30.3.2004 NL C 80/139 Publicatieblad van de Europese Unie
Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het thema „Belastingheffing in de
Europese Unie: gemeenschappelijke beginselen, convergentie van belastingregels en mogelijkheid
van stemming met gekwalificeerde meerderheid”
(2004/C 80/33)
Op 17 juli 2003 heeft het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 29, lid 2, van
het reglement van orde besloten een advies op te stellen over het voornoemde thema.
De gespecialiseerde afdeling „Economische en Monetaire Unie — economische en sociale samenhang”,
die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 26 november 2003
goedgekeurd. De rapporteur was de heer Nyberg.
Tijdens zijn 404e zitting op 10 en 11 december 2003 (vergadering van 10 december) heeft het Europees
Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 78 stemmen vóór en 23 stemmentegen, bij 15 onthoudingen, is goedgekeurd.
1. Inleiding
1.1. Het belastingbeleid is een onderdeel van de macro-
economische politiek dat altijd centraal staat in het politiekedebat, zowel op nationaal als EU-niveau. De verschillen tussende lidstaten zijn groot, niet alleen wat de belastingtarieven
betreft, maar ook al bij de berekening van de belastinggrond-
slag en bij de opzet van het belastingstelsel (inning, controle,enz.).
1.2. Daarnaast wordt ook door de verschillende politieke
partijen verschillend gedacht over de wenselijke ontwikkeling
van het belastingstelsel. Het probleem bij de discussie binnen
de EU over belastingen is dus enerzijds dat de visies van depolitieke partijen uiteenlopen en anderzijds dat politici uitgaan
van het belastingstelsel van hun eigen lidstaat, waardoor
verschillende referentiekaders worden gehanteerd. Bovendienkunnen de besprekingen op twee niveaus worden gevoerd: datvan alle lidstaten of dat van alleen de eurolanden.
1.3. Het is dan ook moeilijk tot een gemeenschappelijke
visie op belastingkwesties te komen. De problemen kunnen al
beginnen bij de beschrijving van het belastingstelsel: de
definities van de belastingen verschillen per lidstaat en mis-schien komen niet alle soorten belasting in alle lidstaten voor.
Niettemin hoopt het Comité met dit advies de discussie aan te
zwengelen en een gemeenschappelijke kijk op belastingen ende ontwikkeling daarvan een stap dichterbij te brengen.
1.4. Uitgangspunt van het advies zijn de Verdragsregels op
het gebied van het belastingbeleid alsook de besprekingen
binnen en voorstellen van de Europese Conventie over detoekomst van Europa. Het Comité gaat ook kort in op de
ontwikkeling van de 15 belastingstelsels binnen de EU. Hoewel
het Comité heel goed beseft dat de EU in 2004 nieuwe lidstatenzal opnemen, moest het zich wegens gebrek aan gegevensbeperken tot de huidige lidstaten.2. Bevoegdheden en besluitvorming — het EG-Verdrag
en de Europese Conventie over de toekomst vanEuropa
2.1. De vigerende belastingregels staan in de artikelen 90-
93 van het EG-Verdrag. Over de besluitvorming wordt in
artikel 93 het volgende bepaald:
2.1.1. „De Raad stelt op voorstel van de Commissie en na
raadpleging van het Europees Parlement en het EuropeesEconomisch en Sociaal Comité met eenparigheid van stemmen
de bepalingen vast die betrekking hebben op de harmonisatie
van de wetgevingen inzake de omzetbelasting, de accijnzen ende andere indirecte belastingen, voorzover deze harmonisatie
noodzakelijk is om de instelling en de werking van de interne
markt binnen de in artikel 14 gestelde termijn te verzekeren.”
2.2. De Europese Conventie over de toekomst van Europa
besprak diverse nieuwe besluitvormingsmogelijkheden op be-
lastinggebied. De artikelen 90-92 zijn ongewijzigd geblevenen hebben alleen een nieuwe nummering gekregen. In de tekst
die verder aan de intergouvernementele conferentie wordt
overgelaten, bevatten nu twee artikelen regels over de besluit-vorming.
2.2.1. „ Artikel III-62
1. De Raad van Ministers stelt bij Europese wet of kaderwet
maatregelen vast aangaande de harmonisatie van de wetgevin-
gen inzake de omzetbelasting, de accijnzen en andere indirectebelastingen, voorzover deze harmonisatie geboden is om de
werking van de interne markt zeker te stellen en concurrentie-
verstoringen te voorkomen. De Raad van Ministers besluit meteenparigheid van stemmen, na raadpleging van het Europees
Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité.
2. Wanneer de Raad van Ministers met eenparigheid van
stemmen en op voorstel van de Europese Commissie besluit
dat de in lid 1 bedoelde maatregelen de administratievesamenwerking of de bestrijding van belastingfraude en be-
lastingontduiking betreffen, wordt de Europese wet of kader-
wet houdende vaststelling van deze maatregelen in afwijkingvan lid 1 met gekwalificeerde meerderheid van stemmenaangenomen.”
C 80/140 NL 30.3.2004 Publicatieblad van de Europese Unie
2.2.2. „ Artikel III-63
1. Wanneer de Raad van Ministers met eenparigheid van
stemmen en op voorstel van de Europese Commissie besluit
dat maatregelen inzake de vennootschapsbelasting betrekking
hebben op administratieve samenwerking of de bestrijdingvan belastingfraude en belastingontduiking, stelt hij deze
maatregelen bij Europese wet of kaderwet met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen vast, voorzover zij nodig zijnom de werking van de interne markt zeker te stellen enconcurrentieverstoringen te voorkomen.
2. De wet of kaderwet wordt na raadpleging van het
Europees Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité
aangenomen.”
2.3. Het eerste artikel (III-62) bestaat uit twee leden, waar-
van het eerste in de plaats van artikel 93 komt. De formulering
van het artikel is gemoderniseerd en aangepast aan de benamin-
gen die de Conventie in andere artikelen voorstelt. Nieuw isdat harmonisatiemaatregelen niet alleen noodzakelijk kunnen
zijn in verband met het functioneren van de interne markt,
maar ook om concurrentieverstoringen tussen bedrijven tevoorkomen. In zowel artikel III-62 als III-63 staat „... om de
werking van de interne markt zeker te stellen en concurrentie-
verstoringen te voorkomen”. In sommige gevallen zou danaangevoerd kunnen worden dat een beoogde maatregel niet
aan beide voorwaarden voldoet. Om dit te voorkomen stelt
het Comité voor het woord „en” te veranderen in „of”.
2.3.1. Het tweede lid van artikel III-62 houdt een duidelijke
uitbreiding in, weliswaar niet van de bevoegdheden, maarvan de mogelijkheden om besluiten met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen te nemen. Eenparigheid van
stemmen blijft echter een vereiste bij alle maatregelen diebetrekking hebben op de belastinggrondslag en de belasting-
tarieven.
2.4. Artikel III-63 maakt het mogelijk meer besluiten met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen te nemen doordatde EU maatregelen kan treffen inzake administratieve samen-
werking, belastingfraude en belastingontduiking op het gebied
van de vennootschapsbelasting. Voorheen gold dit slechts voorindirecte belastingen.
2.5. Beide artikelen bieden dus nieuwe mogelijkheden om
in een beperkt aantal gevallen besluiten met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen te nemen. De Raad dient echteraltijd met eenparigheid van stemmen te besluiten dat het
dan om administratieve samenwerking, belastingfraude of
belastingontduiking gaat. Dergelijke beslissingen behoren ech-ter in de eerste plaats door de Commissie genomen te worden.
In zowel artikel III-62, lid 2, als artikel III-63, lid 1, zou daarom
de passage „de Raad van Ministers met eenparigheid vanstemmen en op voorstel van de Europese Commissie besluitdat” geschrapt moet worden.
2.6. De Conventie heeft ook voorstellen besproken om de
betrokken Verdragsartikelen ingrijpender te veranderen. Hetging er daarbij vooral om de bevoegdheden uit te breiden totandere gebieden dan de indirecte belastingen en besluiten over
bepaalde fiscale kwesties niet langer met eenparigheid van
stemmen maar met gekwalificeerde meerderheid van stemmen
te nemen.
2.7. In de artikelen 94 en 95 (III-64 en III-65) wordt
beschreven hoe de convergentie van de wetgeving inzake de
interne markt dient te verlopen. Daarbij worden belastingk-
westies uitdrukkelijk uitgezonderd van de mogelijkheid ommet gekwalificeerde meerderheid te stemmen. Krachtens ar-
tikel 96 (III-66) kan de EU met gekwalificeerde meerderheid
besluiten nemen indien wettelijke bepalingen van de lidstatende concurrentie op de interne markt kunnen verstoren.
Aangezien geen expliciete uitzondering voor het belasting-
beleid wordt gemaakt, zou het interessant zijn indien deCommissie dit artikel bijvoorbeeld op het gebied van debelastingen op ondernemingen zou uitproberen.
2.8. Artikel 175 (III-180) biedt de rechtsgrondslag voor het
nemen van besluiten over belastingen op milieugebied meteenparigheid van stemmen. Dit in tegenstelling tot algemene
besluiten over het milieubeleid, die met gekwalificeerde meer-
derheid van stemmen genomen kunnen worden.
3. Directe en indirecte belastingen
3.1. Dat in het Verdrag regels over indirecte belastingen
zijn vastgelegd, komt omdat deze van wezenlijk belang zijn
voor het functioneren van de interne markt. Het onderscheidtussen directe en indirecte belastingen wordt echter ook in alle
andere verbanden gebruikt.
3.2. Daarnaast wordt vaak een indeling gemaakt in arbeid,
kapitaal en consumptie, waarbij over de eerste twee categorieën
directe belastingen worden geheven. Het beeld wordt nog
ingewikkelder door het feit dat inkomsten uit arbeid aan zowelinkomstenbelasting als sociale premies worden onderworpen.
Gezien de grote verschillen in de belasting- en de premiedruk
op inkomsten uit arbeid moeten beide factoren bij vergelijkin-gen altijd in aanmerking worden genomen.
3.3. Daarnaast kan zowel op nationaal, regionaal als lokaal
niveau belasting worden geheven. De verdeling tussen dezedrie niveaus loopt sterk uiteen.
3.4. Een belastingsoort die iets belangrijker is geworden,
maar niet in bovenstaande categorieën ondergebracht kan
worden, betreft milieubelastingen. Milieubelastingen kunnen
in de productie- of in de consumptiefase worden geheven endus tot de directe of de indirecte belastingen behoren. Omdatzij vaak „heffingen” worden genoemd, worden zij bij vergelij-
kingen van belastingen niet altijd meegerekend. Ongeacht hun
benaming dienen zij echter wel te worden meegenomen bijgegevens over de belastingheffing.
30.3.2004 NL C 80/141 Publicatieblad van de Europese Unie
4. Vergelijkingen tussen de lidstaten
4.1. Het Comité heeft zijn statistische gegevens overgeno-
men uit de publicatie „Structures of the taxations systems inthe European Union” van Eurostat. Deze gegevens zijn zeer
geschikt voor vergelijkingen, omdat zij niet alleen betrekking
hebben op de huidige belastingtarieven maar op de totalebelastingheffing. Voor iedere belasting wordt de feitelijk geïnde
belasting als percentage van de belastinggrondslag aangegeven.
Dit wordt „impliciete belastingen” („implicit tax rate”) ge-noemd. De hoogte van deze impliciete belastingen wordt
daarmee door zowel het belastingtarief als de berekening van
de belastinggrondslag beïnvloed. Vergelijkingen op basis vanalleen de belastingtarieven kunnen misleidend zijn omdat de
regels voor de berekening van de belastinggrondslag sterk
kunnen verschillen. Zo kan een hoog tarief toch weinigbelastinginkomsten opleveren indien er veel aftrekmogelijkhe-den zijn.
4.2. De gegevens van Eurostat hebben betrekking op de
periode 1995-2001. Er vallen enkele algemene ontwikkelingen
te onderscheiden, bijvoorbeeld de tendens om de belastinghef-fing op arbeid te verminderen (na een periode waarin het
aandeel van deze belastingen was gestegen), pogingen om
de tarieven van de vennootschapsbelasting te verlagen entegelijkertijd de belastinggrondslag te verruimen, en verhogin-gen van de indirecte belastingen als een van de maatregelen
om het belastingstelsel milieuvriendelijker te maken. Dit laatste
is vaak gecombineerd met een verlaging van de belastingen oparbeid. Ondanks deze algemene tendensen verschillen de
ontwikkelingen sterk per lidstaat. Besluiten die deze verschillen
mogelijk groter maken, moeten vermeden worden.
4.3. Worden de lidstaten ingedeeld in groepen, dan is de
belangrijke positie van de directe belastingen kenmerkend
voor de Noordse landen, terwijl vooral Portugal en Griekenland
juist relatief hoge indirecte belastingen opleggen. In Denemar-ken, Groot-Brittannië en Ierland is het aandeel van de socialepremies in verhouding laag.
4.4. Bij vergelijkingen over een bepaalde periode moet men
zich realiseren dat veranderingen niet altijd betekenen dat het
belastingstelsel gewijzigd is. In de tweede helft van de jaren’90, een periode van economische groei, zagen zowel huishou-
dens als bedrijven hun inkomsten toenemen. Dit leidde ertoe
dat de inkomsten uit de directe belastingheffing in beidegevallen stegen, zoals duidelijk blijkt uit tabel II-4.2 in deEurostat-publicatie. Dit deed zich dus voor zonder dat de
tarieven of de regels voor de belastinggrondslagen waren
veranderd. Met het einde van de periode van economischegroei in 2001 viel ook de oorzaak van deze fiscale verandering
weg. Naar verwachting zijn de belastinginkomsten sindsdien
dan ook afgenomen, los van wijzigingen in belastingstelsel.
4.5. De inning van de belastingen vindt in de lidstaten op
verschillende niveaus plaats. In Griekenland wordt slechts 1 %van de belastingen door het lokale niveau geïnd, terwijl dat in
Denemarken een derde deel is. In alle Noordse landen speelt het
lokale niveau een grote rol bij de belastinginning. Daarentegenbezet het regionale niveau in dit opzicht weer een belangrijkeplaats in de „federale” landen: Duitsland, België, Spanje en
Oostenrijk. Deze verschillen zijn weliswaar van belang binnen
elke lidstaat, maar niet voor de relatie tussen de lidstaten.
Wel is het zo dat de uitvoering van EU-besluiten overbelastingkwesties in „federale” staten problemen kan opleverenindien de bevoegdheid bij de deelstaten ligt.
4.6. De lidstaten worden vaak ingedeeld op grond van de
totale belastingdruk. Kijkt men echter naar de belastingdruk
op arbeid, kapitaal en consumptie afzonderlijk, dan wordt het
beeld wel wat ingewikkelder. Zweden en Finland blijken danin alle drie categorieën hoge belastingen op te leggen, terwijlin Denemarken consumptie wel zwaar wordt belast, maar
kapitaal weer niet. Groot-Brittannië en Ierland, landen met een
laag belastingniveau, heffen in feite vrij hoge belastingen opkapitaal en consumptie. In Griekenland, ook een land met een
laag belastingniveau, zijn de consumptieve belastingen erg
hoog: zij leveren meer dan 40 % van de belastinginkomstenop. Kijkt men eerst alleen naar het normale BTW-tarief, dan
blijken de totale consumptieve belastingen over het algemeen
verrassend hoog uit te vallen. Worden ook andere belastingenop goederen meegerekend, en het effect van de verlaagde
BTW-tarieven, dan zien de verschillen tussen de landen er
enigszins anders uit. Maar liefst een derde van de belastingin-komsten van Luxemburg is afkomstig uit belastingen op
kapitaal. In Denemarken en Nederland is het aandeel van
milieubelastingen het grootst.
4.7. Om te kunnen nagaan hoe effectief de belastingheffing
is, moeten de belastingtarieven worden afgezet tegen de
feitelijke belastinginkomsten. Indien een land ondanks relatiefhoge tarieven toch geen hoge belastinginkomsten heeft, komtdat ofwel doordat de aftrekmogelijkheden te ruim zijn ofwel
doordat de belasting niet op een efficiënte manier wordt geïnd.
Aangezien de Commissie en Eurostat brede belastinggrondsla-gen als arbeid, kapitaal en consumptie hanteren, is het moeilijk
om de feitelijke belastingtarieven te vergelijken. Deze hebben
namelijk vaak slechts op een gedeelte van deze drie grotegebieden betrekking.
4.7.1. De belastinggrondslagen die het meeste effect hebben
op belastingregels in andere landen, zijn te vinden bij debelastingheffing op kapitaal. Het is echter enorm ingewikkeld
de kapitaalbelastingen te vergelijken om zo te achterhalen
waar de gevolgen voor andere landen het grootst zijn. Debelastingheffing op kapitaal kan worden onderverdeeld in vier
hoofdsoorten: vennootschapsbelasting, belasting op ontvan-
gen rente, dividendbelasting en belasting op vermogensaanwas.Het is niet genoeg om voor ieder van deze belastingvormen
alleen de tarieven te vergelijken, aangezien ook aftrekmogelijk-
heden e.d. verschillen. Evenmin volstaat het om slechts éénbelastingvorm te bestuderen; het komt bijvoorbeeld namelijk
ook voor dat een lage vennootschapsbelasting samengaat met
een hoge belasting op dividend en vermogensaanwas. Voor aldeze belastingen geldt dat de belastingstelsels van anderelanden erdoor beïnvloed kunnen worden.
C 80/142 NL 30.3.2004 Publicatieblad van de Europese Unie
4.8. Het Comité is hier uitsluitend ingegaan op de tarieven
en de grondslagen van de belastingheffing zelf. Er mag echter
niet worden vergeten dat de verschillen tussen de landen voor
een groot gedeelte terug te voeren zijn op andere politiekebesluiten. Kinderkorting kan gezinnen bijvoorbeeld hetzelfdefinanciële voordeel bieden als kinderbijslag, maar levert wel
minder belastinginkomsten op. En een lagere BTW op kinder-
kleding in plaats van kinderbijslag heeft weer een ander effectop de belastingheffing. Uit de statistieken blijkt overigens ook
dat een lagere BTW niet altijd het gewenste prijseffect heeft. Een
begrotingstekort gaat gepaard met lagere belastinginkomsten,maar met hogere wanneer het tekort teruggebracht moet
worden.
5. Waarom belastingen?
5.1. De belastingstelsels van de Europese landen hebben
een lange geschiedenis achter de rug. Vandaag de dag maken
zij een vanzelfsprekend deel uit van een goed georganiseerde
democratische samenleving. Belastingen hebben echter nietéén, maar meerdere doelstellingen:
— Hoofddoel is natuurlijk dat er geld binnen moet komen
voor de publieke sector en de publieke dienstverlening,
zodat er voor goede openbare voorzieningen gezorgd
kan worden. Hoeveel belasting geïnd wordt en hoe datgebeurt, hangt grotendeels af van de uiteenlopendetradities van de landen en hun wens om bepaalde
gebieden al dan niet onder de publieke sector te laten
vallen.
— De overheid beslist welke soorten belastingen geheven
worden en beïnvloedt zo de verdeling van inkomens ende allocatie van economische hulpbronnen.
— De omvang van de beroepsbevolking en hoeveel iemand
wil werken, zijn factoren die beïnvloed kunnen worden
door middel van de opzet van het belastingstelsel en de
samenhang tussen belastingstelsel en socialezekerheids-stelsel.
— Naast financiële maatregelen zijn aanpassingen van het
belastingstelsel binnen de economische politiek de be-langrijkste en de snelste manier om de conjunctuur te
beïnvloeden.
— Bepaalde belastingen kunnen bedoeld zijn om markten
rechtstreeks te beïnvloeden. Het duidelijkste voorbeeldhiervan zijn belastingen of heffingen op milieubelastendeactiviteiten teneinde productie of consumptie te vermin-
deren. Een ander voorbeeld is het opleggen van accijnzen
om het verbruik van bijvoorbeeld tabak of alcohol terugte dringen.6. Belastinggrondslag en belastingtarieven
6.1. Het feit dat Eurostat bij de berekening van de belastin-
ginkomsten van de „impliciete belastingen”, dus van zowel de
belastinggrondslag als de belastingtarieven, uitgaat, toont
duidelijk aan dat beide onderdelen van doorslaggevend belangzijn voor de belastingheffing. Tot nog toe werd in de algemene
discussie over belastingen veel te veel naar alleen de belasting-
tarieven gekeken.
6.2. Aangezien de grootste controverse in de politiek de
belastingtarieven betreft, stelt het Comité voor dat eerstde verschillen in de berekening van de belastinggrondslag
onderzocht worden. Vervolgens zou men dan gemeenschappe-
lijke regels moeten voorstellen om de berekeningen meer opelkaar af te stemmen. Daarna zou gediscussieerd kunnen
worden over de vraag of er minimumtarieven vastgesteld
moeten worden, omdat juist de tarieven tot verschillen inbelastinginkomsten leiden.
6.3. De belastingtarieven leveren echter alleen al louter
statistische problemen op. Zo passen de lidstaten allerlei
uitzonderingen op het normale BTW-tarief toe. De matewaarin de potentiële belastinggrondslag wordt benut, verschilt
daardoor per lidstaat. Samen met de hoogte van het normale
BTW-tarief heeft dit gevolgen voor de BTW-opbrengsten (
1).
De verschillen in uitzonderingen zijn aanzienlijk en hebbenbelangrijke gevolgen voor de inkomensverdeling en het herver-
delingseffect van het belastingstelsel.
6.3.1. De Commissie heeft het volgende gesteld: „... het
fiscale beleid van de EU [moet], overeenkomstig de globalerichtsnoeren voor het economisch beleid, stimuleren dat de
nominale tarieven worden verlaagd terwijl de belastinggrond-
slag wordt verbreed, zodat economische distorsie in de be-lastingstelsels van de lidstaten kan worden teruggedrongen” (
2).
Dit zou niet alleen moeten gelden voor de BTW, maar ook —
en wellicht belangrijker nog — voor andere belastingsoorten,zoals vennootschapsbelasting en milieubelastingen.
6.3.2. Een ander verschil qua belastinggrondslag is dat in
sommige lidstaten slechts sommige activiteiten van de publieke
sector aan BTW onderworpen worden. Wil een land met eenomvangrijke publieke sector in dat geval net zoveel BTWinnen als een land met een kleine publieke sector, dan moet
het dus een hoger BTW-tarief hanteren. Om deze reden moet
de hoogte van het BTW-tarief door de lidstaat zelf bepaaldworden.
(1) Uit een Zweeds onderzoek blijkt dat het normale BTW-tarief in
Zweden verlaagd zou kunnen worden van 25 tot 21-22 % indiendit tarief voor alle goederen en diensten ingevoerd zou worden.Aangezien voor levensmiddelen een lager BTW-tarief geldt, zoueen dergelijke verandering echter grote gevolgen kunnen hebbenvoor de inkomensverdeling.
(
2) COM(2001) 260 def.
30.3.2004 NL C 80/143 Publicatieblad van de Europese Unie
6.4. Uit de in de bijlage opgenomen tabellen over milieu-
belastingen blijkt dat er ook grote verschillen in de berekening
van de grondslag hiervan bestaan. Geen enkel land dat de
reputatie heeft milieubelastende activiteiten zwaar te belasten,staat bij de landen met de hoogste inkomsten uit dergelijkeheffingen. Hiervoor kunnen twee redenen zijn: er zijn ruime
mogelijkheden tot belastingontwijking of de belastingen zijn
zo hoog dat de consument de betrokken producten daadwerke-lijk vermijdt. Indien de belastinggrondslagen wat meer op
elkaar zouden worden afgestemd, zou het beginsel dat de
vervuiler betaalt meer effect kunnen sorteren dan met hogebelastingtarieven alleen. Dat is niet alleen van belang voor het
milieu, maar ook om een „level playing field” tot stand te
brengen.
6.5. Naast belastinggrondslagen en -tarieven, waarover
statistische gegevens gemakkelijk te verkrijgen zijn, is er nog
een ander terrein waarop de lidstaten verschillen: de opzet van
het belastingstelsel. Hoe en door wie worden de belastingengeïnd? Wanneer gebeurt dat en hoe vaak? Hoe wordt dat
gecontroleerd? Wordt er gebruik gemaakt van moderne com-
putertechniek en kunnen ambtenaren en burgers daarmeeomgaan? Zijn de procedures eenvoudig of is er sprake vanonnodige bureaucratische rompslomp?
6.6. De antwoorden op deze vragen zijn van essentieel
belang voor de lidstaat, om te achterhalen hoeveel een bepaald
belastingtarief in werkelijkheid oplevert en tegen welke kosten.Voor het functioneren van de interne markt is het wel erg
belangrijk dat de verschillende procedures meer op elkaar
worden afgestemd. Ondernemers in de internationale handelhebben met meerdere belastingstelsels te maken, terwijl het
vaak al moeilijk genoeg is om wegwijs te worden in het
stelsel van één lidstaat. Dat levert dan ook vaak een groterebelemmering op dan uiteenlopende belastingtarieven. Voor
het midden- en kleinbedrijf kan deze hindernis onoverkomelijk
zijn.
6.6.1. Dit soort zaken moet bij de verdere werkzaamheden
van de Commissie een belangrijke plaats innemen. Alleendan is een zekere gelijktrekking van de berekening van de
belastinggrondslagen voor de lidstaten aanvaardbaar. Daar-
naast hoopt het Comité dat het nieuwe begrip „administratievesamenwerking” betrekking heeft op alle vormen van samen-
werking waarmee onnodige verschillen en bureaucratie uit de
weg geruimd kunnen worden.
6.6.2. De vraag of belastingstelsels met elkaar moeten gaan
concurreren, leidt altijd tot verhitte discussies. Het moet
volstrekt duidelijk zijn wat voor soort concurrentie bedoeldwordt. Concurrentie hoeft namelijk niet altijd betrekking te
hebben op de tarieven of de grondslag. Vormen van concurren-
tie die tot efficiëntere en minder bureaucratische belastingstel-sels leiden, moeten juist altijd aangemoedigd worden. Om dedeur open te zetten voor dit soort concurrentie waarbij het
meest succesvolle beleid eruit zal springen, stelt het Comité
voor een nieuwe „open coördinatiemethode” voor dergelijkeaspecten van het belastingbeleid te overwegen.7. Onderlinge afhankelijkheid en behoefte aan conver-
gentie
7.1. Naarmate de economische integratie tussen de lidstaten
voortschrijdt, gaan ook de verschillen tussen hun belastingstel-
sels een steeds grotere rol spelen. Deze verschillen zijn hetgevolg van uiteenlopende tradities; een land kan er bijvoor-beeld voor gekozen hebben om een betrekkelijk groot gedeelte
van de sociale dienstverlening in handen van de overheid te
geven, met als resultaat dus ook relatief hoge belastingen. Ineen statische situatie zijn deze verschillen niet erg belangrijk;
aangezien ze al lang bestaan, heeft de economie zich eraan
aangepast. In een meer dynamische economie, en vooralwanneer landen steeds meer integreren, kunnen veel verschil-
len in de belastingstelsels wel belangrijk zijn voor de manier
waarop de economieën samen functioneren.
7.1.1. De integratie van de markten werd bevorderd door
besluiten over de interne markt en de invoering van de
EMU. Verdere coördinatie, ook van de economische politiek,
waarvan het belastingbeleid deel uitmaakt, kan deze ontwikke-ling nu een volgende impuls geven. Integratie gaat hand inhand met meer concurrentie. Dit kan tot meer efficiëntie en
welvaart leiden. Indien de intensievere concurrentie leidt tot
efficiënter produceren is dat alleen maar positief voor deonderneming, de werknemers en de economie als geheel.
7.1.2. Integratie houdt echter ook risico’s in, wanneer
landen de verhoogde concurrentiedruk niet aankunnen door
hun productiviteit op te voeren en dan hun toevlucht nementot andere, gemakkelijkere methodes, zoals verlaging van het
niveau van de sociale bescherming en de milieubescherming,
of fiscale maatregelen. Dit soort veranderingen doet afbreukaan de positieve gevolgen van meer concurrentie. De proble-men als gevolg van het tekortschietende concurrentievermogen
worden afgewenteld op werknemers en milieu of via belasting-
dumping naar andere landen. Binnen de wetgeving inzake deinterne markt zijn vaak — maar niet altijd — succesvolle
manieren gevonden om dergelijke verslechteringen op sociaal
en milieugebied tegen te gaan. Op fiscaal gebied is men hierzelden in geslaagd.
7.1.3. Het verband tussen belastingbeleid en het onvermo-
gen om een „level playing field” tot stand te brengen wordtniet serieus genoeg genomen. Zo werd in het zgn. Primarolo-
rapport ingegaan op een reeks maatregelen op het gebied
van de belastingen op ondernemingen die de mededingingverstoren. De lidstaten hebben toegezegd de meest schadelijkedaarvan, 66 stuks, af te schaffen. Het Comité verwacht dat
de Commissie binnenkort een verslag uitbrengt over de
vorderingen die in dit verband geboekt zijn. Deze directefouten in de opzet van het belastingbeleid moeten verdwijnen.
C 80/144 NL 30.3.2004 Publicatieblad van de Europese Unie
7.2. De totstandbrenging van de interne markt en de
invoering van de gemeenschappelijke munt hebben al tot een
ontwikkeling in de richting van een „level playing field” geleid.
Op deze manier is door middel van politieke maatregelenbepaald hoe ver de marktwerking mag gaan. Er valt over tediscussiëren in hoeverre deze maatregelen toereikend zijn en
of er geen betere maatregelen getroffen hadden kunnen
worden. Over het algemeen is men het er echter wel over eensdat deze ontwikkeling het functioneren van de interne markt
ten goede is gekomen. Vooral voor het midden- en kleinbedrijf
is het erg belangrijk dat belemmeringen worden weggenomen,omdat het dan beter aan de „internationale” handel op de
interne markt kan deelnemen.
7.2.1. Het vaststellen van een kader voor de interne markt
om zo een „level playing field” te creëren, waarbinnen de
lidstaten kunnen concurreren, is een methode die toegepastmoet blijven worden. Vóór alles moeten er dringend die
besluiten op het gebied van het belastingbeleid worden getrof-
fen die voor de concurrentievoorwaarden van wezenlijk belangzijn. Daarbij moet echter wel worden voorkomen dat die
besluiten de totstandbrenging van de interne markt belemme-
ren. Zoals het Comité al in paragraaf 5.1 stelde, kunnenbelastingen ook worden ingezet als instrument van de econo-mische politiek om bepaalde economische gedragingen te
stimuleren (of te bestraffen), met name in het streven naar een
duurzame ontwikkeling. Daarom dient een uitzondering teworden gemaakt voor milieubelastingen die worden geheven
om een bepaalde ontwikkeling in een politiek ongewenste
richting te stoppen. Belastingen die de concurrentiescheeftrekken, moeten op dezelfde manier worden beschouwd
als overheidssubsidies, omdat het effect ervan op de concurren-
tie in de interne markt hetzelfde is.
7.2.2. Indien er geen politieke maatregelen worden getrof-
fen, zullen de scherpere concurrentievoorwaarden als gevolgvan de integratie een neerwaartse druk uitoefenen op die
belastingen en heffingen die de meest rechtstreekse gevolgen
voor bedrijven hebben. Verlaging van het belastingniveau is,net als een andere onderlinge verdeling van de verschillendebelastingvormen, onjuist indien deze door de markt wordt
ingegeven. De wijzigingen in de vennootschapsbelasting die
diverse lidstaten de laatste tijd hebben doorgevoerd, haddenalle betrekking op verlaging van de tarieven. Het gemiddelde
tarief in de EU-15 is gedaald van 32,42 % naar 29,7 %. Zijn
dergelijke aanpassingen wenselijk, dan moeten ze wordendoorgevoerd via politieke procedures waarbij de invloed van
de belastingstelsels van andere landen geen doorslaggevende
rol speelt.
7.3. De meeste belastingen hebben geen rechtstreeks of
doorslaggevend effect op de interne markt. Ze kunnen uiter-aard wel van groot belang zijn voor de manier waarop
de nationale markt functioneert. Dat het wenselijk is de
belastingstelsels meer op elkaar af te stemmen, moet dusuitsluitend worden gezien in samenhang met het functionerenvan de interne markt.
7.4. Aangezien indirecte belastingen van invloed zijn op de
interne markt, vallen zij in het EG-Verdrag dan ook onder de
bevoegdheid van de EU. De Conventie heeft hieraan bepaaldebevoegdheden op het gebied van de vennootschapsbelastingtoegevoegd. Er wordt echter alleen gesproken van administra-
tieve samenwerking en belastingfraude en -ontduiking. Deze
maatregelen zijn wel belangrijk, maar bij lange na niet
toereikend om alle denkbare effecten van de vennootschapsbe-lasting op de interne markt te bestrijken.
7.4.1. Het is zeer positief dat de Conventie het niet alleen
heeft over maatregelen om het functioneren van de internemarkt te waarborgen maar ook over maatregelen om versto-
ring van de concurrentie te voorkomen. De definitie van het
begrip „concurrentieverstoring” is daarbij erg belangrijk; in ditverband kan de discussie binnen de Primarolo-groep als
uitgangspunt dienen.
7.4.2. Of „administratieve samenwerking” toereikend is,
kan pas worden uitgemaakt wanneer duidelijk is wat precies
onder dit begrip wordt verstaan. Is het de bedoeling de regels
inzake de (wijze van) belastinginning, belastingcontrole, vormvan formulieren e.d. meer op elkaar af te stemmen, dan is de
formulering aanvaardbaar. Is het slechts de bedoeling dat de
lidstaten elkaar helpen in het geval van personen die naar eenandere lidstaat verhuizen of om andere redenen transacties in
meerdere landen uitvoeren, dan is het begrip veel te beperkt.
7.4.3. Naast de beperkende formuleringen is de grootste
tekortkoming van de voorstellen dat niet alle belastingen die
de interne markt en de concurrentievoorwaarden kunnen
beïnvloeden, worden aangepakt. Daarbij valt bijvoorbeeld tedenken aan de belasting op inkomsten uit kapitaal, die zo
belangrijk is voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijke
financiële markt in Europa en om in elk land gemakkelijktoegang tot investeringskapitaal te krijgen. Anderzijds ont-
breekt een verwijzing naar belastingen ter bescherming van
het milieu.
7.5. De EU moet bevoegdheden krijgen op alle terreinen
die van invloed zijn op de interne markt en de concurrentie-voorwaarden tussen de lidstaten. Dat geldt dus ook voor alle
belastingen en heffingen die een dergelijk effect sorteren. Het
zou niet nodig moeten zijn bij iedere kwestie telkens weerovereenkomstig het Verdrag met eenparigheid van stemmen
te beslissen of de kwestie op EU-niveau behandeld moet
worden. Het Comité vindt dat niet alleen de bevoegdheidster-reinen uitgebreid moeten worden, maar dat ook geregeld
moet worden om welke aspecten het gaat (interne markt en
concurrentievoorwaarden) en of de besluiten met eenparigheiddan wel gekwalificeerde meerderheid van stemmen genomen
moeten worden. Bij dit laatste mag niet worden vergeten dat
het in een Unie met 25 lidstaten nog moeilijker zal zijn ombesluiten op basis van eenparigheid van stemmen te nemen.
8. Welke besluiten zijn inmiddels genomen?
8.1. Hoewel de formulering van de Verdragsartikelen te
wensen overlaat, zijn belangrijke belastingkwesties op de
agenda geplaatst en is de afgelopen jaren ook een aantalbesluiten genomen.
30.3.2004 NL C 80/145 Publicatieblad van de Europese Unie
8.2. Na 14 jaar discussiëren nam de ministerraad op 3 juni
2003 een pakket maatregelen vol compromissen aan inzake
de belasting op inkomsten uit rente en de belastingen op
bedrijven. Men kan wellicht meer kritiek hebben op de manierwaarop dit besluit tot stand is gekomen dan op het besluit zelf.
8.2.1. Ten aanzien van de belasting op inkomsten uit rente
werd besloten dat elk land vanaf 2005 informatie over de
rente-inkomsten van buitenlanders aan het land van herkomstzal doorgeven, zodat deze inkomsten daar belast kunnen
worden. De tien nieuwe lidstaten zullen in 2007 meedoen.
Uitzonderingen worden gemaakt voor Luxemburg, België enOostenrijk en de „belastingparadijzen” (Zwitserland, Monaco,Liechtenstein, Andorra, San Marino, Gibraltar en de Britse
Kanaaleilanden), die een bronbelasting zullen heffen over het
spaartegoed van buitenlanders, waarvan drie vierde naar hetland van herkomst zal gaan. Deze bronbelasting bedraagt
aanvankelijk 15 %, maar wordt opgetrokken tot 20 % in 2008
en tot 35 % in 2011. Bovendien heeft de VS beloofd opverzoek gegevens te verstrekken.
8.2.2. Deze besluiten kunnen behoorlijk vergaand genoemd
worden. Het effect van de maatregelen is echter beperkt, omdatandere kapitaalinkomsten, zoals dividenduitkeringen, en be-
paalde verzekeringsproducten er niet onder vallen.
8.2.3. Er zijn ook regels vastgesteld inzake royaltyinkom-
sten, zodat dubbele belastingheffing wordt voorkomen. Ten
aanzien van de vennootschapsbelasting hebben de lidstaten
een gedragscode afgesproken, waarin zij zich ertoe verplichten66 nader omschreven concurrentieverstorende maatregelen af
te schaffen. De hoogte van de vennootschapsbelasting komt
hier dus niet aan de orde. Daarom dient te worden beseft dathet pakket belastingmaatregelen in zijn huidige vorm nog
altijd tekortschiet, met name op het punt van de vennoot-
schapsbelasting.
8.3. Ook milieubelastingen hebben de afgelopen jaren op
de agenda gestaan. Krachtens artikel 175 (III-130) moeten
besluiten op dit vlak met eenparigheid van stemmen wordengenomen. Voorstellen om hier gekwalificeerde meerderheid in
te voeren werden door de Conventie verworpen. Ondanks de
vele Commissievoorstellen zijn er nog geen definitieve beslui-ten genomen, bijvoorbeeld over de richtlijn inzake de belasting
van dieselolie resp. biobrandstoffen. Op 27 oktober 2003
keurde de Raad een besluit goed inzake de belasting vanenergieproducten, dat op 1 januari 2004 zal ingaan en deverschillen in de belasting van de verschillende energiesoorten
zal verkleinen. Deze kwestie speelt al meer dan tien jaar en
moest meermaals op het niveau van de Europese Raadbehandeld worden.8.3.1. Dat de Commissie geen formele voorstellen over
zaken als verpakkingen, CO
2-emissie van auto’s en vliegtuig-
brandstoffen heeft ingediend, komt waarschijnlijk doordat
besluiten hierover met eenparigheid van stemmen genomenmoeten worden. Evenmin zijn er voorstellen om de belastingenop bepaalde producten te diversifiëren op basis van milieu-
vriendelijkheid.
8.4. Ondertussen heeft de Commissie wel voorstellen inge-
diend om de regels voor de toepassing van verlaagde BTW-tarieven op bepaalde goederen meer op elkaar af te stemmen.
Zij acht een verschil van meer dan 10 procentpunten (15-
25 %) aanvaardbaar voor het functioneren van de internemarkt. Bij sommige uitzonderingen op het normale BTW-
tarief lopen de verschillen echter te ver op, tot wel 25 % (
1).
9. Gekwalificeerde meerderheid en minimumtarieven
9.1. Alle EU-besluiten over belastingen moeten met een-
parigheid van stemmen worden genomen. Het voorstel van de
Conventie houdt een geringe versoepeling in, maar heeft geenbetrekking op de berekening van de belastinggrondslagen of
de belastingtarieven. Het Comité heeft er meermaals voor
gepleit de vereiste eenparigheid van stemmen bij belastingk-westies te heroverwegen.
9.1.1. Het gevolg van de vereiste eenparigheid van stemmen
is niet alleen dat er minder voorstellen worden goedgekeurd,
maar ook dat het enorm lang kan duren voordat er eendefinitief besluit wordt genomen, zoals bij het besluit overinkomsten uit spaargeld is gebleken. Dit laatste geval illustreert
ook dat de vereiste eenparigheid van stemmen door een
lidstaat gebruikt kan worden om zijn ideeën op anderebeleidsterreinen door te drukken. Een ander gevolg is dat de
Commissie soms niet eens voorstellen indient over kwesties
waarvoor eenparigheid van stemmen is vereist, wanneer zijtegenstand van een lidstaat verwacht. Daarnaast komt het ook
voor dat alleen de eurolanden een bepaald besluit nemen of
dat lidstaten slechts afspreken om intensiever samen te werken,omdat de vereiste eenparigheid van stemmen voor dat besluit
niet haalbaar is. In dat geval blijft er dus sprake van een zekere
ongelijkheid; een besluit dat voor alle landen geldt, heeft danook altijd de voorkeur.
9.1.2. Het Comité ziet slechts één uitweg uit deze moeilijke
situatie: de EU moet beschikken over de bevoegdheden en ook
de mogelijkheden om besluiten over belastingkwesties met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen te nemen, wanneerde mogelijkheid van een land om zijn belastingen vast te
stellen sterk afhankelijk is van het optreden van de andere
24 lidstaten op de interne markt. Juist omdat het beleid vanhet ene land gevolgen heeft voor de andere landen moet de
manoeuvreerruimte binnen de intergouvernementele confe-
rentie worden benut om op meer onderdelen van het belasting-beleid gekwalificeerde meerderheid in te voeren. Bij sommige
belastingen is de soevereiniteit van de lidstaten eigenlijk schijn,
wanneer de interne markt in de praktijk bepaalt hoe ver hunbesluiten kunnen gaan. Een besluitvormingsrecht dat alleen intheorie en niet in de praktijk bestaat, houdt in feite geen
soevereiniteit in.
(1) Zie EESC-advies over COM(2003) 397 def. — PB C 32 van
5.2.2004.
C 80/146 NL 30.3.2004 Publicatieblad van de Europese Unie
9.2. Wanneer de mobiele belastinggrondslagen steeds min-
der belast kunnen worden omdat de concurrentie op de
interne markt tot een neerwaartse „harmonisatie” van de
belastingtarieven leidt, verschuift het accent naar arbeid.Gezien de demografische ontwikkelingen wordt deze belasting-druk op arbeid langzamerhand ondraaglijk. Nu de beroeps-
bevolking, die de kosten van de verzorgingsstaat betaalt, als
gevolg van de demografische veranderingen kleiner wordt,wordt de behoefte aan een helder belastingstelsel dat als
rechtvaardig wordt beschouwd nog groter.
9.3. Indien gekwalificeerde meerderheid wordt ingevoerd,
moet nauwkeurig worden aangegeven voor welke belastingendat gebeurt. Het is duidelijk dat de belastingen op bedrijven,
belasting op kapitaalinkomsten en op milieubelastende activi-
teiten daartoe behoren. Een algemene invoering van gekwalifi-ceerde meerderheid van stemmen voor belastingkwesties is
absoluut niet aan de orde; het gaat alleen om belastingen die
van invloed zijn op het functioneren van de interne markt ofdie de concurrentie kunnen verstoren, zoals de Conventie ook
heeft voorgesteld. Het belasten van bijvoorbeeld inkomsten uit
arbeid of onroerend goed blijft echter een zaak van de lidstatenzelf; áls daarover al besluiten op EU-niveau worden genomen,
moet dat met eenparigheid van stemmen gebeuren. Een
duidelijke grens is echter moeilijk aan te geven. Sommigebelastingen, zoals de BTW en andere belastingen op goederen,zijn in bepaalde opzichten van invloed op de interne markt.
Het is echter niet zo duidelijk dat de mogelijke gevolgen ervan
de concurrentie op de interne markt verstoren.
9.4. Enerzijds moet dus worden aangegeven voor welke
soorten belastingen gekwalificeerde meerderheid wordt inge-
voerd. Anderzijds moet duidelijk zijn dat er niet gestreefd
wordt naar harmonisatie, maar dat het alleen de bedoeling isminimumtarieven vast te leggen. De lidstaten mogen hun
belastingen naar eigen inzicht bepalen, zolang zij het belasting-
niveau niet zover laten dalen dat andere lidstaten gedwongenworden hierin mee te gaan om hun concurrentiepositie te
behouden. Is er een bepaald minimumtarief vastgesteld, dan
mag een lidstaat nog altijd zelf uitmaken of hij zijn hogerbelastingniveau handhaaft of zelfs nog verder optrekt. Dit zou
namelijk alleen gevolgen kunnen hebben voor de lidstaat zelf,
namelijk een negatief effect op zijn concurrentiepositie.
10. Samenvatting en conclusies
10.1. Het belastingbeleid van de lidstaten verschilt niet
alleen qua belastingtarieven; ook de berekening van de belas-tinggrondslag en de opzet van de stelsels lopen uiteen. Om tot
een gemeenschappelijke visie op belastingkwesties te kunnen
komen, moet dus niet alleen een oplossing voor de verschillen-de politieke opvattingen worden gevonden.10.2. De veranderingen in het belastingbeleid die door
de Europese Conventie over de toekomst van Europa zijn
voorgesteld, houden in dat naast het functioneren van de
interne markt, ook verstoring van de concurrentie een redenvoor EU-maatregelen kan zijn. De Conventie stelt voor datbesluiten inzake administratieve samenwerking, belastingfrau-
de en belastingontduiking voortaan met gekwalificeerde meer-
derheid van stemmen worden genomen, en dat dit nietmeer alleen voor de indirecte belastingen maar ook voor de
vennootschapsbelasting geldt.
10.3. Vergelijkingen tussen de lidstaten met betrekking tot
de belastingdruk op arbeid, kapitaal en consumptie en met
betrekking tot milieubelastingen leveren een gecompliceerdbeeld op. Uit gegevens over de vennootschapsbelasting blijkt
tevens dat veranderingen in de belastinginkomsten het gevolg
kunnen zijn van de economische omstandigheden, dus zonderdat de belastingregels zelf gewijzigd zijn.
10.4. Belastingen worden in de eerste plaats geheven om
de publieke dienstverlening te kunnen financieren, en daar-
naast ook om invloed uit te oefenen op de inkomensverdeling,de markt (bijvoorbeeld het gebruik van milieubelastendeproducten) en het arbeidsaanbod. Ook worden belastingen in
het kader van de economische politiek gebruikt om de
conjunctuur te beïnvloeden.
10.5. De lidstaten zouden eerst moeten proberen de regels
voor de berekening van de belastingen, aftrekmogelijkheden,
e.d. alsook het beheer en de efficiëntie van de stelsels meer op
elkaar af te stemmen voordat zij zich over de belastingtarievenbuigen. Verschillen buiten het vlak van de belastingtarieven
kunnen vaak grotere problemen opleveren, vooral voor kleine
bedrijven die zich op de interne markt willen begeven.
10.6. Naarmate de economische integratie voortschrijdt,
worden ook de verschillen in belastingstelsels van de lidstaten
steeds belangrijker. Integratie gaat hand in hand met meer
concurrentie, wat kan leiden tot meer efficiëntie en welvaart.Het gevaar bestaat echter dat een land zijn toevlucht neemttot aantasting van de milieubescherming of van de sociale
voorwaarden of tot belastingverlagingen, indien het de concur-
rentie niet aankan door zijn productiviteit op te voeren. Opdeze manier wil het dan de bedrijven die aan concurrentie
worden blootgesteld, „beschermen”.
10.6.1. Maatregelen die de concurrentie verstoren, bijvoor-
beeld op het gebied van de belastingen op bedrijven, moetenafgeschaft worden. Er dient dan ook vaart gezet te worden
achter de ontwikkeling van het EU-belastingbeleid, zodat er
meer sprake is van een „level playing field”. Belastingen die deconcurrentie scheeftrekken, hebben hetzelfde effect op de
interne markt als rechtstreekse overheidssubsidies.
10.6.2. Bij de door de Conventie voorgestelde lichtere
besluitvormingsprocedures voor administratieve samenwer-king en maatregelen om belastingfraude en belastingont-wijking tegen te gaan, moet een en ander zo ruim geïnterpre-
teerd kunnen worden dat onnodige verschillen tussen de
belastingstelsels gereduceerd kunnen worden. Dit is belangrijkom de interne markt beter te laten functioneren.
30.3.2004 NL C 80/147 Publicatieblad van de Europese Unie
10.7. Na 14 jaar discussiëren heeft de Raad besloten in de
periode tot 2011 geleidelijk een rechtvaardiger systeem voor
de belastingheffing op inkomsten uit rente in te voeren. De
belastingen op energie zullen na een besluit in het najaar van2003 meer op elkaar afgestemd kunnen worden, terwijl debesluitvormingsmachine op de meeste terreinen van milieu-
belastingen vastgelopen lijkt te zijn. Wat de vennootschapsbe-
lasting betreft, is een begin gemaakt met de meest schadelijkeregels, maar het is nog een lange weg te gaan naar een
ingrijpendere regeling.
10.8. De EU moet beschikken over de bevoegdheden en
ook de mogelijkheden om besluiten over belastingkwesties
met gekwalificeerde meerderheid van stemmen te nemen,wanneer de mogelijkheid van een land om zijn belastingen
Brussel, 10 december 2003.
De voorzitter
van het Europees Economisch en Sociaal Comité
R. BRIESCHvast te stellen sterk afhankelijk is van het optreden van de
andere lidstaten. Naarmate het moeilijker wordt de mobiele
belastinggrondslagen te belasten, zal de belastingdruk op devaste grondslagen, met name arbeid, toenemen.
10.8.1. Gekwalificeerde meerderheid van stemmen kan
alleen voor bepaalde belastingen worden ingevoerd, zoalsbelastingen op bedrijven en de belasting van inkomsten uitkapitaal en van milieubelastende activiteiten. Bovendien moet
er sprake zijn van maatregelen die het functioneren van de
interne markt belemmeren of de concurrentie verstoren. Het isdus niet de bedoeling alle verschillen tussen de lidstaten die deinterne markt of de concurrentie verder niet beïnvloeden, wegte werken. Gekwalificeerde meerderheid van stemmen magalleen gebruikt worden om minimumtarieven vast te leggen,en dan dus nog alleen voor bepaalde belastingen.