31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/5 
b) als gevolg van het gebruik dat ervan wordt ge­
maakt voor de waren of diensten waarvoor het is 
ingeschreven het publiek kan misleiden, met 
name over de aard, de kwaliteit of de geografi­
sche herkomst van deze waren of deze diensten. 
Artikel 15 
Indien een grond voor weigering van inschrijving of 
ongeldigverklaring van een merk slechts voor een 
deel van de waren of diensten waarvoor dit merk is 
gedeponeerd of ingeschreven bestaat, geldt de weige­
ring van inschrijving of de ongeldigverklaring slechts 
voor de betrokken waren of diensten. 
Artikel 16 
Onverminderd het in artikel 8 bepaalde kunnen de 
Lid-Staten welker wetgeving het depot van collec­
tieve of garantiemerken machtigt, bepalen dat weige­
ring van inschrijving of ongeldigverklaring van deze 
merken plaatsvindt op andere gronden dan de in de 
artikelen 2 en 14 bedoelde, voor zover de functie van 
deze merken zulks vereist. 
DE RAAD VAN DE EUROPESE 
GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, en met name op artikel 
235, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien hat advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende het volgende: 
Het is dienstig een harmonieuze ontwikkeling van de 
economische activiteiten binnen de gehele Gemeen­
schap en een gestadige en evenwichtige expansie te 
bevorderen door de instelling en goede werking van 
een gemeenschappelijke markt die analoge voor­
waarden biedt als op een nationale markt bestaan. 
De verwezenlijking van een dergelijke markt en de Artikel 17 
De Lid-Staten stellen in hun wetgevingen de proce­
dure voor de inschrijving en ongeldigverklaring van 
merken alsmede de rechtsgevolgen van deze ongel­
digverklaring vast. Bovendien kan worden voorzien 
dat een merk waarop een der in deze richtlijn be­
doelde gronden voor ongeldigverklaring van toepas­
sing is, niet aan derden kan worden tegengewor­
pen. 
Artikel 18 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en be-
stuursrechtlijke bepalingen in werking treden om ui­
terlijk op ... aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen 
de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van 
alle belangrijke bepalingen van intern recht mede, 
die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied 
vaststellen. 
Artikel 19 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
versterking van zijn eenheidskarakter vergt niet al­
leen de opheffing van de belemmeringen van het 
vrije verkeer van goederen en het vrij verrichten van 
diensten alsmede de invoering van een regime waar­
door wordt gewaarborgd dat de mededinging binnen 
de gemeenschappelijke markt niet wordt vervalst, 
doch ook de instelling van een rechtskader waardoor 
de ondernemingen in staat worden gesteld onmiddel­
lijk hun activiteiten op het gebied van de vervaardi­
ging en de afzet van goederen of van het verrichten 
van diensten aan te passen aan het Gemeenschapsbe­
stek. Op het punt van de rechtsinstrumenten waaro­
ver de ondernemingen te dien einde dienen te be­
schikken, zijn merken waardoor zij in staat worden 
gesteld hun waren of diensten op gelijke wijze in de 
gehele Gemeenschap, zonder te zien naar grenzen, te 
identificeren, bijzonder passend. 
Een optreden van de Gemeenschap blijkt noodzake­
lijk om de bovengenoemde doelstellingen van de Ge­
meenschap te verwezenlijken. Dit optreden behelst 
de instelling van een communautair merkensysteem Voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 25 november 1980) 
Nr. C 351/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
dat de ondernemingen het recht geeft volgens een 
eenheidsprocedure Gemeenschapsmerken te verkrij­
gen die een eenvormige bescherming genieten en 
rechtsgevolgen hebben op het gehele grondgebied 
van de Gemeenschap. 
Het Verdrag heeft niet voorzien in de vereiste be­
voegdheden voor de schepping van een rechtsinstru­
ment als het Gemeenschapsmerk. De aanpassing van 
de nationale wettelijke regelingen is niet bij machte 
de hindernis van de territorialiteit van de rechten die 
de wetgevingen der Lid-Staten aan de rechthebben­
den op merken verlenen, op te heffen. Onder deze 
omstandigheden is derhalve de enige oplossing om 
aan de ondernemingen een ongehinderde ontplooi­
ing van activiteiten in het gehele door de gemeen­
schappelijke markt bestreken grondgebied toe te la­
ten, de invoering van merken welke worden gere­
geerd door één enkele communautaire rechtsrege-
ling, die rechtstreeks toepasselijk is in alle Lid-Sta­
ten. 
Het Gemeenschapsmerkenrecht treedt echter niet in 
de plaats van het merkenrecht der Lid-Staten, aange­
zien het in het huidige stadium van verwezenlijking 
van de gemeenschappelijke markt niet gerechtvaar­
digd lijkt de ondernemingen te verplichten hun mer­
ken als Gemeenschapsmerken te deponeren. De na­
tionale merken blijven immers noodzakelijk voor on­
dernemingen welker activiteit zodanig is gericht, dat 
een bescherming van hun merken op Gemeenschaps­
niveau voor hen geen nut heeft. 
Opdat de eenheid van het systeem van Gemeen­
schapsmerken en de voorrang van het Gemeen­
schapsrecht waardoor zij worden beheerst niet in ge­
vaar worden gebracht, is het van belang dat deze 
merken alleen onder het recht van de Lid-Staten val­
len, wanneer deze verordening uitdrukkelijk daarin 
voorziet. 
Het recht op het Gemeenschapsmerk kan alleen wor­
den verkregen door de inschrijving en deze wordt ge­
weigerd indien het merk onderscheidend vermogen 
ontbeert, ongeoorloofd is of niet beschikbaar is. Het 
is in het laatstgenoemde geval echter dienstig dat het 
bureau de inschrijving van het Gemeenschapsmerk 
alleen weigert indien het oudere recht waarop dit 
stuit een merk is dat op de gemeenschappelijke markt 
is ingeschreven en daarop wordt gebruikt, indien de 
rechthebbende op dit merk bezwaar heeft gemaakt te­
gen de inschrijving van het Gemeenschapsmerk en 
indien alle pogingen tot minnelijke schikking tussen 
partijen zijn mislukt. 
De rechthebbenden op enigerlei oudere, niet inge­
schreven privatieve rechten, worden niet geschaad, 
omdat iedere rechthebbende op een al dan niet inge­
schreven ouder recht de mogelijkheid heeft de nietig­
heid van een Gemeenschapsmerk na de inschrijving 
ervan te doen gelden. Op een later tijdstip, al naar de 
mate van integratie die de Gemeenschap dan zal heb­
ben bereikt, kan het gerechtvaardigd blijken nieuwe 
maatregelen te overwegen voor een soepeler regeling van conflicten tussen Gemeenschapsmerken en ou­
dere nationale rechten. 
De door het gemeenschapsmerk verleende bescher­
ming sluit aan bij de begrippen van soortgelijkheid 
van tekens, van soortgelijkheid van waren of dien­
sten en van het hieruit voortvloeiende verwarringsge­
vaar. Het doel van deze bescherming is de herkomst 
aanduidende functie van het merk te waarborgen. De 
zoeven genoemde begrippen dienen strikt te worden 
uitgelegd om onnodige beperking van de vrijheid van 
handelen van concurrenten te vermijden. Het is met 
name noodzakelijk in elk afzonderlijk geval aan de 
hand van gelijktijdige vergelijking van de tekens en 
van de waren of diensten vast te stellen, dat bij de ko­
pers een daadwerkelijk gevaar voor verwarring kan 
ontstaan inzake de door de betrokken tekens geïden­
tificeerde waren of diensten. Een merk moet, wan­
neer het is samengesteld uit verschillende elementen, 
als geheel in overweging worden genomen om te kun­
nen beoordelen of het teken dat vermoed wordt in­
breuk daarop te maken, daaraan zodanig soortgelijk 
is dat verwarring met dit merk kan ontstaan. Het is 
bij de beoordeling of het Gemeenschapsmerk en een 
ander woordmerk homofoon of althans fonetisch 
soortgelijk zijn niet mogelijk het bestaan van de Ge­
meenschap en het feit dat het publiek steeds beter op 
de hoogte is van de juiste uitspraak van woorden 
welke behoren tot de daarin gesproken talen, weg te 
denken. 
De herkomst aanduidende functie die het Gemeen­
schapsmerk vervult impliceert dat de rechthebbende 
daarop in beginsel het gebruik daarvan noch aan een 
derde voor waren die in de Gemeenschap of daarbui­
ten door hem zelf of met zijn toestemming onder het 
merk in de handel zijn gebracht, noch op grond van 
het merkenrecht aan een licentiehouder die de waren 
of diensten levert onder het merk buiten het grondge­
bied waarvoor de licentie hem is verleend, kan ver­
bieden. 
Het is alleen gerechtvaardigd aan de Gemeenschaps­
merken, en tegen deze, aan elk ingeschreven ouder 
merk bescherming te verlenen voor zover deze mer­
ken daadwerkelijk worden gebruikt. 
Het Gemeenschapsmerk moet worden behandeld als 
een vermogensonderdeel dat los staat van de onder­
neming waarvan het de waren of diensten identifi­
ceert. Het moet kunnen worden overgedragen of in 
pand gegeven aan een derde of het onderwerp kun­
nen vormen van licenties. Ook de voorwaarden van 
verval of nietigheid van het Gemeenschapsmerk 
moeten uniform worden geregeld. 
Het is strikt noodzakelijk dat de besluiten ten aanzien 
van de geldigheid van Gemeenschapsmerken abso­
lute en voor de gehele gemeenschappelijke markt 
werkende rechtsgevolgen hebben, zijnde het enige 
middel om tegenstrijdige beslissingen van rechter­
lijke instanties en het bureau en aantastingen van het 
eenheidskarakter van het Gemeenschapsmerk te 
voorkomen. De voorschriften van het Verdrag betref-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/7 
fende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer­
legging van beslissingen in burgerlijke en handelsza­
ken zijn van toepassing op alle rechtsvorderingen be­
treffende Gemeenschapsmerken, behalve indien in 
deze verordening anders wordt bepaald. 
Het door deze verordening geschapen materiële mer­
kenrecht heeft voor ieder individueel merk behoefte 
aan administratieve uitvoering op Gemeenschapsni­
veau. Het is derhalve noodzakelijk, met verzekering 
van de bestaande organisatorische opbouw der Ge­
meenschap en van het evenwicht van de bevoegdhe­
den, een technisch onafhankelijk alsmede juridisch, 
organisatorisch en financieel voldoende zelfstandig 
merkenbureau van de Gemeenschap te scheppen. 
Hiervoor is de vorm van een orgaan van de Gemeen­
schap met eigen rechtspersoonlijkheid vereist en pas­
send, dat zijn werkzaamheid overeenkomstig de het 
in deze verordening toegewezen en duidelijk afgeba­
kende uitvoerende bevoegdheden in het kader van 
het Gemeenschapsrecht en onverminderd de aan de 
Instellingen van de Gemeenschap verleende be­
voegdheden uitoefent. 
Partijen die bij de beslissingen van het Bureau in 
merkaangelegenheden zijn betrokken, dient een vol­
ledig aan de specificiteit van het merkenrecht 
beantwoordende rechtsbescherming te worden verze­
kerd. Bij het bureau moeten derhalve kamers van be­
roep worden ingesteld, die elk uit drie rechtsgeleerde, 
Artikel 1 
IGemeenschapsmerkl 
1. Merken voor waren of diensten die onder de 
voorwaarden en op de wijze als in deze verordening 
voorzien worden ingeschreven, worden Gemeen­
schapsmerken genoemd. 
2. Het Gemeenschapsmerk heeft dezelfde rechtsge­
volgen op het gehele grondgebied van de Gemeen­
schap. Het kan alleen daarvoor worden ingeschre-onafhankelijke leden bestaan en bevoegd zijn om de 
beslissingen van de afdelingen van het bureau feite­
lijk en juridisch te onderzoeken. 
Om de eerbiediging van het recht bij de uitlegging en 
toepassing van deze verordening te verzekeren, moet 
beroep tegen de beslissingen van de kamers van be­
roep kunnen worden ingesteld bij het Hof van Justi­
tie. Deze rechterlijke controle moet ook worden ge­
waarborgd in gevallen waarin geen der partijen be­
roep instelt tegen met het recht strijdige beslissingen 
van de kamers van beroep. Derhalve moet worden 
bepaald dat de Commissie beroep in het belang van 
het recht kan instellen bij het Hof van Justitie. 
Het is, om de organisatorische opbouw der Gemeen­
schap, het evenwicht van de bevoegdheden en de de­
mocratische controle van de begroting van het bu­
reau te waarborgen, noodzakelijk dat Parlement en 
Raad de begroting van het bureau conform de bepa­
lingen van het Verdrag inzake de vastelling van de al­
gemene begroting van de Europese Gemeenschap­
pen goedkeuren en dat zij, alsmede de Rekenkamer, 
de hun bij het Verdrag verleende toezichthoudende 
bevoegdheden ook met betrekking tot de ontvang­
sten en uitgaven van het bureau uitoefenen. 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING 
VASTGESTELD: 
ven, overgaan, afgestaan, vervallen of nietig worden 
verklaard, terwijl ook het gebruik ervan alleen voor 
dit gehele grondgebied kan worden verboden. 
Artikel 2 
| Merkenbureau van de Gemeenschap! 
Voor de toepassing van deze verordening wordt een 
Merkenbureau van de Gemeenschap ingesteld, 
hierna „het Bureau" te noemen. TITEL I 
ALGEMENE BEPALINGEN 
Nr. C 351/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
TITEL II 
MERKENRECHT 
Afdeling 1 
DEFINITIE EN VERKRIJGING VAN HET 
GEMEENSCHAPSMERK 
Artikel 3 
[Tekens die een Gemeenschapsoierk kunnen vormen| 
Gemeenschapsmerken kunnen worden gevormd 
door geslachtsnamen, tekeningen, letters, cijfers, 
kleurencombinaties, vormgeving of verpakking van 
de waar en alle andere tekens die dienen om de wa­
ren of diensten van een onderneming van die van an­
dere ondernemingen te onderscheiden. 
Artikel 4 
[Rechthebbenden op Gemeenschapsmerken] 
1. Rechthebbenden op Gemeenschapsmerken kun­
nen zijn: 
a) de onderdanen van de Lid-Staten alsmede de on­
derdanen van derde landen die in de Gemeen­
schap hun woonplaats of een daadwerkelijke en 
wezenlijke bedrijfs- of handelsvestiging hebben: 
b) de onderdanen van de Lid-Staten welke partij 
zijn bij het Verdrag van Parijs tot bescherming 
van de industriële eigendom, hierna „het Verdrag 
van Parijs" te noemen, alsmede de met hen krach­
tens artikel 3 van dat Verdrag gelijkgestelde per­
sonen; 
c) de onderdanen van andere staten die de onderda­
nen van alle Lid-Staten met betrekking tot mer­
ken dezelfde bescherming verlenen als hun eigen 
onderdanen. 
2. Rechtspersonen alsmede de krachtens het op hen 
van toepassing zijnde recht met rechtspersonen ge­
lijkgestelde vennootschappen worden met de in lid 1 
bedoelde onderdanen gelijkgesteld. 
Artikel 5 
[Verkrijging van het recht op het 
Gemeenschapsmerk] 
Het recht op het Gemeenschapsmerk wordt verkre­
gen door de inschrijving. Artikel 6 
[Absolute weigeringsgronden] 
1. De inschrijving van merken die niet conform zijn 
aan het in de artikelen 3 en 4 bepaalde alsmede van 
merken die onderscheidend vermogen ontberen 
wordt geweigerd; dit geldt met name voor: 
a) merken die uitsluitend zijn samengesteld uit te­
kens of aanduidingen die in de handel vereist 
kunnen zijn ter aanduiding van de waar of van de 
dienstverrichting of andere kenmerken daar­
van; 
b) merken die uitsluitend zijn samengesteld uit te­
kens of aanduidingen die in de gangbare taal of in 
de eerlijke en vaste handelsgebruiken tot de ge­
bruikelijke aanduiding van de waar of van de 
dienst zijn geworden; 
2. Voorts wordt de inschrijving geweigerd van: 
a) de vorm die door de aard van de waar wordt ver­
eist of die een uitkomst op het gebied van de nij­
verheid oplevert alsmede de vorm van de waar 
die de wezenlijke waarde daarvan beïnvloedt; 
b) merken die tekens of aanduidingen bevatten 
waardoor het publiek kan worden misleid, met 
name ten aanzien van de aard, de kwaliteit of de 
geografische herkomst van de waar of de 
dienst; 
c) merken die in strijd zijn met de openbare orde of 
de goede zeden of die bedoeld worden in artikel 6 
ter van het Verdrag van Parijs. 
3. Het eerste en het tweede lid zijn ook dan van toe­
passing indien de weigeringsgronden slechts voor 
een deel van de gemeenschappelijke markt bestaan. 
4. Lid 1, sub a), is niet van toepassing indien het 
merk als gevolg van het gebruik dat ervan is gemaakt 
onderscheidend vermogen heeft verkregen. 
Artikel 7 
[Relatieve weigeringsgronden] 
1. De inschrijving van een merk wordt geweigerd 
wanneer het identiek is met of soortgelijk aan een ou­
der merk, de waren of de diensten die door deze mer­
ken worden aangeduid identiek of soortgelijk zijn, en 
daardoor een ernstig gevaar voor verwarring kan 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/9 
ontstaan bij het publiek op het grondgebied waarop 
het oudere merk rechtsgevolgen heeft. 
2. Als oudere merken worden beschouwd de mer­
ken waarvan de depotdatum voorafgaat aan de da­
tum van de indiening van de aanvrage om een Ge-
meenschapsmerk, in voorkomend geval met inaan-
merkingneming van het ten behoeve van deze mer­
ken ingeroepen voorrangsrecht, en die behoren tot de 
volgende categorieën: 
a) Gemeenschapsmerken; 
b) merken die in een Lid-Staat zijn ingeschreven, 
met inbegrip van de merken die in het Benelux-
gebied zijn ingeschreven; 
c) merken waarvoor een internationale inschrijving 
heeft plaatsgehad welke in een Lid-Staat geldt; 
alsmede de merken die op de datum van indiening 
van de aanvrage om het Gemeenschapsmerk in een 
Lid-Staat algemeen bekend zijn in de zin van arti­
kel 6 bis van het Verdrag van Parijs. 
3. De inschrijving van een merk wordt eveneens ge­
weigerd indien het wordt aangevraagd door de ge­
machtigde of de vertegenwoordiger van de rechtheb­
bende op eigen naam en zonder toestemming van de 
rechthebbende, tenzij deze gemachtigde of vertegen­
woordiger zijn handelwijze rechtvaardigt. 
4. Dit artikel is slechts van toepassing indien de 
rechthebbende op het oudere merk of het in lid 3 be­
doelde merk overeenkomstig de voorschriften van 
deze verordening met goed gevolg bezwaar heeft ge­
maakt tegen de inschrijving van het Gemeenschaps­
merk. 
Afdeling 2 
RECHTSGEVOLGEN VAN HET 
GEMEENSCHAPSMERK 
Artikel 8 
[Rechten verbonden aan het Gemeenschapsmerk] 
1. Het Gemeenschapsmerk verleent de rechtheb­
bende daarop een uitsluitend recht. Dit recht staat de 
rechthebbende toe derden in het economische ver­
keer het gebruik, waarmee hij niet heeft ingestemd, te 
verbieden van: 
a) een teken dat identiek is met of soortgelijk aan het 
Gemeenschapsmerk voor waren of diensten die 
identiek zijn met of soortgelijk zijn aan die waar­
voor het is ingeschreven, indien een dergelijk ge­
bruik bij het publiek een ernstig gevaar voor ver­
warring verwekt; 
b) een teken dat identiek is met of soortgelijk aan het 
Gemeenschapsmerk voor waren of diensten die niet soortgelijk zijn aan die waarvoor het is in­
geschreven, wanneer het Gemeenschapsmerk in 
althans de gehele Gemeenschap een grote reputa­
tie heeft en het gebruik van het teken daaraan af­
breuk doet. 
2. Met name kunnen, indien de in het eerste lid ge­
stelde voorwaarden worden vervuld, die volgende 
wijzen van gebruik worden verboden: 
a) het aanbrengen van het teken op de waren of op 
hun verpakking; 
b) het in de handel brengen van waren of het ver­
richten van diensten onder dit teken; 
c) het gebruik van het teken in zaken en op factu­
ren. 
3. Op het aan het Gemeenschapsmerk verbonden 
recht kan jegens derden eerst een beroep worden ge­
daan vanaf de openbaarmaking van de inschrijving 
van het merk. 
Evenwel kan een redelijke vergoeding worden ver­
langd wegens feiten die hebben plaatsgevonden na 
de openbaarmaking van een aanvrage om een Ge­
meenschapsmerk, die na de openbaarmaking van de 
inschrijving van het Gemeenschapsmerk krachtens 
deze openbaarmaking zouden zijn verboden. De 
rechter bij wie de zaak aanhangig is gemaakt schort 
zijn uitspraak op tot de openbaarmaking van de in­
schrijving. 
Artikel 9 
[Afbeelding van het Gemeenschapsmerk 
in naslagwerken] 
1. De uitgever van een woordenboek, een encyclo­
pedie of een ander naslagwerk ziet erop toe dat de af­
beelding van het Gemeenschapsmerk vergezeld gaat 
van de vermelding dat het een ingeschreven merk be­
treft. 
2. Indien de uitgever in strijd handelt met de bepa­
lingen van het eerste lid is hij gehouden op verzoek 
van de rechthebbende op het Gemeenschapsmerk bij 
een nieuwe uitgave van het werk op zijn kosten een 
rectificatie aan te brengen. 
Artikel 10 
[Beperking van de aan het Gemeenschapsmerk 
verbonden rechtsgevolgen] 
Het aan het Gemeenschapsmerk verbonden recht 
staat een rechthebbende niet toe een derde gebruik, 
in het economische verkeer, te verbieden: 
a) van zijn geslachtsnaam en adres; 
b) van aanduidingen inzake de soort, de kwaliteit, 
de hoeveelheid, de bestemming, de waarde, de 
Nr. C 351/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
geografische herkomst, het tijdstip van de ver­
vaardiging van de waar of van de dienstverrich­
ting of andere kenmerken daarvan; 
c) van het merk om de bestemming van accessoires 
en onderdelen aan te geven, 
voor zover het hier niet gaat om een gebruik als 
merk. 
Artikel 11 
(Uitputting van het aan het Gemeenschapsmerk 
verbonden recht] 
1. Het aan het Gemeenschapsmerk verbonden recht 
staat de rechthebbende niet toe het gebruik daarvan 
te verbieden voor waren die onder dit merk door de 
rechthebbende of met zijn toestemming in de handel 
zijn gebracht. 
2. Het eerste lid is niet van toepassing: 
a) wanneer gegronde redenen rechtvaardigen dat de 
rechthebbende zich verzet tegen invoer in de Ge­
meenschap van daarbuiten in de handel ge­
brachte waren; 
b) wanneer de toestand van de waren, nadat zij in de 
handel zijn gebracht, is gewijzigd of verslech­
terd; 
c) wanneer de waren door een derde worden omge-
pakt; deze bepaling is echter niet van toepassing 
indien de derde vaststelt dat het gebruik van het 
merkrecht door de rechthebbende, het door hem 
toegepaste afzetsysteem in aanmerking genomen, 
bijdraagt tot een kunstmatige afscherming van de 
markten en de ompakking de oorspronkelijke 
toestand van de produkten ongemoeid laat, in­
dien hij de rechthebbende voordien in kennis stelt 
van de verhandeling van de omgepakte produk­
ten en op de nieuwe verpakking vermeldt dat de 
produkten door hem zijn omgepakt. 
Artikel 12 
[Aanvullende toepassing van het nationale recht inzake 
inbreuk] 
1. De rechtsgevolgen van het Gemeenschapsmerk 
worden uitsluitend beheerst door de voorschriften 
van deze verordening. Tenzij daarin anders bepaald, 
staan op de inbreuk op een Gemeenschapsmerk de­
zelfde burgerrechterlijke sancties als op inbreuken op 
nationale merken, overeenkomstig het recht van de 
Lid-Staat van de rechter bij wie de zaak aanhangig is 
gemaakt. 
2. De van toepassing zijnde procedureregels wor­
den bepaald overeenkomstig artikel 76 en volgen­
de. Afdeling 3 
GEBRUIK VAN HET GEMEENSCHAPSMERK 
Artikel 13 
1. Behoudens gegronde reden, dient het Gemeen­
schapsmerk onder de in deze verordening gestelde 
voorwaarden het voorwerp uit te maken van een we­
zenlijk gebruik binnen de gemeenschappelijke markt 
voor de waren of de diensten waarvoor het is inge­
schreven. 
2. Alleen omstandigheden die onafhankelijk zijn 
van de wil van de rechthebbende op het Gemeen­
schapsmerk worden als gegronde redenen voor niet-
gebruik beschouwd. 
3. Het gebruik van het Gemeenschapsmerk door 
een licentiehouder of een economisch met de recht­
hebbende op het Gemeenschapsmerk verbonden per­
soon wordt als gebruik door de rechthebbende be­
schouwd. 
Afdeling 4 
DUUR EN WIJZIGING VAN HET GEMEENSCHAPS­
MERK 
Artikel 14 
(Duur van de inschrijving] 
De inschrijving van het Gemeenschapsmerk heeft 
een geldigheidsduur van tien jaren, te rekenen vanaf 
de datum van de indiening van de aanvrage. Onver­
minderd de bepalingen van artikel 37 kan de inschrij­
ving voor termijnen van tien jaren worden ver­
nieuwd. 
Artikel IS 
[Wijziging] 
1. Het Gemeenschapsmerk mag noch tijdens de gel­
digheidsduur van de inschrijving noch ter gelegen­
heid van zijn vernieuwing worden gewijzigd. 
2. Indien het Gemeenschapsmerk echter naam en 
adres van de rechthebbende inhoudt, kunnen deze 
worden gewijzigd mits deze wijziging het merk niet 
wezenlijk beïnvloedt. De wijziging wordt ingeschre­
ven. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/11 
Afdeling 5 
HET GEMEENSCHAPSMERK ALS DEEL VAN HET 
VERMOGEN 
(Behandeling van het Gemeenschapsmerk als merk van 
een Lid-Staat] 
1. Tenzij in de artikelen 17 tot en met 22 anders be­
paald, wordt het Gemeenschapsmerk als deel van het 
vermogen in zijn geheel en voor het gehele grondge­
bied van de Gemeenschap beschouwd als een merk 
van de Lid-Staat op welks grondgebied, volgens het 
register van Gemeenschapsmerken, de aanvrager van 
het merk op de dag van indiening van de aanvrage 
om een Gemeenschapsmerk zijn woonplaats of zetel, 
of bij gebreke hiervan een vestiging, had. 
2. Indien de bepalingen van het eerste lid niet van 
toepassing zijn, is de in het eerste lid bedoelde Lid-
Staat de Staat van de zetel van het Bureau. 
Artikel 17 
[Overgang] 
1. Het Gemeenschapsmerk kan onafhankelijk van 
de overdracht van de onderneming overgaan voor 
alle of een deel van de waren of diensten waarvoor 
het is ingeschreven. 
2. Tenzij duidelijk anders gewild houdt de over­
dracht van de onderneming in haar geheel de over­
gang van het Gemeenschapsmerk in. 
3. Onverminderd het in lid 2 bepaalde moet de 
overgang van het Gemeenschapsmerk schriftelijk 
worden vastgelegd op straffe van nietigheid. 
4. Indien uit de stukken waarin de overgang is vast­
gelegd duidelijk blijkt dat het Gemeenschapsmerk 
ten gevolge van deze overgang aanleiding kan geven 
tot misleiding van het publiek, met name inzake de 
aard, de kwaliteit of de geografische herkomst van de 
waren of diensten waarvoor het is ingeschreven, wei­
gert het Bureau de overgang in te schrijven. 
5. Een overgang van het merk laat de door derden 
voor de datum van de overgang verkregen rechten 
onverlet. 
6. Een overgang van het merk geldt eerst jegens het 
Bureau en kan eerst aan derden worden tegengewor­
pen na inschrijving daarvan en wel in de omvang die 
blijkt uit de stukken waarin de overgang is vastge­
legd. De overgang kan evenwel vóór de inschrijving 
daarvan worden tegengeworpen aan derden die na 
de datum van de overgang rechten hebben gekregen, maar bij de verkrijging van deze rechten kennis van 
de overgang droegen. 
Artikel 18 
1. Het Gemeenschapsmerk kan onafhankelijk van 
de onderneming in pand worden gegeven of het on­
derwerp vormen van een ander zakelijk recht. 
2. De vestiging of overdracht van een zakelijk recht 
op een Gemeenschapsmerk kan eerst na de inschrij­
ving daarvan aan derden worden tegengeworpen. 
Artikel 19 
(Gedwongen tenuitvoerlegging] 
1. Het Gemeenschapsmerk kan onafhankelijk van 
de onderneming voorwerp vormen van beslaglegging 
alsmede van achtereenvolgende executiemaatrege-
len. 
2. Inzake executieprocedures betreffende een Ge­
meenschapsmerk zijn uitsluitend bevoegd de rechter­
lijke instanties en de andere autoriteiten van de over­
eenkomstig artikel 16 aangewezen Lid-Staat. 
Artikel 20 
[Faillissementsprocedure of soortgelijke procedures] 
Totdat ter zake gemeenschappelijke bepalingen tus­
sen de Lid-Staten in werking treden, kan een Ge­
meenschapsmerk in een faillissementsprocedure of 
een soortgelijke procedure slechts worden betrokken 
in de Lid-Staat waar deze procedure het eerst is inge­
leid. 
Artikel 21 
| Licentie] 
1. Het Gemeenschapsmerk kan het onderwerp van 
licenties zijn voor alle waren of diensten waarvoor 
het is ingeschreven. 
2. Het aan het Gemeenschapsmerk verbonden recht 
kan alleen tegen een licentiehouder worden ingeroe­
pen indien deze de beperking van zijn licentie naar 
haar duur of tot een deel van de waren of de diensten 
waarvoor het merk is ingeschreven overtreedt of in­
gaat tegen de aanwijzingen van de rechthebbende Artikel 16 (Zakelijke rechten] 
Nr. C 351/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
met betrekking tot de kwaliteit van de waren of dien­
sten. 
3. De rechthebbende op het Gemeenschapsmerk 
ziet erop toe dat de licentiehouder waren vervaardigt 
of diensten verricht van gelijke kwaliteit als die van 
de waren of diensten die hij zelf vervaardigt dan wel 
verricht. 4. Artikel 17, leden 5 en 6, is van toepassing op li­
centies. 
Artikel 22 
[De aanvrage van het Gemeenschapsmerk als deel van 
het vermogen] 
De artikelen 16 tot en met 21 zijn van toepassing op 
Gemeenschapsmerken. 
TITEL III 
DE AANVRAGE OM EEN GEMEENSCHAPSMERK 
Afdeling 1 
DEPOT VAN DE AANVRAGE EN VOORWAARDEN 
WAARAAN DEZE MOET VOLDOEN Afdeling 2 
VOORRANG 
Artikel 23 
| Depot van de aanvrage] 
De aanvrage om een Gemeenschapsmerk wordt ge­
deponeerd bij het Bureau. 
Artikel 24 
[Voorwaarden waaraan de aanvrage moet voldoen] 
1. De aanvrage om een Gemeenschapsmerk behelst 
met name: 
a) de identificatie van de aanvrager; 
b) de opgave van de waren of diensten; 
c) de afbeelding van het merk; 
d) de bevoegdheid van de gemachtigde in het in arti­
kel 72, lid 2, bedoelde geval. 
2. Het depot van de aanvrage brengt de betaling 
van rechten met zich. 
Artikel 25 
(Datum van depot] 
De datum van depot van de aanvraag om een Ge­
meenschapsmerk is die waarop de in artikel 24 be­
doelde stukken zijn ingekomen, mits het minimum­
bedrag van de rechten op die datum door het Bureau 
is ontvangen. Artikel 26 
[Recht van voorrang] 
1. Hij die op regelmatige wijze een merk in of voor 
één bij het Verdrag van Parijs aangesloten Staten 
heeft gedeponeerd, of zijn rechtverkrijgende geniet 
voor het depot van een aanvrage om een Gemeen­
schapsmerk voor hetzelfde merk en voor de met die, 
waarvoor dit merk is gedeponeerd, identieke waren 
of diensten een recht van voorrang gedurende een 
termijn van zes maanden na de dagtekening van het 
eerste depot. 
2. Ieder depot dat de waarde heeft van een regelma­
tig nationaal depot overeenkomstig de wetgeving van 
de Staat waarin het depot is verricht of overeenkom­
stig twee- of meerzijdige verdragen, wordt erkend het 
recht van voorrang te doen ontstaan. 
3. Onder regelmatig nationaal depot wordt ver­
staan ieder depot dat toereikend is om de datum vast 
te stellen waarop het is verricht, ongeacht het verdere 
lot van dit depot. 
4. Als eerste depot wordt beschouwd een later de­
pot voor hetzelfde merk, voor identieke waren of 
diensten en in of voor dezelfde Staat als een eerste 
vroeger depot, mits dit vroegere depot op de datum 
van het latere depot is ingetrokken, prijsgegeven of 
geweigerd, zonder rechten te laten voortbestaan, mits 
dit vroegere depot nog niet als grondslag heeft ge­
diend voor het beroep op het recht van voorrang. Het 
vroegere depot kan dan niet meer als grondslag voor 
het beroep op het recht van voorrang dienen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/13 
5. Indien het eerste depot is verricht in een land dat 
geen partij is bij het Verdrag van Parijs, zijn de bepa­
lingen van de leden 1 tot en met 4 slechts van toepas­
sing voor zover dit land op basis van een eerste depot 
dat bij het Bureau is verricht een recht van voorrang 
toekent waarvoor gelijkwaardige voorwaarden en 
rechtsgevolgen gelden als voorzien in het Verdrag 
van Parijs. 
Artikel 27 
[Inroepen van de voorrang] 
De aanvrager die zich op de voorrang van een depot 
wil beroepen moet een verklaring van voorrang over­
leggen. Het Bureau kan een afschrift van dit depot 
verlangen, in voorkomend geval vergezeld van een 
vertaling in de proceduretaai van het Bureau. 
Afdeling 1 
ONDERZOEK VAN DE AANVRAGE 
Artikel 30 
(Onderzoek van de formele voorwaarden waaraan de 
aanvrage moet voldoen] 
1. Indien de aanvrage om een Gemeenschapsmerk 
niet voldoet aan de voorwaarden voor de toekenning 
van een datum van depot, is zij niet ontvankelijk. 
2. Indien de aanvrage om een Gemeenschapsmerk 
vormgebreken bevat of indien het bedrag van de vol­
dane rechten wel het minimum bereikt, doch lager is 
dan het voorgeschreven bedrag, wordt de aanvrage 
afgewezen. De niet-inachtneming van de bepalingen 
van deze verordening betreffende het inroepen van 
de voorrang leidt tot het verlies van het recht van 
voorrang voor de aanvrage. 
3. Lid 2 is eerst van toepassing nadat de aanvrager 
verzocht is om ondervanging van de gebreken of vol­
doening van het voorgeschreven bedrag aan rech­
ten. 
Artikel 31 
[Onderzoek naar de absolute weigeringsgronden] 
1. Indien het merk krachtens artikel 6 is uitgesloten 
van inschrijving voor het geheel of een deel van de Artikel 28 
[Gevolgen van het recht van voorrang] 
Het recht van voorrang heeft tot gevolg dat de datum 
van het eerste depot geldt als de datum van het depot 
van de aanvrage om een Gemeenschapsmerk, be­
halve ten aanzien van de toepassing van artikel 14. 
Artikel 29 
[Geldigheid van de aanvrage als nationaal depot] 
Voor de toepassing van artikel 4 van het Verdrag van 
Parijs geldt de aanvrage om een Gemeenschapsmerk 
waaraan een datum van depot is toegekend in de Lid­
staten als een regelmatig nationaal depot. 
waren of diensten waarvoor het Gemeenschapsmerk 
wordt aangevraagd, wordt de aanvrage voor de be­
trokken waren of diensten afgewezen. 
2. Wanneer het merk een bestanddeel inhoudt dat 
onderscheidend vermogen ontbeert, kan de inschrij­
ving van dit merk afhankelijk worden gesteld van de 
voorwaarde dat de aanvrager op verzoek van het 
Bureau verklaart dat hij afziet van het exclusieve 
recht op dit bestanddeel. 
3. De aanvrage kan eerst worden afgewezen nadat 
de aanvrager in de gelegenheid is gesteld zijn aan­
vrage in te trekken of zijn opmerkingen kenbaar te 
maken. 
4. De aanvrage wordt openbaar gemaakt voor de 
waren of diensten waarvoor zij niet van inschrijving 
is uitgesloten. 
5. Indien de aanvrage na haar openbaarmaking 
conform de bepalingen van het eerste of tweede lid 
wordt afgewezen, wordt de afwijzende beslissing, 
wanneer zij onherroepelijk is geworden, openbaar 
gemaakt. 
Artikel 32 
[Wijziging van de aanvraag] 
De aanvrage om een Gemeenschapsmerk kan op ver­
zoek worden gewijzigd ten einde de opgave van de 
waren of diensten te beperken of naam en adres van TITEL IV 
INSCHRIJVINGSPROCEDURE 
Nr. C 351/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
de aanvrager te rectificeren, dan wel om onjuiste uit­
drukkingen, schrijffouten of kennelijke vergissingen 
te verbeteren, voor zover een dergelijke rectificatie 
het merk niet wezenlijk aantast. 
Afdeling 2 
OPMERKINGEN VAN DERDEN EN OPPOSITIE 
Artikel 33 
[Opmerkingen van derden] 
Iedere natuurlijke of rechtspersoon alsmede groepe­
ringen die fabrikanten, producenten, dienstverrich­
ters, handelaren of consumenten vertegenwoordigen, 
kunnen na de openbaarmaking van de aanvrage om 
een Gemeenschapsmerk het Bureau schriftelijke op­
merkingen doen toekomen, die berusten op de grond 
dat het merk krachtens artikel 6 van inschrijving is 
uitgesloten. 
Artikel 34 
[Oppositie] 
1. De rechthebbenden op merken bedoeld in arti­
kel 7 kunnen binnen een termijn van drie maanden 
na de openbaarmaking van de aanvrage om een Ge­
meenschapsmerk tegen de inschrijving van dit merk 
bezwaar maken. Het bezwaar kan alleen berusten op 
de grond, dat het merk krachtens artikel 7 van in­
schrijving is uitgesloten. 
2. Het bezwaar moet schriftelijk worden ingediend 
en met redenen zijn omkleed. Het wordt eerst geacht 
te zijn ingediend na betaling van de oppositierech-
ten. 
3. Indien de opposant geen woonplaats of zetel bin­
nen de Gemeenschap heeft, moet hij op verzoek van 
de aanvrager een borgsom storten voor de procedure­
kosten. Het Bureau stelt het bedrag van de borgsom 
vast alsmede de termijn waarbinnen deze moet wor­
den gestort. Indien de borgsom niet binnen de ge­
stelde termijn is gestort, wordt de oppositie geacht te 
zijn ingetrokken. 
Artikel 35 
[Onderzoek van de oppositie) 
1. In het kader van het onderzoek van de oppositie 
verzoekt het Bureau de partijen hun opmerkingen 
kenbaar te maken. 2. Op verzoek van de aanvrager of op verzoek van 
het Bureau levert de rechthebbende op een ouder Ge­
meenschapsmerk, die bezwaar heeft gemaakt, het be­
wijs dat dit merk overeenkomstig artikel 13 is ge­
bruikt in de vijfjaren die voorafgaan aan de open­
baarmaking van de aanvrage om een Gemeenschaps­
merk, voor zover het oudere merk op die datum sinds 
ten minste vijfjaar was ingeschreven. Indien een der­
gelijk bewijs niet kan worden geleverd, wordt de op­
positie afgewezen. Indien het oudere Gemeenschaps­
merk slechts voor een deel van de waren of de dien­
sten waarvoor het is ingeschreven is gebruikt, wordt 
het ter fine van het onderzoek van de oppositie 
slechts geacht daarvoor te zijn ingeschreven. Deze 
bepaling is van toepassing op de in artikel 7, lid 2, 
sub b) of c), bedoelde oudere merken. 
3. Indien het Bureau zulks nuttig acht, verzoekt het 
partijen tot een minnelijke schikking te komen. Te 
dien einde doet het voorstellen indien het van me­
ning is dat aan het gebruik van het gedeponeerde 
merk of van het oudere merk voorwaarden kunnen 
worden verbonden die een ernstig gevaar voor ver­
warring bij het publiek kunnen wegnemen. 
4. Indien uit het onderzoek van de oppositie blijkt 
dat het merk is uitgesloten van inschrijving voor het 
geheel of een deel van de waren of diensten waarvoor 
het Gemeenschapsmerk wordt aangevraagd, wordt 
de aanvrage voor de betrokken waren of diensten af­
gewezen. In het tegengestelde geval wordt de opposi­
tie afgewezen. 
5. Wanneer de beslissing waarbij de aanvrage 
wordt afgewezen onherroepelijk is geworden wordt 
zij openbaar gemaakt. 
Afdeling 3 
INSCHRIJVING 
Artikel 36 
Wanneer de aanvrage voldoet aan de bepalingen van 
deze verordening en de inschrijvingsrechten op tijd 
zijn voldaan, wordt het Gemeenschapsmerk inge­
schreven. Indien de rechten niet binnen de voor­
geschreven termijn zijn voldaan, wordt de aanvrage 
geacht te zijn ingetrokken. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/15 
TITEL V 
VERNIEUWING 
Artikel 37 
1. De vernieuwing van de inschrijving van het Ge-
meenschapsmerk moet worden aangevraagd. De ver­
nieuwing wordt afhankelijk gesteld van de overleg­
ging van een verklaring van gebruik en de betaling 
van rechten. 
2. In de verklaring van gebruik worden de waren of 
de diensten vermeld waarvoor het Gemeenschaps-
merk overeenkomstig artikel 13 is gebruikt gedu­
rende de vijfjaren die aan het verstrijken van de gel­
digheidsduur van de inschrijving voorafgaan. 
3. De indiening van de aanvrage, de overlegging 
van de verklaring van gebruik en de voldoening van 
de rechten kunnen niet eerder plaatsvinden dan zes 
Afdeling 1 
AFSTAND 
Artikel 38 
1. Van het Gemeenschapsmerk kan afstand worden 
gedaan voor het geheel of een deel van de waren of 
diensten waarvoor het is ingeschreven. 
2. Van de afstand wordt door de rechthebbende op 
het merk schriftelijk kennis gegeven aan het Bureau. 
De afstand heeft eerst na inschrijving rechtsgevol­
gen. 
3. Indien een zakelijk recht in het register is in­
geschreven, wordt de afstand slechts ingeschreven 
met toestemming van degene die het zakelijk recht 
geniet. Indien een licentie is ingeschreven, wordt de 
afstand eerst in het register ingeschreven nadat de 
rechthebbende op het merk aantoont dat hij de licen­
tiehouder vooraf in kennis heeft gesteld van zijn 
voornemen om van het merk afstand te doen. 
Afdeling 2 
VERVAL: GRONDEN EN RECHTSGEVOLGEN 
Artikel 39 
[Gronden van verval] 
1. De rechthebbende wordt van zijn rechten verval­
len verklaard: 
a) wanneer het merk niet overeenkomstig artikel 13 
is gebruikt gedurende een ononderbroken tijdvak maanden voor het verstrijken van de geldigheidsduur 
van de inschrijving. Deze handelingen kunnen ook 
nog geldig worden verricht binnen zes maanden na 
het verstrijken van de geldigheidsduur van de in­
schrijving, mits gelijktijdige betaling van extra rech­
ten plaatsvindt. 
4. Indien slechts voor een deel van de waren of de 
diensten waarvoor het Gemeenschapsmerk is in­
geschreven de aanvrage wordt ingediend, de verkla­
ring van gebruik wordt overgelegd of de rechten wor­
den voldaan, wordt de inschrijving slechts voor de 
betrokken waren of diensten vernieuwd. 
5. De vernieuwing geldt vanaf de datum waarop de 
geldigheidsduur van de inschrijving verstrijkt. Zij 
wordt ingeschreven. 
van vijfjaren; het verval van een Gemeenschaps­
merk kan echter niet worden ingeroepen wanneer 
het merk tussen het verstrijken van dit tijdvak en 
de indiening van de vordering tot vervallenver-
klaring overeenkomstig artikel 13 is gebruikt en 
dit gebruik te goeder trouw is geschied; 
b) wanneer het merk door toedoen van de rechtheb­
bende tot de gebruikelijke benaming van een 
waar of dienst waarvoor het is ingeschreven is ge­
worden; 
c) indien het merk, als gevolg van het gebruik dat er­
van wordt gemaakt voor de waren of de diensten 
waarvoor het is ingeschreven, het publiek kan 
misleiden, met name over de aard, de kwaliteit of 
de geografische herkomst van deze waren of deze 
diensten. 
2. Indien de grond van verval slechts bestaat voor 
een deel van de waren of de diensten waarvoor het 
Gemeenschapsmerk is ingeschreven, vervallen de 
rechten van de rechthebbende slechts voor de betrok­
ken waren of diensten. 
Artikel 40 
(Rechtsgevolgen van het verval] 
1. Het verval moet worden vastgesteld bij een be­
slissing onder de in deze verordening voorziene voor­
waarden. 
2. Het Gemeenschapsmerk wordt geacht, binnen de 
in het besluit tot vervallenverklaring gestelde gren-TITEL VI 
AFSTAND, VERVAL EN NIETIGHEID 
Nr. C 351/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
zen, niet de in deze verordening voorziene rechtsge­
volgen te hebben gehad, vanaf het tijdstip waarop 
een van de gronden van het verval zich heeft voorge­
daan. 
3. Onverminderd de bepalingen van de nationale 
wetgeving betreffende aanspraken op vergoeding 
van schade veroorzaakt door nalatigheid of kwade 
trouw van de rechthebbende op het merk, of betref­
fende ongerechtvaardigde verrijking, heeft de terug­
werkende kracht van het verval geen invloed op: 
a) een beslissing ter zake van inbreuk die voor de 
vervallenverklaring in kracht van gewijsde is ge­
gaan en ten uitvoer is gelegd; 
b) een voor de vervallenverklaring gesloten overeen­
komst, voor zover deze vóór de vervallenverkla­
ring is uitgevoerd; uit billijkheidsoverwegingen 
kan echter terugbetaling worden geëist van de op 
grond van deze overeenkomst betaalde bedragen, 
en wel in de mate als door de omstandigheden ge­
rechtvaardigd is. 
Afdeling 3 
NIETIGHEID: GRONDEN EN RECHTSGEVOLGEN 
Artikel 41 
[Absolute nietigheidsgronden) 
1. Het Gemeenschapsmerk is nietig wanneer het is 
ingeschreven in strijd met de bepalingen van arti­
kel 6. 
2. Ingeval niet aan artikel 6, lid 1, sub a), is vol­
daan, kan het Gemeenschapsmerk echter niet nietig 
worden verklaard, wanneer het na zijn inschrijving 
onderscheidend vermogen heeft verkregen. 
3. Indien de nietigheidsgrond slechts voor een deel 
van de waren of diensten waarvoor het Gemeen­
schapsmerk is ingeschreven bestaat, geldt de nietig­
heid van het merk slechts voor de betrokken waren of 
diensten. 
Artikel 42 
[Relatieve nietigheidsgronden) 
1. Het Gemeenschapsmerk is nietig: 
a) wanneer een in artikel 7 bedoeld merk daaraan 
wordt tegengeworpen en aan de in lid 1 of lid 3 
van dit artikel genoemde voorwaarden wordt vol­
daan; 
b) wanneer een ouder ander recht wordt tegenge­
worpen aan het Gemeenschapsmerk en er ernstig 
gevaar bestaat voor verwarring bij het publiek 
tussen het merk en dit recht, tenzij dit slechts van plaatselijke betekenis is. Als ouder ander recht 
wordt beschouwd ieder teken dat in het econo­
misch verkeer is gebruikt voor het depot van de 
aanvrage om een Gemeenschapsmerk en dat zijn 
rechthebbende volgens het recht van de Lid-Staat 
waardoor het wordt beheerst het recht verleent 
om het gebruik van een later merk te verbie­
den. 
2. Nietig is voorts het Gemeenschapsmerk dat be­
vat'. 
a) een auteursrechtelijk of door een tekening of mo­
del van nijverheid beschermd werk; 
b) een portret; 
c) een geslachtsnaam, indien het gebruik van het 
merk voor de waren of diensten waarvoor het is 
ingeschreven, wezenlijk afbreuk kan doen aan de 
eer, de goede naam of de kredietwaardigheid van 
de persoon die deze naam draagt. 
3. Het Gemeenschapsmerk kan niet nietig worden 
verklaard wanneer de rechthebbende op een der in 
lid 1 of lid 2 bedoelde rechten toestemming tot de in­
schrijving van dit merk heeft gegeven. 
4. De rechthebbende op een der in lid 1 of lid 2 be­
doelde rechten, die de nietigverklaring van het Ge­
meenschapsmerk heeft gevorderd, kan geen nieuwe 
vordering tot nietigverklaring indienen op grond van 
een ander recht dan dat wat hij reeds ter staving van 
de eerste vordering tot nietigverklaring had kunnen 
inroepen. 
5. Artikel 41, lid 3, is van toepassing. 
Artikel 43 
[Rechtsgevolgen van nietigheid) 
1. Het Gemeenschapsmerk wordt geacht van de 
aanvang af, binnen de in de nietigverklaring gestelde 
grenzen, niet de in deze verordening voorziene 
rechtsgevolgen te hebben gehad. 
2. Artikel 40, lid 1 en lid 3, is van toepassing op de 
nietigheid van het Gemeenschapsmerk. 
Artikel 44 
[Verjaring wegens gedogen) 
1. De rechthebbende op een der in artikel 42, lid 1 
of lid 2, bedoelde rechten die gedurende drie achter­
eenvolgende jaren het gebruik van het Gemeen­
schapsmerk heeft gedoogd, kan niet meer de nietig­
verklaring van dit merk vorderen op grond van dit 
recht of een ander recht, tenzij het depot van het Ge­
meenschapsmerk te kwader trouw is geschied. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/17 
2. Het in lid 1 bepaalde doet geen afbreuk aan het 
recht van de rechthebbende op een in artikel 7, lid 2, 
bedoeld, algemeen bekend merk, de nietigverklaring 
van het Gemeenschapsmerk te vorderen binnen een 
termijn van vijfjaren na de inschrijving daarvan. 
3. De rechthebbende op het Gemeenschapsmerk 
kan geen bezwaar maken tegen het gebruik van het in 
lid 1 bedoelde recht, zelfs indien de rechthebbende 
op dit recht niet meer de nietigverklaring van het Ge­
meenschapsmerk kan vorderen. 
Artikel 45 
[Oudere rechten van plaatselijke betekenis] 
1. De rechthebbende op een ouder recht van plaat­
selijke betekenis kan bezwaar maken tegen het ge­
bruik van het Gemeenschapsmerk op het grondge­
bied waarop dit recht geldt. 
2. Lid 1 is niet meer van toepassing wanneer de 
rechthebbende op het oudere recht gedurende drie 
achtereenvolgende jaren het gebruik van het Ge­
meenschapsmerk heeft gedoogd, tenzij het depot van 
dat merk te kwader trouw is geschied. 
3. De rechthebbende op het Gemeenschapsmerk 
kan geen bezwaar maken tegen het gebruik van het in 
lid 1 bedoelde recht, zelfs indien deze bepaling niet 
meer van toepassing zou zijn. 
Afdeling 4 
PROCEDURE VOOR HET BUREAU INZAKE VERVAL-
LENVERKLARING OF NIETIGVERKLARING 
Artikel 46 
(Vordering tot vervallen ver klaring of 
nietigverklaring] 
1. Een vordering tot vervallenverklaring of nietig­
verklaring van het Gemeenschapsmerk kan bij het 
Bureau worden ingesteld: 
a) in de gevallen omschreven in de artikelen 39 en 
41, door iedere natuurlijke of rechtspersoon, als­
mede door groeperingen die de bevoegdheid heb­
ben in rechte op te treden ter behartiging van de 
belangen van fabrikanten, producenten, dienst­
verrichters, handelaren of consumenten; 
b) in de gevallen omschreven in artikel 42, lid 1, 
door de rechthebbende op het merk of het oudere 
andere recht; 
c) in de gevallen omschreven in artikel 42, lid 2, 
door de rechthebbende op het auteursrecht, op de 
tekening of het model van nijverheid, door de 
drager van de geslachtsnaam, de afgebeelde per­
soon of de personen die krachtens het nationale 
recht van de Ltd-Staten bevoegd zijn deze rechten 
te doen gelden. 2. De vordering moet schriftelijk worden ingesteld 
en met redenen zijn omkleed. Zij wordt eerst geacht 
te zijn ingediend na betaling van de rechten. 
3. Artikel 34, lid 3, is van toepassing. 
4. De vordering tot vervallenverklaring of nietig­
verklaring is niet ontvankelijk indien betreffende een 
vordering met hetzelfde voorwerp en berustend op 
dezelfde grond reeds door een rechterlijke instantie 
van een Lid-Staat uitspraak is gedaan. 
Artikel 47 
(Onderzoek van de vordering] 
1. Het Bureau kan ambtshalve of op verzoek van 
een der partijen zijn beslissing opschorten wanneer 
conform artikel 78, lid 1, bij een rechterlijke instantie 
van een Lid-Staat een vordering in reconventie is in­
gesteld tot vervallenverklaring van de rechten van de 
rechthebbende op het Gemeenschapsmerk of tot nie­
tigverklaring van dit merk. 
2. Wanneer het Bureau de vordering tot vervallen­
verklaring of nietigverklaring onderzoekt, verzoekt 
het de partijen, zo dikwijls als nodig, hun opmerkin­
gen kenbaar te maken over de kennisgevingen die het 
tot hen heeft gericht of de mededelingen van andere 
partijen. 
3. Het Bureau kan ambtshalve de nietigheid van het 
Gemeenschapsmerk dat in strijd met de artikelen 3, 4 
of 6, lid 2, sub b) en c), is ingeschreven, vaststellen. 
4. Op verzoek van de rechthebbende op het Ge­
meenschapsmerk of op verzoek van het Bureau moet 
de rechthebbende op een ouder Gemeenschapsmerk, 
die partij is bij de nietigheidsprocedure, het bewijs le­
veren dat dit merk overeenkomstig artikel 13 gedu­
rende de vijfjaren die voorafgaan aan de datum van 
de vordering tot nietigverklaring is gebruikt, voor zo­
ver het oudere Gemeenschapsmerk op die datum 
sinds ten minste vijf jaar was ingeschreven. Boven­
dien moet de rechthebbende op het oudere Gemeen­
schapsmerk, indien dit op de datum van de open­
baarmaking van de aanvrage om het Gemeenschaps­
merk sinds ten minste vijf jaar was ingeschreven, 
eveneens het bewijs leveren dat op die datum aan de 
in artikel 35, lid 2, gestelde voorwaarden was vol­
daan. Indien dit bewijs niet kan worden geleverd, 
wordt de vordering tot nietigverklaring afgewezen. 
Indien het oudere Gemeenschapsmerk slechts voor 
een deel van de waren of diensten waarvoor het is in­
geschreven is gebruikt, wordt het ter fine van het on­
derzoek van de vordering tot nietigverklaring geacht 
alleen voor de betrokken produkten of diensten te 
zijn ingeschreven. Deze bepaling is van toepassing op 
de in artikel 7, lid 2, sub b) ofc), bedoelde oudere 
merken. 
Nr. C 351/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
5. In het kader van de nietigheidsprocedure ver­
zoekt het Bureau, indien het zulks dienstig acht, de 
partijen te trachten tot een minnelijke schikking te 
komen. Het doet hun te dien einde voorstellen indien 
het van mening is dat aan het gebruik van het Ge-
meenschapsmerk, van het oudere merk of van het ou­
dere andere recht voorwaarden kunnen worden ver-
Artikel 48 
[Beslissingen waartegen beroep kan worden ingesteld] 
1. Tegen de beslissingen van het Bureau kan beroep 
worden ingesteld. Het beroep heeft schorsende wer­
king. 
2. Tegen een beslissing waarbij een procedure ten 
aanzien van een van de partijen niet wordt afgeslo­
ten, kan slechts beroep worden ingesteld tegelijk met 
de eindbeslissing, tenzij tegen de eerstgenoemde be­
slissing afzonderlijk beroep mogelijk is. 
Artikel 49 
(Personen die in beroep kunnen gaan en die partij kun­
nen zijn bij de procedure] 
Een ieder die partij is bij een procedure welke tot een 
beslissing heeft geleid kan hiertegen beroep instellen, 
voor zover hij door die beslissing in het ongelijk is ge­
steld. De andere partijen bij die procedure zijn van 
rechtswege partij bij de beroepsprocedure. 
Artikel 50 
[Termijn en vorm] 
Het beroep dient schriftelijk bij het Bureau te worden 
ingesteld binnen twee maanden na de datum waarop 
de beslissing aan partijen is betekend. Het beroep 
wordt eerst geacht te zijn ingesteld na betaling van de 
beroepsrechten. Een schriftelijke uiteenzetting van 
de gronden van het beroep moet worden ingediend 
binnen vier maanden na de datum waarop de beslis­
sing is betekend. 
Artikel 51 
[Prejudiciële herziening] 
1. Indien de instantie waarvan de beslissing wordt 
aangevochten het beroep ontvankelijk en gegrond 
acht, moet zij haar beslissing herzien. Deze bepaling 
vindt geen toepassing wanneer tegenover degene die 
het beroep heeft ingesteld een andere partij staat. bonden die een ernstig gevaar voor verwarring bij het 
publiek kunnen wegnemen. 
6. Wanneer de vervallenverklaring van de rechten 
van de rechthebbende op het Gemeenschapsmerk of 
de nietigverklaring van dit merk onherroepelijk is 
wordt het Gemeenschapsmerk in het register doorge­
haald. 
2. Indien het beroep niet binnen een maand na ont­
vangst van de uiteenzetting van de gronden van het 
beroep tot herziening leidt, dient het beroep onver­
wijld te worden voorgelegd aan de kamer van be­
roep, zonder oordeel ten principale. 
Artikel 52 
[Onderzoek van het beroep] 
Indien het beroep ontvankelijk is, verzoekt de kamer 
van beroep de partijen, zo dikwijls als nodig, hun op­
merkingen kenbaar te maken over de kennisgevingen 
welke de kamer tot hen heeft gericht of over de mede­
delingen van andere partijen. 
Artikel 53 
[Beslissing over het beroepl 
Wanneer de kamer van beroep uitspraak doet over 
het beroep kan zij de bevoegdheden uitoefenen van 
de dienst die de bestreden beslissing heeft genomen, 
dan wel de zaak voor verdere afdoening naar deze 
dienst terugwijzen. In het laatste geval is de dienst ge­
bonden aan de beoordeling van de rechtsvragen door 
de kamer van beroep, voor zover de feiten dezelfde 
zijn. 
Artikel 54 
[Beroep in cassatie in het belang van partijen) 
1. Tegen de beslissingen van de kamer van beroep 
kan beroep in cassatie worden ingesteld bij het Hof 
van Justitie. Het beroep heeft schorsende werking. 
2. Beroep in cassatie kan worden ingesteld wegens 
onbevoegdheid, schending van wezenlijke vorm­
voorschriften en schending van het Verdrag, van 
deze verordening of enige uitvoeringsregeling daar­
van, voor zover deze regeling niet behoort tot het na­
tionale recht, of machtsmisbruik. Het Hof van Justi­
tie onderzoekt niet de feiten die in de beslissing van 
de kamer van beroep zijn vastgesteld. TITEL VII 
BEROEPSPROCEDURE 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/19 
3. Beroep in cassatie kan worden ingesteld door 
partijen in de procedure voor de kamer van beroep 
voor zover zij door de beslissing van deze kamer in 
het ongelijk zijn gesteld. 
4. Beroep in cassatie moet bij het Hof van Justitie 
worden ingesteld binnen twee maanden na de bete­
kening van de beslissing van de kamer van beroep. 
5. Indien het Hof van Justitie de zaak voor verdere 
afdoening terugwijst naar de kamer van beroep, is 
deze dienst gebonden aan de beoordeling van de 
rechtsvragen door het Hof, voor zover de feiten de­
zelfde zijn. 
Artikel 55 
[Beroep in cassatie in het belang van het recht] 
1. De Commissie kan een beroep in cassatie in het 
belang van het recht bij het Hof van Justitie instellen 
Afdeling 1 
ALGEMENE BEPALINGEN 
Artikel 56 
IGronden van de beslissing] 
De beslissingen van het Bureau worden met redenen 
omkleed. Zij kunnen slechts worden genomen op 
gronden waartegen de partijen verweer hebben kun­
nen voeren. 
Artikel 57 
[Ambtshalve onderzoek van de feiten] 
In het kader van de procedure onderzoekt het Bureau 
ambtshalve de feiten. Het behoeft geen rekening te 
houden met feiten of bewijsmiddelen die door de 
partijen niet tijdig zijn aangevoerd. 
Artikel 58 
(Mondelinge behandeling] 
1. Het Bureau kan hetzij ambtshalve, hetzij op ver­
zoek van een der partijen, bij de procedure tot mon­
delinge behandeling overgaan indien het zulks dien­
stig acht. tegen een beslissing van de kamer van beroep. Dit be­
roep kan worden ingesteld wegens onbevoegdheid, 
schending van wezenlijke vormvoorschriften, schen­
ding van het Verdrag, van deze verordening of van 
enige uitvoeringsregeling daarvan, voor zover deze 
regeling niet behoort tot het nationale recht, of 
machtsmisbruik. De bepalingen van dit lid zijn alleen 
van toepassing op onherroepelijke beslissingen. 
2. Indien de cassatie plaatsvindt, kunnen de par­
tijen zich niet daarop beroepen. 
3. De griffier van het Hof van Justitie stelt van dit 
beroep in kennis de Lid-Staten en de Raad die het 
recht hebben binnen twee maanden na deze inken-
nisstelling bij het Hof memories of schriftelijke op­
merkingen in te dienen. 
4. De in dit artikel bedoelde procedure leidt niet tot 
inning of terugbetaling van kosten en uitgaven. 
2. De mondelinge behandeling voor de onderzoek-
afdeling, de oppositieafdeling en de afdeling voor de 
administratie van de merken is niet openbaar. 
3. De mondelinge behandeling, met inbegrip van 
het geven van de beslissing, is openbaar voor de nie-
tigheidsafdeling en de kamer van beroep, behoudens 
andersluidende beslissing van de betrokken dienst 
ingeval de openbaarheid, met name voor een partij 
bij de procedure, ernstige en ongerechtvaardigde na­
delen zou kunnen opleveren. In afwijking van het in 
lid 2 bepaalde is deze bepaling van toepassing op de 
mondelinge procedure voor de oppositieafdeling in 
het in artikel 91 bedoelde geval. 
Artikel 59 
[Bewijsvoering] 
1. Bij elke procedure voor het Bureau kunnen met 
name de volgende bewijsmiddelen worden toegela­
ten: 
a) horen van partijen, 
b) inwinnen van inlichtingen, 
c) overleggen van documenten en monsters, 
d) horen van getuigen, 
e) deskundigenbericht, 
f) bezichtiging ter plaatse, 
g) onder ede afgelegde schriftelijke verklaringen. TITEL VIII 
PROCEDUREREGELS 
Nr. C 351/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
2. De betrokken dienst kan het onderzoek van deze 
bewijsmiddelen opdragen aan een van zijn leden. 
3. Indien het Bureau het nodig acht dat een partij, 
een getuige of een deskundige een mondelinge ver­
klaring aflegt, 
a) roept het de betrokkene op of 
b) verzoekt het overeenkomstig de bepalingen van 
artikel 70, lid 3, de bevoegde rechterlijke instan­
ties van de Staat op het grondgebied waarvan de 
betrokkene verblijf houdt deze te horen. 
4. Een partij, getuige of deskundige die is opgeroe­
pen om voor het Bureau te verschijnen, kan het Bu­
reau om toestemming verzoeken gehoord te worden 
door de bevoegde rechterlijke instanties van de Staat 
op het grondgebied waarvan hij verblijf houdt. Na 
ontvangst van dit verzoek, of indien aan de oproep 
geen gevolg is gegeven, kan het Bureau over­
eenkomstig de bepalingen van artikel 70, lid 3, de be­
voegde rechterlijke instanties verzoeken de betrok­
kene te horen. 
5. Indien een partij, getuige of deskundige voor het 
Bureau een verklaring aflegt, kan het Bureau, indien 
dit het gewenst acht dat de verklaring in bindende 
vorm wordt afgelegd, de bevoegde rechterlijke in­
stanties van de Staat op welks grondgebied de be­
trokkene verblijf houdt verzoeken deze opnieuw te 
horen onder zodanige voorwaarden. 
6. Wanneer het Bureau een bevoegde rechterlijke 
instantie verzoekt een betrokkene te horen, kan het 
die instantie verzoeken diens verklaring in bindende 
vorm af te nemen en een van de leden van de betrok­
ken dienst toe te staan het verhoor van de partij, de 
getuige of de deskundige bij te wonen en deze, hetzij 
door tussenkomst van genoemde rechterlijke instan­
tie, hetzij rechtstreeks, te ondervragen. 
Artikel 60 
[Betekening] 
Het Bureau betekent ambtshalve alle beslissingen en 
oproepen alsmede kennisgevingen waarbij een ter­
mijn begint of waarvan de betekening is voorgeschre­
ven door andere bepalingen van deze verordening of 
door de voorzitter van het Bureau. 
Artikel 61 
[Herstel in de vorige toestand] 
1. De aanvrager of de houder van een Gemeen-
schapsmerk of iedere partij bij een procedure voor 
het Bureau die, ondanks het betrachten van alle in de 
gegeven omstandigheden noodzakelijke waakzaam­
heid, niet in staat is geweest jegens het Bureau een 
termijn in acht te nemen, wordt op verzoek in de vo­
rige toestand hersteld indien de verhindering inge­
volge de bepalingen van deze verordening recht­
streeks het verlies van een recht of van een rechtsmid­
del tot gevolg heeft. 2. Het verzoek moet schriftelijk worden ingediend 
binnen twee maanden nadat de verhindering is geëin­
digd. De nog niet verrichte handeling moet alsnog 
binnen die termijn geschieden. Het verzoek is slechts 
ontvankelijk binnen een termijn van een jaar na het 
verstrijken van de niet in acht genomen termijn. In 
het geval waarin de formaliteiten voor de vernieu­
wing niet zijn vervuld, wordt de termijn van een jaar 
verminderd met de in artikel 37, lid 3, voorziene ter­
mijn. 
3. Het verzoek moet met redenen zijn omkleed en 
de feiten en argumenten aanvoeren waarop het ver­
zoek is gegrond. Het verzoek wordt eerst geacht te 
zijn ingediend na betaling van de rechten voor herstel 
in de vorige toestand. 
4. De dienst die bevoegd is te beslissen over de niet-
verrichte handeling beslist over het verzoek. 
5. Dit artikel is niet van toepassing op de termijnen, 
voorzien in het tweede lid, alsmede in artikel 26, 
lid 1. 
6. De aanvrager of de houder van een Gemeen-
schapsmerk kan geen bezwaar maken tegen het ge­
bruik dat door een derde te goeder trouw van een te­
ken is gemaakt tijdens de periode tussen het verlies 
van het recht op de aanvrage of op het Gemeen-
schapsmerk en het herstel van dit recht. 
Artikel 62 
[Verwijzing naar algemene beginselen] 
Voor zover deze verordening geen bepalingen bevat 
over een te volgen procedure, richt het Bureau zich 
naar de beginselen die in de Lid-Staten algemeen zijn 
aanvaard. 
Artikel 63 
[Einde van de financiële verplichtingen! 
1. Vorderingen van het Bureau tot betaling van 
rechten komen te vervallen vier jaar na het einde van 
het kalenderjaar waarin het recht opeisbaar is gewor­
den. 
2. Vorderingen jegens het Bureau tot terugbetaling 
van rechten of van te veel betaalde bedragen verval­
len vier jaar na het einde van het kalenderjaar waarin 
de rechten zijn ontstaan. 
3. De termijn wordt in het geval bedoeld in het eer­
ste lid gestuit door een verzoek het recht te betalen en 
in het geval bedoeld in het tweede lid door een schrif­
telijk verzoek om het recht te doen gelden. Deze ter­
mijn begint opnieuw op de datum waarop hij is 
gestuit; hij verstrijkt uiterlijk zes jaar na het einde van 
het kalenderjaar waarin de termijn aanvankelijk is 
begonnen, tenzij een rechtsvordering is ingesteld om 
het recht te doen gelden; in dat geval verstrijkt de ter­
mijn op zijn vroegst één jaar na de datum waarop de 
beslissing in kracht van gewijsde is gegaan. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/21 
Afdeling 2 
KOSTEN 
Artikel 64 
[Verdeling van de kosten] 
1. Elk van de partijen bij de oppositie-, verval- of 
nietigheidsprocedure draagt haar eigen kosten, tenzij 
de oppositieafdeling of de nietigheidsafdeling op 
gronden van billijkheid beslist tot een andere verde­
ling van de door een mondelinge procedure of een 
bewijslevering veroorzaakte kosten. Op verzoek kan 
een beslissing betreffende de verdeling van de kosten 
eveneens worden genomen wanneer de aanvrage om 
een Gemeenschapsmerk niet is vernieuwd of wan­
neer de rechthebbende daarvan afstand heeft ge­
daan. 
2. Het eerste lid is eveneens van toepassing op de 
kosten die elk der partijen in de beroepsprocedure 
heeft gemaakt. De kamer van beroep kan evenwel 
besluiten tot een verdeling van alle onontkoombare 
kosten, met name die van verplaatsing en verblijf en 
voor de honorering van gemachtigden, raadslieden 
of advocaten. 
3. Op verzoek stelt de griffie van de oppositieafde­
ling of de nietigheidsafdeling het bedrag vast van de 
kosten die ingevolge een beslissing omtrent de kos­
tenverdeling moeten worden vergoed. Dit bedrag 
kan op verzoek bij een beslissing van de oppositieaf­
deling of de nietigheidsafdeling worden herzien. 
Artikel 65 
(Tenuitvoerlegging van beslissingen tot vaststelling van 
de kosten] 
1. Iedere eindbeslissing van het Bureau tot vaststel­
ling van de kosten vormt executoriale titel. 
2. De gedwongen tenuitvoerlegging geschiedt vol­
gens de bepalingen van burgerlijke rechtsvordering 
die van kracht zijn in de Staat op welks grondgebied 
zij plaatsvindt. Het exequatur wordt, na een onder­
zoek dat zich beperkt tot de echtheid van de titel, ver­
leend door de nationale autoriteit die de regering van 
elk der Lid-Staten daartoe aanwijst. De regering van 
die Staat stelt het Bureau en het Hof van Justitie van 
deze aanwijzing in kennis. 
3. Nadat deze formaliteiten op verzoek van de be­
langhebbende zijn verricht, kan deze de gedwongen 
tenuitvoerlegging verwezenlijken door zich recht­streeks te wenden tot het orgaan dat volgens de natio­
nale wetgeving bevoegd is. 
4. De gedwongen tenuitvoerlegging kan slechts 
worden opgeschort bij een uitspraak van het Hof van 
Justitie. Het toezicht op de regelmatigheid van de ten-
uitvoerleggingsmaatregelen behoort echter tot de be­
voegdheid van de nationale rechterlijke instanties. 
Afdeling 3 
VOORLICHTING VAN HET PUBLIEK EN DE INSTAN­
TIES DER LID-STATEN 
Artikel 66 
[Register van Gemeenschapsmerken] 
Het Bureau houdt een register bij, register van Ge­
meenschapsmerken genoemd, waarin die gegevens 
worden opgenomen waarvan de inschrijving is voor­
geschreven door deze verordening. Het register ligt 
ter inzage voor het publiek. 
Artikel 67 
[Openbare inzage] 
1. De dossiers betreffende aanvragen om een Ge­
meenschapsmerk die nog niet openbaar zijn ge­
maakt, kunnen alleen met toestemming van de aan­
vrager worden ingezien. 
2. Degene die bewijst dat de aanvrager van een Ge­
meenschapsmerk rechtstreeks of indirect heeft ver­
klaard dat deze na de inschrijving van het merk tegen 
hem een beroep op dit merk zou kunnen doen, kan 
het dossier voor de openbaarmaking van de aanvrage 
en zonder toestemming van de aanvrager raadple­
gen. 
3. Na openbaarmaking van de aanvrage om een 
Gemeenschapsmerk kunnen de dossiers betreffende 
deze aanvrage en het Gemeenschapsmerk op verzoek 
worden ingezien. Bepaalde stukken uit het dossier 
kunnen daarvan echter worden uitgesloten. 
Artikel 68 
[Blad van Gemeenschapsmerken] 
Het Bureau geeft regelmatig een blad van Gemeen­
schapsmerken uit waarin de aantekeningen in het re­
gister van Gemeenschapsmerken worden opgeno­
men, alsmede alle andere gegevens waarvan de open­
baarmaking door deze verordening is voorgeschre­
ven. 
Nr. C 351/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Artikel 69 
(Classificatie] 
De waren en diensten waarvoor Gemeenschapsmer-
ken worden gedeponeerd worden ingedeeld volgens 
de door het Bureau vastgestelde classificatie. 
Artikel 70 
[Administratieve en rechterlijke samenwerking] 
1. Tenzij in deze verordening anders is bepaald, 
verlenen het Bureau en de rechterlijke of andere be­
voegde instanties van de Lid-Staten elkaar op ver­
zoek bijstand door elkaar gegevens te verstrekken of 
inzage in dossiers te verlenen. Wanneer het Bureau 
inzage in dossiers verleent aan de rechterlijke instan­
ties, openbare ministeries of centrale diensten voor 
de industriële eigendom, is zulks niet onderworpen 
aan de in artikel 67 voorziene beperkingen. 
2. De vertrouwelijke gegevens welke ingevolge het 
eerste lid door het Bureau zijn ingewonnen, kunnen 
slechts worden gebruikt voor het doel waarvoor zij 
zijn opgevraagd. Het Bureau en de rechterlijke of an­
dere bevoegde instanties van de Lid-Staten en hun 
ambtenaren of andere personeelsleden zijn gehouden 
de door hen ingevolge lid 1 ingewonnen gegevens die 
gezien hun aard onder het beroepsgeheim vallen, niet 
te verspreiden. 
3. De rechterlijke of andere bevoegde instanties van 
de Lid-Staten gaan voor het Bureau, op diens roga-
toire commissie, en voor zover hun bevoegdheden dit 
toelaten, over tot maatregelen voor de bewijsvoering 
en tot andere gerechtelijke handelingen. 
Artikel 71 
(Uitwisseling van publikaties] 
Het Bureau en de centrale diensten voor de indu­
striële eigendom van de Lid-Staten wisselen op ver­
zoek, voor hun eigen behoeften en kosteloos, een of 
meer exemplaren van hun respectieve publikaties 
uit. 
Afdeling 4 
VERTEGENWOORDIGING 
Artikel 72 
I Algemene beginselen betreffende de vertegenwoordi­
ging] 
1. Niemand is verplicht zich te doen vertegenwoor­
digen voor het Bureau. 2. Natuurlijke en rechtspersonen die in de Gemeen­
schap woonplaats noch zetel hebben moeten zich 
evenwel in iedere procedure voor het Bureau doen 
vertegenwoordigen. 
3. Natuurlijke en rechtspersonen die woonplaats of 
zetel in de Gemeenschap hebben, kunnen voor het 
Bureau optreden door tussenkomst van een werkne­
mer; deze moet over een volmacht beschikken. In af­
wijking van het in lid 2 bepaalde kan de werknemer 
van een rechtspersoon als bedoeld in dit lid ook han­
delen voor andere rechtspersonen die met deze 
rechtspersoon economisch verbonden zijn. 
Artikel 73 
|Beroepsmatige vertegenwoordiging] 
1. Natuurlijke of rechtspersonen kunnen voor het 
Bureau worden vertegenwoordigd door: 
a) iedere advocaat die bevoegd is praktijk uit te oe­
fenen op het grondgebied van een der Lid-Staten 
en kantoor houdt binnen de Gemeenschap voor 
zover hij in deze Lid-Staat als merkengemach-
tigde kan optreden, of 
b) de erkende gemachtigden die op een daartoe door 
het Bureau bij te houden lijst staan ingeschre­
ven. 
2. Op de lijst van erkende gemachtigden kan iedere 
natuurlijke persoon worden ingeschreven die: 
a) de nationaliteit van een der Lid-Staten bezit; 
b) zijn kantoor of plaats van werkzaamheid binnen 
de Gemeenschap heeft; 
c) bevoegd is op het gebied van merken natuurlijke 
of rechtspersonen te vertegenwoordigen voor de 
bevoegde instanties van de Lid-Staat op het 
grondgebied waarvan hij als zelfstandige of in 
loondienst werkzaam is. Indien de bevoegdheid 
in deze Lid-Staat niet afhankelijk wordt gesteld 
van het vereiste van een speciale beroepsbe­
kwaamheid, moet een ieder die op het gebied van 
merken voor de bevoegde instanties van deze 
Staat optreedt en verzoekt op de lijst te worden 
ingeschreven, deze werkzaamheid gedurende ten 
minste vijfjaar geregeld hebben uitgeoefend. 
3. De inschrijving vindt plaats op verzoek, waarbij 
een door de centrale dienst voor de industriële eigen­
dom afgegeven bewijs dient te worden overgelegd, 
waaruit blijkt dat aan de in het tweede lid bedoelde 
voorwaarden is voldaan. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/23 
TITEL IX 
BEVOEGDHEID EN PROCEDURE INZAKE RECHTSVORDERINGEN BETREF­
FENDE GEMEENSCHAPSMERKEN 
Afdeling 1 Afdeling 2 
RECHTERLIJKE BEVOEGDHEID PROCEDURE 
Artikel 74 
[Bevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties 
tot kennisneming van rechtsvorderingen wegens in­
breuk op een Gemeenschapsmerk] 
1. De rechtsvordering wegens inbreuk op een Ge-
meenschapsmerk wordt ingesteld bij de rechterlijke 
instanties van de Lid-Staat op het grondgebied waar­
van de gedaagde zijn woonplaats heeft of, bij gebreke 
daarvan, een vestiging heeft. Indien de gedaagde 
woonplaats noch vestiging op het grondgebied van 
een Lid-Staat heeft, wordt deze vordering ingesteld 
bij de rechterlijke instanties van de Lid-Staat op het 
grondgebied waarvan de eiser zijn woonplaats of bij 
gebreke daarvan een vestiging heeft. Indien noch de 
gedaagde noch de eiser een zodanige woonplaats of 
vestiging heeft, wordt deze vordering ingesteld bij de 
rechterlijke instanties van de Staat op het grondge­
bied waarvan het Bureau zijn zetel heeft. De rechter­
lijke instantie waarbij een rechtsvordering is inge­
steld, is bevoegd kennis te nemen van de inbreuk ma­
kende handelingen die op het grondgebied van elk 
van de Lid-Staten vermoed worden te zijn ge­
pleegd. 
2. De rechtsvordering wegens inbreuk op een Ge-
meenschapsmerk kan ook worden ingesteld bij een 
rechterlijke instantie van één van de Lid-Staten op 
het grondgebied waarvan een inbreuk makende han­
deling is verricht. De rechterlijke instantie waarbij de 
vordering aanhangig is gemaakt is slechts bevoegd 
kennis te nemen van de inbreuk makende handelin­
gen welke op het grondgebied van deze Staat ver­
moed worden te zijn gepleegd. 
3. Indien de rechterlijke instantie waarbij de vor­
dering aanhangig is gemaakt vaststelt dat op het Ge-
meenschapsmerk inbreuk wordt gemaakt door een 
ander Gemeenschapsmerk, verbiedt zij het gebruik 
daarvan op het gehele grondgebied van de Gemeen­
schap ; in de andere gevallen heeft het rechterlijk al­
leen gevolgen in de Lid-Staat op welks grondgebied 
een inbreuk makende handeling is gepleegd. 
Artikel 75 
[Aanvullende bepalingen] 
De Lid-Staten wijzen vorderingen wegens inbreuk op 
een Gemeenschapsmerk in eerste aanleg toe aan een 
rechterlijke instantie die rechtsmacht heeft voor hun 
gehele grondgebied of voor verscheidene rechtsge­
bieden. Artikel 76 
[Toepasselijke regels] 
Tenzij deze verordening anders bepaalt, zijn rechts­
vorderingen wegens inbreuk op een Gemeenschaps­
merk onderworpen aan de procedureregels van het 
recht der Lid-Staten, die van toepassing zijn op ge­
lijksoortige rechtsvorderingen inzake nationale mer­
ken. 
Artikel 77 
| Recht tot instelling van de vordering 
wegens inbreuk] 
1. De vordering wegens inbreuk wordt ingesteld 
door de rechthebbende op het Gemeenschapsmerk. 
Een licentiehouder kan alleen een vordering wegens 
inbreuk instellen met toestemming van de rechtheb­
bende. 
2. Iedere licentiehouder kan tussenkomen in de 
vordering wegens inbreuk die door de rechthebbende 
op het Gemeenschapsmerk aanhangig is gemaakt, 
ten einde vergoeding te verkrijgen voor de door hem 
geleden schade. 
Artikel 78 
[Vorderingen in reconventie tot vervallenverklaring of 
nietigverklaring] 
1. De rechter bij wie een vordering wegens inbreuk 
op een Gemeenschapsmerk is ingesteld is bevoegd 
uitspraak te doen over de vordering in reconventie 
tot vervallenverklaring van de rechten van de recht­
hebbende op het merk of tot nietigverklaring van het 
merk, ingesteld door de oorspronkelijke gedaagde. 
2. De vordering in reconventie tot vervallenverkla­
ring of nietigverklaring is niet ontvankelijk indien 
betreffende een vordering met hetzelfde voorwerp en 
berustend op dezelfde grond reeds door het Bureau 
ten aanzien van dezelfde partijen een beslissing is ge­
nomen. 
3. Artikel 48, leden 2 tot en met 5, is van toepas­
sing. 
4. Indien de rechter de rechthebbende van zijn 
rechten vervallen verklaart of het Gemeenschaps­
merk nietig verklaart, gelast hij ambtshalve de door­
haling van dit merk. De doorhaling geschiedt door 
het Bureau op verzoek van de meest gerede partij, 
zodra de uitspraak in kracht van gewijsde is ge­
gaan. 
Nr. C 351/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Artikel 79 
[Schorsing van het rechtsgeding] 
1. De rechter bij wie overeenkomstig artikel 78, 
lid 1, een vordering in reconventie tot vervallenver-
klaring van de rechten van de rechthebbende op een 
Gemeenschapsmerk of tot nietigverklaring van dit 
merk is ingesteld, kan ambtshalve op verzoek van een 
der partijen zijn uitspraak opschorten en de oor­
spronkelijke gedaagde verzoeken een vordering tot 
vervallenverklaring of nietigverklaring in te dienen 
bij het Bureau binnen de door hem gestelde ter­
mijn. 
2. De rechter bij wie een vordering betreffende een 
Gemeenschapsmerk aanhangig is gemaakt kan even-
Afdeling 1 
VERBOD VAN GECUMULEERDE BESCHERMING 
Artikel 81 
1. Indien de rechthebbende op het Gemeenschaps­
merk tevens in een Lid-Staat rechthebbende is op een 
nationaal merk dat identiek is met of soortgelijk is 
aan het Gemeenschapsmerk voor waren of diensten 
die identiek zijn met of soortgelijk zijn aan die waar­
voor het Gemeenschapsmerk is ingeschreven, wordt 
de werking van dit merk geschorst zodra de inschrij­
ving van het Gemeenschapsmerk openbaar wordt ge­
maakt en zolang dit rechtsgevolgen heeft. 
2. De rechthebbende op het Gemeenschapsmerk 
kan zich echter ten behoeve daarvan beroepen op de 
datum van verkrijging van het nationale merk, met 
betrekking tot de Lid-Staat waar het nationale merk 
bestond of ingeschreven blijft. 
3. In afwijking van het in lid 1 bepaalde herkrijgt 
het nationale merk echter niet zijn werking wanneer 
het Gemeenschapsmerk is doorgehaald nadat de 
rechthebbende daarop van zijn rechten vervallen is 
verklaard wegens niet-gebruik van het merk. 
Afdeling 2 
VERBOD VAN TOEPASSING VAN HET RECHT VAN 
DE LID-STATEN OP GEMEENSCHAPSMERKEN 
Artikel 82 
Onverminderd de bepalingen van artikel 45 is het 
recht van de Lid-Staten niet van toepassing op de gel­
digheid van het Gemeenschapsmerk of het gebruik 
ervan. eens ambtshalve of op verzoek van een der partijen 
zijn uitspraak opschorten wanneer een vordering tot 
vervallenverklaring van de rechten van de rechtheb­
bende op een Gemeenschapsmerk of tot nietigverkla­
ring van dit merk is ingediend bij het Bureau. 
Artikel 80 
[Verweer ten grondel 
Noch het verval van de rechten van de rechtheb­
bende op het Gemeenschapsmerk, noch de nietigheid 
van het merk kunnen als verweer ten gronde worden 
aangevoerd in een procedure betreffende een derge­
lijk merk. 
Afdeling 3 
OMZETTING IN EEN AANVRAGE 
OM EEN NATIONAAL MERK 
Artikel 83 
[Verzoek tot het inleiden van de nationale procedure] 
1. De centrale diensten voor de industriële eigen­
dom van de Lid-Staten kunnen de procedure tot in­
schrijving van een nationaal merk, gebaseerd op een 
aanvraag om een Gemeenschapsmerk of op een Ge­
meenschapsmerk, slechts inleiden op verzoek van de 
aanvrager of de houder van het merk en wel in de 
volgende gevallen: 
a) indien de aanvrage om een Gemeenschapsmerk 
wordt afgewezen of ingetrokken dan wel geacht 
wordt te zijn ingetrokken; 
b) indien het Gemeenschapsmerk geen rechtsgevol­
gen meer heeft, behalve wanneer dit merk is door­
gehaald nadat zijn rechthebbende vervallen is 
verklaard van zijn rechten wegens niet-gebruik 
van het merk. 
2. Het eerste lid is alleen van toepassing in de Lid-
Staten waarin niet door het Bureau of door een na­
tionale rechterlijke instantie is vastgesteld dat de aan­
vrage om het Gemeenschapsmerk onderhevig is aan 
een der weigeringsgronden voor inschrijving of nie-
tigheidsgronden van deze verordening. 
3. Het verzoek tot omzetting wordt ingediend bin­
nen drie maanden na de weigering of intrekking van 
de aanvrage of de datum waarop het Gemeenschaps­
merk geen rechtsgevolgen meer heeft. De aanvrager 
of rechthebbende die deze termijn niet in acht neemt 
verliest het recht zich ten behoeve van het nationale 
merk te beroepen op de datum van het depot van de 
aanvrage of van het Gemeenschapsmerk. TITEL X 
GEVOLGEN VOOR HET RECHT VAN DE LID-STATEN 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/25 
Artikel 84 
[Indiening van het verzoek tot omzetting] 
1. De voorwaarden voor de indiening van het ver­
zoek tot omzetting worden vastgesteld door de Lid­
staten. 
2. Het Bureau stelt de aanvrager of de rechtheb­
bende op diens verzoek en na betaling van de rechten 
een afschrift van het dossier inzake de aanvrage om 
een Gemeenschapsmerk of het Gemeenschapsmerk 
ter beschikking. Artikel 85 
[Mededeling en openbaarmaking] 
1. De centrale diensten voor de industriële eigen­
dom van de Lid-Staten doen het Bureau mededeling 
van de ontvangst van een verzoek tot omzetting. 
2. De ontvangst van het verzoek wordt in het regis­
ter van Gemeenschapsmerken aangetekend. Het ver­
zoek wordt openbaar gemaakt indien de aanvraag 
om een Gemeenschapsmerk is openbaar gemaakt. 
TITEL XI 
COMMUNAUTAIRE GARANTIEMERKEN EN COLLECTIEVE 
GEMEENSCHAPSMERKEN 
Artikel 86 
[Communautaire garantiemerken] 
1. Als communautaire garantiemerken kunnen die­
nen alle tekens die aldus bij het depot zijn aangeduid 
en dienen tot waarborg van de kwaliteit, de wijze van 
vervaardiging of andere gemeenschappelijke ken­
merken van waren of diensten, afkomstig van ver­
schillende ondernemingen, die het merk onder toe­
zicht van de rechthebbende gebruiken. 
2. Het garantiemerk mag niet worden gebruikt voor 
de waren of de diensten welke de rechthebbende of, 
in voorkomend geval, een met hem economisch ver­
bonden persoon vervaardigt of verricht. 
Artikel 87 
(Collectieve Gemeenschapsmerken] 
Groeperingen van fabrikanten, dienstverrichters of 
producenten, die rechtspersoonlijkheid bezitten, 
kunnen collectieve Gemeenschapsmerken depone­
ren, die bij het depot als zodanig worden aangemerkt 
en dienen om de waren of de diensten van hun leden 
te onderscheiden van die van andere ondernemin­
gen. Artikel 89 
[Reglement van het merk] 
1. De aanvrage om een communautair garantie-
merk of een collectief Gemeenschapsmerk moet een 
reglement omvatten. 
2. Het reglement van het communautair garantie-
merk moet de gemeenschappelijke kenmerken van de 
waren of diensten vermelden tot waarborg waarvan 
het merk moet dienen en de modaliteiten van een 
deugdelijk en doeltreffend toezicht op het gebruik 
van het merk vaststellen, alsmede passende sanc­
ties. 
Artikel 90 
[Afwijzing van de aanvrage] 
1. De aanvrage om een communautair garantie-
merk of een collectief Gemeenschapsmerk wordt af­
gewezen indien niet wordt voldaan aan de voor­
schriften van de artikelen 86, 87 of 89 of indien het 
reglement strijdig is met de openbare orde of de 
goede zeden. 
2. De aanvrage om een communautair garantie-
merk wordt voorts afgewezen wanneer het publiek 
kan worden misleid inzake de aard van dit merk. 
Artikel 88 
[Van toepassing zijnde bepalingen] 
De bepalingen van deze verordening zijn van toepas­
sing op de communautaire garantiemerken en op de 
collectieve Gemeenschapsmerken, tenzij in de artike­
len 86 tot en met 99 anders voorzien. Artikel 91 
[Oppositie tegen de inschrijving van communautaire 
garantiemerken uit hoofde van absolute weigerings-
gronden] 
1. Ieder natuurlijke of rechtspersoon alsmede groe­
peringen die in rechte kunnen optreden ter beharti­
ging van de belangen van fabrikanten, producenten, 
Nr. C 351/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
dienstverrichters, handelaren of consumenten kun­
nen, binnen een termijn van drie maanden na de 
openbaarmaking van de aanvrage om een commu­
nautair garantiemerk, bij het Bureau bezwaar maken 
tegen de inschrijving van dit merk op de volgende 
gronden: 
a) het merk is van inschrijving uitgesloten ingevolge 
artikel 6 of 86; 
b) het reglement voldoet niet aan de voorschriften 
van artikel 89, lid 2, of is strijdig met de openbare 
orde of de goede zeden; 
c) het publiek kan worden misleid inzake de aard 
van het merk. 
2. Het bezwaar moet schriftelijk worden ingediend 
en met redenen zijn omkleed. Het bezwaar wordt 
eerst geacht te zijn ingediend na de betaling van de 
oppositierechten. 
Artikel 92 
(Opmerkingen van derden] 
Artikel 33 is van toepassing in de in artikel 90 be­
doelde gevallen. 
Artikel 93 
[Gebruik van het merk] 
Het gebruik van het communautaire garantiemerk of 
het collectieve Gemeenschapsmerk door een ieder 
die tot het gebruik van dit merk bevoegd is, voldoet 
aan de voorschriften van deze verordening, voor zo­
ver de andere voorwaarden waaraan deze het gebruik 
van het Gemeenschapsmerk afhankelijk stelt worden 
vervuld. 
Artikel 94 
(Wijziging van het reglement van het merk] 
1. De rechthebbende op het communautaire garan­
tiemerk of het collectieve Gemeenschapsmerk stelt 
het Bureau in kennis van alle wijzigingen van het re­
glement. 
2. Wijzigingen welke niet voldoen aan de voor­
schriften van artikel 89, die strijdig zijn met de open­
bare orde of de goede zeden of die, in het geval van 
communautaire garantiemerken, het publiek kunnen 
misleiden inzake de aard van het merk of inzake de 
door het reglement geboden waarborgen, worden af­
gewezen. 
3. Het Bureau maakt de wijzigingen van het regle­
ment van het communautaire garantiemerk en het 
collectieve Gemeenschapsmerk of de vermelding van 
deze wijzigingen openbaar. In geval van openbaar­
making zijn de artikelen 91 en 92 van toepassing. 4. De wijziging van het reglement wordt eerst na in­
schrijving van kracht. 
Artikel 95 
[Uitoefening van het recht tot instelling van de vorde­
ring wegens misbruik] 
1. De bepalingen van artikel 77 betreffende de 
rechten van licentiehouders zijn van toepassing op 
een ieder die bevoegd is tot het gebruik van een com­
munautair garantiemerk of en collectief Gemeen­
schapsmerk. 
2. De rechthebbende op een communautair garan­
tiemerk of een collectief Gemeenschapsmerk kan 
eveneens vergoeding eisen van de schade welke door 
personen die bevoegd zijn verklaard het merk te ge­
bruiken is geleden ten gevolge van onbevoegd ge­
bruik van het merk. 
Artikel 96 
(Gronden van verval] 
De rechthebbende op het communautaire garantie­
merk of het collectieve Gemeenschapsmerk wordt 
van zijn rechten vervallen verklaard, wanneer: 
a) hij het merk gebruikt in strijd met de bepalingen 
van artikel 86, lid 2, of 
b) hij het gebruik van het merk goedkeurt of gedoogt 
onder andere voorwaarden dan die welke in het 
reglement zijn voorgeschreven. 
Artikel 97 
(Nietigheid: gronden en rechtsgevolgen] 
1. Het communautaire garantiemerk of het collec­
tieve Gemeenschapsmerk is nietig wanneer het is in­
geschreven in strijd met de bepalingen van artikel 90 
of wanneer de wijziging van het reglement is inge­
schreven in strijd met de bepalingen van artikel 94, 
lid 2, tenzij de rechthebbende op het merk door een 
wijziging van het reglement voldoet aan de in deze 
artikelen gestelde vereisten. 
2. Wanneer de nietigheid van het communautaire 
garantiemerk of het collectieve Gemeenschapsmerk 
het gevolg is van de wijziging van het reglement, 
wordt het merk geacht met ingang van de inschrij­
ving van de wijziging niet de in deze verordening 
voorziene rechtsgevolgen te hebben gehad. 
Artikel 98 
(Verbod doorgehaalde communautaire garantiemerken 
en collectieve Gemeenschapsmerken te deponeren en te 
gebruiken] 
1. Het communautaire garantiemerk en het collec­
tieve Gemeenschapsmerk mogen niet op welke grond 
dan ook opnieuw worden gedeponeerd of gebruikt 
voor soortgelijke waren of diensten als die waarvoor 
31. 12.80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/27 
zij waren ingeschreven, gedurende een termijn van 
drie jaar na de niet-vernieuwing van de inschrijving, 
het verval van de rechten van de rechthebbende, de 
nietigheid van het merk of de afstand van het 
merk. 
Artikel 99 
[Rechtspositie) 
1. Het Bureau is een orgaan van de Gemeenschap. 
Het heeft rechtspersoonlijkheid. 
2. In elk van de Lid-Staten bezit het Bureau de 
ruimst mogelijke juridische bevoegdheid die door de 
nationale wetgeving aan rechtspersonen kan worden 
toegekend; het kan met name roerend en onroerend 
goed verkrijgen en vervreemden en in rechte optre­
den. Het wordt daartoe vertegenwoordigd door zijn 
voorzitter. 
3. Het Bureau heeft zijn zetel te ... 
Artikel 100 
[Personeel] 
1. De bepalingen van het Statuut van de ambtena­
ren van de Europese Gemeenschappen, de regeling 
welke van toepassing is op de andere personeelsleden 
en de in onderlinge overeenstemming door de Instel­
lingen van deze Gemeenschappen getroffen regelin­
gen ter uitvoering van deze bepalingen gelden voor 
het personeel van het Bureau, onverminderd de toe­
passing van artikel 118 op de leden van de kamers 
van beroep. 
2. Het Bureau oefent onverminderd de bepalingen 
van artikel 105 de door het tot aanstelling bevoegde 
gezag in het statuut en in de regeling met betrekking 
tot de andere personeelsleden overgedragen be­
voegdheden uit ten overstaan van zijn personeel. 
Artikel 101 
[Voorrechten en immuniteiten] 
Het protocol betreffende de voorrechten en immuni­
teiten van deze Europese Gemeenschappen is van 
toepassing op het Bureau. 2. Onverminderd het in artikel 83, lid 1, sud b), be­
paalde is het eerste lid niet van toepassing op de vroe­
gere rechtshebbende op het merk noch op zijn recht­
verkrijgende. 
1. De contractuele aansprakelijkheid van het Bu­
reau wordt beheerst door het recht dat op de betrok­
ken overeenkomst van toepassing is. 
2. Het Hof van Justitie is bevoegd uitspraak te doen 
in de zaak op grond van een arbitrale clausule in een 
overeenkomst die door het Bureau is gesloten. 
3. Bij niet-contractuele aansprakelijkheid moet het 
Bureau, overeenkomstig de algemene beginselen die 
aan het recht van de Lid-Staten gemeen zijn, de 
schade vergoeden welke door zijn diensten of perso­
neelsleden in de uitoefening van hun taken is veroor­
zaakt. 
4. Het Hof van Justitie is bevoegd kennis te nemen 
van geschillen inzake de schadevergoeding bedoeld 
in het derde lid. 
5. De persoonlijke aansprakelijkheid van de perso­
neelsleden jegens het Bureau is geregeld in de bepa­
lingen van hun statuut of de op hen van toepassing 
zijnde regeling. 
Artikel 103 
[Taal] 
Procedures voor het Bureau vinden plaats in de . .. 
taal. 
Afdeling 2 
LEIDING VAN HET BUREAU 
Artikel 104 
[Bevoegdheden van de voorzitter] 
1. Het Bureau wordt geleid door een voorzitter. 
2. De voorzitter heeft daartoe met name de vol­
gende bevoegdheden: TITEL XII 
HET MERKENBUREAU VAN DE GEMEENSCHAP 
Afdeling 1 Artikel 102 
ALGEMENE BEPALINGEN [Aansprakelijkheid! 
Nr. C 351/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
a) hij neemt alle voor de werkzaamheid van het Bu­
reau dienstige maatregelen, met inbegrip van het 
geven van interne administratieve instructies en 
de openbaarmaking van mededelingen; 
b) hij kan de Commissie na raadpleging van het 
raadgevend comité voorstellen voorleggen tot 
wijziging van deze verordening, van het uitvoe­
ringsreglement, het reglement van procedure van 
de kamers van beroep, het reglement inzake de 
rechten en de financiële bepalingen; 
c) hij stelt de raming van ontvangsten en uitgaven 
van het Bureau op en voert de begroting van het 
Bureau uit; 
d) hij legt de Commissie en het raadgevend comité 
jaarlijks een verslag over de werkzaamheden 
voor; 
e) hij oefent de in artikel 100, lid 2, voorziene be­
voegdheden uit. 
3. De voorzitter wordt bijgestaan door verschil­
lende ondervoorzitters. Bij verhindering van de voor­
zitter wordt hij vertegenwoordigd door een der on­
dervoorzitters. 
Artikel 105 
[Benoeming van hoger personeel) 
1. De voorzitter van het Bureau wordt uit een lijst 
van drie kandidaten, die door het raadgevend comité 
wordt opgesteld, door de Commissie gekozen en be­
noemd. Hij wordt na raadpleging van het raadge­
vend comité door de Commissie ontslagen. 
2. De ondervoorzitters van het Bureau en de leden 
van de kamers van beroep worden overeenkomstig 
de procedure van het eerste lid benoemd en ontsla­
gen. 
3. Onverminderd de bepalingen van artikel 118, 
lid 1, oefent de Commissie het tuchtrechtelijk toe­
zicht uit op de in het eerste en tweede lid bedoelde 
personeelsleden. 
Artikel 106 
[Toezicht op de rechtmatigheid] 
1. De Commissie houdt toezicht op de rechtmatig­
heid van de handelingen van de voorzitter. 
2. De Commissie verlangt de wijziging of intrek­
king van iedere onrechtmatige handeling van de 
voorzitter. 
3. Iedere uitdrukkelijke of stilzwijgende handeling 
van de voorzitter kan door elk der Lid-Staten of door 
elke rechtstreeks en individueel betrokken derde aan 
de Commissie worden voorgelegd ten einde op haar 
rechtmatigheid te worden getoetst. Afdeling 3 
RAADGEVEND COMITÉ 
Artikel 107 
[Orgaan en bevoegdheden] 
1. Bij het Bureau wordt een Raadgevend Comité in­
gesteld, hierna „het Comité" te noemen. 
2. Het Comité stelt de in artikel 105 genoemde kan­
didatenlijsten op. 
3. Het Comité adviseert de voorzitter over aangele­
genheden die vallen onder de bevoegdheid van het 
Bureau. 
4. Het wordt in de in deze verordening voorziene 
gevallen geraadpleegd. 
5. Het kan de Commissie en de voorzitter adviezen 
geven, indien het zulks noodzakelijk acht. 
Artikel 108 
[Samenstelling] 
1. Het Comité is samengesteld uit een vertegen­
woordiger van de regering van elk der Lid-Staten en 
een vertegenwoordiger van de Commissie, alsmede 
uit hun vervangers. 
2. De leden die de regeringen der Lid-Staten verte­
genwoordigen en hun vervangers worden door de 
Raad benoemd. Het lid dat de Commissie vertegen­
woordigt en zijn vervanger worden door de Commis­
sie benoemd. 
3. De duur van het mandaat van de leden en hun 
vervangers bedraagt drie jaar. Dit mandaat kan wor­
den vernieuwd. 
Artikel 109 
[Voorzitterschap] 
Het Comité kiest uit zijn midden een voorzitter en 
een ondervoorzitter. Bij verhindering van de voorzit­
ter wordt hij vertegenwoordigd door de ondervoor­
zitter. 
Artikel 110 
[Vergaderingen] 
1. Het Comité wordt door de voorzitter in vergade­
ring bijeengeroepen. 
2. De voorzitter van het Bureau is bevoegd aan de 
beraadslagingen deel te nemen. 
3. Het Comité houdt eenmaal per jaar een gewone 
vergadering; bovendien komt het bijeen op initiatief 
van zijn voorzitter of op verzoek van de Commissie 
of van één derde van de leden. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/29 
4. Het stelt zijn reglement van orde vast. 
5. De besluiten van het Comité worden genomen 
met gewone meerderheid van stemmen. De besluiten 
welke het Comité ingevolge artikel 105, leden 1 en 2, 
alsmede artikel 121, lid 1, bevoegd is te nemen verei­
sen een meerderheid van drie vierde van de stem­
men. 
Artikel 111 
[Ambtelijke verplichtingen] 
De leden van het Comité zijn gehouden, zelfs na 
beëindiging van hun functies, geen bekendheid te ge­
ven aan, noch gebruik te maken van informatie die 
naar haar aard valt onder het beroepsgeheim. 
Afdeling 4 
ORGANISATIE VAN DE DIENSTEN 
Artikel 112 
(Diensten belast met de procedures] 
Voor de toepassing van de in deze verordening voor­
geschreven procedures worden bij het Bureau inge­
steld: 
a) een onderzoekafdeling; 
b) een oppositieafdeling; 
c) een afdeling voor de administratie van de mer­
ken; 
d) een nietigheidsafdeling; 
e) kamers van beroep. 
Artikel 113 
(Onderzoekafdeling] 
1. De onderzoekafdeling is bevoegd de aanvragen 
om een Gemeenschapsmerk te onderzoeken en 
beslist over de inschrijving van deze merken. 
2. De beslissingen van de onderzoekafdeling wor­
den door een van de leden genomen. 
Artikel 114 
(Oppositieafdeling] 
1. De oppositieafdeling is bevoegd voor de beslis­
sing over de inschrijving van het Gemeenschapsmerk 
na indiening van opmerkingen of bezwaren. 2. De beslissingen van de oppositieafdeling worden 
genomen door drie leden van wie er twee niet aan het 
onderzoek van de aanvrage mogen hebben deelgeno­
men. Een van de leden moet jurist zijn. 
3. Het onderzoek van de oppositie kan worden toe­
vertrouwd aan een van de drie leden. 
Artikel 115 
(Afdeling voor de administratie van de merken] 
1. De afdeling voor de administratie van de merken 
is bevoegd alle handelingen van het Bureau betref­
fende de Gemeenschapsmerken te verrichten, voor 
zover deze handelingen niet vallen onder de be­
voegdheid van andere diensten van het Bureau. De 
afdeling is met name bevoegd alle beslissingen te ne­
men inzake in het register van Gemeenschapsmerken 
op te nemen of door te halen gegevens. 
2. De beslissingen van de afdeling voor de admi­
nistratie van de merken worden genomen door een 
van haar leden. 
Artikel 116 
(Nietigheidsafdeling] 
1. De nietigheidsafdeling is bevoegd de vorderin­
gen tot vervallenverklaring of nietigverklaring van 
Gemeenschapsmerken te onderzoeken. 
2. De beslissingen van de nietigheidsafdeling wor­
den genomen door drie rechtsgeleerde leden. 
3. Het onderzoek van de vordering kan worden toe­
vertrouwd aan een van de drie leden. 
Artikel 117 
[Kamers van beroep] 
1. De kamers van beroep zijn bevoegd het beroep 
dat is ingesteld tegen de beslissingen van de onder­
zoekafdeling, de oppositieafdeling, de nietigheidsaf­
deling en de afdeling voor de administratie van de 
merken, te onderzoeken. 
2. De kamer van beroep is samengesteld uit drie 
rechtsgeleerde leden. 
Artikel 118 
[Onafhankelijkheid van de leden van de kamers van 
beroept 
1. De leden van de kamers van beroep worden be­
noemd voor een periode van vijf jaar en kunnen in 
deze periode niet van hun functies worden ontheven, 
Nr. C 351/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
tenzij daarvoor ernstige redenen bestaan en het Hof 
van Justitie, op voorstel van de Commissie, daartoe 
een beslissing neemt. 
2. De leden van de kamers van beroep zijn onaf­
hankelijk en bij hun besluiten aan geen enkele aan­
wijzing gebonden. 
3. De leden van de kamers kunnen geen lid zijn van 
de onderzoekafdeling, de oppositieafdeling, de afde­
ling voor de administratie van de merken of de nie-
tigheidsafdeling. 
Artikel 119 
[Verschoning en wraking] 
1. De leden van de nietigheidsafdeling en de ka­
mers van beroep kunnen niet aan de behandeling van 
een zaak deelnemen, indien zij daarbij een persoon­
lijk belang hebben, daarin reeds vroeger als 
vertegenwoordiger van een van de partijen zijn op­
getreden of in het kader van de inschrijvingsproce­
dure aan de eindbeslissing in deze zaak hebben mee­
gewerkt. De leden van de kamers van beroep kunnen 
bovendien niet deelnemen aan een beroepsprocedure 
indien zij hebben meegewerkt aan de beslissing waar­
tegen het beroep is ingesteld. 
2. Indien een lid van de nietigheidsafdeling of van 
een kamer van beroep om een van de in het eerste lid 
genoemde redenen of om enige andere reden meent 
niet aan de behandeling van een zaak te kunnen deel­
nemen, stelt hij de afdeling of de kamer daarvan in 
kennis. 
3. De leden van de nietigheidsafdeling of van een 
kamer van beroep kunnen door ieder van de partijen 
worden gewraakt om een van de redenen genoemd in 
het eerste lid of indien aan hun onpartijdigheid kan 
worden getwijfeld. De wraking is niet ontvankelijk 
indien de betrokken partij een proceshandeling heeft 
verricht, ofschoon zij reeds van de reden tot wraking 
kennis droeg. De wraking kan niet zijn gegrond op de 
nationaliteit van een lid. 
4. In de gevallen bedoeld in het tweede en derde lid 
beslissen de nietigheidsafdeling en de kamers van be­
roep zonder dat het desbetreffende lid daaraan deel­
neemt. Het gewraakte lid wordt in de afdeling of de 
kamer voor het nemen van deze beslissing vervangen 
door zijn plaatsvervanger. 
Afdeling 5 
BEGROTING EN FINANCIËLE CONTROLE 
Artikel 120 
[Begroting] 
1. Alle ontvangsten en uitgaven van het Bureau 
worden voor ieder begrotingsjaar geraamd en in de begroting van het Bureau opgenomen; het begro­
tingsjaar stemt overeen met het kalenderjaar. 
2. Op de begroting moeten ontvangsten en uitgaven 
in evenwicht zijn. 
3. De begrotingsontvangsten omvatten, onvermin­
derd andere ontvangsten: 
— de inkomsten aan rechten, die op grond van het 
reglement inzake de rechten dienen te worden be­
taald; 
— voor zover noodzakelijk een subsidie, die in de al­
gemene begroting van de Europese Gemeen­
schappen, afdeling Commissie, in een bijzondere 
begrotingslijn wordt opgenomen. 
Artikel 121 
[Vaststelling van de begroting] 
1. De voorzitter stelt jaarlijks voor het volgende be­
grotingsjaar een raming van ontvangsten en uitgaven 
van het Bureau op en doet deze alsmede een lijst van 
het aantal ambten met een advies van het Comité 
uiterlijk per 31 maart van ieder jaar aan de Commis­
sie toekomen. 
2. De Commissie neemt deze raming op als bijlage 
in het ontwerp van de algemene begroting. Zij kan 
aan dit ontwerp een advies met een afwijkende ra­
ming toevoegen. Indien ingevolge artikel 120, lid 3, 
een subsidie noodzakelijk is, kan zij in de raming de 
wijzigingen aanbrengen die zij dienstig acht. 
3. De begroting van het Bureau wordt volgens de­
zelfde procedure als de algemene begroting door de 
begrotingsautoriteit vastgesteld. 
Artikel 122 
(Controle] 
1. De voorzitter doet de Commissie en de Rekenka­
mer uiterlijk per 31 maart van elk jaar de rekeningen 
van alle ontvangsten en uitgaven van het Bureau in 
het afgelopen begrotingsjaar toekomen. De Reken­
kamer onderzoekt de rekeningen conform artikel 206 
bis van het Verdrag. 
2. Het Parlement verleent de voorzitter van het Bu­
reau conform de in artikel 206 ter van het Verdrag 
voorziene procedure kwijting. 
3. De controle op het aangaan van betalingsver­
plichtingen en alle betalingen alsmede de controle op 
de vaststelling en de inning van alle ontvangsten van 
het Bureau geschieden door de financieel controleur 
van de Commissie. 
Artikel 123 
(Financiële bepalingen] 
Het Financieel Reglement van toepassing op de alge­
mene begroting der Europese Gemeenschappen 
geldt voor het Bureau, onverminderd de bepalingen 
van deze verordening en de speciale voorschriften 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/31 
van een reglement dat door de Raad overeenkomstig 
de voorwaarden van artikel 209 van het Verdrag zal 
worden vastgesteld. 
Artikel 124 
(Reglement inzake de rechten] 
1. Het reglement inzake de rechten stelt met name 
het bedrag van de rechten vast en de wijze van vol­
doening. 
Artikel 125 
(Communautaire uitvoeringsbepalingen] 
1. De wijze van toepassing van deze verordening, 
met name berekening van de termijnen en de voor­
waarden voor hun verlenging, worden vastgesteld in 
een uitvoeringsreglement. 
2. Het uitvoeringsreglement en het reglement van 
procedure van de kamers van beroep worden met 
gekwalificeerde meerderheid van stemmen vastge­
steld door de Raad op voorstel van de Commissie. 
Artikel 126 
(Nationale uitvoeringsbepalingen] 
De Lid-Staten doen de op grond van de artikelen 75 
en 84 vereiste maatregelen binnen een termijn van 12 2. Het bedrag van de rechten moet op zodanige 
wijze worden vastgesteld dat de ontvangsten van het 
Bureau de uitgaven dekken. 
3. Het reglement inzake de rechten wordt door de 
Raad met gekwalificeerde meerderheid op voorstel 
van de Commissie en na raadpleging van het Parle­
ment vastgesteld. 
maanden na de vaststelling van deze verordening in 
werking treden. Zij stellen de Commissie daarvan on­
verwijld in kennis. 
Artikel 127 
(Inwerkingtreding] 
Met uitzondering van de artikelen 75 en 84 treedt 
deze verordening 12 maanden na haar bekendma­
king in het Publikatieblad van de Europese Gemeen­
schappen in werking. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderde­
len en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. TITEL XIII 
SLOTBEPALINGEN