A4-0234/99

Resolutie over het Verdrag betreffende insolventieprocedures

Het Europees Parlement,

- gelet op het Verdrag betreffende insolventieprocedures van 23 november 1995 ((Raadsdocument CONV/INSOL/X1.)),

- gelet op de resultaten van de hoorzitting die de Commissie juridische zaken en rechten van de burger op 15 april 1998 heeft georganiseerd,

- gelet op artikel 148 van zijn Reglement,

- gezien het hernieuwde verzoek van het Europees Parlement in paragraaf 36 van zijn resolutie van 16 december 1998 over het werkprogramma van de Commissie voor 1999 ((PB C 98 van 9.4.1999, blz. 163.)),

- onder verwijzing naar het verslag van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger (A4-0234/99),

A. overwegende dat nu de termijn voor de ondertekening van het Verdrag betreffende insolventieprocedures is verstreken, één lidstaat niet heeft ondertekend, en dat derhalve het verdrag zonder unanieme wijziging van de tekst ervan niet meer in werking kan treden,

B. overwegende dat deze impasse is ontstaan doordat één lidstaat het verdrag weliswaar heeft aanvaard, maar geweigerd heeft dit te ondertekenen,

C. overwegende dat alle lidstaten het erover eens zijn dat het ontbreken van een regeling voor insolventieprocedures binnen de Gemeenschap een lacune is met het oog op de voltooiing van de interne markt,

D. overwegende dat faillissement, akkoord en andere soortgelijke procedures zijn uitgezonderd van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken ((Geconsolideerde versie, PB C 27 van 26.1.1998, blz. 1.)),

E. overwegende dat een Comité van deskundigen binnen de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de jaren 1963 - 1980 een eerste en na de uitbreiding van de Gemeenschap vanaf 1973 een tweede ontwerpverdrag bestudeert, waarin is bepaald dat een enkele procedure in de overige verdragsluitende staten moest worden erkend, zonder dat in deze andere staten parallel een binnenlandse procedure kon worden aangespannen (beginselen van "eenheid" en "universaliteit"),

F. overwegende dat de Raad in 1985 bij gebrek aan voldoende overeenstemming het overleg over deze ontwerpen heeft gestaakt,

G. overwegende dat ook het Europese Verdrag betreffende bepaalde internationale aspecten van het faillissement, dat op 5 juni 1990 in het kader van de Raad van Europa te Istanboel voor ondertekening is opengesteld, nog niet in werking is getreden, daar nog onvoldoende landen het hebben geratificeerd,

H. overwegende dat een regeling in het kader van de Gemeenschap naar het voorbeeld van het verdrag betreffende insolventie zo veel mogelijk eenvoudige en flexibele oplossingen moet bieden en dient te berusten op het beginsel van de universaliteit van de procedure, met de beperking dat eventueel een of meer secundaire insolventieprocedures kunnen worden geopend, maar dat de gevolgen daarvan beperkt blijven tot het grondgebied van de desbetreffende lidstaat,

I. overwegende dat in artikel 65 (ex artikel 73 M) van het EG-Verdrag is bepaald dat op het gebied van de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen moet worden gezorgd voor "de afschaffing van hinderpalen voor de goede werking van burgerrechterlijke procedures, zo nodig door bevordering van de verenigbaarheid van de in de lidstaten geldende bepalingen van burgerlijke rechtsvordering", en dat de Raad krachtens artikel 67 (ex artikel 73 O) van dit Verdrag gedurende een overgangsperiode van vijf jaar na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam met eenparigheid van stemmen op voorstel van de Commissie of op initiatief van een lidstaat, na raadpleging van het Europees Parlement een besluit kan nemen om deze nieuwe bepalingen goed te keuren die strekken tot regeling van de materie van het insolventieverdrag,

J. overwegende dat zo mogelijk nog vóór het einde van de lopende periode van het Raadsvoorzitterschap van deze mogelijkheid gebruik dient te worden gemaakt,

1. verzoekt de Commissie een voorstel voor een richtlijn of verordening in te dienen inzake faillissementen van bedrijven die in meerdere lidstaten werkzaam zijn;

2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten.