6. 8. 84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 206/47 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het ouderverlof en 
het verlof om gezinsredenen 
(84/C 206/15) 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 333 van 9 december 1983. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
De Raad heeft op 12 december 1983 besloten, overeenkomstig het bepaalde in arti­
kel 100 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen inzake het voornoemd onderwerp. 
Procedure 
De Afdeling voor sociale vraagstukken die met de voorbereiding van de desbetref­
fende werkzaamheden was belast, heeft haar op het rapport van de heer Fuller geba­
seerde advies op 10 mei 1984 goedgekeurd. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 217e zitting (vergadering van 
24 mei 1984) het volgende advies uitgebracht, dat met 87 stemmen vóór en 53 stem­
men tegen, bij 8 onthoudingen is goedgekeurd (hoofdelijke stemming). 
1. Inleiding 
1.1. Met de ontwerp-richtlijn wordt beoogd voor 
de gehele Gemeenschap geldende minimumnormen 
vast te stellen met betrekking tot ouderverlof en ver­
lof om gezinsredenen. Het Comité is het ermee eens 
dat een zekere homogeniteit in de wettelijke voor­
schriften, zoals de Commissie voorstelt, wenselijk is, 
ten einde te voldoen aan de bestaande communau­
taire wetgeving inzake gelijke behandeling van man­
nen en vrouwen. Voorts meent het Comité dat de 
voorstellen van de Commissie tot gelijkere kansen 
in het beroepsleven zullen leiden en mettertijd tot 
gevolg kunnen hebben dat de gezinsverantwoorde-
lijkheid meer door de ouders wordt gedeeld. 
Het Comité stelt vast dat in het voorstel van de 
Commissie ook rekening wordt gehouden met de op 
internationaal niveau tot stand gekomen Overeen­
komst nr. 156 en Aanbeveling nr. 165 van de IAO 
van 1981 betreffende „de gelijke kansen en behan­
deling voor mannelijke en vrouwelijke werknemers: 
werknemers met gezinslast", welke overeenkomst 
door de meeste Lid-Staten nog moet worden gerati­
ficeerd. 
1.2. De ontwerp-richtlijn stemt overeen met de 
resolutie van het Europees Parlement betreffende de 
positie van de vrouw in de Europese Gemeenschap 
en met het advies van het Comité (') over het 
nieuwe actieprogramma inzake de bevordering van 
gelijke kansen voor de vrouw (1982-1985). 
1.3. In zijn advies betreffende het nieuwe actie­
programma van de Gemeenschap inzake de bevor­dering van gelijke kansen voor de vrouw (1982-
1985) heeft het Comité gesteld in beginsel van harte 
in te stemmen met de mededeling van de Commis­
sie aan de Raad, aangezien in het actieprogramma 
concrete maatregelen worden voorgesteld op de 
belangrijkste terreinen waarop vrouwen discrimina­
tie ondervinden. In zijn advies (2) inzake de mede­
deling van de Commissie aan de Raad betreffende 
de gelijke behandeling van mannen en vrouwen in 
het arbeidsproces heeft het Comité een aantal com­
munautaire maatregelen voorgesteld en de Commis­
sie verzocht bij de opstelling van toekomstige voor­
stellen onder meer rekening te houden met de vol­
gende factoren: 
— harmonisatie van de wettelijke voorschriften ter 
bescherming van de werkende moeder, 
— wettelijk geregeld moederschaps-/vaderschaps-
verlof, 
— voorwaarden die het voor werknemers gemakke­
lijker maken gezinsverantwoordelijkheid te dra­
gen. 
1.4. Verder heeft het Comité in zijn in 1976 uitge­
bracht initiatiefadvies inzake de economische en 
maatschappelijke positie van de vrouw in de Euro­
pese Gemeenschap gesteld dat „de vrouw de gele­
genheid moet hebben, vrij te kiezen tussen haar 
taken in gezin en huishouden en een bezoldigde 
werkzaamheid buitenshuis, deze werkzaamheden 
desgewenst te combineren, en haar verantwoorde­
lijkheid op het economische, sociale en politieke 
vlak ten volle te dragen ..." (3). 
(') PBnr. C 178 van 15. 7. 1982. O PB nr. C 286 van 15. 12. 1975. 
(3) PB nr. C 131 van 12. 6. 1976, blz. 34. 
Nr. C 206/48 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 8. 84 
1.5. Meer recentelijk heeft het Europees Parlement 
in zijn resolutie inzake het gezinsbeleid aangevoerd 
dat de Europese Gemeenschap prioriteit moet geven 
aan de ontwikkeling van ouderverlof. 
1.6. Het Comité wil een aantal algemene en bij­
zondere opmerkingen formuleren ten aanzien van 
de ontwerp-richtlijn. Deze volgen hierna. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Het Comité acht het wenselijk dat er, zoals de 
Commissie voorstelt, minimale wettelijke bepalin­
gen inzake ouderverlof en verlof om gezinsredenen 
worden vastgesteld. Dergelijke bepalingen worden 
als grondrechten beschouwd en dienen voor alle 
werknemers te gelden, ook voor hen die niet onder 
een collectieve arbeidsovereenkomst vallen. Het 
Comité is van oordeel dat deze rechten door een 
richtlijn dienen te worden gewaarborgd. 
2.2. Het Comité stelt vast dat de Commissie arti­
kel 100 als rechtsgrondlag voor haar voorstellen 
beschouwt. Verschillen tussen nationale bepalingen 
inzake ouderverlof of verlof om gezinsredenen kun­
nen de oprichting van een gemeenschappelijke 
markt belemmeren en de werking ervan verstoren. 
2.3. Vooral gezien het grote aantal vrouwen dat 
thans een betaalde baan met het moederschap com­
bineert en de veranderde opvattingen ten aanzien 
van de verdeling van de verantwoordelijkheden van 
ouders met jonge kinderen, zullen ook volgens het 
Comité maatregelen moeten worden genomen om 
een aantal van de problemen waarmee jonge ouders 
te maken krijgen, te verlichten. Voorheen was het 
over het algemeen de man die de zorg voor het 
gezinsinkomen had en de vrouw die het huishouden 
bestierde; de scheidingslijn tussen deze twee taken 
is echter aan het vervagen en daarom is het te begrij­
pen dat er voorstellen worden gedaan voor regelin­
gen om man én vrouw in staat te stellen beroepsle­
ven en huishouden te combineren, zonder dat het 
tot loyaliteitsconflicten komt. Men mag niet verge­
ten dat dergelijke maatregelen de samenleving als 
geheel ten goede komen. 
Hoewel het een goede zaak is verantwoordelijke 
ouders te helpen zowel hun arbeids- als hun ouder­
lijke verplichtingen behoorlijk na te komen, wenst 
het Comité er wel op te wijzen dat de kansen van 
jonge mensen in de reproduktieve fase van hun 
leven om werk te vinden, zolang de huidige econo­
mische dwang van loonkostenbeheersing voort­
duurt, niet dezelfde zullen blijven. Het gevaar 
bestaat namelijk dat de werkgevers er door zulke 
maatregelen toe worden gebracht hun arbeidskrach­ten voor een onevenredig deel uit wat oudere leef­
tijdsgroepen aan te werven. 
Het ouderverlof valt vaak samen met een stadium in 
de carrière waarin grotere verantwoordelijkheden 
worden aanvaard, en dit stelt de werkgever voor de 
nodige problemen. Bovendien moet men het vol­
gende bedenken: hoewel het aan de Lid-Staten 
wordt overgelaten te bepalen of ouderverlof betaald 
— uit openbare middelen te financieren — verlof 
dient te zijn, waarvan de kosten dus niet door de 
werkgevers behoeven te worden gedragen, zullen 
laatstgenoemden naar alle waarschijnlijkheid toch 
meer indirecte kosten krijgen door de economische 
problemen en de administratieve rompslomp en 
eventueel door de noodzaak, moeilijk vindbare tij­
delijke vervangers aan te stellen en op te leiden voor 
degenen die met ouderverlof gaan. Deze moeilijkhe­
den zouden wel eens veel ernstiger kunnen zijn voor 
kleine ondernemingen of vestigingen. Nagegaan 
zou moeten worden of er vormen van compensatie 
mogelijk zijn voor dergelijke kleine bedrijven. 
Bovendien meent het Comité dat zowel werkgevers 
als werknemers, althans in sommige landen, nog 
met extra indirecte kosten te maken kunnen krijgen, 
omdat de Commissie heeft voorgesteld het ouder­
verlof, vanuit het oogpunt van de sociale verzeke­
ring, op dezelfde manier te behandelen als het moe­
derschapsverlof. Hiertegenover zou echter misschien 
moeten worden gesteld dat ouderverlof, indien het 
een stimulans tot gezinsuitbreiding zou blijken, 
enige verbetering zou kunnen brengen in de huidige 
ongustige demografische ontwikkelingen in de 
meeste Lid-Staten, welke, indien de verwachtingen 
worden bewaarheid, de financiering van de ouder­
domspensioenen tot een zware last zullen maken. 
Het is mogelijk dat een gedeelte van deze indirecte 
kosten kan worden goedgemaakt door aanstelling 
van stagiairs of andere werkkrachten die niet het­
zelfde betaald hoeven te krijgen als de met verlof 
zijnde ouder. Ouderverlof kan ook een uit het oog­
punt van kostenbeheersing doeltreffender middel 
zijn om niet alleen de terugkeer in het arbeidsproces 
te vergemakkelijken, maar ook de investering in 
opleidingen rendabel te maken, dan de huidige 
situatie waarin vrouwen na de geboorte van een 
kind dikwijls niet door (kunnen) blijven werken. 
2.4. De Commissie stelt dat „gegeven de moeilijk­
heden in de huidige economische omstandigheden, 
(...) dit voorstel rekening (houdt) met de problemen 
veroorzaakt door het hoge peil van sociale lasten in 
de Gemeenschap en de toenemende noodzaak tot 
kostenbeheersing". Het kan voor sommige werkge­
vers ondoenlijk zijn, tijdelijk afwezige ouders te ver-
6. 8. 84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 206/49 
vangen, vooral wanneer zij werk doen waarvoor spe­
ciale vaardigheden of vakkennis vereist zijn. Daar­
om is er geen reden om aan te nemen dat uit de 
openbare middelen betaalde toelagen per se volle­
dig worden gecompenseerd door besparingen op 
sociale uitkeringen. 
2.5. Het Comité benadrukt dat de invoering van 
ouderverlof de ontwikkeling van openbare voorzie­
ningen voor kinderopvang, die in veel Lid-Staten 
als een praktisch hulpmiddel voor werkende ouders 
worden beschouwd, niet in de weg mag staan. Het 
Comité wijst op het belang van het in stand houden 
en bevorderen van dergelijke openbare kinderop­
vangvoorzieningen samen met ontwikkelingen op 
het vlak van het ouderverlof. Ouderverlof dient der­
gelijke voorzieningen aan te vullen en niet te onder­
graven. In lid 5 van artikel 4 zou moeten worden aangege­
ven dat in geval van adoptie ouderverlof kan worden 
verkregen in de eerste twee jaar na adoptie indien 
het kind jonger is dan vijfjaar. 
3.2. ArtikelS 
Artikel 5, lid 4, zou als volgt moeten luiden: 
„Het ouderverlof wordt opgeschort in geval van 
ongeval of ziekte die de ouder die met verlof is 
uitschakelt, binnen de door artikel 4, lid 5, vast­
gestelde grenzen.". 
De bepaling zou anders te beperkt kunnen zijn, 
maar ook aanleiding kunnen geven tot misbruik. 
Zoals reeds opgemerkt werd, zou artikel 5, lid 6, in 
extra sociale-verzekeringskosten kunnen resulteren. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Artikel 4 
Uit artikel 4, lid 1, blijkt niet duidelijk in welke 
omstandigheden kan worden gesteld dat een ouder 
„zich uitsluitend of overwegend" met zijn of haar 
kind bezighoudt. 
Artikel 4, lid 4, is onlogisch. Een minimumregeling 
kan altijd worden uitgebreid. 3.3. Artikel 6 
Artikel 6 zou als,volgt moeten luiden: 
„Tijdens het ouderverlof hebben de werknemers 
recht op een ouderverlofuitkering.". 
3.4. Artikel 8 
Lid 2 van artikel 8 zou moeten worden geschrapt. 
Gedaan te Brussel, 24 mei 1984. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Francs CEYRAC 
BIJLAGEN 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
BIJLAGE 1 
Stemming 
Over de tekst van het advies in zijn geheel is een hoofdelijke stemming gehouden. De volgende 
aanwezige of vertegenwoordigde leden hebben vóór het advies gestemd: 
Amato, Beretta, Berger, Boddy, Bonety, Bordes Pages, Bornard, Brassier, Briganti, Burnel, Car-
roll, Cavazzuti, Chalioris, Colle, Cremer, Curlis, Dassis, Dassoulas, De Bruyn, De Grave, d'Elia, 
Della Croce, Delourme, Drago, Dunet, Eelsen, Emo Capodilista, Engelen-Kefer, Etty, Flum, 
Glesener, Gredal, van Greunsven, Hammond, Hadjivassiliou, Heuser, Hilkens, Houthuys, Jarvis, 
Jaschick, Jenkins, Kirschen, Kitsios, Law, Lojewski, Masucci, Meraviglia, Milne, Mols Sorensen, 
Nr. C 206/50 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 8. 84 
Morselli, Mourgues, Muhr, Murphy, Nielsen B., Nielsen M., Nielsen P., Nierhaus, Ognibene, 
Patterson, Plan, Pronk, Querleux, Quigley, Raftopoulos, Rainero, Ramaekers, Rangoni-Machia-
velli, Van Rens, Rouzier, Roycroft, Schneider, Schoepges, Smith A., Smith L., Soulat, Spachos, 
Strobel, Spijkers, Tixier, Van den Broucke, Vassilaras, Ventejol, Vercellino, Weber, Williams, 
Yverneau, Zoli. 
De volgende leden hebben (persoonlijk of via hun plaatsvervanger) tegen het advies gestemd: 
Antonsen, Arena, Bagliano, Bernasconi, Berns, Binnenbruck, Bos, Bredima, Breitenstein, Broi-
cher, Cammann, Campbell, Cashman, De Bièvre, De Tavernier, Dracos, Fortuyn, Fuller, Goris, 
Hemmer, Hovgaard Jakobsen, Kelly, Kenna, Kübler, Loughrey, Löw, Margot, Marvier, 
Masprone, Muller, Noordwal, de Normann, Paggi, Pearson, Poeton, Regaldo, Romoli, Schnie-
ders, Schwarz, sir Georges Scharp, Stahlmann, Staratzke, Storie-Pugh, Storm Hansen, Strauss, 
Swift, Tamlin, Van der Mensbrugghe, Van Melckenbeke, van der Veen, Wiek, de Wit, Zinkin. 
De volgende leden hebben zich (persoonlijk of via hun plaatsvervangers) van stemming onthou­
den: 
de Caffarelli, von der Decken, Kölble, Lauga, Laur, Monier, Roseingrave, Vasseur. 
BIJLAGE 2 
Verworpen wijzigingsvoorstellen 
De volgende wijzigingsvoorstellen die overeenkomstig de bepalingen van het Reglement van 
Orde werden ingediend, zijn tijdens de discussie door het Comité verworpen: 
Het advies van de Afdeling door de volgende tekst te vervangen: 
„De Afdeling verzoekt de Commissie het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende 
het ouderverlof en het verlof om gezinsredenen in te trekken.". 
Motivering 
In de huidige economische situatie, waarin de sociale verzekeringssystemen in de Lid-Staten 
onder zware druk staan, en allerwege getracht wordt de essentie daarvan in stand te houden, 
moet het verlenen van ouderverlof als een onverantwoorde luxe worden beschouwd. Prioriteit 
moet thans gegeven worden aan het scheppen van nieuwe — produktieve — arbeidsplaatsen. 
De voorgestelde voorzieningen leggen een extra beslag op de algemene middelen en verhogen de 
werkgeverslasten. Deze kunnen ook de arbeidsmarktpositie en promotiekansen van betrokkenen 
nadelig beïnvloeden. 
Een wettelijke regeling past niet bij het karakter van ouderverlof. Dit behoort, bij voorkeur op het 
laagste niveau, tussen werkgever en werknemer geregeld te worden. Veelal is aanpassing aan de 
individuele situatie noodzakelijk. 
Het beroep dat de Commissie doet op artikel 100 van het Verdrag van Rome is niet juist. Het gaat 
hier niet om harmonisatie van bestaande arbeidsvoorwaarden, maar om het creëren van nieuwe 
voorwaarden. Aangezien slechts enkele landen op dit terrein regelingen kennen, is de noodzaak 
tot harmonisatie niet aangetoond. 
Het beroep dat de Commissie doet op de richtlijn van 1976 inzake gelijke behandeling van man­
nen en vrouwen is evenmin juist. Het gaat, zoals gezegd, om het invoeren van nieuwe voorwaar­
den die zich richten op verbetering van de levensomstandigheden en niet op verbetering van de 
werkomstandigheden. 
Een deel van de kosten van de ondernemingen ten opzichte van de werknemer en/of werkneem­
ster die het verlof neemt, blijft doorlopen (o. a. pensioenen, ziektekostenregelingen). Ook het in 
6. 8. 84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 206/51 
dienst nemen van tijdelijke arbeidskrachten brengt extra kosten met zich mee en moet voor 
bepaalde functies zelfs onuitvoerbaar worden geacht. De onzekerheid voor deze laatste groep ten 
aanzien van de duur van het dienstverband is niet in overeenstemming met een consistent perso­
neelsbeleid. 
In het Commissievoorstel worden de lasten en kosten van het ouderschap afgewenteld op de 
gemeenschap en de ondernemingen. Dit voorstel wordt ten stelligste afgewezen. Het is ten slotte 
een persoonlijke keuze van de ouder(s) om ouderschap en beroep te combineren. Nieuwe regel­
geving en verhoging van de reeds hoge ondernemingslasten passen niet in het beleid dat nage­
streefd wordt. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 44; tegen: 75; onthoudingen: 5. 
Punt 2.2 
Te schrappen en te vervangen door: 
„De Afdeling stelt vast dat de Commissie artikel 100 als rechtsgrondslag voor haar voorstellen 
beschouwt. Zij acht de bewering van de Commissie dat verschillen tussen nationale bepalingen 
inzake ouderverlof of verlof om gezinsredenen, de oprichting van een gemeenschappelijke markt 
kunnen belemmeren en de werking ervan kunnen verstoren, evenwel niet geloofwaardig. De 
Afdeling betwijfelt of dergelijke verschillen acuut of belangrijk genoeg zijn om de gemeenschap­
pelijke markt in haar werking te hinderen en concurrentiedistorsies in de hand te werken.". 
Motivering 
Spreekt voor zichzelf. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 51; tegen: 62; onthoudingen: 9. 
De volgende passage uit het advies van de Afdeling is geschrapt naar aanleiding van een wijzigings­
voorstel dat is ingediend tijdens de discussie: 
Punt 3.2, artikel 5 
Uit lid 2 van artikel 5 zou duidelijker moeten blijken dat het van toepassing is op ouders die niet 
de voorgestelde drie maanden wettelijk ouderverlof willen of kunnen nemen. Zij hebben het 
recht een kortere periode op te nemen, dat wil zeggen een „deel" van het verlof, waarbij het recht 
op het resterende deel dan komt te vervallen. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 67; tegen: 42; onthoudingen: 14. 
De volgende zin uit het advies van de Afdeling is gewijzigd na goedkeuring van een tijdens het debat 
ingediend wijzigingsvoorstel: 
Hiertegenover moet echter worden gesteld dat de uit de financiering van de ouderdomspensioe­
nen voortvloeiende last voor volgende generaties bij een voortduren van de ongunstige demogra­
fische ontwikkeling in de meeste Lid-Staten ondraaglijk hoog kan worden. 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: 78; tegen: 15; onthoudingen: 29. 
Nr. C 206/52 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 8. 84 
BIJLAGE 3 
Na de hoofdelijke stemming over het advies in zijn geheel hebben de hierna genoemde leden van 
de Groep Werkgevers, die tegen het advies hebben gestemd, de volgende verklaring afgelegd: 
1. De leden van Groep I stemmen zonder meer in met het grondbeginsel van gelijke 
behandeling van mannen en vrouwen in het arbejdsproces. Zij respecteren de beslis­
singsvrijheid van elke man en elke vrouw om als ouders de gezinsverantwoordelijkheid, 
overeenkomstig hun persoonlijke wensen, met elkaar te delen. 
2. De leden van Groep I zijn echter van mening dat het door de Commissie ingediende 
voorstel voor een richtlijn inzake de verplichte invoering van een ouderverlof van ten 
minste zes maanden — minimaal drie maanden voor de vader en minimaal drie maan­
den voor de moeder in aansluiting op het bestaande moederschapsverlof — alsmede 
inzake de verplichte invoering van verlof om gezinsredenen, onaanvaardbaar is uit juri­
dische, economische en sociale overwegingen. 
3. Er is geen rechtsgrondslag voor een dergelijke richtlijn. Het voorstel voor een richtlijn 
heeft hoofdzakelijk betrekking op vraagstukken van gezinsbeleid. Het gaat in het onder­
havige geval alleen om de zorg voor kinderen en niet om de bescherming van de 
gezondheid van de ouders als werknemers na de geboorte van hun kind. Voor bepalin­
gen van familierechtelijke aard is de Gemeenschap echter niet bevoegd. 
4. Het voorstel voor een richtlijn vormt een inbreuk op de autonomie van de sociale part­
ners. 
Dit geldt met name voor het verlof om gezinsredenen dat in de Lid-Staten traditiege­
trouw per collectieve arbeidsovereenkomst geregeld wordt. Op die manier kan namelijk 
veel beter rekening worden gehouden met de verschillende gewoonten en de individuele 
wensen van de werknemers. 
5. Het voorstel voor een richtlijn is met het oog op de circa 13 miljoen geregistreerde werk­
lozen in de Europese Gemeenschap sociaal-economisch gezien niet verdedigbaar. 
Ervan uitgaande dat er in de meeste Lid-Staten nog geen sprake is van een wettelijk 
verplicht ouderverlof, zal de verplichte invoering van ouderverlof met een minimale 
duur van in totaal zes maanden voor vader en moeder met opneming ervan in de stel­
sels van sociale zekerheid en met facultatieve betaling van een ouderverlofuitkering, 
eeen onaanvaardbare belasting betekenen voor het bedrijfsleven en voor de gehele 
samenleving. 
5.1. De ondernemingen zullen er, met name wanneer beide ouders in hetzelfde bedrijf werk­
zaam zijn, negatieve consequenties van ondervinden, zowel ten gevolge van extra 
directe en indirecte kosten als op organisatorisch vlak; gedacht wordt bij voorbeeld aan 
hogere personeelskosten en aan geringere flexibiliteit in het bedrijf ten gevolge van 
organisatorische moeilijkheden. Dit geldt in het bijzonder voor het midden- en kleinbe­
drijf. Al met al zal het voorstel bijdragen tot een verslechtering van de internationale 
concurrentiepositie van de afzonderlijke ondernemingen en ook van de Gemeenschap 
tegenover derde landen, en daarmee bestaande arbeidsplaatsen in gevaar brengen. 
5.2. Er zal extra financieel beslag worden gelegd op de rijksbegrotingen en de sociale verze­
keringen in een tijd waarin juist financiële consolidatie noodzakelijk is. De veronder­
stelling van de Commissie dat alle met verlof zijnde ouders systematisch door werklo­
zen zullen worden vervangen en dat derhalve de ouderverlofuitkering bijna zal kunnen 
worden bekostigd zonder extra beslag op de openbare middelen, is volstrekt onrealis­
tisch. Dezelfde conclusie kan worden getrokken ten aanzien van de belasting van het 
stelsel van sociale verzekeringen. Om de richtlijn te kunnen financieren zullen belastin­
gen en sociale-verzekeringspremies dus moeten worden verhoogd. Dat betekent echter 
dat de werknemers en de werkgevers nog meer zullen moeten gaan afdragen. 
5.3. Het voorstel voor een richtlijn betekent een inbreuk op het beginsel van solidariteit tus­
sen werkenden en werklozen. 
Met circa 13 miljoen werklozen in de Gemeenschap dient het scheppen van produktieve 
arbeidsplaatsen prioriteit te krijgen boven een kostbare verbetering van de levensom­
standigheden van degenen die al het voordeel genieten een baan te hebben. 
Antonsen, Arena, Bagliano, Binnenbruck, mevrouw Bredima, Breitenstein, Broicher, Cammann, 
Campbell, De Bièvre, Dracos, Fortuyn, Fuller, Hemmer, Kenna, Loughrey, Löw, Masprone, 
Noordwal, de Normann, Paggi, Pearson, Poeton, Regaldo, Romoli, Schnieders, Stahlmann, Sta-
ratzke, Storm Hansen, Swift, Tamlin, Van der Mensbrugghe, Van Melckenbeke, Wiek, de Wit, 
Zinkin.