GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 12/2008

door de Raad vastgesteld op 3 maart 2008

met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad van … tot wijziging van Richtlijn 2004/49/EG inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen (spoorwegveiligheidsrichtlijn)

(Voor de EER relevante tekst)

(2008/C 122 E/02)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Na raadpleging van het Comité van de Regio's,

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),

Overwegende hetgeen volgt:

Oorspronkelijk werden de vergunningsprocedures voor de indienststelling van spoorvoertuigen geregeld in Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem (4) en Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele Europese spoorwegsysteem (5) , voor nieuwe of aangepaste delen van het communautaire spoorwegsysteem, en in Richtlijn 2004/49/EG, voor voertuigen die reeds in gebruik zijn. Conform het principe van betere regelgeving, en met het oog op de vereenvoudiging en modernisering van de communautaire wetgeving moeten alle bepalingen in verband met vergunningen voor het in bedrijf stellen van spoorvoertuigen in één wetgevingsbesluit ondergebracht worden. Daarom moet het huidige artikel 14 van Richtlijn 2004/49/EG vervallen en moet een nieuwe bepaling inzake vergunningen voor het in dienst stellen van voertuigen die reeds in gebruik zijn, worden opgenomen in Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad van … betreffende de interoperabiliteit van het communautaire spoorwegsysteem (hierna de „spoorweginteroperabiliteitsrichtlijn” genoemd) (6) die de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG heeft vervangen.

Door de inwerkingtreding op 1 juli 2006 van het Internationale railvervoerverdrag (COTIF-verdrag) van 1999 gelden nieuwe regels voor het gebruik van voertuigen. Volgens het CUV (Uniform Rules concerning Contracts of Use of Vehicles in International Rail Traffic)-aanhangsel bij dit verdrag zijn houders van wagons niet langer verplicht hun wagons bij een spoorwegonderneming te laten registreren. De oude RIV (Regolamento Internazionale Veicoli)-overeenkomst tussen spoorwegondernemingen is niet meer van toepassing en is ten dele vervangen door de nieuwe particuliere en vrijwillige overeenkomst (General Contract of Use for Wagons — GCU) tussen spoorwegondernemingen en houders van wagons, waarbij de laatstgenoemden belast zijn met het onderhoud van hun wagons. Om met deze wijzigingen rekening te houden en de uitvoering van Richtlijn 2004/49/EG wat betreft de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen te vergemakkelijken, moeten de begrippen „houder” en „met het onderhoud belaste entiteit” gedefinieerd worden, en moet de verhouding tussen deze entiteiten en spoorwegondernemingen nader worden toegelicht.

De definitie van „houder” moet zo dicht mogelijk liggen bij de definitie van het COTIF-verdrag van 1999. Vele entiteiten kunnen als houder van een voertuig worden aangewezen: de eigenaar, een bedrijf dat wagons exploiteert, een bedrijf dat voertuigen aan een spoorwegonderneming verhuurt, een spoorwegonderneming, een infrastructuurbeheerder die voertuigen gebruikt om zijn infrastructuur te onderhouden, enz. Deze entiteiten hebben de controle over het voertuig met de bedoeling dat het als vervoermiddel door spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders wordt gebruikt. Om twijfel te voorkomen, moet de houder duidelijk aangewezen worden in het nationaal voertuigregister (NVR) bedoeld in artikel 33 van de spoorweginteroperabiliteitsrichtlijn.

Voordat een voertuig in dienst wordt gesteld of op het netwerk wordt gebruikt, moet in het NVR een entiteit worden aangewezen die met het onderhoud is belast. De houder en de met het onderhoud belaste entiteit kunnen dezelfde persoon of hetzelfde orgaan zijn. In uitzonderlijke gevallen, zoals bijvoorbeeld voertuigen die voor het eerst in dienst worden gesteld in een derde land, voertuigen die worden gesleept met het oog op hun indienststelling elders op het netwerk of die speciale vervoersdiensten uitvoeren, is het niet mogelijk of is het onwenselijk de entiteit die met het onderhoud is belast, aan te wijzen. In die uitzonderlijke gevallen moet de bevoegde nationale veiligheidsinstantie in staat worden gesteld voertuigen te accepteren op het netwerk waarvoor zij bevoegd is zonder dat voor deze voertuigen een met het onderhoud belaste entiteit is aangewezen.

Wanneer de met het onderhoud belaste entiteit een spoorwegonderneming of een infrastructuurbeheerder is, omvat het veiligheidsbeheersysteem het onderhoudssysteem; voor geen van beiden is dan verdere certificering nodig. Indien de met het onderhoud belaste entiteit geen spoorwegonderneming of infrastructuurbeheerder is, kan zij worden gecertificeerd volgens een door een Europees spoorwegbureau te ontwikkelen en door de Commissie goed te keuren systeem. Het certificaat dat aan een dergelijke entiteit wordt afgegeven garandeert dat elk voertuig waarvoor zij verantwoordelijk is, voldoet aan de onderhoudsvereisten van deze richtlijn. Het certificaat moet in de gehele Gemeenschap geldig zijn.

In het kader van de spoorweginteroperabiliteitsrichtlijn worden onderhoudsvereisten opgesteld, als onderdeel van technische specificaties inzake interoperabiliteit (TSI's) voor rollend materieel. Ten gevolge van de inwerkingtreding van deze richtlijn moet worden gezorgd voor samenhang tussen deze TSI's en de door de Commissie te ontwikkelen certificeringsvereisten voor de entiteit die met het onderhoud is belast. De Commissie zal dit bewerkstelligen door waar dat van toepassing is, de relevante TSI's te wijzigen via de in de spoorweginteroperabiliteitsrichtlijn vastgestelde procedure.

Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het verder ontwikkelen en verbeteren van de veiligheid op het communautaire spoor, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang van de maatregel beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te bereiken.

Voor een lidstaat die niet over een spoorwegnet beschikt en niet verwacht er binnen afzienbare tijd over te zullen beschikken, zou de verplichting tot omzetting en uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn onevenredig en zinloos zijn. Een dergelijke lidstaat moet derhalve, zolang hij niet over een spoorwegsysteem beschikt, van de verplichting tot omzetting en toepassing van deze richtlijn worden vrijgesteld.

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijzigingen

Richtlijn 2004/49/EG wordt als volgt gewijzigd:

„voertuig”: een spoorvoertuig dat op eigen wielen voortbeweegt op spoorlijnen, met of zonder aandrijving. Een voertuig bestaat uit een of meer structurele en functionele subsystemen of onderdelen van dergelijke subsystemen.

„met het onderhoud belaste entiteit”: een entiteit die belast is met het onderhoud van een voertuig, en als zodanig geregistreerd is in het NVR;

„houder”: de persoon of entiteit die eigenaar is van een voertuig of het recht heeft het te gebruiken, het voertuig exploiteert als vervoermiddel en als zodanig geregistreerd is in het Nationaal Voertuigregister (NVR) bedoeld in artikel 33 van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabiliteit van het communautaire spoorwegsysteem (9) (hierna de „spoorweginteroperabiliteitsrichtlijn” genoemd);

De tweede reeks ontwerp-gemeenschappelijke veiligheidsdoelen wordt gebaseerd op de ervaring die bij de eerste reeks en de toepassing daarvan is opgedaan. Deze doelen betreffen prioritaire gebieden waar de veiligheid nog verder verbeterd moet worden. Zij worden uiterlijk op 30 april 2011 door de Commissie goedgekeurd en bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze maatregel, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beoogt te wijzigen onder meer door haar aan te vullen, wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 27, lid 2 bis, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.”;

„De eerste reeks ontwerp-gemeenschappelijke veiligheidsdoelen is gebaseerd op een onderzoek van de bestaande doelen en veiligheidsprestaties in de lidstaten, en zorgt ervoor dat in geen enkele lidstaat afbreuk wordt gedaan aan de huidige veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem. Deze doelen worden uiterlijk op 30 april 2009 door de Commissie goedgekeurd en bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze maatregel, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beoogt te wijzigen onder meer door haar aan te vullen, wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 27, lid 2 bis, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

certificering dat de voorzieningen die de spoorwegonderneming heeft getroffen om te voldoen aan specifieke eisen om op het betrokken net zijn diensten op een veilige manier te kunnen verzekeren, zijn goedgekeurd. Deze eisen kunnen onder meer betrekking hebben op de toepassing van technische specificaties inzake interoperabiliteit en nationale veiligheidsvoorschriften, waaronder de exploitatievoorschriften voor het net, de aanvaarding van de certificaten van het personeel en de machtiging om de door de spoorwegonderneming gebruikte voertuigen in dienst te stellen. Deze certificering is gebaseerd op de door de spoorwegonderneming over te leggen documentatie als beschreven in bijlage IV.”;

7. De conform lid 6 afgegeven certificaten bevestigen dat is voldaan aan de in lid 3 genoemde vereisten, en zijn in de hele Gemeenschap geldig. Indien de met het onderhoud belaste entiteit niet gecertificeerd is, zorgt een spoorwegonderneming of een infrastructuurbeheerder er via zijn in artikel 9 omschreven veiligheidsbeheersysteem voor dat alle toepasselijke onderhoudsprocedures adequaat worden toegepast.”;

6. Op basis van een aanbeveling van het Bureau stelt de Commissie uiterlijk op … (10) een maatregel vast tot certificering van de met het onderhoud belaste entiteit met in achtneming van haar onderhoudssysteem. Deze maatregel, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beoogt te wijzigen onder meer door haar aan te vullen, wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 27, lid 2 bis, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Deze maatregel omvat eisen op het gebied van de certificering van de met het onderhoud belaste entiteit op basis van de goedkeuring van haar onderhoudssysteem, het model en de geldigheid van het certificaat en het orgaan of de organen die verantwoordelijk zijn voor de afgifte ervan, en de controles die noodzakelijk zijn voor de werking van het certificatiesysteem.

4. Wanneer de met het onderhoud belaste entiteit een spoorwegonderneming of een infrastructuurbeheerder is, wordt het in lid 3 bedoelde systeem tot stand gebracht in het kader van het in artikel 9 omschreven veiligheidssysteem.

1. Elk voertuig krijgt, voordat het in dienst wordt gesteld of op het netwerk wordt gebruikt, een met het onderhoud belaste entiteit toegewezen die conform artikel 33 van de spoorweginteroperabiliteitsrichtlijn in het NVR wordt geregistreerd.

Artikel 2

Implementatie en omzetting

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op … (11) aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie onverwijld de tekst van die bepalingen mede.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

De verplichting tot omzetting en uitvoering van deze richtlijn is niet van toepassing op Cyprus en Malta zolang deze landen niet beschikken over een spoorwegnet op hun respectieve grondgebied.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 4

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

(1) PB C 256 van 27.10.2007, blz. 39.

(2) Advies van het Europees Parlement van 29 november 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad van 3 maart 2008 en standpunt van het Europees Parlement van … (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

(3) Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van Richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (spoorwegveiligheidsrichtlijn) (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44). Gerectificeerd in PB L 220 van 21.6.2004, blz. 16.

(4) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 6. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/32/EG van de Commissie (PB L 141 van 2.6.2007, blz. 63).

(5) PB L 110 van 20.4.2001, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/32/EG van de Commissie.

(6) PB L …

(7) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

(8) PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

(9) PB L …”;

(10) Een jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn.

(11) 24 maanden vanaf de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

Op 13 december 2006 heeft de Commissie drie voorstellen ingediend die in hoofdzaak tot doel hebben het verkeer van spoorwegvoertuigen in de hele Europese Unie te vergemakkelijken:

— een voorstel voor een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 2004/49/EG inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen (1) (hierna de richtlijn spoorwegveiligheid te noemen);

— een voorstel voor een richtlijn betreffende de interoperabiliteit van het communautaire spoorwegsysteem (2) (hierna de richtlijn spoorweginteroperabiliteit te noemen);

— een voorstel voor een verordening tot wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (3) (hierna de verordening over het Spoorwegbureau te noemen).

Het Europees Parlement heeft op 29 november 2007 advies in eerste lezing uitgebracht.

Op 3 maart 2008 zal de Raad het gemeenschappelijk standpunt vaststellen. De Raad heeft bij zijn werkzaamheden rekening gehouden met het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4). Het Comité van de Regio's heeft besloten over bovengenoemde voorstellen geen advies uit te brengen.

II. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

1. Algemeen

Om de spoorwegen een essentiële rol te laten spelen bij duurzame mobiliteit in de Europese Unie, zet de Raad in op de geleidelijke ontwikkeling van een geïntegreerde Europese spoorwegruimte. In verband hiermee is de Raad van oordeel dat de drie wetgevingsvoorstellen strekkende tot hervorming van de interoperabiliteitrichtlijnen inzake het conventionele en het hogesnelheidsnet en tot wijziging van de richtlijn spoorwegveiligheid en de verordening Spoorwegbureau, voor belangrijke verbeteringen in het technische deel van het regelgevingskader voor de Europese spoorwegen kunnen zorgen.

Deze voorstellen verlagen de bestaande drempels voor het vrije verkeer van spoorwegvoertuigen op het Europese spoorwegnet, en vergemakkelijken de wederzijdse aanvaarding van spoorwegvoertuigen onder de lidstaten.

De Raad en het Parlement zijn in eerste lezing tot een overeenkomst gekomen over het richtlijnvoorstel spoorweginteroperabiliteit. Bijgevolg kan de Raad het gewijzigde voorstel aannemen. De Raad en het Parlement zijn er echter niet in geslaagd hun standpunten in eerste lezing over de voorstellen betreffende de richtlijn spoorwegveiligheid en de verordening over het Spoorwegbureau op elkaar af te stemmen. Daarom heeft de Raad gemeenschappelijke standpunten over beide voorstellen vastgesteld, waarbij terdege rekening is gehouden met de amendementen die het Parlement in zijn advies in eerste lezing heeft aangenomen.

2. Kernpunten van beleid

De drie belangrijkste wijzigingen die de Raad in het Commissievoorstel heeft aangebracht zijn hierna weergeven. Voorts voorziet de Raad in een vrijstelling voor Cyprus en Malta.

2.1 Opname van alle bepalingen inzake vergunningsprocedures in één wetgevingsbesluit

Zowel de richtlijn spoorwegveiligheid als de richtlijn spoorwegoperabiliteit zoals die thans van kracht zijn, bevatten bepalingen inzake vergunningsprocedures voor de indienststelling van spoorwegvoertuigen. Laatstgenoemde richtlijn heeft betrekking op nieuwe of aangepaste delen van het communautaire spoorwegsysteem, en eerstgenoemde op voertuigen die reeds in gebruik zijn. Conform het principe „Betere regelgeving” en teneinde de communautaire wetgeving te vereenvoudigen, brengt de Raad alle bepalingen betreffende vergunningen voor de indienststelling van spoorwegvoertuigen in één wetgevingsbesluit bijeen. Daartoe worden het bestaande, maar gewijzigde artikel 14, het nieuwe artikel 14 bis en de nieuwe bijlage bij het voorstel tot wijziging van de richtlijn spoorwegveiligheid ondergebracht in de volledig herziene richtlijn spoorweginteroperabiliteit. Het Parlement heeft daar in het kader van zijn akkoord in eerste lezing over de richtlijn spoorweginteroperabiliteit mee ingestemd. Derhalve kan de Raad in principe de amendementen 20, 26 en 27 volledig overnemen. Voorts kan de Raad zich in principe aansluiten bij amendement 18, omdat hij van oordeel is dat de overheveling tot gevolg heeft dat de wetgever de verwijzing naar de vergunningsprocedures in de richtlijn spoorwegveiligheid achterwege kan laten.

2.2 Verduidelijking van rol en verantwoordelijkheden met betrekking tot onderhoud

Als gevolg van de inwerkingtreding, op 1 juli 2006, van het nieuwe Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer uit 1999 (COTIF), zijn houders niet meer verplicht hun wagons te registreren bij een spoorwegonderneming. In reactie op die ontwikkeling, en om spoorwegondernemingen in staat te stellen op een veilige manier vervoersdiensten aan te bieden, specificeert de Raad hoe de nieuwe verdeling van rollen en verantwoordelijkheden met betrekking tot onderhoud er uitziet. Daartoe stelt de Raad een nieuwe definitie van „houder” voor en introduceert hij het begrip „met het onderhoud belaste entiteit”.

De Raad, die zoveel mogelijk aansluit bij de definitie van „houder” in het COTIF-verdrag, legt een duidelijk verband tussen de houder en zijn voertuig via de verplichting voor houders om zich als zodanig in het nationale voertuigregister in te schrijven. De Raad kan amendement 8 volledig overnemen aangezien de Raad en het Parlement het eens zijn over de definitie van „houder”. Voorts kan amendement 9, dat was ingediend met de bedoeling de juiste terminologie te gebruiken, in beginsel worden aanvaard.

In het gemeenschappelijk standpunt is bepaald dat de met het onderhoud belaste entiteit er door middel van een onderhoudssysteem zorg voor draagt dat de voertuigen in veilige staat zijn. Daarom moet aan elk voertuig, voordat het in dienst wordt gesteld of op het netwerk wordt gebruikt, een entiteit worden toegewezen die met het onderhoud is belast. Voorts moet elke entiteit die met het onderhoud is belast, ingeschreven worden in een nationaal voertuigregister. Alleen in uitzonderlijke gevallen, en uitsluitend voor haar eigen netwerk, kan een nationale veiligheidsinstantie afwijken van de verplichting om een entiteit toe te wijzen die met het onderhoud van het voertuig is belast. Die afwijkingen moeten door de instantie in haar jaarrapport gepubliceerd worden. Door dit systeem wil de Raad de spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders in staat stellen gemakkelijk te achterhalen wie belast is met het onderhoud van de voertuigen die zij exploiteren.

2.3 Certificering van onderhoud

Om de nationale veiligheidsinstanties en de deelnemers aan de vervoersketen de garantie te geven dat het onderhoud van de wagons daadwerkelijk wordt gecontroleerd, kiest de Raad ervoor de bepaling in het Commissievoorstel over onderhoudscertificering aan te scherpen. De Commissie stelde voor dat in voorkomend geval een systeem van onderhoudscertificering voor houders moet worden ingesteld. Omgekeerd stemt de Raad in met een bepaling die de Commissie ertoe verplicht, uiterlijk een jaar na de inwerkingtreding van het voorstel tot wijziging van de richtlijn spoorwegveiligheid, een maatregel te treffen houdende certificering van met het onderhoud belaste entiteiten met betrekking tot hun onderhoudssystemen. Zowel in het Commissievoorstel als in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, is dit certificatiesysteem gebaseerd op een aanbeveling van het Europees Spoorwegbureau. De Raad ziet erop toe dat het afgegeven certificaat in de gehele Gemeenschap geldig is, en zal garanderen dat de gecertificeerde entiteit voldoet aan de onderhoudsvereisten van de richtlijn spoorwegveiligheid voor elk voertuig dat zij onder haar hoede heeft.

Voorts kunnen met onderhoud belaste entiteiten op vrijwillige basis deelnemen aan dit certificeringssysteem. Ten slotte, om te verduidelijken dat geen nieuwe eisen voor infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen worden ingevoerd, specificeert de Raad dat het veiligheidsbeheersysteem, dat spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders reeds onder de huidige richtlijn spoorwegveiligheid moeten opzetten, hun onderhoudssysteem omvat.

In amendement 21 stelt het Parlement een systeem voor het onderhoud van spoorwegvoertuigen voor dat op twee belangrijke punten verschilt van het systeem waarin de Raad voorziet. Ten eerste voert de Raad — conform het besluit van de Commissie van 28 juli 2006 tot vaststelling van de Technische specificatie inzake interoperabiliteit betreffende wagons en het besluit van de Commissie van 9 november 2007 tot vaststelling van een gemeenschappelijke specificatie inzake het nationaal voertuigregister — het begrip met onderhoud belaste entiteit in, terwijl het Parlement de directe verantwoordelijkheid voor het onderhoud van een voertuig bij de houder legt. Ten tweede verzoekt het Parlement om een verplicht systeem voor onderhoudscertificering, terwijl de Raad — conform de algemene aanpak als geschetst door het Europees Spoorwegbureau — in een vrijwillig systeem voorziet.

De Raad kan amendement 21 om drie redenen niet aanvaarden. Allereerst omdat het verantwoordelijk maken van de houder niet te rijmen lijkt met de algemene verantwoordelijkheid van spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders voor de veilige werking van het spoorvervoer, als neergelegd in andere kernbepalingen van de richtlijn spoorwegveiligheid, met name artikel 4. Ten tweede is de Raad van oordeel dat de verplichte deelname aan een onderhoudssysteem niet altijd doelmatig is en tot onnodige administratieve kosten zou kunnen leiden, bijvoorbeeld in het geval van wagons uit derde landen of andere soorten voertuigen, zoals locomotieven en passagiersvoertuigen. Ten derde vreest de Raad dat indien de houders verantwoordelijk worden voor het onderhoud, iets waarvoor specifieke kennis vereist is, dit de ontwikkeling van hun economische activiteiten zou kunnen hinderen.

2.4 Vrijstelling voor Cyprus en Malta

Rekening houdend met het feit dat deze landen geen spoorwegnet hebben, bepaalt de Raad in het gemeenschappelijk standpunt dat Cyprus en Malta vrijgesteld zijn van het omzetten en uitvoeren van deze richtlijn zolang zij niet beschikken over een spoorwegnet op hun respectieve grondgebied.

III. AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

Het antwoord van de Raad met betrekking tot de amendementen 8, 9, 18, 20, 21, 26 en 27 wordt hierboven toegelicht bij de kernpunten.

Voorts kan de Raad amendement 2 over de concordantietabellen volledig aanvaarden. Ook de amendementen 16 en 17 betreffende de verbetering in een taalversie zijn in beginsel aanvaardbaar. De Raad kan echter om juridische of technische redenen de volgende amendementen niet aanvaarden:

— amendement 3 omdat de doelstellingen gezondheid en veiligheid van de werknemers buiten de werkingssfeer van het Commissievoorstel vallen;

— de onderling verwante amendementen 4 tot en met 7 omdat de voorgestelde definitie „nationale veiligheidsvoorschriften” niet compatibel is met bijlage II van de richtlijn spoorwegveiligheid die een definitie van nationale veiligheidsvoorschriften geeft, en omdat de term „essentiële eisen” in een te enge betekenis wordt gebruikt;

— amendement 14 omdat de Raad van oordeel is dat de besprekingen over de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen (CST's) ten tijde van de aanneming van de richtlijn spoorwegveiligheid plaatsvonden en niet moeten worden heropend. Voorts neemt de Raad er nota van dat op basis van artikel 6, lid 4, van de verordening over het Spoorwegbureau, de aanbevelingen van het Europees Spoorwegbureau, onder meer over CST's, reeds een gedetailleerde kosten-batenanalyse vereisen;

— amendement 19 is niet verenigbaar met de structuur van het gemeenschappelijk standpunt;

— amendement 22 gaat over de vraag wie gerechtigd is het Europees Spoorwegbureau om een technisch advies te vragen. Dit kan echter geen punt van geschil meer zijn, omdat de Raad en het Parlement reeds in het kader van de richtlijn interoperabiliteit een overeenkomst over die kwestie hebben bereikt;

— de amendementen 1, 10, 11, 12, 13, 15, 23, 24 en 25 over comitologieprocedures waarbij het Parlement voor verscheidene maatregelen de urgentieprocedure invoert. Aangezien het hier gaat om algemene maatregelen en niet-essentiële wijzigingen en aanvullingen van de richtlijn spoorwegveiligheid, is de Raad het niet met de Commissie en het Parlement eens dat voor die maatregelen het Parlement bij de gang van zaken betrokken moet worden via de regelgevingsprocedure met toetsing. Niettemin lijkt het buiten alle verhouding om te voorzien in de mogelijkheid de urgentieprocedure toe te passen, omdat al die maatregelen aan een specifieke termijn gebonden zijn of met regelmatige tussenpozen herzien moeten worden.

IV. CONCLUSIE

De drie wetgevingsvoorstellen over interoperabiliteit, veiligheid en het Europees Spoorwegbureau, die gericht zijn op het vergemakkelijken van het verkeer van spoorwegvoertuigen in de gehele Europese Unie, dragen in belangrijke mate bij aan de verdere integratie van de Europese spoorwegruimte. De Raad en het Parlement hebben reeds aanzienlijke vorderingen gemaakt met deze drie voorstellen, met name omdat zij tot een akkoord in eerste lezing over de richtlijn spoorweginteroperabiliteit zijn gekomen. Beide medewetgevers beschikken daardoor over een solide basis om in tweede lezing compromisoplossingen te vinden voor de voorstellen tot wijziging van de richtlijn spoorwegveiligheid en de verordening over het Spoorwegbureau

(1) PB C 126 van 7.6.2007, blz. 7.

(2) PB C 126 van 7.6.2007, blz. 7.

(3) PB C 126 van 7.6.2007, blz. 7.

(4) PB C 256 van 27.10.2007, blz. 39.