NL 
 
 
ADVIES VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK 
van 11 januari 2010 
inzake herstelmaatregelen die van toepassing zijn op ondernemingen in de bancaire en financiële 
sector, betreffende het toezicht op de financiële se ctor en de financiële diensten, en inzake het 
statuut van de Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique  
(CON/2010/7) 
 Inleiding en rechtsgrondslag
 
Op 23 november 2009 ontving de Europese Centrale  Bank (ECB) een verzoek van het Belgische 
Ministerie van Financiën voor een a dvies betreffende drie ontwerpen va n wet: (a) een ontwerp van wet tot 
uitbreiding van de herstelm aatregelen voor de ondernemi ngen uit de bank- en financ iële sector (hierna het 
‘eerste wetsontwerp’), (b) een ontwerp van wet tot aanvulling, wat de verhaalmi ddelen betreft, van het 
eerste wetsontwerp (hierna het ‘tweede wetsontwerp’), en (c) een ontwerp van wet tot wijziging van de 
Wet van 2 augustus 2002 betre ffende het toezicht op de financiële sector  en de financiële diensten en van 
de Wet van 22 februari 1998 tot vast stelling van het organiek statuut va n de Nationale Bank van België 
(hierna het ‘derde wetsontwerp’). Gezien de huidige onrust op de financiële ma rkten en de noodzaak voor 
energieke maatregelen door de betrokken autoriteiten, heeft de raadplegende au toriteit de ECB verzocht 
haar advies met spoed te verstre kken teneinde de snelle aanname van de wetsontwerpen mogelijk te 
maken.  
De bevoegdheid van de ECB om een advies uit te  brengen is gebaseerd op artikel 127, lid 4 en 
artikel 282, lid 5 van het Verdrag be treffende de werking van de Europ ese Unie, en het derde, vijfde en 
zesde streepje van artikel 2, lid 1 van de Beschi kking van de Raad van 29 j uni 1998 betreffende de 
raadpleging van de Europese Centra le Bank door de nationale autor iteiten over ontwerpen van wettelijke 
bepalingen1, aangezien de wetsontwerpen betrekking he bben op de Nationale Ba nk van België/Banque 
Nationale de Belgique (NBB), op be talings- en afrekeningssystemen en  op voorschriften voor financiële 
instellingen voorzover die wezenlijk van invloed zijn op de stabiliteit van de fina nciële instellingen en 
markten. Daarnaast draagt het Eurosysteem bij to t een goede beleidsvoering ten aanzien van het 
bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en de  stabiliteit van het financië le stelsel op grond van 
artikel 127, lid 5 van het Verdrag. Overeenkomstig de eerste volzin van artikel 17.5 van het Reglement 
van orde van de Europese Centrale Bank heeft de Raad van bestuur van de ECB dit advies aangenomen. 
 
                                                 
1 PB L 189 van 3.7.1998, blz. 42.  
2 1.  Doel van de wetsontwerpen  
1.1 Het eerste wetsontwerp voorziet in een uitbre iding van het toepassingsgebi ed van de maatregelen 
die de Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA) en de Koning kunnen 
nemen als onderdeel van het algemene reddingspa kket dat door de Belgische autoriteiten is 
uitgewerkt als antwoord op de huidige onrust op de  financiële markten. Op grond van het eerste 
wetsontwerp kan de CBFA de uitvoering van contracten van aan haar toezicht onderworpen 
verzekeringsondernemingen en kredietinstellingen opschorten2. Daarnaast kan de Koning, indien 
een verzekeringsonderneming, kredie tinstelling, vereffeningsinstelling3 of een daarmee 
gelijkgestelde instelling niet werkt overeenkomstig  de van toepassing zijnde wetten en indien door 
een dergelijke niet-naleving de stabiliteit van het Belg ische of internationale financiële stelsel in 
gedrang zou kunnen komen, een maatregel vaststelle n ten gunste van de Staat of om het even 
welke andere publiek- of privaatrechtelijke Belg ische of buitenlandse persoon of entiteit. Een 
dergelijke maatregel kan voorzien in de overdr acht, verkoop of inbreng met betrekking tot: 
(a) activa, passiva of één of meer bedrijfstakken of alle of een deel van de rechten en verplichtingen 
van een verzekeringsonderneming of kredietinstelling, alsook (b)  effecten of aandelen uitgegeven 
door dergelijke instellingen en ondernemingen, die al  dan niet het kapitaal vertegenwoordigen, en 
al dan niet stemrecht verlenen4.  
1.2  De ECB begrijpt uit de memorie van toelichti ng dat het doel van een dergelijke overdracht, verkoop 
of inbreng is het mogelijk te maken de onderliggende activa van de zich niet aan de regels 
houdende ondernemingen en instelli ngen over te dragen aan ‘bad ba nks’, ‘good banks’ of ‘bridge 
banks’. Dit juridisch kader is in belangrijke mate geïnspireerd door de Wet van 26 juli 1962 
betreffende de rechtspleging bij hoogdringende omstandigheden inzake onteigening ten algemenen 
nutte, waarvan de grondwettelijkheid verscheide ne malen is bevestigd door het Belgische 
Constitutionele Hof5. Indien de Belgische Staat besluit tot een  overdracht, verkoop of inbreng, moet 
hij hiertoe een verzoek indienen bij de Rechtb ank van eerste aanleg te Brussel. De rechtbank 
controleert de wettigheid van de overdracht, verkoop of inbreng en de billijkheid van de 
schadeloosstelling. De overdracht, verkoop of inbren g zal pas in werking treden zodra de rechtbank 
bevestigt dat aan deze twee voorwaarden is voldaan . De eigenaren van de activa die het voorwerp 
zijn van overdracht, verkoop of inbreng, hebben alleen het recht de rech tbank te verzoeken de 
schadeloosstelling te herzien, zonder dat hierdoor de tenuitvoerlegging van de overdracht, verkoop 
of inbreng wordt beïnvloed. B ij het beoordelen van de billijkheid  van de schadeloosstelling houdt 
                                                 
2  Artikel 2, lid 1 en artikel 4, lid 1 van het eerste wetsontwerp. 
3  De ‘vereffeningsinstelling’ is algem een gedefinieerd in artikel 2, onder 17 van de Wet van 2 augustus 2002 betreffende 
het toezicht op de financiële sector en de financiële dienst en als een ‘instelling die de vereffening verzekert van orders 
van overdracht van financiële instrumenten, van rechten met betrekking tot deze financiële instrumenten of van 
termijnverrichtingen op deviezen, met of  zonder afwikkeling in contanten’. De vereffeningsinstelling die onderworpen 
kan worden aan de nieuwe maatregel, dient ook te zijn toeg elaten als centrale depositaris op grond van Koninklijk Besluit 
62 betreffende de bewaargeving van verv angbare financiële instrumenten en de  vereffening van transacties op deze 
instrumenten, gecoördineerd bij Koninklijk Besluit van 27 januari 2004.    
4  Artikel, 2, lid 2, artikel 4, lid 2 en artikel 6, lid 2 van het eerste wetsontwerp.   
5  Tweede wetsontwerp, memorie van toelichting, blz. 2.  
3 de rechtbank met name rekening met de daad werkelijke situatie van de kredietinstelling 
voorafgaande aan de overdracht, met inbegrip van h aar financiële situatie, of van de financiële 
situatie zoals die zou zijn gewees t indien de overheidssteun, waarvan zij direct of indirect voordeel 
heeft gehad, niet zou zijn verleend. Ten be hoeve van deze bepaling wo rden voorschotten van 
noodliquiditeiten en door publiekrechtelijke rechtspe rsonen verleende garan ties met overheidssteun 
gelijkgesteld. 
1.3 Daarnaast wijzigt het eerste wetsontwerp de ve rliesdelingsregelingen die van toepassing zijn op de 
eigenaren van effecten wier financiële in strumenten worden aangehouden door financiële 
tussenpersonen die betrokken zijn bij de emissie of het bezit van giraal overdraagbare effecten6. Op 
grond van de momenteel geldende bepalingen7 wordt in het geval van in solventie of faillissement 
van een financiële tussenpersoon die giraal overdra agbare effecten uitgeeft of aanhoudt, indien de 
resterende waarde van de effecten van een bepaal de categorie onvoldoende is  om te voldoen aan de 
verplichting van die financiële tu ssenpersoon jegens alle eigenare n van deze effecten, het verlies 
gedragen door alle eigenaren van dezelfde categorie  instrumenten naar rato van hun bezit. Indien 
de financiële tussenpersoon effecten van dezelfde cat egorie in eigen naam en voor eigen rekening 
aanhoudt, worden deze effecten verdeeld onder alle  andere eigenaren van dezelfde categorie 
effecten, als gevolg waarvan het door de eigenaren van die effecten geleden verlies wordt verzacht. 
Op grond van het eerste wetsontwerp , kunnen de eigenaren van effecten ,  indien zij een financiële 
tussenpersoon machtigen om over hun effecten te besch ikken, en indien een dergelijke beschikking 
heeft plaatsgehad binnen de grenzen van deze m achtiging, in het geval van insolventie of 
faillissement van de financiële tu ssenpersoon niet alle effecten va n dezelfde categorie uitwinnen. 
De eigenaren van deze effecten houden een vorderi ng op de financiële tussenpersoon, welke zal 
worden voldaan na de vorderingen van die eige naren van effecten die geen machtiging hebben 
gegeven  tot hergebruik van hun effecten.  
                                                 
6  Artikel 32, 33 en 34 van het eer ste wetsontwerp. Tot deze fina nciële tussenpersonen behoren: 
- alle mogelijke deelnemers van vereffeningsinstellingen (namelijk die op grond van Richtlijn 98/26/EG van het 
Europees parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffe nde het definitieve karakt er van de afwikkeling van 
betalingen en effectentran sacties in betalings- en afwikkelingssystemen (PB L 166 van 11.6.1998, blz. 45) 
gemachtigd zijn deelnemer te word en van een ‘systeem’, waaronder de  kredietinstellingen, 
beleggingsondernemingen, overheidsinstanties, centrale te genpartijen, afwikkelende instanties, clearing houses, 
effectentransactiesystemen en systeemexploitanten),  
- alle erkende rekeninghouders ( teneurs de compte agréés ) onder het Wetboek van Vennootschappen en het 
Koninklijk Besluit van 12 januari 2006, namelijk alle kr edietinstellingen opgericht naar Belgisch recht, 
effectenmakelaars opgericht naar Belgisch recht, alle bijkantoren van de voornoemde instellingen die in hun 
thuisstaat bevoegd zijn soortgelijke activiteiten te verri chten, de NBB, alsook alle vereffeningsinstellingen 
opgericht naar Belg isch recht, en 
- de entiteiten die op grond van de Wet van 2 januari 1991 be voegd zijn staatsobligaties aan te houden, namelijk 
kredietinstellingen opgericht naar Belg isch recht, beleggingsondernemingen opgericht naar Belgisch recht, 
bijkantoren van de voornoemde instellingen opgericht naar het recht van een EU-lidstaat, alsook 
vereffeningsinstellingen. 
7  Wet van 2 januari 1991 betreffende de markt van de effecten van de  overheidsschuld en het monetair 
beleidsinstrumentarium, en Koninklijk Besluit 62 betreffende  de bewaargeving van vervangbare financiële instrumenten 
en de vereffening van transacties op deze instrumenten, gecoör dineerd bij Koninklijk Besluit van 27 januari 2004, alsook 
het Wetboek van Vennootschappen. 
4 1.4 Het derde wetsontwerp voorziet in de inst elling van het ‘Comité voor systeemrisico's en 
systeemrelevante financiële instellingen’ (CSRSFI)8 als een autonome instelling met 
rechtspersoonlijkheid en met als taak de stab iliteit van het financiële stelsel te bewaren, 
inzonderheid: 
(a) het monitoren van het financiële stelsel  om te kunnen ingrij pen wanneer mogelijke 
bedreigingen van de stabiliteit van het stelsel worden vastgesteld; 
(b) het adviseren van de federale regering en het federale parlemen t over maatregelen die 
noodzakelijk zijn voor of bijdragen aan de stabiliteit, deugdelijke werking en de 
doelmatigheid van 's la nds financiële stelsel; 
(c) het coördineren van crisisbeheer; 
(d) het toezien op systeemrelevante financiële in stellingen, en met name het monitoren en 
evalueren van de strategische  ontwikkelingen en de risicopr ofielen van deze instellingen9;  
(e) het verzekeren van de informatie-uitwisseling en  de beleidscoördinatie tussen de NBB en de 
CBFA; 
(f) het bijdragen tot de uitvoering van deze take n op internationaal en Europees niveau, voor 
zover het de samenwerking met de Europese Ra ad voor Systeemrisico's (ESRB) betreft. 
1.4.1 Het CSRSFI is bij uitsluiting bevoegd om ad ministratieve maatregelen te nemen die betrekking 
hebben op het prudentieel toezicht op systeemrelevan te financiële instelli ngen, met inbegrip van 
uitzonderlijke herstelmaatre gelen en het opleggen van dwangsommen. Door het uitoefenen van 
deze bevoegdheden steunt het CSRSFI de CBFA en de NBB, overeenkomstig hun respectieve 
bevoegdheden. De CBFA en de NBB zijn verantwoor delijk voor het uitvoere n van de beslissingen 
in hun bevoegdheidssfeer. 
Het CSRSFI kan zich verzetten tegen de stra tegische beslissingen van een systeemrelevante 
financiële instelling indien deze beslissingen in st rijd zouden zijn met het prudente beheer van de 
financiële instelling of indien ze een belangrijk e negatieve invloed zoude n hebben op de stabiliteit 
van het financiële stelsel. 
1.4.2 Bij de uitvoering van zijn taken wordt het CSRSFI ondersteund door de CBFA en de NBB, die 
informatie verstrekken voor de behoorlijke vervulling van diens ta ken. De bedrijfskosten van het 
CSRSFI worden gedragen door de begrotingen van de CBFA en de NBB, overeenkomstig het 
besluit van de Koning op aanbeveling van het CSRSFI. 
                                                 
8  Artikel 22 van het derde wetsontwerp, waarbij Hoofdstuk IV wordt ingevoegd in  de Wet van 2 augustus 2002 betreffende 
het toezicht op de financiële sector en de financiële diensten. 
9  Systeemrelevante financiële instellingen worden gedefinieerd aan de hand van een combinatie van institutionele criteria 
(het kunnen kredietinstellingen of verzeker ingsondernemingen zijn) en  economische criteria (het  bedrag van de balans 
van de geconsolideerde jaarreke ning, marktaandeel van de spaarmarkt of de kr edietverlening in België, of haar bepalende 
rol met betrekking tot bewaarnemings- of be talingsactiviteiten, of transacties betreffende Belgische effecten op Belgisch 
grondgebied). Zie artikel 2 van het derde wetsontwerp.  
5 1.4.3 Het CSRSFI bestaat uit de leden van de directiecomités van de CBFA en de NBB met een 
waarnemer van de federale openba re dienst voor financiën die benoemd wordt door de Minister 
van Financiën. De gouverneur van de NBB zit het CSRSFI voor. Besluiten worden genomen bij 
meerderheid van de uitgebrachte stemmen. De voorzitter heeft een doorslaggevende stem. 
1.4.4 De personeelsleden van het CSRSFI en de lede n van zijn bestuursorganen, alsook de personen die 
voorheen de bovengenoemde functies hebben uitgeo efend, zijn verplicht tot geheimhouding en 
mogen geen vertrouwelijke informatie betreffe nde de werkzaamheden of  het beleid van het 
CSRSFI onthullen aan een onbevoegde persoon of autoriteit.  
1.4.5 Voor 30 september 2010 zal de Koning bij konink lijke besluiten maatregelen uitvaardigen die het 
mogelijk maken de structuren met betrekking tot het toezicht op de financiële sector te 
ontwikkelen10. Bij de koninklijke besluiten zal de NBB worden belast met (a) de bevoegdheden en 
taken van het CSRSFI, voorzover die betrekking hebben op het toezicht van prudentiële aard op 
systeemrelevante financiële instellingen, en (b) met de bevoegdheden en taken van de CBFA, 
voorzover die betrekking hebben op het toezicht van prudentiële aard op kredietinstellingen, 
verzekeringsondernemingen, beleggingsondernemi ngen, beheervennootschappen van instellingen 
voor collectieve belegging, herverzeker ingsondernemingen en instellingen voor 
bedrijfspensioenvoorziening, met uitzondering van he t toezicht op gedragsregels die gelden op de 
spaar-, beleggings-, pensioen- en verzekeringsmark t. Op grond van de koninklijke besluiten zal de 
NBB de bevoegdheid hebben één of meerdere entiteiten met rechtspersoonlijkheid op te richten 
(hierna de ‘entiteiten’) om alle of sommige va n de bovenbedoelde bevoegdhe den uit te oefenen en 
een deel van de taken die bij de Wet van 22 febr uari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut 
van de NBB zijn opgedragen aan de NBB. Name ns deze entiteiten zal de NBB verantwoordelijk 
zijn voor het vaststellen van hun taken, orga nen en financieringsmethoden, het zorgen voor 
personeel, en het inzetten van eventuele andere middelen die noodzakelijk zijn om hun effectiviteit 
te verzekeren. Voorts zullen de koninklijke beslu iten de overdracht regele n van personeel van de 
NBB aan de entiteiten en de overdracht van persone el van de CBFA aan de NBB of de entiteiten; 
de juridische entiteit waaraan de personeelsleden wo rden overgedragen, zal alle bestaande rechten 
en verplichtingen ten aanzien van dergel ijke personeelsleden op zich nemen.  
 2.  Algemene overwegingen 
2.1 Reorganisatie van de toezichthoudende stru ctuur van de Belgische autoriteiten  
2.1.1 De ECB ondersteunt de Belgi sche hervorming van het toezicht, di e tot doel heeft het vermogen van 
de regering te vergroten om systeemrisico's te iden tificeren en te monitoren. De instelling van het 
CSRSFI, waarna volgend jaar de NBB de verantwoordelijkheid voor  het prudentieel toezicht op 
alle financiële instellingen wo rdt opgedragen (waarbij een ‘twin-peaks’ toezichtsmodel wordt 
toegepast) is welkom en in overeenstemming met het consistente standpunt van de ECB 
                                                 
10  Artikel 26 van het derde wetsontwerp.  
6 betreffende de noodzaak voor de  nauwe betrokkenheid van centrale banken bij prudentieel 
toezicht11. De ECB begrijpt dat de hervorming van het toezicht, dat het onderwerp is van het derde 
wetsontwerp, zal worden doorgevoerd via aparte, nog door de Koning aan te nemen wetgeving. 
Voor deze aparte wetgeving dient een aparte c onsultatieprocedure te wo rden gevolgd op basis van 
artikel 127, lid 4 en 282, lid 5 van het Verdrag;  de hierna volgende algemene opmerkingen laten 
een meer gedetailleerde analyse van de hervormi ng van het toezicht, gebaseerd op de door de 
Koning aan te nemen koninklijke besluiten, onverlet.  
2.1.2 Ten einde eventuele juridische risico's te vermijden die verbonden z ijn aan de onafhankelijke 
uitoefening van de met het Europees Stelsel va n centrale banken (ESCB) verband houdende taken 
van de NBB, zou een nieuwe, door de NBB ing estelde juridische entiteit voor de uitvoering van 
bestaande of nieuwe taken van de NBB op gro nd van de hervorming van het toezicht, onder de 
zeggenschap kunnen worden geplaatst van het besluitvormende orgaan van de NBB dat 
verantwoordelijk is voor de u itvoering van haar met het ESCB verband houdende taken. Echter, 
zoals door de ECB in haar Converg entieverslagen is  gespecificeerd12, ‘indien luidens de wettelijke 
bepalingen (...) een aparte besluitvorming geldt voor dergelijke toezichthoudende autoriteiten, dan 
is het van belang te waarborgen dat door hen genomen besl uiten de financiën van de NCB 
[nationale centrale bank] als geheel niet in ge vaar kunnen brengen. In die gevallen moeten de 
NCB's via de nationale wetgeving in staat word en gesteld de uiteindelijke zeggenschap uit te 
oefenen over besluiten van de toezichthoudende autoriteiten die van invloed kunnen zijn op de 
onafhankelijkheid van de NCB, met name de financiële onafhankelij kheid.’ De blootstelling van de 
NBB aan verplichtingen die voortvloeien uit de  financierings- en begrotingsbesluiten van 
dergelijke entiteiten waarover het besluitvormende orgaan van de NBB dat verantwoordelijk is 
voor de vervulling van haar met het ESCB verband houdende taken, g een zeggenschap heeft, maar 
die tegelijkertijd een bestanddeel van de NBB zijn, zouden kunnen worden gezien als een 
bedreiging van de financiële onafhankelijkheid van de NBB13. De nieuwe entiteiten dienen niet te 
proberen invloed uit te oefenen op het besluitvormende orgaan van de NBB bij de uitvoering van 
haar met het ESCB verband houdende taken, en de NBB dient met name haar institutionele 
onafhankelijkheid  te behouden14.  
2.2 Instelling van het CSRSFI 
2.2.1 De ECB begrijpt dat het CSRSFI, een au tonome instelling met rechtspersoonlijkheid, 
besluitvormende bevoegdheden, en zowel regelg evende als sanctiebevoegdheden, de taak zal 
hebben bij te dragen aan de handhaving van de st abiliteit van het financiële stelsel. Aangezien de 
ESRB gelijksoortige verantwoordelijkheden heeft, en aangezien de taak om op nationaal niveau bij 
                                                 
11  Advies CON/2007/33, paragraaf 2.1. Alle adviezen van de ECB zijn beschikbaar op de website van de ECB op 
www.ecb.europa.eu. 
12  ECB Convergentieverslag 2008, blz. 21 en 22. 
13  ECB Convergentieverslag 2008, blz. 21 tot 23. Zie ook voetnoot 15. 
14  Advies CON/2002/16, paragraaf 6.  
7 te dragen aan de stabiliteit van het financ iële stelsel, wordt gedeeld met de NBB15, maakt de ECB 
de volgende opmerkingen met betrekking tot de instelling van dit comité. 
2.2.2 In de eerste plaats, de instelling van nati onale financiële stabiliteitscomités kan het vermogen 
vergroten van nationale centrale banken en toezichthoudende autoriteiten om analytische 
ondersteuning te verlenen aan de ESRB. De door d eze comités uitgevoerde taken dienen de door de 
ESRB uitgevoerde werkzaamheden aan te vullen; he t is daarom met name belangrijk om passende 
synergieën te ontwikkelen. Het is echter noodzake lijk te vermijden dat aan dergelijke nationale 
comités taken en bevoegdheden worden toevertrouwd die potentieel strijdig zijn met die van de 
ESRB, en die de effectiviteit kunnen ondermijnen  van het nieuw ingestelde Europese macro-
prudentiële toezichtsorgaan. Bovendien dienen de  juridisch kaders van deze comités op passende 
wijze de rol van centrale banken weer te geven, dienen ze de onafhankelijkhe id van de gouverneurs 
van de centrale banken niet te beperken, noch de kwaliteit en onpartijdigheid  van hun bijdragen als 
leden van de ESRB te zeer te beï nvloeden. Tenslotte, met het oog op het belang de effectiviteit van 
regelingen van macro-prudentieel toezicht op EU -niveau te verzekeren, is het essentieel te 
waarborgen dat de ESRB zijn take n onafhankelijk kan uitvoeren, en  een gezaghebbend en effectief 
kanaal te garanderen voor het doorgeven van de door de ESRB u itgevaardigde waarschuwingen en 
aanbevelingen. 
2.2.3 In de tweede plaats, het Memorandum va n overeenstemming over samenwerking tussen de 
toezichthoudende autoriteiten in financiële zaken, de centrale banken en de ministers van financiën 
van de Europese Unie inzake grensoverschrijdende  financiële stabiliteit (M vO) dat op 1 juni 2008 
in werking trad, voorziet in de oprichting in elke lidstaat van een binnenlandse permanente 
werkgroep, d.w.z. een werkgroep op nationaal niv eau bestaande uit de financiële toezichthoudende 
autoriteiten, centrale banken en ministeries van fi nanciën, met als doelstelling de paraatheid onder 
normale marktomstandigheden te vergroten en de beheersing en oplossing van financiële crises te 
vergemakkelijken. Na de tots tandkoming van het MvO hebben de  Belgische autoriteiten het 
Belgische Comité voor Financiële Stabiliteit aange wezen als de nationale binnenlandse permanente 
werkgroep. Omwille van de rechts zekerheid zouden de be treffende taken, d.w.z. het verhogen van 
de paraatheid onder normale mark tomstandigheden en het vergema kkelijken van de beheersing en 
oplossing van een financiële crisis, in het de rde wetsontwerp kunnen worden opgesomd onder de 
aan het CSRSFI toevertrouwde taken. 
2.2.4 In de derde plaats is het noodzakelijk te ver zekeren dat de aan het CSRSFI toegewezen taken, 
d.w.z. toezicht houden op systeemrelevante financiële  instellingen en met name het garanderen van 
het monitoren en evalueren van de strategi sche ontwikkelingen en risicoprofielen van deze 
instellingen, geen afbreuk doen aan of overlappen met de exclusieve vera ntwoordelijkheid van de 
NBB om de goede, doelmatige en deugdelijke werk ing van verrekeningssyst emen te verzekeren16, 
naargelang dergelijke vereffeningssystemen  op grond van het derde wetsontwerp onder 
                                                 
15  Artikel 12 van de Wet van 22 februari 1998 tot vast stelling van het organiek statuut van de NBB.  
16  Advies CON/2002/13, paragraaf 11.  
8 systeemrelevante financiële instellingen vallen17, alsook de verantwoorde lijkheden van de NBB als 
een integraal onderdeel van het Eurosysteem op basis van artikel 127, lid 2 van het Verdrag en artikel 22 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en de Europese Centrale Bank (hierna de ‘statuten van het ESCB’).  
2.2.5 In de vierde plaats, wat betreft de  financiering van het CSRSFI door de NBB
18, verwijst de ECB 
naar het beginsel van financ iële onafhankelijkheid, op grond waarvan een NCB niet alleen 
voldoende middelen moet hebben om haar met he t ESCB verband houdende taken uit te voeren, 
maar ook haar eigen nationale taken19. Tevens dienen de toezichthoudende taken te worden 
uitgevoerd terwijl tegelijkertijd wordt voldaan aan het verbod tot monetaire financiering neergelegd 
in artikel 123, lid 1 van het Verdrag, gelezen in samenhang met Verordening (EG) nr. 3603/93 van 
de Raad van 13 december 1993 tot vaststelling va n de definities voor de toepassing van de in 
artikel 104 en artikel 104b, lid 1 [nu artikel 123 and 125, lid 1] van het Verdrag vastgelegde 
verbodsbepalingen20. Dus, de toewijzing aan de NBB van de taken en bevoe gdheden van de CBFA 
moet vergezeld gaan van maatregelen die de N BB afschermen van financiële verplichtingen die 
voortvloeien uit de eerdere werkzaamheden van de CBFA21. 
2.2.6 In de vijfde plaats, één van de taken van het CSRSFI zal zijn de uitwisseling van informatie tussen 
de NBB en de CBFA te verzekeren. Derg elijke informatie wordt beschermd door 
vertrouwelijkheidsregels die gelden voor het persone el en de leden van het bestuursorgaan van het 
CSRSFI. De ECB beveelt aan deze vertrouwelijkheid sregels aan te vullen met passende standaards 
voor informatievoorziening die consistent zijn me t bepalingen uit het Gemeenschapsrecht die de 
uitwisseling van informatie over toezicht en statistische gegevens tussen toezichthoudende 
autoriteiten regelen22. 
 
                                                 
17 Zie de definitie van ‘systeemrelevante financiële instelling’ in artikel 2 van het derde wetsontwerp; zie ook de memorie 
van toelichting bij de derde wet, blz. 4 en 5.  
18  Overeenkomstig een door de Koning aan te nemen koninklijk besluit. 
19  Advies CON/2009/93, paragraaf 3.1.5. 
20 PB L 332 van 31.12.1993, blz. 1. 
21  ECB Convergentieverslag mei 2008, blz. 23 en 24; zie Advies CON/2005/24, paragraaf 12, en Advies CON/2005/39, 
paragraaf 9. 
22  Zie bijv. artikel 12 van Richtlijn 2002/87/EG van het Euro pees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende 
het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzek eringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een 
financieel conglomeraat en tot wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 
93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de Richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/E G van het Europees Parlement en de 
Raad (PB L 35 van 11.2.2003, blz. 1), artikel 58, lid 5 van Ri chtlijn 2004/39/EG van het Europ ees Parlement en de Raad 
van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële inst rumenten, tot wijziging van de Richtlijnen 85/611/EEG en 
93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van 
Richtlijn 93/22/EEG van de Raad (PB L 145 van 30.4.2004,  blz. 1), artikel 49 van Richtlijn 2006/48/EG van het 
Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffend e de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden 
van kredietinstellingen (herschikking) (PB L 177 van 30.6.2006, blz. 1), en ar tikel 70 van Richtlij n 2009/138/EG van het 
Europees Parlement en de Raad betreffende de toega ng tot en de uitoefening van de werkzaamheden van het 
verzekerings- en het herverzekeringsbe drijf (Solvabiliteit II) (herschikking) 19 oktober 2009 (PB L 335 van 17.12.2009). 
9 3.  Specifieke opmerkingen  
3.1 Overdracht, verkoop of inbreng van activa, passiva, bedrijfstakken, effecten of aandelen  
3.1.1 De wetsontwerpen voorzien in een nieuw juri disch kader voor de overdracht, verkoop of inbreng 
van activa, passiva of aandelen van kredie tinstellingen, verzekeringsondernemingen, 
vereffeningsinstellingen en daarmee gelijkgest elde instellingen ter vergroting van het 
instrumentarium voor de beheersing van crises va n financiële instellingen en met name om de 
overdracht van onderliggende activa aan ‘bridge  banks’ mogelijk te ma ken. Een dergelijke 
ontwikkeling is welkom en in overeenstemming met huidig beleid op zowel Europees als internationaal niveau voor het vaststellen van een deugdelijk kader voor crisisoplossing om in te 
grijpen wanneer financiële instellingen een syst eemrelevante impact op het financiële stelsel 
hebben. 
3.1.2 De ECB merkt op dat het eerste wetsontwerp be paalt dat de Koning, he tzij op verzoek van de 
CBFA of op eigen initiatief, na het advies te he bben ingewonnen van de CBFA en het CSRSFI, de 
bevoegdheid heeft de aanzet te ge ven tot de verkoop, overdracht of inbreng van activa door een 
verzekeringsonderneming, een kredietinstelli ng, een vereffeningsinstelling of daarmee 
gelijkgestelde instelling ten gunste van de Staat of  om het even welke (Belgische of buitenlandse, 
publiek- of privaatrechtelijke) persoon of entiteit. Deze procedure erkent onvoldoende de 
belangrijke rol die de NBB heeft bij het evalue ren van de gevolgen van dergelijke maatregelen 
voor de algemene financiële stabiliteit, aangezien  de rol die het eerste wetsontwerp voor de NBB 
voorziet, beperkt is tot het verstrekke n van advies op verzoek van de CBFA. 
3.1.3 De ECB begrijpt dat de Belgische wetgever de procedure die tot dergelijke maatregelen leidt, vorm 
heeft gegeven in het licht van de uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens
23 
en het Belgische Constitutionele Hof, om zo te voldoen aan het beginsel dat niemand van zijn 
eigendom kan worden ontzet dan ten algemenen nutte , in de gevallen en op de wijze bij de wet 
bepaald. Het tweede wetsontwerp stelt een gedeta illeerd juridisch kader vast, met de betrokkenheid 
van een rechtbank om te verifiëren dat aan de voor waarden van de wet is voldaan, en dat de aan de 
eigenaren van de onderlig gende activa betaalde schadeloosstelling billijk is24. De ECB neemt aan 
dat dergelijke maatregelen in uitzonderlijke om standigheden zullen worden genomen waarin, 
overeenkomstig het proportionaliteits beginsel, de ernst van de m aatregel evenredig is met de 
bedreiging van de financiële stabiliteit die de maat regel beoogt af te wenden. Zoals al door de ECB 
is opgemerkt in haar advies betreffende door de  Belgische wetgever ge nomen herstelmaatregelen25, 
is het belangrijk dat nationale autoriteiten ernaar streven hun re acties op de huidige financiële 
situatie te coördineren met hun partners in de  Unie, overeenkomstig het geldende EU-recht en 
vigerende regelingen, zoals de MvO26.   
                                                 
23  7 november 2002, Olczak  v Polen , nr. 30417/96 en 1 april 2004, Camberrow MMS AD  v Bulgarije,  nr. 50357/99. 
24  Artikel 2, 4 en 6 van het tweede wetsontwerp.  
25  Advies CON/2008/46, me t name paragraaf 2.2. 
26  Beschikbaar op de website va n de ECB op www.ecb.europa.eu. 
10 3.1.4 Wat paragraaf 6 van het tweede wetsontwerp betref t, benadrukt de ECB, in lijn met haar eerdere 
adviezen27, dat hulp in de vorm van noodliquid iteiten dient te bestaan uit tijdelijke 
liquiditeitsvoorziening aan niet-liquide, maar so lvabele instellingen. In dit opzicht is het 
verstrekken van noodliquiditeiten een normale centrale banktaak die niet kan worden beschouwd 
als staatssteun. De zin die verwijst naar ste un in de vorm van noodliquiditeiten als een vorm van 
staatssteun28 zou daarom misleidend kunnen zijn. Omwille van de duidelijkheid, wordt 
gesuggereerd het woord ‘ overheidssteun ’ in deze zin van het wetsontwerp en de memorie van 
toelichting te vervangen door ‘ steun ’. 
3.1.5 De bovengenoemde maatregele n doen geen afbreuk aan de overs ightfunctie van de NBB op basis 
van artikel 127, lid 2 van het Verdrag en artikel 22 van de statuten van het ESCB. Vereffeningsinstellingen en daarmee gelijkgestel de instellingen, voor zover ze onderworpen zijn 
aan de bovengenoemde uitzonderlijke maatregele n bij het zich voordoen van uitzonderlijke 
omstandigheden, dienen alle noodzakelijk e administratieve verantwoordings- en 
verslagleggingsmethoden en bewari ngprocedures te blijven gebruiken, alsook interne en externe 
controles om te voldoen aan de ‘Recomme ndations for Central Counterparties’ ( Aanbevelingen 
betreffende centrale tegenpartijen ) van het ESCB/Comité van Europese Effectenregelgevers, met 
name Aanbevelingen 7 en 14, en deelnemers voldoend e informatie verstrekken zodat zij de risico's 
die verbonden zijn aan het gebruik van deze dien sten nauwkeurig kunnen identificeren en 
evalueren. Bewaarders aan wie een centrale tegenpart ij financiële instrumenten heeft toevertrouwd, 
dienen te blijven voldoen aan de ‘Recomme ndations for Security Settlement Systems’ 
(Aanbevelingen betreffende afwikkelingssystemen ) van het ESCB/Comité van Europese 
Effectenregelgevers, met inbegr ip van Aanbevelingen 12 en 18. 
3.2 Wijziging van de verliesdelingsregelingen b ij insolventie van een financiële tussenpersoon 
Niettegenstaande de in het eerste wetsontwerp  voorgestelde verliesdelingsregeling en zonder 
afbreuk te doen aan de oversightfuncties van de  NBB overeenkomstig artikel 127, lid 2 van het 
Verdrag en artikel 22 van de statuten van het ESCB, moeten er altijd een aantal procedures, 
controles en herstelmiddelen bestaan die de Aa nbevelingen betreffende afwikkelingssystemen van 
het ESCB/Comité van Europese Effectenregelgever s reflecteren, inzonderheid Aanbevelingen 6 en 
12, hetgeen de materialisatie van een dergelijk verlies feit elijk hoogst onwaarschijnlijk maakt. 
Bovendien moet de door financiële tussenpers onen bijgehouden administratie bijzonderheden 
bevatten van de cliënten en fina nciële instrumenten die gebruikt kunnen worden om de correcte 
                                                 
27  Zie met name Advies CON/2008/46, paragraaf 3.1. 
28  Zie artikel 2 van het tweede wetsontwerp, waarbij artikel 26te r wordt ingevoegd in de Wet van 9 juli 1975 betreffende de 
controle van verzekeringsondernemingen,  §6 slot, dat als volgt luidt: ‘D e rechtbank houdt rekening met de 
daadwerkelijke situatie van de betrokke n verzekeringsonderneming op het ogenblik van de overdracht, inzonderheid met 
haar financiële situatie zoals die was of zou zijn geweest in dien haar geen rechtstreekse of onrechtstreekse overheidssteun 
zou zijn verleend. Ten behoeve van dit lid worden met overheidssteun gelijkgesteld, de dringende voorschotten van 
liquide middelen evenals de garanties die door een pub liekrechtelijk rechtspersoon worden verleend’. Zie de 
gelijksoortige bepalingen in artikel 3, waarbij artikel 57ter §6 wordt ingevoegd in de Wet van 22 maart 1993 op het 
statuut en het toezicht op de kredietinstellingen, en artikel 4, waarbij artikel 23/2 wordt ingevoegd in de Wet van 
2 augustus 2002 betreffende het toezicht op de fina nciële sector en de financiële diensten.  
11 berekening te kunnen maken in een eventu eel van toepassing zijnd mechanisme van 
verliestoerekening. Tenslotte, financiële tu ssenpersonen dienen eff ectenbezitters voldoende 
informatie te verschaffen zodat zij de risico's  en kosten die verbonden zijn aan eventuele van 
toepassing zijnde verliesdelingsregeli ngen, nauwkeurig kunnen evalueren. 
 Dit advies wordt gepubliceerd op de website van de ECB. 
  Gedaan te Frankfurt am Main, 11 januari 2010. 
 
[getekend]  
 
De President van de ECB 
Jean-Claude TRICHET