[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 30.8.2007

COM(2007) 486 definitief

VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT

OVER DE LENINGACTIVITEIT VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN IN 2006 {SEC(2007)1079}

INHOUDSOPGAVE

Inleiding 3

1. IN 2006 OPGENOMEN LENINGEN 3

2. IN DERDE LANDEN VERSTREKTE LENINGEN 4

2.1. Overzicht 4

2.2. Macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap 4

2.3. EIB-leningen in 2006 in de zuidoostelijke buurlanden, het Middellandse-Zeegebied, Azië en Latijns-Amerika, en Zuid-Afrika 5

2.3.1. Doelstellingen en prioriteiten van de EIB 5

2.3.2. Verstrekte leningen 6

2.3.3. Dekking van de garantie 7

2.3.3.1. Globale garantie 7

2.3.3.2. Risicodeling 7

2.3.4. EIB-samenwerking met de Commissie en andere instellingen 9

2.4. Landen die de Overeenkomst van Lomé/Cotonou hebben ondertekend - leningactiviteit 10

3. GEVOLGEN VAN DE LENINGACTIVITEIT VOOR DE BEGROTING 10

3.1. Begrotingsgaranties 10

3.2. Rentesubsidies 12

3.3. EIB-financiering uit EOF-middelen 12

Inleiding

Overeenkomstig de Raadsbesluiten tot instelling van de diverse leninginstrumenten van de Europese Gemeenschappen moet de Commissie het Europees Parlement en de Raad jaarlijks op de hoogte brengen van het gebruik dat van deze instrumenten is gemaakt.

Wat de leningactiviteit buiten de Gemeenschap betreft, dient de Commissie het Europees Parlement en de Raad ingevolge deze besluiten[1] jaarlijks op de hoogte te brengen van de stand van de door de Europese Investeringsbank (EIB) verstrekte leningen met EU-begrotingsgarantie in de zuidoostelijke buurlanden, het Middellandse-Zeegebied, Azië en Latijns-Amerika, en Zuid-Afrika.

Met dit verslag wordt voldaan aan de verplichting om de kredietverstrekking per betrokken regio te beschrijven. Volledigheidshalve bevat het tevens een beknopt overzicht van de leningen die zijn opgenomen om de verstrekte leningen te financieren, van de macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap aan derde landen en van de rentesubsidies en garanties voor leningen van de Gemeenschap. Daarnaast bevat het verslag informatie over de leningactiviteit van Euratom.

De tabellen bij dit verslag zijn gepubliceerd in een werkdocument van de diensten van de Commissie. Als in de tekst naar tabellen wordt verwezen, worden de tabellen bedoeld in dit werkdocument (hierna "de bijlage" te noemen)[2].

1. IN 2006 OPGENOMEN LENINGEN

De Commissie is gemachtigd om namens de Gemeenschappen (EG en Euratom) op de kapitaalmarkt middelen op te nemen ter financiering van de leningen waartoe de Raad heeft besloten[3].

De totale emissieactiviteit van de Europese Gemeenschappen en de EIB is in 2006 met 3,8% verminderd tot 48,1 miljard EUR, tegen 50 miljard EUR in het voorgaande jaar (zie tabel en grafiek in de bijlage onder 1.1). De EIB heeft meer dan 99% daarvan voor haar rekening genomen. Reden voor deze vermindering is dat de EIB vanwege een enigszins trager verlopende uitkering van leningen en met het oog op de kasliquiditeit iets minder leningen heeft opgenomen en geen nieuwe Euratom-leningen, macrofinanciële bijstand en betalingsbalanssteun zijn toegekend.

Op 31 december 2006 stond voor in totaal 248,4 miljard EUR aan leningen uit (na verrekening van aflossingen, annuleringen en wisselkoersschommelingen), 0,7% minder dan in 2005 (zie tabel 1.2 van de bijlage).

Uitgesplitst naar valuta (zie tabel 1.3 van de bijlage) is het percentage emissies in euro in 2006 met 37,9% op hetzelfde niveau gebleven en is het percentage emissies in andere communautaire valuta's afgenomen van 23,0% naar 16,6%. De niet-communautaire valuta's geven een stijging zien: van 39,5% naar 45,4% van het totale leningvolume. Ook de emissies in VS-dollar zijn toegenomen: van 27,9% naar 30,4%. In 2006 had 94,5% van de leningen een variabele rente (na swaps), tegen 97,3% in 2005 (voor het percentage vóór swaps: zie tabel 1.3 van de bijlage).

2. IN DERDE LANDEN VERSTREKTE LENINGEN [4]

2.1. Overzicht

De financiële steun aan derde landen die samenwerkingsovereenkomsten met de Gemeenschap hebben gesloten, wordt naar gelang van de regio en het doel in verschillende vormen verstrekt. Het betreft doorgaans bilaterale leningen (macrofinanciële bijstand of betalingsbalanssteun) waarmee de Gemeenschap bijdraagt tot het herstel van het macro-economisch evenwicht in het betrokken land. De Commissie beheert deze financieringsoperaties in overeenstemming met de desbetreffende Raadsbesluiten.

In andere gevallen verstrekt de EIB de leningen uit eigen middelen in de vorm van hetzij rechtstreekse financiering van individuele projecten, hetzij globale leningen aan banken, die deze leningen vervolgens verdelen over kleinere plaatselijke projecten. Een aantal van deze leningen komt in aanmerking voor een EU-begrotingsgarantie.

Het Euratom-leninginstrument[5] dient voor financiële operaties in lidstaten en bepaalde derde landen (Armenië, Bulgarije[6], Hongarije, Litouwen, Oekraïne, Roemenië[7], Rusland, Slovenië, Slowakije en Tsjechië).

In de bijlage wordt een overzicht gegeven van de geografische regio’s waar de Gemeenschap leningactiviteiten ontplooit (zie tabel 2.1).

2.2. Macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap

Macrofinanciële bijstand (MFB) in de vorm van leningen heeft per definitie een buitengewoon karakter en past binnen het streven van de internationale gemeenschap om in samenwerking met de instellingen van Bretton Woods betalingsbalanssteun te verlenen aan landen die met tijdelijke macro-economische moeilijkheden te kampen hebben. De bijstand van de Gemeenschap is vooral gericht op nabijgelegen regio's, zoals de westelijke Balkan en de Kaukasus. De bijstand wordt alleen uitgekeerd als de begunstigde landen van bepaalde doelen op het gebied van macro-economische stabilisatie en structurele hervormingen halen. Daarom blijft het aantal leningen per jaar beperkt en kunnen moeilijk zinvolle vergelijkingen worden gemaakt met betrekking tot de ontwikkeling die de verleende bijstand van jaar tot jaar te zien geeft.

De bijlage (tabel 2.2) geeft een overzicht van de giften en leningen die in het kader van dit instrument zijn uitgekeerd. Daaruit blijkt dat in 2006 op grond van bestaande MFB-besluiten 19 miljoen EUR is uitgekeerd. In 2006 zijn geen nieuwe MFB-besluiten genomen. Meer informatie is te vinden in het jaarlijkse verslag van de Commissie over de verlening van MFB aan derde landen.

2.3. EIB-leningen in 2006 in de zuidoostelijke buurlanden, het Middellandse-Zeegebied, Azië en Latijns-Amerika, en Zuid-Afrika

Dit hoofdstuk is tevens het jaarverslag voor 2006 dat op grond van artikel 2 van Besluit 2000/24/EG van de Raad bij het Europees Parlement en de Raad moet worden ingediend.

2.3.1. Doelstellingen en prioriteiten van de EIB

Bij de mandaten voor EIB-financiering buiten de EU in de periode 1 februari 2000 tot 31 januari 2007 is 2006 het laatste volledige jaar geweest[8]. De EIB en de Commissie hebben het gehele jaar door (onder meer in de Raad) deelgenomen aan de onderhandelingen over de vernieuwing van het externe mandaat voor de periode 2007-2013, die de Raad uiteindelijk op 19 december 2006 bij Besluit 2006/1016/EG[9] formeel heeft goedgekeurd.

De EIB-kredietverlening in regio´s buiten de EU is in de eerste plaats gericht op ondersteuning van de beleidsdoelstellingen van de Gemeenschap. Bij de regionale doelstellingen wordt rekening gehouden met de specifieke kenmerken en prioriteiten van de afzonderlijke regio´s.

Wat de zuidoostelijke buurlanden betreft, was de bank in 2006 zowel in de toetredende landen als in de kandidaat-lidstaten (Bulgarije, Roemenië, Kroatië, Turkije en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië) actief om deze landen te helpen bij de voorbereidingen op hun toetreding. Met name financiert de EIB er investeringen om de infrastructuur van de betrokken landen te integreren in die van de EU, en verleent zij steun aan het MKB. Na de toetreding van Bulgarije en Roemenië zijn memoranda van overeenstemming getekend die het kader vormen waarbinnen de EIB steun verleent aan hun investeringsprogramma´s, die alle belangrijke economische sectoren bestrijken. Ook heeft de EIB weer steun verleend aan investeringen in de andere landen van de westelijke Balkan (Albanië, Bosnië en Herzegovina, Montenegro[10] en Servië) om het lopende proces van integratie van deze landen in de EU te bevorderen. Meer in het algemeen is de steun van de EIB en de EU gericht op bevordering van de politieke en economische hervormingen en de sociale verzoening in de regio.

De EIB verleent voorrang aan de verbetering, modernisering en ontwikkeling van de communicatie- en de energiesector, en met name de trans-Europese netwerken (TEN's) op basis van de weg- en spoorverbindingen die de pan-Europese conferentie van ministers van Vervoer als ontwikkelingsprioriteiten voor de middellange termijn heeft aangemerkt.

Met EIB-projecten verband houdende milieuvraagstukken, alsook milieuprojecten zelf krijgen voorrang in het kader van de geleidelijke aanpassing van de wetgeving van de betrokken landen aan die van de EU. De EIB steunt ook rechtstreeks of via globale leningen de ontwikkeling van de particuliere sector (het MKB en initiatieven uit het bedrijfsleven), en met name buitenlandse directe investeringen, vooral wanneer partners uit de Europese Unie daarbij betrokken zijn.

De faciliteit voor Euromediterrane investeringen en partnerschap (FEMIP) vormt de basis voor de EIB-leningen in het Middellandse-Zeegebied, die hoofdzakelijk worden verstrekt in het kader van het Euromediterrane partnerschap en ter bevordering van de economische en sociale modernisatie en de regionale integratie dienen. De FEMIP-activiteiten zijn gericht op ondersteuning van de particuliere sector en op de totstandbrenging van een investeringsvriendelijk klimaat. Daartoe wordt met name de voor de economische ontwikkeling noodzakelijke infrastructuur gefinancierd. Voorts komt FEMIP overeenkomstig de EU-prioriteiten de ontwikkeling van duurzame energie, het concurrentievermogen en de voorzieningszekerheid ten goede. In november 2006 heeft de Raad (Ecofin) besloten om FEMIP uit te breiden, en daarbij twee prioriteiten vastgesteld: ontwikkeling van de particuliere sector en versterking van partnerschappen om de betrokkenheid van de partnerlanden te vergroten.

In Azië en Latijns-Amerika (ALA) financiert de EIB projecten die voor de Gemeenschap en de begunstigde landen van wederzijds belang zijn (medefinanciering van EU-initiatiefnemers, technologieoverdracht, samenwerking op het gebied van energie en milieubescherming). Ook heeft de EIB steun gegeven aan de wederopbouw na de rampzalige tsunami van december 2004. In dit verband is het geografische bereik van het ALA-mandaat verruimd tot de Maldiven.

In Zuid-Afrika moet de bank zich richten op infrastructuurprojecten van algemeen belang en op ondersteuning van de particuliere sector, waaronder het MKB. Voorts moeten de activiteiten van de bank een aanvulling vormen op het beleid, de programma´s en instrumenten van de Gemeenschap voor steun aan Zuid-Afrika. Daarin staat terugdringing van de armoede en ongelijkheid voorop.

Voor een beknopt overzicht van de activiteiten van de EIB in de desbetreffende regio's sinds 2002: zie tabel 2.3.1 van de bijlage.

2.3.2. Verstrekte leningen

Voor een uitsplitsing naar land en sector wordt verwezen naar de bijlage (onder 2.3.2, a t/m e).

2.3.3. Dekking van de garantie

2.3.3.1. Globale garantie

Besluit 2000/24/EG van de Raad, als gewijzigd, voorziet in een communautaire garantie voor 65% van het totale mandaat. Dit houdt in dat de Gemeenschapsgarantie beperkt blijft tot 65% van het totale bedrag aan gesloten leningen, maar dat zolang dit maximum niet is bereikt, elke afzonderlijke lening bij wanbetaling tot 100% gedekt is.

2.3.3.2. Risicodeling

De Gemeenschapsgarantie in het kader van de algemene mandaten dekt alle kredietrisico's, tenzij er een risicodelingsregeling is getroffen. In dat geval dekt de Gemeenschapsgarantie alleen specifieke politieke risico's, terwijl niet-politieke risico's door de bank worden gedragen en gelimiteerd. Bij Besluit 2000/24/EG, als gewijzigd, is de EIB verzocht bij 30% van haar kredietverlening uit hoofde van het besluit risico´s te delen (tegen 25% in het eerste algemene mandaat)[11].

Eind 2006 is het risicodelingspercentage gestegen tot 18% van de totale kredietverstrekking in het kader van het mandaat, terwijl dit dus 30% moet worden. Wel zou om een volledig beeld te krijgen van de feitelijke situatie wat betreft de risicodeling tussen de EU-begroting en de EIB, ook rekening moeten worden gehouden met de activiteiten die de bank zonder Gemeenschapsgarantie uit eigen middelen bekostigt in het kader van de mediterrane en pretoetredingsfaciliteiten, en met specifieke operaties waarmee de Raad van Gouverneurs op basis van artikel 18 heeft ingestemd. Hoewel deze niet onder dit verslag vallen, vonden de meeste leningactiviteiten in de nieuwe lidstaten voor de toetreding plaats in het kader van de pretoetredingsfaciliteit. Inclusief de leningen in het kader van deze pretoetredingsfaciliteiten komt het totale risicodelingspercentage hoger uit, namelijk op circa 50% in plaats van 18%.

Op regionale basis is de risicodelingsdoelstelling wel gehaald en zelfs overtroffen in Azië en Latijns-Amerika , waar 72% van de leningen op risicodeling berust. Dit percentage kon alleen worden gehaald omdat het ALA-mandaat een bijzonder karakter heeft en in de strategische doelstellingen van de EIB-kredietverlening in deze regio grote nadruk ligt op de ondersteuning van particuliere Europese initiatieven (buitenlandse directe investeringen en overdracht van technologie en knowhow).

In zowel Zuidoost-Europa als het Middellandse-Zeegebied is bij 11% van de kredietverstrekking in het kader van dit mandaat sprake van risicodeling. Overeenkomstig de programmeringsprocedures van de betrokken landen gaat het bij de meeste projecten die de EIB onder het mandaat financiert, om projecten in de publieke sector. Ze komen dus niet voor risicodeling in aanmerking. Bovendien krijgen particuliere projectontwikkelaars in het Middellandse-Zeegebied moeilijk toegang tot buitenlandse (waaronder Europese) banken die bereid zijn een garantie te verlenen die op grond van de huidige EIB-richtsnoeren aanvaardbaar is voor de bank.

In Zuid-Afrika berust 10% van de leningen op risicodeling.

In de onderstaande tabel is de risicodeling in het kader van het mandaat uitgesplitst naar regio. De tabellen 2.3.6 en 2.3.9 in de bijlage geven een overzicht van de afzonderlijke in 2006 gesloten leningen met risicodeling.

Tweede algemene mandaat (Besluit 2000/24/EG van de Raad voor de periode 1.2.2000 tot 31.1.2007)

in miljoen EUR

Maxima tweede algemene mandaat | Bedrag aan leningen op 31.12.2006 | Aantal leningen met risicodeling | Bedrag aan leningen met risicodeling | Risicodelingspercentage (afgezet tegen maximum mandaat) | Risicodelingspercentage (afgezet tegen leningen) |

Zuidoost-Europa | 9 185 | 9 142 | 33 | 1 003 | 11% | 11% |

Middellandse-Zeegebied | 6 520 | 7 177([12]) | 13 | 807 | 12% | 11% |

ALA | 2 480 | 2 425 | 38 | 1 756 | 71% | 72% |

Zuid-Afrika | 825 | 837([13]) | 2 | 80 | 10% | 10% |

TOTAAL | 19 010 | 19 581([14]) | 86 | 3 646 | 19% | 18% |

Onder het eerste algemene mandaat is een risicodelingspercentage van 24% van de totale kredietverlening bereikt (doelstelling: 25%). Afgezet tegen de regionale maxima is dit 81% voor ALA, 26% voor Midden- en Oost-Europa en 3% voor het Middellandse-Zeegebied.

Eerste algemene mandaat (Besluit 97/256/EG van de Raad voor de periode 31.1.1997 tot 31.1.2000)

in miljoen EUR

Maxima eerste algemene mandaat | Bedrag aan leningen op 31.12.2006 | Aantal leningen met risicodeling | Bedrag aan leningen met risicodeling | Risicodelingspercentage (afgezet tegen maximum mandaat) | Risicodelingspercentage (afgezet tegen leningen) |

M.-/O.-Europa | 3 520 | 3 446 | 21 | 896 | 25% | 26% |

M.-Zeegebied | 2 310 | 2 310 | 5 | 71 | 3% | 3% |

ALA | 900 | 900 | 17 | 730 | 81% | 81% |

Zuid-Afrika | 375 | 375 | 0 | 0 | 0% | 0% |

Macedonië | 150 | 150 | 0 | 0 | 0% | 0% |

TOTAAL | 7 255 | 7 180 | 43 | 1 697 | 24% | 24% |

2.3.4. EIB-samenwerking met de Commissie en andere instellingen

De bank en de Commissie werken nauw samen bij de voorbereiding en medefinanciering van EIB-projecten met een budgettaire EU-bijdrage. Ook in 2006 zijn EIB-leningen aangevuld met rentesubsidies (vier nieuwe milieuleningen in het Middellandse-Zeegebied), technische bijstand (12,3 miljoen EUR aan giften, doorgaans voor haalbaarheidsstudies, capaciteitsopbouw, projectbeheer en evaluaties) en middelen uit de structuurfondsen en het Cohesiefonds (met name PHARE en ISPA).

Naast de traditionele samenwerkingsvormen heeft de Europese Commissie de EIB om advisering gevraagd bij de verlening van haar steun aan de risicokapitaalfaciliteit in Zuid-Afrika. De EIB heeft tot taak de Commissie advies te verlenen over de opzet en invoering van de faciliteit en daarna deel te nemen aan de technische evaluatie en goedkeuring van de investeringsvoorstellen, maar is zelf niet betrokken bij het financieel beheer van de middelen. Naast EIB-leningen uit eigen middelen wordt in het Middellandse-Zeegebied in het kader van FEMIP via de EU-begroting ook geïnvesteerd in private equity.

In 2006 is tussen de Europese Commissie, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO) en de EIB een memorandum van overeenstemming gesloten over een uitbreiding van de samenwerking tussen de drie instellingen in Oost-Europa en de zuidelijke Kaukasus, Rusland en Centraal-Azië. Daarbij is het de bedoeling om de expertise, capaciteit en relatieve voordelen van elke participant te bundelen om het strategische partnerschap EU-Rusland en het Europese nabuurschapsbeleid, het EIB- en het EBWO-mandaat voor de betrokken landen te doen slagen.

Meer in het algemeen wordt de financiering van de EIB en uit de EU-begroting zoveel mogelijk gecoördineerd met Europese bilaterale organisaties ( Agence Française de Développement , de Duitse ontwikkelingsbank KfW en Europese instellingen voor ontwikkelingsfinanciering) en andere internationale financiële instellingen (IFI´s). Medefinanciering wordt actief nagestreefd en is inmiddels gebruikelijk bij EIB-gesteunde projecten. Gezamenlijke actie met instellingen die gespecialiseerd zijn in bredere sectorale en beleidsvraagstukken, leidt in veel gevallen tot effectieve sectorale hervormingen en komt de haalbaarheid van investeringsprojecten en uiteindelijk het regelgevingskader ten goede. In 2006 is 80% van de EIB-leningen in het kader van het mandaat voor de zuidoostelijke buurlanden medegefinancierd door multilaterale, bilaterale en nationale instellingen. In het Middellandse-Zeegebied ging 60% van de EIB-leningen naar medegefinancierde projecten. De tabellen 2.3.3 en 2.3.4 in de bijlage geven een overzicht van de medefinancieringsbijdragen aan EIB-gefinancierde projecten in Zuidoost-Europa en het Middellandse-Zeegebied.

In Azië en Latijns-Amerika heeft de EIB weer projecten gefinancierd die van wederzijds belang zijn voor de Gemeenschap en het land waarin het project wordt uitgevoerd. Tabel 2.3.5 van de bijlage geeft informatie over de medefinanciering van IFI´s en tabel 2.3.5 a over het wederzijds belang van de afzonderlijke leningen die in 2006 zijn gesloten.

2.4. Landen die de Overeenkomst van Lomé/Cotonou hebben ondertekend - leningactiviteit

De EIB heeft in 2006 in de ACS/LGO[15] voor in totaal 745 miljoen EUR aan leningen verstrekt, waarvan 167 miljoen EUR uit eigen middelen en 578 miljoen EUR uit het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF)[16]. Hoewel deze activiteiten niet onder dit verslag vallen[17], worden ze in tabel 2.4 van de bijlage naar regio en sector uitgesplitst.

3. GEVOLGEN VAN DE LENINGACTIVITEIT VOOR DE BEGROTING

Leningen hebben gevolgen voor de EU-begroting wanneer daaraan communautaire garanties, rentesubsidies of speciale, voor de kredietverstrekker met risicodragende activiteiten vergelijkbare voorwaarden zijn gekoppeld.

3.1. Begrotingsgaranties

Op 22 december 2004 heeft de Raad besloten om Besluit 2000/24/EG te wijzigen in verband met de uitbreiding van de Europese Unie en het Europese nabuurschapsbeleid (Besluit 2005/47/EG van de Raad[18]).

De maxima voor elke regio afzonderlijk zijn (in miljoen EUR):

Zuidoostelijke buurlanden | 9 185 |

Middellandse-Zeegebied | 6 520 |

Azië en Latijns-Amerika | 2 480 |

Zuid-Afrika | 825 |

Turkije (speciaal actieprogramma voor de douane-unie) Totaal | 450 19 460 |

De Gemeenschapsgarantie blijft beperkt tot 65% van het totale bedrag aan opengestelde leningen plus bijkomende kosten (tegen 70% onder het eerste algemene mandaat). Voorts heeft de Raad op 22 december 2004 besloten een garantie van de Gemeenschap aan de Europese Investeringsbank te verlenen voor verliezen op leningen voor bepaalde projecten in Rusland, Oekraïne, Moldavië en Wit-Rusland (Besluit 2005/48/EG van de Raad[19]). Er is voor maximaal 500 miljoen EUR aan leningen opengesteld. De EIB komt in aanmerking voor een buitengewone garantie van de Gemeenschap van 100%.

De gegarandeerde leningperiode loop tot 31 januari 2007, maar wordt automatisch met zes maanden verlengd als de maxima op deze datum niet zijn bereikt. Voor het mandaat afloopt, tekent de bank naar verwachting overeenkomsten voor twee projecten. Daarbij gaat het om in totaal 230 miljoen EUR.

In 2006 (het zevende jaar van het tweede algemene mandaat) heeft de EIB voor in totaal 2,805 miljard EUR aan leningen gesloten. Daarmee komt het totale bedrag aan leningen in het kader van dit mandaat uit op 18,28 miljard EUR, ofwel 96% van het maximum.De stand van de garanties wordt uitvoerig beschreven in het halfjaarlijkse verslag van de Commissie over de algemene-begrotingsgaranties[20].

Op 19 december 2006 heeft de Raad besloten tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de EIB op leningen en garanties voor projecten buiten de Gemeenschap (Besluit 2006/1016/EG van de Raad[21]). De Gemeenschapsgarantie blijft beperkt tot 65% van het totale bedrag aan verleende kredieten en garanties, min terugbetalingen, plus bijkomende kosten. Het maximum aan financiële operaties van de EIB in het kader van dit mandaat is voor de periode 2007-2013 vastgesteld op 27,8 miljard EUR en bestaat uit een basisbedrag van 25,8 miljard EUR en een facultatief mandaat van 2 miljard EUR dat pas in werking treedt wanneer de Raad daartoe op basis van een tussentijdse evaluatie in 2010 besluit.

Voor de verschillende regio´s gelden de volgende maxima (in miljoen EUR, indicatieve maxima gecursiveerd):

Pretoetredingslanden | 8 700 |

Nabuurschaps- en partnerschapslanden | 12 400 |

Middellandse-Zeegebied | 8 700 |

Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland | 3 700 |

Azië en Latijns-Amerika | 3 800 |

Latijns-Amerika | 2 800 |

Azië | 1 000 |

Zuid-Afrika | 900 |

Basisbedrag | 25 800 |

Facultatief mandaat | 2 000 |

3.2. Rentesubsidies

In het kader van een aantal communautaire programma's binnen en buiten de EU zijn rentesubsidies toegekend. De meeste van deze programma's zijn afgelopen en hebben geen gevolgen meer voor de begrotingsuitgaven. Tabel 2.5 van de bijlage geeft een overzicht van de nog lopende programma's en de in de verslagjaren uitgekeerde rentesubsidies.

3.3. EIB-financiering uit EOF-middelen

In het kader van de overeenkomsten van Lomé en de Overeenkomst van Cotonou voert de EIB in de ACS-landen financiële operaties uit die bekostigd worden uit de EOF-begroting[22]. In de bijlage (onder 2.4) worden daarover nadere gegevens verstrekt.

[1] Besluit 97/256/EG van de Raad, als gewijzigd bij de Besluiten 98/348/EG en 98/729/EG van de Raad voor de periode 1.2.1997 tot 31.1.2000 (hierna het "eerste algemene mandaat" te noemen), en Besluit 2000/24/EG van de Raad, als gewijzigd bij de Besluiten 2000/688/EG, 2000/788/EG, 2001/778/EG, 2005/47/EG en 2006/174/EG van de Raad voor de periode 1.2.2000 tot 31.1.2007 (hierna het "tweede algemene mandaat" te noemen). Besluit 1999/786/EG van de Raad (TERRA-programma voor de wederopbouw in de door aardbe aardbevingen getroffen gebieden in Turkije) vormt een uitbreiding van de algemene mandaten. Voorts zijn bij Besluit 2001/777/EG van de Raad in het kader van de Noordelĳke Dimensie buitengewone leningen verstrekt voor bepaalde milieuprojecten in het gebied rond de Oostzee in Rusland. Ten slotte is bij Besluit 2005/48/EG een apart mandaat verleend voor bepaalde projecten in Rusland en de westelijke Nieuwe Onafhankelijke Staten (Oekraïne, Moldavië en Wit-Rusland).

[2] SEC(2007)1079.

[3] Aangezien het EGKS-Verdrag in 2002 is afgelopen, zijn namens het EGKS geen nieuwe leningen meer opgenomen.

[4] In 2006 hebben de Gemeenschappen geen leningen aan lidstaten verstrekt. Met de toetreding van Bulgarije en Roemenië op 1 januari 2007 worden de leningen met begrotingsgarantie aan deze landen vanaf die datum niet langer als externe maatregelen aangemerkt.

[5] Besluit 77/270/Euratom van de Raad, als gewijzigd bij Besluit 94/179/Euratom van de Raad. Het maximumbedrag waarvoor nieuwe leningen mochten worden aangegaan, is oorspronkelijk vastgesteld bij Besluit 77/271/Euratom van de Raad. Daarna is het bedrag bij diverse wijzigingen van dit besluit verhoogd, de laatste keer met 1 miljard ECU tot 4 miljard ECU (Besluit 90/212/Euratom van de Raad).

[6] Op 1 januari 2007 lidstaat geworden.

[7] Op 1 januari 2007 lidstaat geworden.

[8] De EIB-activiteiten in de regio´s van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan komen in dit verslag niet aan de orde, omdat ze vallen onder de twintig jaar durende partnerschapsovereenkomst van Cotonou uit 2000.

[9] PB L 414 van 30.12.2006, blz. 95.

[10] De gegevens in dit verslag hebben betrekking op leningen die gesloten zijn met Servië en Montenegro als statenbond, d.w.z. voor de inwerkingtreding van het nieuwe rechtskader na de onafhankelijkheid van Montenegro.

[11] De Raad heeft de EIB bij Besluit 2000/24/EG verzocht "ernaar te streven het commerciële risico van haar totale kredietverlening uit hoofde van dit besluit zo veel mogelijk op basis van een individueel regionaal mandaat voor 30% te dekken met andere dan staatsgaranties. Dit percentage moet, voor zover de marktomstandigheden dat toelaten, worden opgevoerd."

[12] Na aftrek van annuleringen: 6,427 miljard EUR.

[13] Na aftrek van annuleringen: 764 miljoen EUR.

[14] Voor aftrek van annuleringen: 19,58 miljard EUR.

Na aftrek van annuleringen: 18,28 miljard EUR.

[15] Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (ACS) en de landen en gebieden overzee (LGO).

[16] De middelen van de investeringsfaciliteit kunnen onder meer worden gebruikt voor gewone, voorwaardelijke, achtergestelde of participatieleningen, converteerbare obligaties, garanties en deelnemingen.

[17] Zie daarvoor het EIB-jaarverslag 2006 over de investeringsfaciliteit van de partnerschapsovereenkomst van Cotonou tussen de ACS-landen en de EU (http://www.eib.org).

[18] PB L 21 van 25.1.2005, blz. 9.

[19] PB L 21 van 25.1.2005, blz. 11.

[20] COM(2007) 66 en SEC(2007) 241.

[21] PB L 414 van 30.12.2006, blz. 95.

[22] Deze operaties vallen niet onder dit verslag.