NL Publicatieblad van de Europese Unie C 47/12

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2011/C 47/07

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„LOUGH NEAGH EEL”

EG-nummer: UK-PGI-0005-0796-10.02.2010

BGA ( X ) BOB ( )

1. Naam:

„Lough Neagh Eel”

2. Lidstaat of derde land:

Verenigd Koninkrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie:

Categorie 1.7. Verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren en producten op basis van verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

Lough Neagh Eel is de benaming van zowel de gele (plaatselijk staat hij bekend als de bruine) als de zilveren (volwassen) wilde paling van de soort Anguilla anguilla (Europese aal) die in het afgebakende geografische gebied wordt gevangen. De aanvraag heeft uitsluitend betrekking op verse palingen.

Lough Neagh Eels hebben de volgende kenmerken:

— Het zijn grote palingen (minimaal 40 cm lang en met een gewicht van 150 tot 600 g);

— Hun vetgehalte is hoger dan dat van palingen die elders worden gevangen (volwassen Lough Neagh; Eels hebben een vetgehalte van ongeveer 23 %).

— De jongere „bruine/gele” palingen zijn donkergroen van kleur met bruin/gele schakeringen;

— De oudere „zilveren” palingen zijn zwart van kleur met zilveren schakeringen;

— Lough Neagh Eels hebben een smalle kop en een korte staart met een rond lichaam;

— Het visvlees van vers bereide paling is wit, zacht en luchtig en heeft een gronderige smaak.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

—

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

Er wordt geen voeder toegediend. De palingen zoeken zelf hun voedsel.

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

De palingen moeten gevangen worden in het afgebakende geografische gebied, hetzij op het meer met een beuglijn of met een net dat met de hand wordt binnengehaald en dat niet mag worden gesleept („draft net”) hetzij in vaste vloeiwaarden, op de Benedenbann (de Lower River Bann ), die het water uit het meer afvoert naar zee.

Bij verwerkte producten zoals gerookte paling, verwijst de geografische aanduiding (Lough Neagh Eel) naar de grondstof: verse paling uit het Lough Neagh (het Neagh-meer).

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.:

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

—

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied:

Lough Neagh in Noord-Ierland (het Neagh-meer), en de Lower River Bann (de Benedenbann), van de noordelijke oever van Lough Neagh tot The Cutts/Coleraine.

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied:

Lough Neagh is het grootste meer van de Britse eilanden en het vijfde grootste meer van Europa; het heeft een oppervlakte van 150 vierkante mijl. Het wordt gevoed door een aantal rivieren en mondt uit in zee via de Benedenbann, die van zijn noordelijke oever vertrekt.

Door de talrijke rivieren die het Lough voeden wordt veel sediment in het meer afgezet. Dat sediment is zeer donker en is samengesteld uit slib en klei, organisch materiaal en kiezelwieren. Het slib en de klei zijn in de eerste plaats afkomstig van door de rivieren meegevoerd zwevend materiaal terwijl het organisch materiaal ten dele zijn oorsprong vindt in het stroomgebied en ten dele afkomstig is van in het meer geproduceerd materiaal. De aard en de omvang van dit materiaal maakt het meer tot een geschikte habitat voor het grote aantal ongewervelde dieren, met name de chironomidelarven die erom bekend staan dat ze in de benthale gemeenschappen de bovenhand hebben en het overgrote deel van het palingdieet uitmaken.

Het Lough is rijk aan voedingsstoffen (hypertrofisch) en wordt voortdurend belucht door circulerende winden die ervoor zorgen dat het verrijkte meer niet te lijden heeft van een dramatisch zuurstofverlies tijdens de warmere maanden.

Glasalen migreren vanuit de Sargassozee noordwaarts langs de Golfstroom over de Atlantische Oceaan. Zij volgen de Noord-Atlantische Drift naar boven in de richting van Ierland. Ze bereiken de getijdengebieden van de Bann op de noordkust van Ierland in Coleraine waar ze hetzij worden gevangen en in vrachtwagens naar het meer worden gebracht, hetzij stroomopwaarts naar Lough Neagh zwemmen. In het Lough komt er een einde aan hun trek; ze voeden zich en groeien tot ze klaar zijn om naar de Sargassozee terug te keren om te paaien. Wanneer ze volgroeid zijn, nemen ze niet langer voedsel tot zich en keren ze instinctief terug naar hun paaiplaats. De enige rechtstreekse terugweg naar de zee is de Benedenbann.

Lough Neagh Eels worden met gebruikmaking van drie verschillende, traditionele methoden gevangen: twee verschillende methoden voor de gele palingen en een derde methode voor de zilveren palingen.

Gele palingen

Met de beug

De vissers zetten tot 4 nylon lijnen met een lengte van zowat 1 mijl uit met aan iedere lijn zowat 400 van lokaas voorziene haken. Deze lijnen worden dan in de ochtendlijke uren van de volgende dag uit het water gehaald. Dat betekent dat de lijnen met de hand aan boord worden gehaald en dat de gevangen palingen worden overgebracht in kuipen waar vers water doorheen wordt gepompt om de sterfte onder de dieren te beperken.

De vangst wordt aan land gebracht en palingen die kleiner zijn dan 16 inches (40 cm) worden, overeenkomstig de voorschriften van de Lough Neagh Fisherman’s Co-operative Society (palingvisserscoöperatie), terug in het Lough gezet om een duurzame palingvisserij voor de toekomst veilig te stellen.

Met netten die met de hand worden binnengehaald en niet mogen worden gesleept („draft nets”)

Manueel bediende netten die tot 90 yards (82,3 m) lang en tot 18 yards (16,5 m) diep kunnen zijn. Er wordt gebruik gemaakt van hydraulische systemen waarmee de aan de netten bevestigde touwen worden opgehaald maar de „draft nets” zelf moeten met de hand worden binnengehaald en mogen niet worden gesleept door de boot. Paling vangen met een sleepnet (trawl) is niet toegestaan met het oog op de bescherming van de bedding van het Lough.

De vissers verlaten zich vaak op hun ervaring en op hun vertrouwdheid met het Lough om bij wisselende milieu- en klimaatomstandigheden de beste vangstmogelijkheden te lokaliseren.

Als ze eenmaal aan land zijn gebracht, worden de palingen gesorteerd en dieren die kleiner zijn dan 40 cm worden terug gezet in het Lough met het oog op een duurzaam beheer van het palingbestand. Andere maatregelen om het palingbestand te beheren, omvatten een sluiting van het visseizoen (in die periode mag niet op paling worden gevist) en dagelijkse vangstquota.

Zilveren palingen

De zilveren palingen zijn dieren die in het Lough tot volledige wasdom zijn gekomen en die instinctief hun migratie richting noorden, kustwaarts, en verder richting Sargassozee aanvangen om daar te gaan paaien.

Zilveren palingen mogen uitsluitend worden gevangen van 1 juni tot eind februari.

Ze worden gevangen in vaste vloeiwaarden die zich bevinden bij Toome (Toomebridge) bij de monding van Lough Neagh op de noordzijde, en bij Kilrea op de Benedenbann, ongeveer 15 mijl te noorden van Lough Neagh.

De zilveren palingen migreren slechts als het donker is. Ze worden daarom 's nachts gevangen in grote kegelvormige (kousvormige) netten („coghill nets”) die bij de vloeiwaarden in de rivier worden neergelaten. Bij ieder net hoort een belendende opslagtank die in de rivier is aangebracht en waarin de gevangen palingen worden ondergebracht. Deze tanks kunnen worden omhooggehaald of naar beneden gelaten afhankelijk van de fluctuaties van het neerslagniveau, dat bepalend is voor het peil van de rivier.

De palingen worden vervolgens overgebracht naar de fabriek van de palingvisserscoöperatie om te worden gesorteerd en te worden vervoerd, net zoals dat bij de gele palingen het geval is.

Duurzaamheid en beheer van het bestand

De Europese aal is opgenomen in bijlage II bij de CITES (Convention on International Trade of Endangered Species = Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten). Bovendien bevat Verordening (EG) nr. 1100/2007 van de Raad tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van het bestand van Europese aal een voorstel om maatregelen in de vorm van een beheersplan voor aal te nemen.

Teneinde de duurzaamheid van het bestand van de Europese paling in het Neagh/Bann-bassin te garanderen werd een beheersplan voor paling opgesteld dat in samenwerking met de „Lough Neagh Fisherman’s Co-operative Society” werd ontwikkeld en ten uitvoer wordt gelegd. Om het bestand te handhaven, is een aantal maatregelen van kracht. Deze maatregelen kunnen slechts in de praktijk worden gebracht dankzij een systeem van vergunningen dat door de coöperatie wordt beheerd. Het systeem van vergunningen is voor iedereen toegankelijk. Het lidmaatschap van de coöperatie is geen vereiste voor het aanvragen van een vergunning maar wanneer een vergunning wordt afgegeven, is het niet uitgesloten dat de visser lid wordt van de coöperatie.

De Lough Neagh Fisherman’s Co-operative Society zorgt voor een duurzame palingvisserij dankzij een aantal maatregelen:

— Toezicht op de afgifte van de vergunningen. De coöperatie geeft jaarlijks ongeveer 180 vergunningen af. De eigenaar van de boot die over een vergunning beschikt, moet steeds op de boot aanwezig zijn wanneer er wordt gevist;

— Toezicht op de vismethoden. Er mag uitsluitend met de beug of met het „draft net” op de paling worden gevist. Voor het vissen met de beug is een maximum aantal haken vastgesteld. Er gelden beperkingen zowel wat betreft de afmetingen van de boot als de afmetingen van het net;

— Vangstquota. Er zijn dagelijkse vangstquota vastgesteld voor iedere boot teneinde te waarborgen dat het Lough niet overbevist wordt;

— Minimale afmetingen bij de vangst. Palingen die kleiner zijn dan 40 cm worden door de vissers teruggezet in het meer. Indien ondermaatse palingen in de fabriek terechtkomen, worden zij daar teruggezet in het meer en is het mogelijk dat de visser wordt beboet;

— Sluiting van het visseizoen. Het vissen op zowel gele als zilveren paling is beperkt tot bepaalde perioden van het jaar zodat het palingbestand kan vernieuwen;

— Bescherming. Er wordt 24 uur op 24 uur bescherming geboden om te garanderen dat slechts vissers met een vergunning op de paling vissen;

— „Trap & truck”-operatie („vangst/vrachtwagen”-operatie). Om bij de inwaartse migratie van de pootaal via de Bann naar Lough Neagh een handje te helpen, worden veel van deze jonge palingen gevangen in palingkorven en vervolgens in tanks naar het meer gebracht om ervoor te zorgen dat ieder jaar meer jonge palingen het Lough bereiken;

— Traditionele strooien touwen. Met de hand van stro vervaardigde touwen worden op de plekken gelegd waar de pootaal langs zwemt om de dieren te helpen stroomopwaarts naar het Lough te zwemmen. Deze werkwijze zorgt voor grotere aantallen gemigreerde palingen in het meer;

— Handhaving van een „Queen’s Gap” („koninklijke ontsnappingsroute”) in de vloeiwaarden waar de zilveren palingen worden gevangen. Een bres van 10 % (Queen's gap = koninklijke ontsnappingsroute) wordt opengehouden in de vloeiwaarden waarin de zilveren palingen worden gevangen. Op deze wijze kan een deel van de palingen ontsnappen en terugkeren naar hun paaiplaats in de Sargassozee;

— Aankoop van pootaal in andere gebieden om het natuurlijke bestand aan te vullen. De laatste jaren is de natuurlijke migratie van pootaal naar Lough Neagh gedaald en de coöperatie koopt dus pootaal aan uit andere gebieden en laat die in het Lough tot volle wasdom komen. Doordat deze pootaal in het meer tot volwassen paling uitgroeit, neemt hij de specifieke kenmerken van Lough Neagh Eel aan.

5.2. Specificiteit van het product:

Lough Neagh Eels zijn in heel Europa zeer befaamd als gevolg van hun hoge vetgehalte (volwassen palingen hebben een vetgehalte van ongeveer 23 %), waardoor ze uiterst geschikt zijn om te worden gerookt. Haast alle palingen uit het Lough Neagh worden buiten Ierland verkocht. Sommigen vinden hun weg naar Billingsgate in Londen maar het merendeel gaat naar Nederland en Noord-Duitsland, waar ze worden gerookt.

Het voedsel van de Lough Neagh Eels bestaat hoofdzakelijk uit ongewervelde larven die in zeer grote hoeveelheden in het meer aanwezig zijn. Doordat ze zich op deze wijze voeden, hebben de palingen smallere koppen in vergelijking met palingen uit andere gebieden die zich met vis voeden.

De paling wordt gevangen met gebruikmaking van duurzame visserijmethoden die voor een degelijk beheer van de palingvisserij garant staan.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel van een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

De gevestigde historische traditie en visserijmethoden die voor de vangst van de paling in het omschreven geografische gebied kenmerkend zijn, hebben voor de band met het geografische gebied gezorgd. De aanvraag is bovendien gebaseerd op het feit dat palingen uit Lough Neagh erom bekend staan dat zij een hoger vetgehalte hebben dan palingen uit andere gebieden.

Lough Neagh is het grootste zoetwatermeer op de Britse eilanden en kan prat gaan op specifieke eigenschappen die beschreven zijn in punt 5.1. Dankzij deze eigenschappen herbergt het meer een habitat die zorgt voor een voedselkwaliteit die aan het hogere vetgehalte van de palingen in het meer bijdraagt.

Uit de historische traditie die tot in een zeer ver verleden reikt, blijkt dat reeds in de bronstijd op Lough Neagh op wilde paling werd gevist. De methoden om op de paling te vissen in het afgebakende geografische gebied zijn oeroud en het zijn deze methoden die vandaag nog in gebruik zijn.

De vissers maken nog steeds gebruik van veel van de traditionele visserijmethoden die generaties vóór hen zich reeds eigen hadden gemaakt. Bij de vangst van de paling worden duurzame methoden toegepast die beheerd worden door de Lough Neagh Fisherman’s Co-operative Society. Tot deze methoden behoort de handhaving van een „koninklijke ontsnappingsroute”, met andere woorden van een bres van 10 % in de vloeiwaarden die de zilveren (volwassen) palingen in staat stelt om naar hun paaiplaats in de Sargassozee terug te keren.

Historische werken bevatten bewijzen te over van het belang en de faam van de palingvisserij op Lough Neagh. Talrijke gedichten werden opgedragen aan de vissers uit dit gebied en ook een zeker bijgeloof is de palingvissers niet vreemd. Recentelijk werd een standbeeld opgericht in het stadje Toome. Het beeldt zwemmende palingen uit en levert zo het bewijs van de relevantie van de palingvisserij voor de plaatselijke geschiedschrijving en het plaatselijke erfgoed.

De meeste palingen uit Lough Neagh worden verkocht aan Nederlandse bedrijven en zij beweren dat er wereldwijd geen betere palingen om te roken te vinden zijn dan de Lough Neagh Eels. Lough Neagh Eels zijn zeer begeerd en er worden hogere prijzen voor betaald dan voor kweekpaling of paling uit andere gebieden.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

(Artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

http://www.defra.gov.uk/foodfarm/food/industry/regional/foodname/products/documents/lough-neagh-eel-pgi.pdf

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.