Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2020/C 380/12)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING DIE GEVOLGEN HEEFT VOOR HET ENIG DOCUMENT

“GROS PLANT DU PAYS NANTAIS”

PDO-FR-A0275-AM02

Datum van mededeling: 15 september 2020

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1. Geografisch gebied

Het geografische gebied is herzien als gevolg van een fusie van gemeenten waarbij de namen van bepaalde gemeenten zijn aangepast.

Zo zijn de gemeenten “Saint-Géréon” en “Ancenis” vervangen door de gemeente “Ancenis-Saint-Géréon”. De gemeente “Saint-Hilaire-de-Loulay” is vervangen door “Montaigu-Vendée (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente Saint-Hilaire-de-Loulay)”.

Het betreft een redactionele wijziging die het geografische gebied ongewijzigd laat.

Deze wijziging houdt een wijziging in van punt 6 van het enig document.

2. Afgebakend perceelgebied

In hoofdstuk I, deel IV, punt 2, van het productdossier worden na de woorden “15 november 2018” de woorden “en 17 juni 2020” toegevoegd.

Daarmee is de datum toegevoegd waarop de bevoegde nationale autoriteit een wijziging van het afgebakende perceelgebied binnen het geografische productiegebied heeft goedgekeurd. Met de afbakening van het perceelgebied wordt bepaald welke percelen binnen het geografische productiegebied geschikt zijn voor de productie van de betrokken beschermde oorsprongsbenaming.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

3. Verband met het geografische gebied

Het enig document is herzien om de verwijzing naar het aantal gemeenten in het geografische gebied te schrappen.

Het betreft een wijziging van punt 8 van het enig document.

ENIG DOCUMENT

1. Naam van het product

Gros Plant du Pays nantais

2. Type geografische aanduiding

BOB – Beschermde oorsprongsbenaming

3. Categorieën wijnbouwproducten

1. Wijn

4. Beschrijving van de wijn(en)

De wijnen zijn wit, droog en niet-mousserend.

De wijnen hebben:

— een minimaal natuurlijk alcoholvolumegehalte van 9 %;

— een maximaal gehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van 4 gram per liter;

— een maximaal gehalte aan vluchtige zuren van 10 milli-equivalent per liter;

— een maximaal totaal alcoholvolumegehalte na verrijking van 11 %.

Het totale zuurgehalte en het totale zwaveldioxidegehalte van de wijn en het totale effectieve alcoholvolumegehalte zijn in overeenstemming met de in de communautaire regelgeving vastgestelde drempels. De wijnen zijn wit, droog en niet-mousserend.

Ze zijn lichtgeel van kleur, bij jonge wijnen soms met groene reflecties.

Hun smaakbalans is rins, met een overwegende frisheid en lichtheid.

Ze ontwikkelen subtiele, in hoofdzaak fruitige of florale aroma’s, die vaak vergezeld gaan van een jodiumgeur.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

5. Wijnbereidingsprocedés

a. Specifieke oenologische procedés

Teeltwijze

De minimale beplantingsdichtheid bedraagt 5 000 wijnstokken per hectare.

De afstand tussen de rijen is minder dan of gelijk aan 2,20 meter en de afstand tussen de wijnstokken in eenzelfde rij bedraagt 0,90 tot 1,10 meter.

De wijnstokken worden gesnoeid tot maximaal 14 ogen per stok:

— hetzij door korte snoei (Royat-snoei, gobeletsnoei, palmetsnoei);

— hetzij door enkele Guyot-snoei.

De snoei moet vóór de uitbotting of vóór fase 5 van de schaal van Eichhorn en Lorentz hebben plaatsgevonden.

Bij de vruchtzetting mag het aantal vruchtdragende takken van dat jaar niet meer dan twaalf per wijnstok bedragen.

Specifieke oenologische procedés

Bij de warmtebehandeling van de oogst mag de temperatuur niet dalen tot onder – 5 °C.

Het totale alcoholvolumegehalte na verrijking is niet hoger dan 11 %.

Wat de oenologische procedés betreft, moeten de wijnen voorts voldoen aan de eisen van de communautaire regelgeving en het Franse wetboek landbouw en zeevisserij.

b. Maximumopbrengsten

75 hectoliter per hectare

6. Afgebakend geografisch gebied

Alle productiestappen vinden plaats in het geografische gebied dat door het Institut national de l’origine et de la qualité tijdens de bijeenkomst van het bevoegde nationale comité op 20 juni 2018 is goedgekeurd. Op de datum van goedkeuring van dit productdossier door het bevoegde nationale comité bestond dit gebied uit het grondgebied van de volgende gemeenten, op basis van de officiële geografische code van 2020:

— Departement Loire-Atlantique: Aigrefeuille-sur-Maine, Ancenis-Saint-Géréon, Basse-Goulaine, La Bernerie-en-Retz, Le Bignon, La Boissière-du-Doré, Bouaye, Brains, Carquefou, Le Cellier, La Chapelle-Heulin, Château-Thébaud, Chaumes-en-Retz (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente Chéméré), La Chevrolière, Clisson, Corcoué-sur-Logne, Divatte-sur-Loire, Geneston, Gétigné, Gorges, La Haie-Fouassière, Haute-Goulaine, Le Landreau, Legé, La Limouzinière, Le Loroux-Bottereau, Maisdon-sur-Sèvre, Mauves-sur-Loire, Monnières, Montbert, Les Moutiers-en-Retz, Mouzillon, Oudon, Le Pallet, La Planche, Pont-Saint-Martin, Port-Saint-Père, La Regrippière, La Remaudière, Remouillé, Saint-Aignan-Grandlieu, Saint-Colomban, Sainte-Pazanne, Saint-Fiacre-sur-Maine, Saint-Hilaire-de-Chaléons, Saint-Hilaire-de-Clisson, Saint-Julien-de-Concelles, Saint-Léger-les-Vignes, Saint-Lumine-de-Clisson, Saint-Lumine-de-Coutais, Saint-Mars-de-Coutais, Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Les Sorinières, Thouaré-sur-Loire, Vair-sur-Loire, Vallet, Vertou, Vieillevigne, Villeneuve-en-Retz.

— Departement Maine-et-Loire: Mauges-sur-Loire (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente La Chapelle-Saint-Florent), Montrevault-sur-Èvre (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente La Chaussaire), Orée d’Anjou, Sèvremoine (enkel voor het grondgebied van de deelgemeenten Saint-Crespin-sur-Moine en Tillières).

— Departement Vendée: Cugand, Montaigu-Vendée (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente Saint-Hilaire-de-Loulay), Rocheservière, Saint-Étienne-du-Bois, Saint-Philbert-de-Bouaine.

7. Voornaamste wijndruivenras(sen)

Colombard B

Folle blanche B

Montils B

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

Beschrijving van de natuurlijke factoren die bijdragen tot het verband

Het geografische gebied heeft een reliëf dat is gevormd door het dichte netwerk van waterlopen ten zuiden en ten oosten van Nantes. De streek rond Nantes, van de uitlopers van Les Mauges in het oosten tot aan de Atlantische Oceaan in het westen en van de Loire in het noorden tot de vlakten van de Vendée in het zuiden, bestaat afwisselend uit hellingen met wijngaarden en valleien waar aan veeteelt wordt gedaan. De wijngaarden bevinden zich bij voorkeur op de heuvels en de hellingen rond het meer van Grand-Lieu en rond de rivieren die erin uitmonden, en ook op de hellingen in het moerasland van Goulaine en in de Loirevallei. Dit gebied is het meest westelijke deel van de grote wijngaarden van de Val de Loire en omvat de departementen Loire-Atlantique, Maine-et-Loire en Vendée.

De ondergrond van het gebied bestaat uit oude en complexe geologische structuren, met afwisselend plutonische formaties (graniet, gabbro) en metamorfe gesteenten (gneis, glimmerschist, amfiboliet, eclogiet), soms bedekt met zand-grindafzettingen uit het tertiair. Bij erosie van deze diverse gesteenten ontstaan vaak zure, gezonde, goed geventileerde, weinig vruchtbare bodems, met veel grofkorrelige bestanddelen (zand, keien, grind), een goede natuurlijke drainage en een matige waterreserve. In aansluiting op de lokale gebruiken is het afgebakende perceelgebied voor de druivenoogst strikt beperkt tot de steilste hellingen met ondiepe zandgronden.

Via het estuarium van de Loire wordt het klimaat van de streek rond Nantes sterk beïnvloed door de oceaan. De temperatuur varieert weinig in de loop van het jaar. Door de zeer zachte winters warmt de bodem in het voorjaar snel op. In de zomer zorgt een zeebries ervoor dat de temperatuur niet te hoog oploopt, waardoor de frequentie en de intensiteit van de hittegolven worden beperkt. De neerslag is vrij goed gespreid over het hele jaar, met toch duidelijk minder regen in de zomer. Het aantal uren zonneschijn ligt hoog voor deze breedtegraad.

Beschrijving van de menselijke factoren die bijdragen tot het verband

De wijnstreek rond Nantes kent een zeer oude wijnbouwtraditie en behoorde in de middeleeuwen tot de grootste wijnstreken in Frankrijk. Onder invloed van de handel met Nederland verschoven de activiteiten in de 16e eeuw naar distillatie. Folle blanche B, een druivenras uit de Charente dat erom bekend staat fijne gedistilleerde dranken voort te brengen, komt op dat moment meer in trek en vervangt de inheemse druivenrassen. In de natuurlijke omstandigheden van de streek rond Nantes blijkt het druivenras geschikt voor de productie van witte wijnen. De naam “Gros Plant” komt voor de eerste keer voor in een document uit 1732 als omschrijving van deze wijnen, die in het westen van Frankrijk erg in trek zijn. In het midden van de 19e eeuw, wanneer de distillatie in de streek rond Nantes in betekenis afneemt, zijn er nog 20 000 hectaren bebouwd voor de “Gros Plant”.

Na de phylloxera-crisis worden, naast folle blanche B, andere druivenrassen uit de Charente aangeplant, namelijk montils B en colombard B, zij het in minder grote hoeveelheden. Om de kracht van de natuurlijk vruchtbare planten te beheersen, houden de producenten zich aan strenge regels: een gemiddelde tot hoge beplantingsdichtheid, korte snoei en een strikte beperking van het aantal vruchtdragende takken. Zij selecteren de percelen die voor de productie worden ingezet op basis van hun geschiktheid voor vroegrijpe druiven, hun lage waterreserves en hun beperkte vruchtbaarheid. De kwaliteit van de wijn neemt toe naarmate de opbrengsten afnemen. Dankzij de promotieactiviteiten van de in 1948 opgerichte “confrérie bachique des Bretvins” en de inspanningen van de eerste, in 1951 opgerichte vakvereniging wordt de “Gros Plant du Pays nantais” bij beslissing van 26 februari 1954 erkend als “appellation d’origine vin délimité de qualité supérieure”. Daardoor hebben de wijnen in heel Frankrijk aan bekendheid gewonnen.

Om rijkere en complexere wijnen te kunnen produceren, hanteren de exploitanten een specifiek technisch vinificatietraject, de “méthode nantaise”, waarbij de wijnen gedurende ten minste één winter op de moer rijpen zonder te worden overgeheveld, een techniek die is ontstaan uit de gewoonte van de producenten om een vat van hun beste wijn op de moer te bewaren voor familiefeesten in het volgende voorjaar. Deze rijpingsmethode geeft de wijnen rondheid en vetheid, met name door de verrijking met mannoproteïnen en andere verbindingen die het gevolg zijn van de autolyse van de gistcelwanden. Bovendien blijven met deze methode, die berust op het feit dat de wijn geen behandeling ondergaat en in een met kooldioxide geladen atmosfeer wordt bewaard, waardoor oxidatieverschijnselen en het vrijkomen van vluchtige verbindingen sterk worden beperkt, de aroma’s die zich tijdens de alcoholische gisting hebben gevormd, minstens tot het voorjaar behouden. De regelgeving voor de traditionele aanduiding “sur lie” (op moer) is vastgelegd in 1977 en bijgevolg wordt de wijn sinds 1994 gebotteld in dezelfde wijnkelders als die waarin de vinificatie heeft plaatsgevonden, een praktijk die is bedoeld om de wijnen minder vaak over te hevelen.

In 2009 bedroeg de productieoppervlakte voor deze gecontroleerde oorsprongsbenaming bijna 1 500 hectare en jaarlijks wordt ongeveer 100 000 hectoliter wijn gemaakt door 600 producenten. Meer dan een derde daarvan draagt de vermelding “sur lie” (op moer). Wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Gros Plant du Pays nantais” zijn wit en niet-mousserend. Ze zijn lichtgeel van kleur, bij jonge wijnen soms met groene reflecties. Hun smaakbalans is rins, met een overwegende frisheid en lichtheid. Ze ontwikkelen subtiele, in hoofdzaak fruitige of florale aroma’s, die vaak vergezeld gaan van een jodiumgeur.

De wijnen met de vermelding “sur lie” zijn doorgaans evenwichtig in de mond, neigend naar rondheid en een complexer geurenboeket, en ze kunnen een licht parelend effect vertonen door resten van het koolzuurgas dat zich tijdens de alcoholische gisting heeft gevormd. Om de frisheid, de rijke aroma’s en het endogene koolzuurgas in de wijn te behouden, worden ze tijdens de rijping beschermd tegen oxidatie. Omdat het koolzuurgasgehalte te hoog is voor het verpakken in flexibel materiaal, moeten ze worden gebotteld, hetgeen de nodige zorg vereist. De aanwezigheid in de streek van Nantes van de druivenrassen die de gecontroleerde oorsprongsbenaming haar originaliteit verlenen, houdt zowel verband met de geografische ligging als met de geschiedenis van Nantes. In deze grote havenstad, waar de Loire in de Atlantische Oceaan uitmondt, kwam al vroeg een bloeiende wijnhandel met Noord-Europese agglomeraties tot stand. Deze uiterst belangrijke marktplaats trok tal van handelaren aan, vooral uit Nederland, wat een beslissende bijdrage heeft geleverd aan de expansie van het druivenras folle blanche B in het geografische gebied. Later werden twee andere druivenrassen met een soortgelijk agronomisch gedrag aangeplant, namelijk montils B en colombard B.

De bodem- en klimaatkenmerken van de streek rond Nantes hebben het mogelijk gemaakt om van deze wijndruiven evenwichtige witte wijnen met subtiele aroma’s te maken. Dankzij de grove, zure bodems in het geografische gebied, die rusten op graniet, gneis, glimmerlei of zandsteenachtige afzettingen, en de zachte winters in de streek rond Nantes, kan de groeicyclus van de wijnstokken vroeg in het jaar op gang komen en zijn de druiven vroeg rijp. Door de noordelijke ligging van de wijngaarden voor de gecontroleerde oorsprongsbenaming en de invloed van de oceaan blijven de temperaturen in het voorjaar laag en blijven de precursoren van de aroma’s in de druiven behouden.

Om de geselecteerde druivenrassen aan te passen aan de natuurlijke omstandigheden van de streek rond Nantes konden de lokale marktdeelnemers voortbouwen op de alom aanwezige knowhow over de wijnbouw, die gebaseerd is op een eeuwenoude traditie van handel in fijne wijnen. De technische keuzes, zowel bij de selectie van de te beplanten percelen als bij de beheersing van de kracht van de wijnstokken, maken het mogelijk om rijpe en gezonde druiven te oogsten door optimaal gebruik te maken van de weinig vruchtbare bodems en de overvloedige zonneschijn in het geografische gebied.

Door de “méthode nantaise” te gebruiken, d.w.z. rijping van de wijnen op de moer zonder te worden overgeheveld, kunnen de geurmoleculen die zich tijdens de fermentatie hebben gevormd, ten volle tot uiting komen in de wijnen. Het klimaat met zijn milde winters bevordert de wisselwerking met de moer, waardoor de wijnen rijker worden. Wijnen met de vermelding “sur lie” krijgen door die manier van rijping een voller karakter, fijne en subtiele fruitige en florale aroma’s, en een licht parelend effect dat wordt veroorzaakt door de resten van het koolzuurgas dat zich aan het einde van de gisting heeft gevormd. Om het voordeel van deze rijping te behouden en elke oxidatie te vermijden, hebben de exploitanten een bijzondere verpakkingsmethode ontwikkeld, namelijk een directe botteling in de wijnkelders waar de vinificatie plaatsvindt. Deze traditionele praktijk, die de behandeling van het product tot een minimum beperkt, is uitstekend geschikt om de delicate geurcomponenten van de wijnen te behouden.

De “Gros Plant du Pays nantais” is een wijn van de Loire, “vlak bij de oceaan” aangezien het geografische gebied zich uitstrekt tot de baai van Bourgneuf, met een rinse smaak in de mond en meestal ook een jodiumaroma, waardoor hij prima past bij schaaldieren en oesters. De producenten hebben zich er steeds voor ingezet om deze associatie tussen de wijnen en de lokale gastronomie te promoten, met als gevolg de erkenning als “appellation d’origine vin délimité de qualité supérieure” in 1954. Ook vandaag is de ligging van de wijngaarden aan de kust, tussen Bretagne en de Vendée, een commerciële troef. Het zomertoerisme heeft in grote mate bijgedragen aan de bekendheid van de wijn, en aan het beeld van een wijn die uiterst geschikt is om te drinken bij vis en schaaldieren.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid waar bij wijze van uitzondering de vinificatie en bereiding van de wijn en de vinificatie, bereiding, rijping en verpakking van wijnen met de vermelding “sur lie” mogen plaatsvinden, bestaat uit het grondgebied van de volgende gemeenten (op basis van de officiële geografische code van 2018):

— Departement Loire-Atlantique: Boussay, Chaumes-en-Retz (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente Arthon-en-Retz), Couffé, Ligné, Loireauxence (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente Varades), La Marne, Mésanger, Paulx, Rezé.

— Departement Maine-et-Loire: Beaupréau-en-Mauges (enkel voor het grondgebied van de deelgemeente Gesté), Montrevault-sur-Èvre (enkel voor het grondgebied van de deelgemeenten La Boissière-sur-Evre, Le Fuilet et Le Puiset-Doré).

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen met betrekking tot de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

De naam mag worden aangevuld met de vermelding “sur lie” voor de wijnen die voldoen aan de productievoorwaarden die daarvoor in het productdossier zijn vastgesteld.

De naam mag worden aangevuld met de geografische aanduiding “Val de Loire” volgens de regels die daarvoor in het productdossier zijn vastgesteld.

De lettertekens van de vermelding “sur lie” en de geografische naam “Val de Loire” mogen niet hoger, breder of dikker zijn dan de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming.

Wijnen met de vermelding “sur lie” worden gepresenteerd met de aanduiding van het oogstjaar.

Op het etiket van de wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag de naam van een kleinere geografische eenheid worden vermeld op voorwaarde dat:

— het gaat om een plaatsnaam die is opgenomen in het kadaster;

— die naam vermeld staat op de oogstaangifte.

De in het kadaster opgenomen plaatsnaam wordt vermeld in tekens die niet hoger, breder of dikker zijn dan de helft van de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming. Hij staat in hetzelfde gezichtsveld als de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming.

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Verpakking in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Om de kenmerken die voortvloeien uit de wijze van vinificatie en rijping te behouden, en in het bijzonder de frisheid, de aromatische complexiteit en het licht parelend effect vanwege het gehalte aan endogeen koolzuurgas, en om het overhevelen te beperken, worden wijnen met de vermelding “sur lie” tussen 1 maart en 31 december van het jaar dat volgt op het jaar van de oogst in de wijnkelders gebotteld.

Link naar het productdossier

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-8fd4318d-e004-4c39-afe6-5016a5faef3f

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2