ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 026 
 
 
 
Vol. 1983/0012 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Communit y and the European Atom ic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), t his file is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februa r 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 v om 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
COM(Ö3) 26 def.
Brussel, 28 januari 1983
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD
MET BETREKKING TOT
DE ONDERHANDELINGEN OVER EEN NIEUWE INTERNATIONALE SUIKEROVEREENKOMST
COM(83) 26 def.

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD MET BETREKKING TOT DE
ONDERHANDELINGEN OVER EEN NIEUWE INTERNATIONALE SUIKEROVEREENKOMST
In de zitting van 18 en 19 november 1982 in Londen heeft de Internationale  
Suikerraad besloten de UNCTAD te verzoeken in mei 1983 een nieuwe con­
ferentie te beleggen voor onderhandelingen over een nieuwe Internationale  
Suikerovereenkomst, die op 1 januari 1984 in werking zou kunnen treden.
Voor een goede voorbereiding van deze conferentie heeft de Internationale  
Suikerraad eveneens besloten een Voorbereidend Comité op te richten, waar­
van de Europese Economische Gemeenschap als voLwaardig lid deel zal uit­
maken.
Reeds bij besluit van 27 oktober 1982 heeft de Raad de Commissie u it -  
genodigdom met de Internationale Suikerraad de grondslagen vast te stellen  
voor een samenwerking met het oog op een eventuele toetreding van de Ge­
meenschap tot een verbeterde Internationale Overeenkomst. Overeenkomstig  
dit besluit heeft de Commissie, als woordvoerder van de Gemeenschap in de  
zitting van de Internationale Suikerraad te kennen gegeven dat de EEG  
bereid is om op voet van gelijkheid met de andere deelnemers deel te nemen  
aan alle werkzaamheden van het Voorbereidend Comité en aan de onderhande-  
lmgsconferentie in mei.
Bijgaand ontwerp-besluit (zie bijlage I) dat de Commissie aan de Raad voor­
legt, beoogt haar te machtigen, om, met bijstaad van het Speciaal Comité  
van artikel 113 van het Verdrag, deel te nemen aan de in het kader
van de Internationale Suikerorganisatie en, eventueel, aan de in mei 1983  
in het kader van de UNCTAD te verrichten werkzaamheden met het oog op de  
totstandbrenging van een nieuwe Internationale Suikerovereenkomst waartoe  
de Gemeenschap zou kunnen toetreden.

BIJLAGE I
AANBEVELING VAN EEN  
BESLUIT VAN DE RAAD
inzake richtsnoeren voor de onderhandelingen over een nieuwe  
Int ernationale Suikerovereenkomst
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap  
inzonderheid op artikel 113,
Gelet op aanbeveling van de Commissie,
Overwegende dat het noodzakelijk is dat de Gemeenschap deelneemt aan de werk­
zaamheden in verband met de onderhandelingen met het oog op de totstandbrenging  
van een nieuwe Internationale Suikerovereenkomst ter vervanging van de Overeen­
komst van 1977,
BESLUIT :
Artikel 1
De Commissie wordt gemachtigd deel te nemen aan de onderhandelingswerkzaamheden  
met het oog op de totstandbrenging van een nieuwe Internationale Suikerovereen­
komst.
Artikel 2
De Commissie neemt, in overleg met Comité 113, aan deze onderhandelingen deel  
met inachtneming van de in de bijlagen vermelde richtsnoeren.
Voor de Raad
De Voorzitter

BIJLAGE II
TOELICHTING BIJ EN RICHTSNOEREN VOOR DE DEELNEMING VAN DE EEG AAN DE  
WERKZAAMHEDEN VOOR EEN HERNIEUWDE INTERNATIONALE SUIKEROVEREENKOMST
Het op 19 november 11. door de Internationale Suikerraad genomen besluit om  
de nieuwe onderhandelingen bedoeld in de Internationale Overeenkomst van  
1977, die in principe geldt tot en met 31 december 1984, met een jaar te  
vervroegen is eigenlijk een gevolg van de crisis die de reeds bijna twee  
jaar durende crisis op de wereldmarkt en de onmogelijkheid voor de leden  
van de Overeenkomst om, naast hun verplichtingen in het kader van de Over­
eenkomst, de rigoureuze maatregelen te nemen die nodig zijn om aan deze  
situatie het hoofd te bieden.
De wereldsuikermarkt wordt gekenmerkt door een buitengewoon groot overschot  
aan aanbodzijde. Het produktie-overschot voor de twee verkoopsiezoenen  
1981/1982 en 1982/1983 bedraagt 13 miljoen ton bij een voorraad van 37 tot  
38 miljoen ton, een peil dat sedert 1945 nog nooit werd bereikt en bijna  
40 % van het wereldverbruik,  terwijl in het algemeen 25 % als optimen wordt  
beschouwd.
Deze ernstige situatie legt een sterke druk op de wereldmarktprijzen, die  
thans tussen 6 en 7 cent/lb bedragen, d.w.z. de laagste prijs in constante  
dollars sedert meer dan veertig jaar en tegelijk de helft van het laagste  
peil van de in de Internationale Overeenkomst (13 cts/lb) vastgestelde  
marge.
Gezien de huidige en de te verwachten situatie op de wereldsuikermarkt is  
het derhalve meer en meer noodzakelijk dat snel een doelmatige Interna­
tionale Overeenkomst tot stand wordt gebracht. De slechte werking van deze  
markt is immers nadelig voor alle producerende, exporterende en impor­
terende landen, en ook voor de Gemeenschap.
Verwacht wordt dat de Gemeenschap, die na Cuba de belangrijkste exporteur  
in de wereld is en die bijzondere banden heeft met een aantal suiker-  
exporterende ontwikkelingslanden waaruit zij bovendien 1,3 miljoen ton  
invoert in het kader van het aan de Overeenkomst van Lomé gehechte Protocol  
betreffende suiker en die voorts nooit lid is geweest van de vorige Inter­
nationale Suikerovereenkomsten (die van 1968 en 1977), welke zij ondoel­
matig en in strijd met de belangen van haar producenten en consumenten  
achtte, een belangrijke constructieve rol in de komende onderhandelingen  
zal spelen.

-  2 -
De Gemeenschap zou dergelijke onderhandelingen derhalve moeten beginnen met  
de bereidheid om elk door de andere deelnemers ingediend voorstel inzake  
doelstellingen en regelingen op zijn juiste waarde te schatten.
Zij moet evenwel trachten bepaalde, volgens haar, essentiële en fundamen­
tele beginselen aanvaard te krijgen die het mogelijk maken in het kader van 
de toekomstige overeenkomst de wereldsuikermarkt beter te ordenen. Aange­
zien het hier veeleer om de totstandbrenging van een nieuwe overeenkomst  
gaat dan om de verbetering van de huidige overeenkomst, die uit 1977  
dateert, moet iedere mogelijkheid in overweging worden genomen.
Lessen van de Overeenkomst van 1977
5. Dat de leden van de Overeenkomst van 1977 hebben besloten de onderhande­
lingen over een nieuwe overeenkomst met een jaar te vervroegen, betekent  
dat zij het standpunt van de Gemeenschap over de ondoeltreffendheid en de  
slechte werking van die overeenkomst delen en dat zij wensen dat de EEG  
deel uitmaakt van een nieuwe overeenkomst, daar zij van mening zijn dat die  
ondoeltreffendheid voor een groot deel te wijten is aan het ontbreken van  
de Gemeenschap.
6. Sinds de toepassing van de Overeenkomst zijn de prijzen op de wereldmarkt  
zeer zelden binnen de in de Overeenkomst vastgestelde prijsmarge gebleven.  
In de periode van 1 januari 1978, datum van inwerkingtreding van de huidige  
Overeenkomst, tot 1 januari 1983, d.i. 60 maanden, lagen de wereldmarkt­
prijzen slechts 12 maanden binnen de prijsmarge en 48 maanden daarbuiten,  
hetzij erbeneden (van januari 1978 tot en met september 1979 en van sep­
tember 1981 tot nu) hetzij erboven (van mei 1980 tot en met januari 1981).  
Er zijn twee ernstige crises op de markt geweest :  in 1980 stegen de  
prijzen tot het dubbele van het maximum van 21 cts/lb, terwijl in 1982 de  
prijzen zijn gekelderd tot minder dan de helft van de 13 cts/lb die wordt  
beschouwd als het aanvaardbare minimum.
In deze beide uiterste situaties hebben de regelingen van de Overeenkomst  
klaarblijkelijk niet gewerkt :  in 1980 zijn de gedeblokkeerde bijzondere  
voorraden onvoldoende gebleken om de prijsstijging af te remmen en in  
1981/1982 heeft men de exportquota niet zodanig kunnen verlagen dat de  
marktprijzen daardoor op een acceptabel niveau bleven.
Derhalve moet worden geconstateerd dat de voornaamste doelstelling van de  
Overeenkomst van 1977 :  "het verzekeren van de stabiliteit van de interna­
tionale suikerhandel en met name het voorkomen van excessieve prijsschomme-  
lingen” niet is bereikt.

- 3 -
Ook de andere doelstellingen van de Overeenkomst, bv. in het bijzonder de  
vergroting van de handel en van het verbruik, alsmede een groter marktaan­
deel voor de ontwikkelingslanden, zijn slechts gedeeltelijk of zelfs hele­
maal niet bereikt.
7. Welke zijn de oorzaken van die mislukking ?
In zekere zin was het onderhandelingsresultaat over de Overeenkomst in 1977  
zo dat een mislukking moest volgen.
Toch is het zo dat de volgende factoren de belangrijkste zijn als ver­
klaring voor de ondoeltreffendheid van deze Overeenkomst :
i) De regelingen inzake de quota zijn inadequaat
Enerzijds zijn vanaf het begin te hoge quota vastgesteld, daar de  
meeste leden hebben getracht in 1976 en 1977 hun uitvoer zo hoog  
mogelijk op te voeren om de best mogelijke referentiehoeveelheden  
te verkrijgen voor de berekening van hun quota;
anderzijds heeft een "fout" in de redactie van de tekst van de  
Overeenkomst geleid tot een methode voor de jaarlijkse herziening  
van de basisexporttonnages (B.E.T.) die tot gevolg had dat deze  
tonnages tot een veel hoger peil stegen dan de op de wereldmarkt  
geconstateerde vraag en zelfs dan de hoeveelheden die een aantal  
leden voor uitvoer beschikbaar hadden;
tenslotte is de maximumverlaging met 15 % van deze basisexport­
tonnages onvoldoende gebleken voor een herstel van de markt.
Deze factoren samen hebben er bijvoorbeeld in 1982 toe geleid dat de  
exportquota 16,5 miljoen ton bedroegen bij een vraag van 12,1 miljoen  
ton.
Men kan zich dan ook afvragen of onderhandelingen waarbij een quota­
regeling als grondslag voor een toekomstige overeenkomst wordt ge­
nomen, tot een positief resultaat kunnen leiden. De reden voor  
twijfel in die zin is dat de exportlanden moeilijk - zonder gevaar  
voor gezichtsverlies in de ogen van hun publieke opini - zullen kunnen  
afzien van de in de Overeenkomst van 1977 "verworven rechten".
Ook kan niet zonder reden de vraag worden gesteld of zelfs met een  
veralgemeende en perfecte quotaregeling het .hoofd kan worden geboden  
aan de situatie op de wereldmarkt voor suiker.

- 4 -
ii) De opslagregeling is ontoereikend
De opslagregeling,  die op het allerlaatste moment is toegevoegd tij­
dens de Conferentie van 1977, om de quotaregeling te ondersteunen,  
heeft niet de rol gespeeld die men van een buffervoorraad mocht ver­
wachten om de schaarste (1980) te voorkomen of om een prijsherstel  
(1979 en 1981/1982) te veroorzaken. Dit hangt enerzijds samen met de  
omvang ervan (2,5 miljoen ton), de regelingen voor het beginnen met  
opslag en uitslag, de betrouwbaarheid (controle) en anderzijds als  
gevolg van de late ratificatie van de Overeenkomst door de Verenigde  
Staten, waardoor de instelling van het Fonds voor de Financiering van  
de Voorraden is vertraagd en het werkelijke peil van deze voorraden  
tijdens de crisis van 1980 slechts ongeveer 2 miljoen ton bedroeg.
iii) De Overeenkomst bevat geen enkele verplichting voor de aangesloten  
invoerende landen
Ondanks de door bedoelde landen gedane toezegging voor een betere  
toegang tot hun markten van suiker uit de ontwikkelingslanden, moet  
worden geconstateerd dat het tegenovergestelde is gebeurd. De invoer  
van de drie belangrijkste daarbij betrokken landen (Canada, Verenigde  
Staten, Japan) en van de andere invoerende ontwikkelde landen (1) is  
aanzienlijk teruggelopen sinds de inwerkingtreding van de Overeen­
komst; deze daling, die voornamelijk te wijten is aan de toename van  
de produktie van isoglucose in de drie genoemde landen, heeft vooral  
invloed gehad op de uitvoer van ruwe suiker door de ontwikkelings­
landen.
iv) Het systeem van de speciale regelingen,  dat voor de meeste landen met  
staatshandel is vastgesteld, was een andere oorzaak van onzekerheid  
op de wereldmarkt. De USSR en de DDR, die lid  
zijn en tevens importerende landen, voeren bepaalde in de Overeenkomst  
beperkte hoeveelheden uit naar de vrije wereldmarkt. Ook kan suiker  
worden geleverd zonder dat deze op de B.E.T. worden afgeboekt. Dit  
geldt voor de uitvoer van Cuba naar de Comecon-landen (ongeveer 4 mil­
joen ton/jaar) en naar andere socialistische landen (Albanië, China,  
Noord-Korea, Vietnam en Joegoslavië) binnen een maximum van 800 000  
ton.
(1) Ontwikkeling van de invoer 1982 (x) Verschil
USA
NZ
JAP
FIN
ZWD
USSR5 271 000  
184 750 
2 785 368
1 081 892131 404 
37 165
(x) Raming ISO - November 1982.

- 5 -
Deze socialistische landen mogen op hun beurt vrij uitvoeren naar de  
Comeconlanden, die geen lid zijn van de Overeenkomst en die daardoor  
in staat zijn zonder beperkingen opnieuw naar de wereldmarkt uit te  
voeren. Dit leidt tot een handelsstroom Cuba-Comecon-wereldmarkt, die  
totaal aan de controle van de Internationale Overeenkomst ontsnapt.
v) In dezelfde trant kan ook worden gezegd dat de wederuitvoer door de  
importlanden van bepaalde hoeveelheden suiker een struikelblok voor de  
vrije markt is geweest. Het voorbeeld van de Verenigde Staten is  
illustrerend voor dit misbruik :  in 1981 heeft dit land meer dan
1 miljoen ton opnieuw uitgevoerd, terwijl in de voorafgaande jaren de  
uitvoer ten hoogste 100 000 ton bedroeg.
vi) Dat de EEG geen lid was van de Overeenkomst,  is ook niet vreemd ge­
weest aan de werking ervan. Importeurs en exporteurs zijn - al dan  
niet terecht, daar gaat het niet om - altijd van mening geweest dat de  
EEG vrij bleef te doen wat zij wilde, terwijl zijzelf zeer strenge  
produktie- en afzetvoorschriften moesten naleven.
Het feit dat de EEG geen lid was, heeft er zeker toe bijgedragen dat  
de leden van de Overeenkomst niet meer hebben gedaan dan hun in de  
Overeenkomst was gevraagd, ook al heeft de EEG zich sedert ten minste  
twee jaar voorbeeldig gedragen.
Panorama van de wereldsuikermarkt
De wereldsuikerproduktie en de suikerhandel hebben drie hoofdkenmerken :
Hoewel de produktie gespreid is over een groot aantal producenten van  
volstrekt verschillend ontwikkelingsniveau, is zij in feite hoofdzakelijk  
een "zaak van grote producenten"; het is namelijk zo dat een zeer beperkt  
aantal grote suikerproducenten het belangrijkste deel levert van de hoe­
veelheden die op de wereldmarkt worden gebracht;
de wereldmarkt heeft zich geleidelijk gesplitst in twee afzonderlijke  
markten met hun eigen kenmerken en economische wetmatigheden, namelijk de  
markt voor ruwe suiker en die voor witte suiker;
de vraag naar suiker op de wereldmarkt neemt blijvend toe en de EEG speelt  
op die markt een onvervangbare rol.

-  6 -
i) Oorsprong van de wereldproduktie
De wereldproduktie, die voor de laatste wereldoorlog 30 miljoen ton  
bedroeg, is in de twee daaropvolgende decennia spectaculair toegenomen  
en bedraagt nu ongeveer 100 miljoen ton.
Deze hoeveelheid wordt geproduceerd in 114 landen,  waarvan er acht  
zowel suikerriet als suikerbieten produceren (Verenigde Staten, China,  
Spanje, .  ..), 34 alleen suikerbieten (Europese landen, Sovjetunie) en  
72 alleen suikerriet telen.
Suiker wordt dus in een groot gedeelte van de wereld geproduceerd en  
men zou bijna kunnen spreken over een universeel produkt.
Deze bewering moet evenwel dadelijk en sterk worden afgezwakt, aange­
zien in feite een zeer klein aantal producenten de wereldproduktie in  
grote mate domineren :
de zes grootste producenten in de wereld nemen meer dan 55 % van  
de wereldproduktie voor hun rekening :  EEG (15,7 miljoen ton),  
Brazilië (8,2 miljoen ton), USSR (6,2 miljoen ton), Cuba (8,2  
miljoen ton) India (9,2 miljoen ton), VS (5,7 miljoen ton) in  
1981-1982) ;
van deze zes landen zijn er drie permanent netto-exporteurs met  
structurele overschotten :  de EEG, Brazilië en Cuba.
De USSR en de Verenigde Staten zijn de twee grootste importeurs met  
produktietekort van meer dan 5,5 resp. 2,5 miljoen ton. India heeft  
een zeer sterk fluctuerende produktie,waardoor het land, dat gewoon­
lijk een exporteur is, in bepaalde jaren importeur wordt.
Elf landen (n.1. de zes hierboven genoemde landen, alsmede Australië  
(3,5 miljoen ton), Zuid-Afrika (2 miljoen ton), de Filippijnen (2,4  
miljoen ton), Thailand (1,7 miljoen ton) en China (3,5 miljoen ton)  
nemen 2/3 van de wereldproduktie van suikerriet en suikerbieten voor  
hun rekening, maar slechts zes hiervan zijn netto-exporteur (als India  
wordt meegerekend).
De dominerende rol van de enkele "super-suikermachten" wordt ook weer  
c.ur.getroffen in de Internationale Suikerorganisatie,  die de status van 
exporterend lid van de Internationele Overeenkomst heeft verleend aan  
44 landen, waaronder 41 ontwikkelingslanden.

- 7 -
Van deze 44 landen zijn er 22 opgenomen in "bijlage II", d.i. de lijst van  
landen die minder dan 70 000 ton suiker per jaar exporteren en die binnen  
deze grens, die nooit werd overschreden, volledige vrijheid van produktie  
en uitvoer hebben,
vijf van die vijftien (Haïti, Indonesië, Uganda, Pakistan, Venezuela)  
zijn in werkelijkheid netto-importeurs;
negen van die vijftien zijn netto-exporteur voor een totale hoeveel­
heid van nauwelijks meer dan 300 000 ton per jaar;
alleen Joegoslavië exporteert regelmatig binnen de aangegeven grens en  
verzoekt trouwens om meer te mogen uitvoeren (ongeveer 150 000 ton).
De overige exporteurs, die in bijlage I zijn vermeld, zijn theoretisch  
grotere exporteurs, die bij hun leveringen op de wereldmarkt een plafond of  
een quotum in acht moeten nemen dat wordt vastgesteld op een peil dat dicht  
ligt bij een theoretisch uitvoerrecht, basisexporttonnage (B.E.T.) genaamd.
Van de totale B.E.T. voor deze 29 landen is 86 % "toegewezen" aan slechts  
acht landen (Zuid-Afrika, Argentinië, Australië, Brazilië, Cuba, de Fili-  
pijnen, de Dominicaanse Republiek, Thailand), en 52 % aan drie landen, nl.  
Australië, Brazilië en Cuba.
Daartegenover staan als andere uiterste van deze categorie van exporterende  
leden van de I.S.0 negen landen die niet in staat waren hun quota te ge­
bruiken :
Trinidad en Tobago, Mauritius en Jamaica zijn ACP-landen, waarvoor de  
Overeenkomst van Lomé (suikerprotocol) geldt en hebben te verwaarlozen  
hoeveelheden op de wereldmarkt geleverd;
Mexico heeft om structurele redenen en Peru heeft om structurele en  
klimatologische redenen een produktietekort dat gelijk is aan het  
uitvoerquotum;
Bolivia, Ecuador en El Salvador zijn structureel niet in staat hun  
quota te gebruiken en voeren minder dan 70 000 ton per jaar uit;

-  8 -
India is een bijzonder geval, wegens de sterke fluctuaties in pro-  
duktie en verbruik. Zijn quotum is tussen 1977 en 1981 door 8 ge­
deeld; het land kan onder zeer gunstige omstandigheden (1976 en 1982)  
ongeveer 1 miljoen ton exporteren, maar in 1980 moest suiker worden  
ingevoerd.
Een belangrijke constatering in verband met de totstandbrenging van een  
nieuwe internationale suikerovereenkomst is dan ook dat de overgrote  
meerderheid van de suikerproducenten, met name de andere ontwikkelings­
landen dan Cuba, Brazilië, India, de Filipijnen, de Dominicaanse Republiek  
en Mauritius, zonder grote problemen voor de doeltreffendheid van een  
nieuwe overeenkomst grotendeels vrijgesteld zouden kunnen worden van de  
verplichtingen die deze zou inhouden.
Een overeenkomst tussen de EEG, India, Australië, Brazilië en Cuba daaren­
tegen zou betrekking hebben op 42 % van de wereldproduktie en ongeveer 70 %  
van de internationale handel; dit zou van beslissende invloed zijn op de  
uitvoerbaarheid van de nieuwe overeenkomst.
ii) De markten voor ruwe suiker en voor witte suiker
De wereldmarkt wordt in het algemeen geanalyseerd aan de hand van algemene  
produktie- en verbruiksstatistieken, waarbij alleen het produkt suiker  
wordt gezien, zonder dat onderscheid gemaakt wordt tussen ruwe suiker en  
witte suiker. Uit een grondiger analyse blijkt dat er twee afzonderlijke  
markten zijn die hun eigen kenmerken hebben, steeds meer autonoom zijn en  
die uiteenlopende ontwikkelingen te zien geven :
de prijsschommelingen verlopen niet parallel;
de omzetontwikkeling op de twee markten verschilt; terwijl het inter­
nationale handelsverkeer in geraffineeerde suiker in de laatste  
12 jaar is verdubbeld, is dat van ruwe suiker gelijk gebleven;
de concentratie van vraag en aanbod verschilt; in 1981 importeerden  
77 landen witte suiker uit 17 exportlanden en importeerden 27 landen  
ruwe suiker (waarvan er 4 meer dan 60 % van de totale invoer voor hun  
rekening namen.
Opgemerkt zij dat de Gemeenschap op de markt van witte suiker een belang­
rijke, zoniet onvervangbare rol speelt. Zij levert 60 % van de witte  
suiker in de wereld; de andere exporteurs, zoals bijvoorbeeld Brazilië of  
India, exporteren alleen witte suiker, wanneer het prijsverschil gunstig is  
voor het raffineren.

- 9 -
Suggesties voor de onderhandelingen over een nieuwe internationale overeenkomst
De Gemeenschap zou zich bij de komende onderhandelingen in ieder geval moeten  
presenteren als een uitvoerland. Als exporteur heeft de Gemeenschap er alle  
belang bij dat de onderhandelingen tot een doeltreffende overeenkomst leiden.
Gezien haar huidige en potentiële betekenis voor de suikermarkt heeft de Gemeen­
schap een bijzonder goede positie - in ieder geval beter dan in 1977 toen zij  
voor het eerst netto-exporteur was (1) - om de keuze van het type van een even­
tuele overeenkomst te beïnvloeden en dit des te meer daar een overeenkomst  
zonder deelneming van de EEG nu nog minder zin zou hebben dan in 1977.
a) Doelstellingen
Wat de doelstellingen van de nieuwe overeenkomst betreft, zou de Gemeen­
schap, niet alleen moeten streven naar overneming van de voornaamste doel­
stellingen van de huidige overeenkomst (stabiliteit van de prijzen en de  
voorziening bij een zo mogelijk groeiende markt, prioriteit voor de ont­
wikkelingslanden, betere coördinatie van de handelspolitiek), maar ook  
moeten trachten de volgende ideeën ingang te doen vinden :
het rekening houden met de vervangingsprodukten voor suiker (iso-  
glucose);
doorzichtigheid van de markt, waarbij de speciale regelingen voor Cuba  
en de socialistische landen niet minder duidelijk zouden mogen zijn  
dan die inzake de suikerinvoer van de EEG uit de ACP-landen;  
erkenning van het bestaan van twee suikermarkten, één voor witte  
suiker en één voor ruwe suiker, waarbij hieruit de consequenties  
worden getrokken voor de regelingen en de prijzen;
intensievere betrekking van de invoerende ontwikkelingslanden bij de  
marktregulering.
(1) In feite is de EEG van de Zes bijna altijd netto-exporteur geweest. De  
tegenovergestelde indruk ontstaat door het gebruik van statistieken voor de  
Negen over de periode vóór de eerste uitbreiding van de Gemeenschap. De  
geleidelijke verandering, vanaf 1973, van de Negen in een exporterende  
Gemeenschap is gedeeltelijk toe te schrijven aan een daling van de Britse  
invoer uit bepaalde landen die vroeger aan de Gemeenschap leverden.

-  10  -
Economische basisregelingen
Gezien enerzijds de situatie op de suikermarkt (met name de verschillen in  
omvang van de handelsstromen) en anderzijds het type verplichtingen dat  
nodig is om tot een grotere stabiliteit op deze markt te komen en dat de  
verschillende landen kunnen aanvaarden of hun kan worden opgelegd, acht de  
Commissie het wenselijk dat niet voor alle landen die toetreden tot de  
overeenkomst dezelfde verplichtingen gelden. Zij merkt overigens op dat in  
de huidige overeenkomst reeds in zekere mate sprake is van gedifferen­
tieerde verplichtingen; dit is bijvoorbeeld het geval voor de speciale  
voorraden (niet verplicht voor de in bijlage II opgenomen kleine expor­
teurs) en voor de quota.
In het algemeen is de Commissie van oordeel dat de doelstellingen van de  
overeenkomst op de volgende wijze zouden moeten worden bereikt :
op het niveau van de "grote" exportlanden en van de invoerende ont­
wikkelde landen, door het instellen van een stelsel van nationale  
buffervoorraden die internationaal worden gecoördineerd, met, zo  
nodig, aanvullende maatregelen die vraag en aanbod beïnvloeden en die  
in overleg worden vastgesteld;
op het niveau van de "middelgrote" exportlanden, door de invoering van  
een stelsel van uitvoerquota aangevuld met een beperkte regeling  
inzake "speciale voorraden";
op het niveau van de overige exportlanden, door de handhaving van de  
vrije afzet binnen een nog nader vast te stellen grens, die ongeveer  
bij de hoeveelheid zal liggen die in de overeenkomst van 1977 is  
opgenomen, nl. 70 000 ton).
Het doel is de markt vrij te laten evolueren binnen een bepaalde prijs-  
marge, waarbij de opslag of de uitslag en de toepassing van quota of een  
versoepeling hiervan in een eerste stadium, de begeleidende maatregelen ter  
beïnvloeding van vraag en aanbod in een tweede stadium zouden worden ge­
bruikt om het hoofd te bieden aan een kritieke situatie er zo spoedig  
mogelijk de stabiliteit te herstellen (prijzen binnen de overeengekomen  
marge).
Verplichtingen van de verschillende leden van de overeenkomst  
1. De "grote" exporteurs
Die zouden zijn Zuidafrika, Argentinië, Australië, Brazilië, de EEG,  
Cuba, de Dominicaanse Republiek, India, de Filipijnen en Thailand.

-  11  -
Voor deze landen die ongeveer 80 % van het handelsverkeer op de wereldmarkt  
voor hun rekening nemen, zou een regeling worden vastgesteld gebaseerd op  
een internationale opslag- (of uitslagregeling) en begeleidende maatregelen  
aangaande hun beleid ten aanzien van produktie en verbruik.
i) Verplichtingen inzake opslag en uitslag
Deze landen zouden zich er collectief toe moeten verbinden om, wanneer  
de marktsituatie dit eist, hun uitvoer te regelen via internationaal  
gecoördineerde nationale opslag of uitslag.
De totale hoeveelheid die zij in het kader van de overeenkomst in  
voorraad zouden houden of zouden vrijgeven, zou ongeveer 5 tot  
6 miljoen ton moeten zijn en tijdens de onderhandelingen onder hen  
moeten worden verdeeld op grond van de totale uitvoer en de produktie.  
De Gemeenschap zou moeten kunnen melden dat zij voor een hoeveelheid  
van ongeveer 2 miljoen ton zou bijdragen.
De vast te stellen regeling voor de vorming, het aanhouden en het  
vrijgeven van deze voorraden, welke zou worden toegepast op grond van  
de ontwikkeling van de marktprijzen en een bepaalde prijsmarge, zoals  
in de huidige overeenkomst inzake de quota en de speciale voorraden,  
zou zo soepel mogelijk moeten zijn, maar de handel toch een bepaalde  
zekerheid moeten geven om hen in staat te stellen met kennis van zaken  
te anticiperen. Zo zouden, wanneer de wereldmarktprijzen een bepaald  
vooraf vastgesteld niveau zouden bereiken, de betrokken landen bijeen­
komen en besluiten of en in welke mate, collectief nationale opslag  
(of uitslag) zou moeten plaatsvinden.
Voor een zo groot mogelijke doeltreffendheid van de voorraadregeling  
zouden deze landen, zoals thans volgens de Overeenkomst van 1977, het  
secretariaat periodiek inlichten over hun werkelijk voor uitvoer  
beschikbare hoeveelheden (inclusief die welke zijn gereserveerd voor  
levering in een and&r kader dan de vrije markt) en zo mogelijk over  
hun uitvoerverplichtingen. Verder zouden zij het secretariaat moeten  
inlichten over de maatregelen die zij in het kader van hun eigen  
economisch stelsel treffen te voldoen aan hun verplichtingen tot  
opslag op nationaal en internationaal niveau, en ook over het niveau  
van eventuele minimumwerkvoorwaarden, waarvoor de Overeenkomst niet  
van toepassing is.

-  12  -
ii) Begeleidende maatregelen
Wanneer, ondanks de inzake de buffervoorraden genomen besluiten, de  
wereldmarktprijzen een bepaald niveau van de prijsmarge zouden be­
reiken zou in het kader van de Raad van de Overeenkomst overleg moeten  
plaatsvinden over besluiten inzake aanvullende maatregelen die de  
"grote" importerende en exporterende landen inzake produktie en ver­
bruik zouden moeten toepassen. Deze maatregelen die zouden worden  
vermeld in een lijst die als bijlage bij de overeenkomst wordt opge­
nomen, zouden bijvoorbeeld in geval van overschotten kunnen bestaan in  
programma's tot het inkrimpen van het areaal, het aanleggen van bij­
komende reservevoorraden, waardoor de uitgevoerde hoeveelheden  
geordend afgezet zouden kunnen worden, acties ter bevordering van het  
verbruik (bijmenging in veevoeder),  het bestemmen van areaal dat  
normaal wordt gebruikt voor de suikerproduktie voor de produktie van  
alcohol voor vermenging in motorbrandstoffen.
2) De "middelgrote” exporteurs
Bijna al deze landen, die minder dan 500 000 ton per jaar uitvoeren en  
waarvan de meeste ontwikkelingslanden zijn in Zuid- en Midden-Amerika,  
zijn altijd voor een overeenkomst geweest gebaseerd op een uitvoer-  
quotaregeling. Om redenen van financiële aard en van management is  
het voor hen dikwijls zeer moeilijk een werkelijk opslagbeleid uit te  
voeren. Een quotaregeling verschaft hen daarentegen een zekere soepel­
heid inzake de produktie en verschaft hen eveneens - wat belangrijk  
is voor ontwikkelingslanden - enige zekerheid bij de uitvoering van 
hun produktieprogramma voor uitvoer.
Gezien dat standpunt en deze situatie acht de Commissie het mogelijk  
voor deze landen een uitvoerquotaregeling gecombineerd met een be­
perkte opslagverplichting te handhaven zoals nu in de huidige overeen­
komst is vastgesteld. Deze regeling zou evenwel op twee punten moeten  
worden verbeterd :
de basisexporttonnages (B.E.T.) zouden op een realistisch niveau  
moeten worden vastgesteld aan de hand van het werkelijke aandeel  
van deze landen op de wereldmarkt en de werkelijke vraag, d.w.z.  
ongeveer 20 % van de markt. Het is overigens interessant dat  
deze landeri in de huidige overeenkomst ongeveer 20 % van de  
B.E.T. hebben. Deze zouden evenwel moeten worden verlaagd om  
beter in overeenstemming te zijn met de 20 % van de werkelijke  
marktomzet;

- 13 -
in periodes met grote overschotten en daardoor zeer lage prijzen  
(bijvoorbeeld het prijspeil van de afgelopen herfst), zouden de  
quota niet slechts tot 85 % van de B.E.T. zoals thans in de  
overeenkomst is vastgesteld, maar eventueel tot 75/80 % moeten  
worden verlaagd.
De Commissie acht het bovendien wenselijk dat deze landen, in de mate  
van het mogelijke, deelnemen een opslagregeling "speciale voorraden",  
naar het model van die van de huidige overeenkomst. De taak van de  
betrokken landen zou ter zake echter worden verkleind, daar de "grote"  
de grootste verantwoordelijkheid inzake de voorraden zouden moeten  
dragen.
De "kleine" exporteurs
Deze landen, waarvan de uitvoer in totaal slechts ongeveer 500 000 ton  
bedraagt en voor de produktie waarvan volgens de beste schattingen  
geen toeneming van betekenis wordt verwacht, zouden volgens de  
Commissie het hun in de huidige overeenkomst toegekende recht kunnen  
behouden om ten allen tijde, tot 70 000 ton per jaar of een nog te  
bepalen hoeveelheid van die orde van grootte, vrij uit te voeren.
De importlanden
Het grootste nadeel van de huidige overeenkomst is dat de zorg voor de  
stabiliteit van de markt alleen op de exportlanden rust en de invoer-  
landen hiervan alle voordelen plukken voor hun beleid inzake produktie  
en verbruik. De stabilisatie van de internationale suikermarkt is  
evenwel niet alleen in het belang van de exportlanden; een gewaar­
borgde voorziening tegen stabiele prijzen is voor de importlanden  
fundamenteel voor het voeren van hun beleid.
De Commissie is dan ook van mening dat de importeurs verplichtingen  
op zich zouden moeten nemen, zoals overigens ook het geval was in de  
Suikerovereenkomst van 1968. Zij is van oordeel dat
de invoerende ontwikkelde landen (Europese landen, Canada, Japan,  
VS, Nieuw-Zeeland) naar verhouding van hun marktaandeel zouden  
moeten deelnemen aan de opslag of uitslag en ook betrokken zouden  
moeten worden bij het programma van begeleidende maatregelen die  
in bepaalde omstandigheden voor de uitvoerlanden worden vast­
gesteld (daaronder begrepen hun beleid inzake de produktie en het  
verbruik van zoetstoffen);

- 14 -
De invoerende ontwikkelingslanden die in geval van een tekort in  
aanmerking zouden komen voor preferentiële leveranties door de  
uitvoerende ontwikkelde landen die lid zijn van de overeenkomst  
(met name uit de voorraden) invoerverplichtingen op zich zouden  
kunnen nemen zoals voorkomen in de huidige overeenkomst (garantie  
inzake toegang tot een markt).
x
X  X
De Commissie is van mening dat bij hantering van deze grondbeginselen en  
economische regelingen, meer bepaald deze vermeld op blz. 9  en 10, de Gemeenscha 
een belangrijke positieve rol m oet kunnen spelen bij de totstandkoming van een 
nieuwe internationale suikerovereenkomst.

BIJLAGE A  
Memo (82)3
(Beperkte verspreiding)
TABEL 1
DAGELIJKSE I.S.0.-PRIJZEN VOOR SUIKER (a)  
fob en gestuwd, haven van de Antillen, los gestort  
Maandgemiddelden :  1976-1982
Jaar
Maand
1976 1977 1978 1979 1980 19811982
Januari 14,02 8,34 8,77 7,57 17,16 27,7812,90
Februari 13,50 8,59 8,48 8,23 22,75 24,0913,08
Maart 14,79 8,98 7,74 8,46 19,64 21,8111,26
April 14,05 10,04 7,59 7,82 21,25 17,83 9,58
Mei 14,54 8,95 7,33 7,85 30,94 15,06 8,11
Juni 12,99 7,87 7,23 8,14 30,80 16,38 6,84
Juli 13,21 7,39 6,43 8,52 27,70 16,34 7,80
Augustus 10,02 7,61 7,08 8,85 31,77 14,76 6,77
September 8,13 7,31 8,17 9,90 34,74 11,65 5,77
Oktober 8,03 7,09 8,96 11,94 40,55 12,04 5,93
November 7,88 7,07 8,01 13,68 37,81 11,97 6,52
December 7,55 8,09 8,00 14,93 28,79 12,98 6,31
Gemiddeld 11,51 8,10 7,81 9,65 28,69 16,83
Dagelijkse noteringen :
Hoogste 15,65 10,81 9,30 15,96 43,10 31,87
Laagste 7,10 6,11 6,03 7,41 14,43 10,61
BRON :  Dossiers van de I.S.O
(a) Voor de periode van 1975 tot en met oktober 1977 berekend overeenkomstig lid 2  
van de statistische regel S-14 van de I.S.Overeenkomst van 1973. Als gevolg van  
de opschorting op 3 november 1977 aan de beurs van New-York van de noteringen  
voor locoaffaires voor contract nr. 11 zijn de prijzen voor de resterende periode  
van 1977 berekend overeenkomstig alinea c) van punt 7 van het document  
I.S.C-Decisions-10 en voor 1978 tot oktober 1979, overeenkomstig de economische  
regels 611-2 en 611-3 van de I.S.Ov. van 1977. Overeenkomstig het besluit van  
het Uitvoerend Comité in zijn 18e vergadering, zijn de noteringen voor loco­
affaires voor contract nr. 11, die op 20 augustus 1979 aan de beurs van New-York  
zijn hervat, vanaf 10 oktober 1979 opnieuw in aanmerking genomen voor de be­
rekening van de dagelijkse I.S.Ov.-prijs,  overeenkomstig lid 1 van artikel 61.

!  BIJLAGE B
I
'  TABEL 1j
J SUIKERVERBRUIK (x 1 000 ton)
t
I
1975197619771978197919801981
TOTAAL WERELD 7443879312826268618189 86287 85087 749
waarvan EEG 979411027101641085510 81310 97210 593
OOST-EUROPA 1646716844172491772217 89517 76117 884
VS 9142100001036199549 8769 3308 900
CANADA 1057964111210991 1251 014 941
ZUID- EN MIDDEN-AMERIKA 1295013349135411410715 12915 73015 449
waarvan Brazilië 49905021506052896 0096 2645 871
Mexico 25262675267729343 0603 1523 261
AZIË 1533216758190932116323 33321 16021 614
waarvan India 38594016423252126 6775 0425 393
Indonesië 11771291145315571 6501 5001 700
China 17002150315036503 7003 6004 100
Japan 27963182330028873 2002 9822 747
Filipijnen 85384196810871 1591 2091 134
Saoedi-Arabië 158176220260270286320
AFRIKA 51005505588962356 4646 8687 268
waarvan Egypte 7168048179669701 0501 200
Marokko 500520580635647664670
Nigeria 185250400575575700850
Zuid-Afrika 12151305127911021 1271 2911 303
OCEANIË 10041013101610231 0421 0181 028
waarvan.  Australië 778781785786798783793
Bron :  I.S.0

BIJLAGE B
TABEL 2
SUIKER :  verbruik in kg/hoofd (ruwsuikerwaarde)
1977 1981
EUROPA 40,6 40,6
waarvan EEG 38,1 38,8
CANADA 47,8 38,9
VS 46,8 38,7
MIDDEN-AMERIKA 40,7 43,7
ZUID-AMERIKA 40,9 42,3
waarvan Brazilië 44,7 48,1
AZIË 8,3 8,4
waarvan Japan 29,0 23,4
AFRIKA 13,9 15,2
OCEANIË 47,3 44,6
waarvan Australië 55,8 53,4
WERELD 20,2 19,6
Bron :  I.S.O.

BIJLAGE B
TABEL 3
ONTWIKKELING VAN DE UITVOER VAN WITTE SUIKER UIT DE EEG NAAR BEPAALDE ONTWIKKELINGSLANDEN VAN OOST-EUROPA
EEG-UITVOER Suikerverbruik
Witte suiker (t) (ruwsuikerwaarde) (xL  000 ton) :
1977 1980 1977 1978 1979 1980 1981 :
Oost-Europa USSR 252 872 648 623 11 863 12 146 12 209 12 300 12 500 :
Polen - 24 780 1 568 1 627 1 676 1 534 1 345 :
Afrika Libië 25 871 120 130 130 120 100 :
Algerije 56 616 88 253 440 470 490 500 550 :
ARE 12 919 120 961 817 966 970 1 050 1 200 :
Soedan 5 265 65 284 339 307 372 370 360 :
Ghana 2 193 17 112 55 60 60 50 50 :
Togo 11 916 18 754 10 13 20 22 25 :
Nigeria 325 502 626 965 400 575 575 700 850 :
Zaïre 2 416 6 966 65 40 65 67 70 :
Azië Syrië 3 168 47 294 196 229 282 345 300 :
Irak 12 001 134 970 450 470 487 520 520 :
Iran 153 562 615 069 1 142 1 400 1 200 1 150 1 000 :
Jordanië 12 556 60 735 85 90 95 89 90 :
Saoedi-Arabië 46 178 102 893 220 260 270 286 320 :
Pakistan - 29 303 716 750 782 773 705 :
Sri-Lanka 2 563 19 077 130 200 235 205 220 :
(Bron kHMEXE) (Bron I.S.oj
899 727 2 645 942
C +  1 746 215i

BIJLAGE C
WERELDSUIKERBALANS (Ruwsuikerwaarde) (Milj.  ton)
BALANSPOST 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982
Beginvoorraad 27,9 32,1 34,4 40,8 44,8 43,1 39,7 42,1
Produktie 78,8 82,4 90,4 90,6 89,2 84,6 91,9
Invoer 20,5 22,0 27,0 24,9 25,1 26,5 28,0
Beschikbare hoeveelheden 127,2 136,5 151,8 156,3 159,1 154,2 159,6
Uitvoer 20,6 22,8 28,4 25,0 25,9 26,7 29,0
Verbruik 74,4 79,3 82,6 86,2 89,9 87,9 87,7
Eindvoorraad 32,1 34,4 40,8 44,8 43,1 39,7 42,1
in % van het verbruik 43,1 43,4 49,4 52,0 47,9 45,1 48,0
Bron :  I.S.0

BIJLAGE D
SUIKER (x 1 000 ton
(ruwsuikerwaarde)
Produktie Uitvoer % markt
DE GROTE 44434 2281078,8
waarvan AUSTRALIË 3509 2982
CUBA 7926 7071
BRAZILIË 8726 2670
EEG 15476 5344
FILIPIJNEN 2376 1278
THAILAND 1702 1155
DOMINICAANSE REPUBLIEK 1108 864
ARGENTINIË 1624 709
ZUIDAFRIKA 1987 737
DE KLEINE (1) 5621 477 1,6
DE OVERIGE 41877 566619,6
WERELD 91932 28953100
(1) Het betreft landen genoemd in bijlage II vandeOvereenkomst
Bron :  I.S.0.

FINANCIEEL MEMORANDUM
datum :  11.1.1983
1. BEGROTINGSPOST :  £,2982 KREDIETEN :  P.M.
2. TITEL VAN DE MAATREGEL :
Mededeling van de Commissie aan de Raad betreffende de onderhandelingen i.v.m.  
een nieuwe internationale overeenkomst voor suiker.
3. rechtsgrondslag  :  Verdrag EEG, meer bepaald zijn artikel 113
4. DOEL VAN DE MAATREGEL :
Toestemming van de Commissie om deel te nemen aan de onderhandelingen
i.v.m. een nieuwe internationale overeenkomst voor suiker.
5. FINANCIËLE CONSEQUENTIES
5.0 UITGAVEN TEN LASTE VAN
- DE BEGROTING EG 
(RESTITUTIES/ INTERVENTIES·}
- NAT. BEGROTINGEN
- ANDERE
5.1 ONTVANGSTEN
- EIGEN MIDDELEN EG 
(HEFFINGEN/DOUANERECHTEN)
- OP NATIONAAL VLAKPERIODE 12 MAANDEN
5.0.1 RAMING VAN DE UITGAVEN 
5.1.1 RAMING VAN DE ONTVANGSTEN1985 1986 1987
300.000 EC JS 300.000 ECl S 300.000 ECUSLOPEND BEGROTINGSJAAR! ) VOLGEND BEGROTINGSJAAR! g JJ
300.000 ECUS
5.2 BEREKENINGSMETHODE
Berekening gebaseerd op de ervaring van de Gemeenschap als lid van de  
Internationale Tarweovereenkomst.
6.0
6.1
6-2 MKKKk
6.3 MOETEN OP DE VOLGENDE BEGROTING KREDIETEN WORDEN OPGEVOERD ? J A ^ ^
OPMERKINGEN :
De aangeduide bedragen dekken de deelname van de EG aan het administratief budget  
van de Overeenkomst.
De eventuele kosten, veroorzaakt door een stockage-systeem, zullen gefinancierd  
worden, in de mate van het mogelijke, rekening houdend met de budgettaire neutra­
liteit van het suiker-systeem (Artikel 47 van de verordening 1785/81)