ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.11

De Commissie heeft ook in 2010 een gids m.b.t. het Leven Lang Leren Programma (7) uitgegeven. De zevende specifieke doelstelling van dit programma is het leren van talen en linguïstische diversiteit bevorderen. Het programma bestaat uit vier sectorale programma's: COMENIUS, gericht op het schoolonderwijs, ERASMUS, voor het hoger onderwijs, LEONARDO DA VINCI, voor beroepsopleidingen, en GRUNDTVIG, voor volwasseneneducatie, plus diverse transversale dimensies, waarvan „kernactiviteit” 2 betrekking heeft op talen. Het programma is niet alleen toegankelijk voor de landen van de EU, maar ook voor Turkije, de overzeese landen en gebieden, de Republiek Kroatië en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, in het kader van acties in de fase van voorbereidende maatregelen, en voor partners uit andere landen die bij het LLP betrokken zijn of „waaraan de EU bijzondere prioriteit heeft gegeven met het oog op het op gang brengen van een dialoog over een strategisch beleid inzake onderwijs en opleiding of meertaligheid”. Het Comité hecht groot belang aan een geïntegreerd Europees referentie- en kwaliteitsborgingskader op het vlak van een leven lang leren en spoort de organisaties van het maatschappelijk middenveld aan om het eerste gedeelte van de gids te raadplegen. Het kijkt met belangstelling uit naar het tweede gedeelte, waarin meer zal staan over de middelen die voor meertaligheid uitgetrokken zullen worden (absolute en relatieve cijfers). Aanbeveling 2: het Comité wijst de Commissie er nogmaals op dat er weliswaar enkele verbeteringen zijn aangebracht t.o.v. eerdere programma's, maar dat er nog geen sprake is van een totaalvisie, die de gids over de toegang tot de programma's en procedures begrijpelijker zou maken. Deze programma's en procedures blijven ingewikkeld en leiden nauwelijks tot een grotere deelname van de organisaties die het minst bij de procedurele voorbereiding betrokken zijn, maar die los van omvang of administratieve capaciteit wel een nuttige inbreng kunnen leveren met hun ervaring of creativiteit. Ook sommige openbare onderwijsinstellingen wijzen op de strikte procedurele en organisatorische eisen, die slecht zijn aangepast aan de beperkte administratieve middelen waarover zij beschikken, en op het feit dat de door de programma's toegekende middelen die gebruikt kunnen worden voor de opleiding van jonge tolken (mobiliteit, zeer intensief onderwijs) of hun leraren, ontoereikend zijn.
6.4

Rechtvaardige en fatsoenlijke beloning op basis van een intensievere sociale dialoog. De aanpak van armoede onder werkenden dient ook vergezeld te gaan van een ambitieus loonbeleid. Alle voorstellen voor de invoering van de formule loon = inflatie + passende bijdrage aan de productiviteitsstijging van de betreffende branche met het oog op de internationale concurrentiepositie moeten worden aangemoedigd en ondersteund. In die zin moeten de loononderhandelingen – de hoeksteen van de sociale dialoog – eveneens een cruciale rol spelen in de bestrijding van armoede onder werkenden. Op sectoraal, nationaal en Europees niveau bestaat er geen financiële prikkel voor bedrijven om het cao-overleg tot een goed einde te brengen. Het voeren van een echte sociale dialoog wordt met andere woorden niet beloond. De vooruitgang die er is geboekt op het punt van fatsoenlijk werk, moet worden toegeschreven aan de sociale dialoog, de inspanningen van de sociale partners, het verantwoordelijkheidsgevoel van de bedrijven, de stimulerende en corrigerende maatregelen van de overheden en de rol die banken momenteel spelen ten aanzien van het mkb. De strijd tegen zwartwerk is van doorslaggevende betekenis voor de aanpak van armoede onder werkenden, omdat het vaak de meest kwetsbare groepen zijn die daarmee te maken krijgen (migranten, werknemers zonder vaste baan), maar ook omdat dit de aanzet kan geven tot slavernij, hetgeen natuurlijk in strijd is met het Handvest van de grondrechten.
1.1

Het EESC betreurt dat het niet is geraadpleegd over de voorgestelde richtlijn inzake „Sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen” hoewel in de inleiding bij de richtlijn het tegendeel is vermeld. De voorgestelde richtlijn valt in de regel niet onder een van de gebieden met betrekking waartoe het Comité verplicht moet worden geraadpleegd. Het Comité is evenwel van mening dat het zaak is vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld in dergelijke en aanverwante gevallen te raadplegen daar een en ander gericht is op regulering van kwesties die niet alleen verband houden met de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, maar ook van invloed zijn op de werkgelegenheid en het sociale beleid.
4.21

De Commissie is van plan na deze studie nog een grondigere effectbeoordeling uit te voeren, voordat zij een wetgevingsvoorstel uitwerkt. In deze tweede effectbeoordeling zou rekening moeten worden gehouden met een aantal nieuwe factoren, zoals de nieuwe verordening voor rij- en rusttijden. Daarnaast wil zij in die analyse blijven uitgaan van de uitsluiting van zelfstandige bestuurders van de arbeidstijdregels in de sector. Het Comité ziet niet in welke meerwaarde zo'n nieuwe effectbeoordeling zou hebben.
5.1.1

De aan Eurochambres gelieerde Kamer van koophandel en industrie in Moldavië (CCI) behartigt de belangen van meer dan 1 500 ondernemingen in alle sectoren en is sinds 1999 de belangrijkste instelling voor het bedrijfsleven. Van een organisatie die zich bezighield met het afgeven van certificaten van oorsprong voor in het GOS op de markt gebrachte producten en met het toezicht op de export naar de EU in verband met de preferentiële tariefbehandeling (een taak die nu in handen is van de douane), is de CCI uitgegroeid tot een echte kamer van koophandel die het bedrijfsleven op allerlei manieren ten dienste staat en die met name de export van Moldavische producten en de oprichting van joint ventures met buitenlandse ondernemingen ondersteunt (15). De CCI maakt deel uit van de officiële werkgeversvertegenwoordiging bij onder meer de IAO en is actief op het gebied van de betrekkingen met de EU. Premier Tarlev, die sinds 2001 aan het hoofd van de regering staat, heeft in het verleden belangrijke functies bekleed bij de CCI. De kleine en middelgrote bedrijven (met minder dan dertig werknemers) hebben zich verenigd in een aparte organisatie die financieel en organisatorisch nauw met de CCI verweven is.
4.2

Het is in eenieders belang dat de hele samenleving de zorgverleners helpt aan de gestelde verwachtingen te voldoen, en wel door: — in de opleiding ook aandacht te besteden aan de ethische dimensie en aan respect voor de menselijke persoon en diens rechten, zodat zorgverleners alle implicaties hiervan goed doorgronden en het respect voor de rechten van de patiënt niet als een extra belasting ervaren; — fora te creëren waar zorgverleners met elkaar en met de zorggebruikers ervaringen en ideeën kunnen uitwisselen; — in samenwerking met alle betrokken partijen nieuwe vormen van informatievoorziening over ziekten te ontwikkelen; — nieuwe instemmingsprocedures op te stellen die een therapeutisch verbond mogelijk maken; — nieuwe organisatorische en pedagogische oplossingen te bedenken, bedoeld om de stress die kinderen bij hun behandeling ondervinden, vooral tijdens hun verblijf in het ziekenhuis, te minimaliseren; — binnen de zorginstellingen ethische commissies in het leven te roepen, die de zorgverleners moeten ondersteunen en die moeten toezien op de naleving van de rechten van de patiënt; — de bescherming en bevordering van patiëntenrechten in de ethische codes en gedragscodes voor zorgverleners op te nemen; — recht te doen aan de rol en de taak van alle actoren in de zorgsector om het zorgstelsel inzichtelijker te maken voor de gebruikers; — nieuwe samenwerkingsvormen tussen artsen en andere zorgverleners op te zetten, zoals: — groepspraktijken, gezondheidscentra; — samenwerkingsvormen tussen de medische zorg, de sociaal-medische diensten en de maatschappelijke hulpverlening; — de rol van patiëntenverenigingen, gebruikersorganisaties, consumentenbonden, gezinsverenigingen en burgerverenigingen opnieuw te bekijken, en met name: — vertegenwoordigers van gebruikers op te nemen in vertegenwoordigende organen; — de rol van bepaalde organisaties op het gebied van therapeutische educatie, preventie en patiëntenvoorlichting te erkennen; — een brug te slaan tussen belangenorganisaties en zorginstellingen; — belangenorganisaties de noodzakelijke middelen te verschaffen voor hun activiteiten (opleiding, verlof voor leden van vertegenwoordigende organen enz.); — ziekenhuizen te voorzien van neutrale maar prettige ruimtes waar patiënten met hun vragen terechtkunnen en zich met de hulp van de gebruikersorganisaties kunnen voorbereiden op hun gesprekken met het zorgpersoneel; — niet alleen de zorgverleners, maar ook de belangenorganisaties te betrekken bij de behandeling van klachten en het opstellen van maatregelen die de kwaliteit van de zorg kunnen verbeteren.
5.2

Een en ander heeft negatieve gevolgen gehad voor de werkgelegenheid in Europa. Duitse studies voorspellen dat 27.600 banen verloren zullen gaan tegen 2010, als gevolg van de handel in emissierechten, en dat dit aantal in 2020 zal zijn gestegen tot 34.300 (21). Nog eens 6.100 banen zullen tegen 2010 in Duitsland verloren zijn gegaan als gevolg van de uitvoering van de wet inzake hernieuwbare energie (22). Ten slotte zullen door de uitvoering van het Kyoto-protocol nog eens 318.000 Duitse banen verloren gaan (23). Deze cijfers, die moeten worden afgezet tegen het aantal nieuwe banen, tonen aan dat met een milieuvriendelijk beleid inderdaad „industriële reconversie” tot stand wordt gebracht: o.a. door het gebruik van hernieuwbare energie, waarmee in 2005 in Duitsland een omzetcijfer van 16,4 miljard euro was gemoeid en tot nog toe 170.000 banen zijn geschapen (24). De sectoren milieu- en klimaatbescherming zijn in Duitsland met een omzet van 55 miljard euro (2004) goed voor ongeveer 1,5 miljoen arbeidsplaatsen en dragen met hun aandeel in de Duitse export (31 miljard euro in 2003) bij tot de bescherming van nog veel meer arbeidsplaatsen (25).
3.2.5

In sommige sectoren (met name de staalindustrie) zijn de broeikasgassen het gevolg van fysische-chemische processen. Vanuit technisch oogpunt is de uitstoot in de meeste gevallen al tot het minimum beperkt. De niet-reduceerbare fysische-chemische uitstoot zou moeten worden uitgesloten van het EU-ETS. Dit ontslaat de betrokken industrietakken overigens niet van hun verplichting om de uitstoot in andere sectoren (bv. energieopwekking) terug te dringen. Een andere kritische factor is de bovengrens aan de totale omvang van de emissierechten voor zowel individuele staten als individuele exploitanten van emissiebronnen. Aangezien het systeem pas op gang begint te komen, is er totnogtoe geen substantiële ervaring opgedaan met het functioneren en de praktische gevolgen ervan. De meningen over die gevolgen lopen overigens uiteen van uitermate sceptisch tot overdreven optimistisch. Het is in ieder geval zo dat zélfs door de ontwerpers van het systeem, er in de totaalbalans van de door alle voorgenomen emissiereductiemaatregelen te verwachten vermindering van de uitstoot géén concrete waarden zijn opgenomen van een door het EU-ETS veroorzaakte uitstootvermindering. Desalniettemin geeft het bedrijfsleven de voorkeur aan een goed functionerend en niet-discriminerend systeem voor emissierechtenhandel, bóven belastingheffing op energie.
5.7

In het licht van het voorgaande behoeft het verder geen betoog dat het probleem slechts gedeeltelijk kan worden opgelost door overschakeling op duurzame energiebronnen en industriegrondstoffen. Het komt erop aan dat technologieën worden ingezet waarvoor, bij gelijkblijvende dienstverlening, beduidend minder energie en grondstoffen worden verbruikt dan tegenwoordig het geval is. Een voorbeeld is de staalindustrie, waar het energieverbruik en de CO2-uitstoot de afgelopen veertig jaar ongeveer met de helft is teruggebracht. Deze industrie heeft samen met onderzoeksinstellingen een consortium gevormd, de ULCOS (Ultra Low Co2 Steelmaking) om nog meer bezuinigingsmogelijkheden te creëren: het plan is om door een aanzienlijke terugdringing van de emissies een doorbraak te forceren naar energie-efficiëntere productieprocessen voor staal. Dankzij een in de jaren tachtig ontwikkelde reductiemethode zijn minder steenkoolequivalenten nodig en is de CO2-uitstoot in vergelijking met het productieproces in hoogovens tot circa 30 % verminderd.
5.4

Het geval van het Museo Minero de Río Tinto in Huelva (Spanje). De mijn van Río Tinto was vroeger een plek waar veel edelmetalen werden gedolven, die al sinds de Romeinse tijd welvaart opleverden. In 1982 werd de mijn gesloten, met alle gevolgen van dien voor de plaatselijke economie. Het mijnbouwmuseum van Río Tinto herbergt de nalatenschap van deze vervlogen tijden. Het fungeert tevens als informatiecentrum voor het Parque Minero de Río Tinto, een themapark dat de dorpen en omgeving van het mijnbouwgebied omvat. Het Parque Minero beslaat een gebied van 900 hectare waar bezoekers per trein het traject kunnen afleggen waarlangs vroeger het erts naar Huelva werd gebracht en een bezoek kunnen brengen aan de vroegere mijnen, een Romeins kerkhof en het mijnbouwgebied dat werd opgezet door het Engelse bedrijf dat aan het eind van de 19e eeuw eigenaar was van de mijn. Uiteindelijk is dus een terrein dat niet meer werd gebruikt, omgevormd tot een plaats voor vrijetijdsbesteding en is er opnieuw aandacht voor erfgoed en cultuur. Een toeristische attractie als deze, die gebaseerd is op een „belevenis”, zorgt er hier, net zoals in andere gevallen, voor dat er weer geld wordt verdiend in de gebieden die anders met leegloop te maken zouden hebben.
3.1.3

De gemengde vennootschappen voor de visserij zijn in 1990, d.w.z. vijftien jaar geleden, opgenomen in de communautaire regelgeving, en zijn in het kader van het structuurbeleid voor de visserij steeds een nuttig instrument geweest. Met de invoering van het door de Commissie gesteunde nieuwe GVB zijn de gemengde vennootschappen ten onrechte van het toneel verdwenen. Sinds 1 januari 2005 worden deze vennootschappen niet meer vermeld in de communautaire regelgeving. De EU staat dus niet langer achter deze toch waardevolle regeling voor economische samenwerking met derde landen, in principe ontwikkelingslanden. Bovendien is het niet ondenkbaar dat de noodzakelijke vertrouwensrelatie tussen de Europese ondernemers en de EU-instellingen hiermee op losse schroeven is gezet.
6.1

In aansluiting op zijn adviezen over het Europese immigratiebeleid en in lijn met het advies van het Europees Parlement dringt het Comité er bij de lidstaten op aan dat de Internationale Conventie inzake de bescherming van de rechten van alle arbeidsmigranten en hun gezinsleden, die op 18 december 1990 bij resolutie 45/158 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties is goedgekeurd en op 1 juli 2003 in werking is getreden, te ratificeren.
7.6

Daarnaast dienen basiswaarden als tolerantie, openheid, gastvrijheid en de bereidheid contacten aan te knopen met andere volken en bevolkingsgroepen verder te worden ontwikkeld en overgedragen. Om ervoor te zorgen dat dat overal in de EU gebeurt, dient aan dergelijke basiswaarden in het onderwijs en in alle voor werknemers uit de toeristische en sportsector bestemde scholingsprogramma's passende aandacht te worden besteed, en is intensieve uitwisseling van ervaringen nodig. Een en ander moet dan ook worden gesteund. Toeristen hebben immers bepaalde verwachtingen over hoe tijdens hun reis met bovengenoemde basiswaarden zal worden omgegaan.
1.1

Het Commissievoorstel is gebaseerd op artikel 13, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat eveneens de grondslag is voor de richtlijnen tot bestrijding van discriminatie op grond van godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid in arbeid en beroep (2), alsook op grond van ras of etnische afkomst in arbeid en beroep en wat de toegang tot en levering van goederen en diensten betreft (3).
4.9.

Erin staat dat de lidstaten een onafhankelijke instantie moeten oprichten die erover moet waken dat de platforms hun verplichtingen nakomen. Die instantie zal in voorkomend geval een nationale rechter of een onafhankelijke administratieve autoriteit kunnen verzoeken om een opsporingsbevel uit te vaardigen dat beperkt is in de tijd en bedoeld is voor een bepaald soort inhoud van een bepaalde dienst. Ook zal ze van het betrokken bedrijf kunnen vragen dat het naar inhoud met seksueel misbruik van kinderen of grooming zoekt.
1.2.

Door de oorlog in Oekraïne is het geostrategische karakter van de agrovoedingssector, evenals de noodzaak om de voedselzekerheid van de EU te waarborgen, duidelijk naar voren gekomen. In het licht hiervan zijn de maatregelen ter ondersteuning van de cashflow van landbouwbedrijven en kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) in de agrovoedingssector essentieel om hen te helpen deze nieuwe crisis — die bovenop de COVID-19-pandemie is gekomen — economisch te overleven.
3.17.

Het EESC is ingenomen met de aangekondigde voortvarende aanpak op het gebied van waterstof en de nieuwe doelstellingen (+ 15 miljoen ton tegen 2030), maar de aanpak moet wel realistisch zijn. Er is behoefte aan flexibiliteit bij de uitrol (bijv. additionaliteit), pragmatisme bij de ondersteuning (en snelle besluitvorming over IPCEI (belangrijke projecten van gemeenschappelijk Europees belang)/staatssteun) en het wegnemen van onnodige obstakels voor investeringen. Met het oog hierop is het EESC verheugd over de aankondigingen van de Commissie met betrekking tot de behandelingstermijnen van aanmeldingen van staatssteun (tegen de zomer).
4.12.

In de strategie wordt melding gemaakt van verscheidene opleidings- en onderwijsinitiatieven ten behoeve van onderzoekers, jonge professionals en beroepsbeoefenaars, waarmee wordt beoogd de ontwikkeling van vaardigheden op het gebied van normalisatie te bevorderen. Het gaat daarbij onder meer om een “normalisatiebooster”, “universiteitsdagen over normalisatie”, de verspreiding van relevant materiaal door de EU Academy, en de financiering van normalisatieprojecten in het buitenland. Deze voorstellen zijn van essentieel belang, met name voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen en om een kader voor investeringen in talent op te zetten. Het EESC is er sterk voorstander van dat deze voorstellen breed en snel worden ingevoerd.
C 290/152

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking 2003/17/EG van de Raad wat betreft de toepassingsperiode ervan en de gelijkwaardigheid van in Bolivia verrichte veldkeuringen van gewassen voor de teelt van zaaigranen en gewassen voor de teelt van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen en de gelijkwaardigheid van in Bolivia voortgebrachte zaaigranen en zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen

(COM(2022) 26 final — 2021/0016 (COD))

(2022/C 290/26)

Raadpleging Europees Parlement, 14.2.2022 Raad, 8.2.2022 Rechtsgrondslag Artikelen 43, lid 2, en 304 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie Bevoegde afdeling Landbouw, Plattelandsontwikkeling en Milieu Goedkeuring door de voltallige vergadering 23.3.2022 Zitting nr. 568 Stemuitslag (voor/tegen/onthoudingen) 178/1/7

Aangezien het Comité zich in zijn op 14 februari 2018 goedgekeurde advies “Gelijkwaardigheid van keuringen — zaaizaden uit Brazilië en Moldavië” (1) al heeft uitgesproken over de inhoud van dit voorstel, heeft het tijdens zijn op 23 en 24 maart 2022 gehouden 568e zitting (vergadering van 23 maart) met 178 stemmen vóór en 1 stem tegen, bij 7 onthoudingen, besloten geen nieuw advies op te stellen, maar te verwijzen naar het standpunt dat het in bovengenoemd advies heeft ingenomen.

Brussel, 23 maart 2022. De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Christa SCHWENG

(1) PB C 227 van 28.6.2018, blz. 76.
4.9.

Het EESC is van mening dat aan financiële (actie 7 van het KMU-actieplan) en digitale geletterdheid gewerkt moet worden. Ook is er behoefte aan een gids voor financiële geletterdheid en gegevens. Er zouden specifieke richtsnoeren voor het inzicht in het belang van gegevens en voor het gebruik en delen van gegevens kunnen worden opgesteld en verspreid. In dit verband zouden ESF+-middelen kunnen worden gebruikt. Goede en adequate arbeidsomstandigheden voor werknemers die betrokken zijn bij het verzamelen en beheren van gegevens van verschillende bedrijven of belanghebbenden, moeten een permanent aandachtspunt zijn.
3.5.

2 in de atmosfeer, maar er zijn ook andere broeikasgasemissies in de landbouw die moeten worden aangepakt (bv. emissies van methaan en N 2 O, die relatief (per kg) meer warmte genereren dan CO 2 ). De veehouderij maakt het mogelijk om organische meststoffen te leveren voor de productie van gewassen, en voor zover het vee wordt gevoederd met lokaal geteeld gras draagt het op circulaire wijze bij aan het voedselsysteem, zoals uitgebreid uiteen is gezet in het advies over de voordelen van extensieve veeteelt en organische meststoffen in het kader van de Europese Green Deal De koolstoflandbouw richt zich op de terugdringing van COin de atmosfeer, maar er zijn ook andere broeikasgasemissies in de landbouw die moeten worden aangepakt (bv. emissies van methaan en NO, die relatief (per kg) meer warmte genereren dan CO). De veehouderij maakt het mogelijk om organische meststoffen te leveren voor de productie van gewassen, en voor zover het vee wordt gevoederd met lokaal geteeld gras draagt het op circulaire wijze bij aan het voedselsysteem, zoals uitgebreid uiteen is gezet in het advies over de voordelen van extensieve veeteelt en organische meststoffen in het kader van de Europese Green Deal ( 7 )
4.6.2.

We moeten nagaan in hoeverre de gezondheidszorg in de EU voor iedereen gelijk is en daarbij meewerken aan het wegwerken van ongelijkheden, met onder meer aandacht voor genderspecifieke geneeskunde. Dit initiatief is gericht op promotie en preventie, maar zou ook moeten bijdragen aan betere kennis en gegevens, screening en vroegtijdige opsporing, diagnose en behandeling, en de levenskwaliteit van patiënten. Een andere doelstelling zou moeten zijn om de EU-landen te helpen goede praktijken te delen, richtsnoeren op te stellen, innovatieve benaderingen in te voeren enz. Dat betekent ook dat de EU nog een Europese missie moet benoemen: het opzetten van gezondheidszorgstelsels die wat hart- en vaatziekten betreft beter bestand zijn tegen pandemieën, in aansluiting op de maatregelen van de missie inzake kanker, zodat uiteindelijk de twee niet-overdraagbare ziekten worden aangepakt die de Europese bevolking het zwaarst belasten. We zien ook dat andere ziekten aandacht behoeven, met name ziekten die grote gevolgen hebben voor het Europese bbp, zoals spier- en skeletaandoeningen.
4.10.

Het feit dat bepaalde landen van bestemming kunnen worden vrijgesteld van de verplichting om aan te tonen in welke mate zij voldoen aan de essentiële voorwaarden op het gebied van menselijke gezondheid en milieu, alleen omdat zij lid zijn van de OESO, is in strijd met de geest van de hervorming en kan het hele systeem ondermijnen. Het EESC vraagt dat de OESO- en niet OESO-landen met het oog op de uitvoer van afvalstoffen aan dezelfde strenge criteria inzake milieuverbintenissen zouden moeten voldoen als de in de EU vastgestelde criteria. Voorts dringt het EESC erop aan dat wordt aangetoond dat alle ontvangende landen hun eigen binnenlandse afval reeds op een milieuhygiënisch verantwoorde wijze beheren die vergelijkbaar is met de EU-praktijk en de kernverdragen en arbeidsnormen van de IAO naleven.