NL Publicatieblad van de Europese Unie C 412/4

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

2014/C 412/04

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (2)

„MIEL DES CEVENNES”

EG-nummer: FR-PGI-0005-01148 — 3.9.2013

BGA ( X ) BOB ( )

1. Naam

„Miel des Cévennes”

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.4. Andere producten van dierlijke oorsprong (eieren, honing, diverse zuivelproducten met uitzondering van boter enz.)

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

„Miel des Cévennes” is honing die bijen maken met de nectar van bloemen. Hij is in vloeibare, gekristalliseerde of vaste vorm verkrijgbaar.

„Miel des Cévennes” kan:

— multifloraal zijn: gekenmerkt door een overheersend mengsel van verschillende planten die typerend zijn voor de Cevennen;

— monofloraal zijn: — heidehoning: witte heide — Erica arborea, dopheide — Erica cinerea, struikheide — Calluna vulgaris; — kastanjehoning; — frambozenhoning; — braambeshoning.

Fysisch-chemische kenmerken:

— gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF) lager of gelijk aan 15 mg/kg aan het einde van het productiejaar (tussen augustus en december, behalve voor struikheidehoning: tussen oktober en december);

— watergehalte lager of gelijk aan 19 %, met uitzondering van struikheidehoning waarvan het watergehalte lager is dan of gelijk aan 21 %.

Melissopalynologische kenmerken

Het pollenspectrum van „Miel des Cévennes” bestaat uit pollen van botanische soorten die voorkomen op het grondgebied van de Cevennen. De volgende pollen zijn kenmerkend voor het gebied: witte heide, dopheide, struikheide, kastanje, wilgenroosje, framboos, paardenbloem, braam, witte klaver. Elke honing telt ten minste een van deze kenmerkende pollen.

Er mag geen honing worden geoogst van bloemen afkomstig van grootschalige teelt die niet typisch is voor de Cevennen zoals zonnebloem, koolzaad, rupsklaver en lavendel. Pollen die afkomstig zijn van grootschalige teelt of van lavendel mogen slechts in bepekte mate aanwezig zijn (minder dan 15 %).

Onderstaande tabel bevat de melissopalynologische kenmerken die eigen zijn aan elke honing:

Soort honing Overheersende pollen > 45 % Bijkomende pollen 15 % t/m 45 % Beperkte pollen < 15 % Multiflorale honing Fruitbomen, kastanje Braam, esparcette, framboos, fruitbomen, heide, kastanje, korenbloem Acacia, adderwortel, ailanthus, beemdkroon, bingelkruid, braambes, brem, brionie, centaurie, cistusroosje, den, distel, duizendknoop, eik, esparcette, fruitbomen, gamander, gaspeldoorn, grasachtigen, hulst, jasione, kastanje, klimop, korenbloem, kroonkruid, kruisbloemigen, kruiskruid, linde, mosterd, paardenbloem, paardenhoefklaver, papaver, rapunzelklokje, rode heide, rode klaver, rododendron, rolklaver, samengesteldbloemigen, schurftkruid, slangenkruid, spirea, struikheide, tijm, toorts, valse salie, vederdistel, vetkruid, vlierboom, vuilboom, weegbree, wegedoorn, wikke, wilde kornoelje, wilde wingerd, wilg, wilgenroosje, witte heide, witte klaver, zonneroosje Heide Witte heide (Erica arborea) Witte heide Cistusroosje, witte heide Acacia, amandelboom, brem, cistusroosje, dorcycnium, eik, fruitbomen, gaspeldoorn, geranium, hulst, kastanje, kroonkruid, kruisbloemigen, kuiflavendel, reseda, rolklaver, roosachtigen, rozemarijn, sneeuwbalwilg, tijm, wegedoorn, wilde kornoelje, witte klaver Dopheide (Erica cinerea) Kastanje Braam Brem, cistusroosje, dopheide, eik, esparcette, fruitbomen, gamander, gaspeldoorn, goudscherm, grasachtigen, jasione, klimop, korenbloem, kruisbloemigen, kuiflavendel, linde, look, reseda, rode klaver, slangenkruid, struikheide, tijm, valse salie, vederdistel, weegbree, wilgenroosje, witte heide, witte klaver, zonnebloem, zonneroosje. Struikheide (calluna vulgaris) Kastanje, struikheide Braam, kastanje, spirea, struikheide, witte klaver Aardbeiboom, adderwortel, alsem, aster, braam, brem, brionie, centaurie, cistusroosje, den, distel, dopheide, eik, esparcette, framboos, fruitbomen, gaspeldoorn, geranium, goudscherm, grasachtigen, hulst, jasione, kastanje, klimop, korenbloem, kornoelje, kruisbloemigen, lelieachtigen, paardenbloem, paardenhoefklaver, papaver, rode klaver, rolklaver, samengesteldbloemigen, schurftkruid, slangenkruid, smilax, spirea, struikheide, tijm, valse salie, vederdistel, weegbree, wilg, wilgenroosje, witte klaver, zonneroosje. Kastanje Kastanje Braambes, struikheide Aardbeiboom, acacia, adderwortel, ailanthus, anthyllis, beemdkroon, braam, brem, centaurie, clematis, den, distel, dopheide, dorycnium, eik, eleagnus, erica vagans, esparcette, fruitbomen, gamander, gaspeldoorn, goudscherm, grasachtigen, honingklaver, hulst, jasione, kastanje, klaproos, klimop, korenbloem, kruisbloemigen, kuiflavendel, lavendel, lelieachtigen, linde, margriet, mirteachtigen, mosterd, munt, liguster, olijfboom, papaver, resedea, rode klaver, rododendron, rolklaver, roosachtigen, rozemarijn, samengesteldbloemigen, schurftkruid, slangenkruid, sneeuwbal, struikheide, sumak, tijm, valse salie, vederdistel, vlijtig liesje, vuilboom, wegedoorn, wilde kornoelje, wilde wingerd, wilg, witte heide, witte klaver, zonnebloem, zonneroosje, zonneroosjesachtigen. Framboos/braam Framboos, braam Braam, kastanje, witte klaver Aardbeiplant, acacia, adderwortel, ailanthus, alsem, anemoon, beemdkroon, berenklauw, braam/framboos, brem, buks, centaurie, chicorei, cipresachtigen, cistusroosje, den, distel, dopheide, dwergpalm, eik, esdoorn, esparcette, fruitbomen, gamander, gaspeldoorn, gele hypocist, gewone tijm, grasachtigen, hulst, jasione, kamperfoelie, kastanje, kattenstaart, klimop, klokje, korenbloem, kruisbloemigen, lelieachtigen, liguster, linde, muurachtigen, paardenbloem, papaver, rapunzelklokje, rode klaver, rododendron, rolklaver, saffloer, samengesteldbloemigen, schurftkruid, spirea, struikheide, sumak, taxus, tijm, vederdistel, viooltje, weegbree, zonneroosjesachtigen, wilde kastanje, wilde kornoelje, wilg, wilgenroosje, witte heide, witte klaver, witte wingerd, zonneroosje, zuring.

Organoleptische kenmerken

— Multiflorale honing: deze honing wordt over het algemeen in de zomer geproduceerd en bestaat uit een mengsel van kastanje en dopheide met aangename houttoetsen met een min of meer bloemige toets. Het aroma wordt gekenmerkt door een houtsmaak, fris, bloemig, met een vleugje karamel en een min of meer bittere eindsmaak. Als de multiflorale honing in de lente wordt geproduceerd, kunnen framboos, witte heide of lenteweidebloemen en zelfs acacia overheersen. Afhankelijk van de overheersende bloem vertoont de honing dan toetsen van karamel, gekookt fruit of bloemen. Er is sprake van weinig of geen bitterheid. Afhankelijk van de oogstperiode kan deze honing helder zijn of donkerkastanjebruin en amberkleurig.

— Honing van witte heide: sterke geur van bruine karamel. Het aroma doet denken aan de geur van bruine karamel, met een bittere eindsmaak; blijft hangen in de mond.

— Honing van dopheide: frisse en uitgesproken bloemige geur van „uitgebloeide rozen”. Sterk aroma dat doet denken aan de bloemig geur, vervolgens karamelachtig met een frisse toets in de mond; blijft erg hangen.

— Honing van struikheide: amberkleurige honing, donker tot zeer donker. Geur van hout, bloemen en vers fruit. Aroma dat doet denken aan de geur van vers fruit en bloemen; blijft hangen. Weinig bitter. Het gelatineachtige uiterlijk is kenmerkend in vloeibare vorm.

— Kastanjehoning: aangename houtgeur (van tannine, warm hout of nat hout). Aroma dat doet denken aan de geur met houttoetsen en een bittere eindsmaak; blijft hangen.

— Frambozenhoning: heldere gekristalliseerde honing. Heel fruitige geur (van gekookte framboos). Zeer fruitig aroma, zure smaak.

— Braambeshoning: heldere tot licht amberkleurige honing, vaak gekristalliseerd. Fruitige geur (van gekookt fruit). Fruitig aroma met een uitgesproken zure smaak die blijft hangen.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong)

—

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Het productiegebied stemt overeen met het gebied waarbinnen bijenhouders bijenstallen plaatsen voor de productie van „Miel des Cévennes”. Andere activiteiten: extractie en verpakking mogen buiten het geografische gebied plaatsvinden.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering

Op de etikettering moet verplicht het volgende worden vermeld:

— de naam van de BGA: „Miel des Cévennes”;

— de minimale etiketteringsvermeldingen: identificatie van de producent, partijnummer, gewicht;

— de naam en het adres van de controle-instantie, voorafgegaan door de vermelding „gecertificeerd door”;

— het BGA-logo en/of de BGA-vermelding.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied van „Miel des Cévennes” omvat de volgende gemeenten:

Departement Ardèche : Ailhon; Antraigues-sur-Volane; Les Assions; Astet; Banne; Barnas; Borne; Burzet; Chassiers; Genestelle; Gourdon; Joyeuse; Labastide sur Besorgues; Labégude; Lablachère; Largentière; Laurac en Vivarais; Laviolle; Mayres; Mercuer; Montpezat-sous-Bauzon; Montreal; Pereyres; Rosières; Le Roux; Saint-Andéol de Vals; Saint-Etienne-de-Boulogne; Saint-Joseph des Bancs; Saint-Laurent les Bains; Saint-Michel de Boulogne; Saint-Paul le Jeune; Vals les Bains; Les Vans.

Departement Aveyron : St Jean du Bruel; Sauclières.

Departement Gard : Alzon; Arre; Arrigas; Bessèges; Cendras; Colognac; Courry; Cros; Dourbie; Lasalle; Laval Pradel; Mialet; Molières-Cavaillac; Pommiers; Robiac-Rochessadoule; Saint-Florent sur Auzonnet; Saint-Julien de la Nef; Saint-Laurent le Minier; Saint-Paul la Coste; Saint-Roman de Codières; Saint-Sauveur de Camprieu; Saint-Sébastien d’Aigrefeuille; Les Salles-du-Gardon; Sumène; Thoiras; Trèves (gedeeltelijk), Vabres.

Departement Lozère : Altier; Bagnols-les-Bains; Bedoues; Le Bleymard; Cubières; Fraissinet de Fourques; Prévenchères; Saint-Julien du Tournel. Gedeeltelijke gemeenten: Florac, Fraissinet de Fourques, Gatuzières, Ispagnac; Lanuejols; Meyrueis; Saint-Etienne-du-Valdonnez; Saint-Laurent-de-Trèves; Vebron.

5. Verband met het geografische gebied

5.1. Specificiteit van het geografische gebied

Omgevingsfactoren

Door het geografische gebied van „Miel des Cévennes” loopt een bergketen die in het zuidoosten uitkomt op het Centraal Massief en bestaat uit rotsen die voornamelijk het gevolg zijn van de hercynische gebergtevorming. Het gebied wordt gekenmerkt door een zeer uiteenlopende geologie die bestaat uit zeer oude rotsen, met metamorfe kalksteen, een zeer belangrijke aanwezigheid van schist en gneiss maar ook van zandsteen en glimmerlei.

Het geografische gebied van „Miel des Cévennes” is een plaats waar voornamelijk het bergklimaat en het mediterrane klimaat samenkomen. Dit geografische geheel wordt aan de mediterrane kant ook beïnvloed door de oceaan. Dit leidt tot een zekere klimatologische complexiteit die de biodiversiteit van de zone begunstigt. Bovendien heerst het bergklimaat bovenaan bergruggen en plateaus en de hellingen die deze omringen.

De aanwezigheid van een zeer uitgesproken reliëf zorgt voor een microklimaateffect met thermische en pluviometrische contrasten die een invloed hebben op de verspreiding van de flora in de zone en op de bloeiperioden.

De thermische contrasten treden op naargelang van de hoogte maar eveneens van de blootstelling. Op de hooggelegen plekken is het klimaat gematigd in de zomer en koud in de winter. In de valleien zijn de zomertemperaturen warmer (een verschil van ongeveer 8 °C in vergelijking met de waargenomen gemiddelde jaarlijkse temperaturen op de hooggelegen plekken). Doordat de valleien zijn ingesloten, is er tevens sprake van grote verschillen tussen in het zuiden en in het noorden blootgestelde hellingen.

De kenmerken inzake geomorfologie en klimaat van het geografische gebied leiden tot de aanwezigheid van een typische vegetatie die wordt bewerkt in het kader van landbouwtoepassingen:

— De laaggelegen formaties in het zuidelijke en zuidoostelijke gedeelte van de Cevennen en in de kleine dalen hebben een vegetatie bestaande uit eik, witte heide en cistusroosjes op droge en rotsachtige hellingen. In de kiezelhoudende kleine dalen met open omgevingen die worden gekenmerkt door de overheersing van kruidachtigen en andere soorten zoals rolklaver, paardenbloem, rapunzelklokje, brem, klaver, witte en gele „cédons” en wilgenroosje, bevinden zich natuurlijke of aangeplante weiden.

— Op gemiddelde hoogte (vanaf ongeveer 400 m) ligt het kastanjebos dat een groot deel van de valleien van de Cevennen bestrijkt. De inplanting ervan in het geografische gebied dateert voornamelijk van de Gallo-Romeinse periode met een meer uitgesproken uitbreiding in de middeleeuwen. In deze vegetatiezone maar ook hoger in open ruimten kunnen overheersende soorten zoals braam groeien.

— Als we hoger gaan, merken we een vegetatie op die wordt gekenmerkt door de overheersing van lage houtgewassen en dop- en struikheidevelden.

— In de bergvegetatiezone ligt op de frisse en vochtige hellingen het beukenbos (op een hoogte van meer dan 900 m) dat wordt afgewisseld met grote bebossingen van loof- en naaldbomen (dennen, sparren, lorken) die dateren van de negentiende eeuw. In deze bergzone gedijen eveneens frambozen.

— In de bijna subalpiene zone, met name ter hoogte van de berg Aigoual, liggen natuurlijke grasvelden waar lage vegetatie (trifolium, valkruid …) groeit.

Menselijke factoren

De productie van „Miel des Cévennes” is een zeer oud gebruik op dit grondgebied.

Verschillende schriftelijke bronnen en getuigenissen tonen aan dat de traditionele productie van honing op dit grondgebied gebeurde aan de hand van bijenkorven die rechtstreeks werden gelicht in de stammen van kastanjebomen. In het dialect van de Cevennen spreekt men dan ook van „ruchers troncs” (stambijenkorven) of „bruscs”. Deze stambijenkorven werden plaatselijk vervaardigd en voor de oogst en extractie van honing was er bijzondere kennis nodig, maar dit leidde niet tot grote opbrengst van de bijenkorf. Deze traditie leeft nog voort in de herinneringen, zoals blijkt uit gesprekken met oude boeren uit de Cevennen. Vandaag komen deze stambijenkorven nog voor in een aantal exploitaties om aan te tonen dat het om een traditionele activiteit gaat. Deze worden echter enkel nog voor patrimoniale doeleinden gebruikt en niet voor gecommercialiseerde bijenteeltproductie.

De bijenhouders hebben in de loop der tijden een specifieke knowhow ontwikkeld inzake de productie van honing, met name wat de plaatsing van de bijenkorven betreft. Uit een verzameling van getuigenissen van bijenhouders blijkt dat sommige plaatsen gunstiger zijn dan andere (Revue du Parc national des Cévennes, 1981). Hierbij wordt rekening gehouden met het zonlicht, de wind, de hoogte van de helling enz. Al deze aanpassingen zijn eigen aan de bijenteelt van de Cevennen die door de kenmerken van het grondgebied te maken heeft met grote uitdagingen. De zone voor het verzamelen van honing wordt immers niet zo gemakkelijk vastgelegd als in andere grondgebieden waar het volstaat om een omtrek van 3 km rond de bijenkorf af te bakenen. Hier moet de bijenhouder rekening houden met het vaak onvoorspelbare klimaat, belangrijke verschillen tussen de blootstelling van diverse kleine dalen en het bergachtige reliëf met erg ingesloten valleien.

De laatste decennia hebben oude materialen en methoden plaatsgemaakt voor moderne bijenkorven en kent de bijenteelt na een zeer lange periode van achteruitgang opnieuw een bloeiperiode.

5.2. Specificiteit van het product

De specificiteit van „Miel des Cévennes” heeft betrekking op het bloemige karakter dat kenmerkend is voor het geografische gebied en aanwezig is in het pollenspectrum van het volledige assortiment honingproducten dat in het geografische gebied wordt geproduceerd. Struikheide, wilgenroosje, witte heide, dopheide, framboos, paardenbloem, braam en witte klaver zijn het meest kenmerkend voor „Miel des Cévennes”. Daarbij komt nog kastanje die in de meeste honing als overheersende of bijkomende pollen voorkomt.

Dit kenmerkende pollenspectrum mag enkel in beperkte mate pollen bevatten die afkomstig zijn uit grootschalige teelt of lavendel (minder dan 15 %). Deze vereiste maakt deel uit van de reputatie van „Miel des Cévennes” die wordt beschouwd als een typische honing die erg verschilt van de honing die in de aangrenzende Provence wordt geproduceerd.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA)

De specificiteit van „Miel des Cévennes” komt rechtstreeks voort uit de diversiteit van de flora van de Cevennen. Deze diversiteit is het product van parameters inzake geomorfologie en klimaat die de typische bloemenrijkdom bepalen door de natuurlijke aanwezigheid van heide, wilgenroosje, framboos, paardenbloem, braambes, witte heide en kastanje die als enige vorm van bosbouw zeer veel voorkomt in het massief.

„Miel des Cévennes” is tevens het resultaat van de knowhow van de bijenhouders die zich hebben verdiept in de eigenschappen van dit grondgebied en daardoor honing kunnen produceren die zeer typisch is maar ook erg verschillend kan zijn naargelang de gekozen plaatsen en beoogde zones voor het verzamelen van honing waarbij de grote floravariëteit van de Cevennen wordt benut.

„Miel des Cévennes” wordt in verschillende werken geciteerd.

In het werk „Histoire de Montpellier”, (G. Cholvy, 1984), wordt hij geciteerd in een fragment over de plaatselijke handel: „après cette interruption, les expéditions au Levant reparaissent, notamment avec le miel des Cévennes et des Corbières, l’huile…”.

Het typische karakter van „Miel des Cévennes” wordt vermeld in de Revue du Parc national des Cévennes (1981) dat toelicht dat liefhebbers van dit product „geen lavendelhoning eten” omdat deze qua smaak en aroma zo verschilt van deze honing.

„Miel des Cévennes” wordt vaak vermeld in werken over plaatselijke producten of toerisme: Guide du Petit Futé 2012 (blz. 36), GéoGuide Languedoc 2012, Guide Michelin Languedoc-Roussillon enz. De honing wordt naar waarde geschat op talrijke websites van toerismekantoren uit de regio of uit de naaste omgeving (Cévennes-Mont Lozère, Cévennes-Gorges du Tarn en Lozère, Cévennes.org, Cévennes-Méditerranée, Tourisme Gard, Cévennes Tourisme enz.).

Dat „Miel des Cévennes” naam heeft gemaakt, blijkt ook uit het feit dat de honing al verschillende jaren het voorwerp vormt van een volledige categorie in de regionale honingwedstrijd die in Languedoc-Roussillon wordt georganiseerd door de Regionale Landbouwkamer.

De honing wordt als ingrediënt gebruikt en op de voorgrond geplaatst in culinaire bereidingen van bakkers en traiteurs zoals Maison Papillon in Aveyron die terrines met „Miels des Cévennes” bereidt, Maison „Ickowicz” in Bollène die mini-amandelgebakjes op basis van dit product verkoopt of „Confiserie Violette et Berlingot” in Lyon die drop met „Miel des Cévennes” aanbiedt.

„Miel des Cévennes” wordt door vermaarde chef-koks gebruikt in hun menu’s, zoals de sterrenchef-kok Jérôme Nutile, het restaurant Vatel in Nîmes of de website „Militant du goût” die wordt gehost door chef-koks.

„Miel des Cévennes” of producten op basis van „Miel des Cévennes” komen vaak aan bod in zeer bekende Parijse delicatessenwinkels zoals „La Maison du miel”, „Bellota-Bellota” of „La grande épicerie de Paris”.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006 (3))

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCIGPMieldesCevennesV1.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

(2) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12. Vervangen door Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(3) Zie voetnoot 2.