COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(93) 285 def. 
Brussel, 5 juli 1993 
Voorstel voor een 
BESCHIKKING VAN DE RAAD 
inzake de sluiting, namens de Gemeenschap, 
van het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu 
in het Oostzeegebied 
(Verdrag van Helsinki als herzien in 1992) 
- "%! (door de Commissie ingediend) 
/•- C - à -
TOELICHTING 
1. Het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu (Verdrag van Helsinki, 1974) 
is op 3 mei 1980 in werking getreden voor zeven kuststaten van de Oostzee 
(Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrijk Denemarken, Poolse Volksrepubliek, 
Koninkrijk Zweden, Republiek Finland, Duitse Democratische Republiek, Unie van 
Socialist ische Sovjetrepublieken). 
2. Op 21 Juni 1977 machtigde de Raad de Commissie onderhandelingen te openen met 
het oog op de toetreding van de Gemeenschap tot het Verdrag van Helsinki, 
gezien het feit dat dit verdrag regelgeving bevat ten aanzien van een aantal 
gebieden waarop de Gemeenschap bevoegd is, met name de wetgeving inzake water. 
Een niet tot de Gemeenschap behorende partij bij dit verdrag verzette zich in 
oktober 1977 tegen de opening van onderhandelingen. Ondanks de inspanningen 
van de Commissie kon daarna geen noemenswaardige voortgang meer worden geboekt. 
Dankzij de gunstige ontwikkeling in de politieke situatie konden de 
onderhandelingen later worden hervat; deze hebben geleid tot een herziening van 
het Verdrag die de toetreding van de Gemeenschap mogelijk moest maken. 
3. Intussen waren onderhandelingen gestart over een nieuw Verdrag ter bescherming 
van het mariene milieu in het Oostzeegebied, dat het Verdrag van 1974 moest 
gaan vervangen. 
Op 24 september 1992 heeft de Gemeenschap, overeenkomstig het besluit van de 
Raad van 18 maart 1992, het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in 
het Oostzeegebied (Verdrag van Helsinki als herzien in 1992) ondertekend; dit 
verdrag staat eveneens open voor ondertekening door nieuwe belanghebbende 
landen zoals de Tsjechische en Slowaakse Federatieve Republiek (tegenwoordig de 
Tsjechische Republiek en de Slowaakse Republiek), de Republiek Estland, de 
Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Koninkrijk Noorwegen, de 
Russische Federatie en de Oekraïne. 
4. Het hoofddoel van dit verdrag is een nauwe regionale samenwerking tot stand te 
brengen om het ecologisch herstel van de Oostzee te bewerkstelligen door ervoor 
te zorgen dat het mariene milieu op eigen kracht kan regenereren en het 
ecologische evenwicht behouden blijft. 
Tot de werkingssfeer van het Verdrag behoren materies die, althans 
gedeeltelijk, onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen, met name wat de 
bijzonder uitgebreide wetgeving inzake water betreft. 
Conform het arrest van 31 maart 1971 in de AETR-zaak (zaak 22/70, Commissie 
tegen Raad, Jurisprudentie 1971, bladzijde 263) is de Gemeenschap dan ook 
bevoegd om een dergelijk verdrag te sluiten. 
Overigens zijn de Lid-Staten afzonderlijk niet in staat alle uit het Verdrag 
voortvloeiende verplichtingen te vervullen. 
- 4 -
5. Het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied, dat op 
22 maart 1974 te Helsinki is ondertektnd en op 30 mei 1980 in werking is 
getreden, loopt af bij de inwerkingtreding van het onderhavige verdrag. 
6. De omschrijving van de binnenwateren overeenkomstig artikel 1 van het Verdrag 
van Helsinki als herzien in 1992 behoort tot de bevoegdheid van de betrokken 
Lid-Staten, met dien verstande dat het internationale recht in acht moet worden 
genomen; het betreft hier namelijk een met ere afbakening van de jurisdictie 
samenhangende aange iegenhe i d. 
7. Aangezien de in het Verdrag opgenomen maatregelen ml Meubel e ids ins tr urnen ten 
zijn, moet het besluit van de Raad als jurWsche grondslag artikel 130 S van 
het EEG-Verdrag hebben. 
- 5 -
VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD INZAKE DE SLUITING, NAMENS DE GEMEENSCHAP, 
VAN HET VERDRAG TER BESCHERMING VAN HET MARIENE MILIEU IN HET OOSTZEEGEBIED, 
VERDRAG VAN HELSINKI ALS HERZIEN IN 1992 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
inzonderheid op artikel 130 S, 
Gezien het voorstel van de Commissie^1), 
Gezien het advies van het Europese Parlenient^2), 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité^), 
Overwegende dat de Commissie namens de Gemeenschap heeft deelgenomen aan de 
onderhandelingen over de opstelling van de ontwerp-herziening van 1992 van het 
Verdrag van Helsinki; 
Overwegende dat dit verdrag namens de Gemeenschap is ondertekend op 
24 september 1992; 
Overwegende dat met dit verdrag wordt beoogd een kader voor regionale 
samenwerking in het leven te roepen om te zorgen voor het ecologisch herstel van 
het Oostzeegebied door het zelf-regenererend vermogen van het mariene milieu en 
het behoud van het ecologisch evenwicht te verzekeren; 
Overwegende dat de Gemeenschap maatregelen op het door het Verdrag bestreken 
gebied heeft genomen en dat het aan haar is om, wat deze aangelegenheden 
betreft, op internationaal niveau verplichtingen aan te gaan; 
Overwegende dat het milieubeleid van de Gemeenschap bijdraagt tot het bereiken 
van de doelstellingen behoud, bescherming en verbetering van de kwaliteit van 
het milieu, bescherming van de gezondheid van de mens en behoedzaam en rationeel 
gebruik van de natuurlijke hulpbronnen; 
(1) PB 
(2) PB 
- 6 -
Overwegende dat het milieubeleid van de Gemeenschap gericht is op de 
totstandbrenging van een hoog beschermingsniveau en berust op de beginselen van 
preventief handelen, bestrijding van milieu-aantastingen, bij voorrang aan de 
bron, en het beginsel dat de vervuiler betaalt; 
Overwegende dat de Gemeenschap en de Lid-Staten in het kader van hun respectieve 
bevoegdheden samenwerken met derde landen en de bevoegde internationale 
organisaties; 
Overwegende dat de sluiting van het Verdrag door de Gemeenschap bijdraagt tot de 
verwezenlijking van de in artikel 130 R van het Verdrag opgenomen 
doelstel Iingen, 
BESLUIT 
Artikel 1 
Het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (Verdrag 
van Helsinki als herzien in 1992), dat op 24 september 1992 te Helsinki 
(Finland) is ondertekend, wordt goedgekeurd namens de Europese Economische 
Gemeenschap. 
De tekst van het Verdrag is als bijlage aan dit besluit gehecht. 
Artikel 2 
De voorzitter van de Raad legt de goedkeuringsakte neder bij de Finse regering 
overeenkomstig het bepaalde in artikel 38 van het Verdrag. 
Gedaan te 
Voor de Raad 
\ 
VERDRAG TER BESCHERMING VAN HET MARIENE MILIEU VAN HET 
OOSTZEEGEBIED, 1992 
DE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN, 
ZICH BEWUST van de vitale betekenis van het mariene milieu van het 
Oostzeegebied, de uitzonderlijke hydrografische en ecologische eigen­
schappen ervan en de kwetsbaarheid van de daar levende fauna en flora voor 
veranderingen in het milieu; 
INDACHTIG de historische en huidige economische, sociale en culturele 
betekenis van het Oostzeegebied voor het welzijn en de welvaart van de 
volken van dat gebied; 
VASTSTELLENDE, met grote bezorgdheid, dat de verontreiniging van het 
Oostzeegebied nog steeds voortduurt; 
VERKLARENDE dat het hun vaste voornemen is te zorgen voor het ecologisch 
herstel van het Oostzeegebied, door het zelf-regenererend vermogen van het 
mariene milieu en het behoud van het ecologisch evenwicht te verzekeren; 
ERKENNENDE dat de bescherming en verbetering van het mariene milieu in het 
Oostzeegebied doelstellingen zijn die niet doeltreffend kunnen worden 
verwezenlijkt door nationale inspanningen alleen, maar dat tevens nauwe 
regionale samenwerking en andere passende internationale maatregelen 
hiervoor dringend nodig zijn; 
HUN WAARDERING BETUIGENDE voor de resultaten die op het gebied van 
milieubescherming zijn behaald in het kader van het Verdrag van 1974 ter 
Bescherming van het Mariene Milieu van het Oostzeegebied en voor de rol die 
de Commissie ter Bescherming van het Mariene Milieu van het Oostzeegebied 
daarbij heeft gespeeld; 
HERINNERENDE aan de relevante bepalingen en beginselen van de Verklaring 
van de Stockholm Conferentie over het Menselijk Milieu van 1972 en de 
Slotakte van de Conferentie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa van 
1975 (CVSE); 
WENSENDE de samenwerking met de bevoegde regionale organisaties, zoals de 
Internationale Commissie voor Zeevisserij in het Oostzeegebied die werd 
opgericht bij het Verdrag van Gdansk van 1973 inzake visserij en het behoud 
van levende fauna en flora in de Oostzee en de Belten, verder te 
ontwikkelen; 
VERWELKOMENDE de Verklaring over de Oostzee van de staten rond de Oostzee 
en andere belanghebbende staten, de Europese Gemeenschap en samenwerkende 
internationale financiële instellingen te Ronneby bijeen in 1990 en het 
Gemeenschappelijk Totaal Programma dat een gezamenlijk act iep I an behelst om 
het ecologisch evenwicht in het Oostzeegebied te herstellen; 
ZICH BEWUST dat openbaarheid en publieke bewustmaking alsmede de 
werkzaamheden van non-gouvernementele organisaties van groot belang zijn 
voor de succesvolle bescherming van het Oostzeegebied; 
$ 
VERWELKOMENDE de betere mogelijkheden voor nauwere samenwerking, gebaseerd 
op de beginselen van vreedzame samenwerking en wederzijds begrip, die 
mogelijk zijn geworden door de recente politieke ontwikkelingen in Europa; 
VASTBESLOTEN om de ontwikkelingen op het gebied van internationaal 
milieubeleid en milieuwetgeving op te nemen in een nieuw Verdrag om het 
wettelijk stelsel voor de bescherming van het Mariene Milieu van het 
Oostzeegebied uit te breiden, te versterken en te moderniseren; 
ZIJN ALS VOLGT OVEREENGEKOMEN: 
Artikel 1 
Verdragsgebied 
Dit Verdrag is van toepassing op het Oostzeegebied. In dit Verdrag 
betekent "Oostzeegebied" de Oostzee zelf met inbegrip van de Botnische 
Golf, de Finse Golf en de toegang tot de Oostzee begrensd door de parallel 
van Kaap Skagen in het Skagerrak op 57* 44.43 noorderbreedte. Het strekt 
zich uit tot de binnenwateren, d.w.z. in dit Verdrag de wateren aan de 
landzijde van de basislijnen vanaf welke de breedte van de territoriale zee 
wordt gemeten tot de grens aan de landzijde die door de Verdragsluitende 
Partijen wordt aangeduid. 
De Verdragsluitende Partijen stellen de depositaris in kennis van de 
afbakening van hun binnenwateren ten behoeve van dit Verdrag bij de neder-
legging van het document ter bekrachtiging, goedkeuring of toetreding. 
Artikel 2 
Begr i psomschr i j v i ngen 
In dit Verdrag betekent: 
1. "Verontreiniging": de rechtstreekse of niet-rechtstreekse inbrenging 
door de mens van stoffen of energie in de zee, met inbegrip van de 
riviermonden, die gevaar kan veroorzaken voor de gezondheid van de mens, 
schade kan toebrengen aan levende rijkdommen en mariene ecosystemen, het 
rechtmatig gebruik van de zee met inbegrip van het vissen kan belemmeren, 
de kwaliteit van zeewater kan aantasten of een vermindering van de 
recreatieve waarde tot gevolg kan hebben; 
2. "Verontreiniging afkomstig van het vasteland": verontreiniging van de 
zee die afkomstig is van alle punt- en diffuse bronnen op het land en die 
de zee bereikt via waterlopen, de lucht of rechtstreeks vanaf de kust. 
Hieronder is ook begrepen verontreiniging die wordt veroorzaakt door het 
opzettelijk storten van stoffen in de zeebodem vanaf het land via tunnels, 
pijpleidingen of langs andere weg; 
3. "Schip": elk vaartuig, van welk type ook, dat in het mariene milieu 
opereert, waaronder begrepen draagvleugelboten, luchtkussenvaartuigen, 
onderwatervaartuigen, drijvende vaartuigen en vaste dsn wel drijvende 
plat forms ; 
3 
4. a) "Storten" betekent: 
(i) het zich opzettelijk ontdoen van afval en andere stoffen 
in zee of in de zeebodem vanuit schepen, vanaf andere 
bouwwerken in zee of vanuit luchtvaar tui gen; 
(ii) het opzettelijk tot zinken brengen van schepen, andere 
bouwwerken in zee of luchtvaartuigen; 
b) Onder "storten" is niet begrepen: 
(i) het zich ontdoen van afval of andere stoffen behorende 
bij of afkomstig van de normale exploitatie van 
schepen, andere bouwwerken in zee, luchtvaartuigen, en 
van hun uitrusting, waaronder niet begrepen zijn afval en 
andere stoffen die worden vervoerd door of overgeladen op 
schepen, andere bouwwerken in zee of luchtvaartuigen 
die worden gebruikt om zich van deze stoffen te ontdoen, 
of stoffen die afkomstig zijn van de verwerking van 
dergelijk afval of andere stoffen aan boord van deze 
schepen, bouwwerken of luchtvaartuigen; 
(ii) het deponeren van stoffen met een ander oogmerk dan er 
zich enkel en alleen van te ontdoen, mits zulks niet 
strijdig is met het doel van dit Verdrag; 
5. "Verbranding": het opzettelijk verbranden van stoffen en materialen 
op zee teneinde deze door middel van verhitting te vernietigen. Werkzaam­
heden voortvloeiende uit de normale exploitatie van schepen of bouwwerken 
vallen niet onder deze term; 
6. "Olie" : Aardolie in om het even welke vorm met inbegrip van ruwe 
olie, stookolie, oliehoudend slik, olieafval en geraffineerde produkten; 
7. "Schadelijke stof": elke stof die, indien zij in zee terechtkomt, 
verontreiniging kan veroorzaken; 
8. "Gevaarlijke stof": elke schadelijke stof die vanwege haar 
intrinsieke eigenschappen persistent dan wel toxisch is of kan bio-
accumuleren; 
9. "Verontreinigingsvoorval": een gebeurtenis of een opeenvolging van 
gebeurtenissen met dezelfde oorzaak die er toe leidt of kan leiden dat olie 
of andere schadelijke stoffen worden geloosd en die een gevaar vormt of kan 
vormen voor het mariene milieu van het Oostzeegebied, voor de kust of voor 
daarmee samenhangende belangen van een of meer Verdragsluitende Partijen 
en die dringend bestrijding of een andere onmiddellijk optreden vereist; 
10. "Organisatie voor regionale economische integratie": elke organisatie 
van soevereine staten waaraan de lid-staten bevoegdheden hebben overge­
dragen met betrekking tot terreinen die onder het toepassingsgebied van 
dit Verdrag vallen, met inbegrip van de bevoegdheid internationale 
overeen-komsten te sluiten met betrekking tot deze terreinen; 
11. De "Commissie": de in Artikel 19 bedoelde Commissie ter Bescherming 
van het Mariene Milieu van het Oostzeegebied. 
IQ 
Artikel 3 
Algemene beginselen en verplichtingen 
1. De Verdragsluitende Staten nemen, afzonderlijk of gezamenlijk, alle 
passende wettelijke, bestuurlijke of andere relevante maatregelen om 
verontreiniging te voorkomen of uit te bannen teneinde het ecologisch 
herstel van het Oostzeegebied en het behoud van het ecologisch evenwicht 
ervan te bevorderen. 
2. De Verdragsluitende Partijen passen het voorzorgsbeginsel toe, d.w.z. 
het nemen van preventieve maatregelen ingeval er redenen zijn aan te nemen 
dat stoffen of energie die rechtstreeks of niet-rechtstreeks in het 
mariene milieu worden ingebracht gevaar kunnen veroorzaken voor de gezond 
heid van de mens, levende fauna en flora of mariene ecosystemen schaden, 
de recreatieve waarde van een gebied verminderen of ander rechtmatig 
gebruik van de zee belemmeren, zelfs indien er geen eenduidig bewijs is 
voor een oorzakelijk verband tussen ingebrachte stoffen en hun 
veronderstelde effecten. 
3. Teneinde verontreiniging van het Oostzeegebied te voorkomen en uit 
te bannen bevorderen de Verdragsluitende Partijen het gebruik van de Beste 
Milieu Praktijk en de Beste Beschikbare Technologie. Indien de vermin 
der ing van ingebrachte stoffen of energie ten gevolge van de toepassing van 
de Beste Milieu Praktijk en de Beste Beschikbare Technologie, zoals 
beschreven in Bijlage II, niet leidt tot vanuit milieu-oogpunt 
aanvaardbare resultaten, worden aanvullende maatregelen genomen. 
4. De Verdragsluitende Partijen passen het principe dat de vervuiler 
betaalt toe. 
5. De Verdragsluitende Partijen verzekeren dat de metingen en 
berekeningen van emissies van puntbronnen in water en lucht en van 
verontreiniging van water en lucht door diffuse bronnen op een weten­
schappelijk verantwoorde manier worden uitgevoerd teneinde de toestand 
van het mariene milieu van het Oostzeegebied te kunnen beoordelen en de 
tenuit-voerlegging van dit Verdrag zeker te kunnen stellen. 
6. De Verdragsluitende Partijen streven ernaar te verzekeren dat de 
tenuitvoerlegging van dit Verdrag geen grensoverschrijdende 
verontreiniging veroorzaakt van gebieden buiten het Oostzeegebied. De 
genomen maatregelen mogen bovendien geen onaanvaardbare aantasting van de 
luchtkwaliteit en de atmosfeer of van wateren, bodem en grondwater of 
onaanvaardbare schadelijke of toenemende afvalverwerking, of een 
verhoogd risico voor de menselijke gezondheid tot gevolg hebben. 
Artikel 4 
Toepassing 
1. Dit Verdrag is gericht op de bescherming van het mariene milieu van 
het Oostzeegebied, dat wordt gevormd door de watermassa en de zeebodem met 
inbegrip van de levende fauna en flora en andere vormen van marien leven. 
2. ledere Verdragsluitende Partij past de bepalingen van dit Verdrag 
toe in haar territoriale zee en binnenwateren door middel van haar eigen 
nationale instanties, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan haar 
soevereini tei t. 
3. Dit Verdrag is niet van toepassing op oorlogsschepen, schepen in 
gebruik als marine-hulpschepen, militaire vliegtuigen of andere schepen en 
vliegtuigen in eigendom van of in beheer bij een Staat die, tijdelijk, 
uitsluitend worden ingezet voor niet-commerciële overheidsdienst. 
ledere Verdragsluitende Partij waarborgt evenwel, door het nemen van 
passende maatregelen die de werkzaamheden of de operationele kwaliteiten 
van dergelijke schepen en vliegtuigen in haar eigendom of beheer niet 
aantasten, dat dergelijke schepen en vliegtuigen, voor zover redelijk en 
uitvoerbaar, handelen in overeenstemming met dit Verdrag. 
Artikel 5 
Schade IiJke stoffen 
De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe verontreiniging 
van het mariene milieu van het Oostzeegebied die wordt veroorzaakt door 
schadelijke stoffen afkomstig van alle mogelijke bronnen te voorkomen of 
uit te bannen, overeenkomstig de bepalingen van dit Verdrag en, voor dit 
doel, de in Bijlage I vermelde procedures en maatregelen ten uitvoer te 
leggen. 
Artikel 6 
Beginselen en verplichtingen inzake 
verontreiniging vanaf het land 
1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe verontreiniging 
van het Oostzeegebied door bronnen op het land te voorkomen en uit te 
bannen door, onder meer, de Beste Milieu Praktijk voor alle bronnen en de 
Beste Beschikbare Technologie voor puntbronnen toe te passen. De 
relevante maatregelen terzake worden door alle aan de Oostzee grenzende 
Verdragsluitende Partijen genomen zonder dat afbreuk wordt gedaan aan hun 
soevereiniteit. 
2. De Verdragsluitende Partijen passen de procedures en maatregelen toe 
die in Bijlage III worden uiteengezet. Daartoe werken zij, indien nodig, 
onder meer samen om specifieke programma's, richtsnoeren, normen of 
regel-geving op te stellen en goed te keuren met betrekking tot emissies 
in en verontreiniging van water en lucht, milieukwaliteit, produkten die 
schadelijke stoffen of materialen bevatten alsmede het gebruik daarvan. 
3. Schadelijke stoffen afkomstig van puntbronnen mogen niet, behalve in 
zeer geringe hoeveelheden, rechtstreeks of niet-rechtstreeks worden 
ingebracht in het mariene milieu van het Oostzeegebied zonder een van 
tevoren verleende vergunning, die periodiek kan worden herzien en dient te 
worden afgegeven door de bevoegde nationale instantie overeenkomstig de 
beginselen die in Bijlage III, Voorschrift 3 worden vermeld. De Verdrag­
sluitende Partijen verzekeren dat toezicht wordt gehouden op toegestane 
emissies in water en lucht en dat deze worden gecontroleerd. 
4. Indien de inbrenging in een waterloop, die door het grondgebied van 
twee of meer Verdragsluitende Partijen stroomt of een natuurlijke grens 
tussen deze vormt, verontreiniging van het mariene milieu in het Oostzee­
gebied kan veroorzaken, nemen de betrokken Verdragsluitende Partijen 
gezamenlijk, en indien mogelijk in samenwerking met een derde geïnteres 
seerde of betrokken staat, passende maatregelen om dergelijke veront­
reiniging te voorkomen of uit te bannen. 
a 
Artikel 7 
Mi Iieu-effectrapportage 
1. indien milieu-effectrapportage voor een voorgestelde activiteit die 
waarschijnlijk een aanzienlijk negatief effect zal hebben op het mariene 
milieu van het Oostzeegebied, volgens internationale of supranationale 
regelgeving moet worden verricht door de Verdragsluitende Partij die het 
effect veroorzaakt, stelt deze Verdragsluitende Partij de Commissie en 
iedere Verdragsluitende Partij die mogelijk de gevolgen ondervindt van een 
grensoverschrijdend milieu-effect in het Oostzeegebied in kennis. 
2. De Verdragsluitende Partij die het effect veroorzaakt start overleg 
met iedere Verdragsluitende Partij die waarschijnlijk negatieve gevolgen 
zal ondervinden van dergelijke grensoverschrijdende milieu-effecten, 
indien zulks is vereist volgens internationale of supranationale 
regelgeving die van toepassing is op de Verdragsluitende Partij die het 
effect veroorzaakt. 
3. Ingeval twee of meer Verdragsluitende Partijen aan grensover­
schrijdende wateren liggen binnen het Oostzeegebied, werken deze Partijen 
samen teneinde te verzekeren dat mogelijke effecten op het mariene milieu 
van het Oostzeegebied volledig worden onderzocht in het kader van de in 
het eerste lid van dit Artikel bedoelde milieu-effectrapportage. De 
betrokken Verdragsluitende Partijen nemen gezamenlijk passende maatrege 
len teneinde verontreiniging, met inbegrip van cumulatieve schadelijke 
effecten, te voorkomen of uit te bannen. 
Artikel 8 
Voorkoming van verontreiniging door schepen 
1. Teneinde het Oostzeegebied te beschermen tegen verontreiniging door 
schepen, nemen de Verdragsluitende Partijen de in Bijlage IV vermelde 
maatregelen. 
2. De Verdragsluitende Partijen zullen eenvormige voorschriften 
opstellen en toepassen met betrekking tot het verzorgen van ontvangst­
inrichtingen voor op schepen voortgebracht afval, daarbij onder meer 
rekening houdende met de specifieke behoeften van passagiersschepen die 
in het Oostzeegebied opereren. 
Artikel 9 
P lez iervaartuigen 
De Verdragsluitende Partijen nemen, naast het ten uitvoer leggen van 
de voorschriften van dit Verdrag die zonder meer kunnen worden toegepast op 
pleziervaartuigen, speciale maatregelen om de schadelijke gevolgen van de 
activiteiten van pleziervaartuigen voor het mariene milieu in het Oost 
zeegebied te beperken. Deze maatregelen behelzen onder meer het bestrij 
den van luchtverontreiniging, lawaai en hydrodynamische effecten alsmede 
het zorgen voor adequate ontvangstinrichtingen voor afval van plezier 
vaartuigen. 
Artikel 10 
Verbod op verbranding 
1. De Verdragsluitende Partijen verbieden verbranding in het Oostzee­
gebied. 
15 
2. ledere Verdragsluitende Partij verbindt zich ertoe te verzekeren dat 
de voorschriften van dit Artikel worden nageleefd door schepen: 
a) die op haar grondgebied staan ingeschreven of die haar vlag 
voeren; 
b) die op haar grondgebied of in haar territoriale zee de te 
verbranden stoffen laden; 
c) waarvan wordt aangenomen dat zij bezig zijn met verbranding in 
haar binnenwateren of territoriale zee. 
3. Ingeval verbranding wordt vermoed, stellen de Verdragsluitende 
Partijen gezamenlijk een onderzoek in overeenkomstig Voorschrift 2 van 
Bijlage IV. 
Artikel 11 
Voorkoming van storten 
1. Onverminderd de in het tweede en vierde lid van dit Artikel genoemde 
uitzonderingen, verbieden de Verdragsluitende Partijen het storten van 
afval in het Oostzeegebied. 
2. Voor het storten van baggerspecie is een van tevoren door de bevoegde 
instantie verleende speciale vergunning vereist, die wordt afgegeven 
overeenkomstig de bepalingen van Bijlage V. 
3. ledere Verdragsluitende Partij verbindt zich ertoe te verzekeren dat 
de bepalingen van dit Artikel worden nageleefd door schepen en 
luchtvaartuigen: 
a) die op haar grondgebied staan ingeschreven of die haar vlag 
voeren; 
b) die op haar grondgebied of in haar territoriale zee de te 
storten stoffen laden; 
c) waarvan wordt aangenomen dat zij bezig zijn met storten in haar 
binnenwateren of territoriale zee. 
4. De bepalingen van dit Artikel zijn niet van toepassing wanneer 
mensenlevens in gevaar zijn of schepen of luchtvaartuigen volledig 
dreigen te worden vernietigd of verloren te gaan en storten de enige 
oplossing lijkt om de dreiging af te wenden en hierdoor naar alle 
waarschijnlijkheid de minste schade wordt veroorzaakt. Het storten moet 
dan dusdanig geschieden dat de gevaren voor het menselijk leven en voor de 
in de zee voorkomende flora en fauna tot een minimum beperkt blijven. 
5. Storten overeenkomstig de in het vierde lid van dit Artikel vermelde 
bepalingen dient te worden gemeld en behandeld overeenkomstig Bijlage VII 
en onmiddellijk te worden gemeld aan de Commissie overeenkomstig de 
bepalingen van Voorschrift 4 van Bijlage V. 
6. Ingeval wordt vermoed dat storten strijdig is met de bepalingen van 
dit Artikel, stellen de Verdragsluitende Partijen gezamenlijk een 
onderzoek in overeenkomstig Voorschrift 2 van Bijlage IV. 
H 
Artikel 12 
Exploratie en exploitatie van de zeebodem en de ondergrond daarvan 
1. De Verdragsluitende Partijen nemen aile passende maatregelen om 
verontreiniging van het mariene milieu van het Oostzeegebied te voorkomen 
die voortvloeit uit of verband houdt met exploratie of exploitatie van hun 
deel van de zeebodem en de ondergrond daarvan. Tevens zorgen zij ervoor 
dat zij onmiddellijk kunnen reageren op verontreinigingsvoorvallen 
die door dergelijke activiteiten worden veroorzaakt. 
2. Teneinde verontreiniging door dergelijke werkzaamheden te voorkomen 
en uit te bannen verbinden de Verdragsluitende Partijen zich ertoe de 
procedures en maatregelen ten uitvoer te leggen die in Bijlage VI worden 
vermeld, voorzover deze van toepassing zijn. 
Artikel 13 
Melding van en overleg bij verontreinigingsvoorvallen 
1. Ingeval een verontreinigingsvoorval op het grondgebied van een 
Verdragsluitende Partij waarschijnlijk verontreiniging van het mariene 
milieu van het Oostzeegebied zal veroorzaken buiten het grondgebied of het 
aangrenzend maritiem gebied waarover zij soevereine rechten en 
rechtsmacht uitoefent overeenkomstig het internationale recht, waarschuwt 
deze Verdrag-sluitende Partij onverwijld de Vera.agslui tende Partijen 
wier belangen worden geschaad of waarschijnlijk zullen worden geschaad. 
2. Indien de in het eerste lid bedoelde Verdragsluitende Partijen dit 
nodig achten, vindt overleg plaats teneinde dergelijke verontreiniging te 
voorkomen, te beperken of te beheersen. 
3. Het eerste en tweede lid van dit Artikel zijn tevens van toepassing 
indien een Verdragsluitende Partij nadelige gevolgen heeft ondervonden 
van dergelijke verontreiniging afkomstig van het grondgebied van een 
derde staat. 
Artikel 14 
Samenwerking bij het bestrijden van mariene verontreiniging 
De Verdragsluitende Partijen nemen afzonderlijk en gezamenlijk, 
over-eenkomstig hetgeen in Bijlage VII is uiteengezet, alle passende 
maatregelen om voldoende bestrijdingsmaterieel gereed te houden en te 
kunnen reageren bij verontreinigingsvoorvallen teneinde de gevolgen van 
deze voorvallen voor het mariene milieu van het Oostzeegebied uit te 
bannen of tot een minimum te beperken. 
Artikel 15 
Natuurbehoud en biodiversiteit 
De Verdragsluitende Partijen nemen afzonderlijk en gezamenlijk alle 
passende maatregelen met betrekking tot het Oostzeegebied en de kusteco-
systemen ervan die door de Oostzee worden benvloed om natuurlijke habitats 
en biologische diversiteit in stand te houden en ecologische processen 
te beschermen. Dergelijke maatregelen worden eveneens genomen teneinde 
het duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen in het Oostzeegebied te 
verzekeren. Daartoe streven de Verdragsluitende Partijen ernaar nadere 
rechtsinstrumenten met passende richtsnoeren en criteria goed te keuren. 
f* 
Artikel 16 
Melding en uitwisseling van informatie 
1. De Verdragsluitende Partijen rapporteren periodiek aan de Commissie 
over: 
a) de wettelijke, regelgevende of andere instrumenten die zijn 
vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van de voorschriften van 
dit Verdrag, of van de Bijlagen ervan en van aanbevelingen die 
in het kader ervan zijn goedgekeurd; 
b) de doeltreffendheid van de maatregelen die zijn genomen om de 
onder letter (a) van dit lid bedoelde voorschriften ten 
uitvoer te leggen; en 
c) problemen die zijn ondervonden bij de tenuitvoerlegging van de 
onder letter (a) van dit lid bedoelde voorschriften. 
2. Op verzoek van een Verdragsluitende Partij of van de Commissie, 
verstrekken de Verdragsluitende Partijen, voor zover beschikbaar, 
informatie over lozingsvergunningen, gegevens over emissies of over 
mi Iieukwalitei t. 
Artikel 17 
Informatie voor het publiek 
1. De Verdragsluitende Partijen verzekeren dat informatie beschikbaar 
wordt gesteld voor het publiek over de toestand van de Oostzee en de 
wateren in dat gebied, over maatregelen die zijn genomen of worden over­
wogen om verontreiniging te voorkomen of uit te bannen en de doeltreffend­
heid daarvan. Hiertoe verzekeren de Verdragsluitende Partijen dat de 
volgende informatie beschikbaar wordt gesteld voor het publiek: 
a) verleende vergunningen en de voorwaarden waaraan moet worden 
voldaan; 
b) resultaten van het bemonsteren van water en vloeistoffen in 
verband met toezicht en beoordeling, alsmede resultaten van de 
controle op de naleving van doelstellingen op het gebied van 
waterkwaliteit of vergunningsvoorwaarden; en 
c) doelstellingen met betrekking tot waterkwaliteit. 
2. ledere Verdragsluitende Partij verzekert dat deze informatie 
beschik-baar is voor het publiek op redelijke tijdstippen en verschaft 
leden van het publiek voldoende mogelijkheden om, tegen betaling van een 
redelijke vergoeding, kopieën te maken van informatie in haar archieven. 
\t 
Artikel 18 
Bescherming van informatie 
1. De Voorschriften van dit Verdrag doen geen afbreuk aan het recht of 
de verplichting van ongeacht welke Verdragsluitende Partij om, overeen­
komstig haar nationale wetgeving of van toepassing zijnde supranationale 
regelgeving, informatie inzake intellectuele eigendom, met inbegrip van 
industriële en commerciële geheimen, informatie die van belang is voor de 
nationale veiligheid, alsmede vertrouwelijke persoonlijke gegevens te 
beschermen. 
2. Ingeval een Verdragsluitende Partij niettemin besluit dergelijke 
beschermde informatie aan een andere Verdragsluitende Partij te ver­
strekken, respecteert de Partij die deze beschermde informatie ontvangt de 
vertrouwelijkheid van de ontvangen informatie en de voorwaarden waaronder 
deze wordt verstrekt, en gebruikt deze informatie slechts voor de doel 
stellingen waarvoor deze werd verstrekt. 
Artikel 19 
Comm i ss i e 
1. De Commissie ter Bescherming van het Mariene Milieu van het Oostzee­
gebied, hierna "de Commissie" genoemd, wordt hierbij ingesteld ten behoeve 
van dit Verdrag. 
2. De Commissie ter Bescherming van het Mariene Milieu van het Oostzee­
gebied, ingesteld door het Verdrag ter Bescherming van het Mariene Milieu 
van het Oostzeegebied van 1974, is de Commissie. 
3. Het voorzitterschap van de Commissie wordt door elke Verdragsluitende 
Partij bij toerbeurt uitgeoefend, in alfabetische volgorde volgens de 
benaming van de Staten in de Engelse taal. De voorzitter vervult een 
termijn van twee Jaar en mag tijdens de periode van zijn voorzitterschap 
niet optreden als vertegenwoordiger van de Verdragsluitende Partij die het 
voorzitterschap bekleedt. 
Ingeval de voorzitter zijn termijn niet voltooit, benoemt de Verdrag­
sluitende Partij die het voorzitterschap bekleedt een opvolger die deze 
functie vervult totdat de termijn van die Verdragsluitende Partij is 
verstreken. 
4. De Commissie komt tenminste eenmaal per jaar bijeen op uitnodiging 
van de voorzitter. Op verzoek van een Verdragsluitende Partij, dat 
tenminste door een andere Verdragsluitende Partij dient te worden 
ondersteund, roept de Voorzitter zo spoedig mogelijk buitengewone 
vergaderingen bijeen, evenwel binnen een termijn van negentig dagen na 
indiening van het verzoek. 
5. Tenzij anders wordt bepaald in dit Verdrag kan de Commissie slechts 
met eenparigheid van stemmen besluiten nemen. 
1} 
Artikel 20 
De taken van de Commissie 
De Commissie heeft tot taak: 
a) een algemeen toezicht uit te oefenen op de tenuitvoerlegging van dit 
Verdrag; 
b) het doen van aanbevelingen inzake maatregelen met betrekking tot de 
doelstellingen van dit Verdrag; 
c) toezicht uit te oefenen op de inhoud van dit Verdrag met inbegrip van 
de Bijlagen en het doen van aanbevelingen aan de Verdragsluitende 
Partijen inzake noodzakelijke wijzigingen van dit Verdrag of de 
Bijlagen ervan, met inbegrip van wijzigingen van de lijsten van 
stoffen en materialen alsmede de vaststelling van nieuwe Bijlagen; 
d) het ontwikkelen van criteria voor de controle op verontreiniging, 
doelstellingen inzake de beperking van verontreiniging en 
doelstellingen met betrekking tot maatregelen, in het bijzonder die 
vermeld in Bi Jlage 11 f ; 
e) het in nauwe samenwerking met de bevoegde overheidsinstanties 
bevorderen van aanvullende maatregelen om het mariene milieu van het 
Oostzeegebied te beschermen, daarbij rekening houdende met het onder 
letter (f) van dit Artikel vermelde, en voor dit doel: 
(i) het ontvangen, bestuderen, samenvatten en rondzenden van 
relevante wetenschappelijke, technologische en statistische 
informatie uit beschikbare bronnen; en 
(ii) het bevorderen van wetenschappelijke en technologisch 
onderzoek; en 
f) indien nodig de diensten in te roepen van bevoegde regionale en 
andere internationale organisaties voor samenwerking op het gebied 
van wetenschappelijk en technologisch onderzoek alsmede voor andere 
relevante werkzaamheden die van belang zijn voor de doelstellingen 
van dit Verdrag. 
2. De Commissie mag iedere andere taken op zich nemen die zij nodig acht 
voor het verwezenlijken van de doelstellingen van dit Verdrag. 
Artikel 21 
Bestuurlijke bepalingen voor de Commissie 
1. De werktaal van de Commissie is Engels. 
2. De Commissie stelt haar eigen Huishoudelijk Reglement vast. 
3. De Commissie, bekend onder de naam "Secretariaat", is gevestigd in 
He I s i nk i . 
4. De Commissie benoemt een Secretaris-Generaal, zorgt voor de aan­
stelling van ander benodigd personeel en bepaalt de taken, ambtstermijn en 
arbeidsvoorwaarden van de Secretaris-Generaal. 
5. De Secretaris-Generaal is de hoogste ambtenaar van de Commissie en 
voert de taken uit die nodig zijn voor het beheer van dit Verdrag, de 
werkzaamheden van de Commissie en andere taken die door de Commissie en het 
Huishoudelijk Reglement aan de Secretaris-Generaal zijn toevertrouwd. 
Artikel 22 
Financiële bepalingen voor de Commissie 
1« 
1. De Commissie stelt haar eigen Financieel Reglement op. 
2. De Commissie stelt een Jaarlijkse of tweejarige begroting vast van 
voorgestelde uitgaven en begrotingsramingen voor de daarop volgende fiscale 
periode. 
3. De totale begroting, met inbegrip van eventuele aanvullende 
begrotingen die de Commissie heeft vastgesteld, wordt, met uitzondering van 
de Europese Gemeenschap, door de Verdragsluitende Partijen in gelijke 
delen bekostigd, behalve wanneer de Commissie met eenparigheid van stemmen 
anders besluit. 
4. De bijdrage van de Europese Gemeenschap aan de begroting bedraagt 
niet meer dan 2.5% van de administratieve kosten. 
5. ledere Verdragsluitende Partij betaalt zelf de kosten van de deelname 
van haar vertegenwoordigers, deskundigen en adviseurs aan de werkzaamheden 
van de Commissie. 
Artikel 23 
Stemrecht 
1. Onverminderd het in het tweede lid van dit Artikel bepaalde, heeft 
iedere Verdragsluitende Partij een stem in de Commissie. 
2. De Europese Gemeenschap en iedere andere regionale economische 
organisatie oefenen, op gebieden die onder hun bevoegdheid vallen, hun 
stemrecht uit met een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal leden 
ervan dat Verdragsluitende Partij is bij dit Verdrag. Dergelijke 
organisaties oefenen hun stemrecht niet uit indien hun Iid-staten zelf hun 
stemrecht uitoefenen en omgekeerd. 
Artikel 24 
Wetenschappelijke en technologische samenwerking 
1. De Verdragsluitende Partijen werken rechtstreeks, of waar passend 
via bevoegde regionale of andere internationale organisaties, samen op het 
gebied van wetenschap, technologie en ander onderzoek en wisselen infor 
mat ie en andere wetenschappelijke informatie uit met betrekking tot het 
toepassingsgebied van dit Verdrag. Teneinde onderzoek- en controlewerk­
zaamheden in het Oostzeegebied te vergemakkelijken verbinden de Ver 
drags lui tende Partijen zich ertoe hun beleid inzake vergunningsprocedu 
res voor het verrichten van dergelijke werkzaamheden te harmoniseren. 
13 
2. Onverminderd Artikel 4, tweede lid, van dit Verdrag verbinden de 
Verdragsluitende Partijen zich ertoe rechtstreeks, of waar passend via 
bevoegde regionale of andere internationale organisaties, onderzoek te 
bevorderen, programma's op te zetten of te steunen die gericht zijn op het 
ontwikkelen van methoden ter vaststelling van de aard en mate van ver 
ontreiniging, de blootstelling eraan en de wegen waarlangs deze zich ver 
spreidt, de risico's die zij met zich brengt alsmede de middelen die 
ertegen kunnen worden aangewend in het Oostzeegebied. De Verdragsluitende 
Partijen verbinden zich met name ertoe alternatieve methoden te 
ontwikkelen voor de behandeling, verwerking en verwijdering van materialen 
en stoffen die verontreiniging van het mariene milieu in het Oostzeege 
bied kunnen veroorzaken. 
3. Onverminderd Artikel 4, tweede lid, van dit Verdrag verbinden de 
Verdragsluitende Partijen zich ertoe rechtstreeks, of waar passend via 
bevoegde regionale of internationale organisaties, en op basis van de 
informatie en gegevens die op grond van het eerste en tweede lid van dit 
Artikel is verkregen, gezamenlijk aan de ontwikkeling van onderling 
vergelijkbare observatiemethoden te werken, basisonderzoek te 
verrichten en aanvullende of gezamenlijke programma's ter controle op 
te stellen. 
4. De organisatie en omvang van de werkzaamheden die verband houden met 
de tenuitvoerlegging van de in het eerste, tweede en derde lid van dit 
Artikel vermelde taken worden voornamelijk door de Commissie zelf vast­
gesteld. 
Artikel 25 
Aansprakelijkheid voor schade 
De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe zo spoedig mogelijk 
regels te ontwikkelen en vast te stellen inzake de aansprakelijkheid voor 
schade die voortvloeit uit daden of nalatigheden die strijdig zijn met dit 
Verdrag, met inbegrip van onder meer beperkingen van aansprakelijkheid, 
criteria en procedures voor de bepaling van aansprakelijkheid en beschik 
bare rechtsmiddelen die kunnen worden aangewend. 
Artikel 26 
Beslechting van geschillen 
1. In geval van een geschil tussen twee of meer Verdragsluitende 
Partijen over de uitlegging of toepassing van dit Verdrag streven deze 
ernaar dit door onderhandeling te beslechten. Indien ze niet tot over­
eenstemming kunnen komen vragen ze om bijstand van of verzoeken gezamenlijk 
om bemiddeling door een andere Verdragsluitende Partij, een bevoegde 
internationale organisatie of een deskundige. 
2. Indien de betrokken partijen hun geschil niet kunnen oplossen door 
onderhandeling of niet tot overeenstemming komen over de bovengenoemde 
maatregelen, worden dergelijke geschillen in gezamenlijke overeenstemming 
voorgelegd aan een ad hoc scheidsgerecht, aan een permanent scheidsgerecht 
of aan het Internationale Hof van Justitie. 
IP 
Artikel 27 
Vrijwaring van bepaalde vrijheden 
Niets is dit Verdrag kan worden uitgelegd als een inbreuk op de 
vrijheid van scheepvaart, visserij, marien wetenschappelijk onderzoek en 
ander rechtmatig gebruik van de volle zee, alsmede op het recht van vrije 
doorgang in de territoriale zee. 
Artikel 28 
Status van de Bijlagen 
De Bijlagen bij dit Verdrag maken een integrerend deel uit van het 
Verdrag. 
Artikel 29 
Andere Verdragen 
Niets in dit Verdrag doet afbreuk aan de rechten en verplichtingen 
van de Verdragsluitende Partijen onder eerder gesloten Verdragen of in de 
toekomst af te sluiten Verdragen die de algemene beginselen van het 
Zeerecht waarop dit Verdrag is gebaseerd bevorderen of ontwikkelen en in 
het bijzonder bepalingen met betrekking tot de voorkoming van verontreini 
ging van het mariene milieu. 
Artikel 30 
Conferentie tot herziening van het Verdrag 
Een conferentie met als doel een algemene herziening of een wijziging 
van dit Verdrag kan worden bijeengeroepen met instemming van alle Verdrag­
sluitende Partijen of op verzoek van de Commissie. 
Artikel 31 
Wijziging van de Artikelen van het Verdrag 
1. ledere Verdragsluitende Partij kan wijzigingen van de Artikelen van 
dit Verdrag voorstellen. Een dergelijk voorstel tot wijziging dient te 
worden voorgelegd aan de depositaris die de andere Verdragsluitende 
Partijen in kennis stelt. Deze stellen de depositaris zo spoedig mogelijk 
na ontvangst van de kennisgeving op de hoogte van hun goedkeuring van of 
bezwaar tegen het wijzigingsvoorstel. 
Een voorstel tot wijziging wordt, op verzoek van een Verdrags 
lui tende Partij, behandeld door de Commissie. In een dergelijk geval is 
Artikel 19, vierde lid, van toepassing. Indien een wijziging wordt 
goedgekeurd door de Commissie, is de in het tweede lid van dit Artikel 
beschreven procedure van toepassing. 
2. De Commissie kan wijzigingen aanbevelen van de Artikelen van dit 
Verdrag. Dergelijke voorstellen tot wijziging worden ingediend bij de 
depositaris die de Verdragsluitende Partijen van het voorstel in kennis 
stelt. De Verdragsluitende Partijen stellen de depositaris zo spoedig 
mogelijk na ontvangst van het voorstel tot wijziging in kennis van hun 
goedkeuring of afkeuring. 
3. De wijziging wordt van kracht negentig dagen nadat de depositaris 
kennisgevingen van goedkeuring van de wijziging heeft ontvangen van alle 
Verdragsluitende Partijen. 
Artikel 32 
Wijzigingen van de Bijlagen en aoedkeurina van ri« 
n 
Bij lagen 
1. De depositaris stelt de andere Verdragsluitende Partijen in kennis 
van ieder voorstel tot wijziging van de Bijlagen, dat tevens aan een 
onderzoek van de Commissie wordt onderworpen. Indien het voorstel wordt 
goedgekeurd door de Commissie worden de Verdragsluitende Partijen van de 
wijziging in kennis gesteld en wordt goedkeuring aanbevolen. 
2. De depositaris stelt de Verdragsluitende Partijen in kennis van 
iedere door de Commissie aanbevolen wijziging van de Bijlagen en beveelt 
goedkeuring ervan aan. 
3. Een dergelijke wijziging wordt geacht te zijn aanvaard aan het eind 
van een door de Commissie vast te stellen tijdvak tenzij binnen dat tijdvak 
een Verdragsluitende Partij schriftelijk bezwaar heeft aangetekend bij de 
depositaris. De goedgekeurde wijziging treedt in werking op een door de 
Commissie vastgestelde datum. 
Het door de Commissie vastgestelde tijdvak wordt met zes maanden 
verlengd en de datum van inwerkingtreding overeenkomstig uitgesteld 
indien, in uitzonderlijke gevallen, een Verdragsluitende Partij de 
depositaris voor afloop van het door de Commissie ingestelde tijdvak 
mededeelt dat, hoewel zij beoogt de wijziging goed te keuren, de nationale 
grondwettelijke vereisten voor een dergelijke goedkeuring nog niet zijn 
vervuld. 
4. Een Bijlage bij dit Verdrag kan worden goedgekeurd overeenkomstig de 
bepalingen van dit Artikel. 
Artikel 33 
Voorbehouden 
1. Voorbehouden ten aanzien van de bepalingen van dit Verdrag kunnen 
niet worden gemaakt. 
2. Het eerste lid van dit Artikel verhindert een Verdragsluitende 
Partij niet de toepassing van een Bijlage van dit Verdrag of een gedeelte 
daarvan of van een wijziging daarvan nadat de betreffende Bijlage of de 
wijziging ervan in werking is getreden, voor een periode van maximaal 1 
jaar uit te stellen, ledere Verdragsluitende Partij bij het Verdrag ter 
Bescherming van het Mariene Milieu van het Oostzeegebied van 1974 die bij 
de inwerking-treding van dit Verdrag de toepassing van een Bijlage of deel 
daarvan opschort, past de overeenkomstige Bijlage of het overeenkomstige 
deel van het Verdrag van 1974 toe voor de duur van de opschorting. 
3. Indien een Verdragsluitende Partij na de inwerkingtreding van dit 
Verdrag een beroep doet op de bepalingen van het tweede lid van dit 
Artikel, brengt zij, op het moment dat de Commissie een wijziging van een 
Bijlage of een nieuwe Bijlage goedkeurt, ter kennis van de andere Verdrag­
sluitende Partijen welke bepalingen zullen worden opgeschort 
overeenkomstig het tweede lid van dit Artikel. 
71 
Artikel 34 
Ondertekening 
Dit Verdrag staat open voor ondertekening in Helsinki van 
9 april 1992 tot 9 oktober 1992 door staten en door de Europese 
Gemeenschap die hebben deelgenomen aan de Diplomatieke Conferentie inzake 
de Bescherming van het Mariene Milieu van het Oostzeegebied, welke in 
Helsinki werd gehouden op 9 april 1992. 
Artikel 35 
Bekrachtiging, goedkeuring en toetreding 
1. Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd of goedgekeurd. 
2. Dit Verdrag staat, na de inwerkingtreding ervan, open voor toetreding 
door andere Staten of regionale organisaties voor economische integratie 
die geïnteresseerd zijn in het verwezenlijken van de doelstellingen van 
dit Verdrag, mits deze Staten of organisaties worden uitgenodigd door alle 
Verdragsluitende Partijen. Indien de bevoegdheden van een organisatie voor 
regionale economische integratie beperkt zijn, worden de voorwaarden voor 
deelname ervan overeengekomen tussen de Commissie en de geïnteresseerde 
organisât ie. 
3. De akten van bekrachtiging of van goedkeuring werden nedergelegd bij 
de depositar is. 
4. De Europese Gemeenschap en iedere andere organisatie voor regionale 
economische integratie die Verdragsluitende Partij wordt bij dit verdrag 
oefent met betrekking tot zaken die onder haar bevoegdheid vallen de 
rechten uit en vervult de verplichtingen die in dit Verdrag aan haar lid­
staten worden toegewezen. In dergelijke gevallen zijn de Iid-staten van 
deze organisaties niet gerechtigd dergelijke rechten afzonderlijk uit te 
oefenen. 
Artikel 36 
Inwerk ingtreding 
1. Dit Verdrag treedt in werking twee maanden na de datum van neder-
I egg ing van alle akten van bekrachtiging of goedkeuring door alle 
ondertekenende staten die aan de Oostzee grenzen en door de Europese 
Gemeenschap. 
2. Voor iedere staat die dit Verdrag bekrachtigt of goedkeurt voor of 
na de neder legging van de in het eerste lid van dit Artikel bedoelde 
laatste akte van bekrachtiging of goedkeuring, treedt dit Verdrag in 
werking twee maanden na de datum van neder legging van de akte van 
bekrachtiging of goedkeuring door deze staat of op de datum van 
inwerkingtreding van dit Verdrag, wanneer deze laatste datum later valt. 
3. Voor iedere toetredende staat of organisatie voor regionale econo­
mische integratie treedt dit Verdrag in werking twee maanden na de datum 
van nederlegging van de akte van toetreding door een dergelijke staat of 
organisatie voor regionale economische samenwerking. 
7^> 
4. Met de inwerkingtreding van dit Verdrag eindigt de toepassing van 
het Verdrag ter Bescherming van het Mariene Milieu van het Oostzeegebied, 
getekend te Helsinki op 22 maart 1974 met inbegrip van alle latere 
wijzigingen daarvan. 
5. Onverminderd het vierde lid van dit Artikel blijven wijzigingen van 
de Bijlagen van het bedoelde Verdrag, die door de Verdragsluitende Partijen 
zijn goedgekeurd in de periode tussen de ondertekening van dit Verdrag en 
de inwerkingtreding ervan, van kracht totdat de overeenkomstige Bijlagen 
van dit Verdrag dienovereenkomstig zijn gewijzigd. 
6. Onverminderd het vierde lid van dit Artikel, blijven aanbevelingen 
en besluiten die in het kader van het bedoelde Verdrag zijn goedgekeurd 
van toepassing voorzover zij verenigbaar zijn met, of niet uitdrukkelijk 
zijn beëindigd door dit Verdrag of ieder in het kader daarvan genomen 
besluit. 
Artikel 37 
Opzegging 
1. Dit Verdrag kan door iedere Verdragsluitende Partij te allen tijde 
worden opgezegd na verloop van vijf jaar te rekenen vanaf de datum waarop 
dit Verdrag in werking is getreden, door de depositaris schriftelijk 
hiervan op de hoogte te stellen. De opzegging wordt van kracht voor deze 
Verdragsluitende Partij op de dertigste Juni van het jaar volgende op het 
jaar waarin de depositaris op de hoogte werd gesteld van de opzegging. 
2. Ingeval een Verdragsluitende Partij het Verdrag opzegt roept de 
depositaris een bijeenkomst van de Verdragsluitende Partijen bijeen om de 
gevolgen van de opzegging te bespreken. 
Artikel 38 
Depositar is 
De regering van Finland, die fungeert als depositaris: 
a) stelt alle Verdragsluitende Partijen en de Secretaris-Generaal in 
kennis van: 
i) de ondertekeningen; 
ii) de neder legging van elke akte van bekrachtiging, goedkeuring 
of toetreding; 
iii) de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag; 
iv) iedere voorgestelde of aanbevolen wijziging van een Artikel of 
Bijlage of de goedkeuring van een nieuwe Bijlage alsmede de 
datum waarop een dergelijke wijziging of nieuwe Bijlage van 
kracht wordt; 
v) iedere mededeling, en de datum van ontvangst, in het kader van 
Art ikel 31 en 32; 
vi) iedere kennisgeving van opzegging en de datum waarop deze 
opzegging van kracht wordt; 
vii) iedere andere akte of kennisgeving met betrekking tot dit »/_ • — — 
21 
b) stuurt gecertificeerde kopieën van dit Verdrag aan toetredende staten 
en organisaties voor regionale economische integratie. 
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd 
door hun onderscheiden Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend. 
Gedaan te Londen, de negende april negentienhonderdtweennegentig 
in een enkel authentiek exemplaar in de Engelse taal dat wordt nedergelegd 
bij de regering van Finland. De regering van Finland stuurt gecertificeerde 
kopieën naar alle ondergetekenden. 
l< 
Voor de Tsjechische en Slowaakse Federale Republiek 
Voor het Koninkrijk Denemarken: 
Voor de Republiek Estland 
Voor de Republiek Finland 
Voor de Bondsrepubliek Duitsland 
Voor de Republiek Letland 
Voor de Republiek Litouwen 
Voor het Koninkrijk Noorwegen 
Voor de Republiek Polen 
If 
Voor de Russische Federatie 
Voor het Koninkrijk Zweden 
Voor de Oekraïne 
Voor de Europese Gemeenschap 
*ï 
BIJLAGE I 
SCHADELIJKE STOFFEN 
DEEL 1 ALGEMENE BEGINSELEN 
1.0 Inleiding 
Teneinde aan de vereisten van de relevante delen van dit Verdrag te voldoen 
passen de Verdragsluitende Partijen de volgende procedure toe voor het 
identificeren en beoordelen van schadelijke stoffen, als bedoeld in Artikel 
2, zevende lid. 
1.1. Criteria voor de indeling van stoffen 
De identificatie en beoordeling van stoffen is gebaseerd op de intrinsieke 
eigenschappen van stoffen, te weten: 
persistentie; 
toxiciteit en andere schadelijke eigenschappen; 
neiging tot bio-accumul at ie, 
alsmede op eigenschappen die verontreiniging kunnen veroorzaken, zoals 
de verhouding tussen waargenomen concentraties en concentraties 
waarbij geen effect wordt waargenomen; 
antropogeen risico van eutrofiëring; 
een grensoverschrijdend effect of effect over grote afstand; 
risico van ongewenste veranderingen in het mariene ecosysteem en 
onomkeerbaarheid of duurzaamheid van de effecten; 
radioactiviteit; 
aanzienlijke belemmering van de winning van voedsel uit zee of van 
ander rechtmatig gebruik van de zee-, 
verspreidingspatroon (d.w.z. betrokken hoeveelheden, gebruikspatroon 
en kans het mariene milieu te bereiken); 
bewezen carcinogene, teratogene of mutagene eigenschappen in of via 
het mar iene mi Iieu. 
Deze eigenschappen zijn niet noodzakelijkerwijs van even groot belang voor 
de identificatie en beoordeling van een bepaalde stof of groep van stoffen. 
l\ 
1.2 Prioritaire groepen van schadelijke stoffen 
De Verdragsluitende Partijen geven bij het nemen van preventieve 
maatregelen prioriteit aan de volgende groepen van stoffen die algemeen 
worden erkend als schadelijke stoffen: 
a) zware metalen en verbindingen daarvan; 
b) organo-gehalogeneerde verbindingen-, 
c) organische fosfor- en tinverbindingen; 
d) pesticiden, zoals fungiciden, herbiciden, insecticiden, slimicidenen 
chemicaliën die worden gebruikt voor het bewaren van hout, timmer­
hout, houtpulp, cellulose, papier, huiden en textiel; 
e) oliën en koolwaterstoffen op basis van aardolie; 
f) andere organische verbindingen die bijzonder schadelijk zijn voor het 
mariene mi Ii eu ; 
g) stikstof- en fosforverbindingen; 
h) radioactieve stoffen, met inbegrip van radioactief afval; 
i) persistente materialen die kunnen blijven drijven op, zweven in of 
zinken in zeewater; 
j) stoffen die schadelijke effecten kunnen hebben op de smaak en/of geur 
van voor menselijke consumptie bestemde produkten van de zee, of 
effecten op smaak, geur, kleur, helderheid of andere kenmerken van 
water. 
DEEL 2 VERBODEN STOFFEN 
Teneinde het Oostzeegebied tegen schadelijke stoffen te beschermen, 
verbieden de Verdragsluitende Partijen, geheel of gedeeltelijk, het gebruik 
van de volgende stoffen of groepen van stoffen in het Oostzeegebied en 
omstreken: 
2.1 Stoffen die voor alle gebruik verboden zijn, behalve voor de 
produktie van geneesmiddelen 
DDT (1,1,1-trichloor-2,2-bis-(chloorfenyI)-ethaan) en de daarvan afgeleide 
produkten DDE en DDD 
2.2 Stoffen die voor alle gebruik verboden zijn, behalve in 
bestaande gesloten installaties tot het eind van de levensduur 
ervan of voor onderzoeks-, ontwikkelings- en analytische 
doe Ie i nden 
a) PCB's (polychloorbifenylen) 
b) PCT's (polychloorterfenylen) 
2.3 Stoffen die verboden zijn voor bepaalde toepassingen 
Organische tinverbindingen voor scheepsverven voor pleziervaartuigen tot 
25 meter en visnetkooien. 
DEEL 3 PESTICIDEN 
23 
Teneinde het Oostzeegebied te beschermen tegen gevaarlijke stoffen, streven 
de Verdragsluitende Partijen ernaar het gebruik van de volgende stoffen als 
pesticiden in het Oostzeegebied en omstreken tot een minimum te beperken 
en, indien moge I ijk, te verbieden: 
CAS-nummer 
AcrylonitriI 
Aldrin 
Aramiet 
Cadm i umverb i nd i ngen 
Chloordaan 
Chloordecon 
Chloordimeform 
Chloroform 
1,2-Dibroomethaan 
Dieldr in 
Endr in 
Fluorazijnzuur en verbindingen 
Heptachloor 
Isobenzan 
Isodr in 
Kelevan 
Loodverbindingen 
Kwikverbindingen 
Morfamquat 
Nitrofeen 
Pentachloorfenol 
Polychloorterpenen 
Quintozeen 
Se I en i umver bi nd i ngen 
2,4,5-T 
Toxafeen 107131 
309002 
140578 
57749 
143500 
6164983 
67663 
106934 
60571 
72208 
7664393, 
76448 
297789 
465736 
4234791 
4636833 
1836755 
87865 
8001501 
82688 
93765 
8001352 144490 
s o 
BIJLAGE II 
CRITERIA VOOR HET GEBRUIK VAN DE BESTE MILIEUPRAXTIJK EN DE BESTE 
BESCHIKBARE TECHNOLOGIE 
Voorschrift 1; Algemene bepalingen 
1. Overeenkomstig de relevante delen van dit Verdrag passen de Verdrag­
sluitende Partijen de criteria voor de Beste Milieupraktijk en de Beste 
Beschikbare Technologie toe die hieronder worden beschreven. 
2. Teneinde verontreiniging te voorkomen en uit te bannen gebruiken de 
Verdragsluitende Partijen de Beste Milieupraktijk voor alle bronnen en de 
Beste Beschikbare Technologie voor puntbronnen, waarbij de inbreng ing in 
water en lucht van alle bronnen tot een minimum wordt beperkt of uitge­
bannen door voor goede beheersingsstrategieën te zorgen. 
Voorschrift 2; Beste Milieupraktijk 
1. Onder de uitdrukking "Beste Milieupraktijk" wordt verstaan de 
toepassing van de passendste combinatie van maatregelen. Bij de bepaling 
van maatregelen voor de afzonderlijke gevallen dient in ieder geval de 
volgende reeks steeds ingrijpender maatregelen te worden overwogen: 
het verstrekken van informatie en onderwijs aan het publiek en aan 
gebruikers over de gevolgen voor het milieu van een keuze voor 
bepaalde activiteiten en produkten, het gebruik ervan en de 
uiteinde-lijke verwijdering; 
het ontwikkelen en toepassen van Codes voor Goede Milieupraktijk die 
alle aspecten van de met een produkt tijdens de hele levensduur 
daarvan uitgevoerde activiteiten bestrijken; 
verplichte etiketten die het publiek en de gebruikers informeren over 
milieurisico's die verbonden zijn aan een produkt, het gebruik en de 
uiteindelijke verwerking ervan; 
beschikbaarheid van verzamel- en verwijderingssystemen; 
besparing van hulpbronnen, met inbegrip van energie; 
recycling, herwinning en hergebruik; 
het vermijden van het gebruik van gevaarlijke stoffen en produkten en 
de produktie van gevaarlijk afval; 
het toepassen van economische instrumenten met betrekking tot 
activiteiten, produkten of groepen van produkten en emissies; 
een vergunningsstelsel dat voorziet in een aantal beperkingen en 
verboden. 
3i 
2. Om te bepalen welke combinatie van maatregelen in het algemeen of in 
afzonderlijke gevallen de Beste Milieupraktijk is, dient speciale aandacht 
te worden besteed aan: 
het voorzorgsbeginsel; 
het ecologische risico dat verbonden is aan het produkt en de 
produktie, het gebruik en de uiteindelijke verwerking ervan; 
de mogelijkheid het produkt niet te gebruiken of het te vervangen 
door minder verontreinigende activiteiten of stoffen; 
de mate van gebruik; 
mogelijke milieuvoordelen of -nadelen van substitutie door andere 
materialen of activiteiten; 
vooruitgang en verandering in de stand van de wetenschappelijke 
kennis; 
de beschikbare tijd voor de tenuitvoerlegging; 
de sociale en economische gevolgen. 
Voorschrift 3; Beste Beschikbare Technologie 
1. Onder het begrip "Beste Beschikbare Technologie wordt verstaan de 
laatste stand van de ontwikkeling ("stand van zaken") van procédés, 
installaties of werkmethoden die bepalend zijn voor de praktische 
haalbaarheid van een bepaalde maatregel om lozingen te beperken. 
2. Om te bepalen of een geheel van procédés, installaties en werkme 
thoden in het algemeen of in afzonderlijke gevallen de Beste Beschikbare 
Technologie vormt, dient speciale aandacht te worden gegeven aan: 
vergelijkbare processen, installaties of werkmethoden die recentelijk 
met succes zijn beproefd; 
technologische vooruitgang en veranderingen in wetenschappelijke 
kennis en inzichten; 
de economische haalbaarheid van dergelijke technologie; 
de beschikbare tijd voor de toepassing; 
de aard en omvang van de betrokken emissies; 
geen-afval/weinig-afval technologie; 
het voorzorgsbeginsel. 
Voorschrift 4; Toekomstige ontwikkelingen 
Hieruit blijkt derhalve dat de begrippen "Beste Milieupraktijk" en "Beste 
Beschikbare Technologie" in de tijd zullen veranderen als gevolg van 
technologische vooruitgang en economische en sociale factoren, alsmede 
door veranderingen in wetenschappelijke kennis en inzichten. 
3<L-
BIJLAGE III 
CRITERIA EN MAATREGELEN MET BETREKKING TOT 
HET VOORKOMEN VAN VERONTREINIGING VANAF HET LAND 
Voorschrift 1; Algemene bepalingen 
Overeenkomstig de relevante delen van dit Verdrag passen de Verdrag­
sluitende Partijen de in deze Bijlage vermelde criteria en maatregelen toe 
in het hele betrokken gebied en houden daarbij rekening met de Beste 
Milieupraktijk (BMP) en de Beste Beschikbare Technologie (BBT) zoals 
beschreven in Bijlage II. 
Voorschrift 2; Specifieke vereisten 
1. Stedelijk afvalwater wordt tenminste met biologische methoden of met 
even doeltreffende andere methoden behandeld om de waarden van de belang­
rijkste variabelen te beperken. De aanwezigheid van voedingsstoffen moet 
aanzienlijk worden beperkt. 
2. Voor het waterbeheer in industriële inrichtingen dient gebruik te 
worden gemaakt van gesloten systemen of van systemen met een hoge 
circulatiegraad teneinde afvalwater waar mogelijk te voorkomen. 
3. Industrieel afvalwater moet afzonderlijk worden behandeld alvorens 
het wordt vermengd met verdunningswater. 
4. Afvalwater dat gevaarlijke stoffen of andere schadelijke stoffen 
bevat mag niet samen met ander afvalwater worden behandeld, tenzij 
eenzelfde vermindering van de verontreinigende hoeveelheid wordt bereikt 
als met zuivering van iedere afvalwaterstroom afzonderlijk. De 
verbetering van de kwaliteit van het afvalwater mag niet leiden tot een 
aanzienlijke toename van de hoeveelheid schadelijk slib. 
5. De toegestane grenswaarden voor emissies in water en lucht die 
schadelijke stoffen bevatten dienen te worden vermeld in speciale 
vergunningen. 
6. Industriële inrichtingen en andere puntbronnen die zijn aangesloten 
op zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater moeten dé Beste Be­
schikbare Technologie gebruiken teneinde gevaarlijke stoffen te vermijden 
die niet onschadelijk kunnen worden gemaakt in een zuiveringsinstallatie 
voor stedelijk afvalwater of die de processen in de installatie kunnen 
verstoren. Bovendien moeten maatregelen overeenkomstig de Beste 
Milieupraktijk worden genomen. 
7. Verontreiniging door viskwekerijen dient te worden voorkomen of 
uitgebannen door het bevorderen en toepassen van de Beste Milieupraktijk en 
de Beste Beschikbare Technologie. 
8. Verontreiniging door diffuse bronnen, met inbegrip van landbouw, 
dient te worden uitgebannen door het bevorderen en toepassen van de Beste 
Mi Iieuprakt i jk. 
9. Gebruikte pesticiden dienen te voldoen aan de door de Commissie 
vastgestelde criteria. 
l.\ 
Voorschrift 3; Beginselen met betrekking tot het verlenen van vergunningen 
voor industriële inrichtingen 
De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe de volgende beginselen en 
procedures toe te passen bij het verlenen van de in Artikel 6, derde lid 
van dit Verdrag bedoelde vergunningen: 
1. De bedrijfsleider van de industriële inrichting dient een aanvraag­
formulier in bij de bevoegde nationale instantie, waarin hij gegevens en 
informatie verstrekt. Aanbevolen wordt dat de bedrijfsleider met de 
bevoegde nationale instantie onderhandelt over de gegevens die voor de 
aanvraag zijn vereist alvorens deze in te dienen bij de instantie (over 
eenstemming over de reikwijdte van de vereiste informatie en onderzoe 
ken). 
Bij de aanvraag worden tenminste de volgende gegevens en informatie 
verstrekt : 
Algemene informatie 
naam, sector, plaats en aantal werknemers. 
Huidige situatie en/of geplande activiteiten 
plaats van lozing en/of emissie; 
aard van de produktie, omvang van de produktie en/of verwerking; 
produktieprocessen; 
soort en hoeveelheden grondstoffen, agentia en/of tussenprodukten; 
hoeveelheid onbehandeld afvalwater en onbewerkt gas die door alle 
relevante bronnen wordt voortgebracht en de kwaliteit ervan (bijv. 
proceswater, koelwater); 
behandeling van afvalwater en onbewerkt gas met betrekking tot 
soort, procédé en doeltreffendheid van voorbehandeling en/of 
eindbehan-deling; 
behandeld afvalwater en onbewerkt gas met betrekking tot hoeveelheid 
en kwaliteit aan de afvoer van de voorbehandelings- en/of eindbehan-
del ingsinstallat ies; 
hoeveelheid en kwaliteit van de vaste en vloeibare afvalstoffen die 
tijdens het produktieproces en de behandeling van afvalwater en 
onbewerkt gas worden voortgebracht; 
behandeling van vaste en vloeibare afvalstoffen; 
informatie over maatregelen ter voorkoming van produktiestoringen en 
onopzettelijke lozingen; 
huidige situatie en mogelijke effecten op het milieu. 
Alternatieven en de verschillende effecten ervan met betrekking tot bijv, 
ecologische, economische en veiligheidsaspecten, indien nodig 
andere produktieprocessen; 
andere grondstoffen, agentia en/of tussenprodukten; 
andere behandelingstechnologieën. 
5 4 
2. De bevoegde nationale instantie beoordeelt de huidige situatie en de 
mogelijke effecten van de geplande activiteiten op het milieu. 
3. De bevoegde nationale instantie verleent de vergunning na een 
uitgebreide beoordeling waarbij speciaal aandacht wordt besteed aan de 
bovenvermelde aspecten. In de vergunning worden tenminste de voigende zaken 
geregeld: 
beschrijving van alle aspecten (bijv. produktiecapaciteit) die de 
hoeveelheid en kwaliteit van lozing en/of emissies beïnvloeden; 
grenswaarden voor de omvang en de kwaliteit (belasting en/of 
concentratie) van rechtstreekse en niet-rechtstreekse lozingen en 
emissies; 
instructies met betrekking tot: 
constructie en veiligheid; 
produktieprocessen en/of agentia; 
werking en onderhoud van behandelingsinstallaties; 
terugwinning van materialen en stoffen en afvalverwerking; 
wijze en mate van door de bedrijfsleider uit te voeren 
controle (zeif-controle); 
maatregelen die moeten worden genomen indien zich produktie-
storingen of onopzettelijke lozingen voordoen; 
te gebruiken analytische methoden; 
tijdschema voor modernisering, aanpassing en door de bedrijfs­
leider verricht onderzoek; 
tijdschema voor rapportage door de bedrijfsleider over toezicht 
en/of zelfcontrole, aanpassing en onderzoeksmaatregelen. 
4. De bevoegde nationale instantie of een onafhankelijke instelling die 
daartoe gemachtigd is door de bevoegde nationale instantie: 
inspecteert de omvang en kwaliteit van de lozingen/emissies door 
het nemen van monsters en het verrichten van analyses; 
controleert of wordt voldaan aan de vergunningsvoorwaarden; 
zorgt voor het toezicht op de diverse effecten van afvalwa 
ter lozingen en emissies in de atmosfeer; 
herziet de vergunning indien nodig. 
3 sr 
BIJLAGE IV 
VOORKOMING VAN VERONTREINIGING DOOR SCHEPEN 
Voorschrift 1; Samenwerking 
De Verdragsluitende Partijen werken samen op het gebied van de bescherming 
van het Oostzeegebied tegen verontreiniging door schepen 
a) door in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie met 
name te streven naar de ontwikkeling van internationale voor­
schriften, die onder meer zijn gebaseerd op de fundamentele 
beginselen en verplichtingen van dit Verdrag, met inbegrip van het 
bevorderen van het gebruik van de Beste Beschikbare Technologie en 
Beste Milieupraktijk zoals omschreven in Bijlage II; 
b) door de daadwerkelijke en geharmoniseerde tenuitvoerlegging van door 
de Internationale Maritieme Organisatie vastgestelde voorschriften. 
Voorschrift 2; Bijstand bij onderzoek 
De Verdragsluitende Partijen werken indien nodig samen bij het opsporen van 
overtredingen van de bestaande wetgeving inzake anti-verontreinigings-
maatregelen, die zijn voorgevallen of waarvan wordt vermoed dat ze zijn 
voorgevallen, onverminderd Artikel 4, derde lid, van dit verdrag. Deze 
bijstand kan zich uitstrekken, maar is niet beperkt, tot het inspecteren 
door de bevoegde instanties van oliejournalen, ladingsjournalen, logboeken 
en motor logboeken en het nemen van oliemonsters voor analytische 
ident if icat ie. 
Voorschrift 3; Begripsomschrijvingen 
Voor de toepassing van deze Bijlage hebben de onderstaande uitdrukkingen de 
volgende betekenis: 
1. "Administratie": de Regering van de Staat aan wiens gezag het schip 
is onderworpen. Wat betreft schepen die gerechtigd zijn de vlag van 
een Staat te voeren, is "Administratie" de Regering van de betrokken 
Staat. Wat betreft vaste of drijvende platforms bestemd voor de 
exploratie en exploitatie van de aan de kust grenzende zeebodem en de 
ondergrond daarvan, waarover de kuststaat soevereine rechten 
uitoefent ten behoeve van de exploratie en de exploitatie van hun 
natuurlijke rijkdommen, is de "Administratie" de regering van de 
betrokken kuststaat. 
2. a) "Lozen", wanneer het betrekking heeft op schadelijke stoffen of 
vloeistoffen die dergelijke stoffen bevatten: elk vrijkomen 
van dergelijke stoffen van een schip, hoe ook veroorzaakt, met 
inbegrip van ontsnappen, over boord zetten, wegvloeien, 
lekken, pompen, storten of ledigen; 
b) Onder "lozen" wordt niet verstaan: 
3/ 
verontreiniging van de zee door het storten van afval en 
vuil, gedaan te Londen op 29 december 1972; of 
(ii) het vrijkomen van schadelijke stoffen als rechtstreeks 
gevolg van de exploratie, exploitatie en bijbehorende 
verwerking op zee van mineralen die zich in de zeebodem 
bevinden; of 
(iii) het vrijkomen van schadelijke stoffen ten behoeve van 
rechtmatig wetenschappelijk onderzoek gericht op het 
bestrijden of beperken van verontreiniging. 
3. De uitdrukking "van het dichtstbijzijnde land" betekent van de 
basislijn vanaf welke de territoriale zee van het betrokken gebied 
wordt bepaald overeenkomstig het internationale recht. 
4. De uitdrukking "rechtsmacht" heeft de betekenis die daaraan wordt 
gegeven in het internationaal recht, geldend ten tijde van de 
toepassing of uitlegging van deze Bijlage. 
5. De uitdrukking "MARPOL 73/78" betekent het Internationaal Verdrag ter 
Voorkoming van Verontreiniging door Schepen, 1973, zoals gewijzigd 
door het Protocol daarbij van 1978. 
Voorschrift 4; Toepassing van de Bijlagen van MARPOL 7V78 
Onverminderd Voorschrift 5 passen de Verdragsluitende Partijen de voor­
schriften toe van de Bijlagen van MARPOL 73/78. 
Voorschrift 5; Sanitair afval 
De Verdragsluitende Partijen passen de bepalingen van paragraaf A tot D en 
F en G toe van dit Voorschrift inzake het lozen van sanitair afval van 
schepen die opereren in het Oostzeegebied. 
A. Begripsomschrijvingen 
Voor de toepassing van deze Bijlage betekent: 
1. "Sanitair afval": 
a) spoelwater en ander afval vanuit alle soorten toiletten, 
urinoirs en WC-spuigaten; 
b) spoelwater uit medische ruimten (behandelkamer, ziekenboeg, 
enz.) via wastafels, badkuipen en spuigaten in dergelijke 
ruimten; 
c) spoelwater uit ruimten waarin zich levende dieren bevinden; of 
d) ander afvalwater, indien vermengd met het bovenomschreven 
spoelwater. 
2. "Verzameltank": een tank voor het verzamelen en opslaan van sanitair 
afval. 
B. Toepassing 
De bepalingen van deze Bijlage zijn van toepassing op.-
ft 
a) schepen met een bruto tonnage van 200 ton en meer; 
b) schepen met een bruto tonnage van minder dan 200 ton, welke zijn 
gerechtigd meer dan 10 personen te vervoeren; 
c) schepen waarvan de bruto tonnage niet gemeten is, en welke zijn 
gerechtigd meer dan 10 personen te vervoeren. 
C. Lozen van sanitair afval 
1. Onverlet de bepalingen van paragraaf D van dit Voorschrift is het 
lozen in zee van sanitair afval verboden, behalve wanneer: 
a) de lozing van het schip ofwel gefragmenteerd en ontsmet afval­
water betreft op een afstand van meer dan vier zeemijlen van 
het dichtstbijzijnde land, waarbij een door de Administratie 
goedgekeurd systeem wordt gebruikt, ofwel sanitair afval 
betreft dat niet is gefragmenteerd of ontsmet op een afstand 
van meer dan 12 zeemijlen van het dichtstbijzijnde land, mits 
in elk geval het in verzamel tanks opgeslagen sanitair afval 
niet ineens wordt geloosd, doch in een matig tempo, terwijl het 
schip zijn vaarroute vervolgt met een snelheid van tenminste 4 
knopen ; 
b) het schip gebruik maakt van een installatie voor het behandelen 
van sanitair afval, die door de Administratie is goedgekeurd, 
en 
(i) de resultaten van de beproevingen van dat systeem zijn 
neergelegd in een document aan boord van het schip; 
(ii) bovendien de geloosde vloeistof geen zichtbare vaste 
deeltjes in, of verkleuring van het water in de omgeving 
ten gevolge heeft, of 
c) het schip zich bevindt in de wateren onder de rechtsmacht van 
een Staat en bezig is met het lozen van sanitair afval in 
overeenstemming met de eventueel minder strikte eisen die door 
dat land kunnen worden gesteld. 
2. Ingeval het sanitair afval is vermengd met afval of afvalwater 
waarvoor afwijkende lozingsvoorwaarden gelden, zijn de zwaarste eisen 
van toepassen. 
D. Uitzonderingen 
Paragraaf C van dit Voorschrift is niet van toepassing op: 
a) het lozen van sanitair afval uit een schip,indien dit 
noodzakelijk is om de veiligheid van schip en opvarenden te 
verzekeren, of om mensenlevens op zee te redden; of 
n 
b) het lozen van sanitair afval ten gevolge van schade aan een 
schip of aan de uitrusting daarvan, mits alle redelijke 
voorzorgen zijn genomen voor en na het ontstaan van de schade, 
om de lozing te voorkomen of tot een minimum te beperken. 
E. Ontvangst inrichtingen 
1. Elke Verdragsluitende Partij verbindt zich tot het installeren in 
havens en laad- en losplaatsen van inrichtingen voor het in 
ontvangst nemen van sanitair afval, zonder onnodig oponthoud van de 
schepen te veroorzaken, en die toereikend zijn voor de behoeften van 
de schepen die er gebruik van maken. 
2. Ten einde leidingen van ontvangst inrichtingen te kunnen aansluiten op 
de scheepsleiding voor afgifte, dienen beide leidingen te zijn 
uitgerust met een standaardaansluiting voor afgifte overeenkomstig 
de volgende tabel : 
STANDAARDAFMETINGEN VAN FLENZEN VOOR 
AANSLUITINGEN VOOR AFGIFTE 
Omschr i jving Afmet ingen 
Uitwendige f lensdiameter 
Inwendige flensdiameter 210 mm 
overeenkomstig de uitwendige 
flensdiameter van de pijp 
diameter van de steekcirkel 
der bouten 170 mm 
boutgaten 4 gaten van 18 mm diameter, 
op onderling gelijke afstand 
aangebracht op een steekcirkel 
van bovengenoemde diameter, 
met sleuven radiaal doorge­
trokken tot de omtrek; sleuf­
breedte: 18 mm 
f lensdikte 16 mm 
Bouten en moeren: 
aantal en diameter 4, elk van 16 mm 
diameter en vah; 
vo I doende I erigt^ 
De flens is zo ontworpen dat er leidingen op kunnen worden 
aangesloten met een inwendige diameter van maximaal 100 mm; de flens 
dient van staal of een ander gelijkwaardig materiaal te zijn met een 
vlakke voorzijde. Deze flens, dient tezamen met een geschikte pakking 
bestand te zijn tegen een werkdruk van 6 kg/cm2. 
Voor schepen met een holte volgens de mal van 5 meter en minder kan 
de inwendige flensdiameter van de aansluiting 38 mm bedragen. 
F. Onderzoeken 
1. Alle schepen die varen naar havens of laad- en losplaatsen in het 
Oostzeegebied moeten de hieronder aangegeven onderzoeken ondergaan: 
a) Een eerste onderzoek voordat het schip in dienst wordt gesteld 
of voordat het Certificaat, als vereist volgens paragraaf G 
van dit voorschrift voor de eerste maal wordt afgegeven, 
waarbij het schip tevens wordt onderzocht teneinde te 
verzekeren dat: 
i) ingeval het schip is uitgerust met een behande­
lingsinstallatie voor sanitair afval, die 
installatie voldoet aan eisen voor bedrijfsvoering 
gebaseerd op door de Commissie* aanbevolen 
normen en beproevingsmethoden die door de 
Organisatie moeten worden goedgekeurd; 
ii) ingeval het schip is uitgerust met een systeem voor 
het fragmenteren en ontsmetten van sanitair afval, 
die installatie voldoet aan bedrijfseisen 
gebaseerd op door de Commissie* aanbevolen normen 
en beproevingsmethoden die door de Organisatie 
moeten worden goedgekeurd; 
iii) ingeval het schip is uitgerust met een verzamel-
tank, de capaciteit van deze tank naar het oordeel 
van de Administratie toereikend is voor het aan 
boord houden van alle sanitair afval, rekening 
houdend met het gebruik dat van het schip wordt 
gemaakt, het aantal personen aan boord en andere 
relevante factoren. De verzamel tank dient te 
voldoen aan bedriJfseisen gebaseerd op door de 
Commissie* aanbevolen normen en beproevingsme 
thoden die door de Organisatie moeten worden 
goedgekeurd; en 
iv) het schip is uitgerust met een leiding naar 
buiten, geschikt voor het lozen van sanitair afval 
in een ontvangstinrichting. Deze pijpleiding moet 
zijn voorzien van een standaardwalaansluiting 
overeen-komstig paragraaf E of, voor schepen voor 
specifiek gebruik, van een aansluiting die 
beantwoordt aan andere normen die de Administratie 
kan aanvaarden zoals een snelle aansluitkoppeling. 
Dit onderzoek dient zodanig te zijn dat verzekerd wordt dat de uitrusting, 
installatie, voorzieningen en het materieel ten volle voldoen aan de van 
toepassing zijnde eisen van dit voorschrift. 
De Administratie erkent de "Certificaten van Type Beproeving" voor 
behandelingsinstallaties voor sanitair afval die zijn afgegeven onder het 
gezag van andere Verdragsluitende Partijen. 
Mo 
b) Periodieke onderzoeken, die worden verricht met door de 
Administratie vast te stollen tussenpozen van niet langer dan 
vijf jaar, waardoor wordt verzekerd dat de uitrusting, 
installatie, voorzieningen en het materiaal volledig voldoen 
aan de van toepassing zijnde eisen van dit Voorschrift. 
2. Onderzoeken van het schip aangaande de toepassing van de bepalingen 
van dit Voorschrift dienen te worden uitgevoerd door ambtenaren van 
de Administratie. De Administratie kan deze onderzoeken echter 
toevertrouwen hetzij aan daartoe benoemde deskundigen, hetzij aan 
door haar erkende organisaties. In alle gevallen waarborgt de 
Administratie de volledigheid en doelmatigheid van de onderzoeken. 
3. Na de voltooiing van elk onderzoek van het schip, mag zonder 
toestemming van de Administratie geen wijziging van betekenis worden 
aangebracht in de uitrusting, installaties, voorzieningen of het 
materiaal waarop het onderzoek betrekking had, behalve wanneer het 
gaat om onmiddellijke vervanging van deze uitrusting of installatie. 
G. Certificaat 
1. Na onderzoek overeenkomstig de bepalingen van Paragraaf F wordt aan 
elk schip dat gerechtigd is meer dan 50 personen te vervoeren en 
reizen maakt naar havens en laad- en losplaatsen in het Oostzeegebied 
een Certificaat van Voorkoming van Verontreiniging door Sanitair 
Afval afgegeven. 
2. Dit Certificaat wordt afgegeven hetzij door de Administratie, hetzij 
door daartoe door haar gemachtigde personen of organisaties. In elk 
geval neemt de Administratie de volle verantwoordelijkheid voor het 
Certificaat op zich. 
3. Het Certificaat van Voorkoming van Verontreiniging door Sanitair 
Afvai wordt opgesteld naar het model in het Aanhangsel van Bijlage IV 
van MARPOL 73/78. Ingeval de taai een andere is dan de Engelse, gaat 
de tekst vergezeld van een vertaling in het Engels. 
4. Een Certificaat van Voorkoming van Verontreiniging door Sanitair 
Afval wordt afgegeven voor een door de Administratie vastgestelde 
termijn van ten hoogste vijf jaar. 
5. Een Certificaat verliest zijn geldigheid indien zonder toestemming 
van de Administratie belangrijke wijzigingen zijn aangebracht in de 
uitrusting, installaties, voorzieningen of het materiaal, zoals 
vereist, tenzij het gaat om onmiddellijke vervanging van dergelijke 
uitrusting of installaties. 
m 
BIJLAGE V 
UITZONDERINGEN OP HET ALGEMENE STORTVERBOD 
VOOR AFVAL EN ANDER MATERIAAL IN HET OOSTZEEGEBIED 
Voorschrift 1 
Overeenkomstig Artikel 11, tweede lid van dit Verdrag is het stortverbod 
niet van toepassing op de lozing op zee van baggerspecie mits: 
a) het storten van baggerspecie welke in Bijlage I vermelde schadelijke 
stoffen bevat slechts wordt toegestaan overeenkomstig de 
richtsnoeren die door de Commissie zijn vastgesteld; en 
b) het storten wordt uitgevoerd volgens een van te voren door de 
bevoegde nationale instantie verleende vergunning, ofwel 
i) binnen het gebied van de territoriale zee van de Verdrag­
sluitende Partij; ofwel 
ii) buiten het gebied van de binnenwateren en territoriale zee, 
indien nodig, na voorafgaand overleg in de Commissie. 
Bij het verlenen van dergelijke vergunningen voldoet de Verdragsluitende 
Partij aan de in Voorschrift 3 van deze Bijlage vermelde bepalingen. 
Voorschrift 2 
1. De in Artikel 11, tweede lid, van dit Verdrag genoemde bevoegde 
nationale instantie: 
a) geeft speciale vergunningen af zoals bedoeld in Voorschrift 1 
van deze Bi jlage; 
b) houdt gegevens bij over de samenstelling en hoeveelheden van 
stoffen waarvoor een stortvergunning is afgegeven en de 
plaats, het tijdstip en de wijze van storten; 
c) verzamelt beschikbare informatie over de samenstelling en 
hoeveelheden van de stoffen die recentelijk en voor het van 
kracht worden van dit Verdrag in het Oostzeegebied zijn 
gestort, indien het betreffende gestorte materiaal het water 
of organismen in het Oostzeegebied kan besmetten, terecht kan 
komen in visserij-uitrusting of op andere wijze schade kan 
veroorzaken, en de plaats waar en het tijdstip en de wijze 
waarop is gestort. 
n 
2. De bevoegde nationale instantie geeft speciale vergunningen af 
overeenkomstig Artikel 1 van deze Bijlage met betrekking tot stoffen 
die bedoeld zijn voor storten in het Oostzeegebied: 
a) die worden geladen op haar grondgebied ; 
b) die worden geladen door een schip of luchtvaartuig dat op haar 
grondgebied staat ingeschreven of dat haar vlag voert, wanneer 
het laden plaatsvindt op het grondgebied van een Staat die 
geen Partij is bij dit Verdrag. 
3. ledere Verdragsluitende Partij verstrekt de Commissie, en waar 
passend andere Verdragsluitende Partijen, de in het eerste lid, 
letter (c) van Voorschrift 2 van deze Bijlage vermelde informatie. 
De Commissie bepaalt de te volgen procedure en de vorm van deze 
rapporten. 
Voorschrift 3 
Bij de afgifte van speciale vergunningen overeenkomstig Voorschrift 1 van 
deze Bijlage houdt de bevoegde nationale instantie rekening met: 
a) De hoeveelheid te storten baggerspecie. 
b) Het gehalte aan in Bijlage I vermelde stoffen. 
c) De locatie (zoals coördinaten van de stortplaats, de diepte en 
afstand uit de kust), situering in relatie met andere gebieden (zoals 
recreatieoorden, paaiplaatsen, broedplaatsen, visgronden, enz. 
d) Kenmerken van het water, indien het storten plaatsvindt buiten de 
territoriale zee, bestaande uit: 
i) hydrografische eigenschappen (zoals temperatuur, zoutgehalte, 
soortelijk gewicht, profiel); 
ii) chemische eigenschappen (zoals pH, opgeloste zuurstof, 
voedingsstoffen); 
iii) biologische eigenschappen (zoals primaire produktie en benthale 
dieren). 
De gegevens bevatten voldoende informatie over de jaarlijkse 
gemiddelden en de seizoenschommelingen van de in dit lid vermelde 
eigenschappen; en 
e) De aanwezigheid en effecten van eventueel ander op de stortplaats 
gedeponeerd materiaal. 
Voorschrift 4 
De in overeenstemming met Artikel 11, vijfde lid van dit Verdrag opgestelde 
rapporten bevatten de informatie die moet worden verstrekt in het door de 
Commissie vast te stellen Meldingsformulier. 
K^ 
BIJLAGE VI 
VOORKOMING VAN VERONTREINIGING DOOR OFFSHORE-WERKZAAMHEDEN 
Voorschrift 1; Begripsomschrijvingen 
In deze Bijlage betekent: 
1. "Offshore-activiteit" iedere exploratie en exploitatie van olie en 
gas door een vast opgestelde of drijvende buitengaatse inrichting of 
structuur met inbegrip van alle aanverwante werkzaamheden die daarop 
plaatsvinden; 
2. "Offshore-eenheid" iedere vaste of drijvende buitengaatse 
installatie of structuur gebezigd voor gas- of olie-exploratie, 
exploitatie of produktiewerkzaamheden, of het laden en ontladen van olie; 
3. "Exploratie" omvat alle booractiviteiten uitgezonderd seismisch 
onderzoek; 
4. "Exploitatie" omvat alle produktiewerkzaamheden, het testen van 
bronnen of activeringswerkzaamheden. 
Voorschrift 2; Gebruik van Beste Beschikbare Technologie en Beste 
Milieupraktijk 
De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe verontreiniging door 
offshore-activiteiten te voorkomen of uit te bannen door de toepassing van 
de Beste Beschikbare Technologie en de Beste Milieupraktijk zoals omschre 
ven in Bijl age I I. 
Voorschrift 3; Milieu-effectrapportage en toezicht 
1. Alvorens toestemming wordt verleend om een offshore-activiteit te 
starten dient een milieu-effectrapportage te worden verricht. Indien het 
exploitatie betreft zoals omschreven in Voorschrift 5 dient het resultaat 
van deze rapportage te worden medegedeeld aan de Commissie alvorens 
toestemming wordt verleend om de offshore-activiteit te starten. 
2. In verband met de milieu-effectrapportage dient de kwetsbaarheid van 
het milieu in het zeegebied rond deze voorgestelde offshore-eenheid te 
worden beoordeeld aan de hand van de volgende criteria: 
a) het belang van het gebied voor vogels en mariene zoogdieren; 
b) het belang van het gebied als visgrond, paaiplaats voor vis en 
schaal dieren en de betekenis ervan voor de viskweek. 
c) de recreatieve waarde van het gebied; 
«j<% ___—_J. -
SI 
de korrelgrootte, droge materie, g loei ver Iies, totaal gehalte 
aan koolwaterstoffen en Ba, Cr, Pb, Cu, Hg en Cd gehalte; 
e) de overvloed en diversiteit van benthale fauna en het gehalte 
aan geselecteerde alifatische en aromatische koolwaterstoffen. 
3. Teneinde de gevolgen van de exploratiefase van de offshore-activiteit 
te kunnen controleren, worden in ieder geval de onder letter (d) hierboven 
vermelde onderzoeken voor en na de operatie verricht. 
4. Teneinde de gevolgen van de exploitatiefase van de offshore­
activiteit te kunnen controleren, worden in ieder geval de onder letter (d) 
en (e) hierboven vermelde onderzoeken verricht voor het starten van de 
werkzaamheden, met jaarlijkse tussenpozen tijdens de werkzaamheden en na 
voltooi ing ervan. 
Voorschrift 4; Lozingen tijdens de exploratiefase 
1. Het gebruik van op olie gebaseerde boorsuspens ie of suspensie die 
andere schadelijke stoffen bevat wordt beperkt tot gevallen waarin het 
noodzakelijk is om geologische, technische of veiligheidsredenen en 
slechts na toestemming vooraf door de bevoegde nationale instantie. In 
dergelijke gevallen worden passende maatregelen genomen en wordt voor 
passende installaties gezorgd teneinde de lozing van dergelijke suspen 
s ie in het mariene milieu te voorkomen. 
2. Op olie gebaseerde boorsuspensie en afval dat ontstaat door het 
gebruik van op olie gebaseerde boorsuspensie mag niet in het Oostzeegebied 
worden gestort maar dient aan wal gebracht te worden voor eindbehandeling 
of -verwerking op een vanuit milieu-oogpunt aanvaardbare manier. 
3. Het storten van op water gebaseerde boorsuspensie en afval dat 
ontstaat door het gebruik van op water gebaseerde boorsuspensie dient te 
worden goedgekeurd door de bevoegde nationale instantie. Alvorens toe­
stemming wordt verleend moet worden bewezen dat de samenstelling van de op 
water gebaseerde suspensie van lage toxiciteit is. 
4. Het storten van afval dat ontstaat door het gebruik van op water 
gebaseerde boorsuspensie mag niet worden toegestaan in bijzonder kwetsbare 
delen van het Oostzeegebied, zoals randgebieden of ondiepe gebieden met een 
geringe waterverversing of gebieden die worden gekenmerkt door zeldzame, 
waardevolle of bijzonder kwetsbare ecosystemen. 
Voorschrift 5; Lozingen tijdens de exploitatiefase 
Ter aanvulling van de bepalingen van Bijlage IV zijn de volgende 
bepalingen van toepassing op lozingen: 
a) alle chemicaliën en materialen moeten aan wal worden gebracht 
en mogen slechts in uitzonderlijke gevallen worden geloosd 
nadat toestemming is verkregen van de bevoegde nationale 
instantie voor iedere afzonderlijke operatie, 
b) de lozing van produktiewater en stuwwater is verboden tenzij 
wordt bewezen dat het oliegehalte minder is dan 15 mg/ltr 
gemeten volgens door de Commissie vast te stellen analyse- en 
monstermethoden ; 
-IC 
c) indien deze grenswaarde niet kan worden bereikt door het 
gebruik van de Beste Milieupraktijk en de Beste Beschikbare 
Technologie mag de bevoegde nationale instantie aanvullende 
passende maatregelen eisen om mogelijke verontreiniging van het 
mariene milieu van het Oostzeegebied te voorkomen en indien 
nodig een hogere grenswaarde toestaan, die echter zo laag 
mogelijk moet zijn en in ieder geval niet meer dan 40 mg/ltr 
mag bedragen; het oliegehalte wordt gemeten zoals bepaald 
onder letter (b) hierboven. 
d) de toegestane lozing mag in ieder geval geen onaanvaardbare 
gevolgen voor het mariene milieu veroorzaken; 
e) teneinde te profiteren van de toekomstige ontwikkelingen op 
het gebied van zuiverings- en produktietechnolog ie, worden de 
lozingsvergunningen regelmatig door de bevoegde nationale 
instantie herzien en worden de lozingswaarden overeenkomstig 
aangepast. 
Voorschrift 6; Rapportageprocedure 
ledere Verdragsluitende Partij vereist dat de bedrijfsleider of een andere 
persoon die verantwoordelijk is voor de offshore-eenheid rapporteert 
overeenkomstig de bepalingen van Voorschrift 5.1 van Bijlage VII van dit 
Verdrag. 
Voorschrift 7; Rampenplannen 
ledere offshore-eenheid dient goedkeuring te verkrijgen van een rampenplan 
in geval van verontreiniging overeenkomstig een door de bevoegde nationale 
instantie vast te stellen procedure. Het plan dient informatie te bevatten 
over alarm- en communicatiesystemen, organisatie van noodmaatregelen, een 
lijst van gereed gehouden uitrusting en een beschrijving van de maatrege 
len die moeten worden genomen bij verschillende soorten 
veront re i n i g i ngsvoor-vaII en. 
Voorschrift 8; Ongebruikte offshore-eenheden 
De Verdragsluitende Partijen verzekeren dat verlaten, ongebruikte of door 
een ongeluk vernielde offshore-eenheden geheel worden verwijderd en aan wal 
worden gebracht onder verantwoordelijkheid van de eigenaar en dat 
ongebruikte boorputten worden dichtgemaakt. 
M 6 
Voorschrift 9; Uitwisseling van informatie 
De Verdragsluitende Partijen wisselen voortdurend informatie uit via de 
Commissie over de plaats en aard van alle geplande of voltooide offshore­
activiteiten en over de aard en hoeveelheden van lozingen alsmede over 
genomen noodmaatregelen. 
^ 
BIJLAGE VII 
BESTRIJDING VAN VERONTREINIGINGSVOORVALLEN 
Voorschrift 1; Algemene bepalingen 
1. De Verdragsluitende Partijen verbinden zich ertoe voldoende 
middelen gereed te houden om verontreinigingsvoorvallen die het mariene 
milieu van het Oostzeegebied bedreigen te kunnen bestrijden. Hiertoe 
worden gerekend het aanhouden van voldoende uitrusting, schepen en 
mankracht die kunnen opereren in kustwateren alsmede in volle zee. 
2. a) Ter aanvulling van de in Artikel 13 vermelde voorvallen melden 
de Verdragsluitende Partijen eveneens onverwijld veront­
reinigingsvoorvallen die zich binnen haar verzorgingsgebied 
voordoen en die de belangen van andere Verdragsluitende 
Partijen schaden of kunnen schaden. 
b) Indien zich een aanzienlijk verontreinigingsvoorval voordoet 
worden andere Verdragsluitende Partijen en de Commissie zo 
spoedig mogelijk op de hoogte gesteld. 
3. De Verdragsluitende Partijen komen overeen dat zij, naar gelang hun 
mogelijkheden en de beschikbaarheid van relevante hulpmiddelen, 
samenwerken bij de bestrijding van verontreinigingsvoorvallen indien de 
omvang van dergelijke voorvallen dat rechtvaardigt. 
4. Bovendien nemen de Verdragsluitende Partijen andere maatregelen om: 
a) regelmatig hun kustlijn te bewaken; en 
b) anderszins samen te werken en informatie uit te wisselen met 
andere Verdragsluitende Partijen teneinde het vermogen om 
verontreinigingsvoorvallen te bestrijden te verbeteren. 
Voorschrift 2; Opstellen van Rampenplannen 
ledere Verdragsluitende Partij ontwerpt een nationaal rampenplan en, 
indien nodig, in samenwerking met andere Verdragsluitende Partijen 
bilaterale of multilaterale plannen voor het gezamenlijk bestrijden van 
verontreinig-ingsvoorvallen. 
Voorschrift 3; Controle 
1. Teneinde overtredingen van de bestaande voorschriften inzake 
verontreiniging door schepen te voorkomen, ontwikkelen en implementeren de 
Verdragsluitende Partijen afzonderlijk of gezamenlijk controlewerkzaamheden 
die het Oostzeegebied bestrijken teneinde olie en andere stoffen die in 
zee vrijkomen op te sporen en te bewaken. 
2. De Verdragsluitende Partijen nemen passende maatregelen om de in lid 
n 
vanuit de lucht met behulp van teledetectie-apparatuur. 
Voorschrift 4; Verzorgingsgebieden 
De Verdragsluitende Partijen komen zo spoedig mogelijk op bilaterale of 
multilaterale wijze overeen in welke gebieden van het Oostzeegebied zij 
bestrijdingswerkzaamheden of bergingsacties zullen ondernemen indien 
zich een aanzienlijk verontreinigingsvoorval heeft voorgedaan of 
waarschijnlijk zal voordoen. Dergelijke overeenkomsten doen geen afbreuk 
aan andere overeenkomsten die de Verdragsluitende Partijen op hetzelfde 
gebied hebben gesloten. De aangrenzende staten zorgen voor de harmonisatie 
van de verschillende overeenkomsten. Verdragsluitende Partijen stellen 
andere Verdragsluitende Partijen en de Commissie van dergelijke 
overeenkomsten op de hoogte. 
Voorschrift 5; Rapportageprocedure 
1. a) ledere Verdragsluitende Partij vereist dat gezagvoerders van 
schepen of andere personen die verantwoordelijk zijn voor 
schepen die hun vlag voeren om onverwijld melding maken van 
een voorval op hun schip dat het storten van olie of andere 
schade-MJke stoffen tot gevolg heeft of dreigt te hebben. 
b) De melding wordt gedaan aan de dichtstbijzijnde kuststaat en 
overeenkomstig de bepalingen van Artikel 8 en Protocol I van 
het Internationale Verdrag ter Voorkoming van Verontreiniging 
door Schepen van 1973, zoals gewijzigd bij het daaraan gehechte 
Protocol van 1978 (MARPOL 73/78). 
c) De Verdragsluitende Partijen verzoeken gezagvoerders en andere 
personen die verantwoordelijk zijn voor schepen alsmede pilo 
ten van luchtvaartuigen overeenkomstig dit systeem onver 
wij ld melding te maken van waargenomen aanzienlijke 
hoeveelheden olie of andere schadelijke stoffen op zee. Bij 
dergelijke meldingen worden zoveel mogelijk van de volgende 
bijzonderheden verstrekt: tijd, plaats, wind en toestand van 
de zee, en aard, mate en vermoedelijke bron van de waargenomen 
vlek. 
2. De bepalingen van het eerste lid, onder letter (b), gelden tevens 
voor storten overeenkomstig de bepalingen van Artikel 11, lid 4 van dit 
Verdrag. 
Voorschrift 6; Noodmaatregelen aan boord van schepen 
1. ledere Verdragsluitende Partij vereist dat schepen die haar vlag 
mogen voeren aan boord een noodplan voor gevallen van olieverontreiniging 
hebben, zoals vereist bij en overeenkomstig de bepalingen van MARPOL 
73/78. 
vy 
2. ledere Verdragsluitende Partij verzoekt gezagvoerders van schepen die 
haar vlag voeren of, wanneer het vaste of drijvende platforms betreft die 
onder haar Jurisdictie opereren, de personen die verantwoordelijk zijn 
voor deze platforms, in geval van een verontreinigingsvoorval en op verzoek 
van de bevoegde instanties, gedetailleerde informatie over het schip en 
zijn lading of, bij platforms, over de produktie ervan te verstrekken die 
relevant is voor de acties ter voorkoming of bestrijding van 
verontreiniging op zee, en met deze instanties samen te werken. 
Voorschrift 7; Bestrijdingsmaatregelen 
1. Indien zich een verontreinigingsvoorval voordoet in hun verzorgings­
gebied, beoordelen de Verdragsluitende Partijen de situatie en ondernemen 
zij passende bestrijdingsacties teneinde de eruit voortvloeiende 
verontreinigingseffecten te vermijden of tot een minimum te beperken. 
2. a) De Verdragsluitende Partijen gebruiken, onverminderd letter 
(b), mechanische middelen om verontreinigingsvoorvallen te 
bestr i jden. 
b) Chemische agentia mogen slechts in uitzonderlijke gevallen en 
na toestemming in ieder afzonderlijk geval door de bevoegde 
nationale instantie worden gebruikt. 
3. Indien een weggevloeide hoeveelheid naar een verzorgingsgebied van 
een andere Verdragsluitende Partij drijft of waarschijnlijk zal drijven, 
wordt die Partij onverwijld van de situatie en van de acties die zijn 
ondernomen op de hoogte gesteld. 
Voorschrift 8; Bijstand 
1. Volgens de bepalingen van lid 3 van Voorschrift 1: 
a) kan een Verdragsluitende Partij om bijstand van andere Verdrag­
sluitende Partijen verzoeken voor het bestrijden van een ver­
ontreinigingsvoorval op zee; en 
b) doen de Verdragsluitende Partijen al het mogelijke om deze 
bijstand te verlenen. 
2. De Verdragsluitende Partijen nemen de noodzakelijke wettelijke of 
bestuursrechtelijke maatregelen om de volgende zaken te verge 
makke Ii jken: 
a) de aankomst en het gebruik op of het vertrek vanaf hun grond­
gebied van schepen, luchtvaartuigen en andere vervoermiddelen 
die zijn betrokken bij de bestrijding van een verontreini 
gingsvoorval of die personeel, lading, materiaal en uitrus 
ting vervoeren dat nodig is om een dergelijk voorval het hoofd 
te bieden; en 
b) het snelle vervoer naar, over en vanaf hun grondgebied van 
onder letter (a) bedoeld personeel, lading, materialen en 
ui trust ing. 
Voorschrift 9; Terugbetaling van kosten van bijstand 
1 . Dfi Vfirrir»fl«a lui tonHo Darti lan M--*~~- -»- • *• --
-à çs 
vermelde bijstand overeenkomstig dit Voorschrift. 
2. a) Indien de actie door een Verdragsluitende Partij werd onder­
nomen op uitdrukkelijk verzoek van een andere Verdragsluitende 
Partij, betaalt de verzoekende Partij de kosten die de 
bijstand verlenende Partij heeft gemaakt terug aan deze partij. 
Indien het verzoek werd geannuleerd, betaalt de verzoekende 
Partij de kosten die de bijstand verlenende Partij al heeft 
gemaakt of waartoe zij zich heeft verbonden. 
b) Indien de actie op eigen initiatief door een Verdragsluitende 
Partij werd ondernomen, draagt deze Partij zelf de kosten van 
haar optreden. 
c) De onder (a) en (b) vermelde beginselen zijn van toepassing 
tenzij de betrokken Partijen in een afzonderlijk geval anders 
overeenkomen. 
3. Tenzij anders overeengekomen, worden de kosten van een actie die door 
een Verdragsluitende Partij op verzoek van een andere Partij wordt onder­
nomen op een billijke manier berekend volgens de wet en de normale 
praktijk van de bijstandverlenende Partij met betrekking tot de 
terugbetaling van dergelijke kosten. 
4. De bepalingen van dit voorschrift worden in gee.i enkel opzicht uit­
gelegd als een inbreuk op de rechten van Verdragsluitende Partijen om de 
kosten van acties die zijn ondernomen om verontreinigingsvoorvallen te 
bestrijden terug te vorderen van derde Partijen volgens andere van toe­
passing zijnde bepalingen van het internationaal recht en nationale of 
supranationale voorschriften. 
Voorschrift 10: Regelmatige samenwerking 
1. ledere Verdragsluitende Partij verstrekt informatie aan andere 
Verdragsluitende Partijen over: 
a) haar nationale organisatie voor het bestrijden van vrijgekomen 
olie en andere schadelijke stoffen op zee; 
b) haar nationale voorschriften en andere zaken die van recht­
streeks belang zijn voor het vermogen om verontreiniging op 
zee door olie en andere schadelijke stoffen te bestrijden; 
c) de bevoegde instantie die verantwoordelijk is voor het 
ontvangen en versturen van rapporten over verontreiniging van 
de zee door olie en andere schadelijke stoffen; 
d) de bevoegde instanties die bevoegd zijn voor kwesties op het 
gebied van wederzijdse bijstand, informatie en samenwerking 
tussen Verdragsluitende Partijen overeenkomstig deze Bijlage; 
en 
n 
e) acties die zijn ondernomen overeenkomstig Voorschrift 7 en 8 
van deze Bi jlage. 
2. De Verdragsluitende Partijen wisselen informatie over onderzoek- en 
ontwikkelingsprogramma's en de resultaten daarvan betreffende methoden om 
verontreiniging door olie en andere schadelijke stoffen op zee te 
behandelen, alsmede ervaringen bij het uitoefenen van controle op en de 
bestrijding van dergelijke verontreiniging uit. 
3. De Verdragsluitende Partijen organiseren regelmatig gezamenlijke 
operationele alarm- en bestrijdingsoefeningen. 
4. De Verdragsluitende Partijen werken samen in het kader van de 
Internationale Maritieme Organisatie voor aangelegenheden inzake de 
tenuitvoerlegging en verdere ontwikkeling van de Internationale Over­
eenkomst inzake Paraatheid en Samenwerking bij Olieverontreiniging en 
Maatregelen ter Bestrijding daarvan. 
Voorschrift 11; HELCOM BestriJdingshandboek 
De Verdragsluitende Partijen komen overeen, voor zover uitvoerbaar, de 
beginselen en regels toe te passen die zijn opgenomen in het Handboek voor 
Samenwerking bij de Bestrijding van Mariene Verontreiniging, waarin nader 
wordt ingegaan op hetgeen in deze Bijlage is beschreven en die door de 
Commissie of door het daarmee door de Commissie belaste comité is goedge 
keurd. 
ISSN 0254-1513 
COM(93) 285 def. 
DOCUMENTEN 
NL 14 
Catalogusnummer : CB-CO-93-318-NL-C 
ISBN 92-77-56899-2 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg