Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG inzake het minimum-opleidingsniveau van zeevarenden" () (97/C 206/07)

De Raad heeft op 17 oktober 1996 besloten om, overeenkomstig artikel 84 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 9 april 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Chagas.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 345e Zitting (vergadering van 23 april 1997) het volgende advies uitgebracht, dat met 123 stemmen vóór en één stem tegen, bij drie onthoudingen, is goedgekeurd.

1. Achtergrond

1.1. Richtlijn 94/58/EG inzake het minimum-opleidingsniveau van zeevarenden () is gebaseerd op het IMO-Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst (STCW) van 1978 ().

1.2. Deze Richtlijn bevat o.m. bepalingen met betrekking tot de vereiste talenkennis van de bemanning en geeft de haveninspectiediensten de bevoegdheid om na te gaan of de leden van de bemanning, met name op schepen die passagiers vervoeren, daadwerkelijk in staat zijn om onderling te communiceren en of hun opleidingsniveau aan de normen van het STCW-Verdrag voldoet.

1.3. In zijn advies over het voorstel van de Commissie voor deze Richtlijn stelde het Comité vast dat de Richtlijn al kort na de goedkeuring daarvan zou moeten worden gewijzigd, omdat de herzieningsprocedure van het STCW-Verdrag naar verwachting in 1995 zou zijn afgerond.

2. De herziening van het STCW-Verdrag van 1978

2.1. Algemeen wordt aangenomen dat ongelukken op zee in 80 % van de gevallen door menselijke fouten worden veroorzaakt. De "menselijke factor" is dan ook een belangrijk agendapunt voor internationale organisaties. De IMO is in het kader van haar werkzaamheden terzake tot herziening van het STCW-Verdrag van 1978 overgegaan.

2.2. In de circulaire van de IMO waarin richtsnoeren t.a.v. het herziene STCW-Verdrag worden gegeven, wordt gewezen op het groeiende besef tegen het einde van de jaren tachtig dat het STCW-Verdrag van 1978 niet aan de verwachting (het vastleggen van overal ter wereld eenvormig toe te passen minimumnormen) voldeed en daardoor aan geloofwaardigheid begon te verliezen. Dit was hoofdzakelijk te wijten aan de vaagheid van de in dat Verdrag opgenomen voorschriften, waarin dikwijls werd volstaan met de vermelding dat de omstandigheden de goedkeuring van de bevoegde autoriteit moesten wegdragen. Het gevolg was dat de normen wijdlopend werden uitgelegd en dat STCW-diploma's weinig aanzien hadden.

2.3. In dezelfde circulaire wordt vastgesteld dat de in het STCW-Verdrag gestelde normen voor benodigde kennis en bekwaamheden om werkzaamheden op zee te kunnen verrichten, niet overeenkwamen met de op zeeschepen daadwerkelijk vereiste vaardigheden. De doeltreffendheid van de aan boord verstrekte opleidingen werd volgens sommigen aangetast doordat:- bemanningen uit steeds minder leden bestaan;

- de ligtijden steeds korter worden;

- bemanningsleden steeds vaker wisselen;

- de bemanningsleden van verschillende nationaliteiten zijn en dus uiteenlopende culturele achtergronden hebben.

2.4. Sinds het STCW-Verdrag was goedgekeurd, had de wereldvloot volgens de IMO-circulaire structurele veranderingen ondergaan en kwamen de bemanningsleden niet langer alleen maar uit de traditionele zeevarende landen. Bovendien was er van alles veranderd in de traditionele manier waarop het werk op de schepen was georganiseerd en de taken en verantwoordelijkheden over de bemanningsleden werden verdeeld. De noodzaak deed zich gevoelen om oplossingen te vinden voor de menselijke fouten waardoor ongelukken werden veroorzaakt.

2.5. De voornaamste doelstellingen van de herziening waren:

- alle gedetailleerde technische voorschriften in een aan het Verdrag gekoppelde code onder te brengen;

- meer duidelijkheid te scheppen over vereiste kennis en vaardigheden en het bestaan van eigentijdse opleidingsmethoden in aanmerking te nemen;

- van de nationale autoriteiten te eisen dat deze kapiteins, officieren en radio-operators die op onder hun vlag varende schepen werkzaam zijn, zelf controleren en hun kwalificaties officieel erkennen;

- ervoor te zorgen dat de Verdragsluitende Partijen via de IMO tegenover elkaar rekenschap afleggen voor de behoorlijke toepassing van het Verdrag en de kwaliteit van hun opleidings- en diplomeringsactiviteiten;

- ervoor te zorgen dat wijzigingen van het STCW-Verdrag door alle Verdragsluitende Partijen op zo kort mogelijk termijn ten uitvoer worden gelegd.

2.6. Kort samengevat was het hoofddoel van de herziening, het STCW-Verdrag te actualiseren en daarin gegarandeerde eenvormige minimumnormen voor de vereiste bekwaamheden vast te leggen.

2.7. Het herziene STCW-Verdrag heeft de volgende vorm gekregen:

- de (ongewijzigd gebleven) oorspronkelijke artikelen van het STCW-Verdrag van 1978;

- de (grondig gewijzigde) voorschriften in de Bijlage;

- de (verplichte) bekwaamheidseisen van deel A van de STCW-Code;

- de aanbevelingen van deel B van de STCW-Code (als extra leidraad voor de interpretatie van de verplichte bekwaamheidseisen van deel A);

- een aantal resoluties van de IMO-conferentie.

2.8. Het herziene STCW-Verdrag is als volgt ingedeeld:

- Hoofdstuk I: Algemene bepalingen;

- Hoofdstuk II: Kapitein - Dekdienst;

- Hoofdstuk III: Machinekamerdienst;

- Hoofdstuk IV: Radioverbindingen en personeel belast met het radioverkeer;

- Hoofdstuk V: Bijzondere eisen inzake opleidingen van personeel op bepaalde scheepstypen;

- Hoofdstuk VI: Noodsituaties, veiligheid op het werk, medische verzorging en overlevingsmaatregelen;

- Hoofdstuk VII: Alternatieve diplomering;

- Hoofdstuk VIII: Wachtdienst.

2.9. Om duidelijk te maken welk verband tussen Hoofdstuk VII (alternatieve diplomering) en de Hoofdstukken II, III en IV moet worden gelegd, worden de volgende functies onderscheiden:

- navigatie;

- ladingsbehandeling en stuwage;

- regeling van de bedrijfsvoering op het schip en de zorg voor de opvarenden;

- scheepswerktuigbouwkunde;

- elektro-, elektronische en meet- en regeltechniek;

- onderhoud en reparatie;

- radiocommunicatie.

2.10. Daarnaast worden in het herziene STCW-Verdrag de volgende "verantwoordelijkheidsniveaus" onderscheiden:

- "managementniveau": dit niveau komt overeen met de verantwoordelijkheden die verbonden zijn aan de functies van kapitein, eerste stuurman, hoofdwerktuigkundige en tweede scheepswerktuigkundige en houdt in dat erop moet worden toegezien dat alle functies die onder de verantwoordelijkheid van bovengenoemde personen vallen, naar behoren worden vervuld;

- "operationeel niveau": dit niveau komt overeen met de verantwoordelijkheden die verbonden zijn aan de functies van met de brugwacht of de machinekamerwacht belaste officieren, van wachthebbenden die zijn aangewezen om dienst te doen in een tijdelijk onbemande machinekamer of van radio-operators en houdt in dat er voortdurend rechtstreeks op moet worden toegezien dat alle functies die onder de verantwoordelijkheid van bovengenoemde personen vallen, volgens de daarvoor vastgelegde procedures en onder toezicht van de voor deze werkzaamheden op het "managementniveau" aangestelde persoon worden vervuld;

- "ondersteunend niveau": dit niveau komt overeen met de verantwoordelijkheden die verbonden zijn aan de uitvoering van de toegewezen taken, wacht en verantwoordelijkheden, onder toezicht van de persoon die daarvoor op het operationele of managementniveau is aangesteld.

2.11. Van deze functies en verantwoordelijkheidsniveaus wordt in de tabellen van deel A van de STCW-Code een volledig overzicht gegeven, met daarbij telkens de volgende aanduidingen:

- bekwaamheid;

- kennis, inzicht en vakkundigheid;

- methoden om het bewijs van bekwaamheid te leveren;

- maatstaven voor de beoordeling van de bekwaamheid.

2.12. De slotsom is dan ook dat het herziene STCW-Verdrag een veel complexer beleidsinstrument is dan het oorspronkelijke verdrag en dat ieder onderdeel ervan onlosmakelijk deel uitmaakt van het geheel.

In artikel 9, lid 3, sub a) van Richtlijn 94/58/EG wordt de Commissie opgedragen om een reeks criteria uit te werken voor de erkenning van diploma's die door opleidingsinstellingen of andere autoriteiten zijn afgegeven. Die criteria moesten overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag vóór juli 1995 door de Raad worden goedgekeurd. Die criteria zijn thans vastgelegd in artikel 9, lid 3 sub a), van het onderhavige voorstel tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG.

3. Algemene opmerkingen

3.1. Het Comité is van mening dat moet worden voorkomen dat de integriteit en het bindende karakter van het herziene STCW-Verdrag op welke manier dan ook wereldwijd worden uitgehold, en het beschouwt het herziene verdrag als een complex beleidsinstrument waarvan elk onderdeel onlosmakelijk deel uitmaakt van het geheel.

3.2. Een Europese richtlijn waarmee uitvoering wordt gegeven aan het herziene STCW-Verdrag, kan een aanvulling op dat verdrag vormen, op voorwaarde dat die richtlijn:

- niet tot nodeloze overlappingen leidt en geen veelvuldige herzieningen vereist;

- geen rechtsonzekerheid schept en niet leidt tot juridische onverenigbaarheid tussen internationale en nationale verplichtingen van lid-staten van de EU die ook bij de IMO zijn aangesloten;

- volledig in overeenstemming is met de toezeggingen van de Commissie in haar Mededeling inzake de veiligheid op zee [COM (93) 66 def. ()];

- niet in strijd is met de doelstellingen die de IMO bij de herziening van het STCW-Verdrag voor ogen had;

- geen bepalingen bevat die zouden kunnen worden uitgelegd als toestemming voor wachtdienstregelingen die in strijd zijn met het herziene STCW-Verdrag.

3.3. Het voorstel tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG moet volgens het Comité volledig recht doen aan de verduidelijking van de overgangsbepalingen van het herziene STCW-Verdrag en aan de termijnen voor de tenuitvoerlegging van de diverse voorschriften waartoe in de IMO is besloten.

3.4. In het voorstel tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG is terecht een nieuw artikel 5i opgenomen (geschiktheid voor de dienst) dat overeenkomt met het STCW-voorschrift VIII (1995) inzake minimale rustperioden. Het Comité kan er in dat verband echter niet aan voorbijgaan dat de IAO onlangs een nieuwe Conventie nr. 180 inzake arbeidstijden voor zeevarenden heeft goedgekeurd. De Commissie zou er goed aan doen, te zijner tijd, als die Conventie en de bijbehorende resoluties in werking treden, zowel voor de IMO- als voor de IAO-normen één enkel instrument uit te werken om verwarring te voorkomen over de maatregelen die door de lid-staten moeten worden genomen.

3.5. In de voorgestelde richtlijn tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG zijn slechts enkele van de in de bijlage bij het herziene STCW-Verdrag opgenomen voorschriften terug te vinden en zijn deel A en deel B van de IMO/STCW-Code niet overgenomen. Bovendien is onduidelijk of de Commissie met dit voorstel volledig uitvoering wil geven aan de internationale verplichtingen van de EU-lid-staten die ook Partij bij het STCW-Verdrag zijn, of dat het voorstel moet worden gezien als een aanvulling op dat verdrag, d.w.z. dat in deze richtlijn bijkomende Europese verplichtingen in het leven worden geroepen.

3.6. Zoals het voorstel thans is geformuleerd, komt het in de preambule gestelde: "Overwegende dat de bepalingen van het herziene STCW-Verdrag zo spoedig mogelijk naar behoren in de richtlijn tot uitdrukking moeten komen, om ervoor te zorgen dat de lid-staten in overeenstemming met hun internationale verplichtingen handelen" niet verder dan een vrome wens.

3.7. Het herziene STCW-Verdrag vereist dat officieren van de relevante wetgeving van de vlaggestaat op de hoogte zijn. In paragraaf 16 van de Toelichting bij het voorstel van de Commissie wordt gesteld dat de lid-staten eenvoudigweg aan die eis kunnen voldoen door een korte samenvatting van die wetgeving te maken en de officieren daarover een schriftelijke proef te laten afleggen, waarvan de resultaten aan de bevoegde autoriteit worden voorgelegd. Het Comité vraagt zich af of dit wel in overeenstemming is met het herziene STCW-Verdrag, omdat onmogelijk kan worden gegarandeerd dat voldoende controle wordt uitgeoefend en dat aan de kwaliteit daarvan normen worden gesteld. Het Comité acht het verontrustend dat de in de Toelichting gegeven richtsnoer wel eens in strijd zou kunnen zijn met de letter en de geest van het herziene STCW-Verdrag.

3.8. Het Comité stelt vast dat de bij de IMO aangesloten landen overeenstemming hebben bereikt over het voornemen om tijdens de 69e zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie (die volgens plan in mei 1997 zal bijeenkomen) een aantal wijzigingen op het herziene STCW-Verdrag goed te keuren. Bovendien is algemeen erkend dat geschikte regelingen moeten worden getroffen om te garanderen dat dit voorstel voor een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG tot naleving van de internationale verplichtingen van de lid-staten leidt. De voorgestelde wijzigingen zijn:

- aanvulling op Voorschrift V/2 (verplichte minimumeisen inzake de opleiding en diplomering van kapiteins, officieren, scheepsgezellen en ander personeel op ro-ro-passagiersschepen) in de vorm van een aanvulling op Voorschrift V/2.3;

- nieuw Voorschrift V/3 (verplichte minimumeisen voor de opleiding en diplomering van kapiteins, officieren, scheepsgezellen en ander personeel op passagiersschepen andere dan ro-ro-passagiersschepen);

- vervanging van delen van de huidige tekst in afdeling A-V/2 van Deel A van de STCW-Code (verplichte minimumeisen voor de opleiding en diplomering van kapiteins, officieren, scheepsgezellen en ander personeel op ro-ro-passagiersschepen);

- toevoeging van een nieuwe paragraaf 5 in afdeling A-V/2.5 van Deel A van de STCW-Code (optreden in noodsituaties en opleiding inzake menselijke gedragingen);

- toevoeging van een nieuwe afdeling A-V/3 in Deel A van de STCW-Code (verplichte minimumeisen voor de opleiding en diplomering van kapiteins, officieren, scheepsgezellen en ander personeel op passagiersschepen andere dan ro-ro-passagiersschepen).

3.9. De bepalingen in artikel 9, lid 3 sub a), van het voorstel tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG stemmen overeen met de bepalingen van Voorschrift I/10 van het herziene STCW-Verdrag waarin de bevoegde autoriteit ermee wordt belast, erop toe te zien - en daarvoor de nodige maatregelen te nemen (mogelijkerwijs ook door inspectie van opleidingsinstituten en toezicht op procedures) - dat wordt voldaan aan de normen inzake vereiste vaardigheden, de afgifte en erkenning van diploma's, en de registratie ervan. Het Comité is voorstander van de invoering van inspecties die steekproefsgewijs en/of gericht zouden kunnen kunnen worden uitgevoerd.

3.9.1. Het Comité stemt in met de in paragraaf 3.8 genoemde bepalingen, maar is van oordeel dat daarbij de volgende factoren zorgvuldig in overweging moeten worden genomen:

- de vraag of een dergelijke verplichting in de praktijk wel haalbaar is, gezien de implicatie dat iedere afzonderlijke zeevaartschool moet worden geïnspecteerd;

- de naleving van dit voorschrift in het geval van alle uit niet-EU-lid-staten afkomstige zeevarenden die thans werkzaam zijn op onder EU-vlag varende schepen en de noodzaak van een dergelijk voorschrift m.b.t. alle zeevarenden uit niet-EU-lid-staten, gelet op de bepalingen in de Voorschriften I/7 en I/8 van het herziene STCW-Verdrag;

- de noodzaak dat het voorstel tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG bepalingen bevat inzake een adequate controle op en handhaving van de vastgelegde regels.

3.9.2. In het licht van het voorgaande pleit het Comité voor handhaving van de criteria voor de inspectie van opleidingsinstituten buiten de EU die in artikel 9, lid 3 sub a), leden 2 en 3, zijn vastgelegd. Wel zou moeten worden overwogen of het niet beter is die criteria de vorm van een aanbeveling te geven (op voorwaarde dat daarmee de nagestreefde harmonisatie van opleidingen en diplomering niet in het gedrang komt).

3.10. In dat verband verwijst het Comité ook naar zijn advies over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake het minimum opleidingsniveau van zeevaartberoepen" () (zie paragraaf 1.4), waarin het een opsomming geeft van andere relevante internationale instrumenten die in overweging kunnen worden genomen, omdat deze door de meeste EU-lid-staten zijn geratificeerd, nl. de Verdragen 53 (bewijzen van bekwaamheid van officieren) (1936), 74 (bewijzen van bekwaamheid als volmatroos) (1946), 69 (vakbekwaamheidsdiploma van scheepskoks) (1946) en 164 (gezondheidsbescherming en medische verzorging van zeevarenden) (1987) van de Internationale Arbeidsorganisatie.

3.11. Tenslotte stelt het Comité vast dat visserijschepen zowel buiten Richtlijn 94/58/EG als buiten het STCW-Verdrag van 1978 en het herziene STCW-Verdrag van 1995 vallen en dat de IMO daarnaast voor die schepen een speciaal verdrag heeft goedgekeurd, nl. het STCW-Verdrag voor visserij. Het dringt er bij de Commissie op aan, de lid-staten ertoe te bewegen om dat nieuwe verdrag te ratificeren: op die manier kan worden gezorgd voor een geharmoniseerde EU-houding m.b.t. de normen voor de opleiding en diplomering van bemanningen van visserijschepen.

4. Bijzondere opmerkingen

4.1. In het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG zou uitdrukkelijk en ondubbelzinnig het beginsel kunnen worden vastgelegd dat deze richtlijn op geen enkele wijze gevolgen heeft voor IMO-verplichtingen van EU-lid-staten die ook partij zijn bij het STCW-Verdrag. Het Comité pleit ervoor dat voor dit doel een speciale bepaling aan het huidige voorstel wordt toegevoegd.

4.2. Ook is het Comité voorstander van een bepaling in het huidige voorstel waarin uitdrukkelijk wordt gesteld dat de voorschriften in deze richtlijn minimumeisen zijn en dat de lid-staten dus strengere normen mogen vaststellen. Een dergelijke uitdrukkelijke bepaling in de preambule van deze richtlijn lijkt het Comité noodzakelijk, ook al wordt dit al impliciet aangegeven in artikel 2 van de Richtlijn zelf.

4.3. Verder zou in de preambule van het huidige voorstel de als volgt luidende paragraaf moeten worden ingevoegd:

"Overwegende dat bij de herziening van het STCW-Verdrag van 1978 te werk is gegaan volgens de in art. XII van dat Verdrag bekrachtigde methode van de 'stilzwijgende goedkeuring' en dat de EU-lid-staten die Partij zijn bij het Verdrag, hierdoor rechtstreeks verplichtingen worden opgelegd;"

4.4. De Commissie verzuimt om een wijziging op artikel 8 van Richtlijn 94/58/EG voor te stellen. Artikel 8, lid 1, is echter niet in overeenstemming met het nieuwe Voorschrift V-13 (c) van het IMO/SOLAS ()-Verdrag dat op 1 juli 1997 in werking zal treden. Volgens dat nieuwe Voorschrift (Hoofdstuk V, "bemanning") moet voor ieder passagiersschip waarop Hoofdstuk I van toepassing is, een werktaal worden gekozen en in het logboek worden genoteerd, om er zeker van te kunnen zijn dat de bemanning efficiënt kan optreden als de veiligheid in het geding is. Welke werktaal het meest geschikt is, moet de scheepvaartmaatschappij of de kapitein van het schip uitmaken. Van de zeevarenden wordt geëist dat zij in staat zijn om in die taal gegeven opdrachten te begrijpen en om zonodig in die taal opdrachten of instructies te geven en/of verslag uit te brengen. Als de gekozen werktaal geen officiële taal is van het land onder wiens vlag het schip mag varen, dan moeten alle uit te hangen scheepsplattegronden en -lijsten ook in de werktaal worden vertaald.

4.5. Tijdens de IMO/SOLAS-conferentie die dit nieuwe voorschrift heeft goedgekeurd, is ook resolutie nr. 10 aangenomen, waarin erop wordt aangedrongen dat dit voorschrift voor àlle schepen gaat gelden. Het Comité adviseert de Commissie derhalve, de gelegenheid te baat te nemen om voor te stellen dat alle schepen die onder een Europese vlag varen of die (ongeacht de gevoerde vlag) Europese havens aandoen, voortaan één enkele werktaal moeten kiezen. Die bepaling is in de Richtlijn immers al goedgekeurd voor passagiersschepen.

4.6. In het onderhavige voorstel moeten bovendien de belangrijkste definities van artikel II van het STCW-Verdrag van 1978 worden overgenomen. In artikel 4 van het voorstel (de tegenhanger van Voorschrift I/1 van het herziene STCW-Verdrag: definities en verduidelijkingen) ontbreekt een definitie van het begrip "maand", terwijl van het begrip "goedgekeurd" een herziene definitie wordt gegeven. Het Comité pleit ervoor dat de definitie van het begrip "maand" alsnog in dat artikel wordt opgenomen en dat de definitie van het begrip "goedgekeurd" in lijn wordt gebracht met de definitie daarvan in het herziene STCW-Verdrag.

4.7. Artikel 5 a), lid 4, beperkt de bevoegdheid van de lid-staten om zelf te oordelen en te beslissen over de omschrijving van reizen langs de kust en de daarvoor in te stellen normen door de bepaling dat deze overeenkomstig de procedure van artikel 13 moeten worden goedgekeurd. Het Comité stelt vast dat in het voorgestelde artikel 5 a) geen gewag wordt gemaakt van de dienovereenkomstige bepalingen van STCW-Voorschrift I/3, lid 5, nl. dat niets in dit Voorschrift over reizen langs de kust de rechtsmacht van een - al dan niet bij het Verdrag aangesloten - staat mag beperken.

4.8. Het voorstel van de Commissie om in de vierde paragraaf van artikel 5 b) (de tegenhanger van Voorschrift I/5 van het herziene STCW-Verdrag: nationale bepalingen) "een Verdragsluitende Partij" door "een lid-staat" te vervangen, verandert de betekenis van de hele tekst. Deze nieuwe formulering zou kunnen worden uitgelegd alsof lid-staten bij niet-nakoming van de richtlijn door in de EU gevestigde scheepvaartmaatschappijen, geen medewerking behoeven te verlenen aan landen buiten de EU. Dan is deze bepaling echter niet in overeenstemming met het herziene STCW-Verdrag. Het Comité dringt erop aan dat het voorstel daarom aan de bepalingen van dat verdrag wordt aangepast.

4.9. In paragraaf 4.2 van artikel 5 d) van het Commissievoorstel (de tegenhanger van Voorschrift I/9) wordt aan de eis dat de lid-staten gegevens aan niet-EU-lid-staten beschikbaar moeten stellen, de voorwaarde van wederkerigheid verbonden. Die voorwaarde wordt in het herziene STCW-Verdrag niet gesteld. Het Comité vindt dit dan ook onnodig en dringt erop aan dat het Commissievoorstel op dit punt aan het herziene STCW-Verdrag wordt aangepast.

4.10. Volgens het Comité zou uit artikel 9, lid 3 sub a), paragraaf 1.5.3 kunnen worden afgeleid dat alle buitenlandse zeevarenden een goedgekeurde ARPA-simulatorcursus moeten hebben gevolgd. De tekst zou moeten worden gewijzigd om duidelijk te maken dat deze eis alleen geldt voor zeevarenden die brugwachtdienst doen.

4.11. De in artikel 9, lid 3 sub a), paragraaf 2.1.1 opgenomen criteria voor de goedkeuring van nautische opleidingsinstellingen zijn volgens het Comité enigszins onduidelijk, omdat de indruk wordt gewekt dat opleidingsinstellingen hun studenten ook huisvestingsfaciliteiten moeten kunnen bieden. Een dergelijke bepaling zou zinloos zijn: veel opleidingsinstellingen beschikken niet over die accommodatie en een dergelijke eis heeft hoe dan ook niets te maken met de manier waarop het onderricht en de cursussen worden georganiseerd. Het Comité pleit dan ook voor de aanpassing van de tekst om dit potentiële misverstand te voorkomen.

4.12. In artikel 9, lid 3 sub a), paragraaf 2.6 en 2.7 is bepaald dat de lid-staten een elektronische kopie van de te verstrekken gegevens moeten verschaffen. Het Comité acht het redelijk om ook een alternatieve methode toe te staan, nl. dat de gegevens ook in een adequate schriftelijke vorm mogen worden verstrekt.

4.13. In het Commissievoorstel ontbreken bepalingen die overeenkomen met Voorschrift I/13 van het herziene STCW-Verdrag (uitvoering van tests). Het Comité is er vast van overtuigd dat de bepalingen m.b.t. de wachtdienst niet uit de Richtlijn moeten worden gehaald. Bovendien zou de Commissie de gelegenheid moeten aangrijpen om ervoor te zorgen dat wachtdienst van één enkele persoon als het donker is, niet is toegestaan op schepen die onder Europese vlag varen of op schepen die onder buitenlandse vlag in Europese wateren varen. Daarvoor heeft ook het Europees Parlement in een resolutie over de veiligheid op zee () een lans gebroken.

4.14. Het Comité vindt dat paragraaf 1 van Hoofdstuk I van de Bijlage bij het Commissievoorstel tot wijziging van Richtlijn 94/58/EG eerder thuishoort in een artikel van de wijzigingsrichtlijn zelf. Omwille van een zo groot mogelijke duidelijkheid is artikel 1 daarvoor wellicht het meest geschikte artikel.

Brussel, 23 april 1997.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité

T. JENKINS

() PB nr. L 367 van 5. 12. 1996, blz. 1.

() PB nr. L 319 van 12. 12. 1994, blz. 28; PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, blz. 10.

() International Convention on Standards of Training, Certification and Watchkeeping for Seafarers (STCW).

() PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, blz. 47.

() Internationaal verdrag voor de veiligheid op zee.

() PB nr. C 47 van 19. 2. 1996, blz. 27.