Nr. C 168/36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 90 
BIJLAGE 2 
De volgende aanwezige of vertegenwoordigde leden hebben vóór het advies gestemd: 
ARENA, ARETS, BAGLIANO, BAZIANAS, BEALE, BELTRAMI, BERGER, BERNS, BLESER, BOISSEREE, 
BREDIMA SAVOPOULOU, BREYIANNIS, BRIGANTI, BROICHER, CEYRAC, COYLE, van DAM, DE 
TA VERNIER, DONCK, DOS SANTOS, EULEN, FORGAS, GARCiA MORALES, GERMOZZI, 
GEUENICH, G1ACOMELLI, GOMEZ MARTINEZ, GREEN, HAGEN, HANCOCK, JESÜS SEQUEIRA, 
KAARIS, KAZAZIS, KELLY, KENNA, KIRCHFELD, KITSIOS, KROGER, LAPPAS, LAUR, LÖW, 
LUSTENHOUWER, MA1NETTI, MAR VIER, MORALES, MUHR, MULLER, NIELSEN Bent., NIER-
HAUS, NOORDWAL, PARDON, PEARSON, PELLETIER Charles, PETERSEN, PROUMENS, ROBIN-
SON, ROLAO GONCALVES, ROMOLI, ROSEINGRAVE, SHADE-POULSEN, SCHMITZ, SILVA, 
SOLARI, TUKKER, VALLEJO CALDERON, VASSILARAS, VELASCO MANCEBO, VIDAL, WICK, 
WITHWORTH 
De volgende aanwezige of vertegenwoordigde leden hebben tegen het advies gestemd: 
BERNASCONI, CAVAZZUTI, ALVES CONDE, CORELL AYORA, FREEMAN, LIVERANI, MACHADO 
VON TSCHUSI, MERCIER, MURPHY, ORSI, STAEDELIN, STRAUSS, VERCELLINO, WILLIAMS 
De volgende aanwezige of vertegenwoordigde leden hebben zich van stemming onthouden: 
AMATO, ASPINALL, ATAÏDE FERREIRA, BORDES-PAGES, BOS, Vasco CAL, GALVET CHAMBON, 
CHRISTIE, DELLA CROCE, DRAGO, DRILLEAUD, van EEKERT, ELSTNER, ETTY, FLATHER, 
GREDAL, HILKENS, HOUTHUYS, HÖRSKEN, JENKINS, de KNEGT, LAKA MARTIN, MADDOCKS, 
MARGOT, MORELAND, MOURGUES, NIEUWENHUIZE, de NORMANN, RAMAEKERS, ROUZIER, 
SALMON, SCHOEPGES, SMITH L.J., STORIE-PUGH, TAMLIN. 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de zuivering van stedelijk 
afvalwater (]) 
(90/C 168/16) 
De Raad heeft op 23 november 1989 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 130 S van 
het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité te raadplegen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbereiding 
van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 april 1990 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Boisseree. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 276e zitting (vergadering van 25 april 1990) 
het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
I. Beknopte inhoud van het Commissievoorstel — opstellen van eisen ten aanzien van opvang en zuivering 
van stedelijk afvalwater; 
— controle op de verwijdering van zuiveringsslib; 
— controle op de lozing van vergelijkbaar industrieel 
afvalwater; 
— stopzetting van de lozing van zuiveringsslib in zee; 
— administratieve bepalingen: oprichting van een regelge­
vend comité, tenuitvoerlegging van gezamenlijke over­
heidsprogramma's, toegang van de bevolking tot 
informatie, opleiding van gespecialiseerd personeel. In aansluiting op het besluit van de Europese Raad in 
Hannover verzocht de Milieuraad de Commissie op 28 juni 
1988 om voorstellen voor maatregelen in verband met de 
zuivering van afvalwater dat in de rioolsystemen van 
gemeenten wordt opgevangen en afgevoerd (stedelijk 
afvalwater). Deze maatregel is erop gericht, in heel Europa 
de kwaliteit van het grond- en oppervlaktewater — ten 
behoeve van de drinkwatervoorziening en het ecologisch 
evenwicht — overeenkomstig de Europse normen te 
waarborgen. 
Aan deze doelstelling beantwoordt het door de Commissie 
ingediende richtlijnvoorstel, waarin de volgende commu­
nautaire maatregelen worden genoemd: 
(!) PB nr. C 1 van 4. 1. 1990, blz. 20. II. Algemene opmerkingen over het Commissievoorstel 
1. Het voorstel van de Commissie om afvalwater uit 
stedelijke opvangsystemen in heel Europa aan een techni­
sche behandeling te onderwerpen, wordt om milieuredenen 
positief beoordeeld. 
10. 7. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 168/37 
Het richtlijnvoorstel ligt in de lijn van het vierde 
milieuactieprogramma van de Commissie, waarin deze had 
aangekondigd meer aandacht te willen besteden aan het 
schoonhouden van binnen- en kustwateren. Het Comité 
heeft indertijd zijn nadrukkelijke goedkeuring aan dit 
programma verleend. 
Zonder de nu voorgestelde maatregelen zou voor de 
waterhuishouding in grote gebieden van de Gemeenschap, 
ook in de kustwateren en de zeegebieden van de 
Gemeenschap, voor een milieuramp en een instorting van 
de drinkwatervoorziening moeten worden gevreesd. 
Naast de maatregelen voor de zuivering van het afvalwater 
dienen evenwel voldoende drinkwaterreserves te worden 
veiliggesteld (bescherming van waterwingebieden, ontslui­
ten van nieuwe reserves en het verklaren hiervan tot 
beschermde gebieden). 
2. Positief is vooral dat: 
— afvalwater principieel door middel van een tweefasig 
technisch procédé (inclusief biologische zuivering) dient 
te worden gezuiverd en dat bovendien de verwijdering 
van nutriënten (bij voorbeeld nitraten en fosfaten) zal 
worden voorgeschreven; 
— is vastgelegd (in overeenstemming met de artike­
len 130 R en 130 T van het EEG-Verdrag) dat de Lid-
Staten naar gelang van de bijzondere regionale of lokale 
omstandigheden strengere bepalingen kunnen uitvaar­
digen ; 
— in het Commissievoorstel niet alleen grenswaarden en 
technische maatregelen zijn opgenomen, maar ook 
voorschriften in verband met het beschikbaarstellen, de 
opleiding en de bij- en nascholing van personeel van 
zuiveringsinstallaties; zonder gekwalificeerd vakperso­
neel is het functioneren van de zuiveringsinstallaties 
immers niet gewaarborgd; 
— het publiek toegang zal krijgen tot alle informatie over 
de toestand van het water. 
Alhoewel het Comité de doelstelling van het Commissie­
voorstel dus goedkeurt en de juistheid van de voorgestelde 
technische en praktische maatregelen niet in twijfel trekt, 
ziet het de volgende principiële problemen: 
3. De modernste techniek maakt meerfasige waterzui­
vering (inclusief de verwijdering van nutriënten) mogelijk. 
Nieuwe installaties zouden derhalve alleen dan in gebruik 
mogen worden genomen wanneer hierin mechanische, 
biologische en fysisch-chemiche zuivering mogelijk is. 
Voor de modernisering van oude installaties zouden 
adequate overgangsperiodes moeten worden vastgelegd. 
Aangezien er, zoals de ervaring leert, bij dergelijke oude 
installaties vaak sprake is van storingen, dient ervoor te 
worden gezorgd dat het uitvallen van installaties kan 
worden overbrugd, zodat milieurampen kunnen worden 
vermeden. 
4. De in de richtlijn voorgeschreven bouw en exploitatie 
van waterzuiveringsinstallaties of de aanpassing van de bestaande installaties aan de modernste techniek binnen de 
gestelde termijnen vergt in grote gebieden van de 
Gemeenschap buitengewoon zware financiële inspan­
ningen. Deze zouden niet alleen door de overheden in de 
Lid-Staten moeten worden gedragen. Het Comité is veeleer 
van oordeel dat ter verwezenlijking van het programma 
waarop de richtlijn is gebaseerd, deelname van de Europese 
Gemeenschap noodzakelijk is in gebieden die de nodige 
financiële middelen niet of niet tijdig op eigen kracht 
kunnen opbrengen dan wel in gevallen waarin ter 
verwezenlijking van het programma onderzoek- of ontwik-
kelingswerkzaamheden moeten plaatsvinden. 
4.1. Derhalve zouden EG-middelen die specifiek zijn 
bestemd voor dergelijke doeleinden (bij voorbeeld ENVI-
REG, programma voor communautaire milieuactiviteiten, 
onderzoek- en ontwikkelingsprogramma's) de komende 
jaren prioritair moeten worden benut ten einde de 
problemen in verband met het stedelijk afvalwater aan te 
pakken. De verwezenlijking van de onderhavige richtlijn 
binnen de gestelde termijnen vormt een argument te meer 
voor het in het leven roepen van een Europees Milieufonds, 
waarop wordt aangedrongen in het initiatiefadvies van het 
Comité van 15 november 1989 (!). 
5. De Commissie tracht, in haar ontwerp de grote — 
met name financiële — problemen op te lossen door 
installaties die voldoen aan de stand van de techniek alleen 
voor binnenwateren, en volledige zuivering van afvalwater 
alleen voor „kwetsbare gebieden" voor te schrijven. Er zijn 
bezwaren tegen deze differentiëring. 
5.1. Het onderscheid dat wordt gemaakt tussen binnen­
wateren (inclusief estuaria) en kustwateren lijkt problema­
tisch zo dit ertoe leidt dat in kustgebieden in bepaalde 
gevallen permanent zal worden afgezien van biologische 
zuivering van het afvalwater (tweede fase). Grote delen van 
de Europese kustwateren bevinden zich nu al in een 
ecologisch bedenkelijke toestand die zeker vergelijkbaar is 
met die van verontreinigde binnenwateren. Zelfs op open 
zee kan door verdere verontreiniging schade optreden die 
niet meer te herstellen is. 
5.2. De opvang van stedelijk afvalwater in rioolsys­
temen alleen vormt — met of zonder fysische zuiveringsfase 
— geen bevredigende oplossing op het punt van ecologi­
sche bescherming van water en van het veiligstellen van 
drinkwatervoorziening; dit kan alleen nog maar gedurende 
een overgangsperiode getolereerd worden. 
5.3. Dit geldt ook in verband met de waterzuivering ter 
verwijdering van nutriënten, die in het Commissievoorstel 
slechts voor beperkte gebieden is vastgelegd; op den duur 
kan van een dergelijke waterzuivering niet worden afgezien 
(dit is slechts voor een overgangsperiode mogelijk), wil men 
(!) Milieubeleid, basisvariabele van de economische en sociale 
ontwikkeling (PB nr. C 56 van 7. 3. 1990). 
Nr. C 168/38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 90 
de steeds schaarser wordende drinkwaterreserves ook voor 
komende generaties behouden. 
5.4. Het Comité is van oordeel dat de genoemde 
problemen beter opgelost zouden kunnen worden door de 
maatregelen naar prioriteit in een tijdschema in te delen. 
5.5. Ten einde de zeer grote problemen in verband met 
de financiering van de tenuitvoerlegging van de richtlijn — 
die ook door toewijzing van EG-middelen niet volledig uit 
de weg kunnen worden geruimd — te verlichten, zouden de 
termijnen voor de bouw van de zuiveringsinstallaties zo 
kunnen worden ingedeeld dat de installaties in de nabijheid 
van agglomeraties en grote industriegebieden (bij voor­
beeld vanaf 500 000 i.e.) vroegtijdig (eventueel reeds vóór 
eind 1996) dienen te worden gebouwd, terwijl voor de 
andere gebieden langere termijnen (eventueel nog verder 
onderverdeeld) worden voorgeschreven. 
5.6. Het is aan te nemen dat de grote gemeenten in alle 
gebieden van de Gemeenschap voor het leeuwedeel van het 
geproduceerde afvalwater verantwoordelijk zijn. Het feit 
dat grote installaties het meest effectief en kostenbesparend 
werken, maakt dat afvalwater hier het meest rendabel 
volgens de modernste techniek kan worden gezuiverd. 
Door spreiding van de termijnen zou de algemene 
doelstelling — behandeling van het afvalwater in heel 
Europa — niet worden opgegeven. Ook in plattelands­
gebieden dient het afvalwater volgens de modernste 
techniek te worden gezuiverd, te meer omdat de landbouw­
bedrijven in verband met de beperking van de nitraatbelas­
ting aan strenge milieuvoorschriften onderworpen zullen 
zijn. 
5.7. De spreiding van de termijnen voor de tenuitvoer­
legging zou niet alleen mogen afhangen van de i.e.-
waarden, maar ook van de kwetsbaarheid van de 
betrokken gebieden; hierbij zou ook rekening kunnen 
worden gehouden met het verschil tussen binnenwateren, 
sterk verontreinigde kustgebieden en andere ontvangende 
wateren. Op den duur zal ook in de laatstgenoemde 
gebieden het afvalwater moeten worden gezuiverd. 
5.8. Bij een dergelijke spreiding in de tijd zouden ook 
technologische problemen (waar deze nog bestaan) en 
problemen in verband met de opleiding van deskundig 
personeel beter opgelost kunnen worden. De bestaande 
waterzuiveringsinstallaties zouden voorts overeenkomstig 
de termijnen geleidelijk kunnen worden uitgebouwd. 
5.9. Verder zou er aan kunnen worden gedacht 
gemeenten die problemen in verband met het afvalwater op 
eigen initiatief vroeger dan voorgeschreven oplossen, op 
passende manier met een premie te belonen. Lid-Staten 
zouden ook op grond van artikel 19 van het Commissie­
voorstel om bijzondere redenen kortere termijnen moeten 
kunnen voorschrijven. 
6. Het Comité wijst erop dat de behandeling van 
afvalwater technisch en economisch zou kunnen worden vergemakkelijkt wanneer de hoeveelheid afvalwater 
gereduceerd kan worden. Een dergelijke reductie zou door 
vermindering van de drinkwaterconsumptie kunnen 
worden bereikt: veel problemen zouden hierdoor minder 
grote vormen aannemen. De volgende maatregelen zijn — 
ook op Europees vlak en naar gelang van de regionale en 
structurele omstandigheden — ter ondersteuning en 
aanvulling bedoeld (en niet als alternatief voor de 
Commissievoorstellen): 
6.1. Het Comité is van mening dat een reductie van het 
watergebruik door „economische instrumenten" van het 
milieubeleid zou kunnen worden bereikt. Zo zou eraan 
kunnen worden gedacht: 
— de tarieven voor het waterverbruik zo te veranderen dat 
het verbruik van drinkwater vanaf een bepaalde 
minimumhoeveelheid niet — zoals tot nu toe vaak het 
geval is — degressief wordt getarifeerd; 
— „waterrecycling" te stimuleren (zuivering van gebruikt 
water vóór lozing in het afvoersysteem en hergebruik 
van reeds gebruikt water), evenals het winnen en het 
gebruik van regenwater in opvangreservoirs; hier zou 
kunnen worden gedacht aan stimulansen in de belas­
tingsfeer. 
6.2. Dit doel zou ook gediend zijn met uitbreiding van de 
Europese normen: 
— op Europees niveau moeten normen worden opgesteld 
voor apparaten (ook in particuliere huishoudens) die 
veel water verbruiken (bij voorbeeld vaatwasmachines, 
wasmachines, enz.). Door de technische vooruitgang op 
dit gebied kan het gebruik van drinkwater aanzienlijk 
gereduceerd worden; 
— er dienen geharmoniseerde normen te worden opge­
steld, die voor bepaalde sectoren bij nieuwe bouw­
projecten de bouw van regenopvangreservoirs voor­
schrijven. 
6.3. Problemen in verband met de behandeling van 
afvalwater ontstaan niet alleen door de kwantiteit van het 
afvalwater, maar ook door de samenstelling hiervan (mate 
van verontreiniging en schadelijkheid). De Commissie zou 
derhalve als begeleidende maatregel bij het richtlijnvoorstel 
regelingen in aanmerking moeten nemen waardoor de 
tarieven voor het afvalwater gedifferentieerd worden naar 
gelang de aard en de graad van de verontreiniging. Ook zou 
eraan kunnen worden gedacht, naar het voorbeeld van 
enkele Lid-Staten een heffing voor afvalwater in te stellen. 
De extra inkomsten zouden voor de modernisering van 
oude installaties moeten worden gebruikt. 
7. Het Comité gaat ervan uit dat de richtlijn inzake 
zuivering van stedelijk afvalwater in de toekomst aan de 
nieuwste ontwikkelingen op dit gebied in wetenschap en 
techniek zal moeten worden aangepast — met name indien 
het voorstel van het Comité voor een chronologische 
spreiding van de termijnen wordt overgenomen. Het 
Comité verzoekt de Raad derhalve te overwegen, de 
onderhavige richtlijn volgens artikel 130 S, tweede alinea, 
van het EEG-Verdrag goed te keuren, zodat wijzigingen in 
de toekomst gemakkelijker, namelijk met gekwalificeerde 
meerderheid van stemmen, kunnen worden aangebracht. 
10. 7. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 168/39 
III. Opmerkingen over de afzonderlijke bepalingen van het 
Commissievoorstel 
Artikel 3 
Opvang van stedelijk afvalwater in afvoersystemen zonder 
voldoende behandeling vormt geen oplossing voor het 
probleem, maar leidt zelfs tot meer gevaren voor de 
ontvangende wateren. De verplichting om afvalwater op te 
vangen, zou daarom vergezeld moeten gaan van de 
verplichting om zuiveringsinstallaties te bouwen. De 
termijnen zouden overeenkomstig de voorstellen in par. 3 
van de algemene opmerkingen chronologisch gespreid 
moeten worden. 
Artikel 4, lid 1 
De termijnen zouden naar gelang van de prioriteit van het 
probleem chronologisch gespreid moeten worden (zie 
par. 3 van de algemene opmerkingen). Op langere termijn 
zouden alle gebieden van de Gemeenschap over waterzui­
veringsinstallaties — inclusief voor kustwateren — moeten 
beschikken. 
Artikel 4, lid 3 
Het Comité gaat ervan uit dat het bij de definitie van de 
„maximale dagelijke belasting van de zuiveringsinstallatie" 
om de maximale dagelijkse „vervuilingswaarde" gaat. De 
maximale dagelijkse vervuilingswaarde zal aan de hand 
van observaties gedurende één jaar worden vastgelegd. 
Artikel 5 
Bij de tijdsindeling van de prioriteiten zou de kwetsbaar­
heid van de gebieden waar verontreinigd afvalwater 
geloosd wordt, een rol moeten spelen. De verdere 
behandeling van het afvalwater ter verwijdering van 
nutriënten moet op lange termijn overal worden toegepast. 
Artikel 6, leden 2 en 3 
Minder kwetsbare gebieden zouden bij de genoemde 
tijdsindeling voorlopig op het tweede plan moeten komen 
te staan; na een bepaalde termijn zal evenwel ook in deze 
gebieden waterzuivering plaats moeten vinden. 
Artikel 7 
Het Comité gaat ervan uit dat de „behoorlijke zuivering" in 
deze bepaling ten minste primaire behandeling volgens 
bijlage I, punt 10, inhoudt. 
Artikel 9 
Er zijn nog technische problemen in verband met het 
waarborgen van de zuivering van het afvalwater, bij 
voorbeeld bij de verwijdering van nutriënten onder alle 
klimaatomstandigheden. Het Comité verwacht dat de 
Commissie adequate onderzoek- en ontwikkelingsprojec­
ten steunt. Het Comité zou voorts graag onderzocht willen 
zien of in de richtlijn zou moeten worden vastgelegd dat de effectiviteit van een zuiveringsinstallatie, voordat hij in 
gebruik wordt genomen, aan onderzoek van deskundige 
zijde wordt onderworpen. 
Artikel 10, lid 3 
In het derde lid moet worden vastgelegd dat de vergunning 
ook aan nationale bepalingen en programma's moet 
voldoen (zie ook artikel 19 van het voorstel). 
Artikel 11 
Er moet voor worden gezorgd dat zuiveringsslib niet in de 
ontvangende wateren terechtkomt; dit zou immers zui­
vering van het afvalwater overbodig maken. 
Artikel 12 
In overeenstemming met bijlage I, punt 5, van de onder­
havige richtlijn gaat het Comité ervan uit dat afvalwater 
afkomstig uit hotels en ziekenhuizen onder artikel 12 valt 
wanneer dit niet in de zuiveringsinstallaties terechtkomt. 
Het Comité gaat er voorts van uit dat van de landbouw 
afkomstig afvalwater principieel niet in stedelijke opvang­
systemen wordt geloosd, aangezien dit de stedelijke 
zuiveringsinstallaties veel te sterk zou belasten. 
In verband met industrieel afvalwater, dat niet van dezelfde 
aard is als stedelijk afvalwater, herinnert het Comité eraan 
dat de grenswaarden van Richtlijn 76/464/EEG dringend 
uitgebreid moeten worden. Voor tal van soorten van 
industrieel afvalwater bestaan helemaal geen voorschriften 
op Europees niveau. 
Artikel 13 
Het Comité acht de regeling principieel juist. Gezien de 
stand van de techniek kan zuiveringsslib zonder problemen 
voor het milieu worden verwijderd; in de eerste plaats zou 
echter gestreefd moeten worden naar recycling van 
zuiveringsslib. Het verbod van de lozing van zuiveringsslib 
in zee is ook om ecologische redenen noodzakelijk; terecht 
wijst de Commissie op de regeling in het kader van de 
internationale ministerconferentie over de bescherming 
van de Noordzee (blz. 5 van de toelichting). Voor andere 
zeeën waaraan derde landen grenzen, zou de richtlijn met 
desbetreffende internationale overeenkomsten effectief 
kunnen worden aangevuld (bij voorbeeld Middellandse 
Zee, Oostzee). 
Artikel 15, lid 1 
In artikel 15, lid 1, van het richtlijnvoorstel zou bij de 
gegevens voor het publiek ook het volgende moeten 
worden opgenomen: „Storingen en ongelukken bij de 
exploitatie van waterzuiveringsinstallaties". 
Nr. C 168/40 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 90 
Artikel 16 
Het is niet realistisch, vóór eind 1991 uitputtende 
programma's voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn te 
verwachten. 
Artikel 17 
Het Comité gaat ervan uit dat de Regeringen deskundige 
leden naar het „Regelgevend Comité" zullen afvaardigen. 
Daarvan afgezien zou het Regelgevend Comité evenwel 
nauw met op dit gebied bijzonder deskundige kringen en 
organisaties moeten samenwerken. 
Artikel 20, lid 2 
De Commissie zou het Comité verplichte maatregelen 
moeten voorstellen ter bevordering van de opleiding van 
het personeel en ter verbetering van de techniek op het 
gebied van de zuivering van afvalwater. 
Bijlage 1 
De definitie in punt 1 („behoorlijke zuivering") geeft 
aanleiding tot principiële overwegingen: de in het ontwerp 
voorgestelde regeling leidt tot moeilijkheden wanneer de 
ontvangende wateren reeds door lozingen in de bovenloop 
(ook waar deze niet in de invloedssfeer van de Europese 
Gemeenschap ligt) sterk zijn vervuild; de behandeling van 
het concrete stedelijke afvalwater kan er in een dergelijk geval geen garantie voor bieden dat de door de Gemeen­
schapsrichtlijnen vereiste reinheidsgraad wordt bereikt. 
Derhalve zou moeten worden onderzocht of de ver­
mindering van de emissies (technische behandeling van 
afvalwater) niet naar gelang van de „stand van de techniek" 
dient te geschieden. 
In punt 10 van de Duitse versie worden waarschijnlijk 
„ungelöste" organische stoffen bedoeld. 
Bijlage II B 
De regeling in punt 3 is in strijd met artikel 19 van het 
richtlijnvoorstel. De Lid-Staten zouden de mogelijkheid 
moeten hebben strengere voorschriften op te stellen als 
regionale bijzonderheden dit vereisen. 
Bijlage lil 
Bij de aanwijzing van de kwetsbare gebieden zou ook 
rekening moeten worden gehouden met de toestand en het 
peil van grondwater. 
Gedaan te Brussel, 25 april 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE