Er werden verschillende beleidsopties, zowel wetgevende als niet-wetgevende, bekeken. De volgende opties zijn meegenomen voor een diepgaande beoordeling: 1.Het basisscenario – de gezamenlijke optie – gaat uit van de voortzetting van de huidige aanpak om de industriële en technologische capaciteiten op het gebied van cyberbeveiliging in de EU verder op te bouwen door middel van onderzoek en innovatie en daarmee verband houdende samenwerkingsmechanismen in het kader van het programma Horizon Europa. 2.Optie 1: Een kennisnetwerk voor cyberbeveiliging met een Europees kenniscentrum voor industrie, technologie en onderzoek op het gebied van cyberbeveiliging met een mandaat om maatregelen te nemen ter ondersteuning van industriële technologieën, alsook op het gebied van onderzoek en innovatie. 3.Optie 2: Een kennisnetwerk voor cyberbeveiliging met een Europees onderzoeks- en kenniscentrum voor cyberbeveiliging dat enkel gericht is op onderzoek en innovatie. De opties die in een vroeg stadium werden verworpen, waren 1) helemaal geen actie, 2) enkel een netwerk van bestaande kenniscentra, 3) een bestaand agentschap gebruiken (Enisa, REA of INEA). Gezien de algemene verbintenis die de Commissie reeds is aangegaan voor dit initiatief en gezien de belangrijke rol die moet worden gespeeld door de lidstaten, ligt het belangrijkste onderscheid tussen de twee diepgaand onderzochte opties in hun reikwijdte, die tot uitdrukking komt in hun rechtsgrondslag: indien een entiteit uitsluitend zou worden gebaseerd op artikel 187 VWEU (optie 2), zou het initiatief beperkt blijven tot het gebied van onderzoek en innovatie, en zou er doorgaans van een financiële bijdrage van particuliere spelers worden uitgegaan. Indien een entiteit echter een dubbele rechtsgrondslag zou hebben – de artikelen 187 en 173 VWEU (optie 1) – zou dit zorgen voor een breder mandaat met onder meer steun voor aanwending, industriële ondersteuning en de creatie van sterkere synergieën met cyberdefensie. Hierbij zou ook een prominentere rol zijn weggelegd voor de lidstaten – zowel wat hun rol in het bestuur als hun rol als potentiële inkopers van cyberbeveiligingstechnologie betreft. Uit de analyse bleek dat optie 1 het best geschikt is om de doelstellingen van het initiatief te verwezenlijken, waarbij optimale economische, maatschappelijke en milieueffecten worden bereikt en de belangen van de Unie het best worden gewaarborgd. De belangrijkste argumenten vóór deze optie zijn de flexibiliteit, waardoor verschillende modellen van samenwerking met de gemeenschap mogelijk zijn en waardoor het netwerk van kenniscentra het gebruik van bestaande kennis en middelen kan optimaliseren; de mogelijkheid om structuur aan te brengen in de samenwerkingsverbanden van publieke en private belanghebbenden uit alle relevante sectoren, met inbegrip van defensie; de mogelijkheid om een echt industriebeleid op het gebied van cyberbeveiliging uit te werken door ondersteuning te bieden aan activiteiten die niet alleen verband houden met onderzoek en ontwikkeling, maar ook met marktintroductie. Tot slot kan optie 1 de samenhang vergroten door te fungeren als een uitvoeringsmechanisme voor financiering in verband met cyberbeveiliging uit de programma's Digitaal Europa en Horizon Europa, en door een sterkere synergie te creëren tussen de civiele en militaire cyberbeveiligingsdimensies met betrekking tot het Europees Defensiefonds.