COMVIISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(94) 567 def. 
Brussel, 06.12.1S94 
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT 
over de toepassing van 
artikel 14 van Richtlijn 89/397/ERG van de Raad van 14 juni 1989 
inzake de officiële controle op levensmiddelen 
VEüSLAfi VAN DE COUytS&lE AAM DE ftAAÛ JM MET EBROPEES PARLEMENT 
ft YfiT f¥ tnAPffffdiag ^*n 
atfl^l4ranRifttf^n89/3y7/KfîfiTané>RaailYaBl4junil989 
Inleiding 
Bij Richtlijn 89/397/EEG zijn de algemene beginselen voor de uitoefening van de 
officiële controle op levensmiddelen geharmoniseerd. Deze controle, die tevens 
betrekking heeft op additieven en op materialen die met levensmiddelen in aanraking 
komen, heeft ten doel gevaren voor de gezondheid te voorkomen, de belangen van de 
consument te beschermen en een eerlijk verloop van handelstransacties te waarborgen. 
De richtlijn laat de Lid-Staten enige vrijheid wat de praktische uitvoering van de 
controles betreft, "opdat niet wordt geraakt aan beproefde systemen die aan de 
specifieke nationale situatie zijn aangepast". Opgemerkt dient echter te worden dat er 
tussen de in de Lid-Staten toegepaste systemen voor de officiële controle op 
levensmiddelen aanzienlijke verschillen bestaan. 
In artikel 14 van de richtlijn wordt bepaald dat de Lid-Staten voorlopige programma's 
moeten opstellen, waarin de aard en de frequentie van de controles worden vastgesteld 
die gedurende een bepaalde periode op gezette tijden moeten worden uitgevoerd, en dat 
zij de Commissie alle nuttige gegevens moeten doen toekomen over de uitvoering van 
hun controleprogramma's in het voorafgaande jaar. De statistieken die op basis van 
deze controles worden opgesteld, bieden een overzicht van de stand van zaken op het 
gebied van de officiële levensmiddelencontrole in de Gemeenschap. Zij vormen een 
bron van nuttige informatie voor de Commissie en de bevoegde instanties van de 
Lid-Staten en bevorderen het gemeenschappelijk vertrouwen in de werking van de 
interne markt. 
Van meet af aan heeft de Commissie getracht om in overleg met de Lid-Staten de vorm 
waarin de informatie aan de Commissie wordt medegedeeld te harmoniseren, zodat 
vergelijkbare controleresultaten zouden worden verkregen. Bij het vergelijken van deze 
resultaten is voorzichtigheid echter geboden, niet alleen vanwege de uiteenlopende 
werkwijze van de controlediensten, maar ook omdat gemeenschappelijke normen voor 
kwaliteitscontrole voor zowel laboratoria als analysemethodes ontbreken. 
In artikel 14 wordt verder bepaald dat de Commissie de Lid-Staten een aanbeveling 
voor een gecoördineerd controleprogramma voor het volgende jaar doet toekomen; aan 
de uitvoering daarvan moet in de statistieken een afzonderlijk hoofdstuk van de 
statistieken worden gewijd. 
In nauwe samenwerking met de Lid-Staten stelt de Commissie elk jaar een lijst met 
onderwerpen op, waarover het Permanent Comité voor levensmiddelen wordt 
geraadpleegd. 
Op informele basis wordt aan het opstellen van deze gecoördineerde programma's ook 
een bijdrage geleverd door deskundigen van de FLEP (Food Law Enforcement 
Practitioners), een onafhankelijke organisatie van de levensmiddelencontroleurs in de 
EG en de EVA-landen. 
In artikel 14, lid 4, wordt bepaald dat de Commissie vijfjaar na de kennisgeving van 
Richtlijn 89/397/EEG van de Raad een verslag over de toepassing van dat artikel doet 
toekomen, in voorkomend geval vergezeld van passende voorstellen. Met onderhavige 
verslag wordt aan die verplichting voldaan. Het verslag bestaat uit drie delen: 
hoofdstuk I heeft betrekking op de controleprogramma's; in hoofdstuk II worden de 
gecoördineerde controleprogramma's behandeld, terwijl in hoofdstuk III conclusies en 
aanbevelingen van de Commissie zijn opgenomen. 
De controleprogramma's van de Lid-Staten 
De Lid-Staten moeten de Commissie alle nuttige gegevens toezenden over de uitvoering 
van hun controleprogramma's in het voorafgaande jaar, met vermelding van 
de criteria die bij de opstelling van deze programma's zijn aangelegd; 
aantal en aard van de verrichte controles; 
aantal en aard van de geconstateerde inbreuken. 
In juni 1990 heeft een werkgroep van deskundigen van de Lid-Staten en de Commissie 
een formulier ontwikkeld, dat nu door alle Lid-Staten voor de toezending van de 
statistische gegevens aan de Commissie wordt gebruikt (bijlage I). Dit formulier biedt 
een totaalbeeld van de werkzaamheden op het gebied van de officiële controle: 
inventarisatie van de levensmiddelensector, verdeling in categorieën van inbreuken 
(hygiëne, contaminanten, samenstelling, etikettering), bemonstering en analyse per 
produktcategorie, alsmede van het totale aantal monsters en inbreuken. 
Richtlijn 89/397/EEG is van toepassing onverminderd meer specifieke regelingen en 
het formulier heeft betrekking op alle levensmiddelen, met uitzondering van 
levensmiddelen waarover in het kader van andere, meer specifieke richtlijnen 
controleresultaten moeten worden medegedeeld. 
De resultaten voor 1991 en 1992 werden besproken op bijeenkomsten met 
vertegenwoordigers van de Lid-Staten in het kader van de werkgroep 
"levensmiddelenrecht, subgroep officiële controle op levensmiddelen". 
De doelstellingen waren: 
een overzicht te verkrijgen van de wijze waarop de officiële controle op 
levensmiddelen in de verschillende Lid-Staten wordt verricht; 
algemene tendensen te evalueren; 
informatie uit te wisselen met het oog op de verbetering van de 
controlesystemen in de verschillende Lid-Staten. 
Evaluatie van het systeem 
Het toezenden van gestandaardiseerde informatie over de resultaten van de 
levensmiddelencontrole aan de Commissie, heeft een aanzienlijke inspanning gevergd 
van de Lid-Staten, die hun eigen reportagesystemen dienden aan te passen. Dit was niet 
altijd gemakkelijk, zeker niet wanneer de controle wordt verricht door onafhankelijke 
regionale of plaatselijke instanties. 
Niettemin hebben alle Lid-Staten de informatie over de resultaten van de officiële 
levensmiddelencontrole op het voorgeschreven formulier ingezonden; sommige 
Lid-Staten hebben daarbij aanvullende gegevens ter verduidelijking van deze resultaten 
gevoegd. 
Niet alle statistieken over deze twee jaar zijn volledig, maar de wijze waarop de 
statistieken voor 1992 zijn opgesteld is ten opzichte van 1991 duidelijk verbeterd. 
Hierdoor was het mogelijk om op basis van de ontvangen resultaten een aantal 
conclusies te trekken. In de Lid-Staten die een volledig ingevuld formulier hebben 
ingezonden, is bij voorbeeld het percentage van de bedrijven die in een bepaald jaar 
werkelijk zijn bezocht min of meer vergelijkbaar met dat van de bedrijven die voor de 
officiële levensmiddelencontrole in aanmerking kwamen. (D: 96%, DK: 96,5%, L: 
71%, UK: 70%). Verder blijkt dat het aantal controles gemiddeld twee keer zo hoog is 
als het aantal bezochte bedrijven (D: xl,95; DK: xl,95; L: xl,76; NL: x2,5; UK: 
x2,l). 
Wat betreft de inbreuken die bij de controles ter plaatse aan het licht zijn gekomen, 
vertonen bijna alle Lid-Staten een vergelijkbaar patroon; de meeste inbreuken worden 
geconstateerd op het gebied van de hygiëne, vervolgens op het gebied van additieven, 
contaminanten en samenstelling, en ten slotte op het vlak van de etikettering en de 
presentatie. Dit kan erop wijzen dat de Lid-Staten veel belang hechten aan de controles 
op de hygiëne en dat zij dergelijke controles verrichten op plaatsen waar een hoog 
risico bestaat. 
Uit de bespreking in de werkgroep bleek dat een aantal ogenschijnlijke discrepanties, 
zoals het aantal inbreuken dat onder de rubriek "andere dan microbiologische 
verontreiniging" werd genoemd, kan worden verklaard uit het feit dat enkele 
Lid-Staten ongewenste stoffen (vreemde lichamen, dode insekten, enz.) in de rubriek 
"andere dan microbiologische verontreiniging" plaatsten, dit in tegenstelling tot andere 
Lid-Staten. 
Verder worden de in de statistieken gehanteerde basisbegrippen, zoals bij voorbeeld het 
begrip "inbreuk", door de Lid-Staten op uiteenlopende wijze geïnterpreteerd. Soms 
leidt het ontbreken van overeenstemming met de wettelijke voorschriften tot een 
mondelinge waarschuwing van de zijde van de bevoegde instanties. In enkele 
Lid-Staten hebben dergelijke waarschuwingen een formeel karakter en worden zij 
derhalve in de statistieken opgenomen, terwijl dit in andere Lid-Staten niet het geval is. 
Om deze reden bereidt de Commissie in samenwerking met de werkgroep een 
vademecum voor dat bij het opstellen van de statistieken moet worden gebruikt en 
waardoor het aantal inconsistenties hopelijk zal verminderen. De Lid-Staten zal worden 
verzocht om bij hun verslagen een toelichting te voegen. 
II 
De gecoördineerde controleprogramma's 
De Lid-Staten zenden aan de Commissie hun controleresultaten toe; volgens de 
Commissie vormen de binnengekomen statistieken een geschikte basis voor verdere 
besprekingen met de Lid-Staten over het gecoördineerde controleprogramma in de 
Gemeenschap voor het volgende jaar. De Commissie heeft de Lid-Staten in 
februari 1991 dan ook verzocht om de informatie over 1990 te verstrekken op basis van 
vrijwilligheid, aangezien dit in 1991 nog niet verplicht was op grond van artikel 14. 
Vijf Lid-Staten hebben op het verzoek van de Commissie gereageerd; op basis van de 
resultaten van de ontvangen statistieken besloot de Commissie een aanbeveling op te 
stellen. Deze was geheel gericht op de beperking van de microbiologische 
verontreiniging van een aantal bederfelijke produkten; het Permanent Comité voor 
levensmiddelen steunde deze benadering echter niet en stelde voor deskundigen uit de 
Lid-Staten bij het opstellen van het gecoördineerde controleprogramma te betrekken. 
Daarop besloot de Commissie haar voorstel voor een gecoördineerd 
controleprogramma voor 1992 in te trekken en riep zij in de loop van het jaar een 
werkgroep van deskundigen uit de Lid-Staten bijeen om het programma voor 1993 te 
bespreken. 
In samenwerking met deze deskundigen kon de Commissie een voorstel voor het 
programma voor 1993 opstellen, dat voor het Permanent Comité voor levensmiddelen 
aanvaardbaar was. Dit programma (PB L 350 van 1.12.1992, blz. 85) bevat een 
aanbeveling voor de Lid-Staten om van de volgende produkten monsters te nemen en 
specifieke parameters te controleren: 
1. Vervalsing van sinaasappelsap; 
2. Nitraat en nitriet in babyvoeding met groenten; 
3. Gewichtscontrole van diepgevroren schaal- en schelpdieren; 
4. Microbiologisch onderzoek van consumptieijs; 
5. Microbiologisch onderzoek van kant-en-klaarmaaltijden. 
De Commissie besloot geen percentages voor de te onderzoeken monsters vast te 
stellen, maar wees erop dat bij de bemonstering moest worden gestreefd naar een 
representatief overzicht van de markt voor het desbetreffende levensmiddel. Er werden 
geen nauwkeurige voorschriften voor de analysemethoden opgesteld. Iedere Lid-Staat 
neemt in het kader van de officiële controle op levensmiddelen monsters en onderzoekt 
deze overeenkomstig de in die Lid-Staat gebruikelijke voorschriften. De gebruikte 
methoden moeten worden vermeld of in het kort worden beschreven. 
De aanbeveling voor 1994 werd aanvaard door het Permanent Comité voor 
levensmiddelen (PB L 80 van 24.3.1994, blz. 24) en omvat de volgende onderwerpen: 
1. Aflatoxine BI in produkten die aflatoxine BI kunnen bevatten en met name 
voor kinderen zijn bestemd; 
2. Lysteria monocytogenes in in de detailhandel gekochte pâté op basis van vlees; 
3. Vervalsing van diepvriesprodukten op basis van vis; 
4. Vervalsing van geite- en schapekaas. 
Naar aanleiding van de besprekingen in de werkgroep werd dit keer voor elk 
onderwerp een analysemethode voorgesteld. Ten einde het budget voor 
laboratoriumonderzoek in bepaalde Lid-Staten niet al te zeer te belasten, werd besloten 
het aantal onderwerpen tot vier te beperken. 
Begin dit jaar zijn de besprekingen over het programma voor 1995 begonnen; de 
werkgroep heeft inmiddels overeenstemming bereikt over de volgende criteria waaraan 
de toekomstige gecoördineerde controleprogramma's moeten voldoen: 
wanneer de onderwerpen betrekking hebben op produkten, moeten de 
desbetreffende produkten in vele en bij voorkeur in alle Lid-Staten 
vrijelijk op de markt kunnen worden gebracht; 
de controles moeten betrekking hebben op probleemgebieden; 
controles kunnen ter plaatse worden verricht; 
in het programma moet ook aandacht worden besteed aan de 
bescherming van de volksgezondheid en aan het eerlijke verloop van 
handelstransacties ; 
de voorgeschreven analysemethodes moeten redelijkerwijs door de 
controlelaboratoria van alle Lid-Staten kunnen worden toegepast; 
controles die reeds in het kader van andere communautaire 
controleprogramma's worden verricht, moeten niet in het programma 
worden opgenomen; 
de controles moeten betrekking hebben op de tenuitvoerlegging van de 
communautaire wetgeving. 
Deze criteria zouden als uitgangspunt kunnen dienen bij een selectieprocedure; dit 
betekent niet noodzakelijkerwijs dat ieder geselecteerd onderwerp aan al deze criteria 
moet voldoen. 
Hoewel de resultaten van het eerste controleprogramma (1993) nog niet bekend zijn en 
derhalve nog geen definitieve conclusies kunnen worden getrokken, bestaat de indruk 
dat dankzij de uitvoering van deze programma's het onderling vertrouwen tussen de 
bevoegde instanties van de Lid-Staten wordt versterkt. 
III 
Conclusies en aanbevelingen 
De Lid-Staten zijn in beginsel verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de 
levensmiddelenwetgeving in de Gemeenschap. In Richtlijn 89/397/EEG inzake de 
levensmiddelencontrole worden de algemene beginselen voor de uitoefening van de 
officiële controle op levensmiddelen geharmoniseerd; in de overwegingen wordt er 
echter op gewezen dat de Lid-Staten hun eigen controleprogramma's moeten vaststellen 
aan de hand van passende criteria, terwijl zij met het oog op de voltooiing en het 
functioneren van de interne markt ook op communautair niveau over gecoördineerde 
programma's moeten beschikken. 
De Commissie is van oordeel dat de resultaten van de controleprogramma's en het 
gecoördineerde programma niet los van elkaar kunnen worden gezien en dat het 
gecoördineerde programma voor volgend jaar moet worden toegespitst op de 
probleemgebieden die uit de statistieken naar voren komen. Zolang echter nog geen 
conclusies kunnen worden getrokken uit de resultaten van de statistieken, moet de 
bestaande procedure worden gehandhaafd, des te meer daar er tussen de Lid-Staten en 
de Commissie een steeds duidelijker consensus bestaat over de wijze waarop een 
aanbeveling voor een gecoördineerd controleprogramma tot stand moet komen. 
De lange traditie op het gebied van de levensmiddelenwetgeving en het specifieke 
karakter daarvan in de verschillende Lid-Staten - de wet en regelgeving inzake 
levensmiddelen behoren tot de oudste van de samenleving - verklaren wellicht waarom 
de door de Lid-Staten ingezonden statistieken moeilijk met elkaar kunnen worden 
vergeleken. Het door Lid-Staten en de Commissie overeengekomen formulier beoogt 
een uniforme presentatie van de controleresultaten; ondanks de nogal gedetailleerde 
opzet van dit formulier worden door de Lid-Staten uiteenlopende interpretaties van 
begrippen als "bedrijf", "inbreuk", "controle" en "monster" gehanteerd. In april 1994 
is op een vergadering van technische deskundigen en de Commissie overeengekomen 
dat de Commissie een vademecum zal opstellen om tot harmonisatie van deze 
begrippen te komen. Verder zal iedere Lid-Staat worden verzocht om bij de statistieken 
een toelichting te voegen, waarin nader wordt verklaard wat onder de bewuste 
begrippen wordt verstaan. 
Zoals reeds werd vermeld in de inleiding, leidt het ontbreken van gemeenschappelijke 
normen voor de kwaliteitscontrole voor laboratoria en de toegepaste analysemethodes 
eveneens tot problemen bij de interpretatie van de afzonderlijke statistieken. 
In 1993 heeft de Raad specifieke bepalingen vastgesteld met het oog op de verdere 
onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen op het gebied van de officiële 
controle op levensmiddelen (Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 
betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen). 
Met name de artikelen 3 en 4 hebben betrekking op de normen voor kwaliteitscontrole; 
de Lid-Staten hebben echter gedurende 60 maanden na de vaststelling van de richtlijn 
de tijd om hun wetgeving met artikel 3 in overeenstemming te brengen. Dit probleem 
wordt derhalve niet vóór oktober 1998 opgelost. 
Een van de bepalingen van deze richtlijn behelst de vorming van een groep van 
gespecialiseerde controleurs die door de Commissie worden benoemd en aangewezen 
om met de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten samen te werken bij de controle op 
en de beoordeling van de gelijkwaardigheid en de doeltreffendheid van de nationale 
systemen voor levensmiddelencontrole. 
Uit recente gesprekken met de Lid-Staten blijkt dat er een grote behoefte bestaat aan 
een dergelijke groep, die praktische garanties moet bieden dat de communautaire 
wetgeving op levensmiddelengebied in de gehele Gemeenschap op samenhangende 
wijze wordt toegepast. 
De Commissie wil dat deze nieuwe dienst zijn werk zo spoedig mogelijk begint; voor 
dit jaar zijn reeds voorbereidende werkzaamheden gepland. 
Het is de bedoeling dat kleine teams van twee of drie ambtenaren van zowel de 
Commissie als de Lid-Staten worden gevormd, die alle Lid-Staten zullen bezoeken om 
dé bestaande systemen voor de officiële controle op levensmiddelen te bespreken, met 
name in het licht van de statistieken en de resultaten van de gecoördineerde 
controleprogramma's. 
In een tweede fase van onbepaalde duur zal aandacht worden besteed aan de controle 
en de feitelijke tenuitvoerlegging van de wetgeving, met name aan de wijze waarop de 
levensmiddelenwetgeving wordt toegepast, waarbij de nadruk ligt op aspecten van 
communautair belang. 
Er wordt van uitgegaan dat deze controledienst kan beginnen met een bezetting van 
vier A-ambtenaren van de Commissie, één B-ambtenaar (voor zaken op het gebied van 
statistiek en documentatie) en één C-ambtenaar voor secretariële werkzaamheden. 
Voorgesteld wordt dat deze ambtenaren in fasen worden aangeworven; in 1995 en 1996 
worden jaarlijks twee A-ambtenaren aangeworven. 
Wat de deelname van de Lid-Staten betreft, zijn de Raad en de Commissie 
overeengekomen dat de Commissie streeft naar intensieve samenwerking met de 
bevoegde instanties van de Lid-Staten, met het oog op de samenstelling van een lijst 
van gespecialiseerde ambtenaren die binnen deze instanties met name deskundig zijn op 
het gebied van de evaluatie van systemen voor de officiële controle op levensmiddelen. 
De Lid-Staten betalen de salarissen van deze ambtenaren, terwijl de Commissie de veis-
en verblijfkosten voor haar rekening neemt. Een "financieel memorandum" met 
betrekking tot deze nieuwe dienst is als bijlage bij deze tekst gevoegd (bijlage 2). 
Samenvattend: de resultaten van de controleprogramma's - met inbegrip van de 
gecoördineerde programma's - zijn nog niet onderling vergelijkbaar. Afzonderlijk 
kunnen zij echter worden beschouwd als belangrijke instrumenten voor de in artikel 5 
van Richtlijn 93/99/EEG bedoelde controleurs. 
BIJLAGE I 
LID-STAAT JAAR 
Aantal en aard van de uitgevoerde controles en geconstateerde inbreuken (overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 89/397/EEG van 
de Raad). 
a) Controle ter plaatse 
Restauranthouders en Totaal 
andere 
horecabedrijven 
Aantal inrichtingen 
Aantal bezochte inrichtingen 
Aantal controlebezoeken 
Aantal inrichtingen v/aar een inbreuk 
werd geconstateerd^ ^ Producenten Fabrikanten Importeurs Distributeurs Kleinhandelaars 
en en en eigenaars van 
verpakkers exporteurs transporteurs 
Aard van de inbreukC*) 
Restauranthouders en Totaal 
andere 
horecabedrijven Producenten Fabrikanten Importeurs Distributeurs Kleinhandelaars 
en en en eigenaars van 
verpakkers exporteurs transporteurs 
Algemene hygiëne (manier waarop de 
levensmiddelen behandeld worden, 
uitrusting en toestand van de lokalen) 
Hygiëne van het personeel (overeen­
komstig artikel 8 van de richtlijn 
inzake levensmiddelencontrole) 
(*) Slechts die inbreuken die aanleiding gaven tot formeel optreden van de bevoegde autoriteiten. 
r Samenstelling (mec inbegrip vun grond­
stoffen en additieven) 
Verontreiniging* (met uitzondering van 
microbiologische » besmet ting) 
Etikettering en presentatie 
Andere 
b; Resultaten van 1nboratoriumanalyses 
Mon s ( * vi 
ters die inbreuken aan het licht hebben gebracht^ J 
Andere 
aantal 
monsters Produkt 
Totaal Aantal monsters Microbiologische Andere vormen van Samenstelling Etikettering 
besmetting verontreiniging én presentatie 
1 
2 
3 
4 
5 
6 
7 
8 
9 
10 
11 
12 
13 
14 
15 
16 
17 
18 
19 
20" 
21 Zuivelprodukten 
Eieren en sierprodukten 
Vlees en vleesprodukten, wild en 
gevogelte 
Vis, schaaldieren, weekdieren 
Vetten en oliën 
Soepen, bouillons, s<.uzen 
Granen en bakkerswaren 
Fruit en groenten 
Kruiden en specerijen 
Niet-alcoholische dranken 
Wijn 
Alcoholische dranken met uitzon­
dering van wijn 
IJs en desserts 
Cacao en cacaobereidingen, koffie 
en thee 
Snoepgoed 
Noten en nootprodukten, snacks 
Kant-en-klaarmaaltijden 
Voor bijzondere voedingsdoeleinden 
bestemde levensmiddelen 
Additieven 
Materialen en voorwerpen die 
bestemd zijn om in contact te 
komen met levensmiddelen 
Andere 
(*) Slechts die inbreuken die aanleiding gaven tot formeel optreden van de bevoegde autoriteiten. 
BIJLAGE II 
FINANCIEEL MEMORANDUM 
Sectie 1: financiële gevolgen 
;. Titel van de maatregel 
Maatregel met betrekking tot de ontwikkeling van de controle op en de beoordeling van de 
gelijkwaardigheid en de doeltreffendheid van de nationale systemen voor de officiële controle op 
levensmiddelen door controleurs van de Commissie in samenwerking met op dit gebied 
gespecialiseerde nationale controleurs, overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 93/99/EEG. 
2. Begrotingslenen 
A-l 10: Statutair personeel 
A-130: Dienstreizen 
A-501 : Computermateriaal 
B5-300: Interne markt 
3. Juridische grondslag 
Artikel 100A van het EG-Verdrag 
Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen 
inzake de officiële controle op levensmiddelen (artikel 5). 
13 
4. Omschrijving van de maatregel 
4.1: Specifieke doelstellingen: 
Deze maatregel heeft ten doel de Commissie in staat te stellen om in samenwerking met 
de bevoegde instanties van de Lid-Staten, toezicht te houden op de werkzaamheden die 
worden verricht in het kader van de nationale controlesystemen, ten einde de eenvormige 
toepassing van de communautaire wetgeving inzake levensmiddelen in de gehele 
Gemeenschap te waarborgen met het oog op de goede werking van de interne markt. Ten 
dien einde worden door de Commissie aangewezen controleurs tijdens hun dienstreizen 
bijgestaan door nationale controleurs die afkomstig zijn uit andere Lid-Staten dan die 
waarin de controle plaatsvindt. 
Voorts moet deze maatregel de diensten van de Commissie in staat stellen een 
bemiddelende rol te spelen bij het oplossen van problemen tussen de Lid-Staten en aldus 
de wederzijdse erkenning van uit de Lid-Staten afkomstige produkten te bevorderen. 
4.2: Duur: 
Onbepaald. Eind 1996 zal worden onderzocht of de maatregel moet worden verlengd. 
4.3: Groepen waarvoor de maatregel gevolgen heeft: 
Rechtstreeks: de met de controle belaste instanties van de Lid-Staten; 
Indirect: de marktdeelnemers in de sector levensmiddelen. 
5. Indeling van de uitgaven 
5.1: . Niet-verplichte uitgaven 
5.2: Niet-gesplitste kredieten voor de uitgaven van deel A 
Gesplitste kredieten voor begrotingslijn B5-300 
5.3: Ontvangsten: geen ontvangsten 
6. Aard van de uitgaven en ontvangsten 
6.1: Gesubsidieerd voor 100%: neen 
6.2: Gezamenlijke subsidie: 
Betaling van de reis- en verblijfkosten van nationale controleurs die deelnemen aan 
controlemissies in de Lid-Staten. 
H 
6.3: Rentesubsidies: neen 
6.4: Overige: statutair of contractueel 
6.5: Is voorzien in gehele of gedeeltelijke terugbetaling: neen 
6.6: Leidt de voorgestelde maatregel tot een wijziging in de ontvangsten: neen 
7. Financiële gevolgen voor de beleidskredieten 
De onderhavige maatregel valt onder deel A wat betreft de personeelsuitgaven en dienstreizen 
van de controleurs. De reis- en verblijfkosten van de nationale controleurs komen ten laste van 
begrotingslijn B5-300, "interne markt". Voor 1995 worden de uitgaven op 60.000 ecu geraamd; 
voor de volgende jaren moet 70.000 ecu per jaar worden uitgetrokken. De kosten voor de 
publikatie van de verslagen, die op 20.000 ecu worden geraamd, komen eveneens ten laste van 
begrotingslijn B5-300. Deze uitgaven kunnen worden gedekt uit de in het VOB voor 1995 
aangevraagde kredieten. Voor de daaropvolgende jaren moet er een aanvraag voor worden 
ingediend, waarbij de uitgaven worden opgenomen in het financieel programma van DG III. 
7.1: Wijze van berekening van de uitgaven van begrotingslijn B5-300 
Reis- en verblijfkosten van de nationale controleurs: gemiddelde kosten van een dienstreis 
van drie weken voor één persoon: 5.000 ecu. De kosten worden gedeeld op basis van een 
overeenkomst tussen de Lid-Staat die de controleur in dienst heeft en de Commissie. 
Publikaties: geschat op 20.000 ecu, op basis van eerdere ervaringen (publikatie van de 
adviezen van het Wetenschappelijk Comité). 
7.2: Verdeling van de kosten per jaar 
1994: p.m. 
1995: reis- en verblijfkosten van de nationale controleurs: 
60.000 ecu 
1996 en volgende jaren: reis- en verblijfkosten van de nationale controleurs: 
70.000 ecu 
Publikatie van de verslagen van de missies: 
20.000 ecu 
*s 
8. Bepalingen in de voorgestelde maatregel om bedrog tegen te gaan 
De controle op de uitgaven wordt aan de hand van bewijsstukken verricht door de diensten die 
voor de maatregel verantwoordelijk zijn. Overeenkomstig artikel 2 van het Financieel Reglement, 
worden de kredieten aangewend volgens de beginselen van goed financieel beheer, met name 
zuinigheid en kosteneffectiviteit. 
Sectie 2: huishoudelijke kredieten (deel A van de begroting) 
/. Uitbreiding van het aantal personeelsleden 
Voor de uitvoering van deze maatregel moet het personeelsbestand naar schatting met vier 
ambtenaren of tijdelijke functionarissen van categorie A (twee in 1995 en twee in 1996), één 
ambtenaar van categorie B en één ambtenaar van categorie C worden uitgebreid, onder 
voorbehoud van de resultaten van de begrotingsprocedure voor 1995 en het besluit van de 
Commissie inzake de toewijzing van personele middelen uit hoofde van de begroting voor 1995. 
2. Totaal van de personeelsuitgaven en andere huishoudelijke uitgaven 
Wat de personeelsuitgaven betreft, worden de kosten berekend op basis van de door DG IX 
verstrekte schalen. 
Voor de dienstreizen werd een schatting gemaakt door de financiële dienst van DG III. De 
dienstreizen hadden een gemiddelde duur van twee weken (ontmoeting met de ambtenaren van de 
ministeries en bezoeken aan plaatselijke diensten); gemiddelde kosten van een dienstreis: 
2.500 ecu. De voorbereidende dienstreizen kosten gemiddeld 1.000 ecu. 
Voor de informatica-apparatuur werd een schatting gemaakt door de dienst informatica van 
DG III. 
Te verwachten administratieve uitgaven 
Begrotingsjaar 1995; 
* Aanwerving van 2 ambtenaren of tijdelijke functionarissen 
van categorie A: 160.000 ecu 
* Aanwerving van 1 ambtenaar van categorie B: 65.000 ecu 
* Aanwerving van 1 ambtenaar van categorie C (secretariaat): 50.000 ecu 
* Computeruitrusting voor deze nieuwe ambtenaren (4 PC's 
+ 2 IMFs) 24.000 ecu 
*. 12 voorbereidende dienstreizen van 2 dagen voor 1 persoon: 12.000 ecu 
* 12 dienstreizen van 2 weken voor 1 persoon: 30.000 ecu 
i 
Begrotingsjaar 1996: 
* Aanwerving van 2 ambtenaren of tijdelijke functionarissen 
van categorie A: 160.000 ecu 
* 14 voorbereidende dienstreizen van 2 dagen voor 1 persoon: 14.000 ecu 
* 14 dienstreizen van 2 weken voor 1 persoon: 22.500 ecu 
Informatica-apparatuur voor het aangeworven personeel (2 PC's 
+ 1 IMP) 12.000 ecu * 
Sectie 3: gegevens voor de kosten-batenanalyse 
1. Doelstellingen en overeenstemming met het financieel programma 
1.1: Specifieke doelstelling 
De interne markt in de sector levensmiddelen kan alleen op doelmatige wijze tot stand 
worden gebracht wanneer de controles als gelijkwaardig kunnen worden beschouwd en 
derhalve door alle Lid-Staten worden erkend. 
Hoewel de Lid-Staten verantwoordelijk blijven voor de controles, kan de Commissie op 
dit gebied een sleutelrol spelen, met name door erop toe te zien dat de controles aan een 
hoog kwaliteitsniveau voldoen, door de controlediensten van de verschillende Lid-Staten 
met elkaar in contact te brengen en in voorkomend geval als bemiddelaar op te treden in 
geschillen. 
1.2: Financieel programma van het DG: ja 
1.3: Algemene doelstelling 
Met deze maatregel wordt in de eerste plaats de goede werking van de interne markt 
beoogd; meer in het algemeen is zij gericht op de eenvormige toepassing van het 
Gemeenschapsrecht. 
2. Motivering van de maatregel 
Vergelijkbare doelstellingen zouden kunnen worden verwezenlijkt door de oprichting van een 
"Food Agency", maar voor een dergelijke oplossing is niet gekozen aangezien het vanuit politiek 
oogpunt niet wenselijk is dat er nog meer van dergelijke instanties worden gevormd. Hoewel de 
kosten die de oprichting van een dergelijk bureau met zich mee zou brengen moeilijk exact 
kunnen worden berekend, zouden de daarvoor benodigde kredieten zeker hoger uitvallen dan die 
voor de aanwerving van enkele ambtenaren. Bovendien is het beter dat deze, gezien de taken die 
zij moeten verrichten, volledig onafhankelijk zijn van de Lid-Staten. 
fl 
3. Het volgen en evalueren van de maatregel 
3.1: Indicatoren voor de resultaten 
het aantal controleverslagen 
de verbeterde kwaliteit van de nationale controles 
het aantal opgeloste geschillen. 
3.2: Geplande evaluatiemethoden en -frequentie 
Het team van controleurs stelt aan het begin van ieder jaar een werkprogramma óp 
waarover vervolgens een concreet uitgewerkt evaluatieverslag wordt gemaakt. Op basis 
van dit verslag wordt het werkprogramma voor het volgend jaar opgesteld. 
3.3: Voornaamste factoren van onzekerheid 
De voornaamste factor van onzekerheid betreft de mogelijkheid om het benodigde 
deskundige personeel aan te werven. 
is 
ISSN 0254-1513 
COM(94) 567 def. 
DOCUMENTEN 
NL 10 
Catalogusnunmer : CB-CO-94-589-NL-C 
ISBN 92-77-83172-3 
Bureau voor officiële publikatîes der Europese Gemeenschappen 
Lr2985 Luxemburg 
^