(...PICT...)

TOELICHTING

1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Op 29 juni 2011 heeft de Commissie een voorstel voor het volgende meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 goedgekeurd: een begroting voor Europa 2020 [1]. Vereenvoudiging van beleidsdoelen, resultaatgerichtheid en meer gebruikmaking van voorwaarden vormen belangrijke punten van de volgende reeks programma’s.

Vereenvoudiging is geformuleerd als kerndoelstelling van de mededeling “De evaluatie van de EU-begroting” [2], de agenda voor slimme regelgeving [3] en voornoemde mededeling inzake het volgende meerjarig financiel kader. De ervaring leert dat de verscheidenheid aan en versnippering van regelgeving voor steunprogramma’s in de huidige programmeringsperiode zowel onnodig gecompliceerd als moeilijk uitvoer- en controleerbaar worden geacht. Dit brengt niet alleen voor begunstigden maar ook voor de Commissie en de lidstaten een grote administratieve belasting mee, die deelname onbedoeld kan ontmoedigen, foutpercentages kan doen toenemen en uitvoering kan vertragen. Dit betekent dat de potentiële voordelen van EU-programma’s niet volledig worden gerealiseerd.

Met het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO), het Europees Sociaal Fonds (ESF), het Cohesiefonds (CF), het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en het toekomstige Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMZV) (hierna de “GSK-fondsen” genoemd) worden aanvullende beleidsdoelstellingen nagestreefd en er is sprake van door de lidstaten en de Commissie gedeeld beheer. Derhalve is van belang dat alle structuurinstrumenten zo doeltreffend mogelijk bijdragen tot het bereiken van de doelstellingen en streefcijfers van programma’s en dat de synergieën en de doelmatigheid van de verschillende instrumenten worden geoptimaliseerd. Dit wordt bereikt door een gezond institutioneel, beleids- en regelgevingskader voor de fondsen, een grotere resultaatgerichtheid, toetsing van de voortgang met betrekking tot de in de programma’s overeengekomen doelstellingen en streefdoelen, en harmonisatie, voor zover mogelijk, van uitvoeringsbepalingen en controlevoorschriften.

Tegen deze achtergrond is in deze verordening een aantal gemeenschappelijke basisbepalingen vastgelegd. Zij is onderverdeeld in twee delen.

Het eerste deel omvat een reeks gemeenschappelijke bepalingen voor alle structuurinstrumenten die onder het gemeenschappelijk strategisch kader vallen. Deze bepalingen betreffen de algemene beginselen van steunverlening zoals partnerschap, meerlagig bestuur, gelijkheid van vrouwen en mannen, duurzaamheid en naleving van het toepasselijke EU- en nationale recht. Het voorstel omvat tevens de gemeenschappelijke elementen voor de strategische planning en programmering, met inbegrip van een lijst van gezamenlijke thematische doelstellingen die voortvloeien uit de Europa 2020-strategie, bepalingen betreffende het gemeenschappelijk strategisch kader op Unieniveau en betreffende met elke lidstaat te sluiten partnerschapscontracten. Er wordt een gemeenschappelijke aanpak voor een grotere prestatiegerichtheid van het cohesiebeleid, het plattelandsontwikkelingsbeleid en het beleid inzake maritieme zaken en visserij in uiteengezet, en het omvat derhalve bepalingen over voorwaarden en evaluatie van de prestaties, alsmede regelingen voor toezicht, verslaglegging en evaluatie. Het voorstel bevat ook gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen voor de GSK-fondsen wat subsidiabiliteitsregels betreft, en bijzondere regelingen voor financieringsinstrumenten en vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling. Ook sommige beheers- en controleregelingen zijn voor alle GSK-fondsen gemeenschappelijk.

Het tweede deel omvat specifieke bepalingen voor het EFRO, het ESF en het CF. Hieronder vallen bepalingen met betrekking tot de taken en doelen van het cohesiebeleid, het financiële kader, specifieke regelingen voor programmering en verslaglegging, grote projecten en gezamenlijke actieplannen. In het tweede deel zijn de vereisten voor beheers- en controlesystemen in het kader van het cohesiebeleid vastgelegd en worden de specifieke regelingen voor controle en financieel beheer nader uitgewerkt.

Tegelijkertijd zorgt de Commissie ervoor dat synergieën die reeds zijn verkregen door vereenvoudiging en harmonisatie van de eerste pijler (EGFL – Europees Garantiefonds voor de landbouw) en de tweede pijler (Elfpo) van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, worden gehandhaafd. De sterke koppeling tussen het EGFL en het Elfpo wordt daarom gehandhaafd en de reeds in de lidstaten bestaande structuren worden verstevigd.

2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGINGEN VAN DE BETROKKEN PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

2.1. Raadplegingen en deskundig advies

De verordening is gebaseerd op uitgebreid overleg met belanghebbenden, waaronder de lidstaten, regio’s, de sociale en economische partners, deskundigen uit de academische wereld en internationale instellingen, dat heeft plaatsgevonden in het kader van de voorbereiding van het voorstel voor elk structuurfonds voor het financieel kader voor de periode 2014-2020. De resultaten van de ex-post-evaluaties van de programma’s voor de periode 2000-2006 en een breed scala aan studies en deskundige adviezen werden als input gebruikt.

Voor het volgende kader voor het cohesiebeleid werd deskundig advies verstrekt door de bezinningsgroep op hoog niveau over het toekomstige Cohesiebeleid, die tussen 2009 en 2011 10 keer bijeenkwam en een informeel platform vormt dat is ingesteld om de Commissie te ondersteunen bij het ontwikkelen van toekomstig cohesiebeleid, en door een taskforce over voorwaarden, die begin 2011 3 keer bijeen is gekomen. Een openbare raadpleging over de conclusies van het Vijfde cohesieverslag heeft tussen 12 november 2010 en 31 januari 2011 plaatsgevonden. In totaal zijn 444 bijdragen binnengekomen. Een samenvatting van de resultaten is gepubliceerd op 13 mei 2011 [4].

Inzake de toekomst van de plattelandsontwikkeling heeft er een openbare raadpleging plaatsgevonden tussen 23 november 2010 en 25 januari 2011, en is er een bijeenkomst van een adviescomité gehouden op 12 januari 2011 [5]. In totaal zijn 517 bijdragen bij de Commissie binnengekomen. Van de bijdragen van organisaties was 44% afkomstig van de landbouw- en verwerkingssector, en 40% van nationale, regionale en lokale autoriteiten, milieu-organisaties, denktanks en onderzoeksinstituten alsmede ontwikkelingsorganisaties, de handelssector en consumentenorganisaties. Andere organisaties (12%) die aan de raadpleging hebben meegedaan, waren onder meer gezondheidsbeschermingsorganisaties, instanties voor het beheer van water en vertegenwoordigingen uit het maatschappelijk middenveld.

Inzake de herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid is in april 2009 [6] een Groenboek aangenomen, waarna een openbare raadpleging heeft plaatsgevonden. Naast de openbare raadpleging werden er ongeveer 200 bijeenkomsten met lidstaten, het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur (RCVA) en de regionale adviesraden (RAR’s), de visserij-industrie, de sector verwerking en afzet, vakbonden, NGO’s en de onderzoeksgemeenschap georganiseerd. Met name: i) twee ontmoetingen met de lidstaten waarin over toekomstige steunverlening werd gediscussieerd, vonden plaats in Gent (12-14 september 2010) respectievelijk Noordwijk (9-11 maart 2011); ii) een specifiek seminar over het toekomstige Europees Fonds voor visserij, waaraan door belanghebbenden uit de industrie, vakbonden en lidstaten werd deelgenomen, vond plaats op 13 april 2010 te Brussel; iii) een conferentie over de toekomst van lokale ontwikkelingen op visserijgebied vond plaats te Brussel (12-13 april 2011).

Uit de resultaten van de verschillende openbare raadplegingen kwam een aantal gemeenschappelijke conclusies naar voren waarmee het volgende werd bevestigd:

– een meerderheid van de belanghebbenden verzocht om voortzetting van financiële steun voor deze beleidsmaatregelen;

– EU-steun moet zich richten op een aantal prioriteiten en de verschillende beleidsmaatregelen moeten in overeenstemming zijn met de Europa 2020-strategie;

– met betrekking tot met name het cohesiebeleid riepen belanghebbenden op tot een resultaatgerichtere aanpak en was er veel steun voor transparantere en eenvoudigere procedures voor financieel beheer.

Een meerderheid van de belanghebbenden riep op tot een meer geïntegreerde aanpak of koppeling van strategieën aan andere EU-beleidsmaatregelen en financieringsinstrumenten.

2.2. Effectbeoordeling

Dit voorstel is gebaseerd op drie effectbeoordelingen: een die voor het EFRO, het CF en het ESF gezamenlijk is uitgevoerd, en twee die voor het Elfpo enerzijds respectievelijk het EFMZV anderzijds hebben plaatsgevonden. In deze effectbeoordelingen werden onder meer de kwesties van Europese meerwaarde, prestaties en verwezenlijking van de beleidsmaatregelen geanalyseerd, alsmede vereenvoudiging en harmonisatie van regelgeving. De in de effectbeoordelingen beoordeelde opties hadden betrekking op i) verbetering van het beleid om Europese meerwaarde te leveren, ii) verbetering van de beleidsprestaties en iii) vereenvoudiging – waarbij de administratieve kosten worden verminderd en het gevaar van fouten wordt geminimaliseerd.

2.2.1. Het leveren van Europese meerwaarde

Teneinde een grotere Europese meerwaarde te leveren moeten de structuurprogramma’s zowel: a) hun steunverlening op EU-prioriteiten concentreren en b) met andere EU-beleidsmaatregelen en financieringsinstrumenten coördineren. De Europa 2020-strategie stelt een duidelijke reeks gemeenschappelijke doelstellingen vast, met inbegrip van kerndoelen en vlaggenschipinitiatieven en een duidelijk kader voor de vaststelling van financieringsprioriteiten. Onder de belanghebbenden bestaat brede consensus over de rol van de verschillende beleidsmaatregelen (cohesiebeleid, plattelandsontwikkelingsbeleid en beleid inzake maritieme zaken en visserij) bij de verwezenlijking van de Europa 2020-strategie [7].

Wat de concentratie op EU-prioriteiten aangaat, omvatten de beoordeelde opties een flexibele benadering van concentratie door toewijzingsbepalingen; een zichtbaardere en uitgebreidere koppeling aan de Europa 2020-kerndoelen en de geïntegreerde richtsnoeren waardoor een kritische massa voor ESF wordt gewaarborgd, en ten derde concentratie op EU-prioriteiten uitsluitend in de minder ontwikkelde lidstaten.. De voorkeursoptie is die waarbij in sterke mate koppeling aan de EU 2020-streefdoelen plaatsvindt waardoor het meest aan het bereiken van de kerndoelen wordt bijgedragen.

Wat coördinatie met andere EU-beleidsmaatregelen en -financieringsinstrumenten aangaat, omvatten de onderzochte opties een geringe afstemming op niet-bindende communautaire strategische richtsnoeren, een verdergaande afstemming op de Europa 2020-doelstellingen op basis van het gemeenschappelijk strategisch kader en partnerschapscontract, en een afstemming op andere EU-beleidsmaatregelen en financieringsinstrumenten die niet verder reikt dan louter formele overeenstemming. Regelingen voor strategische planning zoals het gemeenschappelijk strategisch kader op Unieniveau en partnerschapscontracten op nationaal niveau worden geacht een doeltreffende coördinatie tussen Uniebeleidsmaatregelen en -instrumenten te waarborgen.

2.2.2. Verbetering van de beleidsprestaties

De doeltreffendheid van de verschillende structuurinstrumenten is afhankelijk van gezonde institutionele, beleids- en regelgevingskaders. In veel sectoren is voor een doeltreffende aanpak van knelpunten voor groei een combinatie van strategische en regelgevingsvoorwaarden alsmede overheidsinvesteringen vereist. De tegen deze achtergrond onderzochte opties hadden betrekking op: a) de status quo (macrofiscale voorwaarden in het kader van het CF, naleving van procedurele vereisten, EU-sectorwetgeving en strategische kaders ofschoon deze niet systematisch worden toegepast, geen bepalingen ten aanzien van prestaties; b) ex-antevoorwaarden die voorafgaand aan de goedkeuring van de programma’s moeten worden vervuld; c) ex-postvoorwaarden waaronder het prestatiekader en de prestatiereserve; d) verdergaande macrofiscale voorwaarden; en e) een combinatie-optie. De combinatie-optie genoot de voorkeur aangezien hiermee de voorwaarden vooraf waaraan voor daadwerkelijke gebruikmaking van de GSK-fondsen moet worden voldaan, kunnen worden bezien, het bereiken van vooraf vastgestelde doelstellingen en streefdoelen wordt gestimuleerd en de uitvoering van de programma’s op het economisch bestuur van de Unie wordt afgestemd.

2.2.3. Vereenvoudiging – verlaging van de administratieve kosten en minimalisering van het gevaar van fouten

Gezond, doeltreffend en efficiënt beheer van de structuurinstrumenten vergt passende, doeltreffende en transparante systemen waarbij alle verschillende bestuursinstanties die het betreft, worden betrokken. Deze systemen moeten waarborgen dat concrete acties van hoge kwaliteit worden geselecteerd en daadwerkelijk worden uitgevoerd om de beleidsdoelstellingen te bereiken. De beheers- en controlesystemen moeten tevens zorgen voor preventie en opsporing van onregelmatigheden, met inbegrip van fraude, en derhalve redelijke zekerheid bieden dat uitgaven regelmatig zijn gedaan. Tegelijkertijd moet het systeem voor uitvoering zo eenvoudig en gestroomlijnd mogelijk zijn, om efficiënte uitvoering en vermindering van de administratieve belasting voor begunstigden te waarborgen.

De voor het cohesiebeleid onderzochte opties omvatten verschillende opties voor vergoeding (gebaseerd op de werkelijk kosten en op vereenvoudigde kostenopties), e-governance en betrouwbaarheid. De voornaamste verschillen tussen de opties houden verband met het niveau waarop de Commissie bij de beoordeling van beheers- en controlesystemen betrokken is, met de beschikbaarheid van aan resultaten gekoppelde vergoedingsopties, en met mechanismen ter bevordering van e-governance bij het dagelijks beheer van EU-middelen. De voorkeursoptie is die waarbij er sprake is van een evenredige benadering met op risico gebaseerde controleregelingen, de beschikbaarheid van een breed scala aan vergoedingsopties, en geavanceerde e-governance op het niveau van de lidstaten en de regio’s, aangezien deze optie een aanzienlijke potentiële verlaging van de kosten, controles en werklast inhoudt en daarmee ook het subsidiariteitsbeginsel beter in acht zou worden genomen.

3. JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL

Het optreden op EU-niveau is zowel op grond van de doelstellingen van artikel 174 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) als van het subsidiariteitsbeginsel gerechtvaardigd. Het recht om op te treden is vastgelegd in artikel 175 van het VWEU, dat de Unie uitdrukkelijk oproept tot uitvoering van het betrokken beleid via structuurfondsen, gelezen in samenhang met artikel 177, dat de rol van het CF omschrijft. De doelen van het ESF, EFRO en CF zijn omschreven in de artikelen 162, 176 respectievelijk 177 van het VWEU. De maatregelen met betrekking tot landbouw en visserij worden gerechtvaardigd door de artikelen 38 en 39 van het VWEU.

Volgens artikel 174 van het VWEU wordt bijzondere aandacht besteed aan de plattelandsgebieden, de regio’s die een industriële overgang doormaken en de regio’s die kampen met ernstige en permanente natuurlijke of demografische belemmeringen, zoals de meest noordelijke regio’s met een zeer geringe bevolkingsdichtheid, alsmede insulaire, grensoverschrijdende en berggebieden.

Artikel 349 van het VWEU bepaalt dat specifieke maatregelen worden getroffen om rekening te houden met de structurele economische en sociale situatie van de ultraperifere gebieden, die wordt bemoeilijkt door bepaalde specifieke kenmerken die de ontwikkeling van deze gebieden ernstig schaden.

4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Het voorstel van de Commissie voor een meerjarig financieel kader voorziet in een bedrag van 376 miljard euro voor economische, sociale en territoriale samenhang voor de periode 2014-2020.

*Cijfers uitgedrukt in constante prijzen voor 2011

In het voorstel van de Commissie worden, met het oog op een grotere bijdrage van de GSK-fondsen aan het bereiken van de kerndoelen van de Europa 2020-strategie, ook minimumaandelen van het ESF per categorie regio’s vastgesteld. Dit betekent dat het minimumaandeel van het ESF in de begrotingstoewijzing voor het cohesiebeleid in elk geval 25% bedraagt, of 84 miljard euro. Er zij echter opgemerkt dat de aangegeven minimum ESF-toewijzing de begroting voor een komend Commissievoorstel inzake voedselsteun aan de meest behoeftigen omvat.

Het Commissievoorstel voor de financiering van het Elfpo en het EFMZV is vervat in de specifieke voorschriften voor elk fonds.

5. SAMENVATTING VAN DE INHOUD VAN DE VERORDENING

5.1. Gemeenschappelijke bepalingen voor alle GSK-fondsen

5.1.1. Algemene beginselen

De algemene beginselen voor steun van alle GSK-fondsen omvatten partnerschap en meerlagig bestuur, naleving van het toepasselijke nationale en EU-recht, bevordering van gelijkheid van vrouwen en mannen en duurzame ontwikkeling.

Tegen deze achtergrond zal de Commissie zich voor het ESF blijven laten bijstaan door het in artikel 163 van het Verdrag bedoelde comité dat wordt samengesteld uit telkens een vertegenwoordiger van de overheid, van de werknemersorganisaties en van de werkgeversorganisaties uit elke lidstaat.

5.1.2. Strategische aanpak

Teneinde de effecten van het beleid inzake Europese prioriteiten te optimaliseren, stelt de Commissie voor om meer aandacht aan de strategische programmering te besteden. Hiertoe wordt in de verordening een met de Europa 2020-strategie corresponderende lijst van thematische doelstellingen opgenomen:

1) versterking van onderzoek, technologische ontwikkeling en innovatie;

2) verbetering van de toegang tot, alsmede het gebruik en de kwaliteit van informatie- en communicatietechnologie;

3) vergroting van de concurrentiekracht van kleine en middelgrote ondernemingen, alsmede van de landbouwsector (voor het Elfpo) en de visserij- en aquacultuursector (voor het EFMZV);

4) ondersteuning van de overgang naar een koolstofarme economie in alle bedrijfstakken;

5) bevordering van de aanpassing aan de klimaatverandering, risicopreventie en -beheer;

6) bescherming van het milieu en bevordering van efficiënt gebruik van hulpbronnen;

7) bevordering van duurzaam vervoer en opheffing van knelpunten in centrale netwerkinfrastructuren;

8) bevordering van werkgelegenheid en ondersteuning van arbeidsmobiliteit;

9) bevordering van sociale inclusie en bestrijding van armoede;

10) investering in onderwijs, vaardigheden en een leven lang leren;

11) vergroting van de institutionele capaciteit en een doelmatig openbaar bestuur.

Het gemeenschappelijk strategisch kader vertaalt de doelstellingen en streefcijfers van de prioriteiten van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei in kernacties voor het EFRO, het CF, het ESF, het Elfpo en het EFMZV, wat waarborgt dat er geïntegreerd gebruik van de GSK-fondsen wordt gemaakt om gemeenschappelijke doelstellingen te bereiken.

De verbintenissen van partners op nationaal en regionaal niveau en de Commissie worden vastgelegd in partnerschapscontracten tussen de Commissie en elke lidstaat. Deze worden gekoppeld aan de doelstellingen van de Europa 2020-strategie en de nationale hervormingsprogramma’s. Er zal een door alle GSK-fondsen ondersteunde geïntegreerde strategie voor territoriale ontwikkeling in worden aangegeven en zij omvatten doelstellingen op basis van overeengekomen indicatoren, strategische investeringen alsmede een aantal voorwaarden. Er zullen verbintenissen in worden opgenomen tot het jaarlijks verantwoording over de geboekte vooruitgang af te leggen in de jaarverslagen over het cohesiebeleid, het plattelandsontwikkelingsbeleid en andere openbare verslagen.

5.1.3. Voorwaarden en prestaties

Teneinde meer uit de financiering door de EU te halen worden nieuwe voorwaarden ingevoerd om ervoor te zorgen dat de steunverlening door de EU de lidstaten krachtig stimuleert de Europa 2020-doelstellingen en streefcijfers te halen. De voorwaarden omvatten zowel ex-antevoorwaarden, waaraan moet zijn voldaan voordat er middelen worden overgemaakt, als ex-postvoorwaarden, op grond waarvan de vrijmaking van extra middelen wordt gekoppeld aan prestatie.

Door het stellen van strengere ex-antevoorwaarden met betrekking tot de bedoelde fondsen moet worden gewaarborgd dat aan de voorwaarden voor daadwerkelijke steun hieruit is voldaan. Uit de opgedane ervaring blijkt dat de doeltreffendheid van de investeringen uit de fondsen in een aantal gevallen is ondermijnd door knelpunten in institutionele, beleids- en regelgevingskaders. Het begrip voorwaardelijkheid is in het kader van het cohesiebeleid niet nieuw. Gedurende opeenvolgende programmeringsperioden is een aantal mechanismen ingevoerd om de steunmaatregelen zo doeltreffend mogelijk te laten zijn. Sommige hebben betrekking op beheer en controle, andere op strategische en regelgevingskaders alsmede op administratieve capaciteit. Uit de ervaring met de toepassing van voorwaarden blijkt echter van verschillen tussen de programma’s. Derhalve is een transparantere en systematischere toepassing gerechtvaardigd.

Ex-postvoorwaarden leiden tot meer prestatiegerichtheid en dragen bij aan het bereiken van de Europa 2020-doelstellingen. Zij worden gebaseerd op het bereiken van mijlpalen wat streefcijfers voor output en resultaten betreft die gekoppeld aan de Europa 2020-doelstellingen voor programma’s in de partnerschapscontracten zijn neergelegd. 5% Van de begroting van de betrokken fondsen wordt apart gezet en bij een evaluatie van de prestaties halverwege toegewezen aan de lidstaten waarvan de programma’s de betrokken mijlpalen hebben bereikt. Naast de prestatiereserve kunnen middelen worden geschorst als mijlpalen niet worden bereikt, en worden ingetrokken in geval van ernstig onderpresteren wat het bereiken van de programma-streefdoelen betreft.

Opdat de effectiviteit van de fondsen niet door ongezond macrofiscaal beleid wordt ondermijnd, stelt de Commissie voor de regels inzake macrofiscale voorwaarden voor de fondsen uit te breiden en op één lijn te brengen met de nieuwe handhavingsmaatregelen van het stabiliteits- en groeipact die in het kader van het Zesde pakket economische governance worden vastgesteld.

Tegelijkertijd kan een hoger medefinancieringspercentage (10 procentpunten hoger) worden toegepast wanneer een lidstaat financiële bijstand ontvangt op grond van de artikelen 136 of 143 VWEU, zodat de nationale begrotingen in tijden van begrotingsconsolidatie minder onder druk komen te staan, terwijl de EU-financiering in totaal op hetzelfde niveau blijft.

5.1.4. Gemeenschappelijke beheersregelingen

Het voorstel omvat een beheers- en controlesysteem dat wat instrumenten voor gedeeld beheer betreft, vergelijkbaar is en op gemeenschappelijke beginselen is gebaseerd. Er wordt een systeem van nationale accreditatie ingevoerd zodat de nadruk op het engagement van de lidstaten voor gezond financieel beheer komt te liggen. De regelingen die de Commissie moeten verzekeren dat de uitgaven volgens de regels plaatsvinden, zijn geharmoniseerd en ter verhoging van de betrouwbaarheid zijn nieuwe gemeenschappelijke elementen geïntroduceerd zoals de beheersverklaring en de jaarlijkse goedkeuring van de rekeningen.

5.1.5. Vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling

De lidstaten zullen kunnen werken met gemeenschappelijke processen voor voorbereiding, onderhandeling, beheer en uitvoering, en hiertoe met name worden aangemoedigd wanneer de noodzaak voor meer coördinatie van investeringen in menselijk kapitaal en infrastructuur het grootst is.

Met de GSK-fondsen moeten veel ontwikkelingsbehoeften op subregionaal en lokaal niveau worden aangepakt. Om de uitvoering van multidimensionale en transsectorale steunmaatregelen te vergemakkelijken, stelt de Commissie voor vanuit de gemeenschap geleide initiatieven, uitvoering van geïntegreerde lokale ontwikkelingsstrategieën en de vorming van lokale actiegroepen te bevorderen, waarbij gebruik kan worden gemaakt van de met LEADER opgedane ervaring.

5.1.6. Financieringsinstrumenten

Er wordt voorgesteld om ondernemingen en projecten die substantiële financiële return on investment moeten opleveren, behalve door toekenning van financiële middelen primair door middel van vernieuwende financieringsinstrumenten te ondersteunen.

Hoewel de financieringsinstrumenten vergelijkbaar met die voor de periode 2007-2013 blijven, moeten enkele vereenvoudigingen worden benadrukt. Ten eerste zal de Commissie kant-en-klare oplossingen bieden door toegang tot op EU-niveau ingestelde financieringsinstrumenten, en tot modellen voor nationale en regionale fondsen op basis van door de Commissie opgestelde standaardvoorwaarden. Ten tweede geeft het voorstel een duidelijk kader voor de tenuitvoerlegging van deze instrumenten, en pakt zij de in de context van het regelgevingskader voor 2007-2013 gerezen ambiguïteiten aan, wat voor alle partijen de rechtszekerheid vergroot. Ten derde kunnen financieringsinstrumenten in de toekomst worden gebruikt voor alle soorten investeringen en begunstigden, waarmee de mogelijkheden om van deze innovatieve instrumenten gebruik te maken, aanzienlijk worden uitgebreid.

5.1.7. Toezicht en evaluatie

Gemeenschappelijke bepalingen voor alle GSK-fondsen op het gebied van toezicht en evaluatie hebben onder meer betrekking op de rol en samenstelling van het toezichtcomité, jaarverslagen over de uitvoering, jaarlijkse evaluatievergaderingen, verslagen over de voortgang van de uitvoering van het partnerschapscontract alsmede op ex-ante- en ex-post-evaluaties.

5.1.8. Vereenvoudigde en gestroomlijnde regels ten aanzien van subsidiabiliteit

In de huidige periode worden veel begunstigden die van middelen uit verschillende steuninstrumenten van de Unie gebruikmaken, geconfronteerd met verschillende regels ten aanzien van subsidiabiliteit, waardoor het beheer ingewikkelder wordt en het gevaar van fouten toeneemt. Derhalve is de nadruk gelegd op maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de administratieve kosten evenredig zijn en de aan het beheer van EU-fondsen door begunstigden verbonden belasting wordt verminderd. Het doel is deze basisregels voor instrumenten in het kader van gedeeld beheer zoveel mogelijk te harmoniseren, zodat de werkvloer minder verscheiden regels kan toepassen. Dankzij vereenvoudigde kostenopties zoals vaste tarieven en forfaitaire bedragen kunnen lidstaten op het niveau van afzonderlijke concrete acties prestatiebeheer invoeren.

Gemeenschappelijke bepalingen over de uitvoering van het beleid omvatten gemeenschappelijke voorschriften inzake subsidiabiliteit van uitgaven, de verschillende vormen van financiële steun, vereenvoudigde kosten en duurzaamheid van concrete acties. Het voorstel omvat ook gemeenschappelijke beginselen voor de beheers- en controlesystemen.

In de context van het gemeenschappelijk landbouwbeleid worden de huidige regels over administratieve kosten en de beheerssystemen gehandhaafd.

5.2. Algemene bepalingen voor het EFRO, ESF en CF.

Deel 3 van de verordening omschrijft de taak en de doelen van het cohesiebeleid, de geografische dekking van de steun, de financiële middelen en de beginselen van de bijstandsverlening, programmering, gezamenlijke actieplannen, territoriale ontwikkeling, toezicht en evaluatie, informatie en communicatie, subsidiabiliteit van uitgaven en beheers- en controlesystemen.

5.2.1. Geografische spreiding van de steun

Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen minder ontwikkelde, overgangs- en meer ontwikkelde regio’s.

Minder ontwikkelde regio’s: Ondersteuning van de minder ontwikkelde regio’s blijft in overeenstemming met het VWEU een belangrijke prioriteit voor het cohesiebeleid. Het inhaalproces van regio’s met een economische en sociale achterstand vraagt ook op de lange termijn om voortdurende inspanningen in een wereld waarin steeds minder zekerheden bestaan. Deze categorie heeft betrekking op de regio’s waarin het bbp per inwoner minder dan 75% van het gemiddelde bbp van de EU-27 bedraagt.

Overgangsregio’s: er wordt een nieuwe categorie regio’s – “overgangsregio’s” - ingevoerd ter vervanging van het huidige systeem van “phasing-out” en “phasing-in”. Deze categorie omvat alle regio’s met een bbp per inwoner tussen 75% en 90% van het gemiddelde van de EU-27.

Meer ontwikkelde regio’s: terwijl steunmaatregelen voor de minder ontwikkelde regio’s de prioriteit voor het cohesiebeleid blijven, staan alle lidstaten voor belangrijke uitdagingen zoals de mondiale concurrentie in de kenniseconomie, de overgang naar een koolstofarme economie en sociale polarisatie die wordt verergerd door het huidige economische klimaat. Deze categorie heeft betrekking op de regio’s waarin het bbp per inwoner meer dan 90% van het gemiddelde bbp van de EU-27 bedraagt.

Aan alle regio’s waarvan het bbp per inwoner voor de periode 2007-2013 minder dan 75% van het gemiddelde van de EU-25 voor de referentieperiode bedroeg, maar waarvan het bbp per inwoner is toegenomen tot meer dan 75% van het gemiddelde van de EU-27, wordt tweederde van hun toewijzing voor 2007-2013 toegewezen.

Er zullen minimumpercentages voor het ESF worden vastgsteld voor elke categorie regio’s (25% voor convergentieregio’s, 40% voor overgangsregio’s en 52% voor regio’s die onder de doelstelling “concurrentievermogen” vallen).

Het CF stelt lidstaten met een bni per inwoner van minder dan 90% van het gemiddelde van de EU-27 in staat te investeren in TEN-T-vervoersnetwerken en milieu. Een deel van de toewijzingen uit het Cohesiefonds (10 miljard euro) wordt gereserveerd voor financiering van basisvervoersnetwerken in het kader van de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen.

De ervaring met het huidige financiële kader leert dat veel lidstaten bij de opname, in een beperkt tijdsbestek, van grote hoeveelheden EU-middelen moeilijkheden ondervinden. Voorts is het door de begrotingssituatie in sommige lidstaten moeilijker om fondsen vrij te geven voor nationale cofinanciering. Teneinde een oplossing voor de kwestie van de middelenopname te vinden stelt de Commissie een aantal stappen voor:

– de aftoppingspercentages voor de cohesietoewijzingen vaststellen op 2,5% van het bbp;

– cofinancieringspercentages op het niveau van elke prioriteitsas binnen de operationele programma’s af te toppen op 85% in minder ontwikkelde regio’s (of in sommige gevallen 80% en 75%) en ultraperifere regio’s, 60% in overgangsregio’s en 50% in meer ontwikkelde regio’s;

– in de partnerschapscontracten bepaalde voorwaarden op te nemen inzake versterking van de administratieve capaciteit.

5.2.2. Een meer strategische, resultaatgerichte programmering

De Commissie stelt een resultaatgerichter programmeringsproces voor om te waarborgen dat cohesiebeleidsprogramma’s een duidelijke interventielogica kennen, resultaatgericht zijn en de passende maatregelen omvatten voor een geïntegreerde aanpak voor ontwikkeling en een doeltreffende uitvoering met betrekking tot de fondsen. De Commissie stelt met name invoering voor van de gezamenlijke actieplannen, bestaande in concrete acties die een groep projecten omvatten in het kader van een operationeel programma en waarvoor specifieke, tussen de lidstaten en de Commissie overeengekomen doelstellingen en resultaatsindicatoren bestaan. Deze bieden een resultaatgericht en vereenvoudigd beheers- en controlesysteem.

5.2.3. Stroomlijning van financieel beheer en controle

Beheers- en controlesystemen moeten het juiste midden vinden tussen de kosten voor beheer en controle en de betrokken risico’s.

De rol van de Commissie in het kader van de ex-ante-evaluatie van nationale beheers- en controlesystemen zal evenredig zijn, aangezien een verplichte evaluatie door de Commissie door een op risico gebaseerde aanpak wordt vervangen. Kleine programma’s zullen door de Commissie niet worden geëvalueerd. De op risico gebaseerde aanpak vermindert de administratieve kosten van kleine concrete programma’s en een solide administratie. Deze aanpak leidt ook tot grotere betrouwbaarheid, aangezien de middelen van de Commissie efficiënter en specifieker voor gebieden met een hoger risico kunnen worden ingezet.

Elektronisch gegevensbeheer kan de administratieve belasting aanzienlijk terugdringen en vergroot tegelijkertijd de controleerbaarheid van projecten en uitgaven. Derhalve wordt voorgesteld van elke lidstaat te verlangen dat eind 2014 systemen zijn opgesteld waarmee begunstigden alle inlichtingen door middel van elektronische gegevensuitwisseling kunnen verstrekken.

Een van de complexiteiten van het systeem voor financieel beheer voor de programmeringsperiode 2007-2013 is de algemene regel dat alle onderliggende documenten voor afzonderlijke concrete acties tot 3 jaar na de afsluiting van het programma moeten worden bewaard. Het voorstel voorziet derhalve in een verplichte jaarlijkse afsluiting van voltooide concrete acties of uitgaven in het kader van de jaarlijkse goedkeuring van rekeningen. Dit ter vermindering van de belasting die begunstigden door een lange bewaarperiode voor documenten ondervinden, en van het risico van verlies van voor de audit relevante stukken.

2011/0276 (COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

houdende gemeenschappelijcke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, die onder het gemeenschappelijk strategisch kader vallen, en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 177,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité [8],

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s [9],

Gezien het advies van de Rekenkamer [10],

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In artikel 174 van het Verdrag is bepaald dat de Unie zich met het oog op de versterking van de economische, sociale en territoriale samenhang ten doel stelt de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio’s en de achterstand van de minst begunstigde regio’s of eilanden, in het bijzonder plattelandsgebieden, regio’s die een industriële overgang doormaken en regio’s die kampen met ernstige en permanente natuurlijke of demografische belemmeringen, te verkleinen. Ingevolge artikel 175 van het Verdrag moet de Unie de verwezenlijking van deze doelstellingen ondersteunen door haar optreden via het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw, afdeling Oriëntatie, het Europees Sociaal Fonds, het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, de Europese Investeringsbank en andere instrumenten.

(2) Overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van 17 juni 2010, waarbij de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei werd goedgekeurd, moeten de Unie en de lidstaten zorg dragen voor slimme, duurzame en inclusieve groei, een harmonieuze ontwikkeling van de Unie bevorderen en regionale verschillen verkleinen.

(3) Met het oog op verbetering van de coördinatie en harmonisatie van de implementatie van de fondsen die steun verlenen in het kader van het cohesiebeleid, namelijk het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO), het Europees Sociaal Fonds (ESF) en het Cohesiefonds (CF), met het fonds voor plattelandsontwikkeling, namelijk het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), en het fonds voor de maritieme en visserijsector, namelijk het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMZV), moeten gemeenschappelijke bepalingen voor al deze fondsen (de “GSK-fondsen”) worden vastgesteld. Bovendien bevat deze verordening gemeenschappelijke bepalingen voor het EFRO, het ESF en het CF, die niet van toepassing zijn op het Elfpo en het EFMVZ. Wegens de bijzondere kenmerken van de onderscheiden GSK-fondsen moeten voor elk van deze fondsen en, in het kader van het EFRO, voor het doel “Europese territoriale samenwerking” in afzonderlijke verordeningen specifieke regels worden neergelegd.

(4) Wat het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) betreft, zijn er al aanmerkelijke synergieën bereikt door de harmonisatie en het op elkaar afstemmen van de beheers- en controleregels voor de eerste pijler (ELGF – Europees Landbouwgarantiefonds) en de tweede pijler (Elfpo) van het GLB. De sterke band tussen het ELGF en het Elfpo moet daarom worden gehandhaafd en de structuren die al in de lidstaten bestaan, moeten worden verstevigd.

(5) De ultraperifere regio’s moeten in aanmerking komen voor specifieke maatregelen en extra financiering ter compensatie van de belemmeringen die voortvloeien uit de in artikel 349 van het Verdrag vermelde factoren.

(6) Om een correcte, uniforme interpretatie van de bepalingen te waarborgen en de rechtszekerheid voor de lidstaten en begunstigden te vergroten, moeten bepaalde uitdrukkingen in de verordening worden gedefinieerd.

(7) Deze verordening bestaat uit drie delen: het eerste bevat de overwegingen en definities, het tweede de regels voor alle GSK-fondsen en het derde bepalingen die alleen van toepassing zijn op het EFRO, het ESF en het CF (de “Fondsen”).

(8) Ingevolge artikel 317 van het Verdrag moeten, in de kader van gedeeld beheer, de voorwaarden worden vastgesteld die de Commissie in staat stellen haar verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie op te nemen, en moet de verantwoordelijkheid voor de samenwerking met de lidstaten worden verduidelijkt. Dankzij deze voorwaarden moet de Commissie de zekerheid kunnen krijgen dat de lidstaten de GSK-fondsen aanwenden op legale en regelmatige wijze en in overeenstemming met het beginsel van goed financieel beheer in de zin van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (hierna het “Financieel Reglement” genoemd) [11]. De lidstaten en de daartoe door hen aangewezen instanties dienen verantwoordelijk te zijn voor de uitvoering van de programma’s op het passende territoriale niveau, in overeenstemming met het institutionele, juridische en financiële kader van de betrokken lidstaat. Deze bepalingen vestigen tevens de aandacht op de noodzaak de complementariteit en samenhang van het optreden van de Unie, de evenredigheid van de administratieve regelingen en een vermindering van de administratieve last voor de begunstigden van de GSK-fondsen te waarborgen.

(9) Een lidstaat moet voor het partnerschapscontract en voor elk programma een partnerschap tot stand brengen met vertegenwoordigers van de bevoegde regionale, plaatselijke, stedelijke en andere overheden, instanties die het maatschappelijk middenveld vertegenwoordigen, waaronder milieupartners, niet-gouvernementele organisaties en instanties die tot taak hebben gelijkheid en non-discriminatie te bevorderen. Met een dergelijk partnerschap wordt beoogd het beginsel van meerlagig bestuur in acht te nemen, te waarborgen dat de belanghebbenden zich verantwoordelijk voelen voor de geplande steunmaatregelen en voort te bouwen op de ervaring en knowhow van de betrokken actoren. De Commissie moet worden gemachtigd om in een gedelegeerde handeling een gedragscode vast te stellen, teneinde ervoor te zorgen dat de partners op coherente wijze betrokken worden bij de voorbereiding, uitvoering, monitoring en evaluatie van de partnerschapscontracten en programma’s.

(10) De activiteiten van de GSK-fondsen en de concrete acties die zij ondersteunen moeten in overeenstemming zijn met de toepasselijke wetgeving van de Unie en de lidstaten die direct of indirect verband houdt met de uitvoering van een concrete actie.

(11) In de context van haar inspanningen ter verbetering van de economische, territoriale en sociale cohesie moet de Unie er in alle fasen van de implementatie van de GSK-fondsen naar streven ongelijkheden op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen, alsmede discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische oorsprong, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden.

(12) De doelstellingen van de GSK-fondsen moeten worden nagestreefd in het kader van duurzame ontwikkeling en van de bevordering door de Unie van de in de artikelen 11 en 19 van het Verdrag verankerde doelstelling inzake bescherming en verbetering van het milieu, waarbij het beginsel “de vervuiler betaalt” wordt toegepast. In overeenstemming met het streven ten minste 20% van de begroting van de Unie aan doelstellingen op het gebied van klimaatverandering te besteden, moeten de lidstaten aan de hand van door de Commissie in een uitvoeringshandeling vastgestelde methoden informatie over steun voor deze doelstellingen verstrekken.

(13) Om de streefdoelen en doelstellingen van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei te bereiken, moeten de GSK-fondsen hun steun richten op een beperkt aantal gemeenschappelijke thematische doelstellingen. De precieze werkingssfeer van elk van de GSK-fondsen moet worden uiteengezet in specifieke regels voor elk fonds en kan eventueel slechts enkele van de in deze verordening gedefinieerde thematische doelstellingen omvatten.

(14) De Commissie moet door middel van een gedelegeerde handeling een gemeenschappelijk strategisch kader goedkeuren dat de doelstellingen van de Unie vertaalt in kernacties voor de GSK-fondsen, teneinde het programmeringsproces van de lidstaten en de regio’s een duidelijker strategische richting te bieden. Het gemeenschappelijk strategisch kader moet de sectorale en territoriale coördinatie van steunmaatregelen van de Unie in het kader van de GSK-fondsen en de coördinatie met ander beleid en andere instrumenten van de Unie op dit gebied vergemakkelijken.

(15) In het gemeenschappelijk strategisch kader moeten daarom naast de belangrijkste gebieden voor steun ook territoriale vraagstukken, beleidsdoelstellingen, prioritaire gebieden voor samenwerking, coördinatiemechanismen en mechanismen voor samenhang en consistentie met het economisch beleid van de lidstaten worden vastgesteld.

(16) Op basis van het door de Commissie goedgekeurde gemeenschappelijk strategisch kader moet elke lidstaat, in samenwerking met zijn partners en in overleg met de Commissie, een partnerschapscontract opstellen. Dit moet de in het gemeenschappelijk strategisch kader opgenomen elementen vertalen naar de nationale context en vaste verbintenissen bevatten om de doelstellingen van de Unie te bereiken door middel van de programmering van de GSK-fondsen.

(17) De lidstaten moeten de steun concentreren om te zorgen voor een belangrijke bijdrage aan het bereiken van de doelstellingen van de Unie in overeenstemming met hun specifieke nationale en regionale ontwikkelingsbehoeften. Er moeten ex-antevoorwaarden worden vastgesteld om de noodzakelijke kadervoorwaarden voor een doeltreffend gebruik van de door de Unie verleende steun te waarborgen. De Commissie moet in het kader van haar beoordeling van het partnerschapscontract en de programma’s beoordelen of aan deze ex-antevoorwaarden wordt voldaan. Wanneer niet aan een ex-antevoorwaarde wordt voldaan, moet de Commissie betalingen aan het programma kunnen schorsen.

(18) Voor elk programma moet een prestatiekader worden vastgesteld teneinde toezicht te kunnen uitoefenen op de vorderingen die in de loop van de programmeringsperiode met betrekking tot de doelstellingen en streefdoelen van elk programma worden gemaakt. De Commissie moet de prestaties in 2017 en 2019 evalueren in samenwerking met de lidstaten. Er moet worden voorzien in een prestatiereserve die in 2019 moet worden toegewezen wanneer de in het prestatiekader gestelde mijlpalen zijn bereikt. Omdat de programma’s in het kader van de Europese territoriale samenwerking sterk uiteenlopen en meer dan een land bestrijken, moet er voor deze programma’s geen prestatiereserve komen. Wanneer de tekortkomingen bij het bereiken van mijlpalen of streefdoelen significant zijn, moet de Commissie betalingen aan het programma kunnen schorsen of, aan het eind van de programmeringsperiode, financiële correcties kunnen toepassen om ervoor te zorgen dat de begroting van de Unie niet wordt verspild of inefficiënt wordt gebruikt.

(19) Wanneer een nauwere band tussen het cohesiebeleid en het economisch bestuur van de Unie tot stand wordt gebracht, wordt gewaarborgd dat de doeltreffendheid van de uitgaven in het kader van de GSK-fondsen gebaseerd is op gezond economisch beleid en dat de GSK-fondsen zo nodig kunnen worden omgebogen naar de aanpak van economische problemen waarmee een land te kampen heeft. Dit proces moet geleidelijk plaatsvinden, te beginnen met wijzigingen in het partnerschapscontract en de programma’s, ter ondersteuning van aanbevelingen van de Raad om macro-economische onevenwichtigheden en sociale en economische problemen aan te pakken. Wanneer een lidstaat ondanks het toegenomen gebruik van de GSK-fondsen geen doeltreffende actie in het kader van het economisch bestuur onderneemt, moet de Commissie het recht hebben alle betalingen en verbintenissen of een deel daarvan te schorsen. Besluiten over schorsingen moeten evenwichtig en doeltreffend zijn en rekening houden met het effect van de afzonderlijke programma’s voor de aanpak van de economische en sociale situatie van de betrokken lidstaat en met eerdere wijzigingen van het partnerschapscontract. Bij besluiten over een schorsing moet de Commissie ook een gelijke behandeling van de lidstaten in acht nemen en daarbij in het bijzonder rekening houden met het effect van de schorsing voor de economie van de betrokken lidstaat. De schorsing moet worden beëindigd en er moeten weer fondsen voor de betrokken lidstaat beschikbaar zijn zodra deze de noodzakelijke actie onderneemt.

(20) Om ervoor te zorgen dat verwezenlijking van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei centraal staat, moeten de elementen worden vastgesteld die alle programma’s gemeen hebben. Om de samenhang van de programmeringsregelingen voor de GSK-fondsen te waarborgen, moeten de procedures voor de goedkeuring en wijziging van de programma’s op elkaar worden afgestemd. Bij de programmering moet worden gezorgd voor samenhang met het gemeenschappelijk strategisch kader en het partnerschapscontract en voor coördinatie van de GSK-fonden onderling en met de andere bestaande financieringsinstrumenten en de Europese Investeringsbank.

(21) Het Verdrag heeft territoriale samenhang als doel toegevoegd aan economische en sociale samenhang, en het is noodzakelijk in te gaan op de rol van steden, functionele geografische gebieden en subregionale gebieden die te kampen hebben met specifieke geografische of demografische problemen. Om het potentieel op lokaal niveau beter te mobiliseren, is het daarom noodzakelijk de vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling te versterken en te vergemakkelijken door gemeenschappelijke regels en nauwe samenwerking voor alle GSK-fondsen voor te schrijven. Het is van wezenlijk belang dat lokale actiegroepen die de belangen van de gemeenschap vertegenwoordigen verantwoordelijkheid voor de implementatie van lokale ontwikkelingsstrategieën krijgen.

(22) Financieringsinstrumenten worden steeds belangrijker wegens hun hefboomeffect op GSK-fondsen en hun vermogen uiteenlopende vormen van publieke en private middelen te combineren ter ondersteuning van beleidsdoelstellingen van de overheid, en omdat revolverende financieringsvormen de steun op langere termijn duurzamer maakt.

(23) Door de GSK-fondsen ondersteunde financieringsinstrumenten moeten worden gebruikt om op kosteneffectieve wijze en in overeenstemming met de doelstellingen van de programma’s tegemoet te komen aan specifieke behoeften van de markt, maar mogen niet in de plaats komen van private financiering. Daarom moet het besluit steunmaatregelen door middel van financieringsinstrumenten te financieren, worden genomen op basis van een ex-ante-analyse.

(24) Financieringsinstrumenten moeten zodanig worden ontworpen en geïmplementeerd dat een substantiële participatie van particuliere investeerders en financiële instellingen op basis van deugdelijke risicodeling wordt bevorderd. Om voldoende attractief voor de particuliere sector te zijn, moeten financieringsinstrumenten flexibel worden ontworpen en geïmplementeerd. De beheersautoriteiten moeten derhalve een beslissing nemen over de meest geschikte vormen om, in overeenstemming met de doelstellingen van het desbetreffende programma, financieringsinstrumenten in te zetten voor de aanpak van de specifieke behoeften van de doelregio’s.

(25) De beheersautoriteiten moeten de mogelijkheid hebben om met middelen uit de programma’s bij te dragen aan financieringsinstrumenten die op het niveau van de Unie of op regionaal niveau in het leven zijn geroepen. Voorts moeten beheersautoriteiten de mogelijkheid hebben financieringsinstrumenten via specifieke fondsen of via fondsen van fondsen direct te implementeren.

(26) Het bedrag van de op enig tijdstip uit de GSK-fondsen aan financieringsinstrumenten verstrekte middelen moet in overeenstemming zijn met het bedrag dat nodig is voor de uitvoering van de geplande investeringen en voor betalingen aan eindontvangers, met inbegrip van beheerskosten en -vergoedingen, en dat is bepaald op basis van bedrijfsplannen en cashflowprognoses voor een vooraf bepaalde periode van niet meer dan twee jaar.

(27) Er moeten specifieke regels worden vastgesteld met betrekking tot de bedragen die bij de afsluiting van de programma’s als subsidiabele uitgaven kunnen worden aanvaard, teneinde ervoor te zorgen dat de bedragen, met inbegrip van beheerskosten en -vergoedingen, die uit de GSK-fondsen aan de financieringsinstrumenten worden betaald, daadwerkelijk zijn gebruikt voor investeringen en betalingen aan eindontvangers. Ook zijn er specifieke regels nodig met betrekking tot het hergebruik van middelen die kunnen worden toegeschreven aan de steun uit de GSK-fondsen, met inbegrip van het gebruik van resterende middelen na afsluiting van de programma’s.

(28) De lidstaten moeten toezicht op de programma’s uitoefenen om zich een oordeel te vormen over de tenuitvoerlegging en de met het bereiken van de doelstellingen gemaakte vorderingen. Te dien einde moeten toezichtcomités worden opgericht, waarvan de samenstelling en taken met betrekking tot de GSK-fondsen moeten worden vastgesteld. Er moeten gezamenlijke toezichtcomités worden opgericht om de coördinatie tussen de GSK-fondsen te vergemakkelijken. Om de doeltreffendheid te waarborgen, moeten de toezichtcomités aanbevelingen aan de beheersautoriteiten kunnen doen over de tenuitvoerlegging van het programma en toezicht uitoefenen op de acties die naar aanleiding van hun aanbevelingen worden ondernomen.

(29) De regelingen van de GSK-fondsen inzake toezicht en verslaglegging moeten op elkaar worden afgestemd om de beheersregelingen op alle niveaus te vereenvoudigen. Het is van belang te zorgen voor evenredige verslagleggingsvereisten, maar daarnaast ook voor de beschikbaarheid van uitgebreide informatie over de vorderingen die op de belangrijkste geëvalueerde punten zijn gemaakt. Daarom moeten de verslagleggingsvereisten aangepast zijn aan de informatiebehoeften in bepaalde jaren en afgestemd zijn op het tijdschema voor de prestatie-evaluaties.

(30) Om toezicht uit te oefenen op de voortgang van programma’s moet een jaarlijkse evaluatievergadering tussen de lidstaat en de Commissie plaatsvinden. De lidstaat en de Commissie moeten evenwel kunnen besluiten geen vergadering te beleggen om een onnodige administratieve belasting te vermijden.

(31) Om de Commissie in staat te stellen toezicht uit te oefenen op de vorderingen bij het bereiken van de doelstellingen van de Unie moeten de lidstaten voortgangsrapporten over de uitvoering van de partnerschapscontracten indienen. Op basis van die verslagen moet de Commissie in 2017 en 2019 een strategieverslag over de gemaakte vorderingen opstellen.

(32) De doeltreffendheid, de doelmatigheid en het effect van de hulp uit de GSK-fondsen moeten worden geëvalueerd teneinde de kwaliteit van de tenuitvoerlegging en opzet van programma’s te verbeteren en om te bepalen welk effect de programma’s hebben op de streefdoelen van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei en, waar dit relevant is, op het bbp en de werkloosheid. De verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie in dit verband moeten worden gespecificeerd.

(33) Om de kwaliteit en de opzet van elk programma te verbeteren en om te verifiëren of de doelstellingen en streefdoelen kunnen worden gehaald, moet van elk programma een ex-ante-evaluatie worden uitgevoerd.

(34) De voor de opstelling van het programma verantwoordelijke beheersautoriteit moet een evaluatieplan opstellen. Gedurende de programmeringsperiode moeten de beheersautoriteiten evaluaties uitvoeren om de doeltreffendheid en het effect van een programma te beoordelen. Het toezichtcomité en de Commissie moeten van de resultaten van de evaluaties in kennis worden gesteld om besluiten ten aanzien van het beheer te vergemakkelijken.

(35) Er moeten ex-post-evaluaties worden uitgevoerd teneinde de doeltreffendheid en efficiëntie van de GSK-fondsen en het effect ervan op de algemene doelen van de GSK-fondsen en de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei te beoordelen.

(36) Het is nuttig te specificeren welke soorten acties op initiatief van de Commissie en van de lidstaten kunnen worden ondernomen als technische bijstand met steun uit de GSK-fondsen.

(37) Om zorg te dragen voor een doeltreffend gebruik van de middelen van de Unie en om overfinanciering van inkomsten genererende concrete acties te vermijden, moeten de regels voor de berekening van de bijdrage uit de GSK-fondsen aan een inkomsten genererende concrete actie worden vastgesteld.

(38) De begindatum en einddatum voor de subsidiabiliteit van de uitgaven moeten worden bepaald, zodat de GSK-fondsen in de gehele Unie op eenvormige, billijke wijze worden geïmplementeerd. Om de uitvoering van de programma’s te vergemakkelijken, is het dienstig vast te stellen dat de begindatum voor de subsidiabiliteit van de uitgaven vóór 1 januari 2014 kan vallen als de betrokken lidstaat vóór die datum een programma indient. Om een doeltreffend gebruik van EU-fondsen te waarborgen en het risico voor de begroting van de EU te verkleinen, moeten beperkingen worden vastgesteld voor concrete acties die al zijn voltooid.

(39) In overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel en behoudens de in (de) Verordening(en) (EU) nr. [...] [EFRO-, ESF-, CF-, ETS-, Elfpo- en EMVF-verordeningen] genoemde uitzonderingen moeten de lidstaten nationale regels voor de subsidiabiliteit van de uitgaven vaststellen.

(40) Om het gebruik van de GSK-fondsen te vereenvoudigen en het risico van fouten te verkleinen, en tegelijkertijd waar nodig voor differentiatie te zorgen om rekening te houden met specifieke beleidskenmerken, moeten de steunvormen, geharmoniseerde voorwaarden voor de terugbetaling van subsidies en forfaitaire financiering, specifieke subsidiabiliteitsregels voor subsidies en specifieke voorwaarden voor de subsidiabiliteit van concrete acties afhankelijk van de locatie worden vastgesteld.

(41) Om ervoor te zorgen dat de steunmaatregelen van de GSK-fondsen doeltreffend en billijk zijn en een duurzaam effect sorteren, zijn bepalingen nodig die het duurzame karakter van investeringen in ondernemingen en in infrastructuur garanderen, en voorkomen dat de GSK-fondsen worden gebruikt om een onrechtmatig voordeel te behalen. Uit de ervaring is gebleken dat een periode van vijf jaar een geschikte minimumperiode is, tenzij regels inzake staatssteun een andere periode voorschrijven. Acties die worden ondersteund uit het ESF of die niet leiden tot productieve investeringen of investeringen in infrastructuur moeten van het algemene duurzaamheidsvereiste worden uitgesloten, tenzij dit vereiste voortvloeit uit toepasselijke regels inzake staatssteun; dit geldt ook voor bijdragen aan of uit financieringsinstrumenten.

(42) De lidstaten moeten passende maatregelen nemen om een goede opzet en werking van hun beheers- en controlesystemen te waarborgen en zo te garanderen dat er een legaal en regelmatig gebruik van de GSK-fondsen wordt gemaakt. De verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de beheers- en controlesystemen van de programma’s en in verband met het voorkomen, opsporen en corrigeren van onregelmatigheden en van inbreuken op het recht van de Unie moeten daarom worden gespecificeerd.

(43) In overeenstemming met het beginsel van gedeeld beheer dienen de lidstaten, via hun beheers- en controlesystemen, in eerste instantie verantwoordelijk te zijn voor de uitvoering van en het toezicht op de concrete acties in de programma’s. Om de doeltreffendheid van het toezicht op de selectie en uitvoering van concrete acties en de werking van het beheers- en controlesysteem te versterken, moeten de functies van de beheersautoriteit worden gespecificeerd.

(44) Om zekerheid vooraf te geven met betrekking tot de structuur en opzet van de belangrijkste beheers- en controlesystemen, moeten de lidstaten een accreditatie-instantie aanwijzen die verantwoordelijk is voor de accreditatie en de intrekking van de accreditatie van beheers- en controleorganen.

(45) De bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de Commissie om de doeltreffende werking van de beheers- en controlesystemen te controleren en van de lidstaten te verlangen dat zij actie ondernemen, moeten worden vastgesteld. Ook moet de Commissie de bevoegdheid krijgen audits uit te voeren aangaande onderwerpen in verband met een goed financieel beheer, zodat zij conclusies kan trekken over de prestaties van Fondsen.

(46) De vastlegging van bijdragen uit de begroting van de Unie moet per jaar geschieden. Om een doeltreffend beheer van de programma’s te waarborgen, moeten gemeenschappelijke regels voor verzoeken om tussentijdse betalingen, eventuele betalingen van het jaarlijkse saldo en de betaling van het eindsaldo worden vastgesteld, onverminderd specifieke regels uit hoofde van elk van de GSK-fondsen.

(47) Een voorfinancieringsbetaling bij de start van een programma waarborgt dat de lidstaat de middelen heeft om begunstigden al vanaf de goedkeuring van het programma steun te verlenen bij de implementatie ervan. Daarom zijn bepalingen over initiële voorfinanciering uit de GSK-fondsen nodig. Initiële voorfinanciering moet bij de afsluiting van het programma volledig zijn goedgekeurd.

(48) Ter vrijwaring van de financiële belangen van de Unie moeten tijdelijke maatregelen worden genomen die de gedelegeerde ordonnateur de mogelijkheid bieden betalingen te schorsen wanneer er aanwijzingen zijn dat er grote tekortkomingen zijn in de werking van het beheers- en controlesysteem of dat er onregelmatigheden bij het verrichten van een betaling hebben plaatsgevonden, of wanneer de voor de goedkeuring van de rekeningen bestemde documenten niet zijn ingediend.

(49) Om te waarborgen dat de in een bepaald boekjaar uit de begroting van de Unie medegefinancierde uitgaven in overeenstemming met de toepasselijke regels worden gebruikt, moet een passend kader voor de jaarlijkse goedkeuring van de rekeningen worden ingevoerd. Binnen dit kader moeten de geaccrediteerde instanties voor elk programma een beheersverklaring bij de Commissie indienen, die vergezeld dient te gaan van de gecertificeerde jaarrekeningen, een samenvattend verslag van alle controles en een onafhankelijk auditoordeel en controleverslag.

(50) Ter vrijwaring van de begroting van de Unie kan het noodzakelijk zijn dat de Commissie financiële correcties aanbrengt. Met het oog op de rechtszekerheid voor de lidstaten is het van belang te bepalen onder welke omstandigheden inbreuken op de wetgeving van de Unie of de lidstaat aanleiding kunnen zijn voor financiële correcties door de Commissie. Om te waarborgen dat door de Commissie aan de lidstaten opgelegde financiële correcties de bescherming van de financiële belangen van de EU dienen, moeten zij beperkt blijven tot gevallen waarin de inbreuk op de wetgeving van de Unie of de lidstaat direct of indirect betrekking heeft op de subsidiabiliteit, de regelmatigheid, het beheer of de controle van concrete acties en de uitgaven daarvoor. Met het oog op de evenredigheid is het belangrijk dat de Commissie de aard en de ernst van de inbreuk in aanmerking neemt bij haar beslissing over het bedrag van de financiële correctie.

(51) Om financiële discipline aan te moedigen, moeten regelingen voor de vrijmaking van delen van vastleggingen voor een programma worden vastgesteld, met name wanneer een bedrag van de vrijmaking kan worden uitgezonderd, bijvoorbeeld wanneer een vertraging bij de uitvoering voortvloeit uit omstandigheden waarop de betrokken partij geen invloed had, die abnormaal en onvoorzien waren, of waarvan de gevolgen ondanks de geleverde inspanningen niet kunnen worden vermeden.

(52) In verband met de specifieke functionering van de Fondsen zijn aanvullende algemene bepalingen nodig. Om de Fondsen een grotere toegevoegde waarde te verlenen en hun bijdrage aan de prioriteiten van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei te vergroten, moet met name hun werkwijze worden vereenvoudigd en worden geconcentreerd op de doelstellingen “investeren in groei en werkgelegenheid” en “Europese territoriale samenwerking”.

(53) Aanvullende bepalingen in verband met de specifieke functionering van het Elfpo en het EFMZV zijn opgenomen in de wetgeving voor de desbetreffende sectoren.

(54) Ter bevordering van de Verdragsdoelstellingen inzake economische, sociale en territoriale cohesie moeten in het kader van het doel “investeren in groei en werkgelegenheid” alle regio’s worden ondersteund. Om evenwichtige, geleidelijke steun te verlenen op basis van het niveau van economische ontwikkeling moeten de middelen uit het EFRO en het ESF voor dat doel aan minder ontwikkelde regio’s, overgangsregio’s en de meer ontwikkelde regio’s worden toegewezen op basis van hun bruto binnenlandse product (bbp) per inwoner in verhouding tot het gemiddelde voor de EU. Om de duurzaamheid van investeringen uit de structuurfondsen op lange termijn te waarborgen, moeten regio’s met een bbp per inwoner dat in de periode 2007-2013 minder dan 75% van het gemiddelde voor EU-25 voor de referentieperiode bedroeg, maar waar het bbp per inwoner tot meer dan 75% van het gemiddelde voor EU-27 is gestegen, ten minste twee derde van hun toewijzing voor 2007-2013 ontvangen. Lidstaten waarvan het bruto nationaal inkomen (bni) per inwoner minder dan 90% van het gemiddelde voor de Unie bedraagt, moeten steun krijgen in het kader van het doel “investeren in groei en werkgelegenheid” van het CF.

(55) Er moeten objectieve criteria worden vastgesteld om te bepalen welke regio’s en gebieden voor steun uit de Fondsen in aanmerking komen. Daartoe moet de identificatie van de regio’s en gebieden op Unieniveau worden gebaseerd op het gemeenschappelijke classificatiesysteem voor de regio’s in Verordening (EG) nr. 1059/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de opstelling van een gemeenschappelĳke nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS) [12].

(56) Om een passend financieel kader vast te stellen, moet de Commissie elk jaar door middel van uitvoeringshandelingen aan de hand van een objectieve, transparante methode een indicatieve verdeling van de beschikbare vastleggingskredieten maken, om ervoor te zorgen dat deze kredieten vooral terechtkomen in regio’s met een ontwikkelingsachterstand, inclusief die welke overgangssteun krijgen.

(57) Het is noodzakelijk de plafonds voor de middelen voor het doel “investeren in groei en werkgelegenheid” en objectieve criteria voor de toewijzing ervan aan regio’s en lidstaten vast te stellen. Ter stimulering van de noodzakelijke versnelde ontwikkeling van vervoers- en energie-infrastructuur en informatie- en communicatietechnologieën in de gehele Unie moet een financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen worden gecreëerd. De jaarlijkse kredieten uit de Fondsen en de uit het Cohesiefonds aan de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen overgemaakte bedragen die aan een lidstaat worden toegewezen, moeten worden geplafonneerd met inachtneming van de capaciteit van die lidstaat om die kredieten te absorberen. In overeenstemming met het kerndoel inzake armoedebestrijding is het noodzakelijk de regeling voor voedselsteun voor de meest hulpbehoevenden te heroriënteren teneinde sociale insluiting en de harmonische ontwikkeling van de Unie te bevorderen. Er is voorzien in een mechanisme dat middelen aan dit instrument overdraagt en ervoor zorgt dat deze middelen bestaan uit ESF-toewijzingen, doordat het minimumpercentage dat per land uit de structuurfondsen aan het ESF wordt toegewezen impliciet dienovereenkomstig wordt verlaagd.

(58) Om de resultaatgerichtheid en de nadruk op het bereiken van de doelstellingen en streefdoelen van de Europa 2020-strategie te vergroten, moet vijf procent van de middelen voor het doel “investeren in groei en werkgelegenheid” apart worden gezet als prestatiereserve voor elk Fonds en categorie regio’s in elke lidstaat.

(59) Wat de Fondsen betreft, moet, om een passende toewijzing aan elke categorie regio’s te waarborgen, geen overdracht van middelen plaatsvinden tussen minder ontwikkelde, overgangs- en meer ontwikkelde regio’s, tenzij er sprake is van naar behoren gemotiveerde omstandigheden in verband met de verwezenlijking van een of meer thematische doelstellingen, waarbij de omvang van de overdracht niet meer dan 2% van het totale krediet voor die categorie regio’s mag bedragen.

(60) Om een reëel economisch effect te sorteren, mag de steun uit de Fondsen niet in de plaats komen van structurele overheidsuitgaven of daarmee gelijk te stellen structuuruitgaven die de lidstaten in het kader van deze verordening moeten doen. Om ervoor te zorgen dat bij de steun uit de Fondsen rekening wordt gehouden met een ruimere economische context, moet de hoogte van de overheidsuitgaven worden bepaald met inachtneming van de algemene macro-economische omstandigheden waarin de financiering plaatsvindt, en wel op basis van de indicatoren die zijn vervat in de jaarlijks door de lidstaten in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1446/1997 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid [13] ingediende stabiliteits- en convergentieprogramma’s. De verificatie door de Commissie van het additionaliteitsbeginsel moet met name zijn gericht op de lidstaten waar ten minste 15% van de bevolking in minder ontwikkelde en overgangsregio’s woont, daar de financiële middelen voor een groot deel voor deze regio’s bestemd zijn.

(61) Er moeten aanvullende bepalingen worden vastgesteld over de programmering en het beheer van en het toezicht en de controle op de operationele programma’s die steun uit de Fondsen ontvangen. De operationele programma’s moeten voor elk van de thematische doelstellingen prioritaire assen vaststellen, een samenhangende interventielogica voor de aanpak van de vastgestelde ontwikkelingsbehoeften uitwerken en het kader voor de beoordeling van de prestaties bepalen. Verder moeten deze programma’s ook andere, voor een doeltreffende, efficiënte implementatie van de Fondsen nodige elementen bevatten.

(62) Ter verbetering van de complementariteit en ter vereenvoudiging van de implementatie moet het mogelijk zijn de steun uit het CF en het EFRO met steun uit het ESF te combineren in gemeenschappelijke operationele programma’s in het kader van het doel “investeren in groei en werkgelegenheid”.

(63) Een aanzienlijk deel van de uitgaven van de Unie gaat naar grote projecten die vaak van strategisch belang zijn voor het welslagen van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei. Daarom is het gerechtvaardigd dat in het kader van deze verordening concrete acties van grote aanvang nog steeds door de Commissie moeten worden goedgekeurd. Met het oog op de duidelijkheid moet in verband hiermee worden gedefinieerd wat een groot project inhoudt. De Commissie moet ook de mogelijkheid hebben steun voor een groot project te weigeren wanneer steunverlening niet gerechtvaardigd is.

(64) Om lidstaten de keuze te geven een deel van een operationeel programma met behulp van een resultaatgerichte aanpak te implementeren, is het nuttig te voorzien in een gezamenlijk actieplan bestaande uit een aantal acties die door een begunstigde moeten worden uitgevoerd om aan de doelstellingen van het operationele programma bij te dragen. Om de resultaatgerichtheid van de Fondsen te vereenvoudigen en te versterken, moet het beheer van het gezamenlijke actieplan uitsluitend worden gebaseerd op gezamenlijk overeengekomen mijlpalen, output en resultaten, zoals gedefinieerd in het besluit van de Commissie betreffende de goedkeuring van het gezamenlijke actieplan. De controle en de audit van een gezamenlijk actieplan moeten ook beperkt blijven tot het bereiken van de mijlpalen, de output en de resultaten. Bijgevolg moeten regels worden vastgesteld betreffende de opstelling, de inhoud, de goedkeuring, het financieel beheer en de controle van gezamenlijke actieplannen.

(65) Wanneer een stedelijke of territoriale ontwikkelingsstrategie een geïntegreerde aanpak verlangt omdat er investeringen in het kader van meer dan een prioritaire as van een of meer operationele programma’s nodig zijn, moet de door de Fondsen ondersteunde actie in het kader van een operationeel programma als geïntegreerde territoriale investering worden uitgevoerd.

(66) Er moeten specifieke regels voor de taken van het toezichtcomité en voor de jaarverslagen over de uitvoering van de door de Fondsen ondersteunde operationele programma’s worden goedgekeurd. Aanvullende bepalingen voor de specifieke werking van het Elfpo zijn opgenomen in de wetgeving voor die sector.

(67) Om de beschikbaarheid van essentiële, actuele informatie over de uitvoering van een programma te garanderen, moeten de lidstaten de Commissie regelmatig kerngegevens verstrekken. Om een extra belasting voor de lidstaten te vermijden, moet dit beperkt blijven tot continu verzamelde gegevens die elektronisch worden ingediend.

(68) In overeenstemming met artikel 175 van het Verdrag legt de Commissie het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s om de drie jaar een Cohesieverslag voor over de vorderingen die bij het bereiken van economische, sociale en territoriale cohesie in de Unie zijn gemaakt. De inhoud van dit verslag moet worden vastgesteld.

(69) Het wordt dienstig geacht dat de Commissie, in samenwerking met de lidstaten de ex-post-evaluatie voor de Fondsen uitvoert, zodat zij op het juiste niveau informatie verkrijgt over de resultaten en het effect van de gefinancierde steunmaatregelen. Er zijn ook specifieke bepalingen nodig om een procedure voor de goedkeuring van de evaluatieplannen voor de Fondsen vast te stellen.

(70) Het is belangrijk de prestaties van de Fondsen van de Unie onder de aandacht van het grote publiek te brengen. Burgers hebben er recht op te weten hoe de financiële middelen van de Unie worden geïnvesteerd. Zowel de beheersautoriteiten als de begunstigden moeten er verantwoordelijk voor zijn het publiek op passende wijze voor te lichten. Om doelmatiger met het grote publiek te communiceren en de synergieën tussen de op initiatief van de Commissie genomen communicatieactiviteiten te vergroten, moeten de middelen die krachtens deze verordening aan communicatieacties worden toegewezen, ook bijdragen tot dekking van de public relations ter bevordering van de beleidsprioriteiten van de Europese Unie, voor zover deze verband houden met de algemene doelstellingen van deze verordening.

(71) Om te zorgen voor een ruime verspreiding van informatie over de prestaties van de Fondsen en de rol van de Unie daarbij, en om potentiële begunstigden in te lichten over financieringsmogelijkheden, moeten in deze verordening gedetailleerde regels over maatregelen betreffende informatie en communicatie en bepaalde technische kenmerken van dergelijke maatregelen worden opgenomen.

(72) Om de toegankelijkheid en transparantie van de informatie over financieringsmogelijkheden en begunstigden van projecten te vergroten, moet de informatie over alle operationele programma’s, waaronder lijsten van in het kader van elk operationeel programma ondersteunde concrete acties, in elke lidstaat worden vermeld op een enkele website of een enkel webportaal.

(73) De elementen voor de differentiatie van het medefinancieringspercentage uit de Fondsen voor operationele programma’s moeten worden vastgesteld, met name om de multiplicatoreffecten van de middelen van de Unie te verhogen. Ook moeten maximale medefinancieringspercentages per categorie regio’s worden vastgesteld teneinde ervoor te zorgen dat het beginsel van medefinanciering door middel van een passend niveau van nationale steunverlening in acht wordt genomen.

(74) Voor elk operationeel programma moeten de lidstaten een beheersautoriteit, een certificeringsautoriteit en een functioneel onafhankelijke auditautoriteit aanwijzen. Om de lidstaten flexibiliteit te bieden bij het opzetten van de controlesystemen, moet de mogelijkheid worden geboden de functies van de certificeringsautoriteit te laten uitvoeren door de beheersautoriteit. De lidstaat moet ook de mogelijkheid krijgen intermediaire instanties aan te wijzen die bepaalde taken van de beheersautoriteit of de certificeringsautoriteit kunnen uitvoeren. De lidstaten moeten in dat geval duidelijk bepalen welke verantwoordelijkheden en functies deze autoriteiten en instanties hebben.

(75) De beheersautoriteit draagt de hoofdverantwoordelijkheid voor de doeltreffende en doelmatige implementatie van de Fondsen en heeft aldus een groot aantal functies in verband met het beheer van en het toezicht op het programma, het financieel beheer, de financiële controle en de selectie van projecten. De verantwoordelijkheden en taken van deze autoriteit moeten worden vastgesteld.

(76) De certificeringsautoriteit moet betalingsaanvragen opstellen en bij de Commissie indienen. Zij moet de jaarrekeningen opstellen, en certificeren dat deze volledig, juist en waarheidsgetrouw zijn en dat de in de rekeningen vermelde uitgaven in overeenstemming zijn met de toepasselijke regels van de Unie en de lidstaat. De verantwoordelijkheden en taken van deze autoriteit moeten worden vastgesteld.

(77) De auditautoriteit moet waarborgen dat er audits worden uitgevoerd van de beheers- en controlesystemen, van een geschikte steekproef van concrete acties en van de jaarrekeningen. De verantwoordelijkheden en taken van deze autoriteit moeten worden vastgesteld.

(78) Om rekening te houden met de specifieke organisatie van het beheer en de controlesystemen bij het EFRO, het ESF en het CF en met de noodzaak een evenredige aanpak te garanderen, zijn specifieke bepalingen nodig voor de accreditatie en de intrekking van een accreditatie van de beheers- en de certificeringsautoriteit.

(79) Zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden van de Commissie op het gebied van de financiële controle, moeten de lidstaten en de Commissie op dit vlak meer samenwerken en moeten criteria worden vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie, in het kader van haar strategie met betrekking tot de controle van nationale systemen, kan bepalen welk niveau van zekerheid zij van de nationale auditinstanties kan krijgen.

(80) In aanvulling op gemeenschappelijke regels over financieel beheer zijn aanvullende bepalingen voor het EFRO, het ESF en het CF nodig. Teneinde de Commissie al vóór de jaarlijkse goedkeuring van de rekeningen een redelijke zekerheid te geven, moeten aanvragen voor tussentijdse betalingen worden vergoed voor 90% van het bedrag dat resulteert uit toepassing van het medefinancieringspercentage voor elke prioritaire as, dat is neergelegd in het besluit betreffende de goedkeuring van het operationele programma, op de subsidiabele uitgaven voor de prioritaire as. De uitstaande restbedragen moeten aan de lidstaten worden betaald na de jaarlijkse goedkeuring van de rekeningen, mits een redelijke zekerheid is verkregen met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor het jaar waarop de goedkeuringsprocedure betrekking heeft.

(81) Om ervoor te zorgen dat de begunstigden hun steun zo spoedig mogelijk ontvangen en om de zekerheid voor de Commissie te versterken, is het dienstig te verlangen dat betalingsaanvragen alleen betrekking hebben op uitgaven waarvoor steun aan de begunstigden is betaald. Er moet worden voorzien in een jaarlijkse voorfinanciering opdat de lidstaten over voldoende middelen voor een dergelijke procedure beschikken. Deze voorfinanciering moet ieder jaar bij de goedkeuring van de rekeningen worden behandeld.

(82) Om te waarborgen dat de algemene regels over vrijmaking juist worden toegepast, moeten de voor de Fondsen vastgestelde regels nauwkeurig beschrijven hoe de termijnen voor vrijmaking worden vastgesteld en hoe de respectieve bedragen worden berekend.

(83) De procedure voor de jaarlijkse goedkeuring van de rekeningen die van toepassing is op de Fondsen, moet uitvoerig worden gespecificeerd om te zorgen voor een duidelijke grondslag en rechtszekerheid voor deze bepalingen. Het is van belang te voorzien in een beperkte mogelijkheid voor de lidstaten om in hun jaarrekeningen een voorziening op te nemen voor een bedrag ten aanzien waarvan een procedure bij de auditautoriteit loopt.

(84) De jaarlijkse goedkeuring van de rekeningen moet gepaard gaan met een jaarlijkse afsluiting van voltooide concrete acties (voor het EFRO en het CF) of de uitgaven (voor het ESF). Om de kosten in verband met de eindafsluiting van operationele programma’s te beperken, de administratieve last voor de begunstigden te verminderen en rechtszekerheid te verschaffen, moet de jaarlijkse afsluiting verplicht zijn, waardoor de periode dat de bewijsstukken bewaard moeten blijven, er een audit van de concrete acties kan worden gehouden en er financiële correcties kunnen worden toegepast, wordt ingekort.

(85) Om de financiële belangen van de Unie te vrijwaren en te voorzien in middelen om een doeltreffende implementatie van het programma te waarborgen, moeten er maatregelen worden genomen op grond waarvan de Commissie betalingen op het niveau van een prioritaire as of een operationeel programma kan schorsen.

(86) Om de lidstaten rechtszekerheid te bieden, moeten er specifieke regelingen en procedures voor financiële correcties door de lidstaten en de Commissie met betrekking tot de Fondsen worden vastgesteld.

(87) De frequentie van audits van concrete acties moet evenredig zijn aan de omvang van de steun die de Unie uit de Fondsen verstrekt. Met name moeten minder audits worden uitgevoerd wanneer de totale subsidiabele uitgaven voor een concrete actie 100 000 euro niet overschrijden. Desondanks moet het mogelijk zijn te allen tijde een audit uit te voeren wanneer er ernstige aanwijzingen zijn dat er sprake is van onregelmatigheden of fraude, dan wel, na afsluiting van een voltooide concrete actie, als onderdeel van een auditsteekproef. Om ervoor te zorgen dat de omvang van de auditing door de Commissie evenredig is aan het risico, moet de Commissie haar auditwerkzaamheden kunnen verminderen voor operationele programma’s die geen grote tekortkomingen te zien geven of waarvoor op de auditautoriteit kan worden vertrouwd.

(88) Om bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze verordening te kunnen aanvullen of wijzigen, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag gedelegeerde handelingen vast te stellen inzake een gedragscode betreffende de doelstellingen en criteria ter ondersteuning van de uitvoering van partnerschappen, de goedkeuring van een gezamenlijk strategisch kader, aanvullende regels over de toewijzing van de prestatiereserve, de vaststelling van het gebied en de bevolking waarop de strategieën voor lokale ontwikkeling van toepassing zijn, gedetailleerde regels voor financieringsinstrumenten (ex-antebeoordeling, combinatie van steun, subsidiabiliteit, soorten activiteiten waarvoor geen steun wordt verleend), voorschriften voor bepaalde soorten op nationaal, regionaal, transnationaal of grensoverschrijdend niveau ingestelde financieringsinstrumenten, voorschriften voor financieringsovereenkomsten, de overdracht en het beheer van activa, regelingen voor beheer en controle, voorschriften voor betalingsverzoeken, de invoering van een systeem voor de kapitalisatie van jaartranches, de vaststelling van het forfaitaire bedrag voor inkomsten genererende concrete acties, de vaststelling van het vaste percentage dat wordt toegepast op de indirecte kosten voor subsidies gebaseerd op bestaande methoden en overeenkomstige percentages in het beleid van de Unie, de verantwoordelijkheden van de lidstaten ten aanzien van de procedure voor het melden van onregelmatigheden en de terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen, de wijze waarop informatie over concrete acties wordt uitgewisseld, de regelingen voor een toereikend controlespoor, de voorwaarden voor nationale audits, de accreditatiecriteria voor beheers- en certificeringsautoriteiten, de identificatie van algemeen aanvaarde gegevensdragers en de criteria voor de vaststelling van de hoogte van de toe te passen financiële correctie. De Commissie moet ook de bevoegdheid krijgen bijlage V te wijzigen om deze aan toekomstige behoeften aan te passen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden het nodige overleg pleegt, ook op deskundigenniveau.

(89) Bij het voorbereiden en opstellen van gedelegeerde handelingen dient de Commissie erop toe te zien dat de desbetreffende documenten gelijktijdig, tijdig en op passende wijze bij het Europees Parlement en de Raad worden ingediend.

(90) De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om door middel van uitvoeringshandelingen met betrekking tot alle GSK-fondsen besluiten tot goedkeuring van partnerschapscontracten, besluiten betreffende de toewijzing van de prestatiereserve, besluiten tot schorsing van betalingen in verband met het economisch beleid van de lidstaten en, in het geval van vrijmaking, besluiten tot wijziging van het besluit waarbij een programma is vastgesteld, vast te stellen, en met betrekking tot de Fondsen besluiten tot vaststelling van de regio’s en lidstaten die aan de criteria voor investeringen in groei en werkgelegenheid voldoen, besluiten tot vaststelling van de jaarlijkse verdeling van de vastleggingskredieten voor de lidstaten, besluiten tot vaststelling van het uit de CF-toewijzing van elke lidstaat naar de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen over te schrijven bedrag, besluiten tot vaststelling van het uit de toewijzing van de structuurfondsen voor elke lidstaat over te schrijven bedrag voor levensmiddelen voor hulpbehoevenden, besluiten tot vaststelling en tot wijziging van operationele programma’s, besluiten betreffende belangrijke projecten, besluiten betreffende gezamenlijke actieplannen, besluiten tot schorsing van betalingen en besluiten betreffende financiële correcties vast te stellen.

(91) Om te zorgen voor uniforme uitvoeringsvoorwaarden voor deze verordening moeten de uitvoeringsbevoegdheden ten aanzien van de methoden inzake doelstellingen op het gebied van klimaatverandering, de standaardvoorwaarden voor het toezicht op financieringsinstrumenten, de uniforme voorwaarden voor het toezicht en voor het verstrekken van informatie over het toezicht voor financieringsinstrumenten, de methoden voor de berekening van netto-inkomsten voor inkomsten genererende projecten, het systeem voor elektronische gegevensuitwisseling tussen de lidstaat en de Commissie, het model voor operationele programma’s voor de Fondsen, de nomenclatuur voor de categorieën steunverlening, de vorm van de informatie over belangrijke projecten en de methoden voor de uitvoering van kosten-batenanalyses voor dergelijke projecten, het model voor het gezamenlijke actieplan, het model van het jaarlijkse uitvoeringsverslag en het eindverslag over de uitvoering, bepaalde technische kenmerken van informatie- en publiciteitsmaatregelen en desbetreffende grondregels, voorschriften voor de uitwisseling van informatie tussen de begunstigden en de beheersautoriteiten, certificeringsautoriteiten, auditautoriteiten en intermediaire instanties, het model van de beheersverklaring, de modellen voor de auditstrategie, het auditoordeel en het jaarlijkse controleverslag alsmede de steekproefmethode, de voorschriften voor het gebruik van bij audits verzamelde gegevens en het model voor betalingsaanvragen worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren [14].

(92) Deze verordening vervangt Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1260/1999 [15]. Die verordening moet derhalve worden ingetrokken.

(93) Omdat de doelstelling van deze verordening, namelijk de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio’s en de achterstand van de minst begunstigde regio’s of eilanden, in het bijzonder plattelandsgebieden, regio’s die een industriële overgang doormaken en regio’s die kampen met ernstige en permanente natuurlijke of demografische belemmeringen, te verkleinen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen treffen, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

DEEL 1

ONDERWERP EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening worden de gemeenschappelijke bepalingen vastgesteld die van toepassing zijn op het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO), het Europees Sociaal Fonds (ESF), het Cohesiefonds (CF), het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMZV), die onder het gemeenschappelijk strategisch kader vallen (“de GSK-fondsen”). Bovendien bevat deze verordening bepalingen om de doeltreffendheid van de GSK-fondsen te waarborgen en te zorgen voor coördinatie tussen de GSK-fondsen onderling, alsmede tussen de GSK-fondsen en andere instrumenten van de Unie.

Deze verordening bevat tevens de algemene bepalingen met betrekking tot het EFRO, het ESF (samen “de structuurfondsen” genoemd) en het CF. Bij deze verordening worden de taken, de prioritaire doelstellingen en de organisatie van de structuurfondsen en het CF (“de Fondsen”) vastgesteld, alsmede de criteria waaraan de lidstaten en de regio’s moeten voldoen om voor steun uit de GSK-fondsen in aanmerking te komen, de beschikbare financiële middelen en de criteria voor de toewijzing ervan.

De voorschriften in deze verordening zijn van toepassing onverminderd de bepalingen in Verordening (EU) nr. [...]/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de financiering en het beheer van en het toezicht op het gemeenschappelijk landbouwbeleid [16] (hierna “de GLB-verordening” genoemd) en de specifieke bepalingen in de volgende verordeningen:

1) Verordening (EU) nr. [...]/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1080/2006 [17] (“de EFRO-verordening”);

2) Verordening (EU) nr. [...]/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1081/2006 [18] (“de ESF-verordening”);

3) Verordening (EU) nr. [...]/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Cohesiefonds en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1084/2006 [19] (“de CF-verordening”);

4) Verordening (EU) nr. [...]/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende Europese territoriale samenwerking [20] (“de ETS-verordening”);

5) Verordening (EU) nr. [...]/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1698/2005 [21] (“de Elfpo-verordening”); en

6) Verordening (EU) nr. [...]/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1198/2006 [22] (“de EFMZV-verordening “).

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening zijn de in het Financieel Reglement neergelegde definities en beginselen met betrekking tot financieringsinstrumenten van toepassing op de door de GSK-fondsen ondersteunde financieringsinstrumenten, tenzij in deze verordening anders is bepaald.

Bovendien zijn de volgende definities van toepassing:

1) “strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei”: de streefdoelen en gedeelde leidende doelstellingen voor maatregelen van de lidstaten en van de Unie zoals uiteengezet in de Mededeling van de Commissie: Europa 2020: Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei, en opgenomen in de conclusies die de Europese Raad van 17 juni 2010 heeft aangenomen als bijlage I (Nieuwe Europese strategie voor banen en groei; EU-kerndoelen), in de aanbeveling van de Raad van 13 juli 2010 betreffende de globale richtsnoeren voor het economische beleid van de lidstaten en de Unie [23] en in het Besluit van de Raad van 21 oktober 2010 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten [24], alsmede eventuele aanpassingen van die streefdoelen en gedeelde doelstellingen;

2) “gemeenschappelijk strategisch kader”: het document waarin de doelstellingen en streefdoelen van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei worden omgezet in kernacties voor de GSK-fondsen, waarbij voor elke thematische doelstelling de door elk GSK-fonds te ondersteunen kernacties worden vastgesteld, alsook de mechanismen om de samenhang en de consistentie van de programmering van de GSK-fondsen met het economische en werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten en van de Unie te waarborgen;

3) “fondsspecifieke voorschriften”: de bepalingen zoals neergelegd in of vastgesteld op basis van deel 3 van deze verordening of een specifieke of generieke verordening die van toepassing is op een of meer van de in artikel 1, derde alinea, bedoelde of vermelde GSK-fondsen;

4) “programmering”: het proces van organisatie, besluitvorming en toewijzing van financiële middelen dat in verscheidene stadia plaatsvindt en tot doel heeft op meerjarenbasis uitvoering te geven aan het gezamenlijke optreden van de Unie en de lidstaten ter verwezenlijking van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei;

5) “programma”: “operationeel programma” als bedoeld in deel 3 van deze verordening en in de EFMZV-verordening, en “plattelandsontwikkelingsprogramma” als bedoeld in de Elfpo-verordening;

6) “prioriteit”: “prioritaire as” als bedoeld in deel 3 van deze verordening en “prioriteit van de Unie” als bedoeld in de EFMZV-verordening en de Elfpo-verordening;

7) “concrete actie”: een door of onder verantwoordelijkheid van de beheersautoriteiten van de betrokken programma’s gekozen project, contract, actie of groep projecten, bijdragend tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de betrokken prioriteit of prioriteiten; bij financieringsinstrumenten bestaat de concrete actie in de financiële bijdragen uit een programma aan financieringsinstrumenten en de daaropvolgende financiële steun die door die financieringsinstrumenten wordt verleend;

8) “begunstigde”: een publiek- of privaatrechtelijke instantie die belast is met het opzetten of met het opzetten en uitvoeren van concrete acties; in verband met staatssteun wordt onder het begrip “begunstigde” verstaan de instantie die de steun ontvangt; in verband met financieringsinstrumenten wordt onder het begrip “begunstigde” verstaan de instantie die het financieringsinstrument ten uitvoer legt;

9) “eindontvanger”: een natuurlijke of rechtspersoon die financiële steun ontvangt uit een financieringsinstrument;

10) “staatssteun”: steun die onder artikel 107, lid 1, van het Verdrag valt, die voor de toepassing van deze verordening ook de-minimissteun in de zin van Verordening (EG) nr. 1998/2006 van de Commissie van 15 december 2006 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op de-minimissteun [25], Verordening (EG) nr. 1535/2007 van de Commissie van 20 december 2007 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de-minimissteun in de landbouwproductiesector [26] en Verordening (EG) nr. 875/2007 van de Commissie van 24 juli 2007 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de-minimissteun in de visserijsector en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1860/2004 [27] wordt geacht te omvatten;

11) “voltooide concrete actie”: een concrete actie die fysiek is voltooid of volledig ten uitvoer is gelegd en waarvoor de begunstigden alle betrokken betalingen hebben verricht en de betrokken overheidsbijdrage aan de begunstigden is betaald;

12) “overheidssteun”: financiële steun ter financiering van een concrete actie, afkomstig uit de begroting van een nationale, regionale of lokale overheid, uit de begroting van de Unie voor de GSK-fondsen, uit de begroting van publiekrechtelijke instanties of uit de begroting van verenigingen van overheden of publiekrechtelijke instanties;

13) “publiekrechtelijke instantie”: elke publiekrechtelijke instelling in de zin van artikel 1, lid 9, van Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad [28] en elke Europese groepering voor territoriale samenwerking (EGTS) die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1082/2006 van het Europees Parlement en de Raad [29] is opgericht, ongeacht of de EGTS volgens de desbetreffende nationale uitvoeringbepalingen als publiek- of privaatrechtelijke instantie wordt beschouwd;

14) “document”: een papieren document of een elektronische gegevensdrager met informatie die in verband met deze verordening van belang is;

15) “intermediaire instantie”: elke publiek- of privaatrechtelijke instantie die handelt onder verantwoordelijkheid van een beheers- of certificeringsautoriteit of die namens een dergelijke autoriteit taken verricht ten behoeve van begunstigden die concrete acties uitvoeren;

16) “strategie voor lokale ontwikkeling”: een coherent samenstel van op de plaatselijke doelstellingen en behoeften afgestemde concrete acties dat bijdraagt tot de verwezenlijking van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei en in partnerschap op het passende niveau wordt uitgevoerd;

17) “jaarlijkse afsluiting”: afsluiting van concrete acties als gevolg van de jaarlijkse goedkeuring van de rekeningen, voorafgaand aan de algemene afsluiting van het programma;

18) “partnerschapscontract”: het document dat de lidstaat volgens de aanpak van meerlagig bestuur in overleg met de partners opstelt en waarin uiteengezet wordt welke strategie, prioriteiten en regelingen de lidstaat hanteert om de GSK-fondsen op doeltreffende en doelmatige wijze te gebruiken om de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei te verwezenlijken; dit document wordt na beoordeling en overleg met de lidstaat door de Commissie goedgekeurd;

19) “categorie regio’s”: de indeling van regio’s als “minder ontwikkelde regio’s”, “overgangsregio’s” of “meer ontwikkelde regio’s” overeenkomstig artikel 82, lid 2;

20) “betalingsverzoek”: een door de lidstaat bij de Commissie ingediende betalingsaanvraag of uitgavendeclaratie;

21) “EIB”: de Europese Investeringsbank, het Europees Investeringsfonds of een eventuele dochterinstelling van de Europese Investeringsbank;

22) “mkb”: midden- en kleinbedrijf, bestaande uit kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie, of latere wijzigingen daarvan;

23) “boekjaar”: voor de toepassing van deel 3, de periode van 1 juli tot en met 30 juni, behalve voor het eerste boekjaar, dat de periode van de begindatum voor subsidiabiliteit van de uitgaven tot en met 30 juni 2015 omvat. Het laatste boekjaar loopt van 1 juli 2022 tot en met 30 juni 2023;

24) “begrotingsjaar”: voor de toepassing van deel 3, de periode van 1 januari tot en met 31 december.

DEEL 2

GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP DE GSK-FONDSEN

TITEL I

Beginselen van steun van de Unie voor de GSK-fondsen

Artikel 3

Toepassingsgebied

De voorschriften in dit deel zijn van toepassing onverminderd de bepalingen in deel 3.

Artikel 4

Algemene beginselen

1. De GSK-fondsen verlenen door middel van meerjarenprogramma’s steun, die een aanvulling vormt op nationale, regionale en lokale steunmaatregelen, aan de verwezenlijking van de strategie van de Unie voor slimme, duurzame en inclusieve groei, waarbij rekening wordt gehouden met de geïntegreerde richtsnoeren en de specifieke aanbevelingen per land uit hoofde van artikel 121, lid 2, van het Verdrag en de desbetreffende aanbevelingen van de Raad uit hoofde van artikel 148, lid 4, van het Verdrag.

2. De Commissie en de lidstaten zorgen ervoor dat de steun uit de GSK-fondsen coherent is met de beleidsmaatregelen en prioriteiten van de Unie en complementair is met de andere instrumenten van de Unie.

3. De tenuitvoerlegging van de steun uit de GSK-fondsen gebeurt in nauwe samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten.

4 De lidstaten en de instanties die zij daartoe hebben aangewezen zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de programma’s en voor het verrichten van hun taken uit hoofde van deze verordening en de fondsspecifieke voorschriften op een passend territoriaal niveau, overeenkomstig het institutionele, wettelijke en financiële kader van de lidstaat en overeenkomstig deze verordening en de fondsspecifieke voorschriften.

5. De regelingen voor rapportage, evaluatie, beheer en controle in verband met de uitvoering en het gebruik van de GSK-fondsen, en in het bijzonder de financiële en administratieve middelen die voor de uitvoering van de GSK-fondsen noodzakelijk zijn, moeten, gezien de hoogte van de toegewezen steun, in overeenstemming zijn met het evenredigheidsbeginsel.

6. De Commissie en de lidstaten dragen, overeenkomstig hun respectieve verantwoordelijkheden, zorg voor de coördinatie tussen de GSK-fondsen, alsmede voor de coördinatie met andere beleidsmaatregelen en instrumenten van de Un