Brussel, 29.9.2004

COM(2004) 629 definitief

2004/0220 (COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking

(ingediend door de Commissie)

TOELICHTING

In haar mededelingen aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de financiële vooruitzichten 2007-2013[1] en in de inleidende mededeling betreffende de basisverordeningen heeft de Commissie in detail de nieuwe structuur van de beleidsinstrumenten voor buitenlandse hulp uiteengezet. In het financieel memorandum bij deze verordening is aanvullende informatie opgenomen over de algemene en de specifieke doelstellingen en de voorwaarden voor uitvoering van het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking. De toelichting blijft dan ook beperkt tot uitleg over de kenmerken van de voornaamste bepalingen van de verordening.

DOELSTELLINGEN EN BEGINSELEN (TITEL I)

Algemene doelstellingen en samenwerkingsterreinen

Artikel 1 definieert de landen, gebieden en regio’s die in aanmerking komen voor hulp uit hoofde van de verordening (lid 1), de algemene doeleinden die worden nagestreefd (lid 1) en de communautaire samenwerkingsterreinen (lid 2).

De verordening heeft betrekking op alle landen, gebieden en regio’s van de wereld, met uitzondering van:

- de lidstaten van de Gemeenschap;

- de landen en gebieden overzee die krachtens de artikelen 182 tot en met 188 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap geassocieerd zijn met de Gemeenschap;

- de landen die in aanmerking komen voor het instrument voor pretoetredingssteun (Albanië, Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Bosnië-Herzegovina, Kroatië, Servië en Montenegro, Turkije);

- de landen die in aanmerking komen voor het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (Algerije, Armenië, Palestijnse Autoriteit van Cisjordanië en de Gazastrook, Azerbeidzjan, Belarus, Egypte, Russische Federatie, Georgië, Israël, Jordanië, Libanon, Libië, Marokko, Moldavië, Syrië, Tunesië, Oekraïne).

De verordening heeft zowel betrekking op de algemene doelstellingen die zijn vastgelegd in titel XX („Ontwikkelingssamenwerking”) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap als op die welke zijn vastgelegd in titel XXI („Economische, financiële en technische samenwerking met derde landen”). De verordening ondersteunt derhalve zowel het ontwikkelingsbeleid[2] als alle vormen van samenwerking met ontwikkelingslanden, landen in overgang en geïndustrialiseerde landen. Meer algemeen is de verordening tevens - overeenkomstig de mededeling betreffende de financiële vooruitzichten[3] - de nieuwe geconsolideerde rechtsgrond voor het nastreven van doelstellingen van binnenlands beleid op internationaal niveau, inclusief op multilateraal en mondiaal niveau.

De verordening houdt geen beperking in van de terreinen waarop de Gemeenschap kan samenwerken of hulp kan verlenen. De terreinen moeten worden gekozen naargelang hun relevantie voor het verwezenlijken van de doelstellingen die in het Verdrag zijn vastgelegd, voor het nakomen van de internationale verplichtingen en verbintenissen van de Gemeenschap (zoals de millenniumontwikkelingsdoelstellingen), of voor het verwezenlijken van specifieke doelstellingen die in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten met de partnerlanden en -regio's zijn opgenomen. Bij de keuze dient evenwel rekening te worden gehouden met de richtsnoeren van de Gemeenschap inzake de concentratie van hulp[4], en dient overeenkomstig artikel 177 van het Verdrag[5], de mededelingen van de Commissie en de resoluties van het Europees Parlement[6] complementariteit tussen het beleid van de Gemeenschap en dat van de lidstaten te worden nagestreefd.

Algemene beginselen (artikel 2)

Artikel 2 somt vijf algemene beginselen op voor de uitvoering van de verordening:

- samenhang tussen de verschillende terreinen van het buitenlands beleid, en samenhang met de andere communautaire beleidsterreinen, overeenkomstig de artikelen 6 en 178 van het Verdrag[7], en de mededelingen van de Commissie en de resoluties van de Raad[8];

- coördinatie van het beleid en de samenwerkingsacties tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie, overeenkomstig artikel 180 van het Verdrag[9], de mededelingen van de Commissie en de resoluties en conclusies van de Raad[10];

- coördinatie met de andere bilaterale of multilaterale donoren in het kader van de algemene doelstelling van het buitenlands beleid van de Europese Unie, met name bevordering van een multilaterale aanpak voor de oplossing van internationale problemen;

- heroriëntering van de communautaire hulp op vormen van sectorale steun en begrotingssteun om met name de strategieën voor nationale ontwikkeling en het hervormingsbeleid te consolideren, het effect van de communautaire hulp te verhogen, eigen verantwoordelijkheid en de plaatselijke capaciteiten te bevorderen, en coördinatie en complementariteit tussen de donoren aan te moedigen;

- eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, de democratische beginselen en de rechtsstaat. De procedure voor de opschorting van hulp ingeval een partnerland een essentieel element niet naleeft, is beschreven in artikel 23.

Programmering en toewijzing van middelen (Titel II)

Algemeen kader voor de programmering en de toewijzing van middelen (artikel 3), meerjarenprogrammering van de geografische programma's (artikel 4) en meerjarenprogrammering van de thematische programma's (artikel 5)

Artikel 3 beschrijft het algemene kader voor de uitvoering van de communautaire buitenlandse hulp. Dit kader is gebaseerd op de opgedane ervaring, eerbiedigt de richtsnoeren die zijn vastgesteld door de hervorming van het beheer van de communautaire buitenlandse hulp[11] en volgt de belangrijkste vernieuwingen die bij de meest recente verordeningen van de Gemeenschap zijn ingevoerd[12]. De communautaire buitenlandse hulp zal worden uitgevoerd door middel van grote geografische programma's. Tevens worden begrotingsmiddelen uitgetrokken voor het opstellen van thematische programma's voor de financiering van globale en horizontale initiatieven, met name multilaterale of mondiale initiatieven om de doelstellingen van binnenlands beleid van de Unie op internationaal niveau te verwezenlijken. Ook wordt een specifiek thematisch programma voorzien voor de samenwerking met de geïndustrialiseerde landen (zie tevens de punten 6.1.1 en 5.2 van het financieel memorandum).

De artikelen 4 en 5 betreffen de modaliteiten van de meerjarenprogrammering van de geografische programma's (strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma's) en de thematische programma's (thematische strategiedocumenten) overeenkomstig de hervorming en de beginselen die sedert 2000 in nauw overleg met de lidstaten zijn vastgelegd. De structuur van de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogrammas, die voor elk van de partnerlanden en -regio's worden vastgesteld, eerbiedigt met name de voorschriften van het document „Kader voor de strategiedocumenten per land”[13], met eventuele aanpassingen om rekening te houden met de ervaring die is opgedaan sedert de lancering van de hervorming. Ook bij het opstellen van de thematische strategiedocumenten dient met name rekening te worden gehouden met het document „Gemeenschappelijk kader en procedure voor het opstellen van de programmering van de thematische en horizontale begrotingslijnen”[14]. De kwaliteit en de eenvormigheid van de programmering dienen te worden behouden en verbeterd, zodat de doelstellingen en de prioriteiten van de beleidsterreinen van de Europese Unie erin tot uiting komen. De strategische prioriteiten worden formeel vastgelegd in de strategiedocumenten en de meerjarenprogrammering moet voor elk partnerland of voor elke partnerregio de meest geschikte beleidsmix weergeven waarin de instrumenten van de buitenlandse hulp en de andere communautaire instrumenten (handel, GBVB) worden geïntegreerd, en waarin rekening wordt gehouden met de regionale prioriteiten van de Unie, de synergie en de complementariteit met de lidstaten en de andere bilaterale en multilaterale donoren, de specifieke macro-economische context van elk land en de dialoog met de partnerlanden over het beleid. De geografische strategiedocumenten worden opgesteld in samenspraak met de partnerlanden en -regio's en de indicatieve meerjarenprogramma’s worden door hen erkend. Met het oog op de samenhang van het communautair beleid en de complementariteit tussen het beleid van de Gemeenschap en dat van de lidstaten, zullen laatstgenoemden volledig bij het programmeringsproces worden betrokken, in de eerste plaats door middel van een sterke coördinatie ter plaatse tussen de vertegenwoordiging van de Commissie en die van de lidstaten, en vervolgens te Brussel, door middel van de comitologieprocedure.

Goedkeuring van de meerjarenprogrammeringsdocumenten (artikel 6)

Artikel 6 bepaalt dat de meerjarenprogrammeringsdocumenten (dat wil zeggen de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma's voor de partnerlanden en -regio's, en de thematische strategiedocumenten) door de Commissie worden goegekeurd volgens de procedure bedoeld in artikel 4 van Besluit 1999/468/EG, dat wil zeggen na advies van een comité van beheer, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie (dit comité is ingesteld bij artikel 21 van de verordening). Het comité brengt advies uit over de programmeringsdocumenten met de meerderheid van stemmen die in artikel 205, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie moet aannemen.

UITVOERING (TITEL III)

Goedkeuring van actieprogramma’s (artikel 7)

Artikel 7 bepaalt dat de financieringsbesluiten van de Commissie de vorm zullen aannemen van actieprogramma's per land en per regio, die jaarlijks worden goedgekeurd. Dit is in overeenstemming met de nieuwe beginselen die bij de meest recente verordeningen van de Gemeenschap zijn ingevoerd[15]. Voor de besluiten die de Commissie neemt in overeenstemming met de door de lidstaten goedgekeurde meerjarenprogrammeringsdocumenten (dat wil zeggen strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma's voor de partnerlanden en -regio's en thematische strategiedocumenten) is niet voorzien dat voor de actieprogramma's de comitologieprocedure moet worden gevolgd. De Commissie zendt de actieprogramma’s uiterlijk één maand na haar besluit toe aan de lidstaten. De actieprogramma's leiden tot de ondertekening van financieringsovereenkomsten met de partnerlanden en -regio's, wanneer nodig, met name in het kader van de geografische programma's. De actieprogramma's kunnen worden aangepast wanneer nodig in het kader van de prerogatieven van de Commissie. In uitzonderlijke omstandigheden maakt artikel 7 het mogelijk maatregelen te nemen buiten de actieprogramma's volgens dezelfde modaliteiten als de actieprogramma's. Deze bepaling kan nuttig blijken in het geval waarin de Commissie snel een financiering tot stand wenst te brengen terwijl het actieprogramma nog niet volledig afgerond is.

Goedkeuring van bijzondere maatregelen die niet in de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma’s zijn opgenomen (artikel 8)

Artikel 8 maakt het mogelijk bijzondere maatregelen goed te keuren die niet in de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma’s zijn opgenomen, indien zich onverwachte behoeften of gebeurtenissen voordoen. Deze bepaling vergroot het reactievermogen van de Gemeenschap en voorziet in de nodige flexibiliteit voor een doeltreffende uitvoering van de communautaire buitenlandse hulp door dringende maatregelen mogelijk te maken. Voor besluiten die de Commissie buiten de door de lidstaten goedgekeurde meerjarenprogrammering wenst te nemen, moet de comitologieprocedure worden gevolgd wanneer het te financieren bedrag hoger is dan 15 miljoen euro. Bijzondere maatregelen die niet in de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma's zijn opgenomen, dienen derhalve door de Commissie te worden goedgekeurd volgens de procedure van artikel 3 van Besluit 1999/468/EG, dat wil zeggen na advies van een raadgevend comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie (dit comité is ingesteld bij artikel 21 van de verordening). Het comité brengt advies uit over de bijzondere maatregelen, en de Commissie houdt zo veel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij stelt het comité in kennis van de wijze waarop zij met het advies rekening heeft gehouden. De Commissie kan bijzondere maatregelen aanpassen volgens dezelfde procedure. Het advies van het comité is evenwel niet vereist voor aanpassingen die klein worden geacht (zie lid 5 van artikel 8).

Voorwaarden (artikel 9)

Artikel 9 bepaalt welke entiteiten, organen en instellingen krachtens de verordening in aanmerking komen. Overeenkomstig de huidige praktijk zijn de voorwaarden ruim. De instellingen en organen van de Europese Unie komen in aanmerking doch uitsluitend in het kader van de uitvoering van de ondersteunende maatregelen (zie artikel 11). Wat de voorwaarden betreft om in aanmerking te komen voor communautaire subsidies, moet artikel 9 worden gelezen in het licht van artikel 16 dat de regels vaststelt voor deelname aan de procedures voor overheidsopdrachten en de procedures voor toekenning van subsidies.

Financieringsvormen (artikel 10) en ondersteunende maatregelen (artikel 11)

Artikel 10 geeft een niet-uitputtende opsomming op basis van de huidige praktijk[16] van de soorten maatregelen die krachtens de verordening kunnen worden gefinancierd.

Krachtens artikel 11 kan de Gemeenschap uit hoofde van de verordening alle ondersteunende maatregelen financieren die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de verordening. In de gevallen waarin de ondersteunende maatregelen niet rechtstreeks worden gefinancierd in het kader van meerjarenprogrammeringen en actieprogramma's, zijn specifieke begrotingen voorzien (die overeenstemmen met de huidige „BA-lijnen”) voorzien in punt 6.1.2 van het financieel memorandum. Lid 3 van artikel 11 bepaalt dat de ondersteunende maatregelen worden goedgekeurd volgens dezelfde modaliteiten als de bijzondere maatregelen die niet in de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma’s zijn opgenomen (zie artikel 8).

Medefinancieringen (artikel 12) en beheer (artikel 13)

Overeenkomstig de huidige praktijk en de wens van de donoren naar meer coördinatie van de samenwerkingsacties te streven, bevestigt artikel 12 dat medefinanciering (parallelle of gezamenlijke) mogelijk is voor de gefinancierde maatregelen. Voorts wordt in lid 3 bepaald dat de Commissie in voorkomend geval middelen kan ontvangen en beheren van lidstaten (en met name hun overheids- en semi-overheidsinstanties), van derde staten die donor zijn of van internationale en regionale organisaties. Deze bepaling maakt het voor de Commissie mogelijk te handelen op gelijke voet met de andere donoren.

Artikel 13 beschrijft de wijzen waarop de Commissie de krachtens de verordening gefinancierde maatregelen kan uitvoeren:

- rechtstreeks of onrechtstreeks gecentraliseerd beheer door communautaire agentschappen of door de Gemeenschappen opgerichte organen (lid 2);

- onrechtstreeks gecentraliseerd beheer door organen van de lidstaten (lid 3), overeenkomstig artikel 54, lid 2, onder c), i), van het Financieel Reglement dat deze mogelijkheid biedt indien het basisbesluit daarin voorziet. In dat geval bepaalt het artikel dat de Commissie haar besluit dient te nemen overeenkomstig de procedure van artikel 4 van Besluit 1999/468/EG, dat wil zeggen na advies van een beheerscomité dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten (zie de modaliteiten in punt 2.2).

Vastleggingen (artikel 14)

Artikel 14 bepaalt dat de vastleggingen worden uitgevoerd op basis van de besluiten die door de Commissie worden genomen uit hoofde van de actieprogramma's (artikel 7), de bijzondere maatregelen die niet in de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma’s zijn opgenomen (artikel 8) en de ondersteunende maatregelen (artikel 11).

Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap (artikel 15)

Artikel 15 stelt de maatregelen vast ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, met name de maatregelen waardoor de Commissie alle verificaties kan uitvoeren die noodzakelijk zijn voor de controle van de uitgevoerde activiteiten.

Deelname aan procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en procedures voor de toekenning van subsidies en regels van oorsprong (artikel 16)

Artikel 16 stelt de voorwaarden vast om te mogen deelnemen aan procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en de procedures voor de toekenning van subsidies in het kader van de uitvoering van de verordening. In dit stadium zijn de voorgestelde bepalingen conform het „Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang tot buitenlandse hulp van de Gemeenschap”[17] dat erin voorziet dat de basisverordeningen van de voornaamste instrumenten van de communautaire hulp worden gewijzigd met het oog op een grotere ontkoppeling van de hulp. Opgemerkt moet worden dat met name artikel 16, lid 2, bepaalt dat wanneer een derde staat zijn procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en voor de toekenning van subsidies openstelt voor de lidstaten van de Gemeenschap, de Commissie de communautaire procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en voor de toekenning van subsidies voor die derde staat mag openstellen, na advies van een beheerscomité dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten (procedure van bij artikel 4 van Besluit 1999/468/EG, zie de modaliteiten in punt 2.2). Artikel 16 kan worden gewijzigd om rekening te houden met de conclusies van de Raad en het Europees Parlement in het onderzoek van bovengenoemde verordening.

Voorfinancieringen (artikel 17) en middelen die ter beschikking zijn gesteld van de Europese Investeringsbank of andere financiële tussenpersonen (artikel 18)

De artikelen 17 en 18 preciseren bepaalde technische punten in verband met de uitvoering van bepaalde in artikel 10 bedoelde maatregelen.

Artikel 17 bepaalt dat de rente verkregen uit voorfinancieringsbetalingen van het uiteindelijke betaling worden afgetrokken.

Artikel 18 stelt vast welke bepalingen de Commissie per geval moet goedkeuren wanneer zij middelen ter beschikking stelt van de Europese Investeringsbank of andere financiële tussenpersonen.

Beoordeling (artikel 19)

Artikel 19 verplicht de Commissie geregeld de resultaten van het beleid en de geografische en thematische programma’s, het sectoraal beleid, alsmede de doeltreffendheid van de programmering te beoordelen.

SLOTBEPALINGEN (TITEL IV)

Jaarverslag (artikel 20)

Overeenkomstig de besluiten die sedert 2001 worden uitgevoerd met het oog op vereenvoudiging en beperking van het aantal verslagen dat aan de Raad en het Europees Parlement wordt voorgelegd, verlengt artikel 20 de huidige situatie. De Commissie dient jaarlijks aan de Raad en het Europees Parlement een verslag voor te leggen. Bij het opstellen van dit verslag dient rekening te worden gehouden met de ervaring die sedert 2001 is opgedaan, en met name met de jaarlijkse opmerkingen van de Raad en het Europees Parlement over de vorm en de inhoud van het verslag[18].

Comitologie (artikel 21)

Artikel 21 stelt het comité van de lidstaten in. In verband met de prerogatieven van het comité dient te worden verwezen naar de punten 2.2, 3.2, 3.5 en 3.8. Wanneer het comité buitenlandse acties onderzoekt die verband houden met het verwezenlijken van binnenlands beleid op internationaal niveau, kan het comité mede worden voorgezeten door de betrokken dienst van de Commissie.

Deelname van een derde land dat niet voor deze verordening in aanmerking komt (artikel 22)

Teneinde de doeltreffendheid van de communautaire hulp te verhogen, en de opsplitsing van bepaalde programma’s over verschillende instrumenten te voorkomen, breidt artikel 22 de lijst van landen die voor maatregelen uit hoofde van deze verordening in aanmerking komen, uit tot de landen en gebieden overzee, de landen die in aanmerking komen voor het instrument voor pretoetredingssteun en de landen die in aanmerking komen voor het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument. Deze bepaling is van toepassing wanneer het goedgekeurde project of programma een mondiaal, regionaal of grensoverschrijdend karakter heeft.

Opschorting van de hulp (artikel 23)

Artikel 23 stelt de procedure vast die van toepassing is ingeval de in titel I vastgelegde beginselen niet worden nageleefd. Dit artikel is van toepassing indien er met een partnerland geen partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst is gesloten, of indien deze overeenkomst niet in procedures in verband met essentiële clausules voorziet.

Financiële bepalingen (artikel 24)

Artikel 24 stelt het financiële referentiebedrag vast voor de uitvoering van de verordening en preciseert de begroting voor de samenwerking met de landen van Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, overeenkomstig de mededeling aan de Raad en het Europees Parlement „Naar de volledige integratie van de samenwerking met de ACS-landen in de EU-begroting”[19].

Herziening van de verordening (artikel 25)

Artikel 25 voorziet in de mogelijkheid van herziening van de verordening op 31 december 2011.

2004/0220 (COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 179, lid 1, en artikel 181 A, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie[20],

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag,

Overwegende hetgeen volgt:

Om de communautaire buitenlandse hulp doelmatiger te maken, is een nieuw kader voor de planning en de uitvoering van de hulp ontworpen. Bij Verordening (EG) nr. xxx van de Raad van xxx wordt een instrument voor pretoetredingssteun (hierna „IPA” genoemd) ingevoerd voor de communautaire hulp aan kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten[21]. Bij Verordening (EG) nr. xxx van het Europees Parlement en de Raad van xxx wordt het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (hierna „ENPI” genoemd) ingevoerd. Deze verordening is het derde algemene instrument voor de rechtstreekse ondersteuning van Europese buitenlands beleid.

Geregelde, diepgaande bilaterale betrekkingen tussen de Gemeenschap en de geïndustrialiseerde landen en de consolidatie van de multilaterale instellingen zijn belangrijke factoren voor de versterking van de rol en de plaats van de Europese Unie in de wereld en dragen aanzienlijk bij tot het evenwicht en de ontwikkeling van de wereldeconomie.

Met de beginselen die zijn vastgelegd in overeenkomsten, actieplannen en andere gezamenlijk aangenomen verklaringen als leidraad voert de Gemeenschap een beleid voor samenwerking met de geïndustrialiseerde landen dat een gunstig klimaat moet scheppen voor het ontwikkelen en het onderhouden van betrekkingen tussen de Gemeenschap en deze landen. Het beleid voor samenwerking draagt ertoe bij dat met name op economisch, handels-, academisch en cultureel gebied gunstige omstandigheden worden geschapen voor de versterking van de Europese aanwezigheid in die landen en de totstandbrenging van uitwisselingen.

De Gemeenschap voert op het gebied van ontwikkelingssamenwerking een beleid dat voornamelijk gericht is op de verwezenlijking van doelstellingen zoals armoedebestrijding, duurzame economische en sociale ontwikkeling, en harmonieuze en geleidelijke integratie van de ontwikkelingslanden in de wereldeconomie.

De millenniumontwikkelingsdoelstellingen, die in 2000 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties zijn aangenomen, zoals het uitroeien van extreme armoede en honger, en de doelstellingen en beginselen in verband met duurzame ontwikkeling die tijdens de conferenties van de Verenigde Naties zijn overeengekomen, vormen de leidraad voor het beleid op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en het internationale optreden van de Gemeenschap.

Een politiek klimaat dat vrede, veiligheid en stabiliteit, de eerbiediging van de mensenrechten, de fundamentele vrijheden, de democratische beginselen en de rechtsstaat, en goed bestuur garandeert, is een integrerend onderdeel van de ontwikkeling op de lange termijn.

Gezond en duurzaam economisch beleid is een conditio sine qua non voor ontwikkeling.

De Verklaring van de Raad en de Commissie van 10 november 2000 over het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap stelt het algemene kader vast voor het beleid van de Gemeenschap op het gebied van ontwikkeling.

De Gemeenschap en haar lidstaten hebben partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten gesloten teneinde een aanzienlijke bijdrage te kunnen leveren tot de ontwikkeling op de lange termijn van de partnerlanden en het welzijn van hun bevolkingen.

De partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten zijn gebaseerd op gemeenschappelijke en universele waarden in verband met de eerbiediging en de bevordering van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en op de eerbiediging van de democratische beginselen en de rechtsstaat. Deze elementen vormen essentiële elementen van deze overeenkomsten.

Doelmatigere hulp is een essentiële doelstelling bij de uitvoering van het communautaire ontwikkelingsbeleid. Zowel binnen de Europese Unie als in de betrekkingen met de andere donoren en ontwikkelingsactoren zijn betere complementariteit en verdere rationalisering, vereenvoudiging, harmonisatie en coördinatie van de procedures, zonder de beleidskeuzes in het gedrang te brengen, noodzakelijk om de samenhang en de doeltreffendheid van de hulp te garanderen en de kosten voor de partnerlanden te verminderen.

Eigen verantwoordelijkheid van de partnerlanden voor de ontwikkelingsstrategieën is de sleutel tot een succesvol ontwikkelingsbeleid: daarom moet worden aangemoedigd dat zoveel mogelijk sectoren van de samenleving bij deze strategieën worden betrokken. Met het oog op eigen verantwoordelijkheid, doeltreffendheid en transparantie dienen de samenwerkingsstrategieën en de procedures voor de uitvoering van de maatregelen van de donoren zoveel mogelijk te worden afgestemd op die van de partnerlanden.

De samenhang tussen de verschillende terreinen van het buitenlands beleid van de Gemeenschap moet worden gegarandeerd en het buitenlandse beleid van de Gemeenschap moet verenigbaar zijn met haar binnenlands beleid.

De Commissie heeft twee mededelingen aangenomen over de samenhang van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling (COM(1996) 153 en COM(2001) 153), gevolgd door resoluties van het Europees Parlement en conclusies van de Raad, waarin erop wordt gewezen dat het noodzakelijk is dat verbanden worden gelegd tussen de maatregelen die krachtens verschillende financieringsinstrumenten van de Europese Gemeenschap worden gefinancierd.

De goedkeuring van thematische programma’s is een essentieel instrument om het binnenlands beleid buiten de Unie te verbreiden. In die programma’s dient de noodzaak van samenhang tussen de verschillende sectoren en de thematische zichtbaarheid van het binnenlands beleid te worden verzoend met de eis van algehele samenhang van de buitenlandse betrekkingen.

Een passend niveau van ontkoppeling van de hulp is een belangrijke factor om de hulp een grotere meerwaarde te verlenen en de plaatselijke capaciteiten te versterken.

Deze verordening stelt voor de periode 2007-2013 het financieel kader vast dat voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt vormt in de zin van artikel 33 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure.

De uitvoeringsvoorschriften van deze verordening worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden[22]. De meerjarenprogramma’s en bepaalde specifieke uitvoeringsmaatregelen worden vastgesteld volgens de procedure met het beheerscomité. De andere maatregelen waarin de programmeringsdocumenten niet voorzien, worden vastgesteld volgens de procedure met het raadgevend comité.

Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden, met name de ondersteuning van de ontwikkelingssamenwerking, de economische samenwerking, de financiële samenwerking, de wetenschappelijke en technische samenwerking, en alle andere vormen van samenwerking met de landen, gebieden en regio’s die geen lidstaten van de Gemeenschap of met de Gemeenschap geassocieerde landen en gebieden overzee zijn en die niet in aanmerking komen voor communautaire steun uit hoofde van het IPA of het ENPI, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, en derhalve vanwege de omvang van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, mag de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

Door deze verordening moeten de volgende verordeningen worden ingetrokken: a) Verordening (EG) nr. 1568/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende steun voor de bestrijding van aan armoede gerelateerde ziekten (HIV/aids), tuberculose en malaria) in ontwikkelingslanden, b) Verordening (EG) nr. 1567/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende steun voor beleid en maatregelen op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten in ontwikkelingslanden, c) Verordening (EG) nr. 2493/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 7 november 2000 betreffende maatregelen ter bevordering van de reële integratie van het milieuaspect in het ontwikkelingsproces in de ontwikkelingslanden, d) Verordening (EG) nr. 2494/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 7 november 2000 betreffende maatregelen ter bevordering van het behoud en het duurzaam beheer van tropische bossen en andere bossen in ontwikkelingslanden, e) Verordening (EG) nr. 975/1999 van de Raad van 29 april 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van acties op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking die een bijdrage leveren tot de verwezenlijking van de algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede van de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, f) Verordening (EG) nr. 806/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende de bevordering van gendergelijkheid in de ontwikkelingssamenwerking, g) Verordening (EG) nr. 1659/98 van de Raad van 17 juli 1998 betreffende gedecentraliseerde samenwerking, verlengd en gewijzigd bij Verordeningen (EG) nr. 995/2002 en 625/2004, h) Verordening (EG) nr. 1658/98 van de Raad van 17 juli 1998 betreffende de medefinanciering van acties op gebieden die voor de ontwikkelingslanden van belang zijn, met Europese niet-gouvernementele organisaties (NGO's) voor ontwikkeling, i) Verordening (EG) nr. 1292/96 van de Raad van 27 juni 1996 betreffende het voedselhulpbeleid en het beheer van de voedselhulp en van de specifieke acties ter ondersteuning van de voedselzekerheid, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1726/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2001 houdende wijziging van artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1292/96 van de Raad betreffende het voedselhulpbeleid en het beheer van de voedselhulp en van de specifieke acties ter ondersteuning van de voedselzekerheid, j) Verordening (EG) nr. 382/2001 van de Raad van 26 februari 2001 betreffende de tenuitvoerlegging van projecten ter bevordering van de samenwerking en de handelsbetrekkingen tussen de Europese Unie en de geïndustrialiseerde landen van Noord-Amerika, het Verre Oosten en Australazië en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1035/1999, k) Verordening (EG) nr. 1726/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika, l) Verordening (EEG) nr. 443/92 van de Raad van 25 februari 1992 inzake financiële en technische hulp en economische samenwerking met de ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika en in Azië, m) Verordening (EG) nr. 2258/96 van de Raad van 22 november 1996 betreffende herstel en wederopbouwacties ten behoeve van ontwikkelingslanden, n) Verordening (EG) nr. 2130/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 29 oktober 2001 betreffende acties op het gebied van de hulp aan ontwortelde bevolkingsgroepen in ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika en in Azië, o) Verordening (EG) nr. 550/97 van de Raad van 24 maart 1997 betreffende acties op het gebied van HIV/aids in de ontwikkelingslanden, p) Verordening (EG) nr. 1484/97 van de Raad van 22 juli 1997 betreffende steun aan ontwikkelingslanden voor demografische maatregelen en programma's,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I

DOELSTELLINGEN EN BEGINSELEN

Artikel 1

Onderwerp en werkingssfeer

(1) Overeenkomstig de artikelen 179 en 181 A van het Verdrag financiert de Gemeenschap maatregelen ter ondersteuning van de samenwerking met de landen, gebieden en regio’s (hierna „partnerlanden en –regio’s” genoemd) die geen lidstaten van de Gemeenschap of met de Gemeenschap geassocieerde landen en gebieden overzee zijn en die niet in aanmerking komen voor communautaire steun uit hoofde van het instrument voor pretoetredingssteun of het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument, en maatregelen ter ondersteuning van het internationale optreden in het multilaterale kader.

(2) Overeenkomstig de artikelen 179 en 181 A van het Verdrag ondersteunt de communautaire hulp met name de ontwikkelingssamenwerking, de economische samenwerking, de financiële samenwerking, de wetenschappelijke en technische samenwerking, of alle andere vormen van samenwerking met de partnerlanden en -regio’s, en het internationale optreden om buiten de Unie de doelstellingen van het binnenlands beleid te bevorderen. Deze samenwerking vindt plaats overeenkomstig de beginselen en de doelstellingen van het buitenlands beleid van de Gemeenschap.

(3) De krachtens deze verordening gefinancierde maatregelen hebben betrekking op alle samenwerkingsterreinen die relevant zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de artikelen 177 tot en met 181 A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en voor het nakomen van de internationale verplichtingen en verbintenissen van de Gemeenschap. De maatregelen hebben tevens betrekking op de terreinen die zijn opgenomen in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten en andere bilaterale instrumenten die met de partnerlanden en –regio’s zijn gesloten of die worden genoemd in de gezamenlijke verklaringen die samen met de partnerlanden en –regio’s zijn aangenomen, en op het verwezenlijken op internationaal niveau van het binnenlands beleid. De maatregelen hebben met name betrekking op:

(a) sociale en menselijke ontwikkeling, waaronder gezondheid en bevolking;

(b) bevordering van de gendergelijkheid;

(c) plattelandsontwikkeling, voedselhulp en voedselzekerheid;

(d) stedelijke ontwikkeling;

(e) milieubescherming;

(f) duurzaam beheer van de natuurlijke hulpbronnen;

(g) infrastructuren (vervoer, water, energie, milieu en telecommunicatie), systemen voor infrastructuurbeheer, veiligheid en beveiliging van energie- en vervoersinfrastructuren, en energiebesparingsmaatregelen;

(h) particuliere sector, productiesectoren en economische infrastructuren;

(i) handel en investeringen;

(j) werkgelegenheid, sociale cohesie en sociale bescherming;

(k) eerbiediging van de fundamentele sociale rechten, waaronder de fundamentele arbeidsnormen;

(l) douanezaken en fiscaliteit;

(m) macro-economische of structurele hervormingen;

(n) sectorale hervormingen;

(o) basisonderwijs, secundair of hoger onderwijs en beroepsopleiding;

(p) onderzoek, samenwerking en ontwikkeling van wetenschappelijke en technische vaardigheden, en wetenschappelijke mobiliteit;

(q) culturele samenwerking en academische en interculturele uitwisselingen;

(r) wederzijds begrip tussen de Gemeenschap en de partnerlanden en –regio’s;

(s) ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld en dialoog met de niet-overheidsactoren, met name de verenigingen, de niet-gouvernementele organisaties, de media, de sociale partners;

(t) institutionele ondersteuning, met name om goed bestuur te bevorderen, de rechtsstaat, de bestuurlijke capaciteit en de plaatselijke overheden te versterken, de doeltreffendheid en de impact van overheidsdiensten te verbeteren, en te zorgen voor toenadering van institutionele en regelgevingskaders;

(u) dialoog over de beleidskeuzes;

(v) bevordering en verdediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en ondersteuning van democratiseringsprocessen, waaronder verkiezingswaarneming en -bijstand;

(y) regionale samenwerking en integratie, waaronder samenwerking tussen de industriële partners;

(x) grensoverschrijdende samenwerking;

(y) justitie, gerechtelijke samenwerking, politiële, fiscale, financiële en douanesamenwerking;

(z) asiel en migratie (legale en illegale), in al hun aspecten, waaronder met name grenscontroles, overname en terugkeer, en internationale bescherming;

(aa) hulp aan vluchtelingen en aan ontheemde en ontwortelde bevolkingsgroepen;

(bb) voorkoming, beheer en oplossing van conflicten;

(cc) overgang van noodhulp naar rehabilitatie en ontwikkeling op de lange termijn, wederopbouw en rehabilitatie na rampen;

(dd) voorkoming van natuurrampen;

(ee) alle andere terreinen die noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de artikelen 177 tot en met 181 A van het Verdrag.

Artikel 2

Algemene beginselen

(1) Voor alle gefinancierde maatregelen en voor alle samenwerkingsterreinen waarop deze verordening betrekking heeft, streeft de Gemeenschap naar samenhang tussen de verschillende terreinen van het buitenlands beleid en naar samenhang met het communautair beleid op andere terreinen. Deze samenhang dient zowel bij het bepalen van het beleid en de strategische planning van de activiteiten als bij de uitvoering te worden gegarandeerd.

(2) Teneinde het beleid voor samenwerking beter te coördineren en de procedures en processen voor de programmering van activiteiten beter te harmoniseren, streven de Commissie en de lidstaten voor alle gefinancierde maatregelen en voor alle samenwerkingsterreinen waarop deze verordening betrekking heeft, naar wederzijdse coördinatie en complementariteit van de maatregelen.

Coördinatie houdt in dat tussen de lidstaten onderling, en tussen de lidstaten en de Commissie regelmatig en frequent informatie wordt uitgewisseld over analyses van de situatie in de partnerlanden en -regio's, over samenwerkingsstrategieën, prioritaire sectoren die voor hulp in aanmerking komen, lopende of toekomstige samenwerkingsactiviteiten, en over de evaluaties.

Deze coördinatie wordt met name op plaatselijk niveau in de partnerlanden en –regio’s aangemoedigd.

De resultaten van dit regelmatige coördinatie-overleg vormen essentiële gegevens voor de programmeringsprocessen van de lidstaten en de Gemeenschap.

(3) Teneinde een multilaterale aanpak voor de oplossing van internationale problemen te bevorderen, neemt de Commissie in overleg met de lidstaten de nodige initiatieven voor coördinatie en samenwerking met de multilaterale en regionale organisaties en instanties, zoals de internationale financiële instellingen en de agentschappen, fondsen en programma's van de Verenigde Naties, en met de bilaterale donoren die niet tot de Gemeenschap behoren.

(4) De communautaire samenwerking stimuleert en vergemakkelijkt door middel van passende instrumenten, waaronder begrotingssteun, de ontwikkeling van nationale ontwikkelingsstrategieën en hervormingsbeleid, en sectorale aanpak en programma’s.

(5) De Unie is gegrondvest op de waarden van de eerbiediging van de menselijke waardigheid, vrijheid, gelijkheid, democratie, de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten, en streeft ernaar, door middel van dialoog en samenwerking, dat ook de partnerlanden deze waarden erkennen.

TITEL II

PROGRAMMERING EN TOEWIJZING VAN MIDDELEN

Artikel 3

Algemeen kader voor de programmering en de toewijzing van middelen

(1) Maatregelen worden gefinancierd door middel van geografische of thematische programma's of door deelname aan mondiale initiatieven.

Een geografisch programma heeft betrekking op de samenwerkingsactiviteiten op alle relevante terreinen, met partnerlanden en -regio's die op geografische basis zijn geselecteerd.

Een thematisch programma heeft betrekking op een specifiek onderwerp of terrein dat van belang is voor een groep van partnerlanden die niet op geografische basis zijn geselecteerd, of op samenwerkingsactiviteiten die op verschillende regio's of groepen van partnerlanden zijn gericht, met name in het geval van multilaterale of mondiale initiatieven voor de buitenlandse verwezenlijking van de doelstellingen van het binnenlands beleid van de Unie.

De Commissie stelt de geografische en thematische programma's op en bepaalt hun geografisch bereik.

(2) Voor de geografische programma's stelt de Commissie overeenkomstig artikel 4 voor elk partnerland en voor elke partnerregio strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma’s op en keurt zij overeenkomstig artikel 7 voor elk partnerland en voor elke partnerregio actieprogramma’s goed.

Voor de thematische programma's stelt de Commissie overeenkomstig artikel 5 thematische strategiedocumenten op en keurt zij overeenkomstig artikel 7 actieprogramma's goed.

In uitzonderlijke omstandigheden kan de hulp van de Gemeenschap overeenkomstig artikel 8 tevens de vorm aannemen van specifieke maatregelen waarin de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma’s niet hebben voorzien.

(3) In het kader van een geografisch programma doet de Commissie een indicatieve meerjarentoewijzing van middelen voor de financiering van de samenwerking met de partnerlanden en -regio's. Bij deze toewijzing wordt rekening gehouden met criteria die gebaseerd zijn op de behoeften en de prestaties van de partnerlanden en -regio's in het licht van het communautaire samenwerkingsbeleid en de samenwerkingsstrategieën, onverminderd uitzonderlijke omstandigheden of internationale verbintenissen van de Gemeenschap. Voor de versterking van de samenwerking tussen de ultraperifere regio's van de EU en de aangrenzende partnerlanden en -regio's kan de Commissie in een specifiek financieel kader voorzien.

Artikel 4

Strategiedocumenten en meerjarenprogrammering van de geografische programma's

(1) De strategiedocumenten voor de partnerlanden en -regio's worden voor een periode van ten hoogste zeven jaar opgesteld, en dienen een samenhangend kader te bieden voor de coördinatie tussen de Gemeenschap en het partnerland of de partnerregio. Zij vormen de basis voor het opstellen van de indicatieve meerjarenprogramma's.

De strategiedocumenten worden onderworpen aan een herziening halverwege de looptijd of, indien nodig, aan ad hoc-herzieningen waarbij in voorkomend geval de beginselen en de procedures worden toegepast die zijn overeengekomen in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten met de partnerlanden en -regio's.

(2) De strategiedocumenten worden zoveel mogelijk opgesteld op basis van een dialoog met de partnerlanden en -regio's waarin ook het maatschappelijk middenveld van die landen en regio's wordt betrokken, zodat voldoende eigen verantwoordelijkheid voor het proces wordt genomen en de nationale ontwikkelingsstrategieën, en voornamelijk de strategieën voor armoedebestrijding, voldoende steun krijgen.

(3) Voor elk partnerland en voor elke partnerregio worden op basis van de strategiedocumenten indicatieve meerjarenprogramma’s opgesteld. Voorzover mogelijk wordt hierover een overeenkomst gesloten met de partnerlanden en -regio's.

De indicatieve meerjarenprogramma's bepalen de prioritaire terreinen die voor communautaire financiering in aanmerking komen, de specifieke doelstellingen, de verwachte resultaten en de prestatie-indicatoren.

De indicatieve meerjarenprogramma's vermelden tevens de indicatieve financiële toewijzingen, globaal genomen en per prioritair terrein, eventueel door vermelding van een minimum- en een maximumbedrag.

De indicatieve meerjarenprogramma's worden indien nodig op basis van de resultaten van de herziening halverwege de looptijd of de ad hoc-herzieningen van de strategiedocumenten aangepast.

In uitzonderlijke omstandigheden, met name bijzondere behoeften zoals post-crisissituaties of uitzonderlijke prestaties, kan de indicatieve meerjarentoewijzing worden verhoogd of verlaagd.

(4) Indien zich omstandigheden voordoen zoals crises, post-conflictsituaties, bedreigingen voor de democratie, de rechtsstaat, de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, kan de samenwerkingsstrategie per land of per regio ad hoc worden herzien volgens een bijzondere spoedprocedure. Deze herziening kan leiden tot een strategie per land of per regio die de overgang naar ontwikkeling en samenwerking op de lange termijn moet bevorderen. Deze strategie garandeert tevens de samenhang tussen de maatregelen die zijn genomen in het kader van deze verordening en de maatregelen die zijn genomen in het kader van alle andere communautaire instrumenten, zoals het stabiliteitsinstrument en het instrument voor humanitaire hulp. Indien partnerlanden of groepen van partnerlanden rechtstreeks betrokken zijn bij of getroffen worden door crises of post-crises, wordt bij de meerjarenprogrammering bijzondere nadruk gelegd op de versterking van de coördinatie tussen hulp, rehabilitatie en ontwikkeling, zodat de overgang van noodsituatie naar ontwikkelingsfase kan worden verzekerd. Voor de landen en regio's waar zich regelmatig natuurrampen voordoen, ligt de nadruk op de voorbereiding op en het voorkomen van rampen.

(5) De Commissie en de lidstaten plegen onderling overleg om de complementariteit van hun samenwerkingsactiviteiten te garanderen. Indien mogelijk worden andere donoren en ontwikkelingsactoren, waaronder het maatschappelijk middenveld, bij dit overleg betrokken.

Artikel 5

Thematische strategiedocumenten en meerjarenprogrammering

(1) De strategiedocumenten voor de partnerlanden en -regio's worden voor een periode van ten hoogste zeven jaar opgesteld. Zij bepalen de communautaire strategie voor de betrokken thema's, de prioriteiten van de Gemeenschap, de situatie op internationaal niveau en de activiteiten van de voornaamste partners.

De Commissie garandeert de samenhang tussen de thematische programma's en de geografische programma's en zorgt er met name voor dat de activiteiten die door middel van thematische programma’s worden uitgevoerd, samenhangend zijn met de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma's die voor de partnerlanden en -regio's zijn opgesteld.

De thematische strategiedocumenten bepalen de prioritaire terreinen die voor communautaire financiering in aanmerking komen, de specifieke doelstellingen, de verwachte resultaten en de prestatie-indicatoren.

De thematische strategiedocumenten vermelden tevens de indicatieve financiële toewijzingen, in hun totaliteit en per prioritair terrein, eventueel door vermelding van een minimum- en een maximumbedrag.

De thematische strategiedocumenten worden onderworpen aan een herziening halverwege de looptijd of indien nodig aan ad hoc-herzieningen.

(2) De Commissie en de lidstaten plegen onderling overleg om de complementariteit van hun samenwerkingsactiviteiten te garanderen. Indien mogelijk worden andere donoren en ontwikkelingsactoren, waaronder het maatschappelijk middenveld, bij dit overleg betrokken.

(3) Voor de deelname van mondiale initiatieven worden middelen en prioritaire acties vastgelegd.

Artikel 6

Goedkeuring van meerjarenprogrammeringsdocumenten

De in de artikelen 4 en 5 bedoelde strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma's, en de herzieningen daarvan, als bedoeld in artikel 4, leden 1 en 3, en artikel 5, lid 1, worden door de Commissie goedgekeurd overeenkomstig de in artikel 21, lid 2, bedoelde beheersprocedure.

TITEL III

UITVOERING

Artikel 7

Goedkeuring van actieprogramma’s

(1) De Commissie keurt jaarlijks actieprogramma's goed die zijn opgesteld op basis van de in de artikelen 4 en 5 bedoelde strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma's.

In uitzonderlijke omstandigheden, met name wanneer een actieprogramma nog niet is goedgekeurd, kan de Commissie op basis van de in de artikelen 4 en 5 bedoelde strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma's volgens dezelfde regels en procedures als voor de actieprogramma’s maatregelen buiten de actieprogramma’s om goedkeuren.

(2) In de actieprogramma’s worden de nagestreefde doelstellingen, de terreinen waarop maatregelen worden genomen, de verwachte resultaten, de beheersprocedures en het totale bedrag van de geplande financiering vastgesteld. Zij bevatten een beschrijving van de te financieren acties, een indicatie van de overeenkomstige bedragen van de financiering en het indicatief tijdschema voor de uitvoering.

(3) De Commissie zendt de actieprogramma’s uiterlijk één maand na haar besluit ter informatie toe aan de lidstaten.

Artikel 8

Goedkeuring van bijzondere maatregelen die niet in de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma’s zijn opgenomen

(1) Indien zich onverwachte behoeften of gebeurtenissen voordoen, keurt de Commissie bijzondere maatregelen goed die niet in de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma’s zijn opgenomen, hierna „bijzondere maatregelen” genoemd.

Bijzondere maatregelen kunnen ook acties financieren die de overgang van noodhulp naar ontwikkelingsactiviteiten op de lange termijn gemakkelijker maken, waaronder activiteiten om bevolkingen beter voor te bereiden op crises die zich herhaaldelijk voordoen.

(2) Bijzondere maatregelen van meer dan 15 miljoen euro worden door de Commissie goedgekeurd volgens de in artikel 21, lid 3, bedoelde raadplegingsprocedure.

(3) Voor bijzondere maatregelen worden de nagestreefde doelstellingen, de terreinen waarop maatregelen worden getroffen, de verwachten resultaten, de beheersprocedures en het totale bedrag van de geplande financiering vastgesteld. Zij bevatten een beschrijving van de te financieren acties, een indicatie van de overeenkomstige bedragen van de financiering en het indicatief tijdschema voor de uitvoering.

(4) De Commissie zendt de bijzondere maatregelen uiterlijk één maand na haar besluit ter informatie toe aan de lidstaten.

(5) Voor wijzigingen van de bijzondere maatregelen, zoals technische aanpassingen, de verlenging van de uitvoeringstermijn, de herschikking van kredieten binnen de begroting, de verhoging van de begroting met een bedrag van minder dan 20% van de oorspronkelijke begroting of de vermindering van de begroting, hoeft geen beroep te worden gedaan op de in artikel 21, lid 3, bedoelde procedure, voorzover deze wijzigingen de oorspronkelijke, in het besluit van de Commissie vastgestelde doelstellingen onverlet laten.

Artikel 9

Voorwaarden

(1) In het kader van de uitvoering van de in artikel 7 bedoelde actieprogramma's of de in artikel 8 bedoelde bijzondere maatregelen, komen voor financiering uit hoofde van deze verordening in aanmerking:

(a) partnerlanden en -regio's, en hun instellingen;

(b) gedecentraliseerde entiteiten van de partnerlanden, zoals regio's, departementen, provincies en gemeenten;

(c) gemengde organen die door de partnerlanden en -regio's en de Gemeenschap zijn opgericht;

(d) internationale organisaties, waaronder regionale organisaties, organisaties, diensten of missies die onder het stelsel van de Verenigde Naties vallen, internationale financiële instellingen en ontwikkelingsbanken, voorzover zij een bijdrage leveren tot het verwezenlijken van de doelstellingen van deze verordening;

(e) instellingen en organen van de Gemeenschap, doch uitsluitend in het kader van de uitvoering van de in artikel 11 bedoelde ondersteunende maatregelen;

(f) agentschappen van de Europese Unie;

(g) de volgende entiteiten en organen van de lidstaten, partnerlanden en -regio's of alle andere derde staten die voldoen aan de in artikel 16 vastgestelde regels betreffende de toegang tot de buitenlandse hulp van de Gemeenschap, voorzover zij een bijdrage leveren tot het verwezenlijken van de doelstellingen van deze verordening:

i. overheids- of semi-overheidsinstanties, de plaatselijke overheden of collectiviteiten en hun groeperingen;

ii. ondernemingen, bedrijven en andere particuliere organisaties en economische actoren;

iii. financiële instellingen die particuliere investeringen in de partnerlanden en -regio's verrichten, aanmoedigen en financieren;

iv. in lid 2 bedoelde niet-overheidsactoren;

v. natuurlijke personen.

(2) Niet-overheidsactoren die uit hoofde van deze verordening voor financiële hulp in aanmerking komen zijn met name: niet-gouvernementele organisaties, organisaties van de autochtone bevolkingen, beroepsgroeperingen en groepen van plaatselijke initiatieven, coöperatieven, vakbonden, organisaties die economische en sociale actoren vertegenwoordigen, plaatselijke organisaties (en netwerken daarvan) die werkzaam zijn op het gebied van gedecentraliseerde regionale samenwerking en integratie, verbruikersverenigingen, vrouwen- of jongerenorganisaties, onderwijs-, culturele, onderzoeks- en wetenschappelijke organisaties, universiteiten, kerken en religieuze verenigingen of gemeenschappen, media, en alle niet-gouvernementele organisaties en onafhankelijke stichtingen die een bijdrage kunnen leveren tot ontwikkeling of tot de buitenlandse dimensie van het binnenlands beleid.

Artikel 10

Financieringsvormen

Financiering in het kader van de uitvoering van de actieprogramma's of de bijzondere maatregelen geschiedt onder meer in de volgende vormen:

(a) projecten en programma's;

(b) sectorale of algemene begrotingssteun, als het partnerland het beheer van de overheidsuitgaven op voldoende transparante, verantwoordelijke en doeltreffende wijze controleert, zelf een goed uitgewerkt macro-economisch of sectoraal beleid heeft ingesteld, dat door de belangrijkste donoren is goedgekeurd, waaronder in voorkomend geval de internationale financiële instellingen;

(c) sectorale ondersteuning;

(d) in uitzonderlijke gevallen, sectorale en algemene programma's ter ondersteuning van de invoer, in de vorm van (a) sectorale invoerprogramma's in natura, (b) sectorale invoerprogramma's in de vorm van deviezensteun ter financiering van sectorale invoer, en (c) algemene invoerprogramma's in de vorm van deviezensteun ter financiering van de algemene invoer van een grote verscheidenheid aan producten;

(e) middelen die ter beschikking worden gesteld van de Europese Investeringsbank of andere financiële tussenpersonen voor het verstrekken, op basis van programma's van de Commissie en onder de in artikel 18 bedoelde voorwaarden, van leningen (in het bijzonder ter ondersteuning van investeringen in en de ontwikkeling van de particuliere sector) of risicokapitaal (met name in de vorm van achtergestelde of voorwaardelijke leningen), of andere vormen van minderheidsparticipaties en tijdelijke participaties in het kapitaal van ondernemingen, of voor het bijdragen aan garantiefondsen;

(f) rentesubsidies, met name voor leningen op milieugebied;

(g) programma’s voor schuldverlichting;

(h) subsidies voor de financiering van maatregelen die worden voorgesteld door de entiteiten bedoeld in artikel 9, lid 1, onder b), c), d), f), en g), punten i) tot en met v);

(i) subsidies voor de financiering van de werkingskosten van de entiteiten bedoeld in artikel 9, lid 1, onder b), c), d), f), en g), punten i), iii) en iv);

(j) financiering van samenwerkingsprogramma's tussen overheidsinstellingen, nationale overheidsorganen en particuliere entiteiten met een openbare-dienstverleningstaak, van de lidstaten en van de partnerlanden en -regio's;

(k) bijdragen aan internationale fondsen die met name door nationale en regionale organisaties worden beheerd;

(l) bijdragen aan nationale fondsen die door de partnerlanden en -regio’s zijn opgericht om gezamenlijke medefinanciering door verschillende donoren aan te moedigen, of aan fondsen die door een of meerdere andere donoren zijn opgericht om gezamenlijk acties uit te voeren;

(m) participaties in het kapitaal van internationale financiële instellingen en regionale ontwikkelingsbanken;

(n) menselijke en materiële middelen voor het beheer van en het daadwerkelijk toezicht op projecten en programma's door de partnerlanden en -regio's.

Artikel 11

Ondersteunende maatregelen

(1) De communautaire financiering kan de kosten dekken van voorbereidende werkzaamheden, follow-up, audits en evaluaties die rechtstreeks noodzakelijk zijn voor de uitvoering van deze verordening en het verwezenlijken van de doelstellingen daarvan, bijvoorbeeld studies, bijeenkomsten, informatie-, voorlichtings-, opleidings- en publiciteitscampagnes, kosten van informaticanetwerken voor de uitwisseling van informatie, en alle andere kosten van technische en administratieve bijstand waarop de Commissie voor het beheer van het programma een beroep doet. Dit omvat ook de uitgaven voor administratieve ondersteuning door de delegaties van de Commissie die zich bezighouden met het beheer van de in het kader van deze verordening gefinancierde projecten.

(2) Deze ondersteunende maatregelen hoeven niet noodzakelijkerwijs in de meerjarenprogrammering te worden opgenomen en kunnen derhalve buiten de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma’s om worden gefinancierd. Zij kunnen evenwel ook worden gefinancierd uit een indicatief meerjarenprogramma.

De Commissie keurt ondersteunende maatregelen die niet in een indicatief meerjarenprogramma zijn opgenomen goed overeenkomstig artikel 8.

Artikel 12

Medefinanciering

(1) Maatregelen die uit hoofde van deze verordening worden gefinancierd, kunnen worden medegefinancierd, met name door:

(a) de lidstaten, met name hun overheids of semi-overheidsinstanties;

(b) elk ander donorland, met name zijn overheids- en semi-overheidsinstanties;

(c) internationale en regionale organisaties, met name internationale en regionale financiële instellingen;

(d) ondernemingen, bedrijven en andere particuliere organisaties en economische actoren, en andere niet-overheidsactoren;

(e) de partnerlanden of -regio’s die door de middelen begunstigd worden.

(2) In geval van parallelle medefinanciering wordt het project of programma in meerdere, duidelijk te onderscheiden subprojecten opgedeeld die elk worden gefinancierd door de verschillende partners die de medefinanciering verstrekken, en wel zo dat de bestemming van de financiering altijd traceerbaar is.

In geval van gemeenschappelijke medefinanciering worden de totale kosten van het project of programma verdeeld tussen de partners die de medefinanciering verzorgen en worden de geldmiddelen gemeenschappelijk ingebracht, dusdanig dat het niet mogelijk is de financieringsbron van een specifieke activiteit in het kader van het project of programma na te gaan.

(3) In geval van gemeenschappelijke medefinanciering kan de Commissie voor de uitvoering van gezamenlijke acties middelen ontvangen en beheren namens de in lid 1, eerste, tweede en derde streepje, bedoelde entiteiten. Dergelijke fondsen worden behandeld als ontvangsten die in overeenstemming met artikel 18 van Verordening (EG) nr. 1605/2002 van de Raad een bestemming hebben gekregen.

Artikel 13

Beheer

(1) De krachtens deze verordening gefinancierde maatregelen worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.

(2) In geval van medefinanciering en in andere naar behoren gerechtvaardigde gevallen mag de Commissie overheidstaken, met name taken tot uitvoering van de begroting, toevertrouwen aan de in artikel 54, lid 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 1605/2002 genoemde entiteiten.

(3) In geval van gedecentraliseerd beheer mag de Commissie besluiten een beroep te doen op de aanbestedingsprocedures of de procedures voor de toekenning van subsidies van het partnerland of de partnerregio die de begunstigde is, op voorwaarde dat:

- de procedures van het partnerland of de partnerregio die de begunstigde is, voldoen aan de beginselen van transparantie, evenredigheid, gelijke behandeling en non-discriminatie, en alle belangenconflicten voorkomen;

- het partnerland of de partnerregio die de begunstigde is, zich ertoe verbindt geregeld na te gaan of de acties die uit de begroting van de Gemeenschap worden gefinancierd, correct zijn uitgevoerd, passende maatregelen te nemen om onregelmatigheden en fraude te voorkomen, en in voorkomend geval vervolgingen in te stellen om onrechtmatig uitgekeerde middelen terug te vorderen.

Artikel 14

Vastleggingen

(1) De begrotingsvastleggingen vinden plaats op basis van de besluiten die door de Commissie krachtens artikel 7, lid 1, artikel 8, lid 1, en artikel 11, lid 3, zijn genomen.

(2) De communautaire financiering kan de volgende juridische vormen aannemen:

- financieringsovereenkomsten;

- subsidieovereenkomsten;

- aanbestedingscontracten;

- arbeidsovereenkomsten.

Artikel 15

Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap

(1) Alle overeenkomsten die uit deze verordening voortvloeien, dienen bepalingen te bevatten ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, met name ten aanzien van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden, overeenkomstig de Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95, (EG, Euratom) nr. 2185/96 en (EG) nr. 1073/99 van de Raad.

(2) Overeenkomsten dienen uitdrukkelijk te bepalen dat de Commissie en de Rekenkamer het recht wordt verleend om op basis van documenten of ter plaatse auditcontroles uit te voeren van alle contractanten of subcontractanten die middelen van de Gemeenschap hebben ontvangen. Voorts dienen zij tevens de Commissie er uitdrukkelijk toe te machtigen controles en verificaties ter plaatse uit te voeren, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2185/96.

(3) Alle overeenkomsten die voortvloeien uit de uitvoering van de hulp dienen de Commissie en de Rekenkamer het in lid 2 bedoelde recht veilig te stellen zowel tijdens als na de uitvoering van de overeenkomst.

Artikel 16

Deelname aan procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en procedures voor de toekenning van subsidies en regels van oorsprong

(1) In het kader van de uitvoering van de in artikel 7 bedoelde actieprogramma’s of de in artikel 8 bedoelde bijzondere maatregelen staan de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en de procedures voor de toekenning van subsidies open voor:

- in het geval van een thematisch programma zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, alle natuurlijke en rechtspersonen van de ontwikkelingslanden of de landen in overgang zoals bepaald door de OESO, en alle andere staten die uit hoofde van het thematisch programma in aanmerking komen;

- in het geval van een geografisch programma zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, alle natuurlijke en rechtspersonen van de ontwikkelingslanden of de landen in overgang zoals bepaald door de OESO, die uit hoofde van het geografisch programma in aanmerking komen;

- in alle andere gevallen, alle natuurlijke en rechtspersonen van de lidstaten van de Gemeenschap, de lidstaten van de Europese Economische Ruimte, de staten die uit hoofde van het instrument voor pretoetredingssteun voor communautaire hulp in aanmerking komen, en alle andere derde staten onder voorbehoud van wederkerigheid overeenkomstig lid 2.

(2) Wanneer een derde staat zich ertoe verbindt de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en de procedures voor de toekenning van subsidies in het kader van zijn samenwerkingsprogramma’s open te stellen voor natuurlijke en rechtspersonen van de lidstaten, mag de Commissie de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en de procedures voor de toekenning van subsidies openstellen voor de natuurlijke en rechtspersonen van deze derde staat.

De Commissie mag procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en procedures voor de toekenning van subsidies slechts openstellen na advies van het bij artikel 21 ingestelde comité, dat uitspraak doet op basis van een verslag waarin de redenen voor, de voorwaarden en de impact van de voorgestelde toegang worden beoordeeld, overeenkomstig de in artikel 21, lid 2, bedoelde beheersprocedure.

Het besluit tot openstelling kan betrekking hebben op de volledige communautaire hulp of op een of meerdere thematische of geografische programma’s, of een of meerdere partnerlanden of –regio’s, en kan eventueel tot bepaalde samenwerkingsterreinen worden beperkt. Het besluit wordt voor ten minste één jaar genomen.

(3) Wanneer de krachtens deze verordening gefinancierde maatregelen worden uitgevoerd op onrechtstreeks gecentraliseerde wijze door organen van de lidstaten of door privaatrechtelijke entiteiten van de lidstaten met een openbare-dienstverleningstaak, of op gedecentraliseerde wijze onder de verantwoordelijkheid van het partnerland of de partnerregio die de begunstigde is, of door delegatie aan internationale of regionale instellingen, en met name de internationale financiële instellingen, staan de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en de procedures voor de toekenning van subsidies open voor de natuurlijke en rechtspersonen van de staten die toegang hebben tot de communautaire procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en procedure voor de toekenning van subsidies overeenkomstig de in de leden 1 en 2 uiteengezette beginselen, en voor alle andere staten die overeenkomstig de regels en procedures van het beheersorgaan in aanmerking komen.

(4) De oorsprong van leveringen en materialen die worden gekocht in het kader van een overeenkomst die voortvloeit uit de uitvoering van maatregelen krachtens deze verordening, moet conform zijn met de leden 1, 2 en 3 uiteengezette beginselen.

(5) In uitzonderlijke omstandigheden en met name in uiterst spoedeisende gevallen, in het geval waarin diensten, leveringen en materialen niet beschikbaar zijn in de staten die aan de communautaire aanbestedingsprocedures mogen deelnemen, of indien de regels betreffende de deelname aan aanbestedingsprocedures de verwezenlijking van het project of het programma onmogelijk of uiterst moeilijk maken, mag de Commissie:

- de toegang tot de aanbestedingsprocedures uitbreiden tot de natuurlijke en rechtspersonen van een staat die niet in aanmerking komt krachtens lid 1;

- toelaten dat leveringen en materialen worden aangekocht in een staat die niet in aanmerking komt krachtens lid 1.

Artikel 17

Voorfinanciering

De uit voorfinancieringsbetalingen aan de begunstigde verkregen rente wordt afgetrokken van de uiteindelijke betaling.

Artikel 18

Middelen die ter beschikking zijn gesteld van de Europese Investeringsbank of andere financiële tussenpersonen

(1) De in artikel 10, vierde streepje, bedoelde middelen worden beheerd door financiële tussenpersonen, de Europese Investeringsbank of andere banken of organisaties die in staat zijn deze te beheren.

(2) De Commissie dient per geval uitvoeringsbepalingen goed te keuren voor lid 1, met name over de verdeling van de risico’s, de beloning van de tussenpersoon die met de uitvoering is belast, het gebruik en de invordering van de opbrengsten van de middelen en de afsluiting van de operatie.

Artikel 19

Evaluatie

(1) De Commissie beoordeelt geregeld de resultaten van de geografische en thematische beleidslijnen en programma’s en het sectoraal beleid en de doeltreffendheid van de programmering, om na te gaan of de doelstellingen zijn verwezenlijkt en aanbevelingen op te stellen om toekomstige maatregelen te verbeteren.

(2) De Commissie zendt de beoordelingsverslagen ter informatie toe aan het bij artikel 21 ingestelde comité.

TITEL IV

SLOTBEPALINGEN

Artikel 20

Jaarverslag

(1) De Commissie onderzoekt de vooruitgang bij de uitvoering van de maatregelen die krachtens deze verordening zijn genomen en legt het Europees Parlement en de Raad een jaarverslag over de uitvoering van de hulp voor. Zij zendt dit verslag ook toe aan het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s.

(2) Het verslag bevat gegevens met betrekking tot het voorafgaande jaar over de gefinancierde maatregelen, de resultaten van het toezicht en de beoordeling, en de uitvoering van de begroting wat betreft vastleggingen en betalingen per partnerland en -regio en per samenwerkingsterrein.

Artikel 21

Comité

(1) De Commissie wordt bijgestaan door een comité.

(2) Bij verwijzing naar dit lid zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met naleving van artikel 8 van dit Besluit. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op 30 dagen.

(3) Bij verwijzing naar dit lid zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met naleving van artikel 8 van dit Besluit.

(4) Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Dit reglement dient de regels te bevatten die de Commissie dient te volgen voor de goedkeuring van de in artikel 8, lid 2, eerste alinea, bedoelde bijzondere maatregelen volgens een spoedprocedure.

(5) De werkzaamheden van het comité worden bijgewoond door een vertegenwoordiger van de Europese Investeringsbank.

Artikel 22

Deelname van een derde land dat niet in aanmerking komt

(1) Omwille van de samenhang en de doeltreffendheid van de communautaire hulp mag de Commissie bij de goedkeuring van de actieprogramma’s van artikel 7 of de specifieke maatregelen van artikel 8 besluiten, dat landen, gebieden en regio’s die in aanmerking komen voor communautaire hulp uit hoofde van het pretoetredingssteunsinstrument of het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument, alsmede de met de Gemeenschap geassocieerde landen en gebieden overzee in aanmerking komen voor de maatregelen krachtens deze verordening, wanneer het desbetreffende project of het geografische of thematische programma een mondiaal, horizontaal, regionaal of grensoverschrijdend karakter heeft. De strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma’s van de artikelen 4 en 5 kunnen in deze financieringsmogelijkheid voorzien. De bepalingen van artikel 9 in verband met de voorwaarden om in aanmerking te komen en de voorwaarden in verband met deelname aan de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en de procedures voor de toekenning van subsidies en de regels van oorsprong van artikel 16 worden aangepast om de daadwerkelijke deelname van de betrokken landen, gebieden en regio’s mogelijk te maken.

(2) De Commissie mag krachtens deze verordening financiële bijstand verlenen aan mondiale initiatieven in verband met duurzame ontwikkeling of ter ondersteuning van mondiale collectieve voorzieningen in het kader van multilaterale mechanismen. In dat geval wordt de toegang tot financiering uitgebreid tot alle landen die bijstand genieten in het kader van een mondiaal initiatief.

Artikel 23

Opschorting van de hulp

Onverminderd de bepalingen in verband met de opschorting van de hulp die zijn opgenomen in de met de partnerlanden en –regio’s gesloten partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten, kan de Raad, wanneer een partnerland de in Titel I bedoelde beginselen niet eerbiedigt, op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de nodige maatregelen nemen in verband met de hulp die krachtens deze verordening aan het partnerland is verleend.

Artikel 24

Financiële bepalingen

(1) Het financiële referentiebedrag voor de uitvoering van deze verordening voor de periode 2007-2013 bedraagt 44 229 miljoen euro, waarvan 23 572 miljoen euro voor de financiering van de geografische samenwerking met de staten van Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, met uitzondering van Zuid-Afrika en Oost-Timor.

(2) De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit goedgekeurd binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten.

Artikel 25

Herziening van de verordening

De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad voor 31 december 2011 voorstellen met betrekking tot de toekomst van deze verordening voor, en indien nodig de wijzigingen die zij passend acht.

Artikel 26

(1) Met ingang van 1 januari 2007 worden de volgende verordeningen ingetrokken:

- a) Verordening (EG) nr. 1568/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende steun voor de bestrijding van aan armoede gerelateerde ziekten (HIV/aids, tuberculose en malaria) in ontwikkelingslanden;

- b) Verordening (EG) nr. 1567/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende steun voor beleid en maatregelen op het gebied van reproductieve en seksuele gezondheid en rechten in ontwikkelingslanden;

- c) Verordening (EG) nr. 2493/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 7 november 2000 betreffende maatregelen ter bevordering van de reële integratie van het milieuaspect in het ontwikkelingsproces in de ontwikkelingslanden;

- d) Verordening (EG) nr. 2494/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 7 november 2000 betreffende maatregelen ter bevordering van het behoud en het duurzaam beheer van tropische bossen en andere bossen in ontwikkelingslanden;

- e) Verordening (EG) nr. 975/1999 van de Raad van 29 april 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van acties op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking die een bijdrage leveren tot de verwezenlijking van de algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede van de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden;

- f) Verordening (EG) nr. 806/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende de bevordering van gendergelijkheid in de ontwikkelingssamenwerking;

- g) Verordening (EG) nr. 1659/98 van de Raad van 17 juli 1998 betreffende gedecentraliseerde samenwerking, verlengd en gewijzigd bij Verordeningen (EG) nr. 995/2002 en 625/2004;

- h) Verordening (EG) nr. 1658/98 van de Raad van 17 juli 1998 betreffende de medefinanciering van acties op gebieden die voor de ontwikkelingslanden van belang zijn, met Europese niet-gouvernementele organisaties (NGO's) voor ontwikkeling;

- i) Verordening (EG) nr. 1292/96 van de Raad van 27 juni 1996 betreffende het voedselhulpbeleid en het beheer van de voedselhulp en van de specifieke acties ter ondersteuning van de voedselzekerheid, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1726/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2001 houdende wijziging van artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1292/96 van de Raad betreffende het voedselhulpbeleid en het beheer van de voedselhulp en van de specifieke acties ter ondersteuning van de voedselzekerheid;

- j) Verordening (EG) nr. 382/2001 van de Raad van 26 februari 2001 betreffende de tenuitvoerlegging van projecten ter bevordering van de samenwerking en de handelsbetrekkingen tussen de Europese Unie en de geïndustrialiseerde landen van Noord-Amerika, het Verre Oosten en Australazië en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1035/1999;

- k) Verordening (EG) nr. 1726/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende ontwikkelingssamenwerking met Zuid-Afrika;

- l) Verordening (EEG) nr. 443/92 van de Raad van 25 februari 1992 inzake financiële en technische hulp en economische samenwerking met de ontwikkelingslanden in Latijns- Amerika en in Azië;

- m) Verordening (EG) nr. 2258/96 van de Raad van 22 november 1996 betreffende herstel en wederopbouwacties ten behoeve van ontwikkelingslanden;

- n) Verordening (EG) nr. 2130/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 29 oktober 2001 betreffende acties op het gebied van de hulp aan ontwortelde bevolkingsgroepen in ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika en in Azië;

- o) Verordening (EG) nr. 550/97 van de Raad van 24 maart 1997 betreffende acties op het gebied van HIV/aids in de ontwikkelingslanden;

- p) Verordening (EG) nr. 1484/97 van de Raad van 22 juli 1997 betreffende steun aan ontwikkelingslanden voor demografische maatregelen en programma's.

(2) De ingetrokken verordeningen blijven van toepassing voor rechtshandelingen en vastleggingen voor de begrotingsjaren voorafgaande aan 2007.

Artikel 27

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2007.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, op […]

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitter De Voorzitter

[…] […]

FICHE FINANCIÈRE LÉGISLATIVE

+++++ TABLE +++++

1. LIGNE(S) BUDGÉTAIRE(S) + INTITULÉ(S)

Activités actuellement couvertes par les Fonds européens de développement[26]

Et sous réserve de certaines activités relevant de l’instrument de stabilité :

Dépenses administratives [27]

07 01 04 06 - Participation aux activités internationales en matière d'environnement — Dépenses pour la gestion administrative

06 01 04 09 - Intelligent energy - Expenditure on administrative management (in part)

07 01 04 05 - LIFE (European Financial Instrument for the Environment — 2000 to 2006) — Operations outside Community territory — Expenditure on administrative management (in part)

19 01 04 01 - Coopération avec les pays tiers industrialisés - Dépenses pour la gestion administrative

19 49 04 01 — Coopération avec les pays tiers industrialisés — Dépenses pour la gestion administrative

19 01 04 04 - Coopération financière et technique avec les pays en développement d´Asie - Dépenses de gestion administrative

19 49 04 04 - Coopération financière et technique avec les pays en développement d´Asie - Dépenses de gestion administrative

19 01 04 05 - Coopération financière et technique avec les pays en développement d´Amérique latine - Dépenses de gestion administrative

19 49 04 05 - Coopération financière et technique avec les pays en développement d´Amérique latine - Dépenses de gestion administrative

19 01 04 07 - Assistance aux Etats partenaires d´Europe orientale et d´Asie centrale - Dépenses de gestion administrative ( en partie )

19 49 04 06 - Assistance aux Etats partenaires d´Europe orientale et d´Asie centrale - Dépenses de gestion administrative ( en partie )

19 01 04 11 - Développement et consolidation de la démocratie et de l´État de droit - Respect des droits de l´homme et des libertés fondamentales - Dépenses de gestion administrative ( en partie )

19 49 04 10 - Développement et consolidation de la démocratie et de l´État de droit - Respect des droits de l´homme et des libertés fondamentales - Dépenses de gestion administrative ( en partie )

19 01 04 12 - Promotion de l´investissement communautaire dans les pays en développement d´Amérique latine, d´Asie, de la Méditerranée et en Afrique du Sud, dans le cadre des accords de coopération économique et commerciale - Dépenses de gestion administrative ( en partie )

19 49 04 11 - Promotion de l´investissement communautaire dans les pays en développement d´Amérique latine, d´Asie, de la Méditerranée et en Afrique du Sud, dans le cadre des accords de coopération économique et commerciale - Dépenses de gestion administrative ( en partie )

21 01 04 01 - Autres aides en produits, actions d´appui et transport, distribution, mesures d´accompagnement et de contrôle de la mise en oeuvre - Dépenses de gestion administrative

21 49 04 01 - Autres aides en produits, actions d´appui et transport, distribution, mesures d´accompagnement et de contrôle de la mise en oeuvre - Dépenses de gestion administrative

21 01 04 02 - Autres actions de coopération et stratégies sectorielles - Dépenses de gestion administrative

21 49 04 02 - Autres actions de coopération et stratégies sectorielles - Dépenses de gestion administrative

21 01 04 05 - Programme européen pour la reconstruction et le développement (PERD) - Dépenses de gestion administrative

21 49 04 05 - Programme européen pour la reconstruction et le développement (PERD) - Dépenses de gestion administrative

Relations multilatérales [28]

19 02 03 - Coopération avec les pays tiers sur les migrations ( en partie )

19 02 07 - Promotion de l´investissement communautaire dans les pays en développement d´Amérique latine, d´Asie, de la Méditerranée et en Afrique du Sud, dans le cadre des accords de coopération économique et commerciale ( en partie )

19 02 11 - Programme de coopération Nord-Sud dans la lutte contre les drogues et la toxicomanie ( en partie )

Droits de l’Homme[29]

19 04 02 - Aide aux victimes de violations de droits de l'homme ( en partie )

19 04 03 - Développement et consolidation de la démocratie et de l´État de droit - Respect des droits de l´homme et des libertés fondamentales ( en partie )

19 04 04 - Soutien aux activités des tribunaux pénaux internationaux et à la mise en place de la Cour pénale international ( en partie )

Pays industrialisés

19 05 02 - Coopération avec les pays tiers industrialisés

Europe de l’Est, Caucase et Républiques d’Asie Centrale[30]

19 06 01 - Assistance aux Etats partenaires d´Europe orientale et d´Asie centrale ( en partie )

19 06 02 - Coopération transfrontalière dans le domaine structurel ( en partie )

19 06 04 - Action de réhabilitation et de reconstruction en faveur des États partenaires d´Europe orientale et d´Asie centrale ( en partie )

Moyen-Orient et Méditerranée du Sud[31]

19 08 05 - Actions de réhabilitation et de reconstruction en faveur des pays méditerranéens et du Proche- et du Moyen Orient ( en partie )

19 08 06 - Autres interventions au bénéfice des pays en développement du Proche- et du Moyen-Orient ( en partie )

19 08 07 - Aide à la réhabilitation et reconstruction de l'Iraq

Amérique Latine

19 09 01 - Coopération financière et technique avec les pays en développement d´Amérique latine

19 09 02 - Coopération politique, économique et culturelle avec les pays en développement d'Amérique latine

19 09 03 - Aide aux populations déracinées dans les pays d´Amérique latine

19 09 04 - Actions de réhabilitation et de reconstruction en faveur des pays en développement d´Amérique latine

Asie

19 10 01- Coopération financière et technique avec les pays en développement d´Asie

19 10 02 - Coopération politique, économique et culturelle avec les pays en développement d'Asie

19 10 03 - Aide aux populations déracinées dans les pays d´Asie

19 10 04 - Actions de réhabilitation et de reconstruction en faveur des pays en développement d´Asie

19 10 06 - Aide à la réhabilitation et reconstruction de l'Afghanistan

Stratégies sectorielles

07 02 01 Participation aux activités internationales en matière d'environnement

06 04 02 Intelligent energy — Europe programme (2003 to 2006): external strand — Coopener (in part)

07 02 02- LIFE (European Financial Instrument for the Environment — 2000 to 2006 — Operations outside Community territory (in part)

21 02 01 - Produits à mobiliser au titre de la convention relative à l´aide alimentaire

21 02 02 - Autres aides en produits, actions d´appui et transport, distribution, mesures d´accompagnement et de contrôle de la mise en oeuvre

21 02 03 - Participation communautaire à des actions en faveur de pays en développement exécutées par des organisations non gouvernementales

21 02 05 - Environnement dans les pays en développement

21 02 06 - Intégration des questions de genre dans la coopération au développement

21 02 07 02 - Lutte contre les maladies dues à la pauvreté (VIH/sida, paludisme et tuberculose) dans les pays en développement

21 02 07 03 - Aide aux populations et soins de santé en matière de procréation

21 02 07 04 - Lutte contre les maladies dues à la pauvreté, autres que le VIH/sida, le paludisme et la tuberculose, dans les pays en développement

21 02 08 - Aide à l'éducation fondamentale dans les pays en développement

21 02 12 - Intégration des droits de l'enfant dans la coopération au développement

21 02 13 - Coopération décentralisée

21 02 14 - Constitution de capacités dans le domaine des technologies de l'information et des communications et dans le domaine de l'énergie durable

21 02 17 - Coopération culturelle avec les pays en développement

Etats ACP

21 03 01 — Aide programmable – États ACP

21 03 02 — Ajustement structurel, y compris les pays pauvres lourdement endettés (PPLE) — États ACP

21 03 03 — Stabex — États ACP

21 03 04 — Sysmin — États ACP

21 03 05 — Capitaux à risque — États ACP

21 03 06 — Bonifications d'intérêts — États ACP

21 03 07 — Aides d'urgence — États ACP

21 03 08 — Aides aux réfugiés — États ACP

21 03 09 — Aide programmable — Pays et territoires d'outre-mer (PTOM

21 03 10 — Ajustement structurel, y compris les pays pauvres lourdement endettés (PPLE) — PTOM

21 03 11 — Stabex — PTOM

21 03 12 — Sysmin — PTOM

21 03 13 — Capitaux à risque — PTOM

21 03 14 — Bonifications d'intérêts — PTOM

21 03 15 — Aides d'urgence — PTOM

21 03 16 — Aides aux réfugiés — PTOM

21 03 17 - Programme européen pour la reconstruction et le développement (PERD)

21 03 19 - Assistance aux producteurs traditionnels de rhum ACP dans les domaines du développement et de la diversification des marchés

21 03 20 - Action de réhabilitation et de reconstruction en faveur des pays en voie de développement, notamment les Etats ACP

2. DONNÉES CHIFFRÉES GLOBALES

2.1 Enveloppe totale de l’action (partie B): 44 229 millions d'euros en CE

2.2 Période d’application: 2007-2013

2.3 Estimation globale pluriannuelle des dépenses: (prix courant)

a) Échéancier crédits d'engagement/crédits de paiement (intervention financière) (cf. point 6.1.1)

Millions d'euros ( à la 3 e décimale)

+++++ TABLE +++++

b1) Assistance technique et administrative : personnel (cf. point 6.1.2)

+++++ TABLE +++++

b2) Assistance technique et administrative : dépenses d’appui (DDA) (cf. point 6.1.2)

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

* “années suivantes” ne s’appliquent qu’aux paiements

c) Incidence financière globale des ressources humaines et autres dépenses de fonctionnement (cf. points 7.2 et 7.3)

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

2.4 Compatibilité avec la programmation financière et les perspectives financières

Proposition compatible avec la programmation financière prévue pour la période 2007-2013.

2.5 Incidence financière sur les recettes

Aucune implication sur les recettes.

3. CARACTÉRISTIQUES BUDGÉTAIRES

+++++ TABLE +++++

4. BASE JURIDIQUE

Articles 179 et 181a du traité instituant la Communauté européenne.

5. DESCRIPTION ET JUSTIFICATION

5.1 Nécessité d'une intervention communautaire

5.1.1 Objectifs poursuivis

Coopération avec les pays en voie de développement

Avec la politique extérieure et de sécurité commune, la politique commerciale et l’assistance humanitaire, la politique de développement de la Communauté est un domaine important des relations extérieures de l’Union européenne.

Les objectifs poursuivis par le financement d’activités de coopération au titre du présent Règlement sont ceux définis à l’article 177 du traité instituant la Communauté européenne, à savoir :

- le développement économique et social durable des pays en développement et plus particulièrement des plus défavorisés d'entre eux ;

- l'insertion harmonieuse et progressive des pays en développement dans l'économie mondiale ;

- la lutte contre la pauvreté dans les pays en développement.

En outre, la politique de la Communauté contribue à l'objectif général de développement et de consolidation de la démocratie et de l'État de droit, ainsi qu'à l'objectif du respect des droits de l'homme et des libertés fondamentales.

La déclaration conjointe du Conseil et de la Commission de novembre 2000[32] donne à la Communauté un encadrement général pour ses activités de coopération et ses partenariats avec les pays en développement ou en transition. C’est ainsi que le principal objectif de la politique de coopération au développement de la Communauté est de réduire et éventuellement d’éradiquer la pauvreté par un appui au développement économique, social et environnemental durable, par l’intégration progressive des pays en développement dans l’économie mondiale et par la lutte contre les inégalités. La promotion des droits de l’homme, de la démocratie, de l’Etat de Droit, et de la bonne gouvernance fait partie intégrante de la politique communautaire de développement. En outre, la Communauté encourage une plus grande participation des organisations non gouvernementales, des opérateurs économiques, et notamment du secteur privé, et des partenaires sociaux dans les processus de développement. La politique communautaire de développement contribue également aux objectifs internationaux approuvés dans le contexte des Nations Unies ou au sein d’autres organisations internationales compétentes.

Les objectifs de coopération de la Communauté sont inscrits dans les accords de coopération et de partenariat conclus entre la Communauté, ses Etats membres, et les pays et régions partenaires. Ils sont déclinés et adaptés en fonction des particularités régionales (les objectifs spécifiques par programme de coopération sont repris à la partie 5.2).

Les objectifs de la politique de développement de la Communauté sont notamment ancrés dans les engagements pris par 189 Etats membres des Nations Unies, y inclus tous les Etats membres de la Communauté, lors de l’assemblée du millénaire des Nations Unies en septembre 2000. Les Etats ont en effet convenu d’un ensemble d’objectifs, dénommés Objectifs du Millénaire pour le développement (OMD), et de cibles mesurables pour lutter contre la pauvreté, la faim, la maladie, l’analphabétisme, la dégradation de l’environnement et la discrimination à l’égard des femmes. La Déclaration du Millénaire a également énoncé dans ses grandes lignes un consensus sur la « marche à suivre » qui met l’accent plus résolument sur les droits de l’homme, la bonne gouvernance et la démocratie.

Objectifs du millénaire pour le développement devant être atteints d’ici 2015 :

- Réduire l’extrême pauvreté et la faim ;

- Assurer l’éducation primaire pour tous ;

- Promouvoir l’égalité entre les sexes et l’autonomisation des femmes ;

- Réduire la mortalité des moins de cinq ans ;

- Améliorer la santé maternelle ;

- Lutter contre le VIH/sida, le paludisme et d’autres maladies ;

- Assurer un environnement durable ;

- Développer un partenariat mondial pour le développement.

Atteindre les OMD dépendra largement des politiques mises en œuvre par les pays en voie de développement, mais aussi de l’augmentation des ressources allouées à la coopération au développement, de l’amélioration de l’efficacité de l’aide et de la mise en place d’un système commercial et financier multilatéral ouvert.

Lors de la Conférence internationale sur le financement du développement qui a eu lieu à Monterrey (Mexique) en mars 2002, les pays développés et les pays en développement ont commencé d’allouer des ressources et de prévoir des interventions conformément aux engagements du millénaire. C’est ainsi que les réformes politiques et économiques soutenues par les pays en développement devaient être appuyées par un apport direct du monde développé sous forme d’aide, d’échanges commerciaux, d’allègement de la dette et d’investissements.

Les engagements de Barcelone[33] qui définissent la contribution de l’Union européenne au consensus de Monterrey engagent notamment la Communauté et ses Etats membres à : accroître substantiellement leur aide officiel au développement, renforcer la coordination des politiques et l’harmonisation des procédures, délier plus avant leur aide, accroître l’aide liée au commerce, encourager le règlement de la question des biens publics mondiaux, poursuivre l’examen de sources de financement novatrices, favoriser certaines reformes des systèmes financiers internationaux et tendre vers l’établissement d’un niveau soutenable d’endettement, dans le cadre de l’initiative PPTE. Ces engagements contribuent donc à définir le cadre général de la politique de développement communautaire, ses objectifs et ses modalités de mise en œuvre.

The development and consolidation of democracy and the rule of law, and respect for human rights and fundamental freedoms constitute key objectives of the European Union’s external policies. Within the framework of the present Regulation and its geographical scope, the European Community will contribute to the implementation of operations advancing respect for human rights and fundamental freedoms, promoting and strengthening democratic processes, including where appropriate through election observation and assistance, and developing and consolidating the rule of law and good governance.

Coopération avec les pays industrialisés

The objectives pursued are essentially based on joint policy statements and instruments (joint political Declarations, Action Plans, Framework Agreements, New Transatlantic and Partnership Agendas…) between the European Union and the partner countries concerned.

Cooperation initiatives with industrialised non-member countries, by providing an underpinning of concrete activities for the bilateral dialogues, aim to contribute to the creation of a more favourable environment for the conduct and development of political, economic and trade relations between the European Union and these partner countries, thus building stronger bilateral links in all relevant areas. This includes the improvement of market access and business opportunities for European Union industry on those markets.

Cooperation objectives with industrialised countries relate more particularly to four main action fields: promoting peace, security, democracy and development in the world; strengthening bilateral economic and trade relations and contributing to the expansion of world trade and economy; responding to global and societal challenges; building bridges between people and cultures.

Multilateral and other cooperation as external aspects of internal policies

5.1.2 Dispositions prises relevant de l’évaluation ex ante

The Commission carried out in the second half of 2003 an extensive high-level review of the whole range of European Community external instruments, in the context of the preparation of its proposals for the new financial perspectives. The Commission established the “Peace Group” which was tasked with leading the identification of the future priorities for external relations and the instruments needed to serve those priorities. This Group functioned at both the level of the external relations Commissioners and the services. It met regularly between April and December 2003 and developed the principles, which were set out in the Communication “Building our Common Future, Policy Challenges and Budgetary Means of the Enlarged Union 2007-2013”[34]. The need to align objectives and instruments more closely to European Union values and interests was identified as being fundamentally important.

In particular, the “Peace Group” underlined that the European Union’s values, reflected by its democratic tradition, social model and integration experience, include human dignity, the rule of law, human rights, solidarity, equality between the sexes, adherence to the multilateral system of the United Nations and support, within the multilateral economic system, for regionalism as a force for development and stability. It emphasised that its interests drive the European Union to promote stable international growth founded on sustainable development. In this way it guarantees itself increasing outlets and quality jobs on competitive, open and regulated markets. Finally, the “Peace Group” recommended that the European Union promotes its values and interests by operating simultaneously as a continental power, and as a global economic and political player.

As far as external community instruments are concerned, the “Peace Group” recognised that the European Union's co-operation and assistance policy is the result of 50 years of successive sedimentation, which results in a multiplication of assistance instruments and a fragmentation of aid management both in terms of programming and implementation functions (even if recent policy and structural reforms have helped to improve coherence and consistency of the European Union's co-operation and assistance policy).

The “Peace Group” put forward that the European Union’s framework for external assistance should be rationalised and simplified by a reduction in the number of legal bases, the number of budget lines, and the number of programmes. More precisely, it recommended that:

- the complex structure of existing aid programs (EDF, ALA, MEDA, TACIS, CARDS, etc…) covering a wide range of interventions (peacekeeping and post-crisis operations; rehabilitation; economic reforms; projects; human rights programs; budgetary support) should be significantly streamlined;

- European Community and Member States policies and implementation should be harmonised.

Furthermore, the “Peace Group” underlined the following points:

- Large geographic programmes based on the principles of ownership and partnership with partner countries and regions and thematic programmes allowing for policy initiatives by the Community should be maintained;

- Strategy papers, subject to regular reviews, are the right tool to ensure overall policy coherence and to respect external policy objectives in the different areas as well as in the external aspects of internal policies;

- Resources should be allocated to partner countries according to expected and measured performances and strategy papers process, backed up by stronger analytical capabilities, should confront goals and achievements;

- Performance-based allocations do not mean increased conditionality in the traditional sense and the issue of political conditionality should be approached cautiously, on the basis of lessons drawn from experience;

- Though this is not necessarily a solution in each and every case, such concerns for results, namely the political and economic reforms in the partner countries, leads the Commission to suggest, where possible, moving further financial and technical assistance from projects towards sector programmes, budget support and macro-economic financial assistance which facilitate both the absorption by the partner country since its own budgetary procedures are used, and donors’ co-ordination as well as quick disbursement subject to compliance though.

The current proposal also takes account of the vast literature of work on development, the practice of other international and bi-lateral donors, as well as of the principles and objectives of the reform of the management of external assistance launched by the Commission in May 2000.

5.1.3 Dispositions prises à la suite de l’évaluation ex post

While the diversity of evaluations undertaken during the last five years to a large extent precludes the definition of any single overarching finding, the various sets of results available continue to isolate a cluster of key issues.

Th