2.2.1.

Seizoenarbeiders . Momenteel brengt de mobiliteit van seizoenarbeiders van de ene lidstaat naar de andere niet alleen een extra risico voor de gezondheid van de werknemers als gevolg van de pandemie met zich mee, maar ook een beperkt vermogen om hun veiligheid te garanderen, omdat zij onvoldoende op de hoogte zijn van het arbeidsrecht van de gastlidstaat. Het Eures-netwerk, dat zich vooral op werkzoekenden richt, moet zijn werkwijze heroverwegen en zo veel mogelijk bekendheid geven aan de waarborgen met betrekking tot de rechten, de arbeidsomstandigheden en de status van deze groep werknemers tijdens een pandemie. Werknemers die ervoor kiezen om in het buitenland te gaan werken en daarbij gebruikmaken van het netwerk, moeten van tevoren door de Eures-teams op begrijpelijke wijze worden voorgelicht over de precieze voorwaarden en de specifieke gezondheidsmaatregelen die voor hen en hun gezin gelden wanneer zij in een andere lidstaat gaan werken. Ook de aansprakelijkheid bij niet-naleving van de voorgestelde gezondheids- en hygiënevoorschriften moet op ondubbelzinnige wijze worden vastgesteld. Het EESC acht het derhalve dringend noodzakelijk om na te gaan of met Verordening (EU) 2016/589 kan worden ingespeeld op de huidige uitdagingen en specifieke behoeften van de Europese arbeidsmarkt, en of deze verordening moet worden herzien. Seizoenarbeiders behoren, gezien de aard van hun werk, tot de meest kwetsbare grensarbeiders en de bescherming van hun rechten moet opnieuw worden bezien, zowel in een situatie van beperkingen als gevolg van epidemische maatregelen, natuurrampen of andere omstandigheden waarin sprake is van overmacht, als, in het algemeen, na de normalisering van het openbare en economische leven. Eures moet via zijn adviseurs in de lidstaten dagelijks informatie verstrekken over de in elke lidstaat genomen maatregelen die betrekking hebben op de rechten en plichten van werknemers in een pandemie, met inbegrip van behandelingsmogelijkheden en -voorwaarden wanneer zich gezondheidsproblemen voordoen. Publicaties op het e-portaal . Momenteel brengt de mobiliteit van seizoenarbeiders van de ene lidstaat naar de andere niet alleen een extra risico voor de gezondheid van de werknemers als gevolg van de pandemie met zich mee, maar ook een beperkt vermogen om hun veiligheid te garanderen, omdat zij onvoldoende op de hoogte zijn van het arbeidsrecht van de gastlidstaat. Het Eures-netwerk, dat zich vooral op werkzoekenden richt, moet zijn werkwijze heroverwegen en zo veel mogelijk bekendheid geven aan de waarborgen met betrekking tot de rechten, de arbeidsomstandigheden en de status van deze groep werknemers tijdens een pandemie. Werknemers die ervoor kiezen om in het buitenland te gaan werken en daarbij gebruikmaken van het netwerk, moeten van tevoren door de Eures-teams op begrijpelijke wijze worden voorgelicht over de precieze voorwaarden en de specifieke gezondheidsmaatregelen die voor hen en hun gezin gelden wanneer zij in een andere lidstaat gaan werken. Ook de aansprakelijkheid bij niet-naleving van de voorgestelde gezondheids- en hygiënevoorschriften moet op ondubbelzinnige wijze worden vastgesteld. Het EESC acht het derhalve dringend noodzakelijk om na te gaan of met Verordening (EU) 2016/589 kan worden ingespeeld op de huidige uitdagingen en specifieke behoeften van de Europese arbeidsmarkt, en of deze verordening moet worden herzien. Seizoenarbeiders behoren, gezien de aard van hun werk, tot de meest kwetsbare grensarbeiders en de bescherming van hun rechten moet opnieuw worden bezien, zowel in een situatie van beperkingen als gevolg van epidemische maatregelen, natuurrampen of andere omstandigheden waarin sprake is van overmacht, als, in het algemeen, na de normalisering van het openbare en economische leven. Eures moet via zijn adviseurs in de lidstaten dagelijks informatie verstrekken over de in elke lidstaat genomen maatregelen die betrekking hebben op de rechten en plichten van werknemers in een pandemie, met inbegrip van behandelingsmogelijkheden en -voorwaarden wanneer zich gezondheidsproblemen voordoen. Publicaties op het e-portaal ( 3 ) betreffende de rechten van seizoenarbeiders vormen een goede basis om op dit soort informatie voort te bouwen. Er moeten waarborgen voor deze groep werknemers worden ontwikkeld, die aan voor het publiek toegankelijke monitoring moeten worden onderworpen. Het EESC beveelt aan om diensten die gericht zijn op seizoenarbeiders in overweging te nemen en te onderwerpen aan de vereisten van Richtlijn 2014/36/EU van het Europees Parlement en de Raad ( 4 ) van 26 februari 2014 betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van onderdanen van derde landen met het oog op tewerkstelling als seizoenarbeider, alsmede de mededeling van de Commissie over de Richtsnoeren betreffende seizoenarbeiders in de EU in het kader van de uitbraak van COVID-19 ( 5 )