ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.6

Volgens het EESC is er voor de opzet en toepassing van macroregionale strategieën behoefte aan een specifiek bestuursysteem, dat op samenwerking en coördinatie is gebaseerd. In dit systeem kan en moet het ownership van programma's, projecten en maatregelen aan afzonderlijke specifieke acties en degenen die deze acties uitvoeren, worden gerelateerd. Een dergelijk systeem is een conditio sine qua non voor de doelmatig- en doeltreffendheid van acties en vormt de basis voor hun meetbaarheid.
6.2.2

Van de heersende consensus over de noodzaak van een gemeenschappelijk energiebeleid, investeringen in infrastructuur, meer energie-efficiëntie en gebruik van hernieuwbare energiebronnen moet gebruik worden gemaakt om de ontwikkelingen in de energiesector een duwtje te geven. Hernieuwbare energiebronnen slagen er immers niet in om op voet van gelijkheid te concurreren met fossiele energie en kernenergie, die zowel rechtstreeks, via de overheidsbegrotingen, als onrechtstreeks worden gesubsidieerd aangezien de kosten van de milieugevolgen en de impact ervan op de volksgezondheid er niet in worden verdisconteerd. Hernieuwbare energie staat nog in de kinderschoenen en verdient dan ook meer steun om te kunnen concurreren op een eerlijke markt.
2.1

Op verschillende momenten in het verleden zijn afzonderlijke Europese schoolregelingen in het leven geroepen. Aanvankelijk was het doel vooral afzetbevordering, maar in de loop der tijd is het promoten van gezonde voeding voor kinderen steeds meer op de voorgrond komen te staan. De schoolmelkregeling werd al in 1977 ingevoerd, in het kader van de marktorganisatie voor zuivel. De laatste tijd is hieraan ieder jaar door ca. 20 miljoen kinderen deelgenomen. De schoolfruitregeling daarentegen is voortgekomen uit een politieke verbintenis in de context van de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit van 2007. Hiervan profiteren thans zo'n 8,6 miljoen kinderen. Voor deze regelingen bestaan er — ondanks de vergelijkbare doelstellingen en doelgroepen — verschillende wettelijke en financiële kaders. Ook zijn er verschillen in opzet en uitvoering. Het potentieel van beide regelingen, die in de lidstaten zeer verschillend zijn uitgevoerd, is niet optimaal benut.
1.2

Het Comité is zich ervan bewust dat een dergelijk verbod negatieve gevolgen kan hebben voor de werkgelegenheid in bepaalde lidstaten. Als vertegenwoordiger van het maatschappelijk middenveld willen we dan ook onze bezorgdheid uitspreken over mogelijk inkomensverlies en er bij de Commissie op aandringen dat zij hiervoor adequate oplossingen uitwerkt.
3.9

In de bijlage wordt terecht de klemtoon gelegd op de rol van de individuele werknemers. Als is gezorgd voor de juiste omstandigheden en adequate voorzieningen, is het aan de werknemer zelf om de in zijn of haar ogen beste benadering te kiezen. Ook hier is het scala aan individuele keuzes uitgebreid, van de verbetering van vaardigheden op het werk tot verbreding van de competenties, en zelfs de overschakeling op een nieuwe loopbaan. In plaats van hun hele leven dezelfde baan te houden kiezen mensen steeds vaker voor een flexibele carrière, hetzij binnen hetzelfde (grote) bedrijf hetzij in een bredere context.
4.4

De Commissie verwijst naar de regelgeving in andere landen. Daar is niets mis mee, maar waarom niet duidelijk aangeven dat besloten is uit te gaan van goede praktijkvoorbeelden uit het buitenland? Eén internationaal initiatief in het bijzonder is zeker het vermelden waard, nl. Ragweed Day, de eerste zaterdag van de zomer, die is uitgeroepen tot de dag van de strijd tegen de wildgroei van allergene planten. „Ragweed” is Engels voor ambrosia (Ambrosia artemisiifolia L), een koloniserende plant die zich ontwikkelt in alle gebieden waar de concurrentie niet al te sterk is. In de industriesector heeft de EU een voortrekkersrol gespeeld met haar oproep aan de lidstaten om de beste beschikbare technieken (BATs — Best Available Techniques) in kaart te brengen en toe te passen.
5.3.1

Soms is artikel 5 bis van toepassing op onderdelen waarvan het "niet-essentiële" karakter voor nogal wat twijfel vatbaar is. Dit is bijv. het geval met: — Verordening (EG) 715/2009 betreffende de voorwaarden voor de toegang tot aardgastransmissienetten (artikel 23); — Verordening (EG) 714/2009 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit; — de artikelen 23, leden 1 en 4, en 40, lid 3, van Richtlijn 2006/123 van 12 december 2006 betreffende de diensten op de interne markt om de juiste definitie te geven aan de aard en de omvang van het risico en de beroepsaansprakelijkheidsvezekering; — de artikelen 12, 34, lid 1, en 35, lid 2, van Verordening (EG) 1371/2007 van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer.
2.2

Er zij op gewezen dat er verschillende vormen van partnerschappen voor onderzoek en innovatie bestaan: — Institutionele PPP's zoals bedoeld in artikel 187, Gemeenschappelijke Onderneming — autonome JU, oud artikel 171 VEG: innovatieve geneesmiddelen, waterstof- en brandstofcellen, clean sky, bio-industrie, elektronische onderdelen en systemen, beheer luchtverkeer. — Contractuele PPP's, opgericht bij overeenkomst (Memorandum of Understanding) waarin de strategische doelstellingen, de indicatieve budgetten en de raadplegingsstructuren zijn vastgelegd: fabrieken van de toekomst, energie-efficiënte gebouwen, groene auto's, internet van de toekomst, duurzame industriële procedés, robotica, fotonica, krachtige computers. — Europese technologische platforms, die bijdragen aan de totstandbrenging van Europese partnerschappen voor innovatie, Europese technologie-initiatieven, publiek-private en publiek-publieke partnerschappen, ERANETs, kennis- en innovatiegemeenschappen. — Publiek-publieke partnerschappen (P2P's), zoals bedoeld in artikel 185, voor deelname aan gemeenschappelijke programma's van lidstaten en de EU, die haar bijdrage financiert via H2020: ontwikkelingssamenwerking op gezondheidsgebied, metrologie, kmo's, ondersteuning van actief leven. — Europees innovatiepartnerschap (EIP), geïntroduceerd via het vlaggenschipinitiatief „Innovatie-Unie” van de Europa 2020-strategie: gemeenschappelijk samenwerkingsplatform onder leiding van een stuurgroep, voorgezeten door de voor de betrokken gebieden bevoegde Europese commissaris(sen). Thans zijn er drie innovatiepartnerschappen: grondstoffen, duurzaamheid en productiviteit in de landbouw, actief en gezond ouder worden. — Kennis- en innovatiegemeenschappen (KIG), gecreëerd in het kader van het Europees Technologie-Instituut (EIT), expertisenetwerken, opgericht rond geïntegreerde partnerschappen tussen verschillende sectoren: universiteit, technologie, onderzoek, industrie en bedrijfsleven. Er zijn reeds drie KIG's opgericht: Climate-KIC, KIC InnoEnergy, EIT ICT Labs. Thematische gebieden zijn: productie-industrie, voeding van de toekomst, innovatie voor gezond leven en actief ouder worden, grondstoffen, veilige en slimme samenlevingen, stedelijke mobiliteit. — Slimme specialisatie-partnerschappen (RIS3), in het kader van het regionale EU-beleid en de structuurfondsen, en met name van de regionale innovatiestrategie op het gebied van onderzoek, innovatie (met inbegrip van sociale en technologische innovatie), technologieoverdracht en ontwikkeling van informatietechnologieën, in samenhang met de nieuwe cohesierichtsnoeren voor de periode 2014-2020.
5.8

Het EESC heeft ook enkele technische opmerkingen over de ontwerpverordening. In artikel 14, lid 1, is sprake van zowel "bedrijf" als "scheepsexploitant", terwijl het woord "bedrijf" volgens de definitie van artikel 3 betrekking heeft op zowel eigenaars als exploitanten. Zowel in artikel 15, lid 5, als in artikel 16, lid 3, wordt de Commissie de bevoegdheid verleend om gedelegeerde handelingen vast te stellen, onder meer met betrekking tot de "accreditatiemethoden voor verificateurs". Het EESC stelt voor om de vermelding van deze accreditatiemethoden uit artikel 15, lid 5, dat over verificatieprocedures gaat, te schrappen en te behouden in artikel 16, dat betrekking heeft op de accreditatie van verificateurs.
1.1

Beleid inzake kustbeheer en maritieme ruimtelijke ordening (MRO) is van bijzonder belang voor de Unie want maar liefst de helft van haar bevolking woont in kustgebieden. Het is dus een meer dan goede zaak dat de bevoegde autoriteiten zowel intern als met hun collega's van andere lidstaten meer zullen gaan samenwerken, vooral waar het gaat om grensoverschrijdende gebieden. Daarbij moeten de vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, dat actief in die gebieden is, volledig worden betrokken.
5.4

Er is meer ondersteuning nodig voor opleiding en ontwikkeling van kennis m.b.t. sleuteltechnologieën, met name bij laaggekwalificeerde werknemers. Al geruime tijd ontbreekt het de betrokken landen aan programma's voor beroepsopleiding, aangezien donorlanden hoofdzakelijk beurzen voor het hoger onderwijs toekennen. In de industrie en andere bedrijfstakken heeft de particuliere sector echter behoefte aan werknemers die beschikken over gangbare beroepsvaardigheden die binnen het klassieke leerlingschap worden aangeleerd, net als over werkgewoonten die onontbeerlijk zijn voor wie door een buitenlandse investeerder of een gemengd bedrijf wordt tewerkgesteld.
4.4

Toegang tot water is een basisrecht waarvan de uitoefening ondenkbaar is zonder de verlening van waterdiensten en nauw verband houdt met de wijze waarop de tarieven voor water worden vastgesteld. Opmerkelijk in dit verband is de in januari 2012 door de Commissie ingeleide en nog lopende procedure voor onderzoek naar de watermarkt in Frankrijk. De drie multinationale ondernemingen die op de wereldmarkt voor water de toon aangeven, zijn Franse concerns. Het EESC staat achter de draagwijdte van deze formele procedure inzake kartelvorming en misbruik van machtspositie, die het vervolg is op onderzoek dat in het voorjaar van 2010 in deze drie ondernemingen is gedaan. Doel van deze procedure is om uitsluitsel te geven over de vraag of deze ondernemingen hun gedragingen op de Franse markt voor (afval)water, met instemming van de Franse beroepsfederatie van waterbedrijven (FP2E), op elkaar hebben afgestemd en dus de EU-regelgeving inzake kartelvorming hebben geschonden en over de vraag of deze ondernemingen onderling afspraken hebben gemaakt over prijsonderdelen die aan de eindconsument worden gefactureerd. Het EESC wacht vol ongeduld op de bekendmaking van het eindresultaat.
4.8

Er zijn nog steeds hangende vragen over de in het Europese semester door te voeren verandering van prioriteiten waarop in onderhavige Mededeling wordt gezinspeeld. Op zich is het EESC voorstander van verbeterd toezicht, maar het beseft dat voor de opstelling van de groeianalyse 2013 nog is uitgegaan van de prioriteiten van het afgelopen jaar. Daarom moet de grotere aandacht voor sociale investeringen pas tot uitdrukking komen in de landenspecifieke aanbevelingen voor het tweede halfjaar. Daarna pas, in de groeianalyse 2014, moet uitdrukkelijk worden verwezen naar sociale investeringen en moet aan sociale problemen een plaats worden gegeven in het eerstvolgende Europees semester. Verder moet in de loop van het Europees semester onomstotelijk komen vast te staan dat meer sociale investeringen te rijmen vallen met een „gedifferentieerde en groeivriendelijke” begrotingsconsolidatie.
1.8

Algemeen wordt erkend dat zonneactiviteit een minstens even groot gevaar vormt voor ruimtevaartinfrastructuur als ruimteschroot, zo niet een veel groter gevaar als de effecten van zeer intense zonneactiviteiten in aanmerking worden genomen. Met name daarom vindt het EESC dat beide zaken, zoals de oorspronkelijke definitie van SSA impliceert, tegelijkertijd moeten worden gemonitord. Het verzoekt de Commissie dan ook een alomvattend en geïntegreerd kader vast te stellen voor de vele aspecten van de bescherming van ruimtevaartinfrastructuur. Daarbij zou zij in het bijzonder moeten samenwerken met het ESA, dat al actief betrokken is bij een programma ter bescherming tegen zonnestraling. In de conclusies van de conferentie over veiligheid in de ruimte (Madrid, 10 en 11 maart 2011, genoemd in de effectbeoordeling) wordt duidelijk gesproken over meer samenwerking in dit verband tussen alle betrokkenen, met name EU, ESA en de lidstaten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 198/77

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 92/58/EEG, 92/85/EEG, 94/33/EG en 98/24/EG van de Raad en Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad, teneinde deze aan te passen aan Verordening (EG) nr. 1272/2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels

(COM(2013) 102 final — 2013/0062 COD)

2013/C 198/13

Het Europees Parlement en de Raad hebben resp. op 12 maart 2013 en 15 maart 2013 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig art. 153, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, te raadplegen over het

Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 92/58/EEG, 92/85/EEG, 94/33/EG en 98/24/EG van de Raad en Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad, teneinde deze aan te passen aan Verordening (EG) nr. 1272/2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels

COM(2013) 102 final – 2013/0062 (COD).

Aangezien het Comité zich in zijn op 12 maart 2008 goedgekeurde advies (CESE 493/2008) (1) al heeft uitgesproken over de inhoud van dit voorstel, heeft het tijdens zijn op 17 en 18 april 2013 gehouden 489e zitting (vergadering van 17 april 2013) met 178 stemmen vóór en 3 tegen, bij 10 onthoudingen, besloten geen nieuw advies op te stellen, maar te verwijzen naar het standpunt dat het in bovengenoemd advies heeft ingenomen.

Brussel, 17 april 2013 De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Henri MALOSSE

(1) EESC-advies over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels en tot wijziging van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad en Verordening (EG) nr. 1907/2006 - COM(2007) 355 final – 2007/0121 COD (PB C 204 van 9.8.2008, blz. 47-56).
3.3

De Digitale agenda bevat ambitieuze doelstellingen voor de dekking en snelheid van breedbanddiensten en eist van de lidstaten dat zij wettelijke en andere maatregelen nemen om voor meer investeringen in breedband te zorgen. Maar volgens de Commissie (15) raakt Europa verder achterop bij zijn internationale concurrenten als het om de uitrol van breedbandinfrastructuur gaat. Het tempo van investeringen in snelle breedbandverbindingen ligt hoger in delen van Azië en in de VS, wat daar leidt tot een aanzienlijk betere dekking en veel hogere snelheden. In december 2011 was het percentage glasvezelaansluitingen in Zuid-Korea (20,6 aansluitingen per 100 inwoners) het hoogste ter wereld en dubbel zo hoog als in Zweden (9 %), dat in de EU de toon aangeeft. Met 17,2 % Japan neemt Japan wat glasvezelaansluitingen betreft wereldwijd de tweede plaats in.
Waar het gaat om de voorgestelde sanctieregeling zouden de aard en het minimumpeil van de sancties gepreciseerd moeten worden op supranationaal niveau. Toepassing van de sancties moet worden gewaarborgd via de wetgeving van de lidstaten. In het richtlijnvoorstel staat in dit verband alleen dat de nationale overheid sanctieregels voor overtredingen moet vaststellen door maatregelen te nemen die „doeltreffend, evenredig en afschrikkend” zijn. Dit kan in de hand werken dat betrokkenen op zoek gaan naar het rechtssysteem dat voor hen het gunstigst is (forumshopping), of dat bij gelijksoortige sancties het „ne bis in idem”-beginsel wordt geschonden.
5.1

Definitie: het EESC vreest dat de in artikel 2, lid 6, voorgestelde definitie van hulpmiddel voor begeleidende diagnostiek te vaag is en tot rechtsonzekerheid kan leiden. Het EESC stelt de volgende definitie voor: „hulpmiddel voor begeleidende diagnostiek”: een hulpmiddel dat specifiek bestemd is voor de selectie van patiënten met een vooraf gediagnosticeerde aandoening of predispositie, die in aanmerking komen voor behandeling met een specifiek geneesmiddel (in plaats van „die in aanmerking komen voor een doelgerichte therapie”).
8.6

Voor de lange termijn is capaciteitsuitbreiding op grote luchthavens absoluut noodzakelijk, maar tegelijkertijd moet de al bestaande capaciteit zo goed mogelijk worden gebruikt, vooral als het gaat om luchthavenslots. Luchthavens moeten in staat worden gesteld om te reageren op veranderingen in vraag en aanbod en om hun slots in economisch opzicht optimaal te gebruiken. In dit verband moet op basis van de slots-regelingen in het huidige luchthavenpakket (4) voor een beter gebruik van de luchthavencapaciteit door luchtvaartmaatschappijen gezorgd blijven worden, en wel door bij de toewijzing van slots rekening te houden met lokale omstandigheden. Dat is namelijk voor sommige luchthavens de enige manier om nog te groeien. Op grote luchthavens wordt de capaciteit van de start- en landingsbanen vaak volledig gebruikt, terwijl regionale luchthavens in de buurt over volop capaciteit beschikken.
2.4

Er gaapt momenteel een diepe kloof tussen beginselverklaringen en de reële situatie in het veld. De EU, de lidstaten en de burgers zijn in beginsel felle tegenstanders van mensenhandel, ook wel „moderne slavernij” genoemd. In de praktijk kan iedereen (gewoon als burger, maar ook als sociaal werker, arts, politiebeambte of politicus) overal slachtoffers van mensenhandel tegenkomen (bv. heel jonge buitenlandse straatprostituees in Europa's steden of bedelende kinderen) of indirect meewerken aan mensenhandel door producten te kopen die zo goedkoop zijn dat er ergens in de productieketen wel sprake moet zijn van arbeidsuitbuiting. In werkelijkheid is de collectieve tolerantie groot en hangt er rond mensenhandel een overdonderende stilte. De meeste mensen willen het niet zien en willen er niets mee te maken hebben, terwijl iedereen toch een rol te spelen heeft.
3.10

In andere verslagen, zoals bv. het „Report on Precursors and chemicals frequently used in the illicit manufacture of narcotic drugs and psychotropic substances” van het INCB uit 2011, of het „International Narcotics Control Strategy Report Chemical Controls” van het VS-Ministerie van Buitenlandse Zaken uit 2012, wordt vanuit een externe invalshoek een meer algemeen beeld geschetst. Zo is nu bv. algemeen aanvaard dat Afghanistan niet over azijnzuuranhydride mag beschikken en dat de invoer daarvan dus in alle gevallen illegaal is. Toch zijn in 2011 grote hoeveelheden ingevoerd, waarvan de coalitietroepen naar verluidt zowat 20 ton zouden hebben onderschept. Die illegale import zou vooral gebeuren vanuit China, Zuid-Korea, Europa, de Centraal-Aziatische landen en India. Er is dus duidelijk nog werk aan de winkel; cruciaal daarbij is dat de internationale partners nauw blijven samenwerken en alles in het werk stellen om elkaars vertrouwen te blijven verdienen.
3.1.3

Inhoud van de controles, beoordeling van gebreken en bijbehorende sancties: de systemen voor veiligheid (ABS en ESC) en milieubescherming (emissiecontrole) worden in de controlelijst opgenomen. De tijdens de controles aangetroffen gebreken worden aan de hand van de in bijlage III bij het voorstel genoemde gemeenschappelijke criteria gekwalificeerd als klein (geen veiligheidsrisico), groot (de veiligheid van het voertuig of van andere weggebruikers is in gevaar) en gevaarlijk (een direct en onmiddellijk gevaar waardoor het voertuig in geen geval verder mag worden gebruikt in het verkeer). Kleine gebreken moeten worden verholpen, maar er hoeft geen tweede controle te volgen. In geval van grote gebreken neemt de bevoegde instantie een besluit over de voorwaarden waaronder het voertuig verder mag worden gebruikt alvorens het binnen zes weken opnieuw wordt gecontroleerd. Is er sprake van gevaarlijke gebreken, dan wordt de inschrijving ingetrokken totdat de gebreken zijn verholpen en een nieuw controle certificaat is afgegeven.
4.9

Het EESC erkent dat het noodzakelijk is om toezicht te houden op de mate waarin de e-aanbestedingsinstrumenten gebruikt gaan worden, en om de baten van dat gebruik in kaart te brengen. De Commissie zou zodra de richtlijn is goedgekeurd, ieder kwartaal een verslag moeten publiceren over de vooruitgang die in kwalitatief en kwantitatief opzicht in de lidstaten met e-aanbesteding is geboekt.
4.6

Wat echter ontbreekt in de Mededeling, is een verwijzing of maatregel m.b.t. de gevaren voor de lichamelijke en psychische gezondheid van kinderen die veel tijd doorbrengen met surfen op internet of verschillende soorten computerspelletjes: spier- en gewrichtsaandoeningen, slechte lichaamshouding, schade aan het gezichtsvermogen, zwaarlijvigheid, psychologische afhankelijkheid (11), neiging tot afzondering en vlucht uit de werkelijkheid. Met betrekking tot deze belangrijke kwestie zou het wenselijk zijn dat maatregelen worden geïntegreerd of dat de Commissie een ad-hocdocument publiceert en in onafgebroken toezicht voorziet. De Europese statistieken waarover we beschikken, zijn niet meer zo recent, terwijl het fenomeen zich voortdurend en in ijltempo ontwikkelt.
4.4

De intrede van de euro werkte als katalysator voor grensoverschrijdende beleggingen in effecten en de vlotte werking van grensoverschrijdende beleggingen berust op gemeenschappelijke normen in de Unie. Een hoge mate van afwikkelingsdiscipline beperkt het tegenpartijrisico, meer specifiek het liquiditeits- en terugbetalingsrisico. Belangrijker is dat het beleggers meer beschermt en bijdraagt aan de garantie dat transacties tussen kopers en verkopers van effecten veilig en tijdig verlopen. In dit opzicht is de verordening een belangrijke stap voorwaarts naar de voltooiing van de interne markt.
3.3

In de tussentijdse beoordeling van het EFG is nagegaan hoeveel ontslagen werknemers binnen een jaar een nieuwe baan hebben gevonden. Daarvoor is uitgegaan van de vijftien eindverslagen die toen beschikbaar waren voor de periode 2007-2009. Het gemiddelde percentage heringetrede werknemers was 41,8 %. Het herintredingspercentage is hoger dan 50% in 6 van de 15 eerste gevallen van medefinanciering uit het EFG: in de resterende 9 gevallen wordt dat streefpercentage niet gehaald. De verschillen in dit opzicht zijn erg groot: de bereikte percentages variëren van 78,2 % in Duitsland tot veel lagere percentages (4 à 6 %) in Portugal, Spanje en Italië. In het streven naar een vergelijkbare mate van effectiviteit van de geboden steun zou moeten worden overwogen of die steun niet voor een deel kan worden gekoppeld aan de resultaten ervan. Op de middellange termijn (12 maanden na de goedkeuring van steun uit het EFG) steeg het herintredingspercentage in de meeste gevallen (voor zover daar informatie over was) in weerwil van de gevolgen die de economische wereldcrisis heeft gehad voor de lokale economieën. Het werkgelegenheidspercentage van ontvangers van EFG-steun is in de loop der tijd in 8 gevallen gestegen en in 3 gevallen gedaald. Gemiddeld is het herintredingspercentage in die gevallen met 7 procentpunten gestegen. Er zijn dus argumenten om te stellen dat de resultaten – afgezien van het matige gebruik van het EFG – goed kunnen worden genoemd.
2.8

Onder de tweede pijler, zo schrijft de Commissie, "zal worden voorzien in middelen voor de financiering van geavanceerde IT-infrastructuur en -systemen die de belasting- en douanediensten in de Unie in staat zullen stellen zich te ontwikkelen tot volwaardige e-overheden". (6) Ook dit kwam in min of meer dezelfde bewoordingen al in voorgaande programma's ter sprake. Maar de hier met eerdere acties behaalde resultaten stemden helemaal niet tot tevredenheid. Oorzaken waren verschillen in ontwikkeling van de IT-technologieën van de lidstaten, en helaas ook vaak de onwil van enkele (of veel) lidstaten om van werkmethoden of apparatuur te veranderen.