Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende bepaalde maatregelen die met het oog op de instandhouding van de visbestanden worden genomen ten aanzien van landen die nietduurzame visserij toelaten /* COM/2011/0888 definitief - 2011/0434 (COD) */





TOELICHTING 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL Krachtens het VN‑Verdrag inzake het recht van de zee[1] en de VN‑Overeenkomst betreffende grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden[2] moeten kuststaten en landen met vloten die deze bestanden in aan elkaar grenzende gebieden op volle zee bevissen, samenwerken om zowel deze bestanden als bestanden die in aan elkaar grenzende exclusieve economische zones voorkomen, op een verantwoordelijke manier hetzij via direct onderling overleg, hetzij via de betrokken regionale organisaties voor visserijbeheer te beheren teneinde de duurzaamheid van deze bestanden op lange termijn te waarborgen. Het is vaak moeilijk een akkoord te bereiken over het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden, onder meer omdat de betrokken lidstaten niet altijd echt bereid zijn om met elkaar samen te werken. De vaststelling van unilaterale maatregelen door bepaalde landen die onvoldoende goede wil aan de dag leggen om samen maatregelen af te spreken, kan de visbestanden danig onder druk zetten, zelfs wanneer andere landen overeenkomen hun visserijinspanning te matigen. De EU heeft als lucratieve afzetmarkt voor visserijproducten een bijzondere verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de hierboven uiteengezette verplichting tot samenwerking wordt nagekomen. De EU moet worden uitgerust met de nodige instrumenten om doeltreffende maatregelen te nemen tegen landen die niet te goeder trouw samenwerken aan de vaststelling van onderling afgesproken beheersmaatregelen of die verantwoordelijk zijn voor maatregelen en praktijken die tot overexploitatie van de bestanden leiden; doel hiervan moet zijn de voortzetting van deze niet‑duurzame visserij te ontmoedigen. Met dit voorstel wordt beoogd een mechanisme te creëren dat het mogelijk maakt om in de hierboven bedoelde omstandigheden snel en doeltreffend handelsgerelateerde en andere maatregelen te nemen. Deze maatregelen moeten de betrokken landen ertoe stimuleren samen te werken aan de vaststelling van adequate en, waar mogelijk, onderling afgesproken instandhoudingsmaatregelen voor deze bestanden, met als doel de optimale benutting ervan te waarborgen. 2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING Het jaarlijkse overleg met niet tot de EU behorende kuststaten over het beheer van bestanden van gemeenschappelijk belang biedt een mogelijkheid om met de belanghebbende partijen te overleggen over hoe moet worden gereageerd wanneer een bepaald derde land zich niet coöperatief opstelt. Door de bank genomen verzoeken de belanghebbende partijen de Commissie om die landen met handelsbeperkende of andere maatregelen zo onder druk te zetten dat zij tot zinvolle onderhandelingen worden overgehaald en op zoek gaan naar een billijke oplossing die borg staat voor de duurzaamheid van de bestanden van gemeenschappelijk belang. De effectbeoordeling bij dit voorstel is pas opgesteld na gericht overleg over het gebruik van handelsgerelateerde of andere maatregelen als instrument om de intensiteit van de visserijactiviteiten van derde landen die niet‑duurzame visserij toelaten, te verminderen. De meeste belanghebbende partijen - behalve misschien de verwerkende industrie - waren onomwonden voorstander van de vaststelling van handelsgerelateerde en andere maatregelen. De samenvatting van de bij dit voorstel horende effectbeoordeling is bij dit voorstel gevoegd. In de effectbeoordeling is met name gekeken naar de ecologische, economische en sociale effecten van maatregelen die gaan van een "zero‑optie" tot een totaal verbod op de invoer van de betrokken vis en visserijproducten; sommige van deze maatregelen begeven zich buiten de handelscontext, een aantal zijn niet‑wetgevend van aard. Als slotsom komt uit de effectbeoordeling naar voren dat het dienstig is de EU een instrument ter hand te stellen dat het mogelijk maakt snel – meestal handelsgerelateerde – maatregelen vast te stellen. De maatregelen zouden gericht zijn tegen landen die toelaten dat wordt gevist op een niet‑duurzame manier die een bedreiging vormt voor de instandhouding van de visbestanden. In de effectbeoordeling worden suggesties gedaan met betrekking tot de vorm en de inhoud van een dergelijk instrument. Tijdens de voorbereiding van de maatregel is duidelijk geworden dat artikel 43, lid 2, en artikel 207 VWEU de juiste rechtsgrondslag vormen, aangezien de verordening erop gericht is de instandhouding van de visbestanden te bevorderen en aangezien het arsenaal aan maatregelen ook andere dan handelsgerelateerde maatregelen omvat. 3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL Artikel 1 beschrijft het voornaamste doel van het voorstel: een procedure vast te stellen aan de hand waarvan billijke en kosteneffectieve maatregelen kunnen worden genomen voor de verduurzaming van de visserij. In de artikelen 2 tot en met 5 wordt omschreven tegen welke soort landen de maatregelen zijn gericht (landen die niet‑duurzame visserij toelaten), welke verschillende soorten maatregelen kunnen worden vastgesteld en onder welke voorwaarden deze kunnen worden aangenomen. In artikel 4 wordt ingegaan op de maatregelen die de Commissie middels uitvoeringshandelingen dient vast te stellen (meestal volgens de onderzoeksprocedure). Wanneer van de maatregelen wordt geëist dat zij in overeenstemming zijn met de internationale verbintenissen van de EU, wordt gedoeld op de compatibiliteit met de verplichtingen van de EU in het kader van de WTO‑overeenkomst, met name wat handelsbeperkingen betreft. In artikel 6 wordt aangegeven welke procedurele stappen moeten worden gezet vóór de vaststelling van maatregelen tegen landen die niet‑duurzame visserij toelaten. Deze stappen moeten de betrokken landen de gelegenheid bieden gehoord te worden en hun manier van handelen recht te zetten. In artikel 7 wordt bepaald hoelang de maatregelen, afhankelijk van de toepassing van corrigerende maatregelen door de betrokken landen, van toepassing zijn. In artikel 8 wordt bepaald welk comité de Commissie zal helpen bij de tenuitvoerlegging van de verordening. Krachtens artikel 9 zal de verordening 20 dagen na de bekendmaking ervan in werking treden. 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Geen. 2011/0434 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende bepaalde maatregelen die met het oog op de instandhouding van de visbestanden worden genomen ten aanzien van landen die niet‑duurzame visserij toelaten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, en artikel 207, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[3], Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) Krachtens het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 (hierna "UNCLOS" genoemd) en de Overeenkomst van de Verenigde Naties van 4 augustus 1995 voor de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden (hierna de "VN‑Visbestandenovereenkomst" genoemd) is het voor het beheer van bepaalde grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden nodig dat alle landen met vloten die die bestanden exploiteren, met elkaar samenwerken. Deze samenwerking kan plaatsvinden in het kader van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) of, wanneer de ROVB's niet bevoegd zijn voor het betrokken bestand, in het kader van ad‑hocregelingen tussen de landen met een belang bij de desbetreffende visserijtak. (2) Wanneer derde landen met een belang bij een visserijtak die vis van bestanden met een gemeenschappelijk belang voor die landen en voor de Unie vangt, zonder rekening te houden met de bestaande vispatronen en/of de rechten, plichten en belangen van andere landen en van de Unie, visserijactiviteiten verrichten die de duurzaamheid van de betrokken bestanden in gevaar brengen, en niet met de Unie samenwerken aan het beheer van deze bestanden, moeten specifieke maatregelen worden genomen om deze landen ertoe te stimuleren de instandhouding van deze bestanden te bevorderen. (3) Visbestanden dienen als duurzaam te worden beschouwd wanneer zij onafgebroken op of boven het peil worden gehouden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren, zoals bedoeld in artikel 61, lid 3, en artikel 119, lid 1, van UNCLOS en artikel 5, onder b), van de VN‑Visbestandenovereenkomst. (4) Vastgesteld moet worden onder welke voorwaarden een land wordt aangemerkt als een land dat niet‑duurzame visserij toelaat en onder deze verordening valt, en volgens welk proces het land het recht krijgt om gehoord te worden en de gelegenheid krijgt om corrigerende maatregelen te nemen. (5) Bovendien moet worden omschreven welke soorten maatregelen kunnen worden genomen tegen landen die niet‑duurzame visserij toelaten, en moeten algemene voorwaarden voor de vaststelling van deze maatregelen worden aangenomen om ervoor te zorgen dat deze op objectieve criteria stoelen en billijk, kosteneffectief en conform het internationale recht zijn, en met name conform de overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie. (6) De maatregelen moeten gericht zijn tegen de prikkels die de vloten van landen die niet‑duurzame visserij toelaten, stimuleren om op het bestand van gemeenschappelijk belang te vissen. Dit doel kan onder meer worden bereikt door een verbod op de invoer van vangsten van vaartuigen die onder de verantwoordelijkheid van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat, vissen op een bestand van gemeenschappelijk belang, door de levering van havendiensten aan dergelijke vaartuigen te beperken of door te voorkomen dat een EU‑vissersvaartuig of EU‑visserijapparatuur wordt gebruikt om onder de verantwoordelijkheid van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat, te vissen op bestanden van gemeenschappelijk belang. (7) Om ervoor te zorgen dat de maatregelen van de Unie ten bate van de instandhouding van de visbestanden doeltreffend en samenhangend zijn, moet rekening worden gehouden met Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen[4]. (8) Dergelijke maatregelen mogen slechts worden vastgesteld nadat is nagegaan welke gevolgen zij kunnen hebben op ecologisch, economisch, sociaal en handelsgebied. (9) De toepassing van de op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen dient te worden beëindigd wanneer het land dat niet‑duurzame visserij toelaat, de nodige maatregelen heeft vastgesteld om de instandhouding van het betrokken bestand van gemeenschappelijk belang te bevorderen. (10) Teneinde uniforme voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend middels uitvoeringshandelingen die worden vastgesteld volgens de onderzoeksprocedure zoals bedoeld in artikel 2, lid 2, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren[5]. Om redenen van urgentie dienen de besluiten over het beëindigen van de toepassing van de maatregelen te worden vastgesteld middels onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen zoals bedoeld in artikel 8 van de hiervoor genoemde verordening. (11) De Commissie dient onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast te stellen wanneer dat om redenen van urgentie vereist is in naar behoren gemotiveerde gevallen die verband houden met de beëindiging van de toepassing van op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied 1. Deze verordening bevat het kader voor de vaststelling van bepaalde maatregelen in verband met visserijgerelateerde activiteiten en beleidslijnen van derde landen en heeft tot doel de langetermijnduurzaamheid van visbestanden van gemeenschappelijk belang voor de Europese Unie en die derde landen te waarborgen. 2. De op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen zijn toepasbaar in alle gevallen waarin samenwerking met de Unie bij het gemeenschappelijke beheer van bestanden van gemeenschappelijk belang vereist is, ook wanneer die samenwerking plaatsvindt in het kader van een regionale organisatie voor visserijbeheer of een soortgelijke instantie. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities: (a) "bestand van gemeenschappelijk belang": een visbestand dat geografisch zo is verspreid dat het beschikbaar is voor de vloten van zowel lidstaten als derde landen, en dat in samenwerking tussen deze derde landen en de Unie moet worden beheerd; (b) "samen met de doelsoort gevangen soort": een vissoort die in het kader van gemengde visserij samen met een bestand van gemeenschappelijk belang wordt gevangen; (c) "gemengde visserij": een visserij waarbij meerdere soorten in het beviste gebied aanwezig zijn en met het vistuig kunnen worden gevangen; (d) "regionale organisatie voor visserijbeheer": een subregionale, regionale of soortgelijke organisatie met een krachtens internationaal recht erkende bevoegdheid om instandhoudings- en beheersmaatregelen vast te stellen voor levende mariene hulpbronnen waarvoor zij verantwoordelijkheid draagt op grond van het verdrag of de overeenkomst waarbij zij is opgericht; (e) "invoer": het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie van vis en visserijproducten, ook met het oog op overlading in havens op dat grondgebied; (f) "overlading": het lossen van alle vis of visserijproducten aan boord van een vissersvaartuig, of een gedeelte daarvan, in een ander vissersvaartuig; (g) "maximale duurzame opbrengst": de maximale vangst van een visbestand die gedurende onbeperkte tijd kan worden bovengehaald. Artikel 3 Landen die niet‑duurzame visserij toelaten 1. Een derde land kan als een land dat niet‑duurzame visserij toelaat, worden omschreven indien: (a) het land niet met de Unie samenwerkt bij het beheren van een bestand van gemeenschappelijk belang overeenkomstig het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee of de Overeenkomst van de Verenigde Naties van 4 augustus 1995 voor de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden, en (b) dat derde land (i) geen maatregelen voor visserijbeheer heeft vastgesteld, of (ii) dergelijke maatregelen heeft vastgesteld zonder rekening te houden met de rechten, plichten en belangen van andere partijen, waaronder de Europese Unie, en die maatregelen voor visserijbeheer aanleiding geven tot visserijactiviteiten die het bestand onder het peil zouden brengen dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren, wanneer deze maatregelen worden bekeken in combinatie met maatregelen die de Unie autonoom of in samenwerking met andere landen heeft genomen. 2. Voor de toepassing van lid 1, onder b) ii), wordt het peil van de bestanden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren, bepaald op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke advies. Artikel 4 Maatregelen die kunnen worden vastgesteld ten aanzien van landen die niet‑duurzame visserij toelaten 1. De Commissie kan middels uitvoeringshandelingen maatregelen ten aanzien van landen die niet‑duurzame visserij toelaten, vaststellen waarbij: (a) de landen die niet‑duurzame visserij toelaten, als zodanig worden aangemerkt; (b) waar nodig, de specifieke vloten waarop bepaalde maatregelen van toepassing zijn, worden genoemd; (c) kwantitatieve beperkingen worden vastgesteld voor de invoer in de Unie van vis, en visserijproducten vervaardigd van of met die vis, die afkomstig is van een bestand van gemeenschappelijk belang en die gevangen is onder de controle van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat; (d) kwantitatieve beperkingen worden vastgesteld voor de invoer in de Unie van vis van samen met de doelsoort gevangen soorten, en van visserijproducten vervaardigd van of met die vis, die gevangen is bij de visserij op het bestand van gemeenschappelijk belang onder de controle van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat; in dat geval stelt de Commissie vast hoe kan worden bepaald welke vangsten onder de maatregel vallen; (e) beperkingen worden opgelegd op het gebruik van EU‑havens door vaartuigen die de vlag van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat, voeren en een bestand van gemeenschappelijk belang bevissen, en op het gebruik van EU‑havens door vaartuigen die vangsten in de vorm van vis en visserijproducten vervoeren die afkomstig zijn van een bestand van gemeenschappelijk belang en zijn bovengehaald hetzij door vaartuigen die de vlag voeren van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat, hetzij door vaartuigen die een machtiging van een dergelijk land gemachtigd hebben gekregen, maar een andere vlag voeren; dergelijke beperkingen zijn in gevallen van overmacht of in noodsituaties in de zin van artikel 18 van UNCLOS niet van toepassing op de diensten die strikt noodzakelijk zijn om dergelijke gevallen of situaties op te vangen; (f) de aankoop, door EU‑marktdeelnemers, van vissersvaartuigen die de vlag voeren van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat, wordt verboden; (g) het omvlaggen van vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, naar een land dat niet‑duurzame visserij toelaat, wordt verboden; (h) het lidstaten verboden wordt toestemming te verlenen voor het sluiten van charterovereenkomsten met marktdeelnemers uit landen die niet‑duurzame visserij toelaten; (i) het verboden wordt zowel vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, als voor de bevissing van bestanden van gemeenschappelijk belang benodigde visserijapparatuur en voorraden uit te voeren naar landen die niet-duurzame visserij toelaten; (j) het verboden wordt om particuliere handelsovereenkomsten tussen onderdanen van een lidstaat en van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat, te sluiten op grond waarvan een vissersvaartuig dat de vlag van die lidstaat voert, toestemming krijgt om de vangstmogelijkheden van het andere land te benutten; (k) het verboden wordt gezamenlijke visserijactiviteiten te verrichten waarbij vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, samenwerken met vissersvaartuigen die de vlag voeren van een land dat niet‑duurzame visserij toelaat. 2. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 8, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 5 Algemene vereisten voor op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen 1. De op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen: (a) hebben betrekking op de instandhouding van bestanden van gemeenschappelijk belang; (b) gelden samen met beperkingen van de visserij door EU‑vaartuigen of met in de EU geldende productie‑ en consumptiebeperkingen voor vissoorten, en visserijproducten vervaardigd van of met die vissoorten, waarvoor op grond van deze verordening maatregelen zijn vastgesteld. Wat samen met de doelsoort gevangen soorten betreft, gelden deze beperkingen slechts wanneer deze soorten gevangen zijn terwijl op het bestand van gemeenschappelijk belang werd gevist; (c) zijn in overeenstemming met de verplichtingen die voortvloeien uit internationale overeenkomsten waarbij de EU partij is, en met andere ter zake relevante internationaalrechtelijke bepalingen. 2. De op grond van de onderhavige verordening vastgestelde maatregelen zijn in overeenstemming zijn met de maatregelen die reeds op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 zijn genomen. 3. De op grond van de onderhavige verordening vastgestelde maatregelen worden niet toegepast op een manier die een arbitraire of ongerechtvaardigde discriminatie tussen landen waar soortgelijke omstandigheden gelden, of een verholen beperking van de handel in diensten zou inhouden. 4. Bij de vaststelling van maatregelen op grond van deze verordening evalueert de Commissie welke kortetermijn‑ en langetermijneffecten deze maatregelen hebben op ecologisch, economisch, sociaal en handelsniveau, alsmede welke administratieve belasting met de tenuitvoerlegging van de maatregelen gepaard gaat. 5. De op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen omvatten een adequaat systeem voor de handhaving ervan door de bevoegde autoriteiten. Artikel 6 Procedures die voorafgaan aan de vaststelling van maatregelen ten aanzien van landen die niet‑duurzame visserij toelaten 1. Wanneer de Commissie het noodzakelijk acht op grond van artikel 4 maatregelen vast te stellen, meldt zij aan het betrokken land dat zij van plan is het land aan te merken als land dat niet‑duurzame visserij toelaat. 2. In deze melding wordt aangegeven waarom het land als land dat niet‑duurzame visserij toelaat, wordt aangemerkt en welke maatregelen op grond van deze verordening ten aanzien van dat land kunnen worden genomen. 3. Alvorens op grond van artikel 4 maatregelen vast te stellen, geeft de Commissie het betrokken derde land een redelijke kans om schriftelijk op de melding te reageren en de situatie recht te zetten. Artikel 7 Periode van toepassing van de maatregelen ten aanzien van landen die niet‑duurzame visserij toelaten 1. De toepassing van op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen wordt beëindigd wanneer het land dat niet‑duurzame visserij toelaat, voor het beheer van het bestand van gemeenschappelijk belang adequate corrigerende maatregelen neemt die: (a) zijn afgesproken in het kader van overleg met de Unie en, in voorkomend geval, met andere betrokken derde landen, of (b) het effect van maatregelen die de EU ter instandhouding van de betrokken visbestanden autonoom of in overleg met andere landen heeft genomen, niet ondermijnen. 2. De Commissie bepaalt middels uitvoeringshandelingen of aan de in lid 1 vastgestelde voorwaarden is voldaan en besluit, waar nodig, dat de toepassing van de op grond van artikel 4 vastgestelde maatregelen wordt beëindigd. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 8, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Om naar behoren gemotiveerde redenen van urgentie die verband houden met een onvoorziene verstoring van de economische of de sociale situatie, besluit de Commissie middels onmiddellijk toepasbare uitvoeringshandelingen dat de toepassing van de op grond van artikel 4 vastgestelde maatregelen wordt beëindigd. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 8, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 8 Comitologie 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dit comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Wanneer het advies van het comité volgens de schriftelijke procedure moet worden verkregen, wordt die procedure zonder resultaat beëindigd als, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, de voorzitter van het comité daartoe beslist of een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom verzoekt. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 van die verordening, van toepassing. Artikel 9 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter [1] Verdrag van de Verenigde Naties van 10 december 1982 inzake het recht van de zee. [2] De Overeenkomst van de Verenigde Naties van 4 augustus 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden. [3] PB C … van …, blz. …. [4] PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1. [5] PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13.