 2014 operationeel zijn;

– de marktpenetratie van geavanceerde biobrandstoffen (met lage ILUC) te bevorderen door dergelijke biobrandstoffen een grotere bijdrage te doen leveren aan het bereiken van de streefcijfers van de richtlijn hernieuwbare energiebronnen dan conventionele biobrandstoffen;

– de rapportering inzake broeikasgasemissies te verbeteren door de lidstaten en de leveranciers van brandstoffen ertoe te verplichten te rapporteren over de geraamde biobrandstofemissies ten gevolge van indirecte veranderingen in landgebruik.

Het voorstel heeft tevens tot doel bestaande investeringen tot 2020 te beschermen. In het voorstel wordt geen standpunt ingenomen in verband met de feitelijke behoefte aan financiële steun voor biobrandstoffen in de periode tot 2020. De Commissie is echter van mening dat na 2020 biobrandstoffen die geen substantiële broeikasgas­emissie­vermindering opleveren (als ook rekening wordt gehouden met emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in landgebruik) en die worden geproduceerd uit teelten die voor voedsel en diervoeders worden gebruikt, niet meer mogen worden gesubsidieerd.

3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

3.1. Samenvatting van de voorgestelde actie

De belangrijkste elementen van dit voorstel met betrekking tot de richtlijn hernieuwbare energiebronnen zijn:

– invoering van een beperking voor de bijdrage die biobrandstoffen en vloeibare biomassa geproduceerd uit voedingsgewassen, zoals granen en andere zetmeel­rijke gewassen, suikers en oliegewassen, leveren aan de streefcijfers van de hernieuwbare-energierichtlijn tot de huidige consumptie­niveaus zonder daarbij enige beperking op te leggen wat het totale verbruik ervan betreft;

– invoering van een versterkte stimuleringsregeling in artikel 3, lid 4, ter bevordering van duurzame en geavanceerde biobrandstoffen uit grondstoffen die geen ingebruikname van extra land vergen;

– invoering van een rapporteringsverplichting met betrekking tot de geraamde emissies ten gevolge van wijzigingen in koolstofvoorraden door indirecte veranderingen in het landgebruik, gebaseerd op de best beschikbare wetenschappelijke kennis, met het oog op de berekening van de broeikasgas­emissie­reductie over de gehele levenscyclus dankzij het gebruik van biobrandstoffen en vloeibare biomassa, als gerapporteerd door de lidstaten overeenkomstig artikel 22;

– een herzieningsproces dat waarborgt dat deze methodologie wordt geactualiseerd en aangepast in het licht van de wetenschappelijke ontwikkelingen;

– verhoging van de minimumdrempel voor de reductie van de broeikasgasemissies voor in nieuwe installaties geproduceerde biobrandstoffen en vloeibare biomassa, met effect vanaf 1 juli 2014, teneinde de algemene broeistofgasbalans van de in de EU gebruikte biobrandstoffen en vloeibare biomassa te verbeteren en verdere investeringen in installaties met lage broeikasgasprestaties te ontmoedigen;

– vereenvoudiging van de berekening van broeikasgasvermindering voor Europese producenten van biobrandstoffen om te komen tot een gelijk speelveld voor EU-producenten en producenten in derde landen;

– opheffing van tijdelijke regelingen voor de reactie op indirecte veranderingen in landgebruik, die vervat waren in de richtlijnen en niet langer noodzakelijk zijn in het licht van de nieuw vast te stellen bredere aanpak;

– aanpassing van de richtlijn hernieuwbare energiebronnen aan de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name het verlenen van bevoegdheden aan de Commissie om wetgevingsbesluiten vast te stellen overeenkomstig de artikelen 290 en 291 van dit Verdrag.

De voornaamste elementen van dit voorstel met betrekking tot de richtlijn brandstofkwaliteit zijn:

– invoering van een rapporteringsverplichting met betrekking tot de geraamde emissies ten gevolge van wijzigingen in koolstofvoorraden door indirecte veranderingen in het landgebruik, gebaseerd op de best beschikbare wetenschappelijke kennis, met het oog op de rapportering over de broeikasgas­emissiereductie over de gehele levenscyclus dankzij het gebruik van biobrandstoffen, als beschreven in artikel 7 bis;

– een herzieningsproces dat waarborgt dat deze methodologie wordt geactualiseerd en aangepast in het licht van de wetenschappelijke ontwikkelingen;

– verhoging van de minimumdrempel voor de vermindering van de broeikasgas­emissies voor in nieuwe installaties geproduceerde biobrandstoffen, met effect vanaf 1 juli 2014, teneinde de algemene broeistofgasbalans van de in de EU gebruikte biobrandstoffen te verbeteren en verdere investeringen in installaties met lage broeikasgasprestaties te ontmoedigen;

– vereenvoudiging van de berekening van broeikasgasvermindering voor Europese producenten van biobrandstoffen om te komen tot een gelijk speelveld voor EU-producenten en producenten in derde landen;

– opheffing van tijdelijke regelingen voor de reactie op indirecte veranderingen in landgebruik, die vervat waren in de richtlijnen en niet langer noodzakelijk zijn in het licht van de nieuw vast te stellen bredere aanpak;

– aanpassing van de richtlijn brandstofkwaliteit aan de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name het verlenen van bevoegdheden aan de Commissie om wetgevingsbesluiten vast te stellen overeenkomstig de artikelen 290 en 291 van dit Verdrag.

Het voorstel omvat ook kleinere correcties en verduidelijkingen in beide richtlijnen met betrekking tot niet met biobrandstoffen in verband staande kwesties.

De in dit voorstel vervatte maatregelen beperken de bijdrage die conventionele biobrandstoffen kunnen leveren tot het bereiken van de streefcijfers van de richtlijn hernieuwbare energie. In haar toekomstige verslagen overeenkomstig artikel 23 van de richtlijn hernieuwbare energie zal de Commissie zich beraden over de effecten van de richtlijn op de haalbaarheid van deze streefcijfers.

3.2. Rechtsgrondslag

De voornaamste doelstelling van de richtlijnen is de bescherming van het milieu en de werking van de interne markt. Dit voorstel is derhalve gebaseerd op de artikelen 192, lid 1, en 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

3.3. Subsidiariteitsbeginsel

Krachtens artikel 19, lid 6, en artikel 7 quinquies, lid 6, van de respectieve richtlijnen moet de Commissie zich buigen over het aspect van indirecte veranderingen in het landgebruik. De algemene doelstelling van de richtlijn brandstofkwaliteit en de richtlijn hernieuwbare energiebronnen is bij te dragen tot een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen in het geheel van de economie. Als middel om dit te bereiken wordt een EU-brede markt tot stand gebracht voor duurzame biobrandstoffen. De lidstaten zijn niet in staat deze uitdaging elk afzonderlijk aan te gaan aangezien indirecte veranderingen in landgebruik noodzakelijkerwijs transnationale aspecten hebben die niet naar behoren door de lidstaten afzonderlijk kunnen worden aangepakt.

3.4. Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel voldoet om de volgende redenen aan het evenredigheidsbeginsel:

· het gaat niet verder dan wat noodzakelijk is om de doelstelling te verwezenlijking van een vermindering over de gehele levenscyclus van de broeikasgasemissies van in de EU gebruikte biobrandstoffen door voortaan ook rekening te houden met hun effect op indirecte veranderingen in het landgebruik;

· het voorstel neemt de vorm aan van een richtlijn waarbij de minimale brandstofspecificatie om milieuredenen wordt vastgesteld. Andere technische aspecten van brandstofspecificaties worden niet behandeld in de richtlijn maar zullen worden gereguleerd via Europese normen overeenkomstig de beginselen van betere regelgeving;

· het voorstel doet de financiële of administratieve belasting voor de Unie en/of nationale, regionale of lokale overheden niet toenemen. De eisen met betrekking tot deze instanties zijn ongewijzigd ten opzichte van de bestaande richtlijnen;

· bij de uitwerking van dit voorstel zijn alle voornaamste gevolgen ervan geanalyseerd in de effectbeoordeling.

4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Het voorstel heeft geen budgettaire gevolgen voor de begroting van de Unie.

5. ANDERE OPMERKINGEN

Bij het voorstel van de Commissie is een effectbeoordeling gevoegd.

2012/0288 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot wijziging van Richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn 2009/28/EG ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 114 wat artikel 1, lid 2 tot en met 9, en artikel 2, lid 5 tot en met 7, van de onderhavige richtlijn betreft,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[7],

Gezien het advies van het Comité van de Regio's[8],

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens artikel 3, lid 4, van Richtlijn 2009/28/EG ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van Richtlijn 2001/77/EG en Richtlijn 2003/30/EG[9] moet elke lidstaat erop toezien dat het aandeel energie uit hernieuwbare bronnen in alle vormen van vervoer in 2020 minstens 10 % bedraagt van het eindverbruik van energie in het vervoer in die lidstaat. Eén van de methoden waarover de lidstaten beschikken om dit streefcijfer te bereiken, naar verwachting zelfs de belangrijkste methode, is het bijmengen van biobrandstoffen.

(2) In het licht van de doelstelling van de Unie om de uitstoot van broeikasgassen verder terug te dringen en gezien de aanzienlijke bijdrage van in het wegvervoer gebruikte brandstoffen aan die uitstoot, wordt krachtens artikel 7 bis, lid 2, van Richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EG[10] van de brandstofleveranciers geëist dat zij vóór 31 december 2020 de broeikasgasemissies gedurende de levenscyclus per eenheid van energie (de "broeikasgasintensiteit") uit brandstoffen die in de Unie worden gebruikt in wegvoertuigen, niet voor de weg bestemde mobiele machines, landbouwtrekkers, bosbouwmachines en pleziervaartuigen wanneer niet op zee met ten minste 6 % verminderen. Het bijmengen van biobrandstoffen is een van de middelen waarover de leveranciers van fossiele brandstoffen beschikken om de broeikasgasintensiteit van de geleverde fossiele brandstoffen te verminderen.

(3) Bij artikel 17 van Richtlijn 2009/28/EG zijn duurzaamheidscriteria vastgesteld waaraan biobrandstoffen en vloeibare biomassa moeten voldoen om in aanmerking te worden genomen voor het bereiken van de streefcijfers van de richtlijn en om recht te hebben op openbare ondersteuningsregelingen. Deze criteria omvatten eisen betreffende de minimale broeikasgasemissiereductie die door biobrandstoffen en vloeibare biomassa moet worden bereikt in vergelijking met fossiele brandstoffen. Er zijn identieke duurzaamheidscriteria voor biobrandstoffen vastgesteld overeenkomstig artikel 7 ter van Richtlijn 98/70/EG.

(4) Wanneer weiland of landbouwland dat voordien bestemd was voor de productie van voedingsmiddelen, diervoeder of vezels, wordt herbestemd voor de productie van biobrandstoffen, moet nog steeds worden voldaan aan de niet aan brandstoffen gerelateerde vraag, hetzij door intensifiëring van de huidige productie, hetzij door elders niet-landbouwland in productie te nemen. Wanneer dit laatste het geval is, is er sprake van indirecte verandering in het landgebruik en wanneer dit de conversie betreft van land dat veel koolstof vasthoudt, kan dit resulteren in aanzienlijke emissies van broeikasgassen. De Richtlijnen 98/70/EG en 2009/28/EG moeten daarom bepalingen bevatten om het aspect van indirecte veranderingen in het landgebruik aan te pakken gezien het feit dat de huidige biobrandstoffen voornamelijk worden geproduceerd uit teelten die worden verbouwd op het bestaande landbouwareaal.

(5) Gezien de door de lidstaten verstrekte ramingen betreffende de vraag naar biobrandstoffen en ramingen betreffende de emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik door de productie van verschillende grondstoffen voor biobrandstoffen wordt het waarschijnlijk geacht dat de emissies van broeikasgassen ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik aanzienlijk zijn en sommige of alle broeikasgasemissiereducties dankzij het gebruik van specifieke biobrandstoffen teniet doen. Dit is een gevolg van het feit dat de volledige productie van biobrandstoffen in 2020 naar verwachting zal komen van teelten die groeien op land dat kan worden gebruikt om de voedingsmiddelen‑ en veevoeder­markten te voorzien. Om dergelijke emissies te verminderen moeten diverse gewas­groepen worden onderscheiden, zoals oliegewassen, granen, suikers en andere zetmeelgewassen.

(6) Om zijn broeikasgasuitstoot te verminderen is er in de transportsector waarschijnlijk vraag naar hernieuwbare vloeibare brandstoffen. Geavanceerde biobrandstoffen, zoals gemaakt van afvalstoffen en algen, leveren een grote broeikasgasemissiereductie op, met een laag risico indirecte verandering in het landgebruik te veroorzaken, en concurreren niet rechtstreeks met landbouwland voor de voedingsmiddelen‑ en veevoeder­markten. Het is daarom passend een grotere productie van dergelijke geavanceerde biobrandstoffen te bevorderen aangezien die momenteel niet in grote hoeveelheid commercieel beschikbaar zijn, deels ten gevolge van de concurrentie voor overheidsubsidies met gevestigde op voedselteelten gebaseerde biobrandstof­technologieën. Er moeten nieuwe stimulansen worden gecreëerd door in het bij Richtlijn 2009/28/EG vastgestelde 10 %-streefcijfer voor biobrandstoffen een groter gewicht te geven aan geavanceerde boven conventionele biobrandstoffen. In deze context mogen in het post-2020 beleidskader voor duurzame energie uitsluitend geavanceerde biobrandstoffen met beperkte geraamde indirecte veranderingen in het landgebruik en grote totale broeikasgasemissiereductie worden gebruikt.

(7) Om het concurrentievermogen op lange termijn van de biogebaseerde industriële sectoren te waarborgen en overeenkomstig de mededeling van 2012 "Innovatie voor duurzame groei: een bio-economie voor Europa"[11] en de Routekaart naar een efficiënt gebruik van hulpbronnen in Europa[12], waarbij geïntegreerde en gediversifieerde bioraffinaderijen in het geheel van Europa worden bevorderd, moeten versterkte initiatieven in het kader van Richtlijn 2009/28/EG zo worden opgezet dat de voorkeur wordt gegeven aan grondstoffen voor biomassa die geen grote economische waarde hebben voor andere toepassingen dan biobrandstoffen.

(8) De minimumdrempel voor de broeikasgasemissiereductie door in nieuwe installaties geproduceerde biobrandstoffen en vloeibare biomassa moet met ingang van 1 juli 2014 worden opgetrokken teneinde de totale broeikasgasbalans daarvan te verbeteren en verdere investeringen in installaties met lage prestaties qua broeikasgasemissie­reductie te ontmoedigen. Deze verhoging van de drempel zorgt voor zekerheid voor bestaande investeringen in productiecapaciteit voor biobrandstoffen en vloeibare biomassa conform artikel 19, lid 6, tweede linea.

(9) Om de overgang naar geavanceerde biobrandstoffen voor te bereiden en de totale effecten van indirecte veranderingen in landgebruik in de periode tot 2020 te minimaliseren is het, zoals uiteengezet in deel A van bijlage VIII bij Richtlijn 2009/28/EG en deel A van bijlage V bij Richtlijn 98/70/EG, passend om de hoeveelheid uit voedselteelten verkregen biobrandstoffen en vloeibare biomassa die kan worden meegeteld voor het bereiken van de bij Richtlijn 2009/28/EG vastgestelde streefcijfers, te beperken. Zonder beperking van het totale gebruik van dergelijke biobrandstoffen moet het aandeel van biobrandstoffen en vloeibare biomassa, geproduceerd op basis van granen en andere zetmeelrijke gewassen, suikers en oliegewassen, dat kan worden meegeteld voor de streefcijfers van Richtlijn 2009/28/EG worden beperkt tot het in 2011 gebruikte aandeel van dergelijke biobrandstoffen en vloeibare biomassa.

(10) De bij artikel 3, lid 4, onder d), vastgestelde 5 %-grens verhindert de lidstaten niet hun eigen traject te volgen teneinde te voldoen aan dit voorgeschreven aandeel van conventionele biobrandstoffen voor het bereiken van het 10 %-streefcijfer. Bijgevolg blijft de toegang tot de markt van biobrandstoffen geproduceerd in installaties die vóór eind 2013 operationeel waren, volledig open. De onderhavige wijzigingsrichtlijn doet dus geen afbraak aan de gerechtigde verwachtingen van de exploitanten van dergelijke installaties.

(11) De geraamde emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik moeten worden verwerkt in de verslagen betreffende de broeikasgasemissies ten gevolge van het gebruik van biobrandstoffen overeenkomstig de Richtlijnen 98/70/EG en 2009/28/EG. Biobrandstoffen die worden geproduceerd met grondstoffen die niet tot extra landgebruik leiden, zoals bijvoorbeeld afvalstoffen, moeten overeenkomstig een dergelijke methodologie een zero-emissiefactor toegekend krijgen.

(12) De Commissie moet de methodologie voor de raming van de emissiefactoren voor veranderingen in landgebruik, als opgenomen in de bijlagen VIII en V bij Richtlijn 2009/28/EG respectievelijk Richtlijn 98/70/EG, herzien om ze aan te passen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang. Te dien einde en indien ondersteund door de meest recente wetenschappelijke gegevens moet de Commissie de mogelijkheid overwegen van een herziening van de voorgestelde gewasgroep­specifieke emissiefactoren voor indirecte veranderingen in het landgebruik en van de invoering van nog meer gedesaggregeerde factoren, inclusief extra waarden wanneer nieuwe grondstoffen voor biobrandstoffen op de markt komen.

(13) Artikel 19, lid 8, van Richtlijn 2009/28/EG en artikel 7 quinquies, lid 8, van Richtlijn 98/70/EG bevatten bepalingen ter bevordering van de teelt van gewassen voor biobrandstoffen op ernstig aangetast en/of vervuild land als tussentijdse maatregel voor de matiging van de effecten van indirecte veranderingen in het landgebruik. Deze bepalingen zijn niet langer adequaat in hun huidige vorm en moeten worden geïntegreerd in de bij deze richtlijn vastgestelde aanpak om te waarborgen dat het geheel van de acties ter minimalisering van emissies ten gevolge van indirecte verandering in het landgebruik coherent blijft.

(14) Het is passend de regels te harmoniseren voor het gebruik van standaardwaarden om een gelijke behandeling van producenten te waarborgen ongeacht waar de productie plaatsvindt. Terwijl het voor derde landen is toegestaan standaardwaarden te gebruiken, wordt van EU-producenten geëist dat zij feitelijke waarden gebruiken wanneer die hoger zijn dan de standaardwaarden of wanneer geen rapport is ingediend door de lidstaten, wat de administratieve belasting verhoogt. De huidige regels moeten daarom worden vereenvoudigd zodat het gebruik van standaardwaarden niet wordt beperkt tot de gebieden binnen de Unie die zijn opgenomen in de lijsten waarnaar wordt verwezen in artikel 19, lid 2, van Richtlijn 2009/28/EG en artikel 7 quinquies, lid 2, van Richtlijn 98/70/EG.

(15) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk een interne markt voor brandstoffen voor het wegvervoer en voor niet voor de weg bestemde mobiele machines tot stand te brengen en inachtneming van minimumniveaus van milieubescherming bij het gebruik van dergelijke brandstoffen te waarborgen, niet voldoende door de lidstaten zelf kunnen worden bereikt en derhalve beter op Unieniveau kunnen worden bereikt, kan de Unie maatregelen treffen in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel als uiteengezet in artikel 5 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Overeenkomstig het in datzelfde artikel uiteengezette beginsel van evenredigheid gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(16) Als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie moeten de overeenkomstig de Richtlijnen 2009/28/EG en 98/70/EG aan de Commissie verleende bevoegdheden worden geharmoniseerd met artikel 290.

(17) Om uniforme voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren.

(18) Om Richtlijn 98/70/EG te kunnen aanpassen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang moet de bevoegdheid om handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aan de Commissie worden gedelegeerd met betrekking tot het mechanisme om de broeikasgasemissies te bewaken en te verminderen, de methodologische beginselen en waarden die vereist zijn om na te gaan of in verband met biobrandstoffen de duurzaamheidscriteria in acht zijn genomen, de criteria en geografische grenzen ter bepaling van zeer diverse graslanden, de methodologie voor de berekening van de broeikasgasemissies gedurende de levenscyclus, de methodologie voor de berekening van de emissies ten gevolge van indirecte verandering in het landgebruik, het toegestane niveau wat de metaalhoudende additieven in brandstoffen betreft, de toegestane analytische methoden in verband met de brandstofspecificaties en de afwijking van de dampspanning die is toegestaan voor benzine waarin bio-ethanol is bijgemengd.

(19) Om Richtlijn 2009/28/EG te kunnen aanpassen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang moet de bevoegdheid om handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aan de Commissie worden gedelegeerd met betrekking tot de lijst van de grondstoffen voor biobrandstoffen die meermaals worden meegeteld voor het bereiken van het streefcijfer van artikel 3, lid 4, de energie-inhoud van transportbrandstoffen, de criteria en geografische grenzen ter bepaling van graslanden met hoge biodiversiteit, de methodologie voor de berekening van de emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik en de methodologische beginselen en waarden die vereist zijn om na te gaan of in verband met biobrandstoffen en vloeibare biomassa de duurzaamheidscriteria in acht zijn genomen.

(20) De Commissie moet een evaluatie maken van de doeltreffendheid van de bij deze richtlijn ingevoerde en op de best beschikbare en meest recente wetenschappelijke gegevens gebaseerde maatregelen ter beperking van broeikasgasemissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik en moet nieuwe methoden ontwikkelen om deze effecten verder te minimaliseren, zoals de opname in de duurzaamheidsregeling van geraamde emissiefactoren met betrekking tot indirecte veranderingen in het landgebruik per 1 januari 2021.

(21) Voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn is het van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden de nodige raadplegingen organiseert, ook op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en formulering van gedelegeerde handelingen zorgen voor een gelijktijdige, snelle en adequate toezending van de desbetreffende documenten aan het Europees Parlement en de Raad.

(22) Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsteksten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de wetgever de toezending van dergelijke stukken gerechtvaardigd.

(23) Richtlijn 98/70/EG en Richtlijn 2009/28/EG moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1 Wijzigingen van Richtlijn 98/70/EG

Richtlijn 98/70/EG wordt als volgt gewijzigd:

1. Artikel 7 bis wordt als volgt gewijzigd:

(a) het volgende lid 6 wordt ingevoerd:

"6. De brandstofleveranciers brengen tegen 31 maart van elk jaar aan de door de lidstaten aangewezen autoriteit verslag uit over de productietrajecten voor biobrandstoffen, de desbetreffende volumes en de broeikasgasemissies gedurende de levenscyclus per eenheid van energie, inclusief de geraamde emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik overeenkomstig bijlage V. De lidstaten rapporteren over deze gegevens aan de Commissie."

(b) in lid 5 wordt de eerste alinea vervangen door het volgende:

"5. De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 10 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen, in het bijzonder met betrekking tot:"

2. Artikel 7 ter wordt als volgt gewijzigd:

(a) lid 2 wordt vervangen door het volgende:

"2. Om voor de in lid 1 bedoelde doeleinden in aanmerking te komen, moet de broeikasgasemissiereductie ten gevolge van het gebruik van biobrandstoffen minstens 60 % bedragen voor biobrandstoffen die worden geproduceerd in installaties die operationeel worden na 1 juli 2014. Een installatie is "operationeel" wanneer de fysieke productie van biobrandstoffen plaatsvindt.

In het geval van installaties die operationeel waren op of vóór 1 juli 2014, moet om voor de in lid 1 bedoelde doeleinden in aanmerking te komen de broeikasgas­emissie­reductie ten gevolge van het gebruik van biobrandstoffen minstens 35 % bedragen tot en met 31 december 2017 en minstens 50 % vanaf 1 januari 2018.

De broeikasgasemissiereductie door het gebruik van biobrandstoffen wordt berekend overeenkomstig artikel 7 quinquies, lid 1."

(b) in lid 3 wordt de tweede alinea vervangen door het volgende:

"De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 10 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de criteria en geografische grenzen om te bepalen welke graslanden vallen onder punt c) van de eerste alinea."

3. Artikel 7 quinquies wordt als volgt gewijzigd:

(a) de leden 3 tot en met 6 worden vervangen door het volgende:

"3. In de bij de Commissie in te dienen verslagen overeenkomstig artikel 7 quinquies, lid 2, in het geval van lidstaten, en in de daaraan gelijkwaardige verslagen in het geval van buiten de Unie gelegen territoria, mogen de typische waarden voor de broeikasgasemissies ten gevolge van het verbouwen van landbouwgrondstoffen worden gebruikt."

"4. De Commissie kan door middel van een overeenkomstig de in artikel 11, lid 3, bedoelde raadplegingsprocedure vastgesteld uitvoeringsbesluit besluiten dat de in lid 3 bedoelde verslagen nauwkeurige gegevens bevatten voor het doel van de meting van broeikasgasemissies gerelateerd aan de verbouwing van landbouw­gewassen voor biobrandstoffen die typisch in die gebieden worden geproduceerd voor de doeleinden van artikel 7 ter, lid 2. "

"5. De Commissie brengt uiterlijk op 31 december 2012, en vervolgens om de twee jaar, verslag uit over de geraamde typische en standaardwaarden van bijlage IV, delen B en E, waarbij zij bijzondere aandacht besteedt aan de broeikasgasemissies van het vervoer en de verwerkende industrie.

De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 10 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de correctie van de geraamde typische en standaardwaarden van bijlage IV, delen B en E."

"6. De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 10 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang van bijlage V, inclusief de de herziening van de voorgestelde waarden voor de indirecte verandering in het landgebruik per gewasgroep; de invoering van nieuwe waarden op een verder niveau van desaggregatie; de opname van extra waarden wanneer nieuwe grondstoffen voor biobrandstoffen op de markt komen en, waar passend, de herziening van de categorieën waarbij aan biobrandstoffen een zero-emissie ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik is toegekend; en de vaststelling van factoren voor grondstoffen van non-food cellulosemateriaal en lignocellulosisch materiaal."

(b) in lid 7 wordt de eerste alinea vervangen door het volgende:

"7. De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 10 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang van bijlage IV, inclusief door de toevoeging van waarden voor nieuwe productietrajecten voor biobrandstoffen voor dezelfde of andere grondstoffen en door wijziging van de in deel C neergelegde methoden."

(c) lid 8 wordt geschrapt.

4. Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:

(a) lid 1 wordt vervangen door het volgende:

"1. De lidstaten controleren of de voorschriften van de artikelen 3 en 4 voor benzine en dieselbrandstoffen worden nageleefd, uitgaande van de analytische methode waarnaar in de van kracht zijnde Europese normen EN 228 respectievelijk EN 590 wordt verwezen."

(b) lid 3 wordt vervangen door het volgende:

"3. De lidstaten dienen elk jaar uiterlijk op 30 juni een rapport in over de nationale gegevens inzake brandstofkwaliteit met betrekking tot het voorafgaande kalenderjaar. Voor de indiening van dit overzicht van de nationale brandstofkwaliteit stelt de Commissie een gemeenschappelijk formaat op via een uitvoeringsbesluit dat wordt vastgesteld overeenkomstig de raadplegingsprocedure als bedoeld in artikel 11, lid 3. Het eerste rapport wordt uiterlijk op 30 juni 2002 ingediend. Vanaf 1 januari 2004 moeten dergelijke rapporten overeenkomen met het model dat wordt beschreven in de desbetreffende Europese norm. Voorts brengen de lidstaten verslag uit over de totale hoeveelheden benzine en dieselbrandstof die op hun grondgebied in de handel zijn gebracht en over de hoeveelheden in de handel gebrachte ongelode benzine en dieselbrandstof met een zwavelgehalte van minder dan 10 mg/kg. Bovendien brengen de lidstaten jaarlijks verslag uit over de beschikbaarheid op een evenwichtig gespreide geografische basis van benzine en dieselbrandstof met minder dan 10 mg/kg zwavel die op hun grondgebied in de handel worden gebracht."

5. Artikel 8 bis, lid 3, wordt als volgt gewijzigd:

"3. De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 10 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de herziening van het in lid 2 gespecificeerde maximumgehalte MMT in brandstoffen. Deze herziening gebeurt op basis van de resultaten van de evaluatie aan de hand van de in lid 1 bedoelde testmethode. Het MMT-gehalte kan tot nul worden verlaagd indien de risicobeoordeling dit rechtvaardigt. Het kan niet worden verhoogd tenzij de risicobeoordeling dit rechtvaardigt."

6. In artikel 10 wordt lid 1 vervangen door het volgende:

"1. De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 10 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang van de in de bijlagen I, II en III bedoelde toegestane analysemethoden."

7. Het volgende artikel 10 bis wordt ingevoegd:

"Artikel 10 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1. De Commissie wordt de bevoegdheid verleend om gedelegeerde handelingen vast te stellen onder de in het onderhavige artikel neergelegde voorwaarden.

2. De delegatie van bevoegdheden waarnaar in artikel 7 bis, lid 5, artikel 7 ter, lid 3, tweede alinea, artikel 7 quinquies, leden 5 tot en met 7, artikel 8 bis, lid 3, en artikel 10, lid 1, wordt verwezen, wordt verleend voor een onbepaalde periode vanaf de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.

3. De delegatie van bevoegdheden waarnaar in artikel 7 bis, lid 5, artikel 7 ter, lid 3, tweede alinea, artikel 7 quinquies, leden 5 tot en met 7, artikel 8 bis, lid 3, en artikel 10, lid 1, wordt verwezen, kan op gelijk welk moment door het Europees Parlement of door de Raad worden ingetrokken. Een dergelijk intrekkingsbesluit maakt een einde aan de in het desbetreffende besluit gespecificeerde bevoegdheidsdelegatie. Het intrekkingsbesluit wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

5. Een gedelegeerde handeling, vastgesteld overeenkomstig artikel 7 bis, lid 5, artikel 7 ter, lid 3, tweede alinea, artikel 7 quinquies, leden 5 tot en met 7, artikel 8 bis, lid 3, en artikel 10, lid 1, treedt alleen in werking indien het Europees Parlement of de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen geen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad vóór het verstrijken van deze termijn de Commissie heeft medegedeeld dat zij geen bezwaar zullen maken. Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad kan die periode met twee maanden worden verlengd."

8. Artikel 11, lid 4, wordt geschrapt.

9. De bijlagen worden gewijzigd als uiteengezet in bijlage I bij deze richtlijn.

Artikel 2 Wijzigingen van Richtlijn 2009/28/EG

Richtlijn 2009/28/EG wordt als volgt gewijzigd:

1. In artikel 2 wordt een nieuw lid ingevoegd:

"p) "afvalstof": een stof als gedefinieerd in artikel 3, punt 1, van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen[13]. Stoffen die doelbewust zijn gewijzigd of besmet om aan die definitie te voldoen, vallen niet binnen die categorie."

2. Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:

(a) de titel wordt vervangen door het volgende:

"Bindende nationale streefcijfers en maatregelen voor het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen".

(b) in lid 1 wordt de volgende tweede alinea toegevoegd:

"In het kader van het behalen van het in de eerste alinea bedoelde streefcijfer mag de gezamenlijke bijdragen van biobrandstoffen en vloeibare biomassa geproduceerd uit granen en andere zetmeelrijke gewassen, suikers en oliegewassen niet meer bedragen dan de energiehoeveelheid die overeenstemt met de maximumbijdrage als uiteengezet in artikel 3, lid 4, onder d)."

(c) lid 4 wordt als volgt gewijzigd:

(i) in punt b) wordt de volgende zin toegevoegd:

"Dit punt laat het bepaalde in artikel 17, lid 1, onder a) en artikel 3, lid 4, onder d), onverlet;"

(ii) het volgende punt d) wordt toegevoegd:

"d) voor het berekenen van biobrandstoffen in de teller bedraagt het aandeel van energie uit biobrandstoffen geproduceerd uit granen en andere zetmeelrijke gewassen, suikers en oliegewassen niet meer dan 5 %, het geraamde aandeel ervan eind 2011, van het eindenergieverbruik in de vervoersector in 2020."

(iii) het volgende punt e) wordt toegevoegd:

"De bijdrage gemaakt door:

(i) biobrandstoffen, geproduceerd uit de in deel A van bijlage IX genoemde grondstoffen, wordt geacht vier keer hun energie-inhoud te zijn;

(ii) biobrandstoffen, geproduceerd uit de in deel B van bijlage IX genoemde grondstoffen, wordt geacht twee keer hun energie-inhoud te zijn;

(iii) hernieuwbare vloeibare en gasvormige brandstoffen van niet-biologische oorsprong wordt geacht vier keer hun energie-inhoud te zijn.

De lidstaten waken erover dat geen grondstoffen doelbewust worden gewijzigd om ze binnen de categorieën (i) tot en met (iii) te doen vallen.

De lijst van de in bijlage IX genoemde grondstoffen kan worden aangepast aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang teneinde een correcte toepassing van de in deze richtlijn uiteengezette boekhoudregels te waarborgen. De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 25 ter gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de in bijlage IX gegeven lijst van grondstoffen."

3. In artikel 5, lid 5, wordt de laatste zin vervangen door het volgende:

"De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 25 ter gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang van de energie-inhoud van transportbrandstoffen als gegeven in bijlage III."

4. In artikel 6, lid 1, wordt de laatste zin geschrapt.

5. Artikel 17 wordt als volgt gewijzigd:

(a) lid 2 wordt vervangen door het volgende:

"2. De broeikasgasemissiereductie ten gevolge van het gebruik van biobrandstoffen en vloeibare biomassa, die voor de in lid 1 bedoelde doeleinden in aanmerking wordt genomen, bedraagt minstens 60 % voor biobrandstoffen en vloeibare biomassa die worden geproduceerd in installaties die operationeel worden na 1 juli 2014. Een installatie is "operationeel" wanneer de fysieke productie van biobrandstoffen plaatsvindt.

In het geval van installaties die operationeel waren op of vóór 1 juli 2014, moet om voor de in lid 1 bedoelde doeleinden in aanmerking te komen de broeikasgasemissie­reductie ten gevolge van het gebruik van biobrandstoffen minstens 35 % bedragen tot en met 31 december 2017 en minstens 50 % vanaf 1 januari 2018.

De broeikasgasemissiereductie door het gebruik van biobrandstoffen wordt berekend overeenkomstig artikel 19, lid 1."

(b) in lid 3 wordt de tweede alinea vervangen door het volgende:

"De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 25 ter gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de criteria en geografische grenzen om te bepalen welke graslanden vallen onder punt c) van de eerste alinea."

6. In artikel 18, lid 4, wordt de tweede alinea vervangen door het volgende:

"De Commissie kan besluiten dat vrijwillige nationale of internationale systemen waarbij normen worden bepaald voor de productie van biomassaproducten, accurate gegevens bevatten met het oog op de toepassing van artikel 17, lid 2, of aantonen dat leveringen van biobrandstoffen of vloeibare biomassa voldoen aan de duurzaamheidscriteria van artikel 17, leden 3 tot en met 5. De Commissie kan besluiten dat deze systemen accurate gegevens bevatten over de maatregelen die zijn genomen voor de instandhouding van gebieden die in kritieke situaties dienst doen als basisecosysteem (bijvoorbeeld als het gaat om bescherming van stroomgebieden of erosiebestrijding), voor de bescherming van bodem, water en lucht, het herstel van aangetast land, het vermijden van overmatig watergebruik in gebieden waar water schaars is en over de in artikel 17, lid 7, tweede alinea, bedoelde elementen. Voor de toepassing van artikel 17, lid 3, onder b), ii), kan de Commissie tevens gebieden voor de bescherming van zeldzame, kwetsbare of bedreigde ecosystemen of soorten erkennen die bij internationale overeenkomsten zijn erkend of die zijn opgenomen in lijsten van intergouvernementele organisaties of de International Union for the Conservation of Nature."

7. Artikel 19 wordt als volgt gewijzigd:

(a) de leden 3 en 4 worden vervangen door het volgende:

"3. In de bij de Commissie in te dienen verslagen overeenkomstig artikel 19, lid 2, in het geval van lidstaten, en in de daaraan gelijkwaardige verslagen in het geval van buiten de Unie gelegen territoria, mogen de typische waarden voor de broeikasgasemissies ten gevolge van het verbouwen van landbouwgrondstoffen worden gebruikt."

"4. De Commissie kan door middel van een overeenkomstig de in artikel 25, lid 3, bedoelde raadplegingsprocedure vastgesteld uitvoeringsbesluit besluiten dat de in lid 3 bedoelde verslagen nauwkeurige gegevens bevatten voor het doel van de meting van broeikasgasemissies gerelateerd aan de verbouwing van landbouw­grondstoffen voor biobrandstoffen en vloeibare biomassa die typisch in die gebieden worden geproduceerd voor de doeleinden van artikel 17, lid 2. "

(b) in lid 5 wordt de laatste zin vervangen door:

"Te dien einde krijgt de Commissie de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 25 ter."

(c) lid 6 wordt vervangen door het volgende:

"De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 25 ter gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang van bijlage VIII, inclusief de herziening van de voorgestelde waarden voor de indirecte verandering in het landgebruik per gewasgroep; de invoering van nieuwe waarden op een verder niveau van desaggregatie (d.w.z. op grondstoffenniveau); de opname, waar passend, van extra waarden wanneer nieuwe grondstoffen voor biobrandstoffen op de markt komen; en de vaststelling van factoren voor grondstoffen van non-food cellulosemateriaal en lignocellulosisch materiaal."

(d) in lid 7 wordt de eerste alinea vervangen door het volgende:

"7. De Commissie krijgt de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 25 ter gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang van bijlage V, inclusief door de toevoeging van waarden voor nieuwe productietrajecten voor biobrandstoffen voor dezelfde of andere grondstoffen en door wijziging van de in deel C neergelegde methoden".

(e) lid 8 wordt geschrapt.

8. Artikel 21 wordt geschrapt.

9. In artikel 22 wordt lid 2 vervangen door het volgende:

"2. Bij het ramen van de netto broeikasgasemissiereducties door het gebruik van biobrandstoffen mag de lidstaat, met het oog op de opstelling van de in lid 1 vermelde verslagen, gebruikmaken van de in delen A en B van bijlage V vermelde typische waarden en voegt die lidstaat de in bijlage VIII gegeven ramingen voor de emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik toe."

10. Artikel 25, lid 4, wordt geschrapt.

11. Het volgende artikel 25 ter wordt ingevoegd:

"Artikel 25 ter Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1. De Commissie wordt de bevoegdheid verleend om gedelegeerde handelingen vast te stellen onder de in het onderhavige artikel neergelegde voorwaarden.

2. De delegatie van bevoegdheden waarnaar in artikel 3, lid 4, onder d), artikel 5, lid 5, artikel 17, lid 3, onder c), derde alinea, en artikel 19, leden 5 tot en met 7, wordt verwezen, wordt verleend voor een onbepaalde periode vanaf [de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn].

3. De delegatie van bevoegdheden waarnaar in artikel 3, lid 4, onder d), artikel 5, lid 5, artikel 17, lid 3, onder c), derde alinea, en artikel 19, leden 5 tot en met 7, wordt verwezen, kan op gelijk welk moment door het Europees Parlement of door de Raad worden ingetrokken. Een dergelijk intrekkingsbesluit maakt een einde aan de in het desbetreffende besluit gespecificeerde bevoegdheidsdelegatie. Het intrekkingsbesluit wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

5. Een gedelegeerde handeling, vastgesteld overeenkomstig artikel 3, lid 4, onder d), artikel 5, lid 5, artikel 17, lid 3, onder c), derde alinea, en artikel 19, leden 5 tot en met 7, treedt alleen in werking indien het Europees Parlement of de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen geen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad vóór het verstrijken van deze termijn de Commissie heeft medegedeeld dat zij geen bezwaar zullen maken. Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad kan die periode met twee maanden worden verlengd."

12. De bijlagen worden gewijzigd als uiteengezet in bijlage II bij deze richtlijn.

Artikel 3 Evaluatie

Vóór 31 december 2017 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in met een evaluatie, gebaseerd op de best beschikbare en meest recente wetenschappelijke gegevens, over de doeltreffendheid van de bij deze richtlijn ingevoerde maatregelen voor de beperking van de broeikasgasemissies gerelateerd aan indirecte veranderingen in het landgebruik ten gevolge van de productie van biobrandstoffen en vloeibare biomassa. Wanneer passend gaat dit verslag vergezeld van een wetgevingsvoorstel, gebaseerd op de beste beschikbare wetenschappelijke kennis, ter invoering van geraamde emissiefactoren met betrekking tot indirecte veranderingen in het landgebruik in de passende duurzaamheidscriteria die vanaf 1 januari 2021 moeten worden gebruikt, alsook van een evaluatie van de doeltreffendheid van de stimuleringsmaatregelen voor de productie van biobrandstoffen met gebruikmaking van grondstoffen waarvoor geen land wordt gebruikt en grondstoffen die geen voedsel zijn overeenkomstig artikel 3, lid 4, onder d), van Richtlijn 2009/28/EG.

Artikel 4 Omzetting

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op [twaalf maanden na vaststelling] aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 5 Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 6

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De voorzitter De voorzitter

BIJLAGE I

De bijlagen bij Richtlijn 98/70/EG worden als volgt gewijzigd:

(1) Bijlage IV, deel C, wordt als volgt gewijzigd:

(a) punt 7 wordt vervangen door het volgende:

"7. Op jaarbasis berekende emissies uit wijzigingen van koolstofvoorraden door veranderingen in het landgebruik, el, worden berekend door de totale emissies gelijkmatig te verdelen over 20 jaar. Voor de berekening van deze emissies wordt de volgende regel toegepast:

el = (CSR – CSA) × 3,664 × 1/20 × 1/P,

waarin:

el = op jaarbasis berekende broeikasgasemissies ten gevolge van wijzigingen van koolstofvoorraden door veranderingen in het landgebruik (gemeten als massa (gram) CO2-equivalent per eenheid energie uit biobrandstoffen (megajoule));

CSR = de koolstofvoorraad per landeenheid van het referentielandgebruik (gemeten als massa (ton) koolstof per landeenheid, inclusief bodem en vegetatie). Het referentielandgebruik is het landgebruik op het laatste van de volgende twee tijdstippen: januari 2008 of 20 jaar vóór het verkrijgen van de grondstoffen;

CSA = de koolstofvoorraad per landeenheid van het werkelijke landgebruik (gemeten als massa (ton) koolstof per landeenheid, inclusief bodem en vegetatie). Wanneer vorming van de koolstofvoorraad zich over een periode van meer dan één jaar uitstrekt, wordt de waarde voor CSA de geraamde voorraad per landeenheid na 20 jaar of wanneer het gewas tot volle wasdom komt, als dat eerder is; en

P = de productiviteit van het gewas (gemeten als de biobrandstof­energie per landeenheid per jaar)."

(b) de punten 8 en 9 worden geschrapt.

(2) De volgende bijlage V wordt toegevoegd:

"Bijlage V

Deel A. Geraamde emissies van biobrandstoffen ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik

Gewassengroep || Geraamde emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik (gCO2eq/MJ)

Granen en andere zetmeelrijke gewassen || 12

Suikers || 13

Oliegewassen || 55

Deel B. Biobrandstoffen waarvan de geraamde emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik geacht worden nul te zijn

Van biobrandstoffen die worden geproduceerd op basis van de volgende categorieën grondstoffen worden de geraamde emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik geacht nul te zijn:

(a) grondstoffen die niet zijn opgenomen in deel A van deze bijlage;

(b) grondstoffen waarvan de productie heeft geleid tot directe veranderingen in het landgebruik, d.w.z. een verandering in één van de volgende IPCC-categorieën van landgebruik: bosland, grasland, wetland, bouwland, woongebieden of overig land, alsook bouwland voor vaste gewassen[14]. In een dergelijk geval moet een "emissiewaarde ten gevolge van directe verandering in het landgebruik (el)" worden berekend overeenkomstig bijlage IV, deel C, punt 7."

BIJLAGE II

De bijlagen bij Richtlijn 2009/28/EG worden als volgt gewijzigd:

(1) Bijlage V, deel C, wordt als volgt gewijzigd:

(a) punt 7 wordt vervangen door het volgende:

"7. Op jaarbasis berekende emissies uit wijzigingen van koolstofvoorraden door veranderingen in het landgebruik, el, worden berekend door de totale emissies gelijkmatig te verdelen over 20 jaar. Voor de berekening van deze emissies wordt de volgende regel toegepast:

el = (CSR – CSA) × 3,664 × 1/20 × 1/P,

waarin:

el = op jaarbasis berekende broeikasgasemissies ten gevolge van wijzigingen van koolstofvoorraden door veranderingen in het landgebruik (gemeten als massa (gram) CO2-equivalent per eenheid energie uit biobrandstoffen (megajoule));

CSR = de koolstofvoorraad per landeenheid van het referentielandgebruik (gemeten als massa (ton) koolstof per landeenheid, inclusief bodem en vegetatie). Het referentielandgebruik is het landgebruik op het laatste van de volgende twee tijdstippen: januari 2008 of 20 jaar vóór het verkrijgen van de grondstoffen;

CSA = de koolstofvoorraad per landeenheid van het werkelijke landgebruik (gemeten als massa (ton) koolstof per landeenheid, inclusief bodem en vegetatie). Wanneer vorming van de koolstofvoorraad zich over een periode van meer dan één jaar uitstrekt, wordt de waarde voor CSA de geraamde voorraad per landeenheid na 20 jaar of wanneer het gewas tot volle wasdom komt, als dat eerder is; en

P = de productiviteit van het gewas (gemeten als de energie van de biobrandstof of de vloeibare biomassa per landeenheid per jaar)."

(b) de punten 8 en 9 worden geschrapt.

(2) De volgende bijlage VIII wordt toegevoegd:

"Bijlage VIII

Deel A. Geraamde emissies van grondstoffen voor biobrandstoffen en vloeibare biomassa ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik

Gewassengroep || Geraamde emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik (gCO2eq/MJ)

Granen en andere zetmeelrijke gewassen || 12

Suikers || 13

Oliegewassen || 55

Deel B. Biobrandstoffen en vloeibare biomassa waarvan de geraamde emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik geacht worden nul te zijn

Van biobrandstoffen en vloeibare biomassa die worden geproduceerd uitgaande van de volgende categorieën grondstoffen worden de geraamde emissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik geacht nul te zijn:

(a) grondstoffen die niet zijn opgenomen in deel A van deze bijlage.

(b) grondstoffen waarvan de productie heeft geleid tot directe veranderingen in het landgebruik, d.w.z. een verandering in één van de volgende IPCC-categorieën van landgebruik: bosland, grasland, wetland, bouwland, woongebieden of overig land, alsook bouwland voor vaste gewassen[15]. In een dergelijk geval moet een "emissiewaarde ten gevolge van directe verandering in het landgebruik (el)" worden berekend overeenkomstig bijlage V, deel C, punt 7."

(3) De volgende bijlage IX wordt toegevoegd:

"Bijlage IX

Deel A. Grondstoffen waarvan de bijdragen tot het behalen van het in artikel 3, lid 4, genoemde streefcijfer wordt geacht vier keer hun energie-inhoud te zijn

(a) Algen.

(b) De biomassafractie van gemengd, niet-gescheiden ingezameld, huishoudelijk afval waarvoor de recyclingsstreefcijfers gelden overeenkomstig artikel 11, lid 2, onder a), van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen.

(c) De biomassafractie van industrieel afval.

(d) Stro.

(e) Dierlijke mest.

(f) Effluenten van palmoliefabrieken en palmtrossen.

(g) Talloliepek.

(h) Ruwe glycerine.

(i) Bagasse.

(j) Draf van druiven en droesem.

(k) Notendoppen.

(l) Vliezen.

(m) Kolfspillen.

(n) Schors, takken, bladeren, zaagsel en houtkrullen/spaanders.

Deel B. Grondstoffen waarvan de bijdrage tot het behalen van het in artikel 3, lid 4, genoemde streefcijfer wordt geacht vier keer hun energie-inhoud te zijn

(a) Afgewerkte bak‑ en braadolie.

(b) Dierlijke vetten, ingedeeld als categorie I en II overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1774/2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten[16].

(c) Non-food cellulosemateriaal.

(d) Lignocellulosisch materiaal met uitzondering van voor verzaging geschikte stammen of blokken en fineer."

[1] PB L 140 van 5.6.2009.

[2] PB L 350 van 28.12.1998.

[3] Artikel 7 quinquies, lid 6, van Richtlijn 2009/30/EG en artikel 19, lid 6, van Richtlijn 2009/28/EG.

[4] COM(2010) 811.

[5] Indirecte veranderingen in landgebruik worden berekend met gebruikmaking van modellen die, ongeacht recente wetenschappelijke verbeteringen, gevoelig blijven voor en kunnen variëren naar gelang van het modelleringskader en de gemaakte aannamen.

[6] Als gedefinieerd in punt 3.1.1 van C 160 (2010).

[7] PB C , , blz. .

[8] PB C , , blz. .

[9] PB L 140 van 5.6.2009, blz. 16.

[10] PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58.

[11] COM(2012) 60.

[12] COM(2011) 571.

[13] PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3.

[14] Vaste gewassen worden gedefinieerd als meerjarige gewassen waarvan de stam gewoonlijk niet jaarlijks wordt geoogst, zoals hakhout met een korte omlooptijd en oliepalm; zie PB C 160 van 19 juni 2010, blz. 2).

[15] Vaste gewassen worden gedefinieerd als meerjarige gewassen waarvan de stam gewoonlijk niet jaarlijks wordt geoogst, zoals hakhout met een korte omlooptijd en oliepalm; zie PB C 160 van 19 juni 2010, blz. 2).

[16] PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.