31. 8. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 232/29 
Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake 
de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake de 
uitoefening van omroepactiviteiten (x) 
(87/C 232/16) 
De Raad heeft op 28 mei 1986 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het EEG-Verdrag het 
Economisch en Sociaal Comité om advies te vragen over bovengenoemd voorstel. 
Het Sub-comité „Omroep", dat met de voorbereiding van de werkzaamheden dienaangaande was 
belast, heeft zijn advies op 6 mei 1987 goedgekeurd. Rapporteur voor dit onderwerp was de heer 
Ramaekers die werd bijgestaan door de heer Broicher als co-rapporteur. 
Het Comité heeft tijdens zijn 247e zitting d.d. 1 en 2 juli 1987 (vergadering van 1 juli) het volgende 
advies uitgebracht, dat met 102 stemmen vóór, vijf stemmen tegen, bij 26 onthoudingen werd 
goedgekeurd. 
Het Comité spreekt er zijn waardering over uit dat de 
Commissie zo snel een pakket bepalingen heeft voorgesteld 
met behulp waarvan in de praktijk de gemeenschappelijke 
markt voor de omroep tot stand dient te worden gebracht, 
waarop het Comité had aangedrongen in zijn initiatiefadvies 
betreffende het „Groenboek over het instellen van de gemeen­
schappelijke markt voor de omroep, met name via satelliet en 
kabel" (2). 
De totstandbrenging van deze gemeenschappelijke markt 
voor de omroep is des te meer dringend noodzakelijk, daar de 
Raad van Europa op 9 en 10 december 1986 te Wenen 
besloten heeft, een overeenkomst op het gebied van de 
omroep op te stellen, waartoe de Gemeenschap een bijdrage 
dient te leveren in de vorm van een geharmoniseerd stand­
punt van haar twaalf Lid-Staten. 
Het Comité wijst nog eens op het voorbehoud dat het in 
bovengenoemd initiatiefadvies heeft gemaakt ten aanzien 
van de economische, maatschappelijke en culturele aspecten 
die niet mogen worden geïgnoreerd, wanneer men de 
fundamentele taken van de omroep niet wil aantasten, nl.: 
— verstrekken van informatie; 
— vervullen van de educatieve taak; 
— verzorgen van amusement; 
— verspreiden van cultuur. 
Zonder afbreuk te doen aan de culturele eigenheid en het 
nationale mediabestel benadrukt het Comité, hoe noodzake­
lijk het is dat het bevorderen van Europese TV-programma's 
d.m.v. een EG-richtlijn wordt aangemoedigd. 
Het Comité is namelijk van oordeel dat de culturele verschei­
denheid in Europa en de veelvuldige facetten daarvan voor 
Europa een rijkdom vormen. In het kader van een wereld­
omvattende ontwikkeling op audiovisueel gebied kan Euro­
pa dankzij zijn culturele verscheidenheid een zeer groot 
aantal uitermate uiteenlopende programma's aanbieden. 
Tevens wil het Comité beklemtonen dat het feit, dat 
omroeporganisaties met een verschillende juridische status 
naast elkaar bestaan, vooral openbare en particuliere omroe­
pen, een waarborg kan zijn voor een bepaalde mate van 
cultureel pluralisme en daardoor kan bijdragen tot instand-
(!) PB nr. C 179 van 17. 7. 1986, blz. 4. 
(2) PB nr. C 303 van 25. 11. 1985. houding van de beginselen van. de vrijheid van mening en 
meningsuiting alsmede van het pluralisme, welke zaken 
wezenlijk zijn voor een democratisch bestel en voor de 
sociaal-economische ontwikkeling. 
Daarom dienen de op het gebied van de omroep vast te stellen 
wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen op de verwe­
zenlijking van dit doel gericht te zijn en is het zaak, geen 
bepalingen vast te stellen waardoor een op het gebied van de 
meningsvorming dominerende macht zou kunnen ont­
staan. 
Met inachtneming van de doelstellingen, structuren en 
uiteenlopende wijzen van financiering van de openbare 
omroepen stelt het Comité zich op het standpunt dat de 
commerciële omroeporganisaties eveneens aan een minimum 
aan eisen zouden moeten voldoen, ten einde te voorzien in de 
culturele behoeften van de in het voorgaande genoemde 
bevolkingen. 
Het Comité had evenwel liever gezien als in dit richtlijnvoor­
stel door middel van een soepele tekst uitsluitend een aantal 
fundamentele punten zou zijn geregeld, zonder te veel in 
bijzonderheden te treden, aangezien de bestaande tekst van 
het richtlijnvoorstel namelijk op sommige punten onduide­
lijk, tegenstrijdig is en onmogelijk kan worden toegepast. 
Het Comité kan instemmen met het streven van de Commis­
sie om via een harmonisatievoorstel een gemeenschappelijke 
markt voor radio- en televisie-uitzendingen tot stand te 
brengen. 
Voor wat de daarvoor gekozen conceptie betreft, bestaan er 
bij het Comité ook op belangrijke onderdelen twijfels of de 
voor de liberalisatie in deze sector gestelde voorwaarden 
voldoende waarborgen bieden voor het realiseren van deze 
doelstelling. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité constateert dat de Commissie rekening 
heeft gehouden met een aantal opmerkingen die het Comité 
in bovengenoemd initiatiefadvies over het Groenboek had 
gemaakt. 
Dit geldt — tot op zekere hoogte — vooral voor de 
wenselijkheid om bij wege van een EG-richtlijn over te gaan 
Nr. C 232/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 8. 87 
tot onderlinge aanpassing van de wettelijke bepalingen van 
de Lid-Staten inzake de Europese produktie van program­
ma's, reclame, bescherming van jongeren en het auteurs­
recht. 
In het hoofdstuk „Bijzondere opmerkingen" zal het Comité 
deze harmonisatiebepalingen onder de loep nemen. 
1.2. Het met dit richtlijnvoorstel beoogde hoofddoel, nl. 
verwezenlijking van het vrije verkeer van omroepprogram­
ma's, houdt aanzienlijke consequenties in voor het culturele 
peil van de programma's, het communautair mediabestel en 
de positie van de werknemers in deze sector, welke conse­
quenties de sociaal-economische kringen niet onverschillig 
mogen laten. 
1.3. Bijgevolg dient, zelfs al ziet men de zaak in het 
bredere verband van de economische uitdagingen waarvoor 
de Gemeenschap staat bij het produceren van TV-program-
ma's en films enerzijds en in de telecommunicatiesector 
anderzijds, het maken van programma's met een culturele 
waarde te worden gestimuleerd. 
1.4. Het Comité heeft reeds in verscheidene adviezen zijn 
visie op de toekomst van de audiovisuele sector in Europa 
gegeven, en aangegeven op welke punten de EG-maatregelen 
dienen te zijn gericht. 
Het Comité heeft zich op het standpunt gesteld dat de 
Gemeenschap zich niet rechtstreeks dient te bemoeien met 
het omroepbestel in de Lid-Staten (x); het heeft het culturele 
belang van audiovisuele produkties beklemtoond en zich 
uitgesproken vóór het voorstel voor een verordening van de 
Raad betreffende een communautaire steunregeling voor 
andere dan documentaire film- en televisiecoproduk-
ties (2). 
Tevens heeft het Comité, dat er zeer veel waarde aan hecht 
dat de technische kwaliteit van de doorgegeven programma's 
wordt verbeterd, zich uitgesproken vóór het opstellen van 
gemeenschappelijke technische normen, ten einde een 
omvangrijke Europese Omroepmarkt te kunnen verwezen­
lijken (3). 
Voorts heeft het kennis genomen van het actieprogramma 
ten behoeve van de produktie van Europese audiovisuele 
programma's. 
1.5. Zonder de grenzen van de bevoegdheden waarover 
de Commissie krachtens het Verdrag beschikt, uit het oog te 
verliezen, doet het Comité, voordat het „Europees Jaar voor 
film en televisie (1988)" (4) aanvangt, een beroep op de 
Commissie om haar gedachten te laten gaan over de 
mogelijkheden om het eigen cultureel gezicht van de afzon­
derlijke landen in de Gemeenschap, vooral op het vlak van de 
omroep, nog meer te accentueren. 
i1) Zie eerdergenoemd doe. CES 776/85. 
(2) PB nr.C 303 van 25. 11. 1985. 
(3) Zie het van 23 april 19&6 daterende advies van het Comité inzake 
de „Richtlijn van de Raad betreffende de vaststelling van 
gemeenschappelijke technische specificaties van de familie van 
MAC-pakketnormen voor rechtstreekse televisieomroep per 
satelliet" (PB nr. C 119 van 28 juli 1986) en het daartoe 
strekkende besluit van de Raad, PB nr. L 311 van 
6. 11. 1986. 
(4) Zie Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees 
Parlement en het Economisch en Sociaal Comité over het 
„Europees Jaar voor film en televisie (1988)", doe. COM(86) 
320 def. Het Comité is op dit punt namelijk van oordeel dat elk besluit 
van economische aard ook een culturele dimensie heeft. 
1.6. Het Comité dringt er met klem op aan, ervoor te 
zorgen dat in geen van de door de Raad of door de Commissie 
nog te ontwikkelen initiatieven op cultureel vlak afbreuk 
wordt gedaan aan de culturele pluraliteit in de Gemeenschap 
en hierin rekening wordt gehouden met de culturele minder­
heden. 
Tevens zou het Comité gaarne zien dat de Gemeenschap 
voldoende geld uittrekt om een dergelijk, cultureel evenwich­
tig beleid te kunnen voeren. 
1.7. - Daarom verzoekt het Comité de Commissie met 
klem, nu al haar gedachten te laten gaan over het in het leven 
roepen van een publiekrechtelijk Europees orgaan met over 
de grenzen heen reikende bevoegdheden op omroepgebied, 
dat met de internationale omroeporganisaties de toepassing 
van de bepalingen van deze richtlijn kan bespreken. 
1.8. Tot besluit van zijn algemene opmerkingen verzoekt 
het Comité de Commissie met klem, bepalingen inzake het 
recht op weerwoord vast te stellen, ten einde in alle 
Lid-Staten een gelijkwaardige bescherming van de eer en 
goede naam van personen te waarborgen. 
2. Bijzondere opmerkingen 
Artikel 1 
2.1. Het Comité vraagt zich af of de bepalingen van dit 
artikel wel doeltreffend zijn. Het constateert dat in dit 
artikel, waarin de respectieve bevoegdheden van de verschil­
lende betrokken Lid-Staten worden geregeld, niet wordt 
ingegaan op het vraagstuk van de in een Lid-Staat uitgezon­
den reclamespots die speciaal op een andere Lid-Staat zijn 
gericht. 
Om uit te sluiten dat bepaalde nationale voorschriften inzake 
reclame bij wege van grensoverschrijdende TV-uitzendingen 
worden omzeild, zouden de Lid-Staten deze bepalingen naar 
het oordeel van het Comité in EG-verband moeten harmo­
niseren. 
Artikel 1, lid 3 
2.2. Het Comité vraagt zich af of een dergelijke bepaling 
technisch gezien wel relevant is. 
Het verzoekt de Commissie met klem, met meer derde landen 
en met name binnen de Raad van Europa overeenkomsten te 
sluiten, om te voorkomen dat de met dit richtlijnvoorstel 
beoogde doelstellingen worden omzeild. 
Artikel 2 
2.3. Het Comité onderschrijft de doelstellingen van dit 
richtlijnvoorstel, waar het gaat om het streven, het produce­
ren van programma's van EG-makelij te bevorderen, ten 
einde vooral de werkgelegenheid uit te breiden en de 
creativiteit in de Gemeenschap te bevorderen. 
Het Comité vraagt zich echter af of de voorgestelde maatre­
gelen wel adequaat zijn, zowel uit het oogpunt van de 
mogelijkheden om de beoogde doelstellingen te verwezenlij­
ken als uit het oogpunt van het uit te oefenen toezicht 
hierop. 
31. 8. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 232/31 
Het Comité is namelijk van oordeel dat de te hanteren criteria 
bij het bepalen van de te verwezenlijken doelstellingen niet 
nauwkeurig en duidelijk genoeg zijn. 
Een regeling betreffende de te hanteren quota dient niet 
zozeer te worden gezien vanuit het oogpunt van de nationale 
identiteit van de programma's, die een zaak van de afzon­
derlijke Lid-Staten is, als wel vanuit het oogpunt van de te 
bevorderen produktie van TV-programma's in de Gemeen­
schap. Het gevaar is echter aanwezig dat de gewaarborgde 
afzet voor alle in de Gemeenschap vervaardigde produkties 
een nadelig effect heeft op de kwaliteit daarvan, aangezien 
deze produkties niet langer moeten concurreren met produk­
ties uit andere landen. 
Bij de invoering van een quotaregeling ter bescherming van 
de Europese producenten dient in de vereiste mate rekening 
te worden gehouden met de specifieke situatie in de afzon­
derlijke Lid-Staten en dient ervoor te worden gezorgd dat het 
flexibele karakter van deze regeling behouden en aanpassing 
van deze regeling mogelijk blijft. 
De situatie verschilt van Lid-Staat tot Lid-Staat, vooral 
wanneer Lid-Staten op het vlak van taal en cultuur banden 
met bepaalde niet-Lid-Staten onderhouden of, zoals dikwijls 
het geval is, zij krachtens culturele overeenkomsten verplicht 
zijn om produkties uit deze niet-Lid-Staten over te nemen. 
In elk geval dient, nadat de in artikel 23 genoemde termijn is 
verstreken, deze regeling aan de hand van de bereikte 
resultaten opnieuw te worden bekeken. 
Artikel 3 
2.4. Om te vermijden dat de zaken op uiteenlopende 
wijze worden geïnterpreteerd, waardoor een per Lid-Staat 
verschillende situatie kan ontstaan, dringt het Comité er bij 
de Commissie op aan om de term „onafhankelijk producent" 
zodanig te definiëren dat beter tot uiting komt dat deze 
onafhankelijk dient te zijn van de omroeporganisatie. 
Het stemt het Comité zeer tot voldoening dat de Commissie 
de werkgelegenheid in de mediasector wil stimuleren. 
Wel vraagt het Comité zich af of de in dit richtlijnvoorstel 
overwogen maatregel van dien aard is dat hiermee de 
beoogde uitbreiding van de werkgelegenheid kan worden 
verwezenlijkt. 
Artikel 4, sub c) 
2.5. Het Comité vraagt zich af, wat precies de draagwijd­
te van deze bepaling is, waarin de herkomst van de gelden 
waarmee een produktie wordt gefinancierd als criterium lijkt 
te worden gehanteerd om te bepalen of een produktie al dan 
niet van EG-makelij is. Mocht het de bedoeling zijn dat deze 
bepaling aldus wordt geïnterpreteerd, dan is het volgens het 
Comité maar beter van dit criterium af te zien. Het Comité 
vraagt zich af of het niet de voorkeur zou verdienen om in dit 
geval het criterium „onderneming uit de Gemeenschap" te 
hanteren, met dien verstande dat dit begrip ook een uit een 
niet-Lid-Staat afkomstige deelneming in het aandelenkapi­
taal kan inhouden. Artikel 5 
2.6. Het Comité staat achter de uitspraak van de Com­
missie, dat zij op het gebied-van de reclame het naast elkaar 
bestaan van de verschillende media en het complementaire 
karakter daarvan in stand wil houden. 
Volgens het Comité is het gevaar aanwezig dat er in de sector 
„commerciële televisie" een concentratie zal plaatsvinden, die 
ertoe zou kunnen leiden dat dit soort reclame uitsluitend 
wordt gemaakt voor mer4cen van een beperkt aantal grote 
ondernemingen. 
Artikel 6 
2.7. Daar de Lid-Staten van waaruit uitzendingen plaats­
vinden, over een aanzienlijke marge beschikken bij de 
interpretatie van een aantal bepalingen van dit richtlijnvoor­
stel, is het Comité verontrust over een mogelijke uiteenlo­
pende interpretatie van deze bepalingen. Het Comité vraagt 
zich af of de diverse betrokken EG-instellingen ervoor 
kunnen zorgen dat deze bepalingen op dezelfde wijze worden 
geïnterpreteerd en zo nodig doeltreffend kunnen optreden 
tegen de geconstateerde gevallen van misbruik in reclame­
spots. 
2.8. Bijgevolg dient er volgens het Comité een - los van 
de Gemeenschap staande - internationale klachtencommis­
sie te worden ingesteld die mogelijke gevallen van misbruik 
op reclamevlak zou moeten behandelen en waarin de uiteen­
lopende betrokken partijen billijk zouden zijn vertegenwoor­
digd. 
2.9. Deze commissie zou tevens in actie kunnen komen op 
verzoek van een omroeporganisatie die omwille van de 
rechtszekerheid in het kader van een vrijwillige controle 
vooraf zich rechtstreeks tot haar zou wenden. 
2.10. Ten aanzien van de etherreclame in binnenlandse 
uitzendingen dient in artikel 6, lid 1, duidelijk te worden 
bepaald dat controle vooraf alleen maar mag worden 
uitgeoefend door instellingen die volledig losstaan van de 
overheid en waarin de media, de reclamesector en de 
consumenten zijn vertegenwoordigd. In elk geval worden bij 
niet-naleving van de in deze richtlijn vervatte bepalingen de in 
artikel 6, lid 2, bedoelde nationale maatregelen van de 
Lid-Staat van waaruit de uitzending plaatsvindt, opgelegd. 
Artikel 7 
2.11. Het Comité stemt in met deze bepaling, die uiter­
aard alleen maar betrekking heeft op directe etherreclame en 
waarin duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen reclame 
en de overige programma-onderdelen. Het Comité herinnert 
eraan dat het in zijn advies over het „Groenboek" deze 
minimale eis heeft overgenomen. 
2.12. Met betrekking tot sub c) van dit artikel vraagt het 
Comité zich echter af of datgene, wat in bovengenoemd 
advies werd bepleit, nl. dat bij bepaalde programma's slechts 
één onderbreking zou moeten worden toegestaan, niet 
duidelijker is, waardoor de kans op uiteenlopende interpre­
taties wordt uitgesloten. 
Nr. C 232/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 8. 87 
Artikel 8 
2.13. Het Comité stemt in met datgene, wat met deze 
bepaling van het richtlijnvoorstel wordt beoogd. Het beseft 
echter terdege dat bepaalde begrippen mettertijd een wijzi­
ging ondergaan en het gevaar bestaat dat zaken verschillend 
zullen worden geïnterpreteerd. 
Tevens zou het Comité gaarne zien dat de Commissie in 
artikel 8, b) de bepaling opneemt dat discriminatie op grond 
van de nationaliteit verboden is. 
Artikel 9 
2.14. Het Comité is het eens met het verbod om op radio 
en TV reclame te maken voor sigaretten en tabaksfabrikaten. 
Het beseft dat er problemen kunnen rijzen m.b.t. de 
sluikreclame; zijns inziens dienen de betrokken toezichthou­
dende autoriteiten tot een nationale code op dit gebied te 
komen. 
2.15. Volgens het Comité dient het aan de nationale 
wetgever te worden overgelaten of het maken van reclame 
voor geneesmiddelen gedeeltelijk wordt beperkt dan wel 
volledig wordt verboden, al naargelang de voor de afgifte van 
geneesmiddelen geldende regels en de nationale en interna­
tionale ethische normen. 
Artikel 11 
2.16. Hoewel het Comité instemt met de gedragsregels 
voor op kinderen en jongeren gerichte etherreclame, vraagt 
het zich af, hoe in de praktijk afdoende toezicht op de 
naleving van vaag geformuleerde normen kan worden uitge­
oefend. 
Het Comité had wegens de kwetsbare positie van de 
doelgroep waarop deze bepaling is gericht, gaarne gezien dat 
er een minimum aan meer dwingende en minder vage regels 
zou zijn uitgewerkt. 
Daarom doet het Comité een beroep op de Commissie om een 
verbod in overweging te nemen op onderbreking van pro­
gramma's voor speciaal op kinderen en jongeren gerichte 
etherreclame en voor reclame voor speelgoedwapens. 
Tevens doet het Comité de suggestie om sub a) van artikel 11 
te wijzigen en daarbij sterk te beklemtonen dat de aansporing 
om te kopen niet mag voortvloeien uit het feit dat gebruik 
wordt gemaakt van het gebrek aan ervaring en de goedgelo­
vigheid van kinderen en jongeren. 
Tevens zou het Comité gaarne zien dat de Commissie haar 
gedachten laat gaan over de problemen die kunnen voort­
vloeien uit het medewerken van kinderen en jongeren in 
reclamespots. 
Artikel 12 
2.17. Het Comité is verontrust over het beperkte karakter 
van de zeer vaag geformuleerde bepalingen inzake sponso­
ring van programma's, welke bepalingen echter de artistieke 
en journalistieke onafhankelijkheid dienen te waarborgen. Volgens het Comité is het werkelijk zaak dat de sponsor zich 
niet met de inhoud van de programma's bemoeit. 
Artikel 13 
2.18. Het Comité wil de Commissie attenderen op het 
gevaar van concurrentiedistorsies die zouden kunnen voort­
vloeien uit het feit dat op nationaal niveau maatregelen 
worden genomen waarbij op selectieve wijze reclame voor 
bepaalde alcoholhoudende dranken wordt verboden. 
Daarom doet het Comité de suggestie, in dit artikel een nieuw 
lid op te nemen ter voorkoming van soortgelijke distorsies, 
door Lid-Staten die van de in dit artikel geboden mogelijk­
heid gebruik zouden maken, voor te schrijven dat zij alle 
alcoholhoudende dranken op dezelfde wijze moeten behan­
delen. 
Artikel 14 
2.19. Voor wat de maximale omvang van de reclame­
zendtijd betreft, herinnert het Comité eraan dat het in zijn 
initiatiefadvies over het Groenboek nog geen definitief 
standpunt daarover had ingenomen. Wel is daarin reeds 
opgemerkt dat de omroeporganisaties in hun eigen belang er 
verstandig aan zouden doen op dit punt tot zelfbeperking te 
komen, omdat de tolerantiedrempel van het televisiekijken 
niet mag worden overschreden: te veel reclame houdt 
automatisch het gevaar in van een negatieve reactie bij de 
mondige kijker, die naar een ander station zal overschakelen, 
welke reactie de adverteerder niet onverschillig kan laten. 
2.20. Volgens het Comité zijn aan het vaststellen van een 
dergelijk maximum een aantal consequenties verbonden 
waarvoor men oog dient te hebben. 
Wordt de voor etherreclame beschikbare zendtijd te zeer 
beperkt, dan bestaat het gevaar dat de markt wordt inge­
krompen, er concentratiebewegingen op gang komen en 
enkele bijzonder machtige groepen een oligopolie krijgen. 
Deze verkrapping aan de aanbodzijde van de reclame leidt tot 
hogere tarieven voor de etherreclame, waardoor alleen nog 
maar grote ondernemingen reclame kunnen maken. 
2.21. Tevens bestaat hierdoor het gevaar dat uitzending 
van reclamespots voornamelijk zal plaatsvinden op tijdstip­
pen dat de kijk-/luisterdichtheid het grootst is, waardoor de 
consument opkhet vlak van reclame verzadigd raakt. 
Tevens bestaat het gevaar dat hierdoor het aantal dan wel de 
duur van de programmaonderbrekingen voor het uitzenden 
van reclamespots toeneemt. 
Behalve het vaststellen van een maximumpercentage per dag 
zou het Comité gaarne zien dat tevens naar gelang van de 
uren met grootste kijk-/luisterdichtheid, maximumpercenta-
ges per uur worden vastgesteld. 
Bovendien ontbreekt in dit artikel te enen male een regeling 
aangaande de verdeling van de reclame over de zendtijd in 
haar geheel. 
31. 8. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 232/33 
2.22. Ten einde tegemoet te komen aan de wenselijkheid 
dat radio- en televisieprogramma's bijdragen tot de financie­
ring van de omroepen aan de ene kant en om anderzijds de 
vrijheid van de burger te waarborgen, stelt het Comité voor, 
een onderscheid te maken tussen omroepen waarvoor geen 
reclame is toegestaan en omroepen die dat wel mogen doen, 
met inachtneming van de respectieve voorwaarden waaraan 
zij moeten voldoen. 
2.23. Tot slot zij opgemerkt dat vaststelling van maxima 
aanzienlijke financiële problemen kan veroorzaken bij plaat­
selijke of regionale televisiestations die op de opbrengst van 
etherreclame zijn aangewezen. 
2.24. Het Comité stelt vast dat het door de Commissie 
voorgestelde maximumpercentage van de reclamezendtijd 
(15%) in de onderscheiden Lid-Staten bij de huidige duur 
ervan slechts zelden wordt bereikt. 
Het Comité zou erop willen aandringen dat bij het vaststellen 
van een maximum reclamezendtijd in een richtlijn van de 
EEG met deze feitelijke situatie rekening wordt gehouden. In 
geen geval zou de toegestane reclamezendtijd het percentage 
van tien mogen overschrijden. 
Het Comité is echter van oordeel dat het aldus voorgestelde 
maximum na afloop van de in artikel 23 van dit richtlijn­
voorstel bedoelde proefperiode zou kunnen worden her­
zien. 
Artikel 15 
2.25. Het Comité stemt in met de bepalingen ter bescher­
ming van kinderen en jongeren. Zijns inziens moeten deze 
gedragsregels ter bescherming van kinderen en jongeren 
worden aangevuld met een stelselmatige consumentenvor­
ming in de Lid-Staten, zodat jongeren die voortdurend met 
radio- en televisieprogramma's in aanraking komen, kunnen 
leren een kritisch bewustzijn ten aanzien van programma's en 
reclame-uitzendingen te ontwikkelen. 
Ten einde ervoor te zorgen dat de democratische beginselen 
niet worden aangetast, stelt het Comité met betrekking tot 
artikel 15, lid 2, voor, elke vorm van controle vooraf te 
schrappen; een verbod op het uitoefenen van controle vooraf 
is overigens in de grondwet van verscheidene Lid-Staten 
verankerd. 
Artikel 17 
2.26. Het Comité stelt vast dat de kwestie van de 
bescherming van de intellectuele eigendom niet alleen de 
omroepen maar ook andere sectoren betreft, en het acht 
daarom een regeling van het probleem die beperkt blijft tot de 
Gedaan te Brussel, 1 juli 1987. omroepen, onvolledig en ondoelmatig. Een dergelijke aan­
pak is noch in het belang van de auteurs, noch in het belang 
van de consumenten. Het Comité verzoekt de Commissie 
derhalve spoedig een apart, volledig verordeningsvoorstel 
inzake de auteursrechten in de Gemeenschap uit te werken, 
waarin tevens de verworven rechten zijn gewaarborgd. 
Artikel 18 
2.2.1. Het Comité bevestigt het beginsel van de contrac­
tuele regeling waar het de bescherming van de auteursrechten 
betreft. Het wijst er nog eens op dat zijn voorkeur uitgaat 
naar contractuele oplossingen en dat het daarom tegen 
„dwanglicenties" gekant is. Volgens het Comité mag niet 
uitsluitend van doorgifte van uitzendingen via de kabel 
worden uitgegaan en is er in het geheel geen reden voor een 
dergelijke beperking. 
2.28. Het Comité is van oordeel dat de in de Lid-Staten 
toe te passen arbitrageprocedures toereikend zijn. Het acht 
een administratieve instantie waarin niet alle betrokken 
partijen navenant zijn vertegenwoordigd, niet zinvol. 
Als eventuele tweede instantie dient evenwel te worden 
gedacht aan een op EG-niveau in het leven te roepen 
arbitrage-instantie waarin de betrokken partijen zijn verte­
genwoordigd. Met een dergelijke instantie moet zijn gewaar­
borgd dat binnen een redelijke termijn een oplossing wordt 
gevonden. 
Artikel 19 
2.29. Het Comité is van oordeel dat de inhoud van lid 2 
van artikel 19, ongeacht het arbitragesysteem dat wordt 
toegepast, een te grote beperking inhoudt en dringt erop aan 
om meeromvattende minimumeisen uit te werken. 
2.30. Ten einde het belang van de „morele rechten van de 
houders van het auteursrecht" te onderstrepen, dient in de 
richtlijn de bepaling te worden opgenomen dat de hierop 
betrekking hebbende overeenkomsten integrerend bestand­
deel van deze richtlijn zijn. 
Artikel 23 
2.31. Het Comité spreekt er zijn voldoening over uit dat 
de Commissie een verslag zal indienen over de wijze waarop 
de bepalingen van deze richtlijn zullen worden toegepast en 
dat het hierover zal worden geraadpleegd. 
De voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
A. MARGOT