VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD over de stand van de algemenebegrotingsgaranties per 30 juni 2012 /* COM/2013/0211 final */





INHOUDSOPGAVE 1........... Inleiding. 3 2........... Soorten door de begroting gedekte operaties. 3 3........... Gebeurtenissen sinds het laatste verslag van 31 december 2011. 4 3.1........ Betalingsbalanssteun aan lidstaten die niet tot de eurozone behoren. 4 3.2........ Macrofinanciële bijstand. 4 3.3........ Euratom.. 4 3.4........ Europees financieel stabilisatiemechanisme. 4 3.5........ Begrotingsgarantie voor externe financiering van de EIB.. 5 4........... Gegevens over het risico voor de begroting. 5 4.1........ Definitie van risico. 5 4.2........ Samenstelling van het risico. 6 4.3........ Jaarlijks risico voor de begroting. 8 4.3.1..... Met lidstaten verband houdend risico. 8 4.3.2..... Met derde landen verband houdend risico. 9 4.4........ Ontwikkeling van het risico. 10 5........... Wanbetalingen, beroep op begrotingsgaranties en betalingsachterstanden. 13 5.1........ Gebruik van kasmiddelen. 13 5.2........ Overmakingen uit de begroting. 13 5.3........ Beroep op het Garantiefonds. 13 6........... Garantiefonds. 14 6.1........ Teruggevorderde bedragen. 14 6.2........ Activa. 14 6.3........ Streefbedrag. 14 7........... Beoordeling van de risico's: economische en financiële toestand in de derde landen waar het risico het grootst is 14 7.1........ Doelstellingen. 14 7.2........ Risicobeoordelingsmethoden. 14 1. Inleiding Met dit verslag wordt beoogd de kredietrisico's te bewaken die door de begroting van de Europese Unie worden gedekt als gevolg van de garanties en de leningen die direct door de Europese Unie of indirect via de externe EIB-mandaten zijn toegekend. Dit verslag wordt ingediend overeenkomstig het Financieel Reglement, waarin is bepaald dat de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad verslag moet uitbrengen over de begrotingsgaranties en de desbetreffende risico's[1]. Het wordt aangevuld met een werkdocument van de diensten van de Commissie, dat een reeks gedetailleerde tabellen en toelichtingen bevat (het "WDC"). 2. Soorten door de begroting gedekte operaties De door de begroting van de Europese Unie (de "begroting") gedekte risico's houden verband met uiteenlopende lenings- en garantieoperaties, die in twee categorieën kunnen worden ingedeeld: – leningen van de Europese Unie met een macro-economisch doel, namelijk macrofinanciële bijstandsleningen[2] ("MFB-leningen") aan derde landen in samenwerking met de instellingen van Bretton Woods, betalingsbalansleningen[3] ("BB-leningen") ter ondersteuning van lidstaten die niet tot de eurozone behoren en die betalingsbalansmoeilijkheden ondervinden, alsook leningen in het kader van het Europees financieel stabilisatiemechanisme ("EFSM")[4] ter ondersteuning van alle lidstaten die worden geconfronteerd met of ernstig worden bedreigd door een hevige economisch-financiële verstoring als gevolg van buitengewone gebeurtenissen die zij niet kunnen beheersen; en – leningen met een micro-economisch doel, namelijk Euratom-leningen en vooral door EU-garanties gedekte leningen van de Europese Investeringsbank ("EIB") ter financiering van operaties in derde landen ("externe financiering van de EIB")[5]. De door garanties gedekte externe financiering van de EIB, de Euratom-leningen en de MFB-leningen worden sinds 1994 door het Garantiefonds ("het Fonds")[6] gedekt, terwijl BB- en EFSM-leningen rechtstreeks door de begroting worden gedekt. Het Fonds dekt wanbetalingen in verband met leningen en leninggaranties aan derde landen of in verband met projecten in derde landen en werd ingesteld om: – een liquiditeitsbuffer te verschaffen om te voorkomen dat bij elke wanbetaling of betalingsachterstand in verband met een gegarandeerde lening een beroep op de begroting moet worden gedaan; en – om de begrotingsdiscipline te bevorderen door een financieel kader vast te stellen voor de ontwikkeling van een EU-beleid voor garanties op leningen van de Commissie en de EIB aan derde landen[7]. Als derde landen lidstaten worden, vervalt de dekking van het Fonds van de leningen aan deze landen en moet het risico rechtstreeks door de begroting worden gedekt. Het Fonds wordt van middelen uit de begroting voorzien en moet steeds worden gehandhaafd op een bepaald percentage van het uitstaande bedrag van de leningen en leninggaranties die door het Fonds worden gedekt. Dit percentage, het streefpercentage genoemd, bedraagt momenteel 9 %. Wanneer het Fonds onvoldoende middelen bevat, zullen de benodigde middelen uit de begroting worden geput. 3. Gebeurtenissen sinds het laatste verslag van 31 december 2011 3.1. Betalingsbalanssteun aan lidstaten die niet tot de eurozone behoren Tijdens het eerste halfjaar van 2012 hebben geen transacties plaatsgevonden. Op de anticiperende financiële bijstand van de EU op middellange termijn aan Roemenië was op 30 juni 2012 nog geen beroep gedaan. 3.2. Macrofinanciële bijstand De tweede en laatste tranche van 39 miljoen EUR aan Armenië is in februari uitgekeerd en er is 19 miljoen EUR terugbetaald (Bosnië en Herzegovina: 2 miljoen EUR, voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië: 5 miljoen EUR, en Tadzjikistan: 12 miljoen EUR). 3.3. Euratom Tijdens de verslagperiode hebben geen uitbetalingen van leningen plaatsgevonden. Er is 10,5 miljoen EUR door Bulgarije en 2,8 miljoen EUR door Oekraïne terugbetaald. 3.4. Europees financieel stabilisatiemechanisme De uitbetalingen aan Ierland en Portugal in de loop van de eerste zes maanden van 2012 bedroegen respectievelijk 4,5 miljard EUR en 6 miljard EUR. In tabel 1 zijn de uitstaande bedragen per 30 juni 2012 voor de vier faciliteiten vermeld. Als onderdeel van de reactie op de crisis zijn diverse andere mechanismen opgezet, die echter geen risico voor de begroting inhouden: – de Europese faciliteit voor financiële stabiliteit ("EFSF")[8]/het Europees stabiliteitsmechanisme ("ESM")[9], die/dat pro rata wordt gegarandeerd door de deelnemende lidstaten; en – de Griekse leningfaciliteit[10], die wordt gefinancierd via centraal door de Commissie beheerde bilaterale leningen van de andere lidstaten van de eurozone. 3.5. Begrotingsgarantie voor externe financiering van de EIB In het eerste halfjaar van 2012 is het bedrag van de in het kader van het externe mandaat voor 2007-2013 ondertekende leningsovereenkomsten met 3 % toegenomen tot 605 miljoen EUR. Het bedrag van de uitbetaalde leningen is uitgekomen op 1 065 miljoen EUR. Op 30 juni 2012 was het totaalbedrag van de in het kader van het mandaat uitgekeerde leningen dan ook gelijk aan 9 626 miljoen EUR, hetgeen neerkomt op een toename met 12,5 % ten opzichte van 31 december 2011. 4. Gegevens over het risico voor de begroting 4.1. Definitie van risico Het risico voor de begroting vloeit voort uit het uitstaande bedrag in hoofdsom en de interesten met betrekking tot gegarandeerde operaties. In het kader van dit verslag worden de volgende twee methoden gehanteerd om de risico's voor de begroting (hetzij direct, hetzij indirect via het Fonds) te beoordelen: – "het totale gedekte risico" is berekend als het totale uitstaande bedrag in hoofdsom, vermeerderd met de verschuldigde en niet-betaalde interesten, met betrekking tot de desbetreffende operaties op een gegeven datum[11]; – de budgettaire benadering, gedefinieerd als "het jaarlijkse risico voor de begroting", is gebaseerd op de berekening van het maximumbedrag dat de EU in een begrotingsjaar zou moeten uitbetalen indien er voor alle gegarandeerde leningen van wanbetaling sprake zou zijn[12]. 4.2. Samenstelling van het risico Tot en met 2010 hing het maximumrisico in termen van gedekte totale uitstaande bedragen hoofdzakelijk samen met leningen ten gunste van derde landen. Vanaf 2011 had de financiële crisis ernstige negatieve gevolgen voor de overheidsfinanciën van de lidstaten, hetgeen tot een toename heeft geleid van de leningactiviteit van de EU ter dekking van de hogere financieringsbehoeften van de overheid. Als gevolg daarvan is de samenstelling van het risico vanaf 30 juni 2012 veranderd: · 73 % van het gegarandeerde totale uitstaande bedrag heeft betrekking op opgenomen leningen in verband met aan lidstaten verstrekte leningen die rechtstreeks door de begroting worden gedekt (tegen 45 % op 31.12.2010); In de onderstaande tabel 1 wordt het totale risico weergegeven dat op 30 juni 2012 door de begroting werd gedekt. Tabel 1: Totale uitstaande bedragen in miljoen EUR die op 30 juni 2012 door de begroting waren gedekt || Uitstaand bedrag in hoofdsom || Verschuldigde en niet-betaalde interesten || Totaal || % Lidstaten* || || || || MFB || 25 || 0 || 25 || <1 % Euratom || 393 || 2 || 395 || 1 % BB-mechanisme || 11 400 || 145 || 11 545 || 15 % EIB*** || 2 838 || 24 || 2 862 || 4 % EFSM || 38 500 || 444 || 38 944 || 52 % Subtotaal lidstaten || 53 156 || 615 || 53 771 || 73 % Derde landen** || || || || MFB || 585 || 21 || 606 || 1 % Euratom || 41 || 0 || 41 || <1 % EIB*** || 21 205 || 171 || 21 376 || 26 % Subtotaal derde landen || 21 831 || 192 || 22 024 || 27 % Totaal || 74 987 || 808 || 75 795 || 100 % * Dit risico wordt rechtstreeks door de begroting gedekt. Het omvat ook de MFB-, Euratom- en EIB-leningen die aan landen zijn toegekend voordat deze tot de EU zijn toegetreden. ** Dit risico wordt door het Fonds gedekt. *** Circa 82 % van de door de EIB verstrekte leningen (soevereine en subsoevereine leningsoperaties) zijn gedekt door een alomvattende garantie, terwijl voor de overige operaties van de EIB alleen het politieke risico is gedekt. In de tabellen A1, A2, A3 en A4 van het WDC wordt nadere informatie over deze uitstaande bedragen verstrekt, met name wat plafonds, uitbetaalde bedragen en garantiepercentages betreft. Het door de begroting gedekte totale uitstaande bedrag in hoofdsom en interesten is blijven stijgen, vooral wegens de in het kader van het EFSM toegekende bedragen. 4.3. Jaarlijks risico voor de begroting In het tweede halfjaar van 2012 kan de begroting (rechtstreeks en via het Fonds) 1 871 miljoen EUR[13] dekken. Dit is het over deze periode verschuldigde totaalbedrag (hoofdsom en interesten). Tabel A2 van het WDC bevat nadere bijzonderheden over het gewicht van elk land in het totale gedekte risico. 4.3.1. Met lidstaten verband houdend risico Het met lidstaten verband houdend risico betreft: a) EIB- en/of MFB- en/of Euratom-leningen die vóór de toetreding tot de EU zijn toegekend, b) de leningen die uit hoofde van het betalingsbalansmechanisme zijn verstrekt, en c) de leningen die uit hoofde van het EFSM zijn toegekend. Tabel 2: Rangorde van de lidstaten volgens het maximumrisico voor de begroting in het tweede halfjaar van 2012 (miljoen EUR) Rangorde || Land || Leningen || Maximumrisico || Gewicht van het land t.o.v. het totale risico van lidstaten (LS) || Gewicht van het land t.o.v. het totale risico (LS en niet-LS) 1 || Portugal || c) || 207,6 || 25,9 % || 11,1 % 2 || Ierland || c) || 192,7 || 24,0 % || 10,3 % 3 || Roemenië || a)+b) || 160,4 || 20,0 % || 8,6 % 4 || Hongarije || a)+b) || 79,0 || 9,9 % || 4,2 % 5 || Bulgarije || a) || 43,4 || 5,4 % || 2,3 % 6 || Polen || a) || 40,2 || 5,0 % || 2,2 % 7 || Tsjechië || a) || 35,1 || 4,6 % || 1,9 % 8 || Slowakije || a) || 22,1 || 2,8 % || 1,2 % 9 || Letland || a)+b) || 8,5 || 1,1 % || 0,5 % 10 || Slovenië || a) || 5,7 || 0,7 % || 0,3 % 11 || Cyprus || a) || 3,9 || 0,5 % || 0,2 % 12 || Litouwen || a) || 2,6 || 0,3 % || 0,1 % 13 || Malta || a) || 0,4 || 0,0 % || 0,0 % Totaal || || || 801,5 || 100 % || 42,8 % 4.3.2. Met derde landen verband houdend risico Het Fonds dekt de gegarandeerde leningen aan derde landen met looptijden tot 2042. Het met derde landen samenhangende jaarlijkse maximumrisico voor het Fonds zal 1 070 miljoen EUR vertegenwoordigen (57 % van het totale jaarlijkse risico). Hierna volgt een lijst van de eerste tien landen (van de zesenveertig) gerangschikt volgens het totale uitstaande bedrag. Zij zijn goed voor 841 miljoen EUR of 78,6 % van het jaarlijkse risico dat door het Fonds wordt gedekt. De economische situatie van die landen wordt geanalyseerd en toegelicht in punt 3 van het WDC. In elke landentabel wordt ook de kredietwaardigheid als beoordeeld door de ratingbureaus vermeld. Het met derde landen verband houdend risico betreft EIB- en/of MFB- en/of Euratom-leningen (voor nadere bijzonderheden, zie de tabellen A3b en A4 van het WDC). Tabel 3: Rangorde van de 10 belangrijkste derde landen volgens het maximumrisico voor het Fonds in het tweede halfjaar van 2012 (miljoen EUR) Rangorde || Land || Maximum-risico || Gewicht van het land t.o.v. het totale risico van derde landen || Gewicht van het land t.o.v. het totale risico (LS en niet-LS) 1 || Turkije || 249,4 || 23,3 % || 13,3 % 2 || Servië || 103,1 || 9,6 % || 5,5 % 3 || Tunesië || 96,8 || 9,1 % || 5,2 % 4 || Egypte || 95,8 || 9,0 % || 5,1 % 5 || Marokko || 93,4 || 8,7 % || 5,0 % 6 || Zuid-Afrika || 57,5 || 5,4 % || 3,1 % 7 || Libanon || 48,8 || 4,6 % || 2,6 % 8 || Syrië || 41,5 || 3,9 % || 2,2 % 9 || Bosnië en Herzegovina || 28,0 || 2,6 % || 1,5 % 10 || Jordanië || 26,8 || 2,5 % || 1,4 % Totaal voor de 10 || || 841,1 || 78,6 % || 45,0 % 4.4. Ontwikkeling van het risico De onzekerheid blijft groot omdat van de wereldwijde economische en financiële crisis nog steeds een negatief effect op het economische herstel in de EU en op de mondiale groei uitgaat. De geopolitieke spanningen in sommige landen van het zuidelijk Middellandse Zeegebied hebben ook de onzekerheid over het economische herstel in een aantal derde landen doen toenemen. · Betalingsbalansmechanisme Het betalingsbalansmechanisme voor de verlening van financiële bijstand op middellange termijn door de EU is opnieuw geactiveerd, eerst in november 2008 om Hongarije, en vervolgens in januari en mei 2009 om respectievelijk Letland en Roemenië te helpen het marktvertrouwen te herstellen. Daarvoor is in totaal 14,6 miljard EUR vastgelegd, waarvan 1,2 miljard EUR niet zal worden uitgekeerd omdat de uitbetalingstermijn verstreken is. Op 12 mei 2011 heeft de Raad besloten om Roemenië, naast de reeds toegekende BB-steun ten belope van 5 miljard EUR, nog eens ten hoogste 1,4 miljard EUR aan anticiperende financiële bijstand te verlenen[14], waarvan tot dusver nog geen uitbetalingen hebben plaatsgevonden. Het betalingsbalansmechanisme, waarvan het totale plafond 50 miljard EUR bedraagt, heeft een resterende capaciteit van 37,2 miljard EUR om verdere BB-leningen te verstrekken, mocht zulks noodzakelijk blijken. · Europees financieel stabilisatiemechanisme (EFSM) Tijdens het eerste halfjaar van 2012 bleven er grote spanningen bestaan op de overheidsobligatiemarkten. Ondanks de activering van het EFSM (aangevuld met bilaterale leningen) en van de EFSF is er nog steeds sprake van moeilijke emissievoorwaarden voor perifere landen van de eurozone. Het succesvol voldoen aan de grotere herfinancieringsbehoeften waarmee de overheden van de lidstaten de komende maanden en jaren zullen worden geconfronteerd, zal dan ook een uitdaging blijven vormen. Volgens de conclusies van de Raad (Ecofin) beloopt het maximumbedrag van het mechanisme 60 miljard EUR[15], maar is de juridische limiet vastgelegd in artikel 2, lid 2, van de verordening van de Raad, op grond waarvan het uitstaande bedrag wordt beperkt tot de beschikbare marge onder het plafond van de eigen middelen[16]. Na de besluiten van de Raad tot verlening van uniale financiële bijstand aan Ierland[17] en Portugal[18], zijn uitbetalingen gedaan van 18,4 miljard EUR aan Ierland en 20,1 miljard EUR aan Portugal. Het EFSM, waarvan de maximumomvang 60 miljard EUR bedraagt, heeft – op 30 juni 2012 – een resterende capaciteit van 21,5 miljard EUR om verdere bijstand te verstrekken, mocht zulks noodzakelijk blijken[19]. · Macrofinanciële bijstandsleningen Sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon worden MFB-besluiten niet langer door de Raad alleen genomen, maar volgens de gewone wetgevingsprocedure (medebeslissing). De Commissie heeft op 4 juli 2011 een nieuw wetgevingsvoorstel voor een MFB-kaderverordening aangenomen om het besluitvormingsproces in het kader van het Lissabonverdrag te verbeteren[20]. Het voorstel voor een kaderverordening zou de MFB-procedure gelijktrekken met die welke bij andere externe financieringsinstrumenten wordt gevolgd: de Commissie zou voortaan bevoegd zijn om onder toezicht van een comité van vertegenwoordigers van de lidstaten besluiten tot toekenning van MFB vast te stellen volgens de onderzoeksprocedure. Deze procedure is ingevoerd bij de nieuwe comitologieregels, die op 1 maart 2011 in werking zijn getreden[21]. Het Parlement en de Raad hebben in 2012 de besprekingen over de voorgestelde verordening, inclusief over de procedure voor de MFB-besluitvorming, voortgezet. · Euratom-leningen Voor Euratom-leningen aan lidstaten of in bepaalde in aanmerking komende derde landen (de Russische Federatie, Armenië en Oekraïne) geldt een plafond van 4 miljard EUR, waarvan ongeveer 85 % reeds is opgebruikt. Het resterende bedrag van ongeveer 600 miljoen EUR kan eventueel voor de financiering van nieuwe projecten worden aangewend. · EIB-leningen In het kader van het algemene mandaat van de EIB voor de periode 2007-2013 was op 30 juni 2012 voor een totaalbedrag van 19 998 miljoen EUR aan overeenkomsten gesloten, waarvan op die datum 9 626 miljoen EUR was uitbetaald (zie tabel A6 van het WDC). Voor meer informatie over de landen die onder de EIB-mandaten vallen, zie de tabellen A1 en A2 van het WDC. Eind 2011 begon de EIB geconfronteerd te worden met wanbetalingen op bepaalde rentebetalingen en leningsaflossingen van de Syrische overheid (zie onderstaand punt 5.3). 5. Wanbetalingen, beroep op begrotingsgaranties en betalingsachterstanden 5.1. Gebruik van kasmiddelen De Commissie spreekt haar kasmiddelen aan om in geval van laattijdige betaling van de EU door een debiteur vertragingen bij de dienst van door haar opgenomen leningen en eventueel daaruit voortvloeiende kosten te voorkomen[22]. 5.2. Overmakingen uit de begroting Aangezien er in de eerste helft van 2012 geen wanbetalingen van de lidstaten zijn voorgekomen, is niet om een krediet uit hoofde van begrotingsartikel 01 04 01 "Garanties van de Europese Unie voor door de Unie en Euratom opgenomen leningen en voor door de EIB verstrekte leningen" (p.m.) verzocht. 5.3. Beroep op het Garantiefonds Wanneer de begunstigde van een door de EU toegekende of gegarandeerde lening aan derde landen in gebreke blijft, wordt binnen drie maanden na het verzoek om betaling, een beroep op het Fonds gedaan[23]. De EIB is geconfronteerd met wanbetalingen op een aantal rentebetalingen en leningsaflossingen van de Syrische overheid. Aangezien officiële betalingsverzoeken zonder gevolg zijn gebleven, heeft de EIB in mei 2012 een beroep op het Garantiefonds gedaan voor een bedrag van 15,5 miljoen EUR, wat overeenstemt met de in november en december 2011 verschuldigde maar niet gedane betalingen. Dit bedrag is in augustus 2012 afgeboekt van de rekening van het Garantiefonds. Er zijn nog drie andere betalingsverzoeken voor niet door de Syrische overheid terugbetaalde leningen verzonden ten belope van 8,6 miljoen EUR, 2,6 miljoen EUR en 15,4 miljoen EUR die in respectievelijk november 2012, januari 2013 en februari 2013 door het Fonds aan de Bank dienden te worden betaald. Inmiddels heeft de Bank 2,1 miljoen EUR weten terug te vorderen. Als de situatie in het land niet verbetert, mag een verder beroep op de garantie worden verwacht. Het totale uitstaande bedrag in hoofdsom van de gegarandeerde leningen aan Syrië beloopt 551 miljoen EUR, waarbij de laatste lening in 2030 afloopt. Conform de garantieovereenkomsten treedt de EU, wanneer zij een betaling uit hoofde van de EU-garantie heeft gedaan, in de rechten en rechtsmiddelen van de EIB. De EIB dient zelf de bedragen terug te vorderen waarvoor subrogatie heeft plaatsgevonden. 6. Garantiefonds 6.1. Teruggevorderde bedragen[24] Op 30 juni 2012 waren er geen terug te vorderen achterstallige bedragen aangezien er geen betalingen waren verricht. 6.2. Activa Op 30 juni 2012 bedroegen de netto-activa[25] van het Fonds 1 839 956 496,39 EUR. 6.3. Streefbedrag Het Fonds dient een passende omvang te hebben (streefbedrag), die is vastgesteld op 9 % van het uitstaande bedrag in hoofdsom van het totaal van de verplichtingen die uit elke operatie voortvloeien, vermeerderd met de verschuldigde en niet-betaalde interesten. Op 31 december 2011 was de verhouding tussen de middelen van het Fonds (1 755,43 miljoen EUR) en het uitstaande bedrag in hoofdsom van de verplichtingen[26] (21 234,34 miljoen EUR) in de zin van de Fondsverordening lager dan het streefbedrag. Bijgevolg is in het voorontwerp van begroting voor 2013 een voorziening van 155,66 miljoen EUR opgenomen. In februari 2012 is overeenkomstig de in het voorontwerp van begroting voor 2012 getroffen voorziening en conform de voorschriften van de Fondsverordening (het streefbedrag van 9 %) 260,17 miljoen EUR uit de begroting naar het Fonds overgeheveld. 7. Beoordeling van de risico's: economische en financiële toestand in de derde landen waar het risico het grootst is 7.1. Doelstellingen In de voorgaande delen van dit verslag wordt met betrekking tot derde landen informatie over de kwantitatieve aspecten van het risico voor de begroting verstrekt. Punt 3 van het WDC bevat een macro-economische analyse van de derde landen waaraan de blootstelling van de begroting het grootst is of die van de EU-leningfaciliteiten (MFB- en Euratom-leningen) gebruikmaken. 7.2. Risicobeoordelingsmethoden De in het WDC vermelde risicobeoordeling is gebaseerd op de informatie over de economische en financiële situatie, ratings en andere feiten die bekend zijn over de landen die gegarandeerde leningen hebben ontvangen. Deze beoordeling houdt geen rekening met ramingen van verwachte verliezen en terugvorderingen, die onvermijdelijk met veel onzekerheid omgeven zijn. De in de tabellen van het WDC opgenomen landenrisico-indicatoren geven aan hoe het wanbetalingsrisico zich ontwikkelt. Deze analyse wordt verstrekt in punt 3 van het WDC voor de landen die op 30 juni 2012 het grootste kredietrisico en de grootste blootstelling voor de begroting vormen (inclusief MFB- en Euratom-leningen). [1] COM(2012) 609 final en SEC(2012) 347 final vormen het vorige verslag over de stand van de begrotingsgaranties op 31 december 2011. [2] MFB kan ook de vorm aannemen van giften aan derde landen. [3] Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002 houdende instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten (PB L 53 van 23.2.2002, blz. 1). [4] Verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 (PB L 118 van 12.5.2010, blz. 1). [5] Zie tabel A4 van het WDC voor de verwijzingen naar de rechtsgrondslagen. [6] Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad van 25 mei 2009 tot instelling van een Garantiefonds (Gecodificeerde versie), de "Fondsverordening", (PB L 145 van 10.6.2009, blz. 10). [7] Hoewel externe risico's uiteindelijk door de EU-begroting worden gedekt, fungeert het Garantiefonds als een instrument ter bescherming van de EU-begroting tegen het risico van wanbetaling. Voor een uitvoerig verslag over de werking van het Fonds, zie COM(2012) 399 final en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2012) 217 final). [8] Voor informatie over de EFSF, zie: http://www.efsf.europa.eu [9] Voor informatie over het ESM, zie: http://www.esm.europa.eu [10] De Griekse leningfaciliteit – ECFIN – Europese Commissie: http://ec.europa.eu/economy_finance/assistance_eu_ms/greek_loan_facility/index_en.htm [11] Zie tabel 1 van het verslag. [12] Bij deze berekening wordt aangenomen dat leningen waarvoor van wanbetaling sprake is, niet versneld worden teruggevorderd, d.w.z. dat alleen met de verschuldigde betalingen rekening wordt gehouden (zie ook de tabellen 2 en 3 van het verslag en tabel A2 van het WDC). [13] Zijnde de in de loop van het laatste halfjaar van 2012 verschuldigde bedragen (van het uitstaande totaalbedrag per 30 juni 2012) en ervan uitgaande dat de leningen waarvoor van wanbetaling sprake is, niet versneld worden teruggevorderd (voor nadere bijzonderheden, zie tabel A2 van het WDC). [14] Besluit 2011/288/EU van de Raad van 12 mei 2011 tot verlening van anticiperende financiële bijstand van de EU op middellange termijn aan Roemenië (PB L 132 van 19.5.2011, blz. 15). [15] Zie de persmededeling over de buitengewone vergadering van de Raad (Ecofin) op 9/10 mei 2010 (http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/nl/ecofin/121119.pdf) [16] Verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een Europees financieel stabilisatiemechanisme (PB L 118 van 12.5.2010, blz. 1). [17] Uitvoeringsbesluit 2011/77/EU van de Raad van 7 december 2011 tot verlening van financiële bijstand van de Unie aan Ierland (PB L 30 van 4.2.2011, blz. 34). [18] Uitvoeringsbesluit 2011/344/EU van de Raad van 30 mei 2011 tot verlening van financiële bijstand van de Unie aan Portugal (PB L 159 van 17.6.2011, blz. 88) en Rectificatie van Uitvoeringsbesluit 2011/344/EU van de Raad van 30 mei 2011 tot verlening van financiële bijstand van de Unie aan Portugal (PB L 178 van 10.7.2012, blz. 15). [19] Voor nadere informatie over het EFSM, zie ook het verslag van de Commissie over de leningactiviteit van de Europese Unie in 2011, COM(2012) 419. [20] COM(2011) 396 final – 2011/0176 (COD) van 4.7.2011. [21] Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de voorschriften en algemene beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13), die Besluit 1999/468/EG van de Raad vervangt. [22] Zie artikel 12 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 2007/436/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1). [23] Sinds de instelling van het Fonds in 1994 is het voor een totaalbedrag van 493 miljoen EUR aangesproken. Voor nadere bijzonderheden, zie punt 2.5.3 van het WDC. [24] Sinds de instelling van het Fonds in 1994 heeft het voor een bedrag van in totaal 576 miljoen EUR teruggevorderd (dit bedrag is als volgt berekend: het terugbetaalde bedrag in hoofdsom en de interesten, plus de strafrente voor laattijdige betalingen, plus gerealiseerde wisselkoerswinsten en -verliezen). [25] Totale activa van het Fonds na aftrek van de te betalen posten (vergoedingen voor de EIB en honoraria voor de accountantscontrole). [26] Vermeerderd met de verschuldigde en niet-betaalde interesten.