A4-0326/97

Besluit betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van een richtlijn van de Raad inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht (C4-0441/97 - 96/0196(SYN))

(Samenwerkingsprocedure: tweede lezing)

Het Europees Parlement,

- gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (C4-0441/97 - 96/0196(SYN)) ((PB C 307 van 8.10.1997, blz. 6.)),

- gezien zijn in eerste lezing uitgebrachte advies ((PB C 132 van 28.4.1997, blz. 215.)) inzake het voorstel van de Commissie aan de Raad (COM(96)0340) ((PB C 332 van 7.11.1996, blz. 11.)),

- gezien het gewijzigd voorstel van de Commissie (COM(97)0202) ((PB C 185 van 18.6.1997, blz. 21.)),

- geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 189 C van het EG-Verdrag,

- gelet op artikel 67 van zijn Reglement,

- gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie rechten van de vrouw (A4-0326/97),

1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt;

2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.

(Amendement 1)

Overweging 8

>Oorspronkelijke tekst>

(8) overwegende dat het beginsel van gelijke behandeling wordt genoemd in artikel 119 van het EG- Verdrag en in richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, alsook in richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden,

>Tekst na stemming van het EP>

(8) overwegende dat het beginsel van gelijke behandeling is genoemd in artikel 119 van het Verdrag en in richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1995 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, alsook in richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (1), richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid (2) en richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap (3),

(1) PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.

(2) PB L 225 van 12.8.1986, blz. 40.

(3) PB L 359 van 19.12.1986, blz. 56.

(Amendement 2)

Overweging 11 bis (nieuw)

>Tekst na stemming van het EP>

(11 bis) overwegende dat de daadwerkelijke toepassing van het beginsel van gelijke behandeling met betrekking tot de te volgen procedures en de bewijslevering voor de nationale rechter of voor andere bevoegde instanties tenuitvoerlegging van aanvullende maatregelen vergt,

(Amendement 5)

Artikel 2, lid 2

>Oorspronkelijke tekst>

2. Voor de toepassing van het in lid 1 genoemde beginsel van gelijke behandeling is van indirecte discriminatie sprake wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze een wezenlijk groter gedeelte van de leden van een geslacht benadeelt, tenzij die bepaling, maatstaf of handelwijze passend en noodzakelijk is en kan worden gerechtvaardigd door objectieve factoren die geen verband houden met het geslacht van de betrokkenen.

>Tekst na stemming van het EP>

2. Voor de toepassing van het in lid 1 genoemde beginsel van gelijke behandeling is van indirecte discriminatie sprake wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze de leden van een geslacht in onevenredige mate benadeelt, tenzij het nagestreefde doel overeenkomt met een concrete behoefte van de onderneming of met een noodzakelijk doel van het beleid van een lidstaat en kan worden gerechtvaardigd door objectieve factoren die geen verband houden met het geslacht van de betrokkenen en de middelen om dat doel te bereiken passend en noodzakelijk zijn.

(Amendement 6)

Artikel 3, lid 1, sub a)

>Oorspronkelijke tekst>

a) de situaties, bestreken door artikel 119 van het Verdrag en door de Richtlijnen 75/117/EEG, 76/207/EEG, en voorzover er sprake is van discriminatie op grond van het geslacht, 92/85/EEG en 96/34/EG;

>Tekst na stemming van het EP>

a) de situaties, bestreken door artikel 119 van het Verdrag en door de richtlijnen 75/117/EEG, 76/207/EEG, 79/7/EEG, 86/378/EEG, 86/613/EEG, en voorzover er sprake is van discriminatie op grond van het geslacht, 92/85/EEG en 96/34/EG;

(Amendement 9)

Artikel 4 bis (nieuw)

>Tekst na stemming van het EP>

Artikel 4 bis

Procedures

De lidstaten nemen in hun nationale rechtsorde de bepalingen op die nodig zijn opdat:

>Tekst na stemming van het EP>

a) de rechtbanken en andere bevoegde autoriteiten iedere dienstige maatregel kunnen gelasten om elke klacht betreffende discriminatie doeltreffend te kunnen onderzoeken;

>Tekst na stemming van het EP>

b) de betrokken partijen de beschikking krijgen over alle relevante informatie waarover de wederpartij beschikt of waarvan redelijkerwijs kan worden vermoed dat deze erover beschikt, welke informatie zij behoeven om hun rechten geldend te kunnen maken. Een partij is gehouden slechts die elementen van informatie te verschaffen waarvan de bekendmaking niet eroe kon leiden dat de belangen van die partij ernstig worden geschaad om andere redenen dan die van het betrokken rechtsgeschil.

(Amendement 10)

Artikel 7, derde alinea

>Oorspronkelijke tekst>

De lidstaten verstrekken aan de Commissie, uiterlijk twee jaar na de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, alle dienstige gegevens om haar in staat te stellen aan het Europees Parlement en de Raad een verslag over de toepassing van deze richtlijn voor te leggen.

>Tekst na stemming van het EP>

Per 1 januari 2002 en daarna om de drie jaar, verschaffen de lidstaten de Commissie informatie over de resultaten die zijn geboekt bij de toepassing van deze richtlijn en over de ontwikkelingen bij de aanwending van de in de richtlijn vervatte bepalingen, opdat de Commissie om de drie jaar een verslag kan voorleggen aan de Raad en het Europees Parlement.