COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 11.11.1996 
COM(96) 535 def. 
95/0207 (COD) 
ADVIES VAN DE COMMISSIE 
overeenkomstig artikel 189 B, lid 2, onder d) van het EG-verdrag, 
over de amendementen van het Europees Parlement 
op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het 
voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat de waarborging van de 
universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van 
Open Network Provision (ONP) betreft 
HOUDENDE WIJZIGING VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE 
overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 van het EG-verdrag 

TOELICHTING 
Overeenkomstig artikel 189 B, lid 2, punt d, moet de Commissie advies uitbrengen over 
de amendementen die door het Europees Parlement in tweede lezing zijn voorgesteld. 
De Commissie brengt hierbij haar advies uit over de amendementen op het 
gemeenschappelijk standpunt van de Raad betreffende een gewijzigd voorstel voor een 
richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake interconnectie op 
telecommunicatiegebied, wat de waarborging van de universele dienst en van de 
interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) 
betreft. Daarbij hoort tevens een gewijzigd voorstel waarin de door het Europees 
Parlement in tweede lezing voorgestelde amendementen zijn verwerkt, die door de 
Commissie zijn aanvaard. 
ADVIES VAN DE COMMISSIE 
1. ACHTERGROND 
a) Op 19.7.1995 stelde de Commissie haar voorstel vast, dat op 12.9.1995 formeel werd 
ingediend bij het Europees Parlement en de Raad1. 
b) Op 28.2.1996 bracht het Economisch en Sociaal Comité een positief advies uit2. 
c) Op 14.2.1996 nam het Europees Parlement in eerste lezing een gunstige resolutie aan en 
diende het 69 amendementen op het Commissievoorstel in3. 
d) Op 18.6.1996 stelde de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vast. 
e) De Commissie keurde dit gemeenschappelijke standpunt goed en lichtte het Europees 
Parlement op 14.6.1996 over haar standpunt in. 
f) Op 19.9.1996 stemde het Europees Parlement in tweede lezing en nam een gunstige 
resolutie aan met 31 amendementen op het gemeenschappelijk standpunt4. 
2. DOELSTELLINGEN VAN DE RICHTLIJN 
Deze richtlijn vormt een essentieel onderdeel van het nieuwe regelgevingskader met het oog op 
de liberalisatie van de telecommunicatiesector, die op 1 januari 1998 haar beslag moet hebben 
gekregen. 
PB nr. C 313 van 24.11.1995, blz. 7. 
TRA/301 van 28.2.1996 
A4-0017/96, Notulen 14.2.1996 
A4-276/96, PV 19.9.1996 
Dankzij deze richtlijn zullen nieuwkomers op de markt toegang krijgen tot bestaande zakelijke 
en thuisgebruikers, op een zodanige basis dat investeringen en marktgroei in de 
telecommunicatiedienstensector zullen worden gestimuleerd en in een voorspelbaar en stabiel 
regelgevingsklimaat zullen plaatsvinden. Tevens zal de richtlijn de interconnectie en 
interoperabiliteit van netwerken en diensten garanderen zodat de gebruikers in geheel de Unie 
steeds meer gebruik zullen kunnen maken van de universele dienstverlening op telecommunicatie-
gebied. 
In de richtlijn worden geharmoniseerde beginselen voor interconnectie vastgelegd die op nationaal 
niveau ten uitvoer moeten worden gelegd, onder de verantwoordelijkheid van de nationale 
regelgevende instanties, in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel. 
3. STANDPUNT VAN DE COMMISSIE INZAKE DE AMENDEMENTEN VAN HET EP 
3.1 DOOR DE COMMISSIE OVERGENOMEN AMENDEMENTEN VAN HET EP 
Van de 31 door het Europees Parlement in tweede lezing aangenomen amendementen heeft de 
Commissie er in het totaal 21 overgenomen, namelijk 12 volledig en 9 gedeeltelijk of in beginsel 
(d.w.z. met een aanpassing van de voorgestelde tekst). 
De Commissie is hierbij consequent gebleven met het standpunt dat zij tijdens de eerste lezing 
heeft ingenomen en ondersteunt amendementen die het gemeenschappelijk standpunt kunnen 
verbeteren. Uitgaande hiervan, is het standpunt van de Commissie voor het elk amendement het 
volgende: 
Volledig overgenomen: de amendementen 4, 5, 7, 13, 14,-21, 22, 23, 24, 
27, 29 en 30 
Gedeeltelijk of in beginsel overgenomen: de amendementen 1, 3, 8, 9, 10, 16, 17, 25 en 
31 
Het standpunt van de Commissie inzake elk van deze amendementen wordt uiteengezet in de tabel 
in bijlage. De belangrijkste amendementen die door de Commissie worden overgenomen, betreffen 
de volgende acht gebieden: 
Studie van de oprichtingh van een Europese regelgevende autoriteit 
[Amendementen 8 en 31 (gedeeltelijk)] 
De Commissie aanvaardt het verzoek, in de amendementen 8 en 31 (laaste deel), dat in het 
rapport dat de Commissie vóór eind 1999 moet indienen, de mogelijkheid wordt onderzocht om 
een Europese regelgevende autoriteit voor telecommunicatie op te richten, maar is van mening 
dat het in dit stadium voorbarig zou zijn de taken van een dergelijke Europese regelgever te 
omschrijven. De Raad heeft het amendement van het EP over deze kwestie in eerste lezing niet 
>• aanvaard. 
Bij haar steun voor het amendement van het EP merkt de Commissie op dat deze kwestie kan 
worden behandeld in het rapport dat is voorgesteld voor 1999, al is dit niet uitdrukkelijk zo in 
de Richtlijn vermeld. 
Procedure voor de beslechting van grensoverschrijdende interconnectiegeschillen 
[Amendementen 5 en 27] 
De Commissie steunt de amendementen 5 en 27 van het EP waarmee opnieuw een bindende 
procedure voor het beslechten van geschillen op EU-niveau wordt ingevoerd, zoals in het 
oorspronkelijke voorstel van de Commissie al was opgenomen. 
Uitstel van sommige verplichtingen van deze Richtlijn voor bepaalde Lid-Staten 
[Amendementen 7 en 29] 
Zoals in de mededeling over het gemeenschappelijke standpunt van de Raad reeds is aangegeven, 
is de Commissie van mening dat de tekst van het gemeenschappelijk standpunt tegemoet komt 
aan de belangrijkste wensen het Parlement in eerste lezing, aangezien ieder uitstel van bepaalde 
verplichtingen van deze Richtlijn wordt gekoppeld aan de overgangsperioden voor de volledige 
liberalisatie van telecommunicatiediensten, waarbij duidelijk wordt aangegeven dat een dergelijke 
opschorting slechts geldt "voor het tijdvak waarin en voor zover" dergelijke overgangsperioden 
bestaan. 
Toch geeft de Commissie de voorkeur aan de teksten die door het Parlement zijn voorgesteld in 
de amendementen 7 en 29, waarbij Lid-Staten waaraan een overgangsperiode voor de volledige 
liberalisatie is verleend op grond van artikel 90 van de richtlijn van de Commissie betreffende 
volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie (96/19/EG) om een overeenkomstig 
uitstel van sommige verplichtingen van deze richtlijn dienen te verzoeken, voor zover dit 
gerechtvaardigd is op grond van eventuele bijzondere of exclusieve rechten voor 
telecommunicatie. 
Definitie van interconnectie 
[Amendement 10] 
Éen van de belangrijkste doelstellingen van deze richtlijn is de totstandkoming van daadwerkelijke 
concurrentie op alle niveaus van de telecommunicatiemarkt te vergemakkelijken. Dit betekent 
concurrentie in diensten en concurrentie in netwerkinfrastructuur. Daarom kan de Commissie het 
eens zijn met het principe van amendement 10, waarin duidelijk wordt gesteld dat ook 
dienstenleveranciers onder de definitie van interconnectie vallen. Wel is de formulering van deze 
definitie in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie technisch correcter dan de in het 
amendement van het EP voorgestelde definitie (namelijk het verbinden van de faciliteiten van 
organisaties die telecommunicatiediensten leveren, niet het verbinden van 
telecommunicatiediensten, zoals in het voorgestelde amendement). 
De Commissie is het niet eens met het andere deel van het amendement, waarin een verwijzing 
naar 'interconnectiepunten' wordt ingevoerd, aangezien deze term niet wordt gedefinieerd noch 
in de richtlijn wordt gebruikt. 
Herziening van de noodzaak van de richtlijn wanneer er effectieve mededinging is 
gerealiseerd 
[Amendement 9] 
De Commissie gaat akkoord met het principe van amendement 9 dat de mededingingsregels van 
het Verdrag primeren wanneer er effectieve mededinging op de telecommunicatiemarkt is 
gerealiseerd en dat op dat ogenblik de noodzaak van deze richtlijn opnieuw moet worden bekeken. 
Wel is de Commissie van mening dat een dergelijk principe moet worden opgenomen in een 
overweging en niet in een artikel zoals door het Parlement wordt voorgesteld, aangezien dit geen 
wettelijke vereiste is. Bovendien zou het voorbarig zijn in dit stadium al vast te stellen welke 
bepalingen in een daadwerkelijk concurrerende omgeving nog wel of niet passend zullen zijn. 
Nummerportabiliteit 
[Amendementen 25 en 31 (gedeeltelijk)] 
De Commissie steunt de vereiste van amendement 25 dat het doorgeven van gesprekken ('call 
rerouting') of aanduiding van het nieuwe nummer moeten worden geïmplementeerd 
nummerportabiliteit nog niet beschikbaar is, gelet op het belang van dergelijke faciliteiten voor 
de telefoongebruikers. De Commissie ook is met het Parlement eens over de eis dat voor 
dergelijke faciliteiten een redelijke, door de nationale regelgevende autoriteit goedgekeurde 
vergoeding (voor nummerportabiliteit en doorgeven van gesprekken) of in het geheel geen kosten 
(voor aanduiding van het nieuwe nummer) moeten worden aangerekend. De Commissie kan het 
echter niet eens zijn met de uitbreiding van deze eis van nummerportabiliteit tot alle nationale 
nummers en dus niet alleen de nummers op het vaste openbare telefoonnet, omdat daarmee de eis 
van nummerportabiliteit al te zeer wordt verruimd en de tenuitvoerlegging ervan zou worden 
vertraagd. 
De Commissie kan amendement 31 (eerste deel) van het EP ondersteunen, waarin uitdrukkelijk 
de mogelijkheid wordt vermeld het tijdschema voor de invoering van nummerportabiliteit te 
versnellen. 
Standpunt in internationale nummerplanorganisaties en -fora 
[Amendementen 4 en 23] 
De Commissie steunt de amendementen 4 en 23, die een verscherping inhouden van de eisen 
inzake de coördinatie van de standpunten van de Lid-Staten en de Gemeenschap in internationale 
organisaties en fora waar nummerplanbesluiten worden genomen. 
Richtsnoeren van de Commissie 
[Amendementen 3 (gedeeltelijk) en 17] 
Richtsnoeren worden beschouwd als het meest aangewezen instrument om complexe financiële 
kwesties aan te pakken omdat zij flexibel zijn en gemakkelijker kunnen worden aangepast dan 
EU-wetgeving. Dank zij de voorgestelde comitéprocedure zullen de richtsnoeren de steun van de 
Lid-Staten hebben. De Commissie kan dan ook instemmen met de amendementen 3 (eerste deel) 
en 17 (eerste deel), waarin opnieuw de eis wordt gesteld dat er door de Commissie opgestelde 
richtsnoeren komen betreffende kostenberekeningssystemen en scheiding van boekhoudingen 
(veeleer dan transparantie) in verband met interconnectie. Dergelijke richtsnoeren kunnen echter 
niet bindend zijn. 
3.2. DOOR DE COMMISSIE VERWORPEN AMENDEMENTEN VAN HET EP 
De Commissie heeft 10 van de 31 door het Europees Parlement voorgestelde amendementen 
verworpen. 
De door de Commissie verworpen amendementen zijn de volgende: 
Verworpen: de amendementen 2, 6, 11, 12, 15, 18, 19, 20, 
26, 28 
De redenen hiervoor worden hieronder gegeven; daarbij zijn de amendementen gegroepeerd in 
4 categorieën. 
Universele dienst 
[Amendementen 1 (gedeeltelijk), 11,12, 15 en 18] 
De Commissie kan het niet eens zijn met de amendementen van het EP waarbij de Lid-Staten 
worden verplicht een financieringsmechanisme voor de universele dienst op te zetten om de 
nettokosten van de universele dienstverplichtingen te dekken (amendementen 1 (laaste deel), 11, 
12 en 18). De beslissing of een systeem om de universele dienst te financieren noodzakelijk is, 
moet aan de Lid-Staten worden overgelaten. Sommige Lid-Staten kunnen besluiten geen 
mechanisme in te stellen om de nettokosten van de universele dienstverplichtingen te delen, als 
deze kosten zeer laag zijn. Afhankelijk van de manier waarop een Lid-Staat de universele 
dienstverplichtingen oplegt, kan het aangewezen zijn een fonds voor de universele dienst op te 
zetten, dan wel bijdragen in de kosten voor de universele dienst te innen door middel van een 
extra heffing voor de verbonden partijen. In beide gevallen zijn de vereisten inzake transparantie 
en objectiviteit, alsmede de bijdragen van de marktdeelnemers, dezelfde. In haar mededeling 
betreffende het overleg inzake het Groenboek over infrastructuur heeft de Commissie een 
voorkeur te kennen gegeven voor fondsen voor de universele dienstverlening. Toch kunnen, 
gezien de vrij lage kosten van de universele telefoondienst in sommige Lid-Staten, de 
overheadkosten van een onafhankelijk beheerd fonds voor de universele dienst niet in alle 
gevallen verantwoord zijn. 
De Commissie kan evenmin amendement 15 aanvaarden, waarbij de Commissie wordt verzocht 
om vóór 31 oktober 1996 een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad 
op te stellen betreffende de kostenberekening en de financiering van de universele dienst. Zoals 
aangekondigd in haar mededeling over de universele dienst van maart jongstleden5, is de 
Commissie van plan als verdere begeleiding richtsnoeren uit te vaardigen over de 
kostenberekening en de financiering van de universele dienst. Volgens de Commissie is er in dit 
stadium geen behoefte aan een specifieke richtlijn betreffende de kostenberekening en de 
financiering van de universele dienst. 
Scheiding van boekhoudingen 
[Amendementen 2, 19 en 20] 
Het doel van een gescheiden boekhouding is te zorgen voor volledige transparantie van de 
overdrachten van interne kosten en discriminatie te vermijden. Scheiding van boekhoudingen is 
wat preventie van discriminatie betreft niet zo effectief als structurele scheiding, maar minder 
verstorend. De door het EP voorgestelde amendementen 2, 19 en 20 zouden de eisen inzake 
gescheiden boekhouding verzwakken door alleen maar 'doorzichtige rekeningen' te eisen. De door 
het Parlement voorgestelde zachtere aanpak zou veel zwaardere eisen stellen aan de nationale 
regelgevende instanties, zowel qua middelen als qua kennis, om na te gaan of er geen 
concurrentie-verstorende overdrachten plaatshebben. 
Comitéprocedure 
[Amendementen 6, 26 en 28] 
Zoals uiteengezet in haar standpunt over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, betreurt 
de Commissie dat de Raad heeft aangedrongen op de invoering in deze richtlijn van een procedure 
met een regelgevend comité van type lila. Wel is de Commissie ook van mening dat dit zorgt 
voor consistentie met andere richtlijnen op het gebied van ONP, waarin dezelfde 
regelgevingsprocedure wordt gebruikt. Daarom kon de Commissie, zonder af te stappen van haar 
COM(96) 73 van 13.3.1996 
voorkeur voor een raadgevend comité, toch instemmen met de verandering van procedure, zodat 
de Raad tot een gekwalificeerde meerderheid voor de bepaling van zijn gemeenschappelijk 
standpunt kon komen. In 1994 werd tussen het EP, de Raad en de Commissie een 
interinstitutioneel akkoord bereikt over comitéprocedures en werd een modus vivendi werd 
opgesteld voor situaties waarbij raadgevende comités worden gebruikt. Om deze redenen kan de 
Commissie niet instemmen met de amendementen 6, 26 en 28 van het EP. 
Overige amendementen 
[Amendement 16 (gedeeltelijk)] 
De Commissie kan het eerste deel van amendement 16 niet aanvaarden, waarin de prijzen voor 
interconnectie gekoppeld worden aan de bijdragen in de netto vaste kosten van het lokale netwerk. 
Dergelijke kosten - een vorm van toegangsdeficiet - moeten overeenkomstig de EU-wetgeving zo 
spoedig mogelijk worden weggewerkt en, waar zij nog bestaan, afzonderlijk worden aangegeven 
en niet in de prijzen voor interconnectie worden verdisconteerd. 
4. CONCLUSre 
Van de 31 door het Europees Parlement in tweede lezing voorgestelde amendementen heeft de 
Commissie er 21 volledig, gedeeltelijk dan wel in beginsel overgenomen. 
In overeenstemming met artikel 189 A, lid 2, van het EG-Verdrag worden deze amendementen 
door de Commissie in haar gewijzigd voorstel verwerkt. 
GEWIJZIGD VOORSTEL VOOR EEN 
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
INZAKE INTERCONNECTIE OP TELECOMMUNICATFFIGEBIED, WAT DE WAARBORGING 
VAN DE UNIVERSELE DFFINST EN DE INTEROPERABDLITEIT DOOR TOEPASSING VAN 
DE BEGINSELEN VAN OPEN NETWORK PROVISION (ONP) BETREFT 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Achtste overweging 
(gebaseerd op amendement 1 van het EP) 
Overwegende dat in de resolutie van de Raad van 
7 februari 1994 de voorwaarden voor de 
financiering van een universele spraaktelefoondienst 
zijn opgenomen; dat universele dienstverplichtingen 
een bijdrage leveren aan de doelstellingen van 
economische en sociale samenhang en van 
territoriale billijkheid van de Gemeenschap; dat er 
in een Lid-Staat meer dan één organisatie met 
universele dienstverplichtingen kan zijn; dat bij de 
berekening van de nettokosten van de universele 
dienst rekening moet worden gehouden met kosten 
en inkomsten alsmede met economische externe 
factoren en met de immateriële voordelen die met 
het verstrekken van de universele dienst 
samenhangen maar dat daarbij het thans lopende 
proces van tariefherstructurering niet mag worden 
gehinderd; dat de kosten van universele 
dienstverplichtingen op basis van transparente 
procedures dienen te worden berekend; dat 
financiële bijdragen in verband met het delen van 
universele dienstverplichtingen moeten worden 
gedifferentieerd van de interconnectieprijs; dat het 
wanneer een universele dienstverplichting voor een 
organisatie een onevenredige last vormt passend is 
dat de Lid-Staten mechanismen mogen instellen om 
de nettokosten van de universele verstrekking van 
een vast openbaar telefoonnet en een vaste 
openbare telefoondienst te delen met andere 
organisaties die openbare telefoonnetten en/of 
algemeen beschikbare spraaktelefoondiensten 
exploiteren; dat daarbij de beginselen van het 
communautair recht met name de beginselen van 
niet-discriminatie en proportionaliteit moeten 
worden nageleefd en dat een en ander geen afbreuk 
mag doen aan artikel 100 A lid 2 van het Verdrag; Overwegende dat universele dienstverplichtingen 
een bijdrage leveren aan de doelstellingen van 
economische en sociale samenhang en van 
territoriale billijkheid van de Gemeenschap; dat er 
in een Lid-Staat meer dan één organisatie met 
universele dienstverplichtingen kan zijn; dat ernaar 
gestreefd dient te worden nieuwe technologieën, 
zoals het netwerk voor geïntegreerde digitale 
diensten (ISDN), zo spoedig mogelijk en op zo 
breed mogelijke grondslag in te voeren: dat het 
ISDN-net in zijn huidige ontwikkelingsfase in de 
Lid-Staten nog niet voor alle gebruikers 
toegankelijk is en als zodanig nog niet aan 
universele dienstverplichtingen kan worden 
onderworpen: dat bij de berekening van de 
nettokosten van de universele dienst rekening moet 
worden gehouden met kosten en inkomsten alsmede 
met economische externe factoren en met de 
immateriële voordelen die met het verstrekken van 
de universele dienst samenhangen maar dat daarbij 
het thans lopende proces van tariefherstructurering 
niet mag worden gehinderd; dat de kosten van 
universele dienstverplichtingen op basis van 
transparente procedures dienen te worden berekend; 
dat financiële bijdragen in verband met het delen 
van universele dienstverplichtingen moeten worden 
gedifferentieerd van de interconnectieprijs; dat het 
wanneer een universele dienstverplichting voor een 
organisatie een onevenredige last vormt passend is 
dat de Lid-Staten mechanismen mogen instellen om 
de nettokosten van de universele verstrekking van 
een vast openbaar telefoonnet en een vaste 
openbare telefoondienst te delen met andere 
organisaties die openbare telefoonnetten en/of 
algemeen beschikbare spraaktelefoondiensten 
exploiteren; dat daarbij de beginselen van het 
communautair recht met name de beginselen van 
niet-discriminatie en proportionaliteit moeten 
worden nageleefd en dat een en ander geen afbreuk 
mag doen aan artikel 100 A lid 2 van het Verdrag; 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Twaalfde overweging 
(gebaseerd op amendement 3 van het EP) 
Overwegende dat de nationale regelgevende 
instanties een belangrijke rol te vervullen hebben 
bij het bevorderen van de ontwikkeling van een 
door concurrentie gekenmerkte markt in het belang 
van de gebruikers in de Gemeenschap en bij het 
garanderen van adequate interconnectie van 
netwerken en interoperabiliteit van de diensten; dat 
onderhandelingen over 
interconnectieovereenkomsten door de nationale 
regelgevende instanties kunnen worden 
vergemakkelijkt wanneer zij voorafgaand bepaalde 
voorwaarden vaststellen en andere gebieden 
identificeren die in de 
interconnectieovereenkomsten aan bod moeten 
komen; dat in geval van een geschil over 
interconnectie tussen partijen in dezelfde Lid-Staat 
een benadeelde partij in staat moet zijn een beroep 
op de nationale regelgevende instantie te doen om 
het geschil te beslechten; dat de nationale 
regelgevende instanties in staat moeten zijn 
organisaties op te leggen interconnectie met hun 
faciliteiten te verschaffen wanneer kan worden 
aangetoond dat dit in het belang van de gebruikers 
is; Overwegende dat de nationale regelgevende 
instanties een belangrijke rol te vervullen hebben 
bij het bevorderen van de ontwikkeling van een 
door concurrentie gekenmerkte markt in het belang 
van de gebruikers in de Gemeenschap en bij het 
garanderen van adequate interconnectie van 
netwerken en interoperabiliteit van de diensten; dat 
onderhandelingen over 
interconnectieovereenkomsten door de nationale 
regelgevende instanties kunnen worden 
vergemakkelijkt wanneer zij voorafgaand bepaalde 
voorwaarden vaststellen overeenkomstig 
gemeenschappelijke, door de Commissie te 
omschrijven richtsnoeren ter vergemakkelijking van 
de ontwikkeling van een naadloos geharmoniseerde 
Europese thuismarkt en andere gebieden 
identificeren die in de 
interconnectieovereenkomsten aan bod moeten 
komen; dat in geval van een geschil over 
interconnectie tussen partijen in dezelfde Lid-Staat 
een benadeelde partij in staat moet zijn een beroep 
op de nationale regelgevende instantie te doen om 
het geschil te beslechten; dat de nationale 
regelgevende instanties in staat moeten zijn 
organisaties op te leggen interconnectie met hun 
faciliteiten te verschaffen wanneer kan worden 
aangetoond dat dit in het belang van de gebruikers 
is; dat elke exploitant verantwoordelijk moet ziin 
voor de aansluiting van en de vaststelling van de 
tarieven voor ziin abonnees tot het meest adequate 
interconnectiepunt: 
10 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Vijftiende overweging 
(gebaseerd op amendement 4 van het EP) 
Overwegende dat nummering een sleutelelement is 
voor gelijke toegang; dat de nationale regelgevende 
instanties de verantwoordelijkheid dienen te dragen 
voor het beheer van en het toezicht op de nationale 
nummerplannen en de naamgevings- en 
adresseringsaspecten van telecommunicatiediensten 
die coördinatie op nationaal niveau vergen teneinde 
daadwerkelijke concurrentie te garanderen; dat de 
nationale regelgevende instanties bij de uitoefening 
van die verantwoordelijkheid het 
proportionaliteitsbeginsel in acht dienen te nemen 
met name voor wat betreft de gevolgen van 
eventuele maatregelen voor de netwerkexploitanten 
de tussenhandelaars en de consumenten; dat 
nummerportabiliteit voor gebruikers een belangrijke 
faciliteit is en zo spoedig als praktisch mogelijk 
dient te worden ingevoerd; dat nummerplannen in 
nauw overleg met alle betrokken partijen moeten 
worden ontwikkeld en in harmonie met zowel een 
geheel Europa bestrijkend nummerkader voor de 
lange termijn als internationale nummerplannen die 
nu bij de Europese Conferentie van 
PTT-administraties (CEPT) in studie zijn; dat de 
behoefte aan nummers in Europa de noodzaak 
paneuropese en nieuwe diensten te verstrekken en 
het wereldwijde karakter en de synergie van de 
telecommunicatiemarkt het wenselijk maken om in 
internationale organisaties en fora waar 
nummerplanbesluiten worden genomen te komen 
tot coördinatie van de nationale standpunten: Overwegende dat nummering een sleutelelement is 
voor gelijke toegang; dat de nationale regelgevende 
instanties de verantwoordelijkheid dienen te dragen 
voor het beheer van en het toezicht op de nationale 
nummerplannen en de naamgevings- en 
adresseringsaspecten van telecommunicatiediensten 
die coördinatie op nationaal niveau vergen teneinde 
daadwerkelijke concurrentie te garanderen; dat de 
nationale regelgevende instanties bij de uitoefening 
van die verantwoordelijkheid het 
proportionaliteitsbeginsel in acht dienen te nemen 
met name voor wat betreft de gevolgen van 
eventuele maatregelen voor de netwerkexploitanten 
de tussenhandelaars en de consumenten; dat 
nummerportabiliteit voor gebruikers een belangrijke 
faciliteit is en zo spoedig als praktisch mogelijk 
dient te worden ingevoerd; dat nummerplannen in 
nauw overleg met alle betrokken partijen moeten 
worden ontwikkeld en in harmonie met zowel een 
geheel Europa bestrijkend nummerkader voor de 
lange termijn als internationale nummerplannen die 
nu bij de Europese Conferentie van 
PTT-administraties (CEPT) in studie zijn; dat de 
behoefte aan nummers in Europa de noodzaak 
paneuropese en nieuwe diensten te verstrekken en 
het wereldwijde karakter en de synergie van de 
telecommunicatiemarkt het noodzakelijk maken om 
in internationale organisaties en fora waar 
nummerplanbesluiten worden genomen, te komen 
tot een gecoördineerd standpunt van de Lid-Staten 
en de Gemeenschap. 
11 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Achttiende overweging 
(gebaseerd op amendement 5 van het EP) 
Overwegende dat er naast de klachtenprocedures 
waarin het nationaal of het Gemeenschapsrecht 
voorziet behoefte bestaat aan een 
bemiddelingsprocedure voor grensoverschrijdende 
geschillen die niet onder de bevoegdheid van één 
enkele nationale regelgevende instantie vallen; dat 
deze door ongeacht welke betrokken nationale 
regelgevende instantie in te leiden procedures snel, 
goedkoop en transparant dienen te zijn en alle 
partijen daarbij moeten worden betrokken; Overwegende dat er naast de klachtenprocedures 
waarin het nationaal of het Gemeenschapsrecht 
voorziet behoefte bestaat aan eenvoudige 
procedures ter beslechting van grensoverschrijdende 
geschillen die niet onder de bevoegdheid van één 
enkele nationale regelgevende instantie vallen; dat 
deze door ongeacht welke betrokkene in te leiden 
procedures snel, goedkoop en transparant dienen te 
zijn en alle partijen daarbij moeten worden 
betrokken; 
Tweeëntwintigste overweging 
(gebaseerd op amendement 7 van het EP) 
Overwegende dat de tenuitvoerlegging van 
sommige bepalingen moet worden gekoppeld aan 
de datum voor de liberalisatie van 
telecommunicatiediensten en -infrastructuur en 
vooral voor wat betreft de betrokken Lid-Staten ten 
volle rekening moet houden met de 
overgangsperioden waarin wordt voorzien bij de 
resolutie van de Raad van 22 iuli 1993 inzake het 
overzicht van de situatie in de 
telecommunicatiesector en de noodzaak voor 
verdere ontwikkeling op die markt en bij de 
resolutie van de Raad van 22 december 1994 
inzake het principe van en het tijdschema voor de 
liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur2. 
met inbegrip van het behoud van bijzondere of 
uitsluitende rechten met betrekking tot de 
rechtstreekse onderlinge koppeling tussen de 
mobiele netwerken van die Lid-Staten en het vaste 
of mobiele netwerk van andere Lid-Staten; dat van 
de verplichting om in nummerportabiliteit te 
voorzien uitstel kan worden verleend wanneer de 
Commissie het ermee eens is dat deze verplichting 
een buitensporige last voor bepaalde organisaties 
zou meebrengen; Overwegende dat de tenuitvoerlegging van 
sommige bepalingen moet worden gekoppeld aan 
de datum voor de liberalisatie van 
telecommunicatiediensten en -infrastructuur en 
vooral voor wat betreft de betrokken Lid-Staten ten 
volle rekening moet houden met de 
overgangsperioden waarin wordt voorzien bij 
artikel 2. lid 2. van Richtlijn 90/388/EEG van de 
Commissie als gewijzigd bii Richtlijn 96/19/EG van 
de Commissie2, met inbegrip van het behoud van 
bijzondere of uitsluitende rechten met betrekking 
tot de rechtstreekse onderlinge koppeling tussen de 
mobiele netwerken van die Lid-Staten en het vaste 
of mobiele netwerk van andere Lid-Staten; dat van 
de verplichting om in nummerportabiliteit te 
voorzien uitstel kan worden verleend wanneer de 
Commissie het ermee eens is dat deze verplichting 
een buitensporige last voor bepaalde organisaties 
zou meebrengen; 
PB nr. C 379 van 31.12.1994, blz. 4 i PB nr. L 74 van 22.3.1996, blz. 13 
12 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Vierentwintigste overweging 
(gebaseerd op amendement 9 van het EP) 
Overwegende dat de werking van deze richtlijn 
voor 31 december 1999 dient te worden beoordeeld 
met name om het toepassingsgebied van de 
universele dienst en het tijdschema voor de 
nummerportabiliteit te onderzoeken; dat tevens een 
periodieke beoordeling van de situatie met 
betrekking tot interconnectie met derde landen moet 
plaatsvinden zodat passende maatregelen kunnen 
worden genomen; Overwegende dat de werking van deze richtlijn 
voor 31 december 1999 dient te worden beoordeeld 
met name om het toepassingsgebied van de 
universele dienst en het tijdschema voor de 
nummerportabiliteit te onderzoeken; dat tevens een 
periodieke beoordeling van de situatie met 
betrekking tot interconnectie met derde landen moet 
plaatsvinden zodat passende maatregelen kunnen 
worden genomen; dat wanneer werkelijk effectieve 
mededinging op de markt gerealiseerd is. de 
mededingingsregels van het Verdrag in hoofdzaak 
voldoende zullen ziin om toezicht ex post te 
houden op de eerlijke concurrentie, zodat de 
noodzaak van deze richtlijn kan worden 
heroverwogen 
Vijfentwintigste overweging 
(gebaseerd op amendement 8 van het EP) 
Overwegende dat de essentiële doelstelling van 
interconnectie van netwerken en interoperabiliteit 
van diensten in de gehele Gemeenschap niet 
voldoende op het niveau van de Lid-Staten kan 
worden verwezenlijkt en derhalve beter op het 
niveau van de Gemeenschap kan worden 
verwezenlijkt door middel van deze richtlijn; Overwegende dat de essentiële doelstelling van 
interconnectie van netwerken en interoperabiliteit 
van diensten in de gehele Gemeenschap niet 
voldoende op het niveau van de Lid-Staten kan 
worden verwezenlijkt en derhalve beter op het 
niveau van de Gemeenschap kan worden 
verwezenlijkt door middel van deze richtlijn; dat 
het wenselijk is bij de herziening van deze richtlijn 
de mogelijkheid van oprichting van een Europese 
regelgevende autoriteit te overwegen voor die taken 
die op grond van deze richtlijn door de Commissie 
of de nationale regelgevende instanties worden 
uitgevoerd, maar via een dergelijke Europese 
regelgevende instantie doeltreffender kunnen 
worden verricht: 
13 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Artikel 2, lid 1, sub a) 
(gebaseerd op amendement 10 van het EP) 
a) interconnectie: het fysiek en logisch verbinden 
van telecommunicatienetwerken die door dezelfde 
of een andere organisatie worden gebruikt om het 
de gebruikers van een organisatie mogelijk te 
maken te communiceren met die van dezelfde of 
van een andere organisatie of toegang te hebben tot 
diensten die door een andere organisatie worden 
verstrekt; a) interconnectie: het fysiek en logisch verbinden 
van de faciliteiten van organisaties welke 
telecommunicatienetwerken en/of 
telecommunicatiediensten leveren die door dezelfde 
of een andere organisatie worden gebruikt om het 
de gebruikers van een organisatie mogelijk te 
maken te communiceren met die van dezelfde of 
van een andere organisatie of toegang te hebben tot 
diensten die door een andere organisatie worden 
verstrekt; 
Artikel 5, lid 5, eerste alinea 
(gebaseerd op amendement 13 van het EP) 
5. Wanneer de in lid 4 bedoelde mechanismen 
worden ingesteld dragen de nationale regelgevende 
instanties er zorg voor dat de beginselen voor 
kostendeling en bijzonderheden betreffende het 
gebruikte mechanisme toegankelijk zijn voor het 
publiek overeenkomstig artikel 14, lid 2. 5. Wanneer een in lid 4 bedoeld mechanisme voor 
het delen van de netto-kosten van de universele 
dienstverplichtingen wordt ingesteld dragen de 
nationale regelgevende instanties er zorg voor dat 
de beginselen voor kostendeling en bijzonderheden 
betreffende het gebruikte mechanisme toegankelijk 
zijn voor het publiek overeenkomstig artikel 14, lid 
2. 
Artikel 5, lid 6 
(gebaseerd op amendement 14 van het EP) 
6. Totdat de procedure beschreven in de leden 3, 4 
en 5 is ingevoerd dienen alle door een 
geïnterconnecteerde partij te betalen lasten die een 
bijdrage in de kosten van de universele 
dienstverplichtingen omvatten of als zodanig 
dienen, vóór de invoering van deze bijdragen bij de 
nationale regelgevende instantie te worden 
aangemeld. Wanneer de nationale regelgevende 
instantie eigener beweging of na een met redenen 
omkleed verzoek van een betrokken partij de 
bijdragen buitensporig oordeelt, wordt de betrokken 
organisatie gemaand de betreffende prijzen te 
verlagen. Deze verlaging wordt met terugwerkende 
kracht toegepast met ingang van de datum van 
invoering van de bijdragen doch niet vóór 1 januari 
1998. 6. Totdat de procedure beschreven in de leden 3, 4 
en 5 is ingevoerd dienen alle door een 
geïnterconnecteerde partij te betalen lasten die een 
bijdrage in de kosten van de universele 
dienstverplichtingen omvatten of als zodanig 
dienen, vóór de invoering van deze bijdragen bij de 
nationale regelgevende instantie te worden 
aangemeld. Onverminderd het in artikel 17 van 
deze richtlijn bepaalde wordt, wanneer de nationale 
regelgevende instantie eigener beweging of na een 
met redenen omkleed verzoek van een betrokken 
partij de bijdragen buitensporig oordeelt, de 
betrokken organisatie gemaand de betreffende 
prijzen te verlagen. Deze verlaging wordt met 
terugwerkende kracht toegepast met ingang van de 
datum van invoering van de bijdragen doch niet 
vóór 1 januari 1998. 
14 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Artikel 7, lid 2 
(gebaseerd op amendement 16 van het EP) 
2. Voor de prijzen voor interconnectie dienen de 
beginselen van transparantie en kostenoriëntering te 
worden gevolgd. De organisatie die interconnectie 
met haar faciliteiten verstrekt dient te bewijzen dat 
de prijzen afgeleid zijn van de reële kosten met een 
redelijke winstmarge. De nationale regelgevende 
instanties mogen van een organisatie een volledige 
rechtvaardiging voor haar interconnectieprijzen en 
zo nodig aanpassing ervan verlangen. Dit lid is ook 
van toepassing op de organisaties die in bijlage I 
deel 3 zijn opgenomen en die een aanmerkelijke 
macht op de markt hebben. 2. Voor de prijzen voor interconnectie dienen de 
beginselen van transparantie en kostenoriëntering te 
worden gevolgd. De organisatie die interconnectie 
met haar faciliteiten verstrekt dient te bewijzen dat 
de prijzen afgeleid zijn van de reële kosten met een 
redelijke winstmarge. De nationale regelgevende 
instanties mogen van een organisatie een volledige 
rechtvaardiging voor haar interconnectieprijzen en 
zo nodig aanpassing ervan verlangen. Dit lid is ook 
van toepassing op de organisaties die in bijlage I 
deel 3 zijn opgenomen en die er door de nationale 
regelgevende instanties van in kennis ziin gesteld 
dat zii een aanmerkelijke macht op de nationale 
interconnectiemarkt hebben. 
Artikel 7, lid 5, eerste alinea 
(gebaseerd op amendement 17 van het EP) 
5. De nationale regelgevende instanties dragen er 
zorg voor dat de door de betrokken organisaties 
gebruikte kostenberekeningssystemen voor de 
tenuitvoerlegging van de bepalingen van dit artikel 
geschikt zijn en als aangegeven in bijlage V 
voldoende in bijzonderheden worden 
gedocumenteerd. 5. De Commissie stelt overeenkomstig de procedure 
van artikel 15 richtsnoeren OP voor 
kostenberekeningssvstemen en scheiding van 
boekhoudingen in verband met interconnectie. De 
nationale regelgevende instanties dragen er zorg 
voor dat de door de betrokken organisaties 
gebruikte kostenberekeningssystemen voor de 
tenuitvoerlegging van de bepalingen van dit artikel 
geschikt zijn en als aangegeven in bijlage V 
voldoende in bijzonderheden worden 
gedocumenteerd. 
15 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Artikel 9, lid 1 
(gebaseerd op amendement 21 van het EP) 
1. De nationale regelgevende instanties bevorderen 
en garanderen in het belang van alle gebruikers 
adequate interconnectie waarbij zij hun 
verantwoordelijkheden zodanig uitoefenen dat 
maximale economische efficiëntie wordt bereikt en 
de eindgebruikers maximaal profijt trekken. De 
nationale regelgevende instanties houden met name 
rekening met: 
- de noodzaak voor bevredigende 
eind-tot-eind-communicatie voor gebruikers zorg te 
dragen; 
- de noodzaak de totstandkoming van een door 
concurrentie gekenmerkte markt te bevorderen; 
- de noodzaak de totstandkoming en ontwikkeling 
van transeuropese netwerken en diensten de 
interconnectie van nationale netwerken en de 
interoperabiliteit van diensten en de toegang tot 
dergelijke netwerken en diensten te bevorderen; 
- de beginselen van non-discriminatie (met inbegrip 
van gelijke toegang) en evenredigheid; 
- de noodzaak de universele dienstverstrekking in 
stand te houden en te ontwikkelen. 1. De nationale regelgevende instanties bevorderen 
en garanderen in het belang van alle gebruikers 
adequate interconnectie waarbij zij hun 
verantwoordelijkheden zodanig uitoefenen dat 
maximale economische efficiëntie wordt bereikt en 
de eindgebruikers maximaal profijt trekken. De 
nationale regelgevende instanties houden met name 
rekening met: 
- de noodzaak voor bevredigende 
eind-tot-eind-communicatie voor gebruikers zorg te 
dragen; 
- de noodzaak de totstandkoming van een door 
concurrentie gekenmerkte markt te bevorderen; 
- de noodzaak te zorgen voor de eerlijke en 
behoorlijke ontwikkeling van een naadloos 
geharmoniseerde Europese thuismarkt voor 
telecommunicatie, waartoe zii hun 
beleidsmaatregelen, richtsnoeren en acties 
coördineren met hun tegenhangers in andere Lid-
Staten en met de Commissie, en hun zo nodig hulp 
en bijstand te bieden: 
- de noodzaak de totstandkoming en ontwikkeling 
van transeuropese netwerken en diensten de 
interconnectie van nationale netwerken en de 
interoperabiliteit van diensten en de toegang tot 
dergelijke netwerken en diensten te bevorderen; 
- de beginselen van non-discriminatie (met inbegrip 
van gelijke toegang) en evenredigheid; 
- de noodzaak de universele dienstverstrekking in 
stand te houden en te ontwikkelen. 
16 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Artikel 11 
(gebaseerd op amendement 22 van het EP) 
Wanneer een organisatie die openbare 
telecommunicatienetwerken en/of algemeen 
beschikbare telecommunicatiediensten verstrekt 
krachtens de nationale wetgeving het algemeen 
recht heeft faciliteiten te installeren op over of 
onder openbare of particuliere grond of gebruik 
mag maken van procedures voor de onteigening of 
het gebruik van eigendommen bevorderen de 
nationale regelgevende instanties het gedeelde 
gebruik van dergelijke faciliteiten en/of 
eigendommen met andere 
telecommunicatienetwerken en/of algemeen 
beschikbare telecommunicatiediensten 
verstrekkende organisaties. Wanneer een organisatie die openbare 
telecommunicatienetwerken en/of algemeen 
beschikbare telecommunicatiediensten verstrekt 
krachtens de nationale wetgeving het algemeen 
recht heeft faciliteiten te installeren op over of 
onder openbare of particuliere grond of gebruik 
mag maken van procedures voor de onteigening of 
het gebruik van eigendommen bevorderen de 
nationale regelgevende instanties het gedeelde 
gebruik van dergelijke faciliteiten en/of 
eigendommen met andere 
telecommunicatienetwerken en/of algemeen 
beschikbare telecommunicatiediensten 
verstrekkende organisaties, in het bijzonder als de 
andere organisaties op grond van essentiële 
vereisten geen toegang tot bruikbare alternatieven 
hebben. 
Overeenkomsten betreffende collocatie of gedeeld 
gebruik van faciliteiten dienen normaliter te worden 
bereikt door middel van commerciële en technische 
overeenkomsten tussen de betrokken partijen. De 
nationale regelgevende instantie kan optreden om 
geschillen te beslechten overeenkomstig artikel 9. 
In het bijzonder kunnen de Lid-Staten 
overeenkomsten betreffende gedeeld gebruik van 
faciliteiten en/of eigendommen (met inbegrip van 
fysieke collocatie) slechts opleggen na een gepaste 
periode van openbare raadpleging waarbij aan alle 
betrokken partijen de gelegenheid wordt geboden 
hun standpunten naar voren te brengen. Dergelijke 
overeenkomsten kunnen regels bevatten voor 
kostendeling voor de gedeelde faciliteiten en/of 
eigendommen. Overeenkomsten betreffende collocatie of gedeeld 
gebruik van faciliteiten dienen normaliter te worden 
bereikt door middel van commerciële en technische 
overeenkomsten tussen de betrokken partijen. De 
nationale regelgevende instantie kan optreden om 
geschillen te beslechten overeenkomstig artikel 9. 
De Lid-Staten kunnen overeenkomsten betreffende 
gedeeld gebruik van faciliteiten en/of eigendommen 
(met inbegrip van fysieke collocatie) slechts 
opleggen na een gepaste periode van openbare 
raadpleging waarbij aan alle betrokken partijen de 
gelegenheid wordt geboden hun standpunten naar 
voren te brengen. Dergelijke overeenkomsten 
kunnen regels bevatten voor kostendeling voor de 
gedeelde faciliteiten en/of eigendommen. 
17 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Artikel 12, alinea 2 
(gebaseerd op amendement 23 van het EP) 
2. Ten einde de volledige interoperabiliteit van 
geheel Europa omvattende netwerken en diensten te 
garanderen, ondernemen de Lid-Staten alle nodige 
stappen met het oog OP de coördinatie van hun 
nationale standpunten in internationale organisaties 
en fora waar nummerplanbesluiten worden 
genomen, daarbij rekening houdend met mogelijke 
toekomstige ontwikkelingen inzake 
nummeraangelegenheden in Europa. 2. Ten einde de volledige interoperabiliteit van 
geheel Europa omvattende netwerken en diensten te 
garanderen, zorgen de Lid-Staten en de 
Gemeenschap voor de coördinatie van hun 
standpunten in internationale organisaties en fora 
waar nummerplanbesluiten worden genomen, 
daarbij rekening houdend met mogelijke 
toekomstige ontwikkelingen inzake 
nummeraangelegenheden in Europa. 
Artikel 12, lid 3 
(gebaseerd op amendement 24 van het EP) 
3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de 
nationale telecommunicatie-nummerplannen onder 
de controle staan van de nationale regelgevende 
instantie, ten einde onafhankelijkheid van de 
organisaties die telecommunicatienetwerken of 
telecommunicatiediensten verstrekken, te 
garanderen. Om daadwerkelijke mededinging te 
waarborgen, dragen de nationale regelgevende 
instanties er zorg voor dat de procedures voor de 
toewijzing van individuele nummers en/of 
nummerreeksen, transparant, billijk en snel zijn, en 
dat de toewijzing op objectieve, transparante en 
niet-discriminerende wijze geschiedt. De nationale 
regelgevende instanties mogen voorwaarden stellen 
voor het gebruik van bepaalde toegangscodes of 
van bepaalde korte codes, met name wanneer zij 
voor diensten van algemeen belang worden 
gebruikt (bijvoorbeeld gratis nummers, 
koopnummers, nummerinformatiediensten, 
alarmdiensten) of om gelijke toegang te garanderen. 3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de 
nationale telecommunicatie-nummerplannen onder 
de controle staan van de nationale regelgevende 
instantie, ten einde onafhankelijkheid van de 
organisaties die telecommunicatienetwerken of 
telecommunicatiediensten verstrekken, te 
garanderen en de nummerportabiliteit te 
vergemakkelijken. Om daadwerkelijke mededinging 
te waarborgen, dragen de nationale regelgevende 
instanties er zorg voor dat de procedures voor de 
toewijzing van individuele nummers en/of 
nummerreeksen, transparant, billijk en snel zijn, en 
dat de toewijzing op objectieve, transparante en 
niet-discriminerende wijze geschiedt. De nationale 
regelgevende instanties mogen voorwaarden stellen 
voor het gebruik van bepaalde toegangscodes of 
van bepaalde korte codes, met name wanneer zij 
voor diensten van algemeen belang worden 
gebruikt (bijvoorbeeld gratis nummers, 
koopnummers, nummerinformatiediensten, 
alarmdiensten) of om gelijke toegang te garanderen. 
18 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Artikel 12, lid 5 
(gebaseerd op amendement 25 van het EP) 
5. De nationale regelgevende instanties bevorderen 
dat zo spoedig mogelijk nummerportabiliteit wordt 
ingevoerd, een faciliteit waarmee eindgebruikers die 
daarom verzoeken, hun nummer(s) op het vaste 
openbare telefoonnetwerk op een specifieke locatie 
kunnen behouden, onafhankelijk van de 
dienstverstrekkende organisatie, en dragen er zorg 
voor dat deze faciliteit vóór 1 januari 2003 ten 
minste in alle belangrijke bevolkingscentra 
beschikbaar is. 5. De nationale regelgevende instanties bevorderen 
dat zo spoedig mogelijk nummerportabiliteit wordt 
ingevoerd, een faciliteit waarmee eindgebruikers die 
daarom verzoeken, tegen een redelijke door de 
nationale regelgevende instantie goedgekeurde 
vergoeding hun nummer(s) op het vaste openbare 
telefoonnetwerk op een specifieke locatie kunnen 
behouden, onafhankelijk van de dienstverstrekkende 
organisatie, en dragen er zorg voor dat deze 
faciliteit vóór 1 januari 2003 ten minste in alle 
belangrijke bevolkingscentra beschikbaar is. Als 
deze faciliteit nog niet wordt gebruikt, zorgen de 
nationale regelgevende instanties ervoor dat, zodra 
een gebruiker van aanbieder is veranderd, een aan 
ziin oude nummer gericht telefoongesprek tegen 
een redelijke, door de nationale regelgevende 
instantie goedgekeurde vergoeding aan de gebruiker 
kan worden doorgegeven, of dat de beller 
gedurende een redelijke periode een aanduiding van 
het nieuwe nummer krijgt zonder dat aan gebruiker 
of beller kosten voor deze dienstverlening worden 
berekend. 
Artikel 17 
(gebaseerd op amendement 27 van het EP) 
Bemiddelingsprocedure bij geschillen tussen 
organisaties die krachtens door verschillende Lid-
Staten verleende machtigingen opereren Beslechting van geschillen op communautair 
niveuau 
1. Onverminderd: 
a) de rechtsvorderingen die de Commissie of een 
Lid-Staat op grond van het Verdrag kunnen 
instellen; 
b) de rechten van de partij die een beroep doet op 
de procedure van de leden 2 en 3, van de 
betrokken organisaties of van een andere partij op 
grond van de toepasselijke nationale wetgeving; 1. Onverminderd: 
a) de rechtsvorderingen die de Commissie of een 
Lid-Staat op grond van het Verdrag kunnen 
instellen; 
b) de rechten van de partij die een beroep doet op 
de procedure van de leden 2 en 3, van de 
betrokken organisaties of van een andere partij op 
grond van de toepasselijke nationale wetgeving; 
19 
kan de in de leden 2 tot en met 4 omschreven 
procedure worden toegepast in het geval van een 
interconnectiegeschil tussen organisaties die 
krachtens door verschillende Lid-Staten verleende 
machtigingen opereren, indien het geschil niet 
onder de verantwoordelijkheid valt van één 
nationale regelgevende instantie die haar 
bevoegdheden overeenkomstig artikel 9 uitoefent. 
2. Elke partij mag het geschil aan de betrokken 
nationale regelgevende instanties voorleggen. De 
nationale regelgevende instanties coördineren hun 
inspanningen ten einde het geschil overeenkomstig 
de in artikel 9, lid 1, vervatte beginselen te 
beslechten. 
3. Indien de betrokken nationale regelgevende 
instanties het binnen zes maanden nadat het geschil 
is voorgelegd niet eens worden over een oplossing, 
mag een van hen een beroep doen op de in de lid 4 
bedoelde procedure door kennisgeving aan de 
Commissie met afschrift aan alle betrokken partijen 
en nationale regelgevende instanties. De oplossing 
is slechts bindend indien alle partijen daarmee 
instemmen. 
4. De Commissie legt een kennisgeving die zij 
overeenkomstig lid 3 ontvangt, voor aan de 
Voorzitter van het ONP-comité. 
De Voorzitter van het ONP-comité roept zo 
spoedig mogelijk een werkgroep bijeen met ten 
minste twee leden van het ONP-comité en een 
vertegenwoordiger van elk van de betrokken 
nationale regelgevende instanties alsmede de 
Voorzitter van het ONP-comité of een andere door 
hem aangewezen ambtenaar van de Commissie. De 
werkgroep komt normaliter binnen tien dagen na de 
convocatie bijeen. De Voorzitter kan op voorstel 
van een van de leden van dé werkgroep besluiten 
ten hoogste twee andere personen als adviserende 
deskundigen uit te nodigen. 
De werkgroep stelt de partij die een beroep doet op 
deze procedure, de nationale regelgevende 
instanties van de Lid-Staten en de betrokken 
organisaties in de gelegenheid om hun standpunten 
mondeling dan wel schriftelijk uiteen te zetten. kan de in de leden 2 tot en met 4 omschreven 
procedure worden toegepast in het geval van een 
interconnectiegeschil tussen organisaties die 
krachtens door verschillende Lid-Staten verleende 
machtigingen opereren, indien het geschil niet 
onder de verantwoordelijkheid valt van één 
nationale regelgevende instantie die haar 
bevoegdheden overeenkomstig artikel 9 uitoefent. 
2. Elke partij mag het geschil aan de betrokken 
nationale regelgevende instanties voorleggen. De 
nationale regelgevende instanties coördineren hun 
inspanningen ten einde het geschil te beslechten 
overeenkomstig de in artikel 9, lid 1, vervatte 
beginselen en brengen de Commissie op de hoogte. 
3. Indien de betrokken nationale regelgevende 
instanties het binnen zes maanden nadat het geschil 
is voorgelegd niet eens worden over een oplossing, 
mag een van de partijen of betrokken nationale 
regelgevende instanties een beroep doen op de in 
de lid 4 bedoelde procedure door kennisgeving aan 
de Commissie met afschrift aan alle betrokken 
partijen en nationale regelgevende instanties. De 
oplossing is bindend. 
4. De Commissie roept naar aanleiding van een 
kennisgeving die zij overeenkomstig lid 3 ontvangt, 
zo spoedig mogelijk een werkgroep bijeen met ten 
minste twee leden van het ONP-comité en een 
vertegenwoordiger van elk van de betrokken 
nationale regelgevende instanties alsmede de 
Voorzitter van het ONP-comité of een andere door 
hem aangewezen ambtenaar van de Commissie. De 
werkgroep komt normaliter binnen tien dagen na de 
convocatie bijeen. De Voorzitter kan op voorstel 
van een van de leden van de werkgroep besluiten 
ten hoogste twee andere personen als adviserende 
deskundigen uit te nodigen. 
De werkgroep stelt de partij die een beroep doet op 
deze procedure, de nationale regelgevende 
instanties van de Lid-Staten en dé betrokken 
organisaties in de gelegenheid om hun standpunten 
mondeling dan wel schriftelijk uiteen te zetten. 
20 
De werkgroep tracht een akkoord tussen de 
betrokken partijen te bewerkstelligen. De Voorzitter 
stelt het ONP-comité in kennis van de resultaten 
van deze procedure. De werkgroep tracht een akkoord tussen de 
betrokken partijen te bewerkstelligen of anders haar 
standpunt binnen drie maanden te bepalen. Dit 
standpunt vormt de basis van een oplossing die 
onverwijld op nationaal niveau ten uitvoer moet 
worden gelegd. Indien geen overeenstemming over 
een standpunt wordt bereikt, of indien een dergelijk 
standpunt niet ten uitvoer wordt gelegd binnen een 
redelijke termijn die, behalve in gerechtvaardigde 
gevallen, niet meer dan twee maanden mag 
bedragen, wordt de passende oplossing 
overeenkomstig de procedure van artikel 16 door 
de Commissie vastgesteld. Deze oplossing laat de 
mogelijkheden onverlet waarover een partij op 
grond van nationale wetgeving beschikt om voor de 
ter zake bevoegde rechtbanken vordering tot 
schadevergoeding in te stellen indien blijkt dat de 
handelwijze van een andere partij wegens 
concurrentievervalsing financiële verliezen heeft 
opgeleverd. Over kwesties die op EU-niveau ziin 
geschikt kan echter in het kader van deze 
vorderingen geen uitspraak worden verlangd. 
Artikel 20, lid 1 
(gebaseerd op amendement 29 van het EP) 
1. Uitstel van de verplichtingen van artikel 3, 
leden 1 en 2, artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 9, 
leden 1 en 3, voor zover die verplichtingen 
betrekking hebben op de directe interconnectie 
tussen de mobiele netwerken van die Lid-Staat en 
de vaste of mobiele netwerken van andere Lid-
Staten, en van artikel 5, wordt toegekend aan de 
Lid-Staten die, volgens de resoluties van de Raad 
van 22 juli 1993 en 22 december 1994. voor de 
liberalisatie van telecommunicatiediensten over een 
aanvullende overgangsperiode beschikken, en wel 
voor het tijdvak waarin en voor zover zii van een 
dergelijke overgangsperiode gebruik maken. De 
Lid-Staten dienen de Commissie in kennis te stellen 
van hun voornemen ervan gebruik te maken. 1. Lid-Staten met minder ontwikkelde netwerken 
waaraan een aanvullende periode van maximaal vijf 
jaar is verleend voor het nakomen van alle of 
sommige verplichtingen op grond van richtlijn 
96/19/EG kunnen om een dienovereenkomstig 
uitstel verzoeken voor het nakomen van alle of 
sommige vereisten van artikel 3, leden 1 en 2, 
artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 9, leden 1 en 3, 
voor zover die verplichtingen betrekking hebben op 
de directe interconnectie tussen de mobiele 
netwerken van die Lid-Staat en de vaste of mobiele 
netwerken van andere Lid-Staten, en van artikel 5, 
voor zover dit gerechtvaardigd is op grond van 
eventuele bijzondere of exclusieve rechten voor 
telecommunicatiediensten en infrastructuur die 
krachtens het Gemeenschapsrecht bestaan. 
21 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Artikel 20, lid 2 
(gebaseerd op amendement 30 van het EP) 
2. Om uitstel van de verplichtingen van artikel 12, 
lid 5, kan worden verzocht wanneer de betrokken 
Lid-Staat kan bewijzen dat zij voor bepaalde 
organisaties of categorieën organisaties een 
buitensporige last zouden veroorzaken. De 
Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de 
redenen voor het verzoek om uitstel de datum 
waarop aan de voorschriften kan worden voldaan 
en de maatregelen die worden overwogen om die 
datum te kunnen halen. De Commissie houdt bij de 
beoordeling van het verzoek rekening met de 
specifieke situatie in de betrokken Lid-Staat en met 
de noodzaak om een samenhangend 
regelgevingsklimaat op Gemeenschapsniveau te 
waarborgen en zij licht de Lid-Staat erover in of de 
specifieke situatie in die Lid-Staat naar haar 
oordeel uitstel rechtvaardigt en zo ja tot welk 
tijdstip dat uitstel gerechtvaardigd is. 2. Om uitstel van de verplichtingen van artikel 12, 
lid 5, kan worden verzocht wanneer de betrokken 
Lid-Staat kan bewijzen dat zij voor bepaalde 
organisaties of categorieën organisaties een 
buitensporige last zouden veroorzaken. De 
Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de 
redenen voor het verzoek om uitstel de datum 
waarop aan de voorschriften kan worden voldaan 
en de maatregelen die worden overwogen om die 
datum te kunnen halen. De Commissie houdt bij de 
beoordeling van het verzoek rekening met de 
specifieke situatie in de betrokken Lid-Staat en met 
de noodzaak om een samenhangend 
regelgevingsklimaat op Gemeenschapsniveau te 
waarborgen, alsook met de bestaande 
mogelijkheden om op een andere wiize aan de 
eisen te voldoen, en zij licht de Lid-Staat erover in 
of de specifieke situatie in die Lid-Staat naar haar 
oordeel uitstel rechtvaardigt en zo ja tot welk 
tijdstip dat uitstel gerechtvaardigd is. 
22 
Tekst van het gemeenschappelijk standpunt Gewijzigde tekst 
Artikel 22, lid 2 
(gebaseerd op amendement 31 van het EP) 
2. Op gezette tijden onderzoekt de Commissie de 
werking van deze richtlijn en brengt zij daarover 
aan het Europees Parlement en aan de Raad verslag 
uit voor het eerst uiterlijk op 31 december 1999. 
De Commissie kan daartoe inlichtingen bij de 
Lid-Staten vragen. 
In het verslag wordt nagegaan welke bepalingen 
van deze richtlijn in het licht van de 
ontwikkelingen op de markt de technologische 
ontwikkeling en de wijzigingen in de vraag van de 
gebruikers aanpassing behoeven in het bijzonder: 
a) voor de bepalingen van artikel 5; 
b) om het tijdschema in artikel 12, lid S, te 
bevestigen. 2. Op gezette tijden onderzoekt de Commissie de 
werking van deze richtlijn en brengt zij daarover 
aan het Europees Parlement en aan de Raad verslag 
uit voor het eerst uiterlijk op 31 december 1999. 
De Commissie kan daartoe inlichtingen bij de 
Lid-Staten vragen. 
In het verslag wordt nagegaan welke bepalingen 
van deze richtlijn in het licht van de 
ontwikkelingen op de markt de technologische 
ontwikkeling en de wijzigingen in de vraag van de 
gebruikers aanpassing behoeven in het bijzonder: 
a) voor de bepalingen van artikel 5; 
b) om het tijdschema in artikel 12, lid 5, te 
bevestigen of te versnellen. 
De Commissie zal tevens de mogelijkheid 
onderzoeken om spoedig een Europese 
Regelgevende Autoriteit op te richten om die taken 
uit te voeren die OP rond van deze richtlijn door de 
Commissie of de nationale regelgevende instanties 
worden uitgevoerd, maar OP Gemeenschapsniveau 
beter kunnen worden verricht. 
23 

ISSN 0254-1513 
COM(96) 535 def. 
DOCUMENTEN 
NL 15 16 08 06 
Catalogusnummer : CB-CO-96-543-NL-C 
ISBN 92-78- 10678-X 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
m