Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het in het verkeer brengen van voedermiddelen tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 80/511/EEG, 82/471/EEG, 82/475/EEG, 91/357/EEG, 91/516/EEG, 92/87/EEG en 93/74/EEG en tot intrekking van Richtlijn 77/101/EEG

(95/C 102/04)

De Raad heeft op 14 september 1994 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 10 januari 1995 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Gardner.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 322e Zitting van 25 en 26 januari 1995 (vergadering van 25 januari 1995) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen werd goedgekeurd.

1. Algemene opmerkingen

1.1. De wijze waarop de regelgeving inzake voedermiddelen wordt uitgevoerd, is thans in iedere lid-staat verschillend. De Commissie heeft het onderhavige voorstel ingediend om deze verschillen ter wille van de interne markt uit de weg te ruimen. Het Comité steunt dit streven ten volle.

1.2. Maar in plaats van de harmonisatie tot een minimum te beperken, heeft dit voorstel de neiging de situatie in de lid-staten met de meeste administratieve rompslomp als uitgangspunt voor de harmonisatie te kiezen. Het gevolg hiervan is dat zowel de administratieve formaliteiten als de kosten in veel andere landen aanzienlijk toenemen.

1.3. Gezien de noodzaak de administratiekosten in de hele EU te verminderen en de internationale concurrentiepositie van de EU te versterken, zou de Commissie het voorstel in zijn geheel moeten herzien. Onder deze voorwaarde en behoudens de volgende opmerkingen en wijzigingen stemt het Comité in met het voorstel.

2. Bijzondere opmerkingen

2.1.

Artikel 5

2.1.1. In dit artikel wordt bepaald dat de verpakking of het eventuele geleidedocument een groot aantal gedetailleerde gegevens moeten bevatten. Het Comité is het er volledig mee eens dat de eindgebruiker over deze informatie moet kunnen beschikken.

2.1.2. In het voorstel wordt ook verlangd dat deze gegevens in alle stadia van de commercialisering worden verstrekt.

2.1.3. Het Comité is van mening dat dit wellicht noodzakelijk is om het beoogde eindresultaat, nl. het verstrekken van alle noodzakelijke informatie aan de eindgebruiker, te bereiken.

2.2.

Artikel 6

Dit artikel roept verscheidene vragen op, te weten in verband met :

2.2.1. het vochtgehalte, dat in paragraaf 3.1 wordt besproken;

2.2.2. de formulering sub a) : "het vermelden van die gegevens is wel toegestaan", die zou moeten luiden : "die gegevens moeten op verzoek worden vermeld";

2.2.3. de bepaling sub d) inzake de invoer uit derde landen, waarin wordt gesteld dat zo nodig voorlopige gegevens kunnen worden vermeld, op voorwaarde dat de definitieve gegevens binnen zes werkdagen worden medegedeeld. In principe beschikt men tegenwoordig over technische apparatuur waarmee deze gegevens onmiddellijk kunnen worden verstrekt. Maar dergelijke apparatuur is duur en niet eenvoudig te bedienen. Hoewel het gebruik ervan in sommige lid-staten blijkbaar algemeen ingang heeft gevonden, is dit in tal van andere lid-staten niet het geval. Indien de vereiste apparatuur en deskundigheid ontbreken, moet het produkt in de haven blijven totdat de verlangde gegevens bekend zijn.

Het Comité verzoekt de Commissie zo mogelijk een andere oplossing te zoeken, zodat ook in regio's waar de voorzieningen voor het snel verstrekken van gegevens niet voorhanden zijn, hetzelfde doel kan worden bereikt, omdat het belangrijk is dat de uiteindelijke koper en gebruiker over de gegevens kunnen beschikken.

2.3.

Artikel 9

2.3.1. De Commissie heeft inzake de taal waarin de informatie op het etiket wordt vermeld, de standaardformulering van andere teksten overgenomen, i.h.b. die van de etiketteringsrichtlijn (79/112/EEG). Deze tekst heeft echter voor heel wat problemen gezorgd, waarbij zelfs het Hof van Justitie is ingeschakeld.

2.3.2. Het Comité suggereert derhalve deze bepaling in dit voorstel over voedermiddelen als volgt te formuleren :

"Voor het handelsverkeer binnen de Gemeenschap moeten de op een geleidedocument, op de verpakking, op het recipiënt of op het daaraan vastgemaakte etiket gedrukte gegevens zowel in de taal van de fabrikant van de diervoedermiddelen als in de taal van de koper worden vermeld."

2.4.

Artikel 11

Een codenummersysteem kan erg handig zijn en de Commissie dient te streven naar een internationaal systeem, niet een systeem dat alleen in de EU wordt gehanteerd.

2.5.

Artikel 14

Wat artikel 14 betreft, is het Comité het niet eens met het voorstel van de Commissie om het Permanent comité voor diervoeding om te vormen tot een eenvoudig adviescomité. Het Comité wil dat het zijn huidige functie van reglementeringscomité behoudt.

2.6.

Artikel 18

Daar het onzeker is of de richtlijn er uiteindelijk komt, moet de termijn voor de uitvoeringsbepalingen worden gekoppeld aan de datum van de definitieve vaststelling van de richtlijn.

3.1.

Bijlage I - Deel A - Punt V

3.1.1. Hier wordt bepaald dat het vochtgehalte van het voeder altijd moet worden aangegeven en natuurlijk ook wetenschappelijk moet worden vastgesteld als het hoger is dan 14,5% van het gewicht van het voedermiddel.

3.1.2. Het Comité is het hier niet mee eens. Van sommige produkten, zoals magere-melkpoeder, vermindert de kwaliteit al bij een vochtgehalte van 10%, terwijl andere produkten die veel korte koolhydraten bevatten, ook bij een gehalte van 14,5% of meer intact blijven. Bij granen varieert het vochtgehalte naar gelang van de relatieve luchtvochtigheid.

3.1.3. In plaats van één cijfer te geven zou voor elk produkt in deel B van de bijlage het bijbehorende vochtgehalte moeten worden vermeld.

Brussel, 25 januari 1995.

De Voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

Carlos FERRER