Nr. C 156/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 6. 90 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake algemene produktveiligheid 
COM(90) 259 def. — SYN 192 
(Door de Commissie ingediend op 11 juni 1990 krachtens artikel 149, lid 3, van het EEG-
Verdrag) 
(90/C 156/07) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 
100 A, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat het van belang is maatregelen vast te 
stellen ten einde over een periode die op 31 december 
1992 verstrijkt, de interne markt geleidelijk tot stand te 
brengen; dat de interne markt een gebied zonder binnen­
grenzen omvat, waarbinnen het vrije verkeer van goede­
ren, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; 
Overwegende dat een aantal Lid-Staten horizontale wet­
telijke voorschriften inzake produktveiligheid heeft vast­
gesteld waarbij met name aan de economische subjecten 
een algemene verplichting wordt opgelegd om uitsluitend 
veilige produkten af te zetten; dat het beschermingsni­
veau van personen in die wettelijke voorschriften ver­
schilt; dat dergelijke verschillen en het ontbreken van 
horizontale wettelijke voorschriften in andere Lid-Staten 
kunnen leiden tot handelsbelemmeringen en distorsies 
van de mededinging binnen de interne markt; 
Overwegende dat het daarom nodig is voor elk produkt 
dat op de markt wordt gebracht op communautair ni­
veau een algemeen veiligheidsvereiste vast te stellen; 
Overwegende dat het nodig is dat de potentiële gebrui­
kers in kennis worden gesteld van de resterende risico's; 
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn van 
toepassing zijn indien er geen specifiekere bepalingen ten 
aanzien van de veiligheid van de betrokken produkten 
bestaan; 
Overwegende dat zoveel mogelijk dient te worden ver­
wezen naar de specifieke voorschriften, indien op grond 
van de naleving daarvan mag worden aangenomen dat het betrokken produkt aan het algemene veiligheidsver­
eiste voldoet, en naar de criteria voor de beoordeling van 
de veiligheid van het produkt, indien dergelijke voor­
schriften ontbreken; 
Overwegende dat het onmogelijk is voor elk bestaand of 
mogelijk te ontwikkelen produkt communautaire wette­
lijke voorschriften vast te stellen; dat er behoefte bestaat 
aan een horizontaal wettelijk kader op brede basis voor 
de aanpak van deze produkten en ook om te voorzien in 
lacunes in bestaande of toekomstige specifieke wettelijke 
voorschriften, met name ten einde te zorgen voor een 
hoog beschermingsniveau van de veiligheid en de 
gezondheid van personen, als voorgeschreven in artikel 
100 A, lid 3, van het Verdrag; 
Overwegende dat het wenselijk is, als aanvulling op de 
plicht om aan het algemene veiligheidsvereiste te vol­
doen, aan de economische subjecten een verplichting op 
te leggen om de veiligheid van de produkten waarmee zij 
in het kader van hun commerciële activiteiten omgaan, 
op passende en evenredige wijze voortdurend te eva­
lueren; 
Overwegende dat de Lid-Staten dienen te zorgen voor 
instanties om de veiligheid van de produkten te controle­
ren, en dat die instanties bevoegd moeten zijn om pas­
sende maatregelen te nemen; 
Overwegende dat de Lid-Staten erop dienen toe te zien 
dat hun bevoegde instanties de nodige aandacht schen­
ken aan met redenen omklede klachten uit het publiek 
die de veiligheidseigenschappen van een produkt betref­
fen; 
Overwegende dat het voor een doeltreffend toezicht op 
de veiligheid van produkten nodig is dat op nationaal en 
communautair niveau een systeem wordt opgezet voor 
snelle uitwisseling van informatie over noodsituaties met 
betrekking tot de veiligheid van een produkt; dat het 
aangewezen is de Commissie de bevoegdheid te geven 
om gedetailleerde voorschriften vast te stellen met be­
trekking tot een dergelijk systeem voor snelle uitwisse­
ling van informatie op communautair niveau; dat de pro­
cedure die is ingevoerd bij Beschikking ../.. ./EEG van 
27. 6. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/9 
de Raad van ... betreffende een communautair systeem 
voor snelle uitwisseling van gegevens over gevaren bij het 
gebruik van verbruiks- en gebruiksartikelen (') in deze 
richtlijn is overgenomen en dat deze beschikking der­
halve dient te worden ingetrokken; 
Overwegende dat het nodig is de Lid-Staten te ver­
plichten om het op de markt brengen van gevaarlijke 
produkten te beperken of het terugroepen van dergelijke 
produkten voor te schrijven; 
Overwegende dat het voor de instandhouding van de 
eenheid van de markt nodig is de Commissie op de 
hoogte te stellen van elke maatregel waarbij het op de 
markt brengen van een produkt wordt beperkt of het van 
de markt nemen wordt voorgeschreven; dat dergelijke 
maatregelen slechts kunnen worden genomen in over­
eenstemming met het Verdrag, inzonderheid met de arti­
kelen 30 tot en met 36; 
Overwegende dat deze richtlijn de informatieprocedures 
van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 
1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied 
van normen en technische voorschriften (2) en van Be­
schikking 88/383/EEG van de Commissie van 24 fe­
bruari 1988 ten behoeve van de verbetering van de infor­
matie op het gebied van de gezondheid, hygiëne en vei­
ligheid op het werk (3) onverlet laat; 
Overwegende dat het mogelijk is dat Lid-Staten bij de 
toepassing van het algemene veiligheidsvereiste uiteenlo­
pende beslissingen nemen met betrekking tot een bepaald 
produkt; dat dergelijke verschillen een belemmering van 
het intracommunautaire handelsverkeer en in sommige 
gevallen onaanvaardbare verschillen in de bescherming 
van de ge- en verbruikers kunnen vormen; 
Overwegende dat het daarom nodig is te zorgen voor 
een doeltreffend mechanisme dat het mogelijk maakt om 
maatregelen vast te stellen die in de gehele Gemeenschap 
van toepassing zijn ten einde het hoofd te bieden aan 
noodsituaties die speciaal de Gemeenschap raken; dat, 
gezien het spoedeisende karakter daarvan, ingevolge een 
dergelijke procedure vastgestelde maatregelen enkel van 
voorlopige aard kunnen zijn en moeten worden geno­
men door de Commissie die daarbij wordt bijgestaan 
door een comité van vertegenwoordigers van de Lid-Sta­
ten; dat de doeltreffendheid vereist dat wordt gezorgd 
voor een Comité van Beheer als bedoeld in procedure II 
van Besluit 87/373/EEG (4); 
Overwegende dat de Commissie de mogelijkheden blijft 
onderzoeken om binnen het kader van haar bevoegdhe­
den een raadgevend comité inzake produktveiligheid op 
te richten waarin de betrokken partijen, met name de 
vertegenwoordigers van leveranciers, ge- en verbruikers, 
vertegenwoordigd zouden zijn; 
Overwegende dat de legitieme belangen van de betrok­
ken particulieren dienen te worden gewaarborgd indien 
de veiligheidseigenschappen van een produkt openlijk in 
twijfel worden getrokken; 
(') PB nr. ... van ..., blz. ... 
O PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. 
O PB nr. L 183 van 14. 7. 1988, blz. 34. 
(4) PB nr. L 197 van 18. 7. 1987, blz. 33. Overwegende dat de Lid-Staten moeten zorgen voor een 
passende rechtsbescherming in gevallen waarin door 
nationale autoriteiten onregelmatige maatregelen zijn 
genomen; 
Overwegende dat deze richtlijn de rechten van slachtof­
fers uit hoofde van Richtlijn 85/374/EEG van de Raad 
van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing 
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der 
Lid-Staten inzake de aansprakelijkheid voor produkten 
met gebreken (s) onverlet laat; 
Overwegende dat, wat ingevoerde goederen betreft, de 
maatregelen ter voorkoming van risico's voor de veilig­
heid en de gezondheid van personen moeten worden ge­
nomen overeenkomstig de internationale verplichtingen, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
TITEL I 
Doelstellingen — toepassingsgebied — definities 
Artikel 1 
1. In deze richtlijn worden de bepalingen vastgesteld 
welke tot doel hebben de veiligheid van produkten die 
op de markt zijn gebracht te waarborgen. 
2. De bepalingen van deze richtlijn zijn van toepassing 
voor zover er in het kader van communautaire voor­
schriften geen specifiekere bepalingen bestaan voor de 
veiligheid van de betrokken produkten. 
Artikel 2 
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder: 
a) produkt: elk vervaardigd of verwerkt produkt en elk 
landbouwprodukt dat gratis of tegen betaling wordt 
geleverd in het kader van commerciële activiteiten, 
ongeacht of het een nieuw, gebruikt of gerenoveerd 
produkt betreft; 
b) veilig produkt: elk produkt dat tijdens de te voorziene 
gebruiksduur geen risico's oplevert of uitsluitend be­
perkte risico's van geringe aard welke verenigbaar 
zijn met het gebruik van het produkt en vanuit het 
oogpunt van een hoog beschermingsniveau voor de 
gezondheid en de veiligheid van personen aanvaard­
baar worden geacht: 
— als gevolg van de samenstelling, vervaardiging, 
verpakking, aanbiedingsvorm en etikettering er­
van, de voorschriften voor assemblage, onderhoud 
of verwijdering ervan, de gebruiksaanwijzing er­
van alsmede de directe of indirecte effecten ervan 
op andere produkten of de combinatie met andere 
produkten; 
(5) PB nr. L 210 van 7. 8. 1985, blz. 29. 
Nr. C 156/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 6. 90 
— indien het wordt gebruikt in overeenstemming met 
de toepassing waarvoor het bestemd is of op een 
manier die redelijkerwijze te voorzien is, waarbij 
onder meer rekening wordt gehouden met elke 
mededeling in dit verband door of namens de le­
verancier en in het bijzonder met de wijze waarop 
kinderen zich plegen te gedragen. 
De mogelijkheid om een hogere veiligheidsgraad te 
bereiken of de beschikbaarheid van andere produkten 
die een kleiner risico inhouden, vormt onvoldoende 
reden om een produkt als „niet veilig" of „gevaar­
lijk" te beschouwen; 
c) gevaarlijk produkt: elk produkt dat niet voldoet aan 
de definitie van veilig produkt als gegeven onder b) 
van dit artikel; 
d) leverancier: 
— de fabrikant van het produkt, indien deze in de 
Gemeenschap is gevestigd, en een ieder die zich 
voordoet als fabrikant door op het produkt zijn 
naam, merk of ander kenteken aan te brengen; 
— de gevolmachtigde van de fabrikant, indien laatst­
genoemde niet in de Gemeenschap is gevestigd, 
of, indien de fabrikant geen gevolmachtigde heeft, 
de importeur van het produkt; 
— distributeurs en anderen die beroepsmatig zijn be­
trokken bij de leverantielijn, voor zover hun acti­
viteiten van invloed kunnen zijn op de veiligheids-
eigenschappen van een produkt dat op de markt 
wordt gebracht; 
— de beroepsmatige leverancier van gerenoveerde 
en/of tweedehandsgoederen. 
TITEL II 
Algemeen veiligheidsvereiste 
Artikel 3 
1. De leveranciers zijn gehouden uitsluitend veilige 
produkten op de markt te brengen. De Lid-Staten voor­
zien in hun wetgeving in alle nodige maatregelen om 
ervoor te zorgen dat de leveranciers deze verplichting 
nakomen. 
2. Met name dienen de leveranciers binnen het bestek 
van hun activiteiten: 
— de potentiële ge- of verbruiker passende informatie te 
verstrekken, waardoor deze zich een oordeel kan 
vormen van de aan een produkt verbonden risico's, 
indien deze risico's, hoewel op zich aanvaardbaar, 
niet onmiddellijk herkenbaar zijn en evenmin kunnen 
worden verwaarloosd, en zich ertegen kan bescher­
men gedurende de gehele te voorziene gebruiksduur 
van het produkt. De aanwezigheid van een waarschu­
wing wordt niet in aanmerking genomen als reden 
om zich te onttrekken aan het algemene veiligheids­
vereiste of als verweermiddel indien het produkt ge­
vaarlijk blijkt te zijn; — maatregelen te treffen welke in verhouding staan tot 
de eigenschappen van de door hen geleverde produk­
ten, om de veiligheid ervan voortdurend te evalueren, 
zodat zij goed op de hoogte blijven van de risico's 
die mogelijkerwijze aan deze produkten zijn verbon­
den, zich een oordeel kunnen vormen over dergelijke 
informatie en de nodige maatregelen kunnen treffen 
om deze risico's te voorkomen, waaronder, indien 
nodig, het terugroepen of van de markt nemen van 
het betrokken produkt. 
Tot de maatregelen die moeten worden getroffen om 
de veiligheid van de produkten voortdurend te evalu­
eren, behoren met name in alle gevallen waar zulks 
op zijn plaats is, het kenmerken van de produkten of 
de partij produkten zodat deze later kunnen worden 
geïdentificeerd, het uitvoeren van steekproeven op in 
de handel gebrachte produkten en het invoeren van 
systematische procedures voor de beoordeling en af­
wikkeling van klachten. 
3. De distributeurs en anderen die beroepsmatig zijn 
betrokken bij de leverantielijn, welke niet als „leveran­
cier" worden aangemerkt, dienen naar beste eer en ge­
weten bij te dragen tot de naleving van het algemene vei­
ligheidsvereiste. Met name dienen zij binnen het bestek 
van hun activiteiten deel te nemen aan de voortdurende 
evaluatie van de veiligheid van de produkten op de 
markt door onder andere informatie over de risico's van 
de produkten door te geven en mee te werken aan de 
maatregelen om deze risico's te voorkomen. 
Artikel 4 
1. De leveranciers worden geacht aan het algemene 
veiligheidsvereiste te voldoen, indien het produkt in 
overeenstemming is 
— met de specifieke communautaire voorschriften 
waarin de vereisten met betrekking tot de gezond­
heid en veiligheid zijn neergelegd waaraan dat pro­
dukt moet voldoen om op de markt te worden ge­
bracht; 
— bij gebreke van communautaire voorschriften, met de 
specifieke nationale voorschriften van de Lid-Staat op 
wiens grondgebied het produkt in de handel is, welke 
zijn opgesteld met inachtneming van de bepalingen 
van het Verdrag, en met name met de artikelen 30 en 
36, en waarin de vereisten met betrekking tot de ge­
zondheid en veiligheid zijn neergelegd waaraan dat 
produkt moet voldoen om op de markt te worden ge­
bracht. 
2. Bij de beoordeling van de overeenstemming van een 
produkt met de voorschriften als bedoeld in lid 1 wordt 
tevens rekening gehouden met de niet-verplichte natio­
nale normen welke een Europese norm of, indien deze 
bestaan, gemeenschappelijke technische specificaties om­
zetten of, bij gebreke daarvan, normen die in de Lid-
Staat waar het produkt in de handel is, voor de betrok­
ken produkten gelden met betrekking tot de gezondheid 
en de veiligheid. 
3. Bij gebreke van elk specifiek voorschrift wordt bij 
de beoordeling van de vraag of een produkt of een cate­
gorie van produkten voldoet aan het algemene veilig-
27. 6. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/11 
heidsvereiste gelet op de stand van de ontwikkeling, de 
stand van de wetenschappelijke en technologische ken­
nis, waaronder de praktische toepasbaarheid daarvan, en 
op de gedragscodes met betrekking tot de veiligheid en 
de gezondheid in de betrokken produktsector alsmede 
de veiligheid welke de ge- of verbruikers redelijkerwijze 
mogen verwachten. 
4. Het feit dat een produkt in overeenstemming is met 
de in lid 1 en lid 2 bedoelde voorschriften, belet niet dat 
de bevoegde instanties van de Lid-Staten passende maat­
regelen kunnen treffen om beperkingen op te leggen aan 
het op de markt brengen van een produkt of te verlangen 
dat een produkt van de markt wordt genomen, indien 
blijkt dat dit produkt ondanks deze overeenstemming 
gevaar oplevert voor de gezondheid en de veiligheid van 
de ge- of verbruikers. 
TITEL III 
Verplichtingen en bevoegdheden van de Lid-Staten 
Artikel 5 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuurs­
rechtelijke maatregelen in werking treden om ervoor te 
zorgen dat de leveranciers aan hun verplichtingen uit 
hoofde van deze richtlijn voldoen, en om het op de 
markt brengen van gevaarlijke produkten te verbieden en 
het van de markt nemen of terugroepen van die produk­
ten mogelijk te maken. 
Met name moeten de Lid-Staten: 
a) instanties oprichten en/of aanwijzen om te controle­
ren of de produkten in overeenstemming zijn met de 
verplichting om alleen veilige produkten op de markt 
te brengen; 
b) tegelijkertijd toezien op de technische bekwaamheid 
en onpartijdigheid van die instanties, in voorkomend 
geval op basis van de toepasselijke geharmoniseerde 
Europese normen; 
c) de Commissie mededelen welke deze instanties zijn; 
de Commissie deelt deze informatie mede aan de an­
dere Lid-Staten; 
d) aan het publiek mededelen welke deze instanties zijn; 
e) ervoor zorgen dat de instanties informatie over het 
bestaan of het waarschijnlijke bestaan van een aan 
een produkt verbonden risico en over ongevallen en 
schade welke aan een produkt te wijten zijn, systema­
tisch verzamelen en analyseren; 
f) er op toezien dat de instanties de nodige aandacht be­
steden aan met redenen omklede klachten over de 
veiligheidseigenschappen van een produkt; 
g) er op toezien dat de instanties over de nodige be­
voegdheden beschikken om de passende maatregelen 
te nemen waarvoor zij ingevolge deze richtlijn de ver­
antwoordelijkheid hebben; 
h) onverminderd de toepassing van het in het nationale 
strafrecht ter zake bepaalde voorzien in passende 
sancties indien niet wordt voldaan aan de verplichtin­
gen uit hoofde van deze richtlijn. Artikel 6 
1. In verband met artikel 5, onder g), beschikken de 
Lid-Staten over de nodige bevoegdheden, die in verhou­
ding staan tot de ernst van het risico en die in overeen­
stemming zijn met het Verdrag, met name met de artike­
len 30 en 36, om passende maatregelen te treffen zoals: 
a) de organisatie van passende controles inzake de vei­
ligheid van produkten, zelfs nadat zij voor het eerst 
als veilige produkten op de markt zijn gebracht, op 
adequate basis en tot aan de fase van het eindge- of 
-verbruik of, in voorkomend geval, de verwijdering 
van het produkt; 
b) van de mogelijke betrokkenen alle dienstige informa­
tieve verlangen; 
c) monsters van een produkt of een serie produkten op 
te vragen, de inbeslagneming of sequestratie van pro­
dukten te vorderen en, indien nodig, het zich voor 
dat doel toegang verschaffen tot de bedrijfsruimten 
van degenen die het produkt in hun bezit hebben; 
d) toe te zien op de naleving van de bepalingen inzake 
de passende voortdurende evaluatie van de produk­
ten; 
e) in een passende vorm te waarschuwen tegen de aan 
een produkt verbonden risico's, met name door alge­
mene waarschuwingen, door waarschuwingen te rich­
ten aan het adres van degenen die wellicht aan het 
betrokken risico worden blootgesteld, en door middel 
van waarschuwingen die bij de betrokken produkten 
worden gevoegd, ten einde deze veilig te maken; 
f) het opleggen van passende beperkingen van de voor­
waarden voor distributie en verkoop en, in voorko­
mend geval, voor de verwijdering van een gevaarlijk 
produkt; 
g) te verlangen dat passende wijzigingen worden aange­
bracht in een produkt of een serie produkten, ten 
einde deze veilig te maken; 
h) tijdelijk of definitief de vervaardiging of verkoop van 
een produkt te verbieden; 
i) het van de markt nemen of terugroepen van een reeds 
op de markt gebracht gevaarlijk produkt en, indien 
nodig, de vernietiging daarvan onder passende voor­
waarden te organiseren; 
j) indien er sterke en met elkaar overeenstemmende 
aanwijzingen zijn dat een produkt gevaarlijk is en een 
ernstig en onmiddellijk risico oplevert: 
— de sequestratie van het betrokken produkt te vor­
deren in onverschillig welk stadium van het fabri­
cageproces of de distributieketen, gedurende een 
periode van ten hoogste drie maanden, om de no­
dige analyses te verrichten ten einde deze aanwij­
zingen te verifiëren; 
— een besluit te nemen, waarbij aan degenen tot wie 
het besluit is gericht, voor een periode die uiterlijk 
drie maanden na data van het besluit verstrijkt 
zoals in dat besluit moet worden vermeld, wordt 
verboden het betrokken produkt te leveren, aan te 
bieden of uit te stallen. 
Nr. C 156/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 6. 90 
2. De maatregelen die de bevoegde instanties van de 
Lid-Staten uit hoofde van dit artikel nemen, zijn al naar 
gelang van de omstandigheden gericht tof. 
a) de leverancier; 
b) binnen het bestek van hun respectieve activiteiten, de 
distributeurs en/of anderen die beroepsmatig zijn be­
trokken bij de leverantielijn, voor zover hierop niet de 
definitie van leverancier van artikel 2, onder d), van 
toepassing is, met name degene die verantwoordelijk 
is voor de eerste distributie op de nationale markt; 
c) in voorkomend geval de eindge- en/of -verbruikers of 
ieder ander die het produkt in zijn bezit heeft, met 
name met het oog op medewerking aan maatregelen 
die worden getroffen om de aan een produkt verbon­
den risico's te voorkomen. 
TITEL IV 
Kennisgevingen en uitwisseling van informatie 
Artikel 7 
1. Indien een Lid-Staat maatregelen ingevolge artikel 
6, onder e) tot en met j), heeft genomen, waarbij beper­
kingen worden gesteld aan het op de markt brengen van 
een produkt of het van de markt nemen daarvan wordt 
voorgeschreven, geeft die Lid-Staat de Commissie onver­
wijld kennis van die maatregelen en de redenen voor de 
vaststelling daarvan, voor zover die kennisgeving niet 
reeds is vereist ingevolge een specifiek communautair 
wettelijk voorschrift. Deze verplichting geldt niet indien 
de maatregelen betrekking hebben op een incident met 
plaatselijke gevolgen, welke zich in geen geval mogen 
uitstrekken tot buiten het grondgebied van de betrokken 
Lid-Staat. 
De Commissie overlegt zo spoedig mogelijk met de be­
trokkenen. Indien de Commissie na dit overleg tot de 
conclusie komt dat de maatregel gerechtvaardigd is, stelt 
zij de Lid-Staat die het initiatief heeft genomen, hiervan 
onmiddellijk in kennis, evenals de andere Lid-Staten. In­
dien de Commissie na dit overleg tot de conclusie komt 
dat de maatregel niet gerechtvaardigd is, stelt zij de Lid-
Staat die het initiatief heeft genomen, hiervan onmiddel­
lijk in kennis, evenals de fabrikant of zijn in de Gemeen­
schap gevestigde gevolmachtigde. 
2. Indien een Lid-Staat beschikt over informatie over 
het bestaan of het waarschijnlijke bestaan van een ernstig 
en onmiddellijk risico, waarvan de gevolgen zich uit­
strekken of kunnen uitstrekken tot buiten zijn grondge­
bied, stelt hij de Commissie daarvan onverwijld in ken­
nis, evenals van de maatregelen die hij heeft genomen of 
voornemens is te nemen, tenzij hiervoor volgens andere 
communautaire instrumenten reeds equivalente procedu­
res gelden. 
De Commissie deelt deze informatie mede aan de ove­
rige Lid-Staten en deze stellen de Commissie in kennis 
van het hieraan gegeven gevolg. De Commissie stelt gedetailleerde specifieke procedures 
voor de snelle uitwisseling van deze informatie tussen de 
Lid-Staten en haarzelf vast volgens de procedure van 
artikel 11, leden 1 en 5. 
TITEL V 
Maatregelen van de Gemeenschap 
Artikel 8 
Indien de Commissie aan de hand van door de Lid-Sta­
ten verstrekte inlichtingen, dan wel aan de hand van een 
door de Lid-Staten verrichte kennisgeving, inzonderheid 
krachtens artikel 7, kennis draagt van het mogelijke be­
staan van een ernstig en onmiddellijk risico, dat direct of 
indirect verband houdt met de veiligheidseigenschappen 
van een produkt, en 
a) dat direct of indirect een ernstige bedreiging vormt of 
kan vormen voor de veiligheid en de gezondheid van 
een onbepaald aantal personen in meer dan één Lid-
Staat; 
b) waartegen niet doeltreffend kan worden opgetreden, 
in het bijzonder gezien het dringende en/of het inge­
wikkelde karakter van het desbetreffende geval van 
produktveiligheid, overeenkomstig andere procedures 
ingevolge specifieke communautaire wettelijke voor­
schriften ten aanzien van het betrokken produkt of de 
categorie van produkten; en 
c) waartegen slechts doeltreffend kan worden opgetre­
den door in de gehele Gemeenschap toepasselijke 
doeltreffende maatregelen vast te stellen ten einde zo­
veel mogelijk garanties te bieden voor de bescherming 
van personen en de goede werking van de gemeen­
schappelijke markt, 
kan zij de in artikel 9 bedoelde procedure van overleg en 
onderzoek inleiden, dan wel 
d) indien een of meer Lid-Staten een van de maatregelen 
als genoemd in artikel 6, onder e) tot en met j), heb­
ben genomen, 
volgens de procedure van artikel 11 aan de Lid-Staten 
vragen passende tijdelijke maatregelen te treffen ten 
einde het risico te voorkomen. 
Artikel 9 
1. Binnen de grenzen bepaald door de omstandighe­
den en het dringende karakter van het desbetreffende 
geval van produktveiligheid kan de Commissie besluiten 
een procedure van overleg en onderzoek in te leiden bij 
de Lid-Staten, ten einde aanvullende inlichtingen te krij­
gen over de aard en omvang van het risico, de oorzaken 
ervan en de mogelijke preventieve maatregelen, ten einde 
de noodzaak van het treffen van in de gehele Gemeen­
schap rechtstreeks toepasselijke doeltreffende maatrege­
len grondig te kunnen onderzoeken. 
2. Indien de Commissie besluit deze procedure in te 
leiden, deelt zij dit onmiddellijk aan de Lid-Staten mee, 
met een korte samenvatting van de gegevens waarover 
zij beschikt. 
27. 6. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/13 
3. Op verzoek van de Commissie treffen de Lid-Sta­
ten passende maatregelen, inzonderheid de maatregelen 
genoemd in artikel 6, onder a) tot en met c), om de no­
dige inlichtingen te verkrijgen. 
De Lid-Staten delen de Commissie de conclusies en de 
resultaten van deze maatregelen mede. 
4. De Commissie deelt aan de Lid-Staten de resultaten 
van het onderzoek mede. 
Artikel 10 
De Commissie wordt bijgestaan door een Comité voor 
Noodgevallen inzake Produktveiligheid, hierna „het co­
mité" genoemd, bestaande uit vertegenwoordigers van de 
Lid-Staten onder voorzitterschap van een vertegenwoor­
diger van de Commissie. 
Artikel 11 
1. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het 
comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. 
Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een 
termijn die de voorzitter vaststelt naar gelang van de ur­
gentie van de materie, maar in ieder geval binnen één 
maand. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid 
van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is 
voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die 
de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. 
Bij stemming in het comité worden de stemmen van de 
vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen als over­
eenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet 
aan de stemming deel. 
De Commissie stelt de maatregelen vast die onmiddellijk 
van toepassing zijn. Indien deze maatregelen echter niet 
in overeenstemming zijn met het advies dat het comité 
heeft uitgebracht, worden zij onverwijld door de Com­
missie ter kennis van de Raad gebracht. In dat geval kan 
de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe 
zij heeft besloten voor een periode van vijf werkdagen na 
deze kennisgeving uitstellen. 
De Raad kan binnen de in de voorgaande alinea ge­
noemde termijn met een gekwalificeerde meerderheid 
van stemmen een andersluidend besluit nemen. 
2. De geldigheidsduur van elke maatregel vastgesteld 
volgens lid 1 van dit artikel bedraagt ten hoogste zes 
maanden. De geldigheidsduur kan overeenkomstig de­
zelfde procedure worden verlengd. 
3. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om 
binnen tien dagen uitvoering te geven aan de in het 
kader van deze procedure genomen besluiten. 
4. De met de uitvoering belaste instanties van de Lid-
Staten die uitvoering geven aan de maatregelen die zijn 
vastgesteld in het kader van deze procedure, geven elke 
betrokken partij de gelegenheid om binnen een termijn 
van één maand haar opmerkingen te maken en stellen de 
Commissie daarvan eventueel in kennis. 5. Voor het vaststellen van de gedetailleerde procedu­
res voor het systeem voor snelle informatie-uitwisseling 
krachtens artikel 7, lid 2, geldt een periode van één 
maand. 
TITEL VI 
Diversen en slotbepalingen 
Artikel 12 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor 
te zorgen dat elke onder de geheimhoudingsplicht val­
lende informatie in verband met de veiligheidseigen-
schappen van een produkt die aan de bevoegde instanties 
is meegedeeld, geheim wordt gehouden, met uitzonde­
ring, indien de omstandigheden zulks vereisen, van de 
informatie die openbaar moet worden gemaakt ten einde 
een doeltreffende bescherming van de veiligheid en ge­
zondheid van personen te garanderen. 
Artikel 13 
Deze richtlijn laat Richtlijn 85/374/EEG onverlet. 
Artikel 14 
1. Elk ingevolge deze richtlijn vastgesteld besluit dat 
beperkingen inhoudt ten aanzien van het op de markt 
brengen van een produkt, of waarin wordt geëist dat het 
produkt van de markt wordt genomen, vermeldt de juiste 
gronden waarop het berust. Van het besluit wordt zo 
spoedig mogelijk kennis gegeven aan de betrokkene, aan 
wie tegelijkertijd mededeling wordt gedaan van de 
rechtsmiddelen die krachtens de in de betrokken Lid-
Staten geldende wetten voor hem openstaan alsmede van 
de voor die rechtsmiddelen geldende termijnen. 
De betrokkenen worden zoveel mogelijk in de gelegen­
heid gesteld om hun opvattingen kenbaar te maken voor­
dat de maatregel wordt genomen. Indien geen overleg 
vooraf heeft plaatsgevonden vanwege het spoedeisende 
karakter van de te nemen maatregelen, dient dit te gele­
gener tijd, na de uitvoering van die maatregel, plaats te 
vinden. 
Elk ingevolge deze richtlijn vastgesteld besluit dat beper­
kingen inhoudt ten aanzien van het op de markt brengen 
van een produkt, of waarin wordt geëist dat het produkt 
van de markt wordt genomen, laat de verantwoordelijk­
heid van degene tot wie het besluit is gericht, wat de ter 
zake toepasselijke bepalingen van het nationale strafrecht 
betreft, onverlet. 
Maatregelen waarmee het van de markt nemen van een 
produkt wordt geëist, bevatten tevens bepalingen om 
elke bezitter van een dergelijk produkt, inzonderheid 
distributeurs en eindge- of -verbruikers, ertoe te bewe­
gen het uit de markt nemen te vergemakkelijken. Derge­
lijke maatregelen kunnen, naar gelang van de omstandig­
heden, bestaan uit vervanging of vergoeding van het pro­
dukt. 
Nr. C 156/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 6. 90 
2. De Lid-Staten bepalen in hun wettelijke voorschrif­
ten dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die de veilig-
heidseigenschappen van een produkt of een categorie 
produkten publiekelijk in vraag stelt, uitsluitend met het 
doel het bewustzijn van het publiek voor gezondheids-
en veiligheidsaangelegenheden te bevorderen, niet aan­
sprakelijk wordt gesteld voor de economische gevolgen 
die zulk een openbaar debat kan veroorzaken, voor zo­
ver die beweringen waarheidsgetrouw, nauwkeurig en 
niet misleidend zijn. 
3. De Lid-Staten stellen de nodige wettelijke en be­
stuursrechtelijke maatregelen vast om te waarborgen dat 
leveranciers van produkten waarvan de veiligheid anders 
dan overeenkomstig lid 2 in vraag is gesteld over pas­
sende middelen tot schadeloosstelling beschikken. 
4. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat elke door 
de met uitvoering belaste instanties getroffen onregelma­
tige maatregel, die beperkingen inhoudt ten aanzien van 
het op de markt brengen van een produkt beperkt, of 
waarin wordt geëist dat het produkt van de markt wordt 
genomen, door de rechter kan worden getoetst. 
Artikel 15 
De Commissie brengt om de twee jaar aan de Raad en 
het Parlement verslag uit over de toepassing van deze 
richtlijn. Artikel 16 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en be­
stuursrechtelijke bepalingen, die mede passende sancties 
inhouden, in werking treden om uiterlijk op 1 januari 
1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Com­
missie daarvan onverwijld in kennis. 
2. De krachtens lid 1 vastgestelde bepalingen houden 
een uitdrukkelijke verwijzing in naar de onderhavige 
richtlijn. 
Artikel 17 
Beschikking .../.. ./EEG wordt ingetrokken. 
Artikel 18 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.