Verslag 2015-2020 over de financiële situatie van de werkloosheidsregeling voor gewezen tijdelijke functionarissen of arbeidscontractanten, alsook parlementaire medewerkers die na de beëindiging van hun dienst bij een instelling van de Europese Unie werkloos zijn geworden

Terwijl het werkloosheidsfonds in 2015 een exploitatietekort van 3 miljoen EUR optekende en de gecumuleerde reserve van het fonds van 16,1 miljoen EUR begin 2009 was gedaald tot 2 miljoen EUR eind 2015, is de reserve van het werkloosheidsfonds thans opnieuw opgebouwd (eind 2020 bedroeg de reserve meer dan 29 miljoen EUR).

Krachtens artikel 28 bis, lid 11, en artikel 96, lid 11, van de RAP moet de Commissie om de twee jaar bij de Raad een verslag indienen over de financiële situatie van de werkloosheidsregeling. Als dat voor het evenwicht van de regeling noodzakelijk is, kan de Commissie bovendien, los van dit verslag, de in artikel 28 bis, lid 7, en artikel 96, lid 7, van de RAP vermelde bijdragen aanpassen door middel van gedelegeerde handelingen, overeenkomstig artikelen 111 en 112 van het Statuut van de ambtenaren.

Bij de hervorming van het Statuut van de ambtenaren en de RAP, die op 1 januari 2014 in werking is getreden, is de maximale duur van de arbeidsovereenkomsten van AC’s die op grond van artikel 3 ter van de RAP zijn aangeworven (hierna “AC’s 3ter” genoemd), verlengd van drie naar zes jaar.

Bij de hervorming van het Statuut van de ambtenaren en de RAP, die op 1 mei 2004 in werking is getreden, zijn naast een nieuwe categorie medewerkers met een arbeidsovereenkomst (de arbeidscontractanten — AC) ook nieuwe regels voor de bijdrage aan het werkloosheidsfonds in de RAP ingevoerd.

De voorwaarden om deze uitkering te ontvangen, alsook de categorieën van begunstigden en de bijdragepercentages zijn bij de laatste hervormingen van het Statuut van de ambtenaren aanzienlijk gewijzigd, wat met name gevolgen had voor de kasmiddelen van het fonds.

Overeenkomstig de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP) is de werkloosheidsuitkering van de EU bestemd voor gewezen tijdelijke functionarissen (TF’s), arbeidscontractanten (AC’s) of geaccrediteerde parlementaire medewerkers (GPM’s) die tegen hun wil werkloos zijn geworden (dus niet voor bijvoorbeeld medewerkers die zelf ontslag hebben genomen) na de beëindiging van hun dienstverband bij een EU-instelling, in de zin van artikel 1 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie. De uitkering is een aanvulling op de eventuele nationale werkloosheidsuitkering.

Verslag 2015-2020 over de financiële situatie van de werkloosheidsregeling voor gewezen tijdelijke functionarissen of arbeidscontractanten, alsook parlementaire medewerkers die na de beëindiging van hun dienst bij een instelling van de Europese Unie werkloos zijn geworden

in EUR, bedrag per 1 januari 2021

Het recht op een werkloosheidsuitkering is beperkt tot een derde van de daadwerkelijk gewerkte periode als tijdelijk functionaris (TF), arbeidscontractant (AC) of geaccrediteerd parlementair medewerker (GPM), met een maximum van 36 maanden. De uitkering is vanaf de zevende maand van werkloosheid aan een maximum gebonden en de minimale uitkering is geherwaardeerd.

Bij de hervorming van het Statuut van de ambtenaren en de RAP, die op 1 mei 2004 in werking is getreden, is de rechtsgrondslag veranderd die sinds 1985 gold om in aanmerking te komen voor het werkloosheidsfonds en voor de bijdrage daaraan. De wijzigingen kunnen als volgt worden samengevat:

De gemiddelde maandelijkse uitkering voor TF’s blijft stabiel. In de periode 2017-2020 was er sprake van een lichte stijging van de gemiddelde uitkering voor AC’s en een lichte daling voor GPM’s, met name als gevolg van een stijging van het aantal uitkeringen. De gemiddelde werkloosheidsuitkering bedraagt tussen 1 900 en 2 500 EUR. De gemiddelde duur van de uitkeringsperiode is sinds 2015 relatief stabiel en varieert van acht tot tien maanden (zie de tabel op bladzijde 11.1).

In 2020 werden, door het aflopen van de vorige zittingsperiode van het Parlement, bijna 14 000 maandelijkse uitkeringen uitbetaald, meer dan twee keer zoveel als in 2016.

Volgens het kasstelsel worden transacties alleen geregistreerd als er sprake is van een instroom of een uitstroom van geld.

In dit punt worden de ontwikkelingen in de financiële situatie van het werkloosheidsfonds en meer in het bijzonder de uitgaven en inkomsten gepresenteerd.

–Regeling van de Commissie van 14 juli 1988, in onderlinge overeenstemming vastgesteld door de president van het Hof van Justitie op 4 juli 1989, tot vaststelling van de uitvoeringsvoorschriften voor de bepalingen betreffende de toekenning van de werkloosheidsuitkering aan tijdelijke functionarissen ter uitvoering van artikel 28 bis, lid 10, van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie.

De lopende rekening van het fonds vertoonde in 2015 een tekort van meer dan 3 miljoen EUR; in de periode van 2016 tot en met 2018 was er echter sprake van een jaarlijks overschot van circa 10 miljoen EUR. Na een kleiner overschot in 2019 tekende het fonds in 2020 een tekort van 0,5 miljoen EUR op als gevolg van de aflopende zittingsperiode van het Europees Parlement en het einde van de ambtsperiode van de Commissie.

Van 2013 tot 2015 stegen de uitgaven aanzienlijk, wat voornamelijk samenhangt met de nieuwe zittingsperiode van het Europees Parlement en de betaling van een werkloosheidsuitkering aan GPM’s die daarvoor in aanmerking komen. Vanaf 2016 daalden deze uitgaven echter, omdat een groot deel van de GPM’s de maximale duur van de werkloosheidsuitkering had bereikt en omdat de maximale contractduur voor de AC’s was verlengd van drie tot zes jaar (hervorming van het Statuut van de ambtenaren van 2014). De uitgaven stegen in 2019 en 2020 weer fors door de aflopende zittingsperiode van het Europees Parlement (medio 2019) en het einde van de ambtsperiode van de Commissie (eind 2019).

Bij een boekhouding op transactiebasis worden de transacties geboekt op het tijdstip waarop de bijdrage aan het werkloosheidsfonds of de betaling van de werkloosheidsuitkering verschuldigd is. Bijgevolg

In tabel 3 staat het gecumuleerde saldo van het fonds. Tussen 2015 en 2018 steeg het gecumuleerde overschot aanzienlijk tot een maximum in 2019 (30,7 miljoen EUR). Eind 2020 was het gedaald (29 miljoen EUR).

Tabel 2 laat de ontwikkeling van de financiële activa van het werkloosheidsfonds zien, op de lopende rekening in de boekhouding van de Europese Commissie (deel I) en op de beleggingsrekeningen beheerd door DG BUDG (voor 2019 was dit DG ECFIN) (deel II). Deel III bevat het totale gecumuleerde overschot van deze twee rekeningen.

Operationele resultaten 2015-2020

2.3Situatie op transactiebasis: uitsplitsing van de uitgaven en inkomsten per instelling en voor de agentschappen tezamen 2015-2020

In tabel 5 zijn de uitgaven en inkomsten weergegeven per instelling en voor de agentschappen tezamen. Het eerste deel van de tabel geeft de absolute bedragen weer en het tweede deel geeft de bedragen weer als percentage van het totaal aan uitgaven en inkomsten. Het cyclische effect van de aflopende zittingsperiode van het Europees Parlement is zeer duidelijk te zien aan een sterke daling van de uitgaven in verband met het Europees Parlement van 6,5 miljoen EUR tussen 2015 en 2016 tot circa 3 miljoen EUR in 2018. De uitgaven zijn vanaf 2019 opnieuw gestegen tot een maximum van meer dan 13 miljoen EUR in 2020.

De bijdragen van de agentschappen zijn veel hoger dan hun aandeel in de uitgaven. Deze situatie is een logisch gevolg van het feit dat een deel van de personeelsleden van de agentschappen een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd heeft. Er moet echter worden opgemerkt dat de uitgaven voor gewezen personeelsleden van de agentschappen tot 2018 een dalende trend lieten zien en vervolgens in 2020 opnieuw licht begonnen te stijgen (5 miljoen EUR), een daling van bijna 19 % ten opzichte van 2015.

3Analyse van de aangeslotenen, de begunstigden en de uitkeringen

3.1Aantal aangeslotenen en gemiddelde bijdrage

Tabel 6 laat zien hoeveel TF’s, AC’s en GPM’s op 31 december van het betreffende jaar in dienst zijn en aan het werkloosheidsfonds bijdragen.





3.2Aantal begunstigden van een werkloosheidsuitkering in absolute cijfers en als percentage van het aantal aangeslotenen: “werkloosheidscijfer” op 31 december van het betreffende jaar

Tabel 7 laat zien hoeveel personen in december van het betreffende jaar een volledige werkloosheidsuitkering of een werkloosheidsuitkering ter aanvulling op het nationale stelsel ontvingen.

Het aantal begunstigden dat gedurende ten minste één maand van het jaar een uitkering ontving, werd sterk beïnvloed door het effect van het aflopen van de vorige zittingsperiode van het Parlement.

Door de cijfers over de TF’s, AC’s en GPM’s die in dienst zijn op 31 december (tabel 6) te combineren met die over het aantal begunstigden dat een uitkering heeft ontvangen (tabel 7), kan de verhouding tussen het aantal begunstigden en het aantal aangeslotenen van het werkloosheidsfonds worden berekend. Het resultaat daarvan is vermeld in tabel 8.