NL Publicatieblad van de Europese Unie C 132/87

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 378/2007 van de Raad wat betreft de regels voor de uitvoering van een vrijwillige modulatie van de rechtstreekse betalingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid

(COM(2010) 772 definitief — 2010/0372 (COD))

2011/C 132/16

Afdelingsrapporteur: Luís MIRA

Het Europees Parlement en de Raad hebben op 18 januari 2011 besloten om het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 43 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te raadplegen over het

Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 378/2007 van de Raad wat betreft de regels voor de uitvoering van een vrijwillige modulatie van de rechtstreekse betalingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid

COM(2010) 772 definitief — 2010/0372 (COD).

De afdeling Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 28 februari 2011 goedgekeurd.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 15 en 16 maart 2011 gehouden 470e zitting (vergadering van 15 maart 2011) onderstaand advies uitgebracht, dat met 176 stemmen vóór en 2 stemmen tegen, bij 14 onthoudingen, werd goedgekeurd.

1. Conclusies en aanbevelingen

1.1 De aanpassing van Verordening 378/2007 (vrijwillige modulatie van de rechtstreekse betalingen) aan het Verdrag van Lissabon houdt in dat onderscheid wordt gemaakt tussen aan de Commissie overgedragen bevoegdheden om niet-wetgevingshandelingen van algemene strekking vast te stellen ter aanvulling of wijziging van bepaalde niet-essentiële onderdelen van de wetgevingshandeling (gedelegeerde handelingen) en aan de Commissie overgedragen bevoegdheden om eenvormige voorwaarden vast te stellen ter uitvoering van juridisch bindende handelingen van de Unie (uitvoeringshandelingen). Het Comité meent dat het een goede zaak is dat de belanghebbende partijen en de lidstaten over de uitwerking van EU-wetgeving worden geraadpleegd, en dringt erop aan dat daarvan niet wordt afgeweken.

1.2 Om een en ander vlot te doen verlopen mag de Commissie de nettobedragen die door de toepassing van de vrijwillige modulatie worden gegenereerd, middels uitvoeringshandelingen zelf vaststellen, zonder de hulp van een comité. Het Comité kan zich vinden in deze werkwijze.

1.3 Ook is het Comité het ermee eens dat de Commissie de bevoegdheid moet krijgen om met de hulp van het Comité voor plattelandsontwikkeling uitvoeringshandelingen vast te stellen met het oog op de integratie van de vrijwillige modulatie in de programmering van de plattelandsontwikkeling.

1.4 Voorts wordt bepaald dat de Commissie de bevoegdheid moet krijgen om voor het financiële beheer van de vrijwillige modulatie uitvoeringshandelingen vast te stellen met de hulp van het Comité voor de landbouwfondsen. Het Comité gaat ook hiermee akkoord.

2. Kanttekeningen

2.1 De vrijwillige modulatie is een facultatief toe te passen instrument, waarmee maximaal 20 % van alle bedragen van de rechtstreekse betalingen in het kader van de 1e pijler direct kan worden overgeheveld naar plattelandsontwikkeling, zonder enige vorm van herverdeling. Het gemoduleerde bedrag (uit de 1e pijler) is m.a.w. volledig gelijk aan het bedrag dat in elke lidstaat wordt toegevoegd aan de 2e pijler, zonder dat er sprake is van verplichte cofinanciering.

Tot nog toe hebben enkel Portugal en het Verenigd Koninkrijk verzocht vrijwillige modulatie te mogen toepassen. Portugal heeft overigens nooit gebruik gemaakt van deze mogelijkheid, aangezien de twee GLB-pijlers al met elkaar in evenwicht waren.

2.2 Het Verenigd Koninkrijk is de enige lidstaat die vrijwillige modulatie toepast en een percentage van de rechtstreekse betalingen in het kader van de 1e pijler overhevelt naar plattelandsontwikkeling.

Dankzij deze overdracht van middelen heeft het Verenigd Koninkrijk meer middelen ter beschikking voor plattelandsontwikkeling.

2.3 De voorstellen van de Commissie tot wijziging van Verordening 378/2007 (vrijwillige modulatie van de rechtstreekse betalingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid) behelzen de volgende wijzigingen:

— wijzigingen die verband houden met de aanpassing aan het Verdrag van Lissabon;

— de Commissie krijgt de bevoegdheid om uitvoeringshandelingen vast te stellen om een uniforme toepassing van de vrijwillige modulatie van de rechtstreekse betalingen in alle lidstaten te waarborgen;

— de Commissie krijgt de bevoegdheid om de nettobedragen die door de toepassing van de vrijwillige modulatie worden gegenereerd, middels uitvoeringshandelingen zelf vast te stellen, zonder de hulp van een comité.

2.4 Met het Verdrag van Lissabon zijn twee nieuwe categorieën handelingen ingevoerd, nl. de gedelegeerde handelingen en de uitvoeringshandelingen.

2.5 Gedelegeerde handelingen – hierbij draagt de wetgever aan de Commissie de bevoegdheid over om handelingen vast te stellen die niet-essentiële onderdelen van een wetgevingshandeling wijzigen. Daarbij kan het gaan om technische details of wijzigingen achteraf van bepaalde elementen van de wetgevingshandeling. De wetgever kan zich zo concentreren op het beleid en de doelstellingen zonder zich veel te hoeven bezighouden met technische discussies. Deze delegatie valt echter binnen strikte grenzen, aangezien alleen de Commissie de toestemming kan krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen. Bovendien is het de wetgever die de voorwaarden vaststelt waaronder de delegatie uitgeoefend dient te worden. Zo wordt in artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de EU bepaald dat de Raad en het Parlement een delegatie kunnen herroepen of er een beperkte tijdsduur aan kunnen toekennen.

2.6 Uitvoeringshandelingen - Het Verdrag van Lissabon versterkt ook de uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie. De tenuitvoerlegging van het Europees recht op het grondgebied van de lidstaten behoort in beginsel toe aan de lidstaten. Bepaalde maatregelen van de EU vereisen echter een eenvormige tenuitvoerlegging binnen de EU. In deze gevallen is de Commissie bevoegd om uitvoeringshandelingen vast te stellen met betrekking tot de toepassing van die maatregelen.

Voordat het Verdrag van Lissabon in werking trad lag de uitvoeringsbevoegdheid bij de Raad, die vervolgens het aannemen van uitvoeringshandelingen delegeerde aan de Commissie. Inmiddels erkent artikel 291 van het Verdrag betreffende de werking van de EU de beginselbevoegdheid van de Commissie. In het geval van EU-maatregelen die een eenvormige tenuitvoerlegging vereisen in de lidstaten krijgt de Commissie dus rechtstreeks de bevoegdheid om uitvoeringshandelingen vast te stellen.

3. Slotopmerkingen

3.1 Het Comité wil hier het belang beklemtonen van de adviesorganen die verantwoordelijk zijn voor het overleg met de maatschappelijke organisaties, ook al houdt dit geen verband met de aanpassing aan het Verdrag van Lissabon. Het bestaan van deze overlegorganen mag in geen geval op losse schroeven komen te staan. Hun rol is immers van kapitaal belang: zij maken de Commissie deelgenoot van de ervaring en zienswijze van het maatschappelijk middenveld en zorgen er bovendien voor dat de betrokken partijen van meet af aan op de hoogte zijn van de wetgeving die in de pijplijn zit.

3.2 Raad en Commissie hebben uiteenlopende visies op de scheidslijn tussen gedelegeerde en uitvoeringshandelingen. Het Comité wijst er dan ook op dat de keuze van de desbetreffende procedures gebaseerd moet zijn op duidelijke criteria.

3.3 Voor andere besluiten kan met het oog op een goed wederzijds begrip voorafgaand overleg met de lidstaten noodzakelijk zijn. Bovendien zou de Commissie op die manier lering kunnen trekken uit de ervaring van de lidstaten.

3.4 Om een en ander vlot te doen verlopen mag de Commissie de nettobedragen die door de toepassing van de vrijwillige modulatie worden gegenereerd, middels uitvoeringshandelingen zelf vaststellen, zonder de hulp van een comité. Het Comité kan zich vinden in deze werkwijze.

3.5 Ook is het Comité het ermee eens dat de Commissie de bevoegdheid moet krijgen om met de hulp van het Comité voor plattelandsontwikkeling uitvoeringshandelingen vast te stellen voor de integratie van de vrijwillige modulatie in de programmering van de plattelandsontwikkeling.

3.6 Ten slotte staat het Comité achter de bepaling dat de Commissie de bevoegdheid moet krijgen om voor het financiële beheer van de vrijwillige modulatie uitvoeringshandelingen vast te stellen met de hulp van het Comité voor de landbouwfondsen.