30. 11. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 319/5 
Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende vierde wijziging van 
richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lid-staten 
inzake kosmetische produkten (1) 
(87/C 319/02) 
Op 25 maart 1987 heeft de Raad van de Europese Gemeenschappen, overeenkomstig artikel 
100 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, besloten 
het Economisch en Sociaal Comité advies te vragen over het bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden belast was, heeft haar advies op 1 september 
1987 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Proumens. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 248e zitting (vergadering van 
23 september 1987) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goed­
gekeurd: 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité juicht het voorstel voor een richtlijn 
houdende vierde wijziging van richtlijn 76/768/EEG 
inzake kosmetisch produkten ten zeerste toe. 
Het Comité stelt tot zijn voldoening vast dat deze vierde 
wijziging in hoofdzaak gericht is op een zo volledig 
mogelijke harmonisatie, waarbij geen afbreuk wordt 
gedaan aan de in genoemde richtlijn neergelegde bepa­
lingen en later aan te brengen wijzigingen; bij deze 
harmonisatie gaat het met name om een adequaat en 
rationeel gebruik van het in het eerste deel van bijlage III 
bedoelde systeem (lijst van stoffen die in cosmetica 
mogen voorkomen, voor zover de aangegeven grenzen 
niet worden overschreden en aan de genoemde voor­
waarden wordt voldaan). 
Het Comité heeft met belangstelling kennis genomen 
van het feit dat de nieuwe bepalingen de gepubliceerde 
en verscheidene malen gewijzigde richtlijn niet alleen 
begrijpelijker maken, maar ook helpen voorkomen dat 
er door een bepaalde interpretatie van sommige voor­
schriften technische belemmeringen worden gecreëerd. 
1.2. Het Comité wijst er in het bijzonder op dat het 
naar een totale harmonisatie toe zou willen. Bindende 
richtlijnen als de kosmeticarichtlijn vormen hiervoor 
uiteraard een grondslag, op voorwaarde dat er door 
sommige lid-staten geen bijzondere bestuursrechtelijke 
bepalingen worden vastgesteld, waardoor deze har­
monisatie weer gedeeltelijk teniet zou kunnen worden 
gedaan. 
1.3. Daarentegen spreekt het Comité zijn verwonde­
ring uit over de handhaving van bijlage V, welke een 
lijst is van stoffen die buiten het toepassingsgebied van 
de richtlijn vallen. 
In het kader van een totale harmonisatie zouden de lid­
staten volgens het. Comité alle nodige gemeenschappe­
lijke maatregelen moeten nemen om te bereiken dat 
deze lijst van uitzonderingen wordt opgeheven, nadat 
eerst wordt bekeken of de nog op deze lijst vermelde 
stoffen al dan niet in beperkte mate gebruikt kunnen 
worden, dan wel verboden moeten worden. 
(J) PB nr. C 86 van 1. 4. 1987, blz. 3. Het Comité verzoekt de Commissie om al het mogelijke 
te doen om dit resultaat vóór 1 januari 1992 te bereiken. 
1.4. Bij het opstellen van de richtlijn en alle wijzigin­
gen is in hoge mate met de bescherming van de consu­
ment rekening gehouden, terwijl de industrie en de 
consumentenorganisaties steeds actief meegewerkt heb­
ben. Zowel de autoriteiten als de producenten blijven 
onverminderd een behoorlijke bescherming van de con­
sument nastreven. 
1.5. Het Comité wijst erop dat de distributie, vooral 
door het toenemende aantal zelfbedieningszaken en su­
permarkten, zulke ontwikkelingen heeft doorgemaakt 
dat de fabrikant ertoe verplicht is bepaalde informatie 
over zijn produkten te verschaffen. Toen de distributie 
nog in handen was van de kleine, meer gespecialiseerde 
winkels, was dit minder noodzakelijk. 
Overigens hebben ook verpakkingsmaterialen een be­
langrijke ontwikkeling doorgemaakt. 
Vele produkten waren, toen de richtlijn (in 1976) werd 
opgesteld, nog van een buitenverpakking voorzien, ter­
wijl dit nu niet meer het geval is. 
Er is echter geen sprake van dat de bepalingen van 
artikel 6 opnieuw in het geding worden gebracht en het 
Comité acht deze wijziging op haar plaats. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 1 - lid 3 - sub b) 
De schrapping van de tweede alinea van artikel 5 lijkt 
voorbarig. Het gebruik van deze tweede alinea wordt 
namelijk wel steeds minder noodzakelijk, maar deze 
bepalingen zijn in sommige gevallen toch nog van nut. 
2.2. Artikel 1 - lid 4 
Het Comité wijst erop dat de twee belangrijkste woor­
den van artikel 6 van de richtlijn, namelijk „verpak­
king" en „recipiënt" strikt in hun eigenlijke betekenis 
moeten worden gebruikt en niet mogen worden vervan­
gen door synoniemen, die alleen maar verwarring kun­
nen scheppen. 
Nr. C 319/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 11. 87 
Verder komt de kwestie van de te gebruiken taken aan 
de orde in artikel 7, lid 2, van richtlijn 76/768/EEG, 
een bepaling die nog altijd van toepassing is. 
2.3. Het Comité is verder verontrust over het feit 
dat er geen sprake is van bijzondere voorzorgen met 
betrekking tot cosmetica die voor beroepsdoeleinden, 
in het bijzonder door kappers, worden gebruikt. 
Uiteraard wordt in bijlage III op een aantal punten voor 
alle gebruikers duidelijke informatie verstrekt. 
Toch zou het belangrijk zijn de fabrikant ertoe te ver­
plichten, althans in het geval van sommige produkten, 
te vermelden dat bij gebruikmaking hiervan het dragen 
van handschoenen aan te bevelen is. 
Sommige van deze produkten leveren weliswaar geen 
bijzondere problemen op, maar het is wel duidelijk dat 
een geregelde dagelijkse omgang met deze produkten 
irritaties kan veroorzaken en dat de gebruiker dus in 
staat moet worden gesteld deze problemen te vermijden. 
Voorts adviseert het Comité de Commissie met DG V 
te bekijken of er niet iets zou moeten worden gedaan 
met betrekking tot het personeel in kapsalons en 
schoonheidsinstituten; het denkt hierbij aan eventuele 
preventieve maatregelen tijdens de leertijd, om te kun­
nen vaststellen wie allergisch of in andere opzichten 
gevoelig is. 
2.4. Artikel 1 - lid 4 - sub b) 
Dit tekstgedeelte dient duidelijker te worden gesteld 
(met name de Engelse versie). 
Duidelijk is dat de nominale inhoud alleen maar op de 
verpakking kan worden aangegeven. 
Anderzijds is er een aantal uitzonderingsgevallen waarin 
de nominale inhoud niet behoeft te worden aangegeven: 
verpakkingen die vijf gram of vijf milliliter of minder 
bevatten, gratis monsters, portieverpakkingen en pro­
dukten die normaal per stuk worden verkocht, waarvan 
het gewicht niet relevant is. 
Het Comité kan zich wel qua inhoud met deze alinea 
verenigen. 
2.5. Artikel 1 - lid 4 - sub c) 
Het Comité meent dat de datum van minimale houd­
baarheid vermeld moet blijven, ook al is deze bepaling 
slechts zelden van toepassing. Het betreft hier evenwel 
een voortreffelijke maatregel ter bescherming van de 
consument, wanneer zulks nodig is. 
Gedaan te Brussel, 23 september 1987. Bovendien meent het Comité dat de Commissie de 
industrie zou moeten voorstellen gemeenschappelijke 
analysemethodes uit te werken voor de bepaling van de 
minimale houdbaarheid van kosmetische produkten, 
zelfs al zou blijken dat sommige bedrijven zelf reeds 
dergelijke methodes toepassen. 
2.6. Artikel 1 - lid 4 - sub e) 
Dat de aanduiding van het charge- of referentienummer, 
waardoor de precieze oorsprong van het produkt kan 
worden vastgesteld, zowel voor de consument als voor 
de nationale overheid betrekkelijk belangrijk is, is dui­
delijk aangetoond. De dubbele vermelding (op verpak­
king en recipiënt) vormt echter uit industrieel oogpunt 
een complicatie. 
Gezien de belangen die op het spel staan, zal men zich 
hiermee eventueel toch moeten verzoenen. Maar dan 
lijkt de tweede alinea sub e) geen steek te houden, 
daar het niet gemakkelijk en zelfs onmogelijk is, deze 
vermelding te controleren wanneer deze gecodeerd is of 
aangebracht is met een inktsoort die alleen bij blootstel­
ling aan ultraviolet licht zichtbaar wordt. 
De vraag rijst dan ook of deze tweede alinea niet 
geschrapt moet worden. 
2.7. Artikel 1 - lid 4 - laatste alinea 
Dit deel van het artikel is vooral bedoeld om bedrieglij­
ke reclame met ongefundeerde argumenten te ver­
bieden. 
Deze bepaling is terecht gehandhaafd. Maar het mag 
niet gebeuren dat de fabrikant of de nationale overheid 
de mogelijkheid krijgt om in het verlengde van deze 
bepaling belemmeringen te creëren. 
Bovendien zou het Comité gaarne zien dat men nauw­
keuriger maatregelen gaat overwegen om tot een opti­
male informatie op het produkt te komen. 
2.8. Artikel 1 - lid 6 en 7 
Door de in lid 6 en 7 vooropgestelde wijzigingen op 
bijlage III en IV wordt de richtlijn rationeler gestruc­
tureerd en gemakkelijker leesbaar, wat het Comité al­
leen maar kan goedkeuren. 
2.9. Artikel 3 
Het Comité zou er ten slotte bij de lid-staten willen op 
aan dringen dat zij onderhavige vierde wijziging binnen 
de in dit artikel aangegeven termijn ten uitvoer leggen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT