A4-0306/95

Resolutie inzake het ontwerp van richtlijn van de Commissie tot wijziging van richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele communicatie en Personal Communications (SEC(95)1382 - C4-0364/95)

Het Europees Parlement,

- gezien het ontwerp van richtlijn van de Commissie (SEC(95)1382 - C4- 0364/95),

- gelet op artikel 90 van het EG-Verdrag,

- onder verwijzing naar zijn resoluties van 7 april en 19 mei 1995 over het Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken ((PB C 109 van 1.5.1995, blz. 310 PB C 151 van 19.6.1995, blz. 479.)) en zijn resolutie van 19 mei 1995 over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad "Naar de Personal Communications Omgeving - Groenboek inzake een gemeenschappelijke benadering op het gebied van mobiele en personal communications in de EU" en over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende het overleg over het Groenboek inzake mobiele communicatie en personal communications ((PB C 151 van 19.6.1995, blz. 473.)),

- gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid en advies van de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie (A4-0306/95),

A. overwegende dat de Commissie met het onderhavige ontwerp voor een richtlijn gevolg geeft aan haar Groenboek, waarover het Parlement zich in grote lijnen positief heeft kunnen uitspreken,

B. overwegende dat de Commissie in haar ontwerp voor een richtlijn, een aantal, in vergelijking met het Groenboek, nieuwe punten heeft opgenomen waarvan het belang door het Parlement was benadrukt, in het bijzonder:

- het fundamenteel belang voor de mobiele communicatie van de beschikbaarheid van een voldoende breed spectrum van frequenties teneinde de programmering van investeringen voor een voorspelbare omgeving mogelijk te maken;

- het feit dat het aantal toegekende vergunningen in overeenstemming moet zijn met de mogelijkheden om de algemene vergunningsvoorwaarden van de diensten en met name de vereisten voor openbare dienstverlening in acht te nemen;

- de mogelijkheid voor eenzelfde exploitant een combinatie van diverse, elkaar aanvullende mobiele technologieën aan te bieden;

- de toepassing van de mededingingsbepalingen en de afschaffing van exclusieve en bijzondere rechten, alsmede de opheffing van beperkingen op de toegang tot alternatieve infrastructuren voor telecommunicatie en kabel-TV voor het aanbieden van mobiele communicatie, vóór 1 januari 1996,

C. overwegende dat de Europese markt van de mobiele telecommunicatie slechts ten gunste van ondernemingen in derde landen opengesteld mag worden voor zover deze landen hun markt voor Europese dienstverlenende bedrijven openstellen,

1. spreekt zich positief uit over het ontwerp van richtlijn van de Commissie, zowel wat de achterliggende ideeën als wat de doelstellingen betreft;

2. wijst er echter op dat de procedure van artikel 90, lid 3, weliswaar een gerechtvaardigd middel is om voorschriften die een belemmering vormen voor de mededinging te vermijden, maar daarom nog niet bedoeld is om in plaats van de in het Verdrag vastgelegde wetgevingsinstrumenten, en met name artikel 100A, als grondslag te dienen voor het vaststellen van de regels voor het functioneren van een economische sector in de Unie;

3. is in het bijzonder van mening dat de bepalingen van het richtlijnontwerp toegepast dienen te worden zonder afbreuk te doen aan de toekomstige communautaire wetgeving met betrekking tot de organisatie van de telecommunicatieactiviteiten in de Unie, en met name tot de interconnectie en de interoperabiliteit, de voorschriften die van toepassing zijn op de algemene dienstverlening, en op de nummering en abonneebestanden;

4. benadrukt dat transparantie noodzakelijk is zowel wat betreft de voorwaarden voor de verlening van vergunningen als wat betreft de modaliteiten voor het gebruik dat de exploitanten van mobiele systemen van hun recht op interconnectie kunnen maken;

5. is gekant tegen iedere vrijstelling van de liberalisering van de markt voor personal communications in een gegeven lid-staat, die niet op expliciete en transparante wijze gerechtvaardigd wordt door de doorvoering van noodzakelijke structurele aanpassingen,

6. is derhalve van mening dat de volgende wijzigingen dienen te worden aangebracht in het ontwerp voor een richtlijn van de Commissie:

(Wijziging 1)

ARTIKEL 1, LID 2

Artikel 3 bis, derde alinea (richtlijn 90/388/EEG)

>Oorspronkelijke tekst>

De lid-staten mogen het aantal te verlenen vergunningen voor systemen voor mobiele communicatie en Personal Communications uitsluitend beperken op grond van essentiële vereisten, zoals het doelmatig gebruik van frequenties, indien dit in het licht van het proportionaliteitsbeginsel gerechtvaardigd is.

>Tekst na stemming van het EP>

De lid-staten mogen het aantal te verlenen vergunningen voor systemen voor mobiele communicatie en Personal Communications uitsluitend beperken op grond van essentiële vereisten in verband met de beperking van het frequentiespectrum, zoals omschreven en bijgewerkt overeenkomstig artikel 3 ter van de onderhavige richtlijn, en indien dit in het licht van het proportionaliteitsbeginsel gerechtvaardigd is.

(Wijziging 2)

ARTIKEL 1, LID 2

Artikel 3 bis, vijfde alinea (richtlijn 90/388/EEG)

>Oorspronkelijke tekst>

De lid-staten waaraan een verlengde tenuitvoerleggingstermijn toegestaan wordt voor de in artikel 3 quater bepaalde afschaffing van de beperkingen ten aanzien van de infrastructuur, zullen gedurende die periode echter geen vergunningen voor mobiele communicatie of Personal Communications meer verlenen aan telecommunicatieorganisaties. Indien de telecommunicatieorganisaties geen uitsluitende rechten voor het opzetten en aanbieden van openbare netwerkinfrastructuur genieten dan wel zulke rechten niet meer genieten, worden zij niet op voorhand uitgesloten van dergelijke vergunningsprocedures.

>Tekst na stemming van het EP>

De lid-staten waaraan een verlengde tenuitvoerleggingstermijn toegestaan wordt voor de in artikel 3 quater bepaalde afschaffing van de beperkingen ten aanzien van de infrastructuur, zullen gedurende die periode echter geen vergunningen voor mobiele communicatie of Personal Communications meer verlenen aan telecommunicatieorganisaties of aan hiermee verbonden organisaties. Indien de telecommunicatieorganisaties geen uitsluitende en bijzondere rechten voor het opzetten en aanbieden van openbare netwerkinfrastructuur genieten dan wel zulke rechten niet meer genieten, worden zij niet op voorhand uitgesloten van dergelijke vergunningsprocedures.

(Wijziging 3)

ARTIKEL 1, LID 2

Artikel 3 quinquies (richtlijn 90/388/EEG)

>Oorspronkelijke tekst>

«De lid-staten zorgen ervoor dat directe onderlinge koppelingen van mobiele communicatiesystemen toegestaan zijn. In de mate die hiervoor nodig is, worden beperkingen op onderlinge koppelingen opgeheven en krijgen mobiele communicatiesystemen voor het publiek het recht op koppeling met het openbare telecommunicatienetwerk. Hiertoe bepalen de lid-staten in de vergunningen voor mobiele diensten een minimumaantal punten voor koppeling aan het openbare vaste netwerk.

>Tekst na stemming van het EP>

De lid-staten zorgen ervoor, zonder afbreuk te doen aan de toekomstige harmonisatie van de nationale regelgeving inzake onderlinge koppelingen in het kader van het ONP, dat directe onderlinge koppelingen van mobiele communicatiesystemen toegestaan zijn. In de mate die hiervoor nodig is, worden beperkingen op onderlinge koppelingen opgeheven en krijgen mobiele communicatiesystemen voor het publiek het recht op onderlinge koppeling en op koppeling met de openbare telecommunicatienetwerken.

>Tekst na stemming van het EP>

Hiertoe verzekeren de lid-staten in de vergunningen voor mobiele diensten de toegang tot de punten voor koppeling aan het openbare vaste netwerk volgens modaliteiten en via interfaces die de volledige benutting van de gebruiksmogelijkheden van de onderling gekoppelde systemen niet beperken.

>Oorspronkelijke tekst>

De lid-staten zorgen ervoor dat de voorwaarden voor onderlinge koppelingen met het openbare telecommunicatienetwerk van de telecommunicatieorganisaties op grond van objectieve criteria bepaald worden, doorzichtig, niet-discriminerend, en verenigbaar met het proportionaliteitsbeginsel zijn. De lid-staten zorgen ervoor dat de nationale regelgevende instanties volledig inzage krijgen in de overeenkomsten inzake onderlinge koppelingen en dat desbetreffende informatie op haar verzoek aan de Commissie ter beschikking gesteld wordt.

>Tekst na stemming van het EP>

De lid-staten zorgen ervoor dat de voorwaarden voor onderlinge koppelingen met het openbare telecommunicatienetwerk van de telecommunicatieorganisaties op grond van objectieve criteria bepaald worden, doorzichtig, in het bijzonder voor wat betreft de boekhouding van de exploitanten van zowel vaste netwerken als van mobiele communicatiesystemen, niet-discriminerend, en verenigbaar met het proportionaliteitsbeginsel zijn en economisch gerechtvaardigd door de kosten van het aanbieden van interconnectiediensten. De lid-staten zorgen ervoor dat de nationale regelgevende instanties volledig inzage krijgen in de overeenkomsten inzake onderlinge koppelingen en dat desbetreffende informatie op haar verzoek aan de Commissie ter beschikking gesteld wordt.

(Wijziging 4)

ARTIKEL 2, TWEEDE ALINEA BIS (nieuw)

>Tekst na stemming van het EP>

Wanneer een lid-staat op het moment van inwerkingtreding van de onderhavige richtlijn reeds DCS 1800 vergunningen heeft verleend, mag de verlening van nieuwe vergunningen of aanvullende vergunningen voor bestaande GSM- of DCS 1800-exploitanten slechts plaatsvinden onder voorwaarden van wederkerigheid, waardoor de voorwaarden voor evenwichtige concurrentievoorwaarden tussen de exploitanten op de markt voor radiotelefonie in acht genomen kunnen worden. Het is de taak van de lid-staat om deze voorwaarden in overeenstemming met dit principe vast te stellen».

(Wijziging 5)

ARTIKEL 4, TWEEDE EN DERDE ALINEA

>Oorspronkelijke tekst>

Wat de in artikel 3 quater bepaalde verplichtingen betreft, kunnen lid-staten waarin de netwerken minder ontwikkeld zijn, verzoeken om verlenging van de termijn voor tenuitvoerlegging met ten hoogste vijf jaar, indien dit gerechtvaardigd kan worden op grond van de noodzaak de vereiste structurele aanpassingen door te voeren. Aan lid-staten met zeer kleine netwerken kan, mits gemotiveerd, een overgangstermijn van ten hoogste twee jaar worden toegestaan.

>Tekst na stemming van het EP>

De lid-staten waarin de netwerken minder ontwikkeld zijn, kunnen verzoeken om verlenging van de termijn voor de tenuitvoerlegging met ten hoogste vijf jaar van het geheel of een gedeelte van de voorwaarden, zoals bepaald in artikel 3 quater van deze richtlijn, indien dit gerechtvaardigd kan worden op grond van de noodzaak de vereiste structurele aanpassingen door te voeren. De verzoeken dienen vergezeld te gaan van een gedetailleerde beschrijving van de beoogde aanpassingen, alsmede van een nauwkeurige inschatting van het tijdschema voor de uitvoering hiervan. Zij worden op verzoek aan iedere geïnteresseerde medegedeeld.

>Oorspronkelijke tekst>

De Commissie zal dergelijke verzoeken beoordelen en daarover binnen een termijn van drie maanden besluiten.

>Tekst na stemming van het EP>

De Commissie zal dergelijke verzoeken beoordelen en binnen een termijn van drie maanden een met redenen omkleed besluit nemen over het principe, de reikwijdte en de maximale duur van de toegestane verlenging.

7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad.