[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 29.10.2009

COM(2009)609 definitief

Voorstel voor een

BESCHIKKING VAN DE RAAD

waarbij Frankrijk krachtens artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passen

TOELICHTING

1) MOTIVERING EN DOEL VAN HET VOORSTEL

De belastingheffing van energieproducten en elektriciteit in de Gemeenschap is geregeld bij Richtlijn 2003/96/EG van de Raad[1] (hierna "de energiebelastingrichtlijn" of "de richtlijn" genoemd).

Behalve op grond van de bepalingen van met name de artikelen 5, 15 en 17 kan de Raad ook uit hoofde van artikel 19, lid 1, van de richtlijn op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen wordt gemachtigd om verdere vrijstellingen of verlagingen in te voeren.

Dit voorstel strekt ertoe om Frankrijk toe te staan de belasting op gasolie en loodvrije benzine, met uitzondering van die op commerciële gasolie, binnen bepaalde grenzen te differentiëren. Met deze differentiatie wordt beoogd tegemoet te komen aan de decentralisatie van bepaalde specifieke bevoegdheden die voorheen door de centrale overheid werden uitgeoefend, alsook het belastingstelsel af te stemmen op de verschillende economische omstandigheden in de regio's.

2) VERZOEK EN ALGEMENE CONTEXT

Bij Beschikking 2005/767/EG van de Raad[2] is Frankrijk in het kader van een staatshervorming en met name de decentralisatie van bepaalde specifieke bevoegdheden die voorheen door de centrale overheid werden uitgeoefend, gemachtigd om gedurende een periode van drie jaar de belasting op gasolie en loodvrije benzine te differentiëren. Deze beschikking vervalt, overeenkomstig artikel 2 ervan, op 31 december 2009.

Bij brief van 12 augustus 2009 heeft de Franse regering de Commissie overeenkomstig artikel 19 van de richtlijn meegedeeld dat zij de regeling op grond waarvan zij de belasting op gasolie en loodvrije benzine mag differentiëren, wenste voort te zetten na het vervallen van de derogatie. Zij verzocht daarbij om een verlenging van Beschikking 2005/767/EG met een periode van zes jaar, tot 31 december 2015.

Op basis van die beschikking past Frankrijk thans een regeling toe waarbij de Franse administratieve regio's de belasting op loodvrije benzine en gasolie, met uitzondering van die op commerciële gasolie, mogen differentiëren. Het betreft hier meer bepaald een accijns, de Taxe Intérieure sur les Produits Pétroliers (binnenlandse accijns op aardolieproducten of TIPP).

De Franse regering heeft deze maatregel, die sinds 2007 van toepassing is, ingevoerd bij een nieuwe fase van decentralisatie van bevoegdheden die voorheen op nationaal niveau werden uitgeoefend. De herziening van de grondwet van maart 2003 vormt het kader voor de overdracht van centrale taken en bevoegdheden naar de territoriale instanties (gemeenten, departementen, regio's). In ruil voor de nieuwe taken is aan de regio's een deel van de opbrengsten van de TIPP toegewezen. In deze context machtigt de maatregel, die tot doel heeft de belasting af te stemmen op de verschillende economische omstandigheden in de regio's, de administratieve regio's om de accijns op motorbrandstoffen die op hun grondgebied worden verbruikt, te verlagen. Door regionale differentiatie kan de uitoefening van de overgedragen bevoegdheden beter worden aangepast aan de specifieke kenmerken, behoeften en verwachtingen van elke regio.

Opzet van de maatregel

Krachtens de regeling waarvoor om machtiging wordt verzocht, mogen de regionale raden ( Conseils régionaux ), binnen de wettelijke grenzen en in overeenstemming met de toegestane derogatie, bij stemming vaststellen hoe groot de belastingverlaging wordt.

Zoals voorheen moet aan de volgende criteria worden voldaan:

- tijdens de volledige duur van de derogatie mag de verlaging voor loodvrije benzine ten hoogste 3,54 euro per hectoliter en voor gasolie ten hoogste 2,30 euro per hectoliter bedragen; de accijns vóór verlaging wordt vastgesteld op 60,69 euro per hectoliter voor loodvrije benzine en op 42,84 euro per hectoliter voor gasolie, maar deze twee niveaus kunnen in de loop van de periode wijzigen;

- het belastingniveau na verlaging mag nooit minder bedragen dan de in Richtlijn 2003/96/EG vastgestelde communautaire minima;

- de verlaging is niet van toepassing op commerciële gasolie.

Verkeer en controles daarop

Ter zake van de inning van en de controle op de accijns op gasolie en benzine blijven dezelfde maatregelen gelden. Deze worden nader beschreven in hoofdstuk 1.3 van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie[3] waarop Beschikking 2005/767/EG gebaseerd is.

Evaluatie van de Franse regering wat betreft de gevolgen van de maatregel voor de interne markt

De Franse regering verwacht niet dat de maatregel de goede werking van de interne markt zal belemmeren, met name omdat hij slechts van toepassing wordt op motorbrandstoffen voor niet-zakelijk gebruik. Wat de detailhandelsprijzen voor die brandstoffen betreft, zijn de verschillen tussen de diverse distributienetwerken volgens haar bovendien groter dan de verschillen die uit de beoogde maatregel kunnen voortvloeien. Tijdens de toepassing van de maatregel heeft zij ook geen klachten ontvangen over eventuele verstorende effecten.

Ten slotte vormt de voorgenomen tariefverlaging volgens de Franse regering geen staatssteun, aangezien de wegvervoerders voor commerciële gasolie overal hetzelfde accijnstarief zullen moeten betalen, ongeacht de regio waar zij deze gasolie aankopen.

De voorgestelde maatregel leidt dus niet tot verstoring van de mededinging in de vervoersector en is niet van invloed op het intracommunautaire handelsverkeer.

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit.

3) TOETSING VAN DE MAATREGEL IN HET KADER VAN ARTIKEL 19 VAN RICHTLIJN 2003/96/EEG

Specifieke beleidsoverwegingen

Artikel 19, lid 1, eerste alinea, van de richtlijn luidt als volgt:

Naast de bepalingen van de voorgaande artikelen, met name de artikelen 5, 15 en 17, kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen wordt gemachtigd verdere vrijstellingen of verlagingen in te voeren.

Volgens Beschikking 2005/767/EG van de Raad voldoet de nationale maatregel in kwestie aan deze vereiste. Uit de beschikking blijkt dat de regionale tariefdifferentiatie, die deel uitmaakt van een breder decentralisatiebeleid, gericht is op de specifieke beleidsdoelstelling om de bestuurlijke doeltreffendheid te verhogen. De mogelijkheid tot regionale differentiatie werd beschouwd als een extra stimulans voor de regio's om de kwaliteit van hun bestuur op transparante wijze te verbeteren. Voorts dienden de verlagingen volgens de beschikking verband te houden met de sociaaleconomische omstandigheden in de regio's waar zij werden toegepast.

In dit opzicht bevestigden de door de Frankrijk verstrekte gegevens dat er inderdaad een verband bestaat tussen de toepassing van een regionaal tarief dat onder het nationale maximumtarief ligt, en de sociaaleconomische omstandigheden in de betrokken regio's. In 2007, het eerste jaar waarin de derogatie werd toegepast, hebben dertien regio's - allemaal met een lager bbp per inwoner dan het nationale gemiddelde - een verlaagd tarief ingevoerd. In de twee daaropvolgende jaren is het aantal regio's dat een neerwaartse differentiatie toepaste, fors gedaald, namelijk tot drie in 2008 en tot twee in 2009. De regio's die de verlaagde tarieven bleven toepassen, behoorden tot de armste, uitgedrukt in bbp[4].

Er kan dus worden geconcludeerd dat de mogelijkheid om het nationale tarief neerwaarts te differentiëren, de regionale autoriteiten blijkbaar de kans heeft gegeven om de belasting in kwestie af te stemmen op de sociaaleconomische omstandigheden op hun grondgebied. Anderzijds kan worden vastgesteld dat de regionale tarieven zich ontwikkelen in de richting van het toegestane maximumtarief. Als deze ontwikkeling uiteindelijk zou uitmonden in een situatie waarbij de tarieven voor loodvrije benzine en gasolie in heel Frankrijk hetzelfde zijn, verliest deze derogatie haar bestaansgrond omdat zij uitsluitend ziet op een regionale differentiatie van de tarieven en niet op een overheveling van een deel van de accijnsopbrengsten van de begroting van de centrale overheid naar die van de regio's. In voorkomend geval zou ook opnieuw moeten worden bekeken of de maatregel werkelijk bijdraagt aan de hierboven beschreven specifieke beleidsdoelstelling.

Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de Unie

Overeenkomstig artikel 19, lid 1, derde alinea, van de richtlijn moet ieder verzoek worden onderzocht met inachtneming van, onder andere, de goede werking van de interne markt, de noodzaak eerlijke mededinging te verzekeren en het communautair gezondheids-, milieu-, energie- en vervoersbeleid.

Dit onderzoek is al verricht in het kader van het oorspronkelijke verzoek van Frankrijk, op basis waarvan Beschikking 2005/767/EG van de Raad is aangenomen. Volgens deze beschikking vormde de algemene opzet van de maatregel geen belemmering voor het intracommunautaire handelsverkeer; tegelijkertijd werd een aantal voorwaarden vastgesteld om te garanderen dat de toepassing van de derogatie geen afbreuk zou doen aan de werking van de interne markt en niet zou ingaan tegen de verwezenlijking van de communautaire beleidsdoelstellingen, met name op het gebied van energie en milieu.

Voor een eventuele verlenging zoals Frankrijk heeft gevraagd, moet de Commissie dus, in het licht van de in artikel 1, leden 2 en 3, van de oorspronkelijke beschikking vastgestelde voorwaarden, onderzoeken of de regeling is uitgevoerd in overeenstemming met de in artikel 19, lid 1, derde alinea, van de richtlijn genoemde doelstellingen en beleidslijnen. Als dat zo is, kan voor de periode die ingaat op 1 januari 2010, in beginsel ook van die veronderstelling worden uitgegaan.

In dit verband moet ook worden nagegaan of er zich sinds de vaststelling van Beschikking 2005/767/EG in de communautaire beleidscontext relevante wijzigingen hebben voorgedaan of dat er zich in de toekomst wijzigingen kunnen voordoen die een invloed hebben op de evaluatie.

Interne markt en eerlijke mededinging

Volgens Beschikking 2005/767/EG was het risico op verstoring van de mededinging klein vanwege de zeer strikte marges voor de differentiatie van de accijnstarieven tussen de regio's, die bovendien zou worden gecompenseerd door de grote prijsverschillen tussen de distributienetwerken, en vanwege de uitsluiting van commerciële gasolie van deze regionale differentiatie.

Aan de differentiatie werden strikte marges verbonden, namelijk dat de verlagingen niet meer mochten bedragen dan 35,4 euro per 1 000 liter loodvrije benzine en 23,0 euro per 1 000 liter gasolie. Frankrijk heeft deze voorwaarde nageleefd. Volgens de beschikking mochten de verlagingen ook niet meer bedragen dan het verschil tussen het belastingniveau voor niet-commerciële gasolie en dat voor commerciële gasolie. Ook deze tweede voorwaarde, die moest garanderen dat de differentiatie geen gevolgen had voor de vervoersbedrijven, werd nageleefd.

De ervaringen met de toepassing van de derogatie lijken geen afbreuk te doen aan de in 2005 verrichte evaluatie. Er zijn de Commissie geen klachten ter ore gekomen over eventuele verstorende effecten van de maatregel op het intracommunautaire handelsverkeer. Voorts is slechts in beperkte mate gebruik gemaakt van de maatregel, gelet op het feit dat de tarieven in de regio's zich opwaarts hebben ontwikkeld in de richting van het nationale tarief. De mogelijkheid van eventuele verstoringen werd hierdoor nog verder beperkt.

Er is ook geen melding gemaakt van belemmeringen voor de goede werking van de interne markt, meer in het bijzonder met betrekking tot het verkeer van de producten in kwestie als accijnsgoederen.

Wat staatssteun betreft, moet er op de eerste plaats aan worden herinnerd dat commerciële gasolie niet onder de maatregel valt. Voor zover evenwel andere zakelijke gebruikers die niet onder de definitie van artikel 7, lid 3, van de energiebelastingrichtlijn vallen, in aanmerking zouden komen voor de verlaagde tarieven voor loodvrije benzine of de concurrentie tussen de producenten van olieproducten zou worden beïnvloed, kan de maatregel toch staatssteun vormen overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag. Aangezien de verlaagde tarieven hoger zijn dan de communautaire minima, zou eventuele staatssteun desalniettemin in overeenstemming zijn met de algemene groepsvrijstellingsverordening[5] en dus verenigbaar met artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag.

Communautair energie- en milieubeleid

Belastingen op energieproducten leiden tot een lagere vraag naar deze producten en dus ook lagere emissies als gevolg van het verbruik ervan. Daarom moet de Commissie nagaan of de tariefverlaging die in sommige regio's wordt toegepast, niet tot een hoger brandstofverbruik (en bijbehorende emissies) leidt, hetgeen in tegenspraak zou zijn met de hierboven genoemde doelstellingen.

Bij Beschikking 2005/767/EG van de Raad werd opgemerkt dat de mogelijkheid om de tarieven te verlagen, werd ingevoerd in combinatie met een verhoging van het onderliggende nationale tarief in Frankrijk. Het werd onwaarschijnlijk geacht dat de stimulans voor brandstofefficiëntie door de nieuwe regeling uiteindelijk lager zou uitvallen, omdat de derogatie de regio's niet toestond onder het tarief te gaan dat van toepassing was op nationaal niveau vóór de invoering van de regeling. Bij Beschikking 2005/767/EG werd ook geconcludeerd dat het risico dat de regionale verschillen tot uiteenlopende detailhandelsprijzen en daardoor tot een omleiding van het verkeer zouden leiden, niet groot was omdat de differentiatie gering was en de prijsverschillen werden uitgevlakt door de prijsverschillen tussen de distributienetwerken. Er werd derhalve verwacht dat de maatregel in beginsel niet in tegenspraak zou zijn met het communautaire energie- en milieubeleid.

De cijfers van de Franse regering over de ontwikkeling van het brandstofverbruik in de regio's die een verlaagd tarief hebben toegepast, lijken de conclusies van 2005 te bevestigen. Als wordt gekeken naar de ontwikkeling van het brandstofverbruik in de drie regio's die gedurende langer dan een jaar een belastingverlaging hebben toegepast, blijkt immers dat het verbruik van benzine sterker daalde dan het nationale gemiddelde in de jaren 2006-2008, terwijl het verbruik van gasolie sterker steeg. Algemeen kan er in die drie regio's geen duidelijke trend worden onderscheiden die afwijkt van de ontwikkelingen in de rest van Frankrijk. Andere factoren dan de verlaging van de accijns hebben dus zeer waarschijnlijk een rol gespeeld.

Het is echter ook zo dat de prijselasticiteit voor motorbrandstoffen doorgaans hoger is op de middellange tot de lange termijn, terwijl onderstaande tabel slechts op een zeer korte periode betrekking heeft. Het valt dus niet uit te sluiten dat een langere toepassing van de regionale belastingverlagingen meer uitgesproken gevolgen zal hebben. Tot dusver is er evenwel niets dat erop wijst dat de gevolgen op de korte termijn verder zouden gaan dan wat kan worden verwacht op basis van de strikte marges voor de regionale differentiatie.

SP 95 (in m3) |

2006 | 2007 | 2008 | % 07-06 | % 08-07 |

Poitou-Charentes | 315 278 | 320 837 | 308 729 | 1,76% | -3,77% |

Franche-Comté | 179 450 | 171 456 | 163 904 | -4,45% | -4,40% |

Corse | 97 333 | 97 082 | 93 045 | -0,26% | -4,16% |

Frankrijk | 10 038 226 | 9 923 607 | 9 626 807 | -1,14% | -2,99% |

gasolie 95 (in m3) |

2006 | 2007 | 2008 | % 07-06 | % 08-07 |

Poitou-Charentes | 1 432 726 | 1 514 184 | 1 509 861 | 5,69% | -0,29% |

Franche-Comté | 806 862 | 831 643 | 849 432 | 3,07% | 2,14% |

Corse | 168 215 | 176 480 | 183 557 | 4,91% | 4,01% |

Frankrijk | 37 740 477 | 39 003 877 | 38 909 562 | 3,35% | -0,24% |

Bron: CPDP

Ontwikkelingen in het communautaire beleidskader

Een van de gebieden waarop het communautaire beleid sinds de toekenning van de oorspronkelijke derogatie een sterke ontwikkeling heeft doorgemaakt die gevolgen kan hebben voor de regionale tariefdifferentiatie, is het energie- en klimaatbeleid. In april 2009 is een pakket maatregelen aangenomen waarin de EU zichzelf tot doel heeft gesteld om de broeikasgasemissies tot 2020 met 20 % te verminderen. De vervoersector valt onder de beschikking[6] inzake de verdeling van de inspanningen, die bindende emissiereductiedoelstellingen bevat voor alle lidstaten voor de periode 2013-2020.

Het is bijgevolg mogelijk dat het communautaire kader voor energiebelasting mettertijd zal moeten worden herzien om het beter af te stemmen op de doelstellingen van het energie- en milieubeleid. In dit stadium is evenwel nog niet duidelijk welke de gevolgen van een dergelijke herziening voor de voortzetting van de derogatie in kwestie zouden zijn. Het is dus niet ondenkbaar dat een verlenging van de derogatie voor een nieuwe periode van zes jaar, dat wil zeggen de langst mogelijke periode op basis van artikel 19, lid 2, zoals Frankrijk heeft gevraagd, in tegenspraak zou zijn met toekomstige ontwikkelingen in het communautaire beleid.

Om de hierboven uiteengezette redenen stelt de Commissie voor dat de machtiging van Frankrijk om een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passen, wordt verlengd met een periode van drie jaar. Hierdoor kan Frankrijk de regeling in totaal gedurende zes jaar toepassen, zoals de Commissie oorspronkelijk had voorgesteld.

4) RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

Raadpleging van belanghebbende partijen

Dit voorstel is gebaseerd op een verzoek van Frankrijk en heeft uitsluitend betrekking op deze lidstaat.

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.

Effectbeoordeling

Dit voorstel betreft een machtiging van een afzonderlijke lidstaat op diens eigen verzoek.

5) JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Dit voorstel strekt ertoe om Frankrijk te machtigen af te wijken van de algemene bepalingen van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad en de belasting op gasolie en loodvrije benzine, met uitzondering van die op commerciële gasolie, binnen bepaalde grenzen te differentiëren.

Rechtsgrondslag

Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad.

Subsidiariteitsbeginsel

Het onder artikel 93 EG vallende gebied van de indirecte belastingen ressorteert als zodanig niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap in de zin van artikel 5 EG.

De lidstaten mogen hun overeenkomstige bevoegdheden op dit gebied evenwel slechts uitoefenen binnen de welomschreven grenzen van de bestaande communautaire wetgeving. Overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG kan alleen de Raad een lidstaat machtigen verdere vrijstellingen of verlagingen in te voeren in de zin van dat artikel. De lidstaten kunnen niet in de plaats van de Raad treden.

Het subsidiariteitsbeginsel wordt derhalve door het voorstel in acht genomen.

Evenredigheidsbeginsel

Het evenredigheidsbeginsel wordt door het voorstel in acht genomen. De belastingverlaging gaat niet verder dan wat nodig is om het beoogde doel te verwezenlijken.

Keuze van instrumenten

Voorgesteld instrument: beschikking van de Raad.

Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG voorziet uitsluitend in dit soort maatregel.

6) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

De maatregel leidt niet tot financiële of administratieve lasten voor de Gemeenschap. Het voorstel heeft dus geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap.

Voorstel voor een

BESCHIKKING VAN DE RAAD

waarbij Frankrijk krachtens artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passen

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het voorstel van de Commissie[7],

Gelet op Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit[8], en met name op artikel 19,

Overwegende hetgeen volgt:

1. Bij Beschikking 2005/767/EG van de Raad werd Frankrijk gemachtigd om gedurende drie jaar de belasting op gasolie en loodvrije benzine te differentiëren. Deze machtiging is toentertijd gevraagd in het kader van een staatshervorming en met name de decentralisatie van bepaalde specifieke bevoegdheden die voorheen door de centrale overheid werden uitgeoefend. Beschikking 2005/767/EG vervalt op 31 december 2009.

2. Bij brief van 12 augustus 2009 heeft Frankrijk verzocht om de gedifferentieerde belastingtarieven na het vervallen van de beschikking onder dezelfde voorwaarden met zes jaar te mogen verlengen.

3. Beschikking 2005/767/EG van de Raad is aangenomen omdat de door Frankrijk gevraagde maatregel werd geacht aan de in artikel 19 van de richtlijn gestelde voorwaarden te voldoen. De maatregel werd met name geacht de goede werking van de interne markt niet te belemmeren en in overeenstemming te zijn met het communautaire beleid op de relevante gebieden.

4. De nationale maatregel maakt deel uit van een beleid dat tot doel heeft de overheid door kwaliteitsverbetering en kostenverlaging efficiënter te laten functioneren, en van een beleid dat is gericht op subsidiariteit. Hij vormt voor de regio’s een extra stimulans om de kwaliteit van hun bestuur op transparante wijze te verbeteren. In dit opzicht vereist Beschikking 2005/767/EG van de Raad dat de verlagingen verband houden met de sociaaleconomische omstandigheden in de regio's waar zij worden toegepast. Tot dusver is de mogelijke verlaging alleen toegepast door regio's met een bbp dat onder het gemiddelde ligt. Algemeen genomen is de nationale maatregel op specifieke beleidsoverwegingen gebaseerd.

5. Door de strikte marges voor de regionale differentiatie van de tarieven en de uitsluiting van commerciële gasolie van de maatregel is het risico op verstoring van de mededinging op de interne markt zeer klein. Uit de toepassing van de maatregel tot dusver is bovendien gebleken dat de regio's in vele gevallen het toegestane maximumtarief hanteren, hetgeen het gevaar van eventuele verstoringen van de mededinging nog verder heeft beperkt.

6. Er is ook geen melding gemaakt van belemmeringen voor de goede werking van de interne markt, meer in het bijzonder met betrekking tot het verkeer van de producten in kwestie als accijnsgoederen.

7. Voorafgaand aan de invoering van de nationale maatregel is er een belastingverhoging, gelijk aan de marge voor de regionale verlagingen, doorgevoerd. Tegen deze achtergrond en rekening houdende met de aan de machtiging verbonden voorwaarden en de opgedane ervaringen lijkt de maatregel in dit stadium niet in strijd te zijn met het communautaire energie- en klimaatbeleid.

8. Uit artikel 19, lid 2, van Richtlijn 2003/96/EG volgt dat iedere uit hoofde van dit artikel verleende machtiging in de tijd beperkt moet zijn. Gelet op de mogelijke toekomstige ontwikkelingen in het communautaire kader voor energiebelasting dient deze machtiging te worden beperkt tot een periode van drie jaar,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Frankrijk wordt gemachtigd verlaagde belastingtarieven toe te passen op loodvrije benzine en gasolie gebruikt voor voortbeweging. Deze mogelijkheid tot verlaging geldt niet voor commerciële gasolie in de zin van artikel 7, lid 2, van Richtlijn 2003/96/EG.

2. Administratieve regio’s kan worden toegestaan gedifferentieerde verlagingen toe te passen, voor zover de volgende voorwaarden worden nageleefd:

- a) de verlagingen zijn niet hoger dan 35,4 euro per 1000 liter loodvrije benzine en 23,0 euro per 1000 liter gasolie;

- b) de verlagingen zijn niet hoger dan het verschil tussen de belastingniveaus voor niet-commerciële gasolie en commerciële gasolie;

- c) de verlagingen houden verband met objectieve sociaaleconomische omstandigheden in de regio's waar zij worden toegepast;

- d) de toepassing van regionale verlagingen leidt er niet toe dat een bepaalde regio concurrentievoorsprong krijgt in de intracommunautaire handel.

3. De verlaagde tarieven moeten in overeenstemming zijn met de verplichtingen van Richtlijn 2003/96/EG en met name de in artikel 7 vastgestelde minimumtarieven.

Artikel 2

Deze beschikking is van toepassing vanaf 1 januari 2010 en vervalt op 31 december 2012.

.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

Laszlo KOVACS Lid van de Commissie

[1] Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijnen 2004/74/EG en 2004/75/EG (PB L 157 van 30.4.2004, blz. 87 en blz.100).

[2] PB L 290 van 4.11.2005, blz. 25.

[3] Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Frankrijk krachtens artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passen (COM(2004) 597 definitief).

[4] In 2007 pasten de volgende regio's een verlaging toe: Alsace, Aquitaine, Auvergne, Bourgogne, Bretagne, Champagne-Ardennes, Corse, Franche-Comté, Languedoc-Rousillon, Limousin, Midi-Pyrénées, Basse-Normandie, Pays de la Loire, Poitou-Charentes, Provence-Alpes-Côte d'Azur, Rhône-Alpes; in 2008 waren dit Corse, Franche-Comté en Poitou-Charentes; in 2009 waren dit Corse en Poitou-Charentes.

[5] Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard ("de algemene groepsvrijstellingsverordening") (PB L 214 van 9.8.2008, blz. 3).

[6] Beschikking nr. 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de inspanningen van de lidstaten om hun broeikasgasemissies te verminderen om aan de verbintenissen van de Gemeenschap op het gebied van het verminderen van broeikasgassen tot 2020 te voldoen (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 136). Het streefcijfer voor Frankrijk is -14 %.

[7] PB C […] van […], blz. […].

[8] PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51.