COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(93) 652 def. - COD 482 
Brussel, 4 januari 1994 
Ë$k\ Voorstcl voor een 
RICHTLIJN 
VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
VOOR EEN BELEID 
BETREFFENDE DE WEDERZLIDSE ERKENNING VAN VERGUNNINGEN EN ANDERE 
NATIONALE MACHTIGINGEN TOT HET AANBIEDEN VAN 
SATELLIETNETWERKDIENSTEN 
EN/OF 
SATELLIETCOMMUNICATIEDIENSTEN 
(door de Commissie ingediend) 
i>& 
- 2 -
INHOUD 
Bladzijde 
A. SAMENVATTING 3 
B. TOELICHTING 5 
1. Inleiding 5 
2. Gekozen aanpak 6 
3. Erkenningsprocedures 7 
4. Toepasselijkheid van de richtlijn 9 
5. Beschrijving van de inhoud 9 
6. Conclusie 12 
Technische bijlage bij de toelichting 
Achtergrond van de technische vraagstukken in 
verband met vergunningen voor satellietdiensten 13 
T.l. Inleiding 13 
T.2. Satellietdiensten : de parameters 13 
T.3. Wederzijdse erkenning van vergunningen of andere 15 
nationale machtigingen 
T.4. Kenmerken van satellietgrondstationnetwerken .... 15 
T.5. Besturings- en controlefuncties 17 
T.6. Normalisatie en typegoedkeuring 18 
T.7. Frequentievraagstukken 19 
T.7.1. Frequentiecoördinatie 19 
T.7.2. Locatiekeuring 20 
T.8. Wettelijke verantwoordelijkheden 21 
T.9. Toegang tot het ruimtesegment 23 
C. VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT 
EN DE RAAD BETREFFENDE DE WEDERZIJDSE ERKENNING VAN 
VERGUNNINGEN EN ANDERE NATIONALE MACHTIGINGEN TOT HET 
AANBIEDEN VAN SATELLIETNETWERKDIENSTEN EN/OF 
SATELLIETCOMMUNICATIEDIENSTEN 
28 
FINANCIEEL MEMORANDUM 61 
- 3 -
A. SAMENVATTING 
Dit voorstel is erop gericht te komen tot een evenwichtige en efficiënte 
procedure voor de wederzijdse erkenning van door Lid-Staten afgegeven 
nationale machtigingen tot het aanleggen en exploiteren van 
satellietgrondstationnetwerken (satellietnetwerkdiensten) en/of het aanbieden 
van satellietcommunicatiediensten. 
Met de voorgestelde richtlijn wordt een maatregel ten uitvoer gelegd voor 
"harmonisatie ... voor zover die vereiat ia om het leveren en gebruiken van 
satelliettelecommunicatiediensten in heel Europa te vergemakkelijken, 
eventueel afhankelijk van de nodige voorwaarden om te voldoen aan eaaentiële 
voorachriften en bijzondere of uitsluitende rechten"^) die door de Commissie 
als een hoofddoel is genoemd in het Groenboek over satellietcommunicatie 
terwijl tevens wordt ingegaan op het verzoek van de Raad, zoals geformuleerd 
in de resolutie van de Raad van december 1991, om "... maatregelen die op 
basis van de passende Gemeenachapsprocedurea worden genomen ... om een 
geharmoniseerd regelgevend kader voor een vergunningsstelsel voor 
satellietnetwerken en -diensten tot stand te brengen". 
In zijn resolutie van 22 juli 1993 inzake het overzicht van de situatie in de 
telecommunicatiesector erkent de Raad "... ala centrale elementen in de 
ontwikkeling van een toekomatig regelgevingabeleid voor de telecommunicatie in 
de Gemeenschap ... de toepassing van het beginsel van wederxijdae erkenning 
van nationale vergunningen en machtigingen gebaaeerd op geharmonlaeerde 
voorwaarden en met een voorlopige oploaaing die stoeit op een één-loket (one-
stop shopping) procedure". 
Tot dusver dienden aanbieders van satellietcommunicatiediensten en 
exploitanten van satellietgrondstationnetwerken die, als die mogelijkheid al 
bestond, hun diensten in meer dan één Lid-Staat wilden aanbieden, doorgaans 
een vergunning aan te vragen in elke Lid-Staat waarin zij wensten te werken, 
niet alleen voor de dienst of het netwerk in het algemeen, maar vaak voor elk 
betrokken satellietgrondstation afzonderlijk. 
Dergelijke tijdrovende parallelle aanvragen beperken niet alleen het aanbod 
van satellietdiensten in de gehele Gemeenschap, maar hebben bovendien de 
totstandkoming van deze diensten vrijwel onmogelijk gemaakt. Het voorstel voor 
een richtlijn van de Raad moet het aanbieden van satellietdiensten bevrijden 
van deze tijdrovende procedures. 
Het voorstel behelst een systeem met doelmatige vergunningsprocedures ter 
vereenvoudiging van de aanbieding van Europese satellietdiensten. Te dien 
einde worden twee vergunningsstelsels ingevoerd : een eerste met het oog op de 
verlening van vergunningen onder geharmoniseerde voorwaarden die in de gehele 
Gemeenschap worden erkend, voor die categorieën satellietdiensten waar dat 
mogelijk blijkt, en een overgangsregeling met een "one-stop shopping"-
(1) Resolutie van de Raad van 19 december 1991, PB C 8 van 14.1.1992, 
blz. 2. 
- 4 -
procedure ten behoeve van satellietdiensten waarvoor momenteel nog geen 
volledige wederzijdse erkenning bestaat. 
Verwacht wordt dat na de totstandbrenging van passende harmonisâtievoorwaarden 
voor bepaalde categorieën satellietdiensten het stelsel van aanvragen in het 
kader van het overgangssysteem geleidelijk zal worden vervangen door het 
geharmoniseerde stelsel dat van toepassing is op een breed scala 
satellietdiensten. 
De doelmatigheid van deze aanpak zal te zijner tijd en op basis van het reeds 
bereikte harmonisatieniveau worden geëvalueerd. 
De voorgestelde richtlijn is volledig in de geest van het meer algemene 
voorstel betreffende een vergunningsprocedure voor telecommunicatiediensten in 
de Gemeenschap^2). Krachtens de voorgestelde richtlijn zal hetzelfde comité, 
namelijk het Communautair telecommunicatiecomité (CTC), de Commissie bijstaan 
bij de uitvoering van de erkenningsprocedure. 
De vereiste frequentiecoördinatie en netwerknummering zal voornamelijk 
plaatsvinden via de gevestigde, voor dit doel opgerichte nationale instanties, 
waarbij zal worden gesteund op de werkzaamheden van het Europees comité voor 
regelgevingsaangelegenheden op het gebied van telecommunicatie (ECTRA) en het 
Europees comité voor radiocommunicatie (ERC) die in kader van de recente CEPT-
hervorming zijn opgericht. 
Wat de toegang tot de ruimtesegmentcapaciteit betreft, steunt het voorstel 
voorts op de besprekingen en de beslissingen van de internationale 
satellietorganisaties, met name van EUTELSAT. 
Hoewel dit voorstel een essentiële stap is voor de totstandbrenging van een 
communautaire markt voor satellietcommunicatie waardoor satellietdiensten 
kunnen worden aangeboden die op de behoeften van de gebruikers zijn 
toegesneden en waardoor de totstandbrenging van satellietdiensten aanzienlijk 
gemakkelijker zal worden, zal hiervan slechts ten volle profijt worden 
getrokken wanneer andere communautaire maatregelen met het oog op de 
liberalisering van de satellietcommunicatiesector van kracht worden. Hierbij 
wordt met name gedacht aan de uitbreiding van "de principes betreffende de 
mededinging op de markten van telecommunicatie-eindapparatuur en 
telecommunicatiediensten ... tot de aspecten van de handel in en het gebruik 
van de geëigende aatellietaardstationa", waar de Raad in zijn resolutie van 19 
december 1991 op aandringt. De Commissie is voornemens in de nabije toekomst 
op dit verzoek in te gaan. 
(2) "Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de wederzijdse 
erkenning van vergunningen en andere nationale machtigingen voor 
het exploiteren van telecommunicatiediensten, waarin begrepen de 
invoering van een communautaire telecommunicatievergunning en de 
instelling van een communautair telecommunicatiecomité (CTC)", 
COM(92)254 van 15.7.1992. 
- 5 -
U. TOELICHTING 
Inleiding 
In het in november 1990 door de Commissie gepubliceerde "Groenboek over een 
gezamenlijke aanpak op het gebied van satellietcommunicatie in de Europese 
Gemeenschap" (3) is de grondslag gelegd voor een samenhangend communautair 
beleid op het gebied van satellietcommunicatie. Na een lange periode van 
overleg, die onmiddellijk na de publikatie van het Satellietgroenboek van 
start ging, legt de Commissie hierbij een ontwerptekst voor waarmee een van de 
doelstellingen moet worden verwezenlijkt waaraan de Lid-Staten via de 
Resolutie van de Raad over satellietcommunicatie van december 1991 (4) hun 
steun hebben toegezegd. 
De eerste maatregel die de Commissie op het gebied van satellietcommunicatie 
heeft voorgesteld was een voorstel voor een richtlijn van de Raad 
betreffende de wederzijdse erkenning van de typegoedkeuring van 
satellietgrondstation-apparatuur. Op basis van het voorstel van de Commissie 
heeft de Raad in juli 1993 een gemeenschappelijk standpunt *°' vastgesteld. De 
richtlijn van de Raad voorziet in de onderlinge erkenning van de 
typegoedkeuringsprocedures voor satellietgrondstation-apparatuur door de 
invoering van gemeenschappelijke technische voorschriften die op 
geharmoniseerde normen zijn gebaseerd, als basis voor uniforme 
goedkeuringsprocedures in de Gemeenschap. Deze procedures vormen een 
belangrijke voorloper voor het communautaire vergunningsstelsel dat in deze 
richtlijn wordt voorgesteld. 
Volgens algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht,, zoals neergelegd in 
Richtlijn 90/388/EEG betreffende de mededinging op de markten.voor 
telecommunicatiediensten (7) mogen de Lid-Staten satellietdiensten - waaronder 
zowel het aanleggen en exploiteren van een satellietgrondstationnetwerk wordt 
verstaan als het aanbieden van een satellietcommunicatiedienst - onderwerpen .' 
aan vergunnings- of aanmeldingsprocedures die noodzakelijk zijn om naleving te 
waarborgen van de essentiële eisen of bijzondere en uitsluitende rechten die 
met het Gemeenschapsrecht te verenigen zijn. Deze procedures moeten op 
objectieve criteria zijn gebaseerd en in verhouding tot het beoogde doel 
staan. \ 
. "Naar paneuropese systemen en diensten : Groenboek over een 
( 3) gezamenlijke aanpak op het gebied van satellietcommunicatie in de 
Europese Gemeenschap", COM(90)490 def. van 22.11.1990. 
MO Resolutie van de Raad inzake de ontwikkeling van de 
gemeenschappelijke markt voor satellietcommunicatiediensten en 
-apparatuur, PB C 8 van 14.1.1992, blz. 1. 
(5) "Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge 
aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende 
satellietgrondstation-apparatuur, houdende uitbreiding van het 
toepassingsgebied van Richtlijn 91/263/EEG van de Raad", COM(92)451 
def. - SYN 444 van 10.12.1992. 
(6) "Richtlijn van de Raad houdende aanvulling van Richtlijn 91/263/EEG 
betreffende satellietgrondstation-apparatuur", gemeenschappelijk 
standpunt van 22 juli 1993. 
(7) PB L 192 van 24.7.1990, blz. 10. 
- 6 -
Momenteel moeten exploitanten van satellietgrondstationnetwerken of aanbieders 
van satellietcommunicatiediensten die hun diensten in meer dan één Lid-Staat 
willen aanbieden, doorgaans in elke Lid-Staat waar zij een dienst willen 
exploiteren, niet alleen voor de dienst en/of het netwerk in het algemeen, 
maar vaak voor elk betrokken satellietgrondstation afzonderlijk vergunningen 
aanvragen. 
Dergelijke tijdrovende parallelle aanvragen beperken niet alleen het aanbod 
van satellietdiensten in de gehele Gemeenschap, maar hebben de 
totstandbrenging van deze diensten vrijwel onmogelijk gemaakt. De daaruit 
voortvloeiende versnippering in twaalf besloten nationale markten, die thans 
grotendeels onder het monopolie van de nationale telecommunicatie-organisaties 
vallen, is duidelijk in strijd met een van de voornaamste doelstellingen van 
de totstandbrenging van een interne markt voor satellietdiensten en 
-apparatuur. 
Dit voorstel voorziet nu in de implementatie van de procedure voor wederzijdse 
erkenning van vergunningen voor satellietdiensten. 
2. Gekozen aanpak 
Het voorstel voor een richtlijn beoogt het vaststellen van evenwichtige en 
efficiënte procedures voor wederzijdse erkenning van vergunningen en andere 
machtigingen tot het aanbieden van satellietdiensten, zowel 
satellietnetwerkdiensten (het aanleggen en de exploitatie van 
satellietgrondstationnetwerken) als satellietcommunicatiediensten. 
Hierbij geldt dat, dank zij de harmonisatie, waar dat mogelijk is, van de 
vergunningsvoorwaarden voor bepaalde categorieën van satellietdiensten, de 
exploitanten van satellietnetwerken en aanbieders van satellietdiensten die 
een machtiging hebben en onder toezicht staan van de bevoegde autoriteiten van 
een Lid-Staat, eveneens in alle andere Lid-Staten de 
satellietgrondstationnetwerken mogen aanleggen en exploiteren en/of 
satellietcommunicatiediensten mogen aanbieden. 
De procedures zijn zodanig ontworpen dat rekening wordt gehouden met de 
specifieke situatie in de telecommunicatiesector in het algemeen en de 
satellietcommunicatiesector in het bijzonder. 
Onderlinge erkenning van vergunningen impliceert dat van de geharmoniseerde 
essentiële eisen een niveau van bescherming wordt verkregen dat in elke 
Lid-Staat haalbaar en redelijk is. Te dien einde zullen de desbetreffende 
essentiële eisen worden gespecificeerd in de toepasselijke richtlijnen van de 
Gemeenschap, met name in het ingediende voorstel voor een richtlijn van de 
Raad \£.) inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten 
betreffende satellietgrondstationapparatuur, houdende uitbreiding van het 
toepassingsgebied van Richtlijn 91/263/EEG van de Raad. In dit verband moeten 
(ö) COM(92)451 van 10.12.1992, waarover de Raad reeds 
een gemeenschappelijk standpunt heeft vastgesteld. Zie 
voetnoot (3). 
- 7 -
ook worden vermeld de richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van Open 
(9) Network Provision (ONP) op huurlijnen en andere ONP-richtlijnen -
waaronder de richtlijn betreffende de toepassing van ONP op spraaktelefonie. 
Aangezien de harmonisatie van deze essentiële eisen op communautair niveau nog 
niet geheel is voltooid, kan een Lid-Staat het noodzakelijk achten voor het 
aanbieden van satellietnetwerkdiensten en/of van satellietcommunicatiediensten 
voorwaarden te stellen die afwijken van de voorwaarden die door andere 
Lid-Staten worden gesteld, ten einde de naleving te waarborgen van de 
essentiële eisen. 
In bepaalde gevallen hebben Lid-Staten reeds maatregelen getroffen die de 
aanvraagprocedures voor satellietdiensten vergemakkelijken door te voorzien in 
de mogelijkheid dat aanvragen om vergunningen voor satellietdiensten van 
andere Lid-Staten door nationale regelgevende autoriteiten worden behandeld 
via een enkel contactbureau. 
Bovendien onderzoeken de landen van de CEPT (Europese Conferentie van 
PTT-administraties) "™ de haalbaarheid van een harmonisatie van de 
voorwaarden voor bepaalde telecommunicatiediensten. Dit werk is nuttig en zal 
het verlenen van vergunningen voor Europese diensten in de toekomst 
vergemakkelij ken. 
Ten einde nog meer complexe procedures te vermijden en te zorgen voor een 
pragmatische aanpak, is het vooretel zo opgezet dat in de voorgestelde aanpak 
ten volle gebruik wordt gemaakt van de deskundigheid van het Europees comité 
voor regelgevingsaangelegenheden op het gebied van telecommunicatie (BCTRA) en 
het Europees comité voor radiocommunicatie (SRC) die onlangs in het kader van 
de CEPT zijn opgericht. 
Op die manier is de richtlijn op één lijn gebracht met de resolutie van de 
Raad van 22 juli 1993 waarin de Raad "... als centrale elementen in de 
ontwikkeling van een toekomatig regelgevingabeleid voor de telecommunicatie in 
de Gemeenschap ... de toepassing erkent van het beginsel van wederzijdse 
erkenning van nationale vergunningen en machtigingen gebaseerd op 
geharmoniseerde voorwaarden en met een voorlopige oploaaing die atoelt op een 
één-loket (one-stop shopping) procedure". 
3. Erkenningsprocedures 
A. Wederzijdse erkenning op basis van geharmoniseerde voorwaarden 
Het voorstel steunt op het beginsel dat wordt overgegaan tot wederzijdse 
erkenning van nationale machtigingen tot het aanbieden van satellietdiensten 
via een procedure die gebaseerd is op de harmonisatie per dienstencategorie 
van de voorwaarden voor de desbetreffende nationale machtigingen. Krachtens 
Ï9)PB C 58 van 7.3.1991, blz. 10 
(10) Deze organisatie telt (op 1.8.93) 35 leden, waaronder alle 
Lid-Staten van de Gemeenschap. 
- 8 -
het voorstel is ook bij niet-geharmoniseerde categorieën van diensten, 
waarvoor volledige harmonisatie niet vereist lijkt, wederzijdse erkenning 
mogelijk. In de richtlijn wordt een efficiënte procedure vastgesteld voor de 
harmonisatie van de voorwaarden voor het verkrijgen van machtigingen, waarbij 
gebruik wordt gemaakt van de deskundigheid van ECTRA en ERC. 
In deze richtlijn wordt een tweefasenaanpak voorgesteld voor de bepaling van 
geharmoniseerde vergunningsvoorwaarden voor satellietdiensten. 
In een eerste fase kan het ECTRA door de Commissie met het leggen van de 
technische grondslag voor geharmoniseerde vergunningsvoorwaarden worden belast 
op basis van de deskundigheid van ECTRA en ERC in een bredere Europese 
context, en als zodanig geschikt voor satellietcommunicatie. Deze technische 
basis kan zaken omvatten zoals regelingen voor de frequentiecoördinatie of 
voor locatiegoedkeuring, verificatie van ruimtesegmentregelingen, vaststelling 
van netwerknummeringsschema's, praktische regelingen ter vergemakkelijking van 
de contacten met eventueel in noodsituaties te machtigen 
satellietnetwerkexploitanten, praktische naleving van specifieke nationale 
voorwaarden die in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht, enz. 
In een tweede fase zal de Commissie de aldus geleverde technische basis 
toetsen aan het Gemeenschapsrecht en -beleid, met name inzake 
telecommunicatie. Daarna worden er, overeenkomstig de door de richtlijn aan de 
Commissie verleende verantwoordelijkheden, gemeenschappelijke 
vergunningsvoorwaarden vastgesteld. Wanneer de technische basis niet tijdig 
wordt geleverd of niet in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht, stelt 
de Commissie gemeenschappelijke vergunningsvoorwaarden vast op een door de 
Commissie zelf voorgestelde technische basis en in overeenstemming met de 
vastgestelde comité-procédure. 
Het is de bedoeling dat de exacte samenwerkingsvoorwaarden tussen de Commissie 
en het ECTRA (CEPT) worden vastgelegd in een intentieverklaring. In deze 
intentieverklaring worden onder meer de specifieke regelingen vastgesteld met 
betrekking tot de opdrachten waarmee de Commissie het ECTRA (of BRO) belast. 
In dat verband is het de taak van het ECTRA om de vereiste technische 
deskundigheid te levéren voor de afronding van de aanbestede werkzaamheden in 
overeenstemming met een kader contract dat krachtens de intentieverklaring 
tussen de Commissie en het ECTRA zal worden afgesloten. 
B. Overgangsregeling 
Aangezien de wederzijdse erkenning van nationale machtigingen voor de levering 
van satellietcommunicatiediensten het overeenkomstig de nieuwe procedure 
normaliter nodig maakt eerst de vergunningsvoorwaarden te harmoniseren, is er 
een voorlopige oplossing die stoelt op een één-loket (one-stop shopping) 
procedure, ingevoerd voor de categorieën satellietdiensten die nog niet zijn 
geharmoniseerd. Deze overgangsregeling heeft als uitdrukkelijke bedoeling 
vertraging bij de totstandbrenging van een paneuropese markt voor 
satellietcommunicatiediensten te voorkomen. 
- 9 -
Het overgangsstelsel behelst een mechanisme voor de coördinatie van de 
nationale machtigingsprocedures met als doel daar waar machtigingen in 
afwachting van de harmonisatie nog niet wederzijds worden erkend, het 
aanvragen en verlenen van machtigingen in het kader van bestaande nationale 
systemen te vergemakkelijken. De procedure voorziet in de mogelijkheid dat de 
Commissie het ECTRA met het technische beheer van de één-loketprocedure belast 
of andere regelingen voor het technische beheer van deze procedure, zoals 
intentieverklaringen tussen regelgevende autoriteiten, erkent. 
C. Evaluatie 
Krachtens het voorstel worden de procedurele regelingen en met name het 
institutionele kader van het hele stelsel op basis van de opgedane ervaring 
geëvalueerd. 
D. Informatieverplichting 
Ten einde de doorzichtigheid bij de toepassing van de in deze richtlijn 
vastgestelde procedures te vergroten, zijn in de richtlijn duidelijke eisen 
opgenomen inzake de informatieverstrekking over de procedures, onder meer via 
een jaarverslag door het CTC en de Lid-Staten. 
4. Toepasselijkheid van de richtlijn 
De Gemeenschap moet bij het implementeren van deze richtlijn ook streven naar 
het ontsluiten van markten in derde landen om uitbreidingen van de 
satellietdiensten naar en van deze markten mogelijk te maken. Met dit doel 
voor ogen moet bij de aanpak rekening worden gehouden met de huidige aituatie 
waarin een aanzienlijk aantal landen hun markt streng afgesloten houdt voor 
buitenlandse dienstenleveranciers. 
De op basis van deze richtlijn verkregen rechten kunnen derhalve uitsluitend 
gelden voor ondernemingen die voor driekwart in handen zijn en blijven van 
Lid-Staten en/of staatsburgers van Lid-Staten en waarvan de hoofdactiviteit en 
eventueel de zetel in een Lid-Staat zijn gevestigd. 
Deze toepasselijkheidsbepalingen blijven van kracht zolang geen bevredigende 
bilaterale of multilaterale overeenkomsten zijn gesloten die een meer 
evenwichtige ontwikkeling mogelijk maken, of tot nieuwe ontwikkelingen in de 
satellietsector een herziening van deze bepalingen door de Raad noodzakelijk 
maken. 
5. Beschrijving van de inhoud 
Het voorstel voor een richtlijn heeft als doel vereenvoudigde regulerende 
machtigingsprocedures tot stand te brengen die het aanbieden op 
Gemeenschapsniveau van satellietdiensten moeten vergemakkelijken, terwijl in 
het bijzonder rekening wordt gehouden met het streven van de Lid-Staten ervoor 
- 10 -
te zorgen dat de essentiële eisen en bijzondere of uitsluitende rechten die in 
overeenstemming met het Gemeenschapsrecht zijn verleend, worden nageleefd en 
dat ook wordt voldaan aan de nationale wetten en internationale verplichtingen 
in verband met frequentie- en locatiecoördinatie. 
Overeenkomstig de voorgestelde richtlijn is het de bedoeling dat de Commissie 
en de Lid-Staten bij de implementatie van de richtlijn het werk en de daarmee 
verbonden verantwoordelijkheden delen. Naar verwachting zullen de 
geharmoniseerde voorwaarden voor vergunningen voor satellietdiensten voor het 
grootste deel op het niveau van de Lid-staten worden uitgewerkt, in het kader 
van een opdracht van de Commissie aan de CEPT. Ook de technische regelingen 
voor de "one-stop shopping"-procedure zullen waarschijnlijk door de Lid-Staten 
worden uitgewerkt, eventueel binnen het CEPT-kader. Het is dan de taak van de 
Commissie te controleren of de uitgewerkte geharmoniseerde voorwaarden 
verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht. Vervolgens stelt zij, hierin 
bijgestaan door een uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten samengesteld 
raadgevend comité, de gemeenschappelijke vergunningsvoorwaarden vast. 
De uitwerking van geharmoniseerde voorwaarden volledig aan de Lid-staten 
overlaten, zou leiden tot talrijke bilaterale overeenkomsten, zonder de 
garantie dat in alle Lid-Staten tegelijk samenhangende geharmoniseerde 
voorwaarden gelden. Dit zou de ontwikkeling van satellietdiensten, die gezien 
de technologische aard daarvan bij uitstek een internationaal karakter hebben, 
aanzienlijk vertragen of zelfs onmogelijk maken. 
De voorgestelde richtlijn geeft het kader aan waarbinnen op het gewenste 
ogenblik geharmoniseerde vergunningsvoorwaarden kunnen worden vastgesteld, 
zonder in detail te treden of de vergunningsvoorwaarden zelf voor te 
schrijven; dit laatste wordt immers in de eerste plaats aan de Lid-Staten 
overgelaten. 
In artikel 1 wordt de algemene doelstelling van de richtlijn vastgelegd, 
namelijk te voorzien in een procedure waardoor het mogelijk wordt om 
satellietdiensten in de hele Gemeenschap aan te bieden. 
Artikel 2 bevat definities van de gebruikte termen. 
In artikel 3 wordt het toepassingsgebied van de richtlijn omschreven, dat wil 
zeggen dat wordt aangegeven op welke diensten de vastgestelde procedures van 
toepassing zijn. 
In artikel 4 wordt het recht vastgelegd om satellietdiensten aan te bieden. 
In artikel 5 worden de effecten van de regelingen inzake wederzijdse erkenning 
uiteengezet. 
Artikel 6 voorziet in het instellen van procedures voor de totstandbrenging 
van geharmoniseerde vergunningsvoorwaarden voor satellietdiensten. 
Artikel 7 bevat bepalingen inzake de wederzijdse erkenning van diensten 
waarvoor geen harmonisatie vereist is. 
- 11 -
Artikel 8 heeft betrekking op het verlenen van wederzijdse erkenningen voor 
bepaalde satellietdiensten. 
Overeenkomstig artikel 9 dient de Commissie de categorieën wederzijds erkende 
satellietdiensten te publiceren. 
In artikel 10 wordt het werkingsgebied van de overgangsregeling vastgelegd. 
In artikel 11 wordt het technische beheer van de overgangsregeling vastgelegd. 
In artikel 12 worden, de voorwaarden om gebruik te kunnen maken van de 
overgangsregeling uiteengezet. 
In de artikelen 13 tot en met 17 worden procedures voor de vereiste 
frequentie- en locatiecoördinatie uiteengezet. 
Artikel 18 voorziet in de harmonisatie van de frequentiebanden voor 
satellietcommunicatie- en satellietnetwerkdiensten in overleg met het ERC. 
In artikel 19 wordt een procedure vastgesteld voor de toewijzing en 
registratie van nummers, adressen en namen. 
Artikel 20 en 21 bevatten bepalingen inzake de regeling van de toegang tot het 
ruimtesegment. 
Artikel 22 bevat bepalingen betreffende de implementatie, wijziging en 
intrekking van machtigingen. 
Artikel 23 en 24 hebben betrekking op de beroepsprocedure. 
In artikel 25 en 26 wordt de procedure van het comité beschreven. 
Artikel 27 heeft tot doel een vergelijkbare behandeling van burgers van de 
Lid-Staten in derde landen te waarborgen. 
Krachtens artikel 28 kunnen de Lid-Staten tussenbeide komen in interconnectie­
overeenkomsten . 
In artikel 29 worden de regelingen inzake onvoorziene omstandigheden, met name 
bij transmissieproblemen of interferentie met andere communicatienetwerken 
beschreven. 
Artikel 30 heeft betrekking op de tarieven in het voorgestelde stelsel. 
De artikelen 31 tot en met 34 bevatten procedurebepalingen inzake de 
vertrouwelijkheid van gegevens die onder het beroepsgeheim vallen, de 
procedures voor noodsituaties en bijzondere satellietdiensten en de 
kennisgeving door de Lid-Staten van nationale regelingen en voorwaarden. 
- 12 -
De artikelen 35 tot en met 37 bevatten standaardbepalingen inzake de 
jaarlijkse rapportage, de herziening van de richtlijn en de tenuitvoerlegging 
van de richtlijn door de Lid-Staten. 
6. Conclusie 
De voorgestelde richtlijn heeft tot doel het aanbieden van satellietdiensten 
in de Gemeenschap aanzienlijk te vergemakkelijken. Er is ten volle rekening 
gehouden met de standpunten die de Raad heeft ingenomen in zijn resolutie van 
19 december 1991 inzake satellietcommunicatie en van 22 juli 1993 inzake het 
overzicht van de situatie in de telecommunicatiesector. 
Het voorstel voor een richtlijn is een belangrijke stap in de ontwikkeling van 
de satellietcommunicatiesector die de economische activiteiten in die sector 
aanzienlijk moet doen toenemen, hetgeen de gebruikers van satellietdiensten 
alleen maar ten goede kan komen. 
Het Europees Parlement en de Raad worden derhalve verzocht hun goedkeuring te 
hechten aan het bijgaande voorstel voor een richtlijn. 
- 13 -
TECHNISCHE BIJLAGE BIJ DB TOELICHTING 
Achtergrond van de technische vraagstukken in verband met vergunningen voor 
satellietdiensten. 
T.l. Inleiding 
Satellietgrondstationnetwerken bestaan uit een of meer grondâtations (tot 
verschillende duizenden) die via een satellietsysteem onderling zijn verbonden 
en die door middel van een gecentraliseerde besturings- en controlefaciliteit 
worden gecontroleerd. Dit betekent niet dat de functies van de faciliteit 
steeds centraal in het netwerk zijn (bij voorbeeld voor de zogenaamde 
"hub-stations" in VSAT-netwerken) maar wel dat zij op systeemniveau 
gecentraliseerd zijn. De op afstand opgestelde grondstations kunnen over 
verschillende landen en zelfs over verschillende continenten zijn verspreid. 
Het is thans gebruikelijk dat voor satellietgrondstationnetwerken 
afzonderlijke vergunningen worden verleend voor elk grondstation van het 
netwerk tenzij het netwerk uitsluitend ontvangterminals omvat en in dat geval 
wordt een groepsvergunning verleend of is er geen vergunning vereist. 
Voorts is men in sommige landen van mening dat voor het netwerk (ook voor de 
stations op afstand) en de diensten die via het netwerk worden verleend een 
enkele vergunning voldoende is, terwijl in andere landen wordt gepleit voor 
afzonderlijke vergunningen. 
Binnen de Gemeenschap lijkt het thans verstandig vergunningen voor 
satellietdiensten zodanig te regelen dat het mogelijk is een onderscheid te 
maken tussen de exploitant van het satellietgrondstationnetwerk en de 
leverancier van de satellietcommunicatiedienst. De netwerkexploitant is 
geenszins altijd de exploitant van de communicatiedienst en de 
vergunningsregelingen voor netwerken en diensten zijn helemaal verschillend 
van type en aard. Ben gezamenlijke vergunning voor beide dieneten moet echter 
eveneene tot de mogelijkheden blijven behoren in overeenstemming met de 
huidige praktijk. 
T.2. Satellietdiensten : de parameters 
Voor een analyse van de situatie moet nader worden ingegaan op zowel mogelijke 
netwerkconfiguraties en technologische vraagstukken als kenmerken van de 
diensten. In het ideale geval zouden de technische parameters waarmee bij de 
vergunningsprocedure rekening wordt gehouden, tot een minimum moeten worden 
beperkt en wel op een wijze die niet het omzeilen van de vergunning door 
toepassing van nieuwere technologieën uitlokt. 
In de onderstaande lijst wordt een overzicht gegeven van vraagstukken die in 
dit verband min of meer van belang zijn. 
Netwerkkenmerken topologie van het netwerk 
grootte van het netwerk 
Besturings- en controlefuncties gecentraliseerde controle, lokale 
- 14 -
controle 
Typegoedkeuring technische specificaties en normen 
typegoedkeuring van eindapparatuur 
Frequentie frequentiebanden 
frequent iecoörd inat ie 
locatiekeuring 
Wettelijke verantwoordelijkheden exploitant van het ruimtesegment 
exploitanten van grondstations 
dienstenleverancier 
klant 
installatie- en onderhoudsorganisaties 
Diensten wettelijke beschermingsmaatregelen 
draagwijdte van de diensten 
telecommunicatie tegenover audiovisueel 
Toegang tot ruimtesegment gebruikt satellietsysteem 
exploitatieovereenkomsten 
behoefte aan en haalbaarheid van 
harmonisatie 
Aansluiting op andere netwerken op het openbare netwerk 
op andere gemachtigde netwerken 
Het ligt niet in de bedoeling dat onder de vergunning voor een aatellietgrond-
stat ionnetwerk ook de handelsovereenkomst valt die tussen de aanvrager van een 
vergunning en bij voorbeeld een leverancier van apparatuur of de leverancier 
van satellietcapaciteit wordt gesloten. Het kan evenwel nodig zijn rekening te 
houden met de wisselwerkingen tussen deze betrokkenen en er moeten waarborgen 
worden gegeven dat er capaciteit in het ruimtesegment beschikbaar it met het 
oog op een doelmatig gebruik van de baanruimte en het daarmee samenhangende 
frequentiespectrum. 
De vergunning wijst dan ook geen frequenties voor de beoogde dienst toe. Zodra 
een satellietsysteem bij de International Frequency Registration Board (IFRB) 
van de Internationale Telecommunicatie-unie (ITU) is aangemeld én na 
coördinatie van het frequentieschema van het systeem met andere 
satellietexploitanten, verkoopt of verhuurt de satellietexploitant capaciteit 
binnen het vastgestelde en gecoördineerde technische kader. 
Dit zou dan betekenen dat de frequenties in beginsel beschikbaar zijn daar zij 
bij de totstandbrenging van het satellietsysteem gecoördineerd zijn, maar het 
kan nog nodig zijn de terrestrische frequenties tussen afzonderlijke 
grondstations (en eventueel sommige andere terrestrische diensten) te 
coördineren. Er mag niet worden vergeten dat het nationale gebruik van 
frequenties kan afwijken van de in het kader van de ITU vastgestelde lijsten, 
mits dit geen hinder voor andere landen veroorzaakt. In dergelijke gevallen 
wordt de coördinatie van frequenties en locaties zeer moeilijk en een in 
onderling overleg vastgesteld uitsluitend gebruik van banden voor bepaalde 
- 15 -
toepassingen zou het gemakkelijker maken de coördinatieprocedures voor het 
gebruik van de banden tot een minimum te beperken. 
T.3. Wederzijdse erkenning van vergunningen of andere nationale 
machtigingen 
Bij de totstandbrenging van een satellietnetwerk en het aanbieden van 
satellietcommunicatiediensten op communautair niveau moeten in de eerste 
plaats de volgende problemen worden opgelost : 
a) Harmonisatie en/of onderlinge erkenning van nationale vergunningen 
of machtigingen 
b) Draagwijdte van deze procedure 
c) Controle en wettelijke interventie van de nationale regelgevende 
aut or it e iten. 
Er moeten bepaalde regelgevingskwesties worden opgelost waarvan sommige 
betrekking hebben op aspecten die zich in elk land voordoen (en die derhalve 
in beginsel gemakkelijk te harmoniseren zijn), terwijl andere problemen van 
land tot land kunnen verschillen, ook al gaat het om hetzelfde netwerk. Als 
bij voorbeeld het centrale distributiestation in één land is opgesteld en de 
op afstand opgestelde satellietstations zich in andere landen bevinden, kan 
het voorkomen dat in' bepaalde landen frequentiecoördinatie en locatiekeuring 
moeten plaatsvinden (geen toewijzing van frequenties), terwijl in andere 
landen de op afstand opgestelde terminals op het openbare netwerk zijn 
aangesloten enz. Het thans voorgestelde vergunningsstelsel moet voldoende 
soepel zijn om deze problemen met zo weinig mogelijk administratieve 
beslommeringen op te lossen, terwijl rekening wordt gehouden met de 
voorschriften van elke Lid-Staat. 
T.4. Kenmerken van satellietgrondstationnetwerken 
Een groep satellietgrondatations kan als een netwerk worden beschouwd zodra 
deze groep stations een reeks gecentraliseerde of gedistribueerde 
netwerkfuncties gemeen heeft die worden geëxploiteerd onder 
verantwoordelijkheid van één enkele exploitant die "de exploitant van het 
satellietgrondstationnetwerk" wordt genoemd. 
Die netwerkfuncties omvatten bij voorbeeld functies in verband met het beheer 
van een besloten gebruikersgroep (BGG), tarifering en facturering, en 
besturing en controle. 
Onder de algemene term "satellietgrondatations" vallen zeer uiteenlopende 
categorieën van stations. Een hoofdindeling van satellietgrondatations is die 
in "autonome" stations en stations "op afstand". Onder de autonome 
satellietgrondatations vallen infrastructuurstations (bij voorbeeld INTELSAT-A 
en B, EUTBLSAT-A), de centrale controle- en besturingsstations voor VSAT- en 
mobiele netwerken, stations voor nieuwsgaring per satelliet en bepaalde 
soorten grotere zakelijke stations (bij voorbeeld INTELSAT-IBS, EUTELSAT-SMS). 
Deze stations moeten permanent zijn bemand met bevoegd personeel, althans voor 
- 16 -
de duur van een transmissie, en hebben rechtstreeks toegang tot het 
ruimtesegment onder toezicht en controle van een satellietcommandocentrum. 
Stations op afstand hebben toegang tot het ruimtesegment via de besturings- en 
controlecapaciteit van een ander satellietgrondstation dat een 
netwerkcontrolestation wordt genoemd. Deze stations op afstand zijn gewoonlijk 
niet met speciaal gekwalificeerd exploitatiepersoneel bemand en bevinden zich 
bij de klant zelf. Voorbeelden zijn de verschillende mobiele satellietstations 
(Inmarsat-A, B, C, M, EutelTracs, Prodat) en de Very Small Aperture Terminals 
(VSAT's) van uiteenlopende grootte en met verschillende 
toepassingsmogelijkheden. Per definitie vallen alle ontvangstations (voor TV 
en data) in deze categorie evenals mobiele handheld satellietterminals. 
Het netwerk kan uit een enkel station bestaan (bij voorbeeld een eenheid voor 
nieuwsgaring via satelliet) dat wordt gecontroleerd via een 
satellietcommandocentrum en dat naar één ander station uitzendt, dan wel een 
ster- of maasvormige configuratie hebben, maar kan ook worden gevormd door 
combinaties van sternetwerken via gezamenlijke centrale 
distributiegrondstations (hubs) of verschillende combinaties van mobiele en 
vaste netwerken enz. De bestaande nationale vergunningsstelsels lijken geen 
voorwaarden voor de configuratie van het netwerk in te houden en het is zeker 
niet wenselijk deze in te voeren, daar dergelijke maatregelen in conflict 
zullen komen met technologische ontwikkelingen die deze kunstmatige 
afbakeningen onmiddellijk zinloos maken. 
Het verkeer kan ook op verschillende manieren plaatsvinden, zoals 
unidirectioneel, bidirectloneel, unidirectioneel met terrestrische retour, 
punt tot punt, punt tot meerpunt enz. 
Ontvanggrondstations die niet op openbare netwerken zijn aangesloten, kunnen 
momenteel vrij in de handel gebracht, geïnstalleerd, in stand gehouden en 
geëxploiteerd worden, overeenkomstig een groepsvergunningsregeling (of zonder 
vergunning) als bedoeld in Richtlijn 88/301/EEG van de Commissie. 
Aan zend/ontvangsatellietgrondstations moet meer aandacht worden geschonken 
omdat zij hinderlijke storingen kunnen veroorzaken, indien zij niet naar 
behoren worden gespecificeerd, geïnstalleerd of gebruikt. Vergunningen zijn 
als zodanig noodzakelijk om te trachten interferentieproblemen te voorkomen en 
enige waarborgen te hebben inzake het doelmatige gebruik van de baanruimte. 
De grootte van het netwerk kan worden gekwantificeerd door bij voorbeeld het 
aantal stations, de bitsnelheid op de verbindingen, de diameter van de 
antennes. In de meeste gevallen zou de omvang van het netwerk zelf geen 
aanleiding mogen geven tot regelgevingsproblemen. 
In het Groenboek van de Commissie over satellietcommunicatie wordt evenwel 
erkend dat zeer grote satellietcommunicatiesystemen, ook al zijn zij niet op 
het openbare netwerk aangesloten, de exploitatie van diensten van algemeen 
economisch belang kunnen belemmeren en in dat geval moeten wettelijke 
beschermingsmaatregelen worden getroffen. Het verband tussen de grootte van 
het satellietnetwerk en de "hinder" die voor deze activiteiten van algemeen 
economisch belang wordt veroorzaakt, kan van land tot land aanzienlijk 
- 17 -
verschillen afhankelijk van bij voorbeeld de stand van de ontwikkeling van de 
openbare infrastructuur. 
Gezien het huidige zeer geringe percentage van satelliettoepassingen in Europa 
in samenhang met de stand van de ontwikkeling van de terrestrische netwerken 
in de meeste landen lijkt het niet noodzakelijk in de regelgeving rekening te 
houden met de grootte van satellietgrondstationnetwerken. 
T.5. Controle- en besturingsfuncties 
Zn bestaande satellietnetwerkarchitecturen omvatten de netwerkfunctiee 
controle-* en besturingsfuncties. Zowel bij een etervorraige configuratie als 
bij een maasvormige configuratie zijn de controle- en besturingsfuncties 
doorgaans gecentraliseerd in het controle- en besturingsstation. In de 
sterconfiguratie valt dit centrale controle- en besturingsstation gewoonlijk 
samen met het centrale distributiepunt (hub). 
De op afstand opgestelde stations zijn die stations welke alleen kunnen zenden 
en tot het ruimtesegment toegang verkrijgen indien hun dat wordt toegestaan 
door de controle- en besturingsfuncties van een gecentraliseerde 
netwerkfaciliteit die geen deel uitmaakt van het satelliet commandocent rum. 
De controle- en besturingsfuncties moeten zorgen voor een veilige werking van 
het netwerk. Zij maken het mogelijk in een van de bieronder vermelde situaties 
een grondstation op afstand te identificeren en (zo nodig) uit te schakelen : 
de werking van het grondstation op afstand is zodanig ontregeld dat het 
station andere radiostations stoort of dat het zeer waarschijnlijk is dat 
het station andere radiostations kan storen; 
- de werking van het grondstation op afstand is zodanig ontregeld dat de 
controle- en besturingsfuncties onbruikbaar zijn. 
De hierboven bedoelde grondstations op afetand zijn gewoonlijk ontworpen als 
niet dure en gemakkelijk te exploiteren grondstations die onbemand kunnen 
blijven. 
Satellietgrondatations die niet op afetand en automatisch worden bestuurd door 
middel van gecentraliseerde controle- en besturingsfuncties moeten 24 uur per 
dag door gekwalificeerd personeel worden bediend (of althans wanneer zij in 
bedrijf zijn), ten einde te kunnen reageren op instructies van een 
satellietcommandocentrum. De voornaamste taken zijn erop toe te sien dat de 
zendparameters in acht worden genomen en in te grijpen bij defect of ingeval 
storingen worden veroorzaakt. Dit geldt niet alleen voor grote 
infrastructuursatellietgrondstations (bij voorbeeld INTELSAT Standaard A 
grondstations) maar ook voor particuliere satellietgrondatations (bij 
voorbeeld INTELSAT Standaard El grondstations), grondstations voor 
nieuwsgaring per satelliet en de VSAT controle- en besturingsstations zelf. 
In de regel voorziet de implementatie van een minimumaantal controle- en 
besturingsfuncties binnen de netwerkfuncties in twee belangrijke problemen : 
- 18 -
Er wordt enige vorm van waarborg geboden dat de exploitant over de juiste 
hulpmiddelen beschikt om zijn netwerk op de juiste wijze te exploiteren 
(hoewel dit niet waarborgt dat het netwerk op die wijze wordt 
geëxploiteerd) 
De toevoeging van een nieuw grondstation op afstand en de verdere 
exploitatie daarvan kan plaatsvinden onder controle en 
verantwoordelijkheid van de sate11ietnetwerkexploitant. De eventueel 
daarvoor vereiste regelgeving kan zodoende sterk worden beperkt. Voor de 
vergunninghouder betekent dit een grote flexibiliteit met betrekking tot 
een eventuele verdere uitbreiding van het netwerk. 
T.6. Normalisatie en typegoedkeuring 
De Internationale Satellietorganisaties (ISO's) werden aanvankelijk opgericht 
om satellietcapaciteit in het ruimtesegment te leveren voor een aantal 
netwerkexploitanten (de nationale openbare 
telecommunicatienetwerkexploitanten) die dienden te voorzien in de 
satellietcommunicatiebehoeften van de gebruikers. Voor het vervullen van hun 
taak dienden de ISO's gedetailleerde specificaties uit te werken. Om 
historische redenen hebben deze specificaties grotendeels betrekking op de 
traditionele grote infrastructuurgrondstations (INTELSAT-A, B, enz., 
EUTELSAT-A enz.) hoewel de nieuwere en kleinere stations daar thans ook onder 
vallen (bij voorbeeld Inmarsat-C en de nieuwe INTELSAT-types). 
Die specificaties zijn referenties die algemeen ingang hebben gevonden maar 
zij kunnen niet als "normen" in de ware zin van het woord worden gedefinieerd. 
Het zijn specificaties die moeten zorgen voor interoperabiliteit binnen de 
technische systemen die deze organisaties hebben opgericht. Met de uitwerking 
ervan werd het volgende beoogd : 
de interoperabiliteit van de grondstations en het ruimtesegment, 
het ongestoorde naast elkaar bestaan van gebruikers van de 
ruimtecapaciteit van de organisatie, 
overeenstemming met de kenmerken van het netwerk als een geheel die op 
basis van satellietnetwerkcoördinaties werden vastgesteld en die door de 
IFRB werden gepubliceerd. 
Deze specificaties kunnen in overeenstemming zijn met bepaalde normen zoals 
die welke door ETSI zijn uitgewerkt. Deze ETSI-normen op het gebied van 
satellietgrondatations zijn de technische grondslagen die het mogelijk moeten 
maken dat binnen een bepaald spectrum een aantal verschillende systemen in 
onderling verband functioneren. Deze normen houden evenwel geen garanties in 
met betrekking tot het juist functioneren van satellietgrondatations binnen 
een systeem. 
Het is derhalve belangrijk dat een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen 
specificaties en normen. 
- 19 -
In het algemeen heeft het Technisch Comité Satellietgrondstations (TC-SES) van 
ETSI besloten zoveel mogelijk uit te gaan van werkzaamheden die reeds in 
andere organisaties zijn verricht op het gebied van specificaties/normen voor 
grondstations. 
Het TC-SES-comité van ETSI ontwerpt momenteel normen over : 
Ontvang-TV-grondstations in FSS 10/11/12 GHz band (alleen in de open lucht 
opgestelde eenheden), 
- Ontvanggrondstations voor datacommunicatie in FSS 10/11/12 GHz band, 
- Bidirectionele VSAT-grondstations in FSS 12/14/GHz band, 
- Mobiele satellietgrondstations met lage datasnelheid in de 1,4/1,6 GHz 
band, 
- Mobiele satellietgrondstations met lage datasnelheid in de 12-14 GHz band, 
Stations voor nieuwsgaring per satelliet, 
Aansluiting van satellietgrondstations op de PSTN en PSDN, 
- Controle- en besturingsfuncties van satelliet-VSAT-netwerken. 
Br lopen ook voorbereidende werkzaamheden voor ETSI-normen zoals : 
Ontvanggrondstations in BSS-banden, 
VSAT-grondstations in FSS 6/4 GHz band, 
Aansluiting van satelliet netwerken op het ISDN. 
ETSI werkt geen norm uit voor de "grote infrastructuurgrondstations" omdat 
deze stations enig in hun soort zijn en de specificaties daarvan eterk 
afhankelijk zijn van de kenmerken van het ruimtesegment. Zij worden getest en 
goedgekeurd door de exploitant van het ruimtesegment in samenwerking met de 
exploitant van het station, voordat zij in het netwerk worden opgenomen; 
gezien het unieke karakter daarvan komen zij normaliter niet in aanmerking 
voor typegoedkeuring. 
T.7. Frequentievraagatukken 
T.7.1. Frequentiecoördinatie 
Als meest interessante kenmerken van satellietnetwerken worden vaak genoemd de 
flexibiliteit daarvan en het feit dat de configuratie kan worden aangepast. 
Dit betekent dat er geen coördinatie is vereist voor de installatie en de 
inbedrijfstelling van een station. 
Xn de meeste frequentiebanden is op zijn minst coördinatie van de vaste 
satellietdienst (FSS) met de vaste dienst vereist. Dit kan een proces van 
lange duur zijn. Voor de coördinatie van een satellietgrondstation in een 
gezamenlijke Ku-band varieert bij voorbeeld de diameter van het 
coördinatiegebied van 100 km tot 500 km en zal dit gebied, zeker in Europa, 
waarschijnlijk meer dan één land bestrijken. Het onderzoek van de 
coördinatiegegevens neemt vier maanden in beslag en dit moet worden 
vermenigvuldigd met het te coördineren aantal satellietgrondstations. 
- 20 -
Daar dit coördinatieproces een van de hinderpalen voor het aanleggen van 
satellietnetwerken in Europa is, moet de voorkeur worden gegeven aan het 
gebruik van exclusieve banden. Bepaalde delen van de 14/12 GHz en 30/20 GHz 
frequentiebanden lijken geschikt om in de toekomst exclusief door 
VSAT-satellietsystemen te worden gebruikt, indien alle betrokken organisaties 
het hierover eens kunnen worden. Het gebruik van zo goed als exclusieve 
frequentiebanden in de toekomst voor bepaalde satellietdiensten zal daarom als 
een prioriteit in de Gemeenschap worden onderzocht. 
Het zou voor satellietnetwerkexploitanten duidelijk moeten zijn dat het 
gebruik van gezamenlijke banden ten gevolge van de coördinatieprocedures extra 
vertraging en beperkingen oplevert en dat deze vertraging buiten de macht van 
afzonderlijke regelgevende autoriteiten valt. 
Neerstraalverbindingen kunnen eventueel in een willekeurige band worden 
toegestaan daar het coördinatieprobleem er minder acuut is. Aan 
neerstraalverbindingen in gezamenlijke banden kan evenwel geen enkele 
bescherming worden verleend indien hun gebruik niet gecoördineerd is. 
T.7.2. Locatiekeuring 
Een aantal regelgevende instanties heeft in de nabijheid van zeer gevoelige 
gebieden, zoals luchthavens of nationale/internationale defensie-installaties 
alsmede nationale monumenten en historische plaatsen "locatiekeuring" 
verplicht gesteld. Deze procedure heeft grotendeels ten doel te waarborgen dat 
de radiocommunicatiediensten die voor deze locaties van vitaal belang zijn, 
niet worden gestoord (gewoonlijk militaire/regeringsinstallaties, soms 
luchthavens - veiligheid van de luchtvaart). 
In het Verenigd Koninkrijk zijn de gedetailleerde procedures en de 
contactpunten voor locatiekeuring bij luchthavens in een "Code of Practice" 
opgenomen. 
Er lopen momenteel onderzoeken (in F, VK) naar een meer nauwkeurige analyse 
van de immuniteit van de te beschermen systemen en om na te gaan hoe 
procedures voor locatiekeuring in de toekomst moeten worden aangepast. 
Indien het aantal satellietgrondstations toeneemt zoals in bepaalde 
marktstudies wordt voorspeld, kunnen de regelgevende instanties met twee 
soorten moeilijkheden worden geconfronteerd : 
enerzijds kan de locatiekeuringsactiviteit een zware belasting gaan vormen 
en kan het noodzakelijk zijn in bepaalde gevallen versnelde procedures in 
te voeren, bij voorbeeld wanneer de opstraalverbinding gebruik maakt van 
exclusieve banden of wanneer bepaalde parameters onder vooraf vastgestelde 
drempelwaarden blijven, 
anderzijds kan het storingsrisico met het groeiende aantal stations 
toenemen, waardoor het noodzakelijk kan worden de voorschriften en 
beperkingen in verband met locatiekeuring te verscherpen. 
- 21 -
Locatiekeuring is meestal een plaatselijke noodzaak. Het is niet duidelijk of 
het nodig is deze procedures te harmoniseren. Het kan nodig zijn de criteria 
voor locatiekeuring te harmoniseren. In geen geval mogen de verschillen een 
technische of economische belemmering voor de ontwikkeling van 
satellietnetwerken gaan vormen. 
T.8. Wettelijke verantwoordelijkheden 
Bij het leveren van satellietdiensten spelen verschillende betrokkenen 
belangrijke maar duidelijk verschillende rollen. Essentieel hierbij is dat 
wordt bepaald wat de verantwoordelijkheden van elke betrokkene zijn en wie de 
vergunninghouder(s) moet(en) zijn. 
be voornaamste verantwoordenjheden zijn : 
* haleving van essentiële eisen : 
veiligheid van personen, 
geen vervuiling van het radiofrequentiespectrum, 
- gegevensbescherming; 
* haleving van bijzondere of uitsluitende rechten inzake openbare 
spraaktelefonie (voor zover van toepassing); 
* naleving van wettelijke beschermingsmaatregelen voor openbare 
datacommunicatiediensten (voor zover van toepassing); 
* naleving van andere aanvullende voorwaarden die op communautair niveau 
zijn vastgesteld, zoals eigendomsregels, toepassing van Europese 
nummeringsplannen enz. 
Bij het bepalen van de betrokkene die de vergunninghouder moet zijn, is het 
belangrijk wat de verantwoordelijkheden van elke betrokkene zijn. 
De contractuele verhoudingen tussen al deze betrokkenen kan bijzonder complex 
zijn. De vergunningen dienen evenwel te worden verleend aan de betrokkenen 
waarvan is vastgesteld dat zij over de mogelijkheden en middelen beschikken om 
aan de vergunningsvoorwaarden in elke Lid-Staat te voldoen. 
De satellietexploitant brengt meestal de ruimtesegmentcapaciteit tot stand en 
exploiteert deze. Hij is, wat het gebruik van de door de ITU vastgestelde 
baanpositie en frequentie betreft, via zijn administratie verantwoordelijk 
voor elke interferentie met een ander satellietnetwerk of een ander 
radiocommunicatienetwerk die door het door hem geëxploiteerde satellietsysteem 
wordt veroorzaakt. 
Om ervoor te zorgen dat het aardsegment (het gehele complex van alle 
grondstations) naar behoren wordt geëxploiteerd overeenkomstig de voorwaarden 
voor zijn ruimtesegment, beschrijft de satellietexploitant de voorwaarden 
waaronder een satellietnetwerkexploitant toegang tot het satellietsysteem kan 
- 22 -
hebben. Die voorwaarden zorgen er tevens voor dat wordt voldaan aan de 
voorwaarden die zijn vastgesteld voor de coördinatie van het satellietsysteem 
in zijn geheel in het kader van het ITU-coördinatieproces. 
De toepasselijke voorwaarden worden gewoonlijk vastgelegd in documenten die 
een omschrijving bevatten van de kenmerken van de satellietgrondstations, de 
testprocedures voor de inbedrijfstelling van een station en de operationele 
procedures (voor normaal bedrijf, in geval van storing, hereonfigurâtie van 
het netwerk enz.). 
In elk land worden de internationale satellietorganisaties (INTELSAT, 
EUTELSAT, INMARSAT) momenteel steeds vertegenwoordigd door de nationale 
telecommunicatieorganisaties die de desbetreffende overeenkomst hebben 
ondertekend. De nationale satellietsystemen worden meestal ook door de 
nationale telecommunicatieorganisaties geëxploiteerd, terwijl particuliere 
systemen andere vertegenwoordigers hebben. 
Satellietgrondstations voor hoofdlijnverbindingen of TV-opstraalverbindingen 
zenden gewoonlijk uit zonder automatische of afstandsbesturing en/of 
machtiging. De automatische besturings- en controlefuncties zijn zeer beperkt 
daar zij niet voor deze stations gelden. Deze stations worden door bevoegd 
personeel met de hand bediend in coördinatie met de controlecentra voor het 
ruimtesegment (zoals het INTELSAT-commandocent rum). 
De exploitant moet ervoor zorgen dat deze stations geen storingen veroorzaken 
voor andere gebruikers van het radiospectrum. Daar de controleactiviteit 
handbediening vereist moet het station 24 uur per dag met gekwalificeerd 
personeel zijn bemand. 
Alle procedures voor maatregelen in geval van storing zijn door de 
satellietexploitant vastgesteld. De satellietexploitant moet normaliter in 
staat zijn een vooraf vastgesteld contactpunt voor grondst at ioncontrole te 
bereiken om in noodsituaties en andere onvoorziene omstandigheden in te 
grijpen. 
Terminals voor nieuwsgaring per satelliet vallen eveneens onder deze categorie 
van stations. 
Onder de exploitanten van hoofdstations kan een speciale categorie van 
stations worden onderscheiden, namelijk de exploitanten van 
netwerkcontrolestations van satellietgrondstationnetwerken. Deze 
netwerkcontrolestations zijn belast met de besturing van een volledig 
satellietterminalnetwerk (van het VSAT-type of van het mobiele type) hetzij 
gecentraliseerd via een enkel station, hetzij gedistribueerd over 
verschillende stations. 
Netwerkcontrolegrondstations bevatten alle programmatuur en apparatuur in 
verband met netwerkfuncties zoals adressering van terminals op afstand, beheer 
van de netwerkdatabases, besturing en controle van de verschillende onderdelen 
van het netwerk. 
- 23 -
In bepaalde configuraties kan een gedeelte van de netwerkfuncties aan de klant 
worden overgelaten onder eindcontrole van de satellietnetwerkexploitant. 
De satellietnetwerkexploitant speelt dus een leidende rol in de exploitatie 
van het netwerk en is er ook in de eerste plaats verantwoordelijk voor. Hoewel 
hij echter het (de) netwerkcontrolestation(s) exploiteert, is hij niet 
noodzakelijk verantwoordelijk voor alle exploitatiefuncties van de op afstand 
opgestelde grondstations van het netwerk, ook al vallen de centrale controle-
en besturingsfuncties van het netwerk onder zijn verantwoordelijkheid. 
In het geval van een "gezamenlijke hub" is het mogelijk dat de hub-exploitant 
meer dan één netwerk bestuurt en controleert. 
Op afstand opgestelde grondstations kunnen onbemand zijn. Zij kunnen eigendom 
zijn van de klant, van de satellietnetwerkexploitant of van de aanbieder van 
satellietdiensten. Daar zij op afstand en automatisch worden bestuurd kunnen 
zij waarschijnlijk worden beschouwd als "eindapparatuur" die een onderdeel van 
het satellietnetwerk is (en niet van het openbare infrastructuurnetwerk) met 
als enige beperking dat zij aan typegoedkeuring zijn onderworpen (en mogelijk 
aan frequentiecoördihatie). 
De aanbieder van satellietdiensten kan een bedrijf zijn dat als derde partij 
optreedt en behoeft niet noodzakelijkerwijze, hoewel het mogelijk is, dezelfde 
te zijn als de satellietgrondstationexploitant. De dienstenleverancier is 
verantwoordelijk voor de naleving van regels in verband met de diensten, zoals 
bijzondere of uitsluitende rechten. 
Een omschrijving van de rol van de eindgebruiker lijkt moeilijk te zijn. 
Hoewel de eindgebruiker duidelijk gebruik maakt van de dienst voor zijn 
telecommunicatiebehoeften en als zodanig niet onder een bepaalde regelgeving 
behoeft te vallen, kan de gebruiker van het netwerk wensen zelf het netwerk te 
exploiteren en in dat geval moet hij als netwerkexploitant en als aanbieder 
van diensten zijn gekwalificeerd. 
Indien de gebruiker echter binnen zijn organisatie niet over de gewenste 
deskundigheid beschikt, kan hij er de voorkeur aan geven zijn activiteit uit 
te besteden aan een meer bevoegde en ervaren exploitant, ook al is hij nog de 
eigenaar van de apparatuur (bij voorbeeld om economische redenen). 
Mogelijke aansluiting van de op afstand opgestelde grondstations op het 
openbare netwerk zal vaak op de locatie van de gebruiker plaatsvinden. 
T.9. Toegang tot het ruimteaegment 
Het ruimtesegment dat wordt gebruikt voor het aanbieden van satellietdiensten 
kan worden geleverd door ofwel een van de internationale satellietorganisaties 
(ISO's) ofwel een "afzonderlijk" satellietsysteem, dat dan een ruimtesegment 
van een nationaal satellietsysteem of van een particulier satellietsysteem is. 
Binnen de ISO's is het gebruikelijk dat de satellietexploitant de operationele 
voorwaarden voor toegang tot het ruimtesegment specificeert. Voor de 
afzonderlijke satellietsystemen geldt een soortgelijke regeling. Deze 
- 24 -
regelingen vormen een redelijke bescherming tegen interferentie en 
operationele problemen en moeten als zodanig worden beschouwd als een 
essentiële schakel in een vergunningsstelsel. In dat geval moet de 
3atol 1ietnetwerkexploitant worden verzocht gebruik te maken van een 
satellietsysteem met deugdelijke operationele procedures en een 
exploitatieovereenkomst aan te gaan met een dergelijke 
ruimtesegmentexploitant. 
De punten die worden opgenomen in een dergelijke "exploitatieovereenkomst" die 
tussen de satellietnetwerkexploitant en de satellietsysteemexploitant wordt 
gesloten, moeten technische voorwaarden voor toegang tot het ruimtesegment 
omvatten zoals : 
specificaties van de stations; 
testresultaten en een "conformiteitscertificaat"; 
procedures voor toegang tot het ruimtesegment ; 
procedures tijdens exploitatie (bij voorbeeld in geval van storing, 
interferentie, verandering van parameters). 
Tevens moet worden aangegeven hoe de verantwoordelijkheden worden gedeeld 
tussen de satellietsysteemexploitant en de satellietnetwerkexploitant. 
Bij een satellietgrondstationnetwerk kan de exploitatieovereenkomst 
"netwerkgericht" zijn zodat grondstations op afstand niet afzonderlijk onder 
een dergelijke overeenkomst vallen. 
Een exploitatieovereenkomst tussen een satellietsysteemexploitant en een 
satellietnetwerkexploitant moet onder wettelijke controle van de regelgevende 
instanties staan, in de eerste plaats om na te gaan of de overeenkomst in alle 
noodzakelijke technische voorzorgsmaatregelen voorziet en in de tweede plaats 
om erop toe te zien dat de satellietexploitant via deze overeenkomst geen 
onnodige discriminerende voorwaarden invoert. Elke aanvrager van een 
vergunning voor een satellietgrondstationnetwerk zal derhalve worden verzocht 
een exemplaar van zijn "exploitatieovereenkomst" over te leggen. 
Met betrekking tot het overleg in de internationale satellietorganisaties 
INTELSAT, Inmarsat en EUTELSAT inzake de verbetering van de 
toegangsvoorwaarden tot de ruimtesegmentcapaciteit van hun respectieve 
intergouvernementele satellietsystemen bouwt dit voorstel voort op de bij dit 
overleg geboekte vooruitgang, met name op de recente beslissing van de 
algemene EUTELSAT-vergadering om de Lid-Staten opties voor te stellen voor een 
betere en ruimere toegang via de oprichting van een nationaal Signatory 
Affairs Office en/of de optie "meervoudige toegang" waardoor toegang tot de 
ruimtecapaciteit kan worden aangevraagd via andere Signatory's dan de 
nationale. Het voorstel voorziet in de tenuitvoerlegging en erkenning van 
beide opties. 
- 25 -
Vanzelfsprekend dient te worden uitgegaan van een gemeenschappelijk standpunt 
ten einde een eerlijke behandeling in de gehele Gemeenschap te waarborgen. In 
dit voorstel is ten volle met deze ontwikkelingen rekening gehouden. 
INHOUD 
HOOFDSTUK I 
Artikel 1 
Artikel 2 
Artikel 3 Toepassingsgebied en definities 
Doel 
Definities 
Toepassingsgebied 
HOOFDSTUK II 
Artikel 4 
Artikel 5 Wederzijdse erkenning van nationale machtigingen 
Recht op het aanbieden van diensten 
Effecten van erkenning 
HOOFDSTUK III Wederzijdse erkenning overeenkomstig gemeenschappelijke 
vergunningsstelsels en harmonisatieprocedures 
Artikel 6 Harmonisatie van voorwaarden voor machtiging 
Artikel 7 Wederzijdse erkenning van nationale machtigingen zonder dat 
voorafgaande harmonisatie vereist is 
Artikel 8 Wederzijdse erkenning 
Artikel 9 Publikatie van erkende categorieën van diensten 
HOOFDSTUK IV 
Artikel 10 
Artikel 11 
Artikel 12 "One-stop shopping"-overgangsprocedure 
Werkingsgebied van de overgangsprocedure 
Beheer 
"One-stop shopping"-procedure 
HOOFDSTUK V 
Artikel 13 
Artikel 14 
Artikel 15 
Artikel 16 
Artikel 17 
Artikel 18 Procedures inzake frequentie- en locatiecoördinatie 
Rechtstreeks door de aanvrager verrichte coördinatie 
Verzoek om coördinatie via de aanvraag 
Inleiding van coördinatieprocedures 
Begin van de levering van satellietnetwerkdiensten 
Voltooiing van coördinatieprocedures 
Harmonisatie in overleg met het ERC 
HOOFDSTUK VI 
Artikel 19 Nummering 
Toewijzing en registratie van namen, nummers of adressen 
HOOFDSTUK VII 
Artikel 20 
Artikel 21 - 27 -
Toegang tot de ruimtesegmentcapaciteit 
Regelingen inzake de toegang tot het ruimtesegment en de 
naleving van exploitatievoorschriften 
Toegang tot het ruimtesegment 
HOOFDSTUK VIII 
Artikel 22 Toezichtsprocedure 
Implementatie, wijziging en intrekking van machtigingen door de 
Lid-Staten. 
HOOFDSTUK IX 
Artikel 23 
Artikel 24 Beroepsprocedure 
Beroep bij de Commissie 
Geschillenprocedure 
HOOFDSTUK X Communautair telecommunicatiecomité 
Artikel 25 Samenstelling van het CTC 
Artikel 26 Procedures voor het CTC 
HOOFDSTUK XI 
Artikel 27 
Artikel 28 
Artikel 29 
Artikel 30 
Artikel 31 
Artikel 32 
Artikel 33 
Artikel 34 
Artikel 35 
Artikel 36 
Artikel 37 Slotbepalingen 
Toepasselijkheid 
Koppeling met openbare netwerken 
Onvoorziene omstandigheden 
Tarieven 
Vertrouwelij kheid 
Satellietdiensten voor noodsituaties en experimentele en 
bijzondere satellietdiensten 
Harmonisatieprioriteiten 
Kennisgeving 
Herzieningsprocedures 
Tenuitvoerlegging van de richtlijn 
Bestemming 
BIJLAGE I 
BIJLAGE II Bij aanvragen te verstrekken informatie 
Satellietdiensten waarvoor bij voorrang de voorwaarden moeten 
worden geharmoniseerd * 
- 28 -
Voorstel voor cen 
RICHTLIJN 
VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
VOOR EEN BELEID 
BETREFFENDE DE WEDERZIJDSE ERKENNING VAN VERGUNNINGEN EN ANDERE 
NATIONALE MACHTIGINGEN TOT HET AANBIEDEN VAN 
SATELLIETNETWERKDIENSTEN 
EN/OF 
SATELLIETCOMMUNICATIEDIENSTEN 
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese - Gemeenschap, 
inzonderheid op de artikelen 57, lid 2, 66 , 100 A en 235 
Gezien het voorstel van de Commissie^), 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité^), 
(1) Overwegende dat in het Groenboek over een gezamenlijke aanpak op het gebied 
van satellietcommunicatie in de Europese Gemeenschap van 
20 november 19901-$ maatregelen wenselijk worden geacht ter bevordering 
van transeuropese diensten, in het bijzonder een communautair stelsel voor 
wederzijdse erkenning van vergunningen voor satellietgrondstationnetwerken, 
waarbij onder meer de voorwaarden voor de exploitatie van 
satellietgrondstationnetwerken op communautaire schaal en eventuele 
voorwaarden voor de activiteiten van centrale distributiegrondstations (hub 
stations) worden vastgelegd, alsmede een verbetering van de 
frequentiecoördinatie bij satellietcommunicatie met het oog op de 
ondersteuning van een communautair vergunningsstelsel; 
(2) Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 19 december 1991 inzake de 
ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt voor 
satellietcommunicatiediensten en -apparatuur(4) zijn steun betuigt aan de 
algemene doelstellingen van het Groenboek van de Commissie over een 
gezamenlijke aanpak op het gebied van satellietcommunicatie in de Europese 
Gemeenschap en harmonisatie en liberalisatie, voor zover die vereist zijn 
om het leveren en gebruiken van satelliettelecommunicatiediensten in heel 
(i) 
(2) 
(3) COM (90) 490 def. 
(4) PB C 8 van 14.1.1992, blz. 1 
- 29 -
Europa te vergemakkelijken, eventueel afhankelijk van de nodige voorwaarden 
om te voldoen aan essentiële eisen en bijzondere of uitsluitende rechten, 
als een hoofddoel van het satellietcommunicatiebeleid beschouwt; dat de Raad 
het in deze resolutie wenselijk acht op basis van de passende 
Gemeenschapsprocedures maatregelen te nemen om een geharmoniseerd 
regelgevingskader voor het verlenen van vergunningen voor satellietnetwerken 
en -diensten tot stand te brengen; 
(3) Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 22 juli 1993 inzake het 
overzicht van de situatie in de telecommunicatiesector en de noodzaak voor 
verdere ontwikkeling op die markt(5) als centrale elementen in de 
ontwikkeling van een toekomstig regelgevingsbeleid voor de telecommunicatie 
in de Gemeenschap de toepassing erkent van het beginsel van wederzijdse 
erkenning van nationale machtigingen gebaseerd op geharmoniseerde 
voorwaarden en met een voorlopige oplossing die stoelt op een één-loket­
procedure, alsmede de ontwikkeling van het beleid dat in de resolutie van de 
Raad van 19 december 1991 inzake satellietcommunicatie is vastgelegd, in het 
bijzonder de vaststelling van in dat kader voorgenomen maatregelen, en van 
mening is dat een hoofddoel van het telecommunicatiebeleid van de 
Gemeenschap op korte termijn is de vaststelling van voorstellen voor 
regelgeving op het gebied van satellieten; 
(4) Overwegende dat het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de 
wederzijdse erkenning van vergunningen en andere nationale machtigingen voor 
telecommunicatiediensten(6) niet van toepassing is op het aanbieden van 
mobiele radiocommunicatiediensten en satellietdiensten; dat het derhalve 
noodzakelijk is het beginsel van wederzijdse erkenning van vergunningen uit 
te breiden tot satellietdiensten, met inbegrip van mobiele 
sate11ietdiensten; 
(5) Overwegende dat deze richtlijn betrekking heeft op de erkenning van door 
Lid-Staten verleende nationale machtigingen tot het aanbieden van 
sate11ietcommunicatiediensten en het aanleggen en exploiteren van 
satellietgrondstationnetwerken; dat een machtiging tot het aanbieden van een 
satellietcommunicatiedienst en een machtiging tot het aanleggen en 
exploiteren van een sate llietgrondst at ionnetwerk afzonderlijk of in één 
vergunning kunnen worden verleend; 
(6) Overwegende dat deze richtlijn geen betrekking heeft op de wederzijdse 
erkenning van door derde landen verleende machtigingen; dat de coördinatie 
van de Lid-Staten moet worden versterkt met betrekking tot diensten naar/van 
landen buiten de Gemeenschap ten einde gemeenschappelijke procedures voor 
deze diensten uit te werken, waarbij wordt voortgebouwd op de algemene 
beginselen die momenteel worden vastgelegd in het kader van de 
dienstenovereenkomst binnen de GATT (Algemene Overeenkomst betreffende 
Tarieven en Handel); 
(7) Overwegende dat als aanpak om te komen tot wederzijdse erkenning van 
nationale vergunningen en andere machtigingen, gekozen is voor het tot stand 
(5) PB C 213 van 6.8.1993, blz. 1 
(6) COM(92)254 van 15.7.1992. 
- 30 -
brengen van procedures waardoor de betrokken ondernemingen een wederzijdse 
erkenning kunnen verkrijgen van hun nationale machtigingen; dat het 
hoofddoel is om dit te verwezenlijken door middel van een wederzijdse 
erkenning op basis van geharmoniseerde vergunningsvoorwaarden voor de 
levering van satellietdiensten; dat voor satellietdiensten waarvoor nog geen 
geharmoniseerde vergunningsvoorwaarden zijn vastgesteld een 
overgangsregeling op basis van het "one-stop shopping"-beginsel het 
verkrijgen van machtigingen zal vergemakkelijken; 
(8) Overwegende dat de specifieke kenmerken van satellietgrondstationnetwerken 
en met name de netwerktopologie daarvan het noodzakelijk maken dat elke 
betrokken nationale regelgevende autoriteit over gedetailleerde informatie 
beschikt om de naleving van de bepalingen van deze richtlijn te beoordelen 
voor dat gedeelte van het netwerk dat zal worden geëxploiteerd op het 
grondgebied dat onder de betrokken Lid-Staat ressorteert; dat deze 
informatie door de aanvrager moet worden verstrekt overeenkomstig de 
desbetreffende voorschriften van bijlage I; 
(9) Overwegende dat het de aanbieders van satellietdiensten en exploitanten van 
satellietgrondstationnetwerken op grond van wederzijds erkende nationale 
machtigingen zal zijn toegestaan overal in de Gemeenschap alle of een deel 
van de activiteiten te verrichten waarvoor zij in het bezit zijn van een 
machtiging van een Lid-Staat, door filialen op te richten of door diensten 
aan te bieden; dat de wederzijds erkende nationale machtigingen de houders 
ervan niet ontslaan van de verplichting te voldoen aan met het 
Gemeenschapsrecht overeenstemmende nationale wetgeving die niet specifiek 
verband houdt met satellietdiensten, in het bijzonder de omroepwetgeving; 
(10) Overwegende dat het aanbieden van satellietdiensten kan inhouden dat tussen 
de houder van een erkende nationale machtiging en exploitanten van 
terrestrische openbare netwerken aansluitingsovereenkomsten worden 
aangegaan; dat Lid-Staten de bevoegdheid moeten hebben om zich in 
onderhandelingen over dergelijke aansluitingen te mengen ten einde een 
passende en doelmatige implementatie daarvan te waarborgen; 
(11) Overwegende dat voor bepaalde categorieën satellietdiensten een voorafgaande 
harmonisatie van de machtigingsvoorwaarden niet nodig lijkt; dat het 
derhalve mogelijk moet zijn voor bepaalde categorieën satellietdiensten 
zonder voorafgaande harmonisatie over te gaan tot Wederzijdse erkenning van 
nationale machtigingen; 
(12) Overwegende dat het, ten einde gebruik te maken van de bestaande 
deskundigheid van nationale regelgevende autoriteiten in een bredere 
Europese context, mogelijk moet zijn het Europees comité voor 
regelgevingsaangelegenheden op het gebied van telecommunicatie (ECTRA) en 
het Europees comité voor radiocommunicatie (ERC) die in het kader van de 
CEPT zijn opgericht, met harmonisatieopdrachten te belasten; 
(13) Overwegende dat bij uitbreiding van het aanbieden van satellietdiensten tot 
derde landen voor de exploitatie daarvan toch frequentie- en 
locatiecoördinatie in derde landen noodzakelijk kan zijn; dat in deze 
gevallen de betrokken derde landen de noodzakelijke informatie moet worden 
- 31 -
verstrekt; dat die delen van het satellietgrondstationnetwerk waarvoor 
frequentie- en locatiecoördinatie is vereist, alleen tot stand mogen worden 
gebracht en geëxploiteerd indien de noodzakelijke coördinatieprocedures zijn 
vervuld; 
(14) Overwegende dat als overgangsregeling een gecoördineerde "one-stop 
shopping"-procedure dient te worden vastgesteld ten einde het aanvragen van 
nationale machtigingen in gevallen waar nog geen wederzijdse erkenning is 
bereikt, te vergemakkelijken; dat het noodzakelijk is bindende termijnen 
vast te stellen ten einde de procedure doelmatiger te maken; dat na de 
vaststelling van passende geharmoniseerde voorwaarden het 
vergunningsmechanisme voor afzonderlijke aanvragen via deze "one-stop 
shopping"-overgangsregeling naar verwachting geleidelijk zal worden 
vervangen door het stelsel van nationale vergunningen per dienstencategorie 
op basis van wederzijdse erkenning; 
(15) Overwegende dat, in verband met de "one-stop shopping"-procedure, aan 
organisaties zoals ECTRA en/of ERC, die op dit gebied als deskundig worden 
beschouwd, het beheer van deze procedure kan worden toevertrouwd, mits er 
passende samenwerkingsregels worden vastgesteld; 
(16) Overwegende dat, wanneer nieuwe categorieën van diensten worden aangeboden 
waarvoor nog geen geharmoniseerde communautaire vergunningsvoorwaarden zijn 
vastgesteld, bij voorbeeld diensten via niet-geostationaire satellieten met 
inbegrip van satellietsystemen met lage omloopbaan, en wanneer bepaalde 
satellietdiensten niet onder een van de erkende categorieën van diensten 
vallen gezien het bijzondere karakter van de dienst waarvoor de vergunning 
wordt aangevraagd, aanvragen voor wederzijdse erkenning kunnen worden 
behandeld via de "one-stop shopping"-overgangsregeling totdat de 
geharmoniseerde voorwaarden voor de desbetreffende dienstencategorie zijn 
uitgewerkt; 
(17) Overwegende dat er een noodzakelijk verband bestaat tussen de voor het 
exploiteren van satellietnetwerkdiensten verleende machtigingen en het 
uitsluitende gebruik van bepaalde frequenties; dat voorts voor het 
exploiteren van bepaalde satellietnetwerkdiensten een toestemmingsprocedure 
is vereist om het juiste functioneren te waarborgen van radiodiensten die 
voor bepaalde gevoelige gebieden, zoals overhelde- of militaire installaties 
en luchthavens, van vitaal belang zijn; dat de wederzijdse erkenning van 
vergunningen die voor de exploitatie van satellietnetwerkdiensten zijn 
verleend, om deze reden uitsluitend kan worden overwogen in samenhang met de 
toewijzing van de vereiste frequenties in de andere Lid-Staten; dat het 
gebruik van frequenties in de Lid-Staten tot dusver slechts in beperkte mate 
is geharmoniseerd;*dat met deze richtlijn derhalve aanvullende maatregelen 
worden ingevoerd met betrekking tot de toewijzing en coördinatie van 
frequenties voor de exploitatie van satellietnetwerkdiensten die de gehele 
Gemeenschap bestrijken; 
(18) Overwegende dat mobiele satellietdiensten en satellietdiensten voor 
positiebepaling, met name die welke via draagbare satellietgrondstations 
worden verstrekt, in wezen niet verschillen van andere bidirectionele 
punt-tot-punt of punt -tot-meerpunt satellietcommunicatietoepassingen en 
- 32 -
derhalve niet behoeven te worden onderworpen aan andere dan de in deze 
richtlijn vastgestelde beschermingsmaatregelen en beperkingen; dat echter 
rekening moet worden gehouden met bijzondere overwegingen met betrekking tot 
de regelingen inzake frequentie- en locatiecoördinatie voor bepaalde 
toepassingen van draagbare en mobiele satellietgrondstations; dat in dit 
voorstel met deze bijzondere overwegingen rekening wordt gehouden; 
(19) Overwegende dat de aanvrager de mogelijkheid moet hebben de noodzakelijke 
frequentiecoördinatie rechtstreeks met de betrokken bevoegde autoriteiten te 
regelen of anders de mogelijkheid moet hebben buiten en naast de 
vergunningsprocedure een regeling tot coördinatie van frequenties en 
locaties aan te vragen; dat een geschikte regeling tot coördinatie van 
frequenties en locaties voor elke categorie satellietnetwerkdiensten moet 
worden afgesproken; dat daartoe aan de wederzijds erkende nationale 
machtiging aanvullende voorwaarden moeten worden toegevoegd; 
(20) Overwegende dat de. oprichting van het Europees comité voor radiocommunicatie 
(ERC) en het Europees bureau voor radiocommunicatie (ERO) in het kader van 
de Europese Conferentie van PTT-administraties (CEPT), naar aanleiding van 
Resolutie 90/C 166/02 van de Raad van 28 juni 1990 < 7-1, de 
samenwerkingsmechanismen op het gebied van frequenties aanzienlijk heeft 
versterkt; dat in passende gevallen gebruik kan worden gemaakt van de 
algemeen erkende technische deskundigheid van ERC/ERO om op basis van een 
mandaat van de Commissie regelingen inzake de frequentiecoördinatie vast te 
stellen die noodzakelijk zijn voor de wederzijdse erkenning van nationale 
machtigingen ten behoeve van satellietdiensten; 
(21) Overwegende dat voor het exploiteren van satellietnetwerkdiensten 
ruimtesegmentcapaciteit toegankelijk moet zijn en moet worden aangeboden; 
dat om ruimtesegmentcapaciteit te verkrijgen de exploitanten van 
satellietgrondstationnetwerken in het algemeen capaciteit van een bestaande 
satellietexploitant moeten huren; dat het doelmatig gebruik van de 
beschikbare baanruimte in combinatie met de beschikbare frequenties van het 
allergrootste belang is; dat dit doelmatig gebruik een communautaire 
doelstelling moet zijn en dat maatregelen moeten worden getroffen tot behoud 
van het doelmatig gebruik van de beschikbare baanruimte en van het 
radiofrequentiespectrum; dat het derhalve wenselijk is bij aanvragen om 
wederzijdse erkenning van machtigingen voor satellietgrondstationnetwerken 
te vereisen dat naar behoren is voorzien in de noodzakelijke regelingen met 
betrekking tot de capaciteit in het ruimtesegment; 
(22) Overwegende dat de procedures tot regeling van de capaciteit in het 
ruimtesegment moeten worden vergemakkelijkt; dat indien de noodzakelijke 
ruimtesegmentregeling rechtstreeks met een satellietexploitant of zijn 
vertegenwoordiger is getroffen, deze regeling door de Lid-Staten moet worden 
erkend; dat Lid-Staten geen bezwaar mogen maken tegen de wederzijdse 
(7) PB C 166 van 7.7.1990, blz. 2, Resolutie van de Raad van 
28 juni 1990 inzake de versterking van de paneuropese samenwerking 
op het gebied van radiofrequenties, in het bijzonder met betrekking 
tot de diensten met een paneuropese dimensie. 
- 33 -
erkenning van een nationale machtiging op grond van het feit dat zij geen 
rechtstreekse toegangsregelingen toestaan; 
(23) Overwegende dat, rekening houdend met recente ontwikkelingen in 
internationale satellietorganisaties, met name die in EUTELSAT, de 
Lid-Staten alle passende maatregelen moeten treffen om onverenigbaarheden 
met het Verdrag weg te werken, zoals vastgesteld in Richtlijn .../.../EEG 
[Ontwerp-richtlijn houdende wijziging van Richtlijn 88/301/EEG en Richtlijn 
90/388/EEG betreffende satellietcommunicatie]; dat krachtens het Verdrag 
territoriale of op nationaliteit gebaseerde beperkingen die afzonderlijk dan 
wel in combinatie een grensoverschrijdende aanbieding van diensten via 
gehuurde capaciteit verhinderen, dienen te worden opgeheven; dat de Lid­
staten derhalve op basis van een meervoudige-toegangsregeling toegang moeten 
verlenen tot ruimtesegmentcapaciteit via andere Signatory's of andere SAO's 
dan uitsluitend de nationale; dat indien de noodzakelijke 
ruimtesegmentregeling via een Signatory Affairs Office (SAO) van een 
Lid-Staat of via een meervoudige-toegangsregeling is getroffen, deze 
regelingen door alle andere Lid-Staten moeten worden erkend; dat de 
bepalingen van deze richtlijn steunen op deze regelingen; dat het mogelijk 
moet zijn regelingen te erkennen of vast te stellen ten einde de voorwaarden 
voor de toegang tot het ruimtesegment in de gehele Gemeenschap te 
harmoniseren; 
(24) Overwegende dat in de resolutie van 19 november 1992 van de Raad betreffende 
de bevordering van samenwerking op Europese schaal op het gebied van 
nummeringsplannen voor telecommunicatiediensten ( $ wordt voorgesteld een 
Europees nummeringsbureau (ENO) op te richten in het kader van de Europese 
samenwerking op het gebied van nummering en een Europese nummeringsruimte te 
openen voor nummering van paneuropese telefoondiensten; dat het voor 
aanbieders van paneuropese satellietdiensten vereist kan zijn eventueel op 
zowel een nationale als een Europese basis namen, nummers of adressen toe te 
wijzen en te registreren; dat aanvragen voor nationale machtigingen tot het 
aanbieden van Europese satellietdiensten derhalve vaak kunnen zijn 
gecombineerd met verzoeken om toewijzing en registratie van namen, nummers 
en adressen; 
(25) Overwegende dat de nieuwe procedure voor wederzijdse erkenning de huidige 
werkdruk van de nationale regelgevende autoriteiten kan vergroten en nieuwe 
kosten kan doen ontstaan; dat deze autoriteiten het recht dienen te hebben 
de gemaakte extra kosten door te berekenen aan de aanvragers van wederzijdse 
erkenning; dat deze tarieven ook de kosten met betrekking tot de frequentie-
en locatiecoördinatie en de nummeringsregelingen mogen omvatten; dat het 
doorzichtigheidsbeginsel vereist dat de tarieven voor het behandelen van de 
vergunningen en het toezicht daarop op gepaste wijze bekend worden gemaakt; 
(26) Overwegende dat de naleving van de voorwaarden van wederzijds erkende 
nationale machtigingen of vergunningen door de houders daarvan moet worden 
gewaarborgd; dat vergunninghouders derhalve de nationale regelgevende 
autoriteit van de Lid-Staat die de wederzijds erkende nationale machtiging 
heeft verleend, en elke andere betrokken nationale regelgevende autoriteit 
(8) PB C 318 van 4.12.1992, bl: 
- 34 -
in de Gemeenschap of in derde landen in kennis moeten stellen van elke 
verandering in de desbetreffende omstandigheden; 
(27) Overwegende dat passende maatregelen om voor de naleving van de 
vergunningsvoorwaarden te zorgen door de nationale regelgevende autoriteit 
dienen te worden genomen; dat deze maatregelen echter dienen te worden 
beoordeeld via een beroepsprocedure; 
(28) Overwegende dat in dit kader voor de wijziging en de intrekking van een 
wederzijds erkende nationale machtiging moet worden voorzien in een 
efficiënte procedure die tegelijkertijd waarborgt dat de rechten van de 
verdediging bij de beoordeling van een dergelijke niet-naleving gehandhaafd 
blijven; 
(29) Dat een beroepsprocedure dient te worden vastgesteld om de volledige 
uitvoering van de bij deze Richtlijn vastgestelde procedures te waarborgen; 
dat een verzoeningsprocedure voor een minnelijke schikking van geschillen 
met betrekking tot de toepassing van de procedures een wezenlijk onderdeel 
van deze beroepsprocedure dient te zijn; 
(30) Overwegende dat het bij deze richtlijn ingestelde Communautair 
Telecommunicatiecomité (CTC) moet worden samengesteld uit vertegenwoordigers 
van de nationale regelgevende autoriteiten van de Lid-Staten en de Commissie 
moet bijstaan bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn; dat bij de 
tenuitvoerlegging van deze richtlijn de Lid-Staten met de belangrijkste 
taken worden belast; 
(31) Overwegende dat deze richtlijn het toepassingsgebied van nationale 
machtigingsprocedures voor satellietdiensten niet beperkt; dat echter met 
betrekking tot de toepassing van de procedures tot wederzijdse erkenning op 
communautair niveau ten opzichte van derde landen waarborgen moeten worden 
ingebouwd die ervoor moeten zorgen dat staatsburgers van de Lid-Staten in 
deze derde landen op vergelijkbare wijze worden behandeld; dat met het oog 
hierop de Commissie ernaar moet streven met belangstellende derde landen 
overeenkomsten te sluiten die een gelijke behandeling waarborgen; 
(32) Overwegende dat het, gezien de dynamische technologische ontwikkeling in 
deze sector, noodzakelijk is een procedure voor aanpassing van de technische 
bepalingen van deze richtlijn vast te stellen; 
(33) Overwegende dat nationale regelgevende autoriteiten in onvoorziene 
omstandigheden de bevoegdheid moeten hebben om, indien nodig, van de houders 
van een wederzijds erkende nationale machtiging te vereisen dat zij de 
exploitatie van hun dienst tijdelijk staken; dat de vergunninghouder het 
recht heeft onmiddellijk over de aard van een dergelijke eis te worden 
ingelicht; 
(34) Overwegende dat de vertrouwelijkheid van de volgens de procedures van deze 
richtlijn verzamelde gegevens die onder het beroepsgeheim vallen, in elk 
geval moet zijn gewaarborgd; 
- 35 -
(35) Overwegende echter dat de in deze richtlijn vastgestelde 
machtigingsprocedures met het oog op hun doelmatigheid doorzichtig moeten 
zijn; dat de betrokken nationale regelgevende autoriteiten duidelijk moeten 
worden aangewezen; 
(36) Overwegende dat voor het aanbieden van satellietdiensten in een 
noodsituatie, bij voorbeeld hulpverlening bij rampen, en voor het aanbieden 
van satellietdiensten voor experimentele of andere bijzondere doeleinden, 
een bijzondere behandeling is vereist; dat in het geval van een ramp een 
versnelde procedure met zo weinig mogelijk belemmeringen van het 
allergrootste belang is; dat het leveren van satellietdiensten vanaf het 
grondgebied van de Gemeenschap aan off shore-installaties in internationale 
wateren, het leveren van satellietdiensten aan tentoonstellingen en 
handelsbeurzen en het experimentele gebruik van bepaalde typen 
satellietapparatuur onder meer als bijzondere situaties worden beschouwd; 
dat in de toekomst nog andere bijzondere situaties kunnen voorkomen; dat 
speciale procedures zullen moeten worden uitgewerkt om rekening te houden 
met deze bijzondere diensten en nooddiensten; 
(37) Overwegende dat experimentele satellietdiensten, die van gemeenschappelijk 
Europees belang worden geacht, als transeuropees netwerk (TEN) kunnen zijn 
erkend; dat het succes van dergelijke projecten in beslissende mate afhangt 
van de snelle beschikbaarheid van de vereiste machtigingen; dat 
gestroomlijnde aanvraag- en machtigingsprocedures dan ook als een prioriteit 
moeten worden beschouwd; 
(38) Overwegende dat satellietomroep voor het grote publiek, met inbegrip van 
zowel toepassingen die vallen onder de definitie die in het radioreglement 
voor satellietomroepdiensten wordt gebruikt, als toepassingen in het kader 
van de vaste satellietdiensten (FSS), onderworpen blijft aan de specifieke 
voorschriften die door de Lid-Staten in overeenstemming met het 
Gemeenschapsrecht zijn vastgesteld; 
(39) Overwegende dat een geavanceerde markt voor satellietdiensten op Europese 
schaal niet tot stand kan komen zonder de vaststelling van coherente, 
geharmoniseerde vergunningsvoorwaarden die verenigbaar zijn met het 
Gemeenschapsrecht en zo spoedig mogelijk door de Lid-Staten worden 
geïmplementeerd; dat het alternatief voor wetgeving op het niveau van de 
Gemeenschap een analoog stelsel van regelingen tussen de Lid-Staten is, wat 
veelvuldige, bilaterale overeenkomsten zou meebrengen; dat de samenhang en 
uniformiteit van deze overeenkomsten niet gewaarborgd is, waardoor ze niet 
geschikt zijn voor het bij uitstek internationale gebied van 
satellietdiensten; dat het algemeen kader derhalve beter kan worden 
vastgesteld op communautair niveau, terwijl de Lid-Staten kunnen zorgen voor 
de eerste gedetailleerde uitwerking van de geharmoniseerde voorwaarden zelf, 
zodat het optreden van de Gemeenschap overeenkomstig het 
subsidiariteitsbeginsel strikt beperkt is tot de vaststelling van het kader 
dat voor de wederzijdse erkenning van machtigingen voor satellietdiensten en 
een geschikte overgangsregeling vereist is; 
(40) Overwegende dat de Commissie in het kader van de evaluatie van de bepalingen 
van deze richtlijn en de tenuitvoerlegging ervan tot 1 januari 1996, zal 
- 36 -
nagaan voor welke satellietdiensten er nog geen regeling betreffende de 
wederzijdse erkenning van machtigingen is vastgesteld; dat bij die evaluatie 
bijzondere aandacht zal worden geschonken aan de vraag of voor deze diensten 
een procedure van wederzijdse erkenning van machtigingen zonder voorafgaande 
harmonisatie kan worden ingevoerd, 
(41) Overwegende dat de toepassing van de provisies van deze richtlijn een 
gemeenschaps beleid vereisen in relatie tot eigendom van, en controle 
over, ondernemingen welke profiteren van de provisies; overwegende dat het 
Verdrag, voor de aanname van zulk een beleid, niet voorziet in 
bevoegdheden anders dan die van Artikel 235; 
- 37 -
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD 
HOOFDSTUK I 
Toepassingsgebied en definities 
Artikel 1 
Doel 
Met deze richtlijn wordt de totstandbrenging beoogd van een interne markt voor 
satellietdiensten door middel van de vaatstelling van procedures waarmee het een 
satellietnetwerkexploitant die tot het aanbieden van satellietnetwerkdiensten in 
een Lid-Staat is gemachtigd en/of een aanbieder van diensten die tot het aanbieden 
van satellietcommunicatiediensten in een Lid-Staat is gemachtigd, wordt toegestaan 
al deze satellietdiensten of een deel daarvan op Gemeenschapsniveau aan te bieden 
zonder dat hij afzonderlijke vergunningen of machtigingen van andere Lid-Staten 
hoeft te verkrijgen. 
Artikel 2 
Definitiea 
De in Richtlijn .../.../EEG<9 > gegeven relevante definities gelden ook voor deze 
richtlijn. Voorta wordt in deze richtlijn verstaan onder : 
1. "Satelliet" een in de ruimte gestationeerd kunstmatig lichaam dat om de 
aarde draait en aan boord waarvan zich apparatuur bevindt die tot doel heeft 
radiocoramunicatieBignalen te verzenden of door te zenden; 
2. "Satellietgrondstation-apparatuur" apparatuur die kan worden gebruikt ofwel 
uitsluitend voor het zenden ("zenders") ofwel voor het zenden en het 
ontvangen ("zenders/ontvangers") ofwel uitsluitend voor het ontvangen 
("ontvangers") van'radiocommunicatiesignalen met behulp van een satelliet of 
een ander in de ruimte gestationeerd systeem; 
3. "Satellietsysteem" een of meer satellieten die onder controle van een 
exploitant worden gebruikt voor het verstrekken van communicatiecapaciteit; 
( 9. ) Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de 
Raad betreffende de wederzijdse erkenning van vergunningen en 
andere nationale machtigingen voor telecommunicatiediensten 
- 38 -
4. "Ruimtesegment" de communicatiecapaciteit van satellieten die worden 
gebruikt voor het totstandbrengen van communicatieverbindingen met 
terrestrische systemen of andere satellieten; 
5. "Satellietgrondstationnetwerk" een configuratie van twee of meer 
satellietgrondstations die door middel van satellieten onderling zijn 
verbonden; 
6. "Satellietnetwerkdiensten" het aanleggen en de exploitatie van 
satellietgrondstationnetwerken; deze diensten omvatten op zijn minst een 
radioverbinding vanaf satellietgrondstations naar het ruimtesegment 
("opstraalverbindingen") en een radioverbinding vanaf het ruimtesegment naar 
satellietgrondstations ("neerstraalverbindingen"); 
7. "Satellietcommunicatiediensten" diensten waarbij voor het aanbieden daarvan 
volledig of ten dele gebruik wordt gemaakt van satellietnetwerkdiensten; 
8. "Satellietdiensten" het aanbieden van satellietcommunicatiediensten of het 
aanbieden van satellietnetwerkdiensten; 
9. "Frequentie- en locatiecoördinatie" de keuringsprocedures waarmee moet 
worden voldaan aan een aantal voorschriften in verband met mogelijke 
interferentie van frequenties, die onder meer betrekking hebben op 
radiostoringen, veiligheid van het luchtverkeer, stralingsniveaus en 
nationale veiligheid; 
10. "Nationale machtigingen" afzonderlijke machtigingen zoals vergunningen, 
verklaringen of algemene gereglementeerde machtigingen in de vorm van bij 
voorbeeld wetgeving of groepsvergunningen, op grond waarvan 
satellietcommunicatiediensten en/of satellietnetwerkdiensten in een 
Lid-Staat in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht kunnen worden 
aangeboden; 
11. "Onderneming" een natuurlijke persoon, een rechtspersoon, met of zonder 
winstoogmerk, of een officiële instantie met of zonder eigen 
rechtspersoonlij kheid; 
12. "Vergunning" een afzonderlijke machtiging die door een nationale 
regelgevende autoriteit wordt verleend en vereist is als voorwaarde om in 
overeenstemming met het Gemeenschapsrecht een satellietdienst aan te bieden; 
13. "Aanmelding" de kennisgeving aan een nationale regelgevende autoriteit door 
een leverancier van diensten van zijn voornemen om een satellietdienst aan 
te bieden; 
14. "One-stop shopping"-procedure een regeling ter vereenvoudiging van het 
verkrijgen van nationale machtigingen tot het aanbieden van 
satellietdiensten van meer dan één nationale regelgevende autoriteit, 
namelijk via een gecoördineerde procedure op een enkele plaats; 
15. "Communautair Telecommunicatiecomité (CTC)" het bij artikel 20 van 
Richtlijn .../.../EEG (Voorstel voor een richtlijn van het Europees 
- 39 -
Parlement en de Raad betreffende de wederzijdse erkenning van vergunningen 
en andere nationale machtigingen voor telecommunicatiediensten) opgerichte 
comité. 
Artikel 3 
Toepassingsgebied 
Deze richtlijn is van toepassing op alle nationale machtigingen die betrekking 
hebben op het aanbieden van satellietcommunicatiediensten en/of het aanbieden van 
satel1ietnetwerkdiensten. 
HOOFDSTUK II 
Wederzijdse erkenning van nationale machtigingen 
Artikel 4 
Recht op het aanbieden van diensten 
De Lid-Staten zorgen ervoor dat ondernemingen aan wie een nationale machtiging is 
verleend die overeenkomstig de in deze richtlijn vastgestelde procedures is 
erkend, op hun grondgebied onverwijld de in die machtiging gespecificeerde 
satellietnetwerkdiensten en/of satellietcommunicatiediensten kunnen aanbieden. 
Artikel 5 
Effecten van erkenning 
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat het aanbieden van de diensten door de 
houders van een erkende nationale machtiging slechts is onderworpen aan 
beperkingen die overeenkomstig de procedures van deze richtlijn zijn 
opgelegd. 
2. Lid 1 verhindert de Lid-Staten niet het aanbieden van satellietdiensten te 
onderwerpen aan nationale wetgeving die niet specifiek verband houdt met 
telecommunicatie- en satellietdiensten. 
- 40 -
Artikel 6 
Harmonisatie van voorwaarden voor machtiging 
1. Waar toepasselijk, worden voor bepaalde satellietdiensten geharmoniseerde 
machtigingsvoorwaarden vastgesteld. Met dit oogmerk kan de Commissie in 
overeenstemming met de in artikel 26 vastgestelde procedure : 
a) als eerste stap bepalen voor welke categorieën van satellietdiensten 
geharmoniseerde voorwaarden vereist zijn en ECTRA en/of ERC opdracht 
geven deze voorwaarden uit te werken; in deze opdracht worden met name de 
uit te voeren taken gespecificeerd en wordt een tijdschema voor de 
uitwerking van de voorwaarden vastgelegd; 
b) als tweede stap en nadat geharmoniseerde vergunningsvoorwaarden door 
ECTRA en/of ERC zijn uitgewerkt, een besluit vaststellen waarin de 
daarmee overeenstemmende gemeenschappelijke vergunningsvoorwaarden of 
delen daarvan zijn opgenomen ter uitvoering van essentiële eisen in 
overeenstemming met de communautaire wetgeving. 
2. Waar van toepassing en met name in gevallen waar het overeenkomstig lid 1, 
onder a) vastgestelde tijdschema niet wordt geëerbiedigd, kan de Commissie 
gemeenschappelijke vergunningsvoorwaarden vaststellen overeenkomstig de 
procedure van artikel 26 en zonder de procedure van lid 1, onder a) en b), 
te volgen. 
3. De overeenkomstig de procedures van lid 1 of 2 vastgestelde 
gemeenschappelijke vergunningsvoorwaarden mogen, waar nodig, bepalingen 
bevatten voor de implementatie van het bepaalde in de hoofdstukken 
betreffende de frequentie- en locatiecoördinatie, nummering en toegang tot 
het ruimtesegment. 
Artikel 7 
Wederzijdse erkenning van nationale machtigingen zonder 
dat voorafgaande harmonisatie vereist is 
1. Voorts kan de Commissie besluiten, in overeenstemming met de procedure van 
artikel 26, dat wederzijdse erkenning van nationale machtigingen kan worden 
toegestaan voor bepaalde categorieën van satellietdiensten waarop de 
harmonisatie krachtens artikel 6 niet is toegepast. 
2. Ten einde ervoor te zorgen dat wordt voldaan aan essentiële eisen van het 
Gemeenschapsrecht en aan de voorwaarden die vereist zijn om met het 
Gemeenschapsrecht in overeenstemming zijnde bijzondere of uitsluitende 
rechten te waarborgen, kan het overeenkomstig lid 1 genomen besluit 
voorwaarden bevatten waaraan de leveranciers van de desbetreffende diensten 
dienen te voldoen. 
3. Een overeenkomstig lid 1 genomen besluit kan eventueel bepalingen bevatten 
voor de implementatie van het bepaalde in de hoofdstukken betreffende de 
- 41 -
frequentie- en locatiecoördinatie, nummering en toegang tot het 
ruimteeegment. 
Artikel 8 
Wederzijdse erkenning 
Satellietdiensten die behoren tot een geharmoniseerde dienstencategorie die onder 
een krachten* artikel 6, lid 1, onder b), of artikel 6, lid 2, vastgesteld besluit 
vallen, of een categorie satellietdiensten die onder een krachtens artikel 7 
vastgesteld besluit valt, mogen in de gehele Europese Gemeenschap onder de in dat 
besluit genoemde voorwaarden worden geleverd. 
Artikel 9 
Publikatie van erkende categorieën van diensten 
De Commissie publiceert in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen een 
lijst van de categorieën satellietdiensten die onder krachtens artikel 6, lid 1, 
onder b), artikel 6, lid'2,. of artikel 7, vastgesteld» besluiten vallen, eventueel 
mat inbegrip van alla relevant» voorwaarden, en wanneer dat nodig is werkt ze deze 
lijst bij. 
HOOFDSTUK XV 
-One-stop shopping' 
Artikel 10 
Werkingsgebied van de overgangsprocedure 
De bepalingen in de artikelen 11 tot en met 14 hebben betrekking op een "one-stop 
shopping"-overgangaprocedure die vmxi toepassing is op satellietdiensten waarover 
nog geen besluit overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder b), artikel 6, lid 2, of 
artikel 7 i» genomen. 
Artikel 11 
Beheer 
De Commissie neemt in voorkomende gevallen de nodige maatregelen om regelingen 
voor de in artikel 12 bedoelde "one-stop shopping "-procedure uit te werken, met 
inbegrip van de erkenning van geschikte regelingen voor het technische beheer 
ervan» overeenkomstig de procedure van artikel 26. 
- 42 -
De gegevens betreffende dergelijke regelingen worden gepubliceerd in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Artikel 12 
"One-stop shopping"-procedure 
De overeenkomstig artikel 11 ingevoerde "one-stop shopping"-procedure voldoet aan 
de volgende voorwaarden: 
(1) De "one-stop shopping"-procedure staat open voor alle leveranciers van 
diensten die satellietdiensten in de Europese Gemeenschap willen aanbieden. 
(2) Het is mogelijk op één enkele plaats aanvragen en/of aanmeldingen te doen en 
een of meer instanties worden belast met het registreren van de aanvragen 
en/of aanmeldingen; 
De aanvragen bevatten zoals vereist de in bijlage I vermelde informatie en, 
zo nodig, verzoeken om frequentie- en locatiecoördinatie overeenkomstig de 
bepalingen van hoofdstuk V en/of om toewijzing en registratie van namen, 
nummers en adressen overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk VI. 
(3) Binnen 7 dagen na registratie van de aanvraag en/of aanmelding wordt deze 
doorgezonden naar de nationale regelgevende autoriteiten waaronder de 
instantie valt waar de aanvraag/aanmelding is geregistreerd. 
(4) Wanneer een nationale regelgevende autoriteit het aanbieden van een 
satellietdienst onderwerpt aan een vergunningsplicht, neemt zij binnen zes 
weken na ontvangst van de aanvraag een beslissing inzake het al dan niet 
verlenen van de vergunning en stelt zij de aanvrager en de instantie waar de 
aanvraag is geregistreerd hiervan in kennis. 
Wanneer een nationale regelgevende autoriteit het aanbieden van een 
satellietdienst onderwerpt aan een aanmeldingsplicht, kan zij bezwaren maken 
tegen het aanbieden van de aangemelde satellietdienst en informeert zij 
binnen zes weken na ontvangst van de aanmelding de aanvrager en de instantie 
waar de aanvraag is geregistreerd over deze bezwaren. 
(5) Ten einde tegemoet te komen aan commerciële behoeften trachten de nationale 
regelgevende autoriteiten in voorkomend geval de in punt (4) aangegeven 
termijn van zes weken voor bepaalde categorieën satellietdiensten te 
verkorten. 
(6) Wanneer de bepalingen van de hoofdstukken V, VI en VII van toepassing zijn, 
kan het verlenen van een vergunning afhankelijk worden gesteld van de 
voltooiing van de in die hoofdstukken beschreven procedures. 
(7) Wanneer geen vergunning wordt verleend of geen bezwaren zijn geopperd binnen 
de in punt (4) vastgestelde termijnen, stelt de nationale regelgevende 
autoriteit de aanvrager en de instantie waar de aanvraag is geregistreerd in 
kennis van de redenen voor haar beslissing. 
- 43 -
(8) De instanties waar de aanvragen en/of aanmeldingen kunnen worden 
geregistreerd, brengen bij de Commissie jaarlijks verslag uit over de 
werking van de "one-stop shopping"-procedure, in het bijzonder over de 
weigering van aanvragen en over de bij aanmeldingen geopperde bezwaren. 
HOOFDSTUK V 
Procedures inzake frequentie- en locatiecoördinatie 
Artikel 13 
Rechtstreeks door de aanvrager verrichte coördinatie 
In het geval van aanvragen die betrekking hebben op satellietnetwerkdiensten is 
het de aanvrager toegestaan in de aanvraag het bewijs te leveren dat de 
noodzakelijke regelingen inzake frequentie- en locatiecoördinatie zijn getroffen 
in alle betrokken Lid-Staten en andere landen die enige invloed van de aanleg en 
exploitatie van de geplande satellietgrondstations ondervinden. 
Artikel 14 
Verzoek om coördinatie via de aanvraag 
1. Ongeacht het bepaalde in artikel 13 kan, in gevallen die betrekking hebben 
op satellietnetwerkdiensten, een verzoek om een regeling inzake frequentie-
en locatiecoördinatie met de betrokken Lid-Staten en derde landen die enige 
invloed ondervinden van de aanleg en axpioitatie van de geplande 
satellietgrondstations, bij de aanvraag/aanvragen worden gevoegd. 
2. Het verzoek om frequentie- en locatiecoördinatie wordt doorgezonden naar de 
nationale regelgevende autoriteiten en de bevoegde autoriteiten van de 
betrokken derde landen samen met alle overeenkomstig de desbetreffende delen 
van bijlage I verstrekte relevante informatie. 
Artikel 15 
Inleiding van coördinatieprocedures 
1. De nationale regelgevende autoriteiten leiden, zodra zij in kennis zijn 
gesteld van het verzoek om een regeling inzake frequentie- en 
locatiecoördinatie, onmiddellijk de daartoe noodzakelijke procedures in 
overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving en internationale 
verplicht ingen. 
2. De aanvrager verleent, waar dat kan, alle noodzakelijke assistentie om tot 
een geschikte regeling inzake frequentie- en locatiecoördinatie te komen. 
- 44 -
3. De Lid-Staten zorgen ervoor dat wanneer voor bepaalde delen van 
satellietgrondstationnetwerken de regelingen inzake frequentie- en 
locatiecoördinatie nog niet volledig zijn uitgewerkt, dit geen vertraging 
meebrengt voor de inbedrijfstelling van de overige delen van de 
satellietnetwerkdienst. 
4. Die delen van het satellietgrondstationnetwerk waarvoor frequentie- en 
locatiecoördinatieprocedures met landen buiten de Gemeenschap moeten worden 
vervuld, mogen niet in bedrijf worden gesteld zolang deze procedures niet 
naar behoren zijn voltooid in overeenstemming met de internationale 
verplichtingen van de Lid-Staten. 
Artikel 16 
Begin van de levering van satellietnetwerkdiensten 
1. In het geval van een aanvraag die betrekking heeft op 
satellietnetwerkdiensten dient de nationale machtiging de aanvullende 
voorwaarde te bevatten dat exploitatie van het desbetreffende 
grondstationnetwerk alleen mag beginnen voor die delen van het 
satellietnetwerk waarvoor de procedures inzake frequentiecoördinatie en 
locatiekeuring zijn voltooid. 
2. De satellietnetwerkdienst waarvoor een vergunning wordt verleend moet tevens 
voldoen aan de aanvullende voorwaarde dat gedurende de gehele 
geldigheidsperiode van de vergunning extra frequentie- en locatiecoördinatie 
kan plaatsvinden overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving en 
internationale verplichtingen. Zo nodig wordt de vergunning gewijzigd 
overeenkomstig het bepaalde in artikel 22. 
Artikel 17 
Voltooiing van coördinatieprocedures 
Indien in het geval van aanvragen die betrekking hebben op 
satellietnetwerkdiensten binnen zes maanden nadat de nationale regelgevende 
autoriteiten in kennis zijn gesteld van een coördinatieverzoek, geen sluitende 
overeenstemming over de frequentie- en locatiecoördinatieregelingen wordt bereikt, 
kan elke bij de coördinatieprocedure betrokken partij de beroepsprocedure van 
artikel 23 inroepen. 
Artikel 18 
Harmonisatie in overleg met het ERC 
1. De Commissie kan in voorkomende gevallen het Europees comité voor 
radiocommunicatie (ERC) verzoeken geharmoniseerde frequentiebanden voor 
satellietdiensten en satellietgrondstationnetwerken vast te stellen, ter 
- 45 -
identificatie van de in dit hoofdstuk bedoelde frequentiecoördinatie in 
overeenstemming met de internationale verplichtingen van de Lid-Staten ter 
zake. 
Satellietnetwerkdiensten die gebruik maken van de aldus geïdentificeerde 
frequentiebanden met de voorwaarden voor het gebruik daarvan, kunnen 
overeenkomstig de procedures van artikel 6 als een categorie diensten worden 
ingevoerd. 
HOOFDSTUK VI 
Nummering 
Artikel 19 
Toewijzing en registratie van namen, nummers of adressen 
1. Bij de aanvraag om wederzijdse erkenning van vergunningen mag een verzoek om 
toewijzing en registratie van namen, nummers of adressen worden gevoegd. 
2. Dit verzoek wordt onverwijld doorgezonden naar de bevoegde autoriteiten die 
met de behandeling van dergelijke verzoeken zijn belast. 
3. De aanvraag om wederzijdse erkenning van vergunningen kan onafhankelijk van 
het verzoek om toewijzing en registratie van namen, nummers of adressen 
worden behandeld. 
HOOFDSTUK VII 
Toegang tot de ruimtesegmentcapaciteit 
Artikel 20 
Regelingen inzake de toegang tot het ruimtesegment en 
de naleving van exploitâtievoorachrif ten 
1. In het geval van aanvragen die betrekking hebben op satellietnetwerkdiensten 
moet het bewijs worden geleverd dat de noodzakelijke ruimtesegmentcapaciteit 
beschikbaar is en dat met de exploitant van het satellietsysteem de gepaste 
technische regelingen zijn getroffen die ervoor moeten zorgen dat de 
betrokken sate11ietnetwerken en satellietsystemen goed op elkaar zijn 
afgestemd. 
2. Het in lid 1 bedoelde bewijs wordt uiterlijk zes maanden na de datum van 
verlening van de machtiging toegezonden aan alle nationale regelgevende 
autoriteiten onder verantwoordelijkheid waarvan delen van de 
satellietnetwerkdienst worden geëxploiteerd. 
- 46 -
Wannoor geen of onvoldoende bewijs wordt gelevord, kunnen de nationale 
regelgevende autoriteiten de procedures van artikel 24 instellen. 
Artikel 21 
Toegang tot het ruimtesegment 
1. In het geval van aanvragen die betrekking hebben op satellietnetwerkdiensten 
waarbij de aanvrager rechtstreeks met de satellietexploitant of diens 
gevolmachtigde vertegenwoordiger(s) een overeenkomst voor de noodzakelijke 
ruimtesegmentcapaciteit aangaat, of waarbij in de noodzakelijke 
ruimtesegmentcapaciteit wordt voorzien via een andere in een Lid-Staat 
erkende regeling die in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht, wordt 
deze overeenkomst erkend door alle Lid-Staten. 
In een dergelijk geval kan de vergunninghouder toegang tot de 
ruimtesegmentcapaciteit verkrijgen via elk satellietgrondstation in de 
Gemeenschap dat onder de bepalingen van deze richtlijn valt. 
2. In gevallen waarbij het de bedoeling is dat ruimtesegmentcapaciteit wordt 
geleverd door een internationale satellietorganisatie kan de Commissie, in 
overeenstemming met de procedure van artikel 26, procedures voor toegang tot 
deze capaciteit erkennen of vastleggen die eventueel vereist zijn voor de 
tenuitvoerlegging in de gehele Gemeenschap van de in lid 1 bedoelde 
regelingen overeenkomstig de internationale verplichtingen van de Lid-
Staten. 
HOOFDSTUK VIII 
Toezichtsprocedure 
Artikel 22 
Implementatie, wijziging en intrekking van machtigingen 
door de Lid-Staten 
1. Wanneer een nationale regelgevende autoriteit van mening is dat een 
vergunninghouder niet meer aan de overeenkomstig deze richtlijn vastgestelde 
voorwaarden voldoet, kan deze passende maatregelen treffen om de naleving 
van deze voorwaarden te waarborgen. 
2. De Commissie kan op verzoek van een betrokken partij de procedure van 
artikel 24 inleiden. 
3. Indien binnen twee weken na ontvangst door de Commissie van het verzoek van 
de betrokken partij geen geschillenprocedure is ingeleid, of indien geen 
overeenstemming volgens de procedure van artikel 24 is bereikt, beslist de 
- 47 -
Commissie, na de betrokken partijen de gelegenheid te hebben gegeven om te 
worden gehoord, overeenkomstig de procedure van artikel 26 of de getroffen 
maatregelen moeten worden gehandhaafd of gewijzigd. 
De Commissie deelt de overeenkomstig de leden 2 en 3 genomen besluiten aan 
de betrokken onderneming mede en stelt de nationale regelgevende 
autoriteiten daarvan in kennis. 
HOOFDSTUK IX 
Beroepsprocedure 
Artikel 23 
Beroep bij de Commissie 
1. Wanneer een vergunning overeenkomstig deze richtlijn wordt geweigerd, kan de 
aanvrager de Commissie een afschrift van zijn aanvraag/aanvragen en/of 
aanmelding(en) toezenden en de Commissie verzoeken de geschillenprocedure 
van artikel 24 in te leiden. 
2. Wanneer binnen drie weken na ontvangst van dit beroep door de Commissie geen 
geschillenprocedure is ingeleid of wanneer uiterlijk drie maanden na de 
eerste vergadering van de werkgroep geen overeenstemming is bereikt 
overeenkomstig de procedure van artikel 24, wordt een besluit genomen 
overeenkomstig de procedure van artikel 26 op basis, voor zover van 
toepassing, van het relevante nationale vergunningsstelsel waarvan 
overeenkomstig artikel 35 kennis is gegeven. 
Artikel 24 
Geschillenprocedure 
Onverminderd 
(a) de maatregelen die de Commissie of een Lid-Staat ingevolge het Verdrag, 
inzonderheid de artikelen 169 en 170, kan nemen; 
(b) de rechten van de aanvrager of een andere persoon op grond van nationaal 
recht terzake; 
kan de volgende geschillenprocedure worden toegepast : 
(1) De voorzitter van het CTC roept zo spoedig mogelijk een werkgroep bijeen 
waarin ten minste twee leden van het CTC en de voorzitter van het CTC of een 
andere door hem aangestelde ambtenaar van de Commissie zitting hebben. 
- 48 -
(2) De werkgroep komt binnen tien dagen bijeen. De voorzitter van het CTC kan 
op voorstel van een lid van de werkgroep besluiten maximaal twee andere 
personen als deskundigen uit te nodigen om de werkgroep te adviseren. Indien 
het echter frequentie-aangelegenheden betreft dient zo nodig bovendien een 
deskundige van het ERC te worden uitgenodigd. Bij de bespreking van 
nummeringsvraagstukken dient zo nodig een deskundige van het ENO te worden 
u itgenodigd. 
(3) De werkgroep biedt de aanvrager, de nationale regelgevende autoriteiten van 
de betrokken Lid-Staten en de betrokken telecommunicatie-organisaties of 
andere partijen de gelegenheid hun mening mondeling of schriftelijk naar 
voren te brengen. 
(4) De werkgroep tracht overeenstemming tot stand te brengen tussen de aanvrager 
en de nationale regelgevende autoriteiten van de betrokken Lid-Staten. 
(5) De aanvrager en de betrokken leden van het CTC dragen hun eigen kosten voor 
deelname aan de procedure. De kosten van de in lid 2 vermelde deskundigen 
komen voor rekening van de aanvrager. 
(6) Binnen twee weken na het bereiken van overeenstemming verleent/verlenen de 
betrokken nationale regelgevende autoriteit(en) de machtiging(en). 
HOOFDSTUK X 
Communautair Telecommunicatiecomité 
Artikel 25 
Samenstelling van het CTC 
De Commissie wordt bijgestaan door een comité dat is samengesteld uit 
vertegenwoordigers van de nationale regelgevende autoriteiten van de Lid-Staten en 
wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie. Dit comité wordt 
Communautair Telecommunicatiecomité (CTC) genoemd. 
Artikel 26 
Procedures voor het CTC 
1. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp van de te 
nemen maatregelen voor. Het comité brengt binnen een termijn die de 
voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies 
uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. 
Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid-Staat het 
recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De 
Commissie houdt zo veel mogelijk rekening met het door het comité 
- 49 -
uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wi'jze waarop 
zij rekening heeft gehouden met zijn advies. 
DG Commiauio licht, wannoor dat. voroiut in, hot comité in over de roaultaton 
van het overleg met de vertegenwoordigers van de telecommunicatie­
organisaties, satellietorganisaties, ruimteagentschappen, gebruikers, 
consumenten, fabrikanten, dienstenleveranciers en vakbonden. 
Het comité stimuleert bovendien, in overeenstemming met het 
telecommunicatiebeleid van de Gemeenschap in het algemeen en het 
satellietcommunicatiebeleid in het bijzonder, de uitwisseling van informatie 
tussen de Lid-Staten onderling en tussen de Lid-Staten en de Commissie met 
betrekking tot de stand van zaken en de ontwikkeling van regelgevende 
activiteiten inzake de machtiging voor satellietdiensten. 
HOOFDSTUK XI 
Slotbepa1ingen 
Artikel 27 
Toepasselijkheid 
1. Erkenning van een nationale machtiging overeenkomstig geharmoniseerde voorwaarden of rechten 
die voortvloeien uit deze richtlijn worden uitsluitend verleend aan ondernemingen waarvan het 
belangrijkste activiteitencentrum en de eventuele zetel in een Iid-Staat zijn gevestigd 
Ondernemingen die reeds in een Lid-Staad zijn gevestigd worden behandeld als ondernemingen uit de 
Gemeenschap. 
2. Onverminderd overeenkomsten en verdragen waarbij de Gemeenschap ondertekenende partij is, mag 
de onderneming nooit voor meer dan 25% het eigendom zijn van derde landen en/of van 
staatsburgers van derde landen. De Lid-Staten en/of staatsburgers van de Lid-Staten dienen te allen 
tijde daadwerkelijke controle hebben over de onderneming. 
3. De Gemeenschap zal, na adoptie van de Richtlijn, onderhandelingen beginnen met als doel het 
verzekeren van vergelijkbare en effectieve toegang tot alle markten door middel van het opheffen van 
limieten voor buitenlandse deelneming en van andere beperkingen in deze landen. Indien dit resultaat 
is behaald, zullen de leden 1 en 2 vervallen. 
4. De Commissie zal de Raad een jaarlijks rapport doen toekomen aangaande de voortgang bereikt in 
multilaterale of bilaterale onderhandelingen inzake de toegang van ondernemingen vanuit de 
Gemeenschap tot de markten van derde landen in het gebied dat deze Richtlijn betreft, aangaande 
enig resultaat voortgekomen uit deze onderhandelingen, en aangaande de daadwerkelijke toepassing 
van alle overeenkomsten welke zijn gesloten. 
De Raad kan, handelend met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op een voorstel van de 
Commissie, de provisies van dit Artikel aanpassen. 
Artikel 28 
Koppeling met openbare netwerken 
1. Wanneer voor een satellietdienst een interconnectieovereenkomst vereist is 
tussen de houder van de erkende nationale machtiging en een andere 
telecommunicatieorganisatie, zorgen de Lid-Staten ervoor dat hun nationale 
regelgevende autoriteit het recht heeft om toe te zien dat dergelijke 
- 50 -
overeenkomsten, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht, op doelmatige 
wijze en op het juiste tijdstip gesloten en ten uitvoer gelegd worden. 
2. De nationale regelgevende autoriteit stelt op verzoek van een van beide 
partijen voorwaarden vast die eerlijk en redelijk zijn voor beide partijen 
en alle gebruikers de grootst mogelijke voordelen bieden. 
Artikel 29 
Onvoorziene omstandigheden 
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de nationale regelgevende autoriteiten de 
bevoegdheid hebben te vragen de uitzendingen van een 
satellietgrondstationnetwerk tijdelijk geheel of ten dele te staken indien 
zich onvoorziene omstandigheden voordoen waarin het correct functioneren van 
andere telecommunicatienetwerken, waaronder satellietnetwerken en 
satellietsystemen,' in gevaar wordt gebracht. 
2. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de vergunninghouder een dergelijk verzoek 
onverwijld nakomt. 
3. Onmiddellijk na het verzoek stelt de nationale regelgevende autoriteit 
onverwijld de andere betrokken landen alsmede de vergunninghouder 
schriftelijk in kennis van de redenen voor het verzoek. 
4. De Lid-Staten zien erop toe dat het herstel van de door de vergunninghouder 
aangeboden diensten niet op onredelijke wijze wordt uitgesteld. 
Artikel 30 
Tarieven 
1. De Lid-Staten kunnen hun nationale regelgevende autoriteit toestaan ter 
dekking van gemaakte administratiekosten een redelijk tarief in rekening te 
brengen voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn als onderdeel van de 
hele nationale regelgeving op het gebied van de telecommunicatie. 
2. De tarieven worden met de nodige bijzonderheden zodanig bekend gemaakt dat 
die informatie gemakkelijk toegankelijk is. 
Artikel 31 
Vertrouwelijkheid 
1. Onverminderd het bepaalde in artikel 35 mogen de Commissie en de nationale 
regelgevende autoriteiten, de ambtenaren en andere personeelsleden daarvan 
en de bij de toepassing van artikel 24 betrokken deskundigen geen gegevens 
bekend maken waarvan zij als gevolg van de tenuitvoerlegging van deze 
- 51 -
richtlijn in kennis zijn gesteld en die van het type zijn waarop het 
beroepsgeheim van toepassing is. 
2. Lid 1 is geen beletsel voor de publikatie van informatie over 
vergunningsvoorwaarden die geen gegevens van vertrouwelijke aard bevat. 
Artikel 32 
Satellietdiensten voor noodsituatiea en experimentele en andere 
bijzondere satellietdiensten 
1. Vereenvoudigde voorwaarden en afzonderlijke procedures voor het indienen van 
aanvragen en voor de wederzijdse erkenning van nationale machtigingen voor 
noodsatellietdiensten, zoals hulpverlening bij rampen, en experimentele en 
bijzondere satellietdiensten worden vastgesteld overeenkomstig de procedure 
van artikel 26. 
2. Aanvragen met betrekking tot de levering van experimentele satellietdiensten 
van transeuropese aard, die als projecten van Europees belang worden 
beschouwd, worden bij voorrang behandeld. Wanneer machtigingen voor 
dergelijke diensten zijn vereist, mogen de desbetreffende aanvragen 
rechtstreeks bij de commissie worden ingediend. 
Artikel 33 
t 
Harmonisatie-prioriteiten 
Bij het vaststellen van geharmoniseerde voorwaarden voor satellietdiensten 
overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 6 en 7 dienen de in bijlage II 
bepaalde prioriteiten in acht te worden genomen. 
Artikel 34 
Kennisgeving 
De Lid-Staten verstrekken de Commissie de volgende informatie : 
- de namen en adressen van de nationale autoriteiten en instanties die 
bevoegd zijn om nationale machtigingen te verlenen, 
- gegevens over hun nationale vergunningsstelsels, met inbegrip van de 
voorwaarden en procedures, met name of en voor welke diensten 
vergunningen zijn vereist, 
- de criteria op basis waarvan aanvragen worden beoordeeld, en 
- de algemene nationale regelgeving die specifiek van toepassing is op het 
gebied van satellietdiensten. 
Deze informatie dient voldoende gedetailleerd te zijn om zich een beeld te 
vormen van de eisen en voorwaarden op basis waarvan nationale machtigingen 
worden verleend en van de criteria waarnaar aanvragen worden beoordeeld. 
De Lid-Staten stellen de Commissie binnen twee weken in kennis van elke 
wijziging van de krachtens lid 1 verstrekte informatie. 
Artikel 35 
Herzieningsprocedures 
1. Wijzigingen die noodzakelijk zijn om de inhoud van de bijlagen van deze 
richtlijn aan te passen aan nieuwe technologische ontwikkelingen en 
geschikte praktische procedures, worden vastgesteld overeenkomstig de 
procedure van artikel 26. 
2. De Commissie stelt een jaarlijks verslag op inzake de toepassing van de 
procedures van de hoofdstukken II en IV. 
3. Op basis van de in het verslag aan het Parlement en de Raad te rapporteren 
resultaten van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn in de periode tot 
1 januari 1996 evalueert de Commissie of wijzigingen van de richtlijn 
noodzakelijk zijn. Het bedoelde verslag bevat voorts een beoordeling, op 
basis van de opgedane ervaring, van de noodzaak om de regelgeving inzake 
machtigingen al dan niet verder te evalueren. 
Artikel 36 
Tenuitvoerlegging van de richtlijn 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in 
werking treden om uiterlijk één jaar na de vaststelling ervan aan deze 
richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar 
de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de 
officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing 
worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
2. De Lid-Staten verstrekken de Commissie uiterlijk twee maanden na de 
vaststelling van deze richtlijn een lijst van hun vertegenwoordigers in het 
CTC. Het CTC begint drie maanden na de vaststelling van deze richtlijn zijn 
taken uit te oefenen. 
Artikel 37 
Bestemming 
V- 53 -
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, 
Voor het Europees Parlement Voor de Raad 
de Voorzitter da Voorzitter 
BIJLAGE I 
BIJ AANVRAGEN TE VERSTREKKEN INFORMATIE 
Woord vooraf 
De gegevens van deze bijlage kunnen worden gebruikt als indicatieve basis voor de 
informatie die met het oog op aanvragen voor machtigingen dient te worden 
verstrekt. 
In elk geval dient de informatie van deel 1 (algemene informatie) te worden 
verstrekt. Indien een aanvraag betrekking heeft op satellietgrondstationnetwerken, 
dient de desbetreffende informatie van deel 2 te worden verstrekt en bij aanvragen 
om vergunningen voor aatellietcommunicatiedienaten de Informatie van deel 3. 
DEEL I - ALGEMENE INFORMATIE 
Bij alle aanvragen te verstrekken algemene informatie 
Gl. Naam en adres van de aanvragende onderneming/persoon en eigenaar, 
oprichtingsdatum, -plaats en -vorm of eventueel soortgelijke bijzonderheden 
inzake partnerschap, associatie of andere. 
G2. Aard van de geëxploiteerde satellietdienst. 
G3. Nationale machtiging tot het exploiteren van de in punt G2 vermelde 
dienst(en) met opgave van de juridische grondslag (wet, vergunning, 
groepsvergunning, enz.). 
- 55 -
DEEL 2 - SATELLIETGRONDSTATIONNETWERKEN 
Bij aanvragen om vergunningen voor satellietgrondstationnetwerken of delen daarvan 
te verstrekken informatie 
Aspecten in verband met de netwerkarchitectuur 
NI. Algemene netwerktopologie met bijzonderheden over de algemene architectuur 
en configuratie, in het bijzonder over de controle- en 
besturingsconfiguratie (zie tevens aspecten in verband met het 
ruimtesegment). 
N2. Voor zover van toepassing, bijzonderheden over voorgenomen aansluitingen via 
of op openbare telecommunicatienetwerken alsmede aansluitingen via of op 
andere telecommunicatienetwerken. In elk geval bijzonderheden over de 
voorwaarden waaronder de apparatuur reeda ia goedgekeurd voor aansluiting op 
de netwerken. 
N3. Indien geheel of ten dele gebruik wordt gemaakt van elementen van andere 
satellietgrondstationnetwerken^), bijzonderheden over deze elementen en de 
vergunningen die voor het exploiteren van daze elementen zijn verleend. 
Aspecten in verband met de apparatuur 
El. Algemene beschrijving van elk type satellietgrondstation dat in het netwerk 
wordt gebruikt met vermelding van geharmoniseerde Europese normen en/of 
gemeenschappelijke technische voorschriften die voor alk type gelden alsmede 
bijzonderheden over conformiteitsproeven en/of verkregen typegoedkeuringen. 
E2. Beschrijving van elk type in het netwerk gebruikt satellietgrondstation dat 
niet onder geharmoniseerde Europese normen of gemeenschappelijke technische 
voorschriften valt, met vermelding van andere nationale of internationale 
normen of algemeen erkende specificaties(2) die van toepassing kunnen zijn, 
alsmede bijzonderheden over conformiteitsproeven en/of verleende 
typegoedkeuringen^3). 
(1) In het geval van gezamenlijke hub-, VSAT- of mobiele netwerken kan 
bij voorbeeld voor de hub reeds een vergunning zijn verleend 
terwijl daaraan grondstations op afstand worden toegevoegd waarvoor 
een afzonderlijke vergunning is verleend, of het hub-station kan 
zich buiten de Gemeenschap bevinden en ook buiten de Gemeenschap 
een vergunning hebben gekregen. 
(2) Bij voorbeeld de specificaties die door de internationale 
satellietorganisaties worden gebruikt. 
(3) Door nationale instanties of certificaten van internationale 
satel1ietorganisatles. 
- 56 -
E3. Aanduiding van het gebruik van elke algemene soort satellietgrondstation^4) 
en, indien het gebruik niet overeenstemt met de soort, aanduiding van het 
gebruik voor elk satellietgrondstation afzonderlijk<5). 
E4. Eventueel een afschrift van de verklaring als bedoeld in artikel 11 van 
Richtlijn .../.../EEG(6) met betrekking tot 
satellietgrondstationapparatuur die geschikt, maar niet bedoeld is voor 
aansluiting op het openbare telecommunicatienet. 
Aspecten in verband met frequentie- en locatiecoördinatie 
Fl. Frequentiebanden die door het netwerk zullen worden gebruikt met 
specificaties van de banden voor elk land waarin satellietgrondstations zijn 
gevestigd en identificatie van de frequentiebanden die voor elk 
satellietgrondstation afzonderlijk worden gebruikt. 
F2. Voor zover van toepassing, geografische locatie en antennehoogte van elk 
gebruikt satellietgrondstation en type station dat op die locatie wordt 
gebruikt met betrekking tot de bovengenoemde aspecten in verband met de 
apparatuur. 
F3. Reeds verkregen frequentiecoördinaties en vermelding voor welke 
satellietgrondstations nog verdere frequentiecoördinatie is vereist, in 
welke frequentiebanden, met welke diensten en met welke landen deze 
coördinatie nog moet plaatsvinden. 
F4. Indien nog verdere frequentiecoördinatie is vereist, voldoende 
bijzonderheden om de coördinatieprocedures met de betrokken landen te kunnen 
inleiden.<7) 
F5. Reeds verleende locatiegoedkeuringen en aanduiding van de locaties van de 
satellietgrondstations waarvoor locatieksuringen noodzakelijk kunnen zijn an 
om welke reden. 
F6. Bij alle locaties van satellietgrondstations die zich dichtbij grenzen met 
andere landen bevinden en waar het nodig kan zijn met deze landen over te 
gaan tot procedures voor locatiekeuring en/of frequentiecoördinatie moet een 
(4) Vaste satelliet, verplaatsbare vaste satelliet of mobiele 
satelliet, landmobiele satelliet, aëronautische satelliet, 
maritieme satelliet, radiodeterminatiesatelliet, andere. 
(5) Bij voorbeeld landmobiele satellieteenheden die in een vaste 
opstelling worden gebruikt. 
(6) Richtlijn van de Raad houdende aanvulling van Richtlijn 91/263/EEG 
inzake satellietgrondstationapparatuur. 
(7) Frequentiecoördinatie wordt gewoonlijk ten minste door het 
nationale frequentiebureau van de betrokken landen en de 
frequentiebeheerder van de aanvrager uitgevoerd. Er moeten 
voldoende bijzonderheden worden verstrekt zodat deze nationale 
frequentiebureaus van Lid-Staten en derde landen de zaak kunnen 
beoordelen en met de aanvrager in contact kunnen treden om de 
coördinatie te beginnen. 
•- 57 -
indicatieve lijst zijn opgenomen van de landen waarmee eventueel contact 
moet worden opgenomen. 
F7. Voor zover van toepassing, bijzonderheden die ervoor kunnen zorgen dat de 
procedures tot plaatselijke frequentiecoördinatie en locatiekeuring voor 
mobiele en draagbare stations, in het bijzonder eenheden voor nieuwsgaring 
per satelliet, gemakkelijker worden afgehandeld. 
Aspecten in verband met het ruimtesegment 
551. De te gebruiken satellietsystemen of in de ruimte gestationeerde systemen 
met bijzonderheden over de baanparameters en kenmerken van de 
transponder(s). 
552. Afschrift van een formele verklaring van de ruimtesegmentaanbieder die het 
bestaan bevestigt van een handelsovereenkomst in overeenstemming met het 
Gemeenschapsrecht of van een intentieverklaring, de gebruikte satellieten en 
transponders alsmede het geplande frequentieschema voor het netwerk van de 
aanvrager. 
553. Vermelding van de satelliethandleidingen die van toepassing zijn<8) of 
vermelding van andere operationele procedures die tussen de 
satellietexploitant en de aanvrager gelden. 
554. Besturings- en controlefaciliteiten die in het netwerk van de aanvrager zijn 
geïntegreerd en/of eventueel gebruikte externe faciliteiten^9), met nadere 
gegevens betreffende geharmoniseerde normen en/of gemeenschappelijke 
technische voorschriften dan wel andere normen of algemeen erkende 
specificaties die van toepassing zijn alsmede bijzonderheden over 
conformiteitsprooven an/of varlaanda typegoedkeuringen. 
Operationele aapecten 
OPl. Verwachte aanwezigheid van personeel in de satellietgrondstations, hun 
kwalificaties en effectieve diensttijd(10), vooral bij verplaatsbare en 
autonome(11) satellietgrondstations. 
OP2. Beschrijving van eventuele technische, operationele of bijzondere 
beperkingen die, wanneer bij onvoorziene gebeurtenissen op verzoek van een 
nationale regelgevende autoriteit alle of bepaalde gedeelten van 
(8) Bij voorbeeld de ESOG (EUTELSAT Systems Operations Guide). 
(9) De satellietnetwerkcontrolecentra van de satellietsysteemexploitant 
die de capaciteit in het ruimtesegment levert, bij voorbeeld het 
INTELSAT-commandocentrum. 
(10) Alleen tijdens uitzendingen, ononderbroken 24 uur per dag of 
andere regelingen. 
(11) Autonome satellietgrondstations zijn die welke onder rechtstreeks 
operationeel toezicht van een controle- en commandofaciliteit 
van een satellietexploitant staan. 
- 58 -
transmissies moeten worden gestaakt, de onmiddellijke uitvoering daarvan 
kunnen vertragen. 
OP3. Naam, adres, telefoon, fax, telex en/of electronic mail van de Operations 
Manager en de dienstdoende netwerkdirecteur en elke andere persoon(^-2), diG 
het onmiddellijk staken van alle transmissies van het netwerk of bepaalde 
delen daarvan kan bevelen indien een nationale regelgevende autoriteit bij 
onvoorziene gebeurtenissen daarom verzoekt. 
Andere aspecten 
OAl. De mededeling of het vermoeden van overeenstemming als bedoeld in artikel 4, 
lid 1, van Richtlijn .../.../EEG (Richtlijn van de Raad houdende aanvulling 
van Richtlijn 91/263/EEG inzake satellietgrondstationapparatuur] voor de te 
gebruiken apparatuur geldt(13). 
OA2. Nadere gegevens over in derde landen verkregen of aangevraagde vergunningen 
die voor het gebruik van het netwerk in kwestie van betekenis zijn. 
0A3. Indien het netwerk voor experimenteel gebruik is bestemd, nadere gegevens 
over de aard van de experimenten, de begindatum en de duur. 
OA4. Indien het netwerk is bestemd voor een bijzondere toepassing, zoals op 
tentoonstellingen en jaarbeurzen, aard van deze bijzondere toepassing, 
begindatum en duur. 
OA5. Alleen ter informatie, vermelding van andere factoren die geheel of ten dele 
van invloed kunnen zijn op de totstandbrenging van de 
satellietnetwerkdienst(H) naar die niet rechtstreeks zijn onderworpen aan 
de bepalingen van de communautaire satellietcommunicatievergunning. 
DEEL 3 - SATELLIETCOMMUNICATIEDIENSTEN 
Bij de aanvragen om vergunning voor satellietcommunicatiediensten te verstrekken 
informatie. 
CS1. Aard van de satellietcommunicatiedienst waarvoor de vergunning wordt 
aangevraagd. 
(12) Bij voorbeeld dienstdoende directeur in de 
sate11ietcommandocentra. 
(13) Ingeval apparatuur een risico voor de gezondheid kan vormen 
(bij voorbeeld opstelling van hoogvermogen-satellietzenders 
op een openbare plaats) moeten nadere gegevens worden verstrekt 
over voorgenomen preventieve of corrigerende maatregelen. 
(14) Bij voorbeeld audiovisuele regelgeving (auteursrecht, eigendom, 
inhoud, reclame, enz.), milieuwetgeving, mededingingsregels, 
grensoverschrijdende activiteiten. 
- 59 -
CS2 Herkomst en bestemming van het verkeer van de verschillends soorten diensten 
Waarop de aanvraag betrekking heeft. 
CS3. Dë toegepaste normen voor de betrokken diensten. 
CS4. Dé voorgenomen maatregelen met het oog op de gegevensbescherming. 
CS5. Alleen ter informatie, vermelding van andere factoren die gahael of ten dale 
van invloed kunnen zijn op de totstandbrenging van da 
communicatiedienst^15) maar dié niet zijn onderworpen aan dé bepalingen 
van de communautaire satellietcommunicatievergunning. 
Wijzigingen in deze bijlage worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van 
artikel 26. 
(15) Bij voorbeeld audiovisuele regelgeving (auteursrecht, eigendom, 
inhoud, reclame, enz.), mededingingsregels, grensoverschrijdende 
activiteiten. 
- 60 -
BIJLAGE II 
SATELLIETDIENSTEN WAARVOOR BIJ VOORRANG 
DE VOORWAARDEN MOETEN WORDEN GEHARMONISEERD 
CATEGORIEËN SATELLIETNETWERK- EN COMMUNICATIEDIENSTEN WAARVOOR BIJ VOORRANG DE 
VOORWAARDEN MOETEN WORDEN GEHARMONISEERD OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 6. 
1. VSAT-netwerken die in delen van de 14/12 GHz-band werken. 
2. Diensten voor nieuwsgaring per satelliet 
3. Mobiele satellietdiensten. 
4. Persoonlijke satellietcommunicatiediensten via geostationaire en niet-
geostationaire satellietsystemen, met ingbegrip van satellietsystemen met 
lage omloopbaan. 
5. Bidirectionele satellietdiensten voor radiopositiebepaling. 
Andere diensten waarvan harmonisatie van de voorwaarden wordt overwogen: 
VSAT-netwerken die in delen van de 30/20 GHz-band werken. 
CATEGORIEËN SATELLIETNETWERK- EN COMMUNICATIEDIENSTEN WAARVOOR BIJ VOORRANG DE 
VOORWAARDEN MOETEN WORDEN GEHARMONISEERD OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 7. 
1. Unidirectionele punt-tot-meerpunt-satellietdiensten. 
2. Unidirectionele satellietdiensten voor radiopositiebepaling. 
Wijzigingen in deze bijlage worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van 
artikel 26. 
- 61 -
0. FINANCIEEL MEMORANDUM 
1. FINANCIËLE GEVOLGEN 
Titel van de maatregel 
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de wederzijdse 
erkenning van vergunningen en andere nationale machtigingen tot het 
aanbieden van sate 11 iet netwerkdiensten en/of satellietcommunicatiediensten. 
2. Begrotingslijn 
B-5 4020 Normalisatie op het gebied van telecommunicatie 
3. Juridische grondslag 
- Artikel 57, lid 2, artikelen 66 t 100 A en 235 
- Groenboek over een gezamenlijke aanpak op het gebied van 
satellietcommunicatie, COM(90)490 def. van 20.11.90 
- Resolutie van de Raad van 19 december 1991 inzake de ontwikkeling van de 
gemeenschappelijke markt voor satellietcommunicatiediensten en 
-apparatuur, PB C 8 van 14.1.92, blz. 1. 
- Richtlijn 93/.../ EG van de Raad (betreffende de wederzijdse erkenning 
van vargunningen en andere nationale machtigingen voor 
telecommunicatiediensten]. 
4. Omschrijving van de maatregel 
4,1. Specifieke doelstellingen van de maatregel 
De maatregel beoogt de totstandbrenging van een gemeenschappelijke markt 
voor satellietdiensten door middel van het vaststellen an implementeren van 
een communautair stelsel voor wederzijdse erkenning van nationale 
vergunningen of andere machtigingen voor satellietdiensten. De methode 
bestaat in de vaststelling van een procedure tot harmonisatie van de 
bestaande nationale stelsels voor het verlenen van machtigingen voor 
satellietdiensten. Als overgangsmaatregel wordt een regulerende "one-stop 
shopping"-procedure ingesteld ten einde de aanvraagprocedures voor diensten 
waarvoor nog geen wederzijdse erkenning bestaat, te vergemakkelijken. In 
beide procedures is voorzien in de mogelijkheid om bepaalde taken toe te 
vertrouwen aan het Europees Comité voor regelgevingsaangelegenheden op het 
gebied van telecommunicatie (ECTRA), dat in het kader van de Europese 
Conferentie van PTT-administraties (CEPT) is opgericht, of aan andere CBPT-
instellingen zoals het Europees comité voor radiocommunicatie/Europees 
- 62 -
Bureau voor Radiocommunicatie of het Europees Nummeringsbureau, of om op dit 
terrein andere regelingen te erkennen of vast te stellen. 
De maatregel heeft ingrijpende gevolgen voor de ontwikkeling van 
satellietdiensten in de Gemeenschap en de rest van Europa en de 
rechtvaardiging ervan is gelegen in de noodzaak een voor de gehele 
Gemeenschap geldende regeling tot stand te brengen voor diensten die van 
nature internationaal van aard zijn en als zodanig een passende aanpak 
vereisen, waardoor een brede basis wordt gelegd voor de markten voor 
satellietdiensten en -apparatuur en de daarmee samenhangende netwerken en 
diensten in de Gemeenschap. 
4.2. Duur 
De voorgestelde maatregel betreft een jaarlijkse maatregel. Voor de duur 
geldt geen beperking. 
4.3. Groepen waarvoor de maatregel gevolgen heeft 
De richtlijn heeft rechtstreeks betrekking op de satellietdienstenindustrie 
op het gebied van satellietgrondstationnetwerken en 
satellietcommunicatiediensten en indirect op alle leveranciers van 
apparatuur en gebruikers van satellietcommunicatiediensten in de 
Gemeenschap. 
5. Indeling van de uitgaven 
- Niet-verplichte uitgaven. 
- Gesplitste kredieten 
6. Aard van de uitgaven 
De financiële bijdrage van de Gemeenschap mag afhankelijk van de aard van 
het werk niet meer bedragen dan 50 % tot 100 % van de geïnvesteerde 
middelen. Zij zal gebruikt worden voor de toepassing van de beroepsprocedure 
en voor steun aan ECTRA, ERC/ERO en ENO voor de uitwerking van 
geharmoniseerde voorwaarden en daarmee verband houdende taken. 
7. Financiële gevolgen, voor de beleidskredieten 
Financiële middelen van de Gemeenschap dienen ter dekking van een bijdrage 
aan dó werkzaamheden van ECTRA, ERC/ERO en ENO voor de uitwerking van 
geharmoniseerde voorwaarden voor de levering van diensten in geheel Europa 
en de daarmee verbonden adviesverlening door deskundigen. 
Indicatief tijdschema: (B 5-4020) 
- 63 -
1994 
1995 
1996 
1997 200.000 ecu 
200.000 ecu 
200.000 ecu 
200.000 ecu 
1998+: 200.000 ecu 
Bepalingen ter voorkoming van fraude 
De diensten van de Commissie gaan voor betaling over tot controle van de 
subsidies of van de ontvangst van prestaties en voorbereidende, 
haalbaarheids- of beoordelingsstudies waartoe opdracht is gegeven, rekening 
houdend met de contractuele verplichtingen en met de beginselen inzake 
besparing en goed financieel of algemeen beheer. In alle overeenkomsten of 
contracten die tussen de Commissie en de begunstigden zijn gesloten, zijn 
fraudebestrijdingsbepalingen (controle, indiening van rapporten enz.) 
opgenomen. 
II. HUISHOUDELIJKE KREDIETEN 
De bijdrage van de Gemeenschap wordt gedekt door kredieten onder de 
begrotingsposten A-l en A-2. Zij dienen ter dekking van de uitgaven voor 
extra personeel en voor comité- en werkgroepvergaderingen. Een raming voor 
de post comitévergaderingen is : ongeveer zes vergaderingen per jaar van een 
speciaal ten behoeve van deze richtlijn samengesteld comité van 24 leden. 
Naar raming zullen de kosten van de hele actie in 1994 ongeveer 232.000 ecu 
bedragen. Er wordt niet verwacht dat dit bedrag in de volgende jaren zal 
stijgen. Het aan te werven personeel (IA voor 80.000 ecu en 1 C voor 80.000 
ecu) zal naar verwachting jaarlijks 160.000 ecu kosten, een bedrag dat zal 
worden gedekt door kredieten onder begrotingsposten A-l en A-2. Gezien de 
begrotingssituatie in 1994 zal het in 1994 vereiste extra personeel worden 
gevonden door herschikking van het beschikbare personeel. De 
comitévergader ingen zullen ongeveer 72.000 ecu (« 6 x 12.000) per jaar 
kosten. Dit bedrag (72.000 ecu) zal worden gedekt door kredieten onder 
begrotingspost A-2510. 
III. GEGEVENS VOOR DB KOSTEN-BATBNANALYSB 
1. Doelstellingen en overeenstemming met het financieel programma 
1.1. Het voorstel voor een richtlijn beoogt de totstandbrenging van een 
communautair vergunningsstelsel voor satellietgrondstationnetwerken en 
satellietcommunicatiediensten via de wederzijdse erkenning van nationale 
vergunningen of andere machtigingen. 
1.2. De maatregel is opgenomen in het financieel programma van het DG. 
- 64 -
1.3. Het doel van de voorgestelde richtlijn komt overeen met de algemene 
doelstelling van "totstandbrenging van een interne markt voor 
telecommunicatiediensten en -apparatuur" als vastgesteld in het financieel 
programma van het DG. 
2. Motivering van de maatregel 
Het voorstel voor een richtlijn omvat een wettelijke maatregel die 
noodzakelijk is voor de totstandbrenging van een interne markt in de sector 
satellietcommunicatie 
Momenteel moet voor de oprichting van satellietdiensten gewoonlijk voor elk 
satellietgrondstation in een netwerk een vergunningsaanvraag worden 
ingediend. Het verkrijgen van afzonderlijke vergunningen voor soms honderden 
satietgrondstations is dus een tijdrovend proces. Deze wettelijke en 
bestuursrechtelijke belemmeringen hebben de ontwikkeling van 
satellietdiensten die de gehele Gemeenschap bestrijken sterk afgeremd, 
vooral in rurale regio's. Het voorgestelde vergunningsstelsel is gebaseerd 
op een "one-stop shopping"-concept en zal naar verwachting de ontwikkeling 
van de markten voor satellietdiensten en -apparatuur stimuleren. De 
voorgestelde maatregel strookt volledig met het beginsel van de 
subsidiariteit, aangezien de invoering van een dergelijk systeem via 
multilaterale overeenkomsten tussen de Lid-Staten buitensporig tijdrovend en 
omslachtig zou zijn omdat dan een groot aantal afzonderlijke 
onderhandelingen vereist is. De doelstelling kan derhalve beter worden 
bereikt via een maatregel op communautair niveau. 
3. Het volgen en evalueren van de maatregel 
Het voorstel voor een richtlijn voorziet in artikel 36 in een 
rapporteringsprocedure die feitelijk bestaat in de verplichting voor de 
Commissie om vóór 1 januari 1996 verslag te doen van de voortgang van de 
tenuitvoerlegging en de doelmatigheid van de maatregel. 
té 
ISSN 0254-1513 
COM(93) 652 def. 
DOCUMENTEN 
NL 06 15 06 
Catalogusnummer : CB-CO-93-709-NL-C 
ISBN 92-77-62746-8 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg