NL

Brussel, 16.5.2006

COM(2006) 203 definitief

VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD, HET EUROPEES PARLEMENT EN HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ

over de toepassing van Beschikking 2001/470/EG van de Raad betreffende de oprichting van een Europees justitieel netwerk in burgerlĳke en handelszaken

{SEC(2006) 579}

1. Achtergrond

Dit verslag van de Commissie is opgesteld overeenkomstig artikel 19 van Beschikking 2001/470/EG van de Raad van 28 mei 2001 (hierna “de beschikking” genoemd) betreffende de oprichting van een Europees justitieel netwerk in burgerlĳke en handelszaken [1] (hierna “het netwerk” genoemd). Een in opdracht van de Commissie uitgevoerde studie over de werking van het netwerk kan op het internet worden geraadpleegd [2]. Bij dit verslag is een bijlage gevoegd die gegevens bevat over de werking ervan.

Het actieplan van Wenen van december 1998 [3] had de oprichting van een burgerlijk justitieel netwerk gewenst naar het voorbeeld van het netwerk in strafzaken, terwijl de Commissie op de Europese Raad van Tampere van 1999 werd verzocht om “een gemakkelijk toegankelijk informatiesysteem [in te stellen] dat wordt onderhouden en bijgewerkt door een netwerk van bevoegde nationale autoriteiten”.

De Commissie heeft beslist om deze twee opdrachten samen te brengen in een enkel initiatief. De beschikking van de Raad tot oprichting van het Europees justitieel netwerk, die is vastgesteld minder dan een jaar na het voorstel van de Commissie, is op 1 december 2002 in werking getreden.

2. Kenmerken en werking van het netwerk

2.1. De contactpunten van het netwerk

Het netwerk bevatte in oktober 2005 424 leden, onderverdeeld in vier categorieën:

a) De contactpunten (93 leden);

b) De centrale autoriteiten waarin is voorzien door communautaire besluiten en internationale overeenkomsten (159 leden) ;

c) De verbindingsmagistraten (13 leden) ;

d) Iedere andere justitiële of bestuurlijke autoriteit met verantwoordelijkheden op het gebied van justitiële samenwerking (159 leden).

De coördinaten van de contactpunten werden in 2003 en 2005 in elke lidstaat verspreid met behulp van door de Commissie gepubliceerde voorlichtingsfolders. Er waren echter grote verschillen tussen de lidstaten wat de doeltreffendheid van de verdeling aan de gerechtelijke instanties betreft.

De beschikking bepaalt dat iedere lidstaat één contactpunt aanwijst. Iedere lidstaat kan evenwel een beperkt aantal andere contactpunten aanwijzen.

93 contactpunten werden aangewezen voor 24 lidstaten, of een gemiddelde van 3,8 per lidstaat. Zo hebben de lidstaten tussen 2 en 5 contactpunten aangewezen, één lidstaat heeft er 9 aangewezen (Griekenland) en een andere 17 (Duitsland). Wanneer een lidstaat meer dan één contactpunt aanwijst, moet hij zorgen voor de coördinatie tussen hen.

Alle contactpunten beschikken over moderne communicatiemiddelen, maar slechts zelden over voldoende personeel. Slechts enkele contactpunten beschikken bovendien over een intranet met justitie en hebben voor het netwerk pagina's kunnen creëren op een nationale internetsite. Om verscheidene redenen, die vaak verband houden met de organisatie van de administratie van justitie, hebben de contactpunten niet altijd de mogelijkheid om rechtstreeks met de rechters te communiceren.

Minder dan tien lidstaten hebben, door overeenkomstig artikel 2, lid 1, onder d), leden van het netwerk aan te wijzen, nationale subnetwerken opgericht. De Commissie heeft vastgesteld dat de verspreiding van informatie naar de rechtbanken en de medewerking van de plaatselijke magistratuur aan de activiteiten van het netwerk beter waren in de staten die over dergelijke nationale netwerken beschikten.

Sommige contactpunten cumuleren hun functies, hetzij met die van de genoemde centrale autoriteiten (ten minste 8 op 24), hetzij met andere functies op het niveau van de centrale administratie van justitie, hetgeen ook ertoe leidt dat zij hun lidstaat vertegenwoordigen bij de onderhandelingen in de werkgroepen van de Raad. Zo zijn sommige contactpunten slechts gedeeltelijk, of in bepaalde gevallen zeer gedeeltelijk, ter beschikking van het netwerk. Bovendien hebben zij niet op dezelfde manier de noodzakelijke hulp van de andere autoriteiten van de bevoegde ministeries genoten.

Uit de door de Commissie uitgevoerde beoordeling van de werking van het netwerk, waarbij ook de leden van het netwerk ruimschoots werden betrokken, is gebleken dat de doeltreffendheid van het netwerk bij het vervullen van zijn opdrachten in grote mate afhing van de beperkte mogelijkheden van zijn contactpunten om hun taken uit te voeren en dat deze capaciteiten moesten worden versterkt.

2.2. De vergaderingen van het netwerk

De Commissie neemt de organisatie, het voorzitterschap en het secretariaat van de vergaderingen op zich.

Om het netwerk reeds operationeel te maken op 2 december 2002, de datum vanaf de welke de beschikking van de Raad van toepassing werd, heeft de Commissie in 2002 drie voorbereidende vergaderingen georganiseerd. De eerste vergadering van het netwerk heeft derhalve op 4 december 2002 kunnen plaatsvinden.

Volgens de beschikking vergaderen de contactpunten ten minste eenmaal per halfjaar. In 2003 en 2004 hebben vier vergaderingen plaatsgevonden en in 2005 vijf vergaderingen. Tussen 11 februari 2003 en 15 november 2005 hebben de contactpunten veertien keer vergaderd.

De participatiegraad van de vergaderingen van de contactpunten van het netwerk is gemiddeld, ofwel gemiddeld twee aanwezige op vier mogelijke afgevaardigden op de 8 vergaderingen van de contactpunten tussen juni 2004 en september 2005.

De eerste jaarlijkse vergadering, die voor alle leden toegankelijk was, werd georganiseerd in december 2002 en was deels gewijd aan het oprichten van het netwerk. De tweede jaarlijkse vergadering, die op 15 en 16 januari 2004 plaatsvond, was gewijd aan een eerste balans van een jaar samenwerking in het netwerk. De derde jaarlijkse vergadering van de leden van het netwerk vond voor het eerst in een lidstaat plaats, te Madrid op 13 en 14 december 2004, op uitnodiging van de Spaanse Algemene Raad voor de rechterlijke macht. Deze vergadering heeft het mogelijk gemaakt opnieuw een discussie te voeren over de verbetering van de werking van het netwerk tijdens een rondetafel.

Op initiatief van de diensten van de Commissie en in de lijn van deze bedenkingen, heeft het netwerk in 2004 “Richtsnoeren over de werking van het Europees justitieel netwerk in burgerlijke en handelszaken” opgesteld die met name vragen dat de lidstaten het netwerk van voldoende middelen voorzien zodat het op een doeltreffende manier zijn verantwoordelijkheden kan nakomen. Het Britse voorzitterschap, dat gevolg gaf aan het verzoek van de Commissie dat de wens van de leden van het netwerk weergaf, heeft een discussie georganiseerd over de rol van het netwerk in dienst van het publiek tijdens de informele bijeenkomst van de ministers van justitie in september 2005 te Newcastle.

2.3. Communicatie binnen het netwerk

Het netwerk beschikt over een vertrouwelijk systeem voor de uitwisseling van informatie tussen zijn leden, een intranet “CIRCA” dat door de Commissie wordt beheerd.

Er werd beslist dat de contactpunten aan de Commissie de gegevens over deze uitwisselingen in justitiële samenwerking meedelen. Voor 2003 en 2004 heeft de Commissie 363 verzoeken om justitiële samenwerking kunnen registreren die aan de contactpunten van het netwerk werden gericht, waarbij 7 aangezochte landen en 15 verzoekende landen betrokken waren, maar waarvan het grootste deel slechts betrekking had op 3 of 4 lidstaten (70 % van de gevallen had slechts betrekking op 2 landen). Deze cijfers tonen aan dat de omvang van de uitwisselingen in het netwerk nog relatief klein blijft.

In juni 2005 heeft de Commissie aan de contactpunten van het netwerk een gebruiksvriendelijker informatica-instrument ter beschikking gesteld, de on line databank “Registre”. Op 1 november 2005 gebruikten echter slechts 8 lidstaten reeds het register terwijl slechts 115 nieuwe gevallen waren gecodeerd.

2.4. De internetsite van het netwerk

In de beschikking wordt het netwerk ook met de taak belast om de informatieverstrekking over justitie te vergemakkelijken, in het bijzonder om geleidelijk een zowel voor het grote publiek als voor de specialisten toegankelijk informatiesysteem op te zetten en te actualiseren. De internetsite werd ook klaargemaakt voor de beschikking van toepassing werd, hetgeen ertoe heeft geleid dat hij vanaf maart 2003 on line kon zijn.

De Commissie beheert deze internetsite, die zij op het volgende adres op haar site Europa onderbrengt:

http://europa.eu.int/civiljustice

Zij heeft voor de 18 juridische thema’s die op de site voorkomen, de pagina’s met algemene informatie gemaakt, de pagina’s over het Gemeenschapsrecht en die over het internationale recht, alsmede de algemene structuur van de nationale dossiers. De vergaderingen van de contactpunten van 2003 en 2004 werden ook ruimschoots gewijd aan discussies over de structuur van de informatiedossiers over het nationale recht, die vervolgens door de lidstaten werden opgesteld volgens het gemeenschappelijke model.

De site bevat een link naar een ander door de Commissie ontwikkeld informatica-instrument, dat hij aanvult, de Europese Justitiële Atlas, die een gemakkelijke toegang mogelijk maakt tot de coördinaten van de rechtbanken en van de andere autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van verscheidene Gemeenschapsinstrumenten (overdracht van gerechtelijke stukken, bewijsverkrijging in het buitenland, rechtshulp, enz.) in de lidstaten. Hij bevat ook de verschillende formulieren uit de Gemeenschapsbesluiten en maakt het mogelijk om die on line in te vullen en te verzenden.

Met behulp van het netwerk heeft de Commissie instrumenten ontwikkeld ter promotie van de internetsite. In 2003 werden in de Unie 500 000 exemplaren van de brochure “De burgerlijke rechtspleging binnen handbereik” verspreid, bestemd voor het grote publiek. In 2003 werden op openbare plaatsen in alle lidstaten 3865 exemplaren van een meertalige poster verspreid met verwijzing naar het adres van de internetsite. Deze documenten werden in de nieuwe lidstaten vertaald en verspreid. In het kader van de door de Commissie en de Raad van Europa ingerichte Europese dag van het civiel recht, heeft het netwerk sinds oktober 2003 actief bijgedragen tot de in de lidstaten georganiseerde voorlichtings- en sensibiliseringsacties over de werking van het civiel recht.

3. De doelstellingen van het netwerk

De beschikking over het netwerk heeft drie fundamentele doelstellingen:

- de justitiële samenwerking tussen de lidstaten in burgerlijke en handelszaken verbeteren en vergemakkelijken op alle gebieden;

- de effectieve en praktische toepassing verbeteren van communautaire besluiten of van overeenkomsten die tussen twee of meer lidstaten van kracht zijn;

- de effectieve toegang van de burgers tot de rechter bevorderen.

3.1. De justitiële samenwerking verbeteren

Op grond van de door haar verzamelde informatie is de Commissie van oordeel dat de toepassing van de beschikking de justitiële samenwerking tussen de lidstaten over het algemeen heeft verbeterd en versneld. Het netwerk heeft de justitiële samenwerking tussen de rechtbanken van de Unie vergemakkelijkt en heeft behandelingsduur van verzoekschriften verkort via zijn systeem van de rechtstreekse verhoudingen tussen de contactpunten. Bovendien blijkt dat het netwerk een aanzienlijke invloed heeft gehad op de afhandeling van niet-opgeloste verzoeken tot wederzijdse rechtshulp.

Bovendien zou het netwerk, gelet op de aan de gang zijnde harmonisering van de collisieregels in de Unie, een essentiële rol moeten kunnen spelen in de hulp bij de toepassing door de rechtbanken van de lidstaten van het recht van een andere lidstaat.

De beoordeling van de werking van het netwerk heeft toch gebreken aan het licht gebracht, in het bijzonder betreffende de middelen waarover de contactpunten beschikken. Er is gebleken dat de doeltreffendheid van het netwerk bij het vervullen van zijn opdrachten in grote mate afhing van de nog beperkte mogelijkheden van zijn contactpunten om hun taken uit te voeren en dat deze capaciteiten moesten worden versterkt.

3.2. De daadwerkelijke en concrete toepassing van de Gemeenschapsinstrumenten

Een van de essentiële opdrachten van het netwerk bestaat erin de goede toepassing van de Gemeenschapsinstrumenten te bevorderen. Tijdens de drie jaarlijkse vergaderingen van het netwerk waren discussies over een jaarlijks thema in aanwezigheid van praktijkmensen en deskundigen respectievelijk gesteund op de eerste ervaring uit de toepassing van de verordening over de betekening en kennisgeving van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken [4], op de coördinatie van de insolventieprocedures in de Europese Unie [5] en op de toepassing van de verordening over de bewijsverkrijging in de lidstaten [6].

Bovendien werden vergaderingen van de contactpunten gewijd aan de discussie over en aan het afwerken van twee door de Commissie met de hulp van onafhankelijke deskundigen opgestelde praktische handleidingen die bestemd zijn voor rechters en andere praktijkjuristen in de Unie. Deze handleidingen hebben respectievelijk betrekking op de nieuwe verordening “Brussel II” betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid [7] en op de reeds vermelde verordening betreffende bewijsverkrijging en zijn on line beschikbaar op de internetsite van het netwerk (de eerste handleiding is ook als brochure gepubliceerd).

Om de justitiële samenwerking en de daadwerkelijke toepassing van de Gemeenschapsinstrumenten te verbeteren, zal het in de toekomst noodzakelijk zijn om de rechtbanken nog meer naar het informatienetwerk te leiden wanneer zij in concrete gevallen met toepassingsproblemen worden geconfronteerd en de werkzaamheden van het netwerk, met name de vergaderingen van de contactpunten, et sturen naar de analyse van die concrete gevallen om de beste praktijken vast te stellen.

Het netwerk zou derhalve moeten worden gebruikt als een “permanent discussieforum” over de concrete toepassing van het communautair acquis inzake civiel recht. De rol van het netwerk inzake verspreiding van informatie aan de rechtbanken is immers cruciaal, maar het is eveneens cruciaal te waarborgen dat de informatie over de ondervonden moeilijkheden bij de behandeling van concrete gevallen van de rechtbanken naar de contactpunten kan stromen. Er moet worden vastgesteld dat de situatie op deze gebieden nog lang niet bevredigend is.

3.3. De informatieverstrekking over civiel recht vergemakkelijken

Een van de doelstellingen van het netwerk was te zorgen voor de redactie en het actueel houden van de informatie over justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken en over de rechtsstelsels van de lidstaten in een informatiesysteem dat via het internet toegankelijk is.

De internetsite van het netwerk is sinds maart 2003 on line en biedt in 20 Gemeenschapstalen reeds meer dan 2000 publiek toegankelijke pagina’s aan over 18 thema's die raken aan het dagelijkse leven van de burgers en aan de activiteit van ondernemingen. Tussen juli en november 2005 werd de site gemiddeld 100 000 keer per maand bezocht, hetgeen reeds een onmiskenbaar succes betekent.

Het EIA (European Information Association - http://www.eia.org.uk), heeft aan de site van het netwerk een “Award 2003 for excellence in European information provision (electronic sources category)” (prijs voor uitmuntendheid in Europese informatieverstrekking 2003 (categorie elektronische bronnen) toegekend.

Van de publiek toegankelijke internetsite van het netwerk werd gevonden dat hij gemakkelijk toegankelijk en gebruiksvriendelijk was en dat hij toegang verschafte tot juridische informatie die op een andere manier zeer moeilijk te verkrijgen zou zijn. De verschafte informatie werd door de verschillende gebruikers als kwaliteitsvol, nuttig, relatief volledig en up-to-date beschouwd.

Veel contactpunten werden echter geconfronteerd met moeilijkheden om binnen de gestelde termijnen te zorgen voor de nationale thematische dossiers, hetgeen voor vertraging heeft gezorgd bij het on line plaatsen van die dossiers. Momenteel werden nog niet alle nationale thematische dossiers aan de commissie bezorgd. Anderzijds heeft de commissie nog niet kunnen zorgen voor een snelle vertaling van alle pagina's in de 20 officiële talen van de Unie.

4. Specifieke vraagstukken in de zin van artikel 19 van de beschikking.

4.1. De rechtstreekse toegang van het publiek tot het netwerk

De leden van het netwerk zijn over het algemeen van oordeel dat het voorbarig is om te voorzien in de rechtstreekse toegang van het publiek tot de contactpunten van het netwerk, zolang de hen door de lidstaten ter beschikking gestelde middelen niet aanzienlijk worden verhoogd.

Toch beantwoorden bepaalde contactpunten van het netwerk reeds bepaalde verzoeken van het publiek. Een bepaalde geleidelijke openstelling van het netwerk voor het publiek lijkt noodzakelijk om concreet de toegang tot justitie voor de burgers te versterken.

Er moet worden nagedacht over de modaliteiten van een rechtstreekse toegang voor het publiek tot de contactpunten van het netwerk, door middel van on line communicatiemiddelen, door zich bijvoorbeeld te laten leiden door de beste praktijken inzake probleemoplossing in de interne markt (SOLVIT-systeem [8]).

4.2. De toegang tot het netwerk voor juridische beroepen

De beschikking bepaalt dat de contactpunten van het netwerk slechts rechtstreeks toegankelijk zijn voor de gerechtelijke en administratieve autoriteiten van de lidstaten. De vragen over een eventuele rechtstreekse toegang tot de contactpunten van het netwerk voor andere juristen, alsmede de vraag of de juridische beroepen bij hun werkzaamheden moeten worden betrokken, werden in 2005 uitgebreid besproken door de contactpunten van het netwerk.

Er werd bezorgdheid geuit over de negatieve gevolgen van een dergelijke openstelling voor de beperkte middelen van de contactpunten van het netwerk en over de ethische vragen die worden opgeroepen door de betaling van privé-juristen door hun cliënten voor het aanreiken van gratis informatie door de contactpunten. Daarentegen werd aangedrongen op de ontwikkeling van voorlichtingsacties voor die beroepen over het bestaan van het netwerk en de mogelijkheden die het biedt, de ontwikkeling van uitwisselingen (gezamenlijke conferentie, uitnodiging voor de jaarlijkse vergadering van het netwerk, enz.), alsmede de bevordering van het gebruik door de praktijkjuristen van de internetsite van het netwerk.

Leden van het netwerk waren daarentegen meer voorstander van een openstelling van het netwerk voor de juridische beroepen, bijvoorbeeld door aan hun representatieve organen rechtstreekse toegang tot de contactpunten van het netwerk te verlenen. De Commissie wijst er immers op dat bepaalde contactpunten reeds aan hun verzoeken om informatie voldoen, terwijl een lidstaat (de Tsjechische Republiek) zelfs een nationale balie heeft aangeduid als lid van het netwerk door gebruik te maken van artikel 2, lid 1, onder d), van de beschikking. Bepaalde lidstaten hebben ook in het kader van bepaalde instrumenten nationale verenigingen van gerechtsdeurwaarders en van notarissen als nationale autoriteiten (en dus als leden van het netwerk) aangewezen.

Aangezien het voeren van een civiel proces in grote mate in handen van de partijen ligt, zijn de verscheidene juridische beroepen immers belangrijke spelers van civiele justitiële samenwerking in Europa en zullen dit steeds meer worden tengevolge van de te verwachten vaststelling van nieuwe Gemeenschapsinstrumenten, zoals de verordening tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure of de verordening over de behandeling van “kleine geschillen”.

De Commissie is derhalve van oordeel dat de geleidelijke openstelling van het netwerk voor juridische beroepen een wezenlijke troef zou zijn voor het netwerk in het kader van de vervulling van zijn taken in de Europese rechtsruimte. Bovendien moet worden nagedacht over mogelijke medefinancieringswijzen van de activiteiten van het netwerk door die juridische beroepen.

4.3. De aanknopingspunten met het netwerk van Europese centra voor de consument ("ECC-Net")

Artikel 19 van de beschikking bepaalt dat het verslag de kwestie van de aanknopingspunten met het communautaire netwerk voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen (EEJ.NET) bestudeert. Begin 2005 werd een “ECC-Net” netwerk ("European Consumer Centres", Europese centra voor de consument) opgericht dat voortkomt uit de samensmelting van de vroegere “Euroloketten”, die informatie verstrekten en hulp boden bij grensoverschrijdende consumentenproblemen, en van het vroegere netwerk voor buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen (EEJ.NET). Het EEJ-NET netwerk was rechtstreeks toegankelijk voor het publiek en had de concrete behandeling van klachten van consumenten tot doel, op buitengerechtelijke manier, om hen toe te staan nog een beroep te doen op de in de andere lidstaten bestaande systemen van buitengerechtelijke geschillenbeslechting. De oprichting van het EEC-Net netwerk beoogt de situatie te vereenvoudigen door het de consumenten mogelijk te maken om rechtstreeks informatie en hulp te krijgen bij één enkel contactpunt in elke lidstaat [9].

In 2004 hebben tussen het netwerk en het vroegere EEJ-NET netwerk contacten plaatsgevonden zowel op communautair niveau als in de lidstaten op initiatief van bepaalde contactpunten.

De aanknopingspunten tussen de beide netwerken zouden beter moeten kunnen worden geëxploiteerd om het bijvoorbeeld mogelijk te maken dat bij een geschil dat niet in het kader van het ECC-Net netwerk kon worden opgelost, als de consument het wenst, gebruik kan worden gemaakt van concrete hulp van het justitieel netwerk om de aanhangigmaking bij een rechtbank te vergemakkelijken, in het kader van bijvoorbeeld de toepassing van de toekomstige Europese gerechtelijke procedure voor de “kleine geschillen”.

4.4. De verhoudingen tussen de verschillende leden van het netwerk

De Commissie stelt bovendien vast dat de aanknopingspunten tussen de verschillende leden van het netwerk binnen elke staat als zwak worden beschouwd. De kwestie van de verhoudingen tussen de verschillende onderdelen van het netwerk is het voorwerp geweest van een lange discussie in het netwerk en verscheidene aanbevelingen werden gedaan om werkelijke synergieën te creëren tussen de centrale autoriteiten onderling, tussen die autoriteiten en de contactpunten, en tussen deze laatste en de plaatselijke rechters. Het netwerk heeft met name aanbevolen om in elke lidstaat een hoofdcontactpunt aan te duiden voor de uitwisseling van gegevens binnen het netwerk en wanneer geen rechter als contactpunt is aangewezen, dat een vertegenwoordiger van de magistratuur zou worden aangewezen als eerste contactpunt bij het nationale contactpunt.

Er is gebleken dat verscheidene lidstaten een centrale autoriteit als contactpunt hebben aangewezen. De belangrijkste redenen die de lidstaten opgeven om een dergelijke cumul van taken te rechtvaardigen, hebben in hoofdzaak betrekking op de bekommernis om middelen te besparen en op het relatief geringe aantal verzoeken om justitiële samenwerking. Het cumuleren van de functies van contactpunt van het netwerk en van centrale autoriteit in de lidstaten kan aanleiding geven tot problemen. Er werd aanbevolen dat de respectieve rollen van de contactpunten en die van de centrale autoriteiten, gedefinieerd in de artikelen 5 en 6 van de beschikking, meer worden gepreciseerd en dat goede werkverhoudingen tussen hen worden bevorderd.

De contactpunten hebben bovendien gewenst de informatie over de activiteiten van het netwerk in de lidstaten te ontwikkelen.

Als bevoorrechte plaats voor ontmoetingen en uitwisselingen van ervaringen tussen zijn leden draagt het netwerk vanzelfsprekend bij tot bevorderen van het wederzijdse vertrouwen tussen de rechters in Europa. Het bevindt zich bovendien in de kern van het Gemeenschapsbeleid dat bestemd is om de civiele justitiële samenwerking te vergemakkelijken en bijgevolg moet het verhoudingen aanknopen met de andere Europese netwerken van justitiële organisaties of van rechters die dezelfde doelstellingen nastreven, zoals het netwerk van de Raden voor de rechtspraak, het Europees netwerk van Hoge Raden en het Europees netwerk voor justitiële opleiding.

5. Conclusies

De Commissie is van oordeel dat het netwerk over het algemeen de hem toegewezen doelstellingen heeft bereikt. De Commissie stelt niettemin vast dat het netwerk nog lang niet al haar potentiële mogelijkheden heeft bereikt. Daartoe is het essentieel dat het netwerk beschikt over de noodzakelijke middelen voor het vervullen van zijn opdrachten, die zullen groeien in de komende jaren. De Commissie onderstreept immers het belang van het netwerk als essentieel instrument om een werkelijke Europese rechtsruimte tot stand te brengen.

Op grond van de bovenstaande overwegingen wenst de Commissie dat:

(1) alle hoofdcontactpunten van de lidstaten hun activiteiten volledig aan het netwerk kunnen wijden en de lidstaten hun daartoe de noodzakelijke voorrechten en middelen verleent;

(2) wanneer geen rechter als hoofdcontactpunt wordt aangewezen, er systematisch een rechter wordt aangewezen als steuncontactpunt;

(3) alle contactpunten toegang kunnen krijgen tot een intranetnetwerk met de nationale rechtbanken, over specifieke pagina’s kunnen beschikken op de nationale internetsite van justitie en in staat zijn om rechtstreeks met elke lokale rechter te kunnen communiceren; en,

(4) in elke lidstaat bij de rechtbanken lokale correspondenten van de contactpunten worden ingesteld;

(5) meer inspanningen worden geleverd om de ontwikkeling van de internetsite van het netwerk te voltooien wat de inhoud en de talen betreft;

(6) dat in elke lidstaat voorlichtingsacties worden ontwikkeld over de activiteiten van het netwerk en over de instrumenten van het justitieel netwerk, die voor de nationale rechtbanken bestemd zijn;

(7) het netwerk zijn werkzaamheden betreffende het opstellen van praktische handleidingen alsmede zijn voorlichtingsacties zou voortzetten, maar dat het zijn activiteiten betreffende de discussie over concrete gevallen en de verspreiding van de daaruit af te leiden beste praktijken zou opdrijven;

(8) in het netwerk on line discussiegroepen worden opgericht;

(9) de contactpunten geleidelijk voor het publiek toegankelijk worden, door gebruik van on line communicatiemiddelen;

(10) het netwerk geleidelijk wordt opengesteld voor andere beroepsjuristen die betrokken zijn bij de werking van justitie; dat bijvoorbeeld een vertegenwoordiger van de verschillende betrokken juridische beroepen van elke lidstaat tot het netwerk wordt toegelaten of tenminste toegang kan krijgen tot het contactpunt;

(11) dat in de context van de vorige aanbeveling, met de juridische beroepen een partnerschap kan worden aangegaan over het verdelen van de lasten die deze openstelling voor het netwerk kan meebrengen;

(12) samenwerking tussen het justitieel netwerk en het ECC-Net netwerk wordt ontwikkeld met het oog op de oplossing van concrete gevallen;

(13) de functies van contactpunt van het netwerk en van centrale autoriteit in de lidstaten duidelijk worden onderscheiden of maatregelen worden getroffen zodat de contactpunten hun bevoegdheden volledig kunnen uitoefenen;

(14) de centrale autoriteiten van de lidstaten regelmatig contacten leggen met de contactpunten van het netwerk, door samen een minimum aantal vergaderingen vast te leggen;

(15) het netwerk betrekkingen onderhoudt met de andere Europese netwerken van justitiële instellingen en rechters waarmee het bijdraagt aan het verbeteren van het wederzijds vertrouwen;

****************

De Commissie stelt voor om vanaf 2006 een tweejaarlijks verslag over de activiteiten van het netwerk op te stellen.

[1] PB L 174 van 27 juni 2001, blz. 25

[2] http://europa.eu.int/comm/justice_home/doc_centre/civil/doc_civil_intro_en.htm

[3] PB C 19, 23 januari 1999, blz. 1.

[4] Verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke en handelszaken; PB L 160 van 30 juni 2000, blz. 37

[5] Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures.

[6] Verordening (EG) nr. 1206/2001 van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken.

[7] Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000; de praktische handleiding kan via volgende link worden geraadpleegd: http://europa.eu.int/comm/justice_home/ejn/parental_resp/parental_resp_ec_vdm_fr_rev.pdf.

[8] SOLVIT is een door de Commissie opgericht netwerk voor de on line oplossing van problemen die voortkomen uit de slechte toepassing van de wetgeving over de interne markt door de publieke autoriteiten. Er bestaat een SOLVIT-centrum in elke lidstaat dat zich ertoe verbindt om gratis oplossingen aan te reiken voor deze concrete problemen binnen een termijn van tien weken (http://europa.eu.int/solvit/site/index.htm).

[9] Een volledige beschrijving van de activiteiten van het ECC-Net en de lijst van zijn contactpunten zijn beschikbaar op de volgende internetsite:

- http://europa.eu.int/comm/consumers/redress/ecc_network/index_en.htm

--------------------------------------------------