21. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/1 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de algemene regeling voor aan accijns 
onderworpen produkten, het voorhanden hebben en het verkeer ervan 
CÖM(90) 431 def. 
(Door de Commissie ingediend op 27 september 1990) 
(90/C 322/01) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat de instelling en de werking van de interne 
markt een vrij verkeer van goederen, met inbegrip van 
accijnsgoederen, impliceren; 
Overwegende dat moet worden bepaald op welk grond­
gebied deze richtlijn en de richtlijnen inzake de tarieven en 
structuren van de rechten op aan accijns onderworpen 
produkten van toepassing zijn; 
Overwegende dat de term „aan accijns onderworpen 
produkten" moet worden gedefinieerd; dat communautai­
re bepalingen uitsluitend van toepassing kunnen zijn op 
goederen die als zodanig in alle Lid-Staten worden 
behandeld; dat het handhaven of instellen van accijnzen op 
andere goederen in een of meer Lid-Staten niet, door 
belastingheffing bij binnenkomst op of belastingontheffing 
bij verlating van het nationale grondgebied of door 
grenscontroles, een belemmering mag vormen voor het 
beginsel van het vrije verkeer; 
Overwegende dat om de totstandbrenging en de werking 
van de interne markt te waarborgen, het belastbare feit en 
de opeisbaarheid van de belasting in alle Lid-Staten gelijk 
moeten zijn geregeld; bedoeld in artikel 4 van Richtlijn 77/388/EEG van de 
Raad (*), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/465/EEG (2), 
welke plaatsvindt in een andere Lid-Staat dan die van de 
uitslag tot verbruik, aanleiding geeft tot de opeisbaarheid 
van de accijns in de Lid-Staat van verkoop of bestemming; 
dat evenwel moet worden voorzien in de mogelijkheid om 
deze bepaling te zijner tijd te herzien; 
Overwegende dat ten einde de inning van de belasting­
schuld op termijn te waarborgen reeds bij het zich 
voordoen van het belastbare feit toezicht moet kunnen 
worden uitgeoefend in de produktiebedrijven en opslag-
bedrijven; dat een entrepotregeling, in het kader waarvan 
door de bevoegde autoriteiten vergunningen worden 
verleend, moet dienen om deze controles te waarborgen; 
Overwegende dat de overgang van het grondgebied van een 
Lid-Staat naar dat van een andere niet mag leiden tot een 
controle die het intracommunautaire vrije verkeer kan 
belemmeren; dat om redenen van opeisbaarheid niettemin 
het verkeer van aan accijns onderworpen produkten 
bekend moet zijn; dat dit verkeer door het onderling 
verbinden van entrepots kan worden gevolgd; 
Overwegende dat, ten einde de heffing van de belasting 
tegen de tarieven en op de produkten als vastgesteld door de 
Lid-Staten te waarborgen, een procedure met betrekking 
tot het verkeer van deze produkten met schorsing van 
rechten moet worden ingevoerd; 
Overwegende dat het in de eerste plaats noodzakelijk is dat 
elk produkt gemakkelijk kan worden geïdentificeerd, 
omdat incidentele controles tijdens het vervoer gehand-
Overwegende dat, aangezien de opeisbaarheid tot de 
bevoegdheid van de Lid-Staten behoort, elke verkoop of 
bestemming voor de behoeften van een onderneming, als (!) PB nr. L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. 
(2) PB nr. L 226 van 3. 8. 1989, blz. 21. 
Nr. C 322/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 12. 90 
haafd kunnen blijven; dat de situatie van het produkt ten 
aanzien van de betrokken belastingschuld onmiddellijk 
moet kunnen worden vastgesteld; dat derhalve een 
geleidedocument moet worden ingevoerd waarmee aan 
deze behoeften kan worden voldaan en dat van adminis­
tratieve of commerciële aard kan zijn; dat het gebruikte 
commerciële document alle gegevens dient te bevatten die 
ingevolge het administratieve document zijn vereist; 
Overwegende dat verder het geleidedocument niet dient te 
worden gebruikt wanneer de accijnsprodukten zich onder 
andere algemene schorsingsregelingen in het verkeer 
bevinden; 
Overwegende dat tevens in het kader van een nationale 
opeisbaarheid de accijns in geval van inbreuk of onregelma­
tigheid moet worden ingevorderd door de Lid-Staat op 
wiens grondgebied de inbreuk of de onregelmatigheid is 
begaan, door de Lid-Staat waarin deze is geconstateerd, of 
door de Lid-Staat van vertrek ingeval een zending niet in de 
Lid-Staat van bestemming is aangeboden; 
Overwegende dat de Lid-Staten mogen bepalen dat de in 
het vrije verkeer gebrachte produkten van nationale 
herkenningstekens moeten zijn voorzien; dat het gebruik 
van deze tekens geen belemmering voor het intracommu­
nautaire handelsverkeer met zich mag brengen; 
Overwegende dat de voldoening van de accijns in de Lid-
Staat waar de laatste handelstransactie heeft plaatsgevon­
den aanleiding moet kunnen geven tot de teruggaaf van 
accijns in de Lid-Staat waar goederen voor de eerste maal 
tot verbruik zijn uitgeslagen, ten einde dubbele belas­
tingheffing te voorkomen; 
Overwegende dat rekening moet worden gehouden met 
vrijstellingen die voortvloeien uit door de Lid-Staten met 
andere Staten of met internationale organisaties gesloten 
overeenkomsten; 
Overwegende ten slotte dat een accijnscomité moet worden 
ingesteld dat deelneemt aan de uitwerking van de 
communautaire regels die nodig zijn voor de toepassing van 
deze richtlijn en van de richtlijnen betreffende de structuren 
van de accijnzen op tabaksfabrikaten, alcoholhoudende 
dranken en minerale oliën, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
TITEL I 
Algemene bepalingen 
Artikel 1 
1. Deze richtlijn behelst de regeling van de accijnzen en 
andere indirecte belastingen die middellijk of onmiddellijk 
worden geheven op het verbruik van produkten, met 
uitzondering van de BTW en door de instellingen van de 
Europese Gemeenschappen bepaalde belastingen. 2. De bijzondere bepalingen betreffende de tarieven en de 
structuren van de rechten op aan accijns onderworpen 
produkten zijn vervat in de Richtlijnen... (!). 
Artikel 2 
Deze richtlijn en de in artikel 1, lid 2, genoemde richtlijnen 
zijn van toepassing op het douanegebied van de Gemeen­
schap, zoals dat is omschreven in Verordening (EEG) 
nr. 2121/84 van de Raad (2). 
Artikel 3 
1. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder aan 
accijns onderworpen produkten de volgende produkten, 
zoals deze zijn gedefinieerd in de desbetreffende richtlijnen: 
— minerale oliën, 
— alcoholhoudende dranken, 
— tabaksfabrikaten. 
2. Op de in lid 1 genoemde produkten worden geen 
andere belastingen geheven dan de accijns en de belasting 
over de toegevoegde waarde. 
3. De Lid-Staten blijven bevoegd op andere dan de in lid 1 
genoemde produkten belastingen in te stellen of te 
handhaven, mits deze in het handelsverkeer tussen de Lid-
Staten niet leiden tot belastingheffing bij binnenkomst op 
het nationale grondgebied, tot belastingontheffing bij het 
verlaten van het nationale grondgebied, of tot controles aan 
de grenzen. 
Artikel 4 
1. Het belastbare feit van de accijns op aan accijns 
onderworpen produkten is de produktie op het grond­
gebied van de Gemeenschap of de invoer uit derde landen 
op het grondgebied van de Gemeenschap. 
2. De accijns wordt opeisbaar bij de uitslag tot verbruik. 
Als zodanig wordt beschouwd het ter beschikking van een 
natuurlijke of van een rechtspersoon stellen, op het 
grondgebied van een Lid-Staat, van een accijns onder­
worpen produkt, waarbij het wordt onttrokken aan een 
regeling houdende schorsing van rechten en belastingen. 
(!) PB nr. C 12 van 18. 1. 1990, blz. 4 [COM(89) 525 def.]; 
PB nr. C 16 van 23. 1. 1990, blz. 10 [COM(89) 526 def.]; 
PB nr. C 12 van 18. 1. 1990, blz. 12 [COM(89) 527 def.]; 
zie bladzijde 11 van dit Publikatieblad [COM(90) 432 def.]; 
zie bladzijde 16 van dit Publikatieblad [COM(90) 433 def.]; 
zie bladzijde 18 van dit Publikatieblad [COM(90) 434 def.]. 
(2) PB nr. L 197 van 27. 7. 1984, blz. 1. 
21. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/3 
3. Het toe te passen tarief is het tarief dat van kracht is op 
het tijdstip waarop de accijns opeisbaar wordt. De accijns 
wordt geheven en ingevorderd op de door elke Lid-Staat 
vastgestelde wijze, waarbij de betalingstermijnen zonder 
onderscheid op nationale produkten en op produkten uit de 
andere Lid-Staten van toepassing zijn. 
Artikel 5 
1. Naast de algemene bepalingen van artikel 4 wordt 
onder de volgende omstandigheden de accijns opeisbaar op 
de hierna genoemde grondgebieden: 
a) De verkoop van aan accijns onderworpen produkten in 
een andere Lid-Staat dan die van de uitslag tot verbruik 
na de uitslag tot verbruik, leidt ertoe dat de accijns 
opeisbaar is in de Lid-Staat waar de verkoop plaats­
vindt. 
b) De verkrijging van aan accijns onderworpen produkten 
voor de behoeften van een belastingplichtige zoals 
gedefinieerd in artikel 4 van Richtlijn 77/388/EEG 
alsook voor de behoeften van publiekrechtelijke 
lichamen als gedefinieerd in lid 5, eerste alinea, van dat 
artikel, in een andere Lid-Staat dan die van de uitslag tot 
verbruik, leidt ertoe dat de accijns opeisbaar is in de Lid-
Staat waar deze verkrijging plaatsvindt. 
c) Onverminderd het bepaalde onder a), leiden leveringen 
door een postorderbedrijf, zoals gedefinieerd in arti­
kel 28 van Richtlijn... (*), ertoe dat de accijns ver­
schuldigd is in de Lid-Staat waar het goed zich bevindt 
op het tijdstip waarop de zending of het vervoer ter 
bestemming van de verkrijger aankomt. 
2. Vóór 1 januari 1997 onderwerpt de Raad, op basis van 
een verslag van de Commissie, de bepalingen van lid 1 aan 
een nieuw onderzoek en stelt hij, zo nodig, op voorstel van 
de Commissie en na raadpleging van het Parlement, de 
nodige wijzigingen van deze bepalingen vast. 
TITEL II 
Produktie en voorhanden hebben 
Artikel 6 
1. Elke Lid-Staat stelt zijn voorschriften inzake produktie 
en voorhanden hebben van aan accijns onderworpen 
produkten vast, onder voorbehoud van de bepalingen van 
deze richtlijn. 
2. De produktie en het voorhanden hebben van aan 
accijns onderworpen produkten worden, wanneer de 
0) PB nr. C 176 van 17. 7. 1990, blz. 8 [CC)M(90) 182 def.]. accijns niet is voldaan, gecontroleerd in het kader van de 
regeling inzake belastingentrepots, hierna entrepots ge­
noemd. 
Artikel 7 
Voor de opening van een entrepot is een vergunning van de 
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten vereist. 
Een houder van een vergunning wordt entrepothouder 
genoemd. 
Artikel 8 
Een entrepothouder moet: 
a) een zekerheid stellen, 
b) voldoen aan alle met betrekking tot entrepots voorge­
stelde verplichtingen, 
c) de produkten op verzoek tonen, 
d) elke controle of elk toezicht gedogen, 
e) een voorraadadministratie voeren. 
Artikel 9 
De entrepotregeling eindigt met uitslag tot verbruik, het in 
het verkeer brengen met toepassing van een procedure 
inzake douanevervoer of van een TIR-procedure, het in het 
verkeer brengen onder geleide van een Rijnvaartmanifest of 
van het formulier 302 bedoeld in de overeenkomst tussen 
de Staten die partij zijn bij het Noordatlantische Verdrag, 
het plaatsen in een vrije zone, de uitvoer of wederuitvoer uit 
het grondgebied van de Gemeenschap, het afstaan aan de 
Schatkist indien deze mogelijkheid bestaat, of het onder 
toezicht vernietigen. 
Artikel 10 
1. Een entrepothouder wordt vrijgesteld voor de tijdens 
de opslag in entrepot opgetreden en aan toevallige 
omstandigheden, aan gevallen van overmacht of aan 
oorzaken in verband met de aard van de produkten te 
wijten verliezen. 
2. In geval van onregelmatige uitslag worden de rechten 
en belastingen geheven volgens de ten tijde van de uitslag 
geldende tarieven. Indien de datum van uitslag niet kan 
worden vastgesteld, worden de hoogste tarieven die van 
kracht waren tussen de datum van opslag of laatste 
inventarisering en de datum van vaststelling van het tekort, 
toegepast. 
TITEL III 
Verkeer 
Artikel 11 
1. Het verkeer van aan accijns onderworpen produkten 
vindt tussen entrepothouders onder schorsing van rechten 
plaats. De produkten worden dan geacht onder de 
entrepotregeling te blijven. 
Nr. C 322/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 12. 90 
2. De identificering van de zich onder schorsing van 
rechten in het verkeer bevindende aan accijns onderworpen 
produkten geschiedt door verzegeling per laadruimte, 
indien het vervoermiddel daarvoor werd erkend, en per 
collo in andere gevallen. 
3. De door de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat 
erkende entrepothouders worden overeenkomstig artikel 7 
geacht te zijn erkend voor nationale en intracommunautai­
re verkeershandelingen. 
4. De aan het nationale en communautaire verkeer 
verbonden risico's worden gedekt door de zekerheid die 
overeenkomstig artikel 8 is gesteld door de entrepothou­
ders van het land van vertrek. 
De zekerheid moet in de gehele Gemeenschap geldig zijn. 
5. In afwijking van lid 1, eerste zin, behoeft de bestemme­
ling niet een entrepothouder te zijn. In dat geval wordt de 
accijns volgens de door de bevoegde autoriteiten vast­
gestelde voorwaarden bij aankomst bij de bestemmeling 
voldaan. 
Artikel 12 
1. Niettegenstaande het eventuele gebruik van geauto­
matiseerde procedures gaat elk aan accijns onderworpen 
produkt dat zich onder de schorsingsregeling in het verkeer 
bevindt tussen de grondgebieden van de verschillende Lid-
Staten vergezeld van een document dat door de entrepot­
houder van het land van verzending is opgesteld, zijnde een 
administratief document zoals opgenomen in bijlage 1, dan 
wel een commercieel document dat de in bijlage 2 vermelde 
gegevens bevat. 
2. Lid 1 is niet van toepassing wanneer de aan accijns 
onderworpen produkten zich in het verkeer bevinden onder 
dekking van de in artikel 9 bedoelde gevallen. 
3. Onverminderd het bepaalde in artikel 3, lid 3, mogen 
de Lid-Staten de voorschriften betreffende het verkeer van 
grondstoffen die worden gebruikt voor de vervaardiging of 
de bewerking van aan accijns onderworpen produkten, 
handhaven. 
Artikel 13 
1. Een kopie van het administratieve geleidedocument of 
een afschrift van het commerciële document wordt 
onverwijld en uiterlijk in de maand die volgt op de 
ontvangst door de bestemmeling voor zuivering naar de 
afzender teruggezonden. 
2. Bij gebreke van zuivering moet de entrepothouder in 
het land van vertrek de bevoegde autoriteiten daarvan in 
kennis stellen. Artikel 14 
1. Wanneer tijdens het verkeer een onregelmatigheid of 
een overtreding werd begaan, wordt de accijns ingevorderd 
in de Lid-Staat waarin zij werd begaan. 
2. Wanneer tijdens het verkeer een overtreding of een 
onregelmatigheid werd begaan zonder dat kan worden 
vastgesteld waar zij werd begaan, wordt zij geacht te zijn 
begaan in de Lid-Staat waarin zij werd vastgesteld. 
3. Wanneer de produkten niet aan het entrepot van de 
ontvangende entrepothouder of op de in toepassing van 
artikel 11, lid 5, en artikel 16, lid 1, voorziene plaatsen 
worden aangeboden, wordt de overtreding of de onregel­
matigheid geacht te zijn begaan in de Lid-Staat van vertrek, 
tenzij, binnen een te bepalen termijn, naar genoegen van de 
bevoegde autoriteiten wordt aangetoond dat de handeling 
regelmatig was of op welke plaats de overtreding of de 
onregelmatigheid daadwerkelijk werd begaan. 
4. Indien vóór het verstrijken van een termijn van drie 
jaar te rekenen vanaf de datum van opstelling van het 
geleidedocument wordt vastgesteld in welke Lid-Staat de 
overtreding of de onregelmatigheid daadwerkelijk werd 
begaan, wordt de accijns door deze Lid-Staat ingevorderd. 
In dat geval wordt de aanvankelijk geheven accijns 
teruggegeven zodra het bewijs van deze invordering is 
geleverd. 
Artikel 15 
1. De Lid-Staten kunnen bepalen dat de op hun 
grondgebied tot verbruik uitgeslagen of verkochte produk­
ten van nationale herkenningstekens of fiscale merktekens 
moeten zijn voorzien. 
2. Elke Lid-Staat die nationale herkenningstekens of 
fiscale merktekens gebruikt, moet deze de fabrikanten en 
handelaren van de andere Lid-Staten ter beschikking 
stellen. 
3. De Lid-Staten die de accijns op andere wijze dan door 
fiscale merktekens innen, dragen er zorg voor dat het 
intracommunautaire handelsverkeer door administratieve 
noch door technische belemmeringen wordt gehinderd. 
4. De uitslag tot verbruik van een produkt dat van een 
nationaal herkenningsteken of een fiscaal merkteken van 
een Lid-Staat is voorzien, kan slechts plaatsvinden in deze 
Lid-Staat. 
5. Het verkeer op het grondgebied van een andere Lid-
Staat van een produkt dat van een nationaal herkennings­
teken of een fiscaal merkteken van een Lid-Staat is voorzien 
en dat is bestemd voor verkoop in deze laatste Lid-Staat, 
vindt plaats onder een van de regelingen als voorzien in de 
artikelen 9 en 12, lid 1. 
21. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr..C 322/5 
TITEL IV 
Teruggaaf 
Artikel 16 
1. De tot verbruik uitgeslagen aan accijns onderworpen 
produkten kunnen op verzoek van een verzender en in 
afwijking van het bepaalde in artikel 11, lid 1, onder een 
schorsingsregeling worden geplaatst of herplaatst waarbij 
de accijns in de Lid-Staat van uitslag tot verbruik wordt 
teruggegeven, wanneer zij voor uitslag tot werkelijk 
verbruik in een andere Lid-Staat zijn bestemd of in de in 
artikel 18 bedoelde gevallen. 
2. In geval van naar behoren geconstateerde uitzonder­
lijke omstandigheden die de toepassing van lid 1 beletten, 
verricht de Lid-Staat waarin de uitslag tot verbruik 
plaatsvond op verzoek de teruggaaf van het onverschuldigd 
betaalde, mits in het verzoek wordt aangetoond dat de 
accijns is voldaan in de Lid-Staat waarin de uitslag tot 
werkelijk verbruik heeft plaatsgevonden. 
Artikel 17 
Onverminderd het bepaalde in de titels II, III, en IV stellen 
de Lid-Staten de voorwaarden, met inbegrip van de 
zekerheid die in de gehele Gemeenschap geldig moet zijn, 
vast waaronder het plaatsen of het herplaatsen onder een 
schorsingsregeling, de daaruit voortvloeiende teruggaaf, 
alsmede de teruggaaf achteraf plaatsvinden. De teruggaaf 
moet wel plaatsvinden binnen een termijn van één maand te 
rekenen vanaf de dag van plaatsing of herplaatsing onder 
een schorsingsregeling zoals bedoeld in artikel 16, lid 1, of 
vanaf de dag van indiening van een verzoek om teruggaaf, 
zoals bedoeld in artikel 16, lid 2. 
TITEL V 
Vrijstellingen 
Artikel 18 
De aan accijns onderworpen produkten zijn van betaling 
van de accijns vrijgesteld wanneer zij zijn bestemd voor 
diplomatieke of consulaire vertegenwoordigingen, als 
zodanig door de autoriteiten van het land van ontvangst 
erkende internationale organisaties en, binnen de bij de 
overeenkomsten tot oprichting van deze instellingen 
bepaalde grenzen, de leden van deze instellingen, of, in de 
Staten die partij zijn bij het Noordatlantische Verdrag, 
voor de strijdkrachten van de andere Staten die partij zijn 
bij dat verdrag voor het gebruik door deze strijdkrachten of 
het burgerlijke personeel dat hen vergezelt of voor de 
bevoorrading van hun messes of kantines wanneer deze 
strijdkrachten een gemeenschappelijke defensietaak ver­
vullen. TITEL VI 
Accijnscomité 
Artikel 19 
1. Er wordt een accijnscomité ingesteld, hierna het 
„comité" genoemd, dat bestaat uit vertegenwoordigers van 
de Lid-Staten en dat wordt voorgezeten door een 
vertegenwoordiger van de Commissie. 
2. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. 
Artikel 20 
1. Het Comité kan alle vraagstukken met betrekking tot 
de toepassing van deze richtlijn en van de richtlijnen 
betreffende tabaksfabrikaten, alcoholhoudende dranken 
en minerale oliën behandelen die door zijn voorzitter, hetzij 
op diens initiatief, hetzij op verzoek van de vertegen­
woordiger van een Lidstaat, aan de orde worden gesteld. 
2. De Commissie stelt na raadpleging van het Comité de 
voor de toepassing van de titels II, III en IV van deze 
richtlijn en van de richtlijnen betreffende tabaksfabrikaten, 
alcoholhoudende dranken en minerale oliën noodzakelijke 
bepalingen vast. 
3. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het 
Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. 
Het Comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan 
vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie, 
advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een 
stemming. Het advies wordt in de notulen opgenomen; 
voorts heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken dat zijn 
standpunt in de notulen wordt opgenomen. 
De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het 
door het Comité uitgebrachte advies. Zij stelt het Comité 
op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft 
gehouden met zijn advies. 
Artikel 21 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechte­
lijke maatregelen in werking treden om uiterlijk op 
31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt 
in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of 
wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van 
die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden 
vastgesteld door de Lid-Staten. 
Artikel 22 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Nr. C 322/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 12. 90 
BIJLAGE I 
TOELICHTING OP HET ADMINISTRATIEVE GELEIDEDOCUMENT 
I. Algemeen 
a) Het document moet in leesbaar en onuitwisbaar schrift worden ingevuld. Radering of overschrijving 
mag daarin niet voorkomen. Wijzigingen moeten worden aangebracht door doorhaling van de onjuiste 
en, eventueel, toevoeging van de gewenste gegevens. Elke aldus aangebrachte wijziging moet door de 
opsteller zijn goedgekeurd en officieel geviseerd. 
b) In de vakken 9 en 14 moet de voor de omschrijving van de goederen bestemde ruimte die niet gebruikt is 
zodanig worden doorgehaald dat zij niet meer kan worden gebruikt. 
c) Het document mag slechts dienen voor één enkele categorie accijnsgoederen. 
II. Rubrieken 
1. Afzender 
Vermeld moet worden naam en voornaam of handelsnaam en het volledige adres van het bedrijf. 
— Indien de afzender een erkend bedrijf is, het nummer van zijn vergunning en het 
identificatienummer van het entrepot. 
— Indien de afzender geen erkend bedrijf is, alleen de in de eerste alinea bedoelde gegevens. 
2. Referentienummer 
Volgnummer van de zending, vastgesteld door de afzender. 
3. Datum 
Datum van verzending. 
4. Bedrijf van bestemming 
Voor het bedrijf van bestemming de in punt 1 bedoelde gegevens vermelden. 
5. Financieel aansprakelijke 
In beginsel is dit de afzender. In geval van een dochteronderneming of filiaal moet de werkelijk 
aansprakelijke worden vermeld (bij voorbeeld moederonderneming). 
6. Land van verzending 
Het land van de afzender vermelden. 
7. Land van bestemming 
Het land van het bedrijf van bestemming vermelden. 
8. Identificatie van het vervoermiddel 
Vermeld moeten worden de aard, de nationaliteit en het registratienummer van het gebruikte 
vervoermiddel. In geval voor het vervoer meerdere vervoermiddelen worden gebruikt de 
verschillende vervoermiddelen vermelden. 
9 en 14. Omschrijving van de goederen — Nummers van de verpakkingen — Aantal en aard 
Duidelijk vermelden de aard van de goederen (wijn, whisky, sigaretten, dieselolie, enz.), de 
identificatienummers van de verpakkingen, hun aantal, hun aard (los gestort, flessen, kartons, 
enz.). Bovendien: 
— voor alcoholische dranken, het aantal liters en fracties van liters, het alcohol-volumegehalte 
(in procent) bij een temperatuur van 20 °C; 
— voor minerale oliën, het aantal liters of, in voorkomend geval, het nettogewicht in kg, 
alsmede de temperatuur, uitgedrukt in graden Celsius; 
21. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/7 
— voor tabaksfabrikaten: 
— voor sigaren, cigarillo's en sigaretten, het aantal stuks; 
— voor rooktabak, pruimtabak en snuiftabak, het nettogewicht in kg. 
10 en 15. GN-code 
De code van de gecombineerde nomenclatuur betreffende de goederen vermelden. 
11 en 16. Brutomassa 
De brutomassa vermelden. 
12 en 17. Nettomassa 
De nettomassa vermelden. 
13 en 18. Waarde 
Uitsluitend voor tabaksfabrikaten de waarde vermelden. 
19. Route en reistijd 
Verplichte vermelding. 
20. Plaats en datum van opstelling — Waarmerking 
Het officiële geleidedocument wordt opgesteld door het verzendende erkende bedrijf volgens de 
door elke Lid-Staat vastgestelde regels. 
21. Controles 
Het resultaat van eventuele controles bij de opstelling, tijdens het vervoer of in het entrepot van 
bestemming vermelden. Indien zegels werden aangebracht hun kenmerken vermelden, met 
inbegrip van aantal en serienummers. 
0. Exemplaar bestemd voor... 
In cijfers, volgnummer van het exemplaar van het document met vermelding van de 
geadresseerde van het exemplaar. 
III. Samenstelling van het document 
Het geleidedocument bestaat uit vijf exemplaren, te weten: 
1. het exemplaar voor de afzender; 
2. het exemplaar voor de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek; 
3. het exemplaar voor het bedrijf van bestemming; 
4. het exemplaar voor de bevoegde autoriteiten van het land van bestemming; 
5. het exemplaar dat door de geadresseerde voor zuivering naar de afzender wordt teruggezonden. 
Nr. C 322/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 12. 90 
BIJLAGE 11 
TOELICHTING OP HET GEBRUIK VAN HET COMMERCIEEL DOCUMENT 
I. Algemeen 
a) Het commercieel document moet in leesbaar en onuitwisbaar schrift worden ingevuld. Radering of 
overschrijving mag daarin niet voorkomen. Wijzigingen moeten worden aangebracht door doorhaling 
van de onjuiste en, eventueel, toevoeging van de gewenste gegevens. Elke aldus aangebrachte wijziging 
moet door de opsteller zijn goedgekeurd. 
b) Het document mag slechts dienen voor een enkele categorie accijnsgoederen. 
II. Samenstelling van het document 
Het geleidedocument bestaat uit vijf exemplaren (één origineel en vier kopieën): 
1. het exemplaar voor de afzender; 
2. het exemplaar voor de bevoegde autoriteiten van het land van vertrek; 
3. het exemplaar voor het bedrijf van bestemming; 
4. het exemplaar voor de bevoegde autoriteiten van het land van bestemming; 
5. het exemplaar dat door de geadresseerde voor zuivering naar de afzender wordt teruggezonden. 
III. Verplichte rubrieken die moeten voorkomen op het commercieel document ten einde te voldoen aan de 
bepalingen met betrekking tot het onderhavige voorstel voor een richtlijn 
a) Afzender 
— Vermeld moeten worden naam en voornaam of handelsnaam en het volledige adres van de afzender. 
— Indien de afzender een erkend bedrijf is, het nummer van zijn vergunning en zijn BTW-nummer. 
— Indien de afzender geen erkend bedrijf maar BTW-belastingplichtig is, zijn BTW-nummer. 
— Indien de afzender geen erkend bedrijf en niet BTW-belastingplichtig is, alleen de in de eerste alinea 
bedoelde gegevens. 
b) Datum 
Factuurdatum vermelden (welke niet hoeft samen te vallen met de verzenddatum) alsmede de 
leveringsdatum der goederen. 
c) Factuurnummer 
Dit nummer is door de afzender vastgesteld. 
d) Bedrijf van bestemming 
Voor het bedrijf van bestemming de onder a) bedoelde gegevens vermelden. 
e) Bijzondere vermelding 
In geval van verzending met schorsing van rechten wordt op het commercieel document vermeld: 
„goederen verzonden met schorsing van rechten". 
21. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/9 
EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Begeleidend administratief document EXEMPLAAR BESTEMD VOOR 1. Erkend bedrijf van verzending 2. Referentienummer 3. Datum EXEMPLAAR BESTEMD VOOR 4. Erkend bedrijf van bestemming 5. Financieel aansprakelijke EXEMPLAAR BESTEMD VOOR 6. Land van verzending 7. Land van bestemming EXEMPLAAR BESTEMD VOOR 8. Identificatie van het vervoermiddel 
9. Omschrijving van de goederen - Nummers van de verpakkingen -
Aantal en aard 10. GN-code 11. Brutomas-
sa 12. Nettomas­
sa 9. Omschrijving van de goederen - Nummers van de verpakkingen -
Aantal en aard 
13. Waarde 
14. Omschrijving van de goederen - Nummers van de verpakkingen -
Aantal en aard 15. GN-code 16. Brutomas-
sa 17. Nettomas­
sa 14. Omschrijving van de goederen - Nummers van de verpakkingen -
Aantal en aard 
18. Waarde 
19. Route en reistijd 20. Plaats en datum van opstelling 
Nr. C 322/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 12. 90 
21. Controles 
21. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/11 
f) identificatie van bet vervoermiddel 
Vermeld moeten worden de aard, de nationaliteit en het registratienummer van het gebruikte 
vervoermiddel. In geval voor het vervoer meerdere vervoermiddelen worden gebruikt de verschillende 
vervoermiddelen vermelden. 
g) Omschrijving van de goederen — Nummer van de verpakkingen — Aantal en aard 
Duidelijk vermelden de aard van de goederen (wijn, whisky, sigaretten, dieselolie, enz.), de 
identificatienummers van de verpakkingen, hun aantal, hun aard (los gestort, flessen, kartons, enz.). 
Bovendien: 
— voor alcoholische dranken, het aantal liters en fracties van liters, het alcohol-volumegehalte (in 
procent) bij een temperatuur van 20 °C; 
— voor minerale oliën, het aantal liters of, in voorkomend geval, het nettogewicht in kg, alsmede de 
temperatuur, uitgedrukt in graden Celsius; 
— voor tabaksfabrikaten: 
— voor sigaren, cigarillo's en sigaretten, het aantal stuks; 
— voor rooktabak, pruimtabak en snuiftabak, het nettogewicht in kg. 
h) GN-code 
De code van de gecombineerde nomenclatuur betreffende de goederen vermelden. 
i) Waarde 
De waarde van de accijnsprodukten vermelden. 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de harmonisatie van de structuur van de 
accijnzen op alcoholhoudende dranken en op alcohol in andere produkten 
CC>M(90) 432 def. 
(Door de Commissie ingediend op 27 september 1990) 
(90/C 322/02) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat in Richtlijn ... van de Raad (*) minimum-
en streeftarieven worden vastgesteld die in de Lid-Staten 
(!) PB nr. C 250 van 18. 9. 1987, blz. 4, en 
PB nr. C 12 van 18. 1. 1990, blz. 12 [COM(89) 527 def.]. moeten worden toegepast voor de accijns op alcohol, wijn, 
bier en tussenprodukten; 
Overwegende dat het voor een uniforme toepassing van 
deze accijnzen noodzakelijk is voor alle betrokken 
produkten gemeenschappelijke definities vast te stellen; 
Overwegende dat het past deze definities te baseren op die 
van de gecombineerde nomenclatuur, een algemeen erkend 
systeem dat een voor belastingdoeleinden geschikte 
grondslag biedt; 
Overwegende dat het noodzakelijk is ervoor te zorgen dat 
de accijns wordt geheven op hoeveelheden die werkelijk 
zijn geleverd en op gecertificeerd vermis; 
Overwegende dat, met betrekking tot bier, het systeem 
waarbij belasting wordt geheven op de mout, ernstige 
problemen voor de vaststelling van die belasting oplevert en