[pic] | EUROPESE COMMISSIE |

Brussel, 23.2.2010

COM(2010)67 definitief

2007/0286 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLE MENT overeenkomstig artikel 294, lid 6, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie betreffende het

standpunt van de Raad in eerste lezing over de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (herschikking)

2007/0286 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 294, lid 6, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie betreffende het

standpunt van de Raad in eerste lezing over de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (herschikking)

ACHTERGROND

Toezending van het voorstel aan het EP en de Raad (document COM(2007) 844 definitief - 2007/0286 COD): | 21 december 2007 |

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité: | 14 januari 2009 |

Advies van het Comité van de Regio’s: | 9 oktober 2008 |

Advies van het Europees Parlement, eerste lezing: | 10 maart 2009 |

Aanneming van het standpunt van de Raad in eerste lezing met eenparigheid van stemmen: | 15 februari 2010 |

DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

Doel van het voorstel is, de doeltreffendheid en efficiëntie van de bestaande wetgeving inzake preventie en bestrijding van industriële emissies te verhogen door een hoog niveau van milieubescherming tot stand te brengen, de administratieve lasten te verlichten en concurrentiedistorsie in de EU zo veel mogelijk te beperken.

OPMERKINGEN OVER HET STANDPUNT VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

Algemene opmerkingen

Het Europees Parlement heeft op 10 maart 2009 zijn advies in eerste lezing uitgebracht. De Commissie heeft 47 van de 85 door het Parlement in eerste lezing aangenomen amendementen geheel, gedeeltelijk of in beginsel aanvaard. Van deze 47 amendementen zijn er 32 minstens gedeeltelijk in het standpunt van de Raad in eerste lezing verwerkt.

De Commissie heeft de amendementen die de inhoud van het voorstel verduidelijkten en die verenigbaar waren met het algemene doel van het voorstel, geheel of gedeeltelijk of in beginsel aanvaard. Het betreft onder meer aanpassingen om de informatieverstrekking aan het publiek te verbeteren, conform de in het voorstel van de Commissie gehanteerde benadering om de transparantie inzake vergunning, handhaving en naleving te vergroten.

De Commissie heeft de amendementen verworpen die het voorstel wezenlijk zouden hebben veranderd. Het betreft onder meer amendementen die de reikwijdte van de bepalingen inzake minimumeisen voor grote stookinstallaties beperkten. Zij heeft voorts de amendementen verworpen die juridische verwarring zouden veroorzaken, die de toepassing van de richtlijn zouden bemoeilijken of die strijdig waren met de kernelementen van het voorstel.

Specifieke opmerkingen

Door de Commissie aanvaarde amendementen van het Parlement die volledig, gedeeltelijk of in beginsel in het standpunt van de Raad in eerste lezing zijn opgenomen

32 amendementen ( 7, 12, 13, 14, 16, 18, 19, 21, 27, 34, 35, 36, 37, 40, 44, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 59, 64, 65, 66, 68, 71, 72, 73, 75 en 79) zijn volledig of in zekere mate in het standpunt van de Raad in eerste lezing verwerkt.

Amendement 7 voegt een nuttige verwijzing naar het Verdrag van Aarhus toe. Amendement 12 is in beginsel aanvaardbaar omdat het een verduidelijking inhoudt van het begrip ‘emissieniveaus die samenhangen met de beste beschikbare technieken’. Amendement 13 is in het voorstel verwerkt omdat het de definitie van ‘betrokken publiek’ verduidelijkt. Amendement 14 is gedeeltelijk aanvaardbaar, voor zover het de definitie van ‘techniek in opkomst’ verduidelijkt. Amendement 16 behelst de toevoeging van een definitie van ‘milieu-inspectie’. De amendementen 18 en 19 verduidelijken de bepalingen inzake vergunningen die betrekking hebben op meerdere installaties of exploitanten. Amendement 21 is in beginsel aanvaardbaar omdat het de bepalingen inzake overtredingen van de vergunningsvoorwaarden verduidelijkt. De amendementen 27 en 55 zijn gedeeltelijk en in beginsel aanvaardbaar in de mate dat zij de organisatie van de informatie-uitwisseling over de BBT verduidelijken. De amendementen 34 en 35 vereenvoudigen de bepalingen met betrekking tot het gebruik van algemene bindende voorschriften. Amendement 36 voorziet uitdrukkelijk in de informering van het betrokken publiek over ontwikkelingen op het gebied van de BBT. Amendement 37 verduidelijkt de bepalingen over het bijstellen van vergunningsvoorwaarden. Amendement 40 is gedeeltelijk aanvaardbaar, namelijk voor zover het een koppeling tot stand brengt met andere relevante communautaire wetgeving. Amendement 44 is gedeeltelijk aanvaardbaar: het beginsel van de vaststelling van een minimale inspectiefrequentie wordt aanvaard, maar de voorgestelde frequentie niet. De amendementen 49 en 50 zorgen voor consistentie met de verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag van Aarhus. De amendementen 51, 52, 53 en 54 verduidelijken welke informatie aan het publiek moet worden verstrekt. Amendement 59 betreft de verslaglegging door de lidstaten aan de Commissie over de vaststelling van emissiegrenswaarden. Amendement 64 is in beginsel aanvaardbaar, voor zover het de werkingssfeer met betrekking tot gieterijen van non-ferrometalen verduidelijkt. Amendement 65 bevat een nuttige verduidelijking van het feit dat meeverbranding binnen de werkingssfeer valt (bijlage I). De amendementen 66 en 68 zijn in beginsel aanvaardbaar in de mate dat zij preciseren welke afvalbeheeractiviteiten binnen de werkingssfeer van het voorstel vallen, hetgeen de juridische duidelijkheid ten goede komt. De amendementen 71, 72, 73 en 75 zijn gedeeltelijk en in beginsel aanvaardbaar, in de mate dat zij zorgen voor meer consistentie wat betreft de afwijkingen voor stookinstallaties die een beperkt aantal uren per jaar in bedrijf zijn of voor noodgevallen worden gebruikt, zonder dat zulks inhoudt dat de eisen van de vigerende wetgeving worden versoepeld. Amendement 79 is gedeeltelijk aanvaardbaar omdat het de bestaande bepalingen inzake monitoring van dioxinen van de huidige wetgeving herneemt.

Door de Commissie verworpen amendementen van het Parlement die volledig, gedeeltelijk of in beginsel in het standpunt van de Raad in eerste lezing zijn opgenomen

Twaalf amendementen ( 15, 22, 23, 29, 31, 32, 33, 41, 47, 93 (zelfde amendement als 115 ), 97 en 117 ) werden door de Commissie verworpen maar zijn volledig, gedeeltelijk of in beginsel in het standpunt van de Raad in eerste lezing opgenomen.

Amendement 15 werd door de Commissie verworpen omdat het het voorstel niet verduidelijkte. Dit amendement is gedeeltelijk in het standpunt van de Raad in eerste lezing verwerkt wat betreft de definitie van ‘situatierapport’, en deze toevoeging, die de definitie verduidelijkt, is aanvaardbaar.

De amendementen 22, 23, 29 en 41 over bodembescherming werden door de Commissie verworpen, ofwel omdat zij onverenigbaar waren met het voorstel van de Commissie, ofwel omdat zij de duidelijkheid van de tekst niet ten goede kwamen. Die amendementen zijn gedeeltelijk en in beginsel in het standpunt van de Raad in eerste lezing opgenomen voor zover zij de bodembeschermingsmaatregelen verduidelijken waarin het voorstel voorziet. Dat is derhalve aanvaardbaar. Amendement 33 over bodem- en grondwatermonitoring werd door de Commissie verworpen omdat het leidt tot een geringer niveau van milieubescherming, maar het is volledig in het standpunt van de Raad in eerste lezing opgenomen.

Amendement 31 over de vaststelling van emissiegrenswaarden werd door de Commissie verworpen omdat het onverenigbaar was met een van de kernbeginselen van het voorstel van de Commissie en dreigde te resulteren in een aanzienlijke verlaging van het niveau van milieubescherming. Het amendement is gedeeltelijk en in beginsel in het voorstel verwerkt wat betreft de eis dat de met de BBT samenhangende emissieniveaus niet worden overschreden. Deze wijziging is aanvaardbaar. De Commissie had amendement 32 verworpen omdat de voorgestelde wijzigingen onverenigbaar waren met de rest van het voorstel. Het is evenwel in beginsel in het standpunt van de Raad in eerste lezing verwerkt voor wat betreft de informering van het publiek over afwijkingen van de met de BBT samenhangende emissieniveaus, wat aanvaardbaar is.

In het standpunt van de Raad in eerste lezing is de eis tot publieksparticipatie bij de aanneming van algemene bindende voorschriften geschrapt, in overeenstemming met amendement 47 . Amendement 93 (zelfde amendement als 115 ) over de intensieve pluimveehouderij was door de Commissie verworpen omdat dit het niveau van milieubescherming waarin het voorstel moest resulteren, zou verlagen, maar het is volledig in het standpunt van de Raad in eerste lezing opgenomen. Amendement 117 over de werkingssfeer m.b.t. keramische processen was door de Commissie verworpen omdat dit het toepassingsgebied van de wetgeving zou inperken in vergelijking met de huidige situatie. Het is echter gedeeltelijk in het standpunt van de Raad in eerste lezing verwerkt op een manier die voor de Commissie aanvaardbaar is. Amendement 97 , waarbij de grenswaarden voor de NOx-emissies voor bepaalde grote stookinstallaties werden verhoogd, was door de Commissie verworpen omdat het afbreuk deed aan de ambitieuze milieuoogmerken van het voorstel, maar het is in beginsel in het standpunt van de Raad in eerste lezing geïntegreerd op een manier die de Commissie aanvaardbaar acht.

Door de Commissie geheel, gedeeltelijk of in beginsel aanvaarde amendementen van het Parlement die niet in het standpunt van de Raad in eerste lezing zijn opgenomen

Vijftien amendementen ( 1, 5, 6, 8, 20, 42, 43, 46, 48, 56, 58, 60, 61, 62 en 69 ) werden door de Commissie geheel, gedeeltelijk of in beginsel aanvaard maar zijn niet in het standpunt van de Raad in eerste lezing opgenomen. Die amendementen hebben betrekking op de formulering van bepaalde overwegingen, de verslaglegging over de naleving, de informering van de bevoegde autoriteit wanneer activiteiten definitief worden stopgezet, de verslaglegging over inspecties, de omschrijving van het betrokken publiek, technieken in opkomst, monitoring, de informering van het publiek, de wijziging van de bijlagen, de vaststelling van nieuwe extra minimumvereisten via de procedure van het regelgevend comité en de vaststelling van richtsnoeren voor de intensieve pluimveehouderij.

Door de Commissie en de Raad verworpen amendementen die niet in het standpunt van de Raad in eerste lezing zijn opgenomen

Zesentwintig amendementen (2, 3, 4, 9, 10, 11, 17, 24, 25, 26, 28, 30, 38, 39, 45, 57, 63, 67, 70, 76, 77, 78, 80, 114, 129 en 133) zijn door beide instellingen verworpen.

De amendementen 2, 3, 4, 9, 10 en 11 zijn door beide instellingen verworpen omdat zij niet stroken met het doel van overwegingen. Amendement 17 betreffende een definitie van ‘algemene bindende regels’ werd door beide instellingen verworpen omdat het geen verduidelijking of toegevoegde waarde oplevert. De amendementen 24, 25 en 26 betreffende de inhoud van vergunningsaanvragen, amendement 28 over vergunningsvoorwaarden inzake bodembescherming, amendement 30 over de bepaling van de BBT en de amendementen 38 en 39 over de bijstelling van vergunningen werden door beide instellingen verworpen omdat zij overbodig zijn of tot juridische verwarring zouden kunnen leiden. Amendement 114 over het uitrijden van dierlijke mest is onverenigbaar met het standpunt van de Raad in eerste lezing en is bijgevolg door beide instellingen verworpen. Amendement 45 over niet-routinematige inspecties is onduidelijk en dreigt te resulteren in problemen bij de tenuitvoerlegging; daarom is het door beide instellingen verworpen. Amendement 57 is door beide instellingen verworpen omdat het de toepasbaarheid van de bepaling over de uitbreiding van stookinstallaties zou beperken. Wat betreft de werkingssfeer van hoofdstuk II van het voorstel (bijlage I) zijn de amendementen 63, 67, 70 en 129 door beide instellingen verworpen omdat ze onverenigbaar zijn met het standpunt van de Raad in eerste lezing. Amendement 133 is door beide instellingen verworpen omdat het bepaalde stookinstallaties van de werkingssfeer van de bestaande wetgeving zou uitsluiten. Amendement 76 is door beide instellingen verworpen omdat het de werkingssfeer van de CO-emissiemonitoring zou uitbreiden tot stookinstallaties waarvoor geen emissiegrenswaarden zijn vastgesteld. Amendement 77 is door beide instellingen verworpen omdat het de nalevingsvoorwaarden voor stookinstallaties zou wijzigen. De amendementen 78 en 80 betreffende de afwijkingen inzake monitoring van de emissies van afvalverbrandingsinstallaties zijn door beide instellingen verworpen omdat zij onverenigbaar zijn met het voorstel van de Commissie en het standpunt van de Raad in eerste lezing.

Door de Raad in het voorstel aangebrachte wijzigingen

Hierna volgen de belangrijkste wijzigingen die de Raad in het voorstel van de Commissie heeft aangebracht:

Uitwisseling van informatie over de beste beschikbare technieken (BBT). Het standpunt van de Raad in eerste lezing handhaaft het beginsel en de omschrijving van de informatie-uitwisseling zoals voorgesteld door de Commissie, maar voegt bepalingen toe over de rol van het forum en bevat nadere preciseringen over de inhoud van de BBT-referentiedocumenten en de wijze waarop deze tot stand dienen te komen. De Commissie gaat akkoord met de toevoeging van deze bepalingen, die in overeenstemming zijn met de thans toegepaste procedure voor het opstellen van BBT-referentiedocumenten. De Commissie betreurt evenwel dat in het standpunt van de Raad in eerste lezing wordt bepaald dat niet-bindende richtsnoeren in samenhang met artikel 13, lid 3, onder c) en d), via de procedure van het regelgevend comité worden vastgesteld, aangezien de Commissie krachtens het Verdrag gemachtigd is om zulks zelfstandig te doen. De in het standpunt van de Raad in eerste lezing opgenomen bepaling kan dit recht van de Commissie niet beknotten (zie de verklaring in de bijlage bij deze mededeling).

Procedure voor de aanneming van BBT-conclusies. Het standpunt van de Raad in eerste lezing bepaalt uit hoofde van artikel 13, lid 5, dat de BBT-conclusies (het gedeelte van de BBT-referentiedocumenten waarin met name de met de BBT samenhangende emissieniveaus worden vastgesteld) via een regelgevingsprocedure worden aangenomen (artikel 291 VWEU). In het politiek akkoord van de Raad wordt echter een regelgevingsprocedure met toetsing voorgesteld. De Commissie deelt het standpunt van de Raad niet dat artikel 291 VWEU de meest geschikte rechtsgrondslag vormt voor de vaststelling van de in artikel 13, lid 5, bedoelde maatregelen. Deze maatregelen zijn van algemene strekking en beogen het basisbesluit aan te vullen met bepaalde nieuwe, niet-essentiële onderdelen. Om die reden dienen de conclusies te worden aangenomen volgens de procedure voor gedelegeerde handelingen (artikel 290 VWEU) (zie de verklaring in de bijlage bij deze mededeling).

De Commissie merkt eveneens op dat de door de Raad aangebrachte wijzigingen inhouden dat de Commissie met extra taken wordt belast, waardoor aan de Commissie meer middelen zullen moeten worden toegekend in verband met de procedure voor het opstellen en aannemen van de BBT-referentiedocumenten.

Verband tussen emissiegrenswaarden en met de BBT samenhangende emissieniveaus. Artikel 15, lid 3, van het standpunt van de Raad in eerste lezing verleent de bevoegde autoriteiten meer speelruimte bij de vaststelling van emissiegrenswaarden, terwijl toch gewaarborgd blijft dat de emissies de met de BBT samenhangende emissieniveaus, als beschreven in de BBT-conclusies, niet overschrijden. De Commissie betreurt de wijzigingen, maar kan vrede hebben met deze benadering omdat tevens monitoring- en rapportagevoorschriften zijn opgenomen die garanderen dat de beoogde milieudoelstellingen zullen worden gehaald. De mogelijkheid om in specifieke gevallen en op basis van zekere criteria af te wijken van het bepaalde in artikel 15, lid 3, is gehandhaafd, maar de Commissie betreurt dat de specificatie van die criteria via de procedure van het regelgevend comité is vervangen door de vaststelling van richtsnoeren. Ter wille van het bereiken van een akkoord stemt de Commissie evenwel in met deze aanpak.

Beoordeling van de aan de Commissie te verlenen bevoegdheden met betrekking tot artikel 41 (regels voor de samentelling van stookinstallaties) en artikel 48, lid 5 (monitoring van bepaalde emissies van afvalverbrandingsinstallaties). De Commissie deelt het standpunt van de Raad niet dat artikel 291 VWEU de meest geschikte rechtsgrondslag vormt voor de vaststelling van de in artikel 41 en artikel 48, lid 5, bedoelde maatregelen. Deze maatregelen zijn van algemene strekking en beogen het basisbesluit aan te vullen met bepaalde nieuwe, niet-essentiële onderdelen. Om die reden dienen zij te worden aangenomen volgens de procedure voor gedelegeerde handelingen (artikel 290 VWEU) (zie de verklaring in de bijlage bij deze mededeling).

Herziening van vergunningen. Het standpunt van de Raad in eerste lezing handhaaft de voorgestelde verplichting voor de bevoegde autoriteiten om na de publicatie van een besluit over BBT-conclusies de vergunningsvoorwaarden opnieuw te bezien en zo nodig bij te werken. Het standpunt van de Raad in eerste lezing verlengt de termijn voor deze bijwerking evenwel van vier jaar tot vijf jaar na de publicatie. De Commissie betreurt deze wijziging maar kan ze aanvaarden omdat de verlenging van de termijn beperkt is en de feitelijke frequentie van de herziening van vergunningen ongewijzigd blijft.

Bodembescherming. Het standpunt van de Raad in eerste lezing bevat extra eisen inzake de preventie van bodem- en grondwaterverontreiniging die in de vergunningsvoorwaarden moeten worden opgenomen. De benadering waarbij een minimumfrequentie voor de bodem- en grondwatermonitoring wordt vastgesteld, blijft gehandhaafd, maar de bevoegde autoriteiten kunnen op basis van een systematische beoordeling van het verontreinigingsrisico een geringere monitoringfrequentie vaststellen. Het standpunt van de Raad in eerste lezing handhaaft de bepalingen betreffende de opstelling van situatierapporten en de voorschriften die gelden wanneer activiteiten worden stopgezet, maar zorgt voor een zekere soepelheid bij de uitvoering van die bepalingen. Hoewel de Commissie de voorkeur geeft aan haar oorspronkelijke voorstel, vindt zij de wijzigingen aanvaardbaar omdat de kernbeginselen van het voorstel daardoor niet in het gedrang worden gebracht.

Inspecties. Het standpunt van de Raad in eerste lezing handhaaft de benadering van het voorstel, met de volgende belangrijke wijzigingen. De periode tussen twee opeenvolgende bezoeken aan een installatie moet worden vastgesteld op basis van een systematische beoordeling van de milieurisico’s (in het voorstel van de Commissie was een beoordeling van de risico’s alleen vereist met het oog op een afwijking van de verplichting om jaarlijks een inspectie ter plaatse uit te voeren). Die periode mag ten hoogste één jaar respectievelijk drie jaar bedragen voor installaties van de hoogste respectievelijk de laagste risicocategorie. De Commissie beschouwt dit als een nuttige bepaling, die garanties biedt wat betreft de inspectiefrequentie. De Commissie betreurt de schrapping van de procedure van het regelgevend comité ter vaststelling van de criteria voor het beoordelen van de risico’s, maar is van mening dat de in het standpunt van de Raad in eerste lezing opgenomen criteria adequaat zijn.

Startdatum voor nieuwe grote stookinstallaties. Het standpunt van de Raad in eerste lezing vervroegt de termijn voor de toepasselijkheid van de normen voor nieuwe grote stookinstallaties van ‘2016’ tot ‘twee jaar na de datum van inwerkingtreding van de richtlijn’. De Commissie stemt in met de vervroegde ingangsdatum omdat de nieuwe normen in kwestie reeds sedert 2006 als BBT voor nieuwe installaties zijn aangemerkt en omdat de naleving van de nieuwe grenswaarden voor die installaties technisch en economisch haalbaar is.

Tijdelijke flexibiliteit voor bestaande grote stookinstallaties. Het standpunt van de Raad in eerste lezing voorziet in de volgende tijdelijke versoepelingen:

- Hoewel de datum van inwerkingtreding van de herziene emissiegrenswaarden vastgesteld blijft op 1 januari 2016, mogen de lidstaten tot eind 2020 een nationaal overgangsplan toepassen, op voorwaarde dat de totale emissies van de installaties waarop het plan betrekking heeft, een tussen 2016 en 2019 lineair afnemend jaarlijks emissieplafond niet overstijgen. Vanaf 2019 blijft het emissieplafond ongewijzigd tot eind 2020.

- Er bestaat een mogelijkheid tot afwijking van de herziene emissiegrenswaarden voor de volgende types installaties: tot eind 2023 voor installaties met een beperkte levensduur (niet meer dan 20 000 bedrijfsuren); tot eind 2019 voor installaties die deel uitmaken van kleine, geïsoleerde systemen; tot eind 2023 voor stadsverwarmingsinstallaties die aan bepaalde specifieke voorwaarden voldoen.

Hoewel de Commissie liever had gezien dat niet in deze afwijkingen was voorzien, kan zij ter wille van het bereiken van een akkoord met de toegevoegde bepalingen instemmen omdat de afwijkingen van tijdelijke aard zijn en de milieu-integriteit van het voorstel er niet door in het gedrang komt, terwijl de inspanningen van de lidstaten om grote stookinstallaties zo snel mogelijk aan de BBT te laten voldoen, erdoor worden vergemakkelijkt.

Specifieke eisen voor bepaalde grote stookinstallaties. Het standpunt van de Raad in eerste lezing voorziet in afzonderlijke emissiegrenswaarden voor installaties die slechts een beperkte tijd in bedrijf zijn (niet meer dan 1 500 bedrijfsuren per jaar) en stelt minimale ontzwavelingseisen vast voor installaties die, zelfs bij toepassing van de BBT, de emissiegrenswaarden voor SO2 niet kunnen naleven wegens de specifieke kenmerken van de inlandse vaste brandstoffen die er worden verstookt. De Commissie vindt deze bepalingen nuttig en gerechtvaardigd om een oplossing te bieden voor specifieke technische vraagstukken, zonder dat de milieu-integriteit van het voorstel daardoor in het gedrang komt.

Regels voor de samentelling van stookinstallaties. Het standpunt van de Raad in eerste lezing introduceert een ‘de minimis’ drempelwaarde van 15 MW voor de toepassing van de samentellingsregels. Dat heeft tot gevolg dat kleine afzonderlijke eenheden niet worden meegeteld bij de bepaling van de totale capaciteit van stookinstallaties bestaande uit meerdere eenheden die hun afgassen via een gemeenschappelijke schoorsteen lozen. De Commissie betreurt dat de Raad de toepassing van de samentellingsregels op die manier afzwakt, maar kan een ‘de minimis’ drempelwaarde van 15 MW accepteren omdat het gaat om kleine installaties met beperkte milieueffecten.

Toetsingsclausule voor bepaalde grote stookinstallaties. Het standpunt van de Raad in eerste lezing voegt een nieuwe bepaling toe waarbij de Commissie wordt opgedragen te onderzoeken of het nodig is grenswaarden vast te stellen of aan te passen voor bepaalde specifieke stookinstallaties waarvoor geen minimumnormen gelden of waarvoor de minimumeisen van de vigerende wetgeving bij gebrek aan actuele informatie over de BBT niet konden worden herzien, en in voorkomend geval tegen eind 2013 een wetgevingsvoorstel in te dienen. De Commissie gaat akkoord met deze toetsingsclausule omdat het resultaat van de herziening van de relevante BBT-referentiedocumenten bij het toetsingsproces kan worden meegenomen.

Toepassingsgebied. De Commissie had voorgesteld het toepassingsgebied van de bestaande wetgeving met een aantal activiteiten uit te breiden. De voorgestelde uitbreiding tot het stoken van brandstoffen in installaties met een totaal thermisch vermogen tussen 20 en 50 MW en tot de intensieve veehouderij is in het standpunt van de Raad in eerste lezing niet gehandhaafd. Bovendien is in het standpunt van de Raad in eerste lezing het toepassingsgebied met betrekking tot afvalstoffenbeheer en de fabricage van keramische producten gewijzigd. Ook de in het voorstel van de Commissie opgenomen eis dat het uitrijden van dierlijke mest op de BBT gebaseerd dient te zijn, is in het standpunt van de Raad in eerste lezing niet gehandhaafd. Wat betreft de uitbreiding van het toepassingsgebied en de voorgestelde bepaling inzake drijfmestbeheer blijft de Commissie weliswaar de voorkeur geven aan haar oorspronkelijke voorstel, maar zij acht de wijzigingen aanvaardbaar omdat m.b.t. deze specifieke kwesties in een toetsingsclausule is voorzien.

Handel in NOx- en SO 2 -emissies. In het standpunt van de Raad in eerste lezing is een overweging toegevoegd over het onderzoek van mogelijkheden om gebruik te maken van op de marktwerking gebaseerde instrumenten, zoals handel in NOx- en SO2-emissies. Daarmee wordt ingespeeld op het momenteel door de Commissie verrichte studiewerk ter zake, zonder dat op de uitkomst daarvan wordt vooruitgelopen.

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie en bezwaar tegen gedelegeerde handelingen (artikelen 76 en 78). Overeenkomstig haar mededeling betreffende de tenuitvoerlegging van artikel 290 VWEU[1], op basis van de analyse van de in het standpunt van de Raad omschreven specifieke maatregelen, en gegeven het in de tekst van het voorzitterschap bedoelde intrekkingsrecht, geeft de Commissie de voorkeur aan een bevoegdheidsdelegatie voor onbepaalde tijd maar kan ze de benadering van de Raad (periode van 5 jaar met stilzwijgende verlenging) aanvaarden. Bovendien betreurt de Commissie dat het standpunt van de Raad in eerste lezing de termijn waarbinnen het Europees Parlement en de Raad bezwaar kunnen aantekenen tegen een gedelegeerde handeling, vaststelt op drie maanden. De Commissie geeft de voorkeur aan een bezwaartermijn van twee maanden, die op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met een maand kan worden verlengd. Op deze manier worden de procedures efficiënter zonder dat het principe van een totale termijn van drie maanden in het gedrang komt.

Raadpleging van deskundigen bij de voorbereidingen voor de vaststelling van gedelegeerde handelingen (overweging 39).

De Commissie is het niet eens met de overweging over het consulteren van deskundigen in de voorbereidingsfase van gedelegeerde handelingen. De Commissie is van oordeel dat aan deskundigengroepen geen formele institutionele rol kan worden toebedeeld. Derhalve kunnen bepalingen over het betrekken van deskundigen bij de voorbereiding van gedelegeerde handelingen niet worden opgenomen in de basisbesluiten. De Commissie verwijst in dit verband naar haar mededeling van 9 december 2009.

4. CONCLUSIE

De door de Raad aangebrachte wijzigingen, die gebaseerd zijn op en verenigbaar zijn met het voorstel van de Commissie, zijn voor de Commissie aanvaardbaar, maar bepaalde beoordelingen van de Raad met betrekking tot de toewijzing van bevoegdheden aan de Commissie (zie artikelen 290 en 291 VWEU) zijn dat niet. Bijgevolg maakt de Commissie bezwaar tegen het standpunt van de Raad in eerste lezing dat op 15 februari 2010 met eenparigheid van stemmen is aangenomen.

BIJLAGE

Verklaring van de Commissie met betrekking tot de concordantietabellen

De Commissie herinnert aan haar standpunt dat de opstelling door de lidstaten van concordantietabellen ter weergave van het verband tussen de door de lidstaten vastgestelde omzettingsmaatregelen en de richtlijn, van belang is voor de burger, betere regelgeving en transparantie, alsook ter ondersteuning van het onderzoek naar de conformiteit van nationale voorschriften met communautaire bepalingen.

In dit specifieke geval staat de Commissie, mede in het licht van het lopende horizontale overleg tussen de instellingen over deze kwestie, een akkoord in de Raad met het oog op de succesvolle voltooiing van de interinstitutionele procedure met betrekking tot dit dossier niet in de weg.

Verklaring van de Commissie betreffende artikel 13, lid 3, onder c) en d)

De Commissie is van mening dat de aanneming door de Commissie van niet-bindende richtsnoeren niet het voorwerp dient uit te maken van een comitéprocedure, aangezien de Commissie krachtens het Verdrag gemachtigd is zelfstandig dergelijke richtsnoeren aan te nemen.

De Commissie is derhalve van mening dat de bepaling van artikel 13, lid 3, onder c) en d), krachtens welke richtsnoeren via een comitéprocedure worden aangenomen, het recht van de Commissie om zelfstandig dergelijke richtsnoeren aan te nemen onverlet laat.

Verklaring van de Commissie betreffende de beoordeling van de aan de Commissie te verlenen bevoegdheden met betrekking tot artikel 13, lid 5, artikel 41 en artikel 48, lid 5

De Commissie deelt het standpunt van de Raad niet dat artikel 291 VWEU de meest geschikte rechtsgrondslag vormt voor de vaststelling van de in artikel 13, lid 5, artikel 41 en artikel 48, lid 5, bedoelde maatregelen. Deze maatregelen zijn van algemene strekking en beogen het basisbesluit aan te vullen met bepaalde nieuwe, niet-essentiële onderdelen. Om die reden dienen zij te worden aangenomen volgens de procedure voor gedelegeerde handelingen (artikel 290 VWEU).

[1] COM(2009) 673 definitief.