tot wijziging van Verordening (EU) 2019/1838 wat betreft bepaalde vangstmogelijkheden voor 2020 in de Oostzee en andere wateren en tot rectificatie en wijziging van Verordening (EU) 2020/123 wat betreft bepaalde vangstmogelijkheden voor 2020 in Uniewateren en niet-Uniewateren

Het voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: het GVB is een gemeenschappelijk beleid. Krachtens artikel 43, lid 3, van het Verdrag dient de Raad maatregelen vast te stellen tot vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden.

Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder d), van het Verdrag. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

De voorgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met andere beleidsgebieden van de Unie, met name het milieubeleid.

Verordening (EU) 2019/1838 van de Raad tot vaststelling, voor 2020, van de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden in de Oostzee moet worden gewijzigd om wetenschappelijke visserij mogelijk te maken tijdens de sluitingsperioden tijdens de paaitijd die zijn vastgesteld voor de twee kabeljauwbestanden. Bij Verordening (EU) 2020/123 van de Raad zijn voor 2020 voor sommige visbestanden en groepen visbestanden de vangstmogelijkheden vastgesteld welke in de wateren van de Unie en, voor vaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn. Deze vangstmogelijkheden worden doorgaans meerdere keren gewijzigd gedurende de periode waarin zij van kracht zijn.

Tijdens de zesde reguliere vergadering van de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische Oceaan (Southern Indian Ocean Fisheries Agreement – SIOFA), die plaatsvond van 1 tot en met 5 juli 2019, is een besluit genomen over maatregelen voor de bodemvisserij en over inspanningsbeperkingen in het overeenkomstgebied. De tijdens die vergadering overeengekomen maatregelen moeten in Unierecht worden omgezet. De huidige uitvoeringsmaatregelen moeten worden bijgewerkt om rekening te houden met de tijdens de vergadering overeengekomen maatregelen.

Zandspiering is een kortlevende soort waarvoor het wetenschappelijke advies in de tweede helft van februari beschikbaar komt, terwijl de visserij al in april van start gaat. In Verordening (EU) 2020/123 van de Raad was de totale toegestane vangst (TAC) op nul vastgesteld. Deze vangstbeperkingen moeten derhalve worden gewijzigd overeenkomstig het meest recente wetenschappelijke advies van de ICES.

Bij Verordening (EU) 2019/1838 van de Raad zijn voor de twee kabeljauwbestanden in de Oostzee sluitingsperioden tijdens de paaitijd vastgesteld om te waarborgen dat deze ongestoord kunnen paaien met het oog op een verhoogde populatietoename. Tegelijkertijd is het van essentieel belang dat tijdens deze sluitingsperioden wetenschappelijk onderzoek wordt toegestaan. Vangstmogelijkheden worden vastgesteld op grond van een wetenschappelijke beoordeling van de bestanden, en de onderbreking van de tijdreeksen zou bijzonder nadelige gevolgen hebben voor die beoordeling.

De Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas – ICCAT) heeft tijdens haar jaarvergadering in november 2019 een besluit genomen over nieuwe rapportageverplichtingen voor tropische tonijn. Met betrekking tot grootoogtonijn, geelvintonijn en gestreepte tonijn dienen de lidstaten voor een aantal vaartuigen maandelijkse vangstaangiften door te geven. Met het oog op de omzetting van deze maatregelen in Unierecht en de opname van verwijzingen moet Verordening (EU) 2020/123 worden gewijzigd.

•Raadpleging van het Verenigd Koninkrijk

Aangezien deze verordening dient te worden vastgesteld tijdens de overgangsperiode waarin is voorzien in het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, zal de Commissie het Verenigd Koninkrijk raadplegen overeenkomstig artikel 130, lid 1, van dat akkoord.

2020/0037 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EU) 2019/1838 wat betreft bepaalde vangstmogelijkheden voor 2020 in de Oostzee en andere wateren en tot rectificatie en wijziging van Verordening (EU) 2020/123 wat betreft bepaalde vangstmogelijkheden voor 2020 in Uniewateren en niet-Uniewateren

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)Bij Verordening (EU) 2019/1838 van de Raad zijn voor 2020 de vangstmogelijkheden vastgesteld voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden in de Oostzee. Bij die verordening worden voor de twee kabeljauwbestanden in de Oostzee sluitingsperioden tijdens de paaitijd vastgesteld. Voor de wetenschappelijke beoordeling van die bestanden is het van essentieel belang dat er wordt gezorgd voor ononderbroken tijdreeksen van vergelijkbare gegevens over de visbestanden. Het is derhalve passend tijdens de betrokken sluitingsperiode visserijactiviteiten toe te staan die uitsluitend ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek worden verricht en met volledige inachtneming van de voorwaarden van artikel 25 van Verordening (EU) 2019/1241. Verordening (EU) 2019/1838 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(2)Bij Verordening (EU) 2020/123 van de Raad zijn voor 2020 voor sommige visbestanden en groepen visbestanden de vangstmogelijkheden vastgesteld welke in de wateren van de Unie en, voor vaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn.

(3)Tijdens de jaarvergadering van de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische Oceaan (Southern Indian Ocean Fisheries Agreement – SIOFA) is een besluit genomen over maatregelen voor de bodemvisserij en over inspanningsbeperkingen in het overeenkomstgebied. Die maatregelen zijn bij Verordening (EU) 2020/123 in Unierecht omgezet. Er moeten echter aanvullende wijzigingen worden aangebracht om ervoor te zorgen dat de uitvoeringsbepalingen de door SIOFA genomen besluiten naar behoren weerspiegelen. Tijdens haar jaarvergadering in juli 2019 heeft SIOFA vijf tussentijds beschermde gebieden vastgesteld waar specifieke regels gelden voor vissersvaartuigen met het oog op de bescherming van bentische ecosystemen.

(4)In Verordening (EU) 2020/123 was de totale toegestane vangst (TAC) voor zandspiering in de ICES-sectoren 2a en 3a en ICES-deelgebied 4 op nul vastgesteld. Zandspiering is een kortlevende soort waarvoor het desbetreffende wetenschappelijke advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) in de tweede helft van februari beschikbaar komt, terwijl de visserij al op 1 april van start gaat.

(5)De vangstbeperkingen voor zandspiering in de ICES-sectoren 2a en 3a en ICES-deelgebied 4 moeten worden gewijzigd overeenkomstig het meest recente wetenschappelijke advies van de ICES, dat is gepubliceerd op 27 februari 2020.

(6)De Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas – ICCAT) heeft tijdens haar jaarvergadering in november 2019 een besluit genomen over nieuwe rapportageverplichtingen voor tropische tonijn. De lidstaten moeten maandelijkse vangstaangiften doorgeven voor grote beugvaartuigen (met een lengte over alles van 20 m of meer) en voor ringzegenvaartuigen die vissen op grootoogtonijn (Thunnus obesus), geelvintonijn (Thunnus albacares) en gestreepte tonijn (Katsuwonus pelamis) in de Atlantische Oceaan. Wanneer 80 % van het vangstquotum bereikt is, dienen de lidstaten de vangsten van die vaartuigen wekelijks door te geven.

(7)Deze maatregelen moeten in Unierecht worden omgezet door de in Verordening (EU) 2020/123 vastgestelde TAC-tabellen voor grootoogtonijn en geelvintonijn in de Atlantische Oceaan dienovereenkomstig te wijzigen. Hoewel in Verordening (EU) 2020/123 geen TAC voor gestreepte tonijn is vastgesteld, dienen de verwijzingen naar deze soort te worden opgenomen in de desbetreffende vergelijkende tabellen van Latijnse en gewone namen met het oog op rapportageverplichtingen.

(8)Verordening (EU) 2020/123 moet daarom dienovereenkomstig worden gerectificeerd en gewijzigd.

(9)De in de Verordeningen (EU) 2020/123 en (EU) 2019/1838 vastgestelde vangstbeperkingen zijn van toepassing met ingang van 1 januari 2020. De bij deze wijzigingsverordening ingevoerde bepalingen betreffende vangstbeperkingen moeten derhalve eveneens met ingang van die datum van toepassing zijn. Een dergelijke retroactieve toepassing doet geen afbreuk aan de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen, aangezien de betrokken vangstmogelijkheden nog niet zijn opgebruikt.