TIJD OM KNOPEN DOOR TE HAKKEN OVER HET FINANCIEEL KADER VAN DE UNIE VOOR 2021-2027

1.Tijd om te landen

In juni hebben de leiders hun doelstelling bevestigd om vóór het einde van 2019 een akkoord te bereiken over het toekomstige financieel kader van de Unie. De werkzaamheden zijn sindsdien voortgezet onder leiding van het Finse voorzitterschap van de Raad. Daarbij is gebleken dat er op sommige gebieden eensgezindheid is en op andere compromissen zullen moeten worden gesloten om tot een evenwichtig akkoord te komen dat billijk is voor iedereen.

Een akkoord over het toekomstige kader tegen eind 2019 zal de Unie een nieuwe marsrichting en doelgerichtheid geven. Het zal vertragingen en blokkades die minstens zo ernstig zijn als die aan het begin van de lopende periode helpen voorkomen. Alle lidstaten hebben daarvan in 2014 en 2015 de gevolgen ondervonden. Die doelstelling ligt binnen bereik, maar alleen als blijk wordt gegeven van krachtig politiek leiderschap en vastberadenheid om oplossingen te vinden die het grotere Europese belang dienen.

De Europese Raad van oktober is een gelegenheid voor de leiders om richtsnoeren te geven voor de essentiële parameters van het toekomstige kader. Deze omvatten de totale omvang van de begroting, het evenwicht tussen beleidsterreinen, de toekomstige financiering van de begroting en de aan financiële steun verbonden voorwaarden. Het is de taak van de leiders een juist evenwicht te vinden tussen ambitie en realisme. Daarbij moet ten volle rekening worden gehouden met het standpunt van het Europees Parlement, dat een ambitieuze toekomstige begroting blijft verdedigen.

De Commissie zal in deze laatste fase blijven pleiten voor de moderne, gestroomlijnde en flexibele begroting die de Unie nodig heeft. Dit is het moment waarop de instellingen elkaar moeten vinden en de Unie de middelen moeten geven om het komende decennium successen te boeken. Tot de lancering van de nieuwe programma’s is het nog maar 14 maanden en er blijft nog veel te doen. Het is tijd om over te landen.

2.Een begroting die in verhouding staat tot de doelstellingen

Het financieel kader voor 2021-2027 moet de middelen verschaffen om de in Rome en Sibiu overeengekomen positieve agenda uit te voeren. Dit is een unieke gelegenheid om de prioriteiten van de strategische agenda van de Europese Raad en de politieke richtsnoeren van de verkozen voorzitter van de Commissie, Ursula von der Leyen, in daden om te zetten. Het algemene niveau van het toekomstige kader moet overeenkomen met de ambities van de Unie en ook terdege rekening houden met de budgettaire gevolgen van het vertrek van het Verenigd Koninkrijk.

De Commissie heeft een langetermijnbegroting voorgesteld van 1,114 % van het bruto nationaal inkomen van de EU27. Volgens sommigen moest de begroting worden teruggebracht tot 1,00 %; anderen hebben zich achter het Europees Parlement geschaard, dat de begroting tot 1,3 % wil zien groeien. Het is goed deze cijfers in de juiste context te plaatsen. De langetermijnbegroting van de EU voor 28 lidstaten bedraagt momenteel 1,03 % van het bruto nationaal inkomen van de EU28, inclusief het Europees Ontwikkelingsfonds. Als de uitgaven in het Verenigd Koninkrijk hiervan worden afgetrokken, is het cijfer 1,16 % van het bruto nationaal inkomen van de EU27. Dit is het juiste vergelijkingspunt.

De EU-begroting als percentage van het bruto nationaal inkomen (bni)

Het door de Commissie voorgestelde niveau is reeds lager dan het huidige. Het is een realistisch antwoord op het vertrek van een belangrijke betaler in de EU-begroting en wat dat met zich meebrengt, maar geeft anderzijds een belangrijke financieringsboost voor nieuwe en opkomende prioriteiten.

Een langetermijnbegroting van deze orde zou niet tot aanzienlijke, onhoudbare verhogingen van de bijdragen van de lidstaten leiden. De stijging van de nationale bijdragen met ongeveer een derde tegen 2027 in vergelijking met de niveaus van 2020 is in hoofdzaak het gevolg van de inflatie en reële groei, die in dezelfde periode tot vergelijkbare toenames van de nationale begrotingen zullen leiden. De rest is ten dele toe te schrijven aan de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de EU en ten dele aan het optrekken van de investeringen in gemeenschappelijke prioriteiten zoals onderzoek, digitalisering, klimaat, migratie, veiligheid en defensie, en het externe optreden van de Unie.

Nog meer snijden in de begroting zou de Unie beletten haar prioriteiten te verwezenlijken en een onmiddellijke impact hebben op de steun van de EU voor de regio’s en voor de Europese landbouwers, studenten en onderzoekers. Hierdoor zou een aanzienlijke kloof ontstaan met de strategische agenda die de Europese Raad in juni 2019 heeft aangenomen.

Daarom is het nodig dat de Europese Raad onverwijld een realistische bandbreedte aangeeft voor het algemene niveau van de EU-begroting. Significant afwijken van het evenwicht waarnaar de Commissie in haar voorstel heeft gestreefd, zou reële gevolgen hebben. Een grotere begroting zou de Unie in staat stellen meer te doen, maar de druk op de bijdragen van de lidstaten vergroten, al zou de hervorming van de financiering van de EU-begroting zoals voorgesteld door de Commissie een matigend effect hebben. Anderzijds zou een kleinere begroting nefast zijn voor het vermogen van de Unie om de strategische agenda en de prioriteiten van de Unie op een doeltreffende manier te verwezenlijken. Het zou de modernisering van ons beleid en ons vermogen om urgente, nieuwe prioriteiten aan te pakken, in het gedrang brengen.