Eindaanbevelingen
27. herinnert eraan dat het Parlement in de loop van de begrotingsprocedure 2000 de begrotingsno-
menclatuur aanzienlijk heeft gewijzigd en dat deze nomenclatuur thans de bepalingen van het Verdrag vanAmsterdam met betrekking tot de communautarisering van het asiel- en immigratiebeleid weerspiegelt;
28. onderstreept dat minder dan de helft van de geplande maatregelen met financiële gevolgen berusten
op beschikbare kredieten die reeds in bestaande begrotingslijnen zijn opgenomen;
29. merkt op dat de kredieten voor vluchtelingen door de Begrotingsautoriteit zijn verhoogd, maar dat
zij in de reserve zullen blijven zolang de wetgevingsautoriteit geen passende rechtsgrondslag vaststelt;
30. is verontrust over het feit dat er niet uitdrukkelijk aangepaste begrotingsmiddelen bestemd zijn voor
de samenwerking van de Unie met de geselecteerde landen inzake justitie en binnenlandse zaken, juist ineen periode waarin de tenuitvoerlegging van de plannen reeds een aanvang had moeten nemen;betreurthet feit dat het geplande tijdschema niet kan worden verwezenlijkt;
31. wenst dat het Europees Parlement nauw betrokken wordt bij de totstandkoming van het migratie-
en asielbeleid van de Unie;vraagt de Raad en de Commissie met het Europees Parlement hierover duide-lijke afspraken te maken;is van oordeel dat de komende IGC moet voeren tot volledige communautarise-ring van het beleid inzake migratie, asiel en de strijd tegen mensenhandel en illegale migratie met namedoor de invoering van de co-decisie gekoppeld aan meerderheidsbeslissingen in de Raad;
32. stelt voor een nieuwe begrotingslijn in de begroting 2001 op te nemen met het oog op een „actie
voor samenwerking met derde landen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, met name inzakeimmigratie”;
33. dringt erop aan dat de kandidaat-lidstaten worden betrokken bij de voorbereidingen voor het opstel-
len van de plannen en bij de toepassing van deze plannen, en dat dit element wordt beschouwd als onder-deel van een samenhangende pre-toetredingsstrategie;
*
**
34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen
en de parlementen van de lidstaten en van de kandidaat-lidstaten, alsmede aan de Raad van Europa.
6. Bestrijding van kindersekstoerisme
A5-0052/2000
Resolutie van het Europees Parlement over de mededeling van de Commissie aan de Raad,aan het
Europees Parlement,aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de Regio’s overde uitvoering van maatregelen ter bestrijding van kindersekstoerisme (COM(1999) 262 3dash C5-0096/
1999 3dash 1999/2097(COS))
Het Europees Parlement,
”dash gezien de mededeling van de Commissie (COM(1999) 262 ”dash C5-0096/1999),
”dash onder verwijzing naar titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waar in artikel 29 onder
andere ook het voorkomen en bestrijden van misdrijven tegen kinderen wordt genoemd ter realiseringvan de doelstelling de burgers een hoog niveau van zekerheid te verschaffen in een ruimte van vrij-heid, veiligheid en rechtvaardigheid,
”dash onder verwijzing naar het Verdrag van de Verenigde Naties van 20 november 1989 over de rechten
van het kind en de resolutie van het Europees Parlement van 18 november 1999 over de tiende ver-jaardag daarvan (
1),
”dash onder verwijzing naar het Verdrag van de Internationale Arbeidsorganisatie over de ergste vormen van
kinderarbeid van 17 juni 1999,
(1) Punt 14 van de aangenomen teksten van die datum.C 378/80 NL 29.12.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag,30 maart 2000
”dash onder verwijzing naar het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fun-
damentele vrijheden alsmede naar artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Uniewaarin wordt gesteld dat de Unie de in dit Mensenrechtenverdrag gewaarborgde grondrechten eerbie-digt,
”dash onder verwijzing naar de conclusies van de Raad van 21 december 1999 over de uitvoering van de
maatregelen ter bestrijding van kindersekstoerisme (
1),
”dash onder verwijzing naar de op 9 september 1991 door het Comité van Ministers van de Raad van
Europa aangenomen aanbeveling R(9)11 inzake de seksuele uitbuiting van kinderen, kinderpornografieen kinderprostitutie alsmede de handel in kinderen en jonge volwassenen,
”dash onder verwijzing naar resolutie 94/210 van de Verenigde Naties van 23 december 1994 over de nood-
zaak om op internationaal niveau effectieve maatregelen te treffen ter bestrijding van kinderhandel,
kinderprostitutie en kinderpornografie alsmede over het uitbannen van deze praktijken,
”dash onder verwijzing naar de in oktober 1995 in Cairo door de Wereldtoerisme-organisatie goedgekeurde
verklaring over de voorkoming van georganiseerd sekstoerisme,
”dash onder verwijzing naar de verklaring en het actieprogramma van het van 27 tot en met 31 augustus
1996 in Stockholm gehouden Wereldcongres tegen de seksuele uitbuiting van kinderen voor commer-ciële doeleinden,
”dash onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie over de bestrijding van kindersekstoerisme
(COM(1996) 547),
”dash onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie, getiteld „De EU en de externe dimensie van
het mensenrechtenbeleid: van Rome tot Maastricht en daarna” (COM(1995) 567),
”dash onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie over illegale en schadelijke inhoud op het
Internet (COM(1996) 487),
”dash onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie over vrouwenhandel voor seksuele exploitatie
(COM(1996) 567),
”dash onder verwijzing naar het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 29 november 1996 tot vast-
stelling van een stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor personen die verantwoordelijk zijnvoor acties tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (
2),
”dash onder verwijzing naar het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 16 december 1996 houdende
verruiming van het mandaat dat aan de Europol-Drugseenheid is verstrekt tot mensenhandel (3)e n
naar het besluit van de Raad van 3 december 1998 inzake de aanvulling van de definitie van „mensen-handel” als vorm van criminaliteit in de bijlage van de Europol-Overeenkomst (
4),
”dash onder verwijzing naar het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 24 februari 1997 ter bestrij-
ding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (5),
”dash onder verwijzing naar het initiatief van Oostenrijk over de aanneming van het besluit van de Raad ter
bestrijding van kinderpornografie op Internet (6) en zijn advies van 13 april 1999 over het vooraf-
gaande gelijknamige ontwerp ter zake (7),
”dash onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 1991 over de problemen van kinderen in de
Europese Gemeenschap (8),
”dash onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 juli 1992 over een Europees Handvest van de rechten van
het kind (9),
”dash onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 1996 over mensenhandel (10),
(1) PB C 379 van 31.12.1999, blz. 1.
(2) PB L 322 van 12.12.1996, blz. 7-10.
(3) PB L 342 van 31.12.1996, blz. 4.
(4) PB C 26 van 30.1.1999, blz. 21.
(5) PB L 63 van 4.3.1997, blz. 2.
(6) PB C 362 van 16.12.1999, blz. 8.
(7) PB C 219 van 30.7.1999, blz. 68.
(8) PB C 13 van 20.1.1992, blz. 534.
(9) PB C 241 van 21.9.1992, blz. 67.
(10) PB C 32 van 5.2.1996, blz. 88.29.12.2000 NL C 378/81 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag,30 maart 2000
”dash onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 december 1996 over de bescherming van minderjarigen in
de Europese Unie (1),
”dash onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 april 1997 over de eerbiediging van de mensenrechten in
de Europese Unie (1995), inzonderheid de paragrafen 145-160 (2),
”dash onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 november 1997 over de mededeling van de Commissie
over de bestrijding van kindersekstoerisme en naar het memorandum over de bijdrage van de Euro-pese Unie tot de versterking van de bestrijding van kindermisbruik en de seksuele uitbuiting van kin-deren (
3),
”dash gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement,”dash onder verwijzing naar het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en
binnenlandse zaken, alsmede de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, deCommissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de Commissie rechten van de vrouw engelijke kansen (A5-0052/2000),
A. overwegende dat het kindersekstoerisme in de afgelopen tien jaar een steeds groter probleem is gewor-
den, aangezien dankzij de dalende prijzen in de transportsector een vakantie in een vreemd land vooriedereen betaalbaar is geworden en daardoor de bereidheid tot reizen toegenomen is;dat personen diezich in een niet-vertrouwde omgeving in een vreemd land bevinden volledig anoniem kunnen opere-ren en in vreemde landen gemakkelijker de illusie kunnen hebben dat het misbruik van kinderen alsgevolg van het verschil in sociale en culturele omstandigheden minder verwerpelijk is en dat de uit hetthuisland stammende morele opvattingen niet in gelijke mate gelden,
B. overwegende dat niet alle landen in gelijke mate de mogelijkheden maar evenmin de wil hebben om
doelgericht tegen deze praktijken op te treden om hun kinderen afdoende te beschermen,
C. overwegende dat alle lidstaten zowel het Verdrag van de Verenigde Naties over de rechten van het
kind van 20 november 1989 als het Mensenrechtenverdrag hebben ondertekend en geratificeerd enhet Verdrag van de Internationale Arbeidsorganisatie over de ergste vormen van kinderarbeid hebbenondertekend, zij het nog niet geratificeerd;dat de Europese Unie zich bovendien in artikel 6, lid 2, vanhet VEU heeft verplicht tot eerbiediging van de rechten die in het Mensenrechtenverdrag wordengewaarborgd,
D. overwegende dat er in de Europese verdragen thans geen afzonderlijk Gemeenschapsbeleid voor kin-
deren is voorzien en dat zulks ook niet door de Commissie wordt nagestreefd;dat als gevolg van ditgebrek aan samenhang de uitvoering en ondersteuning van afzonderlijke doelgerichte projecten voor-
lopig de enige mogelijkheid voor de Unie zal zijn om het probleem aan te pakken en een bijdrage te
leveren aan de bestrijding van kindersekstoerisme,
E. overwegende dat het verschijnsel kindersekstoerisme dikwijls is verbonden met reizen vanuit Europa
naar derde landen, blijkens het feit dat de vraag in sterke mate uit de Europese Unie afkomstig is;datde Unie daarvoor dan ook verantwoordelijkheid moet dragen, met des te meer reden omdat dezespeciale vorm van kindermisbruik in nauw verband staat met de toerismesector die daarvan profiteerten bijgevolg niet noodzakelijkerwijs belang heeft bij de bestrijding ervan,
F. overwegende dat het de plicht van de Unie is om zich te bekommeren om de sociale kosten die ont-
staan door het in het middelpunt van haar belangstelling staande economische leven;dat zij dit ookheeft gedaan in het geval van werknemers, consumenten of bepaalde andere achterstandsgroepen,maar dat aan de aspiraties van kinderen tot op heden onvoldoende aandacht is geschonken,
G. overwegende dat ook in de landen van de voormalige Sovjetunie kindersekstoerisme ”dash net als men-
senhandel ”dash een steeds groter probleem wordt, aangezien daar enerzijds moeilijke sociale en levens-omstandigheden heersen en anderzijds die landen voor potentiële klanten het voordeel hebben dat zijdirect aan de landen van de Unie grenzen;dat de Unie voor dergelijke ontwikkelingen, in het bijzon-der in de landen die om toetreding tot de EU hebben verzocht, een morele verantwoordelijkheiddraagt en dat deze problematiek derhalve niet mag worden veronachtzaamd bij de onderhandelingenover toetreding,
(1) PB C 20 van 20.1.1997, blz. 170.
(2) PB C 132 van 28.4.1997, blz. 31.
(3) PB C 358 van 24.11.1997, blz. 37.C 378/82 NL 29.12.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag,30 maart 2000
H. overwegende dat kindersekstoerisme nu ook al binnen de Europese Unie voorkomt;dat dit „Europees”
aandeel in het sekstoerisme in betekenis zal toenemen aangezien de kandidaatlanden lidstaat van deEuropese Unie zullen worden;dat de Europese Unie een bijzondere verantwoordelijkheid draagt voorhaar kinderen, niet het minst omdat zij haar jongste burgers en dus haar toekomst zijn,
I. overwegende dat het uiterst zorgwekkend is dat strafzaken in verband met zeer ernstige gevallen van
pedofilie met kindermoord in de EU en in de kandidaatlanden buitengewoon langzaam verlopen envergezeld gaan van verontrustende onderbrekingen, onverklaarbare overplaatsingen van rechters enpolitiefunctionarissen, geringschattende behandeling van getuigen, intimidatie, misleiding, stilzwijgenof verspreiding van tendentieuze informatie door de media,
J. overwegende dat deze situatie het in feite onmogelijk maakt om duidelijkheid te scheppen in de
omvang van dit verschijnsel en de identiteit en verantwoordelijkheid van de betrokken personen, enom personen te berechten die reeds beschuldigd zijn van misbruik van en moord op talrijke kinderen,
K. overwegende dat het misbruik van kinderen door sekstoeristen slechts een deelaspect is van grensover-
schrijdende misdrijven tegen kinderen en in nauwe samenhang moet worden gezien met het probleem
van de handel in jonge vrouwen en kinderpornografie als vormen van georganiseerde misdaad;datdeze problemen gezamenlijk en gecoördineerd moeten worden bestreden,
L. overwegende dat het begaan van deze misdrijven via Internet als gevolg van de ontoereikende contro-
leerbaarheid van dit medium in zoverre wordt bevorderd dat met behulp van Internet kinderporno-grafisch materiaal gratis kan worden verspreid en informatie over het aanbod aan sekstoerismebestem-
mingen voor een ieder toegankelijk kan worden gemaakt;dat deze praktijk bovendien als gevolg van
het ongecontroleerde en ongebreidelde uitbeelden van perverse handelingen niet alleen tot een baga-tellisering van misdrijven tegen kinderen leidt maar ook het opheffen van taboes bewerkstelligt en alsgevolg daarvan potentiële klanten welhaast aanmoedigt tot pedofiele handelingen,
M. overwegende dat al deze misdrijven tegen kinderen daarom zo bijzonder verwerpelijk zijn omdat zij
enerzijds gericht zijn tegen de zwaksten in onze maatschappij die zich niet kunnen verweren en
anderzijds hun niet alleen lichamelijk geweld toevoegen maar ook groot psychisch leed berokkenen
hetgeen in veel gevallen tot psychische storingen leidt die een normaal leven voor altijd onmogelijkmaken,
N. overwegende dat een afdoende bestrijding in gelijke mate aan de aanbod- en de vraagzijde moet
plaatsvinden en dat elke eenzijdige benadering op de lange duur tot mislukken is gedoemd,
O. overwegende dat de maatregelen van de Europese Unie met betrekking tot de aanbodzijde niet nood-
zakelijkerwijs hoeven te worden beperkt tot het grondgebied van de lidstaten, aangezien de Unie demogelijkheid heeft om op de kandidaatlanden in het kader van de toetredingsonderhandelingen en opandere derde landen in het kader van steunprogramma’s politieke druk en invloed uit te oefenen,
P. overwegende dat een daling van de vraag inderdaad kan worden bewerkstelligd door een groter pro-
bleembesef, een sterkere bewustmaking en een uitgesproken veroordeling door de maatschappij, aan-gezien niet alle sekstoeristen pedofielen zijn maar zich dikwijls aan kinderen vergrijpen als gevolg vanlouter onnadenkendheid, ontoereikend probleembewustzijn en de door de ruimtelijke distantie en decultuurverschillen mogelijk gemaakte mentale verwijdering van de thuis geldende morele opvattingen;dat zij zich bij afdoende druk vanuit de maatschappij misschien niet per se laten afhouden van seks-toerisme an sich maar mogelijkerwijs wel van het misbruik van kinderen,
Q. overwegende dat het bijbrengen van besef voor het probleem een leerproces is dat niet van vandaag
op morgen kan worden afgesloten;dat individuen daarentegen slechts via een herhaalde confrontatiemet de problematiek ertoe kunnen worden gebracht zich ook op het kritieke beslissingsmomentbewust te zijn van het onrecht en de verwerpelijkheid van de handeling;dat een afdoende bestrijdingvan kindersekstoerisme bijgevolg altijd een kwestie van lange adem is,
R. overwegende dat de huidige maatregelen slechts in het kader van een driejarenprogramma worden
getroffen en er dus slechts kortlopende projecten konden worden verwezenlijkt die bovendien eenzeer beperkt bereik hebben;dat er nog geen rechtsgrond is voor een passende begrotingslijn,29.12.2000 NL C 378/83 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag,30 maart 2000
S. overwegende dat vrijwel alle projecten afzonderlijk werden opgezet en uitgevoerd en dus niet op
elkaar waren afgestemd en dat er dan ook geen synergie-effecten zijn bereikt en de uitwerkingbeperkt bleef tot elk project op zich,
T. overwegende dat er in de mededeling van de Commissie geen gewag van wordt gemaakt of achteraf
is onderzocht of de maatregelen in het kader van toerismebeurzen, die op een bewustmaking van de
reisbureaus en de toerismebranche waren gericht, respectievelijk de projecten die rechtstreeks op debewustmaking van toeristen waren gericht, ook daadwerkelijk succes hebben gehad en in welkemate het besef van het probleem en de bewustmaking konden worden versterkt,
U. overwegende dat naast de bewustmakingscampagnes en ”dash acties om solidariteit met de misbruikte
kinderen tot uitdrukking te brengen, de verwerping door de maatschappij ook ”dash zoals uiteengezetin de mededeling van de Commissie ”dash door middel van strafrechtelijke sancties tot uiting moetworden gebracht, te meer daar het strafrecht, zoals algemeen erkend wordt, niet alleen dient tervergelding maar ook een speciale en algemene preventieve functie heeft,
V. overwegende dat strafrecht en strafrechtelijke vervolging in hoge mate onder de bevoegdheid van de
lidstaten blijven vallen, maar dat in het kader van de justitiële samenwerking in strafzaken inartikel 31, sub e, VEU evenwel wordt voorzien in het aannemen van maatregelen tot opstellingvan minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en straffen ophet gebied van de georganiseerde criminaliteit,
W. overwegende dat het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 24 februari 1997 ter bestrijding
van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen ontoereikend is aangezien dit optreden ophet punt van de territorialiteit niet meer dan een intentieverklaring is en de lidstaten de vrijheid laatom te blijven vasthouden aan strafbaarheid in het land waar de daad is begaan, terwijl kinderen losvan hun nationaliteit en hun verblijfplaats moeten worden beschermd en in de ogen van de Euro-pese Unie niet minder bescherming behoeven omdat hun eigen land hun de noodzakelijke bescher-ming onthoudt,
X. overwegende dat commissaris Vitorino in de openbare hoorzitting van 3 september 1999 heeft ver-
klaard uitdrukkelijk prioriteit te verlenen aan de harmonisering van strafrechtelijke sancties metbetrekking tot vrouwenhandel, uitbuiting van vrouwen en misdrijven tegen kinderen,
Y. overwegende dat in het besluit van de Raad van 3 december 1998 het begrip „mensenhandel” in de
bijlage bij de Europol-Overeenkomst zo ruim werd gedefinieerd dat ook kindersekstoerisme en kin-derpornografie daaronder vallen;dat de verruiming van de taken van Europol tot de bestrijding van
mensenhandel weliswaar vanuit dit oogpunt ook moet worden toegejuicht, maar dat op dit moment
allerminst sprake is van de noodzakelijke operationele bevoegdheden en de voorziene omvang vanEuropol nauwelijks toereikend zal zijn voor een effectief optreden,
Z. overwegende dat de maatregelen ter bestrijding van kindersekstoerisme zich tot voorbij de lidstaten
van de EU en de kandidaatlanden moeten uitstrekken tot de „traditionele” sekstoerismelanden inAzië, Zuid-Amerika en Afrika;dat daartoe bijzondere kennis van deze landen, hun cultuur en taalnoodzakelijk is;dat NGO’s dikwijls beter toegerust zijn dan andere organisaties om samen te werkenmet de plaatselijke autoriteiten en de bevolking ter plekke;dat een dergelijke samenwerking absoluut
noodzakelijk is voor een doelmatige bestrijding van de bestaande problemen,
AA. overwegende dat kinderprostitutie vooral sterk toeneemt in landen waarin de armoede bijzonder
schrijnend is,
1. herhaalt dat sekstoerisme met kinderen en alle vormen van mensenhandel (mannen, vrouwen, jonge-
ren, kinderen) onverenigbaar zijn met de waardigheid en de waarde van de menselijke persoon en eenernstige schending vormt van de mensenrechten;
2. dringt er bij de lidstaten en de kandidaatlanden op aan hun wetgeving te toetsen aan het Kinder-
rechtenverdrag en dit aspect in acht te nemen bij de uitvaardiging van nieuwe wetten, alsook het Verdragvan de Internationale Arbeidsorganisatie over de ergste vormen van kinderarbeid te ratificeren;C 378/84 NL 29.12.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag,30 maart 2000
3. verzoekt de lidstaten alsmede de vertegenwoordigers van het Parlement die daarbij betrokken zijn de
rechten van het kind, zoals gewaarborgd in het Verdrag van de Verenigde Naties van 20 november 1989over de rechten van het kind, in het op te stellen handvest voor de grondrechten van de Europese Unie opte nemen;
4. verzoekt de lidstaten en de toetredingskandidaten bij de overige landen aan te dringen op de goed-
keuring door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van het facultatieve protocol bij het Kin-derrechtenverdrag over de handel in kinderen, kinderprostitutie en het gebruik van kinderen in pornogra-fie, alsmede de onmiddellijke ratificatie met het oog op de inwerkingtreding;
5. is verheugd over de mededeling van de Commissie over de uitvoering van maatregelen ter bestrijding
van kindersekstoerisme;
6. wijst erop dat de Europese Unie en haar lidstaten zich meer moeten inzetten bij de bestrijding van
uitbuiting en sekstoerisme met kinderen;
7. wenst dat de lidstaten maatregelen nemen om het doorspelen van informatie over dergelijke activi-
teiten aan de politie en de gerechtelijke autoriteiten aan te moedigen of zelfs verplicht te stellen;
8. stelt vast dat in het kader van kindersekstoerisme en overeenkomstig het Verdrag van de Raad van
Europa STE nr. 160 ”dash het Europese Verdrag inzake de uitoefening van de rechten van het kind (hoofdstuk1, art. 1, lid 1), onder „kind” moet worden verstaan iedere persoon jonger dan 18 jaar;
9. is van oordeel dat wegens de bijzondere noodzaak tot bescherming van kinderen de bestrijding van
deze uitwas van het sekstoerisme niet alleen op de daders moet worden gericht maar nog veel meer op deslachtoffers vanuit het perspectief van de bescherming van het kind, hetgeen het gemakkelijkst kan wordengerealiseerd in het kader van een coherent kinderbeleid op lange termijn;
10. verzoekt derhalve de lidstaten om in het kader van de volgende herziening van het EG-Verdrag een
nieuwe algemene rechtsgrond voor een communautair beleid inzake kinderen te creëren, zodat de reeds
getroffen gerichte maatregelen ter bescherming van het kind door een samenhangend beleid kunnen wor-
den vervangen;
11. dringt er bij de Commissie op aan in 2000 een rechtsgrondslag te creëren voor een begrotingslijn
ten behoeve van de bestrijding van kindersekstoerisme, aangezien er anders vanaf 2001 geen middelenmeer daarvoor ter beschikking staan;
12. is vooral verheugd dat maatregelen worden genomen om de aard en omvang van het verschijnsel
beter af te bakenen en te bestrijden;
13. is van mening dat de bewustmakingsactiviteiten zoals de Commissie die heeft opgezet, lofwaardig
zijn, maar vindt wel dat men ervoor moet oppassen dat dit soort campagnes niet het bestaan en deomvang van het verschijnsel bagatelliseren en ook niet bij de publieke opinie leiden tot onverschilligheidof toegeeflijkheid en dat zij telkens moeten onderstrepen dat sekstoerisme een misdrijf is;
14. steunt het voorstel van de Commissie om voort te gaan met informatiecampagnes en de ondersteu-
ning van concrete projecten, mits zij in haar volgende mededeling over de getroffen maatregelen kosten-batenanalyses opneemt, alternatieve mogelijkheden voor de besteding van de beperkte middelen en selec-tiecriteria aangeeft en informatie verstrekt over de doeltreffendheid en doelmatigheid van de maatregelen;
15. verzoekt de Commissie om nauwkeuriger onderzoek te verrichten naar de omvang van kinderseks-
toerisme in Europa, zowel binnen de Europese Unie als in de kandidaat-landen voor toetreding, en daarbijzowel de praktijk van kindersekstoerisme als de „consumenten”-stroom bij kindersekstoerisme te betrekken;
16. verzoekt de Commissie om na te gaan welk verband er bestaat tussen kinderpornografie op Internet
en de toename van kindersekstoerisme ondanks de bewustwording en afwijzing door het grote publiek;
17. is verheugd over het nieuwe DAPHNE-initiatief en wil dat dit wordt uitgebreid tot bescherming en
steun aan slachtoffers van seksueel misbruik van kinderen;29.12.2000 NL C 378/85 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag,30 maart 2000
18. staat welwillend tegenover de samenwerking van de Commissie met de toeristenindustrie met het
oog op de totstandbrenging van gedragscodes en acht het een goede zaak dat de Commissie de opstellingen verdere uitbreiding van bestaande gedragscodes blijft aanmoedigen en de effectiviteit van bestaandezelfreguleringsmechanismen toetst;
19. verzoekt de Commissie om vanaf volgende jaar een tweejaarlijks verslag op te stellen over de toe-
passing van deze gedragscodes teneinde zich ervan te vergewissen dat er geen kloof ontstaat tussen deformele regels en de praktische toepassing daarvan en deze evaluatie te doen toekomen aan het Parlement;
20. betreurt het dat de standpunten van de Raad ten aanzien van het extraterritorialiteitsbeginsel nau-
welijks zijn geëvolueerd, vooral het feit dat alleen onderdanen van de lidstaten of personen met een ver-blijfsvergunning voor het grondgebied van de Unie kunnen worden vervolgd wegens seksuele delicten metkinderen;
21. herhaalt dat de lidstaten universele extraterritoriale bepalingen moeten goedkeuren om te achterha-
len welke individuen in het buitenland misdrijven hebben gepleegd die vallen onder seksuele uitbuiting van
kinderen, en deze individuen voor de rechter te brengen en te straffen;
22. dringt er bij de Commissie op aan een inventarisatie te maken van de nationale wetsbepalingen in
de EU met betrekking tot kindersekstoerisme, kinderpornografie en mensenhandel en zo nodig relevantevoorstellen met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten in de zin van artikel 31, sub e) van hetEU-Verdrag in te dienen waarin het extraterritorialiteitsbeginsel wordt gewaarborgd en het vereiste van
wederzijdse strafbaarheid niet langer geldt;
23. dringt er bij de Raad op aan na te gaan in hoeverre de lidstaten hun verplichtingen uit hoofde van
het gemeenschappelijk optreden van de Raad van 24 februari 1997 ter bestrijding van mensenhandel en deseksuele uitbuiting van kinderen zijn nagekomen en het Parlement hierover te informeren;
24. juicht de door de Europese Raad van oktober 1999 in Tampere genomen besluiten inzake nauwere
samenwerking tussen de Europese wethandhavingsautoriteiten toe;wijst op de noodzaak deze samenwer-king op het gebied van mensenhandel en het daarmee dikwijls gepaard gaande kindermisbruik zo spoedigmogelijk tot de kandidaat-landen uit te breiden;
25. zal zich binnenkort uitspreken over het initiatief van Oostenrijk om te komen tot een besluit van de
Raad ter bestrijding van kinderpornografie op Internet, aangezien hiermee wordt voortgebouwd op eenontwerp voor een gemeenschappelijk optreden van gelijke strekking waarover het Parlement zich reedspositief heeft uitgesproken;
26. meent dat het absoluut noodzakelijk is te komen tot gemeenschappelijke wetgeving waarin het
gebruik van Internet voor de verspreiding van dergelijk materiaal expliciet wordt verboden;
27. verzoekt de lidstaten speciale zorg en onderdak te verlenen aan jonge slachtoffers van seksueel mis-
bruik, met name aan jonge niet-begeleide asielzoekers en (il)legale jonge immigranten, en daarbij volledigrekening te houden met hun andere culturele en religieuze achtergrond;
28. verzoekt de lidstaten te stimuleren dat reisbureaus, touroperators, vervoersondernemingen en recla-
memedia branchegewijs zelfreguleringsmechanismen opzetten teneinde kindersekstoerisme tegen te gaan
en uitbuiting door prostitutie in haar vormen te bestrijden;
29. bepleit dat de Commissie een speciale afdeling instelt die zich bezighoudt met alle aspecten betref-
fende kinderen en de gevolgen van nieuwe wetsontwerpen voor de situatie van kinderen;
30. betreurt dat er tot nog toe door de Commissie geen gevolg is gegeven aan het verzoek dat het in
paragraaf 11 van zijn reeds genoemde resolutie van 6 november 1997 deed om steun te verlenen aan deoprichting van een Europees Centrum voor vermiste kinderen;dringt er derhalve bij de Commissie op aanom de voorwaarden te scheppen voor de uitbouw van een Europees netwerk voor vermiste en misbruiktekinderen, dat tot taak moet krijgen de activiteiten van organisaties in de lidstaten, zoals Child Focus inBelgië, te coördineren;
31. dringt er bij de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat de verjaringstermijn voor misdrijven die mis-
bruik van kinderen behelzen pas ingaat op het tijdstip waarop het kind meerderjarig wordt;C 378/86 NL 29.12.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag,30 maart 2000
32. verzoekt de lidstaten hun strafrechtprocedures zodanig te herzien dat slachtoffers om verdere trau-
matische gevolgen te voorkomen kunnen getuigen door middel van video-opnamen;
33. pleit ervoor dat personen die schuldig zijn bevonden aan pedofiele handelingen wordt verboden
activiteiten uit te oefenen waarbij het contact met minderjarigen van dusdanige aard is dat valt te vrezenvoor herhaling in de beroepssfeer;
34. is voornemens een onderzoekscommissie op te richten om toezicht te houden op het verloop van
strafzaken in verband met actieve en gewelddadige pedofilie;
35. verzoekt de lidstaten en de Commissie om na te gaan of de pedofiele misdrijven in de EU en in de
kandidaatlanden en het daarop volgende optreden van de magistratuur geen ernstige en voortdurendeschending van de grondrechten vormen, zoals bepaald in de artikelen 6 en 7 van het Verdrag, en om
eventueel de in deze artikelen genoemde procedures in werking te stellen;
36. dringt ”dash in verband met de ontwikkeling van de externe betrekkingen van de EU ”dash aan op nale-
ving van de mensenrechten, met name die van kinderen en jongeren en houdt het voor juist dat deGemeenschap bij het sluiten van internationale overeenkomsten gebruik maakt van de „mensenrechten-clausules”, met onder meer bepalingen inzake de schending van de rechten van het kind en de menselijkewaardigheid;
37. verzoekt de lidstaten om in het kader van de ontwikkelingshulp en andere hulpprogramma’s bij-
zondere aandacht te besteden aan de situatie en de behoeften van kinderen en maatregelen te treffen omde slachtoffers van prostitutie te beschermen en te reïntegreren;
38. dringt er bij de Raad op aan de kwestie van een gegarandeerde bescherming van het kind in de
toetredingsonderhandelingen met de kandidaatlanden aan de orde te stellen en dringt er bij de kandidaat-landen op aan meer aandacht te besteden aan sekstoerisme, kinderpornografie en mensenhandel en daar-tegen vastberaden op te treden;
39. is verheugd over het besluit van 1998 van de Raad om het mandaat van Europol uit te breiden tot
de bestrijding van „seksuele uitbuiting en aanranding van minderjarigen”;is echter van oordeel dat seksuele
delinquentie ten koste van minderjarigen onder het mandaat van Europol moet komen te vallen voor wat
betreft sekstoerisme dat plaatsvindt aan de grenzen van de Unie;
40. is van mening dat de activiteiten van de NGO’s op dit gebied onmisbaar zijn en richt derhalve tot
deze organisaties het verzoek om Commissie en Parlement voortdurend te informeren zodat hun ervarin-gen en hun kennis van zaken kunnen worden aangewend ten nutte van EU-projecten;
41. verzoekt de lidstaten om, wanneer zij dit nog niet hebben gedaan, financieel bij te springen voor
een gratis kindertelefoon (vergelijkbaar met de „telefono azzurro” in Italië en de kindertelefoon in Neder-land), zodat overal in de Unie kinderen onmiddellijk hulp en voorlichting kunnen krijgen en het nummeronder ieders aandacht te brengen;moedigt derde landen waar sekstoerisme met kinderen een plaag is, aanom soortgelijke maatregelen te nemen;
42. wijst erop dat speciale aandacht moet worden geschonken aan de situatie van de straatkinderen in
de derde wereld en de EU, en beveelt een nauwe samenwerking aan met de voor de sociale sector verant-woordelijke plaatselijke overheidsinstanties en NGO’s;wijst op het bijzonder grote gevaar voor meisjes inverband met traditionele familiaire en sociale afhankelijkheidsstructuren;
43. wenst, in het kader van de betrekkingen met de ontwikkelingslanden en in verband met het pro-
bleem van de straatkinderen, de ontwikkeling en toepassing van een breed opgezette strategie ter verbete-ring van het gehele sociale milieu van deze kinderen;
44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen
en parlementen van de lidstaten en de kandidaatlanden alsmede aan de Raad van Europa.29.12.2000 NL C 378/87 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag,30 maart 2000