Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 281/07)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“Salacgrīvas nēģi”

EU-nr.: PGI-LV-02507 – 2.5.2019

BOB ( ) BGA (X)

1. Naam/namen

“Salacgrīvas nēģi”

2. Lidstaat of derde land

Letland

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.7. Verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren en producten op basis van verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Salacgrīvas nēģi” zijn anadrome cyclostomen die behoren tot de soort rivierlamprei (Lampetra fluviatilis). Ze worden vers, of bereid en in aspic verwerkt verkocht.

Verse lampreien hebben een lengte van 30-35 cm, met een donkere blauwgrijze of groenbruine rug en bovenflanken, terwijl de benedenflanken en onderkant grijs of wit zijn. Minder dan 15 % van de lampreien meet meer dan 35 cm of minder dan 30 cm. De nabijheid van het geografische gebied tot de zee en de methode voor het vissen op “Salacgrīvas nēģi” zorgen ervoor dat de lampreien een minimale periode in rivierwater doorbrengen en zich dus onderscheiden door hun reinheid, met ademhalingsstelsels die vrij zijn van onzuiverheden afkomstig van rivierbedsediment. Ze hebben een karakteristieke geur van zee en algen.

Bereide lampreien in aspic, gemaakt van verse lampreien, zijn ook vrij van ongewenste onzuiverheden en smaken van rivierbedsediment. Ze hebben een rijke, bitterzoete en matig zoute smaak. Wat de consistentie betreft, valt het visvlees gemakkelijk uiteen en het is mals en sappig. Deze kwaliteiten worden bewaard door de dichte en soepele aspic. Het eindproduct bestaat uit maximaal 30 % aspic, minimaal 70 % bereid lampreivlees, en tussen 1,2 % en 3,0 % zout. Bereide lampreien zijn grijsbruin van kleur en de aspic varieert van lichtgeel tot lichtbruin.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Er zijn geen regels vastgesteld inzake het gebruikte voer of de kwaliteit daarvan.

De grondstof van het verwerkte product — bereide lampreien in aspic — is verse lamprei gevangen in de Svētupe en de Salaca in de gemeente Salacgrīva en de stad Salacgrīva.

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Verse “Salacgrīvas nēģi” worden van 1 augustus tot en met 31 januari in korven gevangen vanaf visweren in de Svētupe en de Salaca in de gemeente Salacgrīva en de stad Salacgrīva.

Alle stadia van de productie van bereide lampreien in aspic vinden plaats in de deelgemeente Salacgrīva en de stad Salacgrīva.

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

De gemeente Salacgrīva en de stad Salacgrīva bevinden zich aan de Vidzeme-kust van de Golf van Riga.

5. Verband met het geografische gebied

Specificiteit van het geografische gebied

Vandaag de dag wordt alleen in de gemeente Salacgrīva en de stad Salacgrīva op lamprei gevist met behulp van visweren en korven — een unieke visserijmethode met een geschiedenis die vele eeuwen teruggaat. De lampreiweer is een speciaal type voetbrug die op palen van sparrenhout wordt gebouwd en samen wordt gehouden zonder schroeven of nagels. Het is vooral dankzij deze vistechniek dat het gemakkelijker is de korven te controleren. Door de geografische nabijheid van de zee tot de plaats in de rivier waarnaar de lampreien terugkeren om te paaien nadat ze het grootste deel van hun leven in zout water hebben doorgebracht, is de tijd die ze in rivierwater doorbrengen, beperkt. Hierdoor nemen ze minder van rivierbedsediment afkomstige onzuiverheden op en worden de organoleptische eigenschappen van het product, met name de smaak, gewaarborgd.

Specificiteit van het product

“Salacgrīvas nēģi” zijn anadrome cyclostomen die behoren tot de soort rivierlamprei (Lampetra fluviatilis). Ze hebben de volgende kenmerken:

— verse lampreien ruiken naar zee en algen;

— de specificiteit van het product is gebaseerd op zijn organoleptische kenmerken — het heeft een rijke, bitterzoete en matig zoute smaak die niet is aangetast door rivierbedsediment.

Verband

Er bestaat een causaal verband tussen het geografische gebied “Salacgrīvas nēģi” en het product, dat ten grondslag ligt aan de reputatie en de kenmerken van het product.

De meest kenmerkende hoedanigheden van het product, namelijk zijn rijke, bitterzoete en matig zoute smaak en zijn geur van zee en algen, worden gewaarborgd door enerzijds de geografische nabijheid van de zee, die ervoor zorgt dat de tijd die de lampreien in rivierwater doorbrengen wanneer ze terugkeren naar de rivier om te paaien, beperkt is en ze dus minder van rivierbedsediment afkomstige onzuiverheden opnemen, en anderzijds de gebruikte visserijtechniek, die een frequente controle van de korven vergemakkelijkt.

Het product geniet al eeuwenlang een uitstekende reputatie onder de Letse bevolking. Zoals blijkt uit historische documenten wordt “Salacgrīvas nēģi” sinds de 18e eeuw bevist en verwerkt. De methoden voor de visserij op lamprei en de recepten worden van generatie op generatie doorgegeven. Het archief van het Salacgrīva-museum bevat een tekening uit 1780 van Johann Brotze met een visweer voor lampreien in de Salaca nabij het Vecsalaca-landgoed.

Blijkens documenten uit het historisch archief van de Letse staat uit 1867 hielden zich toen 14 boerderijen met lampreivisserij bezig. Tijdens de eerste periode van onafhankelijkheid van Letland werd de visserij op lamprei in de Salaca nog steeds op grote schaal beoefend. De visrechten werden bij opbod verpacht in twaalf kavels, bekend als “robi”. De toenmalige eigenaar van de Upesjenni-boerderij van Salacgrīva, Bernhards Skuja, was in de jaren 1920 en 1930 ook nauw betrokken bij de visserij op en de verwerking van lampreien. In de tweede helft van de jaren 1920 liet Skuja een gebouw optrekken voor het bereiden van lampreien. Het gebouw, dat nog steeds bestaat, luidde het begin van de industriële verwerking van lampreien in Vidzeme in.

Na de Tweede Wereldoorlog werd de visserij op en de verwerking van lampreien in Salacgrīva overgenomen door de collectieve boerderij Brīvais vilnis. In een artikel van E. Dumbrājs in het magazine Zvaigzne (nr. 21, 1956) worden de lampreivisserij in de Salaca en de productie van bereide lampreien in aspic beschreven. Een recept in dat artikel is tot op heden bewaard.

De reputatie van het product blijkt ook uit de documentairefilm Mēs un jūra (“De Zee en Wij”) van Riga Film Studio uit 1974 (scenario: Daina Avotiņa, Jānis Peters), waarin deze belangrijke woorden worden uitgesproken: “Lampreien zijn het pure goud van de Salaca!”.

De voorbije zeven jaar is op de tweede zaterdag van oktober elk jaar een “Salacgrīva-lampreidag” gehouden. Op die dag worden “Salacgrīvas nēģi” klaargemaakt of wordt er soep van gemaakt en worden bereide lampreien in aspic gekocht en verkocht. Duizenden bezoekers leren er over de visserij op lamprei en over verwerkte lampreiproducten. Ze nemen de herinneringen aan de vissers en lampreikoks van Salacgrīva mee naar huis en delen ze met hun vrienden en familie.

De toeristische routes van de gemeente en de stad Salacgrīva bieden de gelegenheid om meer te weten te komen over deze unieke, eeuwenoude vistechniek en de resulterende producten te proeven. Dankzij de techniek van het vissen op lampreien vanaf visweren kunnen de toeristen het proces bekijken en eraan deelnemen. Bezoekers van de onafhankelijke tentoonstelling Zutiņš murdā (“Rivierprik in de korf”) in het Salacgrīva-museum kunnen ook meer te weten komen over de geschiedenis van de visserij en de verwerking van “Salacgrīvas nēģi” en de reputatie van het product vandaag de dag. Een van de stukken van het museum is een bouwinstrument waarmee bezoekers zelf een visweer voor lampreien kunnen bouwen met houten onderdelen. Bezoekers kunnen ook de film No eglēm līdz nēģiem (“Van sparrenopstanden tot lampreien”) bekijken om inzicht te krijgen in de lampreivisserij op de Salaca.

De uitstekende reputatie van “Salacgrīvas nēģi” is in het bijzonder te danken aan de drijvende kracht achter de internationale “Slow Food”-beweging in Letland, Mārtiņš Rītiņš. Op 28 oktober 2018 heeft deze bekende chef-kok in zijn tv-show Tuč, tuč Rītiņš aan een publiek van miljoenen mensen de traditionele methode voor de visserij op “Salacgrīvas nēģi” gepresenteerd en de eeuwenoude technieken voor de verwerking ervan gedemonstreerd.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

https://www.pvd.gov.lv/lv/lauksaimniecibas-un-partikas-produktu-norazu-registracija

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.