Daarnaast is het een leidraad voor de specifieke categorieën reizigers met een essentiële functie of behoefte als vermeld in bijlage II bij de aanbeveling (punt III), namelijk:

Dit document is een leidraad voor de uitvoering van de aanbeveling van de Raad met betrekking tot personen die zijn vrijgesteld van de tijdelijke beperking van niet-essentiële reizen naar de EU. Het is met name een leidraad voor de uitlegging van het begrip “familielid” in de context van de vrijgestelde familieleden van een burger van de Unie of een langdurig ingezetene van de EU (punt II).

Daarnaast zouden essentiële reizen moeten worden toegestaan voor de in bijlage II bij de aanbeveling genoemde specifieke categorieën reizigers met een essentiële functie of behoefte.

b) onderdanen van derde landen die langdurig ingezetene zijn op grond van de richtlijn langdurig ingezetenen en personen die hun verblijfsrecht aan andere EU-richtlijnen of aan het nationale recht ontlenen of over een nationaal visum voor verblijf van langere duur beschikken, alsook hun respectieve gezinsleden.

Voorts vereist artikel 3 van de richtlijn vrij verkeer dat de lidstaten, overeenkomstig hun nationaal recht, binnenkomst en verblijf vergemakkelijken van andere familieleden dan de hierboven zogenoemde “kernfamilieleden”, ongeacht hun nationaliteit, die in het land van herkomst ten laste zijn van of inwonen bij de burger van de Unie die het verblijfsrecht in eerste instantie geniet, of die vanwege ernstige gezondheidsredenen een persoonlijke verzorging door de burger van de Unie strikt behoeven.

d)de rechtstreekse bloedverwanten in opgaande lijn, alsmede die van de echtgenoot of partner als bedoeld onder b), die te hunnen laste zijn.

c)de rechtstreekse bloedverwanten in neergaande lijn alsmede die van de echtgenoot of partner als bedoeld onder b), beneden de leeftijd van 21 jaar of die te hunnen laste zijn;

a) De EU-burger heeft zijn/haar recht op vrij verkeer uitgeoefend (met name wanneer hij/zij in een andere lidstaat dan zijn/haar lidstaat van herkomst verblijft):

De aanbeveling zelf is een “soft law”-instrument, maar de richtlijn vrij verkeer verleent een juridisch recht aan EU-burgers die hun recht op vrij verkeer binnen de EU hebben uitgeoefend, met name wanneer zij op het grondgebied van een andere lidstaat verblijven, en hun familieleden. Op basis daarvan hebben deze familieleden het recht om hun bloedverwanten te begeleiden of zich bij hen in de betrokken lidstaat te voegen.

Voor de definitie van het begrip “familieleden” van EU-burgers verwijst de aanbeveling van de Raad naar de artikelen 2 en 3 van de richtlijn vrij verkeer. De in deze artikelen bedoelde categorieën familieleden (onderdanen van derde landen) moeten ruim worden geïnterpreteerd en zijn niet beperkt tot definities en begrippen in het nationale recht. Dit geldt ook voor de categorie van partners in een “deugdelijk bewezen duurzame relatie”. Volgens de aanbeveling moeten de lidstaten dan ook met name de hereniging van deugdelijk bewezen duurzame partners vergemakkelijken, ongeacht de woonplaats van de niet-EU-burger.

Duurzame relaties

Artikel 3 van de richtlijn vrij verkeer omvat ook het vereiste dat de binnenkomst overeenkomstig het nationaal recht van de lidstaten moet worden vergemakkelijkt voor “de partner met wie de burger van de Unie een deugdelijk bewezen duurzame relatie heeft”.

Zoals uiteengezet in de richtsnoeren van 2009 voor een betere omzetting en toepassing van Richtlijn 2004/38/EG, kan dergelijke ongehuwde partners worden gevraagd bewijsstukken over te leggen waaruit blijkt dat zij partners van een EU-burger zijn en dat de relatie duurzaam is. Het bewijs kan worden geleverd met elk passend middel. Mogelijk bewijs is bijvoorbeeld een gezamenlijke verklaring van de partners, bewijs van eerdere ontmoetingen en gemeenschappelijke investeringen. Het vereiste van duurzaamheid van de relatie moet worden beoordeeld tegen de achtergrond van het doel van de richtlijn vrij verkeer om de eenheid van het gezin in een verruimde betekenis te handhaven. In de desbetreffende nationale voorschriften kan worden verwezen naar een minimumduur van de relatie als criterium om te beoordelen of die relatie duurzaam is. In dit geval moet in de nationale regels echter worden bepaald dat andere relevante aspecten (bijvoorbeeld een gezamenlijke huurovereenkomst of hypotheek om een woning te huren of te kopen) ook bij de algehele beoordeling in aanmerking worden genomen.

b) De EU-burger heeft zijn/haar recht op vrij verkeer niet uitgeoefend (met name wanneer hij/zij verblijft in de lidstaat waarvan hij/zij onderdaan is)

In dit scenario is het nationale recht in plaats van het EU-recht van toepassing op de binnenkomst van familieleden van EU-burgers die onderdaan zijn van een derde land, met inbegrip van ongehuwde partners, aangezien deze burgers buiten het toepassingsgebied van de richtlijn vrij verkeer vallen.

Niettemin moeten de lidstaten volgens de aanbeveling dergelijke familieleden behandelen als die van mobiele EU-burgers; daardoor kunnen de lidstaten ook de extra administratieve lasten vermijden die ontstaan wanneer verschillende procedures moeten worden toegepast.

Mogelijk bewijs voor niet-gehuwde partners:

-gezamenlijke verklaring van de partners over hun relatie;

-bewijs van eerdere ontmoetingen in persoon (bv. paspoortstempels en reisdocumenten);

-de minimumduur van de relatie ingeval er in dit verband nationale criteria bestaan (er moet rekening worden gehouden met het feit dat de reisbeperkingen nu al meer dan zes maanden van kracht zijn en zullen blijven voortduren); of

-gezamenlijke huurovereenkomst, gezamenlijke bankrekening.

2.Binnenkomst voor onderdanen van derde landen en hun gezinsleden (punt 5, onder b), van de aanbeveling)

Punt 5, onder b), van de aanbeveling van de Raad moet aldus worden opgevat dat het betrekking heeft op onderdanen van derde landen die:

-in het bezit zijn van een visum dat of een verblijfsvergunning die door een lidstaat is afgegeven op grond van het EU-acquis inzake legale migratie, d.w.z. Richtlijn 2003/86/EG inzake het recht op gezinshereniging, Richtlijn 2003/109/EG betreffende langdurig ingezetenen, Richtlijn 2009/50/EG betreffende de Europese blauwe kaart, Richtlijn 2014/36/EU betreffende seizoenarbeiders, Richtlijn 2014/66/EU betreffende binnen een onderneming overgeplaatste personen en Richtlijn (EU) 2016/801 betreffende studenten, onderzoekers, stagiairs, vrijwilligers, scholieren en au pairs.

Dit houdt ook in dat onderdanen van derde landen en, in voorkomend geval hun gezinsleden, die aan de in die richtlijnen vastgestelde toelatingsvoorwaarden voldoen, hun aanvraag moeten kunnen indienen om een dergelijk visum of een dergelijke verblijfsvergunning te verkrijgen, en vervolgens van de reisbeperking moeten worden vrijgesteld;