Nr. C 270/2 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 11.75 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  de Europese  Unie 
Het advies  van  het Comité  heeft  niet  op een  bepaald  document  betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 26 en 27 februari  1975  gehouden  128e  zitting  heeft  het  Comité  op 
voorstel  van  zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  op te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 16 en 17 juli  1975  te Brussel  gehouden  132e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  artikel  20,  vierde  alinea,  van  zijn  Reglement 
van Orde, 
Gezien  het  besluit  dat  op voorstel  van  het  Bureau 
tijdens  de 128e  zitting  van  26 en 27 februari  1975 
door  zijn  Voltallige  Vergadering  is genomen,  om  op 
eigen  initiatief  een  advies  uit te brengen  en te dien 
einde  overeenkomstig  art.  17 van  het  Reglement  van 
Orde  een  Sub-comité  op te richten  dat  ermee  wordt 
belast,  een  ontwerp-advies  voor  te leggen, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  De  Bruyn, 
mondeling  uitgebrachte  verslag, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  132e  zitting 
van 16 en 17 juli 1975,  vergadering  van  16 juli 1975, 
Overwegende  dat  de Staatshoofden  en Regeringslei-
ders van  de Lid-Staten  der  Europese  Gemeenschap-
pen tot drie  maal  toe  tijdens  hun  successieve  bijeen-
komsten  te Parijs  (19 t/m  21 oktober  1972),  te Kopen-hagen  (14  en 15 december  1973)  en opnieuw  te Parijs 
(9 en 10 december  1974)  „hun  gemeenschappelijke 
wil hebben  bevestigd  om in belangrijke  aangelegenhe-
den in de wereld  Europa  met  een  stem  te laten  spre-
ken"  en hebben  besloten,  „vóór  het  einde  van  dit 
decennium  en met  strenge  eerbiediging"  van  de reeds 
onderschreven  Verdragen,  het  geheel  van  de betrek-
kingen  tussen  die  Lid-Staten  om  te zetten  in een 
Europese  Unie"; 
Overwegende  dat  zij het tijdens  hun  laatste  ontmoe-
ting „dienstig  (hebben  geacht)  dat  de Negen  zo spoe-
dig mogelijk  overeenstemming  bereiken  over  een 
algemene  conceptie  van  de Europese  Unie"  en de In-
stellingen  van  de Gemeenschap  hebben  gevraagd,  „de 
indiening  van  hun  verslagen  te bespoedigen  en deze 
nog vóór  het  einde  van  het  eerste  halfjaar  van  1975 
uit te brengen"; 
Overwegende  dat  zij zijn  „overeengekomen,  de heer 
Tindemans,  Eerste  Minister  van  het  Koninkrijk  Bel-
gië, op te dragen  om  vóór  eind  1975  aan  de Rege-
ringsleiders  een  syntheseverslag  uit  te brengen  uit-
gaande  van  het  overleg  dat  hij  zal  plegen  met  de 
26.11.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/3 
regeringen  en de kringen  die representatief  zijn  voor 
de openbare  mening  binnen  de Gemeenschap"; 
Overwegende  ten slotte  dat het,  gebruikmakend  van 
zijn initiatiefrecht,  op 28 maart  1974  een  advies  in-
zake  „De  plaats  en rol van  het Economisch  en Sociaal 
Comité  binnen  het  systeem  van  de communautaire 
instellingen  in het licht  van  een  verdere  ontwikkeling 
ervan"  (l) en op 17 juli  1974  een  advies  inzake  „de 
situatie  in de Gemeenschap"  (2) heeft  uitgebracht 
welke  adviezen  een eerste  bijdrage  vormden  tot de op 
Gemeenschapsniveau  op gang  gekomen  discussie  over 
de opzet  van  een Europese  Unie, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  68 stemmen  voor  en 4 stemmen  tegen,  bij 18 
onthoudingen  werd  goedgekeurd: 
1. Doelstellingen  van  de Europese  Unie 
1.1. Het  uitgangspunt  van  de Europese  integratie 
wordt  gevormd  door  een aantal  fundamentele  beweeg-
redenen  (totstandkoming  van  een  duurzame  vrede 
tussen  de Europese  landen,  handhaving  van  de demo-
cratische  vrijheidsrechten,  het vervullen  van  een inter-
nationale  functie  door  Europa,  economisch  herstel). 
Deze  beweegredenen  behouden  al hun  waarde.  Er 
blijft  de Europese  landen  in ieder  geval  geen  andere 
keuze  dan  voort  te gaan  op de weg  naar  hun  eenheid. 
1.2. Iedere  vertraging  of stilstand  bij de totstand-
brenging  van  een  verenigd  Europa  zal stellig  de ver-
worvenheden  in gevaar  brengen.  Indien  Europa  niet 
blijk  geeft  van interne  samenhang,  kan  er geen  sprake 
zijn van  een  duurzame  solidariteit  met  de rest  van  de 
wereld. 
1.3. De  Europese  Unie  moet  dus  voor  de Lid-Sta-
ten de gelegenheid  zijn,  hun  onderlinge  banden  te 
consolideren,  hetgeen  absoluut  noodzakelijk  is om 
haar  politieke  en economische  onafhankelijkheid  te-
genover  de rest  van de wereld  te waarborgen. 
1.4. Europa  heeft  weliswaar  aantrekkingskracht 
voor  de wereld,  maar  zij kan slechts  hopen  op een rol 
van doorslaggevende  betekenis  op  internationaal 
niveau  indien  zij haar  eigen  identiteit  in sterkere  mate 
bevestigt. 
1.5. De  Europese  Unie  moet  ten  volle  gebruik 
maken  van  de in de Verdragen  neergelegde  bepalin-
gen. Het  resultaat  moet  echter,  vooral  in kwalitatief, 
opzicht,  verder  gaan. 
1.6. Zij  zou  niet  aan  haar  opdracht  voldoen  indien 
zij zuiver  economisch  van  aard  zou  zijn.  Haar  ambitie 
(») PB nr. C 115  van  28. 9. 1974. 
(2) PB  nr. C 125  van  16. 10. 1974. moet  dan  ook  uitgaan  naar  de ontwikkeling  van  een 
samenlevingsmodel  dat  in sterkere  mate  tegemoet 
komt  a^n  de grote  verlangens  van  de Europese  bevol-
kingen,  die  in vrede,  vrijheid  en veiligheid  willen 
leven  en wier  wensen  uitgaan  naar  afschaffing  van de 
grenzen,  totstandbrenging  van  een  natuurlijker  leef-
milieu  en -wijze,  grotere  aandacht  voor  waardig-
heid van  de mens  en een grotere  mate  van  rechtvaar-
digheid  door  vermindering  van  de ongelijkheden. 
1.7. Om  al deze  hierboven  uiteengezette  redenen 
mag de Europese  Unie  niet  volstaan  met  eenvoudige 
coördinerende  activiteiten  in een stelsel  van betrekkin-
gen van  intergouvernementele  aard  binnen  een  — 
zelfs  veredeld  soort  — vrijhandelszone.  Zij dient  over 
doeltreffende  instellingen  te beschikken  waarvan  de 
functies  en de onderlinge  betrekkingen  duidelijk  zijn 
vastgelegd. 
1.8. De  Europese  Unie,  die het volledige  politieke 
integratieproces  een zaak  van  de toekomst  laat,  moet 
nu al over  een democratisch  functionerende  Europese 
macht  gaan  beschikken  ten einde  de communautaire 
beleidsvormen  snel  en in hun  geheel  ten uitvoer  te 
leggen.  De instellingen  moeten  zodanig  worden  geor-
ganiseerd  dat zij overeenkomstig  hun  respectieve  be-
voegdheden  actief  kunnen  deelnemen  aan  de commu-
nautaire  besluitvorming. 
1.9. Hoewel  de volledige  totstandkoming  van  de 
Europese  Unie  in feite  een  zaak  van  na de jaren 
zeventig  zal worden,  mag  en kan  er geen  enkel  be-
zwaar  tegen  bestaan  dat bepaalde  doelstellingen  eer-
der worden  verwezenlijkt.  In het  huidige  kader  van 
de Verdragen  kunnen  en moeten  belangrijke  stappen 
voorwaarts  worden  gezet  ten einde  de Gemeenschap 
weer  de geloofwaardigheid  te geven  welke  door  te 
veel mislukkingen,  vergissingen  en aarzelen  is aange-
tast: bij voorbeeld  toepassing  van  het meerderheids-
beginsel  bij de besluitvorming  in de Raad  en toepas-
sing van  de artikelen  235  en 236  van  het Verdrag  tot 
oprichting  van  de E.E.G. 
1.10.  De  respectieve  bevoegdheden  van de nationale 
en Europese  instanties  dienen  duidelijk  te worden  ge-
definieerd,  waarbij  communautaire  bevoegdheden 
moeten  worden  vastgesteld  voor  alle  probleemgebie-
den waarvoor  Europa  beter  blijkt  te zijn  toegerust 
dan de afzonderlijke  nationale  overheden. 
1.11.  Slechts  indien  een werkelijke  politieke  bereid-
heid tot uiting  komt  welke  nodig  is om geleidelijk  de 
Europese  Unie  tot stand  te brengen,  zal het mogelijk 
. zijn  de steun  van  de bevolkingen  te verkrijgen,  op 
voorwaarde  echter  dat de activiteiten  van  de Gemeen-
schap  door  hen  worden  waargenomen  en begrepen, 
wat betekent  dat de bevolkingen  rechtstreeks  invloed 
moeten  kunnen  uitoefenen  op de hiervoor  geëigende 
niveaus  en dat  zij objectief  en permanent  worden 
voorgelicht. 
1.12.  Men  zou  een  „handvest  ter bepaling  van  de 
doelstellingen  van  de Europese  Unie"  moeten  uitwer-
Nr. C 270/4  Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen  26.11.  75 
ken en na instemming  door  het Europees  Parlement 
ter goedkeuring  aan  de Lid-Staten  moeten  voorleg-
gen. Bij de uitwerking  van de grondbeginselen  van dit 
„handvest"  dienen  de regels  van  de democratie  te 
worden  geëerbiedigd  en dient  men  van  een politiek 
en cultereel  pluralisme  uit te gaan.  De rechten  van de 
Europese  burgers,  alsmede  de te bereiken  sociaal-eco-
nomische  doelstellingen  zouden  hierin  moeten  wor-
den gedefinieerd  resp.  herhaald. 
1.13.  De  Europese  Unie  moet  er op deze  wijze  toe 
bijdragen,  de volkeren  en de Regeringen  der Lid-Sta-
ten de verenigen  door  hen  geleidelijk  aan elkaar  te 
binden  door  gemeenschappelijke  activiteiten,  welke 
mogelijk  zijn geworden  dank  zij de functionering  van 
communautaire  instellingen;  deze  moeten  zich  daarbij 
instellen  op een  nieuwe  wereld,  waarin  zij de hun 
toekomende  plaats  kunnen  innemen  en kunnen 
ijveren  voor  vrede,  vrijheid  en sociaal-economische 
vooruitgang. 
2. Huidige  situatie  van de Gemeenschap 
2.1. Tijdens  een langdurige  periode  van gestage  ex-
pansie,  die nog  werd  gestimuleerd  door  de vorming 
van een omvangrijke  gemeenschappelijke  markt,  heeft 
het Europa  van de Zes,  en vervolgens  van de Negen, 
een betrekkelijke  welvaart  gekend:  een hoog  werkge-
legenheidsniveau,  een  aanmerkelijke  verhoging  van 
de levensstandaard  en een opmerkelijke  uitbreiding 
van de produktie,  het handelsverkeer  en de goederen-
consumptie. 
2.2. Vooral  gedurende  de afgelopen  18 maanden 
zijn evenwel  economische  en monetaire  moeilijkhe-
den aan het licht  getreden,  welke  nog werden  aange-
wakkerd  door  de stijging  van  de olieprijzen.  Deze 
moeilijkheden  hebben  geleid  tot een sterke  geldont-
waarding  en een toeneming  van de werkloosheid. 
2.3. Hoewel  niet alle oorzaken  van deze  situatie  de 
landen  van  de E.E.G.,  noch  de E.E.G.  zelf mogen 
worden  verweten,  is het toch  wel zo dat de Gemeen-
schap  door  haar  structurele  en functionele  interne 
zwakte  bijzonder  gevoelig  is geworden  voor  de gevol-
gen van nationale  en internationale  evenwichtsversto-
ringen. 
2.4. In  zijn  advies  van 17 juli 1974  heeft  het Eco-
nomisch  en Sociaal  Comité  reeds  de inventaris  opge-
maakt  van de in het kader  van de Verdragen  bereikte 
resultaten,  maar  heeft  het tevens  gewezen  op de 
ondervonden  tegenslagen  en hiervan  de diepere  oor-
zaken  opgespoord. 
2.5. Het  gemeenschappelijk  landbouwbeleid  was 
en is nog altijd  de meest  uitgewerkte  en geïntegreerde 
vorm  van  gemeenschappelijke  beleidsvorming.  Met 
name  door  het ontbreken  van  convergentie  van  de 
economische  en monetaire  politiek  der  Lid-Staten 
heeft  dit beleid  nu echter  haar  grenzen  bereikt.  Als gevolg  hiervan  wordt  de weer  aan het licht  tredende 
nationaal-protectionistische  tendens  aangewakkerd. 
2.6. De  communautaire  maatregelen  op sociaal  ge-
bied waren  in de allereerste  plaats  bedoeld  ter bege-
leiding  van  de economische  beleidskeuzes  of ter 
afzwakking  van bepaalde  schadelijke  gevolgen  hier-
van en hebben  zodoende,  de algemene  welvaartsstij-
ging en de sociale  gevolgen  hiervan  buiten  beschou-
wing  gelaten,  niet het verwachte  resultaat  opgeleverd, 
in weerwil  van  het  onlangs  gepubliceerde  sociaal 
actieprogramma^1)  dat voorlopig  nog niets  meer  dan 
een reeks  plannen  is. Het specifieke  dat op het credit 
van de Gemeenschap  kan worden  bijgeschreven  zijn 
de regelingen  met betrekking  tot het vrije  verkeer  van 
werknemers,  de bescherming  van migrerende  werkne-
mers,  de verhoging  van de beloning  van vrouwelijke 
werknemers  in het kader  van artikel  119 en de steun-
verlening  vai} het Europees  Sociaal  Fonds. 
2.7. In  het Europese  bestel  is niettemin  nog  steeds 
sprake  van ernstige  sociaal-economische  ongelijkheid. 
Pas na zeer  lang  aarzelen  is toegestemd  in de oprich-
ting van een Regionaal  Ontwikkelingsfonds  (2), maar 
bij de oprichting  hiervan  is tegelijkertijd  besloten  tot 
een verdeelsleutel  waarover  tevoren  in het geheel 
geen overleg  is gepleegd  met  de partijen  die betrok-
ken zijn bij de steunverlening  van dit fonds. 
2.8. In  deze  reeks  constateringen  zou men  ook nog 
kunnen  noemen:  de schadelijke  achterstand  bij de 
totstandkoming  van  de economische  en monetaire 
unie (8), het ontbreken  van solidariteit  bij het energie-
beleid,  bij het gemeenschappelijk  vervoersbeleid  (4), 
bij het industriebeleid,  enz. 
2.9. Kortom,  de positieve  balans  van  hetgeen  op 
Gemeenschapsniveau  is bereikt,  is mogelijk  geweest 
door een  sterke  economische  groei,  zonder  dat de 
nationale  politieke  autoriteiten  werkelijk  hebben  ge-
zocht  naar  wegen  om deze  op Europees  niveau  in 
hun greep  te krijgen. 
2.10.  Doordat  de  Gemeenschap  onvoldoende 
vooruitgang  bij haar  organisatie  en haar  ontwikkeling 
heeft  geboekt,  hebben  haar  activiteiten  niet  tot een 
gemeenschappelijke  structuur  geleid.  De gevolgen  van 
de stijging  van de aardolieprijs  hebben  de kans  op het 
uiteenvallen  van de Europese  eenheid  nog  vergroot, 
terwijl  de gebeurtenissen  in de wereld  juist  zouden 
moeten  aanzetten  tot een grotere  saamhorigheid. 
2.11.  De  Europese  Unie  moet  zich  dan  ook  doel-
treffende  instellingen  geven  die snel maatregelen  kun-
nen nemen  en nauwkeurige  gedefinieerde,  concrete 
doelstellingen  nastreven. 
(») PB nr. C 37 van 1. 4. 1974. 
(*) PB nr. C 8 van 31. 1. 1974. 
(a) PB nr. C 37 van 1. 4. 1974 en nr. C 115 van 28. 9. 1974. 
(4) PB nr. C 126 van 17. 11. 1974. 
26.11.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/5 
3. De instellingen  van  de Europese  Unie 
3.1. Het  Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  zich 
reeds  in zijn  advies  van  28 maart  1974  kunnen  uit-
spreken  over  de kritiek  die op de huidige  wijze  van 
functioneren  van  de communautaire  Instellingen  kan 
worden  geleverd. 
3.2. De  Europese  Unie  moeten  bepaalde  bevoegd-
heden  en de daarvoor  noodzakelijke  macht  worden 
verleend,  wil zij de door  haar  vastgestelde  of in de 
toekomst  vast  te leggen  doelstellingen  en de daartoe 
onontbeerlijke  beleidsvormen  kunnen  realiseren. 
3.3. Deze  bevoegdheden  en deze  macht  veronder-
stellen  het bestaan  van  instellingen  die legitiem  — en 
dus democratisch  — en doeltreffend  zijn.  Zonder  een 
volledige  beschrijving  van  deze  instellingen  te willen 
geven,  wenst  het Comité  toch  de belangrijkste  voor-
waarden  uiteen  te zetten  waaraan  zij zijns  inziens 
moeten  beantwoorden. 
3.4. Het  wijst  allereerst  op het feit dat van  de door 
het Verdrag  van  Rome  geboden  mogelijkheden  met 
betrekking  tot de instellingen  nog  steeds  niet  ten volle 
gebruik  wordt  gemaakt.  De Raad  wordt  overstelpt 
met weinig  belangrijke  zaken,  wil het meerderheids-
principe  niet  gaarne  toepassen,  zelfs  niet  wanneer  er 
geen  grote  belangen  van  de Lid-Staten  op het  spel 
staan,  en blijft  daardoor  duidelijk  in gebreke  bij het 
vervullen  van  zijn  taak.  In het licht  van  de opgedane 
ervaring  kan  worden  aangenomen  dat dit voorname-
lijk het gevolg  is van  een  vervorming  van  het  Ver-
drag.  Voor  de Raad  van  de Gemeenschap,  zoals  die 
in het Verdrag  is bedoeld,  zijn  immers  sectoriële  ver-
gaderingen  van  ministers  van  de Lid-Staten  in de 
plaats  gekomen. 
3.5. Het  initiatiefrecht  van  de Commissie  wordt 
daardoor  belemmerd  en de doeltreffendheid  van haar 
bestuursapparaat  sterk  verminderd. 
3.6. Zelfs  wanneer  uiteindelijk  communautaire  be-
sluiten  tot  stand  komen,  geven  de Lid-Staten  zelf 
vaak  blijk  van  weerstand  en zijn  zij te laat  met  de 
uitvoering  ervan. 
3.7. Voor  deze  toestand  kan  en moet  beslist  een 
oplossing  worden  gevonden.  Het  streven  naar  een 
toekomstige  Europese  Unie  mag  niet  als uitvlucht  gel-
den om op het gebied  van  de instellingen  veranderin-
gen uit de weg  te gaan.  Het  vertrouwen  dat de econo-
mische  en sociale  subjecten  en daardoor  de bevolking 
in haar  geheel  kunnen  stellen  in de Europese  Instel-
lingen  staat  namelijk  op het spel.  Zou  men  dit ver-
trouwen  laten  afbrokkelen,  dan  zou  de toekomst  van 
de gehele  Europese  opbouw  in gevaar  worden  ge-
bracht. 
3.8. Weliswaar  behoudt  het  institutioneel  bestel 
van het  Verdrag  van  Rome  al zijn  waarde  en moet 
het zo doeltreffend  mogelijk  worden  gemaakt,  toch 
heeft  het op bepaalde  punten  nu zijn  grenzen  wel bereikt.  Thans  is het  volkomen  duidelijk  dat  deze 
nieuwe  periode  van  de Europese  opbouw  nieuwe 
vooruitgang  vereist  op politiek  gebied,  dus  ook  op 
dat van  de instellingen.  Juist  deze  behoefte  aan  defi-
nitieve  vooruitgang,  welke  thans  sterk  wordt  gevoeld 
door  allen  die  de ontwikkeling  van  Europa  volgen, 
sluit aan bij de idee  van de Europese  Unie. 
3.9. De  totstandbrenging  van  de Europese  Unie  zal 
noodzakelijkerwijze  geleidelijk,  in fasen,  verlopen, 
maar  dit proces  zal door  een  eigen  dynamiek  gesti-
muleerd  moeten  worden.  De Europese  Unie  zal een 
belangrijke  stap  betekenen  van  de huidige  toestand 
naar  de opbouw  van  een  werkelijk  federatieve  Staat. 
3.9.1.  De  Gemeenschap  zullen  bevoegdheden  moe-
ten worden  gegeven,  met  name  op die gebieden  waar 
de Lid-Staten  gezien  de door  de realiteit  gestelde  eisen 
niet meer  in staat  zijn,  zelfstandig  op te treden;  gedu-
rende  deze  overgangsperiode  zullen  echter  de macht 
van de Gemeenschap  en die van  de Staten  naast  elkaar 
blijven  bestaan. 
3.10.  De  Europese  Unie  zal er rekening  mee  moe-
ten houden  dat elke  Lid-Staat  zijn  eigen  volksaard  en 
gewoonten  kent.  In tegenstelling  tot de situatie  in een 
unitaire  samenleving  moet  zij juist  naar  de totstand-
brenging  van  een  pluralistische  maatschappij,  en niet 
consequent  naar  een  zo goed  mogelijke  uniformisatie 
streven. 
3.11.  Zij  zal er ten slotte  voor  moeten  zorgen  dat 
de sociaal-economische  groeperingen  actief  kunnen 
deelnemen  aan  de voorbereiding  en de totstandko-
ming  van  de besluiten  die hen  betreffen,  zoals  de in 
oktober  1972  in Parijs  bijeengekomen  Staatshoofden  / 
en Regeringsleiders  trouwens  voor  ogen  stond. 
3.12.  De  bevoegdheden  en taken  dienen  volgens 
het Comité  beslist  zo duidelijk  mogelijk  over  de in-
stellingen  van  de Europese  Unie  te worden  verdeeld. 
3.13.  Het  voornaamste  doel  van  de thans  regelma-
tig weerkerende  bijeenkomsten  van  de Staatshoofden 
en Regeringsleiders,  de z.g. „Europese  Raad",  moet  in 
het bijzonder  in de beginfase  van de totstandbrenging 
van de Europese  Unie  zijn,  impulsen  te doen  uitgaan 
en de politieke  bereidheid  te bevestigen. 
3.14.  De  Instellingen  van  de Gemeenschap  dienen 
aan de hand  van  hun  respectieve  functies  te worden 
onderscheiden. 
3.15.  De  wetgevende  macht  moet  voor  alle  onder-
werpen  die  onder  de bevoegdheid  van  de Gemeen-
schap  ressorteren  in toenemende  mate  bij  het  via 
algemene  verkiezingen  samen  te stellen  Europees  Par-
lement  komen  te berusten.  Dit zou  al vrij  spoedig  een 
feit kunnen  zijn,  daar  in het Verdrag  van  Rome  al op 
een gekozen  vergadering  wordt  vooruitgelopen  en 
door  het Europees  Parlement  zelf  reeds  een ontwerp-
verdrag  inzake  de verkiezing  aan  de Raad  is voorge-
legd.  Dit  Parlement  zou  tot  taak  hebben,  over  de 
Nr. C 270/6 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 11.75 
begroting  te stemmen,  de communautaire  wetsont-
werpen  »goed  te keuren  en controle  op de "uitvoering 
van de wetgeving  uit te oefenen.  Daarnaast  zou  het 
op bepaalde  gebieden  het initiatiefrecht  moeten  krij-
gen. 
3.16.  De  uitvoerende  macht  moet  van  twee  kan-
ten beschouwd  worden:  dient  gedurende  de over-
gangsperiode  naar  de Europese  Unie  het zwaartepunt 
van de beslissingsmacht  te liggen  bij de Ministerraad, 
dat van  de macht  belast  met  de uitvoeringsbepalingen 
dient  bij de Commissie  te liggen. 
3.17.  De  Ministerraad  zou  moeten  bestaan  uit één 
of twee  permanente  ministers  per Lid-Staat.  Deze  mi-
nisters  zouden  van  hun  respectieve  regeringen  deel 
moeten  uitmaken  en hiervan  volmacht  moeten  verkrij-
gen. Om  het beraad  in de Ministerraad  de gewenste 
doeltreffendheid  te verlenen,  zouden  deze  ministers 
zich door  gespecialiseerde  ministers  kunnen  laten  bij-
staan  naar  gelang  van de behandelde  materie. 
3.17.1.  De  Raad  dient  het debat  van  het Parlement 
over communautaire  wetsonderwerpen  bij te wonen 
en in samenwerking  met  de Commissie  erop  toe  te 
zien dat de communautaire  wetgeving  in de Lid-Sta-
ten wordt  toegepast. 
3.18.  De  Commissie,  de  concrete  gedaante  van  de 
Gemeenschap,  dient  over  eeiq  omvangrijk  initiatief-
recht  en een vergaande  uitvoerende  macht  te beschik-
ken. Daarom  zou  de Commissie  volgens  het Econo-
misch  en Sociaal  Comité  aan  het Europese  Parlement 
een programma  moeten  voorleggen,  waarin  de be-
leidsvoornemens  voor  de duur  van  haar  ambtster-
mijn  en de hiervoor  te gebruiken  middelen'  zijn 
uiteengezet.  In de eindfase  van  de Europese  Unie  zou 
de Commissie  op basis  daarvan  het vertrouwen  van 
het Europees  Parlement  moeten  krijgen. 
3.18.1.  Zij  zou  tot taak  hebben,  in overleg  met  de 
Ministerraad  communautaire  wetsontwerpen  uit  te 
werken,  deze  aan  het  parlement  voor  te leggen  en 
voor  hem  te verdedigen. 
3.19.  De  Sociaal-Economische  Raad,  instelling 
waarin  de vertegenwoordigers  van  de sociaal-econo-
mische  belangen  zijn  verenigd,  moet  zijn  adviserende 
taak (het  uitbrengen  van  adviezen  op verzoek  en van 
initiatiefadviezen)  beter  tot haar  recht  kunnen  laten 
komen,  zodat  de politieke  instanties  rekening  kunnen 
houden  met  het  standpunt  en de ervaring  van  de 
sociaal-economische  kringen  met  betrekking  tot de te 
nemen  besluiten.  De leden  van  de Raad  zouden,  even-
als thans  het geval  is, op voorstel  van  de nationale 
regeringen  worden  benoemd,  waarna  de lijst  ter rati-
ficering  aan de Ministerraad  zou  worden  voorgelegd. 
3.19.1.  De  Sociaal-Economische  Raad  dient  ver-
plicht  te worden  geraadpleegd  over  ontwerp-besluiten 
van sociaal-economische  aard;  de raadpleging  dient 
zodanig  te geschieden  dat de Commissie,  de Raad  en 
het Parlement  tijdig  van de adviezen  kunnen  kennisne-men zo zullen  alle  sociale  partners  op grotere  schaal 
bij de economische  en sociale  besluitvorming  worden 
betrokken. 
3.19.2.  De  Sociaal-Economische  Raad  dient  de be-
voegdheid  te worden  verleend,  zelf  zijn  Reglement 
van Orde  vast  te stellen.  Voorts  zou  deze  Raad  een 
centrum  kunnen  zijn  waar  op steeds  grotere  schaal 
contacten  kunnen  worden  gelegd  tussen  de vertegen-
woordigers  van  alle  sociaal-economische  kringen  bin-
nen de Gemeenschap  alsmede  met  de met  de Ge-
meenschap  geassocieerde  landen. 
3.20.  Het  Hof  van  Justitie  zou  belast  blijven  met 
de zorg  voor  de naleving  van  het  communautaire 
recht  door  de Verdragen,  de communautaire  wetten, 
alsmede  de uitvoeringsbepalingen  hiervan  te interpre-
teren  en toe te passen. 
3.21.  De  Rekenkamer  zou  dezelfde  taak  vervullen 
als de soortgelijke  instellingen  in de Lid-Staten  en zou 
verslag  uitbrengen  aan  de Europese  Vergadering. 
3.22.  Hoewel  het  hierboven  beschreven  institutio-
nele bestel  op den  duur  aanpassingen  van  de Verdra-
gen vereisen,  moet  volgens  het Comité  toch  worden 
gesteld  dat  op grond  van  de huidige  Verdragen  al 
aanzienlijke  resultaten  kunnen  worden  geboekt. 
4. De prioritaire  beleidsvormen  in de Europese  Unie 
4.1. Van  welke  doorslaggevende  betekenis  de poli-
tieke  bereidheid  van  de Staatshoofden  of Regerings-
leiders  en de doeltreffendheid  van  het  functioneren 
der communautaire  instellingen  ook  mogen  zijn,  de 
Europese  Unie  valt  of staat  met  haar  economische  en 
sociale  aspecten  en met  de conceptie  en tenuitvoerleg-
ging van  doeltreffende  beleidsmaatregelen  om  aan 
problemen  van  dien  aard  het hoofd  te bieden. 
4.2. Slechts  door  haar  invloed  op het  dagelijks 
leven  van  haar  bevolking  zal zij de instemming  en de 
steun  hiervan  verwerven.  Gezien  de betekenis  van  het 
consumèntenbeleid  voor  de publieke  opinie  is het 
daarom  zaak,  het  op 14 april  1975  door  de Raad 
vastgestelde  eerste  programma  voor  een beleid  inzake 
bescherming  en voorlichting  van  de consument  zo 
spoedig  mogelijk  ten uitvoer  te leggen. 
4.3. Onafhankelijk  van  de lopende  werkzaamhe-
den of aangevangen  onderzoeken  moet  de Europese 
Unie  op korte  termijn  de voornaamste  factoren  van 
de huidige  crisis  in haar  greep  zien  te krijgen  (tegen-
gaan  van  de inflatie  en van  de werkloosheid)  en dient 
zij op middellange  termijn  te zorgen  voor  de aanpas-
sing van  de nationale  volkshuishoudingen  aan  de 
nieuwe  situatie  en het herstel  van  het evenwicht  op de 
betalingsbalansen. 
4.4. Om  haar  doelstellingen  te verwezenlijken, 
dient  de Europese  Unie  een  economisch  en  sociale 
programmatie  op  korte  en  middellange  termijn  te 
26.11.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 27017 
ontwerpen.  De doelstellingen  moeten  worden  vastge-
steld  na uitvoerig  overleg  met alle in de Gemeenschap 
georganiseerde  economische  en sociale  krachten.  Er 
dient  tussen  die Sociaal-Economische  Raad,  de Com-
missie  en de Raad  regelmatig  van  gedachten  te wor-
den gewisseld  over  de in de Gemeenschap  te voeren 
economische  politiek. 
4.5. Het  Comité  stelt  voor,  een coherente  kern  van 
de in de Gemeenschap  te voeren  economische  en 
sociale  politiek  tot  stand  te brengen,  waarvan  de 
onderdelen  zijns  inziens  onverbrekelijk  met  elkaar 
verbonden  zijn.  Elke  discrepantie  hiertussen  kan 
immers  slechts  leiden  tot ernstige  nieuwe  evenwichts-
verstoringen  en tot een  nieuwe  ontwrichting  van  de 
Gemeenschap. 
4.6. Zonder  aan  de betekenis  van  de beleidsvor-
men die in andere  sectoren  moeten  worden  (inge-
voerd  te willen  afdoen,  dient  dit  minimumpro-
gramma  de volgende  maatregelen  te omvatten  en ge-
leidelijk  onder  de aan de procedures  van de Europese 
Unie  gebonden  communautaire  bevoegdheid  te wor-
den geplaatst: 
4.7. Bespoediging  van  het  voltooiingsproces  van 
de economische  en monetaire  unie  een  onmisbare 
pijler  bij de verwezenlijking  van  de gemeenschappe-
lijke markt,  waartoe  het volgende  vereist  is. 
4.7.1.  Een  convergentie  van  de economische  poli-
tiek der Lid-Staten  en dwingende  maatregelen  zodat 
de Lid-Staten  worden  verplicht  zich  hiernaar  te schik-
ken. 
4.7.2.  Terugkeer  naar  stabiele  pariteiten  tussen  de 
Europese  munteenheden  (de  z.g.  „slang")  met  het 
uiteindelijke  doel,  een  gemeenschappelijke  munt  tot 
stand  te brengen;  willen  de Lid-Staten  minder  kwets-
baar voor  internationale  monetaire  fluctuaties  wor-
den, dan  mogen  zij niet  om deze  voorwaarden  heen-
gaan. 
4.7.3.  De  totstandbrenging  van de geëigende  finan-
ciële mechanismen,  die organismen  vereist  welke  over 
eigen  macht  en communautaire  bevoegdheden  be-
schikken  (communautaire  leningen,  samenvoeging  van 
de reserves,  versterkt  Fonds  voor  monetaire  samen-
werking,  Europese  exportbank,  enz.). 
4.7.4.  Een  sterk  parallelle  ontwikkeling  van  de 
economische  en de monetaire  politiek. 
4.7.5.  De  economische  politiek  dient  juist  in Euro-
pees overleg  te worden  vastgesteld  omdat  twee  voor-
waarden  in acht  moeten  worden  genomen:  de aan-
passing  van haar  ontwikkelingsmodel  om aan de door 
de bevolkingen  gestelde  kwaliteitseisen  te kunnen  vol-
doen  en het leveren  van  haar  bijdrage  tot het opti-
maal  gebruik  van  de middelen  die in de wereld  be-
schikbaar  zijn  met  het oog  op een harmonische  ont-
wikkeling  der volkshuishoudingen. 4.7.6.  Dit  streven  heeft  slechts  kans  van  slagen  in-
dien de groei  in een  voldoende  ordelijk  proces  ver-
loopt.  Dit vereist  een zekere  selectieve  keuze  van  de 
overheidsinvesteringen  en een  selectieve  stimulering 
van de particuliere  investeringen  (advies  van  het 
Comité  van 29 mei  1975  inzake  de „herstructurering 
van de volkshuishoudingen"). 
4.8. De totstandbrenging  van  een Europees  werkgele-
genheidsbeleid  waarvan  de uitvoeringskosten  in de 
communautaire  begroting  moeten  worden  opgenomen 
4.8.1.  Een  van  de eerste  problemen  waarvoor  de 
Europese  Unie  energiek  een oplossing  moet  zoeken  is 
de werkgelegenheid  (*), omdat  zij borg  moet  staan 
voor  het recht  op werk. 
4.8.2.  In  het kader  van een grotere  inspraak  van de 
vertegenwoordigers  van  de verschillende  sociaal-eco-
nomische  categorieën  in de communautaire  besluitvor-
ming  op economisch  en sociaal  terrein  moet  het doel 
van de Europese  Unie  zijn: 
4.8.3.  opheffing  van  alle  belemmeringen  die de ge-
lijkwaardigheid  van  diploma's  en certificaten  thans 
nog in de weg  staan; 
4.8.4.  uitwerking  van  een  Europees  immigratiebe-
leid voor  personen  uit derde  landen,  in het bijzonder 
uit de geassocieerde  landen  van Europa  en Afrika. 
4.8.5.  Oprichting  van  een  Europees  arbeidsbureau 
dat verder  kan  gaan  dan  een  dikwijls  uitzichtloze 
coördinatie  van  de nationale  arbeidsbureaus  en dat 
competent  is op de volgende  gebieden:  inzicht  in de 
arbeidsmarkt,  compensatie  van  de vraag  naar  en het 
aanbod  van personeel,  prognoses  en oriëntatie. 
4.8.6.  Het  streven  naar  harmonisatie  van  de 
arbeidsvoorwaarden,  een  onmisbare  voorwaarde  voor 
werkgelegenheid  en opleiding,  moet  de opdracht  van 
de Europese  Unie  zijn.  Omvangrijke  activiteiten  op 
dit gebied  zijn  slechts  mogelijk  indien  de Europese 
bereidheid  hiertoe  bestaat,  omdat  door  de kosten 
hiervan  de regels  van  de vrije  concurrentie  kunnen 
worden  overtreden. 
4.8.7.  Al  deze  maatregelen  kunnen  niet  slechts  het 
resultaat  zijn  van het optreden  van  de Europese  wet-
gever.  Hierbij  komt  het vooral  aan op de economische 
en sociale  gesprekspartners,  zodat  het nodig  is dat zij 
in sectorieel  verband  (2) en in een solidaire  Europese 
sfeer  vrijelijk  en zonder  bedreiging  van  hun  autono-
mie overleg  kunnen  plegen. 
4.8.8.  Aangezien  de vrije  tijd naar  verwachting  zal 
toenemen,  moeten  ten behoeve  van  de bevolking  de 
nodige  voorzieningen  worden  getroffen.  Hiertoe  die-
nen de sociale  en collectieve  voorzieningen  gedurende 
een lange  periode  in sneller  tempo  te worden  uitge-
breid. 
H PB nr. C 109 van 19. 9. 1974. 
(2) PB nr. C 115 van 28. 9. 1974. 
Nr. C 270/8 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 11.75 
4.8.9.  Ten  slotte  moeten  alle  technische  en juridi-
sche belemmeringen  woeden  opgeheven,  zodat  ten 
volle  van  het recht  van  vestiging  gebruik  kan  worden 
gemaakt,  overeenkomstig  de in het  Verdrag  van 
Rome  neergelegde  beginselen. 
4.9. De  invoering  van  een  Europees  regionaal  be-
leid (x) om de enorme  uitbreiding  van  grote  stedelijke 
concentraties  af te remmen,  de sociale  en culturele 
verschillen  te  verminderen,  werkgelegenheid  ter 
plaatse  te creëren,  de plaatselijke  arbeidende  bevol-
king  inkomens  te verschaffen,  de economische  acti-
viteiten  harmonischer  over  het  grondgebied  van  de 
Gemeenschap  te herverdelen,  de uitbreiding  van  de 
natuurlijke  mogelijkheden  van  de regio  te bevorderen 
en het milieu  en het natuurschoon  te beschermen. 
4.9.1.  Om  dit doel  te kunnen  bereiken,  dient  de 
regio's  bij de verbetering  van  hun  voorzieningen  en 
hun infrastructuur  de helpende  hand  te worden  gebo-
den. De financiële  steunmaatregelen  van  de verschil-
lende  Europese  fondsen  (E.I.B.,  E.O.G.F.L.,  E.S.F., 
E.F.R.O.)  dienen  beslist  te worden  gecoördineerd  om 
de versnippering  van  geldmiddelen  waardoor  het 
effect  ervan  teniet  wordt  gedaan,  tegen  te gaan. 
4.9.2.  De  lijst  van  de regio's  en plaatsen  waarvoor 
steun  moet  worden  verleend  en de keuze  van  de te 
nemen  "maatregelen  dienen  door  de instanties  van  de 
Gemeenschap  te worden  besproken.  Er zouden  Euro-
pese regio's  moeten  worden  afgebakend,  waarbij  niet 
wordt  uitgegaan  van  de grenzen,  maar  van  economi-
sche en sociale  criteria. 
4.9.3.  Aangezien  de regio  een tussenschakel  bij uit-
stek is tussen  de communautaire  instanties  en de be-
volking,  dienen  de plaatselijke  overheidsinstanties,  de 
burgers  en de beroeps-  en vakbondsorganisaties  die 
de structuur  tot leven  brengen,  om deze  reden  bij de 
uitwerking  en de uitvoering  van  de ontwikkelingspro-
gramma's  te worden  betrokken. 
4.10.  De vaststelling  van  een Europees  energiebeleid 
4.10.1.  Is  de ervaring  van  de eerste  gemeenschap 
voor  kolen  en staal  niet  voor  herhaling  vatbaar? 
Europa  moet  zich  organiseren  om  maximaal  haar 
eigen  energiereserves  te exploiteren  omdat  zij anders 
te sterk  van  haar  huidige  leveranciers  afhankelijk  zou 
blijven. 
4.10.2.  Zij  moet  bijgevolg  haar  investeringen  in be-
paalde  sectoren  opvoeren,  zodat  haar  afhankelijkheid 
van de aardolie-invoer  spoedig  zoveel  mogelijk  wordt 
verminderd.  Zeer  bijzondere  aandacht  verdient  de 
energiebesparing,  waardoor  bij  betrekkelijk  geringe 
kosten  grote  bezuinigingen  mogelijk  zijn.  Bovendien 
moeten  de eigen  reserves  van  de Gemeenschap  wor-
den ingeschakeld,  waarbij  zowel  aan  conventionele 
energiebronnen  (koolwaterstoffen),  nieuwe,  onuitput-telijke  energievormen  (zonne-energie,  aardwarmte)  en 
nieuwe  energiebronnen  (waterstof)  moet  worden  ge-
dacht. 
4.10.3.  Ook  van  kernenergie  dient  op veel  groter 
schaal  gebruik  te worden  gemaakt,  hoewel  hierbij  het 
milieu  beslist  moet  worden  beschermd  en op strikte 
wijze  zorg  moet  worden  gedragen  voor  de veiligheid 
van de bevolking. 
4.10.4.  Met  behulp  van  gemeenschappelijke  Euro-
pese investeringen  kan  er in belangrijke  mate  toe 
worden  bijgedragen  dat  door  de Lid-Staten  van  de 
Gemeenschap  de kosten  kunnen  worden  gedekt  die zij 
moeten  opbrengen  om optimaal  voor  hun  betrekkelij-
ke onafhankelijkheid  van  energie-invoer  te kunnen 
zorgen.  De Europese  Unie  dient  de oprichting  van  ge-
mengde  of overheidsondernemingen  naar  Europees 
recht  op het gebied  van  onderzoek  en exploitatie  op 
energieterrein  te bevorderen. 
4.10.5.  Door  deze  maatregelen  kunnen  de energie-
behoeften  van  de Gemeenschap  echter  nog  zeer  vele 
jaren  niet  volledig  worden  gedekt. 
4.10.6.  Een  verenigd  Europa  moet,  als echte  part-
ner, op constructieve  wijz'j  met  de aardolieproduce-
rende  landen  onderhandelen,  en,  zo nodig  parallel 
met de algemene  besprekingen  over  grondstoffen.  Dit 
dient  een opdracht  van  de Europese  Unie  te zijn. 
4.11.  Naast  het in het voorgaande  geschetste  mini-
mumprogramma  wil het Comité  tevens  aandacht  be-
steden  aan  het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  en 
het industriebeleid. 
4.12.  Voortzetting  van  het  gemeenschappelijk  land-
bouwbeleid 
4.12.1.  Uit  de balans  die het Economisch  en Sociaal 
Comité  in zijn  studie  van  28 november  1974  heeft 
opgemaakt,  blijkt  dat  het  gemeenschappelijk  land-
bouwbeleid,  hoewel  het  van  de communautaire  be-
leidsvormen  duidelijk  het  verst  is gevorderd,  zijn 
kracht  dreigt  te verliezen  doordat  het  niet  vergezeld 
gaat van  de nodige  beleidsvormen  op monetair,  regio-
naal,  sociaal,  fiscaal  en handelsgebied. 
4.12.2.  De  totstandbrenging  van  een  Europese 
Unie  moet  het  mogelijk  maken  deze  verstoring  van 
het evenwicht  op te heffen;  bij deze  gelegenheid  dient 
tevens  de plaats  van  de landbouw  in de moderne 
maatschappij  te worden  bepaald,  moeten  de land-
bouwers  in staat  worden  gesteld  een groter  aandeel  te 
hebben  aan  de economische  en sociale  vooruitgang 
en moet  het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  vol-
ledig  zijn  communautaire  en internationale  dimensie 
krijgen,  waarbij  de fundamentele  beginselen  — een-
heid van  de markt,  communautaire  preferentie,  finan-
ciële  solidariteit  — in acht  worden  genomen. 
(») PB nr. C 8 van 31. 1. 1974. 4.13.  Een  industriebeleid  ter  bevordering  van  de 
herstructurering  van  de industriële  activiteit,  die van 
26.11.  75 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/9 
de kleine  en middelgrote  bedrijven  inbegrepen,  op 
grond  van  de prognoses  ten aanzien  van  de technolo-
gische  vooruitgang,  de ontwikkeling  van  de wereld-
handel  en de noodzaak  werkgelegenheid  te creëren. 
4.13.1.  De  Europese  Unie  moet  gebruik  maken  van 
de haar  ter beschikking  staande  mechanismen  (zie  in 
het voorgaande  het hoofdstuk  betreffende  de econo-
mische  en monetaire  unie)  om de investeringen  in de 
sleutelsectoren  te stimuleren. 
4.13.2.  Een  van  de mogelijkheden  ter verwezenlij-
king  van  een  gemeenschappelijk  industriebeleid  is de 
vaststelling  van  een  statuut  voor  de Europese  naam-
loze vennootschap  en van  een  echt  Europees  ven-
nootschapsrecht. 
5. De Europese  Unie  in de wereld 
5.1. Mocht  de Europese  Unie  er door  haar  interne 
samenhang  in blijken  te slagen,  een samenlevingsmo-
del te ontwikkelen  waarin  de verlangens  van  de be-
volking  beter  tot hun  recht  komen,  nl. een rechtvaar-
diger  samenleving  met  een  hoger  welzijnsniveau,  dan 
zou zij daar  ongetwijfeld  baat  bij hebben  in haar 
betrekkingen  met  de rest  van  de wereld.  Door  deze 
nieuwe  dimensie  aan  haar  betrekkingen  toe  te voe-
gen, kan  de Europese  Unie  een  zeer  open  extern  be-
leid tot stand  brengen,  waarmee  de laatste  jaren  reeds 
een aanvang  is gemaakt. 
5.2. ,Zo  zijn  de Overeenkomst  van  Lomé  en het 
streven  naar  een  Middellandse-Zeebeleid  gewichtige 
maatregelen  die  zouden  kunnen  uitmonden  in een 
model  voor  nieuwe  relaties  tussen  landen  met  een 
uiteenlopend  ontwikkelingspeil.  De vertegenwoordi-
gers van  de Gemeenschap  leggen  steeds  meer  contac-
ten met  een  toenemend  aantal  landen  in de wereld 
om tot nieuwe  samenwerkingsrelaties  te komen. 
5.3. Het  is van  zeer  groot  belang  dat de Gemeen-
schap  haar  werkzaamheden  in de toekomst  op deze 
weg kan  voortzetten  en aldus  kan  bijdragen  tot het 
bereiken  van  een  beter  evenwicht  in de wereld.  Dit 
zal echter  slechts  op twee  voorwaarden  mogelijk  zijn: 
5.3.1.  — de Gemeenschap  moet  in de eerste  plaats 
over voldoende  interne  samenhang  beschik-
ken voor  de realisering  van  haar  terecht 
ambitieuze  externe  doelstellingen.  Reeds  nu 
kan men  zich  echter  afvragen  of er geen 
onevenwichtigheid  dreigt  te ontstaan  tussen 
de belangrijke  uitbreiding  van  de door  de 
Commissie  gelegde  internationale  contacten 
en de verzwakking  van  de interne  structuur 
van de Gemeenschap; 
5.3.2.  — indien  de Gemeenschap  niet  over  doeltref-
fende  en wettige  instellingen  beschikt,  kan 
zij ten  opzichte  van  het  buitenland  niet werkelijk  geloofwaardig  worden  en intern 
niet de nodige  solidariteit  bevorderen  om 
het hoofd  te bieden  aan  de ingrijpende  ge-
volgen  voor  ons  sociaal-economische  leven 
van de veranderingen  welke  zich  in de in-
ternationale  economische  betrekkingen  be-
ginnen  af te tekenen; 
5.3.3.  — de Gemeenschap  dient  in de tweede  plaats 
te beschikken  over  alle  noodzakelijke  mid-
delen  voor  het voeren  van  een  actief  extern 
beleid; 
5.3.4.  — het  gaat  hier  eensdeels  om  het  regelmatig 
plegen  van  overleg  tussen  Lid-Staten  over 
hun buitenlands  beleid  zodat  Europa  met 
één stem  kan  spreken; 
5.3.5.  — het  gaat  hier  anderdeels  om de instrumen-
ten waarover  de Gemeenschap  zelf  moet 
beschikken  om te kunnen  optreden.  Tot  op 
dat moment  behoort  alleen  het handelsbe-
leid tot de communautaire  bevoegdheden 
en is het op vrij  restrictieve  wijze  toegepast; 
5.3.6.  — de Gemeenschap  moet  in het  vervolg  op 
het terrein  van  de industriële  samenwerking 
kunnen  optreden  omdat  juist  op dit gebied 
relaties  moeten  worden  aangeknoopt  met 
talrijke  landen,  in het bijzonder  met  landen 
die energie  en grondstoffen  produceren. 
5.3.7.  De  praktijk  heeft  uitgewezen  dat  de Ge-
meenschap  een  doorslaggevende  invloed  op dit voor 
de toekomst  uiterst  belangrijke  gebied  kon  uitoefenen 
wanneer  zij in overeenstemming  met  haar  eigen  iden-
titeit  optrad. 
5.4. De  Europese  Unie  en de belangrijkste  indu-
strielanden,  zoals  de V. S., Japan  en Canada  dienen 
elkaar  als  gelijkwaardige  partners  te bejegenen  en 
zich loyaal  jegens  elkaar  te gedragen:  de vriendschap-
pelijke  verstandhouding  mag  niet  onder  conflicten  te 
lijden  hebben. 
5.5. De  Europese  Unie  kan  ook  via  haar  handel 
met de Oosteuropese  landen  een  evenwichtsfactor 
zijn, indien  zij erin  slaagt,  voor  een  echte  interne 
cohesie  tussen  haar  leden  te zorgen.  Zij dient  tevens 
geleidelijk  met  de andere  gebieden  in de wereld  rela-
ties aan  te knopen,  zoals  met  Azië  en Latijns-Ame-
rika,  die in haar  gaarne  een  loyale  partner  op gelijk-
waardig  niveau  willen  zien. 
5.6. Voordat  er belangrijke  internationale  ontmoe-
tingen  plaatsvinden,  dient  in het algemeen  stelselma-
tig overleg  te worden  gepleegd,  zodat  het  Verenigd 
Europa  als eenheid  kan  optreden. 
5.7. Europa  blijft  openstaan  voor  alle  andere  Euro-
pese landen  met  een  democratisch  en pluralistisch 
Nr. C 270/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 11.75 
systeem,  die om aansluiting  verzoeken  en die zich  met 
de beginselen  en de doelstellingen  van  de Unie  kun-
nen verenigen. 5.8. Indien  Europa  aldus  zijn  stijl  of, zoals  men 
pleegt  te zeggen,  zijn  eigen  identiteit  vindt,  zal het een 
duurzame  en concrete  bijdrage  leveren  tot de vrede  in 
de wereld. 
Gedaan  te Brussel,  16 juli  1975. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Henri  CANONGE 
BIJLAGE 
bij het advies  van het Economisch  en Sociaal  Comité 
De volgende  wijzigingsvoorstellen  zijn  tijdens  de beraadslagingen  verworpen: 
Par. 3.16 
Deze  paragraaf  als volgt  te lezen: 
„De wetgevende  macht  dient  althans  in het eerste  stadium  door  het Europees  Parlement 
en de Ministerraad  gezamenlijk  te worden  uitgeoefend." 
Motivering 
Door  deze  wijziging  worden  de taken  duidelijker  tussen  de Instellingen  verdeeld  en wordt 
tevens  meer  nadruk  gelegd  op de opbouw  van een democratische  structuur  als doel. 
Uitslag  van de stemming: 
29 stemmen  vóór,  42 stemmen  tegen,  4 onthoudingen. 
Par. 3.17.2 
Deze  paragraaf  door  de volgende  tekst  te vervangen: 
„Zolang  het Parlement  zijn  wetgevende  taak  nog  niet  ten volle  vervult,  dienen  de besluiten 
van de Raad,  die een wetgevend  karakter  hebben,  in het openbaar  te worden  genomen." 
Motivering 
Verduidelijking  van enige  aangegeven  onderdelen  en het wegnemen  van  enige  tegenstrijdigheden 
in de tekst. 
Uitslag  van de stemming: 
25 stemmen  vóór,  38 stemmen  tegen,  22 onthoudingen. 
Par. 3.18 
Deze  paragraaf  door  de volgende  tekst  te vervangen: 
„De Commissie,  de concrete  gedaante  van  de Gemeenschap,  dient  over  een  omvangrijk 
initiatiefrecht  en een  vergaande  uitvoerende  macht  te beschikken.  De Commissie,  waarvan 
de overige  leden  door  de Raad  worden  benoemd  na overleg  met  de eerder  gekozen  voor-
zitter,  moet  het  Europees  Parlement  om  vertrouwen  verzoeken  en hem  bij de aanvang 
van haar  ambtstermijn  een  programma  voorleggen,  waarin  de beleidsvoornemens  en de 
hiervoor  te gebruiken  middelen  zijn  uiteengezet." 
26.11.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/11 
Motivering 
Verduidelijking  van enige  aangegeven  onderdelen  en het wegnemen  van enige  tegenstrijdigheden 
in de tekst. 
Uitslag  van de stemming: 
22 stemmen  vóór,  44 stemmen  tegen,  6 onthoudingen. 
Par. 3.18 
Deze  paragraaf  als volgt  te formuleren: 
„De Commissie,  de concrete  gedaante  van  de Gemeenschap,  dient  over  een  omvangrijk 
initiatiefrecht  en een  vergaande  uitvoerende  macht  te beschikken.  De Commissie  wordt 
aldus  in het overgangsstadium  op voordracht  van  de Raad  door  het Europees  Parlement 
gekozen  onder  voorlegging  van  het  programma  dat  zij tijdens  haar  ambtsperiode  wil 
verwezenlijken.  Het  uiteindelijke  doel  moet  zijn,  de Commissie  rechtstreeks  door  het 
Parlement  te doen  benoemen." 
Motivering 
De Europese  Unie  kan  slechts  worden  verwezenlijkt  indien  haar  democratische  Instellingen 
stelselmatig  worden  ontwikkeld.  Onderdeel  hiervan  is speciaal  de versterking  van  de positie 
van het Parlement.  Naast  het begrotingsrecht  is daarom  de benoeming  van  de Commissie  een 
van de belangrijkste  democratische  bevoegdheden. 
Uitslag  van de stemming: 
34 stemmen  vóór,  42 stemmen  tegen,  6 onthoudingen. 
Par. 19 
Deze  paragraaf  als volgt  te wijzigen: 
„3.19.  Een  Europese  Sociaal-Economische  Raad,  welke  zijn  status  als adviesorgaan  ver-
anderd  zou  zien  in die van  een vergadering  waarin  de op Europees  niveau  georganiseerde 
sociaal-economische  groeperingen  zijn  vertegenwoordigd  en daardoor  de status  van  Euro-
pese instelling  zou ontvangen. 
3.19.1.  De  representatieve  Europese  organisaties  benoemen  in de eindfase  hun  leden 
waarna  de lijst  ter ratificering  aan  de Europese  Ministerraad  wordt  voorgelegd.  In de 
Sociaal-Economische  Raad  moet  een  gelijk  aantal  werkgevers  en werknemers  vertegen-
woordigd  zijn,  alsmede  een  verantwoorde  regionale  spreiding  in acht  genomen  worden. 
3.19.2.  De  Sociaal-Economische  Raad  moet  zijn  adviserende  taak  (het  uitbrengen  van 
adviezen  op verzoek  en van  initiatiefadviezen)  beter  tot .haar  recht  kunnen  laten  komen, 
zodat  de politieke  instanties  rekening  kunnen  houden  met  het standpunt  en de ervaring 
van de sociaal-economische  kringen  met  betrekking  tot de te nemen  besluiten." 
Uitslag  van de stemming: 
29 stemmen  vóór,  51 stemmen  tegen,  2 onthoudingen. 
Het huidige  3.19.1  en 3.19.2  omnummeren  tot 3.19.3  respectievelijk  3.19.4. 
Nieuwe  par.  3.19.2  in te voegen: 
„Er zullen  goede  contacten  moeten  worden  onderhouden  met  de nationale  en regionale 
sociaal-economische  raden,  terwijl  de noodzakelijke  Europese  sectoriële  comités  onder-
gebracht  moeten  worden  in de organisatie  van de Sociaal-Economische  Raad." 
Motivering 
Dit amendement  heeft  vooral  tot doel  duidelijk  te maken  dat de Sociaal-Economische  Raad 
van de Gemeenschap  zoveel  mogelijk  een  vertegenwoordiging  moet  zijn  van  de Europese 
sociaal-economische  kringen.  Het  gelijke  aantal  werkgevers-  en werknemersvertegenwoordigers 
impliceert  in deze  opvatting  geen  bipartite  samenstelling  van  de Sociaal-Economische  Raad. 
Nr. C 270/12 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26.11.75 
Uitslag  van dé stemming: 
27 stemmen  vóór,  43 stemmen  tegen,  11 onthoudingen. 
Na par.  4.12.2  de volgende  tekst  in te voegen: 
„4.12.3.  De  landbouw  zal slechts  welvarend  zijn  indien  de landbouwproducenten  bevredi-
gende  inkomens  worden  geboden.  Hoewel  het beleid  tot schaalvergroting  van  de bedrijven 
noodzakelijk  is gebleken  om bepaalde  massacultures  rendabeler  te ktinnen  maken,  moet 
niettemin  ook  een plaats  overblijven  voor  kleinere,  sterker  gespecialiseerde  bedrijven. 
4.12.4.  Daarom  dienen,de  oprichting  van  coöperatieve  bedrijven  en de herstructurering 
van sommige  te sterk  versnipperde  landbouwgronden  te worden  bevorderd." 
Uitslag  van de stemming: 
34 stemmen  vóór,  43 stemmen  tegen,  8 onthoudingen. 
Par. 4.13.2 
Na par.  4.13.2  een nieuwe  par.  4.14  in te voegen: 
„Het  sociaal  beleid  omvat  alle  aspecten  van  het  leven  van  de Europese  bevolking.  Het 
vormt  in iijn  continue  en zich  steeds  uitbreidende  toepassingen  het  einddoel  van  het 
economisch  beleid  in al zijn  vormen  en dient  te worden  gevoerd  door  toedoen  van  alle 
georganiseerde  economische  en sociale  krachten  en met  de medewerking  van  alle  commu-
nautaire  Instellingen." 
Motivering: 
Het ontbreken  van  een  expliciete  opmerking  over  het sociaal  beleid  in dit deel  van  het advies 
zou een  ernstige  tekortkoming  zijn  die  schadelijk  zou  kunnen  zijn  voor  het  niet-aflatende 
belangrijke  streven  van  het Comité. 
Uitslag  van de stemming: 
26 stemmen  vóór,  26 stemmen  tegen,  24 onthoudingen. 
Advies  inzake  een  vereenvoudigingsprogramma 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is nog  niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 21 maart  1975  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  programma  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 16 en 17 juli  1975  te Brussel  gehouden  132e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: