[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 01.07.2005

COM(2005)296 definitief

2003/0198 A (COD)2003/0198 B (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag over het

gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen en een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende emissies van klimaatregelingsapparatuur in motorvoertuigen en houdende wijziging van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad

2003/0198 A (COD)2003/0198 B (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag over het

gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen en een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende emissies van klimaatregelingsapparatuur in motorvoertuigen en houdende wijziging van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad

1. PROCEDURE

Het voorstel (COM(2003)492 definitief van 11 augustus 2003) is overeenkomstig de medebeslissingsprocedure uit hoofde van artikel 175, lid 1, van het EG-Verdrag op 12 augustus 2003 bij de Raad en het Parlement ingediend.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 28 januari 2004 advies uitgebracht[1].

Het Europees Parlement heeft op 31 maart 2004 in eerste lezing advies uitgebracht.

Na het advies van het Europees Parlement heeft de Raad overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag op 14 oktober 2004 met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen een politiek akkoord over een gemeenschappelijk standpunt bereikt.

De Raad heeft het gemeenschappelijk standpunt op 20 juni 2005 officieel vastgesteld.

2. DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

De algehele doelstelling van het voorstel van de Commissie is een significante bijdrage te leveren tot het realiseren van de toezeggingen van de Europese Gemeenschap in het kader van het Protocol van Kyoto door de invoering van kosteneffectieve maatregelen om de emissie van gefluoreerde broeikasgassen te beperken. Volgens de ramingen zou de emissie (in CO2-equivalent) van deze gefluoreerde broeikasgassen tussen 1995 en 2010 bij ongewijzigd beleid met ongeveer 50% toenemen. Nu het Protocol van Kyoto op 16 februari 2005 in werking is getreden, is het voor de EU nóg belangrijker snel wetgeving vast te stellen en uit te voeren om haar emissie van broeikasgassen te beperken.

Een tweede doelstelling is preventie van de verstoring van de interne markt die zich zou kunnen voordoen ten gevolge van verschillen in de maatregelen die de lidstaten hebben genomen of van plan zijn te nemen teneinde aan hun doelstellingen voor Kyoto te voldoen. Dit betekent dat er geharmoniseerde beperkingen moeten komen voor het op de markt brengen en het gebruik van gefluoreerde gassen voor toepassingen waarbij insluiting moeilijk te verwezenlijken is of het gebruik van deze gassen onwenselijk wordt geacht en geschikte alternatieven beschikbaar zijn. Van cruciaal belang zijn daarbij de bestrijding van de lekkage van de specifieke gefluoreerde broeikasgassen in de klimaatregelingsystemen die in auto’s worden geïnstalleerd (mobiele klimaatregelingsystemen – MK-systemen) en het verbod met ingang van een bepaalde datum van MK-systemen waarin HFK-134a wordt gebruikt.

Het voorstel zal naar verwachting leiden tot een verlaging van de geraamde emissie van gefluoreerde gassen met ongeveer 23 miljoen ton CO2-equivalent in 2010 en een nóg grotere verlaging daarna, aangezien sommige bepalingen, met name de geleidelijke eliminatie van HFK-134a in MK-systemen, pas na 2010 significante effecten zullen hebben.

Het gemeenschappelijk standpunt is gebaseerd op het voorstel van de Commissie en bestaat uit twee wetgevingsinstrumenten die een belangrijke bijdrage kunnen leveren om ervoor te zorgen dat op een kosteneffectieve wijze wordt voldaan aan de juridische verplichtingen om de emissie van broeikasgassen te verlagen uit hoofde van het Protocol van Kyoto dat op 31 mei 2002 door de Europese Gemeenschap en haar lidstaten is geratificeerd.

3. OPMERKINGEN VAN DE COMMISSIE OVER HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

3.1. Algemene opmerkingen

Van de 81 door het Parlement voorgestelde amendementen worden er 54 volledig, gedeeltelijk of in beginsel in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen. Van de amendementen die door het Parlement zijn voorgesteld en in het gemeenschappelijk standpunt zijn opgenomen, worden er 27 door de Commissie overgenomen.

De Commissie is van oordeel dat het gemeenschappelijk standpunt, in de vorm van een verordening inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen en een richtlijn betreffende emissies van MK-systemen, geen wijziging inhoudt van de benadering en de doelstellingen van haar voorstel. De veranderde vorm komt ook tegemoet aan de wens van het Parlement om MK-systemen via wetgeving voor typegoedkeuring aan te pakken. De Commissie heeft met deze gewijzigde vorm ingestemd op voorwaarde dat de twee onderdelen worden beschouwd als een totaalpakket dat een garantie vormt voor de milieuambities van het oorspronkelijke voorstel. De Raad heeft hiermee ingestemd en dit is ook neergelegd in de overwegingen van het gemeenschappelijk standpunt.

De Commissie heeft een verklaring afgelegd over artikel 10 van de verordening (zie bijlage).

3.2. Gedetailleerde opmerkingen

3.2.1. Amendementen van het Parlement die door de Commissie zijn overgenomen en volledig, in beginsel of gedeeltelijk in het gemeenschappelijk standpunt zijn opgenomen

De amendementen 3 , 34 en 79 houden in dat “gefluoreerde gassen” (overal in de tekst) wordt vervangen door “gefluoreerde broeikasgassen”.

Amendement 8 behelst dat in artikel 1, tweede alinea, van de verordening gedetailleerder wordt vermeld welke aspecten aan de orde komen.

Amendement 12 is een verbetering van de definitie van “terugwinning”.

Amendement 13 bevat een definitie van “vernietiging”.

De amendementen 15 , 16 en 17 geven meer duidelijkheid over de definitie van de stoffen die onder de verordening vallen.

Amendement 18 schept juridische duidelijkheid en zekerheid over de definitie van “GWP”.

Amendement 29 zorgt ervoor dat herstelwerkzaamheden na lekkage op correcte wijze worden uitgevoerd.

In amendement 30 wordt bepaald dat de frequentie van inspectie wordt verlaagd als er geen lekkage optreedt.

De amendementen 31 en 107 creëren de mogelijkheid dat inspectie van brandbestrijdingsapparatuur in het kader van ISO 14520 gebeurt.

De amendementen 32 en 33 stellen lekdetectiesystemen verplicht op plaatsen waar de kans op lekkage groter is.

Amendement 35 bepaalt dat lekken zo spoedig mogelijk moeten worden gerepareerd.

Amendement 41 verplicht de lidstaten tot aanpassing van hun opleidingsprogramma’s.

De amendementen 46 , 50 , 52 en 63 verduidelijken de tekst ten aanzien van de rapportage van gegevens.

Amendement 78 behelst dat er informatie moet worden verstrekt over het GWP van producten en apparatuur die gefluoreerde gassen bevatten en is opgenomen in het nieuwe artikel inzake etikettering.

Amendement 82 introduceert een evaluatie om na te gaan of de verordening moet worden herzien. In de richtlijn wordt dit in beginsel geregeld in artikel 8. In amendement 111 wordt bepaald dat nieuwe voertuigtypen met ingang van 31 december 2006 moeten voldoen aan de lekkagenorm die in een gestandaardiseerde testprocedure is bepaald.

3.2.2. Amendementen van het Parlement die door de Commissie zijn overgenomen maar niet in het gemeenschappelijk standpunt zijn opgenomen

Ten aanzien van de overwegingen: amendement 7 heeft betrekking op opleiding en certificering. De Raad heeft besloten niet gedetailleerd in te gaan op elke bepaling die de Commissie kan steunen, aangezien de bepalingen van de verordening inzake opleiding en certificering zijn aangescherpt.

Ten aanzien van de definities: indien het mogelijk is termen op basis van de wetgeving van de Gemeenschap te definiëren, zoals in de amendementen 9 en 11 is gebeurd, kan dit bijdragen tot de duidelijkheid en zekerheid. De door het Parlement voorgestelde definities van “recipiënt” en “producent” zijn niet in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen, maar de Commissie is van oordeel dat haar voorstel daardoor niet wordt ondermijnd.

Ten aanzien van gestandaardiseerde tests vóór het op de markt brengen: in amendement 24 wordt bepaald dat koel-, klimaatregeling- en warmtepompsystemen gestandaardiseerde tests moeten ondergaan voordat ze op de markt worden gebracht, maar dat deze normen op bestaande wetgeving moeten worden gebaseerd en niet op tests die door het comité worden gespecificeerd. De Raad is van mening dat dit de normale procedure is en derhalve niet in het gemeenschappelijk standpunt behoeft te worden herhaald.

Ten aanzien van een elektronisch register van gecertificeerd personeel en gecertificeerde ondernemingen: amendement 40 voorziet in een elektronisch register dat een nuttig instrument had kunnen zijn om exploitanten te helpen bij het inzetten van gekwalificeerd personeel. Deze bepaling is niet in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen en aangezien zij niet van cruciaal belang is voor de bepalingen inzake insluiting, kan de Commissie hiermee akkoord gaan.

Ten aanzien van mobiele klimaatregelaars met een GWP van minder dan 100 en fiscale stimuleringsmaatregelen: amendement 77 behelst dat de lidstaten apparatuur (MK-systemen) met een GWP van minder dan 100 moeten stimuleren en fiscale stimuleringsmaatregelen moeten gebruiken. De Commissie gaat hier in beginsel mee akkoord, maar is van mening dat dit niet verplicht moet zijn. Dit amendement is niet in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen.

Ten aanzien van de evaluatie van de doelstellingen voor terugwinning en de evaluatie of het rechtskader voor terugwinning moet worden herzien: amendement 81 heeft betrekking op de aanscherping van het aspect terugwinning in de evaluatiebepalingen. De Commissie is van mening dat het een goede zaak zou zijn als de evaluatie van de bepalingen inzake terugwinning in het artikel over evaluatie zou worden opgenomen. Dit is in het gemeenschappelijk standpunt niet gebeurd, maar de Commissie is van oordeel dat het valt onder de bepaling dat “de effecten van de desbetreffende bepalingen” moeten worden geëvalueerd.

3.2.3. Amendementen van het Parlement die niet door de Commissie zijn overgenomen maar wel in het gemeenschappelijk standpunt zijn opgenomen

Ten aanzien van mobiele klimaatregelaars : amendement 6 schrapt in samenhang met amendement 105 de overweging waarin wordt verwezen naar de overdraagbare quota; beide amendementen waren in eerste instantie niet aanvaardbaar voor de Commissie. De Raad heeft qua wetgevingsinstrument voor de beperking van de emissie door MK-systemen voor een aanpak gekozen die vergelijkbaar is met die van het Parlement en in het gemeenschappelijk standpunt worden de voorgestelde bepalingen van de Commissie uitgevoerd via een “typegoedkeuring”-achtige richtlijn tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG.

Ten aanzien van de definitie van op de markt brengen: amendement 10 behelst dat niet alleen het op de markt brengen van de gefluoreerde gassen zelf, maar ook het op de markt brengen van producten en apparatuur die gefluoreerde gassen bevatten onder deze definitie vallen. Het amendement schrapt ook de term “ongebruikte” in het voorstel van de Commissie. De Commissie kan haar steun aan de nieuwe definitie geven, aangezien het op de markt brengen van gefluoreerde gassen hierin wordt uitgesloten.

Ten aanzien van de termen “exploitant” en “eigenaar”: de amendementen 23 en 34 vervangen de term “exploitanten” in het voorstel van de Commissie door “eigenaren en exploitanten”. De Commissie was van mening dat de verantwoordelijkheid voor insluiting duidelijk moest worden gedefinieerd en dat deze onder normale omstandigheden bij de “exploitant” ligt. In het gemeenschappelijk standpunt wordt echter in artikel 2, onder f), bepaald dat ook de “eigenaar” als verantwoordelijke voor de bepalingen inzake insluiting en terugwinning kan worden aangewezen.

Ten aanzien van de termen “geaccrediteerde bedrijven” en “gecertificeerd personeel” : de amendementen 26 , 27 en 28 introduceren de begrippen “geaccrediteerde bedrijven” en “gecertificeerd personeel”. De Commissie was van mening dat de behoefte aan gekwalificeerd personeel een cruciaal aspect in de bepalingen inzake insluiting is. Het gebruik van het woord “gecertificeerd” in plaats van “gekwalificeerd” ten aanzien van personeel is aanvaardbaar, evenals de opneming van bedrijven in artikel 3, lid 2, aangezien het inspectiesysteem ten aanzien van verslaglegging wordt aangescherpt.

Ten aanzien van de terugwinning van gefluoreerde gassen: amendement 39 verplicht tot terugwinning bij onderhoud en bij definitieve verwijdering. In het gemeenschappelijk standpunt wordt nu de formulering “ vóór de definitieve verwijdering ” gebruikt. De Commissie kan zich met deze formulering verenigen.

Ten aanzien van een verlaging van de inspectiefrequentie als er geen lekkage is: ten aanzien van amendement 110 had de Commissie deze verlaging liever overgelaten aan de bevoegde instantie, die hier het best over kan oordelen. In het gemeenschappelijk standpunt wordt het aantal inspecties gehalveerd als er een goed functionerend lekdetectiesysteem is geïnstalleerd.

Ten aanzien van opleiding en certificering: de Commissie kon de amendementen 42, 43 en 44 , waarin wordt bepaald dat bestaande regelingen in overeenstemming met de voorschriften van de verordening moeten worden gebracht, niet overnemen aangezien deze te dwingend zijn. Een klein aantal van de in deze amendementen opgenomen concepten is in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen (artikel 5), waarin de formulering sterk is gewijzigd. De kernpunten inzake het tijdschema en de procedure voor de vaststelling van minimale opleidingsnormen en wederzijdse erkenning blijven gehandhaafd.

Ten aanzien van de rapportage van gegevens: de Commissie kon de amendementen 47, 48, 54, 55, 57, 59, 60 en 62 niet overnemen; deze bevatten wijzigingen in de formulering waardoor producenten niet langer verplicht zijn de emissie van eindgebruikers te ramen, introduceren het concept emissie gedurende de levenscyclus van elk gas en verplichten de lidstaten ertoe een representatieve steekproef van registers te beoordelen en verslag uit te brengen bij de Commissie. De Commissie heeft deze amendementen niet overgenomen, aangezien zij de algehele balans van de rapportageverplichtingen zouden verstoren. In het gemeenschappelijk standpunt is echter een middenweg gekozen en de Commissie kan zich daarmee verenigen.

Ten aanzien van mobiele klimaatregelaars: de amendementen 65, 71, 73, 76, 105, 108, 111 en 112 vervangen de bepalingen inzake overdraagbare quota door “typegoedkeuring”-achtige bepalingen. Toen duidelijk werd dat de Raad ten aanzien van het te gebruiken wetgevingsinstrument de voorkeur gaf aan een vergelijkbare aanpak als het Parlement, heeft de Commissie met deze amendementen ingestemd. Ten aanzien van de data waarop deze bepalingen van kracht moeten worden, zijn er echter meningsverschillen tussen de instellingen. Het Parlement heeft 2011 voorgesteld voor nieuwe voertuigentypen en 2014 voor alle nieuwe voertuigen. De Commissie was van mening dat deze data, teneinde gelijkwaardig te zijn aan haar voorstel, uiterlijk 2010 en 2016 zouden moeten zijn. De Commissie is van oordeel dat dit belangrijk is om een bijdrage te leveren tot de verwezenlijking van de EU-doelstelling voor Kyoto. In het gemeenschappelijk standpunt worden de voorgestelde bepalingen van de Commissie opgenomen in een “typegoedkeuring”-achtige richtlijn tot wijziging van Richtlijn 1970/156/EEG, waarin als data voor de geleidelijke eliminatie van HFK-134a voor nieuwe voertuigentypen en nieuwe voertuigen respectievelijk 2011 en 2017 zijn opgenomen.

Ten aanzien van verbeterde mobiele klimaatregelingsystemen: de amendementen 85 en 96 schrappen de definitie van verbeterde MK-systemen vanwege de schrapping van het quotastelsel. De Commissie was van mening dat dit moest worden gehandhaafd. De bepalingen inzake overdraagbare quota zijn echter vervangen door “typegoedkeuring”-achtige bepalingen, hetgeen betekent dat verbeterde MK-systemen niet langer nodig zijn en in het gemeenschappelijk standpunt zijn geschrapt.

Ten aanzien van de rapportage over vorderingen bij de ontwikkeling van klimaatvriendelijke klimaatregelaars : amendement 86 roept de Commissie op na twee jaar een verslag in te dienen over de vorderingen bij de ontwikkeling van klimaatvriendelijke klimaatregelaars. In het gemeenschappelijk standpunt wordt in artikel 8, lid 1, van de “typegoedkeuring”-richtlijn bepaald dat de Commissie nagaat of de communautaire bepalingen inzake het GWP van gefluoreerde broeikasgassen moeten worden gewijzigd.

3.2.4. Amendementen van het Parlement die niet door de Commissie zijn overgenomen en niet in het gemeenschappelijk standpunt zijn opgenomen

Ten aanzien van de overwegingen: amendement 2 introduceert een overweging in verband met de individuele emissiedoelstelling voor Kyoto van elke lidstaat en de noodzaak van een individueel optreden. Er wordt echter niets gezegd over de noodzaak van een geharmoniseerd optreden in bepaalde gevallen en aangezien sommige activiteiten in de voorgestelde verordening onder artikel 95 vallen, zullen de lidstaten bij hun nationale maatregelen wellicht geen volledige vrijheid van handelen kunnen hebben.

Ten aanzien van de overwegingen: amendement 4 introduceert een overweging waarin wordt gesteld dat er voor de meeste toepassingen alternatieven voor gefluoreerde gassen bestaan en dat het derhalve van essentieel belang is dat het gebruik van deze gassen wordt beperkt tot toepassingen waarvoor er geen alternatieven zijn. In de voorgestelde verordening wordt een aantal toepassingen en producten waarvoor gefluoreerde gassen worden gebruikt, verboden. In het artikel inzake evaluatie wordt gesteld dat de Commissie andere toepassingen waarbij gefluoreerde gassen worden gebruikt, nader onder de loep moet nemen.

Ten aanzien van de overwegingen: in amendement 5 wordt gesteld dat de lidstaten naast de communautaire ook nationale rapportageverplichtingen kunnen vaststellen. Dit is door de Commissie niet overgenomen, aangezien zij van mening was dat deze onder het monitoring-mechanisme moeten vallen. In het gemeenschappelijk standpunt is echter een algemene overweging opgenomen waarin naar nationale rapportage wordt verwezen en de Commissie kan zich hiermee verenigen.

Ten aanzien van de definitie van “aërosol voor amusement of decoratie”: amendement 20 behelst dat de voorgestelde definitie van de Commissie wordt vervangen door een nieuwe definitie van “technisch aërosol”. Naar het oordeel van de Commissie is de beoordeling hiervan niet volledig afgerond en zij geeft haar steun aan de definitie in het gemeenschappelijk standpunt, die in overeenstemming is met haar voorstel.

Ten aanzien van een nieuwe definitie van “fabrikant van kleine series”: de Commissie heeft amendement 21 niet overgenomen, omdat deze definitie niet verenigbaar is met het typegoedkeuring-systeem. Ten aanzien van een algemene verplichting om emissie te voorkomen en tot een minimum te beperken : amendement 22 wordt naar het oordeel van de Commissie al in artikel 3 bestreken. De Commissie steunt het gemeenschappelijk standpunt.

Ten aanzien van de inspectie van mobiele apparatuur: de Commissie wijst amendement 25 af omdat de daarvoor benodigde technische en economische evaluatie nog niet is uitgevoerd, en steunt het gemeenschappelijk standpunt.

Ten aanzien van de registratie van entiteiten die zich bezighouden met de inspectie van brandbeveiligingssystemen: de Commissie heeft amendement 36 niet overgenomen, aangezien zij van mening is dat dit een extra belasting voor de industrie zou betekenen zonder dat er duidelijke voordelen aan verbonden zijn. Het is niet in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen.

Ten aanzien van de rapportage van gegevens: de Commissie heeft de amendementen 49, 57 en 61 niet overgenomen aangezien deze de reikwijdte van de rapportagebepalingen verruimen zonder dat duidelijk is welke extra voordelen de raming van de emissie van gefluoreerde gassen in de EU oplevert. Dit oordeel wordt in het gemeenschappelijk standpunt bevestigd.

Ten aanzien van het gebruik van zwavelhexafluoride bij het spuitgieten van magnesium: de Commissie heeft amendement 64 , waarin de grenswaarde voor de gebruikte hoeveelheid van 500 kg per jaar wordt geschrapt, niet overgenomen. Dit amendement is ook niet in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen, hoewel er wel wordt bepaald dat deze uitzondering uiterlijk op 1 januari 2010 moet worden geëvalueerd.

Ten aanzien van de bevordering van koel- en klimaatregelingsapparatuur via fiscale en andere stimuleringsmaatregelen: de Commissie heeft de amendementen 69 en 74 niet overgenomen, aangezien er bij dergelijke fiscale stimuleringsmaatregelen problemen zouden kunnen rijzen in verband met de communautaire wetgeving inzake staatssteun.

Ten aanzien van de introductie van fiscale stimuleringsmaatregelen voor de ombouw van mobiele klimaatregelingsystemen (MK-systemen) met een GWP<50 : de Commissie is van oordeel dat amendement 75 niet uitvoerbaar is en steunt het gemeenschappelijk standpunt.

Ten aanzien van een evaluatie van klimaatvriendelijke klimaatregelaars twee jaar na de inwerkingtreding: de Commissie kan amendement 80 niet overnemen aangezien de reikwijdte te ruim is en de evaluatie niet verenigbaar zou zijn met het tijdschema voor evaluatie in het voorstel van de Commissie en het gemeenschappelijk standpunt.

Ten aanzien van het comité: amendement 83 introduceert een nieuw comité dat zich zou moeten bezighouden met de erkenning van beroepskwalificaties. De Commissie is van mening dat het bij Verordening (EG) nr. 2037/2000 ingestelde comité volstaat. De Commissie heeft ook amendement 104 , waarin wordt gesteld dat er in plaats van het bij Verordening (EG) nr. 2037/2000 ingestelde comité een nieuw permanent comité moet worden ingesteld, afgewezen.

Ten aanzien van de wijziging van bijlage II – verbodsbepalingen : amendement 84 introduceert een aantal wijzigingen in verband met het gebruik van PFK’s in brandbeveiligingssystemen en aërosolen voor amusement of decoratie. Deze zijn door de Commissie afgewezen, omdat ze (in het geval van PFK’s) het voorstel afzwakken of omdat (in het geval van aërosolen) een nadere technische beoordeling nodig is.

Ten aanzien van HFK-152a in mobiele klimaatregelaars: in amendement 108 (en de amendementen 73 en 112 ) wordt het GWP van koelmiddelen van 150 tot 50 verlaagd, waardoor HFK-152a zou worden uitgesloten. Naar het oordeel van de Commissie is dit vanuit milieuoogpunt niet terecht. In het gemeenschappelijk standpunt wordt echter in artikel 8, lid 1, van de “typegoedkeuring”-richtlijn bepaald dat moet worden geëvalueerd of de communautaire bepalingen inzake het GWP van gefluoreerde broeikasgassen moeten worden gewijzigd.

3.2.5. Andere wijzigingen die door de Raad in het voorstel van de Commissie zijn aangebracht

Ten aanzien van de rechtsgrondslag : rekening houdend met de beslissing van de Raad om de vorm van het voorstel van de Commissie te wijzigen in een richtlijn met specifieke bepalingen voor HFK’s in MK-systemen en een verordening waarin de rest van het oorspronkelijke voorstel is opgenomen, gaat de Commissie ermee akkoord dat de richtlijn uitsluitend op artikel 95 wordt gebaseerd en dat de verordening artikel 175 en voor enkele artikelen artikel 95 als rechtsgrondslag heeft. Het gemeenschappelijk standpunt is in overeenstemming met deze stellingname. In overweging 5 wordt verduidelijkt welke artikelen van de verordening op artikel 95 gebaseerd zijn.

Ten aanzien van de etikettering van producten en apparatuur : het gemeenschappelijk standpunt bevat een nieuw artikel over etikettering, waardoor wordt gewaarborgd dat bepaalde producten en apparaten die gefluoreerde broeikasgassen bevatten, niet op de markt worden gebracht tenzij ze afdoende geëtiketteerd zijn. De Commissie stelt via de comitéprocedure de vorm van het etiket vast.

Ten aanzien van evaluatie: de Commissie verheugt zich over de gedetailleerde bepalingen inzake evaluatie, waardoor haar voorstel wordt aangescherpt. De Commissie heeft aangegeven dat haar voorstel slechts een eerste stap is en dit betekent dat de evaluatie vier jaar na de inwerkingtreding van de verordening een belangrijk instrument zal zijn om de vorderingen te beoordelen en indien nodig nieuwe voorstellen in te dienen.

Ten aanzien van de inwerkingtreding: in het gemeenschappelijk standpunt wordt bepaald dat de verordening twaalf maanden na de bekendmaking in het Publicatieblad in werking treedt in plaats van de door de Commissie voorgestelde 20 dagen. Voor de richtlijn wordt de termijn op 20 dagen gehandhaafd. De termijn is voor de verordening gewijzigd omdat de meeste verbodsbepalingen in bijlage II al met ingang van de datum van inwerkingtreding van de verordening van kracht worden. De Commissie kan zich hiermee verenigen.

4. CONCLUSIE

In haar beoordeling van het gemeenschappelijk standpunt heeft de Commissie rekening gehouden met de wijziging van de vorm van haar voorstel in een richtlijn waarin specifiek HFK’s in MK-systemen aan de orde komen en waarin wetgeving voor de typegoedkeuring van voertuigen wordt gebruikt, en een verordening waarin de rest van haar oorspronkelijke voorstel is opgenomen. De Commissie heeft met deze gewijzigde vorm ingestemd mits de inhoud nog steeds wordt beschouwd als een totaalpakket waarmee de milieuambities van haar oorspronkelijke voorstel worden gegarandeerd. Ook de Raad vindt het belangrijk dat de inhoud van deze wetgeving als totaalpakket wordt beschouwd en heeft dit neergelegd in overweging 8 van de verordening en in overweging 6 van de richtlijn, waarin wordt benadrukt dat deze wetgeving tegelijkertijd moet worden vastgesteld en in het Publicatieblad moet worden bekendgemaakt.

Ten aanzien van de richtlijn inzake MK-systemen is in het gemeenschappelijk standpunt het voorstel van het Parlement gevolgd om gefluoreerde broeikasgassen via de typegoedkeuring-procedure in plaats van een regeling met overdraagbare quota geleidelijk uit MK-systemen te elimineren. Hoewel de Commissie zich in eerste instantie niet met een dergelijke wijziging kon verenigen, heeft zij nu besloten haar steun te geven aan de typegoedkeuring-procedure, omdat noch het Parlement noch de Raad bereid was het voorstel van de Commissie te aanvaarden en aangezien de algehele milieuambities van het voorstel van de Commissie behouden zijn gebleven.

Zowel de Commissie als de Raad heeft het voorstel van het Parlement afgewezen om het GWP van gefluoreerde gassen in MK-systemen van 150 tot 50 te verlagen, aangezien daarmee het gebruik van HFK-152a, een mogelijke alternatieve technologie, zou worden uitgesloten en slechts minimale voordelen voor het milieu zouden worden geboekt. De Commissie moet echter in het kader van artikel 8, lid 1, van de typegoedkeuring-richtlijn mogelijke wijzigingen ten aanzien van het GWP van gefluoreerde gassen in het licht van de ontwikkeling van wetenschap en technologie beoordelen en daarover verslag uitbrengen.

Een groot deel van de in eerste lezing door het Parlement voorgestelde amendementen is in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen. Vele daarvan dragen bij tot een verduidelijking van de in het voorstel gebruikte termen en tot een verbetering van de transparantie en de verantwoordingsplicht. Als onderdeel van het algehele akkoord kan de Commissie ook instemmen met een aantal door het Parlement voorgestelde amendementen die zij oorspronkelijk had afgewezen, bijvoorbeeld op het gebied van de rapportagebepalingen, die nu gedeeltelijk of met een gewijzigde formulering in het gemeenschappelijk standpunt zijn opgenomen. In een aantal gevallen gaat het gemeenschappelijk standpunt ook verder dan het voorstel van de Commissie, zoals het nieuwe artikel inzake etikettering, dat voor de Commissie aanvaardbaar is. De meeste door het Parlement voorgestelde amendementen zijn overgenomen, zoals met name het artikel inzake evaluatie in de verordening dat aanzienlijk is aangescherpt en specifieker is gemaakt en dat voor de Commissie als een nuttige leidraad zal fungeren bij het beoordelen van alle in de verordening geformuleerde beleidsgebieden en, indien van toepassing, het voorstellen van verdere maatregelen.

De Commissie geeft derhalve haar steun aan het gemeenschappelijk standpunt dat op 20 juni 2005 met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen is vastgesteld.

BIJLAGE

Verklaring van de Commissie over de in artikel 10, lid 2, onder j), bedoelde evaluatie

De Commissie verklaart dat bij de in artikel 10, lid 2, onder j), bedoelde evaluatie de volgende sectoren in aanmerking zouden kunnen komen voor de evaluatie met betrekking tot bijlage II:

- toepassingen in de sector aërosolen;

- toepassingen in de sectoren koeling, klimaatregeling (andere dan in motorvoertuigen) en warmtepompen;

- schuim, zowel hardschuim als flexibel schuim;

- brandbeveiligingsystemen en brandblussers.

[1] Nog niet in het Publicatieblad verschenen.