NL COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 23.5.2007 COM(2007) 264 definitief 2007/0097 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor touringcar- en autobusdiensten



(herschikking) (ingediend door de Commissie)





{SEC(2007) 635}

{SEC(2007) 636}

TOELICHTING 1.Achtergrond van het voorstel 110 1.1.Motivering en doel van het voorstel Oorspronkelijk vormde Richtlijn 96/26/EG inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van vervoer over de weg, samen met Verordeningen (EEG) nr. 684/92 en (EG) nr. 12/98 inzake toegang tot de markt voor vervoer met touringcars en autobussen, de belangrijkste component van de interne markt voor het internationaal vervoer van personen over de weg. De richtlijn heeft minimumkwaliteitsnormen ingevoerd waaraan moet worden voldaan om toegang te krijgen tot het beroep; de twee verordeningen hebben het ongeregeld internationaal personenvervoer geliberaliseerd, een speciale vergunningsprocedure voor geregeld internationaal personenvervoer vastgesteld en cabotagediensten tijdens dergelijk internationaal vervoer mogelijk gemaakt. Deze regels moeten nu in overeenstemming worden gebracht met het nieuwe rechtskader dat voortvloeit uit de verordening inzake openbaar vervoer van personen via het spoor en de weg, die op het punt staat te worden aangenomen door het Parlement en de Raad. De regels moeten ook worden verduidelijkt en in sommige gevallen worden vereenvoudigd omdat uit ervaring is gebleken dat bepaalde wettelijke voorschriften onnodige administratieve rompslomp met zich meebrengen. 120 1.2.Algemene context Bij Verordening (EEG) nr. 684/92 wordt de toegang tot de markt van internationaal personenvervoer met touringcars en autobussen vrijgemaakt en in Verordening (EG) nr. 12/98 zijn de voorwaarden vastgesteld waaronder vervoersondernemers diensten mogen exploiteren in een lidstaat waar zij niet zijn gevestigd. Vervoersondernemers krijgen toegang tot deze markt als zij houder zijn van een communautaire vergunning; deze wordt enkel afgegeven als de vervoersondernemer in een lidstaat is gevestigd en voldoet aan minimumeisen inzake betrouwbaarheid, financiële draagkracht en vakbekwaamheid, zoals bepaald in Richtlijn 96/26/EG. De Commissie had in haar wetgevingsprogramma voor 2006 aangekondigd dat zij voornemens was deze regels grondiger te bestuderen en ze zo nodig te vereenvoudigen en te verduidelijken. Uit een openbare raadpleging en een effectbeoordeling is gebleken dat de complexiteit en het gebrek aan duidelijkheid van de bestaande voorschriften de handhaving bemoeilijkt en leidt tot onnodige administratieve rompslomp op de volgende gebieden: –Het toepassingsgebied van de verordening is onduidelijk wat het personenvervoer door communautaire vervoersondernemers naar en van derde landen, waarbij lidstaten worden doorkruist, betreft. –Bij Verordening (EEG) nr. 684/92 is een vergunningsregeling voor geregeld internationaal personenvervoer opgezet. Vervoersondernemers die een internationale verbinding willen exploiteren, moeten een vergunning aanvragen. Voor elke vergunning moeten de nationale instanties overeenstemming trachten te bereiken met de andere lidstaten die bij de dienst betrokken zijn, namelijk de transitlanden; bovendien moeten zij gevolgen van de invoering van de dienst beoordelen en de aanvrager meedelen of ze zijn aanvraag aanvaarden of weigeren. Met name de sector zelf ervaart deze procedure als een hinderpaal voor nieuwe marktdeelnemers en als een onnodige administratieve last. –Hoewel al in de huidige regels is bepaald dat de lidstaten informatie moeten uitwisselen, blijkt dit niet doeltreffend te gebeuren. Gevolg daarvan is dat ondernemingen die actief zijn op het grondgebied van een andere lidstaat dan die waarin ze zijn gevestigd, nauwelijks gevaar lopen een administratieve sanctie te op te lopen; dit kan leiden tot concurrentieverstoring tussen ondernemingen die minder geneigd zijn de regels na te leven en de overige ondernemingen. –De verscheidenheid aan formaten die gebruikt worden voor communautaire vergunningen en de gewaarmerkte afschriften leidt tot problemen tijdens inspecties en vaak ook tot kostbaar tijdverlies voor de vervoersondernemers en het handhavingspersoneel. 130 1.3.Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Het voorstel heeft tot doel Verordeningen nr. 684/92 en nr. 12/98 te herzien en te consolideren. 140 1.4.Samenhang met andere beleidsgebieden van de EU De nieuwe verordening draagt indirect bij tot de verbetering van de verkeersveiligheid omdat strenger toezicht wordt gehouden op ondernemingen die actief zijn in verscheidene lidstaten en omdat de samenhang met de nieuwe regels inzake openbaar vervoer via het spoor en de weg wordt gegarandeerd. Dit voorstel maakt deel uit van het programma "betere regelgeving" en ligt in de lijn van het voornemen van de Commissie om het acquis te vereenvoudigen en te actualiseren. Er is bijzondere aandacht besteed aan vereenvoudiging en grotere samenhang met de regels voor openbare diensten en de andere regels voor het wegvervoer, met name Verordening (EEG) nr. 881/92 en Verordening (EEG) nr. 3118/93 betreffende de toegang tot de markt voor goederenvervoer over de weg en Richtlijn 96/26/EG, waarin de basisvereisten zijn vastgesteld voor toegang tot het beroep en waarbij de controle van deze vereisten is geregeld. 2.Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling 2.1.Raadpleging van belanghebbende partijen 211 Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten Alvorens dit voorstel werd opgesteld, is een openbare raadpleging gehouden om zoveel mogelijk opmerkingen en suggesties van de betrokken individuen en organisaties te verzamelen. Deze raadpleging had betrekking op zowel het goederenvervoer over de weg als het personenvervoer over de weg. Ze is samen met de publieke raadpleging inzake toegang tot het beroep georganiseerd, via een vragenlijst die op internet is gepubliceerd en verstuurd is naar alle organisaties die de belangrijkste belanghebbenden op nationaal of Europees niveau vertegenwoordigen. De Commissie heeft 67 reacties ontvangen van nationale instanties, internationale en nationale verenigingen van vervoersondernemers, gebruikers, werknemers en diverse belangengroepen en individuele ondernemingen. In het kader van het sociaal overleg heeft de Commissie op 5 september 2006 de belangrijkste punten besproken met de sociale partners. Op 7 november 2006 heeft in Brussel een overlegvergadering met belanghebbenden plaatsgevonden, met deelname van delegaties van 42 organisaties die de sector vertegenwoordigen en 37 waarnemers van nationale overheidsinstanties. 212 Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is gehouden Over het algemeen waren de respondenten het erover eens dat het huidige regelgevingskader voor vervoer over de weg verder moet worden vereenvoudigd en verduidelijkt. Een aspect dat herhaaldelijk werd benadrukt, was de noodzaak om de huidige regels, met name die betreffende toegang tot de markt voor vervoer over de weg, gemakkelijker en doeltreffender te handhaven. Uit de raadpleging zijn duidelijk de volgende conclusies naar voren gekomen: –Er moeten twee afzonderlijke regelgevingspakketten blijven bestaan voor goederenvervoer over de weg en voor passagiersvervoer over de weg. Het betreft twee verschillende types vervoer en de belanghebbenden zijn van mening dat ze onvoldoende gemeenschappelijke kenmerken vertonen om in één wettekst te worden behandeld. –In veel reacties werd erop gewezen dat de bestaande regels correct moeten worden toegepast en doeltreffend moeten worden gehandhaafd. De nationale handhavingsinstanties moeten beter samenwerken; hiertoe moet een EU-register van vergunde vervoersondernemers of een databank van communautaire vergunningen worden opgezet. –Diverse belanghebbenden vroegen dat de procedure voor het verlenen van vergunningen voor geregeld internationaal passagiersvervoer zou worden vereenvoudigd omdat ze onnodige administratieve rompslomp veroorzaakte. Er werd eveneens gesuggereerd om de procedures voor regionale of lokale grensoverschrijdende diensten te vereenvoudigen. –Ook een verdere standaardisering van de modellen van de communautaire vergunning, de gewaarmerkte afschriften en het bestuurdersattest kon op duidelijke steun rekenen. 213 Een samenvatting van de tijdens de openbare raadpleging uitgebrachte reacties, de volledige tekst van de individuele antwoorden en een verslag van de hoorzitting van 7 november 2006 zijn beschikbaar op de volgende site: http://ec.europa.eu/transport/road/consultations/road_market_en.htm 2.2.Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid 229 De raadpleging van belanghebbenden werd in goede banen geleid door een onafhankelijke deskundige, professor Brian Bayliss, co-voorzitter van het "Committee of Enquiry on Road Transport", dat in juli 1994 een uitvoerig verslag heeft opgesteld over de staat van voltooiing van de interne markt voor wegvervoer en over de werkzaamheden die nog moeten worden uitgevoerd om die markt te voltooien. 230 2.3.Effectbeoordeling De effectbeoordeling die ter voorbereiding van dit voorstel is uitgevoerd, had betrekking op de herschikking van zowel de regels inzake toegang tot het beroep als die inzake toegang tot de markt, omdat ze nauw met elkaar verband houden en elkaar gedeeltelijk overlappen. De effectbeoordeling is gebaseerd op diverse studies die in 2004, 2005 en 2006 zijn uitgevoerd . Voor het uitvoeren van de effectbeoordeling werd een contract met een externe consultant gesloten. Om zeker te zijn dat de voorgestelde herschikking rekening zou houden met de resultaten van de effectbeoordeling, heeft de contractant tijdens de werkzaamheden voortdurend feedback geleverd. Tijdens de effectbeoordeling is rekening gehouden met het beginsel van de evenredige analyse en is vooral aandacht besteed aan de belangrijkste effecten en spreidingseffecten. In totaal zijn vijf beleidsopties in overweging genomen: 1.De optie "ongewijzigd beleid", waarbij de huidige regelgeving inzake vervoer over de weg ongewijzigd wordt gelaten en de in het begin van dit document aangehaalde problemen blijven bestaan en uiteindelijk zelfs verergeren. 2.De optie "technische en niet-regelgevende vereenvoudiging", waarbij, wat het passagiersvervoer betreft, de twee wetteksten enkel worden samengevoegd en gecodificeerd, De belangrijkste problemen die in het begin van dit document zijn geïdentificeerd, zouden in dat geval blijven bestaan. 3.De optie "harmonisering", waarbij de wetteksten worden samengevoegd en vereenvoudigd, met name de vergunningsprocedure voor geregelde internationale diensten, en waarbij de toegang tot het beroep wordt geharmoniseerd en het toezicht en de controle wordt verbeterd. Deze optie zou leiden tot een betere naleving van de regels inzake vervoer over de weg en tot een verlaging van de administratieve kosten. Ze zou ook de hinderpalen voor nieuwe deelnemers aan de markt voor internationaal personenvervoer over de weg beperken. 4.De optie "strengere kwaliteitsnormen", waarbij het niveau van de gemiddelde beroepskwalificaties in de sector nog wordt verhoogd en de financiële draagkracht van de sector wordt verbeterd. Op lange termijn biedt deze optie stimulansen voor efficiëntere vervoersondernemers, wat voordelen zou opleveren voor de economie in haar geheel. Op korte termijn brengt ze extra administratieve kosten met zich mee, die vooral bestraffend zouden werken voor zeer kleine ondernemingen en onafhankelijke exploitanten. Deze beleidsoptie is eerder controversieel. 5.De optie "liberalisering", waarbij de huidige vergunningsprocedure volledig wordt afgeschaft. Als echter niet eerst de kwaliteitsnormen worden opgetrokken (zie optie 4), kan deze optie efficiëntere vervoersondernemers uit de markt drukken. Op lange termijn zal het effect op de marktefficiëntie neutraal en misschien zelfs negatief zijn. Deze beleidsoptie zou leiden tot banenverlies in bepaalde landen, Gezien de verreikende gevolgen van deze optie, moet ze grondiger worden geanalyseerd, waarbij verder moet worden gekeken dan het huidige vereenvoudigingskader. 231 Gezien deze resultaten wordt in dit voorstel uitgegaan van optie 3 "harmonisering". De samenvatting van de effectbeoordeling en het volledige verslag van deze effectbeoordeling zijn bij dit voorstel gevoegd. Uit de effectbeoordeling blijkt dat de huidige verordening, in combinatie met de andere twee verordeningen die tegelijkertijd zijn voorgesteld (inzake goederenvervoer en toegang tot het beroep), de concurrentieverstoring zal beperken, de naleving van de sociale regels en de regels inzake verkeersveiligheid zal verbeteren en de lidstaten in staat zal stellen hun administratieve kosten met ongeveer 190 miljoen euro per jaar te doen afnemen. 3.Juridische elementen van het voorstel 305 3.1.Samenvatting van de voorgestelde maatregelen Bij dit voorstel worden de twee verordeningen inzake toegang tot de markt voor wegvervoer geconsolideerd en samengevoegd. Bovendien worden de volgende substantiële wijzigingen aangebracht: –Een eenvoudigere en snellere procedure voor het afgeven van vergunningen voor geregelde internationale vervoersdiensten: de huidige vergunningsregeling bevat een aantal geldige redenen voor het weigeren van een vergunning; bepaalde daarvan zijn echter achterhaald en moeten worden geschrapt. Dit betekent dat de vergunning moet worden verleend, tenzij er duidelijke redenen voor weigering bestaan, die toe te schrijven zijn aan de aanvrager zelf. Eén reden tot weigering, die te maken heeft met de markt, blijft wel bestaan, namelijk als de dienst waarvoor een vergunning wordt aangevraagd een ernstige bedreiging vormt voor de leefbaarheid van een vergelijkbare dienst die wordt geëxploiteerd op basis van een openbaredienstverplichting voor de betrokken rechtstreekse trajecten. –Een vereenvoudigde en gestandaardiseerde communautaire vergunning: er worden meer gedetailleerde specificaties opgesteld voor het model van de communautaire vergunning en van de gewaarmerkte afschriften, teneinde de administratieve rompslomp en de vertragingen, met name bij controles langs de weg, te beperken. –Verbeterde juridische bepalingen die een lidstaat verplichten om, op verzoek van een andere lidstaat, in te grijpen wanneer een vervoersondernemer waaraan hij een communautaire vergunning heeft afgegeven een inbreuk pleegt in een ander land. Dit "ingrijpen" moet minstens uit een waarschuwing bestaan. Er worden verbeterde procedures voor de communicatie tussen lidstaten ingevoerd, waarbij een beroep wordt gedaan op de nationale contactpunten die overeenkomstig de nieuwe verordening inzake de toegang tot het beroep zijn opgericht. 310 3.2.Rechtsgrondslag De ontwerpverordening, waarbij Verordening (EEG) nr. 684/92 en Verordening (EEG) nr. 12/98 worden ingetrokken. 320 3.3.Subsidiariteitsbeginsel Het subsidiariteitsbeginsel is van toepassing voor zover het voorstel geen gebieden bestrijkt die onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap vallen. Het belangrijkste doel van het voorstel is de bestaande communautaire regels te verduidelijken; dit doel kan niet door de lidstaten alleen worden bereikt. Bovendien beoogt het voorstel een verbetering van de huidige informatieuitwisseling tussen lidstaten; dit kan evenmin door een lidstaat alleen worden verwezenlijkt, maar is alleen mogelijk als de lidstaten afzonderlijk bilaterale afspraken in die zin maken. 323 Aangezien een lidstaat of een groep lidstaten de vastgestelde problemen niet afdoende kan oplossen, is communautaire actie noodzakelijk. Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel. 3.4.Evenredigheidsbeginsel Het voorstel gaat niet verder dan wat nodig is om het doel te bereiken en is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: 331 –het heeft betrekking op internationaal vervoer waarvoor een prescriptieve benadering vereist is; dit maakt een homogene toepassing en eerlijke concurrentie mogelijk; –het voorstel verplicht de lidstaten om, in het geval van ernstige of herhaalde kleine inbreuken, een waarschuwing te geven, maar laat het aan de lidstaten zelf over om te beslissen wanneer de communautaire vergunningen of gewaarmerkte afschriften moeten worden ingetrokken. 3.5.Keuze van instrumenten 341 Het gekozen instrument is een verordening omdat het tot doel heeft regels te vereenvoudigen die al in een verordening zijn vastgelegd. 4.Gevolgen voor de begroting 409 Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. 5.Aanvullende informatie 510 5.1.Vereenvoudiging 511 Het voorstel draagt bij tot de vereenvoudiging van het acquis. Het is opgenomen in het lopende programma van de Commissie voor de actualisering en vereenvoudiging van het acquis communautaire en in het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie, onder referentie 2006/TREN/ 42. 512 De achterhaalde maatregelen worden bij dit voorstel geschrapt en de inhoud, presentatie en formulering van de verordeningen zijn zoveel mogelijk opnieuw bestudeerd teneinde de verstaanbaarheid te verbeteren en dubbelzinnige interpretaties onmogelijk te maken. Dit voorstel is in overeenstemming met de interinstitutionele overeenkomst van 28 november 2001 voor een meer gestructureerd gebruik van de techniek van de herschikking van wetteksten. Het voorstel is uitgewerkt op basis van een voorafgaande consolidering van de tekst die door het Publicatiebureau van de Europese Gemeenschappen is uitgevoerd door middel van een computersysteem. Waar artikelen hernummerd zijn, is het verband tussen de oude en nieuwe nummering verduidelijkt in een concordantietabel die als bijlage II bij de herschikte verordening is gevoegd. 5.2.Intrekking van bestaande wetgeving De goedkeuring van het voorstel zal leiden tot de intrekking van Verordening (EEG) nr. 684/92 en Verordening (EG) nr. 12/98. 515 56 5.3.Europese Economische Ruimte De voorgestelde maatregel betreft een onderwerp dat onder de EER-overeenkomst valt en moet daarom worden uitgebreid tot de Europese Economische Ruimte. 570 5.4.Nadere uitleg van het voorstel Bij dit voorstel worden Verordening (EEG) nr. 684/92 en Verordening (EG) nr. 12/98 inzake toegang tot de markt voor vervoer met touringcars en autobussen geconsolideerd en samengevoegd. Het voorstel verduidelijkt de bestaande rechtsbepalingen en wijzigt bepaalde aspecten ervan om de algemene samenhang te versterken en de administratieve rompslomp te beperken. De volgende substantiële wijzigingen worden aangebracht: Verduidelijking van het toepassingsgebied, de definities en de beginselen Artikel 1 verduidelijkt het toepassingsgebied. De verordening is van toepassing op alle internationaal vervoer op het grondgebied van de Gemeenschap, inclusief vervoer van en naar derde landen, en op nationaal vervoer van personen over de weg dat op tijdelijke basis wordt geëxploiteerd door vervoersondernemers die in een ander land zijn gevestigd ("cabotage"). Wat internationaal vervoer naar of van een derde land betreft, is in artikel 1 gespecificeerd dat, voor zover er geen overeenkomst tussen de Gemeenschap en het derde land in kwestie bestaat, de verordening niet van toepassing is op het gedeelte van de reis dat wordt uitgevoerd binnen de lidstaat waarin de passagiers worden opgehaald of afgezet. Ze is echter wel van toepassing binnen een transitlidstaat. Artikel 2 is geherformuleerd en bevat alleen nog de definities van de verschillende diensten. De normatieve bepalingen zijn nu opgenomen in artikel 5. Communautaire vergunning en gewaarmerkte afschriften Artikel 4 introduceert nieuwe bepalingen om de communautaire vergunning en de in bijlage I vermelde gewaarmerkte afschriften daarvan te standaardiseren. Markttoegang In artikel 5 zijn de voorwaarden voor de exploitatie van de verschillende diensten gespecificeerd. Dit artikel is aangevuld met de normatieve bepalingen die voorheen in artikel 2 waren opgenomen. Procedure voor de afgifte van vergunningen voor geregelde internationale vervoersdiensten

Artikel 8 voorziet in een procedure die, in vergelijking met die van Verordening (EEG) nr. 684/92, gestroomlijnd en vereenvoudigd is. De vergunning wordt derhalve afgegeven, tenzij een van de drie aan de aanvrager toe te schrijven redenen tot weigering van toepassing zijn. Eén reden tot weigering die te maken heeft met de markt blijft wel bestaan, namelijk als de dienst waarvoor een vergunning wordt aangevraagd een ernstige bedreiging vormt voor de leefbaarheid van een vergelijkbare dienst die wordt geëxploiteerd op basis van een openbaredienstverplichting voor de betrokken rechtstreekse trajecten. Transitlidstaten, d.w.z. lidstaten die niet betrokken zijn bij de vervoersdienst omdat er geen passagiers worden opgehaald of afgezet, zullen niet meer worden geraadpleegd, maar zullen wel in kennis worden gesteld van het feit dat een vergunning voor de dienst is afgegeven. Als de vergunningverlenende instantie geen beslissing kan nemen, kan de zaak worden doorverwezen naar de Commissie. De in Verordening (EEG) nr. 684/92 vastgestelde termijn waarover de Commissie beschikt, namelijk tien weken, is te kort gebleken. Deze termijn moet worden verlengd tot vier maanden, zodat de Commissie een goed gefundeerde oplossing kan aanbieden. Cabotage De regels voor cabotage in het personenvervoer over de weg, die in Verordening (EG) nr. 12/98 waren vastgelegd, blijven grotendeels ongewijzigd. Het bepaalde in artikel 9 van Verordening (EG) nr. 12/98 met betrekking tot vrijwaringsmaatregelen in het geval van ernstige verstoringen van een nationale vervoersmarkt, is niet overgenomen in de nieuwe herschikte verordening. Deze bepaling is sinds de openstelling van de nationale markten voor cabotage niet één keer toegepast, en kan derhalve als overbodig worden beschouwd. Samenwerking tussen lidstaten Hoewel de bestaande verordeningen al voorzien in wederzijdse bijstand tussen lidstaten, blijkt uit de praktijk dat deze samenwerking nooit echt van de grond is gekomen. Wanneer vervoersondernemers inbreuken plegen buiten hun lidstaat van vestiging, wordt daar slechts sporadisch verslag van uitgebracht door de lidstaat waar de inbreuk plaatsvond; bovendien heeft de lidstaat van vestiging van de vervoersondernemer zelden of nooit een sanctie opgelegd naar aanleiding van een dergelijke inbreuk. Teneinde de informatieuitwisseling tussen nationale instanties te versterken en te vergemakkelijken, verplicht artikel 20 de lidstaten om informatie uit te wisselen via de nationale contactpunten die moeten worden opgericht overeenkomstig de verordening inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van vervoer over de weg. Dit zijn speciaal daartoe opgerichte administratieve organen of instanties die bevoegd zijn voor de informatieuitwisseling met hun tegenhangers in de andere lidstaten. In artikel 24 is eveneens bepaald dat de lidstaten alle ernstige inbreuken en herhaalde kleine inbreuken die door hun vervoersondernemers zijn begaan en die geleid hebben tot het opleggen van een sanctie, in hun nationaal register van ondernemers van vervoer over de weg moeten opnemen. Intrekking van de communautaire vergunning en informatieuitwisseling De huidige toezichts- en controlesystemen van de lidstaten kunnen op twee manieren homogeen worden gemaakt. De eerste manier is door de lidstaten de bevoegdheid te geven om dissuasieve sancties op te leggen aan vervoersondernemers uit andere lidstaten die hun grondgebied doorkruisen, bijvoorbeeld door de wederzijdse erkenning van de communautaire vergunning in te trekken. Deze optie kan leiden tot discriminerend gedrag door de controleïnstanties en is mogelijkerwijs onverenigbaar met het vrije verkeer. De tweede manier is het versterken van de bevoegdheden en middelen van de nationale instanties die bevoegd zijn voor de afgifte en intrekking van de communautaire vergunning. In dit voorstel en in de herschikking van Richtlijn 96/26/EG wordt de tweede benadering gevolgd. Wanneer een vervoersondernemer een ernstige inbreuk of herhaalde kleine inbreuken op de Gemeenschapswetgeving inzake vervoer over de weg pleegt, is de bevoegde autoriteit van de lidstaat van vestiging van die vervoersondernemer krachtens artikel 22 verplicht om een waarschuwing te geven. Deze verplichting geldt ook in gevallen waarin de vervoersondernemer de inbreuk in een andere lidstaat heeft gepleegd. Artikel 22, lid 1, verduidelijkt bovendien welke sancties de lidstaten kunnen opleggen aan vervoersondernemer die op hun grondgebied zijn gevestigd, namelijk de (tijdelijke of definitieve) intrekking van de communautaire vergunning of van de gewaarmerkte afschriften daarvan. In dit artikel wordt verduidelijkt dat een lidstaat bij wijze van sanctie ook de vervoersmanager van een vervoersondernemer tijdelijk of definitief kan schorsen. Artikel 23 introduceert een nieuwe procedure die door de lidstaten moet worden gevolgd wanneer zij vaststellen dat een in een andere lidstaat gevestigde vervoersondernemer een inbreuk heeft begaan. De lidstaten hebben een maand de tijd om de informatie mee te delen, overeenkomstig een minimumstandaardmodel. Zij kunnen de lidstaat van vestiging vragen om administratieve sancties op te leggen. De lidstaat van vestiging van de betrokken vervoersondernemer heeft drie maanden de tijd om de andere lidstaat in kennis te stellen van de gegeven follow-up. De rapporteringsverplichtingen van de lidstaten zijn nu samengebracht in één artikel, namelijk artikel 28. Ongewijzigde bepalingen De volgende bepalingen blijven in essentie ongewijzigd, zij het met enkele technische wijzigingen: Verordening (EEG) nr. 684/92 – Artikelen 3, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 14 en 15. Verordening (EG) nr. 12/98 – geen. 2007/0097 (COD) 🡻 684/92 ⇨ nieuw

Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD Houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en autobussen 🡻 12/98 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn ⇩ nieuw tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor touringcar- en autobusdiensten 🡻 684/92, 12/98 (aangepast) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met nameinzonderheid op artikel 75 ⌦ 71 ⌫, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, Gezien het advies van het Comité van de Regio's, Handelend overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag, Overwegende hetgeen volgt:

⇩ nieuw (1)Verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen en Verordening (EG) nr. 12/98 van de Raad van 11 december 1997 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn moeten op verscheidende punten ingrijpend worden gewijzigd. Ter wille van de duidelijkheid en vereenvoudiging dient tot herschikking van deze verordeningen te worden overgegaan en dienen deze te worden opgenomen in één verordening. 🡻 684/92 Overweging 1 (aangepast), 12/98 Overweging 2 (aangepast) (2)blijkens artikel 75, lid 1, onder a), van het Verdrag omvat Dde vaststelling van een gemeenschappelijk vervoersbeleid omvat met name ook de goedkeuring van gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen over de weg ⌦ en ⌫ overeenkomstig artikel 75, lid 1, onder b), van het Verdrag onder meer de vaststelling inhoudt van de voorwaarden waaronder ⌦ niet-ingezeten vervoerders ⌫ vervoersondernemers in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn, tot binnenlands vervoer worden toegelaten. 🡻 12/98 Overweging 1 (aangepast) (1)Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2454/92 van de Raad van 23 juli 1992 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn (4) door het Hof van Justitie in diens arrest van 1 juni 1994 nietig is verklaard (5); 🡻 684/92 Overweging 2 (aangepast) (2)Overwegende dat gemeenschappelijke regels betreffende dat vervoer werden vastgelegd bij de Verordeningen nr. 117/66/EEG , (EEG) nr. 516/72 en (EEG) nr. 517/72 van de Raad en dat in de onderhavige verordening de in die verordeningen bereikte liberalisatie niet wordt teruggeschroefd; ⇩ new (3) Om te zorgen voor een coherent kader voor het internationale vervoer van personen met touringcars en autobussen in de hele Gemeenschap, moet deze verordening gelden voor alle internationaal vervoer op het grondgebied van de Gemeenschap. Vervoer van lidstaten naar derde landen is nog steeds overwegend geregeld bij bilaterale overeenkomsten tussen de lidstaten en die derde landen. Deze verordening dient derhalve niet van toepassing te zijn op het traject op het grondgebied van de lidstaat waarop personen worden opgenomen of afgezet, zolang niet de nodige overeenkomsten tussen de Gemeenschap en de betrokken derde landen zijn gesloten. Zij dient echter wel van toepassing te zijn op het grondgebied van een transitlidstaat. 🡻 684/92 Overweging 3 (aangepast) (4)De vrijheid van dienstverrichting is een grondbeginsel van het gemeenschappelijk vervoersbeleid, ⌦ en impliceert ⌫ die bovendien de toegankelijkheid van de internationale vervoersmarkten voor de vervoerders van alle lidstaten zonder discriminatie op grond van nationaliteit of vestigingsplaats impliceert;. ⇩ nieuw

(5)Het internationaal vervoer van personen met touringcars en autobussen moet afhankelijk worden gesteld van het bezit van een communautaire vergunning. Vervoerders moeten worden verplicht een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de communautaire vergunning aan boord van elk van hun voertuigen mee te nemen, teneinde doeltreffende controles door de handhavingsinstanties mogelijk te maken, met name buiten de lidstaat van vestiging van de vervoerder. De voorwaarden voor de afgifte van communautaire vergunningen, de geldigheidsduur van die vergunningen en nadere regels voor het gebruik ervan moeten worden vastgesteld. Voorts moeten ook gedetailleerde specificaties voor de lay-out en andere kenmerken van de communautaire vergunning en de gewaarmerkte afschriften worden vastgesteld. 🡻 684/92 Overweging 4 (6)Onder bepaalde voorwaarden moet een soepele regeling voor pendelvervoer met logies, voor bijzondere vormen van geregeld vervoer en sommige vormen van ongeregeld vervoer worden vastgesteld, teneinde aan de eisen van de markt te voldoen;. 🡻 684/92 Overweging 5 (7)Voor geregeld vervoer en pendelvervoer zonder logies moet een vergunningstelsel van toepassing blijven, hoewel een aantal voorschriften daarvan dienen te worden gewijzigd, met name wat betreft de procedure voor het toekennen van vergunningen.; ⇩ nieuw (8)Dit betekent dat een vergunning voor geregelde diensten moet worden verleend, tenzij er duidelijke redenen zijn om deze te weigeren, welke toe te schrijven zijn aan de aanvrager zelf. Slechts één reden tot weigering die te maken heeft met de markt moet blijven bestaan, namelijk de omstandigheid dat de dienst waarvoor een vergunning wordt aangevraagd een ernstige bedreiging vormt voor de levensvatbaarheid van een vergelijkbare dienst die wordt geëxploiteerd op basis van een openbaredienstverplichting voor de betrokken directe trajecten. 🡻 684/92 Overweging 6 (aangepast) (6)Overwegende dat de naleving van de mededingingsregels van het Verdrag moet worden gegarandeerd; 🡻 12/98 Overweging 3 (3)Overwegende dat deze bepaling met zich brengt dat ten aanzien van degene die de diensten verricht elke beperking op grond van nationaliteit of vestiging in een andere lidstaat dan die waarin de dienst moet worden verricht, wordt opgeheven; 🡻 12/98 Overweging 4 (4)Overwegende dat voor deze dienstverrichters vergelijkbare regelingen moeten gelden om ongelijke concurrentievoorwaarden op grond van nationaliteit of land van vestiging te beperken en zodoende de geleidelijke onderlinge aanpassing van de nationale wetgeving te bevorderen;

🡻 12/98 Overweging 5 (5)Overwegende dat voor de verschillende vervoersdiensten per touringcar en per autobus dezelfde definities moeten worden gekozen als in het kader van het internationaal vervoer; 🡻 12/98 Overweging 6 (aangepast) (9)De toegang van niet-ingezeten ⌦ vervoerders ⌫ vervoersondernemers tot bepaalde vormen van touringcar- en autobusvervoer ⌦ nationaal personenvervoer over de weg ⌫ moet worden gewaarborgd, rekening houdend met de speciale kenmerken van elke vervoersvorm; 🡻 12/98 Overweging 7 (aangepast) (7)Overwegende dat moet worden bepaald welke voorwaarden van toepassing zijn op het cabotagevervoer; 🡻 12/98 Overweging 8 (aangepast) (10)De bepalingen van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten zijn van toepassing in het geval de ⌦ vervoerders ⌫ vervoersondernemers, voor het verrichten van bijzondere vormen van geregeld vervoer, werknemers met wie zij een dienstverband hebben, ter beschikking stellen om werk te verrichten op het grondgebied van een andere lidstaat dan die waar zij gewoonlijk werkzaam zijn;. 🡻 12/98 Overweging 9 (aangepast) (11)Wat het geregeld vervoer betreft, mag onder bepaalde voorwaarden en met name met inachtneming van de wetgeving van de lidstaat van ontvangst, het cabotagevervoer alleen toegankelijk zijn voor ⌦ Alleen ⌫ het geregeld vervoer dat wordt verricht in het kader van internationaal geregeld vervoer, met uitsluiting van stads- en voorstadsvervoer⌦, dient onder bepaalde voorwaarden en met name met inachtneming van de wetgeving van de lidstaat van ontvangst te worden opengesteld voor niet-ingezeten vervoerders ⌫.; ⇩ nieuw (12)Het is wenselijk dat de lidstaten elkaar bijstand verlenen teneinde deze verordening op de juiste wijze toe te passen. 🡻 684/92 Overweging 7 (aangepast) ⇨ nieuw

(13)De administratieve formaliteiten moeten zoveel mogelijk worden ⌦ beperkt ⌫ vereenvoudigd, zonder dat hierbij wordt afgezien van de controles en sancties die een correcte toepassing ⇨ en een doeltreffende handhaving ⇦ van deze verordening mogelijk maken;. ⇨ Daartoe dienen de bestaande regels inzake de intrekking van de communautaire vergunning te worden verduidelijkt en aangescherpt. De huidige regels moeten worden aangepast om het opleggen van doeltreffende sancties op ernstige of herhaalde kleine inbreuken die in een andere lidstaat dan de lidstaat van vestiging worden gepleegd, mogelijk te maken. De sancties moeten niet-discriminerend zijn en in verhouding staan tot de ernst van de inbreuken. Er moet worden voorzien in de mogelijkheid beroep in te stellen tegen de opgelegde sancties.⇦ ⇩ nieuw (14)De lidstaten moeten alle ernstige inbreuken en herhaalde kleine inbreuken die door vervoersondernemers zijn gepleegd en die hebben geleid tot het opleggen van een sanctie, in hun nationale register van wegvervoerondernemingen opnemen. (15)Teneinde de uitwisseling van informatie tussen nationale instanties te versterken en te vergemakkelijken, moeten de lidstaten de desbetreffende gegevens uitwisselen via de overeenkomstig Verordening (EG) nr. XX van het Europees Parlement en de Raad van [datum] inzake [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] opgerichte nationale contactpunten. 🡻 684/92 Overweging 8 (aangepast) (8)Overwegende dat de lidstaten de voor de tenuitvoerlegging van deze verordening noodzakelijke maatregelen dienen vast te stellen; 🡻 684/92 Overweging 9 (aangepast) (9)Overwegende dat de toepassing van deze verordening moet worden gevolgd aan de hand van een door de Commissie in te dienen verslag en dat er, afhankelijk van dit verslag, eventuele toekomstige maatregelen ter zake moeten worden overwogen, 🡻 12/98 Overwegingen 10 tot en met 15 (aangepast) (10)Overwegende dat er bepalingen moeten worden aangenomen om in geval van ernstige verstoringen op de desbetreffende vervoersmarkt te kunnen ingrijpen; (11)Overwegende dat er een raadgevend comité moet worden ingesteld om de Commissie bij te staan bij het opstellen van documenten die betrekking hebben op het verrichten van cabotagevervoer in de vorm van ongeregeld vervoer en de Commissie van advies te dienen inzake vrijwaringsmaatregelen; (12)Overwegende dat het wenselijk is dat de lidstaten elkaar bijstand verlenen met het oog op de juiste toepassing van deze verordening, met name inzake de sancties die van toepassing zijn bij inbreuken; (13)Overwegende dat de lidstaten de voor de tenuitvoerlegging van deze verordening noodzakelijke maatregelen dienen vast te stellen; (14)Overwegende dat de toepassing van deze verordening moet worden gevolgd aan de hand van een door de Commissie in te dienen verslag; (15)Overwegende dat krachtens voornoemd arrest van het Hof van Justitie waarbij Verordening (EEG) nr. 2454/92 nietig is verklaard, de gevolgen van die verordening worden gehandhaafd totdat de Raad terzake een nieuwe regeling heeft vastgesteld; dat de onderhavige verordening pas achttien maanden na de inwerkingtreding ervan zal worden toegepast; dat er derhalve van moet worden uitgegaan dat de gevolgen van de nietigverklaarde verordening worden gehandhaafd totdat de onderhavige verordening volledig wordt toegepast,

⇩ nieuw (16)De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende. (17)De Commissie moet met name de bevoegdheid worden verleend om het model vast te stellen van bepaalde documenten die moeten worden gebruikt voor aanvragen in het kader van deze verordening en om bijlage I aan te passen aan de technische vooruitgang. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening en ter aanvulling van deze verordening met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing worden vastgesteld. (18)Om redenen van doeltreffendheid moeten de normaal voor de regelgevingsprocedure met toetsing geldende termijnen voor de aanneming van die maatregelen worden ingekort. (19)De lidstaten moeten de nodige maatregelen nemen ter uitvoering van deze verordening, met name wat doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties betreft. (20)Daar de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang en de gevolgen van het optreden, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken,



🡻 684/92 (aangepast) ⇨ nieuw HEEFT HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: AFDELING I Hoofdstuk I Algemene bepalingen Artikel 1

Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen op het grondgebied van de Gemeenschap, verricht door vervoerders voor rekening van derden of voor eigen rekening, verricht door vervoerders die in een lidstaat overeenkomstig ⌦ de wetgeving van die lidstaat ⌫ diens wetgeving zijn gevestigd, door middel van in die lidstaat ingeschreven voertuigen die naar constructie en uitrusting geschikt zijn voor het vervoer van meer dan negen personen, de bestuurder inbegrepen, en daartoe zijn bestemd, alsmede op de lege ritten van voertuigen in verband met dit vervoer. ⌦ De omstandigheid dat ⌫ Deze verordening is van toepassing ongeacht of het vervoer over een deel van het traject met een ander vervoermiddel geschiedt, dan wel dat tijdens het vervoer van voertuig wordt gewisseld ⌦ heeft geen invloed op de toepasselijkheid van deze verordening ⌫. 2. Voor ⌦ In geval van ⌫ vervoer vanuit een lidstaat naar een derde land en omgekeerd, is deze verordening, voor het traject over het grondgebied van de lidstaat waar reizigers worden opgenomen of afgezet, van toepassing zodra de noodzakelijke overeenkomst tussen de Gemeenschap en het betrokken derde land is gesloten ⇨ op het traject over het grondgebied van iedere transitlidstaat. ⇦ zodra ⌦ Zij is niet van toepassing op ⌫ het traject over het grondgebied van de lidstaat waar reizigers worden opgenomen of afgezet ⌦, zolang niet de noodzakelijke overeenkomst tussen de Gemeenschap en het betrokken derde land is gesloten⌫. 3. In afwachting van de sluiting van ⌦ de in lid 2 bedoelde ⌫ overeenkomsten tussen de Gemeenschap en de betrokken derde landen, doet deze verordening niet af aan de bepalingen inzake het in lid 2 bedoelde vervoer ⌦ vanuit een lidstaat naar een derde land en omgekeerd ⌫, als opgenomen in de tussen lidstaten en deze derde landen gesloten bilaterale overeenkomsten. De lidstaten trachten ⌦ passen ⌫ deze overeenkomsten evenwel aan te passen om ervoor te zorgen dat het beginsel van non-discriminatie tussen de communautaire vervoersondernemingen ⌦ vervoerders ⌫ wordt nageleefd. ⇩ nieuw 4. Deze verordening is van toepassing op nationaal personenvervoer over de weg voor rekening van derden dat tijdelijk door een niet-ingezeten vervoerder wordt verricht, zoals bepaald in hoofdstuk V.

🡻 684/92 (aangepast) Artikel 2

Definities Voor de toepassing van deze verordening ⌦ wordt verstaan onder ⌫ gelden de volgende definities: 1. Geregeld vervoer 1.1.a)"geregeld vervoer" is: vervoer van personen met een bepaalde regelmaat en langs een bepaalde reisweg, waarbij op vooraf vastgestelde stopplaatsen reizigers mogen worden opnomen of mogen worden afgezet; Geregeld vervoer is voor iedereen toegankelijk, ongeacht, in voorkomend geval, de verplichting om de reis te boeken. 🡻 11/98 Art. 1, punt 1 (aangepast) Een aanpassing van de exploitatievoorwaarden voor het vervoer doet niet af aan het geregelde karakter van het vervoer. 🡻 684/92 (aangepast) 1.2.b)⌦"bijzondere vorm van geregeld vervoer": vervoer ⌫ Tevens wordt als geregeld vervoer beschouwd, ongeacht door wie het wordt georganiseerd, vervoer van bepaalde categorieën reizigers met uitsluiting van andere reizigers,; voor zover dat vervoer op de in punt 1.1 bepaalde wijze geschiedt. Dergelijk vervoer wordt "bijzondere vorm van geregeld vervoer" genoemd. De bijzondere vorm van geregeld vervoer omvat met name: a)vervoer naar en van het werk van werknemers, b)vervoer naar en van de onderwijsinstelling van scholieren en studenten, c)vervoer tussen land van oorsprong en plaats van legering van militairen en hun gezinnen, 🡻 684/92 (aangepast) De aanpassing van de organisatie van het vervoer aan de wisselende behoeften van de gebruikers doet aan het geregelde karakter van de bijzondere vorm van het vervoer geen afbreuk. 1.3.Voor de organisatie van parallel of tijdelijk vervoer, met dezelfde cliënteel als bij het bestaande geregeld vervoer, het doorrijden op bepaalde stopplaatsen of het inlassen van extra stopplaatsen in het bestaande geregelde vervoer gelden dezelfde regels als die voor dat geregeld vervoer.

🡻 684/92 (aangepast) 3. Ongeregeld vervoer 🡻 11/98 Art. 1, punt 1 (aangepast) 3.1.(c)"ongeregeld vervoer" is: vervoer dat niet aan de definitie van geregeld vervoer, met inbegrip van de bijzondere vorm van geregeld vervoer, beantwoordt en dat met name wordt gekenmerkt door het vervoertransport van vooraf samengestelde groepen, op initiatief van een opdrachtgever of van de vervoerder zelf; Voor de organisatie van parallel of tijdelijk vervoer dat vergelijkbaar is met het bestaande geregelde vervoer en op dezelfde cliëntèle is gericht, is een vergunning vereist die wordt verkregen via de procedure van afdeling II. 🡻 684/92 (aangepast) 🡺1 11/98 Art. 1, punt 1 3.3.Het ongeregelde karakter van het in punt 3 bedoelde vervoer gaat niet verloren doordat het met een zekere regelmaat geschiedt. 3.4.Ongeregeld vervoer kan geëxploiteerd worden door een groep vervoerders die voor rekening van dezelfde opdrachtgever werken en de reizigers kunnen onderweg, op het grondgebied van een van de lidstaten, overstappen in een voertuig van een andere vervoerder van dezelfde groep. De namen van deze vervoerders, alsmede de overstapplaatsen onderweg, worden meegedeeld aan de bevoegde instanties van de betrokken lidstaten volgens een regeling die de Commissie vaststelt 🡺1 volgens de procedure van artikel 16 bis 🡸. 🡻 11/98 Art. 1, punt 1 (aangepast) 4. Vervoer voor eigen rekening d)"vervoer voor eigen rekening" is: het vervoer dat voor niet-lucratieve en niet-commerciële doeleinden, met name door een natuurlijke of rechtspersoon wordt verricht, mits: ⌦ met dien verstande ⌫ –⌦ dat ⌫ de vervoersactiviteit voor die natuurlijke of rechtspersoon slechts een bijkomstigebijkomende activiteit vormt, –⌦ dat ⌫ de gebruikte voertuigen eigendom van die natuurlijke of rechtspersoon zijn of door hemhaar op afbetaling zijn aangekocht of ⌦ dan wel dat ⌫ daarvoor een leasingovereenkomst op lange termijn is afgesloten en ⌦ dat ⌫ mits zij door een personeelslid van de natuurlijke of rechtspersoon of door de natuurlijke persoon zelf worden bestuurd;

⇩ nieuw e)"cabotage" : nationaal vervoer van personen over de weg voor rekening van derden dat tijdelijk door een vervoerder wordt verricht in een lidstaat van ontvangst; f)"lidstaat van ontvangst": een lidstaat waarin een vervoerder actief is, niet zijnde zijn lidstaat van vestiging; g)"ernstige inbreuk of herhaalde kleine inbreuken op de communautaire wetgeving inzake vervoer over de weg": inbreuken die ertoe leiden dat de vervoerder niet langer als betrouwbaar wordt beschouwd, overeenkomstig artikel 6, leden 1 en 2, van Verordening xx/xx [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen]. 🡻 684/92 (aangepast) Artikel 3

Vrij verrichten van diensten 1. Iedere vervoerder voor rekening van derden als bedoeld in artikel 1 mag zonder discriminatie op grond van nationaliteit of vestigingsplaats de in artikel 2 omschreven vervoersdiensten ⌦ geregeld vervoer, inclusief de bijzondere vorm van geregeld vervoer, en ongeregeld vervoer met touringcars en autobussen ⌫ verrichten, indien hij: 🡻 11/98 Art. 1, punt 2 (aangepast) (a)in de staat van vestiging gemachtigd is tot het verrichten van vervoer met touringcars en met autobussen, meer bepaald geregeld vervoer, met inbegrip van de bijzondere vorm van geregeld vervoer, of van ongeregeld vervoer, ⌦ overeenkomstig de door de nationale wetgeving vastgestelde voorwaarden voor toegang tot de markt ⌫; 🡻 684/92 (aangepast) (b)voldoet aan de voorwaarden overeenkomstig de communautaire regelgevingreglementering inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg; (c)voldoet aan de wettelijke voorschriftenreglementering inzake verkeersveiligheid ten aanzien van ⌦ betreffende ⌫ de normen voor bestuurders en voertuigen⌦ , zoals met name vastgesteld in Richtlijn 96/53/EG van de Raad , Richtlijn 92/6/EEG van de Raad en Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad . ⌫ 2. Iedere vervoerder voor eigen rekening als bedoeld in artikel 1 mag zonder discriminatie op grond van nationaliteit of vestigingsplaats vervoersdiensten verrichten als omschreven in artikel 13 5, lid 5, indien hij: a)in de staat van vestiging gemachtigd is tot het verrichten van vervoersdiensten met touringcars en autobussen overeenkomstig de door de nationale wetgeving vastgestelde voorwaarden voor toegang tot de markt; b)voldoet aan wettelijke voorschriftende reglementering inzake verkeersveiligheid ten aanzien van ⌦ betreffende ⌫ de normen voor bestuurders en voertuigen ⌦ , zoals met name vastgesteld in de Richtlijnen 96/53/EG, 92/6/EEG en 2003/59/EG. ⌫ 🡻 11/98 Art. 1, punt 3 (aangepast)

Hoofdstuk II ⌦ Communautaire vergunning en markttoegang ⌫ Artikel 3 bis4

Communitaire vergunning 1. Met het oog op het verrichten van Iinternationaal vervoer van personen met touringcars en autobussen dient elke vervoerder die voldoet aan de in artikel 3, lid 1, vastgestelde criteria, te beschikken over ⌦ wordt verricht op grond van ⌫ een communautaire vergunning die door de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging wordt afgegeven en die beantwoordt aan het in de bijlage van deze verordening weergegeven model. 2. De bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging verstrekken de houder het origineel van de communautaire vergunning, datdie door de vervoerder wordt bewaard, alsmede evenveel gewaarmerkte afschriften als er voertuigen zijn die voor het internationaal vervoer van personen worden gebruikt en waarover de houder van de communautaire vergunning hetzij in volle eigendom, hetzij anderszins, met name in het kader van een afbetalingsovereenkomst, een huurovereenkomst of een leasing-overeenkomst, beschikt. ⇩ nieuw De communautaire vergunning en de voor eensluidend gewaarmerkte afschriften moeten volgens het in bijlage I opgenomen model worden opgesteld. Daarop moet een gegraveerde stempel of zegel van de instantie van afgifte worden aangebracht, alsook een handtekening en een serienummer. Het serienummer van de communautaire vergunning en van de voor eensluidend gewaarmerkte afschriften worden, als onderdeel van de reeks gegevens van de vervoerder, opgeslagen in het in artikel 15 van Verordening (EG) nr. xx/xxxx [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] bedoelde nationale elektronische register van wegvervoerondernemingen. De Commissie past bijlage I aan aan de technische vooruitgang. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 🡻 11/98 Art. 1, punt 3 3. De communautaire vergunning wordt opgesteld op naam van de vervoerder. Zij kan door hem niet aan derden worden overgedragen. Een gewaarmerkt afschrift van de communautaire vergunning dient in ieder voertuig te worden bewaard en moet op verzoek van iedere met de controle belaste persoon worden overgelegd. 4. De communautaire vergunning wordt afgegeven voor een periode van vijf jaar en is hernieuwbaar. ⇩ nieuw De communautaire vergunningen en gewaarmerkte afschriften die vóór de toepassingsdatum van deze verordening zijn afgegeven, blijven geldig tot de datum waarop zij verstrijken. 🡻 11/98 Art. 1, punt 3 (aangepast) ⇨ nieuw

5. De communautaire vergunning vervangt het door de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging afgegeven document dat het bewijs vormt dat de vervoerder tot de markt voor het internationaal vervoer van personen over de weg is toegelaten. 6.5. Wanneer een aanvraag voor een vergunning wordt ingediend en vervolgens ten minste om de vijf jaar vergewissen de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging zich ervan dat de vervoerder voldoet c.q. nog steeds voldoet aan de in artikel 3, lid 1, bedoelde voorwaarden. 7.6. Wanneer de in artikel 3, lid 1, bedoelde voorwaarden niet zijn vervuld, weigeren de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging bij een met redenen omkleed besluit de afgifte of de hernieuwing van de communautaire vergunning ⇨, of trekken zij de vergunning in, ⇦ ⌦ bij een met redenen omkleed besluit ⌫ . 8.7. De lidstaten zien erop toe dat de aanvrager of de houder van een communautaire vergunning tegen de beslissing tot weigering of intrekking van deze vergunning door de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging in beroep kan gaan. 10.8. De lidstaten kunnen bepalen dat de communautaire vergunning ook geldig is voor het verrichten van nationaal vervoer. 🡻 11/98 Art. 1, punt 4 (aangepast) Artikel 45

Toegang tot de markt 1. Voor ongeregeld vervoer als omschreven in artikel 2, punt 3.1, is geen vergunning vereist. 🡻 684/92 Art. 2, punt 1.1., 2de zin 1. Geregeld vervoer is voor iedereen toegankelijk, ongeacht, in voorkomend geval, de verplichting om de reis te boeken. 🡻 11/98 (aangepast) 4. Geregeld vervoer als omschreven in artikel 2, punt 1.1, eerste alinea, alsook de bijzondere vorm van geregeld vervoer waarvoor tussen de organisator en de vervoerder geen overeenkomst is gesloten, is ⌦ Geregeld vervoer is vergunningsplichtig ⌫ aan vergunning onderworpen overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 ⌦ bepalingen van hoofdstuk III ⌫. 🡻 11/98 Art. 1, punt 1 Een aanpassing van de exploitatievoorwaarden voor het vervoer doet niet af aan het geregelde karakter van het vervoer. 🡻 684/92 Art. 2, punt 1.3

1.3. Voor de organisatie van parallel of tijdelijk vervoer, met dezelfde cliëntèeele als bij het bestaande geregeld vervoer, het doorrijden op bepaalde stopplaatsen of het inlassen van extra stopplaatsen in het bestaande geregelde vervoer gelden dezelfde regels als die welke voor dat geregeld vervoer gelden. 🡻 684/92 Art. 2, punt 1.2., tweede alinea (aangepast) ⇨ nieuw 2. De bijzondere vorm van geregeld vervoer ⌦ wordt geëxploiteerd overeenkomstig de in lid 1 genoemde voorwaarden. ⌫ Deze vorm van vervoer omvat met name: a)vervoer naar en van het werk van werknemers, b)vervoer naar en van de onderwijsinstelling van scholieren en studenten., c)vervoer tussen land van oorsprong en plaats van legering van militairen en hun gezinnen, 🡻 684/92 Art. 2, punt 1.2, derde alinea Aan het geregelde karakter van de bijzondere vorm van geregeld vervoer wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat bij de organisatie van het vervoer rekening wordt gehouden met de wisselende behoeften van de gebruiker. 🡻 11/98 Art. 1, punt 4 (aangepast) 2. Voor de bijzondere vorm van geregeld vervoer als omschreven in artikel 2, punt 1.2, is geen enkele vergunning vereist, mits met betrekking daartoe tussen de organisator en de vervoerder een overeenkomst is gesloten. 🡻 11/98 Art. 1, punt 4 (aangepast) 1. 3. Voor ongeregeld vervoer als omschreven in artikel 2, punt 3.1, is geen vergunning vereist. 🡻 11/98 Art. 1, punt 1, punt 3.1, 2de alinea (aangepast) Voor de organisatie van parallel of tijdelijk vervoer dat vergelijkbaar is met het bestaande geregelde vervoer en op dezelfde cliëntèle is gericht, is ⌦ echter wel ⌫ een vergunning vereist, die wordt verkregen via de procedure van afdeling II ⌦ Hoofdstuk III ⌫.

🡻 684/92 Art. 2, punten 3.3. en 3.4.; 11/98 Art. 1, punt 1 (aangepast); 3.3. Het ongeregelde karakter van het in punt 3 bedoelde ⌦ ongeregeld ⌫ vervoer gaat niet verloren doordat het vervoer met een zekere regelmaat geschiedt. 3.4. Ongeregeld vervoer kan worden geëxploiteerd worden door een groep vervoerders die voor rekening van dezelfde opdrachtgever werken en de reizigers kunnen onderweg, op het grondgebied van een van de lidstaten, overstappen in een voertuig van een andere vervoerder van dezelfde groep. De namen van deze vervoerders, alsmede de overstapplaatsen onderweg, worden meegedeeld aan de bevoegde instanties van de betrokken lidstaten volgens een regeling die de Commissie vaststelt volgens de procedure van artikel 16 bis. ⇩ nieuw De Commissie stelt de procedure voor het meedelen van de namen van dergelijke vervoerders en van de overstapplaatsen onderweg aan de bevoegde instanties van de betrokken lidstaten vast. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 🡻 11/98 Art. 1, punt 4 (aangepast) 3.4. Voor lege ritten van voertuigen in verband met het vervoer als bedoeld in de leden 1 en 2 ⌦ lid 2, derde alinea, en lid 3, ⌫ is evenmin een vergunning vereist. 🡻 684/92 (aangepast) 5. De regeling voor het vervoer voor eigen rekening wordt vastgesteld in artikel 13. 🡻 684/92 Art. 13 (aangepast) 15. In plaats van vergunningen zijn attesten vereist voor het wegvervoer voor eigen rekening, als omschreven in artikel 2, onderpunt 4 d. 🡻 684/92; 11/98 Art. 1, punt 14 (aangepast) 3. De attesten bedoeld in lid 1 worden afgegeven door de bevoegde instantie ⌦ instanties ⌫ van de lidstaat waar het voertuig is ingeschreven; zij gelden voor het gehele traject, met inbegrip van het transitotraject.

Het model van de attesten wordt door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 16 bis. ⇩ nieuw De Commissie stelt het model van de attesten vast. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 🡻 11/98 Art. 1, punt 5 AFDELING II Hoofdstuk III Aan vergunning onderworpen geregeld vervoer 🡻 684/92 (aangepast) 🡺1 11/98 Art. 1, punt 6 ⇨ nieuw Artikel 65

Aard van de vergunning 1. Vergunningen voor het vervoer als bedoeld in artikel 4, lid 4, worden gesteld op naam van de vervoerder;. Zzij mogen door hem niet aan derden worden overgedragen. De ⌦ Een ⌫ vervoerder die de ⌦ een ⌫ vergunning heeft gekregen mag evenwel, met instemming van de instantie bedoeld in artikel 76, lid 1, het vervoer door een onderaannemer laten verrichten. In dat geval moet de naam van de onderaannemer op de vergunning worden vermeld. De onderaannemer moet voldoen aan de in artikel 3, lid 1, vermelde voorwaarden. 🡺1 In het geval van een associatie van ondernemingen voor de exploitatie van geregeld vervoer wordt de vergunning gesteld op naam van alle ondernemingen. 🡸 Zij wordt afgegeven aan de ⌦ onderneming ⌫ ondernemer die het vervoer beheert; de overige ondernemingen ontvangen een ⌦ afschrift ⌫ kopie. Op de vergunning worden de namen van alle exploitanten vermeld. 🡺1 2. De geldigheidsduur van de vergunning bedraagt maximaal vijf jaar. 🡸 Er kan een kortere geldigheidsduur worden vastgesteld, hetzij op verzoek van de aanvrager, hetzij in onderlinge overeenstemming met de bevoegde instanties van de lidstaten op het grondgebied waarvan reizigers worden opgenomen of afgezet. 3. In de vergunning worden vermeld: a)het soort vervoer; b)de reisweg, in het bijzonder de plaats van vertrek en van bestemming; c)de geldigheidsduur van het document ⌦ de vergunning ⌫,

🡻 11/98 Art. 1, punt 6 (d)de stopplaatsen en de dienstregeling. 🡻 684/92; 11/98 Art. 1, punt 6 (aangepast) 4. Het model van de vergunningen wordt volgens de procedure van artikel 16 bis door de Commissie vastgesteld. ⇩ nieuw 4. De Commissie stelt het model van de vergunningen vast. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 🡻 11/98 Art. 1, punt 6 (aangepast) 5. De vergunningen geven de houder(s) het recht om in alle lidstaten over het grondgebied waarvan de reisweg loopt, geregeld vervoer te verrichten. 6. De exploitant van geregeld vervoer mag extra voertuigen gebruiken om het hoofd te bieden aan tijdelijke en uitzonderlijke omstandigheden. In dat geval moet de vervoerder ervoor zorgen dat de volgende documenten zich in het voertuig bevinden: a)een afschrift van de vergunning voor geregeld vervoer, b)een afschrift van de overeenkomst tussen de exploitant van het geregeld vervoer en het bedrijf dat de extra voertuigen ter beschikking stelt, of een daaraanmee gelijkwaardig document;, c)een gewaarmerkt afschrift van de communautaire vergunning die aan de exploitant van het geregeld vervoer is afgegevenleverd. 🡻 684/92, 11/98 Art. 1, punt 7 (aangepast) Artikel 76

Indiening van de vergunningaanvragen

1. De vergunningsaanvragen voor geregeld vervoer worden ingediend bij de bevoegde instantie van de lidstaat op het grondgebied waarvan het punt van vertrek is gelegen, hierna "instantie van afgifte" te noemen. Onder "punt van vertrek" wordt één van de eindpunten van het vervoer verstaan". 🡻 684/92; 11/98 Art. 1, punt 7 (aangepast) 2. Het model van de aanvragen wordt volgens de procedure van artikel 16 bis door de Commissie vastgesteld. ⇩ nieuw 2. De Commissie stelt het model van de aanvragen vast. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 🡻 11/98 Art. 1, punt 7 (aangepast) 3. De aanvrager van de vergunning verstrekt aan de ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte alle aanvullende inlichtingen die hij dienstig acht of die hem door de ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie worden gevraagd en met name een rijschema aan de hand waarvan de toepassing van de communautaire regelgeving inzake rij- en rusttijden, kan worden gecontroleerd, alsmede een afschrift van de communautaire vergunning voor het internationaal personenvervoer over de weg voor rekening van derden als bedoeld in artikel 43 bis. 🡻 11/98 Art. 1, punt 8 (aangepast) ⇨ nieuw Artikel 78

Vergunningsprocedure 1. De vergunning wordt afgegeven met instemming van de bevoegde instanties van alle lidstaten op het grondgebied waarvan reizigers worden opgenomen of afgezet. De ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte doet hun, - alsmede de bevoegde instanties van de lidstaten over het grondgebied waarvan gereisd wordt zonder dat reizigers worden opgenomen of afgezet, - samen met haar beoordeling, een kopie van de aanvraag en van alle andere dienstige documenten toekomen. 2. De bevoegde instanties van de lidstaten waaraan wie instemming is gevraagd, geven de ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte uitsluitsel binnen twee maanden. Deze termijn gaat in op de datum waarop het verzoek om ⌦ instemming ⌫ advies is ontvangen, die wordt vermeld in de ontvangstbevestiging. Indien de ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte binnen deze termijn ⌦ twee maanden ⌫ geen antwoord heeft ontvangen ⌦ ontvangt ⌫ , worden de geraadpleegde instanties geacht hun instemming te hebben gegeven en ⇨ kan ⇦ verleent de ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte de vergunning ⇨ verlenen ⇦ . De instanties van de lidstaten over het grondgebied waarvan gereisd wordt zonder dat reizigers worden opgenomen of afgezet, kunnen binnen de in de eerste alinea gestelde termijn hun opmerkingen kenbaar maken aan de instantie van afgifte. 3. Onverminderd de leden 7 en 8 neemt Dde ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte ⌦ neemt ⌫ een besluit binnen vier maanden na de datum van indiening van de vergunningaanvraag door de vervoerder. 4. De vergunning wordt verleend tenzij: a)de aanvrager niet in staat is het vervoer waarvoor hij een aanvraag heeft ingediend, te verrichten met het materieel waarover hij rechtstreeks beschikt;

b)de aanvrager in het verleden niet heeft voldaan aan de nationale of internationale regels inzake het wegvervoer, meer bepaald aan de voorwaarden en vereisten betreffende de vergunningen voor internationaal personenvervoer over de weg, of ⇨ een ⇦ ernstige ⇨ inbreuk of herhaalde kleine inbreuken op de regelgeving ⇦heeft gepleegd op de reglementering inzake de verkeersveiligheid ⇨ heeft gepleegd ⇦, onder meer ten aanzien van de normen voor de voertuigen en de rij- en rusttijden van de bestuurders; c)in het geval van een aanvraag voor verlenging van de vergunning, de voorwaarden voor de vergunning niet zijn vervuld; d)wordt vastgesteld dat het vervoer waarop de aanvraag betrekking heeft, het bestaan van geregelde diensten waarvoor reeds een vergunning is verleend rechtstreeks bedreigt, uitgezonderd in het geval dat het geregeld vervoer in kwestie door slechts één vervoerder op groep vervoeders wordt geëxploiteerd; e)blijkt dat de exploitatie van het vervoer waarop de aanvraag betrekking heeft, uitsluitend gericht is op de meest winstgevende van de bestaande vervoerdiensten op de betrokken verbindingen; fd)een lidstaat, op basis van een grondig onderzoek, besluit dat dat vervoer de levensvatbaarheid van een vergelijkbaar vervoer per spoor op de betrokken directe verbindingenbaanvakken, ⇨ dat wordt geëxploiteerd krachtens een openbaredienstovereenkomst waarin een openbaredienstverplichting is vastgesteld, zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. …/… van het Europees Parlement en de Raad [betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg], ⇦ ernstig in het gedrang kan brengen. Alle in toepassing van deze bepaling genomen besluiten, alsmede hun rechtvaardiging, worden ter kennis van de betrokken vervoerders gebracht. Vanaf 1 januari 2000, Iin de gevallen waarin een internationale vervoersdienst van personen met touringcars en met autobussen de levensvatbaarheid van een vergelijkbare vervoersdienst per spoor op de betrokken directe trajectenbaanvakken⇨ , die wordt geëxploiteerd krachtens een openbaredienstovereenkomst waarin een openbaredienstverplichting is vastgesteld, zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. …/… [betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg], ⇦ ernstig in het gedrang brengt, kan een lidstaat, met instemming van de Commissie, de vergunning voor internationaal vervoer met touringcars en autobussen schorsen of intrekken nadat de vervoerder met 6 maanden is opgezegd. Het feit dat een vervoerder lagere prijzen biedt dan andere ondernemingen voor vervoer over de weg, of dat de verbinding in kwestie reeds door andere ondernemingen voor vervoer over de weg wordt geëxploiteerd, kan op zich geen rechtvaardiging vormen voor afwijzing van de aanvraag. 5. Slechts op met deze verordening verenigbare gronden mogen Dde ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte en de bevoegde instanties van alle lidstaten die bij de procedure ter verlening van de in lid 1 bedoelde instemming betrokken zijn⌦, mogen ⌫ de aanvraag ⌦ alleen om de in deze verordening vastgestelde redenen ⌫ afwijzen. 9.6. Nadat de in ⌦ de leden 1 tot en met 5 ⌫ dit artikel vastgestelde procedure is afgewikkeld, stelt ⌦ verleent de vergunningverlenende ⌫ de instantie van afgifte alle in lid 1 bedoelde instanties van haar beschikking in kennis door deze in voorkomend geval een kopie van de vergunning te doen toekomen; ⇨ de vergunning of weigert zij deze formeel. ⇦ de bevoegde instanties van de transitolanden kunnen van deze informatie afzien. 🡻 684/92, Art. 8, lid 2 Besluiten waarbij een vergunning wordt geweigerd, worden met redenen omkleed. De lidstaten zien erop toe dat de vervoerders de mogelijkheid krijgen om tegen een weigering in beroep te gaan. 🡻 11/98 Art. 1, punt 8 (aangepast) ⇨ nieuw ⇨ De vergunningverlenende instantie stelt alle in lid 1 bedoelde instanties in kennis van haar beslissing door hun een afschrift van de vergunning toe te zenden ⇦ 6.7. Indien geen instemming kan worden bereikt als bedoeld in lid 1, kan de zaak binnen vijf ⇨ één ⇦ maanden, te rekenen vanaf de dag waarop de vergunningaanvraag door de vervoerder is ingediend ⇨ een of meer overeenkomstig lid 1 geraadpleegde lidstaten hun negatieve beslissing hebben meegedeeld ⇦, bij de Commissie aanhangig worden gemaakt. 7.8. De Commissie geeft ⌦ , ⌫ na de betrokken lidstaten ⌦ te hebben geraadpleegd, ⌫ raadpleging van ⇨ binnen vier maanden na ontvangst van de mededeling van de vergunningverlenende instantie, ⇦ binnen tien weken een beschikking, die dertig dagen na kennisgeving aan de betrokken lidstaten van toepassing wordt. 8.9. De beschikking van de Commissie blijft van toepassing totdat tussen de betrokken lidstaten overeenstemming is bereikt.

🡻 684/92 (aangepast) 🡺1 11/98 Art. 1, punt 9 Artikel 98

Afgifte en Hhernieuwing ⌦ en wijziging ⌫ van de vergunning 1. Zodra de in artikel 7 omschreven procedure is afgewikkeld, wordt door de instantie van afgifte een vergunning afgegeven of wordt de vergunning formeel geweigerd. 2. Besluiten waarbij een vergunning wordt geweigerd, worden met redenen omkleed. De lidstaten zien erop toe dat de vervoerders de mogelijkheid krijgen om tegen een weigering in beroep te gaan. 3. Artikel 87 is van overeenkomstige toepassing op de aanvragen voor hernieuwing van een vergunning of voor wijziging van de voorwaarden van het aan vergunning onderworpen vervoer. In geval van minder belangrijke wijzigingen van de exploitatievoorwaarden, zoals aanpassing van 🡺1 de frequenties, 🡸 de tarieven en dienstregelingen, volstaat het dat de ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte de andere betrokken lidstaten daarvan in kennis stelt ⌦ van deze wijzigingen ⌫. De betrokken lidstaten mogen daarenboven overeenkomen dat de ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte zelf een besluit neemt over wijzigingen van de exploitatievoorwaarden van het vervoer. Artikel 109

Verval van een vergunning 1. Onverminderd ⌦ de bepalingen van Verordening (EG) nr. XX/aaaa [betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg] ⌫ artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 1191/69 vervalt de vergunning voor geregeld vervoer aan het eind van de geldigheidsperiode of drie maanden nadat de ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte van de houder mededeling heeft ontvangen van diens voornemen de exploitatie van die vervoersdienst te beëindigen. De mededeling dient met redenen te zijn omkleed. 2. Indien de behoefte aan vervoer niet meer aanwezig is, wordt de in lid 1 genoemde ⌦ voorgeschreven ⌫ termijn teruggebracht tot ⌦ vastgesteld op ⌫ één maand. 3. De ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte geeft de bevoegde instanties van de andere betrokken lidstaten kennis van het vervallen van de vergunning. 54. De vergunninghouder dient de gebruikers van de vervoersdienst via passende publiciteit een maand van te voren in te lichten omtrent de beëindiging van de vervoersdienst. Artikel 1011

Verplichtingen van de vervoersondernemingen ⌦ vervoerders ⌫ 1. De exploitant van geregeld vervoer moet, behalve in geval van overmacht, tot aan het verstrijken van de geldigheidsduur van de vergunning, alle maatregelen nemen om een vervoerdienst te garanderen die voldoet aan de normen continuïteit, regelmaat en capaciteit alsook aan de overige door de bevoegde instantie overeenkomstig artikel 56, lid 3, vastgestelde voorwaarden. 2. De vervoersonderneming ⌦ vervoerder ⌫ zorgt ervoor dat de reisweg, de stopplaatsen, de dienstregeling, de tarieven en de overige vervoersvoorwaarden, voor zover deze niet bij de wet zijn vastgesteld, door alle gebruikers gemakkelijk kunnen worden geraadpleegd. 3. Onverminderd het bepaalde in ⌦ Verordening (EG) XX/aaaa [betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg], ⌫ (EEG) nr. 1191/69 hebben de betrokken lidstaten de bevoegdheid om, in onderling overleg en in overleg met de houder van de vergunning, in de exploitatievoorwaarden van een geregelde vervoersdienst wijzigingen aan te brengen. AFDELING III Hoofdstuk IV 🡻 11/98 Art. 1, punt 11 (aangepast)

Ongeregeld vervoer en ander vervoer waarvoor geen vergunning ⌦ is vereist ⌫ wordt geëist 🡻 11/98 Art. 1, punt 12 (aangepast) ⇨ nieuw Artikel 1211

Reisblad ⌦ Controledocumenten ⌫ 1. Bij ⌦ Voor ⌫ het in artikel 4, lid 1, bedoelde ⌦ ongeregeld ⌫ vervoer is een reisblad vereist ⌦ behalve voor de in artikel 5, lid 3, tweede alinea bedoelde diensten ⌫. 2. Vervoerders ⌦ Vervoerders ⌫ die ongeregeld vervoer verrichten, moeten het reisblad vóór elke reis invullen. 3. Op het reisblad dienen ten minste de volgende gegevens te worden vermeld: a)het soort vervoer; b)de belangrijkste reisweg; c)de betrokken vervoerder(s). ⇨ 4. De Commissie stelt het model van het reisblad en de wijze waarop het moet worden gebruikt vast. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. ⇦ 45. Reisbladenboekjes worden afgegeven door de bevoegde instanties van de lidstaat waar de vervoerder is gevestigd of door de door hen aangewezen organen. ⇨ 6. De Commissie stelt het model van het reisbladenboekje en de wijze waarop het moet worden gebruikt vast. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. ⇦ 5. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 16 bis het model van het reisblad en de wijze van gebruik daarvan vast. ⇨ 7. In het geval van de bijzondere vorm van geregeld vervoer, als bedoeld in artikel 5, lid 2, derde alinea, geldt de overeenkomst of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan als controledocument. ⇦ 🡻 684/92 🡺 11/98 Art. 1, punt 14 Artikel 1312

Plaatselijke excursies

In het kader van internationaal ongeregeld vervoer mag een vervoerder ongeregeld vervoer (plaatselijke excursies) in een andere lidstaat verrichten dan de lidstaat waar hij is gevestigd. Dit vervoer is bestemd voor niet-ingezeten reizigers die eerder door dezelfde vervoerder zijn vervoerd in het kader van internationaal vervoer als bedoeld in de eerste alinea, en moet geschieden met hetzelfde voertuig of een voertuig van dezelfde vervoerder of groep vervoerders. AFDELING IV VERVOER VOOR EIGEN REKENING Artikel 13 1. In plaats van vergunningen zijn attesten vereist voor het wegvervoer voor eigen rekening, als omschreven in artikel 2, punt 4. 🡻 684/92 🡺1 11/98 Art. 1, punt 14 3. De attesten bedoeld in lid 1 worden afgegeven door de bevoegde instantie van de Lid-Staat waar het voertuig is ingeschreven; zij gelden voor het gehele traject, met inbegrip van het transitotraject. Het model van de attesten wordt door de Commissie vastgesteld 🡺1 volgens de procedure van artikel 16 bis 🡸. 🡻 12/98 (aangepast) ⇨ nieuw Hoofdstuk V ⌦ Cabotage ⌫ Artikel 141

⌦ Beginsel ⌫ 1. Alle ondernemers ⌦ van ⌫ in het beroepspersonenvervoer over de weg ⌦ voor rekening van derden, ⌫ die houder zijn van de ⌦ een ⌫ communautaire vergunning als bedoeld in artikel 3 bis van Verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (1), worden op de in dit hoofdstukdeze verordening vastgestelde voorwaarden en zonder discriminatie op grond van nationaliteit of vestigingsplaats, toegelaten tot het tijdelijk verrichten van binnenlands beroepspersonenvervoer over de weg in een andere lidstaat, hierna te noemen "lidstaat van ontvangst", zonder aldaar een zetel of andere vestiging te hebben ⌦ het in artikel 15 genoemde cabotagevervoer ⌫. Dit binnenlands vervoer wordt hierna "cabotagevervoer" genoemd. Artikel 5

2. De communautaire vergunning of Eeen voor eensluidend gewaarmerkt afschrift ⌦ van de communautaire vergunning ⌫ moet zich aan boord van het voertuig bevinden en op verzoek van de met de controle belaste beambten ⌦ personen ⌫ worden getoond. Artikel 153

⌦ Toegestaan cabotagevervoer ⌫ Cabotagevervoer is toegestaanlaten voor de volgende vormen van vervoer: a)1. bijzonder geregeld vervoer, mits dit onder een contract valt dat tussen de organisator en de vervoersondernemer is gesloten; b)2. ongeregeld vervoer; c)3. geregeld vervoer, mits dit ⌦ dat wordt uitgevoerd ⌫ door een niet in de lidstaat van ontvangst gevestigde ⌦ vervoerder ⌫ onderneming wordt verricht, in het kader van een internationale geregelde dienst overeenkomstig deze Verordening (EEG) nr. 684/92⌦ , met uitzondering van vervoersdiensten die voorzien in de behoeften van een stedelijk centrum of een agglomeratie, alsook in de behoeften aan vervoer tussen dat centrum of die agglomeratie en de omliggende gebieden ⌫, Het cabotagevervoer mag niet onafhankelijk van deze internationale dienst worden uitgevoerd. Het stads- en voorstadsvervoer is van de werkingssfeer van dit punt uitgesloten. Onder "stads- en voorstadsvervoer" wordt verstaan het vervoer dat voorziet in de behoeften van een stedelijk centrum of een agglomeratie, alsook in de behoeften aan vervoer tussen dat centrum of die agglomeratie en de omliggende gebieden. Artikel 164

⌦ Regels die van toepassing zijn op cabotagevervoer ⌫ 1. Onder voorbehoud van de toepassing van de communautaire voorschriften, is het verrichten van het in artikel 153 bedoelde cabotagevervoer onderworpen aan de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die in de lidstaat van ontvangst van kracht zijn op de volgende gebieden: a)tarieven en contractuele voorwaarden van het vervoer; b)afmetingen en gewichten van bedrijfsvoertuigen. De afmetingen en gewichten mogen eventueel groter zijn dan die welke in de lidstaat van vestiging van de vervoersondernemer gelden, doch mogen in geen geval groter zijn dan de technische normen als vermeld in het certificaat van overeenstemming; c)voorschriften inzake het vervoer van sommige categorieën personen, te weten scholieren, kinderen en personen met een beperkte mobiliteit; d)⇨ arbeidstijd en ⇦ rij- en rusttijden; e)belasting over de toegevoegde waarde (BTW) op vervoersdiensten. Op dit gebied is artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG van Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde: uniforme grondslag - van toepassing op de verrichtingen bedoeld in artikel 1 van deze verordening. De ⌦ in de eerste alinea, onder b), bedoelde ⌫ afmetingen en gewichten mogen eventueel groter zijn dan die welke in de lidstaat van vestiging van de vervoersondernemer gelden, doch mogen in geen geval groter zijn dan ⇨ de maximumwaarden die door de lidstaat van ontvangst zijn vastgesteld voor nationaal verkeer of ⇦ de technische normen als vermeld in het certificaat van overeenstemming⌦ kenmerken die in de in artikel 6, lid 1, van Richtlijn 96/53/EG genoemde bewijzen zijn vermeld ⌫; 2. Cabotagediensten voor het in artikel 3(3) 15, onder c), bedoelde vervoer, zijn, onder voorbehoud van de toepassing van de communautaire voorschriften, onderworpen aan de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die in de lidstaat van ontvangst van kracht zijn ten aanzien van de eisen die worden gesteld aan de machtigingen, de aanbestedingsprocedures, de te onderhouden verbindingen, de regelmaat, de continuïteit, de frequentie, alsmede de routes. 3. De technische normen inzake fabricage en uitrusting waaraan voertuigen moeten voldoen die voor het verrichten van cabotagevervoer worden gebruikt, zijn die welke gelden voor voertuigen die tot het internationale vervoer worden toegelaten. 4. De lidstaten moeten de in de leden 1 en 2 bedoelde nationale ⌦ wettelijke en bestuursrechtelijke ⌫ bepalingen op de niet op hun grondgebied gevestigde ⌦ vervoerders ⌫ vervoersondernemers onder dezelfde voorwaarden toepassen als op hun eigen onderdanen, zodat openlijke of verkapte discriminatie op grond van nationaliteit of plaats van vestiging daadwerkelijk wordt uitgesloten. 5. Indien blijkt dat de lijst van de in lid 1 genoemde voorschriften van de lidstaat van ontvangst gezien de ervaring moet worden gewijzigd, neemt de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit. Artikel 176

⌦ Controledocumenten voor cabotagevervoer ⌫

1. Bij ongeregeld cabotagevervoer is een controleformulier, ⌦ in artikel 12 bedoeld ⌫ reisblad vereist, dat zich aan boord van het voertuig moet bevinden en op verzoek van de met de controle belaste beambten ⌦ personen ⌫ moet worden getoond. 2. Op het reisblad, waarvan het model door de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 8 wordt vastgesteld, dienen Dde volgende gegevens te ⌦ moeten op het reisblad ⌫ worden vermeld⌦ ingevuld ⌫: a)de punten van vertrek en bestemming van het vervoer; b)de datum van aanvang en van beëindiging van het vervoer. 3. De reisbladen worden afgegeven in de vorm van door de bevoegde autoriteit of instantie van de lidstaat van vestiging gewaarmerkte boekjes⌦ , zoals bedoeld in artikel 12 ⌫. Het model van het reisbladboekje wordt door de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 8 vastgesteld. Het model van het reisbladboekje wordt door de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 8 vastgesteld. 4. In het geval van bijzondere vormen van geregeld vervoer vervangt het contract, gesloten tussen de ⌦ vervoerder ⌫ vervoersondernemer en degene die het vervoer organiseert, of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan, het controleformulier. ⌦ Ook in dat geval moet evenwel ⌫ het ⌦ een ⌫ reisblad wordt evenwel ⌦ worden ⌫ ingevuld in de vorm van een maandoverzicht. 5. De gebruikte reisbladen worden teruggezonden aan de bevoegde autoriteit of instantie van de lidstaat van vestiging op een door deze autoriteit of instantie vast te stellen wijze. Artikel 7 1. Aan het eind van elk kwartaal en binnen drie maanden - een termijn die door de Commissie in het in artikel 9 bedoelde geval tot één maand kan worden teruggebracht - deelt de bevoegde autoriteit of instantie van elke lidstaat de Commissie de gegevens mee betreffende bijzonder geregeld en ongeregeld cabotagevervoer dat tijdens het betreffende kwartaal is verricht door de aldaar gevestigde vervoersondernemers. Dit geschiedt door middel van een tabel die wordt opgesteld overeenkomstig het model dat de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 8 heeft vastgesteld. 2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst doen de Commissie eenmaal per jaar een statistisch overzicht toekomen van het aantal vergunningen dat is afgegeven voor cabotagediensten in het kader van geregeld vervoer, zoals bedoeld in artikel 3, punt 3. 3. De Commissie zendt de lidstaten zo spoedig mogelijk overzichten toe van de gegevens die haar uit hoofde van lid 1 worden meegedeeld. Artikel 9 1. In geval van ernstige verstoring van de nationale vervoersmarkt in een bepaalde geografische zone, veroorzaakt door de cabotageactiviteit of hierdoor verergerd, kunnen de lidstaten de kwestie bij de Commissie aanhangig maken, zodat vrijwaringsmaatregelen kunnen worden genomen. De lidstaten verstrekken de Commissie daartoe de nodige gegevens en delen haar mee welke maatregelen zij ten aanzien van de op hun grondgebied gevestigde vervoersondernemers overwegen te nemen. 2. In de zin van lid 1 wordt verstaan onder: - "ernstige verstoring van de nationale vervoersmarkt in een bepaalde geografische zone": het aan de dag treden van specifieke problemen op deze markt, die kunnen leiden tot een ernstig en mogelijk langdurig overaanbod dat een ernstige bedreiging vormt voor het financiële evenwicht en het voortbestaan van een aanzienlijk aantal ondernemingen voor personenvervoer over de weg; - "geografische zone": een zone die een deel of het geheel van het grondgebied van een lidstaat omvat of zich uitstrekt tot een deel of het geheel van het grondgebied van andere lidstaten. 3. De Commissie onderzoekt de situatie en beslist, na raadpleging van het in artikel 10 bedoelde raadgevend comité, binnen een maand na ontvangst van het verzoek van de lidstaat of het al dan niet noodzakelijk is vrijwaringsmaatregelen te treffen, en in bevestigend geval stelt zij die maatregelen vast.

De overeenkomstig dit artikel genomen maatregelen blijven van kracht gedurende een periode van niet meer dan zes maanden, welke eenmaal met ten hoogste dezelfde geldigheidsduur kan worden verlengd. De Commissie stelt de lidstaten en de Raad onverwijld in kennis van elk krachtens dit lid genomen besluit. 4. Indien de Commissie besluit vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van een of meer lidstaten te treffen, dienen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten maatregelen van gelijke strekking te treffen ten aanzien van de aldaar gevestigde vervoersondernemers en stellen zij de Commissie daarvan in kennis. Laatstgenoemde maatregelen gaan uiterlijk in op de datum waarop de vrijwaringsmaatregelen waartoe de Commissie heeft besloten van toepassing worden. 5. Elke lidstaat kan het in lid 3 bedoelde besluit van de Commissie binnen 30 dagen na de kennisgeving ervan aan de Raad voorleggen. De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een ander besluit nemen binnen een termijn van 30 dagen vanaf de datum waarop een lidstaat de zaak bij hem aanhangig heeft gemaakt of, als verscheidene lidstaten dat gedaan hebben, vanaf de datum van het eerste verzoek. De maximumperiodes bedoeld in lid 3, tweede alinea, zijn van toepassing op het besluit van de Raad. De bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten dienen maatregelen van gelijke strekking te nemen ten aanzien van de aldaar gevestigde vervoersondernemers en stellen de Commissie daarvan in kennis. Indien de Raad binnen de in de tweede alinea bedoelde termijn geen besluit neemt, wordt het besluit van de Commissie definitief. 6. Indien de Commissie van oordeel is dat de in lid 3 genoemde maatregelen verlengd dienen te worden, dient zij daartoe een voorstel in bij de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit. 🡻 684/92 (aangepast) AFDELING V Hoofdstuk VI Controle en sancties Artikel 1814

Reisdocumenten 1. Reizigers die gebruik maken van ⌦ Vervoerders die ⌫ geregeld vervoer ⌦ exploiteren ⌫ , met uitzondering van een bijzondere vorm van geregeld vervoer, moeten voor de volledige duur van de reis zijn voorzien van een persoonlijke of collectievef reisdocumenten ⌦ afgeven ⌫, waarin de volgende gegevens worden vermeld: a)plaats van vertrek en bestemming en eventueel de terugreis, b)de geldigheidsduur van het document, 🡻 11/98 Art. 1, punt 15

c)de prijs van het vervoer. 🡻 684/92 (aangepast) 2. De in lid 1 bedoelde reisdocumenten moeten op verzoek van iedere met de controle belaste persoon worden overgelegd. Artikel 1915

Controle op de weg en in de ondernemingen 1. De vergunning of het controleformulier moeten in het voertuig aanwezig zijn en op verzoek van de met de controle belaste persoon ter inzage worden overgelegd. In het geval van vervoer als bedoeld in artikel 4, lid 2, geldt de overeenkomst of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan als controleformulier. 2. Vervoerders ⌦ Vervoerders ⌫ die touringcars en autobussen exploiteren voor internationaal personenvervoer, staan toe dat het correct verrichten van het vervoer wordt gecontroleerd met name ten aanzien van de rij- en rusttijden. In het kader van de toepassing van deze verordening hebben de met die controles belaste personen de bevoegdheid om: a)de boeken en andere met betrekking tot de exploitatie van de onderneming relevante bescheiden te controleren; b)ter plaatse, in de gebouwen van de onderneming, kopieën van of uittreksels uit de boeken en bescheiden te maken; c)zich tot alle panden, terreinen en voertuigen van de onderneming toegang te verschaffen; d)alle informatie in de boeken, bescheiden en gegevensbestanden in te winnen. 🡻 12/98 (aangepast) ⇨ nieuw Artikel 2011

⌦ Wederzijdse bijstand ⌫ 1. De lidstaten verlenen elkaar bijstand met het oog op de toepassing van deze verordening. ⇨ Zij wisselen gegevens uit via de overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. xx/xxxx [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] opgerichte nationale contactpunten. ⇦ 🡻 684/92 Art. 16, lid 5 De lidstaten verstrekken elkaar op verzoek alle beschikbare gegevens over:

–inbreuken die vervoerders van een andere lidstaat op hun grondgebied hebben gemaakt op de bepalingen van deze verordening en op de andere communautaire regels op het gebied van het internationaal personenvervoer met touringcars en met autobussen en de sancties die zij daarop hebben toegepast, –de sancties die aan hun eigen vervoerders werden opgelegd wegens op het grondgebied van een andere lidstaat gemaakte inbreuken. 🡻 11/98 Art. 1, punt 16 (aangepast) ⇨ nieuw Artikel 2116

Sancties en onderlinge bijstand

⌦ Intrekking van communautaire licenties en vergunningen ⌫ 1. De bevoegde ⌦ instanties ⌫ autoriteiten van de lidstaat van vestiging van de vervoerder trekken de in artikel 43 bis bedoelde communautaire vergunning in, wanneer de houder: a)de voorwaarden van artikel 3, lid 1, niet meer vervult;, b)onjuiste informatie heeft verstrekt in verband met de gegevens die noodzakelijk waren voor de afgifte van de communautaire vergunning. 2. De ⌦ vergunningverlenende ⌫ instantie van afgifte trekt een vergunning in, wanneer de houder niet meer voldoet aan de vereisten op grond waarvan deze is afgegeven, en met name wanneer de lidstaat waar de vervoerder is gevestigd, daarom verzoekt. Zij stelt de bevoegde instanties van de betrokken lidstaat hiervan onmiddellijk in kennis. Artikel 22

⌦ Sancties van de lidstaat van vestiging ⌫ 1.3. In geval van een ernstige inbreuk of van kleinere herhaalde kleine inbreuken op de regelgeving inzake vervoer en verkeersveiligheid⇨ de communautaire wetgeving inzake vervoer over de weg die in een lidstaat worden gepleegd of geconstateerd ⇦, met name wat betreft de normen voor de voertuigen, de rij- en rusttijden van de bestuurders en het zonder vergunning verrichten van parallel of tijdelijk vervoer als bedoeld in artikel 2 (1.3) 5, lid 1, vierde alinea, ⌦ geven ⌫ kunnen de bevoegde instanties van de lidstaat waar de vervoerder die de inbreuk heeft gepleegdgemaakt is gevestigd, ⇨ een waarschuwing en kunnen zij onder meer de volgende bestuursrechtelijke sancties opleggen: ⇦met name overgaan tot intrekking van de communautaire vergunning of a)de tijdelijke en/of gedeeltelijke intrekking van de ⌦ of definitieve intrekking van enkele of alle ⌫ gewaarmerkte afschriften van de communautaire vergunning; b)⌦ de tijdelijke of definitieve intrekking van de communautaire vergunning ⌫. Deze sancties worden bepaald naar gelang van de ernst van de inbreuk die de houder van de communautaire vergunning heeft gepleegdgemaakt en naar gelang van het totaale aantal gewaarmerkte afschriften waarover hij voor zijn internationaal verkeer ⌦ vervoer ⌫ beschikt. 2.4. De bevoegde instanties van de lidstaten verbieden op hun grondgebied een vervoerder internationaal personenvervoer in het kader van deze verordening ⌦ op hun grondgebied ⌫ te verrichten, indien hij herhaaldelijk ernstige inbreuken heeft gepleegdgemaakt op de reglementering ⌦ communautaire wetgeving inzake het vervoer over de weg ⌫ inzake de verkeersveiligheid, onder andere ⌦ met name ⌫ ten aanzien van de normen voor de voertuigen en de rij- en rusttijden van de bestuurders. Zij stellen de bevoegde instanties van de betrokken lidstaat hiervan onmiddellijk in kennis. ⇩ nieuw 3. In het in artikel 23, lid 1, bedoelde geval beslissen de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging of aan de betrokken vervoerder een sanctie wordt opgelegd. Zij delen de bevoegde instanties van de lidstaat waarin de inbreuken zijn geconstateerd zo snel mogelijk en uiterlijk drie maanden na kennis te hebben genomen van de inbreuk mee welke van de in de leden 1 en 2 van dit artikel vastgestelde sancties zijn opgelegd. Indien het niet mogelijk was dergelijke sancties op te leggen, vermelden zij de redenen daarvoor. 4. De bevoegde instanties houden daarbij rekening met een eventuele sanctie die reeds is opgelegd in de lidstaat waar de inbreuken zijn geconstateerd en vergewissen zich ervan dat de ten aanzien van de vervoerder getroffen sancties in hun geheel genomen in verhouding staan tot de inbreuk(en) die tot de sancties heeft (hebben) geleid.

In het in artikel 23, lid 1, bedoelde geval en kan de door de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging na raadpleging van de bevoegde instanties van de lidstaat van ontvangst opgelegde sanctie gaan tot de intrekking van de vergunning tot uitoefening van het beroep van ondernemer van vervoer over de weg. 5. De bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging kunnen krachtens het nationale recht de betrokken vervoerder voor een bevoegde nationale rechterlijke instantie dagvaarden. Zij stelt ⌦ stellen ⌫ de bevoegde instantie van de lidstaat van ontvangst in kennis van de hiertoe genomen besluiten. 6. De lidstaten waarborgen dat de vervoerders beroep in rechte kunnen instellen tegen alle bestuursrechtelijke sancties die hun overeenkomstig dit artikel worden opgelegd. 🡻 11/98 Art. 1, punt 16 5. De lidstaten verstrekken elkaar op verzoek alle beschikbare gegevens over: –inbreuken die vervoerders van een andere lidstaat op hun grondgebied hebben gemaakt op de bepalingen van deze verordening en op de andere communautaire regels op het gebied van het internationaal personenvervoer met touringcars en met autobussen en de sancties die zij daarop hebben toegepast, –de sancties die aan hun eigen vervoerders werden opgelegd wegens op het grondgebied van een andere lidstaat gemaakte inbreuken. ⇩ nieuw Artikel 23

Sancties van de lidstaat van ontvangst 1. Wanneer de bevoegde instanties van een lidstaat kennis nemen van een ernstige inbreuk of van herhaalde kleine inbreuken op deze verordening of op de communautaire wetgeving inzake vervoer over de weg die aan een niet-ingezeten vervoerder toe te schrijven zijn, geeft de lidstaat op wiens grondgebied de inbreuk is vastgesteld, zo spoedig mogelijk en uiterlijk een maand na kennis te hebben genomen van de inbreuk de volgende informatie door aan de bevoegde instanties van de van de lidstaat van vestiging: a)een beschrijving van de inbreuk en de datum en het tijdstip waarop deze werd gepleegd; b)de categorie, het type en de ernst van de inbreuk; c)de opgelegde sancties en de uitgevoerde sancties. De bevoegde instanties van de lidstaat van ontvangst kunnen de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging verzoeken overeenkomstig artikel 22 bestuursrechtelijke sancties op te leggen. 🡻 12/98 (aangepast) ⇨ nieuw 2. Onverminderd strafvervolgingen, mag de lidstaat van ontvangst sancties treffen tegen de niet aldaar gevestigde ⌦ vervoerder ⌫ vervoersondernemer die bij cabotagevervoer op zijn grondgebied inbreuken op deze verordening of op de communautaire en nationale vervoersvoorschriften heeft gepleegd. Hij treft deze ⌦ De ⌫ sancties worden op niet-discriminerende basis opgelegd en overeenkomstig lid 3,3. De in lid 2 bedoelde sancties kunnen met name bestaan in een waarschuwing ⌦ en/ ⌫of, in geval van ⌦ een ⌫ ernstige inbreuk of kleinere herhaalde kleine inbreuken, in een tijdelijk verbod op het verrichten van cabotagevervoer op het grondgebied van de lidstaat van ontvangst waar de inbreuk is gepleegd.

⇨ 3. De lidstaten waarborgen dat de vervoerders beroep in rechte kunnen instellen tegen alle bestuursrechtelijke sancties die hun overeenkomstig dit artikel worden opgelegd.⇦ Blijkt een controlevergunning, een machtiging of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift vervalst te zijn, dan wordt het vervalste document onmiddellijk ingetrokken en, in voorkomend geval, zo spoedig mogelijk toegezonden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de vervoersondernemer is gevestigd. 4. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging in kennis van de vastgestelde inbreuken en de eventueel tegen de vervoersondernemer getroffen sancties en kunnen deze kennisgeving in geval van een ernstige inbreuk of van kleinere herhaalde inbreuken vergezeld doen gaan van een verzoek om sancties. In geval van ernstige inbreuk of van kleinere herhaalde inbreuken beoordelen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging of er een passende sanctie tegen de betrokken vervoersondernemer moet worden getroffen; zij moeten hierbij rekening houden met de sanctie die eventueel is getroffen in de lidstaat van ontvangst en ervoor zorgen dat de sancties tegen de betrokken vervoersondernemer in hun totaliteit in verhouding staan tot de inbreuk(en) die de aanleiding was (waren) voor deze sancties. De sanctie die de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging na raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst treffen, kan in het uiterste geval intrekking van de machtiging tot uitoefening van het beroep van vervoerder van personen over de weg behelzen. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging kunnen de betrokken vervoersondernemers op grond van hun nationale recht ook voor een bevoegde nationale instantie dagvaarden. Zij delen de overeenkomstig dit lid genomen besluiten mee aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst. Artikel 12 De lidstaten garanderen dat de vervoersondernemers tegen een hun opgelegde administratieve sanctie beroep kunnen aantekenen bij een daartoe bevoegde rechter. ⇩ nieuw Artikel 24

Opneming in het nationale register De lidstaten zien erop toe dat ernstige of herhaalde kleine inbreuken op de communautaire wetgeving inzake vervoer over de weg, die worden gepleegd door op hun grondgebied gevestigde vervoerders en hebben geleid tot het opleggen van een sanctie door een lidstaat, alsook de opgelegde sancties zelf, worden opgenomen in het bij artikel 15 van Verordening (EG) nr. xx/xxxx [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] ingestelde nationale register van wegvervoerondernemingen. De aantekeningen in het register die betrekking hebben op de tijdelijke of definitieve intrekking van een communautaire vergunning, blijven ten minste twee jaar in de gegevensbank aanwezig. 🡻 11/98 Art. 1.17 (aangepast) Artikel 16 bis In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, wordt de Commissie bijgestaan door het bij Verordening (EG) nr. 12/98 van de Raad van 11 december 1997 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn ingestelde en door de vertegenwoordiger van de Commissie voorgezeten raadgevende comité. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.

🡻 12/98 (aangepast) Artikel 13 1. De Commissie brengt vóór 30 juni 1998 het Parlement en de Raad verslag uit over zowel de resultaten van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 2454/92 als over het functioneren van de "geregelde diensten" in de lidstaten. 2. De Commissie brengt de Raad uiterlijk op 31 december 1999 verslag uit over de toepassing van deze verordening met name over de gevolgen van het cabotagevervoer voor de binnenlandse vervoersmarkten. Artikel 15 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing vanaf 11 juni 1999. 🡻 684/92 (aangepast) AFDELING VI Hoofdstuk VII Overgangs- en slotbepalingen ⌦ Uitvoering ⌫ Artikel 17

Overgangsbepaling De op de datum van de inwerkingtreding van deze verordening bestaande vervoersvergunningen blijven geldig tot aan het verstrijken van de geldigheidsduur daarvan, voor zover voor het betrokken vervoer nog steeds een vergunning is vereist. Artikel 18 25

Overeenkomsten tussen lidstaten 1. De lidstaten mogen bilaterale en multilaterale overeenkomsten sluiten met het oog op een ruimere liberaliseringatie van het vervoer dat onder deze richtlijn ⌦ verordening ⌫ valt, met name voor wat betreft de vergunningregeling en de vereenvoudi