ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.5

Alle hoop die nog kon worden gekoesterd in de strategie van Lissabon, vervloog met de internationale financiële crisis. Die crisis was de genadeslag. De werkloosheid in Europa neemt weer toe en er is nog geen licht aan het einde van de tunnel. De kenniseconomie is nog geen feit, al was het maar vanwege de moeilijkheden die veel lidstaten in hun onderwijsstelsels ondervinden of vanwege het aandeel dat onderzoek in de EU inneemt in het BBP: te veel lidstaten blijven wat dat betreft ver achter bij de doelstellingen van Lissabon. De staatsschulden (en in sommige gevallen ook de schuldenlast van particulieren) nemen een dermate grote omvang aan dat moet worden gevreesd voor het faillissement van bepaalde lidstaten. De oplossing die voor al die problemen wordt gevonden - zij het aan de inkomsten-, zij het aan de uitgavenkant -, mag aanzienlijke investeringen niet in de weg staan.
3.5.3

Om stereotiepe denkbeelden over vrouwen en mannen te bestrijden zijn de volgende maatregelen geboden: — kinderen en jongeren moeten worden onderwezen op basis van modellen waarin geen onderscheid tussen vrouwen en mannen wordt gemaakt; speciale aandacht dient uit te gaan naar educatief materiaal en onderwijzend personeel dat dergelijke stereotiepe denkbeelden in stand houdt; het EESC is verheugd dat gelijkheid van vrouwen en mannen als specifieke prioriteit in de onderwijs- en opleidingsprogramma’s is opgenomen; — er moet een impuls worden gegeven aan het aantal vrouwen in wetenschappelijke of technische studierichtingen, waar ze nu nog ondervertegenwoordigd zijn, zodat zij toegang krijgen tot betere banen, en er moet worden gezorgd voor een evenwichtig aantal vrouwen en mannen op alle kennisgebieden; — ondernemerschap, innovatiegeest en creativiteit moeten bevorderd worden onder vrouwen – of ze nu werken als zelfstandige, in loondienst zijn of werkloos zijn; dit is een belangrijk instrument om de sterke punten van vrouwen in de samenleving in te zetten; — vrouwen, en met name moeders met minderjarige kinderen, moeten op de arbeidsmarkt dezelfde kansen krijgen als mannen; — er moet meer waardering komen voor „vrouwenberoepen”, met name in de zorg; levenslang leren moet bevorderd worden; — Het uitdragen van stereotiepe denkbeelden over vrouwen en mannen in media en publiciteit moet tegengegaan worden, waarbij met name geweld tegen en vernederende beelden van vrouwen aangepakt moeten worden. — Er moeten meer vrouwen komen in besluitvormingsfuncties bij de communicatiemiddelen ten behoeve van een niet-discriminerende behandeling en een realistisch beeld van vrouwen en mannen in de samenleving.
4.3.1

Zoals in het Groenboek wordt onderstreept krijgt de visserijsector doorgaans maar een fractie van de prijs die de consument in de winkel betaalt. De huidige marktorganisatie is niet toereikend en de winstmarge van de sector is dan ook bijzonder krap. Er moet dringend een oplossing worden gevonden voor het probleem van het onevenredig grote aantal visserijbedrijfjes die het moeten afleggen tegen het handjevol inkoopcentra dat eigenmachtig de prijzen bepaalt. Naast deze tekortkomingen is er nog het gebrek aan politieke daadkracht; er is immers nog heel wat werk aan de winkel wat de transparantie en traceerbaarheid van de handel in visserijproducten betreft. Het is van groot belang dat de regels worden nageleefd en dat correcte informatie wordt verstrekt over alle Europese en ingevoerde visserij- en aquacultuurproducten, zodat de consument niet in verwarring wordt gebracht en met kennis van zaken kan kiezen. Ten slotte dringt het Comité erop aan dat meer middelen worden uitgetrokken voor de controle van diepgevroren, over het land, over zee of door de lucht aangevoerde importproducten; van belang is daarnaast dat wordt toegezien op de naleving van de verordening inzake etikettering.
3.1.6

Een optimale verbetering van het milieu en de beste kostenefficiëntie kan volgens het Comité op grond van de duidelijke definitie van producent als volgt worden verwezenlijkt: — Onder de producentendefinitie zouden in heel de EU dezelfde marktdeelnemers moeten vallen. — De werking van de nationale producentenregisters dient geharmoniseerd te worden. De uiteenlopende wettelijke vereisten voor de verschillende stelsels van nationale registratie en rapportage leiden namelijk tot extra kosten voor producenten die grensoverschrijdend actief zijn op de interne markt. — Producentenregisters zijn anders opgezet als het gaat om de vraag welke gegevens bij producenten moeten worden ingezameld en hoe daarbij te werk moet worden gegaan. Zo bestaan er in de registers verschillen in de definities van het soort apparatuur, in de criteria voor gewicht, in de regels t.a.v. de cijfers die voor verslaglegging worden gebruikt en in de mate waarin verkoop aan andere lidstaten in aanmerking wordt genomen. Ook variëren de frequentie van en de tijdstippen voor de verslaglegging. — Daarom acht het Comité het belangrijk dat de Europese instellingen, na uitgebreide raadpleging van de betrokken partijen, aanbevelingen en richtsnoeren formuleren om deze doelstelling te verwezenlijken. — Er zou tevens een Europees netwerk van nationale registers moeten komen ten behoeve van gegevensuitwisseling. Het netwerk zou de geharmoniseerde registratie van producenten in lidstaten, met daarbij een overzicht van hun bedrijfsactiviteiten in de hele EU, moeten vergemakkelijken. Dit zou tot een aanzienlijke verlichting van de administratieve lasten voor de registranten leiden en de tenuitvoerlegging van de richtlijn tegelijkertijd efficiënter maken. Met meer harmonisatie en minder bureaucratie zou het eenvoudiger worden om de milieudoelstellingen te realiseren. — Het Comité is van mening dat „meeliftpraktijken” moeten worden voorkomen door een clearinginstelling in het leven te roepen, die als taak heeft om de goederenstromen te controleren en te traceren en om de Europese inzamelings- en terugwinningssystemen financieel te verevenen, en door een systeem van wederkerige (administratieve) rechtshandhaving en efficiënte rechtsbijstand tussen de afzonderlijke lidstaten van de EU op te zetten.
7.6

Bij het stimuleren van de vraag moeten we extra middelen zo slim inzetten dat het concurrentievermogen van de economie na afloop van de crisis zal zijn toegenomen. Daarnaast moet de aanpak van de crisis worden gebruikt om ook meteen de sociale dialoog op alle niveaus te versterken. Het meest recente gezamenlijke verslag van de Europese sociale partners over de uitdagingen op de arbeidsmarkt vormt een goede basis voor onderzoek naar de mogelijkheden van concepten op het gebied van flexizekerheid. In het kader van de interne flexizekerheid zouden in plaats van structurele hervormingen, die gericht zijn op vermindering van de ontslagbescherming en verlenging van de arbeidstijden, maatregelen voor het scheppen van duurzame banen ontwikkeld moeten worden. Hierdoor moet het mogelijk worden werknemers tijdens een recessie door werktijdverkorting voor het bedrijf te behouden en in de gewonnen tijd bij te scholen, zodat bedrijven over voldoende geschoold personeel beschikken op het moment dat de economie weer aantrekt. Het nieuwste concept dat daarvoor in Nederland is ontwikkeld, kan in die zin als best practice worden beschouwd. Ook voor de meest flexibele arbeidskrachten moet de baanzekerheid worden verbeterd om hun de kans te bieden ook in de toekomst op de arbeidsmarkt actief te blijven en hun vaardigheden te verbeteren.
7.1.2

Bij het opstellen van de Dublinverordening is ervan uitgegaan dat de lidstaten soortgelijke asielstelsels hebben. Dit is nog steeds niet het geval. Overbrenging van asielzoekers van een land met betere procedurele garanties naar een land met minder garanties is onaanvaardbaar. Het EESC pleit er in zijn advies over het Groenboek (11) voor „dat men asielzoekers vrij laat bepalen in welke lidstaat zij hun asielaanvraag zullen indienen. Het dringt er zelfs op aan de lidstaten alvast aan te sporen om de in art. 15.1 van de Verordening opgenomen humanitaire clausule toe te passen.”
3.1.6

Een van de meest opmerkelijke programmapunten wat de verspreiding van audiovisuele werken betreft is het streven om in derde landen meer Europese audiovisuele werken te vertonen en vice versa. Dit houdt in dat bioscoopnetwerken met zalen in de EU en in derde landen worden aangemoedigd om de voorwaarden voor het vertonen van audiovisuele werken (duur en aantal vertoningen) te verbeteren.
3.13

Exploitanten waarborgen dat de in bijlage III opgenomen operationele voorschriften voor slachthuizen in acht worden genomen. Onverminderd artikel 3, lid 1, zijn de volgende fixatiemethoden verboden: a) het ophangen of optakelen van dieren aan hun voeten of poten; b) het mechanisch vastklemmen van poten of voeten van dieren; c) het breken van poten, het doorsnijden van pezen in de poten of het blind maken van dieren; d) het breken of doorsnijden van de ruggengraat, bijvoorbeeld met een priem of dolk; e) het gebruik van elektrische stroomstoten die dieren niet onder gecontroleerde omstandigheden bedwelmen of doden, met name alle toepassingen met elektrische stroom die niet aan beide zijden van de hersenen wordt toegediend. Het bepaalde onder a) en b) is echter niet van toepassing op de haken die voor pluimvee worden gebruikt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 100/135

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (herschikking)

COM(2008) 505 final — 2008/0165 COD

2009/C 100/23

De Raad heeft op 30 september 2008 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 95 van het EG-Verdrag te raadplegen over het

Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (herschikking)

Het Comité kan zich volledig in dit voorstel vinden. Het heeft bovendien in een op 2 december 1998 (1) goedgekeurd advies reeds een standpunt over dit onderwerp ingenomen. Daarom heeft het tijdens zijn op 21, 22 en 23 oktober 2008 gehouden 448e zitting (vergadering van 22 oktober) met 119 stemmen vóór, bij 1 onthouding, besloten een advies over dit voorstel uit te brengen en daarin te verwijzen naar zijn eerder geformuleerde standpunt ter zake.

Brussel, 22 oktober 2008. De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Mario SEPI

(1) Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité betreffende het voorstel voor een Verordening (EG) van de Raad betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (PB C 40 van 15.2.1999, blz. 34).
3.5.2

Verschillende elementen van het internet van de toekomst zijn reeds grotendeels voorhanden, worden geperfectioneerd of beschikbaar gemaakt, zodat dit nieuwe internet binnenkort zijn debuut zal maken. Het zal een nieuw paradigma zijn dat de plaats en rol van alomtegenwoordige netwerken in het leven van de burgers alsook de economische groei op een nog moeilijk in te schatten schaal zal herdefiniëren. Een en ander kan een aanzienlijke maatschappelijke verandering met zich meebrengen, alsook een nooit eerder geziene bron van ontwikkeling vormen voor ondernemingen en landen die de materie beheersen, die m.a.w. tijdig de nodige investeringen hebben gedaan in onderzoek, opleiding, standaardisering, nieuwe diensten, enz. Op wereldschaal zou dit tot wijzigingen in de economische en wetenschappelijke krachtverhoudingen kunnen leiden. Dit is een uitdaging waar Europa niet omheen kan.
4.13

Zoals het Comité al benadrukte in zijn advies over de verklaring van Katowice, evenals in zijn advies over „Toerisme en cultuur: twee motoren voor groei” en het advies over „Een nieuw EU-toerismebeleid” en in andere EESC-documenten, is het ook van belang dat er voorlichtingscampagnes op poten worden gezet met het doel de Europese bevolking, en met name jongeren, bewust te maken en te motiveren.
5.7.2

Over de concrete aspecten van universele dienstverlening zal het EESC zich definitief uitspreken als het voorstel van de Commissie hierover, dat zij voor dit jaar heeft aangekondigd, is verschenen. Nu herhaalt het voorlopig de in dit verband toe te passen beginselen (12): a) de diensten dienen aan bepaalde kwaliteitsnormen te voldoen en moeten tegen een billijke, adequate en betaalbare prijs beschikbaar zijn; b) snelle toegang voor de gebruikers tot geavanceerde inlichtingen- en telecommunicatiediensten moet in alle regio's verzekerd zijn; c) alle consumenten moeten, ongeacht hun inkomen of locatie, gebruik kunnen maken van deze diensten en hebben recht op gelijke tarieven; d) alle aanbieders van telecommunicatiediensten moeten een billijke en niet-discriminerende bijdrage leveren tot het behoud en de verdere ontwikkeling van de universele dienst; e) er moeten specifieke, voorspelbare en toereikende mechanismen bestaan om het voortbestaan van de universele dienst te garanderen en de verdere uitbouw ervan in het licht van technologische en maatschappelijke ontwikkelingen mogelijk te maken; f) indien bijkomende principes worden vastgelegd om het algemeen belang te vrijwaren, moeten deze door de NRI's in acht worden genomen; g) er dient op EU-niveau een „Forum” of „Waarnemingspost voor telecommunicatie” te worden opgericht, zodat de meningen van alle sociaaleconomische partijen en de overige actoren van het maatschappelijk middenveld in aanmerking kunnen worden genomen.
Het Comité is zich bewust van de noodzaak van overgangsperioden om de productdossiers en veiligheidsbeoordelingen aan te passen als het gaat om producten die reeds op de markt zijn (art. 34). Er wordt echter niet gespecificeerd of de overgangsperiode alleen van toepassing is op producten die op de markt worden gebracht, of ook op producten die reeds in de handel zijn. Door eenzelfde overgangsperiode (36 maanden) vast te stellen voor alle producten — dus ook voor producten die reeds in de handel zijn — kan een situatie ontstaan waarin producten die legaal op de markt zijn gebracht, uit de handel moeten worden genomen, omdat de etikettering of productinformatiedossiers nog niet zijn bijgewerkt. Het Comité stemt ermee in dat de verordening 36 maanden na de bekendmaking ervan van toepassing wordt. Gelet op de tijd die nodig is om de productinformatiedossiers en de veiligheidsbeoordeling van cosmeticaproducten die reeds op de markt zijn, up-to-date te maken, beveelt het Comité evenwel een extra overgangsperiode van 24 maanden na de inwerkingtreding van de richtlijn aan.

In document SEC(2008) 117 (de effectbeoordeling) verklaart de Europese Commissie dat alle beschikbare statistieken erop lijken te wijzen dat het aantal bijwerkingen van cosmetische producten zeer gering is. Sinds de cosmeticarichtlijn in werking is getreden, heeft de cosmetica-industrie geen ernstige veiligheidscrises doorgemaakt, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de voedingsmiddelensector.
4.2.1

De belangrijkste betrokkenen zijn degenen voor wie AAL bedoeld is. AAL moet er in de eerste plaats voor zorgen dat ouderen langer zelfstandig blijven en zo lang mogelijk in hun eigen huis kunnen blijven wonen. Overigens is dit niet alleen relevant voor ouderen maar voor iedereen die — meestal om gezondheidsredenen — niet zelfstandig in zijn eigen huis kan blijven wonen. Belangrijk is dat de wensen en eisen van deze doelgroepen daadwerkelijk centraal staan in het onderzoek.
Tijdens een hoorzitting in Portugal zijn de uitkomsten gepresenteerd van een interessant experiment in Porto met een stadsbus die rijdt op waterstof (d.m.v. waterstofcellen). Zeer interessant in dit verband was ook de veranderende opvatting van het grote publiek over waterstof. Via voorlichting kon het wantrouwen en de vrees voor deze energiedrager in grote mate worden weggenomen. Niet vergeten mag worden dat waterstof geen vrij beschikbare, primaire grondstof is: waterstof moet worden geproduceerd met gebruikmaking van:

— koolwaterstoffen zoals olie en gas, waarvan de voorraden nog groot, maar niet hernieuwbaar zijn;

— water, via elektrolyse, waarvoor elektriciteit nodig is.

Er wordt jaarlijks in de wereld 500 miljard kubieke meter (44 miljoen ton) waterstof geproduceerd. Dit gebeurt voor 90 % via chemische reforming van lichte koolwaterstoffen (voornamelijk methaan) of door cracking van zwaardere koolwaterstoffen (olie) en voor 7 % via het vergassen van koolstof. Slechts 3 % wordt verkregen uit elektrolyse.
5.6

Een ander maatschappelijk probleem dat zich m.n. in de steden voordoet, is geweld onder jongeren. Om inzicht te krijgen in deze problematiek is een multidisciplinaire aanpak nodig.
2.13

Daarom acht de Commissie (Eurostat) het nu noodzakelijk om een stevige basis te leggen door middel van een basisverordening voor de statistieken over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk. De onder dit voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad vallende gebieden betreffen lopende activiteiten en ontwikkelingen die samen met de lidstaten in de desbetreffende Eurostat-groepen of, wat de volksgezondheid betreft, in het kader van het partnerschap voor de volksgezondheidsstatistieken worden uitgevoerd. Het hoofddoel is, een geconsolideerde en stevige basis te bieden voor de gegevensverzamelingen die al worden uitgevoerd of waarvan de methoden thans worden ontwikkeld of de uitvoering wordt voorbereid.
1.4

De goederen en diensten waarvoor de verlenging niet geldt zijn met name steenkool en stadsverwarming, omdat de daarop van toepassing zijnde uitzonderingsbepalingen uit de verschillende toetredingsverdragen ten einde lopen (in 2007 of in 2008) en niet in verlenging is voorzien. Overigens vormt de belasting op energie een hoofdstuk apart, dat momenteel onderwerp is van discussie. Eventuele beleidsoplossingen op dat vlak moeten algemeen van toepassing zijn.
4.4.1

Het EESC was enigszins verrast in het Commissiedocument te lezen dat de sociale partners niet „over de benodigde informatie beschikken met betrekking tot de uitdagingen en consequenties die aan verschillende gedragslijnen verbonden zijn” en daarom een onverstandig loonbeleid zouden voeren. Dit standpunt van de Commissie lijkt in tegenspraak met hetgeen zij in een ander document (8) schreef: „In de periode 1999-2005 was de ontwikkeling van de nominale lonen in de eurozone in overeenstemming met het streven naar prijsstabiliteit […], wat zich vertaalde in een negatieve groei van — 0,4 % van de reële arbeidskosten per eenheid product. Overduidelijk is dat het gunstigere economische tij niet meteen leidde tot een snellere stijging van de lonen, hetgeen betekende dat de ontwikkeling van de arbeidskosten per eenheid product in overeenstemming bleef met het streven naar prijsstabiliteit en een werkgelegenheidsbevorderende groei. Daarom waren de meeste producenten in deze periode in staat hun winstmarge te behouden, ondanks de druk van andere kosten dan die van arbeid en een fellere internationale concurrentie”.
4.7

Het EESC stemt in met het plan voor gegevensverzameling en -beheer in het kader van meerjarenprogramma's. Wel wil het de Commissie erop wijzen dat uit de voorgestelde verordening niet kan worden afgeleid wat de verzameling van gegevens — met name over de milieu-impact van visserijactiviteiten — voor invloed zal hebben op de normale werkzaamheden van de bemanning. Het EESC vindt in dit verband dat gegevens over het milieu vooral via inspecties op zee moeten worden verzameld door de lidstaten, in het kader van wetenschappelijke visserijcampagnes.
2.3.2

Bovendien heeft Richtlijn 71/304/EEG betrekking op de vrijheid van dienstverlening in het algemeen en is de jurisprudentie van het Hof van Justitie op dat gebied inmiddels sterk geëvolueerd. Om dit aan te tonen, citeert de Commissie in een voetnoot een passage uit zaak C-76/90 Säger, volgens welke art. 59 van het EG-Verdrag (inzake het vrij verrichten van diensten, thans art. 49) niet alleen voorziet in een verbod op alle vormen van discriminatie van dienstverrichters op grond van hun nationaliteit, maar tevens in opheffing van iedere beperking — ook indien deze zonder onderscheid geldt voor alle dienstverrichters, ongeacht hun nationaliteit — die de werkzaamheden van de dienstverrichter die in een andere lidstaat is gevestigd en aldaar rechtmatig gelijksoortige diensten verricht, verbiedt of anderszins belemmert.
2.1

Medio 2005 hebben negentien lidstaten en elf vertegenwoordigers van nationale brancheorganisaties deelgenomen aan een raadpleging, bedoeld om vast te stellen of genoemde richtlijn al dan niet wordt toegepast en of intrekking ervan geen negatieve gevolgen zal hebben. De resultaten van de daarbij gehouden enquête hebben bevestigd dat de meeste lidstaten en brancheorganisaties zich bij de handel in hout niet aan genoemde richtlijn houden. Deze is naar hun mening niet gedetailleerd genoeg, houdt geen rekening met de beoogde toepassingen van hout en is niet aangepast aan de marktbehoeften.
3.2.12

Naar aanleiding van het onderdeel „Beter beheer van economische migratie ”zou het Comité nog eens willen terugkomen op de internationale conventie van de VN inzake arbeidsmigratie. Het gaat hier om moeilijke en gecompliceerde kwestie. Tot nu toe heeft nog geen enkel belangrijk „ontvangend land ”deze conventie ondertekend. Het EESC heeft zich in zijn desbetreffende advies van juni 2004 (3) positief uitgelaten over de conventie. Het is frappant dat de Commissie dit instrument in haar mededeling doodzwijgt. Het Comité nodigt de Commissie uit om zich samen met de lidstaten te buigen over de redenen waarom de lidstaten niet willen ratificeren, en om op grond daarvan een duidelijk beleid uit te stippelen. Verder wordt de Commissie opgeroepen om samen met de lidstaten die tot nu toe de IAO-verdragen 97 en 143 inzake arbeidsmigranten niet hebben geratificeerd te verkennen welke mogelijkheden er voor ratificatie in de nabije toekomst zijn.
3.5

Het Witboek (5) dat de Commissie in 2001 uitbracht, bevat basisgegevens over het vervoerssysteem in de EU alsook een reeks ideeën, benaderingen en voorstellen om de vervoerssituatie in de periode tot 2010 te verbeteren. Voor de verschillende vervoersmodaliteiten zijn kwantitatieve doelstellingen vastgesteld. De bedoeling is dat de marktaandelen van de verschillende vervoerswijzen in 2010 weer teruggebracht zijn naar de situatie zoals die in 1998 was. Er wordt grote nadruk gelegd op intermodaliteit, d.w.z. de coördinatie van de verschillende vervoersmodaliteiten, met name bij het vervoer over langere afstanden binnen Europa. Doel is meer vrachtvervoer over spoor en water te laten plaatsvinden. Daartoe is het Marco Polo-programma in het leven geroepen. Dit doel kan echter alleen bereikt worden indien er technische en logistieke oplossingen voorhanden die een vervoer van deur tot deur mogelijk maken. De Commissie stelt in haar Witboek dat de overslag van goederen tijd en geld kost, waardoor het vervoer over spoor en over water het aflegt tegen het wegtransport, waar goederen dankzij het wijd vertakte wegennet naar vrijwel iedere bestemming vervoerd kunnen worden. Van een wijdvertakt wegennet is voornamelijk sprake in de EU-15. In de nieuwe lidstaten is het wegennet minder sterk uitgebouwd en vaak van slechte kwaliteit. In deze landen bestaat er daarom een groot potentieel wat de ontwikkeling van een vervoersysteem betreft, dat o.a. door de ondersteuning van investeringen in de infrastructuur dient te worden benut.
3.14

Het EESC heeft in zijn advies CES 68/99 reeds opgemerkt dat de Europese producenten benadeeld worden en dat het gevaar van misleiding van de consument toeneemt als uit derde landen ingevoerde producten gemengd mogen worden met EU-producten en als producten uit derde landen gebruikt mogen worden om er in de EU wijn van te maken. Het EESC vond daarom dat een en ander niet mocht worden toegestaan. Ook betreurde het EESC het dat de Commissie niet met voorstellen was gekomen om in het internationale handelsverkeer, met name op de exportmarkten, het concurrentievermogen op te voeren. Met het oog op de aanstaande hervorming van de wijnmarkt wil het EESC deze kritische geluiden nog eens laten horen.