Resolutie van het Comité van de Regio's over de volgende intergouvernementele conferentie (IGC)

(2000/C 57/17)

HET COMITÉ VAN DE REGIO'S,

gezien de conclusies van de Europese Raad van Keulen, waarin wordt bevestigd dat een Intergouvernementele Conferentie zal worden bijeengeroepen om de institutionele problemen waarvoor in Amsterdam geen oplossing werd gevonden nog vóór de uitbreiding af te handelen;

gezien het besluit van de Europese Raden van Keulen en Tampere om een Europees Handvest van Grondrechten op te stellen;

gezien de verklaringen van de voorzitter van de Europese Commissie, de heer Prodi, die van mening is dat de intergouvernementele conferentie, die tijdens de Europese Raad van Helsinki van start zou moeten gaan, een ruimer mandaat dient te krijgen;

gezien het advies van het Comité van de Regio's van 15 september 1999 over "De institutionele aspecten van de uitbreiding: lokaal en regionaal bestuur in het hart van Europa"(1);

gezien het rapport van de door de heer Dehaene voorgezeten groep van wijzen van de Commissie;

gezien de resolutie van het Europees Parlement van 18 november 1999 over de voorbereiding van de herziening van de Verdragen en de volgende intergouvernementele conferentie;

gezien de op 10 november 1999 goedgekeurde bijdrage van de Commissie aan de voorbereiding van de intergouvernementele conferentie;

overwegende dat de Europese Unie haar democratische legitimiteit zowel aan de regeringen als aan de bevolking van de lidstaten ontleent;

overwegende dat het huidige democratische deficit na de uitbreiding ongetwijfeld nog zal toenemen,

overwegende dat toetreding tot de Unie ook de naleving van het subsidiariteitsbeginsel impliceert,

overwegende dat de uitbreiding niet zonder gevolgen zal blijven voor het CvdR,

heeft tijdens zijn op 17 en 18 november 1999 gehouden 31e zitting (vergadering van 18 november) met algemene stemmen de volgende resolutie goedgekeurd.

Het Comité van de Regio's,

1. is van oordeel dat de volgende institutionele hervorming op de eerste plaats gericht moet zijn op de versterking en democratisering van de Europese instellingen, die de middelen moeten krijgen om het hoofd te kunnen bieden aan de uitdagingen van de uitbreiding,

2. meent daarom ook dat het mandaat van de intergouvernementele conferentie moet worden verruimd, en niet beperkt mag blijven tot de kwesties die in Amsterdam niet werden afgehandeld, te weten de omvang en samenstelling van de Commissie, de stemmenverdeling binnen de Raad en de veralgemening van de besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid,

3. wijst op de cruciale rol van het CvdR, dat er als zegsman van Europa bij de burgers toe bijdraagt dat de Europese gedachte ingang vindt in het dagelijkse leven en dat het streven en de doelstellingen van de Unie duidelijk worden; pleit voor een betere verdeling van de bevoegdheden over de Europese, nationale, regionale en plaatselijke besluitvormingsniveau's,

4. verzoekt de Commissie het eisenpakket van het CvdR te verwerken in haar officiële voorstel,

5. wenst ten volle te worden betrokken bij de onderhandelingen over de volgende institutionele hervormingen en bij de uitwerking van het Handvest van Grondrechten, dat de burger duidelijk zou moeten maken dat hij met het Europees burgerschap ook een aantal nieuwe rechten verwerft,

6. wenst dat de rol van de plaatselijke en regionale overheden bij de tenuitvoerlegging en de naleving van het subsidiariteitsbeginsel wordt vastgelegd in het Verdrag,

7. wenst dat het beginsel van lokale autonomie wordt vastgelegd in het Verdrag,

8. verzoekt om veralgemening van het principe dat tijdens informele ministerraden overleg wordt gepleegd met het CvdR,

9. verzoekt het aantal CvdR-leden opnieuw te overwegen en het maximumaantal vast te leggen op 350,

10. herhaalt dat in het Verdrag moet worden vastgelegd dat alle CvdR-leden over een politiek mandaat dienen te beschikken, zodat hun legitimiteit niet in twijfel kan worden getrokken,

11. dringt er opnieuw op aan dat het CvdR de status van instelling krijgt,

12. eist het recht op om beroep te kunnen aantekenen bij het Hof van Justitie van de EG indien aan zijn prerogatieven zou worden getornd,

13. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, het Parlement, de Raad, de regeringen van de lidstaten, en de nationale parlementen.

Brussel, 18 november 1999.

De voorzitter

van het Comité van de Regio's

Manfred DAMMEYER

(1) CDR 52/99 def.- PB C 374 van 23.12.1999, blz. 15.