Brussel, 06.01.2005

COM(2004) 854 definitief

Voorstel voor een

BESCHIKKING VAN DE RAAD

tot wijziging van Beschikking 2000/256/EG houdende machtiging van het Koninkrijk der Nederlanden tot het toepassen van een maatregel die afwijkt van artikel 11 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting

(DOOR DE COMMISSIE INGEDIEND)

TOELICHTING

Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag[1] kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen of te verlengen, teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.

In de regel worden dergelijke machtigingen op tijdelijke basis verleend om na enkele jaren te kunnen evalueren of de bijzondere maatregelen passend en effectief zijn.

Bij Beschikking 2000/256/EG[2] werd het Koninkrijk der Nederlanden gemachtigd om, in afwijking van artikel 11, A, lid 1, onder a), de waarde van goud dat overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 98/80/EG[3] met vrijstelling is geleverd, in de maatstaf van heffing op te nemen, wanneer de afnemer ditzelfde goud vervolgens aan een leverancier/dienstverrichter verstrekt om te laten verwerken.

Dankzij deze derogatie heeft Nederland kunnen verhinderen dat de maatstaf van heffing wordt verminderd bij bepaalde verrichtingen in de juweliersbranche waarbij de klant de juwelier goud dat hij “voor beleggingsdoeleinden” en dus met vrijstelling van BTW heeft verworven, ter beschikking stelt om een goed (bv. een met goud bezette diamant) of een dienst (bv. de omsmelting van het goud tot een ring) te ontvangen.

Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 8 september 2004, heeft de Nederlandse regering verzocht om verlenging van Beschikking 2000/256/EG waarbij Nederland werd gemachtigd bijzondere belastingmaatregelen toe te passen met betrekking tot de maatstaf van heffing van bepaalde leveringen van goederen en diensten die de verwerking van goud omvatten.

De Commissie heeft, overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de Zesde Richtlijn, de overige lidstaten bij brief van 22 november 2004 van het verzoek van het Koninkrijk der Nederlanden in kennis gesteld en het Koninkrijk der Nederlanden bij brief van 24 november 2004 meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.

De Commissie deelt het standpunt dat deze derogatie misbruik van het BTW-systeem tegengaat. Zij stelt tevens vast dat twee andere lidstaten een soortgelijke derogatie mogen toepassen. De Commissie werkt momenteel aan een rationalisering van de derogaties uit hoofde van artikel 27 en vorengenoemde derogaties kunnen hierbij worden betrokken. De bestaande derogatie zou derhalve moeten worden verlengd tot de datum van inwerkingtreding van een richtlijn tot rationalisering van de derogaties uit hoofde van artikel 27, die thans deze vorm van BTW-ontwijking waarbij misbruik wordt gemaakt van de vrijstelling voor beleggingsgoud, tegengaan, maar uiterlijk tot 31 december 2009.

Voorstel voor een

BESCHIKKING VAN DE RAAD

tot wijziging van Beschikking 2000/256/EG houdende machtiging van het Koninkrijk der Nederlanden tot het toepassen van een maatregel die afwijkt van artikel 11 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag[4], met name op artikel 27, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie[5],

Overwegende hetgeen volgt:

Bij Beschikking 2000/256/EG[6] werd het Koninkrijk der Nederlanden door de Raad gemachtigd om, in afwijking van artikel 11, A, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG, de waarde van goud dat overeenkomstig artikel 26 ter van Richtlijn 77/388/EG met vrijstelling is geleverd, in de maatstaf van heffing op te nemen, wanneer de afnemer ditzelfde goud vervolgens aan een leverancier/dienstverrichter verstrekt om te laten verwerken.

Deze derogatie strekte ertoe misbruik van de vrijstelling voor beleggingsgoud tegen te gaan en aldus bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.

Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 8 september 2004, heeft de Nederlandse regering verzocht om verlenging van Beschikking 2000/256/EG, die op 31 december 2004 vervalt.

Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 22 november 2004 van het verzoek van het Koninkrijk der Nederlanden in kennis gesteld. Bij brief van 24 november 2004 heeft de Commissie het Koninkrijk der Nederlanden meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.

Volgens de Nederlandse autoriteiten heeft de bij Beschikking 2000/256/EG verleende derogatie effectief bijgedragen aan de verwezenlijking van bovengenoemde doelstellingen.

De derogaties uit hoofde van artikel 27 van Richtlijn 77/388/EEG ter bestrijding van BTW-ontwijking waarbij misbruik wordt gemaakt van de vrijstelling voor beleggingsgoud, kunnen worden opgenomen in een later voorstel voor een richtlijn waarbij een aantal derogaties uit hoofde van genoemd artikel worden gerationaliseerd.

De geldigheid van de krachtens Beschikking 2000/256/EG verleende derogatie dient derhalve te worden verlengd tot de datum van inwerkingtreding van een richtlijn die de derogaties uit hoofde van artikel 27 van Richtlijn 77/388/EEG rationaliseert en ziet op gevallen van BTW-ontwijking waarbij misbruik wordt gemaakt van de vrijstelling voor beleggingsgoud, maar uiterlijk tot 31 december 2009.

De derogatie zal geen negatieve gevolgen hebben voor de eigen middelen van de Gemeenschap uit de BTW,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:

Artikel 1

Artikel 2 van Beschikking 2000/256/EG wordt vervangen door:

“Artikel 2

De in artikel 1 verleende machtiging vervalt op de datum van inwerkingtreding van een richtlijn tot rationalisering van de derogaties uit hoofde van artikel 27 van Richtlijn 77/388/EEG ter bestrijding van BTW-ontwijking waarbij misbruik wordt gemaakt van de vrijstelling voor beleggingsgoud, maar uiterlijk op 31 december 2009.”

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De Voorzitter

[1] PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/66/EG (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 35).

[2] PB L 79 van 30.3.2000, blz. 36.

[3] PB L 281 van 17.10.1998, blz. 31.

[4] PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/66/EG (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 35).

[5] PB C […] van […], blz. […].

[6] PB L 79 van 30.3.2000, blz. 36.