NL Publicatieblad van de Europese Unie C 253/6

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2010/C 253/04

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„KARP ZATORSKI”

EG-nummer: PL-PDO-005-0401-26.04.2007

BGA ( ) BOB ( X )

1. Naam:

„Karp zatorski”

2. Lidstaat of derde land:

Polen

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie:

Categorie 1.7 Verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren en producten op basis van verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren.

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

„Karp zatorski” (Cyprinus carpio) is een hybride vis die is verkregen door kruising van het zuivere karperras van Zator met de volgende zuivere rassen: het Hongaarse en het Joegoslavische ras, het Gołysz-ras en het Israëlische (Dor-70) ras. „Karp zatorski” is een vis die levend, vers en onverwerkt wordt aangeboden. „Karp zatorski” wordt uitsluitend gekweekt in vijvers die in de winter karper leveren volgens de in Zator ontwikkelde kweekmethode, die op een cyclus van twee jaar is gebaseerd.

Uiterlijk voorkomen:

— gewicht van de te verkopen vis: 1 100 à 1 800 g.

— kleur: olijfkleurig of olijfkleurig blauw

— schubbenpatroon: spiegelschubben, geschikt in de vorm van een pijl, een rij of een zadel.

Chemische samenstelling van het vlees van de „karp zatorski”:

— droge massa: 22,50 %

— ruwe as: 1,23 %

— totaal gehalte aan eiwit: 19,25 %

— ruw vet: 1,55 %

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

—

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

De vissen eten hoofdzakelijk voedsel dat van nature in de vijvers aanwezig is. Dankzij de rijke aangroei van voedsel in de karpervijvers in het desbetreffende gebied hebben de vissen grotendeels genoeg aan het van nature aanwezige voedsel. Dit dieet wordt in alle stadia van het productieproces slechts aangevuld met natuurlijke granen (tarwe, gerst, triticale, maïs) waarvan ten minste 70 % afkomstig is uit het in punt (4) omschreven gebied en die, dankzij de bodem- en klimaatomstandigheden in dat gebied, van uitstekende kwaliteit zijn en aan strenge hygiënenormen voldoen. Bij de aankoop van granen wordt aandacht besteed aan de kwaliteit en aan het vochtgehalte, dat niet meer mag bedragen dan 11 %. Er worden slechts granen van buiten het productiegebied van „karp zatorski” gebruikt indien het aanbod in het in punt (4) omschreven gebied ontoereikend is. Artificiële voeding of voedingssupplementen worden bij de kweek van „karp zatorski” niet gebruikt.

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

De volledige productiecyclus van de „karp zatorski” moet in het in punt (4) omschreven geografische gebied plaatsvinden. Vissen die het resultaat zijn van een kruising van het zuivere karperras van Zator met het zuivere Hongaarse, Joegoslavische, Gołysz- en Israëlische (Dor-70) ras groeien sneller, zijn beter bestand tegen ziekten, hebben meer visvlees en passen zich zeer goed aan aan de natuurlijke omstandigheden in het in punt (4) omschreven gebied. De volledige kweekcyclus is gebaseerd op de in Zator ontwikkelde kweekmethode waarbij de kweektijd tot twee jaar wordt verkort. De productiecyclus van „karp zatorski” omvat de volgende vijf stadia:

1. Paaien

De vissen met de beste kenmerken worden geselecteerd om te paaien. Het paaien vindt plaats in natuurlijke paaivijvers op het terrein. Kunstmatig paaien in broedbanken is ook toegestaan. Larven die op laatstgenoemde wijze worden verkregen, worden meteen overgebracht naar kweekvijvers zonder dat van de vijvers voor de zomerpootkarper gebruik wordt gemaakt.

2. Het opkweken van pootkarper

De larven die uit de paaivijvers zijn gehaald, worden overgebracht naar de vijvers voor de zomerpootkarper. De vijvers moeten in zeer goede staat worden gehouden. Per hectare worden 200 000 larven gepoot. De zomerpootkarper wordt uit de vijver gehaald wanneer het gewicht van elke vis 2 à 4 g bedraagt.

3. Het opkweken en overwinteren van de herfstpootkarper

In juli worden de zomerpootkarpers of, in sommige gevallen, de larven uit de paaivijvers in de kweekvijvers uitgezet. In de kweekvijvers worden de vissen gevoerd met de granen waarnaar in punt (3.4) werd verwezen. De granen worden aanvankelijk tot fijn meel vermalen. Later, wanneer de vissen groter zijn, krijgen ze granen met een grovere korrel. De vissen worden tot eind september drie maal per week gevoederd. Aan het einde van het eerste seizoen zou iedere vis 60 à 150 g moeten wegen. De herfstpootkarper overwintert in de kweekvijver. Een dagelijkse controle van de vijvers is noodzakelijk.

4. Het overbrengen naar vijvers voor consumptievis

In het volgende voorjaar worden de karpers uit de kweekvijvers gehaald en overgebracht naar vijvers waarin consumptievis wordt gehouden. Voor het voederen van de vis wordt een van te voren vastgelegd schema gevolgd dat loopt van mei tot september. In juni, juli en augustus wordt het intensiefst gevoederd. Vanaf oktober wordt de vis uit de vijver gehaald. Hij wordt overgeheveld in speciale tanks waarin hij kan worden vervoerd. Vervolgens wordt de vis naar grootte gesorteerd, gewogen en vervoerd naar opslagvijvers. Deze opslagvijvers zijn 1,7 à 2 m diep, hebben geen vegetatie maar wel een goede waterdoorstroming en zuurstofvoorziening. Dankzij deze behandeling heeft het visvlees van de „karp zatorski” geen moddergeur.

5. Verwijdering van de vis uit de opslagvijvers

In december (in de aanloop naar kerst) worden de vissen uit de opslagvijvers gehaald en wordt de „karp zatorski” vervoerd naar verkooppunten waar hij in speciale tanks met een goede zuurstofvoorziening wordt aangeboden.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.:

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

De benaming „karp zatorski” wordt gebruikt voor de verkoop van de levende vis. Derhalve verschijnt deze benaming — bij leveringen door de groothandel aan de detailhandel waarbij de vis in tanks wordt vervoerd — op de facturen, de ontvangstbewijzen en de vervoerdocumenten en soms ook op de tank of op het voertuig. Op de verkooppunten, worden de vissen in speciale tanks met een goede zuurstofvoorziening overgebracht. Op de tanks is in duidelijk leesbare letters de benaming „karp zatorski” aangebracht.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied:

„Karp zatorski” wordt gekweekt in drie gemeenten die zich bevinden in het westen van de provincie Małopolskie. Het betreft: Zator en Przeciszów, in het district Oświęcimski, en Spytkowice in het district Wadowicki. Het gebied beslaat 134 km2 maar de kweek is hoofdzakelijk in de gemeente Zator geconcentreerd.

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied:

Omgevingsfactoren

Oppervlaktewater

Een karakteristiek kenmerk van het productiegebied van de „karp zatorski” is het dichte waterwegennet: een rivierennetwerk en een dicht net van afwateringskanalen en greppels die de individuele vijvers met water bevoorraden. Visvijvers beslaan zowat 22 % van het grondgebied van de gemeente Zator. Kenmerkend voor deze vijvers is de snelle groei van de biomassa. De karpervijvers in dit gebied hebben een overvloed aan natuurlijk voedsel voor de vissen: zoöplankton, fytoplankton en benthos. Door het aantal meren, vijvers en plassen staat het in punt (4) afgebakende geografische gebied gemeenzaam bekend als „Dolina karpia” (de karpervallei).

Grondwater

Het kweekgebied van de „karp zatorski” bevindt zich in de hydrageologische regio van de Voor-Karpaten. De grondwaterspiegel ligt 5 à 10 m onder de oppervlakte. De gemiddelde dikte van de waterhoudende grondlaag wordt geraamd op 4,8 m, met een infiltratiecoëfficiënt van 244/24 h. Het water is van goede kwaliteit (Klasse Ib).

Klimaat

Het productiegebied van de „karp zatorski” bevindt zich in Midden-Europa in het gematigd warme gedeelte van de klimaatzone van de Karpaten. Het klimaat in dit gebied ondergaat zowel continentale als maritieme invloeden. Het klimaat wordt ook beïnvloed door de nabijheid van bergachtig gebied. De vegetatieperiode (gemiddelde dagtemperaturen van meer dan 5 °C) bestrijkt 224 dagen en de meest intense periode (gemiddelde dagtemperaturen van meer dan 10 °C) loopt van eind april tot midden oktober. De vorstvrije periode bedraagt 172 dagen.

Bodem

De bodem in het productiegebied van de „karp zatorski” is zeer gevarieerd: bruine aarde en pseudo-podsols, fluviatiele modder, kleilagen, zwarte aarde en turfachtige en moerassige bodems.

Beschermd platteland

Het kweekgebied van de „karp zatorski” wordt vooral gekenmerkt door de schone lucht en door de overvloed aan rijke en zeldzame fauna en flora. Door deze grote aanwezigheid van dieren in het wild werd dit gebied — de vallei van de benedenloop van de Skawa (PL 125) — door de Poolse Organisatie voor de Vogelbescherming (OTOP) op basis van de criteria van Birdlife International geselecteerd om als een speciaal te beschermen gebied deel uit te maken van het Natura 2000 netwerk. Natura 2000 speelt een belangrijke rol in de handhaving van de natuurlijke rijkdommen van de Europese Unie.

Menselijke factoren

De visserij en de karperkwekerij zijn aan het einde van de 11de en het begin van de 12de eeuw in Zator ontstaan. Sedertdien hebben de visserij — en later de aquacultuur — hier een continue ontwikkeling gekend. Het is het oudste centrum in zijn soort in de regio. Bevorderende factoren bij de ontwikkeling van de aquacultuur waren het dichte waterwegennet (de rivieren Sola en Skawa en de bovenloop van de Vistula), de geschikte bodemomstandigheden om de vier belangrijkste graansoorten te telen waarmee de karpers worden gevoederd, de gematigde klimaatomstandigheden en de mogelijkheid om de vis via de rivier tot in Kraków en de omliggende gebieden te vervoeren. Kralensnoeren van vijvers werden langsheen de rivieren uitgegraven. Zo zorgde de zwaartekracht voor de instroom en de uitstroom van het water en voor het droogleggen van de vijverbeddingen. De aquacultuur nam na Eerste Wereldoorlog een hoge vlucht. Het begon met de heraanleg van vijvers die tijdens de oorlog waren vernield. Nieuwe technologieën werden ingevoerd en de vishandel waarmee kleine handelaren aan de kost kwamen, werd gereguleerd terwijl de eerste viswinkel in Kraków zijn deuren opende. In 1946 werd het staatsdomein in Zator overgenomen door de universiteit van Jagiello en werd het zoötechnisch instituut opgericht waar onderzoek werd verricht om de resultaten van de karperteelt te verbeteren.

Het inheemse karperras, een door inteelt voortgebracht ras dat sedert 1955 in stand werd gehouden en nooit werd gecommercialiseerd, werd gekweekt in het in punt (4) afgebakende geografische gebied. Op basis van hun waarnemingen, onderzoek en ervaring hebben de plaatselijke vissers en de wetenschapslui uit het zuivere ras van Zator en andere karperrassen een hybride ras ontwikkeld dat het best aan de plaatselijke omstandigheden in het gebied is aangepast. Vanaf 1946 werd de in Zator ontwikkelde kweekmethode geleidelijk aan ingevoerd. Deze is gebaseerd op een kweekcyclus van twee jaar en levert vissen op waarvan het lichaamsgewicht in het eerste jaar van 60 tot 150 g toeneemt. Bovendien bedraagt het overlevingspercentage 86 %. Mede dankzij de rijke voedselvoorraden in de wateren van de regio werd het op deze wijze mogelijk om de teeltcyclus van de karpers tot twee jaar in te korten. Gebruik makend van het grote potentieel dat het tweede jaar van de teeltcyclus voor het groeiproces van de vis biedt, worden karpers met een gewicht van 1 100 tot 1 800 gram gehaald. De werkzaamheden die met de productie van de „karp zatorski” verband houden, zijn manuele werkzaamheden waarbij kennis en ervaring een zeer belangrijke rol spelen. Aan jarenlange ervaring hebben de karperkwekers het te danken dat alle voor het teeltproces benodigde deskundigheid kon worden ontwikkeld, zoals de keuze van de uitzettingsdensiteit in de vijvers bij het begin van de kweek. Deze densiteit bedraagt 200 000 larven en zorgt ervoor dat het risico op de verspreiding van ziekten wordt verkleind, de verliezen worden beperkt en de voedingsmiddelen die van nature aanwezig zijn, zo doeltreffend mogelijk worden gebruikt. Ook de vaardigheid om de korrelgrootte en de dosering van de aan de karpers toegediende granen aan te passen aan het gewicht van de dieren, is zeer belangrijk.

5.2. Specificiteit van het product:

De karakteristieke kenmerken die de „karp zatorski” zo uniek maken zijn:

— zijn compacte vorm,

— een lichaamsdiepte van 2,2 à 2,4,

— een snelle groei,

— een visvleesopbrengst van 61 à 64 %,

— een conditiefactor (Fultonfactor) van 3,9 à 5,0,

— vis die niet naar modder, maar wel naar verse vis ruikt en die een fijne smaak heeft,

— een voedingsfactor van 5 in het geval van granen,

— een overlevingspercentage van 86 %,

— een meer dan gemiddelde weerstand tegen ziekten.

Het product dat vorengenoemde kenmerken bezit, wordt verkregen tijdens een kweekcyclus van twee jaar.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel van een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

De uitzonderlijke kwaliteit van „karp zatorski” is onlosmakelijk verbonden met het natuurlijke milieu in het in punt (4) afgebakende geografische gebied. De kwaliteit van „karp zatorski” is evenwel niet uitsluitend het resultaat van de unieke kenmerken van de natuurlijke omgeving maar is ook te danken aan de plaatselijke tradities en technieken op het gebied van aquacultuur. Slechts de combinatie van beide vorengenoemde factoren maakt het mogelijk karper met de in punt (5.2) beschreven specifieke kenmerken te kweken.

Dankzij de natuurlijke factoren die in punt (5.1) zijn beschreven, bevatten de visvijvers toereikende hoeveelheden natuurlijk voedsel van goede kwaliteit. Het productiegebied beschikt tevens over een gunstige bodem en een gunstig klimaat voor de teelt van de vier belangrijkste granen. Doordat met name rijke voedselvoorraden in de vijvers aanwezig zijn, kunnen de vissen worden gekweekt op een dieet van natuurlijk voedsel en zijn kunstvoeding en supplementen overbodig. Doordat de vijvers op het vlak van voedsel zo productief zijn en doordat koolhydraatrijke kunstvoeding die gemakkelijk gaat gisten, niet hoeft te worden toegediend, kunnen pathogene stoffen worden beperkt. Dat heeft zijn invloed op de gezondheid van de „karp zatorski” en op de uitzonderlijke organoleptische eigenschappen van het product. Het heeft met name tot gevolg dat de vis fris ruikt en dat zijn smaak verfijnd is. De kenmerken van het hierboven beschreven geografische gebied leiden er ook toe dat vis wordt verkregen met een goede lichaamsdiepte en een goede vleesontwikkeling, zoals blijkt uit de hoge conditiefactor (5.2). De link tussen de kweek van de „karp zatorski” en zijn plaats van oorsprong is sterk omdat natuurlijke waterlopen en waterwegen — rivieren en hun bijrivieren — de regio ruimschoots voorzien van het water dat voor de aquacultuur essentieel is. Dat dermate grote en functionele kweekvijvers konden worden aangelegd, is te danken aan het terrein in de regio. De bodem waarin de vijvers werden aangelegd en de klimaatomstandigheden (met name de lange vegetatieperiode) en de overvloed aan en kwaliteit van het in de vijvers aanwezige natuurlijke voedsel hebben een rechtstreekse invloed uitgeoefend op de productiviteit van de vijvers (m.a.w. op de hoeveelheid vis die zonder toediening van kunstvoeding per hectare kan worden gekweekt — van 150 tot 300 kg/ha).

De kwaliteit en de kenmerken van de „karp zatorski” zijn niet alleen het resultaat van de natuurlijke omgeving — waarmee zij onlosmakelijk verweven zijn — maar ook van de tradities en technieken waarop de regio prat gaat. Op grond van observatie, onderzoek en ervaring hebben de plaatselijke karpertelers en wetenschappers de karper geselecteerd die het best aan de plaatselijke omstandigheden is aangepast. Hierbij werd een zuiver lokaal ras gekruist met de volgende zuivere rassen: het Hongaarse, het Joegoslavische, het Golysz- en het Israëlische (Dor-70) ras. Het resultaat is een karper met uitstekende kenmerken voor de aquacultuur, zoals een hoog overlevingspercentage en het feit dat hij zeer economisch gebruik maakt van het aanwezige voedsel zoals blijkt uit de lage ratio op het vlak van voerconversie. Heterosis zorgt ervoor dat de vissen sneller groeien, beter bestand zijn tegen ziekten, een hoge visvleesopbrengst hebben en zeer goed zijn aangepast aan de natuurlijke plaatselijke omstandigheden. De kweekmethode die in Zator werd ontwikkeld en die aan de milieuomstandigheden van het in punt (4) afgebakende gebied is aangepast, maakt het mogelijk een product te kweken met de in punt (5.2) beschreven kenmerken. Door de kweekperiode tot twee jaar in te korten, werd het mogelijk jonge karpers te kweken met een uitstekende smaak en uitstekende organoleptische kenmerken en met visvlees waarvan het vetgehalte lager is dan dat van de oudere vis die op de markt is en die met de meestal toegepaste, langere kweekcyclus wordt verkregen. Het is omdat de „karp zatorski” een jonge vis is dat hij zo verfijnd smaakt. Daarin schuilt het verschil met de karpers die in andere geografische gebieden worden gekweekt. Dat verklaart ook de kwaliteit en de organoleptische kenmerken van het visvlees waar de consument zo tuk op is. De consument is zich van de kwaliteiten van de „karp zatorski” bewust zoals blijkt uit het feit dat deze vis van de hand gaat tegen een prijs die 10 à 15 % hoger ligt dan die van karper uit andere geografische gebieden.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

(Artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

http://www.minrol.gov.pl/index.php?/pol/Jakosc-zywnosci/Produkty-regionalne-i-tradycyjne/Wnioski-przeslane-do-UE-od-kwietnia-2006-roku

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.