17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 49/1 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
RAAD 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  de invoering  van 
gemeenschappelijke  regels  voor: 
— de toegang  tot het beroep  van  ondernemer  van  nationaal  en internationaal  goede-
renvervoer  over  de weg, 
— de capaciteitsregeling  in het nationale  goederenvervoer  over  de weg 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  224e  zitting  op 27 juni  1967  heeft  de Raad  besloten  om  het Economisch 
en Sociaal  Comité  overeenkomstig  artikel  75 van  het Verdrag  te raadplegen  aangaande 
het voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  de invoering  van  êemeen-
schappelijke  regels  voor  de toegang  tot het beroep  van  ondernemer  van  nationaal  en 
internationaal  goederenvervoer  over  de weg  en de capaciteitsregeling  in het nationale 
goederenvervoer  over  de weg. 
Met een brief  d. d. 28 juni  1967  heeft  de heer  R. Van  Elslande,  Voorzitter  van  de Raad, 
het verzoek  om  advies  doen  toekomen  aan  de heer  L. Major,  Voorzitter  van  het 
Economisch  en Sociaal  Comité. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het  Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekend-
gemaakt  in het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  254  van  20 oktober 
1967,  blz.  3. 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 28 maart  1968  te Brussel  gehouden  68e  zitting  heeft  het Comité  zijn 
advies  over  de sub  B vermelde  tekst  vastgesteld  met  70 stemmen  tegen  17 en 4 ont-
houdingen  van  de 91 aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van  dit advies  luidt: 
Kr. C 49/2 17. 5. 68 
ADVIES  VAN  HÉT  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  het „voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  de invoering  van  gemeen-
schappelijke  regels  voor: 
— de toegang  tot het  beroep  van  ondernemer  van  nationaal  en internationaal  goederenver-
voer  over  de weg, 
— de capaciteitsregeling  in het nationale  goederenvervoer  over  de weg" 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de Raad  van 
Ministers  der Europese  Gemeenschappen  d.d.  28 juni 
1967  inzake  het „voorstel  voor  een  verordening  van 
de Raad  betreffende  de invoering  van  gemeenschap-
pelijke  regels  voor  de toegang  tot het  beroep  van 
ondernemer  van  nationaal  en internationaal  goede-
renvervoer  over  de weg  en de capaciteitsregeling  in 
het nationale  goederenvervoer  over  de weg", 
Gezien  het  op 30 juni  1967  onder  toepassing  van 
artikel  23 van  het Reglement  van  Orde  genomen  be-
sluit van  zijn  Bureau,  de Gespecialiseerde  Afdeling 
voor  het  vervoer,  te belasten  met  het  opstellen  van 
een advies  en een rapport  inzake  dit onderwerp, 
Gezien  artikel  75 van  het Verdrag  tot oprichting  der 
Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  zijn  advies  inzake  het „Memorandum  van  de 
E.E.G.-Commissie  betreffende  de aan  het  gemeen-
schappelijk  vervoerbeleid  te geven  richting"  en in 
het bijzonder  par.  36 en 37, 
Gezien  zijn  advies  inzake  het „voorstel  voor  een  ver-
ordening  van  de Raad  betreffende  de vorming  en de 
wijze  van  toepassing  van  een  communautair  con-
tingent  voor  het  goederenvervoer  over  de weg  bin-
nen de Gemeenschap"  (*), 
Gezien  het door  de rapporteur,  de heer  Weber,  over-
gelegde  rapport  en het advies  van  de Gespecialiseerde 
Afdeling  voor  het vervoer, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  68e  zitting, 
vergadering  van 28 maart  1968, 
Overwegende  dat de regeling  van  de toegang  tot de 
markt  dient  bij te dragen  tot een  gezonde  concur-
rentie  in de vervoersector,  ten einde  enerzijds  de be-
lemmeringen  uit de weg  te ruimen  die thans  nog  een 
ontwikkeling  van  de capaciteit  overeenkomstig  de 
eisen  van  de markt  verhinderen,  en anderzijds  te 
vermijden,  dat  het  ontstaan  van  overcapaciteit  aan-
leiding  geeft  tot ruïneuze  concurrentie  en een  minder 
rationeel  en economisch  onverantwoord  gebruik  van 
de transportmiddelen; 
(a) PB nr. 168  van  27. 10. 1964,  blz.  2647/64. Overwegende  dat  een  dergelijke  regeling  van  de 
toegang  tot de markt  de vrijheid  van  handelen  der 
ondernemingen  zo veel  mogelijk  dient  te bevorderen, 
ten einde  hen  in staat  te stellen  de voor  hen  meest 
geschikte  organisatievormen  en exploitatiemethoden 
te kiezen  en de vrije  keuze  van  de gebruiker  moge-
lijk te maken  welke  niet  door  kunstmatige  beper-
kingen  mag  worden  vervalst; 
Overwegende  dat  de basisinstrumenten  van  een  be-
leid strekkende  tot de algemene  ordening  van  het ver-
voer in hoofdzaak  de volgende  moeten  zijn: 
— het  toezicht  op de vervoercapaciteit, 
— het  opleggen  van  bepaalde  grenzen  aan  de vrije 
vaststelling  der vrachtprijzen; 
Overwegende  dat  het  in zijn  advies  betreffende  het 
„Communautair  contingent"  de  Commissie  heeft 
verzocht,  een  ontwerp-verordening  inzake  de capa-
citeitscontrole  op te stellen; 
Overwegende  dat  de structurele  ontwikkeling  in de 
vervoersector  afhankelijk  zal zijn  van  de uitbreiding 
der markt  en van  de economische  expansie  en tech-
nische  vooruitgang;  dat  een  dergelijke  ontwikkeling 
gevolgen  met  zich  mede  zal brengen  voor  de grootte 
der ondernemingen,  en dat zij een toeneming  van  de 
kapitaalinvesteringen  en van  de behoeften  aan  ge-
schoold  personeel  zal veroorzaken; 
Overwegende  dat  deze  ontwikkeling  zou  moeten 
worden  geregeld  door  middel  van  subjectieve  voor-
waarden  voor  de toegang  tot het  beroep  van  ver-
voerder  enerzijds,  en toezicht  op de capaciteit  van  het 
wegvervoer  anderzijds; 
Overwegende  dat  om  een  dergelijke  regeling  uit te 
voeren  een  zekere  mate  van  overheidsingrijpen  op de 
markt  nodig  is, voor  zover  dit beperkt  blijft  tot het 
strikte  minimum, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  hecht  zijn  goed-
keuring  aan  het  „voorstel  voor  een  verordening  van 
de Raad  betreffende  de invoering  van  gemeen-
schappelijke  regels  voor: 
17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  Nr.  C 49/3 
— de toegang  tot het  beroep  van  ondernemer  van 
nationaal  en internationaal  goederenvervoer  over 
de weg, 
— de capaciteitsregeling  in het  nationale  goederen-
vervoer  over  de weg", 
onder  voorbehoud  van  de volgende  opmerkingen  en 
wi j zigingsvoorstellen. 
I. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
Wat betreft  de objectieve  voorwaarden  gaat  het 
Comité  volledig  akkoord  met  het  door  de Com-
missie  beoogde  doel,  namelijk  door  de beoogde  maat-
regelen  bij te dragen  tot een  soepele  en voortdurende 
aanpassing  van  het vervoersaanbod  aan  de werkelijke 
behoefte. 
Ten einde  dit doel  te bereiken  gaat  het Comité  dan 
ook ermede  akkoord  dat  thans  een  zekere  mate  van 
overheidsingrijpen  op de markt  zal plaatsvinden,  voor 
zover  dit beperkt  blijft  tot het  strikte  minimum  en 
in geen  geval  gericht  is op een  autoritaire  verdeling 
van het  vervoer,  noch  op een  bescherming  van  een 
bepaalde  tak  van  vervoer.  In beginsel  zou  dit der-
halve  elk  verbod  van  vervoer  over  de weg  dienen 
uit te sluiten  welk  niet  zou  zijn  gerechtvaardigd  door 
een aanbod  van  vervoer  over  de weg  dat  de vraag 
verre  overtreft. 
Het lijkt  hem  echter  niet  dienstig  voor  de toekomst 
ieder  overheidsingrijpen  op  de  vervoermarkt  de-
finitief  uit te sluiten,  aangezien  ingeval  het door  de 
Commissie  aanbevolen  systeem  van  soepele  en voort-
durende  aanpassing  van  het  aanbod  van  vervoer 
over de weg  niet  zou  voldoen,  het  wellicht  nood-
zakelijk  zou zijn  andere  formules  toe te passen. 
Ten einde  als uitgangspunt  de situatie  te nemen  welke 
in het algemeen  reeds  in de verschillende  Lid-Staten 
bestaat  en hierin  slechts  wijziging  te brengen  wan-
neer deze  niet  volledig  bevredigend  is, is het Comité 
van oordeel  dat de vervoervergunningen  niet  voor  de 
beperkte  duur  van  zeven  jaar,  doch  voor  onbepaalde 
tijd moeten  worden  verleend,  waarbij  echter  wel  bij 
iedere  onderneming  afzonderlijk  periodiek  wordt 
onderzocht  of de verleende  capaciteit  goed  wordt 
benut. 
Voorts  is het van  oordeel  dat in geval  van  algehele 
of gedeeltelijke  intrekking  van  de vergunning  bij het 
niet of slecht  benutten  van  de verleende  capaciteit, 
of zelfs,  voor  zover  verenigbaar  met  de marktontwik-
keling,  in geval  van  verhoging  van  de capaciteit  bij een goede  benutting,  zowel  aan  de vervoeronder-
nemers  afzonderlijk  als aan  het beroep  in zijn  geheel 
alle wenselijke  garanties  moeten  worden  geboden. 
In ieder  geval  zal het stelsel  dat wordt  ingevoerd  ten 
einde  tot  een  capaciteitscontrole  te komen,  doel-
treffend,  eenvoudig  en  soepel  moeten  zijn.  Het 
Comité  spreekt  zich  derhalve  uit voor  het  invoeren 
van een  uniform  stelsel  voor  de  eventueel  ver-
schillende  zones. 
Voorts  beveelt  het  aan,  bij de vaststelling  van  de 
zones  over  korte  afstand  rekening  te houden  met  de 
economische  situatie  en de administratieve  eenheden, 
alsmede  met  de vlucht  welke  sommige  gebieden, 
naar  men  mag  verwachten,  in het  kader  van  een 
regionale  ontwikkelingspolitiek  in de nieuwe  Ge-
meenschap  zullen  nemen;  daarom  zou  het  zelfs 
dienstig  zijn  de mogelijkheid  open  te laten  van  het 
instellen  van  zones  over  korte  afstand  welke  zich 
tevens  over  de nationale  grenzen  uitstrekken. 
Het Comité  juicht  de bepaling  toe,  dat  het  eigen 
vervoer  aan  een  „registratie"  dient  te worden  onder-
worpen.  Het  stelt  niettemin  voor,  de definitie  van het 
eigen  vervoer  beter  te formuleren  en hiervan  in het 
bijzonder  het  vervoer  met  gehuurde  voertuigen  uit 
te sluiten. 
Ten slotte  is het  Comité  van  oordeel  dat  de ver-
voermarkt  noodzakelijk  in verscheidene  categorieën 
dient  te worden  verdeeld;  het  spreekt  zich  derhalve 
uit voor  handhaving  van  het  door  de Commissie 
voorgestelde  systeem. 
II. OPMERKINGEN  EN  WIJZIGINGSVOORSTELLEN 
MET  BETREKKING  TOT  DE  ARTIKELEN  VAN  DE 
ONTWERP-VERORDENING 
Titel  I: DEFINITIES  EN  WERKINGSSFEER 
Het Comité  is van oordeel  dat titel  I aan duidelijkheid 
zou winnen  wanneer  men  voor  de artikelen  1 t/m  3 
een andere,  logischer  volgorde  zou  kiezen  en aller-
eerst  het toepassingsgebied  plus  de uitzonderingen  en 
vervolgens  de definities  zou  behandelen. 
Voorts  stelt  het de volgende  wijzigingen  voor: 
Artikel  1 
Punt  3 
De definitie  van  het  eigen  vervoer  zou  als  volgt 
dienen  te luiden: 
Nr. C 49/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17. 5. 68 
„Onder  eigen  vervoer  van  goederen  wordt  ver-
staan  het  vervoer  van  goederen  dat  door  een 
onderneming  voor  eigen  behoeften  wordt  ver-
richt,  voor  zover  aan  navolgende  voorwaarden 
wordt  voldaan: 
1. het  vervoer  dient  te worden  verricht  met 
vervoermiddelen  welke  eigendom  van  de on-
derneming  zijn  of welke  zij op krediet  heeft 
gekocht  en welke  uitsluitend  voor  het vervoer 
van onder  punt  4 bedoelde  goederen  worden 
gebruikt; 
'l. het  personeel  dat wordt  ingezet  voor  het eigen 
vervoer  dient  deel  uit te maken  van  het per-
soneel  van  de onderneming  die  dit vervoer 
verricht.  Dit personeel  mag  niet  de hoedanig-
heid bezitten  van  beroepsvervoerder,  noch  tot 
het personeel  van  een  beroepsvervoerder  be-
horen; 
3. het  vervoer  dient  in het  kader  van  het  be-
drijf der  onderneming  in zijn  geheel  slechts 
een werkzaamheid  van  bijkomende  aard  te 
vormen; 
4. de vervoerde  goederen  dienen  eigendom  te 
zijn van  de onderneming,  door  haar  te zijn 
verkocht  of gekocht,  geleend  of uitgeleend, 
verhuurd  of gehuurd,  voortgebracht,  behan-
deld,  bewerkt  of hersteld,  of zich  voor  ver-
koop  in commissie  onder  haar  berusting  te 
bevinden; 
5. doel  van  het vervoer  dient  te zijn  de goederen 
naar  de onderneming  te brengen  of ze van  de 
onderneming  uit te verzenden,  ofwel  ze te ver-
plaatsen  binnen  de onderneming  of voor  eigen 
rekening  buiten  de onderneming". 
Lid 5 
De definitie  van  „lijndienst"  zou  als volgt  dienen  te 
worden  geformuleerd: 
„ieder  beroepsvervoer  dat  aan  het publiek  wordt 
aangeboden  en over  een bepaald  traject..."  (rest 
ongewijzigd). 
Lid 6 
Voorgesteld  wordt  van  de door  de Commissie  ge-
suggereerde  benaming  „ongeregeld  vervoer"  af te 
zien en de tekst  van  lid 6 als volgt  te formuleren: 
„vervoer  op aanvraag:  ieder  beroepsvervoer  dat 
op aanvraag  wordt  uitgeoefend  en  niet  alle  ken-
merken  van  een lijndienst  vertoont". Nieuw  lid 7 
In dit artikel  dient,  in een  nieuw  lid 7, een  definitie 
te worden  opgenomen  van  het  begrip  „verhuizing", 
welke  als volgt  zou  worden  geformuleerd: 
„Verhuizing:  elk  beroepsvervoer  van  meubilair 
of uitrusting  tussen  woonhuizen  of percelen 
bestemd  voor  beroeps-,  handels-,  industrieel,  am-
bachtelijk  of administratief  gebruik,  of naar  meu-
belopslagplaatsen,  met  speciale  voertuigen  of 
werktuigen". 
Artikel  3 
Gezien  de hieronder  voorgestelde  wijzigingen,  geeft 
het Comité  er de voorkeur  aan  het  begin  van  ar-
tikel  3 als volgt  te formuleren: 
„a) De bepalingen  van  deze  verordening  zijn  niet 
van toepassing  op vervoer  van  goederen  over 
de weg  met:  . ..". 
sub a) — eerste  streepje 
Het Comité  is van oordeel  dat de voertuigen  ingericht 
voor  het  vervoer  van  meer  dan  9 personen  (d.w.z. 
autobussen)  van  de werkingssfeer  van de onderhavige 
verordening  dienen  te worden  uitgesloten,  onder 
voorbehoud  van  een  nadere  beperking  van  het  ge-
wicht  der vervoerde  goederen. 
Het is van  oordeel  dat  de voorwaarden  waaronder 
autobussen  bagage  en pakketten  zullen  mogen  ver-
voeren  in een  bijzondere  verordening  nader  dienen 
te worden  aangegeven. 
sub a) — tweede  streepje 
De tekst  als volgt  te formuleren: 
„voor  het  landbouwbedrijf  benodigde  speciale 
werktuigen,  die  in de voorschriften  van  de Lid-
Staten  als zodanig  zijn  omschreven". 
sub a) — derde  streepje 
Het Comité  acht  het  noodzakelijk  de uitzondering 
waarvan  sprake  is, te beperken  tot uitsluitend  het 
vervoer  dat  door  de overheidsinstanties  wordt  ver-
richt  met  voertuigen  die  hun  toebehoren.  Voorts 
moeten  de dienstwagens  van  radio  en televisie  wor-
den geschrapt. 
Bijgevolg  dient  het begin  van  de tekst  van  het derde 
streepje  in de Franse  (en  analoog  hieraan  in de 
Italiaanse)  versie  als volgt  te worden  gewijzigd: 
„véhicules  appartenant  aux  services  de  la po-
lice..."  (De  Nederlandse  versie  blijft  onveran-
derd). 
17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 49/5 
Voorts  dient  dit punt  aan  het slot  als volgt  te luiden: 
.. de post-,  telegraaf-  en telefoondiensten,  die 
vervoer  verrichten  voor  deze  diensten  zelf". 
sub a) — vierde  streepje 
Het Comité  is van  oordeel  dat  het  materieel  voor 
civiele  bouwwerken  dat  voor  particuliere  werken 
wordt  gebruikt  eveneens  van  de werkingssfeer  dient 
te worden  uitgesloten;  het  stelt  derhalve  voor  de 
tekst  als volgt  te formuleren: 
„materieel  voor  civiele  werken  met  uitzondering 
van kipwagens  en van  tankwagens  zonder  sproei-
inrichting". 
sub b) 
Het Comité,  dat  zich  tegen  de uitsluiting  van  de 
lijndiensten  heeft  uitgesproken,  stelt  voor  de tekst 
van sub b) door  de volgende  te vervangen: 
„De bepalingen  van  deze  verordening  zijn  van 
toepassing  op de lijndiensten  voor  zover  zij niet  in 
strijd  zijn  met  de thans  geldende  nationale  regels. 
De Lid-Staten  kunnen  deze  diensten  in afwach-
ting van  een  bijzondere  communautaire  regeling 
aan aanvullende  regelingen  onderwerpen". 
Nieuw  sub c) 
Aan dit artikel  dient  een  volgend  nieuw  sub  c) te 
worden  toegevoegd: 
„De bepalingen  van  deze  verordening  zijn  van 
toepassing  op verhuizingen;  een  bijzondere  com-
munautaire  regeling  zal nadere  aanvullende  voor-
schriften  dienen  te geven  welke  op deze  categorie 
vervoer  van  toepassing  zijn". 
Titel  II: VOORWAARDEN  VOOR  DE  TOELATING 
TOT  HET  BEROEP  VAN  ONDERNEMER 
VAN  NATIONAAL  EN  INTERNATIONAAL 
GOEDERENVERVOER  OVER  DE  WEG 
Artikel  4 
Het Comité  gaat  akkoord  met  de door  de Com-
missie  voorgestelde  drie  voorwaarden,  en suggereert 
zelfs  ze meer  te concretiseren;  het is van  oordeel  dat 
ten minste  moet  worden  verlangd  dat  de Lid-Staten 
in een  eerste  stadium  de Commissie  inzake  dit on-
derwerp  regelmatig  zouden  dienen  te raadplegen. 
Wat meer  in het bijzonder  de vakbekwaamheid  be-
treft  meent  het dat aan  de Lid-Staten  de mogelijkheid 
zou dienen  te worden  gelaten  om,  behalve  het door 
een examen  overeenkomstig  lid 4 vastgestelde  bezit van kennis,  een  praktische  kennis  te eisen  welke 
dient  te zijn  verkregen  tijdens  een  stage  in een  ver-
voeronderneming;  deze  stage  zou  een  duur  van  twee 
jaar dienen  te hebben. 
Artikel  5 
Lid 1 
Volgens  het Comité  is de kennis  van  de beginselen 
van de bedrijfsvoering  van veel  groter  belang  dan  de 
overige  vereiste  kennis.  Voorts  zou  het  Comité  de 
kennis  van  de speciale  voorschriften  die  op  het 
goederenvervoer  over  de weg  van  toepassing  zijn 
beperkt  willen  zien  tot  de vraagstukken  die  van 
rechtstreeks  belang  zijn  voor  de uitoefening  van  het 
beroep;  het stelt  dan  ook  voor  de tekst  van  dit lid als 
volgt  te formuleren: 
„... dat de aanvrager  in het  bezit  is van  een 
grondige  kennis  van  de beginselen  van  de be-
drijfsvoering,  alsmede  van  een  voldoende  kennis 
van de voorschriften  voor  nationaal  goederenver-
voer over  de weg  in deze  Lid-Staat  en van  de 
speciale  voorschriften,  met  name  op het  gebied 
van de fiscale  en sociale  regelingen  welke  op dit 
vervoer  van  toepassing  zijn". 
Lid 2 
Daar  het van  oordeel  is dat de vereiste  kennis  van  de 
communautaire  en internationale  voorschriften  be-
perkt  dient  te blijven  tot die welke  van  rechtstreeks 
belang  is voor  de uitoefening  van het beroep,  waarbij 
criteria  dienen  te gelden,  welke  moeten  worden  vast-
gelegd  in een  zo spoedig  mogelijk  goed  te keuren 
communautaire  regeling,  stelt  het Comité  voor  sub  a) 
als volgt  te formuleren: 
.. de voorschriften  van  de Gemeenschap  en de 
verdragen  en internationale  akkoorden  en over-
eenkomsten  uit technisch,  economisch,  fiscaal  en 
sociaal  oogpunt,  alsmede  met  betrekking  tot  de 
douanevoorschriften,  voor  zover  deze  kennis  voor 
de vervoerondernemer  noodzakelijk  is". 
Artikel  6 
Het Comité  beveelt  de Commissie  aan,  binnen  een 
termijn  van  drie  maanden  na de inwerkingstelling 
van de onderhavige  verordening  de gemeenschappe-
lijke  regels  voor  het  uitwerken  van  de in artikel  5 
bedoelde  examenprogramma's  goed  te keuren.  Het 
beveelt  tevens  aan,  binnen  eenzelfde  termijn,  door 
middel  van  een  richtlijn  de regels  houdende  de vast-
stelling  van  de voorwaarden  inzake  de financiële 
draagkracht  goed  te keuren. 
Nr. C 49/6 17. 5. 68 
Verder  stelt  het  voor,  een  betere  definitie  te geven 
van het  begrip  „leiders  van  vervoerondernemin-
gen"  waarvan  sprake  is aan  het  slot  van  artikel  6, 
door  de desbetreffende  tekst  te vervangen  door  de 
woorden:  .  van de vervoerders  of de natuurlijke 
personen  belast  met  het dagelijks  beheer  van  de ver-
voer onderneming". 
Artikel  7 
Daar  de voorlopige  vrijstelling  waarvan  sprake  is in 
lid 1 en 2, slechts  betrekking  kan  hebben  op de vak-
bekwaamheid  (sub  c, van  lid 1, van  artikel  4), is er 
geen  reden  in deze  gevallen  af te zien  van  de voor-
waarden  inzake  goed  zedelijk  gedrag  en betrouw-
baarheid  alsmede  inzake  financiële  draagkracht. 
Voorts  wordt  voorgesteld  in lid 2 de voorziene  pe-
riode  van  drie  maanden  te vervangen  door  een  pe-
riode  van  maximum  één  jaar,  welke  termijn  gelijk 
is aan die welke  in lid 1 is voorgesteld. 
Het Comité  stelt  voor,  de regeling  in dit lid niet 
alleen  toepasselijk  te doen  zijn  in geval  van  over-
lijden,  doch  tevens  wanneer  de natuurlijke  persoon 
die belast  is met  het dagelijks  beheer  van  een  onder-
neming  welke  de vorm  heeft  van  een  rechtspersoon, 
zich uit de onderneming  terugtrekt. 
Artikel  8 
Lid 1 
Het Comité  verzet  zich  tegen  de vrijstelling  van  ver-
voer door  voertuigen  met  een  gering  laadvermogen, 
aangezien  het  bij de bepalingen  van  artikel  4 gaat 
om voorwaarden  waaraan  de ondernemer  moet  vol-
doen,  ongeacht  de gebruikte  voertuigen. 
Lid 2 
Het Comité  spreekt  zich  uit voor  schrapping  van  het 
woord  „nationale"  in de tekst  van  dit  lid;  het  is 
namelijk  van  oordeel  dat  zowel  de nationale  als de 
particuliere  spoorwegondernemingen  zouden  dienen 
te worden  vrijgesteld  van  het  leveren  van  de be-
wijzen  waarvan  in dit lid sprake  is. 
Titel  III:  CAPACITEITSCONTROLE  IN  HET  ONGE-
REGELD  VERVOER  BINNEN  EEN  LID-
STAAT 
Afdeling  I: Algemene  bepalingen 
Artikel  10 
Lid 1 
Overeenkomstig  de inzake  onderstaand  lid 2 voor-
gestelde  wijziging,  verzoekt  het  Comité  om  schrap-ping  van  het  zinsgedeelte  „ .. .en de datum  waarop 
zij verstrijkt". 
Lid 2 
Men  is van  oordeel  dat  de beperking  van  de duur 
van de vervoervergunning  tot zeven  jaar  de onder-
neming  te sterk  in haar  commerciële  mogelijkheden 
kan belemmeren. 
Er wordt  daarom  voorgesteld  de betreffende  ver-
gunningen  voor  onbepaalde  duur  te verlenen.  Deze 
vergunningen  zullen  echter  aan  een  periodiek  onder-
zoek  worden  onderworpen  — bijvoorbeeld  om  de 
vijf jaar  — ten  einde  na te gaan  of van  de aan  de 
onderneming  toegestane  capaciteit  een  goed  gebruik 
wordt  gemaakt.  Indien  van  deze  capaciteit  geen  of 
onvoldoende  gebruik  wordt  gemaakt,  zouden  de 
autoriteiten  de  vergunning  geheel  of gedeeltelijk 
kunnen  intrekken,  met  dien  verstande  dat  de proce-
dure  de vervoerondernemers  alle  garantie  zou  dienen 
te bieden  en eventueel  schadeloosstellingen  zou  moe-
ten voorzien. 
Artikel  11 
Lid 4 
Het Comité  is van  oordeel  dat de in dit lid genoemde 
termijn  van  twee  maanden  te kort  is, aangezien  de 
houder  van  de vergunning  in de praktijk  slechts  tot 
de aankoop  van  voertuigen  zal  kunnen  overgaan 
nadat  de vergunning  verleend  is; in vele  gevallen 
zal voor  de levering  van  bepaalde  voertuigtypes 
echter  een  veel  langere  termijn  dan  twee  maanden 
nodig  zijn. 
Het stelt  dan  ook  voor,  in de tweede  zin van  dit lid 
na de woorden  „...  in bedrijf  gestelde  voertuigen", 
het volgende  zinsgedeelte  in te voegen: 
„... en wel  om redenen  waarvoor  de houder  van 
de vergunning  verantwoordelijk  is .. 
Artikel  12 
Daar  de  Commissie  slechts  het  geval  van  over-
dracht  van  de eigendom  door  vererving  heeft  voor-
zien,  beveelt  het  Comité  aan  ten  einde  de vorming 
van ondernemingen  van  een  economisch  beter  ver-
antwoorde  omvang  te vergemakkelijken,  de moge-
lijkheid  van  een  overdracht  onder  levenden  van  de 
gehele  onderneming  of van  een  gedeelte  daarvan  uit-
drukkelijk  in deze  verordening  te voorzien,  met  dien 
verstande  dat  de overdracht  van  de vergunning  ver-
gezeld  zou  dienen  te gaan  van  een  overdracht  van 
het gehele  voertuigenpark  waarop  deze  vergunning 
betrekking  heeft  of van  een  gedeelte  daarvan,  als-
mede  van  het overeenkomstige  deel  van  de zaak. 
17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 49/7 
Voorts  zou  volgens  het Comité  in artikel  12 moeten 
worden  bepaald,  dat  de overschrijving  van  de ver-
gunning  op de rechtverkrijgende  slechts  mag  plaats-
vinden,  indien  deze  aan  de subjectieve  voorwaarden 
voor  de toelating  voldoet.  Derhalve  zou  artikel  12 
als volgt  moeten  worden  aangevuld: 
„... schrijven  de bevoegde  instanties  op verzoek 
van de rechtverkrijgenden  onder  de in artikel  4 
gestelde  voorwaarden  de  vervoervergunning 
voor  .. ." (rest  ongewijzigd). 
Dit zou  ook  gelden  voor  gevallen  van  overdracht 
van vergunningen  tussen  levende  personen. 
Afdeling  II: Indeling  naar  categorieën  van  vervoer 
Artikel  13 
Ten aanzien  van  „zone  A" merkt  het  Comité  op 
dat deze  te groot  is, en dat  het  de voorkeur  zou 
verdienen  deze  zone  terug  te brengen  tot een  cirkel 
met een  straal  van  maximaal  150  km,  hetgeen 
trouwens  meer  zou  overeenkomen  met  de thans  in 
sommige  Lid-Staten  bestaande  situatie. 
Artikel  14 
Het Comité  spreekt  de vrees  uit dat  de aanbevolen 
afbakening  de toegang  tot  sommige  economische, 
centra  belemmert  voor  de ondernemingen  wier  hoofd-
kantoor  aan  de grenzen  van  deze  zones  ligt.  Het  lijkt 
echter  dat de in artikel  14 door  de Commissie  voor-
ziene  afwijking  deze  vrees  kan  wegnemen,  aangezien 
hierdoor  een  gedeeltelijk  samenvallen  wordt  toe-
gestaan. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de zones  A in be-
paalde  gevallen  zodanig  zouden  dienen  te worden 
vastgesteld  dat niet  met  politieke  grenzen,  doch  meer 
met de economische  of regionale  eenheden  rekening 
wórdt  gehouden.  Hiertoe  zou  de mogelijkheid  van 
bilaterale  of multilaterale  overeenkomsten  uitdrukke-
lijk in artikel  14 dienen  te worden  voorzien.  Deze 
kwestie  zou  kunnen  worden  geregeld  door  een  aan-
vulling  op of wijziging  van  de reeds  door  de Com-
missie  aan  de Raad  voorgelegde  verordening  be-
treffende  het internationale  vervoer. 
Afdeling  III: Vervoer  in zone  A 
Artikel  16 
Met betrekking  tot het  stelsel  dat  is voorzien  voor 
de afgifte  van  een  vervoervergunning  in de zone  A 
bij de eerste  toelating,  is het  Comité  van  oordeel 
dat het  bedoelde  stelsel  geen  voldoende  garanties 
biedt,  aangezien  de vereiste  bewijsstukken  moeilijk 
kunnen  worden  geverifieerd.  Het  suggereert  dan  ook 
dat de eerste  vergunningen  slechts  voorlopig  worden 
afgegeven;  ten einde  met  het  oog  op de exploitatie van de onderneming  de onzekerheid  niet  al te lang 
te laten  voortbestaan,  is het  uiteraard  noodzakelijk 
dat na een  termijn  van  ten hoogste  zes maanden  tot 
een jaar  door  de bevoegde  instantie  met  betrekking 
tot het  verlenen  of weigeren  van  de vergunning 
een besluit  wordt  genomen. 
Voorts  merkt  het Comité  ten aanzien  van  het totale 
laadvermogen,  waarvan  in lid 5 sprake  is, op dat 
dit lid  niet  uitsluitend  betrekking  zou  dienen  te 
hebben  op de vaststelling  van  het totale  laadvermo-
gen voor  de aan  iedere  aanvrager  af te geven  vergun-
ningen,  doch  tevens  van  een  totaal  laadvermogen 
voor  elke  zone  A. 
Het stelt  dan  ook  op de tekst  van  artikel  16 de 
volgende  wijzigingen  voor: 
— lid 1: hierin  dient  te worden  bepaald  dat de eerste 
vergunningen  slechts  voorlopig  worden 
afgegeven; 
— lid 2, 3 en 4: ongewijzigd; 
— lid 5: hierin  dient  tevens  het vaststellen  van  een 
totaal  laadvermogen  voor  elke  zone  A te 
worden  genoemd. 
Het Comité  wijst  met  nadruk  op de noodzaak  dat 
de bevoegde  instanties  de hen  voorgelegde  aanvragen 
grondig  onderzoeken  en slechts  vergunningen  af-
geven  wanneer  zij er zeker  van  zijn  dat  deze  aan 
werkelijke  economische  behoeften  beantwoorden. 
Het acht  het noodzakelijk  dat de betrokken  beroeps-
organisaties  (vervoerondernemers,  werknemers  in 
loondienst  in het  vervoer  en gebruikers)  worden 
geraadpleegd  bij de beoordeling  van  het totale  laad-
vermogen  dat  nodig  is om  aan  de vervoerbehoefte 
te voldoen. 
Artikel  17 
Analoog  aan  hetgeen  ten  aanzien  van  artikel  16 is 
gesuggereerd,  dienen  bij  vergroting  van  de  reeds 
toegestane  capaciteiten  voor  de zone  A de ver-
gunningen  eveneens  voorlopig  te worden  afgegeven 
alvorens  zij na een  nader  te bepalen  termijn  defi-
nitief  worden  verleend  (of geweigerd). 
Afdeling  IV: Vervoer  in zone  B 
Artikel  19 
Lid 1 
Het Comité  suggereert  de formulering  van  de tekst 
van artikel  19, lid 1, sub b), als volgt  te wijzigen: 
„b) de te verwachten  ontwikkeling  van  de vraag 
naar  vervoer  in het  algemeen  en naar  ver-
Nr. C 49/8 17. 5. 68 
voer over  de weg  in het bijzonder,  rekening 
houdend  met  name  met  de ontwikkeling  van 
de industriële  en landbouwproduktie  en de 
structurele  wijzigingen  van de vraag". 
Lid 3 
Om dezelfde  redenen  als  het  een  wijziging  heeft 
voorgesteld  op  sub  b) van  lid  1, suggereert  het 
Comité  lid 3 als volgt  te formuleren: 
„3. Aan  de hand  van  de gegevens  van  het over-
eenkomstig  het  bepaalde  in de leden  1 en 2 
opgestelde  indicatieve  programma  bepaalt  iedere 
Lid-Staat  jaarlijks  het volume  van  de capaciteit 
die noodzakelijk  geacht  wordt  om  de behoefte 
aan beroepsvervoer  over  de weg  te bevredigen 
en stelt  hij met  inachtneming  van  de op de markt 
aanwezige  wegvervoercapaciteit  en  de te verwach-
ten eigen  vervoerprestaties  het  volume  van  de 
eventueel  tot de markt  toe  te laten  aanvullende 
capaciteit  vast". 
Verder  acht  het  Comité  het  niet  mogelijk,  bij het 
opstellen  van  het  indicatief  programma  het  eigen 
vervoer  buiten  beschouwing  te laten.  Indien  voorts 
voor  het  bepalen  van  het  volume  van  de tot  de 
markt  toe  te laten  aanvullende  capaciteit,  zoals  het 
met betrekking  tot lid 3 heeft  aanbevolen,  de op 
de markt  aanwezige  wegvervoercapaciteit  in acht 
dient  te worden  genomen,  is het tevens  van  belang 
zowel  met  de capaciteit  van  het  eigen  vervoer  als 
met die  van  het  beroepsvervoer  rekening  te 
houden. 
Afdeling  V: Gemeenschappelijke  bepalingen  voor 
vervoer  in zone  A en B 
Artikel  21 
Het Comité  verzoekt  de tekst  van  artikel  21 aan 
de hand  van  de voor  artikel  10,  lid 2, voorgestelde 
wijzigingen  aan  te passen.  De tekst  van  dit artikel 
zou namelijk  moeten  worden  herzien,  rekening 
houdende  met  het  feit  dat  het  geen  „verlengings"-
modaliteiten  meer  betreft,  doch  modaliteiten  in 
verband  met  een „geregeld  onderzoek". 
Ten einde  overmatig  administratief  werk  voor  de 
bevoegde  instantie  te vermijden  zou  het  wenselijk 
zijn, het onderzoek  van  de vergunningen  over  een 
zekere  tijdsduur  te spreiden. 
Artikel  23 
Lid 2, sub c), laatste  alinea 
Volgens  het Comité  zouden  de voorziene  reële  kosten 
(„ex ante"-kosten)  en de effectieve  kosten  („ex  post"-kosten)  waarvan  in dit punt  sprake  is, behalve  de 
afschrijving  van het geïnvesteerde  kapitaal,  tevens  de 
beloning  van  de ondernemer  en van  de leden  van 
zijn gezin  die  in de onderneming  werkzaam  zijn, 
alsmede  de bijbehorende  sociale  lasten  dienen  te 
omvatten. 
Voorts  dient  de term  „effectieve  kosten"  te worden 
vervangen  door  de woorden:  „effectieve  reële  kosten". 
Derhalve  stelt  het  Comité  voor,  de laatste  alinea 
van dit lid als volgt  te formuleren: 
„De voorziene  reële  kosten  en de effectieve  reële 
kosten  omvatten,  behalve  de afschrijving  van  het 
geïnvesteerde  kapitaal,  tevens  de  beloning  van 
de ondernemer  en  van  de leden  van  zijn  gezin 
die in de onderneming  werkzaam  zijn,  alsmede 
de bijbehorende  sociale  lasten". 
Artikel  24 
Overeenkomstig  de inzake  artikel  10,  lid  2, en 
artikel  21 gemaakte  opmerkingen,  dient  de laatste 
zin van artikel  24 als volgt  te worden  aangepast: 
„ ... zij kunnen  het  laadvermogen  verminderen 
ten einde  het  aan  de werkelijke  behoeften  van 
de onderneming  aan te passen". 
In ieder  geval  zal de eventuele  intrekking  van  ver-
gunningen  onder  nauw  omschreven  en beperkende 
voorwaarden  dienen  plaats  te vinden,  waardoor  aan 
de vervoerders  alle  noddge  waarborgen  worden  ge-
boden. 
Afdeling  VI:  Vervoer  over  korte  afstand 
Artikel  25 
Volgens  het  Comité  brengt  een  controle  van  de 
totale  capaciteit  van  het vervoer  over  de weg  nood-
zakelijk  de controle  met  zich  mede  van  het  vervoer 
over korte  afstand  dat binnen  het betreffende  gebied 
wordt  uitgevoerd.  Ten  dien  einde  zou  voor  dit ver-
voer  over  korte  afstand  een  systeem  identiek  aan 
dat van  zone  A moeten  worden  voorzien. 
Voorts  merkt  het op dat  het  wenselijk  zou  zijn,  bij 
het bepalen  van  deze  korte-afstandszone  met  ad-
ministratieve  eenheden  en  economische  feiten 
rekening  te houden. 
Afdeling  VII:  Toezicht  op de markt 
Artikel  26 en 27 
Het Comité  stelt  voor,  de tekst  van  artikel  26, lid 2, 
sub a), te beperken  tot de volgende  zin:  „de  algemene 
tendens  van  de ontwikkeling  van  de prijzen  in het 
17. 5. 68 Nr. C 49/9 
goederenvervoer  over  de weg"  (de rest  te schrappen). 
Anderzijds  stelt  het voor,  in artikel  26, lid 2, sub  b), 
te bepalen  dat  de met  betrekking  tot  het  eigen 
vervoer  verschafte  gegevens  eveneens  in aanmerking 
dienen  te worden  genomen. 
Verder  wijst  het erop  dat  de bepalingen  van  artikel 
26 en 27 geen  doeltreffend  toezicht  op de markt 
waarborgen,  indien  de  Lid-Staten  op  basis  van 
artikel  25 het  vervoer  over  korte  afstand  van  de 
bepalingen  van  afdeling  II t/m  V van  titel  III vrij-
stellen. 
Afdeling  VIII:  Vervoer  met  voertuigen  met  gering 
laadvermogen 
Artikel  29 
Het Comité  is van  mening  dat  het  aan  de Lid-
Staten  zou  moeten  worden  overgelaten,  het vervoer 
met voertuigen  met  gering  laadvermogen  onder  de 
bepalingen  van  afdeling  I t/m VII  van  titel  III en die 
van artikel  37 te doen  vallen,  en dat  dit  vervoer 
bijgevolg  niet  zonder  meer  dient  te worden  uit-
gesloten.  Het  is van  oordeel  dat  in bepaalde  Lid-
Staten  het belang  van  het door  voertuigen  met  gering 
laadvermogen  verrichte  vervoer  niet  mag  worden 
verwaarloosd,  en dat  de door  de Commissie  voor-
gestelde  bepaling  voor  de  vervoerders  aanleiding 
zou kunnen  zijn  zich  een  wagenpark  met  gering 
laadvermogen  aan  te schaffen,  hetgeen  anti-econo-
mische  repercussies  op de vervoermarkt  zou  hebben. 
Titel  IV:  TOELATING  VAN  VERVOERDERS  TOT 
ONGEREGELD  VERVOER  BINNEN  EEN 
LID-STAAT  WAARIN  ZIJ  NIET  WOON-
ACHTIG  ZIJN 
Artikel  30 en 31 
Het Comité  is van  oordeel  dat  men  het  interne 
cabotagevervoer  slechts  zou  dienen  toe te staan  wan-
neer de concurrentievoorwaarden  op communautair 
vlak zullen  zijn  geharmoniseerd. 
Het merkt  overigens  op,  dat  het  in het  geval  van 
artikel  30, doch  vooral  in dat  van  artikel  31, lid 1, 
zeer moeilijk  zal zijn  een  doeltreffende  controle  op 
het in artikel  30 en 31 bedoelde  vervoer  uit  te 
oefenen. 
Het Comité  stelt  dan  ook  voor  artikel  30 en 31 
te schrappen. Titel  V: EIGEN  VERVOER 
Artikel  32 
Lid 1 
Het Comité  stelt  voor,  de tekst  van  lid 1 van  dit 
artikel  met  de bepalingen  van  het  overeenkomstige 
lid van  artikel  9 in overeenstemming  te brengen  en 
het als volgt  te doen  luiden: 
„1. Eigen  vervoer  binnen  het  grondgebied  van 
een Lid-Staat  kan  slechts  worden  uitgevoerd  met 
een door  de bevoegde  instanties  der  Lid-Staten 
afgegeven  „vervoerbewijs",  dat  de  houder  de 
bevoegdheid  verleent  om  dergelijk  vervoer  te 
verrichten  op  het  gehele  grondgebied  van  de 
Lid-Staat  die  het  bewijs  onder  de  krachtens 
deze verordening  gestelde  voorwaarden  heeft  afge-
geven". 
Lid 2 
Het Comité  beveelt  aan,  het vraagstuk  van  gehuurde 
voertuigen  diepgaander  te bestuderen,  mede  in ver-
band  met  de  omstandigheden  dat  dit  vraagstuk 
eveneens  opduikt  bij de behandeling  van  de capaci-
teitsregeling  in de binnenscheepvaart. 
Lid 3 
Het Comité  spreekt  zich  vóór  de mogelijkheid  uit, 
een aanvraag  van  een  vervoerbewijs  af te wijzen 
ingeval  er kennelijk  een  wanverhouding  bestaat  tus-
sen het  totale  laadvermogen  van  de voertuigen  die 
aan het  verkeer  deelnemen  of die  met  het  aange-
vraagde  bewijs  aan het verkeer  zullen  gaan  deelnemen 
enerzijds  en de behoeften  van  de onderneming  van 
de aanvrager  anderzijds. 
Voorts  is het van  mening  dat  de afwijzing  van  een 
vervoerbewijs  eveneens  mogelijk  zou  moeten  zijn, 
wanneer  bewezen  is dat de behoeften  van  de onder-
neming  evengoed  door  andere  dan  eigen  vervoermid-
delen  kunnen  worden  bevredigd.  Zijns  inziens  zou 
het aldus  mogelijk  zijn  anti-economische  investeringen 
te vermijden. 
Het onderstreept  echter  dat  de bewijslast  bij  de 
bevoegde  instanties  zou  moeten  berusten  en niet 
bij de onderneming  die vergunningen  aanvraagt. 
Het Comité  stelt  daarom  de volgende  formulering 
van de tweede  alinea  voor: 
„Het  vervoerbewijs  kan  worden  geweigerd  in-
geval  de bevoegde  instanties  vaststellen  dat  er 
kennelijk  een  wanverhouding  bestaat  tussen  het 
totale  laadvermogen  van  de voertuigen  die  aan 
het verkeer  deelnemen  of die  met  het  aange-
vraagde  bewijs  aan  het verkeer  zullen  gaan  deel-
Nr. C 49/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17. 5. 68 
nemen  en de op grond  van  de voorziening  en de 
produktie  beoordeelde  behoeften  van  de onder-
neming  van  de aanvrager". 
Voorts  is het Comité  van  mening  dat de Lid-Staten 
de mogelijkheid  dient  te worden  gelaten  de afgifte 
van een  „vervoerbewijs  voor  eigen  vervoer"  af-
hankelijk  te stellen  van  een  heffing,  bestemd  om  de 
gemaakte  administratiekosten  te dekken.  Het  stelt 
derhalve  voor  na de bovenstaande  tekst  een  nieuwe, 
tweede  alinea  toe te voegen,  luidende: 
„De Lid-Staten  kunnen  de afgifte  van het vervoer-
bewijs  onderwerpen  aan  een  heffing  ter dekking 
van de gemaakte  administratiekosten". 
Lid 4 
Overeenkomstig  zijn  voorstellen  inzake  lid 2 van 
artikel  10 stelt  het Comité  voor,  deze  bewijzen  aan 
een geregeld  onderzoek  te onderwerpen  ten  einde 
het daarvan  gemaakte  gebruik  te beoordelen. 
Terzelfder  tijd stelt  het voor  dit lid te doen  voorafgaan 
door  een  lid  dat  beoogt  een  gelijke  behandeling 
mogelijk  te maken  van  het  eigen  vervoer  en het 
beroepsvervoer. 
Dit nieuwe  lid zou als volgt  dienen  te luiden: 
„5. Wanneer  een  Lid-Staat  gebruik  maakt  van 
de mogelijkheid  bedoeld  in artikel  27,  lid  1, 
wordt  tevens  de  afgifte  van  vervoerbewijzen 
geheel  of gedeeltelijk  voor  dezelfde  periode  op-
geschort". 
De mogelijkheid  de  afgifte  van  vervoerbewijzen 
slechts  gedeeltelijk  op te schorten  verschaft  de Lid-
Staten  een  middel  een  aantal  richtlijnen  vast  te stel-
len volgens  welke  de afgifte  van  vervoerbewijzen  in 
voorkomende  gevallen  kan  blijven  plaatsvinden 
wanneer  blijkt  dat aan  de vervoerbehoefte  door  het 
beroepsvervoer  niet  onder  even  gunstige  voorwaarden 
als door  het eigen  vervoer  kan  worden  voldaan. 
Artikel  34 
De in artikel  34 voorziene  vrijstelling  zou  dienen 
te worden  beperkt  tot de voertuigen  met  een  laad-
vermogen  van  ten hoogste  750  kg. 
Artikel  34 bis 
Het Comité  stelt  voor,  na artikel  34 het  volgende 
nieuwe  artikel  toe te voegen: 
„Het  aantal  afgegeven  vervoerbewijzen  en het 
aantal  verlopen  vervoerbewijzen,  het totale  laad-
vermogen  waarop  deze  bewijzen  betrekking  heb-
ben alsmede  het aantal  ingediende  aanvragen  om 
een vervoerbewijs  en het  totale  laadvermogen waarop  deze  aanvragen  betrekking  hebben  wor-
den ieder  kwartaal  officieel  door  de Lid-Staten 
bekendgemaakt". 
Deze  bepaling  komt  overeen  met  hetgeen  in artikel  28 
met betrekking  tot het beroepsvervoer  is voorgesteld. 
Er wordt  uitsluitend  nader  bepaald  dat  het  aantal 
verlopen  bewijzen  oveneens  zal  worden  bekendge-
maakt.  Het  is wenselijk  dat  artikel  28 in dezelfde 
zin wordt  aangevuld. 
Titel  VI:  ADVIESORGANEN 
Artikel  35 
Lid 2 
Het Comité  is van  mening,  dat  er geen  bezwaar 
tegen  zou  zijn  dat  een  vertegenwoordiger  van  de 
overheidsdiensten  — en wel  zonder  stemrecht  — met 
het voorzitterschap  van  de sub  1 bedoelde  com-
missies  wordt  belast. 
Voorts  spreekt  het  Comité  de wens  uit  dat  de 
expediteurs  in deze  commissies  zullen  zijn  vertegen-
woordigd. 
Artikel  36 
Wat het  in dit artikel  bedoelde  Comité  van  toezicht 
betreft,  acht  het  Comité  het  niet  dienstig  te ver-
wijzen  naar  de „verordening  van  de Raad  betreffende 
de invoering  van  een  stelsel  van  margetarieven  voor 
het goecjerenvervoer  per spoor,  over  de weg  en over 
de binnenwateren",  aangezien  de inhoud  van  deze 
verordening  nog  niet  bekend  is en men  niet  weet 
op welk  tijdstip  de verordening  door  de Raad  zal 
worden  vastgesteld.  Het  beveelt  aan  dit vraagstuk  te 
regelen  in die  der  beide  verordeningen  „Marge-
tarieven"  of „Capaciteit  wegvervoer"  welke  door  de 
Raad  het eerst  zal worden  vastgesteld. 
Het Comité  is van  oordeel  dat  het  tevens  nodig 
zal zijn,  behalve  het  Comité  van  toezicht  op het 
niveau  van  de Gemeenschap,  nationale  Comités  van 
toezicht  op te richten. 
Titel  VII:  CONTROLE  EN  SANCTIES 
Artikel  37 
Lid 1 
Ten einde  voor  de bevoegde  instanties  extra  ad-
ministratief  werk  te vermijden,  stelt  het Comité  voor, 
het vervoer  op korte  afstand  van  het  opstellen  der 
17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  Nr.  C 49/11 
gewenste  inlichtingen  vrij  te stellen.  Om  deze  reden 
zou in het  zinsdeel  „met  uitzondering  van  het  in 
artikel  29 bedoelde  vervoer"  een  verwijzing  naar 
artikel  25 dienen  te worden  ingevoegd. 
Lid 2 
Het Comité  stelt  voor  duidelijk  te doen  uitkomen 
dat de verlangde  inlichtingen  nooit  voor  fiscale 
doeleinden  of voor  mededeling  aan  derden  kunnen 
worden  gebruikt.  Het  stelt  derhalve  voor  de tweede 
alinea  van  lid 2 tot de volgende  zin te beperken: 
„Het  is verboden  deze  inlichtingen  te gebruiken 
voor  fiscale  doeleinden  en aan  derden  mede  te 
delen". 
Artikel  39 
Lid 1 
Het Comité  geeft  er de voorkeur  aan  dat  de cri-
teria  voor  de  intrekking  van  de  afgegeven  ver-
gunningen  duidelijk  worden  vastgelegd;  het  stelt 
derhalve  voor  sub  a) en b) van  lid 1 door  het vol-
gende  te vervangen: 
,,a) de houder  hiertoe  een  verzoek  indient; 
b) de houder  geen  of sléchts  onvoldoende  ge-
bruik  maakt  van  de verleende  capaciteit; 
c) de houder...  (artikel  39, lid 1, sub a); 
d) de houder  ... (artikel  39, lid 1, sub b); 
e) de houder  niet  meer  aan  de in artikel  4 
bedoelde  voorwaarde  inzake  vakbekwaam-
heid voldoet". 
Lid 2 
Het Comité  stelt  voor,  het  criterium  „ernstige  en 
herhaalde  inbreuken"  te vervangen  door  „ernstige 
of herhaalde  inbreuken".  Het  merkt  niettemin  op, 
dat dit criterium  in de diverse  Lid-Staten  verschil-
lend kan  worden  geïnterpreteerd  en derhalve  tot 
discriminaties  kan  leiden.  Voorts  betreurt  het,  dat 
tevens  geen  minder  strenge  sancties  zijn  voorzien 
(b.v. een  voorlopige  schorsing  van  de vergunning). 
Het stelt  dan  ook  voor  lid 2 als volgt  te wijzigen: 
(Eerste  alinea) 
„De Lid-Staten  dienen,  naast  andere  sancties, 
te bepalen,  dat  de overeenkomstig  de artikelen 
15, 18 en 25 afgegeven  vervoervergunningen... 
en de in artikel  32 bedoelde  vervoerbewijzen bij ernstige  of herhaalde  inbreuken  . . . voor-
lopig  of definitief  worden  ingetrokken". 
(Tweede  alinea) 
„Zij bepalen  welke  inbreuken  intrekking  ten 
gevolge  hebben,  en passen  hierbij  harmonisatie 
toe". 
Nieuw  lid 3 
Het Comité  stelt  voor,  aan  het einde  van  dit artikel 
het volgende  nieuwe  lid 3 toe  te voegen,  dat  be-
palingen  bevat  voor  het  intrekken  van  de afgege-
ven vergunningen  in geval  van faillissement: 
„In geval  van  faillissement  van  de houder,  ver-
liezen  de in artikel  15,  18 en 25 bedoelde  ver-
voervergunningen,  de in artikel  11 bedoelde  in-
schrijvingsbewijzen  alsmede  de in artikel  32 be-
doelde  vervoerbewijzen  hun  geldigheid". 
Titel  VIII:  RECHTSMIDDELEN 
Artikel  40 
Het Comité  spreekt  de wens  uit,  dat  alle  betrok-
kenen,  zowel  eigen  vervoerders  als de beroepsver-
voerders,  de mogelijkheid  hebben  in beroep  te gaan 
bij de administratieve  rechter  tegen  door  de bevoegde 
instanties  van  de Lid-Staten  getroffen  beslissingen. 
Dientengevolge  suggereert  het  lid 2 van  dit artikel 
als volgt  te formuleren: 
„2. De Lid-Staten  zien  erop  toe  dat  de betrok-
kenen  in beroep  kunnen  gaan  bij  de admini-
stratieve  rechter  tegen  de in lid 1 bedoelde  be-
slissingen". 
Titel  IX:  VRIJWARINGSMAATREGELEN 
Artikel  41 
Lid 1 
Daar  de huidige  redactie  van  lid 1 van  dit artikel 
niet duidelijk  en ondubbelzinnig  doet  uitkomen,  dat 
de onderhavige  verordening  in werking  moet  treden 
alvorens  een  beroep  kan  worden  gedaan  op de be-
palingen  van  artikel  41,  stelt  het  Comité  voor,  het 
begin  van  lid 1 als volgt  te wijzigen: 
„Indien  de toepassing  van  deze  verordening  in 
een Lid-Staat,  na de inwerkingtreding  van  deze 
verordening,  ernstige  . . 
Nr. C 49/12 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17. 5. 68 
Titel  X: OVERGANGSBEPALINGEN 
Artikel  42 
Volgens  het  Comité  zou  de  overgangsperiode 
waarvan  in dit artikel  sprake  is, uiterlijk  twee  jaar 
na publikatie  van  deze  verordening  dienen  af te 
lopen. 
Artikel  43 . 
Het Comité  wijst  erop  dat  artikel  43 het  voordeel 
van de bepalingen  van  de onderhavige  verordening 
uitsluitend  tot  de zelfstandige  vervoerders  en de 
bedrijfsleiders  beperkt.  Het  vraagt  zich  af, waarom 
dit voordeel  niet  kan  worden  verleend  aan  een 
persoon  die  een  verantwoordelijke  functie  uitoefent 
en toegang  tot het beroep  zou  wensen  te hebben. 
Het stelt  daarom  voor,  na de eerste  alinea  de volgen-
de alinea  in te voegen: 
„Met  de in de voorafgaande  alinea  bedoelde 
zelfstandige  vervoerders  en bedrijfsleiders  wor-
den gelijkgesteld,  de personen  die  gedurende 
een periode  van  gelijke  duur  een  leidinggevende 
functie  met  taken  op  commercieel  gebied  en 
verantwoordelijkheid  voor  ten  minste  één  afde-
ling van  een  bedrijf  hebben  uitgeoefend". 
Artikel  44 
Het Comité  heeft  voorgesteld  de  vervoervergun-
ningen  voor  onbepaalde  duur  te verlenen  (vergelijk 
artikel  10, lid 2), en verzoekt  derhalve  de tekst  van 
lid 2 aan  te passen  in die  zin  dat  de vervoerver-
gunningen,  die  vóór  de inwerkingtreding  van  de 
onderhavige  verordening  voor  een  onbepaalde 
tijdsduur  zijn  afgegeven,  eveneens  aan  geregelde 
onderzoeken  worden  onderworpen. Titel  XI:  SLOTBEPALINGEN 
Artikel  45 
Het Comité  is van  mening,  dat  het voor  een  goede 
werking  van  de  in de  onderhavige  verordening 
voorziene  systemen  noodzakelijk  is, eveneens  uni-
forme  modellen  in te voeren  voor  alle  andere  in 
deze  verordening  bedoelde  formulieren. 
Artikel  46 
Het Comité  is van  oordeel  dat  het,  om  de voor-
waarden  voor  de tenuitvoerlegging  van  de  inge-
voerde  gemeenschappelijke  regels  overeen  te doen 
stemmen,  nodig  is te voorzien  in een  voorafgaande 
communautaire  raadplegingsprocedure  inzake  de 
door  de Lid-Staten  te dien  aanzien  te treffen  maat-
regelen. 
Dientengevolge  stelt  het  voor,  de eerste  alinea  van 
artikel  46 als volgt  te wijzigen: 
„Uiterlijk  vóór  het  einde  van  de in artikel  42 
bedoelde  overgangsperiode  stellen  de  Lid-
Staten  na raadpleging  van  de Commissie,  in het 
bijzonder  met  het  oog  op een  harmonisatie,  de 
wettelijke  en bestuursrechtelijke  bepalingen  vast 
die nodig  zijn  voor  de uitvoering  van  deze  ver-
ordening". 
Artikel  47 
Het Comité  stelt  voor,  de Commissie  voor  de in-
diening  van  het  verslag  over  de bereikte  resultaten 
en de  ontwikkelingsvooruitzichten  op  het  gebied 
van de toegang  tot de markt  van  het  goederenver-
voer  over  de weg  een  duidelijke  termijn  te stellen, 
nl. vier  jaar  na de inwerkingtreding  van  de ver-
ordening. 
Gedaan  te Brussel,  28 maart  1968. 
De Voorzitter 
van het 
Economisch  en  Sociaal  Comité 
Louis  MAJOR 
17. 5. 68 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 49/13 
BIJLAGE 
bij het advies  waarin  opgenomen  de amendementen,  door  het  Comité  tijdens  de vergadering 
verworpen,  alsmede  de tekst  van  het advies  van  de Gespecialiseerde  Afdeling  voor  het vervoer 
(doe.  452/67  fin.)  die door  het Comité  tijdens  de vergadering  is gewijzigd 
1. Amendementen,  door  bet  Comité  tijdens  de vergadering  verworpen 
1) De  heer  Minola  diende  een  amendement  in om: 
— het  tweede  streepje  van  de eerste  alinea  van  het  advies  — na de overwegingen  en 
vóór  deel  „I. Algemene  opmerkingen"  — te schrappen  en na deze  alinea  de volgende 
zin toe te voegen: 
„Zij keert  zich  echter  tegen  de voorstellen  van  de Commissie  met  betrekking  tot 
de capaciteitsregeling  in het  nationale  goederenvervoer  over  de weg". 
— dientengevolge  de titels  III t/m  XI van  het advies  te schrappen. 
Dit amendement  werd  met  49 tegen  26 stemmen  en 4 onthoudingen  verworpen. 
2) De  heer  Minola  diende  een  amendement  in met  betrekking  tot  titel  I, voorlaatste 
alinea,  en titel  II, punt  3, van  artikel  1, van  het advies  van  het Comité;  dit amendement 
was erop  gericht: 
in de definitie  van  het  eigen  vervoer,  zoals  door  de Commissie  is voorgesteld,  ook  het 
vervoer  met  gehuurde  voertuigen  te vermelden  en de registratieplicht  te laten  vervallen. 
Dit amendement  werd  met  47 tegen  31 stemmen  en 5 onthoudingen  verworpen. 
3) De  heer  Kramer  diende  een  amendement  in tot schrapping,  uit de tekst  van  het advies, 
van het  voorstel  voor  een  definitie  van  het  Comité  in punt  3 en handhaving  van  de 
tekst  van  punt  3 van  artikel  1 van  de door  de Commissie  ingediende  ontwerp-ver-
ordening. 
Dit amendement  werd  met  48 tegen  29 stemmen  en 8 onthoudingen  verworpen. 
4) De  heer  Minola  diende  een  amendement  in om  de eerste  alinea  van  de tekst  van  het 
advies  betreffende  artikel  4 door  de volgende  tekst  te vervangen: 
„Het  Comité  gaat  akkoord  met  de eerste  en de derde  van  de in lid 1 vermelde  voor-
waarden,  doch  spreekt  zich  uit tegen  de tweede,  daar  deze  naar  haar  oordeel  niet  het 
onderwerp  van  een  rechtsnorm  kan  zijn  en daarom  ook  niet  door  de overheid  kan 
worden  gecontroleerd,  hoewel  zij in alle  economische  sectoren  — en niet  alleen  in de 
sector  van  het  vervoer  — essentieel  is voor  een  goede  economische  bedrijfsvoering". 
Dit amendement  werd  met  51 tegen  24 stemmen  en 11 onthoudingen  verworpen. 
5) De  heer  Gingembre  diende  een  amendement  in om  het  bij  artikel  32 voorgestelde 
(nieuwe)  lid 5 te schrappen. 
Dit amendement  werd  met  43 tegen  38 stemmen  en 2 onthoudingen  verworpen. 
2. Tekst  van  het  advies  van  de Gespecialiseerde  Afdeling  voor  het  vervoer  die  door  het 
Comité  tijdens  de vergadering  is gewijzigd 
1) Tijdens  de discussie  hebben  33 leden  zich  uitgesproken  voor  de handhaving  van  de 
ten aanzien  van  lid 3 van  artikel  1 in het advies  van  de Gespecialiseerde  Afdeling  voor 
het vervoer  voorgestelde  tekst  van  lid 4, luidende: 
„4. de vervoerde  goederen  dienen  eigendom  te zijn  van  de onderneming,  door  haar 
te zijn  verkocht  of gekocht,  geleend  of uitgeleend,  verhuurd  of gehuurd,  voort-
gebracht,  behandeld,  bewerkt  of hersteld"; 
twintig  leden  hebben  zich  van  stemming  onthouden; 
het Comité  heeft  met  41 stemmen  vóór  een  door  de heer  Dohrendorf  ingediend  amen-
dement  goedgekeurd,  om bovenstaand  lid als volgt  aan  te vullen: 
„ ..., of zich  voor  verkoop  in commissie  onder  haar  berusting  te bevinden"; 
Nr. C 49/14 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17. 5. 68 
2) Tijdens  de discussie  hebben  13 leden  zich  uitgesproken  vóór  de handhaving  van  de 
tekst  van  de alinea  in het  advies  van  de Gespecialiseerde  Afdeling  voor  het  vervoer 
betreffende  lid 2 van  artikel  32;  deze  alinea  was  als volgt  geformuleerd: 
„Volgens  de nieuwe  in artikel  1 voorgestelde  bepaling  wordt  het  door  gehuurde  voer-
tuigen  verrichte  vervoer  niet  als eigen  vervoer  beschouwd;  dientengevolge  stelt  de Afde-
ling voor  lid 2 van  artikel  32 te schrappen". 
Zes leden  hebben  zich  van  stemming  onthouden;  het Comité  heeft  met  55 stemmen  vóór 
een door  de heren  de Précigout  en Gingembre  ingediend  amendement  goedgekeurd,  om 
de opmerkingen  betreffende  lid 2 van  artikel  32 door  de huidige  tekst  te vervangen. 
3) Tijdens  de discussie  hebben  16 leden  zich  uitgesproken  vóór  de handhaving  van  de 
in het  advies  van  de Gespecialiseerde  Afdeling  voor  het  vervoer  opgenomen  tekst,  om 
lid 3 van  artikel  32 als volgt  te formuleren: 
„Het  vervoerbewijs  kan  worden  geweigerd: 
a) ingeval  de bevoegde  instanties  vaststellen  dat  er kennelijk  een  wanverhouding  be-
staat  tussen  het  totale  laadvermogen  van  de voertuigen  die  aan  het  verkeer  deel-
nemen  of die  met  het  aangevraagde  bewijs  aan  het  verkeer  zullen  gaan  deelnemen 
en de op grond  van  de voorziening  en de produktie  beoordeelde  behoeften  van  de 
onderneming  van  de aanvrager; 
b) (nieuw)  ingeval  de bevoegde  instanties  vaststellen  dat  de behoeften  van  de onder-
neming,  in het  belang  van  de vervoermarkt,  wat  kosten  en kwaliteit  betreft  even 
goed  door  andere  dan  eigen  vervoermiddelen  kunnen  worden  bevredigd". 
Vier leden  hebben  zich  van  stemming  onthouden;  het  Comité  heeft  een  door  de heer 
Gingembre  ingediend  amendement,  om  in bovenstaande  tekst  de alinea  sub  b) te 
schrappen,  met  58 stemmen  vóór  goedgekeurd. 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  het  optreden  van 
de Lid-Staten  ten  aanzien  van  met  het  begrip  openbare  dienst  verbonden  verplichtingen 
op het  gebied  van  het  vervoer  per  spoor,  over  de weg  en over  de binnenwateren 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  224e  zitting  op 27 juni  1967  heeft  de Raad  besloten  om  het  Economisch 
en Sociaal  Comité  overeenkomstig  artikel  75 van  het  Verdrag  te raadplegen  aangaande 
het voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  betreffende  het  optreden  van  de Lid-
Staten  ten  aanzien  van  met  het  begrip  openbare  dienst  verbonden  verplichtingen  op 
het gebied  van  het  vervoer  per  spoor,  over  de weg  en over  de binnenwateren. 
Met een  brief  d. d. 28 juni  1967  heeft  de heer  R. Van  Elslande,  Voorzitter  van  dei Raad, 
het verzoek  om  advies  doen  toekomen  aan  de  heer  L. Major,  Voorzitter  van  het 
Economisch  en Sociaal  Comité. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het  Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendge-
maakt  in het  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  248  van  13 oktober 
1967,  blz.  12.