[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 30.11.2005

COM(2005) 608 definitief

2005/0246 (COD)

Uitvoering van het Lissabon-programma van de GemeenschapVoorstel voor een

VERORDENING (EG) NR.VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot vaststelling van het communautair douanewetboek

(gemoderniseerd douanewetboek)

(ingediend door de Commissie) {SEC(2005) 1543 }

TOELICHTING

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |

110 | Motivering en doel van het voorstel Het huidige communautair douanewetboek, dat bij Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad werd vastgesteld, is achterhaald. Het heeft geen gelijke tred gehouden met de radicale veranderingen in de omgeving waarin de internationale handel plaatsvindt, met name de snelle en onomkeerbare groei van het gebruik van informatietechnieken en de uitwisseling van elektronische gegevens, en met de accentverschuiving in het douanewerk. Dit doet afbreuk aan een efficiënte douaneafhandeling en de toepassing van op risicoanalyse gebaseerde controles binnen de interne markt. Daarnaast moet rekening worden gehouden met de afspraken die de EU heeft gemaakt over de vereenvoudiging van het handelsverkeer in het kader van de Ontwikkelingsagenda van Doha en met sterkere bedreigingen van de zekerheid en veiligheid, wat betekent dat de controles aan de buitengrenzen van de EU moeten worden aangescherpt. Het moderniseren van het douanewetboek, het stroomlijnen van de douaneregelingen en –procedures en het aanpassen van de voorschriften aan de gebruikelijke normen van IT-systemen zullen leiden tot de implementatie van het “e-government”-initiatief op het gebied van de douane; een “betere regelgeving” op dit gebied door minder ingewikkelde en beter gestructureerde regelgeving en de herschikking van verschillende verordeningen; de versterking van het concurrentievermogen van bedrijven die binnen en met de EU zaken doen, wat bevorderlijk is voor de economische groei; meer zekerheid en veiligheid aan de buitengrenzen, zodra gemeenschappelijke normen (waardoor die voor de risico-analyse) zijn vastgesteld die via een gemeenschappelijk IT-kader worden beheerd; een vermindering van het frauderisico; meer samenhang met ander EU-beleid, bijvoorbeeld op het gebied van de indirecte belastingen, landbouw, handel, milieu, gezondheidszorg en consumentenbescherming, en een effectief besluitvormingsproces voor de vaststelling van uitvoeringsbepalingen, richtsnoeren en toelichtingen en de mogelijkheid dat de Commissie een nationale instantie kan verzoeken een besluit in te trekken. Dergelijke ingrijpende wijzigingen kunnen niet worden gerealiseerd door voortdurende wijzigingen van het huidige douanewetboek, maar slechts door een complete herziening, dat wil zeggen de vervanging door een gemoderniseerd communautair douanewetboek. |

120 | Algemene context Dit voorstel moet worden gezien in de context van de vernieuwde Lissabonstrategie die ten doel heeft van Europa een aantrekkelijker plaats te maken om te investeren en te werken, waar de groei door kennis en innovatie wordt geleid en waar het bedrijfsleven ertoe wordt gestimuleerd meer en betere banen te creëren. Dit voorstel werd ook ontwikkeld ter verwezenlijking van de doelstellingen van het “e-government”-initiatief, omdat dit ook ten doel heeft ervoor te zorgen dat bedrijven, door middel van elektronische contacten met de douane, ten volle kunnen profiteren van moderne technieken en van de daaruit voortvloeiende vereenvoudiging van het handelsverkeer. De voorstellen van de Commissie voor de totstandbrenging van een eenvoudige en papierloze omgeving voor douane en bedrijfsleven werden door de Raad gunstig onthaald, zoals bleek uit diens resolutie van december 2003, waarbij steun werd gegeven aan de voorstellen van de Commissie voor de modernisering van de douanevoorschriften en –procedures en tot vaststelling van een regelgevend kader ter ondersteuning van de gewijzigde douaneregelingen in een geautomiseerde context. Het huidige douanewetboek werd in 1992 vastgesteld waarna geen algehele herziening meer heeft plaatsgevonden; wel werden enkele beperkte wijzigingen aangebracht om bepaalde problemen op te lossen. De procedures zijn nog steeds op papierwerk gebaseerd en hoewel de elektronische douaneafhandeling met behulp van nationale computersystemen nu eerder regel is dan uitzondering, bestaat er volgens de EU-wetgeving nog steeds geen verplichting van zulke systemen gebruik te maken. Voor de gehele EU geldende IT-applicaties voor douaneafhandeling bestaan in het algemeen niet, maar het nieuwe geautomatiseerde systeem voor douanevervoer, het NCTS (new computerised transit system) heeft aangetoond dat zulke systemen mogelijk zijn en dat deze ook voor andere douaneregelingen kunnen worden aangewend. Voorts is de rol van de douane verschoven van het heffen van douanerechten, die in de afgelopen 20 jaar sterk zijn verlaagd, naar het toepassen van niet-tarifaire maatregelen, met name maatregelen in verband met zekerheid en veiligheid, het bestrijden van de invoer van namaakartikelen, van het witwassen van geld en van de drugshandel, de toepassing van sanitaire maatregelen en van maatregelen ter bescherming van de gezondheid, het milieu en de consument, de inning van BTW en accijnzen bij invoer en de vrijstelling van die belastingen bij uitvoer. Het douanewetboek moet worden aangepast aan de elektronische omgeving voor douane en bedrijfsleven, maar moet deze ook regelen. Bovendien waren zowel de bedrijven als de douanediensten er voorstander van deze gelegenheid gebruik te maken om de douanevoorschriften te vereenvoudigen en beter te structureren. In een uitgebreide EU en in elektronische handelsomgeving zijn radicale wijzingen in het wetboek niet in de laatste plaats nodig om ervoor te zorgen dat belastingen op de meest aangewezen plaats kunnen worden geïnd, namelijk op de plaats waar het bedrijf is gevestigd (centrale douaneafhandeling). Tezelfdertijd is het essentieel voor gemeenschappelijke normen te zorgen, met name op het gebied van de risico-analyse en van de douanesancties. Dit laatste kan slechts worden bereikt door middel van een gemeenschappelijk EU-kader waarvoor de Commissie weldra een voorstel zal doen. Ook moet de samenhang met ander EU-beleid worden verbeterd, bijvoorbeeld op het gebied van indirecte belastingen, landbouw, handel, milieu, gezondheidszorg en consumentenbescherming. Dit vergt een herziene taakverdeling tussen douanekantoren aan de grens en in het binnenland. Wordt het wetboek niet in deze zin gewijzigd, dan zullen de bedrijven in de EU niet volledig kunnen profiteren van modernere voorwaarden om aan hun verplichtingen in het kader van de internationale handel te voldoen, wat in een steeds concurrerender omgeving van invloed zal zijn op hun prestaties. Verouderde douaneregelingen en -procedures en voorschriften die werden ontwikkeld voor een op papierwerk gebaseerde omgeving zullen ook het frauderisico vergroten, de zekerheid en veiligheid aan de buitengrenzen verminderen en de rol van de douane verzwakken als voornaamste orgaan voor de bescherming van en het toezicht op het internationale goederenverkeer aan de grens. |

130 | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1993 tot vaststelling van het communautair douanewetboek en Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek. Het voorstel en de uitvoeringsbepalingen zullen in de plaats komen van bovengenoemde verordeningen, en van de volgende verordeningen en hun uitvoeringsbepalingen die in het nieuwe wetboek zullen worden opgenomen: Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen Verordening (EEG) nr. 3925/91 van de Raad van 19 december 1991 betreffende de afschaffing van de controles en de formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagage en de ruimbagage van personen op intracommunautaire vluchten en op de bagage van personen bij intracommunautair zeereizen Verordening (EG) nr. 82/2001 van de Raad van 5 december 2000 betreffende de definitie van het begrip "producten van oorsprong" en de methoden van administratieve samenwerking in het handelsverkeer tussen het douanegebied van de Gemeenschap en Ceuta en Melilla Verordening (EG) nr. 1207/2001 van de Raad van 11 juni 2001 betreffende procedures ter vergemakkelijking van de afgifte van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, de opstelling van factuurverklaringen en formulieren EUR.2 en de afgifte van bepaalde vergunningen "toegelaten exporteur" in het kader van de bepalingen die voor het preferentiële handelsverkeer tussen de Europese Gemeenschap en sommige landen gelden |

140 | Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU Is is overeenstemming met de vernieuwde Lissabonstrategie en het “e-government”-initiatief. |

RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING |

Raadpleging van belanghebbenden |

211 | Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten Sinds mei 2004 zijn achtereenvolgende versies van het ontwerp van het gemoderniseerde douanewetboek besproken met de douanediensten van de lidstaten - in het Comité Douanewetboek - en met de Europese bedrijfsorganisaties in vergaderingen van de Trade Contact Group. In de zomer van 2004 vond een open raadpleging plaats op internet. Bij het opstellen van de herziene versie van het douanewetboek werd rekening gehouden met de talrijke opmerkingen die van bedrijven en lidstaten en uit derde landen werden ontvangen. Deze herziene versie werd gepresenteerd op een conferentie die in april 2005 in Boedapest werd gehouden. Voorts werd een vragenlijst gezonden aan de Europese bedrijfsfederaties en douanediensten om feedback te geven over de waarschijnlijke kosten en baten van de implementatie van het gemoderniseerde douanewetboek. |

212 | Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is gehouden Het voorstel van de Commissie werd tijdens de raadpleging en op de conferentie van Boedapest over het algemeen gunstig onthaald; bij het opstellen van de definitieve versie van het voorstel is met bepaalde opmerkingen rekening gehouden. Er werden antwoorden ontvangen op de vragenlijst betreffende de effecten van het voorstel en de resultaten zijn samengevoegd in een effectbeoordeling die bij dit ontwerp-voorstel is gevoegd. |

Van 1 juli tot 15 september 2004 heeft op internet een openbare raadpleging plaatsgevonden.De Commissie heeft 56 reacties ontvangen. De resultaten, met inbegrip van de reacties van de Commissie op de ontvangen opmerkingen, zijn te vinden op http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/resources/documents/CustomsCode_tables.pdf |

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

229 | Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid. |

230 | Effectbeoordeling Geen verdere wijzigingen in de wetgeving: in dit geval zal het huidige douanewetboek, zoals onlangs gewijzigd, maar dat in de jaren tachtig was opgezet en dat in de jaren negentig in werking is getreden, van toepassing blijven. Op papier gebaseerde transacties zullen als de normale procedure blijven gelden. Douaneregelingen en –procedures zullen onnodig ingewikkeld blijven en de voorschriften zullen niet in overeenstemming zijn met de economische realiteit, waardoor het zowel voor douanediensten als bedrijven steeds moeilijker zal worden deze verouderde voorschriften in een moderne omgeving toe te passen. De tenuitvoerlegging van de onlangs bekendgemaakte wijziging op het douanewetboek in verband met veiligheid kan tot een kostenstijging leiden van ongeveer € 1 200 miljoen, welke stijging enigszins kan worden opgevangen door nationale IT-initiatieven, en tot een stijging van de investeringen met € 50 à 60 miljoen per jaar voor de Commissie en de lidstaten ten behoeve van de implementatie van de nodige IT-infrastructuur. De lidstaten zouden ertoe over kunnen gaan, zonder het douanewerk opnieuw te structureren, douanevoorschriften en –regelingen binnen het bestaande wettelijke kader te automatiseren en douanesystemen op te zetten die binnen de lidstaat en met andere lidstaten interoperabel zijn. Een volledige omschakeling op elektronische procedures is dan echter niet mogelijk, omdat de bedrijven dan de mogelijkheid behouden douaneaangiften op papier in te dienen en niet elektronisch. De interoperabiliteit zal dan waarschijnlijk ook beperkt zijn tot de douanediensten, indien het douanewetboek geen wettelijke verplichting bevat voor de implementatie van “een enkel loket”. De systemen zouden dan ook niet beter toegankelijk zijn voor bedrijven dan thans het geval is, nu er slechts nationale, niet-geharmoniseerde interfaces voor bedrijven bestaan. Dienstverleners en douanediensten zouden kunnen worden aangemoedigd “vaste aanspreekpunten” op te zetten waar bedrijven aangiften bij de bevoegde douanediensten kunnen indienen via hun bestaande interface om te voorkomen dat onnodig kostbare investeringen moeten worden gedaan, maar de lidstaten zouden wettelijk niet verplicht zijn in dergelijke systemen te investeren. Hierdoor zouden de bedrijven minder goed gebruik kunnen maken van vereenvoudigingen zoals een gecentraliseerde douaneafhandeling, het “enkele loket” en van besluiten die in de hele EU gelden. Slechts door een verdere harmonisering van de voorschriften en regelingen op EU-niveau zullen we volledig profijt kunnen trekken van de nieuwe elektronische douaneregelingen in het kader van nieuwe bedrijfs- en handelsstrategieën. Zonder deze harmonisering zal de ontwikkeling van pan-Europese strategieën en processen, waaronder gemeenschappelijke softwarepakketten ook worden gehinderd. Multinationale ondernemingen zullen dan vaak gebruik moeten blijven maken van de diensten van nationale dienstverleners of vestigingen moeten oprichten in alle lidstaten waar zij actief zijn, zelfs indien zij gebruik kunnen maken van elektronische douaneprocedures. Dit zou bovengenoemde kosten voor een betere beveiliging met ongeveer 15% kunnen doen afnemen; maar het is waarschijnlijk dat er extra uitgaven zullen zijn van € 40 à 50 miljoen per jaar. Modernisering van het douanewetboek: in dit geval wordt een passend wettelijk kader opgezet en de verdere automatisering van het douanewerk zal sterk worden vereenvoudigd. Elektronisch douanewerk betekent in dit geval vooral "efficiënt douanewerk” met een ingrijpend herstructurering van dit werk tot een samenhangend geheel. Vanuit IT-oogpunt is dit een betrekkelijk risicoloze strategie, daar significante acties en investeringen, op EU- of op nationaal niveau, op een solide wettelijke basis rusten. Deze optie leidt tot een vermindering van de juridische complexiteit, een "gelijk speelveld" voor de bedrijven, de opheffing van beperkingen voor douane-expediteurs, de ontwikkeling van een douane-informatieportal, interoperabele en toegankelijke geautomatiseerde douanesystemen, de opzet van “een enkel aanspreekpunt”, “een enkel loket” en een “one stop shop” voor de controle op goederen door alle instanties die zich bezighouden met goederenverkeer over de EU-grenzen. Dit zou niet alleen leiden tot een duidelijke vermindering van het frauderisico, maar ook tot een facilitering van het handelsverkeer. Alle doelstellingen op het gebied van modernisering, stroomlijning en een volledig geautomatiseerde omgeving voor douane en bedrijven zouden dan kunnen worden gerealiseerd. De bedrijven zouden van een sterk verbeterd vergunningenprogramma kunnen profiteren dat de handel zowel zal vergemakkelijk als vereenvoudigen. Zij zullen op bepaalde voorwaarden gebruik kunnen maken van gecentraliseerde afhandelingsprocedures en te maken hebben met slechts een enkel douanekantoor in de EU. Informatie zal gemakkelijker toegankelijk zijn via gemeenschappelijke douane-informatieportals en alle interacties met verschillende bevoegde instanties zullen via een enkel loket verlopen. De kosten van een dergelijke "efficiënte douane" zullen natuurlijk hoger zijn dan die van de voorgaande optie; het zal waarschijnlijk gaan om een extra bedrag van € 40 à 50 miljoen per jaar, tot 2013, voor de Commissie en de lidstaten samen. De voordelen zullen echter wel € 2 500 miljoen per jaar kunnen bedragen wanneer het systeem volledig operationeel is, dat wil zeggen ten vroegste in 2009. Het “break even point” van deze optie zal in 2010 worden bereikt. |

n | De Commissie heeft de in het werkprogramma opgenomen effectbeoordeling uitgevoerd; deze kan worden ingezien op: http://europa.eu.int/comm/taxation_Customs/Customs/transit/index_en.htm |

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |

305 | Samenvatting van de voorgestelde maatregel Vervanging van het bestaande douanewetboek en de daarmee verband houdende verordeningen die in punt 1 zijn genoemd door een gemoderniseerd douanewetboek dat een stroomlijning inhoudt van de douaneregelingen en de grondslag legt voor toegankelijke, interoperabele douaneafhandelingssystemen op EU-niveau. |

310 | Rechtsgrond De artikelen 26, 95, 133 en 135 van het EG-Verdrag. |

329 | Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |

Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende reden(en) in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: |

331 | Het gemoderniseerde douanewetboek dat het onderwerp is van het voorstel is zo eenvoudig mogelijk gemaakt om – tezamen met uitvoeringsbepalingen, richtsnoeren en toelichtingen – te komen tot een eenvormige toepassing in de gehele EU. Met een richtlijn zou dit doel niet kunnen worden bereikt. |

332 | De vereenvoudiging van de procedures is essentieel voor een succesvolle overgang op een elektronische douane-omgeving. Hierdoor zal ook de taak van de douane en van de bedrijven worden verlicht die, als gevolg van de recente wijzigingen op het huidige wetboek, om veiligheidsredenen reeds in elektronische systemen moeten investeren. |

Keuze van instrumenten |

341 | Voorgesteld instrumenten: verordening. |

342 | Andere instrumenten zouden om de volgende reden(en) ongeschikt zijn: Daar de buitenlandse handel uitsluitend onder de bevoegdheid van de Gemeenschap valt, kan slechts door middel van een verordening voor de eenvormige toepassing van de douanewetgeving worden gezorgd. |

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |

401 | Lidstaten en bedrijven zullen moeten investeren in toegankelijke, interoperabele systemen voor de elektronische afhandeling van het douanewerk. |

AANVULLENDE INFORMATIE |

510 | Vereenvoudiging |

511 | Het voorstel voorziet in een vereenvoudiging van de wetgeving en van de administratieve procedures voor de overheid (op EU-niveau of nationaal niveau) en voor particulieren. |

512 | Het nieuwe wetboek is klantvriendelijker: de structuur is eenvoudiger, de terminologie meer coherent; het telt minder artikelen en de voorschriften zijn eenvoudiger. Er worden gemeenschappelijke definities gebruikt van activiteiten zoals invoer, uitvoer, goederenverkeer, opslag, veredeling of gebruik van goederen. Het nieuwe wetboek is meer procesgericht: dat wil zeggen dat vergelijkbare regelingen onder gemeenschappelijke voorschriften vallen waarop minder uitzonderingen zijn. Sommige regelingen zijn afgeschaft en andere samengevoegd of aangepast, waardoor de bestaande dertien verschillende douanebestemmingen zijn teruggebracht tot drie basisregelingen, namelijk invoer, uitvoer en bijzondere procedures waarvoor consistente voorschriften gelden, met name voor vergunningen, zekerheidstelling en douaneschuld. Als gevolg hiervan is meer dan twee derde van de 258 artikelen van het huidige douanewetboek gewijzigd, geïntegreerd of overgebracht naar de uitvoeringsbepalingen. Dit gemoderniseerde wetboek, dat gevolgd zal worden door geconsolideerde en vereenvoudigde uitvoeringsbepalingen, en door richtsnoeren en toelichtingen, zal leiden tot een meer eenvormige interpretatie en toepassing van de douanevoorschriften door de lidstaten, hetgeen voor het bedrijfsleven van groot nut zal zijn. |

513 | De fusie of het op elkaar afstemmen van verwante regelingen betekent dat minder specialisten nodig zullen zijn, hetgeen de behoeften aan opleiding, aan de programmering van de uitvoering van douanevoorschriften zal verminderen en ertoe zal leiden dat meer personeel kan worden ingezet voor risicogebieden, waardoor de veiligheid zal toenemen en het gevaar van onregelmatigheden afnemen. Dit zal in het voordeel zijn van douanediensten die hun personeelsbestand moeten inkrimpen of die dit reeds hebben gedaan. |

514 | Een eenvoudiger structuur en een maximum aan elementen die verschillende regelingen gemeen hebben betekent een gemakkelijker toegang tot de voorschriften en minder programmeringswerk om deze voorschriften na te leven. Een betere en meer consistente interpretatie en toepassing van de douanewetgeving zal ten zeerste in het voordeel zijn van de bedrijven. |

517 | Het voorstel is opgenomen in het Werk- en Wetgevingsprogramma van de Commissie onder nr. 2004/TAXUD-015. |

520 | Intrekking van bestaande wetgeving De vaststelling van het voorstel heeft de intrekking van bestaande wetgeving tot gevolg. |

570 | Nadere uitleg over het voorstel TITEL I: ALGEMENE BEPALINGEN De nieuwe tekst bevat een “mission statement” waarin de rol en doelstellingen van de douanediensten zijn beschreven en waarin is bepaalt dat de douanewetgeving ook het douanetarief omvat, een omissie in het vorige wetboek. Met het nieuwe douanewetboek wordt het beginsel ingevoerd dat aangiften elektronisch worden ingediend en dat de douanediensten op elektronische wijze gegevens uitwisselen, met inachtneming van de bepalingen inzake de gegevensbescherming. Het bevat ook de rechtsgrond voor de vrijwillige uitwisseling van aanvullende informatie tussen bedrijven en douane. De voorschriften inzake vertegenwoordiging zijn gewijzigd door intrekking van de vroegere beperkingen, daar deze niet te rijmen zijn met een elektronische omgeving noch met de beginselen van de eengemaakte markt. Deze herziening is ook in overeenstemming met een algemene aanpak waarbij alle toelatingen voor bijzondere nationale bepalingen uit het wetboek zijn verwijderd, tenzij deze betrekking hebben op de organisatie van douanecontroles. Het kader voor het programma geautoriseerde marktdeelnemers dat bij Verordening (EEG) nr. 648/2005 in het wetboek werd opgenomen is uitgebreid. De bepalingen van het wetboek zijn in overeenstemming met het Handvest van de Grondrechten volgens hetwelk eenieder het recht heeft gehoord te worden voordat een beschikking wordt getroffen die voor hem nadelig is, met inbegrip van beschikkingen over de navordering van rechten en de afwijzing van verzoeken om terugbetaling of kwijtschelding. Er is verduidelijkt dat een beschikking op verscheidene personen betrekking kan hebben en dat beschikkingen in de hele EU geldig zijn, tenzij anders bepaald, en dat de regels inzake beschikkingen ook van toepassing zijn wanneer de betrokkene in beroep is gegaan. Ook wordt het beginsel ingevoerd dat iedere persoon het recht heeft gehoord te worden voordat een individuele maatregel wordt genomen die voor hem of haar nadelig is. Volgens het voorstel zullen de lidstaten zorgen voor doeltreffende, evenredige en afschrikkende douanesancties. Ter bevordering van een consequente aanpak binnen de interne markt, zal in een later stadium een voorstel bij Raad en Parlement worden ingediend betreffende een gemeenschappelijk kader voor sancties bij overtreding van de communautaire douanewetgeving. Door de in dit hoofdstuk opgenomen uitzonderingen op controles of formaliteiten kan Verordening (EEG) nr. 3925/91 van de Raad van 19 december 1991 worden ingetrokken. Alle situaties waarin de douane betaling van gemaakte kosten kan eisen of vergoedingen kan aanrekenen zijn in een artikel opgesomd, in plaats van in verschillende artikelen. Vergoedingen voor uitstel van betalingen zijn afgeschaft. De bepalingen inzake de omrekening van munteenheden zijn geconsolideerd en in overeenstemming gebracht met Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71; nadere bepalingen zullen worden opgenomen in de uitvoeringsbepalingen van het douanewetboek. TITEL II: ELEMENTEN DIE TEN GRONDSLAG LIGGEN AAN DE TOEPASSING VAN IN- OF UITVOERRECHTEN EN ANDERE MAATREGELEN WAARAAN HET GOEDERENVERKEER IS ONDERWORPEN De nieuwe bepalingen zijn in overeenstemming gebracht met artikel 3 van de Overeenkomst van Marrakesh inzake de oorsprongsregels. Zodra het internationale harmonisatiewerk is voltooid zullen de nieuwe regels in de uitvoeringsbepalingen worden opgenomen. Bovendien wordt duidelijk gemaakt dat de niet-preferentiële oorsprongsregels ook relevant zijn voor de toepassing van EU-maatregelen die geen verband houden met douanerechten of handel. Alle autonome oorsprongsregels die op preferentieregelingen van toepassing zijn, waaronder die ten aanzien van Ceuta en Melilla, maar uitgezonderd die welke van toepassing zijn op de in bijlage II van het EG-Verdrag vermelde landen en gebieden, zullen ook volgens de procedure van het comité worden vastgesteld. Artikelen van algemene strekking inzake de douanewaarde zijn gegroepeerd om een algemene rechtsgrond te verschaffen voor de vaststelling van uitvoeringsbepalingen, met name wanneer de EU afspraken maakt en verplichtingen aangaat in het kader van de WTO-Overeenkomst inzake de douanewaarde, met inbegrip van de besluiten van het WTO-Comité Douanewaarde. TITEL III: DOUANESCHULD EN ZEKERHEIDSTELLING Voor de modernisering en vereenvoudiging van de voorschriften inzake douaneschuld moeten deze ingrijpend worden gewijzigd, daar het ontstaan van een douaneschuld afhankelijk dient te zijn van objectieve omstandigheden en niet van de mate van zorgvuldigheid van de betrokkene. Dit is in overeenstemming met de Overeenkomst van Kyoto waarin is bepaald dat rechten worden terugbetaald wanneer blijkt dat als gevolg van een vergissing bij de vaststelling een te hoog bedrag is aangerekend (Algemene bijlage, hoofdstuk 4, norm 18). Bij overtredingen van de douanevoorschriften kunnen beter administratieve sancties worden toegepast, wanneer de douane in staat is vast te stellen dat een douaneregeling volgens de douanevoorschriften is beëindigd of gezuiverd. Wat de verdeling van verantwoordelijkheden tussen douanekantoren aan de grens en in het binnenland betreft, wordt voorgesteld dat een douaneschuld normalerwijze ontstaat op de plaats van vestiging van de houder van de regeling of vergunning, tenzij de houder niet in het douanegebied van de EU is gevestigd of bij overtredingen, in welk geval de residuaire voorschriften van toepassing zijn, zoals ook nu het geval is. Hoofdstuk 4 van de algemene bijlage bij de Overeenkomst van Kyoto laat de bepaling van de factoren, de voorwaarden en het tijdstip voor de vaststelling van rechten en heffingen over aan de nationale of EU-wetgeving; er is dus geen noodzaak de huidige ingewikkelde voorschriften voor de vaststelling van een douaneschuld in het kader van schorsingsprocedures, vrije zones en vrije entrepots te handhaven. In Titel III betreffende “douaneschuld en zekerheidstelling” wordt naar een evenwicht gestreefd tussen de belangen van het bedrijfsleven, met name de algemene mogelijkheid tot vermindering van het bedrag van de zekerheid in geval van mogelijke schulden en een uitbreiding van de gevallen waarin de douaneschuld teniet gaat, en de financiële belangen van de EU en van de lidstaten, waarvan de bescherming wordt verbeterd door een uitbreiding van de dekking van de zekerheid ter waarborging van de betaling van een eventuele douaneschuld. De werking van de interne markt zal worden verbeterd door de harmonisering van bepalingen, zoals termijnen voor de kennisgeving van het bedrag van de douaneschuld wanneer de handelingen waardoor de schuld ontstond tot strafrechtelijke vervolging aanleiding geven en de regels inzake rente over achterstallige betalingen. TITEL IV: DE AANKOMST VAN GOEDEREN IN HET DOUANEGEBIED VAN DE GEMEENSCHAP Deze titel bevat de met de zekerheidstelling verband houdende wijzigingen op het douanewetboek die bij Verordening (EG) nr. 648/2005 werden ingevoerd en integreert en consolideert deze wijzigingen, rekening houdend met de algemene invoering van de elektronische aangifte, de elektronische uitwisseling van gegevens tussen douaneautoriteiten, met name het Invoercontrolesysteem of ICS (Import Control System), en de creatie van gemeenschappelijke portals en het enkele loket. De vrijstelling van vrije zones van douanetoezicht, een lacune in de beveiliging, is ongedaan gemaakt; vrije zones worden een douaneregeling en de administratie van en de binnenkomst in vrije zones zijn aan douanetoezicht onderworpen. De voorschriften inzake het aanbrengen van goederen zijn herschreven om de verplichtingen duidelijk te maken van degene(n) die de aankomst van de goederen bij de douane moet(en) melden zodat deze zo nodig een controle kan verrichten. De termijnen om goederen onder een douaneregeling te plaatsen zijn opgeheven, daar tijdelijke opslag zelf een bijzondere regeling zal zijn. TITEL V: ALGEMENE VOORSCHRIFTEN INZAKE DOUANESTATUS EN DOUANEREGELING De voornaamste wijzigingen betreffen de elektronische aangifte - die de normale douaneaangifteprocedure zal zijn - en de aanpassing van vroegere varianten van de vereenvoudigde aangifteprocedures, waaronder de domiciliëringsprocedure. De basisprincipes van het vermoeden dat goederen communautaire goederen zijn en het verlies van de status van communautaire goederen zijn overgebracht van het wetboek naar de uitvoeringsbepalingen. Nadere bepalingen zullen als voorheen in de uitvoeringsbepalingen zijn opgenomen. Op enkele uitzonderingen na, bijv. in het geval van TIR- en ATA-carnets, is de elektronische douaneaangifte de regel. Hoewel vrije zones voortaan een douaneregeling zullen zijn, wordt de huidige ontheffing van de verplichting een douaneaangifte in te dienen gehandhaafd. Wanneer daarvoor vergunning is verleend, kan toegang tot het elektronische systeem van de aangever in de plaats treden van de toezending van de elektronische aangifte. Bewijsstukken kunnen ook elektronisch worden ingediend; zij behoeven niet bij de aangifte te worden ‘gevoegd’, maar zij moeten wel ‘ter beschikking staan van de douane’. Overeenkomstig de beginselen van de overeenkomst van Kyoto is het volgens het nieuwe douanewetboek mogelijk dat de aangifte wordt ingediend, geldig gemaakt en gecontroleerd voordat de goederen zijn aangekomen en kan de plaats waar de aangifte wordt ingediend een andere zijn dan de plaats waar de goederen zich bevinden. Ook kunnen de goederen worden vrijgegeven op een ander plaats dan die waar de douaneaangifte werd aanvaard, hetgeen, tezamen met de samenvoeging van de vroegere vereenvoudigde aangifte en de domiciliëringsprocedure, tot een “gecentraliseerde douaneafhandeling” leidt. Volgens dit systeem kan een gemachtigd bedrijf zijn summiere aangifte en/of douaneaangifte in elektronische vorm indienen vanuit zijn bedrijfsruimte, ongeacht de lidstaat waar de goederen de EU binnenkomen of de EU verlaten, zodat bedrijven al hun EU-zaken met één douanekantoor kunnen afhandelen. TITEL VI: HET BRENGEN IN HET VRIJE VERKEER EN VRIJSTELLING VAN INVOERRECHTEN Daar het brengen in het vrije verkeer een van de belangrijkste douaneregelingen is, wordt het passend geacht een afzonderlijk, zij kort, hoofdstuk aan deze regeling te wijden. Deze titel heeft ook betrekking op goederen die in bijzondere omstandigheden in het vrije verkeer worden gebracht, behalve goederen die onder de bepalingen inzake de bijzondere bestemming vallen van Titel VII (Bijzondere procedures) en bevat de rechtsgrond voor bepalingen van de vroegere Verordening (EEG) nr. 918/93 van de Raad waarbij een communautair systeem tot stand wordt gebracht van vrijstellingen van douanerechten die in de uitvoeringsbepalingen moeten worden opgenomen. Dit is een meer transparante benadering dan het opnemen van bepalingen in een afzonderlijke verordening van de Raad/het Parlement. TITEL VII: BIJZONDERE REGELINGEN De vroegere schorsingsprocedures zijn samengevoegd en in overeenstemming gebracht met andere, soortgelijke douanebestemmingen tot vier bijzondere regelingen: douanevervoer (extern en intern douanevervoer), opslag (tijdelijke opslag, douane-entrepots, vrije zones), bijzonder gebruik (tijdelijke invoer, bijzondere bestemming), en veredeling (actieve en passieve veredeling). Hierdoor is het mogelijk geworden het schorsingssysteem van de regeling actieve veredeling samen te voegen met de behandeling onder douanetoezicht en het terugbetalingssysteem van de regeling actieve veredeling op te heffen, daar het niet langer noodzakelijk is dat het voornemen bestaat de goederen weer uit te voeren. Er zullen gemeenschappelijke voorschriften van toepassing zijn op alle bijzondere procedures, zoals die welke van toepassing zijn op de zekerheidstelling, het indienen van aanvragen en de afgifte van vergunningen, het gebruik van equivalente goederen, terwijl speciale voorschriften voor afzonderlijke procedures slechts zullen worden gehandhaafd wanneer daarvoor een economische rechtvaardiging bestaat. Er zijn verduidelijkingen aangebracht wat betreft de schorsing van de BTW bij invoer en van de accijns, zoals bepaald in artikel 7, lid 3, en artikel 10, lid 3, van de Zesde BTW-richtlijn en artikel 5, lid 2, van Richtlijn 92/12/EEG. Bijzondere voorschriften voor landbouwproducten zijn opgenomen in de landbouwwetgeving, niet in de uitvoeringsbepalingen van het douanewetboek, en het is niet langer nodig naar deze bijzondere voorschriften te verwijzen omdat zij rechtstreeks toepasselijk zijn. TITEL VIII: HET VERTREK VAN GOEDEREN UIT HET DOUANEGEBIED VAN DE GEMEENSCHAP Er zijn verdere wijzigingen aangebracht in de eisen voor aangiften die voor het vertrek van de goederen worden ingediend die zijn opgenomen in Verordening (EG) nr. 648/2005, rekening houdend met de algemene invoering van de elektronische aangifte, de elektronische uitwisseling van gegevens tussen douaneautoriteiten, met name het Invoercontrolesysteem of ECS (Export Control System), en de toekomstige creatie van gemeenschappelijke portals en het enkele loket. Er zijn bijzondere bepalingen over de wederuitvoer van niet-communautaire goederen die bestemd zijn de EU te verlaten, hoewel daarvoor dezelfde regels zullen gelden als voor de uitvoer van communautaire goederen, afgezien van het feit dat daarvoor een mededeling van wederuitvoer moet worden ingediend in plaats van een douaneaangifte. Summiere aangiften zijn slechts vereist wanneer noch een douaneaangifte noch een mededeling van wederuitvoer is vereist, bijv. bij overlading en wederuitvoer uit vrije zones en bij uitslag uit tijdelijke opslagplaatsen in havens/luchthavens enz. Deze titel bevat ook bepalingen inzake de uitvoer en vrijstelling van uitvoerrechten vanwege bijzondere omstandigheden die, zoals bij invoerrechten, volgens de procedure van het comité moeten worden vastgesteld en niet door middel van een autonome verordening. De bepalingen inzake passieve veredeling zijn nu in Titel VIII opgenomen. Er is een nieuw artikel over enkele gevallen van tijdelijke uitvoer (met name met het ATA-carnet) die in de uitvoeringsbepalingen worden behandeld, zonder dat het huidige wetboek de grondslag hiervoor bevat. TITEL IX: SLOTBEPALINGEN De procedure van het comité (raadgevend comité) wordt uitgebreid tot de vaststelling van toelichtingen en richtsnoeren, waardoor nationale instructies ter interpretatie van de communautaire douanevoorschriften overbodig zullen worden. Om de doelmatigheid van het Comité Douanewetboek bij het vaststellen van uitvoeringsbepalingen te optimaliseren, wordt dit regelgevend comité omgezet in een beheercomité en de periode voor de vaststelling van de uitvoeringsbepalingen door de Raad teruggebracht van drie maanden tot een maand. Bovengenoemde ingetrokken verordeningen worden in het douanewetboek opgenomen. Bij het vaststellen van de datum waarop het nieuwe douanewetboek van kracht wordt, moet rekening worden gehouden met de noodzaak de bestaande uitvoeringsbepalingen te wijzigen. Deze wijziging zal ongeveer een jaar duren nadat de definitieve versie van het nieuwe douanewetboek min of meer bekend is. Wanneer dit stadium eenmaal is bereikt, kan de datum van inwerkingtreding definitief worden vastgesteld. |

s |

1. INHOUDSOPGAVE

OVERWEGINGEN

TITEL I: ALGEMENE BEPALINGEN 25

Hoofdstuk 1 : TOEPASSINGSGEBIED VAN DE DOUANEWETGEVING, MISSIE VAN DE DOUANE EN DEFINITIES 25

Hoofdstuk 2: RECHTEN EN VERPLICHTINGEN VAN PERSONEN IN HET KADER VAN DE DOUANEWETGEVING 30

Afdeling 1: Informatieverstrekking 30

Afdeling 2: Vertegenwoordiging bij de douane 33

Afdeling 3: Vergunninghoudend bedrijf 34

Afdeling 4: Beschikkingen betreffende de toepassing van de douanewetgeving 36

Afdeling 5: Bestuurlijke sancties 40

Afdeling 6: Beroep 40

Afdeling 7: Controle van de goederen 42

Afdeling 8: Bewaren van bescheiden en overige gegevens; vergoedingen en kosten 44

Hoofdstuk 3: VALUTAOMREKENING, TERMIJNEN EN VEREENVOUDIGING 45

TITEL II: ELEMENTEN DIE TEN GRONDSLAG LIGGEN AAN DE TOEPASSING VAN INVOER- OF UITVOERRECHTEN EN ANDERE MAATREGELEN WAARAAN HET GOEDERENVERKEER IS ONDERWORPEN 47

Hoofdstuk 1 : GEMEENSCHAPPELIJK DOUANETARIEF EN TARIEFINDELING VAN GOEDEREN 47

Hoofdstuk 2 : OORSPRONG VAN GOEDEREN 48

Afdeling 1: Niet-preferentiële oorsprong 48

Afdeling 2: Preferentiële oorsprong 50

Hoofdstuk 3 : DOUANEWAARDE VAN GOEDEREN 51

TITEL III: DOUANESCHULD EN ZEKERHEIDSTELLING 55

Hoofdstuk 1 : ONTSTAAN VAN DE DOUANESCHULD 55

Afdeling 1: Algemene bepalingen 55

Afdeling 2: Douaneschuld bij invoer 55

Afdeling 3: Douaneschuld bij uitvoer 58

Afdeling 4: Gemeenschappelijke bepalingen voor douaneschuld bij invoer en bij uitvoer 59

Hoofdstuk 2: ZEKERHEIDSTELLING BIJ EEN LATENTE OF BESTAANDE DOUANESCHULD 62

Hoofdstuk 3 : INVORDERING EN BETALING VAN RECHTEN EN TERUGBETALING EN KWIJTSCHELDING VAN RECHTEN 67

Afdeling 1: Vaststelling van het bedrag van de rechten, mededeling aan de schuldenaar en boeking 67

Afdeling 2: Termijn en wijzen van betaling van de rechten 70

Afdeling 3: Terugbetaling en kwijtschelding van rechten 73

Hoofdstuk 4 : TENIETGAAN VAN DE DOUANESCHULD 77

TITEL IV: AANKOMST VAN GOEDEREN IN HET DOUANEGEBIED VAN DE GEMEENSCHAP 80

Hoofdstuk 1 : HET BINNENBRENGEN VAN GOEDEREN IN HET DOUANEGEBIED 80

Hoofdstuk 2 : DE AANKOMST VAN GOEDEREN 82

Afdeling 1: Binnenkomst van goederen in het douanegebied van de Gemeenschap 82

Afdeling 2: Aanbrengen, lossen en onderzoek van goederen 84

Afdeling 3: Formaliteiten na het aanbrengen 86

Afdeling 4: Goederen die onder een regeling douanevervoer zijn vervoerd 86

TITEL V: ALGEMENE VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE DOUANESTATUS EN DOUANEREGELING 88

Hoofdstuk 1 : STATUS VAN GOEDEREN 88

Hoofdstuk 2 : DOUANEAANGIFTE 89

Afdeling 1: Algemene bepalingen 89

Afdeling 2: Normale aangifte 90

Afdeling 3: Verificatie 92

Afdeling 4: Vrijgave 94

Hoofdstuk 3: VEREENVOUDIGINGEN BETREFFENDE DE DOUANEAANGIFTE 95

Afdeling 1: Vereenvoudigde aangifte 95

Afdeling 2: Overige vereenvoudigingen 97

Hoofdstuk 4 : VERWIJDERING VAN GOEDEREN 97

TITEL VI: HET IN HET VRIJE VERKEER BRENGEN EN VRIJSTELLING VAN INVOERRECHTEN 100

Hoofdstuk 1: HET IN HET VRIJE VERKEER BRENGEN 100

Hoofdstuk 2 :VRIJSTELLING VAN INVOERRECHTEN 100

Afdeling 1: Terugkerende goederen 100

Afdeling 2: Zeevisserij en uit zee gewonnen producten 102

Afdeling 3: Bijzondere omstandigheden 103

TITEL VII: BIJZONDERE REGELINGEN 104

Hoofdstuk 1 : ALGEMENE BEPALINGEN 104

Hoofdstuk 2 : DOUANEVERVOER 108

Afdeling 1: Extern en intern douanevervoer 108

Afdeling 2: Communautair douanevervoer 110

Hoofdstuk 3 : OPSLAG 112

Afdeling 1: Gemeenschappelijke bepalingen 112

Afdeling 2: Tijdelijke opslag 113

Afdeling 3: Douane-entrepot 114

Afdeling 4: Vrije zones 115

Hoofdstuk 4 : BIJZONDERE BESTEMMING 118

Afdeling 1: Tijdelijke invoer 118

Afdeling 2: Bijzondere bestemming 120

Hoofdstuk 5 : VEREDELING 120

Afdeling 1: Algemene bepalingen 120

Afdeling 2: Actieve veredeling 121

Afdeling 3: Passieve veredeling 122

TITEL VIII: VERTREK VAN GOEDEREN UIT HET DOUANEGEBIED VAN DE GEMEENSCHAP 125

Hoofdstuk 1 : GOEDEREN DIE HET DOUANEGEBIED VERLATEN 125

Hoofdstuk 2 : UITVOER 127

Hoofdstuk 3 : VRIJSTELLING VAN RECHTEN 129

TITEL IX: COMITÉ DOUANEWETBOEK EN SLOTBEPALINGEN 130

Hoofdstuk 1 : COMITÉ DOUANEWETBOEK 130

Hoofdstuk 2 : SLOTBEPALINGEN 131

BIJLAGE: 133

Concordantietabel 1: Nieuwe verordening > Verordening (EEG) nr. 2913/92 133

Concordantietabel 2: Vorige Verordening (EEG) nr. 2913/92 > nieuwe verordening 136

Concordantietabel 3: Ingetrokken verordening > nieuwe verordening 138

2005/0246 (COD)

Uitvoering van het Lissabon-programma van de GemeenschapVoorstel voor een

VERORDENING (EG) NR. […] VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot vaststelling van het communautair douanewetboek

(gemoderniseerd douanewetboek)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 26, 95, 133 en 135,

Gelet op Protocol nr. 2 bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal betreffende de Canarische eilanden en Ceuta en Melilla, en met name op artikel 9, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie[1],

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[2],

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag[3],

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Gemeenschap is gegrondvest op een douane-unie. Het is zowel voor de bedrijven als voor de douaneautoriteiten in de Gemeenschap wenselijk dat de bestaande douanewetgeving in een communautair douanewetboek (hierna “het wetboek” genoemd) wordt samengebracht. Uitgaande van het gegeven van een interne markt dient het wetboek de algemene regels en procedures te bevatten voor de toepassing van de tariefmaatregelen en de andere maatregelen van gemeenschappelijk beleid die op communautair niveau zijn vastgesteld in het kader van het goederenverkeer tussen de Gemeenschap en landen of gebieden buiten het douanegebied van de Gemeenschap, rekening houdend met de vereisten van dat gemeenschappelijk beleid. Dit mag geen afbreuk doen aan bijzondere bepalingen die op andere gebieden zijn of kunnen worden vastgesteld in het kader van wetgeving onder meer op het gebied van landbouw, milieu, gemeenschappelijk handelsbeleid, statistiek of eigen middelen De douanewetgeving dient beter aan te sluiten bij de bepalingen inzake de heffing, schorsing of teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde (BTW) en de accijns, zonder dat het toepassingsgebied van de geldende fiscale bepalingen wordt gewijzigd.

(2) In overeenstemming met de mededeling van de Commissie betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en het actieplan 2004-2005[4] is het dienstig het juridisch kader voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap aan te passen.

(3) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek[5] was gebaseerd op de integratie van de douaneregelingen die de lidstaten elk apart in de jaren ’80 toepasten. Deze verordening is sinds haar inwerkingtreding herhaaldelijk en substantieel gewijzigd om bepaalde problemen op te lossen, bijvoorbeeld ter bescherming van de goede trouw of in verband met eisen op het gebied van de veiligheid. De belangrijke juridische ontwikkelingen die zich de afgelopen jaren hebben voorgedaan, zowel op communautair als op internationaal niveau, zoals het aflopen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de inwerkingtreding van de Akte van Toetreding op 1 mei 2004 alsook de wijziging van de Internationale Overeenkomst inzake de vereenvoudiging en harmonisatie van douaneprocedures (hierna “de Overeenkomst van Kyoto” genoemd), waartoe de Gemeenschap bij Besluit 2003/231/EG van de Raad[6] is toegetreden, maken het noodzakelijk dat het wetboek verder wordt aangepast. De tijd is nu gekomen om de douaneregelingen te stroomlijnen en rekening te houden met het feit dat aangifte en afhandeling langs elektronische weg de regel is geworden, terwijl aangifte en afhandeling op papier de uitzondering vormt. Om al deze redenen volstaat het niet langer het huidige wetboek nog verder te wijzigen, maar dient het in zijn geheel te worden herzien.

(4) De facilitering van de legale handel en de strijd tegen de fraude vereisen eenvoudige, snelle en gestandaardiseerde douaneregelingen en –procedures. Het is derhalve dienstig om, in overeenstemming met de mededeling van de Commissie betreffende eenvoudige en papierloze procedures voor de douanediensten en de marktdeelnemers[7], de douanewetgeving te vereenvoudigen en het gebruik van moderne instrumenten en technologieën toe te staan, teneinde de uniforme toepassing van de douanewetgeving verder te bevorderen, waardoor mede de basis wordt gelegd voor efficiënte en eenvoudige douaneprocedures. De douaneregelingen moeten worden samengevoegd of onderling worden afgestemd en alleen de economisch verantwoorde regelingen moeten behouden blijven, teneinde het concurrentievermogen van het bedrijfsleven te vergroten.

(5) De voltooiing van de interne markt, de afbouw van obstakels voor de internationale handel en investeringen, en de grotere noodzaak om de veiligheid en de zekerheid aan de buitengrenzen van de Gemeenschap te garanderen, hebben de rol van de douane ingrijpend gewijzigd, waardoor zij centraal is komen te staan in het globaliseringsproces en zij bij het toezicht op en het beheer van het internationale handelsverkeer als katalysator voor het concurrentievermogen van landen en bedrijven fungeert. De douanewetgeving moet derhalve recht doen aan de nieuwe economische realiteit en de nieuwe rol en missie van de douane.

(6) Het gebruik van informatie- en communicatietechnologie (hierna “IT” genoemd) is niet essentieel voor de facilitering van de handel, maar ook voor de effectiviteit van douanecontroles, en vermindert aldus de kosten voor het bedrijfsleven en de risico’s voor de maatschappij. Daarom dient als rechtsbeginsel te worden vastgesteld dat alle douane- en handelstransacties elektronisch moeten worden afgewikkeld en dat de IT-systemen voor de douaneafhandeling in iedere lidstaat dezelfde faciliteiten moeten bieden aan bedrijven.

(7) Om de handel te vergemakkelijken en tevens te zorgen voor een passende controle van goederen die het grondgebied van de Gemeenschap binnenkomen of verlaten, dient de door bedrijven verstrekte informatie, met inachtneming van de voorschriften inzake gegevensbescherming, te worden gedeeld door de douaneautoriteiten onderling alsook met andere bij die controles betrokken instanties, zoals politie, grenswacht, veterinaire en milieuautoriteiten, zodat een bedrijf deze informatie slechts eenmaal moet verstrekken (“één loket”) en de goederen door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip en op dezelfde plaats worden gecontroleerd (“one-stop-shop”).

(8) Met het oog op de facilitering van de handel dienen bedrijven het recht te hebben zich bij de douaneautoriteiten te laten vertegenwoordigen.

(9) Betrouwbare bedrijven die de voorschriften in acht nemen dienen als “vergunninghoudend bedrijf” maximaal profijt te kunnen trekken van de brede toepassing van vereenvoudigingen en, rekening houdend met veiligheids- en zekerheidsaspecten, aan minder intensieve douanecontroles te worden onderworpen.

(10) Voor alle beschikkingen, dat wil zeggen administratieve beslissingen van de douaneautoriteiten in het kader van de douanewetgeving die voor een of meer personen rechtsgevolgen hebben, daaronder begrepen de door deze autoriteiten afgegeven bindende inlichtingen, dienen dezelfde regels te gelden. Deze beschikkingen moeten geldig zijn in de hele Gemeenschap en kunnen worden geannuleerd, gewijzigd tenzij anderszins bepaald, of ingetrokken wanneer zij niet in overeenstemming zijn met de douanewetgeving of de uitlegging daarvan.

(11) Overeenkomstig het Handvest van de grondrechten dient eenieder niet alleen het recht te hebben om beroep in te stellen tegen een beschikking van de douaneautoriteiten, maar ook het recht te hebben om te worden gehoord voordat een voor hem ongunstige beschikking wordt gegeven. Een dergelijke bepaling in het wetboek moet ook betrekking hebben op navorderingen en beschikkingen op verzoeken om terugbetaling of kwijtschelding.

(12) Voor de stroomlijning van douaneregelingen in een elektronische omgeving is het noodzakelijk dat douaneautoriteiten van verschillende lidstaten verantwoordelijkheden met elkaar delen. Er moet worden gegarandeerd dat in de gehele interne markt op een passend niveau effectieve, ontmoedigende en proportionele sancties worden toegepast om ernstige inbreuken op de douanevoorschriften tegen te gaan en aldus het risico van fraude en van gevaren voor de veiligheid en de zekerheid te verminderen en de financiële belangen van de Gemeenschap veilig te stellen. Dit kan alleen worden bewerkstelligd via een gemeenschappelijk communautair kader waarin de sanctiebevoegdheid wordt vastgelegd en de reikwijdte van de sancties wordt vastgesteld, met volledige inachtneming van het Handvest voor de grondrechten.

(13) Teneinde een evenwicht te bereiken tussen enerzijds de noodzaak dat de douaneautoriteiten de douanewetgeving correct toepassen en anderzijds het recht van bedrijven op een billijke behandeling, dienen de douaneautoriteiten uitgebreide controlebevoegdheden en de bedrijven een recht op beroep te verkrijgen.

(14) Teneinde risico’s voor de Gemeenschap, haar burgers en handelspartners zoveel mogelijk te beperken, dient de geharmoniseerde toepassing van de douanecontroles door de lidstaten te worden gebaseerd op een gemeenschappelijk kader voor risicobeheer en een elektronisch systeem voor de tenuitvoerlegging daarvan. De vaststelling van een kader voor risicobeheer dat gemeenschappelijk is voor alle lidstaten, mag de lidstaten niet verhinderen goederen steekproefsgewijs te controleren.

(15) Het is noodzakelijk de elementen vast te stellen die ten grondslag liggen aan de toepassing van invoer- en uitvoerrechten en andere maatregelen waaraan het goederenverkeer is onderworpen. Het is ook dienstig duidelijke bepalingen vast te stellen voor de afgifte van bewijzen van oorsprong in de Gemeenschap, indien het handelsverkeer dit vereist.

(16) Wat de regels inzake preferentiële oorsprong betreft, is het ter bespoediging van het besluitvormingsproces in de Gemeenschap dienstig de Commissie de bevoegdheid te verlenen deze regels vast te stellen voor goederen die in aanmerking komen voor preferentiële maatregelen in de handel tussen het douanegebied van de Gemeenschap en Ceuta en Melilla.

(17) Het is wenselijk alle gevallen waarin een douaneschuld bij invoer ontstaat, behalve wanneer deze ontstaat na de indiening van een douaneaangifte voor het vrije verkeer of voor tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling, samen te brengen, teneinde problemen te voorkomen bij het vaststellen van de rechtsgrond op basis waarvan de douaneschuld is ontstaan. Hetzelfde geldt voor het ontstaan van een douaneschuld bij uitvoer.

(18) Aangezien de nieuwe rol van de douaneautoriteiten inhoudt dat de douanekantoren in het binnenland en aan de grenzen verantwoordelijkheden met elkaar delen en samenwerken, dient de douaneschuld in de meeste gevallen te ontstaan op de plaats waar de schuldenaar is gevestigd, omdat het voor deze plaats bevoegde douanekantoor het best kan toezien op de activiteiten van de betrokkene.

(19) In overeenstemming met de Overeenkomst van Kyoto is het tevens dienstig het aantal gevallen te verminderen waarin administratieve samenwerking tussen de lidstaten is vereist voor de vaststelling van de plaats waar de douaneschuld is ontstaan en voor het invorderen van de rechten.

(20) De voorschriften voor de bijzondere regelingen dienen te voorzien in de mogelijkheid dat voor alle categorieën bijzondere regelingen gebruik kan worden gemaakt van één enkele doorlopende zekerheid die een reeks transacties dekt.

(21) Voor een betere bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en de lidstaten dient de zekerheid te gelden voor niet of onjuist aangegeven goederen die deel uitmaken van een zending of een aangifte waarvoor zekerheid is gesteld. Om dezelfde reden dient de borgstelling ook te gelden voor rechten die worden nagevorderd.

(22) Ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en de lidstaten en ter bestrijding van fraude, is het wenselijk te voorzien in een regeling met een trapsgewijze toepassing van de doorlopende zekerheid. Wanneer er een verhoogd risico op fraude bestaat, moet het gebruik van de doorlopende zekerheid tijdelijk kunnen worden verboden, rekening houdende met de bijzondere situatie van de bedrijven.

(23) Het is dienstig rekening te houden met de goede trouw van de betrokkene wanneer door niet-nakoming van de douanewetgeving een douaneschuld is ontstaan, en de gevolgen van onzorgvuldigheid van de schuldenaar zoveel mogelijk te beperken.

(24) Het is noodzakelijk vast te stellen op welke wijze de status van communautaire goederen wordt bepaald, in welke omstandigheden deze status verloren gaat en op welke voorwaarden deze status ongewijzigd blijft wanneer goederen het douanegebied van de Gemeenschap tijdelijk verlaten.

(25) Wanneer een bedrijf van tevoren de gegevens verstrekt die nodig zijn voor op risicoanalyse gebaseerde controles met betrekking tot de toelaatbaarheid van de goederen, dient als regel te gelden dat de goederen dan snel worden vrijgegeven. Belasting- en handelspolitieke controles dienen hoofdzakelijk te worden verricht door het douanekantoor dat bevoegd is voor de bedrijfsruimten van de betrokkene.

(26) De regels voor de douaneaangiften moeten worden gemoderniseerd en gestroomlijnd; er moet met name worden bepaald dat douaneaangiften in de regel elektronisch worden gedaan, en er moet worden voorzien in slechts één soort vereenvoudigde aangifte.

(27) Aangezien het volgens de Overeenkomst van Kyoto de voorkeur verdient dat de douaneaangifte wordt ingediend, geldig gemaakt en gecontroleerd voorafgaand aan de aankomst van de goederen en dat de plaats waar de aangifte wordt ingediend wordt losgekoppeld van de plaats waar de goederen zich fysiek bevinden, dient de vrijmaking te worden gecentraliseerd op de plaats waar het bedrijf is gevestigd. Een gecentraliseerde vrijmaking dient onder meer te voorzien in de mogelijkheid tot vereenvoudigde aangifte, indiening van een volledige aangifte met de vereiste bescheiden op een later tijdstip, periodieke aangifte en uitstel van betaling.

(28) Teneinde een neutraal concurrentieklimaat in de hele Gemeenschap tot stand te helpen brengen, is het passend op het niveau van de Gemeenschap regels vast te stellen met betrekking tot het vernietigen of anderszins verwijderen van goederen door de douaneautoriteiten, waarvoor voorheen nationale wetgeving was vereist.

(29) Het is dienstig om te voorzien in gemeenschappelijke en eenvoudige regels voor de bijzondere regelingen (douanevervoer, opslag, specifieke gebruik en veredeling), aangevuld met een klein aantal regels voor elke bijzondere regeling apart, zodat bedrijven gemakkelijk de juiste regeling kunnen kiezen, fouten kunnen worden vermeden en het aantal navorderingen en terugbetalingen kan worden verminderd.

(30) Het moet gemakkelijker worden om vergunningen te verlenen voor meerdere bijzondere regelingen waarbij slechts één zekerheid wordt gesteld en één douanekantoor toezicht houdt, en er moeten eenvoudige regels komen voor het ontstaan van een douaneschuld in deze gevallen. Het basisbeginsel dient te zijn dat de waarde van goederen die onder een bijzondere regeling zijn geplaatst, dan wel de waarde van daaruit vervaardigde producten, wordt vastgesteld op het tijdstip dat de douaneschuld ontstaat. In economisch verantwoorde gevallen dient de waarde van goederen evenwel ook te kunnen worden vastgesteld op het tijdstip dat zij onder een bijzondere regeling werden geplaatst. Dezelfde beginselen dienen te gelden voor de gebruikelijke behandelingen.

(31) Gelet op de toegenomen veiligheidsgerelateerde maatregelen die bij Verordening (EG) nr. 648/2005 in het wetboek zijn opgenomen, dient de plaatsing van goederen in een vrije zone een douaneregeling te worden en dienen de binnenkomst en de administratie van deze goederen aan douanecontroles te worden onderworpen.

(32) Voor goederen met een bijzondere bestemming dient een elementair rechtskader te worden vastgesteld voor de schorsing van de accijns overeenkomstig Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop[8], voor de BTW bij invoer overeenkomstig artikel 7, lid 3, en artikel 10, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag[9], en voor handelspolitieke maatregelen.

(33) Aangezien het voornemen tot wederuitvoer niet langer een vereiste is, dient de regeling actieve veredeling - schorsingssysteem - te worden samengevoegd met de regeling behandeling onder douanetoezicht en dient de regeling actieve veredeling - terugbetalingssysteem - te worden geschrapt. Deze ene regeling voor actieve veredeling dient ook te gelden voor vernietiging, behalve wanneer de vernietiging door de douane of onder haar toezicht geschiedt.

(34) Veiligheidsgerelateerde maatregelen ten aanzien van communautaire goederen die het douanegebied van de Gemeenschap verlaten, moeten op overeenkomstige wijze gelden voor de wederuitvoer van niet-communautaire goederen. Dezelfde basisregels dienen te gelden voor alle soorten goederen, met indien nodig een mogelijkheid tot uitzondering, zoals voor goederen die uitsluitend door het douanegebied van de Gemeenschap worden doorgevoerd.

(35) Met het oog op effectieve besluitvorming en eenvormigheid is het dienstig de mechanismen te stroomlijnen voor de vaststelling van uitvoeringsmaatregelen, toelichtingen, richtsnoeren en beschikkingen van de Commissie waarin zij om intrekking van een beschikking van de douaneautoriteiten verzoekt, en voor de voorbereiding van gemeenschappelijke standpunten in comités, werkgroepen en panels die krachtens of in het kader van internationale overeenkomsten met betrekking tot douanewetgeving zijn ingesteld.

De beheersprocedure is het meest geschikt voor de vaststelling van uitvoeringsbepalingen en de raadplegingsprocedure is het meest geschikt voor de vaststelling van richtsnoeren en toelichtingen.

(36) De nodige maatregelen ter uitvoering van deze verordening dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegheden[10].

(37) Het is dienstig bevoegdheid te verlenen voor de vaststelling van uitvoeringsbepalingen, met name wanneer de Gemeenschap afspraken maakt en verplichtingen op zich neemt in het kader van internationale overeenkomsten die een aanpassing van het wetboek vergen.

(38) Teneinde de douanewetgeving te vereenvoudigen en te stroomlijnen, is een aantal bepalingen die thans in autonome communautaire besluiten zijn vastgelegd, om redenen van transparantie in het wetboek opgenomen.

De volgende verordeningen dienen derhalve tezamen met Verordening (EEG) nr. 2913/92 te worden ingetrokken:

- Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen[11];

- Verordening (EEG) nr. 3925/91 van de Raad van 19 december 1991 betreffende de afschaffing van de controles en de formaliteiten die van toepassing zijn op de handbagage en de ruimbagage van personen op intracommunautaire vluchten en op de bagage van personen bij intracommunautaire zeereizen[12];

- Verordening (EG) nr. 82/2001 van de Raad van 5 december 2000 betreffende de definitie van het begrip "producten van oorsprong" en de methoden van administratieve samenwerking in het handelsverkeer tussen het douanegebied van de Gemeenschap en Ceuta en Melilla[13];

- Verordening (EG) nr. 1207/2001 van de Raad van 11 juni 2001 betreffende procedures ter vergemakkelijking van de afgifte van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, de opstelling van factuurverklaringen en formulieren EUR.2 en de afgifte van bepaalde vergunningen "toegelaten exporteur" in het kader van de bepalingen die voor het preferentiële handelsverkeer tussen de Europese Gemeenschap en sommige landen gelden[14].

(39) Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel is het voor de goede werking van de douane-unie als centrale pijler van de interne markt noodzakelijk en passend voorschriften en procedures vast te stellen voor goederen die het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen of verlaten. Deze verordening gaat overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag niet verder dan nodig is om de doelstellingen te verwezenlijken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN

HOOFDSTUK 1

TOEPASSINGSGEBIED VAN DE DOUANEWETGEVING, MISSIE VAN DE DOUANE EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

Bij deze verordening wordt het communautair douanewetboek vastgesteld, hierna “het wetboek” genoemd, houdende de algemene voorschriften en procedures betreffende goederen die het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen of verlaten.

Het wetboek is op eenvormige wijze van toepassing in het gehele douanegebied van de Gemeenschap onverminderd wetgeving op andere gebieden met betrekking tot vorengenoemd handelsverkeer.

Artikel 2

Missie van de douaneautoriteiten

De douaneautoriteiten hebben als opdracht het internationale handelsverkeer aan de buitengrenzen van de Gemeenschap te beheren en aldus bij te dragen tot open handel, de tenuitvoerlegging van de externe aspecten van de interne markt en van gemeenschappelijk beleid dat verband houdt met de handel en de veiligheid van de toeleveringsketen. Deze taken omvatten:

a) de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en haar lidstaten;

b) de bescherming van de Gemeenschap tegen oneerlijke en illegale handel en de ondersteuning van de legale handel;

c) het garanderen van de veiligheid en de zekerheid van de burgers en het milieu, in voorkomend geval in nauwe samenwerking met andere autoriteiten;

d) de facilitering van de internationale handel.

Artikel 3

Douanegebied

1. Het douanegebied van de Gemeenschap omvat de volgende grondgebieden, daaronder begrepen de territoriale wateren, de binnenwateren en het luchtruim:

- het grondgebied van het koninkrijk België;

- het grondgebied van de Tsjechische Republiek;

- het grondgebied van het koninkrijk Denemarken, met uitzondering van de Faeröer en Groenland;

- het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland, met uitzondering van het eiland Helgoland en het grondgebied van Büsingen (Verdrag van 23 november 1964 tussen de Bondsrepubliek Duitsland en de Zwitserse Bondsstaat);

- het grondgebied van de Republiek Estland;

- het grondgebied van de Helleense Republiek;

- het grondgebied van het Koninkrijk Spanje, met uitzondering van Ceuta en Melilla;

- het grondgebied van de Franse Republiek, met uitzondering van Nieuw-Caledonië, Mayotte, Saint-Pierre en Miquelon, Wallis en Futuna, en Frans-Polynesië;

- het grondgebied van Ierland;

- het grondgebied van de Italiaanse Republiek, met uitzondering van de gemeenten Livigno en Campione d'Italia, alsmede van de nationale wateren van het Meer van Lugano vanaf de oever tot aan de politieke grens van de zone tussen Ponte Tresa en Porto Ceresio;

- het grondgebied van de Republiek Cyprus overeenkomstig de bepalingen van de Toetredingsakte;

- het grondgebied van de Republiek Letland;

- het grondgebied van de Republiek Litouwen;

- het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg;

- het grondgebied van de Republiek Hongarije;

- het grondgebied van de Republiek Malta;

- het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden in Europa;

- het grondgebied van de Republiek Oostenrijk;

- het grondgebied van de Republiek Polen;

- het grondgebied van de Portugese Republiek;

- het grondgebied van de Republiek Slovenië;

- het grondgebied van de Slowaakse Republiek;

- het grondgebied van de Republiek Finland;

- het grondgebied van het Koninkrijk Zweden;

- het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland alsmede de Kanaaleilanden en het eiland Man.

2. De volgende grondgebieden, daaronder begrepen de territoriale wateren, de binnenwateren en het luchtruim, die buiten het grondgebied van de lidstaten zijn gelegen, worden, met inachtneming van de verdragen en overeenkomsten die erop van toepassing zijn, beschouwd als deel uitmakende van het douanegebied van de Gemeenschap:

a) FRANKRIJK

Het grondgebied van Monaco als omschreven in de te Parijs op 18 mei 1963 ondertekende Douaneovereenkomst (Journal officiel de la République française van 27 september 1963, blz. 8679);

b) CYPRUS

Het grondgebied van de onder de soevereiniteit van het Verenigd Koninkrijk vallende zones Akrotiri en Dhekelia (Sovereign Base Areas) als omschreven in het te Nicosia op 16 augustus 1960 ondertekende Verdrag betreffende de oprichting van de Republiek Cyprus (United Kingdom Treaty Series No 4 (1961) Cmnd. 1252).

3. Sommige bepalingen van de douanewetgeving kunnen buiten het douanegebied van de Gemeenschap van toepassing zijn in het kader van wetgeving op specifieke gebieden dan wel van internationale overeenkomsten.

Artikel 4

Definities

In dit wetboek wordt verstaan onder:

(1) douaneautoriteiten: de douanediensten van de lidstaten die bevoegd zijn voor de toepassing van de douanewetgeving, en alle overige autoriteiten die krachtens het nationale recht belast zijn met de toepassing van bepaalde onderdelen van de douanewetgeving;

(2) douanewetgeving: het geheel van wetgeving omvattende:

a) het wetboek alsmede de op communautair niveau en in voorkomend geval op nationaal niveau vastgestelde bepalingen ter uitvoering daarvan,

b) het gemeenschappelijk douanetarief,

c) internationale overeenkomsten houdende douanevoorschriften, voorzover deze van toepassing zijn in de Gemeenschap;

(3) persoon: een natuurlijk persoon, een rechtspersoon of een vereniging van personen die geen rechtspersoonlijkheid bezit maar krachtens het Gemeenschapsrecht of het nationale recht wel als handelingsbekwaam is erkend;

(4) bedrijf: de persoon die zich beroepsmatig bezighoudt met de invoer van goederen in of de uitvoer van goederen uit het douanegebied van de Gemeenschap;

(5) risico: de kans dat zich, wat betreft de binnenkomst, uitgang, doorvoer, overbrenging of bijzondere bestemming van goederen die tussen het douanegebied van de Gemeenschap en landen of gebieden buiten dat gebied worden vervoerd, en in verband met de aanwezigheid van goederen die niet de status van communautaire goederen hebben, een gebeurtenis voordoet die:

a) de correcte toepassing van communautaire of nationale maatregelen in de weg staat,

b) de financiële belangen van de Gemeenschap en haar lidstaten schaadt,

c) een gevaar vormt voor de veiligheid en de zekerheid van de Gemeenschap en haar burgers, de gezondheid van mens, dier of plant, het milieu of de consument;

(6) douanecontroles: de handelingen die door de douaneautoriteiten worden verricht overeenkomstig de artikelen 27 tot en met 30;

(7) summiere aangifte: de aangifte die moet worden ingediend voordat goederen het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen of verlaten;

(8) douaneaangifte: de handeling waarbij een persoon in de voorgeschreven vorm en op de voorgeschreven wijze het voornemen kenbaar maakt om goederen onder een bepaalde douaneregeling te plaatsen, in voorkomend geval met opgave van de specifieke procedure die moet worden toegepast;

(9) douaneregeling: een van de onderstaande regelingen waaronder goederen overeenkomstig dit wetboek kunnen worden geplaatst:

a) in het vrije verkeer brengen,

b) bijzondere regelingen,

c) uitvoer;

(10) invoerrechten: de bij het gemeenschappelijk douanetarief vastgestelde douanerechten die bij de invoer van goederen verschuldigd zijn;

(11) uitvoerrechten: de bij het gemeenschappelijk douanetarief vastgestelde douanerechten die bij de uitvoer van goederen verschuldigd zijn;

(12) niet-communautaire goederen: andere dan de in punt 20 bedoelde goederen of goederen die de status van communautaire goederen hebben verloren;

(13) risicobeheer: het systematisch in kaart brengen van risico's en het toepassen van alle maatregelen die vereist zijn om de blootstelling aan risico's te beperken;

(14) vrijgave van goederen: de handeling waarbij de douaneautoriteiten goederen ter beschikking stellen voor de doeleinden die zijn vastgesteld voor de douaneregeling waaronder deze zijn geplaatst;

(15) douanetoezicht: de activiteiten van de douaneautoriteiten in het algemeen om te zorgen voor de nakoming van de douanewetgeving en van eventuele andere bepalingen die van toepassing zijn op goederen onder zulk toezicht;

(16) terugbetaling of kwijtschelding: de terugbetaling of kwijtschelding van invoerrechten voor in het vrije verkeer gebrachte goederen, indien deze goederen in ongewijzigde staat of in de vorm van veredelingsproducten uit het douanegebied van de Gemeenschap worden uitgevoerd;

(17) veredelingsproducten: onder een veredelingsregeling geplaatste goederen die zijn veredeld;

(18) in het douanegebied van de Gemeenschap gevestigd persoon:

a) indien het een natuurlijk persoon betreft, eenieder die in het douanegebied van de Gemeenschap zijn normale verblijfplaats heeft,

b) indien het een rechtspersoon of een vereniging van personen betreft, elke persoon die in het douanegebied van de Gemeenschap zijn statutaire zetel, zijn hoofdbestuur of een vaste inrichting heeft;

(19) douanestatus: de status van goederen, zijnde communautaire of niet-communautaire goederen;

(20) communautaire goederen: goederen behorende tot een van de volgende categorieën:

a) goederen die geheel zijn verkregen in het douanegebied van de Gemeenschap zonder toevoeging van goederen die zijn ingevoerd uit landen of gebieden buiten het douanegebied van de Gemeenschap,

b) goederen die zijn ingevoerd uit landen of gebieden buiten het douanegebied van de Gemeenschap en die in het vrije verkeer zijn gebracht,

c) goederen die in het douanegebied van de Gemeenschap zijn verkregen of vervaardigd, hetzij uitsluitend uit goederen als bedoeld onder b), hetzij uit goederen als bedoeld onder a) en b);

(21) aanbrengen bij de douane: mededeling aan de douaneautoriteiten dat de goederen bij het douanekantoor of op enige andere, door de douaneautoriteiten aangewezen of goedgekeurde plaats zijn aangekomen en daar beschikbaar zijn voor douanecontrole;

(22) houder van de goederen: de persoon die de eigenaar is van de goederen, een soortgelijk recht heeft om erover te beschikken, of er fysieke controle over uitoefent;

(23) houder van de regeling: de persoon die de aangifte doet, of voor wiens rekening de douaneaangifte wordt gedaan, of de persoon aan wie de uit een douaneregeling voortvloeiende rechten en plichten van eerstgenoemde persoon zijn overgedragen;

(24) handelspolitieke maatregelen: de niet-tarifaire maatregelen die in het kader van het gemeenschappelijk handelsbeleid zijn vastgesteld in de vorm van communautaire voorschriften inzake de invoer en de uitvoer van goederen;

(25) veredeling: een van de onderstaande handelingen:

a) de bewerking van goederen, met inbegrip van het monteren, het assembleren en het aanpassen ervan aan andere goederen,

b) de verwerking van goederen,

c) de vernietiging van goederen,

d) de herstelling van goederen, met inbegrip van revisie en afstelling,

e) het gebruik van goederen die zelf niet meer in de veredelingsproducten voorkomen, maar die de vervaardiging van deze producten mogelijk maken of vergemakkelijken, ook indien zij tijdens dit proces geheel of gedeeltelijk verdwijnen (bij de productie gebruikte hulpmiddelen);

(26) opbrengst: de hoeveelheid of het percentage veredelingsproducten verkregen bij de veredeling van een bepaalde hoeveelheid onder een veredelingsregeling geplaatste goederen.

HOOFDSTUK 2

RECHTEN EN PLICHTEN VAN PERSONEN IN HET KADER VAN DE DOUANEWETGEVING

Afdeling 1

Informatieverstrekking

Artikel 5

Uitwisseling en bescherming van gegevens

1. Alle vereiste uitwisselingen van gegevens, begeleidende documenten, beschikkingen en mededelingen tussen douaneautoriteiten onderling en tussen bedrijven en douaneautoriteiten geschieden met behulp van elektronische gegevensverwerkingstechnieken.

De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen aannemen tot vaststelling van uitzonderingen op de eerste alinea van dit lid.

2. Tenzij uitdrukkelijk anderszins bepaald neemt de Commissie overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen aan tot vaststelling van:

a) de voorschriften die het berichtenverkeer tussen de douanekantoren, als vereist voor de uitvoering van de douanewetgeving, definiëren en regelen;

b) een gemeenschappelijke gegevensset en een gemeenschappelijk formaat voor het berichtenverkeer in het kader van de douanewetgeving.

De onder b) van de eerste alinea bedoelde gegevens bevatten de informatie die nodig is voor een risicoanalyse en de juiste toepassing van douanecontroles met behulp van, indien toepasselijk, internationale normen en handelsgebruiken.

De systemen die noodzakelijk zijn voor de elektronische uitwisseling van gegevens tussen douanekantoren in overeenstemming met lid 1, dienen uiterlijk tegen 30 juni 2009 voorhanden te zijn.

Artikel 6

Gegevensbescherming

1. Alle door de douaneautoriteiten bij de uitoefening van hun taken verkregen inlichtingen die van vertrouwelijke aard zijn of die als vertrouwelijk zijn verstrekt, vallen onder het beroepsgeheim. Zij worden, behalve met het oog op douanecontroles overeenkomstig artikel 28, lid 2, door de bevoegde autoriteiten niet bekendgemaakt zonder uitdrukkelijke toestemming van de persoon of de autoriteit die ze heeft verstrekt.

Deze inlichtingen mogen evenwel zonder toestemming worden bekendgemaakt wanneer de bevoegde autoriteiten daartoe overeenkomstig de geldende bepalingen, met name inzake gegevensbescherming, of in het kader van gerechtelijke procedures gehouden of gemachtigd zijn.

2. Mededeling van vertrouwelijke gegevens aan de douane en andere instanties van landen of gebieden buiten het douanegebied van de Gemeenschap is slechts toegestaan in het kader van een internationale overeenkomst die een gelijkwaardig niveau van gegevensbescherming garandeert.

Bij de bekendmaking of de mededeling van gegevens dienen de geldende bepalingen inzake gegevensbescherming onverkort in acht te worden genomen.

Artikel 7

Uitwisseling van aanvullende informatie tussen douaneautoriteiten en bedrijven

1. Douaneautoriteiten en bedrijven kunnen informatie die niet specifiek krachtens de douanewetgeving moet worden verstrekt, uitwisselen met het oog op wederzijdse samenwerking om risico’s in kaart te brengen en tegen te gaan. Deze uitwisseling kan geschieden op basis van een schriftelijke overeenkomst en kan inhouden dat de douaneautoriteiten toegang krijgen tot de computersystemen van bedrijven.

2. Alle informatie die de partijen elkaar in het kader van de in lid 1 bedoelde samenwerking verstrekken, is vertrouwelijk tenzij beide partijen anderszins besluiten.

Artikel 8

Verstrekking van inlichtingen door de douaneautoriteiten

1. Eenieder kan de douaneautoriteiten om inlichtingen betreffende de toepassing van de douanewetgeving verzoeken. Een dergelijk verzoek kan worden afgewezen indien het geen verband houdt met een daadwerkelijk voorgenomen invoer- of uitvoertransactie.

2. De douanediensten voeren regelmatig overleg met het bedrijfsleven en andere autoriteiten die betrokken zijn bij het internationale goederenverkeer. Zij bevorderen de transparantie door wetgeving, bestuurlijke beslissingen en aanvraagformulieren in verband met het internationale goederenverkeer gratis en, indien mogelijk, via het internet beschikbaar te maken voor bedrijven.

Artikel 9

Verstrekking van inlichtingen aan de douaneautoriteiten

1. Eenieder die direct of indirect bij het vervullen van douaneformaliteiten is betrokken, dient de douaneautoriteiten op hun verzoek en binnen de eventueel vastgestelde termijnen alle nodige bescheiden en gegevens, ongeacht de dragers waarop die bescheiden en gegevens zich bevinden, te verstrekken en deze autoriteiten alle nodige bijstand te verlenen.

2. Onverminderd de eventuele toepassing van bestuurlijke of strafrechtelijke sancties geldt dat eenieder die een summiere aangifte of een douaneaangifte, daaronder begrepen een vereenvoudigde aangifte, indient, een mededeling doet, of een aanvraag voor een vergunning of enige andere beschikking indient, de aansprakelijkheid aanvaardt voor:

a) de juistheid van de in de aangifte, mededeling of aanvraag of in enig ander toepasselijk formulier verstrekte gegevens,

b) de echtheid van de ingediende of beschikbaar gestelde stukken,

c) in voorkomend geval, het nakomen van alle verplichtingen inzake de plaatsing van goederen onder een regeling of het verrichten van toegestane transacties.

De eerste alinea is ook van toepassing op de verstrekking van enigerlei informatie die de douaneautoriteiten verlangen.

Wanneer de aangifte of de mededeling wordt gedaan, de aanvraag wordt ingediend of de verlangde informatie wordt verstrekt door een vertegenwoordiger van de betrokkene, gelden de in de eerste alinea vastgestelde verplichtingen ook voor deze vertegenwoordiger.

Artikel 10

Gemeenschappelijk gegevenssysteem

In samenwerking met de Commissie dragen de lidstaten zorg voor de ontwikkeling, het onderhoud en het gebruik van een elektronisch systeem voor het gemeenschappelijk registreren en bijhouden van gegevens van:

a) iedere persoon die direct of indirect betrokken is bij het vervullen van douaneformaliteiten;

b) iedere vergunning voor een douaneregeling of de status van vergunninghoudend bedrijf.

De gegevens zijn toegankelijk voor de douanediensten van de lidstaten bij de uitoefening van hun taken en ook, overeenkomstig de in de derde alinea bedoelde regels, voor de bedrijven.

De Commissie neemt overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen aan tot vaststelling van de normen voor de vorm en de inhoud van de te registreren gegevens alsook de regels voor de toegang tot die gegevens.

Afdeling 2

Vertegenwoordiging bij de douane

Artikel 11

Douanevertegenwoordiger

1. Eenieder kan zich voor het vervullen van de in de douanewetgeving voorgeschreven handelingen en formaliteiten bij de douaneautoriteiten laten vertegenwoordigen door een douanevertegenwoordiger.

De vertegenwoordiging bij de douane kan direct zijn, in welk geval de douanevertegenwoordiger in naam en voor rekening van een andere persoon handelt, dan wel indirect, in welk geval de douanevertegenwoordiger in eigen naam doch voor rekening van een andere persoon handelt.

2. Een douanevertegenwoordiger dient in het douanegebied van de Gemeenschap te zijn gevestigd.

De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen nemen tot vaststelling van de voorwaarden waarop van de in de eerste alinea van dit lid bedoelde eis kan worden afgezien.

Artikel 12

Vertegenwoordigingsbevoegdheid

1. Een douanevertegenwoordiger dient de douaneautoriteiten te verklaren dat hij voor rekening van de vertegenwoordigde persoon handelt, en aan te geven of het een directe dan wel indirecte vertegenwoordiging betreft.

De persoon die niet verklaart in naam of voor rekening van een andere persoon te handelen of die verklaart in naam of voor rekening van een andere persoon te handelen zonder dat hij vertegenwoordigingsbevoegdheid bezit, wordt geacht in eigen naam en voor eigen rekening te handelen.

2. De douaneautoriteiten kunnen van eenieder die verklaart in naam of voor rekening van een andere persoon te handelen, het bewijs eisen dat hij vertegenwoordigingsbevoegdheid bezit, tenzij deze persoon behoort tot een categorie personen die gemachtigd is voor rekening van een andere persoon te handelen.

De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen nemen tot vaststelling van de in de eerste alinea van dit lid bedoelde categorie personen.

Artikel 13

Vertegenwoordiging in bijzondere gevallen

1. Wanneer een persoon op regelmatige en commerciële grondslag als douanevertegenwoordiger optreedt, kan hem de status van “vergunninghoudend bedrijf” worden toegekend overeenkomstig artikel 14.

2. Een douanevertegenwoordiger kan optreden als fiscaal vertegenwoordiger overeenkomstig de geldende bepalingen inzake de belasting over de toegevoegde waarde, hierna “BTW” genoemd, en accijnzen.

Afdeling 3

Vergunninghoudend bedrijf

Artikel 14

Aanvraag en machtiging

1. Een persoon die in het douanegebied van de Gemeenschap is gevestigd en aan de in de artikelen 15 en 16 gestelde eisen voldoet, kan om de status van vergunninghoudend bedrijf verzoeken.

Deze status wordt door de douaneautoriteiten verleend, indien nodig na overleg met andere bevoegde autoriteiten, en op regelmatige basis geëvalueerd.

2. Een vergunninghoudend bedrijf kan in aanmerking komen voor faciliteiten op het gebied van douanecontroles die verband houden met veiligheid en zekerheid, of voor vereenvoudigingen die in dit wetboek of de uitvoeringsbepalingen daarvan zijn vastgeleg.

3. De status van vergunninghoudend bedrijf wordt, onder voorbehoud van de artikelen 15 en 16, erkend door de douaneautoriteiten in alle lidstaten, onverminderd douanecontroles. Behoudens de krachtens artikel 16, onder g), vastgestelde voorwaarden kan de aanvrager evenwel verzoeken dat de in lid 1 van dit artikel bedoelde status wordt beperkt tot een of meer nader bepaalde lidstaten.

4. De douaneautoriteiten verlenen, op grond van de erkenning van de status van vergunninghoudend bedrijf en mits is voldaan aan de eisen voor een bepaalde vorm van bij de communautaire douanewetgeving vastgestelde vereenvoudiging, toestemming aan de betrokkene om van die vereenvoudiging gebruik te maken.

5. De status van vergunninghoudend bedrijf kan overeenkomstig de krachtens artikel 16, onder h), vastgestelde voorwaarden worden geschorst of ingetrokken.

6. De geautoriseerhet bedrijf dient de douaneautoriteiten mededeling te doen van elk feit dat zich na de toekenning van die status voordoet en dat gevolgen kan hebben voor de handhaving of de inhoud daarvan.

Artikel 15

Toekenning van de status

De criteria voor de toekenning van de status van vergunninghoudend bedrijf omvatten ten minste het volgende:

2. een passende staat van dienst op het gebied van de nakoming van douanevereisten;

3. een deugdelijke handels- en, in voorkomend geval, vervoersadministratie die passende douanecontroles mogelijk maakt;

4. in voorkomend geval, het bewijs van financiële solvabiliteit;

5. in voorkomend geval, praktische vakbekwaamheid of beroepskwalificaties die rechtstreeks samenhangen met de verrichte activiteit;

6. indien van toepassing, passende normen op het gebied van veiligheid en zekerheid.

Artikel 16

Uitvoeringsmaatregelen

De Commissie neemt overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen aan ter zake van:

a) de toekenning van de status van vergunninghoudend bedrijf;

b) de regelmaat waarmee de status van vergunninghoudend bedrijf wordt geëvalueerd;

c) de toekenning van vergunningen voor het gebruik van vereenvoudigingen;

d) de vaststelling van de douaneautoriteit die bevoegd is voor de toekenning van deze status en vergunningen;

e) het soort en de omvang van de faciliteiten die kunnen worden toegekend op het gebied van douanecontroles die verband houden met veiligheid en zekerheid, rekening houdend met de krachtens artikel 27, lid 3, vastgestelde voorschriften;

f) het overleg met en de informatieverstrekking aan andere douaneautoriteiten;

g) de voorwaarden waaronder een verzoek om machtiging tot een of meer lidstaten kan worden beperkt;

h) de voorwaarden waarop de status van vergunninghoudend bedrijf kan worden geschorst of ingetrokken;

i) de voorwaarden waarop voor bepaalde categorieën vergunninghoudende bedrijven kan worden afgezien van de eis dat het bedrijf in de Gemeenschap gevestigd is, rekening houdend met, in het bijzonder, internationale overeenkomsten.

Afdeling 4

Beschikkingen betreffende de toepassing van de douanewetgeving

Artikel 17

Algemene bepalingen

1. Indien een persoon de douaneautoriteiten om een beschikking verzoekt, verstrekt hij hun alle daartoe benodigde gegevens en bescheiden.

Een beschikking mag ook worden aangevraagd door en gericht worden tot verschillende personen.

2. Een beschikking als bedoeld in lid 1 moet uiterlijk twee maanden na de datum van ontvangst van het verzoek door de douaneautoriteiten worden gegeven en aan de aanvrager worden meegedeeld, tenzij anderszins is bepaald in de douanewetgeving.

Wanneer de douaneautoriteiten deze termijn evenwel niet kunnen naleven, stellen zij de aanvrager daarvan in kennis vóór het verstrijken van de termijn, met opgave van de redenen en van de nieuwe termijn die zij nodig achten om een beschikking te geven.

3. Tenzij anderszins in de beschikking of de douanewetgeving is bepaald, wordt de beschikking van kracht op de datum waarop de aanvrager de beschikking ontvangt of wordt geacht deze te hebben ontvangen. Met uitzondering van de in artikel 25, lid 2, bedoelde gevallen zijn de gegeven beschikkingen vanaf die datum uitvoerbaar door de douaneautoriteiten.

4. Voordat een voor de geadresseerde ongunstige beschikking wordt gegeven, delen de douaneautoriteiten hem hun met redenen omklede bezwaren mee. De geadresseerde wordt in de gelegenheid gesteld zijn standpunt kenbaar te maken binnen een termijn die aanvangt op de datum van toezending van de bezwaren.

De Commissie neemt overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen tot vaststelling van de in de eerste alinea van dit lid bedoelde termijn.

Na het verstrijken van deze termijn wordt aan de geadresseerde in de passende vorm mededeling gedaan van de met redenen omklede beschikking.

De verplichting tot mededeling van bezwaren voordat een voor de geadresseerde ongunstige beschikking wordt gegeven, geldt ook voor beschikkingen van de douaneautoriteiten zonder voorafgaand verzoek van de belanghebbende en met name voor de mededeling van een douaneschuld als bedoeld in artikel 72, lid 3.

In de beschikking dient melding te worden gemaakt van de mogelijkheid tot beroep als bepaald in artikel 24.

5. Onverminderd bepalingen op andere gebieden tot vaststelling van de gevallen waarin en de voorwaarden waarop beschikkingen geen werking hebben of hun werking verliezen, kunnen de douaneautoriteiten die een beschikking hebben gegeven, deze annuleren, wijzigen of intrekken wanneer zij niet in overeenstemming is met de douanewetgeving dan wel richtsnoeren of toelichtingen voor de uitlegging daarvan.

Artikel 18

Geldigheid van beschikkingen in de gehele Gemeenschap

Tenzij anderszins is aangevraagd of bepaald, zijn beschikkingen van de douaneautoriteiten geldig in het gehele douanegebied van de Gemeenschap.

Artikel 19

Annulering van gunstige beschikkingen

1. De douaneautoriteiten annuleren een voor de geadresseerde gunstige beschikking als aan alle onderstaande voorwaarden is voldaan:

a) de beschikking werd gegeven op grond van onjuiste of onvolledige gegevens;

b) de aanvrager wist of had redelijkerwijze moeten weten dat de gegevens onjuist of onvolledig waren;

c) indien de gegevens juist en volledig waren geweest, zou de beschikking anders hebben geluid.

2. Aan de geadresseerde wordt mededeling gedaan van de annulering van de beschikking.

3. De annulering wordt van kracht op de datum waarop de oorspronkelijke beschikking van kracht werd, tenzij anderszins bepaald.

4. De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen nemen voor de tenuitvoerlegging van de leden 1, 2 en 3 van dit artikel, met name met betrekking tot beschikkingen aan meerdere geadresseerden.

Artikel 20

Intrekking en wijziging van gunstige beschikkingen

1. Een gunstige beschikking wordt ingetrokken of gewijzigd indien, in andere dan de in artikel 19 bedoelde gevallen, aan een of meer aan de afgifte van de beschikking verbonden voorwaarden niet was of niet langer is voldaan.

2. Tenzij in de douanewetgeving anders is bepaald, kan een voor meerdere geadresseerden gunstige beschikking worden ingetrokken ten aanzien van slechts één geadresseerde die een op hem krachtens die beschikking rustende verplichting niet nakomt.

3. Aan de geadresseerde wordt mededeling gedaan van de intrekking of de wijziging van de beschikking.

4. De intrekking of de wijziging van de beschikking wordt van kracht op de datum waarop de mededeling van de intrekking of de wijziging door de geadresseerde is ontvangen of wordt geacht te zijn ontvangen.

In uitzonderlijke gevallen en voorzover de rechtmatige belangen van de geadresseerde zulks vereisen, kunnen de douaneautoriteiten evenwel de datum waarop de intrekking of de wijziging van kracht wordt, later doen ingaan.

5. De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen nemen voor de tenuitvoerlegging van de leden 1 tot en met 4 van dit artikel, met name met betrekking tot beschikkingen aan meerdere geadresseerden.

Artikel 21

Bijzondere beschikkingen

1. De douaneautoriteiten geven op verzoek beschikkingen met bindende tariefinlichtingen, hierna “BTI-beschikkingen” genoemd, of beschikkingen met bindende oorsprongsinlichtingen, hierna “BOI-beschikkingen” genoemd.

Een dergelijk verzoek kan worden afgewezen indien het geen verband houdt met een daadwerkelijk voorgenomen douaneregeling.

2. BTI- of BOI-beschikkingen zijn slechts verbindend met betrekking tot de tariefindeling of de vaststelling van de oorsprong van de goederen.

Zij binden de douaneautoriteiten jegens de geadresseerde slechts ten aanzien van goederen waarvoor de douaneformaliteiten worden vervuld na de datum van de beschikking.

Zij binden de geadresseerde jegens de douaneautoriteiten slechts met ingang van de datum waarop hem mededeling van de beschikking wordt gedaan of wordt geacht te zijn gedaan.

3. BTI- of BOI-beschikkingen gelden voor een periode van drie jaar vanaf de in de beschikking vermelde datum.

4. Voor de toepassing van een BTI- of BOI-beschikking in het kader van een specifieke douaneregeling dient de geadresseerde te kunnen aantonen dat:

a) in het geval van een BTI-beschikking, de aangegeven goederen in elk opzicht overeenstemmen met de in de beschikking omschreven goederen;

b) in het geval van een BOI-beschikking, de betrokken goederen en de omstandigheden die voor het verkrijgen van de oorsprong bepalend zijn, in elk opzicht overeenstemmen met de in de beschikking omschreven goederen en omstandigheden.

5. In afwijking van artikel 17, lid 5, en artikel 19 worden BTI- of BOI-beschikkingen geannuleerd indien zij op grond van onjuiste of onvolledige gegevens van de aanvrager werden gegeven.

6. BTI- of BOI-beschikkingen worden ingetrokken overeenkomstig artikel 17, lid 5, en artikel 20.

Zij kunnen niet worden gewijzigd.

7. Niettegenstaande artikel 20 neemt de Commissie overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen aan tot vaststelling van:

a) de voorwaarden en het tijdstip waarop een BTI- of BOI-beschikking haar geldigheid verliest;

b) de voorwaarden waarop en de periode tijdens welke een beschikking als bedoeld onder a) nog mag worden gebruikt in het kader van vaste en definitieve en op de beschikking gebaseerde contracten die werden gesloten voordat deze haar geldigheid verloor.

8. De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen nemen tot vaststelling van de voorwaarden waarop andere bijzondere beschikkingen worden gegeven.

Afdeling 5

Douanesancties

Artikel 22

Douanesancties

1. Iedere lidstaat stelt bestuurlijke en strafrechtelijke sancties vast voor de niet-nakoming van de communautaire douanewetgeving. Dergelijke sancties moeten effectief, proportioneel en ontmoedigend zijn.

2. Bestuurlijke sancties hebben een of beide van de volgende vormen:

a) een geldboete opgelegd door de douaneautoriteiten, met inbegrip van een schikking die in de plaats treedt van een strafrechtelijke sanctie;

b) de intrekking, schorsing of wijziging van alle vergunningen en machtigingen van de betrokken persoon.

Indien voor dezelfde feiten zowel een bestuurlijke als een strafrechtelijke sanctie wordt opgelegd, geschiedt de samenvoeging van deze sancties op proportionele wijze.

Afdeling 6

Beroep

Artikel 23

Strafrecht

De artikelen 24, 25 en 26 zijn niet van toepassing op beroepen die zijn ingesteld met het oog op de annulering, intrekking of wijziging van een besluit van een gerechtelijke autoriteit.

Artikel 24

Recht op beroep

1. Eenieder heeft het recht beroep in te stellen tegen beschikkingen van de douaneautoriteiten die hem rechtstreeks en individueel raken.

Eenieder die de douaneautoriteiten om een beschikking heeft verzocht, doch binnen de in artikel 17, lid 2, bedoelde termijn van deze autoriteiten geen beschikking heeft verkregen, heeft eveneens het recht beroep in te stellen.

2. Het recht op beroep kan in ten minste twee fasen worden uitgeoefend:

a) eerst bij de douaneautoriteiten of een andere instantie die een gerechtelijke autoriteit kan zijn dan wel een gelijkwaardige gespecialiseerde instantie die daartoe door de lidstaten is aangewezen;

b) vervolgens bij een hogere onafhankelijke instantie die overeenkomstig de in de lidstaten geldende bepalingen een gerechtelijke instantie dan wel een gelijkwaardige gespecialiseerde instantie kan zijn.

3. Het beroep moet elektronisch of schriftelijk worden ingediend in de lidstaat waar de beschikking is gegeven of waar om de beschikking is verzocht.

Artikel 25

Schorsing van de tenuitvoerlegging

1. Instelling van beroep heeft ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de aangevochten beschikking geen schorsende werking.

2. In afwijking van lid 1 wordt, ingeval de indiener van het beroep onherstelbare schade dreigt te lijden, door de douaneautoriteiten besloten tot gehele of gedeeltelijke schorsing van de tenuitvoerlegging van de aangevochten beschikking.

De tenuitvoerlegging van de aangevochten beschikking kan door de douaneautoriteiten geheel of gedeeltelijk worden geschorst wanneer zij gegronde redenen hebben om aan de overeenstemming van deze beschikking met de douanewetgeving te twijfelen.

3. Indien de aangevochten beschikking tot verschuldigdheid van invoer- of uitvoerrechten leidt, dient in geval van schorsing van deze beschikking zekerheid te worden gesteld, tenzij dit voor de schuldenaar ernstige economische of sociale moeilijkheden zou kunnen veroorzaken.

De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen nemen voor de tenuitvoerlegging van de eerste alinea van dit lid.

Artikel 26

Beslissing op het beroep

Artikel 17 is van toepassing op beslissingen van de douaneautoriteiten op beroepen.

De lidstaten dragen er zorg voor dat de beroepsprocedure een snelle aanpassing van door de douaneautoriteiten gegeven beschikkingen mogelijk maakt.

Afdeling 7

Goederencontrole

Artikel 27

Douanecontrole

1. De douaneautoriteiten kunnen alle controlemaatregelen nemen die zij nodig achten voor de correcte toepassing van de douanewetgeving en andere wetgeving betreffende de binnenkomst, uitgang, doorvoer, overbrenging en bijzondere bestemming van goederen die tussen het douanegebied van de Gemeenschap en andere gebieden worden vervoerd, en betreffende de aanwezigheid van niet-communautaire goederen.

Deze controlemaatregelen, hierna “douanecontroles” genoemd, kunnen inhouden onderzoek van goederen, verificatie van de aangiftegegevens en van de aanwezigheid en de echtheid van elektronische of papieren documenten, onderzoek van de bedrijfsboekhouding en van andere bescheiden, controle van vervoermiddelen, controle van bagage en andere goederen die personen bij of op zich dragen.

Douanecontroles kunnen buiten het douanegebied van de Gemeenschap worden verricht wanneer een internationale overeenkomst daarin voorziet.

2. Douanecontroles, andere dan steekproefcontroles, moeten gebaseerd zijn op een met behulp van elektronische gegevensverwerkingstechnieken uitgevoerde risicoanalyse, die ertoe strekt om aan de hand van op nationaal, communautair en indien beschikbaar internationaal niveau vastgestelde criteria de risico's in kaart te brengen en te evalueren alsmede de nodige maatregelen te ontwikkelen om de risico’s te beperken.

In samenwerking met de Commissie dragen de lidstaten zorg voor de ontwikkeling, het onderhoud en het gebruik van een elektronisch systeem voor de tenuitvoerlegging van risicobeheer tegen uiterlijk 30 juni 2009.

3. De Commissie neemt overeenkomstig de in artikel 196, lid 2, bedoelde procedure maatregelen tot vaststelling van:

a) regels voor een gemeenschappelijk kader voor risicobeheer;

b) regels voor de vaststelling van gemeenschappelijke criteria en prioritaire controlegebieden;

c) regels voor de uitwisseling van informatie betreffende risico’s en risicoanalyse tussen de douanediensten.

Artikel 28

Samenwerking tussen overheden

1. Wanneer dezelfde goederen worden onderworpen aan andere controles dan douanecontroles door andere bevoegde autoriteiten dan de douaneautoriteiten, worden deze controles verricht in nauwe samenwerking met de douaneautoriteiten, waar mogelijk op dezelfde plaats en op hetzelfde tijdstip (one-stop-shop).

2. In het kader van de in deze afdeling bedoelde controlemaatregelen kunnen de douaneautoriteiten en andere bevoegde autoriteiten, wanneer dit vereist is om de risico’s zoveel mogelijk te beperken, de door hen ontvangen gegevens betreffende de binnenkomst, uitgang, doorvoer, overbrenging en bijzondere bestemming van goederen die tussen het douanegebied van de Gemeenschap en andere gebieden worden vervoerd, en betreffende de aanwezigheid van niet-communautaire goederen, met elkaar, met de douaneautoriteiten van andere lidstaten en met de Commissie uitwisselen.

Artikel 29

Controle achteraf

Na vrijgave van de goederen kunnen de douaneautoriteiten, om zich van de juistheid van de gegevens in de summiere aangifte of de douaneaangifte te overtuigen, overgaan tot een controle van de handelsdocumenten en -gegevens betreffende deze goederen of betreffende latere handelstransacties met deze goederen.

Deze controles kunnen worden verricht bij de aangever of zijn vertegenwoordiger, bij elke persoon die beroepshalve rechtstreeks of onrechtstreeks bij deze transacties is betrokken, en bij elke andere persoon die beroepshalve over die documenten en gegevens beschikt. De douaneautoriteiten kunnen eveneens overgaan tot onderzoek van de goederen wanneer deze nog kunnen worden aangebracht.

Artikel 30

Uitzonderingen

1. Er worden geen douanecontroles verricht of douaneformaliteiten vervuld ten aanzien van:

a) de handbagage en de ruimbagage van personen op intracommunautaire vluchten;

b) de bagage van personen bij intracommunautaire zeereizen.

2. Lid 1 is van toepassing onverminderd:

a) de veiligheidscontroles op bagage door de autoriteiten van de lidstaten, zee- of luchthavenautoriteiten of scheep- of luchtvaartmaatschappijen;

b) controle