COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(92) 591 def. 
Brussel, 22 december 1992 
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD 
INGEVOLGE ARTIKEL 2 VAN DE BESCHIKKING VAN DE RAAD 
89/488/EEG VAN 28 JULI 1989 
(Toepassing van een van artikel 17, lid 2, van de 
Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie 
van de wetgevingen der Lid-staten inzake omzetbelasting 
afwijkende maatregel) 
Voorstel voor een 
BESCHIKKING VAN DE RAAD 
waarbij Frankrijk wordt gemachtigd de toepassing van een 
van artikel 17, lid 2, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG 
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der 
Lid-Staten inzake omzetbelasting afwijkende 
maatregel voort te zetten 
(door de Commissie ingediend) 

-1 -
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD 
INGEVOLGE ARTIKEL 2 VAN DE BESCHIKKING VAN DE RAAD 
89/488/EEG VAN 28 JULI 1989 
(Toepassing van een van artikel 17, lid 2, van de 
Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie 
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting 
afwijkende maatregel) 
- 2 -
I. INLEIDING 
Bij Beschikking van de Raad van de Europese Gemeenschappen 89/488/EEG van 
28 juli 1989* ' en op grond van artikel 27 van de Zesde BTW-Richtlijn werd de 
Franse Republiek gemachtigd af te wijken van het bepaalde in artikel 17, lid 2, 
van de Zesde BTW-Richtlijn. 
Deze afwijking houdt in dat uitgaven inzake goederen en diensten volledig van 
het recht op aftrek van de daarop betaalde BTW zijn uitgesloten wanneer het 
particuliere gebruik van die goederen of diensten hoger is dan 90 % van het 
totale gebruik. 
Bij de genoemde beschikking van de Raad werd machtiging verleend deze afwijking 
tot en met 31 december 1992 toe te passen. In artikel 2 is bepaald dat de 
Commissie vóór die datum bij de Raad een verslag moet indienen over de 
toepassing van de afwijking. Dit verslag moet in voorkomend geval vergezeld gaan 
van een voorstel voor een beschikking van de Raad tot verlenging van de 
machtiging. 
In het onderhavige verslag wordt de toepassing van deze afwijking beschreven en 
wordt de gegrondheid van het verzoek om verlenging, dat door de Franse Republiek 
werd ingediend bij brief die op 22 oktober 1992 bij het Secretariaat-generaal 
van de Commissie werd geregistreerd, onderzocht. 
II- TOEPASSING VAN DE AFWIJKING 
!• Achtergrond van de afwijking 
Op 3 februari 1989 werd met het arrest "ALITALIA" van de Franse Raad van 
State het bepaalde in artikel 230-1 van bijlage II van het Franse algemene 
belastingwetboek veroordeeld. In deze bepaling werd het recht op aftrek van 
de BTW die werd betaald voor goederen en diensten die niet uitsluitend 
bestemd waren voor de bedrijfsactiviteiten van de belastingplichtige 
uitgesloten. 
Door dit arrest en overeenkomstig het communautaire recht was de uitsluitende 
bestemming in Frankrijk niet meer een van de voorwaarden voor het recht op 
aftrek. Voortaan vindt in geval van gedeeltelijk gebruik voor particuliere 
doeleinden de belastingaftrek volledig plaats, maar daartegenover wordt het 
particuliere gebruik van het goed of de dienst belast op grond van artikel 6, 
lid 2, van de Zesde Richtlijn. 
In een streven tot vereenvoudiging verzocht de Franse Republiek gemachtigd te 
worden tijdelijk de belasting die werd betaald voor goederen en diensten 
waarvan het particuliere gebruik meer dan 90 % uitmaakt van het totale 
gebruik van het recht op aftrek uit te sluiten. Met deze maatregel werd 
beoogd te voorkomen dat een dienstverrichting aan zichzelf zou worden belast, 
daar deze belastingheffing moeilijkheden zou opleveren omdat de maatstaf van 
heffing bepaald zou moeten worden door een schatting van de waarde van de 
dienstverrichting aan zichzelf in de vorm van het particuliere gebruik van 
het goed. 
(1) PB L 239 van 16.8.1989 
- 3 -
2. Inwerkingtreding in Frankrijk 
Met de artikelen 1, 3 en 5 van het decreet nr. 89-885 van 14 december 1989, 
dat gepubliceerd werd in het Journal officiel de la République Française van 
15 december 1989 (biz. 15578), werd de beschikking van de Raad in nationaal 
recht omgezet. Dit decreet is op 17 december 1989 in Parijs en in beginsel op 
18 december 1989 in de provincie in werking getreden. Het heeft met name 
geleid tot het ontstaan van het nieuwe artikel 230-1 van het algemene 
belastingwetboek en werd toegelicht in een dienstaanwijzing van 
21 februari 1990, die gepubliceerd werd in het Bulletin officiel des Impôts 
onder nr. 3 D-3-90, overgenomen in de Documentation administrative onder nr. 
3-D-1512 (bijwerking van 1.5.1990). 
3. Kwantitatieve beoordeling van het particuliere gebruik fdrempel van 90 %> 
De volgende elementen worden in aanmerking genomen : 
- aard van het goed of de dienst 
- functie van het goed of de dienst 
- mogelijk gebruik van het goed of de dienst in de betrokken onderneming 
- verdeling van de tijd van het gebruik van het goed of de dienst in het 
kalenderjaar of per deel van het kalenderjaar wanneer het totale gebruik in 
ieder geval slechts mogelijk is in een bepaald seizoen (bij voorbeeld 
pleziervaartuig). 
4. Praktische toepassing van de afwijking door Frankrijk 
Het blijkt dat de beschouwde afwijking in de volgende omstandigheden wordt 
toegepast : 
- Koop van goederen en diensten door een onderneming om onmiddellijk ter 
beschikking gesteld te worden van of voornamelijk gebruikt te worden door 
het hoofd van de onderneming, de bestuurders, het personeel of een derde. 
In dat geval geldt de uitsluiting van het recht op aftrek terstond. 
Voorbeeld : 
koop of leasing van een door de directeur te gebruiken videorecorder, 
die ook enkele malen gebruikt wordt voor interne vakopleiding; 
pleziervaartuig dat voornamelijk particulier wordt gebruikt maar één 
week per jaar wordt verhuurd. 
Aankopen van goederen en diensten die normaliter bestemd zijn voor de 
behoeften van de onderneming maar die in feite na één jaar gebruik voor 
meer dan 90 % van hun totale gebruik particulier gebruikt blijken te zijn. 
In dit geval moet de onderneming na dit eerste jaar van gebruik overgaan 
tot regularisatie van de oorspronkelijk afgetrokken BTW. Deze regularisatie 
zal de vorm aannemen van een betaling van het totale afgetrokken 
belastingbedrag. 
Wanneer bovenbedoelde feiten worden geconstateerd in de periode van 
herziening die is bedoeld in artikel 20, lid 2 van de Zesde Richtlijn, 
vindt de terugbetaling van de belasting plaats naargelang van het aantal 
jaren dat per herzieningsperiode is verstreken : het terug te betalen 
bedrag is dus gelijk aan het bedrag van de eerdere aftrek, verminderd met 
één vijfde (roerende goederen) of met een tiende (onroerende goederen) per 
verstreken jaar. 
- 4 -
5. Bijzonder geval van lagere publiekrechtelijke lichamen (niet-
belastingplichtige lichamen in de zin van artikel 4, lid 5 van de Zesde 
Richtlijn) 
In dit geval wordt het gebruik van goederen en diensten ten behoeve van een 
activiteit die buiten het toepassingsgebied van de BTW valt door Frankrijk 
beschouwd als overeenkomende met particulier gebruik. 
Voorbeeld : 
. computer die door een gemeente zowel wordt gebruikt voor het beheer van een 
belastbare sector als voor haar niet-belastbare diensten die zijn de 
burgerlijke stand en de sociale bijstand. 
Bovendien heeft de Franse overheid aan haar belastingdienst medegedeeld dat 
in ieder geval, in het streven tot vereenvoudiging, niet de situatie van 
lagere publieklichamen die van mening zijn dat, wanneer een 
investeringsgoed gebruikt wordt voor zowel activiteiten buiten het 
toepassingsgebied als voor activiteiten binnen het toepassingsgebied, het 
gebruik voor de eerste categorie activiteiten meer dan 90 % uitmaakt van 
het totale gebruik, ook wanneer dit niet werkelijk het geval is, in twijfel 
getrokken moet worden. 
6• Standpunt van de Franse overheid inzake de toepassing van de afwijking 
De Franse overheid is van oordeel dat de toepassing van deze afwijking het 
beheer van de belasting zowel voor zichzelf als voor de betrokken 
ondernemingen heeft vereenvoudigd. Bovendien heeft zich naar haar weten geen 
enkel geschil voorgedaan over de toepassing van deze afwijking. Deze 
toepassing heeft echter tot voor kort slechts zelden en in marginale 
gevallen, die niet statistisch werden waargenomen, plaatsgevonden. 
III- VERZOEK OM VERLENGING VAN DE MACHTIGING 
In dit opzicht wijst Frankrijk erop dat de hier beschouwde afwijking in de 
toekomst meer toegepast zou kunnen worden gezien het feit dat beoefenaren van 
een aantal vrije beroepen - advocaten, vertalers, tolken, sportbeoefenaren, 
auteurs en kunstenaars - sedert 1991 belaste en niet meer vrijgestelde 
handelingen verrichten. 
Het is gebruikelijk dat deze beroepsbeoefenaren door de vrije aard van hun 
beroep de goederen van de onderneming in het kader van hun privé-leven 
gebruiken, bij voorbeeld waar het gaat om een appartement dat zowel voor 
beroepsdoeleinden als voor particuliere doeleinden wordt gebruikt, een computer, 
of zelfs foto- of hi-fi-apparatuur in het geval van een kunstenaar. Een dusdanig 
particulier gebruik zou, zonder de afwijking, een fiscaal toezicht op deze 
goederen gedurende hun gebruiksperiode vereisen en in ieder geval zou de 
dienstverrichting aan zichzelf in de vorm van dit particuliere gebruik belast 
moeten worden. De maatstaf van heffing van deze dienstverrichting zou niet 
makkelijk te berekenen en door de belastingplichtige te aanvaarden zijn daar in 
artikel 11 A, lid 1, sub c), van de Zesde Richtlijn is bepaald dat in dit geval 
de maatstaf van heffing bestaat in het bedrag van de door de belastingplichtige 
voor het verrichten van de dienstverrichting aan zichzelf, die gevormd wordt 
door het particuliere gebruik van het goed van de onderneming (bij voorbeeld in 
het geval van een motorrijtuig : koop, benzine, reparatie, onderhoud, enz.), 
gemaakte uitgaven. 
- 5 -
IV. OORDEEL VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
!• Over de wenselijkheid van een verlenging van de afwijking 
Daar de beschouwde afwijking tot doel heeft te voorkomen dat "verbruik zonder 
belasting" plaatsvindt zijn de diensten van de Commissie van oordeel dat zij 
gerechtvaardigd is. 
Zij zijn zich evenwel tevens bewust van het feit dat de belasting op het 
gebruik voor particuliere doeleinden van het goed of de dienst uit financieel 
oogpunt (voordeel in het kader van het kasbeheer) voor de belastingplichtige 
gunstiger is dan de uitsluiting van het recht op aftrek. Wanneer evenwel het 
particuliere gebruik meer dan 90 % uitmaakt van het totale gebruik wordt het 
kasbeheervoordeel ongerechtvaardigd, gezien het feit dat de onderneming het 
betrokken goed of de betrokken dienst vrijwel niet gebruikt. 
2. Over de duur van de afwijking 
De diensten van de Commissie zijn van oordeel dat een vaste termijn moet 
worden vastgesteld voor deze afwijking, zodat aan het eind daarvan de balans 
kan worden opgemaakt, met name in het licht van de stand van de communautaire 
werkzaamheden betreffende het voorstel voor een Twaalfde BTW-Richtlijn en de 
toepassing ervan. De afwijking zou derhalve, gezien de navolgende 
overwegingen, tijdelijk verlengd kunnen worden tot de goedkeuring van de 
Twaalfde BTW-Richtlijn indien deze plaatsvindt voor 31 december 1996. Indien 
dit niet het geval zou zijn zou de afwijking in ieder geval uiterlijk op 
31 december 1996 moeten worden beëindigd. 
3. Over de toepassing van de afwijking door Frankrijk 
1.1. De toepassing van de afwijking op de lagere publiekrechtelijke lichamen 
geeft de diensten van de Commissie aanleiding tot de volgende 
opmerkingen en vragen : 
Frankrijk werd slechts voor "uitgaven inzake goederen en diensten 
wanneer het particuliere gebruik van die goederen of diensten hoger is 
dan 90 % van het totale gebruik" gemachtigd het recht op aftrek van de 
BTW uit te sluiten. 
De diensten van de Commissie zijn echter van oordeel dat het 
gedeeltelijk gebruik van een goed door een lager publiekrechtelijk 
lichaam voor de behoeften van een sector van activiteiten die ligt 
buiten het toepassingsgebied van de belasting op grond van artikel 4, 
lid 5, van de Zesde Richtlijn niet beschouwd kan worden als een gebruik 
voor privé-doeleinden in de zin van artikel 6, lid 2, van de Zesde 
Richtlijn. In dat geval is er evenmin gebruik voor doeleinden die vreemd 
zijn aan het lagere publiekrechtelijke lichaam omdat het doel zelf van 
het lichaam is handelingen te verrichten die vallen onder het openbaar 
gezag. 
In feite dient ervan uit te worden gegaan dat het lagere 
publiekrechtelijke lichaam de goederen ten dele gebruikt voor de 
behoeften van "een niet-belaste sector". 
De diensten van de Commissie stellen vast dat strikt genomen in rechte 
de Zesde Richtlijn slechts de mogelijkheid van belastingheffing opent 
voor uitsluitend "het door een belastingplichtige voor een niet-belaste 
sector van zijn bedrijfsuitoefening bestemmen", in dit geval wanneer het 
gaat om een levering aan zichzelf van goederen. In geval van gebruik 
- 6 -
voor de behoeften van een niet-belaste sector behelst de Zesde Richtlijn 
noch een facultatieve noch een verplichte bepaling die "parallel" is aan 
die van artikel 5, lid 7, sub b), en die het mogelijk maakt een 
dienstverrichting aan zichzelf te belasten. 
Het is echter onmiskenbaar dat in een dusdanig geval de lagere 
publiekrechtelijke lichamen behandeld moeten worden als volledig 
belastingplichtigen en dat wanneer zij goederen of diensten ten dele 
gebruiken voor de behoeften van een niet-belaste sector dit gebruik 
belast dient te worden wanneer de betrokken goederen en diensten eerder 
recht op aftrek hebben gegeven. Daartoe dienen de Lid-Staten te 
aanvaarden dat dit gebruik wordt gelijkgesteld aan het gebruik voor 
andere dan bedrijfsdoeleinden in de zin van artikel 6, lid 2, van de 
Zesde Richtlijn. Tot deze gelijkstelling zou kunnen worden besloten door 
het BTW-Comité. 
De diensten van de Commissie stellen dus voor het dispositief van de aan 
Frankrijk verleende machtiging zodanig te wijzigen dat duidelijk bepaald 
wordt dat de machtiging ook geldt voor de vorm van gebruik waarvan hier 
sprake is : Frankrijk zou aldus gemachtigd worden "uitgaven inzake 
goederen en diensten van het recht op aftrek van de daarop betaalde BTW 
uit te sluiten wanneer het percentage gebruik voor de behoeften van een 
niet-belaste sector van activiteiten hoger is dan 90 % van het totale 
gebruik". 
1.2. In het algemeen stellen de diensten van de Commissie vast dat Frankrijk een 
ruime toepassing geeft aan de afwijking die hem werd toegestaan, met dien 
verstande dat het de afwijking toepast zodra het gebruik voor andere dan 
bedrijfsdoeleinden meer dan 90 % van het totale gebruik beloopt. Artikel 1 
van de beschikking van de Raad waarbij de machtiging werd verleend betreft 
evenwel uitsluitend gevallen waarin het particuliere gebruik meer beloopt 
dan 90 % van het totale gebruik. De afwijking geldt dus niet uitdrukkelijk 
voor ander gebruik dan dat voor de particuliere behoeften van de 
belastingplichtige of zijn personeel. Onder meer geldt zij niet voor de 
gevallen waarin het gaat om particulier gebruik door een derde, die niet 
tot de onderneming behoort. 
De diensten van de Commissie stellen voor, ten einde de neutraliteit van de 
BTW in acht te nemen en overwegende dat elk verbruik zonder belasting 
voorkomen moet worden, het dispositief van de afwijking te verbeteren door 
een parallel aan te brengen met artikel 6, lid 2, van de Zesde Richtlijn, 
dat, zonder afwijking, ten volle toegepast sou moeten worden. Aldus kan de 
afwijking worden toegepast in alle gevallen waarin in ieder geval gebruik 
plaatsvindt voor andere dan de bedrijfsdoeleinden van de onderneming. 
-7-
Voorstel voor een 
BESCHIKKING VAN DE RAAD 
waarbij Frankrijk wordt gemachtigd de toepassing van een van artikel 17, 
lid 2, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG 
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten 
inzake omzetbelasting afwijkende maatregel voort te zetten 
TOELICHTING 
1. Bij brief, die op 22 oktober 1992 bij het Secretariaat-generaal van de 
Commissie werd geregistreerd, heeft de Regering van de Franse Republiek 
verzocht om verlenging van de afwijking die hem eerder voor een beperkte 
periode werd toegestaan bij Beschikking van de Raad van de Europese 
Gemeenschappen 89/488/EEG van 28 juli 1989* '. Deze beschikking was gebaseerd 
op artikel 27 van de Zesde BTW-Richtlijn van de Raad* ^ met het doel 
belastingfraude of -ontwijking te voorkomen. 
Deze afwijking van artikel 17, lid 2, van de Zesde BTW-Richtlijn* ^ houdt in 
dat uitgaven inzake goederen en diensten volledig van het recht op aftrek van 
de daarop betaalde BTW worden uitgesloten wanneer het particuliere gebruik 
van die goederen of diensten hoger is dan 90 % van het totale gebruik. 
2. Bij bovengenoemde beschikking van de Raad werd machtiging verleend deze 
afwijking toe te passen tot en met 31 december 1992. In artikel 2 is bepaald 
dat de Commissie voor deze datum bij de Raad een verslag indient over de 
toepassing van deze afwijking, in voorkomend geval vergezeld gaande van een 
voorstel voor een beschikking van de Raad tot verlenging van de machtiging. 
3. Ter ondersteuning van haar verzoek om verlenging voert de Regering van de 
Franse Republiek aan dat de betrokken afwijking waarschijnlijk in de toekomst in 
ruimere mate zal worden toegepast, gezien het feit dat een aantal vrije 
beroepen, advocaten, vertalers, tolken, sportbeoefenaren, auteurs en 
kunstenaars, sedert 1991, op grond van de Achttiende BTW-Richtlijn' ' belaste en 
niet meer vrijgestelde handelingen verrichten. Daar het gaat om vrije beroepen 
gebruiken deze beroepsbeoefenaren de goederen van de onderneming 
ook in het kader van hun privé-leven. Een dusdanig particulier gebruik zou 
indien de afwijking niet zou gelden een fiscaal toezicht op deze 
goederen vereisen gedurende de gehele duur van hun gebruik en in ieder 
geval belastingheffing over de dienstverrichting aan zichzelf die 
door dit particuliere gebruik wordt gevormd. Van deze dienstverrichting zou 
(1) PB EG L 239 van 16.8.1989 
(2) PB EG L 145 van 13.6.19?^ 
(3) PB EG L 226 van 3.8.1989 
de maatstaf van heffing moeilijk te berekenen en voor de belastingplichtige 
moeilijk aanvaardbaar zijn. Onder deze omstandigheden lijkt het dienstig 
veeleer elk recht op aftrek te weigeren dan een dienstverrichting aan 
zichzelf te belasten, met name ter voorkoming van de anders makkelijke 
belastingfraude en ontwijking. 
Het verslag van de Commissie over de toepassing van de afwijking in de 
periode 1990-1992 heeft echter doen uitkomen dat het dispositief van de 
machtiging tot afwijking aangepast dient te worden ten einde duidelijk te 
maken dat zij ook geldt voor lagere publiekrechtelijke lichamen en voor alle 
andere mogelijke vormen van gebruik voor andere dan bedrijfsdoeleinden. Het 
door de Commissie opgestelde voorstel voor een beschikking houdt tevens een 
einddatum voor de verlenging van de afwijking in zodat over vier jaar een 
nieuw onderzoek naar de toepassing ervan kan worden ingesteld. 
4. De Commissie heeft de andere Lid-Staten op 20 november 1992 van het Franse 
verzoek om verlenging in kennis gesteld. 
- A O -
Voorstel voor een 
BESCHIKKING VAN DB RAAD 
waarbij Frankrijk wordt gemachtigd de toepassing 
van een van artikel 17, lid 2, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG 
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake 
omzetbelasting afwijkende maatregel, voort te zetten 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende 
de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting 
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme 
grondslag* ', laatstelijk gewijzigd bij de richtlijn van de Raad van 
16 december 1991 betreffende de afschaffing van de fiscale grenzen* ', 
Gezien het door de Commissie, in aansluiting op haar verslag over de toepassing 
door Frankrijk van de Beschikking van de Raad 89/488/EEG van 28 juli 1989, 
ingediende voorstel, 
Overwegende dat de Raad ingevolge artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG op 
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan 
machtigen bijzondere, van de bepalingen van die richtlijn afwijkende, 
maatregelen te treffen ten einde de belastingheffing te vereenvoudigen of 
bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen; 
(1) PB EG L 145 van 13.6.1977, blz. 1 
(2) PB EG L 376 van 31.12.1991, blz. 1 
Overwegende dat Frankrijk, bij brief die op 22 oktober 1992 bij het 
Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd, heeft verzocht om 
machtiging de toepassing van de afwijkende maatregel die eerder bij Beschikking 
van de Raad van de Europese Gemeenschappen 89/488/EEG van 28 juli 1989* ' op 
grond van artikel 27 van Richtlijn 77/388/EEG werd toegestaan, voort te zetten; 
Overwegende dat deze maatregel inhoudt dat het recht op aftrek van de BTW die is 
betaald bij uitgaven inzake goederen en diensten wordt uitgesloten wanneer het 
particuliere gebruik van die goederen of diensten hoger is dan 90 % van het 
totale gebruik, zulks ten einde niet een dienstverrichting aan zichzelf te 
moeten belasten, daar deze belastingheffing onder deze omstandigheden bijzonder 
moeilijk is; 
Overwegende dat deze maatregel het bovendien mogelijk maakt bepaalde vormen van 
belastingfraude en -ontwijking te voorkomen en dat met deze maatregel in ieder 
geval bepaalde vormen van verbruik zonder belasting worden bestreden terwijl 
bovendien de BTW-behandeling van bepaalde handelingen wordt vereenvoudigd; 
Overwegende dat deze maatregel een afwijking is van artikel 17, lid 2, van de 
Zesde Richtlijn op grond waarvan de belastingplichtige de belasting die is 
betaald voor de door hemzelf gebruikte goederen en diensten mag aftrekken, voor 
zover de goederen en diensten voor belaste handelingen zijn gebruikt; 
Overwegende dat deze maatregel tevens, zoals wordt aangetoond in het verslag van 
de Commissie betreffende zijn toepassing in de periode 1990-1992, een afwijking 
is van artikel 6, lid 2, van de Zesde Richtlijn waarin met een onder bezwarende 
titel verrichte dienst verplicht wordt gelijkgesteld het gebruiken van een tot 
het bedrijf behorend goed voor privé-doeleinden van de belastingplichtige of van 
zijn personeel, of, meer in het algemeen, voor andere dan bedrijfsdoeleinden, 
wanneer voor dit goed recht op volledige of gedeeltelijke aftrek van de 
belasting over de toegevoegde waarde is ontstaan; 
Overwegende dat aan het verzoek om verlenging van de betrokken maatregel kan 
worden voldaan mits in het dispositief van de machtiging bepaalde voorwaarden 
worden gesteld en aanpassingen worden aangebracht, overeenkomstig de door de 
Commissie gemaakte opmerkingen in verband met de toepassing ervan in de periode 
1990-1992; 
(3) PB EG L£39 van 16.8.1989 
Overwegende dat de voortzetting van de toepassing van deze maatregel na 
31 december 1996 niet kan worden toegestaan zonder nieuwe machtiging van de Raad 
op grond van een voorstel van de Commissie; dat de Commissie voor die datum bij 
de Raad een verslag over de toepassing van de maatregel zal indienen; 
Overwegende dat de tijdelijke verlenging van deze afwijkende maatregel a priori 
geen invloed heeft op het bedrag van de in het stadium van het eindverbruik 
verschuldigde belasting, gezien het bepaalde in artikel 11-A, lid 1, sub b), van 
Richtlijn 77/388/EEG waarin de maatstaf van heffing voor dienstverrichtingen aan 
zichzelf die vallen onder artikel 6, lid 2, van genoemde richtlijn wordt 
gedefinieerd; 
Overwegende voorts dat deze maatregel a priori geen negatieve invloed zal hebben 
op de eigen middelen van de Europese Gemeenschappen uit de belasting over de 
toegevoegde waarde; 
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 november 1992 in kennis werden 
gesteld van het verzoek om verlenging van deze afwijkende maatregel dat door de 
regering van de Franse Republiek werd ingediend; 
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD : 
Artikel 1 
In afwijking van het bepaalde in artikel 6, lid 2, en van artikel 17, lid 2, van 
de Zesde BTW-Richtlijn van de Raad 77/388/EEG, laatstelijk gewijzigd bij 
Richtlijn 91/680/EEG, wordt de Franse Republiek gemachtigd tot en met 
31 december 1996 uitgaven inzake goederen en diensten van het recht op aftrek 
van de daarop betaalde belasting over de toegevoegde waarde uit te sluiten 
wanneer het particuliere gebruik van de belastingplichtige of dat 
van zijn personeel, of meer in het algemeen, het gebruik voor andere dan 
^13 -
bedrijfsdoeleinden, hoger is dan 90 % van het totale gebruik. Voorts wordt de 
Franse Republiek gemachtigd tot en met 31 december 1996 uitgaven inzake goederen 
en diensten van het recht op aftrek van de daarop betaalde belasting over de 
toegevoegde waarde uit te sluiten wanneer het gebruik voor de behoeften van een 
niet belaste sector hoger is dan 90 % van het totale gebruik. 
Artikel 2 
Na kennisname van een verslag van de Commissie over de toepassing van de in 
artikel 1 bepaalde machtigingen, welk verslag in voorkomend geval vergezeld gaat 
van een voorstel voor een beschikking, besluit de Raad, op grond van dat 
voorstel, vóór 31 december 1996 of deze machtigingen worden verlengd. 
Artikel 3 
Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek. 
Gedaan te Brussel, Voor de Raad 
De Voorzitter 
^M - ISSN 0254-1513 
COM(92) 591 def. 
DOCUMENTEN 
NL 09 
Catalogusnummer : CB-CO-92-618-NL-C 
ISBN 92-77-51315-2 
Bureau voor officiële pubükaties der Europese Gemeenschappen 
Lr2985 Luxemburg