Nr. C 72/20 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 24. 3. 80 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een verordening  (EEG)  van de Raad  betreffende  de instel-
ling van  een communautaire  regeling  inzake  douanevrijstellingen 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is nog  niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 26 maart  1979  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  198  van het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 21 november  1979  te Brussel  gehouden  173e  zit-
ting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  met  name  artikel  198, 
Gezien  de adviesaanvrage  van de Raad  van  de Euro-
pese  Gemeenschappen  van  26 maart  1979, 
Gezien  het besluit  van zijn  Bureau  van 22 maart  1979, 
de Afdeling  voor  industrie,  handel,  ambacht  en 
dienstverlening  met  het opstellen  van  een  advies  in-
zake  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  tijdens  haar  vergadering 
van 31 oktober  1979  opgestelde  advies, 
Gezien  het mondelinge  verslag  van  de heer  Marvier, 
rapporteur, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  173e  zitting 
van 21 november  1979, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  werd  goedgekeurd. 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Het  stemt  het  Comité  tot voldoening  dat  de 
Commissie  het initiatief  heeft  genomen,  één commu-
nautaire  regeling  voor  douanevrijstellingen  in te stel-
len, en alle  bepalingen  met  betrekking  tot deze  vrij-
stellingen  eveneens  in één tekst  samen  te bundelen. 
1.2. Het  merkt  op dat een en ander  in overeenstem-
ming  is met  de adviezen  die  het reeds  dikwijls  ten 
aanzien  van  specifieke  bestuursrechtelijke  bepalin-gen naar  voren  heeft  gebracht.  Tevens  herinnert  het 
eraan  dat  het er reeds  meermalen  op heeft  aange-
drongen  dat de douane-unie  tot ontwikkeling  wordt 
gebracht  aan  de hand  van  één douanewet  die op een-
voudige  en duidelijke  beginselen  is gebaseerd. 
1.3. Hoewel  het Comité  het voorstel  dus  toejuicht, 
merkt  het toch  op dat het beoogde  doel  met  de voor-
gestelde  tekst  slechts  ten dele  wordt  bereikt.  In de 
meeste  gevallen  lijkt  men  verschillende  teksten  naast 
elkaar  te hebben  moeten  leggen,  waardoor  bepalin-
gen met  dezelfde  inhoud  verschillende  keren  iets  an-
ders geformuleerd  terugkeren.  Dit  vergemakkelijkt 
het lezen  noch  de toepassing  van de tekst.  Gezien  het 
ingewikkelde  karakter  van  de tekst,  zou het hanteren 
ervan  dus  door  toevoeging  van een gedetailleerde  in-
houdsopgave  worden  vergemakkelijkt. 
1.4. Het  Comité  had  gaarne  gezien  dat het commu-
nautaire  beleid  inzake  douanevrijstellingen  aan  de 
hand  van  een aantal  in de overwegingen  opgenomen 
beginselen  beter  werd  omschreven. 
Op dat gebied  moet  nl. duidelijk  tot uiting  komen  dat 
de betrokken  vraagstukken  het dagelijkse  leven  van 
personen  of gezinnen  aangaan,  en dat  zij dus  niet 
restrictief  mogen  worden  aangepakt. 
Voorts  gelden  de vrijstellingen  voor  goederen  die on-
der zodanige  voorwaarden  worden  ingevoerd  dat zij 
geen  echte  concurrentie  voor  communautaire  pro-
dukten  kunnen  vormen  of een verlies  aan  belasting-
opbrengst  voor  de Lid-Staten  kunnen  betekenen.  Op 
grond  van  de desbetreffende  communautaire  bepa-
lingen  zou  men  bij derde  landen  erop  kunnen  aan-
dringen,  soortgelijke  faciliteiten  aan inwoners  van de 
Gemeenschap  te verlenen. 
24. 3. 80 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 72/21 
1.5. Het  Comité  neemt  er nota  van dat talrijke  bepa-
lingen  van  de nieuwe  verordening  in verschillende 
Lid-Staten  een aanzienlijke  vooruitgang  ten opzichte 
van de huidige  situatie  betekenen.  Toch  had  het lie-
ver gezien  dat  op verschillende  gebieden  grotere 
vooruitgang  werd  geboekt.  Hierbij  had men  zo nodig 
van de geldende  internationale  bepalingen  kunnen 
afwijken.  Verschillende  bepalingen  met  betrekking 
tot de vrijstellingen  zijn  namelijk  overgenomen  uit 
internationale  douaneovereenkomsten,  waarbij  de 
Lid-Staten  Verdragsluitende  Partij  zijn.  Deze  over-
eenkomsten  bieden  evenwel  slechts  een minimumop-
lossing  en zijn bovendien  voor  het grootste  deel  in de 
jaren  vijftig  gesloten.  Het internationale  handelsver-
keer is ondertussen  grondig  veranderd;  hiermee  zou 
in een  nieuwe  communautaire  regeling  rekening 
moeten  worden  gehouden.  Voorts  is het wenselijk  dat 
de Commissie  de Lid-Staten  die bij deze  overeen-
komsten  Verdragsluitende  Partij  zijn ertoe  aanzet,  op 
een herziening  van deze  overeenkomsten  aan te drin-
gen. 
1.6. De  Commissie  heeft  echter  medegedeeld  dat de 
Gemeenschap  in vele  gevallen  aan  verscheidene  in-
ternationale  overeenkomsten  gebonden  was.  Daar-
om brengt  het Comité  toch  gunstig  advies  uit over  de 
voorgestelde  bepalingen. 
1.7. Het  Comité  dringt  erop  aan  dat in de uitvoe-
ringsbepalingen  geenszins  de mogelijkheid  wordt  be-
perkt,  in een aantal  Lid-Staten  verder  bepaalde  daar 
geldende  vrijstellingen  te verlenen  die ruimer  zijn 
dan het gemiddelde  vrijstellingspeil  dat in de onder-
handelingen  met  de Lid-Staten  is vastgelegd. 
1.8. Ten  slotte  spreekt  het de wens  uit dat zo moge-
lijk automatisch  belastingvrijstellingen  aan de dou-
anevrijstellingen  worden  gekoppeld.  Het neemt  nota 
van een mededeling  van de Commissie  dat hierover 
momenteel  een tekst  wordt  voorbereid. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
Het Comité  wijst  erop  dat het aantal  opmerkingen  en 
het gedetailleerde  karakter  ervan  voortvloeien  uit de 
indeling  van  de hem  ter behandeling  voorgelegde 
tekst. 
2.1. Artikel  1 
Onder  verwijzing  naar  zijn  in het voorgaande  opge-
nomen  opmerkingen  stelt  het Comité  vast  dat de 
rechten  bij invoer  en uitvoer  in vrijwel  alle commu-
nautaire  teksten  worden  gedefinieerd.  Het herinnert 
dan ook  aan zijn  wens  dat alle  douanevraagstukken 
in één douanewet  worden  geregeld  waarin  alle begin-
selen  eens  en voor  altijd  worden  vastgelegd. HOOFDSTUK  I 
Titel  I: 
Commerciële  zendingen  waarvan  de waarde  te verwaarlozen 
is 
2.2. Artikel  2 
Het op ten hoogste  10 ERE  vastgestelde  vrijstellings-
bedrag  ligt vrij laag.  Uitgaande  van het huidig  gemid-
deld gemeenschappelijk  douanetarief  levert  een 
waarde  van 10 ERE  gemiddeld  een heffing  (rechten 
en belastingen)  van 2 ERE  op, hetgeen  minder  is dan 
de uit de inning  voortvloeiende  administratiekosten. 
Het Comité  stelt  dan  ook  voor,  dit maximumbedrag 
tot 20 ERE  op te trekken. 
2.3. Artikel  3 
Het Comité  stelt  vast  dat vrijwel  dezelfde  bepalingen 
veelvuldig  worden  herhaald.  Dat is het geval  voor  de 
in artikel  3 opgenomen  opsomming. 
Het Comité  neemt  evenwel  nota  van  de door  de 
Commissie  gegeven  verklaring  dat iedere  titel van het 
voorstel  betrekking  heeft  op een bepaalde  sector,  die 
volledig  dient  te worden  behandeld. 
Titel  II 
2.4. Artikel  4 
Het Comité  stelt  voor,  de in dit artikel  voorkomende 
definitie  van „persoonlijke  bezittingen"  te zamen  met 
de andere  definities  in artikel  1 op te nemen.  Hiermee 
kan een herhaling  van deze  definitie  op verschillende 
plaatsen  in de tekst  worden  voorkomen. 
Ten aanzien  van  de definitie  zelf brengt  het de vol-
gende  opmerkingen  naar  voren. 
— Artikel  4, lid 2, tweede  alinea 
In de onderhavige  tekst  is evenals  in talrijke  iden-
tieke  formuleringen  in volgende  artikelen  sprake  van 
sportvliegtuigen,  plezierboten,  enz.  in het algemeen. 
Het Comité  neemt  aan  dat het aantal  daarvan  dat 
voor  vrijstelling  in aanmerking  komt  beperkt  zal 
zijn. 
— Artikel  4, lid 2, derde  alinea 
Voorgesteld  wordt  „rijpaarden"  door  „rijdieren"  te 
vervangen.  Ook  al is de opsomming  niet  beperkend, 
toch moeten  begrippen  worden  vermeden  die zouden 
kunnen  worden  gebruikt  om de draagwijdte  van de 
tekst  te beperken. 
2.5. Artikel  5 
Het Comité  is van oordeel  dat de huidige  tekst  met 
betrekking  tot de belasting  op voertuigen  in het land 
van oorsprong  of het land  van herkomst  niet  alle ge-
vallen  omvat.  Het is nl. mogelijk  dat het land  waar  de 
eigenaar  van het voertuig  zijn verblijfplaats  had geen 
Nr. C 72/22 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 24. 3. 80 
van beide  genoemde  landen  is. Daarom  wordt  voor-
gesteld,  de laatste  twee  regels  als volgt  te doen  lui-
den: 
„... dat daarop  in het land  van  oorsprong,  in het 
land van  herkomst,  of in het land  waar  de begun-
stigde  zijn verblijfplaats  had de douanelasten  en/ 
of fiscale  lasten  zijn  geheven,  waarvoor  zij nor-
maal  in aanmerking  komen.". 
Voorts  is volgens  het Comité  het bewijs  geleverd  dat 
de verschuldigde  belasting  is betaald  indien  het voer-
tuig officieel  als normale  auto  was geregistreerd. 
2.6. Artikel  7 
Het Comité  betreurt  dat bij verhuizing  de eigen 
„wijnkelder"  van vrijstelling  wordt  uitgesloten. 
De Duitse  versie  van de tekst  sub d) dient  te worden 
verbeterd  (Mobil-Heime).  Dit geldt  eveneens  voor  de 
tekst  sub d) in artikel  21. 
2.7. Artikel  9 
Het Comité  stemt  in met de op twaalf  maanden  vast-
gestelde  termijn,  die een vooruitgang  betekent  ten 
opzichte  van het huidige  communautaire  gemiddel-
de. Het zou gaarne  zien  dat deze  termijn  later  in het 
licht van de opgedane  ervaring  nog wordt  verkort. 
Titel  III: 
Bezittingen  en inboedel  bestemd  voor  de meubilering  van een 
tweede  woning 
Deze  titel  heeft  betrekking  op het overbrengen  van 
inboedel  naar  een  in de Gemeenschap  gelegen 
tweede  woning.  De tekst  omvat  niet het geval  waarbij 
een inwoner  van de Gemeenschap  de in een derde 
land gebruikte  inboedel  van een tweede  woning  naar 
de Gemeenschap  wil overbrengen.  Het Comité  zou 
gaarne  zien  dat dit geval  bestudeerd  en in aanmer-
king genomen  wordt. 
2.8. Artikel  14 
Volgens  het Comité  moet  de laatste  alinea  als volgt 
luiden: 
„De vrijstelling  kan  in meerdere  malen  worden 
verleend  voor  een en dezelfde  tweede  woning.". 
2.9. Artikel  15 
— Leden  1 en 2 
Hoewel  het Comité  erkent  dat de tekst  alle mogelijke 
gevallen  moet  omvatten,  dient  deze  volgens  hem  toch 
te worden  vereenvoudigd. 
— Lid 3 
Het is wenselijk,  in de uitvoeringsverordening  te be-
palen  wat onder  „inboedel  van grote  waarde"  moet 
worden  verstaan. Titel  IV: 
Goederen  die worden  ingevoerd  ter gelegenheid  van een huwe-
lijk 
2.10. Artikel  16 
Het Comité  neemt  nota  van de door  de Commissie 
verstrekte  uitleg  dat tafelzilver  als inboedel  wordt  be-
schouwd. 
2.11. Artikel  20 
Ten aanzien  van de definitie  van „persoonlijke  bezit-
tingen"  verwijst  het Comité  naar  zijn  opmerkingen 
met betrekking  tot artikel  4. 
Titel  VI: 
Uitzetten  van scholieren  en studenten 
2.12.  Artikel  24, lid 2 
Het Comité  zou gaarne  zien  dat het begrip  „uitzet" 
wordt  uitgebreid:  het dient  al het door  de scholier  bij 
zijn studie  gebruikte  schoolmaterieel  te omvatten  (bij 
voorbeeld  passers,  rekenlinialen,  rekenmachines, 
enz.). 
2.13. 
Titel  VII: 
Uitrusting  ingevoerd  ter gelegenheid  van het verleggen  van ac-
tiviteiten  van een derde  land  naar  de Gemeenschap 
In de verschillende  versies  dienen  de betrokken  arti-
kelen  zo te worden  gewijzigd  dat zij alle activiteiten, 
met inbegrip  van de diensten,  omvatten. 
Het Comité  ziet in dat de dienstensector  een netelig 
probleem  vormt,  en dat de concurrentie  hierin  een 
zeer belangrijke  rol speelt.  Het stemt  wel in met de ge-
nomen  voorzorgsmaatregelen,  maar  volgens  hem 
kan in deze  sector  toch  vooruitgang  worden  ge-
boekt. 
2.14.  Artikel  26 
— Artikel  26, lid 1 
Volgens  het Comité  betekent  lid 1 dat juridische  of 
andere  wijzigingen  mogen  worden  aangebracht,  op 
voorwaarde  dat de identiteit  van  de rechtspersoon 
hierdoor  niet  wordt  veranderd. 
— Artikel  26, lid 2, sub a) 
In de voorgestelde  definitie  van een onderneming  is 
alleen  sprake  van  „produktie",  hetgeen  meestal 
slechts  op materiële  goederen  betrekking  heeft.  Het 
verdient  de voorkeur,  het woord  „produktie"  te 
schrappen. 
24. 3. 80 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 72/23 
2.15.  Artikel  29 
Volgens  het Comité  is de volledige  uitsluiting  van 
voedsel  en andere  voorraden  een zeer  strenge  maat-
regel,  die later  ongetwijfeld  zal moeten  worden  her-
zien. 
Hoewel  het er voorts  mee  instemt  dat niet bij de pro-
duktie  gebruikte  vervoermiddelen  worden  uitgeslo-
ten, dient  de betrokken  vrijstelling  volgens  hem  ech-
ter wel voor  de auto's  van vervoersondernemingen  te 
gelden. 
2.15 bis. Artikel  32 
Het Comité  acht  het vanzelfsprekend  dat de in dit ar-
tikel opgenomen  bepaling  slechts  ten goede  mag  ko-
men aan instellingen  die in hun werking  noch  in hun 
opzet  enig  winstoogmerk  hebben. 
Titel  VIII: 
Produkten  welke  zijn verkregen  door  exploitanten  uit de Ge-
meenschap  op in een derde  land  gelegen  onroerende  goede-
ren 
2.16.  Artikel  33 
Het Comité  neemt  er nota  van dat hier  het zijns  in-
ziens  te vage  begrip  „onmiddellijke  nabijheid"  wordt 
gebruikt  om die gevallen  te kunnen  regelen  waar 
gronden  door  een grens  worden  doorsneden. 
Titel  X: 
Goederen  die deel  uitmaken  van de persoonlijke  bagage  van 
reizigers 
2.17.  Artikel  39 
Het Comité  verbaast  er zich  over  dat hier  een bepa-
ling is opgenomen  waarbij  brandstof  in draagbare  re-
servoirs  wordt  vrijgesteld,  hoewel  de vrijstelling  van 
brandstoffen  in titel XXVIII  (artikel  105 e.v.)  wordt 
geregeld.  Het zou logisch  zijn deze  bepaling  daar  op 
te nemen. 
2.18.  Artikel  43 
Het Comité  betreurt  dat het begrip  „grensgebied"  in 
verschillende  betekenissen  wordt  gebruikt.  Het kan 
wel instemmen  met „onmiddellijke  nabijheid"  (arti-
kel 33), maar  het begrijpt  niet dat hier  een zone  van 
15 km, en in artikel  107 een zone  van 25 km geldt. 
Het begrip  „grensgebied"  moet  overal  dezelfde  in-
houd  hebben. 
2.19.  Artikelen  48 t/m 51 
Het Comité  neemt  er nota  van dat bij het uitwerken 
van de definitieve  tekst  van deze  bepalingen  rekening zal worden  gehouden  met de gebruikte  terminologie 
in Verordening  (EEG)  nr. 1027/79  betreffende  de in-
voer met vrijstelling  van de rechten  van het gemeen-
schappelijk  douanetarief  voor  voorwerpen  van op-
voedkundige,  wetenschappelijke  of  culturele 
aard(i). 
Titel  XIX: 
B. Drukwerk  en voorwerpen  voor  reclamedoeleinden 
In de betrokken  bepalingen  lijken  reclamefilms  van 
vrijstelling  te worden  uitgesloten.  Dat is niet zeer  rea-
listisch  in een tijd waarin  televisie-uitzendingen  in 
verschillende  landen  kunnen  worden  ontvangen  en 
het overbrengen  van beelden  per satelliet  zich  verder 
gaat ontwikkelen. 
2.20. Artikel  77, sub b) 
Naast  het vervoer  en het verzekeringswezen  zou ook 
het bankwezen  onder  deze  bepaling  moeten  vallen. 
Artikel  78 
Dit artikel  is uit een  internationale  overeenkomst 
overgenomen.  De tekst  had  echter  op twee  punten 
verbeterd  kunnen  worden. 
Tekst  sub b) en c): 
De bepalingen  waarbij  enerzijds  een zending  slechts 
één exemplaar  van ieder  document  mag  bevatten  en 
anderzijds  een  uit verschillende  exemplaren  be-
staande  zending  tot een gewicht  van 1 kg wordt  vrij-
gesteld,  zijn met elkaar  in strijd.  1 kg reclamefolders 
kan verscheidene  honderden  kopieën  bevatten,  en is 
dan klaarblijkelijk  een gegroepeerde  zending.  De be-
palingen  sub b) en c) moeten  dus worden  herzien. 
Voorts  kan de beperking  van buitenlandse  reclame  in 
de Gemeenschap  zich  tegen  de Gemeenschap  keren. 
De uitbreiding  van de communautaire  uitvoer  naar 
derde  landen  vergt  nl. een grote  hoeveelheid  reclame-
materiaal. 
Titel  XIX: 
C. Produkten  die worden  gebruikt  of verbruikt  tijdens  een 
tentoonstelling  of een dergelijke  manifestatie 
2.21. Artikel  80 
2.21.1.  Volgens  het Comité  betekent  deze  tekst  dat 
alles wat bestemd  is om op een privé-manifestatie  te 
worden  verkocht  van  vrijstelling  wordt  uitgesloten. 
Het vraagt  zich  af, of het begrip  „privé-manifestatie" 
wel voldoende  duidelijk  is. Talrijke  collectieve  „ma-
nifestaties"  hebben  namelijk  een even  uitgesproken 
handelskarakter  als die welke  door  één handelson-
derneming  worden  georganiseerd.  Bovendien  heb-
(i) PB nr. L 134 van 31. 5. 1979. 
Nr. C 72/24 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 24. 3. 80 
ben tentoonstellingen  een  ontwikkeling  doorge-
maakt.  Aanvankelijk  ging  het alleen  om de techni-
sche kant  van de zaak;  tegenwoordig  zijn de tentoon-
stellingen  echter  meer  op verkoopbevordering  ge-
richt.  Het wordt  dus steeds  moeilijker,  handelsmani-
festaties  van andere  te onderscheiden. 
2.21.2.  Hoewel  het Comité  erkent  dat het verlenen 
van vrijstellingen  binnen  bepaalde  perken  moet  wor-
den gehouden  (het  is namelijk  gemakkelijk  een ge-
wone  verkoopactie  eenvoudigweg  door  het organise-
ren van een op verkoopbevordering  gerichte  mani-
festatie  luister  bij te zetten),  is het van oordeel  dat de 
aan het slot van artikel  80 opgenomen  uitsluiting  te 
absoluut  is, daar  hieronder  ook alle op afzetbevorde-
ring gerichte  manifestaties  vallen  welke  plaatsvinden 
in voldoende  ruime  handelsgebouwen  waar  de nor-
male  verkoopactiviteit  duidelijk  van de manifestatie 
gescheiden  kan worden  gehouden. 
Volgens  hem  is deze  uitsluiting  te absoluut,  te meer 
daar de artikelen  81 t/m 84 reeds  de nodige  garanties 
bieden. 
Titel  XX: 
Goederen  die worden  ingevoerd  met  het oog op proefnemin-
gen 
2.22. Artikel  87 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat de omschrijving 
„proefnemingen  die als zodanig  handelingen  met het 
oog op klantenwerving  vormen"  wordt  verduide-
lijkt. 
2.23. Artikel  90 
Het Comité  begrijpt  dat men  met dit artikel  wil voor-
komen  dat verrichtingen  die normaliter  onder  de re-
geling  actieve  veredeling  vallen  onrechtmatig  als 
commerciële  proefnemingen  worden  voorgesteld. 
Het vraagt  zich  evenwel  af, of de in de derde  alinea 
opgenomen  bepalingen,  waarbij  de mogelijkheid  van 
verwerking  tot resten  en afval  wordt  beperkt,  niet te 
restrictief  zijn.  Moeten  ook  andere  na afloop  van 
proefnemingen  overblijvende  produkten  niet  onder 
deze bepaling  vallen? 
2.24. Artikel  99 
De vrijstellingen  voor  kleine  zendingen  zonder  han-
delskarakter  verschillen  van die welke  aan reizigers 
worden  toegekend.  Is het niet mogelijk  zo niet voor 
tabak,  dan toch  voor  alcoholhoudende  dranken  een 
harmonisatie  op dat vlak  door  te voeren? 2.25.  Artikel  102 
De tekst  achter  het vierde  streepje  zou tevens  de ver-
schillende  voorwerpen  moeten  omvatten  die bestemd 
zijn voor  arbitrage  of als bewijsstuk  moeten  dienen 
bij handelsgeschillen,  schadegevallen,  verzekerings-
kwesties,  enzovoort. 
De tekst  achter  het twaalfde  streepje  zou als volgt 
moeten  luiden: 
„— Publikaties  van de kamers  van koophandel  en 
andere  economische  instanties  van de Lid-Sta-
ten in derde  landen". 
In dit artikel  zouden  tevens  manuscripten  die be-
stemd  zijn voor  het drukken  van boeken  moeten  wor-
den opgenomen. 
Voorts  is het Comité  van oordeel  dat zich  in verband 
met dit artikel  een meer  algemeen  probleem  voor-
doet,  nl. de overdracht  van „intellectuele"  goederen. 
De controle  op de handel  in materiële  goederen  is re-
latief  eenvoudig;  het is evenwel  moeilijker  na te gaan 
of de overdracht  van technieken,  kennis  en andere 
immateriële  goederen  al dan  niet  met  een handels-
oogmerk  plaatsvindt.  Dit geldt  met name  voor  plan-
nen, technische  tekeningen,  magneetbanden,  e.d. 
Door  het gebruik  van moderne  teletransmissiemetho-
des is deze  controle  trouwens  volkomen  onmogelijk 
geworden.  Men  kan zich  dus afvragen  of het wel rea-
listisch  is, reclamemateriaal  (ontwerpen,  clichés, 
enz.)  niet in de in artikel  102 opgenomen  lange  lijst te 
vermelden.  Het is wenselijk  dat nader  op dit funda-
mentele  vraagstuk  wordt  ingegaan. 
2.26. Artikel  105 
Het Comité  is van oordeel  dat dit artikel  ook de voer-
tuigen  moet  omvatten  die zodanig  zijn uitgerust  dat 
zij zowel  met de gewone  vloeibare  brandstoffen  als 
met gas kunnen  functioneren. 
2.27.  Artikel  106 
Het Comité  zou gaarne  in de uitvoeringsverordenin-
gen bepaald  zien  dat voertuigen  die bij het verlaten 
van het grondgebied  meer  dan 100 liter brandstof  be-
vatten,  een even  grote  hoeveelheid  opnieuw  mogen 
invoeren. 
2.28. Artikel  107 
Het Comité  verwijst  naar  zijn opmerkingen  met be-
trekking  tot artikel  43. 
2.29. Artikel  112,  sub b) 
Voorgesteld  wordt,  in de Franse  tekst  het woord  „en-
terrement"  door  het algemenere  begrip  „funérailles" 
te vervangen. 
24. 3. 80 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 72/25 
2.30.  HOOFDSTUK  II 
Vrijstelling  van rechten  bij uitvoer 
De verschillende  opmerkingen  die het Comité  ten aanzien  van  de vrijstelling  van  de 
rechten  bij invoer  heeft  gemaakt,  gelden  mutatis  mutandis  ook  voor  de vrijstelling  van 
de rechten  bij uitvoer. 
Gedaan  te Brussel,  21 november  1979. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Raffaele  VAN  NI 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een bestuif  van de Raad  met betrekking  tot de sluiting  van 
de Conventie  inzake  grensoverschrijdende  luchtverontreiniging  over  lange  afstand 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatie-
blad van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 281 van  10 november  1979,  blz.  2. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 8 oktober  1979  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  235 van het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 21 november  1979  te Brussel  gehouden  173e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  met  name  artikel  235, 
Gezien  het besluit  van  de Raad  van  8 oktober  1979, 
het Economisch  en Sociaal  Comité  om advies  te ver-
zoeken, 
Gezien  de doelstellingen  van  het milieubeleid  van de 
Gemeenschap,  zoals  deze  zijn  vastgelegd  in de ver-
klaring  van de Raad  van  22 november  1973  en de re-
solutie  van  de Raad  van  17 mei 1977, 
Gezien  de artikelen  18 en 46 van het Reglement  van 
Orde, 
Gezien  het mondelinge  verslag  van de algemeen  rap-
porteur,  de heer  Hatry, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  173e  zitting 
van 21 november  1979, BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  werd  aangenomen. 
1.1. Het  Comité  is erover  verheugd  dat de Raad  tij-
dens  zijn  vergadering  van 15 oktober  1979  te Luxem-
burg  besloten  heeft  de Conventie  inzake  grensover-
schrijdende  luchtverontreiniging  over  lange  afstand 
te ondertekenen  ter gelegenheid  van  de vergadering 
op hoog  niveau  welke  de Economische  Commissie 
voor  Europa  van  de Verenigde  Naties  van  13 t/m 
16 november  1979  zal houden.  Een  dergelijk  besluit 
komt  het Comité  zowel  om politieke  als om ecolo-
gische  redenen  bijzonder  gewenst  voor. 
Het Comité  constateert  met  belangstelling  dat deze 
Conventie  niet  alleen  gesloten  wordt  in het kader  van 
de samenwerking  tussen  de Gemeenschap  en de niet 
hierbij  aangesloten  OESO-landen,  in samenwerking 
waarmee  reeds  tal van  studies  op hetzelfde  terrein 
zijn gemaakt,  doch  ook  met  Europese  landen  die aan 
de werkzaamheden  van  de Verenigde  Naties  te 
Genève  deelnemen,  alsmede  met  enige  landen  die 
aan de Conferentie  inzake  veiligheid  en samenwer-
king in Europa  te Helsinki  hebben  deelgenomen.