NL Publicatieblad van de Europese Unie C 299/18

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2009/C 299/08

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„PODKARPACKI MIÓD SPADZIOWY”

EG-nummer: PL-PDO-0005-0578-05.12.2006

BGA ( ) BOB ( X )

1. Naam:

„Podkarpacki miód spadziowy”

2. Lidstaat of derde land:

Polen

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie (bijlage II):

Categorie 1.4. Andere producten van dierlijke oorsprong (honing)

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

„Podkarpacki miód spadziowy” is vloeibare of gekristalliseerde honing van honingdauw die door bijen uit de gewone zilverspar (Abies alba) wordt gehaald. De honing kan ook honingdauw bevatten van andere boomsoorten van de dennenfamilie (Pinaceae), met name de Picea (spar) en de Pinus (den), hoofdzakelijk de Pinus sylvestris of grove den. Honingdauw van de gewone zilverspar overheerst evenwel in deze honing en zijn aandeel is nooit lager dan 70 %. „Podkarpacki miód spadziowy” kan sporen van stuifmeel afkomstig van nectarafscheidende planten of stuifmeelkorrels van anemofiele planten bevatten. Het aandeel stuifmeel en andere honingdauwsoorten in de honing mag de karakteristieke smaak of geur van de honing niet aantasten en mag er met name niet toe leiden dat bepaalde waarden van de honing niet meer overeenstemmen met de desbetreffende karakteristieke waarden die in deze beschrijving zijn vermeld.

Voor de productie van „Podkarpacki miód spadziowy” staan de volgende bijenrassen garant: Apis mellifera mellifera (Europese zwarte honingbij), Apis mellifera carnica (de grijze of Carnische honingbij), Apis mellifera caucasica (Kaukasische bij).

Organoleptische kenmerken

Vóór de kristallisatie varieert de kleur van de honing van donkerbruin, met oplichtende groenige tinten, tot bijna zwart, met een intensiteit van minstens 82 mm volgens de index van Pfund. De honing heeft een dikvloeibare consistentie. De kristallisatie — een proces dat traag verloopt en de honing een fijnkorrelige structuur verleent — zorgt ervoor dat de kleur wat lichter wordt. De honing heeft een mild-zoete smaak met een typische harsachtige toets waarbij de herinnering aan de naalden van de coniferen nooit ver weg is.

Fysisch-chemische eigenschappen

— vochtgehalte — ten hoogste 19 %;

— monosachariden (glucose en fructose) — niet minder dan 50 %;

— sucrosegehalte — ten hoogste 4 %;

— melezitosegehalte — ongeveer 3,5 %;

— Hydroxymethylfurfuralgehalte (HMF) — ten hoogste 30 mg/kg;

— diastase-index (Schade schaal) — niet minder dan 10;

— vrije zuren — 20-40 meq/kg;

— soortelijke elektrische geleiding — niet minder dan 1,0 mS/cm;

— niet in water oplosbare stoffen — ten hoogste 0,1 g/100 g;

— de honing gaat niet gisten ook al blijft hij jaren onaangeroerd en dankzij de hoge osmotische druk komen geen micro-organismen tot ontwikkeling;

— het overwicht van de reducerende fructosesuiker in verhouding tot de glucose zorgt voor een tragere kristallisatie van de honing en tevens voor een betere smaak;

— de honing bevat in vergelijking met nectarhoning tweemaal zoveel disachariden (maltose, trehalose, turanose) die als antioxidantia bekend staan.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

—

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

De bijen mogen uitsluitend vóór de winter, nadat hun honing is geëxtraheerd, worden gevoerd. Dit voer mag alleen bestaan uit witbietsuiker of kant en klare stroop (bijenvoeding) die minstens 73 % suiker (glucose, fructose, sucrose) bevat. De witbietsuiker en de stroop hoeven niet afkomstig te zijn uit het gebied waar de „Podkarpacki miód spadziowy” wordt gewonnen. Dit heeft geen gevolgen voor de kwaliteit van de honing. Indien de bijen, ten gevolge van externe factoren, ook op andere ogenblikken moeten worden gevoerd, dient de imkerorganisatie in Rzeszów het controleorgaan hiervan van te voren in kennis te stellen. In dat geval moet het voeren uiterlijk 14 dagen vóór de start van het honingdauw-verzamelseizoen, tijdens hetwelk extra voederen verboden is, worden stopgezet.

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

Alle fasen van het productieproces, van het plaatsen van de bijenkasten tot de uiteindelijke verpakking van de honing, moeten in het afgebakende geografische gebied worden doorlopen.

„Podkarpacki miód spadziowy” mag uitsluitend worden verzameld van begin juni tot eind september. De honing wordt koud gewonnen met behulp van een slingermachine en met gebruikmaking van centrifugale kracht. Hij wordt geklaard in reservoirs en vervolgens gedecanteerd in diverse voor de kleinhandel bestemde verpakkingen. Het betreft hier potten van glas of van steengoed met een inhoud van maximaal 1 400 g. De honing mag niet aan het licht worden blootgesteld en moet bij een temperatuur van 10-18 °C en een maximale vochtigheidsgraad van 65 % worden bewaard. Filteren (om de pollen te verwijderen), afschuimen, pasteuriseren, of kunstmatig opwarmen van de honing zijn uit den boze. De temperatuur van de honing mag in geen enkel stadium van de productie meer bedragen dan 42 °C. Chemische of andere, vaste, vloeibare of gasvormige producten waarmee bijen worden verjaagd, mogen tijdens het verzamelen van de honing niet worden ingezet. Farmaceutische producten zijn tijdens de verzamelperiode van de honingdauw eveneens uit den boze.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.:

De verpakking van de „Podkarpacki miód spadziowy” moet plaatsvinden in het in punt 4 beschreven afgebakende geografische gebied. Deze eis zorgt ervoor dat het product de juiste kwaliteit heeft en dat de oorsprong ervan kan worden getraceerd en gecontroleerd. Zo wordt vermeden dat er — door het vervoer van de honing over grote afstanden — wijzigingen optreden in de fysisch-chemische en organoleptische eigenschappen van het product. De eis dat het product in het afgebakende geografische gebied moet worden verpakt moet ook het risico beperken dat „Podkarpacki miód spadziowy” wordt gemengd met andere soorten honing en dat andere soorten honing onder deze beschermde benaming worden verkocht.

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

Alle imkers en andere entiteiten die betrokken zijn bij de aankoop en verwerking van de honing met de beschermde benaming wordt verzocht van één enkele soort etiketten gebruik te maken. Op ieder etiket moet de inhoud van de pot zijn vermeld evenals het adres van de producent, het veterinair registratienummer en het serienummer van het etiket. Op het etiket moeten ook het communautaire symbool of het communautaire symbool samen met de tekst „Chroniona Nazwa Pochodzenia” (Beschermde Oorsprongsbenaming) zijn vermeld. De etiketten worden verdeeld door de Imkerorganisatie in Rzeszów. De organisatie zendt gedetailleerde voorschriften omtrent de verdeling van de etiketten aan het controleorgaan. Deze voorschriften mogen in geen geval de producenten die de „Podkarpacki miód spadziowy” volgens de specificatie in het productdossier vervaardigen maar geen lid zijn van de organisatie, discrimineren.

4. Beknopte omschrijving van de afbakening van het geografische gebied:

„Podkarpacki miód spadziowy” wordt verzameld in 17 bosgebieden die eigendom zijn van de overheid (Nadleśnictwo Rymanów, Nadleśnictwo Komańcza, Nadleśnictwo Lesko, Nadleśnictwo Baligród, Nadleśnictwo Cisna, Nadleśnictwo Wetlina, Nadleśnictwo Stuposiany, Nadleśnictwo Lutowiska, Nadleśnictwo Brzegi Dolne, Nadleśnictwo Strzyżów, Nadleśnictwo Bircza, Nadleśnictwo Dukla, Nadleśnictwo Brzozów, Nadleśnictwo Dynów, Nadleśnictwo Kańczuga, Nadleśnictwo Radymno en Nadleśnictwo Krasiczyn) en in twee nationale parken (Bieszczadzki Park Narodowy en Magurski Park Narodowy).

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied

Omgevingsfactoren

„Podkarpacki miód spadziowy” wordt verzameld in het in punt 4 beschreven afgebakende geografische gebied. Op enkele uitzonderingen na zijn de gronden in dit gebied arm en worden ze ingedeeld in de categorieën IV en V. Het zijn hoofdzakelijk bruine, meestal uitgeloogde gronden, en podsols die zowel rul als kleiig zijn. Heidegronden en alluviale gronden komen in het zuidelijke gedeelte van het beschreven gebied in kleine oppervlakten voor. Deze gronden en de topografie (de uitlopers van de Karpaten bevinden zich op een hoogte van 350-600 m boven de zeespiegel en in de lagere Beskieden en het Bieszczady-gebergte worden hoogten van 850 m boven de zeespiegel bereikt) lenen zich uitstekend als habitats voor coniferen, vooral dan voor de gewone zilverspar (Abies alba).

De spar is een uiterst gevoelige boomsoort en gedijt dus slechts in een zeer aangepast en schoon milieu. De variëteit die in het vermelde gebied groeit — de gewone zilverspar (Abies alba) — is historisch gezien de meest verspreide variëteit in de Subkarpaten. Een zeer groot gedeelte van de wouden in deze regio — volgens de cijfers 16,5 % — bestaat uit sparren van gemiddeld 87 jaar oud. In 2006 waren sparren goed voor 67 784 ha bosareaal. Behalve de twee nationale parken omvat het beschreven gebied 15 natuurreservaten — Jedlina, Rebece, Wilcze, Minokąt, Nad Trzciańcem, Mójka, Góra Chełm, Jażwiana Góra, Turnica, Krępak, Na Opalonym, Dybek, Chwaniów, Polanki en Hulskie — waar de bescherming van de sparren hoog in het vaandel staat. Van alle Poolse bosgebieden bevat Nadleśnictwo Stuposiany ook de spar met de grootste omtrek, namelijk 505 cm.

De hoge neerslag (met name in de winter), de luchtvochtigheid die daarvan het gevolg is en de stabiele temperaturen in het vegetatieseizoen zorgen voor optimale omstandigheden voor insecten die honingdauw produceren, namelijk bladluizen (Lachnidaefamilie) en schildluizen (Margarodidaefamilie). In de wouden van de Subkarpaten is honingdauw dus een jaarlijks, met variërende intensiteit weerkerend fenomeen.

Historische en menselijke factoren

Het werken met wilde bijen in de Subkarpaten is gebaseerd op zeer oude tradities en gaat ver terug in de tijd. Dankzij de goede natuurlijke omstandigheden in de regio kwam de imkerij hier zeer vlug tot ontwikkeling. De eerste bronnen die verwijzingen bevatten naar de imkerij met wilde bijen dateren van de 15de eeuw. In 1464 was er bij de belastingen die door de inwoners van Dębowiec — een kleine stad in de buurt van Jasło — werden betaald al sprake van een honingbelasting. Bijendecreten — die tot de oudste Poolse decreten behoren — leveren verder het bewijs dat het houden van wilde bijen in de Subkarpaten toen al een hoge vlucht nam. In een decreet van 1478 voor de imkers van Łańcut, Kańczuga en Tyczyn en in het imkersdecreet van Biecz van 1538 werden gedetailleerde voorschriften voor het houden van wilde bijen vastgesteld die in de loop der eeuwen steeds verder werden uitgewerkt. De bijenhoning- en bijenwasproductie overstegen ruimschoots de lokale behoeften en namen naast andere goederen een belangrijke plaats in in de uitvoer uit deze regio via Kraków naar het noorden. Als exportartikel maakte de „Podkarpacki miód spadziowy” in het midden van de 20ste eeuw opgang. In de jaren vijftig was honingdauwhoning van coniferen, die twee tot drie maal meer opbracht dan nectarhoning, in de West-Europese landen en in de VS zeer gegeerd. 1967 was een topjaar voor deze honing: 1 000 ton honingdauw werd er verzameld in Subkarpaten. De belangstelling voor de wouden als „weilanden” waar de bijen zich aan de zoete honingdauw te goed konden doen, groeide. In 1970 werd een onderzoeksinstituut voor de apicultuur opgezet in het regionale centrum voor experimentele landbouw in Boguchwała, nabij Rzeszów. Het instituut moest onder meer de beschikbaarheid van honingdauw voorspellen. Het was het eerste instituut van die aard in Polen en de oprichting ervan was het gevolg van een decreet van de Nationale Raad in Rzeszów. De keuze van de vestigingsplaats was bepaald door de overvloedige aanwezigheid van honingdauw van topkwaliteit in de wouden van de regio. Sedert 1980 wordt het onderzoek ter zake voortgezet door de afdeling bijenonderzoek van de landbouwuniversiteit van Kraków onder de leiding van Prof. H. Gałuszkowa.

Een opvallend kenmerk van de imkerij in de Subkarpaten is het grote aantal (meer dan 3 000) kleinschalige bijenhouders die bovendien op traditionele wijze te werk gaan. De populariteit van de imkerij in deze regio en het feit dat de imkers alles in het werk stellen om de kwaliteit van de honing te garanderen, blijkt uit het feit dat de imkerorganisatie in Rzeszów, waarin 54 lokale imkerverenigingen zich hebben verenigd, al meer dan 40 jaar actief is. Regionale imkercoöperaties in Przemyśl, Jarosław en Jaśło zijn eveneens actief in de gebieden waar de „Podkarpacki miód spadziowy” wordt gewonnen.

De plaatselijke imkers hebben de traditionele wijze waarop het bijenvolk wordt beheerd — die zo eigen is aan deze regio — gehandhaafd en dat heeft hen een uitzonderlijke vaardigheid opgeleverd. Hun vaardigheid blijkt ook bij het kiezen van de juiste locatie voor de bijenkasten — waarbij met name rekening wordt gehouden met de verschillen in de aanwezigheid van honingdauw en de topografie — uit de wijze waarop een zo unieke honing als de „Podkarpacki miód spadziowy” wordt verzameld, bij-het (koud) winnen van de honing en uit de wijze waarop de honing wordt bewaard en gedecanteerd.

De strikte en karakteristieke waarden die voor de „Podkarpacki miód spadziowy” gelden, met name om de zuiverheid van deze honingvariëteit te garanderen en te voorkomen dat zij met andere honingvariëteiten wordt gemengd, zijn slechts haalbaar wanneer de grootste zorg wordt besteed aan het beheer van het bijenvolk en aan het verzamelen en bewaren van de honing.

5.2. Specificiteit van het product:

De karakteristieke kenmerkende eigenschappen van de „Podkarpacki miód spadziowy” zijn:

— glucose- en fructosegehalte — niet minder dan 50 %;

— gemiddeld trisacharidegehalte (melezitose) — 3,5 %;

— soortelijke elektrische geleiding — niet minder dan 1,0 mS/cm;

— kleurintensiteit — niet minder dan 82 volgens de index van Pfund.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

„Podkarpacki miód spadziowy” is een uniek product dat nauw verbonden is met zijn regio van oorsprong. Het dankt zijn specifieke kenmerken aan zijn geografische oorsprongsregio, die bezaaid is met natuurlijke coniferenwouden waarin de gewone zilverspar (Abies alba) zeer goed is vertegenwoordigd. De kwaliteit van het product wordt ook bepaald door het optimale klimaat (langere perioden van stabiele hoge temperaturen van 25-30 C°) en de hoge luchtvochtigheid die zorgen voor de gunstige specifieke omstandigheden voor de massale voortplanting van de insecten die de honingdauw produceren, namelijk de bladluizen van de Lachnidaefamilie en de schildluizen van de Margarodidaefamilie. Tezelfdertijd hebben deze omstandigheden ook een gunstige invloed op de honingdauwproductie van deze insecten.

De veel hogere dan normale soortelijke elektrische geleiding van de „Podkarpacki miód spadziowy” levert het bewijs van zijn hoge gehalte aan micro-elementen zoals magnesium, mangaan, ijzer, koper, kobalt, calcium, fosfor en andere, die van belang zijn voor onze gezondheid. Dit karakteristike kenmerk dankt het product eveneens aan zijn oorsprong omdat de gronden waarop de sparren groeien rijk zijn aan minerale zouten die door de bomen samen met het water worden opgenomen en die, nadat ze door de honingdauw producerende insecten zijn uitgescheiden, hun weg vinden naar de honing. Zijn karakteristieke donkere kleur dankt de „Podkarpacki miód spadziowy” aan groene algen die op de sparren in het beschreven gebied voorkomen.

„Podkarpacki miód spadziowy” heeft een hoger dan normaal reducerend monosacharide-gehalte dat, gekoppeld aan een matige zuurheid, ervoor zorgt dat de honing een betere, niet al te zoete smaak krijgt.

Er wordt in deze regio reeds lang, zonder onderbreking, honing gehaald uit sparren. De wijze waarop deze „Podkarpacki miód spadziowy” wordt verzameld is nauw verbonden met de vaardigheden van de plaatselijke imkers. Hoe enorm vaardig de plaatselijke imkers zijn, blijkt onder meer uit de vele voorwaarden waaraan bij het verzamelen van de honing moet worden voldaan. Deze vaardigheden, gekoppeld aan de unieke omstandigheden in de regio, laten toe een honing te produceren die de in punt 5.2. beschreven specifieke kenmerken bezit.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

(Artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

http://www.minrol.gov.pl/DesktopDefault.aspx?TabOrgId=1326&LangId=0