Gewijzigd voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de energieprestaties van gebouwen (door de Commissie ingediend overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag )

TOELICHTING

A. Uitgangspunten

1. In mei 2001 heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestaties van gebouwen (COM (2001) 226 def. - 2001/0098 (COD) in het kader van de medebeslissingsprocedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.

2. Op 6 februari 2002 heeft het Europees Parlement in eerste lezing een aantal amendementen aangenomen. De Commissie heeft destijds bij elk van deze amendementen haar standpunt verduidelijkt, door aan te geven welke amendementen zij zonder meer kon overnemen, welke zij in principe en/of in een andere redactie kon overnemen, welke zij ten dele kon overnemen en welke amendementen niet konden worden aanvaard.

3. In het licht van het voorafgaande heeft de Commissie dit gewijzigd voorstel geformuleerd.

4. De Commissie heeft drie soorten wijzigingen in het voorstel aangebracht op basis van de volgende motiveringen.

Ten eerste is een aantal nieuwe bepalingen die door het Parlement in eerste lezing zijn voorgesteld onverkort overgenomen. Deze wijzigingen hebben ten doel om de technische en financiële definities te verbeteren of bepaalde punten in het voorstel evenwichtiger en duidelijker te maken, nader uit te werken en te illustreren.

Ten tweede heeft de Commissie een aantal amendementen in beginsel, maar met kleine redactionele wijzigingen, aanvaard, b.v. om de samenhang met andere delen van het voorstel te verbeteren of om bepaalde voorwaarden, drempels en uitzonderingen te definiëren.

Ten derde heeft de Commissie delen van amendementen uit de eerste lezing overgenomen, wanneer deze specifieke delen consistent waren met het doel van het voorstel en een duidelijke verbetering inhielden, terwijl dat voor het amendement in zijn geheel niet het geval was.

B. Opmerkingen over de aanvaarde amendementen

Overwegingen

Overweging 11

Met deze wijziging van overweging 11 wordt het begrip "kosteneffectiviteit", dat in het voorstel van de Commissie zeer belangrijk is, nader gedefinieerd.

Overweging 12

Deze wijziging van overweging 12 is belangrijk omdat de lidstaten hierdoor worden aangemoedigd om stimuleringssystemen en overheidssubsidies te gebruiken ter bevordering van maatregelen op het gebied van energiecertificering en informatie daarover, alsmede de follow-up van dergelijke maatregelen. Met deze wijziging wordt de gelijke toegang tot de voordelen van het voorstel bevorderd.

Overweging 13

Dit is een nieuwe overweging waarin wordt benadrukt dat passieve koeling een belangrijke bijdrage kan leveren tot de terugdringing van de piekbelasting en het energieverbruik, met name voor elektriciteit.

Overweging 15

Een nieuwe overweging waarin de verdere ontwikkeling van EN832 wordt bepleit, zodat airconditioningsystemen erin worden opgenomen. Het voorgestelde amendement is opnieuw geredigeerd zodat ook verlichting en prEN 13790 eronder vallen, omwille van het evenwicht en de samenhang.

Overweging 16

Dit is een nieuwe overweging. Hij is verbeterd door een nieuwe formulering waardoor het gebruik van stimuleringsmaatregelen en fiscale aftrekposten in verband met de bevordering van energieprestaties van gebouwen, wordt aangemoedigd.

Overweging 17

Deze nieuwe overweging beoogt de bevordering van individuele facturering op basis van het werkelijke verbruik. Dit beginsel is neergelegd in Richtlijn 93/76/EEG (SAVE). Het amendement van het Europees Parlement is lichtelijk gewijzigd om ook wat het meten betreft de noodzaak van kosteneffectiviteit onder de aandacht te brengen, aangezien eerder is gebleken dat in sommige lidstaten de besparingen op energie- en hulpbronnen lager uitvielen dan de kosten van het meten.

Overweging 18

Dit amendement omvat niet alleen de aanpassing van de berekeningswijze aan de technische vooruitgang en de normalisatie, maar ook de minimumnormen die daarop gebaseerd zijn. Het voorgestelde amendement is gewijzigd om ook rekening te houden met de belangrijke noodzaak van een regelmatige herziening van minimumnormen, waarbij duidelijker is aangegeven dat de feitelijke niveaus worden vastgesteld door lidstaten met behulp van de voorgestelde geïntegreerde berekeningsmethode.

Artikelen

Artikel 1

Lid 1

Door een lichte redactionele wijziging van dit amendement zijn de doelstelling en de overwegingen in verband met het klimaat en de kosten in het eerste artikel opgenomen en geconsolideerd. Hierdoor wordt gedeeltelijk de noodzaak van een overweging op dit punt opgeheven, hoewel essentiële eisen zoals toegankelijkheid en voorgenomen gebruik er niet in zijn opgenomen.

Artikel 2

Punt (1)

Dit amendement betreffende de definitie van een gebouw is gewijzigd door het gebruik van het woord "constructie", waardoor het gebruik van het woord "gebouw" voor het aanduiden van een gebouw niet meer nodig is.

Punt (2)

De definitie van energieprestatie is verbeterd overeenkomstig de uitgangspunten van amendement 11 van het Europees Parlement. Nu wordt in de definitie gebruik gemaakt van een referentiepunt (relatieve vergelijking) en controle van de feitelijke prestatie (valorisatie). Bovendien worden voorbeelden gegeven en is de definitie aangepast aan de berekeningsmethode die in de bijlage is omschreven.

Artikel 4

Op basis van deze wijziging kan een duidelijker onderscheid worden gemaakt tussen bestaande en nieuwe gebouwen. Verder worden nauwkeuriger voorwaarden voorgesteld voor uitsluitingen van de aanpassingseisen. Deze zijn verwerkt in veranderingen in artikel 4. Amendement 15 van het Europees Parlement impliceert een nog uitgebreidere herziening van deze artikelen, maar daar is geen concrete invulling aan gegeven. Artikel 4 is gewijzigd om rekening te houden met amendement 19 van het Europees Parlement, waarin nauwkeuriger definities van uitsluitingen worden voorgesteld. Voor de duidelijkheid worden uitsluitingen in artikel 4 en certificeringsprocedures in artikel 6 behandeld.

Artikel 5

Punt 2

De passage en de duidelijke verwijzing naar de renovatie van zowel de structuur van het gebouw als van de energieverbruikende systemen is overeenkomstig amendement 18 van het Europees Parlement opgenomen in artikel 5. Tevens is een duidelijker verwijzing naar economische levensvatbaarheid toegevoegd. Terwijl de achtjarige terugbetalingsperiode overeenkomstig het voorstel van het Parlement omlaag is gebracht, is de drempel van 25% gehandhaafd voor de definitie van "ingrijpende renovatie".

Artikel 6

Punt 1

Het beginsel dat representatieve appartementen kunnen worden gebruikt voor certificering van de energieprestaties in gebouwen, zoals voorgesteld in amendement 19, is opgenomen in artikel 6. Verder wordt ook in artikel 4 ingegaan op uitsluitingen, zoals voorgesteld in amendement 19, hoewel industriegebouwen op technische gronden en om redenen die verband houden met de definitie, in hun geheel zijn uitgesloten. Voor de definitie van woongebouwen die niet als normale woningen worden gebruikt is vier maanden per jaar, in plaats van drie maanden, gekozen. De voorgestelde aanvullende vijf jaar om aan de eisen van de richtlijn te voldoen is niet overgenomen, maar het voorstel van het Europees Parlement laat de mogelijkheid open van een langere periode voor de geldigheid van certificaten of een optie voor extra tijd voor de lidstaten om aan dit artikel te voldoen, in verband met een aangetoond tekort aan gekwalificeerde en/of erkende deskundigen.

Punt 2

Zoals voorgesteld in amendement 20 zijn in artikel 6 bijgewerkte en actuele wettelijke normen en benchmarks opgenomen. CO2-indicatoren blijven een facultatieve optie, zoals bedoel in artikel 3. De indirecte (en mogelijk directe) invloed van het comité op de certificering is verwerkt in artikel 6, zodat de selectie van beste praktijken bij de certificering, alsmede een betere harmonisatie mogelijk wordt gemaakt.

Artikel 9

Dit is een nieuw artikel. Voorgesteld wordt dat de drempel van 1000 m2 na 5 jaar wordt geëvalueerd door het comité. Bij de evaluatie worden bovendien prikkels voor minder omvangrijke maatregelen overwogen die niet onder "ingrijpende" renovaties vallen. De rapportage-eisen van de SAVE-richtlijn kunnen het werk van het comité bij deze evaluatie vergemakkelijken.

Artikel 10

Dit is een nieuw artikel op basis van amendement 24 van het Europees Parlement met betrekking tot het opzetten van een voorlichtingscampagne. Dit betreft een punt dat de Commissie in feite reeds had overwogen.

Artikel 13

Punt 1, lid 1

In amendement 25 wordt voorgesteld om het tijdstip waarop de lidstaten de richtlijn moeten hebben omgezet niet op een vaste datum te stellen, maar op 36 maanden na de inwerkingtreding van de richtlijn.

Bijlage

Punt A

Punt 1 - g.

De binnenklimaatsituatie is belangrijk en is toegevoegd aan de bijlage voor de berekeningsmethoden, zoals voorgesteld in amendement 26.

Punt 1 - h

In amendement 28 wordt voorgesteld in de bijlage de thermische en energetische kwaliteiten op te nemen die zijn gecertificeerd op basis van EN45011. Wanneer producten overeenkomstig EU-normen zijn gecertificeerd, zijn hun kenmerken volledig erkend en moet daar rekening mee worden gehouden in de geïntegreerde methode. Aangezien EN45011 is opgenomen in de "Richtlijn Bouwproducten" (89/106/EEG) als een van de diverse methoden om aan die richtlijn te voldoen, is naar die richtlijn verwezen (een technische aanpassing na overleg met bevoegde diensten).

Punt 3 - g

Sporthallen zijn gebouwen die veel energie gebruiken en die makkelijk als afzonderlijk item in de bijlage kunnen worden opgenomen. Op basis van de "Classification of Types of Construction", van Eurostat - CC van 15 oktober 1997 - kan dit zonder probleem gebeuren.

2001/0098 (COD)

Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de energieprestaties van gebouwen

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175,

Gezien het voorstel van de Commissie [1],

[1]

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité [2],

[2]

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [3],

[3]

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag [4],

[4]

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Artikel 6 van het Verdrag vereist dat eisen inzake milieubescherming in de omschrijving en uitvoer van het beleid en het optreden van de Gemeenschap worden geïntegreerd.

(2) Natuurlijke hulpbronnen waarvan het behoedzame en rationele gebruik in artikel 174 van het Verdrag is vermeld, omvatten olieproducten, aardgas en vaste brandstoffen die essentiële energiebronnen, maar tevens de belangrijkste emissiebronnen van kooldioxide zijn.

(3) Verbetering van de energie-efficiëntie vormt een belangrijk onderdeel van het pakket beleid en maatregelen dat nodig is ter naleving van het Protocol van Kyoto, alsmede van elk pakket maatregelen om aan toekomstige verbintenissen te voldoen.

(4) Het beheren van de vraag naar energie is voor de Gemeenschap een belangrijk instrument om invloed uit te oefenen op de wereldenergiemarkt en derhalve op de continuïteit van de energievoorziening op middellange en lange termijn.

(5) De Raad heeft in zijn conclusies 8835/2000 van 30 mei 2000 en 14000/2000 van 5 december 2000 het actieplan voor energie-efficiëntie van de Commissie onderschreven en verzocht om specifieke maatregelen in de bouwsector.

(6) Meer dan 40 % van het eindverbruik van energie in de Gemeenschap komt voor rekening van de woon- en tertiaire sector, die het grootste deel van het gebouwenbestand in de Gemeenschap vertegenwoordigt en die zich nog steeds uitbreidt, een tendens die ongetwijfeld tot een hoger energieverbruik en derhalve tot meer uitstoot van kooldioxide van deze sector zal leiden.

(7) Richtlijn 93/76/EEG van de Raad van 13 september 1993 tot beperking van kooldioxide-emissies door verbetering van de energie-efficiëntie (SAVE) [5], die vereist dat lidstaten programma's op het gebied van energie-efficiëntie in de bouwsector opstellen en ten uitvoer leggen alsmede daarover verslag uitbrengen, begint nu een aantal belangrijke positieve effecten te sorteren. Er is echter een aanvullend wettelijk instrument nodig om concretere acties vast te stellen om het aanzienlijke, nog niet gerealiseerde potentieel voor energiebesparingen te benutten en de grote verschillen tussen de resultaten van de lidstaten in deze sector te verminderen.

[5] PB L 237 van 22.9.1993, blz. 28.

(8) Richtlijn 89/106/EEG [6] van de Raad van 21 september 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake voor de bouw bestemde produkten schrijft voor dat bouwwerken en de temperatuurregelings- en ventilatie-installaties ervan zodanig moeten worden ontworpen en uitgevoerd dat een, gezien de plaatselijke klimatologische omstandigheden, gering energieverbruik voldoende is om het thermische comfort van de bewoners te verzekeren.

[6] PB L 40 van 11.2.1989, blz. 12.

(9) De energieprestaties van gebouwen dienen te worden berekend volgens een methode die behalve thermische isolatie ook andere factoren in aanmerking neemt, die een steeds belangrijker rol spelen, zoals installaties voor verwarming en airconditioning, de toepassing van hernieuwbare energiebronnen en het ontwerp van het gebouw. Een gemeenschappelijke benadering van dit proces, uit te voeren door gekwalificeerd personeel, zal bijdragen tot gelijke voorwaarden wat betreft de inspanningen die in de lidstaten worden gedaan om energie in de gebouwensector te besparen en zal toekomstige eigenaars of gebruikers duidelijkheid verschaffen over de energieprestaties op de communautaire onroerendgoedmarkt.

(10) Gebouwen zijn van invloed op het energieverbruik op lange termijn en nieuwe gebouwen moeten daarom voldoen aan minimumnormen inzake energieprestaties die zijn aangepast aan het plaatselijke klimaat. Aangezien de toepassing van alternatieve systemen van energievoorziening in het algemeen niet volledig is onderzocht, is een systematische beoordeling van de haalbaarheid van zulke systemen voor nieuwe gebouwen boven een bepaalde grootte op zijn plaats.

(11) Ingrijpende renovaties van bestaande gebouwen boven een bepaalde grootte moeten worden beschouwd als een goede gelegenheid om kosteneffectieve maatregelen te nemen ter verbetering van de energieprestaties. De vereiste investeringen moeten economisch rendabel zijn, wat betekent dat ze binnen een redelijke periode rendement opleveren .

(12) Door het verstrekken van objectieve informatie over de energieprestaties van gebouwen wanneer ze worden gebouwd, verkocht of verhuurd, zal energiecertificering bijdragen tot verbetering van de transparantie van de onroerendgoedmarkt en derhalve tot bevordering van investeringen in energiebesparing. Het certificeringsproces kan worden ondersteund door van overheidswege gefinancierde programma's om een gelijke toegang tot verbeterde energieprestatie te waarborgen, met name in geval van woongebouwen die worden gebouwd of beheerd in het kader van het sociale welzijnsbeleid. Dit zou ook het toepassen van stimuleringregelingen moeten vergemakkelijken. Overheidsgebouwen en gebouwen die veelvuldig door het publiek worden bezocht, dienen een voorbeeldfunctie te vervullen op het gebied van zorg voor het milieu en energiegebruik en daarom dient voor die gebouwen regelmatig energiecertificering plaats te vinden. De verspreiding van informatie over energieprestaties onder het publiek kan worden verbeterd door deze energiecertificaten een prominente plaats te geven. Bovendien dient het duidelijk aangeven van officieel aanbevolen binnentemperaturen, samen met de werkelijke gemeten temperatuur, het onjuiste gebruik van systemen voor verwarming, airconditioning en ventilatie tegen te gaan. Dit moet ertoe bijdragen dat onnodig energieverbruik wordt vermeden en comfortabele klimaatomstandigheden binnenshuis (thermisch comfort) ten opzichte van de buitentemperatuur worden gewaarborgd.

(13) De laatste jaren is het aantal airconditioningsystemen in de zuidelijke landen van Europa toegenomen. Dit veroorzaakt in deze landen aanzienlijke problemen op het gebied van piekbelasting, waardoor de kostprijs voor elektriciteit stijgt en de energiebalans in deze landen in het gedrang komt. Er moet prioriteit worden verleend aan strategieën die bijdragen tot betere thermische prestaties van gebouwen tijdens de zomer. Met name technieken voor passieve koeling en in het bijzonder technieken die bijdragen tot het verbeteren van de kwaliteit van het binnenklimaat en van het microklimaat rond gebouwen moeten verder worden ontwikkeld.

(14) Regelmatig onderhoud van verwarmingsketels en centrale airconditioningsystemen door gekwalificeerd personeel draagt bij tot handhaving van de correcte afstelling ervan in overeenstemming met de productspecificatie en zal leiden tot optimale prestaties uit milieu-, veiligheids- en energieoogpunt. Een onafhankelijke beoordeling van de gehele verwarmingsinstallatie is op zijn plaats wanneer vervanging op basis van kosteneffectiviteit te overwegen zou zijn.

(15) Airconditioning- en verlichtingssystemen zijn niet opgenomen in norm EN832 en prEN 13790 inzake energie-efficiëntie; de Commissie dient EN832 en prEN 13790 daarom te verruimen, zodat ook airconditioning en verlichting eronder vallen.

(16) De lidstaten moeten diverse middelen gebruiken om de verbetering van de energieprestatie te stimuleren, zoals belastingaftrek, kredietverlening tegen lage rente en de opneming van de energieprestatie als relevante factor in het overheidsbeleid op het gebied van aankopen en contracten.

(17) De facturering aan de gebruikers van de gebouwen van de kosten voor verwarming, klimaatregeling en warm water, berekend in verhouding tot het werkelijke verbruik, draagt bij tot energiebesparing in de woonsector. Het is wenselijk dat de gebruikers van deze gebouwen hun verbruik van warmte en warm water zelf kunnen regelen, voor zover de maatregelen die hen daartoe in staat stellen kosteneffectief zijn. In dit verband moet rekening worden gehouden met artikel 3 van Richtlijn 93/76/EEG en met aanbevelingen nrs. 76/493/EEG [7] en 77/712/EEG [8] van de Raad en met de resoluties van de Raad van 9 juni 1980 [9] en 15 januari 1985 [10] betreffende de facturering van deze kosten.

[7] PB L 140 van 28.5.1976, blz. 12.

[8] PB L 295 van 18.11.1977, blz. 1.

[9] PB C 149 van 18.6.1980, blz. 3.

[10] PB C 20 van 22.1.1985, blz. 1.

(18) Er dient te worden voorzien in de mogelijkheid om de methode voor de berekening snel aan te passen en de minimumnormen inzake de energieprestatie van gebouwen regelmatig te herzien teneinde rekening te houden met de vooruitgang van de techniek en [toekomstige] ontwikkelingen op het gebied van de normalisatie.

(19) In overeenstemming met de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zoals vastgesteld in artikel 5 van het Verdrag, dienen algemene beginselen die voorzien in een systeem van energieprestatienormen en de doelstellingen daarvan, op communautair niveau te worden vastgesteld, maar de gedetailleerde tenuitvoerlegging dient aan de lidstaten te worden overgelaten, waardoor elke lidstaat het systeem kan kiezen dat het meest met zijn specifieke situatie overeenkomt. Deze richtlijn is beperkt tot het minimum dat is vereist om deze doelstellingen te bereiken en gaat niet verder dan wat voor dat doel noodzakelijk is

(20) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie [11] verleende uitvoeringsbevoegdheden,

[11] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Doel van deze richtlijn is de energieprestaties van gebouwen in de Gemeenschap te verbeteren, waarbij rekening wordt gehouden met klimatologische omstandigheden buiten gebouwen, de binnenklimaateisen, plaatselijke omstandigheden en kosteneffectiviteit.

Deze richtlijn voorziet in eisen met betrekking tot:

(a) het algemene kader van een gemeenschappelijke methode voor het berekenen van de geïntegreerde energieprestaties van gebouwen,

(b) de toepassing van minimumnormen voor de energieprestaties van nieuwe gebouwen,

(c) de toepassing van minimumnormen voor de energieprestaties van grote bestaande gebouwen die een ingrijpende renovatie ondergaan,

(d) energiecertificering van gebouwen en, voor openbare gebouwen, het op een opvallende plaats aanbrengen van het verleende certificaat en andere relevante informatie, en

(e) regelmatige keuring van verwarmingsketels en centrale airconditioningsystemen in gebouwen en bovendien beoordeling van de verwarmingsinstallatie wanneer de ketels ouder zijn dan vijftien jaar.

Artikel 2

In deze richtlijn zijn de volgende definities van toepassing:

(1) gebouw: een overdekte constructie met muren, waaroor energie gebruikt wordt om het binnenklimaat te regelen; de term "gebouw" kan verwijzen naar het gebouw als geheel of naar delen van de structuur die zijn ontworpen of veranderd om gescheiden te worden gebruikt, ;

(2) energieprestatie van een gebouw: de totale energie-efficiëntie van een gebouw, uitgedrukt als de relatieve hoeveelheid energie die nodig wordt geacht en daadwerkelijk wordt verbruikt om te voldoen aan de verschillende behoeften die verband houden met het normale gebruik van het gebouw (met inbegrip van onder andere verwarming, warmwatervoorziening, koeling, ventilatie en verlichting, enz.). Deze hoeveelheid wordt uitgedrukt in een of meer numerieke indicatoren, bij de berekening waarvan factoren die van invloed zijn op de energiebehoefte in aanmerking zijn genomen, namelijk isolatie, luchtdichtheid, technische en installatiekenmerken, ontwerp en ligging in samenhang met de klimatologische aspecten, blootstelling aan de zon en gebruik, invloed van aangrenzende structuren, eigen en duurzame energieopwekking en andere factoren, met inbegrip van het binnenklimaat die van invloed zijn op de vraag naar energie;

(3) minimumnorm voor de energieprestaties van een gebouw: een genormaliseerde minimumeis ten aanzien van de energieprestaties van gebouwen;

(4) certificaat betreffende de energieprestatie van een gebouw: een officieel erkend certificaat waarin het resultaat van de berekening van de energieprestatie van een gebouw volgens de methode van de bijlage wordt vermeld;

(5) openbare gebouwen: bij de overheid in gebruik zijnde gebouwen of gebouwen die veelvuldig worden bezocht en gebruikt door het algemene publiek, zoals scholen, ziekenhuizen, gebouwen ten behoeve van het openbaar vervoer, sporthallen, overdekte zwembaden en gebouwen die in gebruik zijn bij de kleinhandel en groter zijn dan 1000 m2;

(6) WKK (warmtekrachtkoppeling): de gelijktijdige omzetting van primaire brandstoffen in mechanische of elektrische energie en warmte;

(7) airconditioningsysteem: installatie om de omgevingslucht te koelen en te conditioneren;

(8) ketel: het geheel van het ketellichaam en brander dat de verbrandingswarmte op het water moet overbrengen;

(9) nominaal vermogen (uitgedrukt in kW): het door de fabrikant vastgestelde en gegarandeerde maximale verwarmingsvermogen dat in continubedrijf kan worden afgegeven, terwijl het door de fabrikant vermelde nuttige rendement wordt gehaald;

(10) nuttig rendement (uitgedrukt in een percentage): de verhouding tussen de hoeveelheid warmte overgedragen op het water in de ketel en het product van de calorische benedenwaarde bij constante druk van de brandstof en het brandstofverbruik per tijdseenheid;

(11) warmtepomp: installatie die warmte aan de omringende lucht onttrekt en aan de geregelde omgeving afgeeft.

Artikel 3

1. De lidstaten passen een methode voor het berekenen van de energieprestaties van gebouwen toe, op basis van het kader dat in deel A van de bijlage bij deze richtlijn is beschreven.

De energieprestatie van een gebouw wordt op transparante en eenvoudige wijze tot uitdrukking gebracht en kan een indicator van de CO2-uitstoot omvatten

2. De delen 1 en 2 van dit kader worden aangepast aan de technische vooruitgang volgens de in artikel 12 bedoelde procedure.

Bij deze aanpassing moet rekening worden gehouden met standaarden en normen op nationaal niveau die een nuttige bijdrage kunnen leveren tot de bevordering van beste praktijken in de Gemeenschap.

Artikel 4

1. De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat nieuwe gebouwen die bedoeld zijn om geregeld te worden gebruikt, voldoen aan minimumnormen voor de energieprestaties die zijn berekend overeenkomstig het in deel A van de bijlage beschreven algemene kader .

Bij het vaststellen van de eisen kunnen de lidstaten een onderscheid maken tussen nieuwe en bestaande gebouwen en tussen verschillende categorieën gebouwen. In de eisen moet rekening worden gehouden met de algemene binnenklimaatsituatie om eventuele negatieve effecten te voorkomen, en met de beste praktijken.

De eisen voor de energieprestaties worden regelmatig, en ten minste eenmaal in de 5 jaar getoetst, en zo nodig aan de technische vooruitgang in de bouwsector aangepast.

2. De lidstaten kunnen besluiten de in lid 1 bedoelde eisen niet vast te stellen voor of toe te passen op de volgende categorieën:

(a) gebouwen en monumenten die officieel beschermd zijn als onderdeel van een daartoe aangewezen omgeving, dan wel om hun bijzondere architectonische of historische waarde, indien toepassing van de normen hun karakter of aanzicht op onaanvaardbare wijze zou veranderen;

(b) gebouwen die worden gebruikt voor de eredienst en religieuze activiteiten;

(c) tijdelijke gebouwen die in principe niet langer dan twee jaar gebruikt worden, industriepanden, werkplaatsen en niet voor bewoning bestemde gebouwen van landbouwbedrijven met een lage energiebehoefte en niet voor bewoning bestemde gebouwen van landbouwbedrijven die in gebruik zijn bij een sector die onder een nationale sectorovereenkomst inzake energieprestatie valt;

(d) woongebouwen die in principe minder dan 4 maanden per jaar gebruikt worden;

(e) alleenstaande gebouwen met een totale bruikbare vloeroppervlakte van minder dan 50m2.

Artikel 5

1. Wat nieuwe gebouwen met een totaaloppervlakte van meer dan 1000 m2 betreft, zorgen de lidstaten ervoor dat de technische, milieutechnologische en economische haalbaarheid van het installeren van gedecentraliseerde systemen voor energievoorziening gebaseerd op hernieuwbare energiebronnen, WKK, stadsverwarming of, onder bepaalde omstandigheden, warmtepompen wordt beoordeeld, voordat de bouwvergunning wordt verleend. Het resultaat van een dergelijke beoordeling dient beschikbaar te zijn voor raadpleging door alle betrokkenen.

2. De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat, wanneer bestaande gebouwen met een totale bruikbare vloeroppervlakte van meer dan 1000 m2 een ingrijpende renovatie ondergaan, hun energieprestaties worden verbeterd om te voldoen aan de minimumeisen, voorzover dit technisch, functioneel en economisch haalbaar is en de vereiste investering economisch verantwoord is.

De lidstaten leiden deze minimumeisen voor de energieprestaties af uit de overeenkomstig artikel 3 vastgestelde eisen voor de energieprestaties van gebouwen.

De eisen kunnen worden vastgesteld voor hetzij het gerenoveerde gebouw in zijn geheel, hetzij voor de energieverbruikende systemen of bestanddelen, wanneer deze deel uitmaken van een renovatie die binnen een bepaald tijdsbestek moet worden uitgevoerd, met de doelstelling dat de totale energieprestatie van het gebouw moet worden verbeterd.

3. Lid 1 en lid 2 zijn van toepassing op alle gevallen waarin de totale kosten van renovatie hoger zijn dan 25 % van de bestaande verzekerde waarde van het gebouw.

Artikel 6

1. De lidstaten zorgen ervoor dat wanneer gebouwen worden gebouwd, verkocht of verhuurd, aan de toekomstige koper of huurder een energieprestatiecertificaat ter beschikking wordt gesteld dat niet ouder is dan vijf jaar.

De certificering van appartementen of voor apart gebruik ontwikkelde eenheden die deel uitmaken van een blok kan worden gebaseerd op:

(a) een gemeenschappelijke certificering van het gehele gebouw wanneer het gaat om blokken met een gemeenschappelijk verwarmingssysteem;

(b) de beoordeling van een ander representatief appartement van hetzelfde blok.

De lidstaten mogen de in artikel 4, lid 2, bedoelde categorieën van de toepassing van de eerste alinea uitsluiten.

2. Het energieprestatiecertificaat voor gebouwen dient informatie in de vorm van referentiewaarden te bevatten, zoals vigerende wettelijke normen en benchmarks, zodat consumenten in staat zijn de energieprestatie van een gebouw te vergelijken en te beoordelen.

Het certificaat dient vergezeld te gaan van aanbevelingen voor de verbetering van de energieprestatie.

De informatie en aanbevelingen kunnen worden gewijzigd volgens de in artikel 12, lid 2 bedoelde procedure.

3. De lidstaten stellen voor openbare gebouwen een energieprestatiecertificaat verplicht, dat niet ouder is dan vijf jaar; het certificaat dient op een prominente plaats te worden aangebracht die duidelijk zichtbaar is voor het algemene publiek.

Bovendien dient voor openbare gebouwen de volgende informatie duidelijk worden weergegeven:

(a) het bereik van binnentemperaturen en, indien van toepassing, andere relevante klimaatfactoren, zoals relatieve vochtigheid, die voor dat specifieke type gebouw door de autoriteiten worden aanbevolen.

(b) de actuele binnentemperatuur en andere relevante klimaatfactoren, die worden aangegeven door middel van een betrouwbaar instrument of betrouwbare instrumenten.

Artikel 7

De lidstaten stellen de noodzakelijke maatregelen vast voor het instellen van een regelmatige keuring van:

a. ketels met een nominaal vermogen van meer dan 10 kW, waarvan de voorschriften in deel B van de bijlage bij deze richtlijn zijn beschreven.

b. centrale airconditioningsystemen met een nominaal koelvermogen van meer dan 12 kW, waarvan de voorschriften in deel C van de bijlage bij deze richtlijn zijn beschreven.

Deze voorschriften worden gewijzigd volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 8

De lidstaten zorgen ervoor dat de certificering van gebouwen, de opstelling van de bijbehorende aanbevelingen en de keuring van ketels en airconditioningsystemen - door overheidsinstanties of door daartoe gemachtigde particuliere instanties - op onafhankelijke wijze door gekwalificeerde en/of erkende deskundigen worden uitgevoerd.

Artikel 9

De Commissie voert, bijgestaan door het in artikel 12, lid 1, bedoelde comité, uiterlijk vijf jaar na inwerkingtreding van de richtlijn een evaluatie daarvan uit tegen de achtergrond van de ervaring die is opgedaan met de toepassing van de richtlijn, en stelt het Europees Parlement en de Raad zo nodig passende amendementen voor.

Bij deze evaluatie besteedt de Commissie aandacht aan:

(a) maatregelen om de vereisten van artikel 5 ook te laten gelden voor bestaande gebouwen met een totaaloppervlak van minder dan 1000 m2, die worden gerenoveerd;

(b) algemene stimulansen voor investeringen in energie-efficiëntie in gebouwen die geen ingrijpende renovatie ondergaan, teneinde de uiteenlopende belangen van eigenaar en huurder met elkaar in overeenstemming te brengen.

Artikel 10

De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de gebruikers van gebouwen te informeren over de verschillende methoden en praktijken die bijdragen aan de verbetering van de energieprestatie.

De Commissie helpt de lidstaten bij het opzetten van deze voorlichtingscampagnes, waaraan aandacht kan worden besteed in communautaire programma's .

Artikel 11

Wijzigingen die noodzakelijk zijn om de bijlage aan de technische vooruitgang aan te passen, worden volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld.

Artikel 12

1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité dat is ingesteld krachtens artikel 10 van Richtlijn 92/75/EEG [12] van de Raad, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.

[12] PB L 297 van 13.10.1992, blz. 16.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 7 en artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt drie maanden.

3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

Artikel 13

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inwerking treden om uiterlijk op [...] aan deze richtlijn te voldoen.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 14

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 15

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitter De Voorzitter

BIJLAGE

A. Kader voor het berekenen van energieprestaties van gebouwen (artikel 3)

1. Bij het hanteren van de methode voor het berekenen van de energieprestaties van gebouwen dienen de volgende aspecten in aanmerking te worden genomen:

a. thermische isolatie (bouwschil en installaties)

b. verwarmingsinstallatie en warmwatervoorziening

c. airconditioninginstallatie

d. ventilatiesysteem

e. lichtinstallatie

f. positie en oriëntatie van huizen en appartementen

g. de binnenklimaatsituatie

h. elementen, producten of bestanddelen waarvan de thermische of energiekenmerken zijn bepaald overeenkomstig de methode die wordt gebruikt in het kader van de Richtlijn Bouwproducten (89/106/EEG) of, wanneer er nog geen Europese normen zijn, nationale normen.

2. Bij deze berekening dient rekening te worden gehouden met de positieve invloed van de volgende aspecten:

a. zonnesystemen en andere verwarmings- en elektriciteitssystemen op basis van hernieuwbare energiebronnen

b. elektriciteit geproduceerd door middel van warmtekrachtkoppeling en/of systemen voor stadsverwarming

3. Ten behoeve van deze berekening dienen gebouwen ten minste in de volgende categorieën te worden onderverdeeld:

a. eengezinswoningen van verschillende typen

b. appartementencomplexen

c. kantoren

d. onderwijsgebouwen

e. ziekenhuizen

f. hotels en restaurants

g. sporthallen

h. groot- en kleinhandelsgebouwen

i. en andere typen energieverbruikende gebouwen.

B. Voorschriften voor de keuring van verwarmingsketels (artikel 7, onder a))

Bij de keuring wordt gelet op het energieverbruik en op vermindering van de uitstoot van kooldioxide.

Verwarmingsketels met een nominaal vermogen van meer dan 100 kW moeten ten minste iedere twee jaar gekeurd worden.

Voor verwarmingsinstallaties met ketels met een nominaal vermogen van meer dan 10 kW, die ouder zijn dan vijftien jaar, stellen de lidstaten de noodzakelijke maatregelen vast om een eenmalige keuring van de gehele verwarmingsinstallatie in te stellen. Aan de hand van deze keuring die een beoordeling van het rendement van de ketel bij vol- en deellast en van de ketelgrootte vergeleken met de verwarmingseisen van het gebouw dient te omvatten, adviseren de autoriteiten de gebruikers over de vervanging van de ketels en over alternatieven.

C. Voorschriften voor de keuring van centrale airconditioningsystemen.(artikel 7, onder b))

Bij de keuring wordt gelet op het energieverbruik en vermindering van de uitstoot van kooldioxide.

Aan de hand van deze keuring, die een beoordeling van het rendement van de airconditioning bij vol- en deellast en van de dimensionering vergeleken met de koelbehoefte van het gebouw dient te omvatten, adviseren de autoriteiten de gebruikers over mogelijke verbetering of vervanging van het airconditioningsysteem en over alternatieven.