Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake meststoffen

(ingediend door de Commissie)

inhoudsopgave

TOELICHTING

1. Algemene opmerkingen

1.1. Beleid

1.2. Betrokken richtlijnen

1.3. Redactionele methode en structuur

1.3.1. Aanbevelingen van SLIM

1.3.2. Structuur

1.4. Cadmium

1.4.1. Probleemstelling

1.4.2. Strategie

2. Specifieke opmerkingen

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake meststoffen

BIJLAGE I - Lijst van de typen EG-meststoffen

A. Anorganische enkelvoudige meststoffen met primaire nutriënten

A.1. Stikstofmeststoffen

A.2. Fosfaatmeststoffen

A.3. Kalimeststoffen

B. Anorganische samengestelde meststoffen met primaire nutriënten

B.1. NPK-meststoffen

B.2. NP-meststoffen

B.3. NK-meststoffen

B.4. PK-meststoffen

C. Anorganische vloeibare meststoffen

C.1. Enkelvoudige vloeibare meststoffen

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen

D. Anorganische meststoffen met secundaire nutriënten

E. Anorganische meststoffen met micronutriënten

E.1. Meststoffen die slechts één micronutriënt bevatten

E.1.1. Boor

E.1.2. Kobalt

E.1.3. Koper

E.1.4. IJzer

E.1.5. Mangaan

E.1.6. Molybdeen

E.1.7. Zink

E.2. Minimumgehalte aan micronutriënten in massapercenten van de meststof

E.3. Lijst van de toegelaten organische chelaat- en complexvormers voor micronutriênten

BIJLAGE II - Toleranties

1. Anorganische enkelvoudige meststoffen met primaire nutriënt -

Absolute waarden in massapercenten, uitgedrukt in N, P2O5, K2O, MgO, Cl

2. Anorganische samengestelde meststoffen met primaire nutriënten

3. Secundaire nutriënten in meststoffen

4. Micronutriënten in meststoffen

BIJLAGE III - Technische bepalingen voor meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte

1. KENMERKEN VAN EN GRENSWAARDEN VOOR ENKELVOUDIGE MESTSTOFFEN

OP BASIS VAN AMMONIUMNITRAAT EN MET EEN HOOG STIKSTOFGEHALTE

2. BESCHRIJVING VAN DE DETONATIEPROEF VOOR MESTSTOFFEN OP BASIS VAN AMMONIUMNITRAAT EN MET EEN HOOG STIKSTOFGEHALTE

3. METHODEN OM TE CONTROLEREN OF AAN DE IN DE BIJLAGEN III.1 EN III.2 GESPECIFICEERDE GRENSWAARDEN WORDT VOLDAAN

4. BEPALING VAN DE DETONATIEGEVOELIGHEID

BIJLAGE IV - Bemonsterings- en analysemethoden

A. BEMONSTERINGSMETHODE VOOR DE CONTROLE VAN MESTSTOFFEN

1. DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED

2. MONSTERNEMERS

3. DEFINITIES

4. APPARATUUR

5. KWANTITATIEVE VEREISTEN

6. INSTRUCTIES BETREFFENDE DE BEMONSTERING, DE BEREIDING EN DE VERPAKKING VAN DE MONSTERS

7. VERPAKKING VAN DE EINDMONSTERS

8. BEMONSTERINGSRAPPORT

9. BESTEMMING VAN DE MONSTERS

B. ANALYSEMETHODEN VOOR MESTSTOFFEN

ALGEMENE OPMERKINGEN

ALGEMENE BEPALINGEN VOOR DE ANALYSEMETHODEN VOOR MESTSTOFFEN

Methode 1 - BEREIDING VAN HET MONSTER, BESTEMD VOOR DE ANALYSE

Methoden 2 - STIKSTOF

Methode 2.1 - BEPALING VAN AMMONIUMSTIKSTOF

Methoden 2.2 - BEPALING VAN NITRAAT- EN AMMONIUMSTIKSTOF

Methode 2.2.1 - BEPALING VAN NITRAAT- EN AMMONIUMSTIKSTOF VOLGENS ULSCH

Methode 2.2.2 - BEPALING VAN NITRAAT- EN AMMONIUMSTIKSTOF VOLGENS ARND

Methode 2.2.3 - BEPALING VAN NITRAAT- EN AMMONIUMSTIKSTOF VOLGENS DEVARDA

Methoden 2.3 - BEPALING VAN STIKSTOF TOTAAL

Methode 2.3.1 - BEPALING VAN STIKSTOF TOTAAL IN NITRAATVRIJE KALKSTIKSTOF

Methode 2.3.2 - BEPALING VAN STIKSTOF TOTAAL IN NITRAATHOUDENDE KALKSTIKSTOF

Methode 2.3.3 - BEPALING VAN STIKSTOF TOTAAL IN UREUM

Methode 2.4 - BEPALING VAN CYAANAMIDESTIKSTOF

Methode 2.5 - FOTOMETRISCHE BEPALING VAN BIUREET IN UREUM

Methoden 2.6 - BEPALING VAN DE GEHALTEN AAN STIKSTOF IN VERSCHILLENDE BINDINGSVORMEN, INDIEN ZIJ NAAST ELKAAR VOORKOMEN

Methode 2.6.1 - BEPALING VAN DE GEHALTEN AAN STIKSTOF IN MESTSTOFFEN DIE NITRAATSTIKSTOF, AMMONIUMSTIKSTOF, UREUMSTIKSTOF EN CYAANAMIDESTIKSTOF BEVATTEN

Methode 2.6.2 - BEPALING VAN DE GEHALTEN AAN STIKSTOF IN MESTSTOFFEN DIE UITSLUITEND NITRAATSTIKSTOF, AMMONIUMSTIKSTOF EN UREUMSTIKSTOF BEVATTEN

Methoden 3 - FOSFOR

Methoden 3.1 - EXTRACTIES

Methode 3.1.1 - EXTRACTIE VAN FOSFOR OPLOSBAAR IN MINERAALZUUR

Methode 3.1.2 - EXTRACTIE VAN FOSFOR OPLOSBAAR IN 2 % MIERENZUUR (20 g/l)

Methode 3.1.3 - EXTRACTIE VAN FOSFOR OPLOSBAAR IN 2 % CITROENZUUR (20 g/l)

Methode 3.1.4 - EXTRACTIE VAN FOSFOR OPLOSBAAR IN NEUTRAAL AMMONIUMCITRAAT

Methoden 3.1.5 - EXTRACTIE VAN FOSFOR OPLOSBAAR IN ALKALISCH

AMMONIUMCITRAAT

Methode 3.1.5.1 - Extractie volgens Petermann bij 65 °C

Methode 3.1.5.2 - Extractie volgens Petermann bij kamertemperatuur

Methode 3.1.5.3 - Extractie van fosfor, oplosbaar in alkalisch ammoniumcitraat volgens Joulie

Methode 3.1.6 - EXTRACTIE VAN FOSFOR, OPLOSBAAR IN WATER

Methode 3.2 - BEPALING VAN FOSFOR IN EXTRACTEN (Gravimetrische methode met chinolinefosformolybdaat)

Methoden 4 - KALIUM

Methode 4.1 - BEPALING VAN HET GEHALTE AAN IN WATER OPLOSBAAR KALIUM

Methode 5

Methoden 6 - CHLOOR

Methode 6.1 - BEPALING VAN CHLOOR VAN CHLORIDEN BIJ AFWEZIGHEID VAN ORGANISCHE STOF

Methoden 7 - FIJNHEID

Methode 7.1 - BEPALING VAN DE FIJNHEID VOLGENS DE DROGE METHODE

Methode 7.2 - BEPALING VAN DE FIJNHEID VAN ZACHTE NATUURFOSFATEN

Methoden 8 - SECUNDAIRE NUTRIËNTEN

Methode 8.1 - EXTRACTIE VAN CALCIUM TOTAAL, MAGNESIUM TOTAAL, NATRIUM TOTAAL EN ZWAVEL TOTAAL IN DE VORM VAN SULFATEN

Methode 8.2 - EXTRACTIE VAN IN VERSCHILLENDE VORMEN AANWEZIG ZWAVEL TOTAAL

Methode 8.3 - EXTRACTIE VAN IN WATER OPLOSBAAR CALCIUM, MAGNESIUM, NATRIUM EN ZWAVEL IN DE VORM VAN SULFATEN

Methode 8.4 - EXTRACTIE VAN IN WATER OPLOSBARE ZWAVEL DIE IN VERSCHILLENDE VORMEN AANWEZIG IS

Methode 8.5 - EXTRACTIE EN KWANTITATIEVE ANALYSE VAN ELEMENTAIRE ZWAVEL

Methode 8.6 - MANGANIMETRISCHE BEPALING VAN HET GEËXTRAHEERD CALCIUM NA NEERSLAAN IN DE VORM VAN OXALAAT

Methode 8.7 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MAGNESIUM MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE

Methode 8.8 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MAGNESIUM MET BEHULP VAN COMPLEXOMETRIE

Methode 8.9 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN SULFATEN

Methode 8.10 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN HET GEËXTRAHEERDE NATRIUM

Methoden 9 - MICRONUTRIËNTEN MET EEN GEHALTE VAN MINDER DAN OF GELIJK AAN 10 %

Methode 9.1 - EXTRACTIE VAN MICRONUTRIËNTEN TOTAAL

Methode 9.2 - EXTRACTIE VAN IN WATER OPLOSBARE MICRONUTRIËNTEN

Methode 9.3 - VERWIJDERING VAN ORGANISCHE VERBINDINGEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN

Methode 9.4 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MICRONUTRIËNTEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE (algemene werkwijze)

Methode 9.5 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN BOOR IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN SPECTROMETRISCHE METHODE MET AZOMETHINE-H

Methode 9.6 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN KOBALT IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE

Methode 9.7 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN KOPER IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE

Methode 9.8 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN IJZER IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE

Methode 9.9 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MANGAAN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE

Methode 9.10 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MOLYBDEEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN SPECTROMETRIE VAN EEN COMPLEX MET AMMONIUMTHIOCYANAAT

Methode 9.11 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN ZINK IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE

Methoden 10 - MICRONUTRIËNTEN MET EEN GEHALTE VAN MEER DAN 10 %

Methode 10.1 - EXTRACTIE VAN MICRONUTRIËNTEN TOTAAL

Methode 10.2 - EXTRACTIE VAN IN WATER OPLOSBARE MICRONUTRIËNTEN

Methode 10.3 - VERWIJDERING VAN ORGANISCHE VERBINDINGEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN

Methode 10.4 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MICRONUTRIËNTEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE (algemene werkwijze)

Methode 10.5 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN BOOR IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN TITRATIEMETHODE (ACIDIMETRISCH)

Methode 10.6 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN KOBALT IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN GRAVIMETRISCHE METHODE MET 1-NITROSO-2-NAFTOL

Methode 10.7 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN KOPER IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN TITRATIEMETHODE

Methode 10.8 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN IJZER IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE

Methode 10.9 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MANGAAN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN TITRATIEMETHODE MET PERMANGANAAT

Methode 10.10 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MOLYBDEEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN GRAVIMETRISCHE METHODE MET BEHULP VAN 8-HYDROXYCHINOLINE

Methode 10.11 - KWANTITATIEVE ANALYSE VAN ZINK IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE

bijlage V

A. Lijst van documenten die door de fabrikanten of hun vertegenwoordigers moeten worden geraadpleegd om een technisch dossier samen te stellen voor de opname van een nieuw type meststof in bijlage I van deze verordening

B. Normen inzake de accreditering van de laboratoria die bevoegd en gemachtigd zijn tot de nodige dienstverlening om te controleren of EG-meststoffen aan de voorschriften van deze verordening en de bijlagen ervan voldoen

EFFECTBEOORDELINGSFORMULIER - EFFECT VAN HET VOORSTEL OP HET BEDRIJFSLEVEN, MET NAME OP HET MIDDEN- EN KLEINBEDRIJF (MKB)

TOELICHTING

1. Algemene opmerkingen

1.1. Beleid

In de context van een Europa van de burgers hecht de Commissie veel belang aan de vereenvoudiging en verduidelijking van het Gemeenschapsrecht om het toegankelijker te maken voor de gewone burger, zodat deze nieuwe kansen krijgt en gebruik kan maken van de specifieke rechten die het Gemeenschapsrecht hem verleent.

Dit doel kan niet worden verwezenlijkt zolang talloze bepalingen die meermaals zijn gewijzigd, versnipperd zijn zodat zij gedeeltelijk in het originele instrument en gedeeltelijk in latere wijzigingen moeten worden gezocht. Om na te gaan wat de geldende regels zijn, is derhalve aanzienlijk onderzoekswerk vereist, waarbij vele verschillende instrumenten moeten worden vergeleken.

Om deze reden is een consolidering van meermaals gewijzigde regels essentieel om het Gemeenschapsrecht duidelijk en doorzichtig te maken.

1.2. Betrokken richtlijnen

Het bijgevoegde voorstel van de Commissie is een omwerking van richtlijnen van de Raad en de Commissie betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake meststoffen. Het voegt de volgende richtlijnen:

- Richtlijn 76/116/EEG van de Raad van 18 december 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake meststoffen;

- Richtlijn 80/876/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte;

- Richtlijn 87/94/EEG van de Commissie van 8 december 1986 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake methoden ter controle van de kenmerken, de grenswaarden en de detonatiegevoeligheid van enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met hoog stikstofgehalte;

- Richtlijn 77/535/EEG van de Commissie van 22 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de bemonsterings- en analysemethoden voor meststoffen,

en ook de verschillende wijzigingen en aanpassingen ervan aan de vooruitgang van de techniek (zie eerste overweging van het bijgevoegde voorstel) samen tot een enkele tekst.

1.3. Redactionele methode en structuur

1.3.1. Aanbevelingen van SLIM

De werkgroep SLIM II van de Commissie heeft in haar eindverslag van 27 oktober 1997 aanbevelingen gedaan over wat in de vereenvoudigde wetgeving inzake meststoffen moet worden opgenomen. Hierover en ook over alle andere relevante punten zijn uitvoerige besprekingen gevoerd door de werkgroep Meststoffen (hierna de werkgroep genoemd) van de Commissie, waarin deskundigen uit de lidstaten en uit het bedrijfsleven in 13 vergaderdagen tussen maart 1998 en december 2000 hun advies hebben uitgebracht. Bij de uitvoering van dit advies moesten wetenschappelijke, juridische en pragmatische overwegingen meespelen. De aanbevelingen van SLIM om in de omwerking bepaalde kwesties aan te pakken, zijn als volgt in aanmerking genomen:

a) Oprichting van een ad-hocgroep om de Commissie te adviseren.

Met het oog op een zo groot mogelijke flexibiliteit wordt voorgesteld dit door de werkgroep Meststoffen geval per geval te laten organiseren. Artikel 32 van de omwerking bevat informatie over de wijze waarop een voorstel betreffende meststoffen bij de Commissie moet worden ingediend.

b) Criteria voor de besluitvorming over nieuwe typen meststoffen (incl. organische meststoffen).

Zie artikel 14.

c) Eisen voor de toevoeging van typen meststoffen aan de lijst.

Zie artikel 14.

d) Eis voor mengmeststoffen met betrekking tot de compatibiliteit.

Dit maakt impliciet deel uit van artikel 14.

e) Eisen voor peer review van dossiers van nieuwe typen meststoffen uit het oogpunt van veiligheid en gezondheid.

Dit maakt impliciet deel uit van artikel 14. De werkgroep zal bepalen voor welke voorstellen een peer review moet worden verricht.

f) Voorwaarden voor de toevoeging van nieuwe groepen meststoffen.

De werkgroep heeft besloten dat typen meststoffen van nieuwe groepen meststoffen (bv. organische meststoffen) pas na de goedkeuring van deze omwerking in aanmerking zullen worden genomen en artikel 14 voorziet in de noodzaak tot vaststelling van testmethoden.

g) Controle door een netwerk van geaccrediteerde laboratoria en rapportering.

Zie de desbetreffende bepalingen in artikel 30 en overweging nr. 9.

h) Studiegroep inzake cadmium.

Deze groep is niet in het kader van de omwerking, maar van de werkgroep Meststoffen opgericht om overleg en besprekingen met de lidstaten en betrokken partijen mogelijk te maken. Zie de overgangsbepalingen in artikel 33.

i) Mengmeststoffen.

Zie artikel 9, onder a), laatste streepje. De technische bepalingen voor de identificatie van nutriënten zijn van toepassing.

1.3.2. Structuur

Deze omwerking is zo gestructureerd dat alle technische specificaties zoveel mogelijk uit het dispositief verdwijnen en in plaats daarvan in de bijlagen worden opgenomen. Het was immers de bedoeling het dispositief zo algemeen mogelijk te houden. Een omwerking volgens de "nieuwe aanpak" zou het zeker nog eenvoudiger hebben gemaakt, maar dat was niet het advies van de SLIM-groep en op dit ogenblik is er blijkbaar ook niet genoeg overeenstemming over alle vereiste normen voor de analyses. Er zijn evenwel bepalingen opgenomen (artikel 29, lid 4) om de toekomstige aanpassing aan de vooruitgang van de techniek volgens de "nieuwe aanpak" te stimuleren.

In dit ontwerp worden gemeenschappelijke en specifieke bepalingen van elkaar gescheiden. De specifieke bepalingen zijn ingedeeld naar de belangrijkste groepen meststoffen die momenteel in de wetgeving zijn opgenomen. Hierdoor wordt het vrij eenvoudig deze wetgeving te gebruiken en er andere mogelijke groepen meststoffen (bv. organische meststoffen) aan toe te voegen zonder het hele instrument opnieuw te moeten herstructureren.

De technische bijlagen zijn uit de oorspronkelijke richtlijnen gecompileerd en anders gerangschikt. De werkgroep heeft de bijlagen herzien en er enkele wijzigingen in aangebracht. Met name de technische specificaties met betrekking tot het gehalte aan nutriënten zijn ongewijzigd gebleven en alle toleranties zijn in de bijlage geplaatst. Ook is besloten dat in de toekomst een grondiger herziening van de specifieke technische voorschriften zal moeten plaatsvinden om ze aan de stand van de techniek op het gebied van de analyse van meststoffen aan te passen. Uit de ervaring van sommige lidstaten met hun nationale wetgeving inzake meststoffen is echter gebleken dat dit verscheidene jaren in beslag zal nemen. Daarom is besloten die aanpassing van deze omwerking gescheiden te houden.

Als juridisch instrument is voor een verordening gekozen. De reden daarvoor zijn de talrijke aanpassingen aan de stand van de techniek die deze wetgeving reeds heeft en nog zal ondergaan. Voorts houdt een verordening voor de fabrikanten directe en nauwkeurige voorschriften in die tegelijkertijd en op dezelfde wijze in de hele Gemeenschap moeten worden nageleefd. Zij vergemakkelijkt derhalve de taken van de lidstaten en het bedrijfsleven en bevordert een uniforme toepassing van die voorschriften binnen de interne markt.

1.4. Cadmium

1.4.1. Probleemstelling

Onvrijwillige cadmiumgehalten in minerale meststoffen zijn een probleem, vooral voor Oostenrijk, Finland en Zweden, die sinds hun toetreding tot de Gemeenschap en tot 31 december 2001 het in de handel brengen van EG-meststoffen met een cadmiumgehalte boven hun nationale drempels mogen beperken. Op Europees niveau bestaan er geen grenswaarden, vandaar dat de Europese wetgeving inzake meststoffen momenteel niet volledig is geharmoniseerd. De Commissie heeft zich in 1998 voorgenomen dit probleem vóór eind 2001 op te lossen en heeft samen met de lidstaten een programma opgesteld en uitgevoerd om het risico van cadmium in meststoffen te beoordelen.

1.4.2. Strategie

Zodra het risicobeoordelingsprogramma is beëindigd, zal de Commissie een voorstel doen voor eventuele, op communautair niveau te nemen maatregelen.

Dit voorstel pakt het cadmiumprobleem dus niet aan, maar is eerder beperkt tot het technische proces van de omwerking van de huidige wetgeving. Het zou derhalve snel moeten kunnen worden goedgekeurd, temeer daar het voorziet in een overgangsperiode van twee jaar waarin het cadmiumprobleem kan worden opgelost. Nadien zal een soortgelijke herziening voor andere verontreinigende stoffen plaatsvinden indien de aanwezigheid ervan schadelijke gevolgen heeft voor de gezondheid van mens, dier of plant of voor het milieu.

2. Specifieke opmerkingen

De structuur van de omwerking is zoals aangegeven in de inhoudsopgave.

De tekst is grotendeels overgenomen uit de oude richtlijnen, maar is anders gestructureerd. Alle artikelen van de oude richtlijnen werden gebruikt, behalve wanneer ze meer dan eens voorkwamen. Waar mogelijk is de formulering van de oude richtlijnen aangehouden.

Artikel 2

Van de belangrijkste termen worden definities gegeven die meestal overeenkomen met de definities die door CEN worden gebruikt; in sommige gevallen werden ze op advies van de werkgroep van deskundigen gewijzigd.

Artikel 3

De benaming "EG-meststof" is voorbehouden voor meststoffen die aan deze verordening voldoen.

Artikel 4

De nadruk wordt gelegd op de verantwoordelijkheid van de persoon die de meststof in de handel brengt.

Artikel 5

Dit artikel is een toelichting van het beginsel van vrij verkeer binnen de interne markt.

Artikel 6

Hierin zijn de artikelen van de oude richtlijnen opgenomen die algemene voorschriften bevatten voor de aangifte van diverse soorten nutriënten.

Artikelen 7 tot en met 12

De etiketterings- en verpakkingsvoorschriften zijn bijna ongewijzigd overgenomen uit de oude richtlijnen.

Artikel 13

Dit artikel heeft betrekking op de toleranties voor het aangegeven gehalte aan nutriënten. In bijlage II van deze verordening wordt duidelijk gemaakt dat de toleranties alleen bedoeld zijn als negatieve waarden. Lid 2 wijst op de verplichtingen van de fabrikanten. Lid 3 is overgenomen uit de technische bijlage III van Richtlijn 76/116/EEG.

Artikel 14

Dit artikel bepaalt aan welke algemene eisen een type meststof moet voldoen om in bijlage I te worden opgenomen en schrijft expliciet voor dat analysemethoden moeten worden voorgesteld.

Artikel 15

De vrijwaringclausule maakte tot dusver alleen deel uit van Richtlijn 80/876/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte. Nu is zij van toepassing op de gehele communautaire wetgeving inzake meststoffen.

Artikelen 16 tot en met 19

Hierin zijn voor de aangegeven specifieke typen meststoffen bepalingen opgenomen inzake toepassingsgebied, aangifte en identificatie. Zij zijn overgenomen uit de oude richtlijnen met enkele wijzigingen ter vereenvoudiging en verduidelijking.

Artikelen 20 en 21

Hierin worden zoals in de artikelen 16 tot en met 19 bijzondere eisen gesteld voor specifieke typen meststoffen.

Artikelen 22 en 23

Idem.

Artikel 24

Zoals in de vorige richtlijn.

Artikelen 25 tot en met 28

Het toepassingsgebied werd uitgebreid van enkelvoudige tot samengestelde meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte om rekening te houden met de nieuwe marktsituatie. Volgens de oude wetgeving golden er voor samengestelde meststoffen geen detonatieproeven, zodat een leemte werd gecreëerd die de lidstaten om veiligheidsredenen wensten aan te vullen.

Vandaar dat de lidstaten nu ook voor samengestelde meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte een detonatieproef kunnen eisen. Als een EG-meststof aan de in bijlage III van deze verordening beschreven detonatieproef voldoet, zouden daarvoor minder strenge nationale bepalingen moeten gelden, vooral wat de opslag ervan betreft.

Artikel 29

Dit artikel over de naleving bepaalt dat, waar mogelijk, Europese normen moeten worden gebruikt om de analysemethoden aan de vooruitgang van de techniek aan te passen en zo de nieuwe aanpak voor de toekomstige wetgeving in deze sector te hanteren.

Artikel 30

Dit artikel is nieuw en creëert een beter kader voor analyse en beproeving. De SLIM-groep en de lidstaten hebben het noodzakelijk geacht om voor laboratoria een kwaliteitsborgingssysteem in te voeren. Gezien de verschillende situaties in de lidstaten zijn tevens overgangsmaatregelen genomen (zie artikel 34).

Artikel 31

Bepaalt hoe een aanvraag moet worden ingediend om een nieuw type meststof in bijlage I op te nemen.

Artikel 32

De relevante comitologie overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad.

Artikelen 33 en 34

Overgangsbepalingen, deels uit bestaande richtlijnen en deels zoals aangegeven in artikel 30. De in artikel 33 vermelde afwijking voor Oostenrijk, Finland en Zweden is verlengd tot en met 31 december 2004 om voldoende tijd te gunnen voor het nemen van communautaire maatregelen inzake cadmium.

Artikelen 35 tot en met 38

Slotbepalingen.

2001/0212 (COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

inzake meststoffen

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,

Gezien het voorstel van de Commissie [1],

[1] PB C ... van ..., blz. ...

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité [2],

[2] PB C ... van ..., blz. ...

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag [3],

[3] PB C ... van ..., blz. ...

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Richtlijn 76/116/EEG van de Raad van 18 december 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake meststoffen [4], laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/97/EG van het Europees Parlement en de Raad [5], Richtlijn 80/876/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte [6], gewijzigd bij Richtlijn 97/63/EG van het Europees Parlement en de Raad [7], Richtlijn 87/94/EEG van de Commissie van 8 december 1986 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake methoden ter controle van de kenmerken, de grenswaarden en de detonatiegevoeligheid van enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte [8], gewijzigd bij Richtlijn 88/126/EEG [9], en Richtlijn 77/535/EEG van de Commissie van 22 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de bemonsterings- en analysemethoden voor meststoffen [10], laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/8/EG [11], zijn herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd. Overeenkomstig de mededeling "Eenvoudiger regelgeving voor de interne markt" [12] (SLIM) van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement en het actieplan voor de interne markt [13] dienen deze richtlijnen ter wille van de duidelijkheid te worden ingetrokken en door een enkel rechtsinstrument te worden vervangen.

[4] PB L 24 van 30.1.1976, blz. 21.

[5] PB L 18 van 23.1.1999, blz. 60.

[6] PB L 250 van 23.9.1980, blz. 7.

[7] PB L 335 van 6.12.1997, blz. 15.

[8] PB L 38 van 7.2.1987, blz. 1.

[9] PB L 63 van 9.3.1988, blz. 12.

[10] PB L 213 van 22.8.1977, blz. 1.

[11] PB L 86 van 20.4.1995,blz. 41.

[12] COM(96) 204 def.

[13] CSE(97) 1 def.

(2) De communautaire wetgeving inzake meststoffen is inhoudelijk zeer technisch. Een verordening is derhalve het meest geschikte rechtsinstrument, omdat zij de fabrikanten en importeurs rechtstreeks gedetailleerde voorschriften oplegt die tegelijkertijd en op dezelfde wijze in de gehele Gemeenschap moeten worden nageleefd.

(3) Meststoffen moeten in elke lidstaat bepaalde technische kenmerken bezitten die in dwingende voorschriften zijn vastgelegd. Deze voorschriften, die met name betrekking hebben op de samenstelling en definiëring van de typen meststoffen, de aanduiding van deze typen en de identificatie en verpakking ervan, verschillen van lidstaat tot lidstaat. Door hun uiteenlopend karakter belemmeren zij het handelsverkeer in de Gemeenschap. Zij moeten derhalve worden geharmoniseerd.

(4) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden, te weten zorg dragen voor de interne markt voor meststoffen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt als er geen gemeenschappelijke technische criteria zijn, en deze doelstellingen derhalve wegens de omvang van het optreden beter op communautair niveau kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(5) Hiertoe is het noodzakelijk op communautair niveau de aanduiding, definiëring en samenstelling van EG-meststoffen te regelen.

(6) Voor deze meststoffen moeten ook communautaire voorschriften worden vastgesteld inzake de identificatie en de etikettering ervan, alsmede inzake de sluiting van de desbetreffende verpakkingen.

(7) Op communautair niveau moet een procedure worden vastgesteld voor het geval dat een lidstaat het noodzakelijk acht het in de handel brengen van EG-meststoffen te beperken.

(8) Naargelang van de toegepaste fabricagetechnieken of grondstoffen kan de productie van meststoffen lichte of sterke schommelingen ondergaan. Voorts kunnen bij de bemonstering en analyse ook afwijkingen voorkomen. Het is derhalve noodzakelijk op de aangegeven gehalten aan nutriënten toleranties toe te staan. Deze toleranties mogen in het belang van de gebruikers in de land- of tuinbouw bepaalde grenzen niet overschrijden.

(9) Vakbekwame laboratoria dienen officiële controles uit te voeren om na te gaan of de EG-meststoffen aan de voorschriften van deze verordening inzake kwaliteit en samenstelling voldoen.

(10) Ammoniumnitraat is het hoofdbestanddeel van een reeks producten waarvan sommige als meststof en andere als explosief worden gebruikt. Gezien de bijzondere aard van meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte en de daaruit voortvloeiende eisen inzake openbare veiligheid, de gezondheid en de bescherming van werknemers, is het noodzakelijk aanvullende communautaire voorschriften voor EG-meststoffen van dit type vast te stellen.

(11) Sommige van deze producten kunnen gevaarlijk zijn en kunnen in bepaalde gevallen voor andere doeleinden worden gebruikt dan die waarvoor zij bestemd zijn, waardoor de veiligheid van personen en goederen in gevaar kan komen. De lidstaten mag derhalve niet de mogelijkheid worden ontnomen passende maatregelen te treffen om een dergelijk gebruik te voorkomen.

(12) Met het oog op de openbare veiligheid is het van bijzonder belang op communautair niveau de kenmerken en eigenschappen vast te stellen aan de hand waarvan EG-meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte worden onderscheiden van ammoniumnitraatsoorten die worden gebruikt bij de vervaardiging van explosieven.

(13) EG-meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte moeten bepaalde kenmerken vertonen om te garanderen dat zij geen gevaar opleveren. De lidstaten moeten dergelijke meststoffen voor of na het in de handel brengen aan een detonatieproef kunnen onderwerpen. Een EG-meststof die aan de detonatieproef voldoet, dient aan minder strenge bepalingen te worden onderworpen, met name wat de opslag ervan betreft.

(14) Er dienen voorschriften inzake de methoden van gesloten temperatuurcycli te worden vastgesteld, hoewel deze methoden niet noodzakelijk alle omstandigheden simuleren die zich tijdens het vervoer en de opslag kunnen voordoen.

(15) Meststoffen kunnen worden verontreinigd door stoffen die potentiële risico's inhouden voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu. Het ongewenste cadmiumgehalte in minerale meststoffen is de eerste van dergelijke stoffen die door de Commissie zal worden aangepakt. Waar nodig zal voor andere verontreinigende stoffen soortgelijk onderzoek worden verricht.

(16) Het is wenselijk een procedure vast te stellen die moet worden gevolgd door elke fabrikant of diens vertegenwoordiger die een nieuw type meststof in bijlage I wil laten opnemen om daarvoor de aanduiding "EG-MESTSTOF" te kunnen gebruiken. Deze procedure moet onder meer de indiening omvatten van een technisch dossier bij een nationale instantie die optreedt als rapporteur voor het dossier.

(17) Daar de nodige maatregelen ter uitvoering van deze verordening maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [14], dienen deze maatregelen volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van genoemd besluit te worden vastgesteld.

[14] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(18) De lidstaten dienen de sancties op schendingen van de bepalingen van deze verordening vast te stellen,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TIteL I ALGEMENE BEPALINGEN

Hoofdstuk I Werkingssfeer en Definities

Artikel 1

Deze verordening is van toepassing op producten die als meststoffen met de aanduiding "EG-meststof" in de handel worden gebracht.

Artikel 2

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) "meststof": een materiaal met als belangrijkste functie de levering van nutriënten aan planten.

b) "primaire nutriënt": uitsluitend de elementen stikstof, fosfor en kalium.

c) "secundaire nutriënt": de elementen calcium, magnesium, natrium en zwavel.

d) "micronutriënten": de elementen boor, kobalt, koper, ijzer, mangaan, molybdeen en zink, die in kleine hoeveelheden vergeleken met die voor primaire en secundaire nutriënten essentieel zijn voor de groei van planten.

e) "anorganische meststof": een meststof waarin de aangegeven nutriënten voorkomen in de vorm van mineralen die door fysische en/of chemische industriële processen zijn verkregen. Calciumcyaanamide, ureum en de condensatie- en associatieproducten ervan kunnen per definitie als anorganische meststoffen worden ingedeeld.

f) "chelaatvormige micronutriënt": een micronutriënt die gebonden is aan een van de in deel E.3.1 van bijlage I vermelde organische moleculen.

g) "complexvormige micronutriënt": een micronutriënt die gebonden is aan een van de in deel E.3.2 van bijlage I vermelde moleculen.

h) "tyye meststoffen": meststoffen met dezelfde typeaanduiding, zoals vermeld in bijlage I.

i) "enkelvoudige meststof": een stikstof-, fosfaat- of kalimeststof met een aan te geven gehalte aan slechts een van de primaire nutriënten.

j) "samengestelde meststof": een meststof met een aan te geven gehalte aan ten minste twee van de primaire nutriënten, die langs chemische weg, door mengen of door een combinatie van beide is verkregen.

k) "complexe meststof": een samengestelde meststof, verkregen door chemische reactie, door oplossing, of in de vaste fase door verkorreling, met een aan te geven gehalte aan ten minste twee van de primaire nutriënten. In de vaste fase bevat elke korrel alle nutriënten in hun aangegeven samenstelling.

l) "mengmeststof": een meststof, verkregen door droog mengen van verschillende meststoffen, zonder chemische reactie.

m) "bladmeststof": een meststof die bedoeld is om op de bladeren van een gewas te worden gebracht, waarbij de nutriënten door de bladeren worden opgenomen.

n) "vloeibare meststof": een meststof in suspensie of oplossing.

o) "meststof in oplossing": een vloeibare meststof die geen vaste deeltjes bevat.

p) "meststof in suspensie": een meststof met twee fasen waarbij vaste deeltjes in de waterfase gesuspendeerd blijven.

q) "aangifte": opgave van de hoeveelheid nutriënten of oxiden ervan, met inbegrip van hun vorm en oplosbaarheid, die binnen gespecificeerde toleranties wordt gewaarborgd.

r) "aan te geven gehalte": het gehalte aan een nutriënt of oxide ervan, dat krachtens de communautaire wetgeving mag of moet worden vermeld op een etiket of document dat bij een EG-meststof behoort.

s) "tolerantie": de toegestane afwijking van de gemeten waarde van een gehalte aan een nutriënt ten opzichte van zijn aangegeven waarde.

t) "geharmoniseerde Europese norm": normen van de CEN (Europese Commissie voor Normalisering) die officieel door de Gemeenschap zijn erkend en waarvan de referenties in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen zijn gepubliceerd.

u) "verpakking": een verzegelbare houder die ter bewaring en bescherming en voor de behandeling en distributie van meststoffen wordt gebruikt en die niet meer dan 1 000 kg bevat.

v) "bulk": een meststof zonder verpakking zoals voorgeschreven in deze verordening.

w) "in de handel brengen": iedere levering, al dan niet tegen betaling, of opslag met het oog op de levering. Invoer van een meststof op het douanegebied van de Gemeenschap wordt voor de toepassing van deze verordening als in de handel brengen aangemerkt.

x) "fabrikant": de natuurlijke of rechtspersoon, inclusief de importeur, die een meststof in de handel brengt.

Hoofdstuk II In de handel brengen

Artikel 3

Een meststof die tot een in bijlage I vermeld type meststoffen behoort en aan de in deze verordening vastgestelde voorwaarden voldoet, mag als "EG-meststof" worden aangeduid.

De fabrikant mag de aanduiding "EG-meststof" niet gebruiken voor meststoffen die niet aan deze verordening voldoen.

Artikel 4

De fabrikant moet in de Gemeenschap zijn gevestigd en is verantwoordelijk voor de overeenstemming van de "EG-meststof" met de bepalingen van deze verordening.

Artikel 5

1. Onverminderd artikel 15 en andere communautaire wetgeving mogen de lidstaten het in de handel brengen van meststoffen die van de vermelding "EG-meststof" zijn voorzien en die aan deze verordening voldoen, niet verbieden, beperken of belemmeren om redenen die verband houden met samenstelling, identificatie, etikettering, verpakking of andere bepalingen in deze verordening.

2. Voor meststoffen die overeenkomstig deze verordening van de vermelding "EG-meststof" zijn voorzien, geldt een vrij verkeer binnen de Gemeenschap.

Artikel 6

1. Om aan de eisen van artikel 9 te voldoen, kunnen de lidstaten voorschrijven dat voor in de handel gebrachte meststoffen de gehalten aan stikstof, fosfor en kalium als volgt moeten worden vermeld:

a) stikstof uitsluitend in de vorm van het element (N);

b) fosfor en kalium uitsluitend in de vorm van het element (P, K);

c) fosfor en kalium uitsluitend in de vorm van het oxide (P2O5, K2O);

d) fosfor en kalium in beide vormen tegelijk.

Wanneer de mogelijkheid wordt gekozen om voor te schrijven dat de gehalten aan fosfor en kalium in de vorm van het element moeten worden aangegeven, moeten alle vermeldingen in de vorm van oxiden in de bijlagen worden uitgedrukt in de vorm van elementen en moeten de getallen worden omgerekend met behulp van de volgende formules:

a) fosfor (P) = fosforpentoxide (P2O5) ( 0,436;

b) kalium (K) = kaliumoxide (K2O) ( 0,830.

2. De lidstaten kunnen voorschrijven dat het gehalte aan calcium, magnesium, natrium en zwavel van meststoffen met secundaire nutriënten en, indien de voorwaarden van artikel 17 zijn vervuld, van meststoffen met primaire nutriënten die op hun grondgebied in de handel worden gebracht, wordt aangegeven:

a) hetzij in de vorm van het oxide (CaO, MgO, Na2O, SO3);

b) hetzij in de vorm van het element (Ca, Mg, Na, S);

c) hetzij in beide vormen.

Voor de omrekening van het gehalte aan calciumoxide, magnesiumoxide, natriumoxide en zwaveltrioxide in het calcium-, het magnesium-, het natrium- en het zwavelgehalte worden de volgende formules gebruikt:

a) calcium (Ca) = calciumoxide (CaO) ( 0,715;

b) magnesium (Mg) = magnesiumoxide (MgO) ( 0,603;

c) natrium (Na) = natriumoxide (Na2O) ( 0,742;

d) zwavel (S) = zwaveltrioxide (SO3) ( 0,400.

Voor de aangifte van het gehalte wordt het resultaat van de berekening afgerond tot op één decimaal.

3. De lidstaten kunnen niet verbieden dat een fabrikant een "EG-meststof" in beide in de leden 1 en 2 genoemde vormen etiketteert.

4. Het gehalte aan een of meer van de micronutriënten boor, kobalt, koper, ijzer, mangaan, molybdeen of zink in EG-meststoffen van de in de delen A, B, C en D van bijlage I vermelde typen wordt aangegeven indien:

a) deze micronutriënten zijn toegevoegd in hoeveelheden die ten minste gelijk zijn aan de in de delen E.2.2 en E.2.3 van bijlage I vermelde minimumwaarden;

b) de EG-meststof blijft voldoen aan de voorschriften van de delen A, B, C en D van bijlage I.

5. Wanneer de micronutriënten gebruikelijke bestanddelen zijn van de grondstoffen die voor toevoeging van de primaire (N, P, K) en secundaire (Ca, mg, Na, S) nutriënten worden gebruikt, is aangifte hiervan facultatief, mits deze micronutriënten aanwezig zijn in hoeveelheden die ten minste gelijk zijn aan de in de delen E.2.2 en E.2.3 van bijlage I vermelde minimumwaarden.

6. Het gehalte aan micronutriënten wordt als volgt aangegeven:

a) voor meststoffen van de in deel E.1 van bijlage I vermelde typen, volgens de voorschriften in kolom 6 van dat deel;

b) voor mengsels van onder a) bedoelde meststoffen die ten minste twee verschillende micronutriënten bevatten en die aan de voorschriften van deel E.2.1 van bijlage I voldoen, en voor meststoffen van de in de delen A, B, C en D van bijlage I vermelde typen door aangifte van:

i) het totaalgehalte, uitgedrukt als massapercentage van de meststof,

ii) het in water oplosbare gehalte, uitgedrukt als massapercentage van de meststof, wanneer dit gehalte ten minste de helft van het totaalgehalte bedraagt.

Wanneer een micronutriënt volledig oplosbaar is in water, wordt alleen het in water oplosbare gehalte aangegeven.

Wanneer een micronutriënt chemisch gebonden is aan een organisch molecuul, wordt het in de meststof aanwezige gehalte onmiddellijk na het in water oplosbare gehalte aangegeven als massapercentage van de meststof, gevolgd door het woord "chelaatvormer" of "complexvormer" met de naam van het organisch molecuul zoals vermeld in deel E.3 van bijlage I. De naam van het organisch molecuul mag worden vervangen door de afkorting.

Artikel 7

1. De fabrikanten voorzien EG-meststoffen van de in artikel 9 vermelde identificatiegegevens.

2. Bij verpakte meststoffen worden deze gegevens op de verpakking of op de daaraan bevestigde etiketten vermeld. Bij meststoffen in bulk worden deze gegevens op de begeleidende documenten vermeld.

Artikel 8

De lidstaten mogen op hun grondgebied, zonder de handel te belemmeren en onder de verantwoordelijkheid van de fabrikant, de dosisaanduidingen en gebruiksaanwijzingen verlangen die passen bij de bodemgesteldheid en de teelt waarvoor de meststof wordt gebruikt. Deze informatie moet duidelijk worden gescheiden van de in de artikelen 9, 19, 21 en 23 bedoelde verplichte vermeldingen.

Artikel 9

1. Onverminderd de bepalingen van andere communautaire regelingen mogen op de in artikel 7 bedoelde verpakkingen, etiketten en begeleidende documenten uitsluitend de volgende officiële vermeldingen betreffende de meststof voorkomen:

a) Verplichte vermeldingen

- De vermelding "EG-MESTSTOF" in hoofdletters;

- De aanvullende vermeldingen zoals genoemd in de artikelen 19, 21 of 23;

- De vermelding van de nutriënten moet zowel de voluit geschreven benaming als de benaming in chemische symbolen omvatten, zoals stikstof (N), fosfor (P), fosforpentoxide (P2O5), kalium (K), kaliumoxide (K2O), calcium (Ca), calciumoxide (CaO), magnesium (Mg), magnesiumoxide (MgO), natrium (Na), natriumoxide (Na2O), zwavel (S), zwaveltrioxide (SO3), boor (B), koper (Cu), kobalt (Co), ijzer (Fe), mangaan (Mn), molybdeen (Mo) en zink (Zn);

- Indien de meststof micronutriënten bevat die alle of gedeeltelijk een chemische verbinding vormen met een organisch molecuul, wordt de naam van de micronutriënt gevolgd door een van de volgende benamingen:

i) "chelaatvormer ..." (benaming of afkorting van de chelaatvormer zoals vermeld in deel E.3.1 van bijlage I),

ii) "complexvormer ..." (benaming van de complexvormer zoals vermeld in deel E.3.2 van bijlage I);

- De micronutriënten in de meststof, in de alfabetische volgorde van hun chemische symbolen: B, Co, Cu, Fe, Mn, Mo, Zn;

- De hoeveelheid vloeibare meststoffen, aangeduid in massa-eenheden. De aanduiding van de hoeveelheid vloeibare meststoffen in volume-eenheden of in massa-eenheden per volume-eenheden (kilogram per hectoliter of gram per liter) is facultatief;

- Netto- of brutomassa en facultatief netto- of brutovolume voor vloeibare meststoffen;

- Bij vermelding van de brutomassa of het brutovolume moet tevens de tarramassa c.q. het tarravolume worden vermeld;

- De naam of firmanaam of het handelsmerk en het adres van de fabrikant;

- Voor mengmeststoffen de vermelding "mengsel" na de typeaanduiding.

b) Facultatieve vermeldingen

- Zoals aangegeven in bijlage I;

- De specifieke aanwijzingen voor gebruik, opslag en behandeling van de meststof;

- Het merk van de fabrikant, het handelsmerk van het product en de handelsbenamingen.

De onder a) en b) bedoelde kenmerken mogen niet tegenstrijdig zijn en moeten duidelijk van elkaar gescheiden zijn.

2. Alle in lid 1 genoemde vermeldingen moeten duidelijk gescheiden zijn van de overige informatie op de verpakkingen, etiketten en begeleidende documenten.

3. Vloeibare meststoffen mogen slechts in de handel worden gebracht als door de fabrikant passende aanvullende instructies worden verstrekt. Deze instructies betreffen met name de opslagtemperatuur en de ongevallenpreventie tijdens de opslag.

Artikel 10

1. De etiketten of de gedrukte vermeldingen op de verpakking met de in artikel 9 beschreven gegevens moeten op een goed zichtbare plaats worden aangebracht. Aangehechte etiketten moeten deel uitmaken van de sluiting van de verpakking. Indien de sluiting geschiedt door middel van een zegel, moet hierop de naam of het merk van de fabrikant worden aangebracht.

2. De in lid 1 bedoelde vermeldingen moeten onuitwisbaar en duidelijk leesbaar zijn en blijven.

3. In de in artikel 7, lid 2, bedoelde gevallen dienen de goederen vergezeld te gaan van een exemplaar van de documenten met de identificatiegegevens, dat toegankelijk is voor de controlerende instanties.

Artikel 11

De lidstaten kunnen verlangen dat op hun grondgebied het etiket, de vermeldingen op de verpakking en de begeleidende documenten ten minste in de landstaal of -talen zijn gesteld.

Artikel 12

Bij verpakte EG-meststoffen moet de verpakking op zodanige wijze of met een zodanig systeem zijn gesloten, dat door het openen ervan de sluiting, het sluitzegel of de verpakking zelf onherstelbaar wordt beschadigd. Het gebruik van klepzakken is toegestaan.

Artikel 13

1. Het aangegeven gehalte aan nutriënten van EG-meststoffen moet aan de in bijlage II vastgestelde tolerantiegrenzen voldoen.

2. Een fabrikant mag de in bijlage II aangegeven toleranties niet stelselmatig uitbuiten.

3. Op de in bijlage I genoemde minimum- en maximumgehalten is geen tolerantie toegestaan.

Artikel 14

Een type meststof wordt uitsluitend in bijlage I opgenomen:

a) indien deze onder normale gebruiksomstandigheden geen schadelijke gevolgen heeft voor de gezondheid van mens, dier of plant of voor het milieu;

b) indien deze op een doeltreffende wijze nutriënten levert;

c) indien relevante bemonsterings-, analyse- en zo nodig beproevingsmethoden worden verstrekt.

Artikel 15

1. Indien een lidstaat gegronde redenen heeft om aan te nemen dat een specifieke EG-meststof weliswaar aan de voorschriften van deze verordening voldoet, maar niettemin risico's oplevert voor de veiligheid of de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, kan hij het in de handel brengen van die meststof op zijn grondgebied voorlopig verbieden of aan bijzondere voorwaarden onderwerpen. Hij stelt de overige lidstaten en de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis onder opgave van de redenen voor zijn beslissing.

2. De Commissie raadpleegt de lidstaten binnen zes weken na ontvangst van de kennisgeving en raadpleegt zo nodig onmiddellijk het relevante technisch of wetenschappelijk comité. De Commissie stelt de lidstaten in kennis van de conclusies van genoemd comité.

3. Na raadpleging van de lidstaten of, zo nodig, van het relevante technisch of wetenschappelijk comité van de Commissie wordt hierover binnen 90 dagen een beslissing genomen volgens de in artikel 32, lid 2, bedoelde procedure.

4. Deze verordening belet niet dat in het belang van de openbare veiligheid maatregelen worden genomen om het in de handel brengen van EG-meststoffen te verbieden, te beperken of te belemmeren.

Titel II BEPALINGEN VOOR specifiEKE typen MESTSTOFFEN

Hoofdstuk I Anorganische meststoffen met primaire nutriënten

Artikel 16

Dit hoofdstuk is van toepassing op anorganische meststoffen met primaire nutriënten, vast of vloeibaar, enkelvoudig of samengesteld, met inbegrip van die welke secundaire nutriënten of micronutriënten bevatten, waarvan het minimumgehalte aan nutriënten is vastgesteld in de delen A, B, C, E.2.2 of E.2.3 van bijlage I.

Artikel 17

1. Voor EG-meststoffen van de in de delen A, B, C en D van bijlage I vermelde typen mag het gehalte aan calcium, magnesium, natrium en zwavel als secundaire nutriënten alleen worden aangegeven als de EG-meststof aan de in die delen opgenomen specificaties blijft voldoen en van deze elementen ten minste de volgende minimumhoeveelheden bevat:

a) 2% calciumoxide (CaO), d.w.z. 1,4% Ca;

b) 2% magnesiumoxide (MgO), d.w.z. 1,2% Mg;

c) 3% natriumoxide (Na2O), d.w.z. 2,2% Na;

d) 5% zwaveltrioxide (SO3), d.w.z. 2% S.

In dat geval wordt aan de typeaanduiding de in artikel 19, lid 2, onder ii), genoemde aanvullende vermelding toegevoegd.

2. Tenzij anders bepaald in bijlage I, wordt het calciumgehalte alleen aangegeven als het oplosbaar is in water.

Artikel 18

Het gehalte aan calcium, magnesium, natrium en zwavel van de in de delen A, B en C van bijlage I vermelde meststoffen wordt op een van de volgende wijzen aangegeven:

a) het totaalgehalte, uitgedrukt als massapercentage van de meststof;

b) het totaalgehalte alsmede het in water oplosbare gehalte, uitgedrukt als massapercentage van de meststof, wanneer ten minste een kwart van het totaalgehalte oplosbaar is;

c) wanneer een element volledig oplosbaar is in water, wordt alleen het in water oplosbare gehalte als massapercentage aangegeven.

Artikel 19

1. Naast de in artikel 9, lid 1, onder a), bedoelde verplichte vermeldingen worden de in de leden 2, 3 en 4 van dit artikel genoemde vermeldingen aangebracht.

2. De typeaanduiding van de meststof wordt overeenkomstig bijlage I vermeld, met tussen haakjes en onmiddellijk na de chemische symbolen van de primaire nutriënten de chemische symbolen van de aangegeven secundaire nutriënten die de meststof bevat.

Het nutriëntgehalte wordt als volgt aangeduid:

i) getallen die het gehalte aan primaire nutriënten aangeven, voor samengestelde meststoffen in de volgorde die in genoemde benaming is vastgesteld;

ii) getallen (tussen haakjes) die het gehalte aan aangegeven secundaire nutriënten aangeven, gevolgd door:

- de woorden "met micronutriënten" indien er een aangegeven gehalte aan micronutriënten is, of

- het woord "met" gevolgd door de naam of namen van de aanwezige micronutriënten of door hun chemische symbolen.

Na de typeaanduiding mogen uitsluitend getallen worden vermeld die het gehalte aan primaire en secundaire nutriënten aangeven.

3. Het aangegeven gehalte aan primaire en secundaire nutriënten wordt uitgedrukt als massapercentage in hele getallen, eventueel met één decimaal.

Voor samengestelde meststoffen is de volgorde voor primaire nutriënten: N, P2O5 en/of P, K2O en/of K, en voor secundaire nutriënten: CaO en/of Ca, MgO en/of Mg, Na2O en/of Na, SO3 en/of S.

Het aangegeven gehalte aan micronutriënten wordt uitgedrukt als massapercentage, zoals gespecificeerd in de delen E.2.2 en E.2.3 van bijlage I.

4. De vormen en de oplosbaarheid van de nutriënten worden eveneens uitgedrukt als massapercentage van de meststof, behalve indien in bijlage I uitdrukkelijk een andere wijze van uitdrukking van het gehalte is voorgeschreven.

De getallen worden met één decimaal vermeld, behalve bij micronutriënten, waarvoor de specificaties van de delen E.2.2 en E.2.3 van bijlage I gelden.

Hoofdstuk II Anorganische meststoffen met secundaire nutriënten

Artikel 20

Dit hoofdstuk is van toepassing op anorganische meststoffen met secundaire nutriënten, vast of vloeibaar, met inbegrip van die welke micronutriënten bevatten, waarvan het minimumgehalte aan nutriënten is vastgesteld in de delen D, E.2.2 of E.2.3 van bijlage I.

Artikel 21

1. Naast de in artikel 9, lid 1, onder a), bedoelde verplichte vermeldingen worden de in de leden 2, 3 en 4 van dit artikel genoemde vermeldingen aangebracht.

2. De typeaanduiding van de meststof wordt overeenkomstig deel D van bijlage I vermeld.

Het nutriëntgehalte wordt aangeduid door getallen die het gehalte aan aangegeven secundaire nutriënten aangeven, gevolgd door:

i) de woorden "met micronutriënten" indien er een aangegeven aghalte aan micronutriënten is,of

ii) het woord "met" gevolgd door de naam of namen van de aanwezige micronutriënten of door hun chemische symbolen.

Na de typeaanduiding mogen uitsluitend getallen worden vermeld die het gehalte aan secundaire nutriënten aangeven.

3. Het aangegeven gehalte aan secundaire nutriënten wordt uitgedrukt als massapercentage in hele getallen, eventueel met één decimaal.

Voor samengestelde meststoffen is de volgorde:

CaO en/of Ca, MgO en/of Mg, Na2O en/of Na, SO3 en/of S.

Het aangegeven gehalte aan micronutriënten wordt uitgedrukt als massapercentage, zoals gespecificeerd in de delen E.2.2 en E.2.3 van bijlage I.

4. De vormen en de oplosbaarheid van de nutriënten worden eveneens uitgedrukt als massapercentage van de meststof, behalve indien in bijlage I uitdrukkelijk een andere wijze van uitdrukking van het gehalte is voorgeschreven.

De getallen worden met één decimaal vermeld, behalve bij micronutriënten, waarvoor de specificaties van de delen E.2.2 en E.2.3 van bijlage I gelden.

Hoofdstuk III Anorganische meststoffen met micronutriënten

Artikel 22

Dit hoofdstuk is van toepassing op anorganische meststoffen met micronutriënten, vast of vloeibaar, waarvan het minimumgehalte aan nutriënten is vastgesteld in de delen E.1 en E.2.1 van bijlage I.

Artikel 23

1. Naast de in artikel 9, lid 1, onder a), bedoelde verplichte vermeldingen worden de in de leden 2, 3, 4 en 5 van dit artikel genoemde vermeldingen aangebracht.

2. De typeaanduiding van de meststof wordt vermeld:

a) hetzij overeenkomstig deel E.1 van bijlage I,

b) hetzij met de typeaanduiding "mengsel van micronutriënten", gevolgd door de namen van de daarin voorkomende micronutriënten of hun chemische symbolen.

3. Het aangegeven gehalte aan micronutriënten wordt uitgedrukt als massapercentage in hele getallen, eventueel met één decimaal bij meststoffen die slechts één micronutriënt bevatten, zoals weergegeven in deel E.1 van bijlage I.

Voor meststoffen die meer dan een micronutriënt bevatten, kan per micronutriënt het aantal decimalen overeenkomstig deel E.2.1 van bijlage I worden vermeld.

4. De vormen en de oplosbaarheid van de micronutriënten worden uitgedrukt als massapercentage van de meststof, behalve indien in bijlage I uitdrukkelijk een andere wijze van uitdrukking van het gehalte is voorgeschreven.

Het aantal decimalen van het micronutriëntgehalte voor mengsels van micronutriënten wordt vermeld overenkomstig deel E.2.1 van bijlage I.

5. Voor de producten die in de delen E.1 en E.2.1 van bijlage I zijn opgenomen, wordt op het etiket en op de begeleidende documenten onder de verplichte of facultatieve vermeldingen het volgende opschrift aangebracht:

"Alleen te gebruiken in geval van duidelijke behoefte. De benodigde doses niet overschrijden."

Artikel 24

EG-meststoffen die onder de bepalingen van dit hoofdstuk vallen, moeten worden verpakt.

Hoofdstuk IV Meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte

Artikel 25

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder enkelvoudige of samengestelde meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte verstaan: producten op basis van ammoniumnitraat die bedoeld zijn om als meststof te worden gebruikt en die meer dan 28 massapercenten stikstof in verhouding tot het ammoniumnitraat bevatten.

Dit type meststof kan anorganische of inerte stoffen bevatten.

De stoffen die voor de vervaardiging van dit type meststoffen worden gebruikt, mogen de temperatuur- of de detonatiegevoeligheid niet verhogen.

Artikel 26

1. De fabrikanten zorgen ervoor dat enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte voldoen aan de bepalingen van deel 1 van bijlage III.

2. De controle, analyse en beproeving voor de in dit hoofdstuk bedoelde officiële controles van enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte worden verricht overeenkomstig de in deel 3 van bijlage III beschreven methoden.

Artikel 27

1. Onverminderd de in artikel 26 bedoelde maatregelen mogen de lidstaten aanvullende controles op EG-meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte verlangen. Deze controles kunnen worden verricht, hetzij voordat de meststoffen op hun grondgebied in de handel worden gebracht, hetzij daarna, hetzij in beide stadia.

Voor deze controles mag alleen de in deel 2 van bijlage III beschreven proef worden gebruikt.

2. EG-meststoffen die aan de voorschriften van dit hoofdstuk voldoen en die, wanneer de lidstaat zulks verlangt, de in deel 3 (methode 1, punt 3) en deel 4 van bijlage III beschreven detonatieproef doorstaan, vallen niet onder de nationale voorschriften die gelden voor minder veilige meststoffen en de opslag daarvan.

Artikel 28

Enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte mogen uitsluitend verpakt aan de eindgebruiker beschikbaar worden gesteld.

Titel III conformiteitsbeoordeling van meststoffen

Artikel 29

1. De lidstaten kunnen meststoffen die met de vermelding "EG-MESTSTOF" in de handel worden gebracht, aan officiële controlemaatregelen onderwerpen om na te gaan of zij aan deze verordening voldoen. Deze controlemaatregelen mogen de fabrikanten niet verplichten proeven te herhalen die zijn verricht door laboratoria die de voorwaarden van artikel 30 vervullen, voorzover deze proeven de overeenstemming van de desbetreffende meststof hebben aangetoond.

2. De lidstaten zorgen ervoor dat bij de officiële controles van EG-meststoffen van de in bijlage I vermelde typen de bemonstering en de analyses overeenkomstig de in bijlage IV beschreven methoden worden uitgevoerd.

3. De naleving van de bepalingen van deze verordening met betrekking tot de overeenstemming met de diverse typen meststoffen, alsmede de inachtneming van het aangegeven gehalte aan nutriënten en/of van het aangegeven gehalte, uitgedrukt als vormen en oplosbaarheden van deze nutriënten, kunnen bij officiële controles slechts worden vastgesteld met behulp van de bemonsterings- en analysemethoden die overeenkomstig bijlage IV en met inachtneming van de in bijlage II vermelde toleranties zijn vastgesteld.

4. Bij de aanpassing van bemonsterings- en analysemethoden aan de vooruitgang van de techniek wordt de in artikel 32, lid 2, bedoelde procedure gevolgd en worden waar mogelijk geharmoniseerde Europese normen toegepast.

Artikel 30

1. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de laboratoria op hun grondgebied die vakbekwaam en bevoegd zijn tot het verrichten van de nodige diensten om te controleren of EG-meststoffen aan de voorschriften van deze verordening voldoen.

2. De lidstaten tonen de vakbekwaamheid van de in lid 1 bedoelde laboratoria aan door deze volgens de in bijlage V vermelde normen te erkennen of door te certificeren dat zij aan de voorschriften van Richtlijn 87/18/EEG van de Raad [15] voldoen.

[15] PB L 15 van 17.1.1987, blz. 29.

3. De Commissie maakt de lijst van aangemelde laboratoria in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend.

4. Indien een lidstaat gegronde redenen heeft om aan te nemen dat een aangemeld laboratorium de in lid 2 van dit artikel bedoelde vakbekwaamheid niet bezit, legt hij dit vraagtsuk voor aan het in artikel 32, lid 1, bedoelde comité. Artikel 15, lid 2, is van overeenkomstige toepassing.

Titel IV slotbepalingen

Hoofdstuk I Aanpassing van de bijlagen

Artikel 31

1. De opname van een nieuw type meststof in bijlage I bij deze verordening geschiedt volgens de in artikel 32, lid 2, bedoelde procedure. In deze procedure moet een technisch dossier worden ingediend bij een nationale instantie die als rapporteur voor het dossier zal optreden bij het in artikel 32, lid 1, bedoelde comité.

2. Een fabrikant of zijn gevolmachtigde die een nieuw type meststof aan bijlage I wil laten toevoegen en daartoe een technisch dossier moet samenstellen, dient rekening te houden met de in bijlage V vermelde technische stukken.

3. De wijzigingen die nodig zijn om de bijlagen aan de vooruitgang van de techniek aan te passen, worden vastgesteld volgens de in artikel 32, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 32

1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.

2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG met inachtneming van artikel 7 en artikel 8 van dat besluit van toepassing.

3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt op drie maanden vastgesteld.

Hoofdstuk II Overgangsbepalingen

Artikel 33

1. In afwijking van artikel 5 kunnen Oostenrijk, Finland en Zweden verbieden dat op hun grondgebied EG-meststoffen in de handel worden gebracht die hogere concentraties cadmium bevatten dan die welke op de datum van toetreding nationaal waren vastgesteld, zulks tot en met 31 december 2004.

2. De Commissie beziet uiterlijk op 30 juni 2002 in overleg met de lidstaten en belanghebbenden of op communautair niveau bepalingen inzake het cadmiumgehalte van meststoffen moeten worden vastgesteld.

Artikel 34

1. Onverminderd het bepaalde in artikel 30, lid 2, kunnen de lidstaten tijdens een overgangsperiode die tot 31 december 2006 loopt, hun nationale bepalingen blijven toepassen om vakbewame laboratoria bevoegd te verklaren tot het verrichten van de nodige diensten om te controleren of EG-meststoffen aan de voorschriften van deze verordening voldoen.

2. De lidstaten stellen de Commissie van deze laboratoria in kennis en verstrekken nadere gegevens over de wijze van bevoegdverklaring.

Hoofdstuk III Slotbepalingen

Artikel 35

De richtlijnen 76/116/EEG, 77/535/EEG, 80/876/EEG en 87/94/EEG worden ingetrokken.

Artikel 36

De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op schendingen van de bepalingen van deze verordening en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de daadwerkelijke toepassing van die sancties te garanderen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 31 december 2003 van de desbetreffende bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen ervan ten spoedigste mee.

Artikel 37

Uiterlijk op 31 december 2006 beziet de Commissie opnieuw hoe de aangiften overeenkomstig artikel 6 moeten worden gedaan teneinde één coherent aangiftesysteem voor de hele Gemeenschap voor te stellen.

Artikel 38

Deze verordening treedt in werking op de zestigste dag volgende op die van haar bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitster De Voorzitter

BIJLAGE I Lijst van de typen EG-meststoffen

A. Anorganische enkelvoudige meststoffen met primaire nutriënten

A.1. Stikstofmeststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

A.2. Fosfaatmeststoffen

Indien voor de hoofdbestanddelen van meststoffen die in de vorm van korrels worden verkocht (meststoffen 1, 3, 4, 5, 6 en 7), een bepaalde deeltjesgrootte wordt voorgeschreven, zal deze door middel van een passende analysemethode worden vastgesteld

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

A.3. Kalimeststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

B. Anorganische samengestelde meststoffen met primaire nutriënten

B.1. NPK-meststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

B.1. NPK-meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

B.2. NP-meststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

B.2. NP-meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

B.3. NK-meststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

B.3. NK-meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

B.4. PK-meststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C. Anorganische vloeibare meststoffen

C.1. Enkelvoudige vloeibare meststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C.2. Samengestelde vloeibare meststoffen (vervolg)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

D. Anorganische meststoffen met secundaire nutriënten

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E. Anorganische meststoffen met micronutriënten

Opmerking: De volgende noten zijn van toepassing op deel E in zijn geheel.

Noot 1: Een chelaatvormer kan worden aangeduid met de afkorting die voorkomt in E.3

Noot 2: Als na oplossing van het product in water geen enkel residu achterblijft, mag dit worden aangeduid met "voor oplossing".

Noot 3: Wanneer een micronutriënt in chelaatvorm aanwezig is, moet worden aangegeven op welk pH-traject de stabiliteit van de fractie is gewaarborgd.

E.1. Meststoffen die slechts één micronutriënt bevatten

E.1.1. Boor

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.1.2. Kobalt

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.1.3. Koper

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.1.4. IJzer

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.1.5. Mangaan

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.1.6. Molybdeen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.1.7. Zink

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.2. Minimumgehalte aan micronutriënten in massapercenten van de meststof

E.2.1. Mengsels van micronutriënten in vaste of vloeibare vorm

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Minimaal totaalgehalte aan micronutriënten in een mengsel in vaste vorm: 5 massapercenten van de meststof.

Minimaal totaalgehalte aan micronutriënten in een mengsel in vloeibare vorm: 2 massapercenten van de meststof.

E.2.2. EG-meststoffen die primaire en/of secundaire nutriënten met micronutriënten bevatten en in de bodem worden gebracht

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.2.3. EG-meststoffen die primaire en/of secundaire nutriënten met micronutriënten bevatten en op bladeren worden gesproeid

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.3. Lijst van de toegelaten organische chelaat- en complexvormers voor micronutriênten

Toegelaten producten:

E.3.1. Chelaatvormers

De volgende zuren en hun natrium-, kalium- en ammoniumzouten:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E.3.2. Complexvormers

De lijst moet nog worden opgesteld.

BIJLAGE II Toleranties

De in deze bijlage vermelde toleranties zijn negatieve waarden in massapercenten.

Wat het gewaarborgde gehalte aan nutriënten van de verschillende typen EG-meststoffen betreft, gelden de volgende toleranties:

1. Anorganische enkelvoudige meststoffen met primaire nutriënt Absolute waarden in massapercenten, uitgedrukt in N, P2O5, K2O, mgO, Cl

1.1. Stikstofmeststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

1.2. Fosfaatmeststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

1.3. Kalimeststoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

1.4. Andere bestanddelen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2. Anorganische samengestelde meststoffen met primaire nutriënten

2.1. Nutriënten

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2. Totaal van de negatieve verschillen ten opzichte van de aangegeven waarde

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Secundaire nutriënten in meststoffen

De toegelaten tolerantie ten opzichte van de aangegeven waarden voor calcium, magnesium, natrium en zwavel wordt vastgesteld op ¼ van het aangegeven gehalte aan deze nutriënten met een maximum van 0,9% in absolute waarde CaO, mgO, Na2O en SO3, dat wil zeggen 0,64 voor Ca, 0,55 voor mg, 0,67 voor Na en 0,36 voor S.

4. Micronutriënten in meststoffen

De toegelaten toleranties ten opzichte van de aangegeven gehalten aan micronutriënten worden vastgesteld op:

- bij een gehalte hoger dan 2%: 0,4% in absolute waarde,

- bij een gehalte lager dan of gelijk aan 2%: 20% van de aangegeven waarde.

Wat het gewaarborgde gehalte aan de verschillende vormen van stikstof en de oplosbaarheid van fosforzuuranhydride betreft, bedragen de toleranties 1/10 van het totale gehalte aan de desbetreffende nutriënt met een maximum van 2 massapercenten, voorzover het totale gehalte aan die nutriënt binnen de in bijlage I gespecificeerde grenzen en binnen de grenzen van de bovenvermelde toleranties blijft.

BIJLAGE III Technische bepalingen voor meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte

1. KENMERKEN VAN EN GRENSWAARDEN VOOR ENKELVOUDIGE MESTSTOFFEN OP BASIS VAN AMMONIUMNITRAAT EN MET EEN HOOG STIKSTOFGEHALTE

1.1. Poreusheid (olieretentie)

De olieretentie van de meststof die vooraf moet zijn onderworpen aan twee temperatuurcycli van 25 tot 50ºC overeenkomstig het bepaalde in deel 3, punt 2, van deze bijlage, mag niet meer dan 4 massapercenten bedragen.

1.2. Brandbaar materiaal

Het als koolstof gemeten brandbaar materiaal mag niet meer bedragen dan 0,2 massapercent bij meststoffen met een stikstofgehalte van ten minste 31,5 massapercenten en niet meer dan 0,4 massapercent bij meststoffen met een stikstofgehalte van ten minste 28 maar minder dan 31,5 massapercenten.

1.3. pH

De pH van een oplossing van 10 gram meststof in 100 ml water dient ten minste 4,5 te bedragen.

1.4. Korrelgrootte

Ten hoogste 5 massapercenten zeefdoorgang bij 1 mm maaswijdte en ten hoogste 3 massapercenten zeefdoorgang bij 0,5 mm maaswijdte.

1.5. Chloor

Het chloorgehalte van de meststof mag ten hoogste 0,02 massapercent bedragen.

1.6. Zware metalen

Zware metalen mogen niet opzettelijk worden toegevoegd en voor iedere ten gevolge van het productieproces aanwezige hoeveelheid van deze metalen mag de door het Comité vastgestelde grenswaarde niet worden overschreden.

Het gehalte aan koper mag niet groter zijn dan 10 mg/kg.

Voor andere zware metalen worden geen grenswaarden aangegeven.

2. BESCHRIJVING VAN DE DETONATIEPROEF VOOR MESTSTOFFEN OP BASIS VAN AMMONIUMNITRAAT EN MET EEN HOOG STIKSTOFGEHALTE

Deze proef wordt uitgevoerd op een representatief meststofmonster. Voordat de detonatieproef erop wordt uitgevoerd, wordt het volledige monster onderworpen aan vijf temperatuurcycli overeenkomstig het bepaalde in deel 3, punt 3, van deze bijlage.

De meststof wordt onder de volgende voorwaarden in een horizontale stalen buis aan de detonatieproef onderworpen:

- naadloze stalen buis

- buislengte: ten minste 1 000 mm

- nominale buitendiameter: ten minste 114 mm

- nominale wanddikte: ten minste 5 mm

- booster: de aard van de explosieve stof en de afmetingen van de ontstekingslading moeten zodanig worden gekozen dat ter hoogte van het te beproeven (stof) monster de optimale explosiekracht voor de voortplanting van de detonatie wordt verkregen

- beproevingstemperatuur: 15 - 25 °C

- loden indicatorcilinders voor de detonatie: diameter 50 mm, hoogte 100 mm

die op een onderlinge afstand van 150 mm worden geplaatst en de buis horizontaal ondersteunen. De proef moet tweemaal worden uitgevoerd. De meststof wordt geacht aan de proef te voldoen indien bij elke proef niet meer dan 5% van een of meer van de loden steuncilinders wordt ingedrukt.

3. METHODEN OM TE CONTROLEREN OF AAN DE IN DE BIJLAGEN III.1 EN III.2 GESPECIFICEERDE GRENSWAARDEN WORDT VOLDAAN

Methode 1 Methoden voor de uitvoering van de temperatuurcycli

1. Omvang en toepassingsgebied

In dit document worden de methoden vastgesteld voor de uitvoering van de temperatuurcycli voorafgaande aan de uitvoering van de olieretentieproef voor enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte en van de detonatieproef voor zowel enkelvoudige als samengestelde meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte.

The methods of the closed thermal cycles as described in this section are regarded as simulating sufficiently the conditions to be taken into account within the scope of application of title II, chapter IV, however, these methods may not necessarily simulate all conditions arising during transport and storage.

2. Temperatuurcycli volgens bijlage III.1

2.1. Toepassingsgebied

Het betreft hier de werkwijze voor de temperatuurcycli voordat de olieretentie van de meststof wordt bepaald.

2.2. Principe en definitie

Het monster wordt in een erlenmeyer verwarmd van kamertemperatuur tot 50 °C en gedurende twee uur op deze temperatuur gehouden (fase bij 50 °C). Vervolgens wordt het monster afgekoeld tot een temperatuur van 25 °C en gedurende twee uur op deze temperatuur gehouden (fase bij 25 °C). De combinatie van de opeenvolgende fasen bij 50 °C en 25 °C vormt een temperatuurcyclus. Nadat het monster twee temperatuurcycli heeft doorlopen wordt het, in afwachting van de bepaling van de olieretentiewaarde, op een temperatuur van 20 (± 3) °C gehouden.

2.3. Apparatuur

Standaard-laboratoriumapparatuur met onder meer:

- waterbaden waarvan de thermostaat is ingesteld op respectievelijk 25 (± 1) en 50 (± 1) °C,

- erlenmeyers die elk een inhoud hebben van 150 ml.

2.4. Werkwijze

Elk monster van 70 (± 5) g wordt in een erlenmeyer gebracht, die vervolgens wordt afgesloten.

Om de twee uur wordt elke erlenmeyer overgebracht van het waterbad van 50 °C naar dat van 25 °C en omgekeerd.

Houdt het water van elk bad op constante temperatuur en door snel roeren in beweging, zodat het waterpeil boven het monster blijft. Bescherm de stop tegen condensatie door gebruik te maken van een stukje schuimrubber.

3. Voor bijlage III.2 te gebruiken temperatuurcycli

3.1. Toepassingsgebied

Toepassing van temperatuurcycli voorafgaande aan de uitvoering van de detonatieproef.

3.2. Principe en definities

Het monster wordt in een waterdicht vat verwarmd van kamertemperatuur tot 50 °C en gedurende een uur op deze temperatuur gehouden (fase bij 50 °C). Daarna wordt het monster afgekoeld tot een temperatuur van 25 °C en gedurende een uur op deze temperatuur gehouden (fase bij 25 °C). De combinatie van de opeenvolgende fasen bij 50 °C en 25 °C vormt een temperatuurcyclus. Nadat het monster het benodigde aantal temperatuurcycli heeft doorlopen, wordt het in afwachting van de uitvoering van de detonatieproef op een temperatuur van 20 (± 3) °C gehouden.

3.3. Apparatuur

- een waterbad waarvan de thermostaat een temperatuurbereik heeft van 20 tot 51 °C en dat kan worden verwarmd en afgekoeld met een snelheid van 10 °C/uur, of twee waterbaden waarvan het ene is ingesteld op een temperatuur van 20 °C en het andere op 51 °C. Het water in het bad (c.q. de baden) wordt voortdurend geroerd en het bad moet zo groot zijn dat de circulatie van het water ruimschoots wordt gegarandeerd.

- een geheel waterdicht roestvrij stalen vat, voorzien van een thermokoppel in het midden. De buitendiameter van het vat is 45 (± 2) mm en de dikte van de wand 1,5 mm (zie figuur 1). De hoogte en de lengte van het vat kunnen afhankelijk van de afmetingen van het waterbad worden gekozen, bv. lengte 600 mm en hoogte 400 mm.

3.4. Werkwijze

Breng een voor één detonatie toereikende hoeveelheid meststof in het vat en sluit dit af met het deksel. Plaats het vat in het waterbad. Verwarm het water tot 51 °C en meet de temperatuur midden in de kunstmest. Een uur nadat de temperatuur in het midden 50 °C heeft bereikt, wordt de koeling ingeschakeld en het water afgekoeld. Een uur nadat midden in de kunstmest een temperatuur van 25 °C is bereikt, wordt de verwarming weer ingeschakeld en begint de tweede cyclus. Wanneer twee waterbaden worden gebruikt, wordt het vat na iedere verwarmings- en koelingperiode overgeplaatst in het andere bad.

Figuur 1

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

Methode 2 Bepaling van de olieretentie

1. Omvang en toepassingsgebied

In dit document wordt de methode vastgesteld voor de bepaling van de olieretentie van enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte.

De methode is van toepassing op kunstmestprils en -granules die geen in olie oplosbare stoffen bevatten.

2. Definitie

Onder de olieretentie van een meststof wordt verstaan de hoeveelheid olie die door de meststof onder de aangegeven omstandigheden wordt vastgehouden, uitgedrukt als massapercentage.

3. Principe

Het monster wordt gedurende de voorgeschreven tijd volledig in dieselolie ondergedompeld; vervolgens verwijdert men de overmaat olie volgens een voorgeschreven procedure, waarna wordt gemeten hoeveel de massa van het monster is toegenomen.

4. Reagens

Dieselolie

Maximale viscositeit: 5 mPa.s bij 40 °C

Dichtheid: 0,8 - 0,85 g/ml bij 20 °C

Zwavelgehalte: <= 1,0% (m/m)

Asgehalte: <= 0,1% (m/m)

5. Apparatuur

Normale laboratoriumuitrusting en bovendien:

5.1. Balans met een nauwkeurigheid van 0,01 g.

5.2. Bekerglazen met een inhoud van 500 ml.

5.3. Kunststoftrechter, bij voorkeur met een cilindervormig bovendeel en met een diameter van ongeveer 200 mm.

5.4. Zeef, maaswijdte 0,5 mm, passend in de trechter (5.3).

O p m e r k i n g: Afmetingen van trechter en zeef worden zodanig gekozen dat slechts enkele granules boven elkaar liggen en de olie gemakkelijk kan aflopen.

5.5. Filtreerpapier, snelfilterkwaliteit, crêpe, zacht, massa 150 g/m .

5.6. Absorberende celstoftissues (laboratoriumkwaliteit).

6. Werkwijze

6.1. Er worden snel na elkaar twee afzonderlijke bepalingen uitgevoerd in twee afzonderlijke porties van het laboratoriummonster.

6.2. Met behulp van de zeef (5.4) worden alle deeltjes kleiner dan 0,5 mm verwijderd. Weeg voor één bepaling 50 g van het gezeefde monster tot op 0,01 g nauwkeurig af in het bekerglas (5.2). Voeg voldoende dieselolie (4) toe om de prils volledig te bedekken en roer voorzichtig om ervoor te zorgen dat het oppervlak van alle prils volledig wordt bevochtigd. Dek het bekerglas af met een horlogeglas en laat het gedurende een uur staan bij een temperatuur van 25 (± 2) °C.

6.3. Filtreer de volledige inhoud van het bekerglas door de in de trechter (5.3) geplaatste zeef (5.4). Laat het residu op het filter nog een uur uitlekken om het grootste gedeelte van de overtollige olie te laten weglopen.

6.4. Leg twee vellen filtreerpapier (5.5) (ca. 500 × 500 mm) over elkaar op een vlakke ondergrond en vouw de vier zijden van beide vellen ca. 40 mm naar boven zodat de prils niet kunnen wegrollen. In het midden van de vellen worden twee lagen celstoftissues (5.6) gelegd. Spreid de volledige inhoud van de zeef (5.4) over de tissues uit en verdeel deze inhoud gelijkmatig met een zacht plat penseel. Licht na twee minuten de tissues aan één kant op, zodat de prils op het daaronder liggende filtreerpapier worden geschoven en verdeel de prils daarop gelijkmatig met het penseel. Leg een ander vel filtreerpapier, eveneens met de hoeken omhoog gevouwen, op het monster en rol de prils met rondgaande bewegingen tussen de vellen filtreerpapier waarbij een lichte druk wordt uitgeoefend. Telkens na acht rondgaande bewegingen wordt het rollen onderbroken en worden tegenover elkaar liggende kanten van het filtreerpapier opgeheven zodat de naar de omtrek gerolde prils weer naar het midden worden verplaatst. Volg hierbij de volgende procedure: maak vier volledig rondgaande bewegingen, eerst rechtsom, dan linksom; rol de prils vervolgens terug naar het midden, zoals hierboven omschreven. Deze werkwijze moet driemaal worden herhaald (24 rondgaande bewegingen, tweemaal opheffen van de zijkanten). Vervolgens wordt voorzichtig een nieuw vel filtreerpapier tussen het onderste en het daarbovenliggende vel geschoven en worden de prils op het nieuwe vel gerold door het bovenste vel op te heffen. Leg een nieuw vel filtreerpapier op de prils en herhaal de hierboven beschreven procedure. Breng de prils onmiddellijk na het rollen over in een getarreerde schaal en weeg deze teneinde de massa van de achtergebleven hoeveelheid dieselolie tot op 0,01 g nauwkeurig te bepalen.

6.5. Herhaling van de rolbewegingsprocedure en hernieuwde weging

Indien wordt vastgesteld dat de hoeveelheid dieselolie die in het monster is achtergebleven gelijk is aan of meer bedraagt dan 2,00 g, wordt het monster op een nieuw stel vellen filtreerpapier overgebracht en wordt de rolprocedure herhaald, waarbij de hoeken overeenkomstig 6.4 (2 × 8 rondgaande bewegingen, eenmaal opheffen) worden opgeheven. Daarna wordt het monster opnieuw gewogen.

7. Weergave van de resultaten

7.1. Berekeningmethode en formule

De olieretentie bij elke bepaling (6.1), uitgedrukt als massapercentage van het gezeefde monster, resulteert uit de volgende vergelijking:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Hierbij is:

m1 de massa van het gezeefde monster (6.2) in grammen;

m2 de massa van het monster overeenkomstig 6.4 of 6.5 in grammen na de laatste weging.

Als resultaat wordt het rekenkundig gemiddelde van de twee afzonderlijke bepalingen genomen.

Methode 3 Bepaling van de brandbare bestanddelen

1. Omvang en toepassingsgebied

In dit document wordt de methode vastgesteld voor de bepaling van de brandbare bestanddelen in enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met hoog stikstofgehalte.

2. Principe

Kooldioxide afkomstig van anorganische vulstoffen wordt vooraf met behulp van zuur verwijderd. De organische verbindingen worden geoxideerd door middel van een mengsel van chroomzuur en zwavelzuur. Het gevormde kooldioxide wordt geabsorbeerd in een oplossing van bariumhydroxide. Het neerslag wordt opgelost in een zoutzuuroplossing en bepaald door terugtitrering met een natriumhydroxideoplossing.

3. Reagentia

3.1. Chroomtrioxide (CrO3) pro analyse

3.2. Zwavelzuur, verdund tot 60 volumeprocent: in een bekerglas van 1 l wordt 360 ml water gebracht en daarna wordt voorzichtig 640 ml zwavelzuur (d20 = 1,83 g/ml) toegevoegd.

3.3. Zilvernitraat: 0,1 mol/l-oplossing.

3.4. Bariumhydroxide:

15 g bariumhydroxide [Ba(OH)2.8H2O] wordt afgewogen en volledig in warm water opgelost. De oplossing wordt in een maatkolf van 1 l overgebracht, afgekoeld, tot de maatstreep aangevuld, gemengd en door een vouwfilter gefiltreerd.

3.5. Zoutzuur: 0,1 mol/l-standaardoplossing.

3.6. Natriumhydroxide: 0,1 mol/l-standaardoplossing.

3.7. Broomfenolblauw: oplossing van 0,4 g/l in water.

3.8. Fenolftaleïne: oplossing van 2 g/l in 60% volume ethanol.

3.9. Natronasbest: deeltjesgrootte 1,0 tot 1,5 mm.

3.10. Gedemineraliseerd water, versgekookt ter verwijdering van kooldioxide.

4. Apparatuur

4.1. Gangbare laboratoriumuitrusting waaronder:

- filterkroes met filterplaat van gesinterd glas, inhoud 15 ml, plaatdoorsnede 20 mm, totale hoogte 50 mm, porositeit 4 (poriëndiameter 5-15 micrometer);

- bekerglas van 600 ml.

4.2. Stikstof onder druk.

4.3. Opstelling bestaande uit de volgende delen, zo mogelijk gekoppeld met bolvormige slijpstukverbindingen (zie fig. 2):

4.3.1. absorptiebuis A, lengte ongeveer 200 mm, doorsnede 30 mm, gevuld met natronasbest (3.9) dat met glasvezelproppen op zijn plaats wordt gehouden,

4.3.2. reactiekolf B, inhoud 500 ml, met ronde bodem en zijopening,

4.3.3. vigreuxkolom van ongeveer 150 mm (C'),

4.3.4. koeler C met dubbel koeloppervlak, lengte 200 mm,

4.3.5. drechselfles D voor het opvangen van eventueel overgedestilleerd zuur,

4.3.6. ijsbad E voor het koelen van de Drechselfles,

4.3.7. twee absorptieflessen F1 en F2, doorsnede 32-35 mm, waarvan de gasverdeler bestaat uit een gesinterde glazen schijf van 10 mm met lage porositeit,

4.3.8. afzuigpomp en ventiel g bestaande uit een glazen T-stuk in de afvoerleiding waarvan het vrije uiteinde via een rubberslang met slangklem is verbonden met een capillair.

Opgepast! Het gebruik van een kokende chroomzuuroplossing in een apparaat onder verminderde druk is gevaarlijk en vereist gepaste voorzorgsmaatregelen.

5. Werkwijze

5.1. Monsterneming

Ongeveer 10 g ammoniumnitraatkorrels worden tot op 0,001 g nauwkeurig afgewogen.

5.2. Verwijdering van carbonaten

Breng de monsterhoeveelheid in reactiekolf B. Voeg hieraan 100 ml H2SO4 (3.2) toe. De prils zijn bij kamertemperatuur in ongeveer 10 minuten opgelost. Bouw de opstelling op zoals aangegeven in de figuur: sluit de absorptiebuis A aan een zijde via een reduceerventiel op de stikstofbron (4.2) en aan de andere kant op de gasinleidbuis in de reactiekolf aan. Plaats de Vigreuxopzet (C') en de op koelwater aangesloten koeler (C). Stel in de oplossing een kalme stikstofstroom in, verwarm de oplossing tot koken en houdt deze 2 minuten aan de kook. Daarna mag deze niet meer bruisen. Indien bruisen wordt waargenomen, wordt de verwarming 30 minuten voortgezet. Laat vervolgens ten minste 20 minuten onder doorstromende stikstof afkoelen.

Bouw de opstelling verder op volgens de figuur, waarbij de koeler wordt verbonden met de Drechselfles (D) en deze met de absorptieflessen F1 en F2. Tijdens het monteren blijft er stikstof stromen. Breng in elk van de absorptieflessen snel 50 ml bariumhydroxideoplossing (3.4).

Leid gedurende ongeveer 10 minuten stikstof door. De oplossing in de absorptieflessen moet helder blijven. Zoniet moet de verwijdering van carbonaten worden herhaald.

5.3. Oxidatie en absorptie

Verwijder de stikstofinleidbuis, breng via deze opening snel 20 g chroomtrioxide (3.1) en 6 ml zilvernitraatoplossing (3.3) in de reactiekolf (B) en breng de inleidbuis weer op haar plaats. Sluit de opstelling op de afzuigpomp aan en stel een zodanige stikstofstroom in dat er door de gesinterde glazen schijven in de absorptieflessen F1 en F2 voldoende gas stroomt.

Verwarm de inhoud van reactiekolf B tot koken en houd het mengsel gedurende 1 uur en 30 minuten aan de kook [16]. Omdat het bariumcarbonaatneerslag de gasverdeler van gesinterd glas soms verstopt, kan het nodig zijn de afzuigpomp in werking te stellen en de stikstofstroom met behulp van het ventiel g bij te regelen. De bariumhydroxideoplossing in absorptiefles F2 dient helder te blijven, anders moet de proef worden herhaald. Schakel na het verstrijken van de kooktijd de verwarming uit en demonteer de opstelling. Was beide gasverdelers aan binnen- en buitenkant met versgekookt gedistilleerd water en vang het waswater in een bijhorende absorptiefles op. Plaats beide gasverdelers in een bekerglas van 600 ml dat later voor de bepaling wordt gebruikt.

[16] Voor de meeste organische stoffen is bij gebruik van zilvernitraat als katalysator een reactietijd van 1 uur en 30 minuten voldoende.

Filtreer achtereenvolgens de inhoud van absorptiefles F2 en die van absorptiefles F1 snel onder afzuiging door de glasfilterkroes. Spoel de resten neerslag met 50 ml versgekookt gedistilleerd water op de filterkroes en was het neerslag op de kroes met nog eens 50 ml van dat water. Plaats de kroes in het bekerglas van 600 ml en voeg hieraan 100 ml gekookt water (3.10) toe. Breng in elk van de absorptieflessen 50 ml water (3.10) en leid gedurende 5 minuten stikstof door de gasverdelers. Voeg dit water bij de inhoud van het bekerglas. Herhaal deze spoelgang zodat de gasverdelers goed gespoeld zijn.

5.4. Bepaling van de carbonaten afkomstig van het organisch materiaal

Voeg aan de oplossing in het bekerglas vijf druppels fenolftaleïne (3.8) toe. De oplossing wordt rood. Voeg druppelsgewijs zoutzuur (3.5) toe totdat de kleur juist volledig is verdwenen. Roer de oplossing goed door de filterkroes om te controleren of de roze kleur niet opnieuw verschijnt. Voeg vervolgens vijf druppels broomfenolblauw (3.7) toe en titreer met zoutzuur (3.5) tot de kleur omslaat naar geel. Voeg vervolgens een overmaat van 10 ml zoutzuur toe.

Kook de oplossing ten hoogste 1 minuut. Controleer zorgvuldig of er geen neerslag meer over is.

Koel de oplossing af en titreer de overmaat zuur vervolgens terug met de natriumhydroxideoplossing (3.6).

6. Blancobepaling

Parallel aan de bepaling wordt volgens dezelfde werkwijze en met dezelfde hoeveelheid van alle reagentia een blancobepaling uitgevoerd.

7. Weergave van de resultaten

Het gehalte aan brandbare bestanddelen (C), uitgedrukt in massapercentage koolstof totaal, wordt berekend met de volgende formule:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Hierbij is:

E de massa in grammen van de testhoeveelheid;

V1 het totale volume in milliliters 0,1 mol/l-zoutzuur, toegevoegd na de kleuromslag van fenolftaleïne;

V2 het volume in milliliters van de.0,1 mol/l-natriumhydroxide oplossing, gebruikt voor terugtitratie.

Figuur 2

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

Methode 4 Bepaling van de ph-waarde

1. Omvang en toepassingsgebied

In dit document wordt de methode vastgesteld voor de meting van de pH-waarde van een oplossing van een enkelvoudige meststof op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte.

2. Principe

Meting van de pH van een ammoniumnitraatoplossing door middel van een pH-meter.

3. Reagentia

Kooldioxidevrij gedistilleerd of gedemineraliseerd water.

3.1. Bufferoplossing met een pH van 6,88 bij 20 °C

Los 3,40 (± 0,01) g kaliumdihydrogeenorthofosfaat (KH2PO4) op in ongeveer 400 ml water. Los vervolgens 3,55 (± 0,01) g dinatriumhydrogeenorthofosfaat (Na2HPO4) op in ongeveer 400 ml water. Breng de twee oplossingen kwantitatief over in een maatkolf van 1 000 ml, vul aan tot de maatstreep en meng. Bewaar deze oplossing in een luchtdicht afgesloten vat.

3.2. Bufferoplossing met een pH van 4,00 bij 20 °C

Los 10,21 (± 0,01) g kaliumhydrogeenftalaat (KHC8O4H4) op in water, breng het kwantitatief over in een maatkolf van 1 000 ml, vul aan tot de maatstreep en meng.

Bewaar deze oplossing in een luchtdicht afgesloten vat.

3.3. Ook in de handel verkrijgbare pH-standaardoplossingen mogen worden gebruikt.

4. Apparatuur

pH-meter met glas- en kalomel- of gelijkwaardige elektroden, met een gevoeligheid van 0,05 pH-eenheid.

5. Werkwijze

5.1. IJking van de pH-meter

De pH-meter (4) wordt bij een temperatuur van 20 (± 1) °C geijkt met behulp van de bufferoplossingen (3.1, 3.2 of 3.3). Gedurende de gehele bepaling wordt met een lage stroomsnelheid stikstof over het oppervlak van de oplossing geleid.

5.2. Bepaling

Voeg aan 10 (± 0,01) g van het monster in een bekerglas van 250 ml, 100,0 ml water toe. Verwijder de onoplosbare deeltjes door de vloeistof te filtreren, te decanteren of te centrifugeren. Meet de pH-waarde van de heldere oplossing bij een temperatuur van 20 (± 1) °C; volg hierbij dezelfde procedure als bij de ijking van de meter.

6. Weergave van de resultaten

Druk het resultaat uit in pH-eenheden met een nauwkeurigheid van 0,1 eenheid; vermeld hierbij de gebruikte temperatuur.

Methode 5 Bepaling van de korrelgrootte

1. Omvang en toepassingsgebied

In dit document wordt de methode vastgesteld voor het zeven van enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte.

2. Principe

Het monster wordt op een kolom van drie zeven met de hand of mechanisch gezeefd. Van de op iedere zeef achtergebleven hoeveelheid wordt de massa bepaald en er wordt berekend welk percentage van het materiaal de benodigde zeven is gepasseerd.

3. Apparatuur

3.1. Standaarddraadzeven met een diameter van 200 mm en een maaswijdte van respectievelijk 2,0 mm, 1,0 mm en 0,5 mm. Een deksel en een opvangbodem voor deze zeven.

3.2. Balans met een nauwkeurigheid van 0,1 g.

3.3. Zeefmachine (indien beschikbaar) die zeven zowel in verticale als in horizontale richting kan schudden.

4. Werkwijze

4.1. Verdeel het monster in representatieve porties van ongeveer 100 g.

4.2. Weeg een van deze porties met een nauwkeurigheid van 0,1 g.

4.3. Stel de zeefkolom op in volgorde van oplopende maaswijdte (opvangbodem, 0,5 mm, 1 mm, 2 mm) en breng de afgewogen portie op de bovenste zeef. Bevestig het deksel aan de bovenzijde van de zeefkolom.

4.4. Schud de kolom met de hand of machinaal zowel in verticale als in horizontale richting; tik, indien met de hand wordt geschud, zo nu en dan tegen de kolom. Schud gedurende tien minuten of totdat de hoeveelheid die in één minuut iedere zeef passeert minder bedraagt dan 0,1 g.

4.5. Verwijder beurtelings de zeven van de kolom en verzamel het daarop achtergebleven materiaal; borstel indien nodig met een zachte borstel aan de onderzijde.

4.6. Weeg het op iedere zeef achtergebleven en in de vergaarbak opgevangen materiaal met een nauwkeurigheid van 0,1 g.

5. Berekening van de resultaten

5.1. De massa van de fracties wordt omgerekend in een percentage van de totale massa van de fracties (niet van de oorspronkelijk opgebrachte hoeveelheid).

Bereken het percentage in de opvangbodem (d.w.z. < 0,5 mm): A%.

Bereken het op de zeef van 0,5 mm achtergebleven percentage: B%.

Bereken het percentage dat de zeef van 1,0 mm passeert: (A + B)%.

De totale massa van de fracties mag niet meer dan 2% afwijken van de massa van de opgebrachte hoeveelheid.

5.2. Er moeten ten minste twee afzonderlijke bepalingen worden uitgevoerd; het verschil tussen de afzonderlijke resultaten mag voor A niet groter zijn dan 1,0% absoluut en voor B niet groter dan 1,5% absoluut. Als dit niet het geval is moet de bepaling worden herhaald.

6. Weergave van de resultaten

Vermeld de gemiddelden van de twee waarden voor A enerzijds en voor A + B anderzijds.

Methode 6 Bepaling van het chloorgehalte (als chloride-ion)

1. Omvang en toepassingsgebied

In dit document wordt de methode vastgesteld voor de bepaling van het chloorgehalte (als chloride-ion) van enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat met een hoog stikstofgehalte.

2. Principe

Het gehalte aan chloride-ionen opgelost in water wordt door middel van een potentiometrische titratie met zilvernitraat in zuur milieu bepaald.

3. Reagentia

Gedistilleerd of gedemineraliseerd water, vrij van chloorionen.

3.1. Aceton, p.a.

3.2. Salpeterzuur, geconcentreerd (d20 = 1,40 g/ml)

3.3. Zilvernitraat, 0,1 mol/l-standaardoplossing. Bewaar deze oplossing in een bruine glazen fles.

3.4. Zilvernitraat, 0,004 mol/l-standaardoplossing; bereid deze oplossing vlak voor gebruik.

3.5. Kaliumchloride, 0,1 mol/l-standaardreferentieoplossing. Weeg tot op 0,1 mg nauwkeurig 3,7276 g kaliumchloride p.a. af dat vooraf één uur in een oven bij 130 °C is gedroogd en in een exsiccator tot kamertemperatuur is afgekoeld. Los op in een weinig water en breng de oplossing kwantitatief over in een maatkolf van 500 ml, vul aan tot de maatstreep en meng.

3.6. Kaliumchloride, 0,004 mol/l-standaardreferentieoplossing. Bereid deze oplossing vlak voor gebruik.

4. Apparatuur

4.1. Potentiometer met zilverindicatorenelektrode en kalomelreferentie-elektrode, gevoeligheid 2 mV, meetgebied - 500 tot + 500 mV.

4.2. Zoutbrug met een verzadigde kaliumnitraatoplossing, verbonden met de kalomelelektrode (4.1), aan de uiteinden voorzien van poreuze stoppen.

4.3. Magneetroerder, met een met teflon bekleed roerstaafje.

4.4. Microburet, met fijne punt, met maatverdeling van 0,01 ml.

5. Werkwijze

5.1. Standaardisering van de zilvernitraatoplossing

Breng in twee lage bekerglazen van geschikte inhoud (bijvoorbeeld 250 ml) respectievelijk 5,00 en 10,00 ml van de juiste standaardreferentieoplossing kaliumchloride (3.6). Titreer de inhoud van elk bekerglas als volgt:

Voeg 5 ml salpeterzuur (3.2), 120 ml aceton (3.1) en voldoende water toe zodat het totale volume ongeveer 150 ml wordt. Breng het roerstaafje (4.3) in het bekerglas en zet de roerder in werking. Breng de zilverelektrode (4.1) en het vrije einde van de zoutbrug (4.2) in de oplossing, verbind de elektroden met de potentiometer (4.1) en noteer, nadat de nulinstelling van het apparaat is gecontroleerd, de waarde van de beginpotentiaal.

Titreer met de microburet (4.4); voeg eerst respectievelijk 4 en 9 ml zilvernitraatoplossing toe die overeenkomt met de gebruikte standaardreferentieoplossing kaliumchloride. Vervolg de toevoeging van 0,004 mol/l-oplossingen met 0,1 ml tegelijk en van 0,1 mol/l-oplossingen met 0,05 ml tegelijk. Wacht na elke toevoeging tot de potentiaal is gestabiliseerd.

Noteer in een tabel in de eerste twee kolommen de toegevoegde volumes en de bijhorende waarden van de potentiaal.

Noteer in een derde kolom van de tabel de stapsgewijze verhogingen ((1E) van de potentiaal E. In een vierde kolom komen de verschillen ((2E), positief of negatief, tussen de potentiaalstijgingen ((1E) te staan. Het einde van de titratie wordt gevormd door de toevoeging van 0,1 dan wel 0,05 ml (V1) zilvernitraatoplossing die de maximumwaarde van (1E geeft.

Voor het berekenen van het juiste volume (Veq) van de zilvernitraatoplossing die overeenkomt met het eindpunt van de reactie, wordt gebruik gemaakt van de formule

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Hierbij is:

V0 het totale volume in milliliters van de zilvernitraatoplossing dat direct onder het volume ligt dat de grootste waarde van (1E geeft;

V1 het volume in milliliters van de laatste toegevoegde hoeveelheid zilvernitraatoplossing (0,1 of 0,05 ml);

b de laatste positieve waarde van (2E;

B de som van de absolute waarden van de laatste positieve waarde van (2E en de eerste negatieve waarde van (2E (zie voorbeeld tabel 1).

5.2. Blancobepaling

Er wordt een blancobepaling uitgevoerd en het resultaat daarvan wordt in de berekening van het eindresultaat verwerkt.

Het resultaat V4 van de blancobepaling op de reagentia wordt, in milliliters, gegeven door de formule:

V4 = 2V3 - V2

Hierbij is:

V2 het exacte aantal milliliters (Veq) van de zilvernitraatoplossing dat overeenkomt met de titratie van 100 ml van de gebruikte standaardreferentieoplossing van kaliumchloride;

V3 het exacte aantal milliliters (Veq) van de zilvernitraatoplossing dat overeenkomt met de titratie van 5 ml van de gebruikte standaardreferentieoplossing van kaliumchloride.

5.3. Controlebepaling

De blancobepaling kan tegelijkertijd dienen als controle op de bevredigende werking van apparatuur en op de juiste afwikkeling van de testprocedure.

5.4. Bepaling

Weeg een hoeveelheid monster tussen 10 en 20 g tot op 0,01 g nauwkeurig af en breng dit kwantitatief over in een bekerglas van 250 ml. Voeg hieraan 20 ml water, 5 ml salpeterzuur (3.2), 120 ml aceton (3.1) en voldoende water toe zodat het totale volume ongeveer 150 ml wordt.

Breng het roerstaafje (4.3) in het bekerglas, plaats het bekerglas op de roerder en stel de roerder in werking. Plaats de zilverelektrode (4.1) en het vrije uiteinde van de brug (4.2) in de oplossing, verbind de elektroden met de potentiometer (4.1) en noteer, nadat de nulinstelling van het apparaat is gecontroleerd, de waarde van de beginpotentiaal.

Titreer met de zilvernitraatoplossing uit de microburet (4.4) in hoeveelheden van 0,1 ml tegelijk. Wacht na elke toevoeging tot de potentiaal is gestabiliseerd.

Ga verder met de titratie als aangegeven in 5.1, beginnende bij de vierde alinea: "Noteer in een tabel in de eerste twee kolommen de toegevoegde volumes en de bijhorende waarden van de potentiaal...".

6. Weergave van de resultaten

Het resultaat van de analyse wordt weergegeven als het percentage chloor dat in het voor analyse ontvangen monster aanwezig is. Het chloorgehalte (Cl) wordt berekend uit de formule:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Hierbij is:

T de concentratie in mol/l van de gebruikte zilvernitraatoplossing;

V4 het resultaat in milliliters van de blanco bepaling (5.2);

V5 de waarde in milliliters van Veq voor de bepaling (5.4);

m de massa in grammen van het monster.

Tabel 1 Voorbeeld

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Methode 7 Bepaling van koper

1. Omvang en toepassingsgebied

In dit document wordt de methode vastgesteld voor de bepaling van het kopergehalte van enkelvoudige meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stikstofgehalte.

2. Principe

Het monster wordt opgelost in verdund zoutzuur en het kopergehalte wordt bepaald door middel van atomaire absorptiespectrofotometrie.

3. Reagentia

3.1. Zoutzuur (d20 = 1,18 g/ml)

3.2. Zoutzuur, 6 mol/l-oplossing

3.3. Zoutzuur, 0,5 mol/l-oplossing

3.4. Ammoniumnitraat

3.5. Waterstofperoxide, 30% massavolume

3.6. Koperoplossing [17] (stockoplossing): weeg 1 g zuiver koper tot op 0,001 g nauwkeurig af, los dit op in 25 ml van 6 mol/l-zoutzuuroplossing (3.2), voeg 5 ml waterstofperoxide (3.5) in delen toe en vul met water aan tot 1 liter. 1 ml van deze oplossing bevat 1 000 µg koper (Cu).

[17] Er mag ook gebruik worden gemaakt van in de handel verkrijgbare standaardkoperoplossingen.

3.6.1. Koperoplossing (verdund): pipetteer 10,0 ml van de stockoplossing (3.6) in een maatkolf van 100 ml, vul met water aan tot de maatstreep en meng. Pipetteer hieruit 10 ml in een maatkolf van 100 ml, vul met water aan tot de maatstreep en meng. 1 ml van de uiteindelijke oplossing bevat 10 µg koper (Cu).

Maak deze oplossing vlak voor het gebruik gereed.

4. Apparatuur

Atomaire absorptiespectrofotometer met een koperlamp (324,8 nm)

5. Werkwijze

5.1. Bereiding van de monsteroplossing

Weeg 25 g van het monster tot op 0,001 g nauwkeurig af, breng deze hoeveelheid over in een bekerglas van 400 ml en voeg voorzichtig 20 ml zoutzuur (3.1) toe (er kan een heftige reactie ontstaan door de vorming van kooldioxide). Voeg, indien nodig, meer zoutzuur toe. Wanneer het bruisen is opgehouden, wordt de oplossing op een stoombad drooggedampt; hierbij wordt zo nu en dan geroerd met een glazen roerstaaf. Voeg 15 ml 6 mol/l-zoutzuuroplossing (3.2) en 120 ml water toe. Roer met de glazen roerstaaf en laat deze in het bekerglas staan; dek het bekerglas af met een horlogeglas. Kook de oplossing voorzichtig tot het residu volledig is opgelost en laat afkoelen.

De oplossing wordt kwantitatief overgebracht in een maatkolf van 250 ml; was het bekerglas met 5 ml 6 mol/l-zoutzuur (3.2) en tweemaal met 5 ml kokend water. Vul tot de maatstreep aan met 0,5 m