NL Publicatieblad van de Europese Unie C 296/4

Bekendmaking van een wijzigingsaanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

2013/C 296/05

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

WIJZIGINGSAANVRAAG

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (2)

WIJZIGINGSAANVRAAG OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 9

„VALENÇAY”

EG-nummer: FR-PDO-0105-01055-30.10.2012

BGA ( ) BOB ( X )

1. Rubriek van het productdossier waarop de wijziging betrekking heeft

—  Naam van het product — ☒ Beschrijving van het product —  Geografisch gebied — ☒ Bewijs van de oorsprong — ☒ Werkwijze voor het verkrijgen van het product —  Verband — ☒ Etikettering — ☒ Nationale eisen — ☒ Overige (bijwerking van de gegevens betreffende de voornaamste controlepunten en de groepering)

2. Aard van de wijziging(en)

— ☒ Wijziging van het enige document of de samenvatting —  Wijziging van het productdossier voor een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document en evenmin een samenvatting bekend zijn gemaakt —  Wijziging van het productdossier die geen wijzigingen van het bekendgemaakte enige document omvat (artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 510/2006) —  Tijdelijke wijziging van het productdossier als gevolg van een verplichte gezondheids- of fytosanitaire maatregel die door de overheid is opgelegd (artikel 9, lid 4, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

3. Wijziging(en)

3.1. Aanvragende groepering

De melkophalers waarborgen de herkomst van de melk tussen producent en verwerker en maken, net zoals de melkproducenten, integraal deel uit van de keten: met het oog hierop is het belangrijk dat zij in de lijst van exploitanten worden opgenomen. Zij zijn dan ook toegevoegd aan de lijst van exploitanten die de groepering vormen.

3.2. Beschrijving van het product

De beschrijving van het product is verbeterd (aanvullende organoleptische kenmerken) en is gebaseerd op kaastechnologie-elementen:

— „Valençay” is een kaas op basis van rauwe volle melk met een melkzuurkarakter;

— „Valençay” wordt gekenmerkt door de vorm (een afgeknotte piramide met vierkante basis), de typische korst van een lichtgrijze tot blauwachtig grijze kleur en een porseleinwitte, homogene, gladde en zachte kaasmassa;

— de korst wordt verkregen door de toevoeging van plantaardig kool;

— de kenmerken zijn: — een smeuïge en zachte kaas aan het begin van de rijping, die na verloop van tijd een vastere textuur krijgt, — een lichte geur van geiten, onderhout, paddenstoelen, verfraaid met bloementoetsen, — een zeer zachte geitenkaassmaak aan het begin van de rijping, die na verloop van tijd krachtiger wordt;

— het gehalte aan droge stof bedraagt minstens 40 % van het totale gewicht van de kaas en het totale gewicht van de droge stof per kaas is: — groter dan 90 gram indien de kaas wordt verkregen uit een grote vorm, — groter dan 45 gram indien de kaas wordt verkregen uit een kleine vorm.

3.3. Elementen waaruit blijkt dat het product afkomstig is van het geografische gebied

Dit deel is opnieuw geformuleerd, met name om het in overeenstemming te brengen met de vereisten van de nationale regelgeving. Onderstaande punten zijn in het productdossier opgenomen:

— verplichting voor de exploitant van de opslaginstallatie om een identiteitsverklaring over te leggen aan de groepering,

— bijhouden van de noodzakelijke registers om de traceerbaarheid van de melk en kazen met de BOB „Valençay” te waarborgen,

— verplichting om bij de groepering een jaarlijkse verklaring betreffende de productie van kazen met de BOB „Valençay” in te dienen,

— verplichting om de traceerbaarheid van het door de exploitant aan de geiten verstrekte voeder te waarborgen en nadere bepalingen inzake de methoden voor controle van de producten.

3.4. Methode voor het verkrijgen van het product

Er zijn nadere preciseringen toegevoegd die betrekking hebben op:

— de kudde: — de term „melkgeit” wordt gedefinieerd; — het werpen van de geiten mag over de seizoenen worden gespreid;

— het voeder: — de totale hoeveelheid voeder (foerage + bijvoer) per melkgeit en per jaar omvat minimaal 820 kg droge stof afkomstig uit het geografische gebied en maximaal 275 kg afkomstig van buiten het gebied, waarvan maximaal 130 kg droge foerage. Dit betekent dus dat minstens 75 % van de totale hoeveelheid diervoeder afkomstig is uit het geografische gebied; — er wordt een maximale bezettingsgraad per ha voederareaal gedefinieerd om het verband met het geografische gebied beter te waarborgen en het begrip voederareaal houdt met name rekening met het areaal aan onvolgroeide graangewassen (groenvoeder); — het begrip ruwvoer is gedefinieerd; — baalvoer afkomstig van een eerste maaibeurt van de voederpercelen en met minstens 55 % droge stof is toegelaten want hierdoor kan vroeg in het seizoen een extra maaibeurt worden uitgevoerd, zodat zelfs bij slechte weersomstandigheden al een eerste maaibeurt mogelijk is. Deze eerste maaibeurt zorgt voor een betere kwaliteit van de foerage, waardoor het gebruik van bijvoer wordt beperkt en de plaatselijke bevoorrading van de bedrijven wordt bevorderd. Om gezondheidsrisico's te beperken, krijgt elke melkgeit dagelijks maximaal 1 kg droge stof baalvoer te eten; — de lijst van toegelaten bijvoer is gepreciseerd; — het is verboden transgene gewassen te telen op het bedrijf waar melk wordt geproduceerd die is bestemd om tot de BOB „Valençay” te worden verwerkt. Ook het gebruik van ggo's in het voeder van melkgeiten is verboden;

— de gebruikte melk: — er wordt gepreciseerd dat de eis betreffende de spanne van vier melkbeurten van toepassing is op de opgehaalde melk en dat een spanne van twee melkbeurten van toepassing is op boerderijniveau;

— de bereiding: de productiefasen worden nader omschreven: — rijping van de melk: de kenmerken van de rijping van de melk worden gepreciseerd omdat dit onderdeel de melk geschikt maakt voor verwerking tot kaas en het aromatisch potentieel ervan tot zijn recht laat komen; — toevoeging van stremsel: aan de melk wordt een geringe hoeveelheid stremsel toegevoegd. Deze methode is afgestemd op de kaassoort (gerijpte kaas met melkzuurkarakter). Het stremsel dient 520 mg chymosine per liter te bevatten, hetgeen in de kaasmakerij als standaardstremsel geldt; — stremming: de stremmingsduur en -temperatuur worden gedefinieerd, de toevoeging van diepgevroren wrongel is verboden; — persing van de wrongel en voorafgaand uitlekken: er wordt gepreciseerd dat het vormen uitsluitend gebeurt door directe persing van de wrongel; — vormen — uitlekken: de kenmerken van de kaasvormen zijn gepreciseerd, evenals de uitlekduur; — zouten: de techniek voor het zouten van kaas hangt sterk samen met de knowhow en het is belangrijk om verschillende kaasbereidingspraktijken te behouden: zouten met of zonder plaatsing in vorm, zouten gevolgd door bestrijken met as. Onontbeerlijk voor het typische karakter van de „Valençay” zijn het zouten van het oppervlak en het volledig bestrijken met as;

— rijping en vermarkting: Om een optimale rijping van de kaas te waarborgen, worden de volgende gegevens gepreciseerd: — de minimale rijpingstemperatuur wordt gepreciseerd om ervoor te zorgen dat de kaas een korst vormt; — om marktklaar te zijn, moet de kaas in zijn geheel zijn bedekt; los van de minimale rijpingsduur of vermarktingstermijn waarborgt deze vereiste dat het juiste rijpingsstadium wordt bereikt; — de voorwaarden voor opslag en de bewaringsduur van de kaas die de producenten aan de affineurs leveren, zijn gepreciseerd om te voldoen aan de specificiteit van deze productieketen; — gemodificeerde-atmosfeerverpakkingen zijn verboden.

3.5. Specifieke elementen inzake etikettering

De volgende alinea is geschrapt: „Op iedere kaas die onder de beschermde oorsprongsbenaming op de markt wordt gebracht, moet een identificatiemerk zijn aangebracht aan de hand waarvan de kaasmakerij kan worden geïdentificeerd en het product kan worden getraceerd.”

Om verschillende redenen is geen enkel markeringssysteem toereikend gebleken. Naargelang de fysische aard van de gebruikte markering wordt vastgesteld dat de markering wordt vernietigd door de hoge zuurgraad van de wrongel of dat er problemen zijn met de inkt van de markering of dat het merkteken wordt bedekt door rijpingsflora of dat het aanbrengen van het merkteken organisatorische problemen oplevert.

Om deze redenen zijn de verwijzingen naar het verwijderbare identificatieteken uit het productdossier geschrapt. De in de markeringsvoorschriften beoogde verwijzingen naar de kaasmakerij zijn geschrapt en worden niet opgenomen in de etikettering of op de verpakking.

De bepalingen betreffende facultatieve vermeldingen zijn bijgewerkt (met inbegrip van de schrapping van de mogelijkheid om de vermelding „Produit du Berry” aan te brengen) en de verplichting tot aanbrenging van het BOB-symbool van de Europese Unie is toegevoegd.

3.6. Andere wijzigingen: de tabel met de voornaamste controlepunten is ingevoegd.

Bovendien zijn de verwijzingen naar de controlestructuren bijgewerkt.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (3)

„VALENÇAY”

EG-nummer: FR-PDO-0105-01055-30.10.2012

BGA ( ) BOB ( X )

1. Naam

„Valençay”

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.3. Kaas

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Valençay is een gerijpte zachte kaas met melkzuurkarakter op basis van rauwe volle geitenmelk.

De kenmerken zijn:

— een afgeknotte piramidevorm met vierkante basis;

— een korst van een lichtgrijze tot blauwachtig grijze kleur, verkregen door de toevoeging van plantaardig kool;

— een porseleinwitte, homogene, gladde en zachte kaasmassa.

De binnenafmetingen van de afgeknotte piramidevormen zijn als volgt:

— voor grote vormen: de onderste basis meet tussen 50 en 55 millimeter, de hoek tussen de bodem en de rand van de vorm ligt tussen 96° en 102°;

— voor kleine vormen: de onderste basis meet tussen 40 en 44 millimeter, de hoek tussen de bodem en de rand van de vorm ligt tussen 96° en 102°.

De kazen worden pas uit de rijpingsruimte gehaald en op de markt gebracht als zij over de hele oppervlakte een korst vertonen, bedekt met oppervlakkige, gemakkelijk met het blote oog zichtbare schimmels, en zulks niet eerder dan de elfde dag na de toevoeging van het stremsel.

Bij het proeven heeft „Valençay” de volgende eigenschappen:

— een smeuïge en zachte kaas aan het begin van de rijping, die na verloop van tijd een vastere textuur krijgt,

— een lichte geur van geiten, onderhout, paddenstoelen, verfraaid met bloementoetsen,

— een zeer zachte geitenkaassmaak aan het begin van de rijping, die na verloop van tijd krachtiger wordt.

Het gehalte aan droge stof bedraagt minstens 40 % van het totale gewicht van de kaas en het totale gewicht van de droge stof per kaas is:

— groter dan 90 gram indien de kaas wordt verkregen uit een grote vorm,

— groter dan 45 gram indien de kaas wordt verkregen uit een kleine vorm.

Voor verkoop aan de eindconsument wordt de kaas per stuk op de markt gebracht.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De geitenmelk die is bestemd voor vervaardiging van „Valençay” is afkomstig van de rassen Alpine, Saanen of van geiten die voortkomen uit een kruising van deze twee rassen.

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong)

Om een nauw verband te garanderen tussen het herkomstgebied en het product, omvat de totale hoeveelheid voeder voor de melkgeiten jaarlijks gemiddeld minstens 820 kg droge stof afkomstig uit het geografische gebied.

Het ruwvoer, met uitzondering van droge foerage, komt voort uit het afgebakende geografische gebied, ongeacht of het afkomstig is van het bedrijf. De jaarlijkse hoeveelheid per melkgeit verstrekt ruwvoer moet minstens 655 kg droge stof bedragen. Het ruwvoer mag vers, in de vorm van hooi of droog worden geconsumeerd. De hoeveelheid droge foerage die niet afkomstig is uit het geografische gebied is beperkt tot 130 kg droge stof per jaar.

Het toegelaten ruwvoer en bijvoer is opgenomen in een positieve lijst.

Het is toegelaten om baalvoer te gebruiken in het voeder van geiten (maximaal 1 kg droge stof per dag per melkgeit), op voorwaarde dat het voor minstens 55 % bestaat uit droge stof en afkomstig is van een eerste maaibeurt van de voederpercelen.

Het voederareaal stemt overeen met de oppervlakte aan landbouwpercelen van het bedrijf waarop in de positieve lijst van ruwvoer vermelde gewassen — met uitzondering van stro — worden geteeld die bestemd zijn als voeder voor melkgeiten. De bezettingsgraad mag niet groter zijn dan het equivalent van 12 geiten per ha voederareaal.

Het aandeel van de totale hoeveelheid voeder per melkgeit dat niet uit het geografische gebied afkomstig is, mag niet meer bedragen dan 275 kg droge stof per jaar.

Het jaarlijkse aandeel bijvoer in het voeder van de geiten bedraagt maximaal 440 kg droge stof.

Het gebruik van kuilvoeder en van voedersystemen die gebruikmaken van bijvoer als enige aanvulling van stro zijn verboden.

Op alle percelen van bedrijven waar melk wordt geproduceerd die bestemd is om te worden verwerkt tot „Valençay”, is de teelt van transgene gewassen verboden. Voor het voederen van de geiten mogen enkel gewassen en bijvoer worden gebruikt die afkomstig zijn van niet-transgene producten. De maximumdrempel voor verontreiniging met ggo’s moet in overeenstemming zijn met de geldende communautaire regelgeving en geldt voor elk ingrediënt.

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De productie van melk, de vervaardiging en de rijping van de kaas vinden plaats in het geografische gebied.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering

De kaas met de oorsprongsbenaming „Valençay” wordt in de handel gebracht met een individueel etiket met daarop de oorsprongsbenaming in letters die qua grootte minstens gelijk zijn aan 1,3 maal de grootte van de grootste letters op het etiket, de vermelding „beschermde oorsprongsbenaming” en het BOB-symbool van de Europese Unie. Daarnaast moet de kwalificerende benaming „petit” worden aangegeven op het etiket, de facturen en de commerciële documenten indien de kaas is verkregen uit kleine vormen. Deze benaming mag evenwel noch naast de benaming „Valençay” noch onmiddellijk onder deze benaming worden geplaatst.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Departement Cher (18): De volgende gemeenten: Beddes, Charost, Chéry, Chézal-Benoit, Genouilly, Graçay, La-Celle-Condé, Lignières, Massay, Maisonnais, Montlouis, Nohant-en-Graçay, Rezay, Saint-Ambroix, Saint-Outrille, Saint-Baudel, Saint-Hilaire-en-Lignières, Saugy, Touchay, Villecelin.

Departement Indre (36): De kantons: Ardentes, Argenton-sur-Creuse, Buzancais, Chateauroux-Centre, Chateauroux-Est, Chateauroux-Ouest, Chateauroux-Sud, Chatillon-sur-Indre, Ecueillé, Issoudun-Nord, Issoudun-Sud, Levroux, Saint-Christophe-en-Bazelles, Saint-Gaultier, Valençay, Vatan. Voorts de volgende gemeenten: Chazelet, Cluis (secties A1, A3, A5, B1, B2, B3 van het kadaster van 1986), Dunet, Fougerolles, Gournay, La Berthenoux, La Châtre, Lacs, Lourouer-Saint-Laurent, Le Magny, Lys-Saint-Georges, Maillet, Malicornay, Mers-sur-Indre, Mézières-en-Brenne, Montgivray, Montipouret, Montlevicq, Neuvy-Saint-Sépulcre, Nohant-Vicq, Obterre, Paulnay, Prissac, Roussines, Sacierges-Saint-Martin, Saint-Aout, Saint-Chartier, Saint-Christophe-en-Boucherie, Saint-Civran, Saint-Michel-en-Brenne, Sarzay, Thevet-Saint-Julien, Sainte-Gemme, Saulnay, Tranzault, Verneuil-sur-Igneraie, Vicq-Exemplet, Vigoux, Villiers.

Departement Indre-et-Loire (37): Kanton Montrésor: alle gemeenten. Voorts de volgende gemeenten: Beaulieu-les-Loches, Bossay-sur-Claise, Bridoré, Charnizay Ferrières-sur-Beaulieu, Loches, Perrusson, Saint-Flovier, Saint-Hippolyte, Saint-Jean-Saint Germain, Sennevieres, Verneuil-sur-Indre.

Departement Loir-et-Cher (41): De volgende gemeenten: Chateauvieux, Billy (secties D, ZI, ZK, ZL, ZM, ZN, ZO, ZP, ZR, ZT, ZV, ZW, ZX van het kadaster van 1983), Chatillon-sur-Cher, Couffy, Gièvres, La Chapelle-Montmartin, Maray, Meusnes, Saint-Julien-sur-Cher, Saint-Loup, Selles-sur-Cher.

5. Verband met het geografische gebied

5.1. Specificiteit van het geografische gebied

Het geografische gebied van de oorsprongsbenaming „Valençay” omvat vier landbouwkundige subregio's: de Boischaut Nord, die het historische hart van de benaming „Valençay” vormt; de Champagne Berrichonne; de Brenne en de Boischaut Sud. Deze vier subregio's, die qua geschiktheid voor de teelt nogal vergelijkbaar zijn, vormen samen de Bas-Berry. De zone wordt gekenmerkt door min of meer stenige leembodems en kalkhoudende kleibodems, alsook door een zeeklimaat met continentale trekjes en een relatief geringe neerslaghoeveelheid (tussen 650 en 750 mm per jaar), met frequente neerslag in de maanden april, mei en juni (gemiddeld één dag op twee of drie) en vrij droge zomerperioden.

Deze combinatie van bodem en klimaat is bijzonder geschikt voor de teelt van grassen en peulgewassen, met name luzerne die onder de vorm van hooi de basis vormt van het voeder voor geiten.

Dat geiten van oudsher aanwezig zijn in de Berry, blijkt uit talrijke geschriften zoals de capitularia van Karel de Grote en de zestiende-eeuwse archieven van de stad La Châtre.

Wat de vervaardiging van de kaas betreft, roemen diverse geschriften — van Talleyrand, kasteelheer van Valençay, tot George Sand — de smaak en zachtheid van deze kaas, die traditioneel op de boerderij werd vervaardigd en voor plaatselijke consumptie was bestemd. Talleyrand speelde een belangrijke rol bij de introductie van de afgeknotte vorm, die afweek van de oorspronkelijk in deze streek gebruikelijke vorm. Hij heeft er bovendien voor gezorgd dat deze kaas zijn intrede maakte op de tafels van de aristocratie in Parijs. In de twintigste eeuw wint deze kaas pas echt aan populariteit onder het aristocratisch pseudoniem „Valençay”.

De producenten hebben hun knowhow behouden. De gebruikte melk is een rauwe volle geitenmelk die niet wordt gestandaardiseerd. Vóór de toevoeging van het stremsel ondergaat de melk een rijpingsfase. De kaas wordt verkregen door melkzuurstremming. Daartoe wordt slechts een geringe hoeveelheid stremsel gebruikt. Bij het vormen van de kazen wordt voorzichtig te werk gegaan, zonder voorafgaand uitlekken of kneden, om de textuur van de wrongel niet aan te tasten. Het uitlekken in de vorm verloopt spontaan en zonder dat er druk op de wrongel wordt uitgeoefend. Nadat de kaas uit de vorm is gehaald, wordt hij gezouten en aan alle kanten met as (plantaardig kool) bestreken. Tijdens de rijping wordt de kaas bedekt met oppervlakkige schimmels en komen de specifieke kenmerken tot ontwikkeling.

5.2. Specificiteit van het product

„Valençay”, een zachte melkzuurkaas die uitsluitend wordt vervaardigd op basis van rauwe volle geitenmelk, is de enige geitenkaas uit de streek met een afgeknotte piramidevorm die met as wordt bestreken en een schimmelkorst heeft, m.a.w. de enige kaas die een rijpingsproces heeft ondergaan.

De kaasmassa is homogeen, glad en stevig, maar blijft soepel in de mond. „Valençay” heeft een aroma van geiten, onderhout, paddenstoelen en bloementoetsen.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA)

De bodemtypes van het geografische gebied en de specifieke lokale klimaatomstandigheden zijn geschikt voor de geitenteelt. Bij de productie van voor de vervaardiging van „Valençay” bestemde melk wordt bij voorkeur diervoeder gebruikt dat afkomstig is uit het geografische gebied en voor een groot deel uit foerage bestaat. Dat levert rauwe melk op die aan de natuurlijke flora specifieke eigenschappen ontleent, waardoor de kaas de geur van geiten, onderhout, paddenstoelen en bloementoetsen ontwikkelt.

De specifieke vorm van afgeknotte piramide, die in verband wordt gebracht met een plaatselijke historische figuur, vormt vandaag een opvallend visueel kenmerk van de kaas.

Dankzij de knowhow van de kaasmakers, waarbij wordt gebruikgemaakt van melkzuurstremming, vorming door directe persing van de wrongel en een trage uitlekking, ontstaat een homogene, gladde en vaste textuur bij het versnijden.

De combinatie van het zouten en instrijken met as, de totstandkoming van de korst en de trage rijping vormen één geheel dat de stofuitwisselingen regelt en bijdraagt aan de ontwikkeling van de smaak en aroma's van het product.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006 (4))

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCValencay.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

(2) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12. Vervangen door Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(3) Vgl. voetnoot 2.

(4) Vgl. voetnoot 2.