Door de Commissie voorgestelde tekst (2) Door de ECB voorgestelde wijzigingen (3)

Wijziging 1 Overweging 12

(12) Voor de functie van betalingsdienstaanbieder is het van essentieel belang dat deze binnen betalingssystemen kan opereren of aan dergelijke systemen kan deelnemen. Om te garanderen dat de verschillende categorieën betalingsdienstaanbieders in de gehele Gemeenschap een gelijke behandeling genieten volgens de voorwaarden waaronder zij hun prudentiële vergunning hebben verkregen, is het noodzakelijk dat duidelijkheid wordt verschaft over de regels betreffende de toegang tot het aanbieden van betalingsdiensten en de deelneming aan betalingssystemen. Er dient te worden voorzien in de niet-discriminerende behandeling van betalingsinstellingen en kredietinstellingen wat hun activiteiten binnen betalingssystemen en hun toegang tot deze systemen betreft. (12) Voor de functie van betalingsdienstaanbieder is het van essentieel belang dat deze binnen betalingssystemen kan opereren of aan dergelijke systemen kan deelnemen. Om te garanderen dat de verschillende categorieën betalingsdienstaanbieders in de gehele Gemeenschap een gelijke behandeling genieten volgens de voorwaarden waaronder zij hun prudentiële vergunning hebben verkregen, is het noodzakelijk dat duidelijkheid wordt verschaft over de regels betreffende de toegang tot het aanbieden van betalingsdiensten en de deelneming aan betalingssystemen. Op grond van artikel 105, lid 2 van het Verdrag en artikel 3.1 en artikel 22 van de Statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de 'Statuten van het ESCB'), is een van de via het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) uit te voeren fundamentele taken het bevorderen van een goede werking van het betalingsverkeer. De ECB en de nationale centrale banken van de lidstaten zijn gerechtigd faciliteiten ter beschikking te stellen en de ECB kan verordeningen vaststellen ter verzekering van doelmatige en deugdelijke verrekenings- en betalingssystemen binnen de Gemeenschap en met andere landen. De bepalingen van deze richtlijn betreffende toegang tot het aanbieden van betalingsdiensten en deelneming aan betalingssystemen doen geen afbreuk aan deze bevoegdheden van de ECB en het ESCB, die van toepassing zijn in de lidstaten die de euro hebben aangenomen. Er dient te worden voorzien in de niet-discriminerende behandeling van betalingsinstellingen en kredietinstellingen wat hun activiteiten binnen betalingssystemen en hun toegang tot deze systemen betreft.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 9.3 van het advies

Wijziging 2 Artikel 1, Onderwerp

Deze richtlijn stelt de regels vast op grond waarvan de lidstaten de volgende vier categorieën betalingsdienstaanbieders onderscheiden: (a) kredietinstellingen in de zin van Richtlijn 2000/12/EG; (b) instellingen voor elektronisch geld in de zin van Richtlijn 2000/46/EG; (c) postcheque- en girodiensten als bedoeld in artikel 2, lid 3, tweede streepje, van Richtlijn 2000/12/EG, die krachtens nationale of communautaire wetgeving gemachtigd zijn om betalingsdiensten aan te bieden; (d) andere natuurlijke of rechtspersonen aan wie overeenkomstig artikel 6 van deze richtlijn vergunning is verleend om overal in de Gemeenschap betalingsdiensten aan te bieden en te verrichten, hierna „betalingsinstellingen” genoemd. Deze richtlijn stelt ook regels vast met betrekking tot de transparantievoorwaarden en de respectieve rechten en plichten van gebruikers en aanbieders welke verband houden met het als gewoon beroep of bedrijf aanbieden van betalingsdiensten. Centrale banken in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit en overheidsinstanties die betalingsdiensten aanbieden, worden niet als betalingsdienstaanbieders beschouwd. Deze richtlijn stelt de regels vast op grond waarvan de lidstaten vier categorieën betalingsdienstaanbieders onderscheiden, zoals gedefinieerd in artikel [4] [Definitie-artikel]. Deze richtlijn stelt ook regels vast met betrekking tot de transparantievoorwaarden en de respectieve rechten en plichten van gebruikers en aanbieders welke verband houden met het als gewoon beroep of bedrijf aanbieden van betalingsdiensten.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 13.3 van het advies

Wijziging 3 Artikel 2, lid 1, eerste alinea

Deze richtlijn is alleen van toepassing op in de bijlage genoemde bedrijfsactiviteiten die bestaan in de uitvoering van betalingstransacties in naam van een natuurlijke of rechtspersoon (hierna „betalingsdiensten” genoemd) waarbij ten minste een van de betalingsdienstaanbieders in de Gemeenschap is gevestigd. Deze richtlijn is alleen van toepassing op betalingsdiensten.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.1 van het advies

Wijziging 4 Artikel 1, vrijstelling van centrale banken — toe te voegen aan artikel 2, lid 1, tweede alinea

Centrale banken in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit en overheidsinstanties die betalingsdiensten aanbieden, worden niet als betalingsdienstaanbieders beschouwd. Deze richtlijn is niet van toepassing op door centrale banken aangeboden betalingsdiensten.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 8 van het advies

Wijziging 5 Artikel 3, titel

Vrijstellingen (n.v.t. op Nederlandse versie)

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 11.1 van het advies

Wijziging 6 Artikel 3, onder (j)

(j) betalingstransacties uitgevoerd met behulp van een mobiele telefoon of enigerlei ander digitaal of IT-instrument, mits aan alle volgende voorwaarden is voldaan: (i) de dienstverlener die het telecommunicatie- of IT-systeem of –netwerk exploiteert is nauw betrokken bij de ontwikkeling van de aangeboden digitale goederen of elektronische communicatiediensten; (ii) de goederen en diensten kunnen niet worden geleverd zonder de dienstverlener; (iii) er is geen alternatief voor de vergoeding. [Schrappen]

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 11.3 van het advies

Wijziging 7 Artikel 4, lid 3

„betalingssysteem”: geldovermakingssysteem met formele en gestandaardiseerde regelingen en gemeenschappelijke regels voor de verwerking, clearing en/of afwikkeling van betalingstransacties; „betalingssysteem”: geldovermakingssysteem met formele en gestandaardiseerde regelingen en gemeenschappelijke regels voor de verwerking, clearing en/of afwikkeling van betalingstransacties, zonder beperking met inbegrip van systemen die als betalingssystemen zijn aangemerkt en bij de Commissie aangemeld overeenkomstig Richtlijn 98/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen (4);

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.2 van het advies

Wijziging 8 Artikel 4, lid 8

„geldmiddelen”: contanten, giraal geld en elektronisch geld als bedoeld in Richtlijn 2000/46/EG; „geldmiddelen”: bankbiljetten en munten en giraal geld;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.6 van het advies

Wijziging 9 Definitieartikel

Artikel 1 Onderwerp Deze richtlijn stelt de regels vast op grond waarvan de lidstaten de volgende vier categorieën betalingsdienstaanbieders onderscheiden: […] (d) andere natuurlijke of rechtspersonen aan wie overeenkomstig artikel 6 van deze richtlijn vergunning is verleend om overal in de Gemeenschap betalingsdiensten aan te bieden en te verrichten, hierna „betalingsinstellingen” genoemd. „betalingsinstelling”: een natuurlijke of rechtspersoon met uitzondering van: (a) een kredietinstelling in de zin van artikel 1, lid 1 van Richtlijn 2000/12/EG; (b) een instelling voor elektronisch geld zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, onder (a) van Richtlijn 2000/46/EG); (c) een postcheque- en girodienst als bedoeld in artikel 2, lid 3, tweede streepje, van Richtlijn 2000/12/EG, die krachtens nationale of communautaire wetgeving gemachtigd is om betalingsdiensten aan te bieden; waaraan overeenkomstig artikel 6 vergunning is verleend voor het aanbieden en verrichten van betalingsdiensten in de gehele Gemeenschap;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.1 en 12.3 van het advies

Wijziging 10 Definitieartikel

[Invoeging] „betalingsdienst”: een in de bijlage genoemde bedrijfsactiviteit bestaande uit het verrichten van betalingstransacties in naam van een natuurlijke of rechtspersoon, waarbij ten minste een van de betalingsdienstaanbieders in de Gemeenschap is gevestigd;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.1 van het advies

Wijziging 11 Definitieartikel

Artikel 1 Onderwerp Deze richtlijn stelt de regels vast op grond waarvan de lidstaten de volgende vier categorieën betalingsdienstaanbieders onderscheiden: (a) kredietinstellingen in de zin van Richtlijn 2000/12/EG; (b) instellingen voor elektronisch geld in de zin van Richtlijn 2000/46/EG; (c) postcheque- en girodiensten als bedoeld in artikel 2, lid 3, tweede streepje, van Richtlijn 2000/12/EG, die krachtens nationale of communautaire wetgeving gemachtigd zijn om betalingsdiensten aan te bieden; (d) andere natuurlijke of rechtspersonen aan wie overeenkomstig artikel 6 van deze richtlijn vergunning is verleend om overal in de Gemeenschap betalingsdiensten aan te bieden en te verrichten, hierna „betalingsinstellingen” genoemd. „betalingsdienstaanbieder”: (a) een kredietinstelling in de zin van artikel 1, lid 1 van Richtlijn 2000/12/EG; (b) een instelling voor elektronisch geld zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, onder (a) van Richtlijn 2000/46/EG); (c) een postcheque- en girodienst als bedoeld in artikel 2, lid 3, tweede streepje, van Richtlijn 2000/12/EG, die krachtens nationale of communautaire wetgeving gemachtigd is om betalingsdiensten aan te bieden; of (d) een betalingsinstelling, onverminderd het bepaalde in artikel 21;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.1 van het advies

Wijziging 12 Definitieartikel

[Invoeging] „betalingstransactie”: de door de betaler of de begunstigde ingeleide handeling waarbij door een betaler geldmiddelen worden gedeponeerd of opgenomen bij, dan wel overgemaakt aan een begunstigde, los van het feit of er sprake is van enigerlei onderliggende verplichtingen tussen de betalingsdienstgebruikers;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.1 van het advies

Wijziging 13 Definitieartikel

[Invoeging] „uitvoeringstermijn”: de tijd tussen de aanvaarding van een betalingsopdracht door een betalingsdienstaanbieder en het tijdstip waarop het op grond van de betalingsopdracht te betalen bedrag aan de begunstigde beschikbaar wordt gesteld;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.8 van het advies

Wijziging 14 Definitieartikel

[Invoeging] „giraal geld”: op een rekening bij een kredietinstelling of een centrale bank aangehouden saldi, of elektronisch geld zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, onder (b) van Richtlijn 2000/46/EG;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.10 van het advies

Wijziging 15 Definitieartikel

[Invoeging] „raamcontract”: een betalingsdienstencontract dat wordt gekenmerkt door het feit dat het een betalingsdienstaanbieder ertoe verbindt in de toekomst afzonderlijke of achtereenvolgende betalingstransacties uit te voeren in opdracht van de betaler;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 12.12 van het advies

Wijziging 16 Nieuw artikel 6, Raadpleging van centrale banken

[Invoeging] De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst raadplegen de desbetreffende centrale bank alvorens een vergunning te verlenen of te weigeren of een vergunning op te schorten of in te trekken.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 4.8 van het advies

Wijziging 17 Artikel 10, lid 1 en 2

1. Betalingsinstellingen mogen de volgende werkzaamheden uitoefenen: (a) het aanbieden van betalingsdiensten; (b) het verrichten van operationele en aanverwante nevendiensten, zoals het garanderen van de uitvoering van betalingstransacties, valutawisseldiensten, bewaringsactiviteiten en de opslag en verwerking van gegevens; (c) de toegang tot en de exploitatie van betalingssystemen voor de overmaking, clearing en afwikkeling van geldmiddelen, met inbegrip van alle instrumenten en procedures die met de systemen verband houden. In de context van punt a) zijn de geldmiddelen die betalingsinstellingen in verband met het aanbieden van betalingsdiensten van betalingsdienstgebruikers ontvangen, geen deposito's of andere terugbetaalbare gelden in de zin van artikel 3 van Richtlijn 2000/12/EG en evenmin elektronisch geld in de zin van Richtlijn 2000/46/EG. 2. Van betalingsdienstgebruikers ontvangen geldmiddelen die specifiek in verband met een betalingsdienst zijn aanvaard, mogen door betalingsinstellingen niet ter ondersteuning van andere bedrijfsactiviteiten dan betalingsdiensten worden aangewend. In haar boeken houdt de betalingsinstelling de geldmiddelen die zij van een betalingsdienstgebruiker voor de uitvoering van een betalingstransactie heeft aanvaard, gescheiden van andere geldmiddelen die zij voor andere activiteiten dan betalingsdiensten heeft aanvaard. 1. Betalingsinstellingen mogen uitsluitend de volgende werkzaamheden uitoefenen: (a) het aanbieden van toegestane betalingsdiensten zoals uiteengezet in de bijlage; (b) het verrichten van operationele en aanverwante nevendiensten, zoals hetgaranderen van de uitvoering van betalingstransacties, valutawisseldiensten, bewaringsactiviteiten en de opslag en verwerking van gegevens; (c) de toegang tot betalingssystemen voor de overmaking, clearing en afwikkeling van geldmiddelen, met inbegrip van alle instrumenten en procedures die met de systemen verband houden, onverminderd het bepaalde in artikel 23. 2. Wanneer betalingsinstellingen betalingsdiensten aanbieden op grond van lid 1, onder (a), zijn de geldmiddelen die betalingsinstellingen in verband met het aanbieden van betalingsdiensten van betalingsdienstgebruikers ontvangen, geen deposito's of andere terugbetaalbare gelden in de zin van artikel 3 van Richtlijn 2000/12/EG en evenmin elektronisch geld zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, onder (b) van Richtlijn 2000/46/EG. Door een betalingsinstelling ontvangen geldmiddelen worden binnen de in Afdeling 2 van Hoofdstuk 2 van Titel IV van deze richtlijn voorgeschreven uitvoeringstermijn overgemaakt aan de begunstigde of, indien een opdracht niet wordt uitgevoerd, betaald aan de betaler of een andere persoon die recht heeft op de geldmiddelen. 3. Van betalingsdienstgebruikers ontvangen geldmiddelen die specifiek in verband met een betalingsdienst zijn aanvaard, worden geoormerkt voor de specifieke transactie waarvoor zij aan de betalingsinstelling ter beschikking zijn gesteld en mogen door betalingsinstellingen niet ter ondersteuning van andere bedrijfsactiviteiten worden aangewend dan de betalingsdiensten waarom de betalingsdienstgebruiker heeft verzocht.

4. De lidstaten zorgen voor de volgende passende waarborgen ter bescherming van betalingsdienstgebruikers:

(a) een betalingsinstelling houdt van een betalingsdienstgebruiker ontvangen geldmiddelen die zij heeft aanvaard voor de uitvoering van een betalingstransactie, gescheiden van andere geldmiddelen die zij voor andere activiteiten dan betalingsdiensten heeft aanvaard, en verantwoordt deze afzonderlijk in haar boeken;

(b) een betalingsinstelling houdt de geldmiddelen van een betalingsdienstgebruiker aan onder een rekeningnaam die de betalingsdienstgebruiker duidelijk identificeert;

(c) geldmiddelen van een betalingsdienstgebruiker mogen niet worden vermengd met de geldmiddelen van een betalingsdienstaanbieder of een andere betalingsdienstgebruiker of een andere persoon dan de betalingsdienstgebruiker in wiens naam de geldmiddelen worden aangehouden;

(d) de geldmiddelen van een betalingsdienstgebruiker worden afgeschermd tegen elke actie van derden tegen de betalingsinstelling;

(e) indien een of meerdere saneringsmaatregelen worden genomen of een liquidatieprocedure wordt ingesteld ten aanzien van een betalingsinstelling, betalen de betreffende administratieve of rechterlijke instanties, of de betreffende bewindvoerder of liquidateur, al naar gelang het geval, de geldmiddelen van alle betalingsdienstgebruikers onmiddellijk terug aan die betalingsdienstgebruikers met voorrang op alle overige vorderingen op die betalingsinstelling;

(f) indien een of meerdere saneringsmaatregelen worden genomen of een liquidatieprocedure wordt ingesteld ten aanzien van een betalingsinstelling en er zijn onvoldoende geldmiddelen beschikbaar voor de terugbetaling van alle aan betalingsdienstgebruikers verschuldigde geldmiddelen, verdelen de betreffende administratieve of gerechtelijke autoriteiten, of de betreffende bewindvoerder of vereffenaar, al naar gelang het geval, de geldmiddelen van de betalingsdienstgebruikers onmiddellijk onder die betalingsdienstgebruikers naar rato van hun vorderingen en met voorrang op alle andere vorderingen op die betalingsinstelling.

Opmerking: gesuggereerd wordt om met de bovenstaande bepaling de volgende definities in het definitieartikel van het richtlijnvoorstel op te nemen, die alle rechtstreeks zijn overgenomen uit artikel 2 van Richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (5):

(1) „bewindvoerder”: elke persoon of elk orgaan, aangewezen door de administratieve of rechterlijke instanties om het beheer over saneringsmaatregelen te voeren;

(2) „administratieve of rechterlijke instanties”: de administratieve of rechterlijke instanties van de lidstaten die bevoegd zijn terzake van saneringsmaatregelen of liquidatieprocedures;

(3) „saneringsmaatregelen”: maatregelen die bestemd zijn om de financiële positie van een kredietinstelling in stand te houden of te herstellen, en die van dien aard zijn dat zij de bestaande rechten van derden kunnen aantasten, met inbegrip van maatregelen die opschorting van betalingen, opschorting van executiemaatregelen of verlaging van de schuldvorderingen mogelijk maken;

(4) „liquidateur”: elke persoon of elk orgaan, aangewezen door de administratieve of rechterlijke instanties om het beheer over een liquidatieprocedure te voeren;

(5) „liquidatieprocedure”: een collectieve procedure, die door de administratieve of rechterlijke instanties van een lidstaat wordt ingeleid en gecontroleerd, teneinde de activa onder toezicht van deze instanties te gelde te maken, ook wanneer deze procedure wordt afgesloten met een gerechtelijk akkoord of vergelijkbare maatregel.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 6.3, 6.4 en 9.4 van het advies

Wijziging 18 Artikel 10, lid 3

3. De bedrijfsactiviteiten van vergunninghoudende betalingsinstellingen zijn niet exclusief en niet beperkt tot betalingsdiensten, zulks met inachtneming van het toepasselijke nationale en communautaire recht. [Schrappen]

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 6.5 van het advies

Wijziging 19 Artikel 11, lid 2

(2) Wanneer een betalingsinstelling voornemens is sommige of al haar activiteiten uit te besteden, stelt zij de bevoegde autoriteit daarvan in kennis. (2) Wanneer een betalingsinstelling voornemens is sommige van haar activiteiten uit te besteden, stelt zij de bevoegde autoriteit van haar lidstaat van herkomst daarvan in kennis. Dit uitbesteden laat onverlet dat deze richtlijn van toepassing is op de entiteit waaraan sommige van de activiteiten zijn uitbesteed, voorzover een dergelijke entiteit zelf ook in aanmerking komt als een betalingsdienstaanbieder.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 13.4 van het advies

Wijziging 20 Artikel 16

De lidstaten zien erop toe dat de controles die door de bevoegde autoriteiten worden uitgevoerd om na te gaan of het bepaalde in deze titel doorlopend wordt nageleefd, evenredig, en passend zijn en aansluiten bij de risico's waaraan betalingsinstellingen zijn blootgesteld. De lidstaten zien erop toe dat de controles die door de bevoegde autoriteiten worden uitgevoerd om na te gaan of het bepaalde in deze titel doorlopend wordt nageleefd, evenredig, en passend zijn en aansluiten bij de risico's waaraan betalingsinstellingen zijn blootgesteld.

Om na te gaan of het bepaalde in deze titel wordt nageleefd, mogen de bevoegde autoriteiten alleen de volgende maatregelen nemen: Om na te gaan of het bepaalde in deze titel wordt nageleefd, zijn de bevoegde autoriteiten bevoegd de volgende maatregelen nemen:

(a) van de betalingsinstelling verlangen dat zij alle gegevens verstrekt die zij nodig hebben om toezicht te houden op de naleving; (a) van de betalingsinstelling verlangen dat zij alle gegevens verstrekt die zij nodig hebben om toezicht te houden op de naleving;

(b) verrichten van inspecties ter plaatse bij de betalingsinstelling, een entiteit waaraan taken zijn uitbesteed, een verbonden agent of een dochteronderneming waarvoor de betalingsinstelling verantwoordelijk is; (b) verrichten van inspecties ter plaatse bij de betalingsinstelling, een entiteit waaraan taken zijn uitbesteed, een verbonden agent of een dochteronderneming waarvoor de betalingsinstelling verantwoordelijk is;

(c) verstrekken van aanbevelingen en richtsnoeren; (c) verstrekken van aanbevelingen en richtsnoeren;

(d) geven van waarschuwingen en opleggen van evenredige sancties in geval van niet-naleving; (d) geven van waarschuwingen en opleggen van evenredige sancties in geval van niet-naleving;

(e) opschorten of intrekken van de vergunning in gevallen waarin niet meer aan de in artikel 5 gestelde voorwaarden voor de verlening van de vergunning wordt voldaan. (e) opschorten of intrekken van de vergunning in gevallen waarin niet meer aan de in artikel 5 gestelde voorwaarden voor de verlening van de vergunning wordt voldaan.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 4.7 van het advies

Wijziging 21 Artikel 19, lid 1

De bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten werken samen en wisselen met name informatie uit om de juiste toepassing van deze richtlijn te waarborgen. De bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten werken samen en wisselen met name informatie uit om de juiste toepassing van deze richtlijn te waarborgen, zowel onderling als met de nationale centrale banken van het ESCB die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op betalingssystemen.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 4.8 van het advies

Wijziging 22 Artikel 19, tweede alinea, punt (b)

(b) centrale banken, het Europees Stelsel van Centrale Banken en de Europese Centrale Bank in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit, alsook, in voorkomend geval, andere overheidsinstanties die met het toezicht op betalings- en afwikkelingssystemen belast zijn; centrale banken in derde landen alsook, in voorkomend geval, andere overheidsinstanties die met het toezicht op betalings- en afwikkelingssystemen belast zijn;

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 4.8 van het advies

Wijziging 23 Artikel 23, lid 1

1. De lidstaten zien erop toe dat de regels voor de toegang tot en de exploitatie van betalingssystemen objectief en evenredig zijn en de toegang niet sterker belemmeren dan nodig is voor de bescherming tegen specifieke risico's en de bescherming van de financiële veiligheid van het betalingssysteem. Betalingssystemen mogen geen van de volgende eisen stellen: (a) een verbod op deelneming aan andere betalingssystemen; (b) een regel die discrimineert tussen vergunninghoudende betalingsdienstaanbieders wat de rechten, plichten en aanspraken van deelnemers betreft; (c) enigerlei restrictie op grond van de institutionele status. 1. De lidstaten zien erop toe dat de toegang tot betalingssystemen voor een instelling: (a) niet-discriminatoir beperkt wordt, op voorwaarde dat de financiële en operationele veiligheid verzekerd zijn; en (b) niet aan enigerlei restrictie op grond van de institutionele status onderworpen is.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 9.1 en 9.4 van het advies

Wijziging 24 Artikel 23, lid 2

2. Lid 1 laat de voorschriften onverlet die bij communautaire wetgeving, en met name bij Richtlijn 98/26/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) aan deelnemers aan een betalings- en effectenafwikkelingssysteem worden opgelegd. 2. Lid 1 is niet van toepassing op systemen die als zodanig zijn aangemerkt op grond van Richtlijn 98/26/EG en laat de bevoegdheden van de ECB en het ESCB onverlet zoals neergelegd in artikel 105, lid 2 van het Verdrag en artikel 3.1 en artikel 22 van de Statuten van het ESCB, betreffende toegang tot betalingssystemen en het aanbieden van betalingsdiensten.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 9.2 en 9.3 van het advies

Wijziging 25 Artikel 41

De lidstaten zien erop toe dat een betalingstransactie pas als toegestaan wordt aangemerkt indien de betaler heeft ingestemd met de desbetreffende betalingsopdracht die aan de betalingsdienstaanbieder is gericht. Instemmen is het uitdrukkelijk toestaan dat de betalingsdienstaanbieder een betalingstransactie of een reeks transacties uitvoert. Bij gebreke van een dergelijke instemming wordt een betalingstransactie als niet toegestaan aangemerkt. Een betalingstransactie kan vóór of na de uitvoering ervan door de betaler worden toegestaan. De lidstaten zien erop toe dat een betalingstransactie pas als toegestaan wordt aangemerkt indien de betaler heeft ingestemd met de desbetreffende betalingsopdracht die aan de betalingsdienstaanbieder is gericht. Instemmen is het uitdrukkelijk toestaan dat de betalingsdienstaanbieder een gespecificeerde betalingstransactie of een gespecificeerde reeks transacties uitvoert. De instemming kan worden ingetrokken overeenkomstig de tussen de betalingsdienstaanbieder en de betaler overeengekomen contractuele voorwaarden, maar niet later dan het tijdstip van aanvaarding van een betaalopdracht of het tijdstip waarop een betaalopdracht onherroepelijk wordt op grond van artikel 54 of 56. Bij gebreke van een dergelijke instemming, of indien een dergelijke instemming op een geldige manier is ingetrokken, wordt een betalingstransactie als niet toegestaan aangemerkt. Een betalingstransactie kan vóór of na de uitvoering ervan door de betaler worden toegestaan.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 13.7 en 13.10 van het advies

Wijziging 26 Artikel 53, lid 1

1. De lidstaten zien erop toe dat de betaler uiterlijk vier weken nadat hij door de betalingsdienstaanbieder van de betalingstransactie in kwestie in kennis is gesteld, om terugbetaling verzoekt. […] 1. De lidstaten zien erop toe dat de betaler uiterlijk zes weken vanaf de datum waarop de geldmiddelen worden afgeboekt, om terugbetaling verzoekt. […]

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 13.8 van het advies

Wijziging 27 Artikel 54, lid 2

2. Bij langs elektronische weg ingeleide betalingstransacties stelt de betalingsdienstaanbieder de betalingsdienstgebruiker in kennis van de aanvaarding van de opdracht voor de uitvoering ervan. Hij doet dit zonder onnodig uitstel en in elk geval vóór het einde van de werkdag volgende op het in lid 1 bedoelde tijdstip van aanvaarding. 2. Bij langs elektronische weg ingeleide betalingstransacties stelt de betalingsdienstaanbieder de betalingsdienstgebruiker in kennis van de aanvaarding van de opdracht voor de uitvoering ervan. Hij doet dit zonder onnodig uitstel volgende op de ontvangst van de betalingsopdracht en in elk geval vóór het einde van de werkdag volgende op het in lid 1 bedoelde tijdstip van aanvaarding.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 13.11 van het advies

Wijziging 28 Artikel 65, lid 1, eerste alinea

(1) De lidstaten zien erop toe dat de betalingsdienstaanbieder van de begunstigde de geldmiddelen aan de begunstigde beschikbaar stelt zodra deze geldmiddelen op de betaalrekening van de begunstigde zijn gecrediteerd. (1) De lidstaten zien erop toe dat de betalingsdienstaanbieder van de begunstigde de geldmiddelen aan de begunstigde beschikbaar stelt onmiddellijk nadat de aanbieder deze heeft ontvangen.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 13.12 van het advies

Wijziging 29 Artikel 66, lid 1

[…] Wanneer het IBAN als unieke identificator is vermeld, dient dit voorrang te hebben op de naam van de begunstigde indien deze ter aanvulling is verstrekt. Indien mogelijk dient de betalingsdienstaanbieder evenwel na te gaan of het IBAN overeenkomt met de naam van de begunstigde. […] Wanneer het IBAN als unieke identificator wordt vermeld, heeft dit voorrang op elke andere unieke identificator, met inbegrip van de naam van de begunstigde, indien een dergelijke andere identificator naast het IBAN wordt verstrekt. Indien mogelijk dient de betalingsdienstaanbieder evenwel na te gaan of de verstrekte unieke identificatoren met elkaar overeenkomen.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 13.13 van het advies

Wijziging 30 Artikel 77, lid 1

De Commissie wordt bijgestaan door een Comité voor betalingen (hierna „het comité” genoemd), dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité voor betalingen (hierna „het comité” genoemd), dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en waarnemers van de ECB, en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.

Rechtvaardiging — Zie paragraaf 10 van het advies

Wijziging 31 Bijlage

(1) Deposito's in contanten op een betaalrekening die wordt aangehouden bij hetzij de betalingsdienstaanbieder van de gebruiker, hetzij een andere betalingsdienstaanbieder, alsook alle verrichtingen die voor het beheren van een betaalrekening vereist zijn. (2) Opnemingen van contanten van een betaalrekening die wordt aangehouden bij hetzij de betalingsdienstaanbieder van de gebruiker, hetzij een andere betalingsdienstaanbieder, alsook alle verrichtingen die voor het beheren van een betaalrekening vereist zijn. (3) Uitvoering van betalingstransacties, met inbegrip van geldovermakingen, waarbij de geldmiddelen als een deposito op een betaalrekening bij de betalingsdienstaanbieder van de gebruiker of bij een andere betalingsdienstaanbieder worden aangehouden: — uitvoering van automatische afschrijvingen, met inbegrip van eenmalige automatische afschrijvingen; — uitvoering van betalingstransacties via een betaalkaart of een soortgelijk instrument; — (uitvoering van overmakingen, met inbegrip van automatische betalingsopdrachten. (4) Uitvoering van betalingstransacties waarbij de geldmiddelen zijn gedekt door een kredietlijn die aan de betalingsdienstgebruiker is verstrekt in overeenstemming met Richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet en andere toepasselijke communautaire wetgeving: — uitvoering van automatische afschrijvingen, met inbegrip van eenmalige automatische afschrijvingen; — uitvoering van betalingstransacties via een betaalkaart of een soortgelijk instrument; — uitvoering van overmakingen, met inbegrip van automatische betalingsopdrachten. (5) Uitgifte van betaalkaarten waarmee de betalingsdienstgebruiker geldmiddelen kan overmaken. (6) Uitvoering van betalingstransacties, met inbegrip van geldovermakingen, waarbij de betalingsdienstaanbieder elektronisch geld in de zin van Richtlijn 2000/46/EG uitgeeft. (7) Geldtransferdiensten waarbij de contanten, het giraal geld of het elektronisch geld uitsluitend door de betalingsdienstaanbieder van de betalingsdienstgebruiker in ontvangst wordt genomen voor het verrichten van een betalingstransactie en het overdragen van de geldmiddelen aan de begunstigde. (8) Uitvoering van betalingstransacties via een techniek voor communicatie op afstand, zoals een mobiele telefoon of een ander digitaal of IT-instrument, waarbij de dienstverlener die het telecommunicatie- of IT-systeem of –netwerk exploiteert, de betaling vergemakkelijkt van goederen of diensten die geen digitale goederen of elektronische communicatiediensten zijn en derhalve niet via het instrument zelf worden aangeboden. (9) Uitvoering van betalingstransacties via een techniek voor communicatie op afstand, zoals een mobiele telefoon of een ander digitaal of IT-instrument, waarbij de dienstverlener die het telecommunicatie- of IT-systeem of –netwerk exploiteert, gewoon zorgt voor een overdracht van geldmiddelen voor de betaling van digitale goederen of elektronische communicatiediensten die via het instrument worden aangeboden, zonder enigerlei andere rol te spelen in de verrichte dienst. 1. Kredietinstellingen in de zin van artikel 1, lid 1 van Richtlijn 2000/12/EG, met inbegrip van instellingen voor elektronisch geld zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, onder (a) van Richtlijn 2000/46/EG, mogen de volgende betalingsdiensten aanbieden: (i) Deposito's in contanten op een betaalrekening die wordt aangehouden bij hetzij de betalingsdienstaanbieder van de gebruiker, hetzij een andere betalingsdienstaanbieder, alsook alle verrichtingen die voor het beheren van een betaalrekening vereist zijn. (ii) Opnemingen van contanten van een betaalrekening die wordt aangehouden bij hetzij de betalingsdienstaanbieder van de gebruiker, hetzij een andere betalingsdienstaanbieder, alsook alle verrichtingen die voor het beheren van een betaalrekening vereist zijn. (iii) Uitvoering van betalingstransacties, met inbegrip van geldovermakingen, waarbij de geldmiddelen als een deposito op een betaalrekening bij de betalingsdienstaanbieder van de gebruiker of bij een andere betalingsdienstaanbieder worden aangehouden: — uitvoering van automatische afschrijvingen, met inbegrip van eenmalige automatische afschrijvingen; — uitvoering van betalingstransacties via een betaalkaart of een soortgelijk instrument; — uitvoering van overmakingen, met inbegrip van automatische betalingsopdrachten. (iv) Uitvoering van betalingstransacties, met inbegrip van geldovermakingen, waarbij de betalingsdienstaanbieder elektronisch geld uitgeeft zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, onder (b) van Richtlijn 2000/46/EG. 2. Kredietinstellingen in de zin van artikel 1, lid 1 van Richtlijn 2000/12/EG, met uitzondering van instellingen voor elektronisch geld zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, onder (a) van Richtlijn 2000/46/EG, en betalingsinstellingen, mogen de volgende betalingsdiensten aanbieden: (i) Uitvoering van betalingstransacties waarbij de geldmiddelen zijn gedekt door een kredietlijn die aan de betalingsdienstgebruiker is verstrekt in overeenstemming met Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (7) en andere toepasselijke communautaire wetgeving: — uitvoering van automatische afschrijvingen, met inbegrip van eenmalige automatische afschrijvingen; — uitvoering van betalingstransacties via een betaalkaart of een soortgelijk instrument; — uitvoering van overmakingen, met inbegrip van automatische betalingsopdrachten. 3. Kredietinstellingen in de zin van artikel 1, lid 1 van Richtlijn 2000/12/EG, met inbegrip van instellingen voor elektronisch geld zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, onder (a) van Richtlijn 2000/46/EG, en betalingsinstellingen mogen de volgende betalingsdiensten aanbieden: (i) Uitgifte van betaalkaarten waarmee de betalingsdienstgebruiker geldmiddelen kan overmaken, waarbij de rekening van de kaarthouder bij een kredietinstelling wordt aangehouden. (ii) Geldtransferdiensten waarbij bankbiljetten en munten, giraal geld of elektronisch geld uitsluitend door de betalingsdienstaanbieder van de betalingsdienstgebruiker in ontvangst worden genomen voor het verrichten van een betalingstransactie en het overdragen van de geldmiddelen aan de begunstigde.