COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(91) 466 def. - SYN 369 
Brussel, 27 november 1991 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN YAN PE RAAP 
betreffende de ninimjmvoorschriften 
inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van 
v i ssersvaar tu i gen 
Tiende bijzondere richtlijn 
in de zin van Richtlijn 89/391/EEG 
(door de Commissie ingediend) 

- 2 -
TQEUÇHTINq 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de minimumvoorschriften 
inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen 
1) RECHTSGROND 
Het voorstel is gebaseerd op artikel 118 A van het EEG-Verdrag en heeft de 
vorm van een bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16 van Richtlijn 
89/391/EEG van de Raad van 12 Juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van 
maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de 
gezondheid van de werknemers op het werkC), in de bijlage waarvan de 
visserij uitdrukkelijk wordt vermeld. 
De Commissie had er in haar mededeling over haar programma inzake de 
veiligheid, de hygiëne en de gezondheid op het werkt2) reeds op gewezen dat 
de visserijsector wegens de frequentie en de ernst van de ongevallen die zich 
er voordoen, een van de sectoren met een verhoogd risico is. De Raad heeft 
(1) PB L 183 van 29.06.1989, blz. 1 
(2) PB C 28 van 03.02.1988, blz. 3. 
- 3 -
overigens in zijn resolutie van 21 december 1987*3* akte genomen van de door 
de Commissie in genoemde mededeling in het vooruitzicht gestelde maatregelen. 
Het voorstel maakt deel uit van de geplande acties om aan de voltooiing van 
de interne markt een sociale dimensie te geven*4* en van de initiatieven die 
de Commissie in haar actieprogramma tot uitvoering van het 
Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden*5* heeft 
aangekondigd. 
2) DQEASTEIUNQEN VAN HET YQQRSTEl 
Met dit voorstel, dat betrekking heeft op alle schepen met een lengte van 
meer dan 12 meter, wat in de praktijk neerkomt op alle schepen die door meer 
dan een persoon worden bemand, wordt beoogd: 
voor de specifieke arbeidsplaatsen die vissersschepen zijn, 
minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid vast te stellen, 
aangezien vissersvaartuigen buiten de werkingssfeer van Richtlijn 
89/654/EEG<6> van de Raad van 30.11.1989 (eerste bijzondere richtlijn) 
va 11 en ; 
(3) PB C 28 van 03.02.1988, blz. 1. 
(4) Witboek - C0M(85) 310 def. 
(5) C0M(89) 568 def. 
(6) PB L 393 van 30.12.1989, blz. 1 
- 4 -
uit het oogpunt van de veiligheid en de gezondheid aan boord betere 
arbeidsomstandigheden te bevorderen, enerzijds door rekening te houden 
met externe omstandigheden, met name weersomstandigheden, en anderzijds 
door de inachtneming van speciale minimumvoorschriften tijdens de 
taakuitvoering; 
te beantwoorden aan de tenuitvoerlegging in de visserijsector van het 
vrije verkeer van werknemers door de vaststelling van algemene 
opleidingscriter ia, zowel ten aanzien van de veiligheid en de gezondheid 
aan boord en tijdens het gebruik van redd ings- en overlevingsmiddelen, 
als met het oog op de verstrekking van een gedegen opleiding aan iedereen 
die het bevel over een schip kan krijgen-, 
te bevorderen dat elk schip adequate reddings- en overlevingsmiddelen aan 
boord heeft en dat schepen die ver uit de kust varen, bovendien een 
middel aan boord hebben waarmee zij in geval van schipbreuk nauwkeurig 
kunnen worden gelokaliseerd; 
ten slotte aan boord het gebruik van aan de specifieke kenmerken van het 
werk op zee aangepaste persoonlijke beschermingsmiddelen te bevorderen. 
- 5 -
3) HET VOORSTEL IN RELATIE TOT DE BESTAANDE NATIONALE VOORSCHRIFTEN EN 
INTERNATIONALE VERPRAQEN 
a) Alle Lid-Staten die de zeevaart beoefenen, kennen voorschriften met 
betrekking tot de veiligheid en de gezondheid van de vissers. 
De meeste van die voorschriften zijn afgeleid van internationale 
bepalingen: 
Internationaal Verdrag van de Internationale Maritieme Organisatie 
(IMO) voor de beveiliging van mensenlevens op zee (1974); 
Protocol van 1978 bij het Internationale Verdrag van 1974 voor de 
beveiliging van mensenlevens op zee; 
Verdrag nr. 125 van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) 
betreffende bekwaamheidsbewijzen voor vissers-, 
Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen 
(IMO) (1977), 
alsmede de door de IMO, ILO en FAO gezamenlijk opgestelde "Vel I igheids-
en gezondheidseisen ten aanzien van de bouw en uitrusting van 
vissersschepen" van 1974. 
_ 6 -
In dit verband zij erop gewezen dat Verdrag nr. 125 van de ILO en het 
Verdrag van Torremolinos slechts door een beperkt aantal Lid-Staten zijn 
geratificeerd en in intern recht omgezet (resp. 3 en 7). In de meeste 
wetgevingen wordt althans gedeeltelijk met een van beide teksten rekening 
gehouden. Verder zij nog vermeid dat het Verdrag van Torremolinos alleen 
van toepassing is op schepen met een lengte van meer dan 24 meter en dat 
het niet in werking is getreden vanwege het feit dat de landen die het 
geratificeerd hebben, te zamen een in de zin van genoemd verdrag 
onvoldoende tonnage vertegenwoordigen. Bovendien wordt overwogen het 
verdrag zodanig te herzien dat sommige van de bepalingen ervan alleen nog 
maar van toepassing zijn op schepen met een lengte van meer dan 55 meter. 
Deze internationale teksten en bijgevolg de daarvan afgeleide bepalingen 
van intern recht in de Lid-Staten hebben trouwens hoofdzakelijk 
betrekking op de intrinsieke veiligheid van de schepen of de 
reddingsmiddelen. De veiligheid en de gezondheid op het werk spelen 
daarin echter slechts een ondergeschikte rol. Daarom wil de Commissie in 
de eerste plaats in die leemte voorzien. 
Bovendien loopt het voorstel niet vooruit op de lopende werkzaamheden 
betreffende de herziening van het Verdrag van Torremolinos voor zover 
deze de werknemers ten minste een gelijkwaardig veiligheids- en 
beschermingsniveau garanderen. In dit verband behoudt de Commissie zich 
ieder recht van initiatief voor teneinde dit verdrag of soortgelijke 
- 7 -
bepalingen op de meeste vissersschepen in de Gemeenschap toe te passen. 
b) De nationale voorschriften van de Lid-Staten wijken dan ook sterk af van 
de bepalingen van dit voorstel. Een nadere bestudering van die 
voorschriften wijst bijvoorbeeld uit dat die in sommige Lid-Staten 
slechts van toepassing zijn op schepen die een bepaalde lengte 
overschrijden, een lengte die van de ene tot de andere Lid-Staat kan 
verschillen. Ten slotte kennen sommige Lid-Staten geen enkele specifieke 
bepaling voor bepaalde door dit voorstel bestreken aspecten, zoals de 
veiligheids- en gezondheidsopleiding van vissers. 
c) Hoewel de bepalingen van het voorstel met betrekking tot de voorlichting, 
opleiding, raadpleging en medezeggenschap van de vissers enige voor de 
visserij specifieke elementen bevatten, zijn zij voor het overige 
ontleend aan Richtlijn 89/391/EEG en de bijzondere richtlijnen 
- 8 -
89/654/EEG, 89/655/EEG<7>, 89/656/EEG<8>, 90/269/EEG<9>, 
90/270/EEG(10> en het huidige voorstel voor een richtlijn van de Raad 
betreffende de minimumvoorschriften voor de veiligheids- en/of 
gezondheidssignalering op het werk^11). 
De omzetting van deze bepalingen kan dus naar analogie plaatsvinden-, de 
Lid-Staten die bovengenoemde richtlijnen al in nationaal recht hebben 
omgezet, beschikken dus over een zekere ervaring. 
4) KENMERKEN VAN HET VOORSTEL 
a) Het onderhavige voorstel is gebaseerd op artikel 118 A van het EEG-
Verdrag. Uit dien hoofde beoogt het minimumvoorschriften inzake 
arbeidsveiligheid en -hygiëne op het betrokken gebied vast te stellen. 
b) Teneinde rekening te houden met het juridische kader van Richtlijn 
89/391/EEG, is dit een voorstel voor een bijzondere richtlijn in de zin 
van artikel 16 van voornoemde richtlijn. Dit betekent dat een aantal 
overwegingen, de bepalingen inzake voorlichting, opleiding, raadpleging 
(7) PB L 393 van 30.12.1989, blz. 13-17. 
(8) PB L 393 van 30.12.1989, blz. 18. 
(9) PB L 156 van 21.06.1990, blz. 9. 
(10) PB L 156 van 21.06.1990, blz. 14. 
(11) PB C 53 van 28.02.1991, blz. 46. 
- 9 -
en medezeggenschap van de werknemers (i.e. de vissers), alsmede de 
slotbepalingen conform de overeenkomstige, reeds in Richtlijn 89/391/EEG 
en/of in de in punt 3, sub c), genoemde bijzondere richtlijnen 
voorkomende bepalingen zijn geformuleerd. 
Om dezelfde redenen zijn ook de definities uit artikel 3 van Richtlijn 
89/391/EEG op dit voorstel van toepassing en worden zij hier niet 
herhaald. 
c) Het voorstel bevat in artikel 4 een bepaling voor het geval dat 
vissersschepen of de aan boord daarvan aanwezige uitrusting het voorwerp 
zouden zijn van een op artikel 100 A gebaseerde richtlijn, zulks teneinde 
de congruentie met de onderhavige richtlijn te waarborgen. 
d) De voorgestelde minimumvoorschriften zijn overgenomen uit of gebaseerd op 
de in punt 3, sub a), genoemde internationale teksten. Het voorstel 
beoogt dus niet zozeer de introductie van nieuwe bepalingen, als wel de 
uitbreiding en harmonisering ervan. Gezien echter de leemten in de 
internationale teksten op het gebied van de veiligheid en de 
arbeidsomstandigheden in de visserij, zijn op deze punten nieuwe 
bepalingen ingevoerd. Deze hebben betrekking op de inrichting van de 
werkplekken, de taakorganisatie, de levensomstandigheden aan boord, 
alsmede op een adequate veiligheids- en gezondheidsopleiding van de 
vissers en een uitgebreidere opleiding op dit punt van iedereen die het 
- 10 -
bevel over een schip kan krijgen. 
5) RAADPLEGING VAN DE BETROKKEN PARTIJEN 
De Commissie heeft deskundigen en vertegenwoordigers van de regeringen en 
werknemers- en werkgeversorganisaties geraadpleegd en bij de voorbereiding 
van het voorstel betrokken. In het bijzonder werd het Paritair Comité voor de 
sociale vraagstukken in de zeevisserij om commentaar verzocht. Daarmee is in 
dit voorstel rekening gehouden. 
Het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de 
gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats (opgericht bij Besluit 74/325/EEG 
van de Raad van 27.06.1974<12>) is geraadpleegd en heeft een over het geheel 
genomen gunstig advies uitgebracht, waarmee bij de opstelling van dit 
voorstel ook rekening is gehouden. 
6) BESCHRIJVING VAN DE ARTIKELEN EN BIJLAGEN VAN HET VOORSTEL 
Artikel 1 en 2 bevatten algemene bepalingen, de doelstelling, de 
werkingssfeer en een aantal definities. 
(12) PB L 185 van 09.07.1974, blz. 15 
- 11 -
Artikel 3 tot en met 7 stellen de verplichtingen van de reders inzake 
veiligheid en gezondheid van de vissers vast: 
bij de exploitatie van het schip (art. 3); 
bij de inrichting ervan al naargelang het een nieuw schip (art. 4), 
een reeds uitgerust schip (art. 5) of een schip betreft dat 
wijzigingen ondergaat (art. 6); 
bij het onderhoud (art. 7). 
Artikel 8 handelt over de voorlichting van de vissers op veiligheids- en 
gezondhe i dsgeb i ed. 
Artikel 9 handelt over de opleiding van de vissers op het gebied van de 
veiligheid en de gezondheid. 
Artikel 10 betreft een uitgebreidere opleiding op veiligheids- en 
gezondheidsgebied voor iedereen die het bevel over een schip kan krijgen. 
Artikel 11 handelt over de raadpleging en medezeggenschap van de vissers. 
Artikel 12 heeft betrekking op de voor de aanpassing van de bijlagen te 
volgen procedure. 
Artikel 13 en 14 bevatten de slotbepalingen. 
In bijlage I worden minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid 
vastgesteld voor vissersschepen die na 1 januari 1995 voor de eerste maal 
worden gebruikt of na die datum wijzigingen of verbouwingen hebben 
ondergaan. 
- 12 -
Bijlage II bevat minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid 
voor reeds voor 1 januari 1995 uitgeruste schepen. 
Bijlage III bevat minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid 
voor reddings- en overlevingsmiddelen. 
In bijlage IV worden specifieke minimumvoorschriften inzake veiligheid en 
gezondheid vastgesteld voor op zee gebruikte persoonlijke 
bescherm i ngsm i ddeIen. 
--f3-
VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD BETREFFENDE 
DE MINIMUMVOORSCHRIFTEN INZAKE VEILIGHEID EN GEZONDHEID BIJ HET WERK 
AAN BOORD VAN VISSERSVAARTUIGEN 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
inzonderheid op artikel 118 A, 
Gezien het voorstel van de Commissie, ingediend na raadpleging van het 
Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming 
op de arbeidsplaats, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat in de mededeling van de Commissie over haar programma inzake 
de veiligheid, de hygiëne en de gezondheid op het werk*1* maatregelen in het 
vooruitzicht worden gesteld om de veiligheid beter in het scheeps- en 
taakontwerp te integreren; 
(1) PB C 28 van 3.2.1988. blz. 3. 
-4 4-
Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 21 december 1987 betreffende de 
veiligheid, de hygiëne en de gezondheid op de arbeidsplaats*2^ nota heeft 
genomen van het voornemen van de Commissie om hem minimumvoorschriften voor 
te leggen inzake de organisatie van de veiligheid en de gezondheid van de 
werknemers op de arbeidsplaats; 
Overwegende dat naleving van de minimumvoorschriften die een grotere mate van 
veiligheid en gezondheid aan boord van vissersvaartuigen kunnen garanderen, 
een vereiste is voor het waarborgen van de veiligheid en gezondheid van de 
betrokken werknemers; 
Overwegende dat als gevolg van de bijzonder zware arbeids- en 
levensomstandigheden aan boord van vissersschepen de frequentie van dodelijke 
ongevallen in de zeevisserij zeer hoog is; 
Overwegende dat dit een bijzondere richtlijn is in de zin van artikel 16, lid 
1, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989<3) betreffende de 
tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de 
veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk; dat daarom de 
bepalingen van die richtlijn, onverminderd meer dwingende en/of specifieke 
bepalingen in de onderhavige richtlijn, volledig van toepassing zijn op het 
werk aan boord van vissersschepen; 
Overwegende dat de op het gebied van de arbeidsveiligheid en -hygiëne reeds 
vastgestelde bijzondere richtlijnen, tenzij anders vermeld, ook op de 
zeevisserij van toepassing zijn en dat derhalve de bijzondere kenmerken van 
deze activiteit zo nodig nader omschreven dienen te worden, teneinde de 
toepassing van deze bijzondere richtlijnen te optimaliseren; 
(2) PB C 28 van 3.2.1988, blz. 1. 
(3) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1. 
-•15-
Overwegende dat de richtlijn van de Raad betreffende de minimumvoorschriften 
inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering van een betere medische 
hulpverlening aan boord van schepen*4) volledig van toepassing is op de 
zeevisser i J -, 
Overwegende dat deze richtlijn een concrete bijdrage vormt tot de 
verwezenlijking van de sociale dimensie van de interne markt, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
(4) PB C 183 van 24.7.1990, blz. 6. 
— *f fe» • 
DOEL 
Artikel 1 
1) In deze richtlijn, die een bijzondere richtlijn is in de zin van 
artikel 16 van Richtlijn 89/391/EEG, worden de minimumvoorschriften 
inzake veiligheid en gezondheid vastgesteld voor het werk aan boord van 
vissersschepen. 
2) De bepalingen van Richtlijn 89/391/EEG zijn volledig van toepassing op 
het gehele in lid 1 bedoelde terrein, onverminderd meer dwingende en/of 
specifieke bepalingen in de onderhavige r'^htlijn. 
DEFINITIE 
Artikel 2 
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: 
vissersschip (hierna "schip" te noemen): ieder vaartuig dat in een Lid­
staat is geregistreerd of onder de vlag van een Lid-Staat vaart en dat 
gebruikt wordt voor de vangst of verwerking van vis of andere levende 
rijkdommen van de zee, met een lengte tussen de lood lijnen gelijk aan 
of meer dan 12meter-, 
visser: iedere werknemer in de zin van artikel 3, sub a), van Richtlijn 
89/391/EEG, die een activiteit aan boord van een vissersschip 
-13 
uitoefent, alsmede iedere andere persoon die er zijn activiteit 
uitoefent en voor de uitoefening van die activiteit in een 
ondergeschikte relatie tot de kapitein van het schip staat-, 
reder: de geregistreerde eigenaar van een schip, behalve wanneer het 
een bare-boat charter betreft, of indien het schip, op grond van een 
beheersovereenkomst, geheel of gedeeltelijk beheerd wordt door een 
andere natuurlijke of rechtspersoon dan de geregistreerde eigenaar; 
eventueel wordt de bare-boat-bevrachter of de natuurlijke of 
rechtspersoon die het schip beheert als de reder beschouwd. 
ALGEMENE BEPALINGEN 
Artikel 3 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen opdat: 
de reders zich ervan vergewissen dat hun schepen onder verantwoorde­
lijkheid van de kapitein gebruikt kunnen worden onder omstandigheden, 
in het bijzonder weersomstandigheden, die de veiligheid en de 
gezondheid van de vissers niet in gevaar brengen-, 
bij de toepassing van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 89/391/EEG 
rekening wordt gehouden met de eventuele gevaren waaraan de rest van de 
bemanning blootstaat; 
van de voorvallen op zee die gevolgen hebben of kunnen hebben voor de 
gezondheid en veiligheid van de vissers aan boord, uitvoerig verslag 
wordt uitgebracht aan de daartoe aangewezen maritieme autoriteit en 
zorgvuldig en gedetailleerd aantekening wordt gehouden in het scheeps­
journaal, indien het bijhouden daarvan voor het soort schip in kwestie 
op grond van de geldende nationale wet- of regelgeving is vereist. 
VOOR DE EERSTE MAAL GEBRUIKTE SCHEPEN 
Artikel 4 
Na 1 januari 1996 voor de eerste maal uitgeruste schepen moeten voldoen aan 
de in de bijlagen I en III opgenomen minimumvoorschriften inzake veiligheid 
en gezondheid. 
De minimumvoorschriften in bijlage I zijn op de in de eerste alinea van dit 
artikel bedoelde schepen echter alleen van toepassing indien krachtens 
artikel 100 A van het Verdrag vastgestelde communautaire bepalingen ter zake, 
voor zover deze een ten minste gelijkwaardig beschermingsniveau garanderen, 
ontbreken. 
REEDS IN GEBRUIK ZIJNDE SCHEPEN 
Artikel 5 
De voor 1 januari 1996 uitgeruste schepen moeten uiterlijk drie jaar na die 
datum aan de in de bijlagen II en III opgenomen minimumvoorschriften inzake 
veiligheid en gezondheid voldoen. 
WIJZIGINGEN VAN DE SCHEPEN 
Artikel 6 
Wanneer de schepen na 1 januari 1996 constructieve wijzigingen en/of 
verbouwingen ondergaan, moeten deze wijzigingen en/of verbouwingen in 
overeenstemming zijn met de desbetreffende minimumvoorschriften in de 
bi jlagen I en III. 
Artikel 7 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de reder, 
zulks ter bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers: 
zorg draagt voor het technisch onderhoud van de schepen, de 
installaties en inrichtingen, met name van de in de bijlagen I en 11 
genoemde, en erop toeziet dat de geconstateerde gebreken die de 
veiligheid en de gezondheid van de vissers in gevaar kunnen brengen, zo 
snel mogelijk worden verholpen; 
ervoor zorgt dat de schepen en alle installaties en inrichtingen 
regelmatig worden schoongemaakt, teneinde voor adequate hygiënische 
omstandigheden te zorgen; 
erop toeziet dat de vereiste reddings- en overlevingsmiddelen 
bedrijfsklaar en in voor het aantal zich aan boord bevindende vissers 
toereikende hoeveelheden aan boord zijn, conform de specificaties in 
bij lage I I I ; 
bij de toepassing van Richtlijn 89/656/EEG^5) rekening houdt met de in 
bijlage IV opgenomen specificaties betreffende persoonlijke 
bescherm i ngsm i ddeI en. 
VOORLICHTING VAN DE VISSERS 
Artikel 8 
Onverminderd het bepaalde in artikel 10 van Richtlijn 89/391/EEG, worden de 
vissers in kennis gesteld van alle maatregelen die met betrekking tot de 
veiligheid en de gezondheid aan boord genomen moeten worden. 
(5) PB L 393 van 30.12.1989, blz. 18. 
CO­
UPLE ID ING VAN DE VISSERS 
Artikel 9 
Onverminderd artikel 12 van Richtlijn 89/391/EEG, dienen de vissers een 
adequate opleiding te ontvangen, met name in de vorm van duidelijke 
instructies, met betrekking tot de veiligheid en de gezondheid aan boord van 
schepen. 
Deze opleiding dient met name aandacht te besteden aan het gebruik van de 
reddings- en overlevingsmiddelen, en, voor de betrokken vissers, aan het 
gebruik van het vistuig en de tractiesystemen, alsmede aan de verschillende 
signaleringsmethoden, met name door middel van gebaren. 
UITGEBREIDE OPLEIDING 
Artikel 10 
Onverminderd artikel 5, lid 3, van de richtlijn van de Raad betreffende de 
minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering van een 
betere medische hulpverlening aan boord van schepen, dient iedere persoon die 
het bevel over een schip kan krijgen, een gedegen opleiding te ontvangen 
inzake: 
de preventie van arbeidsongevallen aan boord, 
de stabiliteit van het schip en de handhaving hiervan in alle 
beladingsomstandigheden en tijdens het vissen. 
radionavigatie en radioverbindingen. 
- Z-4-
RAADPLEGING EN MEDEZEGGENSCHAP VAN DE VISSERS 
Artikel 11 
Overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 89/391/EEG worden de vissers en/of 
hun vertegenwoordigers geraadpleegd en hebben zij medezeggenschap omtrent de 
onder deze richtlijn en de bijlagen vallende aangelegenheden. 
AANPASSING VAN DE BIJLAGEN 
Artikel 12 
De aanpassingen van louter technische aard van de bijlagen in verband met: 
de goedkeuring van richtlijnen betreffende technische harmonisatie en 
normalisatie inzake bepaalde onder deze richtlijn vallende aspecten, 
en/of 
de technische vooruitgang, de ontwikkeling van de internationale 
regelingen of specificaties, of van de kennis op het gebied van de 
veiligheid en gezondheid aan boord van schepen, 
geschieden volgens de procedure als omschreven in artikel 17 van Richtlijn 
89/391/EEG. 
SLOTBEPALINGEN 
Artikel 13 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1995 aan deze 
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in 
kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen 
naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij 
de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze 
verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern 
recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied reeds 
hebben vastgesteld of vaststellen. 
3. De Lid-Staten brengen om de vijf jaar aan de Commissie verslag uit over 
de praktische tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze richtlijn, 
onder vermelding van de standpunten van de sociale partners. 
Het Europese Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en 
het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de 
gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats worden daarvan door de 
Commissie in kennis gesteld. 
Artikel 14 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Voor de Raad 
De Voorzitter 
BIJLAGE I 
MINIMUMVOORSCHRIFTEN INZAKE VEILIGHEID EN GEZONDHEID TEN AANZIEN 
VAN VOOR DE EERSTE MAAL GEBRUIKTE VISSERSVAARTUIGEN, 
ALS BEDOELD IN DE ARTIKELEN 4, 6 EN 7 VAN DE RICHTLIJN 
1. Opmerking vooraf 
De in deze bijlage opgenomen verplichtingen gelden telkens als de 
kenmerken van de arbeidsplaats of het werk, de omstandigheden of een 
risico zulks aan boord van een vissersschip vereisen. 
2. Stevigheid en stabiliteit 
2.1. De stevigheid van de romp, de opbouwen van de dekhuizen, de schachten, 
machines, trappen en andere constructies, en van de uitrusting moet 
zodanig zijn dat het schip bestand is tegen alle belastingen waaraan 
het tijdens het gebruik waarvoor het bestemd is, kan blootstaan. 
2.2. De romp van schepen die op ijsroutes varen, moet verstevigd zijn al 
naargelang de navigatieomstandigheden en de voorziene exploitatiezone. 
2.3. Elk schip dient onder de voorziene gebruiksomstandigheden in 
onbeschadigde toestand voldoende stabiliteit te bezitten en te 
behouden. 
2.4. ledere persoon die het bevel over een schip kan krijgen, moet op de 
hoogte zijn van de parameters die bepalend zijn voor de stabiliteit van 
het schip, teneinde deze onder alle beladingsomstandigheden en tijdens 
het vissen te kunnen handhaven. De gegevens met betrekking tot de 
stabiIiteitseigenschappen van het schip dienen aan boord aanwezig te 
zijn en voor de wachtslieden ter inzage te liggen. 
3. Elektrische installatie 
De elektrische installatie moet zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd 
dat zij geen enkel gevaar oplevert en: 
- de bemanning en het schip beschermt tegen elektrocut iegevaar-, 
- de stroomvoorziening verzorgt die nodig is om het schip in normale 
bedrijfs- en verbIijfsomstandigheden te houden zonder gebruikmaking 
van de noodstroomvoorzien ing; 
- de stroomvoorziening verzorgt die nodig is voor de veiligheid wanneer 
de hoofdstroomvoorziening uitvalt. 
Er dient gezorgd te worden voor een buiten de machinekamer 
ondergebrachte noodstroomvoorzlening, die ook bij brand of andere 
storingen in de hoofdstroomvoorziening blijft functioneren. 
Teneinde reddingsoperaties mogelijk te maken, moeten met de 
noodstroomvoorzien ing de volgende installaties gedurende ten minste 
drie uur gelijktijdig kunnen worden gevoed: 
- de in geval van nood vereiste interne communicatieapparatuur, 
branddetectiesystemen en seinapparatuur; 
- de navigatielichten, indien deze uitsluitend op stroom werken, en de 
noodverlichting aan boord; 
- de brandpompen en de lenspomp, indien aanwezig. 
Het hoofd- en noodschakelbord moeten op verschillende plaatsen worden 
aangebracht, zodat zij bij een ongeval niet tegelijk aan water of vuur 
blootgesteld kunnen worden. 
4. Vluchtwegen, ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen 
4.1. Vluchtwegen, ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen moeten vrij 
gehouden worden en via de kortst mogelijke weg naar het open dek of een 
veiligheidszone leiden en vandaar naar het reddingsvaartuig, zodat de 
vissers hun werkplek of accommodatieruimten snel en veilig kunnen 
ontruimen. 
4.2. Het aantal, de lokatie en de afmetingen van de vluchtwegen, 
ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen zijn afhankelijk van het 
maximumaantal personen dat zich aan boord van het schip kan ophouden. 
4.3. De dichtheid tegen weer en wind, de waterdichtheid en de 
brandwerendheid van de nooddeuren en andere nooduitgangen moeten aan 
hun plaats en hun specifieke functie zijn aangepast. 
Nooddeuren moeten van beide zijden gemakkelijk en onmiddellijk kunnen 
worden geopend door iedereen die ze in geval van nood zou moeten 
gebruiken. 
4.4. De markering van de specifieke vluchtwegen, ontsnappingsvoorzieningen 
en nooduitgangen moet in overeenstemming zijn met de op Richtlijn 
77/576/EEG^6^ gebaseerde nationale voorschriften. 
De daartoe gebruikte aanduidingen moeten op de juiste plaatsen zijn 
aangebracht en duurzaam zijn. 
4.5. De vluchtwegen, ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen alsook de 
andere wegen en de deuren die daar toegang toe geven, mogen niet door 
voorwerpen zijn geblokkeerd, zodat zij steeds onbelemmerd kunnen worden 
gebruikt. 
4.6. Voor het geval de verlichting uitvalt, moeten de vluchtwegen, 
ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen die verlichting behoeven, 
met een voldoende sterke noodverlichting zijn uitgerust. 
5. Branddetectie en -bestrijding 
5.1. Afhankelijk van de afmetingen en het gebruik van het vaartuig, de 
daarop aanwezige uitrusting, de fysische en chemische kenmerken van de 
aanwezige stoffen, produkten en materialen, alsmede het maximumaantal 
personen dat zich er kan ophouden, moeten de bemanningsverbliJven, de 
werkplekken binnen en zo nodig het visruim zijn uitgerust met passende 
brandbestriJdingsmiddelen en, waar nodig, met branddetectors en 
alarmsystemen. 
5.2. Niet-automatische brandbestrijdingsmiddelen moeten gemakkelijk 
toegankelijk en te bedienen zijn. 
(6) PB L 229 van 7.9.1977, blz. 12. 
- 2*-
De markering ervan moet in overeenstemming zijn met de op Richtlijn 
77/576/EEG gebaseerde nationale voorschriften. 
De daartoe gebruikte aanduidingen moeten op de juiste plaatsen zijn 
aangebracht en duurzaam zijn. 
6. Ventilatie in gesloten werkruimten 
In gesloten werkruimten moet ervoor worden gezorgd dat er, gelet op de 
werkmethoden en de door de vissers te leveren lichamelijke 
inspanningen, voldoende verse lucht aanwezig is. 
Indien een luchtverversingsinstallatie wordt gebruikt, moet deze altijd 
bedrijfsklaar zijn. 
Storingen moeten door een controlesysteem worden gemeld als dat 
noodzakelijk is voor de gezondheid van de vissers. 
7. Temperatuur in de ruimten 
De temperatuur in de accommodatie-, werk-, sanitaire en 
eerstehulpruimten moet op de specifieke bestemming van deze ruimten 
zi jn afgestemd. 
8. Natuurlijke en kunstmatige verlichting van de werkplekken 
8.1. De werkplekken moeten zoveel mogelijk voldoende daglicht ontvangen en 
uitgerust zijn met aan de omstandigheden in de visserij aangepaste 
kunstver Iichting die de veiligheid en de gezondheid van de vissers en 
de navigatie van andere schepen niet in gevaar brengt. 
8.2. De verlichtingsinstallaties in werkruimten, bij trappen en ladders, en 
in gangen moeten zodanig zijn aangebracht dat de verlichting voor de 
vissers geen ongevallenrisico oplevert en de navigatie van het vaartuig 
er geen hinder van ondervindt. 
8.3. Werkplekken waar vissers bij het uitvallen van de kunstver Iichting aan 
bijzondere risico's zijn blootgesteld, moeten met een voldoende sterke 
noodverlichting zijn uitgerust. 
9. Vloeren, wandbeschot en plafonds in ruimten 
9.1. De vloeren in ruimten moeten van een slipvrije bekleding zijn voorzien 
en vrij van obstakels worden gehouden. 
De warmte- en geluidsisolatie van ruimten waar werkplekken zijn 
ingericht, moet, gelet op de aard van het werk en de lichamelijke 
activiteit van de vissers, toereikend zijn. 
9.2. Het oppervlak van vloeren, wanden en plafonds in de ruimten moet 
zodanig zijn dat het kan worden schoongemaakt en onderhouden teneinde 
voor adequate hygiënische omstandigheden te zorgen. 
10. Deuren 
10.1. De plaats en het aantal van de deuren in waterdichte schotten en tegen 
weer en wind dichte gesloten bovenbouwen moeten worden beperkt tot het 
minimum dat verenigbaar is met de algemene inrichting en operationele 
behoeften van het vissersvaartuig; de openingen moeten voorzien zijn 
van adequate afsluitingen. 
-25-
10.2. Deuren en, indien onvermijdelijk, schuifdeuren in het bijzonder mogen 
met name bij slecht weer en bij ruwe zee geen ongevallenrisico voor de 
werknemers opleveren. 
11. Wegen - gevarenzones 
11.1. Gangen, schachten, de buitenste delen van dekhuizen en in het algemeen 
alle wegen moeten voorzien zijn van relingen, leuningen, 
veiIigheidslIjnen of andere middelen ter waarborging van de veiligheid 
van de bemanning tijdens haar werkzaamheden aan boord. 
Verkeerszones boven en onder aan ladders en trappen moeten van een 
slipvrije bekleding zijn voorzien. 
11.2. Vaste ladders en trappen moeten voldoende bemeten en sterk zijn en 
/oorzien zijn van slipvrije sporten en treden en van leuningen. Als de 
ladder op het bovendek in een schacht uitkomt, moet er een bordes 
aanwezig zijn. Als de ladder uitkomt in een opening in het bovendek, 
moeten de leuningen doorlopen in een reling die de opening op het 
bovendek afschermt. 
11.3. Als er gevaar bestaat dat de vissers door een opening in het dek of van 
een dek op een lager gelegen dek vallen, dienen er adequate 
beschermingsvoorzieningen te worden getroffen, indien mogelijk in de 
vorm van een in ieder geval meer dan 1 meter hoge reling. 
11.4. Op alle gevaarlijke delen van het werkdek moeten doelmatige 
verschansingen van voldoende hoogte worden aangebracht teneinde de 
bemanning te beschermen tegen dekwater, gelet op de toestand van de zee 
en de weersomstandigheden waarin het vaartuig gebruikt kan worden. In 
deze verschansingen moeten spuigaten of andere, soortgelijke 
voorzieningen zijn aangebracht voor een snelle afvoer van het water. 
De hoogte van vaste verschansingen dient zodanig te zijn dat de vissers 
tegen overboord vallen beschermd zijn, en moet in ieder geval meer dan 
750 mm bedragen. 
Indien verschansingen van die hoogte op enig deel van het dek echter 
een belemmering kunnen vormen voor de visvangst, moeten andere 
voorzieningen worden getroffen om hetzelfde veiligheidsniveau te 
garanderen. 
11.5. Zich boven het dek bevindende installaties die moeten worden bediend of 
waaraan onderhoud moet worden uitgevoerd, moeten op zodanige wijze 
toegankelijk zijn dat de veiligheid van de bemanning gewaarborgd is. Er 
moeten relingen of vergelijkbare beschermingsmiddelen van voldoende 
hoogte worden aangebracht teneinde vallen te voorkomen. 
11.6. Op hektrawlers met een slipway dient deze laatste afgesloten te kunnen 
worden met een deur of andere beveiliging van dezelfde hoogte als de 
aangrenzende verschansing, teneinde de vissers te beschermen tegen over 
het hek binnendringend water en tegen vallen op de slipway. Deze deur 
of andere voorziening dient gemakkelijk geopend en gesloten te kunnen 
worden, bij voorkeur via afstandsbediening, mag alleen open staan als 
het net wordt gehaald, en moet gesloten kunnen worden zodra de trawl 
aan boord is. 
-31 -
12. Inrichting van de werkruimten 
12.1. De plaatsen waar het vistuig wordt opgeslagen en de vangst wordt 
verwerkt, de machinekamer, de werkruimten, de kombuis en andere 
werkzones moeten van een slipvrije vloerbekleding zijn voorzien. 
12.2. De werkzones moeten vrij gehouden worden, afgeschermd zijn tegen 
binnendringend zeewater en de vissers adequate bescherming bieden tegen 
aan boord of overboord vallen. 
De vangstverwerkingszones moeten voldoende ruim bemeten zijn, zowel qua 
hoogte als qua oppervlakte. 
12.3. De bediening van de voortstuwingsmotoren van het schip dient plaats te 
vinden vanuit een van de motorkamer gescheiden, thermisch en akoestisch 
geïsoleerde ruimte die buiten de motorkamer om toegankelijk is. 
12.4. De bedieningsorganen van de tractiesystemen moeten op een voldoende 
ruime plaats zijn aangebracht teneinde het bedieningspersoneel in staat 
te stellen ongehinderd te werken. 
De tractiesystemen moeten bovendien voorzien zijn van automatische 
stopinrichtingen voor het geval dat zij niet conform hun bestemming 
worden gebruikt, en van noodstopvoorzieningen. 
12.5. De bedieningsman aan de tractiesystemen dient goed zicht te hebben op 
de systemen en op de mensen aan het werk. 
Ook als de tractiesystemen vanaf de brug worden bediend, moet de 
bedieningsman goed zicht hebben op de mensen aan het werk, hetzij 
rechtstreeks, hetzij via een ander geschikt medium. 
- 3Z-
12.6. Voor de communicatie tussen de brug en het werkdek moet van een 
betrouwbaar communicatiesysteem gebruik worden gemaakt. 
12.7. Onafgeschermde kabel- en trawlIijntrajecten en bewegende machinedelen 
moeten door het aanbrengen van beschermende voorzieningen tot een 
minimum worden beperkt. 
Er moeten voorzieningen worden aangebracht ter beperking van de 
beweging van massa's, met name op trawlers: 
- voorzieningen voor het blokkeren van de visborden, 
- voorzieningen ter beperking van de siingerbewegingen van de netkuil. 
13. Accommodatie 
13.1. De plaats, de constructie, de warmu en geluidsisolatie en de 
inrichting van de bemanningsverbliJven, dienstruimten en de toegangen 
daartoe moeten adequate bescherming bieden tegen het weer en de zee, 
trillingen, de effecten van versnellingen, en luchtjes van andere 
ruimten die de vissers tijdens hun rustperiode kunnen hinderen. Er 
moeten passende maatregelen worden genomen voor de bescherming van 
ni et-rokers tegen hinder door tabaksrook. 
13.2. De accommodatieruimten moeten goed worden geventileerd zodat de 
constante aanvoer van verse lucht gewaarborgd is en condens wordt 
voorkomen. 
In de bemanningsverbliJven dient voor adequate verlichting te worden 
gezorgd door middel van: 
- 33-
- adequate normale algemene verlichting, 
- gedempte algemene verlichting om te vermijden dat de vissers in hun 
rust gestoord worden, 
- plaatselijke verlichting in elke kooi. 
13.3. Kombuis en kantine moeten voldoende ruim bemeten, goed verlicht en 
geventileerd en gemakkelijk schoon te houden zijn. 
Er dient een voldoende ruim bemeten provisiekamer aanwezig te zijn, die 
door middel van ventilatie koel en droog moet worden gehouden. 
Er moeten koelkasten of andere gekoelde voedselopslagvoorzieningen 
aanwezig zijn. 
14. Sanitaire voorzieningen 
Op schepen met bemanningsverbliJven moeten douches met 
warmwatervoorziening aanwezig zijn. De sanitaire voorzieningen, 
wastafels en zo nodig douches, moeten op de juiste wijze geïnstalleerd, 
uitgerust en geventileerd zijn. Er dienen toiletten aanwezig te zijn. 
Deze moeten in een van de overige sanitaire faciliteiten gescheiden 
ruimte zijn ondergebracht. De sanitaire installaties moeten vanuit de 
bemanningsverblijven toegankelijk zijn zonder dat men via het dek hoeft 
te passeren. 
15. Valrepen en loopplanken 
Er moet een valreep, loopplank of vergelijkbare voorziening aanwezig 
zijn waarmee veilig aan boord kan worden gegaan. 
16. Lawaai 
Onverminderd de op Richtlijn 86/188/EEG(7^ gebaseerde nationale 
voorschriften die op de werknemers tijdens het werk van toepassing 
zijn, moet het lawaai in de accommodatieruimten (met name de hutten) en 
in de sanitaire installaties beperkt worden tot een niveau dat 
verenigbaar is met de functie van deze ruimten. 
(7) PB L 137 van 24.5.1986, 
» 3 j -
BIJLAGE II 
MINIMUMVOORSCHRIFTEN INZAKE VEILIGHEID EN GEZONDHEID TEN AANZIEN 
VAN REEDS IN GEBRUIK ZIJNDE VISSERSVAARTUIGEN, 
ALS BEDOELD IN DE ARTIKELEN 5 EN 7 VAN DE RICHTLIJN 
1. Opmerking vooraf 
De in deze bijlage opgenomen verplichtingen gelden telkens als de 
kenmerken van de arbeidsplaats of het werk, de omstandigheden of een 
risico zulks aan boord van een vissersschip vereisen. 
2. Stevigheid en stabiliteit 
2.1. De stevigheid van de romp, de opbouwen van de dekhuizen, de schachten, 
machines, trappen en andere constructies, en van de uitrusting moet 
zodanig zijn dat het schip bestand is tegen alle belastingen waaraan 
het tijdens het gebruik waarvoor het bestemd is, kan blootstaan. 
2.2. De romp van schepen die op ijsroutes varen, moet verstevigd zijn al 
naargelang de navigatieomstandigheden en de voorziene exploitatiezone. 
2.3. Elk schip dient onder de voorziene gebruiksomstandigheden in 
onbeschadigde toestand voldoende stabiliteit te bezitten en te 
behouden. 
2.4. ledere persoon die het bevel over een schip kan krijgen, moet op de 
hoogte zijn van de parameters die bepalend zijn voor de stabiliteit van 
het schip, teneinde deze onder alle beladingsomstandigheden en tijdens 
-36 -
het vissen te kunnen handhaven. De gegevens met betrekking tot de 
stabi I iteitseigenschappen van het schip dienen aan boord aanwezig te 
zijn en voor de wachtslieden ter inzage te liggen. 
3. Elektrische installatie 
De elektrische installatie moet zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd 
dat zij geen enkel gevaar oplevert en: 
- de bemanning en het schip beschermt tegen elektrocutiegevaar; 
- de stroomvoorziening verzorgt die nodig is om het schip in normale 
bedrijfs- en verbIijfsomstandigheden te houden zonder gebruikmaking 
van de noodstroomvoorzien ing; 
- de stroomvoorziening verzorgt die nodig is voor de veiligheid wanneer 
de hoofdstroomvoorziening uitvalt. 
Er dient gezorgd te worden voor een buiten de machinekamer 
ondergebrachte noodstroomvoorzien ing, die ook bij brand of andere 
storingen in de hoofdstroomvoorziening blijft functioneren. 
Teneinde reddingsoperaties mogelijk te maken, moeten met de 
noodstroomvoorzien ing de volgende installaties gedurende ten minste 
drie uur gelijktijdig kunnen worden gevoed: 
- de in geval van nood vereiste interne communicatieapparatuur, 
branddetectiesystemen en seinapparatuur; 
- de navigatielichten, indien deze uitsluitend op stroom werken, en de 
noodverlichting aan boord; 
- de brandpompen en de lenspomp, indien aanwezig. 
-3}-
Het hoofd- en noodschakelbord moeten op verschillende plaatsen worden 
aangebracht, zodat zij bij een ongeval niet tegelijk aan water of vuur 
blootgesteld kunnen worden. 
4. Vluchtwegen, ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen 
4.1. Vluchtwegen, ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen moeten vrij 
gehouden worden en via de kortst mogelijke weg naar het open dek of een 
veiligheidszone leiden en vandaar naar het reddingsvaartuig, zodat de 
vissers hun werkplek of accommodatieruimten snel en veilig kunnen 
ontruimen. 
4.2. Het aantal, de lokatie en de afmetingen van de vluchtwegen, 
ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen zijn afhankelijk van het 
maximumaantal personen dat zich aan boord van het schip kan ophouden. 
4.3. De dichtheid tegen weer en wind, de waterdichth )id en de 
brandwerendheid van de nooddeuren en andere nooduitgangen moeten aan 
hun plaats en hun specifieke functie zijn aangepast. 
Nooddeuren moeten van beide zijden gemakkelijk en onmiddellijk kunnen 
worden geopend door iedereen die ze in geval van nood zou moeten 
gebruiken. 
4.4. De markering van de specifieke vluchtwegen, ontsnappingsvoorzieningen 
en nooduitgangen moet in overeenstemming zijn met de op Richtlijn 
77/576/EEG gebaseerde nationale voorschriften. 
De daartoe gebruikte aanduidingen moeten op de juiste plaatsen zijn 
aangebracht en duurzaam zijn. 
.33 -» 
4.5. De vluchtwegen, ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen alsook de 
andere wegen en de deuren die daar toegang toe geven, mogen niet door 
voorwerpen zijn geblokkeerd, zodat zij steeds onbelemmerd kunnen worden 
gebruikt. 
4.6. Voor het geval de verlichting uitvalt, moeten de vluchtwegen, 
ontsnappingsvoorzieningen en nooduitgangen die verlichting behoeven, 
met een voldoende sterke noodverlichting zijn uitgerust. 
5. Branddetectie en -bestrijding 
5.1. Afhankelijk van de afmetingen en het gebruik van het vaartuig, de 
daarop aanwezige uitrusting, de fysische en chemische kenmerken van de 
aanwezige stoffen, produkten en materialen, alsmede het maximumaantal 
personen dat zich er kan ophouden, moeten de bemanningsverbliJven, de 
werkplekken binnen en zo nodig het visruim zijn uitgerust met passende 
brandbestriJdingsmiddelen en, waar nodig, met branddetectors en 
alarmsystemen. 
5.2. Niet-automatische brandbestriJdingsmiddelen moeten gemakkelijk 
toegankelijk en te bedienen zijn. 
De markering ervan moet in overeenstemming zijn met de op Richtlijn 
77/576/EEG gebaseerde nationale voorschriften. 
De daartoe gebruikte aanduidingen moeten op de juiste plaatsen zijn 
aangebracht en duurzaam zijn. 
-33-
6. Ventilatie in gesloten werkruimten 
In gesloten werkruimten moet ervoor worden gezorgd dat er, gelet op de 
werkmethoden en de door de vissers te leveren lichamelijke 
inspanningen, voldoende verse lucht aanwezig is. 
Indien een luchtverversingsinstallatie wordt gebruikt, moet deze altijd 
bedrijfsklaar zijn. 
7. Temperatuur in de ruimten 
De temperatuur in de accommodatie-, werk-, sanitaire en 
eerstehulpruimten moet op de specifieke bestemming van deze ruimten 
z i jn afgestemd. 
8. Natuurlijke en kunstmatige verlichting van de werkplekken 
8.1. De werkplekken moeten zoveel mogelijk voldoende daglicht ontvangen en 
uitgerust zijn met aan de omstandigheden in de visserij aangepaste 
kunstverIichting die de veiligheid en de gezondheid van de vissers en 
de navigatie van andere schepen niet in gevaar brengt. 
8.2. De verlichtingsinstallaties in werkruimten, bij trappen en ladders, en 
in gangen moeten zodanig zijn aangebracht dat de verlichting voor de 
vissers geen ongevallenrisico oplevert en de navigatie van het vaartuig 
er geen hinder van ondervindt. 
8.3. Werkplekken waar vissers bij het uitvallen van de kunstver Iichting aan 
bijzondere risico's zijn blootgesteld, moeten met een voldoende sterke 
noodverlichting zijn uitgerust. 
9. Vloeren, wandbeschot en plafonds in ruimten 
9.1. De vloeren in ruimten moeten van een slipvrije bekleding zijn voorzien 
en vrij van obstakels worden gehouden. 
De warmte- en geluidsisolatie van ruimten waar werkplekken zijn 
ingericht, moet, gelet op de aard van het werk en de lichamelijke 
activiteit van de vissers, toereikend zijn. 
9.2. Het oppervlak van vloeren, wanden en plafonds in de ruimten moet 
zodanig zijn dat het kan worden schoongemaakt en onderhouden teneinde 
voor adequate hygiënische omstandigheden te zorgen. 
10. Deuren 
10.1. De plaats en het aantal van de deuren in waterdichte schotten en tegen 
weer en wind dichte gesloten bovenbouwen moeten worden beperkt tot het 
minimum dat verenigbaar is met de algemene inrichting en operationele 
behoeften van het vissersvaartuig; de openingen moeten voorzien zijn 
van adequate afsluitingen. 
10.2. Deuren en, indien onvermijdelijk, schuifdeuren in het bijzonder mogen 
met name bij slecht weer en bij ruwe zee geen ongevallenrisico voor de 
werknemers opleveren. 
11. Wegen - gevarenzones 
11.1. Gangen, schachten, de buitenste delen van dekhuizen en in het algemeen 
alle wegen moeten voorzien zijn van relingen, leuningen, 
veiIigheidslijnen of andere middelen ter waarborging van de veiligheid 
van de bemanning tijdens haar werkzaamheden aan boord. 
-Ml -
Verkeerszones boven en onder aan ladders en trappen moeten van een 
slipvrije bekleding zijn voorzien. 
11.2. Vaste ladders en trappen moeten voldoende bemeten en sterk zijn en 
voorzien zijn van slipvrije sporten en treden en van leuningen. Als de 
ladder op het bovendek in een schacht uitkomt, moet er een bordes 
aanwezig zijn. Als de ladder uitkomt in een opening in het bovendek, 
moeten de leuningen doorlopen in een reling die de opening op het 
bovendek afschermt. 
11.3. Als er gevaar bestaat dat de vissers door een opening in het dek of va--. 
een dek op een lager gelegen dek vallen, dienen er adequate 
beschermingsvoorzieningen te worden getroffen, indien mogelijk in de 
vorm van een in ieder geval meer dan 1 meter hoge reling. 
11.4. Op alle gevaarlijke delen van het werkdek moeten doelmatige 
verschansingen van voldoende hoogte worden aangebracht teneinde de 
bemanning te beschermen tegen dekwater, gelet op de toestand van de zee 
en de weersomstandigheden waarin het vaartuig gebruikt kan worden. In 
deze verschansingen moeten spuigaten of andere, soortgelijke 
voorzieningen zijn aangebracht voor een snelle afvoer van het water. 
De hoogte van vaste verschansingen dient zodanig te zijn dat de vissers 
tegen overboord vallen beschermd zijn, en moet in ieder geval meer dan 
750 mm bedragen. 
.Hl-
Indien verschansingen van die hoogte op enig deel van het dek echter 
een belemmering kunnen vormen voor de visvangst, moeten andere 
voorzieningen worden getroffen om hetzelfde veiligheidsniveau te 
garanderen. 
12. Inrichting van de werkruimten 
12.1. De plaatsen waar het vistuig wordt opgeslagen en de vangst wordt 
verwerkt, de machinekamer, de werkruimten, de kombuis en andere 
werkzones moeten van een slipvrije vloerbekleding zijn voorzien. 
12.2. De werkzones moeten vrij gehouden worden, afgeschermd zijn tegen 
binnendringend zeewater en de vissers adequate bescherming bieden tegen 
aan boord of overboord vallen. 
De vangstverwerkingszones moeten voldoende ruim bemeten zijn, zowel qua 
hoogte als qua oppervlakte. 
12.3. Wanneer de scheepsconstructie zulks toelaat, moeten de 
bedieningsorganen van de tractiesystemen op een voldoende ruime plaats 
zijn aangebracht teneinde het bedieningspersoneel in staat te stellen 
ongehinderd te werken. 
De tractiesystemen moeten bovendien voorzien zijn van automatische 
stopinrichtingen voor het geval dat zij niet conform hun bestemming 
worden gebruikt, en van noodstopvoorzieningen. 
12.4. Wanneer de scheepsconstructie zulks toelaat, dient de bedieningsman aan 
de tractiesystemen goed zicht te hebben op de systemen en op de mensen 
aan het werk. 
- Hl-
Ook als de tractiesystemen vanaf de brug worden bediend, moet de 
bedieningsman goed zicht hebben op de mensen aan het werk, hetzij 
rechtstreeks, hetzij via een ander geschikt medium. 
12.5. Voor de communicatie tussen de brug en het werkdek moet van een 
betrouwbaar communicatiesysteem gebruik worden gemaakt. 
12.6. Onafgeschermde kabel- en trawlIiJntrajecten en bewegende machinedelen 
moeten door het aanbrengen van beschermende voorzieningen tot een 
minimum worden beperkt. 
Er moeten voorzieningen worden aangebracht ter beperking van de 
beweging van massa's, met name op trawlers: 
- voorzieningen voor het blokkeren van de visborden, 
- voorzieningen ter beperking van de siingerbewegingen van de netkuil. 
13. Accommodatie 
13.1. De bemanningsverblijven moeten zodanig zijn ingericht dat lawaai, 
trillingen, de effecten van versnellingen en luchtjes uit andere 
ruimten tot een minimum worden beperkt; er moet voor adequate 
verlichting gezorgd worden. 
13.2. Er moeten koelkasten of andere gekoelde voedselopslagvoorzieningen 
aanwezig zijn. 
13.3. Een toilet en wastafel en, indien mogelijk, een douche, moeten op de 
juiste wijze geïnstalleerd en geventileerd zijn. 
-44-
14. Valrepen en loopplanken 
Er moet een valreep, loopplank of vergelijkbare voorziening aanwezig 
zijn waarmee veilig aan boord kan worden gegaan. 
BIJLAGE III 
MINIMUMVOORSCHRIFTEN INZAKE VEILIGHEID EN GEZONDHEID TEN AANZIEN VAN 
DE REDDINGS- EN OVERLEVINGSMIDDELEN ALS BEDOELD IN 
DE ARTIKELEN 4, 5, 6 EN 7 
1. Vissersvaartuigen die meer dan 20 zeemijl uit de kust varen, moeten 
zijn uitgerust met een op de internationale noodfrequentie van 406,025 
MHz werkend radiobaken voor noodgevallen, dat onder invloed van de 
hydrostatische druk wordt uitgezet en is uitgerust met een 
codeersysteem volgens de roepletters van het schip. Dit radiobaken moet 
gemakkelijk over te brengen zijn op een reddingsvaartuig. 
2. Aan elk boord moeten voldoende reddingsvlotten of -sloepen aanwezig 
zijn om plaats te bieden aan alle zich aan boord bevindende personen, 
en zij moeten op zodanige plaatsen zijn aangebracht en bevestigd dat 
zij veilig en eenvoudig te water kunnen worden gelaten, zonder dat 
daarbij hinder wordt ondervonden van verticale of horizontale 
obstakels-, zij moeten voorts gemakkelijk, snel en veilig toegankelijk 
zi jn. 
3. Reddingsvlotten en -sloepen moet zodanig zijn uitgerust dat snel aan 
boord kan worden gegaan en dat hun positie zowel overdag als 's nachts 
met het oog of op de radar gemakkelijk te bepalen is. De uitrusting 
dient te omvatten: 
- een bootshaak (niet bij opblaasbare reddingsmiddelen) en touwen, 
- roeiriemen en -dollen (ook reserveriemen en -dollen), 
- voedselreserves en een zoetwatervoorraad die toereikend zijn voor 
dr ie dagen, 
- overlevingsinstructies en adequaat over levingsmateriaai, 
-een waterdichte medicijnkist, conform de minimumvoorschriften voor 
categorie D in bijlage II van de richtlijn van de Raad betreffende de 
minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering 
van een betere medische hulpverlening aan boord van schepen. 
Reddingssloepen moeten ten minste om de drie maanden bij wijze van 
proef te water worden gelaten. 
Reddingsboeien, reddingsvesten en over levingspakken moeten in voldoende 
aantallen beschikbaar en gemakkelijk en snel toegankelijk zijn. In de 
buurt van de over levingspakken moeten leuningen of handgrepen 
aangebracht zijn om het aantrekken ervan te vergemakkelijken. 
BIJLAGE IV 
MINIMUMVOORSCHRIFTEN INZAKE VEILIGHEID EN GEZONDHEID TEN AANZIEN VAN 
DE PERSOONLIJKE BESCHERMINGSMIDDELEN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 7 
1. Als collectieve beschermingsmiddelen zoals verschansingen, relingen, 
ladderkooien en leuningen geen aanvaardbare bescherming bieden, moet 
voor de op het gladdek verrichte werkzaamheden een werkjas met 
reservedrijfvermogen en een geïntegreerd veiIigheidsharnas worden 
gebruikt. 
2. Als of over kleding gedragen persoonlijke beschermingsmiddelen moeten 
in felle kleuren zijn uitgevoerd, die goed afsteken tegen het mariene 
milieu en in het donker goed zichtbaar zijn. 
3. Ter bescherming van hoofd en ogen gebruikte persoonlijke 
beschermingsmiddelen moeten stevig op het hoofd kunnen worden 
bevest igd. 
DEEL I: FINANCIËLE CONSEQUENTIES 
1. TITEL VAN DE MAATREGEL: Voorstel voor een richtlijn van de Raad 
betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij 
het werk aan boord van vissersvaartuigen 
2. BETREKKEN BEQRQUNQSINNEN 
B3-4310: Maatregelen op het gebied van de bescherming van de 
gezondheid, hygiëne en veiligheid op de arbeidsplaats, met 
inbegrip van specifieke maatregelen ter voltooiing van de 
interne markt. 
A-2510: Comités die moeten worden geraadpleegd (het in artikel 17 van 
Richtlijn 89/391/EEG bedoelde Comité "Aanpassing"). 
A-2531: Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de 
gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats. 
3. RECHTSGROND 
Artikel 118 A van het EEG-Verdrag. 
4. BESCHRIJVING VAN DE MAATREGEL 
4.1. Specifieke doelstellingen van de maatregel 
4.1.1. Doelstellingen van het voorstel voor een richtlijn 
Het voorstel beoogt: 
uit het oogpunt van de veiligheid en de gezondheid aan boord van 
vissersschepen betere arbeidsomstandigheden te bevorderen; 
de risico's die uit het vrij verkeer van werknemers kunnen 
voortvloeien, te ondervangen; 
te bevorderen dat elk schip adequate reddings- en overlevingsmiddelen 
aan boord heeft en dat aan de specifieke kenmerken van het werk op 
zee aangepaste persoonlijke beschermingsmiddelen worden gebruikt. 
4-1-2. Kenmerken van het voorstel voor een richtlijn (met name die 
waaraan financiële consequenties verbonden zijn) 
4.1.2.1. Het voorstel, en met name de bijlagen, dient te 
worden aangepast en aangevuld om bepaalde aspecten 
van de veiligheids- en/of gezondheidssignalering te 
verduidelijken of verder uit te werken. 
4.1.2.2. Het voorstel bepaalt dat de Lid-Staten de Commissie 
mededeling doen van de bepalingen van intern recht 
die zij ter uitvoering van de richtlijn hebben 
vastgesteld, en verslag uitbrengen over de 
tenuitvoerlegging van de richtlijn. 
4.1.2.3. Het voorstel voorziet voorts in een comité dat de 
Commissie bij de aanvullende werkzaamheden bijstaat. 
- So -
De financiële consequenties zijn gelegen in de vastgestelde en 
nog vast te stellen aanvullende maatregelen. 
4-2. Duur 
Onbepaald. 
4-3. Door de maatregel beoogde populatie 
De zeevisserijkringen. 
5. INDELINQ VAN PE UITGAVE 
5.1. Niet-verplichte uitgave. 
6. AARD VAN DE UITGAVEN 
6.1. Financiering voor 100%. 
7. FINANCIËLE CONSEQUENTIES 
7.1. Berekeningsmethode 
7.1.1. Aard van de na goedkeuring van de r icht I Mn te verrichten 
bijkomende werkzaamheden 
a) controle op de toepassing van de richtlijn door de Lid-Staten 
b) herziening van de bijlagen 
- SA' 
c) raadpleging van deskundigen 
d) werkzaamheden van het Comité "Aanpassing" 
e) raadpleging van het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de 
hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats. 
7.1.2. Uit 7.1.1. voortvloeiende werkzaamheden met financiële 
consequenties 
Het betreft hier: 
* studieopdrachten en/of overeenkomsten tot het verrichten van diensten 
voor: 
de vergelijking en beoordeling van de door de Commissie ontvangen 
informat ie, 
de bestudering van de problemen in verband met het functioneren 
van de r ichtIiJn, 
de bestudering van de problemen in verband met de bijlagen en de 
voorbereiding van de aanpassingen van de bijlagen bij de 
richtliJn. 
* kosten voor vergaderingen met deskundigen 
* huishoudelijke uitgaven van het Comité "Aanpassing" 
* kosten van raadpleging van het Raadgevend Comité voor de veiligheid, 
de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats. 
- Si-
7.1.3. Berekening van de uitgaven 
Aangezien alleen de aard, doch niet de omvang van de bijkomende 
werkzaamheden bekend is, is een exacte raming van de uitgaven niet 
moge lijk. 
De kosten zijn berekend op basis van de eenheid "manmaand"; deze eenheid 
bedraagt op het ogenblik 4.000 ecu. 
De kosten voor de convocatie van een regeringsdeskundige zijn geraamd op 
420 ecu en van een niet-regeringsdeskundige op 545 ecu (voor een dag). De 
uitgaven zullen over een aantal jaren worden gespreid en geleidelijk 
stijgen. De in 7.3. vermelde bedragen zijn globale ramingen. 
Wat post A-2510 (Comité "Aanpassing") betreft, is het bedrag bestemd voor 
de convocatie van deskundigen van groep 3 (regeringsdeskundigen), en wel 
tweemaal in 1994 en vervolgens driemaal per jaar vanaf 1995. 
Wat post A-2531 (Raadgevend Comité) betreft, is het bedrag bestemd voor 
de convocatie van twee vergaderingen per Jaar van een ad hoe-groep, 
bestaande uit twaalf leden, waarvan vier regeringsdeskundigen. De ad hoe-
groep komt vanaf 1995 bijeen. 
7.2. 
7.3. Vast leggings- en betalingskredieten per jaar 
Post B3-4310 
De voor deze maatregel bestemde kredieten zullen jaarlijks worden 
vastgesteld op grond van de beschikbare middelen en de in het kader van 
de begrotingsprocedure voor de onder deze post vallende maatregelen 
vastgestelde middelen. 
Voor 1993 wordt een bedrag noodzakelijk geacht van 250.000 ecu. Vanaf 
1994 zullen de voor deze maatregel uitgetrokken kredieten een 
ontwikkeling vertonen die ten minste gelijk is aan die voor alle onder 
post B3-4310 vallende maatregelen. 
Post A-2510 
VK (in ecu) BK (in ecu) 
1993 
1994 20.000 20.000 
1995 30.000 30.000 
1996 30.000 30.000 
1997 30.000 30.000 
110.000 110.000 
Post A-2531 - XL/ -
8. ANTI-FRAUDEBEPALINGEN VK (in ecu) BK (in ecu) 
1993 
1994 
1995 
1996 
1997 12.000 
12.000 
12.000 
36.000 12.000 
12.000 
12.000 
36.000 
Niet van toepassing. 
DEEL 2: ADMINISTRATIEVE UITGAVEN 
1. UITSLUITEND VOOR DE UITVOERING VAN DE MAATREGEL BENODIGD PERSONEEL 
Met ingang van 1993 één full-time A-ambtenaar, één full-time B-ambtenaar 
en één full-time C-ambtenaar. 
De middelen hiervoor moeten hetzij door een interne herallocatie, hetzij 
in het kader van het besluit van de Commissie inzake de programmering van 
haar middelen gevonden worden. 
2. VOOR DIT PERSONEEL BENQPIQPE PEPRAQEN 
De uitgaven voor het in punt 1 gevraagde personeel worden geraamd op 
240.000 ecu per jaar vanaf 1993. Zij zullen worden gedekt door de in deel 
A van afdeling III van de algemene begroting opgevoerde kredieten. 
-se -
DEEL 3: ELEMENTEN VOOR EEN KOSTEN-EFFECTIVITEITSANALYSE 
1. DOELSTELLINGEN EN COHERENTIE MET DE FINANCIËLE PROGRAMMERING 
1-1- Specifieke doelstelling van de voorgestelde maatregel 
Tenuitvoerlegging van het voorstel voor een richtlijn. 
1-2. Is de maatregel gepland in de financiële programmering van het DG 
voor de betrokken laren? 
Ja. 
1 -3- In de financiële programmering van het DG vastgestelde meer 
algemene doelstelling waaraan de maatregel benatwoordt 
Gezondheid en veiligheid op het werk. 
2. MOTIVERING VAN DE MAATREGEL 
a) Kosten 
De kosten zijn vergelijkbaar met die voor soortgelijke maatregelen 
betreffende andere voorstellen voor richtlijnen. Alleen de kosten ten 
laste van post B3-4310, 250.000 ecu in 1993, zijn iets hoger vanwege 
het technische karakter van de op het door de richtlijn bestreken 
terrein te nemen maatregelen. 
- si-
b) Afgeleide effecten 
Het voorstel voor een richtlijn beoogt de traditionele 
veiIigheidsbenadering, waarbij de veiligheid van het schip op de 
eerste plaats komt en daarna pas die van de mens als de veiligheid 
van het schip in het geding is (dus veiligheid van de 
hulpverleningsmiddelen), te vervangen door een nieuwe, die de 
veiligheid van de mens vooropstelt en pas daarna die van het schip, 
waarbij dit laatste het kapitaal van de reder vormt (kapitaal dat 
gewoonlijk voor 50 à 65% uit de verkoop van vis wordt vergoed). Het 
accent zal dus worden verlegd van maatregelen ten behoeve van de 
veiligheid van het schip naar maatregelen ten behoeve van de 
veiligheid van de mens. 
c) MuitiplIcatoreffecten 
De afgeleide effecten zouden op grond van dezelfde overwegingen een 
muitiplicatoreffect in de Lid-Staten kunnen hebben. 
3. CONTROLE EN EVALUATIE VAN PE MAATRESEl 
3.1. Niet van toepassing. 
3.2. Niet van toepassing. 
3.3. Niet van toepassing. 
- *3-
GEVOLGEN VAN HET VOORSTEL 
VOOR HET MIDDEN- EN KLEINBEDRIJF 
Titel van het voorstel: 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de minimumvoorschriften 
inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen. 
Referentienummer. 349.1 
Het voorstel 
1) Motivering van het voorstel in relatie tot het subsidiariteitsbeginsel -
Voornaamste doelstellingen 
a) De nationale voorschriften inzake veiligheid en gezondheid aan boord 
van vissersvaartuigen zijn allemaal afgeleid van een beperkt aantal 
internationale verdragen of bepalingen. Bij een nadere beschouwing 
blijken deze nationale voorschriften nogal sterk uiteen te lopen. 
Bovendien wordt daarin niet of nauwelijks aandacht besteed aan de 
arbeidsveiligheid aan boord, maar hebben zij vooral betrekking op de 
veiligheid van het schip, de navigatie en de reddingsmiddelen. De 
communautaire ongevallenstatistieken wijzen echter uit dat de 
eigenlijke arbeidsongevallen de helft uitmaken van het totaal aantal 
dodelijke ongevallen in de visserij. 
b) Nu het vrij verkeer van werknemers realiteit is geworden, is het zaak 
ervoor te zorgen dat zij overal in de Gemeenschap aan boord van 
schepen dezelfde bescherming genieten. In verscheidene Lid-Staten 
echter vallen kleine schepen grotendeels buiten alle voorschriften. 
- S3 -
c) De ongevallenstatistieken wijzen uit dat van alle bedriJvigheids-
sectoren de zeevisserij de gevaarlijkste is; er gebeuren gemiddeld 
tien keer zoveel dodelijke ongevallen als in andere als gevaarlijk 
bekend staande bedriJvigheidssectoren, zoals de mijnbouw, de bouw en 
de landbouw. Diezelfde statistieken laten ook zien dat de 
ongevallenfrequentie bij kleine schepen hoger ligt. 
Gevolgen voor de sector 
2) Betrokken ondernemingen 
a) Alle ondernemingen die vissersschepen exploiteren met een lengte van 
meer dan 12 meter (in de praktijk dus alle door meer dan een persoon 
bemande schepen). 
b) Grootte van de ondernemingen: 
zie bijl age 1 
Praktisch alle visserijbedrijven zijn kleine of middelgrote 
ondernemingen. 
c) Geografische verdeling: 
Het hele kustgebied van de Gemeenschap, maar meer in het bijzonder de 
Atlantische kust van het Iberisch schiereiland, Bretagne, de Kanaal-
en Noorzeekust, de Adriatische kust. 
3) Op de ondernemingen rustende verplichtingen 
Nieuwe schepen moeten aan alle minimumvoorschriften voldoen; oude schepen 
moeten aan bepaalde minimumvoorschriften voldoen; ais oude schepen later 
wijzigingen ondergaan, zijn de voor nieuwe schepen geldende 
minimumvoorschriften van toepassing. Deze voorschriften hebben betrekking 
op aspecten als de stevigheid en de stabiliteit, de elektrische 
installaties, de ventilatie, de nooduitgangen, de inrichting van de 
werkplekken, enz. 
^ 6o -
Verder bepaalt de richtlijn dat aan de maritieme autoriteiten uitvoerig 
verslag moet worden uitgebracht van de voorvallen op zee die gevolgen 
hebben voor de gezondheid en de veiligheid van de vissers, en voorziet 
het voorstel in verplichtingen voor de reders ten aanzien van het 
technisch onderhoud en het schoonmaken, in voorlichting, raadpleging en 
een adequate opleiding van de vissers op het gebied van de gezondheid en 
de veiligheid aan boord van hun schip, alsmede in een uitgebreide 
opleiding van iedereen die het bevel over een schip kan krijgen, 
betreffende de gezondheids- en veiIigheidsomstandigheden. 
4) Mogelijke economische gevolgen van het voorstel 
Voor de werkgelegenheid 
Daar de richtlijn pas met ingang van 1 januari 1995 van kracht wordt, is 
het moeilijk te beoordelen welk effect zij tegen die tijd op de 
werkgelegenheid zal hebben. Sinds 1983 stuurt de Europese Gemeenschap 
namelijk doelbewust aan op een beperking van de vangstcapaciteit om zich 
aan te passen aan de beschikbare visbestanden (quotabeleid per land en 
visser i Jzone), een beleid dat in de komende jaren zal resulteren in de 
verdwijning van een niet onaanzienlijk deel van de vissersvloot. 
De meerjarige oriër.tatieprogramma's 
Eerste programma 1987-1991 
Doel : In totaal, 
verlaging van de bruto tonnage (BRT) met 3% 
en van het motorvermogen (kW) met 2% 
- Cl-
Tweede programma 1992-1996 
De doelstellingen staan nog niet exact vast (niet voor eind 1991), maar 
voorlopig gaan de gedachten uit naar een vermindering van het 
motorvermogen in de orde van minimaal 10% voor eind 1996, met name gelet 
op het feit dat de in het eerste programma geplande verminderingen niet 
altijd resultaat hebben gehad. 
In ieder geval zullen de effecten van de richtlijn op de werkgelegenheid 
duidelijk geringer zijn dan die van dit capaciteitsbeperkend beleid, te 
meer daar bij toekomstige inkrimpingen in de eerste plaats de oudste 
schepen zullen verdwijnen, die het minst aan de in de richtlijn 
geformuleerde veiligheidseisen voldoen. 
De richtlijn zelf zal slechts consequenties voor de werkgelegenheid 
hebben als het nodig zou blijken extra schepen uit de vaart te nemen 
omdat deze niet meer kunnen worden aangepast. Dit lijkt echter erg 
onwaarschi jnli jk. 
Voor de investeringen en het concurrentievermogen 
Te oordelen naar het door de vertegenwoordigers van de Lid-Staten 
verstrekte cijfermateriaal, kunnen de meerkosten 3 tot 5% van de waarde 
van een nieuw schip uitmaken, maar kunnen zij voor oude schepen oplopen 
tot 15% van de handelswaarde. Bij nieuwe schepen houden de meerkosten 
vooral verband met de geluidsisolatie. 
Uiteindelijk zal het voorstel naar verwachting een positief effect hebben 
omdat de meerkosten ruimschoots opwegen tegen de besparingen op de 
exploitatiekosten die een grotere veiligheid aan boord oplevert. De 
enkele visserijbedrijven die zich de laatste jaren een inspanning hebben 
getroost om de arbeidsveiligheid aan boord te verbeteren, hebben hun 
concurrentievermogen ten opzichte van hun directe concurrenten zien 
toenemen. 
-64-
Bovendien zijn de directe en indirecte kosten van ongevallen op zee zeer 
hoog. In het Verenigd Koninkrijk maken alleen al de kosten voor zoek- en 
reddingsacties op zee voor vissersschepen 2% uit van de waarde van de 
visvangst. 
Teneinde de aanpassing van reeds in gebruik zijnde vissersschepen te 
vergemakkelijken, is een overgangsperiode van drie Jaar na de 
inwerkingtreding van de voorschriften van de richtlijn voor nieuwe 
schepen vastgesteld. 
5) Het voorstel bevat geen bepalingen die specifiek zijn voor de kleine en 
middelgrote ondernemingen, aangezien die de hoofdmoot van de 
visserijsector uitmaken. 
Raadpleging 
6) Geraadpleegde organisaties 
a) Paritair Comité voor de sociale vraagstukken in de zeevisserij. 
Commentaar over het geheel genomen positief met hier en daar een 
voorbehoud van de kant van de reders. Met de op- en aanmerkingen van 
het Comité is in het voorstel rekening gehouden. 
b) Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de 
gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats (tripartiet, 
regeringsvertegenwoordigers, werkgevers en werknemers): over het 
geheel genomen gunstig advies; met de opmerkingen van het Comité is 
in het voorstel rekening gehouden. 
Beide comités maakten een voorbehoud bij het feit dat het voorstel niet van 
toepassing is op zelfstandigen, hetgeen om juridische redenen die verband 
houden met artikel 118 A en de kaderrichtlijn, onmogelijk blijkt. Sommige 
reders hadden liever gezien dat het voorstel alleen van toepassing zou zijn 
op schepen met een lengte van meer dan 13,5 of 15 m. 
p 
• 
VERDELING VAN DE VLOTEN NAAR SCHEEPSLENGTE Jaar 1986 
LAND 
LENGTE in meters 
9 - 11,9 m 
12 - 17,9 m 
18 - 23,9 m 
24 - 29,9 m 
30 - 35,9 m 
36 - 41,9 m 
42 m en meer 
Totaa1 BRD 
107 
328 
84 
83 
25 
2 
17 
646 FRANKRIJK 
2676 
1242 
520 
125 
72 
17 
90 
4742 ITALIE 
3251 
2996 
1448 
560 
140 
14 
64 
8473 NEDERLAND 
30 
126 
165 
173 
187 
146 
37 
869 BELGIË 
2 
29 
63 
59 
46 
8 
0 
207 DENEMARKEN 
652 
1006 
389 
110 
140 
68 
23 
2388 SPANJE 
16 
1487 
1117 
566 
279 
96 
170 
3731 
0 - 8,9 m 
Lengte onbekend 
Totaal-generaal 281 
2 
929 9227 
10 
13979 17661 
1083 
27217 55 
135 
1059 0 
0 
207 482 
384 
3254 0 
11552 
15283 21056 
0,33 
63967 I 
i 
Bron: EUR0STAT, FISH-reeks, datum van afgifte: mei 1991 
VERDELING VAN DE VLOTEN NAAR SCHEEPSLENGTE IN PERCENTAGES Jaar 1986 
LAND 
LENGTE in meters 
9 - 11,9 m 
12 - 17,9 m 
18 - 23,9 m 
24 - 29,9 m 
30 - 35,9 m 
36 - 41,9 m 
42 m en meer 
TotaaI BRD 
11,52% 
35,31% 
9,04% 
8,93% 
2,69% 
0,22% 
1,83% 
69,54% FRANKRIJK 
19,14% 
8,88% 
3,72% 
0,89% 
0,52% 
0,12% 
0,64% 
33,92% ITALIE 
11,94% 
11,01% 
5,32% 
2,06% 
0,51% 
0,05% 
0,24% 
31,13% NEDERLAND 
2,83% 
11,90% 
15,58% 
16,81% 
17,66% 
13,79% 
3,49% 
82,06% BELGIË 
0,97% 
14,01% 
30,43% 
28,50% 
22,22% 
3,86% 
0,00% 
100,00% DENEMARKEN 
20,04% 
30,92% 
11,95% 
3,38% 
4,30% 
2,09% 
0,71% 
73,39% SPANJE 
0,10% 
9,73% 
7,31% 
3,70% 
1,83% 
0,63% 
1,11% 
24,41% 
0 - 8,9 m 
Lengte onbekend 
Totaal-generaal 30,25% 
0,22% 
100,00% 66,01% 
0,07% 
100,00% 64,89% 
3,98% 
100,00% 5,19% 
12,75% 
100,00% 0,00% 
0,00% 
100,00% 14,81% 
11,80% 
100,00% 0,00% 
75,59% 
100,00% ! 
CS 
! 
Bron: EUROSTAT, FISH-reeks, datum van afgifte: mei 1991 
KENMERKEN VAN DE VISSERIJ IN DE EEG 
LAND 
DENEMARKEN 
IERLAND 
BRD 
VERENIGD KONINKRIJK 
FRANKRIJK 
PORTUGAL 
SPANJE 
NEDERLAND 
BELGIË 
GRIEKENLAND 
ITALIË 
EEG AAN LAND GEBRACHTE VIS 
Tonnen, waarvan industrieJMIn. ecu, waarvan industrie 
1868000 1470000 
213000 13000 
169000 37000 
664000 
834000 63000 
331000 9000 
1000000 
450000 
30000 1000 
147000 
365000 452 
96 
119 
578 
1211 
312 
1500 
350 
70 
429 
1254 
6071000 | 6371 VLOOT 
Schepen| BRT 
6605 
1600 
791 
8293 
19227 
8816 
14418 
1076 
203 
15600 
25977 123600 
41000 
60000 
168439 
205016 
188064 
421401 
171626 
25445 
181109 
283624 
102608 |1869324 VISSERS 
waarvan 
Aantal voltijds 
7317 
7000 3100 
3091 1898 
22217 16976 
19000 
40996 
93500 
4000 
1271 1271 
40164 28114 
54450 
293006 Ratio per visser 
Waarde aan land gebrachte vis 
(1000 ecu) 
61774 
13714 
38499 
26016 
63737 
7610 
16043 
87500 
55075 
10681 
23030 BRT 
16.89 
5.86 
19.41 
7,58 
10.79 
4.59 
4.51 
42.91 
20.02 
4.51 
5.21 
21744 | 6.38 i 
Bron: EEG - DATA ROOM DG XIV Uitgave juni 1991 
Jaar 1989. tenzij anders vermeld (cf. infra) 
DENEMARKEN 
IERLAND 
BRD 
VERENIGD KONINKRIJK 
FRANKRIJK 
PORTUGAL 
SPANJE 
NEDERLAND 
GRIEKENLAND 
ITALIË 1988 
1988 
1986 
1986 1988 
1988 1988 
1988 
1986 
1986 
1986 1986 
1986 
1986 
1988 
1986 
1988 1986 
1986 
1986 
1988 
1986 
1988 1988 
1986 
1987 
1987 
1986 
1988 1986 

NL -»©©"• 
ISSN 0254-1513 
dOM(91)466def. 
DOCUMENTEN 
04 03 
Catalogusnummer : CB-ÇO-91-512-NI^C 
ISBN 92-77-77549-1 
Bureau voor officiële publikattes der Europese Gemeenschappen 
Lr2985 Luxemburg