B4-0087, 0099, 0104, 0127, 0139 en 0156/97

Resolutie over de situatie in Mostar en Brcko

Het Europees Parlement,

- onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Bosnië- Herzegovina en in het bijzonder over de situatie in Mostar,

A. met grote bezorgdheid vaststellend dat er sinds de terugtrekking van het EU-bestuur van Mostar op 1 januari 1997 een aantal gewelddadige incidenten in deze stad hebben plaatsgevonden,

B. vaststellend dat deze incidenten tot doel hebben de segregatie tussen het Kroatische en het moslim-deel van de stad verder te versterken,

C. met bezorgdheid vaststellend dat de internationale vredesmacht niet over de middelen beschikt om effectief op te treden tegen deze gewelddadige uitingen van aanhoudende etnische zuiveringen en dat delen van de lokale politiemacht zelfs lijken mee te werken aan deze incidenten,

D. vaststellend dat deze gewelddaden de doodsteek kunnen betekenen voor initiatieven die de Europese Unie genomen heeft ter wederopbouw van de stad en voor haar pogingen om opnieuw een multiculturele, multi-etnische en multireligieuze maatschappij op te bouwen, hetgeen een politieke en morele verantwoordelijkheid blijft voor de Europese Unie,

E. overwegende dat de Kroaten zich nog altijd schuldig maken aan het illegaal uitzetten van moslims uit het Kroatische deel van Mostar, waarmee het totaal van dergelijke illegale uitzettingen op ruim honderd komt,

F. overwegende dat er in Mostar gewelddadige conflicten hebben plaatsgevonden, met name op 10 februari 1997, toen moslims op weg naar de begraafplaats in het Kroatische stadsdeel werden aangevallen door Kroaten, hetgeen een dode en 22 gewonde moslims tot gevolg had,

G. overwegende dat over de status van de stad Brcko krachtens Bijlage 2, artikel V van het Dayton-akkoord niet later dan 14 december 1996 een bindende arbitragebeslissing genomen had moeten worden,

H. overwegende dat de arbiters op 14 februari 1997 hebben voorgesteld om Brcko voor circa een jaar onder internationaal toezicht te stellen, en de uiteindelijke beslissing over de status van Brcko uit te stellen tot maart 1998,

inzake Mostar

1. veroordeelt krachtig de recente gewelddadigheden in Mostar die tot doel hebben de segregatie van de stad te versterken en het proces van etnische zuivering verder te intensiveren;

2. is ervan overtuigd dat een verdere escalatie van de incidenten in Mostar de voortzetting van het vredesproces in heel Bosnië-Herzegovina in gevaar zal brengen;

3. verzoekt de Raad en de Commissie om alle nodige druk uit te oefenen op de regering van de republiek Kroatië om de machthebbers in westelijk Mostar op te roepen zich te onthouden van illegale activiteiten, die de tenuitvoerlegging van het Dayton-akkoord in gevaar brengen;

4. verzoekt de Commissie, de Raad en in het bijzonder het Bureau van de Hoge Vertegenwoordiger in Bosnië-Herzegovina de nodige stappen te ondernemen om met gebruikmaking van alle noodzakelijke middelen een einde te maken aan deze incidenten en de tenuitvoerlegging van het vredesproces in geheel Bosnië-Herzegovina te waarborgen;

5. roept de Raad en de Commissie ertoe op de rol en het mandaat van de internationale vredesmacht, die van cruciaal belang is voor de vreedzame ontwikkeling van de situatie in Bosnië-Herzegovina en in het bijzonder Mostar, te versterken en haar capaciteit te vergroten;

6. verzoekt de Commissie om de hulp aan westelijk Mostar stop te zetten, zolang de veiligheid, het eigendomsrecht en het verblijfsrecht van de moslims die in die zone aanwezig zijn en van de terugkerende vluchtelingen niet afdoende kunnen worden gegarandeerd, en roept tegelijkertijd de Commissie op om de steun voor de wederopbouw van oostelijk Mostar te verhogen, gezien de onwil van het Kroatische deel van Mostar om mee te werken;

inzake Brcko

7. is van opvatting dat de tijdelijke internationale oplossing voor de Brcko- corridor alleen succes kan hebben als de voorgestelde bepalingen volledig ten uitvoer worden gelegd via de veilige en waardige terugkeer van de vluchtelingen en door de plaatsvervanger van de Hoge Vertegenwoordiger de beschikking te geven over de noodzakelijke instrumenten om zijn mandaat te kunnen uitvoeren;

8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Bureau van de Hoge Vertegenwoordiger en de regeringen en parlementen van Bosnië-Herzegovina en Kroatië.