31. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 332/67 
slot van de tekst de volgende zin toe te voegen: „Tevens 
zal zij passende — financiële en andere — maatregelen 
Gedaan te Brussel, 19 september 1990. 
1. Inleiding 
1.1. Op 28 februari 1990 heeft het Comité een advies 
uitgebracht (*) over het Commissievoorstel om land­
bouwers die hun land uit produktie nemen, onder be­
paalde voorwaarden toe te staan om graan voor gebruik 
in de niet-voedingssector te verbouwen. 
1.2. Het desbetreffende voorstel was gevoegd bij een 
op verzoek van de Raad opgesteld verslag over „Het 
gebruik van landbouwgrondstoffen in de niet-voedings­
sector" [doe. COM(89) 597 def.]. Gezien het korte 
tijdsbestek heeft het Comité zich in zijn advies uitge­
sproken over de specifieke voorstellen, en daarbij aan­
gekondigd dat het in een apart advies op de meer 
algemene aspecten van het verslag zou willen ingaan. 
Laatstgenoemd advies zou dan moeten aansluiten bij 
het advies over „Uitbreiding van het gebruik van land­
bouw- en bosbouwprodukten in de non-food-sector en 
de energiesector: door onderzoek en technologische 
innovatie geboden vooruitzichten", dat op 29 maart 
1990 werd uitgebracht^). 
(!) PB nr. C 112 van 7. 5. 1990, blz. 13. 
(2) PB nr. C 124 van 21. 5. 1990, blz. 13. nemen om ervoor te zorgen dat een en ander alle nodige 
publiciteit krijgt." 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
1.3. In voornoemd advies werd op veel meer punten 
ingegaan dan onderzoek en ontwikkeling: ook een 
groot aantal van de specifieke en algemene aspecten uit 
het verslag van de Commissie kwam erin aan de orde. 
Derhalve is slechts een kort vervolgadvies noodzakelijk, 
waarin in hoofdzaak de conclusies van het voorgaande 
advies worden bevestigd. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. De opbrengsten per hectare en per stuks vee 
groeien gestaag en veel sneller dan de vraag naar land-
bouwprodukten op de levensmiddelenmarkt; dit maakt 
dat in de EG wordt gezocht naar toepassingen van deze 
produkten in de niet-voedingssector. Als de groei van 
de opbrengsten dus geen halt wordt toegeroepen en 
niet meer nieuwe markten voor landbouwprodukten 
kunnen worden gevonden, zal steeds minder land nodig 
zijn om aan de vraag naar voedsel in de Gemeenschap 
en aan een normale externe vraag te voldoen. De Com­
missie schat dat 11 a 13 miljoen hectare, ofwel rond 
10% van het totale landbouwareaal in de Gemeen­
schap, uit produktie moet worden genomen om een 
eind te maken aan de overschotten. Dit moet wel tot 
ontvolking van het platteland leiden. Vervolgadvies over het gebruik van landbouwgrondstoffen in de niet-voedingssector 
(90/C 332/20) 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 27 februari 1990 besloten, overeenkomstig artikel 
20, 3e alinea, van het Reglement van Orde, een vervolgadvies op te stellen over het gebruik 
van landbouwgrondstoffen in de niet-voedingssector (verslag van de Commissie aan de Raad). 
De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 6 september 1990 goedgekeurd. Rapporteur 
was de heer Strauss. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 279e zitting (vergadering van 
19 september 1990) het volgende advies uitgebracht, dat zonder stemmen tegen (3 onthou­
dingen) is goedgekeurd. 
Nr. C 332/68 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 90 
Zoals hier en daar in de Gemeenschap al is gebleken, 
gaat daardoor vervolgens het landschap aanzienlijk ach­
teruit. Erger is nog dat het verlies aan landbouwgrond 
niet overal in Europa in dezelfde mate voelbaar zal 
zijn, maar vooral de minder vruchtbare en dus armere 
gebieden eronder zullen leiden. Het woningbestand en 
de infrastructuur op het platteland zullen achteruitgaan 
en verwaarloosd worden, terwijl de sociale en woon­
voorzieningen in de stad onder nog meer druk komen 
te staan. Er kan dus niet genoeg worden gewezen op 
de nadelige gevolgen van dit verlies aan landbouwgrond 
voor het milieu, de plattelandseconomie en in laatste 
instantie de maatschappelijke structuur in de gehele 
Gemeenschap. 
2.2. Volgens het Comité moet in de toekomst nog 
meer aandacht worden besteed aan de vraag hoe het 
verlies van landbouwgrond tot een minimum kan wor­
den beperkt. Er is een pakket maatregelen nodig, waar­
bij het bevorderen van reële mogelijkheden voor het 
gebruik van landbouwprodukten in de niet-voedings-
sector een belangrijke plaats zou kunnen innemen. 
2.3. Vele mogelijke toepassingen in de niet-voedings­
sector zullen waarschijnlijk economisch niet haalbaar 
zijn zonder extra subsidie of wetgeving die het gedrag 
van de consument in de gewenste richting stuurt. Het 
Comité is ingenomen met het standpunt van de Com­
missie dat voor deze toepassingen een goede kosten-
batenanalyse moet worden doorgevoerd, vooral omdat 
zij daarbij ook alle milieufactoren wil laten meewegen. 
2.4. Tevens moet rekening worden gehouden met 
de ontwikkeling van de internationale handel. Als de 
Uruguay-ronde succesvol wordt afgesloten, zouden 
daardoor de reële landbouwprijzen in Europa dalen. 
EG-landbouwprodukten zouden dan voor Europese fa­
brikanten en verwerkende industrieën in verhouding 
aantrekkelijker worden. Om echter het verlies van land­
bouwgrond in de Gemeenschap te beperken, moet er­
voor worden gezorgd dat fabrikanten landbouwgrond­
stoffen uit de EG kiezen. 
Het verlies van landbouwgrond en de milieu­
bescherming zijn wereldwijde problemen. De regels van 
de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en 
handel (GATT) voor de internationale handel in land­
bouwprodukten zullen derhalve eventueel moeten wor­
den herzien, zodat door alle landen voldoende steun 
kan worden verleend voor gewassen die hoofdzakelijk 
om milieuredenen worden verbouwd. Voor het succes 
van de Uruguay-ronde is het immers van vitaal belang 
dat op de wereldlandbouwmarkten wat druk van de 
ketel wordt genomen; dat kan door het verbouwen van 
landbouwgrondstoffen voor niet-voedingsdoeleinden in 
Europa aan te moedigen. 
3. Bosbouw 
3.1. Het Comité heeft reeds in zijri advies over het 
EG-bosbouwbeleid^) erop gewezen dat het bosbouw-
programma van de EG doelgericht dient te worden 
(!) PB nr. C 139 van 5. 6. 1989, blz. 15. voortgezet. Onderzoek en ontwikkeling dienen van 
overheidswege te worden gefinancierd en bij te dragen 
tot de groei van een sector die voor het behoud van het 
milieu een sleutelrol kan spelen. Bossen beschermen 
niet alleen waterreserves, bodem en fauna, maar ook 
absorberen bomen meer kooldioxide dan andere 
planten en zijn zij dus van groot belang om de verhitting 
van de aarde tegen te gaan. Herbebossing is dringend 
noodzakelijk omdat de bestaande bossen door ziektes 
en branden zijn uitgedund. 
3.2. De Gemeenschap is voor hout zeer afhankelijk 
van invoer en de voorraden aan goede houtsoorten 
slinken over de gehele wereld. De produktie van veel 
houtsoorten moet dringend worden opgevoerd, o.m. 
voor de vervaardiging van meubels. Ook zal waar­
schijnlijk de vraag naar minder hoogwaardige hout­
soorten groeien, om ter vervanging van plastic produk-
ten en voor de vervaardiging van pulp. 
3.3. Het onderhoud van bossen is veel minder 
arbeidsintensief dan de landbouw. Met het oog op de 
werkgelegenheid in landelijke gebieden dient de kleine 
en middelgrote houtverwerkende industrie aldaar te 
worden aangemoedigd. Aangezien op minder vrucht­
bare bodem ook goede houtsoorten kunnen worden 
verbouwd, moet het bosbouwprogramma van de Ge­
meenschap vooral op dergelijke gebieden en niet zozeer 
op landbouwgrond zijn gericht. Wat de soort aanplant 
betreft, heeft men zich in het verleden te veel op naald-
bomen geconcentreerd, terwijl b.v. ook eike- en 
kastanjebomen hadden kunnen worden aangeplant. 
4. Vezels en oliezaden 
4.1. Alles moet in het werk worden gesteld om er­
voor te zorgen dat niet voor voedingsdoeleinden be­
stemde gewassen, zoals vlas, hennep en katoen, in de 
toekomst op dezelfde of op grotere schaal worden ver­
bouwd; ook de produktie van b.v. zijde mag niet te­
ruglopen. Dit geldt tevens voor nieuwe gewassen, zoals 
bittere lupinen, kenaf en olifantsgras, voor zover de 
doelstellingen van het hervormde gemeenschappelijk 
landbouwbeleid (GLB) intact blijven. 
4.2. Doordat mensen meer verdienen en meer waar­
dering hebben voor de kwaliteiten van natuurlijke ve­
zels, zal de vraag naar katoen en linnen waarschijnlijk 
toenemen. Er bestaat een dringende behoefte aan mo­
dernere technologieën die de kosten van produktie en 
verwerking drukken. Met name voor de industriële 
verwerking van linnen, hennep en kenaf bestaan nog 
steeds geen goede methoden. 
4.3. Sommige gewassen, zoals raapzaad, kunnen 
voor voedings- en ook voor andere doeleinden worden 
gebruikt. Het Comité is evenals de Commissie van 
oordeel dat de produktie van raapzaad met een hoog 
erucazuurgehalte ook in het vervolg binnen de gemeen­
schappelijke marktordening aan de industriële vraag 
dient te voldoen. 
31. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 332/69 
5. Bio-brandstoffen 
5.1. Het gebruik van landbouwprodukten voor niet-
voedingsdoeleinden kan in hoge mate bijdragen tot 
stabilisering van de plattelandseconomie als deze pro-
dukten — granen, suikerbieten en aardappelen — in 
veel grotere hoeveelheden door de industrie kunnen 
worden afgenomen. Goede mogelijkheden liggen in de 
produktie van bio-ethanol en derivaten daarvan als 
substituut of additief voor aardolie, waarvan immers 
een eindige voorraad bestaat. 
Om echter winstgevende produktie van bio-ethanol mo­
gelijk te maken, moet het belastingbeleid veranderen, 
moeten er nieuwe en sterkere gewassen worden ontwik­
keld, en moeten gistings- en verwerkingstechnieken 
worden verbeterd. 
5.2. In zijn advies nr. 380/90 heeft het Comité voor­
gesteld dat in de gehele EG tot maximaal 5% bio-
ethanol wordt toegevoegd aan minerale oliën, om het 
zuurstofgehalte ervan te verhogen. Ook hier is het de 
vraag in hoeverre dit procédé concurrerend is, omdat 
ook uit aardolie gefabriceerde mengsels als additieven 
kunnen worden gebruikt. 
5.3. Omdat landbouwprodukten in zeer grote hoe­
veelheden voor de vervaardiging van bio-ethanol zou­
den kunnen worden gebruikt, wijst het Comité an­
dermaal op de noodzaak, onderzoek en ontwikkeling te 
coördineren en financieel te steunen, zodat bio-ethanol 
economisch interessanter wordt. De Gemeenschap dient 
zichzelf op korte termijn in staat te stellen, landbouw-
produktie voor niet-voedingsdoeleinden op grote schaal 
financieel te steunen. 
6. Biologisch afbreekbare plastics 
6.1. De Gemeenschap wordt geconfronteerd met ern­
stige problemen rond plastic afvalstoffen. Biologisch 
afbreekbare plastics vormen niet de ideale oplossing 
omdat ze voor bepaalde toepassingen niet sterk genoeg 
zijn. Wel dient er wetgeving te komen om het gebruik 
van biologisch afbreekbare plastics als verpakking te 
bevorderen, zelfs al liggen de produktiekosten ervan 
hoger dan die voor overeenkomstige materialen van 
minerale oorsprong. De consument zou voor bepaalde 
goederen iets meer moeten gaan betalen, maar dit is op 
de grondslag van het beginsel dat de vervuiler betaalt 
volledig verantwoord. In sommige lid-staten zijn op dit 
gebied reeds wettelijke voorzieningen getroffen. Nu is 
de Gemeenschap als geheel aan zet. De Commissie kan 
als initiatiefneemster ten aanzien van de EG-wetgeving 
zelf de markt voor dergelijke toepassingen daadwerke­
lijk beïnvloeden. 
6.2. Nieuwe ontwikkelingen m.b.t. de vervaardiging 
van andere milieuvriendelijke goederen dienen eveneens 
te worden aangemoedigd. Een goed voorbeeld zijn 
schoonmaakmiddelen op basis van landbouwpro­
dukten. 
7. Demonstratieprojecten 
7.1. Het Comité is het ermee eens dat extra financiële 
steun moet worden verleend om nieuwe technieken op een zodanige schaal te kunnen beproeven dat dit voor 
een redelijk aantal landbouwers interessant wordt. De 
Commissie geeft te verstaan dat de samenwerking tus­
sen landbouwers en verwerkende industrie onvoldoende 
is uitgebouwd. Volgens het Comité dient ook de consu­
ment bij deze samenwerking een rol van betekenis te 
spelen, vooral omdat het eindprodukt zich, wil het 
aanslaan, naar de vraag moet richten. Er dienen goede 
afspraken te worden gemaakt ten einde de verwerkende 
industrie van de levering van de nodige hoeveelheden 
grondstoffen te verzekeren en de verkoop voor niet-
voedingsdoeleinden voor landbouwers interessant te 
maken. Het is derhalve een goede zaak dat het land­
bouwers ook als collectief mogelijk wordt gemaakt om 
een contract met een verwerkend bedrijf aan te gaan. 
8. Voorstellen van de Commissie voor het uit produk­
tie nemen van landbouwgrond 
8.1. Een moeilijk punt hierbij is dat ten minste in 
de afzienbare toekomst de door de EG vastgestelde 
graanprijzen hoger zullen blijven liggen dan de prijs die 
de verwerkende industrie kan betalen om concurrerende 
produkten te maken. De Commissie wil de aan produ­
centen betaalde graanprijzen voor niet-voedingsdoelein­
den met een aan de bebouwde oppervlakte gebonden 
toelage aanvullen. Het Comité staat welwillend tegen­
over deze benadering. Zolang echter de toelage door de 
lid-staten zelf op verschillende niveaus wordt vast­
gelegd, zullen demonstratieprojecten waarschijnlijk 
slechts daar van de grond komen waar de hoogste steun 
wordt verleend. Verschillen in steunverlening zullen 
marktdistorsies oproepen. Volgens het Comité dient de 
Commissie derhalve de aan de bebouwde oppervlakte 
gebonden toelage op één gemeenschappelijk niveau vast 
te leggen. Deze toelage moet bovendien zo hoog moge­
lijk zijn, zodat de landbouwers zullen worden aange­
moedigd om contracten met de verwerkende industrie 
af te sluiten. 
8.2. Volgens het Comité kunnen bij toenemende pro­
duktie voor niet-voedingsdoeleinden moeilijkheden rij­
zen indien deze onder de gegarandeerde maximumhoe-
veelheden wordt begrepen. 
9. Gevolgen voor de landbouwstructuur 
9.1. Het Comité stemt in met de opvatting van de 
Commissie dat diversifiëring van de landbouwproduk-
tie in de richting van niet-voedingsdoeleinden de ont­
wikkeling van achtergebleven regio's zou kunnen bevor­
deren (doelstelling 1) en landbouwers zou kunnen hel­
pen om zich aan veranderingen van het GLB aan te 
passen (doelstelling 5 b). Volgens het Comité kunnen 
vooral maatregelen ter bevordering van de bosbouw 
voor achtergebleven regio's geschikt blijken. De voor 
niet-voedingsdoeleinden bestemde gewassen — graan, 
suikerbieten, oliezaden e.d. — zullen echter naar alle 
waarschijnlijkheid worden verwerkt in het gebied waar 
ze worden verbouwd, d.w.z. hoofdzakelijk in de land­
bouwgebieden van de Gemeenschap. De landbouwers 
zullen zo ook worden aangemoedigd om, zelf of via hun 
coöperaties, deel te nemen aan het verwerkingsproces. 
Nr. C 332/70 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 90 
10. Het kader voor het communautaire optreden 
10.1. De Commissie noemt drie mogelijke benaderin­
gen om de ontwikkeling van andere toepassingen van 
landbouwprodukten dan voor voedingsdoeleinden te 
bevorderen. Deze drie sluiten elkaar niet uit. Het 
Comité breekt in een voorgaand advies (doe. ESC 
nr. 380/90) reeds een lans voor de eerste benadering, 
nl. het versnellen van technische ontwikkelingen die een 
landbouwprodukt of een verwerkingsprocédé concurre-
render zouden maken. 
10.2. De tweede benadering is erop gericht, met een 
al bijna concurrerend produkt of procédé via geld­
injecties sneller het commerciële stadium te bereiken. 
Volgens het Comité zou produktiesteun, eventueel in 
de vorm van prijscompenserende betalingen (deficiency 
payments), of investeringssteun voor de verwerkende 
industrie, daarvoor een passend instrument zijn. Deze 
benadering kan ook goed worden gekozen als een pro­
cédé via wetgeving uitvoerbaar te maken is (afbreekbaar 
plastic, beperking van het gebruik van brandstoffen op 
oliebasis in de binnenvaart). 
10.3. De derde aanpak behelst de subsidiëring van 
produktie- of verwerkingsprocédés waarbij niet te ver­
wachten valt dat zij binnen afzienbare tijd economisch 
levensvatbaar zullen worden. Volgens het Comité kan 
eventueel voor deze benadering worden gekozen als het 
gaat om de verwerking van de landbouwproduktie tot 
produkten die met minerale oliën moeten concurreren, 
zolang tenminste nog geen ingrijpende vernieuwingen 
op technisch gebied hebben plaatsgevonden. 
10.4. Het Comité onderschrijft het standpunt van 
de Commissie dat permanente steun aan verwerkende 
industrie of producenten alleen in overweging mag wor­
den genomen wanneer er specifieke en gegronde re­
denen voor zijn, zoals in het geval van suiker en zetmeel, 
of wanneer er sprake is van strategische of milieu­
overwegingen die van doorslaggevende betekenis zijn. 
10.5. Wat de medeverantwoordelijkheidsheffing be­
treft, heeft het Comité reeds erop aangedrongen (advies 
doe. ESC nr. 221/90) dat de bestaande heffingen geleide­
lijk aan komen te vervallen. Dergelijke heffingen mogen 
niet dienen om het gebruik van landbouwprodukten in 
de niet-voedingssector te financieren. 
11. Vastlegging van prioriteiten 
11.1. Het Comité is het ermee eens dat bij de keuze 
van de te starten onderzoek- en demonstratieprojecten 
alle aspecten in een degelijke kosten-batenanalyse wor­
den afgewogen. Er werd in het onderhavige advies 
reeds gewezen op het belang dat het Comité aan de 
milieugevolgen hecht. 
11.2. Bij de beslissing welk initiatief voorrang moet 
krijgen, dient zeker ook de vraag te worden gesteld of 
het individuele inkomen van de landbouwers wel op peil 
blijft. Evenwel moet ook voldoende aandacht worden 
geschonken aan alle andere relevante factoren, waaron­
der de gevolgen voor de consument, het milieu en de 
economie in het algemeen. 11.3. Het Comité acht het evenals de Commissie van 
belang dat toepassing van landbouwprodukten in de 
niet-voedingssector wordt bevorderd met instrumenten 
die de structurele overschotten niet verder in de hand 
werken. Dat impliceert echter niet dat het verbouwen 
van gewassen voor niet-voedingsdoeleinden aan een 
schema voor het uit produktie nemen van landbouw­
grond moet zijn gekoppeld. Eventueel komen andere 
vormen van produktiebeheersing in aanmerking, zoals 
een gecontroleerde toelevering of het extensiever maken 
van de landbouw. 
12. Coördinatie en samenwerking 
12.1. De Commissie stelt voor, een comité op te 
richten dat tot taak zou hebben alle relevante activitei­
ten op niet-voedingsgebied te volgen en de Commissie 
bij de ontwikkeling van verdere nieuwe initiatieven bij 
te staan. Volgens het Comité dienen daarin vertegen­
woordigers van producenten, verwerkende industrie, 
werknemers en eindverbruikers zitting te krijgen. 
13. Demonstratieprojecten 
13.1. Het Comité onderschrijft de lijst van produkten 
waarvoor projecten moeten worden opgezet. Het is 
ook ten zeerste ingenomen met het voorstel om deze 
projecten te steunen door produkten uit de inter-
ventievoorraden tegen gunstige prijzen ter beschikking 
te stellen. 
14. Inschakeling van de landbouwers 
14.1. Het Comité meent dat het inderdaad belangrijk 
is, een directe samenwerking tussen producenten en 
verwerkende industrie tot stand te brengen. Adviesorga­
nen van de overheid en landbouworganisaties kunnen 
een wezenlijke bijdrage leveren als het erom gaat, de 
landbouwers op de afzetmogelijkheden in de niet-voe­
dingssector attent te maken. Als landbouwcoöperaties 
aan de vervaardiging van het eindprodukt gaan deel­
nemen, kunnen de landbouwers zelf daarvan ook voor­
deel hebben. 
15. Conclusie 
15.1. Het is van zeer groot belang dat de ontwikke­
ling van toepassingen in de niet-voedingssector wordt 
aangemoedigd, zodat de markt voor landbouw­
produkten wordt vergroot. Het inkomen van land­
bouwers moet op peil blijven en de plattelandseconomie 
en het milieu in de Gemeenschap moeten worden be­
schermd. De Europese Gemeenschap dient er zich der­
halve zo snel mogelijk toe te verbinden meer financiële 
steun voor het verbouwen van voor niet-voedings­
doeleinden bestemde landbouwprodukten toe te ken­
nen. Volgens het Comité dient het verbouwen van 
gewassen voor niet-voedingsdoeleinden overal in de 
Gemeenschap op dezelfde grondslag te worden aange­
moedigd. 
15.2. Het Comité is zeer ingenomen met de volgende 
uitspraak in het verslag van de Commissie: „Soms 
wordt het gebruik van een bepaalde grondstof of ener­
giebron (...) bewust door de overheid gestimuleerd, 
31. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 332/71 
omdat dit gebruik voordelen heeft voor de samenleving 
als geheel. Zo zou het gebruik van agrarische 
grondstoffen met name uit milieuoverwegingen kunnen 
worden bevorderd." [Vert.: doe. COM(89) 597 def., 
blz. 3.] 
Gedaan te Brussel, 19 september 1990. 
1. Het Economisch en Sociaal Comité staat positief 
tegenover het voornemen van de Commissie om op het 
door de Colombiaanse regering aan de internationale 
gemeenschap voorgelegde „speciaal plan inzake samen­
werking" met passende steunmaatregelen te reageren. 
1.1. Bovendien erkent het Economisch en Sociaal 
Comité dat tevens buitengewone maatregelen moeten 
worden genomen t.a.v. de twee andere grote produ­
centen van verdovende middelen in Latijns-Amerika: 
Peru en Bolivië. 
2. Afgezien van de in het onderstaande uitgewerkte 
kanttekeningen, is het Comité ingenomen met: 
2.1. Het besluit van de Commissie om de financiële 
steun aan Colombia op te voeren tot een bedrag van 
60 miljoen Ecu over de komende vier jaar en deze onder 
artikel 931 en post 9490 van de EG-begroting (*) op te 
voeren; 
(') 931 Financiële en technische samenwerking met ontwikke­
lingslanden in Latijns-Amerika; 9490 Programma voor de 
Noord-Zuid-samenwerking op het gebied van de bestrijding 
van het drugmisbruik. 15.3. De bevordering van toepassingen van land-
bouwprodukten in de niet-voedingssector moet tevens 
sporen met de doelstellingen van de hervorming van het 
GLB, voor zover milieu- en andere beleidsoverwegingen 
geen prioriteit hebben. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
2.2. Het voorstel voor een verordening (EEG) van 
de Raad houdende uitbreiding tot Bolivië, Colombia en 
Peru van het stelsel van algemene tariefpreferenties dat 
van kracht is voor de minst ontwikkelde landen; 
2.3. Het voorstel voor een besluit van de Raad hou­
dende toekenning van meer voordelen voor de uitvoer 
van bepaalde produkten van de Europese Gemeenschap 
voor Kolen en Staal (EGKS) naar de Gemeenschap; 
2.4. Het voorstel voor een besluit van de Raad betref­
fende de coördinatie van de bilaterale hulp van de lid­
staten en van de EEG m.b.t. het speciale plan inzake 
samenwerking van Colombia. 
3. Algemene opmerkingen 
3.1. De Gemeenschap zou op het speciaal plan inzake 
samenwerking van Colombia met veel verdergaande 
maatregelen moeten reageren dan nu zijn voorgesteld. 
Samen met Colombia zouden ook Bolivië en Peru meer 
steun moeten krijgen door ook te putten uit andere Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad houdende uitbreiding tot 
Bolivië, Colombia en Peru van het stelsel van algemene tariefpreferenties van toepassing op 
bepaalde produkten van oorsprong uit de minst ontwikkelde landen alsmede wijziging van 
Verordeningen (EEG) nrs. 3896/89, 3897/89 en 3898/89 van 18 december 1989 
(90/C 332/21) 
De Raad heeft op 5 juli 1990 besloten, het Economisch en Sociaal Comité facultatief te 
raadplegen over de bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor externe betrekkingen, handels- en ontwikkelingsbeleid, die met de voorberei­
ding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 september 
1990 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Cavazzuti. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 279e zitting (vergadering van 
19 september 1990) het volgende advies uitgebracht, dat met eenparigheid van stemmen is 
goedgekeurd.