ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 100/154

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1083/2006 inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds, wat bepaalde inkomstengenererende projecten betreft

COM(2008) 558/2 final — 2008/0186 AVC

2009/C 100/30

De Raad heeft op 8 oktober 2008 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 262 van het EG-Verdrag te raadplegen over het

Voorstel voor een Verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1083/2006 inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds, wat bepaalde inkomstengenererende projecten betreft

Gezien de urgentie van de werkzaamheden heeft het Europees Economisch en Sociaal Comité tijdens zijn op 22 en 23 oktober 2008 gehouden 448e zitting (vergadering van 23 oktober) de heer DASSIS als rapporteur aangewezen en vervolgens onderstaand advies met 45 stemmen vóór en zonder stemmen tegen, bij 1 onthouding, goedgekeurd.

1. Conclusies en aanbevelingen

1.1. Het EESC neemt kennis van het voorstel van de Commissie tot wijziging van artikel 55 van Verordening nr. 1083/2006 en juicht toe dat de administratieve lasten hiermee worden verlicht.

1.2. Het EESC stemt in met het Commissievoorstel.

2. Toelichting

2.1. In artikel 55 van Verordening nr. 1083/2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds zijn de beheersvoorschriften en de bepalingen inzake de bijdrage van deze fondsen aan inkomstengenererende projecten met een kostprijs van meer dan 200 000 euro opgenomen.

2.2. Deze bepalingen lijken niet geëigend te zijn voor projecten die worden medegefinancierd door het Europees Sociaal Fonds (ESF), dat hoofdzakelijk immateriële acties financiert, en leiden tot buitenproportioneel hoge administratieve lasten bij kleine acties die door het EFRO of het Cohesiefonds medegefinancierd worden.

2.3. Aangezien het niet mogelijk is om de problemen rond de administratieve lasten die artikel 55 oplevert op interpretatieve wijze op te lossen heeft de Commissie na informeel overleg met de lidstaten besloten een wijziging van artikel 55 voor te stellen; voortaan is dit artikel alleen nog van toepassing op acties met een totale kostprijs van meer dan 1 miljoen euro die door het EFRO of het Cohesiefonds medegefinancierd worden. Volgens de Commissie zal het beheer van de desbetreffende projecten door deze technische herziening aanmerkelijk vereenvoudigd worden.
3.10

Natuurlijk zijn er alternatieven voor chemische verfafbijtmiddelen op basis van DCM. Deze worden over het algemeen onder 3 rubrieken samengebracht — „fysisch/mechanisch afbijten” (schuren, schrapen, stralen); „pyrolitisch of thermisch afbijten” (in ovens, op hete gefluïdiseerde bedden of met behulp van toortsen of warmtekanonnen); en „chemisch afbijten” (met behulp van krachtige oplosmiddelen, waaronder DCM, of corrosieve, meestal sterk basische, vloeistoffen of pasta's, of mengsels op basis van mierenzuur of waterstofperoxide). Elk proces kan effectief zijn en onder bepaalde omstandigheden de voorkeur verdienen. Alle processen dragen bepaalde risico's in zich, hetzij door impact van deeltjes, hitte, brand, ontploffing, oog- of huidirritatie of door de samenstelling van de te verwijderen laag, met name verven van vóór 1960, die lood kunnen bevatten. Waar sprake is van diverse lagen die 100 jaar of verder teruggaan in de tijd, in oude maar nog bruikbare of zelfs zeer gewilde woningen, of van gevoelige oppervlakken die niet beschadigd mogen raken, is vaak een combinatie van benaderingen en een zekere mate van experimenteren geboden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 27/81

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake batterijen en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's, en met name van artikel 6, lid 2, inzake het op de markt brengen van batterijen en accu's

COM(2008) 211 final — 2008/0081 (COD)

(2009/C 27/18)

De Raad heeft op 22 mei 2008 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 95, lid 1, en artikel 251 van het EG-Verdrag te raadplegen over het

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake batterijen en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's, en met name van artikel 6, lid 2, inzake het op de markt brengen van batterijen en accu's.

Aangezien het Comité instemt met dit voorstel en het zich overigens in zijn op 28 april 2004 goedgekeurde advies (655/2004 — 2003/0282 COD) (1) al heeft uitgesproken over dit thema, heeft het tijdens zijn op 9 en 10 juli 2008 gehouden 446e zitting met 138 stemmen voor en 1 tegen, bij 3 onthoudingen, besloten een positief advies over dit voorstel uit te brengen en te verwijzen naar het standpunt dat het in bovengenoemd advies heeft ingenomen.

Brussel, 9 juli 2008 De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité D. DIMITRIADIS

(1) EESC-advies over het Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake batterijen en accu's, alsook gebruikte batterijen en accu's (PB C 117 van 30.4.2004).
4.2

De in het Witboek aanbevolen invoering van een eventuele 28e-regeling voor hypotheekkredieten, naast de in de lidstaten reeds bestaande maatregelen, is welkom, omdat daarmee een sterkere integratie van de EU-markt voor hypotheken kan worden bewerkstelligd doordat de contractpartijen meer keuzevrijheid krijgen, zonder dat evenwel de voorwaarden worden geschapen voor instabiliteit van het financiële systeem, zoals deze in de subprime-hypotheekcrisis aan het licht is getreden.
2.1.5

Bedoeling was een Europees kader voor goederenlogistiek in Europa op te stellen en op verschillende terreinen actie te ondernemen. In het actieplan wordt dit in meer detail uitgewerkt, met deadlines, die alle binnen de periode 2008-2012 vallen, wat dus erg snel is: — aanwijzing en opheffing van knelpunten; — gebruikmaking van geavanceerde informatie- en communicatietechnologieën (ICT) voor tracking en tracing, m.n. GALILEO, LRIT (systeem voor het identificeren en volgen over lange afstanden), RIS, AIS (automatisch identificatiesysteem), SafeSeaNet, de telematicatoepassingen voor spoorwegvervoer (TAF) en het Europese spoorverkeersleidingsysteem (ERTMS). De invoering van „slimme” technologieën als radiofrequentie-identificatie (RFID) (3); — gemeenschappelijke normen voor berichten en communicatie; — onderzoek (zevende kaderprogramma); — interoperabiliteit en interconnectiviteit; — opleiding in de logistiek; — vergelijking van de Europese logistieke prestaties teneinde benchmarks vast te stellen (en eerst nog de ontwikkeling van een methodologie en indicatoren); — Infrastructuurbeleid: onderhoud en optimalisering van de bestaande infrastructuur, nieuwe investeringen, met name in geavanceerde technologieën en comodale verbindingen; — verbetering van prestaties op het gebied van de dienstverlening door sociale dialoog, samenwerking en regelgeving; — bevordering en vereenvoudiging van multimodale ketens, en aangepaste laadnormen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 211/46

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft, van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand — Aanpassing aan de regelgevingsprocedure met toetsing

COM(2008) 105 final — 2008/0038 (COD)

(2008/C 211/13)

De Raad heeft op 10 maart 2008 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 175, lid 1, van het EG-Verdrag te raadplegen over het

Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft, van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand — Aanpassing aan de regelgevingsprocedure met toetsing.

Aangezien het Comité volledig met het voorstel instemt en zich in op 25 mei 1977 (1) en 14 september 1994 (2) goedgekeurde adviezen al over de inhoud ervan heeft uitgesproken, heeft het tijdens zijn 444e zitting van 22 en 23 april 2008 (vergadering van 22 april) met 143 stemmen voor, bij 5 onthoudingen, besloten een positief advies uit te brengen en te verwijzen naar het standpunt dat het in bovengenoemde adviezen heeft ingenomen.

Het advies over de regelgevingsprocedure met toetsing is momenteel in voorbereiding [COM(2007) 741 final, COM(2007) 822 final, COM(2007) 824 final en COM(2008) 71 final].

Brussel, 22 april 2008. De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Dimitris DIMITRIADIS

(1) EESC-advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad over het behoud van de vogelstand, PB C 152 van 29.6.1977, blz. 3.

(2) EESC-advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 79/409/EEG over het behoud van de vogelstand (94/C 393/19), PB C 393 van 31.12.1994, blz. 93.
2.7

Initiatiefnemers van projecten die in aanmerking willen komen voor subsidie, moeten een daartoe strekkende aanvraag indienen volgens de procedure die is ingesteld en gepubliceerd door het Nationale Agentschap. Het is de Commissie die in een later stadium beslist over de honorering van de aanvragen en de toekenning van subsidies. Als uitvoeringsmaatregelen van het programma moeten deze subsidies volgens een speciale procedure op interinstitutioneel niveau worden verleend.
2.1

De luchtvaart draagt in aanzienlijke mate bij tot de uitstoot van broeikasgassen. Momenteel is deze sector verantwoordelijk voor ongeveer 3 % van de totale broeikasgasuitstoot van de EU (1). Bovendien is de broeikasgasuitstoot van de luchtvaart sinds 1990 met 87 % is toegenomen. Deze forse toename contrasteert schril met de vooruitgang die vele andere economische sectoren hebben geboekt op het vlak van uitstootvermindering. Als er niets wordt ondernomen, zal de toenemende uitstoot in de Europese luchtvaartsector de inspanningen om de Kyoto-doelstellingen te bereiken grotendeels ongedaan maken, aangezien die toename dan in 2012 meer dan een vierde van de 8 % uitstootvermindering waartoe de EU-15 zich heeft geëngageerd, zal opheffen. Volgens de huidige trends zou de uitstoot van de luchtvaartsector tegen 2020 zelfs meer dan verdubbelen in vergelijking met nu.
4.7.1

In grote series geproduceerde voertuigen vallen dan ook niet onder de verordening die van toepassing is op bedrijfsvoertuigen met een referentiemassa van meer dan 2 610 kg. Bedrijfsvoertuigen bestaan in een groot aantal verschillende uitvoeringen waardoor het in verhouding tot de verwachte reële voordelen moeilijk en bijzonder duur zou zijn de informatie te standaardiseren, gelet ook op het feit dat er slechts weinig reparatiebedrijven voor zware bedrijfsvoertuigen zijn en zij bovendien in hoge mate gespecialiseerd zijn in bepaalde merken. Toepassing van de OASIS-standaard op reparatiebedrijven van zware bedrijfsvoertuigen, die vrijwel allemaal kleine of middelgrote ondernemingen zijn, zou voor hen op financieel en organisatorisch gebied een aanzienlijke belasting met zich meebrengen met het oog op de invoering en het beheer van het nieuwe systeem; deze kosten zouden niet in verhouding staan tot de voordelen die voor de gebruikers van het systeem verwacht worden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 162/87

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater (herschikking)

COM(2007) 858 final — 2007/0292 (COD)

(2008/C 162/21)

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 30 januari 2008 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 95 van het EG-Verdrag te raadplegen over het

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater (herschikking)

Aangezien het Comité volledig instemt met het voorstel en het zich in zijn op 24 februari 1971 (1) en 23 februari 1995 (2) (CESE 196/1995) goedgekeurde adviezen al heeft uitgesproken over de inhoud van dit voorstel, heeft het tijdens zijn op 13 en 14 februari 2008 gehouden 442e zitting (vergadering van 13 februari) met 133 stemmen voor en 2 stemmen tegen, bij 2 onthoudingen, besloten om een positief advies uit te brengen en te verwijzen naar het standpunt dat het in bovengenoemde adviezen heeft ingenomen.

Brussel, 13 februari 2008 De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité D. DIMITRIADIS

(1) EESC-advies over het voorstel voor een Richtlijn betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater (PB C 36 van 19.4.1971, p. 14)

(2) EESC-advies over het voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 80/777/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater — COM(1994) 423 final (PB C 110 van 2 mei 1995, p. 55)
2.7

De EU-productie blijft zo goed als helemaal beperkt tot bepaalde regio's in twee landen van het Middellandse-Zeegebied, nl. Griekenland en Spanje. Met 380 000 hectare grond voor de katoenteelt is Griekenland de belangrijkste katoenproducent in Europa. In Spanje bedroeg het katoenareaal in 2007 circa 63 000 hectare. In Portugal wordt geen katoen meer geteeld, terwijl de productie in Bulgarije uiterst bescheiden is. Over het algemeen wordt katoen geteeld in de grootste achterstandsgebieden, waar weinig ander werk te vinden is en die ook in de periode 2007-2013 nog onder de convergentiedoelstelling vallen.
1.6

Het EESC kan zich vinden in dit Commissievoorstel, dat bijdraagt tot een eenvoudigere en betere regelgeving. Het is ook verguld over het feit dat de Commissie begrijpt hoe belangrijk subsidiariteit in dit verband is voor Ierland en het Verenigd Koninkrijk.
5.6.1

Een mogelijke parameter zou het gewicht van de auto kunnen zijn (zoals voorgesteld door de ACEA, de Vereniging van Europese automobielfabrikanten), aangezien dit het niveau van de CO2-uitstoot direct beïnvloedt. Het Comité herinnert eraan dat het gewicht van auto's tussen 1996 en 2005 met 32 kg is toegenomen, hetgeen zich vertaalde in een relatieve toename van de CO2-uitstoot met 6,6 gr/km. In Japan, waar in 2006 is besloten om in 2015 uit te komen op een uitstoot van 138 gr/km, zal dit criterium inderdaad worden gehanteerd in het kader van de aanpak van de CO2-uitstoot. De ACEA is derhalve voorstander van dit criterium, omdat toepassing ervan zou leiden tot een harmonisering van het CO2-beleid op mondiaal niveau.
4.4

Gezien het bovenstaande kan in alle objectiviteit gezegd worden dat er sprake is van malaise in de regelgeving; steeds maar weer worden er wijzigingen goedgekeurd op een Verordening die vrijwel afgeschaft is, er ontbreken bijlagen bij de nieuwe coördinatieverordening die al van kracht had moeten zijn, en het goedkeuringsproces betreffende de nieuwe toepassingsverordening doet helaas denken aan het trage besluitvormingstraject dat de coördinatieverordening heeft afgelegd. Daarom dringt het EESC er eens te meer bij het Europees Parlement en de Raad op aan, vaart te zetten achter de lopende procedures voor de definitieve goedkeuring van beide verordeningen. Ter herinnering: al in 1992 is door de Europese Raad van Edinburgh erkend dat een algehele herziening van de wetgeving nodig is teneinde de coördinatievoorschriften te vereenvoudigen. Nu, vijftien jaar later, worden nog steeds dezelfde, niet-vereenvoudigde voorschriften gebruikt.
2.8

Aangezien niet in de hele Gemeenschap dezelfde methoden worden gebruikt voor het vaststellen en innen van de bedragen die betaald moeten worden voor het dekken van de beveiligingskosten, is er behoefte aan harmonisering van de basis voor het in rekening brengen van beveiligingskosten in de communautaire luchthavens die deze kosten doorberekenen in de luchthavengelden.
4.11

In elke regeling is vermindering van inkomstenbelasting mogelijk op het geïnvesteerde bedrag ter hoogte van 20 % (EIS) of 30 % (VCT). Er hoeft na een kwalificatieperiode geen vermogensbelasting te worden betaald op winst. Er is geen inkomstenbelasting verschuldigd over VCT-dividenden, noch successsierechten over VCT-holdings die de investeerder bezit. Hoewel belastingvoordelen nooit de reden mogen zijn om te investeren, verminderen deze regelingen wél in hoge mate de risico's van investeringen in startende ondernemingen. Het doel — Britse ondernemers gemakkelijker aan kapitaal te laten komen — is in ieder geval verwezenlijkt.
3.1

Ten eerste wordt in het voorstel voor een „Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad over het vervoer van gevaarlijke goederen over land” in het hoofdstuk over definities wel gedetailleerd uitgelegd wat een aantal specifieke woorden of begrippen (b.v. ADR, RID, ADN, voertuig, wagon, vaartuig) in het kader van deze richtlijn betekenen, maar van het begrip „gevaarlijke goederen” zelf wordt geen enkele omschrijving gegeven. Waarschijnlijk is dit een moeilijke opgave, aangezien er talrijke goederen zijn en de technische ontwikkelingen niet stilstaan, zodat de lijst gevaarlijke goederen voortdurend aangroeit. Toch dient er volgens het Comité te worden uitgelegd wat in het kader van deze richtlijn bedoeld wordt met het begrip „gevaarlijke goederen”.
1.2

De verordening is in 2005 gewijzigd naar aanleiding van de uitbreiding van de EU met tien nieuwe lidstaten. In verband met de toetreding van Bulgarije en Roemenië is een nieuwe wijziging noodzakelijk en wordt voorgesteld het overzicht van de territoriale eenheden in deze nieuwe lidstaten in een bijlage bij de verordening op te nemen.
3.4

Algemene doelstellingen: a) Een betere interoperabiliteit van ICT-diensten door middel van gemeenschappelijke normen en specificaties; de Europese normalisatie-instanties dienen bij de vaststelling en verdere ontwikkeling van de desbetreffende normen rekening te houden met elektronische toegankelijkheid. — Verbetering van de bepalingen over elektronische toegankelijkheid in de richtlijnen inzake elektronische communicatie, conform de aanbevelingen van INCOM (Werkgroep „inclusive communications”) (8), en bevordering van de elektronische toegankelijkheid bij bijv. de herziening van de Richtlijn inzake audiovisuele diensten (televisie zonder grenzen), waarop het EESC al eerder heeft aangedrongen (9) of de Richtlijn over auteursrechten in de informatiemaatschappij. b) Een betere toegang tot ICT-netwerken door te zorgen voor de nodige apparatuur en aansluitingen in Europese gebieden en regio's die met de digitale kloof te kampen hebben. Via de Structuurfondsen, het Fonds voor plattelandsontwikkeling en het onlangs ingestelde O&O-Fonds dienen speciaal middelen ter bestrijding van de uitsluiting uitgetrokken te worden. Doel is dat in 2010 op 90 % van het grondgebied van de EU toegang tot ICT geboden wordt. c) Ervoor zorgen dat alle mensen gebruik kunnen maken van alle ICT-producten en -diensten; deze moeten zo zijn ontworpen en zo functioneren dat ook de meest benadeelde groepen in de samenleving, met name gehandicapten en ouderen, ze kunnen gebruiken. De verantwoordelijkheid hiervoor moet bij zowel de overheid als bij het bedrijfsleven worden gelegd.
3.2.1

De afgelopen jaren heeft zich een grootschalige verandering voltrokken, waardoor het openbaar vervoer in de stad in een moeilijkere concurrentiepositie terecht is gekomen: — De auto is al lang geen luxeartikel meer, maar een algemeen beschikbaar en steeds comfortabeler gebruiksvoorwerp. Daarbij tekent het EESC wel aan dat 40 % van de huishoudens in de EU niet over een auto beschikt of wil beschikken. — Rond de auto en alle daaraan verbonden economische sectoren is een zeer invloedrijke lobby ontstaan. — Met de auto reizen is uitermate comfortabel: de auto is bijna altijd beschikbaar, je hoeft niet over te stappen, je hebt dankzij de airconditioning nauwelijks nog last van weersinvloeden; de auto biedt daardoor vele voordelen ten opzichte van het openbaar vervoer. — Een van de oorzaken van de verkeersgroei is ongetwijfeld de functiescheiding in stedelijke gebieden: in het ene gedeelte van de stad (of zelfs in een omliggende gemeente) wordt gewoond, in een ander gedeelte gewerkt, weer ergens anders worden inkopen gedaan, nog weer ergens anders de vrije tijd doorgebracht. De aanleg van winkelcentra aan de rand van de stad is illustratief voor deze ontwikkeling. — Steden hebben lange tijd forse investeringen gedaan om aan de steeds grotere behoeften van het autoverkeer tegemoet te komen: straten werden verbreed, parkeergarages gebouwd, technische systemen geïnstalleerd, alles om het almaar groeiende verkeer überhaupt nog in goede banen te kunnen leiden. — Tegelijkertijd verdween bijvoorbeeld de tram in veel grote steden uit het straatbeeld (bijv. Hamburg, West-Berlijn en Nantes) en veel metropolen verwaarloosden hun openbaar vervoer en hadden ook minder aandacht voor de behoeften van fietsers en voetgangers. — In de meeste steden werd te weinig in het openbaar vervoer en in de infrastructuur voor fietsers en voetgangers geïnvesteerd om een aantrekkelijk alternatief voor de auto te kunnen ontwikkelen. — Vaak zijn het openbaar vervoer in de steden en het streekvervoer onvoldoende op elkaar aangesloten en afgestemd. Ook ontbreken in vele grote steden rechtstreekse verbindingen; de reis tussen voorsteden en stadswijken verloopt dan via het centrum en kost in vergelijking met de auto te veel tijd.
4.

Het Comité wil hierbij nog aantekenen dat het al in zijn advies over het oorspronkelijke voorstel van de Commissie ter zake (4), dat aan de basis ligt van de huidige Richtlijn 98/27/EG, had opgemerkt dat de in art. 1(1) opgenomen verwijzing naar een „bijlage” met een lijst van richtlijnen, als ongewenst neveneffect heeft dat er nieuwe wijzigingen moeten worden aangebracht telkens als — zoals nu is gebeurd — een nieuwe richtlijn verschijnt waarin materieelrechtelijke bepalingen ter bescherming van de collectieve belangen van de consument zijn opgenomen. Deze vallen dan immers ook onder het toepassingsgebied van de richtlijn betreffende het doen staken van inbreuken (5).
2.1

Het EESC vindt het heel nuttig dat alle teksten over dit onderwerp in één richtlijn worden samengebracht. In de context van het Europa van de burgers hecht het EESC, net als de Commissie, groot belang aan het vereenvoudigen en verduidelijken van het Gemeenschapsrecht, met als doel dit begrijpelijker en toegankelijker te maken voor de gewone burger, zodat deze nieuwe mogelijkheden krijgt en in staat wordt gesteld te profiteren van de specifieke rechten die hij aan het Gemeenschapsrecht kan ontlenen.