Bekendmaking van een enig document dat is gewijzigd naar aanleiding van de goedkeuring van een minimale wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

(2020/C 185/08)

De Europese Commissie heeft deze minimale wijziging goedgekeurd overeenkomstig artikel 6, lid 2, derde alinea, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie (1).

De aanvraag tot goedkeuring van deze minimale wijziging kan worden geraadpleegd in de eAmbrosia-databank van de Commissie.

ENIG DOCUMENT

“TERNERA DE EXTREMADURA”

EU-Nr.: PGI-ES-0220-AM02 — 26.11.2019

BOB ( ) BGA (X)

1. Naam

“Ternera de Extremadura”

2. Lidstaat of Derde Land

Spanje

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.1 Vers vlees (en verse slachtafvallen)

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Ternera de Extremadura” is vlees van uitsluitend dieren van de inheemse rassen “Retinta”, “Avileña-Negra Ibérica”, “Morucha”, “Blanca Cacereña” en “Berrendas” en van dieren afkomstig van kruisingen van die rassen of met de rassen “Charolais” en “Limousin”, die daarvoor perfect geschikt zijn, evenals van kruisingen tussen de bovengenoemde inheemse rassen wanneer zij worden gefokt in het kader van een extensief productiesysteem.

Vlees met de beschermde geografische aanduiding “Ternera de Extremadura” heeft de volgende kenmerken:

I) Ternera (van kalveren): Het vlees van voor de slacht bestemde dieren van 7 tot en met 12 maanden (minstens één dag) oud. Het is helrood, het vet is wit, het vlees is vast, enigszins vochtig en heeft een fijne textuur;

II) Añojo (van jaarlingen): Het vlees van voor de slacht bestemde dieren van 12 tot en met 16 maanden (minstens één dag) oud. Het varieert van lichtrood tot paarsrood; het vet is wit; het vlees voelt vast aan, het is enigszins vochtig en heeft een fijne textuur;

III) Novillo (van stieren/vaarzen): Het vlees van voor de slacht bestemde dieren van 16 tot en met 36 maanden oud. Het heeft een kersrode kleur; het vet is roomkleurig; het vlees voelt vast en enigszins vochtig aan, het heeft een fijne textuur en het is licht doorregen.

De soorten gedefinieerde karkassen worden aangepast volgens de volgende voorschriften:

1. karkassen van de in Verordening (EEG) nr. 1208/81 van de Raad bedoelde categorieën A en E;

2. bevleesdheid: E.U.R.O.;

3. vetheidsklasse: 2, 3, en 4;

4. hygiëne: inachtneming van de Europese en nationale voorschriften;

5. de pH-waarde moet in de 24 tot 48 uur na het slachten minder dan zes bedragen, gemeten in de “longissimus dorsi”-spier tussen de vijfde en de zesde rib, en/of de bundel spieren van de schouder en/of rib en/of flank, voor de karkassen die zijn bestemd voor het uitsnijden.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De fokpraktijken voor moederdieren moeten in overeenstemming zijn met de technieken en praktijken voor de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen in een extensief landbouwsysteem. Het voederen van de moederdieren gebeurt door middel van weidegang in de “dehesa” (bosweide) en in andere inheemse graslanden van het Extremadura-ecosysteem, waar zij gedurende het gehele jaar grazen. Waar nodig wordt hun voeder aangevuld met stro, hooi, granen, eiwithoudende gewassen en andere grondstoffen voor zover zij van plantaardige oorsprong zijn, en met de noodzakelijke mineralen en vitaminen.

De kalveren worden niet gespeend tot ze minstens vijf maanden oud zijn.

In ieder geval blijft het uitdrukkelijk verboden producten te gebruiken die kunnen interfereren met het normale ritme van de groei en ontwikkeling van het dier, overeenkomstig de geldende wetgeving.

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Specifieke fasen van het productieproces: geboorte, mesten, slachten en uitsnijden moeten plaatsvinden in het gebied.

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Om ervoor te zorgen dat aan de consument meer precieze informatie wordt verstrekt over het eindproduct met betrekking tot kruisingen, wordt op het etiket aangegeven of het vlees afkomstig is van kruisingen van eender welke generatie.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische productiegebied van het vlees dat met de beschermde geografisch aanduiding “Ternera de Extremadura” wordt aangeduid, omvat de onderstaande gemeenten:

Alburquerque, Almendralejo, Azuaga, Badajoz, Brozas, Cáceres, Castuera, Coria, Don Benito, Herrera del Duque, Hervás, Jaraíz de la Vera, Jerez de los Caballeros, Logrosán, Llerena, Mérida, Navalmoral de la Mata, Olivenza, Plasencia, Puebla de Alcocer, Trujillo en Valencia de Alcántara.

De dieren worden in hetzelfde geografische gebied gehouden en verwerkt.

5. Verband met het geografische gebied

5.1. Specificiteit van het geografische gebied

35 % van het betrokken gebied is bedekt met struiken (zoals cistusroos, gaspeldoorn en struikheide) en maquis (eiken, kurkeiken, Quercus lusitanica en Pyreneeëneik enz.). De rest bestaat uit oppervlakken met een kruidlaag die geschikt zijn voor vee.

De fauna van landbouwhuisdieren in Extremadura bestaat grotendeels uit inheemse rassen die verbonden zijn en nauw samenhangen met het meest typische natuurlijke milieu van de regio (de “dehesa”). Al deze dieren dragen dankzij hun robuustheid en grote aanpassingsvermogen in moeilijke omgevingen bij tot het behoud en de verbetering van het ecosysteem, de bemesting van de bodem, de verbetering van de kwaliteit van weilanden en het afremmen van de opmars van het maquis. Er moet echter op worden gewezen dat deze rassen in de meeste kudden worden gefokt door ze te kruisen met Spaanse vleesrassen, om de productie af te stemmen op de huidige markteisen.

De extreme temperaturen en regenval hebben ervoor gezorgd dat de rassen die worden gebruikt voor “Ternera de Extremadura”, zich op de best mogelijke manier hebben aangepast, omdat zij zowel koude als warmte en waterschaarste in perioden van droogte kunnen weerstaan.

Het “dehesa”-ecosysteem is het resultaat van de eeuwenlange menselijke activiteit in de mediterrane bossen. Het systeem omvat grote delen van Extremadura. Traditioneel leggen veehouderijbedrijven zich vooral toe op extensieve teelt, waarbij er steeds een evenwicht is geweest tussen de diersoorten (zowel huisdieren als in het wild levende dieren), het natuurlijke milieu en de menselijke activiteiten. Het begrip “extensivering” is nauw verbonden met de benutting van grote oppervlakten voor het weiden van vee dat zich door zijn robuustheid bijzonder goed aan de omgeving heeft aangepast. Het ruwe klimaat en de schraalheid van de grond hebben de ontwikkeling van de veehouderij bevorderd.

De “dehesa”-systemen worden gekenmerkt door het benutten van de omgeving als grasland door het vee, waarbij de kruidachtige begroeiing voorziet in een groot deel van de energiebehoefte van de dieren die ervan leven. Het grasland draagt bij tot een groter aanbod van energiebronnen voor het systeem en bestaat uit een gevarieerde flora met veel eenjarigen die zich spontaan uitzaaien.

Het belang van de bomen voor de bedrijven in de “dehesa” ligt in de diversiteit van de benutting en de teeltalternatieven die door het natuurlijke milieu worden geboden voor het menselijk beheer van het systeem.

Het met bomen bedekte deel van de “dehesa” bestaat vooral uit twee soorten: de steeneik (Quercus ilex) en de kurkeik (Quercus suber), maar ook een aantal minder gangbare soorten zoals de Quercus lusitanica, de tamme kastanje (Castanea sativa) en de zomereik (Quercus robur). De vruchten van deze bomen zorgen voor een diverse productie zoals eikels, bladeren en strooisel waarmee de dieren zich kunnen voeden wanneer de hoeveelheid kruidachtige voedergewassen schaars is.

De struiken bestaan voornamelijk uit cistusroos (Cistus ladaniferus), brem (Sarothamnus scoparius), smalbladige cistus (Cistus monspeliensis) en gaspeldoorn (Genista spp.).

Het grasland kan, naargelang van de ondergrond, worden ingedeeld in:

— grasland op granietachtige bodem;

— grasland op leisteenbodem;

— gasland op sedimentatiegrond uit het tertiair en het quartair;

— grasland voor het inperken;

— ander grasland in speciale enclaves, dat wil zeggen in de bergen.

Hierbij mag niet worden vergeten dat, naast de graslanden, het ecosysteem ook andere producten voortbrengt, zoals eikels, granen (tarwe, gerst, haver, rogge en triticale), peulvruchten (erwten, bonen enz.), kurk, brandhout, kolen enz. Het lijdt dus geen twijfel dat in een duidelijk agrarische gemeenschap, zoals in Extremadura, de “dehesa” een belangrijk economisch verschijnsel is dat aan de oorsprong ligt van 45 % van de totale agrarische productie.

Uit onderzoek (Espejo Díaz, M., García Torres, S., Características específicas y diferenciadoras de las carnes de ganado bovino de las dehesas españolas — Specifieke kenmerken van vlees van op Spaanse dehesas gehouden runderen) blijkt dat “dehesa”-rassen in grotere mate beschikken over de kwaliteitskenmerken die geliefd zijn bij de consument.

5.2. Specificiteit van het product

Het bovengenoemde onderzoek werd gepresenteerd tijdens het internationale symposium voor het typeren van dierlijke producten van de “dehesa”, dat werd gehouden in Mérida (Badajoz, Spanje), EAAP publicatienr. 90 van 1998. In de studie wordt aangetoond dat het vlees dat afkomstig is van zogenoemde “dehesa”-rassen en onder de BGA “Ternera de Extremadura” valt, een bijzondere kwaliteit heeft. Uit sensorisch onderzoek door panels van getrainde testers en consumenten blijkt duidelijk dat dit vlees specifieke kenmerken heeft die erg worden gewaardeerd.

Het vlees met de benaming “Ternera de Extremadura” wordt beschouwd als een kwaliteitsproduct vanwege de sensorische kenmerken van zachtheid, sappigheid en smaak.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA)

Het naast elkaar bestaan van de verschillende rassen heeft ervoor gezorgd dat zowel oude als huidige rassen en de kruisingen ervan zijn erkend als het “Extremadura”-ras op het Iberisch schiereiland.

Het kruisen van de “Blanca Cacereña” met de zwarte onderpoten heeft geleid tot de “Ganado barroso cacereño” en de “Colorada extremeña” van het huidige ras “Retinta”. Deze kruisingen waren zeer goed vertegenwoordigd bij de nationale veewedstrijden van 1913. Het ras werd er gepresenteerd als “Cacereña” in de jaren 1922, 1926 en 1930 (in de laatste twee jaar in de vorm van “paradas de Cabestros”) en opnieuw in 1953, 1956 en 1959. Daarna verdween het, om in 1975 terug te verschijnen op een tentoonstelling met een kudde in staatseigendom. (Sánchez Belda, A., “Publicaciones de Extensión Agraria”, 1984).

Ook wordt in de gastronomie van Extremadura in talrijke recepten verwezen naar dit kalfsvlees: Ternera asada al estilo de la Vera (gebraden kalfsvlees op de wijze van Vera) (in “Cocina Tradicional de la Vera”, José V. Serradilla Muñoz, 1992, 3e uitgave 1999, Gráficas Romero de Jaraíz de la Vera (Cáceres)); Envueltillos Ternera (omhuld kalfsvlees) (in “La Cocina día a día, Cocina extremeña”, Ana María Calera, 1987, Plaza y Janes S.A); Chuletas de vaca a la extremeña (rundskoteletten op de wijze van Extremadura) (in “Gran Enciclopedia de la Cocina”, ABC, 1994, Ediciones Nobel SA, Madrid), of Entrecot al modo de Cáceres (entrecote op de wijze van Cáceres) (in “Cocina Extremeña”, Teclo Villalón y Pedro Plasencia, 1999, Everest).

Ook in de twintigste eeuw vinden we verwijzingen naar ons vee, zoals op 10 januari 1927 wanneer de “Sociedad Productos de la Ganadería Extremeña” werd opgericht om het toekomstige slachthuis van Mérida te exploiteren. Iets later, rond 1930, wordt hier opnieuw naar verwezen bij de verschillende overschotproducten die buiten Extremadura worden verkocht. Op dat ogenblik worden de mestrunderen verhandeld op markten buiten de regio, waar 62 % van het totale levend gewicht werd verkocht (“Extremadura: la historia”, Archivo Ediciones Extremeñas, S.L. 1997).

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

http://www.juntaex.es/filescms/con03/uploaded_files/SectoresTematicos/Agroalimentario/Denominacionesdeorigen/PliegoCondiciones_IGP_TerneraDeExtremadura.pdf

(1) PB L 179 van 19.6.2014, blz. 17.