EUROPESE COMMISSIE Brussel, 20.8.2021 COM(2021) 486 final VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD over de activiteiten van het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) in 2019 en 2020





SAMENVATTING Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) werd in 2007 opgericht om steun te verlenen aan mensen die hun baan verliezen als gevolg van de globalisering en veranderende handelspatronen. Het fonds werd verder aangepast om werknemers bij te staan die vanwege de wereldwijde financiële en economische crisis werden ontslagen. Het fonds streeft naar een betere verdeling van de voordelen van de globalisering door ontslagen werknemers voor wie moeilijke transities moeizaam verlopen, te helpen bij het aanpassen van hun vaardigheden en het vinden van een nieuwe baan. In regio’s met een hoge jeugdwerkloosheid kan het EFG steun bieden aan jongeren die geen werk hebben en ook geen onderwijs of opleiding volgen (NEET’s). Het EFG voorziet in medefinanciering tot 60 % van de kosten van de maatregelen die de lidstaten die aanvragen voor steun uit het EFG indienen, voorleggen. De maatregelen omvatten individuele bijstand en begeleiding bij het zoeken naar werk, diverse vormen van op maat gesneden opleidings- en bijscholingsmogelijkheden, ondersteuning van ondernemerschap en de oprichting van bedrijven, alsook tijdelijke financiële stimulansen en toelagen. Het huidige verslag geeft een overzicht van de activiteiten en resultaten van het EFG in 2019 en 2020. Ø Tijdens deze periode werden acht aanvragen ingediend door zes lidstaten, waarvan er één later werd ingetrokken. De acht aanvragen betroffen in totaal een bedrag van 34,6 miljoen EUR (nationale en EFG-bijdrage) voor 10 505 werknemers en 330 jongeren die geen werk hebben en ook geen onderwijs of opleiding volgen. Het grootste aantal werknemers was werkzaam in de luchtvaartsector, gevolgd door opslag en vervoerondersteunende activiteiten, en de vervaardiging van auto’s. Ø Het Europees Parlement en de Raad hebben één besluit goedgekeurd om financiële steun uit het EFG toe te kennen voor een totaalbedrag van 2 miljoen EUR ter ondersteuning van 500 begunstigden. Ø De lidstaten brachten verslag uit over 16 EFG-dossiers die tussen 2016 en 2018 werden goedgekeurd. Uit de resultaten bleek dat gemiddeld 56 % van de werknemers die aan de maatregelen deelnamen, aan het einde van de uitvoeringsperiode een nieuwe baan had gevonden. In de volgende gevallen werd een bijzonder hoog re-integratiepercentage vastgesteld: Microsoft (Finland) 92 %, Detailhandel (Finland) 84 %, Financiële dienstverlening (Nederland) 78 % en Norte Centro Lisboa Vervaardiging van kleding (Portugal) 77 %. Eind 2020 werd een politiek akkoord bereikt over de EFG-verordening voor de periode 2021-2027. De verordening is in het voorjaar van 2021 in werking getreden. Zij breidt het gebruik van het fonds uit, zodat het doeltreffender steun kan verlenen aan meer werknemers die hun baan zijn kwijtgeraakt. Het EFG zal niet alleen steun verlenen aan werknemers in het geval van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering en een wereldwijde financiële en economische crisis, maar ook vanwege andere redenen zoals automatisering, digitalisering of de overgang naar een koolstofarme economie. Hierbij wordt rekening gehouden met de nieuwe uitdagingen van het veranderende arbeidsbestel. INHOUDSOPGAVE 1. Inleiding

2. Analyse van de activiteiten van het EFG in 2019 en 2020 2.1. Ingediende aanvragen 2.1.1. Ingediende aanvragen volgens oorzaak van ontslag en criterium voor steunverlening 2.1.2. Ingediende aanvragen per sector (NACE Rev. 2) 2.1.3. Ingediende aanvragen naar aantal beoogde begunstigden 2.1.4. Ingediende aanvragen naar aangevraagd bedrag 2.1.5. Ingediende aanvragen naar per begunstigde aangevraagd bedrag 2.2. Goedgekeurde besluiten en toegekende bijdragen 2.2.1. Met behulp van EFG-steun gefinancierde acties 2.2.2. Complementariteit met door het Europees Sociaal Fonds (ESF) gefinancierde acties 2.3. Niet-goedgekeurde aanvragen 2.4. Door het EFG behaalde resultaten 2.4.1. Samenvatting van de in 2019 en 2020 gemelde resultaten 2.4.2. Re-integratiepercentage voor ondersteunde begunstigden 2.4.3. Kwalitatieve beoordeling van de in 2019 en 2020 ingediende eindverslagen 2.5. Financiële uitvoering 2.5.1. EFG-bijdragen 2.5.2. Technische bijstand 2.5.3. Gemelde onregelmatigheden 2.5.4. Afsluiting van financiële bijdragen van het EFG

2.6. Technische bijstand van de Commissie 2.6.1. Voorlichting en publiciteit: internetsite 2.6.2. Vergaderingen met de nationale autoriteiten en belanghebbenden van het EFG 2.6.3. Systeem voor elektronische gegevensuitwisseling (SFC2014) 2.6.4. Evaluatie achteraf van het EFG 2014-2020 3. EFG-verordening 2021-2027 1. Inleiding Via het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) betuigt de EU solidariteit met en verleent zij steun aan werknemers die werkloos zijn geworden en aan zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd als gevolg van uit de globalisering voortvloeiende grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen of vanwege een wereldwijde financiële en economische crisis. Om werknemers te helpen een nieuwe baan te vinden, voorziet het EFG in medefinanciering van actieve arbeidsmarktmaatregelen die de lidstaten nemen. Het biedt een aanvulling op nationale maatregelen in door de voornoemde redenen ontstane situaties van plotseling collectief ontslag door te zorgen voor individuelere en doelgerichtere bijstand aan de kwetsbaarste ontslagen werknemers. Overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) legt de Commissie dit verslag voor aan het Europees Parlement en de Raad. Het bevat een kwantitatieve en kwalitatieve beoordeling van de EFG-activiteiten gedurende de afgelopen twee jaar. Het verslag heeft betrekking op de door het EFG behaalde resultaten en bevat met name informatie over: ·de ingediende aanvragen; ·de vastgestelde besluiten; ·de gefinancierde acties, met aandacht voor hun complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de andere instrumenten van de Unie, met name het Europees Sociaal Fonds (ESF); ·statistieken over het re-integratiepercentage van de begunstigden per lidstaat; ·de afsluiting van financiële bijdragen; en ·aanvragen die zijn afgewezen omdat zij niet aan de criteria voldeden. Het verslag eindigt met de belangrijkste bevindingen van de studie ter ondersteuning van de evaluatie achteraf voor de periode 2014-2020 en met de belangrijkste kenmerken van de herziene EFG-verordening voor 2021-2027.

2. Analyse van de activiteiten van het EFG in 2019 en 2020 2.1. Ingediende aanvragen In 2019 en 2020 ontving de Commissie acht aanvragen van zes lidstaten: België, Spanje, Estland, Duitsland, Nederland en Finland. De acht aanvragen betroffen in totaal een bedrag van 34,6 miljoen EUR (nationale en EFG-bijdrage) voor 10 505 werknemers en 330 jongeren die geen werk hebben en ook geen onderwijs of opleiding volgen. Al deze lidstaten hadden reeds een aanvraag voor EFG-financiering ingediend. Nadere gegevens over de aanvragen zijn opgenomen in tabel 1 hieronder. Tabel 1: in 2019 en 2020 ingediende aanvragen Van deze acht aanvragen hebben de lidstaten er eind 2020 vijf ingediend in de nasleep van de COVID‑19-pandemie, die grote gevolgen heeft voor de economieën van de lidstaten. Vier lidstaten (Estland, België, Finland en Nederland) hebben aanvragen ingediend in verband met ontslagen in drie sectoren die in het bijzonder zijn getroffen door de COVID-19-pandemie: activiteiten op het gebied van de luchtvaart en het toerisme. Daarnaast heeft Spanje een aanvraag ingediend in het kader van het handelsgerelateerde globaliseringscriterium (EGF/2020/006 ES/Cataluña automobielsector). Spanje heeft zijn aanvraag echter op 4 mei 2021 ingetrokken en is niet in de volgende analyse opgenomen. 2.1.1. Ingediende aanvragen volgens oorzaak van ontslag en criterium voor steunverlening De zeven in 2019 en 2020 ingediende aanvragen vielen onder Verordening (EU) nr. 1309/2013, die van toepassing is op ontslagen als gevolg van: vUit de globalisering voortvloeiende grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen Drie aanvragen werden ingediend in het kader van het handelsgerelateerde criterium; een daarvan (EGF/2020/001 ES/Galicia aanverwante sectoren van de scheepsbouw) werd gerechtvaardigd door uitzonderlijke omstandigheden. vDe gevolgen van de wereldwijde economische crisis Vier aanvragen werden ingediend vanwege de wereldwijde economische crisis; ook daarvan werd er één (EGF/2020/002 EE/Estland toerisme) gerechtvaardigd door uitzonderlijke omstandigheden. 2.1.2. Ingediende aanvragen per sector (NACE Rev. 2) De zeven ingediende aanvragen hadden betrekking op ontslagen in 22 verschillende sectoren. Drie aanvragen — van België, Estland en Spanje — behoorden tot meer dan één activiteitensector. De betrokken sectoren waren:

1)vervaardiging van metalen in primaire vorm (twee aanvragen); 2)vervaardiging van producten van metaal, exclusief machines en apparaten; 3)vervaardiging van andere transportmiddelen; 4)overige industrie; 5)reparatie en installatie van machines en apparaten; 6)gespecialiseerde bouwwerkzaamheden; 7)groot- en detailhandel in en reparatie van auto’s en motorfietsen; 8)detailhandel; 9)vervoer te land en vervoer via pijpleidingen; 10)vervoer over water; 11)luchtvaart (drie aanvragen); 12)opslag en vervoerondersteunende activiteiten (twee aanvragen); 13)verschaffen van accommodatie; 14)eet- en drinkgelegenheden; 15)overige vrije beroepen en overige wetenschappelijke en technische activiteiten; 16)verhuur en lease; 17)reisbureaus, reisorganisatoren, reserveringsbureaus en aanverwante activiteiten; 18)diensten in verband met gebouwen; landschapsverzorging; 19)creatieve activiteiten, kunst en amusement; 20)bibliotheken, archieven, musea en overige culturele activiteiten;

21)loterijen en kansspelen; en 22)sport, ontspanning en recreatie. Voor het eerst sinds de oprichting van het EFG werden aanvragen ingediend voor de volgende sectoren (nummer van de NACE-bedrijfstak staat tussen haakjes): ·groot- en detailhandel in en reparatie van auto’s en motorfietsen (45); ·vervoer over water (50); ·opslag en vervoerondersteunende activiteiten (52); ·verschaffen van accommodatie (55); ·overige vrije beroepen en overige wetenschappelijke en technische activiteiten (74); ·reisbureaus, reisorganisatoren, reserveringsbureaus en aanverwante activiteiten (79); ·diensten in verband met gebouwen; landschapsverzorging (81); ·creatieve activiteiten, kunst en amusement (90); ·bibliotheken, archieven, musea en overige culturele activiteiten (91); ·loterijen en kansspelen (92); ·sport, ontspanning en recreatie (93). Het grootste aantal werknemers voor wie steun werd aangevraagd, was werkzaam in de luchtvaartsector (1 715), gevolgd door opslag en vervoerondersteunende activiteiten (1 340) en verschaffen van accommodatie (775) (zie grafiek 1 hieronder).

Grafiek 1: aantal beoogde werknemers per sector* (NACE Rev. 2) in 2019-2020 * Vier sectoren (77, 91, 92 en 93) zijn niet in de grafiek opgenomen omdat het aantal ontslagen werknemers in deze sectoren (dossier Estland) in de aanvraagfase niet bekend was. Het aantal beoogde werknemers per sector in twee op meerdere sectoren betrekking hebbende dossiers (Estland en Spanje) werd geschat op basis van het aantal ontslagen werknemers. 2.1.3. Ingediende aanvragen naar aantal beoogde begunstigden De zeven aanvragen die in 2019 en 2020 werden ingediend, hadden betrekking op 16 387 ontslagen. Het totale aantal begunstigden (werknemers en NEET’s) voor wie EFG-steun werd aangevraagd, was 9 935. Van de 9 935 beoogde begunstigden waren 9 605 ontslagen werknemers en 330 NEET’s (zie tabel 1 hierboven). Estland heeft EFG-steun aangevraagd voor het grootste aantal werknemers (5 060), gevolgd door België (1 868) en Nederland (1 201). De aanvraag van België omvatte 330 NEET’s die ook voor steun in aanmerking kwamen. Het gemiddelde aantal beoogde begunstigden per aanvraag was 1 419 (zie grafiek 2 hieronder).



Grafiek 2: aantal beoogde begunstigden per lidstaat in 2019-2020 Het aantal ingediende aanvragen staat tussen haakjes. * Twee aanvragen van BE: EG/2019/001 BE/Carrefour en EGF/2020/005 BE/Swissport Totaal aantal beoogde begunstigden: 9 935 Gemiddeld aantal beoogde begunstigden: 1 419 Van de beoogde werknemers waren 55 % mannen; 62 % waren tussen 25 en 54 jaar en 88 % waren EU-burgers. Het profiel van de werknemers naar geslacht verschilt echter aanzienlijk tussen de dossiers. De aanvraag van België (detailhandel) had voor 71 % betrekking op vrouwen en de aanvraag van Estland (toerisme) voor 61 %. Bij de aanvragen van Duitsland en Spanje bedroeg het aandeel vrouwen daarentegen respectievelijk 4 % en 6 %; deze aanvragen hadden betrekking op productiesectoren die traditioneel “door mannen worden gedomineerd” (metaal en auto’s). Het aantal ontslagen werknemers en het aantal werknemers voor wie EFG-steun werd aangevraagd, kunnen verschillen doordat de lidstaat kan beslissen slechts steun aan te vragen voor specifieke groepen mensen, zoals de kwetsbaarste werknemers, werknemers die het buitengewoon moeilijk hebben op de arbeidsmarkt en/of werknemers die het hardst hulp nodig hebben. Het steunbedrag dat standaard beschikbaar is voor ontslagen werknemers in de lidstaten kan in sommige gevallen voldoende zijn om een snelle re-integratie op de arbeidsmarkt mogelijk te maken, of werknemers kunnen in bepaalde gevallen voor vervroegde uittreding kiezen.





Grafiek 3: profiel van beoogde werknemers naar geslacht en naar aanvraag Grafiek 4: profiel van beoogde werknemers naar geslacht Grafiek 5: profiel van beoogde werknemers naar burgerschap Grafiek 6: profiel van beoogde werknemers naar leeftijd 2.1.4. Ingediende aanvragen naar aangevraagd bedrag

De financiële bijdrage van het EFG vormt een aanvulling op de maatregelen van de lidstaten op nationaal, regionaal en lokaal niveau. De aanvragende lidstaat moet ervoor zorgen dat voor de specifieke maatregelen waarvoor uit het EFG een financiële bijdrage wordt ontvangen, geen andere financiële steun uit de EU-begroting wordt ontvangen en dat de maatregelen voldoen aan de regels inzake staatssteun. De door het EFG ondersteunde maatregelen komen niet in de plaats van maatregelen waarvoor ondernemingen krachtens het nationale recht of collectieve arbeidsovereenkomsten verantwoordelijk zijn. Elke lidstaat die een aanvraag voor EFG-steun indient, moet een gecoördineerd pakket maatregelen uitwerken dat het best past bij het profiel van de begunstigden op wie zij zijn gericht en het bedrag van de bijstand vaststellen dat van het EFG wordt verlangd. Bij Verordening (EU) nr. 1309/2013 is het maximumpercentage voor medefinanciering door het EFG vastgesteld op 60 %. In totaal werd voor de zeven dossiers een bedrag van 19 733 416 EUR voor steun uit het EFG aangevraagd. België verzocht om het hoogste bedrag (5 351 252 EUR) voor twee aanvragen, gevolgd door Nederland (5 019 218 EUR) en Estland (4 474 480 EUR), elk voor één aanvraag. De aangevraagde EFG-bijdragen variëren van 1 081 706 EUR tot 5 019 218 EUR, met een gemiddelde van 3 288 903 EUR per lidstaat en 2 819 059 EUR per aanvraag. Grafiek 7: totaal EFG-bedrag (in EUR) dat elke lidstaat heeft aangevraagd in 2019-2020 Het aantal ingediende aanvragen staat tussen haakjes. Totaal aangevraagd EFG-bedrag: 19 733 416 EUR Gemiddeld aangevraagd EFG-bedrag per lidstaat: 3 288 903 EUR 2.1.5. Ingediende aanvragen naar per begunstigde aangevraagd bedrag Verordening (EU) nr. 1309/2013 bevat geen beperkingen wat het totale gevraagde bedrag betreft. Het bedrag per beoogde begunstigde kan variëren afhankelijk van de situatie op de getroffen arbeidsmarkt, de individuele omstandigheden van de beoogde begunstigden, de maatregelen die de desbetreffende lidstaten reeds hebben getroffen en de kosten van het verstrekken van de diensten in de desbetreffende lidstaat. Dit verklaart waarom de in 2019 en 2020 voorgestelde bedragen aan EFG-steun per begunstigde varieerden van 884 EUR tot 4 179 EUR, met een gemiddelde van 1 986 EUR. Het hoogste gemiddelde bedrag per begunstigde werd aangevraagd door Nederland (4 179 EUR) en het laagste bedrag door Estland (884 EUR). Grafiek 8: EFG-bedrag (in EUR) dat elke lidstaat per begunstigde heeft aangevraagd in 2019-2020 Het aantal ingediende aanvragen staat tussen haakjes. Gemiddeld aangevraagd EFG-bedrag per begunstigde: 1 986 EUR 2.2. Goedgekeurde besluiten en toegekende bijdragen Het Europees Parlement en de Raad verleenden in 2019-2020 goedkeuring aan één besluit tot toekenning van financiële steun uit het EFG. In totaal werd er 2 054 400 EUR aan medefinanciering uit het EFG toegekend aan ontslagen werknemers voor wie steun werd aangevraagd in de aanverwante sectoren van de scheepsbouw in Spanje. De aanvraag had betrekking op 960 werknemers die waren ontslagen in zes sectoren en 38 ondernemingen in de NUTS 2-regio Galicia. Van de 500 beoogde werknemers die naar verwachting aan de maatregelen zullen deelnemen (52 % van de ontslagen werknemers) waren 94 % mannen; 78 % was tussen 30 en 54 jaar en 97 % waren EU-burgers. 2.2.1. Met behulp van EFG-steun gefinancierde acties

Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EU) nr. 1309/2013 kan een financiële bijdrage uit het EFG worden gebruikt ter ondersteuning van actieve arbeidsmarktmaatregelen in het kader van een gecoördineerd pakket van individuele dienstverlening, om de beoogde begunstigden, en in het bijzonder kansarme, oudere en jongere werklozen, weer aan een dienstbetrekking of zelfstandige arbeid te helpen. De actieve werkgelegenheidsmaatregelen die in 2020 werden goedgekeurd voor een bijdrage uit het EFG bestonden voornamelijk uit: ·loopbaanbegeleiding; ·intensieve en individuele begeleiding bij het zoeken van een baan en arbeidsbemiddeling; ·diverse omscholings-, bijscholings- en beroepsopleidingen; opleidingen in horizontale en zachte vaardigheden en in ondernemerschap; ·counseling en mentoring bij het vinden van nieuw werk en mentoring tijdens de eerste fase in de nieuwe baan; ·stimulerende maatregelen ten behoeve van outplacement; en ·diverse toelagen (sollicitatie- en opleidingstoelagen) en bijdragen (pendelen, verzorgers van afhankelijke personen). Bij het samenstellen van de steunpakketten hebben de lidstaten rekening gehouden met de achtergrond, de ervaring en het opleidingsniveau van de verschillende begunstigden, hun mobiliteit en de huidige of verwachte kansen op een baan in de betrokken regio. 2.2.2. Complementariteit met door het Europees Sociaal Fonds (ESF) gefinancierde acties Het EFG streeft ernaar de inzetbaarheid van de beoogde begunstigden te vergroten en hun re-integratie op de arbeidsmarkt te vergemakkelijken door de toepassing van actieve arbeidsmarktmaatregelen. Het fonds vormt dan ook een aanvulling op het ESF, dat het belangrijkste EU-instrument is voor de bevordering van de werkgelegenheid. De complementariteit van de twee fondsen ligt in hun vermogen om de voornoemde kwesties vanuit twee verschillende tijdsperspectieven aan te pakken. Het EFG verleent steun aan ontslagen werknemers en zelfstandigen als reactie op specifieke, grootschalige gebeurtenissen die op korte termijn aanleiding geven tot massaontslagen. Het verleent concrete Europese steun in een crisissituatie. Dankzij het EFT kunnen de lidstaten beoogde begunstigden bijstand geven die beter op hun behoeften is afgestemd en intensiever is, met inbegrip van maatregelen waartoe zij normaal gezien geen toegang hebben (bv. middelbaar of hoger onderwijs). Het EFG biedt de mogelijkheid om individuele diensten te ontwerpen die zijn afgestemd op de behoeften van individuele ontslagen werknemers en die een stuk verder gaan dan standaardvoorzieningen en -acties. De steun uit het ESF is daarentegen doorgaans gericht op de bredere bevolking (zowel werkenden als niet-werkenden). Voorts waren de werknemers die worden geacht het meest van de EFG-steun te hebben geprofiteerd, die welke tot de kwetsbaarste groepen van getroffen werknemers behoren. Daarbij gaat het onder meer om oudere werknemers, laaggeschoolde werknemers, werknemers met een migrantenachtergrond en vrouwen (met name alleenstaande moeders). Dankzij het EFG kunnen de lidstaten steun verlenen met een betere verhouding tussen aantallen consulenten en begunstigden en gedurende een langere periode. Dit vergroot de kans van de begunstigden op een verbetering van hun situatie. Het ESF treedt via meerjarenprogramma’s anticiperend op ter ondersteuning van strategische doelen op lange termijn (bv. vergroting van het menselijk kapitaal en het in goede banen leiden van veranderingen). EFG- en ESF-maatregelen worden door de lidstaten nu en dan gecombineerd om zowel op korte als op langere termijn oplossingen aan te reiken. Op dossierniveau bouwt het EFG normaliter voort op bestaande nationale of ESF-maatregelen door deze aan te vullen of door andere, extra maatregelen aan te bieden. Het beslissende criterium is de mate waarin beschikbare instrumenten de beoogde begunstigden echt kunnen helpen. De lidstaten bepalen welke instrumenten en acties het meest kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van de gewenste doelstellingen en stellen er een planning voor vast. Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel wordt het besluit om een aanvraag in te dienen voor financiering uit het ESF of uit het EFG op lidstaatniveau genomen. Het is aan de lidstaten om de complementariteit tussen de twee fondsen op de best mogelijke manier te beheren in het licht van de op dat ogenblik heersende plaatselijke omstandigheden. Zoals vastgesteld in artikel 9, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1309/2013, moeten alle lidstaten de nodige regelingen treffen om elk risico van dubbele financiering uit financiële instrumenten van de EU te voorkomen. In de meeste lidstaten is de beheersautoriteit voor het ESF ook verantwoordelijk voor de uitvoering van het EFG. Dit biedt de lidstaten de mogelijkheid om te zorgen voor complementariteit tussen de verschillende maatregelen. 2.3. Niet-goedgekeurde aanvragen

In de periode 2019-2020 werd één door België ingediende aanvraag (EGF/2019/001 BE/Carrefour) afgewezen omdat de Raad van oordeel was dat het verband tussen de ontslagen en de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering, zoals vereist in artikel 2, punt a), van Verordening nr. 1309/2013, niet voldoende was aangetoond. Het Europees Parlement gaf volledige steun aan het voorstel van de Commissie, maar de begrotingsautoriteit kon in dit dossier geen overeenstemming bereiken. 2.4. Door het EFG behaalde resultaten De voornaamste bron van informatie voor de door het EFG behaalde resultaten wordt gevormd door de eindverslagen van de lidstaten, die uiterlijk zes maanden na afloop van de uitvoeringsperiode moeten worden ingediend. Die verslagen worden aangevuld met informatie die de lidstaten tijdens vergaderingen en conferenties en bij evaluatie- en auditwerkzaamheden rechtstreeks aan de Commissie meedelen. Een samenvatting van de in 2019 en 2020 door de lidstaten gemelde belangrijkste resultaten en gegevens is te vinden in dit punt en in tabel 2. 2.4.1. Samenvatting van de in 2019 en 2020 gemelde resultaten In 2019 en 2020 heeft de Commissie 16 eindverslagen ontvangen voor door het EFG medegefinancierde dossiers, die door 11 lidstaten werden uitgevoerd van juli 2016 tot en met juni 2020. Al deze dossiers zijn aan de evaluatie achteraf onderworpen. Uit deze eindverslagen is gebleken dat 6 235 werknemers (56 % van de ondersteunde werknemers) en 112 NEET’s, ofwel in totaal 55 % van de 11 511 EFG-begunstigden, aan het einde van de EFG-uitvoeringsperiode een nieuwe baan hadden gevonden (5 695 als werknemer in loondienst en 652 als zelfstandige). Ongeveer 5 % van de begunstigden volgde nog onderwijs of een opleiding, 27 % was werkloos of inactief om verschillende redenen en van 13 % was de beroepssituatie niet beschikbaar. Het gemiddelde benuttingspercentage (d.w.z. het aantal begunstigden dat steun uit het EFG heeft ontvangen vergeleken met het aantal begunstigden waarop de maatregelen oorspronkelijk betrekking hadden) bedroeg 74 % en varieerde aanzienlijk van 9 % tot 100 %. In de eindverslagen van de lidstaten wordt uiteengezet hoe ontslagen werknemers individuele en op maat gesneden maatregelen krijgen aangeboden die hen helpen via alternatieve routes werk te vinden. Deze verslagen bevestigden tevens dat het EFG een toegevoegde waarde is voor wat de lidstaten anders konden doen om de beoogde begunstigden te helpen zich om te scholen en een nieuwe baan te vinden.



Tabel 2: in 2019 en 2020 ontvangen eindverslagen * De arbeidsmarktpositie van de begunstigden in deze tabel geeft in beginsel de situatie weer aan het einde van de uitvoeringsperiode.

** Onder “inactief” wordt verstaan dat mensen om verschillende persoonlijke redenen niet meer beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt, bijvoorbeeld omdat ze met pensioen gaan. * De arbeidsmarktpositie van de begunstigden in deze tabel geeft in beginsel de situatie weer aan het einde van de uitvoeringsperiode.

** Onder “inactief” wordt verstaan dat mensen om verschillende persoonlijke redenen niet meer beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt, bijvoorbeeld omdat ze met pensioen gaan. 2.4.2. Re-integratiepercentage voor ondersteunde begunstigden Uitgaande van de eindverslagen die in 2019 en 2020 zijn ontvangen, heeft gemiddeld 55 % van de begunstigden binnen zes maanden na het einde van de EFG-steun een nieuwe baan gevonden. Het re-integratiepercentage van de ondersteunde werknemers varieerde echter van 28 % (in Frankrijk) tot 92 % (in Finland). Zie tabel 2. Volgens de eindverslagen ligt het opleidingsniveau van EFG-begunstigden over het algemeen onder het gemiddelde en daarom beschikken zij over minder overdraagbare vaardigheden. Onder normale omstandigheden verkleint dit hun kans op werk en maakt het hen kwetsbaarder op de arbeidsmarkt. Bovendien heeft het EFG tot doel steun te verlenen in met name regio’s die bijzonder hard zijn getroffen door herstructureringen. Daarom is het gemiddelde percentage van 56 % ondersteunde werknemers die aan het einde van de uitvoeringsperiode weer aan de slag gaan, vergeleken met 47 % in de vorige programmeringsperiode, een bemoedigend resultaat. Deze verbetering moet echter met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd, aangezien de uitvoeringsperiode voor 2014-2020 (24 maanden of langer als in een vroeg stadium met de uitvoering is begonnen) slechts ten dele vergelijkbaar is met die van de vorige programmeringsperiode 2007-2013. Van de in 2019 en 2020 ontvangen eindverslagen hadden slechts drie dossiers betrekking op NEET’s. Op het moment dat de eindverslagen werden ingediend, was 29 % van de door het EFG geholpen NEET’s in loondienst of als zelfstandige werkzaam en was nog eens 11 % weer onderwijs gaan volgen. Uit de tussentijdse evaluatie is gebleken dat er geen correlatie was tussen de uitgaven voor een dossier en een verbetering van het re-integratiepercentage. Uitgaande van de opmerkingen van de lidstaten in hun eindverslagen wordt de re-integratie beïnvloed door de volgende factoren:

Øde economische welvaart en de absorptiecapaciteit van de plaatselijke en regionale arbeidsmarkten. Het re-integratiepercentage kan dus aanzienlijk verschillen naargelang van de economische sector en het betrokken gebied; Øopleiding en vaardigheden van de ontslagen werknemers; Øresponsiviteit van de maatregelen wat de behoeften van de ontslagen werknemers betreft; Øde mate waarin begunstigden of degenen die hen vertegenwoordigen vanaf het allereerste begin betrokken worden bij de opzet en de uitvoering van EFG-steun; Øde institutionele capaciteit van de lidstaten en hun ervaring met het verlenen van bijstand bij herstructureringen. Bovendien wordt het re-integratiepercentage aan het einde van de uitvoeringsperiode geregistreerd. Bijgevolg is het een opname van de werkgelegenheidssituatie van de begunstigden op het moment dat de gegevens werden verzameld. De bovengenoemde factoren hebben een grote invloed op het aantal begunstigden dat aan het einde van de uitvoeringsperiode een nieuwe baan heeft gevonden. Daarom moet het succes van het EFG niet alleen worden afgemeten aan het aantal gere-integreerde werknemers, maar ook aan meer langdurige effecten, zoals nieuwe vaardigheden, kwalificaties, zelfvertrouwen, het gevoel zelf invloed te kunnen uitoefenen en sociale netwerken die zijn ontstaan als gevolg van deelname aan EFG-maatregelen. Volgens de informatie die de Commissie van de lidstaten heeft ontvangen, vertoont het re-integratiepercentage in de zes maanden na afloop van de uitvoeringsperiode een stijgende tendens en valt er op middellange termijn (18 maanden na afloop van de uitvoeringsperiode) een verdere stijging waar te nemen. Deze trend toont aan dat de langdurige effecten van EFG-maatregelen leiden tot een meer proactieve benadering van het zoeken naar werk. Daarnaast is er op nationaal en regionaal niveau rekening gehouden met de lessen die uit de opzet en uitvoering zijn geleerd, om de steun aan werknemers in de toekomst te verbeteren. Grafiek 9: re-integratiepercentage voor ondersteunde begunstigden per lidstaat Het aantal EFG-dossiers staat tussen haakjes. 2.4.3. Kwalitatieve beoordeling van de in 2019 en 2020 ingediende eindverslagen De steunpakketten van de lidstaten voor beoogde begunstigden omvatten heel wat individuele begeleiding bij het zoeken van een baan, outplacementdiensten en (her)kwalificatiemaatregelen. Aan de volgende drie categorieën maatregelen werd de grootste steun toegekend: ·Begeleiding bij het zoeken naar een baan en dossierbeheer: 12,3 miljoen EUR (28 % van de totale individuele dienstverlening) Dit was een van de meest aangeboden maatregelen. Deze maatregel omvatte algemene informatieverstrekking aan werknemers/NEET’s, loopbaanbegeleiding, adviesdiensten, mentoring, outplacementbegeleiding, individuele interviews met begunstigden om hun op maat gesneden re-integratiepad vast te stellen of om hun vaardigheden te beoordelen, workshops voor het opstellen van een cv en het opbouwen van zelfvertrouwen, psychologische begeleiding, peer groups en ondersteuning bij de overgang naar een nieuwe baan. De maatregel werd in 18 van de 19 dossiers aangeboden aan 15 022 begunstigden. ·Opleiding en omscholing: 12,4 miljoen EUR (28 % van de totale individuele dienstverlening) Deze maatregel werd even vaak toegepast als de bovenstaande maatregel en werd aangeboden aan 5 525 begunstigden uit alle dossiers waarover verslag is uitgebracht. De maatregel is toegesneden op de behoeften en wensen van de EFG-begunstigden en op de behoeften van de lokale en regionale arbeidsmarkten. Er werd ook rekening gehouden met sectoren die potentieel arbeid genereren. Het opleidingsaanbod is vaak breder dan het aanbod waarin gewoonlijk op nationaal niveau wordt voorzien. Het kan variëren van beroepsopleidingen tot volledige universitaire studies, taalcursussen enz.

·Bevordering van ondernemerschap: 8,7 miljoen EUR (20 % van de totale individuele dienstverlening) Dit was de op twee na meest voorkomende maatregel. Bevordering van ondernemerschap werd aangeboden in 16 dossiers en ondersteunde 1 020 begunstigden. Deze steun omvatte de oprichting van ondernemingen, tutoringbijeenkomsten, mentoringactiviteiten en financiële stimulansen in de vorm van subsidies voor startende ondernemingen. De aanzienlijke verschillen tussen de dossiers in benuttingspercentages (tussen 9 % en 100 %) houden grotendeels verband met persoonlijke redenen (begunstigden die niet willen deelnemen) en contextuele omstandigheden (arbeidsmarktsituatie). De wijze waarop de maatregelen zijn ontworpen en uitgevoerd, kan echter ook van invloed zijn geweest. Zo was de arbeidsmarkt in het dossier Ericsson in Zweden sterker dan ten tijde van de aanvraag werd verwacht. Daardoor nam de behoefte aan EFG-steun af, omdat veel werknemers zelf al een nieuwe baan hadden gevonden. In Estland (dossier aardolie en chemische producten) is door de positieve arbeidsmarktsituatie en door het feit dat verschillende aangeboden maatregelen vergelijkbaar waren met die welke op nationaal niveau werden aangeboden, de behoefte aan EFG-steun afgenomen. In Spanje hield de lagere deelname voornamelijk verband met nationale procedures die hebben geleid tot vertragingen bij de uitvoering (dossier Comunidad Valenciana automobielsector) en met een algemeen gebrek aan vertrouwen, demotivatie en een laag zelfbeeld als gevolg van de lange periode zonder steun (dossier Galicia kleding). Wat operationele effectiviteit betreft, kan het EFG-dossier in Finland (Microsoft 2) als zeer succesvol en als een voorbeeld van een beste praktijk worden beschouwd. Aan het einde van de uitvoeringsperiode had 92 % van de werknemers weer een baan gevonden. Het absorptiepercentage was ook hoog: 83 % van de EFG-middelen werd ingezet. Belangrijke elementen die een cruciale rol speelden in het behalen van zulke goede resultaten waren: 1)een zeer snelle reactie op de ontslagen en een vroegtijdige aanvang van de maatregelen met nationale middelen; 2)een nauwe samenwerking tussen de voormalige werkgever, de regionale en nationale autoriteiten, de openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA’s) en de dienstverleners; 3)gecumuleerde ervaring met eerdere EFG-projecten via bestaande projectstuurgroepen en netwerken van EFG-deskundigen; en 4)individuele aanpassing van de opleiding die aan de behoeften van elke begunstigde voldeed. Uit de eindverslagen blijkt dat de EFG-steun: 1)het aantal en de verscheidenheid van de aangeboden diensten verhoogt; 2)een groter aantal werknemers helpt; 3)experimenten met “innovatieve” maatregelen mogelijk maakt; en 4)de partnerschappen tussen belanghebbenden (bv. overheidsinstanties en werknemersorganisaties of opleidingsverstrekkers) versterkt. Het EFG bevordert de mogelijkheden voor een leven lang leren voor iedereen door middel van op maat gesneden opleidingen die gericht zijn op het verbeteren en actualiseren van vaardigheden. Onderwijsprogramma’s voor de lange termijn komen ook voor EFG-financiering in aanmerking. Zo konden EFG-begunstigden in Zweden en Finland kiezen uit een brede waaier aan onderwijsmogelijkheden, variërend van eenmalige opleidingen tot volledige universitaire studies. Dankzij de EFG-financiering konden voorzieningen worden aangeboden die via openbare diensten voor arbeidsvoorziening niet mogelijk waren geweest. In Duitsland (dossier Goodyear) werden aanvullende en zeer individuele maatregelen, waaronder psychologische ondersteuning, stressmanagement, advies bij persoonlijke problemen zoals schulden en verslaving, taal- en alfabetiseringscursussen voor volwassenen enz., aangeboden aan kansarme en kwetsbare groepen. Zonder het EFG zouden deze maatregelen niet voor hen beschikbaar zijn geweest. Voor werknemers van 60 jaar en ouder werden ter bevordering van vrijwilligerswerk en sociale uitwisseling verschillende peergroupformats aangeboden, die zeer goed zijn ontvangen.

Bij de EFG-maatregelen wordt rekening gehouden met de sociaaleconomische context, waardoor de begunstigden aan deze maatregelen kunnen deelnemen via mobiliteitstoelagen of door ondersteuning voor kinderopvang. Dit was het geval in Spanje, waar de kosten van kinderopvang werden gedekt voor werknemers die aan opleidingsactiviteiten deelnamen. In Italië is het dossier Almaviva een goed voorbeeld van een situatie waarin het EFG de mogelijkheid bood te experimenteren met innovatieve maatregelen, zoals een re-integratievoucher die werkzoekenden zowel bij openbare als particuliere arbeidsbemiddelingsbureaus kunnen besteden aan intensieve hulp bij het zoeken naar werk. In België zijn verschillende innovaties getest in EFG-dossiers. Het dossier Caterpillar bood een zeer rijke verscheidenheid aan oplossingen die voor werknemers werden voorgesteld. De meest innovatieve maatregel was het inzetten van aanzienlijke personele en financiële middelen om ondernemerschap te stimuleren, wat leidde tot de uitvoering van 117 projecten. Bovendien is een reeks innovaties geïntegreerd in het “standaardaanbod” voor ontslagen werknemers, met name wat betreft de aandacht voor psychologische en emotionele factoren en het op NEET’s gerichte project “Coup de Boost”. 2.5. Financiële uitvoering 2.5.1. EFG-bijdragen Zoals vastgesteld in artikel 12 van de Verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020, mag het EFG het jaarlijkse maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen 2011) niet overschrijden. De EFG-bijdrage wordt in één tranche aan de lidstaat betaald als een voorfinanciering van 100 % binnen 15 dagen na goedkeuring door de begrotingsautoriteit van het besluit over de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG. Tijdens de verslagperiode heeft de begrotingsautoriteit één EFG-bijdrage van in totaal 2 054 400 EUR goedgekeurd. De geschatte kosten van individuele dienstverlening omvatten 8 % aan uitgaven voor voorbereidende workshops, 8 % voor loopbaanbegeleiding, 52 % voor opleiding, 12 % voor intensieve hulp bij het zoeken naar werk, 18 % voor toelagen en stimulerende maatregelen en 2 % voor begeleiding door een mentor na re-integratie op de arbeidsmarkt. 2.5.2. Technische bijstand Overeenkomstig artikel 11, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 en op initiatief van de Commissie kan maximaal 0,5 % van het jaarlijkse maximumbedrag voor het EFG worden gebruikt voor technische bijstand. Dit bedrag moet worden gebruikt voor het financieren van activiteiten die nodig zijn voor de uitvoering van de EFG-verordening, zoals de voorbereiding, het toezicht, de verzameling van gegevens, het creëren van een kennisbasis, administratieve en technische bijstand, informatie- en communicatieactiviteiten alsook audit-, controle- en evaluatiewerkzaamheden. Voor technische bijstand heeft de begrotingsautoriteit 610 000 EUR beschikbaar gesteld voor 2019 en 345 000 EUR voor 2020.



Tabel 3.1: uitgaven voor technische bijstand in 2019 Tabel 3.2: uitgaven voor technische bijstand in 2020

2.5.3. Gemelde onregelmatigheden In 2019 en 2020 kreeg de Commissie geen melding van onregelmatigheden in het kader van Verordening (EU) nr. 1309/2013. 2.5.4. Afsluiting van financiële bijdragen van het EFG De procedures voor het afsluiten van financiële bijdragen van het EFG zijn vastgesteld in artikel 18 van Verordening (EU) nr. 1309/2013. EFG-dossiers worden afgesloten wanneer het eindverslag met alle vereiste informatie naar de Commissie is opgestuurd, alle resterende betalingen zijn vereffend en geen verdere actie moet worden ondernomen door de lidstaat of de Commissie. De verplichting tot het ter beschikking houden van alle bewijsstukken gedurende drie jaar voor de Commissie en de Rekenkamer (artikel 21, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1309/2013) blijft bestaan. In 2019 en 2020 zijn 19 dossiers afgesloten die tussen maart 2012 en september 2019 werden uitgevoerd. Het gemiddelde absorptiepercentage bedroeg 58 %, met als laagste percentage 20 % en als hoogste percentage 85 %. In totaal moest 26 512 409 EUR aan niet-bestede middelen aan de Commissie worden terugbetaald, oftewel 42 % van de toegekende EFG-bijdragen. Nadere bijzonderheden over deze dossiers zijn opgenomen in tabel 4 hieronder. Het absorptiepercentage van de financiële bijdragen uit het EFG verschilt aanzienlijk tussen de lidstaten (zie grafiek 10). Het gemiddelde percentage was het laagst in Italië (24 %), Griekenland (28 %) en Spanje (30 %) en het hoogst in Finland (84 %), Frankrijk (74 %) en Ierland (72 %). Grafiek 10: gemiddeld absorptiepercentage per lidstaat (% van de toegekende EFG-bijdrage) Het aantal EFG-dossiers staat tussen haakjes. Er zijn diverse redenen waarom de lidstaten de toegekende EFG-bijdragen niet volledig hebben benut. Hoewel de lidstaten worden aangemoedigd realistische budgettaire schattingen te maken voor de gecoördineerde pakketten van individuele dienstverlening, is in de aanvraagfase niet altijd een nauwkeurige planning mogelijk. Zij hebben ook de neiging om begrotingen te overschatten en in hun oorspronkelijke berekeningen een hoge veiligheidsmarge op te nemen om het risico van overbesteding te beperken of omdat er bij de aanvraag veel onbekende factoren zijn, bijvoorbeeld de profielen en behoeften van de potentiële begunstigden. Het aantal werknemers dat van de voorgestelde maatregelen gebruik wenst te maken, wordt in de planningsfase vaak overschat. Een lager participatieniveau dan verwacht kan het gevolg zijn van onvoorziene persoonlijke factoren, zoals werknemers die zelf een nieuwe baan hebben gevonden, een gebrek aan motivatie of de keuze voor vervroegde uittreding. Bovendien kunnen sommige werknemers kiezen voor goedkopere in plaats van duurdere maatregelen of voor kortere in plaats van langdurige maatregelen. Andere redenen voor de lage uitgaven zijn het laat opstarten van maatregelen, een gebrek aan voldoende personeel voor de uitvoering, onvoldoende toepassing van de beschikbare flexibiliteit om financieringsmiddelen te herschikken tussen verschillende begrotingsposten of de beschikbaarheid van meer financiering op het niveau van de lidstaten dan aanvankelijk verwacht. De Commissie blijft de lidstaten al in de aanvraagfase begeleiding aanbieden om optimaal fondsenbeheer te bevorderen en het uitvoeringspercentage te verbeteren. Naarmate er meer ervaring wordt opgedaan, zal het waarschijnlijk gemakkelijker worden om voor de periode van 24 maanden een nauwkeurige begroting op te stellen en beter in te schatten hoeveel werknemers zullen deelnemen. De Commissie stelt ook vast dat de capaciteiten van de verschillende coördinatie- en implementatiestructuren en de kwaliteit van de communicatie tussen het nationale en het regionale/lokale niveau zijn verbeterd. Tabel 4: in 2019 en 2020 afgesloten dossiers 2.6. Technische bijstand van de Commissie 2.6.1. Voorlichting en publiciteit: internetsite Overeenkomstig artikel 12, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 moet de Commissie in alle talen van de EU een internetsite opzetten, bijhouden en actualiseren. In 2019 en 2020 heeft de Commissie de internetsite van het EFG regelmatig geactualiseerd en met relevante informatie aangevuld. De site bevat een leidraad voor de indiening van aanvragen, informatie over ingewilligde en afgewezen aanvragen, en belangrijke feiten en cijfers over eerdere EFG-aanvragen. Gebruikers kunnen ook de gegevens van de contactpersonen van het EFG in de lidstaten vinden, alsmede links naar publicaties, nieuws en evenementen in verband met het EFG die door de Commissie en de lidstaten worden georganiseerd.

2.6.2. Vergaderingen met de nationale autoriteiten en belanghebbenden van het EFG De 23e en 24e vergadering van de contactpersonen van het EFG vonden plaats in maart 2019 (in Athene) en in oktober 2019 (in Brussel). De vergaderingen waren gewijd aan lopende dossiers en geplande EFG-aanvragen, het systeem voor fondsenbeheer in de Europese Unie (SFC2014), de evaluatie achteraf van het EFG 2014-2020, wettelijke en boekhoudkundige aangelegenheden, gegevensbescherming, vereenvoudigde kostenopties en het voorstel van de Commissie voor de verordening voor de periode na 2020, het uitwisselen van beste praktijken uit EFG-dossiers en andere relevante kwesties. Gelijktijdig met de bijeenkomsten voor contactpersonen werden er twee EFG-netwerkseminars georganiseerd. De seminars waren gewijd aan monitoring en evaluatie voor het EFG na 2020 en aan groene banen en het EFG. Het seminar in Athene werd aangevuld met bezoeken aan projecten, die de gelegenheid boden ervaringen tussen gelijken uit te wisselen en begunstigden te ontmoeten. Beide seminars kenden een grote opkomst van vertegenwoordigers van de lidstaten, belanghebbenden en EFG-uitvoeringsorganen. De in maart en oktober 2020 geplande EFG-evenementen werden afgelast vanwege de COVID-19-pandemie. Op 17 maart 2020 vond wel een onlinebijeenkomst over de evaluatie achteraf plaats. 2.6.3. Systeem voor elektronische gegevensuitwisseling (SFC2014) In 2014 streefde de Commissie naar een verdere vereenvoudiging van de procedures door het EFG op te nemen in het systeem voor elektronische gegevensuitwisseling met de lidstaten, het zogeheten systeem voor fondsenbeheer in de Europese Unie (SFC2014). Sinds april 2015 dienen de lidstaten EFG-aanvragen online in via een geleide aanvraagprocedure en sinds augustus 2016 dienen zij ook EFG-eindverslagen in via SFC2014. Het gebruik van het SFC2014 voor het EFG heeft geleid tot juistere en volledigere aanvragen. Het is gemakkelijker om gegevens te verzamelen en te verwerken en de verslaglegging over de EFG-resultaten gaat sneller. Mede dankzij het aanvragen van EFG-steun via SFC2014 verloopt er minder tijd tussen de indiening van een aanvraag door een lidstaat en de goedkeuring van het door de Commissie ingediende voorstel door het Europees Parlement en de Raad. 2.6.4. Evaluatie achteraf van het EFG 2014-2020 Overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EU) nr. 1309/2013 verricht de Commissie een evaluatie achteraf van het EFG. Het doel van de evaluatie is de doeltreffendheid, duurzaamheid, doelmatigheid, samenhang, relevantie en Europese meerwaarde van het EFG te beoordelen. De evaluatie had betrekking op alle EFG-dossiers waarvoor tussen 2014 en 31 december 2019 een aanvraag werd ontvangen. In 2019 heeft de Commissie een externe dienstverlener geselecteerd om in 2020 een studie te verrichten ter ondersteuning van de evaluatie en een verslag met antwoorden op de vragen in de evaluatie te verstrekken in de vorm van bevindingen, conclusies en aanbevelingen. Het bewijsmateriaal bestond uit documentenonderzoek, gerichte enquêtes en diepte-interviews met EU- en nationale actoren en EFG-begunstigden, en uit een openbare raadpleging via internet. Voor alle beoordeelde dossiers zijn individuele casestudy’s opgesteld, die samen met het verslag werden verzonden. Het verslag van de contractant werd in december 2020 door de Commissie goedgekeurd. Het ondersteunt de evaluatie, die eind 2021 als werkdocument van de diensten van de Commissie zal worden gepubliceerd. Uit de bevindingen van de externe studie blijkt (net als uit de tussentijdse evaluatie 2014-2020) dat het EFG er over het algemeen in is geslaagd steun te verlenen aan en solidariteit te tonen met werknemers, zelfstandigen en (in sommige gevallen) jongeren die zijn getroffen door grote herstructureringen. Bovendien heeft het EFG echte Europese meerwaarde gecreëerd door het aantal aan ontslagen werknemers aangeboden diensten te verhogen en de verscheidenheid en de mate van intensiteit ervan te vergroten. De geboden steun stimuleerde het zelfvertrouwen van de begunstigden, zodat zij op een proactievere wijze naar een baan gingen zoeken. Wat de beoordeling van de doeltreffendheid van het EFG betreft, was de belangrijkste bevinding van de studie een stijging van het gemiddelde re-integratiepercentage van ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt. Dit percentage steeg van 49 % (in 2007-2013) tot ongeveer 60 % (in 2014-2020), maar varieerde van 18 % tot 94 % voor verschillende dossiers. Voorts blijft het fonds relevant en nuttig, hoewel er ruimte is om het toepassingsgebied ervan opnieuw te bekijken wat betreft de vraag aan wie en onder welke omstandigheden steun wordt verleend, alsook om administratieve procedures te vereenvoudigen of te verkorten, om de zichtbaarheid van de resultaten te verbeteren en om beter toezicht te houden op de resultaten van de steunverlening door het EFG. 3. EFG-verordening 2021-2027 Op 28 april 2021 hebben het Europees Parlement en de Raad de EFG-verordening voor de periode 2021-2027 vastgesteld, die van toepassing is met ingang van 1 januari 2021. Het fonds wordt het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering voor ontslagen werknemers. Dit benadrukt de kerndoelstelling van het EFG, namelijk het betonen van de solidariteit van de EU met werknemers die hun baan zijn kwijtgeraakt door hen te helpen zich aan te passen aan structurele veranderingen. Aangezien het doel van het EFG erin bestaat financiële steun te verlenen in spoedeisende situaties en specifieke onvoorziene omstandigheden, blijft het fonds als speciaal instrument behouden buiten de begrotingsplafonds van het meerjarig financieel kader. Het EFG beschikt dus niet over een jaarlijkse begroting, maar over een jaarlijks maximumplafond dat indien nodig beschikbaar kan worden gesteld. Het maximumbedrag dat het EFG voor de periode 2021-2027 zou kunnen gebruiken, bedraagt 1 467 miljard EUR (in lopende prijzen) met een gemiddelde van 209,6 miljoen EUR (in lopende prijzen) per jaar. Om ervoor te zorgen dat het EFG doeltreffender steun kan verlenen en inclusiever en flexibeler kan inspelen op de huidige en toekomstige economische uitdagingen en veranderingen op de arbeidsmarkt, zijn in de verordening 2021-2027 de volgende verbeteringen aangebracht: §een breder toepassingsgebied — ontslagen werknemers en zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd vanwege grote herstructureringen, niet alleen wanneer die zijn veroorzaakt door uitdagingen in verband met de globalisering of door financiële of economische crises, maar ook wanneer die het gevolg zijn van de overgang naar een koolstofarme economie, digitalisering, automatisering enz.; §een lagere drempel — bij ontslag van ten minste 200 werknemers of zelfstandigen kan er een beroep worden gedaan op het fonds. Dit sluit beter aan bij de gemiddelde omvang van de huidige bedrijven, aangezien in veel lidstaten de meeste werknemers in dienst zijn van kleine en middelgrote ondernemingen. In de meeste regio’s heeft het ontslag van 200 werknemers aanzienlijke gevolgen voor de arbeidsmarkt; §de afstemming van het percentage van medefinanciering uit het EFG op het hoogste percentage van medefinanciering uit het ESF+ voor de betreffende lidstaat — dit zal landen aansporen zo efficiënt mogelijk financiering aan te vragen;