GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 38/94 door de Raad vastgesteld op 19 september 1994 met het oog op de aanneming van Richtlijn 94/.../EG van de Raad van ... betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (94/C 301/02)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),

Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),

(1) Overwegende dat zowel het binnenlandse als het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg met de jaren sterk is toegenomen, waardoor de risico's bij ongevallen zijn vergroot;

(2) Overwegende dat alle Lid-Staten, met uitzondering van Ierland, partij zijn bij de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR), waarvan het geografische ressort zich tot buiten de Gemeenschap uitstrekt; dat daarin uniforme voorschriften zijn vastgesteld voor een veilig internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg; dat het derhalve wenselijk is dat de werkingssfeer van die voorschriften wordt uitgebreid tot het binnenlandse verkeer teneinde de voorwaarden waaronder gevaarlijke goederen over de weg worden vervoerd in de hele Gemeenschap te harmoniseren;

(3) Overwegende dat er geen communautaire wetgeving bestaat die het geheel van maatregelen bestrijkt waaraan moet worden voldaan om een veilig vervoer van gevaarlijke goederen te waarborgen en dat de desbetreffende nationale maatregelen sterk van de ene Lid-Staat tot de andere verschillen; dat deze discrepanties een belemmering vormen voor het vrij verstrekken van vervoerdiensten en daarnaast ook voor het vrije verkeer van voertuigen en transportvoorzieningen; dat om deze belemmering weg te nemen uniforme voorwaarden voor het hele intracommunautaire vervoer moeten worden vastgesteld;

(4) Overwegende dat een dergelijke maatregel op communautair niveau moet worden genomen om de samenhang met de overige communautaire wetgeving te waarborgen, voor een voldoende mate van harmonisatie te zorgen om het vrije verkeer van goederen en diensten te vergemakkelijken, en om een hoog veiligheidsniveau bij binnenlands en internationaal vervoer te garanderen;

(5) Overwegende dat de bepalingen van de onderhavige richtlijn de door de Gemeenschap in het kader van de doelstellingen van Agenda 21, hoofdstuk 19, van de Unced-conferentie van Rio de Janeiro in juni 1992 aangegane verbintenis, door de Gemeenschap en de Lid-Staten, om te streven naar de harmonisatie van de indelingssystemen voor gevaarlijke stoffen, onverlet laten;

(6) Overwegende dat er nog geen specifieke communautaire wetgeving bestaat inzake de veiligheidsvoorwaarden voor het vervoer van biologische agentia en genetisch gemodificeerde organismen, ten aanzien waarvan een regeling is vastgesteld in de Richtlijnen 90/219/EEG (4), 90/220/EEG (5) en 90/679/EEG (6);

(7) Overwegende dat de bepalingen van de onderhavige richtlijn het overige communautaire beleid op het gebied van de veiligheid van werknemers, de constructie van voertuigen en milieubescherming onverlet laten;

(8) Overwegende dat het de Lid-Staten steeds vrij staat regelingen te treffen voor elk vervoer van gevaarlijke goederen op hun grondgebied met een niet onder de richtlijn vallend voertuig, ongeacht waar dat voertuig is ingeschreven;

(9) Overwegende dat de Lid-Staten de gelegenheid moeten hebben specifieke voorschriften betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg op hun grondgebied toe te passen;

(10) Overwegende dat de Lid-Staten de gelegenheid moet worden geboden om hun eisen inzake kwaliteitsborging te handhaven voor bepaalde nationale vervoersoperaties totdat de Commissie hieromtrent een verslag bij de Raad heeft ingediend;

(11) Overwegende dat de bepalingen van de ADR toestaan overeenkomsten te sluiten waarbij van de ADR wordt afgeweken en dat het grote aantal dergelijke overeenkomsten tussen Lid-Staten tot verstoringen in het vrij verstrekken van vervoerdiensten met betrekking tot gevaarlijke goederen leidt; dat door de opneming van de nodige bepalingen in de bijlagen bij deze richtlijn dergelijke afwijkingen overbodig kunnen worden gemaakt; dat in een overgangsperiode dient te worden voorzien gedurende welke bestaande overeenkomsten verder door de Lid-Staten mogen worden toegepast;

(12) Overwegende dat de ADR-bepalingen, met inbegrip van voorschriften inzake de constructie van voertuigen die gevaarlijke goederen vervoeren, in de communautaire wetgeving moeten worden verwerkt; dat in deze context moet worden voorzien in een overgangsperiode waarin de Lid-Staten tijdelijk een aantal specifieke nationale bepalingen inzake de constructievereisten voor nationaal ingeschreven voertuigen kunnen handhaven;

(13) Overwegende dat de informatieprocedures waarin wordt voorzien in aanverwante nationale wetgevingsvoorstellen dienen te worden overgenomen om de doorzichtigheid voor alle economische subjecten te vergroten;

(14) Overwegende dat de Lid-Staten het recht dienen te behouden om ten aanzien van het binnenlandse vervoer voorschriften toe te passen die beantwoorden aan de aanbevelingen van de Verenigde Naties voor het gecombineerde vervoer van gevaarlijke goederen, voor zover de ADR nog niet in overeenstemming is gebracht met die aanbevelingen, wanneer het gecombineerde vervoer van gevaarlijke goederen daardoor wordt vergemakkelijkt;

(15) Overwegende dat de Lid-Staten het recht dienen te hebben om, uitsluitend om andere redenen dan de veiligheid bij het transport, het vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen over hun grondgebied te reguleren of te verbieden; dat in deze context de Lid-Staten zich het recht kunnen voorbehouden om voor te schrijven dat bepaalde zeer gevaarlijke stoffen uitsluitend per spoor of per schip mogen worden vervoerd, of dat voor bepaalde zeer gevaarlijke stoffen een zeer specifieke verpakking moet worden gebruikt;

(16) Overwegende dat de Lid-Staten moet worden toegestaan om, wat deze richtlijn aangaat, voor bepaalde vervoersoperaties op hun grondgebied die met op hun grondgebied geregistreerde voertuigen worden uitgevoerd stringentere dan wel soepelere voorschriften toe te passen;

(17) Overwegende dat bij deze harmonisatie van de voorwaarden met name rekening dient te worden gehouden met specifieke nationale omstandigheden en dat derhalve, met het oog op de nodige flexibiliteit, in de richtlijn aan de Lid-Staten de mogelijkheid moet worden geboden om bepaalde afwijkingen toe te passen; dat de toepassing van nieuwe ontwikkelingen in technologie en industrie niet mag worden belemmerd en dat daartoe in tijdelijke afwijkingen moet worden voorzien;

(18) Overwegende dat het voor voertuigen die zijn geregistreerd in derde landen moet worden toegestaan internationaal vervoer te verrichten op het grondgebied van een Lid-Staat indien zij aan de bepalingen van de ADR voldoen;

(19) Overwegende dat deze richtlijn snel aan de technische vooruitgang moet kunnen worden aangepast, teneinde rekening te houden met de nieuwe ADR-bepalingen en om besluiten te kunnen nemen met betrekking tot de toepassing en tenuitvoerlegging van noodmaatregelen in geval van ongevallen of andere voorvallen; dat te dien einde een comité moet worden ingesteld en een procedure moet worden vastgesteld voor nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie in dit comité;

(20) Overwegende dat de bijlagen bij deze richtlijn bepalingen bevatten met betrekking tot de beroepsopleiding van bepaalde bestuurders van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg; dat derhalve Richtlijn 89/684/EEG van de Raad van 12 december 1989 betreffende de beroepsopleiding van bepaalde bestuurders van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (7) dient te worden ingetrokken,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I Toepassingsgebied, definities en algemene bepalingen

Artikel 1

1. Deze richtlijn is van toepassing op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg dat binnen de Lid-Staten of tussen de Lid-Staten plaatsvindt. Zij geldt niet voor het vervoer van gevaarlijke goederen door voertuigen die eigendom zijn of onder de verantwoordelijkheid vallen van de strijdkrachten.

2. De bepalingen van deze richtlijn laten evenwel het recht van de Lid-Staten onverlet om, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht, voorschriften vast te stellen voor:

a) het nationale en internationale vervoer van gevaarljke goederen op hun grondgebied door niet onder deze richtlijn vallende voertuigen,

b) specifieke verkeersregels voor het nationale en internationale vervoer van gevaarlijke goederen;

c) kwaliteitsborging van de ondernemingen volgens de ISO-normen 9001 en 9002 wanneer zij nationaal vervoer verrichten:

i) van explosieve stoffen en voorwerpen van klasse 1, wanneer de hoeveelheid vervatte explosieve stof per vervoereenheid meer bedraagt dan:

- 1 000 kg voor divisie 1.1,

of

- 3 000 kg voor divisie 1, 2,

of

- 5 000 kg voor de divisies 1.3 en 1.5,

ii) in tanks of tankcontainers met een totale capaciteit van meer dan 3 000 liter van de volgende zeer gevaarlijke stoffen:

- stoffen van klasse 2

- gassen geklasseerd onder de letters at), bt), b), ct) en c),

- sterk gekoelde vloeibaar gemaakte gassen onder 7° b) en 8° b,

- stoffen van de klassen 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.1 en 8

- die in deze klassen niet onder b) of c) vallen,

- of eronder vallen maar een gevarencode van drie of meer significante tekens hebben (exclusief nul),

iii) de volgende colli van klasse 7 (radioactieve stoffen): splijtstoffen, colli van type B(U), colli van type B(M).

Het toepassingsgebied van de nationale bepalingen inzake deze vereisten mag niet worden verruimd.

Deze bepalingen vervallen wanneer vergelijkbare maatregelen door communautaire bepalingen verplicht worden gesteld.

De Commissie dient vóór 31 december 1998 bij de Raad een verslag in met daarin een evaluatie van de in dit punt bedoelde veiligheidsvoorschriften, welk rapport vergezeld gaat van een voorstel tot handhaving of intrekking van dit punt.

Artikel 2

In deze richtlijn wordt verstaan onder

- "ADR", de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, van 30 september 1957 te Genève, zoals gewijzigd;

- "voertuig", ieder voor deelname aan het wegverkeer bestemd compleet of niet-compleet motorvoertuig op ten minste vier wielen met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km/h, alsmede aanhangwagens daarvan, met uitzondering van voertuigen die zich over rails voortbewegen, landbouw- en bosbouwtrekkers en alle mobiele machines;

- "gevaarlijke goederen": de stoffen en voorwerpen waarvan het vervoer over de weg krachtens de bijlagen A en B is verboden of slechts onder bepaalde voorwaarden is toegestaan;

- "vervoer": ieder vervoer over de weg door een voertuig als hierboven omschreven, dat geheel of gedeeltelijk plaatsvindt via het openbare wegennet op het grondgebied van een Lid-Staat, met inbegrip van het onder de bijlagen vallende laden en lossen, onverminderd de bij de wetgevingen van de Lid-Staten voorgeschreven regeling betreffende de uit deze verrichtingen voortvloeiende verantwoordelijkheid.

Vervoer dat volledig binnen een gesloten ruimte plaatsvindt valt niet onder deze definitie.

Artikel 3

1. Onverminderd het bepaalde in artikel 6 komen gevaarlijke goederen die krachtens de bijlagen A en B bij deze richtlijn niet mogen worden vervoerd niet in aanmerking voor vervoer over de weg.

2. Onverminderd de overige bepalingen van deze richtlijn is het vervoer van andere in bijlage A vermelde gevaarlijke goederen toegestaan, mits wordt voldaan aan de in de bijlagen A en B genoemde voorwaarden, met name ten aanzien van:

a) de verpakking en etikettering van de betrokken goederen, en

b) de constructie, uitrusting en goede werking van het voertuig waarmee de betrokken goederen worden vervoerd.

HOOFDSTUK II Afwijkingen, beperkingen en ontheffingen

Artikel 4

Iedere Lid-Staat mag, uitsluitend voor binnenlands vervoer met op zijn grondgebied geregistreerde voertuigen, bestaande nationale wetsbepalingen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg die in overeenstemming zijn met de aanbevelingen van de Verenigde Naties voor het vervoer van gevaarlijke goederen blijven toepassen totdat de bijlagen A en B bij deze richtlijn aan deze aanbevelingen zijn aangepast. Wanneer een Lid-Staat van deze mogelijkheid gebruik maakt, stelt hij de Commissie daarvan in kennis.

Artikel 5

1. Onverminderd andere communautaire wetgeving, met name betreffende de toegang tot de markt, behoudt iedere Lid-Staat het recht om, uitsluitend om andere redenen dan de vervoersveiligheid, zoals met name nationale veiligheid of milieubescherming, het vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen over zijn grondgebied te verbieden of te reguleren.

2. Door een Lid-Staat opgelegde bepalingen betreffende het gebruik van voertuigen bij in randnummer 10 599 van bijlage B bij deze richtlijn toegestaan internationaal vervoer over zijn grondgebied zijn alleen plaatselijk van toepassing, gelden zowel voor binnenlands als voor internationaal vervoer en mogen op geen enkele wijze discriminerend zijn.

3. a) Iedere Lid-Staat kan ten aanzien van het vervoer door op zijn grondgebied geregistreerde of in gebruik genomen voertuigen stringentere bepalingen blijven toepassen, met uitzondering van voorschriften inzake de constructie.

b) De Lid-Staten mogen evenwel specifieke nationale bepalingen inzake het zwaartepunt van op hun grondgebied geregistreerde tankwagens blijven toepassen totdat het in bijlage B bij deze richtlijn opgenomen randnummer 211 128 wordt gewijzigd en uiterlijk tot en met 31 december 1998.

4. Indien een Lid-Staat van oordeel is dat bij ongevallen of incidenten is gebleken dat de veiligheidsbepalingen ontoereikend zijn om de gevaren die het vervoer inhoudt te beperken en handelen dringend geboden is, stelt hij de Commissie in de conceptfase in kennis van de voorgenomen maatregelen. De Commissie beslist volgens de procedure van artikel 9 of en voor hoe lang de maatregelen in kwestie mogen worden toegepast.

5. De Lid-Staten mogen op 31 december 1996 geldende nationale bepalingen handhaven op de volgende gebieden:

- het vervoer van stoffen van klasse 1.1;

- het vervoer van toxische, instabiele en/of brandbare gassen van klasse 2;

- het vervoer van stoffen die dioxines of furanen bevatten;

- of het vervoer in tanks of citernes van meer dan 3. 000 liter van vloeistoffen van klasse 3, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.1 of 8 die niet genoemd worden in een rubriek b) of c) van deze klassen.

Deze bepalingen mogen slechts betrekking hebben op:

- het verbod dit vervoer over de weg te doen plaatsvinden wanneer de mogelijkheid van vervoer per spoor of over het water bestaat;

- de verplichting bepaalde preferentiële routes te volgen;

- of andere bepalingen voor de verpakking van stoffen die dioxines of furanen bevatten.

Deze bepalingen mogen niet worden verruimd of strenger worden gemaakt. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van deze nationale bepalingen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten van die bepalingen in kennis.

Artikel 6

1. Iedere Lid-Staat kan het vervoer over de weg van overeenkomstig de internationale voorschriften inzake vervoer over zee of door de lucht ingedeelde, verpakte en gekenmerkte gevaarlijke goederen op zijn grondgebied toestaan wanneer het vervoer ook een traject over zee of door de lucht omvat.

2. De bepalingen in de bijlagen A en B die betrekking hebben op het gebruik van talen in de markering of de documenten gelden niet voor vervoer dat zich beperkt tot het grondgebied van één enkele Lid-Staat. Lid-Staten kunnen het gebruik van andere dan de in de bijlagen genoemde talen toestaan voor vervoer op hun grondgebied.

3. Iedere Lid-Staat kan op zijn grondgebied het gebruik toestaan van vóór 1 januari 1997 gebouwde voertuigen die niet aan de bepalingen van de richtlijn voldoen, maar waarvan de constructie in overeenstemming is met de voorschriften van de op 31 december 1996 geldende nationale wetgeving, mits de voertuigen zodanig worden onderhouden dat de desbetreffende veiligheidsniveaus in acht worden genomen.

4. Iedere Lid-Staat kan de tot en met 31 december 1996 bestaande nationale wetsbepalingen inzake de constructie, het gebruik en de voorwaarden voor het vervoer van nieuwe houders in de zin van randnummer 2212 van bijlage A en van nieuwe tanks die verschillen van de bepalingen van de bijlagen A en B handhaven totdat verwijzingen naar normen voor de constructie en het gebruik van tanks en houders worden opgenomen in de bijlagen A en B met een even bindend karakter als de bepalingen van deze richtlijn en uiterlijk tot en met 31 december 1998. Vóór 1 januari 1999 vervaardigde tanks en houders die zodanig worden onderhouden dat de desbetreffende veiligheidsniveaus in acht worden genomen, mogen onder de oorspronkelijke voorwaarden in gebruik blijven.

5. Iedere Lid-Staat mag ten aanzien van de referentietemperatuur voor het vervoer op zijn grondgebied van vloeibaar gas of mengsels van vloeibaar gas andere nationale bepalingen handhaven dan die welke in de bijlagen A en B zijn opgenomen totdat er bepalingen betreffende passende referentietemperaturen voor welbepaalde klimaatzones zijn opgenomen in de Europese normen en in de bijlagen A en B naar die normen wordt verwezen.

6. Iedere Lid-Staat kan voor vervoer op zijn grondgebied het gebruik van vóór 1 januari 1997 vervaardigde doch niet overeenkomstig die ADR-bepalingen gecertificeerde verpakkingen toestaan, mits op de verpakking de fabricagedatum is aangebracht, de verpakking de desbetreffende tests zou kunnen doorstaan waarin was voorzien in de tot en met 31 december 1996 geldende nationale wetgeving, en alle verpakkingen van dat type zodanig worden onderhouden dat de desbetreffende veiligheidsniveaus in acht worden genomen (waarbij zij waar nodig moeten worden getest en geïnspecteerd), overeenkomstig het volgende tijdschema: metalen transportcontainers voor bulkgoederen en metalen vaten met een inhoud van meer dan 50 liter: gedurende een periode van maximaal 15 jaar vanaf de fabricagedatum; andere metalen verpakkingen en alle plastic verpakkingen: gedurende een periode van maximaal vijf jaar vanaf de fabricagedatum, doch uiterlijk tot en met 31 december 1998.

7. Iedere Lid-Staat kan tot en met 31 december 1998 het vervoer op zijn grondgebied van sommige vóór 1 januari 1997 verpakte gevaarlijke goederen toestaan, mits die goederen ingedeeld, verpakt en gekenmerkt zijn overeenkomstig de eisen van de vóór 1 januari 1997 geldende nationale wetgeving.

8. Iedere Lid-Staat kan voor vervoer op zijn grondgebied met op zijn grondgebied geregistreerde voertuigen de tot en met 31 december 1996 in zijn nationale wetgeving geldende bepalingen handhaven met betrekking tot het aanbrengen van een noodmaatregelcode, in plaats van het randnummer volgens bijlage B.

9. Iedere Lid-Staat kan, na raadpleging van de Commissie, minder stringente bepalingen handhaven dan die welke in de bijlagen A en B bij deze richtlijn zijn opgenomen voor het vervoer van kleine hoeveelheden van bepaalde gevaarlijke goederen op zijn grondgebied, met uitzondering van middel- en hoogactieve stoffen.

10. Mits de veiligheid daar niet onder lijdt, kan iedere Lid-Staat toestemming verlenen voor tijdelijke afwijkingen van de bijlagen A en B, teneinde op zijn grondgebied proefnemingen te kunnen verrichten die nodig zijn om bepalingen van die bijlagen te kunnen wijzigen met het oog op de aanpassing ervan aan de technische en industriële ontwikkelingen. De Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de toegestane afwijkingen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten van die afwijkingen in kennis.

De door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten op basis van de randnummers 2010 en 10 602 van de bijlagen A en B overeengekomen tijdelijke afwijkingen moeten in de vorm van een multilaterale overeenkomst aan de bevoegde autoriteiten van alle Lid-Staten worden voorgelegd door de bevoegde autoriteit die het initiatief tot de overeenkomst neemt. De Commissie wordt daarvan in kennis gesteld.

Alle in de eerste twee alinea's bedoelde afwijkingen worden toegepast zonder dat daarbij onderscheid wordt gemaakt naar nationaliteit of vestigingsplaats van de verzender, de vervoerder of de ontvanger, hebben een looptijd van maximaal vijf jaar en zijn niet hernieuwbaar.

11. Iedere Lid-Staat kan toestemming geven voor eenmalig vervoer op zijn grondgebied van gevaarlijke goederen of voor vervoer dat verboden is op grond van de bijlagen A en B, dan wel vervoer dat wordt uitgevoerd onder voorwaarden die verschillen van die in de bijlagen A en B.

12. Onverminderd lid 2 kan iedere Lid-Staat gedurende een periode van maximaal twee jaar uiterlijk tot en met 31 december 1998, onder naleving van de ADR, met andere Lid-Staten gesloten overeenkomsten blijven toepassen, mits daarbij geen onderscheid naar nationaliteit of vestigingsplaats van de verzender, de vervoerder of de ontvanger wordt gemaakt. Andere afwijkingen als toegestaan bij de randnummers 2010 en 10 602 van de bijlagen A en B moeten voldoen aan de vereisten van lid 10.

Artikel 7

Behoudens nationale of communautaire bepalingen inzake de toegang tot de markt, mogen voertuigen die geregistreerd of in het verkeer toegelaten zijn in derde landen vervoer van gevaarlijke goederen verzorgen binnen de Gemeenschap indien dit vervoer voldoet aan de bepalingen van de ADR.

HOOFDSTUK III Slotbepalingen

Artikel 8

Alle wijzigingen die nodig zijn om de bijlagen A en B aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang op de door deze richtlijn bestreken gebieden, teneinde rekening te houden met wijzigingen in de bijlagen van de ADR, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 9.

Artikel 9

1. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité voor het vervoer van gevaarlijke goederen, hierna "comité" te noemen, bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.

2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het vraagstuk. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.

3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité.

b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.

Indien de Raad na verloop van een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.

Artikel 10

1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtlijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 11

1. Richtlijn 89/684/EEG wordt met ingang van 1 januari 1997 ingetrokken.

2. Door de Lid-Staten krachtens artikel 4, lid 2, van de genoemde richtlijn uitsluitend voor binnenlands vervoer afgegeven voorlopige certificaten blijven geldig tot en met 31 december 1996. Krachtens artikel 4, lid 4, van de genoemde richtlijn afgegeven certificaten kunnen worden gebruikt tot het einde van de geldigheidsduur daarvan, maar uiterlijk tot 1 juli 1997 voor in tanks vervoerde gevaarlijke goederen en voor explosieven en tot 1 januari 2000 voor andere gevaarlijke goederen.

Artikel 12

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te ...

Voor de Raad

De Voorzitter

(1) PB nr. C 17 van 20. 1. 1994, blz. 6.

(2) Advies uitgebracht op 27 april 1994 (nog niet in het Publikatieblad verschenen.

(3) Advies van het Europees Parlement van 3 mei 1994 (nog niet in het Publikatieblad verschenen), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 19 september 1994 en besluit van het Europees Parlement van ..... (nog niet in het Publikatieblad verschenen).

(4) PB nr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 1.

(5) PB nr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 15.

(6) PB nr. L 374 van 31. 12. 1990, blz. 1.

(7) PB nr. L 398 van 30. 12. 1989, blz. 33.

BIJLAGE A

Randnummers 2 000 tot en met 3 999 van bijlage A van de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR), zoals die gelden met ingang van 1 januari 1995, met dien verstande dat de woorden "overeenkomstsluitende partij" worden vervangen door "Lid-Staat".

NB: De tekst zal in alle talen van de Europese Gemeenschappen worden gepubliceerd zodra een gecodificeerde tekst is opgesteld en de nodige vertalingen zijn gemaakt.

BIJLAGE B

Randnummers 10 000 tot en met 260 000 van bijlage B van de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR), zoals die gelden met ingang van 1 januari 1995, met dien verstande dat de woorden "overeenkomstsluitende partij" worden vervangen door "Lid-Staat".

NB: De tekst zal in alle talen van de Europese Gemeenschappen worden gepubliceerd zodra een gecodificeerde tekst is opgesteld en de nodige vertalingen zijn gemaakt.

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. Inleiding

Op 25 november 1993 heeft de Commissie de Raad een voorstel toegezonden voor een op artikel 75 van het EG-Verdrag gebaseerde richtlijn betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (1).

Het Europees Parlement heeft op 3 mei 1994 advies uitgebracht (2) en het Economisch en Sociaal Comité op 27 april 1994 (3).

Op 2 juni 1994 heeft de Commissie de Raad een in het licht van die adviezen gewijzigd voorstel toegezonden.

Op 19 september 1994 heeft de Raad conform artikel 189 C van het EG-Verdrag zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

II. Opzet van het voorstel

Het Commissievoorstel beoogt de harmonisatie van de voorschriften voor het nationaal en intracommunautair vervoer van gevaarlijke goederen, enerzijds om te zorgen voor een aanvaardbaar veiligheidsniveau en anderzijds om in de Gemeenschap voor deze vervoerdiensten één enkele markt tot stand te brengen.

Daartoe wordt de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR) omgezet in Gemeenschapsrecht. Alle Lid-Staten zijn partij bij die overeenkomst, behalve Ierland, dat vermoedelijk vóór eind 1994 zal toetreden.

III. Bespreking van het gemeenschappelijk standpunt

Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad komt in hoofdzaak overeen met het gewijzigde voorstel van de Commissie. Harmonisatie en veiligheid blijven de oogmerken, die zouden moeten worden verwezenlijkt door de ADR zo ver mogelijk om te zetten in Gemeenschapsrecht.

Toch bevat het gemeenschappelijk standpunt enkele wijzigingen ten opzichte van het voorstel van de Commissie, met name wat betreft het behoud van de nationale wetgevingen in welbepaalde gevallen. Die, meestal tijdelijke, afwijkingen betreffen een klein deel van de vervoersmarkt.

De belangrijkste wijzigingen die de Raad in het voorstel van de Commissie heeft aangebracht, hebben betrekking op:

- de mogelijkheid voor de Lid-Staten om in bepaalde, zeer specifieke gevallen vast te houden aan hun nationale wetgeving inzake:

- de certificatie van de kwaliteitsborging van ondernemingen voor nationaal vervoer van bepaalde zeer gevaarlijke goederen op hun grondgebied; volgens het voorstel zal de Commissie vóór 31 december 1998 daarover een verslag indienen, inclusief voorstellen (artikel 1, lid 2, onder c));

- de constructievoorschriften betreffende de zijwaartse stabiliteit van de op hun grondgebied geregistreerde tankwagens, en dit tot 31 december 1998 (artikel 5, lid 3, onder a));

- het verbod om zeer gevaarlijke goederen over de weg te vervoeren als het ook per spoor of over het water kan, de verplichting om daarbij vooraf bepaalde routes te volgen alsook de eisen betreffende de verpakking van stoffen die dioxines of furanen bevatten (artikel 5, lid 5);

- de aan de klimaatzone aangepaste referentietemperatuur voor het vervoer van vloeibaar gas (artikel 6, lid 5);

- de mogelijkheid voor de Lid-Staten om in het kader van een comitéprocedure bij ongevallen of incidenten noodmaatregelen te nemen (artikel 5, lid 4).

IV. Amendementen van het Europees Parlement

1. Amendementen van het Europees Parlement die door de Raad zijn overgenomen

De Raad heeft het gewijzigde voorstel van de Commissie gevolgd wat betreft amendement nr. 3 (artikel 6, lid 6, eerste regel, van het gemeenschappelijk standpunt), dat de afwijking betreffende het gebruik van niet-gecertifieerde verpakkingen tot het nationale grondgebied beperkt, en amendement nr. 13 (artikel 6, lid 9), dat geen afwijkingen toestaat voor kleine hoeveelheden van middel- en hoogradioactieve stoffen.

In artikel 5, lid 3, onder a), van het gemeenschappelijk standpunt is ook amendement nr. 2 verwerkt, dat zegt dat de Lid-Staten stringentere bepalingen kunnen toepassen voor het vervoer door op hun grondgebied geregistreerde of in gebruik genomen voertuigen, maar niet wat hun constructie betreft.

2. Amendementen van het Europees Parlement die niet door de Raad zijn aanvaard

De andere amendementen van het Eurpees Parlement zijn niet door de Raad aanvaard.

De Raad was van mening dat sommige amendementen in botsing komen met de werkingssfeer van de ADR en met de vigerende Gemeenschapswetgeving betreffende de werkplek (amendement nr. 1), of met uit hoofde van de ADR en het Verdrag van Wenen inzake het wegverkeer bepaalde rechten van derde landen (amendementen nr. 6 en 16), of ook met andere gebieden van het Gemeenschapsbeleid (amendement nr. 8).

Sommige amendementen vond de Raad ongegrond omdat de Lid-Staten bevoegd moeten blijven om:

- eventueel analoge, maar niet noodzakelijk stringentere voorschriften vast te stellen voor het vervoer van gevaarlijke goederen door voertuigen die buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen (amendement nr. 7);

- bepaalde nationale zaken te regelen (bijvoorbeeld het vervoer over korte afstand van kleine hoeveelheden gevaarlijke goederen) (amendement nr. 21).

Voorts vond de Raad dat sommige amendementen niet passen in een richtlijn die de veiligheidsaspecten van het betrokken vervoer regelt (amendement nr. 20).

Ook vond de Raad het niet nodig de Lid-Staten de verplichting op te leggen bepalingen op het stuk van de noodmaatregelcode toe te passen; hij oordeelde het raadzaam het op dat punt te houden bij de mogelijkheid om de nationale regelgevingen te handhaven (amendementen nr. 9 en 12).

Met betrekking tot de amendementen nr. 10 en 14 was de Raad van mening dat voor sommige gevallen termijnen moeten worden bepaald die lang genoeg zijn om op dit punt Europese normen te kunnen vaststellen en in de ADR en in deze richtlijn te verwerken.

De Raad oordeelde dat de in artikel 6, lid 10, van het gemeenschappelijk standpunt bedoelde vijfjarige afwijkingen niet hernieuwbaar mogen zijn. Als in de loop van die vijf jaar niet de passende wijzigingen van de ADR en dus van de richtlijn zijn aangenomen, dan moet daaruit volgens de Raad worden geconcludeerd dat die afwijkingen niet bijdragen tot de veiligheid van het betrokken vervoer (amendement nr. 5).

De Raad heeft ook niet ingestemd met amendement nr. 11 omdat hij met de industrie en de onderzoekinstellingen die verpakkingen testen van mening is dat 15 jaar de meest aangewezen termijn is.

Tot slot heeft de Raad ook amendement nr. 15 niet overgenomen omdat de voorgestelde procedure hem te bureaucratisch lijkt, daar waar de procedure in het kader van de ADR volstaat.

(1) PB nr. C 17 van 20. 1. 1994, blz. 6.

(2) Document 6738/94 PE-Resol. 33.

(3) Document CES 561/94.