COMMISSIE; VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(91) 177 def. 
Brussel, 30 augustus 1991 
iii^^PLj 
;pflll Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot vaststelling van minimumnormen 
voor het houden van dieren in dierentuinen 
(door de Commissie ingediend) 

- 2 -
TOELICHTING 
InIe id ing 
Momenteel zijn er in de Europese Gemeenschap naar schatting meer dan duizend 
dierentuinen waar een grote verscheidenheid exotische dieren aan het publiek 
wordt gepresenteerd (Bijlage I). Collecties verschillen aanzienlijk, niet 
alleen naar Lid-Staat, maar ook van dierentuin tot dierentuin : zo bestaan er 
openbare en particuliere dierentuinen, sommige dierentuinen worden 
professioneel beheerd en beschikken over adequate middelen, andere missen 
personeel en ervaring ; enkele hebben zich gespecialiseerd in bepaalde soorten, 
de meeste bezitten een uitgebreide verzameling dieren, terwijl in een 
aanzienlijk aantal Inrichtingen (de zogenoemde menagerieën) slechts een handvol 
exotische exemplaren worden gehouden, doorgaans om voorbijgangers te vermaken 
en wat afleiding te bezorgen. 
De laatste jaren is er dan ook veel kritiek gekomen op de omstandigheden waarin 
dieren worden gehouden en op de maatregelen voor de veiligheid van de 
bezoekers, niet alleen bij de publieke opinie, de dierenbeschermings­
organisaties en het Europese Parlement, maar ook bij de dierentuinen zelf. 
Hoewel er momenteel vele uitstekende natuurdocumentaires worden gemaakt, zal 
vrijwel iedereen het ermee eens zijn dat niets gaat boven het met eigen ogen 
zien van een levend wild dier. Door de verspreiding van deze films zijn echter 
ook de verwachtingen van de bezoekers gestegen. Vele dierentuinen zijn zich er 
nu van bewust dat het presenteren van in kale betonnen hokken opgesloten dieren 
het publiek niet aanspreekt en bovendien slecht Is voor de dieren. 
De laatste 20 Jaar zijn de informatie en de ervaring met betrekking tot de 
basisbehoeften van In gevangenschap gehouden wilde dieren voortdurend 
toegenomen. De ter zake beschikbare kennis Is nu dan ook zo groot dat geen 
enkele Europese dierentuin niet in staat is om ten minste in de 
mlnimumbehoeften inzake verzorging en huisvesting te voorzien en er in het 
algemeen voor te zorgen dat de dieren de Juiste voeding krijgen, medisch goed 
worden verzorgd en in zodanige sociale omstandigheden worden gehouden dat zij 
zich op een zo normaal mogelijke wijze kunnen gedragen en hun meest 
fundamentele fysiologische behoeften kunnen bevredigen. 
Nat Jongle wetgeving 
De wetgeving over het houden van dieren in dierentuinen verschilt aanzienlijk 
van de ene Lid-Staat tot de andere (Bijlage II). In landen met een specifieke 
wetgeving voor dierentuinen, zoals Denemarken, Frankrijk, het Verenigd 
Koninkrijk en België, mogen alleen bij een bevoegde autoriteit geregistreerde 
dierentuinen worden geëxploiteerd, die dan ook aan een reeks voorwaarden moeten 
voldoen die betrekking hebben op alle aspecten van het beheer, met inbegrip van 
het welzijn van de dieren en de veiligheid van het publiek. Verschillende Lid­
staten leggen bovendien beperkingen op wat de 
toekenning van overheidssubsidies aan dierentuinen betreft, in verband met het 
in essentie commerciële karakter van dit soort inrichtingen. 
In alle landen gelden voor dierentuinen de wetten inzake het welzijn van 
dieren, de veterinaire beperkingen op de import en, voor bedreigde diersoorten, 
de regelingen inzake handel en aankoop. 
- 3 -
Deze verschillen In de nationale wetgeving kunnen veel negatieve gevolgen 
hebben. Niet alleen worden wilde dieren in gevangenschap in zeer verschillende 
omstandigheden gehouden, maar ook de in internationaal verband genomen 
maatregelen voor de instandhouding van bedreigde soorten komen erdoor in het 
gedrang. Bovendien maken zij zeer ingewikkelde controles aan de grenzen tussen 
de Lid-Staten noodzakelijk. 
De functie van dierentuinen 
Algemeen wordt aangenomen dat dierentuinen voor de maatschappij in drieërlei 
opzicht belangrijk zijn, namelijk : 
a) voor het natuurbehoud 
Naarmate het aantal diersoorten dat bedreigd wordt of in gevaar komt als 
gevolg van habitatvernieling, de stijgende bevolkingsdruk, handel en 
verontreiniging, toeneemt, wordt het belang van internationale inspanningen 
om deze soorten te redden steeds groter. Door exemplaren van dergelijke 
soorten in dierentuinen te houden, kan een belangrijke bijdrage worden 
geleverd tot de instandhouding van de betrokken soorten in de natuur. In 
kleine geïsoleerde groepen bestaat echter het gevaar voor inteelt, en 
succesvolle fok vereist dan ook een nauwe internationale samenwerking. 
Daartoe zijn reeds een groot aantal internationale stamboeken gemaakt- en 
fokprogramma's gestart. 
Deze soortspecifieke Initiatieven steunen voorts op ISIS, (International 
Species Inventory System - Internationaal systeem voor de inventarisatie van 
soorten), een computersysteem dat informatie over individuele dieren in heel 
de wereld bevat. Hoewel het systeem oorspronkelijk in de VS is opgezet, 
werken verschillende Europese dierentuinen eraan mee. 
De belangrijkste overkoepelende organisatie voor het fokken van dieren In 
gevangenschap, de in het kader van de IUCN opgerichte CBSG (Captive Breeding 
Specialist Group - Groep van deskundigen op het gebied van het fokken van 
dieren in gevangenschap), werkt samen met de SSC (Species Survival 
Commission - Commissie voor de instandhouding van soorten) en de 
International Union of Directors of Zoological Gardens (Internationale Unie 
van directeuren van dierentuinen) aan de opstelling van het " Heritage 
Species Plan", een mundlale strategie voor de instandhouding van soorten, 
gebaseerd op de bundeling van het potentieel van zowel In het wild als in 
gevangenschap levende soorten. Een andere belangrijke uitdaging waarmee de 
dierentuinen In een volgend stadium te maken krijgen, betreft het uitzetten 
van in gevangenschap gefokte dieren. Er zijn op dit gebied reeds een paar 
successen geboekt, bijvoorbeeld met het pater-davldshert, en de algazel, 
maar er moet nog veel worden gedaan. 
b) voor de educat ie 
Het grote publiek heeft zeer vaak geen weet of is zich niet bewust van het 
bestaan van de diersoorten die samen met ons de aarde bevolken, de functie 
die zij vervullen In de natuur en hun soms benarde situatie. In een 
dierentuin kunnen mensen veel gemakkelijker iets leren over de dieren en 
ermee vertrouwd raken. Of die mogelijkheid ook inderdaad bestaat, hangt van 
de dierentuin zelf af. Een belangrijk aspect hierbij, zo blijkt uit 
studies, is de Inrichting van de kooi. Een naakte betonnen kooi met 
lusteloze en soms psychotische dieren brengt de bezoekers niets bij en Is 
nog deprimerend ook. 
- 4 -
Wat goedkoop "meubilair" In de vorm van takken, touwen, hooi, aarde, is 
echter misschien al genoeg om het dier ertoe te brengen zich ten minste voor 
een deel te gedragen zoals het zich In de natuur gedraagt, met een grotere 
kans op aandacht van de bezoekers als gevolg. 
Als de dierentuinen een actieve rol willen spelen op educatief gebied moet 
ook duidelijke en correcte Informatie over de dieren worden gegeven. 
Dergelijke informatie omvat doorgaans de taxonomlsche gegevens over de soort 
en een aantal biologische kenmerken ervan, maar in veel dierentuinen kunnen 
ook gidsen worden aangeschaft, worden videotentoonstel IIngen gegeven, zijn 
er luistercabines en kan personeel voor rondleidingen ter beschikking worden 
gesteld. Enkele dierentuinen gaan nog verder en zetten programma's ten 
behoeve van schoolkinderen op die In een cursus biologie kunnen worden 
Ingepast. 
Op deze wijze erkennen dierentuinen het door de Conferentie over het 
menselijk leefmilieu (1961) van de Verenigde Naties geformuleerde principe, 
namelijk dat natuur- en milieu-educatie zowel voor jongeren als voor 
volwassenen essentieel Is om betere voorwaarden te scheppen voor een 
geïnformeerde maatschappij en een verantwoordelijk gedrag bij het Individu, 
bij ondernemingen en gemeenschappen wat betreft de bescherming en de 
verbetering van het milieu op alle gebieden die raakvlakken vertonen met het 
menselijke handelen. 
Uit het feit dat Jaarlijks circa 350 miljoen mensen in de wereld een 
dierentuin bezoeken, kan worden afgeleid dat dierentuinen inderdaad tot de 
bewustmaking van het publiek kunnen bijdragen. 
c) voor het onderzoek 
Dieren In gevangenschap zijn uiteraard veel gemakkelijker te observeren en 
te bestuderen dan hun wilde soortgenoten. De biologie en de ecologie van 
Individuele soorten kunnen op die manier grondig worden onderzocht, en de 
resultaten van dergelijk onderzoek kunnen op hun beurt bijdragen tot het 
beheer van de betrokken dieren zowel In het wild als In gevangenschap. 
Dergelijk onderzoek staat echter nog in de kinderschoenen. 
Werkzaamheden In de Europese Gemeenschap 
In haar werkprogramma voor 1989 verklaart de Commissie dat zij "... in de loop 
van het Jaar normen (zal) voorstellen voor de bescherming van dieren In 
dierentuinen". 
Verschillende aspecten van de communautaire wetgeving hebben rechtstreeks 
betrekking op het beheer van zoölogische collecties ; zowel in Richtlijn 
79/409/EEG van de Raad Inzake het behoud van de vogelstand, als in Besluit 
82/461/EEG van de Raad betreffende de sluiting van het Verdrag Inzake de 
bescherming van trekkende wilde diersoorten en Besluit 82/72/EEG van de Raad 
betreffende de sluiting van het Verdrag Inzake het behoud van wilde dieren en 
planten en hun natuurlijk milieu in Europa, zijn bepalingen opgenomen die de 
opzettelijke vangst van en de handel in levende exemplaren van de soorten die 
in de bijlagen bij die wetteksten zijn genoemd, verbieden of regelen. 
Afwijkingen worden alleen toegestaan om bepaalde redenen, zoals de bescherming 
van flora en fauna, of voor bepaalde doeleinden zoals onderzoek, aanvullen van 
populaties, herintroductie van soorten en fokprogramma's. 
Met name Verordening (EEG) nr. 3626/82 van de Raad betreffende de toepassing in 
de Gemeenschap van de Overeenkomst Inzake de internationale handel In bedreigde 
in het wild levende dier- en plantesoorten, is van belang voor het beheer van 
dierentuinen. CITES regelt de internationale handel in specimens van in het 
wild levende dier- en p I antesoor ten via een systeem van vergunningen en 
certificaten, die alleen onder bepaalde voorwaarden worden afgegeven. 
- 5 -
Vergunningen voor invoer In de Europese Gemeenschap van levende specimens van 
in bijlage I van de Overeenkomst en i n de bijlagen CI en C2 van Verordening 
3626/82 opgenomen soorten worden bijvoorbeeld alleen afgegeven als kan worden 
aangetoond dat "degene voor wie het dier bestemd is (bijvoorbeeld een 
dierentuin), de beschikking heeft over Inrichtingen die geschikt zijn om het 
dier, gelet op soort en gedrag, te huisvesten, en een vakkundige verzorging is 
gewaarborgd". 
Artikel 6 van de verordening verbiedt bovendien dat in bijlage I van de 
Overeenkomst en in bijlage C1 van de verordening vermelde diersoorten voor 
handelsdoeleinden worden tentoongesteld. Deze soorten mogen In ieder geval 
alleen in uitzonderlijke omstandigheden worden ingevoerd. Afwijkingen op dit 
artikel kunnen alleen worden toegestaan voor specimens die vóór de 
inwerkingtreding van de Overeenkomst zijn ingevoerd, in gevangenschap zijn 
gefokt (d.w.z. ten minste nakomelingen zijn van de tweede generatie), bestemd 
zijn voor onderzoek- of fokdoeIe Inden, niet voor hoofdzakelijk commerciële 
doeleinden worden gebruikt en overeenkomstig de In het land van oorsprong van 
kracht zijnde wetgeving aan de natuur zijn onttrokken. 
Niet alle dierentuinen in de Gemeenschap bezitten collecties met onder CITES 
vallen soorten, maar algemeen wordt aangenomen dat een groot aantal 
dierentuinen dergelijke soorten wel bezitten. Primaten, katachtlgen en 
olifanten vormen doorgaans toch de belangrijkste attracties van dierentuinen. 
In een aantal gevallen, met name In dierentuinen die aan internationale 
fokprogramma's meewerken, gaat het om dieren die afkomstig zijn van reeds in 
gevangenschap gefokte ouders, zodat hieraan niet noodzakelijkerwijze nadelige 
gevolgen zijn verbonden voor de In het wild voorkomende populaties van de 
betrokken soorten. Toch dient, met het oog op het gevaar voor inteelt, nog 
altijd een aanzienlijk aantal dieren uit het wild te worden gehaald om de in 
gevangenschap gehouden populaties aan te vullen. 
De wetenschappelijke werkgroep (SWG) en het bij Verordening 3626/82 ingestelde 
Comité zijn het erover eens dat een gemeenschappelijke aanpak nodig is met 
betrekking tot de afwijkingen die op artikel 6, lid 1, van de verordening 
worden toegestaan (voor fok In gevangenschap, en voor educatieve en 
onderzoekdoelelnden) en voor de normen waaraan dierentuinen en aquaria moeten 
voldoen op het gebied van verzorging en hulsvesting. 
Met het oog hierop Is in 1986 begonnen met het opstellen van gedetailleerde 
bepalingen voor de Invoer en het houden van dolfijnen in de Europese 
Gemeenschap. Dergelijke voorschriften zullen In de komende jaren ook worden 
uitgewerkt voor primaten, katachtlgen en reptielen. Deze werkzaamheden zijn van 
essentieel belang voor een soepele en uniforme toepassing van de verordening, 
maar zijn van zodanige aard dat zij alleen op een ad hoc basis kunnen worden 
uitgevoerd, en het zal dus verschillende jaren vergen om de "stand van de 
wetenschap" op te maken voor een beperkt aantal prioritaire soorten. 
Hierop is gewezen door de Wildlife Trade Monitoring Unit (Eenheid voor het 
toezicht op de handel in wilde dier- en plantesoorten) in zijn studie over de 
tenulvoer legging van Verordening 3626/82 in de Gemeenschap voor 1988. 
Geconcludeerd werd dat zowel met het oog op de bepalingen van artikel 10, 
lid 1, b), als voor andere doeleinden criteria inzake adequate hulsvesting 
moeten worden ontwikkeld, die door de Gemeenschap in de vorm van een besluit 
betreffende het houden van wilde dieren in gevangenschap, moeten worden 
vastgesteld. 
pit voorstel 
Deze richtlijn heeft dan ook het oogmerk ervoor te zorgen dat alle Europese 
dierentuinen voldoen aan geharmoniseerde minimumnormen voor het houden van 
wilde dieren en voor de veiligheid van het publiek, zodat 
de EEG-wetgeving betreffende 
het natuurbehoud gemakkelijker kan worden toegepast. 
- 6 -
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot vaststelling van minimumnormen 
voor het houden van dieren in dierentuinen 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
inzonderheid op artikel 130S; 
Gelet op het advies van het Europese Parlement; 
Gelet op het advies van het Economisch en Sociaal Comité; 
Overwegende dat in het Vierde Milieu-Actieprogramma (1987-1992) richtsnoeren zijn 
opgenomen voor acties op het gebied van de natuurbescherming en op dat van het 
welzijn van dieren; dat voorts daarin wordt gewezen op de noodzaak inzake 
milieuvoorlichting en -educatie om een volwaardig beleid te bevorderen; 
Overwegende dat krachtens Verordening (EEG) nr. 3626/82 van de Raad van 
3 december 1982 betreffende de toepassing in de Gemeenschap van de Overeenkomst 
inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en 
pI antesoorten*1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 197/90*2) 
moet kunnen worden aangetoond dat adequate voorzieningen voor de huisvesting en 
de verzorging van levende specimens van in Bijlage C, deel 2, opgenomen soorten 
voorhanden zijn, alvorens invoer van de bedoelde specimens in de Gemeenschap 
wordt toegestaan; dat het krachtens genoemde verordening bovendien verboden is 
voor commerciële doeleinden specimens van in Bijlage C, deel 1, opgenomen soorten 
ten toon te stellen, tenzij daartoe voor educatieve doeleinden of voor onderzoek­
of fokdoeleinden een specifieke met redenen omklede afwijking is toegestaan; 
Overwegende dat in Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het 
behoud van de vogelstand^3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/244 van de 
Commissie(4) in Besluit 82/72/EEG van de Raad van 3 december 1981 betreffende de 
sluiting van het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun 
natuurlijk leefmilieu in Europa(5) en in Besluit 82/461/EEG van de Raad van 
24 Juni 1962 betreffende de sluiting van het Verdrag inzake de bescherming van 
trekkende wilde diersoorten^ voorschriften zijn opgenomen, waarbij de 
doelbewuste vangst van en de doelbewuste handel in levende specimens van de in de 
(1) PB nr. L 384 van 31.12.1982, blz. 1. 
(2) PB nr. L 29 van 31.1.1990, blz. 1. 
(3) PB nr. L 103 van 25.4.1979, blz. 1. 
(4) PB nr. L 115 van 8.5.1991, blz. 41. 
(5) PB nr. L 38 van 10.2.1982, blz. 1. 
(6) PB nr. L 210 van 19.7.1982, blz. 10. 
- 7 -
bijlagen bij die verdragen opgenomen soorten worden verboden of geregeld, en is 
bepaald dat om bepaalde redenen, bijvoorbeeld voor educatieve doeleinden, met het 
oog op aanvulling van de populaties, herintroductie of noodzakelijke 
fokactiviteiten afwijkingen van deze voorschriften kunnen worden toegestaan; 
Overwegende dat dierentuinen voor de instandhouding van soorten, voor 
wetenschappelijk onderzoek en voor de educatie van het publiek een betlangrijke 
functie kunnen vervullen; 
Overwegende dat derhalve voor het houden van dieren, de veiligheid en de 
opleiding van het dierentuinpersoneel en de veiligheid en de educatie van 
bezoekers van dierentuinen uniforme minimumnormen moeten worden vastgesteld; 
Overwegende dat, om ervoor te zorgen dat aan de bedoelde normen wordt voldaan, 
dient te worden bepaald dat alle dierentuinen over een exploitatievergunning 
dienen te beschikken; dat die vergunning slechts mag worden afgegeven, nadat 
inspectie ter plaatse heeft uitgewezen dat de betrokken dierentuin aan alt» 
normen voldoet of dat binnen korte termijn zal doen; 
Overwegende dat de bevoegde autoriteiten zich ervan moeten vergewissen ctat de 
dierentuinen met een exploitatievergunning aan het bepaalde in deze richtlijn 
voldoen, en, in voorkomend geval, adequate maatregelen moeten nemen; 
Overwegende dat een comité moet worden ingesteld dat tot taak heeft alle 
aangelegenheden in verband met de toepassing van deze richtlijn te behandelen en 
de bijlagen aan de stand van wetenschap en techniek aan te passen; 
Overwegende dat de Lid-Staten de dierentuinen ertoe moeten aanzetten de 
instandhouding van bedreigde soorten en de educatie van het publiek in dit 
verband te bevorderen, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Deze richtlijn heeft betrekking op het beheer van dierentuinen. Zij 
bestrijkt het houden van dieren, de veiligheid en de opleiding van 
dierentuinpersoneel, de veiligheid en de educatie van bezoekers van 
dierentuinen en behelst voorschriften inzake de inspectie van en de afgifte 
van exploitatievergunningen voor dierentuinen. 
2. Voor de doeleinden van deze richtlijn wordt verstaan onder: 
a) dierentuin: elke inrichting, met uitzondering van circussen en 
huisdierenwinkels, waar levende dieren worden gehouden om te worden 
tentoongesteld en die zeven of meer dagen per jaar voor het publiek 
toegankelijk is, zoals zoölogische collecties, dierenparken, 
safariparken, aviaria, dol finaria, aquaria en gespecialiseerde 
collecties, zoals vlindercollectles. 
b) nieuwe dierentuin: elke dierentuin die later dan twee Jaar na het van 
kracht worden van deze richtlijn wordt gebouwd. 
c) circus: een plaats waar dieren uitsluitend worden gehouden of gebracht om 
er kunstjes te vertonen. 
d) dieren: specimens van alle soorten van het dierenrijk. 
e) bevoegde instantie: de door iedere Lid-Staat aangewezen autoriteit of 
autoriteiten die verantwoordelijk is/zijn voor de afgifte van de 
exploitatievergunningen en erop moet(en) toezien dat dierentuinen aan het 
bepaalde in deze richtlijn voldoen. 
f) deskundige: een door de Lid-Staten aangewezen persoon met ruime ervaring 
(ten minste 5 Jaar) op het gebied van het beheer en het beroepsmatig 
houden van wilde dieren in dierentuinen. 
Artikel 2 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen opdat in elke dierentuin : 
de dieren op zodanige wijze worden gehouden dat aan de biologische behoeften 
van iedere soort, en aan haar behoeften qua normaal gedrag en qua contact 
wordt voldaan; 
- 9 -
de dieren uitstekend worden verzorgd, onder toepassing van een doordacht 
programma van preventieve en curatieve diergeneeskundige verzorging en 
voeding en wetenschappelijk verantwoorde fokmethoden; 
de dieren in veilige omstandigheden worden gehouden en gezondheid en 
veiligheid van personeel en van bezoekers niet in gevaar komen; 
registers worden bijgehouden van de aantallen dieren, de soorten en het 
geslacht, van de aantallen dieren die er geboren worden, de omstandigheden 
bij de geboorte van deze dieren, de aankopen, de aantallen gestorven dieren 
en de oorzaak van de sterfte." 
Artikel 3 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen opdat elke dierentuin : 
accurate gegevens verschaft over elke vertoonde soort, met inbegrip van de 
naam van de soort (zowel de wetenschappelijke als de gewone naam), een aantal 
biologische kenmerken en de situatie uit een oogpunt van instandhouding van 
de soor t; 
ervoor zorg draagt dat voldoende personeel voor de verzorging van da dieren 
aanwezig is en dat dit personeel een zodanige opleiding heeft genoten dat het 
zijn taak naar behoren kan vervullen; 
de inspecteurs, die door de bevoegde instanties van de Lid-Staten zijn 
aangewezen, te allen tijde tot de dieren, het terrein, de outillage en de 
registers van de inrichting toegang verschaft. 
Artikel 4 
Elke dierentuin dient uiterlijk twee jaar na het van kracht worden van deze 
richtlijn over een exploitatievergunning te beschikken. 
- 10 -
Artikel 5 
1. Elke dierentuin dient bij de bevoegde instantie van de Lid-Staat een 
gedetailleerde vergunningaanvraag in, waarin is aangegeven welke maatregelen 
zijn genomen in verband met de bij deze richtlijn vastgestelde normen. 
2. Alvorens een vergunning af te geven of te weigeren, verricht de bevoegde 
instantie van de Lid-Staat, overeenkomstig artikel 6, in de betrokken 
dierentuin een inspectie, ten einde uit te maken of aan de normen van deze 
richtIi Jn is voldaan. 
3. Indien bij de inspectie blijkt dat aan de normen van de richtlijn nog niet Is 
voldaan, doch dat dat binnen twaalf maanden wel het geval kan zijn, mag de 
bevoegde instantie een voorlopige exploitatievergunning afgeven, waarin wordt 
gesteld dat de dierentuin de nodige maatregelen dient te nemen om binnen 
twaalf maanden na de datum van afgifte van de bedoelde vergunning aan de 
richt Ii Jn te voldoen. 
4. Ingeval binnen twaalf maanden niet aan de in de vergunning gestelde 
voorwaarden is voldaan, trekt de bevoegde instantie de vergunning in en wordt 
de dierentuin gesloten voor het publiek. 
5. Elke exploitatievergunning wordt door de bevoegde instantie om de zes Jaar 
opnieuw beoordeeld. 
Artikel 6 
De inspectie geschiedt door ten minste één lid van de bevoegde instantie en door 
twee deskundigen die geen banden hebben met de betrokken dierentuin. Zij stellen 
hierover een verslag op, waarin over de stand van zaken in de dierentuin wat het 
bepaalde in de artikelen 2 en 3 betreft nadere bijzonderheden worden opgenomen. 
Artikel 7 
De bevoegde instanties van de Lid-Staten houden toezicht op de naleving van deze 
richtlijn door de dierentuinen met een exploitatievergunning. Indien zij te 
eniger tijd reden hebben om aan te nemen dat een bepaalde dierentuin niet aan het 
bepaalde in deze richtlijn voldoet, verrichten zij een inspectie ter plaatse en 
nemen zij adequate maatregelen om te bereiken dat de naleving van de richtlijn 
wordt gewaarborgd, indien nodig trekken zij de exploitatievergunning in en wordt 
de betrokken dierentuin gesloten voor het publiek. 
- 11 -
Artikel 8 
Elke nieuwe dierentuin dient over een exploitatievergunning te beschikken 
overeenkomstig het bepaalde in artikel 5, leden 1 en 2. 
Artikel 9 
De Lid-Staten moedigen de dierentuinen aan om de instandhouding van bedreigde 
soorten en de educatie van het publiek in dit verband te bevorderen. 
Artikel 10 
1. De Lid-Staten dienen Jaarlijks en voor het eerst uiterlijk vier jaar na het 
van kracht worden van deze richtlijn, bij de Commissie een verslag in 
betreffende: 
de dierentuinen waaraan exploitatievergunningen zijn afgegeven of 
geweigerd; 
in voorkomend geval, de aan de vergunningen verbonden voorwaarden en de 
door de dierentuinen in dit verband genomen maatregelen; 
de datum van de, aan de exploitatievergunningafgifte voorafgaande 
inspectie en de namen van de betrokken inspecteurs; 
later gevolgde inspecties, de redenen waarom zij zijn verricht en, in 
voorkomend geval, de naar aanleiding daarvan genomen besluiten. 
2. De Commissie stelt aan de hand van de in lid 1 bedoelde gegevens een 
syntheseverslag op. 
Artikel 11 
Het staat de Lid-Staten vrij voor het houden van dieren in dierentuinen strengere 
voorschriften in te voeren dan die, welke bij deze richtlijn zijn vastgesteld. 
_ 12 -
Artikel 12 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in 
werking treden om binnen twee Jaar na de kennisgeving van deze richtlijn aan 
deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in 
kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar 
de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële 
bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden 
vastgesteld door de Lid-Staten. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern 
recht mede, die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen. 
Artikel 13 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, op Voor de Raad 
- '1:5 -
COMPETIJIUEJESJ>JWD EMPLOYMENT 
IMPACT STATEMENT 
What is the main reason for introducing the measure? 
The present proposal aims to harmonize minimum standards for the 
keeping of wild animals in captivity in order to facilitate the full 
application of EEC legislation on nature conservation and, in 
particular Council Regulation 3626/82 on the implementation in the 
Community of the Convention on International Trade in endangered 
species of wild fauna and flora. 
II. Features of the business in question. In particular: 
(a) Are there many SMEs? 
No. 
(b) Are they concentrated in regions which are: 
(i) eligible for regional aid in the Member States 
(ii) eligible under the ERDE? 
Yes. 
III. What direct obligations does this measure impose on businesses? 
By virtue of Articles 2 and 3, zoos will have to meet minimum 
standards for the health, safety and well-being of animals, as well 
as the safety of the staff and public. 
IU. What indirect obligations are local authorities likely to impose on 
businesses? 
By virtue of Articles 4 and 5, all zoos will require a licence in 
order to operate following an inspection of the premises by 1 member 
of the competent authority and two independent experts. 
U. Are there any special measures in respect of SMEs? Please specify 
No. 
- 14 -
UI. What is the likely effect on: 
(a) the competitiveness of businesses? 
Uniform minimum standards will be applied to all businesses. 
(b) employment? 
Zoos that are able and willing to meet the standards may 
require extra personnel to operate effectively. 
Zoos that are unable or unwilling to meet the standards of this 
proposal will have to close. 
VII. Have both sides of industry been consulted? 
Yes, the proposal and its technical annexes have been elaborated in 
close cooperation with the European Communities Association of Zoos 
and Aquaria (ECAZA). 
ISSN 0254-1513 
COM(91)177def. 
DOCUMENTEN 
NL 03 
Catalogusnummer : CB-CO-91-366-NL-C 
ISBN 92-77-75166-5 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
1/2985 Luxemburg