Advies van het Raadgevend Comité van de EGKS over een voorstel voor een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten

(met eenparigheid van stemmen goedgekeurd tijdens de 355e zitting van 5 april 2001)

(2001/C 170/05)

1. HET RAADGEVEND COMITÉ VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL,

1.1. verwijzend naar zijn resolutie betreffende het door de Europese Commissie ingediende voorstel voor een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten(1);

1.2. herinnerend aan zijn principieel voorbehoud ten aanzien van de eenzijdige invoering door de EU-lidstaten van milieuheffingen die nadelig zijn voor het internationale concurrentievermogen van de Europese ondernemingen;

1.3. erop wijzend dat de steenkoolsector en de staalsector gedurende de laatste decennia, en met name de laatste jaren, op het gebied van milieubeleid grote inspanningen hebben geleverd;

1.4. verwijzend naar de aanbeveling uit het groenboek van de Commissie Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening(2), die een verhoging van de energieheffingen en de hervatting van de besprekingen over het voorstel voor een richtlijn uit 1997 beoogt, alsmede naar de vraag om extra "heffingen" in de energiesector, zoals geformuleerd in de Mededeling van de Commissie betreffende het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap(3).

2. VERZOEKT OM ER BIJ DE BESPREKINGEN ZOWEL OP HET NIVEAU VAN DE COMMISSIE ALS OP HET NIVEAU VAN DE LIDSTATEN IN HET BIJZONDER REKENING MEE TE HOUDEN:

2.1. dat concurrentieverstoringen in de energiesector die voortvloeien uit een aanpak inzake energiebelasting die onvoldoende tussen de lidstaten en industriesectoren gecoördineerd is, moeten worden vermeden;

2.2. dat voor Europa een concurrerende energie als basis voor concurrerende producten noodzakelijk is;

2.3. dat het gevaar bestaat dat de momenteel in de diverse lidstaten voorbereide belastingplannen soms tegenovergestelde richtingen uitgaan;

2.4. dat het - zoals tot dusver is gebleken - onmogelijk is een werkelijke harmonisatie door middel van een minimumpercentage te bereiken;

2.5. dat elke discriminerende behandeling van een specifieke brandstof, zoals in bepaalde lidstaten wordt toegepast, moet worden vermeden;

2.6. dat duurzame energiebronnen beter via specifieke maatregelen dan via heffingen op andere energiebronnen kunnen worden ondersteund;

2.7. dat de belasting van brandstoffen die voor elektriciteitsopwekking worden gebruikt, vermeden moet worden, aangezien de gevolgen daarvan tegenovergesteld zijn aan het nagestreefde doel;

2.8. dat een belasting die evenredig is aan de CO2-productie in principe onaanvaardbaar is daar een dergelijke belasting geen rekening houdt noch met de andere broeikasgassen noch met de andere ecologische problemen die met energieverbruik gepaard gaan, en indruist tegen de doelstelling van belastingharmonisatie;

2.9. dat een eventuele belasting van energie die noodzakelijk is voor de productie van brandstoffen op een dubbele belasting zou neerkomen.

3. AANVULLENDE OPMERKINGEN

3.1. Vanuit het standpunt van de steenkoolsector

3.1.1. Het voorstel van de Commissie betreffende de belasting van energieproducten belemmert, gezien het permanente gevaar van een aardoliecrisis, de instandhouding van een gediversifieerde energievoorziening die voor de Europese Gemeenschap steeds noodzakelijker is. Een energiebelasting overeenkomstig artikel 13, lid 1, onder b), zou hoofdzakelijk de concurrentiekracht van de fossiele brandstoffen belemmeren en bij de diversifiëring van de energievoorziening de concurrentie, zowel binnen een lidstaat als tussen verschillende lidstaten, vervalsen en zou tot een dubbele belasting kunnen leiden.

3.1.2. De toepassing van belastingvrijstellingen overeenkomstig artikel 14 - met name voor duurzame energiebronnen en aardgas - zou ten nadele van de vaste brandstoffen gebeuren en zou discriminerend zijn, de concurrentie vervalsen en strijdig zijn met de doelstellingen van de Europese Verdragen. De taak van de Commissie om - zoals bepaald in het witboek Een energiebeleid voor de Europese Unie - een verzekerde, goedkope en milieuvriendelijke energievoorziening te waarborgen, zou niet meer verwezenlijkt kunnen worden.

3.2. Vanuit het standpunt van de staalsector

3.2.1. Het belastingconcept van de Commissie druist in tegen de verbintenissen die de staalsector op vrijwillige basis in diverse EU-lidstaten met het oog op een vermindering van het energieverbuik en van de CO2-uitstoot is aangegaan. Het zou de aangegane verbintenissen volledig zinloos maken.

3.2.2. De belastingvrijstelling zoals bepaald in artikel 13, lid 1, onder a), voor bepaalde energieproducten die worden gebruikt voor chemische reductie en voor metallurgische en elektrolytische procédés moet in ieder geval gelden voor alle energieproducten die in de ijzer- en staalindustrie worden gebruikt, wil men ten minste verstoringen van de concurrentie tussen de verschillende in de ijzer- en staalindustrie toegepaste procédés vermijden.

(1) PB C 356 van 22.11.1997, blz. 3.

(2) COM(2000) 769 definitief.

(3) COM(2001) 31 definitief.