31. 12. 81 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 343/23 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende 
drankverpakkingen 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 204 van 13 augustus 1981, blz. 6. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 5 mei 1981 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkom­
stig de bepalingen van de artikelen 2, 30, 100 en 235 van het Verdrag tot oprichting van 
de Europese Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raad­
plegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 28 en 29 oktober 1981 te Brussel gehouden 191e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, met name de artike­
len 2, 30, 100 en 235, 
Gezien het verzoek van de Raad van de Europese Ge­
meenschappen d.d. 5 mei 1981 om advies inzake het 
voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende 
drankverpakkingen, 
Gezien het besluit van zijn voorzitter van 22 mei 
1981, de Afdeling voor milieu, volksgezondheid en 
consumptie te belasten met het opstellen van een ad­
vies en een rapport ter zake, 
Gezien de beraadslagingen van de Afdeling tijdens 
haar 64e vergadering van 6 oktober 1981, 
Gezien zijn advies van 28 november 1974 inzake de 
richtlijn van de Raad betreffende de verwijdering 
van afvalstoffen (•), 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 191e zitting 
van 28 en 29 oktober 1981 (vergadering van 29 okto­
ber), 
Gezien het rapport van de heer Hatry, rapporteur, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met 109 tegen 6 stemmen, bij 13 onthoudingen, is 
goedgekeurd. 
(i) PB nr.C 16 van 23.1.1975. 1. ALGEMENE OPMERKINGEN 
1.1. Het Comité stemt over de gehele linie met de al­
gemene doelstellingen van het voorstel voor een 
richtlijn in. Het richtlijnvoorstel op dit betrekkelijk 
belangrijke gebied is in de eerste plaats bedoeld om 
de belasting van het milieu door afvalstoffen onder 
controle te houden en op te heffen, en tegelijkertijd, 
door hergebruik en recyclage van verpakkingen ener­
gie en grondstoffen te besparen. 
1.2. Het Comité merkt op dat de in het voorstel aan­
bevolen methodes — voor zover de doelstellingen 
hiermee bereikt worden — waarschijnlijk de juiste 
aanpak vormen van een netelig probleem voor de ge­
hele maatschappij en de volkshuishoudingen van de 
Lid-Staten. Daarbij mogen van de consument, de be­
lastingbetaler, het bedrijfsleven of de distribuant niet 
te zware financiële, technische en zelfs fysieke in­
spanningen worden vereist. 
1.3. Het Comité merkt op dat men bij dit soort ini­
tiatieven, aangezien zowel in de Lid-Staten als op 
communautair niveau nog maar zeer weinig — en 
dan nog maar fragmentarisch — ervaring is opge­
daan, de ontwikkelingen op de voet dient te volgen, 
om aldus bij de toepassingen zowel in Europees als in 
nationaal verband profijt te kunnen trekken van de 
resultaten die de verschillende experimenten geleide­
lijk aan zullen opleveren. 
1.4. Van de zijde van industriële en handelskringen 
en van maatschappelijke en consumentenorganisa-
Nr. C 343/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 81 
ties zijn talrijke bezwaren ontvangen, die uitvoerig in 
het rapport worden besproken. 
Wat dit betreft, merkt het Comité op dat er bij de be­
handeling van het voorstel een aantal zwakke punten 
is bespeurd, die in het huidige stadium van de voor­
bereidende werkzaamheden nog moeilijk kunnen 
worden gecorrigeerd en gepreciseerd. De tekst zou 
pertinenter en nauwkeuriger moeten worden gesteld 
op een gebied waar onvoldoende bekend is welke uit­
werking de aanbevolen maatregelen zullen hebben. 
1.5. Het Comité constateert tevens dat er op het 
door het richtlijnvoorstel bestreken terrein nieuwe 
handelsbelemmeringen of concurrentievervalsingen 
tussen Lid-Staten of sectoren zouden kunnen ont­
staan, indien communautaire initiatieven uitblijven 
en de Lid-Staten deze materie eigenhandig, zonder 
coördinatie op communautair niveau regelen zonder 
dat de Commissie van de voorgenomen maatregelen 
in kennis moet worden gesteld. 
1.6. Hoewel het gevaar van nationale initiatieven — 
met alle gevolgen van dien — niet door het voorstel 
voor een richtlijn wordt opgeheven, vormt het voor­
stel toch een geschikte Europese basisregeling, op 
grond waarvan de communautaire autoriteiten op de 
hoogte moeten worden gehouden, en wordt harmoni­
satie hierdoor gemakkelijker. Aldus kunnen natio­
nale maatregelen die wellicht met bepaalde beginse­
len van het Verdrag strijdig zijn, sneller worden on­
derzocht. 
Vanuit dit oogpunt bezien, biedt het soepele karakter 
van de richtlijn in dit stadium meer voor- dan nade­
len. 
1.7. Het Comité leidt tevens uit de teksten, alsmede 
uit de toelichtingen die de vertegenwoordigers van de 
Commissie tijdens de werkzaamheden van de studie­
groep hebben gegeven, af dat de Commissie bij de 
verwezenlijking van de in het richtlijnvoorstel ge­
noemde doelstellingen een aantal prioriteiten in het 
oog wenst te houden; met name gaat het er haar 
om: 
— dat geen enkel verpakkingsmateriaal bevoordeeld 
of benadeeld wordt; 
— dat geen enkel procédé ter verwijdering van 
drankverpakkingen uit het milieu, of het nu om 
recyclage of het opnieuw vullen van verpakkin­
gen gaat, wordt gediscrimineerd, door het begrip 
„benutting" van verpakkingsmateriaal op de 
voorgrond te plaatsen; 
— dat er, wat de verpakkingen betreft, dus rekening 
kan worden gehouden met de aard van de ver­
pakte vloeistof, het gekozen distributiekanaal en 
de noodzaak de maatregelen zo goedkoop moge­
lijk te houden, waarbij zowel aan de consument 
als aan de fabrikant en de distribuant wordt ge­
dacht; 
— dat men zich bij de in het richtlijnvoorstel vastge­
stelde beleidslijnen ook laat leiden door de noodzaak de gezondheid en veiligheid van de 
consument te waarborgen. 
Al deze overwegingen zullen tot uitdrukking moeten 
kunnen komen in de definitieve versie van het richt­
lijnvoorstel. 
1.8. Het Comité stelt ook vast dat er op grote schaal 
vooroverleg is gepleegd, getuige zowel het aantal pro­
jecten dat het voorstel van de Commissie achtereen­
volgens heeft opgeleverd, als de grote verscheiden­
heid van de naar voren gebrachte standpunten. Het 
betreurt niettemin dat er geen sprake lijkt te zijn ge­
weest van een georganiseerde rechtstreekse raadple­
ging van de werknemersvertegenwoordigers en een 
algemene raadpleging van alle betrokken industriële 
en handelskringen. 
1.9. Het Comité neemt met belangstelling kennis 
van het feit dat het richtlijnvoorstel de mogelijkheid 
van een vrijwillige overeenkomst tussen de regerin­
gen en de betrokken economische kringen niet uit­
sluit en dat op grond van de verklaringen van de be-
drijfsvertegenwoordigers mag worden verwacht dat 
deze actief aan de verwezenlijking van sommige van 
de in deze richtlijn gestelde doeleinden zullen mee­
werken. 
1.10. Het Comité stelt voorts tot zijn voldoening 
vast dat de Commissie samen met de representatieve 
consumentenorganisaties wil blijven werken aan de 
vorming en voorlichting van de consument, om te be­
reiken dat deze in de komende jaren steeds positiever 
tegenover de in de richtlijn beoogde correcte aanpak 
van deze afvalstoffen komen te staan. 
1.11. Zonder de met het richtlijnvoorstel nage­
streefde doelstellingen in twijfel te willen trekken, 
merkt het Comité ten slotte op dat het helaas noch in 
de tekst, noch in de van de vertegenwoordigers van 
de Commissie ontvangen verklaringen aanwijzingen 
heeft kunnen vinden betreffende enigerlei positieve 
of negatieve gevolgen van de aanbevolen maatrege­
len voor de werkgelegenheid of, vooral, de energie­
situatie, terwijl dit laatste punt sedert het begin van 
de jaren '70 toch steeds belangrijker is geworden. 
Het Comité zou gaarne zien dat de Commissie en de 
Lid-Staten meer aandacht aan deze beide aspecten 
besteden in de verdere studies die zij uiteraard nog 
over dit onderwerp zullen verrichten. 
2. BIJZONDERE OPMERKINGEN 
Bij de behandeling van het voorstel zijn de volgende 
bijzondere overwegingen naar voren gekomen: 
31. 12.81 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 343/25 
2.1. Aard van de aan de Raad voorgestelde rechts­
figuur 
Hoewel sommige leden gaarne hadden gezien dat het 
door de Commissie aanbevolen pakket maatregelen 
in de vorm van een aanbeveling was gegoten, kan het 
Comité wel akkoord gaan met het beginsel van een 
richtlijn; deze zou dan geleidelijk aan de hand van de 
praktijk moeten worden bijgewerkt. 
Hoewel het moet vaststellen dat deze betrekkelijk on­
nauwkeurige richtlijn in een aantal gevallen tot maat­
regelen zou kunnen leiden die weinig zullen uithalen, 
erkent het dat er in verreweg de meeste Lid-Staten 
nog zo weinig ervaring op dit terrein is opgedaan, dat 
een grotere nauwkeurigheid niet mogelijk is. 
2.2. Juridische grondslag van het voorstel voor een 
richtlijn 
Het Comité merkt op dat de bepalingen van de richt­
lijn uitsluitend gebaseerd zijn op artikel 235 van het 
Verdrag; het vraagt zich af of het niet beter was ge­
weest uitdrukkelijk te verwijzen naar de artikelen 2, 
30 en 100, welke toch een geschikte juridische 
grondslag voor de door de Commissie aanbevolen 
maatregelen lijken te vormen. 
2.3. Aard van de onder de richtlijn vallende 
dranken 
Hoewel er stemmen zijn opgegaan om bepaalde cate­
gorieën dranken en in het bijzonder vruchtesappen 
en melk van de ontwerp-richtlijn te laten uitsluiten, is 
het Comité ervan overtuigd dat de richtlijn op deze 
manier wellicht niet het beoogde milieu-effect zou 
hebben en evenmin een grondstoffen- en energiebe­
sparing van betekenis zal opleveren, aangezien aldus 
een groot deel van het huisvuil buiten deze regeling 
zou blijven. 
Wel vallen onder de richtlijn dranken met dermate 
uiteenlopende fysische en chemische eigenschappen, 
waarbij in het bijzonder aan het koolzuurgehalte, de 
prijs en de vereisten voor bewaring, vervoer en etiket­
tering (informatief of publicitair), enz. wordt ge­
dacht, dat men deze richtlijn wel de nodige soepel­
heid heeft moeten meegeven; met de hierin aanbevo­
len methodes moet namelijk een zo groot mogelijk 
aantal afvalstoffen worden verwijderd, waarbij netto 
zo weinig mogelijk energie mag worden verbruikt, 
zoveel mogelijk grondstoffen moeten worden gere­
cycleerd en met name de kosten op een aanvaardbaar 
peil moeten worden gehouden. 2.4. Aard van de te verzamelen en te verstrekken 
cijfergegevens 
Het Comité heeft kennis genomen van het feit dat de 
cijfergegevens, aan de hand waarvan de na te streven 
doeleinden moeten worden vastgesteld, en de te ver­
strekken informatie betrekkelijk onnauwkeurig zijn; 
het meent dat er op dit gebied alleen vooruitgang kan 
worden gemaakt door een geleidelijke toepassing van 
de in het voorstel neergelegde bepalingen, zodat aan 
de hand van de opgedane ervaringen kan worden be­
paald hoe streefcijfers en statistische gegevens op de 
meest doeltreffende en significante wijze kunnen 
worden vastgesteld. 
Volgens het Comité zou het raadzaam zijn voor de 
produkten in kwestie, die weliswaar omvangrijk kun­
nen zijn, maar per eenheid weinig kosten, adequate 
statistische methodes uit te werken (zoals representa­
tieve steekproeven), waardoor het bedrijfsleven niet 
nodeloos wordt belast. 
2.5. Draagwijdte van de standaardiseringsmaatrege-
len 
Het Comité heeft ook gesproken over de draagwijdte 
van het in het desbetreffende artikel gebruikte termen 
en heeft moeten vaststellen dat de gehanteerde termi­
nologie aanleiding geeft tot interpretatieverschillen; 
hierbij gaat het niet alleen om principiële kwesties, 
zoals de vraag of deze initiatieven wenselijk, nuttig of 
zelfs onontbeerlijk zijn, maar ook om de betekenis 
die in de verschillende talen van de Gemeenschap 
aan de gebruikte termen moet worden toegekend. 
Het Comité adviseert de Commissie een en ander 
duidelijker te formuleren, zodat men zich met kennis 
van zaken duidelijk over betekenis en draagwijdte 
van de aanbevelingen in het richtlijnvoorstel kan uit­
spreken. 
2.6. Maatschappelijke draagwijdte van de overwogen 
maatregelen, met name uit het oogpunt van werk­
gelegenheid 
Tijdens de discussie over dit onderwerp heeft het Co­
mité tegenstrijdige informatie ontvangen; aangezien 
het heeft vastgesteld dat de Commissie met name de 
werknemersorganisaties niet expliciet heeft geraad­
pleegd, meent het dat er op dit punt nauwkeuriger ge­
gevens dienen te worden verzameld. 
2.7. De totale energiebalans 
Aan de hand van de informatie die het van de verte­
genwoordigers van de Commissie heeft ontvangen, 
stelt het Comité vast dat de gegevens over benutting 
van de in de verpakkingen aanwezige energie en een 
optimale beperking van het netto-energieverbruik op 
verzoek van bepaalde regeringen uit de „overwegin­
gen" bij het voorstel zijn weggelaten. 
Nr. C 343/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 81 
Het Comité betreurt dit, te meer daar uit de beschik­
bare gegevens kan worden opgemaakt dat een groot 
deel van de onder het richtlijnvoorstel vallende ver­
pakkingen rijk aan energie is en dat er anderzijds, 
dank zij de door betrokken economische kringen ver­
richte studies, wel degelijk gegevens ter zake voor­
handen zijn. Bovendien wordt de energiefactor op de 
betalingsbalans van de Gemeenschap een steeds be­
langrijkere grootheid die alle aandacht verdient. Vol­
gens het Comité zouden op dit punt nadere gegevens 
moeten worden verschaft. 
2.8. Gevolgen van de richtlijn voor het handelsverkeer 
en de concurrentie 
Het Comité stelt vast dat de Gemeenschap, indien 
initiatieven van de Commissie uitblijven, wel eens 
zou kunnen worden geconfronteerd met een groot 
aantal nationale en — in bepaalde landen met een fe­
derale structuur — regionale initiatieven, die onge­
twijfeld een bedreiging zullen vormen voor het vrije 
verkeer van goederen en de mededinging in de Ge­
meenschap. 
Doordat het richtlijnvoorstel niet nauwkeurig genoeg 
is gesteld, hetgeen op het ogenblik moet worden toe­
geschreven aan het feit dat zich voortdurend nieuwe 
ontwikkelingen op dit gebied voordoen, kan niet 
zonder meer worden gegarandeerd dat de van de re­
geringen uitgaande initiatieven geen gevaar voor het 
vrije handelsverkeer en de concurrentie zullen ople­
veren. 
Het Comité stelt althans vast dat de Gemeenschap 
met deze richtlijn over een informatie-instrument en 
een behoorlijke procedure komt te beschikken waar­
mee zij tegen maatregelen die niet stroken met de 
geest van het Verdrag, onmiddellijk in het geweer 
kan komen. 
Vanuit dit oogpunt bezien vormt het richtlijnvoorstel 
een vooruitgang ten opzichte van een situatie waarin 
helemaal niets gereglementeerd is. 
2.9. Deelneming van economische en sociale kringen 
aan de tenuitvoerlegging van de richtlijn 
Het Comité heeft vernomen dat de economische en 
sociale kringen, ondanks de in paragraaf 1.8 ge­
noemde raadplegingen, vinden dat zij niet op de 
juiste wijze zijn betrokken bij het overleg over de de­
finitieve versie van het richtlijnvoorstel, waarover het 
Comité zich thans moet uitspreken. 
Anderzijds heeft het Comité reeds opgemerkt dat het 
bij deze betrekkelijk nieuwe materie, gezien de so­
ciaal-economische gevolgen van de te nemen beslui­
ten, alsmede vanuit consumptieoogpunt, noodzake­
lijk is, voortdurend contact met de betrokken kringen 
te onderhouden. Het Comité acht het dan ook raadzaam dat de Com­
missie een specifiek begeleidingscomité instelt, waar­
in alle betrokken kringen, d. w.z. de vertegenwoordi­
gers van producenten, distribuanten, werknemers en 
consumenten zitting hebben, en dat op gezette tijden 
zou worden geraadpleegd over de in de richtlijn ge­
noemde verslagen en doelstellingen; aldus zou het 
gebrek aan contacten, waarop tijdens zijn werkzaam­
heden is gewezen, kunnen worden verholpen. 
Ook zou moeten worden overwogen op de een of an­
dere manier contact te onderhouden met de plaatse­
lijke overheden die met de uitvoering van het milieu­
beleid belast zijn. 
Het Comité zou ook gaarne een door de Commissie 
op basis van de door de nationale regeringen ver­
strekte gegevens opgesteld verslag ontvangen. 
3. BESPREKING VAN DE ARTIKELEN 
Bij de bespreking van de artikelen wenst het Comité 
de volgende opmerkingen en wijzigingsvoorstellen 
naar voren te brengen: 
3.1. Het Comité verzoekt de Commissie de van de 
Lid-Staten ontvangen gegevens die niet altijd „up-to-
date" schijnen te zijn (Denemarken, Groot-Brittan-
nid en Nederland), bij te werken. 
3.2. Volgens het Comité zou in de laatste regel van 
de zesde „overweging" (blz. 13) het woord „olijfolie" 
moeten worden vervangen door de woorden „spijs­
olie, en met name olijfolie". 
3.3. Artikel 2 
Het Comité acht het nodig een onderscheid te maken 
tussen recycling van materialen en terugwinning van 
energie, alhoewel in beginsel met beide vormen kan 
worden ingestemd. 
Voorts heeft het een voorkeur voor recycling, waarbij 
afvalstoffen worden gebruikt voor de produktie van 
nieuwe verpakkingen of van andere goederen, boven 
de terugwinning van energie, althans tot het moment 
dat met behulp van objectieve gegevens kan worden 
bewezen dat beide procédés uit het oogpunt van de 
door het richtlijnvoorstel nagestreefde grondstoffen-
besparing een even groot nut opleveren. 
Het Comité heeft de indruk dat de vragenlijst in bijla­
ge II niet volledig recht doet aan dit alternatief. 
3.4. Tevens merkt het op dat de lijst van defini­
ties niet volledig is. Ook komen sommige van de ge­
bruikte begrippen in de tekst na artikel 2 niet meer 
terug. 
31. 12.81 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 343/27 
Zo stelt het Comité vast dat de term „wegwerpver­
pakking" in deze opsomming ontbreekt, terwijl het 
begrip „statiegeldverpakking" er wel in wordt ge­
noemd. 
3.5. Artikel 3 
Het Comité acht het een goede zaak dat bij dit artikel 
is uitgegaan van het beginsel dat men door schade en 
schande wijs wordt; in het begin is het immers bijzon­
der moeilijk precies te bepalen om welke hoeveelhe­
den verpakkingen het gaat en zou het veel te kostbaar 
zijn nauwkeurige statistieken op te maken van de ma­
terialen in kwestie, die toch maar van geringe waarde 
zijn. 
3.6. Artikel 4 
Het Comité vestigt de aandacht op punt c), waarin 
het oneigenlijke gebruik van de woorden „wijze van 
distributie" opvalt. 
Het Comité merkt op dat deze woorden zowel in het 
alledaagse spraakgebruik als in de vaktaal de beteke­
nis hebben van „distributiekanalen", terwijl uit de 
verklaringen van de Commissie blijkt dat zij de wijze 
waarop de verpakkingen worden behandeld, be­
doelt. 
Het Comité meent dat hier andere termen moeten 
worden gebruikt. 
Het Comité wijst er tevens op dat het door een com­
binatie van de artikelen 3 en 4 mogelijk zou moeten 
zijn preciezer te bepalen hoever de Lid-Staten bij hun 
maatregelen kunnen gaan; het denkt hierbij aan een 
geleidelijke bijstelling van de richtlijn aan de hand 
van de praktijk. 
3.7. Artikel 5 
Het Comité merkt op dat de tekst na het derde 
streepje betrekkelijk vaag blijft ten aanzien van de 
wijze waarop de Lid-Staten de afzet van de aan het 
verpakkingsafval onttrokken materialen kunnen be­
vorderen. 
Het staat achter initiatieven tot opheffing van wette­
lijke en bestuursrechtelijke belemmeringen, vooral 
waar het overheidsopdrachten betreft, die het ge­
bruik van gerecycleerde produkten in de weg 
staan. 
Het Comité merkt bovendien op dat hierbij concur­
rentievervalsingen, die fundamenteel tegen de geest 
van het Verdrag indruisen, zouden moeten worden 
vermeden. 
3.8. Artikel 6 
Volgens het Comité zou dit artikel niet alleen gericht 
moeten zijn op vermindering van het gewicht van de verpakking en energiebesparing, maar ook op het be­
reiken van een optimaal volume. 
3.9. Artikel 7 
Dit artikel wekt de indruk dat de Commissie niet 
neutraal staat tegenover de verschillende wijzen 
waarop verpakkingen kunnen worden „benut". 
Het Comité is tot de slotsom gekomen dat dit artikel 
moet worden gezien in het licht van hetgeen in para­
graaf 1.7 gesteld wordt. 
3.10. Artikel 8 
Het Comité vraagt zich af hoe deskundig de specialis­
ten moeten zijn die zullen beoordelen of een nieuwe 
verpakking al dan niet kan worden aanvaard. 
Het Comité meent dat het in paragraaf 2.9 genoemde 
begeleidingscomité zich met de in artikel 8 bedoelde 
verpakkingen zou moeten bezighouden. 
3.11. Artikel 9 
Het Comité heeft wel bepaalde bezwaren tegen de in 
dit artikel opgenomen ideeën. 
Afgezien van de terminologische problemen waarop 
het in het algemene gedeelte van het advies heeft ge­
wezen, heeft het namelijk moeten vaststellen dat men 
in industriële kringen enigszins gereserveerd tegen­
over dit artikel staat. 
Zo wijzen deze kringen erop dat het mogelijk moet 
zijn grote hoeveelheden verpakkingen snel te vernie­
tigen, dat de fabrikant op het punt van grondstoffen 
en energie te grote beperkingen zullen worden opge­
legd, daar een gestandaardiseerde verpakking be­
stand moet zijn tegen de inhoud die hieraan de hoog­
ste eisen stelt; voorts wijzen zij op de specifieke pro­
blemen die aan ieder type vloeistof verbonden zijn, 
de uit dit artikel voortvloeiende concurrentiebeper-
kingen en handelsbelemmeringen, enz. 
Wel constateert het Comité dat, indien statiegeldver­
pakkingen voor bepaalde typen dranken op het ge­
hele grondgebied van de Gemeenschap algemeen 
toepassing zouden vinden, bepaalde vormen van 
standaardisering — behalve wellicht voor wegwerp­
verpakkingen — noodzakelijk zouden kunnen zijn, 
om nadelige gevolgen als compartimentering van de 
nationale markten te kunnen vermijden. 
Wat lid 3 van artikel 9 betreft, adviseert het Comité 
het begeleidingscomité, en niet slechts de betrokken 
beroepskringen zelf, met de genoemde taak te belas­
ten. 
Nr. C 343/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 81 
3.12. Artikel 10 
Voorgesteld wordt dat de Commissie het in para­
graaf 2.9 genoemde verslag niet alleen aan het bege-
leidingscomitê, maar ook aan het Economisch en So­
ciaal Comité en het Europees Parlement doet toeko­
men. 3.14. Bijlage I 
Het Comité ziet na aandachtige lezing niet in waar­
om bepaalde produkten wel en andere niet in deze 
tekst zijn opgenomen, aangezien de verpakkingen 
van de uitgesloten produkten gerecycleerd kunnen 
worden in het kader van een richtlijn betreffende har­
monisatie van het afvalstoffenbeleid. 
3.13. Artikel 11 
Het Comité merkt op dat de in lid 1 bedoelde „even­
tuele" harmonisatie uiteraard een noodzaak zou wor­
den, indien het uitblijven hiervan zou kunnen leiden 
tot concurrentievervalsingen, handelsbelemmerin­
gen of compartimentering van de markten. 3.15. Bijlagen 
Het Comité stelt voor, in deze bijlage een duidelijker 
onderscheid te maken tussen de voor de „benutting" 
van de verpakkingen aanbevolen methodes (gebruik 
van grondstoffen of energieproduktie), om meer 
recht te doen aan artikel 2 en in het bijzonder punt d) 
van dit artikel. 
Gedaan te Brussel, 29 oktober 1981. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE 
BIJLAGE 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
Onderstaande passage is naar aanleiding van een tijdens de discussie goedgekeurd wijzigingsvoorstel 
uit het advies geschrapt 
3.3. Artikel2 
De Afdeling adviseert bij definitie van recycleerbare verpakkingen duidelijker te doen uitkomen 
dat er twee soorten recyclage mogelijk zijn: 
i) hergebruik voor de produktie van nieuwe verpakkingen of andere produkten; 
ii) produktie van energie. 
Deze twee vormen van recyclage worden namelijk ontegenzeglijk beide positief beoordeeld. 
Uitslag van de hoofdelijke stemming 
Stemmen vóór: 54, tegen: 51, onthoudingen: 11.