28. 3. 70 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 36/37 
Amendement  nr. 2 
dat beoogt  de tekst  van  de bijzondere  opmerkingen  betreffende  de tekst  van  de ontwerp-ver-
ordening,  hoofdstuk  I, artikel  2, als volgt  aan te vullen: 
„Punt  2 
Voorgesteld  wordt  de uitzondering,  bedoeld  in artikel  2, sub 2, te doen  luiden  als volgt: 
2. Voertuigen  bestemd  voor  het vervoer  van goederen  met een maximaal  toelaatbaar  gewicht, 
met inbegrip  van dat van  de aanhangwagens  of opleggers,  van niet  meer  dan  7,5 ton" 
Toelichting 
In het voorstel  van  de Commissie  wordt  een tachograaf  verplicht  gesteld  voor  alle  voertuigen 
bestemd  voor  het vervoer  van  goederen  met  een maximum  toelaatbaar  gewicht,  de aanhang-
wagen  of oplegger  inbegrepen,  van 3,5 ton af. Dit brengt  met  zich  mede  dat reeds  middelzware 
bestelwagens  met een laadvermogen  van 1,5 & 2 ton voorzien  zouden  moeten  zijn van een mecha-
nisch  controletoestel.  Toepassing  echter  van  een tachograaf  in deze  categorie  voertuigen  is niet 
zinvol,  aangezien  het gebruik  van deze  bestelwagens  en lichte  vrachtauto's  zich  in het algemeen 
beperkt  tot de sector  van het stads-  en regionaal  vervoer  en zich  dus afspeelt  binnen  de normale 
werktijden  in handels-  en industriebedrijven.  Overschrijding  van de toegestane  werk-  en rijtijden 
lijkt dan ook  wel vrijwel  uitgesloten.  Ook  in de Bondsrepubliek  Duitsland,  waar  men  de tacho-
graaf  af langer  kent,  geldt  de verplichting  tot het voeren  ervan  eerst  vanaf  7,5 ton totaal  geladen 
gewicht. 
Dit amendement  is met  38 tegen  24 stemmen  en 5 onthoudingen  verworpen. 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de wijze  waarop  het vrij 
verrichten  van  diensten  voor  bepaalde  werkzaamheden  van  de advocaat  wordt  ver-
wezenlijkt 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  68e zitting  van  12 mei  1969,  heeft  de Raad  besloten,  overeenkomstig  artikel 
63, leden  2 en 3, van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeen-
schap,  het Economisch  Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  bovengenoemd  voorstel 
voor  een  richtlijn. 
Het verzoek  om  advies  werd  op 13 mei  1969  door  de Voorzitter  van  de Raad  aan  de 
Voorzitter  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ  IS GERAAD-
PLEEGD 
De tekst  waarover  het  Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendge-
maakt  in het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 78 van  20 juni  1969, 
bladzijden  1 tot en met  3. 
Nr. C 36/38 Publikatieblad  vari de Europese  Gemeenschappen 28. 3. 70 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn op 25 en 26 februari  1970  te Brussel  gehouden  85e zitting  heeft  het Comité 
zijn advies  over  de sub B opgenomen  tekst  vastgesteld  met  eenparigheid  van  stemmen 
van 75 aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van  dit advies  luidt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de Raad  d.d. 
13 mei  1969  inzake  het „voorstel  voor  een  richtlijn 
van de Raad  betreffende  de wijze  waarop  het vrij 
verrichten  van  diensten  voor  bepaalde  werkzaam-
heden  van de advocaat  wordt  verwezenlijkt", 
Gezien  artikel  63, lid 2 en 3, van  het Verdrag  tot 
oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeen-
schap, 
Gezien  zijn  Reglement  van  orde  en in het bijzonder 
artikel  22, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  7 mei  1969, 
de Gespecialiseerde  Afdeling  voor  werkzaamheden 
anders  dan in loondienst  en diensten  met het opstellen 
van een advies  inzake  dit voorstel  te belasten, 
Gezien  het Algemeen  Programma  voor  de opheffing 
van de beperkingen  van  het vrij  verrichten  van  dien-
sten,  in het bijzonder  titel V-C, 
Gezien  het advies  van  de Gespecialiseerde  Afdeling 
voor werkzaamheden  anders  dan  in loondienst  en 
diensten  d.d.  21. januari  1970, 
Gezien  het door  de rapporteur,  de heer  Zoli,  voor-
gelegde  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  de op 25 en 26 
februari  1970  te Brussel  gehouden  85e  zitting,  ver-
gadering  van  25 februari, 
Overwegende  dat het niet  mogelijk  is gebleken  reeds 
in de eerste  fase  tevens  over  te gaan  tot de verwezen-
lijking  van de vrijheid  van vestiging, 
Overwegende  dat hiervoor  de onderlinge  erkenning 
van de diploma's  en de coördinatie  van  bepaalde 
beroepsvoorschriften  noodzakelijk  is, 
Overwegende  dat  het  vrij  verrichten  van  diensten 
reeds  nu tot stand  kan  worden  gebracht  op grond 
van de tijdelijke  aard  van  de werkzaamheden, 
Overwegende  dat het vrij  verrichten  van  diensten  zo 
spoedig  mogelijk  tot stand  dient  te worden  gebracht, 
in het bijzonder  op grond  van  de steeds  nauwere 
banden  welke  tussen  de onderdanen  en de rechts-
stelsels  van  de verschillende  Lid-Staten  bestaan, 
Overwegende  dat  het  mogelijk  is onderscheid  te 
maken  tussen  de verschillende  werkzaamheden  van de 
advocaat, Overwegende  dat dit richtlijnvoorstel  geen  inbreuk 
vormt  op de bepalingen  van artikel  55 van het Verdrag 
van Rome, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  hecht  zijn  goed-
keuring  aan  het richtlijnvoorstel  onder  voorbehoud 
van de volgende  opmerkingen: 
Artikel  3 
Ten einde  beter  te doen  uitkomen  dat het hier  om 
een mondelinge  overeenkomst  gaat,  acht  het Comité 
het dienstig  de tekst  na het tweede  streepje  van  dit 
artikel  als volgt  te wijzigen: 
„de 'dienstverrichtingen  plaatshebben  ingevolge 
een afspraak  die in het kader  van  de uitoefening 
van de beroepswerkzaamheden  van  de advocaat 
werd  gemaakt." 
Artikel  5 
Het Comité  spreekt  de wens  uit dat  de voor  het 
beroep  geldende  tuchtregelingen  in de Gemeenschap 
worden  geharmoniseerd. 
Artikel  6 
Het Cbmité  is van oordeel  dat de formulering  van de 
tekst  na het eerste  streepje  tot interpretatiemoeilijk-
heden  aanleiding  geeft.  Er is uiteraard  geen  sprake  van 
dat de advocaat  die zijn werkzaamheden  in een andere 
Lid-Staat  dan  zijn  land  van  oorsprong  komt  uit-
oefenen  officieel  aan de president  van  de Rechtbank 
waarvoor  hij als raadsman  optreedt,  wordt  voorge-
steld.  De richtlijn  bedoelt  veeleer  dat  de advocaat 
van de plaatselijke  balie  — zoals  gebruikelijk  — zijn 
buitenlandse  collega  aan de president  van de instantie 
die met de zaak  is belast  vóór  het begin  van de rechts-
zitting  voorstelt. 
Het Comité  stelt  voor,  de tekst  na het eerste  streepje 
van artikel  6 als volgt  te wijzigen: 
„hij dient  volgens  de gebruiken,  bestaande  bij 
de plaatselijke  balie,  aan  de president  van  de 
instantie  waarvoor  hij als raadsman  optreedt  te 
zijn voorgesteld  en". 
28. 3. 70 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 36/39 
Artikel  7 
Het Comité  is van oordeel  dat het dienstig  zou  zijn, 
de tekst  van lid 2 als volgt  te wijzigen: 
„2. De publiekrechtelijke  beroepsorganisatie  ... 
het beroep  van advocaat  blijkt. Op haar  verzoek  bevestigen  deze  instanties  de 
geldigheid  van  dit bewijsstuk  en verstrekken,  in 
geval  van  inbreuk  op de ereregels  van  de Lid-
Staat  van ontvangst,  de nodige  op het dossier  van 
de betrokkene  gebaseerde  inlichtingen 
en bijgevolg  lid 3 van dit artikel  te schrappen. 
Gedaan  te Brussel,  25 februari  1970. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Mathias  BERNS