B4-1048, 1094, 1095 en 1096/97

Resolutie over de conclusies van de bijeenkomsten van de Europese Raad te Luxemburg van 21 november en 12 en 13 december 1997 en over het halfjaar Luxemburgs voorzitterschap

Het Europees Parlement,

- gezien de conclusies van de zittingen van de Europese Raad van Madrid, Florence, Dublin en Amsterdam,

- gezien zijn resolutie van 19 november 1997 over het Verdrag van Amsterdam ((Deel II, punt 20 van de notulen van die datum.)),

- onder verwijzing naar zijn resoluties van 4 december 1997 over de mededeling van de Commissie getiteld Agenda 2000 - Naar een sterkere en grotere Unie ((Deel II, punt 3a) van de notulen van die datum.)) en over de mededeling van de Commissie Agenda 2000 - 2006: het financiële kader van de Unie 2000 - 2006, het toekomstig financieringssysteem ((Deel II, punt 3b) van de notulen van die datum.)),

- gezien de conclusies van de Europese Raad te Luxemburg,

- gezien het verslag van de Raad en de verklaring van de commissie over de bijeenkomsten van de Europese Raad van 21 november en van 12 en 13 december 1997 te Luxemburg,

1. juicht het toe dat op de Europese Raad van Luxemburg definitief de weg is vrijgemaakt om de deling van Europa te overwinnen en dat voor de staten van Midden- en Oost-Europa en voor Cyprus de deur naar de vredes- en vrijheidsgemeenschap Europese Unie is geopend;

2. spreekt zijn erkentelijkheid uit over het doelmatig optreden van het Luxemburgs voorzitterschap en de resultaten die bereikt zijn op het gebied van werkgelegenheid, uitbreiding, Economische en Monetaire Unie en juridische en binnenlandse zaken;

3. is zeer goed te spreken over de wijze waarop het Luxemburgse voorzitterschap met het Parlement heeft samengewerkt op bovengenoemde gebieden en met betrekking tot de begrotingsprocedure;

Over de herziening van het EU-Verdrag

4. neemt met tevredenheid kennis van het feit dat de Europese Raad de institutionele hervorming als een "voorafgaande voorwaarde" stelt voor elke uitbreiding, maar betreurt het dat de aard en de omvang van de hervormingen die nodig zijn om het goede functioneren van een vergrote Europese Unie te verzekeren niet nader werden aangegeven; verzoekt de Raad om dit onderwerp op basis van voornoemde resolutie over het Verdrag van Amsterdam, aan de orde te stellen en hierover met het Europees Parlement een politieke dialoog te voeren;

Uitbreiding van de EU

5. is ingenomen met het besluit van de Europese Raad over het toetredings- en onderhandelingsproces, waarmee een begin zal worden gemaakt op de ontmoeting van 30 maart 1998 tussen de ministers van Buitenlandse Zaken van de 15 lidstaten en die van de 10 kandidaat-landen van Midden- en Oost-Europa en van Cyprus;

6. onderstreept verder, tezamen met de Europese Raad, dat de toetredingsverzoeken van al deze landen aan de hand van dezelfde criteria zullen worden beoordeeld en dat zij onder gelijke voorwaarden aan het toetredingsproces kunnen deelnemen;

7. is ingenomen met de instelling van het "toetredingspartnerschap" voor elk van de kandidaat-landen, als instrument dat enerzijds de inspanningen van dat land bundelt om de communautaire verworvenheden ten uitvoer te leggen en aan de criteria van Kopenhagen te voldoen, en anderzijds alle beschikbare financiële steun die uit EU-bron verleend wordt, met inbegrip van het PHARE- programma;

8. betreurt dat de Europese Raad geen melding maakt van de raadpleging van het Parlement inzake het gemeenschappelijke kader voor de partnerschappen en de inhoud van de individuele partnerschapsovereenkomsten;

9. is het met de Europese Raad eens over de landen die de grootste vooruitgang hebben geboekt om aan de toetredings- en onderhandelingscriteria te beantwoorden en dringt er nogmaals op aan dat een begin wordt gemaakt met intensieve onderhandelingen met deze landen, terwijl voor de overige landen de voorbereidingen op de onderhandelingen moeten worden geïntensiveerd en versneld;

10. benadrukt tezamen met de Europese Raad dat het openen van het toetredings- en onderhandelingsproces met alle kandidaat-landen tezamen en het aanknopen van intensieve bilaterale onderhandelingen met zes van deze landen, niet automatisch inhoudt dat deze onderhandelingen voor de verschillende kandidaat-landen gelijktijdig zullen worden afgesloten;

11. wenst dat de Slowaakse Republiek in aanmerking wordt genomen voor de geïntensiveerde strategie ter voorbereiding van toetreding zodat de onderhandelingen onmiddellijk kunnen beginnen wanneer wordt voldaan aan de voorwaarden die Kopenhagen zijn vastgesteld, alsook om zijn economie te kunnen blijven aanpassen aan de voorwaarden voor de Interne Markt; dringt er met name op aan dat het toetredingspartnerschap waarover met dit land zal worden onderhandeld maatregelen bevat inzake de democratie - met inbegrip van minderheidsrechten - en dat de PHARE-kredieten die met democratie verband houden worden gebruikt ter ondersteuning van de maatregelen die bij gezamenlijke overeenkomst voor deze sector zullen worden vastgesteld;

12. deelt het standpunt van de Europese Raad inzake de bijzondere betekenis van de toetreding van Cyprus; is verheugd over de verplichting van het Voorzitterschap en de Commissie, in samenwerking met de regering van Cyprus te zorgen voor de opneming van vertegenwoordigers van de Turks-Cypriotische gemeenschap in de delegatie naar de toetredingsonderhandelingen, en verzoekt Turkije af te zien van eenzijdige maatregelen die het toetredingsproces zouden kunnen belemmeren;

13. is ingenomen met het besluit tot instelling van de Europese Conferentie, waarbij de kandidaat-landen van Midden- en Oost-Europa, Cyprus en Turkije worden uitgenodigd voor ontmoetingen met de lidstaten van de EU; verzoekt de Europese Raad terug te komen op zijn weigering om de Voorzitter van het Parlement uit te nodigen op de bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders tezamen met de voorzitter van de Commissie;

14. verwijst naar zijn standpunt dat een speciale band met Turkije op hoog niveau meer dient te behelzen dan de bestaande Douaneunie; stemt in met de bevestiging van de Europese Raad dat Turkije in aanmerking komt voor toetreding tot de EU, zijn verplichting Turkije te beoordelen aan de hand van dezelfde criteria als de andere kandidaat-lidstaten en zijn erkenning dat een strategie moet worden opgesteld om het land op toetreding voor te bereiden; dringt er bij Turkije op aan zijn eerste reactie op de uitnodiging aan de Europese Conferentie deel te nemen te heroverwegen en nog eens de reële kansen te bezien die deze beslissingen bieden voor nog nauwere betrekkingen;

15. verzoekt de Raad en de Commissie specifieker te bevestigen dat het door de Europese Unie, met name via de Overeenkomst van Lomé gevoerde beleid van ontwikkelingshulp behoort tot de permanente richtsnoeren die moeten worden verduurzaamd en welke door de kandidaatlanden moeten worden aanvaard;

Over de ontwikkeling van de beleidsvormen van de Unie: Agenda 2000

16. neemt nota van de reactie van de Europese Raad op de voorstellen in Agenda 2000 voor de evolutie van het beleid van de Unie en verwijst naar zijn standpunten in zijn reeds genoemde resoluties van 4 december 1997; wacht met belangstelling op de voorstellen die de Commissie op verzoek van de Raad zal voorleggen met betrekking tot de beleidsvormen van de Europese Unie en het financiële kader daarvan;

17. verzoekt de Commissie alle hervormingen van de verschillende gemeenschappelijke marktordeningen voor te leggen zoals omschreven in Agenda 2000, met inbegrip van mediterrane producten, te zorgen voor een coherente aanpak van alle sectoren en de in 1992 begonnen hervormingen van het GLB uit te breiden tot de mediterrane producten; wijst erop dat de doelstellingen van cohesie, de kwaliteit en veiligheid van landbouwproducten en een betere integratie van milieufactoren in productiemethoden nog steeds de grondslagen zijn van het toekomstige landbouwbeleid;

18. herinnert aan de wenselijkheid van herziening van het stelsel van eigen middelen;

19. is verheugd over het besluit bij de financiële steun aan de landen die deelnemen aan het uitbreidingsproces uit te gaan van het beginsel van gelijke behandeling, met bijzondere aandacht voor landen waar de nood het hoogst is;

20. wijst met klem op de noodzaak dat de Raad en de Commissie in overleg met het Parlement een hervorming van de Structuurfondsen waarborgen, waarbij het economische en sociale cohesiebeleid in de Unie wordt verbeterd en uitgebreid; is verheugd dat de belangrijke rol van de structuurfondsen bij het scheppen van arbeidsplaatsen wordt erkend; onderstreept het belang van regionale samenwerking met en tussen kandidaatlanden en verzoekt dat alle initiatieven ter zake worden versterkt;

21. constateert dat de conclusies van de Raad het standpunt van het Parlement steunen dat de kosten van de uitbreiding apart en duidelijk in de toekomstige financiële vooruitzichten moeten voorkomen, en verzoekt de Commissie voorstellen ter zake te doen;

22. neemt met voldoening kennis van het besluit de Commissie te verzoeken een verslag op te stellen over de Noordse dimensie van het EU-beleid;

Over de Economische en Monetaire Unie

23. verheugt zich erover dat de coördinatie van het economisch beleid (die ook zal worden uitgebreid tot de lidstaten die niet in de euro-zone worden opgenomen) verbeterd is ten einde de Monetaire Unie te versterken en economische groei en werkgelegenheid te verzekeren, zoals werd benadrukt in de resolutie in bijlage I van de conclusies van de Europese Raad; verwelkomt eveneens de vastbeslotenheid van de Europese Raad om de brede economische richtsnoeren om te zetten in een doeltreffend instrument voor het waarborgen van duurzame convergentie van het economische beleid van de lidstaten en dringt aan op tenuitvoerlegging van de punten die naar voren zijn gekomen in zijn resolutie van 4 december 1997 over de economische beleidscoördinatie in stadium 3 van de EMU: gemeenschappelijke basis en vooruitgang ((Deel II, punt 4 van de notulen van die datum.));

24. spreekt zijn bezorgdheid erover uit dat de kwestie van transparantie in het proces van economische beleidscoördinatie door de Europese Raad niet is aangesneden; spreekt met name zijn bezorgdheid uit over de bepaling dat de vergaderingen van de Raad-ECOFIN beperkt worden tot "ministers plus een ambtenaar"; onderstreept de noodzaak om de rol van het Parlement te versterken bij de procedures van de artikelen 103 en 104 van het Verdrag, teneinde een element van transparantie in het coördinatieproces te introduceren;

25. is overigens van mening dat de invoering van de euro zijn eigen integrerende dynamiek zal genereren;

26. geeft uiting aan de wens dat alle lidstaten die voldoen aan de criteria van Maastricht deelnemen aan de eerste groep van EMU-deelnemers;

27. is ingenomen met het aan de Raad en de Europese Centrale Bank verstrekte mandaat om de Europese Unie in monetaire aangelegenheden naar buiten toe te vertegenwoordigen in de internationale organisaties en in de betrekkingen met derde landen;

28. herhaalt zijn mening dat het Economisch en Financieel Comité zou moeten bestaan uit vertegenwoordigers wier bevoegdheden het economische beleidselement van de taak van het Comité volledig dekken; wijst erop dat de Comitéleden zouden moeten worden verplicht regelmatig voor de bevoegde commissie van het Parlement te verschijnen;

29. juicht het toe dat wordt ingezien dat, terwijl de ministers van de lidstaten die deelnemen aan de besprekingen over de euro informeel onderling bijeenkomen om kwesties in verband met hun gemeenschappelijke specifieke verantwoordelijkheden te bespreken, kwesties van algemeen belang zullen worden besproken door de ministers van alle lidstaten en met name dat de ECOFIN-Raad het enige orgaan is dat uit hoofde van het Verdrag de bevoegdheid heeft om de brede economische richtsnoeren te formuleren en goed te keuren;

30. betreurt echter dat de Europese Raad er niet in is geslaagd de toekomstige gouverneur van de Centrale Bank aan te wijzen, daar iedere vertraging op dit punt het krediet van de Monetaire Unie slechts negatief kan beïnvloeden;

Over de sociale aspecten en werkgelegenheid

31. bedankt het Luxemburgse voorzitterschap voor zijn grote inzet en onderhandelingsbekwaamheid, waardoor de werkgelegenheidsconferentie een groot succes kon worden en concrete resultaten konden worden geboekt, die ook de door het Europees Parlement gestelde eisen weerspiegelen;

32. is van mening dat de door de Werkgelegenheidstop te Luxemburg aangenomen mechanismen een belangrijke aanzet kunnen vormen voor een effectievere bestrijding van de werkloosheid in de EU; wenst dat de procedures die in het Verdrag van Amsterdam zijn voorzien voor de vaststelling van economische en werkgelegenheidsrichtsnoeren op elkaar worden afgestemd, teneinde een betere coördinatie tussen de macro-economische en structurele maatregelen te bewerkstelligen; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de lidstaten voor hun maatregelen ter uitvoering van de richtsnoeren strenge kwaliteitscriteria hanteren;

33. verzoekt de procedures van artikel 103 van het Verdrag en de procedure die wordt voorzien in het toekomstige artikel 128 van het Verdrag te synchroniseren en ten uitvoer te leggen onder de auspiciën van zowel de ECOFIN-Raad als de Raad Sociale Zaken;

34. is van mening dat de regeringen een centrale rol moeten spelen bij het creëren van een fiscaal en wettelijk klimaat om de onderhandelingen tussen de sociale partners over arbeidstijdverkorting te stimuleren;

35. is ingenomen met de "werkgelegenheidsrichtsnoeren" die regelmatig onder de loep zullen worden genomen volgens een gemeenschappelijke procedure en worden verwerkt in nationale actieplannen voor meerdere jaren als eerste stap op weg naar een gecoördineerd Europees beleid om de werkloosheid te overwinnen;

36. verzoekt de lidstaten, in samenwerking met de Commissie, hun strategische benadering van de ontwikkeling van het menselijk potentieel beter te coördineren; is van mening dat ter waarborging van een hoog niveau van de Europese werkende bevolking, de bedragen in de nationale begrotingen hiervoor aanzienlijk zouden moeten worden verhoogd;

37. is verheugd over de resultaten van de buitengewone Europese Raad inzake werkgelegenheid te Luxemburg en met name over de bekrachtiging van de noodzaak om ondernemers te steunen, om de kansen op de arbeidsmarkt te verbeteren en het beleid inzake gelijke kansen ten uitvoer te leggen;

38. verzoekt de Raad en de Commissie ervoor te zorgen dat de financiële faciliteiten voor het MKB duurzame gevolgen hebben voor de schepping van werkgelegenheid, met name door ontwikkelings- en opleidingsprojecten, zowel voor managers als werknemers;

39. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een deskundigengroep op hoog niveau op te richten om het probleem van de industriële omschakeling en de gevolgen ervan voor de werkgelegenheid aan te pakken, waarbij de samenstelling van de groep een weerspiegeling zou moeten vormen van de verschillende belangengroepen;

40. herinnert de Raad en de Commissie aan het strategische belang van territoriale proefprojecten, tevens in het derde systeem, om nieuwe patronen van werkgelegenheidsgroei en de verspreiding van goede praktijken te bevorderen;

Over de interne markt

41. is ingenomen met het gezamenlijke werkprogramma van het Luxemburgse, Britse en Oostenrijkse voorzitterschap, dat de nodige continuïteit garandeert bij de verwezenlijking van de nagestreefde Interne Markt;

42. staat positief ten opzichte van het door de Commissie ingediende "Scoreboard", als instrument om de lidstaten beter bewust te maken van hun verantwoordelijkheden bij de omzetting en praktische uitvoering binnen de vastgestelde termijnen van de reeds goedgekeurde communautaire richtlijnen en juicht het met name toe dat een procedure is vastgesteld voor de goedkeuring van de richtlijn ter vergemakkelijking van het permanente uitoefenen van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waarin het bewijs van bekwaamheid is verkregen;

Over fiscale aangelegenheden

43. is ingenomen met de bereidheid om maatregelen te nemen tegen de schadelijke fiscale concurrentie tussen de lidstaten, door de bestaande distorsies te verminderen en is van oordeel dat de gedragscode een geschikte eerste stap is om deze schadelijke fiscale concurrentie te voorkomen;

44. is ingenomen met de door het Luxemburgse voorzitterschap gedane stappen om nieuw leven in te blazen aan de onderhandelingen ter harmonisering van de wetgeving inzake de belastingheffing op spaartegoeden en verzoekt de Raad zo spoedig mogelijk een besluit te nemen over een duidelijk tijdschema voor de korte termijn ten behoeve van besluiten inzake alle hangende belastingkwesties;

Over justitie en binnenlandse zaken

45. uit zijn goedkeuring over de praktijk van het Luxemburgse Voorzitterschap om te anticiperen op de raadplegingsprocedure die is opgenomen in het Verdrag van Amsterdam waardoor de Europese samenwerking op de gebieden justitie en binnenlandse zaken wordt verbeterd en dringt er bij het Verenigd Koninkrijk en de volgende voorzitterschappen op aan deze praktijk voort te zetten totdat het Verdrag van Amsterdam in werking treedt;

46. is ingenomen met de vooruitgang die in de tweede helft van 1997 geboekt is op dit gebied en betreurt het, tezamen met de Europese Raad, dat een belangrijke stap in de strijd tegen de georganiseerde misdaad - de ratificatie van de Europolovereenkomst - nog steeds niet is afgesloten; betreurt dat tot dusver geen van de goedgekeurde overeenkomsten van de derde pijler door alle lidstaten is geratificeerd; betreurt ook het feit dat de Raad nog steeds inactief gebleven is op het gebied van het vrije personenverkeer;

Over het vredesproces in het Midden-Oosten

47. is verheugd over de conclusies van de Raad betreffende het vredesproces in het Midden-Oosten en deelt de bezorgdheid van de Raad over het gebrek aan vooruitgang bij de uitvoering van interimakkoorden en het Protocol van Hebron en de aanhoudende impasse met Syrië en Libanon;

48. is van mening dat door alle betrokken partijen een buitengewone inspanning zou moeten worden geleverd om de hervatting van het vredesproces te waarborgen en om spoediger te kunnen overgaan tot onderhandeling over de aspecten die in de definitieve fase van de Oslo-akkoorden zijn voorzien;

49. onderstreept het belang van de goedkeuring van een door de Europese Unie voorgestelde gedragscode en van hervatting van een effectieve dialoog tussen alle landen in de regio;

50. wijst op de betekenis van de "Volk tot Volk"-programma's als essentieel instrument voor de versterking van de dialoog en het herstel van het onderlinge vertrouwen tussen de partijen op het niveau van de burgerbevolking;

51. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie, de politieke samenwerking en de regeringen en parlementen van de lidstaten.