8. 7. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 169/9 
2.6. Artikel 2, lid 4, 2e alinea 2.7. Artikel 3, lid 4, 2e alinea 
Deze alinea dient te worden gewijzigd. In de beide hier­
genoemde gevallen dient de Commissie zorg te dragen voor 
kennisgeving aan de andere Lid-Staten. In deze alinea dient na het woord „Rijnvaartakte" te worden 
toegevoegd, „en in overeenstemming met de CCR,". 
Gedaan te Brussel, 24 april 1985. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
G. MUHR 
Advies inzake het voorstel voor een verordening van de Raad houdende derde wijziging van 
Verordening (EEG) nr. 1430/79 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of van 
uitvoerrechten (') 
(85/C 169/05) 
De Raad heeft op 22 januari 1985 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en dienstverlening, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 10 april 1985 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Broicher. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 226e zitting van 24 en 25 april 1985 (vergadering 
van 24 april 1985) het volgende advies uitgebracht, dat met overgrote meerderheid van stemmen bij 
twee onthoudingen is goedgekeurd: 
1. Het Comité stemt in met het voorstel van de Commissie 
betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uit­
voerrechten ook wanneer de procedurevoorschriften door de 
betrokkenen niet zijn nageleefd. 
2. Door het opnemen van nieuwe artikelen in de basis­
verordening wordt tevens de beslissingsbevoegdheid over de 
terugbetaling of kwijtschelding van rechten, die tot nog toe 
bij de Commissie lag, bij de Lid-Staten gelegd. 
2.1. Een dergelij ke vorm van decentralisatie is zinvol; het 
besluitvormingsproces wordt erdoor versneld en dat komt 
het bestuursapparaat en het bedrijfsleven ten goede. 
3. Ook het Comité is van mening dat het recht op 
terugbetaling of kwijtschelding moet komen te vervallen 
indien de aangever met betrekking tot het niet-naleven van de 
procedurevoorschriften grove nalatigheid of poging tot 
bedrog kan worden verweten. Het wijst evenwel op een 
onnauwkeurigheid in de Duitse versie van het Commissiedo­
cument, waardoor ook iedere kleine nalatigheid al tot 
uitsluiting van de terugbetaling of kwijtschelding leidt. vermindering van de terug te betalen of kwijt te schelden 
rechten met 10 %, met een maximum van 1 000 Ecu. Een 
dergelijke maatregel is niet gerechtvaardigd en zou boven­
dien aanleiding geven tot rechtsongelijkheid in vergelijkbare 
situaties. 
4.1. Aangezien het de taak van de aangever is, het bewijs 
te leveren dat aan de voorwaarden voor terugbetaling of 
kwijtschelding is voldaan, kan de controle van de doua­
ne-autoriteit ertoe worden beperkt vast te stellen of het 
bewijs al dan niet toereikend is. De douane-autoriteit hoeft 
zelf niets te onderzoeken. Men kan bijgevolg niet stellen dat 
het bij de vermindering om kosten voor extra administratief 
werk gaat. 
Daar de vermindering volgens de Commissie „het karakter 
van eigen middelen van de Gemeenschappen behoudt", mag 
naar de mening van het Comité bovendien geen heffing 
worden toegepast voor werk dat niet door de Gemeenschap, 
maar door de Lid-Staten wordt verricht. Het zou logisch zijn, 
de geïnde administratiekosten aan de Lid-Staten door te 
betalen, zoals ook in andere gevallen gebeurt. 
4. Het Comité adviseert, van de aan de basisverordening 
toe te voegen nieuwe artikelen 4 bis, 6 bis en 11 bis steeds het 
derde lid weg te laten. Hierin is nl. telkens sprake van een 
(») PB nr. C 22 van 24. 1. 1985, blz. 10. 4.2. Ook kan de vermindering niet als „lesgeld" worden 
gepresenteerd „om de procedurevoorschriften in acht te doen 
nemen". Wil de Commissie voorkomen dat de voorgestelde 
vermindering als een willekeurig genomen maatregel wordt 
beschouwd, dan dient zij ook met boetes te gaan dreigen in 
Nr. C 169/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen , 8. 7. 85 
alle andere gevallen waarin de rechthebbenden procedure­
voorschriften niet in acht nemen. Daarvan is echter geen 
sprake. 
4.3. Hoe men de vermindering ook mag betitelen, dat 
vergelijkbare situaties niet gelijk behandeld worden, blijkt 
vooral duidelijk uit artikel 9, lid 2, sub a), van Richtlijn 
79/623/EEG van de Raad van 25 juni 1979 inzake de 
douaneschuld, waarin voorschriften voor het vereffenen van 
een bij een douaneprocedure ontstane douaneschuld worden 
gegeven. Indien er namelijk een douaneschuld ontstaat 
1. Volgens artikel 3, sub c), van het Verdrag tot oprich­
ting van de Europese Economische Gemeenschap dient de 
Gemeenschap er onder meer naar te streven, de hinderpalen 
die het vrije verkeer van personen, diensten en kapitaal tussen 
de Lid-Staten belemmeren, uit de weg te ruimen. 
2. Door allerlei moeilijkheden is men er nog steeds niet in 
geslaagd deze doelstellingen - die de Europese burger 
moeten doen beseffen dat hij tot de Gemeenschap behoort -
te verwezenlijken. Daarom is op de Europese Raad van 25 en 
26 juni 1984 verklaard dat meer spoed moet worden gezet 
achter de totstandbrenging van het Europa van de burgers en 
dat alle douane- en politiecontroles bijgevolg zo spoedig 
mogelijk moeten worden afgeschaft. 
3. Het Comité staat volledig achter deze verklaring van de 
Europese Raad, die een mijlpaal vormt in de geschiedenis van 
de Gemeenschap. Met deze uiting van politieke wil wordt 
namelijk een belangrijke stap gezet in de richting van een 
algehele harmonisatie van de douaneformaliteiten aan de 
binnengrenzen van de Gemeenschap. Uiteindelijk zal een en 
ander ertoe leiden dat de situatie aan de grenzen zelfs daar 
waar bilaterale verdragen (Benelux, Frans-Duitse overeen-
(>) PB nr. C 47 van 19. 2. 1985, blz. 5. omdat uit te voeren goederen niet bij de douane-autoriteiten 
zijn aangeboden, komt die schuld te vervallen wanneer kan 
worden aangetoond dat de goederen zijn uitgevoerd. Hier is 
dus sprake van volledige terugbetaling of kwijtschelding van 
rechten bij niet-naleven van procedurevoorschriften, hoewel 
het ook om douanegoederen gaat en hetzelfde administra­
tieve werk moet worden verricht om vast te stellen of de 
goederen wel degelijk weer zijn uitgevoerd. 
Een dergelijke ongelijke behandeling van gevallen acht het 
Comité uit juridisch oogpunt niet aanvaardbaar. 
komst) al een vlot verkeer mogelijk hebben gemaakt, nog 
beter wordt. Niet alleen in het intracommunautaire weg- en 
spoorwegverkeer, maar ook in verscheidene luchthavens van 
de Gemeenschap kunnen verbeteringen op het vlak van de 
douanebehandeling van burgers van de Europese Gemeen­
schap worden vastgesteld. 
Het Comité betreurt echter dat de situatie in de luchthaven 
van Zaventem nog steeds te wensen overlaat. Het verzoekt de 
Commissie dan ook er bij de Belgische overheid op aan te 
dringen dat deze zo spoedig mogelijk de bestaande belem­
meringen opheft (bijvoorbeeld door voor speciale doorgan­
gen voor burgers van de Europese Gemeenschap te zor­
gen). 
4. Het onderhavige voorstel voor een richtlijn van de 
Raad zal het grensverkeer dus heel wat soepeler doen 
verlopen, en moet bijgevolg ten zeerste worden toegejuicht. 
Onderstaande opmerkingen en suggesties hebben betrekking 
op een aantal begeleidende maatregelen die het voor het 
wegwerken van de bestaande hinderpalen noodzakelijke 
harmonisatieproces kunnen bespoedigen. In dit verband zij 
er ook op gewezen dat meer spoed moet worden gezet achter 
de invoering van een Europees paspoort. In sommige Gedaan te Brussel, 24 april 1985. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
G. MUHR 
Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vereenvoudiging van de controles en 
formaliteiten die van toepassing zijn voor de burgers van de Lid-Staten bij het overschrijden van de 
binnengrenzen van de Gemeenschap (*) 
(85/C 169/06) 
De Raad heeft op 4 februari 1984 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en dienstverlening, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 10 april 1985 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Mourgues. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 226e zitting (vergadering van 24 april 1985) het 
volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.