15. is ervan overtuigd dat bij de bestrijding van illegale gewassen de voorkeur moet worden gegeven
aan oplossingen die via onderhandelingen en overleg tot stand zijn gekomen, aan agrarische hervormingenen vervangingscultures, aan strafrechtelijk optreden tegen drugshandelaars en witwassers en niet aan cam-pagnes voor de besproeiing van gewassen; is in dit verband van mening dat de Unie alles in het werk moetstellen om ervoor te zorgen dat het grootschalige gebruik van chemische onkruidverdelgers wordt gestaakt,en dat het gebruik van biologische agentia zoals fusarium oxysporum wordt voorkomen wegens de risico’sdie dit met zich meebrengt, zowel voor de menselijke gezondheid als voor het milieu;
16. benadrukt dat in regionaal verband meer moet worden samengewerkt en overlegd op grond van het
beginsel van internationale medeverantwoordelijkheid, omdat de ervaring met de bestrijding van illegalegewassen heeft geleerd dat de aanpak van het probleem in een land alleen slechts leidt tot de verplaatsingervan naar de buurlanden;
17. benadrukt dat de interregionale samenwerking om de drugshandel te beteugelen en uit te roeien en
het witwassen te bestrijden, moet worden versterkt; in verband hiermee moet de Europese Unie Colombia’sverzoek om het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrij-heden te tekenen, steunen;
18. verzoekt de regering van Venezuela met de Colombiaanse regering samen te werken om samen
regelingen vast te stellen op grond waarvan de grensproblemen kunnen worden opgelost die verband hou-den met de strijd tegen de productie van en de handel in drugs;
19. dringt er bij de Colombiaanse regering op aan het model dat gevolgd is voor de onderhandelingen
met het FARC ook te hanteren voor het opstarten van een dialoog met de overige guerrillagroeperingen,om de beginselen van neutraliteit en transparantie te waarborgen en de steun te verwerven van de ver-
schillende gewapende groeperingen voor de geplande programma’s en projecten;
20. dringt er bij alle gewapende groepen op aan zich er in een humanitaire overeenkomst toe te ver-
binden een einde te maken aan de ontvoeringen, hun gijzelaars vrij te laten, geen terroristische acties meeruit te voeren, geen minderjarigen meer te ronselen, geen aanslagen meer te plegen op burgers en eenserieuze overeenkomst inzake een staakt-het-vuren te sluiten;
21. betuigt opnieuw zijn steun aan het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor
de mensenrechten en diens inspanningen voor de sluiting van een humanitaire overeenkomst in Colombia;
22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de rege-
ringen van Colombia, Venezuela en de bemiddelende landen.
13. Multidisciplinaire groep georganiseerde criminaliteit (MDG)
A5-0398/2000
Resolutie van het Europees Parlement over het verslag van de Multidisciplinaire groep georgani-
seerde criminaliteit (10972/2/1999Ndash C5-0039/2000Ndash 1999/0916(COS))
Het Europees Parlement,
Hdash gezien het verslag van de Multidisciplinaire groep georganiseerde criminaliteit (10972/2/99 Hdash
C5-0039/2000),
Hdash gezien het gemeenschappelijk optreden van 5 december 1997 dat door de Raad op grond van artikel
K3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie werd aangenomen, tot instelling van een mecha-nisme voor evaluatie van de uitvoering en toepassing op nationaal niveau van de internationale ver-bintenissen inzake de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit(
1),
Hdash gelet op de artikelen 29, 31, 32, 35, 36 en 39 van het Verdrag betreffende de Europese Unie,
(1) PB L 344 van 15.12.1997, blz. 7.C 267/78 NL 21.9.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 1 februari 2001
Hdash gezien de door de Raad op 29 juni 1998 op basis van artikel K3 van het Verdrag betreffende de
Europese Unie aangenomen gemeenschappelijke optredens inzake goede praktijken bij wederzijdserechtshulp in strafzaken(
1) en tot oprichting van een Europees justitieel netwerk(2),
Hdash gezien de conclusies 30 (eerste gedeelte), 33, 35, 36, 37, 40, 42, 43, 46, 48, 51, 52, 54, 55 en 57 van
de Europese Raad van Tampere,
Hdash gezien de strategie van de Europese Unie voor het begin van het nieuwe millennium Hdash Voorkoming
en bestrijding van de georganiseerde criminaliteit(3),
Hdash gezien het verslag van Europol over de situatie met betrekking tot de georganiseerde criminaliteit in de
EU voor 1998 (14119/1/99) van 1 februari 2000,
Hdash gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de wederzijdse
erkenning van definitieve beslissingen in strafzaken (COM(2000) 495),
Hdash gezien het programma van het Franse voorzitterschap inzake de bestrijding van de criminaliteit en de
justitiële samenwerking in strafzaken,
Hdash gezien de overeenkomsten en andere instrumenten inzake justitiële samenwerking en wederzijdse
rechtshulp in strafzaken, met name de instrumenten van de Raad van Europa en de Europese Unie,
Hdash onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties inzake justitiële samenwerking in strafzaken,Hdash onder verwijzing naar zijn advies van 20 november 1997(
4) over het voorstel voor een gemeenschap-
pelijk optreden tot instelling van een mechanisme voor evaluatie van de uitvoering en toepassing opnationaal niveau van de internationale verbintenissen inzake de bestrijding van de georganiseerde cri-minaliteit,
Hdash gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement,Hdash gezien het verslag van zijn Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse
zaken (A5-0398/2000),
A. er kennis van nemend dat de vertragingen die zich voordoen bij de toepassing van het systeem van
wederzijdse rechtshulp en in geval van dringende verzoeken om beslaglegging op goederen als themavoor de eerste evaluatieronde werden gekozen,
B. overwegende dat de bevolking van de lidstaten van de Europese Unie het recht heeft te verlangen dat
de Unie een doeltreffend antwoord biedt op de toenemende bedreiging van haar vrijheid en rechtendoor de criminaliteit, met name de zware en georganiseerde criminaliteit, ongeacht of deze het werk isvan autochtone bevolkingsgroepen of van allochtone of gemengde bevolkingsgroepen,
C. overwegende dat om aan deze bedreiging het hoofd te bieden een radicaal nieuwe gezamenlijke stra-
tegie nodig is om criminaliteit en misdaadorganisaties over het hele grondgebied van de lidstaten tebestrijden en te voorkomen en dat hiervoor ook justitiële middelen moeten worden ingezet,
D. overwegende dat doeltreffende justitiële samenwerking in strafzaken het soevereiniteitsbeginsel juist
dient door zich te richten tegen misdaadorganisaties die zich niets gelegen laten liggen aan het over-heidsapparaat, de democratie en de regels van de legale economie van de lidstaten,
E. overwegende dat de leemten en tekortkomingen in de rechtsorde van de landen en in de internationale
akkoorden op het gebied van strafzaken, conflicten en divergenties inzake verantwoordelijkheid dieingegeven zijn door de eerbiediging van het soevereiniteitsbeginsel, thans tot straffeloosheid kunnenleiden zowel voor de plegers van misdrijven als voor de opbrengst van criminele activiteit,
(1) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 1.
(2) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 4.
(3) PB C 124 van 3.5.2000, blz. 1.
(4) PB C 371 van 8.12.1997, blz. 201.21.9.2001 NL C 267/79 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 1 februari 2001
F. met bezorgdheid vaststellend dat bepaalde sectoren van de criminele activiteit vandaag de dag meer
opleveren en minder risico’s met zich brengen (zoals criminele activiteit met behulp van hoogwaardigetechnologie of milieucriminaliteit), vaak vallen onder minder streng geregelde rechtsgebieden en min-der prioriteit hebben binnen de doelstellingen van de nationale wetshandhavende instanties,
G. overwegende dat de behoeften van de Europese Unie inzake justitiële samenwerking in strafzaken nu
veel verder gaan dan het louter uitwisselen van informatie of bewijsmateriaal of het uitleveren vanpersonen,
H. zich verheugend over het veelbelovende begin bij de activiteiten van het Europees justitieel netwerk en
de eerste modelprojecten en een oproep richtend tot de nationale contactpunten en hun administratiesom hun medewerking aan de activiteiten van het netwerk steeds verder op te voeren,
I. overwegende dat het EU-Verdrag de mogelijkheid biedt om in een strafrechtelijk instrumentarium te
voorzien, in het bijzonder met betrekking tot de georganiseerde misdaad, waarvan de onderdelen
(inbreuken en straffen) gestalte kunnen krijgen door de wetgevingen van de lidstaten op elkaar af te
stemmen,
J. overwegende dat het Verdrag een fundamentele rol weglegt voor de justitiële samenwerking in straf-
zaken Hdash van de samenwerking bij procedures en de uitvoering van besluiten tot het verenigbaarmaken van de toepasselijke regels Hdash om te bereiken dat de burgers een hoge graad van beschermingwordt geboden in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid,
K. met grote bezorgdheid constaterend dat juridische actoren die een grensoverschrijdende procedure
behandelen, vaak tegelijkertijd een aanzienlijk aantal overeenkomsten en wetgevingen voor verschil-lende geografische gebieden moeten toepassen, die uiteenlopende procedures of antwoorden aanreikenvoor het probleem dat zich voordoet en dat deze actoren niet gemakkelijk toegang hebben tot dewetgeving inzake wederzijdse hulp in strafzaken en evenmin kunnen terugvallen op duidelijke richt-lijnen over de toe te passen wetgeving bij de behandeling van inkomende en uitgaande verzoeken,
L. vaststellend dat een uniforme interpretatie van de verschillende overeenkomsten in de lidstaten ont-
breekt, zowel op het vlak van de besluiten over het verlenen van rechtsbijstand, als met betrekking totde rechterlijke uitspraken over de toelaatbaarheid van de verzoeken,
M. met bezorgdheid constaterend dat het ontbreken van welke sanctie dan ook ten aanzien van landen
die de verplichtingen die uit de ondertekening van een internationale overeenkomst of internationaalakkoord voortvloeien, niet nakomen (of niet tijdig zijn nagekomen), de geloofwaardigheid van hetsysteem in de ogen van de actoren ondergraaft en ongetwijfeld een negatief effect heeft op het mis-daadpreventiebeleid,
N. overwegende dat het mechanisme voor wederzijdse evaluaties dat is ingesteld in het kader van het in
juni 1997 in Amsterdam vastgestelde actieplan ter bestrijding van de georganiseerde misdaad, op zich-zelf als een grote stap voorwaarts mag worden bestempeld, samen met de oprichting van het Europees
justitieel netwerk en andere initiatieven om het systeem inzake preventie en bestrijding van de geor-
ganiseerde misdaad te moderniseren en doeltreffender te maken,
O. constaterend dat het verslag van de Raad aan het Europees Parlement enkel betrekking heeft op vijf
lidstaten van de Europese Unie, maar dat intussen documenten over andere landen voorhanden zijn,
P. zich verheugend over het besluit van bepaalde lidstaten waarvoor al een evaluatie heeft plaatsgehad,
om nu al de hervormingen en verbeteringen in hun rechtsbestel door te voeren die het dringendst
werden geacht,
Q. overwegende dat het toezicht op de naleving door de lidstaten van de aangegane verplichtingen inzake
bestrijding van de georganiseerde misdaad op termijn evenwel het Hof van Justitie van de EuropeseGemeenschappen toekomt en dat de invoering van een ander controlesysteem derhalve enkel eentijdelijke stap mag zijn,
R. overwegende dat het traditionele systeem van justitiële samenwerking in strafzaken, dat principieel
gebaseerd is op „verzoeken”, traag en ingewikkeld is en vrij povere resultaten oplevert,
S. de visie van de Commissie delend dat het principe van de onderlinge erkenning van besluiten in straf-
zaken uitgaande van wederzijds vertrouwen van de lidstaten in het rechtsbestel van hun partners, metzich meebrengt dat maatregelen en toe te passen bepalingen legitiem, gelijkwaardig, passend en juistworden bevonden, wat onontbeerlijk is wil de justitiële samenwerking in strafzaken naar behorenfunctioneren,C 267/80 NL 21.9.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 1 februari 2001
T. overwegende dat dringend een oplossing moet worden gevonden voor de volgende vraagstukken:
Hdash de positie van de juridische actoren die concreet werkzaam zijn op het gebied van de justitiële
samenwerking in strafzaken,
Hdash lidstaten die mogelijkerwijs de verplichtingen niet nakomen die voortvloeien uit overeenkomsten
en andere van kracht zijnde akkoorden,
Hdash de bescherming van het individu en zijn fundamentele rechten en vrijheden, in het bijzonder van
gedetineerden, veroordeelden en slachtoffers, die in het kader van een internationale procedure ingeen geval beter of slechter dan in het kader van een nationale procedure mogen worden behan-deld,
1. is van mening dat een doeltreffende justitiële samenwerking in strafzaken in dienst kan staan van het
soevereiniteitsbeginsel door zich te richten tegen de criminele organisaties die het overheidsapparaat, dedemocratie en de regels van de legale economie in de lidstaten wensen te omzeilen;
2. stelt met bezorgdheid vast dat in het verslag van de Raad aan het Europees Parlement grote vraag-
tekens ten aanzien van verscheidene landen worden geplaatst:
Hdash politieke controle op rogatoire commissies en het feit dat toestemming van de uitvoerende macht
vereist is om gevolg te kunnen geven aan een verzoek om wederzijdse rechtshulp, wat haaks staatop de thans algemeen aanvaarde mogelijkheid van directe uitwisseling tussen rechterlijke instanties,
Hdash mogelijk misbruik van de opschortende werking van beroep als vertragingstactiek, elkaar overlappende
of nodeloos zware procedures in het kader van een instructie,
Hdash het ontbreken van een doeltreffend registratie- en toezichtsysteem voor het aantal en het functioneren
van de rechtshulpprocedures (statistieken, controle van de procedures, databanken),
Hdash ontoereikende personele en andere middelen,Hdash negatieve gevolgen van de toepassing van het principe van de dubbele strafbaarheid,Hdash het ontbreken van volledige en duidelijke richtlijnen van de zijde van de centrale instanties voor het
functioneren van de internationale wederzijdse rechtshulp en de noodzaak hun rol opnieuw teomschrijven,
en verzoekt de Raad en de lidstaten alle nodige wetgevende en budgettaire maatregelen te nemen om deze
tekortkomingen te verhelpen overeenkomstig het Verdrag betreffende de Europese Unie en de conclusiesvan Tampere over de ruimte van veiligheid en rechtvaardigheid;
3. verwacht dat de resultaten van de evaluaties met betrekking tot de resterende landen onverwijld wor-
den ingediend;
4. wenst dat artikel 35 van het EU-Verdrag wordt gewijzigd om het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen op termijn de bevoegdheid te verlenen om uitspraak te doen over de naleving door delidstaten van verplichtingen die uit overeenkomsten, akkoorden en de Europese wetgeving, inclusief deinstrumenten van de Raad van Europa, inzake justitiële samenwerking in strafzaken voortvloeien, metdien verstande dat deze bevoegdheid eveneens de bevoegdheid omvat om executoire vonnissen uit te spre-ken en elke andere vereiste maatregel te nemen zoals vaststelling van termijnen;
5. wenst dat de Unie op termijn en op voorwaarde van de vereiste aanpassing van de bepalingen van
strafrecht en strafvordering, een openbaar ministerie in het leven roept dat bevoegd is voor het gehelegrondgebied van de lidstaten en wordt bijgestaan door nationale vervolgende instanties voor de ernstigstevergrijpen van de grensoverschrijdende misdaad en met name de georganiseerde criminaliteit, mensenhan-del, uitbuiting van vrouwen en kinderen, terrorisme, drugs- en wapenhandel en fraude ten nadele van decommunautaire begroting;
6. verzoekt de Raad dringend de lijst van internationale rechtsinstrumenten op te stellen, die het
Hdash hiërarchische Hdash kader vormen van de verplichtingen die voor elke lidstaat gelden en tevens richtlijneninzake naleving van termijnen vast te stellen;21.9.2001 NL C 267/81 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 1 februari 2001
7. eist dat de rechters en procureurs, eventueel via het Europees justitieel netwerk of Eurojust, de
beschikking krijgen over
a) een gecentraliseerde documentatie, die op elk moment kan worden geraadpleegd, de relevante wet-
geving inzake justitiële samenwerking in strafzaken bevat, inclusief eventuele protocollen, bijlagen,verklaringen, voorbehouden en andere beperkingen van de toepassing en latere wijzigingen, en waarinaangegeven staat welke kanalen moeten worden gevolgd en welke standaardformulieren moeten wor-den gebruikt voor het indienen van een verzoek om wederzijdse rechtshulp,
b) en op termijn een Europees elektronisch repertorium met alle uitspraken en arresten in strafzaken en
lopende procedures bij nationale autoriteiten, wat de toepassing van het principe van de wederzijdseerkenning en de coördinatie van de vervolging in strafzaken, met name wat betreft de uitvoering vangecumuleerde straffen en de betaling van de kosten daarvan, zal vergemakkelijken;
8. wenst dat het probleem van de taalbarrières, die het functioneren van de justitiële samenwerking in
strafzaken belemmeren, resoluut wordt aangepakt, bij voorbeeld door het aantal werktalen te beperken, en
daarbij het voorbeeld te volgen en aan te sluiten bij de praktijk van andere internationale organisaties,zoals de VN, de Raad van Europa en het Europees Hof van de Rechten van de mens;
9. verzoekt de Raad de mogelijkheid te bezien indirecte sancties op te nemen als „passende maatregelen”
die na elke evaluatieronde moeten worden goedgekeurd, ten aanzien van die lidstaten waar een handel-wijze zou zijn geconstateerd die niet strookt met de beginselen van goede trouw en doelmatigheid van dejustitiële samenwerking in strafzaken: dergelijke sancties kunnen met name beperkingen omvatten van de
deelname aan communautaire programma’s en programma’s van de Unie op het gebied van justitie en
criminaliteitsbestrijding, alsook bepalingen over het herstel van de conformiteit van de procedures metgesloten overeenkomsten en de gedragsregels van goede trouw;
10. verzoekt dat de toekomstige eenheid Eurojust mede toegankelijk zal zijn voor alle kandidaatlanden
en eventueel op termijn ook voor alle lidstaten van de Raad van Europa, om te voorkomen dat nieuwefunctionele belemmeringen voor de justitiële samenwerking ontstaan;
11. is blij met diverse punten in de strategie van de Europese Unie voor het begin van het nieuwe
millennium Hdash Voorkoming en bestrijding van de georganiseerde criminaliteit, en is met name van meningdat absolute prioriteit moet worden gegeven aan de volgende punten:
a) het verbeteren van de statistische gegevens (verzamelen en analyseren van gegevens, de toegang tot de
verschillende categorieën, gebruik en uitwisseling) over de grensoverschrijdende criminaliteit, ook viawederzijdse evaluatie,
b) de strafwetten van de lidstaten onder de loep nemen, met name door middel van onderlinge evaluatie,
en deze wetgevingen onderling afstemmen voor de zwaarste misdrijven in een gestaag tempo zoals inde strategie wordt bepleit (een misdrijf per zes maanden voorzitterschap),
c) de onderlinge evaluatie versnellen en versterken door middel van in overleg vastgestelde bepalingen en
vaste en passende middelen; met de Commissie en het Parlement overeenstemming bereiken over dekeuze van de onderwerpen voor de evaluatieactiviteiten; mechanismen in het leven roepen voor per-manente evaluatie waarmee tegelijkertijd verschillende aspecten kunnen worden geëvalueerd, zonderdat de behandeling in de afzonderlijke landen jarenlang wordt onderbroken;
d) het beginsel goedkeuren van wederzijdse erkenning van definitieve gerechtelijke uitspraken, instructies
en andere uitvoerende besluiten van de met strafvervolging belaste instanties, in het belang van eentijdige uitvoering ervan volgens procedures die de individuele rechten onverlet laten;
e) het ter beschikking stellen van passende middelen, in het bijzonder voor vorming, voor de nieuwe
methoden om onderzoek naar georganiseerde criminaliteit in te stellen en de opbrengst van misdrijvenop te sporen,
f) de uitwisseling van informatie versnellen en de administratieve procedures voor onderzoek, bevriezing,
inbeslagneming en inbewaringstelling van opbrengsten van criminele activiteiten vereenvoudigen, metname wanneer de uitvoering van de maatregelen dient te worden gewaarborgd in een andere lidstaatdan waar deze zijn besloten, onverlet de doelstelling om te komen tot wederzijdse erkenning;
g) de snelle ratificatie van de overeenkomsten die in aanbeveling 27 van de strategie van de EU voor het
nieuwe millennium worden genoemd, alsook van de nieuwe overeenkomst van 29 mei 2000 inzakewederzijdse rechtshulp in strafzaken,C 267/82 NL 21.9.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 1 februari 2001
h) het opheffen van alle voorbehouden in internationale overeenkomsten die de lidstaten van de Euro-
pese Unie hebben gemaakt,
i) het behandelen van de voorstellen voor versnelde uitlevering en ingekorte procedures, vóór de weder-
zijdse evaluatie inzake de naleving van de verbintenissen van de lidstaten;
j) de kandidaatlanden volledig betrekken bij de strategie ter bestrijding van de georganiseerde criminali-
teit en de activiteiten ter verbetering van de wederzijdse rechtshulp in strafzaken, en de regionalesamenwerking ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit ondersteunen;
12. steunt de Commissie en de lidstaten bij het wetgevingsinitiatief om een duidelijke, moderne en
passende juridische inkleding te geven aan het instrumentarium, met name aan de in het kader van hetactieplan van 1997 tegen de georganiseerde criminaliteit vastgestelde gemeenschappelijke optredens, endaarbij te streven naar een rationele, eenvoudige en transparante codificatie ten gerieve van de gebruikers;
13. verzoekt de lidstaten nadrukkelijk om gezien de vertragingen in het proces van harmonisatie van de
bepalingen op het gebied van het strafrecht en verbetering van de compatibiliteit van de procedures zoveel
mogelijk ruimte te maken voor de verwezenlijking van een praktische wederzijdse samenwerking tussen de
gerechtelijke instanties;
14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlemen-
ten van de kandidaatlanden, alsmede aan de Raad van Europa.
14. Nieuw tijdperk voorboeken
A5-0005/2001
Resolutie van het Europees Parlement over een nieuw tijdperk voor de productie van boeken:
elektronisch uitgeven en afdrukken op afroep (2000/2037(INI))
Het Europees Parlement,
Hdash gelet op artikel 151 van het EG-Verdrag,Hdash onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 april 1995 over de vaststelling van een steunprogramma op
het gebied van het boek en lezen (ARIANE)(
1),
Hdash onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 juni 1996 over de vaststelling van een meerjarenprogram-
ma ter bevordering van de taalverscheidenheid van de Gemeenschap in de informatiemaatschappij(2),
Hdash onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 januari 1997 over het eerste verslag van de Commissie
over de inachtneming van culturele aspecten bij acties van de Europese Gemeenschap(3),
Hdash onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 1997 over de informatiemaatschappij, cultuur en
onderwijs(4),
Hdash onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 oktober 1997 over de invloed van de nieuwe technolo-
gieën op de Europese pers(5),
Hdash onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 mei 1998 over de mededeling van de Commissie over een
Europees initiatief op het gebied van de elektronische handel(6),
Hdash onder verwijzing naar zijn advies van 9 oktober 1998 inzake het voorstel voor een besluit van het
Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van besluit nr. 2085/97/EG tot vaststelling vaneen programma voor steun op het gebied van het boek en het lezen, met inbegrip van vertalingen(ARIANE-programma)(
7),
(1) PB C 109 van 1.5.1995, blz. 289.
(2) PB C 198 van 8.7.1996, blz. 248.
(3) PB C 55 van 24.2.1997, blz. 37.
(4) PB C 115 van 14.4.1997, blz. 151.
(5) PB C 339 van 10.11.1997, blz. 415.
(6) PB C 167 van 1.6.1998, blz. 203.
(7) PB C 328 van 26.10.1998, blz. 237.21.9.2001 NL C 267/83 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 1 februari 2001