TOELICHTING

1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Motivering en doel van het voorstel Dit voorstel betreft de toepassing van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, waarbij Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap wordt ingetrokken ("de basisverordening"), en met name artikel 9 van Verordening (EG) nr. 1225/2009. |

Algemene context Dit voorstel past in het kader van de tenuitvoerlegging van de basisverordening en is het resultaat van een onderzoek dat is uitgevoerd overeenkomstig de materiële en procedurele eisen in de basisverordening. |

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Er zijn voorlopige maatregelen ingesteld bij Verordening (EU) nr. 118/2011 van de Commissie van 10 februari 2011 (PB L 37 van 11.2.2011, blz. 2). |

Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de Unie Niet van toepassing. |

2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

Raadpleging van belanghebbende partijen |

Partijen die belang hebben bij de procedure werden overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening in de loop van het onderzoek in de gelegenheid gesteld hun belangen te verdedigen. |

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

Een externe deskundige was op contractbasis betrokken bij de evaluatie van het productieproces. |

Effectbeoordeling Dit voorstel vloeit voort uit de tenuitvoerlegging van de basisverordening. De basisverordening voorziet niet in een algemene effectbeoordeling, maar bevat wel een volledige lijst van factoren die moeten worden beoordeeld. |

3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Samenvatting van de voorgestelde maatregel Op 20 mei 2010 heeft de Commissie een antidumpingprocedure ingeleid betreffende de invoer van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand. Uit het onderzoek bleek dat er sprake was van dumping van het betrokken product, waardoor de bedrijfstak van de Unie schade werd berokkend. Daarbij werd ook vastgesteld dat de instelling van antidumpingmaatregelen niet in strijd was met het belang van de Unie. Op basis daarvan zijn voorlopige maatregelen ingesteld. Nader onderzoek heeft de belangrijkste voorlopige bevindingen bevestigd. Derhalve wordt voorgesteld dat de Raad bijgaand voorstel voor een verordening goedkeurt teneinde definitieve maatregelen in te stellen op de invoer van bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand. |

Rechtsgrondslag Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, waarbij Verordening (EG) nr. 384/96 van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap wordt ingetrokken ("de basisverordening"). |

Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |

Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: |

de vorm van de maatregel wordt voorgeschreven in de basisverordening en laat geen ruimte voor nationale besluitvorming. |

Beschrijving van de wijze waarop de financiële en administratieve lasten voor de Unie, de nationale, regionale en plaatselijke overheden, de bedrijven en de burgers zo veel mogelijk worden beperkt en hoe zij in verhouding staan tot het doel van het voorstel: niet van toepassing. |

Keuze van instrumenten |

Voorgesteld instrument: verordening. |

Andere instrumenten zijn niet geschikt omdat de basisverordening niet in andere mogelijkheden voorziet. |

4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de EU.

2011/0182 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, waarbij Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap wordt ingetrokken ("de basisverordening")[1], en met name artikel 9, lid 4,

Gezien het voorstel dat de Europese Commissie ("de Commissie") na overleg in het Raadgevend Comité heeft ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

1. VOORLOPIGE MAATREGELEN

2. De Commissie heeft bij Verordening (EU) nr. 118/2011 van de Commissie van 10 februari 2011[2] ("de voorlopige verordening") een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand ingesteld.

3. De procedure werd ingeleid ingevolge een klacht die op 6 april 2010 werd ingediend door Ring Alliance Ringbuchtechnik GmbH ("de klager") namens producenten die een groot deel, in dit geval meer dan 50%, van de totale productie van bepaalde ringbandmechanismen ("RBM's") in de Unie vertegenwoordigen. De klacht bevatte voorlopig bewijsmateriaal betreffende de dumping van het product en de daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade, dat voldoende werd geacht om een procedure in te leiden.

4. Zoals in overweging 7 van de voorlopige verordening is vermeld, had het onderzoek naar de dumping en de schade betrekking op de periode van 1 april 2009 tot en met 31 maart 2010 ("onderzoektijdvak" of "OT"). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2006 tot het einde van het onderzoektijdvak ("tijdvak van het onderzoek naar de schade").

5. VERVOLG VAN DE PROCEDURE

6. Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan was besloten voorlopige antidumpingmaatregelen in te stellen ("mededeling van de voorlopige bevindingen") hebben verscheidene belanghebbenden schriftelijke opmerkingen over de voorlopige bevindingen gemaakt. De partijen die verzochten te worden gehoord, met name twee importeurs en de Thaise producent, zagen hun verzoek ingewilligd.

7. De Commissie heeft vervolgens alle informatie verzameld en gecontroleerd die zij voor haar definitieve bevindingen ten aanzien van dumping, schade, oorzakelijk verband en het belang van de Unie noodzakelijk achtte. Naast de in overweging 6 van de voorlopige verordening vermelde controles is een verdere controle ter plaatse uitgevoerd bij Rima Benelux Holding BV, de enige gebruiker die aan het onderzoek had meegewerkt door te antwoorden op de vragenlijst voor gebruikers.

8. Alle partijen werden op de hoogte gebracht van de voornaamste gegevens en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was de instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde ringbandmechanismen van oorsprong uit Thailand, alsmede de definitieve inning van de bedragen die voor het voorlopige recht als zekerheid waren gesteld, aan te bevelen. De partijen konden hierover binnen een bepaalde termijn na de mededeling opmerkingen maken.

9. Met de mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de belanghebbenden werd waar nodig rekening gehouden.

10. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

11. Aangezien geen opmerkingen over het betrokken product en het soortgelijke product werden ontvangen, worden de overwegingen 8 tot en met 11 van de voorlopige verordening bevestigd.

12. DUMPING

13. Normale waarde

14. Er zij aan herinnerd dat, zoals uiteengezet in overweging 14 van de voorlopige verordening, slechts één Thaise producent-exporteur meewerkte aan het onderzoek en dat zijn uitvoer naar de Unie gedurende het OT de gehele Thaise uitvoer naar de Unie vertegenwoordigde. De producent-exporteur en een meewerkende niet-verbonden importeur beweerden dat de onafhankelijke externe deskundige die de Commissie assisteerde bij de controle ter plaatse bij de producent-exporteur een aantal rekenfouten had gemaakt in zijn rapport. Een van de taken van deze deskundige was het onderzoeken van het vernikkelingsproces en de hoeveelheden grondstoffen die de producent-exporteur verbruikte in de verschillende productiefasen. Zoals opgemerkt in overweging 15 van de voorlopige verordening bleek uit het onderzoek dat de producent-exporteur onvolledige en onjuiste informatie had verstrekt over significante elementen van zijn productiekosten en verbruik van grondstoffen. De Commissie heeft de beweringen van de producent-exporteur en een importeur met betrekking tot rekenfouten in het rapport van de deskundige bestudeerd en geconcludeerd dat die niet gefundeerd waren. De bevindingen zoals uiteengezet in overweging 15 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd.

15. De producent-exporteur en een importeur betwistten ook de voorlopige bevindingen in de overwegingen 19 en 20 van de voorlopige verordening. Zij beweerden met name dat de methodologie voor de voorlopige vaststelling van de normale waarde voor andere productsoorten dan die waarvoor een specifieke normale waarde was bepaald, tot een te hoog cijfer leidde, omdat dat ten onrechte gebaseerd was op een rekenkundig gemiddelde van de normale waarden. De Commissie heeft dit argument aanvaard, de methodologie aangepast en de berekening van de normale waarden voor deze andere productsoorten herzien, rekening houdende met de productmix van de Thaise producent, zodat de uitkomst zijn situatie beter weerspiegelt.

16. De producent-exporteur voerde verder aan dat de toegepaste percentages voor verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (VA&A) en de winstmarges – respectievelijk 16% en 8% – te hoog waren. De producent-exporteur stelde dat het VA&A-cijfer niet meer dan 12,59% zou mogen zijn, op basis van zijn eigen VA&A exclusief de kosten van binnenlands vervoer.

17. Er zij aan herinnerd dat, zoals uiteengezet de overwegingen 15 tot en met 17 van de voorlopige verordening, de producent-exporteur niet meewerkte met het onderzoek en dus ook geen gegevens verstrekte over zijn totale VA&A-kosten. Onder die omstandigheden, en gegeven het feit dat geen aanvullende informatie over de totale VA&A-kosten van de onderneming werd verstrekt, besloot de Commissie zich ook verder te baseren op de in de klacht verstrekte informatie. Bovendien werd een VA&A-cijfer van 16% als redelijk beschouwd, in het licht van de beschikbare informatie en voor zover die geverifieerd kon worden. Dit argument werd derhalve afgewezen.

18. De producent-exporteur stelde dat het veronderstelde winstpeil van 8% in de voorlopige berekening te hoog was en eerder 5% had moeten zijn. Zijn argumenten waren ten eerste dat een winstpeil van 5% is gebruikt voor de streefwinst bij de analyse van de schade, en ten tweede dat een winstpeil van 5% in overeenstemming zou zijn met eerdere onderzoeken betreffende hetzelfde product. Wat het eerste argument betreft, merkte de Commissie op dat een streefwinst voor de bedrijfstak van de Unie en het winstpeil dat gebruikt wordt voor de vaststelling van een normale waarde niet dezelfde logica volgen en daarom ook niet gelijk hoeven te zijn. Wat het tweede argument betreft, stemde de Commissie ermee in dat er wel iets voor te zeggen was om hetzelfde winstpeil als bij eerdere onderzoeken betreffende hetzelfde product te hanteren, en besloot dit argument te aanvaarden en het voor de berekening van de normale waarden gebruikte winstpeil dienovereenkomstig aan te passen.

19. Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen dienden de bedrijfstak van de Unie en de producent-exporteur enkele opmerkingen in. De bedrijfstak van de Unie was het niet eens met de correctie van de winstmarge en stelde dat een winstcijfer van 5% niet voldoende zou zijn voor de nodige winstgevendheid van de drie verbonden ondernemingen die betrokken waren bij de productie en de verkoop van het betrokken product, maar zonder enige andere wezenlijke argumenten aan te voeren. Dit argument werd derhalve afgewezen.

20. De producent-exporteur beweerde dat de kosten van afschrijving, gebouwen en verzekering die gebruikt waren voor de berekening van de normale waarde van een bepaalde productsoort niet dezelfde waren als voor andere productsoorten en dat dat wel het geval zou moeten zijn. De Commissie ging dit na en vond inderdaad een fout in de berekening. In tegenstelling tot wat de producent-exporteur beweerde, zat de fout echter in feite in de berekening van de normale waarde van de andere productsoorten. De normale waarde voor de andere productsoorten werd dienovereenkomstig aangepast.

21. De producent-exporteur beweerde verder dat de normale waarden voor andere productsoorten dan die waarvoor een specifieke normale waarde was vastgesteld onvoldoende rekening hielden met de feitelijke productmix van de producent-exporteur. In dit verband herhaalde hij zijn stelling dat voor de andere productsoorten een gewogen gemiddelde van de geconstateerde normale waarden gebruikt zou moeten worden, om aldus de feitelijke productmix van de producent-exporteur te weerspiegelen. Zoals vermeld in overweging 10 stemde de Commissie ermee in de berekening van de normale waarden voor deze andere productsoorten te herzien, teneinde beter rekening te houden met de feitelijke productmix van de Thaise producent, en ongeacht de feitelijke verkoopvolumes voor iedere productsoort werd een normale waarde voor kleine, middelgrote en grote RBM's berekend. Het argument dat daarnaast ook een op de verkoop van de exporteur naar de EU gebaseerde wegingsfactor toegepast zou moeten worden, wees de Commissie echter af, omdat daarvoor geen wezenlijke argumenten aangevoerd werden.

22. Verder stelde de producent-exporteur dat de methode van de Commissie voor het berekenen van de normale waarde op basis van de lengte van de ringbandmechanismen onnauwkeurig was, en stelde een nieuwe methode voor de berekening van de gemiddelden voor die beter rekening zou houden met de verschillende lengtes. Zoals uitgelegd in overweging 16 berekende de Commissie een normale waarde voor andere productsoorten dan die waarvoor een specifieke normale waarde was vastgesteld, en berekende zij normale waarden voor kleine, middelgrote en grote RBM's. De berekening van de exporteur bleek onjuist en resultaatgericht te zijn. Dit argument werd derhalve afgewezen.

23. Afgezien van bovengenoemde wijzigingen en aangezien er verder geen opmerkingen waren, wordt de inhoud van de overwegingen 15 tot en met 20 van de voorlopige verordening betreffende vaststelling van de normale waarde definitief bevestigd.

24. Uitvoerprijs en vergelijking

25. De producent-exporteur beweerde dat de munteenheid die werd gebruikt voor de berekening van de vervoerskosten bij de dumpingberekening niet de juiste was. De Commissie aanvaardde dit argument.

26. Aangezien hierover geen andere opmerkingen werden ontvangen, wordt de inhoud van de overwegingen 21 tot en met 24 van de voorlopige verordening betreffende de vaststelling van uitvoerprijzen en de vergelijking van de uitvoerprijzen met de respectieve normale waarde definitief bevestigd.

27. Dumpingmarge

28. De producent-exporteur beweerde dat bij de berekening van de dumpingmarge geen rekening was gehouden met de specifieke normale waarde voor twee productsoorten. Dit argument werd aanvaard en de dumpingmarge is dienovereenkomstig aangepast.

29. In het licht van bovengenoemde veranderingen in de berekening van de normale waarde en de vergelijking, en na verbetering van bovengenoemde rekenfout betreffende de uitvoerprijs, wordt de volgende dumpingmarge vastgesteld, in procenten van de cif-prijs grens Unie, vóór inklaring:

Producent-exporteur | Dumpingmarge |

Thai Stationery Industry Co. Ltd., Bangkok, Thailand | 16,3% |

30. Aangezien de medewerkende producent-exporteur goed was voor de gehele Thaise uitvoer van het betrokken product naar de Unie, werd geoordeeld dat de residuele dumpingmarge moest worden vastgesteld op het niveau van de dumpingmarge voor deze medewerkende producent-exporteur, d.w.z. 16,3%.

31. DEFINITIE VAN DE BEDRIJFSTAK VAN DE UNIE

32. Aangezien er geen opmerkingen over de definitie van de bedrijfstak van de Unie werden ontvangen, worden de bevindingen in de overwegingen 28 tot en met 32 van de voorlopige verordening bevestigd.

33. SCHADE

34. Verbruik in de Unie en invoer vanuit Thailand

35. De Thaise producent en verschillende importeurs trokken de trends van het verbruik in de Unie, zoals vastgesteld in de voorlopige verordening, in twijfel. Zij voerden met name aan dat het verbruik sneller afnam dan voorlopig was vastgesteld (ongeveer 30% sneller). Ook vroegen zij om verduidelijking met betrekking tot de door de Commissie gebruikte methode om het verbruik vast te stellen, aangezien RBM's onder een douanetariefpost vallen die ook andere producten omvat.

36. Er zij op gewezen dat deze belanghebbenden de bevindingen met betrekking tot verbruik betwistten, maar geen bewijsmateriaal of cijfers hebben verstrekt om hun argumenten te onderbouwen. Ook hebben zij niet op kennelijke fouten in de methodologie gewezen.

37. Wat de methodologie betreft, zij eraan herinnerd dat, zoals vermeld in overweging 33 van de voorlopige verordening, het verbruik vastgesteld werd op basis van de gecontroleerde verkoopcijfers die door de meewerkende partijen (de twee producenten van de Unie en de Thaise exporteur voor de perioden 2008-OT), en op basis van cijfers van Eurostat voor de rest van de invoer. Aangezien RBM's uit andere bronnen onderworpen zijn aan antidumpingmaatregelen, wordt invoer (uit alle bronnen) geregistreerd onder subheadings in de databank voor douanetarieven (TARIC) die meer specifiek zijn voor het onderzochte product. Deze subheadings zijn gebruikt om te waarborgen dat alleen de invoer van het betrokken product meegerekend werd, ondanks een geringe wijziging van de productomschrijving bij dit onderzoek.

38. Aangezien de cijfers van Eurostat in kilogram zijn uitgedrukt, terwijl het verbruik in stuks werd berekend, verzocht een importeur om verduidelijking met betrekking tot de methode voor het omrekenen van kilogram in stuks. Het is inderdaad nodig te verduidelijken dat een conversiefactor van 50 gram/stuk is toegepast, hetgeen aansluit bij eerdere onderzoeken en ook redelijk bleek bij vergelijking met de door de Thaise producent-exporteur verstrekte informatie. Er zij op gewezen dat als de Commissie het exacte gemiddelde gewicht per stuk had toegepast, op basis van de door de Thaise producent-exporteur verstrekte informatie, de invoer uit Thailand over het gehele tijdvak van het onderzoek naar de schade gezien een sterkere stijging zou hebben vertoond, zowel wat het absolute volume (25% in plaats van de 19% zoals vastgesteld in de voorlopige verordening) als wat het marktaandeel betreft (van 11,8% naar 15,5%, in plaats van van 12,0% naar 15,0% zoals vastgesteld in de voorlopige verordening).

39. Een importeur beweerde dat de invoer uit Thailand in feite met 40% afgenomen was gedurende het tijdvak van het schadeonderzoek, maar deze bewering was gebaseerd op de waarde van de invoer – en niet op het volume – voor de hele douanecode, waar dus ook andere dan het onderzochte product onder vielen. Dit argument moest worden afgewezen.

40. Gelet op het bovenstaande worden de bevindingen in de overwegingen 33 tot en met 40 van de voorlopige verordening betreffende het verbruik in de Unie (dat met meer dan 15% daalde tussen 2008 en het OT) en de invoer vanuit Thailand bevestigd.

41. Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie

42. Een importeur stelde dat de analyse van de schade niet objectief was omdat de weinig rooskleurige financiële situatie van de bedrijfstak van de Unie gezien moest worden in samenhang met de situatie van een van zijn verbonden ondernemingen, die volgens de importeur winst boekt met de handel in RBM's. In dit verband zij erop gewezen dat de schadeanalyse alleen betrekking dient te hebben op de verkoop van de bedrijfstak van de Unie, op de markt van de Unie, van het in de Unie geproduceerde betrokken product. Aangezien de verbonden onderneming in kwestie, zoals opgemerkt in overweging 69 van de voorlopige verordening, geen producent in de Unie is en hoofdzakelijk producten verhandelt die niet van oorsprong uit de EU zijn, dient met die onderneming geen rekening gehouden te worden bij de analyse van de schade.

43. Onverminderd het bovenstaande moet ook worden opgemerkt dat de importeur geen informatie heeft verstrekt waaruit bleek dat de bovengenoemde verbonden onderneming in een gunstige financiële situatie verkeert. Het is integendeel zo dat uit de in de loop van het onderzoek vergaarde gegevens blijkt dat ook deze onderneming aanzienlijk minder RBM's verkocht gedurende het onderzoektijdvak.

44. Gelet op het bovenstaande, en aangezien er geen verdere opmerkingen waren met betrekking tot de analyse van de schade, worden de overwegingen 41 tot en met 57 van de voorlopige verordening bij deze bevestigd, en wordt geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening.

45. OORZAKELIJK VERBAND

46. Gevolgen van de invoer met dumping

47. Hoewel enkele belanghebbenden de voorlopige bevindingen met betrekking tot het effect van andere factoren betwistten (zie hieronder), trok niemand de voorlopige conclusie in twijfel dat invoer met dumping vanuit Thailand de bedrijfstak van de Unie schade berokkende. De overwegingen 58 tot en met 64 van de voorlopige verordening worden daarom bevestigd.

48. Gevolgen van andere factoren

49. Enkele belanghebbenden betwistten de voorlopige bevindingen met betrekking tot het effect van andere factoren, en beweerden dat een krimpende vraag, concurrentie tussen EU-producenten, invoer vanuit India, en/of schade die de bedrijfstak zichzelf had toegebracht, de voornaamste oorzaak van de schade waren.

50. Wat de krimpende vraag betreft, zij gewezen op de overwegingen 25 tot en met 30, die de al in de voorlopige verordening vastgestelde verbruikstrend bevestigen. De bewering dat de gevolgen van de inkrimping van de vraag onderschat zijn, moet daarom van de hand gewezen worden. Er zij desalniettemin aan herinnerd dat in overweging 67 van de voorlopige verordening geconcludeerd werd dat daling van het verbruik inderdaad kon hebben bijgedragen tot de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Unie had geleden, hoewel dit effect zonder twijfel aanzienlijk versterkt was door de invoer met dumping. Het effect van de daling van het verbruik was echter niet zodanig dat het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de geconstateerde schade erdoor verbroken werd.

51. De Thaise exporteur voerde verder aan dat de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade mede veroorzaakt was door de concurrentie tussen de producenten van de Unie. Dit zou hoofdzakelijk blijken uit het feit dat de daling van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie samenviel met een toename van het marktaandeel van de andere EU-producent.

52. De door de Thaise exporteur gepresenteerde berekeningen zijn weliswaar niet geheel correct, maar het is waar dat het marktaandeel van de tweede producent toenam gedurende het tijdvak van het onderzoek naar de schade. Er zij echter aan herinnerd dat deze producent, zoals opgemerkt in overweging 30 van de voorlopige verordening, aanzienlijke hoeveelheden RBM's uit Thailand importeert. Het valt op dat deze producent in hetzelfde jaar waarin hij zijn verkoop van in de EU vervaardigde producten en zijn marktaandeel kon opvoeren, ook aanzienlijk meer RBM's van oorsprong uit Thailand verkocht. Deze producent was een belangrijke importeur van Thaise RBM's en kocht een aanzienlijk deel van de Thaise uitvoer in dat jaar. Ook als het inderdaad zo is dat de tweede EU-producent erin slaagde een deel van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie over te nemen, valt toch aan te nemen dat die onderneming daartoe in staat was mede omdat zij profiteerde van de invoer met dumping uit Thailand. Er zij aan herinnerd dat deze producent geacht werd niet onder de definitie van de bedrijfstak van de Unie te vallen, juist omdat zijn invoeractiviteiten een met de eigen productie vergelijkbaar volume betroffen.

53. Het al in overweging 69 van de voorlopige verordening besproken argument dat invoer uit India ook schade toebracht aan de bedrijfstak van de Unie werd opnieuw aangevoerd door de belanghebbenden. Zij baseerden zich op het feit dat India in de EU een marktaandeel van ongeveer 50% heeft, dus drie maal meer dan Thailand, en dat de overeenkomstige gemiddelde prijzen met 3% daalden tussen 2009 en het OT, en de EU-prijzen met 24% onderboden. Ook benadrukten zij dat een aanzienlijk deel van de invoer uit India werd aangekocht door een met de bedrijfstak van de Unie verbonden onderneming.

54. Zij voerden echter geen nieuwe argumenten aan op dit punt en deze beweringen zijn al besproken in de voorlopige verordening. Het absolute niveau van de invoer uit India was in totaal inderdaad hoger dan dat van de invoer uit Thailand, maar deze invoer ontwikkelde zich anders, zoals uiteengezet in de voorlopige verordening: terwijl de invoer uit Thailand als geheel gezien steeg gedurende het tijdvak van het onderzoek naar de schade, zowel in absolute als in relatieve cijfers, daalde de invoer uit India (met bijna 10%) en het marktaandeel liep ook terug. Bovendien was het gemiddelde Indiase prijsniveau hoger dan de Thaise invoerprijzen. Het is juist dat een met de bedrijfstak van de Unie verbonden onderneming RBM's uit India importeert, maar uit het onderzoek is gebleken dat de omvang van deze invoer in loop van de jaren aanzienlijk gedaald is, zoals vermeld in overweging 32.

55. Ten slotte beweerden verschillende belanghebbenden ook dat de klager klanten verloor omdat hij actief werd op de downstreammarkt, via zijn moederbedrijf, Ring International Holding (RIH), en dat de verkoop van RBM's aan verbonden ondernemingen nader bestudeerd zou moeten worden omdat daarbij geen marktconforme prijzen berekend zouden worden. Deze argumenten zijn echter afgewezen omdat zij niet onderbouwd werden en omdat uit het onderzoek bleek dat de verkoop aan verbonden ondernemingen te verwaarlozen was in verhouding tot de totale verkoop.

56. Conclusie inzake het oorzakelijke verband

57. Op grond van het bovenstaande worden de voorlopige conclusies in de overwegingen 65 tot en met 76 van de voorlopige verordening bevestigd. Ook al hebben andere factoren dan invoer ook enig effect gehad op de situatie van de bedrijfstak van de Unie, de conclusie is dat de invoer met dumping uit Thailand aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Unie heeft toegebracht in de zin van artikel 3, lid 6, van de basisverordening; deze conclusie is gebaseerd op een analyse waarbij de effecten van alle bekende factoren naar behoren zijn onderscheiden, en zijn gescheiden van de schade veroorzakende gevolgen van de invoer met dumping.

58. BELANG VAN DE UNIE

59. Twee van de vijf importeurs die meewerkten gedurende het onderzoek reageerden op de mededeling van de voorlopige bevindingen en dienden schriftelijk opmerkingen in. Een van deze importeurs verzocht te worden gehoord, evenals een van de andere importeurs. Ook besloot de Commissie een controlebezoek te plaatse te brengen aan de enige gebruiker die aan het onderzoek deelnam.

60. Er zijn geen opmerkingen gemaakt ten aanzien van de overwegingen 79 tot en met 90 van de voorlopige verordening betreffende de beschrijving van de markt en de sectie betreffende het belang van de bedrijfstak van de Unie.

61. Importeurs en handelaren

62. Er zij om te beginnen aan herinnerd dat in de voorlopige verordening geconcludeerd werd dat de instelling van maatregelen een significant negatief effect zou kunnen hebben op de situatie van slechts één importeur, die ook RBM's produceert in de EU. Deze importeur reageerde niet op de instelling van de voorlopige maatregelen.

63. Een andere importeur, die eveneens om een hoorzitting met de daarvoor bevoegde ambtenaar verzocht, betwistte hoofdzakelijk de berekening van de dumpingmarge, de schadeanalyse en de berekening van het verbruik in de EU. Hij had echter geen opmerkingen met betrekking tot de analyse van het belang van de Unie.

64. Een derde importeur, die 20% van invoer uit Thailand vertegenwoordigt, verzocht om een hoorzitting waarin hij uitlegde dat hij, in tegenstelling tot de eerder tijdens het onderzoek verstrekte informatie, niet alle activiteiten in verband met RBM's had gestaakt – zoals werd aangenomen in overweging 92 van de voorlopige verordening – maar die naar een andere vestiging had overgeheveld. De importeur legde verder uit dat zijn kernactiviteiten andere producten betreffen en dat RBM's alleen een aanvulling daarop vormen, en dat het mogelijk is dat hij eventueel RBM's uit Thailand zal (blijven) importeren, ook als er maatregelen worden ingesteld. Dit zal echter, gezien de overheadkosten van zijn uitgebreide distributienetwerk, afhangen van de hoogte van de antidumpingrechten en van de vraag of prijsverhogingen aan de klanten doorberekend kunnen worden. Deze importeur zou echter geen significante negatieve gevolgen ondervinden van staking van de handel in RBM's, aangezien deze activiteit voor hem van ondergeschikt belang is.

65. Gebruikers

66. Zoals vermeld in overweging 5 werden de antwoorden op de vragenlijst van de enige meewerkende gebruiker geverifieerd tijdens een controlebezoek ter plaatse, na de instelling van de voorlopige maatregelen. Deze gebruiker betrekt RBM's van verschillende producenten in onder andere de EU, India en Thailand. Hij importeerde ook uit China maar heeft sinds de instelling van antidumpingrechten andere leveranciers gevonden.

67. De invoer uit Thailand vormde ongeveer 10% van de totale aankoop van RBM's, en de onderneming heeft na de instelling van de voorlopige maatregelen besloten geen Thaise producten meer te importeren. De maatregelen hebben kennelijk tot nu toe geen significant negatief effect gehad op de economische situatie van deze onderneming, die echter de inperking van haar leveringsbronnen betreurt, en vooral ook dat zij niet meer in alle gevallen op snelle levering van RBM's kan rekenen.

68. Belanghebbenden herhaalden hun argument, dat ook al in de voorlopige verordening besproken is, dat de instelling van maatregelen zou leiden tot beperkte leveringsbronnen voor de markt van de EU. Het is dan ook zinvol nog eens te herhalen dat uit het onderzoek bleek dat de markt van de Unie gekenmerkt wordt door een beperkt aantal marktdeelnemers: er is één producent in India, één in Thailand, twee in de EU, en een klein aantal in China. Het doel van antidumpingmaatregelen is eerlijke concurrentie op de markt van de EU te herstellen, niet invoer te verhinderen. Maatregelen om de handelsverstorende werking van invoer te compenseren, kunnen natuurlijk leiden tot een vermindering van het volume van die invoer. Dat is op zichzelf echter geen reden om te stellen dat maatregelen tegen invoer met dumping niet gerechtvaardigd zijn. Men zou zelfs kunnen stellen dat het waarborgen van eerlijke concurrentie op de markt van de EU een noodzakelijke voorwaarde is om het voortbestaan op de lange termijn van meerdere leveringsbronnen te verzekeren.

69. Naar verwachting zal na instelling van het definitieve recht, dat lager is dan het voorlopige, invoer vanuit Thailand nog steeds mogelijk zijn, en het onderzoek heeft uitgewezen dat er ook andere leveringsbronnen zijn, al is het aantal daarvan beperkt.

70. Conclusie inzake het belang van de Unie

71. In het licht van het bovenstaande, en aangezien er geen andere opmerkingen waren, worden de overwegingen 77 tot en met 110 van de voorlopige verordening bevestigd, en wordt geconcludeerd dat er, op grond van de informatie over het belang van de Unie, over het geheel genomen geen dwingende redenen zijn die tegen de instelling van definitieve maatregelen op de invoer van RBM's van oorsprong uit Thailand pleiten.

72. DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN

73. Schademarge

74. Daar geen opmerkingen over de schademarge werden ontvangen, worden de overwegingen 111 tot en met 114 van de voorlopige verordening bevestigd.

75. Definitieve maatregelen

76. Wat de betreft de hoogte van het recht dat noodzakelijk zou zijn om de gevolgen van de schade veroorzakende dumping op te heffen, is opgemerkt dat dit niet meer dan 6% zou moeten zijn, aangezien bij de invoer uit India geen dumping verondersteld wordt, en de prijs daarvan is 6% hoger dan die van de invoer uit Thailand. Er zij op gewezen dat het doel van antidumpingrechten niet is de prijzen gelijk te trekken met die van producten uit andere bronnen, maar de verstorende effecten van schade veroorzakende dumping op te heffen.

77. Gelet op de conclusies inzake dumping, schade, oorzakelijk verband en belang van de Unie moet overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening een definitief antidumpingrecht worden ingesteld dat volgens de regel van het laagste recht gelijk is aan de dumpingmarge of, indien deze lager is, de schademarge. In dit geval moet het recht bijgevolg worden vastgesteld op het niveau van de geconstateerde dumping. Dit werd berekend op 16,3%, een significante daling ten opzichte van de voorlopige fase.

78. Op grond van het voorgaande bedraagt het definitieve antidumpingrecht voor de medewerkende exporteur 16,3%.

79. DEFINITIEVE INNING VAN HET VOORLOPIGE RECHT

80. Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarge en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden, wordt het noodzakelijk geacht de bedragen die als zekerheid zijn gesteld uit hoofde van het bij de voorlopige verordening ingestelde voorlopige antidumpingrecht, definitief te innen tot het bedrag van het recht dat definitief bij deze verordening is ingesteld, Daar het definitieve recht lager is dan het voorlopige, moeten de als zekerheid gestelde bedragen die het bedrag van het definitieve recht overschrijden, worden vrijgegeven,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op bepaalde ringbandmechanismen, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 8305 10 00 (TARIC-codes 8305 10 00 11, 8305 10 00 13, 8305 10 00 19, 8305 10 00 21, 8305 10 00 23, 8305 10 00 29, 8305 10 00 34, 8305 10 00 35 en 8305 10 00 36) van oorsprong uit Thailand. Voor de toepassing van deze verordening bestaan ringbandmechanismen uit minstens twee stalen plaatjes of draden met, hierop bevestigd, minstens vier halve ringen van staaldraad die met een stalen dekplaatje samen worden gehouden. Het mechanisme kan worden geopend hetzij door aan de halve ringen te trekken, hetzij door een klein stalen trekkermechanisme te bedienen dat aan het ringbandmechanisme is bevestigd.

2. Het definitieve antidumpingrecht dat van toepassing is op de nettoprijs, grens Unie, vóór inklaring, van het in lid 1 genoemde product bedraagt 16,3%.

3. Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

Artikel 2

De bedragen die als zekerheid zijn gesteld uit hoofde van het bij Verordening (EU) nr. 118/2011 ingestelde voorlopige antidumpingrecht op bepaalde ringbandmechanismen, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 8305 10 00 (TARIC-codes 8305 10 00 11, 8305 10 00 13, 8305 10 00 19, 8305 10 00 21, 8305 10 00 23, 8305 10 00 29, 8305 10 00 34, 8305 10 00 35 en 8305 10 00 36) en van oorsprong uit Thailand worden definitief geïnd tot het bedrag van het bij artikel 1 ingestelde definitieve recht. De bedragen die als zekerheid zijn gesteld en die het bedrag van het definitieve antidumpingrecht overschrijden, worden vrijgegeven.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te

Voor de Raad

De voorzitter

[1] PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

[2] PB L 37 van 11.2.2011, blz. 2.