Nr. C 125/28 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 16.10.  74 
cedures  bij communautaire  voedselhulpprogramma's, 
alsmede  van  het  beheer  daarvan.  Overeenkomstig 
zijn standpunt  dat het grootste  gedeelte  van  de voed-
selhulp  op grond  van  humanitaire  overwegingen  via 
de multilaterale  organisaties  dient  te verlopen,  wijst 
het Comité  erop  dat  het  van  belang  is te zorgen 
voor  een  administratief  apparaat  dat  is afgestemd 
op de toenemende  verlegging  van  deze  vorm  van 
communautaire  voedselhulp  naar  voornoemde  orga-
nisaties. 
2.15.  Ten  aanzien  van  de controle  op de verkoop 
op de vrije  markt  in ontvangende  landen,  legt  het 
Comité  er de nadruk  op dat de doeltreffendheid  van 
de programma's  op gezette  tijden  dient  te worden 
onderzocht,  zoals  bij de behandeling  van  deze  leve-
ringsmethode  reeds  eerder  is benadrukt. Verlening  van alle  toekomstige  voedselhulp  via 
communautaire  acties 
2.16.  Het  Comité  gaat  akkoord  met  het  voorstel 
van de Commissie  dat  „het  beter  zou  zijn  de voed-
selhulp  in de vorm  van  graan  voortaan  uitsluitend 
via communautaire  acties  te laten  verlopen";  het 
adviseert  dat dit principe  geleidelijk  wordt  toegepast, 
terwijl  de nationale  acties  langzamerhand  afnemen 
en tenslotte  verdwijnen. 
Gedaan  te Brussel,  17 juli 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
Advies  inzake  het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de verdoving 
van de dieren  vóór  het slachten" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschapen  nr.  44 van 19 april  1974,  blz.  27. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 26 maart  1974  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  de artikelen  43 en 198  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 17 en 18 juli 1974  te Brussel  gehouden  122e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  om  advies  van  de Raad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  d.d.  27 maart  1974  inzake 
het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betref-
fende  de verdoving  van  de dieren  voor  het slachten", 
Gezien  de artikelen  43 en 198  van het Verdrag, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  26 maart  1974, 
de Afdeling  voor  de landbouw  met  de voorbereiding 
van een advies  inzake  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  het door  mevrouw  Evans,  rapporteur,  voor-
gelegde  rapport, Gezien  het door  de Afdeling  voor  de landbouw  tij-
dens  haar  vergadering  van  4 juli 1974  opgestelde  ad-
vies, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  zitting  van 
17 en 18 juli 1974,  vergadering  van 17 juli 1974, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat door  de aanwezige  of vertegenwoordigde  leden 
met meerderheid  van  stemmen  (1 stem  tegen  bij 5 
onthoudingen)  is goedgekeurd: 
16.10.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 125/29 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. In beginsel  hecht  het Comité  zijn  goedkeuring 
aan het voornemen  van  de Commissie,  de regels  die 
in de E.E.G.  van  toepassing  zijn  op de verdoving  van 
dieren  voor  het slachten,  te standaardiseren. 
1.2. Evenwel  dient  te worden  opgemerkt,  dat  de 
term  „verdoving"  in de Gemeenschap  op zeer  ver-
schillende  wijze  wordt  geïnterpreteerd.  Voorts  lopen 
de verdovingsmethoden  sterk  uiteen  en verschillen  zij 
ook in hun  doeltreffendheid.  Het  is daarom  gewenst 
bij een  standaardisering  van  de regels  de term  „ver-
doving"  en het gewenst  effect  nader  te omschrijven. 
Het is vooral  noodzakelijk  bijzondere  verdovingsme-
thoden  die  betrouwbaar  zijn  gebleken  in te voeren 
en voor  te schrijven. 
1.3. Het  Comité  wijst  erop  dat  in alle  Lid-Staten 
voorschriften  gelden  inzake  het slachten  van  dieren, 
waarbij  ook  de verdoving  vóór  het  slachten  wordt 
geregeld.  Het  toezicht  op de toepassing  van  de voor-
schriften  alsmede  de tenuitvoerlegging  ervan  zijn  ech-
ter dikwijls  onvoldoende.  Het  is van  het  grootste 
belang  dat  passende  maatregelen  worden  genomen 
om een  strikte  toepassing  van  de richtlijn  te verze-
keren. 
1.4. Het  is evenzeer  noodzakelijk,  nauwgezet  toe te 
zien op de behandeling  van  de dieren  vóór  het slach-
ten. Deze  kwestie  — ten minste  wat  het bijeenbren-
gen van  het vee  in veeloodsen  vóór  het slachten  be-
treft  — is reeds  in een vroegere  Richtlijn  van de Raad 
nr. EEG/64/432  (*) geregeld.  Voor  bepaalde  diersoor-
ten, in het  bijzonder  paarden  en andere  eenhoevige 
dieren,  is een  humane  behandeling  vóór  het slachten 
zeer belangrijk. 
1.5. Het  Comité  merkt  op dat  alle  slachtmethoden 
in wreedheid  kunnen  ontaarden  wanneer  zij  niet 
doeltreffend  worden  toegepast.  Om  deze  doeltref-
fendheid  te verzekeren  dienen  de leidinggevende  per-
sonen  van  de slachthuizen  er in zekere  mate  voor  te 
zorgen  dat  een  dierenarts  of een  onder  zijn  toe-
zicht  werkende  persoon  controle  uitoefent  op het bij 
het slachten  betrokken  personeel. 
1.6. Het  Comité  werd  door  de Commissie  mede-
gedeeld  dat  de voorgestelde  richtlijn,  gekoppeld  aan 
de algemene  regel  dat  voorschriften  die voor  de in-
tracommunautaire  handel  in de betreffende  produk-
ten gelden  ook  op de invoer  uit derde  landen  moeten 
worden  toegepast,  ertoe  kan  leiden  dat de invoer  van 
vlees  uit landen  waar  dieren  zonder  voorafgaande 
verdoving  worden  geslacht,  onmogelijk  wordt.  Het 
Comité  verzoekt  met  klem  dat de regeling  slechts  na 
afloop  van  een  overgangsperiode  op de invoer  uit derde  landen  wordt  toegepast  en dat  de Commissie 
intussen  aandringt  op een  mondiale  regeling  die in 
overeenstemming  is met  de voorschriften  van  het 
richtlijnvoorstel. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
2.1. Artikel  1 
2.1.1.  Het  Comité  merkt  op dat in het richtlijnvoor-
stel niets  wordt  gezegd  over  de plaatsen  waar  de richt-
lijn van  toepassing  is; er wordt  echter  wel  bepaald 
dat alle  dieren  van  de genoemde  soorten  vóór  het 
slachten  moeten  worden  verdoofd  of bewusteloos 
gemaakt.  Het  is bijgevolg  duidelijk  dat  de richtlijn 
betrekking  heeft  op het slachten  van  dieren  op onver-
schillig  welke  plaats,  en dus  niet  uitsluitend  in 
slachthuizen. 
2.1.2.  Er zou  moeten  worden  bepaald  dat de dieren 
bij verdoving  door  middel  van  een  mechanisch  ap-
paraat  of van  elektriciteit  onmiddellijk  bewusteloos 
moeten  zijn. 
2.1.3.  Wanneer  kalveren  of andere  dieren  vóór  het 
slachten  worden  opgehesen,  moeten  zij  voordien 
reeds  zijn  verdoofd. 
2.1.4.  Het  Comité  merkt  op dat pluimvee  niet  onder 
het toepassingsgebied  van  het  richtlijnvoorstel  valt. 
Verdoving  van  pluimvee  vóór  het  slachten  is echter 
krachtens  Richtlijn  nr. 71/118/EEG  (2) verplicht. 
2.2. Artikel  2 
2.2.1.  In lid 1 van artikel  2 dient  na „voor  de betrok-
ken diersoort"  het  volgende  te worden  ingevoegd: 
„en voor  de verschillende  soorten  slachthuizen  en 
andere  plaatsen  waar  dieren  worden  geslacht.  . .". 
2.2.2.  De  in dit artikel  genomen  bepalingen  dienen 
te worden  aangevuld  met  meer  gedetailleerde  voor-
schriften  inzake  de voorwaarden  voor  toepassing  van 
de verschillende  vermelde  methoden,  waarbij  bijvoor-
beeld  minimumeisen  inzake  de stroomspanning  bij 
elektrische  verdoving  worden  vastgelegd  of de verei-
ste koolzuurconcentratie  wordt  opgegeven. 
2.2.3.  Het  tweede  lid van  artikel  2 dient  als volgt 
te worden  aangevuld: 
„De bevoegde  nationale  instantie  ziet  erop  toe 
dat de verdoving  wordt  uitgevoerd  door  een  door 
haar  erkende  slachter  (of  een  andere  persoon) 
met de nodige  kennis  en vakbekwaamheid  die in 
(!) PB nr. 121  van  29. 7. 1964,  blz.  1977/64. (2) PB nr. L 55 van  8. 3. 1971,  blz.  23. 
Nr.C  125/30 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16.10.  74 
het bezit  is van  een  vergunning.  Op deze  vergun-
ning  dienen  de diersoorten  en de toe  te passen 
slachtmethoden  te worden  vermeld;  zij  mag 
slechts  worden  uitgereikt  nadat  een  grondig  on-
derzoek  is ingesteld  naar  de vakbekwaamheid  van 
de betrokken  perspon." 
2.2.4.  Aan  lid 3 van  artikel  2 dient  de volgende  zin 
te worden  toegevoegd: 
„In het  bijzonder  moet  iedere  persoon  die  een 
dier slacht  ervoor  zorgen  dat de kop  van  het dier 
stevig  is vastgemaakt,  dat  de verdoving  met  zo 
weinig  mogelijk  pijn  gepaard  gaat,  en dat het dier 
wordt  gedood  onmiddellijk  nadat  het  is ver-
doofd." 
2.3. Artikel  3 
2.3.1.  De  woorden  „elke  vorm  van  wreedheid  jegens 
dieren  te voorkomen"  dienen  te worden  vervangen 
door:  „de  dieren  niet  onnodig  pijn  lijden." 
2.4. Artikel  4 
2.4.1.  Het  Comité  erkent  dat onvermijdelijk  rekening 
dient  te worden  gehouden  met  de nationale  bepalin-
gen betreffende  de bijzondere  slachtmethoden  die 
worden  toegepast  krachtens  bepaalde  godsdienstige 
voorschriften.  Met  het  oog  op de slachting  volgens de mohammedaanse  ritus  zou  een  instantie  in het 
leven  kunnen  worden  geroepen  analoog  aan  de Com-
missie  voor  Rabbinaal  toezicht,  waarbij  zo nodig 
stappen  kunnen  worden  ondernomen  en waarmee 
moeilijke  kwesties  zouden  kunnen  worden  besproken. 
2.4.2.  Het  Comité  vestigt  tevens  de aandacht  op de 
maatregelen  die  moeten  worden  genomen  wanneer 
tijdens  een slachting  volgens  de Joodse  ritus  het dier 
niet bij de eerste  steek  wordt  gedood.  Is het dier  dan 
„onrein"  en mag  het niet  verder  door  de „shochet" 
(de rituele  slachter)  worden  aangeraakt,  dan  moeten 
voorzieningen  zijn  getroffen  om het  onmiddellijk  te 
verdoven. 
2.5. Artikel  5 
2.5.1.  Het  Comité  stelt  voor  dat,  indien  wordt  be-
vestigd  dat  uit de toepassing  van  de richtlijn  de in 
paragraaf  1.4.  genoemde  gevolgen  zullen  voort-
vloeien,  de invoer  uit derde  landen  slechts  na afloop 
van een  overgangsperiode  aan  de  regeling  wordt 
onderworpen. 
Gedaan  te Brussel,  17 juli 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
Advies  inzake  het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de onderlinge 
aanpassing  van  de wetgevingen  der  Lid-Staten  inzake  het geluidsniveau  op oorhoogte 
van bestuurders  van  land-  of bosbouwtrekkers  op wielen" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 58 van 18 mei  1974,  blz.  23. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 1 april  1974  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot  oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 17 en 18 juli 1974  te Brussel  gehouden  122e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: