NL    NL NL 
NL    NL  EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 2.2.2011 
SEC(2011) 133 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
Begeleidend document bij het 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD  
over een gemeenschappelijke aanpak voor het gebruik van persoonsgegevens van 
passagiers  
  
SAMENVATTING VAN DE  EFFECTBEOORDELING 
  
. 
{SEC(2011) 132 definitief} 
{COM(2011) 32 definitief} 
NL    NL 1. PROCEDURELE  ASPECTEN  EN RAADPLEGING  VAN  
BELANGHEBBENDEN 
Op 6 november 2007 keurde de Commissie een voorstel goed voor een kaderbesluit van de 
Raad over het gebruik van persoonsgegeve ns van passagiers (PNR-gegevens) voor 
wetshandhavingsdoeleinden1. Bij het voorstel was een  effectbeoordeling gevoegd2. Het 
voorstel werd uitvoerig bespr oken door de werkgroepen van de Raad. De vooruitgang die 
hierbij werd geboekt, werd in 2008 bevestigd op de JBZ-Raad. Dankzij de discussies over het 
voorstel in de werkgroepen kon over de mees te bepalingen ervan een consensus worden 
bereikt.  
Door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 kwam het 
voorstel van de Commissie, dat op dat moment  nog niet door de Raad was goedgekeurd, te 
vervallen. In het "Het programma van Stockholm - Een open en veilig Europa ten dienste en 
ter bescherming van de burger"3 wordt de Commissie opgeroepen een EU-maatregel 
betreffende het gebruik van PNR-gegevens voor te stellen met het oog op het voorkomen, 
opsporen, onderzoeken en vervolgen van terrorisme en zware criminaliteit. 
Voor de effectbeoordeling van 2007 raadpleegde  de Commissie alle belanghebbenden. Na de 
goedkeuring van het voorstel van de Commissie uit 2007 maakte n alle belanghebbenden – het 
Europees Parlement, de Groep gegevensbesc herming artikel 29, de Europese Toezichthouder 
voor gegevensbescherming, het Bureau voor de grondrechten en de luchtvaartmaatschappijen 
– hun standpunt bekend. In het onderhavige versla g wordt de mogelijkheid onderzocht om het 
voorstel van 2007 te vervangen door een nieuw voorstel overeenkomstig de bepalingen en 
procedures van het Verdrag van Lissabon. Het heeft ten doel in te gaan op de kritiek van de 
belanghebbenden en houdt rekening met alle nieu we feiten en met de ervaring die sinds 2007 
is opgedaan. 
2. BESCHRIJVING  VAN  HET  PROBLEEM 
2.1. Gevaar van terrorisme en zware criminaliteit 
Gedurende de laatste tien jaar is de grensovers chrijdende criminaliteit zowel binnen als buiten 
de Europese Unie in omvang toegenomen. Volgens het Sourcebook of Crime and Criminal 
Justice Statistics  werden er in 2007 in de EU-lidstat en (uitgezonderd Italië en Portugal, 
waarvoor geen gegevens beschikbaar werden  gesteld) per 100 000 inwoners circa 14 000 
strafbare feiten gepleegd. Het na tionale cijfer variee rt van 14 465 feiten in Zweden tot 958 in 
Cyprus. Europol constateerde in zijn EU-dreigingsevalua tie voor de georganiseerde 
criminaliteit 2009 dat de meeste dreiginge n van georganiseerde criminaliteit een 
internationale dimensie hebben en dat de mees te zware georganiseerde  criminaliteit gepaard 
gaat met internationaal verkeer.  
Terrorisme vormt momenteel een van de groot ste bedreigingen voor veiligheid, vrede, 
stabiliteit, democratie en grondrechten. De terrori stische dreiging is niet beperkt tot specifieke 
geografische zones. Europol stelt in zijn "E U Terrorism Situation and Trend Report 2010" dat 
het terrorisme in de EU in 2009 weliswaar is afgenomen, maar benadrukt dat de dreiging toch 
reëel en ernstig blijft. De meeste terreurcampagnes, met name die welke Europol als 
"islamistisch" aanduidt, zijn transnationaal van aard. 
                                                 
1 COM(2007) 654. 
2 SEC(2007) 1453. 
3 Raadsdocument 17024/09 van 2.12.2009. 
NL    NL 2.2. PNR-gegevens en het gebruik ervan 
PNR-gegevens worden wereldwijd al versch eidene jaren gebruikt, voornamelijk door douane- 
en rechtshandhavingsinstanties. PNR-gegevens  kunnen op verschillende manieren worden 
gebruikt voor politiële en  justitiële doeleinden: 
• reactief:  bij onderzoeken, strafvervolging, oprollen van netwerken nadat een misdrijf is 
gepleegd. Om rechtshandhavingsinstanties de moge lijkheid te bieden ver genoeg terug te 
gaan in de tijd, is het in dergelijke gevall en nodig dat de rechtshandhavingsinstanties de 
gegevens gedurende een passe nde termijn kunnen bewaren; 
• realtime: vóór aankomst of vertrek van passagier s, teneinde een strafbaar feit te 
voorkomen, personen te observeren of aan te ho uden voordat een strafbaar feit is gepleegd, 
of omdat een strafbaar feit gepl eegd is of wordt. In dergelijke gevallen is het bijzonder 
nuttig om PNR-gegevens te toetsen aan vooraf vastgestelde beoordelingscriteria teneinde 
personen te identificeren die v oorheen "onbekend" waren bij de 
rechtshandhavingsinstanties en de gegevens te vergelijken met databases van gezochte 
personen en voorwerpen;  
• proactief:  voor analyse en bepaling van beoorde lingscriteria, die vervolgens kunnen 
worden gebruikt om passagiers voor vertrek en aankomst te beoordelen. Om het belang 
van gegevens met betrekking tot terroristische misdrijven en zware cr iminaliteit te kunnen 
analyseren, moeten de rechtshandhavingsinst anties die gegevens gedurende een passende 
termijn kunnen bewaren. 
Het is om verschillende redenen noodzakelijk  om luchtvaartmaatschappijen deze wettelijke 
verplichtingen op te leggen. 
Ten eerste kunnen rechtshandhavingsinstanties  met behulp van PNR-gegevens personen 
identificeren die voorheen "onbekend" waren,  dat wil zeggen, personen die niet eerder 
verdacht werden van betrokkenheid bij zware cr iminaliteit of terrorisme, maar volgens een 
analyse van de gegevens bij dergelijke activ iteiten betrokken kunnen zijn en derhalve nader 
dienen te worden onderzocht door de bevoegde autoriteiten. Het identif iceren van dergelijke 
personen helpt de rechtshandha vingsinstanties om zware misd rijven, waaronder terreurdaden, 
te voorkomen en op te sporen. Hiertoe moeten de rechtshandhavingsinstanties PNR-gegevens 
zowel realtime gebruiken, voor toetsing va n PNR-gegevens aan vooraf vastgestelde 
beoordelingscriteria die aange ven welke voorheen "onbeke nde" personen nader moeten 
worden onderzocht, als proactief, voor anal yse en bepaling van beoordelingscriteria.  
Zo kan uit analyse van PNR-gegevens worden afgeleid welke routes het meest worden 
gebruikt voor mensen- of drugshandel; deze info rmatie kan vervolgens worden opgenomen in 
de beoordelingscriteria. Door PNR-gegevens r ealtime aan dergelijke criteria te toetsen, 
kunnen misdrijven worden voorkomen of opges poord. Een van de lidstaten gaf ons een 
concreet voorbeeld. In deze zaak bleek uit PNR-analyse dat een groep mensenhandelaars altijd via dezelfde route reisde. Zij gebruikten  valse documenten om op een vlucht binnen de 
EU in te checken, maar checkten ook met echte  documenten in op een vlucht naar een derde 
land. Vanuit de vertrekhal stapten zij vervolgens  in op de vlucht binnen de EU. Zonder PNR-
gegevens zou het onmogelijk zijn geweest om dit mensenhandelnetwerk op te rollen.  
Door het gecombineerd gebruik van PNR- gegevens (proactief en realtime) kunnen 
rechtshandhavingsinstanties het gevaar van zware criminaliteit en terrorisme aanpakken op 
een manier die met de verwerking van andere categorieën persoonsgegevens niet mogelijk is. 
Zoals hieronder nader wordt toegelicht, kun nen de rechtshandhavingsinstanties door de 
NL    NL verwerking van de persoonsgegevens waar over zij beschikken dankzij bestaande en 
toekomstige maatregelen op EU-niveau, zoals de richtlijn doorgifte passagiersgegevens4, het 
Schengeninformatiesysteem (SIS) en het Schenge ninformatiesysteem van de tweede generatie 
(SIS II), "onbekende" verdachten namelijk niet op dezelfde wijze identificeren als analyse van 
PNR-gegevens mogelijk zou maken.  
Ten tweede helpen PNR-gegevens de rech tshandhavingsinstanties bij het voorkomen, 
opsporen, onderzoeken en vervol gen van zware misdrijven, w aaronder terreurd aden. Hiertoe 
moeten de rechtshandhavingsinstanties PNR-gegevens realtime  vergelijken met diverse 
databases met "bekenden" en gezochte voorwe rpen. Daarnaast moeten zij PNR-gegevens 
reactief  gebruiken om bewijs op te bouwen en zo  nodig medeplichtigen van criminelen te 
vinden en criminele netwerken op te rollen.  
Zo kunnen rechtshandhavingsinstanties op gr ond van de creditcardgegevens die deel 
uitmaken van de PNR-gegevens, vaststellen en  bewijzen dat iemand banden met een bekende 
crimineel of criminele organisatie heeft. Ee n van de lidstaten gaf het voorbeeld van een 
grootschalige mensen- en drugshandel die zich in  een lidstaat en in derde landen afspeelt. 
Kartels importeerden drugs naar verscheidene  Europese bestemmingen. Zij zetten daarbij 
bolletjesslikkers in die zelf het slachtoffer ware n van mensenhandel. Zij liepen tegen de lamp 
doordat op basis van PNR-gegevens kon worden vastgesteld dat de tickets met gestolen 
creditcards werden betaald. Dit leidde tot aanhoudingen in de lidstaat. Naar aanleiding van 
deze zaak werd een beoordelingscriterium vast gesteld dat zelf ook weer tot meerdere 
aanhoudingen in andere lidstate n en derde landen leidde.  
Ten slotte kunnen rechtshandhavingsinstanties  door vóór aankomst gebruik te maken van 
PNR-gegevens een beoordeling verrichten en diepgaander veiligheidsonderzoek instellen met betrekking tot alleen die personen die, gelet op objectieve beoordelingscriteria en eerdere 
ervaring, het grootste veilighe idsrisico vormen. Dit komt het reisgemak van alle andere 
passagiers ten goede en verminde rt de kans dat passagiers aan een veiligheidsonderzoek 
worden onderworpen op basis van onwettige crit eria als nationaliteit of huidskleur, die 
rechtshandhavingsinstanties (zoals douaneambtenaren en grenswachten) wellicht ten onrechte in verband brengen met veiligheidsrisico's.  
De EU heeft in het kader van de strijd tegen terrorisme en grensoverschrijdende 
georganiseerde criminaliteit overeenkomsten voor de doorgifte van PN R-gegevens gesloten 
met de Verenigde Staten, Canada en  Australië. Naar verwachting zullen 
luchtvaartmaatschappijen die vluchten vanuit de  EU verzorgen in de toekomst door meer 
derde landen om PNR-gegevens worden gevraagd. 
Het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Dene marken hebben al primaire wetgeving 
aangenomen voor het vastleggen en gebrui ken van PNR-gegevens. Deze nationale 
maatregelen verschillen op meerdere punten en  wanneer de volledige regelgeving in deze 
lidstaten is goedgekeurd, zullen de afwijkingen waarschijnlijk nog groter zijn. Aangezien meer lidstaten hun eigen PNR-wetgeving voorbereiden, zou het tot 27 behoorlijk 
verschillende stelsels kunnen komen, hetgeen kan leiden tot ongelijke gegevensbeschermingsniveaus, leemten in de beveiliging, meer kosten en rechtsonzekerheid 
voor de vervoerders.  
2.3. Het recht van de EU om op te treden en subsidiariteit 
Het recht van de EU om op dit gebied op te tred en is verankerd in de artikelen 82 en 87 van 
titel V, hoofdstuk V, van het Verdrag betref fende de werking van de Europese Unie. 
                                                
 
4 Richtlijn 2004/82/EG van 29 augustus 2004. 
NL    NL Aangezien de meeste vormen van zware criminal iteit, zoals drugs- en mensenhandel, op enig 
punt gepaard gaan met internationaal verkeer, is het van essentieel belang dat de autoriteiten 
PNR-gegevens verzamelen, verwerken en ui twisselen ter bevorder ing van de interne 
veiligheid van de EU. Gelet op het vrij verkee r van personen in het Schengengebied, is het 
zaak dat alle lidstaten PNR-gegevens gebruiken, om leemten in de beveiliging te voorkomen. Bovendien zal actie op EU-niveau leiden tot geharmoniseerde bepalingen inzake het 
waarborgen van gegevensbescherming, tot kostenbes paringen en tot rech tszekerheid voor de 
vervoerders. 
3. DOELSTELLINGEN 
3.1. Beleidsdoelstellingen 
De algemene doelstelling is het bevorderen van de interne veiligheid van de EU, met 
inachtneming van het recht op bescherming va n persoonsgegevens en andere grondrechten, 
met de volgende specifieke  beleidsdoelstellingen: 
(1) voorkomen en beperken van te rroristische act iviteiten en andere zware criminaliteit 
door het gebruik van PNR-gegevens overal op dezelfde wijze aan te pakken en door 
leemten in de beveiliging te vermijden; 
(2) de uitwisseling van PNR-gegevens tussen de bevoegde autoriteiten vergemakkelijken 
en waarborgen dat de toegang tot PNR-gege vens beperkt blijft tot hetgeen nodig is, 
waardoor wordt verzekerd dat het recht op bescherming van persoonsgegevens bij het 
verzamelen en verwerken van PNR-gegevens in acht wordt genomen; 
(3) ervoor zorgen dat vervoerders meer rechtszek erheid en minder kosten krijgen door de 
verschillen tussen de juridische  en technische vereisten w aaraan zij moeten voldoen, te 
verkleinen. 
3.2. Overwegingen inzake grondrechten 
Bij de effectbeoordeling zijn de  gevolgen voor de grondrechten geanalyseerd aan de hand van 
de checklist die de Commissie heeft opgenomen  in haar strategie voor een doeltreffende 
tenuitvoerlegging van het Ha ndvest van de grondrechten door de Europese Unie
5. 
Het gebruik van PNR-gegevens zou gevolgen hebben voor de grondrechten inzake de 
eerbiediging van het privéleven en de be scherming van persoonsgegevens. Hieraan kunnen 
beperkingen en voorwaarden worden verbonden, gesteld dat "bij wet in die inmenging wordt 
voorzien" en dat deze "in een democratische samenleving noodzakelijk is." Aangezien de 
voorgestelde maatregelen gericht zijn op de bestrijding van terrorisme en andere vormen van zware criminaliteit, zouden z ij een doelstelling van algemeen belang dienen die dergelijke 
beperkingen rechtvaardigt, mits het evenre digheidsbeginsel in acht wordt genomen. 
De voorgestelde maatregelen zouden vallen onder hoofdstuk V (Politiële samenwerking) van 
titel V van het VWEU. Kaderbesluit 2008/977/ JBZ van de Raad van 27.11.2008 over de 
bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en 
justitiële samenwerking in strafzaken
6 zou enkel van toepassing zijn op de voorgestelde 
maatregelen voor zover die inhouden dat bepaalde  persoonsgegevens tussen lidstaten zouden 
worden doorgegeven, en dus ni et op persoonsgegevens die uitsluitend op nationaal niveau 
                                                 
5 COM(2010) 573 van 19 oktober 2010. 
6 Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad van 27 november 2008 over de bescherming van 
persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in 
strafzaken, PB L 350 van 30.12.2008, blz. 60. 
NL    NL worden verwerkt. Voor de verwerking van pers oonsgegevens op nationaal niveau gelden er 
momenteel geen EU-regels. Het zou het beste zijn als de gegevensbeschermingswaarborgen van de voorgestelde maatregelen in overeenstemming zijn met Kaderbesluit 2008/977/JBZ. Zo zou 
worden gewaarborgd dat de bescherming van persoonsgegevens aan een uniforme standaard 
voldoet.  
De rechtshandhavingsinstanties moeten de gegevens gedurende een passende termijn kunnen 
bewaren. Wat de methode van doorgifte van gege vens door de vervoerder s betreft, biedt het 
"push"-systeem onmiskenbaar grotere voordele n dan het "pull"-syst eem. Dit eerste systeem 
dient dan ook op iedere doorgift e van toepassing te zijn. 
Wat betreft kritiek op "profilering": op grond van de EU-wetgeving inzake 
gegevensbescherming heeft eenieder het recht niet te worden onderworpen aan een besluit 
waaraan voor hem rechtsgevolgen zijn verb onden of dat hem verregaand treft en dat 
uitsluitend op een geautomatiseerde gegevensve rwerking berust die best emd is om aspecten 
van zijn persoon te beoordelen. Geautomatiseerde  individuele besluite n dienen volledig te 
worden gecontroleerd en bevestigd door een  mens en bepalingen te bevatten op grond 
waarvan de betrokkene zijn standpunt kenbaar kan maken. 
4. BELEIDSOPTIES 
In de effectbeoordeling worden vi er beleidsopties geanalyseerd: 
Optie A . Afzien van optreden op EU-n iveau en status-quo handhaven. 
Optie B. Opties  met betrekking tot de structuur van het PNR-systeem: 
B.1: Gedecentraliseerde verzameling en verwer king van gegevens door de lidstaten; B.2:
 Gecentraliseerde verzameling en ve rwerking van gegevens op EU-niveau. 
Optie C . Opties met betrekking tot de  beperking van het doel: 
C.1: Gegevens alleen toeganke lijk voor terroristische misdr ijven en zware criminaliteit; 
C.2: Gegevens toegankelijk voor  terroristische misdrijven en zware criminaliteit en voor 
andere beleidsdoelstellingen. 
Optie D . Opties met betrekking tot de gebruikte vervoersmiddelen: 
D.1: Uitsluitend luchtvaartmaatschappijen; D.2: Lucht-, zee- en spoorvervoerders. 
Optie E . Vrijwillige/intensievere samenwerking. De  optie om de samenwerking tussen de 
lidstaten op dit gebied te stimuleren  werd in de beginfase afgewezen. 
5. VERGELIJKING
 VAN  BELEIDSOPTIES  EN HUN  EFFECTEN 
Bij de beoordeling is onderzocht in welke mate  de opties ten goede ko men aan de veiligheid 
in de EU enerzijds en de bescherming van pers oonsgegevens anderzijds, welk effect de opties 
hebben op de kosten voor de overheidsinstan ties en de kosten voor vervoerders/de 
mededinging op de interne markt en de betrekkingen met derde landen, en in hoeverre de opties een gemeenschappelijke aanpak bevorderen. 
Optie A (status-quo handhaven) biedt beperkte voordelen wat betreft he t vergroten van de 
veiligheid van de EU, maar heef t ook negatieve effecten, in de zin dat het naast elkaar bestaan 
van veel verschillende systemen tot ad ministratieve problemen zal leiden.  
Wat optie B betreft, heeft gedecentraliseerde ve rzameling van gegevens (optie B1) duidelijk 
voordelen ten opzichte van gecentraliseerde ver zameling (optie B2) als het gaat om het 
vergroten van de veiligheid in de EU. Bij gecentraliseerde verzameling van gegevens bestaat 
NL    NL er een grote kans op mislukking, omdat geen ad equate samenwerking tussen de lidstaten kan 
worden gewaarborgd en het beheer van het syst eem in de praktijk lastig en duur zou zijn. 
Optie B1 zou duurder zijn dan optie B2. U it veiligheidsoogpunt wegen de voordelen echter 
wel op tegen de nadelen die verband houden met de kosten. 
Wat de beperking van het doel betreft, biedt optie  C2 waar het gaat om veiligheid een aantal 
voordelen ten opzichte van optie C1. De gevolge n voor de gegevensbescherming en de kosten 
zouden echter ook beduidend groter zijn dan bij optie C1. Optie C2, die inhoudt dat PNR-
gegevens ook voor andere doeleinden kunnen worden  gebruikt, is in dit stadium onevenredig. 
Met betrekking tot de vervoersmiddelen is optie  D2 uit veiligheidsoogpunt beter dan optie 
D1, aangezien het om meer vervoersmiddelen en  passagiers zou gaan. Optie D2 heeft echter 
meer gevolgen voor de gegevensbescherming en leidt tot meer kosten dan optie D1, waarbij 
de maatregel uitsluitend op luchtvaartmaatschappijen van toepassing zou zijn. Optie D2 (maatregel uitbreiden met vervoer over zee en per spoor) lijkt prematuur, althans in deze fase.  
6. VOORKEURSOPTIE 
Het opstellen van een nieuw wetgevingsvoorst el dat betrekking heef t op luchtvervoer en 
waarbij gegevens gedecentraliseerd worden  verzameld met het oog op het voorkomen, 
opsporen, onderzoeken en vervolgen van terro ristische misdrijven en andere zware 
criminaliteit is in dit stadium waarschijnlijk de beste beleids optie (een combinatie van de 
opties B1, C1 en D1). Deze aanpak zou zorgen v oor betere mogelijkheden om de veiligheid in 
de EU te vergroten, maar daarbij de gevolgen voor de gegevensbescherming tot een minimum beperken en de kosten op een acceptabel niveau houden.  
Voor de effectbeoordeling van 2007 is een ko stenanalyse van de voorkeursoptie uitgevoerd.  
Volgens de berekeningen van 2007 zou de voorkeur soptie tot de volgende totale kosten voor 
de overheidsinstanties en de vervoerders leiden: 
Voor de overheidsinstanties belopen de geraamde kosten voor alle lidstaten samen:
 
Aanloopfase (eenmalige kosten) €  614  833  187 
MAAR uitgaande van een afschrij vingsperiode van vijf jaar €  122  966  637 
Jaarlijkse personeelskosten (vaste kosten) €  11 686  749 
Jaarlijkse onderhoudskos ten (vaste kosten) €  61 483  319 
Voor alle EU-vervoerders samen belopen deze kosten:  
Aanloopfase voor "push"-systeem (eenmalige kosten) €  11 647  116 
MAAR uitgaande van een afschrij vingsperiode van vijf jaar €  2 329  423 
Doorgiftekosten voor "push"-systeem, twee maal per passagier (vaste kosten) €  2 250  080 
Personeels- en onderhoudskosten (vaste kosten) €  5 435  321 
In 2008 publiceerde de Commissie een uitnodig ing tot inschrijving voor een studie over 
manieren om een EU-PNR-netwerk op te zetten. In 2009 werd een onderzoeksverslag gepubliceerd over de manieren  waarop een EU-netwerk voor  de uitwisseling van PNR-
gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden zou kunnen worden opgezet, met daarin een nieuwe kostenbeoordeling
7.  
                                                 
7 Auteurs: Accenture en SITA, "Stu dy on ways of setting up an EU network on exchange of Passenger 
Name Record (PNR) data for law enforcement purposes" (2009). 
NL    NL Voor de overheidsinstanties zijn de ge raamde kosten voor alle lidstaten samen:  
Aanloopfase (eenmalige kosten) €  221  000  000 
MAAR uitgaande van een afschrij vingsperiode van vijf jaar €  44 200  000 
Jaarlijkse personeelskosten (vaste kosten) €  11 686  749 
Jaarlijkse onderhoudskos ten (vaste kosten) €  61 483  319 
Voor alle EU-vervoerders samen belopen deze kosten:  
Aanloopfase voor "push"-systeem (eenmalige kosten) € 100 000 * 120 in de EU gevestigde vervoerders= €
 12 000  000 
€ 100 000 * 80 niet in de EU gevestigde vervoerders = €  8 000  000 
MAAR uitgaande van een afschrij vingsperiode van vijf jaar €  4 000  000 
Doorgiftekosten voor "push"-systeem, tw eemaal per passagier (vaste kosten) 
€ 33 500 per luchtvaartmaatschappij per jaar * 120 vervoerders * 3 ve rbindingen * 2 "push"
 €  24 120  000 
Personeels- en onderhoudskosten (vaste kosten) €  6 240  000 
Volgens de cijfers uit 2009 zou de opzet van een EU-PNR-systeem de overheidsinstanties 
minder kosten dan uit de kostenberekening uit 2 007 bleek, terwijl de ko sten voor vervoerders 
juist hoger zouden uitvallen. De werkelijke kos ten zullen ergens tussen deze twee ramingen in 
liggen. Hoogstwaarschijnlijk zullen zij in elk geva l voor de vervoerders eerder uitkomen in de 
buurt van de ramingen uit 2007, die berusten op de rechtstreeks door de vervoerders 
opgegeven marktprijzen. 
Indien de vervoerders besluiten om hun kosten door te berekenen aan de passagiers, zou dit 
zelfs bij de zeer hoge kosten uit 2009 leiden  tot een prijsverhoging van minder dan 0,10 EUR 
per ticket – op de totale prijs van een ticket een verwaarloosbaar bedrag. 
7. TOEZICHT EN EVALUATIE  
Elke lidstaat zou een jaarlijks verslag kunnen ops tellen over de tenuitvoerlegging van de 
systemen. Uiterlijk vier jaar na  de inwerkingtreding van de richtlijn dient de Commissie de 
werking ervan te beoordelen om na te gaan of  het gebruik van de PNR-gegevens voldoet aan 
de doelstellingen, of de lidstat en hun verplichtingen zijn nagekomen en of het systeem 
succesvol is.  
Voorts dient de Commissie de mogelijkheid te overwegen om de m aatregelen ook toe te 
passen op vluchten binnen de EU. Wellicht kan er gedurende een overgangsperiode eerst ervaring worden opgedaan met de eerste PNR-richtlijn.