Nr. C 108/76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15. 5. 75 
Advies  inzake  een „Voorstel  voor  een besluit  van  de Raad  strekkende  tot beperking  van 
de verontreiniging  veroorzaakt  door  bepaalde  gevaarlijke  stoffen  die in de Gemeenschap 
in het water  worden  geloosd" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft,  is bekendgemaakt  in Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 12 van  17 januari  1975,  blz.  4 tot 6. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 31 oktober  1974  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 26 en 27 februari  1975  te Brussel  gehouden  128e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  en met  name  artikel  198, 
Gezien  het verzoek  om  advies  van  de Raad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  d.d.  4 november  1974 
met betrekking  tot het  „Voorstel  voor  een  besluit 
van de  Raad  strekkende  tot  beperking  van  de 
verontreiniging  veroorzaakt  door  bepaalde  gevaar-
lijke  stoffen  die in de Gemeenschap  in het  water 
worden  geloosd", 
Gezien  het  besluit  van  het  Bureau  van  het  Comité 
d.d. 29 oktober  1974,  de Afdeling  voor  milieu, 
volksgezondheid  en consumptie  met  het  opstellen 
van een  desbetreffend  advies  en rapport  te belasten, 
Gezien  het  advies  van  de Afdeling  voor  milieu, 
volksgezondheid  en consumptie  d.d.  11  februari 
1975  en het  rapport  van  de heer  Schlitt, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  de op  26  en 
27 februari  1975  gehouden  128e  zitting,  vergadering 
van 27 februari, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  is goedgekeurd. 
Het Comité  hecht  onder  voorbehoud  van  de volgende 
opmerkingen  haar  goedkeuring  aan  het  richtlijn-
voorstel. 1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Doelstellingen 
1.1.1.  Het  Comité  is buitengewoon  ingenomen 
met de doelstellingen  die  door  het  besluit  moeten 
worden  bereikt.  Het  wijst  op de noodzaak 
— een  globale  en door  alle  Lid-Staten  gelijktijdig 
te voeren  actie  te organiseren  ter bescherming 
van het  water  in de Gemeenschap  tegen  veront-
reiniging,  met  name  door  bepaalde  persistente 
en giftige  stoffen  die  zich  in levende  wezens 
kunnen  cumuleren; 
— maatregelen  te coördineren  die uit verschillende 
conventies  voortvloeien  en met  name  uit  de 
conventie  ter  voorkoming  van  verontreiniging 
van de zee  van  tellurische  oorsprong  en het 
ontwerp  voor  een  Europese  conventie  voor  de 
bescherming  van  internationale  waterwegen  tegen 
verontreiniging; 
— in het  bijzonder  prioriteit  te verlenen  aan  de 
reglementering  van  de  lozing  van  bepaalde 
verontreinigende  stoffen  in de binnenwateren; 
— na te gaan  van  welke  oorsprong  de gevaarlijke 
stoffen  zijn,  alsmede 
— een  inventaris  op te stellen  van  de stoffen  wier 
gevaarlijk  karakter  reeds  is onderkend  en van 
de stoffen  die als gevaarlijk  worden  beschouwd, 
doch  waarvan  het  gevaarlijk  karakter  niet  is 
bewezen. 
1.1.2.  Deze  inventaris  moet  het  mogelijk  maken 
na te gaan  in welke  mate  het  waarschijnlijk  is dat 
bedoelde  stoffen  bij lozing  in water  als grens  gevaar-
15. 5. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 108/77 
lijk zijn.  Hierbij  dient  een  onderscheid  te worden 
gemaakt  tussen  zoet,  brak  en zout  water.  Vooral 
moet  worden  gelet  op de relativiteit  van  het gevaar, 
waarbij  het aankomt  op de plaats  en de omstandig-
heden  van  de lozing,  het  watermilieu  en de in het 
water  levende  wezens. 
1.1.3.  In  deze  zin stemt  het het Comité  tot tevre-
denheid  dat  onder  „water  in de Gemeenschap"  al 
het staand  of stromend  zoet  water  in de Lid-Staten 
wordt  verstaan.  Het  is het met  de Commissie  eens 
dat het  door  de Raad  en de vertegenwoodigers 
van de Lid-Staten  vastgestelde  gemeenschappelijke 
programma  op  het  gebied  van  het  milieu  van 
22 november  1973  (x) slechts  kan  worden  uitgevoerd 
indien  geen  kunstmatig  onderscheid  wordt  gemaakt 
tussen  nationaal  en internationaal  staand  of stromend 
zoet water. 
1.1.4.  In  dit verband  suggereert  het  Comité  het 
aantal  conventies  te verminderen  ten  einde  de 
nagestreefde  coherente  houding  van  de Lid-Staten 
mogelijk  te maken  en gemakkelijker  tot stand  te 
brengen.  Door  te veel  conventies  wordt  het moeilijk, 
het nagestreefde  doel  te bereiken.  De  Conventie 
voor  de bescherming  van  de Rijn  tegen  chemische 
verontreiniging  (Conventie  van  de Rijn)  wordt  door 
het onderhavige  besluit  en de Conventie  van  Straats-
burg  gedekt.  Het  Comité  vraagt  zich  daarom  af 
of de Conventie  van  de Rijn  kan  vervallen.  Daar-
enboven  dient  het „Besluit  van  de Raad  strekkende 
tot beperking  van  de verontreiniging  veroorzaakt 
door  bepaalde  gevaarlijke  stoffen  die in de Gemeen-
schap  in het  water  worden  geloosd"  te worden 
geharmoniseerd  met  het ontwerp  voor  een  Europese 
conventie  (Conventie  van  Straatsburg).  Het  Comité 
verstrekt  de aanbeveling,  de Conventie  van  Straats-
burg  daarom  pas  te ondertekenen  wanneer  deze  is 
geharmoniseerd  met  het  onderhavige  voorstel  voor 
een besluit  van  de Raad. 
1.1.5.  Het  Comité  vestigt  er tevens  de aandacht 
van de Commissie  op dat  de grondwatervoorraden 
die als drinkwater  en niet  drinkbaar  water  kunnen 
worden  gebruikt,  tegen  verontreiniging  moeten 
worden  beschermd. 
1.2. Juridische  grondslag 
1.2.1.  Het  Comité  beveelt  aan,  het  besluit  een 
zodanige  vorm  te geven  dat  door  toepassing  van 
artikel  235  van  het  E.E.G.-Verdrag  niet  de moge-
lijkheid  wordt  uitgesloten,  de in het  Commissie-
document  voorgestelde  maatregelen  op  min  of 
meer  korte  termijn  op basis  van  artikel  100  van  het 
E.E.G.-Verdrag  te harmoniseren. 
1.3. Economische  en sociale  aspecten 
1.3.1.  Het  Comité  legt  er de nadruk  op dat  de 
sociale  zekerheid  en  de  economische  stabiliteit 
bij de  tenuitvoerlegging  van  de  noodzakelijke 
maatregelen  ter bescherming  van  het  water  moeten 
(^ PB  nr.  C 112  van  20.  12.  1973. worden  gehandhaafd  (artikel  104  van  het  E.E.G.-
Verdrag). 
1.3.2.  Om  te verhinderen  dat  bedrijven  moeten 
worden  stilgelegd,  dienen  de eisen  ten aanzien  van 
de lozing  van  afvalwater  slechts  fasegewijs  te worden 
verscherpt  of dienen  overgangstermijnen  te worden 
vastgesteld,  waarbij  een  onderscheid  kan  worden 
gemaakt  tussen  oude  en nieuwe  installaties. 
1.3.3.  Bij  de vaststelling  van  drempel-  en grens-
waarden  alsmede  van  de data  voor  de invoering 
hiervan  dienen  de economische  gevolgen  te worden 
beoordeeld.  Alle  verbods-  en  gebodsbepalingen 
dienen  in samenhang  met  de mogelijke  sociale  en 
economische  gevolgen  ervan  te worden  gezien. 
1.3.4.  Deskundigen  uit de Lid-Staten  en van  de 
Commissie  van  de E.G.  dienen  na te gaan  of het 
meer  ter zake  dienend  is, in plaats  van  starre  grens-
waarden  flexibele  grenswaardemarges  of gemiddelde 
waarden  vast  te stellen.  Van  exacte  waarden  mag 
hierbij  echter  niet  worden  afgeweken. 
1.3.5.  De  vast  te leggen  waarden  dienen  bij 
voorrang  te worden  afgestemd  op de eisen  waaraan 
de waterlopen  met  het oog  op het  gebruik  van  het 
water  moeten  voldoen.  Bij  de bepaling  van  het 
gebruik  van  het water  moet  b.v.  met  de bevolkings-
dichtheid  en de industrialisatiegraad  van  de omrin-
gende  gebieden  rekening  worden  gehouden.  Op  de 
instandhouding  en  verbetering  van  de  kwaliteit 
van de  natuurlijke  levensomstandigheden  dient 
hierbij  in gelijke  mate  te worden  gelet. 
1.3.6.  Het  Comité  is evenwel  van  oordeel  dat 
eventueel  uiteenlopende  normen,  die zijn  afgestemd 
op de  verschillende  vakken  der  waterlopen  en 
riviermondingen,  in geen  geval  mogen  leiden  tot 
een aanzienlijke  discriminatie  tussen  de bestaande 
ondernemingen  van  een  zelfde  sector  waardoor 
sommige  worden  genoodzaakt  tot  investeringen 
die hoge  kosten  met  zich  meebrengen,  terwijl  andere 
een nog  belangrijkere  verontreiniging  mogen  voort-
zetten  en zich  daardoor  financieel  minder  belastende 
verplichtingen  zien  opgelegd.  Dit  zou  neerkomen 
op een  averechtse  toepassing  van  het  beginsel 
„de vervuiler  betaalt". 
1.3.7.  Het  Comité  schaart  zich  achter  het  stand-
punt  van  de Commissie  dat  de Lid-Staten  maatre-
gelen  moeten  nemen  om  de recycling  van  afval-
stoffen  te bevorderen.  Het  is echter  van  oordeel  dat 
het minstens  even  belangrijk  is dat  de Lid-Staten 
preventief  te werk  gaan  en maatregelen  nemen  om 
de aanwending  van  opnieuw  te gebruiken  mate-
rialen  of een  zo  goedkoop  mogelijke  recycling 
hiervan  te bevorderen,  dan  wel  om  het  gebruik 
van bepaalde  materialen  tegen  te gaan,  of zelfs  in 
sommige  gevallen,  nadat  de  Commissie  hiervan 
op de hoogte  is gesteld,  te beperken  of te verbieden. 
1.4. Onderzoek  met  inachteming  van  de  sociaal-
economische  aspecten 
1.4.1.  Het  onderzoek  op het gebied  van  de water-
verontreiniging  moet  worden  bevorderd;  hierbij 
Nr. C 108/78 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15. 5. 75 
moet  bijzondere  aandacht  worden  geschonken 
aan de sociaal-economische  aspecten,  ten einde  tot 
een zeker  evenwicht  tussen  deze  aspecten  en de 
milieubescherming  te komen. 
1.4.2.  Aangezien  op  technisch-wetenschappelijk 
gebied  voortdurend  vooruitgang  wordt  gemaakt, 
waarbij  ook  reinigingsprocédés  worden  ontwikkeld 
en getest  die doeltreffender  zijn  dan  de tot op heden 
aangewende  methoden,  zijn  overgangsperioden  met 
betrekking  tot de tenuitvoerlegging  van  de in het 
besluit  opgenomen  maatregelen  gewettigd.  Toerei-
kende  overgangstermijnen  zijn  ook  nodig  om 
procédés  te ontwikkelen  en  te testen  voor  het 
vasthouden  van  schadelijke  residuen  die  zowel 
technisch  als  economisch  resultaat  beloven  op te 
leveren. 
1.4.3.  Er  dient  een onderscheid  te worden  gemaakt 
tussen  de verontreiniging  van  zoet  water  en die van 
zeewater,  daar  de respectieve  biotopen  van  elkaar 
verschillen,  en vooral  ook  de desbetreffende  bescher-
mende  maatregelen  juridisch  en technisch  wezenlijk 
van elkaar  afwijken. 
1.4.4.  In  tegenstelling  tot de Commissie  van  de 
Europese  Gemeenschappen  is het  Comité  van 
opvatting  dat de tegenstrijdigheden  in de verschillende 
conventies  onderling  liggen  in de indeling  van  de 
verontreinigende  stoffen  op grond  van  de voor-
gelegde  lijsten.  Het  Comité  is van  mening  dat  de 
indeling  van  de verontreinigende  stoffen  niet  afhan-
kelijk  mag  zijn  van  uiteenlopende  doelstellingen, 
materiële  situaties  waarmee  rekening  moet  worden 
gehouden,  uitvoeringsmodaliteiten  en verschillende 
termijnen  der  afzonderlijke  conventies.  Veeleer 
dient  een indeling  aan  de hand  van  uniforme  criteria 
plaats  te vinden.  Deze  moeten  in de natuurweten-
schappen  gebruikelijk  zijn.  Aan  de hand  van  de te 
kiezen  criteria  moet  het  gevaarlijk  karakter  van  de 
stoffen  blijken  of kunnen  worden  geconstateerd. 
1.4.5.  Classificaties  dienen  slechts  te worden 
gemaakt  wanneer 
a) de factoren  die  voor  de classificatie  een  rol 
spelen  nauwkeurig  kunnen  worden  gedefinieerd, 
en daarenboven 
b) kan  worden  bepaald  welke  relatie  er tussen  deze 
factoren  onderling  bestaat. 
1.4.6.  Wil  men  het  doel  bereiken  dat  met  het 
onderhavige  besluit  wordt  nagestreefd,  dan  is het 
niet voldoende,  bepaalde  stoffen  slechts  in globale 
groepen  op te nemen.  Ter  voorkoming  van  verdere 
verontreiniging  van  het  water  in de Gemeenschap, 
ter bevordering  van  een  betere  waterkwaliteit  en ter 
bescherming  van  de sociaal-economische  belangen 
is het noodzakelijk,  de stoffen  te specificeren.  Deze 
taak  moet  aan  deskundigen  worden  toevertrouwd. 
1.4.7.  Aan  de waterverontreiniging  werken  mee 
de bevolking,  de landbouw  en de industrie.  Hun 
respectief  aandeel  is van  gebied  tot  gebied  ver-
schillend.  Desondanks  moeten  voor  deze  drie 
sectoren  dezelfde  voorwaarden  worden  vastgesteld; dit geldt  ook  voor  grens-  en drempelwaarden. 
In verband  met  deze  verhouding  tussen  de respec-
tieve  aandelen  in de verontreiniging  is het  raad-
zaam,  bij de aanwending  van  nieuwe  meet-  en behan-
delingsmethoden  rekening  te houden  met  lasten 
die bevolking  en economie  kunnen  worden  opgelegd. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
2.1. Artikel  1 
Het Comité  suggereert,  beter  dan  in het  voorstel 
is geschied  ondubbelzinnig  te bepalen  dat  onder 
„water  in de Gemeenschap"  moet  worden  verstaan 
al het staande  of stromende  zoete  water  in één  of 
meer  Lid-Staten  en dat  geen  onderscheid  wordt 
gemaakt  tussen  nationale  en internationale  wateren. 
2.2. Artikel  2 
Het Comité  gaat  ervan  uit  dat  de inventaris  zal 
worden  opgesteld  met  behulp  van  meetnetten, 
zoals  ook  reeds  in de Conventie  van  Parijs  is vast-
gelegd,  zodat  de  lozingen  niet  elk  afzonderlijk 
behoeven  te worden  gemeten. 
2.3. Artikel  3 
Het Comité  vestigt  er de aandacht  van de Commissie 
op dat  bij de tenuitvoerlegging  van  de te nemen 
maatregelen  de  volgende  modaliteiten  in  acht 
dienen  te worden  genomen.  Er moet  een onderscheid 
worden  gemaakt  tussen: 
— de natuurlijke  en kunstmatige  kwaliteit  van  het 
water,  en 
— het  doel  waarvoor  het  water  wordt  gebruikt. 
Voorts  zouden  de volgende  punten  moeten  worden 
bestudeerd: 
— tenuitvoerlegging  van  een  etappegewijze  beper-
king  der  verontreinigende  stoffen,  en 
— vaststelling  van  een  overgangstermijn  voor  oude 
installaties. 
Concurrentiedistorsies  dienen  hierbij  zo veel  moge-
lijk te worden  voorkomen.  In dit verband  verwijst 
het Comité  naar  het Gemeenschappelijk  kader  voor 
nationale  steun  voor  milieubescherming  (Mede-
deling  van  de Commissie  aan  de Lid-Staten)  van 
6 november  1974.  Steunverlening  mag  krachtens 
deze  richtsnoeren  plaatsvinden  in gevallen  waarin 
blijkt  dat  ondernemingen  door  nieuwe  verplichtin-
gen op grond  van  maatregelen  ter bescherming  van 
het milieu  in moeilijkheden  komen  en dat de bedrei-
ging-  van  het  bestaan  van  deze  ondernemingen 
sociaal-economische  problemen  van  regionale  of 
sectoriële  aard  opwerpt. 
2.4. Artikel  4 
Het Comité  is van mening  dat de door  de Commissie 
voorgestelde  termijnen  te kort  zijn  om  de voorge-
nomen  maatregelen  doeltreffend  ten  uitvoer  te 
kunnen  leggen. 
15. 5. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 108/79 
2.5. Artikel  6 
De inhoud  van  dit artikel  dient  te worden  aangepast 
aan het  door  het  Comité  ten aanzien  van  artikel  2 
voorgestelde:  de Lid-Staten  leggen  aan de Commissie 
de door  de  nationale  meetnetten  vastgestelde 
resultaten  voor. 
2.6. Lijst  I en II; bijlage 
Het Comité  stelt  voor,  opnieuw  te bepalen  op 
welke  stoffen  het ontwerp-besluit  van  de Commissie 
van toepassing  is. Hierbij  is het met  het oog  op de 
met het  besluit  nagestreefde  doeleinden  niet  nodig 
dat een  indeling  in lijsten  (classificatie)  plaatsvindt. 
Ter vaststelling  van  de criteria  voor  het bepalen  van 
de stoffen  moet  worden  uitgegaan  van  de over-
wegingen  die  de Commissie  naar  voren  brengt: 
lange  levensduur  (persistentie),  giftigheid  en biolo-gische  ophoping  (accumulatie).  Voorts  dient  een 
uitzonderingsregeling  te worden  toegepast  wanneer 
stoffen  biologisch  onschadelijk  zijn  of in water  snel 
in onschadelijke  stoffen  worden  omgezet. 
De specificaties  moeten  in alle  Lid-Staten  van  de 
Gemeenschap  gelijk  zijn. 
Alvorens  de specificaties  worden  vastgelegd  is het 
zaak  dat de Lid-Staten  het eens  worden  over  gemeen-
schappelijke  analyseprocédés.  Gekozen  moet  worden 
voor  analysemethoden  die reproduceerbare  waarden 
opleveren  en die  zo klein  mogelijke  marges  voor 
fouten  bieden. 
Gedaan  te Brussel,  27 februari  1975. 
De Voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
Advies  inzake  een  „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de onderlinge 
aanpassing  van  de wetgevingen  der  Lid-Staten  inzake  de tarieven  van  de heffingen  die 
worden  geïnd  voor  controles  op gasmeters" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft,  is bekendgemaakt  in Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 74 van  1 juli 1974,  blz.  5. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 19 juni  1974  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Euro-
pese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 26 en 27 februari  1975  te Brussel  gehouden  128e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de van  21 juni  1974  daterende  adviesaan-
vrage  van  de Raad  der  Europese  Gemeenschappen 
inzake  het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad 
betreffende  de onderlinge  aanpassing  van  de wet-
gevingen  der  Lid-Staten  inzake  de tarieven  van 
de heffingen  die  worden  geïnd  voor  controles  op 
gasmeters", 
Gezien  artikel  100  van  het  E.E.G.-Verdrag, 
Gezien  het op 25 juni  1974  door  zijn  Bureau  genomen 
besluit,  de Afdeling  voor  industrie,  handel,  ambacht en dienstverlening  met  het opstellen  van  een  advies 
en een  rapport  inzake  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en  dienstverlening  op  5 februari  1975 
opgestelde  advies, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  Clark, 
voorgelegde  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 26 en 
27 februari  1975  gehouden  128e  zitting  (vergadering 
van 27 februari  1975),