15.12.75  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  Nr.  C 286/1 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  een  mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  betreffende  de ont-
wikkeling  van  het gemeenschappelijk  vervoerbeleid 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft,  is nog  niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Overeenkomstig  artikel  20, derde  alinea,  van  zijn  Reglement  van  Orde  heeft  het Bureau 
van het  Comité  besloten  een  bijkomend  advies  inzake  voornoemd  onderwerp  op te 
stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 24 en 25 september  1975  te Brussel  gehouden  133e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  zijn  van 28 maart  1974  daterende  advies  inzake 
de mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  be-
treffende  de ontwikkeling  van  het gemeenschappelijk 
vervoerbeleid,  waarin  het zich  „het  recht  heeft  voor-
behouden  later  op dit vraagstuk  terug  te komen"  (1), 
Gezien  het van  26 november  1974  daterende  besluit 
van zijn  Bureau,  de Afdeling  voor  vervoer-  en com-
municatiewezen,  toestemming  te verlenen  dit vervolg-
advies  op te stellen, 
Gezien  artikel  20,  derde  alinea,  van  het  Reglement 
van Orde, 
Gezien  het rapport  dat is opgesteld  door  de heer  Re-
naud,  rapporteur,  en de heren  Bonety,  Fredersdorf 
en Masproné,  co-rapporteurs, 
(*) PB nr. C 126  van  17. 10. 1974,  blz.  28. Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  133e  zitting 
van 24 en 25 september  1975,  vergadering  van  25 
september  1975, 
Overwegende  dat nagegaan  dient  te worden,  in wel-
ke mate  het gemeenschappelijk  vervoerbeleid  kan  bij-
dragen  tot de verwezenlijking  van  de doelstellingen 
die met  het  oog  op de economische  en monetaire 
unie tijdens  de topconferentie  van  Parijs  zijn  gefor-
muleerd,  en die gericht  zijn  op de gezonde  ruimtelij-
ke ordening,  het  evenwicht  tussen  de verschillende 
regio's,  de verbetering  van  de kwaliteit  van  het leven 
alsmede  de sociale  vooruitgang  waarbij  evenwel  bij-
zondere  aandacht  dient  te worden  geschonken  aan 
de milieubescherming  en het behoud  van  de mense-
lijke  waarden; 
Overwegende  dat  de problemen  in verband  met  de 
regionale  en de energieaspecten  almede  de financiële 
moeilijkheden  van  de vervoersector  bijzonder  belang-
rijk en actueel  zijn; 
Nr. C 286/2 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15. 12. 75 
Overwegende  dat  bijgevolg  de uitwerking  ervan  op 
het gemeenschappelijk  vervoerbeleid  dient  te worden 
nagegaan, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  en 12 onthoudingen  werd 
goedgekeurd: 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Uit  de mededeling  van  de Commissie  aan  de 
Raad  inzake  de ontwikkeling  van  het  gemeenschap-
pelijk  vervoerbeleid  blijkt  dat  de Commissie  ernaar 
streeft,  het  gemeenschappelijk  vervoerbeleid  sterker 
met de  andere  communautaire  beleidsvormen  te 
vervlechten.  Daarom  heeft  het Comité  besloten,  die-
per in te gaan  op bepaalde  bijzonder  belangrijke  en 
actuele  aspecten  van  deze  gemeenschappelijke  be-
leidsvormen,  in het bijzonder  op het gebied  van  de: 
— energie, 
— regio's, 
— belastingen  en financiën. 
Het bij dit advies  behorende  rapport  van  het Comité 
is een  algemene  studie  waarvan  enige  van  de belang-
rijkste  in het rapport  ontwikkelde  denkbeelden  in het 
advies  zijn  overgenomen. 
1.2. De  Commissie  heeft  voor  dit onderzoek  zeer 
grote  belangstelling  getoond  en haar  inbreng  in de 
werkzaamheden  van  het  Comité  is aanzienlijk  ge-
weest,  waarvoor  het  Comité  haar  dankt.  Het  heeft 
evenwel  vernomen  dat het Directoraat-generaal  „Ver-
voer"  van  de  Commissie  tegelijkertijd  naast  deze 
werkzaamheden,  die  verscheidene  maanden  hebben 
geduurd,  verscheidene  werkdocumenten  betreffende 
de ordening  van  de vervoermarkt  heeft  opgesteld.  De 
beroepsorganisaties,  de nationale  overheden  en des-
kundigen  van  de universiteiten  uit verschillende  Lid-
Staten  is verzocht  over  deze  documenten  een  oordeel 
uit te spreken. 
1.3. Het  Comité  wordt  in beginsel  slechts  in een 
later  stadium  van  de uitwerking  van  communautaire 
maatregelen  geraadpleegd.  Het  Comité  verwijst  even-
wel naar  hetgeen  het  in zijn  bovengenoemd  advies 
van 28 maart  1974  ten  aanzien  van  de marktorde-
ning  heeft  verklaard.  In dit advies  heeft  het er nog 
eens  op gewezen  dat „zelfs  al zouden  de van  meet  af 
aan gestelde  voorwaarden  worden  geharmoniseerd, 
de vervoermarkt  niettemin  ook  na de overgangsperi-
ode aan  een  toezicht  onderworpen  dient  te blijven. 
Deze  markt  staat  namelijk  bloot  aan  een  aantal  in-
vloeden  die wegens  hun  cumulatief  effect  bijzondere 
maatregelen  noodzakelijk  maken,  ten  einde  een  ge-
zonde  concurrentie  te woorborgen". 1.4. Volgens  het  Comité  mag  de ordening  van  de 
vervoermarkt  niet  alleen  maar  van  kortstondige  duur 
zijn en zal deze  marktordening,  indien  het  ingrijpen 
beperkt  blijft  tot crises  of ernstige  verstoringen,  geen 
effect  meer  hebben. 
1.5. Daarom  vestigt  het  er de aandacht  op dat 
maatregelen  die gericht  zijn  op de uitholling  van  het 
kwetsbare  geheel  van  voorschriften  dat met  de com-
munautaire  regeling  inzake  de  ordening  van  de 
markt  is ingevoerd,  ongewenst  zijn. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
2.1. Vervoer  en energiebeleid 
2.1.1.  De  gebeurtenissen  sinds  1973  houden  een 
verandering  in ten  opzichte  van  de vroegere  situatie 
waarin  Europa  tegen  betrekkelijk  lage  prijzen  in 
zijn behoeften  aan  grondstoffen  en in het  bijzonder 
aan energieprodukten  op  basis  van  aardolie  kon 
voorzien,  waardoor  de landen  de fiscale  heffingen  op 
het verbruik  van  deze  produkten  naar  believen  kon-
den opvoeren. 
Deze  ingrijpende  wijziging  zal  van  aanzienlijke  in-
vloed  zijn  op ons  economisch  bestel,  onze  ontwikke-
ling en onze  leefwijze.  Energie  zal in de toekomst  een 
duur  goed  blijven  waarmee  zo zuinig  mogelijk  moet 
worden  omgegaan.  Aangezien  het vervoer  als vervoer-
der en als energiegebruiker  met  deze  situatie  wordt 
geconfronteerd,  dienen  alle  maatregelen  waardoor 
het energieverbruik  kan  worden  teruggebracht,  te 
worden  onderzocht. 
2.1.2.  Aangezien  de elasticiteit  van  het  energiever-
bruik  in het  vervoer  echter  gering  is, is het  bruto-
energierendement  niet  de enige  factor  waarmee  reke-
ning  dient  te worden  gehouden  bij de beoordeling 
van het  energieverbruik  en de energiekosten  in het 
vervoer.  Deze  kosten  ontstaan  in  uiteenlopende 
mate  in de handel  met  het  buitenland,  de economi-
sche kringloop,  de levens-  en arbeidsomstandigheden 
van iedere  mens  afzonderlijk  en in het milieu.  In een 
beleid  dat gericht  is op de beperking  van  het energie-
verbruik  dient  men  dus  met  al deze  factoren  reke-
ning  te houden  bij de ordening  van  het  vervoer,  de 
bevordering  van  nieuwe  technieken  en de uitbreiding 
van het toepassingsgebied  van  het gemeenschappelijk 
beleid  tot andere  takken  van  vervoer,  in het  bijzon-
der de luchtvaart  en tot  op zekere  hoogte  de zee-
scheepvaart. 
2.1.3.  Door  het afnemen  van  de economische  acti-
viteiten  in 1974  en 1975  is trouwens  in alle  sectoren 
van de produktie  en het verbruik  het energieverbruik 
gedaald,  hetgeen  automatisch  heeft  geleid  tot een  da-
ling van  de vraag  naar  vervoer  die wederom  een  la-
ger energieverbruik  tot gevolg  heeft  gehad.  Hieruit 
15.12.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 286/3 
blijkt  dat  de bedrijvigheid  in het  vervoer  gekoppeld 
is aan  de algemene  economische  ontwikkeling,  in het 
bijzonder  wat  het energieverbruik  betreft. 
2.1.4.  Het  Comité  heeft  evenwel  van  gedachten 
gewisseld  over  de door  de Commissie  opgestelde  en 
voorgelegde  documenten  betreffende  de beperking 
van het  energieverbruik  op korte  en middellange  ter-
mijn  en zijn  goedkeuring  gehecht  aan  de hierin  ver-
vatte  richtsnoeren.  Naar  zijn  oordeel  zijn  de in de 
vervoersector  door  maatregelen  tot rationalisatie  van 
het autoverkeer  (bevordering  van  het  openbaar  ver-
voer,  snelheidsbeperking)  en de conceptie  van  de au-
tomobielen  te  bereiken  besparingen  slechts  één 
aspect  van  het vraagstuk. 
2.1.5.  Op  communautair  niveau  dienen  ten  aan-
zien van  bepaalde  sectoren  met  een  hoog  energiever-
bruik,  in het bijzonder  de luchtvaart,  krachtige  ratio-
nalisatiecampagnes  te worden  gevoerd.  Het  Comité 
verwijst  naar  zijn  van  27 september  1973  (*) dateren-
de advies  inzake  een  „Ontwerp-beschikking  (EEG) 
van de Raad  betreffende  de eerste  elementen  inzake 
een gemeenschappelijke  actie  op het  gebied  van  het 
luchtvervoer"  waarin  het  er op aandringt  een  alge-
meen  en samenhangend  concept  voor  het  luchtvaart-
beleid  uit te werken  zowel  wat  betreft  de ontwikke-
ling van  een  intracommunautair  luchtnet  als ten aan-
zien van  de relaties  tussen  de Gemeenschap  en derde 
landen. 
2.1.6.  De  rationalisatie  van  het  vervoer  in de ag-
glomeraties  is een  belangrijke  factor  bij de beperking 
van het  energieverbruik.  De maatregelen  die  op dit 
gebied  moeten  worden  genomen  houden  verband 
met de verbetering  van  het  leef-  en werkklimaat, 
d.w.z.  met  het  sociaal  beleid  en de ruimtelijke  orde-
ning. 
In de eerste  plaats  dienen  maatregelen  te worden  ge-
nomen  ten  aanzien  van  de voorzieningen  voor  het 
reizigersvervoer  en de bevordering  van  het  gemeen-
schappelijk  vervoer.  Aan  de hand  van  de communau-
taire  behandeling  van  de nationale  begrotingen  moe-
ten de door  de Lid-Staten  met  het oog  op deze  doel-
stellingen  genomen  maatregelen  met  elkaar  kunnen 
worden  vergeleken. 
2.1.7.  Met  betrekking  tot de gevolgen  van  de nieu-
we situatie  op energiegebied  voor  het  vervoerbeleid 
is het  Comité  nagegaan,  welke  wijzigingen  wellicht 
moeten  worden  aangebracht  in de conceptie  van  de 
Commissie,  waarover  het  op 28 maart  1974  zijn  bo-
vengenoemd  advies  heeft  uitgebracht.  Algemeen  is 
het Comité  van  oordeel  dat  overlappingen  en verspil-
ling zo veel  mogelijk  moeten  worden  tegengegaan  en 
dat alle  initiatieven  en impulsen  voor  een  meer  doel-
matige  samenwerking  tussen  de verschillende  takken 
van vervoer,  alsmede  voor  een  betere  benutting  van 
het materieel  dienen  te worden  aangemoedigd. 
(!) PB nr. C 100 van 22. 11. 1973,  blz. 1. 2.1.8.  Het  investeringsbeleid  en de voorschriften 
van de marktordening  zijn  evenwel  bepalend  voor  de 
koers  van  het  gemeenschappelijk  beleid.  Volgens  het 
Comité  dient  te worden  gestreefd  naar  een  evenwicht 
tussen  het  op de vervoersector  van  toepassing  zijnde 
vrije  marktstelsel  en het  ingrijpen  van  de overheid 
waarbij  het algemeen  belang  zwaarder  moet  wegen. 
Het lijkt  er trouwens  op dat  het vrije  spel  der markt-
factoren  niet  het  enige  doeltreffende  instrument  kan 
zijn voor  de bestemming  van  de beschikbare  midde-
len en dat de economische  keuze  in het vervoerbeleid 
tevens  aan  de hand  van  andere  criteria  moet  worden 
gemaakt. 
2.1.9.  In  elk geval  dienen  de ministers  van  verkeer 
ervoor  te zorgen  dat  geen  monopolies  kunnen  ont-
staan  door  het  uitwerken  van  een  instrumentarium 
met behulp  waarvan  zij maatregelen  kunnen  nemen 
zonder  dat  aan  de gelijke  behandeling  van  de ver-
schillende  vervoertakken  en aan  het openbaar  vervoer 
afbreuk  wordt  gedaan. 
2.1.10.  Onder  de ten  behoeve  van  het  vervoer  te 
voeren  acties  vestigt  het  Comité  de aandacht  van  de 
Commissie  op de betekenis  van  concrete  maatregelen 
op de volgende  in het rapport  aangegeven  gebieden: 
— algemeen  plan  voor  een  communautair  net  in sa-
menhang  met  de nationale  programma's; 
— toerekening  van  de kosten  voor  het  gebruik  van 
de wegen; 
— sociale  verordeningen; 
— stads-  en agglomeratievervoer; 
— regeling  van  de capaciteit; 
— afmetingen  en gewichten. 
Overigens  meent  het  Comité  dat  de Commissie  wat 
haarzelf  betreft  dient  te streven  naar: 
— een  betere  coördinatie  van  de  werkzaamheden 
van de verschillende  directoraten-generaal; 
— verbetering  van  de  statistieken  betreffende  het 
energieverbruik  in de vervoersector; 
— overleg  over  en harmonisatie  van  het  beleid  van 
de Lid-Staten  inzake  industriële  omschakeling. 
2.2. Vervoer  en regionaal  beleid 
2.2.1.  De  verantwoordelijkheid  van  de nationale 
overheden  en de communautaire  instellingen  is van 
wezenlijk  belang  op het  gebied  van  het  regionaal  be-
leid,  dat  tot  doel  heeft  een  evenwicht  tot  stand  te 
brengen  tussen  regio's  waarin  te veel  economische 
activiteiten  zijn  geconcentreerd  en regio's  die  qua 
economische  ontwikkeling  achtergebleven  zijn. 
2.2.2.  Bij  dit streven  is het vervoer  een  van  de be-
langrijkste  hulpmiddelen  van  het  regionaal  beleid. 
Nr. C 286/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15.12.  75 
Met behulp  van  een  als eenheid  gedacht  Europees 
vervoernet  (zee-,  binnen-  en luchtvaart,  en het  ver-
voer  te land  met  inbegrip  van  onderzeese  tunnels, 
oliepijpleidingen  en nieuwe  technieken)  dient  elke  tak 
van vervoer  met  zijn  meest  bruikbare  kenmerkende 
vervoeractiviteiten  in dit stelsel  te kunnen  worden 
geïntegreerd. 
2.2.3.  Op  grond  van  de voorstellen  van  de Com-
missie  ten aanzien  van  de wijze  waarop  de commu-
nautaire  ordening  van  de vervoermarkt  moet  plaats-
vinden  kunnen  evenwel  tegenstrijdigheden  opduiken 
tussen  de mechanismen  van  deze  ordening  en de doel-
stellingen  van  het  regionaal  beleid.  Deze  tegenstrij-
digheden  komen  in hoofdzaak  tot uiting  in de finan-
ciering  van  de infrastructuur.  Wil  men  namelijk  een 
eind maken  aan  de te grote  concentratie  van  econo-
mische  activiteiten  in bepaalde  regio's  en tegelijker-
tijd de voor  de stimulering  van  minder  ontwikkelde 
regio's  noodzakelijke  infrastructuur  tot stand  bren-
gen, dan  schiet  het vrije  marktstelsel  duidelijk  tekort. 
Een eventuele  overheveling  moet  verenigbaar  zijn 
met een communautaire  regeling  voor  de financiering 
van de infrastructuur. 
Ten behoeve  van  dit werkelijk  communautaire  be-
leid, dat  van  bijzonder  grote  betekenis  is, zou  men 
een deel  van  de belastingopbrengst  in de vervoersec-
tor voor  de instelling  van  een  communautair  fonds 
kunnen  aanwenden,  voor  zover  de opbrengst  van  de 
over het vervoer  in de Gemeenschap  geheven  belas-
tingen,  overeenkomstig  het  door  de  Commissie 
voorgestelde  heffingsstelsel  voor  het  gebruik  van  de 
wegen,  wordt  bestemd  voor  de ontwikkeling  en het 
onderhoud  van  de  infrastructuren.  Ook  zou  de 
E.I.B.,  die hiertoe  wel  over  voldoende  middelen  dient 
te beschikken,  een  bijdrage  kunnen  leveren  tot de fi-
nanciering  van  de aanleg  van  voor  Europa  belangrij-
ke infrastructuren. 
2.2.4.  Het  regionaal  beleid  kan  tevens  de gelegen-
heid bieden,  in economisch  optimale  omstandigheden 
nieuwe  vervoertechnieken  in zeer  dicht  bevolkte  re-
gio's  te beproeven  (openbaar  reizigersvervoer). 
2.2.5.  Ten  behoeve  van  de achtergebleven  regio's 
dient  een vervoersconceptie  te worden  uitgewerkt  die 
in het  bijzonder  de lucht-  en zeescheepvaartlijnen 
omvat  alsmede  de aanleg  van  havens,  ten  aanzien 
waarvan  de Gemeenschap  tot dusver  nog  geen  initia-
tieven  heeft  genomen. 
2.2.6.  Wil  men  bereiken  dat de gelden  die zijn  uit-
getrokken  voor  de financiering  van  de vervoersin-
frastructuur  ten behoeve  van  de regionale  ontwikke-
ling optimaal  worden  gebruikt,  dan  dienen  de in elke 
Lid-Staat  toegepaste  methoden  ter beoordeling  van 
het rendement  van  deze  investeringen  te worden  ge-
harmoniseerd. 
2.2.7.  De  inzet  van  het  vervoer  ten  behoeve  van 
regio's  die bijzondere  steun  ontvangen  kan  inhouden dat de vervoertarieven  worden  gesubsidieerd.  De toe-
passing  van  steuntarieven  dient  echter  beperkt  te blij-
ven tot de gevallen  waarin  een  dergelijke  methode 
doeltreffender  of billijker  blijkt  dan  andere  vormen 
van regionale  steun  (voor  de produktie,  het verbruik, 
of door  verlaging  van  de belastingtarieven,  enz.).  De 
toepassing  van  steuntarieven  mag  in geen  geval  ertoe 
leiden  dat de concurrentieverhoudingen  tussen  de on-
derlinge  takken  van  vervoer  ongelijk  worden. 
2.2.8.  Er  zij evenwel  gewezen  op de leemten  in de 
communautaire  verordening  betreffende  de compen-
saties  voor  de verplichtingen  van  openbare  dienst  die 
nog niet  op alle  takken  van  vervoer  van  toepassing 
zijn. Bijgevolg  dient  in versneld  tempo  te worden 
overgegaan  tot een ingrijpende  herziening  van  Veror-
dening  (EEG)  nr. 1191/69  van  de Raad  van  26 juni 
1969  inzake  de verplichtingen  van  openbare  dien-
sten (*), waarop  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
reeds  in vroegere  adviezen  heeft  aangedrongen  (2). 
2.3. Vervoer  en financiële  gevolgen 
2.3.1.  De  aan  het vervoer  opgelegde  taken  met  het 
oog op de inpassing  van  deze  sector  in het energie-
of het regionaal  beleid  brengen  financiële  problemen 
met zich  mee  en men  dient  zich  af te vragen  of en in 
hoeverre  de mechanismen  van  het  vervoerbeleid  — 
voor  zover  deze  er zijn  — tot de verwezenlijking  er-
van dienen  bij te dragen. 
2.3.2.  Op  deze  vraag  kan  moeilijk  een nauwkeurig 
antwoord  worden  gegeven,  aangezien  er geen  raming 
is van  de kosten  die aan  de verwezenlijking  van  de 
doelstellingen  van  de desbetreffende  beleidsvormen 
verbonden  zijn.  Wel  is bekend  dat  het  vervoer  in-
komsten  kan  opleveren  of bijzondere  uitgaven  kan 
vergen,  zoals  de toerekening  van  de kosten  van  de 
infrastructuur,  de steuntarieven,  enz.  Het  uitwerken 
van uniforme  methoden  op communautair  niveau, 
ten einde  ervoor  te zorgen  dat  deze  mechanismen 
functioneren,  heeft  op enkele  uitzonderingen  na nog 
geen  concrete  maatregelen  opgeleverd  (b.v.  de nor-
malisatie  van  de rekeningstelsels  der spoorwegonder-
nemingen).  Dit  bewijst  wel  hoe  ingewikkeld  het  is, 
vast te stellen  wat  de financiële  gevolgen  van  de 
overige  communautaire  beleidsvormen  voor  het ver-
voer  zullen  zijn. 
2.3.3.  Bij  deze  moeilijkheden  die zich  in de prak-
tijk bij  het  communautair  vervoerbeleid  hebben 
voorgedaan,  komen  nog  de moeilijkheden  die het ge-
volg zijn  van  het  ontbreken  van  een  communautair 
fiscaal  en begrotingsbeleid.  In elk  geval  moet  het 
principe  van  de neutraliteit  — van  de belastingwetge-
ving tot de concurrentie  tussen  de ondernemingen  en 
tussen  de takken  van  vervoer  — het  belangrijkste 
zijn. Men  mag  niet  over  het hoofd  zien  dat men  door 
de opbrengst  van  de specifieke  vervoerbelastingen 
(*) PB nr. L 156  van  28.  6. 1969,  blz.  1. 
(2) Zie  onder  meer  PB nr. C 86 van  16.  10.  1973,  blz.  1. 
15.12.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 286/5 
voor  de uitbreiding  van  de infrastructuur  te bestem-
men ook  een  automatische  financiering  van  de uit-
breiding  van  de infrastructuur  krijgt  die een  gunstig 
effect  heeft  op de coördinatie  en de planning  op lan-
ge termijn  van  infrastructuurmaatregelen  ten behoeve 
van het vervoer.  Er zij echter  op gewezen  dat zich  bij 
de geïntegreerde  infrastructuurplanning  wegens  ge-
brek  aan  geld  begrotingsimpasses  kunnen  voordoen 
waarbij  van  enige  infrastructuurmaatregelen  moet 
worden  afgezien  en tegelijkertijd  om redenen  van  fi-
nancieel  beleid  gebonden  middelen  voor  andere  doel-
einden  moeten  worden  gebruikt. 
2.3.4.  Er  moet  evenwel  aan  worden  gedacht,  de 
belastingen  te gebruiken  als middel  tot verwezenlij-
king van  doelstellingen  van  algemeen  belang,  in het 
bijzonder  voor  het vinden  van  een  oplossing  voor  de 
verkeers-  en vervoerproblematiek  in de agglomera-
ties. 
2.3.5.  Bij  de toerekening  van  de kosten  van  het ge-
bruik  der infrastructuur  komt  men  voor  de moeilijk-
heid te staan  hoe  de externe  kosten  moeten  worden 
berekend,  hetgeen  voor  het Comité  aanleiding  is, te 
betwijfelen  of een  objectief  tariferingssysteem  kan 
worden  uitgewerkt. 
2.3.6.  Op  het gebied  van  de structuren  der  belas-
tingen  op motorrijtuigen  en motorbrandstoffen  en 
t.a.v.  de voorschriften  inzake  de aftrekbaarheid  of de 
vrijstelling  van B.T.W.  kan  met  de fiscale  harmonisa-
tie evenwel  vooruitgang  worden  geboekt. 
2.3.7.  Ten  behoeve  van  het regionaal  beleid  dienen 
in communautair  verband  gelden  ter beschikking  te 
worden  gesteld  ter aanvulling  van  de door  de Lid-
staten  genomen  maatregelen. 
Gedaan  te Brussel,  25 september  1975. De beslissingen  <$^nen  in het beginsel  op basis  van 
de verhouding  kosten-baten  te worden  genomen, 
waarbij  het absoluut  noodzakelijk  is dat de hiervoor 
benodigde  gegevens  op uniforme  basis  en met  gebruik 
van uniforme  methodes  worden  verkregen. 
2.4. Conclusie 
De hierboven  beschreven  ontwikkeling  is voor  het 
Comité  aanleiding  geweest  de volgende  richtsnoeren 
voor  het  gemeenschappelijk  vervoerbeleid  voor  te 
stellen: 
— aanvulling  van  de oorspronkelijke  doelstellingen 
van het gemeenschappelijk  vervoerbeleid,  ten ein-
de rekening  te houden  met  de nieuwe  factoren 
die door  de gewijzigde  situatie  op energiegebied 
zijn ontstaan; 
— uitwerken  van  een  Europees  vervoernet,  waarbij 
de politieke  verantwoordelijkheden  en het beheer 
op communautair,  nationaal  en regionaal  niveau 
duidelijk  zijn  geregeld; 
— zodanige  vaststelling  van  de criteria  voor  de keu-
ze van  de investeringen  dat een  optimaal  gebruik 
van de middelen  verzekerd  is; 
— aanpassing  van  de financiële  politiek  aan  de doel-
stellingen  op het gebied  van  de ruimtelijke  orde-
ning,  het regionaal  en het energiebeleid,  waarbij 
dient  te worden  gezorgd  voor  een  grotere  samen-
hang  tussen  de acties  op deze  verschillende  gebie-
den en de concurrentieomstandigheden  in het bij-
zonder  wat  de belastingen  betreft  in versneld 
tempo  dienen  te worden  geharmoniseerd. 
De Voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  inzake  de verontreiniging 
van het voor  baden  geschikt  zeewater  en zoetwater  (kwaliteitsdoelstellingen) 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 67 van  22 maart  1975,  blz.  1. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 17 februari  1975  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
overeenkomstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen.