1.

beveelt de Raad het volgende aan: (a) aangezien een EU-ruimte voor strafrechtspleging moet berusten op de eerbiediging van de grondrechten, weer werk te maken van het waarborgen van de grondrechten en met name onderstaande onverwijld aan te nemen: — een ambitieus rechtsinstrument voor procedurele waarborgen in strafprocedures uitgaande van het beginsel van het vermoeden van onschuld, zoals het recht op een „verklaring van rechten”, het recht op rechtsbijstand, het recht op gratis rechtsbijstand indien nodig zowel voor als tijdens het proces, het recht om bewijs aan te voeren, het recht op informatie in een voor de verdachte begrijpelijke taal over de aard en/of de redenen van de tenlastelegging en/of over de gronden van de verdenking, het recht op toegang tot alle ter zake doende stukken in een taal die de verdachte begrijpt, het recht op een tolk, het recht om te worden gehoord en het recht op verweer, bescherming van verdachten/gedaagden die de rechtszaak niet kunnen begrijpen of volgen, minimumnormen voor hechtenis, voorwaarden voor en bescherming van jeugdige verdachten, als ook effectieve en toegankelijke beroepsmogelijkheden voor individuen; — een alomvattend rechtskader dat slachtoffers van misdrijven de breedst mogelijke bescherming biedt, inclusief een passende schadeloosstelling en getuigenbescherming, vooral in zaken die de georganiseerde misdaad betreffen; — een rechtsinstrument voor de toelaatbaarheid van bewijs in een strafproces; — maatregelen voor het vaststellen van minimumnormen voor gevangenis- en detentieomstandigheden en gemeenschappelijke rechten van gedetineerden in de Europese Unie, met onder meer het recht op communicatie en consulaire bijstand; — maatregelen om het voortouw te nemen en het maatschappelijk middenveld en instellingen te steunen bij hun inspanningen ter bestrijding van maffia's, en om actie te ondernemen met het oog op het creëren van een rechtsinstrument voor de confiscatie van vermogensbestanddelen en eigendommen van internationale criminele organisaties en het hergebruik daarvan voor sociale doeleinden; (b) aangezien het beginsel van wederzijdse erkenning de hoeksteen vormt voor justitiële samenwerking in strafzaken, zo spoedig mogelijk goedkeuring te hechten aan die EU-rechtsinstrumenten die nog nodig zijn om de toepassing van dit beginsel te voltooien, en de ontwikkeling van gelijkwaardige normen betreffende procedurele rechten en de harmonisatie van minimumregels inzake aspecten van de strafvordering te garanderen; (c) samen met de lidstaten doeltreffend invulling te geven aan het beginsel van wederzijdse erkenning in de strafrechtspleging en daarbij de nodige aandacht te schenken aan de hindernissen en resultaten bij de uitvoering en dagelijkse toepassing van het Europees aanhoudingsbevel, en ervoor te zorgen dat de lidstaten bij de toepassing van dit beginsel de grondrechten en de algemene rechtsbeginselen zoals vastgelegd in artikel 6 van het EU-Verdrag, respecteren; (d) de lidstaten ertoe op te roepen het evenredigheidsbeginsel na te leven bij de implementering van het Kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel, en hierbij te wijzen op het bestaan van andere rechtsinstrumenten, zoals verhoor via videoconferenties, dat in bepaalde gevallen, met de nodige waarborgen omkleed, adequaat kan zijn; (e) zich samen met het Parlement een beeld te vormen van de huidige stand van de justitiële samenwerking in strafzaken in de Europese Unie en daarbij zowel de tekortkomingen als de vooruitgang in ogenschouw te nemen; (f) samen met de Commissie en het Parlement een comité van wijzen (juristen) in te stellen dat onderzoek moet doen naar de overeenkomsten en verschillen tussen de strafrechtssystemen van alle lidstaten en voorstellen moet indienen voor de ontwikkeling van een echte EU-ruimte voor strafrechtspleging waarin de doeltreffendheid van strafprocedures hand in hand gaat met de bescherming van individuele rechten; (g) samen met de Commissie en het Parlement, in samenwerking met de relevante commissies van de Raad van Europa, zoals de CEPEJ, en met de bestaande Europese netwerken die werkzaam zijn op het gebied van strafzaken, een objectief, neutraal, doorzichtig, alomvattend en horizontaal systeem op te zetten voor continu toezicht op en continue evaluatie van de uitvoering van het EU-beleid en de rechtsinstrumenten op dit gebied, alsmede van de kwaliteit, de doeltreffendheid, de integriteit en de eerlijkheid van de rechtspraak, ook rekening houdend met de mate van uitvoering van de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en het Europees Hof voor de rechten van de mens door de lidstaten, naar het model van het systeem van collegiale toetsing en aan de hand waarvan minstens eenmaal per jaar een betrouwbaar verslag kan worden uitgebracht. Meer bepaald dient het evaluatiesysteem: — een evaluatienetwerk te vormen met zowel een politieke als een technische component; — aan de hand van een doorlichting van reeds bestaande evaluatiesystemen prioriteiten, het toepassingsgebied, criteria en werkwijzen vast te stellen, waarbij niet uit het oog mag worden verloren dat het geen theoretische evaluatie moet worden, maar dat het juist de effecten van het EU-beleid op de alledaagse praktijk en op de alledaagse rechtspleging, alsmede de kwaliteit, doeltreffendheid, integriteit en eerlijkheid van de rechtspraak dient te beoordelen, rekening houdend met de mate van uitvoering van de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en het Europees Hof voor de rechten van de mens door de lidstaten, — overlapping van evaluatiesystemen te vermijden en synergieën met bestaande evaluatiesystemen te stimuleren, — gebruik te maken van een gemengde benadering, dat wil zeggen dat er zowel wordt geput uit statistische informatie en informatie uit de wetgevingspraktijk als dat er een praktijkbeoordeling van de inzet van EU-instrumenten plaatsvindt, — vergelijkbare gegevens te verzamelen en, voor zover mogelijk, reeds beschikbare gegevens te inventariseren, — het Parlement nauw te betrekken bij zowel de politieke als de technische component van het evaluatiesysteem; (h) zich samen met de Commissie en het Parlement een beeld te vormen van de huidige stand van de justitiële opleiding in de Europese Unie en de zwakke punten en behoeften ervan, en onverwijld maatregelen te nemen, onder vermijding van alle onnodige dubbele inspanningen, ter bevordering van een echte Europese justitiële scultuur door de oprichting van een Europese Justitiële Opleiding voor rechters, openbare aanklagers, strafrechtadvocaten en andere juristen die zijn betrokken bij de rechtsbedeling: — die moet worden opgebouwd op basis van het bestaande Europese netwerk voor justitiële opleiding (ENJO) en in het vooruitzicht van de ontwikkeling van een EU-instituut dat gekoppeld is aan de bestaande agentschappen, met een stevige en adequate structuur, waarbinnen een grote rol moet zijn weggelegd voor nationale justitiële opleidingen en justitiële netwerken en andere organisaties, bijvoorbeeld de Academie voor Europees recht en organisaties voor de rechten van de verdediging, en die met de Commissie moet samenwerken, — die het uitwisselingsprogramma voor justitiële autoriteiten beheert en verder ontwikkelt, — die gemeenschappelijke leerprogramma's vaststelt voor de justitiële opleiding en ervoor zorgt dat de Europese component hierin aanwezig is, voor zover dit relevant is voor de verschillende rechtsgebieden, — die op vrijwillige basis zowel basisopleidingen als bijscholing voor Europese rechters, openbare aanklagers en strafrechtadvocaten verzorgt, — die de talenkennis van justitiële autoriteiten, advocaten en andere betrokkenen bevordert, — die dergelijke opleidingsmogelijkheden ook aanbiedt aan kandidaat-lidstaten en andere staten waarmee de EU samenwerkings- en partnerschapsovereenkomsten heeft gesloten; (i) dringt er bij de lidstaten op aan om zo spoedig mogelijk volledige uitvoering te geven aan het besluit van de Raad inzake het versterken van Eurojust en tot wijziging van Besluit 2002/187/JBZ (5613/2008) (18) van de Raad en om er bij nationale autoriteiten op aan te dringen Eurojust te betrekken in de vroege stadia van samenwerkingsprocedures, de terughoudendheid om informatie uit te wisselen te overwinnen en volledig samen te werken, zoals dat ook gebeurt op nationaal niveau, en het Parlement samen met de Commissie en Eurojust nauw te betrekken bij de komende activiteiten met het oog op de correcte uitvoering van het besluit inzake de oprichting van Eurojust; (j) een uitvoeringsplan van bovenvermeld besluit op te stellen, met name wat betreft de bevoegdheden van Eurojust op het gebied van: — het oplossen van jurisdictiegeschillen, — de bevoegdheid om een onderzoek of vervolging in te stellen; (k) maatregelen te treffen met het oog op het jaarlijks publiceren van een uitgebreid verslag over misdaad in de Europese Unie, dat de verslagen met betrekking tot specifieke terreinen zoals OCTA (Organised Crime Threat Assessment), het jaarverslag van Eurojust, enz, consolideert. (l) de lidstaten ertoe op te roepen werk te blijven maken van het initiatief van de Tsjechische Republiek, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek en het Koninkrijk Zweden voor een kaderbesluit van de Raad over het voorkomen en oplossen van jurisdictiegeschillen in strafzaken (5208/2009), dat het recht van de verdachte respecteert om in alle stadia van de keuze van het gerecht waar de strafrechtelijke procedure plaatsvindt te worden geïnformeerd en erbij te worden betrokken, en het Parlement opnieuw te raadplegen op basis van de tijdens de onderhandelingen in de Raad geboekte voortgang, (m) de nodige aandacht te schenken aan de voordelen die nieuwe technologieën bieden om te zorgen voor een hoge mate van openbare veiligheid en de mogelijkheden van het internet ten volle te benutten voor het verspreiden van informatie, de rol van het onlangs ingestelde „Forum voor justitie” te versterken, nieuwe leermethoden (e-leren) te ontwikkelen en gegevens te vergaren en uit te wisselen, van, waardoor bestaande databases, bijvoorbeeld die van de douanes, die essentieel zijn bij de bestrijding van smokkel en mensenhandel, effectiever en actueler worden, waarbij tegelijkertijd moet worden gezorgd voor de naleving van de grondrechten en met name voor een hoge mate van bescherming van de persoonlijke levenssfeer met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens in het kader van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken,