Nr. Cl 16/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.5.86 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevin­
gen der Lid-Staten inzake levensmiddelenadditieven die in voor menselijke voeding bestemde 
waren mogen worden gebruikt 
COM(86) 87 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 17 april 1986) 
(86/C 116/02) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Co­
mité, 
Overwegende dat verschillen tussen nationale wetgevin­
gen inzake levensmiddelen-additieven en de gebruiks-
voorwaarden daarvan voor het vrije verkeer van levens­
middelen een belemmering vormen, concurrentieverval­
sing in de hand kunnen werken en uit dien hoofde de 
totstandkoming of de werking van de gemeenschappe­
lijke markt rechtstreeks ongunstig kunnen beïnvloeden; 
Overwegende dat de onderlinge aanpassing van deze 
wetgevingen voor een vrij verkeer van levensmiddelen 
noodzakelijk is; 
Overwegende dat over het opstellen van lijsten met de 
categorieën levensmiddelenadditieven waarop een richt­
lijn van toepassing is, door de Raad volgens de proce­
dure van artikel 100 van het Verdrag moet worden be­
slist; 
Overwegende dat het gebruik van tot dergelijke catego­
rieën behorende levensmiddelenadditieven alleen op 
grondslag van door de Raad vastgestelde erkende weten­
schappelijke en technologische criteria dient te worden 
toegestaan; 
Overwegende dat in het raam van bijzondere richtlijnen 
het bij Besluit 74/234/EEG van de Commissie (') inge­
stelde Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voe­
ding dient te worden geraadpleegd alvorens bepalingen 
worden vastgesteld die voor de volksgezondheid moge­
lijk gevolgen hebben; 
Overwegende dat nadien de opneming van afzonderlijke 
stoffen in een categorie of categorieën levensmiddelen­
additieven vervolgens een technische aangelegenheid is 
die aan de Commissie dient te worden opgedragen; dat het vaststellen van zuiverheidseisen voor dergelijke le­
vensmiddelenadditieven, het opstellen van analyse- en 
bemonsteringsmethoden en de vaststelling van gebruiks-
voorwaarden eveneens technische aangelegenheden zijn 
die aan de Commissie dienen te worden opgedragen; 
Overwegende dat bestaande communautaire bepalingen 
ten aanzien van kleurstoffen, conserveermiddelen, anti-
oxidanten en emulgatoren, stabilisatoren, verdikkings- en 
geleermiddelen in het licht van deze richtlijn wijziging 
behoeven; 
Overwegende dat in alle gevallen, waarin de Raad de 
tenuitvoerlegging van de ten aanzien van levensmiddelen 
vastgestelde voorschriften aan de Commissie opdraagt, 
dient te worden voorzien in een procedure voor nauwe 
samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie in 
het kader van het bij Besluit 69/414/EEG van de 
Raad (2) ingestelde Permanent Comité voor levensmidde­
len, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Deze richtlijn bestrijkt levensmiddelenadditieven 
die bij de vervaardiging of de bereiding van levensmidde­
len worden gebruikt of bestemd zijn om daarbij te wor­
den gebruikt en die, zelfs in gewijzigde vorm, nog in het 
eindprodukt aanwezig zijn, hierna „levensmiddelenaddi­
tieven" te noemen, waarvan de onderscheiden catego­
rieën in bijlage I zijn vermeld. 
2. In de zin van deze richtlijn wordt onder „levens­
middelenadditief" verstaan: elke stof die op zichzelf ge­
woonlijk niet als voedsel wordt geconsumeerd en die, 
ongeacht de voedingswaarde ervan, gewoonlijk niet als 
typisch voedselingrediënt wordt gebruikt en die om tech­
nologische redenen, organoleptische daaronder begre­
pen, bij het vervaardigen, bewerken, bereiden, behande­
len, verpakken, vervoeren of bewaren van dat voedsel 
bewust daaraan wordt toegevoegd, waarbij als gevolg 
van die toevoeging de stof zelf dan wel de de begelei­
dende stoffen ervan, daadwerkelijk of naar redelijker­
wijs mag worden verwacht, rechtstreeks of onrecht­
streeks, een bestanddeel van dergelijk voedsel worden. 
O PB nr. L 136 van 20. 5. 1974, blz. 1. (2) PB nr. L 291 van 19. 11. 1969, blz. 9. 
16. 5. 86 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 116/3 
Dit begrip omvat geen stoffen die als voedingsstoffen 
aan levensmiddelen worden toegevoegd. 
3. Deze richtlijn is niet van toepassing op: 
a) bewerkingshulpstoffen; 
b) stoffen die voor de bescherming van planten en plant­
aardige produkten worden gebruikt en onder commu­
nautaire fytosanitaire voorschriften vallen; 
c) voor gebruik van voor levensmiddelen bestemde reuk­
en smaakstoffen die onder het toepassingsgebied val­
len van Richtlijn ../.../ EEG van de Raad [aro­
ma's]. 
Artikel 2 
1. Bij de vervaardiging of de. bereiding van een levens­
middel mogen voor een in bijlage I omschreven techni­
sche functie geen andere levensmiddelenadditieven wor­
den gebruikt dan die in lijsten opgenomen en in voorko­
mend geval slechts onder de daarbij bepaalde voorwaar­
den. 
2. Levensmiddelenadditieven worden in één van de ca­
tegorieën van bijlage I ingedeeld aan de hand van de 
hoofdfunctie die gewoonlijk aan dat levensmiddelenaddi­
tief wordt toegekend. Indeling van het additief in een be­
paalde klasse sluit echter de mogelijkheid dat de stof 
meer functies heeft, niet uit. 
3. Levensmiddelenadditieven mogen alleen in een lijst 
worden opgenomen indien zij voldoen aan de in bijlage 
II vermelde criteria inzake veiligheid en technologische 
noodzaak. 
Artikel 3 
1. Voor bijzondere bepalingen met betrekking tot in 
bijlage I opgenomen categorieën levensmiddelenadditie­
ven worden bijzondere richtlijnen vastgesteld. 
2. De bijzondere richtlijnen alsmede wijzigingen op 
bestaande bijzondere richtlijnen inzake bepaalde catego­
rieën additieven, worden volgens de procedure van arti­
kel 9 vastgesteld. 
3. De bijzondere richtlijnen omvatten: 
a) de lijst met stoffen waarvan het gebruik met uitsluir 
ting van alle andere stoffen wordt toegestaan ;l 
b) de zuiverheidseisen voor de desbetreffende stoffen; w 
c) zo nodig, de levensmiddblen waiaraan deze stoffen 
mogen worden toegevoegd; en; de voorwaarden waar­
onder deze toevoeging mag plaatsvinden; ; 
d) zo nodig, de analysemethoden die nodig zijn om te 
controleren of aan de onder b) bedoelde zuiverheids­
eisen is voldaan; , ,i ! / • , -./ i ; ' e) zo nodig, de wijze van bemonstering en de methoden 
voor de kwalitatieve en kwantitatieve analyse van le­
vensmiddelenadditieven in en op levensmiddelen; 
f) andere voorschriften die nodig zijn om te bewerkstel­
ligen dat aan de bepalingen van artikel 2 wordt vol­
daan. 
Bepalingen die voor de volksgezondheid mogelijk gevol­
gen hebben, worden vastgesteld na raadpleging van het 
Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding. 
Artikel 4 
1. Indien een Lid-Staat op grond van nieuwe gegevens 
of van nieuwe inzichten in bestaande gegevens, die na de 
vaststelling van deze of van een krachtens artikel 3 opge­
stelde richtlijn zijn verkegen, welbepaalde redenen heeft 
om vast te stellen dat de toevoeging aan levensmiddelen 
van één van de stoffen die in één van de categorieën van 
bijlage I worden genoemd, of het maximumgehalte dat 
daarvan aanwezig kan zijn, dan wel het gehalte van één 
of meer van de bestanddelen die in de in artikel 3 be­
doelde zuiverheidseisen zijn omschreven, voor de ge­
zondheid van de mens gevaar oplevert, alhoewel die toe­
voeging of dat gehalte aan de bepalingen van deze richt­
lijn of van een krachtens artikel 3 opgestelde richtlijn 
voldoet, kan die Lid-Staat de toepassing van de desbe­
treffende bepalingen op zijn grondgebied tijdelijk op­
schorten of beperken. De Lid-Staat stelt de overige Lid-
Staten en de Commissie daarvan onverwijld in kennis 
onder vermelding van de argumenten die tot zijn besluit 
hebben geleid. 
2. De Commissie onderzoekt zo spoedig mogelijk de 
door de Lid-Staat opgegeven redenen en raadpleegt de 
Lid-Staten binnen het Permanent Comité voor levens­
middelen; zij brengt vervolgens onverwijld advies uit en 
neemt de passende maatregelen. 
3. Indien de Commissie wijzigingen in jëëze richtlijn 
noodzakelijk acht om aan de in lid lirBödoeide moeilijk­
heden het hoofd te bieden en)td£Tfcèls'ëhërmtóg vain de 
volksgezondheid te waarbdrgeftVfëidë^ij Öifët!hèt öög op 
de vaststelling van ditfwl|£igirig«n/iÜëj óïöiéëtfürë vari arti­
kel 9 in; in dat gèvkl-Mh tfë^iti^St^aï^ie^vrijWarings-
maatregelen heeft getroffen, deze handhaven totdat de 
wijzigingien zijni vastgesteld! r •>(,<>.!: ••><: i; i 
Artikel 5 
,;ï.' j!>LeVjehsmïddelèna^aitieveri 'cbe' niét' vóór verkoop 
jaan ,'cfé eiftdyerDrui&ejr"'zijn' b ësteftid^ mögêh uitsluitend in 
cfe' riandeï? worden' geEradnVllff Hien op =aeVerpakking de 
volgende, goed zichtbare, duidelijk leesbare en onuitwis-
bare informatie is aangebracht:,,. 
^f;qv.>/ -A) O.r. .*,:.; -y .ii.lö Tj!\)!V,ni[f;.ub )'•:> '.'••• (}(.' • 
a)f!vbbrlëvfehsmlddélëri'adHitiéV'éri'dié' afzonderlijk of met 
elkaar gemengd worden verhandeld, van elk bestand­
deel de naam die in cqmniupautaire bepalingen die op 
het additief betrekking''hebben wordt genoemd, en 
• ;.jj Hgfc EEG-nummer^fi bjj> h^^d^sk^n.^an comtnu-
,i, (fiamaire, ï&ytf^efo^fr/owfé^v'Wëi fM &et. iPrö>-
,,0 duktjud.ifc yojdoend^ nauj^kqv<rigMji$^Qrn( onderscheid 
Nr.C 116/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.5.86 
met andere produkten mogelijk te maken, in aflo­
pende volgorde van het gewichtsaandeel dat elk be­
standdeel in het totaal heeft. 
Andere stoffen, materialen of voedselingrediënten 
mogen uitsluitend in hoeveelheden voorkomen die 
strikt nodig zijn om het opslaan, verhandelen, stan­
daardiseren, verdunnen of oplossen van een of meer 
levensmiddelenadditieven te vergemakkelijken; de 
aanwezigheid ervan in de mengsels moet worden ver­
meld in aflopende volgorde van het gewichtsaandeel 
dat elk bestanddeel in het totaal heeft; 
b) hetzij de vermelding „voor gebruik in levensmidde­
len", hetzij een meer specifieke aanduiding waarvoor 
het additief in levensmiddelen is bestemd; 
c) zo nodig bijzonderheden over de opslag of het ge­
bruik; 
d) gebruiksaanwijzingen, indien daarzonder behoorlijk 
gebruik van het additief onmogelijk is; 
e) een nummer ter aanduiding van de partij; 
f) de naam of handelsnaam en het adres van de fabri­
kant of van de verpakker dan wel van een in de Ge­
meenschap gevestigde verkoper; 
g) een aanduiding van het percentage van elk bestand­
deel waarvoor in een levensmiddel een kwantitatieve 
beperking geldt of andere passende gegevens over de 
samenstelling waarmee de afnemer kan voldoen aan 
enigerlei voor het levensmiddel geldende communau­
taire of, bij gebreke daarvan, nationale bepaling. In­
dien deze kwantitatieve beperking voor een groep be­
standdelen geldt, die afzonderlijk of in combinatie 
worden gebruikt, mag het gecombineerde percentage 
in één getal worden aangegeven. In gevallen waarin 
krachtens communautaire voorschriften materialen 
voor standaardisatiedoeleinden mogen worden toege­
voegd, mag ervan worden uitgegaan dat de hoeveel­
heid additieven ook de toegestane hoeveelheid mate­
riaal voor standaardisatiedoeleinden omvat; 
h) de nominale nettohoeveelheid in massa- of volume-
eenheden. 
2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 mogen de bij 
lid 1, onder d), g) en h), vereiste gegevens op de vóór of 
bij de levering over te leggen, met de zending verband 
houdende handelsdocumenten worden vermeld, mits de 
vermelding ,,voor de bereiding van levensmiddelen, niet 
voor verkoop in de detailhandel" duidelijk op de verpak­
king van het produkt of op zijn recipiënt is aangebracht. 
Artikel 6 
Levensmiddelenadditieven die bestemd zijn om aan de 
eindverbruiker te worden verkocht, mogen slechts in de 
handel worden gebracht indien op de verpakking of op de recipiënten ervan de volgende goed zichtbare, duide­
lijk leesbare en onuitwisbare gegevens zijn aangebracht: 
a) de naam waaronder het produkt wordt verkocht. 
Deze naam is die welke wordt genoemd in commu­
nautaire bepalingen die voor het betrokken produkt 
gelden met het EEG-nummer ervan, of, bij het ont­
breken van communautaire bepalingen, een beschrij­
ving van het produkt die voldoende nauwkeurig is om 
het van andere produkten waarmee het kan worden 
verward, te kunnen onderscheiden; 
b) de gegevens die volgens artikel 5, lid 1, onder a), b), 
c), d), e), f) en h), zijn vereist; 
c) de datum van minimale houdbaarheid in de zin van 
artikel 9 van Richtlijn 79/112/EEG van de Raad O; 
d) elk ander in de in artikel 3 bedoelde bijzondere richt­
lijnen voorgeschreven gegeven. 
Artikel 7 
De bepalingen van de artikelen 5 en 6 gelden onvermin­
derd meer gedetailleerde en uitgebreidere wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen inzake metrologie of in­
zake de indeling, verpakking en etikettering van gevaar­
lijke stoffen en preparaten of het vervoer daarvan. 
Artikel 8 
Ten aanzien van de wijze waarop de in de artikelen 5 en 
6 genoemde bijzonderheden moeten worden aangeduid, 
onthouden de Lid-staten zich van het stellen van eisen 
die verder gaan dan hetgeen in die artikelen is bepaald. 
De in de artikelen 5 en 6 vermelde bijzonderheden moe­
ten in een voor de afnemer gemakkelijk te begrijpen taal 
zijn gesteld, tenzij andere maatregelen zijn getroffen om 
te waarborgen dat deze wordt ingelicht. Deze bepaling 
belet niet dat dergelijke bijzonderheden in verscheidene 
talen worden aangeduid. 
Artikel 9 
In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit arti­
kel omschreven procedure beslist de Commissie na raad­
pleging van het bij Beschikking 69/414/EEG ingestelde 
Permanent Comité voor levensmiddelen, hierna te noe­
men het „Comité". Het Comité beraadslaagt over de 
door de Commissie voorgelegde verzoeken om advies. 
De Commissie kan aan haar verzoek om advies een ter­
mijn verbinden, waarbinnen het advies moet worden uit­
gebracht. De beraadslagingen in het Comité leiden niet 
tot een stemming. Ieder lid van het Comité kan evenwel 
verlangen dat zijn standpunt in de notulen wordt opge­
nomen. 
O PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. 
16.5.86 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 116/5 
Artikel 10 
1. De Lid-Staten nemen alle nodige maatregelen om 
te bewerkstelligen dat levensmiddelenadditieven die tot 
de in bijlage I opgenomen categorieën behoren, slechts 
in de handel worden gebracht, indien deze aan de defini­
ties en voorschriften in deze richtlijn en de bijlagen vol­
doen. 
2. De Lid-Staten mogen de handel in levensmiddelen­
additieven, levensmiddelen en voedselingrediënten, in­
dien deze aan de bepalingen van deze richtlijn en van de 
bijzondere richtlijnen voldoen, niet op met levensmidde­
len verband houdende gronden verbieden, beperken of 
belemmeren. 
Artikel 11 
Maatregelen ter aanpassing van bestaande communau­
taire richtlijnen aan deze richtlijn worden overeenkom­
stig de procedure van artikel 9 vastgesteld. 
Artikel 12 
De Lid-Staten mogen de samenstelling, de etikettering of 
het gedrag in levensmiddelen van levensmiddelenadditie­ven niet aangrijpen als redenen om het in de handel 
brengen en het gebruik van levensmiddelen, indien deze 
aan de eisen van deze richtlijn en aan die van de bijzon­
dere richtlijnen voldoen, te verbieden, te beperken of te 
belemmeren. 
Artikel 13 
De Lid-Staten wijzigen hun wettelijke en bestuursrechte­
lijke bepalingen zodanig dat: 
— de handel en de verkoop van levensmiddelenadditie­
ven die aan deze richtlijn voldoen, uiterlijk [18 
maanden na kennisgeving] is toegestaan, onvermin­
derd de toepassing van nationale bepalingen die bij 
gebreke aan bijzondere richtlijnen van toepassing zijn 
op bepaalde groepen levensmiddelenadditieven; 
— de handel in en het gebruik van levensmiddelenaddi­
tieven die niet aan deze richtlijn voldoen [vanaf 3 
jaar na kennisgeving] wordt verboden. 
Zij stellen de Commissie onverwijld daarvan in kennis. 
Artikel 14 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
BI/LAGE I 
CATEGORIEËN LEVENSMIDDELENADDITIEVEN 
Kleurstof 
Conserveermiddel 
Antioxidant 
Emulgator 
Verdikkingsmiddel 
Geleermiddel 
Stabilisator 
Smaakversterker 
Voedingszuur 
Zuurteregelaar 
Anti-klontermiddel 
Gemodificeerd zetmeel 
Zoetstof 
Rijsmiddel 
Anti-schuimmiddel 
Glansmiddel 
Meelverbeteraar 
Verstevigingsmiddel 
Gistvoedingsmiddel 
Schuimstabilisator 
Enzym 
Nr.C 116/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.5.86 
BIJLAGE II 
ALGEMENE CRITERIA VOOR HET GEBRUIK VAN LEVENSMIDDELENADDITIEVEN 
1. Alle levensmiddelenadditieven moeten worden onderworpen aan gerichte toxiciteitsprocven en toxicolo­
gische beoordeling. Bij deze beoordeling moeten onder meer cumulatieve, synergistische en versterkende 
effecten van het gebruik ervan worden betrokken. 
Voordat het gebruik van een additief in levensmiddelen wordt aanvaard, moet het aan een gerichte 
toxicologische beoordeling zijn onderworpen. Bij deze beoordeling wordt ervan uitgegaan dat de voor­
gestelde concentratie niet hoger is dan de laagste concentratie die nodig is om de gewenste resultaten bij 
de vervaardiging van levensmiddelen te bereiken. Bovendien moet worden duidelijk gemaakt dat het 
voorgestelde gebruik van het additief technische voordelen heeft en ten voordele is van de consument, 
met andere woorden, moet worden vastgesteld wat de argumenten zijn voor hetgeen doorgaans wordt 
aangeduid met „noodzaak". Op een „noodzaak" voor een levensmiddelenadditiei kan aanspraak wor­
den gemaakt, indien het gebruik van het additief de consument aantoonbare technische, economische of 
andere voordelen biedt. 
Aan het weliswaar betrekkelijk weinig voorkomende verschijnsel van intolerantie van de mens voor 
lichaamsvreemde stoffen kan niet worden voorbijgegaan, ook niet als deze intolerantie niet de klinische 
vorm van overgevoeligheid of allergie aanneemt. 
2. Alken die levensmiddelenadditieven moeten worden goedgekeurd die, voor zover op grond van de 
thans beschikbare informatie kan worden geoordeeld, bij de voorgestelde gebruiksconcentraties voor de 
gezondheid van de consument geen gevaar inhouden. 
3. Aan alle levensmiddelenadditieven moet voortdurend aandacht worden besteed en zij dienen opnieuw te 
worden beoordeeld wanneer zich wijzigende gebi uiixuiistandigheden en nieuwe wetenschappelijke ge­
gevens daartoe aanleiding geven. 
4. Levensmiddelenadditieven moeten te allen tijde aan de goedgekeurde /.•uiverheidseism voldoen. 
5. Het gebruik van levensmiddelenadditieven is alleen gerechtvaardigd wanneer zij voor één of meer van 
de onder a) tot en met d) genoemde doeleinden dienen en alleen dan wanneer deze doeleinden niet met 
andere economisch en technisch bruikbare middelen kunnen worden bereikt en \ oor de gezondheid van 
de consument geen gevaar opleveren: 
a) instandhouding van de voedingskwaliteit van het levensmiddel; een opzettelijke verlaging van de 
voedingskwaliteit van een levensmiddel is alleen gerechtvaardigd indien het levensmiddel geen we­
zenlijk bestanddeel vormt van een normaal dieet ol wanneer het additief nodig is voor de vervaardi­
ging van levensmiddelen voor groepen consumenten met speciale dieetbehoeften; 
•i levering van de benodigde ingrediënten of bestanddelen van levensmiddelen die voor groepen consu­
menten met speciale dieetbehoeften worden vervaardigd; 
e erhoging van de houdbaarheid of stabiliteit van een levensmiddel of verbetering van de reuk- of 
smaakeigciischappen, mits dit de aard, substantie of kwaliteit van het levensmiddel niet zodanig ver­
andert dat de consument daardoor wordt misleid; 
v i vergemakkelijking van het vervaardigen, verwerken, bereiden, behandelen, verpakken, vervoeren of 
•nslaan van levensmiddelen, mits het additief niet wordt gebruikt om de gevolgen van het gebruik 
v••;.n ondeugdelijke grondstoffen of van ongewenste (en ook onhygiënische) praktijken of technieken 
tiiciens één van deze activiteiten te verhullen. 
6. ( ;oedkeuri> [T van levensmiddelenadditieven moet: 
a) zo- e! mogelek tot specifieke levensmiddelen voor specifieke doeleinden worden beperkt en aan 
specifieke voorv larden zijn gebonden; 
b) voor de laagste ••el-ruiksconcentratie gelden die nodig is om het gewenste effect te bereiken; 
c) zoveel mogelijk mede geschieden op grond van een Aanvaardbare Dagelijkse Opname (ADI) of 
gelijkwaardig gegeven, dat voor de levensmiddelenadditieven is vastgesteld en de waarschijnlijke 
dagelijkse opname van het additief uit alle bronnen. Wanneer het levensmiddelenadditief bestemd is 
om te worden gebruikt in levensmiddelen voor speciale groepen consumenten, moet rekening worden 
gehouden met de waarschijnlijke dagelijkse opname van het additief door consumenten in die 
groepen.