Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende levensverzekering - (omgewerkte versie)

(door de Commissie ingediend)

MEMORANDUM VAN TOELICHTING

I. Inleiding

1. In de context van een "Europa van de burgers" hecht de Commissie groot belang aan vereenvoudiging en verduidelijking van het Gemeenschapsrecht om het voor de gewone burger toegankelijker en begrijpelijker te maken, waardoor deze nieuwe kansen geboden krijgt en in de gelegenheid wordt gesteld van de specifieke rechten die hem worden toegekend, gebruik te maken.

Dit doel kan niet worden verwezenlijkt zolang een groot aantal bepalingen die meermaals, vaak ingrijpend, gewijzigd zijn, versnipperd blijven, zodat zij deels in de oorspronkelijke versie, deels in latere wijzigingen daarop moeten worden gezocht. Nagaan wat de geldende bepalingen zijn, vergt derhalve aanzienlijk speurwerk, waarbij tal van verschillende communautaire besluiten moeten worden vergeleken.

Om deze reden is een codificatie van dikwijls gewijzigde bepalingen van wezenlijk belang, wil het Gemeenschapsrecht duidelijk en doorzichtig zijn.

2. Op 1 april 1987 gaf de Commissie daarom haar diensten de instructie alle wetgeving uiterlijk na tien wijzigingen te codificeren, waarbij zij beklemtoonde dat dit een minimum was en dat de diensten ernaar zouden moeten streven de teksten waarvoor zij verantwoordelijk zijn, nog vaker te codificeren om ervoor te zorgen dat de communautaire bepalingen helder en leesbaar zijn.

De conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Edinburgh (december 1992) bevestigden dit, met onderstreping van het belang van een officiële codificatie, omdat daarmee rechtszekerheid wordt geschapen over het op een gegeven tijdstip op een bepaald gebied toepasselijke recht.

3. Bijgevolg nam de Commissie in haar wetgevingsprogramma voor 1994 de officiële codificatie op van de Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe levensverzekeringsbedrijf en de uitoefening daarvan, van Richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van Richtlijn 79/267/EEG, en van Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn).

4. Tijdens de voorbereiding van bovengenoemd voorstel voor een officiële codificatie is evenwel gebleken dat het, om een zo doorzichtig en correct mogelijke nieuwe tekst te verkrijgen, noodzakelijk is om enkele wijzigingen op de bestaande richtlijnen voor te stellen die inhoudelijk verder gaan dan hetgeen voor een loutere codificatie in de zin van het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten aanvaardbaar is. Daarom hebben alle voorgestelde wijzigingen die hieronder worden genoemd, uitsluitend betrekking op omissies in de geldende bepalingen, op verduidelijking van bepaalde juridische situaties en op het schrappen van de namen van ondernemingen die hun activiteiten hebben gestaakt en niet meer moeten worden vermeld.

De Commissie heeft daarom besloten om in plaats van een voorstel voor een officiële codificatie een voorstel tot omwerking van de bovengenoemde richtlijnen in te dienen.

De redenen voor nieuwe bepalingen die een inhoudelijke wijziging van bestaande wetgeving betekenen, worden in het navolgende uiteengezet. Deze veranderingen worden duidelijk aangegeven in het lichaam van de tekst door daarvoor cursiefjes te gebruiken en door, in de rechtermarge, op die plaatsen het woord "nieuw" op te nemen.

Alle overige bestaande bepalingen waarvoor de Commissie thans niet voornemens is wijzigingen voor te stellen, vormen het gedeelte "officiële codificatie" van bijgaand voorstel. Dit "officiële codificatie-"gedeelte berust op de teksten van de communautaire besluiten die in alle officiële talen in het Publicatieblad zijn bekendgemaakt. De inhoud daarvan is volledig behouden met uitsluitend die formele wijzigingen die voor de codificatie in eigenlijke zin nodig zijn. In dit verband zij opgemerkt dat de Commissie in de bestaande teksten de wijzigingen heeft verwerkt die bij Besluit 1999/468/EG van de Raad in de comitéprocedures (de "comitologie") zijn aangebracht, waarbij evenwel het type van procedure wordt behouden dat in de het voorwerp van het onderhavige voorstel voor een omwerking vormende richtlijnen was vastgesteld. Hoewel de nummering van de artikelen is gewijzigd, is de oude nummering in de marge vermeld om verwijzing en opzoeken te vergemakkelijken; de correlatie tussen de oude en de nieuwe nummers is te vinden in de tabel in Bijlage V.

Het gedeelte "officiële codificatie" beantwoordt aan hetgeen gewoonlijk wordt gevolgd voor voorstellen waarmee louter codificatie van wetteksten wordt beoogd.

De opneming van een aantal inhoudelijke veranderingen in één enkele tekst waarin ook de geldende wetgeving wordt gecodificeerd, stelt het Europees Parlement en de Raad in staat deze wijzigingen in de passende context te behandelen en biedt alle belanghebbenden één enkele duidelijke en coherente wettekst, in plaats van nieuwe, losstaande wijzigingen of van een eenvoudige codificatie, waarin nog bepalingen voorkomen die onduidelijk zouden zijn of die geen samenhangen met andere wetgeving zouden hebben.

II. Opmerkingen over de voorgestelde wijzigingen.

1. Artikel 1, lid 1, punt m). Definitie van "gereglementeerde markt".

De definitie van een "gereglementeerde markt", zoals vastgesteld in de Derde Levensrichtlijn, was als tijdelijk bedoeld, in afwachting van de vaststelling van een definitie in een richtlijn over beleggingsdiensten. Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten is op 31 december 1995 in werking getreden, maar artikel 2 van die richtlijn sluit levensverzekeringsondernemingen uit van het toepassingsgebied daarvan. Daarom kan in de levensverzekeringsrichtlijn de definitie van een gereglementeerde markt slechts langs de weg van een wijziging worden opgenomen.

De voorgestelde nieuwe definitie verwijst naar die van "gereglementeerde markten" in de Richtlijn "Beleggingsdiensten" waar het markten betreft die zich in een van de lidstaten bevinden. Voor markten in derde landen wordt voorgesteld het aan de lidstaten over te laten om voor hun verzekeringsondernemingen te besluiten wanneer dergelijke markten kunnen worden geacht aan vereisten te voldoen die vergelijkbaar zijn met die welke aan de gereglementeerde markten van de Europese Unie (EU) worden gesteld.

2. Artikel 18, lid 3 - Datums betreffende gecombineerde activiteiten.

Met de vaststelling van de Eerste Richtlijn "Levensverzekering" werd het recht om vergunningen te verlenen die ondernemingen in staat stellen gecombineerde activiteiten (zowel "leven" als "niet-leven") te verrichten, met ingang van de datum van bekendmaking van die richtlijn (15 maart 1979) afgeschaft. De reeds bestaande maatschappijen die over een vergunning voor het gecombineerde verzekeringsbedrijf beschikten, mochten hun activiteiten voortzetten. Sindsdien zijn zes nieuwe landen tot de EU toegetreden, maar geen van de Akten van toetreding voor die zes bevat een afwijking voor de bovengenoemde datum, omdat verondersteld werd dat de bepaling betreffende het gecombineerde verzekeringsbedrijf in het geval van Griekenland, Portugal en Spanje vanaf de datum van toetreding, en wat Oostenrijk, Finland en Zweden betreft, vanaf de in de EER-Overeenkomst overeengekomen datum moest worden toegepast.

Een juridische analyse van de situatie heeft tot de conclusie geleid dat de lidstaten zonder specifieke afwijking in de Akte van toetreding de algemene bepalingen moeten eerbiedigen. Wat de afschaffing van het recht om vergunningen voor het gecombineerde verzekeringsbedrijf te verlenen betreft, is altijd uitgangspunt geweest dat de zes laatst toegetreden lidstaten deze bepaling in het geval van Griekenland, Portugal en Spanje vanaf de datum van toetreding, en in dat van Oostenrijk, Finland en Zweden vanaf de in de EER-Overeenkomst overeengekomen datum zouden moeten toepassen. Om de situatie te verduidelijken, wordt daarom voorgesteld de bepaling zodanig te wijzigen dat deze hetgeen altijd al als toepasselijk recht wordt beschouwd, weerspiegelt.

3. Artikel 27, punt 3, onder a) - De berekening van "toekomstige winsten".

Met de vaststelling van de Derde "Leven"-richtlijn werd het beginsel van controle door het land van herkomst geïntroduceerd. Niettemin geeft de tekst die de berekening van de vermenigvuldigingsfactor behandelt, de gastautoriteit in dit verband nog enige zeggenschap, en het wordt als een omissie beschouwd dat dit punt niet in de Derde "Leven"-richtlijn is gewijzigd. Met de voorgestelde wijziging wordt daarom beoogd de omissie te corrigeren door het besluit aan de lidstaat van herkomst te laten overeenkomstig het beginsel van controle door het land van herkomst.

4. Artikel 49, lid 2, onder g), en de leden 3 en 4. Programma van werkzaamheden.

Met de vaststelling van de Derde "Leven"-richtlijn werd het beginsel van één enkele vergunning voor het gehele EU-gebied ingevoerd. Dit betekende dat verzekeringsondernemingen die in een lidstaat over een vergunning beschikken, zonder verdere vergunningen bijkantoren in andere lidstaten kunnen vestigen. Het was niet langer nodig bepalingen te handhaven over de gegevens die in een programma van werkzaamheden aan het gastland moeten worden verstrekt alvorens aldaar een bijkantoor kan worden gevestigd. Daarom is artikel 11 van de Eerste Richtlijn "Levensverzekering", die de inhoud van het programma van werkzaamheden bevatte, bij artikel 33 van de Derde "Leven"-richtlijn geschrapt. Het vereiste om een programma van werkzaamheden in te dienen, geldt ook wanneer bijkantoren van ondernemingen uit derde landen in de EU worden gevestigd. Ongelukkigerwijze is de inhoud van het programma van activiteiten voor bijkantoren uit derde landen die in de EU worden gevestigd, geschrapt toen artikel 11 voor bijkantoren uit de Gemeenschap kwam te vervallen. Met de voorgestelde wijziging wordt beoogd de tekst van het geschrapte artikel betreffende het programma van activiteiten dat voor bijkantoren uit derde landen moet worden ingediend, opnieuw op te nemen.

5. Artikel 59, lid 2 - Afwijkingen en afschaffing van beperkende maatregelen.

Toen de Eerste Richtlijn "Levensverzekering" werd vastgesteld, werd een Belgische maatschappij, de "Caisse générale d'épargne et de retraite (CGER)"/"Algemene Spaar- en Lijfrentekas (ASLK)", de op grond van de "Friendly Societies Acts" in het Verenigd Koninkrijk geregistreerde ondernemingen en een Italiaanse onderneming, de "Banca nazionale delle communicazioni", bij uitzondering het recht verleend de activiteiten die zij ten tijde van de bekendmaking van de richtlijn verrichtten, voort te zetten. Inmiddels is de specifieke structuur van zowel de Belgische als de Italiaanse maatschappij verdwenen en zullen de beide maatschappijen de bijzondere afwijking voortaan niet meer nodig hebben. Daarom wordt voorgesteld het desbetreffende lid te wijzigen door de namen van de Belgische en van de Italiaanse maatschappij te schrappen. De verwijzing naar de ondernemingen die uit hoofde van de "Friendly Societies Acts" in het Verenigd Koninkrijk zijn geregistreerd, behoudt haar geldigheid en blijft daarom in het voorstel behouden.

6. Artikel 67, lid 1 - Verkregen rechten van bestaande bijkantoren.

De tekst van dit lid verwijst naar "De bijkantoren die, overeenkomstig de bepalingen van de lidstaat van vestiging, hun werkzaamheden hebben aangevangen ...". De definitie van het begrip "vestiging" in artikel 1 omvat hoofdkantoor, agentschap of bijkantoor. Daarom valt uit de tekst niet duidelijk af te leiden of met de bepalingen waarnaar wordt verwezen, die van de lidstaat van herkomst of die van de lidstaat van het bijkantoor worden bedoeld. Oorspronkelijk is die tekst de Tweede Bankrichtlijn overgenomen, maar de tekst is daar duidelijker, omdat in de bewoordingen ervan sprake is van "lidstaat van ontvangst". De verzekeringsrichtlijn geeft geen definitie voor de lidstaat van ontvangst, maar wel van de "lidstaat van het bijkantoor". Om de tekst te verduidelijken, wordt voorgesteld om de woorden "lidstaat van vestiging" te vervangen door de woorden "lidstaat van het bijkantoor".

Voorstel voor een RICHTLIJN ../.../EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van betreffende levensverzekering

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, en artikel 55,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité [1],

[1]

Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag [2],

[2]

Overwegende hetgeen volgt:

//

1. De Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe levensverzekeringsbedrijf, en de uitoefening daarvan [3], de Richtlijn van de Raad 90/619/EEG van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van Richtlijn 79/267/EEG [4] en de Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) [5] zijn herhaaldelijk op belangrijke punten gewijzigd. Nu deze richtlijnen opnieuw worden gewijzigd, dient voor de duidelijkheid tot een omwerking van genoemde richtlijnen te worden overgegaan; //

[3] PB L 63 van 13. 3. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7).

[4] PB L 330 van 29 .11. 1990, blz. 50. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 92/96/EEG (PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1).

[5] PB L 360 van 9. 12. 1992, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG.

2. Ter vergemakkelijking van de toegang tot en de uitoefening van het levensverzekeringsbedrijf dienen bepaalde verschillen die op het gebied van het toezicht bestaan tussen de nationale wetgevingen, te worden afgeschaft. Ter verwezenlijking van dit doel, onder waarborging van een passende bescherming van verzekerden en begunstigden in alle lidstaten, dienen met name de bepalingen te worden gecoördineerd die betrekking hebben op de financiële garanties die van de levensverzekeringsondernemingen worden geëist. // 79/267/EEG

nr. 1

3. De interne markt in de sector van het directe levensverzekeringsbedrijf dient zowel uit het oogpunt van de vrijheid van vestiging in de lidstaten als uit dat van het aldaar vrij verrichten van diensten te worden voltooid, voor verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor in de Gemeenschap hebben, dient het gemakkelijker te worden gemaakt in de Gemeenschap verbintenissen aan te gaan -- en aan de verzekeringnemers dient de mogelijkheid te worden geboden om niet alleen op in hun land gevestigde verzekeraars een beroep te doen, maar ook op verzekeraars die hun hoofdkantoor in de Gemeenschap hebben en in andere lidstaten zijn gevestigd. // 92/96/EEG

nr. 1

(aangepast)

90/619/EEG

nr. 1

(aangepast)

4. Overeenkomstig het Verdrag is iedere discriminatoire behandeling inzake het verrichten van diensten, gebaseerd op de omstandigheid dat een onderneming niet is gevestigd in de lidstaat waar de dienst wordt verricht, -- verboden is. Dit verbod geldt voor het verrichten van diensten door iedere vestiging van een onderneming in de Gemeenschap: hoofdkantoor, agentschap of bijkantoor. // 90/619/EEG

nr. 2

(aangepast)

5. Met deze richtlijn -- is derhalve een belangrijke stap gezet op de weg naar het samenbrengen van de nationale markten in één geïntegreerde markt -- teneinde onder waarborging van een adequate bescherming voor de verzekeringnemer, -- alle verzekeringnemers -- de mogelijkheid te geven een beroep te doen op elke verzekeraar die zijn hoofdkantoor in de Gemeenschap heeft en die daar zijn bedrijf uitoefent op grond van het recht van vestiging of in het kader van het vrij verrichten van diensten. // 92/96/EEG

nr. 3

(aangepast)

6. De onderhavige richtlijn sluit aan op de communautaire wetgeving op het gebied van levensverzekering die tevens -- Richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen [6] omvat. // 92/96/EEG

[6] PB L 374 van 31. 12. 1991, blz. 7.

nr. 4

(aangepast)

7. Met de onderhavige richtlijn wordt beoogd een wezenlijke, noodzakelijke en voldoende harmonisatie tot stand te brengen om te komen tot een wederzijdse erkenning van de vergunningen en van de stelsels van bedrijfseconomisch toezicht, waardoor één en dezelfde vergunning voor de gehele Gemeenschap geldig is en waarbij het beginsel geldt dat het toezicht wordt uitgeoefend door de lidstaat van herkomst. // 92/96/EEG

nr. 5

8. -- Voor de toegang tot en de uitoefening van het verzekeringsbedrijf is derhalve één enkele administratieve vergunning vereist, die wordt afgegeven door de autoriteiten van de lidstaat waar de verzekeringsonderneming haar hoofdkantoor heeft. Deze vergunning geeft de onderneming het recht overal in de Gemeenschap haar werkzaamheden uit te oefenen, hetzij op grond van het recht van vestiging, hetzij in het kader van het vrij verrichten van diensten. De lidstaat van het bijkantoor of van de vrije dienstverrichting mag van verzekeringsondernemingen die op zijn grondgebied het verzekeringsbedrijf wensen uit te oefenen en waaraan reeds in de lidstaat van herkomst vergunning is verleend, niet langer een nieuwe vergunning verlangen --. // 92/96/EEG

nr. 6

(aangepast)

9. De bevoegde autoriteiten dienen geen vergunning aan een verzekeringsonderneming te verlenen of te handhaven, wanneer de nauwe banden die tussen deze onderneming en andere natuurlijke of rechtspersonen bestaan, van dien aard zijn dat zij een belemmering vormen voor de juiste uitoefening van hun toezichthoudende taken. Verzekeringsondernemingen waaraan reeds vergunning is verleend, moeten bij de bevoegde autoriteiten eveneens aantonen dat zulks niet het geval is. // 95/26/EG

nr. 3

(aangepast)

10. De in deze richtlijn gegeven definitie van "nauwe banden" berust op minimumcriteria en belet de lidstaten niet ook bepalingen vast te stellen voor andere situaties dan die welke door genoemde definitie worden bestreken. // 95/26/EG

nr. 4

11. De verwerving van een aanzienlijk percentage van het kapitaal van een vennootschap vormt louter op zich geen deelneming die in de zin van deze richtlijn in aanmerking moet worden genomen, indien deze verwerving slechts als een tijdelijke belegging is bedoeld, die het niet mogelijk maakt invloed uit te oefenen op de structuur en het financieel beleid van de onderneming. // 95/26/EG

nr. 5

12. De beginselen van wederzijdse erkenning en van toezicht door de lidstaat van herkomst vereisen dat de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat een vergunning weigeren of intrekken, wanneer uit bepaalde gegevens, zoals de inhoud van het programma van werkzaamheden, de plaats van vestiging of de werkelijk uitgeoefende werkzaamheden, op ondubbelzinnige wijze blijkt dat de verzekeringsonderneming het rechtsstelsel van een lidstaat heeft gekozen om zich te onttrekken aan de strengere voorschriften van een andere lidstaat, waar zij het grootste deel van haar werkzaamheden uitoefent of voornemens is uit te oefenen. Aan een verzekeringsonderneming die een rechtspersoon is, moet vergunning worden verleend in de lidstaat waar haar statutaire zetel is gelegen. Een verzekeringsonderneming die geen rechtspersoon is, moet een hoofdkantoor hebben in de lidstaat waar haar vergunning is verleend. De lidstaten moeten tevens eisen dat het hoofdbestuur van een verzekeringsonderneming zich steeds bevindt in haar lidstaat van herkomst en dat die onderneming daar feitelijk werkzaam is. // 95/26/EG

nr. 7

(aangepast)

13. Om praktische redenen moet het verrichten van diensten worden omschreven, rekening houdend met enerzijds de vestiging van de verzekeraar en anderzijds de plaats van de verbintenis. Derhalve moet eveneens een omschrijving worden gegeven van de verbintenis. Bovendien moeten de werkzaamheden door middel van vestiging worden onderscheiden van de werkzaamheden in het kader van het vrij verrichten van diensten. // 90/619/EEG

nr. 3

14. Een indeling naar branche is noodzakelijk, in het bijzonder om de werkzaamheden waarvoor een vergunning verplicht is gesteld, vast te stellen. // 79/267/EEG

nr. 2

15. Van het toepassingsgebied van deze richtlijn dienen te worden uitgesloten sommige onderlinge waarborgmaatschappijen, respectievelijk onderlinge verzekeringsmaatschappijen die op grond van de regeling die rechtens op die maatschappijen van toepassing is, aan specifieke voorwaarden inzake zekerheid voldoen en eigen financiële waarborgen bieden. Voorts dienen sommige instellingen wier werkzaamheden zich slechts uitstrekken tot een zeer beperkte sector en statutair beperkt zijn, te worden uitgesloten. // 79/267/EEG

nr. 3

16. In iedere lidstaat is voor de uitoefening van het levensverzekeringsbedrijf een overheidsvergunning en overheidstoezicht voorgeschreven, doch de voorwaarden voor de verlening of intrekking van deze vergunning dienen nader te worden vastgesteld --. // 79/267/EEG

nr. 5

eerste deel

17. -- De controlebevoegdheden en -middelen van de bevoegde autoriteiten dienen nader te worden omschreven. Bovendien moeten specifieke bepalingen worden vastgesteld betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het toezicht op de werkzaamheden in het kader van het vrij verrichten van diensten. // 90/619/EEG

nr. 4

(aangepast)

18. De verantwoordelijkheid inzake het toezicht op de financiële soliditeit van de verzekeringsondernemingen, met name op de solvabiliteit, de vorming van toereikende technische voorzieningen en de dekking van deze voorzieningen met congruente activa dient -- bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst te berusten --. // 92/96/EEG

nr. 7

(aangepast)

19. Het is dienstig te voorzien in de mogelijkheid van uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten en autoriteiten of organen die uit hoofde van hun functie bijdragen tot de versterking van de stabiliteit van het financieel stelsel. Teneinde het vertrouwelijk karakter van de doorgegeven informatie te bewaren, moet de lijst van geadresseerden daarvan strikt beperkt blijven. // 95/26/EG

nr. 8

20. Bepaalde praktijken, zoals fraude en misbruik van voorkennis, kunnen, ook al hebben zij betrekking op andere dan financiële ondernemingen, toch de stabiliteit van het financieel stelsel alsmede de integriteit ervan aantasten. // 95/26/EG

nr. 9

21. Bepaald moet worden onder welke voorwaarden de genoemde uitwisseling van informatie is toegestaan. // 95/26/EG

nr. 10

(aangepast)

22. Wanneer bepaald is dat informatie alleen met de uitdrukkelijke instemming van de bevoegde autoriteiten mag worden doorgegeven, mogen deze autoriteiten aan hun instemming eventueel strikte voorwaarden verbinden. // 95/26/EG

nr. 11

23. Ter versterking van het bedrijfseconomisch toezicht op verzekeringsondernemingen en ter bescherming van de cliënten van die ondernemingen dient te worden voorgeschreven dat een met de wettelijke controle van de jaarrekening belast persoon de bevoegde autoriteiten snel in kennis moet stellen wanneer hij, in de in deze richtlijn bedoelde gevallen, in de uitvoering van zijn taken kennis krijgt van bepaalde feiten die van dien aard zijn dat zij de financiële positie of de administratieve en boekhoudkundige organisatie van een verzekeringsonderneming ernstig kunnen aantasten. // 95/26/EG

nr. 15

(aangepast)

24. Het is, gelet op het beoogde doel, wenselijk dat de lidstaten bepalen dat deze verplichting in alle gevallen geldt wanneer dergelijke feiten door een met de wettelijke controle van de jaarrekening belast persoon worden geconstateerd in de uitvoering van zijn taken bij een onderneming die met een verzekeringsonderneming nauwe banden heeft. // 95/26/EG

nr. 16

(aangepast)

25. De aan de met de wettelijke controle van de jaarrekening belaste personen opgelegde verplichting om in voorkomend geval aan de bevoegde autoriteiten mededeling te doen van bepaalde feiten of besluiten met betrekking tot een verzekeringsonderneming, welke zij in de uitvoering van hun taken bij een niet-financiële onderneming constateren, houdt op zich geen wijziging in van de aard van hun taken bij deze onderneming, noch van de wijze waarop zij zich van hun taak bij die onderneming dienen te kwijten. // 95/26/EG

nr. 17

(aangepast)

26. De uitvoering van de -- verrichtingen van het beheer van collectieve pensioenfondsen mag in geen geval afbreuk doen aan de bevoegdheden van de autoriteiten ten aanzien van de lichamen die houder zijn van de -- activa. // 92/96/EEG

nr. 8

(aangepast)

27. Een aantal bepalingen van de onderhavige richtlijn stellen minimumnormen vast. De lidstaat van herkomst kan strengere regels opleggen aan verzekeringsondernemingen waaraan door zijn eigen bevoegde autoriteiten vergunning is verleend. // 92/96/EEG

nr. 9

28. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten moeten over de nodige controlemiddelen beschikken om te garanderen dat de verzekeringsonderneming overal in de Gemeenschap haar werkzaamheden op regelmatige wijze uitoefent, ongeacht of dit op grond van het recht van vestiging dan wel in het kader van het vrij verrichten van diensten geschiedt. Zij moeten met name passende vrijwaringsmaatregelen kunnen treffen of sancties -- kunnen opleggen om onregelmatigheden en inbreuken op de bepalingen inzake het toezicht op het verzekeringswezen te voorkomen. // 92/96/EEG

nr. 10

29. De bepalingen -- betreffende portefeuilleoverdracht zouden --bepalingen moeten bevatten die specifiek betrekking hebben op de overdracht van de portefeuille van in het kader van dienstverrichting gesloten overeenkomsten aan een andere onderneming. // 90/619/EEG

nr. 8

(aangepast)

30. De bepalingen betreffende de portefeuilleoverdracht dienen overeen te stemmen met de regeling inzake één enkele vergunning waarin deze richtlijn voorziet. // 92/96/EEG

nr. 11

(aangepast)

31. -- Aan ondernemingen opgericht na de datums waarnaar wordt verwezen in artikel 18, lid 3, dient -- de gelijktijdige beoefening van het levensverzekerings- en het schadeverzekeringsbedrijf niet -- te worden toegestaan. Wat betreft de bestaande ondernemingen die deze werkzaamheden op de datums waarnaar in artikel 18, lid 3, wordt verwezen, gelijktijdig uitoefenen, moet de lidstaten de mogelijkheid worden geboden deze te machtigen daarmee voort te gaan, mits zij voor elk van hun bedrijvigheden een gescheiden beheer voeren, zulks ter bescherming van de belangen van, onderscheidenlijk, hen die een levensverzekering en hen die een schadeverzekering hebben afgesloten en opdat de minimum financiële verplichtingen ten laste van de ene werkzaamheid niet worden gedragen door de andere werkzaamheid. -- Wat betreft deze bestaande ondernemingen die deze werkzaamheden gelijktijdig uitoefenen, moet de lidstaten ook de mogelijkheid worden geboden om van die op hun grondgebied gevestigde ondernemingen te eisen dat zij aan deze cumulatie van werkzaamheden een einde maken. Voorts dienen de gespecialiseerde ondernemingen aan een bijzonder toezicht te worden onderworpen wanneer een schadeverzekerings- onderneming tot dezelfde financiële groep behoort als een levensverzekeringsonderneming. // 79/267/EEG

nr. 4

(aangepast)

32. Niets in deze richtlijn verhindert dat een samengestelde onderneming zich opdeelt in twee ondernemingen, waarvan één zich bezighoudt met levensverzekeringen en de andere met schadeverzekeringen en het is wenselijk om de lidstaten in staat te stellen om, met inachtneming van de gemeenschappelijke regels inzake het mededingingsrecht, daartoe het geëigende fiscale regime te scheppen, met name ten aanzien van de meerwaarde die een dergelijke deling met zich zou kunnen brengen, opdat die deling onder zo goed mogelijke voorwaarden zal kunnen plaatsvinden. // 90/619/EEG

nr. 13

33. -- De lidstaten zouden desgewenst aan één zelfde onderneming vergunningen moeten kunnen verlenen voor de in Bijlage I bedoelde branches en voor de verzekeringsverrichtingen van de branches 1 en 2 van -- de bijlage bij de Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche en de uitoefening daarvan [7]. Die mogelijkheid kan evenwel worden onderworpen aan bepaalde voorwaarden inzake de naleving van de boekhoudkundige voorschriften en de voorschriften inzake liquidatie. // 92/96/EEG

[7] PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG.

nr. 12

(aangepast)

34. Het is voor de bescherming van de verzekerden noodzakelijk dat iedere verzekeringsonderneming toereikende technische voorzieningen vormt. Bij de berekening van deze voorzieningen wordt in hoofdzaak van actuariële beginselen uitgegaan. Het is gewenst deze beginselen te coördineren, teneinde de onderlinge erkenning van de in de onderscheiden lidstaten toepasselijke prudentiële voorschriften te vergemakkelijken. // 92/96/EEG

nr. 13

35. Het is voorzichtigheidshalve wenselijk om een minimale coördinatie tot stand te brengen van de voorschriften inzake beperking van het voor de berekening van de technische voorzieningen toegepaste rentepercentage en het lijkt, aangezien de thans voor die beperking bestaande methodes alle in gelijke mate juist, prudentieel en gelijkwaardig zijn, passend de lidstaten vrij te laten in de keuze van de te gebruiken methode. // 92/96/EEG

nr. 14

36. De regels betreffende de berekening van technische voorzieningen, de diversificatie, de lokalisatie en de congruentie van de tegenover de technische voorzieningen staande activa moeten worden gecoördineerd teneinde de wederzijdse erkenning van de voorschriften van de lidstaten te vergemakkelijken. Bij deze coördinatie moet rekening worden gehouden met de maatregelen die in -- artikel 56 van het Verdrag zijn vastgesteld op het gebied van de liberalisatie van het kapitaalverkeer, en met de vooruitgang die de Gemeenschap heeft geboekt op de weg naar de Economische en Monetaire Unie. // 92/96/EEG

nr. 15

(aangepast)

37. De lidstaat van herkomst van verzekeringsondernemingen mag niet verlangen dat zij de activa, die tegenover hun technische voorzieningen staan, in bepaalde categorieën activa beleggen aangezien dergelijke verplichtingen onverenigbaar zijn met de in -- artikel 56 van het Verdrag vastgestelde maatregelen betreffende de liberalisatie van het kapitaalverkeer. // 92/96/EEG

nr. 16

(aangepast)

38. De verzekeringsondernemingen moeten niet alleen over voldoende technische voorzieningen, met inbegrip van wiskundige voorzieningen, beschikken om aan de aangegane verplichtingen te voldoen, doch ook over een aanvullende reserve, solvabiliteitsmarge genaamd, gevormd door het vrije vermogen en, met toestemming van de bevoegde autoriteit, door impliciete vermogensbestanddelen, teneinde aan de wisselvalligheden van het bedrijf het hoofd te kunnen bieden. Voorgeschreven dient te worden dat deze marge in verhouding dient te staan tot de omvang van de bedrijfsverrichtingen en tot de aard en grootte van de risico's die verbonden zijn aan de verschillende werkzaamheden welke onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen teneinde ter zake te verzekeren dat de opgelegde verplichtingen worden bepaald aan de hand van objectieve criteria, waardoor voor ondernemingen van overeenkomstige omvang gelijke mededingingsvoorwaarden worden geschapen. Deze marge dient derhalve te verschillen naargelang het beleggingsrisico's, overlijdensrisico's of uitsluitend beheersrisico's betreft. Zij dient zodoende soms te worden bepaald aan de hand van de wiskundige voorzieningen en het risicokapitaal ten laste van de onderneming, aan de hand van de geïnde premies of bijdragen, dan wel alleen aan de hand van de technische voorzieningen en soms aan de hand van het vermogen van de tontinedeelgenootschappen. // 79/267/EEG

nr. 7

(aangepast)

39. Richtlijn 92/96/EEG van de Raad voorzag in een voorlopige definitie van een gereglementeerde markt in afwachting van de invoering van een richtlijn betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten, die dat begrip binnen de Gemeenschap zal harmoniseren. Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten [8] voorziet in een definitie van gereglementeerde markt, alhoewel het levensverzekerings- bedrijf van zijn toepassingsgebied wordt uitgesloten. Het is derhalve aangewezen het begrip van "gereglementeerde markt" eveneens op het levensverzekeringsbedrijf toe te passen. // Nieuw

[8] PB L 141 van 11. 6. 1993, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 84 van 26.3.1997, blz. 22).

40. De lijst van bestanddelen die in aanmerking kunnen komen voor de vorming van de in deze richtlijn -- voorgeschreven solvabiliteitsmarge -- houdt rekening -- met de nieuwe financiële instrumenten en met de mogelijkheden waarover andere financiële instellingen beschikken met betrekking tot de samenstelling van hun vermogen. // 92/96/EEG

nr. 18

(aangepast)

41. Het is noodzakelijk is een garantiefonds verplicht te stellen van een zodanige omvang en samenstelling dat het waarborgt dat de ondernemingen reeds bij hun oprichting over voldoende middelen beschikken en de solvabiliteitsmarge tijdens de bedrijfsuitoefening in geen geval beneden een minimumveiligheidsmarge daalt. Dit garantiefonds moet geheel of voor een bepaald gedeelte bestaan uit expliciete vermogensbestanddelen bestaan. // 79/267/EEG

nr. 8

42. De in de lidstaten vigerende bepalingen op het gebied van het op de overeenkomsten met betrekking tot de in deze -- richtlijn bedoelde werkzaamheden toepasselijk recht lopen uit --. De harmonisatie van het recht op het gebied van verzekerings-overeenkomsten is geen prealabele voorwaarde voor de totstandbrenging van de interne verzekeringsmarkt. Derhalve biedt de aan de lidstaten gelaten mogelijkheid om verzekerings- overeenkomsten die op hun grondgebied aangegane verbintenissen behelzen, onder toepassing van hun recht te doen vallen, voldoende waarborgen voor verzekeringnemers. De vrijheid om als op de overeenkomst toepasselijk recht een ander recht te kiezen dan dat van de lidstaat van de verbintenis, kan in bepaalde gevallen worden verleend op grond van regels die rekening houden met de specifieke omstandigheden. // 90/619/EEG

nr. 7

(aangepast)

92/96/EEG

nr. 19

90/619/EEG

nr. 7

43. -- Wanneer het om een levensverzekeringsovereenkomst gaat, is het dienstig de verzekeringnemer de mogelijkheid te geven de overeenkomst op te zeggen binnen een termijn van veertien tot dertig dagen; // 90/619/EEG

nr. 11

(aangepast)

44. Het is in het kader van de interne markt in het belang van de verzekeringsnemer dat hij toegang heeft tot een zo breed mogelijk gamma van in de Gemeenschap aangeboden verzekeringsproducten, waaruit hij de keuze kan maken die het best aan zijn behoeften voldoet. De lidstaat waar de verbintenis is aangegaan, moet derhalve erop toezien dat alle in de Gemeenschap aangeboden verzekeringsproducten zonder enige belemmering op zijn grondgebied op de markt kunnen worden gebracht, voorzover zij niet in strijd zijn met de wettelijke bepalingen van algemeen belang die in deze lidstaat gelden en voorzover dit algemeen belang niet door de voorschriften van de lidstaat van herkomst wordt gevrijwaard, mits deze wettelijke bepalingen zonder discriminatie van toepassing zijn op alle in deze lidstaat werkzame verzekeringsondernemingen, en mits zij objectief nodig zijn en op het beoogde doel zijn toegesneden. // 92/96/EEG

nr. 20

45. De lidstaten moeten erop kunnen toezien dat de verzekeringsproducten en de contractuele documenten die worden gebruikt voor de dekking van op hun grondgebied aangegane verbintenissen op grond van het recht van vestiging of in het kader van het vrij verrichten van diensten, in overeenstemming zijn met de toepasselijke specifieke wettelijke bepalingen van algemeen belang. De toe te passen toezichtstelsels moeten worden aangepast aan de eisen van de interne markt, zonder dat zij een voorwaarde mogen zijn voor de uitoefening van het verzekeringsbedrijf. Stelsels van voorafgaande goedkeuring van de verzekeringsvoorwaarden lijken in dit verband niet gerechtvaardigd. Bijgevolg moet worden voorzien in stelsels die beter op de eisen van de interne markt zijn afgestemd en die het de lidstaten mogelijk maken de verzekeringnemers een wezenlijke bescherming te bieden. // 92/96/EEG

nr. 21

46. Een -- samenwerking -- dient te worden ingesteld tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onderling en tussen deze autoriteiten en de Commissie. -- // 90/619/EEG

nr. 14

(aangepast)

47. Sancties moeten kunnen worden opgelegd wanneer de verzekeringsonderneming zich in de lidstaat waar de verbintenis is aangegaan, niet voegt naar de bepalingen van algemeen belang die op haar van toepassing zijn. // 92/96/EEG

nr. 26

48. Het is noodzakelijk maatregelen te treffen voor het geval dat een onderneming in een zodanige financiële situatie komt te verkeren dat het haar moeilijk wordt haar verplichtingen na te komen. // 79/267/EEG

nr. 9

49. -- De lidstaat van herkomst mag, voor de toepassing van de actuariële beginselen overeenkomstig de onderhavige richtlijn, de systematische mededeling eisen van de voor de berekening van de contracttarieven en de technische voorzieningen gehanteerde technische grondslagen, waarbij deze mededeling van de technische grondslagen de kennisgeving van de algemene en bijzondere polisvoorwaarden en van de commerciële tarieven van de onderneming uitsluit. // 92/96/EEG

nr. 22

(aangepast)

50. De consument zal in het kader van een interne verzekeringsmarkt een grotere en meer gediversifieerde keuze uit overeenkomsten zal hebben. Hij moet om ten volle van deze diversiteit en van een toegenomen concurrentie te kunnen profiteren, over de nodige inlichtingen beschikken om de overeenkomst te kunnen kiezen die het beste bij zijn behoeften past. Deze behoefte aan inlichtingen is nog sterker omdat de looptijd van de verbintenissen zeer lang kan zijn. Het is dientengevolge wenselijk de minimumvoorschriften te coördineren opdat de consument een duidelijke en nauwkeurige informatie -- ontvangt over de wezenlijke kenmerken van de hem aangeboden producten en over de gegevens betreffende de organismen die bevoegd zijn om kennis te nemen van de klachten van verzekeringnemers, verzekerden of begunstigden van de overeenkomst. // 92/96/EEG

nr. 23

(aangepast)

51. De reclame voor verzekeringsproducten is van wezenlijke betekenis voor de vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van verzekeringswerkzaamheden in de Gemeenschap. Het is van belang de verzekeringsondernemingen de mogelijkheid te bieden van alle gebruikelijke middelen voor het maken van reclame in de lidstaat van het bijkantoor of de dienstverrichting gebruik te maken. De lidstaten kunnen niettemin de naleving vereisen van hun voorschriften betreffende de vorm en de inhoud van deze reclame, die voortvloeien uit communautaire regelingen die op het gebied van reclame zijn vastgesteld, dan wel uit bepalingen die door de lidstaten zijn vastgesteld om redenen van algemeen belang. // 92/96/EEG

nr. 24

52. In het kader van de interne markt mag een lidstaat niet langer verbieden dat een verzekeringsbedrijf tegelijkertijd op grond van het recht van vestiging en in het kader van het vrij verrichten van diensten haar activiteiten op zijn grondgebied uitoefent. // 92/96/EEG

nr. 25

(aangepast)

53. De verzekeringsverrichtingen zijn in sommige lidstaten niet onderworpen aan enige vorm van indirecte belasting, terwijl in de meeste lidstaten bijzondere heffingen en andere vormen van belasting van toepassing zijn. Deze heffingen en belastingen in de lidstaten waar zij gelden, verschillen qua structuur en tarieven aanzienlijk. Voorkomen moet worden dat de bestaande verschillen ernstige concurrentiedistorsies tussen de lidstaten met zich brengen op het gebied van verzekeringdiensten. Onder voorbehoud van een latere harmonisatie kan de toepassing van de belastingregeling en van de andere heffingen van de lidstaat waar de verbintenis is aangegaan, een dergelijk bezwaar ondervangen en het is de taak van de lidstaten de nadere regels voor het innen van deze heffingen en belastingen vast te stellen. // 92/96/EEG

nr. 27

54. Het is van belang een communautaire coördinatie inzake de liquidatie van verzekeringsondernemingen tot stand te brengen. In afwachting hiervan is het van fundamenteel belang ervoor te zorgen dat bij liquidatie van een verzekeringsonderneming het in elke lidstaat opgezette garantiestelsel de gelijke behandeling waarborgt van alle schuldeisers uit hoofde van verzekeringen, zonder onderscheid naar de nationaliteit van deze schuldeisers en ongeacht de wijze waarop de verbintenis is aangegaan. // 92/96/EEG

nr. 28

(aangepast)

55. De gecoördineerde voorschriften betreffende de uitoefening van het directe verzekeringsbedrijf binnen de Gemeenschap dienen in beginsel eveneens van toepassing te zijn op alle ondernemingen die op de markt werkzaam zijn en derhalve ook op de agentschappen en bijkantoren van de ondernemingen waarvan het hoofdkantoor buiten de Gemeenschap is gelegen. Bij deze richtlijn worden ten aanzien van deze agentschappen en bijkantoren -- bijzondere bepalingen inzake de vorm van het toezicht vastgesteld omdat het vermogen van de ondernemingen waarvan zij afhankelijk zijn, zich buiten de Gemeenschap bevindt. // 79/267/EEG

nr. 10

(aangepast)

56. Overeenkomsten op basis van wederkerigheid dienen met één of meer derde landen te worden gesloten teneinde een soepeler toepassing van deze bijzondere voorwaarden mogelijk te maken, zulks onder eerbiediging van het beginsel dat de agentschappen en bijkantoren van deze ondernemingen geen gunstiger behandeling mogen krijgen dan de ondernemingen uit de Gemeenschap. // 79/267/EEG

nr. 11

57. Er moet worden voorzien in een soepele procedure aan de hand waarvan de wederkerigheid met derde landen op een communautaire grondslag kan worden beoordeeld. Deze procedure heeft niet ten doel de financiële markten van de Gemeenschap af te sluiten, maar -- aangezien de Gemeenschap voornemens is haar financiële markten voor de rest van de wereld open te houden -- de liberalisatie van de globale financiële markten in andere derde landen te verbeteren. Deze richtlijn voorziet daartoe in procedures voor onderhandelingen met derde landen. Als laatste instantie dient te worden voorzien in de mogelijkheid maatregelen te nemen die opschorting van nieuwe vergunningaanvragen of beperking van het aantal nieuwe vergunningen meebrengen, waartoe valt gebruik te maken van de regelgevingsprocedure waarin artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van de Raad [9] voorziet. // 90/619/EEG

[9] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

nr. 18

(aangepast)

58. -- Deze richtlijn dient te voorzien in bepalingen betreffende het bewijs van betrouwbaarheid en het bewijs dat geen faillissement heeft plaatsgevonden --. // 79/267/EEG

nr. 13

(aangepast)

59. Teneinde duidelijkheid te brengen in het wettelijk regime dat van toepassing is op het door deze richtlijn bestreken levensverzekeringsbedrijf, dienen bepaalde voorzieningen van de Richtlijnen 79/267/EEG, 90/619/EEG en 92/96/EEG te worden aangepast. Ten dien einde dienen sommige voorzieningen betreffende de vaststelling van een solvabiliteitsmarge en betreffende de rechten verkregen door vóór 1 juli 1994 opgerichte bijkantoren van verzekeringsondernemingen te worden gewijzigd. Eveneens dient het programma van werkzaamheden van in de Gemeenschap te vestigen bijkantoren van ondernemingen uit derde landen te worden bepaald. // nieuw

60. Technische wijzigingen van de gedetailleerde voorschriften van deze richtlijn kunnen op gezette tijden noodzakelijk zijn teneinde rekening te houden met de toekomstige ontwikkelingen in de verzekeringssector. De Commissie dient, zo nodig, deze wijzigingen aan te brengen in het kader van de haar door het Verdrag verleende uitvoeringsbevoegdheid, na raadpleging van het bij Richtlijn 91/675/EEG van de Raad [10] ingestelde Comité voor het verzekeringswezen. Aangezien deze maatregelen maatregelen van algemene strekking vormen in artikel 2 van Besluit 1999/468/EG, dienen zij te worden vastgesteld met gebruikmaking van de in artikel 5 van dat besluit voorziene regelgevingsprocedure. // 92/96/EEG

[10] PB L 374 van 31.12.1991, blz. 32.

nr. 29

61. Tevens moet worden voorzien in de mogelijkheid van beroep op een rechterlijke instantie tegen een besluit tot afwijzing of intrekking.

// 79/267/EEG

nr. 5

tweede deel

62. Volgens artikel 15 van het Verdrag dient rekening te worden gehouden met de inspanning die bepaalde economieën met verschillen in ontwikkeling zich moeten getroosten. Aan bepaalde lidstaten moet dan ook een overgangsregeling worden toegestaan waardoor deze richtlijn geleidelijk kan worden toegepast. // 92/96/EEG

nr. 31

63. De Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG stonden een bijzondere afwijking toe wat sommige, ten tijde van de vaststelling van die richtlijnen bestaande ondernemingen betreft. Die hebben sindsdien hun structuur gewijzigd. Bijgevolg hebben zij een dergelijke bijzondere afwijking niet meer nodig. // nieuw

64. Deze richtlijn laat de verplichtingen van lidstaten inzake de termijnen voor omzetting en voor toepassing van de in Bijlage IV, deel B, vermelde richtlijnen onverlet, //

HEBBEN VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: //

TITEL I DEFINITIES EN TOEPASSINGSGEBIED 23

Artikel 1 Definities 23

Artikel 2 Toepassingsgebied 26

Artikel 3 Uitgesloten werkzaamheden en instellingen 27

TITEL II TOEGANG TOT HET LEVENSVERZEKERINGSBEDRIJF 30

Artikel 4 Het vergunningbeginsel 30

Artikel 5 Reikwijdte van de vergunning 30

Artikel 6 Voorwaarden tot verkrijging van een vergunning 31

Artikel 7 Programma van werkzaamheden 35

Artikel 8 Aandeelhouders en vennoten met een gekwalificeerde deelneming 36

Artikel 9 Vergunningafwijzing 36

TITEL III UITOEFENINGSVOORWAARDEN VOOR HET VERZEKERINGSBEDRIJF 37

Hoofdstuk 1 Beginselen en werkwijzen van financieel toezicht 37

Artikel 10 Bevoegde autoriteiten en doel van toezicht 37

Artikel 11 Toezicht op in een andere lidstaat gevestigde bijkantoren 38

Artikel 12 Verbod op verplichte overdracht van een deel van de afgesloten verzekeringen 38

Artikel 13 Verslaglegging, prudentiële en statistische informatie; bevoegdheid tot toezicht 38

Artikel 14 Portefeuilleoverdracht 40

Artikel 15 Gekwalificeerde deelneming 41

Artikel 16 Beroepsgeheim 43

Artikel 17 Accountantstaken 48

Artikel 18 Gelijktijdige uitoefening van het levens- en het schadeverzekeringsbedrijf. 49

Artikel 19 Scheiding van levens- en schadeverzekeringsbeheer 51

Hoofdstuk 2 Regels betreffende technische voorzieningen 52

Artikel 20 Vorming van technische voorzieningen 52

Artikel 21 Premies voor nieuwe zaken 57

Artikel 22 Tegenover technische voorzieningen staande activa 57

Artikel 23 Categorieën van toegestane activa 58

Artikel 24 Regels voor investeringsdiversificatie 62

Artikel 25 Aan icbe's of aan een aandelenindex gekoppelde overeenkomsten 65

Artikel 26 Congruentieregels 66

Hoofdstuk 3 Regels betreffende de solvabiliteitsmarge en het garantiefonds 67

Artikel 27 Solvabiliteitsmarge 67

Artikel 28 Minimumsolvabiliteitsmarge 72

Artikel 29 Garantiefonds 75

Artikel 30 Activa die geen technische voorzieningen dekken 76

Hoofdstuk 4 Overeenkomstenrecht en verzekeringsvoorwaarden 77

Artikel 31 Toepasselijk recht 77

Artikel 32 Algemeen belang 78

Artikel 33 Regels betreffende contractuele voorwaarden en tarifering 78

Artikel 34 Opzegtermijn 79

Artikel 35 Informatie aan verzekeringnemers 79

Hoofdstuk 5 In moeilijkheden of in een onregelmatige situatie verkerende verzekeringsondernemingen 80

Artikel 36 Verzekeringsondernemingen in moeilijkheden 80

Artikel 37 Vergunningintrekking 81

TITEL IV BEPALINGEN TEN AANZIEN VAN HET RECHT TOT VRIJE VESTIGING EN TEN AANZIEN VAN DE VRIJHEID VAN DIENSTVERRICHTING 82

Artikel 38 Voorwaarden voor het vestigen van een bijkantoor 82

Artikel 39 Vrijheid van dienstverrichting: voorafgaande kennisgeving aan de lidstaat van herkomst 84

Artikel 40 Vrijheid van dienstverrichting: kennisgeving door de lidstaat van herkomst 84

Artikel 41 Vrijheid van dienstverrichting: wijzigingen van de aard van verbintenissen 85

Artikel 42 Taal 85

Artikel 43 Regels betreffende contractuele voorwaarden en tarifering 85

Artikel 44 Verzekeringsondernemingen die niet aan de wettelijke voorschriften voldoen 86

Artikel 45 Adverteren 87

Artikel 46 Liquidatie 88

Artikel 47 Statistische informatie betreffende grensoverschrijdende werkzaamheden 88

Artikel 48 Belastingen en heffingen op premies 88

TITEL V REGELS TOEPASSELIJK OP BINNEN DE GEMEENSCHAP GEVESTIGDE AGENTSCHAPPEN OF BIJKANTOREN VAN ONDERNEMINGEN WAARVAN HET HOOFDKANTOOR BUITEN DE GEMEENSCHAP IS GEVESTIGD 89

Artikel 49 Vergunningbeginselen en -voorwaarden 89

Artikel 50 Regels betreffende bijkantoren van ondernemingen van derde landen 92

Artikel 51 Portefeuilleoverdracht 93

Artikel 52 Technische voorzieningen 94

Artikel 53 Solvabiliteitsmarge en garantiefonds 95

Artikel 54 Voordelen voor ondernemingen met een vergunning in meer dan één lidstaat 95

Artikel 55 Overeenkomsten met derde landen 96

TITEL VI REGELS TOEPASSELIJK OP DOCHTERONDERNEMINGEN VAN MOEDERONDERNEMINGEN WAAROP HET RECHT VAN EEN DERDE LAND VAN TOEPASSING IS EN OP DE VERWERVING VAN DEELNEMINGEN DOOR ZULKE MOEDERONDERNEMINGEN 97

Artikel 56 Informatieverstrekking aan de Commissie door de lidstaten 97

Artikel 57 Behandeling van verzekeringsondernemingen van de Gemeenschap door derde landen 97

Artikel 58 Comitéprocédure 99

TITEL VII OVERGANGS- EN ANDERE BEPALINGEN 100

Artikel 59 Afwijkingen en afschaffing van beperkende maatregelen 100

Artikel 60 Bewijs van betrouwbaarheid 101

Artikel 61 Overgangsbepalingen voor investeringen in terreinen en gebouwen 102

Artikel 62 Overgangsbepalingen voor Zweden 102

TITEL VIII SLOTBEPALINGEN 103

Artikel 63 Samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie 103

Artikel 64 Verslagen betreffende de ontwikkeling van de markt in het kader van het vrij verrichten van diensten 103

Artikel 65 Technische aanpassingen 103

Artikel 66 Comitéprocedure 105

Artikel 67 Door bestaande bijkantoren en verzekeringsondernemingen verkregen rechten 105

Artikel 68 Beroep op de rechter 105

Artikel 69 Herziening van in euro luidende bedragen 106

Artikel 70 Tenuitvoerlegging van nieuwe bepalingen 106

Artikel 71 Kennisgeving aan de Commissie 106

Artikel 72 Ingetrokken richtlijnen en de concordantie ervan met de onderhavige richtlijn 107

Artikel 73 Inwerkingtreding 107

Artikel 74 Geadresseerden 107

BIJLAGE I INDELING PER BRANCHE 108

BIJLAGE II CONGRUENTIEREGELS 109

BIJLAGE III AAN DE VERZEKERINGNEMER TE VERSTREKKEN INLICHTINGEN 110

BIJLAGE IV INGETROKKEN RICHTLIJNEN EN DE TERMIJNEN VOOR DE OMZETTING ERVAN IN INTERN RECHT 114

BIJLAGE V CONCORDANTIETABEL 115

TITEL I

DEFINITIES EN TOEPASSINGSGEBIED

Artikel 1

Definities

1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:

a) ,verzekeringsonderneming": iedere onderneming waaraan overeenkomstig artikel 4 vergunning is verleend; // 92/96/EEG

artikel 1, onder a)

(aangepast)

b) ,bijkantoor": ieder agentschap of bijkantoor van een verzekeringsonderneming --

-- Met een agentschap of bijkantoor wordt gelijkgesteld, elke duurzame aanwezigheid van een onderneming op het grondgebied van een lidstaat, ook indien die aanwezigheid niet de vorm heeft van een bijkantoor of een agentschap, maar enkel bestaat uit een bureau, beheerd door eigen personeel van de onderneming of door een zelfstandig persoon die echter gemachtigd is duurzaam voor die onderneming op te treden zoals een agentschap zou doen; // 92/96/EEG

artikel 1, onder b)

90/619/EEG

artikel 3

(aangepast)

c) ,vestiging": hoofdkantoor, agentschap of bijkantoor van een onderneming, --; // 90/619/EEG

artikel 2, onder c)

(aangepast)

d) ,verbintenis": een verbintenis die wordt geconcretiseerd in de vorm van een verzekering of verrichting als bedoeld in artikel 2; // 92/96/EEG

artikel 1, onder c)

e) ,lidstaat van herkomst": de lidstaat waar het hoofdkantoor is gevestigd van de verzekeringsonderneming die de verbintenis aangaat; // 92/96/EEG

artikel 1, onder d)

f) ,lidstaat van het bijkantoor": de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd dat de verbintenis aangaat; // 92/96/EEG

artikel 1, onder e)

g) ,lidstaat van de verbintenis": de lidstaat waar de verzekeringsnemer zijn gewone verblijfplaats heeft of, indien de verzekeringsnemer een rechtspersoon is, de lidstaat waar zich de vestiging van deze rechtspersoon bevindt waarop de overeenkomst betrekking heeft; // 90/619/EEG

artikel 2, onder e)

h) ,lidstaat van dienstverrichting": de lidstaat van de verbintenis -- wanneer de verbintenis wordt aangegaan door een in een andere lidstaat gevestigde verzekeringsonderneming of bijkantoor; // 92/96/EEG

artikel 1, onder f)

(aangepast)

i) ,zeggenschap": de band die bestaat tussen een moederonderneming en een dochteronderneming, zoals bepaald in artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG van de Raad [11], of een gelijkaardige band tussen een natuurlijke of rechtspersoon en een onderneming; // 92/96/EEG

[11] Zevende Richtlijn 83/349/EEG ( PB L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden.

artikel 1, onder g)

j) ,gekwalificeerde deelneming": het in een onderneming, rechtstreeks of middellijk, bezitten van ten minste 10% van het kapitaal of van de stemrechten, dan wel elke andere mogelijkheid om invloed van betekenis uit te oefenen op de bedrijfsvoering van de onderneming waarin men een deelneming heeft.

Voor de toepassing van deze definitie in de artikelen 8 en 15, en voor de andere in artikel 15 genoemde deelnemingspercentages, worden de in artikel 7 van Richtlijn 88/627/EEG van de Raad [12] bedoelde stemrechten in aanmerking genomen; // 92/96/EEG

[12] Richtlijn 88/627/EEG (PB L 348 van 17. 12. 1988, blz. 62).

artikel 1, onder h)

k) ,moederonderneming": een moederonderneming in de zin van de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG; // 92/96/EEG

artikel 1, onder i)

l) ,dochteronderneming": een dochteronderneming in de zin van de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG; elke dochteronderneming van een dochteronderneming wordt ook beschouwd als een dochteronderneming van de moederonderneming die aan het hoofd van deze ondernemingen staat; // 92/96/EEG

artikel 1, onder j)

m) ,gereglementeerde markt":

-- in het geval van een zich in een lidstaat bevindende markt, een gereglementeerde markt zoals omschreven in artikel 1, punt 13, van Richtlijn 93/22/EEG, en

-- in het geval van een zich in een derde land bevindende markt, een door de lidstaat van herkomst van de verzekeringsonderneming erkende financiële markt die aan vergelijkbare vereisten beantwoordt. De financiële instrumenten die op die markt worden verhandeld, moeten van een kwaliteit zijn die vergelijkbaar is met die van de instrumenten welke op de gereglementeerde markt(en) van de betrokken lidstaat worden verhandeld; // nieuw

n) ,bevoegde autoriteiten": de nationale autoriteiten die krachtens wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen toezicht uitoefenen op de verzekeringsondernemingen; // 92/96/EEG

artikel 1, onder l)

o) ,congruentie": het feit dat opeisbare verplichtingen in een muntsoort staan tegenover activa die in dezelfde muntsoort uitgedrukt of realiseerbaar zijn; // 79/267/EEG

artikel 5, onder b)

p) ,lokalisatie van de activa": aanwezigheid van roerende of onroerende activa binnen een lidstaat zonder dat de roerende activa gedeponeerd behoeven te zijn en zonder dat ten aanzien van onroerende activa beperkende maatregelen zoals vermelding in de openbare registers van toepassing behoeven te zijn; de activa, bestaande uit schuldvorderingen, worden geacht zich te bevinden in de lidstaat waar zij realiseerbaar zijn; // 79/267/EEG

artikel 5, onder c)

q) ,risicodragend kapitaal": het bedrag dat gelijk is aan het overlijdenskapitaal verminderd met de wiskundige voorziening van het hoofdrisico; // 79/267/EEG

artikel 5, onder d)

r) ,nauwe banden": een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of rechtspersonen verbonden zijn door:

i) een ,deelneming", dit wil zeggen het rechtstreeks of door middel van een zeggenschapsband in bezit hebben van ten minste 20% van de stemrechten of het kapitaal van een onderneming, of

ii) een ,zeggenschapsband"; elke dochteronderneming van een dochteronderneming wordt eveneens beschouwd als een dochteronderneming van de moederonderneming die aan het hoofd van deze ondernemingen staat.

Als een nauwe band tussen twee of meer natuurlijke of rechtspersonen wordt tevens beschouwd een situatie waarin deze personen via een zeggenschapsband duurzaam verbonden zijn met een zelfde persoon.

// 95/26/EG

artikel 2, onder 1)

(aangepast)

2. Wanneer in deze richtlijn wordt verwezen naar de euro, moet vanaf 31 december van elk jaar, als tegenwaarde ervan in nationale valuta in aanmerking worden genomen die welke gold op de laatste dag van de voorgaande maand oktober waarop de tegenwaarden van de euro in alle valuta's van de Gemeenschap beschikbaar zijn.

// 79/267/EEG

artikel 5, onder a)

(aangepast)

Verordening (EG) nr. 1103/97, artikel 2

Artikel 2

Toepassingsgebied //

Deze richtlijn heeft betrekking op de toegang tot en de uitoefening van het directe verzekeringsbedrijf anders dan in loondienst door ondernemingen welke in een lidstaat zijn gevestigd of zich daar wensen te vestigen, met betrekking tot de hierna omschreven werkzaamheden:

1. De volgende verzekeringen voorzover zij uit een overeenkomst voortvloeien:

a) de levensverzekeringsbranche, dat wil zeggen de branche die onder andere de verzekering bij leven, de verzekering bij overlijden, de gemengde verzekering, de levensverzekering met contraverzekering, de verzekeringen in verband met huwelijk en geboorte omvat;

b) de lijfrenteverzekering;

c) de aanvullende verzekeringen welke door de levensverzekeringsondernemingen worden gesloten, namelijk inzonderheid de verzekering tegen lichamelijk letsel, met inbegrip van arbeidsongeschiktheid, de verzekering bij overlijden ten gevolge van een ongeval, de verzekering tegen invaliditeit ten gevolge van ongeval of ziekte, voorzover deze verschillende verzekeringen een aanvulling vormen op een levensverzekering;

d) de in Ierland en het Verenigd Koninkrijk bestaande verzekering genaamd "permanent health insurance" (niet-opzegbare ziekteverzekering van lange duur). // 79/267/EEG

artikel 1

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 2, lid 2)

2. De volgende verrichtingen voorzover zij voortvloeien uit een overeenkomst en voorzover zij gecontroleerd worden door de bevoegde overheidsinstanties voor het toezicht op particuliere verzekeringen:

a) tontineverrichtingen waarbij deelgenootschappen worden gevormd waarin de deelgenoten zich aaneensluiten om gezamenlijk hun bijdragen te kapitaliseren en het aldus gevormde vermogen te verdelen tussen de overlevenden of tussen de rechthebbenden van de overledenen;

//

b) kapitalisatieverrichtingen die zijn gebaseerd op een actuariële techniek, waarbij in ruil voor tevoren vastgestelde stortingen ineens of periodieke stortingen, verplichtingen worden aangegaan die voor wat betreft hun duur en hun bedrag bepaald zijn;

c) het beheer van collectieve pensioenfondsen, dat wil zeggen verrichtingen waarbij de betrokken onderneming zich belast met het beheer van beleggingen en met name van de activa welke staan tegenover de voorzieningen van de organen die uitkeringen verstrekken bij overlijden, bij leven of bij beëindiging of vermindering van de werkzaamheid;

d) verrichtingen als bedoeld onder c), wanneer deze vergezeld gaan van een verzekeringsgarantie die betrekking heeft hetzij op het behoud van het kapitaal, hetzij op de betaling van een minimuminterest;

e) door verzekeringsmaatschappijen gedane verrichtingen zoals die welke zijn bedoeld in boek IV, titel 4, hoofdstuk 1, van de Franse ,Code des assurances".

3. De in de wetgeving op de sociale verzekering omschreven of bedoelde verrichtingen in verband met de duur van het leven van de mens, voorzover deze in overeenstemming met de wetgeving van een lidstaat door verzekeringsondernemingen voor eigen risico worden verricht of beheerd. //

Artikel 3

Uitgesloten werkzaamheden en instellingen //

Deze richtlijn heeft geen betrekking op:

1. de branches welke zijn omschreven in de bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG, behoudens de toepassing van artikel 2, punt 1, onder c) --;

2. de verrichtingen van instellingen op het gebied van voorzorg en bijstand, waarvan de prestaties verschillen naar gelang van de beschikbare middelen, en in het kader waarvan de bijdragen van de leden forfaitair worden vastgesteld;

// 79/267/EEG

artikel 2

(aangepast)

3. de verrichtingen van andere instellingen dan de in artikel 2 bedoelde ondernemingen die ten doel hebben aan al dan niet in loondienst werkzame personen, die in het kader van een onderneming of van een groep van ondernemingen of van een beroep of meerdere beroepen omvattende sector zijn gegroepeerd, uitkeringen te verstrekken bij overlijden, bij leven of bij beëindiging of vermindering van de werkzaamheid, ongeacht of de uit deze verrichtingen voortvloeiende verbintenissen al dan niet volledig en voortdurend door wiskundige voorzieningen zijn gedekt;

4. verzekeringen die vallen binnen een wettelijke regeling van sociale zekerheid, onder voorbehoud van de toepassing van artikel 2, punt 3; //

5. instellingen die uitsluitend uitkeringen bij overlijden waarborgen, wanneer het bedrag van deze uitkeringen niet groter is dan het gemiddelde bedrag van de begrafeniskosten voor een sterfgeval of wanneer deze uitkeringen in natura geschieden;

6. onderlinge waarborgmaatschappijen en onderlinge verzekeringsmaatschappijen waarvan:

-- de statuten de mogelijkheid bieden hetzij over te gaan tot het heffen van suppletiebijdragen, hetzij tot vermindering van de uitkeringen, hetzij een beroep te doen op de medewerking van derden die tot dat doel een verbintenis hebben aangegaan, en tevens

-- het jaarlijkse bedrag van de bijdragen, ontvangen uit hoofde van de door deze richtlijn bestreken werkzaamheden, niet meer dan 500 000 euro beloopt gedurende drie achtereenvolgende jaren. Indien dit bedrag gedurende drie achtereenvolgende jaren wordt overschreden, is deze richtlijn van toepassing vanaf het vierde jaar; // 79/267/EEG

artikel 3

Verordening (EG) nr. 1103/97

Artikel 2

7. het ,Versorgungsverband deutscher Wirtschaftsorganisationen" in Duitsland en de ,Caisse d'Epargne de l'Etat" in Luxemburg, behoudens in geval van statutenwijziging ten aanzien van de bevoegdheid; // 79/267/EEG

artikel 4

(aangepast)

8. pensioenactiviteiten van pensioenverzekeraars als voorgeschreven in de wet op de pensioenen voor werknemers (TEL) en aanverwante Finse wettelijke regelingen op voorwaarde dat:

a) pensioenverzekeraars die reeds ingevolge de Finse wet verplicht zijn verschillende stelsels voor boekhouding en beheer van hun pensioenactiviteiten aan te houden, bovendien met ingang van de datum van toetreding voor het uitvoeren van deze activiteiten verschillende rechtspersonen in het leven zullen roepen; // Toetredingsakte

Oostenrijk, Finland en

Zweden als aangepast bij Besluit 95/1/EG,

Euratom, EGKS

(aangepast)

b) de Finse autoriteiten zonder enig onderscheid alle onderdanen en ondernemingen van de lidstaten zullen toestaan alle in artikel 2 genoemde activiteiten die met deze uitzondering in verband staan, uit te voeren, overeenkomstig de Finse wetgeving, zowel door middel van:

-- eigendom van of deelneming in een bestaande verzekeringsonderneming of groep verzekeraars;

-- oprichting van of deelneming in nieuwe verzekeringsondernemingen of groepen van verzekeraars, waaronder pensioenverzekeraars;

c) de Finse autoriteiten leggen binnen drie maanden na de datum van toetreding een rapport ter goedkeuring aan de Commissie voor, waarin wordt aangegeven welke maatregelen zijn genomen om TEL-activiteiten te scheiden van normale verzekeringsactiviteiten van Finse verzekeringsondernemingen teneinde te voldoen aan alle vereisten van deze richtlijn. //

TITEL II

TOEGANG TOT HET LEVENSVERZEKERINGSBEDRIJF

Artikel 4

Het vergunningbeginsel //

De toegang tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden wordt afhankelijk gesteld van het verkrijgen van een vergunning.

Deze vergunning moet bij de autoriteiten van de lidstaat van herkomst worden aangevraagd door:

a) de onderneming die haar hoofdkantoor op het grondgebied van deze lidstaat vestigt;

b) de onderneming die, na de in de eerste alinea bedoelde vergunning te hebben verkregen, haar werkzaamheden tot een gehele branche of tot andere branches uitbreidt. // 79/267/EEG

artikel 6

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 3)

Artikel 5

Reikwijdte van de vergunning //

1. De vergunning geldt voor de gehele Gemeenschap. Zij stelt de verzekeringsonderneming in staat aldaar werkzaamheden uit te oefenen, hetzij in het kader van het recht van vestiging, hetzij in het kader van het vrij verrichten van diensten.

2. De vergunning wordt verleend per branche als omschreven in Bijlage I. Zij heeft betrekking op de gehele branche, behalve indien de aanvrager slechts een gedeelte van de tot deze branche behorende risico's wenst te dekken.

De bevoegde autoriteiten kunnen een vergunning die voor een branche is aangevraagd, beperken tot de werkzaamheden van het in artikel 7 genoemde programma van werkzaamheden.

Het staat de lidstaten vrij een vergunning voor meerdere branches te verlenen, voorzover de nationale wetgeving de gelijktijdige uitoefening van deze branches toestaat. // 79/267/EEG

artikel 7

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 4)

(aangepast)

Artikel 6

Voorwaarden tot verkrijging van een vergunning //

1. De lidstaat van herkomst stelt de eis dat de verzekeringsondernemingen die een vergunning aanvragen:

a) één van de volgende rechtsvormen aannemen:

-- ten aanzien van het Koninkrijk België: naamloze vennootschap/ ,société anonyme", commanditaire vennootschap op aandelen/ ,société en commandite par actions", onderlinge verzekeringsvereniging/ ,association d'assurance mutuelle", coöperatieve vennootschap/ ,société coopérative";

-- ten aanzien van het Koninkrijk Denemarken: ,aktieselskaber", ,gensidige selskaber", ,pensionskasser omfattet af lov om forsikringsvirksomhed (tværgående pensionskasser)";

-- ten aanzien van de Bondsrepubliek Duitsland: ,Aktiengesellschaft", ,Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit", ,öffentlich-rechtliches Wettbewerbsversicherungsunternehmen"; // 79/267/EEG

artikel 8, lid 1

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 5)

-- ten aanzien van de Franse Republiek: ,société anonyme", ,société d'assurance mutuelle", "institution de prévoyance" overeenkomstig de "Code de la sécurité sociale", ,institution de prévoyance" overeenkomstig de ,Code rural", alsmede de ,mutuelles" overeenkomstig de ,Code de la mutualité";

-- ten aanzien van Ierland: ,incorporated companies limited by shares or by guarantee or unlimited societies registered under the Industrial and Provident Societies Acts", ,societies registered under the Friendly Societies Acts";

-- ten aanzien van de Italiaanse Republiek: ,società per azioni", ,società cooperativa", ,mutua di assicurazione";

-- ten aanzien van het Groothertogdom Luxemburg: ,société anonyme", ,société en commandite par actions", ,association d'assurances mutuelles", ,société coopérative";

-- ten aanzien van het Koninkrijk der Nederlanden: naamloze vennootschap, onderlinge waarborgmaatschappij;

-- ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk: ,incorporated companies limited by shares or by guarantee or unlimited", ,societies registered under the Industrial and Provident Societies Acts", ,societies registered or incorporated under the Friendly Societies Acts", ,the association of underwriters known as Lloyd's";

-- ten aanzien van de Helleense Republiek: ,((((((( (((((((";

-- ten aanzien van het Koninkrijk Spanje: ,sociedad anónima", ,sociedad mutua", ,sociedad cooperativa";

-- ten aanzien van de Portugese Republiek: ,sociedade anónima", ,mútua de seguros"; //

-- ten aanzien van de Republiek Oostenrijk: ,Aktiengesellschaft", ,Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit";

-- ten aanzien van de Republiek Finland: ,keskinäinen vakuutusyhtiö" / ,ömsesidigt försäkringsbolag", ,vakuutusosakeyhtiö" / ,försäkringsaktiebolag", ,vakuutusyhdistys" / ,försäkringsförening";

-- ten aanzien van het Koninkrijk Zweden: ,försäkringsaktiebolag", ,ömsesidigt försäkringsbolag", ,understödsföreningar". // 79/267/EEG

artikel 8, lid 1, onder a)

(als gewijzigd bij de Toetredingsakte Oostenrijk, Finland en Zweden, als aangepast bij Besluit 95/1/EG,

Euratom, EGKS)

De verzekeringsonderneming kan eveneens de vorm aannemen van een Europese vennootschap zodra deze bestaat.

De lidstaten kunnen voorts in voorkomend geval ondernemingen oprichten die een publiekrechtelijke vorm hebben, mits deze instellingen beogen het verzekeringsbedrijf uit te oefenen onder voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan de voorwaarden die voor privaatrechtelijke ondernemingen gelden;

b) hun doel beperken tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden en tot de verrichtingen die daaruit rechtstreeks voortvloeien, met uitsluiting van elke andere handelsactiviteit;

c) een programma van werkzaamheden overeenkomstig artikel 7 overleggen;

d) het in artikel 29, lid 2, bedoelde minimumgarantiefonds bezitten;

e) daadwerkelijk worden bestuurd door personen van goede reputatie met voldoende beroepskwalificaties of -ervaring. // 79/267/EEG

artikel 8, lid 1

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 5)

Wanneer er nauwe banden bestaan tussen de verzekeringsonderneming en andere natuurlijke of rechtspersonen, verlenen de bevoegde autoriteiten bovendien slechts vergunning indien deze banden de juiste uitoefening van hun toezichthoudende taken niet belemmeren.

De bevoegde autoriteiten weigeren ook de vergunning indien de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van een derde land die van toepassing zijn op één of meer natuurlijke of rechtspersonen met wie de onderneming nauwe banden heeft, of moeilijkheden in verband met de toepassing van die bepalingen, een belemmering vormen voor de juiste uitoefening van hun toezichthoudende taken.

De bevoegde autoriteiten verlangen van verzekeringsondernemingen dat zij hun de informatie verstrekken die zij nodig hebben om zich ervan te kunnen vergewissen dat doorlopend aan de in dit lid gestelde voorwaarden wordt voldaan. // 79/267/EEG

artikel 8, lid 1

(als gewijzigd bij 95/26/EG

artikel 2, lid 2)

(aangepast)

(aangepast)

2. De lidstaten eisen dat het hoofdbestuur van een verzekeringsonderneming zich bevindt in de lidstaat waar de statutaire zetel is gevestigd. // 79/267/EEG

artikel 8, lid 1, onder a)

(als gewijzigd bij 95/26/EG

artikel 3, lid 1)

3. De verzekeringsonderneming die de vergunning aanvraagt voor de uitbreiding van haar werkzaamheden tot andere branches of voor de uitbreiding van een vergunning die slechts een deel van de in een branche ondergebrachte risico's bestrijkt, moet een programma van werkzaamheden overeenkomstig artikel 7 overleggen.

Bovendien moet zij aantonen dat zij over de in artikel 28 bedoelde solvabiliteitsmarge beschikt en het in artikel 29, leden 1 en 2, bedoelde garantiefonds bezit.

// 79/267/EEG

artikel 8, lid 2

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 5)

(aangepast)

4. De lidstaten stellen geen bepalingen vast waarin de voorafgaande goedkeuring of de systematische mededeling wordt geëist van de algemene en bijzondere voorwaarden van de verzekeringspolissen, de tarieven, de met name voor de berekening van de tarieven en de technische voorzieningen gehanteerde technische grondslagen en de formulieren en andere documenten waarvan de verzekeringsonderneming gebruik wil maken in haar betrekkingen met de verzekeringnemers.

Niettegenstaande de eerste alinea, en uitsluitend voor het toezicht op de naleving van de nationale bepalingen betreffende de actuariële beginselen, mag de lidstaat van herkomst een systematische mededeling van de voor de berekening van de tarieven en de technische voorzieningen gehanteerde technische grondslagen eisen, zonder dat dit vereiste voor de verzekeringsonderneming een voorwaarde vooraf voor de uitoefening van haar werkzaamheden mag vormen.

Deze richtlijn belet niet dat de lidstaten wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen handhaven of invoeren die voorzien in de goedkeuring van de statuten en in het mededelen van elk document dat voor de normale uitoefening van het toezicht vereist is.

Uiterlijk op 1 juli 1999 -- legt de Commissie aan de Raad een verslag voor over de toepassing van dit lid.

5. De bepalingen van de leden 1 tot en met 4 mogen er niet toe strekken dat bij de behandeling van de aanvraag van een vergunning de economische behoeften van de markt in aanmerking worden genomen. // 79/267/EEG

artikel 8, leden 3 en 4

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 5)

(aangepast)

(aangepast)

Artikel 7

Programma van werkzaamheden //

Het in artikel 6, lid 1, onder c), en lid 3, genoemde programma van werkzaamheden moet gegevens of bewijsstukken bevatten betreffende:

a) de aard van de verbintenissen die de verzekeringsonderneming voornemens is aan te gaan;

// 79/267/EEG

artikel 9

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 6)

(aangepast)

b) de leidende beginselen op het gebied van de herverzekering;

c) de bestanddelen die het minimumgarantiefonds vormen;

d) de te verwachten inrichtingskosten van de administratieve diensten en van het productienet, en de financiële middelen ter dekking daarvan;

en voor de eerste drie boekjaren voorts:

e) een gedetailleerde prognose van de vermoedelijke ontvangsten en uitgaven, zowel wat de directe verzekering en de geaccepteerde herverzekeringen als de overdrachten uit hoofde van herverzekering betreft;

f) de te verwachten kaspositie;

g) een raming betreffende de financiële middelen ter dekking van de verbintenissen en van de solvabiliteitsmarge. //

Artikel 8

Aandeelhouders en vennoten met een gekwalificeerde deelneming //

De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst verlenen een onderneming geen vergunning die toegang tot het verzekeringsbedrijf geeft, voordat zij in kennis zijn gesteld van de identiteit van haar directe of middellijke aandeelhouders of vennoten, natuurlijke of rechtspersonen, die een gekwalificeerde deelneming bezitten, alsmede van het bedrag van die deelneming.

Deze autoriteiten verlenen geen vergunning indien zij, gelet op de noodzaak een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de verzekeringsonderneming te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid van de aandeelhouders of vennoten. // 92/96/EEG

artikel 7

Artikel 9

Vergunningafwijzing //

Een besluit tot afwijzing moet nauwkeurig met redenen zijn omkleed en aan de betrokken onderneming officieel ter kennis worden gebracht.

Elke lidstaat voorziet in de mogelijkheid van beroep bij een rechterlijke instantie tegen een besluit tot afwijzing.

In een zelfde mogelijkheid van beroep wordt voorzien voor het geval dat de bevoegde autoriteiten zich niet zouden hebben uitgesproken omtrent de aanvraag van een vergunning binnen zes maanden na de datum van ontvangst van dit verzoek. // 79/267/EEG

artikel 12

TITEL III UITOEFENINGSVOORWAARDEN VOOR HET VERZEKERINGSBEDRIJF

Hoofdstuk 1

Beginselen en werkwijzen van financieel toezicht

Artikel 10

Bevoegde autoriteiten en doel van toezicht //

1. Het financiële toezicht op een verzekeringsonderneming, met inbegrip van het toezicht op de werkzaamheden die zij door bijkantoren en in het kader van dienstverrichting uitoefent, behoort tot de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaat van herkomst. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van de verbintenis redenen hebben om aan te nemen dat de werkzaamheden van een verzekeringsonderneming haar financiële soliditeit kunnen aantasten, stellen zij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van deze onderneming daarvan in kennis. De autoriteiten van de lidstaat van herkomst gaan na of de onderneming de in deze richtlijn neergelegde prudentiële beginselen in acht neemt.

2. Het financiële toezicht omvat met name het controleren, met betrekking tot het geheel van de werkzaamheden van de verzekeringsonderneming, van de solvabiliteit van de verzekeringsonderneming, alsmede van de vorming van technische voorzieningen, met inbegrip van de wiskundige voorzieningen en de tegenover deze voorzieningen staande activa, zulks overeenkomstig de in de lidstaat van herkomst geldende voorschriften of gebruiken, op grond van de communautaire bepalingen ter zake.

// 79/267/EEG

artikel 15

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 8)

3. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst eisen dat er in elke verzekeringsonderneming een goede administratieve en boekhoudkundige organisatie en adequate interne controleprocedures bestaan. //

Artikel 11

Toezicht op in een andere lidstaat gevestigde bijkantoren //

De lidstaat van het bijkantoor bepaalt dat, wanneer een verzekeringsonderneming waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, haar werkzaamheden uitoefent door middel van een bijkantoor, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, na de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van het bijkantoor daarvan vooraf in kennis te hebben gesteld, zelf en/of door personen die zij daartoe machtigen, ter plaatse de gegevens kunnen verifiëren die voor het financiële toezicht op de verzekeringsonderneming noodzakelijk zijn. De autoriteiten van de lidstaat van het bijkantoor mogen aan deze verificatie deelnemen. // 79/267/EEG

artikel 16

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 9)

Artikel 12

Verbod op verplichte overdracht van een deel van de afgesloten verzekeringen //

-- De lidstaten mogen aan verzekeringsondernemingen niet de verplichting opleggen aan één of meer door de nationale wetgeving aangewezen lichamen een deel van de door hen afgesloten verzekeringen die betrekking hebben op de in artikel 2 genoemde werkzaamheden over te dragen --. // 79/267/EEG

artikel 22, lid 1

(aangepast)

Artikel 13

Verslaglegging, prudentiële en statistische informatie; bevoegdheid tot toezicht //

1. Elke lidstaat legt de verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor op zijn grondgebied hebben, de verplichting op jaarlijks ten aanzien van al hun verrichtingen verslag uit te brengen over de situatie waarin zij verkeren en over hun solvabiliteit.

// 79/267/EEG

artikel 23, lid 1

2. De lidstaten eisen van de verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor op hun grondgebied hebben, de periodieke overlegging van de voor het uitoefenen van het toezicht vereiste bescheiden en van de statistische documenten. De bevoegde autoriteiten verstrekken elkaar de bescheiden en inlichtingen welke dienstig zijn voor het uitoefenen van het toezicht.

3. Iedere lidstaat neemt de nodige maatregelen opdat de bevoegde autoriteiten over de bevoegdheden en middelen beschikken die noodzakelijk zijn om toezicht uit te oefenen op de werkzaamheden van de verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor op zijn grondgebied hebben, met inbegrip van de werkzaamheden die buiten dit grondgebied worden verricht, overeenkomstig de richtlijnen van de Raad betreffende deze werkzaamheden en met het oog op de toepassing ervan.

Deze bevoegdheden en middelen moeten aan de bevoegde autoriteiten met name de mogelijkheid verschaffen om:

a) grondige informatie te verkrijgen over de situatie en alle werkzaamheden van de verzekeringsonderneming, met name:

-- door het inwinnen van inlichtingen of het opvragen van documenten betreffende de verzekeringsactiviteiten,

-- door het verrichten van controles ter plaatse in de bedrijfsruimten van de verzekeringsonderneming;

// 79/267/EEG

leden 2 en 3

(als gewijzigd bij

92/96/EEG

artikel 10) (aangepast)

b) jegens de verzekeringsonderneming, haar aansprakelijke bestuurders of degenen die zeggenschap over haar hebben, alle afdoende en noodzakelijke maatregelen te treffen om te bewerkstelligen dat de werkzaamheden van de verzekeringsonderneming blijven stroken met de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke de verzekeringsonderneming in de onderscheiden lidstaten in acht moet nemen, inzonderheid met het programma van werkzaamheden, voorzover dit laatste verplicht blijft, alsook om misstanden te vermijden of te beëindigen die de belangen der verzekerden zouden schaden;

c) te bewerkstelligen dat deze maatregelen worden toegepast, zo nodig door de tenuitvoerlegging ervan te gelasten, in voorkomend geval door een beroep te doen op de gerechtelijke instanties.

De lidstaten kunnen de bevoegde autoriteiten ook de mogelijkheid bieden alle inlichtingen te verkrijgen betreffende de overeenkomsten die in het bezit zijn van tussenpersonen. //

Artikel 14

Portefeuilleoverdracht //

1. Elke lidstaat verleent, onder de in het nationale recht vastgestelde voorwaarden, de verzekeringsondernemingen waarvan het hoofdkantoor op zijn grondgebied is gevestigd, toestemming om hun portefeuille, ongeacht of deze uit in het kader van vestiging dan wel in het kader van vrije dienstverrichting gesloten overeenkomsten bestaat, geheel of gedeeltelijk over te dragen aan een in de Gemeenschap gevestigde overnemende verzekeringsonderneming, indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de overnemende verzekeringsonderneming verklaren dat deze onderneming, mede gelet op de overdracht, de vereiste solvabiliteitsmarge bezit.

2. Wanneer een bijkantoor voornemens is zijn portefeuille, ongeacht of deze uit in het kader van vestiging dan wel in het kader van vrije dienstverrichting gesloten overeenkomsten bestaat, geheel of gedeeltelijk over te dragen, moet de lidstaat van het bijkantoor worden geraadpleegd.

3. In de gevallen bedoeld in de leden 1 en 2 verlenen de autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de overdragende verzekeringsonderneming toestemming voor de overdracht, nadat zij de instemming hebben verkregen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van de verbintenis.

4. De bevoegde autoriteiten van de geraadpleegde lidstaten delen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de overdragende verzekeringsonderneming binnen drie maanden na ontvangst van het daartoe strekkende verzoek hun advies of instemming mede; indien de geraadpleegde autoriteiten niet binnen deze termijn hebben gereageerd, wordt zulks gelijkgesteld met een gunstig advies of met een stilzwijgende instemming.

// 92/96/EEG

artikel 11, leden 2 t/m 6

(aangepast)

5. De overeenkomstig dit artikel toegestane overdracht wordt in de lidstaat van de verbintenis bekendgemaakt onder de in het nationale recht vastgestelde voorwaarden. Deze overdracht kan van rechtswege worden tegengeworpen aan de verzekeringnemers, aan de verzekerden en aan iedereen die uit de overgedragen overeenkomsten voortvloeiende rechten of verplichtingen heeft.

Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om de verzekeringnemers de mogelijkheid te bieden de overeenkomst binnen een bepaalde termijn na de overdracht op te zeggen. //

Artikel 15

Gekwalificeerde deelneming //

1. De lidstaten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die het voornemen heeft om rechtstreeks of middellijk een gekwalificeerde deelneming in een verzekeringsonderneming te verwerven, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst daarvan vooraf in kennis moet stellen onder vermelding van het bedrag van die deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst is eveneens gehouden iedere natuurlijke of rechtspersoon die het voornemen heeft de omvang van zijn gekwalificeerde deelneming zodanig te vergroten dat het percentage van de door hem gehouden stemrechten of aandelen 20, 33 of 50 bereikt of overschrijdt of dat de verzekeringsonderneming zijn dochteronderneming wordt.

De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst beschikken over een termijn van ten hoogste drie maanden, te rekenen vanaf de datum van de in de eerste alinea bedoelde kennisgeving, om zich tegen het voornemen te verzetten, indien zij, gelet op de noodzaak een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de verzekeringsonderneming te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid van de in de eerste alinea bedoelde persoon. Indien er geen bezwaar is, kunnen de autoriteiten een maximumtermijn vaststellen voor de uitoefening van het bedoelde voornemen.

2. De lidstaten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die het voornemen heeft zijn rechtstreekse of middellijke gekwalificeerde deelneming in een verzekeringsonderneming af te stoten, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst daarvan vooraf in kennis moet stellen onder vermelding van het bedrag van de betrokken deelneming. Tot kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten is eveneens gehouden iedere natuurlijke of rechtspersoon die het voornemen heeft de omvang van zijn gekwalificeerde deelneming zodanig te verkleinen dat het percentage van de door hem gehouden stemrechten of aandelen onder 20, 33 of 50 daalt of de onderneming ophoudt zijn dochteronderneming te zijn.

3. Zodra zij daarvan kennis hebben, stellen de verzekeringsondernemingen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst in kennis van de verwervingen of afstotingen van deelnemingen in hun kapitaal waardoor stijging boven of daling onder één van de drempels als bedoeld in de leden 1 en 2 optreedt. // 92/96/EEG

artikel 14

Tevens stellen zij de bevoegde autoriteiten tenminste eens per jaar in kennis van de identiteit van de aandeelhouders of vennoten die gekwalificeerde deelnemingen bezitten, alsmede van de omvang van de deelnemingen zoals deze met name blijken uit de gegevens die worden vastgelegd bij de jaarlijkse algemene vergadering van aandeelhouders of vennoten, of uit informatie die is ontvangen uit hoofde van de verplichtingen van ter beurze genoteerde vennootschappen.

4. De lidstaten bepalen dat, indien de door de in lid 1 bedoelde personen uitgeoefende invloed een prudente en gezonde bedrijfsvoering van de verzekeringsonderneming zou kunnen belemmeren, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst de passende maatregelen treffen om aan deze toestand een einde te maken. Deze maatregelen kunnen met name omvatten bindende aanwijzingen, sancties tegen bestuurders en schorsing van de uitoefening van de stemrechten die verbonden zijn aan de aandelen welke door de betrokken aandeelhouders of vennoten worden gehouden.

Soortgelijke maatregelen zijn van toepassing op natuurlijke of rechtspersonen die de in lid 1 bedoelde verplichting inzake voorafgaande kennisgeving niet naleven. Wanneer een deelneming wordt verworven ondanks het bezwaar van de bevoegde autoriteiten, bepalen de lidstaten, onverminderd andere te treffen sancties, dat de uitoefening van de betrokken stemrechten wordt geschorst of dat de uitgebrachte stemmen nietig zijn of nietig verklaard kunnen worden. //

Artikel 16

Beroepsgeheim //

1. De lidstaten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of zijn geweest voor de bevoegde autoriteiten, alsmede accountants of deskundigen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen, aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Dit houdt in dat de vertrouwelijke gegevens waarvan zij beroepshalve kennis krijgen, aan geen enkele persoon of autoriteit bekend mogen worden gemaakt, behalve in een samengevatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele verzekeringsondernemingen niet kunnen worden geïdentificeerd, zulks onverminderd de gevallen die onder het strafrecht vallen.

Indien een verzekeringsonderneming failliet is verklaard of op grond van een rechterlijke beslissing in liquidatie verkeert, mogen evenwel vertrouwelijke gegevens die geen betrekking hebben op derden welke betrokken zijn bij pogingen om de onderneming te redden, in het kader van civiele of handelsrechtelijke procedures openbaar worden gemaakt.

2. Lid 1 belet niet dat tussen de bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten uitwisseling van gegevens plaatsvindt als bedoeld in de richtlijnen die van toepassing zijn op verzekeringsondernemingen. Deze gegevens vallen onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim.

// 92/96/EEG

artikel 15, leden 1 t/m 5

3. De lidstaten kunnen met de bevoegde autoriteiten van derde landen alleen dan samenwerkingsovereenkomsten voor de uitwisseling van gegevens sluiten, als met betrekking tot de medegedeelde gegevens tenminste gelijkwaardige waarborgen inzake het beroepsgeheim gelden als de in dit artikel bedoelde.

4. De bevoegde autoriteiten die overeenkomstig de lid 1 of lid 2 vertrouwelijke gegevens ontvangen, mogen deze slechts gebruiken voor de uitoefening van hun taken:

-- voor het onderzoek van de voorwaarden voor de toegang tot het verzekeringsbedrijf en voor het vergemakkelijken van de controle op de voorwaarden waaronder de werkzaamheden worden uitgeoefend, in het bijzonder ten aanzien van het toezicht op de technische voorzieningen, de solvabiliteitsmarge, de administratieve en boekhoudkundige organisatie en de interne controle, of

-- voor het opleggen van sancties, of

-- in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van de bevoegde autoriteiten, of

-- in rechtszaken die aanhangig zijn gemaakt overeenkomstig artikel 68 of bijzondere bepalingen van deze richtlijn en van andere richtlijnen betreffende verzekeringsondernemingen.

5. De leden 1 en 4 staan niet in de weg aan de uitwisseling van gegevens binnen een zelfde lidstaat, wanneer er verscheidene bevoegde autoriteiten zijn, of, tussen lidstaten, tussen de bevoegde autoriteiten en:

-- de autoriteiten aan wie van overheidswege het toezicht op de kredietinstellingen en de andere financiële instellingen is opgedragen, alsmede de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de financiële markten,

-- de instanties die betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement van verzekeringsondernemingen en andere soortgelijke procedures, en

-- de met de wettelijke controle van de jaarrekening van verzekeringsondernemingen en andere financiële instellingen belaste personen,

//

(aangepast)

voor de vervulling van hun toezichthoudende taak, en vormen evenmin een belemmering voor de mededeling aan de instanties die belast zijn met de (gedwongen) liquidatie of het beheer van een garantiefonds, van de gegevens die nodig zijn voor de vervulling van hun taak. De door deze autoriteiten, instanties en personen ontvangen gegevens vallen onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim. //

6. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de lidstaten toestaan dat uitwis seling van informatie plaatsvindt tussen de bevoegde autoriteiten en:

-- de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de instanties die betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement van financiële ondernemingen en andere soortgelijke procedures, of

-- de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op personen die belast zijn met de wettelijke controle van de jaarrekening van verzekeringsondernemingen, krediet- instellingen, beleggingsondernemingen en andere financiële instellingen, of

-- de van de verzekeringsondernemingen onafhankelijke actuarissen die krachtens de wet een controlefunctie ten aanzien van deze ondernemingen uitoefenen, en de organen die met het toezicht op deze actuarissen belast zijn.

De lidstaten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid gebruik maken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

-- de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste alinea bedoelde toezicht houdende taken of controlefuncties;

-- de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim;

-- gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat, mogen alleen worden doorgegeven met de uitdrukkelijke instemming van de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben meegedeeld en in voorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waarmee deze autoriteiten ingestemd hebben.

De lidstaten delen de Commissie en de overige lidstaten de identiteit mede van de autoriteiten, personen of instanties die op grond van dit lid informatie mogen ontvangen. // 92/96/EEG

artikel 15, lid 5bis

(ingevoegd bij

95/26/EG

artikel 4, lid1)

7. Onverminderd de leden 1 tot en met 4 kunnen de lidstaten, ter versterking van de stabiliteit van het financieël stelsel alsmede de integriteit ervan, toestaan dat uitwisseling van informatie plaatsvindt tussen de bevoegde autoriteiten en de autoriteiten en instanties die wettelijk belast zijn met de opsporing en het onderzoek van inbreuken op het vennootschapsrecht.

De lidstaten die van de in de eerste alinea vervatte mogelijkheid gebruik maken, eisen dat minimaal aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

-- de informatie is bestemd voor de uitoefening van de in de eerste alinea bedoelde taken;

-- de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim;

-- gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat, mogen alleen worden doorge geven met de uitdrukkelijke instemming van de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben meegedeeld en in voorkomend geval alleen worden gebruikt voor de doeleinden waarmee deze autoriteiten ingestemd hebben.

Indien de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties in een lidstaat bij de uitoefening van hun opsporings- of onderzoekstaken een beroep doen op personen die op grond van hun specifieke deskundigheid met een opdracht worden belast en die geen openbaar ambt bekleden, kan de in de eerste alinea bedoelde mogelijkheid tot uitwisseling van informatie tot deze personen worden verruimd op de in de tweede alinea genoemde voorwaarden.

Voor de toepassing van het derde streepje van de tweede alinea delen de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties aan de bevoegde autoriteiten die de informatie hebben meegedeeld, de identiteit en de precieze opdracht mede van de personen aan wie deze informatie zal worden doorgegeven.

De lidstaten delen de Commissie en de overige lidstaten de identiteit mede van de autoriteiten of instanties die op grond van dit lid informatie mogen ontvangen.

De Commissie stelt vóór 31 december 2000 een verslag op over de toepassing van dit lid. // 92/96/EEG

artikel 15, lid 5 ter

(ingevoegd bij

95/26/EG

artikel 4, lid 3)

(aangepast)

8. De lidstaten kunnen de bevoegde autoriteiten toestaan om:

-- aan de centrale banken en andere instanties met een soortgelijke taak in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit,

-- in voorkomend geval aan andere overheidsinstanties die belast zijn met het toezicht op de betalingssystemen,

voor de uitoefening van hun taak dienstige gegevens mede te delen en kunnen deze autoriteiten of instanties ook toestaan om aan de bevoegde autoriteiten de gegevens toe te zenden die deze nodig hebben ter uitvoering van lid 4. De in dit verband ontvangen gegevens vallen onder het in dit artikel bedoelde beroepsgeheim. // 92/96/EEG

artikel 15, lid 5 quarter

(ingevoegd bij

95/26/EG

artikel 4, lid 5)

9. Voorts mogen de lidstaten, niettegenstaande de leden 1 en 4, op grond van wettelijke bepalingen de mededeling van bepaalde gegevens toestaan aan andere centrale overheidsdiensten die bevoegd zijn ter zake van de wetgeving inzake het toezicht op kredietinstellingen, financiële instellingen, beleggingsdiensten en verzekerings- ondernemingen, alsmede aan de inspecteurs die in opdracht van deze overheidsdiensten optreden.

Deze gegevens mogen echter alleen worden verstrekt wanneer zulks ter wille van het prudentieel toezicht nodig blijkt.

De lidstaten bepalen evenwel dat de gegevens die op grond van de leden 2 en 5 zijn ontvangen, en die welke zijn verkregen naar aanleiding van de in artikel 11 bedoelde verificaties ter plaatse, in geen enkel geval op grond van dit lid mogen worden medegedeeld, tenzij met uitdrukkelijke instemming van de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben verstrekt of van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de verificatie ter plaatse is verricht. // 92/96/EEG

artikel 15, lid 6

(aangepast)

Artikel 17

Accountantstaken //

1. De lidstaten bepalen minimaal:

a) dat iedere persoon die is toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG van de Raad [13], en die bij een verzekeringsonderneming de taken verricht zoals bedoeld in artikel 51 van Richtlijn 78/660/EEG van de Raad [14], artikel 37 van Richtlijn 83/349/EEG of artikel 31 van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad [15], dan wel een andere wettelijke taak, de verplichting heeft aan de bevoegde autoriteiten snel melding te doen van elk feit of besluit met betrekking tot deze onderneming, waarvan hij bij de uitvoering van die taken kennis heeft gekregen en dat van dien aard is:

[13] PB L 126 van 12.5.1984, blz. 20.

[14] PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/60/EG (PB L 162 van 26.6.1999, blz. 65).

[15] PB L 375 van 31. 12. 1985, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG.

- dat het een inbreuk ten gronde inhoudt op de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen tot vaststelling van de voorwaarden voor vergunning of van specifieke voorschriften betreffende de uitoefening van de werkzaamheden van verzekeringsondernemingen, of

- dat het de bedrijfscontinuïteit van de verzekeringsonderneming aantast, of

- dat het leidt tot weigering van de goedkeuring van de jaarrekening of tot het uiten van voorbehouden;

b) dat dezelfde verplichting rust op deze persoon ten aanzien van feiten en besluiten waarvan hij kennis zou hebben gekregen bij de uitvoering van taken als beschreven onder a), bij een onderneming die uit een zeggenschapsband voortvloeiende nauwe banden heeft met de verzekeringsonderneming waar deze persoon de bovengenoemde taken uitvoert.

2. Melding te goeder trouw aan de bevoegde autoriteiten door de personen die zijn toegelaten in de zin van Richtlijn 84/253/EEG van in lid 1 bedoelde feiten of besluiten vormt geen inbreuk op ongeacht welke op grond van een contract of van een wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling opgelegde beperking inzake de openbaarmaking van informatie, en leidt voor de betrokken personen tot geen enkele vorm van aansprakelijkheid. // 92/96/EEG

artikel 15 bis

(ingevoegd bij

95/26/EG

artikel 5)

(aangepast)

Artikel 18

Gelijktijdige uitoefening van het levens- en het

schadeverzekeringsbedrijf //

1. Onverminderd de leden 3 en 7 mag aan geen enkele onderneming tegelijkertijd op grond van deze richtlijn en op grond van Richtlijn 73/239/EEG vergunning worden verleend.

2. In afwijking van lid 1 mogen de lidstaten voorschrijven dat:

-- de ondernemingen waaraan op grond van deze richt