Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot vaststelling van een actieprogramma inzake opleiding, uitwisselingen en bijstand voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (programma "PERICLES")

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

1. ALGEMEEN

1.1. Behoefte aan een actie

De invoering van de euro en de Economische en Monetaire Unie (EMU) betekenen nooit geziene uitdagingen voor de samenwerking op het gebied van de bescherming van de enige munt; deze specifieke uitdagingen moeten worden vertaald in samenwerking tussen de nationale en de communautaire instanties, ook op het gebied van opleiding.

Volgens artikel 123, lid 4, van het EG-Verdrag neemt de Raad op voorstel van de Commissie en na raadpleging van de ECB de maatregelen die nodig zijn voor de spoedige invoering van de euro als enige munteenheid van de lidstaten zonder derogatie. Dit houdt ook maatregelen in inzake opleiding, uitwisselingen en bijstand voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij. Artikel 308 van het EG-Verdrag maakt het mogelijk de op grond van artikel 123 genomen maatregelen uit te breiden tot de lidstaten die de euro niet hebben aangenomen.

1.2. Primaire verantwoordelijkheid van de lidstaten

Doel is integratie van de meerwaarde die de Europese dimensie biedt, en een gelijkwaardig opleidingsniveau binnen de Unie en onderlinge verenigbaarheid van de nationale strategieën te bereiken.

1.2.1.

De opleidingsacties van de lidstaten blijven van primordiaal belang. Overeenkomstig de bedoelingen van het EG-Verdrag beoogt de communautaire aanpak, met volle naleving van de primaire verantwoordelijkheid van de lidstaten (wat betreft de specifieke opleiding, met name afhankelijk van hun eigen organisatorische cultuur), de toegevoegde waarde te benutten die de communautaire dimensie van de EMU kan bieden. Daarom is het in de eerste plaats aan iedere lidstaat te beoordelen welke opleidingsactiviteiten samen met andere lidstaten kunnen worden georganiseerd in het kader van de bijdrage van de Gemeenschap of de Unie.

1.2.2.

De lidstaten hebben een consensus bereikt over de Europese dimensie van de bestrijding van namaak van de euro en het belang erkend van een multidisciplinaire en grensoverschrijdende, gecoördineerde aanpak met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel. Er zijn verschillen in aanpak tussen de lidstaten wat betreft hun opleidingsbeleid inzake bestrijding van valsemunterij, die de genomen maatregelen echter niet onverenigbaar hoeven te maken. Zo zijn er zuiver organisatorische verschillen. Wanneer er echter belangrijke verschillen in de draagwijdte van de nationale maatregelen zijn en geen aanvullende maatregelen worden genomen om een vergelijkbare bewustmaking betreffende de bescherming tegen valsemunterij te bereiken, moet de equivalentie worden nagestreefd door een andere aanpak, gebaseerd op partnerschap.

1.3. Samenwerking op Europees niveau

De samenwerking tussen de nationale instanties, vooral de preventie- en opsporingsdiensten, de Europese Centrale Bank (ECB), Europol en Interpol, met steun van de Commissie, moet ononderbroken worden aangemoedigd, met name door de opleidingsacties, uitwisselingen en bijstandsmaatregelen die nodig zijn om de euro tegen valsemunterij te beschermen. Interpol organiseert congressen en conferenties over valsemunterij. Europol heeft een werkgroep gecreëerd die een opleidingsprogramma voor de gespecialiseerde officieren ontwikkelt. De ECB is onder meer actief door haar voorlichtingscampagne Euro 2002.

Deze instanties hebben trouwens de noodzaak van coördinatie van de initiatieven op dit gebied erkend. De in november 2000 gecreëerde interinstitutionele stuurgroep, die bestaat uit vertegenwoordigers van de Commissie, de ECB en Europol, heeft van de indiening van een voorstel voor een besluit van de Raad een prioriteit van haar actieprogramma voor de bescherming van de euro gemaakt.

2. REACTIE OP COMMUNAUTAIR NIVEAU

2.1. Doelstellingen van een communautair programma

Het communautaire actieprogramma voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij is noodzakelijk wegens de mobiliteit en de vindingrijkheid van de valsemunters, alsook wegens het universele karakter van de nieuwe munt (internationale verspreiding, ook buiten de landen van de eurozone). Het is gebaseerd op de voorbereidende werkzaamheden, begonnen in 1997 in het kader van het door de Commissie georganiseerde overleg met namaakdeskundigen.

Bij de bepaling van de communautaire bijdrage moet rekening worden gehouden met de grensoverschrijdende en multidisciplinaire aspecten. In de eerste plaats moet worden gestreefd naar convergentie van de inhoud van de acties om, uitgaande van beraad over de beste praktijken, een equivalente bescherming te bieden met inachtneming van de bijzondere tradities in elke lidstaat, hetgeen omvat:

- een rol van vulgarisatie - waarbij de algemene en multidisciplinaire aanpak van de bescherming van de euro tegen valsemunterij wordt meegenomen - van de wetgeving en de instrumenten van de Gemeenschap (voorstel voor een verordening), de Europese Unie en internationale instanties (met name het Verdrag van Genève van 1929 [1]);

[1] Verdrag ter bestrijding van de valsemunterij, Volkenbond, Verzameling van de Verdragen, nr. 2623 (1931).

- een rol van bewustmaking van het betrokken personeel, met name van de opsporingsdiensten, banken en kredietinstellingen, betreffende de communautaire dimensie van de nieuwe munt (zowel reservemunt als internationaal betaalmiddel);

- een rol van katalysator om, door allerhande acties, zoals stages of workshops en deelname van bepaalde personen aan de opleiding in de lidstaten, de betrokken personeelsleden bij elkaar te brengen, een klimaat van wederzijds vertrouwen te creëren en voldoende onderlinge kennis tot stand te brengen, met name van de actiemethoden en de moeilijkheden;

- een aanvullende rol wat betreft de convergentie van de werkzaamheden van de opleiders, en zelfs het hogere personeel, hetgeen echter niet hoeft te leiden tot een Europese certifiëring.

2.2. Inhoud van een communautair programma

Het volgens deze multidisciplinaire en grensoverschrijdende aanpak opgebouwde programma moet betrekking hebben op:

- de technische beveiliging (zelfs een ruimere opvatting van beveiliging die bijvoorbeeld ook het vervoer omvat);

- de toepassing van de instrumenten voor de uitwisseling van operationele en strategische informatie;

- de werking van de databanken;

- het gebruik van opsporingsinstrumenten, met name met behulp van computertoepassingen [2];

[2] In dit verband verdient het Franse initiatief RAPACE (répertoire automatisé pour l'analyse des contrefaçons de l'euro) te worden vermeld.

- de werking van de waarschuwingssystemen;

- daarmee verband houdende vraagstukken, zoals de draagwijdte van de mededelingsplicht, de bescherming van de persoonsgegevens ... ;

- de verschillende aspecten van de samenwerking ;

- de bescherming van de euro buiten de Unie ;

- de onderzoeksactiviteiten en de terbeschikkingstelling van experten ;

- de analyse van de wetgeving, waaronder de strafwet.

2.3. Voorgestelde methode

2.3.1. Uitgegaan moet worden van een bepaling van de betrokken groep met, als overeengekomen prioriteit, het personeel dat op zijn beurt bekwaam is om een groter aantal personeelsleden op te leiden op basis van de ontvangen opleiding.

De doelgroep in deze zin omvat:

- het personeel van de voor opsporing en bestrijding van namaak bevoegde diensten (politie, douane, administratie van financiën en de Schatkist...);

- het personeel van de inlichtingendiensten;

- vertegenwoordigers van de nationale centrale banken, de Munten en zelfs de handelsbanken (vooral voor gedachtewisselingen tussen deskundigen over de verplichtingen van de financiële entiteiten);

- alle andere bevoegde of betrokken beroepsgroepen (magistraten en juristen, vervoerders, kamers van koophandel of vergelijkbare structuren om de ambachten, handelaren ... te bereiken).

2.3.2. De uitvoering van het programma zal berusten op de actieve deelname van alle bevoegde institutionele actoren op Europees en nationaal vlak, en vooral de ECB en Europol.

Bij het programma moeten worden betrokken:

- vertegenwoordigers van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) en met name van de ECB voor wat betreft de technische databank;

- vertegenwoordigers van het Europees Technisch en Wetenschappelijk Centrum (ETWC) en van de nationale Munten;

- vertegenwoordigers van de nationale analysecentra;

- vertegenwoordigers van de Commissie, Europol en Interpol;

- opleiders van de nationale centra voor de bestrijding van valsemunterij als bedoeld in artikel 12 van het Verdrag van Genève;

- agenten van gespecialiseerde structuren (zoals reprografie- en legaliseringstechnieken, drukkers en graveurs;

- personeel van de kredietinstellingen;

- leden van andere organisaties met een bijzondere deskundigheid.

2.3.3. Dienstige maatregelen die voor ondersteuning door het programma in aanmerking komen:

- acties zoals studiedagen, ontmoetingen of workshops die gericht zijn op de uitwisseling van ervaring, ook van operationele aard, en van middelen zoals tolkdiensten;

- een beleid inzake uitwisseling van personeel in de diensten van de lidstaten en zelfs internationale organisaties, met bepaling van de verplichtingen van de opvangende dienst en van de begunstigden;

- technische, wetenschappelijke en strategische bijstand aan de opsporingsdiensten.

2.3.4. Op communautair vlak te ontwikkelen steunvormen, omvattend een reeks maatregelen voor operationele ondersteuning, zoals ontwerp en samenstelling van bijvoorbeeld:

- een wettenverzameling, een periodiek informatiebulletin (met bijvoorbeeld een bijgewerkte lijst van contactpunten);

- praktische handleidingen;

- een bibliotheek voor wetenschappelijk onderzoek en analyse in gevallen waarin de traditionele onderzoekmethoden geen succes hebben en voor de ondersteuning van activiteiten op het gebied van technologische bewaking;

- lexicons;

- ondersteunde computertoepassingen;

- studies, met name van vergelijkend recht;

- andere technische opsporingsinstrumenten voor gebruik op Europees niveau.

3. JURIDISCHE EN POLITIEKE ACHTERGROND

Diverse initiatieven zijn genomen ter preventie en bestrijding van de namaak van de euro, zowel door de lidstaten als door de Europese Unie.

3.1. Commissie

In haar mededeling van 22 juli 1998 aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Centrale Bank over de bescherming van de euro en de bestrijding van namaak [3] heeft de Commissie prioritaire acties voorgesteld op vier punten:

[3] COM (1998) 474 def.

- opleiding

- informatiesysteem

- samenwerking en

- strafrechtelijke bescherming.

3.2. Raad en Europees Parlement

De in de mededeling van de Commissie aangegeven prioriteiten stemmen overeen met de richtsnoeren van de ECOFIN-Raad [4]. De Europese Raad van Nice van 7-9 december 2000 beklemtoonde dat "in 2001 ... zo spoedig mogelijk een doeltreffend systeem (dient) te worden aangenomen voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij".

[4] Conclusies van 19 mei 1998 waarin de klemtoon werd gelegd op het belang van een effectieve invoering van een systeem voor een doelmatige bescherming overal in de Monetaire Unie en conclusies van 23 november 1998 waarin werd gevraagd dat tijdig de nodige maatregelen worden getroffen opdat alles klaar zou zijn voor 1 januari 2002.

Het Europees Parlement wees in een resolutie van 17 november 1998 en tijdens een hoorzitting in januari 1999 op de hoogdringendheid van deze aangelegenheid.

3.3. Europese Centrale Bank

De briefwisseling tussen de president van de ECB en de voorzitter van de Commissie past eveneens in dit kader [5], alsook de aanbeveling van de ECB van 7 juli 1998 [6].

[5] Brief van de heer Duisenberg van 21 april 1999 en brief van de heer Santer van 2 juli 1999 na een eerste antwoord van 4 mei 1999.

[6] PB C 11 van 15.1.1999.

3.4. Strafrechtelijke bescherming

In de Europese Unie is het mandaat van Europol op 29 april 1999 uitgebreid tot de valsemunterij [7], en Europol heeft een werkgroep samengesteld met deskundigen van de lidstaten.

[7] PB C 149 van 28.5.1999.

Op 29 mei 2000 werd een kaderbesluit tot versterking, door middel van strafrechtelijke en andere sancties, van de bescherming tegen valsemunterij in verband met het in omloop brengen van de euro aangenomen [8]. Frankrijk heeft op 22 december 2000 een initiatief op basis van de 3e pijler genomen om deze regeling aan te vullen.

[8] PB L 140 van 14.6.2000.

3.5. Juridisch kader voor de samenwerking

De onderhandelingen in de Raad over het voorstel voor een verordening betreffende de bescherming van de euro tegen valsemunterij dat de Commissie op 26 juli 2000 [9] heeft ingediend, zullen onder het Zweedse voorzitterschap worden afgesloten met de goedkeuring van deze tekst. Dit belangrijke instrument heeft met name betrekking op de inzameling van technische en statistische gegevens en de toegang tot deze gegevens, de verplichting tot inzending van vervalste biljetten en muntstukken voor identificatie, de verplichtingen van de kredietinstellingen, de centralisatie van de informatie over gevallen van valsemunterij, alsmede de samenwerking en de wederzijdse bijstand (lidstaten, Commissie en ECB onderling en met Europol; samenwerking met derde landen en internationale organisaties).

[9] PB C 337 E van 28.11.2000.

3.6. Bescherming van de muntstukken

In bovengenoemde verordening is rekening gehouden met de technische regeling die de ECOFIN-Raad van 28 februari 2000 heeft goedgekeurd voor de behandeling van de euromuntstukken, met in het bijzonder de oprichting van een Europees Technisch en Wetenschappelijk Centrum (ETWC), en de initiatieven van de ECB voor de technische bescherming van de biljetten.

4. TE ONTWIKKELEN ACTIE

Deze initiatieven moeten echter nog worden aangevuld op het gebied van de opleiding. Hieraan werd onlangs nog herinnerd ter gelegenheid van de werkzaamheden van de interinstitutionele stuurgroep die is opgericht door de Commissie, de ECB en Europol.

Daarom stelt de Commissie een ontwerp van besluit van de Raad voor tot vaststelling van een actieprogramma inzake opleiding, uitwisselingen en bijstand voor de bescherming van de euro (programma «PERICLES» [10]).

[10] Staatsman van de Atheense democratie; zijn naam is verbonden aan de "gouden eeuw", toen op de muntstukken bepaalde beveiligingselementen werden aangebracht.

De betrokken beroepsgroepen en de begrotingsautoriteit zijn zeer ontvankelijk voor een dergelijk initiatief, omdat de eurobiljetten en -muntstukken over minder dan een jaar zullen worden ingevoerd. Dit zal de onderhandelingen vergemakkelijken.

5. VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD : DE ARTIKELEN

Artikel 1

Bij artikel 1 wordt het programma PERICLES ingesteld voor een periode van vier jaar met ingang van 1 januari 2002, de datum waarop de eurobiljetten en -munten worden ingevoerd.

Artikel 2

In artikel 2 worden de algemene doelstellingen van het programma vastgesteld. Dit past in het kader van het EG-verdrag (de EMU valt immers onder de eerste pijler). Het optreden van de Gemeenschap op het gebied van opleiding zal de acties van de lidstaten ondersteunen en aanvullen.

Artikel 3

In artikel 3 worden op niet-exhaustieve wijze de concrete maatregelen opgesomd die onder het programma kunnen vallen.

Artikel 4

In artikel 4 worden de personen en organen genoemd die toegang kunnen krijgen tot het programma en de communautaire financiering.

Ook worden de organen genoemd die met de Commissie aan de verwezenlijking van de doelstellingen van het programma zullen bijdragen, met name de ECB, Europol en Interpol, de nationale analysecentra (NAC's en NACM's), het Europees Technisch en Wetenschappelijk Centrum (ETWC) en de nationale centra die zijn opgericht op grond van het Verdrag van Genève.

Artikel 5

In artikel 5 worden de institutionele partnerschappen vermeld die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van het programma.

Artikel 6

Artikel 6 heeft betrekking op de internationale samenwerking, met bijzondere aandacht voor de openstelling voor de kandidaat-lidstaten.

Artikel 7

In artikel 7 wordt de financiering behandeld van:

- de studiedagen die samen met andere instanties (met name Europol, Interpol, ECB) kunnen worden georganiseerd,

- uitwisselingen van personeel,

- de operationele bijstand, en

- bepaalde acties inzake externe bescherming.

Artikel 8

Artikel 8 heeft betrekking op de uitvoering, de follow-up en de evaluatie van het programma.

In lid een wordt bepaald dat de uitvoering van het programma geschiedt in het kader van een samenwerking, voornamelijk tussen de Commissie en de lidstaten. De algemene criteria voor de evaluatie van de projecten worden vermeld.

Lid twee verplicht de begunstigden van de uitgekozen projecten de Commissie een jaarverslag toe te zenden.

In de volgende leden wordt aangegeven hoe de Commissie de uitvoering van het programma zal evalueren.

Artikel 9

In artikel 9 wordt bepaald dat het besluit om het programma vast te stellen van kracht wordt op de dag van bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en van toepassing is met ingang van 1 januari 2002.

2001/0105 (CNS)

Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot vaststelling van een actieprogramma inzake opleiding, uitwisselingen en bijstand voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (programma "PERICLES")

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 123, lid 4, derde zin,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Parlement,

Gezien het advies van de Europese Centrale Bank,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De verwezenlijking van de opdracht van de Gemeenschap is met name gebaseerd op de totstandbrenging van een Economische en Monetaire Unie, en het optreden van de Gemeenschap omvat een bijdrage tot een degelijke opleiding.

(2) Het Verdrag verleent de Gemeenschap de verantwoordelijkheid alle maatregelen te nemen die nodig zijn voor de snelle invoering van de euro als enige Europese munteenheid.

(3) De bescherming van de euro tegen valsemunterij vereist dat op Europees vlak een equivalente opleiding aan alle bevoegde nationale diensten wordt gegeven en dat de samenwerking wordt ondersteund.

(4) Dit programma beoogt met name de toegang tot de opleiding te vergemakkelijken en de uitwisseling van informatie en ervaring tussen alle betrokken personeelsleden, alsook uitwisselingen van personeelsleden, te bevorderen.

(5) Vanwege haar opdrachten bevordert de Gemeenschap de samenwerking met derde landen en de internationale organisaties die bevoegd zijn voor de bescherming van de enige munt tegen aantasting van haar geloofwaardigheid als contant betaalmiddel.

(6) In haar aanbeveling van 7 juli 1998 betreffende de vaststelling van bepaalde maatregelen ter vergroting van de rechtsbescherming van eurobankbiljetten en -munten [11] verzoekt de Europese Centrale Bank de Commissie samenwerking tussen de nationale politiediensten op het gebied van de vervalsing van muntstukken en bankbiljetten in euro tot stand te brengen en stelt zij voor dat de Raad, de Commissie en de lidstaten alle mogelijke maatregelen ter bestrijding van namaak ten uitvoer leggen of onderzoeken.

[11] PB C 11 van 15.1.1999.

(7) In haar mededeling van 22 juli 1998 aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Centrale Bank over de bescherming van de euro [12] verklaarde de Commissie dat zij de mogelijkheid zal onderzoeken om een proefactie inzake opleiding te organiseren ten behoeve van alle personen die betrokken zijn bij het systeem van preventie, opsporing en beteugeling van valsemunterij, ter aanvulling van het beroepsopleidingsbeleid van de lidstaten; deze actie zou moeten leiden tot de bepaling van de krachtlijnen van een meerjarig opleidingsbeleid.

[12] COM (1998) 474 def.

(8) Uit het gevoerde overleg en de opgedane ervaring blijkt het belang voor de op nationaal vlak ondernomen acties van een specifiek, multidisciplinair, aanvullend programma op communautair vlak voor een zekere periode; deze actie ondersteunt en completeert derhalve de acties van de lidstaten.

(9) Naast de opleiding in strikte zin en de uitwisseling van personeelsleden moet een dergelijk programma ook bijstandsmaatregelen omvatten, met name technische en wetenschappelijke bijstand.

(10) Het Raadgevend comité coördinatie fraudebestrijding van de Commissie, dat het gepaste forum is, behandelt alle vraagstukken in verband met de evaluatie van de behoeften voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, in het bijzonder inzake opleiding, via de groep "deskundigen namaak van de euro", ook met het oog op de toepassing van dit programma en de deelname van de kandidaat-lidstaten.

(11) Op 29 mei 2000 is een kaderbesluit van de Raad tot versterking, door middel van strafrechtelijke en andere sancties, van de bescherming tegen valsemunterij in verband met het in omloop brengen van de euro aangenomen [13].

[13] PB L 140 van 14.6.2000.

(12) De Commissie heeft op 26 juli 2000 een voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bescherming van de euro tegen valsemunterij [14] ingediend, dat handelt over de uitwisseling van informatie, de samenwerking en de wederzijdse bijstand, met inbegrip van de externe aspecten van de bescherming van de euro, alsmede over de inleveringsverplichtingen van de financiële instellingen, waardoor een algemeen kader voor de samenwerking met het oog op de invoering van de chartale munt in 2002 zou worden geschapen.

[14] PB C 337 E van 28.11.2000.

(13) Het is noodzakelijk dat de opleidingsacties ter ondersteuning van de preventie en opsporing van valse euro's de verschillende aspecten behandelen die onder deze rechtsinstrumenten vallen.

(14) Dit besluit laat de initiatieven met betrekking tot strafrechtelijke aspecten die op basis van het EU-Verdrag in het kader van de bestaande of nog vast te stellen programma's kunnen worden genomen, onverlet,

BESLUIT:

Artikel 1 Vaststelling van het programma

1. Bij dit besluit wordt een communautair actieprogramma ter ondersteuning en aanvulling van de acties van de lidstaten op het gebied van de valsemunterij, in het bijzonder wat betreft de bescherming van de euro, vastgesteld.

2. De naam van het programma is PERICLES. Het geldt voor de periode 1 januari 2002 - 31 december 2005.

3. Het programma wordt uitgevoerd en geëvalueerd overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 5 en 8.

Artikel 2 Doelstellingen van het programma

Het communautaire programma beoogt door de verschillende in artikel 3 bedoelde maatregelen de euro tegen valsemunterij te beschermen. Rekening is gehouden met de grensoverschrijdende en multidisciplinaire aspecten. In de eerste plaats wordt gestreefd naar convergentie van de inhoud van de acties teneinde, uitgaande van beraad over de beste praktijken, een equivalente graad van bescherming te bereiken met inachtneming van de bijzondere tradities van elke lidstaat.

De doelstellingen zijn met name:

- bewustmaking van de betrokken personeelsleden van de communautaire dimensie van de nieuwe munt (zowel reservemunt als internationaal betaalmiddel);

- als katalysator te werken om, door allerhande acties, zoals stages, workshops of deelname van bepaalde personen aan de nationale opleidingsacties en uitwisseling van personeelsleden, de betrokken structuren en personeelsleden dichter bij elkaar te brengen, een klimaat van wederzijds vertrouwen te creëren en voldoende wederzijdse kennis in de hand te werken, met name van de actiemethoden en de moeilijkheden;

- convergentie van de werkzaamheden van de opleiders, met inachtneming van de nationale operationele strategieën;

- vulgarisatie, in het bijzonder van de communautaire en de internationale wetgeving en instrumenten.

Artikel 3 Maatregelen

1. De inhoud van de opleiding en de operationele ondersteuning, samengesteld volgens een multidisciplinaire en grensoverschrijdende aanpak, omvat naast de beveiligingsvraagstukken de uitwisseling van informatie, met name strategische informatie, en de technische en wetenschappelijke bijstand.

2a) De inhoud van de opleiding op communautair niveau omvat met name: de uitwisseling van informatie, met name strategische informatie, de werking van de databanken, het gebruik van opsporingsinstrumenten, met name met behulp van computertoepassingen, de wetenschappelijke bijstand (in het bijzonder wetenschappelijke databanken en technologische bewaking/follow-up van nieuwigheden), de werking van de waarschuwingssystemen, de daarmee verband houdende vraagstukken, zoals de draagwijdte van de mededelingsplicht, de bescherming van persoonsgegevens, de verschillende aspecten van de samenwerking, de bescherming van de euro buiten de Unie, en de onderzoeksactiviteiten of de terbeschikkingstelling van gespecialiseerde operationele deskundigheid.

2b) Dit opleidingsbeleid krijgt vorm door verschillende maatregelen, met name: de organisatie van workshops, ontmoetingen en studiedagen, en een gericht beleid van stages en uitwisseling van personeel.

3. De technische, wetenschappelijke en operationele bijstand heeft betrekking op alle maatregelen om op Europees niveau leermiddelen te creëren (verzameling van de wetgeving van de Europese Unie, informatiebulletin, praktische handleidingen, glossaria en lexicons, bibliotheken van gegevens, met name inzake wetenschappelijke bijstand, technologische bewaking) of ondersteunende computertoepassingen (software...), maar ook op studies met een multidisciplinair en grensoverschrijdend karakter, alsmede de ontwikkeling van nieuwe instrumenten en methoden voor de ondersteuning van de opsporingsactiviteiten op Europees vlak.

Artikel 4 Toegang tot het programma

1. Doelgroep

De doelgroep van de acties bestaat uit:

- de diensten (politie, douane, administratie van financiën en van de Schatkist...) die bevoegd zijn voor de opsporing en bestrijding van namaak;

- het personeel van de inlichtingendiensten;

- de vertegenwoordigers van de nationale centrale banken, de Munten en zelfs de handelsbanken (met name wat betreft de verplichtingen van de financiële entiteiten);

- de gespecialiseerde magistraten en juristen;

- alle andere betrokken instanties of beroepsgroepen (kamers van koophandel of andere structuren die contact hebben met ambachtslui en handelaren, vervoerders...).

2. Bijdragen en deskundigheid

Met het oog op het bereiken van de doelstellingen van het communautaire programma wordt, met hun respectieve deskundigheid, een bijdrage geleverd door:

- het ESCB [15], te weten de nationale centrale banken en de ECB, in het bijzonder wat betreft de technische databank (CSM);

[15] Europees Stelsel van Centrale Banken.

- de NAC's/NACM's [16];

[16] Nationale Analysecentra (voor de bankbiljetten) en Nationale Analysecentra voor munten.

- het ETWC [17] en de nationale Munten;

[17] Het Europees Technisch en Wetenschappelijk Centrum, voorlopig ondergebracht bij de Munt van Parijs.

- de Commissie, Europol en Interpol;

- de nationale centra voor de bestrijding van valsemunterij als bedoeld in artikel 12 van het Verdrag van Genève;

- de gespecialiseerde structuren, bijvoorbeeld inzake reprografie- en legaliseringstechniek, drukkers en graveurs;

- alle andere organen met een bijzondere deskundigheid, eventueel ook in derde landen en met name in de kandidaat-lidstaten.

Artikel 5 Coherentie en complementariteit

1. Dit programma wordt gecoördineerd en ten uitvoer gelegd in nauwe samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten.

2. Bij de coördinatie wordt rekening gehouden met de acties die door andere instanties, met name de ECB en Europol, worden ondernomen.

Artikel 6 Internationale samenwerking

Al naar de verspreiding van de chartale euro, de operationele behoeften, de evaluatie van de bedreiging en de analyse van de risico's, en wanneer de overeenkomsten en procedures het toestaan, staat het programma open voor:

- de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa (LMOE);

- Cyprus, Malta, Turkije en de leden van de EVA, mits aanvullende kredieten worden uitgetrokken, overeenkomstig de met die landen overeen te komen procedures;

- andere derde landen, met een financiële participatie.

Artikel 7 Financiële bepalingen

1. De in artikel 3, lid 2, sub b), bedoelde workshops, ontmoetingen en studiedagen kunnen met andere instanties, zoals Europol, Interpol of de ECB, worden georganiseerd, voor zover de uitgaven ervan evenredig worden verdeeld of die andere instanties ten minste een belangrijke bijdrage in natura leveren. Iedere instantie draagt hoe dan ook de reis- en verblijfkosten van haar deelnemers.

Indien deze activiteiten niet met andere instanties worden georganiseerd, zijn de volgende kosten voor rekening van de Gemeenschap:

- de reis- en verblijfkosten van de personeelsleden die in een andere lidstaat deelnemen aan de workshops, ontmoetingen en studiedagen, alsook de algemene kosten van de organisatie van deze activiteiten;

- de publicatie- en vertaalkosten van de bij deze activiteiten gebruikte leermiddelen;

en de volgende kosten voor rekening van de lidstaten:

- de kosten van de scholing en bijscholing van hun personeel, met name die van de technische opleiding;

- bepaalde logistieke kosten van de workshops, ontmoetingen en studiedagen die op hun grondgebied met financiële steun van de Gemeenschap worden georganiseerd (binnenlandse verplaatsingen, terbeschikkingstelling van zalen en/of tolkdiensten...).

2. Uitwisseling van personeel

De Commissie neemt de kosten op zich van de deelname van personeelsleden van een lidstaat aan de in artikel 3, lid 2, sub b), bedoelde stages of uitwisselingen als die in het kader van de in artikel 2 bedoelde doelstellingen passen.

De lidstaten nemen de kosten op zich van de deelname van hun personeelsleden aan stages of uitwisselingen die buiten deze doelstellingen vallen.

3. Bijstand

De Commissie financiert tot 70% de in artikel 3, lid 3, bedoelde operationale steun, met name:

- de ontwerp- en samenstellingskosten van de leermiddelen en de computertoepassingen of technische instrumenten die van belang zijn op Europees vlak;

- de kosten van studies, met name van vergelijkend recht, over het thema bescherming van de euro tegen valsemunterij.

Wanneer het initiatief door de Commissie wordt genomen, kunnen dergelijke operationele steunmaatregelen uitzonderlijk tot 100% worden gefinancierd.

De lidstaten dragen alle kosten van de niet-communautaire elementen van deze leermiddelen en computertoepassingen, alsmede de kosten van de verspreiding van de medegefinancierde leermiddelen en de werkingskosten van de medegefinancierde computertoepassingen die op hun grondgebied zijn geïnstalleerd.

4. Externe beschermingsmaatregelen

Met inachtneming van het bepaalde in artikel 6 kan de Commissie naast de deelname van personeel uit derde landen aan de in lid 3 bedoelde workshops, ontmoetingen en studiedagen opleidingsacties op het grondgebied van een derde land en operationele steunmaatregelen in derde landen tot 70% financieren.

Artikel 8 Uitvoering, follow-up en evaluatie

1. Acties in het kader van het programma kunnen worden voorgesteld door de lidstaten of de Commissie; worden aangehouden acties die het meest stroken met de in artikel 2 genoemde doelstellingen. De Commissie is verantwoordelijk voor het beheer en de uitvoering van het programma in samenwerking met de lidstaten, die haar per jaar maximaal een project inzake opleiding (workshops, ontmoetingen en studiedagen als bedoeld in artikel 3, lid 2, sub b)) voorstellen, ongeacht eventuele bijkomende projecten inzake stages en uitwisselingen of bijstand.

Met het oog op de uitvoering van het programma evalueert en selecteert de Commissie de door de lidstaten ingediende projecten, evenals de projecten die uit haar initiatief voortvloeien, aan de hand van de volgende criteria:

- overeenstemming met de doelstellingen van het programma;

- de Europese dimensie, met inbegrip van het aspect samenwerking met, met name, Europol en de ECB;

- complementariteit met andere voltooide, lopende of nog uit te voeren projecten;

- vermogen van de organisator om het project uit te voeren;

- hoedanigheid van het project;

- hoogte van de gevraagde subsidie en afstemming ervan op de verwachte resultaten;

- invloed van de verwachte resultaten op de doelstellingen van het programma.

2. De begunstigden van de aangehouden projecten dienen een jaarverslag in bij de Commissie.

3. Na voltooiing van de projecten evalueert de Commissie de wijze waarop zij werden uitgevoerd en de invloed ervan, teneinde te bepalen of de aanvankelijk gestelde doelstellingen zijn bereikt.

4. Uiterlijk op 31 december 2004 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een extern evaluatieverslag over de deugdelijkheid, de doeltreffendheid en de uitwerking van het programma in.

5. Na de uitvoering van het programma en uiterlijk op 30 juni 2006 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een gedetailleerd verslag in over de uitvoering en de resultaten van het programma, en met name over de toegevoegde waarde van de financiële bijstand van de Gemeenschap.

Bovendien zal de Commissie uiterlijk op 30 juni 2005 een mededeling over de wenselijkheid om dit programma voort te zetten en aan te passen, vergezeld van een passend voorstel, uitbrengen.

Artikel 9 Inwerkingtreding

Dit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2002.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De Voorzitter