3. 12. 77 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 292/3 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de onderlinge 
aanpassing  van  de wetgevingen  van  de Lid-Staten  inzake  de constructie  van  boten  en 
boorduitrusting 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 198  van  24 augustus  1976,  blz.  2. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 11 augustus  1976  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op  28  en  29  september  1977  te Brussel  gehouden 
151e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de Raad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  d.d.  11 augustus  1976, 
Gezien  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het besluit  van  het Bureau  van  het Comité,  d.d. 
28 september  1976,  de Afdeling  voor  industrie,  han-
del, ambacht  en dienstverlening  met  het  opstellen  van 
een advies  en een  rapport  ter zake  te belasten, 
Gezien  het  door  de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  tijdens  haar  vergadering 
van 7 september  1977  opgestelde  advies, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  Masprone, 
uitgebrachte  rapport, Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 28 en 29 
september  1977  gehouden  151e  zitting  (vergadering 
van 29 september  1977), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  is goedgekeurd: 
Het Comité  hecht  zijn  goedkeuring  aan  het  voorstel 
van de Commissie,  onder  voorbehoud  van  de hierna 
volgende  opmerkingen. 
A. Algemene  opmerkingen 
1. Het  Comité  stelt  vast  dat  het  voorstel  voor  een 
richtlijn  deel  uitmaakt  van  de  aanvulling  van  het 
Nr. C 292/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 3.12.77 
Algemeen  Programma  betreffende  de opheffing  van 
technische  handelsbelemmeringen,  welke  in mei  1973 
door  de Raad  is goedgekeurd.  De sector  pleziervaar-
tuigen  is bovendien  opgenomen  in het tijdschema  dat 
is vastgesteld  in de Resolutie  van  de Raad  van  de-
cember  1973  inzake  het  industriële  beleid.  Eenslui-
dende  en concrete  wettelijke  bepalingen  bestaan  op 
het ogenblik  weliswaar  pas  in twee  Lid-Staten 
(Frankrijk  en Italië),  maar  andere  Lid-Staten  zijn  be-
palingen  betreffende  pleziervaartuigen  aan  het uitwer-
ken, in het bijzonder  om de veiligheid  van  dergelijke 
vaartuigen  te waarborgen.  Het  Comité  juicht  der-
halve  het initiatief  van  de Commissie  toe om commu-
nautaire  bepalingen  op te stellen  voor  pleziervaartui-
gen, en het is zich  bewust  van  de handelsbelemmerin-
gen die door  een  grote  verscheidenheid  aan  nationale 
wettelijke  regelingen  zouden  kunnen  worden  opge-
worpen. 
2. Het  onderhavige  voorstel  betreft  een kaderricht-
lijn; de technische  voorschriften  en de controlebepa-
lingen  met  betrekking  tot de constructie  van  de ver-
schillende  onderdelen  van  de boorduitrusting  van  ple-
ziervaartuigen  zullen  in bijzondere  richtlijnen  worden 
behandeld.  In de bijlage  van  het  richtlijnvoorstel  is, 
om een  idee  te geven,  een lijst  van  onderdelen,  eigen-
schappen  en boorduitrustingen  van  een  pleziervaar-
tuig opgesomd.  Het  Comité  vindt  dat  in de richtlijn-
voorstellen  die  op de kaderrichtlijn  zullen  volgen, 
vooral  aandacht  zou  moeten  worden  besteed  aan  de 
definitie  van  de eisen  die aan  de afzonderlijke  onder-
delen  en aan  de boorduitrusting  moeten  worden  ge-
steld,  en niet  zozeer  aan  de technische  uitvoering  er-
van. Het  toepassingsgebied  van  deze  bijzondere 
richtlijnen  zou  bovendien  beperkt  kunnen  zijn  tot be-
paalde  typen  boten,  waarbij  in het  bijzonder  wordt 
uitgegaan  van  de lengte. 
3. Het  Comité  stelt  vast  dat  in het voorstel  wordt 
uitgegaan  van  de zogenaamde  optionele  harmonisa-
tiemethode,  maar  dat  in enkele  gevallen  ook  sprake 
zal kunnen  zijn  van  totale  harmonisatie.  Het  Comité 
vindt  totale  harmonisatie  vooral  de  aangewezen 
methode  voor  die  bijzondere  richtlijnen  die  betrek-
king  hebben  op onderdelen,  eigenschappen  en boord-
uitrusting  welke  essentieel  zijn  voor  de gebruiksvei-
ligheid  van  de vaartuigen. 
4. Het  Comité  is van  mening  dat door  de Commis-
sie alleen  bijzondere  richtlijnen  mogen  worden  voor-
gesteld  indien  vaststaat  dat  deze  absoluut  noodzake-
lijk zijn  voor  de verbetering  van  de kwaliteit  van  de 
produkten,  voor  de verhoging  van  hun  veiligheid  en 
ter bescherming  van  het milieu;  in dit verband  merkt 
het Comité  op dat  in de botensector,  anders  dan  in 
andere  bedrijfstakken  als de auto-industrie,  voorna-
melijk  kleine  en middelgrote  ondernemingen,  alsmede 
ambachtelijke  bedrijven,  werkzaam  zijn  die op grote 
moeilijkheden  zouden  kunnen  stuiten  bij toepassing 
van de door  de bijzondere  richtlijnen  aan  te geven 
testprocedures  en -methoden.  De noodzaak  van  bij-
zondere  richtlijnen  zou  daarom  moeten  worden beoordeeld  aan  de hand  van  statistische  gegevens 
waaruit  het aantal  doden  en gewonden  en het aantal 
schadegevallen  veroorzaakt  door  pleziervaartuigen, 
blijken. 
4.1. Aangezien  dergelijke  statistieken  op gemeen-
schapsniveau  nog  niet  bestaan,  zou  de Commissie  in 
afwachting  van  de opstelling  ervan  zich  op het ogen-
blik kunnen  baseren  op  de  gegevens  betreffende 
scheepsongevallen  die  in de Verenigde  Staten  zijn 
opgetekend  en die  in ieder  geval  nuttige  informatie 
verschaffen  over  de verschillende  soorten  ongevallen 
die vaker  voorkomen  dan  andere. 
4.2. Uit  die statistieken  blijkt  dat bij voorrang  bij-
zondere  richtlijnen  moeten  worden  opgesteld  betref-
fende: 
— materiaal  voor  individuele  of collectieve  reddings-
operaties; 
— stabiliteit,  vermogen  van  de boot  drijvende  te blij-
ven en verdeling  in compartimenten; 
— brandveiligheid; 
— brandstoftanks; 
— reservoirs  voor  vloeibaar  gas. 
5. Indien  bijzondere  richtlijnen  noodzakelijk  zou-
den zijn  voor  de bescherming  van  het milieu,  zou  dit 
eveneens  beoordeeld  moeten  worden  aan  de hand 
van statistische  gegevens. 
6. Het  richtlijnvoorstel  schrijft  een officiële  keuring 
van het  prototype  (voor  het homologatiemerk  of het 
goedkeuringscertificaat)  en controle  op de produktie 
door  de Lid-Staten  voor.  Nieuwe  verantwoordelijk-
heden  voor  de overheid  in deze  omvang  lijken  niet 
vereist. 
6.1. Evenals  op andere  terreinen  van  de harmoni-
satie  van  technische  voorschriften,  moet  het  volgens 
het Comité  ook  op dit gebied  mogelijk  zijn  dat ook 
particuliere  instanties  (b.v.  homologatie-instituten)  de 
bevoegdheid  krijgen  dergelijke  keuringen  en controles 
uit te voeren.  Verder  dient  zoveel  mogelijk  te worden 
teruggegrepen  op  de  technische  gegevens  van  de 
fabrikant. 
6.2. Het  door  de Commissie  voorgestelde  goedkeu-
rings  -en meldingssysteem,  dat in de automobielsector 
verantwoord  is vanwege  het  grote  aantal  geprodu-
ceerde  eenheden,  acht  het Comité  in het onderhavige 
geval  niet  haalbaar.  Wanneer  deze  procedure  zou 
worden  ingevoerd,  zouden  b.v.  in de BR  Duitsland 
nieuwe  instanties  moeten  worden  ingesteld  of be-
staande  moeten  worden  uitgebreid. 
B. Bijzondere  opmerkingen 
7. Alinea  c) van  artikel  2 zou  als  volgt  moeten 
luiden: 
,,c) „boorduitrusting":  elk apparaat  of toestel  dat 
van wezenlijk  belang  is voor  de veilige  wer-
king  en het veilig  gebruik  van  het vaartuig". 
3.12.77 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 292/5 
Gedaan  te Brussel,  29 september  1977. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
B. de FERRANTI 
Advies  inzake  richtlijnen  voor  een regionaal  beleid  van  de Gemeenschap 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 20 juni  1977  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  onderwerp  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 28 en 29 september  1977  te Brussel  gehouden 
151e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de adviesaanvrage  van  de Raad  van  de Euro-
pese  Gemeenschappen  van  20 juni  1977, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het  bijzonder  artikel 
198, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d  22 februari 
1977,  de Afdeling  voor  regionale  ontwikkeling  met  de 
voorbereiding  van  de  werkzaamheden  van  het 
Comité  ter zake  te belasten, 
Gezien  zijn  vroegere  adviezen  en studies  inzake  dit 
onderwerp, 
Gezien  het  door  de Afdeling  voor  regionale  ontwik-
keling  tijdens  haar  vergadering  van  14  september 
1977  opgestelde  advies, 
Gezien  het  mondeling  verslag  van  de rapporteur,  de 
heer Cremer, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 28 en 29 
september  1977  gehouden  151e  zitting  (vergadering 
van 29 september  1977), BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  bij  2 onthoudingen  is 
goedgekeurd. 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Het  stemt  het Comité  tot voldoening  dat richt-
lijnen  voor  het regionaal  beleid  van  de Gemeenschap 
zijn ingediend,  waarmee  een  belangrijke  vooruitgang 
in de ontwikkeling  en de uitvoering  van  het regionaal 
beleid  is geboekt.  De richtlijnen  geven  tegelijkertijd 
de problemen  aan  die met  het regionaal  beleid  van  de 
Gemeenschap  zijn  verbonden,  aan  de oplossing  waar-
van alle  organen  van  de Gemeenschap  moeten  mee-
werken. 
1.2. Deze  „richtlijnen"  bevatten  een duidelijke  visie 
van de Commissie  op het regionaal  beleid  van  de Ge-
meenschap.  Hiermee  krijgt  het  regionaal  beleid  als 
een van  de beleidsgebieden  van  de Gemeenschap  een 
bijzonder  belangrijke  plaats,  aangezien  met  dit beleid 
een doeltreffende  integratie  kan  worden  bevorderd 
en gegarandeerd.  Het  Comité  deelt  de opvatting  van 
de Commissie  over  de globale  betekenis  van  het  ge-
meenschappelijk  regionaal  beleid,  hetgeen  in vroegere 
documenten  reeds  tot uiting  is gekomen.  Dit betekent