Nr. C 131/82 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
Advies  inzake  de regionale  ontwikkelingsvraagstukken  van  de Gemeenschap  in de 
periode  1975/1977  en het vaststellen  van  een gemeenschappelijk  regionaal  beleid 
Het advies  van het Comité  heeft  niet  op een bepaald  document  betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 25 en 26 februari  1976  gehouden  137e  zitting  heeft  het Comité  op 
voorstel  van  zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  op te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake 
voornoemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 31  maart  en 1 april  1976  te Brussel 
gehouden  138e  zittihg. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  artikel  20,  vierde  alinea,  van  zijn  Regle-
ment  van  Orde, 
Gezien  zijn  studie  d.d.  26 februari  1976  inzake  de 
regionale  ontwikkelingsvraagstukken  van  de 
Gemeenschap  in de periode  1975/1977  en het 
vaststellen  van  een  gemeenschappelijk  regionaal 
beleid, 
Gezien  het besluit  van  de Voltallige  Vergadering 
een advies  ter zake  op te stellen  op basis  van  deze 
studie, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  Maher, 
voorgelegde  advies,  dat op grond  van  artikel  47 
van het  Reglement  van  Orde  langs  schriftelijke 
weg door  de Afdeling  voor  regionale  ontwikke-
ling werd  goedgekeurd, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  138e  zit-
ting van  31 maart  en 1 april  1976  (vergadering 
van 31 maart), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  werd  goedgekeurd: 
Het Comité  betuigt  zijn  instemming  met  het 
besluit  van  de Raad  een  Fonds  voor  Regionale Ontwikkeling  en een  Comité  voor  Regionaal 
Beleid  in het  leven  te roepen  en het  steunt  de 
pogingen  die worden  ondernomen  om  een  com-
munautair  regionaal  beleid  tot stand  te brengen. 
In dit verband  merkt  het Comité  het volgende  op: 
Aanwijzing  van  de regio's  die voor  regionale 
steun  in aanmerking  komen 
1.1. Overeenkomstig  de verordening  houdende 
oprichting  van  het Fonds  voor  Regionale  Ontwik-
keling  is een bedrag  van  1300  miljoen  rekeneen-
heden  uitgetrokken  voor  de periode  1975/1977. 
Deze  middelen  moeten  als volgt  verdeeld  worden: 
België 1,5 % 
Denemarken 1,3 % 
Frankrijk 15,0  % 
Ierland 6,0 % 
Italië 40,0  % 
Luxemburg 0,1 % 
Nederland 1,7 % 
Bondsrepubliek  Duitsland 6,4 % 
Verenigd  Koninkrijk 28,0  % 
Voorts  zal een  bedrag  van  6 miljoen  rekeneenhe-
den aan  Ierland  worden  toegekend,  dat  op het 
aandeel  van  de andere  Lid-Staten,  met  uitzonde-
ring van Italië,  in mindering  zal worden  gebracht. 
1.2. Het  Comité  erkent  dat in de aanvangspe-
riode  wellicht  een zekere  flexibiliteit  bij de hante-
12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/83 
* 
ring van  de criteria  voor  de verdeling  van  de 
bijstand  van  het Fonds  geboden  zal zijn.  Ook  is 
het van  mening  dat door  het huidige  verdeelsys-
teem  tot op zekere  hoogte  wordt  verzekerd  dat de 
steun  wordt  geconcentreerd  in regio's  die er het 
meest  behoefte  aan  hebben  en is het tegen  het 
ongewenste  systeem  van  „billijke  tegenprestatie", 
waardoor  de toekomstige  activiteiten  van  het 
Fonds  en de tenuitvoerlegging  van  een  gemeen-
schappelijk  regionaal  beleid  in gevaar  gebracht 
zouden  worden. 
1.3. Toch  is het volgens  het Comité  mogelijk 
dat het  systeem  waarbij  door  het  Fonds  voor 
Regionale  Ontwikkeling  aan  de Lid-Staten  bij-
stand  wordt  toegekend  overeenkomstig  vastge-
stelde  nationale  quota's,  niet  altijd  in overeen-
stemming  zal  zijn  met  het  beginsel  dat  in het 
kader  van  een  gemeenschappelijk  regionaal  beleid 
de relatieve  behoefte  van  iedere  regio  het  enige 
criterium  voor  de toekenning  van  regionale  steun 
dient  te zijn.  Het  verzoekt  met  klem  de nodige 
maatregelen  te treffen  om te verzekeren  dat  de 
middelen  van  het Fonds  voortaan  overeenkomstig 
dit beginsel  worden  toegekend. 
1.4. Om  dit beginsel  in toepassing  te kunnen 
brengen  is het volgens  het Comité  noodzakelijk 
dat de regio's  die het dringendst  steun  behoeven 
worden  aangewezen  aan  de hand  van  gemeen-
schappelijke  criteria  die voor  de gehele  Gemeen-
schap  gelden. 
1.5. Deze  communautaire  criteria  zouden  het 
liefst  zo eenvoudig  mogelijk  moeten  zijn  en de 
factoren:  inkomen  per capita,  migratiepeil,  werk-
loosheid  en aanwezigheid  van  infrastructurele, 
sociale  en onderwijsfaciliteiten  moeten  omvatten. 
Bij het vaststellen  van  de criteria  dient  men  er 
rekening  mee  te houden  dat  economische  groei 
niet noodzakelijkerwijs  synoniem  is met  ontwik-
keling  en dat dus  sociale  en milieu-overwegingen 
bij het bepalen  van  de toekomst  van  de regio's 
groot  gewicht  in d| schaal  dienen  te leggen. 
1.6. Het  Comité  weet  dat er in sommige  lan-
den reeds  gewerkt  wordt  met  nationale  criteria 
voor  de toekenning  van  regionale  ontwikkelings-
steun  en het  verzoekt  de Commissie,  de met  de 
toepassing  van  deze  criteria  opgedane  ervaring 
aan een  onderzoek  te onderwerpen  ten  einde 
communautaire  criteria  te kunnen  vaststellen. 
Met het oog  op de vast  te stellen  communautaire 
criteria  acht  het Comité  het van  groot  belang  dat 
een grondige  studie  wordt  gemaakt  van  de in 
artikel  6 van  de verordening  houdende  oprichting 
van het Fonds  bedoelde  regionale  ontwikkelings-
programma's  van  de Lid-Staten;  het  dringt  er 
daarom  op aan  dat  deze  programma's  met  de 
grootst  mogelijke  spoed  worden  voorgelegd. 1.7. In  zijn  advies  van  25 oktober  1973  inzake 
de voorstellen  van  de Commissie  voor  de oprich-
ting van  een  Comité  voor  Regionaal  Beleid  en een 
Fonds  voor  Regionale  Ontwikkeling,  heeft  het 
Comité  met  aandrang  verzocht  de steun  te con-
centreren  in de regio's  die daaraan  het dringendst 
behoefte  hebben  en deze  niet  te versnipperen  over 
gebieden  die  weliswaar  onderontwikkeld  zijn, 
maar  toch  niet  geacht  kunnen  worden  bij voor-
rang  in aanmerking  te komen  voor  steun  die 
slechts  in beperkte  mate  beschikbaar  is. 
1.8. Het  Comité  stelt  met  voldoening  vast  dat 
deze  aanbeveling  door  de Raad  bij de oprichting 
van het Fonds  voor  Regionale  Ontwikkeling  ter 
harte  is genomen  en dringt  er bij de Commissie 
op aan  dit beginsel  bij de steunverlening  in de 
Lid-Staten  te respecteren.  Het  wijst  erop  dat  bij 
het ontwikkelingssysteem  van  de  Verenigde 
Naties  van  een  soortgelijk  principe  wordt  uitge-
gaan  door  uit de onderontwikkelde  landen  de 25 
minst  ontwikkelde  te selecteren  die voor  speciale, 
ruimere  ontwikkelingshulp  in  aanmerking 
komen. 
1.9. Het  Comité  vestigt  er de aandacht  op dat 
de structuur  en de bestuursvormen  van  de regio's 
waarvan  momenteel  wordt  uitgegaan  bij de plan-
ning  en uitvoering  van  de regionale  ontwikkeling 
op nationaal  niveau,  van  Lid-Staat  tot Lid-Staat 
sterk  van  karakter  verschillen.  Aangezien  een  en 
ander  bovendien  een efficiënte  planning  in de weg 
kan staan  en de doorzichtigheid  kan  verminderen, 
zou de Commissie  naar  zijn  mening  de Lid-Staten 
moeten  aanmoedigen  hun  nationale  systemen  te 
harmoniseren,  ten  einde  geleidelijk  tot  één 
gemeenschappelijk  systeem  te komen. 
1.10.  Het  Comité  acht  het wenselijk  dat nieu-
we studies  worden  gemaakt  van  de specifieke 
vraagstukken  waarmee  de gebieden  die langs  de 
interne  grenzen  van  de Gemeenschap  liggen,  te 
kampen  hebben.  Hoewel  het erkent  dat de gebie-
den aan  de externe  grenzen  van  de Gemeenschap 
problemen  van  een  andere,  ingewikkelder  aard 
opwerpen,  meent  het  toch  dat  de Gemeenschap 
verantwoordelijkheid  voor  deze  gebieden  en hun 
ontwikkeling  draagt  en dat  hun  problemen  de 
volle  aandacht  dienen  te krijgen. 
Doel  en beginselen  van  een regionaal  beleid 
2.1. Het  Comité  legt  er de nadruk  op dat  de 
economische  groei  niet  als doel  op zichzelf  mag 
worden  beschouwd,  noch  als de enige  maatstaf 
voor  het  welzijn  van  de mens.  In feite  zijn 
Nr. C 131/84 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
sommige  van  de grote  problemen  waarmee  de 
Westerse  samenleving  momenteel  kampt,  ont-
staan  of verergerd  in een  periode  van  economi-
sche expansie  en in regio's  die de grootste  econo-
mische  ontwikkeling  hebben  doorgemaakt. 
2.2. Aan  de andere  kant  waren  economische 
stagnatie  of achteruitgang  de oorzaak  van  andere, 
even  ernstige  maatschappelijke  kwalen,  zoals 
werkloosheid  en emigratie  die thans  de sociale  en 
politieke  stabiliteit  in sommige  minder  begunstig-
de regio's  van  de Gemeenschap  in gevaar  brengen 
en de verwezenlijking  van  de Europese  economi-
sche en monetaire  unie  in de weg  staan. 
2.3. Er  zij evenwel  aan  herinnerd  dat elk type 
leefgemeenschap,  ongeacht  of het een  stad  of het 
platteland  betreft,  zijn  eigen  kenmerken  en zijn 
eigen  voor-  en nadelen  heeft.  Het  zou  derhalve 
wel zeer  onrealistisch  zijn  om van  een  regionaal 
beleid  te verwachten  dat het identieke  levensom-
standigheden  in de verschillende  regio's  schept. 
Wel kunnen  de voordelen  welke  de verschillende 
regio's  bieden  maximaal  worden  benut  en de 
nadelen  ervan  tot  een  minimum  terug  worden 
gebracht  om aldus  te bereiken  dat de verschillen-
de regio's  weliswaar  ongelijke,  maar  over  het 
geheel  genomen  bevredigende  levensomstandighe-
den bieden. 
2.4. Naar  het oordeel  van  het Comité  zou  een 
regionaal  beleid  er daarom  uiteindelijk  op gericht 
moeten  zijn,  in alle gebieden  van  de Gemeenschap 
aantrekkelijke  of althans  aanvaardbare  levensom-
standigheden  te scheppen  door  de toestand  van 
de minst  ontwikkelde  regio's  te verbeteren.  Aan-
gezien  bij de huidige  trend  de levensomstandighe-
den in de grote  steden  en de plattelandsgebieden 
er omheen  devalueren  — hetgeen  steeds  meer 
schadelijke  politieke,  economische  en  sociale 
gevolgen  heeft  — betekent  dit  o.m.  dat  deze 
ontwikkeling  tot  staan  gebracht  en zo nodig 
gekeerd  moet  worden. 
Middelen  en prioriteiten  van  het regionaal  beleid 
3.1. Om  de bovengenoemde  doeleinden  van 
het regionaal  beleid  te bereiken,  staat  de Gemeen-
schap  en de nationale  regeringen  een  grote  reeks 
middelen  en methoden  ter beschikking,  zoals  het 
scheppen  van  infrastructuren  en het steunen  van 
industriële  en van  dienstverlenende  bedrijven 
door  middel  van  financiële  bijstand,  belastingfaci-
liteiten  en subsidies.  Ook  de decentralisatie  van 
overheidsdiensten  kan  hiertoe  bijdragen.  De sleu-
tel tot een  geslaagd  regionaal  beleid  moet  in een 
juiste  combinatie  en timing  van  deze  middelen  en 
methoden  gezocht  worden.  Wegens  het ingewik-kelde  karakter  van  deze  materie,  zou  het Comité 
zich voor  het ogenblik  willen  beperken  tot enkele 
algemene  opmerkingen  met  betrekking  tot  de 
middelen  en de respectieve  prioriteiten  die daar-
aan moeten  worden  toegekend  i.v.m.  de bijzonde-
re vraagstukken  die  in de verschillende  regio's 
van de Gemeenschap  tot een  oplossing  dienen  te 
worden  gebracht.  Deze  materie  zal echter  aan  een 
diepgaander  onderzoek  moeten  worden  onder-
worpen. 
3.2. Het  Comité  is van  oordeel  dat het schep-
pen of in stand  houden  van  een  basisinfrastruc-
tuursysteem  conditio  sine  qua  non  is voor  een 
algemene  economische  ontwikkeling  in de minder 
begunstigde  regio's.  De ervaring  leert  echter  dat 
zulks  alleen  niet  voldoende  is om  economische 
activiteiten  aan  te trekken,  maar  dat  daarnaast 
andere  maatregelen  en beleidsvormen  nodig  zul-
len zijn  om de vestiging  van  produktiebedrijven 
aan te moedigen. 
3.3. In  plattelandsgebieden  die  niet  geschikt 
zijn voor  industriële  ontwikkeling  op  grote 
schaal,  zouden  initiatieven  als het aanleggen  van 
wegen,  een  vertakt  rioolstelsel,  waterleidingen  en 
telecommunicatiefaciliteiten  ertoe  bijdragen  de 
isolatie  van  de  bevolking  te verminderen  en 
levensomstandigheden  te scheppen  die aantrekke-
lijk genoeg  zijn  om te verhinderen  dat de bevol-
king  uit die  gebieden  wegtrekt.  Ook  hier  zal 
echter  het  aanleggen  van  deze  infrastructuur 
alleen  wellicht  niet  voldoende  zijn  om het gestelde 
doel te bereiken  en zullen  tegelijkertijd  andere 
maatregelen  nodig  zijn,  zoals  het stimuleren  van 
kleine  bedrijven  en het bevorderen  van  structurele 
reorganisatie  in de landbouw. 
3.4. Sommige  grootscheepse  infrastructuurpro-
jecten,  die als een  vanzelfsprekende  taak  van  de 
Gemeenschap  kunnen  worden  beschouwd,  zou-
den moeten  worden  uitgevoerd  met  als bijzonder 
oogmerk,  een goede  verbinding  van de randgebie-
den van  de Gemeenschap  met  de centrale  regio's 
tot stand  te brengen.  Gedacht  wordt  bij voor-
beeld  aan  betere  verbindingen  tussen  Ierland/Ver-
enigd  Koninkrijk  en het Europese  vasteland.  Het 
Comité  erkent  evenwel  dat  de huidige  ontoerei-
kendheid  van  het Fonds  voor  Regionale  Ontwik-
keling  het uitvoeren  van  dergelijke  projecten  op 
communautair  niveau  ernstig  belemmert  en het 
beschouwt  dit als een  essentieel  argument  voor 
aanzienlijke  uitbreiding  van  de middelen  van  het 
Fonds. 
3.5. Door  de decentralisatie  van  overheidsdien-
sten kan  enerzijds  de druk  in overbevolkte  gebie-
den worden  verminderd  en kunnen  anderzijds  de 
regio's  waarin  deze  diensten  worden  gevestigd 
een nieuwe  impuls  krijgen.  Hetzelfde  geldt  voor 
12.6.76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/85 
onderwijs-,  culturele  en sociale  faciliteiten  en 
voor  instellingen  als  beroepsopleidingscentra, 
waardoor  tegelijkertijd  bereikt  kan  worden  dat de 
jongeren  in de regio's  blijven. 
3.6. De  eigenschappen  van  iedere  regio,  de 
aanwezigheid  van  een  basisinfrastructuur, 
milieu-overwegingen,  de geschiktheid  voor  land-
bouw  of toerisme,  enz.,  zijn  de factoren  die zullen 
bepalen  welke  activiteiten  de economische  rugge-
graat  van  de regio's  zullen  moeten  vormen.  Aldus 
zal tussen  landbouw,  industrie  of dienstverlenen-
de activiteiten  moeten  worden  gekozen  naar 
gelang  van het type  regio,  zoals: 
— agrarische  regio's  met  een  achteruitgaande  of 
stagnerende  ontwikkeling  en een hoog  emigra-
tiecijfer; 
— regio's  met  een  verouderde  industrie  en een 
hoog  werkloosheidscijfer; 
— randgebieden; 
— grensgebieden. 
Hoewel  het wenselijk  is dat communautaire  crite-
ria en richtlijnen  worden  vastgesteld  voor  de 
keuze  en combinatie  van  de verschillende  midde-
len en instrumenten  die voor  een regionaal  beleid 
beschikbaar  zijn,  is volgens  het Comité  een  grote 
mate  van  flexibiliteit  geboden  om met  de bijzon-
dere kenmerken  en de mogelijkheden  van  iedere 
afzonderlijke  regio  rekening  te houden. 
3.7. Een  soortgelijke  flexibiliteit  is gewenst  met 
betrekking  tot de structuur,  de financiering  en de 
administratie  van  de projecten  die in het  kader 
van een  regionaal  beleid  ten  uitvoer  moeten 
worden  gelegd.  In dit verband  merkt  het Comité 
op dat  de verordening  houdende  oprichting  van 
het Fonds  voor  de toekenning  van  communautai-
re steun  bij de financiering  van een project  o.a.  de 
voorwaarde  stelt,  dat  daardoor  tien  nieuwe 
arbeidsplaatsen  moeten  worden  geschapen  (of 
bestaande  arbeidsplaatsen  gehandhaafd  moeten 
worden).  Het  Comité  erkent  dat  het  om  admi-
nistratieve  redenen  noodzakelijk  is de verrichtin-
gen van  het  Fonds  enigszins  te vereenvoudigen, 
maar  het zou  er niettemin  de aandacht  op willen 
vestigen  dat  door  deze  voorwaarde  bepaalde 
types  projecten  kunnen  worden  uitgesloten  die in 
de gegeven  omstandigheden  wellicht  het  meest 
geschikt  zijn  om  een  regio  tot ontwikkeling  te 
brengen  en ervoor  te zorgen  dat de bevolking  niet 
wegtrekt. 
3.8. In  bepaalde  gevallen  kan  de aanwezigheid 
van kleine  en middelgrote  ondernemingen  het 
enige  of het  meest  geschikte  middel  vormen  om 
de economische  en sociale  vraagstukken  van  de 
regio  tot een  oplossing  te brengen;  de Commissie wordt  dan  ook  verzocht  na te gaan  in hoeverre 
dergelijke  ondernemingen  steun  kunnen  ontvan-
gen. Ter  ondersteuning  van  dit standpunt  merkt 
het Comité  op dat  de verhouding  investeringen/ 
scheppen  van  arbeidsplaatsen  in het  algemeen 
gunstiger  lijkt  bij kleine  dan  bij grootscheepse 
projecten. 
3.9. Aan  de andere  kant  erkent  het Comité  dat 
de concentratie  van  de communautaire  steun  in 
grote  projecten,  zowel  administratief  als  vanuit 
het oogpunt  van  de public  relations  grote  voorde-
len biedt  boven  een  versnippering  ervan  over  een 
groot  aantal  kleine  en op zichzelf  staande  projec-
ten. Toch  is het,  zoals  gezegd,  zeer  nuttig  kleine 
en middelgrote  bedrijven  in bepaalde  regio's  te 
kunnen  helpen.  Daarom  verzoekt  het Comité  de 
Commissie  na te gaan,  op welke  wijze  dergelijke 
bedrijven  kunnen  worden  aangemoedigd  zich  in 
professionele  of multi-professionele  organisaties 
te groeperen,  zodat  deze  voor  de verdeling  en het 
beheer  van  regionale  steun  als  tussenpersoon 
kunnen  optreden. 
3.10.  Naarmate  de projecten  opvallender  en 
beter  herkenbaar  zijn,  zal de bevolking  gemakke-
lijker  waardering  hebben  voor  het  feit  dat  de 
Gemeenschap  actief  deelneemt  aan  het ontwikke-
lingswerk  en zich  inzet  voor  iets  wat  anders 
achterwege  zou  blijven. 
3.11.  Het  Comité  is voorstander  van  op brede 
leest  geschoeide  communautaire  projecten  waar-
bij meer  dan  één  Lid-Staat  betrokken  is. Dergelij-
ke projecten  zijn  in het bijzonder  vereist  om de 
ontwikkeling  van  rand-  en grensgebieden  en het 
scheppen  van  een  efficiënte  infrastructuur  te 
bevorderen.  De voor  dergelijke  projecten  door  de 
Gemeenschap  verstrekte  middelen  moeten  echter 
de normale,  door  de Lid-Staten  voor  de regionale 
ontwikkeling  verstrekte  middelen  aanvullen 
(complementariteitsbeginsel)  en er dient  de nodi-
ge controle  te worden  uitgeoefend  om te verzeke-
ren dat  dit steeds  het  geval  is. Het  ontgaat  het 
Comité  niet  dat  deze  aanpak  aanzienlijke  moei-
lijkheden  van  politieke,  administratieve  en opera-
tionele  aard  met  zich  meebrengt;  het  adviseert 
dan ook  dat  met  dergelijke  projecten  niet  wordt 
begonnen  zonder  diepgaand  onderzoek  en gron-
dige voorbereiding. 
Verticale  en horizontale  planning  en coördinatie 
van beleidsmaatregelen  en activiteiten  die direct 
of indirect  met  de regionale  ontwikkeling  verband 
houden 
4.1. Het  Comité  acht  een  efficiënte  en realisti-
sche planning  van  de regionale  ontwikkeling  op 
Nr. C 131/86 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
lange  termijn  in de Gemeenschap  niet  mogelijk 
wanneer  de regionale,  nationale  en communautai-
re overheidsinstanties  niet  volledig  en op even-
wichtige  wijze  bij de verschillende  fasen  van  de 
planning  betrokken  worden.  Het  Comité  dringt 
er daarom  op aan  dat de communautaire  Instel-
lingen  dit  vraagstuk  samen  met  de Lid-Staten 
bestuderen,  ten  einde  procedures  uit te werken 
waardoor  verzekerd  zal worden  dat  de verschil-
lende  instanties  die met  regionale  ontwikkelings-
planning  te maken  hebben,  de nodige  invloed 
kunnen  doen  gelden. 
4.2. Ter  wille  van  een  realistische  planning  die 
bovendien  up-to-date  is verdient  het volgens  het 
Comité  aanbeveling,  meerjarige  planningsperio-
den in te voeren  in het kader  waarvan  voor  ieder 
jaar doeleinden  worden  uitgezet  en zowel  jaarlijks 
als meerjaarlijks  herzieningen  plaatsvinden.  Bij 
deze  herzieningen  zou  tevens  een  analyse  moeten 
worden  gemaakt  van  de mate  waarin  de doel-
einden  zijn  verwezenlijkt  en eventueel  moeten 
worden  vermeld  waarom  geen  resultaten  werden 
bereikt. 
4.3. Het  Comité  stelt  met  voldoening  vast  dat 
in dit opzicht  door  verschillende  Lid-Staten  ini-
tiatieven  zijn  genomen.  Een  voorbeeld  hiervan  is 
het regionaal  verslag  dat onlangs  voor  de Schotse 
regio'?1  is ingevoerd.  Het  Comité  beveelt  aan,  het 
onderzoek  op dit gebied  voort  te zetten. 
4.4. Het  Comité  neemt  met  voldoening  kennis 
van het onlangs  door  het Comité  voor  Regionaal 
Beleid  uitgebrachte  document  betreffende  de 
„Algemene  inhoud  van  programma's  voor  regio-
nale ontwikkeling"  (bijlage  IV).  Dit document  zal 
de Lid-Staten  als richtsnoer  dienen  bij de voorbe-
reiding  van  hun  nationale  ontwikkelingsplannen 
en betekent  een  belangrijke  stap  voorwaarts  op 
de weg  naar  de planningsprocedures  waarvan  in 
het voorgaande  sprake  was. 
4.5. Het  Comité  legt  de nadruk  op de nood-
zaak  het  regionaal  beleid  in verschillende,  even 
belangrijke  etappes  in te delen.  In een  eerste 
etappe  zullen  onverwijld  maatregelen  moeten 
worden  genomen  op nationaal  en communautair 
niveau  om de meest  in nood  verkerende  regio's  te 
hulp  te komen  en de meest  rampzalige  tendensen 
in de economische  en sociale  ontwikkeling  in de 
Gemeenschap  tot staan  te brengen  en te keren. 
Een andere  etappe  zal gericht  zijn  op lange-ter-
mijnplanning,  met  het doel  schadelijke  regionale 
onevenwichtigheiden  tt corrigeren  of te voorko-
men en een  billijke  verdeling  van  de welvaart  en 
mogelijkheden  in alle  regio's  van  de Gemeen-
schap  te verzekeren. 4.6. Het  Comité  acht  intersectoriële  planning 
en coördinatie  zowel  op communautair  als op 
nationaal  niveau  van  het  grootste  belang  om te 
bereiken  dat de activiteiten  op het gebied  van  de 
regionale  ontwikkeling  efficiënt  zijn  en om ver-
spilling  van krachten  en middelen  te vermijden. 
4.7. Het  is absoluut  noodzakelijk  dat op com-
munautair  niveau  een  geïnstitutionaliseerde,  stel-
selmatige  en permanente  coördinatie  plaatsvindt 
van de verschillende  communautaire  beleidsvor-
men en instrumenten  op het gebied  van  regionale 
ontwikkeling  (E.O.G.F.L.,  Sociaal  Fonds,  E.I.B., 
E.G.K.S.,  vervoerbeleid,  industriebeleid,  enz.). 
Het Comité  is daarom  verheugd,  over  het onlangs 
door  de Commissie  genomen  initiatief,  een inter-
sectoriële  planning-  en coördinatiegroep  op te 
richten;  het  zal  het  belangrijke  werk  van  deze 
groep  met  de grootste  belangstelling  volgen. 
Harmonisatie  en verbetering  van  de statistische 
informatie 
5.1. De  verdere  ontwikkeling  van  de regionale 
planning,  de doorzichtigheid  van  rekeningen  en 
begrotingen,  het toezicht  op de regionale  ontwik-
keling,  het onderkennen  van  regionale  vraagstuk-
ken, enz.  zijn  alle in hoge  mate  afhankelijk  van de 
aanwezigheid  van  een  betrouwbaar  en gestan-
daardiseerd  informatiesysteem  dat  overal  in de 
Gemeenschap  wordt  toegepast.  Een  dergelijk  sys-
teem  bestaat  momenteel  kennelijk  niet,  hoewel 
zowel  binnen  als buiten  de Gemeenschap  in deze 
zin stappen  zijn  ondernomen.  Het  Comité  ver-
zoekt  de Commissie,  zich  meer  in te zetten  voor 
een snellere  oplossing  van dit vraagstuk. 
Het complementariteitsbeginsel 
6.1. Het  Comité  staat  volledig  achter  het 
beginsel  dat  alle  bijstand  van  de Gemeenschap 
aan de meest  hulpbehoevende  regio's  van  de 
Gemeenschap  toegekend  moet  worden  en de 
nationale  rtiaatregelen  in deze  regio's  moet  aan-
vullen.  Communautaire  bijstand  moet  dienen  als 
steun  voor  ontwikkelingsactiviteiten  die  anders 
niet,  of pas  in een  later  stadium  zouden  zijn 
ontplooid.  Men  zou  de  nationale  regeringen 
onder  geen  beding  mogen  toestaan  dat  zij de 
communautaire  middelen  geheel  of gedeeltelijk  in 
hun nationale  begroting  storten  of dat zij op hun 
eigen  oorspronkelijke  ontwikkelingsplannen 
besnoeien  wanneer  zij verwachten  steun  van  de 
Gemeenschap  te zullen  ontvangen. 
12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/87 
6.2. Door  het  complementariteitsbeginsel  niet 
in acht  te nemen  zou  men  volgens  het Comité  in 
strijd  handelen  zowel  met  de strekking  van  de 
preambule  van  de verordening  houdende  oprich-
ting van  het  Fonds  als met  de geest  van  deze 
verordening  zelf.  De doeleinden  en de waarde  van 
het Fonds  zouden  hierdoor  in gevaar  komen  en er 
zou een  ernstige  slag  worden  toegebracht  aan  de 
communautaire  solidariteit  waarvan  bij de top-
conferentie  is getuigd.  Wanneer  men  er een 
gewoonte  van  zou  maken,  communautaire  regio-
nale middelen  geheel  of gedeeltelijk  in de natio-
nale schatkist  te doen  verdwijnen,  zouden  hier-
door  ook  de  landen  die  in het  Fonds  voor 
Regionale  Ontwikkeling  meer  geld  storten  dan 
eruit  ontvangen,  ontmoedigd  worden. 
6.3. Daarom  verzoekt  het Comité  de Commis-
sie, ervoor  zorg  te dragen  dat het complementari-
teitsbeginsel  door  alle  Lid-Staten  in acht  wordt 
genomen  en hiertoe  passende  controlemaatrege-
len te treffen.  Het  Comité  is bovendien  van 
oordeel  dat  met  de invoering  van  meerjarige 
planningsperioden  en een grotere  doorzichtigheid 
en harmonisatie  van  de nationale  begrotingen  wat 
dit betreft  een  belangrijke  stap  in de goede 
richting  zou worden  gedaan. 
De beschikbare  middelen 
7.1. Het  Comité  wijst  er met  nadruk  op dat de 
huidige  omvang  van  het  Regionaal  Fonds  vol-
strekt  ontoereikend  is om in de bestaande  behoef-
ten te voorzien  erf  dat  zijn  bijdrage  tot  de 
regionale  ontwikkeling  minimaal  zal zijn  vergele-
ken met  de door  de Lid-Staten  op dit gebied 
ontplooide  activiteiten.  Zonder  adequate  finan-
ciële  middelen  zal het  volgens  het  Comité  niet 
mogelijk  zijn  een  gemeenschappelijk  regionaal 
beleid  uit te stippelen  en ten uitvoer  te leggen. 
7.2. Dit  wil evenwel  niet  zeggen  dat het Comi-
té de betekenis  van  de oprichting  van  het Fonds 
onderschat  en niet  beseft  dat het  bestaan  en de 
werking  ervan  een  aanzienlijk  psychologisch 
effect  in positieve  zin hebben.  Er is een belangrijk 
begin  gemaakt  met  de opheffing  van de regionale 
onevenwichtigheden  in de Gemeenschap  en met 
de omzetting  van  de communautaire  solidariteit 
in concrete  daden. 
7.3. Het  Comité  dringt  er echter  op aan  dat 
onverwijld  maatregelen  worden  getroffen  om te 
verzekeren  dat er in de toekomst  voor  de regiona-
le ontwikkeling  voldoende  middelen  beschikbaar 
zullen  zijn  om in de behoeften  te kunnen  voor-
zien;  de omvang  ervan  dient  aan  de hand  van 
objectieve  criteria  te worden  bepaald. 7.4. Volgens  het  Comité  zou  moeten  worden 
nagegaan  op welke  wijze  het Fonds  aan  aanvul-
lende  middelen  zou  kunnen  komen  en in dit 
verband  wijst  het erop  dat communautaire  lenin-
gen zouden  kunnen  worden  uitgeschreven.  Deze 
materie  dient  nog  nader  bestudeerd  te worden. 
Deelneming  van  de belanghebbende  regionale 
instanties  en beroepsorganisaties  aan  de planning 
en uitvoering  van  de regionale  ontwikkeling 
8.1. Het  Comité  is van  mening  dat  het  hoe 
langer  hoe  noodzakelijker  wordt,  de regio's  meer 
rechtstreeks  bij de planning  en uitvoering  van 
regionale  ontwikkelingsmaatregelen  te betrekken 
en de regionale  ontwikkeling  in de diverse  Lid-
Staten  tegelijkertijd  in een communautair  verband 
te plannen.  Het  staat  buiten  kijf dat de nationale 
regeringen  voorlopig  nog  de belangrijkste  politie-
ke, administratieve  en financiële  centra  voor  de 
regionale  ontwikkelingsactiviteiten  zullen  blijven; 
toch  zijn  de tendensen  om enerzijds  de bevoegd-
heden  en verantwoordelijkheid  te decentraliseren 
en aan  de regio's  toe  te kennen  en anderzijds 
planning,  coördinatie  en tenuitvoerlegging  op het 
communautaire  niveau  te doen  .plaatsvinden 
onmiskenbaar. 
8.2. Het  Comité  beseft  hoe  ingewikkeld  en 
omvangrijk  deze  materie  is en verzoekt  de Raad 
en de Commissie,  in samenwerking  met  de Lid-
Staten,  gemeenschappelijke  beginselen  en richt-
snoeren  te formuleren  m.b.t.  de rol  van  de 
verschillende  gezaghebbende  instanties,  in het 
bijzondér  regionale  autoriteiten  en sociale  en 
beroepsorganisaties  die bij de planning  en uitvoe-
ring van regionale  ontwikkelingsprojecten  betrok-
ken zijn. 
8.3. Het  Comité  beveelt  in het  bijzonder  het 
volgende  aan: 
— Iedere  regio  dient  in staat  te worden  gesteld  de 
nodige  invloed  bij de planning  en tenuitvoer-
legging  van  ontwikkelingsactiviteiten  in zijn 
eigen  gebied  te doen  gelden  en actief  aan  het 
beheer  van  dergelijke  activiteiten  deel  te 
nemen.  In ruil  daarvoor  moet  zij het  hare 
bijdragen  tot  nationale  programma's  voor 
regionale  ontwikkeling. 
— Bij het vaststellen  van  de criteria  aan  de hand 
waarvan  de regio's  worden  aangewezen  die 
voor  regionale  steun  in aanmerking  komen, 
dient  de regio  te worden  geraadpleegd,  even-
als bij het bepalen  van  de middelen,  methoden 
Nr. C 131/88 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
en procedures  voor  de regionale  ontwikkeling 
en andere  belangrijke  factoren  van  het regio-
naal beleid. 
— De regio  dient  de mogelijkheid  te krijgen  om 
permanent  de ontwikkeling  en resultaten  van 
het regionaal  beleid  te volgen  en dient  het 
recht  te hebben  om voorstellen  te doen  voor 
of geraadpleegd  te worden  over  in dit beleid 
aan te brengen  wijzigingen. 
8.4. Het  Comité  stelt  met  voldoening  vast  dat 
sommige  Lid-Staten  reeds  ver gevorderd  zijn  bij 
hun pogingen  voor  een  adequate  deelneming  en 
invloed  van  de regio's  te zorgen  en het verzoekt 
de Commissie,  deze  ontwikkeling  in alle  Lid-Sta-
ten te stimuleren  en te bevorderen. 
8.5. Het  Comité  constateert  dat de raadpleging 
van regionale  instanties  en beroepsorganisaties, 
bedoeld  in artikel  5 van  het  besluit  houdende 
oprichting  van  een Comité  voor  Regionaal  Beleid, 
slechts  facultatief  is; het betreurt  dat de Gemeen-
schap  zo weinig  initiatief  en vastberadenheid 
toont  bij haar  pogingen  ervoor  te zorgen  dat alle 
belanghebbende  partijen  in voldoende  mate  deel-
nemen  en invloed  kunnen  uitoefenen. 
8.6. Voorts  dringt  het Comité  erop  aan dat het 
regelmatig  van  de activiteiten  van  het Fonds  voor 
Regionale  Ontwikkeling  en het  Comité  voor 
Regionaal  Beleid  op de hoogte  wordt  gehouden 
en ter zake  geraadpleegd  wordt.  In dit verband 
herinnert  het  eraan  dat  het  Comité  niet  wordt 
genoemd  onder  de communautaire  organen  die 
krachtens  artikel  16,  lid 1, van  de verordening 
houdende  oprichting  van  het Fonds,  het jaarlijks 
verslag  van  de Commissie  over  de toepassing  van 
de verordening  moeten  ontvangen;  het spreekt  de 
wens  uit dat  dit verzuim  ten  spoedigste  wordt 
goedgemaakt. Andere  activiteiten  van het Fonds  voor  Regionale 
Ontwikkeling 
9.1. Het  Comité  vindt  dat  het  geven  van 
bekendheid  aan  het  werk  van  het  Fonds  een 
integrerend  deel  van  de taken  van  het Fonds  dient 
uit te maken.  Indien  de regionale  en plaatselijke 
autoriteiten  en investeerders  niet  behoorlijk  en 
tijdig  op de hoogte  worden  gehouden  van  de 
mogelijkheden  en de voorwaarden  voor  het ver-
krijgen  van bijstand  van  het Fonds  voor  Regiona-
le Ontwikkeling,  zullen  kansen  verspeeld  en tijd 
en middelen  verkwist  worden. 
9.2. Even  belangrijk  is het dat het publiek  op 
de hoogte  wordt  gehouden  van de activiteiten  van 
het Fonds  en van  de tenuitvoerlegging  en de 
vorderingen  van  programma's  en objecten  waar-
voor  het  Fonds  steun  verleent.  In dit verband 
bieden  de met  communautaire  steun  opgezette 
grootscheepse  projecten  een bijzonder  goede  gele-
genheid  om van  de actieve  betrokkenheid  van  de 
Gemeenschap  bij  de  ontwikkelingsactiviteiten 
blijk  te geven.  De Commissie  kan  bij voorbeeld 
van reclameborden  en andere  publiciteitsmidde-
len gebruik  maken  om de aandacht  te vestigen  op 
projecten  die communautaire  steun  ontvangen;  zij 
kan rechtstreeks  contact  met  de regio's  opnemen 
voor  informatiedoeleinden,  enz. 
9.3. Het  Comité  verzoekt  de Commissie  na te 
gaan,  in hoeverre  andere  maatregelen  van  admi-
nistratieve  of technische  aard  de Lid-Staten  zou-
den kunnen  helpen  en de vlotte  en doeltreffende 
werking  van  het Fonds  zouden  kunnen  verzeke-
ren. Het  vestigt  de aandacht  op de mogelijkheid, 
een of meer  multi-disciplinaire  werkgroepen  in 
het leven  te roepen  die  de Lid-Staten,  op hun 
verzoek  en voor  een  beperkte  periode,  kunnen 
assisteren  wanneer  zich  bij  voorbeeld  bij  het 
lanceren  van  door  de Gemeenschap  gesteunde 
projecten  specifieke  moeilijkheden  voordoen. 
Verder  zouden  de Lid-Staten  er baat  bij hebben 
indien  op hoog  niveau  een permanent  consultatie-
bureau  werd  opgericht. 
Gedaan  te Brussel,  1 april  1976. 
De voorzitter 
van bet Economisch  en Sociaal  Comité 
Henri  CANONGE