13. 6. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 58/1 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
RAAD 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  het  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  inzake  de douanewaarde  van 
de goederen 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  16e  zitting  van  11 en 12 december  1967  heeft  de Raad  besloten  vrijwillig 
het Economisch  en Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  het voorstel  voor  een  ver-
ordening  van  de Raad  inzake  de douanewaarde  van  de goederen. 
Met een  brief  d. d. 12 december  1967  heeft  de heer  Fr. Neef,  Voorzitter  van  de Raad, 
het verzoek  om advies  aan  de heer  L. Major,  Voorzitter  van  het Economisch  en Sociaal 
Comité,  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendgemaakt 
in het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 44 van  9 mei  1968,  blz.  10. 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 27 en 28 maart  1968  te Brussel  gehouden  68e  zitting  heeft  het Comité 
zijn advies  over  de sub  B opgenomen  tekst  vastgesteld  met  eenparigheid  van  stemmen 
van 89 aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van  dit advies  luidt: 
ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
betreffende  het „voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  inzake  de douanewaarde  van 
de goederen" 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  door  de Voorzitter  van  de Raad  per 
schrijven  d. d. 12 december  1967  tot het Economisch 
en Sociaal  Comité  gerichte  verzoek  om  advies  be-
treffende  het „voorstel  voor  een  verordening  van  de 
Raad  inzake  de douanewaarde  van  de goederen", Gezien  artikel  198  van  het  Verdrag  tot  oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d. d. 28 november 
1967  de Gespecialiseerde  afdeling  voor  economische 
vraagstukken  met  de voorbereiding  van  de werkzaam-
heden  betreffende  dit onderwerp  te belasten, 
Nr. C 58/2 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 6. 68 
Gezien  het  door  de Gespecialiseerde  afdeling  voor 
economische  vraagstukken  tijdens  haar  vergadering 
van 7 maart  1968  opgestelde  advies, 
Gezien  het door  de rapporteur,  de heer  Renaud,  over-
gelegde  rapport, 
Gezien  zijn  beraadslagingen  tijdens  de 68e  zitting  op 
27 en 28 maart  1968,  vergadering  van 27 maart  1968, 
Overwegende  dat per  1 juli 1968  een  gemeenschap-
pelijk  douanetarief  op de invoer  in de Gemeenschap 
van goederen  uit derde  landen  zal worden  toegepast; 
Overwegende  dat  de waardebepaling  der  goederen 
volgens  dezelfde  regels  één der voorwaarden  voor  de 
distorsievrije  werking  der douane-unie  vormt; 
Overwegende  dat  het  „Verdrag  nopens  de waarde 
van goederen  in douanezaken",  dat op 15 december 
1950  te Brussel  is ondertekend,  van  een  uniforme 
definitie  van  de waarde  uitgaat,  met  de verplichting 
voor  de verdragsluitende  partijen  deze  definitie  in 
hun nationale  wetgevingen  op te nemen,  doch  dat de 
verdragsluitende  partijen  krachtens  artikel  4 van  dit 
Verdrag  de tekst  van  de definitie  kunnen  aanpassen 
door  uit de „noten  voor  de interpretatie"  die bepalin-
gen over  te nemen,  die zij noodzakelijk  achten; 
Overwegende  dat,  indien  de Lid-Staten  deze  moge-
lijkheid  werd  gelaten,  dit distorsies  in de toepassing 
van het  gemeenschappelijk  douanetarief  teweeg  zou 
brengen; 
Overwegende  dat dientengevolge  ten aanzien  van  de 
bepaling  der  douanewaarde  alleen  een  communau-
taire  verordening  de waarborg  voor  de eenvormige 
toepassing  van  het  gemeenschappelijk  douanetarief 
kan bieden, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  hecht  zijn  goed-
keuring  aan  de ontwerp-verordening,  onder  voor-
behoud  van  de volgende  opmerkingen,  suggesties  en 
wijzigingsvoorstellen. 
I. Algemene  opmerkingen 
1. Aangezien  alle  Lid-Staten  der  Gemeenschap 
ondertekenaars  zijn  van  het  „Verdrag  nopens  de 
waarde  van  goederen  in douanezaken",  dat op 15 de-
cember  1950  te Brussel  werd  ondertekend  en op 
28 juli  1953  in werking  is getreden,  dient  de ont-
werp-verordening  de door  bovengenoemd  Verdrag 
vastgestelde  regels  in acht  te nemen.  Zij dient  boven-
dien rekening  te houden  met  de akten  van  de orga-
nen van  dit Verdrag,  welke  voor  de Lid-Staten  ver-
bindend  kunnen  zijn.  Dit is tevens  het geval  voor  de 
adviezen  en noten  voor  de interpretatie  van  de Inter-
nationale  Douaneraad,  in zoverre  dat  de Gemeen-
schap  een  — altijd  wenselijke  — homogeniteit  moet 
trachten  te bereiken  tussen  haar  normen  en die van 
de andere  zestien  staten  die het Verdrag  van  Brussel 
hebben  ondertekend. Het Comité  is van  mening  dat in het algemeen  moet 
worden  vermeden,  dat  de ontwerp-verordening  dis-
pariteiten  in de toepassing  van  de definitie  van  het 
Verdrag  van  Brussel  schept  of bestendigt.  Te dien 
einde  zou  het dienstig  zijn,  procedures  in te stellen 
waardoor  een  zo groot  mogelijke  coördinatie  en ge-
meenschappelijke  interpretatie  tussen  de Gemeen-
schap  enerzijds  en de partners  van  het Verdrag  van 
Brussel  en van  het G.A.T.T.  anderzijds  kan  worden 
bereikt. 
2. Tevens  heeft  het Comité  bestudeerd  welke  mid-
delen  van  beroep  degenen,  die aan  de douanebepa-
lingen  zijn  onderworpen,  ter beschikking  staan.  Men 
dient  zich  namelijk  bewust  te zijn  van  het feit dat het 
overdragen  van  nationale  wetgevende  bevoegdheden 
aan communautaire  instellingen  een  vermindering 
ten gevolge  kan  hebben  van  de aan  afzonderlijke 
personen  toegekende  middelen  tegen  de door  hen 
buitensporig  of willekeurig  geachte  beslissingen  van 
de douane-instanties. 
Volgens  de modaliteiten  die  zijn  voorzien  voor  de 
regeling  van  verschillen  in interpretatie  tussen  de be-
voegde  nationale  diensten,  hebben  alleen  de regerin-
gen de mogelijkheid  eventuele  geschillen  voor  het 
„Comité  voor  de waarde  in douanezaken"  te bren-
gen. Daarentegen  beschikken  de afzonderlijke  per-
sonen  niet  over  middelen  voor  beroep  bij dit Comité, 
hetgeen  betekent  dat zij de interpretaties  en aanvul-
lende  wettelijke  bepalingen,  die  de basis  van  later 
door  de nationale  instanties  genomen  besluiten  zul-
len vormen,  niet  kunnen  betwisten.  Om  deze  reden 
zou naar  bepaalde  institutionele  waarborgen  op dit 
gebied  moeten  worden  gezocht. 
3. Volgens  artikel  14 zijn  in de samenstelling  van 
het Comité  voor  de waarden  in douanezaken  geen 
vertegenwoordigers  van  de betrokken  beroepskrin-
gen opgenomen.  Naar  de mening  van  het Comité  is 
het, gezien  het  speciale  karakter  van  de douane-
vraagstukken,  niettemin  dienstig  op de een of andere 
wijze  de belanghebbenden  bij de opzet  en ontwikke-
ling van  interpretatie  en toepassing  van  de bepalin-
gen der verordening  inzake  de douanewaarde  te be-
trekken. 
Voor  de verwezenlijking  hiervan  lijken  twee  mogelijk-
heden  te bestaan:  aan  de vertegenwoordigers  van  de 
betrokken  beroepskringen  zou  de gelegenheid  kun-
nen worden  gegeven  advies  uit te brengen  inzake 
de vraagstukken  die  zich  bij de toepassing  van  de 
communautaire  bepalingen  zullen  voordoen,  terwijl 
een andere  oplossing  zou  bestaan  in de oprichting 
van een  raadgevend  comité  van  dezelfde  aard  als de 
lichamen,  die op landbouwgebied  bij de communau-
taire  organen  werkzaam  zijn. 
Aldus  zou  voor  een  institutionalisering  van  de ver-
tegenwoordiging  der  beroepsbelangen  voor  alle 
vraagstukken  op douanegebied  kunnen  worden  ge-
zorgd.  Overigens  onderstreept  het  Comité  dat  bo-
venstaande  opmerkingen  van  algemene  aard  zijn  en 
13. 6. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 58/3 
alle harmonisatiewerkzaamheden  op  douanegebied 
betreffen. 
4. De  door  de Commissie  ondernomen  werkzaam-
heden  met  het oog  op de harmonisatie  van  de natio-
nale douanewetgevingen,  waarvan  het  onmiddellijke 
doel eruit  bestaat  een  toepassing  van  het  gemeen-
schappelijk  douanetarief  per  1 juli  1968  te verze-
keren,  zou  door  een  algemene  communautaire  dou-
anewetgeving  moeten  worden  afgerond.  Het  Comité 
is van  oordeel  dat alleen  door  middel  van  een  com-
munautaire  rechtscodificatie  van  alle  bepalingen  op 
dit gebied,  met  inbegrip  van  de administratieve  en 
rechterlijke  procedures,  een  mate  van  eenvormigheid 
kan worden  verzekerd,  zonder  welke  het niet  moge-
lijk zou zijn  in de toekomst  interpretatieverschillen  en 
-moeilijkheden  uit de weg  te ruimen. 
II. Bijzondere  opmerkingen 
Artikel  2 
In lid 1 van artikel  2 wordt  een  opsomming  gegeven 
van de voorwaarden  van  vrije  mededinging  voor  een 
koop  en verkoop  tussen  een  koper  en verkoper  die 
van elkaar  onafhankelijk  zijn.  Ten  einde  te vermijden 
dat de indruk  wordt  gewekt  dat de douane-instanties 
nog andere  voorwaarden  zouden  kunnen  stellen,  ver-
zoekt  het  Comité  in de Franse  tekst,  het  woord 
„notamment"  te schrappen  dat  onmiddellijk  aan  de 
opsomming  van  de voorwaarden  a), b) en c) voor-
afgaat.  In de Nederlandse  versie  komt  dit  woord 
niet voor. 
Met betrekking  tot lid 1, sub  a), merkt  het Comité 
op dat het ontwerp  een  aanvulling  op de gewijzigde 
tekst  van  de Definitie  van  Brussel  bevat:  „Deze 
prestatie  omvat  niet  alleen  . . ., maar  ook  elke  andere 
tegenprestatie".  Deze  laatste  term  (elke  andere  tegen-
prestatie)  lijkt  te vaag  en zal tot interpretatie-verschil-
len aanleiding  geven.  Het  lijkt  derhalve  wenselijk  deze 
gehele  toevoeging  uit de tekst  van  de Definitie  van 
Brussel  te schrappen. 
Indien  met  deze  schrapping  niet  akkoord  wordt 
gegaan,  zou  nader  moeten  worden  omschreven  wat 
onder  de term  „tegenprestatie"  wordt  verstaan,  zon-
der dat daaraan  een  te ruime  interpretatie  wordt  ge-
geven. 
Ten aanzien  van  punt  2 is het Comité  van  oordeel 
dat het begrip  van  „in  zaken  verbonden  personen", 
hoewel  dit uit de gewijzigde  tekst  van  de Definitie 
is overgenomen,  in ruime  zin kan  worden  opgevat, 
omdat  het immers  betrekking  heeft  op personen  die 
een gemeenschappelijk  belang  bij „een  zaak"  hebben. 
Het zou  derhalve  wenselijk  zijn  dat te dien  aanzien 
een toepassingsverordening  wordt  vastgesteld  ten 
einde  foutieve  interpretaties  te vermijden. 
Artikel  3 
In lid 1 wordt  niet  aangegeven  hoe,  voor  het bepalen 
van de normale  prijs,  de waarde  van  het  gebruiks-recht  van  het octrooi,  van  de tekening,  van  het model 
of van  het fabrieks-  of handelsmerk  wordt  bepaald. 
Het zou  wenselijk  zijn  dat de berekeningsbases  bij de 
inwerkingtreding  van  de verordening  voldoende  dui-
delijk  omschreven  worden  om  te grote  verschillen  in 
de toepassing  ervan  te vermijden. 
Leden  3 t/m  6 regelen  de kwestie,  in hoeverre  het ge-
bruiksrecht  van  een  merk  de douanewaarde  moet 
worden  medeberekend,  wanneer  de  goederen  na 
invoer  een  verdere  be- of verwerking  moeten  onder-
gaan. 
Dit is een  vraagstuk  dat  momenteel  voor  de Inter-
nationale  Douaneraad  hangende  is; het  gelijktijdige 
gebruik  van  de twee  termen  „bewerking"  en „ver-
werking"  uitgaande  van  de Engelse  tekst  van  de 
Definitie  van Brussel  wordt  nl. betwist. 
Zolang  de partijen  van  het Verdrag  ten aanzien  van 
dit punt  geen  besluit  hebben  genomen,  zou  de Franse 
tekst  van  de Definitie,  waarin  slechts  van  de verdere 
bewerking  wordt  gesproken,  als basis  voor  de tekst 
van de communautaire  verordening  moeten  worden 
gebruikt. 
Gezien  de moeilijkheid  de afzonderlijke  criteria  voor 
de beoordeling  van  de waarde  vast  te stellen,  lijkt  het 
wenselijk  de ingevoerde  goederen  in het  geheel  niet 
in aanmerking  te nemen  wanneer  zij slechts  een 
gering  aandeel  in het eindprodukt  hebben. 
Daarom  wordt  door  het  Comité  voorgesteld,  arti-
kel 3, lid 5, van  het  commissievoorstel  met  een  als 
volgt  luidend  sub  c) aan  te vullen: 
„Artikel  3, lid 5 c): 
. . . wanneer  de ingevoerde  goederen  slechts  een 
gering  aandeel  in het eindprodukt  hebben". 
Hetzelfde  geldt  voor  lid 6 van dit artikel.  Gesuggereerd 
wordt  het  percentage  aan  te geven  van  de verdere 
bewerking  of van  de aan  het  produkt  toegevoegde 
waarde  waarboven  het  gebruiksrecht  van  het  merk 
niet in de berekening  van  de normale  prijs  zal worden 
inbegrepen. 
Artikel  4 
Het Comité  verzoekt  uitzonderingen  op deze  regel 
te voorzien,  in het bijzonder  voor  het geval  een  be-
paalde  hoeveelheid  goederen  in gedeelten  wordt 
geleverd.  Om  deze  reden  wordt  voorgesteld  aan  dit 
artikel  een  tweede  alinea  toe  te voegen,  welke  als 
volgt  zou  dienen  de luiden: 
„De uitzonderingen  op de bepalingen  van  lid 1 
worden  volgens  de in artikel  15 voorziene  proce-
dure  vastgesteld". 
Artikel  S 
De nadere  gegevens  in dit artikel  voor  de bepaling 
van het tijdstip  dat  in aanmerking  moet  worden  ge-
Nr. C 58/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 6. 68 
nomen  voor  de waardebepaling  zijn  niet  voldoende 
en laten  een  deel  van  de geconstateerde  verschillen 
in de door  de douanediensten  van  de verschillende 
Lid-Staten  gevolgde  methoden  bestaan.  Dientenge-
volge  verzoekt  het Comité  de Commissie,  een formule 
te zoeken  waardoor  een  grotere  toenadering  van  de 
nationale  bepalingen  wordt  verzekerd. 
Artikel  6 
Ten aanzien  van  het in lid 1, sub e), bedoelde  lucht-
vervoer  zou  nader  moeten  worden  vastgesteld  dat de 
kosten  op  basis  van  de buiten  de Gemeenschap 
afgelegde  theoretische  afstand  voor  iedere  luchtver-
binding  forfaitair  dienen  te worden  bepaald. 
Met betrekking  tot lid 3 zou  moeten  worden  voor-
komen  dat bepaalde  gebieden  die deel  uitmaken  van 
het Koninkrijk  der  Nederlanden  (Suriname,  Neder-
landse  Antillen,  Cura^ao)  door  de wijziging  van  de 
gebruikelijke  vervoerwegen,  ten  gevolge  van  de 
strikte  toepassing  van  de bepalingen  van  artikel  6 
zouden  worden  benadeeld,  alsmede  dat  de vervoer-
maatschappijen  door  deze  bepalingen  feitelijk  of 
rechtens  discriminatie  ondervinden. 
Artikel  7 
Het Comité  is van  oordeel  dat in lid 4 moet  worden 
verwezen  naar  de procedure  van  artikel  15,  om  de 
uitzonderingsgevallen  te regelen  waarin  het  in lid 4 
genoemde  „gebruikelijke  tarief"  te hoog  zou  zijn. 
Artikel  8 
Lid 1 voorziet  dat  de betaalde  of te betalen  prijs 
onder  bepaalde  voorwaarden  als douanewaarde  kan 
worden  aanvaard. 
Deze  tekst  gaat  ervan  uit dat de douane-instanties  de 
factuurprijs  kunnen  afwijzen  en een  voor  de betrok-
kene  ongunstige  prijs  kunnen  vaststellen,  zelfs  wanneer 
aan de gestelde  voorwaarden  is voldaan.  Ook  al 
dient  onderwaardering  te worden  vermeden  en de 
bona  fide  importeurs  tegen  oneerlijke  concurrentie 
als gevolg  van  deze  onderwaardering  te worden  be-
schermd,  toch  moeten  de douane-instanties  niet  wor-
den aangespoord  in beginsel  de toepassing  van  de 
factuurprijs  te betwisten. 
Deze  tekst  zou  dan  ook  als volgt  kunnen  worden 
gewijzigd: 
„De betaalde  of te betalen  prijs  dient,  wanneer 
de juistheid  daarvan  niet  in twijfel  wordt  getrok-
ken, als  waarde  te worden  aanvaard  . . Omgekeerd  zou  de aangever  het recht  moeten  hebben 
de toepassing  van  de normale  prijs  te verlangen, 
indien  deze  gunstiger  is dan  de factuurprijs.  Deze 
mogelijkheid  is noodzakelijk  voor  het geval  de goede-
ren dikwijls  prijsschommelingen  ondergaan.  Om  deze 
reden  wordt  voorgesteld  van  de Duitse  wetgeving 
uit te gaan  en daartoe  in de tekst  als uitzonderings-
bepaling  de laatste  paragraaf  van  artikel  31 van  de 
Duitse  douanewet  op te nemen. 
Het Comité  stelt  voor  in lid 2, sub  b), de woorden 
„dergelijke  omstandigheden"  door  „gelijksoortige  om-
standigheden"  te vervangen. 
Met betrekking  tot lid 2, sub  c), wordt  de volgende 
redactie  voorgesteld,  daar  de term  „onvoorwaarde-
lijk"  niet  passend  is: 
„abnormale  kortingen,  dit wil  zeggen  kortingen 
die niet  algemeen  aan  iedere  koper  in dezelfde 
omstandigheden  worden  verleend,  alsmede  .. 
Artikel  10 
Ten aanzien  van  lid 5 merkt  het Comité  op, dat be-
paalde  goederen  nooit  contant,  doch  gedeeltelijk 
vooruit  en gedeeltelijk  in termijnen  na levering  wor-
den betaald.  In deze  gevallen  kan  niet  worden  aan-
getoond  dat  „de  betaalde  prijs  gelijk  is aan  de con-
tantprijs".  Het  zou  derhalve  abnormaal  zijn  indien 
de vooruitbetaalde  prijs  zou  worden  verhoogd  met 
een bedrag  gelijk  aan  de rente  welke  de vooruit-
betaalde  som  zou  hebben  opgebracht.  Dit  geval  zou 
in een  toepassingsbepaling  dienen  te worden  gere-
geld. 
TITFX  II (artikelen  14—20) 
Het Comité  verzoekt  in de verordening  bepalingen 
op te nemen,  waardoor  de vertegenwoordigers  van 
de beroepskringen  de gelegenheid  wordt  gegeven  hun 
mening  uit te spreken  of bij het  opstellen  van  de 
toepassings-  en interpretatiebepalingen  van  de com-
munautaire  regeling  te worden  betrokken. 
Tevens  verzoekt  het,  indien  adviezen  of nota's  de 
gemeenschappelijke  interpretatie  van  sommige  be-
palingen  weergeven,  deze  stukken  onverwijld  te 
publiceren. 
Voorts  spreekt  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
de wens  uit,  inzake  de toepassingsmaatregelen,  die 
volgens  de in artikel  15 voorziene  procedure  zullen 
worden  opgesteld,  te worden  geraadpleegd. 
Gedaan  te Brussel,  27 maart  1968. 
De Voorzitter 
van het 
Economisch  en  Sociaal  Comité 
Louis  MAJOR