P7_TA(2014)0381

Diergezondheid ***I

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 15 april 2014 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de diergezondheid (COM(2013)0260 — C7-0124/2013 — 2013/0136(COD))

(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing)

(2017/C 443/60)

Het Europees Parlement,

gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Oostenrijkse Bondsraad, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel,

verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen;

(1) Nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt.

P7_TC1-COD(2013)0136

Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 april 2014 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. …/2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de diergezondheid preventie en bestrijding van dierziekten die kunnen worden overgedragen op dieren of mensen[Am. 1]

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, artikel 114, lid 3, en artikel 168, lid 4, onder b),

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Na raadpleging van het Comité van de Regio's,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Overdraagbare dierziekten en de maatregelen die nodig zijn om deze ziekten te bestrijden, kunnen een verwoestend effect hebben op individuele dieren, dierpopulaties, houders van dieren en de economie en kunnen van grote invloed zijn op de volksgezondheid en de voedselveiligheid . [Am. 2]

(2) Zoals uit recente studies blijkt, kunnen overdraagbare dierziekten ook significante gevolgen hebben voor de volksgezondheid en de voedselveiligheid , zoals bijvoorbeeld in het geval van aviaire influenza en salmonella. [Am. 3]

(3) Bovendien kan een negatieve wisselwerking worden vastgesteld met betrekking tot de biodiversiteit, de klimaatverandering en andere milieuaspecten. De klimaatverandering kan invloed hebben op het ontstaan van nieuwe ziekten, het vóórkomen van bestaande ziekten en de geografische spreiding van ziekteverwekkers en vectoren, met inbegrip van die welke in het wild levende dieren treffen.

(3 bis) Een goede bestrijding van besmettelijke dierziekten, waaronder zoönotische infecties, vormt een voorwaarde voor een goed functionerende interne markt voor de handel in levende dieren, dierlijke producten en levensmiddelen. [Am. 4]

(4) Om strenge normen voor de diergezondheid en de volksgezondheid in de Unie en een rationele ontwikkeling van de landbouw- en de aquacultuursector te waarborgen en om de productiviteit te verhogen, moet regelgeving inzake diergezondheid op het niveau van de Unie worden vastgesteld. Deze regelgeving is onder meer noodzakelijk om bij te dragen tot de voltooiing van de interne markt en om de verspreiding van besmettelijke ziekten te voorkomen.

(4 bis) In artikel 13 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) wordt erkend dat dieren wezens met gevoel zijn. De wetgeving van de Unie betreffende dierenwelzijn verplicht de eigenaars en de houders van dieren en de bevoegde autoriteiten zich te houden aan de voorschriften inzake dierenwelzijn die een humane behandeling waarborgen en onnodige pijn en onnodig lijden voorkomen. Deze bepalingen zijn wetenschappelijk onderbouwd en kunnen bijdragen tot verbetering van de diergezondheid. [Am. 5]

(5) De huidige wetgeving van de Unie inzake diergezondheid bestaat uit een reeks onderling samenhangende basiswetgevingshandelingen die regelgeving vaststellen inzake diergezondheid die van toepassing is op de handel binnen de Unie, de binnenkomst in de Unie van dieren en producten, de uitroeiing van ziekten, diergeneeskundige controles, de melding van ziekten en financiële steun met betrekking tot verschillende diersoorten, maar een overkoepelend rechtskader dat voorziet in geharmoniseerde beginselen voor heel de sector, ontbreekt.

(5 bis) Om de bepalingen van de wetgeving van de Unie inzake diergezondheid zo duidelijk mogelijk te maken en zo te waarborgen dat zij volledig en juist ten uitvoer worden gelegd, moet er een criterium en beginsel worden vastgesteld voor de organisatie van de gedelegeerde en uitvoeringshandelingen die krachtens deze verordening worden vastgesteld. [Am. 6]

(6) „Voorkomen is beter dan genezen”, luidt het in de strategie voor diergezondheid voor de Unie (2007-2013) die de Commissie heeft vastgesteld in haar mededeling van 19 september 2007 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Beoogd wordt de diergezondheid te bevorderen door meer aandacht te besteden aan preventieve maatregelen, ziektesurveillance, ziektebestrijding en onderzoek, om de incidentie van dierziekten te verminderen en het effect van uitbraken die zich voordoen, tot een minimum te beperken. In de strategie wordt voorgesteld „één vereenvoudigd wetgevingskader voor diergezondheid” vast te stellen, daarbij convergentie met de internationale normen na te streven en terzelfder tijd vastbesloten voor strenge diergezondheidsnormen te zorgen. [Am. 7]

(7) Met deze verordening wordt beoogd de in die strategie voor diergezondheid bedoelde verbintenissen en inzichten, met inbegrip van het „één gezondheid”-beginsel, uit te voeren en het rechtskader voor een gemeenschappelijk diergezondheidsbeleid van de Unie te consolideren door middel van één vereenvoudigd, flexibel wetgevingskader voor diergezondheid.

(7 bis) In de mededeling van de Commissie over een nieuwe strategie voor diergezondheid voor de Europese Unie wordt onderstreept dat een collectieve aanpak voor preventie- en biobeveiligingsmaatregelen moet worden gevolgd, aangezien besmettelijke ziekteverwekkers zich snel van het ene naar het andere bedrijf kunnen verspreiden. [Am. 8]

(8) Dieren kunnen lijden aan een breed scala van besmettelijke of niet-besmettelijke ziekten. Veel ziekten kunnen worden behandeld, hebben enkel gevolgen voor het betrokken dier of verspreiden zich niet naar andere dieren of naar mensen. Anderzijds kunnen overdraagbare ziekten ruimere gevolgen voor de dier- of volksgezondheid op populatieniveau hebben. De regelgeving inzake diergezondheid in deze verordening moet uitsluitend tot laatstgenoemde ziekten worden beperkt.

(9) Bij de vaststelling van die regelgeving inzake diergezondheid is het van wezenlijk belang om rekening te houden met het verband tussen diergezondheid en volksgezondheid, milieu, voedsel- en diervoederveiligheid, dierenwelzijn, voedselzekerheid en voedselzekerheid, economische, sociale en culturele aspecten en met name dierenwelzijn, gezien de wisselwerking tussen dierenwelzijn en diergezondheid . [Am. 9]

(10) Bij Besluit 94/800/EG van de Raad (3) werden namens de toenmalige Europese Gemeenschap voor wat betreft het gedeelte van die aangelegenheden dat onder haar bevoegdheid valt, de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), alsmede de in de bijlagen 1, 2 en 3 bij deze Overeenkomst opgenomen overeenkomsten, waaronder de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen (SPS-Overeenkomst), goedgekeurd. In de SPS-Overeenkomst wordt het gebruik van maatregelen geregeld die noodzakelijk zijn om het leven of de gezondheid van mens, dier of plant te beschermen, zodat deze maatregelen niet leiden tot een willekeurig of ongerechtvaardigd onderscheid tussen WTO-leden. Voor zover internationale normen bestaan, moeten zij als basis worden gebruikt. De leden hebben echter het recht om eigen relevante normen te bepalen, mits deze zijn gebaseerd op wetenschappelijke uitgangspunten.

(11) In de SPS-Overeenkomst wordt met betrekking tot de voorschriften inzake diergezondheid voor het internationale handelsverkeer verwezen naar de normen van de Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE). Om het risico op handelsverstoringen te beperken, moeten de EU-maatregelen inzake diergezondheid een adequaat niveau van convergentie met de OIE-normen nastreven.

(12) Artikel 5, lid 7, van de SPS-Overeenkomst, dat voor de Unie is uitgelegd in de mededeling van de Commissie van 2 februari 2000 over het voorzorgsbeginsel, bepaalt dat een lid van die Overeenkomst in specifieke omstandigheden waarin er een significant risico voor de dier- of volksgezondheid bestaat, maar er nog wetenschappelijke onzekerheid heerst, voorlopige maatregelen mag vaststellen op grond van de beschikbare relevante gegevens. In die situatie moet het WTO-lid ernaar streven om de bijkomende gegevens te verzamelen die nodig zijn voor een objectievere risicobeoordeling en om de maatregel binnen een redelijke termijn dienovereenkomstig opnieuw te bekijken.

(13) De risicobeoordeling op basis waarvan de maatregelen op grond van deze verordening worden genomen, moet gebaseerd zijn op het beschikbare wetenschappelijke bewijsmateriaal en op onafhankelijke, objectieve en doorzichtige wijze worden uitgevoerd. Verder moet rekening worden gehouden met de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, die is opgericht bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (4).

(14) In Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad (5) wordt regelgeving inzake volks- en diergezondheid vastgesteld voor bepaalde dierlijke bijproducten en afgeleide producten om de risico's voor de gezondheid van mensen en dieren als gevolg van die producten te voorkomen en tot een minimum te beperken, en in het bijzonder om de veiligheid van de voedsel- en voederketen te beschermen. Om overlappingen in de wetgeving van de Unie te vermijden moet deze verordening derhalve uitsluitend van toepassing zijn op dierlijke bijproducten en afgeleide producten waarvoor geen specifieke regelgeving is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1069/2009 en waarbij sprake is van een risico voor de diergezondheid. Verordening (EG) nr. 1069/2009 regelt bijvoorbeeld niet hoe dierlijke bijproducten en afgeleide producten in het kader van ziektebestrijdingsmaatregelen moeten worden gehanteerd; daarom worden deze kwesties in deze verordening behandeld.

(15) Bovendien is al specifieke regelgeving met betrekking tot overdraagbare dierziekten, met inbegrip van die welke op de mens kunnen worden overgedragen (zoönosen), vastgelegd in Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad (6), Richtlijn 2003/99/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) en Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad (8) en specifieke regelgeving met betrekking tot overdraagbare ziekten bij de mens in Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (9). Die handelingen moeten ook na de vaststelling van deze verordening van kracht blijven. Derhalve moet deze verordening, om overlappingen in de wetgeving van de Unie te vermijden, uitsluitend op zoönosen van toepassing zijn indien in die andere wetgevingshandelingen van de Unie geen specifieke regelgeving is vastgelegd.

(16) Ziekten bij populaties wilde dieren kunnen schadelijke gevolgen hebben voor de landbouw- en de aquacultuursector, voor de volksgezondheid, het milieu en de biodiversiteit. Derhalve moeten wilde dieren, die zowel slachtoffers als vectoren van deze ziekten kunnen zijn, in die gevallen onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen.

(17) Dierziekten worden niet alleen door rechtstreeks contact van het ene dier op het andere of van dieren op de mens overgedragen. Zij worden ook overgedragen via water en lucht, vectoren zoals insecten, of via zaad, eicellen en embryo's bij kunstmatige inseminatie, eiceldonatie of embryotransplantatie. Ziekteverwekkers kunnen ook voorkomen in levensmiddelen en andere producten van dierlijke oorsprong zoals leer, bont, veren, hoorn en elk ander materiaal dat van het lichaam van een dier afkomstig is. Bovendien kan allerlei ander materiaal, zoals vervoermiddelen, uitrusting, veevoeder en hooi en stro, ziekteverwekkers verspreiden. Doeltreffende regelgeving inzake diergezondheid moet dan ook toepasselijk zijn op alle wijzen van besmetting en materiaal dat daarbij betrokken is.

(18) Dierziekten kunnen schadelijke gevolgen hebben voor de verspreiding van diersoorten in het wild en zo de biodiversiteit beïnvloeden. Micro-organismen die dierziekten veroorzaken kunnen daarom vallen onder de definitie van invasieve uitheemse soorten in het VN-Verdrag inzake biodiversiteit. Bij de maatregelen van deze verordening wordt ook rekening gehouden met de biodiversiteit; deze verordening moet daarom van toepassing zijn op de diersoorten en ziekteverwekkers — met inbegrip van die welke als invasieve uitheemse soorten worden gedefinieerd — die een rol spelen bij de overdracht van of worden getroffen door in deze verordening bedoelde ziekten.

(19) De vóór deze verordening vastgestelde wetgeving van de Unie bevat afzonderlijke regelgeving inzake diergezondheid voor land- en waterdieren. In Richtlijn 2006/88/EG van de Raad (10) wordt specifieke regelgeving vastgelegd voor waterdieren. De belangrijkste beginselen voor goed bestuur op het gebied van de diergezondheid en goede dierhouderij gelden in de meeste gevallen echter voor beide groepen diersoorten. Derhalve moet deze verordening van toepassing zijn op zowel land- als waterdieren en die regelgeving inzake diergezondheid in voorkomend geval op elkaar afstemmen. Toch weerspiegelt deze verordening op bepaalde vlakken, in het bijzonder de registratie en erkenning van inrichtingen en de traceerbaarheid en de verplaatsingen van dieren in de Unie, de in het verleden gevolgde aanpak, waarbij regelgeving inzake diergezondheid — en bijgevolg ook de voorschriften ter bescherming van de gezondheid — vanwege het verschillende milieu afzonderlijk voor landdieren en waterdieren werd vastgelegd. [Am. 10]

(20) Verder wordt in vóór deze verordening vastgestelde wetgeving van de Unie en in het bijzonder in Richtlijn 92/65/EEG van de Raad (11) basisregelgeving inzake diergezondheid vastgesteld voor andere diersoorten waarvoor geen regeling bestaat in andere wetgevingshandelingen van de Unie, zoals reptielen, amfibieën, zeezoogdieren en andere dieren die niet onder de definities van water- of landdieren van deze verordening vallen. Doorgaans houden dergelijke soorten geen significant gezondheidsrisico voor mensen of voor andere dieren in en daarom geldt er geen of slechts schaarse regelgeving inzake diergezondheid. Om onnodige administratieve lasten en kosten te vermijden, moet deze verordening de in het verleden gevolgde aanpak weerspiegelen, waarbij wordt voorzien in het rechtskader voor nadere regels inzake diergezondheid met betrekking tot de verplaatsingen van dergelijke dieren en de producten ervan, die moeten worden vastgesteld indien het risico dat vereist.

(21) Het houden van gezelschapsdieren, met inbegrip van waterdieren voor sierdoeleinden in huishoudens en niet-commerciële sieraquaria, binnens- en buitenshuis, houdt in het algemeen een lager gezondheidsrisico in dan andere wijzen om op ruimere schaal dieren te houden of te verplaatsen, zoals die welke in de landbouw gebruikelijk zijn. De algemene voorschriften betreffende registratie, documentatie en verplaatsingen in de Unie hoeven dan ook niet van toepassing te zijn op dergelijke dieren, aangezien dit ongerechtvaardigde administratieve lasten en kosten zou veroorzaken. De voorschriften betreffende registratie en documentatie hoeven derhalve niet van toepassing te zijn op de houders van gezelschapsdieren. Bovendien moet specifieke regelgeving worden vastgesteld voor niet-commerciële verplaatsingen van gezelschapsdieren in de Unie.

(22) Enkele specifieke groepen dieren waarvoor in deze verordening bijzondere regelgeving inzake diergezondheid bestaat, moeten wegens de grote omvang van de groep als diersoorten worden opgenomen in een lijst in een bijlage. Dit is het geval voor de groep van zoogdieren met hoeven, die als hoefdieren (ungulata) wordt ingedeeld. Aanpassing van deze lijst kan in de toekomst noodzakelijk zijn vanwege een aangepaste taxonomie, wetenschappelijke ontwikkelingen of wetenschappelijk verantwoorde technische aanpassingen. Evenzo kan aanpassing van de lijst van soorten gezelschapsdieren noodzakelijk zijn vanwege maatschappelijke ontwikkelingen of gewijzigde gewoonten met betrekking tot het houden van gezelschapsdieren, in het bijzonder indien deze dieren ziekten overdragen. Teneinde rekening te houden met dergelijke wijzigingen, moet aan de Commissie derhalve de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de in de bijlagen I en II bij deze verordening opgenomen lijsten van gezelschapsdieren en hoefdieren.

(23) Niet alle overdraagbare dierziekten kunnen of moeten met behulp van wettelijke maatregelen worden voorkomen en bestreden, bijvoorbeeld als de ziekte zich te wijd heeft verbreid, middelen voor diagnose niet beschikbaar zijn, of de particuliere sector zelf maatregelen kan nemen om de ziekte te bestrijden. Wettelijke maatregelen om overdraagbare dierziekten te voorkomen en te bestrijden kunnen voor de betrokken sectoren grote economische gevolgen hebben en het handelsverkeer verstoren. Daarom is het van wezenlijk belang dat dergelijke maatregelen enkel worden toegepast indien zij evenredig en noodzakelijk zijn, zoals wanneer een ziekte een significant risico voor de diergezondheid of de volksgezondheid inhoudt of vermoedelijk inhoudt.

(24) Bovendien moeten de maatregelen ter preventie en bestrijding op maat zijn gesneden van elke overdraagbare dierziekte, om in te spelen op het unieke epizoötiologische profiel ervan en zijn gevolgen. Telkens moet dus ziektespecifieke regelgeving inzake preventie en bestrijding van toepassing zijn en moet er strikt rekening worden gehouden met afwijkende regionale omstandigheden . [Am. 11]

(25) Een overdraagbare dierziekte gaat doorgaans gepaard met klinische of pathologische verschijnselen van de besmetting. Voor de toepassing van deze verordening, die beoogt de verspreiding van bepaalde overdraagbare dierziekten te bestrijden en deze ziekten uit te roeien, moet echter een ruimere definitie van ziekte gelden, die ook de andere dragers van de ziekteverwekker omvat.

(26) Sommige overdraagbare dierziekten verspreiden zich niet gemakkelijk naar andere dieren of naar mensen en richten dus geen grootschalige schade aan de economie of de biodiversiteit aan. Zij vormen dan ook geen ernstige bedreiging voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie en kunnen dus desgewenst door nationale regelgeving worden aangepakt.

(27) Bij overdraagbare dierziekten waarvoor geen maatregelen op het niveau van de Unie van toepassing zijn, maar die van een zeker economisch belang zijn voor de particuliere sector op lokaal niveau, moet deze sector, met de ondersteuning van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, maatregelen nemen om die ziekten te voorkomen of te bestrijden, bijvoorbeeld door maatregelen inzake zelfregulering of de ontwikkeling van gedragscodes.

(28) Gemakkelijk overdraagbare dierziekten kunnen zich, in tegenstelling tot de in de overwegingen 26 en 27 bedoelde overdraagbare dierziekten, snel over de grenzen heen verspreiden en kunnen, indien het daarbij om zoönosen gaat, ook gevolgen hebben voor de volksgezondheid en de voedselveiligheid. Deze verordening moet dan ook van toepassing zijn op gemakkelijk overdraagbare dierziekten en zoönosen.

(29) In Actie nr. 5 van de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad — Actieplan tegen het toenemende gevaar van antimicrobiële resistentie — wordt de preventieve rol van deze verordening en de daaruit voortvloeiende verwachte vermindering van het gebruik van antibiotica bij dieren beklemtoond. De resistentie van micro-organismen tegen antimicrobiële stoffen waarop zij vroeger reageerden, neemt toe. Door deze resistentie wordt de behandeling van besmettelijke ziekten bij mensen en dieren ingewikkelder. Micro-organismen die resistent zijn geworden tegen antimicrobiële stoffen moeten bijgevolg worden behandeld alsof het om overdraagbare ziekten ging, en deze verordening moet dus op hen van toepassing zijn.

(30) Nieuwe aan bepaalde ziekten of soorten verbonden gevaren kunnen zich ontwikkelen, in het bijzonder door veranderingen in het milieu, het klimaat, de dierhouderij en de agrarische productie, maar ook door maatschappelijke veranderingen en door veranderingen in de economische en handelsbetrekkingen binnen en buiten de Unie . Bepaalde ziekten die momenteel in beperkte gebieden zijn verspreid, kunnen zich, wanneer ze niet volledig worden uitgeroeid, uitbreiden en schade berokkenen aan de economie van grotere gebieden. Bovendien kan wetenschappelijke vooruitgang kan ook leiden tot nieuwe kennis en een betere bekendheid met bestaande ziekten. Bovendien Anderzijds kunnen vandaag belangrijke ziekten en soorten in de toekomst worden gemarginaliseerd. Daarom moet het toepassingsgebied van deze verordening breed zijn en moet de regelgeving zijn gericht op ziekten met een hoge publieke relevantie. De OIE heeft met steun van de Europese Commissie in het kader van een studie met de titel „Listing and categorisation of priority animal diseases, including those transmissible to humans” („Opname in een lijst en indeling in categorieën van prioritaire dierziekten, met inbegrip van die welke op de mens overdraagbaar zijn”) een systeem voor het stellen van prioriteiten en de indeling in categorieën van ziekten ontwikkeld en een instrument om dat te doen. Deze verordening moet die aanpak in de wetgeving van de Unie introduceren. [Am. 12]

(31) Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening met betrekking tot overdraagbare dierziekten op het niveau van de Unie te waarborgen, Er moet een geharmoniseerde lijst van overdraagbare dierziekten („in de lijst opgenomen ziekten”) worden vastgesteld, die in een tabel in een bijlage bij deze verordening moet worden opgenomen . Bijgevolg moeten Aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen toegekend om een dergelijke lijst vast te stellen tot wijziging of aanvulling van die lijst . [Am. 13]

(32) Nieuwe ziekten die ernstige risico's voor de gezondheid van mensen of dieren kunnen inhouden en die gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid, de economie of het milieu, kunnen in de toekomst voorkomen. Na de beoordeling van die ziekten en na de vaststelling van eventuele tijdelijke noodmaatregelen kan het noodzakelijk zijn snel te reageren en dergelijke ziekten toe te voegen aan de lijst van opgenomen ziekten. Daarom moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig de spoedprocedure handelingen vast te stellen in deze naar behoren gerechtvaardigde gevallen waarin risico's voor de gezondheid van mensen of dieren bestaan.

(33) De in de lijst opgenomen ziekten zullen verschillende benaderingen vergen. Enkele uiterst besmettelijke ziekten die momenteel niet in de Unie voorkomen, vereisen strenge maatregelen om deze ziekten onmiddellijk uit te roeien zodra zij voorkomen. Andere ziekten die al kunnen voorkomen in delen van de Unie, vereisen verplichte of vrijwillige uitroeiing. In beide gevallen is het aangewezen beperkingen op de verplaatsingen van dieren en producten in te stellen, zoals een verbod op verplaatsingen naar en uit getroffen gebieden, of eenvoudigweg het uitvoeren van tests vóór de verzending. In andere gevallen kan het aangewezen zijn om enkel de verspreiding van de ziekte te surveilleren, zonder aanvullende maatregelen te nemen. Dit zou met name het geval zijn bij een nieuwe ziekte waarover niet veel bekend is.

(34) Criteria moeten worden vastgesteld om te waarborgen dat alle essentiële aspecten in acht worden genomen wanneer wordt bepaald welke overdraagbare dierziekten in de in deze verordening bedoelde lijst moeten worden opgenomen, en dat op samenhangende en consistente wijze wordt uitgemaakt of de regelgeving van de verordening inzake preventie en bestrijding van ziekten van toepassing is op de afzonderlijke in de lijst opgenomen ziekten. Teneinde te waarborgen dat rekening wordt gehouden met de vooruitgang van wetenschap en techniek en met de ontwikkeling van de relevante internationale normen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van eventuele wijzigingen van deze criteria.

(35) De in deze verordening vervatte regelgeving inzake preventie en bestrijding van een specifieke overdraagbare dierziekte moet van toepassing zijn op de diersoorten die de betrokken ziekte kunnen overdragen, doordat zij ziektegevoelig of ziektedragend zijn. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, Daarom moet een geharmoniseerde lijst worden vastgesteld van de soorten waarvoor de maatregelen voor specifieke in de lijst opgenomen ziekten op het niveau van de Unie van toepassing moeten zijn („in de lijst opgenomen soorten”) bijgevolg moeten ") , die in een tabel in een bijlage bij deze verordening moet worden opgenomen. Aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden moet de bevoegdheid worden toegekend om een dergelijke lijst overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen tot wijziging of aanvulling van die lijst . [Am. 14]

(36) Op basis van het belang en de omvang van de gevolgen van een in de lijst opgenomen ziekte, de verspreiding, prevalentie en incidentie van de ziekte in de Unie , het risico op verspreiding ervan en de beschikbaarheid van maatregelen ter preventie en bestrijding van die in de lijst opgenomen ziekte, moet voor elke in de lijst opgenomen ziekte een afzonderlijke reeks specifieke regels van deze verordening inzake preventie en bestrijding van ziekten op samenhangende en consistente wijze van toepassing zijn. [Am. 15]

(37) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering Op het niveau van de Unie moet worden uitgemaakt of de regels van deze verordening met betrekking tot de maatregelen ter preventie en bestrijding toepassing zijn op van de in de lijst opgenomen ziekten, wat in een lijst dient te worden aangegeven. Een dergelijke lijst moet op het niveau van de Unie worden uitgemaakt of de regelgeving van in een bijlage bij deze verordening van toepassing is op de in de lijst worden opgenomen ziekten en worden bijgewerkt. Bijgevolg moeten Aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden moet de bevoegdheid worden toegekend overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen welke regelgeving van toepassing is op de in de tot wijziging of aanvulling van die lijst. opgenomen ziekten. [Am. 16]

(38) De exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren die met dieren werken, zijn het best geplaatst om de gezondheid van de dieren en de onschadelijkheid van de producten waarvoor zij verantwoordelijk zijn, te observeren en te waarborgen. Daarom moet bij hen de primaire verantwoordelijkheid liggen om maatregelen te nemen ter preventie en bestrijding van de verspreiding van ziekten bij de dieren en producten waarvoor zij verantwoordelijk zijn en om individueel en collectief te werken aan de verbetering van de praktijken op het gebied van diergezondheid . [Am. 17]

(39) Biobeveiliging is een van de belangrijkste preventie-instrumenten waarover de exploitanten en anderen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, beschikken om te vermijden dat overdraagbare dierziekten worden binnengebracht, zich ontwikkelen en zich verspreiden naar, in of uit een dierenpopulatie. De rol van biobeveiliging wordt ook erkend in de effectbeoordeling voor de vaststelling van de diergezondheidswetgeving van de EU en daarin wordt specifiek ingegaan op de mogelijke gevolgen. Teneinde te waarborgen dat de door de exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren uitgevoerde biobeveiligingsmaatregelen voldoende soepel zijn, dat zij zijn aangepast aan het soort productie en de soorten of categorieën betrokken dieren, en dat rekening wordt gehouden met de lokale omstandigheden en technische ontwikkelingen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van aanvullende en nadere voorschriften inzake biobeveiliging.

(40) Biociden, zoals ontsmettingsmiddelen voor diergeneeskundige hygiënedoeleinden of voor plaatsen waar levensmiddelen en diervoeders worden bewaard, insecticiden, insectenwerende middelen of rattenverdelgingsmiddelen, spelen een belangrijke rol in strategieën voor de biobeveiliging, zowel op het niveau van de landbouwbedrijven als tijdens het vervoer van dieren. Daarom moeten zij als een component van biobeveiliging worden beschouwd.

(41) Kennis inzake diergezondheid, onder meer over de symptomen en gevolgen van ziekten en mogelijke preventiemiddelen, met inbegrip van biobeveiliging, behandeling en bestrijding, is een essentiële voorwaarde voor een efficiënt beheer op het gebied van de diergezondheid en voor de vroegtijdige opsporing van dierziekten. Exploitanten en andere personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, moeten daarom deze kennis waar nodig verwerven. Zij kunnen deze kennis op verschillende wijzen verwerven, bijvoorbeeld door formeel onderwijs, maar ook door middel van het in de landbouwsector bestaande bedrijfsadviseringssysteem of door niet-formele opleidingen, waaraan nationale en Europese landbouwers- en andere organisaties een waardevolle bijdrage kunnen leveren. Die alternatieve mogelijkheden om deze kennis te verwerven moeten in deze verordening eveneens worden erkend. Dat kan, rekening houdend met de verschillende posities en niveaus van verantwoordelijkheid, ook worden gezegd van houders van gezelschapsdieren. [Am. 18]

(42) Dierenartsen en gezondheidswerkers voor waterdieren spelen een belangrijke rol bij alle aspecten van het beheer op het gebied van de diergezondheid, en in deze verordening moet algemene regelgeving betreffende hun rol en verantwoordelijkheden worden vastgesteld.

(43) Dierenartsen beschikken over de opleiding en beroepskwalificaties die waarborgen dat zij de nodige kennis, vaardigheden en competenties hebben om onder meer ziekten te diagnosticeren en dieren te behandelen. Bovendien bestaat in sommige lidstaten om historische redenen of als gevolg van een tekort aan dierenartsen die zich met ziekten bij waterdieren bezighouden, een gespecialiseerd beroep „gezondheidwerkers voor waterdieren”. Zij zijn gewoonlijk geen dierenarts, maar beoefenen wel de geneeskunde met betrekking tot waterdieren. Daarom moet deze verordening het besluit van de lidstaten die dat beroep erkennen, respecteren. In die gevallen moeten gezondheidswerkers voor waterdieren binnen hun specifiek werkgebied dezelfde verantwoordelijkheden en verplichtingen als dierenartsen hebben. Deze aanpak stemt overeen met de Gezondheidscode voor waterdieren van de OIE.

(44) Teneinde te waarborgen dat de dierenartsen en gezondheidswerkers voor waterdieren die activiteiten verrichten die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, over passende kwalificaties beschikken en de nodige opleiding krijgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van hun kwalificatie en opleiding.

(45) De lidstaten en met name de bevoegde autoriteit daarvan die verantwoordelijk is voor de diergezondheid, behoren tot de belangrijkste actoren bij de preventie en bestrijding van overdraagbare dierziekten. De voor de diergezondheid bevoegde autoriteit speelt een belangrijke rol bij surveillance-, uitroeiings- en ziektebestrijdingsmaatregelen, rampenplannen, het verhogen van de waakzaamheid voor ziekten, het vergemakkelijken van de verplaatsingen van dieren en het internationale handelsverkeer, door de afgifte van diergezondheidscertificaten. Om hun taken overeenkomstig deze verordening te kunnen uitvoeren moeten de lidstaten over adequate financiële en personele middelen en adequate infrastructuur beschikken op hun hele grondgebied, met inbegrip van laboratoriumcapaciteit en wetenschappelijke en andere relevante knowhow.

(46) Wegens de beperkte middelen kan de bevoegde autoriteit niet altijd alle voor de toepassing van deze verordening noodzakelijke activiteiten uitvoeren. Om die reden moet worden voorzien in een rechtsgrondslag voor de delegatie van de uitvoering van deze activiteiten aan dierenartsen en andere gekwalificeerde beroepsbeoefenaars . Om dezelfde reden is het van het grootste belang dat die dierenartsen en beroepsbeoefenaars niet in belangenconflicten verkeren. Teneinde te waarborgen dat de noodzakelijke voorwaarden voor de algemene toepassing van maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten in de hele Unie worden vastgesteld, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de delegatie van de uitvoering van die activiteiten aan dierenartsen en ten aanzien van de door hen benodigde opleiding. [Am. 19]

(47) Het beste beheer van de diergezondheid kan enkel tot stand worden gebracht in samenwerking met de houders van dieren, exploitanten, dierenartsen, beroepsbeoefenaars in de diergeneeskunde, andere belanghebbenden en handelspartners. Om hun steun te verkrijgen moeten de besluitvormingsprocedures en toepassing van de maatregelen van deze verordening helder en transparant verlopen. Daarom moet de bevoegde autoriteit het nodige doen om het publiek te informeren, in het bijzonder wanneer er redelijke gronden zijn om te vermoeden dat dieren of producten een risico inhouden voor de diergezondheid, of de volksgezondheid , de voedselveiligheid of het milieu en wanneer het een zaak van openbaar belang betreft. [Am. 20]

(48) Om te vermijden dat ziekteverwekkers vrijkomen uit laboratoria, instituten en andere voorzieningen die met ziekteverwekkers werken, is het van groot belang dat zij passende maatregelen nemen inzake biobeveiliging, bioveiligheid en biologische inperking. Daarom moet deze verordening voorzien in veiligheidsmaatregelen die moeten worden nageleefd bij het werken met en het vervoeren van die ziekteverwekkers, vaccins en andere biologische producten. Deze verplichting moet ook gelden voor elke rechtspersoon of natuurlijke persoon die bij een dergelijke activiteit betrokken is. Teneinde te waarborgen dat bij het werken met uiterst besmettelijke biologische agentia, vaccins en andere biologische producten de veiligheidsnormen worden nageleefd, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de veiligheidsmaatregelen in die laboratoria, instituten en voorzieningen en voor de verplaatsingen van ziekteverwekkers.

(49) Vroegtijdige opsporing en een duidelijke structuur bij de melding en rapportage van ziekten zijn voor een doeltreffende ziektebestrijding van cruciaal belang. Om efficiënt en snel te kunnen reageren, moet elk vermoeden of elke bevestiging van een uitbraak van bepaalde in de lijst opgenomen ziekten onmiddellijk aan de bevoegde autoriteit worden gemeld aan een dierenarts of een beroepsbeoefenaar in de sector gezondheid van waterdieren . Tezelfdertijd moet worden gezorgd voor een professionele aanpak van de melding en de rapportage, teneinde onnodig gezondheidsalarm te voorkomen. Deze meldingsplicht moet derhalve gelden voor elke natuurlijke persoon en rechtspersoon, zodat geen uitbraken van ziekten onopgemerkt blijven alle exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden, en houders van gezelschapsdieren . [Am. 21]

(50) Dierenartsen zijn belangrijke actoren bij het onderzoek naar ziekten en een belangrijke schakel tussen de exploitanten en de bevoegde autoriteit. Daarom moeten zij door de exploitant op de hoogte worden gesteld van abnormale sterftegevallen, andere ernstige ziekteproblemen of een sterk verlaagde productie met onbekende oorzaak.

(51) Teneinde de doeltreffende en efficiënte melding te waarborgen en teneinde uiteenlopende omstandigheden in verband met abnormale sterftegevallen en andere ernstige symptomen te verduidelijken, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de criteria om uit te maken in welke omstandigheden de melding noodzakelijk is, en in voorkomend geval ten aanzien van de regelgeving voor verder onderzoek.

(52) Bij bepaalde in de lijst opgenomen ziekten is het van groot belang dat de Commissie en de andere lidstaten onmiddellijk van de ziekten op de hoogte worden gesteld. Deze melding op het niveau van de Unie zal aangrenzende of andere getroffen lidstaten in staat stellen om in voorkomend geval voorzorgsmaatregelen te nemen. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van die melding op het niveau van de Unie, worden aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden toegekend.

(53) Anderzijds vereisen sommige ziekten geen onmiddellijke melding en maatregelen. In die gevallen is het van wezenlijk belang informatie met betrekking tot het vóórkomen van die ziekten te verzamelen en te rapporteren teneinde de ziektesituatie onder controle te krijgen en waar nodig maatregelen ter preventie en bestrijding van de ziekten te nemen. Deze rapportageverplichting kan eveneens van toepassing zijn op ziekten waarvoor een melding op het niveau van de Unie verplicht is, indien aanvullende informatie is vereist voor de uitvoering van doeltreffende maatregelen ter preventie en bestrijding van de ziekten. Teneinde te waarborgen dat de juiste informatie en gegevens die noodzakelijk zijn om de verspreiding van de betrokken ziekte te voorkomen of om haar te bestrijden, tijdig worden verzameld, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van hetgeen moet worden gerapporteerd.

(54) Een belangrijk doel van de melding en rapportage van ziekten is het verkrijgen van betrouwbare, transparante en toegankelijke epizoötiologische gegevens. Een geautomatiseerd informatiesysteem om surveillancegegevens doeltreffend te verzamelen en te beheren moet op het niveau van de Unie worden gecreëerd voor in de lijst opgenomen ziekten en, in voorkomend geval, voor nieuwe ziekten of antimicrobieel resistente ziekteverwekkers. Dat systeem moet bevorderen dat de beschikbaarheid van gegevens wordt geoptimaliseerd, dat de uitwisseling van gegevens eenvoudiger wordt en dat de administratieve lasten voor de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden beperkt door de melding en rapportage van ziekten binnen de Unie en op internationaal niveau samen te voegen tot een enkel proces (namelijk door middel van de WAHIS/WAHID-databank van de OIE). Eveneens moet de samenhang met de uitwisseling van informatie overeenkomstig Richtlijn 2003/99/EG worden gewaarborgd.

(55) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de regelgeving inzake melding en rapportage van ziekten op het niveau van de Unie, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van een lijst van ziekten waarvoor de in deze verordening bedoelde regelgeving inzake melding en rapportage op het niveau van de Unie geldt, en tot vaststelling van de noodzakelijke procedures, formaten, gegevens en informatie-uitwisseling met betrekking tot de melding en rapportage van ziekten.

(56) Surveillance is een belangrijke component van het ziektebestrijdingsbeleid. Surveillance moet zorgen voor de vroegtijdige opsporing en efficiënte melding van overdraagbare dierziekten, zodat de sector en de bevoegde autoriteit, waar mogelijk, tijdig maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten kunnen nemen en haar kunnen uitroeien. Bovendien moet surveillance inhouden dat informatie wordt verstrekt over de diergezondheidsstatus van elke lidstaat en van de Unie, en dat daarbij de ziektevrije status wordt bevestigd en het handelsverkeer met derde landen wordt vergemakkelijkt.

(57) De exploitanten observeren hun dieren regelmatig en zijn het best geplaatst om abnormale sterftegevallen of andere ernstige symptomen op te sporen. De exploitanten vormen dan ook de hoeksteen van elke surveillance en zijn van wezenlijk belang voor de surveillance door de bevoegde autoriteit. In de context van deze verordening moet ook worden erkend dat jagers dankzij hun ervaring met en kennis van ziekten onder wilde dieren een rol kunnen spelen bij de monitoring daarvan. Tevens zouden jachtverenigingen en houders van jachtrechten het werk van exploitanten bij het monitoren van wilde dieren kunnen aanvullen. [Am. 22]

(58) Om nauwe samenwerking en uitwisseling van informatie tussen exploitanten en dierenartsen of gezondheidswerkers voor waterdieren te waarborgen en om de surveillance door de exploitanten aan te vullen, moeten, al naar gelang van het soort productie en andere relevante factoren, in de inrichtingen diergezondheidsinspecties worden uitgevoerd. Teneinde een niveau van surveillance te waarborgen dat evenredig is met de betrokken risico's in de verschillende soorten inrichtingen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de criteria en de inhoud van die diergezondheidsinspecties in de verschillende soorten inrichtingen.

(59) Het is van wezenlijk belang dat de bevoegde autoriteit beschikt over een systeem voor surveillance van de in de lijst opgenomen ziekten die aan surveillance zijn onderworpen. Dit moet ook gelden voor nieuwe ziekten, waarbij de mogelijke gezondheidsrisico's van die ziekte moeten worden beoordeeld en epizoötiologische gegevens voor die beoordeling moeten worden verzameld. Om optimaal gebruik van de middelen te waarborgen moet de informatie zo doeltreffend en efficiënt mogelijk worden verzameld, uitgewisseld en gebruikt.

(60) De surveillancemethoden, -frequentie en -intensiteit moeten worden afgestemd op elke specifieke ziekte, rekening houdend met het specifieke doel van de surveillance, de diergezondheidsstatus in de betrokken regio en eventuele aanvullende surveillance door de exploitanten.

(61) In sommige gevallen kan het, afhankelijk van het epizoötiologische profiel van een ziekte en de relevante risicofactoren, nodig zijn een gestructureerd surveillanceprogramma op te zetten. In dat geval moeten de lidstaten op epizoötiologie gebaseerde surveillanceprogramma's ontwikkelen. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de opzet van de surveillance, de criteria voor officiële bevestiging van uitbraken van en de gevalsdefinities van die ziekten en de voorschriften met betrekking tot de inhoud en de duur van surveillanceprogramma’s en de informatie die moet worden verstrekt.

(62) Om de coördinatie tussen de lidstaten te bevorderen en om de samenhang van deze surveillanceprogramma's met de doelstellingen van de Unie te waarborgen, moeten zij ter informatie bij de Commissie en de andere lidstaten worden ingediend. Verder moet de lidstaat die het surveillanceprogramma uitvoert, ook regelmatig aan de Commissie verslag uitbrengen over de resultaten van dat surveillanceprogramma. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de surveillanceprogramma's, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van een lijst van aan surveillanceprogramma's onderworpen ziekten en tot vaststelling van geharmoniseerde procedures, formaten en uitwisseling van gegevens en informatie.

(63) Lidstaten die niet vrij zijn van in de lijst opgenomen ziekten waarvoor de in deze verordening bedoelde uitroeiingsmaatregelen moeten worden genomen, of lidstaten waarvan niet bekend is dat zij vrij zijn van die ziekten, moeten verplichte uitroeiingsprogramma's vaststellen om die ziekten uit te roeien waarvan de uitroeiing in de Unie verplicht is. zij moeten vrijwillige uitroeiingsprogramma's kunnen vaststellen om die ziekten uit te roeien waarvan de uitroeiing in de Unie wordt beoogd, maar niet verplicht is. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de algemene toepassing in de hele Unie, moeten geharmoniseerde voorschriften voor die verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's worden vastgesteld. Teneinde een doeltreffende uitroeiing van ziekten te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ten aanzien van de doelstellingen van de strategieën voor ziektebestrijding, de ziektebestrijdingsmaatregelen op grond van de verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma’s en de voorschriften voor die programma’s. [Am. 23]

(63 bis) Anderzijds zijn er ook ziekten die voor de Unie zorgwekkend zijn maar waarvoor niet van de lidstaten hoeft te worden geëist dat zij die uitroeien. De lidstaten hebben de mogelijkheid vrijwillige uitroeiingsprogramma's voor dergelijke ziekten op te zetten, indien zij beslissen dat uitroeiing voor hen van belang is. Die vrijwillige uitroeiingsprogramma's zouden dan op Unieniveau moeten worden erkend. Een dergelijk programma moet bepaalde relevante ziektebestrijdingsmaatregelen omvatten. Indien de Commissie daarmee instemt, kan het de lidstaten de mogelijkheid bieden om, wanneer zij dieren uit andere lidstaten of uit derde landen ontvangen, bepaalde waarborgen te vereisen, zoals een aanvullende ziektetest en garanties over de testresultaten in een verplaatsingscertificaat. Hun programma kan ook in aanmerking komen voor een financiële bijdrage van de Unie, indien de ziekte is opgenomen in de lijst van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) en zij een subsidieaanvraag indienen. [Am. 24]

(63 ter) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de algemene toepassing in de hele Unie, moeten geharmoniseerde voorschriften voor die verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's worden vastgesteld. Teneinde een doeltreffende uitroeiing van ziekten te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de doelstellingen van de strategieën voor ziektebestrijding, de ziektebestrijdingsmaatregelen op grond van de verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's en de voorschriften voor die programma's. [Am. 25]

(64) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de uitroeiingsprogramma's voor ziekten, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van procedures voor de indiening van die programma's, prestatie-indicatoren en rapportage.

(65) Verder moeten de lidstaten hun hele grondgebied, zones of compartimenten daarvan vrij kunnen verklaren van een of meer in de lijst opgenomen ziekten die onder de regelgeving inzake verplichte of vrijwillige uitroeiingsprogramma's vallen, om tegen de insleep van deze in de lijst opgenomen ziekten uit andere delen van de Unie of uit derde landen of grondgebieden te worden beschermd. Hiertoe moet een duidelijke geharmoniseerde procedure worden vastgesteld, met inbegrip van de criteria die nodig zijn om de ziektevrije status te verkrijgen. Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de erkenning van de ziektevrije status in de Unie, is het noodzakelijk dat de ziektevrije status officieel wordt erkend en bijgevolg moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden voor de erkenning van deze status worden toegekend.

(66) De OIE heeft in het kader van de Terrestrial Animal Health Code (gezondheidscode voor landdieren) en de Aquatic Animal Health Code (gezondheidscode voor waterdieren) het begrip compartimentering ingevoerd. In vóór deze verordening vastgestelde wetgeving van de Unie wordt dat begrip enkel erkend voor bepaalde, in specifieke wetgeving van de Unie bedoelde diersoorten en -ziekten, namelijk aviaire influenza en ziekten bij waterdieren. Deze verordening moet de mogelijkheid scheppen het systeem van compartimenten te gebruiken voor andere diersoorten en -ziekten. Teneinde de nadere voorwaarden en regelgeving voor de erkenning en de voorschriften voor compartimenten vast te stellen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen.

(67) Teneinde hun handelspartners te informeren en het handelsverkeer te stimuleren, moeten de lidstaten bekendmaken of hun grondgebied of zones en compartimenten daarvan ziektevrij zijn.

(68) Teneinde de nadere voorwaarden voor de erkenning van de ziektevrije status vast te stellen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de criteria om die status te verkrijgen, het bewijsmateriaal ter staving van het ziektevrij zijn, bijzondere maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten, beperkende maatregelen, de informatie die moet worden verstrekt, afwijkingen, en voorwaarden voor de handhaving, schorsing, intrekking of herinvoering van de ziektevrije status.

(69) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de procedures voor het verkrijgen van de ziektevrije status, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om te bepalen welke in de lijst opgenomen ziekten het voorwerp van compartimentering kunnen zijn, en om nadere regelgeving vast te stellen met betrekking tot het formaat voor de indiening van aanvragen en de uitwisseling van informatie.

(70) De aanwezigheid van een geheel niet-immune populatie van dieren die voor bepaalde in de lijst opgenomen ziekten gevoelig zijn, vereist constante waakzaamheid en paraatheid voor ziekten. In het verleden is gebleken dat rampenplannen een cruciaal instrument zijn om ziektenoodsituaties met succes het hoofd te bieden. Teneinde dit instrument, dat doeltreffend en efficiënt is om ziektenoodsituaties te bestrijden en dat soepel aan die noodsituaties kan worden aangepast, te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de nadere voorschriften en voorwaarden voor de rampenplannen.

(71) Uit eerdere diergezondheidscrises zijn de voordelen van specifieke, gedetailleerde en snelle beheersprocedures voor ziektenoodsituaties gebleken. Deze organisatorische procedures moeten een snelle en doeltreffende reactie waarborgen en de coördinatie van de inspanningen van alle betrokken partijen verbeteren, met name van de bevoegde autoriteiten en de belanghebbenden.

(72) Om te waarborgen dat rampenplannen toepasbaar zijn in echte noodsituaties is het van wezenlijk belang om te oefenen en om te testen of de systemen functioneren. Daartoe moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten simulatie-oefeningen uitvoeren, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de aangrenzende lidstaten en, indien dat relevant en haalbaar is, van derde landen en grondgebieden.

(73) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van rampenplannen en simulatie-oefeningen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving voor de praktische uitvoering van die plannen en oefeningen.

(74) Diergeneesmiddelen zoals vaccins, hyperimmuunsera en antimicrobiële stoffen spelen een belangrijke rol bij de preventie en bestrijding van overdraagbare dierziekten. In de effectbeoordeling voor de vaststelling van de diergezondheidswetgeving van de EU wordt met name het belang van vaccins als instrument bij de preventie, bestrijding en uitroeiing van dierziekten beklemtoond.

(75) De bestrijdingsstrategieën voor sommige overdraagbare dierziekten vereisen echter dat het gebruik van bepaalde diergeneesmiddelen wordt verboden of beperkt, aangezien het gebruik ervan de doeltreffendheid van die strategieën zou belemmeren. Hyperimmuunsera of antimicrobiële stoffen bijvoorbeeld kunnen de klinische verschijnselen van ziekten onderdrukken, de opsporing van een ziekteverwekker onmogelijk maken of een snelle en differentiële diagnose bemoeilijken en zo de correcte opsporing van ziekten in gevaar brengen , wat grote risico's voor de volksgezondheid en de diergezondheid kan inhouden . [Am. 26]

(76) Deze bestrijdingsstrategieën kunnen echter aanzienlijk variëren naargelang de in de lijst opgenomen ziekten. Deze verordening moet daarom voorzien in regelgeving voor het gebruik van diergeneesmiddelen ter preventie en bestrijding van de in de lijst opgenomen bepaalde ziekten en in geharmoniseerde criteria om te bepalen of vaccins, hyperimmuunsera en antimicrobiële stoffen al dan niet mogen worden gebruikt, en hoe zij worden gebruikt. Teneinde een flexibele aanpak te waarborgen en rekening te houden met de specifieke kenmerken van de verschillende in de lijst opgenomen ziekten en met de beschikbaarheid van de doeltreffende behandelingen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de beperkingen, verboden of verplichtingen betreffende het gebruik van bepaalde diergeneesmiddelen in het kader van de bestrijding van bepaalde in de lijst opgenomen ziekten. In dringende gevallen en om nieuwe risico's met mogelijk verwoestende gevolgen voor de diergezondheid of de volksgezondheid, de economie, de maatschappij of het milieu te ondervangen, moet het mogelijk zijn om die maatregelen overeenkomstig de spoedprocedure vast te stellen. [Am. 27]

(77) Voorts moeten de Unie en de lidstaten op grond van de conclusies van het deskundigenadvies over vaccin- en diagnosereagensbanken voor belangrijke dierziekten (13) de mogelijkheid hebben om voorraden van antigenen, vaccins en diagnosereagentia aan te leggen voor in de lijst opgenomen ziekten die een ernstige bedreiging vormen voor de diergezondheid of de volksgezondheid. De oprichting van een antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbank van de Unie zou de doelstellingen van de Unie inzake diergezondheid bevorderen door een snelle en doeltreffende reactie mogelijk te maken wanneer de genoemde middelen nodig zijn, en zorgt voor een efficiënt gebruik van de beperkte middelen.

(78) Teneinde een snelle en doeltreffende reactie te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de oprichting en het beheer van dergelijke banken, en de veiligheidsnormen en de voorschriften voor de werking daarvan. Deze verordening moet echter niet voorzien in regelgeving inzake de financiering van de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten, waaronder vaccinaties.

(79) Er moeten criteria voor prioritaire toegang tot de middelen van de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie worden vastgesteld om in noodgevallen de doeltreffende verdeling ervan te waarborgen. Evenzo is het passend om voor de lidstaten die geen nationale antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken hebben opgericht of die beschikken over beperkte voorraden bij de banken van de Unie, criteria vast te stellen voor de toegang tot de voorraden van de andere lidstaten. [Am. 28]

(80) Om veiligheidsredenen in verband met bioterrorisme en agroterrorisme moet bepaalde gedetailleerde informatie over de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie vertrouwelijk worden behandeld en mag deze niet worden bekendgemaakt.

(81) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor het beheer van de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van nadere regelgeving met betrekking tot welke biologische producten in die banken moeten worden opgenomen en voor welke ziekten, en nadere regelgeving betreffende de bevoorrading, hoeveelheden, opslag, levering, procedurele en technische voorschriften voor vaccins, antigenen en diagnosereagentia en de frequentie en inhoud van de informatieverstrekking aan de Commissie.

(82) Bij het uitbreken van een in de lijst opgenomen ziekte die wordt geacht een hoog risico voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie te vormen, moeten onmiddellijk ziektebestrijdingsmaatregelen worden genomen om die in de lijst opgenomen ziekte uit te roeien teneinde de diergezondheid en de volksgezondheid en de betrokken sectoren te beschermen.

(83) De primaire verantwoordelijkheid voor de preventie en bestrijding van de verspreiding van overdraagbare dierziekten moet bij de exploitanten, personen die zich beroepsmatig met dieren bezighouden en houders van gezelschapsdieren liggen. Zij moeten onmiddellijk maatregelen nemen in geval van verdenking of bevestiging van uiterst besmettelijke ziekten.

(84) De bevoegde autoriteit moet verantwoordelijk zijn om de eerste onderzoeken in te stellen teneinde de aanwezigheid van een uiterst besmettelijke en in de lijst opgenomen ziekte die wordt geacht een hoog risico voor de diergezondheid of de volksgezondheid in de Unie te vormen, al dan niet te bevestigen.

(85) De bevoegde autoriteit moet voorlopige ziektebestrijdingsmaatregelen treffen om te voorkomen dat de in de lijst opgenomen ziekte zich kan verspreiden en moet een epizoötiologisch onderzoek uitvoeren.

(85 bis) Overeenkomstig Richtlijn 2003/99/EG moeten de lidstaten elk jaar bij de Commissie een verslag indienen over de tendensen en bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers en antimicrobiële resistentie. Evenzo moeten de lidstaten in het kader van de controleplannen en bestrijdingsprogramma's zoals bedoeld in Verordening (EG) xxxx /xxxx (Verordening inzake officiële controles) (14) (*1) en Verordening (EG) nr. 2160/2003 strategische maatregelen nemen voor de controle op en de preventie en bestrijding van andere besmettelijke dierziekten, ook als ze niet in de bijlage bij deze verordening vermeld staan. Die maatregelen moeten een strategie voor behoorlijke dierhouderij en een verantwoord gebruik van diergeneesmiddelen omvatten. [Am. 29]

(86) Zodra de aanwezigheid van een in de lijst opgenomen ziekte is bevestigd, moet de bevoegde autoriteit onmiddellijk de nodige ziektebestrijdingsmaatregelen nemen, waaronder indien nodig de instelling van beperkingszones, om de ziekte uit te roeien en de verdere verspreiding ervan te voorkomen.

(86 bis) Ziektebestrijdingsmaatregelen die wegens de uitbraak van een ziekte moeten worden genomen, kunnen een nadelige invloed hebben op de biodiversiteit en de instandhouding van genetische hulpbronnen van landbouwhuisdieren. Overeenkomstig het Verdrag inzake biodiversiteit en de EU-biodiversiteitsstrategie moet de bevoegde autoriteit bij haar besluit over de toepassing van ziektebestrijdingsmaatregelen rekening houden met de gevolgen voor de biodiversiteit en de genetische hulpbronnen van landbouwhuisdieren. [Am. 30]

(87) Indien een in de lijst opgenomen ziekte bij wilde dieren voorkomt, kan dit een risico vormen voor de volksgezondheid of de gezondheid van gehouden dieren , of omgekeerd . Daarom moet moeten bijzondere regelgeving regels worden vastgesteld om in voorkomend geval ziekten bij wilde dieren of, indien nodig, bij gehouden dieren te bestrijden en uit te roeien. [Am. 31]

(88) Voor in de lijst opgenomen ziekten die niet uiterst besmettelijk zijn en waarvoor een verplichting tot uitroeiing geldt, moeten ziektebestrijdingsmaatregelen worden uitgevoerd om de verspreiding van die in de lijst opgenomen ziekten, met name naar niet-besmette gebieden, te voorkomen. Deze maatregelen kunnen echter beperkter zijn dan of verschillend van die welke van toepassing zijn op de gevaarlijkste in de lijst opgenomen ziekten. Daarom moet deze verordening voor die ziekten voorzien in bijzondere regelgeving. Ook de lidstaten die een vrijwillig uitroeiingsprogramma hebben vastgesteld, moeten dergelijke ziektebestrijdingsmaatregelen uitvoeren. Het niveau en de intensiteit van de ziektebestrijdingsmaatregelen moeten echter evenredig zijn en in overeenstemming met de kenmerken van de in de lijst opgenomen ziekte in kwestie, de verspreiding en het belang ervan voor de betrokken lidstaat of regio en voor de Unie als geheel. [Am. 32]

(89) Teneinde de doeltreffende toepassing van de ziektebestrijdingsmaatregelen van deze verordening door de exploitanten, houders van gezelschapsdieren en bevoegde autoriteiten te waarborgen, en rekening houdend met de specifieke kenmerken van de ziektebestrijdingsmaatregelen voor bepaalde in de lijst opgenomen ziekten en de risicofactoren, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van nadere ziektebestrijdingsmaatregelen bij verdenking of bevestiging van een in de lijst opgenomen ziekte in inrichtingen, andere locaties en beperkingszones.

(90) Teneinde de Commissie de mogelijkheid te bieden om tijdelijk bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen vast te stellen ingeval de ziektebestrijdingsmaatregelen van deze verordening ontoereikend of niet geschikt zijn om dat risico aan te pakken, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om voor een beperkte periode bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen vast te stellen.

(91) De registratie van bepaalde inrichtingen waar landdieren worden gehouden of waar met levende producten wordt gewerkt, en van bepaalde vervoerders die deze dieren of producten vervoeren, is noodzakelijk om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen de surveillance adequaat uit te voeren en overdraagbare dierziekten te voorkomen, te bestrijden en uit te roeien.

(92) Wanneer bepaalde soorten inrichtingen waar landdieren worden gehouden, waar met levende producten wordt gewerkt of waar levende producten worden opgeslagen, een bijzonder risico voor de diergezondheid inhouden, moeten die in het bezit zijn van een erkenning door de bevoegde autoriteit.

(93) Om ongerechtvaardigde administratieve lasten en kosten te vermijden, in het bijzonder voor kleine en middelgrote ondernemingen, moet aan de lidstaten soepelheid worden geboden om het systeem voor registratie en erkenning aan de lokale en regionale omstandigheden en productiepatronen aan te passen.

(94) Ter wille van de beperking van de administratieve lasten moeten de registratie en erkenningen waar mogelijk worden geïntegreerd in een systeem voor registratie of erkenning dat de lidstaat reeds voor andere doeleinden heeft ingesteld.

(95) De exploitanten beschikken over kennis uit de eerste hand van hun dieren. Daarom moeten zij zorgen voor bijgewerkte documentatie die relevant is voor de beoordeling van de diergezondheidsstatus, voor de traceerbaarheid en voor een epizoötiologisch onderzoek wanneer een in de lijst opgenomen ziekte voorkomt. Deze documentatie moet voor de bevoegde autoriteit gemakkelijk toegankelijk zijn.

(96) Teneinde de publieke toegankelijkheid van actuele informatie over de geregistreerde inrichtingen en vervoerders en erkende inrichtingen te waarborgen, moet de bevoegde autoriteit een register van dergelijke inrichtingen en vervoerders aanleggen en bewaren. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de in het register van inrichtingen en vervoerders op te nemen informatie en de voorschriften inzake documentatie, wat betreft de informatie die moet worden opgenomen, de afwijkingen van de voorschriften inzake documentatie en de specifieke aanvullende voorschriften voor levende producten.

(97) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de voorschriften van deze verordening met betrekking tot de registratie en erkenning van inrichtingen en met betrekking tot de documentatie en de registers, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de informatieverplichtingen, vrijstellingen en andere regelgeving, en het formaat en de operationele specificaties van de registers en de documentatie.

(98) Efficiënte traceerbaarheid is een belangrijke component van het ziektebestrijdingsbeleid. Er moet worden voorzien in identificatie- en registratievoorschriften die specifiek zijn voor de verschillende soorten gehouden landdieren en levende producten, om de doeltreffende toepassing van de in deze verordening bedoelde regelgeving inzake preventie en bestrijding van ziekten te vergemakkelijken. Bovendien is het belangrijk om te voorzien in de mogelijkheid om een identificatie- en registratiesysteem in te stellen voor soorten waarvoor dergelijke regelingen momenteel niet bestaan, of wanneer gewijzigde omstandigheden en het risico dit vereisen.

(99) Teneinde de goede werking van het identificatie- en registratiesysteem en de traceerbaarheid te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de verplichtingen inzake databanken, de aanwijzing van de bevoegde autoriteit, en nadere identificatie- en registratievoorschriften voor verschillende diersoorten en inzake documenten.

(100) Het is aangewezen de administratieve lasten en kosten te beperken en het systeem voldoende soepel toe te passen wanneer aan de traceerbaarheidsvoorschriften kan worden voldaan op een andere wijze dan die welke in deze verordening wordt aangegeven. Daarom moet de Commissie bevoegd zijn overeenkomstig artikel 290 VWEU gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot afwijkingen van de identificatie- en registratievoorschriften.

(101) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van het identificatie- en registratiesysteem en de traceerbaarheid, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de technische specificaties voor databanken, identificatiemiddelen, documenten en formaten, de termijnen, en criteria voor afwijkingen van dergelijke systemen.

(102) Een belangrijk instrument om de insleep en verspreiding van een overdraagbare dierziekte te voorkomen is het instellen van beperkingen op verplaatsingen van dieren en producten die die ziekte kunnen overdragen. Verplaatsingen van dieren en producten beperken kan echter ernstige economische gevolgen hebben en de werking van de interne markt verstoren. Dergelijke beperkingen mogen derhalve alleen worden toegepast indien zij noodzakelijk zijn en evenredig met de betrokken risico's. Deze aanpak is in overeenstemming met de beginselen van de SPS-Overeenkomst en met de internationale OIE-normen.

(103) Voor alle verplaatsingen van dieren moeten de algemene voorschriften van deze verordening gelden, zoals het verbod op verplaatsingen van dieren uit een inrichting waar abnormale sterftegevallen of andere symptomen met onbekende oorzaak voorkomen, of de voorschriften inzake ziektepreventie tijdens het vervoer.

(104) Het huidige rechtskader van de Unie met betrekking tot de verplaatsingen van landdieren voorziet in de eerste plaats in geharmoniseerde regelgeving inzake verplaatsingen van landdieren en producten tussen de lidstaten, terwijl de lidstaten vrij zijn de noodzakelijke voorschriften voor verplaatsingen binnen hun grondgebied vast te stellen. In de effectbeoordeling voor de diergezondheidswetgeving van de EU werd een uitvoerige vergelijking gemaakt van de huidige situatie met een alternatief waarin ook de regelgeving inzake verplaatsingen binnen de lidstaten op het niveau van de Unie zou worden geharmoniseerd. Daaruit werd de conclusie getrokken dat de huidige aanpak gehandhaafd moet blijven, aangezien een volledige harmonisatie van alle verplaatsingen heel complex zou zijn en de voordelen als gevolg van gemakkelijkere verplaatsingen tussen de lidstaten niet opwegen tegen de mogelijke negatieve gevolgen hiervan voor het vermogen om ziekten te bestrijden.

(105) Op de verplaatsingen van dieren tussen de lidstaten is een reeks basisvoorschriften inzake diergezondheid van toepassing. Met name mogen dieren niet worden verplaatst uit inrichtingen met abnormale sterftegevallen of symptomen met onbekende oorzaak. Zelfs abnormale sterftegevallen mogen echter, indien zij verband houden met krachtens Richtlijn 2010/63/EU van het Europees Parlement en de Raad (15) erkende wetenschappelijke procedures en indien zij niet het gevolg zijn van in de lijst opgenomen infectieziekten, geen reden zijn om de verplaatsingen van voor wetenschappelijke doeleinden bestemde dieren te verhinderen. Wel moeten deze sterftegevallen door de bevoegde autoriteit worden geregistreerd. [Am. 33]

(106) Deze verordening moet echter voorzien in flexibiliteit om de verplaatsingen van soorten en categorieën landdieren die een laag risico voor de verspreiding van in de lijst opgenomen ziekten tussen de lidstaten opleveren, te vergemakkelijken. Bovendien moet worden voorzien in verdere mogelijkheden tot afwijking ingeval de lidstaten of exploitanten met succes alternatieve risicobeperkingsmaatregelen instellen, zoals een hoog niveau van biobeveiliging en doeltreffende systemen voor surveillance.

(107) Hoefdieren en pluimvee zijn groepen diersoorten met een groot economisch belang, waarop bijzondere voorschriften voor verplaatsingen van toepassing zijn, die voortvloeien uit vóór deze verordening vastgestelde wetgeving van de Unie, namelijk Richtlijn 64/432/EEG van de Raad (16), Richtlijn 91/68/EEG van de Raad (17), Richtlijn 2009/156/EG van de Raad (18), Richtlijn 2009/158/EG van de Raad (19) en gedeeltelijk Richtlijn 92/65/EEG. De belangrijkste regelgeving inzake verplaatsingen van die soorten moet in deze verordening worden vastgesteld. De nadere voorschriften die grotendeels afhankelijk zijn van de ziekten die door de verschillende soorten of categorieën dieren kunnen worden overgedragen, moeten in latere handelingen van de Commissie worden geregeld, rekening houdend met de specifieke kenmerken van de betrokken ziekten, soorten en categorieën dieren.

(108) Aangezien het verplaatsen en verzamelen van hoefdieren en pluimvee een bijzonder hoog ziekterisico oplevert, is het aangewezen in deze verordening specifieke regelgeving vast te stellen om de gezondheid van de betrokken dieren te beschermen en de verspreiding van overdraagbare dierziekten te voorkomen. [Am. 34]

(109) Afhankelijk van de in de lijst opgenomen ziekten en in de lijst opgenomen soorten is het noodzakelijk te voorzien in specifieke diergezondheidsvoorschriften voor bepaalde andere diersoorten dan gehouden hoefdieren en pluimvee. Ook voor deze soorten bestond reeds voor deze verordening regelgeving, met name in Richtlijn 92/65/EEG. Die richtlijn voorziet in specifieke regelgeving inzake verplaatsingen van diersoorten zoals bijen, hommels, apen, honden en katten enz. en deze verordening moet derhalve voorzien in een rechtsgrondslag voor de vaststelling van gedelegeerde en uitvoeringshandelingen tot vaststelling van specifieke regelgeving inzake verplaatsingen van die diersoorten.

(110) Geconsigneerde inrichtingen die doorgaans worden gebruikt voor het houden van proefdieren of dieren in een dierentuin, brengen gewoonlijk een hoog niveau van biobeveiliging, een gunstige en goed gecontroleerde gezondheidsstatus en minder verplaatsingen met zich mee, of enkel verplaatsingen binnen de gesloten keten van die inrichtingen. De status van de geconsigneerde inrichtingen, waarvan de exploitanten op vrijwillige basis de erkenning kunnen aanvragen, werd ingevoerd bij Richtlijn 92/65/EEG, waarin regelgeving en voorschriften inzake erkenning en verplaatsingsvoorschriften voor erkende instellingen, instituten en centra zijn vastgesteld. Dat systeem maakt het voor die inrichtingen mogelijk met minder verplaatsingsvoorschriften onderling dieren uit te wisselen en terzelfder tijd gezondheidsgaranties te bieden binnen de keten van geconsigneerde inrichtingen. Daarom hebben de exploitanten het in brede kring aanvaard en er op vrijwillige basis gebruik van gemaakt. Het is dan ook aangewezen het concept van geconsigneerde inrichtingen te behouden en in deze verordening eveneens regelgeving inzake verplaatsingen tussen die inrichtingen vast te stellen.

(111) Voor wetenschappelijke doeleinden, zoals onderzoeks- of diagnosedoeleinden, en met name voor de doeleinden die zijn erkend overeenkomstig Richtlijn 2010/63/EU, kunnen verplaatsingen van dieren noodzakelijk zijn die niet voldoen aan de algemene diergezondheidsvoorschriften van deze verordening en die een groter risico voor de diergezondheid opleveren. Die soorten verplaatsingen mogen door de bepalingen van deze verordening niet worden verboden of onnodig beperkt, aangezien dit anders erkende onderzoeksactiviteiten kan verhinderen en de wetenschappelijke vooruitgang kan vertragen. Niettemin is het van wezenlijk belang dat in deze verordening regelgeving wordt vastgesteld om te waarborgen dat de verplaatsingen van die dieren op veilige wijze plaatsvinden en door de bevoegde autoriteit worden geregistreerd . [Am. 35]

(112) Het patroon van de verplaatsingen van circusdieren, dieren die in dierentuinen worden gehouden, dieren die bestemd zijn voor tentoonstellingen en bepaalde andere dieren wijkt vaak af van het patroon van de verplaatsingen van andere gehouden diersoorten. Bij het aanpassen van regelgeving van de Unie inzake verplaatsingen van die dieren moet rekening worden gehouden met specifieke risico's en alternatieve risicobeperkingsmaatregelen.

(113) Teneinde te waarborgen dat de doelstellingen van de overwegingen 102 tot en met 112 van deze verordening worden verwezenlijkt, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van preventieve maatregelen tegen ziekten bij het vervoer, specifieke regelgeving inzake verplaatsingen van bepaalde diersoorten en inzake bijzondere omstandigheden, zoals het verzamelen of geweigerde zendingen, en bijzondere voorschriften of afwijkingen voor andere soorten verplaatsingen, zoals verplaatsingen voor wetenschappelijke doeleinden.

(114) Om te waarborgen dat bijzondere regelgeving inzake verplaatsingen kan worden vastgesteld indien de regelgeving inzake verplaatsingen ontoereikend of niet geschikt is om de verspreiding van een bepaalde ziekte tegen te gaan, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend teneinde voor een beperkte periode bijzondere regelgeving inzake verplaatsingen vast te stellen.

(115) Wanneer gehouden landdieren tussen de lidstaten worden verplaatst, moet aan de voorschriften voor dergelijke verplaatsingen worden voldaan. In het geval van diersoorten die een risico voor de gezondheid opleveren of die van groter economisch belang zijn, moeten de dieren vergezeld gaan van een door de bevoegde autoriteit uitgereikt diergezondheidscertificaat.

(116) Voor zover dat technisch, praktisch en financieel haalbaar is, moeten technologische ontwikkelingen worden benut om voor de exploitanten en de bevoegde autoriteit de administratieve lasten met betrekking tot certificering en kennisgeving te beperken, door informatietechnologie te gebruiken om papieren dossiers te vervangen en om de kennisgevingsprocedures te vereenvoudigen, en door certificaten zo veel mogelijk voor verschillende doeleinden te gebruiken.

(117) Ingeval een door de bevoegde autoriteit uitgereikt diergezondheidscertificaat niet is vereist, moet een exploitant die dieren naar een andere lidstaat verplaatst, een document met eigen verklaring opstellen waarin wordt bevestigd dat de dieren voldoen aan de verplaatsingsvoorschriften van deze verordening.

(118) Teneinde te waarborgen dat de doelstellingen van de overwegingen 115, 116 en 117 van deze verordening worden verwezenlijkt, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van regelgeving inzake inhoud, informatieverplichtingen, en afwijkingen van de voorschriften inzake diergezondheidscertificering, specifieke regelgeving inzake certificering en de verplichting van officiële dierenartsen om vóór ondertekening van het diergezondheidscertificaat passende controles uit te voeren.

(119) Kennisgeving van verplaatsingen van dieren en levende producten tussen de lidstaten en in sommige gevallen binnen het nationaal grondgebied van de lidstaten is van wezenlijk belang om de traceerbaarheid van dieren en van die levende producten te waarborgen, wanneer met deze verplaatsingen een risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten is verbonden. Daarom is kennisgeving en registratie van die verplaatsingen noodzakelijk. Hiertoe moet gebruik worden gemaakt van het Imsoc-systeem, zoals bedoeld in artikel 130, lid 1, van Verordening (EU) nr. xxxx/xxxx (*2) (verordening officiële controles).

(120) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de regelgeving van deze verordening inzake diergezondheidscertificering en kennisgeving van verplaatsingen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de modellen van de diergezondheidscertificaten, de documenten met eigen verklaring, het formaat en de termijnen voor de kennisgeving van verplaatsingen van land- en waterdieren, levende producten en, in voorkomend geval, ook producten van dierlijke oorsprong.

(121) De specifieke aard van de verplaatsingen van gezelschapsdieren levert een risico voor de diergezondheid op dat significant afwijkt van dat van andere gehouden dieren. Daarom moet in deze verordening specifieke regelgeving moeten voor die verplaatsingen worden vastgesteld. Teneinde te waarborgen de reeds vastgestelde bepalingen van toepassing blijven. Zodoende wordt gewaarborgd dat gezelschapsdieren geen significant risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten vormen. moet Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van nadere regelgeving inzake verplaatsingen van gezelschapsdieren, Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de diergezondheidsvoorschriften van deze verordening inzake verplaatsingen van gezelschapsdieren, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten die bij die verplaatsingen moeten worden genomen , onverminderd het bepaalde in Verordening (EU) nr . 576/2013 van het Europees Parlement en de Raad (20). [Am. 36]

(122) Om diverse redenen kunnen wilde dieren een risico voor de diergezondheid of de volksgezondheid opleveren, bijvoorbeeld indien zij worden verplaatst naar een inrichting of een ander milieu. Eventueel moeten passende preventieve maatregelen voor de verplaatsingen van die dieren worden genomen om de verspreiding van overdraagbare dierziekten te voorkomen. Teneinde te waarborgen dat wilde dieren geen significant risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten vormen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de aanvullende voorschriften inzake verplaatsingen van wilde landdieren.

(123) Levende producten kunnen een vergelijkbaar risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten naar levende dieren opleveren. Daarnaast kent hun productie specifieke kenmerken, die verband houden met hoge gezondheidseisen voor het fokken van dieren en die strengere of bijzondere diergezondheidsvoorschriften met betrekking tot de donordieren vereisen. Teneinde veilige verplaatsingen van levende producten en de daarvoor verwachte strenge gezondheidsnormen te waarborgen en teneinde rekening te houden met enkele specifieke vormen van gebruik, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de nadere voorschriften voor het verplaatsen van levende producten van bepaalde diersoorten, ten aanzien van bijzondere voorschriften, zoals bijvoorbeeld het verplaatsen ervan voor wetenschappelijke doeleinden, en ten aanzien van afwijkingen van de verplichting tot diergezondheidscertificering.

(124) Producten van dierlijke oorsprong kunnen een risico voor de verspreiding van overdraagbare dierziekten opleveren. De voedselveiligheidsvoorschriften met betrekking tot producten van dierlijke oorsprong in de wetgeving van de Unie waarborgen goede hygiënepraktijken en beperken de risico’s van die producten voor de diergezondheid. Voor bepaalde gevallen moeten echter specifieke maatregelen inzake diergezondheid, zoals ziektebestrijdings- en noodmaatregelen, in deze verordening worden vastgesteld om te waarborgen dat producten van dierlijke oorsprong geen dierziekten verspreiden. Teneinde in dergelijke gevallen veilige verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van nadere regelgeving inzake verplaatsingen van producten van dierlijke oorsprong in verband met de ziektebestrijdingsmaatregelen, de verplichting tot diergezondheidscertificering en afwijkingen van die regelgeving, wanneer het met die verplaatsingen verbonden risico en de genomen risicobeperkingsmaatregelen dat mogelijk maken.

(125) Wanneer de lidstaten nationale maatregelen treffen met betrekking tot verplaatsingen van dieren en levende producten of besluiten nationale maatregelen te treffen om op hun grondgebied de gevolgen van andere dan in de lijst opgenomen overdraagbare dierziekten te beperken, mogen deze nationale maatregelen enkel strijdig zijn met de regelgeving betreffende de interne markt in de wetgeving van de Unie niet doorkruisen voor zover dit vanuit wetenschappelijk oogpunt gerechtvaardigd is om redenen van besmettingspreventie en in verhouding staat tot het risico . Derhalve moet het kader voor dergelijke nationale maatregelen worden vastgesteld en moet worden gewaarborgd dat zij binnen de volgens het recht van de Unie toegestane grenzen blijven. [Am. 37]

(126) De registratie en erkenning van aquacultuurinrichtingen is noodzakelijk om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen de surveillance adequaat uit te voeren en overdraagbare dierziekten te voorkomen, te bestrijden en uit te roeien. Richtlijn 2006/88/EG bepaalt dat alle inrichtingen waar waterdieren worden verplaatst, een vergunning nodig hebben. Dat stelsel van vergunningverlening moet in deze verordening worden gehandhaafd, hoewel in sommige officiële talen van de Unie voor dit stelsel in deze verordening andere termen worden gebruikt dan in Richtlijn 2006/88/EG.

(127) Bij het slachten en verwerken van aquacultuurdieren waarvoor ziektebestrijdingsmaatregelen gelden, kunnen zich overdraagbare dierziekten verspreiden, bijvoorbeeld als gevolg van de lozing van ziekteverwekkers bevattende effluenten door verwerkingsinrichtingen. Verwerkingsinrichtingen die aan de risicobeperkingsmaatregelen voldoen, hebben derhalve een erkenning nodig voor het slachten en verwerken. Daarom moet deze verordening voorzien in de erkenning van ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen.

(128) Teneinde de publieke toegankelijkheid van actuele informatie over geregistreerde en erkende inrichtingen te waarborgen, moet de bevoegde autoriteit hieromtrent een register aanleggen en bewaren. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de informatie die moet worden opgenomen in het register van aquacultuurinrichtingen en ten aanzien van de documentatievoorschriften voor aquacultuurinrichtingen en vervoerders.

(129) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de regelgeving van deze verordening inzake de registratie en erkenning van aquacultuurinrichtingen en ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen en inzake de documentatie en de registers van inrichtingen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot de informatieverplichtingen, afwijkingen en andere uitvoeringsbepalingen, en het formaat en de operationele specificaties van de registers en de documentatie.

(130) Aangezien het in de meeste gevallen niet haalbaar is om waterdieren individueel te identificeren, vormt de documentatie in aquacultuurinrichtingen, in ziektebestrijdende inrichtingen voor aquatische levensmiddelen en van vervoerders een essentieel hulpmiddel om de traceerbaarheid van waterdieren te waarborgen. Documentatie is ook nuttig voor de surveillance van de gezondheidssituatie van inrichtingen.

(131) Net als bij landdieren moet geharmoniseerde regelgeving inzake verplaatsingen van waterdieren worden vastgesteld, met inbegrip van regelgeving inzake diergezondheidscertificering en de kennisgeving van verplaatsingen.

(132) In Richtlijn 2006/88/EG wordt regelgeving inzake verplaatsingen van waterdieren vastgesteld, die zowel voor verplaatsingen binnen lidstaten als voor verplaatsingen tussen de lidstaten gelijkelijk van toepassing is. De belangrijkste bepalende factor in de regelgeving inzake verplaatsingen van waterdieren is de gezondheidsstatus met betrekking tot de in de lijst opgenomen ziekten van de lidstaat, zones en compartimenten van bestemming.

(133) Deze verordening moet voorzien in hetzelfde systeem. Om de lidstaten echter aan te moedigen de gezondheidssituatie van hun populaties waterdieren te verbeteren, zijn enkele aanpassingen en extra flexibiliteit noodzakelijk.

(134) Teneinde de controle van verplaatsingen van waterdieren te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van bij het vervoer geldende preventieve maatregelen tegen ziekten, specifieke regelgeving inzake verplaatsingen van bepaalde categorieën waterdieren voor uiteenlopende doeleinden, specifieke voorschriften of afwijkingen voor bepaalde soorten verplaatsingen, zoals verplaatsingen voor wetenschappelijke doeleinden, en aanvullende voorschriften voor het verplaatsen van wilde waterdieren.

(135) Om te waarborgen dat tijdelijke afwijkingen en specifieke voorschriften inzake verplaatsingen van waterdieren kunnen worden vastgesteld indien de regelgeving inzake verplaatsingen van deze verordening ontoereikend of niet geschikt is om de verspreiding van een bepaalde in de lijst opgenomen ziekte te voorkomen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van bijzondere regelgeving inzake verplaatsingen of afwijkingen voor een beperkte periode.

(136) De aquacultuurproductie in de Unie is uiterst gediversifieerd qua soorten en productiesystemen, en deze diversificatie neemt in hoog tempo toe. Dit kan rechtvaardigen dat op het niveau van de lidstaten nationale maatregelen worden genomen met betrekking tot andere ziekten dan die welke overeenkomstig deze verordening als in de lijst opgenomen ziekten worden beschouwd. Die nationale maatregelen moeten echter gerechtvaardigd en noodzakelijk zijn en in de juiste verhouding staan tot de doeleinden. Tevens mogen zij de verplaatsingen tussen de lidstaten niet negatief beïnvloeden, behalve indien het noodzakelijk is om de insleep te voorkomen of de verspreiding van een ziekte tegen te gaan. Nationale maatregelen die de handel tussen de lidstaten negatief beïnvloeden, moeten worden goedgekeurd en geregeld worden geëvalueerd op het niveau van de Unie.

(137) Momenteel hebben de in de lijst opgenomen ziekten slechts in zeer beperkte mate betrekking op andere diersoorten dan die welke in deze verordening als land- en waterdieren worden gedefinieerd, zoals reptielen, amfibieën, insecten en andere. Derhalve hoeft niet te worden geëist dat alle bepalingen van deze verordening op die dieren van toepassing zijn. Indien een ziekte met betrekking tot andere soorten dan die welke als land- of waterdieren worden gedefinieerd, echter in de lijst moet worden opgenomen, moeten de toepasselijke diergezondheidsvoorschriften van deze verordening voor die soorten gelden om te waarborgen dat passende en evenredige maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten kunnen worden genomen.

(138) Teneinde te waarborgen dat wanneer het risico dit vereist, regelgeving kan worden vastgesteld inzake verplaatsingen van dieren die in deze verordening niet als land- of waterdieren worden gedefinieerd, en van de daarvan afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de registratie en erkenning van inrichtingen, de documentatie en de registers, de identificatie-, registratie- en traceerbaarheidsvoorschriften voor verplaatsingen, de diergezondheidscertificering en eigen verklaring en de verplichtingen inzake de kennisgeving van verplaatsingen van dieren en van die soorten afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong.

(139) Indien noodzakelijk om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de diergezondheidsvoorschriften voor die andere diersoorten en daarvan afkomstige levende producten en producten van dierlijke oorsprong, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van nadere regelgeving inzake die voorschriften.

(140) Om de insleep van in de lijst opgenomen ziekten en nieuwe ziekten in de Unie te voorkomen, is het noodzakelijk te beschikken over efficiënte regelgeving inzake binnenkomst in de Unie van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong die zulke ziekten kunnen overdragen.

(141) De voorschriften voor binnenkomst in de Unie van dieren en producten moeten analoog zijn aan de voorschriften voor verplaatsingen in de Unie van dieren en producten van dezelfde categorie, soort en met hetzelfde beoogde gebruik.

(142) Om te waarborgen dat dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong uit derde landen of grondgebieden voldoen aan diergezondheidsvoorschriften welke garanties bieden die gelijkwaardig zijn aan die van de wetgeving van de Unie, is het van wezenlijk belang dat zij worden onderworpen aan passende controles door de bevoegde autoriteit van de derde landen of grondgebieden die naar de Unie uitvoeren. In voorkomend geval moet de gezondheidsstatus van een derde land of grondgebied van oorsprong worden gecontroleerd vooraleer de binnenkomst van die dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong te aanvaarden. Bijgevolg mogen enkel derde landen en grondgebieden die kunnen aantonen dat zij aan de diergezondheidsnormen voor binnenkomst in de Unie van dieren en producten voldoen, deze naar de Unie uitvoeren en hiertoe in een lijst worden ingeschreven.

(143) Voor sommige soorten en categorieën dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong bevatten de vóór deze verordening vastgestelde wetgevingshandelingen van de Unie nog geen lijsten van derde landen en grondgebieden vanwaaruit de binnenkomst in de Unie is toegestaan. In die gevallen en in afwachting van de vaststelling van regelgeving krachtens deze verordening, moet het de lidstaten worden toegestaan te bepalen uit welke landen en grondgebieden die dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong hun grondgebied mogen binnenkomen. Daarbij moeten de lidstaten rekening houden met de in deze verordening vermelde criteria voor de Unielijsten van derde landen en grondgebieden.

(144) Om te waarborgen dat de diergezondheidsvoorschriften voor de binnenkomst in de Unie waarin deze verordening voorziet, worden nageleefd en overeenstemmen met de beginselen van de gezondheidscodes voor dieren van de OIE, moeten alle dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong die de Unie binnenkomen, vergezeld gaan van een diergezondheidscertificaat dat is uitgereikt door de bevoegde autoriteit van het derde land of grondgebied en waarin wordt bevestigd dat alle diergezondheidsvoorschriften voor binnenkomst in de Unie zijn nageleefd. Afwijking van deze regel moet echter worden toegestaan voor goederen die een laag diergezondheidsrisico vormen.

(145) Diergezondheidscertificaten kunnen op zichzelf staan, maar certificering is in de wetgeving van de Unie vaak voor andere doeleinden vereist, bijvoorbeeld om te bevestigen dat met betrekking tot dieren of producten is voldaan aan de voorschriften inzake volksgezondheid of dierenwelzijn. Dit mag niet uit het oog worden verloren. Om de administratieve lasten en kosten tot een minimum te beperken moet ook worden toegestaan dat die diergezondheidscertificaten informatie bevatten die in het kader van andere wetgeving van de Unie met betrekking tot de voedsel- en diervoederveiligheid is vereist.

(146) Ziekten kunnen op andere wijzen worden verspreid dan door dieren, levende producten, producten van dierlijke oorsprong en dierlijke bijproducten en afgeleide producten. Bijvoorbeeld kunnen ook voertuigen, containers, hooi, stro, plantaardige producten, materiaal dat in contact kan zijn geweest met besmette dieren, en uitrusting ziekten verspreiden. Indien nodig moeten maatregelen worden genomen om te voorkomen dat ziekten op deze wijzen worden overgedragen.

(147) Teneinde te waarborgen dat de voorschriften inzake binnenkomst in de Unie voldoende gedetailleerd zijn, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ter aanvulling en wijziging van de criteria voor de lijsten van derde landen en grondgebieden, de criteria voor schorsing of intrekking van de inschrijving op die lijst, ter aanvulling van de regelgeving inzake erkenning van inrichtingen in derde landen en grondgebieden en afwijkingen, diergezondheidsvoorschriften inzake binnenkomst in de Unie van zendingen uit derde landen en grondgebieden, de inhoud van diergezondheidscertificaten, en de diergezondheidsvoorschriften voor ziekteverwekkers, ander materiaal, vervoermiddelen en uitrusting die dierziekten kunnen overdragen.

(148) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de diergezondheidsvoorschriften inzake binnenkomst in de Unie van zendingen dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van regelgeving met betrekking tot onder meer de lijst van derde landen en grondgebieden vanwaaruit de binnenkomst in de Unie van dieren, levende producten en producten van dierlijke oorsprong is toegestaan en met betrekking tot de modellen van de diergezondheidscertificaten.

(149) In het verleden is gebleken dat wanneer een uitbraak van een ernstige ziekte zich voordoet in de lidstaten of in derde landen of grondgebieden vanwaaruit dieren of producten de Unie binnenkomen, de maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten onmiddellijk moeten worden genomen om de insleep en verspreiding van de ziekte te beperken. Een dergelijke noodsituatie kan betrekking hebben op in de lijst opgenomen ziekten, nieuwe ziekten of andere gevaren voor de diergezondheid. In dat kader moet worden verduidelijkt welke reeks maatregelen ter preventie en bestrijding van ziekten van deze verordening kan worden genomen wanneer een in de lijst opgenomen of nieuwe ziekte of gevaar voorkomt. In al deze gevallen is het van wezenlijk belang dat onverwijld en op zeer korte termijn maatregelen kunnen worden genomen. Aangezien dergelijke maatregelen verplaatsingen in of naar de Unie zouden beperken, moeten zij indien mogelijk op het niveau van de Unie worden uitgevoerd.

(150) Om een doeltreffende en snelle reactie op nieuwe risico's te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend tot vaststelling van noodmaatregelen.

(151) In naar behoren gemotiveerde gevallen moet de Commissie onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vaststellen met betrekking tot onder meer het in een lijst opnemen van ziekten en soorten, de in de lijst opgenomen ziekten waarop de reeks regels inzake preventie en bestrijding van ziekten van toepassing moet zijn, de bevoorrading, voorraad, opslag en het leveren en andere procedures van de antigeen-, vaccin- en diagnosereagensbanken van de Unie, het vaststellen van bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen en afwijkingen voor een beperkte periode, de bijzondere regelgeving inzake verplaatsingen van land- en waterdieren voor een beperkte periode, de noodmaatregelen, en de lijst van derde landen en grondgebieden vanwaaruit binnenkomst in de Unie is toegestaan.

(152) Deze verordening stelt algemene en specifieke regelgeving vast inzake preventie en bestrijding van overdraagbare dierziekten en waarborgt een geharmoniseerde aanpak van de diergezondheid in de hele Unie. Op sommige gebieden, zoals de algemene verantwoordelijkheden met betrekking tot de diergezondheid, melding, surveillance, registratie en erkenning of traceerbaarheid, moeten de lidstaten worden gemachtigd of aangemoedigd om aanvullende of strengere nationale maatregelen toe te passen. Dergelijke nationale maatregelen mogen echter uitsluitend worden toegestaan indien zij de doelstellingen inzake diergezondheid van deze verordening niet in het gedrang brengen, indien zij niet in strijd zijn met de regelgeving van deze verordening en mits zij geen belemmering vormen voor verplaatsingen van dieren en producten tussen de lidstaten, tenzij dat noodzakelijk is om de insleep van ziekten te voorkomen of de verspreiding van ziekten te bestrijden.

(153) Om de administratieve lasten te beperken, moeten de in overweging 152 bedoelde nationale maatregelen worden onderworpen aan een vereenvoudigde kennisgevingsprocedure. De ervaring heeft geleerd dat de algemene kennisgevingsprocedure van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad (21) een belangrijk instrument is om op niet-geharmoniseerde of gedeeltelijk geharmoniseerde gebieden richting te geven aan nationale technische regelgeving en de kwaliteit ervan te verbeteren wat een grotere transparantie, leesbaarheid en doeltreffendheid betreft. Derhalve is het dienstig deze algemene kennisgevingsprocedure van Richtlijn 98/34/EG toe te passen.

(154) Momenteel is de regelgeving van de Unie inzake diergezondheid te vinden in de volgende wetgevingshandelingen van het Europees Parlement en de Raad en in latere handelingen van de Commissie die op grond daarvan zijn vastgesteld: — Richtlijn 64/432/EEG van de Raad, — Richtlijn 77/391/EEG van de Raad (22), — Richtlijn 78/52/EEG van de Raad (23), — Richtlijn 80/1095/EEG van de Raad (24), — Richtlijn 82/894/EEG van de Raad (25), — Richtlijn 88/407/EEG van de Raad (26), — Richtlijn 89/556/EEG van de Raad (27), — Richtlijn 90/429/EEG van de Raad (28), — Richtlijn 91/68/EEG van de Raad, — Beschikking 91/666/EEG van de Raad (29), — Richtlijn 92/35/EEG van de Raad (30), — Richtlijn 92/65/EEG van de Raad, — Richtlijn 92/66/EEG van de Raad (31), — Richtlijn 92/118/EEG van de Raad (32), — Richtlijn 92/119/EEG van de Raad (33), — Beschikking 95/410/EG van de Raad (34), — Richtlijn 2000/75/EG van de Raad (35), — Beschikking 2000/258/EG van de Raad (36), — Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees