Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel, aangezien het GVB een gemeenschappelijk beleid is. Krachtens artikel 43, lid 3, van het Verdrag moet de Raad maatregelen vaststellen voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden.

Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder d), van het Verdrag. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

De voorgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met andere beleidsgebieden van de Unie, met name op het vlak van milieu.

Bij Verordening (EU) 2016/72 van de Raad zijn voor 2016 voor sommige visbestanden en groepen visbestanden de vangstmogelijkheden vastgesteld welke in de Uniewateren en, voor vaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn. Deze vangstmogelijkheden worden doorgaans meerdere keren gewijzigd gedurende de periode waarin zij van kracht zijn. Aan Verordening (EU) 2015/2072 van de Raad dienen eveneens enkele wijzigingen te worden aangebracht om de aanduidingen van bestanden die zich binnen biologisch veilige grenzen bevinden, aan te passen.

Op basis van wetenschappelijk advies over de haringbestanden in de TAC-gebieden VIa(N), VIa(S) en VIIb,c kan een TAC (totale toegestane vangst) worden vastgesteld om de verzameling van visserijafhankelijke gegevens in de twee beheersgebieden mogelijk te maken. Dit zou leiden tot beter wetenschappelijk advies over deze bestanden.

Voorgesteld werd een wetenschappelijke bestandsopname te verrichten om sinds lang geconstateerde tekortkomingen in bestaande bestandsopnamen inzake tong in de Ierse Zee (VIIa) te verhelpen. De huidige TAC ligt zeer laag en wordt betwist door de sector; het verschil tussen de beoordeling en de werkelijke beschikbaarheid van het bestand zou leiden tot een "verstikkingssoorteffect" op de uitvoering van de aanlandingsverplichting. Bijgevolg is meer wetenschappelijke informatie nodig om de toestand van het bestand te beoordelen.

Een lidstaat mag bovenop zijn toegewezen quotum een extra quotum voor de ondersteuning van wetenschappelijk onderzoek toewijzen waarvan hij een hoeveelheid te koop mag aanbieden die maximaal 2 % van het oorspronkelijk toegewezen quotum mag bedragen . Gezien de zeer lage TAC voor tong in ICES-sector VIIa, zou de betrokken bovenop het nationale quotum geviste hoeveelheid niet toereikend zijn voor een voldoende omvangrijke bestandsopname die de nodige data voor de wetenschappelijke beoordeling oplevert.

Bij de wetenschappelijke evaluatie van het voorstel is gebleken dat de extra toewijzing ter ondersteuning van dit project nog steeds zou resulteren in een – weliswaar beperktere – toename van de paaibiomassa. Het WTECV heeft in zijn conclusies opgemerkt dat een bestandsopname met betrekking tot het volledige bestand in beginsel nuttig zou zijn voor de beoordeling indien deze over verschillende jaren zou worden gespreid. Derhalve moet dit extra quotum, na voorafgaande goedkeuring van de lidstaten die beschikken over quota voor tong in ICES-sector VIIa, en uitsluitend voor de looptijd van het wetenschappelijke project, worden toegekend aan een of meer vaartuigen die deelnemen aan het project.

Momenteel verleent ICES wetenschappelijk advies voor squalus acanthias en is de rapporteringscode eveneens gebaseerd op de Latijnse naam van deze soort. In Verordening (EU) 2016/72 komt de Nederlandse naam (doornhaai/hondshaai) echter niet overeen met de Latijnse naam van de soort. Derhalve moet de Nederlandse naam worden vervangen door "doornhaai", overeenkomstig de Latijnse benaming.

Op dit moment zijn de vangstmogelijkheden voor doornhaai (squalus acanthias) vastgesteld op 0 ton. In een aantal visserijen wordt deze soort echter nog steeds in aanzienlijke hoeveelheden gevangen en dus vormt ze een echte verstikkingssoort voor de volledige tenuitvoerlegging van de aanlandingsverplichting. Ter vergemakkelijking van de tenuitvoerlegging van de aanlandingsverplichting werd een project ontwikkeld om de vangst van doornhaai (squalus acanthias) in realtime te vermijden. Bij de evaluatie ervan heeft het WTECV geconstateerd dat het voorstel mogelijk kan bijdragen tot herstel van het bestand door "vermijdingsgedrag" te bevorderen. Het zou de vaartuigen die deelnemen aan het project, moeten worden toegestaan beperkte hoeveelheden doornhaaien (squalus acanthias) die dood zijn of die niet zouden overleven bij onmiddellijke vrijlating, aan te landen. Dit zou niet leiden tot een verhoging van de visserijsterfte en geen negatieve gevolgen hebben voor het herstel van een bestand. Als voorzorgsmaatregel om ervoor te zorgen dat het herstel van het bestand op de lange termijn niet in het gedrang komt, dienen de aanlandingen te worden beperkt tot een totale jaarlijkse hoeveelheid van 270 ton, met een maandelijkse beperking van maximaal 2 ton voor elk vaartuig dat deelneemt aan het project. Alle lidstaten die dat wensen, kunnen deelnemen aan het project en zij moeten informatie uitwisselen over de gebieden waar zij doornhaai (squalus acanthias) hebben gevangen. De lidstaten moeten een lijst van deelnemende vaartuigen indienen bij de Commissie. De toewijzing zou enkel voor de looptijd van het project gelden.

Bij de tussentijdse vergadering van ICCAT in maart 2016 werd overeengekomen dat de Unie een deel van haar reservekweekcapaciteit aan Portugal zou kunnen toewijzen voor de inzet van in het wild gevangen blauwvintonijn in de kweek. Zo zou Portugal in de toekomst een blauwvintonijnkwekerij kunnen exploiteren. Daarom dient de overeenkomstige capaciteitsbeperking te worden ingevoerd.

Een ander doel van het voorstel van de Commissie is de wijziging van Verordening (EU) 2015/2072 van de Raad tot vaststelling, voor 2016, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de Oostzee van toepassing zijn, namelijk om de aanduidingen van bestanden die zich binnen biologisch veilige grenzen bevinden, aan te passen. Volgens het recentste advies bevindt het sprotbestand in de Botnische Golf zich binnen biologisch veilige grenzen en bevindt het haringbestand in de Golf van Riga zich buiten biologisch veilige grenzen.





2016/0203 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van de Verordeningen (EU) 2016/72 en (EU) 2015/2072 met betrekking tot bepaalde vangstmogelijkheden

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)Bij Verordening (EU) 2016/72 van de Raad zijn voor 2016 voor sommige visbestanden en groepen visbestanden de vangstmogelijkheden vastgesteld welke in de Uniewateren en, voor vaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn.

(2)Aan het begin van het jaar worden bepaalde overdrachten van quota van verdragsluitende partijen bij een regionale organisatie voor visserijbeheer (ROVB) overeengekomen. Er moet worden gezorgd dat wettelijke bepalingen van kracht zijn om die overdrachten uit te voeren en de betrokken hoeveelheden toe te wijzen aan de lidstaten in kwestie.

(3)Op basis van wetenschappelijk advies over de haringbestanden in ICES-gebieden VIa(N), VIa(S) en VIIb,c kan een TAC (totale toegestane vangst) worden vastgesteld om de verzameling van visserijafhankelijke gegevens in de twee beheersgebieden mogelijk te maken. Dit zou leiden tot beter wetenschappelijk advies over deze bestanden.

(4)Volgens het wetenschappelijk advies van ICES dienen de vangsten van Noordse garnaal te worden verminderd. Naar aanleiding van het overleg met Noorwegen dienen de vangstbeperkingen voor Noordse garnaal in ICES-sector IIIa en de Noorse wateren ten zuiden van 62° NB te worden gewijzigd.