DOOR DE COMMISSIE
VOORGESTELDE TEKSTAMENDEMENTEN
VAN HET PARLEMENT
Amendement 12
Artikel 3 septies (nieuw)
Artikel 3 septies
De vergaderingen en werkzaamheden van de in artikel 10
van de overeenkomst bedoelde gemengde commissie mogen
worden bijgewoond door een lid van het Europees Parlement,in de hoedanigheid van waarnemer, alsmede door vertegen-woordigers van de visserijsector die in het kader van de over-eenkomst actief is.
Amendement 13
Artikel 3 octies (nieuw)
Artikel 3 octies
De Commissie stelt het Europees Parlement in kennis van elk
initiatief tot wijziging van de inhoud van de overeenkomst,met inbegrip van het protocol, de technische notities en deaanhangsels.
P6_TA(2006)0202
Controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht (2003-2004)
Resolutie van het Europees Parlement over het 21ste en het 22ste jaarverslag van de Commissie
over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht (2003 en 2004) (2005/2150(INI))
Het Europees Parlement,
—gezien het 21ste en het 22ste jaarverslag van de Commissie (COM(2004)0839 en COM(2005)0570),
—gezien de werkdocumenten van de Commissiediensten (SEC(2004)1638 en SEC(2005) 1446 en 1447),
—gelet op artikel 45 en artikel 112, lid 2 van zijn Reglement,
—gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie verzoekschriften
(A6-0089/2006),
A. overwegende dat in de jaarverslagen van de Commissie wordt vastgesteld in hoeverre de richtlijnen door
de lidstaten zijn omgezet, teneinde te waarborgen dat de toepassing van de wetgeving op doeltreffende
wijze wordt gecontroleerd; overwegende dat volgens het 21ste verslag op 31 december 2003 in totaal3 927 inbreukdossiers in behandeling waren, waarbij in 1 855 van deze zaken een inbreukprocedurewerd ingeleid, in 999 een met redenen omkleed advies werd uitgebracht, 411 zaken naar het Hof vanJustitie werden verwezen en in 69 zaken (waarvan 40 met betrekking op het milieu) de procedure van
artikel 228 van het EG-Verdrag werd ingeleid,
B. overwegende dat een adequate controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht niet alleen een
beoordeling inhoudt van de kwantiteit van de omzetting, maar ook van de kwaliteit van de omzetting en
van de praktijken die bij de eigenlijke toepassing van het Gemeenschapsrecht worden gevolgd,7.12.2006 C 297 E/122 Publicatieblad van de Europese Unie
Dinsdag, 16 mei 2006NL
C. overwegende dat een correcte en snelle tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht een integraal en
essentieel bestanddeel vormt van „betere regelgeving”; overwegende dat een heldere en goed geformu-
leerde wetgeving een onontbeerlijke voorwaarde is voor de behoorlijke toepassing van het Gemeen-schapsrecht in de gehele Europese Unie; overwegende dat de kwaliteit van de wetgeving en duidelijkheidinzake de verplichtingen van de lidstaten niet altijd bevredigend zijn, daar de wetgeving dikwijls het resul-taat is van moeizame politieke compromissen,
D. overwegende dat de Commissie de door haar gebruikte methoden kan aanpassen om haar taak met
succes te kunnen vervullen en om vernieuwingen in te voeren ter verbetering van de toepassing van het
Gemeenschapsrecht,
E. overwegende dat de Commissie momenteel aan de aanpassing van bestaande procedures werkt en onder-
zoekt hoe deze sneller en efficiënter kunnen worden gemaakt; overwegende dat dit echter geen afdoendereden is om de gevraagde informatie over het totaal aan middelen dat in de bevoegde directoraten-gene-raal en het algemeen secretariaat voor inbreuken wordt uitgetrokken, niet op tijd te verstrekken,
F. overwegende dat het aantal klachten over inbreuken op het Gemeenschapsrecht aantoont dat de Euro-
pese burgers voor deze toepassing een rol van vitaal belang spelen, en dat het voor de geloofwaardigheidvan de Europese Unie van groot belang is in voldoende mate op de zorgen van de burgers te kunnen
ingaan,
G. overwegende dat de klachten van burgers geenszins een slechts symbolische rol bij het scheppen van een
„Europa van de mensen” spelen, maar een kosteneffectief en doeltreffend middel vormen voor de
controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht,
H. overwegende dat een efficiënte rechtsbescherming en een uniforme toepassing en interpretatie essentiële
elementen zijn van het Gemeenschapsrecht,
I. overwegende dat het Parlement het 22ste jaarverslag van de Commissie pas in januari 2006 heeft
ontvangen en dat, vanwege deze hardnekkige vertraging, in deze resolutie slechts in beperkte mate wordtverwezen naar dat verslag en dat de analyse hoofdzakelijk betrekking heeft op het 21ste jaarverslag van
de Commissie over de toepassing van het Gemeenschapsrecht in 2003,
1. is overtuigd van de noodzaak dat alle Europese instellingen op zorgvuldige en zichtbare wijze aandacht
besteden en onmiskenbaar prioriteit verlenen aan het vraagstuk van toezicht op de tenuitvoerlegging van decommunautaire wetgeving, vooral gezien de nadruk die sinds kort wordt gelegd op de dringende noodzaakde Gemeenschapswetgeving en de wetgevingsinitiatieven kwantitatief te beperken;
2. houdt vast aan het standpunt dat een vermindering van de kwantitatieve omvang van de wetgeving
hand in hand moet gaan met meer nadruk op de tenuitvoerlegging; beklemtoont dat klachten een kosten-
effectief en doeltreffend instrument vormen voor het toezicht op de toepassing van het Gemeenschapsrecht
en roept de Commissie ervoor te zorgen dat ten minste een deel van de middelen die vroeger werden uitge-trokken voor de opstelling en follow-up van wetgeving wordt besteed aan de doeltreffende en juiste tenuit-voerlegging van de bestaande Gemeenschapswetgeving in de verschillende eenheden die individuele klachtenen inbreukdossiers behandelen;
3. is ervan overtuigd dat de commissies van het Parlement eveneens aandacht dienen te besteden aan het
thema van de toepassing van de Gemeenschapswetgeving en met name dat de verantwoordelijke rapporteur
een actievere rol zou moeten spelen bij de controle op de tenuitvoerlegging van de Gemeenschapswetgeving
in de lidstaten, waarbij de regelmatige, door de commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveilig-heid georganiseerde zittingen tot voorbeeld kunnen strekken;
4. is zich ervan bewust dat comitologie niet het voorwerp uitmaakt van onderhavige resolutie en bena-
drukt dat er dus een aparte resolutie nodig is over dat thema;
5. benadrukt dat artikel 211 van het EG-Verdrag de Commissie de institutionele verantwoordelijkheid
toekent om toe te zien op de toepassing van zowel de bepalingen van dit Verdrag als van de bepalingenwelke de instellingen krachtens dit Verdrag vaststellen en dat artikel 226 van het EG-Verdrag de Commissie
ertoe machtigt op te treden tegen lidstaten die een van de krachtens dit Verdrag op hen rustende verplich-
tingen niet zijn nagekomen;7.12.2006 C 297 E/123 Publicatieblad van de Europese Unie
Dinsdag, 16 mei 2006NL
6. stelt vast dat de grootste problemen met de niet-nakomingsprocedure (artikelen 226 en 228 van het
EG-Verdrag) gelegen zijn in de duur daarvan (gemiddeld 54 maanden tussen de registratie van de klacht en
de aanhangigmaking bij het Hof van Justitie) en in de sporadische toepassing van artikel 228;
7. stelt vast dat de Commissie vier vergaderingen per jaar organiseert om over niet-nakomingsprocedures
te beslissen en dat alle besluiten (van de eerste aanmaning met een aan de lidstaat gericht verzoek om infor-
matie, tot aan de beslissing de zaak voor het Hof van Justitie te brengen) worden genomen door het college
van Commissieleden; erkent weliswaar de relevantie en de noodzaak van een dergelijk collectief optreden inhet geval van niet-nakomingsprocedures, maar stelt voor zorgvuldig de mogelijkheid te overwegen om debeginfase van de interne procedure te bekorten door ieder Commissielid te machtigen binnen zijn of haarbevoegdheidsgebied aanmaningen aan de lidstaten te sturen, zoals thans overigens reeds wordt gedaanwanneer een lidstaat het Gemeenschapsrecht niet binnen de vastgestelde termijn heeft omgezet in nationale
wetgeving;
8. constateert dat de nationale rechtbanken in de meeste lidstaten in onvoldoende mate samenwerken en
nog steeds terughoudend zijn wat betreft de toepassing van het beginsel van de voorrang van het Gemeen-schapsrecht;
9. is verheugd over de mededeling van de Commissie over de „Verbetering van de controle op de toepas-
sing van het Gemeenschapsrecht” (COM(2002)0725), die verschillende acties omlijnt ter verwezenlijking van
die doelstelling;
10. betreurt niettemin dat de Commissie geen enkele gestructureerde en gedetailleerde follow-up heeft
gepresenteerd van een aantal van de in bovengenoemde mededelingen gedane toezeggingen, zoals de toezeg-ging dat „de toepassing van de prioriteitscriteria elk jaar [zal] worden geëvalueerd bij de bespreking van het
verslag over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht”;
11. roept de Commissie op een specifieke evaluatie uit te voeren van de toepassing van de in de bovenge-
noemde mededeling genoemde prioritaire criteria, teneinde te beoordelen of een dergelijke werkwijze werke-
lijk nodig is en of hierdoor niet het gevaar dreigt dat het toepassingsgebied van de niet-nakomingsproce-dures, waarvoor het Verdrag geen rangorde vaststelt, al te zeer wordt ingeperkt; roept de Commissie op tebeoordelen of niet een eenvoudige verhoging van de beschikbare middelen in de meest betrokken directo-raten-generaal een doeltreffender oplossing is om de follow-up van klachten te verbeteren; wijst erop dat de
voor de omzetting bevoegde diensten binnen de Commissie moeten kunnen beschikken over juridisch
deskundigen om te onderzoeken of de omzettingen volledig zijn uitgevoerd; benadrukt dat men zich voorde analyse van die omzettingen niet louter kan verlaten op een automatisch concordantiesysteem;
12. roept de Commissie op het Parlement op de hoogte te houden van de resultaten van dergelijke evalua-
ties; houdt vast aan zijn standpunt dat het vastleggen van prioriteiten er niet toe mag leiden dat klachten
van burgers minder gehoor vinden, en dringt er bij de Commissie op aan het Parlement te raadplegen overeen mogelijke verandering van de prioriteitscriteria;
13. roept de Commissie op de beginselen van de rechtsstaat en de ervaringen van burgers voorrang te
verlenen boven zuiver economische criteria en evaluaties; dringt er bij de Commissie op aan nauwlettend
toe te zien op de eerbiediging van de fundamentele vrijheden en de algemene beginselen van het Verdrag
evenals op de naleving van verordeningen en kaderrichtlijnen; nodigt de Commissie uit om de secundairewetgeving als referentiecriterium te gebruiken om uit te maken of er sprake is van een schending van defundamentele vrijheden;
14. dringt er bij de Commissie op aan de samenwerking met de lidstaten als bedoeld in artikel 10 van het
EG-Verdrag te herevalueren, in het licht van het feit dat de meeste lidstaten er niet toe bereid zijn veel voorde verbetering van de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving te doen, zoals is gebleken tijdensde onderhandelingen over het interinstitutioneel akkoord van 16 december 2003 inzake beter wetgeven (
1),
toen de Raad weigerde verplichtingen aan te gaan op het gebied van de omzetting en tenuitvoerlegging;verklaart zijn steun aan de hervatting van de onderhandelingen met de Raad over dit vraagstuk teneinde het
interinstitutioneel akkoord te wijzigen;
15. roept de Commissie op tot een zorgvuldige heroverweging van haar inschikkelijkheid ten opzichte van
de lidstaten waar het gaat om de termijnen voor het verstrekken van informatie aan de Commissie, de vast-stelling van nationale uitvoeringsmaatregelen of mededeling daarvan en de correcte toepassing van de
Gemeenschapswetgeving op nationaal, regionaal en lokaal niveau;7.12.2006 C 297 E/124 Publicatieblad van de Europese Unie
Dinsdag, 16 mei 2006NL
(1) PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.
16. constateert dat de lidstaten besloten hebben specifieke structuren op te bouwen ten behoeve van de
tenuitvoerlegging; is verheugd over de inspanningen van de Commissie ter ondersteuning van de oprichting
van desbetreffende coördinatiecentra in de lidstaten teneinde het omzettings- en uitvoeringsbeleid te verbe-teren en de efficiëntie van de precontentieuze fase van niet-nakomingsprocedures te verhogen; stelt voor datde lidstaten niet alleen technische structuren opbouwen, maar ook één of meer politieke persoonlijkhedenaanwijzen die op nationaal niveau verantwoordelijk zijn voor het beleid inzake niet-nakomingsprocedures;
17. wijst erop dat ondanks de op organisatorische vraagstukken en communicatiestromen liggende
nadruk, moet worden erkend dat vele gevallen van incorrecte tenuitvoerlegging het resultaat zijn van eenslechte kwaliteit van de wetgeving en een uitdrukking zijn van opzettelijke pogingen van de lidstaten om deGemeenschapswetgeving om politieke, bestuurlijke en economische redenen te ondermijnen; stelt in dit
verband vast dat de Commissie er in de praktijk toe neigt zich met een laat ingrijpen van de lidstaten
tevreden te stellen om de niet-nakomingsprocedure af te sluiten; roept de Commissie op de lidstaten teverzoeken met terugwerkende kracht de overtreden communautaire regel toe te passen teneinde de gevolgenvan die inbreuk te corrigeren, op straffe van onmiddellijke instelling van een procedure op basis van artikel228 van het EG-Verdrag indien het verzuim voortduurt;
18. stelt vast dat het Netwerk voor probleemoplossing in de interne markt (SOLVIT-netwerk) op de interne
markt een effectief buitengerechtelijk hulpinstrument is gebleken dat de vrijwillige samenwerking tussen delidstaten heeft doen toenemen, maar is van oordeel dat dergelijke instrumenten niet moeten wordenbeschouwd als vervanging voor niet-nakomingsprocedures die erop zijn gericht de lidstaten tot toepassing
van de Gemeenschapswetgeving te verplichten; nodigt de lidstaten uit om meer menselijke en financiële
middelen uit te trekken voor hun nationaal contactpunt van het SOLVIT-netwerk;
19. is van mening dat wetgeving dusdanig moet worden opgesteld dat deze gemakkelijk kan worden afge-
dwongen; vindt het even belangrijk dat de burgers de communautaire wetgeving beter begrijpen en stelt
daarom voor om bij alle wetgevingsbesluiten een samenvatting voor de burgers op te nemen in de vorm vaneen niet-legalistische toelichting;
20. is overtuigd dat het weliswaar van belang is tijd en moeite te besteden aan de ontwikkeling van een
dialoog met de lidstaten en hen beter te assisteren teneinde de snelle, correcte omzetting van de Gemeen-
schapswetgeving te vergemakkelijken, maar dat, met name sinds de uitbreiding, een grotere discipline aan dedag moet worden gelegd om buitensporige vertragingen en voortdurende verschillen in de kwaliteit van denationale omzetting te voorkomen;
21. is het standpunt toegedaan dat een specifieke clausule die de lidstaten ertoe verplicht bij de omzetting
van richtlijnen een concordantietabel op te stellen, op systematische wijze dient te worden opgenomen iniedere nieuwe richtlijn;
22. stelt vast dat in 2004 ongeveer 41 % van de nieuwe richtlijnen een bepaling met betrekking tot een
concordantietabel bevatten; is van mening dat het Europees Parlement, in zijn rol als medewetgever, voor-stellen dient te steunen om in richtlijnen bepalingen op te nemen die de lidstaten ertoe verplichten bij dekennisgeving van omzettingsmaatregelen gebruik te maken van de concordantietabel; roept de Commissieop regelmatig verslag te doen aan het Parlement over de toepassing van die bepalingen;
23. is verheugd over de inspanningen van sommige directoraten-generaal —en met name DG Milieu —
om de conformiteitscontroles met betrekking tot de relevante richtlijnen, met name sedert de uitbreiding, teverbeteren; roept de Commissie op om op haar website de door de verschillende directoraten-generaalaangevraagde studies te publiceren over de overeenstemming van de nationale uitvoeringsmaatregelen met
de Gemeenschapswetgeving;
24. stelt vast dat er verschillende procedures wegens non-conformiteit bestaan en dat dergelijke procedures
in sommige gevallen zijn herhaald zonder daardoor te bereiken dat de lidstaten ervan werden overtuigd hun
omzettingswetgeving aan te passen; benadrukt dat vertragingen van de procedure in dergelijke gevallen zeer
nadelige gevolgen voor de burgers kunnen hebben, daar de aandacht niet naar individuele gevallen, maarnaar algemene problemen uitgaat; roept de Commissie derhalve op consequent op te treden in gevallen vanniet-mededeling van nationale uitvoeringsmaatregelen en non-conformiteit daarvan met de Gemeenschaps-wetgeving en de verschillende stappen van de procedure als bedoeld in artikel 226 van het EG-Verdrag, vast-gelegd in specifieke, niet-dwingende wetgevingsinstrumenten (kennisgevingen, richtsnoeren), te nemen en
zich daarbij aan strikte, onontwijkbare termijnen te houden opdat zo spoedig mogelijk een boete kan
worden opgelegd krachtens artikel 228 van het EG-Verdrag;7.12.2006 C 297 E/125 Publicatieblad van de Europese Unie
Dinsdag, 16 mei 2006NL
25. verzoekt de Commissie een lijst in te dienen van de richtlijnen die de slechtste staat van dienst hebben
wat betreft hun tenuitvoerlegging, en aan te geven welke redenen zij daarvoor meent te kunnen aanvoeren;
herinnert eraan dat overeenkomstig de rechtspraak van het Hof van Justitie en artikel 10 van het EG-Verdragde lidstaten een „adequaat”, doeltreffend en uitgebalanceerd systeem van sancties moeten invoeren dat ontra-
dend werkt ten aanzien van schendingen van de communautaire regels; is van mening dat de niet-invoeringvan een doeltreffend sanctiesysteem aanleiding moet geven tot strenge vervolging in het kader van de niet-
nakomingsprocedure;
26. stelt vast dat de bestaande procedures de burgers alleen het recht geven een klacht in te dienen en dat
de Commissie, als hoedster van het Verdrag, een ruime discretionaire bevoegdheid heeft wanneer het om debeslissing gaat een klacht te registreren en een procedure in te stellen; is van mening dat geen enkele regelvan het Verdrag, noch de rechtspraak van het Hof van Justitie verbiedt om via specifieke regelgevingsinstru-
menten bijkomende rechten aan de klagers toe te kennen, en verzoekt derhalve de Commissie te werken aan
de vaststelling van dergelijke instrumenten; is overtuigd dat dit belangrijk is en dat deze bijzondere bevoegd-heid gepaard dient te gaan met een verplichting tot transparantie en verantwoordingsplicht aangaande deredenen waarom een bepaald besluit wordt genomen, met name wanneer geen procedure wordt ingeleid;
27. is verheugd over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Europese
Ombudsman betreffende „Betrekkingen met de klager inzake inbreuken op het Gemeenschapsrecht”
(COM(2002)0141);
28. dringt er bij de Commissie op aan het in die mededeling genoemde beginsel te eerbiedigen dat alle
door de Commissie ontvangen klachten die mogelijkerwijs een daadwerkelijke inbreuk op het Gemeen-schapsrecht aan de kaak stellen, tenzij ze vallen onder de uitzonderlijke omstandigheden zoals bedoeld in
punt 3 van de bijlage bij de mededeling, geregistreerd dienen te worden, zonder dat zij enige vorm van
selectie uitvoert; stelt vast dat de Europese Ombudsman onlangs specifieke klachten heeft ontvangen overniet-inschrijving van ingediende klachten in het register en dat hij deze klachten thans onderzoekt; verzoektde Commissie het Parlement regelmatig een rapport te bezorgen over de gevallen van niet-inschrijving vanklachten, conform de voornoemde mededeling;
29. stelt vast dat de in de mededeling vastgestelde termijn van één jaar voor de maximale periode die mag
verstrijken tussen de registratie van een klacht en het versturen van een aanmaning of het besluit tot sepone-ring, te lang is; betreurt dat die termijn bovendien niet altijd wordt nageleefd, waardoor de klager op onaan-vaardbare wijze in onzekerheid wordt gelaten; roept de Commissie derhalve op aanmaningen die nog geen„onderhandelingen” met de lidstaten impliceren, korte tijd na de registratie van de klacht te versturen en
vaart te zetten achter de procedure via korte termijnen waarvan niet kan worden afgeweken tenzij in uitzon-
derlijke gevallen;
30. dringt er bij alle Commissiediensten op aan de klagers —en in voorkomende gevallen ook de
betrokken leden van het Europees Parlement —na afloop van elke vooraf vastgelegde termijn (aanmaning,
met redenen omkleed advies, aanhangigmaking bij het Hof van Justitie) in kennis te stellen van de vorde-ringen in hun zaak, de beslissingen van de Commissie toe te lichten en deze gedetailleerd aan de klager mee
te delen overeenkomstig de in haar mededeling van 2002 omlijnde beginselen, op grond waarvan de klager
verdere opmerkingen kan indienen (waarbij de verstrekte informatie, met name in gevallen waarin deCommissie voornemens is de klacht te seponeren, de door de betrokken lidstaat aangevoerde argumentendient te omvatten);
31. roept de Commissie op een specifieke procedure in te voeren op grond waarvan de klager en het even-
tueel betrokken lid van het Europees Parlement toegang wordt verleend tot de documentatie en de inhoud
van de met de lidstaat gevoerde correspondentie;
32. roept de Commissie op specifieke gegevens te verstrekken met betrekking tot de naleving van de in
haar interne, alleen langs inofficiële weg beschikbare procedurehandleiding gestelde termijnen; herhaalt dathet van groot belang is termijnen te stellen voor de maximumperiode die mag verstrijken tussen de regi-
stratie van de klacht en het sturen van een antwoord aan de klager en het verzenden van een aanmaning;
33. stelt vast dat procedures krachtens artikel 228 van het EG-Verdrag sinds de inwerkingtreding daarvan
slechts in drie gevallen hebben geleid tot een arrest van het Hof van Justitie; is verheugd over de mededelingvan de Commissie over de toepassing van artikel 228 van het EG-Verdrag (SEC(2005)1658) die het beleidvan de Commissie verduidelijkt en verder ontwikkelt door het Hof van Justitie te verzoeken een periodieke
betaling en de betaling van een forfaitaire som op te leggen aan lidstaten die het arrest van het Hof niet
naleven;7.12.2006 C 297 E/126 Publicatieblad van de Europese Unie
Dinsdag, 16 mei 2006NL
34. verzoekt de Commissie formeel te verklaren dat, overeenkomstig haar mededeling van 2005, alle
zaken die reeds het onderwerp zijn van een aanmaning of een met redenen omkleed advies krachtens artikel
228 van het EG-Verdrag, alsmede zaken die momenteel het onderwerp zijn van procedures overeenkomstigartikel 226, onder de bepalingen van het nieuwe beleid vallen (voorzover zij niet voor de aanhangigmakingbij het Hof worden opgelost);
35. herinnert eraan dat door individuele burgers bij de Commissie, de Europese Ombudsman en de
bevoegde parlementaire commissies ingediende verzoekschriften de Europese instellingen ertoe zouden
moeten aanmoedigen te onderzoeken op welke manier het Gemeenschapsrecht op nationaal en Europees
niveau ten uitvoer wordt gelegd;
36. herhaalt zijn opvatting dat afspraken over een nauwe samenwerking en nauwlettend toezicht tussen de
Commissie, de Raad, de Europese Ombudsman en de bevoegde parlementaire commissies van essentieelbelang zijn om een effectief optreden te waarborgen in alle gevallen waarin de klager om gegronde redenen
zijn beklag heeft gedaan over een inbreuk op het Gemeenschapsrecht;
37. dringt erop aan dat de Commissie, in haar toekomstige jaarverslagen, gegevens moet presenteren die
de belangrijke en eigen bijdrage van verzoekschriften voor de controle op de toepassing van het Gemeen-schapsrecht op accurate wijze weerspiegelen en herhaalt het verzoek dat zij deed in haar resolutie van9 maart 2004 (
1) om een hoofdstuk op te nemen dat uitsluitend aan verzoekschriften is gewijd;
38. meent dat de procedurerechten van indieners van verzoekschriften moeten worden vastgelegd op
dezelfde wijze als de rechten van klagers, die werden uiteengezet in de mededeling van de Commissie van
2002; meent dat procedurekwesties in verband met de parallelle behandeling van klachten en verzoek-schriften moeten worden opgehelderd en dat de coördinatie tussen de betrokken diensten verder moetworden verbeterd zodat de Commissie verzoekschriften kan garanderen dat de rechten van de indieners vanverzoekschriften worden geëerbiedigd;
39. merkt uit eigen ervaring op dat burgers die een verzoekschrift richten tot het Parlement het moeilijk
hebben om zich in de nationale rechtbanken te beroepen op rechten die afgeleid zijn uit het Gemeenschaps-
recht om herstel te verkrijgen van verlies of schade die zij hebben geleden door toedoen van inbreuken vanlidstaten op het Gemeenschapsrecht;
40. betreurt de onbereidwilligheid van de Commissie om beweerde schendingen van het Gemeenschaps-
recht te onderzoeken die in het verleden zijn gebeurd en sindsdien zijn verholpen, zoals de schendingen diewerden naar voren gebracht in de verzoekschriften over „Equitable Life” en„Lloyds of London”; dringt er bij
de Commissie op aan om dergelijke zaken te onderzoeken wanneer de vermeende tekortkomingen naar
zeggen van de betrokkenen aanzienlijke schade hebben berokkend, omdat het resultaat van dergelijk onder-zoek bijzonder nuttig kan zijn voor burgers die schadevergoeding proberen te krijgen via de gepaste wette-lijke kanalen;
41. meent dat moet worden onderzocht op welke manieren de procedures op interinstitutioneel niveau
kunnen worden verbeterd om te kunnen voorzien in een doeltreffender, niet-gerechtelijk beroep voor Euro-
pese burgers, als logisch gevolg van het in het Verdrag opgenomen recht om verzoekschriften in te dienen;stelt in dit verband voor om te voorzien in een soort „Solvit”-organisatie binnen het Europees Parlement die
leden zou bijstaan bij de behandeling van zaken van juridische aard;
42. roept op tot een intensievere samenwerking tussen de nationale parlementen en het Europees Parle-
ment en hun respectievelijke leden, teneinde de doeltreffende controle van Europese aangelegenheden op
nationaal niveau te bevorderen en te vergroten; is van oordeel dat de nationale parlementen een grote rol
dienen te spelen bij het toezicht op de toepassing van het Gemeenschapsrecht, om er zo toe bij te dragen dedemocratische legitimiteit van de Unie te versterken en de Unie dichter bij de burgers te brengen;
43. dringt er bij de Commissie op aan haar jaarverslagen over de controle op de toepassing van het
Gemeenschapsrecht aan de nationale parlementen door te sturen, opdat deze beter in staat zijn die toepas-sing door de nationale autoriteiten te controleren;
44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen, de Europese Ombudsman en de parlementen van de lidstaten.
(1) PB C 102 E van 28.4.2004, blz. 512.7.12.2006 C 297 E/127 Publicatieblad van de Europese Unie
Dinsdag, 16 mei 2006NL