Bericht betreffende de uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C & J Clark International Ltd en Puma SE, in verband met antidumpingmaatregelen ten aanzien van de invoer van schoeisel van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam

(2019/C 405/07)

A. Achtergrond

Bij Verordening (EG) nr. 1472/2006 (1) heeft de Raad voor een periode van twee jaar definitieve antidumpingrechten, variërend van 9,7 % tot 16,5 %, ingesteld op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en de VRC.

Bij Verordening (EG) nr. 388/2008 (2) heeft de Raad het definitieve antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de VRC uitgebreid tot de invoer van hetzelfde product verzonden uit de SAR (Speciale Administratieve Regio) Macau, al dan niet aangegeven als zijnde van oorsprong uit de SAR Macau.

Na een op 3 oktober 2008 geopend nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen heeft de Raad de antidumpingmaatregelen bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (3) met 15 maanden verlengd, d.w.z. tot en met 31 maart 2011, waarna de maatregelen kwamen te vervallen.

Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd en Risen Footwear (HK) Co., Ltd alsmede Zhejiang Aokang Shoes Co., Ltd hebben bij het Gerecht van eerste aanleg (thans “het Gerecht”) beroep ingesteld tegen Verordening (EG) nr. 1472/2006.

Bij arresten van 4 maart 2010 in zaak T-401/06, Brosmann Footwear (HK) e.a./Raad (4), en van 4 maart 2010 in de gevoegde zaken T-407/06 en T-408/06, Zhejiang Aokang Shoes en Wenzhou Taima Shoes/Raad (5), heeft het Gerecht deze beroepen verworpen.

De verzoekers hebben tegen die arresten hogere voorziening ingesteld bij het Hof van Justitie.

In zijn arresten van 2 februari 2012 in zaak C-249/10 P, Brosmann Footwear (HK) e.a./Raad, en van 15 november 2012 in zaak C-247/10 P, Zhejiang Aokang Shoes/Raad (“de arresten Brosmann en Aokang”), heeft het Hof van Justitie die arresten van het Gerecht vernietigd. Het Hof was van oordeel dat het Gerecht blijk had gegeven van een onjuiste rechtsopvatting voor zover het had geoordeeld dat de Commissie niet verplicht was om de op artikel 2, lid 7, onder b) en c), van Verordening (EG) nr. 384/96 (6) gebaseerde verzoeken om behandeling als marktgerichte onderneming (“BMO”) van de niet in de steekproef opgenomen marktdeelnemers te onderzoeken (7).

Het Hof deed de zaken vervolgens zelf af. Het oordeelde dat “de Commissie de met bewijsmateriaal gestaafde verzoeken had moeten onderzoeken die rekwirantes haar uit hoofde van artikel 2, lid 7, sub b en c, van de basisverordening hadden doen toekomen teneinde voor een BMO in aanmerking te komen in het kader van de antidumpingprocedure waarop [Verordening (EG) nr. 1472/2006] betrekking heeft. Vervolgens moet worden geconstateerd dat het niet uitgesloten is dat een dergelijk onderzoek er voor hen toe zou hebben geleid dat hun een ander definitief antidumpingrecht werd opgelegd dan het recht van 16,5 % dat volgens artikel 1, lid 3, van [Verordening (EG) nr. 1472/2006] op hen is toegepast. Uit deze bepaling blijkt immers dat een definitief antidumpingrecht van 9,7 % is opgelegd aan de enige voor de steekproef geselecteerde Chinese marktdeelnemer die als een marktgerichte onderneming is behandeld. Zoals uit punt 38 van het onderhavige arrest volgt, hadden rekwirantes eveneens voor laatstgenoemd tarief in aanmerking moeten komen indien de Commissie had vastgesteld dat ook zij op marktvoorwaarden opereerden en indien geen individuele dumpingmarge kon worden berekend” (8).

Dientengevolge heeft het Hof Verordening (EG) nr. 1472/2006 nietig verklaard voor zover zij de betrokken verzoekers betreft.

Drie importeurs van het betrokken product, C & J Clark International Ltd (“Clark”), Puma SE (“Puma”) en Timberland Europe BV (“Timberland”), hebben bezwaar aangetekend tegen de antidumpingrechten op bepaald schoeisel uit China en Vietnam en beriepen zich bij hun nationale gerechten op de bovenbedoelde rechtspraak. Deze hebben de zaken naar het Hof van Justitie verwezen voor een prejudiciële beslissing.

Op 4 februari 2016 heeft het Hof in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C & J Clark International Ltd en Puma SE (9), Verordening (EG) nr. 1472/2006 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 ongeldig verklaard voor zover de Europese Commissie de verzoeken om BMO en individuele behandeling (“IB”) van de niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs in de VRC en Vietnam niet heeft onderzocht, wat in strijd is met de voorschriften van artikel 2, lid 7, onder b), en artikel 9, lid 5, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad.

In zaak C-571/14, Timberland Europe BV, heeft het Hof van Justitie op 11 april 2016 besloten om de zaak in het register door te halen op verzoek van de verwijzende nationale rechter.

Met het oog op de uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C & J Clark International Ltd en Puma SE, heeft de Commissie Uitvoeringsverordening (EU) 2016/223 (10) vastgesteld.

Volgens artikel 1 van die verordening moeten de nationale douaneautoriteiten alle verzoeken om terugbetaling van de in verband met de invoer van schoeisel van oorsprong uit China en Vietnam betaalde definitieve antidumpingrechten die door importeurs zijn ingediend op basis van artikel 236 van het communautair douanewetboek en die zijn gebaseerd op het feit dat een niet in de steekproef opgenomen producent-exporteur om BMO of IB heeft verzocht in het kader van het onderzoek dat tot instelling van de definitieve maatregelen bij Verordening (EG) nr. 1472/2006 heeft geleid, naar de Commissie doorsturen.

De Commissie beoordeelt dan het desbetreffende verzoek om BMO of IB en stelt in voorkomend geval het toepasselijke antidumpingrecht opnieuw in door middel van een door haar bekendgemaakte verordening.

Op basis hiervan moeten de nationale douaneautoriteiten vervolgens een besluit nemen over het desbetreffende verzoek om terugbetaling of kwijtschelding van de antidumpingrechten.

B. Verzoek om terugbetaling wat Eurotransit B.V. en First Precise Trading Limited betreft

Op 25 maart 2019 hebben de Nederlandse douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 1 van Uitvoeringsverordening (EU) 2016/223 aan de Commissie mededeling gedaan van het door een importeur, Eurotransit B.V., ingediende verzoek om terugbetaling van de definitieve antidumpingrechten die deze heeft betaald op het door hem ingevoerde betrokken product.

Blijkens de daarbij verstrekte informatie had Eurotransit B.V. het betrokken product ingevoerd van First Precise Trading Limited. Uit die informatie blijkt niet of het bij die onderneming om een producent-exporteur dan wel een handelaar gaat. Daarin wordt evenmin een adres vermeld of gespecificeerd of die onderneming in Vietnam dan wel in China is gevestigd.

Na een grondige analyse van de mededeling van de Nederlandse douaneautoriteiten heeft de Commissie vastgesteld dat in het kader van het oorspronkelijke onderzoek geen door een onderneming met de naam “First Precise Trading Limited” of een soortgelijke naam ingediend verzoek om BMO/IB was geregistreerd.

Hieruit volgt dat de bij de bestaande maatregelen ingestelde definitieve antidumpingrechten van toepassing waren op van First Precise Trading Limited ingevoerd schoeisel, voor zover die onderneming in Vietnam of China is gevestigd en voor zover die onderneming het betrokken product daadwerkelijk heeft uitgevoerd tijdens het onderzoektijdvak van het daaraan ten grondslag liggende onderzoek.

Om dezelfde redenen kan het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C & J Clark International Ltd en Puma SE, niet de nietigverklaring van de antidumpingrechten op bepaald schoeisel uit Vietnam en China tot gevolg hebben gehad.

Bijgevolg heeft de Commissie geconcludeerd dat het desbetreffende verzoek om terugbetaling van Eurotransit B.V. niet moet worden toegewezen omdat de bij Verordening (EG) nr. 1472/2006 ingestelde definitieve antidumpingrechten niet nietig zijn verklaard ten aanzien van First Precise Trading Limited.

C. Opmerkingen van de belanghebbenden na de mededeling van feiten en overwegingen

Bovenstaande bevindingen en conclusies zijn meegedeeld aan alle belanghebbenden, waaronder Eurotransit B.V. De belanghebbenden konden binnen een redelijke termijn opmerkingen maken.

Enkel Eurotransit B.V. heeft opmerkingen na de mededeling van feiten en overwegingen ingediend. Zij heeft verduidelijkt dat First Precise Trading Limited een in China gevestigde handelaar is en dat de ingevoerde goederen van Vietnamese oorsprong waren.

De Commissie heeft opgemerkt dat handelsondernemingen niet voor individuele dumpingmarges in aanmerking komen en derhalve tijdens het oorspronkelijke onderzoek geen verzoeken om BMO/IB mogen indienen.

Hoe dan ook was bij de Commissie in het kader van het oorspronkelijke onderzoek geen door First Precise Trading Limited ingediend verzoek om BMO/IB geregistreerd.

Eurotransit B.V. heeft verklaard niet te weten wie de betrokken producent-exporteur in Vietnam is en of deze in het kader van het oorspronkelijke onderzoek al dan niet een verzoek om BMO/IB heeft ingediend.

Eurotransit B.V. heeft echter de contactgegevens van First Precise Trading Limited verstrekt. De Commissie heeft contact opgenomen met First Precise Trading Limited en de onderneming verzocht de naam en de contactgegevens van haar leverancier en de eindproducent van het schoeisel in Vietnam mee te delen. Zij heeft First Precise Trading Limited 14 dagen de tijd gegeven om te antwoorden. First Precise Trading Limited heeft niet op dit verzoek gereageerd.

D. Conclusies

Gezien het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat het desbetreffende verzoek om terugbetaling van Eurotransit B.V. niet moet worden toegewezen omdat de bij Verordening (EG) nr. 1472/2006 ingestelde definitieve antidumpingrechten niet nietig zijn verklaard ten aanzien van First Precise Trading Limited.

(1) Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275 van 6.10.2006, blz. 1).

(2) Verordening (EG) nr. 388/2008 van de Raad van 29 april 2008 tot uitbreiding van de bij Verordening (EG) nr. 1472/2006 ingestelde definitieve antidumpingmaatregelen ten aanzien van schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de verzending van hetzelfde product uit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als zijnde van oorsprong uit de SAR Macau (PB L 117 van 1.5.2008, blz. 1).

(3) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB L 352 van 30.12.2009, blz. 1).

(4) EU:T:2010:67.

(5) EU:T:2010:68.

(6) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1).

(7) EU:C:2012:53, punt 36, en EU:C:2012:710, punten 29 en 32.

(8) EU:C:2012:53, punt 42, en EU:C:2012:710, punt 36.

(9) PB C 106 van 21.3.2016, blz. 2.

(10) Uitvoeringsverordening (EU) 2016/223 van de Commissie van 17 februari 2016 tot vaststelling van een procedure voor de beoordeling van bepaalde verzoeken om behandeling als marktgerichte onderneming en verzoeken om individuele behandeling van producenten-exporteurs uit China en Vietnam en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB L 41 van 18.2.2016, blz. 3).