COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 24.10.1997 
COM(97)551def. 
Gewijzigd voorstel voor een 
VERODENING (EG) VAN DE RAAD 
tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van bepaald schoeisel 
met bovendeel van textiel, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit 
Indonesië 
(door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 
van het EG-verdrag ingediend) 

TOELICHTING 
(1) Bij Verordening (EG) nr. 165/97 van de Commissie 1 werden voorlopige 
antidumpingrechten ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van bepaald schoeisel 
met bovendeel van textiel, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit 
Indonesië. 
(2) Bepaalde belanghebbende partijen, communautaire producenten, exporteurs alsmede 
importeurs dienden schriftelijk opmerkingen in. Alle partijen die hierom verzochten 
werden door de Commissie in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. De 
Commissie nam alle opmerkingen in overweging alvorens definitieve conclusies te 
trekken. 
(3) De Commissie aanvaarde het argument van een Indonesische exporteur dat bij de 
berekening van dumping geen rekening was gehouden met een factor die van 
invloed was op de vergelijkbaarheid van de prijs en paste haar berekening van de 
normale waarde en dumping voor zowel Indonesië als China naar omlaag aan omdat 
Indonesië werd gebruikt als referentieland voor de berekening van de normale 
waarde van China. 
(4) Met instemming van de klagers was men van mening dat pantoffels alsmede 
strandschoenen dienden te worden uitgesloten van de procedure; de procedure werd 
zo beperkt tot de meerderheid van de ingevoerde producten, namelijk schoeisel voor 
gebruik buitenshuis. 
(5) Naar aanleiding van de ontvangen opmerkingen en verdere analyse van de 
beschikbare gegevens was de Commissie van oordeel dat de aanpassing die was 
uitgevoerd in het stadium van de voorlopige verordening om rekening te houden met 
het verschil in handelsniveau tussen de CIF-invoer en de verkoop op het niveau 
franco communautaire producenten bij de berekening van het niveau waarop de 
schade teniet wordt gedaan zou moeten worden verhoogd. 
1 PB nr.L 29 van 31.1.1997, blz. 3 
(6) Nadat voorlopige maatregelen waren ingesteld deed de Commissie verder 
onderzoek naar zaken die zij van belang achtte bij de analyse van het communautair 
belang. Nadat zij zeer uiteenlopende aspecten en de verschillende betrokken 
belangen had onderzocht kwamen geen dwingende redenen aan het licht die tot de 
conclusie zouden leiden dat het instellen van definitieve maatregelen niet in het 
belang zou zijn van de Gemeenschap. 
(7) In het licht van het bovenstaande bevestigde de Commissie haar voorlopige 
conclusies die ertoe strekken dat het betrokken schoeisel van oorsprong uit 
Indonesië en de Volksrepubliek China werd ingevoerd met dumping in de 
Gemeenschap en aanzienlijke schade berokkende aan de communautaire bedrijfstak 
en stelde zij vast dat het in het belang van de Gemeenschap is beschermende 
maatregelen te nemen in de vorm van definitieve antidumpingrechten en de 
voorlopige rechten definitief te innen tegen het definitief ingestelde recht. 
(8) De hierboven uiteengezette uitsluitingen en aanpassingen van de berekeningen zijn in 
zoverre van invloed op de voorlopige conclusies dat de individuele rechten voor de 
medewerkende Indonesische bedrijven worden verlaagd met percentages variërend 
van 0 % tot 14,1 % alsmede de niveaus waarop de residuele schade teniet wordt 
gedaan die 14,1% bedragen voor Indonesië en 49,2 % voor de Volksrepubliek 
China. 
(9) Overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad stelt de 
Commissie de Raad voor definitieve antidumpingrechten in te stellen op de invoer 
van bepaald schoeisel met bovendeel van textiel, van oorsprong uit de 
Volksrepubliek China en Indonesië. Gezien de omvang van de schade wordt tevens 
aanbevolen dat de Raad de voorlopige antidumpingrechten int ten bedrage van de 
definitieve rechten. 
Abv) 
Gewijzigd voorstel voor een 
VERODENING ŒGÏ VAN DE RAAD 
tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van bepaald schoeisel 
met bovendeel van textiel, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit 
Indonesië 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, 
Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende 
beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit derde landen die geen lid zijn 
van de Europese Gemeenschap1, inzonderheid op artikel 9, lid 4, 
Gezien het door de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité ingediende 
voorstel, 
Overwegende hetgeen volgt : 
A. VOORLOPIGE MAATREGELEN 
(1) Bij Verordening (EG) nr. 165/97 van de Commissie 2 (hierna "de Verordening 
voorlopig recht" genoemd) werden voorlopige antidumpingrechten ingesteld op de 
invoer in de Gemeenschap van bepaald schoeisel met bovendeel van textiel 
vallende onder de Gecombineerde Nomenclatuur (GN) codes 6404 19 10 en ex 
6404 19 90 van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië. 
i PB nr. L 56 van 6.3.1996, blz. 1 Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (PB nr. 
L 317 van 6.12.1996, blz. 1). 
PB nr. L 29 van 31.1.1997, blz. 3 
AL. 
B. HIEROPVOLGENDE PROCEDURE 
(2) Nadat de voorlopige antidumpingmaatregelen waren ingesteld, dienden bepaalde 
belanghebbenden schriftelijk hun opmerkingen in. 
(3) Partijen die hiertoe een verzoek hadden ingediend werden in de gelegenheid gesteld 
te worden gehoord door de Commissie 
(4) De Commissie bleef alle informatie die zij nodig achtte voor haar definitieve 
conclusies verzamelen en verifiëren. 
(5) De partijen werden op de hoogte gesteld van de essentiële feiten en overwegingen 
op basis waarvan de Commissie voornemens was de instelling van definitieve 
antidumpingrechten en de definitieve invordering van de bedragen die middels 
voorlopige rechten waren zekergesteld aan te bevelen. Tevens werd een periode 
vastgesteld waarin zij hun bezwaren hiertegen naar voren konden brengen. 
(6) De Commissie hield bij haar definitieve conclusies waar van toepassing rekening 
met de mondelijke en schriftelijke opmerkingen die door de belanghebbende 
partijen werden ingediend. 
C. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT 
1. Betrokken product 
(7) Voor haar voorlopige conclusies beschouwde de Commissie schoeisel andere dan 
"sportschoeisel" met een buitenzooi van rubber of van kunststof en met een 
bovendeel van textiel voor zowel gebruik binnenshuis als buitenshuis (vallende 
onder GN-codes 6404 19 10 en ex 6404 19 90) als één enkele categorie producten. 
Bepaalde belanghebbende partijen voerden aan dat pantoffels en schoeisel voor 
gebruik buitenshuis te verschillend waren, met name wat de gebruiksdoeleinden 
betreft om tot dezelfde categorie producten te worden gerekend. 
%. 
De betrokken partijen benadrukten in het bijzonder dat een beoordeling of schoeisel 
voor gebruik binnenshuis en schoeisel voor gebruik buitenshuis kunnen worden 
beschouwd als een enkele categorie producten het uitvoeren van een tweevoudige 
test ten aanzien van de verwisselbaarheid zou moeten meebrengen. Op de eerste 
plaats zou moeten worden bepaald of een schoen voor gebruik buitenshuis een 
schoen voor gebruik binnenshuis kan vervangen en op de tweede plaats of een 
schoen voor gebruik binnenshuis een schoen voor gebruik buitenshuis kan 
vervangen. 
(8) Ten aanzien van het eerste punt, dient te worden opgemerkt dat bepaalde tot de 
onderzochte soort behorende lichte schoenen voor gebruik buitenshuis voor gebruik 
binnenshuis pantoffels kunnen vervangen. Omgekeerd blijken pantoffels niet 
geschikt voor de meeste vormen van gebruik buitenshuis daar zij gewoonlijk niet 
erg stevig zijn. Dit wordt eveneens bevestigd door het beeld dat de verbruiker van 
beide producten heeft. Derhalve moet worden geconcludeerd dat aan de tweede 
voorwaarde ten aanzien van de verwisselbaarheid, dat wil zeggen dat een schoen 
voor gebruik binnenshuis een schoen voor gebruik buitenshuis kan vervangen, niet 
is voldaan en dat dientengevolge pantoffels en tot de onderzochte soort behorend 
schoeisel voor gebruik buitenshuis niet beschouwd kunnen worden als één enkele 
categorie producten. Deze conclusie brengt ook met zich mede dat de uitkomst van 
het onderzoek onderscheid moet maken tussen pantoffels en schoeisel voor gebruik 
buitenshuis. 
De vertegenwoordigers van de klagende communautaire bedrijfstak werden van 
deze conclusie op de hoogte gesteld en verzetten zich niet tegen het onttrekken van 
pantoffels aan de procedure, hoewel zij te kennen gaven dat zij niet volledig de 
bovenstaande zienswijze deelden. 
(9) Verwijzend naar het feit dat in het stadium van de voorlopige verordening een 
bepaald soort schoeisel, dat soms onder de naam "espadrilles" bekend staat werd 
van de procedure uitgesloten, verzocht een aantal belanghebbende partijen, 
bepaalde producten die zeer specifiek zouden zijn verder uit te sluiten van deze 
procedure en motiveerde dit verzoek met verschillende argumenten. Dit verzoek 
wordt hieronder geanalyseerd. 
(a) Neopreen schoeisel 
(10) Verschillende importeurs vroegen een bepaald soort schoeisel, dat als "diving 
boots" bekend staat, wordt vervaardigd uit neopreen en gebruikt wordt voor 
bepaalde watersporten zoals duiken uit te sluiten van de procedure. Neopreen is 
inderdaad een materiaal dat over het algemeen versterkt is met een textiellaag 
wanneer dit gebruikt wordt voor de vervaardiging van schoeisel zodat het grootste 
buitenoppervlak van het materiaal waaruit het bovendeel is vervaardigd, uit textiel 
bestaat en het betrokken schoeisel moet worden ingedeeld onder GN-post 6404. 
Omdat bepaalde watersporten zoals duiken voorts niet uitdrukkelijk als een 
"sportactiviteit" in de zin van de gecombineerde nomenclatuur worden beschouwd, 
werd aangevoerd dat schoeisel van neopreen weliswaar moet worden ingedeeld 
onder GN-code 6404 19 90, maar vanwege de specifieke kenmerken niet tot één 
enkele categorie producten zou behoren waarop deze procedure betrekking heeft. 
(11) Na deze kwestie meer diepgaand te hebben onderzocht stelde de Commissie vast 
dat het schoeisel van neopreen in kwestie in winkels voor watersportbenodigdheden 
wordt verkocht en niet in schoenwinkels en duidelijk tot een specifieke markt 
behoort. De fysieke kenmerken en het gebruik waarvoor dit schoeisel is bestemd 
betekenen dat de consument dit soort schoeisel als een duidelijk ander product 
beschouwt dan schoeisel dat kan worden gerekend tot de categorie in kwestie van 
"schoeisel met een bovendeel van textiel niet bestemd voor sport". 
(12) Gevraagd naar hun reactie maakten de vertegenwoordigers van de klagende 
communautaire bedrijfstak geen bezwaar tegen deze conclusie maar gaven aan dat 
zij, indien een uitzondering zou worden gemaakt, zouden staan op een voldoende 
nauwkeurige omschrijving van het schoeisel in kwestie om ontwijking van rechten 
te voorkomen. 
(13) Gezien het bovenstaande alsmede het feit dat het desbetreffende schoeisel duidelijk 
door de douane-autoriteiten kan worden geïdentificeerd, is men van mening dat 
schoeisel van neopreen, dat soms onder de naam "duikschoenen" of 
"watersportschoenen" bekend staat van de procedure moet worden uitgesloten. 
b) ' ' Trekkingschoenen 
(14) "Trekking" wordt in de zin van de gecombineerde nomenclatuur niet beschouwd als 
een sportactiviteit en trekkingschoenen met bovendeel van textiel vallen derhalve 
over het algemeen onder GN-code 6404 19 90. Een aantal partijen verzocht dit 
product uit te sluiten van de procedure en wel om twee redenen. Allereerst omwille 
van het feit .dat het product in kwestie tegen een hoge prijs en zonder dumping 
wordt verkocht. Voorts voerden bepaalde importeurs aan dat zij redelijkerwijze 
hadden kunnen verwachten dat de maatregelen niet van toepassing zouden zijn op 
trekkingschoenen omdat de Spaanse versie van het bericht van inleiding3 in de 
daarin vervatte lijst van uitzondering de woorden "cross-country ski footwear" had 
vertaald met "botas de senderismo" het Spaanse equivalent van "trekking shoes". 
3 PB nr. C 45 van 22.2.1995, blz. 2 
(15) Wat het eerste argument betreft, kan worden opgemerkt dat uit de informatie die ter 
beschikking werd gesteld door de samenwerkende exporteurs en die door de 
Commissie werd gebruikt voor het onderzoek van dumping niet bleek dat geen 
dumping meer plaatsvond bij dit soort schoeisel. 
(16) De veronderstelling waarin bepaalde importeurs verkeerden en die zij legitiem 
achten, dat trekking shoes niet aan de maatregelen zouden worden onderworpen 
(voortvloeiend uit het feit dat de Spaanse versie van het bericht van inleiding een 
onjuiste vertaling bevatte van de term "cross-country ski footwear") kan om de 
volgende redenen niet als argument worden aanvaard : 
Allereerst moet worden verwezen naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie 
(Zaak 250/80, Anklagemyndigheden vs. Schumachter en anderen, Arrest van 27 
oktober 1981), welke ertoe strekt dat waar er een onderscheid bestaat tussen de 
verschillende taalversies van bepalingen, deze bepalingen moeten worden uitgelegd 
in hun context en in het licht van hun doel. 
De Gemeenschap heeft gedurende lange tijd steeds een limitatieve lijst opgesteld 
van zogenaamde "sportactiviteiten" in het kader van de Gecombineerde 
Nomenclatuur. Duidelijker gezegd, het was duidelijk dat de formulering van het 
bericht van inleiding louter een citaat was van de bepalingen van 
postonderverdeling aantekening 1, onder b), van Hoofdstuk 64 van de 
Gecombineerde Nomenclatuur waarin de termen "ski boots en cross-country ski 
footwear" in de Spaanse versie worden vertaald door de woorden "calzado para 
esquiar" en niet door de woorden "botas de esqui, senderismo". 
(17) Tot slot dient te worden benadmkt dat schoeisel met bovendeel van textiel van het 
soort "trekkingschoenen" dat in de gehele EG wordt vervaardigd, behoort tot de 
producten vermeld in de klacht en duidelijk onder het onderzoek valt. De meeste 
van deze producten kunnen en worden namelijk ook gebruikt voor andere 
doeleinden dan het "technische" doel waarvoor ze verondersteld worden te zijn 
bestemd, hetgeen bevestigt dat zij tot de betrokken productcategorie behoren. 
Dienovereenkomstig is men van oordeel dat de zogenaamde "trekkingschoenen" 
onder deze procedure moeten blijven vallen. 
c) Schoeisel voor medische doeleinden 
(18) Orthopedische schoenen, d.w.z. schoeisel bestemd om een specifiek en permanent 
gebrek of lichamelijke afwijking te corrigeren, vallen onder hoofdstuk 90 van de 
Gecombineerde Nomenclatuur en vallen niet onder dit onderzoek. Het product dat 
onder GN-code 6404 19 90 valt en waarvoor een uitzondering werd gevraagd is 
schoeisel voor medische doeleinden dat in de apotheek wordt verkocht, niet per 
paar maar per "voet" en niet specifiek is aangepast aan een bepaalde persoon maar 
bestemd is voor iedereen die bijvoorbeeld een verstuikte of gebroken enkel heeft. 
Aangevoerd werd dat een dergelijk specifiek product niet tot de betrokken 
productcategorie kon behoren. 
(19) Het is duidelijk dat de schoenen voor medische doeleinden in kwestie tot een 
verschillende markt behoren (zij worden niet in schoenwinkels verkocht maar in 
apotheken). Voorts worden ze op een zeer specifieke wijze op de markt gebracht 
(per "voet" en niet per paar, en in specifieke vormen zodat ze op een voet in gips 
passen) zodat zij in de ogen van de consument een duidelijk verschillend product 
vormen van de producten die tot de productcategorie in kwestie behoren. 
(20) Gevraagd om een reactie, betoogden de vertegenwoordigers van de klagende 
communautaire bedrijfstak dat in de Gemeenschap productie van schoeisel voor 
medische doeleinden bestaat maar dat zij konden instemmen met de conclusie dat 
de schoenen in kwestie qua fysieke kenmerken en gebruiken voldoende specifiek 
zijn om niet te worden gerekend tot de categorie in kwestie van "schoeisel met 
bovendeel van textiel niet ontworpen voor sportbeoefening". 
(21) Gezien het bovenstaande (en gezien het feit dat een dergelijk specifiek product 
duidelijk kan worden geïdentificeerd door de douane-autoriteiten) is men van 
mening dat het schoeisel voor medische doeleinden dat in de apotheek niet per paar 
maar per "voet" wordt verkocht, moet worden uitgesloten van deze procedure. 
d) ' 'Str'andschoenen " 
(22) Strandschoenen zijn schoenen met een bovendeel dat beperkt is tot een enkele 
strook textiel die bevestigd is aan beide zijden van een dikke, lichtgewicht zool van 
plastic met kleine binnenholten. Bepaalde belanghebbende partijen stelden dat 
zodanig product zou moeten worden uitgesloten van deze procedure omdat dit 
product te veel bijzondere eigenschappen zou hebben om tot de enkele categorie 
van onderzochte producten te worden gerekend. Tevens werd gesteld dat zodanig 
product niet langer wordt geproduceerd in de Gemeenschap. 
(23) Gevraagd om een reactie gaven de vertegenwoordigers van de klagende 
communautaire bedrijfstak toe dat de productie van zulk schoeisel in de 
Gemeenschap van ondergeschikt belang is, ook al bestaat zij nog steeds. Bovendien 
stemden de vertegenwoordigers van de communautaire bedrijfstak er mee in dat 
zulk schoeisel werd uitgesloten van deze procedure, op voorwaarde dat deze 
vrijstelling beperkt zou zijn tot een product dat niet kan worden gebruikt om te 
wandeieni op andere plaatsen dan een strand of een zwembad en op grond van het 
feit dat het kan worden onderscheiden van andere typen schoeisel. 
(24) Op grond van het bovenstaande is men van oordeel dat zogenaamde strandschoenen 
dienen to worden uitgesloten van de procedure. 
2. Soortgelijk product 
a) Argumenten gebaseerd op het bestaan van verschillende 
productiemethoden 
(25) De kwestie van schoeisel met zolen van gevulcaniseerd rubber die tijdens het 
stadium van de voorlopige verordening (zie overweging 18 van de Verordening 
voorlopig recht) aan de orde werd gesteld, werd opnieuw door bepaalde 
belanghebbende partijen naar voren gebracht. Met name werd nogmaals aangevoerd 
dat de communautaire bedrijfstak schoenen met zolen van gevulcaniseerd rubber 
niet in voldoende hoeveelheden produceert en dat de productie veeleer 
geconcentreerd is op spuitgieten. De resultaten van het verdere onderzoek dat werd 
uitgevoerd luiden als volgt. 
(26) Hoewel het duidelijk is dat het vulcaniseringsproces verschilt van dat van 
spuitgieten dient erop te worden gewezen dat de voornaamste relevante criteria bij 
het vaststellen van het "soortgelijk product" zijn gebaseerd op de algemene, 
technische of fysieke kenmerken en het gebruik of de functies van producten en niet 
de methoden die worden gebruikt voor hun productie. In dit verband wordt over het 
algemeen geen rekening gehouden met kleine verschillen die het gevolg zijn van 
andere productieprocessen. 
(27) Wat de door verschillende partijen naar voren gebrachte technische argumenten 
betreft, namelijk het feit dat vulcanisatie rubber inhoudt terwijl spuitgieten onder 
meer PVC betekent, hetgeen neerkomt op verschillen t.a.v. de toegang tot de 
grondstof, visuele verschillen (PVC is "glanzender" dan rubber) en verschillen in 
geur (rubber heeft een typische geur maar PVC niet) en verschillende oplos- en 
smelteigenschappen, kan niet worden ontkend dat er verschillen zijn tussen de 
chemische en fysische reacties die plaats vinden tijdens het productieproces van 
deze soorten schoenen. Hierbij mag echter niet worden vergeten dat bij de 
vervaardiging van gevulcaniseerd schoeisel over het algemeen synthetisch rubber 
wordt gebruikt. Alle grondstoffen gebruikt bij deze processen, d.w.z. synthetisch 
rubber en PVC, zijn daarom petrochemische derivaten, ongeacht het 
productieproces. 
(28) Synthetisch rubber is in alle delen van de wereld beschikbaar en wordt 
voornamelijk in de bandenindustrie gebruikt. Het argument dat producenten van 
schoeisel met zolen van gevulcaniseerd rubber in ontwikkelingslanden een betere 
toegang hebben tot grondstoffen is derhalve niet relevant; het productieproces 
wordt hierdoor misschien wel rendabeler maar het heeft geen gevolgen voor het feit 
dat het betrokken product een soortgelijk product is ten aanzien van het 
communautaire product. Om een onderscheid te maken tussen de schoenen in 
kwestie, hadden de partijen bovendien criteria toegepast die verder gaan dan de 
gebruikelijke criteria: in tegenstelling tot rubber kan PVC inderdaad smelten doch 
alleen bij temperaturen van meer dan 80°C, hetgeen veel hoger is dan de 
temperaturen die bij normaal gebruik zouden kunnen voorkomen. Klanten zouden 
voorts onder normale omstandigheden geen test uitvoeren met betrekking tot het 
smeltpunt alvorens dit schoeisel te kopen. 
10 
(29) Het argument dat er een daling van de productie van schoeisel met zolen van 
gevulcaniseerd rubber in de Gemeenschap zou hebben plaatsgevonden werd door 
bepaalde importeurs in een zeer laat stadium van de procedure naar voren gebracht. 
Uit het ontvangen bewijsmateriaal blijkt echter dat dit productieproces nog steeds 
wordt toegepast in de Gemeenschap (bijvoorbeeld in Spanje waar een aantal 
producenten heeft verklaard per jaar in totaal 22 miljoen paar van dit soort 
schoenen te kunnen produceren) en dat er talrijke producenten zijn in de 
Gemeenschap die gevulcaniseerd schoeisel kunnen en willen produceren. 
Het onderzoek wees tevens uit dat, in tegenstelling tot argumenten van een aantal 
partijen, gevulcaniseerd schoeisel dat wordt ingevoerd uit de Volksrepubliek China 
en Indonesië soms wordt verkocht als een merkproduct, verpakt in een kartonnen 
doos en verkocht in gespecialiseerde schoenenwinkels, terwijl schoeisel dat is 
vervaardigd met behulp van spuitgieten in de Gemeenschap kan worden verkocht 
als een niet-merkproduct in plastic zakken en in discountzaken. 
(30) De conclusie die kan worden getrokken uit het bovenstaande is dat gevulcaniseerd 
schoeisel niettegenstaande technische verschillen bij de productieprocessen 
rechtstreeks concurreert met schoeisel dat is vervaardigd met behulp van 
spuitgieten. Deze soorten schoeisel zijn in alle opzichten zo vergelijkbaar dat de 
gemiddelde consument daartussen geen onderscheid zou kunnen maken. 
11 
Er is derhalve geen reden om gevulcaniseerd schoeisel dat in de Volksrepubliek 
China en Indonesië wordt geproduceerd en naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd 
niet te beschouwen als een soortgelijk product ten aanzien van schoeisel dat 
vervaardigd is met behulp van spuitgieten in de Gemeenschap in de zin van artikel 
1, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna de "Basisverordening" genoemd). 
b) Argumenten gebaseerd op het verschil dat zou bestaan tussen 
''productsegmenten " • 
(31) Bepaalde partijen hebben er nogmaals op gewezen dat ingevoerd en in de 
Gemeenschap vervaardigd schoeisel tot verschillende productsegmenten behoren 
die niet met elkaar concurreren. Zij voerden aan dat schoeisel dat tegen een hogere 
dan de gemiddelde prijs wordt ingevoerd niet soortgelijk zou zijn, in de zin van 
artikel 1, lid 4, van de basisverordening, ten aanzien van schoeisel dat onder of 
tegen de gemiddelde prijs wordt ingevoerd. 
(32) Deze kwestie was aanleiding voor herhaaldelijke en schijnbaar tegenstrijdige 
verklaringen van importeurs; sommige importeurs voerden aan dat zij schoeisel 
invoeren van lage kwaliteit dat zij eenvoudigweg niet konden vinden in de 
Gemeenschap terwijl anderen aanvoerden dat zij gesofisticeerde producten 
bestelden in de Volksrepubliek China of in Indonesië die volgens hun eigen 
specificaties, ontwerp en soms grondstoffen werden vervaardigd. 
Uit deze tegenstrijdige verklaringen blijkt gewoon dat de Volksrepubliek China en 
Indonesië het volledige assortiment van producten dat op de markt wordt 
aangeboden kunnen vervaardigen en dit ook daadwerkelijk vervaardigen en 
uitvoeren naar de Gemeenschap. Dit blijkt niet uit invoerstatistieken omdat de 
gemiddelde prijzen het gevolg zijn van het gros van de invoer dat, zoals bekend, 
laaggeprijsd schoeisel omvat. De desbetreffende ingevoerde producten en de 
producten die door de communautaire industrie worden vervaardigd zijn derhalve 
soortgelijk in de zin van artikel 1, lid 4, van de Basisverordening. 
12 
c) Conclusie 
(33) In het licht van het bovenstaande wordt bevestigd dat schoeisel dat onder deze 
procedure valt, dat vervaardigd wordt in de Volksrepubliek China en Indonesië en 
wordt uitgevoerd naar de Gemeenschap een soortgelijk product is ten aanzien van 
schoeisel dat in de Gemeenschap wordt vervaardigd in de zin van artikel 1, lid 4, 
van de Basisverordening. Schoeisel dat onder het huidige onderzoek valt en in 
Indonesië wordt vervaardigd is dan ook een soortgelijk product ten aanzien van het 
schoeisel dat wordt vervaardigd in en uitgevoerd uit de Volksrepubliek China naar 
de Gemeenschap. 
D. DUMPING 
1. Indonesië 
a) Normale waarde 
(34) De Indonesische exporteurs maakten er bezwaar tegen dat de Commissie bij het 
berekenen van de normale waarde gebruik maakte van een winstmarge die was 
vastgesteld op basis van de winstgevende binnenlandse verkoop van een bedrijf 
t.a.v. een ander product dan het betrokken product, in dit geval schoeisel met een 
lederen of kunststofbovendeel. Zij voerden aan dat deze winstmarge buitensporig 
was en niet representatief voor de industrie. 
Omdat de winstmarge bovendien was gebruikt bij het berekenen van de normale 
waarde voor alle bedrijven in de steekproef voor Indonesië, zouden de normale 
waarde en derhalve de dumpingmarges buitensporig en onbillijk zijn. Zij voerden 
aan dat de winstmarge van 7% die in het geval van de communautaire bedrijfstak 
door de Commissie aanvaardbaar was geacht zou moeten zijn gebruikt. 
13 
(35) Dit argument kon niet worden aanvaard. In de eerste plaats bepaalt artikel 2, lid 6, 
onder b) van de basisverordening dat wanneer er geen verkoop van het betrokken 
product plaatsvindt op de binnenlandse markt, de VA&A-kosten en de winst die 
gebruikt worden voor de berekening van de normale waarde, kunnen worden 
vastgesteld op basis van de werkelijke bedragen die van toepassing zijn op de 
productie en verkoop van dezelfde algemene categorie van producten voor de 
exporteur of producent in kwestie op de binnenlandse markt in het land van 
oorsprong. Deze methode werd toegepast voor het bij overweging 34 van deze 
verordening bedoelde bedrijf. 
In het geval van de twee steekproefbedrijven die geen binnenlandse verkoop 
hadden van het betrokken product noch van dezelfde algemene categorie van 
producten, moest de normale waarde worden vastgesteld in overeenstemming met 
artikel 2, lid 6, onder c), van de basisverordening, d.w.z. aan de hand van elke 
andere redelijke methode. Onder de omstandigheden van dit onderzoek werd het 
gebruik van de VA&A en winst die was vastgesteld voor het bij overweging 34 van 
deze verordening bedoelde bedrijf de meest redelijke methode geacht. 
Ten tweede is de winstmarge van 7% die werd gebruikt bij de berekening van de 
niet-schadelijke prijs voor de communautaire bedrijfstak het minimum dat de 
Commissie noodzakelijk acht om de schade teniet te doen die is geleden door de 
Communautaire bedrijfstak en heeft deze derhalve niets te maken met de 
winstmarge die werd gebruikt bij de berekening van de normale waarde waarbij 
moet worden uitgegaan van de daadwerkelijke winst die werd geboekt op de 
Indonesische markt. Het Europese Hof van Justitie heeft voorts in overeenstemming 
hiermee verklaard dat voorkeur dient te worden gegeven aan het gebruik van 
werkelijke winstmarges bij het berekenen van de normale waarde. 
14 
(36) Eén van de Indonesische bedrijven van de steekproef betoogde dat de Commissie 
bij de berekening van de normale waarde gebruik had moeten maken van de 
kostenramingen die tijdens de verificatie ter plaatse waren overgelegd. Het 
betrokken bedrijf beschikte evenwel niet over een kostenberekeningssysteem en 
had alleen kostenramingen die waren gebruikt voor offertes aan potentiële klanten. 
Deze offertes waren de kosten die zij hadden opgegeven in hun antwoord op de 
vragenlijsten. 
Dit verzoek werd afgewezen omdat het bedrijf niet kon aantonen dat de 
kostenramingen correct waren. Voor sommige modellen was bovendien geen 
enkele informatie met betrekking tot de kosten beschikbaar. Voorts was voor geen 
enkel model, afgezien van de rechtstreekse materiaalkosten, informatie beschikbaar. 
De aanpak waarvoor werd gekozen in de verordening voorlopig recht, d.w.z. de 
herberekening van de kosten door de totale kosten van de verkoop, met 
uitzondering van de VA&A en de winst te herverdelen over de betrokken modellen 
door gebruik te maken van de in de eigen rekeningen van het bedrijf geregistreerde 
omzet, wordt bevestigd omdat dit de meest geschikte methode wordt geacht voor 
het vaststellen van de kosten van elk model. 
h) Uitvoerprijs 
(37) Omdat geen opmerkingen zijn ontvangen met betrekking tot het vaststellen van de 
uitvoerprijzen worden de voorlopige conclusies hierbij bevestigd. 
15 
c) Vergelijking 
(38) De Indonesische exporteur, wiens winstgevende binnenlandse verkoop werd 
gebruikt voor de berekening van de normale waarde voor Indonesië en waarnaar 
werd verwezen bij overweging 34 van deze verordening, voerde aan dat de 
Commissie geen rekening had gehouden met een factor die van invloed was op de 
vergelijkbaarheid van de prijs zoals bedoeld in artikel 2, lid 10, van de 
basisverordening door voor de normale waarde geen compensatie toe te staan voor 
kredietkosten. Omdat de Commissie moest vaststellen dat zij inderdaad in gebreke 
was gebleken heeft zij de berekeningen dienovereenkomstig herzien. Omdat de 
VA& A van dit bedrijf was gebruikt voor de berekening van de normale waarde 
voor de andere Indonesische bedrijven in de steekproef moest de normale waarde 
van deze bedrijven eveneens worden verlaagd om rekening te houden met de 
compensatie die was toegestaan. Alle berekeningen werden dienovereenkomstig 
aangepast. 
(39) Het bij overweging 36 van deze verordening genoemde bedrijf voerde aan dat men 
tot de dumpingmarge was gekomen door het gemiddelde te nemen van de kosten 
van de afzonderlijke modellen en de toepassing van een kunstmatig hoge 
winstmarge bij de berekening van de normale waarde. Het bedrijf betoogde dat het 
gebruik van gemiddelden inhield dat de normale waarden werden opgedreven en 
alle laaggeprijsde uitvoer met dumping plaatsvond. Voorts werd gesteld dat het 
gebruik van de afzonderlijke normale waarden die het bedrijf had voorgelegd en de 
toepassing van een redelijke winst zou hebben geleid tot de vaststelling dat er geen 
dumping plaatsvond. 
Gezien de bij overweging 36 van deze verordening beschreven omstandigheden is 
de Commissie van oordeel dat om te kunnen komen tot een redelijk nauwkeurige 
berekening van de kosten zij geen ander alternatief had dan de kosten te 
herberekenen door gebruik te maken van de eigen boekhouding van het bedrijf en 
de totale kosten van de verkoop, exclusief VA&A en winst, te herverdelen over de 
betrokken modellen. 
16 
d) Dumpingmarges 
(40) De methodes die werden gebruikt voor de berekening van de definitieve 
dumpingmarges zijn dezelfde als die welke gebruikt werden voor de berekening 
van de voorlopige dumpingmarges. Een aantal dumpingmarges werd echter 
gewijzigd om rekening te houden met de compensatie voor de normale waarde die 
nu is toegestaan zoals beschreven bij overweging 38 van de huidige verordening. 
i) In de steekproef opgenomen bedrijven die hun medewerking hebben 
verleend 
(41) De marges die werden vastgesteld en uitgedrukt als een percentage van de CIF-
prijs, grens-Gemeenschap zijn als volgt : 
-P.T. Dragon 4,0% 
- P.T. Emperor Footwear 0,0 % 
- P.T. Sindoll Pratama 24,9 % 
ii) Producenten/exporteurs die hun medewerking hebben verleend maar niet 
werden onderzocht 
(42) Gezien bovenstaande veranderingen van de dumpingmarges van de in de steekproef 
opgenomen bedrijven die hun medewerking hebben verleend, wordt de marge voor 
de twee bedrijven die hun medewerking hebben verleend maar niet werden 
onderzocht, uitgedrukt als een percentage van.de CIF-prijs, grens-Gemeenschap, nu 
definitief vastgesteld op 14,2 %. 
iii) Dumpingmarge overige ondernemingen 
(43) Gezien bovenstaande veranderingen van de dumpingmarges van de samenwerkende 
bedrijven in de steekproef en rekening houdende met de beperking van onder de 
procedure vallende producten vermeld in overweging 8, bedraagt de definitieve 
marge uitgedrukt als een percentage van de CIF-prijs, grens-Gemeenschap, nu 
39,7 %. 
17 
2. Volksrepubliek China 
a) Individuele behandeling 
(44) De Chinese exporteurs voerden aan dat de Commissie haar afwijzing van de 
verzoeken voor individuele behandeling van de Chinese exporteurs die hun 
medewerking hadden verleend onvoldoende had gemotiveerd. Zij drongen voor de 
definitieve vaststelling aan op een individuele behandeling. 
Het beleid van de Commissie ten aanzien van landen zonder een markteconomie 
houdt echter in dat één recht wordt gehanteerd voor het gehele land, met 
uitzondering van bedrijven die kunnen aantonen onafhankelijk te zijn van de staat. 
Geen van de betrokken bedrijven kon dit echter naar behoren aantonen omdat ze 
alle banden onderhielden met de Chinese Staat, hetzij rechtstreeks, hetzij via 
provinciale of gemeentelijke autoriteiten. Omdat verdere informatie over deze 
kwestie ontbreekt worden de voorlopige conclusies ten aanzien van de afwijzing 
van de verzoeken voor individuele behandeling hierbij bevestigd. 
b) Normale waarde 
(45) De Chinese exporteurs betoogden dat zij onvoldoende informatie hadden ontvangen 
van de Commissie over de Indonesische schoenen die werden gebruikt ter 
vergelijking met de uitgevoerde Chinese modellen. Zij zouden met name 
onvoldoende informatie hebben gekregen over de gebruikte grondstoffen en de 
productieprocessen van de Indonesische schoenen aan de hand waarvan zij om 
aanpassingen konden vragen voor verschillen in fysieke kenmerken. 
18 
Met het oog op een zo eerlijk mogelijke vergelijking van de modellen heeft de 
Commissie de Chinese exporteurs herhaaldelijk om informatie gevraagd met 
betrekking tot het ontwerp, de samenstelling en het materiaal dat gebruikt werd 
voor de naar de Gemeenschap uitgevoerde modellen. De Chinese exporteurs 
hebben haar slechts zeer onvolledige informatie verstrekt. De Commissie moest de 
vergelijkbaarheid dan ook beoordelen op basis van de beschikbare informatie en, 
zoals dat ook het geval was voor de voorlopige maatregelen, werden Indonesische 
modellen gebruikt die als soortgelijk werden beschouwd of bij het ontbreken 
hiervan de grootste gelijkenis vertoonden met de Chinese modellen die door de 
Chinese bedrijven in de steekproef naar de Gemeenschap werden uitgevoerd. Alle 
informatie waarop de vergelijking werd gebaseerd werd ter beschikking gesteld van 
de Chinese exporteurs. 
c) Uitvoerprijs 
(46) Omdat geen opmerkingen werden ingediend wat betreft het vaststellen van de 
uitvoerprijzen worden de voorlopige vaststellingen hierbij bevestigd. 
d) Vergelijking 
(47) Omdat Indonesië voor het vaststellen van de normale waarde voor de 
Volksrepubliek China als referentieland werd gehanteerd, werd de enige marge 
voor de Volksrepubliek China aangepast aan de Indonesische normale waarde als 
bedoeld bij overwegingen 38 en 40 van de huidige verordening en verlaagd om 
rekening te houden met de compensatie die werd toegestaan voor kredietkosten. 
19 
e) Dumpingmarge 
(48) De Chinese exporteurs vroegen zich in sommige gevallen af of de methode van de 
Commissie waarbij de gewogen gemiddelde normale waarden worden vergeleken 
met de uitvoerprijzen van afzonderlijke Chinese exporttransacties naar de 
Gemeenschap wel juist is. Zij betoogden dat de prijzen bij uitvoer voor de 
verschillende afnemers, gebieden of tijdvakken onvoldoende verschillen vertoonden 
en dat op grond van artikel 2, lid 11, van de basisverordening een gewogen 
gemiddelde normale waarde zou moeten worden vergeleken met een gewogen 
gemiddelde prijs bij uitvoer. Na haar berekening opnieuw te hebben bekeken stelde 
de Commissie vast dat de prijsverschillen klein waren en dat de gewogen 
gemiddelde waarden voor de definitieve vaststellingen inderdaad zouden moeten 
. worden vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijzen. 
Op die basis en rekening houdende met de beperking van de onder de procedure 
vallende producten vermeld in overweging 8, bleek de enige dumpingmarge die 
werd berekend voor de Volksrepubliek China, uitgedrukt als een percentage van de 
CIF-prijs, grens-Gemeenschap 133,2 % te bedragen. 
E. COMMUNAUTAIRE BEDRIJFSTAK 
(49) Bepaalde partijen bleven van mening dat de Commissie de representatieve aard van 
de communautaire bedrijfstak die het bewijs van schade had geleverd, onvoldoende 
had aangetoond en droegen hiervoor bijkomende argumenten aan. Het cijfer voor 
de "totale communautaire productie" zou volgens hen geen betrouwbaar 
uitgangspunt zijn en zij hadden kritiek op de steekproeftechniek van de Commissie. 
Ook werden vraagtekens gezet bij de "anonieme behandeling" die aan bepaalde 
communautaire producenten was verleend. 
20 
1. Totale communautaire productie 
(50) Vóór de inleiding van de procedure werd nagegaan in hoeverre de klacht werd 
gesteund. De totale geraamde omvang van de EG-productie van het soortgelijk 
product aan de hand waarvan de positie van de 68 klagende communautaire 
producenten werd beoordeeld, werd vervolgens opnieuw onderzocht (voor de 
periode 1991 tot 1994) ter kantore van de nationale schoeiselfederaties en bleek 
correct. 
Voorts dient erop te worden gewezen dat voor het cijfer van de "totale productie" 
van het soortgelijk product, waarop de situatie werd beoordeeld, werd uitgegaan 
van de hoogst mogelijke productie in de Gemeenschap. Omdat geen betrouwbare 
gegevens voorhanden waren kon geen onderzoek worden uitgevoerd om na te gaan, 
overeenkomstig de bepalingen van artikel 4, lid 1, onder a), van de 
basisverordening, of de omvang van de productie van bepaalde niet-klagende 
producenten had moeten worden uitgesloten van deze "totale productie" op grond 
van het feit dat de voornaamste activiteit van het bedrijf uit invoer bestond en niet 
zozeer uit productie binnen de EG. 
Van dergelijke zogenaamde communautaire producenten, die in sommige gevallen 
aanzienlijke hoeveelheden invoerden, is tevens bekend dat zij een relatief groot 
aantal paar schoenen produceren in de EG. Als in verband hiermee voldoende 
informatie ter beschikking was gesteld, zou dat deel van de in de Gemeenschap 
geproduceerde hoeveelheid niet zijn meegerekend tot het cijfer voor de totale 
productie. Daarom werd bij de 28 bedrijven in de "eerste groep" zoals omschreven 
bij overweging 6 van de Verordening voorlopig recht een test uitgevoerd om na te 
gaan wat de voornaamste activiteit van hun bedrijf was. Hieruit bleek dat elk bedrijf 
zijn voornaamste activiteit in de Gemeenschap uitoefende (zoals toegelicht bij 
overweging 55 van de Verordening voorlopig recht). 
(51) De representatieve aard van de onderzochte communautaire bedrijfstak, die op een 
redelijke wijze werd beoordeeld op basis van volstrekt nauwkeurige cijfers, wordt 
derhalve bevestigd. 
21 
2. Steekproef 
a) Beginfase van het onderzoek 
(52) Gezien het grote aantal producenten die potentieel partij waren bij de klacht werd in 
het bericht van inleiding van deze procedure vermeld dat het onderzoek zou kunnen 
geschieden aan de hand van een steekproef. Bij aanvang van het onderzoek werd 
dan ook (via de nationale federaties) medewerking gevraagd van een beperkt aantal 
communautaire producenten, die werden geselecteerd uit de 68 bedrijven die de 
klacht hadden gesteund. 
28 producenten verstrekten zinvolle antwoorden; 9 hiervan werden geselecteerd en 
hun antwoorden werden grondig onderzocht en ter plekke nagetrokken (deze laatste 
groep van producenten wordt de "verificatiesteekproef ' genoemd in de verordening 
voorlopig recht). 
De 28 bedrijven in de eerste groep vertegenwoordigen iets meer dan 25% van de 
communautaire productie van het soortgelijk product en kunnen derhalve, omdat 
hiertegen geen bezwaar is gemaakt, als de communautaire bedrijfstak worden 
beschouwd. 
22 
b) Hieropvolgende ontwikkelingen 
(53) Zoals vermeld in overweging 8 van deze Verordening, werd besloten deze 
procedure te beperken tot schoeisel bestemd voor gebruik buitenshuis en pantoffels 
van de procedure uit te sluiten. Een afzonderlijk onderzoek van de informatie die 
uitsluitend schoeisel voor gebruik buitenshuis betreft dat onder deze procedure valt, 
werd daarom noodzakelijk geacht. Uit dit onderzoek is gebleken dat 17 van de 28 
hierboven vermelde communautaire producenten in de eerste groep en 8 van de 9 
communautaire producenten in de verificatiesteekproef schoeisel voor gebruik 
buitenshuis produceren. Vastgesteld werd dat, overeenkomstig de criteria gebruikt 
voor het beoordelen van de representativiteit van de eerste groep (zie overweging 
59 van de Verordening voorlopig recht), de 17 producenten waarnaar zojuist werd 
verwezen evenzeer representatief zijn voor de communautaire bedrijfstak die 
schoeisel produceert voor gebruik buitenshuis. Het feit dat deze 17 communautaire 
producenten 22.3 % van de productie in de Gemeenschap van het soortgelijk 
product bleek te vertegenwoordigen, terwijl de definitie van het soortgelijk product 
werd beperkt tijdens dit onderzoek, kan niet af doen aan de hierboven vermelde 
conclusie betreffende de representativiteit van de communautaire bedrijfstak. Het is 
immers vrijwel onvermijdelijk dat de voor een steekproef geselecteerde bedrijven, 
hoewel representatief voor de bedrijfstak in de Gemeenschap, niet de drempel van 
25 % overstijgen, indien, zoals in de onderhavige situatie, het aantal 
communautaire producenten zodanig groot is dat een onderzoek aan de hand van 
een steekproef gerechtvaardigd is. 
(54) Wat de representativiteit van de onderzochte communautaire bedrijfstak betreft 
dient te worden onderstreept dat de conclusies inzake schade waren gebaseerd op 
nagetrokken informatie die was verzameld uit verschillende passende bronnen, die 
alle representatief zijn voor de communautaire bedrijfstak: 
23 
• Productie, verkoop, marktaandeel en werkgelegenheid in de Gemeenschap 
werden vastgesteld op het niveau van alle nationale schoenfederaties en 
bestrijken derhalve de volledige communautaire productie van het soortgelijk 
product. Dit feit spreekt overduidelijk de door een belanghebbende, naar 
aanleiding van de definitieve bekendmaking van feiten en overwegingen op 
grond waarvan de instelling van definitieve maatregelen wordt overwogen, 
gedane bewering tegen dat de cijfers die betrekking hebben op de Italiaanse 
schoenfederatie waren weggelaten bij de vaststelling van de algemene schade­
indicatoren; 
• De algemene trends met betrekking tot prijzen, kosten en winstgevendheid 
werden vastgesteld op het niveau van de medewerkende producenten in de 
eerste groep; 
• Het onderzoek naar prijsbederf werd uitgevoerd op basis van gegevens met 
betrekking tot de prijzen en de kosten die volledig werden nagetrokken en 
waren verzameld bij de bedrijven in de verificatiesteekproef die qua omvang 
en productassortiment representatief zijn en gevestigd zijn in de voornaamste 
producerende lidstaten. 
3. Anonieme behandeling van de bedrijven in de verificatiesteekproef 
(55) Een aantal partijen bleef bezwaar maken tegen de "anonieme behandeling" die de 
Commissie naar hun mening ten onrechte en zonder rechtvaardiging had verleend 
aan de bedrijven in de verificatiesteekproef en bouwde zijn betoog op dit punt 
verder uit. Zij betoogden dat de klagende binnenlandse bedrijven voorbereid 
zouden moeten zijn eventuele "handelsvergelding" het hoofd te bieden en eisten dat 
tenminste de namen van de bedrijven in de eerste groep bekend zouden worden 
gemaakt. 
24 
(56) Er was echter een anonieme behandeling verleend omdat de dreiging veel verder 
ging dan wat in handelsbetrekkingen als "normaal" kon worden beschouwd. De 
beperkte bescherming die werd geboden werd in de context van een steekproef 
bovendien bijzonder toepasselijk geacht omdat hierbij een klein aantal 
geselecteerde bedrijven onder de schijnwerpers werd gezet hoewel zij een veel 
grotere groep vertegenwoordigen ten voordele van wie zij optreden. 
(57) Wat de bedrijven in de eerste groep betreft werden de namen van de bedrijven op de 
niet-vertrouwelijke ingevulde vragenlijsten over het algemeen vervangen door een 
identificatiesymbool en de meeste nationale schoenfederaties (die de antwoorden 
hadden doorgegeven) hebben de namen van de bedrijven die hadden geantwoord 
afzonderlijk vermeld zonder vanzelfsprekend te onthullen welk symbool 
overeenkwam met welke naam. Alle belanghebbende partijen hadden derhalve 
toegang tot de niet-vertrouwelijke gegevens die waren verstrekt door zowel de 
producenten in de eerste groep en, in een afzonderlijk dossier, de gegevens die 
waren nagetrokken en bevestigd van de bedrijven in de verificatiesteeksproef. 
(58) Omdat de ingevulde vragenlijst van de bedrijven in de eerste groep alsmede de door 
de federaties opgestelde lijsten aan alle partijen ter beschikking werden gesteld 
voordat de Commissie was ingelicht over bovengenoemde pressie, oordeelde men 
dat de desbetreffende dossiers aan de hand waarvan het merendeel van de bedrijven 
kon worden geïdentificeerd, achteraf niet anoniem konden worden gemaakt en 
derhalve in ongewijzigde vorm toegankelijk moesten blijven. Onder deze 
omstandigheden oordeelde men het toepasselijk in de uiteindelijke bekendmaking 
die aan alle partijen werd verstuurd, de lijst van de bedrijven in de eerste groep op 
te nemen terwijl de namen van de bedrijven in de verificatiesteekproef geheim 
bleven. 
25 
F. SCHADE 
1. Cumulatieve beoordeling van de gevolgen van invoer met dumping 
(59) Een aantal partijen was van oordeel dat de gevolgen van de Indonesische en 
Chinese invoer niet cumulatief zouden moeten worden beoordeeld. Er zou namelijk 
niet voldaan zijn aan twee voorwaarden : 
(60) Met het oog op de toepassing van artikel 3, lid 4, van de basisverordening moet 
namelijk worden vastgesteld of de dumpingmarge voor het uit elk land ingevoerde 
product (waarvoor cumulatie met andere wordt overwogen) meer dan minimaal is, 
waarbij de instellingen geen rekening zouden mogen houden met de marges voor de 
overige ondernemingen maar alleen met de marges die zijn vastgesteld voor de 
medewerkende exporteurs. Dit argument kan niet worden aanvaard, met name gelet 
op de geringe medewerking van de Indonesische exporteurs. Bovendien zijn de 
dumpingmarges die zijn vastgesteld voor twee (van de drie in de steekproef 
geselecteerde) Indonesische exporteurs die hun medewerking hebben verleend, 
meer dan minimaal. 
(61) Er werd verder aangevoerd dat bepaalde verschillen bij de concurrentievoorwaarden 
(waarvan de gemiddelde invoerprijzen per paar zouden getuigen die in het geval 
van Indonesië aanzienlijk hoger zouden liggen dan die van de Volksrepubliek 
China) van dien aard waren dat cumulatie ongerechtvaardigd was. Hoewel deze 
verschillen ook via Eurostat enigszins worden bevestigd, was men van oordeel dat : 
26 
- deze verschillen niet zodanig zijn dat een duidelijk onderscheid kan worden 
gemaakt tussen het Indonesische en Chinese prijsbeleid (met name wanneer de 
gemiddelde prijzen van zowel Indonesië als de Volksrepubliek China worden 
vergeleken met de gemiddelde prijs van andere derde landen die schoeisel leveren 
aan de communautaire markt, die veel hoger is dan de gemiddelde prijzen van beide 
landen die worden onderzocht); 
- een uitvoerig onderzoek van de beschikbare informatie aantoont dat de invoer uit 
Indonesië alsmede die uit de Volksrepubliek China, het volledige prijsscala 
bestrijkt; en 
- op basis van de beschikbare informatie de meest plausibele verklaring voor het 
bestaande geschil een ietwat verschillend productassortiment is en niet zozeer een 
duidelijk afwijkend prijsbeleid. 
(62) In aansluiting op de uitsluiting van pantoffels van de enkele categorie van 
onderzochte producten, werden de conclusies betreffende de vraag of een 
cumulatieve beoordeling van de invoer uit beide landen gerechtvaardigd was 
opnieuw onderzocht. In 1994 was de hoeveelheid schoeisel ingevoerd onder GN 
code 6404 19 90 van oorsprong uit de Volksrepubliek China 101,1 miljoen paar 
groot, terwijl die van oorsprong uit Indonesië 24 miljoen paar omvatte. De 
marktaandelen van deze met dumping ingevoerde producten waren in dezelfde 
periode respectievelijk 50,5 en 12 %. 
27 
Bovendien werd bevestigd dat er voor deze producten aanzienlijke dumpingmarges 
waren en konden de conclusies ten aanzien van de mededingingsvoorwaarden, 
uiteengezet in overweging 68 van de Verordening voorlopig recht, worden 
bevestigd na de uitsluiting van pantoffels van de procedure. Op deze grondslag was 
men van mening dat de cumulatieve beoordeling van de effecten van met dumping 
ingevoerd schoeisel voor gebruik buitenshuis uit de twee betrokken landen 
gerechtvaardigd was. De voorlopige conclusies (zoals uiteengezet in de 
overwegingen 64 tot en met 69 van de Verordening voorlopig recht) dienen dan ook 
te worden bevestigd ten aanzien van de beperkte categorie van schoeisel voor 
gebruik buitenshuis. 
(63) De gezamenlijke totale hoeveelheid van ingevoerd schoeisel voor gebruik 
buitenshuis uit de Volksrepubliek China en Indonesië nam toe van 65,4 miljoen 
paar in 1991 to 125,1 miljoen paar in 1994, een belangrijke toename van meer dan 
90 %. Dit stemt overeen met een toename van het gezamenlijke marktaandeel van 
40.5 % in 1991 tot 62.4 % in 1994. 
2. Berekening prijsonderbieding 
(64) Aangevoerd werd dat, als er al sprake was van prijsonderbieding, er niet altijd 
sprake was van prijsonderbieding op het niveau vermeld in de Verordening 
voorlopig recht. Tijdens de hoorzittingen liet een aantal partijen monsters zien van 
modellen die vergelijkbaar zouden zijn waarbij bleek dat de ingevoerde modellen 
(die over het algemeen werden vervaardigd overeenkomstig eigen specificaties en 
ontwerp van de importeur) duurder waren dan de in de Gemeenschap vervaardigde 
versies. 
28 
Hoewel dit bij een aantal modellen misschien het geval kan zijn, werd dit argument 
in het onderzoek naar de prijzen van bepaalde modellen van de exporteurs en de 
Eurostatprijzen niet algemeen bevestigd. Onder deze omstandigheden achtte de 
Commissie het passend voor het vaststellen van de definitieve conclusies uitsluitend 
af te gaan op de uitvoerige en/of algemene informatie die tijdens het onderzoek werd 
verzameld (en zoveel mogelijk werd nagetrokken) op basis waarvan duidelijk werd 
aangetoond dat er sprake was van prijsonderbieding. 
(65) Aangevoerd werd dat de aanpassing voor verschillen in handelsniveau onvoldoende 
was en moest worden herzien. Bewijsmateriaal werd verstrekt waaruit bleek dat bij 
de aanpassing van 13% die in het stadium van de voorlopige verordening was 
verleend met het oog op de verschillen in het handelsniveau tussen de importeurs en 
de afnemers van de communautaire producenten, alleen rekening was gehouden met 
het transport binnen de EG en andere bijkomende kosten. 
Een verdere analyse werd uitgevoerd die zich vooral richtte op de importeurs die 
ondersteunende gegevens met betrekking tot deze aanpassing hadden verstrekt, dat 
wil zeggen de vijf medewerkende importeurs die in de verordening voorlopig recht 
worden genoemd. Bij deze importeurs was een verificatiebezoek afgelegd en zij 
vertegenwoordigden gezamenlijk 12,5 % van de omvang van de invoer in kwestie 
tijdens het onderzoektijdvak. 
29 
Onderzoek wees uit dat drie van hen het betrokken product niet in belangrijke 
hoeveelheden hadden aangekocht van communautaire producenten tijdens het 
onderzoektijdvak maar dat zij veeleer dezelfde afnemers hadden als de 
communautaire producenten. Om op een billijke wijze te kunnen worden 
vergeleken moesten de invoerprijzen derhalve worden aangepast om rekening te 
houden met de kosten tussen de invoer en het tijdstip waarop de producten de 
afnemers bereikten, en met een redelijke winst. Er werd dan ook rekening gehouden 
met alle kosten die betrekking zouden kunnen hebben op het betrokken product met 
uitzondering van de kosten die deel uitmaakten van de productiekosten (zoals 
grondstoffen die door de importeur werden verschaft aan de producent in het 
exportland) en derhalve moeten worden opgenomen in de douanewaarde van de 
goederen als vermeld in Eurostat. 
Twee van de vijf importeurs bleken daarentegen afnemers te zijn van 
communautaire producenten zodat bij hen alleen rekening werd gehouden met de 
kosten van CIF tot franco opslagplaats, na inklaring (DDP) omdat dit overeenkwam 
met het handelsniveau waarop de prijzen en kosten van de communautaire 
producenten waren vastgesteld. 
Voor elke importeur werd onderzocht welk verband er bestond tussen de 
gemiddelde invoerprijs voor het betrokken product en de bovenstaande kosten. Uit 
dit onderzoek bleek dat om de CIF-prijs aan te passen aan een nieuw handelsniveau 
dat vergelijkbaar was met dat van de communautaire producenten, rekening moest 
worden gehouden met twee elementen. Hoewel een deel van de kosten kan worden 
beschouwd als proportioneel met de waarde van de goederen, bleek het voor een 
adequate aanpassing tevens nodig een vast bedrag per paar te bepalen om rekening 
te houden met de kosten die onvermijdelijk verband houden met de invoer, 
onafhankelijk van de waarde van de goederen. 
30 
(66) Op basis van het onderzochte bewijsmateriaal bleek dat om de CIF-invoerprijs voor 
het betrokken product op een eerlijke wijze te kunnen vergelijken met de prijzen en 
kosten van de communautaire producenten, deze met 20% moest worden verhoogd 
en vervolgens met nog eens 0,2 ecu per paar, plus de normale douanerechten. 
(67) De berekeningen werden dienovereenkomstig gewijzigd maar bleven het bestaan 
van prijsonderbieding bevestigen die was vastgesteld in de Verordening voorlopig 
recht. Op basis van Eurostatgegevens, bleken de gemiddelde marges van 
prijsonderbieding van de medewerkende exporteurs die onderworpen waren aan een 
voorlopig antidumpingrecht, uitgedrukt als een percentage van de prijzen van de 
communautaire bedrijfstak, meer te bedragen dan 7 % voor Indonesië en meer dan 
18 % voor de Volksrepubliek China. 
3. General injury factors 
(68) Omdat geen van de belanghebbende partijen met nieuwe bezwaren kwam met 
betrekking tot de voorlopige beoordeling van de algemene schadefactoren (zoals 
onder meer het verbruik op de communautaire markt, productie, verkoop, 
winstgevendheid en werkgelegenheid in de communautaire bedrijfstak), werden de 
desbetreffende conclusies niet opnieuw onderzocht. 
31 
(69) Gelet op de uitsluiting van pantoffels van de enkele categorie van onderzochte 
producten, wordt hieronder een kort overzicht gegeven van de voornaamste 
conclusies betreffende de markt van schoeisel voor gebruik buitenshuis en de 
communitaire industrie die zulk schoeisel produceert. Deze conclusies werden niet 
precies vastgelegd in the Verordening voorlopig recht. 
• Het totale verbruik in de Gemeenschap nam toe van 161,3 miljoen paar in 1991 
tot 200,4 miljoen paar in 1994; 
• De productie nam af van 40,4 miljoen paar in 1991 tot 30,8 miljoen paar in 
1994, een afname van 24 %; 
• Gedurende dezelfde periode gaven de verkopen een afname van 45 % te zien wat 
betreft de hoeveelheid en een van 32 % wat betreft de waarde; 
• De winstgevendheid van verkopen van schoeisel voor gebruik buitenshuis gaf, 
voor de bedrijven in de eerste groep, een afname te zien van 12.3 % in 1991 tot 
2.8 % in 1994 en deze neerwaartse trend werd bevestigd door de trend 
vastgesteld ten aanzien van de bedrijven in de verificatiesteekproef; 
• Wat betreft de werkgelegenheid en bedrijfssluitingen werden geen absolute 
cijfers voor uitsluitend de productie van schoeisel voor gebruik buitenshuis 
vastgesteld tijdens het onderzoek aangezien de meeste bedrijven in deze sector in 
staat zijn zowel schoeisel voor gebruik binnenshuis als schoeisel voor gebruik 
buitenshuis te produceren. De hierboven vermelde indicatoren in aanmerking 
nemend kon echter, bij vergelijking met de indicatoren vastgesteld in de 
Verordening voorlopig recht, de negatieve trend van werkgelegenheid en het 
aanzienlijke aantal bedrijfssluitingen worden bevestigd voor de communautaire 
bedrijfstak van producenten van schoeisel voor gebruik buitenshuis. 
32 
4. Conclusie inzake schade 
(70) In het licht van het bovenstaande en omdat geen andere argumenten naar voren 
werden gebracht wordt bevestigd dat, zoals was vastgesteld bij overweging 84 van 
de verordening voorlopig recht ten aanzien van de communautaire bedrijfstak die 
zowel schoeisel voor gebruik buitenshuis als schoeisel voor gebruik binnenshuis 
produceert, de communautaire bedrijfstak die schoeisel produceert voor gebruik 
buitenshuis aanzienlijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3 van de 
Basisverordening. 
G. OORZAKELIJKE VERBAND 
(71) De meeste exporteurs en importeurs voerden opnieuw aan dat de invoer uit Vietnam 
moest worden beschouwd als de oorzaak van de schade aan de communautaire 
bedrijfstak. Hierbij dient te worden opgemerkt dat op het tijdstip dat de klacht werd 
ingediend het bekende aandeel van Vietnam in de markt van schoeisel voor gebruik 
buitenshuis relatief beperkt was. De stijging die vervolgens plaatsvond was reeds 
merkbaar tijdens het onderzoektijdvak, toen het marktaandeel van producten van 
oorsprong uit Vietnam echter veel beperkter was dan dat van de Chinese producten. 
Dit betekent dat de gevolgen van de Vietnamese invoer niets afdoen aan het 
oorzakelijk verband tussen de invoer die onder dit onderzoek valt en de schade die 
door de communautaire bedrijfstak werd geleden. 
(72) Omdat geen andere met bewijsmateriaal ondersteunde suggesties werden gedaan 
met betrekking tot de mogelijke oorzaak van de schade, worden de voorlopige 
conclusies zoals uiteengezet in overwegingen 85 tot en met 95 van de Verordening 
voorlopig recht derhalve bevestigd. Daarenboven is men van mening dat 
bovenstaande conclusie evenzeer van toepassing is op schoeisel voor gebruik 
buitenshuis gelet op bovenvermelde trends. 
33 
H. COMMUNAUTAIR BELANG 
1. Gevolgen voor de consumenten 
(73) Hoewel noch consumenten noch consumentenorganisaties na de publicatie van de 
verordening voorlopig recht met bezwaren naar voren kwamen, betoogden sommige 
partijen dat antidumpingmaatregelen communautaire consumenten ernstig zouden 
treffen en met name consumenten met de laagste inkomens. 
Dit argument met betrekking tot de voorziene gevolgen van maatregelen op de 
prijzen voor de consumenten werd nauwkeurig onderzocht. De resultaten van het 
onderzoeken luiden als volgt : 
a) Gevolgen in absolute termen 
(74) Wat de prijzen van schoeisel voor distributeurs betreft is het waarschijnlijk dat de 
communautaire bedrijfstak met een marktaandeel van 9,2 % en een gemiddelde prijs 
van 5,1 ecu per paar zijn prijzen niet zou kunnen verhogen met de 4,2 % die nodig is 
om een redelijke winst te kunnen boeken zoals omschreven in de Verordening 
voorlopig recht (overweging 106) zonder het risico te lopen dat de huidige sterke 
neerwaartse trend wat het marktaandeel betreft zich voortzet. Bovendien 
vertegenwoordigt de invoer uit landen die niet bij dit onderzoek betrokken zijn 
28,4 % van de markt van het betrokken product en wordt verwacht dat producenten 
in deze derde landen niet bereid of in staat zijn aanzienlijke prijsverhogingen in te 
voeren. 
34 
Voor Indonesië is het niveau waarop de schade ongedaan wordt gemaakt 
aanzienlijk lager dan dat voor de Volksrepubliek China; de gemiddelde prijs van de 
invoer bedraagt namelijk 2,57 ecu per paar. Omdat het marktaandeel van schoeisel 
van oorsprong uit de Volksrepubliek China 50,5 % bedraagt (met een gemiddelde 
prijs van 1,83 ecu per paar) en gezien het voorgestelde recht zal de maximale te 
voorziene gemiddelde impact van de voorgestelde maatregelen op de betrokken 
markt als geheel neerkomen op 0,5 ecu per paar. 
Alleen wanneer de distributiesector de marges ongewijzigd wil laten en de 
toegenomen kosten volledig wil doorberekenen naar de consumenten, zullen deze 
consumenten op hun beurt het dienovereenkomstig bedrag van 0,5 ecu per paar 
moeten betalen. Omdat het gemiddelde verbruik per hoofd van de bevolking van 
het desbetreffende schoeisel in de Gemeenschap minder dan 1 paar per persoon per 
jaar bedraagt, blijft de impact van de voorgestelde maatregelen voor de 
consumenten duidelijk marginaal. 
b) Gevolgen in relatieve termen, gevolgen van de prijs op het verbruik 
(75) De basis van de berekeningen was, in relatieve termen de gemiddelde prijs van het 
betrokken schoeisel geleverd, opslagplaats distributeur, namelijk 3,6 ecu per paar, 
waarbij wat de invoer betreft rekening is gehouden met de aanpassingen voor 
verschillen in handelsniveau zoals omschreven in overweging 66 van deze 
verordening. Wanneer de laagste opwaardering wordt gebruikt die werd 
aangetroffen bij de hieronder geanalyseerde distributiekanalen, d.w.z. 125%, wordt 
geraamd dat de gemiddelde prijs voor de consument van het betrokken product 
meer dan 8,1 ecu per paar bedraagt. Wanneer de rechten volledig tot uitdrukking 
worden gebracht in de prijzen zouden de gevolgen op de prijzen van de consument 
minder dan 6,5 % bedragen. 
35 
Dit percentage dient, zoals hierboven uiteengezet, te worden onderzocht in het licht 
van zowel de absolute waarde van de stijging (0,5 ecu per paar) als de algemene 
ontwikkeling van de prijzen. Over de periode van vier jaar die werd onderzocht en 
als gevolg van de penetratie van de invoer met dumping, daalde de gemiddelde 
marktprijs geleverd opslagplaats distributeur in nominale termen, een daling die na 
correctie met het algemene inflatiepercentage neerkwam op meer dan 16%. 
(76) Omdat de consumentenorganisaties geen andere elementen aandroegen noch verder 
reageerden werd vastgesteld dat de impact van de voorgestelde maatregelen op de 
consument van het betrokken schoeisel waarschijnlijk minimaal zou zijn. Men kon 
dan ook concluderen dat geen samentrekking van de vraag moest worden verwacht 
ten gevolge van het mogelijk volledig doorberekenen van het antidumpingrecht in de 
prijs voor de verbruiker. 
2. Gevolgen voor de distributie 
a) Gevolgen voor de distributie als geheel 
(77) Aangevoerd werd dat het instellen van maatregelen een sterke negatieve impact zou 
hebben op de importeurs. Meer in het algemeen werd uiteenlopend gedacht over de 
situatie van de volledige distributieketen die, zoals werd aangevoerd, een sector was 
met een aanzienlijk groter belang in de Gemeenschap dan de schoeiselproductie, 
zowel qua omzet als werkgelegenheid. 
36 
De distributiesector zal, gezien zijn aard. een grotere omzet hebben wat betreft een 
bepaalde hoeveelheid schoeisel dan de fabricanten waar wordt ingekocht, enkel en 
alleen als gevolg van zijn distributiemarge. Op de tweede plaats kunnen de 
werkgelegenheidscijfers voor de distributiesector van schoeisel in het algemeen, 
waar alle soorten schoeisel worden verkocht, niet worden vergeleken met het 
werkgelegenheidscijfer in de communautaire productiesector van uitsluitend het 
betrokken product. 
Omdat consumenten buiten de Gemeenschap geen belangrijke hoeveelheden 
schoenen kopen zou de distributiesector slechts de negatieve gevolgen van 
antidumpingrechten ondervinden wanneer het verbruik en derhalve de omzet een 
aanzienlijke daling zouden vertonen of wanneer een neerwaartse druk zou worden 
uitgeoefend op de distributiemarges die tot doel heeft een stijging van de 
consumentenprijzen (en een daling van het verbruik) zo laag mogelijk te houden. 
Zoals hierboven uiteengezet, is het, in het licht van de te voorziene gevolgen van 
eventuele maatregelen voor de consumenten van het betrokken product, hoogst 
onwaarschijnlijk dat het verbruik van het betrokken product aanzienlijk zou dalen 
zelfs indien de distributiesector zijn huidige marges zou behouden. 
37 
Over het geheel genomen kan derhalve worden vastgesteld dat de gevolgen van 
mogelijke maatregelen voor de distributie sector zeer beperkt zullen zijn. Er werd 
echter een diepgaande analyse gemaakt in het licht van de structuur van de 
schoeiseldistributie in de Gemeenschap. 
b) Structuur van de schoeiseldistributie in de Gemeenschap 
(78) De schoeiseldistributie in de EG verloopt over het algemeen via vier verschillende 
verkoopkanalen. Dit zijn de merkketens, de onafhankelijke detailhandelaars, de niet 
gespecialiseerde supermarkten en als vierde categorie, de andere soorten van 
algemene, niet-gespecialiseerde distributie (kledingzaken en warenhuizen 
bijvoorbeeld). 
i) De onafhankelijke detailhandelaren 
(79) Het traditionele distributiekanaal bestaat uit onafhankelijke detailhandelaren die 
over het algemeen inkopen bij de groothandelaar. De ontwikkelingen in de 
distributiesector betekenen echter dat de groothandel aan het verdwijnen is en de 
detailhandelaren nauwere banden aanknopen met een beperkt aantal producenten, 
of zich in inkooporganisaties verenigen met behoud van hun onafhankelijkheid. 
38 
De detailhandelaren zelf bevinden zich in een moeilijke concurrentiepositie omdat 
zij afzonderlijk geen greep hebben op de prijszetting van hun leveranciers en zij 
hoge marges nodig hebben om de vrij hoge kosten van detail handelszaken in 
stadscentra, waar zij voornamelijk hun bedrijf uitoefenen, te kunnen dekken (150% 
tot 200%). In sommige lidstaten hebben zij het onderspit moeten delven tegen meer 
recent ontwikkelde vormen van distributie die onder de andere drie categorieën, met 
name de merkketens, vallen. 
Er dient echter op gewezen te worden dat onafhankelijke kleinhandelaren, als 
gevolg van hun sterke aanwezigheid in sommige andere lidstaten en hun positie aan 
het bovenste gedeelte van de markt waar zij een continue handelsrelatie 
onderhouden met hun klanten, nog altijd de belangrijkste distributieketen zijn in de 
Gemeenschap voor zover het ten minste de toegevoegde waarde en de 
werkgelegenheid betreft (meer dan 250.000 personen), hoewel zij qua marktaandeel 
(omvang) waarschijnlijk niet op de eerste plaats staan. 
ii) De merkketens 
(80) Deze ketens die soms deel uitmaken van productieactiviteiten in de Gemeenschap, 
zijn over het algemeen in handen van één of twee grote bedrijven in elk land, die 
meerdere merken bezitten en het hele marktassortiment bestrijken. Zij werken via 
supermarkten of discountwinkels buiten de stad die, op grond van de omvang van 
hun verkoop, prijzen en specialisatie, de druk van de niet-gespecialiseerde 
supermarkten kunnen weerstaan. 
39 
De merkketens verkopen tevens via winkels in de stad en vervangen hiermee de 
onafhankelijke detailhandelaar omdat zij minder kostbare, gestandardiseerde 
winkels hebben die tegemoet komen aan de behoefte van sommige consumenten 
aan een aankoopmogelijkheid op detailhandelsniveau als alternatief voor de 
discountwinkels. Als gevolg van hun macht als grote inkopers, hun toegang tot de 
wereldmarkt (zij voeren op eigen rekening in) en de relatief lage marges waarmee 
zij opereren, over het algemeen rond de 25% van de kosten van de verkoop voor de 
centrale handelsorganisatie en 100% gemiddeld voor de winkels, kunnen zij snel 
een marktaandeel verkrijgen wanneer zij eenmaal de markt betreden en 
groeipercentages bereiken van meer dan 5% per jaar. 
iii) De niet-gespecialiseerde supermarkten 
(81) Niet-gespecialiseerde supermarkten, die qua volume belangrijk zijn maar minder 
qua waarde van de totale schoeiselmarkt als gevolg van de lage gemiddelde prijs 
van hun verkoop, hebben een sterke invloed op het laaggeprijsde segment van de 
markt. Hoewel zij soms rechtstreeks kopen van leveranciers buiten de 
Gemeenschap, doen zij gewoonlijk een beroep op gespecialiseerde importeurs voor 
hun invoer, die een belangrijk deel vormt van hun schoenenverkoop. De 
winstmarge die zij gewoonlijk hebben bedraagt ongeveer 100 % maar kan variëren 
van ongeveer 60 % bij speciale aanbiedingen tot meer dan 130 % bij een aantal 
communautaire producten. Als gevolg van de aanvullende inspanning van de 
importeur en het vaste deel van de kosten, ligt de prijs van de invoer uit de 
betrokken landen via dit verkoopkanaal voor de consument gewoonlijk driemaal 
hoger dan het CIF-niveau. 
40 
iv) Andere verkoopkanalen 
(82) Andere verkoopkanalen, zoals verzendhuizen of kledingzaken, begonnen enigszins 
opgang te maken in bepaalde lidstaten maar geen van hen heeft individueel een 
belangrijke positie kunnen verwerven in de gehele Gemeenschap. In bepaalde 
lidstaten vertoont de kostenstructuur van gespecialiseerde verzendhuizen sterke 
gelijkenis met de merkketens. Ketens voor kledingszaken van "kleine" winkels 
introduceren ook schoenen in hun winkels in de gehele Gemeenschap als een mode­
merkartikel, over het algemeen met hogere marges dan op hun gebruikelijke 
artikelen. Als gevolg van het modeaspect van deze verkoop concurreren zij met de 
merkketens, hoewel in geringere mate dan de grote warenhuizen in de stadscentra. 
c) Specifieke gevolgen van de voorgestelde maatregelen voor de verschillende 
verkoopkanalen 
(83) De in overweging 77 van de huidige verordening vervatte algemene conclusie 
inzake de onafhankelijke detailhandelaren die nog altijd de grootste bron van 
werkgelegenheid vertegenwoordigen in de communautaire distributie van schoenen, 
wordt versterkt door het feit dat zij over het algemeen een klein deel van het 
betrokken product uit Indonesië of de Volksrepubliek China betrekken. Ze zijn 
gegroepeerd in een federatie die acht lidstaten vertegenwoordigt; deze federatie 
evenmin als enige andere maakten enig bezwaar tegen eventuele 
antidumpingmaatregelen. 
41 
(84) Bedrijven die merkketens bezitten hebben de noodzaak van antidumpingrechten 
aangevochten. Hoewel de algemene conclusie ook op hen van toepassing is, 
verklaart het feit dat een aantal van hen in sterkere mate afhankelijk is van de 
invoer met dumping voor de levering van het betrokken product dan de 
onafhankelijke detailhandelaren waarom zij, wat de distributie betreft, negatieve 
gevolgen vrezen van de maatregelen voor hun comparatieve concurrentiepositie. 
Eventuele maatregelen zullen echter nauwelijks rechtstreekse gevolgen hebben voor 
de financiële situatie van deze bedrijven indien het recht volledig wordt 
doorberekend naar de consument. Indirecte financiële gevolgen zijn alleen te 
verwachten wanneer als gevolg van deze prijsstijging consumenten aanzienlijk 
minder van het betrokken product zouden kopen. Mocht dit zich voordoen, dan zou 
dit slechts in beperkte mate het geval zijn, zoals uiteengezet in overweging 76. 
Het betrokken product wordt verder nooit afzonderlijk verkocht in gespecialiseerde 
winkels en vertegenwoordigt als gevolg van de bijzonder lage prijzen minder dan 
10 % van de omzet van de medewerkende bedrijven die deel uit maken van 
merkketens. Zelfs een kleine, niet waarschijnlijke inkrimping van de vraag naar het 
betrokken product, zou een te verwaarlozen impact hebben op de bedrijven als 
geheel, met name wanneer de vraag tenminste gedeeltelijk wordt verschoven naar 
duurdere schoenen met waarschijnlijk een hogere marge in absolute termen. 
(85) De situatie van de niet-gespecialiseerde supermarkten of andere niet-
gespecialiseerde winkels zou, gezien de zelfs nog beperktere mate waarin hun 
verkoop afhankelijk is van het betrokken product, niet mogen worden beïnvloed 
door maatregelen, zelfs in het geval van de hierboven beschreven 
marktontwikkeling. 
42 
(86) De situatie van importeurs die leveren aan deze niet-gespecialiseerde 
distributiekanalen werd onderzocht omdat zij in sommige gevallen een groter deel 
van hun omzet invoeren uit de betrokken landen dan hun afnemers. Deze bedrijven 
beschikken over het algemeen over een zeer beperkte en flexibele structuur 
waardoor zij alleen kunnen verkopen wanneer de handelsmarge de kosten kan 
dekken. Hun expertise op de markt en hun vermogen om te ontwerpen en te 
verkopen worden niet beïnvloed door het land van oorsprong van de goederen. 
Omdat de antidumpingmaatregelen gevolgen hebben voor de schoenendistributie 
als geheel zullen deze importeurs kunnen blijven profiteren van elke marktsituatie 
en hun afnemers ingevoerde Chinese of Indonesische producten of om het even 
welke niet met dumping ingevoerde producten, alsmede in de Gemeenschap 
vervaardigde producten, kunnen blijven leveren. 
(87) Er kon niet worden vastgesteld dat het instellen van antidumpingmaatregelen op de 
betrokken schoenen belangrijke gevolgen zou hebben voor de financiële situatie 
van de schoenendistributiesector als geheel of een deel ervan. 
3. Gevolgen voor de communautaire bedrijfstak en zijn leveranciers 
(88) Opnieuw werd betoogd dat maatregelen geen positieve gevolgen zullen hebben 
voor de situatie van de communautaire bedrijfstak als gevolg van de verschuiving 
van de aanvoer uit andere derde landen. Voorts werd betoogd dat de situatie van de 
bedrijfstak van schoeisel met een bovendeel van textiel in dit opzicht vergelijkbaar 
was met die van de producenten van handtassen van kunststof en dat 
dienovereenkomstig de Raad ook in de onderhavige zaak zou moeten afzien van het 
nemen van maatregelen. 4 
4 Zie overwegingen 105 en 106 van Verordening (EG) nr. 1567/97 van de Raad (PB nr. L 208, 
"> 8 1QQ7 KW in 2.8.1997, blz. 31) 
43 
Een verschuiving van de aanvoer tussen verschillende landen is geruime tijd een 
belangrijke factor geweest op de schoenenmarkt. De communautaire bedrijfstak is 
er door automatisering en rationalisering in geslaagd de voortdurende wijziging van 
het land waaruit uiteenlopende hoeveelheden werden ingevoerd in de Gemeenschap 
ten dele te compenseren door meer uit te voeren. Dit zou echter niet het geval 
kunnen zijn voor de enorme toevloed van invoer met dumping uit de twee landen 
waarop deze procedure betrekking heeft. Voor wat betreft het gestelde parallelisme 
tussen deze procedure en de zaak betreffende handtassen van kunststof, dient te 
worden benadrukt dat het aanzienlijke marktaandeel dat de klagende 
communautaire bedrijfstak nog altijd heeft in deze zaak en de hoedanigheid van de 
houders van het risicodragend kapitaal in de meeste exporterende bedrijven, 
alsmede de omvangrijke industriële investering die noodzakelijk is om schoeisel te 
produceren, duidelijk elke redelijke en zinvolle vergelijking tussen beide 
bedrijfstakken uitsluiten. De Raad kan derhalve niet aanvaarden dat het ten einde 
consequent te zijn nodig is af te zien van het nemen van maatregelen in deze zaak. 
(89) Opnieuw werd aangevoerd dat eventuele maatregelen negatieve gevolgen zouden 
hebben voor producenten van machines om schoenen te vervaardigen, die in hun 
verkoop aan Indonesië en de Volksrepubliek China beperkt zouden worden. 
De communautaire fabricanten van machines om schoenen te vervaardigen zijn 
duidelijk aan het investeren in automatisering en met name in het injectieproces. 
Deze automatisering is gekoppeld aan investeringen in machines en vormen die in 
de Gemeenschap worden gemaakt zodat een heilzame spiraal van technologische 
verbetering wordt gecreëerd. Anderzijds is geen bewijsmateriaal ontvangen waaruit 
blijkt dat exporteurs in Indonesië of de Volksrepubliek China de voornaamste 
afnemers zijn van de communautaire fabricanten van machines. 
44 
(90) Omdat ten aanzien van deze argumenten geen nieuw bewijsmateriaal werd 
ingediend worden de conclusies van de overwegingen 99 en 104 van de 
Verordening voorlopig recht dienovereenkomstig bevestigd. 
4. Conclusie inzake het communautair belang 
(91) Na de verschillende belangen te hebben onderzocht is men van mening dat er geen 
dwingende redenen zijn om geen actie te ondernemen tegen de invoer met dumping 
in kwestie. De bij overweging 105 van de Verordening voorlopig recht 
uiteengezette conclusies worden derhalve bevestigd. 
45 
I. ANTIDUMPINGMAATREGELEN 
1. Niveau waarop de schade wordt tenietgedaan 
a) Algemene overwegingen 
(92) De berekeningen die zijn gebruikt om het niveau te bepalen waarop de schade wordt 
tenietgedaan in het stadium van de voorlopige verordening zijn gebaseerd op twee 
verschillende sets van prijsvergelijkingen. De prijzen van de meest uitgevoerde 
modellen voor de samenwerkende exporteurs werden vergeleken met de 
overeenkomstige prijzen van de communautaire bedrijfstak die geen schade 
berokkenen op basis van een indeling in 16 zogenaamde families van schoeisel 
waarvan er 13 die schoeisel voor gebruik buitenshuis betreffen, in beschouwing 
werden genomen voor de definitieve beslissing. Voor het grootste deel van de invoer 
moest, omdat geen enkele exporteur zijn medewerking verleende, het niveau waarop 
de schade wordt tenietgedaan worden berekend aan de hand van een gemiddelde 
voor de betrokken GN-codes, de zogenaamde vergelijking per categorie. 
(93) Aangevoerd werd dat de Commissie bij deze vergelijkingen geen rekening had 
gehouden met verschillen die zouden bestaan tussen schoeisel met zolen van 
gevulcaniseerd rubber en schoeisel vervaardigd met behulp van spuitgieten. Op 
grond van de in de overwegingen 26 tot en met 30 van deze verordening 
uiteengezette argumenten is men van mening dat de verschillen tussen schoeisel met 
zolen van gevulcaniseerd rubber en schoeisel dat vervaardigd is met behulp van 
spuitgieten niet van dien aard zijn dat zij de algemene prijsvergelijkingen in 
belangrijke mate beïnvloeden. 
Het verschil in productieproces voor de vervaardiging van de zolen van de twee 
vergelijkbare modellen leidt immers niet tot een verandering van het beeld dat de 
consument hiervan heeft. Bij de vergelijking van gevulcaniseerde modellen met in de 
Gemeenschap vervaardigd schoeisel met behulp van spuitgieten, omdat daar de 
meest soortgelijke modellen werden aangetroffen, werden de medewerkende 
exporteurs in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken op basis van de 
documenten en de niet-vertrouwelijke dossiers die hen ter beschikking stonden; 
niemand betwiste de vergelijkingen. 
46 
(94) Exporteurs uit de Volksrepubliek China verklaarden dat de beschrijving van de in de 
Gemeenschap vervaardigde modellen die ter vergelijking werden gebruikt 
ontoereikend waren. De exporteurs hadden copieën gekregen van de niet-
vertrouwelijke dossiers met foto's van de in de Gemeenschap vervaardigde modellen 
die als referentie werden gehanteerd voor elke familie. Verder waren schriftelijke 
toelichtingen verstrekt en waren de berekeningen bijgesloten. 
(95) Naar aanleiding van dit argument van de importeurs en om de prijsvergelijkingen te 
kunnen uitvoeren bij de berekening van het niveau waarop de schade teniet wordt 
gedaan, werden de CEF-invoerprijzen aangepast aan het prijsniveau franco klant, na 
inklaring, door gebruik te maken van de aanpassingsmethode die wordt gebruikt 
voor de beoordeling van de prijsonderbieding zoals uiteengezet bij overweging 66 
van deze Verordening. 
(96) Een aantal importeurs betoogde dat zelfs indien schadelijke dumping met betrekking 
tot schoeisel met een invoerprijs van minder dan 3 USD zou plaatsvinden, dit niet 
gold voor meer gesofisticeerd schoeisel. Voor de laatste categorie, zou volgens de 
desbetreffende importeurs een recht van 0% moeten worden ingesteld. 
Hoewel inderdaad grote hoeveelheden schoeisel voor gebruik buitenshuis worden 
ingevoerd tegen een prijs van minder dan 2,5 ecu (equivalent aan 3 USD) bestreek 
deze invoer, in de steekproef van de onderzochte transacties van de importeurs, 
slechts 45 % van de waarde van de desbetreffende invoer. Het feit dat het grootste 
deel van de invoeromzet boven de kritieke prijs lag toont dat de prijzen van invoer 
van het betrokken product die weliswaar tegen extreem lage prijzen plaatsvond 
vergeleken met prijzen die onder normale concurrentievoorwaarden zouden worden 
gehanteerd, variëren binnen een breed bereik. 
47 
tyPfyfr:! 
De niet-schadelijke prijsniveaus die waren vastgesteld voor de onderzochte 
communautaire producenten lagen eveneens zowel onder als boven de kritieke prijs 
die was aangepast aan het passende niveau franco klant (3,7 ecu) afhankelijk van het 
soort schoen. Omdat geen ander bewijsmateriaal werd ingediend met betrekking tot 
dit aspect van de markt dient dit argument derhalve te worden afgewezen. 
(97) Omdat geen andere opmerkingen zijn ingediend wordt de algemene methode om het 
niveau te berekenen waarop de schade teniet wordt gedaan, zoals uiteengezet onder 
de overwegingen 106 tot en met 112 van de verordening voorlopig recht derhalve 
bevestigd. 
De beperking van de producten die in de procedure betrokken zijn en de aanpassing 
van het handelsniveau zijn echter, zoals hieronder uiteen wordt gezet, van invloed 
op de voorlopige conclusies. 
b) Indonesië 
(98) Overeenkomstig de in de Verordening voorlopig recht uiteengezette methode liepen 
de herziene niveaus waarop de schade wordt tenietgedaan voor de hun medewerking 
verlenende bedrijven in de steekproef voor Indonesië, uitgedrukt als percentage van 
de CBF-invoerprijs, uiteen van 0 tot 31,5 % met een gemiddelde van 14,1 % dat 
moet worden toegepast op de medewerkende bedrijven buiten de steekproef. Voor 
wat betreft de berekening van de marge die de resterende schade teniet zou doen, 
was men van mening dat, in het geval van een land met een markteconomie zoals 
Indonesië, de meest billijke grondslag voor berekening het gebruik van het 
gemiddelde niveau is dat is gevonden op grond van de nagetrokken gegevens die 
zijn vastgesteld ten aanzien van de in de steekproef opgenomen exporteurs die hun 
medewerking hebben verleend, namelijk 14,1 %. 
c) Volksrepubliek China 
(99) Overeenkomstig de in de verordening voorlopig recht uiteengezette methode werd 
het herziene niveau waarop de schade wordt tenietgedaan voor de Volksrepubliek 
China vastgesteld op 49,2 %. 
43 
2. Recht 
(100) Eén van de samenwerkende Indonesische bedrijven die geen deel uitmaakte van de 
steekproef maakte bezwaar tegen het feit dat het een recht was toegekend gebaseerd 
op de gewogen gemiddelde dumpingmarge van de steekproef. 
Dit argument kan niet worden aanvaard omdat artikel 9, lid 6, van de 
basisverordening bepaalt dat wanneer de Commissie haar onderzoek 
overeenkomstig artikel 17 heeft beperkt, het antidumpingrecht op de invoer van 
medewerkende bedrijven die geen deel uitmaken van de steekproef niet hoger mag 
zijn dan de gewogen gemiddelde dumpingmarge die voor de in de steekproef 
opgenomen partijen is vastgesteld. Bovendien mag er met verwijzing naar 
overweging 23 van de verordening voorlopig recht op worden gewezen dat de 
betrokken Indonesische bedrijven hadden ingestemd met deze methode. 
(101) Omdat het niveau waarop de residuele schade wordt tenietgedaan voor Indonesië en 
de Volksrepubliek China, alsmede het individuele niveau voor PT Sindoll Pratama, 
lager is dan de overeenkomstige dumpingmarges, dient het antidumpingrecht te 
worden gebaseerd op deze niveaus. Voor de andere samenwerkende exporteurs in 
Indonesië dient het antidumpingrecht te worden gebaseerd op de hierboven 
vastgestelde dumpingmarges. 
(102)De antidumpingrechten, die van toepassing zijn op de nettoprijs, franco grens-
Gemeenschap, vóór inklaring dienen derhalve als volgt te luiden : 
Land Producent en exporteur Antidumpingrecht 
VOLKSREPUBLIEK 
CHINA Alle bedrijven 49,2% 
INDONESIE PT Dragon 4.0% 
PT Emperor Footwear Indonesia 0% 
PT Sindoll Pratama 0% 
PT Bosaeng Jaya 14.1% 
PT Volmacarol 14.1% 
Alle andere bedrijven 14.1% 
49 
J. INNING VAN DE VOORLOPIGE RECHTEN 
(103)Gezien de hoogte van de dumpingmarges die zijn vastgesteld voor de exporterende 
producenten en landen, en in het licht van de ernstige schade die werd berokkend 
aan de communautaire bedrijfstak, wordt het noodzakelijk geacht de bedragen die 
zijn zekergesteld voor het voorlopig antidumpingrecht op grond van Verordening 
(EG) nr. 165/97 definitief moeten worden geïnd volgens het definitief te innen tegen 
het definitief ingestelde percentage. De bedragen die tot zekerheid gesteld zijn van 
het voorlopig anti-dumping recht dienen echter volledig te worden vrijgegeven, in 
zoverre ten genoege van de doune-autoriteiten voldoende wordt aangetoond dat de 
invoer betrekking had op schoeisel vallende onder GN code 6404 19 10 (pantoffels) 
of op schoenen die niet onder huidige procedure vallen, zoals beschreven in artikel 
1, lid 3, onder b), c) en d) van deze Verordening, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : 
Artikel 1 
1. Op de invoer van schoeisel vallende onder GN-code ex 6404 19 90 (Taric code 
6404 19 90*90 van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Indonesië), met 
uitzondering van schoeisel vermeld in lid 3, wordt een definitief antidumpingrecht 
ingesteld. 
2. Het definitief antidumpingrecht op basis van de nettoprijs, franco grens 
Gemeenschap vóór inklaring bedraagt : 
50 
Land 
Volksrepubliek China 
Indonesië Producten vervaardigd 
door 
Alle ondernemingen 
Alle ondernemingen met 
uitzondering van : 
PT Dragon 
PT Emperor Footwear 
Indonesia 
PT Sindoll Pratama Recht (%) 
49,2% 
14,1% 
4,0% 
0,0% 
0,0% Aanvullende 
Taric code 
8900 
8941 
8942 
8942 
3. Dit recht is niet van toepassing op : 
a) schoeisel dat ook bekend staat onder de benaming "espadrilles", waaronder voor 
deze verordening wordt verstaan schoeisel met bovendeel van canvas, zonder hak en 
met zolen van gevlochten vezel, al dan niet versterkt met rubber of met kunststof 
over een variabel oppervlak, met een dikte van niet meer dan 2,5 cm (Taric code 
6404 19 90*10); 
b) schoeisel dat soms ook bekend staat onder de naam "duikschoenen" of "schoenen 
voor watersport" waaronder voor deze verordening worden verstaan schoenen met 
een bovendeel van neopreen met een dikte van 2,5 mm of meer, al dan niet aan één 
of beide zijde gelaagd met textiel, die de voet volledig bedekken met een slijtvaste 
zool, en ontworpen voor bepaalde watersporten zoals duiken (Taric code 6404 19 
90*20); 
51 
c) schoenen, ook bekend als "schoenen voor medische doeleinden" waaronder voor 
deze verordening worden verstaan schoenen die weliswaar niet vervaardigd zijn 
voor de individuele medische noden van een persoon, maar ontworpen zijn om het 
herstel te vergemakkelijken tijdens of na therapie of een medische operatie, zoals 
bijvoorbeeld schoenen om mee te kunnen lopen wanneer de voet in het gips of in 
verband zit. Deze schoenen bedekken niet de volledige voet en hebben een brede 
opening zodat zelfs een voet in verband hierin past. Zij worden niet per paar 
verkocht maar individueel en vertonen tegelijkertijd meer dan één van de volgende 
kenmerken : 
- De sluiting kan worden aangepast aan het verband of de omvang van het 
gips. 
- Speciale binnenzolen of inlegzolen kunnen voor medische doeleinden in de 
schoen worden geplaatst. 
- De zool is zodanig ontworpen dat ongewenst contact van de voet met de 
grond kan worden vermeden terwijl tegelijkertijd gebruik van de schoen voor 
andere dan medische redenen wordt uitgesloten. 
- De schoen is functioneel ontworpen en is niet voorzien van decoraties of 
andere mode accesoires 
(Taric code 6404 19 90*30); 
d) schoeisel, ook bekend als "strandschoenen" waaronder voor deze Verordening 
worden verstaan schoeisel met een bovendeel dat beperkt is tot een strook textiel die 
bevestigd is aan beide zijden van een dikke, lichtgewicht zool van plastic met kleine 
binnenholten en die in verbinding staat met de voet en de bodem. Deze strook textiel 
laat zowel de voorkant als de achterkant van de voet onbedekt en is niet breder dan 
een derde van de lengte van de schoen. Aangezien de achterkant van de voet niet 
wordt ingesloten door de schoen, wordt tijdens het wandelen de hiel van de drager 
hoger opgeheven dan de zool. Strandschoenen zijn ontworpen om te worden 
gedragen op het strand of in de nabijheid van een zwembad wanneer de voeten nat 
of met zand bevuild zijn; hun ontwerp sluit elk praktisch gebruik voor wandelen 
over een langere afstand uit. (Taric code 6404 19 90 * 40) 
52 
4. Tenzij anders bepaald, zijn de voor rechten en andere douanpraktijken geldende 
bepalingen van toepassing. 
Artikel 2 
1. De bedragen die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 165/97 als zekerheid zijn 
gesteld voor het voorlopige antidumpingrecht worden definitief geïnd tegen het 
definitief ingestelde recht, met uitzondering van de bedragen waarvoor ten genoegen 
van de douane-autoriteiten kan worden vastgesteld dat zij betrekking hadden op de 
invoer van hetzij schoeisel vallende onder GN code 6404 19 10 hetzij schoeisel zoals 
beschreven in artikel 1, lid 3, onder b), c) en d). Deze uitgezonderde bedragen zullen 
volledig worden vrijgegeven. 
2. Bedragen die geïnd zijn en het definitieve antidumpingrecht overschrijden, worden 
vrijgegeven. 
Artikel 3 
Deze Verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Deze Verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in 
elke lidstaat. 
Gedaan te Brussel, 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
53 
ISSN 0254-1513 
COM(97)551def. 
DOCUMENTEN 
NL 02 il 
Catalogusnummer : CB-CO-97-569-NL-C 
ISBN 92-78-26278-1 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
^