16.12.  76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 297/3 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  het Jaarverslag  over  de economische  situatie  van  de Gemeenschap  in 1976 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft,  is nog  niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 26 oktober  1976  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Euro-
pese Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  rapport  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 27 en 28 oktober  1976  te Brussel  gehouden  142e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het  bijzonder  artikel 
198, 
Gezien  de Resolutie  van  de Raad  en van  de Vertegen-
woordigers  van  de Regeringen  der Lid-Staten  van  22 
maart  1971  betreffende  de verwezenlijking  in etappes 
van de economische  en monetaire  unie  in de Gemeen-
schap, 
Gezien  de beschikking  van  de Raad  van  18 februari 
1974  betreffende  de verwezenlijking  van  een  hoge 
mate  van  convergentie  van  de economische  politiek 
van de Lid-Staten  der Europese  Gemeenschap, 
Gezien  het  op 26 oktober  1976  gedateerde  verzoek 
van de Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  om 
advies  inzake  het Jaarverslag  van  de Commissie  over 
de economische  situatie  van  de Gemeenschap  in 1976, Gezien  het op 26 oktober  1976  door  zijn  Bureau  ge-
nomen  besluit,  de Afdeling  voor  economische  en 
financiële  vraagstukken  met  het opstellen  van  een  ad-
vies inzake  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  het rapport  dat  door  de rapporteur,  de heer 
Basnett,  is voorgelegd, 
Gezien  het advies  dat de Afdeling  tijdens  haar  verga-
dering  van 26 oktober  1976  heeft  opgesteld, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  142e  zitting 
van 27 en 28 oktober  1976  (vergadering  van  28 okto-
ber 1976), 
Nr. C 297/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16.12.  76 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  meerderheid  van  stemmen  (negen  stemmen 
tegen  en vier  onthoudingen)  is goedgekeurd: 
1. Inleiding 
1.1. Het  Jaarverslag  van  de Commissie  over  de 
economische  situatie  van  de Gemeenschap  is op 20 
oktober  1976  verschenen.  Daarom  moesten  de 
opmerkingen  van  het Comité  grotendeels  worden  ge-
baseerd  op mondelinge  verklaringen  van  vertegen-
woordigers  van  de Commissie  over  de hoofdlijnen 
van dit Jaarverslag.  Uit de bestudering  van  de defini-
tieve  tekst  blijkt  evenwel  dat de opmerkingen  van  het 
Comité  juist  zijn. 
1.2. Het  Comité  is van  mening  dat  de door  de 
communautaire  instellingen  gevolgde  wijze  van  raad-
pleging  van  het Economisch  en Sociaal  Comité  en het 
vastgestelde  tijdschema  niet  aan  de behoeften  voldoen 
en daarom  aan  een radicale  herziening  toe zijn. 
1.3. Een  van  de  moeilijkheden  waarmee  het 
Comité  en trouwens  ook  de Commissie  te maken 
hadden,  was  het ontbreken  van  actuele  statistieken  uit 
de Lid-Staten.  Het  Comité  dringt  erop  aan  dat  de 
Commissie  samen  met  de  Lid-Staten  met  spoed 
nagaat  hoe  op kortere  termijn  betere  statistieken  uit 
de Lid-Staten  kunnen  worden  verkregen. 
2. Economische  situatie  in 1976 
2.1. In  de beoordeling  van  de Commissie  wordt  er 
duidelijk  impliciet  van  uitgegaan  dat weliswaar  eerst 
werd  gehoopt  op een zeer  spoedig  herstel  van  de ern-
stige  recessie  die sinds  1974  heerst,  maar  dat hierover 
thans  een  grote  mate  van  onzekerheid  bestaat.  Vol-
gens  het Comité  verloopt  dit hersteltempo  thans  lang-
zamer  en kunnen  eerdere  prognoses  over  een snellere 
economische  groei  in internationaal  en in communau-
tair verband  nu worden  beschouwd  als al te optimis-
tisch. 
2.2. In  het bijzonder  is te weinig  geïnvesteerd  om 
de investeringsactiviteit  op te voeren  tot de omvang 
die voor  het  begin  van  een  echt  langdurig  herstel 
normaal  wordt  geacht.  Dit  wordt  ten  dele  veroor-
zaakt  doordat  in vele  Lid-Staten  de produktiecapaci-
teit nog  steeds  niet  volledig  wordt  benut  en te dele 
doordat  de consumptie  slechts  aarzelend  toeneemt. 
Het uitblijven  van  het herstel  van  de investeringsac-
tiviteit  wordt  door  het  Comité  zeer  ernstig  geacht 
(par.  1.5 van  het Jaarverslag). 2.3. De  onzekerheid  ten  aanzien  van  het  herstel 
komt  al grotendeels  tot uiting  in de beoordeling  van 
de Commissie.  Het  Comité  wijst  erop  dat de situatie 
inderdaad  als zeer  onzeker  moet  worden  bestempeld. 
Thans  kan  namelijk  nog  niet  worden  beoordeeld  hoe 
krachtig  het herstel  zal zijn  en hoe  lang  dit zal voort-
duren.  Het  Comité  heeft  niet  de indruk  dat dit herstel 
bij ongewijzigd  beleid  in elk geval  automatisch  zal 
doorzetten  of dat dit herstel  in de gehele  periode  tot 
1980  kan  worden  gehandhaafd. 
2.4. Het  voornaamste  actuele  probleem  dat 
voortvloeit  uit  de recessie  en uit  de onzekerheid 
omtrent  het  herstel,  blijft  het zeer  hoge  percentage 
volledig  werklozen  in bijna  alle  Lid-Staten.  Dit duidt 
zowel  op het tekort  schieten  van  de effectieve  vraag 
als op een ernstige  structurele  evenwichtsverstoring. 
3. Economische  politiek  in 1976 
3.1. In  1976  hebben  de Lid-Staten  een  beleid  ge-
voerd  dat erop  was  gericht,  de zeer  hoge  inflatie  terug 
te dringen,  terwijl  zij tegelijkertijd  maatregelen  heb-
ben genomen  ter bestrijding  van de werkloosheid.  Bij 
het terugdringen  van  de inflatie  kan  van  enig,  zij het 
beperkt  succes  worden  gesproken,  hoewel  dit van 
Lid-Staat  tot Lid-Staat  uiteenloopt.  De maatregelen 
ter bestrijding  van  de inflatie  hebben  echter  niet  veel 
uitgehaald. 
3.2. De  Commissie  constateert  (par.  2.6)  dat  de 
Lid-Staten  in 1976  een veelomvattende  reeks  beleids-
instrumenten  ter  bestrijding  van  de werkloosheid 
hebben  gehanteerd.  Deze  instrumenten  waren  er 
evenwel  niet  zozeer  op gericht,  de oorzaken  van  de 
werkloosheid  weg  te nemen,  maar  de gevolgen  ervan 
te verzachten.  Het  Comité  is van  mening  dat de Lid-
Staten  de oorzaken  van  de werkloosheid  echt  wel 
krachtiger  hadden  kunnen  aanpakken  en niettemin 
hun anti-inflatiebeleid  hadden  kunnen  voortzetten. 
4. Vooruitzichten  voor  1977 
4.1. Het  Comité  merkt  op dat  de totale  economi-
sche groei  volgens  de prognoses  van  de Commissie 
ca. 4 % zal belopen  en dat de werkloosheid  tot min-
der dan  4 % zal worden  teruggedrongen.  Dit laatste 
cijfer  betekent  voor  vele  Lid-Staten  toch  nog  onvol-
doende  vooruitgang.  De verklaring  van  de Commissie 
(par.  3.6)  dat  de werkloosheid  wel  tot minder  dan 
4 % zou  kunnen  teruglopen,  is moeilijk  te verenigen 
met de groei  van  4 %. De bewering  in dezelfde  para-
graaf  dat  het  aantal  volledig  werklozen  in de Ge-
meenschap  ten minste  even  groot  zal zijn  als in 1975 
moet  in verband  worden  gebracht  met  par.  1.3,  waar-
16.12.76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 297/5 
in wordt  opgemerkt  dat  de werkloosheid  eind  1975 
4,7 % beliep.  Uit een analyse  van  de individuele  com-
ponenten  van  die totale  vraag  blijkt  geenszins  duide-
lijk dat zelfs  dit gemiddelde  van  4 % haalbaar  is bij 
ongewijzigd  nationaal  en communautair  beleid. 
4.2. De  Commissie  neemt  aan dat de totale  wereld-
handel  in 1977  met  8 & 9 % zal groeien.  Bij nadere 
beschouwing  blijkt  evenwel  dat bijna  alle  Lid-Sta  ten 
vertrouwen  op een door  de export  bepaalde  groei.  De 
vertraging  van  de industriële  produktie  in de Ver-
enigde  Staten,  Japan  en sommige  Lid-Staten  wijst 
erop  dat  het  in 1976  waargenomen  groeitempo  van 
de wereldhandel  in 1977  naar  verwachting  lager  zal 
liggen.  Daarom  moeten  de cij,fers  van de Commissie 
met enige  voorzichtigheid  worden  geïnterpreteerd. 
4.3. Het  Jaarverslag  van  de Commissie  wijst  op 
een zeer  trage  reactie  van  de investeringen  op het her-
stelproces.  In de particuliere  industrie  kan  dit voort-
vloeien  uit een  gebrek  aan  vertrouwen  in de voort-
gang  van  het herstel  en dus  uit onzekerheid  omtrent 
de rentabiliteit. 
4.4. De  Commissie  verwacht  een  zeer  geringe  stij-
ging van  de overheidsbestedingen.  Dit betekent  dat in 
deze  periode  van  de overheid  geen  aanzienlijke  groei-
impuls  zal uitgaan. 
4.5. Vooral  gezien  de onzekerheid  omtrent  de prij-
zen van  grondstoffen  en aardolie  kan  de toekomstige 
inflatietendens  niet  met  voldoende  nauwkeurigheid 
worden  voorspeld. 
4.6. Aan  de andere  kant  zullen  de binnenlandse 
kosten  waarschijnlijk  in het eerste  gedeelte  van  1977 
minder  snel  stijgen  dan  in 1976.  De prijzen  voor  de 
consument  zullen  echter  nog  sneller  gaan  stijgen  door 
het effect  van  de droogte  op de prijzen  van  levens-
middelen  en van  het gemeenschappelijk  landbouwbe-
leid, alsmede  als gevolg  van  de door  de Commissie 
aanbevolen  verhoging  van  de indirecte  belastingen  in 
sommige  landen.  Uiteindelijk  zal de gemiddelde  infla-
tie naar  verwachting  overeenkomen  met  het in 1976 
waargenomen  tempo. 
4.7. Aan  de wisselkoersen  en de overheidstekorten 
wordt  in het  Jaarverslag  van  de Commissie  onvol-
doende  aandacht  besteed. 
5. De economische  politiek  op korte  termijn  tegen  de 
achtergrond  van  de middellange  termijn 
5.1. Het  is volgens  het  Comité  essentieel  dat  de 
prognoses  en beleidsmaatregelen  voor  1977  worden gezien  tegen  de achtergrond  van  het  communautair 
beleid  op middellange  termijn  tot 1980.  De driepar-
tijenconferentie  heeft  duidelijke  doelstellingen  voor  de 
Gemeenschap  voor  1980  aangegeven: 
— prioriteit  moet  worden  gegeven  aan  de terugkeer 
tot een  situatie  van  volledige  werkgelegenheid  en 
van stabiliteit; 
de jaarlijkse  groei  van  het  bruto  communautair 
produkt  moet  in de periode  1976-1980  gemiddeld 
5 % bedragen; 
— in 1980  moet  een situatie  van  volledige  werkgele-
genheid  bereikt  zijn; 
— in alle  Lid-Staten  moet  de inflatie  vóór  1980  gelei-
delijk  tot 4 a 5 % worden  teruggedrongen. 
De economische  doelstellingen  voor  1977  moeten 
worden  gezien  in samenhang  met  deze  doelstellingen 
op middellange  termijn. 
Om de doelstellingen  van  de driepartijenconferentie 
kracht  bij te zetten,  moet  worden  gestreefd  naar  een 
evenwichtige  economische  structuur,  een  evenwich-
tige regionale  structuur  en een  evenwichtige  verhou-
ding  van kleine,  middelgrote  en grote  bedrijven. 
5.2. Het  Comité  wil er duidelijk  op wijzen  dat de-
ze doelstellingen  tegen  1980  niet  alleen  via traditio-
nele economische  maatregelen  kunnen  worden  be-
reikt.  Zowel  door  de Gemeenschap  als door  de Lid-
Staten  dienen  nieuwe  economische  strategieën  te wor-
den ontwikkeld.  Een  snelle  macro-economische  refla-
tie — als dit al mogelijk  zou  zijn  — zou  een  ave-
rechts  effect  hebben.  Een  beleid  dat slechts  berust  op 
de groei  van  de wereldhandel  zou  evenmin  het  ge-
wenste  doel  bereiken.  Bijgevolg  zal  een  spontane 
reactie  van  de markt  niet  noodzakelijkerwijs  leiden 
tot de verwezenlijking  van  de doelstellingen  van  de 
driepartijenconferentie,  met  name  de verwezenlijking 
van volledige  werkgelegenheid.  Daarom  dienen  de 
nationale  overheden  corrigerend  op te treden.  De 
Lid-Staten  moeten  hun  gedachten  dan  ook  laten  gaan 
over  een  middellang-termijnprogramma  met  speci-
fieke  en directe  maatregelen  die afgestemd  zijn  op de 
tijdens  de driepartijenconferentie  aangegeven  streefcij-
fers,  alsmede  op de strategie  die meer  in detail  wordt 
uiteengezet  in het door  de Gemeenschap  vast  te stel-
len programma  voor  de economische  politiek  op mid-
dellange  termijn,  waarover  het Comité  thans  een  ad-
vies voorbereidt,  en die tot doel  hebben,  een krachtig 
en gecoördineerd  herstel  van  de produktie  en de 
Nr. C 29716 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16. 12.16 
werkgelegenheid  in de gehele  Gemeenschap  te be-
werkstelligen. 
5.3. Wil  men  de doelstellingen  voor  1980  bereiken, 
dan moet  het streefcijfer  voor  1977  hoger  zijn  dan  de 
door  de Commissie  aangegeven  4%.  De  door  de 
Commissie  verwachte  cijfers  voor  1977  ten aanzien 
van produktie  en werkgelegenheid  sluiten  noch  op 
communautair  niveau,  noch  wat  het door  de indivi-
duele  Lid-Staten  te voeren  beleid  betreft  aan  op de 
doelstellingen  voor  1980. worden  teruggedrongen.  Op korte  termijn  zal van  dq 
overheidsbestedingen  en vooral  de overheidsinveste-
ringen  een krachtigere  impuls  moeten  uitgaan  om het 
herstel  te bevorderen  dat kan  worden  afgeleid  uit de 
door  de Commissie  gegeven  beoordeling. 
6.4. Worden  de investeringen,  scholings-  en oplei-
dingsmogelijkheden  door  besnoeiingen  in de over-
heidssector  ernstig  aangetast,  dan  is het de vraag  of 
een rationele  herstructurering  en het herstel  van  de 
economie  nog  mogelijk  zijn. 
6. Maatregelen  op nationaal  niveau 
6.1. Het  Comité  erkent  dat de verwezenlijking  van 
deze doelstellingen  van  de driepartijenconferentie  in 
hoofdzaak  afhankelijk  is van  de vraag  welke  beleids-
maatregelen  door  de Lid-Staten  zelf  worden  geno-
men.  Het  doel  moet  zijn  de werkloosheid  weg  te wer-
ken en tegelijkertijd  de voortgang  bij de inflatiebe-
strijding  te bevorderen.  De Commissie  is uiterst  vaag 
met het  aangeven  van  beleidsmaatregelen  die  op 
nationaal  niveau  moeten  worden  genomen.  Het 
Comité  is van mening  dat de regeringen,  als de werk-
loosheid  als  het  topprobleem  moet  worden  be-
schouwd,  de  groeimogelijkheden  niet  in gevaar 
mogen  brengen  door  het beleid  van  bestedingsbeper-
king of algemene  deflatie  via fiscale  of andere  maatre-
gelen  voort  te zetten.  De Commissie  ziet  dit gevaar 
niet uitsluitend  als een  nationaal  probleem  en ver-
klaart  dat  een  samenvallen  van  de huidige  zwakke 
economische  groei  met  de invloed  van  in de Lid-Sta-
ten uitgevoerde  stabiliseringsprogramma's  kan  leiden 
tot een  cumulatieve  contractie  van  de externe  vraag. 
Daarom  mag  een  tijdelijke  druk  op de betalingsba-
lans of op  de begrotingstekorten  — voor  zover 
mogelijk  — geen  storende  invloed  hebben  op een 
goed  georganiseerd  herstelprogramma. 
6.2. Aan  de andere  kant  zouden  algemene  reflatie-
maatregelen  alle  vooruitgang  die bij de inflatiebestrij-
ding is geboekt,  ongetwijfeld  in gevaar  brengen  en 
zelfs  de betalingsbalans  en de wisselkoersen  kunnen 
bedreigen.  De herstelplannen  moeten  daarom  worden 
gecoördineerd  en kritisch  worden  gevolgd  en zij die-
nen de investeringsactiviteit  en de werkgelegenheid 
specifiek  te bevorderen. 
6.3. Het  Comité  zou  gaarne  zien  dat  de omvang 
van de overheidstekorten  «n de hierdoor  veroor-
zaakte  financiële  last  op middellange  termijn  fors 6.5. Korte-termijnmaatregelen  ter bestrijding  van 
de werkloosheid  zullen  volgens  het Comité  noodza-
kelijk  blijven.  De nadruk  dient  echter  te worden  ver-
legd naar  veel  omvangrijkere  programma's  voor  het 
creëren  en behouden  van  werkgelegenheid.  Er bestaat 
behoefte  aan  een  veel  actiever  arbeidsmarktbeleid, 
waarin  de mogelijkheden  voor  scholing  in de indu-
strie worden  uitgebreid  in het kader  van  de arbeids-
marktplanning  en het creëren  van  werkgelegenheid. 
6.6. De  particuliere  investeringen  dienen  zich 
krachtig  te herstellen.  Er is nog  onvoldoende  vertrou-
wen in de economische  stabiliteit. 
6.7. De  rol van  de bouwnijverheid  is in de herstel-
periode  van  centrale  betekenis.  Daarom  dient  het sti-
muleren  van  de bouwnijverheid  een belangrijk  onder-
deel van elk uitvoerbaar  herstelprogramma  te zijn. 
6.8. Er  bestaat  daarom  behoefte  aan  veel  selectie-
vere investeringsimpulsen  die ten doel  hebben,  in het 
bijzonder  in regio's  waar  grote  werkloosheid  heerst, 
werkgelegenheid  te creëren.  Veel  investeringen  creëren 
echter  geen  werkgelegenheid,  maar  zijn  arbeidsbespa-
rend.  In een  investeringsbeleid  op middellange  ter-
mijn  dient  als regel  te gelden  dat  de investeringen 
selectief  worden  gericht  op projecten  die  direct  of 
indirect  werkgelegenheid  creëren.  Aangezien  het  de 
bedoeling  van de Commissie  is, de consumptie  van  de 
loontrekkers  te beperken  en de hierdoor  vrijkomende 
middelen  te investeren,  en wil  men  dat  de werkne-
mers  en de vakbonden  met  een  dergelijke  beperking 
akkoord  gaan,  dan  moet  er enige  zekerheid  over  be-
staan  dat  deze  investeringen,  in het  bijzonder  door 
het creëren  van  werkgelegenheid,  maatschappelijk 
nuttig  zijn. 
6.9. Bij  de uitbreiding  van  de investeringsstimulan-
sen dient  een  ruïnerende  concurrentie  tussen  de Lid-
Staten  of conflicten  met  het communautaire  mededin-
gingsbeleid  te worden  voorkomen. 
16.12.  76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 297/7 
6.10.  Naast  deze  onmiddellijk  te nemen  korte  ter-
mijnmaatregelen  dient  volgens  het Comité  iedere  Lid-
Staat  zelf  een  programma  vast  te stellen  voor  een 
evenwichtig  herstel  op middellange  termijn,  met  mid-
dellangetermijnstreefcijfers  voor  1980  die stroken  met 
de tijdens  de in juni  gehouden  Driepartijenconferentie 
en de op Gemeenschapsniveau  overeengekomen  doel-
stellingen.  Zo moeten  onder  meer  streefcijfers  worden 
vastgesteld  voor  de werkgelegenheid,  de produktie-
groei  en de inflatie.  Deze  streefcijfers  voor  de middel-
lange  termijn  dienen  vervolgens  voor  iedere  Lid-Staat 
te worden  uitgesplitst  in streefcijfers  voor  ieder  jaar, 
te beginnen  met  streefcijfers  voor  1977. 
6.11.  De  landen  die ter bestrijding  van  de inflatie 
voor  een strak  prijs-  of inkomensbeleid  of een  meng-
vorm  hiervan  hebben  gekozen,  zullen  moeten  nagaan 
of dergelijke  maatregelen,  alsmede  de in communau-
tair verband  vast  te stellen  richtlijnen  en aanbevelin-
gen het  economisch  herstel  inderdaad  ten  goede 
komen. 
6.12.  Hoewel  het monetair  beleid  in alle  Lid-Staten 
zorgvuldig  moet  worden  gehanteerd  om de bij de in-
flatiebestrijding  bereikte  vooruitgang  niet  in gevaar  te 
brengen,  kan  volgens  het Comité  met  globale  maatre-
gelen  in de monetaire  sfeer  het economisch  herstel 
niet op gang  worden  gebracht  en kan  de inflatie 
evenmin  worden  beheerst,  zoals  de Commissie  in par. 
4.11 van  haar  Jaarverslag  aangeeft:  met  globale  be-
leidsinstrumenten  alleen  kan  niet  langer  worden  vol-
staan  om gelijktijdig  de werkloosheid  èn de inflatie  te 
bestrijden,  en bovendien  de talrijke  vereiste  structu-
rele veranderingen  op gang  te brengen.  In sommige 
Lid-Staten  zal in 1977  echter  wel  behoefte  bestaan 
aan een  grotere  monetaire  discipline.  De Commissie 
spreekt  zich  in par.  4.6 hierover  niet  duidelijk  uit en 
het Comité  is niet  in staat,  nauwkeurige  cijfermatige 
criteria  te formuleren.  Wel  adviseert  het Comité  de 
Commissie,  dieper  in te gaan  op de rol van  de maat-
schappelijke  geldhoeveelheid  en de in par.  4.6 aange-
sneden  onderwerpen. 
7. Maatregelen  op gemeenschapsniveau 
7.1. De  op nationaal  niveau  te nemen  maatregelen 
moeten  worden  aangevuld  met  een in Gemeenschaps-
verband  te voeren  beleid  op twee  niveaus: 
aanwending  van  Gemeenschapsmiddelen  om  door 
structurele  werkloosheid  veroorzaakte  moeilijkheden 
te verlichten.  Dit vereist  een sterkere  coördinatie  van 
de communautaire  inspanningen  op dit terrein,  waar-
bij het beleid  inzake  het Sociaal  Fonds,  het Regionaal 
Fonds  en de Europese  Investeringsbank,  de sociale 
aspecten  van  het  gemeenschappelijk  landbouwbeleid 
en de steunverlening  van  de E.G.K.S.  moeten  worden gebundeld.  In het bijzonder  wordt  het volgende  aan-
bevolen: 
a) zoals  in het  Jaarverslag  van  de Commissie  (par. 
4.11)  vermeld  staat,  moeten  deze  instrumenten 
sterker  worden  gecoördineerd  om  een  begin  te 
kunnen  maken  met  een  werkgelegenheids-  en 
omscholingsbeleid  waarmee  op de structuurveran-
deringen  kan  worden  ingespeeld.  Het  Comité 
dringt  erop  aan  dat  de Commissie  onverwijld 
haar  gedachten  laat  gaan  over  de wijze  waarop 
een dergelijke  coördinatie  kan  worden  bereikt; 
b) gezien  het belang  van  het Regionaal  en het Sociaal 
Fonds  bij  de werkloosheidsbestrijding  op Ge-
meenschapsniveau  en  de  te geringe  middelen 
waarover  zij thans  kunnen  beschikken,  adviseert 
het Comité,  aan beide  Fondsen  meer  middelen  toe 
te wijzen  en de criteria  aan  de hand  waarvan  zij 
steun  verlenen,  te hierzien; 
c) de mogelijkheid  moet  worden  overwogen,  het 
Regionaal  Fonds  ook  uitgaven  te laten  doen  bui-
ten de gesteunde  regio's,  in het bijzonder  in stads-
centra  en andere  gebieden  met  hoge  werkloos-
heid. 
8. Coördinatie  van  de door  de Lid-Staten  gevoerde 
politiek 
8.1. Willen  de Lid-Staten  van.de  Gemeenschap  ook 
maar  een  kans  hebben,  de tijdens  de driepartijencon-
ferentie  vastgestelde  streefcijfers  voor  de economische 
groei  te verwezenlijken,  dan moet  in 1977  een belang-
rijke  stap  op de weg  naar  deze  doelstellingen  worden 
gezet;  al deze  doelstellingen  kunnen  in gevaar  komen 
indien  de afzonderlijke  Lid-Staten  een politiek  voeren 
die de economische  expansie  elders  belemmert,  of 
restrictieve  macro-economische  maatregelen  nemen 
die de totale  groei  vertragen.  De Commissie  erkent 
zulks  in par.  4.3 van  het Jaarverslag.  Om  deze  rede-
nen is in 1977  een sterkere  coördinatie  nodig.  Indien, 
zoals  hierboven  wordt  geadviseerd,  iedere  Lid-Staat 
streefcijfers  voor  de groei  vaststelt  en daarbij  de ver-
schillende  componenten  van  de bestedingen  afzonder-
lijk aangeeft,  in het bijzonder  de uitvoer  naar  andere 
Lid-Staten,  dan  is de basis  gelegd  voor  een  zekere 
synchronisering  van  het  herstelproces.  Het  Comité 
adviseert  dat  deze  coördinatie  van  de economische 
politiek  der Lid-Staten  nauwkeurig  wordt  bestudeerd 
door  de Commissie  en de Raad  van  ministers  van 
financiën  en economische  zaken;  daarbij  moet  wor-
den uitgegaan  van  de  werkzaamheden  van  het 
Comité  voor  economische  politiek  en het  Monetair 
Comité. 
8.2. Beseft  moet  worden  dat  een  dergelijke  syn-
chronisering  een belangrijke  verantwoordelijkheid  op 
de overschotlanden  zal  leggen,  omdat  deze  landen 
namelijk  voor  een snellere  en omvangrijkere  expansie 
Nr. C 297/8 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16.12.  76 
moeten  zorgen  dan  wellicht  het  geval  zou  zijn  ge-
weest  indien  van  zuiver  nationale  prioriteiten  zou  zijn 
uitgegaan. 
8.3. Coördinatie  van  de door  de Lid-Staten  ge-
voerde  handelspolitiek  is van  grote  betekenis.  Daar-
om dient  een  methode  te worden  uitgewerkt  om  het 
huidige  beleid  te verbeteren  en zo nodig  op nieuwe 
bevindingen  af te stemmen. 
8.4. Van  de voortdurende  instabiliteit  van  de wis-
selkoersen  gaat  een  gevaar  uit voor  een  evenwichtig 
economisch  herstelproces.  Het  Gemeenschapsbeleid 
en de door  de Gemeenschap  te nemen  maatregelen 
moeten  dan  ook  gericht  zijn  op een  grotere»  stabiliteit 
van de wisselkoersen.  Dit zou  wel  eens  kunnen  leiden 
tot de noodzaak,  de in de Gemeenschap  aanwezige 
noodfondsen  uit te breiden  ten behoeve  van  valuta's 
die onder  druk  komen  te staan.  Tevens  dienen  de met 
de wisselkoersen  samenhangende  problemen  te wor-
den aangepakt. 
8.5. De  Gemeenschap  moet  goed  beseffen  dat het 
programma  voor  economisch  herstel  in zijn  totaliteit 
in gevaar  kan  worden  gebracht  door  een  eventuele  in-
eenstorting  van  de betalingsbalans  van  één  grote  Lid-
Staat.  Het  Comité  vindt  dat  eventuele  leningen  niet 
het resultaat  mogen  zijn  van  speciaal  hiervoor  ge-
maakte  multilaterale  afspraken,  maar  via de commu-
nautaire  Instellingen  dienen  te worden  verstrekt,  en 
dat tevoren  in communautair  verband  zeer  strikte  cri-
teria  moeten  worden  vastgesteld  ten  aanzien  van  de 
voorwaarden  voor  de toekenning  en de aanwending 
van deze  leningen. 8.6. Een  hernieuwde  opwaartse  ^druk  op de consu-
mentenprijzen  zou  een  op produktiegroei  gebaseerde 
politiek  in gevaar  brengen.  Het  Comité  adviseert  dan 
ook,  in het  kader  van  het  gemeenschappelijk  land-
bouwbeleid  bij de eerstkomende  aanpassing  van  de 
interventieprijzen  en van  de „groene  valuta's"  ook 
rekening  te houden  met  de verder  strekkende  gevol-
gen van  de verhoging  van  de landbouwprijzen  voor 
de inflatie. 
8.7. Het  voorstel  van  de Commissie  tot verhoging 
van de indirecte  belastingen  en tot verzwaring  van  de 
openbare  lasten  draagt  het gevaar  in zich  dat hiervan 
een sterkere  inflatoire  druk  op de kleinhandelsprijzen 
en daardoor  op de lonen  kan  uitgaan. 
9< Driepartijenconferentie 
9.1. Het  Comité  is ingenomen  met  de resultaten 
die de in Luxemburg  gehouden  driepartij  enconferen-
tie heeft  opgeleverd  met  betrekking  tot de doelstellin-
gen op middellange  termijn.  Het  is van  oordeel  dat 
deze  initiatieven  moeten  worden  voortgezet,  waarbij 
de voorbereidende  werkzaamheden  verbeterd  moeten 
worden;  hierbij  dient  naast  de Commissie  en het 
Comité  voor  economische  politiek  ook  het  Econo-
misch  en Sociaal  Comité  te worden  betrokken. 
9.2. Wil  dit initiatief  evenwel  vrucht  afwerpen,  dan 
dient  het volgens  het Comité  te worden  gebaseerd  op 
een soortgelijke  confrontatie  in alle  Lid-Staten. 
Gedaan  te Brussel,  28 oktober  1976. 
De Voorzitter 
van bet Economisch  en Sociaal  Comité 
B. de FERRANTI 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel  werd  tijdens  de beraadslagingen  verworpen: 
Paragraaf  5.2. 
Deze  paragraaf  te schrappen. 
16.12,76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 297/9 
Toelichting 
In paragraaf  5.2 van het advies  van de Afdeling  kan men  lezen  dat zowel  de Gemeenschap  als 
de Lid-Staten  behoefte  hebben  aan  nieuwe  economische  strategieën.  Het  gezegde  is mijns 
inziens  onaanvaardbaar,  omdat  de indruk  wordt  gewekt  dat  de thans  door  de Lid-Staten 
toegepaste  strategieën  niet  meer  in staat  zijn,  geleidelijk  en het vereiste  tijdsverloop  in aan-
merking  genomen  bij te dragen  tot het activeren  van  bepaalde,  reeds  genomen  maatregelen  of 
tot de invloed  die nog  van  deze  maatregelen  kan  uitgaan.  Er bestaat  niet  zozeer  behoefte  aan 
nieuwe  maatregelen,  als wel  aan  de toepassing  van  de bestaande  met  een  juistere  intensiteit, 
zowel  in als tussen  de landen  van de Gemeenschap  en zelfs  in internationaal  verband.  Iets verder 
kan men  lezen  dat „een  krachtig  en gecoördineerd  herstel  van  de produktie  en de werkgelegen-
heid"  via selectieve  en rechtstreekse  maatregelen  moet  worden  bewerkstelligd.  Dit zou  mijns 
inziens  een gecentraliseerd,  rechtstreeks  uitgeoefend  dirigisme  van  de ondernemingsactiviteiten 
vereisen.  Hierdoor  wordt  de marktsamenhang  verstoord,  doordat  tussen  bedrijfstakken  en 
ondernemingen  wordt  gediscrimineerd.  Men  kan  zich  afvragen  wie  in de Gemeenschap  deze 
coördinerende  taak  op zich  zou kunnen  nemen.  Zelfs  de Lid-Staten  die de laagste  inflatie  en de 
meest  evenwichtige  groei  hebben,  kennen  dit soort  micro-economisch  dirigisme  niet. 
Afgezien  van deze  fundamentele  opmerkingen  ben  ik van  oordeel  dat par.  5.2 alleen  al dient 
te worden  geschrapt  omdat  de economische  en sociale  beleidsmaatregelen  die door  de Lid-
Staten  en door  de Gemeenschap  dienen  te worden  genomen  in de par.  6 en 7 van het advies 
nauwkeuriger  en genuanceerder  zijn  uiteengezet. 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de indirecte 
belastingen  op effectentransacties 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft,  is bekendgemaakt  in Publikatie-
blad van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 133  van  14 juni  1976,  blz.  1. 
Op 12 april  1976  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 27 en 28 oktober  1976  te Brussel  gehouden  142e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, Gezien  het mondelinge  verslag  van  de rapporteur,  de 
heer Cammann, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het  bijzonder  artikel 
100, Gezien  het  op 31 augustus  1976  door  de Afdeling 
voor  economische  en financiële  vraagstukken  opge-
stelde  advies, Gezien  de adviesaanvrage  van  de Raad  der  Europese 
Gemeenschappen  d.d.  12 april  1976, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  27 april  1976, 
haar  met  het  opstellen  van  een  advies  inzake  deze 
materie  te belasten, Gezien  de beraadslagingen  tijdens  de 142e  zitting  van 
27 en 28 oktober  1976,  vergadering  van  27 oktober 
1976,