Nr. C 328/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 12. 86 
Advies van het Economisch en Sociaal Comité inzake het voorstel voor een richtlijn van de 
Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake 
drukvaten van eenvoudige vorm (*) 
(86/C 328/09) 
De Raad heeft op 20 maart 1986 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 van 
het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en 
Sociaal Comité om advies te vragen inzake bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en dienstverlening, die met de voorbereiding 
van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 september 1986 
goedgekeurd. Rapporteur was de heer Flum. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 239e zitting (vergadering van 17 sep­
tember 1986) het volgende advies uitgebracht, dat met 100 stemmen vóór bij 7 onthoudingen 
is goedgekeurd. 
Het Economisch en Sociaal Comité spreekt zijn vol­
doening uit over dit richtlijnvoorstel, doch tekent hierbij 
het volgende aan. 
1. Inleiding 
1.1. Op 25 april 1985 (2) heeft het Comité globaal 
ingestemd met de nieuwe aanpak op het gebied van de 
technische harmonisatie en normalisatie, aangezien het 
hoopte dat hierdoor verdere vooruitgang zou kunnen 
worden geboekt bij de opheffing van de aan nationale 
wettelijke voorschriften en technische normen te wijten 
handelsbelemmeringen. Hierbij wordt in het bijzonder 
beoogd, in de toekomst met een geringer aantal natio­
nale afzonderlijke regelingen voor bepaalde produkt-
groepen op doelmatige wijze een echte binnenmarkt te 
verwezenlijken. Het feit dat bij de verwezenlijking van 
dit doel tot dusver bepaald niet de nodige spoed is 
betracht, moet worden bekritiseerd. 
1.2. Dit voorstel betreffende drukvaten van een­
voudige vorm is het eerste voorstel dat is ingediend na 
de resolutie van de Raad van 7 mei 1985, waarin de 
grondslagen van deze nieuwe aanpak zijn vastgelegd. 
Daarom verdient dit voorstel bijzondere aandacht. 
1.2.1. Bijgevolg geldt de poging om een onderlinge 
aanpassing van de voorschriften van de Lid-Staten inza­
ke drukvaten van eenvoudige vorm tot stand te brengen, 
als model voor andere onderlinge aanpassingen. De van 
7 mei 1985 daterende resolutie van de Raad is er vooral 
op gericht, een duidelijke aanpak bij de onderlinge 
aanpassing van de op het gebied van de veiligheid te 
verwezenlijken doelstellingen uit te werken. Er moet 
vooral naar worden gestreefd dat de zaken controleer­
baar worden en er rechtszekerheid komt. 
1.3. Dit eerste voorstel betreffende technische har­
monisatie en normalisatie op een concreet gebied dient 
niet alleen te worden beschouwd als een belangrijke 
poging om het vrije verkeer op de binnenmarkt van de 
Gemeenschap te verwezenlijken, maar is ook van belang 
voor alle voorstellen op andere technische gebieden. In 
het bijzonder dient men oog te hebben voor de factoren 
„veiligheid van de gebruikers en de consumenten" en 
voor het voorkomen van obstakels waardoor de techni­
sche ontwikkeling wordt belemmerd. 
(!) PB nr. C 89 van 15. 4. 1986, blz. 2. 
(2) PB nr. C 169 van 8. 7. 1985, blz. 15. 1.3.1. De techniek vormt een dynamisch onderdeel 
van het beleid ten aanzien van de samenleving. Vei­
ligheidsnormen moeten een belangrijke functie vervul­
len bij het te bereiken evenwicht tussen economische 
en sociale belangen (onder meer bescherming van de 
gezondheid). Dit vergt medewerking en inschakeling 
van de maatschappelijke groeperingen. 
1.3.2. Wil men bereiken dat er evenwicht bestaat 
tussen de belangen van producenten en consumenten 
van produkten, dan moeten de technische regels op EG-
niveau onderling worden aangepast en geharmoniseerd. 
Hierdoor kunnen technische belemmeringen uit de weg 
worden geruimd, terwijl het vereiste veiligheidsniveau 
wordt gewaarborgd. 
1.3.3. Een essentieel criterium bij de invoering van 
de „nieuwe methode" op EG-niveau is dat onderscheid 
wordt gemaakt tussen functionele „veiligheidsver-
eisten" en „ specificaties betreffende vervaardiging van 
produkten". 
Het Comité gaat ervan uit dat door dit onderscheid de 
gedetailleerde discussie van deskundigen over de „oude 
methode" in een ander forum kan plaatsvinden dan de 
Raad, namelijk bij het CEN of de Cenelec, zodat de 
Raad zich bezig kan houden met de beslist belangrijkere 
problematiek van de verwezenlijking van een vrije 
markt en met het waarborgen van de veiligheid voor 
alle burgers. 
1.3.4. Het is niet altijd gemakkelijk om een duidelijke 
scheidslijn te trekken tussen veiligheidsvereisten en pro-
duktspecificaties. Daarom krijgen de controlenormen 
een bijzonder gewicht. Derhalve is het absoluut noodza­
kelijk dat producenten, overheid, consumenten en 
werknemers hierbij worden betrokken. 
1.3.5. Zoals de ervaring van verscheidene decennia 
leert, is het buitengewoon moeilijk om een harmonise­
ring van de afmetingen en gewichten in Europa tot stand 
te brengen. De problemen om het toepassingsgebied van 
de normalisatie uit te breiden met multidisciplinaire 
begrippen als „veiligheid van produkten" zijn nog aan­
zienlijk groter en vergen een bijzonder zorgvuldig uitge­
werkte aanpak. 
1.3.6. Volgens het Comité is het vooral zaak dat het 
toepassingsgebied van de richtlijn voldoende nauwkeu­
rig wordt omschreven. Vermeden moet worden dat een 
22. 12. 86 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 328/21 
buitensporig groot aantal richtlijnen voor individuele 
produkten wordt vastgesteld, aangezien de nieuwe aan­
pak anders in het geheel geen zin meer zou hebben. 
Ondanks deze problemen moet met spoed naar een 
uniforme regeling in de Gemeenschap worden gestreefd, 
aangezien een dergelijke regeling mede een voorwaarde 
is om een vrije concurrentie op een uniforme Europese 
markt tot stand te kunnen brengen. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Titel van de richtlijn 
Volgens de Toelichting wordt met dit voorstel beoogd, 
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake 
drukvaten van eenvoudige vorm onderling aan te pas­
sen. Het is zeer te betwijfelen of er in bepaalde Lid­
staten voldoende gedetailleerde, wettelijk bindende 
voorschriften zijn. Normen die door particuliere organi­
saties worden opgesteld, reiken gewoonlijk niet verder 
dan een beschrijving van de technische eisen waaraan 
bij de vervaardiging van produkten moet worden vol­
daan. Er bestaat in dit verband geen verantwoordelijk­
heid om doelstellingen op het gebied van veiligheid en 
volksgezondheid te definiëren. Dit is een taak van de 
overheid in samenwerking met producenten, werk­
nemers en consumenten. 
2.2. Artikel 1 
De omschrijving van het toepassingsgebied is onvol­
ledig : 
— Wat ontbreekt, is een algeheel concept met betrek­
king tot de „essentiële veiligheidseisen". Er dient 
zowel onderscheid te worden gemaakt tussen een­
voudige en samengestelde (dan wel meer risico's 
inhoudende) drukvaten, als te worden aangegeven, 
in welke mate consumenten gedupeerd zijn in geval 
van schade. Bovendien moet duidelijk onderscheid 
worden gemaakt tussen het preciseren van de te 
beschermen zaken en de uiteenlopende technische 
procédés ter verwezenlijking van deze doel­
stellingen. 
— Het beginsel dat veiligheidseisen worden opgesteld 
en dat sancties worden opgelegd ingeval niet aan 
deze eisen wordt voldaan, maakt het volgens het 
Comité noodzakelijk dat het toepassingsgebied van 
de richtlijn zo duidelijk wordt omschreven. Tevens 
zal hierdoor kunnen worden voorkomen dat de 
procedure met betrekking tot de drukvaten van 
eenvoudige vorm vertraging ondervindt op grond 
van de aan drukvaten van complexe vorm inherente 
strengere controlemaatregelen. 
— Voorgesteld wordt om geen opsomming van de 
materialen voor drukvaten te geven. Hierdoor 
wordt het volgende voorkomen. 
a) Problemen bij de aanpassing aan de vooruitgang 
van de techniek. Aangezien het vrijwel ondoenlijk 
is om telkens als nieuwe materialen zijn ontwikkeld 
bij de Raad een voorstel voor een beschikking inzake 
uitbreiding van het toepassingsgebied van de richt­
lijn in te dienen, dient volgens het Comité te worden 
nagegaan of het niet mogelijk is om de Commissie 
de bevoegdheid te verlenen om zelf de keuze van de 
bij drukvaten te gebruiken materialen te regelen 
zonder dat de Raad hierover een besluit moet 
nemen. b) Concurrentiedistorsies tussen „geharmoniseerde" 
en „niet geharmoniseerde drukvaten". Om te voor­
komen dat zich op de markt dergelijke problemen 
voordoen, dringt het Comité er met klem op aan 
om op korte termijn nieuwe voorstellen betreffende 
samengestelde drukvaten met andere gevarenklas-
sen in te dienen, ten einde te komen tot een zo 
overzichtelijk mogelijke regeling voor de sector 
„drukvaten" in zijn geheel. 
2.3. Mocht het zo zijn — zoals in het richtlijnvoorstel 
wordt geconstateerd — dat de in acht te nemen voor­
schriften niet ertoe leiden dat de mate van veiligheid 
per Lid-Staat verschilt, doch dat niettemin door de 
uiteenlopende vorm van deze voorschriften de handel 
tussen de Lid-Staten wordt belemmerd, dan vraagt het 
Comité zich af of overgangsmaatregelen wel noodzake­
lijk zijn. 
2.3.1. Volgens het Comité is het gevaar aanwezig dat 
tijdens de overgangsperiode in feite aan de normen te 
wijten gevallen van discriminatie kunnen voorkomen, 
zoals het geval is in de sector die valt onder het toe­
passingsgebied van de zogenoemde „lage spannings­
richtlijn". Tegelijkertijd zou in dat geval bij de wèl 
met normen werkende landen ook geen drijfveer meer 
bestaan om Europese normen op te stellen. In de sector 
„drukvaten" is het namelijk zo dat sommige landen 
uitgaan van vrijwillige normen, terwijl andere zich base­
ren op wettelijk bindende technische voorschriften. 
Aangezien er geen duidelijke wettelijke klassificatie van 
de voorschriften bestaat, valt te voorspellen dat ver­
schillende Lid-Staten voor problemen zullen komen te 
staan. Voor deze Lid-Staten zou namelijk bij het van 
kracht worden van de richtlijn een soort „vacuum-
toestand" ontstaan, voordat de Europese normen zou­
den worden vastgesteld. In een dergelijke situatie zou 
de Commissie dan weer genoodzaakt zijn om andere 
overgangsregelingen voor deze Lid-Staten uit te werken, 
ten einde te voorkomen dat een zekere discriminatie 
plaatsvindt van landen die wèl normen hanteren ten 
opzichte van landen die dit niet doen. 
2.3.2. Daarom stelt het Comité voor om de over­
gangsperiode te laten vervallen en alles in het werk te 
stellen om te bereiken dat op korte termijn Europese 
normen worden opgesteld. Het Comité doet een beroep 
op de Commissie om overeenkomstig de resolutie van 
de Raad van 7 mei 1985 in samenwerking met het CEN 
en de Cenelec een tijdschema op te stellen, zodat de 
betrokkenen ervan op de hoogte zijn vanaf welk tijdstip 
Europese normen van kracht zijn. 
2.4. Het Comité heeft er reeds in zijn van 25 april 
1985 daterend advies over de „nieuwe aanpak" op 
gewezen dat de Raad als uitvloeisel daarvan de richtlijn 
inzake „produktaansprakelijkheid" (Richtlijn 85/374/ 
EEG) moet vaststellen. Het Comité doet een beroep op 
de Commissie om na te gaan welke gevolgen onderhavig 
richtlijnvoorstel zowel voor de consument als voor de 
producent met zich zal brengen, vooral waar het artikel 
7, sub d), van de richtlijn „produktaansprakelijkheid" 
betreft, in welk artikel de aansprakelijkheid bij door 
de overheid afgekondigde onjuiste voorschriften niet 
duidelijk is geregeld. 
2.5. Deze richtlijn zou zowel van toepassing moeten 
zijn op de essentiële veiligheidseisen als op de controle 
Nr. C 328/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 12. 86 
op de vaten. De essentiële veiligheidseisen in dit richt­
lijnvoorstel zijn echter tot nog toe in hoofdzaak afge­
stemd op de vervaardiging van drukvaten; de met de 
veiligheid verband houdende aspecten bij het in gebruik 
nemen, installeren, gebruik en onderhoud van 
drukvaten komen onvoldoende aan bod (zie bijlage I, 
hoofdstuk 4) en dienen naar het oordeel van het Comité 
duidelijker te worden omschreven. Gebeurt dit niet, 
dan vreest het Comité dat dit ertoe zou kunnen leiden 
dat de taak van de met de inspectie belaste diensten en 
die van het Comité voor veiligheid zouden kunnen 
worden beperkt. Volgens het Comité zou het evenmin 
zinvol zijn, wanneer men zou pogen dit probleem door 
middel van een afzonderlijke richtlijn op te lossen. Dit 
zou geen positief voorbeeld zijn voor nog komende 
richtlijnen. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Artikelen 1 en 3 
In deze artikelen worden de grenswaarden aangegeven 
voor de berekeningsdruk van het vat en voor het pro-
dukt van deze druk en de inhoud van het vat (20/10 000 
bar/l) alsmede voor de bedrijfstemperaturen: 
— De gekozen energielimieten van 10 000 bar/l en 20 
bar/l lijken te ambitieus; in geen enkel vei­
ligheidssysteem wordt met deze waarden gewerkt. 
In de Lid-Staten van de Gemeenschap lopen de 
denkbeelden over druk en inhoud van de vaten 
uiteen en worden verschillende beproevingsnormen 
gehanteerd. 
— Het Comité adviseert de Commissie om een op de 
praktijk afgestemde opsomming van bedrijfs-
kenmerken en gebruiksmogelijkheden voor druk­
vaten van eenvoudige vorm uit te werken. Aan 
de hand daarvan dient een veiligheidsconcept te 
worden uitgewerkt. 
In dat verband dient onder meer het volgende in het 
oog te worden gehouden: 
— maximale en minimale bedrijfstemperatuur; 
— druklimieten; 
— beveiliging tegen breuken; 
— instandhouding van de kwaliteit tijdens de gebruiks­
duur van de vaten, vooral uit het oogpunt van 
roesten. 
Gedaan te Brussel, 17 september 1986. 3.2. Artikel 6 
In dit artikel is bepaald dat zowel de Lid-Staten als 
de Commissie zich tot het bij Richtlijn 83/189/EEG 
ingestelde Permanent Comité kunnen wenden, wanneer 
het gaat om interpretatie van de richtlijn. Hierover 
moet dit Comité met spoed advies uitbrengen. 
Volgens het Economisch en Sociaal Comité mag dit 
Permanent Comité pas over normalisatievraagstukken 
wórden geraadpleegd zodra het in het bezit is van de 
door de Commissie en de Raad te formuleren grond­
beginselen betreffende veiligheidseisen. Bovendien moet 
ervoor worden gezorgd dat deze veiligheidseisen niet 
door particuliere instanties worden opgesteld. 
3.3. Artikelen 8, 10 en 11 
Bij het EG-type-onderzoek zijn de opzet en structuur 
van de keuringsinstanties en de bij de keuring te hante­
ren criteria onduidelijk. Certificatiesysteem, veiligheids-
limieten van de druk en de te verrichten keuringen 
moeten nog op elkaar worden afgestemd. 
3.4. Artikelen 12 t/m 16 
In deze artikelen worden de veiligheidsaspecten en het 
EG-merkteken behandeld. Het Comité constateert in 
dit verband dat betrouwbaarheid en het storingsvrij zijn 
van drukvaten worden gegarandeerd door middel van 
een uitgebalanceerd kwaliteitsbewakingssysteem bij de 
planning, produktie, het gebruik en de keuringen van 
deze vaten. Een EG-merkteken is pas een waarborg 
van veiligheid, wanneer een dergelijk kwaliteits­
bewakingssysteem verplicht is gesteld en hierop nauw­
keurig toezicht kan worden uitgeoefend. Het Comité 
dringt er bij de Commissie op aan om hieraan in het 
bijzonder aandacht te besteden. 
3.5. Bijlage 
Volgens het Comité dient de Commissie de mogelijk­
heid te worden geboden om de bijlage van dit richtlijn­
voorstel af te stemmen op de jongste stand van de 
techniek (b.v. keuze van het materiaal voor drukvaten), 
zonder dat de Raad genoodzaakt is om een officiële 
wijzigingsprocedure op gang te brengen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Gerd MUHR