Nr. C 225/54 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 9. 90 
4. Conclusies 
4.1. Het voorstel om slechts verplichte minimumtarie­
ven vast te leggen en de aangegeven streeftarieven niet met 
een verplichting tot convergentie te verbinden, past volgens 
het Comité niet in het streven naar harmonisatie. 
4.2. Alle in het eerdere advies van het Comité (doe. 
CES 746/88) naar voren gebrachte standpunten worden 
hierbij impliciet in herinnering gebracht. 
4.3. Van groot belang in verband met de accijnzen zijn 
tevens de regelingen omtrent de douane-entrepots, het 
systeem van inning, het vervoer, toezicht en controle, en het 
voorkomen van fraude en ontduiking. Om het onderhavige 
voorstel afgewogen te kunnen beoordelen, moet het in dit 
grotere verband worden geplaatst. Nu het standpunt van de 
1. Het Commissievoorstel 
1.1. De Commissie stelt voor om ook wat minerale oliën 
betreft in het voorstel van augustus 1987 een zekere 
flexibiliteit in te bouwen. 
1.2. Zoals ook bij de andere produkten waarop 
accijnzen worden geheven, wordt voorgesteld om met 
ingang van 1 januari 1993 voor benzine (loodhoudend of 
loodvrij) en als brandstof gebruikte LPG, methaan en 
kerosine slechts een minimumtarief verplicht te stellen. 
1.3. Voor dieselolie, huisbrandolie en zware stookolie 
worden daarentegen minimum- en maximumtarieven 
voorgesteld, hetgeen dus op een bandbreedte neerkomt. 
1.4. De Commissie zegt voor deze verschillende benade­
ring van de diverse produkten te hebben gekozen omdat 
onderscheid moet worden gemaakt tussen produkten die 
voornamelijk voor huishoudelijk gebruik bestemd zijn en 
produkten die vooral door bedrijven worden gebruikt. 
(') PB nr. C 16 van 23. 1. 1990, blz. 10. Commissie over genoemde aspecten niet bekend is, kan het 
Comité zich nauwelijks met kennis van zaken uitspreken. 
4.4. De toelichting van de Commissie bij het onder­
havige voorstel bevat belangrijke leemtes, omdat niet 
wordt ingegaan op de begrotingsproblemen van de Lid-
Staten, de gevolgen van de voorstellen voor de consument 
en de weerslag ervan op de inflatie. 
Gedaan te Brussel, 5 juli 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
1.5. De Commissie stelt de volgende minimumtarieven 
voor: 
— loodhoudende benzine: 337 ecu per 1 000 liter, 
— loodvrije benzine: 287 ecu per 1 000 liter, 
— LPG en methaan: 84,5 ecu per 1 000 liter, 
— kerosine (als motorbrandstof): 337 ecu per 1 000 liter. 
1.6. De voorgestelde bandbreedtes zijn: 
— dieselolie: 195-205 ecu per 1 000 liter, 
— huisbrandolie: 47-53 ecu per 1 000 liter, 
— zware stookolie: 16-18 ecu per 1 000 kg, 
— kerosine (niet als motorbrandstof gebruikt): 47-53 ecu 
per 1 000 liter. 
1.7 De Commissie wil op dit moment nog geen voorstel 
doen over de streeftarieven, die als convergentiepunt voor 
alle volgende tariefwijzigingen zouden moeten dienen. 
2. Opmerkingen 
2.1. De kanttekening van het Comité in zijn advies over 
het voorgaande Commissievoorstel (doe. CES 745/88, 
rapporteur: de heer Broicher) zijn nog nagenoeg geheel van Advies over het gewijzigde voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de onderlinge 
afstemming van de accijnzen op minerale oliën (*) 
(90/C 225/19) 
De Raad heeft op 22 januari 1990 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen inzake het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor economische, financiële en monetaire vraagstukken, die met de voorbereiding 
van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 21 juni 1990 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Della Croce. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 278e zitting (vergadering van 5 juli 1990) het 
volgende advies uitgebracht, dat met grote meerderheid van stemmen, zeven stemmen tegen, bij 
twee onthoudingen, is goedgekeurd. 
10. 9. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 225/55 
toepassing. In de conclusies van het onderhavige advies wil 
het Comité dan ook expliciet naar dit eerdere advies 
verwijzen. 
2.2. Bij de harmonisatie van de accijnzen op minerale 
oliën mag niet slechts worden gekeken naar de gevolgen 
voor de nationale begroting, de noodzaak tot afschaffing 
van de grenscontroles en de gevolgen voor de concurrentie­
verhoudingen, maar het is ook van groot belang dat deze 
harmonisatie aansluit op het communautaire milieu- en 
energiebeleid. 
2.3. Volgens deze opvatting moeten de strategische 
keuzes van het energiebeleid, met de daarbij behorende 
economische en ecologische afwegingen, van invloed zijn 
op het fiscaal beleid ten aanzien van de betrokken 
produkten. 
Bij de vaststelling van de accijnstarieven moet beslist tevens 
worden gelet op andere directe of indirecte belastingen en 
heffingen op minerale oliën. Daarnaast is van belang 
waarvoor de produkten worden gebruikt, terwijl de 
accijnzen op voor verwarmingsdoeleinden bestemde 
produkten afhankelijk van de gemiddelde temperaturen 
dienen te worden gedifferentieerd. 
De Commissie zou naast de harmonisatie van de accijnzen 
op minerale oliën zo snel mogelijk volledige voorstellen 
moeten uitwerken over een naar het gebruik gedifferen­
tieerde belastingheffing op energiebronnen, om zo de 
gedachtenvorming over dit belangrijke onderwerp een 
impuls te geven. 
2.4. Afgezien van enkele algemene en weinig diepgaande 
uitspraken lijkt de Commissie niet in te zien dat dit met 
voorrang is vereist, en zij baseert haar voorstellen op 
berekeningen van rekenkundige gemiddelden. 
Daarmee laat men een goede gelegenheid liggen om op dit 
zo wezenlijke terrein maatregelen te nemen en aldus via 
belastingharmonisatie de problematiek rond het energie­
verbruik aan te pakken. 
2.5. De Afdeling ziet weinig heil in de keuze van de 
Commissie om voor enkele produkten slechts minimumta­
rieven vast te leggen. 
2.6. De aangegeven minimumtarieven liggen over het 
algemeen zeer hoog en vrij dicht bij de in 1987 voorgestelde 
gemeenschappelijke tarieven. Voor dieselolie ligt het 
minimumtarief zelfs veel hoger. Het Comité meent dat het 
wenselijk is, LPG niet te belasten. 
2.7. De keuze voor het systeem met bandbreedtes is 
ongetwijfeld de beste, omdat niet alleen de landen met lage 
tarieven, maar ook die met hoge tarieven ertoe worden 
gedwongen hun tarieven binnen die gemeenschappelijke 
grenswaarden te brengen. 
2.8. In afwijking van de voorstellen inzake andere 
produkten (alcohol en tabak) kondigt de Commissie aan 
slechts referentietarieven te willen invoeren en hiertoe vóór 31 december 1990 voorstellen te zullen doen. Zonder te 
oordelen over de juistheid van deze keuze als zodanig, zij 
opgemerkt dat door het ontbreken van dit voorstel de 
verwarring slechts groeit. Als de referentiewaarden van 
belang zijn, dan moeten ze ook onmiddellijk bekend 
worden gemaakt; als dat niet het geval is, wordt daarmee 
het voorstel als geheel ondermijnd. 
3. Conclusies 
3.1. Misschien is het goed de hoofdzaken uit het advies 
over het voorgaande voorstel (doe. CES 745/88, rappor­
teur : de heer Broicher) nog eens op te sommen: 
— de accijnzen op minerale oliën dienen op een zo laag 
mogelijk niveau te worden geharmoniseerd, waarbij 
rekening moet worden gehouden met de begrotingen 
van de Lid-Staten; 
— op uitsluitend voor industriële doeleinden gebruikte 
zware stookolie zou in het geheel geen accijns mogen 
worden geheven; 
— een buitengewone belasting op huisbrandolie is waar­
schijnlijk onaanvaardbaar, en alle energiebronnen 
dienen wellicht op dezelfde wijze te worden belast; 
— de momenteel in de Lid-Staten aan bepaalde bedrijfs­
takken en voor de werkgelegenheid belangrijke sectoren 
toegekende belastingvoordelen dienen te worden gelijk­
geschakeld ; 
— het vraagstuk van de belastingheffing op brandstoffen 
kan niet worden opgelost zonder te kijken naar andere 
fiscale aspecten, zoals de motorrijtuigenbelasting en 
andere belastingen op het bezit en het gebruik van 
motorrijtuigen. 
3.2. Alleen de doelstellingen van het onderhavige 
Commissievoorstel kunnen worden onderschreven, maar 
de gekozen weg is niet aanvaardbaar. 
3.3. Voor alle produkten zouden bandbreedtes met 
verplichte en dicht bij elkaar liggende minimum- en 
maximumwaarden moeten worden vastgelegd. 
3.4. Voor landen met bijzondere begrotingsproblemen 
of al te zeer afwijkende systemen kunnen enkele, zij het 
tijdelijke, uitzonderingen worden gemaakt. 
3.5. De tarieven dienen zo laag mogelijk te worden 
gekozen, zonder evenwel milieu- en andere vereisten uit het 
oog te verliezen. In dit verband zij tevens gewezen op de 
inflatoire werking van prijsveranderingen. 
Gedaan te Brussel, 5 juli 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Nr. C 225/56 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 9. 90 
BIJLAGE 
Het volgende wijzigingsvoorstel waarvóór meer dan 25 % van de stemmen werd uitgebracht, is tijdens de 
discussie verworpen: 
Paragraaf 2, een punt toe te voegen 
„2.9. Om de handel in de betrokken produkten met name in de grensgebieden niet ernstig te verstoren, zou 
het particulieren moeten worden verboden om minerale oliën met aanhangers of bedrijfswagens (die met of 
zonder chauffeur gemakkelijk kunnen worden gehuurd) over de grens te vervoeren, zelfs als de produkten 
voor privégebruik zijn bestemd. 
Slechts het vervoer van brandstof in de tank van het voertuig zelf zou moeten zijn toegestaan; toezicht zou 
steekproefsgewijs binnen de grenzen van een Lid-Staat kunnen plaatsvinden". 
Uitslag van de stemming 
Stemmen vóór: 20; stemmen tegen: 24; onthoudingen: 21. 
Advies over: 
— het gewijzigde voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de 
belastingen op sigaretten 
— het gewijzigde voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de 
belastingen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten (*) 
(90/C 225/20) 
De Raad heeft op 22 januari 1990 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over de bovengenoemde voorstellen. 
De Afdeling voor economische, financiële en monetaire vraagstukken, die met de voorbereiding 
van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 21 juni 1990 opgesteld. 
Rapporteur was de heer Della Croce. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 278e zitting (vergadering van 5 juli 1990) het 
volgende advies uitgebracht, dat met grote meerderheid van stemmen, vijf stemmen tegen, is 
goedgekeurd. 
1. Het Commissievoorstel 
1.1. Overeenkomstig de voorstellen voor andere pro­
dukten waarop accijnzen worden geheven, stelt de 
Commissie in plaats van de gemeenschappelijke tarieven 
van 1987 nu voor, per 1 januari 1993 verplichte minimum­
tarieven in te voeren en voor de periode daarna „streeftarie-
ven" vast te leggen. 
1.2. Het overzicht van de voorgestelde tarieven ziet er 
als volgt uit: Sigaretten 
(1 000) 
Sigaren en 
cigarilo's 
Rooktabak 
Snuiftabak Voorgaand 
voorstel 
19,5 ecu + 
52-54 % 
van de klein­
handelsprijs 
34-36 % 
54-56 % 
41-43 % Minimum­
tarief per 
1.1.1993 
15 ecu + 
45 % 
van de klein­
handelsprijs 
25 % 
50 % 
37% Streeftarief 
21,5 ecu + 
54% 
van de klein­
handelsprijs 
36% 
56% 
43% 
(!) PB nr. C 12 van 18. 1. 1990, blz. 4 en blz. 8. 1.3. Het gaat dus voor sigaretten om een gemengde 
belasting (specifieke accijnzen naast een ad valorem-
accijns) en voor de overige tabaksprodukten om een ad