31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/1 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een eerste richtlijn van de Raad betreffende de aanpassing van het 
merkenrecht der Lid-Staten 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 25 november 1980) 
gen, niet worden miskend. Overeenkomstig dit stelsel 
is het niet noodzakelijk de Lid-Staten o.a. te verplich­
ten te voorzien in het depot van aanvullende catego­
rieën tekens of tot erkenning van dienstmerken. Het 
is niet nodig merken die een bijzondere reputatie ge­
nieten beter te beschermen. 
Deze richtlijn sluit de toepassing van andere rechtre-
gels van de Lid-Staten, zoals die betreffende de 
oneerlijke concurrentie, op merken uit. Artikel 36 
van het Verdrag blijft overigens van toepassing, daar 
deze richtlijn de wetgevingen van de Lid-Staten 
slechts gedeeltelijk aanpast. 
De verwezenlijking van de doelstellingen beoogd met 
de aanpassing veronderstelt dat de geldigheid van de 
verkrijging en de handhaving van het recht op het 
merk in alle Lid-Staten in beginsel afhankelijk wordt 
gesteld van gelijke voorwaarden. 
Ten einde het totale aantal in de Gemeenschap in­
geschreven en beschermde merken en derhalve het 
aantal daartussen rijzende conflicten te verminderen, 
dient de eis te worden gesteld dat het merk daadwer­
kelijk wordt gebruikt. 
Deze richtlijn beoogt de merken van nu af aan, in alle 
Lid-Staten, een uniforme bescherming te laten genie­
ten. 
De door het merk verleende bescherming sluit aan bij 
de begrippen van soortgelijkheid van tekens, van 
soortgelijkheid van waren of diensten en het hieruit 
voortvloeiende verwarringsgevaar. Het doel van deze 
bescherming is de herkomst aanduidende functie van 
het merk te waarborgen. De zoeven genoemde be-DE RAAD VAN DE EUROPESE 
GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, en met name op artikel 
100, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende het volgende: 
De thans in de Lid-Staten op de merken van toepas­
sing zijnde wetgevingen houden dispariteiten in die 
het vrije verkeer van goederen alsmede vrij verrich­
ten van diensten kunnen belemmeren, de mededin­
gingsvoorwaarden op de gemeenschappelijke markt 
vervalsen en derhalve van rechtstreekse invloed zijn 
op de instelling en werking van deze markt. 
Het schijnt thans niet nodig de merkenwetgevingen 
van de Lid-Staten volledig aan te passen. Het volstaat 
slechts die nationale bepalingen aan te passen, die 
van directe invloed zijn op het vrije verkeer van goe­
deren en diensten. Hieruit vloeit voort dat, zonder de 
Lid-Staten de bevoegdheid tot het beschermen van de 
op grond van het gebruik verworven merken te ont­
nemen, deze richtlijn deze alleen ten aanzien van hun 
relaties tot de door depot verkregen merken, de enige 
waarop zij van toepassing is, in overweging neemt. 
Bovendien is het van belang, dat de oplossingen en 
voordelen die het stelsel van Gemeenschapsmerken 
biedt voor ondernemingen die merken willen verkrij-
Nr. C 351/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
grippen dienen strikt te worden uitgelegd om buiten 
de noodzakelijke merkbescherming belemmering 
van het vrije verkeer van goederen en van het vrij 
verrichten van diensten te vermijden. De huidige 
jurisprudentie in verscheidene Lid-Staten biedt aan 
het merk een bescherming die ten dele afwijkt van 
hetgeen het merkenrecht specifiek beoogt en dient 
derhalve in het licht van deze richtlijn te worden ge­
wijzigd. Het is met name noodzakelijk in elk afzon­
derlijk geval aan de hand van een gelijktijdige verge­
lijking van de tekens en van de waren of diensten vast 
te stellen dat de kopers inderdaad het gevaar lopen 
de met het betreffende teken gemerkte waren of dien­
sten te verwarren. Een merk moet, wanneer het is sa­
mengesteld uit verschillende elementen, als geheel in 
overweging worden genomen om te kunnen beoorde­
len of het teken dat vermoed wordt inbreuk daarop te 
maken, daaraan zodanig soortgelijk is, dat verwar­
ring met dit merk kan ontstaan. Het is bij de beoorde­
ling of in een Lid-Staat twee woordmerken homo­
foon of althans fonetisch soortgelijk zijn, niet moge­
lijk het bestaan van de Gemeenschap en het feit dat 
het publiek steeds beter op de hoogte is van de juiste 
uitspraak van woorden welke behoren tot de daarin 
gesproken talen, weg te denken. 
De herkomst aanduidende functie die het merk ver­
vult impliceert dat het gebruik daarvan in beginsel 
noch aan een derde kan worden verboden voor wa­
ren die in de Gemeenschap of daarbuiten door de 
rechthebbende of met zijn toestemming onder het 
merk in de handel zijn gebracht, noch op grond van 
het merkenrecht aan een licentiehouder die de waren 
of diensten levert respectievelijk verricht onder het 
merk buiten het grondgebied van de licenties. 
Het is voor de werking van de gemeenschappelijke 
markt noodzakelijk de nationale procedureregels 
slechts aan te passen voor zover de beslechting van 
conflicten tussen rechthebbenden op merken of tus­
sen hen en houders van andere privatieve rechten 
moet worden bevorderd. Voorshands is slechts in een 
procedure van minnelijke schikking voorzien. Het 
zou echter later gerechtvaardigd kunnen blijken, met 
name aan de hand van de mate van integratie die de 
Gemeenschap dan zal hebben bereikt, nieuwe maat­
regelen te overwegen waarmee dergelijke conflicten 
gemakkelijker kunnen worden opgelost, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN 
VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Deze richtlijn is van toepassing op individuele, col­
lectieve of garantiemerken voor waren of diensten, 
die in een Lid-Staat worden gedeponeerd of waar­
voor een internationale inschrijving is geschied die 
rechtsgevolgen heeft in een Lid-Staat. Artikel 2 
1. Weigering van inschrijving of ongeldigverkla-
ring vindt plaats ten aanzien van merken die op de 
datum van hun depot zijn samengesteld uit tekens die 
volgens de wetgeving van de betrokken Lid-Staat 
geen merk kunnen vormen noch als zodanig door de 
aanvrager kunnen worden gehouden, alsmede mer­
ken die op die datum onderscheidend vermogen in 
een Lid-Staat ontberen, en met name: 
a) merken die uitsluitend zijn samengesteld uit te­
kens of aanduidingen die in de handel vereist 
kunnen zijn ter aanduiding van de soort, de kwa­
liteit, de hoeveelheid, de bestemming, de waarde, 
de geografische herkomst, het tijdstip van de ver­
vaardiging van de waar of van de dienstverrich­
ting of andere kenmerken daarvan, tenzij deze 
merken tengevolge van het gebruik dat ervan is 
gemaakt onderscheidend vermogen hebben ver­
kregen ; 
b) merken die uitsluitend zijn samengesteld uit te­
kens of aanduidingen die in de gangbare taal of in 
de eerlijke en vaste handelsgebruiken de gebrui­
kelijke aanduiding van de waar of van de dienst 
zijn geworden. 
2. Weigering van inschrijving of ongeldigverkla-
ring vindt voorts plaats ten aanzien van merken die 
op de datum van hun depot: 
a) zijn samengesteld uit de vorm die door de aard 
van de waar wordt vereist, van een vorm die een 
uitkomst op het gebied van de nijverheid oplevert 
alsmede de vorm van de waar die de wezenlijke 
waarde beïnvloedt, voor zover een vorm in de be­
trokken Lid-Staat als merk kan dienen; 
b) tekens of aanduidingen bevatten waardoor het 
publiek kan worden misleid, met name ten aan­
zien van de aard, de kwaliteit of de geografische 
herkomst van de waar of de dienst; 
c) in strijd zijn met de openbare orde of de goede ze­
den of die bedoeld worden in artikel 6 ter van het 
Verdrag van Parijs tot bescherming van de indu­
striële eigendom, hierna „het Verdrag van Pa­
rijs" te noemen. 
3. Ook wordt een merk ongeldig verklaard wanneer 
de waar waarvoor zij in de betrokken Lid-Staat is in­
geschreven in een andere Lid-Staat in de handel is ge­
bracht onder een ander merk, door de rechthebbende 
of met diens toestemming, tenzij het gebruik voor 
deze waar van verschillende merken in deze Lid-Sta­
ten door gegronde redenen wordt gerechtvaardigd; 
deze bepaling is echter niet van toepassing indien de 
rechthebbende voor de betrokken waar besluit af­
stand te doen van het in de andere Lid-Staat be­
staande merk en binnen de door de instantie waarbij 
het verzoek om ongeldigverklaring is ingediend ge­
stelde termijn het bewijs levert dat op de voorge­
schreven wijze afstand is gedaan. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/3 
4. De vóór de in artikel 18, lid I, aangegeven datum 
gedeponeerde of ingeschreven merken worden on­
geldig verklaard bij het bestaan van een der in de le­
den 1 tot en met 3 bedoelde gronden. 
Artikel 3 
1. Het merk verleent de rechthebbende daarop een 
uitsluitend recht. Dit recht staat de rechthebbende toe 
aan derden in het economisch verkeer het gebruik, 
waarmee hij niet heeft ingestemd, te verbieden van 
een teken dat identiek is met of soortgelijk is aan het 
merk voor identieke of soortgelijke waren of diensten 
als die waarvoor het is gedeponeerd, indien een der­
gelijk gebruik een ernstig gevaar voor verwarring bij 
het publiek verwekt. 
2. Met name kunnen, indien de in het eerste lid ge­
stelde voorwaarden worden vervuld, de volgende 
wijzen van gebruik worden verboden: 
a) het aanbrengen van het teken op de waren of op 
hun verpakking; 
b) het in de handel brengen van de waren of het ver­
richten van diensten onder dit teken; 
c) het gebruik van het teken in zakencorresponden-
tie en op facturen. 
3. De Lid-Staten stellen de voorwaarden vast, waar­
onder vergoeding kan worden verkregen voor 
schade veroorzaakt door de in lid 1 bedoelde feiten, 
alsmede de toepasselijke procedureregels. 
Artikel 4 
1. De uitgever van een woordenboek, een encyclo­
pedie of een ander naslagwerk ziet erop toe dat de af­
beelding van een merk vergezeld gaat van de vermel­
ding dat het een gedeponeerd merk betreft. 
2. Indien de uitgever in strijd handelt met de bepa­
lingen van het eerste lid, is hij op verzoek van de 
rechthebbende op het merk gehouden bij een nieuwe 
uitgave van het werk op zijn kosten een rectificatie 
aan te brengen. 
Artikel 5 
Het aan het merk verbonden recht staat een rechtheb­
bende niet toe een derde het gebruik, in het econo­
misch verkeer, te verbieden: 
a) van zijn geslachtsnaam en adres; 
b) van aanduidingen inzake de soort, de kwaliteit, 
de hoeveelheid, de bestemming, de waarde, de' 
geografische herkomst, het tijdstip van de ver­vaardiging van de waar of van de dienstverrich­
ting of andere kenmerken daarvan; 
c) van het merk om de bestemming van accessoires 
of onderdelen aan te geven, 
voor zover het hier niet gaat om een gebruik als 
merk. 
Artikel 6 
1. Het aan het merk verbonden recht staat niet toe 
het gebruik daarvan te verbieden voor waren die on­
der dit merk door de rechthebbende of met zijn toe­
stemming in de handel zijn gebracht. 
2. Het eerste lid is niet van toepassing: 
a) wanneer gegronde redenen in de weg staan aan 
de invoer in de Gemeenschap van daarbuiten in 
de handel gebrachte waren; 
b) wanneer de toestand van de waren, nadat zij in de 
handel zijn gebracht, is gewijzigd of verslech­
terd; 
c) wanneer de waren door een derde worden omge-
pakt. 
Artikel 7 
Het aan het merk verbonden recht kan alleen tegen 
een licentiehouder worden ingeroepen indien deze de 
beperking van zijn licentie naar haar duur of tot een 
deel van de waren of de diensten waarvoor het merk 
is gedeponeerd, overtreedt of ingaat tegen de aanwij­
zingen van de rechthebbende met betrekking tot de 
kwaliteit van de waren of diensten. 
Artikel 8 
1. Weigering van inschrijving of ongeldigverkla-
ring van een merk vindt plaats: 
a) wegens het bestaan van een ouder merk, indien 
deze merken tot verwarring kunnen leiden in de 
zin van artikel 3, lid 1; 
b) wegens het bestaan van een ouder ander uitslui­
tend recht, indien een ernstig gevaar bestaat voor 
verwarring bij het publiek tussen het merk en dit 
recht, tenzij het laatstgenoemde een portret is, een 
geslachtsnaam of een auteursrechtelijk of door 
een tekening of model van nijverheid beschermd 
werk. 
2. Lid 1, sub b), is eveneens van toepassing op het 
verbod van het gebruik van een merk, gebaseerd op 
het bestaan van een ouder ander uitsluitend recht. 
Nr. C 351/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Artikel 9 
1. Wanneer in een oppositieprocedure met betrek­
king tot de inschrijving, de ongeldigverklaring of het 
verbod van het gebruik van een merk de instantie 
waaraan de zaak is voorgelegd van oordeel is dat het 
conflict tussen dit merk enerzijds en een ander merk 
of een ander recht anderzijds kan worden opgelost 
bij wege van een minnelijke schikking, doet zij de 
partijen voorstellen waarbij aan het gebruik van het 
merk of het andere recht voorwaarden kunnen wor­
den verbonden die een ernstig gevaar voor verwar­
ring bij het publiek kunnen wegnemen. 
2. Indien de rechthebbende op het merk of het an­
dere recht geen partij is bij de procedure, kan de in­
stantie waaraan de zaak is voorgelegd zijn tussen­
komst gelasten. 
Artikel 10 
1. De rechthebbende op een merk of een ander uit­
sluitend recht, die gedurende drie achtereenvolgende 
jaren het gebruik in een Lid-Staat van een later merk 
dat tot verwarring met zijn merk of met zijn recht kan 
leiden, heeft gedoogd, kan niet meer de ongeldigver­
klaring van het latere merk vorderen noch het ge­
bruik daarvan in deze Lid-Staat of een andere Lid-
Staat doen verbieden, tenzij het depot van het latere 
merk te kwader trouw is geschied. 
2. Het in lid 1 bepaalde doet geen afbreuk aan het 
recht van de rechthebbende op een merk dat in een 
Lid-Staat algemeen bekend is in de zin van artikel 6 
bis van het Verdrag van Parijs, de ongeldigverklaring 
te vorderen of het gebruik in deze Staat te doen ver­
bieden van een later merk binnen een termijn van vijf 
jaren na de inschrijving daarvan. 
Artikel 11 
1. Behoudens gegronde redenen dient het Gemeen-
schapsmerk onder de in deze richtlijn gestelde voor­
waarden het voorwerp uit te maken van een wezen­
lijk gebruik in de betrokken Lid-Staat voor de waren 
of de diensten waarvoor het is ingeschreven. 
2. Alleen omstandigheden die onafhankelijk zijn 
van de wil van de rechthebbende op het merk worden 
als een gegronde reden voor niet-gebruik be­
schouwd. 
3. Het gebruik van het merk door een licentiehou­
der, door een economisch met de rechthebbende op 
het merk verbonden persoon of door een persoon die 
gemachtigd is tot het gebruik van een collectief merk 
of een garantiemerk wordt als gebruik door de recht­
hebbende beschouwd. 
4. Deze bepaling is op de in de betrokken Lid-Staat 
voor de in artikel 18, lid 1, aangegeven datum gede­poneerde merken eerst van toepassing vanaf deze da­
tum. 
Artikel 12 
Wanneer de wetgeving van een Lid-Staat bepaalt dat 
het bestaan van een merk kan worden tegengewor­
pen aan de inschrijving van een later merk, vereist zij 
dat de opposant op verzoek van de aanvrager of de 
bevoegde instantie het bewijs levert dat het oudere 
merk overeenkomstig artikel 11 is gebruikt in de vijf 
jaren die voorafgaan aan de openbaarmaking van de 
aanvrage van het oudere merk, voor zover het oudere 
merk op die datum sinds ten minste vijf jaar was 
ingeschreven. Indien een dergelijk bewijs niet kan 
worden geleverd, wordt de oppositie afgewezen. In­
dien het oudere merk slechts voor een deel van de wa­
ren of diensten waarvoor het is ingeschreven is ge­
bruikt, wordt het ter fine van het onderzoek van de 
oppositie alleen geacht voor de betrokken waren of 
diensten te zijn ingeschreven. 
Artikel 13 
1. De vernieuwing van de inschrijving van een 
merk wordt afhankelijk gesteld van de overlegging 
van een verklaring van gebruik, waarin de waren of 
diensten worden vermeld waarvoor het merk is ge­
bruikt overeenkomstig artikel 11 in de vijf jaren die 
aan het verstrijken van de geldigheidsduur van de in­
schrijving voorafgaan. 
2. Indien de verklaring van gebruik slechts voor een 
deel van de waren of diensten waarvoor het merk is 
ingeschreven wordt overgelegd, wordt de inschrij­
ving slechts voor de betrokken waren of diensten ver­
nieuwd. 
3. De wetgevingen van de Lid-Staten bepalen op 
welke wijze de verklaring van gebruik moet worden 
ingediend en welke sancties staan op de indiening 
van een valse verklaring. 
Artikel 14 
1. Een merk dat niei overeenkomstig artikel 11 ge­
durende een ononderbroken tijdvak van vijfjaren is 
gebruikt, wordt ongeldig verklaard; het merk kan 
echter niet meer ongeldig worden verklaard wanneer 
het tussen het verstrijken van deze periode en de da­
tum waarop de geldigheid ervan wordt betwist over­
eenkomstig artikel 11 is gebruikt en dit gebruik te 
goeder trouw is geschied. 
2. Een merk wordt eveneens ongeldig verklaard 
wanneer het na de datum van zijn inschrijving: 
a) door toedoen van de rechthebbende tot de gebrui­
kelijke benaming van een waar of een dienst 
waarvoor het is ingeschreven is geworden; 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/5 
b) als gevolg van het gebruik dat ervan wordt ge­
maakt voor de waren of diensten waarvoor het is 
ingeschreven het publiek kan misleiden, met 
name over de aard, de kwaliteit of de geografi­
sche herkomst van deze waren of deze diensten. 
Artikel 15 
Indien een grond voor weigering van inschrijving of 
ongeldigverklaring van een merk slechts voor een 
deel van de waren of diensten waarvoor dit merk is 
gedeponeerd of ingeschreven bestaat, geldt de weige­
ring van inschrijving of de ongeldigverklaring slechts 
voor de betrokken waren of diensten. 
Artikel 16 
Onverminderd het in artikel 8 bepaalde kunnen de 
Lid-Staten welker wetgeving het depot van collec­
tieve of garantiemerken machtigt, bepalen dat weige­
ring van inschrijving of ongeldigverklaring van deze 
merken plaatsvindt op andere gronden dan de in de 
artikelen 2 en 14 bedoelde, voor zover de functie van 
deze merken zulks vereist. 
DE RAAD VAN DE EUROPESE 
GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, en met name op artikel 
235, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien hat advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende het volgende: 
Het is dienstig een harmonieuze ontwikkeling van de 
economische activiteiten binnen de gehele Gemeen­
schap en een gestadige en evenwichtige expansie te 
bevorderen door de instelling en goede werking van 
een gemeenschappelijke markt die analoge voor­
waarden biedt als op een nationale markt bestaan. 
De verwezenlijking van een dergelijke markt en de Artikel 17 
De Lid-Staten stellen in hun wetgevingen de proce­
dure voor de inschrijving en ongeldigverklaring van 
merken alsmede de rechtsgevolgen van deze ongel­
digverklaring vast. Bovendien kan worden voorzien 
dat een merk waarop een der in deze richtlijn be­
doelde gronden voor ongeldigverklaring van toepas­
sing is, niet aan derden kan worden tegengewor­
pen. 
Artikel 18 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en be-
stuursrechtlijke bepalingen in werking treden om ui­
terlijk op ... aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen 
de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van 
alle belangrijke bepalingen van intern recht mede, 
die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied 
vaststellen. 
Artikel 19 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
versterking van zijn eenheidskarakter vergt niet al­
leen de opheffing van de belemmeringen van het 
vrije verkeer van goederen en het vrij verrichten van 
diensten alsmede de invoering van een regime waar­
door wordt gewaarborgd dat de mededinging binnen 
de gemeenschappelijke markt niet wordt vervalst, 
doch ook de instelling van een rechtskader waardoor 
de ondernemingen in staat worden gesteld onmiddel­
lijk hun activiteiten op het gebied van de vervaardi­
ging en de afzet van goederen of van het verrichten 
van diensten aan te passen aan het Gemeenschapsbe­
stek. Op het punt van de rechtsinstrumenten waaro­
ver de ondernemingen te dien einde dienen te be­
schikken, zijn merken waardoor zij in staat worden 
gesteld hun waren of diensten op gelijke wijze in de 
gehele Gemeenschap, zonder te zien naar grenzen, te 
identificeren, bijzonder passend. 
Een optreden van de Gemeenschap blijkt noodzake­
lijk om de bovengenoemde doelstellingen van de Ge­
meenschap te verwezenlijken. Dit optreden behelst 
de instelling van een communautair merkensysteem Voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 25 november 1980)