31. 3. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 84/1 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een tweede richtlijn tot coördinatie van de wettelijke, bestuursrechtelijke 
en administratieve bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening 
van de werkzaamheden van kredietinstellingen 
COM(87) 715 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 23 februari 1988) 
(88/C 84/01) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 
2, derde zin, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat deze richtlijn als essentieel middel tot 
verwezenlijking van de interne markt, waartoe werd 
besloten bij de Europese Akte en waarvoor in het Witboek 
van de Commissie een programma is omschreven, zowel 
ten aanzien van de vrijheid van vestiging als van het vrij 
verrichten van diensten op het terrein van kredietinstel­
lingen ; 
Overwegende dat met de richtlijn een harmonisatie wordt 
beoogd die essentieel, noodzakelijk en voldoende is om te 
komen tot een wederzijdse erkenning van vergunningen en 
van de controlestelsels, zodat een enkele in de gehele 
Gemeenschap geldige vergunning kan worden afgegeven en 
het beginsel kan worden toegepast dat de controle wordt 
uitgevoerd door het land van oorsprong; 
Overwegende dat deze richtlijn derhalve slechts tegelijk 
met de aanvullende technische harmonisatie waarvoor 
specifieke communautaire regelingen zijn opgesteld met 
betrekking tot het eigen vermogen en de solvabiliteits-
coëfficient kan worden toegepast; 
Overwegende dat bovendien de harmonisatie van de 
voorwaarden voor de sanering en liquidatie van de 
kredietinstellingen thans eveneens wordt nagestreefd; 
Overwegende dat de harmonisatie van de nodige instru­
menten voor de beheersing van liquiditeits-, markt-, rente­
en wisselkoersrisico's van kredietinstellingen, ter hand zal 
moeten worden genomen; Overwegende dat de Lid-Staat van oorsprong langs een 
andere weg strengere regels van toepassing kan verklaren 
dan die in de artikelen 3, 4, 9, 10 en 14 ten aanzien van 
kredietinstellingen die zijn erkend door hun eigen bevoegde 
autoriteiten; 
Overwegende dat de verantwoordelijkheid voor het 
toezicht op de financiële soliditeit en met de name de 
solvabiliteit van een kredietinstelling voortaan berust bij de 
autoriteit van de Lid-Staat van oorsprong van de instelling; 
dat de autoriteit van de Lid-Staat van ontvangst haar 
verantwoordelijkheden voor het toezicht op de liquiditeit 
en voor het monetair beleid behoudt; dat het toezicht op 
het marktrisico onderwerp moet zijn van nauwe samen­
werking tussen de bevoegde autoriteiten van de landen van 
oorsprong en van ontvangst; 
Overwegende dat deze richtlijn aansluit op het reeds 
geldende gemeenschapsrecht en in het bijzonder op de 
Richtlijnen 77/780/EEG van de Raad (!) laatstelijk 
gewijzigd bij Richtlijn 86/524/EEG (2) over de coördinatie 
van het bankrecht en 83/350/EEG van de Raad (3) over het 
toezicht en 86/635/EEG van de Raad (4) over de geconsoli-
d erde jaarrekeningen van banken en overige financiële 
instellingen; dat, voorts, de harmonisatie van bepaalde 
financiële diensten en diensten op het gebied van beleggin­
gen wordt nagestreefd, waar noodzakelijk, door specifieke 
communautaire voorschriften, in het bijzonder met het oog 
op het waarborgen van bescherming van consumenten en 
beleggers; 
Overwegende dat de Commissie de aanbevelingen 87/62/ 
EEG (5) over grote risico's voor kredietinstellingen en 87/ 
63/EEG (6) over de invoering van depositogarantiestelsels 
heeft aangenomen; 
(!) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30. 
(2) PB nr. L 309 van 4. 11. 1986, blz. 15. 
(3) PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 18. 
(4) PB nr. L 372 van 31. 12. 1986, blz. 1. 
(5) PB nr. L 33 van 4. 2. 1987, blz. 10. 
(6) PB nr. L 33 van 4. 2. 1987, blz. 16. 
Nr. C 84/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 3. 88 
Overwegende dat de gevolgde benadering erop neerkomt, 
dankzij de onderlinge erkenning, de in de Lid-Staat van 
oorsprong erkende instellingen in staat te stellen alle in de 
in de bijlage opgenomen lijst werkzaamheden vrij in de 
gehele Gemeenschap hetzij door oprichting van een 
bijkantoor of via het verrichten van diensten uit te oefenen; 
Overwegende dat de Lid-Staat van ontvangst voor het 
uitoefenen van het recht van vestiging en het vrij verrichten 
van diensten derhalve kan eisen dat zijn eigen nationale 
wettelijke of bestuursrechtelijke specifieke regels betref­
fende instellingen die niet zijn erkend als kredietinstelling in 
de Lid-Staat van oorsprong en werkzaamheden die niet in 
de lijst voorkomen worden nageleefd, voor zover deze 
voorschriften, aan de ene kant, verenigbaar zijn met het 
communautaire recht en het openbaar belang dienen en, 
aan de andere kant, deze instellingen of deze werkzaam­
heden niet op grond van de wettelijke of bestuursrechtelijke 
voorschriften van de Lid-Staat van oorsprong onder­
worpen zijn aan gelijkwaardige regels; 
Overwegende dat het dienstig is de voordelen van 
wederzijdse erkenning uit te strekken tot de werkzaam­
heden die voorkomen op de lijst in de bijlage, indien zij 
worden verricht door financiële instellingen die dochteron­
dernemingen zijn van kredietinstellingen, mits deze 
dochterondernemingen mede worden opgenomen onder 
het geconsolideerde toezicht waaraan hun moederonder­
nemingen zijn onderworpen en aan strenge voorwaarden 
voldoen; 
Overwegende dat de uitoefening van werkzaamheden die 
niet op de lijst voorkomen de vrijheid van vestiging en van 
het verrichten van diensten blijven genieten overeenkom­
stig de algemene bepalingen van het Verdrag; 
Overwegende dat de Lid-Staten ervoor moeten zorgen dat 
er geen enkele belemmering is zodat de werkzaamheden die 
wederzijds erkend zijn, uitgeoefend kunnen worden 
volgens de in de Lid-Staat van oorsprong gebruikelijke 
financiële technieken, voorzover zij niet in strijd zijn met de 
wettelijke bepalingen van openbaar belang van de Lid-
Staat van ontvangst; 
Overwegende dat de afschaffing van de voor bijkantoren 
van communautaire kredietinstellingen vereiste ver­
gunning in het kader van de huidige harmonisatie de 
noodzaak met zich brengt van afschaffing van het vereiste 
van een dotatiekapitaal; dat artikel 5, lid 2, een eerste stap 
in deze richting vormt; 
Overwegende dat tussen het doel van deze richtlijn en de 
door middel van andere communautaire voorschriften te 
verwezenlijken vrijmaking van het kapitaalverkeer, een 
onlosmakelijke band bestaat; dat in ieder geval de 
werkzaamheden inzake de liberalisatie van de diensten van 
banken moet kunnen bestaan naast de maatregelen betreffende liberalisatie van het kapitaalverkeer; dat indien 
de Lid-Staten krachtens richtlijn .../.../EEG van de Raad 
vrijwaringsbedingen kunnen inroepen voor kapitaalbewe­
gingen, zij het verrichten van bancaire diensten mogen 
opschorten voorzover noodzakelijk om deze vrijwarings­
bedingen hun werking te laten hebben; 
Overwegende de procedures van Richtlijn 77/780/EEG, 
met name inzake de vergunning aan bijkantoren van 
kredietinstellingen waaraan in derde landen vergunning is 
verleend, op die kredietinstellingen van toepassing blijven; 
dat deze bijkantoren niet in aanmerking komen voor het 
vrij verrichten van diensten uit hoofde van artikel 59, 
tweede alinea, van het Verdrag; dat echter verzoeken om 
vergunning voor een dochteronderneming of voor het 
verwerven van deelnemingen in kredietinstellingen, afkom­
stig van instellingen die vallen onder het recht van een derde 
land onderworpen zijn aan een procedure die ten doel heeft 
te waarbrogen dat kredietinstellingen uit de Gemeenschap 
een op wederkerigheid berustende behandeling verkrijgen 
in de betrokken derde landen; 
Overwegende dat de harmonieuze werking van de interne 
bankmarkt, naast rechtsnormen, een nauwe en een 
regelmatige samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten 
van de Lid-Staten vereist; dat derhalve met betrekking tot 
het individueel onderzoek van problemen betreffende een 
bepaalde kredietinstelling het Contactcomité dat werd 
opgericht door de autoriteiten die toezicht houden op de 
banken en dat wordt genoemd in de laatste overweging van 
Richtlijn 77/780/EEG van de Raad, het meest dienstige 
leader blijft; dat dit comité een geschikt forum is voor de in 
artikelen 6 en 7 bedoelde onderlinge uitwisseling van 
gegevens; 
Overwegende dat in ieder geval deze procedure niet in de 
plaats komt van de bij artikel 7 van richtlijn 77/780/EEG 
ingestelde bilaterale samenwerking; dat in dit verband de 
bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van ontvangst op 
eigen initiatief of op initiatief van de bevoegde autoriteit 
van de Lid-Staat van oorsprong zal kunnen blijven 
verifiëren of de werkzaamheden van de instelling op zijn 
grondgebied rechtmatig zijn, voldoen aan de beginselen 
van een gezonde administratieve en boekhoudkundige 
organisatie en van een adequate interne controle; 
Overwegende dat het, met het oog op de verwezenlijking 
van de doelstellingen van deze Richtlijn en om rekening te 
houden met de snelle ontwikkeling van de structuren van de 
nationale en internationale markten, noodzakelijk is een 
procedure vast te stellen die aanpassing van de behandelde 
technische punten mogelijk maakt; dat vanwege het belang 
en het gevoelige karakter van een dergelijke aanpassing, 
procedure III, variant a), zoals neergelegd in artikel 2 van 
Besluit 87/373/EEG van de Raad 0), het meest geëigend is; 
(!) PB nr. L 197 van 18. 7. 1987, blz. 33. 
31. 3. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 84/3 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
TITEL I 
Definities en toepassingsgebied 
Artikel 1 
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder: 
— kredietinstelling: een kredietinstelling in de zin van 
artikel 1, eerste streepje, van Richtlijn 77/780/EEG, 
— vergunning: een vergunning in de zin van artikel 1, 
tweede streepje, van Richtlijn 77/780/EEG, 
— bijkantoor: een bijkantoor in de zin van artikel 1, derde 
streepje, van Richtlijn 77/780/EEG, 
— eigen vermogen: het eigen vermogen in de zin van 
Richtlijn .../.../EEG van de Raad, 
— bevoegde autoriteiten: de bevoegde autoriteiten in de 
zin van artikel 1 van Richtlijn 83/350/EEG, 
— financiële instelling: een financiële instelling in de zin 
van artikel 1 van Richtlijn 83/350/EEG, 
— Lid-Staat van oorsprong: de Lid-Staat waarin aan een 
kredietinstelling de vergunning werd verleend overeen­
komstig artikel 3 van Richtlijn 77/780/EEG, 
— Lid-Staat van ontvangst: de Lid-Staat waarin een 
kredietinstelling een bijkantoor heeft of diensten 
verricht, 
— gekwalificeerde deelneming: het in een onderneming, 
onmiddellijk of middellijk, ten minste 10 % van het 
kapitaal of van de stemrechten bezitten of invloed van 
betekenis hebben in de zin van artikel 33 van Richtlijn 
83/349/EEG van de Raad (*), 
— aanvangskapitaal: het gestorte initiële kapitaal met 
inbegrip van de bestanddelen die daaraan gelijk gesteld 
kunnen worden krachtens de wetgeving van de Lid-
Staat van oorsprong, 
— moederonderneming: een moederonderneming in de 
zin van artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG, 
— dochteronderneming: een dochteronderneming in de 
zin van artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG. 
Artikel 2 
1. Deze richtlijn is van toepassing op alle kredietinstel­
lingen. 
2. Zij is niet van toepassing op de instellingen die zijn 
uitgezonderd van Richtlijn 77/780/EEG en genoemd zijn in 
artikel 2, lid 2, van die richtlijn. 
(!) PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1. 3. De kredietinstellingen die op de wijze zoals bepaald in 
artikel 2, lid 4, onder a), van Richtlijn 77/780/EEG zijn 
aangesloten bij een in diezelfde Lid-Staat gevestigd centraal 
orgaan kunnen worden uitgezonderd van de voorschriften 
van de artikelen 3, 8 en 10, mits, onverminderd de 
toepassing van bedoelde voorschriften op het centrale 
orgaan, het geheel dat gevormd wordt door het centrale 
orgaan en de daarbij aangesloten instellingen op geconsoli­
deerde grondslag onderworpen is aan deze voorschriften. 
In gevallen van uitzondering zijn artikelen 5 en 16 tot 19 
van toepassing op het geheel gevormd door het centraal 
orgaan en de instellingen die daarbij zijn aangesloten. 
TITEL II 
Harmonisatie van de vergunningsvoorwaarden 
Artikel 3 
1. De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning 
wanneer het aanvangskapitaal minder bedraagt dan vijf 
miljoen Ecu. 
2. De Lid-Staten kunnen voorstellen een lager aanvangs­
kapitaal vast te stellen dan bedoeld in lid 1 indien het 
instellingen betreft waarvan de erkende werkzaamheden 
zijn beperkt door wettelijke of statutaire bepalingen. Zij 
melden de Commissie welke de betrokken instellingen zijn, 
alsmede de voorgestelde bedragen, binnen zes maanden na 
het aannemen van deze richtlijn. De Commissie stelt de lijst 
van de betrokken categorieën instellingen en bedragen van 
het aanvangskapitaal vast in het kader van de procedure 
van artikel 20. 
Artikel 4 
De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning aan een 
kredietinstelling voordat zij in kennis zijn gesteld van de 
identiteit van de aandeelhouders of onmiddellijke of 
middellijke, natuurlijke of rechtspersonen, die een gekwali­
ficeerde deelneming in de instelling hebben en van de 
hoogte van die deelneming. De bevoegde autoriteiten 
beoordelen de betrouwbaarheid van genoemde aandeel­
houders of vennoten. 
Artikel 5 
1. Lid-Staten van ontvangst kunnen niet meer de in 
artikel 4 van Richtlijn 77/780/EEG, bedoelde vergunningen 
verlangen voor bijkantoren van kredietinstellingen waar­
aan in andere Lid-Staten vergunning is verleend. Voor de 
vestiging van en het toezicht op deze bijkantoren gelden de 
voorschriften van de artikelen 17 en 19. 
2. Tot de inwerkingtreding van de bepalingen tot 
toepassing van lid 1 mogen de Lid-Staten van ontvangst niet 
als vergunningsvoorwaarde voor bijkantoren van krediet-
Nr. C 84/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 3. 88 
instellingen die in andere Lid-Staten zijn erkend een 
dotatiekapitaal vereisen dat meer bedraagt dan 50 % van 
het aanvangskapitaal dat krachtens de nationale voor­
schriften inzake het verlenen van vergunningen aan 
kredietinstellingen van dezelfde aard vereist is. 
3. De kredietinstellingen verkrijgen de vrije beschikking 
over de middelen waarvan de aanwezigheid op grond van 
de leden 1 en 2 niet meer kan worden vereist. 
Artikel 6 
In de volgende gevallen moeten de bevoegde autoriteiten 
van de betrokken Lid-Staten voorafgaand worden geraad­
pleegd : 
— vergunningverlening aan een dochteronderneming van 
een kredietinstelling waaraan in een andere Lid-Staat 
vergunning is verleend, 
— vergunningverlening aan de dochter van een moederon­
derneming van een kredietinstelling waaraan in een 
andere Lid-Staat vergunning is verleend, 
— vergunningverlening aan een onderneming bestuurd 
door dezelfde natuurlijke of rechtspersonen die een 
kredietinstelling besturen waaraan in een andere Lid-
Staat vergunning is verleend. 
Artikel 7 
1. Het verzoek om vergunningverlening voor een doch­
teronderneming of voor het verwerven van een deelneming 
zoals bedoeld in lid 3 van een moedermaatschappij die valt 
onder het recht van een derde land wordt geregeld door de 
procedure van dit artikel. 
2. De bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat 
geven kennis van het verzoek om vergunningverlening aan 
de bevoegde autoriteiten van de overige Lid-Staten, 
alsmede aan de Commissie. 
3. De bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat 
stellen de bevoegde autoriteiten van de overige Lid-Staten 
en de Commissie eveneens op de hoogte wanneer zij, uit 
hoofde van artikel 9, ervan in kennis worden gesteld dat een 
onderneming die valt onder het recht van een derde land het 
voornemen heeft een deelneming te verwerven in een 
kredietinstelling op zodanige wijze dat deze een dochteron­
derneming zal worden. 
4. De bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staat 
schorten hun besluit inzake de in de leden 2 en 3 bedoelde 
verzoeken op tot de procedure van de leden 5 en 6 is 
afgesloten. 
5. De Commissie onderzoekt binnen drie maanden na 
ontvangst van de in de leden 2 en 3 bedoelde informatie of 
alle kredietinstellingen van de Gemeenschap in het 
betrokken derde land een behandeling op basis van 
wederkerigheid genieten, met name ten aanzien van de 
vestiging van bijkantoren of de verwerving van deelnemin­
gen in kredietinstellingen. 6. Indien de Commissie tot de vaststelling komt dat geen 
behandeling op basis van wederkerigheid is gewaarborgd 
kan zij overeenkomstig de procedure van artikel 20, de 
opschorting van het besluit, bedoeld in lid 4, verlengen. 
7. De Commissie doet de Raad geëigende voorstellen 
teneinde tot wederkerigheid te komen met het betrokken 
derde land. 
TITEL III 
Harmonisatie van de voorwaarden 
voor de bedrijfsuitoefening 
Artikel 8 
1. Het eigen vermogen van een kredietinstelling mag niet 
minder worden dan het bij het verlenen van de vergunning 
vereiste aanvangskapitaal. Wanneer de omstandigheden 
zulks rechtvaardigen kunnen de bevoegde autoriteiten de 
kredietinstelling toestaan haar situatie binnen een beperkte 
termijn te regulariseren. 
2. Het eigen vermogen van kredietinstellingen die 
bestonden vóór de inwerkingtreding van de bepalingen tot 
toepassing van deze richtlijn dient uiterlijk op 31 december 
1996 op zijn minst gelijk te zijn aan het bedrag van het 
aanvangskapitaal zoals vereist in artikel 3. 
Artikel 9 
1. De Lid-Staten bepalen dat elke natuurlijke of rechts­
persoon, die het voornemen heeft, onmiddellijk of 
middellijk, in het bezit te komen van een gekwalificeerde 
deelneming in een kredietinstelling de bevoegde auto­
riteiten daarvan voorafin kennis moet stellen en het bedrag 
van die deelneming moet mededelen. Genoemde persoon 
dient opnieuw vooraf mededeling te doen wanneer zij het 
voornemen heeft de hoogte van haar gekwalificeerde 
deelneming te wijzigen op zodanige wijze dat die kredietin­
stelling zijn dochteronderneming zal worden. De bevoegde 
autoriteiten stellen de betrouwbaarheid van genoemde 
personen vast. 
2. De kredietinstellingen stellen de bevoegde autoriteiten 
elk jaar in kennis van de identiteit van de in lid 1 bedoelde 
aandeelhouders of vennoten alsmede van de bedragen van 
hun gekwalificeerde deelnemingen, zoals deze blijken uit de 
op de jaarlijkse algemene vergadering van aandeelhouders 
of vennoten opgemaakte presentielijst of zoals deze blijken 
uit de ontvangen informatie uit hoofde van de ver­
plichtingen van op een beurs genoteerde vennootschappen. 
3. De Lid-Staten bepalen dat, indien de door de in lid 1 
bedoelde personen uitgeoefende invloed een voorzichtig en 
gezond beheer van de instelling zou kunnen belemmeren, 
de bevoegde autoriteiten de nodige maatregelen treffen om 
aan deze toestand een einde te maken. Die maatregelen 
kunnen met name omvatten aanmaningen, sancties tegen 
bestuurders en schorsing van de stemrechten die verbonden 
31. 3. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 84/5 
zijn aan de aandelen of deelnemingsbewijzen die door de 
betrokken aandeelhouders of vennoten worden gehouden. 
Artikel 10 
1. Een kredietinstelling mag in een onderneming die niet 
een kredietinstelling, noch een financiële instelling, noch 
een onderneming waarvan de werkzaamheden worden 
omschreven in artikel 43, lid 2, onder f), van Richtlijn 86/ 
635/EEG is, geen gekwalificeerde deelneming hebben 
waarvan het bedrag meer dan 10 % van haar eigen 
vermogen bedraagt. 
2. Het totale bedrag van de gekwalificeerde deelnemin­
gen in andere ondernemingen dan kredietinstellingen, 
financiële instellingen of ondernemingen waarvan de 
werkzaamheden worden omschreven in artikel 43, lid 2, 
onder f), van Richtlijn 86/635/EEG mag niet meer 
bedragen dan 50 % van het eigen vermogen van de 
kredietinstelling. 
3. De aandelen of deelnemingsbewijzen die tijdelijk 
worden gehouden in verband met het verlenen van 
financiële bijstand ter sanering of redding van een 
onderneming of in verband met het vast overnemen van een 
effectenemissie, gedurende de normale periode van deze 
vaste overneming, of op eigen naam gesteld maar voor 
rekening van derden, worden voor de berekening van de in 
de leden 1 en 2 bepaalde grenswaarden niet inbegrepen in 
de gekwalificeerde deelnemingen. De aandelen of deelne­
mingsbewijzen die kunnen worden aangemerkt als finan­
ciële vaste activa in de zin van artikel 35, lid 2, van Richtlijn 
86/635/EEG worden hierbij nooit inbegrepen. 
4. De in de leden 1 en 2 vastgelegde grenswaarden mogen 
slechts onder uitzonderlijke omstandigheden worden 
overschreden. In dat geval eisen de bevoegde autoriteiten 
echter dat de kredietinstelling haar eigen vermogen 
verhoogt of andere maatregelen van gelijke werking neemt. 
5. Voor de naleving van de in de leden 1 en 2 vastgelegde 
grenswaarden wordt toezicht en controle op geconsoli­
deerde grondslag uitgeoefend overeenkomstig het bepaalde 
in Richtlijn 83/350/EEG. 
6. De Lid-Staten kunnen van toepassing van de in leden 1 
en 2 vastgelegde grenswaarden afzien indien zij bepalen dat 
de in die leden bedoelde gekwalificeerde deelnemingen 
voor de berekening van het eigen vermogen van de 
kredietinstellingen in mindering moeten worden gebracht. 
Artikel 11 
1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van 
oorsprong zorgen er voor dat in elke kredietinstelling een 
goede administratieve en boekhoudkundige organisatie en 
adequate interne controleprocedures bestaan. 
2. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van 
oorsprong zorgen er eveneens voor dat dergelijke voor­
waarden bestaan bij de kredietinstellingen die krachtens 
Richtlijn 83/350/EEG onder het toezicht op geconsoli­
deerde basis vallen op de kredietinstelling. Artikel 12 
1. In artikel 7, lid 1, van Richtlijn 77/780/EEG wordt het 
einde van de tweede zin als volgt gelezen: 
„alsmede alle gegevens die de controle van deze instel­
lingen, met name op het gebied van de liquiditeit, de 
solvabiliteit, de beperking van de grote risico's, de 
administratieve en boekhoudkundige situatie en interne 
controleprocedures kunnen vergemakkelijken." 
2. De Lid-Staat van ontvangst blijft in eerste aanleg belast 
met het toezicht op de liquiditeit van een kredietinstelling 
tot verdere coördinatie. Onverlet de noodzakelijke maat­
regelen tot versterking van het Europees Monetair Stelsel, 
blijven de Lid-Staten volledig verantwoordelijk voor de 
maatregelen die voortvloeien uit de tenuitvoerlegging van 
het monetaire beleid. Deze maatregelen mogen geen 
discriminerende of restrictieve behandeling inhouden uit 
hoofde van het feit dat de kredietinstelling in een andere 
Lid-Staat is erkend. 
3. Tot verdere coördinatie van risico's voortvloeiende uit 
open posities kunnen de bevoegde autoriteiten van de Lid-
Staten van ontvangst de noodzakelijke maatregelen nemen 
teneinde ervoor te zorgen dat kredietinstellingen waaraan 
in een andere Lid-Staat een vergunning is verleend de 
geëigende maatregelen treffen tegen het marktrisico in 
verband met het opereren door zulke instellingen op 
effectenmarkten op hun grondgebied. Te dien einde 
werken zij met de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat 
van oorsprong samen. 
Artikel 13 
1. De Lid-Staten van ontvangst bepalen dat wanneer een 
kredietinstelling waaraan in een andere Lid-Staat ver­
gunning is verleend haar werkzaamheden uitoefent door 
middel van een bijkantoor, de bevoegde autoriteiten van de 
Lid-Staat van oorsprong, na de bevoegde autoriteiten van 
de Lid-Staat van ontvangst daarvan vooraf in kennis te 
hebben gesteld, zelf ter plaatste de in artikel 7, lid 1, van 
Richtlijn 77/780/EEG bedoelde gegevens kunnen veri­
fiëren. 
2. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van 
oorsprong kunnen voor de verificatie van de bijkantoren 
ook gebruik maken van één van de bij artikel 5, lid 4, van 
Richtlijn 83/350/EEG ingestelde andere procedures dan die 
bedoeld in lid 1. 
3. Dit artikel laat het recht van de bevoegde autoriteiten 
van de Lid-Staat van ontvangst onverlet om op hun 
grondgebied gevestigde bijkantoren ter plekke te verifiëren 
ten einde de verantwoordelijkheden uit te oefenen die op 
hen rusten uit hoofde van deze richtlijnen. 
Nr. C 84/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 3. 88 
Artikel 14 
Artikel 12 van Richtlijn 77/780/EEG, waarvan lid 2 van 
overeenkomstige toepassing is op de in deze richtlijn 
bedoelde uitwisseling van informatie tussen de bevoegde 
autoriteiten, wordt als volgt gelezen: 
Artikel 12 
„1. De Lid-Staten bepalen dat alle personen die 
werkzaam zijn of zijn geweest bij de bevoegde 
autoriteiten, alsmede accountants of deskundigen die in 
opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen, aan 
het beroepsgeheim gebonden zijn. Dit houdt in dat de 
vertrouwelijke gegevens waarvan zij beroepshalve 
kennis krijgen aan geen enkele persoon of autoriteit 
bekend mogen worden gemaakt, behoudens gevallen 
die onder het strafrecht vallen. 
2. Niettegenstaande lid 1 gaan de bevoegde auto­
riteiten van de verschillende Lid-Staten over tot de 
uitwisseling van gegevens overeenkomstig het bepaalde 
in deze richtlijn en in de Richtlijn 83/350/EEG van de 
Raad (J), alsmede in de bijlage bij Aanbeveling 
87/62/EEG van de Commissie (2). Deze gegevens vallen 
onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim. 
3. De Lid-Staten mogen slechts dan met de bevoegde 
autoriteiten van derde landen samenwerkingsovereen­
komsten voor de uitwisseling van gegevens sluiten als 
met betrekking tot de medegedeelde gegevens gelijk­
waardige waarborgen inzake het beroepsgeheim gelden 
als de in dit artikel bedoelde. 
4. De bevoegde autoriteit die uit hoofde van de leden 1 
of 2 vertrouwelijke gegevens ontvangt, mag deze 
uitsluitend gebruiken: 
— hetzij voor het onderzoek naar de voorwaarden voor 
de toelating van de kredietinstellingen en om de 
controle, op individuele en op geconsolideerde 
grondslag, op de voorwaarden waaronder de 
werkzaamheden worden uitgeoefend te vergemak­
kelijken, in het bijzonder ten aanzien van het toezicht 
op liquiditeit, solvabiliteit, grote risico's, admini­
stratieve en boekhoudkundige organisatie en interne 
controle, 
— hetzij wanneer een administratief beroep is ingesteld 
tegen de besluiten van de bevoegde autoriteit, 
— hetzij bij rechtsgedingen die aanhangig zijn gemaakt 
krachtens artikel 13. 
5. De leden 1 en 4 vormen binnen een zelfde Lid-Staat 
of tussen Lid-Staten geen belemmering voor: 
— de uitwisseling van gegevens tussen de bevoegde 
autoriteiten wanneer er meer in dezelfde Lid-Staat 
zijn; — de toezending aan de lichamen die belast zijn met de 
uitvoering van de depositogarantiestelsels van de 
gegevens die nodig zijn voor de vervulling van hun 
taak; 
— de uitwisseling van gegevens tussen de bevoegde 
autoriteiten en de autoriteiten aan wie overheids­
taken zijn toebedeeld voor het toezicht op de andere 
financiële instellingen en de verzekeringsmaat­
schappijen. 
— de uitwisseling van gegevens tussen de bevoegde 
autoriteiten en de met de wettelijke controle van de 
rekeningen van de kredietinstellingen belaste perso­
nen. 
De autoriteiten en lichamen die de gegevens ontvangen, 
mogen daarvan slechts gebruik maken voor de ver­
vulling van hun toezichthoudende taak. De ontvangen 
gegevens vallen onder het beroepsgeheim waartoe deze 
autoriteiten en lichamen zijn gehouden. 
6. Niettegenstaande lid 1 kunnen de Lid-Staten 
krachtens wettelijke bepalingen toestaan dat bepaalde 
gegevens worden medegedeeld aan andere centrale 
overheidsdiensten wanneer dit noodzakelijk is uit 
hoofde van het toezichtsbeleid. In dat geval bepalen de 
Lid-Staten dat de op grond van lid 2 ontvangen gegevens 
nooit aldus kunnen worden medegedeeld, tenzij de 
bevoegde autoriteit die de gegevens heeft verstekt 
uitdrukkelijk daartoe toestemming heeft gegeven. 
7. De Lid-Staten bepalen dat het in dit artikel 
omschreven beroepsgeheim van toepassing is op 
gegevens verstrekt door de bevoegde autoriteiten aan de 
personen die belast zijn met de wettelijke controle van 
de rekeningen van de kredietinstelling. 
(!) PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 18. 
(2) PB nr. L 33 van 4. 2. 1987, blz. 10." 
Artikel 15 
Onverminderd de voor intrekking van de vergunning 
geldende procedures en strafrechtelijke bepalingen, bepa­
len de Lid-Staten dat hun respectieve bevoegde autoriteiten 
tegen kredietinstellingen of hun verantwoordelijke be­
stuurders die de wettelijke of bestuursrechtelijke voor­
schriften betreffende de controle of de uitoefening van haar 
werkzaamheden overtreden, dwangmiddelen of maat­
regelen kunnen aanwenden welke strekken tot beëindiging 
van de vastgestelde overtredingen of tot het wegnemen van 
de oorzaken daarvan. 
31. 3. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 84/7 
TITEL IV 
Bepalingen betreffende de vrije vestiging en het vrij 
verrichten van diensten 
Artikel 16 
1. De Lid-Staten bepalen dat tenminste de in de lijst in de 
bijlage genoemde werkzaamheden in elke Lid-Staat kunnen 
worden uitgeoefend overeenkomstig het bepaalde in de 
artikelen 17 en 19, door middel van de vestiging van een 
bijkantoor of via het vrij verrichten van diensten door elke 
door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van 
oorsprong gecontroleerde kredietinstelling waaraan die 
autoriteiten vergunning hebben verleend en waarvan de 
vergunning het uitoefenen van die werkzaamheden niet 
verbiedt. 
2. De Lid-Staten bepalen eveneens dat tenminste de 
werkzaamheden die voorkomen op de lijst in de bijlage 
kunnen worden uitgeoefend in iedere Lid-Staat volgens de 
bepalingen van de artikelen 17 en 19, door middel van 
vestiging van een bijkantoor of via het vrij verrichten van 
diensten door iedere financiële instelling, dochteronder­
neming van een kredietinstelling, of gemeenschappelijke 
dochteronderneming van twee of meer kredietinstellingen, 
waarvan de statuten de uitoefening van die werkzaam­
heden niet verbieden en die aan alle volgende voorwaarden 
voldoet: 
— aan de moederonderneming of -ondernemingen is 
vergunning verleend als kredietinstellingen in dezelfde 
Lid-Staat onder het recht waarvan de dochteronder­
neming ressorteert, 
— de moederonderneming of -ondernemingen zijn in het 
bezit van 90 % of meer van de aandelen van de 
dochteronderneming, 
— de moederonderneming of -ondernemingen hebben zich 
hoofdelijk borg gesteld voor verplichtingen die de 
dochteronderneming is aangegaan, 
— de dochteronderneming is daadwerkelijk opgenomen, 
in het bijzonder waar het de onderwerpelijke werk­
zaamheden betreft, in het toezicht op geconsolideerde 
basis waaraan de moederonderneming of elk van de 
moederondernemingen overeenkomstig Richtlijn 
83/350/EEG zijn onderworpen, met name voor de 
berekening van de solvabiliteitsratio, voor de controle 
van de grote risico's en de beperking van de deelnemin­
gen bedoeld in artikel 10. 
Deze voorwaarden dienen geverifieerd te worden door de 
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van oorsprong die 
vervolgens een verklaring afgeven aan de dochteronder­
neming, die dient te worden gevoegd bij de kennisgeving 
bedoeld in de artikelen 17 en 18. 
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van oorsprong 
dragen zorg voor het toezicht op de dochteronderneming 
overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 8, lid 1, 9, 11, 
12, lid 2,13,14 en 15, alsook in artikel 7, lid 1, van Richtlijn 
77/780/EEG. Het bepaalde in dit lid is van toepassing op dochteronder­
nemingen met de noodzakelijke aanpassingen. In het 
bijzonder dient „kredietinstelling" te worden gelezen als 
„financiële instelling die voldoet aan de voorwaarden 
gesteld in artikel 16, lid 2", en „vergunning" als „Statuten". 
In artikel 17, lid 2, wordt punt c) gelezen als: „c) het bedrag 
aan eigen vermogen van de financiële instelling die 
dochteronderneming is en van de geconsolideerde solvabi­
liteitsratio van de kredietinstelling die de moederonder­
neming is". 
Indien de financiële instelling die onder de bepalingen van 
dit lid valt aan één van de vereiste voorwaarden niet meer 
voldoet, mag de Lid-Staat van ontvangst, overeenkomstig 
de bepalingen van deze richtlijn, haar activiteiten op zijn 
grondgebied doen eindigen. 
Artikel 17 
1. Elke kredietinstelling die op het grondgebied van een 
andere Lid-Staat een bijkantoor wenst te vestigen stelt de 
bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van oorsprong 
daarvan in kennis. 
2. De Lid-Staten bepalen dat de kredietinstelling die een 
bijkantoor in een andere Lid-Staat wenst te vestigen de in 
lid 1 bedoelde kennisgeving vergezeld doet gaan van de 
volgende gegevens: 
a) de Lid-Staat op het grondgebied waarvan zij voorne­
mens is een bijkantoor te vestigen; 
b) een bedrijfsplan waarin met name de aard van de 
voorgenomen werkzaamheden en de organisatiestruc­
tuur van de instelling worden vermeld; 
c) het bedrag aan eigen vermogen en van de solvabiliteits­
ratio van de kredietinstelling; 
d) het adres waar documenten van haar kunnen worden 
opgevraagd in de Lid-Staat van ontvangst; 
e) de naam van de verantwoordelijke bestuurders van de 
dochteronderneming. 
3. Tenzij de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van 
oorsprong, gezien het betrokken plan, redenen heeft te 
twijfelen aan de organisatiestructuur van de kredietinstel­
ling, doet zij binnen drie maanden na de in lid 1 bedoelde 
kennisgeving, aan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat 
van ontvangst mededeling van de in lid 2 bedoelde 
gegevens. 
Wanneer de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van 
oorsprong weigert de in lid 2 bedoelde gegevens mede te 
delen aan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van 
ontvangst, deelt zij de redenen van deze weigering binnen 
drie maanden na ontvangst van de kennisgeving mede aan 
de betrokken instelling. 
Tegen deze weigering staat beroep open bij de rechter in de 
Lid-Staat van oorsprong. 
4. Vóór de aanvang van de werkzaamheden van het 
bijkantoor van de kredietinstelling beschikt de bevoegde 
Nr. C 84/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 3. 88 
autoriteit van de Lid-Staat van ontvangst over drie 
maanden, te rekenen vanaf de ontvangst van de lid 3 
bedoelde mededeling, om het in artikel 19 bedoelde 
toezicht op de kredietinstelling voor te bereiden en om zich 
eventueel uit te spreken over de onmogelijkheid, om 
redenen van openbaar belang, bepaalde van de voorgeno­
men werkzaamheden, die niet verboden zijn onder de 
vergunning van de Lid-Staat van oorsprong maar die niet 
voorkomen in de lijst de bijlage, uit te oefenen. 
5. Vanaf het moment van het standpunt van de bevoegde 
autoriteit van de Lid-Staat van ontvangst, of, in geval van 
stilzwijgen van die zijde, zodra de in lid 4 bedoelde termijn 
is verstreken, kan het bijkantoor gevestigd worden en met 
zijn werkzaamheden aanvangen. 
6. Een kredietinstelling die wijziging wenst te brengen in 
de inhoud van een van de overeenkomstig lid 2 verstrekte 
gegevens stelt de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat 
van oorsprong en van de Lid-Staat van ontvangst 
schriftelijk van de beoogde wijziging in kennis, zulks ten 
minste één maand vóór de totstandbrenging van de 
wijziging, opdat die bevoegde autoriteiten zich eventueel 
uitspreken over de onmogelijkheid, wegens redenen van 
openbaar belang, om bepaalde voorgenomen nieuwe 
werkzaamheden, die niet verboden zijn onder de ver­
gunning van de Lid-Staat van oorsprong en die niet 
voorkomen in de lijst in de bijlage bij deze richtlijn, uit te 
oefenen. 
Artikel 18 
1. Elke kredietinstelling die voor de eerste maal in het 
kader van het vrij verrichten van diensten haar werkzaam­
heden wil uitoefenen op het grondgebied van een andere 
Lid-Staat stelt de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van 
oorsprong in kennis van de in de lijst in de bijlage 
voorkomende werkzaamheden die zij wenst uit te oefenen. 
2. De bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van oorsprong 
doet aan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van 
ontvangst mededeling van de in lid 1 bedoelde kennisge­
ving, zulks binnen een termijn van één maand te rekenen 
vanaf de ontvangst van de kennisgeving. 
Artikel 19 
1. Het toezicht op een kredietinstelling, met inbegrip van 
de werkzaamheden die deze uitoefent volgens het bepaalde 
in artikel 16, berust bij de bevoegde autoriteiten van de Lid-
Staat van oorsprong. 
2. De Lid-Staten van ontvangst kunnen voor statistische 
doeleinden verlangen dat elke kredietinstelling die een 
bijkantoor heeft op hun grondgebied aan hun bevoegde 
autoriteiten een driemaandelijks verslag over de op hun 
grondgebied uitgevoerde verrichtingen zendt. 
Voor de uitoefening van de taken die hun zijn opgedragen 
bij artikel 12, lid 2 en lid 3, kunnen de Lid-Staten van ontvangst van de bijkantoren van kredietinstellingen uit 
andere Lid-Staten dezelfde gegevens verlangen als zij voor 
dat doel verlangen van de nationale kredietinstellingen. 
3. Indien de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van 
ontvangst vaststelt dat een instelling die op zijn grond­
gebied een bijkantoor heeft of diensten verricht, de door 
deze Lid-Staat om redenen van openbaar belang of 
ingevolge het bepaalde in deze richtlijn met betrekking tot 
de bevoegdheden van de Lid-Staten van ontvangst, 
vastgestelde wettelijke bepalingen niet naleeft, eist zij dat 
de betrokken instelling een einde maakt aan deze 
onregelmatige toestand. 
4. Indien de betrokken instelling niet het nodige doet stelt 
de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van ontvangst de 
bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van oorsprong 
daarvan in kennis. Deze laatste neemt zo spoedig mogelijk 
alle passende maatregelen om te bereiken dat de betrokken 
instelling een eind maakt aan de onregelmatige toestand 
waarin zij zich bevindt. De aard van deze maatregelen 
wordt medegedeeld aan de bevoegde autoriteit van de Lid-
Staat van ontvangst. 
5. Indien de instelling, in weerwil van de door de Lid-
Staat van oorsprong overeenkomstig lid 4 getroffen 
maatregelen of omdat deze maatregelen ontoereikend zijn 
dan wel door de nalatigheid van deze Lid-Staat, de in lid 3 
bedoelde, in de Lid-Staat van ontvangst geldende, rechts­
regels blijft schenden, kan deze laatste, na de bevoegde 
autoriteit van de Lid-Staat van oorsprong daarvan in 
kennis te hebben gesteld, passende maatregelen nemen om 
verdere onregelmatigheden te voorkomen en in het 
bijzonder, voor zover nodig, deze instelling beletten nieuwe 
verrichtingen op zijn grondgebied aan te vangen. De Lid-
Staten dragen er zorg voor dat de voor die maatregelen 
vereiste stukken op hun grondgebied aan de kredietinstel­
lingen kunnen worden betekend. 
6. Elke ingevolge de leden 3, 4 en 5 genomen maatregel 
die sancties of beperkingen voor het verlenen van diensten 
behelst, moet naar behoren met redenen worden omkleed 
en aan de betrokken instelling worden meegedeeld. Van 
elke maatregel van die aard moet, in de Lid-Staat waar die 
maatregel is genomen, beroep op de rechter openstaan. 
7. Alvorens de in de leden 3 en 5 bedoelde procedure toe 
te passen, kan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van 
ontvangst in spoedeisende gevallen maatregelen nemen die 
onontbeerlijk zijn voor de bescherming van de belangen 
van depositohouders, beleggers of andere personen aan wie 
diensten worden verleend. De Commissie en de overige Lid-
Staten moeten zo spoedig mogelijk van die maatregelen op 
de hoogte worden gesteld. De Commissie kan, na 
raadpleging van de betrokken Lid-Staten, besluiten dat de 
betrokken Lid-Staat de maatregelen moet wijzigen of 
intrekken. 
31. 3. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 84/9 
8. In geval van intrekking van de vergunning wordt de 
bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van ontvangst daarvan 
in kennis gesteld en neemt deze passende maatregelen om te 
verhinderen dat de betrokken instelling op zijn grond­
gebied nieuwe verrichtingen aanvangt. 
9. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van het 
aantal en de aard van de gevallen waarin overeenkomstig 
artikel 17 een weigering werd uitgesproken of waarin 
overeenkomstig lid 5 maatregelen werden genomen. Om de 
twee jaar dient de Commissie bij het bij artikel 11 van 
Richtlijn 77/780/EEG ingestelde Raadgevend Comité een 
verslag in over deze gevallen. 
TITEL V 
Slotbepalingen 
Artikel 20 
1. De technische aanpassingen in deze richtlijn op de 
volgende punten: 
— uitbreiding van de in artikel 16 bedoelde lijst die 
voorkomt in de bijlage, 
— het bedrag van het in artikel 3, lid 1, vereiste 
aanvangskapitaal, 
— de lijst van de in artikel 3, lid 2, bedoelde categorieën 
instellingen, 
— de in artikel 10 vastgestelde grenswaarden, 
— de terreinen waarop de bevoegde autoriteiten gegevens 
moeten uitwisselen, genoemd in artikel 7, lid 1, van 
Richtlijn 77/780/EEG, 
worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van lid 2. 
2. De Commissie wordt bijgestaan door een comité 
bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en 
voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité 
een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité 
brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de 
Voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van 
de materie. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid 
van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is 
voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de 
Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de 
stemming in het comité worden de stemmen van de 
vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeen­
komstig genoemd artikel. De Voorzitter neemt niet aan de 
stemming deel. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer 
zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité. 
Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming 
zijn met het advies van het comité of indien geen advies is 
uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een 
voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad 
besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. 
Indien de Raad, na verloop van een termijn die in elk door 
de Raad uit hoofde van dit lid te nemen besluit zal worden 
vastgesteld, maar die in geen geval langer kan zijn dan drie 
maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad, geen 
besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maat­
regelen door de Commissie vastgesteld. 
Artikel 21 
1. De bijkantoren die, overeenkomstig de bepalingen van 
de Lid-Staat van ontvangst, hun werkzaamheden hebben 
aangevangen vóór de inwerkingtreding van de bepalingen 
tot toepassing van deze richtlijn worden geacht onder­
worpen te zijn geweest aan de procedure voorzien in artikel 
17, leden 1 tot 5. Zij worden geregeld door het bepaalde in 
de artikelen 16, 17 lid 6, en 19, te rekenen vanaf genoemde 
inwerkingtreding. Zij genieten het bepaalde in artikel 5, 
lid 3. 
2. Artikel 18 doet geen afbreuk aan de door kredietinstel­
lingen, die vóór de inwerkingtreding van de bepalingen tot 
toepassing van deze richtlijn uit hoofde van het verrichten 
van diensten werkzaam waren, verkregen rechten. 
Artikel 22 
1. Met inachtneming van lid 2, doen de Lid-Staten de 
nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in 
werking treden om aan deze richtlijn te voldoen op de 
laatste van de twee data die zullen worden bepaald voor het 
nemen van de noodzakelijke maatregelen om te voldoen 
aan de richtlijn van de Raad betreffende de harmonisatie 
van het eigen vermogen en de solvabiliteitsratio's van 
kredietinstellingen, maar uiterlijk op 1 januari 1993. Zij 
stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
2. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om voor 
1 januari 1990 te voldoen aan het bepaalde in artikel 5, 
lid 2. 
3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van 
de belangrijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen 
van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende 
gebied vaststellen. 
Artikel 23 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Nr. C 84/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 3. 88 
BIJLAGE 
Werkzaamheden die de kern vormen van het bankbedrijf en die op het gebied van de wederzijdse 
erkenning liggen 
1. Aannemen van deposito's en andere terug te betalen middelen 
2. Verstrekken van leningen (*) 
3. Leasing 
4. Betalingsverrichtingen 
5. Uitgifte en beheer van betaalmiddelen (betaalkaarten, uitgifte van reischèques en kredietbrieven) 
6. Verlenen van garanties en stellen van borgtochten 
7. Transacties voor eigen rekening van de instelling of voor rekening van cliënten met betrekking tot: 
a) instrumenten van de geldmarkt (cheques, wissels, depositocertificaten, enz.) 
b) valutamarkten 
c) financiële termijninstrumenten en opties 
d) instrumenten betreffende vreemde valuta's of rentetarieven 
e) effecten 
8. Deelneming aan effecten-emissies en desbetreffende dienstverrichtingen 
9. Bemiddeling op de interbankmarkten 
10. Vermogensbeheer en -adviezen 
11. Bewaarneming en beheer van effecten 
12. Commerciële inlichtingen 
13. Verhuur van safes 
(*) Met inbegrip van met name: 
— consumptie krediet, 
— hypothecair krediet, 
— factoring met of zonder verhaal, 
— financiering met handelstransacties (met inbegrip van acceptverlening). 
Voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot wijziging van Verordening 
nr. 136/66/EEG houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening 
der markten in de sector oliën en vetten 
COM(88) 80 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 23 februari 1988) 
(88/C 84/02) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat het dienstig is om voor kool- en raapzaad 
enerzijds en zonnebloemzaad anderzijds voor elk van de 
drie verkoopseizoenen 1988/1989 tot en met 1990/1991 
dezelfde gegarandeerde maximumhoeveelheid vast te 
stellen; dat voor een grotere precisie van de produktiera-
mingen in het kader van de regeling met gegarandeerde 
maximumhoeveelheden, die ramingen moeten worden 
uitgevoerd na het begin van het verkoopseizoen; dat