Nr. C 211/46 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 83 
6. Het Comité zou voorts graag zien dat de richt­
snoeren en de gebieden waarop het NCI prioritair 
zal worden ingezet, op gezette tijden worden onder­
zocht door het Europese Parlement en door het 
Comité, zodat ook rekening kan worden gehouden 
Gedaan te Brussel, 1 juni 1983. 
Dit advies luidt als volgt: 
HÉT ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder arti­
kel 198, 
Gezien de adviesaanvrage van de Raad van de 
Europese Gemeenschappen van 29 januari 1982 met 
betrekking tot het voorstel voor een verordening 
(EEG) van de Raad betreffende de aanduiding van 
de oorsprong van bepaalde uit derde landen inge­
voerde textielprodukten, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 26 januari 
1982, de Afdeling voor industrie, handel, ambacht 
en dienstverlening met het opstellen van een advies 
en een rapport over deze materie te belasten, met de ontwikkeling van de economische en de 
sociale toestand. Dit onderzoek zou plaats kunnen 
vinden bij de indiening van het jaarverslag over de 
activiteiten van het NCI of bij de vrijmaking van 
iedere nieuwe leningtranche. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Fran<?ois CEYRAC 
men besluit, genoemde Afdeling dit vraagstuk nader 
te laten bestuderen, 
Gezien zijn advies met betrekking tot het voorstel 
voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge 
aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten 
betreffende de vermelding van de oorsprong op 
bepaalde textielprodukten en kledingstukken (•), 
Gezien het door genoemde Afdeling tijdens haar 
vergadering van 4 mei 1983 goedgekeurde advies, 
Gezien het mondelinge verslag van de heer De 
Bruyn, rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 208e zitting 
van 1 en 2 juni 1983 (vergadering van 2 juni), Advies inzake een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad betreffende de 
aanduiding van de oorsprong van bepaalde uit derde landen ingevoerde textielprodukten 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 93 van 14 april 1982. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 29 januari 1982 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité over­
eenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Euro­
pese Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 1 en 2 juni 1983 te Brussel gehouden 208e zitting. 
Gezien het door de voltallige vergadering tijdens 
haar 203e zitting van 15 en 16 december 1982 geno- (') PBnr. C 185 van 27. 7. 1981. 
8. 8. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 211/47 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met 78 stemmen vóór, bij 16 onthoudingen, is 
goedgekeurd: 
1. Dit voorstel voor een verordening heeft tot doel 
vermelding van de oorsprong op bepaalde textiel-
produkten uit derde landen verplicht te stellen. De 
werking van de interne markt dreigt namelijk in 
gevaar te komen doordat vermelding van de oor­
sprong in twee Lid-Staten (het Verenigd Koninkrijk 
en Frankrijk) wettelijk verplicht is. In Frankrijk gaat 
het hierbij alleen om textielprodukten en kleding­
stukken uit derde landen (decreet van 22 april 1983), 
terwijl in het Verenigd Koninkrijk ook op andere 
produkten, zoals schoeisel en elektrische huishoude­
lijke apparaten, de oorsprong moet worden vermeld. 
Doordat de overige Lid-Staten het voorbeeld van 
deze twee landen niet hebben gevolgd, zijn techni­
sche handelsbelemmeringen ontstaan. Om opnieuw 
tot een uniforme regeling voor de gehele Gemeen­
schap te komen, kon de Commissie op twee manie­
ren te werk gaan: zij kon proberen ofwel de twee 
Lid-Staten in kwestie ertoe te brengen zich naar de 
in de overige Lid-Staten gebruikelijke praktijken te 
richten, ofwel de overige Lid-Staten ertoe te brengen 
op hun beurt vermelding van de oorsprong verplicht 
te stellen. In feite is zij beide richtingen ingeslagen: 
enerzijds heeft zij maatregelen getroffen tegen 
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk: Frankrijk 
heeft zij voor het Europees Hof van Justitie gedaagd 
omdat dit land een wet waarbij aanduiding van de 
oorsprong op alle uit het buitenland (de Lid-Staten 
van de EG inbegrepen) ingevoerde produkten ver­
plicht wordt gesteld, niet heeft ingetrokken, terwijl 
zij teh aanzien van het Verenigd Koninkrijk een met 
redenen omkleed advies heeft uitgebracht krachtens 
artikel 169 van het Verdrag; anderzijds heeft zij het 
huidige voorstel voor een verordening ingediend. 
2. De opvattingen van de leden van het Comité 
ten aanzien van het onderhavige voorstel voor een 
verordening lopen sterk uiteen. Niettegenstaande 
langdurige en diepgaande discussies heeft het 
Comité zich niet vóór of tegen het voorstel van de 
Commissie kunnen uitspreken. In dit advies worden 
de voornaamste standpunten die in het Comité naar 
voren zijn gebracht, uiteengezet; de volgorde waarin 
deze worden vermeld is niet ingegeven door voor­
keur voor deze of gene opinie. 
3. Argumenten contra 
3.1. Sommige leden wijzen het voorstel voor een 
verordening af. Zij hebben weliswaar begrip voor 
het streven van de Commissie om het ontstaan van 
handelsbelemmeringen, die een bedreiging vormen 
voor de werking van de interne markt, te voorko­
men. Uitbreiding van de door het Verenigd Konink­
rijk en Frankrijk eenzijdig genomen maatregelen tot 
alle Lid-Staten is volgens hen evenwel niet de juiste 
manier om deze kwestie aan te pakken. Veeleer 
moet de Commissie druk uitoefenen op beide Lid-
Staten ten einde deze ertoe te bewegen de bewuste 
wetten weer in te trekken. 3.2. Bovendien zijn zij van oordeel dat deze veror­
dening wel eens een gevaarlijk precedent zou kun­
nen scheppen, ook al is de draagwijdte ervan zeer 
beperkt. In het Verenigd Koninkrijk is vermelding 
van de oorsprong ook reeds bij verscheidene andere 
produkten verplicht. Daar de Commissie in de toe­
lichting verklaart dat zij het onderhavige voorstel 
heeft ingediend om het ontstaan van handelsbelem­
meringen als gevolg van eenzijdig genomen maatre­
gelen ten aanzien van één soort produkten (textiel) 
te voorkomen, zal zij mettertijd — onder druk — 
ook voor andere produkten soortgelijke voorstellen 
uitwerken. Dit zou tot aanzienlijke belemmeringen 
van de wereldhandel leiden, hetgeen de Gemeen­
schap als grootste handelsmogendheid ter wereld 
dient te vermijden. Verwacht mag worden dat, wan­
neer aanduiding van de oorsprong van textielpro­
dukten uit derde landen eenmaal verplicht is, druk 
zal worden uitgeoefend om deze maatregelen uit te 
breiden tot alle — ook communautaire — textiel­
produkten (en zelfs tot andere produkten). Dit zou 
tot gevolg kunnen hebben dat de consument bij 
voorkeur produkten van eigen bodem gaat kopen 
ten nadele van produkten uit andere Lid-Staten, 
hetgeen een onmiskenbare bedreiging voor de wer­
king van de interne markt zou vormen. 
3.3. Bovendien mag worden verwacht dat de lan­
den buiten de Gemeenschap deze verordening als 
een protectionistische maatregel zullen beschouwen 
en represaillemaatregelen zullen nemen, met alle 
gevolgen van dien voor de export van de Lid-Staten. 
3.4. In de overwegingen van het voorstel voor een 
verordening wordt niet gezegd dat dit voorstel voor 
een verordening ook is ingegeven door het streven 
naar betere voorlichting van de consument, hoewel 
mag worden aangenomen dat de Commissie niet wil 
dat de consument wordt misleid. Deze verordening 
zal echter verwarring stichten bij de consument of 
deze zelfs volkomen misleiden. Zo zal een kostuum 
dat in de Gemeenschap is vervaardigd uit in derde 
landen geproduceerde, gesponnen, geweven en 
geverfde wol, geen etiket dragen omdat de laatste 
verwerkingsfase (in dit geval het vervaardigen van 
het kostuum) bepalend is voor het aanbrengen van 
een etiket. De consument die dit kostuum koopt met 
de bedoeling de Europese industrie te stimuleren en 
de Europese werknemers te helpen, beseft wellicht 
niet dat dit kostuum vervaardigd is met grondstof­
fen uit derde landen en dat een aanzienlijk deel van 
het verwerkingsproces buiten de Gemeenschap heeft 
plaatsgevonden. 
3.5. Voor de aanduiding van het land van oor­
sprong van het produkt heeft de consument duide­
lijk weinig belangstelling. Hij interesseert zich meer 
voor de kwaliteit en de prijs van het produkt, voor 
een verplichte vermelding van de stof waaruit het is 
vervaardigd, voor de aanwijzingen voor het onder­
houd — die nu op de meeste kledingstukken wor­
den vermeld —, en eventueel ook voor het merk. 
Nr. C 211/48 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 8. 83 
4. Sommige andere leden kunnen met het voorstel 
voor een verordening niet instemmen omdat dit vol­
gens hen onvolledig is. 
In de eerste plaats zijn zij van oordeel dat de Com­
missie vermelding van de oorsprong slechts bij tex-
tielprodukten uit derde landen verplicht wil stellen. 
In te tweede plaats is de voorgestelde verordening 
slechts op bepaalde textielprodukten en kleding­
stukken van toepassing. 
In de derde plaats zou het voorstel voor een richtlijn 
moeten gelden voor alle gevallen waarin op de een 
of andere manier voor de produkten in kwestie 
reclame wordt gemaakt, met name bij postorderbe­
drijven die catalogi uitgeven. 
5. Argumenten pro 
5.1. Andere leden gaan met het voorstel voor een 
verordening akkoord. 
5.2. Zij zijn van mening dat de verscheidenheid 
van nationale regelingen het handelsverkeer van 
textielprodukten in de Gemeenschap belemmert. 
Daar er een reëel gevaar van verstoring van het vrije 
handelsverkeer binnen de Gemeenschap bestaat, 
mag de Gemeenschap regelend optreden. 
5.3. Bovengenoemde leden stellen vast dat aandui­
ding van de oorsprong op ingevoerde produkten in 
vele landen verplicht is, met name in de Verenigde 
Staten, Canada en Japan, de belangrijkste handels­
partners van de Gemeenschap. Deze verplichting 
bestaat ook in sommige Lid-Staten van de EVA die 
met de Gemeenschap zijn geassocieerd, zoals Fin­
land en Oostenrijk, alsmede in een kandidaat-Lid-
Staat (Portugal). 
De Europese Gemeenschap is dus een van de grote 
westerse textielimporteurs die vermelding van de 
oorsprong nog steeds niet bij wet verplicht hebben 
gesteld. Dat betekent een groot nadeel voor de com­
munautaire textiel- en kledingindustrie. 
Indien vermelding van de oorsprong in alle Lid-Sta­
ten van de Gemeenschap wordt toegepast, zou men 
over een uiterst belangrijk middel beschikken om 
misbruiken en verlegging van het handelsverkeer 
tegen te gaan, alsmede over een goed instrument om 
de consument voor te lichten en te beschermen 
tegen prijsmanipulaties tussen het produktie- of 
importstadium en de verkoop aan de consument. 
Ten slotte zou verplichte aanduiding van de oor­
sprong ook indirect de export van communautaire 
produkten kunnen bevorderen. 
5.4. Bovengenoemde leden zien dan ook niet in 
waarom de Gemeenschap haar inwoners informatie zou onthouden die voor de bevolking van deze lan­
den noodzakelijk wordt geacht. Wil men de consu­
menten volledige keuzevrijheid bieden, dan moeten 
dezen ook met algehele kennis van zaken kunnen 
oordelen. Als de Gemeenschap niet voor die infor­
matie zorgt, zullen de Lid-Staten die dat op natio­
naal niveau wel doen, voor het Hof van Justitie vol­
doende redenen kunnen aanvoeren om hun han­
delswijze te verantwoorden. 
5.5. In de huidige omstandigheden zou het een 
blijk van weinig achting voor de Europese consu­
menten zijn als wordt verondersteld dat dezen geen 
belangstelling hebben voor de oorsprong van de 
aangeboden produkten. Het is bekend dat aandui­
ding van de oorsprong op een produkt ook positieve 
of negatieve vermoedens aangaande de kwaliteit 
geeft. Dit is voor de consument, die vanzelfsprekend 
aandacht heeft voor de verhouding tussen prijs en 
kwaliteit, van groot nut. 
5.6. Ten slotte zal verplichte aanduiding van de 
oorsprong de autoriteiten van de uitvoerende lan­
den ertoe aanzetten meer aandacht te besteden aan 
de kwaliteit van de uitgevoerde produkten. Een 
voorbeeld hiervan zijn de maatregelen van de 
Japanse instanties met betrekking tot controle op de 
kwaliteit van voor de uitvoer bestemde produkten 
met het etiket „made in Japan". De consument is 
daar wel bij gevaren. 
5.7. Deze regeling zou wel eens als een protectio­
nistische maatregel kunnen overkomen. Dit zou ech­
ter evenzeer gelden voor soortgelijke regelingen die 
bij de handelspartners van de Gemeenschap van 
kracht zijn. In cat geval zou het heel normaal zijn 
dat de regels die Europese ondernemingen in acht 
moeten nemen on in derde landen te kunnen verko­
pen, ook gelden voor ondernemingen van buiten de 
Gemeenschap die in de Gemeenschap willen verko­
pen. Bovendien is het deze leden niet bekend dat de 
Gemeenschap haar handelspartners ooit zou hebben 
verzocht, hun bepalingen betreffende de aanduiding 
van de herkomst af te schaffen omdat het hier om 
protectionistische maatregelen zou gaan. 
5.8. Wat de mogelijkheid van represaillemaatrege­
len betreft zij erop gewezen dat tot dusverre geen 
enkel land buiten de Gemeenschap ooit dergelijke 
maatregelen heeft genomen tegenover landen die 
van hen verlangen dat zij op hun produkten de oor­
sprong vermelden. Men ziet dan ook niet in waarom 
zij dit wel zouden doen tegenover de Gemeenschap, 
die hun door middel van bilaterale akkoorden de 
mogelijkheid biedt steeds meer produkten naar de 
Gemeenschap uit te voeren. 
5.9. Deze leden wijzen erop dat bij kledingstukken 
de plaats van vervaardiging bepalend is voor de her­
komst ervan (hoewel het heel goed mogelijk is dat 
daarvóór al andere be- of verwerkende handelingen 
hebben plaatsgevonden in andere landen, zij het 
8. 8. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 211/49 
Lid-Staten of derde landen), en dat in de Verorde­
ningen (EEG) nr. 802/68 en (EEG) nr. 749/78 
betreffende de oorsprong voor dit criterium is geko­
zen omdat de vervaardiging het karakter van afge­
werkte textielprodukten bepaalt en een groot deel 
van de toegevoegde waarde uitmaakt. Niets staat 
wijziging van deze regels in de weg indien zulks 
wenselijk wordt geacht, maar zolang dit nog niet gebeurd is, moeten de regels uiteraard worden toe­
gepast. 
6. Gelet op de in de paragrafen 3, 4 en 5 naar 
voren gebrachte beschouwingen ten aanzien van het 
Commissievoorstel vraagt het Comité zich af of het 
niet beter zou zijn dat de Commissie dit vraagstuk 
opnieuw bekijkt. 
Gedaan te Brussel, 2 juni 1983. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Fran^oisCEYRAC 
Advies inzake een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot wijziging van 
Verordening (EEG) nr. 724/75 houdende oprichting van een Europees Fonds voor 
Regionale Ontwikkeling 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 336 van 23 december 1981, blz. 60. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 20, derde alinea, van zijn Reglement van 
Orde en in aansluiting op zijn advies van 29 april 1982 inzake bovengenoemde ont-
werp-verordening (*) heeft het Comité een vervolg-advies over voornoemd onderwerp 
uitgebracht. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 1 en 2 juni 1983 te Brussel gehouden 208e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien artikel 20, derde alinea, van het Reglement 
van Orde en zijn besluit van 1 juni 1983, overeen­
komstig artikel 46 van het Reglement van Orde 
(urgentieprocedure), een advies uit te brengen over 
de herziening van het Europees Fonds voor Regio­
nale Ontwikkeling, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 724/75 
houdende oprichting van een Europees Fonds voor 
Regionale Ontwikkeling ('), 
Gezien de discussies, tijdens zijn op 1 en 2 juni 1983 
gehouden 208e zitting (vergadering van 2 juni) op 
basis van het mondelinge verslag van de algemeen 
rapporteur, de heer Milne, 
Gezien artikel 18 van het Reglement van Orde en 
zijn besluit van 1 juni 1983, de heer Milne tot al­
gemeen rapporteur te benoemen, Overwegende dat de kloof tussen de minder welva­
rende en de verst ontwikkelde landen in de 
Gemeenschap, sedert de oprichting van het EFRQ 
in 1975, over het algemeen breder is geworden; 
Gezien zijn advies van 29 april 1982 inzake het 
voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad (') PBnr. C 178 van 15. 7. 1982.