Uitnodiging tot het indienen van opmerkingen over de ontwerpverordening van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun in de landbouw- en de visserijsector

(2004/C 93/05)

Belanghebbenden kunnen hun opmerkingen kenbaar maken door deze binnen een maand vanaf de datum van bekendmaking van deze ontwerpverordening aan het volgende adres te zenden: Europese Commissie Directoraat-generaal Landbouw

Eenheid H.2

L 130 05/126 B - 1049 Brussel Fax (32-2) 296 76 72 E-mail: Agri-State-Aids@cec.eu.int

Ontwerpverordening van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun in de landbouw- en de visserijsector

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op bepaalde soorten horizontale steunmaatregelen(1), en met name op artikel 2,

Na bekendmaking van de ontwerpverordening(2),

Na raadpleging van het Adviescomité inzake overheidssteun,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens Verordening (EG) nr. 994/98 is de Commissie gemachtigd om bij verordening een drempel vast te stellen beneden welke de steunmaatregelen worden geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag te voldoen, en derhalve niet onder de aanmeldingsprocedure van artikel 88, lid 3, van het Verdrag vallen.

(2) De Commissie heeft in een groot aantal beschikkingen de artikelen 87 en 88 van het Verdrag toegepast en met name het begrip "steun" in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag verduidelijkt. Voorts heeft de Commissie, laatstelijk in Verordening (EG) nr. 69/2001(3) van de Commissie, haar beleid vastgelegd ten aanzien van een van de minimis-plafond beneden hetwelk artikel 87, lid 1, van het Verdrag kan worden geacht niet van toepassing te zijn. Gelet op de bijzondere regels die in de sectoren landbouw en visserij van toepassing zijn, en gezien het risico dat in deze sectoren zelfs kleine steunbedragen aan de criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag voldoen, is Verordening (EG) nr. 69/2001 niet van toepassing op deze sectoren.

(3) In het licht van de door de Commissie opgedane ervaring, met name sinds de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen(4) en de Communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector(5), kan worden vastgesteld dat zeer kleine, in de landbouwsector toegekende steunbedragen niet voldoen aan de criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Dit is het geval wanneer het bedrag van de door individuele producenten ontvangen steun laag blijft en het totale bedrag van de aan de landbouwsector toegekende steun niet meer bedraagt dan een klein percentage van de productiewaarde. De landbouwproductie in de Europese Gemeenschap wordt normaliter gekenmerkt door het feit dat een groot aantal zeer kleine producenten onderling grotendeels verwisselbare producten produceren in het kader van gemeenschappelijke marktordeningen. De impact van kleine steunbedragen die in een bepaalde periode aan individuele producenten worden toegekend, moet derhalve worden gerelateerd aan de productiewaarde van de landbouw op sectorniveau in diezelfde periode. Dankzij een plafond in de vorm van een bedrag per lidstaat, dat is vastgesteld op basis van de productiewaarde van de landbouwsector, kan een consistente aanpak in alle lidstaten op basis van een objectieve economische referentiewaarde worden gewaarborgd. Teneinde de doorzichtigheid en de rechtszekerheid te bevorderen, lijkt het passend de minimis-regel voor de landbouwsector in een verordening neer te leggen.

(4) In het licht van de door de Commissie opgedane ervaring bij de beoordeling van staatssteun in de visserijsector, met name sinds de inwerkingtreding van de Communautaire richtsnoeren voor het onderzoek van de steunmaatregelen van de staten in de visserij- en aquacultuursector(6) en van Verordening (EG) nr. 2782 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector(7), kan worden vastgesteld dat zeer kleine, in de visserijsector toegekende steunbedragen niet voldoen aan de criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Gezien de overeenkomsten tussen de productiepatronen in de landbouwsector en die in de visserijsector, is aan die voorwaarden ook voldaan wanneer het bedrag van de door een onderneming in de visserijsector ontvangen steun gering is en terzelfder tijd het totale bedrag van de in de visserijsector verleende steun een gering percentage van de productiewaarde van de visserij niet overschrijdt. Teneinde de doorzichtigheid en de rechtszekerheid te bevorderen, lijkt het passend de minimis-regel voor de visserijsector in een verordening neer te leggen.

(5) Gelet op de Overeenkomst inzake de landbouw(8) van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) mag deze verordening geen vrijstelling verlenen voor exportsteun of steun waardoor binnenlandse producten ten opzichte van ingevoerde producten worden begunstigd. De lidstaten zijn verplicht af te zien van toekenning van steun die in strijd is met de verplichtingen uit hoofde van deze overeenkomst. Steun ter compensatie van de kosten van deelname aan handelsbeurzen of van studies of adviesdiensten die noodzakelijk zijn voor het lanceren van een nieuw of een bestaand product op een nieuwe markt, is in de regel geen exportsteun. Op grond van de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie moeten de lidstaten, wanneer de Gemeenschap een regeling voor de totstandbrenging van een gemeenschappelijke marktordening in een bepaalde landbouwsector heeft vastgesteld, zich onthouden van elke maatregel die daarvan afwijkt of er inbreuk op maakt(9). Deze verordening mag dan ook niet van toepassing zijn op steun waarvan het bedrag is vastgesteld op basis van de prijs of de hoeveelheid op de markt gebrachte producten.

(6) In het licht van de ervaring van de Commissie kan worden gesteld dat steun waarvan het bedrag over een periode van drie jaar niet meer bedraagt dan 3000 EUR per, voorzover het totale bedrag van de aan alle bedrijven over een periode van drie jaar verleende steun onder een door de Commissie op ongeveer 0,3 % van de landbouw- of de visserijproductie voor [2001] vast te stellen plafond blijft, het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloedt en/of de mededinging niet vervalst of dreigt te vervalsen, zodat deze steun niet onder artikel 87, lid 1, van het Verdrag valt. Aangezien het gaat om een voortschrijdende periode van drie jaar, moet bij elke nieuwe verlening van de minimis-steun het totale bedrag van de in de voorgaande drie jaar verleende minimis-steun in aanmerking worden genomen. De minimis-steun wordt geacht te zijn verleend op het tijdstip waarop de begunstigde een wettelijke aanspraak op de steun verwerft. De minimis-regel laat de mogelijkheid onverlet dat ondernemingen voor hetzelfde project ook staatssteun ontvangen die door de Commissie is goedgekeurd of binnen het toepassingsgebied van een groepsvrijstellingsverordening valt.

(7) Ter wille van de doorzichtigheid, de gelijke behandeling en de juiste toepassing van het minimis-plafond is het passend te bepalen dat de lidstaten dezelfde berekeningsmethode moeten toepassen. Om de berekening te vergemakkelijken en in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 69/2001, dient te worden bepaald dat wanneer steun in een andere vorm dan een subsidie wordt verleend, het steunbedrag in zijn brutosubsidie-equivalent moet worden omgerekend. Bij de berekening van het subsidie-equivalent van in termijnen uitgekeerde steun en steun in de vorm van een zachte lening dienen de marktrentevoeten te worden toegepast die gelden op het ogenblik waarop de steun wordt verleend. Met het oog op een eenvormige, doorzichtige en eenvoudige toepassing van de staatssteunregels dienen voor de toepassing van deze verordening de referentierentevoeten als marktrentevoet te gelden, met dien verstande dat in het geval van een zachte lening daarvoor op de gebruikelijke wijze een zekerheid moet worden gesteld en de lening geen abnormale risico's mag meebrengen. De referentierentevoeten dienen op geregelde tijdstippen door de Commissie op basis van objectieve criteria te worden vastgesteld en in het Publicatieblad van de Europese Unie en op internet te worden bekendgemaakt.

(8) De Commissie is verplicht erop toe te zien dat de staatssteunregels worden nageleefd en met name dat, wanneer op grond van de minimis-regel steun wordt verleend, de desbetreffende voorwaarden in acht worden genomen. Overeenkomstig het in artikel 10 van het Verdrag neergelegde samenwerkingsbeginsel moeten de lidstaten de vervulling van deze taak vergemakkelijken door de nodige maatregelen te treffen om te waarborgen dat het totale bedrag van de op grond van de minimis-regel verleende steun over een periode van drie jaar niet meer bedraagt dan het plafond van 3000 EUR per begunstigde en het algemene, door de Commissie op basis van de waarde van de productiewaarde van de landbouw of de visserij per lidstaat vastgestelde plafond. Hiertoe is het dienstig dat de lidstaten bij het verlenen van de minimis-steun de betrokken onderneming meedelen dat de verleende steun de minimis-steun is, volledige informatie krijgen over andere in de laatste drie jaar ontvangen minimis-steun, en nauwkeurig nagaan of het minimis-plafond door de nieuwe minimis-steun niet zal worden overschreden. Bij wijze van alternatief kan de inachtneming van het plafond ook worden gegarandeerd door middel van een centraal register.

(9) Gezien de ervaring van de Commissie, en met name de frequentie waarmee het doorgaans nodig is het staatssteunbeleid te herzien, dient de geldigheidsduur van deze verordening te worden beperkt. Ingeval de geldigheidsduur van deze verordening mocht verstrijken zonder dat zij is verlengd, dienen de lidstaten voor de onder deze verordening vallende minimis-steunregelingen te beschikken over een aanpassingsperiode van zes maanden. Met het oog op de rechtszekerheid moet het effect van deze verordening op steun die is verleend vóór de inwerkingtreding van deze verordening, worden verduidelijkt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Toepassingsgebied

Deze verordening is van toepassing op steun die aan ondernemingen in de landbouw- of de visserijsector wordt verleend, met uitzondering van:

a) steun waarvan het bedrag is vastgesteld op basis van de prijs of de hoeveelheid op de markt gebrachte producten;

b) steun voor werkzaamheden die verband houden met de uitvoer, met name steun die rechtstreeks gekoppeld is aan de uitgevoerde hoeveelheden, de oprichting en exploitatie van een distributienet of andere lopende uitgaven in verband met uitvoeractiviteiten;

c) steun waardoor binnenlandse producten ten opzichte van ingevoerde producten worden begunstigd.

Artikel 2

Definities

In deze verordening wordt verstaan onder:

1. "ondernemingen in de landbouwsector": ondernemingen die werkzaam zijn op het gebied van de productie, de verwerking en de afzet van landbouwproducten;

2. "landbouwproducten": a) de in bijlage I bij het Verdrag vermelde producten, met uitzondering van visserijproducten als omschreven in punt 5;

b) producten van de GN-codes 4502, 4503 en 4504 (kurkproducten);

c) producten die bedoeld zijn om melk en zuivelproducten te imiteren of te vervangen, in de zin van artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1898/87(10);

3. "de verwerking van een landbouwproduct": een bewerking van een landbouwproduct die een product oplevert dat nog steeds een landbouwproduct is;

4. "ondernemingen in de visserijsector": ondernemingen die werkzaam zijn op het gebied van de productie, de verwerking en de afzet van visserijproducten;

5. "visserijproducten": producten van de visvangst op zee en in de binnenwateren en van de aquacultuur, die zijn opgenomen in de lijst van artikel 1 van Verordening (EG) nr. 104/2000(11);

6. "verwerking en afzet van een visserijproduct": alle activiteiten, met name handling, behandeling, verwerking en distributie, tussen het tijdstip van aanlanding of oogst en het stadium van het eindproduct.

Artikel 3

De minimis-steun

1. Steunmaatregelen worden geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag te voldoen en vallen derhalve niet onder de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag indien zij aan de in de leden 2 en 3 vastgestelde voorwaarden voldoen.

2. Het totale bedrag van de aan eenzelfde onderneming verleende minimis-steun mag, over een periode van drie jaar, nooit meer bedragen dan 3000 EUR. Dit plafond is van toepassing ongeacht de vorm van de steun of het nagestreefde doel.

Het cumulatieve bedrag van de aan diverse ondernemingen in de landbouwsector verleende steun mag, over een periode van drie jaar, nooit meer bedragen dan de voor elke lidstaat in bijlage 1 vastgestelde waarde.

Het cumulatieve bedrag van de aan diverse ondernemingen in de visserijsector verleende steun mag, over een periode van drie jaar, nooit meer bedragen dan de voor elke lidstaat in bijlage 2 vastgestelde waarde.

3. De in lid 2 vastgestelde plafonds zijn uitgedrukt als een subsidie. Alle gebruikte cijfers zijn brutocijfers, dat wil zeggen vóór aftrek van de directe belastingen. Wanneer steun in een andere vorm dan een subsidie wordt verleend, is het steunbedrag het brutosubsidie-equivalent van de steun.

Van steun die in termijnen wordt uitgekeerd, wordt door discontering de waarde op het ogenblik van de verlening ervan berekend. De rentevoet die voor de discontering en voor de berekening van het steunbedrag bij een zachte lening wordt gebruikt, is de referentierentevoet die geldt op het ogenblik waarop de steun wordt verleend.

Artikel 4

Cumulering en controle

1. Wanneer een lidstaat een onderneming de minimis-steun verleent, deelt hij de onderneming mee dat het om de minimis-steun gaat, en verlangt hij van de betrokken onderneming alle gegevens over minimis-steun die zij in de voorgaande drie jaar heeft ontvangen.

De lidstaat kan slechts nieuwe minimis-steun verlenen nadat hij is nagegaan of de nieuwe steun het totale bedrag van de in de betrokken periode van drie jaar ontvangen steun niet zodanig doet toenemen dat één van de in artikel 3, lid 2, vastgestelde plafonds wordt overschreden.

2. Wanneer een lidstaat een centraal register van de minimis-steun heeft ingevoerd waarin alle gegevens zijn vervat over alle minimis-steun die door enige autoriteit in die lidstaat is verstrekt, is de eis van lid 1, eerste alinea, niet langer van toepassing vanaf het tijdstip waarop het register een periode van drie jaar bestrijkt.

3. De lidstaten verzamelen en bewaren alle informatie die betrekking heeft op de toepassing van deze verordening. Deze dossiers moeten alle informatie bevatten die nodig is om na te gaan of aan de voorwaarden van de verordening is voldaan. Een dossier betreffende een individuele minimis-steunmaatregel moet worden bewaard gedurende tien jaar te rekenen vanaf het tijdstip van steunverlening, en een dossier betreffende een minimis-steunregeling gedurende tien jaar vanaf het tijdstip van de laatste individuele steunverlening op grond van deze regeling. Op schriftelijk verzoek van de Commissie verstrekt de betrokken lidstaat haar binnen twintig werkdagen, of binnen een langere in dit verzoek vastgestelde termijn, alle informatie die de Commissie nodig acht om te kunnen nagaan of aan de voorwaarden van deze verordening is voldaan, met name ten aanzien van het totale bedrag aan de minimis-steun dat een bepaalde onderneming en de landbouwsector of de visserijsector van de betrokken lidstaat hebben ontvangen.

Artikel 5

Inwerkingtreding en geldigheidsduur

1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij blijft van kracht tot en met 31 december 2006.

2. Deze verordening is ook van toepassing op steun die is verleend vóór de inwerkingtreding van de verordening, mits aan de in de artikelen 1 en 3 van deze verordening vastgestelde voorwaarden wordt voldaan. Steun die niet aan deze voorwaarden voldoet, wordt door de Commissie beoordeeld overeenkomstig de ter zake relevante kaders, richtsnoeren, mededelingen en kennisgevingen.

3. Na het verstrijken van de geldigheidsduur van deze verordening blijft voor de onder deze verordening vallende minimis-steunregelingen nog een aanpassingsperiode van zes maanden gelden.

Gedurende deze aanpassingsperiode kunnen de regelingen van toepassing blijven onder de in deze verordening vastgestelde voorwaarden.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

(1) PB L 142 van 14.5.1998, blz. 1.

(2) PB C ...

(3) PB L 10 van 13.1.2001, blz. 30.

(4) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80.

(5) Gerectificeerde versie PB C 232 van 12.8.2000, blz. 19.

(6) PB C 19 van 20.1.2001, blz. 7.

(7) PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2369/2002 (PB L 358 van 31.12.2002, blz. 49).

(8) PB L 336 van 23.12.1994, blz. 22.

(9) Zaak C-113/2000, Spanje/Commissie, HJEG 2002, blz. I-07601, punt 73.

(10) PB L 182 van 3.7.1987, blz. 36.

(11) PB L 17 van 21.1.2000, blz. 22.

BIJLAGE 1

Cumulatief bedrag per lidstaat voor de landbouwsector, als bedoeld in artikel 3, lid 2

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE 2

Cumulatief bedrag per lidstaat voor de visserijsector, als bedoeld in artikel 3, lid 2

>RUIMTE VOOR DE TABEL>