ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
B4-1504, 1505, 1508, 1545, 1550 en 1564/95

Resolutie over de vervolging van de heer Wei Jingsheng

Het Europees Parlement,

A. ontsteld over het zeer zware vonnis van 14 jaar gevangenisstraf waartoe op 13 december in Beijing de Chinese dissident, Wei Jingsheng, is veroordeeld,

B. overwegende dat de heer Wei Jingsheng die is beschuldigd van een poging de Chinese regering omver te werpen, in werkelijkheid wordt vervolgd omdat hij om democratische rechten voor het Chinese volk heeft gevraagd,

C. overwegende dat Wei Jingsheng reeds een gevangenisstraf van 15 jaar uitgezeten heeft, in de laogaïs (heropvoedingskampen) en in de zoutmijn van Nanpu, wegens zijn engagement in de beweging "Muur voor de democratie" en zijn geschriften voor democratisering van het Chinese regime,

D. ontsteld over het feit dat hij sinds zijn wederinhechtenisneming op 1 april 1994 in een isoleercel zit opgesloten en dat zijn familieleden en advocaten tot 21 november 1995, de dag waarop hij werd beschuldigd van "poging tot omverwerping van de regering", geen nieuws over hem ontvingen,

Het Europees Parlement,

1. veroordeelt de vervolging van Wei Jingsheng door de Chinese regering en roept op hem onmiddellijk vrij te laten;

2. benadrukt dat de Commissie en de Raad moeten overwegen hoe zij het best een gezamenlijke actie kunnen ondernemen overeenkomstig het Verdrag betreffende de Europese Unie om op lange termijn China onder druk te kunnen zetten zodat het zich aan de mensenrechten houdt, en is van mening dat handels- en investeringspolitiek moeten worden beschouwd als middelen om dergelijke druk uit te oefenen;

3. vraagt de vrijlating van alle politieke gevangenen en de onmiddellijke sluiting van de laogaïs;

4. verzoekt zijn Delegatie voor de betrekkingen met de Volksrepubliek China de situatie van de rechten van de mens in het land bij de Chinese autoriteiten ter sprake te brengen;

5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de parlementen van de lid-staten en de regering en het Nationale Volkscongres van China.
B4-0743, 0748, 0770, 0785, 0791, 0819, 0831 en 0843/95

Resolutie over de walvisvangst en de komende bijeenkomst van de Internationale Walvisvangstcommissie

Het Europees Parlement,

A. overwegende dat op de komende bijeenkomst van de Internationale Walvisvangstcommissie die op 29 mei 1995 te Dublin begint, belangrijke besluiten worden besproken,

B. overwegende dat het zich herhaaldelijk heeft uitgesproken tegen de commerciële walvisvangst en vóór het geldende moratorium,

C. overwegende dat Noorwegen en Japan de enige twee landen zijn die walvissen blijven doden,

D. overwegende dat op de Vierde Noordzeeconferentie van ministers van Milieuzaken, die op 8 en 9 juni 1995 in Esbjerg (Denemarken) zal plaatsvinden, gesproken en besloten zal worden over de dumping van chemicaliën en het achterlaten van niet meer gebruikte booreilanden, waardoor het gevoelige ecologische evenwicht van het maritiem milieu verstoord wordt,

Het Europees Parlement,

1. veroordeelt nogmaals het uit winstbejag doden van alle soorten walvissen die door het Wetenschappelijk Comité van de IWC als bedreigde species worden beschouwd;

2. verzoekt de Commissie een verslag in te dienen op grond van de laatste wetenschappelijke informatie over de interactie van walvissen en andere species in het zeemilieu;

3. herhaalt zijn verzoek om een beschermd gebied voor walvissen in de zuidelijke oceaan, en verlangt dat dit beschermde gebied door alle landen in acht wordt genomen;

4. verzoekt de Commissie om aan de IWC de steun van de EU te betuigen voor de verlenging van het moratorium op de commerciële walvisvangst, zolang als dit op betrouwbare wetenschappelijke gegevens is gebaseerd;

5. vestigt de aandacht van de leden van de IWC op uiteenlopende ramingen van de walvispopulatie, en op de noodzaak alle data van Noorse onderzoekers systematisch te kunnen verifiëren; onderstreept de noodzaak zeer streng de hand te houden aan het evenwicht tussen de ramingen van de walvispopulatie en de jaarlijkse vangstquota's door middel van de "herziene beheersprocedure";

6. is uiterst bezorgd over en gekant tegen de geplande achterlating van off- shore-installaties in de Atlantische Oceaan ten westen van Ierland, waardoor het zeemilieu opzettelijk wordt vervuild;

7. verlangt dat de Commissie al het mogelijke doet om het achterlaten van de "Brent Spar" en andere booreilanden te voorkomen en dringt er bij de Vierde Noorzeeconferentie van ministers van Milieuzaken op aan zich op dezelfde wijze met dit probleem bezig te houden;

8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lid-staten, de leden van de Internationale Walvisvangstcommissie en aan de regeringen van de aan de Vierde Noordzeeconferentie deelnemende landen.
B4-0422, 0481, 0482, 0483, 0490 en 0491/95

Resolutie over de illegale entering van de Spaanse trawler "Estai"

Het Europees Parlement,

- gelet op zijn resolutie van 18 november 1994 over het recente visserij-akkoord inzake de NAFO-quota voor 1995 ((PB C 341 van 5.12.1994, blz. 262.)) en op zijn resolutie van 16 februari 1995 over de verdeling van de TAC voor zwarte heilbot in het NAFO- gebied voor 1995 ((Deel II, punt 6 van de notulen van die datum.)),

A. bezorgd over het illegaal en gewapenderhand enteren van de Spaanse trawler "Estai" op 9 maart 1995 door de Canadese autoriteiten, toen dit schip in de internationale wateren van de NAFO (Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan) op heilbot viste, hetgeen een daad van agressie vormt tegen de communautaire visserijvloot en een schending van het internationale recht en het NAFO-Verdrag,

B. gezien het feit dat de Raad en de Commissie alle onderhandelingen met Canada hebben opgeschort totdat het schip is vrijgegeven en de bemanning is vrijgelaten,

C. er eveneens aan herinnerend dat het tot de fundamentele taak van het gemeenschappelijk visserijbeleid behoort de visbestanden in stand te houden, en gezien de noodzaak nog betere methoden te onwikkelen om op mondiaal niveau tot internationale samenwerking te komen bij de bescherming van bedreigde vissoorten,

1. veroordeelt de Canadese regering wegens deze actie, omdat het een illegale daad is in de internationale wateren;

2. verklaart zich solidair met de bemanning van de opgebrachte trawler en doet zijn beklag over de onaanvaardbare omstandigheden waaronder zij naar de haven van Saint John is afgevoerd;

3. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan vast te houden aan hun vastberaden verdediging van de beginselen van het zeerecht en van de rechten van de visserijvloot van de EU in het NAFO-gebied, erop vertrouwend dat via onderhandelingen een bijlegging van het geschil kan worden bereikt met volledige inachtneming van het internationaal recht;

4. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan onverwijld diplomatieke stappen te ondernemen om te voorkomen dat dit laatste visserij-incident tussen de EU en Canada escaleert tot een ernstige confrontatie;

5. dringt er bij de Europese Instellingen en de lid-staten op aan doortastend wettelijke actie te ondernemen tegen Canada, met name op diplomatiek gebied en op het gebied van handel en samenwerking;

6. stemt ten volle in met het initiatief van de Commissie een buitengewone vergadering van het NAFO-visserijcomité te beleggen ten einde een analyse te maken van dit visserijconflict tussen twee partijen van dit visserijverdrag;

7. erkent dat elke beschadiging van de "Estai" moet worden vergoed door de partij die in overtreding is;

8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lid-staten, alsmede aan de regering en het parlement van Canada.
B4-0033, 0041 en 0082/95

Resolutie over de situatie van de onafhankelijke media in de vervolgstaten van het voormalig Joegoslavië

Het Europees Parlement,

- gezien zijn vroegere resoluties, met name die van 15 december 1994 over het dagblad Borba uit Belgrado (( Deel II, punt 13 f) van de notulen van die datum.)),

A. verontrust over het beleid van de heer Milosevic, die een absolute opiniemonopolie in Servië schept nadat radio, televisie en de gehele pers reeds direct of indirect door het regime gecontroleerd worden,

B. gelet op de met name fiscale chicanes waarmee men het voortbestaan van het Kroatisch satirisch tijdschrift Feral Tribune bedreigt,

C. in het besef dat de onafhankelijke media een sleutelrol vervullen voor het informeren van de bevolking en het ontkrachten van vooroordelen,

1. verzoekt de Raad en de Commissie opnieuw politieke en financiële middelen te gebruiken om het voortbestaan en de werkzaamheden van de bedreigde onafhankelijke media in de vervolgstaten van het voormalig Joegoslavië te vergemakkelijken,

2. dringt erop aan dat vrijheid van handelen voor de onafhankelijke media in deze landen uitdrukkelijk wordt vernoemd als een van de voorwaarden voor een algemene verlichting van de sancties tegen Servië en Montenegro, maar is van mening dat overwogen moet worden de sancties met betrekking tot apparatuur voor pers- en televisieberichtgeving te versoepelen mits deze via niet-gouvernementele organisaties en niet via de door Milosevic gecontroleerde autoriteiten wordt verstrekt;

3. verzoekt de redacties van de vrije media en de organisaties van uitgevers en journalisten in geheel Europa de onafhankelijke media in de vervolgstaten van het voormalig Joegoslavië collegiale steun te geven en aldus de wederzijdse informatiestroom te vergemakkelijken;

4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regering van de Joegoslavische Federatie, de regering van Kroatië, de regering van Bosnië-Herzegovina, de secretariaten van de Raad van Europa, de OVSE en de VN-commissie voor toezicht op de sancties.
13.

merkt op dat in 2020 het Instituut de raamovereenkomst voor de terbeschikkingstelling van uitzendkrachten is blijven gebruiken; merkt op dat begin 2018 sommige uitzendkrachten hun arbeidsvoorwaarden bij het gecontracteerde bedrijf aanvochten, dat de zaak door het Litouwse comité voor arbeidsgeschillen werd behandeld en in het voordeel van de uitzendkrachten besloot; merkt op dat het besluit van het Litouwse comité voor arbeidsgeschillen door het gecontracteerde bedrijf werd betwist; merkt op dat het Instituut in die zaak als derde partij optrad; merkt bovendien op dat Richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) niet a priori juridische duidelijkheid bood over de vraag of agentschappen van de Unie onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallen met betrekking tot het tewerkstellen van uitzendkrachten; merkt op dat op 30 december 2019 het Litouwse hooggerechtshof vragen heeft gesteld aan het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) in Zaak C-948/19; merkt op dat, volgens het verslag van de Rekenkamer, het feit dat het HvJ-EU hierover uitspraak doet gevolgen kan hebben voor het standpunt van de Rekenkamer over de inzet van uitzendkrachten door het Instituut en dat de opmerkingen over deze kwestie zouden worden verstrekt wanneer het HvJ-EU definitief uitspraak had gedaan in de zaak; merkt op dat de zaak in november 2021 is opgelost, aangezien het HvJ-EU heeft geoordeeld dat agentschappen van de Unie onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2008/104/EG vallen wanneer zij uitzendkrachten tewerkstellen via uitzendbureaus;
25.

merkt op dat dienstreizen, die essentieel zijn om de rol van de Rekenkamer te vervullen (d.w.z. om nationale instanties ter plaatse te controleren of om het jaarverslag te presenteren in nationale parlementen), beperkt worden door de jaarlijkse begroting en dat zij via maandelijkse steekproeven uitgebreid vooraf en achteraf gecontroleerd moeten worden; is ingenomen met het feit dat op grond van besluit nr. 59-2017 van de Rekenkamer de rol van bevoegde ordonnateur voor alle dienstreizen en uitgaven van leden is gedelegeerd aan de secretaris-generaal van de Rekenkamer, waarbij de regels voor dienstreizen in besluit nr. 61-2017 van de Rekenkamer worden verduidelijkt, met name de verplichting om aan te tonen hoe de dienstreis verband houdt met de werkzaamheden van de Rekenkamer; benadrukt dat dienstreizen duidelijk en ondubbelzinnig als zodanig moeten worden aangemerkt; wijst erop dat de leden van de Rekenkamer tevens fungeren als contactpunt voor de nationale controle-instanties en als verstrekkers van informatie aan burgers over Uniemiddelen; stelt echter met bezorgdheid vast dat de duur en de plaats van dienstreizen niet aan beperkingen of voorwaarden onderhevig zijn, hetgeen het risico kan doen ontstaan dat er inefficiënt met tijd wordt omgegaan; is van mening dat er speciale aandacht moet uitgaan naar de duur, de meerwaarde en de kosten van dienstreizen naar derde landen; verzoekt de Rekenkamer passende regels vast te stellen ter voorkoming van elk mogelijk misbruik van reisopdrachten dat de integriteit, onafhankelijkheid en objectiviteit van haar leden ter discussie kan stellen; wijst er met name op dat de dienstreizen van de leden in het algemeen in Luxemburg moeten beginnen of eindigen overeenkomstig de uitdrukkelijke verblijfsverplichting, tenzij sprake is van incidentele en gerechtvaardigde uitzonderingen; verwacht dat de leden van de Rekenkamer actief deelnemen aan auditbezoeken en is van mening dat hun taken en verantwoordelijkheden moeten worden gespecificeerd om elke vorm van mogelijk wangedrag te voorkomen;
B.

overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2020 (hierna “het verslag van de Rekenkamer”) verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wat betreft de ontvangsten op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn; overwegende dat de Rekenkamer een totaalbedrag aan betalingen van 10 405 074,69 EUR heeft vastgesteld dat volgens haar niet in overeenstemming is met de bepalingen van de kaderovereenkomst ter zake, hetgeen neerkomt op 4,1 % van de in 2020 beschikbare betalingskredieten, hetgeen de in het kader van de audit vastgestelde materialiteitsdrempel overschrijdt en resulteert in een verklaring met voorbehoud over de wettigheid en regelmatigheid van de betalingen die ten grondslag liggen aan de rekeningen; overwegende dat de Rekenkamer tot de conclusie is gekomen dat de onderliggende verrichtingen wat betreft de betalingen voor het per 31 december 2020 afgesloten begrotingsjaar, met uitzondering van de betalingen die niet in overeenstemming zijn, op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn;
4.

merkt op dat de Unie eind 2020 in totaal 498 577 000 EUR had bijgedragen uit Horizon 2020 en dat de leden van de industrie- en de onderzoeksgroepering samen in totaal 20 630 000 EUR aan gevalideerde bijdragen in natura hadden bijgedragen, waarvan 11 916 000 EUR aan gevalideerde bijdragen in natura in het kader van de Horizon 2020-projecten van de FCH 2; maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat het lage niveau van gevalideerde bijdragen in natura voor operationele activiteiten (11 916 000 EUR) van de uit de industrie afkomstige leden te wijten is aan het feit dat de FCH 2 deze later in het Horizon 2020-programma certificeert, wanneer de saldobetaling voor de projecten wordt verricht en de certificaten betreffende de financiële overzichten worden verwacht; merkt voorts op dat de industrie- en de onderzoeksgroepering eind 2020 in totaal 1 095 070 000 EUR in natura hadden bijgedragen aan aanvullende activiteiten, hetgeen aanzienlijk meer is dan het in de oprichtingsverordening van de FCH 2 voor de gehele duur van Horizon 2020 vastgestelde minimumbedrag van 285 000 000 EUR; merkt op dat er bij diverse gemeenschappelijke ondernemingen sprake is van uiteenlopende procedures voor de berekening van de bijdragen in natura en pleit voor harmonisatie van die procedures;
43.

is ingenomen met de conferentie die georganiseerd is over de toekomst van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (1) inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, waarbij de Ombudsman heeft benadrukt dat deze wetgeving het publiek in staat stelt de Unie ter verantwoording te roepen en daarmee erg belangrijk is, en heeft aangedrongen op de modernisering ervan; is het met de Ombudsman eens dat deze verordening beter moet worden afgestemd op de rechten van de burger, de transparantie moet bevorderen en rekening moet houden met bestaande jurisprudentie over transparantie bij de besluitvorming; wijst er in dit verband op dat transparantiekwesties elk jaar ongeveer een kwart van de onderzoeken van de Ombudsman uitmaken;
3.

is ingenomen met de strategie van het Agentschap voor 2020-2024, die het Agentschap in staat zal stellen zijn taken op het gebied van maritiem toezicht en maritieme veiligheid en beveiliging uit te voeren en tegelijkertijd op efficiënte wijze bij te dragen aan de digitale en milieuprioriteiten van de Unie; is met name ingenomen met de opstelling door het Agentschap, samen met het Europees Milieuagentschap, van het eerste milieuverslag over Europees maritiem vervoer, dat geverifieerde informatie bevat over de ecologische voetafdruk van scheepvaartactiviteiten; looft de inspanningen van het Agentschap om het THETIS-MRV-systeem steeds verder te verbeteren en wijst erop dat het belangrijk is het Agentschap de bevoegdheden toe te kennen en middelen ter beschikking te stellen die nodig zijn voor het monitoren van de emissierapportage van schepen; is met name ingenomen met het feit dat het Agentschap voor het tweede opeenvolgende jaar gegevens heeft verzameld over de CO2-emissies van schepen van meer dan 5 000 bruto ton in de wateren van de EU en deze informatie in juni 2020 openbaar heeft gemaakt voor 12 000 schepen, en dit alles dankzij het THETIS-MRV-systeem; wijst er daarnaast op dat het Agentschap, indien het over aanvullende capaciteit zou beschikken, een nog belangrijker rol zou kunnen spelen bij het beperken van broeikasgasemissies in de sector en andere aan de scheepvaart gerelateerde milieurisico’s;
M.

overwegende dat het aantal passagiers dat Finnair in 2020 heeft vervoerd met 76,2 % is gedaald ten opzichte van 2019, en de inkomsten van het bedrijf in 2020 met 73,2 % zijn gedaald ten opzichte van 2019, waardoor het bedrijf in 2020 een exploitatieverlies van 464,5 miljoen EUR heeft opgebouwd (9); overwegende dat in antwoord daarop Finnair de kosten moest beperken om de crisis het hoofd te bieden en er op een aantal gebieden bespaard werd: onroerend goed, de leasing van vliegtuigen, IT (digitalisering en automatisering van de klantenprocessen), de verkoop- en distributiekosten, de administratiekosten en de beloningsstructuren; overwegende dat dit ertoe heeft geleid dat het personeelsbestand met 700 (10) is ingekrompen en bijna alle werknemers voor een deel van het jaar tijdelijk zijn ontslagen, wat in 2021 voor een groot deel van het personeel eveneens het geval zal zijn;
2.

merkt in verband met de follow-up van de bevindingen van de Rekenkamer in 2018 op dat het percentage geannuleerde begrotingskredieten dat van 2018 naar 2019 was overgedragen 17 % was, wat aanleiding gaf tot ongerechtvaardigde vastleggingen in 2018; verzoekt het Agentschap alleen begrotingskredieten over te dragen wanneer dit gerechtvaardigd is;
5.

merkt op dat de Raad in 2019 over een totale begroting van 581 895 459 EUR beschikte (tegenover 572 854 377 EUR in 2018 en 561 576 000 EUR in 2017), met een algemene uitvoeringsgraad van 92,3 % (tegenover 91,9 % in 2018 en 93,8 % in 2017); merkt op dat de begroting minder is toegenomen dan in eerdere jaren (9 miljoen EUR, tegenover 11,3 miljoen EUR in 2018 en 16,5 miljoen EUR in 2017), hetgeen neerkomt op een stijging van 1,6 % (tegenover 2 % in 2018 en 3 % in 2017);
27.

is verheugd dat het actieplan van de fraudebestrijdingsstrategie van de Autoriteit volledig is uitgevoerd na een interne risicobeoordeling die is verricht overeenkomstig de methodologie en richtsnoeren van het Europees Bureau voor fraudebestrijding; beveelt de Autoriteit aan om haar fraudebestrijdingsstrategie en actieplan te actualiseren teneinde de frauderisico’s aan te pakken waarmee de Autoriteit wordt geconfronteerd, en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de voortgang;
8.

is met name ingenomen met de recente elektronische enquête van de Stichting, getiteld “Leven en werken in tijden van COVID-19”, die tot doel heeft de verreikende gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de arbeidsmarkt, de arbeidsomstandigheden en de levenskwaliteit in de hele Unie in kaart te brengen; is van mening dat de Stichting een cruciale rol kan spelen bij de verdere analyse van de toename van telewerk en de gevolgen daarvan voor het evenwicht tussen werk en privéleven en de kwaliteit van de arbeidsomstandigheden, de verspreiding van beste praktijken en de beoordeling van mogelijke beleidsreacties; is van mening dat de Stichting in haar toekomstige werkprogramma’s, in samenwerking met de Europese Arbeidsautoriteit, beleidsopties moet analyseren om de arbeids- en levensomstandigheden van seizoenarbeiders en andere mobiele werknemers te verbeteren;
16.

maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat de Raad van bestuur van de gemeenschappelijke onderneming in 2019 een ad-hocgroep heeft aangesteld om haar rapportagesysteem te evalueren, en dat de ad-hocgroep heeft voorgesteld een nieuw systeem voor “earned value management” (EVM) in te voeren, een voorstel dat in april 2019 door de Raad van bestuur werd goedgekeurd; stelt echter met bezorgdheid vast dat niet alle aanbevelingen van de onafhankelijke deskundigen in het voorgestelde systeem voor EVM zijn verwerkt en dat het geen duidelijke informatie biedt over de vraag welke technische vooruitgang tegenover de tot nu toe gemaakte kosten staat met betrekking tot het totaal van de leveringsverplichtingen van de gemeenschappelijke onderneming voor het ITER-project; maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat het, gezien het belang van het nieuwe systeem voor EVM voor het bijhouden van de prestaties van cruciaal belang is dat de gemeenschappelijke onderneming de doeltreffendheid ervan monitort tijdens de uitvoeringsfase en dat zij de Raad van bestuur informeert wanneer er significante problemen ontstaan; benadrukt dat het systeem voor EVM voldoet aan de vereisten van de Raad van bestuur van de gemeenschappelijke onderneming, die is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en die een specifieke werkgroep in het leven heeft geroepen om het systeem voor EVM te ontwerpen met inachtneming van de bijzondere kenmerken van de gemeenschappelijke onderneming; maakt uit het antwoord van de gemeenschappelijke onderneming op dat het EVM nu stabiel is en het resultaat is van uitgebreide interactie met de ad-hocgroep van deskundigen op het gebied van meerjarenplanning (hierna de “groep” genoemd); wijst op de aanbeveling van de groep dat vanwege de bijzondere kenmerken van de gemeenschappelijke onderneming en vanwege de intense inspanningen die de uitvoering ervan zou vergen, standaardmaatregelen voor EVM niet worden aangeraden, en dat in plaats daarvan de maatregelen voor EVM moeten worden aangewend om de prestaties van de gemeenschappelijke onderneming te monitoren; stelt voorts vast dat de gemeenschappelijke onderneming van oordeel is dat er in dit verband geen verdere actie nodig is, aangezien haar optreden volledig in overeenstemming is met de besluiten van de groep; juicht toe dat de gemeenschappelijke onderneming inmiddels heeft gezorgd voor consistentere verslaglegging over de projectprestaties door middel van een voortgangsoverzicht van de projecten; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming het systeem voor EVM te verbreden met de criteria voor de analyse van de aanbevelingen van de onafhankelijke deskundigen, en het voortgangsoverzicht van de projecten voor iedereen toegankelijk te maken;