Advies van het Europees Comité van de Regio’s over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking))

(2018/C 361/08)

Rapporteur: Mark WEINMEISTER (DE/EVP), staatssecretaris Europese Zaken, deelstaat Hessen Referentiedocument: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking) COM(2017) 753 final

I. AANBEVELINGEN VOOR WIJZIGINGEN

Wijzigingsvoorstel 1

Overweging 2, nieuwe overweging vóór 1998/83 overweging 6 invoegen

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Gemeenschapsnormen zijn nodig voor essentiële en preventieve met de gezondheid verband houdende kwaliteitsparameters met betrekking tot voor menselijke consumptie bestemd water om de minimale doelstellingen voor de milieukwaliteit te bepalen die in samenhang met andere communautaire maatregelen moeten worden verwezenlijkt zodat het duurzame gebruik van voor menselijke consumptie bestemd water wordt gewaarborgd en bevorderd. Met name behoren hiertoe adequate beschermende maatregelen die waarborgen dat grond- en oppervlaktewateren schoon blijven.

Motivering

Deze overweging bestaat uit delen van de geschrapte overwegingen 5 en 8. Het is van essentieel belang om de invloed te beheersen van de emissiebronnen in het milieu, uit gebieden zoals afvalwater, industrie en landbouw, die de kwaliteit van waterlichamen in verschillende mate kunnen beïnvloeden, door milieukwaliteitsnormen vast te stellen overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt en het voorzorgsbeginsel. Uiteindelijk bepalend voor deze input is de mate waarin de drinkwaterkwaliteit op korte tot lange termijn moet worden gewaarborgd. Beheer van de drinkwatervoorraad op basis van een oplossing aan het eind van de keten komt om gezondheidsredenen niet in aanmerking. Voor menselijke consumptie bestemd water vergt relevante strategieën en maatregelen op diverse milieugebieden, die samenhangen met de doelstellingen in artikel 7. De gezondheidsevaluatie van de WHO-parameterwaarden is gebaseerd op een preventieve gezondheidsbenadering (zie ook de nieuwe overweging 16 — schrappen van artikel 9 van Richtlijn 98/83/EG); de toewijzing zorgt ervoor dat drinkwater gedurende een beperkte periode zonder nadelige gevolgen voor de gezondheid wordt geleverd. Overigens heft het nieuwe artikel 12 deze waarborging op.

Wijzigingsvoorstel 2

Overweging 5

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Het Regionaal Bureau voor Europa van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft een uitvoerige evaluatie van de in Richtlijn 98/83/EG vastgestelde lijst met parameters en parameterwaarden uitgevoerd, teneinde vast te stellen of er behoefte is deze aan te passen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang. In het licht van de resultaten van die evaluatie moet op maag-darmpathogenen en Legionella worden gecontroleerd, en moeten zes chemische parameters of parametergroepen worden toegevoegd en drie representatieve hormoonontregelende stoffen in aanmerking worden genomen met als voorzorgsmaatregel bedoelde benchmarkwaarden . Voor drie van de nieuwe parameters moeten op grond van het voorzorgsbeginsel parameterwaarden worden vastgesteld die strenger zijn dan door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) voorgesteld, maar wel nog steeds haalbaar zijn. Voor lood heeft de WHO opgemerkt dat de concentraties zo laag als redelijkerwijs haalbaar moeten zijn, en de waarde voor chroom wordt momenteel nog door de WHO onderzocht; daarom moet voor beide parameters een overgangsperiode van tien jaar in acht worden genomen voordat de waarden worden verstrengd. Het Regionaal Bureau voor Europa van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft een uitvoerige evaluatie van de in Richtlijn 98/83/EG vastgestelde lijst met parameters en parameterwaarden uitgevoerd, teneinde vast te stellen of er behoefte is deze aan te passen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang. In het licht van de resultaten van die evaluatie moet op maag-darmpathogenen en Legionella worden gecontroleerd, en moeten negen chemische parameters of parametergroepen worden toegevoegd, waarvan er drie representatieve hormoonontregelende stoffen met de door de WHO aanbevolen benchmarkwaarden in aanmerking worden genomen. Voor lood heeft de WHO opgemerkt dat de concentraties zo laag als redelijkerwijs haalbaar moeten zijn, en de waarde voor chroom wordt momenteel nog door de WHO onderzocht; daarom moet voor beide parameters een overgangsperiode van tien jaar in acht worden genomen voordat de waarden worden verstrengd.

Motivering

Het Commissievoorstel bevat geen definitie van de „als voorzorgsmaatregel bedoelde benchmarkwaarden”. De Commissie stelt voorts in het voorstel, onder punt 5, de „Nadere toelichting over de wijze waarop de aanbevelingen van de WHO inzake parameters en parameterwaarden voor het voorstel in aanmerking zijn genomen”, dat er voor de drie hormoonontregelende stoffen volgens de WHO op dit moment geen aanwijzingen voor gezondheidsrisico’s zijn met betrekking tot drinkwater, en dat dit ook onwaarschijnlijk is. De vaststelling van de concentraties voor deze drie stoffen door de Commissie is niet transparant en wetenschappelijk verantwoord. Daarom wordt aangeraden — en kan in verband met de gezondheidseis (water voor menselijke consumptie) voldoende worden gerechtvaardigd — om de door de WHO voorgestelde richtwaarden als parameterwaarden op te nemen.

Wijzigingsvoorstel 3

Na overweging 5 nieuw de oude overwegingen 1998/83 13 en 16 invoegen

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De parameterwaarden berusten op de beschikbare wetenschappelijke kennis, zijn in het algemeen gebaseerd op de richtwaarden voor de drinkwaterkwaliteit van de Wereldgezondheidsorganisatie, nemen het voorzorgsbeginsel in aanmerking en bieden derhalve een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid.

Motivering

Ter wille van de duidelijkheid over de parameterwaarden moeten de oude overwegingen 13 en 16 behouden blijven. Met het oog op artikel 18 (herziening van de bijlagen) moet voor de parameterwaarden ondubbelzinnig worden vastgesteld dat is uitgegaan van de beschikbare wetenschappelijke kennis en het voorzorgsbeginsel. Dit houdt verband met het nieuwe artikel 12, lid 3. Op basis daarvan moeten de lidstaten elke niet-naleving van de parameterwaarden „automatisch” beschouwen als een potentieel gevaar voor de volksgezondheid. Zoals reeds vermeld in wijzigingsvoorstel 1, is de gezondheidsevaluatie van de WHO-parameterwaarden gebaseerd op een preventieve gezondheidsbenadering (zie ook de nieuwe overweging 16 — schrappen van artikel 9 van Richtlijn 98/83/EG) en niet op een direct potentieel gevaar. Dit is in tegenspraak met de WHO.

Wijzigingsvoorstel 4

Overweging 9

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De gevarenbeoordeling moet zijn gericht op vermindering van het vereiste niveau van de behandeling voor de productie van voor menselijke consumptie bestemd water, bijvoorbeeld door het terugdringen van belastende factoren die zorgen voor de verontreiniging van waterlichamen die voor de onttrekking van voor menselijke consumptie bestemd water worden gebruikt. Daartoe moeten de lidstaten gevaren en mogelijke bronnen van verontreiniging identificeren die van belang zijn voor die waterlichamen en controleren op verontreinigende stoffen die zij als relevant aanmerken, bijvoorbeeld op grond van de geïdentificeerde gevaren (bv. microplastics , nitraten , bestrijdingsmiddelen of geneesmiddelen die krachtens Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad zijn geïdentificeerd), op grond van hun natuurlijke aanwezigheid in het onttrekkingsgebied (bv. arseen) of op grond van informatie van de waterleveranciers (bv. plotselinge toename van een specifieke parameter in ruw water). Die parameters moeten als markers worden gebruikt die de bevoegde autoriteiten ertoe zetten maatregelen te nemen om de druk op de waterlichamen te verminderen, bijvoorbeeld preventieve of verzachtende maatregelen (waar nodig met inbegrip van onderzoek naar de effecten op de gezondheid), en om die waterlichamen te beschermen en de verontreinigingsbron aan te pakken, in samenwerking met de waterleveranciers en belanghebbenden. De gevarenbeoordeling moet zijn gericht op vermindering van het vereiste niveau van de behandeling voor de productie van voor menselijke consumptie bestemd water, bijvoorbeeld door het terugdringen van belastende factoren die zorgen voor de verontreiniging van waterlichamen die voor de onttrekking van voor menselijke consumptie bestemd water worden gebruikt. Daartoe moeten de lidstaten gevaren en mogelijke bronnen van verontreiniging identificeren die van belang zijn voor die waterlichamen en controleren op verontreinigende stoffen die zij als relevant aanmerken, bijvoorbeeld op grond van de geïdentificeerde gevaren (bv. microplastics (deeltjes met een hoog polymeergehalte en een afmeting tussen 1 nm en 5 mm), nitraatgehaltes, bestrijdingsmiddelen of geneesmiddelen die krachtens Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad zijn geïdentificeerd), op grond van hun natuurlijke aanwezigheid in het onttrekkingsgebied (bv. arseen) of op grond van informatie van de waterleveranciers (bv. plotselinge toename van een specifieke parameter in ruw water). Die parameters moeten als markers worden gebruikt die de bevoegde autoriteiten ertoe zetten maatregelen te nemen om de druk op de waterlichamen te verminderen, bijvoorbeeld preventieve of verzachtende maatregelen (waar nodig met inbegrip van onderzoek naar de effecten op de gezondheid), en om die waterlichamen te beschermen en de verontreinigingsbron aan te pakken, in samenwerking met de waterleveranciers en belanghebbenden. In dit verband dienen de lidstaten wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die lokale overheden en exploitanten van waterbedrijven ertoe aanzetten om zich te voorzien van instrumenten om de effecten van hun investeringskeuzes te verifiëren. De effecten van heffingen en de door lozingen uitgeoefende druk op de waterlichamen dienen de belangrijkste ijkpunten te zijn voor het opstellen van uniforme milieumodellen voor voorspelling en beheer, die nuttig zijn voor de beoordeling van de beste omstandigheden voor ecologische en sociaaleconomische duurzaamheid, en de beoordeling van interventies op netwerken en installaties, teneinde te zorgen voor adequate geïntegreerde waterdiensten conform de sociaaleconomische taken van de referentiegebieden.

Motivering

Microplastics zijn een belangrijke bron van verontreiniging die de lidstaten in de gaten moeten houden. De hier voorgestelde definitie wordt ook door het Zweedse agentschap voor milieubescherming gehanteerd. Voorts is het aan te raden om de term „nitraatgehaltes” te gebruiken, aangezien er chemisch gesproken alleen nitraat is, maar in dit verband de gehaltes worden bedoeld.

Wijzigingsvoorstel 5

Overweging 11

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Aan de parameterwaarden die worden gebruik om de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water te beoordelen, moet worden voldaan op de plaats waar voor menselijke consumptie bestemd water voor de verbruiker beschikbaar is. Aan de parameterwaarden die worden gebruik om de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water te beoordelen, moet worden voldaan op de plaats waar voor menselijke consumptie bestemd water voor de verbruiker beschikbaar is. De kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water kan echter door het huishoudelijk leidingnet worden beïnvloed. De WHO stelt vast dat Legionella in de Unie het grootste probleem voor de gezondheid vormt waar het watergedragen ziekteverwekkers betreft. Legionella wordt door warmwatersystemen via inademing overgedragen, bijvoorbeeld tijdens het douchen. Er is derhalve een duidelijk verband met het huishoudelijk leidingnet. Aangezien het opleggen van een eenzijdige verplichting om alle particuliere en openbare percelen op deze ziekteverwekker te controleren, tot onredelijk hoge kosten zou leiden, is een risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet derhalve beter geschikt om deze kwestie aan te pakken. Daarnaast moeten ook de mogelijke risico’s van producten en materialen die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water, in aanmerking worden genomen in de risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet. De risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet moet daarom onder meer bestaan uit gerichte controle van prioritaire percelen, beoordeling van de risico’s die voortvloeien uit het huishoudelijk leidingnet en de daarmee samenhangende producten en materialen, en controle van de prestaties van bouwproducten die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water, op basis van de prestatieverklaring overeenkomstig Verordening (EU) nr. 305/2011 van het Europees Parlement en de Raad. Samen met de prestatieverklaring moet ook de in de artikelen 31 en 33 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde informatie worden verstrekt. Op basis van deze beoordeling moeten de lidstaten alle nodige maatregelen nemen om er onder meer voor te zorgen dat er geschikte controle- en beheersmaatregelen (bv. in het geval van uitbraken) van kracht zijn, in lijn met de richtsnoeren van de WHO, en dat de migratie uit bouwproducten geen gevaar voor de volksgezondheid inhoudt. Onverminderd Verordening (EU) nr. 305/2011 moeten, wanneer deze maatregelen zouden leiden tot beperkingen van het vrije verkeer van producten en materialen in de Unie, deze beperkingen echter naar behoren worden gemotiveerd en strikt evenredig zijn, en mogen zij geen middel tot willekeurige discriminatie noch een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten vormen. De kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water kan echter door het huishoudelijk leidingnet worden beïnvloed. De WHO stelt vast dat Legionella in de Unie het grootste probleem voor de gezondheid vormt waar het watergedragen ziekteverwekkers betreft. Legionella wordt door warmwatersystemen via inademing overgedragen, bijvoorbeeld tijdens het douchen. Er is derhalve een duidelijk verband met het huishoudelijk leidingnet. Aangezien het opleggen van een eenzijdige verplichting om alle particuliere en openbare percelen op deze ziekteverwekker te controleren, tot onredelijk hoge kosten zou leiden, is een risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet derhalve beter geschikt om deze kwestie aan te pakken. Daarnaast moeten ook de mogelijke risico’s van producten en materialen die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water, in aanmerking worden genomen in de risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet. De risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet moet daarom onder meer bestaan uit gerichte controle van prioritaire percelen, beoordeling van de risico’s die voortvloeien uit het huishoudelijk leidingnet en de daarmee samenhangende producten en materialen, en controle van de in het voor menselijke consumptie bestemd water door producten en materialen vrijgekomen stoffen .

Motivering

Aanbevolen wordt om de controle op stoffen uit producten en materialen die vrijkomen in voor menselijke consumptie bestemd water niet vast te leggen in een regeling in Verordening (EU) nr. 305/2011 (de bouwproductenverordening). Het vastleggen van parametercriteria en -waarden voor materiaalmigratie naar drinkwater uit bouwproducten zijn gezondheidsrelevante eisen en volgens de bouwproductenverordening zijn er momenteel geen geharmoniseerde normen — alleen op basis van een aankondiging — voor testcriteria en de prestatie-inhoud voor gezondheidsrelevante eisen. Prestatieverklaringen voor categorieën en klassen kunnen juist voor fabrikanten niet worden opgesteld en aangetoond. Bovendien valt het in het kader van een mogelijke CE-markering dan wel voor in de handel gebrachte bouwproducten met een CE-markering niet na te gaan of de prestatieverklaring (bv. via mechanische sterkte) geen gevaar voor de menselijke gezondheid oplevert ten gevolge van materiaalmigratie in drinkwater. Naast bouwproducten kunnen ook andere stoffen uit materialen in het water vrijkomen. De bouwproductenverordening is dus slechts in beperkte mate geschikt en alle materialen moeten worden getest en gereguleerd. Gecontroleerde informatie over de migratie van productgerelateerd materiaal naar drinkwater is echter beschikbaar via het geharmoniseerde systeem van vier lidstaten (4MS), dat een geteste en aangemelde basis biedt voor de invoering van een uniform Europees test- en beoordelingssysteem voor materialen en producten die met drinkwater in contact komen. Er moet naar worden gestreefd om deze hygiënevoorschriften en, in dit verband, andere directe vereisten in de toekomst in de EU-drinkwaterrichtlijn op te nemen. Aan het 4MS-initiatief nemen naast Duitsland Frankrijk, Nederland en het Verenigd Koninkrijk deel. Zie ook de wijzigingsvoorstellen 13 en 14 bij artikel 10, lid 1, onder c).

Wijzigingsvoorstel 6

Overweging 12

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De bepalingen van Richtlijn 98/83/EG inzake de waarborging van de kwaliteit van behandeling, installatie en materialen zijn er niet in geslaagd belemmeringen voor de interne markt aan te pakken waar het het vrije verkeer van bouwproducten die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water betreft. Er zijn nog steeds nationale goedkeuringsregelingen voor producten van kracht, met regels die van de ene lidstaat tot de andere verschillen. Hierdoor is het moeilijk en duur voor de fabrikanten om hun producten in de hele EU op de markt te brengen. De opheffing van technische belemmeringen kan alleen doeltreffend worden verwezenlijkt door geharmoniseerde technische specificaties voor bouwproducten die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water vast te stellen in het kader van Verordening (EU) nr. 305/2011. Die verordening voorziet in de ontwikkeling van Europese normen voor het harmoniseren van beoordelingsmethoden voor bouwproducten die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water en in het vaststellen van drempelniveaus en klassen met betrekking tot het prestatieniveau van een essentieel kenmerk. Daartoe is in het werkprogramma 2017 voor normalisatie een normalisatieverzoek opgenomen waarin specifiek wordt verzocht om normalisatiewerkzaamheden op het gebied van hygiëne en veiligheid voor producten en materialen die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water in het kader van Verordening (EU) nr. 305/2011, en uiterlijk in 2018 moet een norm hieromtrent zijn uitgevaardigd. De bekendmaking van deze geharmoniseerde norm in het Publicatieblad van de Europese Unie zal zorgen voor rationele besluitvorming bij het in de handel brengen of op de markt aanbieden van veilige bouwproducten die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water. Bijgevolg moeten de bepalingen inzake installaties en materiaal die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water worden geschrapt, deels worden vervangen door bepalingen inzake de risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet, en worden aangevuld met de desbetreffende geharmoniseerde normen in het kader van Verordening (EU) nr. 305/2011.

Motivering

Gezien de ontbrekende harmonisatie van de fundamentele eisen aan hygiëne en gezondheid in Verordening (EU) nr. 305/2011 (bijlage I, punt 3, onder e), voor producten met betrekking tot product- en beproevingsnormen en dus geharmoniseerde prestatiegegevens voor stoffen die in voor menselijk gebruik bestemd water vrijkomen, zijn er genoeg argumenten om van een regeling in Verordening EU nr. 305/2011 af te zien om gevaren voor de volksgezondheid te voorkomen (zie ook artikel 10, lid 1, onder c)). In het verleden is al eens een poging tot standaardisatie mislukt. Als oplossing wordt aanbevolen om directe eisen inzake hygiëne in de EU-drinkwaterrichtlijn te regelen. Zie ook de wijzigingsvoorstellen 13 en 14 bij artikel 10, lid 1, onder c).

Wijzigingsvoorstel 7

Overweging 15

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De betrokken lidstaten moeten in geval van niet-naleving van de normen van deze richtlijn onmiddellijk een onderzoek naar de oorzaak instellen en ervoor zorgen dat zo spoedig mogelijk de nodige maatregelen worden getroffen om de waterkwaliteit te herstellen. In gevallen waarin de watervoorziening een potentieel gevaar voor de volksgezondheid vormt, moet de levering van dergelijk water worden verboden of het gebruik ervan worden ingeperkt. Daarnaast is het belangrijk om te verduidelijken dat niet-naleving van de minimumvereisten voor de waarden die betrekking hebben op microbiologische en chemische parameters, door de lidstaten automatisch als een potentieel gevaar voor de volksgezondheid moet worden beschouwd. In gevallen waarin maatregelen voor het herstel van de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water noodzakelijk zijn, moet overeenkomstig artikel 191, lid 2, van het Verdrag voorrang worden gegeven aan maatregelen die het probleem bij de bron oplossen. De betrokken lidstaten moeten in geval van niet-naleving van de normen van deze richtlijn onmiddellijk een onderzoek naar de oorzaak instellen en ervoor zorgen dat zo spoedig mogelijk de nodige maatregelen worden getroffen om de waterkwaliteit te herstellen. In gevallen waarin de watervoorziening een potentieel gevaar voor de volksgezondheid vormt, moet de levering van dergelijk water worden verboden of het gebruik ervan worden ingeperkt. Daarnaast is het belangrijk om te verduidelijken dat niet-naleving van de minimumvereisten voor de waarden die betrekking hebben op microbiologische en chemische parameters, door de lidstaten per geval als een mogelijk potentieel gevaar voor de volksgezondheid kan worden beschouwd. In gevallen waarin maatregelen voor het herstel van de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water noodzakelijk zijn, moet overeenkomstig artikel 191, lid 2, van het Verdrag voorrang worden gegeven aan maatregelen die het probleem bij de bron oplossen.

Motivering

Het is niet aan te bevelen om overschrijdingen van parameterwaarden automatisch te beschouwen als een potentieel risico voor de volksgezondheid. Want zoals reeds bij wijzigingsvoorstel 1 is opgemerkt, is de gezondheidsevaluatie van de WHO-parameterwaarden gebaseerd op een preventieve gezondheidsbenadering (zie ook de nieuwe overweging 16 — schrappen van artikel 9 van Richtlijn 98/83/EG) en niet op een direct potentieel gevaar, hetgeen als een tegenstrijdigheid moet worden beschouwd. Anderzijds leidt dit tot een problematische communicatie met de consument, meer angst en verlies van vertrouwen. Dit kan in de toekomst tot een hoger verbruik van gebotteld water leiden. Dit zou in strijd zijn met de doelstelling van het voorstel voor een richtlijn. Voorgesteld wordt om het geschrapte artikel 9, „Afwijkingen”, van Richtlijn 98/83/EG opnieuw op te nemen.

Wijzigingsvoorstel 8

Artikel 2, leden 3, 4, 5, 6 en 9

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR 3. „waterleverancier”: een entiteit die gemiddeld per dag ten minste 10 m3 voor menselijke consumptie bestemd water levert; 3. „waterleverancier”: een zelfstandige entiteit die gemiddeld per dag ten minste 10 m3 voor menselijke consumptie bestemd water levert; 4. „kleine waterleverancier”: een waterleverancier die per dag minder dan 500 m3 levert of die minder dan 5 000 mensen bedient; 4. „kleine waterleverancier”: een zelfstandige waterleverancier die per dag minder dan 500 m3 levert of die minder dan 5 000 mensen bedient; 5. „ grote waterleverancier”: een waterleverancier die per dag ten minste 500 m3 levert of die ten minste 5 000 mensen bedient; 5. „ middelgrote waterleverancier”: een zelfstandige waterleverancier die per dag ten minste 500 m3 levert of die ten minste 50 000 en ten hoogste 500 000 mensen bedient; 6. „zeer grote waterleverancier”: een waterleverancier die per dag ten minste 5 000 m3 levert of die ten minste 50 000 mensen bedient; 6. „grote waterleverancier”: een zelfstandige waterleverancier die per dag ten minste 1 250 m3 levert of die ten minste 500 000 en ten hoogste 1 500 000 mensen bedient; 7. „prioritaire percelen”: grote percelen met veel gebruikers die aan watergerelateerde risico’s blootgesteld zouden kunnen worden, waaronder ziekenhuizen, zorginstellingen, gebouwen met overnachtingsfaciliteiten, strafinrichtingen en kampeerterreinen, zoals door de lidstaten aangewezen; 7. „zeer grote waterleverancier”: een zelfstandige waterleverancier die per dag ten minste 5 000 m3 levert of die ten minste 1 500 000 mensen bedient; 8. „kwetsbare en gemarginaliseerde groepen”: mensen die ten gevolge van discriminatie of een gebrek aan toegang tot rechten, hulpbronnen of kansen zijn uitgesloten uit de samenleving, en die vergeleken met de rest van de samenleving sterker zijn blootgesteld aan een reeks potentiële risico’s, waaronder risico’s die betrekking hebben op hun gezondheid, veiligheid, gebrek aan opleiding en betrokkenheid bij schadelijke praktijken. 8. „prioritaire percelen”: grote percelen met veel gebruikers die aan watergerelateerde risico’s blootgesteld zouden kunnen worden, waaronder ziekenhuizen, zorginstellingen, gebouwen met overnachtingsfaciliteiten, strafinrichtingen en kampeerterreinen, zoals door de lidstaten aangewezen; 9. „kwetsbare en gemarginaliseerde groepen”: mensen die ten gevolge van discriminatie of een gebrek aan toegang tot rechten, hulpbronnen of kansen zijn uitgesloten uit de samenleving, en die vergeleken met de rest van de samenleving sterker zijn blootgesteld aan een reeks potentiële risico’s, waaronder risico’s die betrekking hebben op hun gezondheid, veiligheid, gebrek aan opleiding en betrokkenheid bij schadelijke praktijken; 10. voor menselijke consumptie bestemd water dat afkomstig is van een afzonderlijke voorziening die gemiddeld minder dan 10 m3 per dag levert of waarvan minder dan 50 personen gebruikmaken, tenzij het water wordt geleverd in het kader van een commerciële of openbare activiteit.

Motivering

Er moet een tussencategorie van grote beheerders worden ingevoerd die 500 000 à 1 500 000 personen van water voorziet. De leden 3 tot en met 6 dienen betrekking te hebben op waterleveranciers die zelfstandige en dus te onderscheiden leveranciers vormen. Het gaat hier immers niet om verspreide, niet samenhangende installaties van een leverancier. Aangezien in artikel 3, lid 2, onder b), leveringsinstallaties worden omschreven met minder dan 10 m3 per dag of met minder dan 50 afnemers, vereist de volledigheid dat deze definitie in artikel 2 wordt opgenomen.

Wijzigingsvoorstel 9

Artikel 5, lid 1

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De lidstaten stellen voor de in bijlage I vermelde parameters de waarden vast die van toepassing zijn op voor menselijke consumptie bestemd water, die niet minder streng zijn dan de in die bijlage vermelde waarden. De lidstaten stellen voor de in bijlage I vermelde parameters de waarden vast die van toepassing zijn op voor menselijke consumptie bestemd water, die niet minder streng zijn dan de in die bijlage vermelde waarden. Voor de in bijlage I, deel C vermelde indicatorparameters geldt dat de waarden, louter als indicatieve referentie, slechts voor de naleving van de verplichtingen van artikel 12 kunnen worden gebruikt.

Motivering

De in bijlage I, deel C, bij Richtlijn 98/83/EG vermelde indicatorparameters zijn in het richtlijnvoorstel geschrapt omdat zij voor de volksgezondheid niet relevant zouden zijn. Geur en smaak moeten echter gezien worden als hygiënische eisen voor de kwaliteit van het water en hebben een effect op de acceptatie van drinkgedrag.

Wijzigingsvoorstel 10

Artikel 7, lid 1

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De lidstaten zorgen ervoor dat op de levering, behandeling en distributie van voor menselijke consumptie bestemd water een op risico’s gebaseerde benadering wordt toegepast, die uit de volgende elementen bestaat: De lidstaten zorgen ervoor dat op de levering, behandeling en distributie van voor menselijke consumptie bestemd water een passende, evenredige en lokaal relevante, op risico’s gebaseerde benadering wordt toegepast, overeenkomstig de richtsnoeren van de WHO voor de kwaliteit van drinkwater en de norm EN 15975-2, die uit de volgende elementen bestaat: a) een gevarenbeoordeling van waterlichamen die worden gebruikt voor de onttrekking van voor menselijke consumptie bestemd water, overeenkomstig artikel 8; a) een gevarenbeoordeling van waterlichamen die worden gebruikt voor de onttrekking van voor menselijke consumptie bestemd water, overeenkomstig artikel 8; b) een door de waterleveranciers uitgevoerde leveringsrisicobeoordeling met het oog op de controle van de kwaliteit van het door hen geleverde water, overeenkomstig artikel 9 en bijlage II, deel C; b) een door de waterleveranciers uitgevoerde leveringsrisicobeoordeling met het oog op de controle van de kwaliteit van het door hen geleverde water, overeenkomstig artikel 9 en bijlage II, deel C; c) een risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet, overeenkomstig artikel 10. c) een risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet, overeenkomstig artikel 10. De lidstaten zorgen voor een duidelijke en evenwichtige toewijzing van de verantwoordelijkheden voor de gevaren- en risicobeoordeling in verband met waterleveringsbedrijven, rekening houdende met de nationale institutionele rechtskaders en het subsidiariteitsbeginsel.

Motivering

Om ervoor te zorgen dat een risicogebaseerde aanpak wordt toegepast conform erkende internationale procedures moet informatie beschikbaar zijn over de normen die eraan ten grondslag moeten worden gelegd: de WHO-richtsnoeren met het concept van het waterveiligheidsplan („water safety plan”) en de norm EN 15975-2 (Veiligheid van de drinkwatervoorziening — Richtsnoeren voor risico- en crisisbeheer).

Evenredigheid moet het uitgangspunt zijn voor de risicogebaseerde benadering. De parameters moeten adequaat en lokaal relevant zijn vanwege de extra economische en technische kosten. Het is niet bewezen dat de voorgestelde lijst met frequenties en parameters zal leiden tot een betere bescherming van de gezondheid.

De Europese Commissie introduceert risicoanalyses van waterwingebieden, drinkwaterproductie en -distributie en eigen installaties, waarbij de lidstaten deze zelf in kunnen vullen. De verdeling van verantwoordelijkheden moet verder worden verduidelijkt, met name wat betreft de rol van de drinkwaterbedrijven.

Wijzigingsvoorstel 11

Artikel 8, lid 1, onder d), punt iv)

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR lijsten van overige relevante verontreinigende stoffen, zoals microplastics , of stroomgebiedspecifieke verontreinigende stoffen, zoals door de lidstaten opgesteld op basis van de overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2000/60/EG uitgevoerde beoordeling van de effecten van menselijke activiteiten en de overeenkomstig bijlage II, punt 1.4, bij die richtlijn verzamelde informatie over significante belastingen. lijsten van overige relevante verontreinigende stoffen , bijv. microplastics (deeltjes met een hoog polymeergehalte en een afmeting tussen 1 nm en 5 mm) of stroomgebiedspecifieke verontreinigende stoffen, zoals door de lidstaten opgesteld op basis van de overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2000/60/EG uitgevoerde beoordeling van de effecten van menselijke activiteiten en de overeenkomstig bijlage II, punt 1.4, bij die richtlijn verzamelde informatie over significante belastingen.

Motivering

Microplastics zijn een belangrijke bron van verontreiniging die de lidstaten in de gaten moeten houden. De hier voorgestelde definitie wordt ook door het Zweedse agentschap voor milieubescherming gehanteerd.

Wijzigingsvoorstel 12

Artikel 8, lid 4

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR In gevallen waarin wordt toegestaan dat een waterleverancier de controlefrequentie verlaagd, zoals bedoeld in lid 2, onder b), blijven de lidstaten regelmatig controleren op die parameters in het door de gevarenbeoordeling bestreken waterlichaam. In gevallen waarin wordt toegestaan dat een waterleverancier de controlefrequentie verlaagd, zoals bedoeld in lid 3, onder b), blijven de lidstaten regelmatig controleren op die parameters in het door de gevarenbeoordeling bestreken waterlichaam.

Motivering

Verduidelijking van de verwijzing; betreft de toelichting in lid 3, sub b.

Wijzigingsvoorstel 13

Artikel 10, lid 1, onder c)

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR verificatie of de prestaties van bouwproducten die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water adequaat zijn ten opzichte van de essentiële kenmerken in verband met de in bijlage I, punt 3, onder e), bij Verordening (EU) nr. 305/2011 gespecificeerde fundamentele eis voor bouwwerken.

Motivering

De ontbrekende harmonisatie van de fundamentele eisen aan hygiëne en gezondheid in Verordening (EU) nr. 305/2011 (bijlage I, punt 3, onder e), voor producten met betrekking tot product- en beproevingsnormen en dus geharmoniseerde prestatiegegevens voor stoffen die in voor menselijk gebruik bestemd water vrijkomen, kan immers niet als argument worden aangevoerd om gevaren voor de volksgezondheid te voorkomen. Zie ook de wijzigingsvoorstellen 5 en 6.

Wijzigingsvoorstel 14

Artikel 10, lid 2, onder c)

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR nemen zij, in samenwerking met de waterleveranciers, andere maatregelen, zoals de toepassing van adequate conditioneringstechnieken, om de aard of de eigenschappen van het water voor de levering zodanig te veranderen dat het risico op niet-naleving van de parameterwaarden na de levering, wordt weggenomen of verkleind;

Motivering

Deze maatregel, waarbij leveranciers water voor de levering aan huishoudelijke installaties zo aanpassen dat het geschikt is om aan de parameterwaarden van bijlage I, deel C, te voldoen, is niet haalbaar. Veeleer moeten huishoudelijke installaties technisch en materieel zodanig worden ontworpen en gebruikt dat zij voldoen aan de in bijlage I, deel C, beschreven parameterwaarden.

Wijzigingsvoorstel 15

Artikel 10, lid 2, onder d)

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR informeren en adviseren zij de consumenten naar behoren over de voorwaarden voor consumptie en gebruik van het water en over mogelijke maatregelen om te voorkomen dat het risico zich opnieuw voordoet; informeren en adviseren zij de consumenten naar behoren over de voorwaarden voor consumptie en gebruik van het water en over mogelijke maatregelen om te voorkomen dat het risico op niet-naleving zich opnieuw voordoet;

Motivering

Verduidelijking van het risico.

Wijzigingsvoorstel 16

Artikel 12, lid 3

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Ongeacht of al dan niet aan de parameterwaarden wordt voldaan, zorgen de lidstaten ervoor dat de levering van voor menselijke consumptie bestemd water dat gevaar kan opleveren voor de volksgezondheid, wordt verboden of dat het gebruik ervan wordt ingeperkt en dat alle andere herstelmaatregelen worden genomen die nodig zijn om de volksgezondheid te beschermen. Ongeacht of al dan niet aan de parameterwaarden wordt voldaan, zorgen de lidstaten ervoor dat de levering van voor menselijke consumptie bestemd water dat gevaar kan opleveren voor de volksgezondheid, wordt verboden of dat het gebruik ervan wordt ingeperkt en dat alle andere herstelmaatregelen worden genomen die nodig zijn om de volksgezondheid te beschermen. De lidstaten beschouwen elk geval van niet-naleving van de in bijlage I, delen A en B, vastgestelde minimumvereisten voor de parameterwaarden als een potentieel gevaar voor de volksgezondheid.

Motivering

Elke niet-naleving van de minimumvereisten voor de parameterwaarde automatisch beschouwen als een potentieel gevaar voor de volksgezondheid, zoals één colibacterie, troebelingsgraad of een overschrijding van een chemische parameter met 10 %, is overregulering. Enerzijds is de gezondheidsevaluatie van de WHO-parameterwaarden gebaseerd op een preventieve gezondheidsbenadering (zie ook de nieuwe overweging 16 — schrappen van artikel 9 van Richtlijn 98/83/EG) en niet op een direct potentieel gevaar. Dit is in tegenspraak met de WHO. Anderzijds zijn o.a. colibacteriën en ook de troebelingsgraad indicatoren van mogelijke verontreiniging met bezinksel. Er zij op gewezen dat het niet naleven van parameterwaarden afhankelijk is van de informatieverstrekking aan de consumenten. Dit leidt bij hen waarschijnlijk tot onzekerheid, angst en verlies van vertrouwen in het drinkwater en kan de consumptie van gebotteld water doen toenemen. Dit staat haaks op de uitgangspunten van de richtlijn. Tegelijk moet bedacht worden dat in het concrete geval niet altijd direct maatregelen genomen kunnen worden, bijvoorbeeld vanwege technische omstandigheden. (Zie wijzigingsvoorstel 17, om artikel 9, „Afwijkingen”, van Richtlijn 98/83/EG opnieuw op te nemen).

Wijzigingsvoorstel 17

Nieuw artikel „Afwijkingen” na artikel 12

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Artikel xx — Afwijkingen (artikel 9 van Richtlijn 98/83/EG) 1. De lidstaten kunnen tot een door hen vast te stellen maximumwaarde voorzien in afwijkingen van de parameterwaarden van bijlage I, deel B, of die welke zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 5, lid 2, indien de afwijking geen gevaar kan opleveren voor de volksgezondheid en de levering van voor menselijke consumptie bestemd water in het betrokken gebied op geen enkele andere redelijke manier kan worden verzekerd. Afwijkingen moeten worden gebonden aan een zo kort mogelijke termijn die niet langer mag zijn dan drie jaar. Aan het einde van deze termijn wordt een evaluatie gemaakt om na te gaan of de situatie voldoende verbeterd is. lidstaten die een tweede maal een afwijking willen toestaan, zenden de evaluatie en de redenen waarop hun besluit omtrent die afwijking is gebaseerd, toe aan de Commissie. Deze tweede afwijking geldt voor maximaal drie jaar. 2. In uitzonderlijke gevallen kunnen de lidstaten de Commissie verzoeken om een derde afwijking van maximaal drie jaar. De Commissie neemt binnen drie maanden een besluit over een dergelijk verzoek. 3. Bij een besluit omtrent een afwijking overeenkomstig de leden 1 en 2 wordt gespecificeerd: a) de reden van de afwijking; b) de parameter waarop het besluit omtrent de afwijking betrekking heeft, voorgaande relevante controleresultaten die met deze parameter verband houden en de maximaal toelaatbare waarde ingevolge het besluit omtrent de afwijking; c) het geografisch gebied, de hoeveelheid geleverd water per dag, de betrokken bevolkingsgroep en of de afwijking al dan niet gevolgen heeft voor enig betrokken levensmiddelenbedrijf; d) een passend controleschema met, zo nodig, een verhoogde controlefrequentie; e) een samenvatting van het plan voor de noodzakelijke herstelmaatregelen, met inbegrip van een tijdschema voor het werk, een raming van de kosten en voorzieningen voor de evaluatie; f) de vereiste duur van de afwijking. 4. Indien de bevoegde autoriteiten van oordeel zijn dat de overschrijding van de parameterwaarde onbeduidend is en indien herstelmaatregelen overeenkomstig artikel 12, lid 2, het probleem binnen maximaal 30 dagen kunnen oplossen, zijn de vereisten van lid 3 niet van toepassing. In dat geval stellen de bevoegde autoriteiten of andere betrokken instanties alleen de maximaal toelaatbare parameterwaarde vast en de tijd waarin het probleem moet worden opgelost. 5. Lid 4 kan niet langer worden toegepast wanneer dezelfde parameterwaarde voor een bepaalde waterlevering in de voorafgaande twaalf maanden in totaal meer dan 30 dagen is overschreden. 6. De lidstaten die van de in dit artikel bedoelde afwijkingsmogelijkheden gebruikmaken, zorgen ervoor dat de betrokken bevolking zo spoedig mogelijk naar behoren over het besluit omtrent de afwijking en de daaraan verbonden voorwaarden wordt geïnformeerd. Bovendien zorgen de lidstaten ervoor dat specifieke bevolkingsgroepen waarvoor de afwijking een speciaal risico kan opleveren zo nodig advies wordt verstrekt. Behoudens andersluidend besluit van de bevoegde autoriteiten, zijn deze verplichtingen niet van toepassing in de in lid 4 vermelde omstandigheden. 7. Met uitzondering van afwijkingen krachtens lid 4 stellen de lidstaten de Commissie binnen twee maanden in kennis van afwijkingen die betrekking hebben op een waterlevering van gemiddeld meer dan 500 m3 per dag of aan meer dan 5 000 personen; daarbij verstrekken zij de in lid 3 genoemde gegevens. 8. De bepalingen van dit artikel hebben geen betrekking op voor menselijke consumptie bestemd water dat in flessen of verpakkingen te koop wordt aangeboden.

Motivering

Indien niet-naleving van de parameterwaarde geen potentieel gevaar voor de gezondheid oplevert, wordt aanbevolen de bestaande regeling in artikel 9 (afwijkingen) van Richtlijn 98/83/EG opnieuw op te nemen. Niet elke niet-naleving is immers een direct gevaar voor de volksgezondheid, en de gezondheidsevaluatie van de WHO-parameterwaarden is gebaseerd op een preventieve gezondheidsbenadering (zie ook de nieuwe overweging 16 — schrappen van artikel 9 van Richtlijn 98/83/EG).

Wijzigingsvoorstel 18

Artikel 13

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water Toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water 1. Onverminderd artikel 9 van Richtlijn 2000/60/EG nemen de lidstaten alle nodige maatregelen ter verbetering van de toegang voor iedereen tot voor menselijke consumptie bestemd water en ter bevordering van het gebruik ervan op hun grondgebied. Deze omvatten alle hieronder genoemde maatregelen: 1. Onverminderd artikel 9 van Richtlijn 2000/60/EG nemen de lidstaten alle nodige maatregelen ter verbetering van de toegang voor iedereen tot voor menselijke consumptie bestemd water en ter bevordering van het gebruik ervan op hun grondgebied. Met inachtneming van de afgelegen ligging van plattelands- en eilandgemeenschappen omvatten deze alle hieronder genoemde maatregelen: a) de identificatie van personen die geen toegang hebben tot voor menselijke consumptie bestemd water en de redenen waarom zij geen toegang hebben (zoals het behoren tot een kwetsbare en gemarginaliseerde groep), het beoordelen van de mogelijkheden om de toegang voor deze mensen te verbeteren en de informatieverstrekking aan deze mensen over de mogelijkheden om te worden aangesloten op het distributienet of over alternatieve manieren om toegang tot dat water te krijgen; a) de identificatie van personen die geen toegang hebben tot voor menselijke consumptie bestemd water en de redenen waarom zij geen toegang hebben (zoals het behoren tot een kwetsbare en gemarginaliseerde groep), het beoordelen van de mogelijkheden om de toegang voor deze mensen te verbeteren en de informatieverstrekking aan deze mensen over de mogelijkheden om te worden aangesloten op het distributienet of over alternatieve manieren om toegang tot dat water te krijgen; b) het opzetten en onderhouden van apparatuur buiten en binnen voor vrije toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water in openbare ruimten; b) het opzetten en onderhouden van apparatuur buiten en binnen voor vrije toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water in openbare ruimten , waarbij wordt voorzien in de installatie van specifieke apparatuur om verspilling te vermijden ; c) het stimuleren van het gebruik van voor menselijke consumptie bestemd water door: c) het stimuleren van het gebruik van voor menselijke consumptie bestemd water door: i) campagnes te lanceren om burgers te informeren over de kwaliteit van dat water; i) campagnes te lanceren om burgers te informeren over de kwaliteit van dat water; ii) de verstrekking van dat water in openbare en overheidsgebouwen aan te moedigen; ii) de verstrekking van dat water in openbare en overheidsgebouwen aan te moedigen; iii) de gratis verstrekking van dat water door restaurants, kantines en cateringdiensten aan te moedigen. iii) de gratis verstrekking van dat water door restaurants, kantines en cateringdiensten aan te moedigen. 2. Op basis van de uit hoofde van lid 1, onder a), verzamelde informatie nemen de lidstaten alle nodige maatregelen om de toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water voor kwetsbare en gemarginaliseerde groepen te waarborgen. 2. Op basis van de uit hoofde van lid 1, onder a), verzamelde informatie dienen de lidstaten samen met de betrokken lokale en regionale overheden alle nodige maatregelen te beoordelen om de toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water voor kwetsbare en gemarginaliseerde groepen te waarborgen. Er moet met name voor worden gezorgd dat de lokale autoriteiten invloed kunnen uitoefenen op de maatregelen ter waarborging van de toegang tot water. Het moet ook mogelijk zijn om particuliere waterbronnen te gebruiken, op voorwaarde dat deze worden gecontroleerd en aan de kwaliteitseisen voldoen. Indien die groepen geen toegang hebben tot voor menselijke consumptie bestemd water, informeren de lidstaten hen onverwijld over de kwaliteit van het water dat zij gebruiken en over alle maatregelen die genomen kunnen worden om schadelijke effecten voor de volksgezondheid ten gevolge van eventuele verontreiniging van dat water te voorkomen. Indien die groepen geen toegang hebben tot voor menselijke consumptie bestemd water, informeren de lidstaten hen onverwijld over de kwaliteit van het water dat zij gebruiken en over alle maatregelen die genomen kunnen worden om schadelijke effecten voor de volksgezondheid ten gevolge van eventuele verontreiniging van dat water te voorkomen.

Motivering

De toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water behoort tot de basisvoorzieningen. In veel lidstaten zijn gemeenten wettelijk bevoegd om de bevolking van voldoende drinkwater te voorzien. Zijn de kwaliteit van het drinkwater en de toegang ertoe in het geding, dan moet het de lidstaten vrijstaan om dit probleem op eigen initiatief te onderzoeken. Er moet echter wel samen met bepaalde lokale en regionale overheden worden gekeken naar andere belemmeringen waar zij mee te maken hebben en naar de financiële implicaties daarvan, zodat kwetsbare groepen een even goede toegang tot water krijgen als anderen.

Wijzigingsvoorstel 19

Bijlage I, deel B — Parameters: pesticiden — opmerkingen

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Onder pesticiden worden verstaan: — organische insecticiden; — organische herbiciden; — organische fungiciden; — organische nematociden; — organische acariciden; — organische algiciden; — organische rodenticiden; — organische slimiciden; — soortgelijke producten (onder meer groeiregulators) en de relevante metabolieten daarvan zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 32, van Verordening (EG) nr. 1107/2009. Onder pesticiden worden verstaan: — organische insecticiden; — organische herbiciden; — organische fungiciden; — organische nematociden; — organische acariciden; — organische algiciden; — organische rodenticiden; — organische slimiciden; — soortgelijke producten (onder meer groeiregulators) en de relevante metabolieten daarvan zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 32, van Verordening (EG) nr. 1107/2009. De parameterwaarde geldt voor elk afzonderlijk pesticide. De parameterwaarde geldt voor elk afzonderlijk pesticide.

Motivering

Niet van toepassing op de Nederlandse versie. [Noot van de vertaler: de voorgestelde wijziging heeft geen gevolgen voor de Nederlandse versie.]

Wijzigingsvoorstel 20

Nieuwe BIJLAGE I, deel D

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Deel D: Indicatorparameters [Tabel uit bijlage I, deel C van Richtlijn 98/83/EG invoegen]

Motivering

De in bijlage I, deel C, bij Richtlijn 98/83/EG vermelde indicatorparameters zijn in het richtlijnvoorstel geschrapt omdat zij voor de volksgezondheid niet relevant zouden zijn. Geur en smaak moeten echter gezien worden als hygiënische eisen voor de kwaliteit van het water en hebben een effect op de acceptatie van drinkgedrag. Andere indicatorparameters betreffen specifiek de installaties en zijn technisch van aard; zo zijn o.a. ijzer, mangaan, troebelingsgraad vereist ten aanzien van de mate van roestvorming, alsook de TOC- en pH-waarde in verband met het gebruik van desinfectiemiddelen. Aanbevolen wordt om de indicatorparameters als tabel weer in bijlage I, deel D, op te nemen. Bijgevolg zouden in bijlage III, deel B, tabel 1, betreffende de prestatiekenmerken, ook de indicatorparameters gewijzigd kunnen worden.

Wijzigingsvoorstel 21

Wijzigingsvoorstel m.b.t. Commissiedocument COM(2017) 753 final

Artikel 14

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Voorlichting van het publiek Voorlichting van het publiek 1. De lidstaten zorgen ervoor dat passende en actuele informatie over de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water online ter beschikking staat van alle personen aan wie dat water wordt geleverd, overeenkomstig bijlage IV. 1. De lidstaten zorgen ervoor dat passende en actuele informatie over de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water online ter beschikking staat van alle personen aan wie dat water wordt geleverd, overeenkomstig bijlage IV. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat alle personen aan wie dat water wordt geleverd, regelmatig en ten minste eenmaal per jaar en in de meest geschikte vorm (bijvoorbeeld op hun factuur of door middel van slimme applicaties), zonder dat zij daarom hoeven te vragen, de volgende informatie ontvangen: 2. De lidstaten zorgen ervoor dat alle personen aan wie dat water wordt geleverd, regelmatig en ten minste eenmaal per jaar en in de meest geschikte vorm (bijvoorbeeld op hun factuur of door middel van slimme applicaties), zonder dat zij daarom hoeven te vragen, de volgende informatie ontvangen: a) informatie over de kostenstructuur van het berekende tarief per kubieke meter voor menselijke consumptie bestemd water, met inbegrip van vaste en variabele kosten , waarbij ten minste vermelding gemaakt wordt van de kosten in verband met de volgende elementen: i) de door de waterleveranciers genomen maatregelen met het oog op de gevarenbeoordeling uit hoofde van artikel 8, lid 5; ii) de behandeling en distributie van voor menselijke consumptie bestemd water; iii) de verzameling en behandeling van afvalwater; iv) maatregelen genomen uit hoofde van artikel 13, indien de waterleveranciers dergelijke maatregelen hebben genomen; a) informatie over de kostenstructuur van het berekende tarief per kubieke meter voor menselijke consumptie bestemd water, met inbegrip van vaste en variabele kosten; b) de prijs per liter en per kubieke meter van het voor menselijke consumptie bestemde water; b) de prijs per liter en per kubieke meter van het voor menselijke consumptie bestemde water; c) de door het huishouden verbruikte hoeveelheid, ten minste per jaar of per factureringsperiode, samen met de jaarlijkse tendens in het verbruik; c) de door het huishouden verbruikte hoeveelheid, ten minste per jaar of per factureringsperiode, samen met de jaarlijkse tendens in het verbruik; d) vergelijking van het jaarlijkse waterverbruik van het huishouden met een gemiddeld verbruik voor een huishouden in dezelfde categorie; d) vergelijking van het jaarlijkse waterverbruik van het huishouden met een gemiddeld verbruik voor een huishouden in dezelfde categorie; e) een link naar de website die de in bijlage IV vermelde informatie bevat. e) een link naar de website die de in bijlage IV vermelde informatie bevat. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen waarin het formaat voor, en de modaliteiten voor de presentatie van, de uit hoofde van de eerste alinea te verstrekken informatie wordt gespecificeerd. Die uitvoeringsmaatregelen worden volgens de in artikel 20, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen waarin het formaat voor, en de modaliteiten voor de presentatie van, de uit hoofde van de eerste alinea te verstrekken informatie wordt gespecificeerd. Die uitvoeringsmaatregelen worden volgens de in artikel 20, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 3. De leden 1 en 2 laten de Richtlijnen 2003/4/EG en 2007/2/EG onverlet. 3. De leden 1 en 2 laten de Richtlijnen 2003/4/EG en 2007/2/EG onverlet.

Motivering

De voorschriften van artikel 14 gaan te ver. Consumenteninformatie moet gericht zijn op de kwaliteit van water dat bedoeld is voor menselijke consumptie. Informatie die geen betrekking heeft op de kwaliteit van het drinkwater (afvalwater, vertrouwelijke informatie over het zuiveringsproces enz.) hoeft niet te worden gemeld.

Wijzigingsvoorstel 22

Wijzigingsvoorstel m.b.t. Commissiedocument COM(2017) 753 final

Bijlage IV

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (herschikking)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR INFORMATIE VOOR HET PUBLIEK DIE ONLINE MOET WORDEN AANGEBODEN INFORMATIE VOOR HET PUBLIEK DIE ONLINE MOET WORDEN AANGEBODEN De volgende informatie wordt online ter beschikking gesteld van consumenten, op een gebruikersvriendelijke en op consumenten toegesneden wijze: De volgende informatie wordt online ter beschikking gesteld van consumenten, op een gebruikersvriendelijke en op consumenten toegesneden wijze: (1) identificatie van de desbetreffende waterleverancier; (1) identificatie van de desbetreffende waterleverancier; (2) de recentste controleresultaten voor de in de lijsten in bijlage I, delen A en B, opgenomen parameters, met inbegrip van de frequentie en locatie van bemonsteringspunten, voor zover relevant voor het gebied dat van belang is voor de persoon aan wie het water wordt geleverd, samen met de overeenkomstig artikel 5 vastgestelde parameterwaarden. De controleresultaten mogen niet ouder zijn dan: (2) de recentste controleresultaten voor de in de lijsten in bijlage I, delen A en B, opgenomen parameters, met inbegrip van de frequentie en locatie van bemonsteringspunten, voor zover relevant voor het gebied dat van belang is voor de persoon aan wie het water wordt geleverd, samen met de overeenkomstig artikel 5 vastgestelde parameterwaarden. De controleresultaten mogen niet ouder zijn dan: a) één maand, voor zeer grote waterleveranciers; a) één maand, voor zeer grote waterleveranciers; b) zes maanden, voor grote waterleveranciers; b) zes maanden, voor grote waterleveranciers; c) één jaar, voor kleine waterleveranciers; c) één jaar, voor kleine waterleveranciers; (3) indien de overeenkomstig artikel 5 vastgestelde parameterwaarden worden overschreden, informatie over het mogelijke gevaar voor de menselijke gezondheid en het daarmee verbonden gezondheids- en consumptieadvies of een hyperlink waarmee dergelijke informatie te vinden is; (3) indien de overeenkomstig artikel 5 vastgestelde parameterwaarden worden overschreden, informatie over het mogelijke gevaar voor de menselijke gezondheid en het daarmee verbonden gezondheids- en consumptieadvies of een hyperlink waarmee dergelijke informatie te vinden is; (4) een samenvatting van de desbetreffende leveringsrisicobeoordeling; (4) een samenvatting van de desbetreffende leveringsrisicobeoordeling; (5) informatie over de volgende indicatorparameters en de bijbehorende parameterwaarden: (5) informatie over de volgende indicatorparameters en de bijbehorende parameterwaarden: a) kleur; a) kleur; b) pH (waterstofionenconcentratie); b) pH (waterstofionenconcentratie); c) geleidingsvermogen voor elektriciteit; c) geleidingsvermogen voor elektriciteit; d) ijzer; d) ijzer; e) mangaan; e) mangaan; f) geur; f) geur; g) smaak; g) smaak; h) hardheid; h) hardheid; i) in water opgeloste mineralen, anionen/kationen: — boraat BO3- — carbonaat CO3 2- — chloride Cl- — fluoride F- — waterstofcarbonaat HCO3- — nitraat NO3- — nitriet NO2- — fosfaat PO4 3- — silicaat SiO2 — sulfaat SO4 2- — sulfide S2- — aluminium Al — ammonium NH4 + — calcium Ca — magnesium Mg — kalium K — natrium Na i) in water opgeloste mineralen, anionen/kationen: — boraat BO3- — carbonaat CO3 2- — chloride Cl- — fluoride F- — waterstofcarbonaat HCO3- — nitraat NO3- — nitriet NO2- — fosfaat PO4 3- — silicaat SiO2 — sulfaat SO4 2- — sulfide S2- — aluminium Al — ammonium NH4 + — calcium Ca — magnesium Mg — kalium K — natrium Na Die parameterwaarden en andere niet-geïoniseerde verbindingen en sporenelementen kunnen samen met een referentiewaarde en/of een uitleg worden getoond; Die parameterwaarden en andere niet-geïoniseerde verbindingen en sporenelementen kunnen samen met een referentiewaarde en/of een uitleg worden getoond; (6) consumentenadvies over manieren om het waterverbruik terug te dringen; (6) consumentenadvies over manieren om het waterverbruik terug te dringen; (7) voor zeer grote waterleveranciers, jaarlijkse gegevens over: (7) voor zeer grote waterleveranciers, jaarlijkse gegevens over: a) de algemene prestaties van het watersysteem in termen van efficiëntie, met inbegrip van lekkagepercentages en energieverbruik per kubieke meter geleverd water; a) informatie over het beheer en bestuur van de waterleveranciers, met inbegrip van de samenstelling van de raad van bestuur; b) informatie over het beheer en bestuur van de waterleveranciers, met inbegrip van de samenstelling van de raad van bestuur; b) de op jaarbasis geleverde hoeveelheid water en de tendensen daarin; c) de op jaarbasis geleverde hoeveelheid water en de tendensen daarin; c) informatie over de kostenstructuur van het aan consumenten berekende tarief per kubieke meter water, met inbegrip van vaste en variabele kosten, waarbij ten minste vermelding gemaakt wordt van de kosten in verband met het energieverbruik per kubieke meter geleverd water; d) informatie over de kostenstructuur van het aan consumenten berekende tarief per kubieke meter water, met inbegrip van vaste en variabele kosten, waarbij ten minste vermelding gemaakt wordt van de kosten in verband met het energieverbruik per kubieke meter geleverd water, de door de waterleveranciers genomen maatregelen met het oog op de gevarenbeoordeling uit hoofde van artikel 8, lid 4, de behandeling en distributie van voor menselijke consumptie bestemd water, de verzameling en behandeling van afvalwater, en de kosten in verband met maatregelen uit hoofde van artikel 13, indien de waterleveranciers dergelijke maatregelen hebben genomen; d) het bedrag aan investeringen dat de leverancier nodig acht om de financiële duurzaamheid van de levering van waterdiensten (met inbegrip van het onderhoud van de infrastructuur) te waarborgen, alsmede het daadwerkelijk ontvangen of terugverdiende bedrag aan investeringen; e) het bedrag aan investeringen dat de leverancier nodig acht om de financiële duurzaamheid van de levering van waterdiensten (met inbegrip van het onderhoud van de infrastructuur) te waarborgen, alsmede het daadwerkelijk ontvangen of terugverdiende bedrag aan investeringen; f) de toegepaste soorten waterbehandeling en desinfectie; g) samenvatting en statistieken over consumentenklachten en over de mate waarin tijdig en adequaat op problemen wordt gereageerd; (8) toegang tot historische gegevens voor de in de punten 2) en 3) genoemde informatie, tot 10 jaar terug en op verzoek. (8) toegang tot historische gegevens voor de in de punten 2) en 3) genoemde informatie, tot 10 jaar terug en op verzoek.

Motivering

De in artikel 14 aan zeer grote leveringsbedrijven gestelde eisen omtrent de jaarlijkse informatieplicht jegens de consument omvatten informatie over enerzijds de kwaliteitseisen voor het voor menselijke consumptie bestemd water en anderzijds transparante informatie over de leveringshoeveelheden en de daarmee verband houdende kostenstructuren voor de consument. Dit moet ook informatie omvatten over investeringskosten in verband met de levering van waterdiensten, aangezien deze van invloed zijn op de kosten voor de consument. Verdergaande informatieverplichtingen houden niet rechtstreeks verband met de watervoorziening aan de consument; er dient terdege rekening te worden gehouden met verdere informatie met betrekking tot kritieke infrastructuursectoren op het gebied van de openbare veiligheid. Informatie voor de consument over watervoorzieningsdiensten die niet rechtstreeks verband houdt met de kwaliteit en kwantiteit van het geleverde water en de bijbehorende kostenstructuren, dient niet te worden opgenomen. Gegevens over afvalwaterzuivering kunnen niet zonder meer worden gelijkgesteld met het drinkwaterverbruik, wat zou leiden tot verkeerde informatie en vragen bij consumenten. Informatie die in het algemeen en met het oog op het functioneren van de gemeenschap als kritieke infrastructuur wordt aangemerkt, mag niet openbaar worden gemaakt om nadelige gevolgen voor deze infrastructuur te vermijden.

II. BELEIDSAANBEVELINGEN

HET EUROPEES COMITÉ VAN DE REGIO’S

Algemene opmerkingen

1. is ingenomen met het voorstel van de Europese Commissie tot herziening van Richtlijn 98/83/EG van de Raad betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, om, rekening houdend met de huidige wetenschappelijke en technische bevindingen, drinkwater van goede kwaliteit te waarborgen voor consumenten in de lidstaten van de EU.

2. Het Comité reageert positief op de doelstellingen van de Europese Commissie om de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water te beschermen tegen schadelijke gevolgen voor de volksgezondheid door het uitvoeren van controles en door het naleven van de in de richtlijn opgenomen minimumvereisten. Om de krachtens de richtlijn vereiste hoge kwaliteit van drinkwater voor consumenten te bereiken en te waarborgen, is voor de lidstaten op regionaal en lokaal niveau echter een belangrijke rol weggelegd op het gebied van controlewerkzaamheden, voorzorgs- en herstelmaatregelen.

3. Het CvdR is met name ingenomen met de voorstellen van de Commissie in reactie op het Europees burgerinitiatief inzake het recht op water, die erop gericht zijn om universele toegang tot schoon en gezond drinkwater te waarborgen als essentiële openbare dienst, met specifieke maatregelen om deze toegang voor kwetsbare en gemarginaliseerde groepen te verbeteren.

4. Voor een duurzame voorziening van voor menselijke consumptie bestemd water zijn minimumvereisten nodig voor essentiële en preventieve met de gezondheid verband houdende minimale kwaliteitsnormen en parameterwaarden. Deze bepalen namelijk de minimale doelstellingen voor de milieukwaliteitsnormen, die nodig zijn overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt en overeenkomstig het voorzorgsbeginsel. Met het oog op de consument zijn maatregelen nodig om, overeenkomstig de doelstellingen van het milieubeleid van de Europese Unie (artikel 191, lid 2, VWEU) en in het bijzonder overeenkomstig de huidige kaderrichtlijn inzake water, met voorrang te waarborgen dat grond- en oppervlaktewateren schoon blijven. Dat is de eerste essentiële stap, die eventueel moet worden gevolgd door „end-of-pipe”-maatregelen.

5. Het Comité deelt de mening dat de kwaliteit van drinkwatervoorraden nauw verbonden is met de eisen van de kaderrichtlijn inzake water, met name artikel 7. In de lidstaten speelt de samenwerking tussen de overheden en waterbedrijven op regionaal en lokaal niveau een belangrijke en ondersteunende rol bij het in kaart brengen van de risico’s die ontstaan bij het gebruik van drinkwatervoorraden, bij het voorkomen van deze risico’s door de vervuiler te laten betalen en bij het bestrijden ervan met maatregelen. Dit moet vanuit het oogpunt van zowel voorzorg als duurzame en hoge kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water worden ondersteund. De Europese Commissie introduceert risicoanalyses van waterwingebieden, drinkwaterproductie en -distributie en eigen installaties, waarbij de lidstaten deze nader kunnen specificeren. De verdeling van verantwoordelijkheden moet verder worden verduidelijkt, met name wat betreft de rol van de drinkwaterbedrijven. Dit vindt bij voorkeur plaats op lidstaatniveau, zodat terdege rekening kan worden gehouden met de nationale rechtskaders en het subsidiariteitsbeginsel.

6. Voor het waarborgen van drinkwater van hoge kwaliteit moet de Europese Commissie ervoor zorgen dat de maatregel van een op risico’s gebaseerde benadering ter voorkoming van schadelijke gevolgen in vergelijking met de Drinkwaterrichtlijn 98/83/EG breder en doeltreffender wordt. Als belangrijkste instrumenten voor de watervoorziening worden het WHO-concept voor het zogenaamde „waterveiligheidsplan”, de algemene beginselen van DIN EN 15975-2 voor een gevarenbeoordeling van de waterlichamen alsook een leveringsrisicobeoordeling door de drinkwaterbedrijven en een risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet gebruikt. Door risicobeoordeling en risicobeheer mag naargelang de lokale/regionale omstandigheden een efficiëntere drinkwatervoorziening worden verwacht, en daarmee de garantie van een hoge kwaliteit van drinkwater voor de consument. De taak die voor de lidstaten in eerste plaats is weggelegd, is het op regionaal en lokaal niveau waarborgen van de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water. Een risicogebaseerde benadering moet zijn afgestemd op nationale omstandigheden.

7. Strenge milieunormen en een duurzaam grondbeheer zijn van cruciaal belang voor het watermilieu en de kwaliteit van drinkwater. In dit verband moeten alle overheidsniveaus activiteiten in verband met bodemsanering en de bestrijding van diffuse verontreiniging blijven ondersteunen, met name in de land- en bosbouwsector.

8. Om de kwaliteit te kunnen controleren van alle materialen en chemicaliën die in contact komen met drinkwater — zoals de leidingen in het distributienetwerk of de bij de zuivering gebruikte poederkool — is een regelgevend kader met gezondheids- en hygiënecriteria geboden. Omdat een Europees kader ontbreekt, verschillen de eisen per lidstaat. Het voorstel voor een richtlijn biedt geen oplossing voor het gebrek aan harmonisatie van deze verordening. Het Comité acht het van belang dat in de drinkwaterrichtlijn een toetsingskader wordt opgenomen om de kwaliteit van producten en materialen die met drinkwater in aanraking komen te waarborgen, ter bescherming van de drinkwaterkwaliteit.

9. Voor de gevaren- en risicobeoordelingen en voor de op de vervuiler afgestemde maatregelen is het van cruciaal belang om analyses uit te voeren en informatie te verstrekken over de geboekte voortgang en resultaten. Hieruit voortvloeiende verslaglegging over drinkwater en informatie-uitwisseling aan de consument moeten wat dit betreft doelgericht en effectief zijn en de aanpassing van de verslagleggingsverplichtingen aan de nieuwe vereisten van de door de Europese Commissie voorgenomen richtlijn moet dienovereenkomstig gestalte worden gegeven. Het moet duidelijk zijn dat al het voor menselijke consumptie bestemd water moet voldoen aan de minimumnormen voor de kwaliteit van drinkwater en dat krachtens de richtlijn verstrekte informatie derhalve niet mag leiden tot concurrentie tussen de waterbedrijven, omdat de consumenten vaak niet tussen verschillende leveranciers kunnen kiezen. Water als gemeenschappelijk goed mag geen aanleiding geven tot mededinging.

10. De Commissie stelt voor de voorlichting aan de consument uit te breiden met onderwerpen die losstaan van de drinkwaterkwaliteit, zoals tarieven, lekverliezen en organisatie. Volgens het Comité hoort dit niet thuis in de Drinkwaterrichtlijn, die zich richt op de waterkwaliteit en de bescherming van de volksgezondheid. De lidstaten moeten zelf kunnen besluiten over informatie over andere onderwerpen. Informatie over de kwaliteit van het drinkwater moet — zoals nu gebeurt — via de websites van de drinkwaterbedrijven worden gedeeld om te garanderen dat deze actueel en relevant is voor het specifieke leveringsgebied. Richt derhalve de verstrekking van informatie aan de consument op de kwaliteit van het water en de bescherming van de volksgezondheid.

11. Het is zorgwekkend dat een recent onderzoek ( 1 ) aantoont dat meer dan 70 % van de in Europa verzamelde monsters van leidingwater en meer dan 80 % van de wereldwijd verzamelde monsters positief testten op de aanwezigheid van microplastic. Het CvdR steunt het verzoek aan de Europese Commissie om een verbod op microplastics te overwegen die opzettelijk aan producten worden toegevoegd en waarvoor haalbare alternatieven bestaan ( 2 )

12. Het Comité schaart zich achter de doelstelling van de Europese Commissie om de toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water voor de gehele Europese bevolking te verbeteren en de lidstaten daartoe te bewegen. De toegang tot voor menselijke consumptie bestemd water is een essentieel onderdeel van de dienst van algemeen belang. Terwijl concurrentie in het waterleidingnet alleen al om wetenschappelijke en technische redenen onmogelijk is, is zulke mededinging ook om ethische redenen uit den boze.

13. Aangezien het in essentie de bedoeling is dat de lidstaten verplicht worden maatregelen te nemen die de vrije toegang tot en het gebruik van voor menselijke consumptie bestemd water mogelijk maken en alle openbare ruimten van drinkwater voorzien, en die de toegang tot drinkwater voor kwetsbare en gemarginaliseerde bevolkingsgroepen waarborgen, kan hier voor sommige gevallen/landen de vraag worden gesteld of het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel worden nageleefd omdat op nationaal/regionaal/lokaal niveau de doelstelling al voldoende is bereikt, aangezien er al adequate regelingen bestaan. Om die reden is het twijfelachtig in hoeverre er op EU-niveau nog verdere maatregelen moeten worden genomen en in welke mate er op EU-niveau een betere verwezenlijking van de doelstellingen zou kunnen worden bereikt.

Bijzondere opmerkingen

14. Het Comité wijst erop dat in de regelingen geen rekening wordt gehouden met voorzieningen met een wateronttrekking van minder dan 10 m 3 per dag of waarvan minder dan 50 personen gebruikmaken, tenzij het water wordt geleverd in het kader van een commerciële of openbare activiteit. Voor gebruikers van deze voorzieningen moet worden geëist dat zij dezelfde kwaliteit drinkwater geleverd krijgen en hetzelfde beschermingsniveau voor de gezondheid geboden krijgen als bepaald in deze richtlijn. Om een lager niveau van bescherming van de gezondheid te voorkomen, wordt de Commissie verzocht om ook deze voorzieningen in evenredigheid te regelen en voor de lidstaten uitzonderingen op bepalingen van deze richtlijn in te voeren als er geen overschrijdingen van de grenswaarden te verwachten zijn.

15. Het Comité dringt erop aan dat de verslaglegging en de frequentie van de controles evenredig en passend zijn voor waterbedrijven die minder dan 500 kubieke meter per dag leveren. De lidstaten moet de mogelijkheid worden geboden om van deze bepalingen af te wijken als er geen overschrijding van de grenswaarden wordt verwacht.

16. Het Comité pleit ervoor in artikel 2 alle in de richtlijn in aanmerking genomen capaciteiten van voorzieningen te definiëren en op te sommen.

17. De met de gezondheid verband houdende beoordeling van de parameterwaarden moet consequent worden gebaseerd op de richtsnoeren voor de kwaliteit van drinkwater van de WHO. De parameterwaarden zijn gestoeld op de beschikbare wetenschappelijke gegevens en kennis, eerbiedigen het voorzorgsbeginsel en waarborgen een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid, waardoor het voor menselijke consumptie bestemde water veilig gedurende een leven lang kan worden gebruikt.

18. In het voorstel van de Europese Commissie wordt geen definitie gegeven van de term „als voorzorgsmaatregel bedoelde benchmarkwaarden”. Een beoordeling met betrekking tot de richtsnoeren voor de kwaliteit van drinkwater van de WHO is niet afdoende gemotiveerd, wat kan leiden tot onzekerheid bij de consument over de kwaliteit van het drinkwater en een negatieve invloed kan hebben op de drinkwateracceptatie.

19. Het Comité heeft kritiek op het feit dat het voorstel voor een richtlijn lagere parameterwaarden laat zien dan de waarden die door de WHO worden aanbevolen. Dit is in tegenspraak met de procedure voor andere gecontroleerde parameters, die zijn gebaseerd op WHO-richtsnoeren. Het maakt de consument onzeker en leidt tot bezorgdheid, niet alleen over het onderliggende beschermingsniveau voor de gezondheid, maar ook over welke gevolgen een stof kan hebben voor de gezondheid. Beide kunnen slechts in beperkte mate inzichtelijk worden gemaakt aan de consument. Een verlies van vertrouwen bij de consument kan in de toekomst zelfs tot een toename in het gebruik van gebotteld water leiden. Dit zou in strijd zijn met de doelstelling van het voorstel voor een richtlijn.

20. Er bestaat toenemende bezorgdheid over de mogelijk schadelijke gevolgen van microplastics in voor menselijke consumptie bestemd water. Hoewel verder onderzoek nodig is om de precieze aard van de gevolgen van deze stoffen vast te stellen, alsook betrouwbare en doeltreffende meetmethoden, acht het CvdR het van belang dat lidstaten en waterleveranciers de mogelijkheid krijgen om de aanwezigheid van microplastic zo veel mogelijk te monitoren en verzoekt het de Europese Commissie om relevante onderzoeksactiviteiten te ondersteunen.

21. Het Comité deelt niet de opvatting dat elke niet-naleving van de parameterwaarden overeenkomstig artikel 12, lid 3, onmiddellijk als een gevaar moet worden gezien. In plaats daarvan is bij een gevaar voor de gezondheid in individuele gevallen het overschrijdingsniveau bepalend, en in het kader van evenredigheid waarborgt de preventieve, met de gezondheid verband houdende aanpak van de WHO door het in acht nemen van de allocatie, dat bij niet-naleving van de parameterwaarde de drinkwatervoorziening tijdelijk is gewaarborgd zonder nadelige gevolgen voor de gezondheid. Het voorzorgsbeginsel maakt integraal deel uit van Richtlijn 98/83/EG en wordt met het voorstel voor een richtlijn in de toekomst opgegeven. In de praktijk zijn de drinkwaterbedrijven bij niet-naleving van de parameterwaarde vaak niet eens in staat om maatregelen te nemen die met onmiddellijke ingang tijdelijk en volledig van kracht worden, of om onmiddellijk te zorgen voor alternatieve drinkwatervoorzieningen. De consumenten zouden de kwaliteit van het drinkwater negatief kunnen beoordelen, en een verlies van vertrouwen zou in een toename van het gebruik van gebotteld water kunnen resulteren. Dit zou in strijd zijn met de doelstelling van het voorstel voor een richtlijn. De Europese Commissie wordt derhalve verzocht om voormalig artikel 9 „Afwijkingen” van Richtlijn 98/83/EG weer op te nemen.

22. Aangezien Europese en nationale richtsnoeren voor de controle op asbest in openbaar drinkwater ontbreken, moeten de indicatorparameters met inachtneming van de preventieve gezondheidsbescherming in bijlage I worden opgenomen. Deze bevat immers installatiespecifieke en technische parameters en parameterwaarden die het eventueel vrijkomen van asbestvezels door corrosief werkend water verhinderen. Ook moeten stimuleringsmaatregelen worden genomen om cement-asbestbuizen te vervangen door ander geschikt materiaal, gezien de risico’s in geval van aardverschuivingen ten gevolge van seismische of andere verschijnselen.

23. Het Comité is het niet eens met het voorstel van de Europese Commissie om de indicatorparameters uit bijlage I te schrappen en verzoekt de Commissie om de in bijlage I, deel C, van Richtlijn 98/83/EG vermelde indicatorparameters weer in bijlage I van het voorstel met parameterwaarden op te nemen. De indicatorparameters voorzien in hygiënische eisen voor de kwaliteit van het drinkwater wat betreft geur, smaak en verwerkingsmethode. Niet-naleving van een indicatorparameterwaarde heeft gevolgen voor de waterkwaliteit en de acceptatie bij de consument, wat op zijn beurt een toenemend gebruik van gebotteld water tot gevolg kan hebben. Dit zou in strijd zijn met de doelstelling van het voorstel voor een richtlijn.

24. Het Comité is het niet eens met het voorstel van de Europese Commissie om de eisen aan materialen die in contact staan met drinkwater voortaan in de bouwproductenverordening (EU) nr. 305/2011 te regelen. Naast bouwproducten kunnen andere gebruikte materialen ertoe leiden dat stoffen vrijkomen in het water. De kwaliteit van het drinkwater zou daarmee worden verlaagd en het hoge beschermingsniveau voor de gezondheid van de consument zou daarmee worden verminderd. In Verordening (EU) nr. 305/2011 ontbreekt tot dusver namelijk de noodzakelijke harmonisatie van de basisvereisten voor hygiëne en gezondheid (bijlage I, punt 3, letter e) betreffende materialen en producten die in contact staan met drinkwater. Er bestaan vooralsnog geen geharmoniseerde normen met betrekking tot beoordelings- en prestatiecriteria voor gezondheidgerelateerde eisen, en prestatieverklaringen hierover kunnen juist voor fabrikanten niet worden opgesteld en geverifieerd. Bovendien is het dan wat betreft in de handel gebrachte CE-gemarkeerde bouwproducten niet duidelijk of met de prestatieverklaring (bijv. over mechanische sterkte) kan worden gegarandeerd dat de migratie van stoffen in het drinkwater geen nadelige gevolgen heeft voor de volksgezondheid.

25. Het Comité pleit ervoor om in het kader van de drinkwaterrichtlijn alle materialen en producten die in contact staan met drinkwater volgens de eisen van de EU-drinkwaterrichtlijn en met inachtneming van het minimaliseringsgebod en het voorzorgsbeginsel te controleren en te reguleren. Hierdoor kan worden gewaarborgd dat het gezondheidsbeschermingsniveau van de kwaliteit van het drinkwater niet wordt verlaagd. Gecontroleerde informatie over de migratie van productgerelateerd materiaal naar drinkwater is beschikbaar via het geharmoniseerde systeem van vier lidstaten (4MS), dat een geteste en aangemelde basis biedt voor de invoering van een uniform Europees test- en beoordelingssysteem voor materialen en producten die met drinkwater in contact komen.

Brussel, 16 mei 2018. De voorzitter van het Europees Comité van de Regio's Karl-Heinz LAMBERTZ

(1) Verslag van Orb Media, gebaseerd op onderzoek van de University of Minnesota en de State University of New York, maart 2018.

(2) Herhaling van het verzoek van EP ENVE in het ontwerpverslag van 27 maart 2018 (2018/2035 (INI)).