Nr. C 329/60 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 12. 89 
Advies over het ontwerp voor een resolutie van de Raad betreffende een actieprogramma 
1990-1994 in het kader van het programma Europa tegen kanker (!) 
(89/C 329/20) 
De Raad heeft op 12 juni 1989 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikelen 235 van 
het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en 
Sociaal Comité advies te vragen over het ontwerp voor een resolutie van de Raad betreffende 
een actieprogramma 1990-1994 in het kader van het programma Europa tegen kanker. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 oktober 
1989 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Aspinall. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 270e zitting (vergadering van 19 oktober 
1989) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1.1. Het Comité steunt het tweede actieprogramma 
(1990-1994) in het kader van het programma „Europa 
tegen kanker" en plaats hierbij de volgende kantteke­
ningen, die in de conclusies worden samengevat: 
1.1.2. In het vorige actieprogramma 1987-1989, 
waarover het Comité een advies heeft uitgebracht (2), 
werd een aantal opmerkingen gemaakt over onderzoek 
naar substitutieprodukten en -procédés en alcohol­
misbruik. Het Comité wil er nog eens op wijzen dat er 
meer aandacht aan deze onderwerpen dient te worden 
geschonken. 
1.2. Consultatie van het Comité 
1.2.1. Het is een goede zaak dat deze resolutie van 
de Raad aan het Comité wordt voorgelegd tijdens het 
Europees jaar van de kankervoorlichting en dat het 
Comité in de gelegenheid wordt gesteld om zijn 
standpunt bekend te maken. 
1.2.2. Het Comité vertegenwoordigt de verschillende 
economische belangengroepen in onze maatschappij. 
Het is van groot belang dat dit orgaan volledig wordt 
betrokken bij en door de Commissie op de hoogte 
wordt gehouden van de ontwikkelingen in de strijd 
tegen kanker, en wel op dezelfde wijze als het Europese 
Parlement, zodat bij de contacten tussen het Comité en 
zijn leden en de door hen vertegenwoordigde sectoren 
sterker de nadruk kan worden gelegd op het onderwerp 
„kanker". 
1.2.3. Het zou het actieprogramma zeer ten goede 
komen als de sociale partners een actievere rol zouden 
spelen. 
1.3. Financiering 
1.3.1. Het Comité vreest dat de voor dit ac­
tieprogramma uit te trekken 55 miljoen Ecu op zichzelf 
niet toereikend is om de gehele campagne ten uitvoer 
te brengen, als de Commissie werkelijk „de strijd wil 
(') PB nr. C 164 van 1. 7. 1989, blz. 11. 
(2) PB nr. C 105 van 21. 4. 1987. aanbinden tegen kanker", zoals zij in haar voorlich­
tingsvideo zegt. Kanker is een onderwerp dat met de 
nodige ernst moet worden aangepakt; daarom kunnen 
de voorgestelde maatregelen in sterke mate als inspira­
tiebron voor beleidsstrategieën van de afzonderlijke lid­
staten dienen. 
1.3.2. De voor dit actieprogramma geplande mid­
delen zijn bedoeld om nationale activiteiten op gang te 
brengen en te coördineren. Niettemin zullen aanvul­
lende middelen beschikbaar moeten worden gesteld en 
zullen de overheidsinstanties van de lid-staten steun 
moeten bieden bij een doelmatig beheer en het verstrek­
ken van gegevens (d.m.v. een zelfde aanpak als bij de 
AIDS-campagne), wil het kanker-actieprogramma niet 
tot mislukking gedoemd zijn. 
1.3.3. Als de lid-staten een doeltreffende campagne 
in de media en publikaties voor het publiek via wacht­
kamers van artsen en tandartsen, bibliotheken, scholen 
en instellingen van de gezondheidszorg e.d. tot stand 
weten te brengen, zal het publiek zich zeker sterker 
bewust worden van het onderwerp. Hiervoor zijn echter 
aanvullende nationale middelen nodig. 
1.3.4. Het Comité dringt erop aan dat het Financieel 
Memorandum na aanpassing in de zin van de in dit 
advies uitgesproken standpunten wordt goedgekeurd. 
1.4. Nationale structuren 
1.4.1. De structuren voor preventief onderzoek in 
de verschillende lid-staten dienen zo snel mogelijk te 
worden bekeken, aangezien blijkt dat de doelstellingen 
van dergelijk onderzoek in de Gemeenschap zeer sterk 
uiteenlopen. De scala loopt van uitstekend preventief 
onderzoek tot weinig of geen maatregelen. 
1.4.2. Volgens het Comité dienen alle risicogroepen 
in de gehele Gemeenschap dezelfde mogelijkheden voor 
preventief onderzoek te krijgen. 
1.4.3. Er dient bijzondere aandacht te worden be­
steed aan opsporing onder personen uit risicogroepen, 
b.v. degenen bij wie zich meer dan één risicofactor 
voordoet. 
Daarnaast moeten de activiteiten van de Gemeenschap 
en de afzonderlijke lid-staten worden herzien, waarbij 
rekening moet worden gehouden met bepaalde catego-
30. 12. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 329/61 
rieèn van de bevolking, de plaats waar zij wonen en 
werken (b.v. de binnenstad, de industriegebieden of op 
het platteland) en het type milieu. 
Er dient onderzoek te worden verricht om vast te stellen 
welke mensen op welke plaatsen een risico lopen (er is 
op dit gebied al veel werk verzet, maar er dient voor 
grotere vakkennis te worden gezorgd). 
1.4.4. Om de doelstellingen m.b.t. preventief onder­
zoek te verwezenlijken, zullen de regeringen van de lid­
staten voor stimulansen moeten zorgen, niet alleen in 
de vorm van informatie voor het publiek, maar ook 
d.m.v. financiële prikkels om gezondheidswerkers tot 
opsporingsmaatregelen aan te zetten. 
Volgens het Comité zal deze investering zijn geld ople­
veren aangezien minder mensen een spoedbehandeling 
wegens kanker moeten ondergaan. 
1.5. Scholing van jongeren en ouders 
1.5.1. Aangezien 1989 het Europees jaar van de kan­
kervoorlichting is, is dit het ideale tijdstip om de aan­
dacht van het publiek, met name van jongeren, die 
hiervan voor hun eigen toekomst kunnen leren, op 
kankerpreventie te vestigen. Hiertoe moeten leerkrach­
ten informatie ontvangen en worden gestimuleerd om 
deze aan leerlingen en hun ouders door te geven. 
1.5.2. Gezondheidseducatie dient als bestanddeel van 
reeds onderwezen vakken in het leerpakket te worden 
opgenomen en de leerkrachten dienen hiertoe specifieke 
scholing te krijgen. 
1.6. Meer informatie 
1.6.1. De regeringen van de lid-staten en nationale 
instanties zouden zich in samenwerking met de Com­
missie tevens over de volgende punten moeten buigen: 
— geregelde verstrekking van gedetailleerde informatie 
aan de media, 
— presentatie van de videofilm van de Commissie, die 
op de televisie, in ziekenhuizen, bij vrijwilligersorga­
nisaties en in onderwijsinstellingen kan worden ver­
toond, 
— een speciaal informatiepakket dat aan alle nationale 
wetgevende organen kan worden toegezonden ten 
einde om steun te vragen en hun een voorbeeld te 
geven, 
— doeltreffende samenwerking met de sociale partners 
zodat alle werkgevers hun werknemers in staat 
stellen om zich onder werktijd in een mobiel onder­
zoekslaboratorium of een plaatselijke kliniek te la­
ten onderzoeken. De sociale partners zouden als 
gangmaker kunnen fungeren in de strijd tegen kan­
ker en de vakbonden zouden in hun tijdschriften 
artikelen moeten publiceren waarin hun leden tot 
het treffen van preventieve maatregelen worden 
aangezet. 1.7. Nucleaire activiteiten 
1.7.1. Het Comité schaart zich achter overeenkom­
stig de Verdragen tot oprichting van de EEG en van 
Europese Gemeenschap van Atoomenergie (EGA) geno­
men maatregelen ter preventie van kanker als gevolg 
van blootstelling aan ioniserende straling of chemische 
kankerverwekkers. Het is van belang dat „onbekende" 
gevaren zoals radioactieve neerslag en andere onderwer­
pen die publieke verontrusting veroorzaken, in het ka­
der van het gewone lopende onderzoek serieus worden 
onderzocht. 
1.7.2. Momenteel gaat het bij blootstelling aan ra­
dioactieve straling in de Europese Gemeenschap in de 
meeste gevallen om natuurlijk radongas in diepe mijnen 
en in goed geïsoleerde woningen in gebieden waar de 
natuurlijke straling hoog is. 
Er is dringend behoefte aan een EG-informatieprogram-
ma over dit onderwerp, te meer daar er steeds meer 
huizen met een goede warmte-isolatie worden gebouwd. 
1.7.3. Het Comité is van mening dat de nucleaire 
industrie blijk moeten geven van meer openheid m.b.t. 
haar activiteiten; deze mogen niet geheim zijn. Het 
publiek dient daarom beter te worden voorgelicht zodat 
het het onderwerp beter begrijpt en wordt gerustgesteld 
wat het risico van kanker betreft. 
2. Specifieke opmerkingen 
2.1. Herziening van projecten 
2.1.1. Het Comité dringt erop aan dat de in het 
kader van dit actieprogramma uitgevoerde projecten 
regelmatig worden herzien, ten einde ervoor te zorgen 
dat de doelstellingen worden bereikt en er geregeld een 
evaluatie plaatsvindt. Er blijkt geen bepaling te zijn op 
basis waarvan de Commissie een dergelijke herziening 
en evaluatie kan uitvoeren. 
2.1.2. Er moet verantwoording kunnen worden afge­
legd over de besteding van de voor de periode van vijf 
jaar uit te trekken middelen; daarom dringt het Comité 
erop aan — zonder financiering door vrijwilligersorga­
nisaties op enigerlei wijze te willen beperken — dat de 
Commissie zich ervan vergewist dat deze organisaties 
over de deskundigheid beschikken om als dienst­
verlenende instelling voor het publiek op te treden. 
2.1.3. Het Comité is van mening dat het op doeltref­
fende wijze verstrekken van informatie aan het publiek 
in het programma centraal dient te staan. Door de 
wijze waarop het actieprogramma is opgesteld, gaat het 
grootste deel van de middelen naar gezondheids­
werkers; hoewel het Comité het hiermee niet oneens is, 
dient ervoor te worden gezorgd dat de strategische 
doelstelling van deze gezondheidswerkers het voorlich­
ten en adviseren van de tot een risicogroep behorende 
personen is. 
2.2. De Europese code tegen kanker dient op grotere 
schaal beschikbaar te zijn en overheden, nationale in­
stanties, werkgevers en vakbonden dienen hieraan meer 
aandacht te besteden. Er kan veel meer gedaan worden 
om het publiek van informatie te voorzien. 
Nr. C 329/62 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 12. 89 
2.3. Preventie van kanker 
2.3.1. Bestrijding van tabakverslaving 
2.3.1.1. Het Comité schaart zich achter het ac­
tieprogramma. De overheidsinstanties van de lid-staten 
zouden evenwel het goede voorbeeld kunnen geven 
door in alle instellingen die onder hun bevoegdheid 
vallen (b.v. ziekenhuizen, scholen en bibliotheken) het 
roken (behalve op daartoe aangewezen plaatsen) te 
verbieden. 
2.3.1.2. De sociale partners zouden meer kunnen 
doen om de strijd tegen tabakverslaving te steunen door 
zich achter innoverende, op de Europese code tegen 
kanker gebaseerde voorlichtingscampagnes te scharen. 
Het is van groot belang dat zij zich volledig voor deze 
zaak inzetten en tegemoet komen aan de wensen van 
alle werknemers. 
2.3.1.3. Verder zouden niet-rokersgedeelten kunnen 
worden ingericht in particuliere gebouwen waar veel 
mensen verkeren, zoals hotels en recreatiegelegenheden. 
2.3.2. Voeding en kanker 
2.3.2.1. Het in de Resolutie geschetste programma 
wordt geheel en al door het Comité gesteund. De meeste 
prioriteit heeft nader onderzoek naar eventuele, b.v. op 
basis van statistieken aangetoonde, verbanden tussen 
voeding en kanker. Zodra er daaromtrent feiten aan 
het licht zijn gekomen, moeten richtsnoeren en infor­
matiecampagnes volgen. 
2.3.2.2. Gezien de verschillende culturen, voeding­
spatronen en gewoonten zal het niet mogelijk zijn in 
de twaalf lid-staten een duidelijk gemeenschappelijk 
voedingsprogramma te introduceren. Zodra er voldoen­
de harde feiten bekend zijn, kan bij het uitstippelen van 
richtsnoeren m.b.t. voeding rekening worden gehouden 
met nationale probleempunten en kunnen deze richt­
snoeren in samenwerking met de lid-staten worden 
opgesteld. 
2.3.3. Bestrijding van kankerverwekkers 
2.3.3.1. De activiteiten op dit gebied zijn hoofdzake­
lijk in handen van andere diensten van de Commissie 
en daarom dient het actieprogramma slechts als stimu­
lans om ervoor te zorgen dat op dit gebied vooruitgang 
wordt geboekt. Dubbel werk dient te worden vermeden. 
2.3.4. Systematische opsporing en vroeg­
tijdige diagnose 
2.3.4.1. De belangrijkste doelstelling van iedere 
strategie dient de preventie van kanker te zijn. Vroeg­
tijdige diagnose van kanker is echter eveneens van es­
sentieel belang: hierdoor kunnen levens worden gered 
en pijn en lijden worden voorkomen. Bovendien kan 
worden bespaard op uitgaven wat ziekenhuisverblijf en 
geneesmiddelen betreft. 
2.3.4.2. Wanneer kanker eenmaal is ontstaan, is op­
sporing nodig om vroege stadia van tumoren te ontdek­
ken die geen symptomen hebben veroorzaakt; onder vroegtijdige diagnose door een arts valt het in een vroeg 
stadium herkennen van tekenen, symptomen of reeksen 
van tekenen en symptomen die op kanker wijzen. 
2.3.4.3. Het is bekend dat vroegtijdige diagnose zin­
vol is en de kans op genezing bij bepaalde soorten 
kanker doet toenemen. Zo is duidelijk bewezen dat 
er door vroegtijdige diagnose bij baarmoederhals- en 
borstkanker, melanomen en sommige vormen van 
darmkanker meer kans op genezing is. Theoretisch zou 
dit voor alle soorten kanker kunnen gelden, maar er kan 
verwarring ontstaan doordat bij kanker op bepaalde 
plaatsen (b.v. darmkanker) verschillende soorten kan­
ker met een verschillende ontwikkelingssnelheid op de­
zelfde plaats kunnen voorkomen. Voor zeer langzaam 
groeiende vormen van kanker is vroegtijdige diagnose 
niet van essentieel belang. Bij de soorten die zich snelst 
ontwikkelen, wordt daarentegen aangenomen dat ver­
spreiding van de kanker vanuit de oorspronkelijke 
plaats via bloed of lymfe reeds heeft plaatsgenomen 
vóórdat d.m.v. zelfs de meest nauwkeurige diagnose de 
primaire kanker had kunnen worden opgespoord. 
2.3.4.4. Het Comité schaart zich achter de doelstel­
lingen van de Commissie op het gebied van opsporing 
en vroegtijdige diagnose. Het is van mening dat het nu 
tijd is om een stap verder te doen dan proefprojecten 
door maatregelen te treffen of te steunen ten einde het 
opsporingsonderzoek in de lid-staten uit te breiden en 
doeltreffender te maken, m.n. door: 
— ervoor te zorgen dat de houding van de bevolking 
t.o.v. nationale en plaatselijke programma's voor 
preventie en opsporing van kanker verandert, 
— de medische wereld te winnen voor de gedachte dat 
gezondheidsvoorlichting en opsporing belangrijke 
componenten van de basisgezondheidszorg op na­
tionaal niveau zijn, 
— de kennis en vaardigheid van de gezondheids­
werkers die opsporingsonderzoek verrichten te ver­
groten, 
— artsen in de eerstelijnsgezondheidszorg (huisartsen 
en specialisten) stimulansen in de financiële en de 
beroepssfeer te bieden die passen in het nationale 
stelsel voor gezondheidszorg. 
2.3.4.5. Vroegtijdige diagnose kan worden gestimu­
leerd door: 
— de diagnose op het primaire niveau sneller te laten 
verlopen d.m.v. scholing van m.n. gevestigde artsen, 
— tijdverlies i.v.m. de administratieve verwerking tus­
sen eerstelijns- en tweedelijnsgezondheidszorg te 
verminderen, 
— de termijnen bij afspraken en diagnose-onderzoeken 
in ziekenhuizen te verkorten, 
30. 12. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 329/63 
— gevoelige tests te ontwikkelen om de aanwezigheid 
van kwaadaardige ziekten in een zo vroeg mogelijk 
stadium op te sporen. 
2.3.4.6. Het Comité is van mening dat het merendeel 
van deze maatregelen wel onder de verantwoordelijk­
heid van de afzonderlijke lid-staten valt, maar dat van 
de Commissie stimulansen voor supranationale activi­
teiten op het gebied van educatie en wetenschappelijk 
onderzoek mogen werden verwacht. Het Comité vindt 
dat er binnen het budget voor opleiding van het pro­
gramma 1990-1994 middelen moeten worden uitge­
trokken voor speciale opleidingsmaatregelen voor alle 
huisartsen en specialisten ter vergroting van hun kennis 
en vaardigheid m.b.t. preventie en vroegtijdigse diag­
nose. 
2.4. Registratie van kankergevallen en andere activi­
teiten 
Het Comité steunt en stimuleert de desbetreffende voor­
stellen. 
2.4.1. Om de vooruitgang bij kankerpreventie in het 
oog te kunnen houden is epidemiologisch onderzoek 
naar het aantal gevallen van kanker en het aantal 
sterfgevallen als gevolg van deze ziekte nodig. De lid­
staten zouden geharmoniseerde methoden moeten vast­
stellen om gegevens over gevallen van kanker en doods­
oorzaken aan erkende wetenschappers ter beschikking 
te stellen, zodat er nauwkeurig onderzoek kan worden 
verricht op basis van grote aantallen personen uit geheel 
Europa. 
2.5. Voorlichting en gezondheidseducatie 
2.5.1. Voorlichting van het publiek 
2.5.1.1. In aanvulling op de in deze paragraaf ge­
noemde doelstellingen dienen de nationale overheidsin­
stanties volgens het Comité op regionaal en plaatselijk 
niveau maatregelen te nemen, ten einde een systeem 
voor regelmatige publieksvoorlichting te ontwikkelen, 
waarbij rekening wordt gehouden met de communica­
tieproblemen m.b.t. bepaalde bevolkingsgroepen, b.v. 
etnische minderheden, analfabeten, e.d. 
2.5.1.2. Van de Commissie kan niet worden ver­
wacht dat zij de gehele verantwoordelijkheid voor de 
publieksvoorlichting op zich neemt, aangezien hiertoe 
op het niveau van de lid-staten gebruik kan worden 
gemaakt van geschikte communicatiemiddelen. 
2.5.1.3. De Raad dient zich ervoor garant te stellen 
dat deze maatregel wordt uitgevoerd, en dient voor de 
nodige deskundigheid te zorgen. 
2.5.2. Gezondheidseducatie op het gebied 
van kankerpreventie 
Het Comité wijst erop dat de voorgestelde maatregelen 
voornamelijk onder de bevoegdheid van de lid-staten 
vallen. De Commissie beschikt over de mogelijkheid 
richtsnoeren te geven en doelstellingen vast te leggen, 
maar zij is machteloos als de lid-staten niet volledig meewerken bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen. 
Het met gezondheidseducatie beoogde doel zou daar­
door zinloos worden. 
2.5.3. Opleiding van gezondheidswerkers 
2.5.3.1. Gezondheidswerkers vormen een belangrijke 
schakel bij de ontwikkeling van maatregelen voor kan­
kerpreventie en hun medewerking dient zoveel mogelijk 
te worden gestimuleerd. 
2.5.3.2. In de strijd tegen kanker is opleiding van 
artsen in de eerstelijnsgezondheidszorg, specialisten en 
verpleegkundigen op het gebied van preventie, opspo­
ring en herkenning van vroege tekenen en symptomen 
van kanker van cruciaal belang als men succes wil 
boeken. Hieraan liggen twee feiten ten grondslag: 
In de eerste plaats krijgen huisartsen ongeveer 90% van 
de bevolking te zien, hetzij thuis, hetzij op het spreek­
uur. Zij zijn de enigen die regelmatig persoonlijk con­
tact met het merendeel van de bevolking hebben en in 
die situatie ligt het voor de hand dat hun adviezen 
m.b.t. gezondheid meestal worden opgevolgd. Daarom 
zijn zij de aangewezen personen om voorlichting te 
geven en de houding van het publiek te veranderen. 
In de tweede plaats zijn artsen (huisartsen of 
specialisten) en verpleegkundigen in de eerstelijns­
gezondheidszorg degenen die primair opsporings­
onderzoek en vroegtijdige diagnoses verrichten. 
Om deze redenen beveelt het Comité aan, het voor de 
opleiding van gezondheidswerkers uit te trekken deel 
van het budget 1990-1994 te vergroten. 
2.5.3.3. Het Comité is er niet van overtuigd dat het 
stimuleren van de mobiliteit van individuele gezond­
heidswerkers ter verbetering van hun opleiding m.b.t. 
oncologie een zinvolle bijdrage vormt in de strijd tegen 
kanker. Om voor meer kennis over de juiste aanpak te 
zorgen, zou het financieel interessanter zijn, middelen 
beschikbaar te stellen voor de opleiding van docenten 
die verpleegkundigen en huisartsen scholen. 
2.5.3.4. Het Comité heeft verder vernomen dat er 
een voorlichtingsbrochure in de maak is die bedoeld is 
voor hen die in de gezondheidszorg werkzaam zijn. Aan 
een dergelijk initiatief van de Commissie dient steun en 
voorrang te worden verleend. 
Het Comité stelt voor, in deze brochure adviezen op 
te nemen over de wijze waarop gezondheidswerkers 
preventiemaatregelen in hun dagelijks werk kunnen 
integreren en de bevolking van meer informatie kunnen 
voorzien. 
Nr. C 329/64 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 12. 89 
Het Comité is van mening dat de voorlichtingsbrochure 
op communautair niveau dient te worden vervaardigd 
en verspreid door de vertegenwoordigers van de beroe­
pen in de gezondheidszorg. 
2.6. Kankeronderzoek 
2.6.1. De middelen voor kankeronderzoek dienen 
voor het merendeel uit het kaderprogramma voor 
onderzoek en technologische ontwikkeling (O & TO) 
te komen en er zou een groter deel van dit budget voor 
het onderzoek moeten worden uitgetrokken. 
2.6.2. Het is niet alleen de kwaliteit van het bestaan 
van de kankerpatiënt zelf die wordt aangetast, maar 
ook die van de personen die hem verzorgen (medisch 
personeel en familie) en daarom dient het onderzoek 
naar deze ziekte te worden opgevoerd. Er mag nooit 
van worden uitgegaan dat er geen genezing of preventie 
mogelijk is. 
3. Conclusies 
Het gehele actieprogramma 1990-1994 dient in het teken 
van preventie te staan en dit is slechts mogelijk: 
Gedaan te Brussel, 19 oktober 1989. — als er aanvullende middelen komen, 
— als de regeringen van alle lid-staten medewerking 
verlenen, 
— m.b.v. de inzet van gezondheidswerkers die moeten 
worden gestimuleerd wanneer zij aanvullende maat­
regelen voor preventief onderzoek moeten nemen, 
— d.m.v. de actieve medewerking van leerkrachten 
voor medische en verzorgende beroepen, 
— d.m.v. de actieve medewerking van leerkrachten 
die jongeren en hun ouders van informatie kunnen 
voorzien, 
— als werknemers en werkgevers (zowel in de publieke 
als in de privé-sector) meer actieve steun verlenen, 
— als er meer aandacht wordt besteed aan publieks­
voorlichting. 
Het Comité schaart zich achter de doelstellingen van 
de Commissie, maar het hoopt dat de Raad rekening 
zal houden met het feit dat de regeringen van de lid­
staten moeten beseffen dat dit actieprogramma slechts 
een prikkel en een stimulans is om in iedere lid-staat 
de nodige structuur op te zetten voor de strijd tegen 
kanker. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE