31. 7. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 193/1 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake algemene produktveiligheid 
COM(89) 162 def. — SYN 192 
(Door de Commissie ingediend op 27 april 1989) 
(89/C 193/01) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100A, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat het van belang is maatregelen vast te 
stellen ten einde over een periode die op 31 december 1992 
verstrijkt, de interne markt geleidelijk tot stand te brengen; 
dat de interne markt een gebied zonder binnengrenzen 
omvat, waarbinnen het vrij verkeer van goederen, 
personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; 
Overwegende dat een aantal Lid-Staten horizontale 
wettelijke voorschriften inzake produktveiligheid heeft 
vastgesteld waarbij met name aan de economische 
subjecten een algemene verplichting wordt opgelegd om 
uitsluitend veilige produkten te vervaardigen en af te 
zetten; dat het beschermingsniveau van personen in die 
wettelijke voorschriften verschilt; dat dergelijke verschillen 
en het ontbreken van horizontale wettelijke voorschriften 
in andere Lid-Staten kunnen leiden tot handelsbelemmerin­
gen en distorsies van de mededinging binnen de interne 
markt; 
Overwegende dat het daarom nodig is voor elk produkt dat 
op de markt wordt gebracht op communautair niveau een 
algemeen veiligheidsvereiste vast te stellen, dat erop is 
gericht dat dergelijke produkten geen onaanvaardbaar 
risico opleveren en dat potentiële gebruikers worden 
gewaarschuwd voor elk resterend risico; 
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn van 
toepassing zijn onverminderd de specifieke regels van 
communautair recht, in het bijzonder de wettelijke 
voorschriften op landbouwgebied en de wettelijke voor­
schriften inzake de veiligheid en de gezondheid van 
werkenden op het werk, met inbegrip van raadpleging over 
deze laatste aangelegenheid; Overwegende dat een groot aantal communautaire of 
nationale voorschriften met betrekking tot de gezondheid 
en de veiligheid van personen specifieke vereisten bevatten 
voor een bepaald produkt of een bepaalde produktsector; 
dat moet worden aangenomen dat produkten die overeen­
komstig dergelijke voorschriften zijn vervaardigd voldoen 
aan het algemene veiligheidsvereiste dat die veronder­
stelling er echter niet aan in de weg staat dat de bevoegde 
nationale autoriteiten preventieve maatregelen nemen met 
betrekking tot een produkt of een produktsector die voor 
de veiligheid en de gezondheid van personen een onaan­
vaardbaar risico oplevert of zou kunnen opleveren; 
Overwegende dat het onmogelijk is voor elk bestaand of 
mogelijk te ontwikkelen produkt communautaire wettelij­
ke voorschriften vast te stellen; dat er behoefte bestaat aan 
een horizontaal wettelijk kader op brede basis voor de 
aanpak van deze produkten en ook om te voorzien in 
lacunes in bestaande of toekomstige specifieke wettelijke 
voorschriften, met name ten einde te zorgen voor een hoog 
beschermingsniveau van de veiligheid en de gezondheid van 
personen, als voorgeschreven in artikel 100A, lid 3; 
Overwegende dat het wenselijk is als aanvulling op de 
plicht om aan het algemene veiligheidsvereiste te voldoen, 
aan de economische subjecten een verplichting op te leggen 
om de veiligheid van de produkten waarmee zij in het kader 
van hun commerciële activiteiten omgaan, permanent te 
controleren; 
Overwegende dat de Lid-Staten dienen te zorgen voor 
instanties om de veiligheid van de produkten te controle­
ren, en dat die instanties bevoegd moeten zijn om passende 
maatregelen te nemen; 
Overwegende dat de Lid-Staten erop dienen toe te zien dat 
hun bevoegde instanties de nodige aandacht schenken aan 
met redenen omklede klachten uit het publiek die de 
veiligheidseigenschappen van een produkt betreffen; 
Overwegende dat het voor een doeltreffend toezicht op de 
veiligheid van produkten nodig is dat op nationaal en 
communautair niveau een systeem wordt opgezet van 
snelle uitwisseling van informatie over noodsituaties met 
betrekking tot de veiligheid van een produkt; dat het 
aangewezen is de Commissie de bevoegdheid te geven om 
gedetailleerde voorschriften vast te stellen met betrekking 
tot een dergelijk systeem voor snelle uitwisseling van 
informatie op communautair niveau; 
Nr. C 193/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 7. 89 
Overwegende dat het nodig is de Lid-Staten te verplichten 
om het op de markt brengen te beperken van een produkt 
dat een onaanvaardbaar risico van onmiddellijke en 
ernstige aard oplevert; 
Overwegende dat het voor de instandhouding van de 
eenheid van de markt nodig is de Commissie op de hoogte 
stellen van elke maatregel waarbij de voorwaarden inzake 
de distributie of de afzet van een produkt worden beperkt; 
dat dergelijke maatregelen slechts kunnen worden geno­
men in overeenstemming met het Verdrag, inzonderheid 
met de artikelen 30 tot en met 36; 
Overwegende dat het mogelijk is dat Lid-Staten bij de 
toepassing van het algemene veiligheidsvereiste uiteenlo­
pende beslissingen nemen met betrekking tot een bepaald 
produkt; dat dergelijke verschillen een belemmering van 
het intracommunautaire handelsverkeer en in sommige 
gevallen onaanvaardbare verschillen in de bescherming van 
de ge- en verbruikers kunnen vormen; 
Overwegende dat het daarom nodig is te zorgen voor een 
doeltreffend mechanisme dat het mogelijk maakt om 
maatregelen vast te stellen die in de gehele Gemeenschap 
van toepassing zijn, ten einde het hoofd te bieden aan 
noodsituaties die speciaal de Gemeenschap raken; dat, 
gezien het spoedeisend karakter daarvan, ingevolge een 
dergelijke procedure vastgestelde maatregelen enkel van 
voorlopige aard kunnen zijn en moeten worden genomen 
door de Commissie die daarbij wordt bijgestaan door een 
comité van vertegenwoordigers van de Lid-Staten; dat de 
doeltreffendheid vereist dat wordt gezorgd voor een 
Comité van Beheer als bedoeld in procedure II van Besluit 
87/373/EEG van de Raad (*); 
Overwegende dat het publiek moet worden gesensibiliseerd 
voor het vraagstuk van de produktveiligheid door deze 
aangelegenheid in het openbaar bespreekbaar te maken; 
Overwegende dat de Lid-Staten moeten zorgen voor een 
passende rechtsbescherming in gevallen waarin door 
nationale autoriteiten onregelmatige maatregelen zijn 
genomen; 
Overwegende dat de vaststelling van een maatregel 
ingevolge deze richtlijn of ingevolge een voor hetzelfde doel 
bestemd meer specifiek rechtsinstrument op zich niet 
vooruitloopt op een eventuele wettelijke verplichting tot 
schadevergoeding, met name op grond van nationale 
wetten die zijn vastgesteld ter uitvoering van Richtlijn 85/ 
374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de 
onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte­
lijke bepalingen der Lid-Staten inzake de aansprakelijkheid 
voor produkten met gebreken (2); 
Overwegende dat, wat ingevoerde goederen betreft, de 
maatregelen ter voorkoming van risico's voor de veiligheid 
en de gezondheid van personen moeten worden genomen 
overeenkomstig de internationale verplichtingen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Deze richtlijn is van toepassing op de veiligheid van 
produkten vanaf het tijdstip dat zij voor het eerst op de 
markt zijn gebracht en gedurende hun gehele te voorziene 
gebruiksduur. 
2. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd de 
bepalingen die zijn vastgesteld in het kader van meer 
specifieke voorschriften van het Gemeenschapsrecht. 
3. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd andere 
aanmeldingsprocedures in communautaire wettelijke 
voorschriften, in het bijzonder in Richtlijn 83/189/EEG van 
de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatiepro­
cedure op het gebied van normen en technische voorschrif­
ten (3) en in Beschikking 88/383/EEG van de Commissie 
van 24 februari 1988 ten behoeve van de verbetering van de 
informatie op het gebied van de gezondheid, hygiëne en 
veiligheid op het werk (4). 
Artikel 2 
In de zin van deze richtlijn: 
a) wordt verstaan onder „produkt" elk vervaardigd 
produkt en elk landbouwprodukt met inbegrip van 
— alle delen daarvan, zoals grondstoffen, substanties, 
onderdelen en halffabrikaten, 
— roerende goederen die in onroerende goederen zijn 
geïncorporeerd, 
— gerenoveerde produkten of elk ander niet als nieuw 
geleverd produkt, voor zover die levering plaatsvindt 
in het kader van een gewone uitoefening van 
commerciële activiteiten; 
b) wordt verstaan onder „veilig produkt" een produkt dat, 
met name wat zijn ontwerp, samenstelling, uitvoering, 
werking, verpakking, wijze van assemblage, onderhoud 
of het verwijderen, gebruiksaanwijzing of een van zijn 
andere eigenschappen, betreft, direct noch indirect een 
onaanvaardbaar risico inhoudt voor de veiligheid en de 
gezondheid van personen, in het bijzonder door zijn 
uitwerking op andere produkten of zijn combinatie 
daarmee; 
c) wordt een „onaanvaardbaar risico" geëvalueerd onder 
voorbehoud van de toepassing van meer specifieke 
vereisten met betrekking tot de gezondheid en de 
veiligheid als vermeld in artikel 5, overeenkomstig de 
volgende algemene criteria: 
aa) het normale ge- of verbruik waarvoor het produkt 
is bedoeld, mede gelet op een eventuele door of 
namens de leverancier in dit verband gegeven 
specifieke verklaring, en elk ander redelijkerwijs te 
voorzien ge- of verbruik; 
bb) de te voorziene gebruiksduur. 
Een slechte werking of*, een gebrek van een produkt 
waardoor de veiligheidseigenschappen daarvan als 
zodanig niet worden beïnvloed, wordt niet in aanmer­
king genomen. 
(!) PB nr. L 197 van 18. 7. 1987, blz. 33. 
(2) PB nr. L 210 van 7. 8. 1985, blz. 29. (3) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. 
(4) PB nr. L 183 van 14. 7. 1988, blz. 34. 
31. 7. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 193/3 
De mogelijkheid om een hogere veiligheidsgraad te 
bereiken of de beschikbaarheid van andere produkten 
van dezelfde categorie die een kleiner risico opleveren, is 
als zodanig geen grond om een aan een produkt 
verbonden risico als onaanvaardbaar te beschouwen; 
d) wordt verstaan onder „leverancier": 
— de vervaardiger van een produkt; 
— de importeur die het produkt uit een derde land 
invoert in de Gemeenschap; 
— distributeurs en anderen die beroepsmatig zijn 
betrokken bij de leverantielijn, voor zover hun 
activiteiten van invloed kunnen zijn op de veilig-
heidseigenschappen van een produkt dat op de 
markt wordt gebracht; 
e) wordt verstaan onder „te voorziene gebruiksduur" de 
tijd dat een produkt naar redelijkerwijze aangenomen 
onder normale omstandigheden en voor het doel 
waarvoor het is bestemd, kan worden gebruikt. 
Artikel 3 
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te 
zorgen dat alleen veilige produkten op de markt worden 
gebracht, ongeacht de commerciële omstandigheden 
waaronder dit gebeurt. 
Deze maatregelen strekken zich uit tot de activiteiten die 
van invloed kunnen zijn op de veiligheid van een produkt, 
met name de behandeling, de be- of verwerking, het 
verpakken, de opslag, het vervoer, de installatie en, in 
voorkomend geval, het verwijderen ervan. 
Artikel 4 
1. Tot de maatregelen die de Lid-Staten volgens artikel 3 
dienen te nemen, behoren de maatregelen die nodig zijn om 
ervoor te zorgen dat indien een produkt door zijn aard of 
om technische en/of economische redenen een aanzienlijk 
risico oplevert dat als zodanig aanvaardbaar is, dit risico 
genoegzaam wordt aangeduid om de potentiële ge- of 
verbruiker van dit risico bewust te maken, en wel zodanig 
dat 
a) met name rekening wordt gehouden met 
— het ge- of verbruik waarvoor een produkt normaal is 
bedoeld en het verpakken, het vervoer en de opslag 
van dat produkt onder normale omstandigheden, 
mede gelet op een eventuele door of namens de 
leverancier in dit verband gegeven specifieke ver­
klaring en elk ander redelijkerwijs te voorzien ge- of 
verbruik; 
— het inzicht en de kennis die redelijkerwijs kunnen 
worden verwacht van de potentiële ge- of verbruiker 
of van de ge- of verbruiker voor wie het produkt is 
bedoeld, en 
b) ervoor wordt gezorgd dat elke terzake dienende 
waarschuwing behoorlijk kan worden waargenomen, 
waar nodig in alle stadia van het ge- en verbruik en het 
verwijderen en, zo nodig, gedurende de gehele te 
voorziene gebruiksduur van een produkt. 2. Die aanduiding van het risico wordt zodanig aange­
bracht dat iedere potentiële ge- of verbruiker dan wel iedere 
ge- of verbruiker voor wie het produkt is bedoeld zijn eigen 
evaluatie van het risico kan maken, voordat hij een produkt 
verwerft of anderszins in een positie wordt gebracht om 
daarvan gebruik te maken, indien die aanduiding een 
belangrijke factor is voor zijn beslissing om het produkt te 
kopen of te gebruiken. 
Artikel 5 
1. Een produkt dat is vervaardigd overeenkomstig 
specifieke communautaire of nationale voorschriften 
waarin vereisten met betrekking tot de gezondheid en 
veiligheid zijn neergelegd waaraan dat produkt moet 
voldoen om op de markt te worden gebracht, wordt geacht 
te voldoen aan de verplichting om alleen veilige produkten 
op de markt te brengen. 
2. Bij gebreke van specifieke voorschriften wordt bij de 
beoordeling van de vraag of een produkt of een categorie 
van produkten voldoet aan het algemene veiligheidsvereiste 
gelet op de stand van de ontwikkeling, de stand van de 
wetenschappelijke en de technologische kennis, waaronder 
de praktische toepasbaarheid daarvan, alsmede op de 
goede zakenpraktijken met betrekking tot de veiligheid en 
de gezondheid in de betrokken produktsector. 
Artikel 6 
Tot de maatregelen die de Lid-Staten overeenkomstig 
artikel 3 moeten nemen, behoren maatregelen om ervoor te 
zorgen dat de leverancier van een produkt passende 
voorzieningen treft als vermeld in de indicatieve lijst in 
bijlage 1, voor een permanente controle van de veiligheid 
van produkten die door hem worden geleverd, ten einde 
goed op de hoogte te zijn van onaanvaardbare risico's 
welke die produkten zouden kunnen opleveren en voor de 
evaluatie van die informatie ten einde dergelijke risico's in 
de toekomst te vermijden. Met betrekking tot de distribu­
teurs of andere beroepsmatig bij het produkt betrokkenen 
dan de fabrikant of importeur geldt de controleverplichting 
alleen voor hun eigen activiteiten en voor zover deze op de 
veiligheid van het produkt van invloed kunnen zijn. 
Artikel 7 
1. De Lid-Staten 
a) richten gekwalificeerde instanties op en/of wijzen deze 
aan om te controleren of de produkten voldoen aan het 
vereiste alleen veilige produkten op de markt te 
brengen; 
b) zien tevens toe op de technische bekwaamheid en de 
onpartijdigheid van die instanties, in voorkomend geval 
op basis van de desbetreffende geharmoniseerde 
Europese normen; 
c) zien erop toe dat die instanties de nodige bevoegdheden 
hebben om de passende maatregelen te nemen waarvoor 
zij ingevolge deze richtlijn de verantwoordelijkheid 
hebben; een indicatieve lijst van dergelijke bevoegd­
heden is opgenomen in bijlage 2; 
Nr. C 193/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 7. 89 
d) zien erop toe dat die instanties permanent en regelmatig 
in de gelegenheid zijn om rekening te houden met 
relevante gegevens en deze eventueel te betrekken van 
bronnen die aanwijzingen kunnen geven over het 
mogelijke bestaan van een risico van produkten, met 
name omdat zij informatie bevatten over ongevallen, 
ziektegevallen of andere persoonlijke letsels 
— die verband zouden kunnen houden met een van de 
eigenschappen van een produkt, 
— die van ernstige aard zijn en zich zouden kunnen 
herhalen en 
— die niet te wijten zijn aan een duidelijk of niet te 
voorzien verkeerd gebruik van het produkt of het 
niet-opvolgen van een duidelijke instructie of 
waarschuwing; 
e) zien erop toe dat deze instanties de nodige aandacht 
besteden aan met redenen omklede klachten over de 
veiligheidseigenschappen van een produkt, inzonder­
heid wanneer die afkomstig zijn van consumentenorga­
nisaties, commerciële verenigingen en werknemers en 
hun vertegenwoordigers; 
f) delen de Commissie mee welke deze instanties zijn. De 
Commissie deelt deze informatie mee aan de andere Lid-
Staten en maakt haar bekend in het Publikatieblad van 
de Europese Gemeenschappen. 
2. Het feit dat een produkt voldoet aan de in artikel 5 
voorgeschreven evaluatiecriteria en met name aan de in 
lid 1 van dat artikel genoemde specifieke voorschriften, 
belet de bevoegde instanties van de Lid-Staten niet om 
overeenkomstig de toepasselijke procedures preventieve 
maatregelen als hierna in deze richtlijn omschreven vast te 
stellen, dan wel andere maatregelen, indien daarin is 
voorzien bij specifieke wettelijke voorschriften met 
betrekking tot een produkt of een produktsector, indien er 
bewijzen zijn dat een produkt, ondanks dat het aan de 
betrokken criteria voldoet, een onaanvaardbaar risico 
oplevert of zou kunnen opleveren. 
Artikel 8 
1. Indien een Lid-Staat overweegt maatregelen ingevolge 
de artikelen 7 en 10 te nemen of deze heeft genomen 
waarbij beperkingen worden gesteld aan het op de markt 
brengen van het produkt of het uit de markt nemen daarvan 
wordt voorgeschreven, geeft die Lid-Staat de Commissie 
onverwijld kennis van die maatregelen en de redenen voor 
de vaststelling daarvan, voor zover die kennisgeving niet is 
vereist ingevolge een specifiek communautair wettelijk 
voorschrift dat voor het bepaalde produkt of de betrokken 
produktsector geldt. Deze verplichting geldt niet indien de 
maatregel alleen plaatselijke gevolgen heeft. 
2. Nationale maatregelen waarvan overeenkomstig lid 1 
is kennis gegeven, worden getoetst overeenkomstig de 
procedure van artikel 14; de Commissie kan een ontwerp 
voor een passende maatregel voorleggen. Artikel 9. 
1. Ten einde alle relevante informatie op de meest 
doeltreffende wijze te vergaren en te evalueren neemt elke 
Lid-Staat de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat 
informatie over het bestaan of het waarschijnlijke bestaan 
van een onaanvaardbaar risico dat wordt opgeleverd door 
een produkt dat op zijn grondgebied wordt afgezet of zou 
kunnen worden afgezet, in gevallen dat dit risico ernstig en 
onmiddellijk is of zou kunnen zijn, snel tussen zijn eigen 
bevoegde instanties wordt uitgewisseld. 
2. Indien een Lid-Staat beschikt over informatie omtrent 
het bestaan of het waarschijnlijke bestaan van een ernstig 
en onmiddellijk risico dat niet alleen plaatselijke gevolgen 
heeft, stelt hij de Commissie daarvan onverwijld in kennis, 
evenals van de maatregelen die hij heeft genomen of 
voornemens is te nemen, inzonderheid van maatregelen, in 
de zin van artikel 10. De Commissie zorgt waar nodig voor 
het snel doorgeven van die informatie aan de andere Lid-
Staten. 
Deze verplichting is niet van toepassing op produkten 
waarvoor volgens andere communautaire instrumenten 
equivalente aanmeldingsprocedures gelden. 
3. In overeenstemming met de bevoegde instanties van de 
Lid-Staten stelt de Commissie gedetailleerde procedures 
vast voor het doorgeven van de informatie in de zin van 
lid 2. 
4. Wanneer de Commissie kennis draagt van het 
mogelijke bestaan van een risico in de zin van lid 1, zonder 
informatie te hebben ontvangen krachtens lid 2, verschaft 
de betrokken Lid-Staat de Commissie op haar verzoek 
onmiddellijk alle relevante informatie terzake waarover die 
Lid-Staat beschikt of die hij kan verkrijgen. 
5. De Lid-Staten wijzen de instantie aan die bevoegd is en 
afdoend is toegerust om te komen tot een doeltreffende 
samenwerking met de Commissie als bedoeld in de leden 2 
en 4 en om te komen tot een prompte uitvoering van de 
volgens de procedure van artikel 14 vastgestelde maat­
regelen. De Lid-Staten stellen de Commissie hiervan in 
kennis. 
Artikel 10 
1. a) Indien de bevoegde instantie in een Lid-Staat 
redelijke gronden heeft om te vermoeden dat een 
produkt een onaanvaardbaar risico van onmiddellij­
ke en ernstige aard oplevert, doet zij een aanzegging 
waarbij aan degenen tot wie de aanzegging is gericht 
voor een periode die uiterlijk drie maanden na data 
van aanzegging verstrijkt zoals in die aanzegging 
moet worden vermeld, wordt verboden het betrok­
ken produkt te leveren, aan te bieden, zulks overeen 
te komen of het betrokken produkt uit te stallen. 
b) Bij onder a) bedoelde aanzegging kunnen ver­
plichtingen worden opgelegd inzake de etikettering 
of andere mededelingen waarvan het produkt 
vergezeld moet gaan, als voorwaarde om de levering 
van het produkt op de markt te hervatten. 
31. 7. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 193/5 
c) Een ieder die belang heeft bij een produkt met 
betrekking waartoe een aanzegging is gedaan, kan de 
betrokken instanties verzoeken om een maatregel 
waarbij de aanzegging buiten werking wordt gesteld. 
2. Indien de betrokken instantie in een Lid-Staat van 
oordeel is dat een produkt een onaanvaardbaar risico van 
onmiddellijke en ernstige aard oplevert, neemt zij alle 
passende maatregelen om dat produkt uit de markt te 
nemen of het op de markt brengen daarvan te verbieden of 
te beperken. 
Artikel 11 
Zodra de Commissie aan de hand van door de Lid-Staten 
verstrekte inlichtingen, inzonderheid krachtens artikel 9, 
dan wel van aan de hand van een door de Lid-Staten 
verrichte aanmelding, inzonderheid krachtens artikel 8, 
kennis draagt van het mogelijk bestaan van een ernstig en 
onmiddellijk risico dat direct of indirect verband houdt met 
de veiligheidseigenschappen van een produkt, 
a) dat direct of indirect een ernstige bedreiging vormt of 
kan vormen voor de veiligheid en de gezondheid van een 
onbepaald aantal personen in meer dan één Lid-Staat; 
en 
b) waartegen niet doeltreffend kan worden opgetreden, in 
het bijzonder gezien het dringende en/of het ingewikkel­
de karakter van het desbetreffende geval van produkt-
veiligheid, overeenkomstig andere procedures voor 
informatie, raadpleging, overleg en besluitvorming en 
daarmee verband houdende bevoegdheden ingevolge 
specifieke communautaire wettelijke voorschriften ten 
aanzien van dit produkt of deze produktsector; en 
c) waartegen slechts doeltreffend kan worden opgetreden 
door in de gehele Gemeenschap toepasselijke doeltref­
fende maatregelen vast te stellen ten einde zoveel 
mogelijk garanties te bieden voor de bescherming van 
personen en de goede werking van de gemeenschappelij­
ke markt, 
leidt de Commissie de in artikel 12 bedoelde procedure van 
raadpleging en onderzoek in, dan wel treft zij overeenkom­
stig de in artikel 14 bedoelde procedure direct passende 
tijdelijke maatregelen als genoemd in bijlage 2, punt 2, 
onder d) tot en met i), om het bedoelde risico af te wenden. 
Artikel 12 
1. Indien de Commissie besluit een procedure overeen­
komstig dit artikel in te leiden deelt zij haar besluit 
onmiddellijk mee aan de Lid-Staten, met een korte 
samenvatting van de beschikbare aanwijzingen. 
2. De procedure heeft ten doel binnen de grenzen bepaald 
door de omstandigheden en het dringende karakter van het 
desbetreffende geval van produktveiligheid, 
— volledige inlichtingen te verkrijgen over aard en omvang 
van het risico; 
— de oorzaken daarvan vast te stellen en een evaluatie te 
geven van mogelijke preventieve maatregelen; — een volledig onderzoek in te stellen naar de noodzaak 
voor het treffen van in de gehele Gemeenschap 
toepasselijke doeltreffende maatregelen. 
3. Op verzoek van de Commissie treffen de Lid-Staten 
alle maatregelen die voor deze procedure noodzakelijk en 
passend zijn, inzonderheid de maatregelen bedoeld in 
bijlage 2, punt 2, onder a), b) en c) om passende 
inlichtingen te verkrijgen. De Lid-Staten stellen de 
Commissie onverwijld in kennis van de bevindingen en de 
resultaten van deze maatregelen. 
4. De Commissie deelt de Lid-Staten de resultaten van het 
onderzoek mede. 
Artikel 13 
De Commissie wordt bijgestaan door een Comité voor 
Noodgevallen inzake Produktveiligheid (hierna: „het 
comité") bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-
Staten onder voorzitterschap van een vertegenwoordiger 
van de Commissie. 
Artikel 14 
1. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het 
comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het 
comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een 
termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de 
urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de 
meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het 
Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de 
besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te 
nemen. Bij stemming in het comité worden de stemmen van 
de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen als 
overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet 
aan de stemming deel. 
De Commissie stelt de maatregelen vast die onmiddellijk 
van toepassing zijn. Indien deze maatregelen echter niet in 
overeenstemming zijn met het advies dat het comité heeft 
uitgebracht, worden zij onverwijld door de Commissie ter 
kennis van de Raad gebracht. In dat geval kan de 
Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij 
heeft besloten voor een periode van vijf werkdagen na deze 
kennisgeving uitstellen. 
De Raad kan binnen de in de voorgaande alinea genoemde 
termijn met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen 
een andersluidend besluit nemen. 
2. De geldigheidsduur van elk maatregel, vastgesteld in 
het kader van deze procedure, bedraagt ten hoogste zes 
maanden. De geldigheidsduur kan overeenkomstig dezelf­
de procedure worden verlengd. 
3. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om 
binnen tien dagen uitvoering te geven aan de in het kader 
van deze procedure genomen besluiten. 
4. De met de uitvoering belaste instanties van de Lid-
Staten die uitvoering geven aan de maatregelen die zijn 
vastgesteld in het kader van deze procedure, geven elke 
Nr. C 193/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 7. 89 
betrokken partij de gelegenheid om binnen een termijn van 
een maand haar opmerkingen te maken en stellen de 
Commissie daarvan eventueel in kennis. 
Artikel 15 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te 
zorgen dat elke onder de geheimhoudingsplicht vallende 
informatie in verband met de veiligheidseigenschappen van 
een produkt die aan de bevoegde autoriteiten is meege­
deeld, geheim wordt gehouden, met uitzondering, indien de 
omstandigheden zulks vereisen, van de informatie die 
openbaar moet worden gemaakt ten einde een doeltref­
fende bescherming van de veiligheid en gezondheid van 
personen te garanderen. 
Artikel 16 
Deze richtlijn laat Richtlijn 85/374/EEG onverlet. 
Artikel 17 
1. Elk ingevolge deze richtlijn vastgesteld besluit dat 
beperkingen inhoudt ten aanzien van het op de markt 
brengen van een produkt, of waarin wordt geëist dat het 
produkt uit de markt wordt genomen, vermeldt de juiste 
gronden waarop het berust. Van het besluit wordt zo 
spoedig mogelijk kennis gegeven aan de betrokkene, aan 
wie tegelijkertijd mededeling wordt gedaan van de 
rechtsmiddelen die krachtens de in de betrokken Lid-Staten 
geldende wetten voor hem openstaan alsmede van de voor 
die rechtsmiddelen geldende termijnen. 
De betrokkenen worden wanneer zulks doenlijk is, in de 
gelegenheid gesteld om hun opvattingen kenbaar te maken 
voordat de maatregel wordt genomen. Indien zulks niet 
mogelijk is, met name wegens het spoedeisende karakter 
van de zaak, wordt te gelegener tijd, na de tenuitvoerleg­
ging van die maatregel, de mogelijkheid daartoe gegeven. 
Maatregelen waarmee het uit de markt nemen van een 
produkt wordt geëist, bevatten tevens bepalingen om elke bezitter van een dergelijk produkt, inzonderheid distribu­
teurs en eindge- of verbruikers, ertoe te bewegen het uit de 
markt nemen te vergemakkelijken. 
2. De Lid-Staten bepalen in hun wettelijke voorschriften 
dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die de veiligheids­
eigenschappen van een produkt of een categorie produkten 
publiekelijk in vraag stelt, uitsluitend met het doel het 
bewustzijn van het publiek voor gezondheids- en veilig­
heidsaangelegenheden te bevorderen, niet aansprakelijk 
wordt gesteld voor de economische gevolgen die zulk een 
openbaar debat kan veroorzaken, voor zover die bewerin­
gen in wezen relevant zijn, te goeder trouw en zonder 
discriminatie zijn geuit, op een objectieve manier zijn 
gebracht en door serieuze argumenten worden onder­
steund. 
3. De Lid-Staten stellen de nodige wettelijke en bestuurs­
rechtelijke maatregelen vast om te waarborgen dat 
leveranciers van produkten waarvan de veiligheid anders 
dan overeenkomstig lid 2 in vraag is gesteld over passende 
middelen tot schadeloosstelling beschikken. 
4. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat elke door de met 
uitvoering belaste instanties getroffen onregelmatige 
maatregel, die het op de markt brengen van een produkt 
beperkt, door de rechter kan worden getoetst. 
Artikel 18 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuurs­
rechtelijke bepalingen, die mede passende sancties inhou­
den, in werking treden om tegen uiterlijk 1 januari 1991 te 
voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn. Zij stellen de 
Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
2. De krachtens lid 1 vastgestelde bepalingen, houden een 
uitdrukkelijke verwijzing in naar de onderhavige richtlijn. 
Artikel 19 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
BIJLAGE 1 
ILLUSTRATIEVE LIJST VAN PASSENDE VOORZIENINGEN VOOR DE CONTROLE IN DE ZIN 
VAN ARTIKEL 6 
a) Het op passende wijze van merken voorzien van een produkt of een partij produkten zodat dat produkt of 
die partij in een later stadium kan worden herkend; 
b) het regelmatig of steekproefsgewijs testen van een produkt met betrekking tot zijn veiligheids­
eigenschappen ; 
c) passende overeenkomsten met andere leveranciers en professionele klanten en algemene commerciële 
organisaties van de betrokken produktsector(en) om op regelmatige grondslag relevante informatie te 
krijgen en uit te wisselen over veiligheidsaangelegenheden in de betrokken produktsector(en); 
d) een systematische beoordeling en evaluatie van klachten over een produkt of de redenen voor het teruggeven 
daarvan, zelfs indien zij niet rechtstreeks op de veiligheidseigenschappen van het produkt berusten; 
31. 7. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 193/7 
e) het op regelmatige basis aantekening houden van die voorzieningen en de resultaten daarvan; 
f) de benoeming, waar zulks voor een doeltreffende controle nodig is, van een persoon of een dienst die 
speciaal met de organisatie van die voorzieningen en met het toezicht op de goede werking daarvan is belast. 
BIJLAGE 2 
INDICATIEVE LIJST VAN DE BEVOEGDHEDEN VAN DE NATIONALE INSTANTIES 
1. De bevoegdheden voor het treffen van passende maatregelen met het oog op: 
— de organisatie van passende controles inzake de veiligheid van produkten, zelfs nadat zij voor het eerst 
als veilige produkten op de markt zijn gebracht, op adequate basis en met name met het oog op het 
resterende risico, tot aan de fase van het eindge- of verbruik en, in voorkomend geval, het wegdoen van 
het produkt; 
— de controle op de naleving door de leveranciers van de bepalingen inzake de permanente controle. 
2. Bevoegdheden voor het treffen van adequate preventieve maatregelen zoals 
a) alle relevante informatie te verlangen van partijen die vermoedelijk daarbij zijn betrokken zoals 
leveranciers en, indien nodig, van elke andere natuurlijke of rechtspersoon; 
b) monsters van een produkt of een produktielijn op te vragen, de inbeslagneming of sequestratie van 
produkten te vorderen en, indien nodig, het zich voor dat doel toegang verschaffen tot de 
bedrijfsruimten of elke andere ruimte; 
c) de uitbreiding van het aantal en de omvang van de controles, proeven, tests, onderzoeken en dergelijke 
die normaliter voor dat bepaalde produkt of die betrokken produktsector worden verricht, of het treffen 
van zulke maatregelen ad hoc; 
d) de publikatie via de daarvoor geschikte media en in een passende vorm van algemene waarschuwingen 
aan het adres van die partijen die in normale omstandigheden verondersteld kunnen worden ge- of 
verbruikers te zijn van het betrokken produkt doch, indien nodig, eveneens aan het publiek in het 
algemeen gericht; 
e) te verlangen dat fabrikanten, importeurs en waar nodig een ieder die beroepsmatig bij het produkt is 
betrokken, en in voorkomend geval, eveneens de eindge- of verbruikers passende waarschuwingen doen 
uitgaan aan allen die aan het desbetreffende risico zouden kunnen worden blootgesteld, en zo nodig 
tevens aan het publiek in het algemeen; 
f) te verlangen dat fabrikanten het desbetreffende produkt voorzien van een passende waarschuwing; 
dergelijke verzoeken kunnen zo nodig ook worden gedaan aan distributeurs en anderen die 
beroepsmatig bij het produkt zijn betrokken; 
g) het opleggen van passende beperkingen van de voorwaarden voor distributie en verkoop en, in 
voorkomend geval, voor het wegdoen van het produkt; 
h) te verlangen dat passende wijzigingen worden aangebracht in een produkt of een produktielijn of dat, 
tijdelijk of definitief, de verdere vervaardiging of verkoop of, in geval van grondstoffen, substanties, 
onderdelen, halffabrikaten of om het even welk ander deel, het gebruik de integratie of de associatie 
daarvan met bepaalde categorieën of typen produkten, worden verboden; 
i) de terugroeping van een reeds op de markt gebracht produkt — ook al is dit reeds in het bezit van een 
eindge- of verbruiker — en, indien nodig, de vernietiging daarvan onder passende voorwaarden; 
naargelang van de omstandigheden kunnen de instanties van de Lid-Staten 
aa) een fabrikant uitnodigen tot vrijwillige terugroeping van het betrokken produkt op de meest 
doeltreffende wijze; 
bb) een instructie geven aan fabrikanten om op de meest doeltreffende wijze het betrokken produkt 
terug te roepen; 
cc) het betrokken produkt in beslag nemen tijdens om het even welke fase van het produktieproces en 
de distributieketen en, zo nodig, in de bedrijfsruimten of woonhuizen van eindge- of verbruikers.