Nr. C 112/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 5. 90 
Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot invoering van een 
bijzondere steunregeling voor kleine katoenproducenten (*) 
(90/C 112/06) 
De Raad heeft of 22 december 1989 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag 
tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité 
om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 8 februari 1990 opgesteld. Rapporteur was 
de heer Bazianas. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens de 274e zitting (vergadering van 28 februari 
en 1 maart 1990) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
In de EG-steunregeling voor katoen die werd vastgesteld 
in het aan de akte van toetreding van Griekenland 
gehechte protocol nr. 4 en bij Verordening (EEG) 
nr. 1964/87 werd aangepast, is bepaald dat de streefprijs 
en de steun ten bedrage van het verwachte verschil 
tussen streefprijs en wereldmarktprijs jaarlijks worden 
vastgelegd. 
Ingeval echter meer niet-geëgreneerde katoen wordt 
geproduceerd dan de gegarandeerde maximumhoeveel­
heid (i.c. 752 000 ton), worden streefprijs en 
steunbedrag in verhouding tot deze overschrijding ver­
laagd. 
Verlaging van de minimumprijs heeft tot gevolg dat 
ook het landbouwinkomen navenant daalt. Het meest 
getroffen worden dan de kleine telers: zij hebben een 
mager inkomen omdat zij vooral in onvruchtbare 
streken leven en weinig landbouwgrond hebben. Het 
gevolg is dat zij de teelt opgeven, zoals ook uit de 
statistieken blijkt. 
Sinds het beginsel van de medeverantwoordelijkheid 
werd ingevoerd, is het inkomen van de katoentelers 
gedaald en is dat van de kleine telers zelfs tot een 
minimum teruggelopen omdat de prijs van hun produkt 
niet eens de hoge produktiekosten dekt. 
Bijgevolg is het Comité in het onderhavige geval van 
mening dat de steunregeling voor katoen om de volgen­
de redenen nog eens aan een onderzoek dient te worden 
onderworpen: 
1. Katoen is een industrieprodukt waarvan een te­
kort is. Het geeft werk en inkomen aan een groot deel 
(!) PB nr. C 2 van 5. 1. 1990, blz. 18. van de agrarische bevolking en aan duizenden personen 
in de be- en verwerking hiervan. 
2. Met de eigen katoenproduktie van de EG kunnen 
de behoeften van de lid-staten niet worden gedekt, maar 
de gegarandeerde maximumhoeveelheid is tot 752 000 
ton niet-geëgreneerde katoen beperkt. De produktie 
in Griekenland bereikt over 1989/1990 evenwel een 
omvang van 805 000 ton niet-geëgreneerde katoen van 
de hoogste kwaliteit. 
Aldus wordt de produktie van katoen stellig niet bevor­
derd, hetgeen haaks staat op de noodzaak van 
steunverlening aan regio's met een ontwikkelingsach­
terstand en de noodzaak van milieubescherming. 
Volgens het Comité zou de Commissie daarentegen de 
gegarandeerde maximumhoeveelheid voor 1989/1990 
tot het huidige produktiepotentieel van de EG moeten 
optrekken. 
Voor de komende jaren zou de Commissie haar 
standpunt met betrekking tot de EG-produktie van 
katoen moeten bijstellen ten einde de produktie op 
te voeren, aangezien de katoenteelt met name in de 
probleemgebieden in de EG voor kleine landbouwers 
een uiterst belangrijke bestaansmogelijkheid is. 
3. De Commissie stelt terecht voor, een forfaitaire 
steun van 250 Ecu/ha toe te kennen en de kleine produ­
centen niet aan het beginsel van medeverantwoordelijk­
heid te onderwerpen. Het zou toch een vreemde zaak 
zijn als a'an de forfaitaire steun het beginsel van mede­
verantwoordelijkheid zou worden verbonden. 
Gedaan te Brussel, 28 februari 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE