P9_TA(2021)0436

Een EU-strategie om methaanemissies terug te dringen

Resolutie van het Europees Parlement van 21 oktober 2021 over een EU-strategie om methaanemissies terug te dringen (2021/2006(INI))

(2022/C 184/08)

Het Europees Parlement,

— gezien artikel 192 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU),

— gezien de Overeenkomst van Parijs, die op 12 december 2015 is goedgekeurd op de 21e Conferentie van de Partijen (COP21) bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) in Parijs,

— gezien Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie (1),

— gezien Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de totstandbrenging van klimaatneutraliteit en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (de “Europese klimaatwet”) (2),

— gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 over de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030: de natuur terug in ons leven brengen (COM(2020)0380),

— gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “Een “van boer tot bord”-strategie voor een eerlijk, gezond en milieuvriendelijk voedselsysteem” (COM(2020)0381),

— gezien de mededeling van de Commissie van 14 oktober 2020 over een EU-strategie om methaanemissies terug te dringen (COM(2020)0663),

— gezien zijn resolutie van 28 november 2019 over de noodsituatie op het gebied van klimaat en milieu (3),

— gezien zijn resolutie van 15 januari 2020 over de Europese Green Deal (4),

— gezien zijn resolutie van 10 februari 2021 over het nieuwe actieplan voor de circulaire economie (5),

— gezien zijn resolutie van 25 maart 2021 over de tenuitvoerlegging van de richtlijnen inzake luchtkwaliteit: Richtlijn 2004/107/EG en Richtlijn 2008/50/EG (6),

— gezien het verslag van het Internationaal Energieagentschap van oktober 2018 getiteld “The Future of Petrochemicals: Towards more sustainable plastics and fertilisers”,

— gezien het verslag van het Milieuprogramma van de VN over de emissiekloof van 26 november 2019 en zijn eerste samenvattende verslag over de productie van fossiele brandstoffen van 20 november 2019,

— gezien het verslag van het Milieuprogramma van de VN van 6 mei 2021 getiteld “Global Methane Assessment: Benefits and Costs of Mitigating Methane Emissions”,

— gezien het verslag van het Internationaal Energieagentschap van 18 mei 2021 getiteld “Net Zero by 2050: A Roadmap for the Global Energy Sector”,

— gezien het verslag van het Europees Milieuagentschap van 23 november 2020 getiteld “Air quality in Europe — 2020 report”,

— gezien het mondiaal evaluatieverslag over biodiversiteit en ecosysteemdiensten 2019 van het intergouvernementeel platform voor biodiversiteit en ecosysteemdiensten (IPBES) en het verslag van de workshop over biodiversiteit en pandemieën van 2020,

— gezien het wetenschappelijk advies van maart 2020 van de groep van wetenschappelijke hoofdadviseurs van de Europese Commissie getiteld “Towards a Sustainable Food System: Moving from food as a commodity to food as more of a common good”,

— gezien artikel 54 van zijn Reglement,

— gezien de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling,

— gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A9-0277/2021),

A. overwegende dat methaan een krachtig broeikasgas is dat over een periode van 20 jaar 80 keer zo krachtig als koolstofdioxide (CO2) en daardoor het op een na belangrijkste broeikasgas is, alsook een precursorpolluënt voor ozon (O3) op leefniveau, en bijdraagt aan ongeveer een kwart van de huidige opwarming van de aarde (7); overwegende dat methaan 10 % van de totale broeikasgasemissies in de EU uitmaakt; overwegende dat de in het speciaal verslag van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) over de opwarming van de aarde met 1,5 oC, het zesde evaluatieverslag van de IPCC en de “Global Methane Assessment” van het Milieuprogramma van de VN (UNEP) van 2021 gemodelleerde trajecten waarbij de opwarming van de aarde beperkt blijft tot 1,5 oC zonder of met een beperkte overschrijding, een aanzienlijke vermindering van methaanemissies inhouden; overwegende dat volgens het UNEP een vermindering van de door de mens veroorzaakte methaanemissies met wel 45 % de opwarming van de aarde tegen de jaren 2040 met bijna 0,3 oC zal verminderen en een aanvulling zal vormen op alle langetermijninspanningen om de klimaatverandering tegen te gaan;

B. overwegende dat het Internationaal Energieagentschap in zijn verslag “Net Zero by 2050: A Roadmap for the Global Energy Sector” stelt dat de methaanemissies als gevolg van het gebruik van fossiele brandstoffen in een nulemissiescenario tussen 2020 en 2030 met 75 % moeten worden verlaagd;

C. overwegende dat de meest kosteneffectieve verminderingen van de methaanemissies kunnen worden verwezenlijkt in de energiesector; overwegende dat in de “Global Methane Assessment” van het UNEP wordt gesteld dat de methaanemissies tegen het einde van dit decennium met 45 % kunnen worden verminderd en dat een snelle en aanzienlijke vermindering mogelijk is met behulp van bestaande technologieën en tegen zeer lage kosten; overwegende dat volgens de “Methane Tracker” van het Internationaal Energieagentschap naar schatting ongeveer 40 % van de energiegerelateerde methaanemissies zonder nettokosten kan worden verminderd, vooral door methaanlekken te verhelpen en een einde te maken aan afblazen in de sector fossiele brandstoffen;

D. overwegende dat zijn directoraat-generaal Parlementaire Onderzoeksdiensten heeft vastgesteld dat methaanemissies afkomstig zijn van een hele reeks sectoren, namelijk landbouw, afval en energie, en dat methaan zich, eenmaal in de atmosfeer, gemakkelijk met andere gassen vermengt, waardoor het moeilijk te meten en te rapporteren is; overwegende dat de onzekerheid over methaanemissiegegevens doorgaans veel groter is dan die over CO2-emissiegegevens wanneer bos- en andere landgebruikgerelateerde emissies buiten beschouwing worden gelaten; overwegende dat de wereldwijde antropogene methaanemissies als gevolg van het gebruik van fossiele brandstoffen volgens recente studies met ongeveer 25 % à 40 % worden onderschat (8);

E. overwegende dat er in de EU geen beleid is om specifiek maatregelen te treffen om de methaanemissies sectoroverschrijdend te verminderen;

F. overwegende dat methaan een precursorgas is voor schadelijke ozon (O3) op leefniveau en bijdraagt tot luchtverontreiniging; overwegende dat luchtverontreiniging het grootste milieugerelateerde gezondheidsrisico in Europa vormt (9), en dat ozon op leefniveau jaarlijks bijdraagt tot bijna 20 000 voortijdige sterfgevallen (10); overwegende dat het aanpakken van methaanemissies daarom niet alleen een milieu- en klimaatprioriteit is, maar ook noodzakelijk is om de gezondheid van de EU-burgers te beschermen;

G. overwegende dat een toename van de methaanemissies gevolgen heeft voor de biodiversiteit en zelfs voor de voedselveiligheid; overwegende dat een vermindering van de methaanemissies, naast een verkoelend effect, ook diverse andere voordelen kan opleveren, zoals hogere gewasopbrengsten en voedselveiligheid;

H. overwegende dat er al EU-regelgeving bestaat die informatie over methaanemissies helpt verschaffen, zoals Verordening (EG) nr. 166/2006 betreffende Europees register inzake de uitstoot en overbrenging van verontreinigende stoffen (11) en Richtlijn 2010/75/EU inzake industriële emissies (12) (richtlijn industriële emissies), maar dat er in de EU momenteel geen beleid is dat specifiek beoogt de methaanemissies te verminderen;

I. overwegende dat de Europese klimaatwet de EU ertoe verbindt om, in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs, tegen 2050 klimaatneutraliteit te verwezenlijken en de emissiereducties tegen 2030 op te voeren tot ten minste 55 %; overwegende dat de aanpak van energiegerelateerde methaanemissies een essentieel onderdeel van de Europese Green Deal vormt, aangezien in de energiesector de meest kosteneffectieve methaanemissiereducties kunnen worden verwezenlijkt; overwegende dat ook in de landbouw- en de afvalsector maatregelen nodig zijn om de klimaatdoelstellingen van de EU te halen; overwegende dat in de EU-strategie om methaanemissies terug te dringen wordt opgemerkt dat de EU, als grootste mondiale importeur van fossiele brandstoffen en belangrijke speler in de landbouwsector, ook een leidende rol moet spelen bij de vermindering van de methaanemissies op wereldvlak; overwegende dat de EU in de betreffende internationale fora doeltreffende methoden moet ontwikkelen om deze emissies te monitoren, te rapporteren en te verminderen, en daarbij gebruik moet maken van invoerregels; overwegende dat, volgens het Europees Milieuagentschap en op basis van door de lidstaten aan het UFFCCC gerapporteerde gegevens, 53 % van de antropogene methaanemissies in de EU afkomstig is van de landbouw, 26 % van afval en 19 % van energie;

J. overwegende dat 80 % van het fossiele gas, 90 % van de olie en 40 % van de steenkool die in Europa worden verbruikt, wordt geïmporteerd, en overwegende dat de meeste methaanemissies die uit het verbruik van fossiele brandstoffen in de EU resulteren, buiten de EU plaatsvinden, waardoor de EU de grootste importeur van fossiel gas ter wereld en een belangrijke motor van de wereldwijde methaanemissies is; overwegende dat methaanlekken bij de productie en het vervoer van fossiel gas in aanzienlijke mate bijdragen aan de methaanemissies in de energiesector; overwegende dat een betere detectie en reparatie van lekken en strikte regels inzake routinematig afblazen en affakkelen essentiële maatregelen zijn om de methaanemissies in de energiesector te verminderen;

K. overwegende dat vluchtige emissies van lekkende apparatuur, infrastructuur of gesloten en verlaten winplaatsen, alsook emissies door het afblazen en de onvolledige verbranding van methaan het merendeel van de methaanemissies in de energiesector uitmaken;

L. overwegende dat de vermindering van de methaanemissies onontbeerlijk is in de strijd tegen de klimaatverandering en op mondiaal en Europees niveau moet worden nagestreefd, zoals aangegeven in de effectbeoordeling bij het klimaatdoelstellingsplan voor 2030 (13), waarin staat dat de doelstelling om de broeikasgasemissies tegen 2030 met ten minste 55 % te verminderen, vereist dat methaanemissies worden aangepakt in overeenstemming met de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs; overwegende dat methaanemissies bijdragen tot luchtverontreiniging en dat het daarom nodig is deze emissies aan te pakken om de gezondheid van de EU-burgers te beschermen en negatieve gevolgen voor gewassen en de stabiliteit van ecosystemen te voorkomen; overwegende dat bij de regulering van methaan als broeikasgas en als luchtverontreinigende stof buitensporige administratieve lasten moeten worden vermeden;

M. overwegende dat stortplaatsen voor vast stedelijk afval zijn aangewezen als belangrijke bronnen van methaan en dat de EU-regelgeving inzake stortplaatsen in sommige lidstaten niet op bevredigende wijze wordt toegepast, met name wat betreft de beheersing van de accumulatie en migratie van stortplaatsgassen;

N. overwegende dat het verminderen van de door de mens veroorzaakte methaanemissies volgens de “Global Methane Assessment” van het UNEP een van de meest kosteneffectieve strategieën is om de opwarming van de aarde af te remmen en een aanzienlijke bijdrage te leveren aan de wereldwijde inspanningen om de temperatuurstijging tot 1,5 oC te beperken; overwegende dat het verminderen van de methaanemissies een aanzienlijk en sneller effect op het afremmen van de opwarming van de aarde kan hebben dan het verminderen van de CO2-emissies, omdat methaan een klimaatforcerende stof is met een korte levensduur van ongeveer 12 jaar in de atmosfeer voordat het uiteindelijk wordt afgebroken tot onder andere CO2; overwegende dat het verminderen van de methaanemissies het snelste verkoelende effect kan hebben; overwegende dat deze inspanningen een aanvulling moeten vormen op aanhoudende inspanningen om de CO2-emissies in alle betreffende sectoren te verminderen teneinde tegen 2050 een klimaatneutrale economie te bewerkstelligen;

O. overwegende dat veel van de maatregelen die op landbouwbedrijven kunnen worden getroffen om de hoeveelheid methaan te verminderen, ook doeltreffend zijn om de hoeveelheid ammoniak te verminderen, en dus dubbele winst opleveren voor de luchtkwaliteit;

P. overwegende dat er, op vergelijkbare wijze als bij CO2, geen verschil is tussen de moleculen van biogeen en fossiel methaan;

Q. overwegende dat meer dan de helft van de wereldwijde methaanemissies wordt veroorzaakt door menselijke activiteit in drie sectoren: fossiele brandstoffen (35 %), afval (20 %) en landbouw (40 %); overwegende dat wat de sector fossiele brandstoffen betreft, de winning, verwerking en distributie van olie en gas 23 % van de wereldwijde antropogene methaanemissies veroorzaken en steenkoolwinning 12 % veroorzaakt; overwegende dat wat de afvalsector betreft, stortplaatsen en afvalwater ongeveer 20 % van de wereldwijde antropogene methaanemissies veroorzaken; overwegende dat wat de landbouwsector betreft, de emissies van vee, uit mest en darmgisting, ongeveer 32 % van de antropogene methaanemissies uitmaken en die van de rijstteelt 8 % (14);

R. overwegende dat er plannen zijn om in samenwerking met het UNEP, de Climate and Clean Air Coalition en het Internationaal Energieagentschap een internationaal waarnemingscentrum voor methaanemissies op te zetten;

S. overwegende dat de intensiteit van de methaanemissies in de EU sterk uiteenloopt naargelang van de mate van afhankelijkheid van fossiele brandstoffen in de energiemix; overwegende dat gas slechts een overgangsoplossing is, aangezien de EU voor haar energievoorziening sterk afhankelijk is van derde landen;

Sectoroverschrijdende acties

1. is ingenomen met de sectoroverschrijdende benadering die wordt geschetst in de EU-strategie om methaanemissies terug te dringen en te mitigeren; verzoekt de Commissie een billijk, alomvattend en duidelijk wetgevingskader voor te stellen, met bindende maatregelen en doelstellingen voor de vermindering van de methaanemissies voor alle sectoren, die leiden tot een aanzienlijke vermindering van de methaanemissies in de EU tegen 2030, in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs en met de in het speciaal verslag van de IPCC over de opwarming van de aarde met 1,5 o C, het zesde evaluatieverslag van de IPCC en de “Global Methane Assessment” van het UNEP gemodelleerde trajecten waarbij de opwarming van de aarde beperkt blijft tot 1,5 o C, teneinde de milieu- en klimaatdoelstellingen van de EU te verwezenlijken in synergie met het Europese en internationale bedrijfsleven;

2. wijst erop dat het van belang is dat de methaanemissies nog dit decennium onverwijld en snel worden verminderd, als een van de meest doeltreffende klimaatactiemaatregelen van de EU, met aandacht voor economische en sociale duurzaamheid; merkt op dat een vermindering van de methaanemissies een aanvulling vormt op de noodzakelijke vermindering van de CO 2 -emissies, en dat veel van de in het kader van de Overeenkomst van Parijs vereiste emissiereducties reeds kunnen worden verwezenlijkt door middel van goedkope en technisch haalbare oplossingen voor de vermindering van de methaanemissies; verzoekt de Commissie en de lidstaten tijdens de COP26-bijeenkomst in Glasgow een bindende mondiale overeenkomst inzake de vermindering van de methaanemissies voor te stellen en daarover te onderhandelen, in overeenstemming met de Overeenkomst van Parijs en met de in het speciaal verslag van de IPCC over de opwarming van de aarde met 1,5 o C, het zesde evaluatieverslag van de IPCC en de “Global Methane Assessment” van het UNEP gemodelleerde trajecten waarbij de opwarming van de aarde beperkt blijft tot 1,5 o C; merkt op dat in de “Global Methane Assessment” van het UNEP is becijferd dat op wereldvlak iedere ton niet-uitgestoten methaan voor alle marktgerelateerde en niet-marktgerelateerde effecten jaarlijks ongeveer 4 300 USD oplevert en dat per miljoen ton methaan die niet uitgestoten wordt, 1 430 voortijdige sterfgevallen worden voorkomen; is van mening dat in een effectbeoordeling bij het komende wetgevingsvoorstel daarom rekening moet worden gehouden met de kosten van de voorgestelde maatregelen alsook met de kosten van niets doen of uitstel;

3. acht het van het allergrootste belang dat alle sectoren die methaan uitstoten, hun emissies verminderen; erkent dat moet worden gezorgd voor een rechtvaardige transitie voor sectoren waar methaanemissiereducties mogelijk sociaal-economische gevolgen zullen hebben;

4. wijst op het belang van verplichte monitoring, rapportage en verificatie (MRV) voor alle sectoren die methaan uitstoten, onder meer door de vaststelling van regels, normen en methoden; wijst ook op het belang van de vaststelling van verplichte programma’s voor lekdetectie en -reparatie (LDAR) die de hele toeleveringsketen in de energie- en petrochemische sector bestrijken; verzoekt de Commissie te zoeken naar doeltreffende instrumenten om de kwaliteit van de meting en rapportage van deze emissies in alle betreffende sectoren te verbeteren; benadrukt dat de gerapporteerde gegevens over methaanemissies openbaar moeten zijn of, als het over gevoelige informatie gaat, beschikbaar moeten zijn voor de bevoegde instanties en onafhankelijke controleurs; benadrukt evenwel dat een gebrek aan gegevens geen reden is om geen maatregelen te nemen om antropogene methaanemissies terug te dringen en te mitigeren;

5. onderstreept dat de klimaat- en milieuwetgeving van de EU op samenhangende wijze moet worden herzien om meer ambitie te tonen in overeenstemming met de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs; verzoekt de Commissie een overkoepelend en bindend wetgevingskader inzake methaanemissies voor te stellen, onnodige overlappingen tussen wetgevingen te vermijden, ervoor te zorgen dat de richtlijn inzake nationale emissiereductieverbintenissen ( 15 ) strookt met de doelstellingen van de EU inzake luchtkwaliteit, haar klimaatdoelstellingen voor 2030 en haar doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bewerkstelligen, zoals vastgelegd in de Europese klimaatwet, en de richtlijn inzake nationale emissiereductieverbintenissen zo spoedig mogelijk dienovereenkomstig te herzien; onderstreept dat de bindende emissiereductiedoelstellingen voor de lidstaten in de verordening inzake de verdeling van de inspanningen ( 16 ) een van de belangrijkste wetgevingsinstrumenten vormen om de methaanemissies te verminderen als onderdeel van de algehele vermindering van de broeikasgasemissies, samen met de komende herziening van de richtlijn industriële emissies en andere wetgeving;

6. is van mening dat het in het kader van de algehele herziening van de toepasselijke wetgeving om de doelstellingen van de Europese klimaatwet te halen, passend is om bindende EU-doelstellingen voor de vermindering van de methaanemissies vast te stellen; neemt nota van het voorstel in de methaanstrategie om de richtlijn inzake nationale emissiereductieverbintenissen te herzien en is verheugd dat methaan in de lijst van gereguleerde verontreinigende stoffen is opgenomen; verzoekt de Commissie voorts methaan op te nemen in de lijst van verontreinigende stoffen in bijlage II bij de richtlijn industriële emissies en het toepassingsgebied van die richtlijn uit te breiden om de sectoren die methaan uitstoten, beter aan te pakken; is van mening dat bij de vaststelling van de nationale streefcijfers voor methaanemissies uit hoofde van de verordening inzake de verdeling van de inspanningen ten volle rekening moet worden gehouden met het grotere kortetermijneffect van methaan op het klimaat en de bijdrage die een vermindering van het methaan in de atmosfeer kan leveren aan de verwezenlijking van klimaatneutraliteit tegen 2050;

7. benadrukt dat het van belang is een EU-inventaris van beste praktijken en beschikbare technologieën op te stellen om een bredere toepassing van innovatieve mitigatiemaatregelen in alle betrokken sectoren te bevorderen; onderstreept dat dergelijke praktijken en technologieën een solide wetenschappelijke basis moeten hebben en in overeenstemming moeten zijn met de milieudoelstellingen, en dat verschillen in de toegang van exploitanten tot deze praktijken en technologieën moeten worden onderzocht;

8. wijst erop dat de wereldwijde methaanemissies volgens de “Global Methane Assessment” van de UNEP tegen 2030 met 15 % kunnen worden verminderd als er minder voedsel verloren gaat en wordt verspild en als we overstappen op hernieuwbare energie en meer energie-efficiëntie, en dat hiermee ook positieve neveneffecten zijn gemoeid, zoals minder druk op herkauwers en de teelt van gewassen;

9. benadrukt dat de komende regelgevingsmaatregelen inzake methaan moeten beogen snel en zo kosteneffectief mogelijk aanzienlijke emissiereducties te bewerkstelligen en bedrijven stimulansen en steun moeten bieden om de prestatienormen optimaal te halen, met volledige inachtneming van het beginsel dat de vervuiler betaalt; onderstreept dat volgens de “Global Methane Assessment”van het UNEP ongeveer 60 % van de gerichte maatregelen in de energie-, afval- en landbouwsector weinig kosten, terwijl 50 % negatieve kosten met zich meebrengt;

10. erkent dat vrijwillige initiatieven van de industrie om de methaanemissies te verminderen, belangrijk zijn en moeten worden gesteund; onderstreept echter dat er grenzen zijn aan wat met louter vrijwillige maatregelen kan worden bereikt, en dat er nu regelgevingsmaatregelen nodig zijn om vaart te zetten achter de vermindering van de methaanemissies die nodig is om de klimaatdoelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te verwezenlijken; is van oordeel dat regelgevingsinitiatieven rekening moeten houden met de beste praktijken van bestaande vrijwillige acties en moeten worden voorafgegaan door grondige effectbeoordelingen, dat alle belanghebbenden erbij moeten worden betrokken om de haalbaarheid en de doeltreffendheid van de voorgestelde regelgevingsinitiatieven te waarborgen, en dat er rekening moet worden gehouden met de economische, sociale en milieukosten van zowel optreden als niets doen, alsook met de gezondheid van mens, dier en milieu en de effectieve toepassing van het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”;

11. verzoekt de Commissie te analyseren wat de implicaties voor beleid en maatregelen zijn als een tijdshorizon van 20 jaar voor het aardopwarmingspotentieel wordt gebruikt, in aanvulling op het tijdbestek van 100 jaar dat momenteel wordt gebruikt overeenkomstig de huidige UNFCCC-richtsnoeren voor broeikasgasinventarissen; merkt op dat meer transparantie over de kortetermijngevolgen van methaanemissies voor de opwarming van de aarde zou helpen het klimaatbeleid van de EU beter te onderbouwen; benadrukt dat het gebruik van een dergelijke aanvullende meetmethode in geen geval mag worden gebruikt om te talmen met noodzakelijke maatregelen om ook de CO 2 -emissies snel en drastisch te verminderen;

12. verzoekt de Commissie methaan op te nemen in het kader voor de monitoring van de ambitie om de vervuiling tot nul terug te brengen;

13. wijst erop dat het wat de beperking van de methaanemissies betreft, aan mondiaal leiderschap ontbreekt en dat er op internationaal vlak erg weinig actie wordt ondernomen met betrekking tot methaan; verzoekt de Commissie om van de vermindering van de methaanemissies een topprioriteit in haar klimaatdiplomatie te maken en actie te ondernemen, met name via een op de VN gebaseerd traject, in het kader van de diplomatieke en externe betrekkingen van de EU, teneinde het voortouw te nemen bij een internationale overeenkomst over de vermindering van de methaanemissies, gecoördineerde actie ter vermindering van de methaanemissies te bevorderen en de vereisten inzake het mitigeren van de methaanemissies te actualiseren;

14. verzoekt de Commissie de oprichting te steunen van een onafhankelijk internationaal waarnemingscentrum voor methaanemissies, in partnerschap met het UNEP, de Climate and Clean Air Coalition en het Internationaal Energieagentschap, dat tot taak dient te krijgen gegevens over antropogene methaanemissies op mondiaal niveau te verzamelen, te harmoniseren, te verifiëren en te publiceren, en een methaanvoorraadindex te ontwikkelen; is verheugd dat de Commissie het voortouw wil nemen bij dit initiatief, onder meer door financiële middelen vrij te maken; is van mening dat onafhankelijke, vergelijkbare, verifieerbare en transparante emissiegegevens van essentieel belang zijn om kennis te verwerven over de omvang van het emissieprobleem en iets te doen aan de onderschatting van het aantal lekken en de omvang daarvan; is van mening dat een dergelijk waarnemingscentrum zich moet buigen over methaanemissies in alle relevante sectoren; benadrukt dat de beschikbaarheid van gedetailleerde emissiegegevens ertoe moet leiden dat regeringen en regelgevende instanties het beginsel dat de vervuiler betaalt, kunnen handhaven;

Energie

15. is ingenomen met de EU-strategie voor een geïntegreerd energiesysteem ( 17 )

16. merkt op dat bijna 20 % van de methaanemissies in de EU afkomstig is van de energiesector, onder meer als gevolg van de winning, de productie, de verwerking, het vervoer, de opslag, de transmissie en de distributie van olie en gas; erkent dat meer dan 80 % van de olie en het gas die in de EU worden verbruikt, wordt ingevoerd en dat de meeste met olie en gas verband houdende methaanemissies buiten de EU plaatsvinden; erkent dat voor fossiele brandstoffen op lange termijn geen rol meer is weggelegd in de energiemix van de Unie en verzoekt de lidstaten om, in samenwerking met de Commissie, nationale plannen vast te stellen om alle fossiele brandstoffen zo snel mogelijk uit te bannen, teneinde uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bewerkstelligen, in combinatie met een transitie naar een zeer energie-efficiënt en sterk op hernieuwbare energiebronnen gebaseerd energiesysteem in de Unie; is van mening dat dit moet worden gekoppeld aan de herziening en actualisering van de nationale energie- en klimaatplannen en dat de Commissie deze plannen moet evalueren als onderdeel van de beoordelingsfase;

17. herhaalt zijn oproep aan de lidstaten in zijn resolutie van 9 juni 2021 over de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 ( 18 ) om — uitgaande van het voorzorgsbeginsel en het beginsel van preventief handelen, en gezien de risico’s en de negatieve gevolgen van niet-conventioneel fracken voor het klimaat, het milieu en de biodiversiteit — geen nieuwe hydrofractureringsprojecten in de EU goed te keuren en alle bestaande projecten stop te zetten;

18. vraagt om geen EU-steun meer te verlenen voor de uitbreiding van infrastructuur voor fossiele brandstoffen; herinnert eraan dat in het recentste verslag van het Internationaal Energieagentschap over het bereiken van nuluitstoot tegen 2050 wordt gesteld dat er in zijn traject naar nuluitstoot geen behoefte is aan investeringen in nieuwe voorraden fossiele brandstoffen en dat de Commissie tot dezelfde conclusie is gekomen in haar voorstel voor een verordening tot wijziging van de richtsnoeren voor trans-Europese energie-infrastructuur ( 19 )

19. merkt op dat een aanzienlijk aantal gasputten waaruit geen gas meer wordt gewonnen, nog steeds methaan in de atmosfeer uitstoten; verzoekt de bevoegde autoriteiten beleid vast te stellen om ervoor te zorgen dat deze putten, indien de eigenaar kan worden gevonden, worden afgesloten of gevuld om methaanlekken te stoppen, en ervoor te zorgen dat degenen die voor de lekken verantwoordelijk zijn, de kosten betalen;

20. neemt er nota van dat een aantal niet-EU-landen al een verbod op afblazen en affakkelen heeft ingevoerd; verzoekt de Commissie wetgeving voor de energiesector voor te stellen met bindende regels betreffende MRV, voortbouwend op de methodologie van het Oil and Gas Methane Partnership (OSGMP) Framework 2.0 en verplichte LDAR, ook voor invoer, die gebaseerd moeten zijn op beste praktijken en in de hele toeleveringsketen moeten worden toegepast; is voorts van oordeel dat lekdetectie moet worden gevolgd door een gedegen registratie en een verplichting om potentiële lekken binnen een duidelijk tijdsbestek te repareren; is verheugd dat er wordt nagedacht over regels voor de hele toeleveringsketen, tot de productie, om routinematig afblazen en affakkelen in de energiesector te verbieden, behalve in uitzonderlijke gevallen waarin dat om veiligheidsredenen noodzakelijk is; is van mening dat het gebruik van fossiele gassen en olie als grondstof, ook voor niet-energetische doeleinden zoals de productie van petrochemische producten, in een dergelijk voorstel moet worden opgenomen;

21. merkt op dat fossiel gas en fossiele olie worden gebruikt in de energiesector en in de petrochemische sector en dat beide sectoren dus bijdragen tot de methaanemissies uit olie- en gasputten en verwerkingsinstallaties; merkt op dat petrochemische producten volgens het Internationaal Energieagentschap goed zijn voor respectievelijk 8 % en 14 % van de totale primaire vraag naar fossiel gas en fossiele olie en dat dit aandeel ongetwijfeld nog zal toenemen; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de verplichtingen inzake MRV en LDAR en het verbod op routinematig afblazen en affakkelen evenzeer gelden voor fossiel gas en fossiele olie die in de petrochemische sector worden gebruikt;

22. verzoekt de Commissie er bij het opstellen van haar toekomstige wetgeving inzake methaanemissies terdege rekening mee te houden dat investeringen die infrastructuurexploitanten doen om methaanlekken te verhelpen, als gereguleerde activiteiten moeten worden aangemerkt, als teken van het belang van veiligheid en duurzame activiteiten, die door de regelgevende instanties kunnen worden gestimuleerd;

23. benadrukt dat de productie en het vervoer van vloeibaar aardgas niet alleen uiterst inefficiënt zijn door de energie die wordt verspild bij het vloeibaar maken en koelen van het gas, maar dat ook onevenredig veel bijdragen tot de methaanemissies van de olie- en gassector; stelt met bezorgdheid vast dat vloeibaar aardgas steeds vaker wordt gebruikt als vervoersbrandstof in de scheepvaart;

24. erkent dat meer dan vier vijfde van de olie en het gas die in de EU worden verbruikt, wordt ingevoerd en dat de meeste met olie en gas verband houdende methaanemissies buiten de EU plaatsvinden, waardoor die invoer bijdraagt tot aanzienlijke methaanemissies wereldwijd; verzoekt de Commissie alle invoer van fossiele brandstoffen in de Unie afhankelijk te stellen van de naleving van de EU-voorschriften inzake MRV en LDAR en de voorschriften inzake afblazen en affakkelen, die moeten gelden voor de hele toeleveringsketen van fossiele brandstoffen, tot en met de productie; is van mening dat er een geloofwaardig systeem moet komen om ervoor te zorgen dat invoer aan de EU-voorschriften voldoet, en dat de Commissie daarom een degelijke, onafhankelijke methode moet ontwikkelen om te beoordelen of invoer aan de EU-voorschriften voldoet; benadrukt dat deze voorschriften zo spoedig mogelijk in werking moeten treden, rekening houdend met de energiezekerheid; verzoekt de Commissie voorts steun te verlenen aan de invoering en het gebruik van een systeem op basis van verificatie door derden, in combinatie met andere monitoringmethoden, als mogelijke oplossing voor het verifiëren van emissiegegevens in de hele toeleveringsketen, ook voor invoer; steunt voorts de totstandbrenging van een onafhankelijk gecontroleerd en wereldwijd toepasbaar certificeringssysteem om de methaanemissieprestaties van alle fossiele gasproductie wereldwijd op betrouwbare wijze te beoordelen; is van mening dat deze certificering moet worden gecontroleerd en geverifieerd door een onafhankelijke derde partij en gebaseerd moet zijn op een uniforme aanpak van de meting aan de hand van gedetailleerde informatie van de betreffende installaties, activa en landen;

25. verzoekt de Commissie specifieke maatregelen vast te stellen om methaanlekken van superuitstoters in alle sectoren, niet alleen in de energiesector, op te sporen en aan te pakken, onder meer door gebruik te maken van het internationale waarnemingscentrum voor methaanemissies;

26. benadrukt het belang van het Copernicus-programma en zijn atmosfeermonitoringdienst voor het opsporen en monitoren van mondiale superuitstoters alsook kleinere bronnen;

27. onderstreept dat ook monitoring vanuit de lucht van cruciaal belang is voor het gericht opsporen van afblazen, affakkelen en lekken; benadrukt dat satellietgegevens een onafhankelijke verificatie van de voetafdruk van bedrijven mogelijk maken en toezeggingen inzake mitigatie faciliteren; is een groot voorstander van het delen van informatie en technologieën tussen stakeholders in de Unie en wereldwijd, en met het publiek, om de bestrijdingsinspanningen aan te zwengelen;

28. is ingenomen met de initiatieven van de Commissie om methaanemissies van steenkoolmijnen, met inbegrip van gesloten en verlaten mijnen, te beperken; spreekt zijn krachtige steun uit voor verplichte MRV en LDAR voor methaanemissies van steenkoolmijnen, waaronder de verplichting voor bedrijven die gesloten mijnen bezitten of voor lidstaten (voor verlaten mijnen waarvoor geen bestaande eigenaar aansprakelijk is) om alle verlaten mijnen in de EU zo spoedig mogelijk daadwerkelijk te sluiten en te verzegelen en dezelfde MRV- en LDAR-maatregelen te hanteren als voor operationele mijnen; roept de Commissie op passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de lidstaten de eigenaren van verlaten mijnen opsporen en steun verlenen voor het beperken van de methaanemissies van steenkoolmijnen; verzoekt de Commissie normen voor meetapparatuur vast te stellen en een meetverplichting op te leggen voor alle mijnen; benadrukt dat het Europees register inzake de uitstoot en overbrenging van verontreinigende stoffen de nieuwe rapportage moet volgen om een coherent beleid te waarborgen;

29. benadrukt het belang van opruimwerkzaamheden om methaanemissies van gesloten mijnen te voorkomen en uiteindelijk uit te bannen; verzoekt de Commissie een specifiek programma te ontwikkelen om de methaanemissies van verlaten, gesloten steenkoolmijnen en olie- en gasbronnen aan te pakken door voormalige steenkoolmijnen stimulansen te bieden om hun methaanemissies aan te pakken, zonder dat dit leidt tot meer winst voor of veronachtzaming van de verantwoordelijkheden van de eigenaars die verantwoordelijk zijn voor de verzegeling van de mijnen, overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt, zoals vastgelegd in artikel 191, lid 2, VWEU, en om de rechtvaardige transitie van steenkoolregio’s te ondersteunen door alternatieve activiteiten te ontwikkelen die stroken met de doelstelling van klimaatneutraliteit in 2050; verzoekt de Commissie en de lidstaten voorts een specifiek programma of andere acties te overwegen, waaronder financiële steun voor MRV en emissiereductie in verlaten olie- en gaslocaties waarvan de eigenaar onbekend is, met volledige inachtneming van het beginsel dat de vervuiler betaalt; wijst op het belang van een adequate ontmanteling van dergelijke infrastructuur;

Landbouw

30. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de landbouw het grootste aandeel heeft in de antropogene methaanemissies in de EU; onderstreept evenwel dat de broeikasgasemissies van de landbouw (met inbegrip van de veeteelt) in de EU-28 tussen 1990 en 2018 met 22,2 % zijn gedaald dankzij een vermindering van de methaanemissies met 21 % (darmgisting - 22 % en mestbeheer - 17 %); stelt echter vast dat de methaanemissies de afgelopen vijf jaar licht zijn gestegen door de toename van de veestapel; merkt op dat de landbouw weliswaar van alle sectoren het op één na grootste potentieel voor de vermindering van de methaanemissies heeft, zoals blijkt uit de mededeling van de Commissie over de EU-strategie inzake methaan, maar dat de bronnen van methaanemissies in de landbouw soms diffuus zijn, waardoor het moeilijk kan zijn om ze te monitoren, te rapporteren en te verifiëren; merkt echter op dat met het bestaande monitoringsysteem op basis van een methode van niveau 2 actie kan worden ondernomen; benadrukt dat de methaanemissies in de landbouw vooral afhangen van de grootte van de veestapel, en met name het aantal herkauwers; verzoekt de lidstaten in hun nationale strategische plannen doeltreffende en duurzame maatregelen op te nemen om deze emissies aan te pakken, en verzoekt de Commissie deze plannen grondig te analyseren alvorens ze goed te keuren, met het oog op de coherentie van het beleid; benadrukt dat een aanscherping van de randvoorwaarden voor methaanemissies in de landbouw, en met name in de veeteelt, niet mag leiden tot een verschuiving van de productie naar het buitenland;

31. wijst erop dat in de landbouw een aanzienlijk deel van de wereldwijde methaanemissies van buiten de EU afkomstig is, en verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat voedsel ook in de toekomst daar wordt geproduceerd waar de milieuduurzaamheid het grootst is; benadrukt dat de EU het voortouw moet nemen bij de uitwisseling van best praktijken met haar handelspartners in derde landen teneinde de methaanemissies in de landbouw te verminderen; benadrukt het belang van internationale samenwerking bij het verminderen van de methaanemissies;

32. is ingenomen met de doelstelling van de Commissie inzake multilaterale betrokkenheid en is voorstander van actieve samenwerking met internationale partners in het kader van de gezamenlijke Koronivia-werkzaamheden op het gebied van landbouw van het UNFCCC en de Climate and Clean Air Coalition, die essentiële multilaterale platforms bieden om beste praktijken uit te wisselen en onze mondiale partners aan te moedigen om landbouwproductie waarbij methaan wordt uitgestoten, te verminderen en hun duurzame transitie te ondersteunen;

33. herinnert eraan dat een aanzienlijk deel van de methaanemissies in de agrovoedingssector te wijten is aan invoer; verzoekt de Commissie te zorgen voor een gelijk speelveld voor EU producenten door erop aan te dringen dat de invoer uit derde landen aan dezelfde strenge normen voldoet als in de EU;

34. verzoekt de Commissie met behulp van de EDGAR-FOOD-databank een raming te maken van de bijdrage van ingevoerde agrivoedselproducten aan de antropogene methaanemissies in de EU;

35. benadrukt dat toekomstige beleidsbeslissingen een duidelijk kader voor de veeteeltsector moeten bieden om een zekere mate van voorspelbaarheid te waarborgen;

36. neemt kennis van de studie over de stand van zaken met betrekking tot nieuwe genomische technieken in het kader van het Unierecht en in het licht van het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-528/16 (SWD(2021)0092), en van de aankondiging van de Commissie dat zij voornemens is een beleidsmaatregel van regelgevende aard op te starten, met inbegrip van een effectbeoordeling en een openbare raadpleging, over planten die afgeleid zijn van bepaalde nieuwe genomische technieken, met als doel een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van mens en dier en het milieu te handhaven en tegelijkertijd de potentiële voordelen van wetenschap en innovatie te benutten, met name om bij te dragen tot duurzaamheid en de duurzaamheidsdoelstellingen van de Europese Green Deal en de “van boer tot bord”-strategie; wijst op het voorzorgsbeginsel en op de noodzaak om te zorgen voor transparantie en keuzevrijheid voor landbouwers, verwerkers en consumenten, en benadrukt dat deze beleidsmaatregel risicobeoordelingen, een uitgebreid overzicht en een alomvattende beoordeling van de opties voor traceerbaarheid en etikettering moet omvatten met het oog op een goed regelgevend toezicht en het verstrekken van relevante informatie aan consumenten, ook voor producten uit derde landen, teneinde een gelijk speelveld te waarborgen;

37. merkt op dat extensieve veeteelt weliswaar tot een lagere methaanuitstoot door landbouwbedrijven kan leiden, maar de uitstoot per geproduceerde eenheid product doet toenemen; verzoekt de Commissie en de lidstaten rekening te houden met de effecten van mitigatiestrategieën op de wereldwijde methaanemissies;

38. benadrukt het belang van de landbouw voor het afvangen en opslaan van koolstof; wijst op de belangrijke rol van een ruimere circulaire economie en wijst erop dat het gebruik van geleidelijke CO 2 -emissieverwijdering en een grotere circulariteit van koolstof moeten worden gestimuleerd en dat tegelijk moet worden voorkomen dat de prijs van landbouwgrond extra onder druk komt te staan, wat ten koste zou gaan van jonge landbouwers; dringt erop aan dat eventuele maatregelen het concurrentievermogen van de EU niet mogen aantasten;

39. verzoekt de Commissie om, in overeenstemming met de Europese klimaatwet, de mogelijkheden te onderzoeken om een regelgevingskader te ontwikkelen voor de certificering van koolstofverwijdering op basis van een robuuste en transparante koolstofboekhouding waarin rekening wordt gehouden met de verschillen tussen broeikasgassen, en om de echtheid van koolstofverwijderingen te verifiëren en landbouwers te belonen voor hun mitigatie-inspanningen;

40. is verheugd over de aankondiging van de Commissie dat er een deskundigengroep zal worden ingesteld die de matrix voor methaanemissies gedurende de levenscyclus zal analyseren;

41. dringt er bij de Commissie op aan de lidstaten te ondersteunen bij het verzamelen van gegevens over het koolstofvastleggingspotentieel van grasland, teneinde een meer gerichte aanpak van het klimaatbeleid mogelijk te maken;

42. erkent dat dierlijke productie de belangrijkste activiteit op permanent grasland is, die het overleven, de economische stabiliteit en het bestaan van kleine landbouwbedrijven in heuvelachtige en bergachtige gebieden mogelijk maakt, en voorkomt dat dergelijke gebieden overwoekerd raken; verzoekt de Commissie investeringen met name te richten op het financieren van innovatie op het gebied van methaanremmers, onder andere voor systemen op basis van begrazing, en samen te werken met derde landen die soortgelijk onderzoek verrichten;

43. 2 /N 2 O meer uitstoten en omdat de levensduur van uitgestoten methaan in de atmosfeer kort is 2 -emissies van drooggelegde veengebieden, die verdere opwarming veroorzaken; pleit ervoor veengebieden onverwijld te vernatten voor een optimaal gunstig verkoelend effect; neemt nota van de methaanemissies van vernatte veengebieden; onderstreept dat uit onderzoek is gebleken dat het opwarmingseffect na vernatting stabiliseert omdat vernatte veengebieden geen CO/NO meer uitstoten en omdat de levensduur van uitgestoten methaan in de atmosfeer kort is ( 20 ) ; benadrukt dat dit niet het geval is voor de voortdurende CO-emissies van drooggelegde veengebieden, die verdere opwarming veroorzaken; pleit ervoor veengebieden onverwijld te vernatten voor een optimaal gunstig verkoelend effect;

44. merkt op dat volgens de “van boer tot bord” -strategie de eetgewoonten van de meeste Europeanen niet stroken met de aanbevelingen inzake gezonde voeding, en dat er dat de consumptiepatronen van de hele bevolking zullen moeten verschuiven naar gezondere voedingsmiddelen, eetgewoonten en levensstijlen, met een grotere consumptie van duurzaam geproduceerde planten en plantaardige voedingsmiddelen, zoals vers fruit en verse groenten, volkorengranen en peulvruchten, ook om de overconsumptie van vlees en ultraverwerkte producten aan te pakken, hetgeen ook het milieu ten goede zal komen, d.w.z. door minder methaanemissies en meer dierenwelzijn, en hetgeen zal zorgen voor een veerkrachtiger economie; benadrukt dat EU-brede wetenschappelijk onderbouwde aanbevelingen, met duidelijke doelstellingen, voor duurzame, gezonde en evenwichtigere voedingspatronen, rekening houdend met de culturele en regionale diversiteit van de Europese voedingsmiddelen en voedingspatronen en de behoeften van de consumenten, de consumenten zouden helpen en aanmoedigen en de eigen inspanningen van de lidstaten om duurzaamheidsaspecten in de nationale voedingsadviezen te integreren, zouden onderbouwen; verzoekt de Commissie dergelijke aanbevelingen op te stellen en specifieke acties uit te werken om gezonde, duurzame en evenwichtigere eetgewoonten daadwerkelijk te bevorderen;

45. wijst erop dat technologieën en praktijken om de methaanemissies van de landbouw te beperken, zoals duurzame veeteeltpraktijken, zich in een snel tempo ontwikkelen en zo spoedig mogelijk moeten worden bevorderd en toegepast; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat bewezen doeltreffende en kostenefficiënte innovaties die de methaanemissies in de landbouwproductie beperken, snel in de EU worden toegepast en dat de reeds beschikbare innovaties door de producenten in de EU worden benut om de methaanemissies te blijven verminderen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) en de nationale strategische plannen, onder meer door middel van specifieke ecoregelingen en initiatieven voor koolstoflandbouw in het kader van het GLB en via andere particuliere of publieke financieringsstromen; is van mening dat landbouwers via het programma Horizon Europa en het initiatief voor economische veerkracht financiële stimulansen moeten krijgen om mitigatiepraktijken toe te passen; erkent echter dat landbouwers de emissieproblemen in verband met dierlijke landbouwproductie waarschijnlijk niet in hun eentje kunnen oplossen; merkt op dat structurele verschillen in de landbouw tussen de lidstaten en specifieke nationale kenmerken van invloed zullen zijn op de kosten van de toepassing van deze technieken;

46. benadrukt dat er reeds bewezen werkwijzen bestaan om de emissies van mestbeheer te helpen verminderen; merkt op dat deze werkwijzen ook de hoeveelheid ammoniak die door de landbouwsector wordt uitgestoten, doen verminderen; verzoekt de Commissie regelgevingsmaatregelen voor te stellen om deze technieken te doen toepassen, met realistische en ambitieuze doelstellingen en tijdschema’s; benadrukt dat meststoffen op basis van stikstof verantwoordelijk zijn voor een grote hoeveelheid methaanemissies; verzoekt de Commissie in het kader van de “van boer tot bord”-strategie de nodige maatregelen te nemen om die emissies te verminderen;

47. onderstreept dat de EU een sleutelrol moet spelen bij de ondersteuning van onderzoek, innovatie en ontwikkeling, alsook bij de opschaling van nieuwe duurzame technologieën en praktijken om de methaanemissies van alle sectoren, waaronder de veeteelt, te helpen verminderen, onder meer door de MRV van methaanemissies in de sector te verbeteren, teneinde de vooruitgang in de richting van deze doelstellingen te volgen, en door reeds beschikbare technologieën, zoals MRV-gerelateerde technologieën, toe te passen; is van oordeel dat er maatregelen ter beperking van de methaanuitstoot van grazers moeten worden ontwikkeld, met inachtneming van de gezondheid en het welzijn van de dieren en overeenkomstig het voorzorgsbeginsel; wijst met name op de noodzaak van multigenerationeel onderzoek naar toevoegingsmiddelen voor diervoeding en verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de verordening betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding ( 21 ) tijdig wordt herzien;

48. is van mening dat het gebruik van landbouwafval voor de productie van biogas een motor kan zijn voor de circulaire economie en benadrukt dat het gebruik van landbouwafval meerwaarde kan opleveren, mits het beginsel van cascadering wordt nageleefd en de juiste duurzaamheidscriteria worden toegepast; wijst erop dat de productie van biogas uit landbouwafval en ander organisch afval de methaanemissies in de landbouwsector kan verminderen en het “prosument”-model (producent en consument) kan stimuleren; dringt aan op een betere coördinatie en een betere infrastructuur tussen landbouwers en producenten van hernieuwbare energie, teneinde een lokaal verbonden productie van duurzaam biogas mogelijk te maken, en is van oordeel dat het GLB de matiging en vermindering van de methaanemissies moet stimuleren en maatregelen in dit verband moet ondersteunen; verzoekt de Commissie daarom te zorgen voor volledige coherentie tussen de Europese klimaatwet, het GLB en de methaanstrategie;

49. is verheugd dat in de methaanstrategie wordt erkend dat biogas afkomstig van voedings- of voedergewassen de methaanemissies doet toenemen en derhalve eventuele mitigatievoordelen kan ondermijnen, en dat ontwikkelingen op het gebied van biogas in de eerste plaats moeten zijn gebaseerd op afval of reststoffen; verzoekt de Commissie een solide, onafhankelijke regeling voor de certificering van oorsprong voor productiemethoden en grondstoffen voor biogas te ontwikkelen; benadrukt dat de productie van biogas gebaseerd moet zijn op een lokaal, circulair economisch model om transportgerelateerde emissies en kosten te vermijden; benadrukt dat geen steun mag worden verleend om de intensivering van de veeteelt te stimuleren;

50. merkt op dat de ontwikkeling van de circulaire en de bio-economie meer banen in de primaire productie kan creëren, en benadrukt dat de bio-economie vereist dat nieuwe vaardigheden, nieuwe kennis en nieuwe disciplines worden ontwikkeld en/of verder in opleiding en onderwijs in deze sector worden geïntegreerd om met de bio-economie gepaard gaande maatschappelijke veranderingen aan te pakken, het concurrentievermogen, groei en werkgelegenheid te bevorderen, in de behoeften van de sector te voorzien en ervoor te zorgen dat vaardigheden en banen beter op elkaar worden afgestemd;

Afval

51. verzoekt de Commissie de methaanemissies van slib en afvalwater verder te analyseren en de richtlijn inzake zuiveringsslib ( 22 ) en de richtlijn inzake de behandeling van stedelijk afvalwater ( 23 ) in 2022 te herzien, waarbij ook de emissies van luchtverontreinigende stoffen en broeikasgassen, met name methaan, moeten worden aangepakt; verzoekt de Commissie voorts ambitieus te zijn en bij de herziening van de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen ( 24 ) in 2024 en de komende herziening van de richtlijn inzake industriële emissies sterk de nadruk te leggen op methaanemissies; benadrukt de noodzaak van maatregelen om stortplaatsen ertoe te verplichten het biomethaan dat zij produceren, te gebruiken totdat het energiegehalte ervan onder een bruikbare waarde daalt en, zodra het niet meer rendabel is om het op de stortplaats geproduceerde biomethaan te gebruiken, op hotspots bio-oxidatie- en andere technologieën te gebruiken om de resterende methaanemissies te verminderen; herinnert er in dit verband aan dat de methaanemissies van de afvalsector gedeeltelijk het gevolg zijn van lekken in biogasinstallaties; verzoekt de Commissie richtsnoeren uit te brengen over de beste methoden voor het bouwen en exploiteren van biogasinstallaties teneinde lekken tegen te gaan die het gevolg zijn van slecht onderhoud, gebruik en ontwerp; herinnert er voorts aan dat de richtlijn inzake industriële emissies met succes heeft bijgedragen tot een vermindering van de verontreiniging door industriële activiteiten; wijst er echter op dat er geen referentiedocumenten voor de beste beschikbare technieken (BREF) bestaan voor het storten van afval;

52. onderstreept dat het storten van afval onderaan de afvalhiërarchie staat en de meeste verontreinigende manier is om met afval om te gaan, zowel wat betreft broeikasgasemissies als wat betreft andere stoffen die lucht, bodem en water verontreinigen; verzoekt de lidstaten de bestaande voorschriften van de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen volledig na te leven en dringt erop aan dat de richtlijn wordt afgestemd op de overkoepelende beginselen van het actieplan voor de circulaire economie, met inbegrip van de doelstelling om de hoeveelheid gestort biologisch afbreekbaar afval uiterlijk in 2016 te verminderen tot 35 % of minder in vergelijking met de niveaus van 1995; verzoekt de Commissie een alomvattende strategie te ontwikkelen om ervoor te zorgen dat de lidstaten die deze doelstelling niet halen, corrigerende maatregelen nemen en actie ondernemen; verzoekt de Commissie de lidstaten te steunen bij hun inspanningen om afval niet langer te storten; spreekt bovendien zijn bezorgdheid uit over het feit dat 15 lidstaten in 2017 nog niet volledig voldeden aan de in de richtlijn vastgelegde verplichting om afval te behandelen alvorens het te storten; herhaalt in dit verband zijn oproep in zijn resolutie van 10 februari 2021 over het nieuwe actieplan voor de circulaire economie om de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen in overeenstemming te brengen met de overkoepelende beginselen van het actieplan voor de circulaire economie en bij de toekomstige herziening van de betreffende richtlijnen te focussen op preventie en de vaststelling van een bovengrens voor de productie van restafval, en het streefcijfer van 10 % voor het storten van afvalstoffen aan te scherpen door een maximum in kg per persoon per jaar vast te stellen, teneinde de beste milieuresultaten te behalen uit de gecombineerde effecten van vermindering, hergebruik, recycling en compostering, en tegelijk het storten van reststoffen tot een minimum te beperken; is voorts van mening dat het een aanzienlijke verbetering zou zijn als ervoor wordt gezorgd dat de methode voor de inventarisatie van broeikasgassen afkomstig van stortplaatsen solider is en in de hele EU wordt geharmoniseerd;

53. verzoekt de Commissie in het licht van het bovenstaande: — bindende EU-doelstellingen voor bedrijfs- en industrieel afval vast te stellen, aangezien er op dit gebied nog steeds geen specifieke doelstellingen zijn; — doelstellingen voor te stellen om de productie van restafval te beperken bij de geplande herziening van de kaderrichtlijn afvalstoffen (25) en de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen in 2024; — de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen in overeenstemming te brengen met de algemene doelstellingen van de EU inzake klimaatverandering en vermindering van de broeikasgasemissies, na een grondige analyse om kwesties in verband met broeikasgassen beter aan te pakken; — een BREF-document voor het storten van afval op te stellen, met bepalingen betreffende methaan;

54. verzoekt de Commissie toe te zien op de vorderingen van de lidstaten met betrekking tot de gescheiden inzameling van biologisch afval, die tegen 2023 een feit moet zijn; herinnert eraan dat lidstaten overeenkomstig de hiërarchie voor afvalverwerking wettelijk verplicht zijn maatregelen te nemen om het recyclen van biologisch afval, onder meer door compostering en vergisting, aan te moedigen, rekening houdend met het feit dat biologisch afval over het algemeen op lokaal niveau wordt ingezameld en verwerkt; benadrukt derhalve dat de Commissie verdere samenwerking tussen regio’s en lidstaten en harmonisatie door de uitwisseling van beste praktijken moet aanmoedigen;

55. herinnert aan de doelstellingen van het nieuwe actieplan voor de circulaire economie om een aanzienlijke mate van circulariteit te bereiken en te voorkomen dat broeikasgassen, en met name methaanemissies, uit de gesloten kringloop ontsnappen; is zich ervan bewust dat een daadwerkelijk geïntegreerd afvalbeheer moet worden bevorderd om de afvalhiërarchie met succes toe te passen en meer prioriteit te geven aan de verwerking van afval;

56. benadrukt dat sluitings- en nazorgprocedures voor stortplaatszones van essentieel belang zijn voor het verminderen van lekken, rekening houdend met de volledige levenscyclus van stortplaatsen; verzoekt de Commissie te voorzien in steun die op de omstandigheden van elke lidstaat is afgestemd om ervoor te zorgen dat de afvalhiërarchie wordt toegepast, met de nadruk op afvalpreventie, dat het voor 31 december 2023 vastgestelde streefcijfer voor scheiding aan de bron en gescheiden inzameling van bioafval wordt verwezenlijkt, onder meer door samenwerking tussen de publieke en de private sector aan te moedigen om te zorgen voor een hoge mate van gescheiden inzameling, recycling en terugwinning van biologisch afbreekbaar afval, zodat het storten van afval op doeltreffende wijze wordt verminderd zonder dat er EU-steun wordt verleend voor afvalverbranding; onderstreept dat er altijd een haalbare biologische verwerkingsmethode moet zijn, zoals compostering of anaerobe vergisting; erkent in dit verband het potentieel van anaerobe vergisting van biologisch afbreekbaar afval, waarmee biomethaan kan worden geproduceerd; benadrukt, in overeenstemming met de afvalhiërarchie, dat verbranding pas de op één na laagste stap in de afvalhiërarchie is en herinnert aan zijn standpunten over verbranding in zijn resolutie van 10 februari 2021 over het nieuwe actieplan voor de circulaire economie;

57. benadrukt dat de oppervlakken van stuwbekkens wereldwijd een aanzienlijke bron van broeikasgasemissies — waaronder methaan — zijn, met name door de accumulatie van sedimenten in stilstaand water, en dat het verwijderen van dammen kan bijdragen tot een aanzienlijke vermindering van de emissies van stuwbekkens; verzoekt het Europees Milieuagentschap informatie over dit onderwerp te verzamelen om de beoordeling van mogelijke beleidsmaatregelen te onderbouwen;

o

o o

58. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.

(1) PB L 328 van 21.12.2018, blz. 1.

(2) PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1.

(3) PB C 232 van 16.6.2021, blz. 28.

(4) PB C 270 van 7.7.2021, blz. 2.

(5) Aangenomen teksten, P9_TA(2021)0040.

(6) Aangenomen teksten, P9_TA(2021)0107.

(7) Myhre, G., D. Shindell, F.-M. Bréon, W. Collins, J. Fuglestvedt, J. Huang, D. Koch, J.-F. Lamarque, D. Lee, B. Mendoza, T. Nakajima, A. Robock, G. Stephens, T. Takemura and H. Zhang, “Anthropogenic and Natural Radiative Forcing”, Climate Change 2013: The Physical Science Basis, Contribution of Working Group I to the Fifth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, hoofdstuk 8, Cambridge University Press, Cambridge, VK, en New York, NY, VS, 2013, blz. 714.

(8) Zie onder meer Hmiel, B., Petrenko, V.V., Dyonisius, M.N. et al., “Preindustrial 14CH4 indicates greater anthropogenic fossil CH4 emissions”, Nature, nr. 578, 2020, blz. 409-412.

(9) Wereldgezondheidsorganisatie, “Ambient Air Pollution: a global assessment of exposure and burden of disease”, 2016.

(10) Europees Milieuagentschap, “Air Quality in Europe — 2020 report”, blz. 7.

(11) Verordening (EG) nr. 166/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006 betreffende de instelling van een Europees register inzake de uitstoot en overbrenging van verontreinigende stoffen en tot wijziging van de Richtlijnen 91/689/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 33 van 4.2.2006, blz. 1).

(12) Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17).

(13) Werkdocument van de diensten van de Commissie van 17 september 2020 bij haar mededeling met als titel “Een ambitieuzere klimaatdoelstelling voor Europa voor 2030: investeren in een klimaatneutrale toekomst voor ons allemaal” (SWD(2020)0176).

(14) UNEP Global Methane Assessment 2021.

(15) Richtlijn (EU) 2016/2284 van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 2016 betreffende de vermindering van de nationale emissies van bepaalde luchtverontreinigende stoffen, tot wijziging van Richtlijn 2003/35/EG en tot intrekking van Richtlijn 2001/81/EG (PB L 344 van 17.12.2016, blz. 1).

(16) Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende bindende jaarlijkse broeikasgasemissiereducties door de lidstaten van 2021 tot en met 2030 teneinde bij te dragen aan klimaatmaatregelen om aan de toezeggingen uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs te voldoen, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 26).

(17) Mededeling van de Commissie van 8 juli 2020 getiteld “Energie voor een klimaatneutrale economie: een EU-strategie voor een geïntegreerd energiesysteem” (COM(2020)0299).

(18) Aangenomen teksten, P9_TA(2021)0277.

(19) Voorstel van de Commissie van 15 december 2020 voor een verordening betreffende richtsnoeren voor trans-Europese energie-infrastructuur en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 347/2013 (COM(2020)0824).

(20) Günther, A., Barthelmes, A., Huth, V., Joosten, H., Jurasinski, G., Kobesch, F. en Couwenberg, J., “Prompt rewetting of drained peatlands reduces climate warming despite methane emissions”, Nature Communications, 11, 1644 (2020).

(21) Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding (PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29).

(22) Richtlijn 86/278/EEG van de Raad van 12 juni 1986 betreffende de bescherming van het milieu, in het bijzonder de bodem, bij het gebruik van zuiveringsslib in de landbouw (PB L 181 van 4.7.1986, blz. 6).

(23) Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40).

(24) Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1).

(25) Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).