Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité dat is ingesteld bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, inzake de wijziging van Protocol nr. 4 bij die overeenkomst, is gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité.

(8)De EU-lidstaten en EVA-staten zijn deze overgangsregels onderling beginnen toe te passen op 1 september 2021; het is derhalve passend om dit besluit van het Gemengd Comité van de EER met terugwerkende kracht vanaf 1 september 2021 toe te passen met inachtneming van het bepaalde in artikel 4 van dat besluit, teneinde een samenhangende toepassing van de oorsprongsregels binnen de EER te garanderen.

(7)De tekst van het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER dat door de Raad van de Europese Unie werd aangenomen, is om technische redenen verworpen door de EVA-staten tijdens de vergadering van het Gemengd Subcomité vrij verkeer van goederen van de EER op 30 juni 2021, waardoor het besluit van de Raad niet langer toepasselijk is. Daarom moet bij een besluit van de Raad het nieuwe standpunt van de EU in het Gemengd Comité van de EER worden vastgesteld.

(6)De gesprekken over de wijziging van de conventie hebben ertoe geleid dat een nieuwe reeks gemoderniseerde en flexibelere oorsprongsregels is opgenomen in de conventie. In afwachting van de sluiting en inwerkingtreding van de wijziging van de conventie zijn de EER-partijen overeengekomen, zo spoedig mogelijk een alternatieve reeks oorsprongsregels toe te passen die zijn gebaseerd op die van de gewijzigde conventie en die bilateraal gebruikt kunnen worden als alternatieve oorsprongsregels voor de regels van de conventie (“de overgangsregels”). Met het oog hierop zal het besluit ook in de overgangsregels voorzien.

(5)De Regionale Conventie betreffende de pan-Euromediterrane preferentiële oorsprongsregels (“de conventie”) is door de Unie gesloten bij Besluit 2013/94/EU van de Raad en is met betrekking tot de Unie in werking getreden op 1 mei 2012. Deze conventie bevat bepalingen over de oorsprong van goederen die op grond van de desbetreffende bilaterale vrijhandelsovereenkomsten tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de conventie worden verhandeld en deze bepalingen zijn van toepassing onverminderd de beginselen die zijn opgenomen in die bilaterale overeenkomsten.

(4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité, aangezien het besluit in de Unie bindende juridische gevolgen zal hebben.

(1)De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (“de EER-Overeenkomst”) is bij Besluit 94/1/EG, EGKS van de Raad en de Commissie gesloten en is op 1 januari 1994 in werking getreden.

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in combinatie met artikel 218, lid 9,

over het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is ingesteld bij de EER-Overeenkomst, inzake de wijziging van Protocol nr. 4 betreffende de oorsprongsregels bij die overeenkomst

Aangezien de handeling van het Gemengd Comité de EER-Overeenkomst zal wijzigen, is het passend de handeling na de vaststelling ervan bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese Unie.

De wijzigingen van de lijstregels in de sector van landbouwproducten en verwerkte landbouwproducten zijn hoofdzakelijk methodologische aanpassingen zonder gevolgen voor de inhoud van de regels. De bestaande drempels die zijn uitgedrukt in waarde, zullen voortaan worden uitgedrukt in gewicht. Dit criterium is objectiever en kan gemakkelijker worden gecontroleerd door de douaneautoriteiten. De vereenvoudiging van de productspecifieke regels voor industrieproducten zou slechts een beperkt effect mogen hebben op de inkomsten uit douanerechten, aangezien zij in vele gevallen veeleer kan leiden tot een wijziging van inkooppatronen dan tot een stijging van de preferentiële invoer uit PEM-landen ter vervanging van invoer die voordien aan invoerrechten onderworpen was. De gevolgen van deze wijzigingen voor de inkomsten uit douanerechten zijn dus niet kwantificeerbaar. Wat de handel en de gevolgen voor het gebruik van preferenties betreft, leggen de versoepelingen van de nieuwe regels de nadruk op economische integratie in de hele zone, bijvoorbeeld in de textielsector waar al in zeer sterke mate gebruik wordt gemaakt van preferenties. De verbeterde regels inzake textiel en cumulatie strekken er hoofdzakelijk toe de reeds bestaande regionale integratie en beschikbaarheid van materialen in de zone te versterken in plaats van meer niet-oorsprongsmaterialen van buiten de zone te laten invoeren.

Hoewel de bepalingen inzake verbod op teruggave van douanerechten zijn gewijzigd, blijft dit verbod van kracht in de textiel- en kledingsector, die een van de belangrijkste sectoren van de handel in de PEM-zone blijft. De gewijzigde regels codificeren de status quo door het verbod dat momenteel met sommige overeenkomstsluitende partijen wordt toegepast, te handhaven. De voorgestelde veralgemening van volledige cumulatie in de PEM-zone strekt ertoe de bestaande handelspatronen binnen de zone en de complementariteit ervan te versterken, maar zou geen noemenswaardig effect mogen hebben op de door de EU geïnde douanerechten, omdat producten die onder de cumulatie vallen, zullen moeten voldoen aan specifieke eisen inzake toegevoegde waarde in de zone om in aanmerking te komen voor preferenties, zoals momenteel het geval is.

Toereikende be- of verwerking – op basis van gemiddelden: de berekening van de prijs af fabriek en de waarde van niet-oorsprongsmaterialen op basis van gemiddelden waarbij rekening wordt gehouden met marktschommelingen, biedt exporteurs meer voorspelbaarheid;

Budgettaire gevolgen – Het uitgangspunt voor de voorgestelde wijzigingen met betrekking tot de invoering van de alternatieve reeks oorsprongsregels is dat de oorsprongsregels moeten worden gemoderniseerd om ze in overeenstemming te brengen met de nieuwe trends in de recente vrijhandelsovereenkomsten. De gewijzigde regels in de PEM-conventie bevatten voornamelijk elementen die de douaneprocedures vereenvoudigen of de regels moderniseren, zoals:

De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

Het Gemengd Comité is een orgaan dat is ingesteld bij een overeenkomst, zijnde de EER-Overeenkomst.

Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het akkoord”.

Wat textiel en kleding betreft, zijn er nieuwe opties met betrekking tot passieve veredeling en toleranties. Ook zijn er nieuwe oorsprongsverleningsprocessen voor deze producten geïntroduceerd, met name voor weefsels die gemakkelijker beschikbaar zouden worden. Tot slot zal de volledige bilaterale cumulatie ook op deze producten van toepassing zijn. Met deze cumulatie kan in het productieproces in de cumulatiezone rekening worden gehouden met de be- en verwerking van textielstoffen (d.w.z. weven, spinnen enz.).

Al deze wijzigingen leiden tot geactualiseerde en gemoderniseerde lijstregels, wat het in het algemeen gemakkelijker maakt om te voldoen aan het criterium voor het verkrijgen van de oorsprongsstatus van een product. De bovengenoemde mogelijkheid om de prijs af fabriek en de waarde van niet van oorsprong zijnde producten te berekenen op basis van een gemiddelde over een bepaalde periode, zal voor de exporteurs bovendien een verdere vereenvoudiging met zich brengen.

Voor andere landbouwproducten (d.w.z. plantaardige oliën, noten, tabak) is voorzien in flexibelere regels die zijn aangepast aan de economische realiteit, met name voor de GS-hoofdstukken 14, 15, 20 (met inbegrip van post 2008), 23 en 24. De alternatieve reeks regels zorgt voor een evenwicht tussen regionale en mondiale toelevering, zoals voor de hoofdstukken 9 en 12. De regels zijn ook vereenvoudigd (minder uitzonderingen) in de hoofdstukken 4, 5, 6, 8, 11 en ex 13.

Met de alternatieve reeks regels wordt de drempel van gewicht verhoogd (van 20 % tot 40 %) en wordt voor een aantal posten de mogelijkheid geboden om te kiezen tussen waarde of gewicht. De wijziging heeft voornamelijk betrekking op de GS-hoofdstukken en -posten ex-1302, 1704 (alternatieve regels gewicht of waarde), 18 (1806: alternatieve regel gewicht of waarde), 1901.

De maximumdrempel van niet van oorsprong zijnde materialen werd alleen uitgedrukt in waarde. De nieuwe drempels worden uitgedrukt in gewicht om prijsschommelingen en wisselkoersschommelingen te voorkomen (bv. ex hoofdstukken 19, 20, 2105 en 2106) en tegelijk worden bepaalde drempels voor suiker geschrapt (bv. hoofdstuk 8 of GS 2202).

Met de gewijzigde regels wordt ook voorzien in de mogelijkheid om overeen te komen dat een systeem van geregistreerde exporteurs (REX) wordt toegepast. Deze in een gemeenschappelijke databank geregistreerde exporteurs zullen zelf een attest van oorsprong moeten opstellen zonder daartoe de procedure van de toegelaten exporteur te doorlopen. Het attest van oorsprong heeft dezelfde juridische waarde als de oorsprongsverklaring of het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1.

De tekst voorziet in één type bewijs van oorsprong (EUR.1 of oorsprongsverklaring) in plaats van zowel EUR.1 als EUR-MED, waardoor het systeem aanzienlijk wordt vereenvoudigd. Omdat fouten als gevolg van complexe regels zo worden vermeden, moet dit voor een betere naleving door de marktdeelnemers zorgen en het beheer door de douaneautoriteiten vergemakkelijken. Bovendien zou dit niet van invloed zijn op de capaciteit voor de verificatie van oorsprongsbewijzen, die dezelfde blijft.

Volgens de huidige regels is het algemene beginsel van het verbod op de teruggave van toepassing op materialen die worden gebruikt bij de vervaardiging van om het even welk product. In de voorgestelde regels wordt het verbod afgeschaft voor alle producten, met uitzondering van materialen die worden gebruikt bij de vervaardiging van producten die onder het toepassingsgebied van de GS-hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen. De tekst voorziet echter ook in enkele uitzonderingen op het verbod op de teruggave van douanerechten op deze producten.

De voorgestelde regel inzake niet-wijziging voorziet in een versoepeling voor het verkeer van producten van oorsprong tussen de overeenkomstsluitende partijen. Dit moet voorkomen dat producten waarvan de oorsprong niet ter discussie staat, worden uitgesloten van het voordeel van het preferentiële tarief bij invoer, omdat niet is voldaan aan de formele vereisten van de bepaling inzake rechtstreeks vervoer.

Volgens de huidige regels mogen bepaalde be- of verwerkingen onder bepaalde voorwaarden buiten het grondgebied plaatsvinden, met uitzondering van de producten van de GS-hoofdstukken 50 tot en met 63, zoals textiel. In de voorgestelde regels wordt textiel niet langer van deze mogelijkheid uitgesloten.

In het geval van suiker, als een materiaal of als een eindproduct, hoeven de van oorsprong zijnde en niet van oorsprong zijnde voorraden niet langer fysiek gescheiden te worden gehouden.

Voorts voorziet de tekst voor producten van de GS-hoofdstukken 50 tot en met 63 in bilaterale volledige cumulatie. Tot slot zullen de EER-partijen over de mogelijkheid beschikken om overeen te komen dat de algemene volledige cumulatie ook voor producten van de GS-hoofdstukken 50 tot en met 63 geldt.

De voorgestelde tekst handhaaft diagonale cumulatie voor alle producten, op voorwaarde dat dezelfde reeks alternatieve oorsprongsregels wordt aanvaard door de bij de cumulatie betrokken partners. Bovendien voorziet de tekst in een algemene volledige cumulatie voor alle producten, met uitzondering van textiel en kleding in de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerde systeem (GS).

De voorgestelde tekst voorziet voor landbouwproducten in een tolerantie van 15 % van het nettogewicht van het product en voor industrieproducten in een tolerantie van 15 % in waarde van de prijs af fabriek van het product.

(b)Toereikende be- of verwerking – Op basis van gemiddelden

De zogenaamde voorwaarden inzake schepen in de alternatieve regels zijn eenvoudiger en zorgen voor meer flexibiliteit. In vergelijking met de huidige tekst van Protocol nr. 4 betreffende de oorsprongsregels bij de EER-Overeenkomst zijn bepaalde voorwaarden geschrapt (d.w.z. specifieke eisen voor de bemanning); andere zijn gewijzigd met het oog op een verdere versoepeling (eigendom).

De voorgestelde wijzigingen met betrekking tot de invoering van de alternatieve reeks oorsprongsregels bieden meer flexibiliteit en omvatten moderniseringselementen, waarover de Unie reeds overeenstemming heeft bereikt in andere bilaterale overeenkomsten (de Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen de EU en Canada, de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam, de economische partnerschapsovereenkomst tussen de EU en Japan, de economische partnerschapsovereenkomst tussen de EU en de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika) of preferentiestelsels (stelsel van algemene preferenties). Dit zijn de voornaamste wijzigingen:

Het door de EU in het Gemengd Comité in te nemen standpunt moet door de Raad worden vastgesteld.

De EU-lidstaten en EVA-staten zijn deze overgangsregels onderling beginnen toe te passen op 1 september 2021 (EU-IJsland en EU-Noorwegen); het is derhalve passend om dit besluit met terugwerkende kracht toe te passen vanaf 1 september 2021 teneinde een samenhangende toepassing van de oorsprongsregels binnen de EER te garanderen. Dit wordt weerspiegeld in artikel 4 van het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Verscheidene bepalingen in verband met de oorsprongsregels in aanhangsel A worden geherformuleerd om deze op één lijn te brengen met het begrip “één enkele oorsprong” dat uit de EER-Overeenkomst voortvloeit.

Het eerdere ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER tot wijziging van Protocol nr. 4 van de EER-Overeenkomst dat op 7 december 2020 door de Raad van de EU werd aangenomen, is tijdens de vergadering van het Gemengd Comité van de EER op 30 juni 2021 door de EVA verworpen omdat het niet in overeenstemming was met de vaststellingsprocedures van de EVA-staten en het reglement van orde van het Gemengd Comité van de EER en wegens een aantal technische ontwerpvoorstellen in de kern van de bijlage (aanhangsel A).

Bedoeling van deze alternatieve oorsprongsregels is dat de EER-partijen ze voorlopig, op facultatieve en bilaterale basis, toepassen in afwachting van de sluiting en inwerkingtreding van de wijziging van de conventie. Zij zijn bedoeld om te worden toegepast als alternatief voor de regels van de conventie, aangezien de regels van de conventie geen afbreuk doen aan de beginselen die in de desbetreffende overeenkomsten en andere daarmee verband houdende bilaterale overeenkomsten tussen de overeenkomstsluitende partijen zijn opgenomen. Deze regels zullen dus niet verplicht zijn, maar kunnen optioneel worden toegepast door marktdeelnemers die preferenties wensen op basis van de alternatieve regels en niet op basis van de regels van de conventie. Zij zijn niet bedoeld om de conventie te wijzigen, die van toepassing zal blijven tussen de overeenkomstsluitende partijen, en zullen de rechten en plichten van de overeenkomstsluitende partijen bij de conventie niet wijzigen.

Het lopende proces tot wijziging van de conventie heeft geleid tot een nieuwe reeks gemoderniseerde en flexibelere oorsprongsregels. De formele wijziging van de conventie moet met eenparigheid van stemmen door de overeenkomstsluitende partijen worden aangenomen. Omdat enkele overeenkomstsluitende partijen nog steeds bezwaren tegen de wijziging hebben, zal deze mogelijkerwijs pas later worden goedgekeurd. Gezien het aantal overeenkomstsluitende partijen en de respectieve interne procedures die deze moeten volgen om over de formele aanpassing te stemmen en om de inwerkingtreding van de gewijzigde regels voor te bereiden, kan bovendien geen duidelijk tijdschema voor de toepassing van de gewijzigde conventie worden vastgesteld.

De EU, Noorwegen, IJsland en Liechtenstein hebben hun akte van aanvaarding op respectievelijk 26 maart 2012, 9 november 2011, 12 maart 2012 en 28 november 2011 bij de depositaris van de conventie neergelegd. Als gevolg daarvan is op grond van artikel 10, lid 3, van de conventie de conventie voor de EU en IJsland op 1 mei 2012 in werking getreden, en voor Noorwegen en Liechtenstein op 1 januari 2012.

Op de volgende vergadering of via briefwisseling zal het Gemengd Comité een besluit vaststellen over de wijziging van de bepalingen van Protocol nr. 4 betreffende de oorsprongsregels (“de beoogde handeling”).

Het Gemengd Comité dat is opgericht overeenkomstig de bepalingen van artikel 92 van de EER-Overeenkomst, kan besluiten de bepalingen van Protocol nr. 4 betreffende de oorsprongsregels te wijzigen. Het Gemengd Comité bestaat uit de vertegenwoordigers van de EER-partijen. De besluiten en aanbevelingen van het Gemengd Comité worden vastgesteld in onderlinge overeenstemming tussen de Europese Unie, enerzijds, en de met één stem sprekende EVA-staten, anderzijds.

De EER-Overeenkomst heeft ten doel een voortdurende en evenwichtige versterking van de handelsbetrekkingen en economische betrekkingen tussen de overeenkomstsluitende partijen te bevorderen, met gelijke mededingingsvoorwaarden, en de naleving van dezelfde regels, om een homogene Europese Economische Ruimte, hierna “de EER” genoemd, tot stand te brengen. De overeenkomst is op 1 januari 1994 in werking getreden.

Dit voorstel betreft het besluit over het namens de Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité van de EER-Overeenkomst in verband met de voorgenomen vaststelling van een besluit tot wijziging van Protocol nr. 4 bij de EER-Overeenkomst

over het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is ingesteld bij de EER-Overeenkomst, inzake de wijziging van Protocol nr. 4 betreffende de oorsprongsregels bij die overeenkomst

EUROPESE COMMISSIE Brussel, 8.12.2021 COM(2021) 772 final BIJLAGE bij het Voorstel voor een besluit van de Raad over het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is ingesteld bij de EER-Overeenkomst, inzake de wijziging van Protocol nr. 4 betreffende de oorsprongsregels bij die overeenkomst



ONTWERP BESLUIT Nr. […] VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER van […] tot wijziging van Protocol nr. 4 betreffende de oorsprongsregels bij de EER-Overeenkomst HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER, Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (“de EER-Overeenkomst”), en met name artikel 98, Overwegende hetgeen volgt: (1)In artikel 9 van de EER-Overeenkomst wordt verwezen naar Protocol nr. 4 bij de EER-Overeenkomst (“Protocol nr. 4”), dat de oorsprongsregels bevat. (2)De Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels (“de PEM-conventie”). strekt ertoe de bestaande bilaterale systemen inzake de oorsprongsregels, die zijn vastgesteld bij bilaterale vrijhandelsovereenkomsten tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de PEM-conventie, in een multilateraal kader om te zetten, onverminderd de beginselen die zijn vastgelegd in die bilaterale overeenkomsten. (3)De Unie, Noorwegen en Liechtenstein hebben de PEM-conventie op 15 juni 2011 ondertekend, en IJsland heeft de PEM-conventie op 30 juni 2011 ondertekend. (4)De Unie, Noorwegen, IJsland en Liechtenstein hebben ieder hun akte van aanvaarding op respectievelijk 26 maart 2012, 9 november 2011, 12 maart 2012 en 28 november 2011 bij de depositaris van de PEM-conventie neergelegd. Als gevolg daarvan, en overeenkomstig artikel 10, lid 3, van de PEM-conventie, is de PEM-conventie in werking getreden op 1 januari 2012 voor Liechtenstein en Noorwegen en op 1 mei 2012 voor IJsland en de Unie. (5)In afwachting van de sluiting en inwerkingtreding van de wijziging van de PEM-conventie zijn de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst overeengekomen een alternatieve reeks oorsprongsregels toe te passen die zijn gebaseerd op die van de gewijzigde PEM-conventie en die bilateraal gebruikt kunnen worden als alternatieve oorsprongsregels voor de regels die zijn opgenomen in de PEM-conventie, door een aanhangsel A toe te voegen bij Protocol nr. 4. (6)Protocol nr. 4 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: Artikel 1 Protocol nr. 4 wordt gewijzigd overeenkomstig het bepaalde in de bijlage bij dit besluit. Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op […], op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de EER-Overeenkomst bedoelde kennisgevingen hebben plaatsgevonden. Zij is van toepassing met ingang van 1 september 2021.

Artikel 3 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Voor de toepassing van dit besluit kunnen bewijzen van oorsprong achteraf worden afgegeven voor uitvoer tussen 1 september 2021 en de datum van inwerkingtreding van dit besluit. Gedaan te Brussel, […]. Voor het Gemengd Comité van de EER De voorzitter […] De secretarissen van het Gemengd Comité van de EER […] BIJLAGE bij Besluit nr. .../... van het Gemengd Comité van de EER Aan het eind van Protocol nr. 4 wordt het volgende ingevoegd: “AANHANGSEL A ALTERNATIEVE TOEPASSELIJKE REGELS VAN OORSPRONG Regels voor facultatieve toepassing tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de Regionale Conventie

betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels (“PEM-conventie”),

in afwachting van de sluiting en de inwerkingtreding van de wijziging van de conventie

(“de regels” of “de overgangsregels”) DEFINITIE VAN HET BEGRIP “PRODUCTEN VAN OORSPRONG”

EN METHODEN VAN ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING INHOUDSOPGAVE TITEL I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Definities TITEL II DEFINITIE VAN HET BEGRIP “PRODUCTEN VAN OORSPRONG” Artikel 2 Algemene vereisten Artikel 3 Geheel en al verkregen producten Artikel 4 Toereikende be- of verwerking Artikel 5 Tolerantieregel Artikel 6 Ontoereikende be- of verwerking Artikel 7 Cumulatie van oorsprong Artikel 8 Toepassingsvoorwaarden van de cumulatie van oorsprong Artikel 9 Determinerende eenheid Artikel 10 Stellen en assortimenten Artikel 11 Neutrale elementen Artikel 12 Gescheiden boekhouding TITEL III TERRITORIALITEITSVEREISTEN

Artikel 13 Territorialiteitsbeginsel Artikel 14 Niet-wijziging Artikel 15 Tentoonstellingen TITEL IV TERUGGAVE OF VRIJSTELLING VAN RECHTEN Artikel 16 Teruggave of vrijstelling van douanerechten TITEL V BEWIJS VAN OORSPRONG Artikel 17 Algemene vereisten Artikel 18 Voorwaarden voor het opstellen van een oorsprongsverklaring Artikel 19 Toegelaten exporteur Artikel 20 Procedure voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 Artikel 21 Afgifte achteraf van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 Artikel 22 Afgifte van een duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 Artikel 23 Geldigheid van het bewijs van oorsprong Artikel 24 Vrije zones Artikel 25 Vereisten bij invoer Artikel 26 Invoer in deelzendingen Artikel 27 Vrijstelling van het bewijs van oorsprong Artikel 28 Verschillen en vormfouten Artikel 29 Leveranciersverklaringen Artikel 30 Bedragen in euro’s

TITEL VI SAMENWERKINGSBEGINSELEN EN BEWIJSSTUKKEN Artikel 31 Bewijsstukken, bewaring van de bewijzen van oorsprong en andere stukken Artikel 32 Geschillenregeling TITEL VII ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING Artikel 33 Kennisgeving en samenwerking Artikel 34 Controle van de bewijzen van oorsprong Artikel 35 Controle van de leveranciersverklaring Artikel 36 Sancties TITEL VIII TOEPASSING VAN AANHANGSEL A Artikel 37 Liechtenstein Artikel 38 Republiek San Marino Artikel 39 Vorstendom Andorra Artikel 40 Ceuta en Melilla Lijst van bijlagen BIJLAGE I: Aantekeningen bij de lijst in bijlage II BIJLAGE II: Lijst van be- of verwerkingen van materialen die niet van oorsprong zijn waardoor het vervaardigde product het karakter van product van oorsprong verkrijgt BIJLAGE III: Tekst van de oorsprongsverklaring

BIJLAGE IV: Model van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 en aanvraag voor een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 BIJLAGE V: Bijzondere voorwaarden met betrekking tot producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla BIJLAGE VI: Leveranciersverklaring BIJLAGE VII: Langlopende leveranciersverklaring TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Definities Voor de toepassing van deze regels wordt verstaan onder: (a)“toepassende overeenkomstsluitende partij”: een overeenkomstsluitende partij bij de PEM-conventie die deze regels opneemt in haar bilaterale preferentiële handelsovereenkomsten met een andere overeenkomstsluitende partij bij de PEM-conventie; hieronder vallen ook de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst; (b)“hoofdstukken”, “posten” en “onderverdelingen”: de hoofdstukken, posten en onderverdelingen (vier- of zescijfercodes) van de nomenclatuur die het Verdrag over het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en codering van goederen (“geharmoniseerde systeem”) vormt met de wijzigingen ingevolge de aanbeveling van de Internationale Douaneraad van 26 juni 2004; (c)“ingedeeld”: de indeling van een goed onder een bepaalde post of onderverdeling van het geharmoniseerde systeem;

(d)“zending”: producten die ofwel (i)gelijktijdig van één exporteur naar één geadresseerde worden gezonden, ofwel

(ii)vergezeld gaan van één enkel vervoersdocument vanaf de verzending bij de exporteur tot de aankomst bij de geadresseerde of, in afwezigheid van een dergelijk document, van één enkele factuur; (e) “douaneautoriteiten van de partij of toepassende overeenkomstsluitende partij” voor de Europese Unie: een douaneautoriteit van een lidstaat van de Europese Unie; (f) “douanewaarde”: de waarde zoals bepaald volgens de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel van 1994 (WTO-Overeenkomst inzake douanewaarde); (g) “prijs af fabriek”: de prijs die voor het product af fabriek is betaald aan de fabrikant in de EER in wiens bedrijf de laatste be- of verwerking is verricht, voor zover in die prijs de waarde is begrepen van alle gebruikte materialen en alle andere aan de vervaardiging verbonden kosten, verminderd met alle binnenlandse belastingen die worden of kunnen worden terugbetaald wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd. Wanneer de laatste be- of verwerking aan een fabrikant is uitbesteed, verwijst de term “fabrikant” naar het bedrijf dat de be- of verwerking heeft uitbesteed. Wanneer de betaalde prijs niet alle kosten dekt die verbonden zijn aan de vervaardiging van het product in de EER, is de prijs af fabriek de som van al die kosten, verminderd met alle binnenlandse belastingen die worden of kunnen worden terugbetaald wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd; (h)“onderling vervangbaar materiaal” of “onderling vervangbaar product”: materiaal of product van dezelfde soort en handelskwaliteit, met dezelfde technische en fysieke kenmerken en waartussen geen onderscheid mogelijk is; (i)“goederen”: zowel materialen als producten; (j)“vervaardiging”: elke soort be- of verwerking, met inbegrip van assemblage; (k)“materiaal”: alle ingrediënten, grondstoffen, componenten, delen enz., die bij de vervaardiging van het product worden gebruikt; (l)“maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen”: de maximale hoeveelheid niet van oorsprong zijnde materialen die is toegestaan om een vervaardiging te beschouwen als een toereikende be- of verwerking om de oorsprong te verlenen. Deze hoeveelheid kan worden uitgedrukt in procenten van de prijs af fabriek van het product of in procenten van het nettogewicht van de gebruikte materialen van een bepaalde groep hoofdstukken, een hoofdstuk, post of onderverdeling; (m)“product”: het product dat wordt vervaardigd, zelfs indien dit bestemd is om later bij de vervaardiging van een ander product te worden gebruikt; (n)“gebied”: het grondgebied, de binnenwateren en de territoriale zee van de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst waarop de EER-Overeenkomst betrekking heeft; (o)“toegevoegde waarde”: de prijs af fabriek van het product verminderd met de douanewaarde van alle gebruikte materialen van oorsprong uit de andere toepassende overeenkomstsluitende partijen waarmee cumulatie van toepassing is of, indien de douanewaarde niet bekend is of niet kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prijs die in de EER voor deze materialen werd betaald; (p)“waarde van de materialen”: de douanewaarde ten tijde van de invoer van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zijn, of, indien deze niet bekend is en niet kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prijs die voor de materialen in de EER is betaald. Wanneer de waarde van de gebruikte materialen van oorsprong moet worden vastgesteld, is dit punt van overeenkomstige toepassing. TITEL II

DEFINITIE VAN HET BEGRIP

“PRODUCTEN VAN OORSPRONG” Artikel 2 Algemene vereisten

1.Voor de toepassing van de EER-Overeenkomst worden de volgende producten beschouwd van oorsprong te zijn uit de EER: (i)geheel en al in de EER verkregen producten in de zin van artikel 3; (j)in de EER verkregen producten, waarin materialen zijn verwerkt die daar niet geheel en al zijn verkregen, mits deze materialen in de EER een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan in de zin van artikel 4. In dit verband worden de gebieden van de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst waarop de overeenkomst van toepassing is, als een enkel grondgebied beschouwd. 2.Niettegenstaande lid 1 wordt het grondgebied van het Vorstendom Liechtenstein voor de vaststelling van de oorsprong van de in de tabellen I en II van Protocol nr. 3 genoemde producten geacht geen deel uit te maken van de EER. Deze producten worden uitsluitend geacht van oorsprong te zijn uit de EER indien ze geheel en al verkregen zijn op het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst of indien ze aldaar een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan. Artikel 3 Geheel en al verkregen producten 1.Als geheel en al in de EER verkregen worden beschouwd: (a)uit de zeebodem of de ondergrond ervan gewonnen minerale producten en mineraal water; (b)aldaar gekweekte of geoogste producten van het plantenrijk, met inbegrip van waterplanten; (c)aldaar geboren en gehouden levende dieren; (d)producten afkomstig van aldaar gehouden levende dieren; (e)producten afkomstig van aldaar geboren en gehouden geslachte dieren; (f)producten van de aldaar bedreven jacht en visserij; (g)producten van de aquacultuur, wanneer de vis, schaaldieren, weekdieren en andere ongewervelde waterdieren aldaar zijn geboren of uit eieren, larven, jonge vis of visbroed zijn gekweekt; (h)producten van de zeevisserij en andere buiten een territoriale zee door haar schepen uit de zee gewonnen producten; (i)uitsluitend uit de onder h) bedoelde producten aan boord van haar fabrieksschepen vervaardigde producten; (j)aldaar verzamelde gebruikte artikelen die slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen; (k)resten en afval afkomstig van aldaar verrichte fabricagehandelingen; (l)producten gewonnen uit de buiten haar territoriale zee gelegen zeebodem of de ondergrond ervan, mits de partij exclusieve rechten heeft op de exploitatie van deze zeebodem of de ondergrond ervan;

(m)goederen die aldaar uitsluitend uit de onder a) tot en met l) bedoelde producten zĳn vervaardigd. 2.De termen “haar schepen” en “haar fabrieksschepen” in lid 1, punt h) respectievelijk i), zijn slechts van toepassing op schepen en fabrieksschepen die aan elk van de volgende vereisten voldoen: (a)zij zijn geregistreerd in een lidstaat van de Europese Unie of in een EVA-staat; (b)zij voeren de vlag van een lidstaat van de Europese Unie of een EVA-staat; (c)zij voldoen aan een van de volgende voorwaarden: (i)zij behoren voor ten minste 50 % toe aan onderdanen van de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst, of (ii)zij behoren toe aan vennootschappen die: –hun hoofdkantoor en hun belangrijkste economische activiteiten in een lidstaat van de Europese Unie of in een EVA-staat hebben, en –voor ten minste 50 % toebehoren aan de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst of aan openbare lichamen of onderdanen daarvan. 3.Voor de toepassing van lid 2 worden de EVA-staten geacht één toepassende overeenkomstsluitende partij te vormen. Artikel 4 Toereikende be- of verwerking 1.Onverminderd lid 3 van dit artikel en artikel 6 worden producten die niet geheel en al zijn verkregen in de EER, geacht een toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan wanneer aan de in lijst in bijlage II genoemde voorwaarden is voldaan. 2.Indien een product dat overeenkomstig lid 1 de oorsprong van de EER heeft verkregen, als materiaal wordt gebruikt bij de vervaardiging van een ander product, wordt geen rekening gehouden met de niet-oorsprongsmaterialen die bij de vervaardiging ervan kunnen zijn gebruikt. 3.Voor elk product wordt bepaald of aan de eisen van lid 1 is voldaan. Wanneer de relevante regel evenwel gebaseerd is op een maximuminhoud van niet-oorsprongsmaterialen, kunnen de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst exporteurs toestemming verlenen om overeenkomstig lid 4 een gemiddelde te berekenen van de prijs af fabriek van het product en de waarde van de niet-oorsprongsmaterialen om rekening te houden met schommelingen in kosten en wisselkoersen. 4.Indien het in lid 3, tweede alinea, bedoelde geval van toepassing is, worden een gemiddelde prijs van het product af fabriek en een gemiddelde waarde van de gebruikte niet-oorsprongsmaterialen berekend respectievelijk op basis van de som van de prijzen af fabriek van de gehele verkoop van hetzelfde product in het voorgaande boekjaar en de som van de waarde van alle niet-oorsprongsmaterialen die gebruikt zijn bij de vervaardiging van hetzelfde product in het voorgaande boekjaar, zoals gedefinieerd in die overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst of, wanneer cijfers voor een geheel boekjaar ontbreken, een kortere periode die echter niet minder dan drie maanden kan zijn. 5.Exporteurs die gekozen hebben voor een berekening op basis van gemiddelden, moeten deze methode consistent toepassen in het jaar volgende op het referentieboekjaar dan wel, indien van toepassing, in het jaar volgende op de kortere periode die als referentieperiode is gebruikt. Zij mogen ophouden deze methode toe te passen wanneer zij vaststellen dat in een bepaald boekjaar, of in een bepaalde kortere representatieve periode van niet minder dan drie maanden, de schommelingen in de kosten of wisselkoersen die de toepassing van die methode rechtvaardigden, hebben opgehouden.

6.De in lid 4 bedoelde gemiddelden worden gebruikt als respectievelijk de prijs af fabriek en de waarde van niet van oorsprong zijnde materialen, om vast te stellen of voldaan is aan de voorwaarde van de maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen. Artikel 5 Tolerantieregel 1.In afwijking van artikel 4 en met inachtneming van de leden 2 en 3 van dit artikel mogen niet-oorsprongsmaterialen die volgens de in de lijst in bijlage II opgenomen voorwaarden bij de vervaardiging van een bepaald product niet mogen worden gebruikt, toch worden gebruikt, mits het totale nettogewicht of de totale waarde niet hoger is dan: (a)15 % van het nettogewicht van het product voor producten die onder de hoofdstukken 2 en 4 tot en met 24 vallen, met uitzondering van verwerkte visserijproducten van hoofdstuk 16; (b)15 % van de prijs af fabriek van het product voor andere dan onder a) vallende producten. Dit lid is niet van toepassing op producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerde systeem vallen, waarvoor de afwijkingen gelden die in de aantekeningen 6 en 7 van bijlage I vermeld zijn. 2.Lid 1 van dit artikel staat niet toe dat de percentages voor de maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen zoals vastgesteld in de regels in de lijst in bijlage II worden overschreden. 3.De leden 1 en 2 van dit artikel zijn niet van toepassing op producten die geheel en al zijn verkregen in de EER in de zin van artikel 3. Onverminderd artikel 6 en artikel 9, lid 1, is de in die bepalingen vastgestelde afwijking toch van toepassing op producten waarvoor de regel in de lijst in bijlage II vereist dat de bij de vervaardiging van het product gebruikte materialen geheel en al zijn verkregen. Artikel 6 Ontoereikende be- of verwerking 1.Onverminderd lid 2 van dit artikel worden de volgende behandelingen als ontoereikend beschouwd om de oorsprong te verlenen, ongeacht of aan de voorwaarden van artikel 4 wordt voldaan: (a)behandelingen om de producten tijdens vervoer en opslag in goede staat te bewaren; (b)splitsen en samenvoegen van colli; (c)wassen, schoonmaken; stofvrij maken, verwijderen van roest, olie, verf of dergelijke; (d)strijken of persen van textiel; (e)eenvoudig schilderen en polijsten;

(f)ontvliezen of doppen en geheel of gedeeltelijk vermalen van rijst; polijsten en glanzen van granen en rijst; (g)kleuren of aromatiseren van suiker of vormen van suikerklonten; geheel of gedeeltelijk vermalen van kristalsuiker; (h)pellen, ontpitten en schillen van noten, vruchten en groenten; (i)aanscherpen, eenvoudig vermalen of versnijden; (j)zeven, sorteren, classificeren, assorteren (daaronder begrepen het samenstellen van stellen of assortimenten van artikelen); (k)eenvoudig plaatsen in flessen, flacons, blikken, zakken, kratten of dozen, bevestigen op kaarten of platen en alle andere eenvoudige handelingen in verband met de opmaak; (l)aanbrengen of opdrukken van merken, etiketten, beeldmerken of andere soortgelijke onderscheidingstekens op de producten zelf of op de verpakking; (m)eenvoudig mengen van producten, ook van verschillende soorten; (n)mengen van suiker met enige stof; (o)eenvoudig toevoegen van water of verdunnen, drogen of denatureren van producten; (p)eenvoudig samenvoegen van delen van artikelen tot een volledig artikel en het uit elkaar nemen van producten; (q)slachten van dieren; (r)twee of meer van de onder a) tot en met q) genoemde handelingen tezamen. 2.Om te bepalen of de be- of verwerkingen die een bepaald product heeft ondergaan, ontoereikend zijn in de zin van lid 1 worden alle behandelingen die dit product in de EER heeft ondergaan, samen in aanmerking genomen. Artikel 7 Cumulatie van oorsprong 1.Onverminderd artikel 2 worden producten beschouwd als van oorsprong uit de EER indien zij aldaar zijn verkregen uit materialen van oorsprong uit een toepassende overeenkomstsluitende partij, op voorwaarde dat de in de EER verrichte be- of verwerkingen meer inhouden dan de in artikel 6 beschreven handelingen. De materialen hoeven geen toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan.

2.Indien de in de EER verrichte be- of verwerkingen niet meer inhouden dan de in artikel 6 beschreven behandelingen, wordt het product dat is verkregen uit materialen van oorsprong uit een andere toepassende overeenkomstsluitende partij, alleen als van oorsprong uit de EER beschouwd indien de aldaar toegevoegde waarde groter is dan die van de gebruikte materialen van oorsprong uit een andere toepassende overeenkomstsluitende partij. Is dit niet het geval, dan wordt het verkregen product beschouwd als van oorsprong uit de toepassende overeenkomstsluitende partij die de hoogste waarde vertegenwoordigt van bij de vervaardiging van het eindproduct in de EER gebruikte oorsprongsmaterialen vertegenwoordigt. 3.Onverminderd artikel 2 en met uitzondering van producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen, worden be- of verwerkingen die in een andere toepassende overeenkomstsluitende partij dan een overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst zijn verricht, geacht te zijn verricht in de EER wanneer de daarbij verkregen producten verdere be- of verwerkingen ondergaan in de EER. 4.Onverminderd artikel 2 worden, uitsluitend voor de bilaterale handel tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst voor producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen, be- of verwerkingen die in de invoerende overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst zijn verricht, geacht te zijn verricht in de EER wanneer de producten verdere be- of verwerkingen ondergaan in de EER. Voor de toepassing van dit lid worden de deelnemers aan het stabilisatie- en associatieproces van de Europese Unie en de Republiek Moldavië als één toepassende overeenkomstsluitende partij beschouwd. 5.De overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst kunnen er middels een besluit van het Gemengd Comité van de EER gezamenlijk voor kiezen de toepassing te verlengen van lid 3 van dit artikel inzake de invoer van producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen. 6.Met het oog op de cumulatie in de zin van de leden 3 tot en met 5 van dit artikel worden producten van oorsprong uitsluitend geacht van oorsprong te zijn uit de EER indien de be- of verwerkingen die zij daar hebben ondergaan, meer inhouden dan de in artikel 6 beschreven handelingen. 7.Producten van oorsprong uit de toepassende overeenkomstsluitende partijen die in de EER geen be- of verwerking ondergaan, behouden hun oorsprong wanneer zij naar een van de andere toepassende overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst worden uitgevoerd. Artikel 8 Toepassingsvoorwaarden

van de cumulatie van oorsprong 1.De cumulatie waarin artikel 7 voorziet, kan slechts worden toegepast indien: (a)een preferentiële handelsovereenkomst overeenkomstig artikel XXIV van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel 1994 (GATT) van toepassing is tussen de toepassende overeenkomstsluitende partijen die betrokken zijn bij het verkrijgen van de oorsprong, en de overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst van bestemming, en (b)goederen de oorsprong hebben verkregen door toepassing van oorsprongsregels die gelijk zijn aan die in deze regels. 2.Kennisgevingen waaruit blijkt dat is voldaan aan de vereisten voor de toepassing van cumulatie, worden gepubliceerd in de Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks) en in een officiële publicatie in andere overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst, volgens hun eigen procedures. De cumulatie waarin artikel 7 voorziet, is van toepassing met ingang van de datum die in deze kennisgevingen is vermeld. De overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst verstrekken de Europese Commissie de bijzonderheden over de relevante overeenkomsten met andere toepassende overeenkomstsluitende partijen met inbegrip van de datum van inwerkingtreding van deze regels. 3.Op het bewijs van oorsprong wordt in het Engels de vermelding “CUMULATION APPLIED WITH (naam van de desbetreffende toepassende overeenkomstsluitende partij/partijen in het Engels)” wanneer producten de oorsprong hebben verkregen door toepassing van cumulatie van oorsprong in overeenstemming met artikel 7.

Indien een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt gebruikt als bewijs van oorsprong, wordt die vermelding aangebracht in vak 7 van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1. 4.De overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst kunnen besluiten om voor de binnen de EER uitgevoerde producten die de oorsprong hebben verkregen door toepassing van cumulatie van oorsprong in overeenstemming met artikel 7, af te zien van de eis om de in lid 3 van dit artikel bedoelde vermelding in het bewijs van oorsprong op te nemen. De overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst stellen de Europese Commissie overeenkomstig artikel 8, lid 2, in kennis van de ontheffing. Artikel 9 Determinerende eenheid 1.De determinerende eenheid voor de toepassing van deze regels is het product dat bij de bepaling van de indeling volgens de nomenclatuur van het geharmoniseerde systeem als de basiseenheid wordt beschouwd. Hieruit volgt dat: (a)wanneer een product, bestaande uit een groep of verzameling van artikelen, onder één enkele post van het geharmoniseerde systeem wordt ingedeeld, het geheel de in aanmerking te nemen eenheid vormt; (b)wanneer een zending uit een aantal identieke producten bestaat die onder dezelfde post van het geharmoniseerde systeem worden ingedeeld, elk product voor de toepassing van deze regels afzonderlijk moet worden genomen. 2.Wanneer volgens algemene regel 5 van het geharmoniseerde systeem de verpakking meetelt voor het vaststellen van de indeling, telt deze ook mee voor het vaststellen van de oorsprong. 3.Toebehoren, reserveonderdelen en gereedschappen die samen met materieel, machines, apparaten of voertuigen worden verzonden en deel uitmaken van de normale uitrusting daarvan en in de prijs af fabriek zijn begrepen, worden geacht één geheel te vormen met het materieel respectievelijk de machines, apparaten of voertuigen in kwestie. Artikel 10 Stellen en assortimenten Stellen of assortimenten in de zin van algemene regel 3 van het geharmoniseerde systeem worden als van oorsprong beschouwd indien alle samenstellende delen van oorsprong zijn. Een stel of assortiment bestaande uit producten van oorsprong en producten die niet van oorsprong zijn, wordt toch als van oorsprong beschouwd indien de waarde van de producten die niet van oorsprong zijn, niet hoger is dan 15 % van de prijs af fabriek van het stel of assortiment. Artikel 11

Neutrale elementen Om te bepalen of een product een product van oorsprong is, hoeft niet te worden nagegaan wat de oorsprong is van bij de vervaardiging van dat product gebruikte: (a)energie en brandstof; (b)fabrieksuitrusting; (c)machines en werktuigen; (d)goederen die in de uiteindelijke samenstelling van het product niet voorkomen en waarvan het ook niet de bedoeling is dat zij daarin voorkomen. Artikel 12 Gescheiden boekhouding

1.Indien zowel van oorsprong als niet van oorsprong zijnde onderling vervangbare materialen worden gebruikt bij de be- of verwerking van een product, mogen marktdeelnemers deze materialen beheren met behulp van een gescheiden boekhouding zonder dat zij apart moeten worden opgeslagen. 2.Marktdeelnemers mogen zowel van oorsprong als niet van oorsprong zijnde onderling vervangbare producten van post 1701 beheren met behulp van een gescheiden boekhouding zonder dat de producten apart moeten worden opgeslagen. 3.De overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst mogen eisen dat voor de toepassing van een gescheiden boekhouding vooraf een vergunning moet worden aangevraagd bij de douaneautoriteiten. De douaneautoriteiten mogen het verlenen van de vergunning afhankelijk stellen van alle door hen passend geachte voorwaarden en houden toezicht op het gebruik van de vergunning. De douaneautoriteiten kunnen de vergunning te allen tijde intrekken wanneer de houder er op enigerlei wijze oneigenlijk gebruik van maakt of niet aan een van de andere in deze regels vastgestelde voorwaarden voldoet. Door middel van een gescheiden boekhouding moet worden gegarandeerd dat er te allen tijde niet meer producten als “van oorsprong uit de EER” kunnen worden beschouwd dan het geval zou zijn geweest bij een methode van fysieke scheiding van de voorraden. De methode van de gescheiden boekhouding wordt toegepast en de toepassing van die methode wordt geregistreerd overeenkomstig de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen die in de overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst van toepassing zijn. 4.De gebruiker van de in de leden 1 en 2 bedoelde methode stelt bewijzen van oorsprong op of vraagt om de afgifte ervan voor de hoeveelheid producten die als van oorsprong uit de EER kunnen worden beschouwd. De begunstigde geeft op verzoek van de douaneautoriteiten een verklaring af over de wijze waarop de hoeveelheden zijn beheerd. TITEL III

TERRITORIALITEITSVEREISTEN Artikel 13

Territorialiteitsbeginsel 1.Aan de in titel II beschreven voorwaarden moet ononderbroken zijn voldaan in de EER. 2.Indien producten van oorsprong uit de EER naar een ander land zijn uitgevoerd en vervolgens terugkeren, worden zij als niet van oorsprong beschouwd tenzij ten genoegen van de douaneautoriteiten kan worden aangetoond dat: (i)de teruggekeerde producten dezelfde zijn als de eerder uitgevoerde producten, en (j)zĳ tĳdens de periode dat ze in dat land waren of waren uitgevoerd, geen andere behandelingen hebben ondergaan dan die welke noodzakelijk waren om ze in goede staat te bewaren. 3.Het verkrijgen van de oorsprong overeenkomstig de voorwaarden van titel II wordt niet beïnvloed door buiten de EER verrichte be- of verwerkingen van uit de EER uitgevoerde en vervolgens wederingevoerde materialen, mits: (a)die materialen geheel en al in de EER zijn verkregen dan wel, voorafgaand aan de uitvoer, be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer inhouden dan de in artikel 6 beschreven handelingen, en (b)ten genoegen van de douaneautoriteiten kan worden aangetoond dat: (i)de wederingevoerde producten het resultaat zijn van de be- of verwerking van de uitgevoerde materialen, en (ii)de totale, door de toepassing van dit artikel buiten de EER verkregen toegevoegde waarde niet meer dan 10 % bedraagt van de prijs af fabriek van het als product van oorsprong aangemerkte eindproduct. 4.Voor de toepassing van lid 3 van dit artikel zijn de voorwaarden in titel II voor het verkrijgen van de oorsprong niet van toepassing op buiten de EER verrichte be- of verwerkingen. Wanneer evenwel in de lijst in bijlage II een regel is opgenomen met een maximumwaarde voor alle gebruikte niet-oorsprongsmaterialen om de oorsprong van het eindproduct te bepalen, mag de totale waarde van de niet-oorsprongsmaterialen die in het gebied van de betrokken overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst zijn verwerkt, samen met de totale, door de toepassing van dit artikel buiten de EER verkregen toegevoegde waarde, het vermelde percentage niet overschrijden. 5.Voor de toepassing van de leden 3 en 4 wordt onder “totale toegevoegde waarde” verstaan alle buiten de EER gemaakte kosten, met inbegrip van de waarde van de aldaar toegevoegde materialen. 6.De leden 3 en 4 van dit artikel zijn niet van toepassing op producten die niet aan de voorwaarden van de lijst in bijlage II voldoen of die slechts door toepassing van de algemene tolerantieregel van artikel 5 als in toereikende mate be- of verwerkt kunnen worden aangemerkt. 7.De in dit artikel bedoelde be- of verwerkingen buiten de EER moeten plaatsvinden in het kader van de regeling passieve veredeling of een soortgelijke regeling. Artikel 14 Niet-wijziging 1.De bij de EER-Overeenkomst vastgestelde preferentiële behandeling is uitsluitend van toepassing op producten die aan de eisen van deze regels voldoen en bij invoer zijn aangegeven in een overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst op voorwaarde dat die producten dezelfde zijn als die welke uit de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst zijn uitgevoerd. Zij mogen op geen enkele wijze gewijzigd zijn en ook geen andere behandelingen hebben ondergaan dan die welke noodzakelijk zijn om ze in goede staat te bewaren, of dan de toevoeging of het aanbrengen van merken, etiketten, verzegelingen of documentatie ter naleving van specifieke binnenlandse vereisten van de overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst van invoer, welke behandelingen zijn verricht onder douanetoezicht in het derde land of de derde landen van doorvoer of splitsing, voordat zij tot verbruik worden aangegeven.

2.De producten of zendingen mogen worden opgeslagen op voorwaarde dat zij in het derde land of de derde landen van doorvoer onder douanetoezicht blijven. 3.Onverminderd titel V van dit aanhangsel mogen zendingen worden gesplitst op voorwaarde dat zij in het derde land of de derde landen van splitsing onder douanetoezicht blijven. 4.In geval van twijfel kan de overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst van invoer de importeur of diens vertegenwoordiger steeds vragen de nodige documenten voor te leggen waaruit blijkt dat aan de bepalingen van dit artikel is voldaan, welk bewijs op enigerlei wijze kan worden geleverd en met name door: (a)vervoersovereenkomsten zoals cognossementen; (b)feitelijk of concreet bewijsmateriaal zoals merktekens of nummers van colli; (c)een certificaat waarin wordt bevestigt dat de goederen geen behandeling hebben ondergaan, afgegeven door de douaneautoriteiten van het land of de landen van doorvoer of splitsing, of andere stukken waaruit blijkt dat de goederen onder douanetoezicht zijn gebleven in het land of de landen voor doorvoer of splitsing, of (d)ander bewijsmateriaal betreffende de goederen zelf. Artikel 15 Tentoonstellingen 1.Op producten van oorsprong die zijn verzonden naar een tentoonstelling in een ander land dan dat waarmee cumulatie van toepassing is overeenkomstig de artikelen 7 en 8, en die na de tentoonstelling zijn verkocht voor invoer in de EER, zijn bij invoer de bepalingen van de EER-Overeenkomst van toepassing mits ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt aangetoond dat: (a)een exporteur de producten vanuit een overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst naar het land van de tentoonstelling heeft verzonden en deze daar heeft tentoongesteld; (b)de exporteur de producten heeft verkocht of op andere wijze heeft afgestaan aan een persoon in een andere overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst; (c)de producten tĳdens of onmiddellĳk na de tentoonstelling in dezelfde staat als waarin zĳ naar de tentoonstelling zijn gegaan, zĳn verzonden, en (d)de producten, vanaf het moment dat zij naar de tentoonstelling werden verzonden, niet voor andere doeleinden zijn gebruikt dan om op die tentoonstelling te worden vertoond. 2.Een bewijs van oorsprong wordt afgegeven of opgesteld overeenkomstig titel V van dit aanhangsel, en op de normale wijze bij de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst van invoer worden ingediend. Op dit bewijs moeten de naam en het adres van de tentoonstelling zijn vermeld. Indien nodig kunnen aanvullende bewijsstukken worden verlangd ten aanzien van de voorwaarden waarop de producten waren tentoongesteld. 3.Lid 1 is van toepassing op alle tentoonstellingen, beurzen of soortgelĳke openbare evenementen met een commercieel, industrieel, agrarisch of ambachtelĳk karakter die niet voor particuliere doeleinden in winkels of bedrĳfsruimten met het oog op de verkoop van buitenlandse producten worden gehouden, en gedurende welke de producten onder douanetoezicht zijn gebleven.

TITEL IV TERUGGAVE OF VRIJSTELLING VAN RECHTEN Artikel 16 Teruggave of vrijstelling van douanerechten 1.Niet-oorsprongsmaterialen die gebruikt zijn bij de vervaardiging van onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 vallende producten van oorsprong uit de EER waarvoor overeenkomstig titel V van dit aanhangsel een bewijs van oorsprong is afgegeven of opgesteld, komen in de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst niet in aanmerking voor teruggave of vrijstelling van douanerechten in welke vorm dan ook. 2.Het verbod in lid 1 is van toepassing op elke regeling voor volledige of gedeeltelijke terugbetaling, kwijtschelding of niet-betaling van douanerechten of heffingen van gelijke werking die in de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst van toepassing is op bij de vervaardiging gebruikte materialen, indien een dergelijke terugbetaling, kwijtschelding of niet-betaling uitdrukkelijk of feitelijk toepassing vindt wanneer uit de bovenbedoelde materialen verkregen producten worden uitgevoerd, maar niet wanneer deze producten aldaar tot verbruik worden bestemd. 3.De exporteur van producten die door een bewijs van oorsprong zijn gedekt, moet steeds op verzoek van de douaneautoriteiten de nodige documenten kunnen voorleggen waaruit blijkt dat geen teruggave van rechten is verkregen ten aanzien van de bij de vervaardiging van de betrokken producten gebruikte niet-oorsprongsmaterialen en dat alle douanerechten of heffingen van gelijke werking die op deze materialen van toepassing zijn, daadwerkelijk zijn betaald. 4.Het verbod in lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op de handel tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst voor producten die de oorsprongsstatus hebben verkregen door toepassing van de in artikel 7, leden 4 of 5, genoemde cumulatie van oorsprong. TITEL V BEWIJS VAN OORSPRONG Artikel 17 Algemene vereisten 1.Producten van oorsprong die in een overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst worden ingevoerd, vallen onder de toepassing van de EER-Overeenkomst op overlegging van een van de volgende bewijzen van oorsprong: (a)een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, waarvan een model in bijlage IV bij dit aanhangsel is opgenomen;

(b)in de in artikel 18, lid 1, bedoelde gevallen, een verklaring van de exporteur op een factuur, pakbon of ander handelsdocument waarin de producten voldoende nauwkeurig zijn omschreven om ze te kunnen identificeren (hierna “oorsprongsverklaring” genoemd); de tekst van de oorsprongsverklaring is opgenomen in bijlage III bij dit aanhangsel. 2.Niettegenstaande lid 1 van dit artikel komen producten van oorsprong in de zin van deze regels in de in artikel 27 bedoelde gevallen in aanmerking voor de bepalingen van de EER-Overeenkomst zonder dat een van de in lid 1 van dit artikel bedoelde bewijzen van oorsprong hoeft te worden voorgelegd. 3.Onverminderd lid 1 kunnen de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst overeenkomen dat voor de onderlinge preferentiële handel de in lid 1, punten a) en b), van dit artikel genoemde bewijzen van oorsprong worden vervangen door attesten van oorsprong die zijn opgesteld door in een elektronische databank geregistreerde exporteurs overeenkomstig de interne wetgeving van de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst. Het gebruik van attesten van oorsprong die zijn opgesteld door in een elektronische databank geregistreerde exporteurs dat door twee of meer toepassende overeenkomstsluitende partijen is overeengekomen, mag het gebruik van diagonale cumulatie met andere toepassende overeenkomstsluitende partijen niet belemmeren. 4.Voor de toepassing van lid 1 kunnen de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst overeenkomen om een systeem op te zetten waarmee de in lid 1, punten a) en b), van dit artikel genoemde bewijzen van oorsprong elektronisch kunnen worden afgegeven en/of ingediend. 5.Voor de toepassing artikel 7, indien artikel 8, lid 4, van toepassing is, moet de exporteur die is gevestigd in een toepassende overeenkomstsluitende partij die een bewijs van oorsprong afgeeft of vraagt om afgifte van een bewijs van oorsprong op basis van een ander bewijs van oorsprong waarvoor is afgezien van de eis om de in artikel 8, lid 3, bedoelde vermelding op te nemen, alle nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden voor toepassing van cumulatie is voldaan en moet hij alle relevante documenten aan de douaneautoriteiten kunnen voorleggen. Artikel 18 Voorwaarden voor het opstellen van een oorsprongsverklaring 1.Een oorsprongsverklaring als bedoeld in artikel 17, lid 1, punt b), mag worden opgesteld: (a)door een toegelaten exporteur in de zin van artikel 19, of (b)door andere exporteurs, voor zendingen bestaande uit een of meer colli met producten van oorsprong waarvan de totale waarde niet meer dan 6 000 EUR bedraagt. 2.Een oorsprongsverklaring mag worden opgesteld indien de producten als van oorsprong uit de EER of een toepassende overeenkomstsluitende partij kunnen worden beschouwd en aan de andere voorwaarden van deze regels voldoen. 3.De exporteur die een oorsprongsverklaring opstelt, moet op verzoek van de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst steeds de nodige documenten kunnen voorleggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en aan de andere voorwaarden van deze regels voldoen. 4.Deze oorsprongsverklaring, waarvan de tekst in bĳlage III bij dit aanhangsel is opgenomen, wordt door de exporteur op de factuur, de pakbon of een ander handelsdocument getypt, gestempeld of gedrukt in een van de in die bĳlage opgenomen taalversies, overeenkomstig de bepalingen van het nationale recht van de partij van uitvoer. Indien de oorsprongsverklaring met de hand wordt geschreven, moet dit met inkt en in blokletters gebeuren. 5.Oorsprongsverklaringen worden door de exporteur met de hand ondertekend. Een toegelaten exporteur in de zin van artikel 19 hoeft deze verklaring echter niet te ondertekenen, mits hij de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst een schriftelijke verklaring doet toekomen waarin hij de volle verantwoordelijkheid op zich neemt voor alle oorsprongsverklaringen waaruit zijn identiteit blijkt alsof hij deze met de hand had ondertekend. 6.Een oorsprongsverklaring kan door de exporteur worden opgesteld bij of na de uitvoer van de producten waarop zij betrekking heeft (“de oorsprongsverklaring achteraf”), maar moet binnen twee jaar na de invoer van de producten waarop zij betrekking heeft, in het land van invoer worden aangeboden. Wanneer een zending overeenkomstig artikel 14, lid 3, wordt gesplitst en op voorwaarde dat dezelfde termijn van twee jaar wordt nagekomen, wordt de oorsprongsverklaring achteraf opgesteld door de toegelaten exporteur van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst van de producten.

Artikel 19 Toegelaten exporteur 1.De douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst mogen, met inachtneming van de nationale voorschriften, een in die overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst gevestigde exporteur (“de toegelaten exporteur”) vergunning verlenen om oorsprongsverklaringen op te stellen, ongeacht de waarde van de betrokken producten. 2.Een exporteur die een dergelijke vergunning aanvraagt, moet ten genoegen van de douaneautoriteiten alle nodige garanties bieden met betrekking tot de controle van de oorsprong van de producten en de naleving van de andere voorwaarden van deze regels. 3.De douaneautoriteiten kennen de toegelaten exporteur een vergunningnummer toe dat op de oorsprongsverklaring moet worden vermeld. 4.De douaneautoriteiten zien toe op het juiste gebruik van de vergunning. Zij kunnen de vergunning intrekken als de toegelaten exporteur er oneigenlijk gebruik van maakt en trekken deze in als de toegelaten exporteur niet langer de in lid 2 bedoelde garanties biedt. Artikel 20 Procedure voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 1.Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst afgegeven op schriftelijke aanvraag van de exporteur of, onder diens verantwoordelijkheid, van zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger. 2.Te dien einde vult de exporteur of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger zowel het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 als het aanvraagformulier in, waarvan de modellen in bijlage IV bij dit aanhangsel zijn opgenomen. Die formulieren worden ingevuld in een van de talen waarin de EER-Overeenkomst is opgesteld en in overeenstemming met de bepalingen van het nationale recht van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst. Worden zij met de hand ingevuld, dan moet dit met inkt en in blokletters gebeuren. De producten worden omschreven in het daartoe bestemde vak zonder dat er regels worden opengelaten. Indien dit vak niet volledig wordt ingevuld, wordt onder de laatste regel een horizontale lijn getrokken en wordt het niet-ingevulde gedeelte doorgehaald. 3.Het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 bevat in vak 7 de verklaring in het Engels “TRANSITIONAL RULES”. 4.Exporteurs die om de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 verzoeken, moeten op verzoek van de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst waar dit certificaat wordt afgegeven, steeds de nodige documenten kunnen voorleggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en aan de andere voorwaarden van deze regels voldoen. 5.Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt afgegeven door de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst indien de betrokken producten beschouwd kunnen worden als producten van oorsprong en aan de andere eisen van deze regels voldoen. 6.De met de afgifte van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 belaste douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen om de oorsprong van de producten te controleren en om na te gaan of aan alle andere eisen van deze regels is voldaan. Met het oog hierop hebben zij het recht alle bewijsstukken op te vragen, de administratie van de exporteur in te zien en elke andere controle te verrichten die zij nodig achten. Zij zien er ook op toe dat de in lid 2 van dit artikel bedoelde formulieren naar behoren zijn ingevuld. Zij gaan met name na of het voor de omschrijving van de producten bestemde vak zodanig is ingevuld dat frauduleuze toevoegingen niet mogelijk zijn. 7.De datum van afgifte van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt vermeld in vak 11 van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1. 8.Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten afgegeven en ter beschikking van de exporteur gesteld zodra de uitvoer van de goederen heeft plaatsgevonden of het gewaarborgd is dat dit zal gebeuren.

Artikel 21 Afgifte achteraf van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 1.Niettegenstaande artikel 20, lid 8, kan een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 worden afgegeven na de uitvoer van de producten waarop het betrekking heeft, indien: (a)dit door een vergissing, onopzettelijk verzuim of bijzondere omstandigheden niet bij de uitvoer is afgegeven; (b)ten genoegen van de douaneautoriteiten is aangetoond dat een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 is afgegeven, maar dat dit bij de invoer om technische redenen niet is aanvaard; (c)de eindbestemming van de betrokken producten niet bekend was op het tijdstip van uitvoer en pas werd bepaald tijdens het vervoer of de opslag en na een mogelijke splitsing van een zending, overeenkomstig artikel 14, lid 3; (d)een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of EUR.MED is afgegeven overeenkomstig de regels van de PEM-conventie voor producten die volgens deze regels ook van oorsprong zijn; de exporteur neemt alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden voor toepassing van cumulatie is voldaan en moet alle relevante documenten waaruit blijkt dat het product volgens deze regels van oorsprong is, aan de douaneautoriteiten kunnen voorleggen, of (e)een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 is afgegeven op basis van toepassing van artikel 8, lid 4, en bij invoer in een andere toepassende overeenkomstsluitende partij moet artikel 8, lid 3, worden toegepast. 2.Voor de toepassing van lid 1 vermeldt de exporteur in zijn aanvraag de plaats en de datum van uitvoer van de producten waarop het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 betrekking heeft, alsmede de redenen voor zijn aanvraag. 3.De douaneautoriteiten kunnen tot twee jaar na de datum van uitvoer tot afgifte achteraf van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 overgaan, maar pas nadat zij hebben vastgesteld dat de gegevens in de aanvraag van de exporteur overeenstemmen met die in het desbetreffende dossier. 4.In aanvulling op het vereiste krachtens artikel 20, lid 3, wordt op een achteraf afgegeven certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 in het Engels de volgende vermelding aangebracht: “ISSUED RETROSPECTIVELY”. 5.De in lid 4 bedoelde vermelding wordt aangebracht in vak 7 van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1. Artikel 22 Afgifte van een duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 1.In geval van diefstal, verlies of vernietiging van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 kan de exporteur de douaneautoriteiten die dit certificaat hebben afgegeven, verzoeken een duplicaat op te maken aan de hand van de uitvoerdocumenten die in hun bezit zijn. 2.In aanvulling op het vereiste krachtens artikel 20, lid 3, wordt op het overeenkomstig lid 1 van dit artikel afgegeven duplicaat de volgende vermelding in het Engels aangebracht: “DUPLICATE”. 3.De in lid 2 bedoelde vermelding wordt aangebracht in vak 7 van het duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1.

4.Het duplicaat draagt dezelfde datum van afgifte als het oorspronkelijke certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 en is vanaf die datum geldig. Artikel 23 Geldigheid van het bewijs van oorsprong 1.Een bewijs van oorsprong is tien maanden geldig vanaf de datum van afgifte of opstelling in de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst en moet binnen deze periode aan de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst worden voorgelegd. 2.Bewijzen van oorsprong die na afloop van de in lid 1 genoemde geldigheidsduur aan de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst worden voorgelegd, kunnen met het oog op de toepassing van de tariefpreferenties worden aanvaard wanneer de verlate indiening het gevolg is van buitengewone omstandigheden. 3.In andere gevallen van verlate indiening kunnen de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst de bewijzen van oorsprong aanvaarden wanneer de producten vóór afloop van voornoemde termijn bij hen zijn aangebracht. Artikel 24 Vrije zones 1.De overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst nemen alle nodige maatregelen om te voorkomen dat producten die onder geleide van een bewijs van oorsprong worden verhandeld en die tijdens het vervoer in een op hun grondgebied gelegen vrije zone verblijven, door andere goederen worden vervangen of andere behandelingen ondergaan dan die welke gebruikelijk zijn om ze in goede staat te bewaren. 2.Wanneer, in afwijking van lid 1, producten van oorsprong uit de EER of een toepassende overeenkomstsluitende partij onder dekking van een bewijs van oorsprong in een vrije zone worden ingevoerd en daar een be- of verwerking ondergaan, mag een nieuw bewijs van oorsprong worden afgegeven of opgesteld, mits deze be- of verwerking in overeenstemming is met deze regels. Artikel 25 Vereisten bij invoer Bewijzen van oorsprong worden bij de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst ingediend overeenkomstig de aldaar geldende procedures.

Artikel 26 Invoer in deelzendingen Wanneer, op verzoek van de importeur en op de door de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst vastgestelde voorwaarden, gedemonteerde of niet-gemonteerde producten in de zin van algemene regel 2 a) voor de interpretatie van het geharmoniseerde systeem, vallende onder de afdelingen XVI en XVII of de posten 7308 en 9406, in deelzendingen worden ingevoerd, wordt één enkel bewijs van oorsprong bij de douaneautoriteiten ingediend bij de invoer van de eerste deelzending. Artikel 27 Vrijstellingen van het bewijs van oorsprong 1.Producten die in kleine zendingen door particulieren aan particulieren worden verzonden of die deel uitmaken van de persoonlĳke bagage van reizigers, worden als producten van oorsprong toegelaten zonder dat een bewijs van oorsprong hoeft te worden voorgelegd, voor zover het om invoer gaat waaraan elk handelskarakter ontbreekt, er is aangegeven dat de producten aan de voorwaarden voor de toepassing van deze regels voldoen en er geen twijfel bestaat over de juistheid van die aangifte. 2.Onder invoer waaraan elk handelskarakter ontbreekt wordt verstaan: (a)incidentele invoer; (b)de invoer bestaat uitsluitend uit producten voor het persoonlijk gebruik van de ontvangers, de reizigers of de leden van hun gezin; (c)uit de aard en de hoeveelheid van de producten blijkt dat deze geen commerciële doeleinden dienen. 3.De totale waarde van die producten mag niet meer bedragen dan 500 EUR voor kleine zendingen of 1 200 EUR voor producten die deel uitmaken van de persoonlĳke bagage van reizigers. Artikel 28 Verschillen en vormfouten 1.Geringe verschillen tussen de gegevens op een bewijs van oorsprong en de gegevens op de documenten die voor het vervullen van de invoerformaliteiten bij het douanekantoor worden ingediend, maken het bewijs van oorsprong niet automatisch ongeldig indien blijkt dat dat document wel degelijk met de aangebrachte producten overeenstemt. 2.Kennelĳke vormfouten, zoals typefouten op een bewĳs van oorsprong, leiden er niet toe dat de documenten als bedoeld in lid 1 van dit artikel worden geweigerd indien deze fouten niet van dien aard zĳn dat zĳ twijfel doen rijzen over de juistheid van de gegevens in die documenten.

Artikel 29 Leveranciersverklaringen 1.Wanneer in een overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 is afgegeven of een oorsprongsverklaring is opgesteld voor oorsprongsproducten bij de vervaardiging waarvan overeenkomstig artikel 7, lid 3, of artikel 7, lid 4, goederen uit een andere toepassende overeenkomstsluitende partij zijn gebruikt die daar een be- of verwerking hebben ondergaan zonder de preferentiële oorsprong te hebben verkregen, wordt rekening gehouden met de leveranciersverklaring die voor deze goederen overeenkomstig dit artikel is afgegeven. 2.De in lid 1 bedoelde leveranciersverklaring dient als bewijs van de be- of verwerking die de betrokken goederen in de EER of in een toepassende overeenkomstsluitende partij hebben ondergaan, bij de beoordeling of de producten bij de vervaardiging waarvan deze goederen zijn gebruikt, als producten van oorsprong uit de EER kunnen worden beschouwd en aan de andere eisen van deze regels voldoen. 3.Behalve in de in lid 4 bedoelde gevallen stelt de leverancier voor iedere zending goederen een afzonderlijke leveranciersverklaring op in de in bijlage VI omschreven vorm op een blad papier dat aan de factuur, de pakbon of een ander handelsdocument wordt gehecht waarin de betrokken goederen voldoende nauwkeurig zijn omschreven om ze te kunnen identificeren. 4.Wanneer een leverancier een bepaalde afnemer regelmatig goederen toezendt waarvan de be- of verwerking in de EER of in een toepassende overeenkomstsluitende partij naar verwachting gedurende een periode constant zal blijven, mag hij één enkele leveranciersverklaring opstellen (“langlopende leveranciersverklaring”, elders ook “leveranciersverklaring voor herhaald gebruik”) ter dekking van opeenvolgende zendingen van deze goederen. Een langlopende leveranciersverklaring is gewoonlijk maximaal twee jaar geldig vanaf de datum van opstelling. De douaneautoriteiten van de toepassende overeenkomstsluitende partij waar de verklaring wordt opgesteld, stellen de voorwaarden vast waaronder verklaringen met een langere geldigheidsduur mogen worden opgesteld. De langlopende leveranciersverklaring wordt door de leverancier opgesteld in de in bijlage VII omschreven vorm en de goederen worden daarin voldoende nauwkeurig omschreven om ze te kunnen identificeren. De leverancier doet de afnemer deze verklaring toekomen voordat de eerste partij goederen waarop zij betrekking heeft, wordt verzonden of tegelijk met deze eerste zending. Indien de langlopende leveranciersverklaring niet langer betrekking heeft op de geleverde goederen, stelt de leverancier zijn afnemer hiervan onmiddellijk in kennis. 5.De in de leden 3 en 4 bedoelde leveranciersverklaringen worden getypt of gedrukt in een van de talen van de EER-Overeenkomst, overeenkomstig het nationale recht van de toepassende overeenkomstsluitende partij waar de verklaring wordt opgesteld, en wordt door de leverancier met de hand ondertekend. De verklaring mag ook met de hand worden geschreven; in dat geval moet dit met inkt en in blokletters gebeuren. 6.De leverancier die een verklaring opstelt, moet op verzoek van de douaneautoriteiten van de toepassende overeenkomstsluitende partij waar de verklaring is opgesteld, steeds de nodige documenten kunnen voorleggen waaruit blijkt dat de gegevens in zijn verklaring juist zijn. Artikel 30 Bedragen in euro’s 1.Voor de toepassing van artikel 18, lid 1, punt b), en artikel 27, lid 3, wordt, wanneer de producten gefactureerd zijn in een andere valuta dan de euro, de tegenwaarde in euro van de bedragen in de nationale valuta’s van de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst jaarlijks door elk van de betrokken landen vastgesteld. 2.Artikel 18, lid 1, punt b), of artikel 27, lid 3, is van toepassing op zendingen op basis van de valuta waarin de factuur is opgesteld, overeenkomstig het bedrag dat door het betrokken land is vastgesteld. 3.De in een bepaalde nationale valuta te gebruiken bedragen zijn de tegenwaarde in die valuta van de bedragen in euro’s op de eerste werkdag van de maand oktober. De tegenwaarde wordt de Europese Commissie uiterlijk 15 oktober meegedeeld en is van toepassing vanaf 1 januari van het daaropvolgende jaar. De Europese Commissie stelt alle betrokken landen in kennis van de desbetreffende bedragen. 4.Een overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst mag het bedrag dat is verkregen door omrekening van een in euro’s uitgedrukt bedrag in zijn nationale valuta, naar boven of naar beneden afronden. Het afgeronde bedrag mag niet meer dan 5 % afwijken van het door omrekening verkregen bedrag. Een partij mag de tegenwaarde in haar nationale valuta van een in euro’s uitgedrukt bedrag ongewijzigd handhaven, indien de omrekening van dit bedrag bij de in lid 3 bedoelde jaarlijkse aanpassing, vóór afronding, tot een stijging van minder dan 15 % van die tegenwaarde leidt. De tegenwaarde in nationale valuta kan ongewijzigd blijven indien de omrekening tot een daling van de tegenwaarde leidt. 5.Op verzoek van een overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst worden de bedragen in euro’s door het Gemengd Comité van de EER herzien. Bij een dergelijke herziening onderzoekt het Gemengd Comité van de EER of het wenselijk is de betreffende limieten in reële termen te handhaven. Het kan in dit verband besluiten de in euro’s uitgedrukte bedragen te wijzigen.

TITEL VI

SAMENWERKINGSBEGINSELEN

EN BEWIJSSTUKKEN Artikel 31 Bewijsstukken, bewaring van de bewijzen van oorsprong en andere stukken 1.Een exporteur die een oorsprongsverklaring heeft opgesteld of een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 heeft aangevraagd, bewaart gedurende een periode van ten minste drie jaar na de datum van afgifte of opstelling van de oorsprongsverklaring een papieren of elektronische versie van dit bewijs van oorsprong, alsmede alle stukken waaruit blijkt dat de producten van oorsprong zijn. 2.De leverancier die een leveranciersverklaring opstelt, bewaart een kopie van deze verklaring en van alle facturen, pakbonnen of andere handelsdocumenten waaraan zijn verklaring werd gehecht, alsmede de in artikel 29, lid 6, bedoelde documenten, gedurende ten minste drie jaar. De leverancier die een langlopende leveranciersverklaring opstelt, bewaart een kopie van deze verklaring en van alle facturen, pakbonnen of andere handelsdocumenten betreffende de goederen waarop zijn aan de betrokken afnemer gezonden verklaring betrekking heeft, alsmede de in artikel 29, lid 6, bedoelde documenten, gedurende ten minste drie jaar. Deze periode begint op de dag waarop de langlopende leveranciersverklaring vervalt. 3.Voor de toepassing van lid 1 vallen onder stukken waaruit blijkt dat de producten van oorsprong zijn onder meer: (a)een rechtstreeks bewijs, bijvoorbeeld aan de hand van de boekhouding of de interne administratie van de exporteur of leverancier, van de door hem verrichte be- of verwerkingen om het product te verkrijgen; (b)in de desbetreffende toepassende overeenkomstsluitende partij in overeenstemming met de nationale wetgeving afgegeven of opgestelde stukken die de oorsprong van de gebruikte materialen staven; (c)in de desbetreffende overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst in overeenstemming met de nationale wetgeving afgegeven of opgestelde stukken die de be- of verwerking van materialen in die overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst staven; (d)in de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst in overeenstemming met deze regels afgegeven of opgestelde oorsprongsverklaringen of certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 die de oorsprong van de gebruikte materialen staven; (e)passende bewijsstukken betreffende de be-of verwerking buiten de EER door toepassing van artikel 13 en 14 waaruit blijkt dat aan de voorwaarden van deze artikelen is voldaan. 4.De douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst die een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 afgeven, bewaren het in artikel 20, lid 2, bedoelde aanvraagformulier gedurende ten minste drie jaar. 5.De douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst bewaren de oorsprongsverklaringen en de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 die bij hen werden ingediend, gedurende ten minste drie jaar. 6.Een leveranciersverklaring ten bewijze van de be- of verwerking van gebruikte materialen in een toepassende overeenkomstsluitende partij of in de EER, opgesteld in die toepassende overeenkomstsluitende partij of in de EER, wordt behandeld als een in artikel 18, lid 3, artikel 20, lid 4, en artikel 29, lid 6, bedoeld document dat moet staven dat producten die door een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of een oorsprongsverklaring zijn gedekt, als van oorsprong uit die toepassende overeenkomstsluitende partij of uit de EER kunnen worden beschouwd en aan de andere eisen van deze regels voldoen. Artikel 32

Geschillenregeling Indien er een geschil rijst in verband met de in de artikelen 34 en 35 beschreven controleprocedures, of in verband met de interpretatie van dit aanhangsel, dat niet kan worden geregeld tussen de douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd en de douaneautoriteiten die die controle moeten uitvoeren, wordt dit voorgelegd aan het Gemengd Comité van de EER. Op de regeling van geschillen tussen de importeur en de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst is in alle gevallen de wetgeving van dat land van toepassing.



TITEL VII ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING Artikel 33 Kennisgeving en samenwerking 1.De douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst verstrekken elkaar specimens van de afdrukken van de stempels die in hun douanekantoren worden gebruikt bij de afgifte van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, voorbeelden van de aan toegelaten exporteurs toegekende vergunningnummers en de adressen van de douaneautoriteiten die belast zijn met de controle van deze certificaten en oorsprongsverklaringen. 2.Ten behoeve van de correcte toepassing van deze regels verlenen de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-Overeenkomst elkaar, via de bevoegde douaneautoriteiten, bijstand bij het controleren van de echtheid van de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, de oorsprongsverklaringen of de leveranciersverklaringen en van de juistheid van de daarin vermelde gegevens. Artikel 34 Controle van de bewijzen van oorsprong 1.Bewijzen van oorsprong worden achteraf steekproefsgewijs gecontroleerd of ook wanneer de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van deze documenten, de oorsprong van de betrokken producten of de naleving van de andere voorwaarden van deze regels. 2.Wanneer zij een verzoek om controle achteraf indienen, zenden de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, de factuur, indien die is voorgelegd, de oorsprongsverklaring of een kopie van deze documenten terug aan de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst, indien van toepassing onder vermelding van de redenen van het verzoek om controle. Zij verstrekken bij dit verzoek alle documenten en gegevens die het vermoeden hebben doen rijzen dat de gegevens op het bewijs van oorsprong onjuist zijn. 3.De controle wordt verricht door de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van uitvoer bij de EER-Overeenkomst. Met het oog hierop hebben zij het recht alle bewijsstukken op te vragen, de administratie van de exporteur in te zien en elke andere controle te verrichten die zij nodig achten.

4.Indien de douaneautoriteiten van de overeenkomstsluitende partij van invoer bij de EER-Overeenkomst besluiten de preferentiële behandeling in afwachting van de resultaten van de controle niet toe te kennen, bieden zij de importeur aan de producten vrij te geven onder voorbehoud van de noodzakelijk geachte conservatoire maatregelen. 5.De douaneautoriteiten die om de controle hebben verzocht, worden zo snel mogelijk over de resultaten geïnformeerd. Hierbij moet duidelijk worden aangegeven of de documenten echt zijn, en of de betrokken producten kunnen worden beschouwd als van oorsprong uit de EER en aan de andere voorwaarden van deze regels voldoen. 6.Wanneer bij gegronde twijfel binnen tien maanden na het verzoek om controle geen antwoord is ontvangen of het antwoord niet voldoende gegevens bevat om de echtheid van het betrokken document of de werkelijke oorsprong van de producten vast te stellen, kennen de verzoekende douaneautoriteiten de preferentiële behandeling niet toe, behoudens buitengewone omstandigheden. Artikel 35 Controle van de leveranciersverklaring 1.Leveranciersverklaringen of langlopende leveranciersverklaringen kunnen achteraf steekproefsgewijs worden gecontroleerd of ook wanneer de douaneautoriteiten van een overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst waar die verklaringen in aanmerking zijn genomen bij de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of de opstelling van een oorsprongsverklaring, gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van het document of de juistheid van de daarin vermelde gegevens. 2.Met het oog op de toepassing van lid 1 zenden de douaneautoriteiten van de in lid 1 bedoelde partij de leveranciersverklaring of de langlopende leveranciersverklaring en de facturen, pakbonnen of andere handelsdocumenten die betrekking hebben op de goederen die door die verklaring zijn gedekt, terug aan de douaneautoriteiten van de toepassende overeenkomstsluitende partij waar de verklaring werd opgesteld, onder vermelding van de materiële of formele redenen van het verzoek om controle. Zij verstrekken bij dit verzoek om controle achteraf alle documenten en gegevens die het vermoeden hebben doen rijzen dat de gegevens in de leveranciersverklaring of de langlopende leveranciersverklaring onjuist zijn. 3.De controle wordt verricht door de douaneautoriteiten van de toepassende overeenkomstsluitende partij waar de leveranciersverklaring of de langlopende leveranciersverklaring werd opgesteld. Met het oog hierop hebben zij het recht alle bewijsstukken op te vragen, de administratie van de leverancier in te zien en elke andere controle te verrichten die zij nodig acht. 4.De douaneautoriteiten die om de controle hebben verzocht, worden zo snel mogelijk over de resultaten geïnformeerd. Hierbij moet duidelijk worden aangegeven of de gegevens in de leveranciersverklaring of de langlopende leveranciersverklaring juist zijn, en de resultaten moeten hen in staat stellen te bepalen of en in hoeverre deze verklaring in aanmerking kon worden genomen bij de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of de opstelling van een oorsprongsverklaring. Artikel 36 Sancties Elke overeenkomstsluitende partij bij de EER-Overeenkomst voorziet in het opleggen van straf-, civiel- of bestuursrechtelijke sancties voor schendingen van haar nationale wetgeving met betrekking tot deze regels.



TITEL VIII

TOEPASSING VAN AANHANGSEL A

Artikel 37 Liechtenstein Onverminderd artikel 2 wordt een product van oorsprong uit Liechtenstein als gevolg van de douane-unie tussen Zwitserland en Liechtenstein geacht van oorsprong te zijn uit Zwitserland. Artikel 38 Republiek San Marino Onverminderd artikel 2 wordt een product van oorsprong uit de Republiek San Marino als gevolg van de douane-unie tussen de Europese Unie en de Republiek San Marino geacht van oorsprong te zijn uit de Europese Unie. Artikel 39 Vorstendom Andorra Onverminderd artikel 2 wordt een product van oorsprong uit het Vorstendom Andorra dat is ingedeeld onder de hoofdstukken 25 tot en met 97 van het geharmoniseerde systeem, als gevolg van de douane-unie tussen de Europese Unie en het Vorstendom Andorra geacht van oorsprong te zijn uit de Europese Unie. Artikel 40 Ceuta en Melilla 1.Voor de toepassing van deze regels heeft de term “EER” geen betrekking op Ceuta en Melilla. 2.Voor de toepassing van Protocol nr. 49 bij de EER-Overeenkomst zijn deze regels van overeenkomstige toepassing op de producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla, met inachtneming van de bijzondere voorwaarden van bijlage V.





BIJLAGE I AANTEKENINGEN BIJ DE LIJST IN BIJLAGE II Aantekening 1 — Algemene inleiding In deze lijst zijn de voorwaarden omschreven waarop producten als voldoende be- of verwerkt worden beschouwd in de zin van artikel 4 van titel II van dit aanhangsel. Er zijn vier verschillende soorten oorsprongsregels, al naargelang van het product: (a)door be- of verwerking, waarbij een maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen niet mag worden overschreden; (b)door be- of verwerking, waardoor een product ontstaat dat onder een andere post (viercijfercode) of onderverdeling (zescijfercode) van het geharmoniseerde systeem valt dan de post (viercijfercode) of onderverdeling (zescijfercode) van de gebruikte materialen; (c)een specifieke be- of verwerking; (d)een be- of verwerking van geheel en al verkregen materialen. Aantekening 2 — Structuur van de lijst 2.1De eerste twee kolommen van de lijst geven het verkregen product aan. In kolom 1 is het nummer van de post of het hoofdstuk volgens het geharmoniseerd systeem vermeld en kolom 2 bevat de omschrijving van de goederen die volgens dat systeem onder die post of dat hoofdstuk vallen. Voor iedere post of ieder hoofdstuk in de kolommen 1 en 2 wordt in kolom 3 een regel gegeven. Een nummer in kolom 1 voorafgegaan door “ex” betekent dat de regels in kolom 3 alleen gelden voor het gedeelte van de post dat in kolom 2 is omschreven. 2.2Wanneer in kolom 1 verscheidene postnummers zijn gegroepeerd of wanneer een hoofdstuknummer is vermeld en de omschrijving van de producten in kolom 2 derhalve in algemene bewoordingen is gesteld, dan zijn de regels daarnaast in kolom 3 van toepassing op alle producten die volgens het geharmoniseerde systeem onder de posten van het hoofdstuk of onder elk van de in kolom 1 gegroepeerde posten zijn ingedeeld. 2.3Wanneer in de lijst verschillende regels worden gegeven voor verschillende producten die onder dezelfde post vallen, wordt na elk streepje dat deel van de post omschreven waarop de daarnaast in kolom 3 vermelde regels van toepassing zijn. 2.4Wanneer in kolom 3 twee regels worden gegeven, gescheiden door het woord “of”, kan de exporteur kiezen welke regel hij toepast. Aantekening 3 — Voorbeelden van toepassing van de regels

3.1Op producten die de oorsprong hebben verkregen en die bij de vervaardiging van andere producten worden gebruikt, is artikel 4 van titel II van dit aanhangsel van toepassing ongeacht het feit of de oorsprong verkregen werd in de fabriek waar deze producten worden gebruikt of in een andere fabriek in de EER. 3.2Overeenkomstig artikel 6 van titel II van dit aanhangsel moet de be- of verwerking meer inhouden dan de behandelingen die in dat artikel zijn genoemd. Indien dit niet het geval is, komen de goederen niet in aanmerking voor het preferentiële tarief, zelfs indien aan de voorwaarden in onderstaande lijst is voldaan. Onder voorbehoud van artikel 6 van titel II van dit aanhangsel geven de regels in de lijst de minimumbewerking of -verwerking aan die vereist is; meer be- of verwerking verleent eveneens de oorsprong; omgekeerd kan minder be- of verwerking geen oorsprong verlenen. Mag volgens een regel een niet van oorsprong zijnd materiaal in een bepaald productiestadium worden gebruikt, dan mag hetzelfde materiaal ook in een vroeger productiestadium worden gebruikt. Hetzelfde materiaal mag evenwel niet worden gebruikt in een later productiestadium. Mag volgens een regel een niet van oorsprong zijnd materiaal in een bepaald productiestadium niet worden gebruikt, dan mag dat materiaal wel in een vroeger productiestadium worden gebruikt. Hetzelfde materiaal mag evenwel niet worden gebruikt in een later productiestadium. Voorbeeld: wanneer volgens de regel in de lijst voor hoofdstuk 19 “het gewicht van niet-oorsprongsmaterialen van de posten 1101 tot en met 1108 niet hoger mag zijn dan 20 %”, geldt er geen beperking voor het gebruik (bv. de invoer) van granen van hoofdstuk 10 (materialen in een vroeger productiestadium). 3.3In afwijking van aantekening 3.2 mogen, wanneer volgens de regel “materialen van een willekeurige post” gebruikt mogen worden, materialen van dezelfde post en met dezelfde omschrijving als het product worden gebruikt, onder voorbehoud evenwel van eventuele in die regel opgenomen beperkingen. Wanneer echter de uitdrukking “vervaardiging uit materialen van om het even welke post, met inbegrip van andere materialen van post …” of “vervaardiging uit materialen van om het even welke post, met inbegrip van andere materialen van dezelfde post als het product” wordt gebezigd, mogen materialen van alle posten worden gebruikt, met uitzondering van die welke onder dezelfde omschrijving in kolom 2 vallen als het product. 3.4Wanneer volgens een regel in de lijst een product van meer dan één materiaal mag worden vervaardigd, betekent dit dat één of meer van deze materialen kunnen worden gebruikt. Het is niet noodzakelijk dat zij alle worden gebruikt. 3.5Wanneer volgens een regel in de lijst een product van een bepaald materiaal moet worden vervaardigd, betekent dit niet dat geen andere materialen mogen worden gebruikt die vanwege hun aard hieraan niet kunnen voldoen. 3.6Indien in een regel in de lijst twee percentages worden gegeven als maximumwaarde van niet‑oorsprongsmaterialen die kunnen worden gebruikt, dan mogen die percentages niet bij elkaar worden opgeteld. De maximumwaarde van alle gebruikte niet-oorsprongsmaterialen mag het hoogste van de opgegeven percentages nooit overschrijden. Bovendien mogen de afzonderlijke percentages met betrekking tot bepaalde materialen niet worden overschreden. Aantekening 4 — Algemene bepalingen betreffende bepaalde landbouwproducten 4.1Landbouwproducten die zijn ingedeeld onder de hoofdstukken 6, 7, 8, 9, 10 en 12 en post 2401 die zijn gekweekt of geoogst in de EER, worden behandeld als van oorsprong uit de EER, zelfs indien zij zijn gekweekt uit ingevoerde zaden, bollen, wortels, stekken, enten, scheuten, knoppen of andere levende delen van planten. 4.2Wanneer de hoeveelheid niet van oorsprong zijnde suiker in een bepaald product een bepaalde limiet niet mag overschrijden, wordt, bij de berekening van die limiet, rekening gehouden met het gewicht van suiker van post 1701 (sacharose) en 1702 (bv. fructose, glucose, lactose, maltose, isoglucose of invertsuiker) die is gebruikt bij de vervaardiging van het eindproduct en bij de vervaardiging van niet-producten van oorsprong die in het eindproduct zijn opgenomen. Aantekening 5 — Terminologie in verband met bepaalde textielproducten 5.1De term “natuurlijke vezels” in de lijst heeft betrekking op andere dan kunstmatige of synthetische vezels, met inbegrip van afval, in het stadium vóór het spinnen. Tenzij anders vermeld, omvat de term vezels die zijn gekaard, gekamd of anderszins bewerkt, doch niet gesponnen. 5.2De term “natuurlijke vezels” omvat paardenhaar van post 0511, zijde van de posten 5002 en 5003, wol, fijn of grof haar van de posten 5101 tot en met 5105, katoen van de posten 5201 tot en met 5203 en ander plantaardige vezels van de posten 5301 tot en met 5305. 5.3De termen “textielmassa”, “chemische stoffen” en “materialen voor het vervaardigen van papier” in de lijst hebben betrekking op materialen die niet onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen, maar die gebruikt kunnen worden bij de vervaardiging van kunstmatige, synthetische of papieren vezels of garens. 5.4De term “synthetische en kunstmatige stapelvezels” in de lijst heeft betrekking op kabel van synthetische of kunstmatige filamenten, op synthetische of kunstmatige stapelvezels en op synthetisch of kunstmatig afval van de posten 5501 tot en met 5507.

5.5Bedrukken (indien in combinatie met weven, breien/haken, tuften of het aanbrengen van een flockprint) is gedefinieerd als een techniek waarmee een permanente, objectief te beoordelen functie, zoals kleur, design of technische prestaties, aan een textielsubstraat wordt toegevoegd met behulp van digitale, zeef-, wals- of transfertechnieken. 5.6Bedrukken (als zelfstandige bewerking) is gedefinieerd als een techniek waarmee een permanente, objectief te beoordelen functie, zoals kleur, design of technische prestaties, aan een textielsubstraat wordt toegevoegd met behulp van digitale, zeef-, wals- of transfertechnieken, samen met ten minste twee bewerkingen van voorbereiding of afwerking (zoals wassen, bleken, merceriseren, thermofixeren, ruwen, kalanderen, krimpvrij maken, permanent finish, decatiseren, impregneren, herstellen en noppen), mits de waarde van alle gebruikte materialen niet hoger is dan 50 % van de prijs af fabriek van het product. Aantekening 6 — Toegestane afwijkingen voor producten die gemaakt zijn van een mengsel van textielmaterialen 6.1Indien voor een bepaald product in de lijst naar deze aantekening wordt verwezen, zijn de in kolom 3 van de lijst genoemde voorwaarden niet van toepassing op basistextielmaterialen die bij de vervaardiging van dat product zijn gebruikt en die, samen genomen, ten hoogste 15 % van het totale gewicht van alle gebruikte basistextielmaterialen uitmaken (zie ook de aantekeningen 6.3 en 6.4). 6.2De in aantekening 6.1 genoemde afwijking is evenwel slechts van toepassing op gemengde producten die van twee of meer basistextielmaterialen zijn vervaardigd. Basistextielmaterialen zijn: –zijde; –wol; –grof dierenhaar; –fijn dierenhaar; –paardenhaar (crin); –katoen; –papier en materialen voor het vervaardigen van papier; –vlas; –hennep; –jute en andere bastvezels; –sisal en andere textielvezels van het geslacht “agave”; –kokosvezels, abaca, ramee en andere plantaardige textielvezels; –synthetische filamentvezels van polypropyleen; –synthetische filamentvezels van polyester;

–synthetische filamentvezels van polyamide; –synthetische filamentvezels van polyacrylonitril; –synthetische filamentvezels van polyimide; –synthetische filamentvezels van polytetrafluorethyleen; –synthetische filamentvezels van poly(fenyleensulfide); –synthetische filamentvezels van poly(vinylchloride); –andere synthetische filamentvezels; –kunstmatige filamentvezels van viscose; –andere kunstmatige filamentvezels; –filamenten die elektriciteit geleiden; –synthetische stapelvezels van polypropyleen; –synthetische stapelvezel