RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT  
van 10 mei 2012  
met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van 
kwijting voor de uitvoering van de begroting van het achtste, negende en tiende Europees 
Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2010  
HET EUROPEES PARLEMENT,  
— gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2009 
(COM(2011) 736) en de begeleidende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2011) 
1350 en SEC(2011) 1351),  
— gezien de financiële memoranda en de inkomsten- en uitgavenrekeningen van het achtste, negende en 
tiende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2010 (COM(2011) 471 — C7-0273/2011),  
— gezien het jaarverslag van de Commissie van 27 april 2011 over het financieel beheer van het achtste, 
negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds in 2010,  
— gezien de financiële informatie over de Europese ontwikkelingsfondsen (COM(2011) 334),  
— gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende en 
tiende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) over het begrotingsjaar 2010, vergezeld van de antwoorden 
van de Commissie (  1 ), en de speciale verslagen van de Rekenkamer,  
— gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2010 (  2 ) waarin de betrouwbaarheid 
van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden 
bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,  
— gezien de aanbevelingen van de Raad van 21 februari 2012 inzake de aan de Commissie te verlenen 
kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds voor het be ­
grotingsjaar 2010 (05458/2012 — C7-0047/2012, 05459/2012 — C7-0048/2012, 05460/2012 — 
C7-0049/2012),  
— gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch 
gebied en de Stille Oceaan enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds, onder ­
tekend in Cotonou op 23 juni 2000 (  3 ) en herzien in Luxemburg op 25 juni 2005 (  4 ), 
— gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de 
landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap („LGO-besluit”) (  5 ) zoals ge ­
wijzigd bij Besluit 2007/249/EG van de Raad (  6 ), 
— gezien artikel 33 van het Intern Akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de 
regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer 
van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol van de vierde ACS- 
EG-overeenkomst (  7 ),NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/125  
( 1 ) PB C 326 van 10.11.2011, blz. 251.  
( 2 ) PB C 326 van 10.11.2011, blz. 262.  
( 3 ) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.  
( 4 ) PB L 287 van 28.10.2005, blz. 4.  
( 5 ) PB L 314 van 30.11.2001, blz. 1, en PB L 324 van 7.12.2001, blz. 1.  
( 6 ) PB L 109 van 26.4.2007, blz. 33.  
( 7 ) PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.
— gezien artikel 32 van het Intern Akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de 
regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer 
van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de Partnerschapsover ­
eenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Ge ­
meenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000, en de toewijzing van 
financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde 
deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (  1 ), 
— gezien zijn resoluties van 5 juli 2011 over het trefzekerder maken van het EU-ontwikkelingsbeleid (  2 ) en 
over de toekomst van EU-begrotingssteun aan ontwikkelingslanden (  3 ), 
— gezien zijn resolutie van 22 mei 2008 over het vervolg op de Verklaring van Parijs van 2005 over de 
doeltreffendheid van de hulp (  4 ), 
— gezien zijn resolutie van 28 september 2006 over meer en beter samenwerken: het pakket voor 2006 
over de doeltreffendheid van de EU-ontwikkelingshulp (  5 ), 
— gezien het verslag van het Comité ontwikkelingshulp (DAC) van de OESO over de doeltreffendheid van 
de hulp: tussentijds verslag over de uitvoering van de Verklaring van Parijs, van juni 2009,  
— gezien de consensus van Tunis met het oog op doeltreffende ontwikkeling van 4-5 november 2010 met 
betrekking tot de Afrikaanse agenda voor de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp,  
— gezien het slotdocument van de OESO-bijeenkomst op hoog niveau over de doeltreffendheid van hulp te 
Busan in december 2011,  
— gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,  
— gezien artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking 
inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-overeenkomst (  6 ), 
— gezien artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende 
Europees Ontwikkelingsfonds (  7 ), 
— gezien artikel 142 van Verordening (EG) nr. 215/2008 van de Raad van 18 februari 2008 inzake het 
Financieel Reglement van toepassing op het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (  8 ), 
— gezien artikel 76 en artikel 77, derde streepje, van en bijlage VI bij zijn Reglement,  
— gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelings ­
samenwerking (A7-0100/2012),  
A. overwegende dat de hoofddoelstelling van de Overeenkomst van Cotonou als kader voor de betrekkin ­
gen van de Unie met de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-landen) en de 
landen en gebieden overzee (LGO) is de armoede terug te dringen en uiteindelijk uit te roeien, in 
overeenstemming met de doelstellingen van duurzame ontwikkeling en de geleidelijke integratie van de 
ACS-landen en de LGO in de wereldeconomie;NL L 286/126 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 1 ) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 355.  
( 2 ) Aangenomen teksten, P7_TA (2011)0320.  
( 3 ) Aangenomen teksten, P7_TA(2011)0317.  
( 4 ) PB C 279 E van 19.11.2009, blz. 100.  
( 5 ) PB C 306 E van 15.12.2006, blz. 373.  
( 6 ) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.  
( 7 ) PB L 83 van 1.4.2003, blz. 1.  
( 8 ) PB L 78 van 19.3.2008, blz. 1.
B. overwegende dat het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) het belangrijkste financiële instrument is 
waarover de Unie beschikt voor de ontwikkelingssamenwerking met de ACS-landen;  
C. overwegende dat de Commissie, ondanks het herhaalde verzoek van het Parlement om het EOF op te 
nemen in de begroting, in haar mededeling van 29 juni 2011 „Een begroting voor Europa 2020” 
(COM(2011) 500) voor de periode 2014-2020 een EOF heeft voorgesteld buiten de begroting van de 
Unie, zodat het erbij blijft dat de EOF's niet overeenkomstig het algemene Financieel Reglement, maar 
volgens specifieke financiële regels worden uitgevoerd;  
D. overwegende dat het totale hulpbedrag via het EOF aanzienlijk stijgt, aangezien de hoeveelheid EU-hulp 
in het kader van het tiende EOF voor de periode 2008-2013 is vastgesteld op 22 682 000 000 EUR, 
hetgeen een nominale toename van 37 % per jaar betekent ten opzichte van de middelen in het negende 
EOF, en dat de EOF-uitbetalingen tussen 2000 ent 2010 weliswaar zijn verdubbeld, maar dat het 
probleem van de absorptiecapaciteit blijft bestaan;  
E. overwegende dat de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), die met de Commissie de ver ­
antwoordelijkheid deelt voor het beheer van de Europese ontwikkelingshulp, een jaar na de oprichting 
ervan is bekritiseerd om zijn inefficiëntie, alsmede ernstige structurele en overgangsproblemen in de 
delegaties van de Unie;  
F. overwegende dat het ontwikkelingshulplandschap voortdurend evolueert en dat ontwikkelingshulp deel 
uitmaakt van een ruimere context waarin handel, overschrijvingen en andere inkomstenbronnen tegen ­
woordig voor vele ontwikkelingslanden een belangrijkere rol spelen dan de totale officiële ontwikke ­
lingshulp;  
G. overwegende dat transparantie en verantwoordingsplicht — enerzijds tussen donors en partnerlanden 
en anderzijds tussen de partnerstaat en zijn burgers — onontbeerlijk zijn voor doeltreffende hulp; 
overwegende dat donors en deelnemende landen in de Verklaring van Parijs en de actieagenda van 
Accra voor doeltreffendheid van de hulp (AAA) overeengekomen zijn tijdig gedetailleerde informatie 
over huidige en toekomstige hulpstromen te verstrekken, zodat ontwikkelingslanden hun begroting 
nauwkeuriger kunnen opstellen en hun rekeningen nauwkeuriger kunnen controleren;  
H. overwegende dat ontwikkelingshulp vaak wordt verstrekt in een context van zwakke staatsinstellingen, 
een sterke mate van corruptie en ontoereikende interne controlesystemen in het ontvangende land en 
dat de controle van de ontwikkelingsbegroting van de Unie derhalve van bijzonder groot belang is;  
I. overwegende dat de mondiale ontwikkelingssamenwerking in 2010 ernstig op de proef werd gesteld, 
o.a. door de mondiale financiële schuldencrisis, de stijgende voedselprijzen en de aardbeving in Haïti,  
1. herinnert eraan dat het EOF wordt uitgevoerd via projecten en begrotingsondersteuning, waarbij in 
2010 66 % van de middelen naar projecten ging en 34 % werd besteed via begrotingsondersteuning; 
herinnert eraan dat in 2010 49 % van de betalingen uit het EOF werd beheerd via gecentraliseerd 
beheer, d.w.z. dat de Commissie de hulpactiviteiten rechtstreeks uitvoerde, 11 % van de betalingen werd 
beheerd via gezamenlijk beheer, d.w.z. via internationale organisaties als de Verenigde Naties en de 
Wereldbank, en 40 % van de betalingen werd beheerd via gedecentraliseerd beheer, d.w.z. dat de 
Commissie bepaalde uitvoeringstaken toevertrouwde aan de autoriteiten van de begunstigde landen;  
2. neemt er met voldoening kennis van dat de brutobetalingen een recordhoogte hebben bereikt en dat 
het vastleggingspercentage halverwege de looptijd van het tiende EOF ongeveer 50 % bedraagt, waar ­
door de doelstelling om dit fonds tegen het einde van 2013 volledig te hebben vastgelegd haalbaar 
blijft; toont zich echter bezorgd over de zeer lage vastleggingspercentages van de begrotingslijnen voor 
de regio's (20 %) en de landen en gebieden overzee (3 %) halverwege de looptijd van het tiende EOF; 
verzoekt de Commissie met klem de uitvoering van de regionale indicatieve programma's en de pro ­
gramma's voor de landen en gebieden overzee te bespoedigen;  
3. vindt het nog steeds problematisch dat het Parlement de activiteiten van het EOF niet op dezelfde 
manier mag controleren als het dat mag met andere steuninstrumenten, zoals het Instrument voor 
ontwikkelingssamenwerking; verzoekt de Commissie concrete voorstellen te formuleren om de demo ­
cratische controle van het Parlement op het EOF te vergroten door de procedures af te stemmen op die 
van het Instrument voor ontwikkelingssamenwerking; benadrukt tevens dat de Paritaire Parlementaire 
Vergadering ACS-EU een belangrijke rol speelt in het toezicht op het EOF;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/127
Opneming van het EOF in de begroting  
4. bevestigt zijn standpunt dat het voorstander is van de opname van het EOF in de begroting; is er sterk 
van overtuigd dat deze stap onontbeerlijk is om de democratische controle, de verantwoordingsplicht 
en de transparantie van de financiering te vergroten en het beleid van de Unie ten aanzien van de ACS- 
landen coherenter te maken; benadrukt dat opneming in de begroting zou leiden tot verlaging van de 
transactiekosten en dat dit de verslagleggingsvereisten en boekhoudkundige regels zou vereenvoudigen 
doordat er maar één reeks administratieve regels en besluitvormingsstructuren zou zijn in plaats van 
twee; verwacht dat de Commissie erop toeziet dat opneming in de begroting niet ten koste gaat van de 
voorspelbaarheid van de ACS-financiering;  
5. betreurt het ten zeerste dat de Commissie in haar mededeling „Een begroting voor Europa 2020” niet 
heeft voorgesteld het EOF in de begroting van de Unie op te nemen in het financieel kader voor 2014- 
2020; dringt erop aan dat het EOF zo spoedig mogelijk en uiterlijk in 2020, wanneer de Overeenkomst 
van Cotonou afloopt, in de begroting van de Unie wordt opgenomen; moedigt de Commissie ten 
zeerste aan de opneming van de samenwerking met de ACS-landen in de begroting onverwijld voor te 
bereiden;  
6. roept de Raad en de lidstaten op om positief te reageren op het voorstel van de Commissie en ermee in 
te stemmen om het EOF vanaf 2020 volledig op te nemen in de EU-begroting; is van mening dat deze 
maatregel al veel eerder had moeten worden genomen; verwacht dat de Commissie deze toezegging 
nakomt en dat zij alle maatregelen treft die nodig zijn om deze opneming in de begroting voor te 
bereiden;  
7. benadrukt dat de opneming van het EOF in de begroting van de Unie niet impliceert dat de totale 
uitgaven voor ontwikkelingssamenwerking mogen worden verlaagd;  
Betrouwbaarheidsverklaring  
Betrouwbaarheid van de rekeningen  
8. verwelkomt het oordeel van de Rekenkamer dat de definitieve jaarrekening van het achtste, negende en 
tiende EOF een in elk materieel opzicht getrouw beeld van de financiële situatie van de EOF's per 
31 december 2010 geeft;  
9. herinnert aan de verklaring van de Rekenkamer, waarin wordt gesteld dat coderingsfouten nog steeds 
vaak voorkomen; neemt kennis van de vaststelling van de Rekenkamer dat, hoewel deze fouten geen 
materiële gevolgen hebben gehad voor de jaarrekeningen in 2010, zij de betrouwbaarheid kunnen 
aantasten van de gegevens van EuropeAid inzake het financieel beheer;  
10. neemt kennis van het actieplan van EuropeAid om de kwaliteit van de informatie over contracten in 
zijn systeem voor beheersinformatie en boekhouding (CRIS) te verbeteren, alsmede van het boekhoud ­
kundige initiatief waarbij gebruikers worden geholpen om boekhoudkundige informatie correct te 
coderen en te rangschikken; wacht de start in 2012 af van de herziening van de auditmodule van 
het CRIS; verzoekt de Commissie verslag uit te brengen bij de bevoegde commissies van het Parlement 
over de vraag of de verwachte vermindering van de persistente coderingsfouten en de verdere ver ­
betering van de kwaliteit van de gegevensinvoering er zijn gekomen;  
11. stelt met tevredenheid vast dat de invoering van het nieuwe boekhoudkundige systeem met periodetoe ­
rekening (ABAC-EDF) zo goed als voltooid is; merkt op dat dankzij het nieuwe boekhoudkundige 
systeem de boekhoudkundige omgeving wordt versterkt en de kwaliteit van de codering omhoog gaat;  
Regelmatigheid van de verrichtingen  
12. stelt met voldoening vast dat de ontvangsten en vastleggingen volgens de Rekenkamer geen materiële 
onjuistheden bevatten, maar is zeer bezorgd over de aanzienlijke frequentie van niet-kwantificeerbare 
fouten bij de vastleggingen, wat de naleving van de aanbestedingsregels en de wettelijke termijnen voor 
de ondertekening van contracten betreft;NL L 286/128 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
13. is bezorgd over het feit dat de Rekenkamer in zijn verklaring over de wettigheid en regelmatigheid van 
de onderliggende betalingen bij de rekeningen moet vaststellen dat de betalingen materiële fouten 
vertonen; herinnert eraan dat de raming door de Rekenkamer van het meest waarschijnlijke fouten ­
percentage voor de betalingen van het achtste, negende en tiende EOF 3,4 % is, hetgeen boven de 
materialiteitsdrempel van 2 % ligt, en aan het feit dat bij alle typen projecten, behoudens leverings ­
contracten, kwantificeerbare en niet-kwantificeerbare fouten zijn aangetroffen;  
14. merkt op dat voor het overige de voornaamste soorten in projectbetalingen ontdekte kwantificeerbare 
fouten de volgende zijn: a) nauwkeurigheid: rekenfouten; b) documentatie: ontbreken van facturen of 
andere bewijsstukken voor verleende diensten of geleverde goederen; c) subsidiabiliteit: uitgaven die 
werden gedaan buiten de uitvoeringsperiode of die betrekking hadden op posten waarin het contract 
niet voorzag, onverschuldigde btw-betalingen of niet-toepassing van verplichte sancties;  
15. is vooral bezorgd over het stijgende aantal slecht presterende projecten in 2010 (12,6 % tegenover 11 % 
in 2009) (  1 ) en over het feit dat in de vastleggingen onder gedecentraliseerd beheer veel fouten blijven 
voorkomen;  
16. betreurt de blijvend hoge frequentie van niet-kwantificeerbare fouten bij betalingen; merkt op dat de 
niet-kwantificeerbare fouten vooral betrekking hadden op uitvoeringsgaranties, de niet-naleving van 
autorisatie- en contractprocedures voor administratieve uitgaven, onvoldoende bewijsstukken en incon ­
sistenties tussen contractbepalingen;  
17. merkt op dat de niet-kwantificeerbare fouten volgens de Commissie geen financiële gevolgen hebben 
gehad; neemt kennis van de aanzienlijke uitbreiding van het online cursusaanbod door EuropeAid, 
alsmede van de aan uitzending voorafgaande seminars voor nieuwe delegatiehoofden enz., als strategie 
om het aantal niet-kwantificeerbare fouten terug te dringen; verwacht dat de Commissie laat zien of dit 
resulteert in een daling van het aantal niet-kwantificeerbare fouten; verzoekt de Commissie de controles 
vooraf te verbeteren om niet-kwantificeerbare fouten en mogelijke verliezen door de niet-naleving van 
de regels inzake bankgaranties te voorkomen;  
Restfouten  
18. wijst erop dat EuropeAid nog steeds werkt aan een essentiële indicator voor de geschatte financiële 
impact van restfouten nadat alle controles vooraf en achteraf van verrichtingen zijn uitgevoerd; merkt 
op dat de Commissie stelt dat haar nettorestfoutenpercentage lager ligt dan het foutenpercentage dat 
wordt geraamd door de Rekenkamer; herinnert aan de verklaring van de Rekenkamer dat zijn controle 
geen bevestiging oplevert van de bewering van de directeur-generaal van EuropeAid dat hij redelijke 
zekerheid heeft verkregen dat de door EuropeAid uit de EOF's verrichte betalingen naar alle waarschijn ­
lijkheid geen materiële fouten vertonen;  
19. betreurt het feit dat de raming door de Rekenkamer van het waarschijnlijkste foutenpercentage op basis 
van het door haar uitgevoerde jaarlijkse onderzoek en de momenteel gehanteerde methode enerzijds en 
de praktijk van de Commissie om te verwijzen naar het nettorestfoutenpercentage over een periode van 
meer dan één jaar anderzijds, niet met elkaar verenigbaar zijn; is van mening dat de aanpak op basis 
van het restfoutenpercentage in zijn huidige vorm geen vergelijkbare gegevens voor de jaarlijkse 
kwijtingsprocedure oplevert; stelt met tevredenheid vast dat de Commissie het met de Rekenkamer 
eens is dat bijkomende gekwantificeerde gegevens moeten worden gevonden; verzoekt de Commissie de 
ontwikkeling van de essentiële indicator om de financiële impact van restfouten te schatten, binnen de 
hiervoor uitgetrokken periode te voltooien, d.w.z. uiterlijk in 2013;  
Algemene beoordeling van de doeltreffendheid van de toezichts- en controlesystemen  
20. betreurt het dat de Rekenkamer heeft moeten vaststellen dat de algemene toezichts- en controlesyste ­
men voor de EOF's die door de Commissie worden beheerd, slechts gedeeltelijk doeltreffend zijn; merkt 
op dat het toezicht en de controle door de centrale diensten van EuropeAid doeltreffend waren, terwijl 
zij bij de delegaties van de Unie ten dele doeltreffend waren;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/129  
( 1 ) Jaarverslag over het financieel beheer van het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds in 2010, 
blz. 11.
21. betreurt het feit dat de problemen met de toezichts- en controlesystemen van de delegaties van de Unie 
een terugkerend karakter hebben; herinnert eraan dat de vaststellingen van de Rekenkamer onder 
andere betrekking hadden op slecht gedocumenteerde en ondoeltreffende controles bij de meeste 
bureaus van de nationale ordonnateurs in de begunstigde EOF-landen, een gebrek aan institutionele 
capaciteit, beperkte middelen en een groot personeelsverloop in de delegaties van de Unie; dringt 
derhalve aan op versterking van de institutionele capaciteit in de administratie van de nationale 
ordonnateurs door middel van bijkomende financiële opleiding en gerichte begeleiding, teneinde de 
zwakke punten in de systemen voor financieel beheer weg te werken;  
22. merkt op dat er in de laatste drie jaarverslagen van de Rekenkamer over de EOF's melding is gemaakt 
van personeelstekorten en ongeschikt personeel, wat een negatieve impact kan hebben op de contro ­
leprocessen van de Unie; is uitermate bezorgd over dit terugkerende probleem;  
23. benadrukt dat voldoende en gekwalificeerd personeel onontbeerlijk is voor een efficiënte tenuitvoerleg ­
ging en kwalitatief hoogwaardig toezicht op en follow-up van de ontwikkelingshulp van de Unie; dringt 
er in dit verband bij de Commissie en de EDEO op aan voldoende prioriteit toe te kennen aan de HR- 
aspecten van hun organisaties, alsmede aan kostenefficiëntie om geen afbreuk te doen aan de toezicht ­
houdende en controlecapaciteit van de delegaties;  
24. neemt kennis van de bevinding van de Rekenkamer dat de controles vooraf, zowel degene die worden 
uitgevoerd door de ordonnateurs van de centrale diensten van EuropeAid als degene die worden 
uitgevoerd in de delegaties van de Unie, slechts gedeeltelijk doeltreffend waren; herinnert eraan dat 
bij de controles vooraf van EuropeAid grotendeels vertrouwd wordt op de certificaten van externe 
toezichthouders of op externe audits en uitgavenverificaties; betreurt het feit dat de Rekenkamer als 
gevolg van het hoge foutenpercentage moest concluderen dat de zekerheid die zo kan worden ver ­
kregen, beperkt is; merkt op dat de Commissie een verplichte standaardtaakomschrijving voor contro ­
leurs heeft ingevoerd om deze kwestie aan te pakken;  
25. merkt met tevredenheid op dat het controleklimaat zowel van de centrale systemen van EuropeAid als 
van de delegaties van de Unie volgens de vaststellingen doeltreffend was; is bezorgd door de terugke ­
rende tekortkomingen in de controle- en toezichtssystemen van de delegaties van de Unie, zoals 
ontbrekende of ontoereikende documentatie en de toepassing van onjuiste procedures voor het plaatsen 
van overheidsopdrachten door uitvoerende organisaties; merkt op dat het instrument voor financieel 
beheer ten behoeve van ontvangers van EU-middelen voor externe acties is voltooid en verspreid om de 
kennis van de regels inzake financieel beheer en subsidiabiliteit bij uitvoerende organisaties te ver ­
beteren;  
26. merkt op dat de Commissie haar inspanningen voortzet om de toezichts- en controlesystemen van 
EuropeAid te verbeteren, en verwacht dat de huidige herziening van de controlesystemen van Euro ­
peAid (het actieplan van EuropeAid voor een versterking van de controlepyramide) positieve resultaten 
oplevert wat verantwoordingsplicht, efficiëntie en kosteneffectiviteit betreft; verzoekt de Commissie de 
bevoegde commissies van het Parlement te informeren over de maatregelen die zij neemt om boven ­
genoemde problemen op te lossen;  
27. is ermee ingenomen dat in juni 2010 een nieuwe formule werd ingevoerd voor de jaarlijkse ver ­
slaglegging van de delegaties over de hervormingen van het beheer van overheidsfinanciën in ont ­
vangende landen, en verzoekt de delegaties deze formule consequent toe te passen;  
28. is tevreden met de vaststelling van de Rekenkamer dat het jaarlijkse activiteitenverslag duidelijk en 
informatief is, met name dankzij het gebruik van kwantitatieve indicatoren, en een getrouw beeld geeft 
van de toepassing en resultaten;  
29. verzoekt de Commissie om meer informatie over de uitvoering van het EOF op nationaal en regionaal 
niveau in de ACS-landen en om een betere communicatie over alle buitenlandse projecten die de EU 
financiert;  
Bevoegdheden van de Commissie en de EDEO met betrekking tot de uitvoering van de ont ­
wikkelingshulp van de Unie  
30. merkt op dat 2010 het jaar was waarin de EDEO vorm kreeg en operationeel werd; herhaalt zijn 
bezorgdheid over het feit dat de aanvankelijke verdeling van de bevoegdheden tussen het personeel van 
de Commissie en dat van de EDEO in de delegaties van de Unie aanleiding heeft gegeven tot verwarring 
en terechte kritiek;dringt aan op verbetering van de doeltreffendheid van de Europese ontwikkelingshulp 
om een einde te maken aan de gefragmenteerde manier waarop deze hulp wordt beheerd;NL L 286/130 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
31. verzoekt de Commissie voor follow-up te zorgen wat de werking van het nieuwe systeem betreft en 
hier verslag over uit te brengen; merkt op dat de kwesties tussen de EDEO en de Commissie die 
verduidelijking behoefden, worden geregeld in de werkafspraken tussen de Commissiediensten en de 
EDEO met betrekking tot kwesties in verband met externe betrekkingen („Working Arrangements 
between Commission services and the EEAS in relation to external relations issues”); verzoekt de 
Commissie dit document zodra het definitief is voor te leggen aan de bevoegde commissies van het 
Parlement, samen met een samenvatting van de onopgeloste kwesties tussen de Commissie en de EDEO 
en de strategie om deze te regelen, alsmede een formele verduidelijking van de mogelijke flexibiliteit 
met betrekking tot de inzet van personeel in de delegaties van de Unie;  
Begrotingssteun  
32. herinnert eraan dat de Rekenkamer in haar jaarverslag over de EOF's voor het begrotingsjaar 2010 heeft 
vastgesteld dat de betalingen voor begrotingssteun in 2010 veel niet-kwantificeerbare fouten vertoon ­
den (35 %, even hoog als in 2009), waarmee het foutenpercentage bij deze betalingen opnieuw hoog 
was; merkt op dat de Commissie om deze kwestie aan te pakken haar voorzieningen op het gebied van 
opleiding heeft versterkt en het instrument voor financieel beheer ten behoeve van ontvangers van EU- 
middelen voor externe acties heeft ingevoerd; verzoekt de Commissie te zorgen voor een follow-up van 
de kwestie en verslag uit te brengen over de vraag of bovengenoemde maatregelen de situatie ver ­
beteren;  
33. herinnert eraan dat begrotingssteun al bijna twee decennia door de Commissie als hulpverleningsmiddel 
wordt gebruikt; merkt op dat er nog steeds ruimte is voor verbetering van aspecten, zoals het ontwerp, 
de efficiëntie en de doeltreffendheid van de uitvoering, de controle en de verslaglegging;  
34. erkent de potentiële voordelen van begrotingssteun; is evenwel van mening dat dit niet de juiste 
oplossing is voor elke situatie; is van mening dat dit hulpverleningsmiddel alleen zin heeft, als er 
sprake is van voldoende transparantie, verantwoordingsplicht en doeltreffendheid;  
35. erkent de inspanningen die door de Commissie geleverd zijn en de verbeteringen die zijn aangebracht 
om op een beter geformaliseerde en gestructureerde wijze vast te stellen of een land in aanmerking 
komt voor begrotingssteun, bv. door invoering van het gewijzigd kader voor beoordeling van de 
vooruitgang op het gebied van het beheer van de overheidsfinanciën of de richtsnoeren voor begro ­
tingssteun aan zwakke staten;  
36. roept de Commissie op om zich te concentreren op de doeltreffendheid van de programma's door de 
resultaten af te meten aan de hand van indicatoren, om de voorwaarden en prestatie-indicatoren te 
publiceren in landenstrategiedocumenten en om ervoor te zorgen dat de verslagen van de delegaties een 
gestructureerd en geformaliseerd beeld geven van de vooruitgang in het beheer van de overheids ­
financiën, door duidelijk de criteria aan te geven waaraan de vooruitgang moet worden afgemeten, 
alsmede de geboekte vooruitgang en de redenen waarom het hervormingsprogramma mogelijk niet 
volgens plan is uitgevoerd;  
37. is verheugd over de bevinding van de Rekenkamer dat het vroegere hoge aantal niet-kwantificeerbare 
fouten in het aantonen van de vooruitgang in het beheer van de overheidsfinanciën aanzienlijk is 
gedaald na de invoering van het gewijzigd kader voor het toezicht en de verslaglegging inzake voor ­
uitgang op het gebied van het beheer van de overheidsfinanciën in juni 2010; dringt er bij de Com ­
missie op aan ernaar te blijven streven om het aantal niet-kwantificeerbare fouten blijvend te verlagen;  
38. neemt kennis van de mededeling van de Commissie van 13 oktober 2011 over „De toekomstige 
strategie inzake EU-begrotingssteun aan derde landen” (COM(2011) 638), waarin bijvoorbeeld wordt 
gesteld dat de Commissie een nieuw subsidiabiliteitscriterium zal invoeren met betrekking tot „budget ­
taire transparantie en toezicht”;  
39. brengt in herinnering dat, conform artikel 25, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1905/2006 van 
het Europees Parlement en de Raad (  1 ), begrotingssteun kan worden verleend als het partnerland het 
beheer van de overheidsuitgaven op voldoende transparante, verantwoordelijke en doeltreffende wijze 
controleert; spreekt in verband hiermee zijn bezorgdheid uit over de risico's die inherent zijn aan de 
„dynamische” interpretatie door de Commissie van de subsidiabiliteitscriteria; roept de Commissie op 
om door te gaan met haar inspanningen ter onderbouwing van de besluiten met betrekking totNL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/131  
( 1 ) Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van 
een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (PB L 378 van 27.12.2006, blz. 41).
wie in aanmerking komt voor begrotingssteun, en om ervoor te zorgen dat alle financieringsover ­
eenkomsten een volledige en heldere basis bieden voor de beoordeling van de naleving van de beta ­
lingsvoorwaarden; verzoekt de Commissie de aan de afzonderlijke programma's voor begrotingssteun 
toe te wijzen bedragen op een beter onderbouwde en doorzichtiger wijze vast te stellen;  
40. benadrukt de dubbele verantwoordingsplicht voor begrotingssteun: tussen de donor en het partnerland 
en tussen de partnerstaat en zijn burgers; benadrukt derhalve het gemeenschappelijke belang van de 
belastingbetalers in de EU en de partnerlanden bij transparante en correcte controles en de blijvende 
noodzaak van versterkte steun voor de opbouw van de eigen controlecapaciteit van de partnerlanden;  
41. herinnert eraan dat het beheer van de overheidsfinanciën een van de criteria is voor de verlening van 
begrotingssteun aan de 102 landen die daarvan momenteel profiteren (  1 ); verzoekt de Commissie de 
kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de redenen die verklaren waarom er op de website van 
de Commissie slechts 28 PEFA-verslagen (overheidsuitgaven en financiële verantwoording) te vinden 
zijn (  2 ); 
42. verwacht van de Commissie en de lidstaten dat zij een openbaar register creëren waarin de overeen ­
komsten en procedures voor begrotingssteun alsook de ontwikkelingsindicatoren op transparante wijze 
worden vastgelegd (  3 ); 
43. verzoekt de Commissie geregeld verslag uit te brengen over het halen van de doelstellingen die voor 
begrotingssteun van de Unie zijn vastgesteld, en over specifieke problemen die zich in bepaalde ont ­
vangende landen voordoen; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de begrotingssteun wordt 
verminderd of geschrapt, wanneer duidelijke doelstellingen niet worden gehaald;  
44. is van mening dat het in 2010 gepubliceerde groenboek (  4 ) een positieve bijdrage levert aan het debat 
over de vraag hoe begrotingssteun op een meer efficiënte en doelmatige manier kan worden ingezet bij 
armoedebestrijding;  
45. herhaalt zijn dringende verzoek aan de Commissie om de partnerlanden te ondersteunen bij de ont ­
wikkeling van hun parlementaire controle- en auditcapaciteit en bij hun streven naar meer transparantie 
en een betere toegang tot informatie, met name wanneer bijstand wordt verleend in de vorm van 
begrotingssteun, in overeenstemming met de bepalingen van artikel 25, lid 1, onder b), van Verorde ­
ning (EG) nr. 1905/2006; verzoekt de Commissie regelmatig verslag uit te brengen over de geboekte 
vooruitgang;  
Speciaal verslag nr. 11/2010 van de Rekenkamer over het beheer door de Commissie van de 
algemene begrotingssteun in landen van de ACS, Latijns-Amerika en Azië  
46. is ingenomen met de controle van de Rekenkamer en de opbouwende aanbevelingen die deze bevat;  
47. is van mening dat algemene begrotingssteun (ABS), indien juist gebruikt, een zeer waardevol instrument 
voor hulpverlening is, aangezien het de participatie en de verantwoordelijkheid van begunstigde rege ­
ringen kan vergroten alsmede de noodzaak van strengere controle door parlementen en de betrokken ­
heid van het maatschappelijk middenveld in de begunstigde landen, terwijl tegelijkertijd de basis voor en 
de noodzaak van een sterkere politieke dialoog tussen de EU en de begunstigde landen wordt versterkt;  
48. is ernstig bezorgd door de vaststelling van de Rekenkamer dat de Commissie de belangrijkste risico's 
voor de effectieve verlening van ABS niet naar behoren beheert, twintig jaar nadat zij met de ver ­
strekking van hulp via dit instrument is gestart; dringt er bij de Commissie op aan de aanbevelingen van 
de Rekenkamer te volgen om haar risicobeheer te verbeteren, door de fiduciaire en ontwikkelingsrisico's 
behoorlijk te beoordelen en in het bijzonder door de reeds beschikbare informatie beter te gebruiken;NL L 286/132 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 1 ) Antwoord op schriftelijke vraag 23, gericht aan commissaris Piebalgs in het kader van de EOF-kwijting 2010, voor de 
hoorzitting op 12 januari 2012.  
( 2 ) http://ec.europa.eu/europeaid/what/economi c-support/public-finance/pefa_assesments_en.htm.  
( 3 ) Zoals gevraagd in de resolutie over de toekomst van EU-begrotingssteun aan ontwikkelingslanden, Aangenomen 
teksten van 5 juli 2011, P7_TA(2011)0317, paragraaf 52.  
( 4 ) Groenboek van de Commissie van 19 oktober 2010: De toekomst van EU-begrotingssteun aan derde landen 
(COM(2010) 586).
49. deelt de mening van de Commissie dat een „dynamische aanpak” van ABS in sommige gevallen tot 
belangrijke politieke resultaten kan leiden, namelijk wanneer begrotingssteun wordt verleend aan landen 
die een systeem voor het beheer van de overheidsfinanciën hebben dat zwakke punten vertoont, maar 
die hun best doen om hervormingen uit te voeren en hierin ook vooruitgang laten zien; is echter 
ernstig bezorgd over het feit dat twaalf van de niet-kwetsbare ACS-landen die volgens de landenstra ­
tegiedocumenten van het tiende EOF ABS zullen ontvangen en vijf landen met een ABS-programma in 
Latijns-Amerika in de editie 2009 van de door Transparency International gepubliceerde Corruption 
Perception Index zijn voorzien van de beoordeling „rampant corruption” (algemeen heersende corrup ­
tie), wat betekent dat zij lager dan drie scoorden op een schaal van 10 (zeer correct) tot 0 (zeer 
corrupt); spoort de Commissie aan om adequate, strenge en transparante monitoringmethoden te 
ontwikkelen en ervoor te zorgen dat de EU-delegaties over voldoende en adequate leden beschikken, 
voordat wordt overgaan tot ABS in begunstigde landen met een dergelijk hoog fiduciair risico; verzoekt 
in dit verband de EDEO om zijn politieke rol ten volle uit te oefenen door actief deel te nemen aan de 
ontwikkeling van de politieke doelen van de begunstigde landen op het gebied van corruptiebestrijding 
en de vorderingen bij de verwezenlijking van die doelen te controleren;  
50. is bezorgd over de conclusies van de Rekenkamer dat er onvoldoende aandacht is besteed aan de 
noodzaak van versterking van toezichtsorganen als parlementen en maatschappelijke organisaties in de 
ontvangende landen, terwijl de versterking van parlementair toezicht en de verbetering van de betrok ­
kenheid van het maatschappelijk middenveld essentiële onderdelen zijn van de capaciteitsopbouwdoel ­
stellingen inzake ABS; dringt er bij de Commissie op aan om meer te investeren in de verbetering van 
de instellingen, de rechtstaat , de democratie en goed bestuur in de begunstigde landen;  
51. verzoekt de Commissie om voor haar ABS-programma's doelstellingen op te stellen die aansluiten bij de 
specifieke omstandigheden van het partnerland, aangezien het de overkoepelende doelstelling van ABS- 
programma's is de uitvoering van de nationale ontwikkelingsstrategie van een land te ondersteunen;  
52. verzoekt de Commissie en de lidstaten:  
— eensgezind het voornemen te tonen om ten volle een krachtige politieke rol te spelen in het kader 
van hun dialoog met de begunstigde landen, aangezien deze rol van essentieel belang is voor het 
welslagen van de ABS, met name wanneer er sprake is van de enorme potentiële impact van een 
gemeenschappelijk beleid van de Unie dat door alle lidstaten wordt gedeeld,  
— hun coördinatie met betrekking tot de procedures te verbeteren,  
— hun engagement voor de doelstellingen van ABS te versterken,  
— geen gemengde signalen af te geven aan de begunstigde landen, ook als dit de lidstaten en de 
Commissie even moeilijk toeschijnt als het is voor de landen die ABS ontvangen om te voldoen aan 
de gerechtvaardigde eisen betreffende goed bestuur en de rechtstaat;  
53. is bezorgd door de vaststelling van de Rekenkamer dat het ontwerp en de uitvoering van de vier 
onderdelen van de ABS-programma's — financiering, steun voor capaciteitsopbouw, voorwaarden en 
dialoog — niet de optimale impact van die onderdelen garanderen; verzoekt de Commissie de aan ­
bevelingen van de Rekenkamer op te volgen door de aan afzonderlijke ABS-programma's toe te kennen 
bedragen op een beter onderbouwde en doorzichtiger manier vast te stellen, haar capaciteitsopbouw toe 
te spitsen op prioritaire behoeften, haar beheer van prestatiegerichte voorwaarden wat betreft algemene 
subsidiabiliteitsvoorwaarden en specifieke uitbetalingsvoorwaarden te versterken, en door haar aanpak 
van de dialoog te versterken;  
54. verzoekt de Commissie om meer systematisch met begunstigde landen in dialoog te gaan over alle 
aspecten van ABS, en spoort de Commissie aan de expertise bij de delegaties van de Unie te verbeteren 
zodat deze dialoog kan worden versterkt; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het personeel 
van de delegaties van de Unie dat de ABS uitvoert, adequate toegang heeft tot personele middelen en 
informatie;  
55. dringt er bij de Commissie op aan om haar rapportage over de doeltreffendheid van haar ABS-pro ­
gramma's te verbeteren, door middel van een behoorlijke kwantitatieve evaluatiemethodologie en 
systematische monitoring van de vooruitgang aan de hand van duidelijke indicatoren en meetbare 
doelstellingen;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/133
56. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie een jaarverslag op te stellen over het gebruik van begrotings ­
steun om de sterke en zwakke punten van lopende begrotingssteunprogramma's beter te kunnen 
vaststellen;  
57. spoort de Commissie en andere donoren aan samen te werken aan periodieke gezamenlijke evaluaties 
om de doeltreffendheid van steunverlening via ABS-programma's op het gebied van armoedebestrijding 
te beoordelen;  
Ontwikkelingsprioriteiten, ontwikkelingssamenwerking met meer impact  
58. benadrukt het feit dat goed bestuur, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en armoedebestrij ­
ding geïntegreerde doelstellingen moeten zijn van de uitvoerende organisaties in de landen waar EOF- 
hulp wordt verleend;  
59. herinnert aan de gebeurtenissen van de Arabische Lente in 2011 en dat bij alle ontwikkelingshulp de 
nadruk moet liggen op de democratische beginselen en ondersteuning van de opbouw van de demo ­
cratie;  
60. herhaalt dat het zich inzet voor doeltreffende hulp op basis van echt partnerschap, zoals gedefinieerd in 
de Verklaring van Parijs en de AAA;  
61. neemt met tevredenheid kennis van de mededeling van de Commissie „Het effect van het EU-ontwik ­
kelingsbeleid vergroten: een agenda voor verandering” (COM(2011) 637) van 13 oktober 2011, waarin 
wordt bepaald dat er voortgezette steun wordt geboden voor maatschappelijke integratie en menselijke 
ontwikkeling; dringt erop aan dat ten minste 20 % van de hulp van de Unie wordt bestemd voor basis- 
en middelbaar onderwijs en basisgezondheidszorg; dringt er bij de Commissie op aan meer aandacht te 
besteden aan de gezondheid van moeders, aangezien met betrekking tot deze millenniumdoelstelling de 
vooruitgang teleurstellend is geweest;  
62. roept de Commissie nogmaals op om prioriteit te verlenen aan steun ter verbetering van de gezond ­
heidszorg, met name gericht op de allerarmsten, ter verbetering van de kwaliteit van het onderwijs en 
ten behoeve van een beleidskader dat gunstig is voor de armen en rekening houdt met gendervraag ­
stukken; dringt er bij de Commissie op aan te zorgen voor een betere zichtbaarheid van door de Unie 
gefinancierde overzeese projecten;  
63. is verheugd dat ontwikkelingshulp niet meer de overheersende bron van inkomsten is voor veel van de 
armste landen ter wereld; benadrukt dat arme landen, wil hulp doeltreffend zijn, hun nationale inkom ­
sten moeten kunnen aanwenden en betreurt dat illegale kapitaalvlucht vanuit ontwikkelingslanden van 
bedragen die de kapitaalinstroom in die landen te boven gaan, bijvoorbeeld door corruptie en groot ­
schalige belastingontduiking, een acuut en substantieel probleem is dat de armoedebestrijding belem ­
mert en de afhankelijkheid van hulp bestendigt;  
64. benadrukt verder dat voor sociale en economische ontwikkeling op de lange termijn andere duurzame 
inkomstenbronnen nodig zijn dan hulp; acht in dit verband gezonde en goed functionerende handels ­
betrekkingen in overeenstemming met de WHO-beginselen van cruciaal belang voor ontwikkelings ­
landen en dringt er derhalve bij de Commissie, de Raad en de ACS-landen op aan oplossingen aan te 
dragen voor de resterende problemen met betrekking tot de voorgestelde economische partnerschaps ­
overeenkomsten en de vrijhandel tussen Europa en de ACS-regio;  
65. is bezorgd over de controleprocedures van de Commissie voor gevallen waarin middelen van de Unie 
via internationale organisaties worden beheerd in het kader van een regeling met gezamenlijk beheer; 
wijst erop dat er bij de bepalingen betreffende en de uitvoering van de controle en de follow-up van 
middelen van de Unie onder gezamenlijk beheer sprake is van ernstige tekortkomingen; verzoekt de 
Commissie ervoor te zorgen dat al haar partners haar op gemakkelijke en onbureaucratische wijze 
toegang verlenen tot hun interne controleverslagen;  
66. herinnert aan het geval van Afghanistan, waar de veiligheidssituatie uitzonderlijk moeilijk is, met als 
gevolg dat het Commissiepersoneel zich niet langer vrij kan verplaatsen, hetgeen aanzienlijke beper ­
kingen oplevert voor de uitvoering van een aantal standaardprocedures in het kader van de interne 
controle;NL L 286/134 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
67. wijst op het belang van samenhang van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling (linking relief, rehabi ­
litation and development — LRRD) om de samenhang tussen noodhulp, herstel en ontwikkeling te 
versterken en een vlotte overgang van humanitaire hulp naar ontwikkelingshulp te waarborgen; bena ­
drukt dat er nog veel werk moet worden verricht om te komen tot een betere coördinatie, efficiëntie, 
doeltreffendheid en samenhang van LRRD;  
68. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat EOF-financiering gecoördineerd wordt met 
andere instrumenten (voedselfaciliteit, het thematische programma voedselzekerheid, het Europees in ­
strument voor de democratie en de rechten van de mens, het thematisch programma niet-overheids ­
actoren/lokale autoriteiten, het stabiliteitsinstrument, het proefproject rurale microfinanciering); verzoekt 
de Commissie te zorgen voor meer samenhang en complementariteit tussen humanitaire hulp en 
ontwikkelingshulp, zowel op beleidsniveau als in de praktijk, en meer nadruk te leggen op beperking 
van het rampenrisico en op rampenparaatheid, alsmede het herstellingsvermogen van de bedreigde 
bevolking te vergroten;  
69. wijst erop dat de EU een breed scala aan instrumenten voor ontwikkelingssamenwerking nodig heeft die 
zijn afgestemd op verschillende contexten omdat er geen pasklare formules bestaan voor ontwikkelings ­
hulp; benadrukt met name dat er specifieke instrumenten en werkmethodes nodig zijn om met mislukte 
staten of zeer ondemocratische landen om te gaan, zoals Eritrea dat hulp aan zijn bevolking weigert 
ondanks een ernstige voedselcrisis;  
70. is van mening dat de huidige acute voedselcrisis in de Hoorn van Afrika tevens het tragische gevolg is 
van het ontbreken van samenhang en complementariteit tussen internationale humanitaire hulp en 
ontwikkelingshulp alsmede de funeste speculatie met levensmiddelen; wijst erop dat, in tegenstelling tot 
natuurrampen, dit een traag begonnen crisis is die geleidelijk geëscaleerd is tot een humanitaire ramp; 
herinnert eraan dat droogte en voedseltekort in de Hoorn van Afrika jammer genoeg een chronisch 
karakter hebben en dat de capaciteit van de lokale boeren om in hun eigen behoeften te voorzien moet 
worden versterkt omwille van de duurzaamheid;  
71. merkt op dat het tussentijdse beoordelingsproces nog niet voor alle partnerlanden is afgesloten (  1 ), 
ondanks het feit dat het was gepland voor 2010-2011; verwacht dat de Commissie dit proces zo 
spoedig mogelijk afrondt en op haar officiële website informatie verstrekt over de resultaten ervan;  
Hulp van de Unie aan Haïti  
72. herinnert aan de aardbeving in Haïti en de rampzalige gevolgen ervan; betreurt de ontoereikende 
coördinatie tussen humanitaire hulp en ontwikkelingshulp (koppeling van noodhulp aan wederopbouw 
en ontwikkeling); is van mening dat aan de verlening van humanitaire hulp een exitstrategie ten 
grondslag moet liggen; is van mening dat de Commissie haar inspanningen en financiële middelen 
moet concentreren op wederopbouw en ontwikkeling;  
73. betreurt de ontoereikende coördinatie tussen de delegatie van de Unie en de vertegenwoordiging van 
ECHO; steunt een versterkte coördinatie tussen alle actoren van de Unie in Haïti; dringt er derhalve bij 
de Commissie op aan te zorgen voor meer samenhang en complementariteit tussen humanitaire hulp 
en ontwikkelingshulp, zowel op beleidsniveau als in de praktijk;  
74. betreurt de gebrekkige duurzaamheid van sommige projecten en benadrukt dat de projecten hoofd ­
zakelijk gericht moeten zijn op het creëren van werkgelegenheid en duurzame groei, zodat de eigen 
inkomsten van de Haïtiaanse overheid kunnen stijgen waardoor het land minder afhankelijk wordt van 
buitenlandse hulp; verzoekt de Commissie derhalve het Parlement een lijst van projecten voor te leggen 
die in Haïti zijn uitgevoerd met een gedetailleerde beoordeling van de huidige situatie om te zien hoe 
duurzaam zij zijn;  
75. wijst op de gebrekkige zichtbaarheid van de hulp van de Unie aan Haïti; is van mening dat ter 
vergroting van de zichtbaarheid niet alleen de vlag, maar ook de naam van de Europese Unie in pr- 
materiaal moet verschijnen en niet alleen die van de Commissie of DG ECHO, die voor de gemiddelde 
Haïtiaanse burger veel minder herkenbaar zijn;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/135  
( 1 ) Antwoord op schriftelijke vraag 31, gericht aan commissaris Piebalgs in het kader van de EOF-kwijting 2010, voor de 
hoorzitting op 12 januari 2012.
Speciaal verslag nr. 12/2010 van de Rekenkamer over EU-ontwikkelingshulp voor elementair 
onderwijs in Afrika bezuiden de Sahara en Zuid-Azië  
76. is tevreden met dit uitstekende verslag van de Rekenkamer, waarin een uitgebreide analyse wordt 
gemaakt van wat er met de hulp van de Unie voor elementair onderwijs is verwezenlijkt; wijst evenwel 
ook op de tekortkomingen van het programma, die slechts ten dele het gevolg zijn van de acties die 
door de Commissie zijn ondernomen;  
77. is zich volledig bewust van de moeilijkheden waarmee de Commissie bij de uitvoering van dit pro ­
gramma te maken krijgt, wanneer zij werkt in een aantal van de armste landen in de regio's in kwestie 
en daar vaak probeert de armste bevolkingsgroepen te bereiken; is het ermee eens dat het een op ­
merkelijke prestatie is dat 45 % van de indicatoren is gehaald en dat voor 30 % van de indicatoren 
duidelijk vooruitgang is geboekt; wil graag dat de Commissie aangeeft of deze cijfers inmiddels nog 
verder zijn verbeterd;  
78. steunt volledig de conclusies en aanbevelingen van de Rekenkamer en heeft kennis genomen van de 
antwoorden van de Commissie;  
79. herinnert aan zijn eerdere kwijtingsresoluties waarin erop wordt gewezen dat een groot probleem bij de 
uitvoering van specifieke ontwikkelingsprogramma's bestaat in het gebrek aan bevoegd personeel in de 
delegaties van de Unie en de ondersteuning vanuit het hoofdkantoor van de Commissie; verzoekt de 
Commissie deze kwestie met de bevoegde commissies van het Parlement te bespreken, om een meer 
permanente oplossing voor het probleem te vinden;  
80. verzoekt de Commissie de door de Rekenkamer gesignaleerde tekortkomingen op systematische wijze 
aan te pakken; wil graag worden geïnformeerd over het volgende:  
a) wat betreft de kwaliteit van het onderwijs (thema van een werkdocument van de Commissiediensten 
van februari 2010 — SEC(2010) 121): kan de Commissie, afgezien van het feit dat het aan de late 
kant is gelet op de begindatum van het programma, aangeven welke andere maatregelen worden 
genomen om de kwaliteit van het onderwijs te bewaken en te verbeteren?  
b) in sommige van de in Speciaal verslag nr. 12/2010 behandelde landen worden gevallen genoemd 
van fraude en wanbeheer met betrekking tot overheidsmiddelen, waaronder „spookdocenten”; welke 
steun verstrekt de Commissie om deze landen te helpen deze vormen van fraude uit te bannen?  
c) een van de basisinstrumenten/-hulpmiddelen voor de uitvoering van een succesvol programma is de 
beschikbaarheid van behoorlijke statistieken en beoordelingen van het bestaande onderwijssysteem; 
de Rekenkamer verklaart dat deze statistieken en beoordelingen er in een aantal landen niet zijn of 
dat zij niet bijgewerkt zijn; welke maatregelen heeft de Commissie genomen om dit probleem te 
verhelpen?  
d) zoals de Rekenkamer aangeeft, is de deelname van meisjes aan het basisonderwijs afhankelijk van 
een groot aantal maatregelen die niet met onderwijs te maken hebben, zoals gescheiden sanitaire 
voorzieningen enz., hoewel er in een aantal landen vooruitgang is geboekt; welke specifieke maat ­
regelen heeft de Commissie in elk van deze landen genomen om ervoor te zorgen dat meer meisjes 
basisonderwijs gaan volgen, en in welke van deze landen worden meisjesscholen beschouwd als een 
mogelijke oplossing?  
De Investeringsfaciliteit  
81. herinnert eraan dat uit het tiende EOF 1 530 000 000 EUR voor de ACS-landen en de LGO is toege ­
wezen aan de Investeringsfaciliteit; merkt op dat de ondertekende verrichtingen uit de portefeuille van 
de Investeringsfaciliteit in het begrotingsjaar 2010 in totaal goed waren voor 374 230 000 EUR; her ­
innert eraan dat de Investeringsfaciliteit, een uit het EOF gefinancierd roterend risicodragend instrument 
dat bedoeld is om particuliere investeringen te bevorderen, met name in de ACS-landen, wordt beheerd 
door de Europese Investeringsbank (EIB);NL L 286/136 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
82. betreurt het feit dat de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer en de kwijtingsprocedure van 
het Parlement geen betrekking hebben op de Investeringsfaciliteit, hoewel de activiteiten door de EIB 
worden uitgevoerd namens en voor risico van de Unie, met gebruikmaking van EOF-middelen; acht dit 
politiek en verantwoordingstechnisch onwenselijk; benadrukt het feit dat de regeling op dit gebied de 
omvang van de kwijtingsbevoegdheid van het Parlement beperkt, met name gezien het feit dat de EOF- 
middelen bestaan uit overheidgeld, dat afkomstig is van de Europese belastingbetalers;  
83. benadrukt dat alle EIB-operaties die uit het EOF worden gefinancierd, volledig moeten voldoen aan 
artikel 208 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, waarin staat dat verminde ­
ring en uitroeiing van armoede het voornaamste doel is van het ontwikkelingsbeleid van de Europese 
Unie; is van mening dat alleen een ontwikkelingsbeleid ten behoeve van de armen effectief en duurzaam 
kan zijn;  
84. is van mening dat een beleid gericht op economische groei niet kan slagen zonder bevordering van de 
sociale en de milieunormen en zonder toepassing van mechanismen inzake sociale bescherming;  
85. verzoekt de EIB om zijn financieringsprojecten directer te koppelen aan de vermindering van armoede, 
het halen van de millenniumdoelstellingen, en aan mensenrechten, maatschappelijk verantwoord onder ­
nemen, fatsoenlijk werk, milieubeginselen, democratie, goed bestuur en het starten van nieuwe onder ­
nemingen, en wel via de tenuitvoerlegging van Besluit nr. 1080/2011/EU van het Europees Parlement 
en de Raad (  1 ); 
86. verzoekt de EIB het due diligence-onderzoek naar de sociale aspecten (met inbegrip van de eerbiediging 
van de mensenrechten) in zijn projectcyclus te bevorderen, door middel van ex-anteanalysen, maar 
vooral via controles tijdens de uitvoering en voltooiing van een project; vraagt om een definitie van 
„prestatie-indicatoren” teneinde de meerwaarde en de impact van EIB-verrichtingen beter te kunnen 
bepalen, en om verbetering van de juiste expertise onder het personeel op het gebied van duurzame 
ontwikkeling, mensenrechten en sociale en genderkwesties;  
87. merkt op dat uit een onafhankelijke tussentijdse evaluatie van de Investeringsfaciliteit van de EIB en de 
activiteiten in de ACS-landen met eigen middelen van de EIB blijkt dat de inspanningen van de EIB om 
de tenuitvoerlegging van projecten te controleren, en de plaatselijke aanwezigheid en de follow-up van 
ecologische en sociale aspecten te waarborgen, nog altijd onvoldoende lijken; verzoekt de EIB zijn 
controlemechanismen te verbeteren;  
88. stelt met tevredenheid de vooruitgang vast die volgens het jaarverslag 2010 van de EIB met de 
Investeringsfaciliteit is geboekt, wat de focus op resultaten betreft; is evenwel van mening dat er in 
de jaarverslagen nog steeds veel verbetering mogelijk is, wat de presentatie betreft van volledige, rele ­
vante en objectieve informatie over de resultaten, de doelstellingen die waren bepaald, de doelstellingen 
die zijn gehaald en de redenen voor eventuele afwijkingen, alsmede de beoordelingen die zijn uitge ­
voerd en een samenvatting van de beoordelingsresultaten, inclusief de zwakke punten en de kwesties 
die moeten worden aangepakt; is tevreden met de samenwerkingsbereidheid van de EIB tijdens het 
voorbereidende werk voor deze kwijtingsresolutie;  
89. herinnert eraan dat 14 % van de middelen van de Investeringsfaciliteit (390 000 000 EUR) wordt 
besteed via Europese financiële instellingen voor bilaterale ontwikkelingssamenwerking of joint ventu ­
res; 
90. betreurt het gebrek aan transparantie met betrekking tot de uiteindelijke begunstigden van de middelen 
van de Investeringsfaciliteit; verzoekt de EIB om strikte aangescherpte due diligence-regels toe te passen 
en toe te zien op passende lokale openbare raadpleging met betrekking tot de ontwikkelingsgerelateerde 
aspecten van projecten die door een garantie van de Unie worden gedekt, vóór de goedkeuring van de 
projecten, inclusief wat de prestaties van de financiële tussenpersonen bij het gebruik van de EIB-lening 
met betrekking tot deze aspecten betreft; is van mening dat de EIB bij leningen aan ontwikkelings ­
landen strikte aangescherpte due diligence-regels moet toepassen, overeenkomstig gestandaardiseerde 
procedures, volgens de internationale beste praktijken, met betrekking tot de strijd tegen het witwassen 
van geld en de financiering van terrorisme;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/137  
( 1 ) Besluit 1080/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 tot verlening van een EU- 
garantie voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen en leninggaranties voor projecten buiten de 
Unie (PB L 280 van 27.10.2011, blz. 1).
91. neemt kennis van berichten van een niet-gouvernementele organisatie over gevallen waarin EIB-geld 
naar bedrijven zou zijn gegaan met bestuursleden tegen wie een onderzoek liep of die beschuldigd 
waren van corruptie en het witwassen van geld; wenst door de EIB op de hoogte te worden gebracht 
van wat er waar is van dergelijke berichten;  
92. merkt op dat de EIB zorgt voor de complementariteit van de projecten die worden gefinancierd door de 
Bank en de projecten die worden gefinancierd door de Commissie door in een vroeg stadium met de 
Commissie overleg te plegen, alvorens met zijn due diligence voor projecten te starten; herinnert eraan 
dat de Commissie een niet-stemgerechtigd lid is van het Comité van de Investeringsfaciliteit en advies 
uitbrengt over elk specifiek voorstel;  
93. verzoekt de Commissie de tenuitvoerlegging van de Investeringsfaciliteit van nabij te blijven volgen en 
controleren en geregeld verslag over haar bevindingen uit te brengen aan de Commissie begrotings ­
controle van het Parlement;  
94. herinnert eraan dat de rol van de Rekenkamer bij het controleren van de door de EIB beheerde EOF's is 
omschreven in de driepartijenovereenkomst tussen de Commissie, de EIB en de Rekenkamer; verzoekt 
de Rekenkamer een speciaal verslag op te stellen over de effectiviteit en de efficiëntie van de door de 
EIB beheerde EOF's uit het oogpunt van de terugdringing van de armoede;  
95. merkt op dat de EIB zijn personeel variabele vergoedingen betaalt in de vorm van jaarlijkse bonussen; 
verzoekt de EIB jaarlijks gedetailleerde informatie op zijn website te publiceren over het bedrag van de 
jaarlijkse bonussen van zijn kaderpersoneel, inclusief die van elk lid van de raad van bestuur, het 
bestuurscomité en het controlecomité;  
96. merkt verder op dat de huidige raad van bestuur van de EIB bestaat uit zeven vrouwen en 19 mannen; 
moedigt de lidstaten aan vrouwelijke kandidaten voor te dragen om de twee vacante plaatsen te 
bezetten met het oog op een evenwichtigere vertegenwoordiging in de raad van bestuur.NL L 286/138 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012