Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 2000/13/EG met betrekking tot de vermelding van de ingrediënten van levensmiddelen

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

(1) In het Witboek over voedselveiligheid heeft de Commissie aangekondigd dat zij van plan was om een wijziging van de Etiketteringsrichtlijn 2000/13/EG voor te stellen, met name met betrekking tot de mogelijkheid om de bestanddelen van samengestelde ingrediënten die minder dan 25% van het eindproduct uitmaken, niet te vermelden.

(2) In Richtlijn 2000/13/EG van 20 maart 2000 (PB L 109 van 6.5.2000) zijn Richtlijn 79/112/EEG en de talrijke wijzigingen daarvan gecodificeerd. Artikel 3 bepaalt dat de etikettering van levensmiddelen een lijst van ingrediënten moet bevatten. In artikel 6 wordt nader vastgesteld hoe de ingrediënten moeten worden aangeduid, en wordt met name voorzien in bepaalde afwijkingen of vereenvoudigde vermeldingen.

(3) Overeenkomstig artikel 6, lid 8, mag een samengesteld ingrediënt onder zijn eigen benaming in de lijst van ingrediënten worden opgenomen, mits direct daarachter de ingrediënten van dat ingrediënt worden vermeld. De lijst van de bestanddelen behoeft echter niet te worden opgegeven voor samengestelde ingrediënten die voor minder dan 25% in het eindproduct aanwezig zijn (de "25%-regel"), met uitzondering van additieven.

(4) De additieven worden behandeld in artikel 6, lid 4, waarin wordt verduidelijkt in welke gevallen additieven als ingrediënten moeten worden beschouwd en bijgevolg in de lijst moeten worden opgenomen. Hieruit volgt dat additieven die worden gebruikt als technologische hulpstoffen en additieven die in een ingrediënt van een levensmiddel verwerkt zijn, maar in het eindproduct geen technologische functie meer vervullen, niet op het etiket van het levensmiddel worden vermeld.

(5) Wat de vereenvoudigingsregels betreft, is het overeenkomstig artikel 6, lid 6, mogelijk ingrediënten die bestanddelen zijn van een levensmiddel, enkel te vermelden met de naam van de categorie waartoe zij behoren (bijvoorbeeld "olie", naar gelang van het geval voorafgegaan door het adjectief "plantaardige" of "dierlijke", "gekonfijte vruchten", "vis", enz.).

(6) Al deze regels hebben tot gevolg dat de consument dikwijls slecht ingelicht is over de exacte samenstelling van de levensmiddelen die hij koopt.

(7) De Commissie is van mening dat er meer informatie over de samenstelling van levensmiddelen moet worden gegeven en dat de "25%-regel" inzake samengestelde ingrediënten daarom moet worden geschrapt.

(8) Deze 25%-regel is meer dan twintig jaar geleden in de communautaire wetgeving ingevoerd om de lijst van ingrediënten niet onnodig lang te maken, en is gebaseerd op het beginsel dat de consument de samenstelling van samengestelde ingrediënten kent en bijvoorbeeld weet dat de jam in koekjes met vruchten en suiker is bereid.

(9) De productie van levensmiddelen is echter steeds complexer geworden en de consumptie van bereide levensmiddelen is aanzienlijk gestegen. De laatste jaren hebben de consumenten voortdurend herhaald dat zij beter voorgelicht willen worden over de levensmiddelen die zij kopen, en in het bijzonder over de samenstelling ervan, ook al leidt de volledige opsomming van de ingrediënten op het etiket onvermijdelijk tot langere lijsten. Door het grote aantal recente voedselveiligheidscrises is deze behoefte aan informatie bovendien nog sterker geworden.

(10) Reeds in 1997, toen het Groenboek over de algemene beginselen van het levensmiddelenrecht in de Europese Unie werd gepubliceerd, waren de lidstaten eensgezind over deze kwestie. Zij vroegen allemaal een wijziging van de geldende regelgeving. Er zij op gewezen dat bepaalde lidstaten de 25%-regel vóór hun toetreding tot de EU nog niet in hun wetgeving hadden ingevoerd, zonder dat dat voor speciale problemen had gezorgd op het punt van de leesbaarheid van de lijst van ingrediënten op de etiketten van door consumenten gekochte levensmiddelen.

(11) De 25%-regel moet niet alleen bekeken worden in de context van een betere voorlichting voor alle consumenten, maar ook met het oog op voedselallergieën, die onder voedselveiligheid en volksgezondheid vallen.

(12) Het aantal mensen dat na het eten van bepaalde levensmiddelen van ongewenste reacties te lijden heeft, blijkt immers toe te nemen. Deze reacties kunnen verschillende vormen aannemen, van reacties die ziekten of een lagere levenskwaliteit veroorzaken tot dodelijke allergische reacties toe. De dosis voedselallergenen die nodig is om een immunologische reactie te veroorzaken, verschilt, maar kan in veel gevallen zeer klein zijn, in het bijzonder bij dodelijke allergieën. Vaak bestaat de enige behandeling erin, het allergeen volledig te vermijden. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de mensen in kwestie de nodige informatie kunnen krijgen.

(13) Voor sommige consumenten die aan allergie of overgevoeligheid voor bepaalde stoffen lijden, is dit gebrek aan gedetailleerde gegevens nadelig, omdat zij er nooit zeker van zijn dat het product dat zij kopen het allergeen dat zij niet tot zich mogen nemen, niet bevat.

(14) In zijn verslag over ongewenste reacties op voedingsmiddelen en voedselingrediënten van 22 september 1995 heeft het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding erop gewezen dat voedselallergieën een weerslag hebben op het leven van vele mensen; zij veroorzaken ziekten waarvan sommige goedaardig, en andere potentieel dodelijk zijn. Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding erkent dat koemelk, vruchten, peulvruchten (met name aardnoten en soja), eieren, schaaldieren, noten, vis, groenten (selderie en andere schermbloemigen), tarwe en andere granen tot de meest voorkomende allergenen behoren, dat ook voedseladditieven ongewenste reacties kunnen veroorzaken, en dat het vaak moeilijk is om voedseladditieven te vermijden omdat deze niet allemaal op de productetiketten worden vermeld.

(15) Bovendien wordt er in de studie over de voedingsfactoren bij voedselallergieën en -overgevoeligheid die in 1997 is uitgevoerd in het kader van het programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling op het gebied van landbouw en agro-industrie, duidelijk op gewezen dat "de meest voorkomende voedselallergenen zoals melk, eieren, soja en tarwe in een groot aantal bereide voedingsmiddelen worden verwerkt. In de meeste gevallen zijn de etiketten van deze producten onvolledig en vaak misleidend. Dit kan verschrikkelijke gevolgen hebben voor iemand die aan voedselallergie leidt. Bijna alle personen die aan een voedselanafylaxie gestorven zijn, hadden allergische reacties op het voedselallergeen dat hun dood veroorzaakte, maar wisten niet dat dit allergeen aanwezig was in de voedingsmiddelen die zij aten. Het is daarom absoluut noodzakelijk dat alle bereide voedingsmiddelen die in de lidstaten van de Europese Gemeenschap worden verkocht, van een duidelijk etiket met de lijst van de ingrediënten en grondstoffen voorzien zijn". (Hoofdstuk 10, Prof. C. Ortolani, hoofd afdeling Preventie, diagnose en behandeling van allergische ziekten, Niguardaziekenhuis, Milaan, en Prof. E.A. Pastorello, hoogleraar klinische allergologie en immunologie, Universiteit van Milaan-Polikliniek).

(16) In de conclusies van deze studie wordt gesteld dat zolang de wetenschappelijke en technologische vooruitgang het niet mogelijk maakt om het allergene potentieel van voedingsmiddelen te verminderen, "de beste beleidsoptie van de EU erin bestaat ervoor te zorgen dat de verbruiker correcte en gedetailleerde informatie krijgt over alle soorten voedingsmiddelen en alle ingrediënten van het eindproduct, en dat de fabrikanten deze vereisten naleven."

(17) De Commissie is van mening dat consumenten die aan voedselallergie of -overgevoeligheid lijden, zoveel mogelijk moeten worden geholpen door hun vollediger informatie over de samenstelling van producten te verschaffen. Hierdoor zou ook voor een betere consumentenvoorlichting in het algemeen over de samenstelling van een voedingsmiddel kunnen worden gezorgd, en tegelijk voor de nodige voorlichting voor consumenten die om gezondheids- of ethische redenen bepaalde voedselingrediënten moeten of willen vermijden.

(18) De 25%-regel gewoon schrappen zou tot gevolg hebben dat alle ingrediënten op het etiket moeten worden vermeld, maar op sommige ingrediënten kunnen de afwijkende bepalingen van Richtlijn 2000/13/EG van toepassing blijven, met name de mogelijkheid om ingrediënten enkel te vermelden met de naam van de categorie waartoe ze behoren (artikel 6, lid 6) en de afwijkingen voor de vermelding van additieven. Ook moeten regels worden vastgesteld om te voorkomen dat de etiketten te ingewikkeld worden.

(19) Om ervoor te zorgen dat de betrokken bepalingen volledig overeenkomen met de bovengenoemde doelstellingen, moet de mogelijkheid om alleen de naam van de categorie te gebruiken voor bepaalde categorieën ingrediënten die allergene effecten kunnen hebben, worden geschrapt; dit is het geval voor groente en fruit. Voor categorieën die duidelijk vastgestelde allergenen mogen bevatten, mag het gebruik van enkel de naam van de categorie alleen mogelijk zijn indien het allergeen in kwestie, dat in een lijst in bijlage staat, niet aanwezig is. Tenslotte moet een additief dat ook in de lijst in bijlage staat, ook worden vermeld, zonder enige afwijking.

(20) De bij dit voorstel gevoegde lijst bevat de ingrediënten of stoffen die onder hun eigen naam in de lijst van ingrediënten op het etiket moeten worden vermeld en in geen geval onder de naam van de productcategorie waartoe zij behoren. Deze lijst bevat ook een additief dat altijd moet worden vermeld en waarvoor de bij Richtlijn 2000/13/EG vastgestelde afwijking voor additieven niet kan worden toegepast. Bovendien moet deze lijst zo nodig snel kunnen worden bijgewerkt; daarom omvat het voorstel een procedure voor wijziging door de Commissie op advies van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding. Tenslotte zal het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding worden gevraagd zijn bovengenoemde verslag van 1995 bij te werken, met name wat betreft nieuwe allergenen, additieven, technologische hulpstoffen, oplosmiddelen en dragers.

(21) Om de doelstelling van een hoog niveau van gezondheidsbescherming te bereiken door betere informatie te verstrekken over de samenstelling van levensmiddelen, is het tenslotte ondenkbaar alcoholhoudende dranken uit te sluiten van de verplichting om de aanwezigheid van een als allergeen erkend ingrediënt te vermelden. Daarom wordt deze verplichting ook in het voorstel opgenomen, onverminderd de vaststelling van de regels voor de etikettering van de ingrediënten van deze dranken, waarvoor reeds een afzonderlijk voorstel bij het Europees Parlement en de Raad is ingediend.

(22) Bijgevolg wordt voorgesteld om Richtlijn 2000/13/EG te wijzigen teneinde de "25%-regel" te schrappen, een lijst op te stellen van allergenen die verplicht op het etiket van levensmiddelen moeten worden vermeld, en de mogelijkheid af te schaffen om voor bepaalde ingrediënten de naam van de categorie te gebruiken.

2001/0199 (COD)

Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 2000/13/EG met betrekking tot de vermelding van de ingrediënten van levensmiddelen

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,

Gezien het voorstel van de Commissie [1],

[1] PB C ... van ..., blz. ...

Gezien het advies van het Economische en Sociaal Comité [2],

[2] PB C ... van ..., blz. ...

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag [3],

[3] PB C ... van ..., blz. ...

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van de consumenten te bereiken en hun recht op voorlichting te waarborgen, moet ervoor worden gezorgd dat de consumenten de nodige inlichtingen krijgen over levensmiddelen, met name door het vermelden van alle ingrediënten op de etikettering.

(2) Op grond van artikel 6 van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame [4] behoeven bepaalde ingrediënten niet in de lijst van ingrediënten te worden vermeld.

[4] PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.

(3) Sommige ingrediënten die in levensmiddelen worden verwerkt, veroorzaken allergieën of overgevoeligheden bij de consumenten in de Gemeenschap, en sommige van deze allergieën of overgevoeligheden vormen een gevaar voor de gezondheid van de mensen die eraan lijden.

(4) Het Wetenschappelijke Comité voor de menselijke voeding heeft verklaard, dat voedselallergieën een weerslag hebben op het leven van vele mensen en dat zij ziekten veroorzaken waarvan sommige goedaardig, en andere potentieel dodelijk zijn.

(5) Het Wetenschappelijke Comité voor de menselijke voeding erkent dat koemelk, vruchten, peulvruchten (met name aardnoten en soja), eieren, schaaldieren, noten, vis, groenten (selderie en andere schermbloemigen), tarwe en andere granen tot de meest voorkomende allergenen behoren, dat ook voedseladditieven ongewenste reacties kunnen veroorzaken, en dat het vaak moeilijk is voedseladditieven te vermijden omdat deze niet altijd alle op de productetiketten worden vermeld.

(6) De meest voorkomende voedselallergenen worden in een groot aantal bereide voedingsmiddelen verwerkt.

(7) Hoewel de etikettering, die voor alle consumenten bedoeld is, niet als het enige voorlichtingsmiddel mag worden beschouwd en de rol van de medische wereld niet kan overnemen, moeten consumenten die aan allergieën of overgevoeligheid lijden zoveel mogelijk worden geholpen door hun vollediger voorlichting over de samenstelling van producten te verschaffen.

(8) De lijst van allergene stoffen bevat voedingsmiddelen en ingrediënten waarvan bekend is dat zij overgevoeligheid veroorzaken en waarvoor uit hoofde van Richtlijn 2000/13/EG een afwijking mogelijk is. Om de ontwikkeling van de wetenschappelijke kennis te volgen, moet deze lijst zo nodig snel kunnen worden aangepast. Deze wijzigingen moeten de vorm aannemen van technische uitvoeringsmaatregelen, waarvan de goedkeuring aan de Commissie moet worden toevertrouwd om de procedure eenvoudiger en sneller te laten verlopen.

(9) Om alle consumenten beter in te lichten en de gezondheid van sommige onder hen te beschermen, moeten alle ingrediënten die in een levensmiddel aanwezig zijn, verplicht in de lijst van ingrediënten worden vermeld en moeten alle als allergeen erkende ingrediënten steeds onder hun eigen naam worden vermeld, ook bij alcoholhoudende dranken. Daarbij mag niet de naam van de categorie waartoe zij behoren worden gebruikt en mogen additieven niet worden vrijgesteld van de verplichting tot vermelding in de lijst van ingrediënten.

(10) Om te voorkomen dat de etiketten te ingewikkeld en moeilijk leesbaar zouden worden, moeten regels worden vastgesteld om te voorkomen dat de lijst van de ingrediënten overdreven lang wordt, voorzover dit geen gevolgen voor de verwezenlijking van bovengenoemde doelstellingen heeft. Teneinde rekening te houden met de technische beperkingen van de voedingsmiddelenproductie, dient eveneens een grotere soepelheid mogelijk te worden gemaakt voor de vermelding van ingrediënten die in kleine hoeveelheden zijn gebruikt.

(11) Richtlijn 2000/13/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 2000/13/EG wordt als volgt gewijzigd:

1) Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:

a) Het volgende lid 3 bis wordt ingevoegd:

"3 bis. Onverminderd de overeenkomstig lid 3 vast te stellen regels, moet de aanwezigheid van een of meer van de in bijlage III bis bedoelde ingrediënten in een in lid 3 bedoelde drank worden vermeld, tenzij het (de) betrokken ingrediënt(en) onder zijn (hun) eigen naam wordt (worden) vermeld in de benaming waaronder de drank wordt verkocht. Deze vermelding bestaat uit de term "bevat" gevolgd door de naam van het (de) betrokken ingrediënt(en).

Zo nodig kunnen volgens de volgende procedures bepalingen ter uitvoering van de eerste alinea worden vastgesteld:

a) betreffende de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1493/99 van de Raad* bedoelde producten, volgens de in artikel 75 van deze verordening bedoelde procedure;

b) betreffende de in artikel 2, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1601/91 van de Raad** bedoelde producten, volgens de in artikel 13 van deze verordening bedoelde procedure;

c) betreffende de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad*** bedoelde producten, volgens de in artikel 14 van deze verordening bedoelde procedure;

d) betreffende andere producten, volgens de in artikel 20, lid 2, van de onderhavige richtlijn bedoelde procedure.

________________

* PB L 179 van 14.7.1999, blz. 1.

** PB L 149 van 14.6.1991, blz. 1.

*** PB L 160 van 12.6.1989, blz. 1."

b) Lid 5, tweede alinea, wordt als volgt gewijzigd:

i) het vierde streepje komt als volgt te luiden:

"- wanneer vruchten of groenten, waarvan geen enkele aanmerkelijk in gewicht overheerst, in een mengsel als ingrediënten in een levensmiddel worden gebruikt, kunnen deze in de lijst van de ingrediënten worden opgenomen onder de benaming "vruchten" of "groenten", onmiddellijk gevolgd door de opsomming van de aanwezige vruchten of groenten en van een vermelding in de trant van "in wisselende verhouding"; in dergelijke gevallen wordt het mengsel overeenkomstig de eerste alinea volgens het gewicht van het geheel van de aanwezige vruchten of groenten in de ingrediëntenlijst vermeld;"

ii) de volgende streepjes zes en zeven worden toegevoegd:

"- ingrediënten die minder dan 5% van het eindproduct uitmaken mogen in een andere volgorde worden opgesomd na de andere ingrediënten;

- wanneer soortgelijke en onderling verwisselbare ingrediënten voor de vervaardiging of de bereiding van een levensmiddel kunnen worden gebruikt zonder de samenstelling ervan te wijzigen, en mits deze minder dan 5% van het eindproduct uitmaken, mogen deze in de lijst van de ingrediënten worden opgenomen met de vermelding "bevat ... en/of ..." in het geval waarin ten minste één van ten hoogste twee ingrediënten in het eindproduct aanwezig is, of met de vermelding "bevat ten minste één van de volgende ingrediënten: ..., ..." in het geval waarin ten minste één van ten hoogste drie ingrediënten in het eindproduct aanwezig is."

c) Lid 8 wordt als volgt gewijzigd:

i) Aan de eerste alinea wordt de volgende volzin toegevoegd:

"Wanneer de ingrediënten van het samengestelde ingrediënt echter reeds als enkelvoudig ingrediënt in de lijst van ingrediënten worden vermeld, behoeven deze niet te worden herhaald, op voorwaarde dat een verklarende opmerking dicht bij de lijst van ingrediënten de koper duidelijk inlicht over de aanwezigheid ervan in het levensmiddel als enkelvoudige ingrediënten en als ingrediënten van het samengestelde ingrediënt."

ii) De tweede alinea komt als volgt te luiden:

"De in de eerste alinea bedoelde opsomming is niet verplicht:

a) wanneer de samenstelling van het samengestelde ingrediënt door de geldende communautaire reglementering is vastgesteld en mits het samengestelde ingrediënt minder dan 5% van het eindproduct uitmaakt; deze bepaling is echter niet van toepassing op additieven, onder voorbehoud van lid 4, onder c);

b) voor de hieronder vermelde samengestelde ingrediënten, met uitzondering van de additieven, onder voorbehoud van lid 4, onder c):

i) saus- en mosterdbereidingen die minder dan 5% van het eindproduct uitmaken;

ii) mengsels van kruiden of aromatische planten die minder dan 2% van het eindproduct uitmaken;

c) wanneer het samengestelde ingrediënt een levensmiddel is waarvan de lijst van de ingrediënten overeenkomstig de communautaire reglementering niet behoeft te worden vermeld."

d) Het volgende lid 10 wordt toegevoegd:

"10. De bepalingen van lid 4, onder c), punten ii) en iii), lid 6, tweede alinea, eerste streepje, en lid 8, tweede alinea, zijn niet van toepassing op de in bijlage III bis vermelde ingrediënten.

Bijlage III bis kan volgens de in artikel 20, lid 2, bedoelde procedure worden gewijzigd."

2) In bijlage I worden de vermeldingen "gekonfijte vruchten" en "groenten", alsmede de dienovereenkomstige definities, geschrapt.

3) Bijlage III bis waarvan de tekst in de bijlage bij deze richtlijn is opgenomen, wordt ingevoegd.

Artikel 2

De lidstaten doen uiterlijk op 31 december 2003 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om:

- de verkoop van producten die aan deze richtlijn voldoen uiterlijk op 1 januari 2004 toe te laten,

- producten die niet aan deze richtlijn voldoen vanaf 1 januari 2005 te verbieden. Producten die vóór deze datum op de markt zijn gebracht of zijn geëtiketteerd en niet aan deze richtlijn voldoen, mogen echter worden verkocht totdat de voorraden zijn opgebruikt.

Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, op

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De voorzitster De voorzitter

BIJLAGE

"BIJLAGE III bis

In artikel 6, leden 3 bis en 10, bedoelde ingrediënten

Granen die gluten bevatten en producten op basis van granen die gluten bevatten

Schaaldieren en producten op basis van schaaldieren

Eieren en producten op basis van eieren

Vis en producten op basis van vis

Aardnoten en producten op basis van aardnoten

Soja en producten op basis van soja

Melk en producten op basis van melk (met inbegrip van lactose)

Schaalvruchten en afgeleide producten

Sesamzaad en producten op basis van sesamzaad

Sulfiet in concentraties van ten minste 10 mg/kg"

EFFECTBEOORDELINGSFORMULIER EFFECT VAN HET VOORSTEL OP HET BEDRIJFSLEVEN, MET NAME OP HET MIDDEN- EN KLEINBEDRIJF (MKB)

Titel van het voorstel:

Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2000/13/EG met betrekking tot de vermelding van de ingrediënten van levensmiddelen

Referentienummer van het document:

SANCO/2389/2/2000

Het voorstel

1. Het voorstel houdt in dat alle ingrediënten die in een levensmiddel aanwezig zijn, verplicht moeten worden vermeld teneinde de consument volledig te informeren en personen die aan een allergie lijden in staat te stellen om na te gaan of het product een allergeen ingrediënt bevat.

Effect op het bedrijfsleven

2. Op wie is het voorstel van invloed-

- De voedingsmiddelensector;

- Ongeveer 25 000 bedrijven, de meeste met meer dan 20 werknemers;

- In alle lidstaten.

3. Welke maatregelen moeten de bedrijven treffen om aan de voorgestelde wetgeving te voldoen-

Alle ingrediënten die voor de vervaardiging ervan zijn gebruikt, op het etiket van hun producten vermelden.

4. Welke economische gevolgen zal het voorstel waarschijnlijk hebben-

- Voor de werkgelegenheid: geen;

- Voor investeringen en de oprichting van nieuwe bedrijven: geen;

- Voor het concurrentievermogen van de bedrijven:

Het etiket hoeft niet te worden gewijzigd voor levensmiddelen die geen samengestelde ingrediënten bevatten die ten hoogste 25% van het eindproduct uitmaken en voor levensmiddelen waarvan reeds alle ingrediënten worden vermeld.

Overeenkomstig de voorgestelde wetgeving moet enkel het etiket van samengestelde producten die een of meer samengestelde ingrediënten bevatten, worden gewijzigd.

De lijst van ingrediënten van deze producten zal dan ook langer worden. Het is echter niet mogelijk exact te voorzien in welke mate de oppervlakte van het etiket moet worden vergroot.

In de meeste gevallen zal de oppervlakte echter weinig toenemen, aangezien:

- additieven die overeenkomstig de huidige wetgeving niet hoeven te worden vermeld, enkel moeten worden vermeld indien ze allergieën of overgevoeligheid kunnen veroorzaken;

- hetzelfde ingrediënt niet opnieuw hoeft te worden vermeld.

Volgens een voorbeeld dat een fabrikant de Commissie heeft gegeven, krijgt een samengesteld bereid gerecht met verscheidene samengestelde ingrediënten onder de voorgestelde wetgeving een lijst van 34 ingrediënten in plaats van 31 onder de huidige bepalingen. Daarbij worden samengestelde ingrediënten samengevoegd om herhalingen te voorkomen.

In de meeste gevallen zal de maatregel dus weinig invloed hebben op de kostprijs van de etikettering van samengestelde levensmiddelen.

Hoewel de wijzigingen beperkt blijven, moeten de etiketten van sommige producten worden gewijzigd, wat voor de bedrijven in kwestie kosten met zich brengt.

Deze kosten zijn moeilijk vast te stellen, aangezien ze afhankelijk zijn van het aantal producten waarvan de etiketten moeten worden gewijzigd. Een etiket ontwerpen kost tussen 1 000 en 2 000 euro.

De Commissie is echter van mening dat redelijkerwijs kan worden verwacht dat deze kosten zeer weinig of geen weerslag zullen hebben op het concurrentievermogen van de bedrijven, aangezien de bijkomende etiketteringsverplichting slechts na een overgangsperiode (de omzettingstermijn) in werking treedt en producten die vóór de datum van inwerkingtreding op de markt zijn gebracht of zijn geëtiketteerd, mogen worden verkocht totdat de voorraden op zijn, zelfs indien het etiket niet aan de richtlijn voldoet.

Dankzij deze overgangsperiode kunnen bedrijven bijvoorbeeld hun etiketten aan de nieuwe bepalingen aanpassen als die om andere redenen worden gewijzigd. De etiketten worden immers vaak los van veranderingen in de wetgeving gewijzigd.

Door een volkomen duidelijk etiket, waarop alle ingrediënten worden vermeld, kan het vertrouwen van de consument alleen maar toenemen. Dat geldt ook voor consumenten die aan allergie lijden en bepaalde producten waarvan ze de ingrediënten niet met zekerheid kennen, uit voorzorg niet kopen.

Alle ingrediënten op het etiket vermelden, zoals in andere landen zoals de Verenigde Staten wordt gedaan, kan dus ook commercieel gezien een pluspunt zijn.

Er is in technische aanpassingen voorzien om flexibiliteit mogelijk te maken bij de vermelding van ingrediënten die slechts in kleine hoeveelheden worden gebruikt.

5. Er zijn geen specifieke maatregelen voor het midden- en kleinbedrijf nodig.

Raadpleging

- Confederatie van de voedingsmiddelenindustrie (CIAA): gaat akkoord.

- Vereniging van cider- en vruchtenwijnbedrijven: gaat akkoord.

- Europese confederatie van producenten van sterkedranken: geen opmerkingen.

- EUROCOMMERCE: gaat akkoord.