28. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 115/17 
Advies  inzake  de mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  betreffende  het overzicht 
van de tijdens  de eerste  etappe  van  de economische  en monetaire  Unie  bereikte  vooruit-
gang,  de voor  de goede  werking  van  de economische  en monetaire  Unie  vereiste  verdeling 
van bevoegdheden  en verantwoordelijkheden  tussen  de instellingen  van  de Gemeenschap 
en de Lid-Staten  en de tijdens  de tweede  etappe  van  deze  unie  te 
treffen  maatregelen 
De tekst  waarop  het advies  betrekking  heeft  is niet  bekendgemaakt  in het Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 26 en TI juni  1973  gehouden  112e  zitting  heeft  het Comité  op voorstel  van 
zijn Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een advies  inzake  voornoemd  onderwerp  op te 
stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn  op 12 en 13 december  1973  te Brussel  gehouden  116de  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de resolutie  van  de Raad  en van  de vertegen-
woordigers  van  de Regeringen  der  Lid-Staten  van 
22 maart  1971  betreffende  de verwezenlijking  in 
etappes  van  de economische  en monetaire  unie  in 
de Gemeenschap, 
Gezien  de mededeling  van  de Commissie  aan  de 
Raad  betreffende  het  overzicht  van  de tijdens  de 
eerste  etappe  van  de economische  en monetaire  unie 
bereikte  vooruitgang,  de voor  de goede  werking  van 
de economische  en monetaire  unie  vereiste  verdeling 
van bevoegdheden  en verantwoordelijkheden  tussen 
de instellingen  van  de Gemeenschap  en de Lid-Staten 
en de tijdens  de tweede  etappe  van  deze  unie  te 
treffen  maatregelen, 
Gezien  het op voorstel  van  zijn  Bureau  door  de Vol-
tallige  Vergadering  genomen  besluit,  de Afdeling 
voor  economische  en financiële  vraagstukken  te be-
lasten  met  het opstellen  van  een  advies  inzake  voor-
noemde  mededeling  van de Commissie, 
Gezien  het advies  dat de Afdeling  voor  economische 
en financiële  vraagstukken  tijdens  haar  op 4 decem-
ber 1973  gehouden  achtste  vergadering  heeft  opge-
steld, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  Mamert, 
voorgelegde  rapport, Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 12  en 
13 december  1973  gehouden  116de  zitting,  verga-
dering  van 13 december  1973, 
Overwegende  dat  het  de plaats  bij uitstek  is waar 
de economische  en sociale  vertegenwoordigers  van 
de Gemeenschap  elkaar  kunnen  ontmoeten,  hun 
standpunten  aan  elkaar  kunnen  toetsen  en  hun 
zienswijze  naar  buiten  kunnen  dragen;  dat  het  met 
klem  wil  wijzen  op de noodzaak,  meer  spoed  te 
zetten  achter  de opbouw  van  Europa  op een  solide 
fundering, 
Overwegende  dat  het  welslagen  van  de Europese 
integratie  grotendeels  afhangt  van  de vraag  of de 
economische  en monetaire  unie  tot stand  komt, 
Overwegende  dat  bij  de verwezenlijking  van  deze 
economische  en monetaire  unie  zeer  ernstige  vertra-
ging is opgetreden,  waardoor  de samenhang  van  de 
Gemeenschap  wordt  bedreigd, 
Overwegende  dat deze  vertraging  is veroorzaakt  door 
concrete  belemmeringen,  maar  ook  door  het  ont-
breken  van  politieke  bereidheid  en de weigering  van 
de Lid-Staten  de vereiste  bevoegdheden  aan  de Ge-
meenschap  af te staan, 
Overwegende  dat de Regeringen  der  Lid-Staten  met 
spoed  hun  kortzichtige  beleid  moeten  laten  varen  en 
Nr. C 115/18 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 28. 9. 74 
tegenargumenten  moeten  vinden  voor  de  eventuele 
kritiek  van  hun  kiezers  op de bijdrage  die  nu moet 
worden  geleverd  om  op  lange  termijn  voordeel  uit 
de Europese  eenwording  te kunnen  trekken, 
Overwegende  dat  het  aldus  noodzakelijk  is dat 
allen  — zowel  de Regeringen  als de bevolking  van  de 
Lid-Staten  — gaan  beseffen  hoe  belangrijk  en spoed-
eisend  de opbouw  van  Europa  is, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
dat met  73 stemmen  vóór,  14 stemmen  tegen  bij 14 
onthoudingen  werd  goedgekeurd. 
A. Algemene  opmerkingen 
1. In het  in de mededeling  van  19 april  1973  door 
de Commissie  uitgewerkt  overzicht  van  de  eerste 
etappe  van  de economische  en monetaire  unie  wor-
den de bereikte  geringe  resultaten  vrij  trouw  weer-
gegeven.  Op  sommige  punten  dienen  echter  nuances 
te worden  aangebracht. 
Er is enige  vooruitgang  geboekt  bij  de coördinatie 
van de algemene  economische  politiek:  er zijn  pro-
cedures  voor  regelmatig  overleg  uitgewerkt  die  heb-
ben gefunctioneerd,  alhoewel  bij  het  zoeken  naar 
een gemeenschappelijke  koers  voor  deze  politiek  tot 
dusverre  onvoldoende  vooruitgang  is waar  te nemen. 
Op monetair  terrein  heeft  de Gemeenschap  enkele 
tegenslagen  moeten  incasseren  en is zelfs  sprake  van 
enige  achteruitgang:  drie  van  de communautaire  va-
luta's  zweven  nog  steeds  onafhankelijk  van  elkaar; 
de resterende  valuta's  konden  slechts  hun  „band" 
bewaren  door  de  fluctuatiemarges  te vergroten  — 
van 1,20  % in maart  1971  tot  2,25  % thans  — en 
door  twee  hiervan  (Duitse  mark  en gulden)  achter-
eenvolgens  op te waarderen.  Ondanks  deze  moeilijk-
heden  betekent  het  toch  wel  een  vooruitgang  dat 
zes Europese  munteenheden  in een  dermate  onrustige 
periode  gezamenlijk  blijven  zweven  en dat  het  aan-
tal interventies  in communautaire  valuta's  is toe-
genomen. 
2. Voordat  nieuwe  doelstellingen  worden  vastge-
legd,  dienen  de nodige  conclusies  te worden  getrok-
ken uit  de ervaringen  die  in de eerste  etappe  zijn 
opgedaan.  De  Commissie  wijst  terecht  op de moei-
lijkheden  die  zijn  ontstaan  door  de monetaire  onrust 
op wereldschaal  en door  het  feit  dat  de communau-
taire  procedures  een  te weinig  dwingend  karakter 
dragen.  Volgens  het  Comité  dient  de traagheid  van 
de vooruitgang  tot  op zekere  hoogte  mede  te wor-
den geweten  aan  het  ontbreken  van  politieke  bereid-
heid  bij de Regeringen  en aan  het  feit  dat  men  over 
de gehele  linie  naar  de economische  en monetaire 
unie  wil  optrekken,  d. w. z. de talrijke  beleidstaken zijn niet  in een  bepaalde  rangorde  van  belangrijkheid 
ingedeeld  en dienen  tegelijkertijd  te worden  uitge-
voerd. 
3. Wil  men  voorkomen  dat  zich  opnieuw  tegen-
slagen  of gevallen  van  achteruitgang  voordoen,  dan 
dienen  op de als zeer  belangrijk  aangemerkte  gebie-
den prioriteiten  te worden  gesteld;  het  zekerste  mid-
del om  verdere  Europese  integratie  te verhinderen 
zou namelijk  de opvatting  zijn  dat  alle  beleidstaken 
prioriteit  hebben. 
4. In dit  verband  vestigt  het  Comité  de aandacht 
op de volgende  punten: 
a) Het  streven  naar  de monetaire  unie  vormt  een 
poging  om  de reeds  bereikte  resultaten  (douane-
unie,  gemeenschappelijke  landbouwmarkt)  te 
consolideren.  Aangezien  van  een  gemeenschappe-
lijke  munteenheid  een  eenmakende  werking  uit-
gaat,  zou  hierdoor  het  ontstaan  van  een  ^chtt 
economische  unie  tussen  de  Lid-Staten  woiden 
bespoedigd.  Om  deze  redenen  alsmede  op grond 
van de verwachting  dat  het  klimaat  van  mone-
taire  onzekerheid  nog  geruime  tijd  zal aanhouden, 
dient  het  streven  naar  de  monetaire  unie  als 
prioritaire  taak  van  de Gemeenschap  te worden 
beschouwd. 
Wil men  dat  de communautaire  valuta's  een  ster-
kere  onderlinge  „band"  krijgen,  dan  dient  de 
inflatie  gemeenschappelijk  te worden  bestreden 
en dienen  de  Lid-Staten  hun  conjunctuurbeleid 
enigszins  onderling  af te stemmen,  hun  begro-
tings-  en geldbeleid  te harmoniseren  en voor  een 
echte  Europese  goederen-  en  kapitaalmarkt  te 
zorgen. 
Daartoe  is het  nodig,  de volkshuishoudingen  tot 
één geheel  met  elkaar  te vervlechten  door  de 
technische  belemmeringen  van  het  handelsverkeer 
op te heffen,  zonder  daarbij  nieuwe  handelsbe-
lemmeringen  te veroorzaken  door  een  teveel  aan 
regelingen  en procedures. 
Een als  belangrijk  te beschouwen  beleidselement 
in het  streven  naar  de economische  en monetaire 
unie  is ook  de invoering  van  een  uitgebreide  doel-
treffende  structuur  voor  monetaire  samenwer-
king. 
b) Over  het  algemeen  kan  het  streven  naar  een  uni-
forme  economische,  fiscale,  sociale  of financiële 
structuur  in de Lid-Staten  gezien  de nationale  en 
regionale  kenmerken  niet  als  realistisch  worden 
aangemerkt. 
Wel dient  te worden  beseft  dat  de economische 
en monetaire  unie  tot  nieuwe  evenwichtsversto-
ringen  in het  regionale,  sectoriële  of sociale  vlak 
kan leiden.  Het  voeren  van  een  beleid  tot  ver-
mindering  of opheffing  van  deze  evenwichtsver-
28. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 115/19 
storingen  is van  grote  betekenis  voor  de verwe-
zenlijking  van  de economische  en monetaire  unie, 
zoals  kan  worden  opgemaakt  uit de werkzaam-
heden  die  door  de bevoegde  Afdelingen  van  het 
Comité  zijn  verricht. 
c) De  economische  en monetaire  unie  kan  niet  op 
pijnloze  wijze  tot  stand  worden  gebracht  door 
de — uit  de aard  der  zaak  uiteenlopende  en 
soms  zelfs  tegenstrijdige  — zienswijzen  van  de 
verschillende  betrokken  partijen  bij elkaar  op te 
tellen.  Dit  vereist  daarentegen  dat  alle  Lid-Sta-
ten alsmede  de  verschillende  maatschappelijke 
groeperingen  de noodzakelijke  beperkingen  aan-
vaarden. 
In dit  verband  dient  te worden  opgemerkt  dat 
de ruïneuze  schijnvoordelen  van  de inflatie  het 
economisch  en sociaal  evenwicht  in de Lid-Staten 
en de toekomst  van  de Gemeenschap  in sterke 
mate  bedreigen.  Het  ligt  op de weg  van  de Com-
missie  van  de  Europese  Gemeenschappen,  de 
Regeringen  en de bevolking  krachtig  en officieel 
te wijzen  op de dwingende  noodzaak,  de strijd 
tegen  het  inflatiegevaar  met  meer  energie  aan  te 
binden. 
Op communautair  niveau  moet  langs  democra-
tische  weg  met  inschakeling  van  de volksverte-
genwoordigers  en de vertegenwoordigers  van  het 
bedrijfsleven  de koers  voor  het  beleid  worden 
vastgesteld. 
Het feit  dat  sommige  Lid-Staten  met  bijzondere 
moeilijkheden  te kampen  hebben,  mag  niet  tot 
bijsturing  van  de gemeenschappelijke  doelstellin-
gen zelf  leiden,  maar  slechts  tot beïnvloeding  van 
de wijze  waarop  deze  moeten  worden  bereikt. 
In dit  verband  vergen  de  monetaire  moeilijk-
heden  van  bepaalde  Lid-Staten  solide  maatrege-
len van  monetaire  aard  en geen  hypothetische 
financiële  compensaties  waarbij  van  nog  steeds 
moeilijk  te beoordelen  structurele  verschillen 
wordt  uitgegaan. 
Zijn  de beleidstaken  in gemeenschappelijk  over-
leg vastgesteld,  dan  moet  de Lid-Staten  wel  zo-
veel mogelijk  speelruimte  worden  gelaten  om  zelf 
te bepalen  langs  welke  weg  zij deze  taken  wil-
len uitvoeren. 
Het is de taak  van  de communautaire  instellingen 
na te gaan  of de gevolgde  weg  wel  in overeen-
stemming  is met  de door  de Gemeenschap  ge-
stelde  eisen,  met  regelmatige  tussenpozen  het 
tempo  van  de voortgang  van  het  ontwikkelings-
proces  te volgen  en de stoot  te geven  tot wijzi-
gingen  die eventueel  nodig  blijken. 
Blijft  een  dergelijk  toezicht  achterwege,  dan  kan 
• de doeltreffendheid  van  het  communautair  optre-
den in gevaar  komen,  zoals  al blijkt  uit de geringe 
resultaten  die tijdens  de eerste  etappe  zijn  bereikt. 5. Aan  de  opvatting  dat  een  etappe  is voltooid 
zodra  de einddatum  hiervan  is bereikt  ook  al zijn  de 
beleidsvoornemens  voor  deze  etappe  niet  geconcre-
tiseerd,  kleven  niet  te veronachtzamen  gevaren. 
Hieruit  zou  kunnen  worden  geconcludeerd  dat  het 
gewenst  zou  zijn  de overgang  naar  de tweede  etappe 
uit te stellen  zolang  de voornaamste  doelstellingen 
van de eerste  etappe  niet  zijn  gerealiseerd  en in het 
bijzonder  het  gezamenlijk  zweven  van  alle  com-
munautaire  valuta's  niet  een  feit  is geworden.  Wil 
men een  dergelijke  gang  van  zaken,  die als een  ver-
traging  in de opbouw  van  Europa  zou  kunnen  wor-
den uitgelegd,  van  de hand  wijzen,  dan  dienen  de 
inhoud  en de grenzen  van  het begrip  „etappe"  duide-
lijk te worden  vastgesteld.  Op  de belangrijkste  ter-
reinen  (b.v.  geleidelijke  uitbreiding  van  het  taakge-
bied van  het  Europees  Fonds  voor  monetaire  samen-
werking)  zouden  specifieke,  nauwkeurige  tijdschema's 
zinvoller  zijn  dan  algemene  etappes  die  een  enigs-
zins kunstmatige  indruk  wekken,  omdat  aldus  jaar 
voor  jaar  kan  worden  nagegaan  in hoeverre  de ge-
stelde  doeleinden  zijn  bereikt. 
Op korte  termijn  moeten  de maatregelen  — onge-
acht de naam  die  wordt  gegeven  aan  de voortzetting 
van de werkzaamheden  betreffende  de economische 
en monetaire  unie  — overeenkomstig  de tijdens  de 
topconferentie  van  Parijs  gegeven  richtlijnen  in de 
eerste  plaats  gericht  zijn  op de feitelijke  verwezen-
lijking  van  de eerste  doelstellingen  van  de Europese 
Gemeenschap  en ook  op vernauwing  van  de fluc-
tuatiemarges  tussen  alle  valuta's  van  de Gemeen-
schap. 
6. In het  institutionele  vlak  moet  rekening  worden 
gehouden  met  de versterking  van  de monetaire  soli-
dariteit  tussen  de Lid-Staten  en de hiermee  samen-
hangende  overdracht  van  bevoegdheden  van  natio-
nale naar  communautaire  instanties. 
Zo zou  het  Europees  Parlement  het  recht  tot goed-
keuring  van  een  controle  op de communautaire  be-
groting  moeten  krijgen  en geleidelijk  de bevoegdhe-
den van  de nationale  parlementen  op  economisch 
en monetair  gebied  moeten  gaan  overnemen  voor 
de beleidsonderdelen  die  geleidelijk  naar  het  com-
munautaire  niveau  zullen  worden  overgeheveld. 
B. De voorstellen  van  de Commissie 
7. Het  door  de Commissie  voorgestelde  actiepro-
gramma  komt  zowel  te uitgebreid  als te weinig  am-
bitieus  voor.  Te  uitgebreid  in die  zin  dat  het  ten 
aanzien  van  het  structuurbeleid  maatregelen  noemt 
die voor  de verwezenlijking  van  de economische  en 
monetaire  unie  niet  onmisbaar  lijken.  Te weinig  am-
bitieus  in die  zin  dat  het  voorgestelde  tempo  voor 
de aanpassing  op  monetair  gebied  vrij  traag  lijkt 
wanneer  men  beseft  dat  deze  aanpassing  op  vrij 
korte  termijn  een feit  moet  zijn. 
Nr. C 115/20 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 28. 9. 74 
8. De  door  de Commissie  voorgestelde  maatregelen 
op het gebied  van  de algemene  economische  politiek 
zal de harmonisatie  van  het  conjunctuur-,  begro-
tings  en monetair  beleid  van  de Lid-Staten  waar-
schijnlijk  ten  goede  komen.  Wel  dient  hierbij  te 
worden  beseft  dat de intergouvernementele  overleg-
en coördinatieprocedures  aan  bepaalde  beperkingen 
zijn gebonden. 
9. Met  betrekking  tot  de versterking  van  de co-
ördinatie  van  de begrotingspolitiek  der  Lid-Staten 
moet  worden  gezegd  dat  bij de invoering  van  com-
munautaire  procedures  voor  de totstandbrenging  van 
instrumenten  van  de begrotingspolitiek  in elke  Lid-
Staat  in geen  geval  afbreuk  mag  worden  gedaan 
aan de begrotingsbevoegdheden  van  de nationale 
parlementen,  zolang  deze  bevoegdheden  niet  aan  het 
Europees  Parlement  zijn  overgedragen. 
10. In het structuurbeleid  dienen  de compenserende 
maatregelen  voor  regionale,  sectoriële  of sociale 
evenwichtsverstoringen  die  door  de totstandkoming 
van de economische  en monetaire  unie  zijn  veroor-
zaakt  te worden  uitgevoerd;  hierdoor  zal de mone-
taire  samenwerking  namelijk  op doeltreffende  wijze 
worden  geïntensiveerd. 
De belastingharmonisatie  dient  te worden  voortgezet 
waar  dit zinvol  blijkt  om de voorwaarden  voor  een 
uniforme  markt  te scheppen. 
De eenmaking  van  de kapitaalmarkten  moet  berusten 
op een  geleidelijke  differentiëring  van  de intra-  en 
extracommunautaire  regelingen  t. a. v. de kapitaal-
bewegingen  en op een  geleidelijke  openstelling  van 
de geld-  en kapitaalmarkten  van  de Lid-Staten  voor 
personen  die  in andere  Lid-Staten  woonachtig  zijn. 
De structuren  van  de geld  en kapitaalmarkten  mogen 
slechts'  dichter  bij elkaar  worden  gebracht  indien  dit 
zou leiden  tot  een  beter  functioneren  hiervan  en 
niet alleen  om de bestaande  verschillen  uit te wissen. 
11. De  voorstellen  van  de Commissie  betreffende 
de voltooiing  van  de interne  markt  en de industrie-
politiek  hebben  de instemming  van  het Comité.  "Wel 
wordt  hierbij  verwezen  naar  de opmerkingen  die in 
de reeds  door  het  Comité  uitgebrachte  adviezen  op 
dit terrein  zijn  neergelegd. 
12. Het  Comité  zal over  de vraag  of de oprichting 
van een  Instituut  van  de Europese  Gemeenschappen 
voor  economisch  onderzoek  — waarover  geen  na-
dere schriftelijke  gegevens  bekend  zijn  — wel  zinvol 
is, een standpunt  innemen,  zodra  hem  een  tekst  hier-
over wordt  voorgelegd. 
13. Het  Comité  stemt  in met  de voorstellen  be-
treffende  de communautaire  begroting,  mits  het Eu-
ropees  Parlement  met  betrekking  tot deze  begroting 
dezelfde  bevoegdheden  worden  verleend  ais de na-
tionale  parlementen  ten  aanzien  van  de nationale 
begrotingen  hebben. 14. Op  monetair  terrein  lijkt  het,  zoals  de Com-
missie  al stelt,  van  het allergrootste  belang,  pariteits-
wijzigingen  aan  communautair  toezicht  te onderwer-
pen door  invoering  van  het recht  van  communautair 
toezicht  hierop  en vooral  door  een  werkelijke  com-
munautaire  solidariteit  ten  aanzien  van  door  het 
Fonds  verleende  kredieten  tot stand  te brengen.  Wil 
men tot een  monetaire  unie  komen,  dan  mag  met 
deze voorstellen  echter  niet  worden  volstaan. 
Tevens  dient  de monetaire  samenwerking  tussen  de 
Lid-Staten  te worden  geïntensiveerd. 
De oprichting  van  een  Europees  fonds  voor  mone-
taire  samenwerking  en de bestaande  mechanismen 
voor  monetaire  bijstand  op korte  en middellange 
termijn  vormen  de eerste  aanzet  tot  deze  samen-
werking,  die  op den  duur  moet  leiden  tot samen-
voeging  van  de deviezenreserves.  Dit  is een  nood-
zakelijke  voorwaarde  voor  de volledige  totstand-
koming  van de monetaire  unie. 
Het Fonds  dient  door  uitbreiding  van  de huidige 
procedures  voor  monetaire  bijstand  dan  wel  door 
geleidelijke  samenvoeging  van  de  deviezenreserves 
met een  bepaald  kapitaal  te worden  toegerust  met 
behulp  waarvan  het  in duidelijk  van  tevoren  om-
schreven  omstandigheden  kredieten  kan  verlenen  die 
qua omvang  en looptijd  groot  genoeg  zijn  om  de 
gevolgen  van  conjuncturele  schommelingen  waardoor 
de verschillende  valuta's  kunnen  worden  bedreigd 
doeltreffend  op te vangen. 
Dit kredietmechanisme  dient  zodanig  te worden  op-
gezet  dat de Lid-Staten  in eigen  land  de maatregelen 
nemen  waarmee  het  evenwicht  op hun  betalings-
balans  weer  kan  worden  hersteld. 
Wil men  hierbij  vooruitgang  boeken,  dan  dient  men 
te beseffen  dat  de  Gemeenschap  een  adequate 
methode  van  verrekening  van  intracommunautaire 
vorderingen  en schulden  zal moeten  invoeren. 
Het is hiertoe  niet  alleen  van  belang  dat de verstrekte 
middelen  kunnen  worden  terugbetaald,  maar  ook  dat 
deze terugbetalingen  in het bijzonder  worden  gedaan 
in reserve-eenheden  waarvan  de reële  waarde  niet 
door  sommige  staten  kan  worden  aangevochten  of 
eenzijdig  door  één  of meer  staten  kan  worden 
gewijzigd. 
Aldus  zou  het  Europees  Fonds  voor  monetaire 
samenwerking,  dat  thans  slechts  tot taak  heeft  de 
wederzijdse  vorderingen  en  schulden  alsmede  de 
clearing  multilateraal  te maken,  over  de mogelijkheid 
beschikken  om  voor  een  echte  monetaire  solidariteit 
tussen  de Lid-Staten  te zorgen.  Van  deze  taakuit-
breiding  van  het  Europees  Fonds  op de aangegeven 
wijze  zou  een  krachtige  en dwingende  impuls  op de 
eenwording  moeten  uitgaan.  Dit moet  de eerste  con-
crete  stap  vormen  naar  de economische  en monetaire 
unie waarvan  de verwezenlijking  niet  onderhevig  mag 
28. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 115/21 
zijn aan  politieke  en conjuncturele  moeilijkheden  of 
verlangens. 
15. Om  het  streven  naar  de economische  en mone-
taire  unie  te bevorderen,  dient  de doelmatigheid  van 
de communautaire  besluitvorming  en het  democra-
tische  karakter  van  de E.E.G.-instellingen  te worden 
vergroot  door  het  Europees  Parlement  zo  nauw 
mogelijk  bij deze  besluitvorming  te betrekken  en een 
datum  voor  de rechtstreekse  verkiezingen  van  het 
Europees  Parlement  te bepalen;  deze  dienen  uiterlijk 
bij het  begin  van  de eindfase  van  de economische 
en monetaire  unie  plaats  te vinden. 
16. Bij  het  streven  naar  de economische  en mone-
taire  unie  dienen  ook  de vertegenwoordigers  van  de 
verschillende  economische  en sociale  kringen  te wor-
den betrokken.  Het  Comité  schaart  zich  achter  de 
opvatting  van  de Commissie  dat  deze  intensiever 
dienen  te worden  geraadpleegd  en wel  in het  voor-
bereidende  stadium  van  de  besluitvorming.  Het 
Comité  wijst  eens  te meer  op de functie  die het in dit 
verband  dient  te vervullen;  het  is er namelijk  van 
overtuigd  dat  een  gedegen  overleg  tussen  de commu-
nautaire  Instellingen  en de vertegenwoordigers  van de verschillende  sociale  en beroepskringen  in het 
Comité  nodig  is om  de economische  en monetaire 
unie tot stand  te brengen. 
17. Evenzo  dient  de raadpleging  van  het Economisch 
en Sociaal  Comité  zo algemeen  mogelijk  te zijn  en 
moeten  de adviezen  zo tijdig  worden  aangevraagd 
dat deze  instelling  de tijd  heeft  die nodig  is om  de 
haar  voor  te leggen  documenten  diepgaand  te behan-
delen. 
In dit  verband  wijst  het  Comité  erop  dat  het  de 
mededeling  van  19 april  1973  betreffende  de over-
gang  naar  de tweede  etappe  van  de economische  en 
monetaire  unie  op  eigen  initiatief  in behandeling 
heeft  moeten  nemen  omdat  het  hierover  niet  door 
de Commissie  werd  geraadpleegd. 
Gedaan  te Brussel,  13 december  1973. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
A. LAPPAS 
BIJLAGE 
bij het Advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel,  werd  tijdens  de discussie  verworpen: 
Paragraaf  2 
In de laatste  zin  de zinsnede  beginnende  met  .  en aan  het  feit  dat  men  over  de gehele 
linie.  . ." 
te schrappen. 
Uitslag  van  de stemming 
Vóór:  25 
Tegen:  41 
Onthoudingen:  18.