ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
79.

Het CvdR dringt aan op een analyse van de overtoerismeproblematiek . Daartoe moeten kwalitatieve gegevens over de houding van de plaatselijke bevolking tegenover toerisme worden opgenomen in studies over inkomen en levensomstandigheden, in flash-schattingen over de impact van het toerisme en in het verslag van de Europese Commissie over de levenskwaliteit in Europese steden.
37.

Het Comité steunt het verzoek aan de lidstaten om de Roma toegang tot adequate gedesegregeerde huisvesting te garanderen en om in elk nationaal strategisch kader voor de Roma de doelstelling op te nemen om gedwongen uitzettingen te voorkomen als niet is voorzien in alternatieve huisvesting, zoals opgenomen in de aanbeveling van de Raad en bijlage 1 bij de mededeling. Deze doelstelling zou bij voorkeur halverwege de looptijd van het kader bereikt moeten zijn omdat een groot aantal Roma in de EU hun woning is uitgezet en in mensonterende omstandigheden leeft.
2

Het CvdR wijst erop dat braindrain een direct gevolg is van de bestaande sociale en economische onevenwichtigheden tussen de regio’s van de EU. Uit empirisch onderzoek ( 1 ) ( 3 ) is gebleken dat er verschillende push- en pullfactoren zijn. Zo hebben de regio’s van bestemming een aantrekkelijkere arbeidsmarkt, meer gediversifieerde werkgelegenheidskansen en een betere algemene levenskwaliteit, terwijl de situatie in de regio’s van herkomst precies het tegenovergestelde is. Dit is een van de redenen waarom in het toekomstige MFK de middelen van het cohesiebeleid in het bijzonder op het corrigeren van het onevenwicht tussen de regio’s van herkomst en de regio’s van bestemming zouden moeten worden toegespitst.
5.

Nauwere samenwerking (artikelen 326 t/m 334 VWEU) kan op fiscale kwesties worden toegepast en biedt de mogelijkheid dat minstens negen lidstaten onderling afspraken maken over gemeenschappelijke wetgeving, zoals reeds is gebeurd bij het ontwerp voor een belasting op financiële transacties. Nauwere samenwerking mag echter slechts een laatste optie zijn als andere mogelijkheden die geboden worden in het kader van de normale werking van de instellingen onhaalbaar zijn gebleken, want initiatieven in de richting van nauwere samenwerking kunnen tot versnippering van de interne markt leiden en zijn op een hoofdzakelijk intergouvernementele aanpak gebaseerd.
9.

Het is een goede zaak dat er op EU-niveau een wettelijk en regelgevend kader inzake de oprichting en werking van lokale energiegemeenschappen en hun toegang tot de energiemarkt wordt ingevoerd. Het is van belang dat er duidelijke definities en regels komen om ervoor te zorgen dat LEG’s een positieve rol kunnen spelen in een rechtvaardige energietransitie. De lidstaten worden opgeroepen om hun potentieel ten volle te benutten. Dit houdt onder meer in dat zij toegang moeten hebben tot financieringsinstrumenten en/of partnerschapsinstrumenten. Het doel van dit kader is het risico bij investeringen in LEG’s te beperken, en eventuele negatieve vooroordelen jegens hen weg te werken.
58.

Het CvdR benadrukt dat de capaciteit van de vloten die overheidstaken op het gebied van toezicht en veiligheid uitvoeren moet worden versterkt. Het is van mening dat deze soevereine taken door in Europa gebouwde schepen moeten worden uitgevoerd, en dat voor een goede organisatie van deze taken, met name in de context van de brexit en de migratiekwesties, een beroep moet worden gedaan op de bestaande nationale vloten in nauwe samenwerking met Frontex. Het dringt aan op Europese solidariteit ter ondersteuning van de landen die het meest betrokken zijn bij deze taken van groot gemeenschappelijk belang.
50.

Het CvdR kijkt uit naar de bekendmaking van de resultaten van de internationale conferentie over steden en de wetenschappelijke bestudering van klimaatverandering, die mede wordt gesponsord door het Intergouvernementeel Panel over klimaatverandering (IPCC), en verzoekt het UNFCCC deze resultaten in aanmerking te nemen in het kader van de lopende tenuitvoerlegging van de Overeenkomst van Parijs.
4.

Het CvdR is ingenomen met het Enterprise Europe Network (EEN) en zou graag zien dat het wordt voortgezet, uitgebreid en up-to-date wordt gebracht onder de paraplu van de opvolger van het huidige Cosme-programma. Vooral in bepaalde landen, plattelandsgebieden, afgelegen regio’s en dunbevolkte gebieden krijgt het EEN te weinig aandacht en is het te weinig zichtbaar. Het contactpuntennetwerk zou daarom moeten worden uitgebreid, zodat een zo ruim mogelijke territoriale dekking gegarandeerd is.
27.

Er zouden dringend maatregelen moeten worden genomen om adequate en flexibele ad-hocfinancieringsinstrumenten ter bevordering van interregionale samenwerking te creëren die beantwoorden aan de behoeften op de drie bovengenoemde niveaus. Daarbij valt te denken aan een combinatie van financiering (zoals combinaties van kredieten en leningen, en van publieke en private financiering op verschillende niveaus) met een innovatief gebruik van middelen ter ondersteuning van proefprojecten in het kader van interregionale samenwerkingsnetwerken waarbij sprake is van rechtstreekse contacten met het bedrijfsleven en een duidelijke impact: — Wat de initiële kosten van activiteiten met betrekking tot het opzetten van de demonstratie-infrastructuur (eerste niveau) betreft, zouden bestaande EU-fondsen een aanvulling moeten vormen op publiek-private investeringen voor innovatie-infrastructuur in het kader van interregionale samenwerkingsprojecten. Ook wordt aanbevolen om Interreg flexibeler in te zetten om de totstandbrenging van industriële waardeketens te ondersteunen. Ook zou het concept van de „digitale-innovatiehubs” moeten worden uitgebreid tot andere industriële en technologische gebieden; — wat de operationele kosten van de demonstratieactiviteiten in verband met de ontwikkeling van concrete projecten (tweede niveau) betreft, pleit het Comité ervoor dat landen/regio’s desgewenst middelen kunnen inzetten voor de ontwikkeling van een systeem van vouchers waarmee de deelname van hun ondernemingen aan interregionale projecten kan worden ondersteund. Deze vouchers zijn bedoeld om de kosten in verband met de voorbereiding van het interregionale samenwerkingsproject te compenseren (bezichtiging van demonstratiefaciliteiten in andere regio’s, complementariteitsstudies, opstellen van studies en projectplannen enz.). Dit interregionale vouchersysteem zou kunnen worden aangevuld met cofinancieringsmechanismen (zoals het Europees Investeringsfonds) om de toegang van bedrijven tot diensten en infrastructuur buiten hun eigen regio te vergemakkelijken. De EU zou een katalyserende en ondersteunende functie ten aanzien van de regionale beheersautoriteiten kunnen vervullen (bijvoorbeeld voor gezamenlijk overeengekomen certificeringsregelingen of voor de beoordeling en controle van uitgaven buiten de eigen regio); — wat de noodzakelijke investeringen of uitgaven in verband met de mogelijke industriële productie of marktvoering van het ontwikkelde product of de ontwikkelde dienst (niveau 3) betreft, verdient het aanbeveling om instrumenten zoals InnovFin uit te breiden.
31.

is van oordeel dat interoperabiliteit over verschillende transportmodaliteiten heen vraagt om aanvullende acties, zowel voor goederenvervoer als voor personenvervoer. Informatiestromen moeten op elkaar aan kunnen sluiten, maar dat vergt meer dan alleen afstemming van communicatiesystemen (5G e.d.), maar ook het kunnen koppelen van data van verschillende vervoersmodaliteiten. Daarbij krijgen zowel regionale overheden als particuliere exploitanten (voertuigfabrikanten, exploitanten van navigatiesystemen, verleners van mobiele diensten) beschikking over data. Laatstgenoemden moeten hun gegevens in geanonimiseerde vorm echter niet ter beschikking stellen van andere gebruikers, zoals de infrastructuurbeheerders. Voor een veilig en doeltreffend verkeersbeheer en voor het beheer van de infrastructuur zijn de beheerders daarvan, vaak lokale en regionale overheden, aangewezen op zo volledig en actueel mogelijke gegevens. Dit wezenlijke aspect, nl. de wederzijdse uitwisseling en beschikbaarheid van gegevens, dat tot nu toe uitsluitend geregeld is voor de overheid naar particulieren (Richtlijn 2003/98/EG over het hergebruik van overheidsinformatie), wordt niet besproken in de mededeling.
17.

Het Comité betreurt dat in het verslag over het mededingingsbeleid 2016 de kwestie staatssteun voor DAEB amper aan bod komt en met name geen helderheid wordt verschaft over de herziening van het zogeheten „Almunia-pakket” en over de herziening van de verordening inzake de-minimissteun voor DAEB. Het herinnert eraan dat het eerder heeft gepleit voor: — gedetailleerde richtsnoeren voor de vervulling van het vierde Altmark-criterium om te bepalen wat een gemiddeld, goed beheerd en behoorlijk uitgerust bedrijf met adequate middelen is; — een herziening van de definitie van redelijke winst voor een DAEB, met name om rekening te houden met het feit dat deze winst vaak wordt geherinvesteerd in de dienstverlener, onder meer via stimulansen of een verhoging van het percentage redelijke winst; — een verhoging van de de-minimisdrempels voor staatssteun voor DAEB; — een verhoging van de drempel voor vrijstelling van de aanmeldingsverplichting uit hoofde van artikel 108, lid 3, VWEU voor staatssteun in de vorm van compensatie voor een openbare dienst voor DAEB-verleners tot de drempel van vóór 2011 van 30 miljoen EUR per jaar.
63.

In plaats van rechtstreekse betalingen per hectare zouden er geplafonneerde en gemoduleerde rechtstreekse betalingen per hectare moeten worden uitgekeerd per actieve landbouwer. Doel hiervan is om: a) er in streken met moeilijke landbouwomstandigheden, in het bijzonder berggebieden, waar de productiekosten hoger liggen, of in geografisch benadeelde gebieden zoals ultraperifere regio’s, voor te zorgen dat de landbouw behouden en ontwikkeld wordt; b) steun te verlenen voor kleine familiebedrijven die vaak te weinig produceren om een toereikend landbouwinkomen te vergaren, maar die wel belangrijk zijn om het platteland leefbaar te houden, waarbij wordt onderstreept dat de grotere steun voor de eerste hectares uiterst belangrijk is voor kleine landbouwbedrijven, met name in berggebieden; c) de vestiging van jonge landbouwers te ondersteunen; d) in alle regio's steun te verlenen voor de geleidelijke overgang naar productiewijzen die de weerbaarheid en autonomie bevorderen, de gezondheid beschermen, de opwarming van de aarde verminderen, de biodiversiteit stimuleren, de waterkwaliteit verbeteren, het dierenwelzijn respecteren en waarbij minder meststoffen en geen chemische bestrijdingsmiddelen worden gebruikt; e) de ontwikkeling van de biologische landbouw kracht bij te zetten; f) de landbouw in gebieden die van grote ecologische waarde zijn te versterken; g) het gebruik van inheemse rassen en variëteiten te ondersteunen, om ambachtelijke levensmiddelen en specialiteiten met een hoge toegevoegde waarde te bevorderen; h) de ontwikkeling van streekgebonden sectoren die kwaliteitsproducten met een hoge toegevoegde waarde voortbrengen te schragen.
36.

Naast een beleidsmatige innovatie is het Comité ervan overtuigd dat verdergaande technische innovaties van het grootste belang zijn om de huidige en toekomstige waterproblemen het hoofd te bieden (14). Om deze vorm van innovatie te steunen wijst het Comité op de mogelijke voordelen van een EU-actieagenda voor innovatie op het gebied van water, om voor een duurzame en circulaire samenleving te zorgen die slim omspringt met water. Een dergelijk kader zou helpen om lidstaten en lokale en regionale overheden met steun van de Europese Commissie aan te moedigen om systematisch innovatieve benaderingen toe te passen en partnerschappen voor waterinnovatieprojecten op te zetten of te faciliteren. Alhoewel huidige kennisplatforms en financieringsmogelijkheden voor innovaties zich sterk ontwikkelen, versterken en uitbreiden, ziet het Comité twee knelpunten die de invoering van innovatieve oplossingen in de weg staan. Het Comité roept de Europese Commissie dan ook op om: a) De administratieve last om toegang te krijgen tot de Europese innovatiefondsen verder te verminderen via samenwerking en investeringen om grote problemen op de lange termijn in het waterbeheer in de gehele EU te voorkomen. Een belangrijk aandachtspunt is de conflicterende regelgeving vanuit het beleid rondom staatsteun en de moeilijke toegang die het bedrijfsleven ervaart tot innovatiefondsen; b) De mogelijkheid te onderzoeken tot experimenteerruimte in die situaties waarbij restricties uit andere beleidsvelden aanwezig zijn die het tot uitvoering brengen van innovatieve oplossingen verhinderen.
53.

Europa moet rechtstreeks met de burger in gesprek gaan over maritieme kwesties. Debatten over de zee kunnen worden opgezet in het kader van de dialoog van het CvdR met de burgers.
41.

Het zou nuttig zijn om na te gaan in welke mate programmatische en thematische concentratie zinvol is. Momenteel heeft zelfs het laagste uitvoeringsniveau te maken met programmering. Het zou nuttig zijn om in het kader van thematische concentratie algemene doelstellingen vast te stellen, samen met een hoofdindicator om de uitvoering van iedere doelstelling te meten. De beheersautoriteiten zouden vrij moeten kunnen bepalen welke activiteiten nodig zijn om de doelstellingen in de verschillende regio’s te verwezenlijken, om beter rekening te kunnen houden met de behoeften van de regio’s op grond van hun specifieke kenmerken en de uitdagingen waarvoor zij staan. Als het doel is om de werkgelegenheid te vergroten, dan zou er een zekere vrijheid moeten zijn in de keuze van de middelen om deze doelstelling te verwezenlijken. In sommige regio’s kan deze doelstelling worden verwezenlijkt met activiteiten op het gebied van onderzoek, in andere met toerisme. Met name is het zaak om door middel van grensoverschrijdende samenwerking, die gericht is op de integratie van regio’s aan de andere kant van de grens en waarbij goed moet worden gekeken naar hun concrete behoeften, activiteiten te ondersteunen die buiten het kader vallen van de thematische doelstellingen van de Europa 2020-strategie. Te denken valt bijvoorbeeld aan de „fondsen voor kleinschalige projecten” voor intermenselijke projecten, toeristische activiteiten of ontbrekende transportverbindingen. In het algemeen moet men zich afvragen of de Europese territoriale samenwerking moet voldoen aan alle voorwaarden die van toepassing zijn op de ESIF. Er mag geen daling van financiële toewijzingen zijn.
62.

vraagt de Commissie in dit kader om het Comité van de Regio’s als EU-adviesorgaan bestaande uit vertegenwoordigers van Europese regionale en lokale overheden als bevoorrechte partner te beschouwen, maar ook andere vormen van samenwerking met lokale en regionale overheden, hun associaties of andere partnerschappen, netwerken en platformen (zoals bijvoorbeeld de Euro-Mediterranean Regional and Local Assembly, de Conference of Regional and Local Authorities for the Eastern Partnership, Joint Consultative Committees, Working Groups, de Conferentie van Perifere en Maritieme Regio’s, de Council of European Municipalities and Regions, etc.) aan te moedigen om zo veel mogelijk input te krijgen van lokale en regionale overheden;
22.

Snelle telecommunicatienetwerken zijn van doorslaggevend belang voor het concurrentievermogen en de economische groei. Kwalitatief hoogwaardige digitale diensten kunnen alleen worden aangeboden als er snel en betrouwbaar internet voorhanden is. Hoewel de breedbanddekking in de EU de laatste jaren aanzienlijk is verbeterd en in veel gebieden inmiddels de nodige infrastructuur voorhanden is, hinken heel wat plaatsen nog behoorlijk achterop. Bovendien geven de desbetreffende statistieken niet altijd een nauwkeurig beeld van de kwaliteit van breedbandvoorzieningen in plattelandsgebieden. In overeenstemming met de doelstellingen van de Europese Digitale Agenda 2020 moet ervoor worden gezorgd dat in de gehele EU dezelfde capaciteit wordt gewaarborgd. De tegenstelling tussen stad en platteland is hier bijzonder duidelijk voelbaar. In sommige gebieden, die in principe toegankelijk zijn, krijgen de eindgebruikers voor de aansluiting nog te maken met forse extra investeringen die ze zelf op moeten brengen. Voorts moet er worden gewerkt aan de doorbraak van de virtuele markt, betere toegang tot digitale communicatie tegen betaalbare prijzen en de ontwikkeling van onlinediensten in plattelandsgebieden.
66.

onderstreept dat recent onderzoek erop wijst dat er steeds meer vrouwen worden geradicaliseerd en geworven door terroristische organisaties, en is van mening dat de EU en de lidstaten bij de ontwikkeling van strategieën ter voorkoming van gewelddadige radicalisering althans in zekere mate rekening moeten houden met de genderdimensie; verzoekt de Commissie en de lidstaten om in samenwerking met de regionale en lokale overheden een meer offensief beleid te voeren inzake gendergelijkheid vanuit het inzicht dat dit een hoeksteen is van ons Europese samenlevingsmodel; vraagt in dit verband ook een kordater preventief en repressief optreden tegen seksuele intimidatie en geweldplegingen;
17.

De Commissie stelt terecht dat ongefundeerde geoblocking in de meeste gevallen voor de consument niet te begrijpen is — vooral wanneer de verlening van een dienst in een bepaalde regio wordt geweigerd of de consument wordt doorverwezen naar een lokale website met andere verkoopvoorwaarden — en de huidige beperkingen van een digitale eengemaakte markt duidelijk laat zien. Het CvdR herinnert er echter aan dat geoblocking onder meer het gevolg is van het huidige systeem voor de financiering van audiovisuele productie en het verstrekken van territoriale licenties. In het belang van de 50 miljoen Europese burgers die een regionale minderheidstaal of een van de minder gebruikte talen van de EU spreken wijst het CvdR tevens op de noodzaak van grensoverschrijdende oplossingen voor digitale mediadiensten. Aangezien taalkundige verscheidenheid een hoeksteen van Europa is, moeten veel minderheden toegang tot mediadiensten in hun moedertaal krijgen. Het CvdR roept dan ook nogmaals op om een voorstel inzake een verbod op geoblocking in de digitale eengemaakte markt (1) uit te werken, rekening houdend met de specifieke culturele kenmerken van audiovisuele inhoud.
4.

Het Europees Comité van de Regio’s (CvdR) merkte reeds in zijn advies van 3 juli 2003 over de GATS-onderhandelingen binnen de WTO op dat de onderhandelingen over de handel in diensten van groot belang zijn vanwege de regionaal-economische belangen (lokale ondernemingen en vooral de kleine en middelgrote ondernemingen helpen bij de toegang tot markten buiten de EU) en de belangen van de lokale en regionale overheden (LRO), die vaak diensten reguleren en deze soms ook zelf verlenen. In dat advies gaf het Comité tevens ter overweging dat het beginsel van wederzijdse markttoegang voor bedrijven die onder de verantwoordelijkheid van lokale of regionale overheden vallen, geen haalbare kaart is omdat hun werkingssfeer gebonden is aan het eigen grondgebied.
22.

In het kader van de verdere geïntegreerde ontwikkeling van de inhoud van het actieplan verzoekt het CvdR bijzondere aandacht te schenken aan de volgende onderwerpen: stimulering van de werkgelegenheid; ontwikkeling van alpiene waardeketens, het toerisme en een macroregionaal netwerk van ondernemingen; verbetering van de diensten van algemeen belang en solidariteit van de bewoners van de diverse gebieden in de Alpen voor elkaar; bevordering van de netwerkvorming, waarbij een einde wordt gemaakt aan de digitale kloof in achtergestelde gebieden; versterking van intermodaliteit en interoperabiliteit in het vervoer (o.a. aansluiting van de lokale en regionale vervoersnetten op de grote Europese verkeersaders); bevordering van de overstap van goederenvervoer over de weg naar goederenvervoer per spoor; opvoering van de energie-efficiëntie en de duurzame productie van hernieuwbare energie (m.n. benutting van waterkracht); duurzame en efficiënte omgang met natuurlijke en culturele hulpbronnen; verdere ontwikkeling van het risicobeheer bij natuurrampen in het licht van de klimaatverandering, met speciale aandacht voor de bescherming van hydrogeologische structuur en het milieu.
18.

Dat de onbetaalde rekeningen zich opstapelen (alleen voor de drie structuurfondsen en het cohesiefonds ging het daarbij eind 2013 al om een bedrag van 23,4 miljard euro), is bedroevend. Helaas is dit een verschijnsel dat de afgelopen jaren alleen maar aan omvang heeft gewonnen. Het is onaanvaardbaar dat de Commissie haar verplichtingen niet kan nakomen en dat de begunstigden niet kunnen worden terugbetaald omdat er niet genoeg betalingskredieten zijn. Het CvdR is verheugd dat de Commissie voorstelt om alle betalingskredieten te benutten waarin door het MFK voor 2015 wordt voorzien. Het CvdR is echter zeer bezorgd over de ontoereikende omvang van de betalingskredieten en de betalingsverplichtingen, die het de Commissie waarschijnlijk zullen beletten om alle betalingsverzoeken snel af te handelen, hetgeen in de regio’s forse problemen kan opleveren.
8.

De lokale en regionale overheden moeten zijns inziens een grotere rol krijgen als centrale partners in de tenuitvoerlegging van een communicatiebeleid dat bruggen wil bouwen tussen de burgers en Europa. De CvdR-leden moeten in hun kiesdistrict samen met de regionale en lokale politieke vertegenwoordigers een centrale rol spelen in het bevorderen van het Europese eenwordingsproces en de standpunten van de lokale achterban verwoorden in het Europees institutioneel bestel. Vice versa moeten lokale en regionale overheden, vooral als zij verkozen zijn, hun burgers op de hoogte brengen van wat de EU op hun grondgebied doet. Dit vraagt om een actie om de burgers daar uitvoerig over in te lichten, volgens de regels die overigens al zijn vastgelegd voor de communicatie over de structuurfondsen. Om zich onverkort van die in twee richtingen gaande taak te kwijten, zouden lokale en regionale overheden idealiter bij lokale en Europese evenementen moeten worden betrokken.
Het benadrukt dat de (vanaf 2015 in te voeren) nationale coördinatiecentra van de EURES-diensten tot een nauwere samenwerking met de lokale en regionale overheden zouden moeten overgaan, aangezien deze van groot belang zijn voor de bevordering van de arbeidsmobiliteit. Uitbreiding van het EURES-netwerk tot een pan-Europees instrument ter verbetering van de arbeidsbemiddeling en werving van personeel mag niet in de plaats komen of ten koste gaan van de adviserende functie. Ook in de toekomst zal de goede raad van EURES-adviseurs als het gaat om praktische kwesties op het gebied van werken en sociale bescherming in het buitenland (werkloosheid, ziekte, opzet van uitzendwerk, herintredingsmaatregelen, dekking tegen invaliditeit en arbeidsongevallen, bijscholingsmogelijkheden e.d.), centraal moeten staan. De adviesfuncties van EURES-partnerschappen in grensregio's spelen met name in die gebieden een zeer belangrijke rol en dragen met hun werkzaamheden bij tot verbetering van de mobiliteit.
57.

De EU-dialoog en -samenwerking met belangrijke partners en (potentiële) kandidaat-lidstaten moet resultaatgericht voortgezet worden om hen bij te staan bij ontwikkeling of aanpassing van het beleid om aan de biodiversiteitsdoelstellingen voor 2020 te voldoen. LRO in de EU kunnen LRO buiten de EU de nodige steun verlenen om te kunnen bijdragen aan de EU- en mondiale doelstellingen voor biodiversiteit door het delen van kennis en goede praktijken, en via de relevante Gezamenlijke Raadgevende Comités en Werkgroepen van het CvdR, alsook via ARLEM en CORLEAP. In dit verband wil het CvdR de Commissie verzoeken om in het kader van het nieuwe EU-instrument voor biodiversiteit (B4Life) de decentrale ontwikkelingssamenwerking tussen LRO in de EU en LRO in ontwikkelingslanden te bevorderen.