Nr. C 90/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 4. 83 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het vereenvoudigen 
van de formaliteiten en controles bij het vervoer van goederen tussen Lid-Staten 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publikatieblad 
van de Europese Gemeenschappen nr. C 127 van 18 mei 1982, blz. 6. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 4 mei 1982 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig 
de bepalingen van de artikelen 43, 75, 84 en 100 van het Verdrag tot oprichting van de 
Europese Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 23 en 24 februari 1983 te Brussel gehouden 205e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, nog steeds aanzienlijk belemmerd. Het doel van het 
EEG-Verdrag, nl. in de Gemeenschap een soort 
binnenmarkt te creëren, is ondanks het feit dat bij 
de douane-unie bepaalde vorderingen zijn gemaakt, 
tot dusver helaas, nog niet verwezenlijkt; weliswaar 
zijn ook vereenvoudigingen in het intracommunau­
tair douanevervoer en harmonisaties bij de belas­
tingvoorschriften, b.v. bij de BTW, doorgevoerd, 
doch anderzijds krijgen niet-tarifaire handelsbelem­
meringen die een desintegrerend effect hebben, 
steeds meer betekenis. Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder de artike­
len 43, 75, 84 en 100, 
Gezien de adviesaanvrage van de Raad van 4 mei 1982 
inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad be­
treffende het vereenvoudigen van de formaliteiten en 
controles bij het vervoer van goederen tussen Lid-
Staten (*), 
Gezien het besluit van zijn voorzitter van 24 mei 1982, 
de Afdeling voor vervoer en communicatiewezen te 
belasten met het opstellen van een advies inzake deze 
materie (art. 22 van het Reglement van Orde), 
Gezien het advies dat deze Afdeling tijdens haar 148e 
vergadering van 9 februari 1983 heeft opgesteld, 
Gezien het rapport dat de heer Morselli, rapporteur, 
heeft ingediend, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 205e zitting van 
23 en 24 februari 1983 (vergadering van 24 februari 
1983), 
Overwegende het volgende: 
1. Het grensoverschrijdend goederenvervoer aan de 
grenzen van de Gemeenschap en ook aan de bin­
nengrenzen van de Gemeenschap wordt momenteel 
(!) PB nr. C 127 van 18. 5. 1982, blz. 6. 2. Daar komt nog bij dat zich in sommige niet tot de 
Gemeenschap behorende Europese landen steeds 
meer de tendens doet gevoelen om het transito­
vervoer restrictief te behandelen waardoor het goe­
derenvervoer binnen de Gemeenschap dikwijls aan­
zienlijk wordt belemmerd: beperkte afgifte van 
transitovergunningen in Joegoslavië, heffing op het 
gebruik van de verkeerswegen in Oostenrijk en de 
door Zwitserland overwogen invoering van een hef­
fing voor zwaar vervoer, om slechts een paar voor­
beelden hiervan te noemen. 
3. Deze verschijnselen zijn evenwel ook een uitvloeisel 
van een gebrek aan coördinatie in het internationaal 
en vooral in het intracommunautair vervoer, in het 
bijzonder op het gebied van de vervoersinfrastruc­
tuur en de heffingen op het gebruik daarvan. Niet-
tarifaire belemmeringen in de vorm van nog steeds 
bestaande bestuursrechtelijke obstakels of vervoers-
voorschriften houden in de praktijk voor handel en 
industrie van de Gemeenschap in dat aan hun activi­
teiten door aanzienlijke, overbodige kosten en dito 
tijdverlies afbreuk wordt gedaan en de internatio­
nale concurrentie slechts onder bemoeilijkte om­
standigheden kan plaatsvinden. 
5. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 90/23 
4. De voor de volkshuishoudingen van de Gemeen­
schap hieruit voortvloeiende kosten lopen in de 
miljarden en maken volgens deskundigen ca. 5 a 
7 % van de waarde van de goederen in het inter­
nationaal handelsverkeer uit. Alleen al wat de intra­
communautaire handel betreft, belopen deze kosten 
bijgevolg tussen 12 en 17 miljard ERE. Het ligt voor 
de hand dat bij steeds geringere winstmarges en de 
toenemende concurrentie van ondernemingen uit 
derde landen, in het bijzonder uit de Verenigde Sta­
ten en Japan, het bedrijfsleven van de Gemeenschap 
in een steeds moeilijker wordende positie komt en 
dit automatisch zal leiden tot verlies van arbeids­
plaatsen. 
5. Daarom moet bij de integratie van de Gemeenschap 
snel vooruitgang worden geboekt, indien men grote 
nadelen wil vermijden en het concurrentievermogen 
van de Europese industrie in stand wil houden. 
6. Dit heeft ook de Commissie sedert geruime tijd 
ingezien, die daarom in het tweede halfjaar de Raad 
de volgende serie maatregelen heeft voorgesteld nl.: 
— Mededeling van de Commissie aan de Raad 
betreffende versterking van de binnenmarkt, 
— Versoepeling van de wijze waarop de controle 
van de onderdanen van de Lid-Staten wordt 
uitgeoefend bij overschrijding van de binnen­
grenzen van de Gemeenschap" (1), 
— Vereenvoudiging van de formaliteiten in het 
handelsverkeer binnen de Gemeenschap (2), 
— Invoering van een communautair formulier van 
aangifte ten uitvoer (2), 
— Communautair douanevervoer (2), 
— Verlegging van de betaling van de door belas­
tingplichtigen bij invoer verschuldigde omzet­
belasting (2), en 
— Vereenvoudigen van de formaliteiten en con­
troles bij het vervoer van goederen tussen Lid-
Staten (3). 
7. De Europese Raad is tijdens zijn bijeenkomst te 
Kopenhagen op 3 en 4 december 1982 op deze 
problematiek ingegaan en heeft de Raad verzocht, 
voor eind maart 1983 besluiten te nemen ten aan­
zien van prioritaire maatregelen ter versterking van 
de binnenmarkt. Op dit gebied dient de Raad blijk 
te geven van zijn politieke bereidheid om de desbe­
treffende controles en belemmeringen werkelijk te 
verminderen en in een latere fase zelfs op te heffen, 
ten einde tot een volkomen vrij verkeer van perso­
nen en goederen in de Gemeenschap te komen, BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met 72 stemmen vóór, bij 1 onthouding, is goedge­
keurd. 
1. Het Comité neemt kennis van het door de Commis­
sie ontwikkelde globale initiatief ter versterking en uit­
breiding van de binnenmarkt. Het gaat akkoord met de 
strekking van onderhavig voorstel van de Commissie 
evenals met de tijdens een „Eerste fase" te ver­
wezenlijken vereenvoudiging van de grensover­
schrijding. 
2. In het voorstel betreffende de formaliteiten aan de 
grenzen valt evenwel op dat de Commissie haar wensen 
op dit gebied in vrij voorzichtige bewoordingen heeft 
geformuleerd. Met formuleringen als „zoveel mogelijk", 
„zo mogelijk" e.d. kan ook een richtlijn waarmee 
„dwingend communautair recht" wordt geschapen, nog 
niet worden omgezet in een doelmatig instrumentarium 
ter verwezenlijking van een echte binnenmarkt. Ook al 
gaat het hier slechts om een eerste maatregel die tot het 
leedwezen van het Comité ondanks 25 jaar Europese 
Gemeenschap nog niet is gericht op de — in een later 
stadium te verwezenlijken — afschaffing van de contro­
les aan de grenzen, toch moet de omschrijving van deze 
instrumenten duidelijker en ondubbelzinniger zijn. 
3. Volgens het Comité dient het voorstel van de 
Commissie een lijst te bevatten van de door de commu­
nautaire organen overwogen volgende maatregelen ter 
afschaffing van de grenscontroles bij het vervoer van 
goederen, doch ook dat van personen, en moet hiervoor 
een tijdschema worden opgesteld. Tevens moet in dit 
richtlijnvoorstel duidelijk worden bepaald dat de Lid-
Staten geen nieuwe belemmeringen voor het grensover­
schrijdend vervoer mogen creëren. 
I. Algemene opmerkingen 
1. Ten aanzien van de belemmeringen in het goederen­
verkeer dient in de eerste plaats te worden gewezen op 
de vrijwarings- en controlemaatregelen. Als bijzondere 
belemmering geldt vooral de steeds meer toegepaste 
verplichting, certificaten van oorsprong over te leggen. 
Indien de Lid-Staten een dergelijk voorschrift niet om 
gegronde redenen hebben ingesteld met betrekking tot 
produkten uit derde landen ten aanzien waarvan door 
de Commissie goedgekeurde beschermende maatregelen 
zijn genomen, dan druist het niet alleen tegen de geest, 
maar ook tegen de letter van het EEG-Verdrag in. 
Hierdoor ontstaan voor het bedrijfsleven aan de grenzen 
aanzienlijke extra kosten, een beperking van hun 
manoeuvreerruimte en tijdverlies. 
(!) PB nr. C 197 van 31. 7. 1982, blz. 6. 
(2) PB nr. C 203 van 6. 8. 1982, blz. 5 en 11. 
(3) PB nr. C 127 van 18. 5. 1982, blz. 6. 2. Beschikking 80/47/EEG van de Commissie van 
20 december 1979 betreffende de,voorwaarden waar-
Nr. C 90/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 5. 4. 83 
onder artikel 115 van het EEG-Verdrag kan worden 
toegepast, omvat weliswaar bepalingen betreffende de 
„verificatie van de oorsprong", maar juist om te voor­
komen dat deze controle een belemmering voor het 
intracommunautaire handelsverkeer vormt, worden in 
deze beschikking nauwkeurige voorwaarden en beper­
kingen vastgelegd, die met name in de laatste overweging 
tot uiting komen. Hierin wordt gesteld dat 
„de Lid-Staten zich er over het algemeen bij de 
vervulling van de aan de invoer van een produkt uit 
een andere Lid-Staat verbonden formaliteiten toe 
moeten beperken aan de importeur een eenvoudige 
verklaring met betrekking tot de oorsprong van dit 
produkt te vragen, welke de importeur van dit 
produkt redelijkerwijze bekend kan zijn". 
Ander bewijsmateriaal, in het bijzonder het certificaat 
van oorsprong, mag alleen worden verlangd indien dit 
om ernstige en gegronde redenen noodzakelijk blijkt. 
3. Van bijzondere betekenis bij de belemmering van 
het goederenvervoer zijn de problemen bij het vervullen 
van de douaneformaliteiten. Hierop wordt ook gewezen 
in het deskundigenrapport van het raadgevend comité 
voor het vervoer (art. 83 van het EEG-Verdrag) over de 
problemen in het grensoverschrijdend weg- en railver-
voer en de binnenvaart van april 1982. Door problemen 
op het gebied van infrastructuur, organisatie en bij de 
ondernemingen zelf — het laatste geldt vooral voor de 
spoorwegondernemingen — zijn tot nu toe in het grens­
overschrijdend goederenvervoer aanzienlijke vertragin­
gen ontstaan. 
3.1. De problemen liggen evenwel niet alleen bij de 
douanekantoren op zich, maar zijn ook te wijten aan 
het feit dat de in- en uitklaringscapaciteiten onvol­
doende zijn. 
3.2. Voorts ontstaan problemen doordat de openings­
tijden van de douanekantoren aan de buitengrenzen en 
in bet binnenland niet in alle gevallen zijn geharmoni­
seerd, respectievelijk dikwijls gewoon niet op het werke­
lijke verkeersvolume zijn afgestemd. 
3.3. Dit geldt ook voor de hoeveelheid ingezet perso­
neel bij afzonderlijke douanekantoren, waarbij de in- en 
uitklaring na feestdagen dan wel een rijverbod voor 
vrachtwagens op zondag een bijzonder probleem vormt, 
wanneer aan weerszijden van de grens uiteenlopende 
regelingen worden toegepast (b.v. feestdag in België, 
geen feestdag in Duitsland). 
3.4. Een hinderpaal bij de in- en uitklaring zijn ook de 
uiteenlopende bevoegdheden bij de douanekantoren, 
vooral wanneer controlemaatregelen noodzakelijk zijn 
op veeartsenijkundig en fytosanitair gebied. De grens­
overschrijding zou alleen al aanmerkelijk kunnen wor­
den vereenvoudigd door meer transparentie ten aanzien 
van openingstijden en in- en uitklaringsbevoegdheden. 3.5. De grensoverschrijding vergt in veel gevallen 
onnodig veel tijd, doordat hetzelfde feit dikwijls meer­
maals wordt gecontroleerd, omdat de resultaten van de 
door andere Lid-Staten verrichte controles niet auto­
matisch worden erkend. Zo kunnen bij een internatio­
naal transport meermaals gewicht en asdrukken van 
bedrijfsvoertuigen worden gecontroleerd en vinden in 
het railvervoer meermaals technische inspecties van de 
wagons plaats. Het Comité betreurt dat op het niveau 
van de Raad kennelijk niet alle Lid-Staten tot weder­
zijdse erkenning van de resultaten van de controles be­
reid zijn. 
Een bijzonder probleem is ook dat door de ene Lid-
Staat reeds verrichte gezondheids-, fytosanitaire en 
kwaliteitscontroles in de andere Lid-Staat nog eens 
plaatsvinden. Deze veelvuldige controles druisen in 
tegen het arrest van het Hof van Justitie (zaak 120/78 
„Cassis de Dijon"), dat toelating tot het vrije verkeer in 
één Lid-Staat in het algemeen voor de gehele Gemeen­
schap moet gelden. 
3.6. Tevens ontstaan vertragingen, doordat controle­
maatregelen die thans reeds zouden kunnen worden 
afgeschaft, van kracht blijven. Dit geldt, om slechts één 
voorbeeld te noemen, voor de controle van motor­
brandstoffen in de brandstoftanks. 
3.7. In veel gevallen zou de grensoverschrijding ook 
aanmerkelijk worden versneld door ter plaatse vast te 
stellen waar de knelpunten liggen, waardoor vaak zon­
der veel extra kosten organisatorische verbeteringen 
kunnen worden verwezenlijkt. 
3.8. De huidige in- en uitklaringsprocedures hebben er 
tevens toe geleid dat het bedrijfsleven onder een ware 
vloed van documenten wordt bedolven. Zo moeten bij 
het intracommunautair vervoer krachtens »voorschriften 
op het gebied van vervoer, externe economische betrek­
kingen en belastingen in sommige gevallen zelfs 70 
procedures worden afgewikkeld, hoewel er in het Ver­
drag naar wordt gestreefd, het goederenvervoer in een 
douane-unie zo onbureaucratisch mogelijk te doen ver­
lopen. Vrij vaak komt het zelfs voor dat vóór het intra­
communautair vervoer meer documenten zijn vereist 
dan voor het vervoer naar een derde land. 
3.9. Deze vertragingen bij het grensoverschrijdend 
goederenvervoer vormen niet alleen een indirecte belas­
ting voor het bedrijfsleven, doordat het voor extra kos­
ten komt te staan, die expeditiebedrijven en onder­
nemingen voor wegvervoer bij een goederentransport 
moeten betalen, maar ook een directe belasting ingeval 
het bedrijfsleven eigen vervoer verricht. 
3.10. Behalve het Europees Parlement dat o.m. in 
1972 (»), 1979 (2), en 1982 (3) zijn standpunt ten aan-
(*) Rapport van de heer Bos van 31 augustus 1972. 
(2) Rapport van de heer Schyns van 12 maart 1979. 
(3) Rapport van de heer von Wogau van 15 december 1982. 
Rapport van de heer Carossino van 15 februari 1982. 
5. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 90/25 
zien van deze problematiek naar voren heeft gebracht, 
heeft ook het Economisch en Sociaal Comité meermaals 
een vereenvoudiging van de formaliteiten aan de gren­
zen bepleit — onder meer in 1978 in zijn advies over de 
stand van zaken bij de douane-unie (x) — en in zijn 
advies van 1982 betreffende het gemeenschappelijk 
vervoerbeleid van de jaren tachtig (2). In dit verband 
heeft het Comité ook tot zijn voldoening geconstateerd 
dat de Raad in zijn resolutie van 26 maart 1981 de 
vereenvoudiging van de aan de grenzen te vervullen 
formaliteiten als een van de tot eind 1983 te verwezen­
lijken prioritaire doelstellingen heeft aangemerkt. 
II. Bijzondere opmerkingen 
1. Het Comité constateert om te beginnen dat de 
Commissie door de vorm van een richtlijn te kiezen, de 
Lid-Staten een bepaalde manoeuvreerruimte geeft om 
deze richtlijn, wegens de nog uiteenlopende nationale 
wettelijke voorschriften, in de praktijk effect te doen 
sorteren, hetgeen volgens het Comité zowel voor- als 
nadelen met zich mee kan brengen, welke nadelen 
vooral zullen ontstaan wanneer de beoogde uniforme 
omstandigheden niet kunnen worden gecreëerd. 
2. Het Comité constateert voorts dat de Commissie 
onderhavig richtlijnvoorstel als eerste maatregel be­
schouwt, waarmee weliswaar nog niet de afschaffing 
van de controles wordt beoogd — het is namelijk de 
bedoeling dat deze controles uitsluitend „vergemakke­
lijkt" en „vereenvoudigd" worden — doch reeds te 
kennen geeft, dat het in dit verband nog niet het laatste 
initiatief op dit gebied is. Uiteraard moet ten behoeve 
van een echte binnenmarkt uiteindelijk naar afschaffing 
van de controles aan de grenzen worden gestreefd. 
3. Ook al is het voorstel van de Commissie om die 
redenen slechts van beperkte aard, toch moet hiermee 
ook worden ingestemd, omdat in een periode van eco­
nomische teruggang alle maatregelen moeten worden 
toegejuicht die via verbetering van het organisatorisch 
verloop van het grensoverschrijdend vervoer ook tot een 
betere rentabiliteit van ondernemingen en vervoerbe­
drijven leiden. Lange wachttijden aan de grenzen vinden 
namelijk hun neerslag in de vervoerprijzen en bijgevolg 
in de eindprijs van de te vervoeren goederen. Extra 
kosten die ca. 5 a 7 % van de waarde van de goederen 
belopen, kunnen vooral in economisch moeilijke tijden 
niet worden opgevangen zonder hierdoor het 
bedrijfsleven van de Gemeenschap aanzienlijke schade 
te berokkenen. Dit wordt in het reeds geciteerde des­
kundigenrapport duidelijk onderstreept. 
4. Nog een argument voor goedkeuring van het voor­
stel van de Commissie zijn sociale overwegingen. Be-
(i) PB nr. C 181 van 31. 7. 1968, blz. 31. 
(2) PB nr. C 326 van 13. 12. 1982, blz. 9. lemmeringen bij de grensoverschrijding leiden namelijk 
ook tot zeer aanzienlijke verstoringen van de arbeids­
omstandigheden van het in deze sector werkzame per­
soneel, die door wachttijden waarvan de duur niet van 
tevoren te bepalen is, tot werktijden kunnen leiden die 
uit sociale en menselijke overwegingen niet langer te 
verantwoorden zijn. 
5. Ook de verplaatsing van de in- en uitklaring van 
goederen van de grens naar een in het binnenland gele­
gen douanekantoor is een zeer zeker positief aspect, 
waarbij er evenwel voor moet worden gezorgd dat ter 
plaatse ook de noodzakelijke in- en uitklaringskantoren 
en de daarmee gepaard gaande bevoegdheden worden 
gecreëerd. Momenteel is het zeker nog van belang dat 
een keuze kan worden gemaakt tussen deze twee moge­
lijkheden van in- en uitklaring. 
6. De aanleg van doorrij stroken is eveneens een posi­
tief punt, in het bijzonder wanneer het al of niet aanleg­
gen daarvan niet een kwestie van willekeur is. Verbete­
ring van de formulering van onderhavig voorstel van de 
Commissie zou op dit punt voor meer duidelijkheid 
kunnen zorgen. 
7. Dit voorstel van de Commissie illustreert dat vor­
deringen bij de vereenvoudiging van de formaliteiten 
aan de grenzen evenwel ook afkomstig moeten zijn van 
maatregelen in het kader van het gemeenschappelijk 
vervoerbeleid. De vrij aanzienlijke bijkomende admini­
stratieve rompslomp is namelijk te wijten aan het feit 
dat tot dusver uitsluitend enkele elementen van het 
gemeenschappelijk vervoerbeleid zijn verwezenlijkt. Ten 
behoeve van de volgende fase dienen daarom ook initia­
tieven op de volgende onderdelen van het vervoerbeleid 
in overweging te worden genomen: 
— afschaffing van de controles aan de grenzen op de 
hoeveelheid motorbrandstof in de brandstoftanks; 
— harmonisatie van de gewichten en asdrukken van 
bedrijfsvoertuigen; 
— geleidelijke afschaffing van bilaterale vergunningen 
in het wegvervoer en vervanging daarvan door mul­
tilaterale vergunningen; 
— vorderingen op het gebied van het heffingen- en 
infrastructuurbeleid. 
III. Bijzondere opmerkingen over de afzonderlijke 
artikelen 
1. Artikel 2 
1.1. Volgens het Comité dienen thans nog noodzake­
lijk geachte controles op hetzelfde tijdstip en op dezelfde 
plaats te worden verricht, bij voorkeur op de plaats van 
verzending of bestemming van de goederen. Daarbij 
Nr. C 90/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 5.4.83 
dienen de bij het transport betrokken partijen vrij te zijn 
in de keuze van de plaats waar de controles plaatsvin­
den. 
1.2. Het Comité beseft dat centralisatie van alle con­
troles thans niet haalbaar is. Formuleringen in het voor­
stel van de Commissie als „zoveeel mogelijk" bij voor­
keur op de plaats van vertrek en/of bestemming" bieden 
beslist niet de zekerheid dat de Lid-Staten werkelijk hun 
best zullen doen om tot uniforme controles aan de gren­
zen te komen. Dit kan tot concurrentiedistorsies leiden, 
omdat er afhankelijk van de grens zowel zinvolle als 
veel tijd vergende controles zullen worden verricht. 
2. Artikel 3 
2.1. Volgens het Comité dient deze bepaling positief te 
worden geformuleerd, dat wil zeggen dat de Lid-Staten 
in plaats van stelselmatige controles steekproeven die­
nen te nemen. In elk geval dienen in dit artikel de woor­
den „zoveel mogelijk" te worden geschrapt. Een derge­
lijke wijziging zou trouwens stroken met het door het 
Hof van Justitie vastgestelde beginsel, dat niet absoluut 
noodzakelijke, bestuursrechtelijke formaliteiten be­
schouwd dienen te worden als maatregelen die in de 
praktijk neerkomen op kwantitatieve beperkingen, 
hetgeen in strijd is met het Verdrag. 
3. Artikel 4 
3.1. Het Comité spreekt zijn voldoening uit over de 
duidelijk geformuleerde verplichting in de eerste alinea 
van dit artikel. Het Comité is van oordeel dat weder­
zijdse erkenning van de vastgestelde feiten in de ver­
schillende certificaten van de afzonderlijke Lid-Staten 
ertoe zal bijdragen dat de af te wikkelen formaliteiten in 
het kader van de binnenmarkt aanmerkelijk worden 
vereenvoudigd. Daarom betreurt het Comité dat drie 
Lid-Staten kennelijk moeite hebben met de wederzijdse 
erkenning. 
3.2. Ten aanzien van de tweede alinea van dit artikel is 
het Comité van oordeel dat de Commissie in hoofdzaak 
moet trachten de overbodige controledocumenten van 
de Lid-Staten af te schaffen en de overige documenten te 
vereenvoudigen, respectievelijk te standaardiseren. 
4. Artikel 5 
4.1. Het Comité bepleit, waar zulks technisch mogelijk 
is, respectievelijk wanneer aan weerszijden van de 
gemeenschappelijke grens nieuwe douanekantoren 
moeten worden gebouwd, deze douanekantoren in alle 
Lid-Staten van de Gemeenschap een uniforme structuur 
te geven. 5. Artikel 7 
5.1. Behalve het aspect van de hoeveelheid controle­
rend personeel mogen evenmin de kwalificaties van dit 
personeel buiten beschouwing worden gelaten. In het 
bijzonder dienen de Lid-Staten, waar dit nodig is, zoveel 
mogelijk gespecialiseerd controlerend personeel in te 
zetten (b.v. voor het verrichten van controles ter be­
scherming van de volksgezondheid). De bedoeling 
hiervan is onnodige vertragingen aan de grenzen te 
voorkomen. 
6. Artikel 8 
6.1. De tekst van dit artikel dient zodanig te worden 
gewijzigd dat de Lid-Staten niet alleen ernaar streven, 
maar zich ertoe verplichten, bij de grensposten, waar dit 
noodzakelijk is, doorrijstroken aan te leggen voor ver­
voer met een spoedeisend karakter (aan bederf onder­
hevige levensmiddelen). 
6.2. De huidige formulering van artikel 8 is typerend 
voor het feit dat de Commissie er kennelijk van uitgaat 
dat een tekst die een verplichting inhoudt wegens de 
hiermee gemoeide uitgaven niet door de Raad zal kun­
nen worden goedgekeurd. 
7. Artikel 9 
7.1. Ten aanzien van de samenstelling van de ge­
mengde comités (leden 1 en 2) is het Comité van oor­
deel dat ook de betrokken vertegenwoordigers van de 
werknemers hiervan deel dienen uit te maken. 
7.2. De vertegenwoordiger van de Commissie dient in 
deze comités een meer actieve rol te spelen, respectieve­
lijk geregeld aan de vergaderingen van deze comités deel 
te nemen. Een van zijn belangrijkste taken zou zijn, de 
douaneambtenaren van de afzonderlijke Lid-Staten op 
de hoogte te stellen van de stand van zaken op het ge­
bied van de EG-voorschriften die direct of indirect met 
de grensoverschrijding verband houden. 
8. Artikel 10 
8.1. Volgens het Comité dient dit artikel als volgt te 
worden geformuleerd: 
„De Lid-Staten zorgen ervoor dat de genomen 
maatregelen ter vereenvoudiging van de grensover­
schrijding een zo uniform mogelijk karakter krijgen, 
reeds ingevoerde vereenvoudigende maatregelen niet 
teniet worden gedaan en niet door invoering van 
nieuwe controles of formaliteiten volledig worden 
uitgehold. . 
5- 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 90/27 
9. Artikel 11 
9.1. Behalve het Europees Parlement dient ook het Economisch en Sociaal Comité om de twee jaar in ken­
nis te worden gesteld van de stand van tenuitvoerlegging 
van deze richtlijn. 
Gedaan te Brussel, 24 februari 1983. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Francois CEYRAC 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het gebruik van 
zuiveringsslib in de landbouw 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publikatieblad 
van de Europese Gemeenschappen nr. C 264 van 8 oktober 1982, blz. 3. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 28 september 1982 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van artikel 100 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 23 en 24 februari 1983 te Brussel gehouden 205e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, met name artikel 100, 
Gezien het verzoek van de Raad van 28 september 1982 
om advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de 
Raad betreffende het gebruik van zuiveringsslib in de 
landbouw, 
Gezien het besluit van het Bureau van het Economisch 
en Sociaal Comité van 13 oktober 1982 de Afdeling 
voor milieu, volksgezondheid en consumptie met het 
opstellen van een advies over dit onderwerp te belasten, 
Gezien de beraadslagingen van de Afdeling voor milieu, 
volksgezondheid en consumptie tijdens haar 72e verga­
dering van 1 februari 1983, 
Gezien het mondelinge verslag van de rapporteur, de 
heer Kölble, Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 205 e zitting van 
23 en 24 februari 1983 (vergadering van 24 februari 
1983), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité is verheugd over dit richtlijnvoorstel, 
waarmee beoogd wordt de bepalingen betreffende het 
gebruik van zuiveringsslib in de landbouw — dat zowel 
met het oog op de verwijdering van afvalstoffen als om 
milieutechnische redenen wenselijk is — te harmonise­
ren. De Commissie stelt voor bij deze harmonisatie 
rekening te houden met de noodzaak de volksgezond­
heid, de consument alsmede het milieu te beschermen, 
en daarbij ook de legitieme belangen van de landbouw 
in aanmerking te nemen.