EUROPESE COMMISSIE Brussel, 20.12.2017 COM(2017) 791 final 2017/0358(COD) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende het prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijnen 2013/36/EU en 2014/65/EU (Voor de EER relevante tekst) {SWD(2017) 481 final}



TOELICHTING 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL • Motivering en doel van het voorstel De EU heeft stevigere kapitaalmarkten nodig om investeringen te bevorderen, nieuwe financieringsbronnen voor bedrijven aan te boren, huishoudens betere kansen te bieden en de economische en monetaire unie te versterken. Het is de vaste wil van de Commissie om voor alle resterende bouwstenen te zorgen, zodat de kapitaalmarktenunie (hierna "KMU" genoemd) tegen 2019 kan worden voltooid. Beleggingsondernemingen bieden een heel scala diensten aan waarmee beleggers toegang krijgen tot effecten- en derivatenmarkten (beleggingsadvies, portfoliomanagement, courtage, orderuitvoering enz.). Beleggingsondernemingen en de diensten die zij aanbieden, zijn onmisbaar voor het goede functioneren van het raderwerk van de KMU. Zij spelen een belangrijke rol bij het faciliteren van spaar- en beleggingsstromen binnen de EU, waarbij uiteenlopende diensten worden gebruikt om een effectieve kapitaalallocatie en effectief risicobeheer te ondersteunen. In alle lidstaten zijn er beleggingsondernemingen. Volgens de informatie verzameld door de Europese Bankautoriteit (EBA) waren er eind 2015 binnen de Europese Economische Ruimte (EER) 6 051 beleggingsondernemingen. Daarbij ging het van ondernemingen die in hoofdzaak een beperkt aantal diensten aan retailcliënten aanbieden, over ondernemingen die een zeker aantal diensten aanbieden tot ondernemingen die een breed scala diensten voor retail, professionele en zakelijke klanten aanbieden. Volgens de informatie van de EBA beperkt rond 85 % van de beleggingsondernemingen in de EER hun activiteiten tot: ·het aanbieden van beleggingsadvies; ·het ontvangen en doorgeven van orders; ·vermogensbeheer, en ·het uitvoeren van orders. Als een belangrijke hub voor kapitaalmarkten en beleggingsactiviteiten heeft het Verenigd Koninkrijk het grootste aantal beleggingsondernemingen in de EER, met ongeveer de helft van de ondernemingen die daar gevestigd zijn, gevolgd door Duitsland, Frankrijk, Nederland en Spanje. De meeste beleggingsondernemingen in de EER zijn kleine of middelgrote ondernemingen. Volgens ramingen van de EBA controleren zo'n acht beleggingsondernemingen, grotendeels geconcentreerd in het Verenigd Koninkrijk, rond 80 % van de activa van alle beleggingsondernemingen in de EER. Als een van de nieuwe prioritaire initiatieven om de kapitaalmarkten te versterken en een KMU uit te bouwen, heeft de Commissie daarom in haar tussentijdse evaluatie van het actieplan kapitaalmarktenunie aangekondigd dat zij zou komen met een doeltreffender prudentieel en toezichtraamwerk voor beleggingsondernemingen, afgestemd op de omvang en de aard van beleggingsondernemingen, om de concurrentie te stimuleren en beleggers betere toegang te geven tot nieuwe kansen en betere methoden om hun risico's te beheren. Gezien de sleutelrol die beleggingsondernemingen uit het Verenigd Koninkrijk tot dusver op dit gebied spelen, maakt het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de EU terug te trekken de noodzaak alleen maar groter om de reguleringsarchitectuur binnen de EU te actualiseren en zo deze ontwikkeling te ondersteunen. De voorstellen voor deze richtlijn en de daarbij behorende verordening (hierna "de voorstellen" genoemd) zijn in het werkprogramma van de Commissie voor 2017 opgenomen als een REFIT-exercitie. Zij moeten ervoor zorgen dat voor beleggingsondernemingen kapitaal-, liquiditeits- en andere cruciale prudentiële vereisten en daarmee samenhangende toezichtregelingen gelden die aan hun activiteiten zijn aangepast, maar die wel voldoende robuust zijn om de risico's van beleggingsondernemingen op een prudentieel verantwoorde manier te ondervangen, om de stabiliteit van de financiële markten in de EU te beschermen. De voorstellen zijn de uitkomst van een herziening voorgeschreven door artikel 493, lid 2, artikel 498, lid 2, en artikel 508, leden 2 en 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013 (Verordening kapitaalvereisten of VKV) die, samen met Richtlijn 2013/36/EU (Richtlijn kapitaalvereisten IV of RKV IV), het huidige prudentiële raamwerk voor beleggingsondernemingen vormen. Toen de medewetgevers een akkoord bereikten over deze teksten, hebben zij besloten dat het raamwerk voor beleggingsondernemingen diende te worden herzien omdat de regels ervan grotendeels waren afgestemd op kredietinstellingen. Anders dan kredietinstellingen aanvaarden beleggingsondernemingen geen deposito's of kennen zij geen leningen toe. Dit betekent dat zij veel minder zijn blootgesteld aan kredietrisico en aan het risico dat depositohouders hun gelden op korte termijn opvragen. Hun dienstverlening is toegespitst op financiële instrumenten die, anders dan deposito's, niet tegen nominale waarde betaalbaar zijn, maar fluctueren afhankelijk van de bewegingen op de markt. Zij concurreren wel met kredietinstellingen bij het verrichten van beleggingsdiensten, die kredietinstellingen hun cliënten kunnen aanbieden in het kader van hun bankvergunning. Kredietinstellingen en beleggingsondernemingen zijn dus twee kwalitatief verschillende instellingen met verschillende primaire bedrijfsmodellen, maar met een zekere overlapping in de diensten die zij kunnen aanbieden. Beleggingsondernemingen zijn sinds 1993, samen met kredietinstellingen, onderworpen aan prudentiële regels van de EU. In dat jaar werd het eerste EU-raamwerk van kracht dat de activiteiten van beleggingsondernemingen regelde. Dit raamwerk dat nu is vervangen door de richtlijn markten voor financiële instrumenten (MiFID) en, vanaf januari 2018, door MiFID II / MiFIR, bevat de vergunningvoorwaarden en de vereisten op het gebied van organisatie en bedrijfsvoering waarop beleggingsdiensten kunnen worden verleend aan beleggers, alsmede andere vereisten voor de ordelijke werking van financiële markten. Het prudentiële raamwerk voor beleggingsondernemingen in VKV/RKV IV vormt een tweeluik met MiFID. Doorgaans zijn prudentiële vereisten voor financiële instellingen zodanig vormgegeven dat i) zij ervoor zorgen dat deze instellingen over voldoende middelen beschikken om financieel levensvatbaar te blijven en om hun diensten te blijven uitvoeren doorheen de conjunctuurcycli, of ii) zij een gecontroleerde afwikkeling mogelijk maken zonder dat buitensporige economische schade wordt berokkend aan hun cliënten of de stabiliteit van de markten waarop zij actief zijn. Dit betekent dat zij zouden moeten proberen om de risico's tot uiting te brengen die verschillende financiële instellingen lopen en inhouden, dat zij in verhouding moeten staan tot de kans dat de risico's zich voordoen en, meer algemeen, een evenwicht moeten proberen te vinden tussen het garanderen van de veiligheid en de gezondheid van verschillende financiële instellingen en het vermijden van buitensporige kosten die hen zouden kunnen afremmen bij het op levensvatbare wijze uitoefenen van hun activiteiten. Systeemrelevante beleggingsondernemingen, waarvan er een aantal als mondiaal systeemrelevant kunnen gelden, of andere systeemrelevante instellingen in de zin van artikel 131 RKV IV dienen nog steeds onder het VKV/RKV IV-raamwerk te vallen, met inbegrip van de wijzigingen die de Commissie op 23 november 2016 heeft voorgesteld, in overeenstemming met de herziene benadering om hen in die voorstellen als dusdanig aan te merken. Dit komt doordat deze ondernemingen meestal op een aanzienlijke schaal risico's lopen en aangaan over de hele eengemaakte markt. Hun activiteiten stellen hen bloot aan kredietrisico, vooral in de vorm van tegenpartijkredietrisico, alsmede marktrisico voor posities die zij innemen voor eigen rekening, hetzij namens cliënten hetzij voor henzelf. Daarom vormen zij, gezien hun omvang en hun onderlinge verbondenheid, een groter risico voor de financiële stabiliteit. In het licht van deze risico's en om een gelijk speelveld te garanderen dient dit soort systeemrelevante beleggingsondernemingen als kredietinstellingen te worden behandeld.

Zoals aangekondigd in de mededeling van de Commissie van september 2017 over de herziening van de Europese toezichthoudende autoriteiten (ESA's), zou dit onder meer ook betekenen dat activiteiten van beleggingsondernemingen in lidstaten die deelnemen aan de bankenunie, onderworpen zijn aan het directe toezicht van de ECB in het kader van het gemeenschappelijk toezichtmechanisme (GTM). Momenteel zijn deze ondernemingen grotendeels geconcentreerd in het Verenigd Koninkrijk, maar zij zijn doende plannen te onderzoeken om delen van hun activiteiten over te brengen naar de EU-27, met name naar lidstaten die deelnemen aan de bankenunie. Hoewel het hier slechts een klein aantal ondernemingen betreft, vertegenwoordigen deze niettemin een omvangrijk aandeel in de totale activa en het totale activiteitenvolume van alle beleggingsondernemingen binnen de EU. Voor andere beleggingsondernemingen is het problematischer dat het bestaande prudentiële raamwerk eerder is toegespitst op kredietinstellingen en de risico's die zij lopen en inhouden - en niet op beleggingsondernemingen. De diensten die deze ondernemingen verrichten en de risico's die zij kunnen doen ontstaan, komen voor het merendeel niet uitdrukkelijk aan bod in de bestaande regels. Van de acht beleggingsdiensten die beleggingsondernemingen in het kader van MiFID mogen uitoefenen, zijn er alleen voor i) handelen voor eigen rekening en ii) het overnemen of plaatsen met plaatsingsgarantie van financiële instrumenten, duidelijke overeenkomstige vereisten onder VKV. Voor de overige beleggingsondernemingen (ontvangen en doorgeven van orders, orderuitvoering, vermogensbeheer, beleggingsadvies, plaatsen van instrumenten zonder plaatsingsgarantie, exploiteren van een multilaterale handelsfaciliteit) ontbreken dergelijke vereisten, waardoor de betrokken risico's maar onvolledig zijn gedekt. Hoewel de risico's in sommige gevallen beperkt zijn, worden de risico's die aan die activiteiten verbonden zijn voor de onderneming en, daardoor ook, voor de cliënten van de onderneming en de ruimere markten waarop zij opereren, dus niet gericht afgedekt. Dit levert drie grote problemen op, die worden beoordeeld in het werkdocument van de diensten van de Commissie waarvan de voorstellen vergezeld gaan. In de eerste plaats mag het raamwerk dan misschien wel tot op zekere hoogte in de vorm van vrijstellingen een oplossing bieden voor de uiteenlopende soorten ondernemingsprofielen van beleggingsondernemingen, toch maakt dit voor vele ondernemingen in het algemeen de regelgeving bijzonder complex. In de tweede plaats vormen de gedetailleerde vereisten en vrijstellingen een ruwe en risico-ongevoelige benadering voor de daadwerkelijke risico's die beleggingsondernemingen lopen en inhouden en die verschillen van die van banken. In de derde plaats zorgt, door de inherente complexiteit en het ontbreken van risicogevoeligheid, de toepassing ervan door de lidstaten voor versplintering in het algemene regelgevingslandschap voor beleggingsondernemingen, met ruimte voor schadelijke reguleringsarbitrage. Dit zou een bedreiging kunnen vormen voor de integriteit en het functioneren van de eengemaakte markt. De voorstellen moeten een antwoord bieden op de problemen van het bestaande raamwerk en tegelijk, waar mogelijk, voor beleggingsondernemingen de toegang tot en de uitoefening van hun activiteiten eenvoudiger maken. Meer bepaald wordt in de voorstellen een prudentieel raamwerk uitgetekend dat beter is aangepast aan hun bedrijfsmodellen. De voorstellen stellen beter geschikte en risicogevoeligere eisen aan beleggingsondernemingen, waardoor ze beter zijn toegesneden op de risico's die beleggingsondernemingen lopen en inhouden voor de verschillende soorten bedrijfsmodellen. Ten slotte krijgt het toezicht hiermee een beter gestroomlijnde gereedschapskist waarmee prudentiële toezichthouders hun toezichttaken daadwerkelijk kunnen uitvoeren. Ten slotte zijn MiFID II en MiFIR goedgekeurd in de nasleep van de financiële crisis en willen zij effectenmarkten, beleggingstussenpersonen en handelsplatforms bestrijken. Het nieuwe kader versterkt en vervangt het huidige MiFID I-raamwerk. In het kader van de herziening van het prudentiële raamwerk voor EU-beleggingsondernemingen is het ontbreken van een vereiste inzake verplichte rapportage voor ondernemingen uit derde landen die via bijkantoren in lidstaten actief zijn, als een zwak punt geïdentificeerd. Nationale bevoegde autoriteiten kunnen niet op regelmatige basis een inschatting maken van het volume activiteiten voor financiële diensten dat door bijkantoren van ondernemingen uit derde landen op hun grondgebied wordt verricht. Met dit voorstel zouden bevoegde autoriteiten dus de nodige instrumenten krijgen om deze activiteiten te monitoren. Zoals gevraagd in de artikelen van de VKV, is de herziening van het prudentiële raamwerk voor beleggingsondernemingen uitgevoerd in overleg met de EBA, de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) en de nationale bevoegde autoriteiten die in deze ESA's vertegenwoordigd zijn. Na een eerste call for advice van de Commissie in december 2014 heeft de EBA in december 2015 haar eerste verslag bekendgemaakt over het bestaande prudentiële raamwerk voor beleggingsondernemingen. Daarin pleitte zij voor aanpassingen van de bestaande benadering voor alle beleggingsondernemingen, met uitzondering van de grootste en meest systeemrelevante ondernemingen. Na een tweede call for advice van de Commissie in juni 2016 heeft de EBA in november 2016 een discussiestuk voor raadpleging gepubliceerd, waarin het vooral ging om een potentieel nieuw prudentieel regime voor de overgrote meerderheid van beleggingsondernemingen. De EBA heeft de feedback en de bijkomende gegevens die zij bij beleggingsondernemingen en nationale bevoegde autoriteiten had verzameld, meegenomen in haar definitieve aanbevelingen die zij in september 2017 heeft bekendgemaakt. De voorstellen bouwen voor alle sleutelonderdelen voort op deze aanbevelingen, behalve waar het gaat om de identificatie van systeemrelevante beleggingsondernemingen. De redenen daarvoor worden toegelicht in het werkdocument van de diensten van de Commissie dat hierbij gaat en dat in het deel "effectbeoordeling" wordt samengevat. • Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein Dit voorstel vormt een aanvulling op de lopende herziening van het VKV/RKV IV-regime voor kredietinstellingen na de voorstellen die de Commissie op 23 november 2016 heeft aangenomen en waarmee alle niet-systeemrelevante beleggingsondernemingen de mogelijkheid hebben gekregen van een opt-out uit de herziene bepalingen ervan. Deze optie is ingevoerd omdat was gebleken dat die herziene bepalingen niet waren vormgegeven met de meeste beleggingsondernemingen in het achterhoofd en dat zij het bestaande rulebook alleen maar complexer zouden maken. De herziening van het prudentiële regime voor de meeste beleggingsondernemingen die ook in dit voorstel naar voren wordt geschoven, was op dat moment al goed gevorderd. Het werd toen onevenredig gevonden om deze beleggingsondernemingen, in afwachting van de toepassing van het nieuwe regime, te onderwerpen aan een nog complexer regime. Met dit voorstel komt er dus een nieuw regime voor het merendeel van de beleggingsondernemingen die nu volledig uit het VKV/RKV IVraamwerk worden gelicht, zodat alleen systeemrelevante beleggingsondernemingen blijven vallen onder het VKV/RKV IV-raamwerk, met zijn herziene bepalingen, in overeenstemming met de herziene benadering uit dit voorstel om hen als systeemrelevant te identificeren. Het voorstel is ook verenigbaar met MiFID en MiFID II / MiFIR. Door prudentiële vereisten te bepalen die op maat zijn gesneden van de activiteiten en risico's van beleggingsondernemingen, komt er meer duidelijkheid over de vraag wanneer en waarom deze vereisten van toepassing zijn. Zodoende worden hiermee een aantal gevallen van arbitraire toepassing van prudentiële vereisten binnen het huidige raamwerk weggewerkt. Deze deden zich vooral voor met betrekking tot beleggingsondernemingen die in MiFID worden genoemd, en niet met de daadwerkelijke opbouw van risico's van het soort en de volumes activiteiten die beleggingsondernemingen verrichten. • Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie Beleggingsondernemingen spelen een belangrijke rol bij het faciliteren van beleggingsstromen in de EU. Deze herziening maakt dan ook deel uit van de initiatieven van de Commissie om te zorgen voor een sterke en rechtvaardige eengemaakte markt met een goed functionerend financieel bestel en een goed functionerende KMU, om zo investeringen te mobiliseren en groei en banen te stimuleren. Een geschikter prudentieel raamwerk en toezichtraamwerk met lagere compliancekosten voor beleggingsondernemingen moet helpen om i) het algemene ondernemingsklimaat te verbeteren, ii) markttoetreding en concurrentie tijdens het proces te bevorderen, en iii) beleggers betere toegang te bieden tot nieuwe kansen en betere methoden om hun risico's te beheren. De herziene benadering voor het identificeren van systeemrelevante beleggingsondernemingen die onder het VKV/RKV IV-raamwerk moeten blijven vallen, sluit ook aan bij de doelstelling om lacunes in het functioneren van de bankenunie te vermijden. Uit recente structurele marktontwikkelingen blijkt dat bankgroepen uit derde landen steeds complexere structuren in de EU hebben en actief zijn via entiteiten die ontsnappen aan het toezicht door de ECB in het kader van het gemeenschappelijk toezichtmechanisme (GTM). Zoals de Commissie in haar mededeling van oktober 2017 over de voltooiing van de bankenunie heeft aangegeven, worden systeemrelevante beleggingsondernemingen doordat zij onder VKV/RKV IV blijven vallen volgens de benadering uit dit voorstel om hen als dusdanig te identificeren, ook onder het prudentieel toezicht gebracht van bankentoezichthouders en, voor hun activiteiten in lidstaten die aan de bankenunie deelnemen, onder het prudentieel toezicht van de ECB. 2. RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID • Rechtsgrondslag Door het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie wordt aan de Europese instellingen de bevoegdheid toegekend om door middel van richtlijnen passende maatregelen vast te stellen die voor personen de toegang tot en de uitoefening van zakelijke activiteiten in de hele EU moeten vergemakkelijken (artikel 53 VWEU). Dit omvat ook wetgeving over het prudentieel toezicht op financiëledienstverrichters, in dit geval beleggingsondernemingen. De bepalingen van dit voorstel voor een richtlijn vervangen die in VKV IV, die ook op artikel 53 VWEU waren gebaseerd, omdat deze betrekking hebben op beleggingsondernemingen. • Subsidiariteit Het voorstel herziet en vereenvoudigt de bestaande EU-regels inzake de prudentiële behandeling van beleggingsondernemingen om i) risico's in hun bedrijfsmodellen beter op te vangen en aan te pakken, ii) het gelijke speelveld tussen beleggingsondernemingen te verbeteren, en iii) de convergentie in het toezicht te versterken. Om dit te bereiken dient een nieuw EU-raamwerk het bestaande te vervangen, liever dan deze keuzes door te schuiven naar de reguleringsraamwerken in de lidstaten. De reden hiervoor is dat beleggingsondernemingen met een vergunning op basis van MiFID vandaag routinematig hun diensten aanbieden aan klanten uit andere lidstaten. Afzonderlijke en geïsoleerde aanpassingen door lidstaten van de regels zouden concurrentiedistorsies en discriminatie kunnen veroorzaken, waardoor de eengemaakte markt uit elkaar zou vallen. Hierdoor zou het aantal gevallen van schadelijke reguleringsarbitrage kunnen toenemen, met mogelijk besmettingsgevaar voor de financiële stabiliteit en de beleggersbescherming in andere lidstaten in het geval van problemen. Ook zou hierdoor het scala en het soort beleggingsdiensten dat in een bepaalde lidstaat beschikbaar is, kunnen worden scheefgetrokken, met mogelijke schade voor de algemene marktefficiëntie en de keuze van beleggers. De herziene regels moeten buitensporige afwijkingen in het toezicht voorkomen en zorgen voor een gelijk speelveld voor alle vergunninghoudende ondernemingen binnen de eengemaakte markt. • Evenredigheid

Als REFIT-exercitie is de sleuteldoelstelling van de voorstellen om het nieuwe raamwerk geschikter, relevanter en evenrediger te maken dan het bestaande raamwerk voor beleggingsondernemingen. Daarom probeert het voorstel een evenwicht te vinden tussen het garanderen dat de vereisten tegelijk: ·omvattend en robuust genoeg zijn om de risico's van beleggingsondernemingen op een prudentieel verantwoorde manier te ondervangen, en ·flexibel genoeg zijn om een antwoord te bieden op de uiteenlopende soorten bedrijfsmodellen zonder dat ondernemingen worden belemmerd in hun mogelijkheden om commercieel levensvatbaar actief te zijn. Het voorstel heeft er ook oog voor dat, om dit evenwicht te bereiken, de kosten van het regime in termen van zowel kapitaalvereisten als de daarmee samenhangende compliance- en administratieve kosten, die ontstaan door het beheer van personeelsleden en systemen die nodig zijn om de nieuwe vereisten toe te passen, maar ook om over compliance te rapporteren aan toezichthouders, tot een minimum worden beperkt. Zoals aangegeven in het werkdocument van de diensten van de Commissie dat hierbij gaat, is de verwachting dat die daaraan verbonden kosten steeds verder zullen dalen, met een aantal nieuwe, eenmalige kosten bij de aanvang. In termen van kapitaal is een overkoepelende beleidskeuze waarop herzieningswerkzaamheden zijn gebaseerd en die invloed heeft op het bovenstaande, de doelstelling om ervoor te zorgen dat geaggregeerde, EU-brede kapitaalvereisten voor beleggingsondernemingen niet te sterk toenemen. Een en ander vertaalt zich in verschillende distributie-effecten voor sommige types ondernemingen. Deze worden verzacht door de bepalingen in het voorstel zodat de grootste effecten worden ingefaseerd en gemaximeerd. • Keuze van instrumenten Er is gekozen voor een richtlijn omdat de bepalingen ervan in de plaats komen van die in RKV IV met betrekking tot beleggingsondernemingen. Hierdoor kunnen die bepalingen door de lidstaten worden omgezet in overeenstemming met de desbetreffende nationale bestuursrechtelijke regelingen die aansluiten op de bestaande praktijk. 3. EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING • Ex-postbeoordeling van bestaande wetgeving De beoordeling van het bestaande VKV/RKV IV-raamwerk, die met name is gebaseerd op de analyse uitgevoerd door de EBA en de ESMA in hun verslag van 2015 en de parallelle werkzaamheden en analyse van de diensten van de Commissie, wordt samengevat in het werkdocument van de diensten van de Commissie dat hierbij gaat. Dat verslag concludeert dat de bestaande regels, die zijn gebaseerd op internationale toezichtnormen voor grote bankengroepen en die gericht zijn op de risico's van banken, slechts ten dele hun doelstellingen bereiken in termen van i) het borgen dat er voldoende kapitaal voor de risico's van de meeste beleggingsondernemingen is; ii) het onder controle houden van de compliancekosten; iii) het veilig stellen van een gelijk speelveld in de hele EU, en iv) het zorgen voor daadwerkelijk prudentieel toezicht. Vele van de bepalingen ervan worden op dit punt als ondoeltreffend en ondoelmatig beschouwd. De uitzondering zijn grote en systeemrelevante beleggingsondernemingen die door hun omvang, risicoprofiel en onderlinge verbondenheid met andere deelnemers op financiële markt, een "bank-achtig" karakter krijgen. Voor de rest zou het status quo volgens de beoordeling resulteren in i) buitensporige complexiteit en onevenredige compliancelasten, met name voor kleine en middelgrote ondernemingen; ii) slecht afgestemde en risico-ongevoelige prudentiële maatstaven en vereisten om de risico's van beleggingsondernemingen adequaat in beeld te brengen, en iii) gevallen van afwijkende nationale tenuitvoerlegging van de regels en een verbrokkeld reguleringslandschap in de EU. • Raadpleging van belanghebbenden Belanghebbenden zijn op diverse momenten tijdens de herziening geraadpleegd. In termen van de belangrijkste mijlpalen heeft de EBA in december 2015, na een eerste call for advice van de Commissie in december 2014, een verslag bekendgemaakt over het bestaande prudentiële raamwerk voor beleggingsondernemingen, met voorstellen voor wijzigingen. Dit is een omvattende en publiek beschikbare analyse van het status quo, met gegevens over cijfers en soorten beleggingsondernemingen in de lidstaten. Dankzij deze analyse kon de herziening worden uitgebreid tot belanghebbenden die misschien niet direct door de regels worden geraakt, en was dit voor hen een aanmoediging om zich bij het verdere overleg aan te sluiten. Op 4 november 2016 heeft de EBA een discussiestuk voor raadpleging gepubliceerd dat vooral handelde over een potentieel nieuw prudentieel regime voor beleggingsondernemingen. De termijn om op dit stuk te reageren was drie maanden. De EBA heeft op 3 juli 2017 haar ontwerpaanbevelingen bekendgemaakt, met het verzoek aan belanghebbenden opmerkingen te maken. Deze werkzaamheden werden ondersteund door een exercitie om gedetailleerde gegevens te verzamelen, waarbij beleggingsondernemingen betrokken waren. Deze exercitie werd in twee fasen door nationale bevoegde autoriteiten namens de EBA uitgevoerd in 2016 en 2017. Gezien de gedetailleerde publieke raadpleging en de gegevensverzameling door de EBA achtte de Commissie het niet nodig om, parallel hiermee, een algemene publieke raadpleging te organiseren. In plaats daarvan hebben de diensten van de Commissie belanghebbenden gericht geraadpleegd om verdere standpunten in te winnen over de belangrijkste onderdelen van de herziening. Daarbij ging het om: ·een rondetafel met belanghebbenden uit de sector (beleggingsondernemingen, beleggers, advocatenkantoren, consultants) op 27 januari 2017 over ontwerpvoorstellen van de EBA voor een toekomstig regime; ·een workshop over de kosten van het bestaande regime op 30 mei 2017, en ·een workshop over het ontwerp van definitieve aanbevelingen van de EBA van 17 juli 2017. Over deze herziening vond met de lidstaten overleg plaats: in maart en oktober 2017 in het Comité financiële diensten en in juni en september 2017 binnen de deskundigengroep banken, betalingen en verzekeringen (EGBPI). Voorts is ook de input van belanghebbenden over de aanvangseffectbeoordeling die de Commissie in maart 2017 heeft bekendgemaakt, meegenomen. Ten slotte hield de Commissie ook rekening met input die zij voordien had ontvangen tijdens de brede call for evidence over de doelmatigheid, consistentie en coherentie van het algemene EU-reguleringsraamwerk voor financiële diensten. Diverse respondenten vestigden daarbij de aandacht op uiteenlopende kwesties die voor de herziening relevant waren.

Beleggingsondernemingen staan voor uiteenlopende bedrijfsmodellen en hun standpunten zijn vaak toegespitst op de aspecten van de voorstellen die hen specifiek aanbelangen. Dat maakt het alleen maar moeilijker om onderling vergelijkingen te maken van het relatieve gewicht van standpunten van belanghebbenden. Toch verwelkomt de overgrote meerderheid van belanghebbenden doorgaans een op maat gesneden prudentieel raamwerk dat beter aansluit op hun bedrijfsmodellen. Zij beklemtonen dat hun systemische relevantie beperkt is en dat bij kapitaalvereisten de insteek de mogelijkheden voor gecontroleerde afwikkeling dient te zijn. In termen van specifieke vereisten die gelden voor hun specifieke bedrijfsmodel, hadden beleggingsondernemingen die alleen als agent optreden die geen transacties in financiële instrumenten aangaan met hun eigen balans, doorgaans kritiek op de voorstellen om kapitaalvereisten te koppelen aan de omvang van de cliëntenportefeuille die zij lineair beheren. Talrijke ondernemingen die voor eigen rekening handelen, zijn het er weliswaar mee eens dat het bestaande raamwerk om marktrisico in beeld te brengen zo zijn verdienste heeft gezien de risico's die zij lopen en inhouden, maar andere handelende ondernemingen merken dan weer op dat hiermee de risico's worden overdreven van de methoden en de producten waarin zij handelen. Deze standpunten zijn meegenomen bij het kalibreren van de voorgenomen nieuwe risicomaatstaven (K-Factoren - zie verder) en de mogelijkheid om hogere vereisten in te faseren en te maximeren. • Bijeenbrengen en gebruik van expertise De herziening vond plaats op basis van uitgebreid advies van de EBA, in overleg met de ESMA, zoals voorgeschreven door de betrokken RKV-artikelen, die de rechtsgrondslag vormen voor deze herziening (met name artikel 508, leden 2 en 3). De belangrijkste publieke inputs van de EBA waren: ·het verslag van december 2015 waarin een omvattende beoordeling wordt gemaakt van het status quo en waarin eerste aanbevelingen voor aanpassingen worden gedaan; ·het discussiestuk van november 2016 dat is gepubliceerd met het oog op raadpleging over de krijtlijnen van een mogelijk nieuw regime, en ·het eindverslag van september 2017 met daarin gedetailleerde aanbevelingen. De precieze kalibrering van de aanbevelingen voor nieuwe kapitaalvereisten werd geschraagd door een exercitie waarbij gedetailleerde gegevens werden verzameld en waarbij beleggingsondernemingen betrokken waren. Deze exercitie werd in twee fasen door nationale bevoegde autoriteiten namens de EBA uitgevoerd in 2016 en 2017. De Commissie was bij het hele proces betrokken en kon haar voordeel doen met het overleg waarin de voor- en nadelen van de gedetailleerde beleidsaanbevelingen werden beoordeeld naarmate deze meer en meer vaste vorm kregen. • Effectbeoordeling Volgens de gereedschapskist voor beter regelgeven (gereedschap nr. 9) hoeft de Commissie geen effectbeoordeling te maken wanneer een EU-agentschap opdracht heeft gekregen om beleidsontwerp en daarmee samenhangende analyse uit te voeren, voor zover het voorstel van de Commissie niet sterk afwijkt van de aanbevelingen van het agentschap en de diensten van de Commissie die beoordeling als voldoende kwalitatief beschouwen. De Raad voor regelgevingstoetsing had een ontwerpeffectbeoordeling voor dit initiatief onderzocht, maar een werkdocument van de diensten van de Commissie werd geschikter bevonden omdat de specifieke opdracht tot de herziening is gebaseerd op het advies van de ESA's, hun raadpleging van belanghebbenden en hun technische werkzaamheden. Het werkdocument van de diensten van de Commissie waarvan de voorstellen vergezeld gaan, dient om toelichting te geven bij het advies van de ESA's, met inbegrip van de uitkomsten van hun analyse en raadpleging, terwijl de diensten van de Commissie hun standpunt kunnen geven over de conclusies ervan, om zodoende de besluitvorming van de Commissie te sturen. Wat betreft kapitaalvereisten schat de EBA in dat door haar advies deze vereisten voor alle niet-systeemrelevante EU-beleggingsondernemingen samen met 10 % zouden stijgen ten opzichte van pijler 1-vereisten vandaag, en dat ze met 16 % zouden dalen ten opzichte van de totale vereisten zoals die gelden als gevolg van pijler 2-opslagen. Hoe deze effecten verdeeld zijn over beleggingsondernemingen, hangt af van hun omvang, de beleggingsdiensten die zij verrichten en de wijze waarop de nieuwe kapitaalvereisten op hen van toepassing zullen zijn. Zoals nader aangegeven in het werkdocument van de diensten van de Commissie waarvan de voorstellen vergezeld gaan, met inbegrip van bijlage II daarbij, is deze totale toename met 10 % van pijler 1-vereisten de som van aanzienlijk lagere vereisten voor bepaalde ondernemingen en van stijgingen van meer dan 10 % voor andere ondernemingen. Wat betreft het beschikbare eigen vermogen, komt de EBA tot de bevinding dat slechts een paar ondernemingen onvoldoende kapitaal zouden hebben om probleemloos te voldoen aan de nieuwe vereisten; het betreft hier maar een beperkt aantal beleggingsadviseurs, handelende ondernemingen en multiserviceondernemingen. Voor ondernemingen in deze groep die te maken zouden krijgen met stijgingen van meer dan tweemaal hun bestaande vereisten, zou echter voor een aantal jaren een plafond kunnen worden toegestaan. De conclusie van het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie is dat, al met al, de aanbevelingen van de EBA als een geschikt en evenwichtig middel kunnen gelden om de doelstellingen op een effectieve en efficiënte manier te bereiken - vergeleken met het status quo. Meer algemeen is het EBA-advies een duidelijke positieve stap voorwaarts naar een prudentieel raamwerk voor beleggingsondernemingen dat ervoor zorgt dat zij op een gezonde financiële basis kunnen opereren zonder dat zij in hun zakelijke vooruitzichten worden gehinderd. Hiermee zouden de doelstellingen van de herziening dus evenwichtig moeten worden ondersteund. Enerzijds moet dit ervoor helpen te zorgen dat de risico's van beleggingsondernemingen voor cliënten en markten gerichter worden aangepakt, zowel wat betreft hun lopende activiteiten als voor het geval zij moeten worden afgewikkeld. Anderzijds wordt zo ervoor gezorgd dat zij voluit hun rol kunnen spelen bij het faciliteren van beleggingsstromen binnen de EU, hetgeen spoort met de doelstellingen van de KMU om spaargelden en beleggingen te mobiliseren om groei en banen te stimuleren. Het enige punt waarop van EBA-aanbevelingen wordt afgeweken is de identificatie van systeemrelevante beleggingsondernemingen. In plaats van dit uit te stellen totdat er, zoals de EBA aanbeveelt, duidelijkheid wordt gegeven via criteria ontwikkeld in technische regels voor de uitvoering van de voorstellen, werd het passender geacht om een en ander in de voorstellen zelf uiteen te zetten, om zo voor kredietinstellingen en systeemrelevante beleggingsondernemingen een gelijk speelveld tot stand te brengen op het gebied van regelgeving. Op dit punt gaan de voorstellen verder dan het advies van de EBA in haar standpunt over de herziening van beleggingsondernemingen. Daarmee zijn de voorstellen echter de vertolking van het standpunt van de EBA over kwesties met betrekking tot het besluit van het Verenigd Koninkrijk om de EU te verlaten. • Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging Zoals aangegeven in het werkdocument van de diensten van de Commissie dat hierbij gaat, is de verwachting dat een vereenvoudiging van de prudentiële voorschriften voor de overgrote meerderheid van beleggingsondernemingen hun regel- en compliancedruk aanzienlijk zal verlichten. Diverse overbodige regel- en rapportagevereisten konden worden geschrapt, waardoor kapitaal dat voor toezichtdoeleinden wordt aangehouden, productiever kan worden ingezet. Doordat de voorstellen kapitaalvereisten en andere prudentiële vereisten (onder meer over beloning en governance) vaststellen die evenredig zijn aan beleggingsondernemingen, bevrijden zij deze ondernemingen voor het eerst van aanzienlijke kosten die deze moesten maken omdat in het bestaande regime de vereisten sterk op banken zijn afgestemd. Hiermee zou er een eind komen aan de complexe taak om zakelijke gegevens te matchen en te verzoenen met een slecht aangepast reguleringsraamwerk en rapportageregime. Vooral beleggingsondernemingen die kleine en middelgrote ondernemingen zijn, zullen hier waarschijnlijk hun voordeel mee doen. Een evenrediger en geschikter prudentieel raamwerk voor hen zou hen moeten helpen om de voorwaarden om zaken te doen, te verbeteren en de drempels zouden moeten verminderen. Door bijvoorbeeld het belastende rapportageraamwerk te stroomlijnen zouden de regel- en compliancekosten voor deze kleine en middelgrote ondernemingen moeten dalen, ook voor innovatieve ondernemingen die digitaal willen groeien. Ook zouden de voorstellen, doordat zij kleine en niet onderling verbonden beleggingsondernemingen vrijstellen van de huidige governance- en beloningsregels in het bestaande VKV/RKV IV-raamwerk, de regel- en compliancekosten voor deze ondernemingen moeten doen dalen. Gerekend moet worden met een aantal eenmalige kosten voor de overgang naar het nieuwe regime omdat ondernemingen hun risicobeheersystemen moeten aanpassen, complianceafdelingen moeten actualiseren en contracten moeten herzien met advocatenkantoren en andere dienstverrichters op wie zij momenteel een beroep doen om hen bij de compliance te helpen. Toch zouden de besparingen inzake compliancekosten de algemene KMU-doelstellingen moeten ondersteunen doordat ze beleggingsondernemingen helpen hun rol te spelen bij het mobiliseren van spaargelden van beleggers richting productieve doeleinden. In termen van compliancekosten zouden ondernemingen, afhankelijk van het soort onderneming en de grootte, tienduizenden tot honderdduizenden euro's moeten gaan besparen. Hoe deze verminderingen in compliancekosten zich verhouden tot de aanpassingen in kapitaalvereisten voor verschillende soorten ondernemingen, is in dit stadium niet bekend, maar dat zou wel in beeld moeten komen bij toekomstige monitoring en evaluaties van het raamwerk. • Grondrechten Dit voorstel versterkt de uitoefening van het recht van verschillende beleggingsondernemingen om hun activiteiten te verrichten zonder te worden gehinderd door regels die in eerste instantie zijn ontworpen voor andere soorten deelnemers op financiële markten. De wetgevingsmaatregelen in de voorstellen die beloningsregels formuleren voor beleggingsondernemingen, nemen de beginselen in acht die zijn erkend door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name de vrijheid van ondernemerschap en het recht op collectieve onderhandelingen en op collectieve acties. 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de EU-begroting. 5. OVERIGE ELEMENTEN • Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage De met de voorstellen beoogde wijzigingen dienen te worden geëvalueerd om te bepalen in hoeverre de volgende doelstellingen zijn behaald: ·een eenvoudiger indeling van beleggingsondernemingen die hun verschillende risicoprofielen in beeld brengt; ·een stel prudentiële voorschriften, met name met betrekking tot vereisten inzake kapitaal, liquiditeit, beloning en governance, die passend zijn, evenredig en gevoelig voor de specifieke risico's waaraan beleggingsondernemingen zijn blootgesteld en die ervoor zorgen dat kapitaal wordt toegewezen waar dat nodig is; ·een raamwerk dat direct en duidelijk merkbaar beantwoordt aan de risico's die inherent zijn aan de aard en het scala activiteiten die beleggingsondernemingen ondernemen, en zodoende de toegang tot deze activiteiten ondersteunt, en ·een gestroomlijnde gereedschapskist voor het toezicht die een volledig en nauwgezet toezicht op de zakelijke praktijken en de daaraan verbonden risico's mogelijk maakt. Met het oog daarop kan in het kader van een toekomstige doorlichting de volgende informatie worden verzameld, die kan dienen als indicatoren om de effecten van de voorgestelde veranderingen te beoordelen: i) compliancekosten in termen van personeelsleden, juridisch advies en toezichtrapportage; ii) de hoogte van kapitaalvereisten; iii) andere nieuwe kosten bijvoorbeeld als gevolg van liquiditeitsregels; iv) verloop van het aantal ondernemingen tussen de verschillende categorieën; v) verschuivingen in het gebruik van pijler-2-kapitaalopslagen door bevoegde autoriteiten; vi) gevallen en effecten van falende beleggingsondernemingen onder het nieuwe regime, en vii) ontwikkeling van de omvang van beleggingsondernemingen in termen van volumes activa en cliëntenorders. • Artikelsgewijze toelichting Onderwerp en toepassingsgebied Het voorstel bevat de vereisten voor de aanstelling van prudentiële toezichthoudende autoriteiten, het aanvangskapitaal van beleggingsondernemingen, de toezichtbevoegdheden en instrumenten voor het prudentiële toezicht op beleggingsondernemingen door de bevoegde autoriteiten, en de bekendmakingsvereisten voor bevoegde autoriteiten op het gebied van prudentiële regelgeving en prudentieel toezicht. De richtlijn geldt voor alle beleggingsondernemingen die onder MiFID II vallen. MiFID II zou vanaf januari 2018 moeten worden toegepast. Aanstelling en bevoegdheden van toezichthoudende autoriteiten Volgens het voorstel moeten lidstaten een autoriteit aanstellen die de bevoegdheden voor het prudentieel toezicht in het kader van deze richtlijn uitoefent. Hiermee worden de toepasselijke bepalingen van RKV IV ondergebracht in deze richtlijn. Lidstaten kunnen deze bevoegdheden toevertrouwen aan een bestaande autoriteit in de functie en met de bevoegdheden volgens RKV IV, of zij kunnen een nieuwe autoriteit daarmee belasten. Aanvangskapitaal De bedragen aan aanvangskapitaal, op basis van de diensten en activiteiten die beleggingsondernemingen in overeenstemming met MiFID mogen verrichten, worden herzien en geharmoniseerd in de hele EU op basis van de niveaus die in RKV IV waren bepaald, om zo rekening te houden met de inflatie sinds deze bedragen werden bepaald. In overgangsregelingen wordt voorzien om met name kleinere ondernemingen in de gelegenheid te stellen, wanneer nodig, de nieuwe niveaus aan aanvangskapitaal te bereiken. Bevoegdheidsverdeling tussen lidstaat van herkomst en lidstaat van ontvangst Bevoegdheden overeenkomstig RKV IV worden voor het prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen overgedragen aan autoriteiten in de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst. In dat verband dienen samenwerkingsregelingen te worden vastgelegd tussen de betrokken autoriteiten. Uitwisseling van informatie en beroepsgeheim Voor de uitwisseling van informatie tussen bevoegde autoriteiten worden met betrekking tot het prudentieel toezicht en het beroepsgeheim bepalingen ingevoerd die zijn gebaseerd op RKV IV en een aanvulling bieden op MiFID II.

Sancties In lijn met RKV IV moeten de lidstaten bestuursrechtelijke sancties en andere bestuurlijke maatregelen invoeren die doeltreffend, evenredig en ontradend zijn om inbreuken op de bepalingen van deze richtlijn en van [Verordening (EU) nr. ----/--] te bestraffen. Interne kapitaaltoereikendheid en toetsing en evaluatie door de toezichthouder Voor beleggingsondernemingen en bevoegde autoriteiten worden vereenvoudigde vereisten, die zijn gebaseerd op die uit RKV IV, ingevoerd om de toereikendheid te beoordelen van regelingen en procedures die moeten borgen dat ondernemingen de bepalingen van deze richtlijn en van [Verordening (EU) nr. ----/--] in acht nemen. Bevoegde autoriteiten dienen over de bevoegdheid te beschikken om de prudentiële situatie van beleggingsondernemingen te toetsen en te evalueren en om, waar nodig, bevoegdheden uit te oefenen om veranderingen te eisen op het gebied van onder meer interne governance en controle, risicobeheersingsprocessen en -procedures en om, waar nodig, extra eisen te stellen, met name onder meer kapitaal- en liquiditeitseisen. Governance en beloning Aansluitend bij de beoordeling door de EBA in haar advies en de evaluatie van deze EBAbeoordeling die de diensten van de Commissie hebben gemaakt in het hierbij gaande werkdocument van de diensten van de Commissie, worden de regels inzake corporate governance en beloning herzien om ervoor te zorgen dat beleggingsondernemingen ordelijk functioneren en om te voorkomen dat hun personeelsleden buitensporige risico's nemen. Tegelijkertijd willen deze regels de verschillen in risico's tot uiting brengen die uitgaan van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen. Het wordt niet evenredig geacht om de vereisten van deze richtlijn toe te passen op governanceregelingen en beloningsbeleid en praktijken van kleine en niet onderling verbonden beleggingsondernemingen. Doel van dit voorstel is voor belonings- en governanceregels tot coherentie te komen tussen de verschillende onderdelen van de wetgeving, zoals RKV IV, Richtlijn 2009/65/EG (icbe's) en Richtlijn 2011/61/EU (AIFM-richtlijn). In het voorstel wordt geen specifiek maximum bepaald voor de verhouding tussen variabele en vaste componenten van variabele beloning, maar wordt van beleggingsondernemingen verwacht dat zij zelf passende ratio's vaststellen. Hiermee wordt rekening gehouden met het potentiële effect dat van het bepalen van één ratio kan uitgaan voor de kostenflexibiliteit en winstgevendheid van bepaalde beleggingsondernemingen. Uit de bevindingen van verslag COM(2016) 510 van de Commissie is gebleken dat de vereisten inzake uitstel en uitbetaling in financiële instrumenten meestal niet efficiënt zijn als het gaat om kleine en niet-complexe beleggingsondernemingen en voor personeelsleden van wie de beloning beperkt variabel is. Daarom stelt de Commissie voor om op het niveau van de onderneming en het personeel een drempel vast te leggen. Onderschrijden beleggingsondernemingen en/of personeelsleden die drempel, dan zullen zij aanspraak kunnen maken op de afwijkingen van de toepassing van de regels inzake uitstel en uitbetaling in financiële instrumenten. Derde landen De Unie kan met derde landen overeenkomsten sluiten over de methoden om toe te zien op de inachtneming van het groepskapitaalcriterium. De lidstaten en de EBA kunnen met toezichthoudende autoriteiten uit derde landen samenwerkingsregelingen aangaan om de informatie-uitwisseling te bevorderen. Systeemrelevante beleggingsondernemingen Het voorstel voor een verordening waarvan dit voorstel voor een richtlijn vergezeld gaat, bevat een bepaling om de definitie van kredietinstellingen aan te passen zodat deze ook ondernemingen omvat waarvan de activiteiten handel voor eigen rekening of het overnemen of plaatsen met plaatsingsgarantie van financiële instrumenten omvat, wanneer de totale waarde van de activa van de onderneming meer dan 30 miljard EUR bedraagt. Dit voorstel voor een richtlijn bevat aanvullende bepalingen voor de procedure om een vergunning als kredietinstelling aan te vragen. 2017/0358 (COD) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende het prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijnen 2013/36/EU en 2014/65/EU (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 53, lid 1, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1)Robuust prudentieel toezicht maakt integrerend deel uit van de reguleringsomgeving waarbinnen financiële instellingen binnen de Unie diensten kunnen verrichten. Beleggingsondernemingen vallen, samen met kredietinstellingen, voor hun prudentiële behandeling en toezicht onder Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad, terwijl vereisten op het gebied van vergunningverlening en van organisatie en bedrijfsvoering zijn uiteengezet in Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad. (2)Bij de prudentiële regimes zoals die momenteel op grond van Verordening (EU) nr. 575/2013 en Richtlijn 2013/36/EU bestaan, gaat het steeds grotendeels om het overnemen van internationale reguleringsnormen zoals die voor grote bankengroepen zijn vastgesteld door het Bazels Comité voor bankentoezicht (BCBS) en wordt daarbij slechts gedeeltelijk ingegaan op de specifieke risico's die verbonden zijn aan de verschillende activiteiten van beleggingsondernemingen. Daarom dient er voor de specifieke kwetsbare punten en risico's die inherent zijn aan beleggingsondernemingen, een verder antwoord te komen in de vorm van passende en evenredige prudentiële regelingen op Unieniveau. (3)Deugdelijke prudentieel toezicht dient ervoor te zorgen dat beleggingsondernemingen ordelijk en in het beste belang van hun cliënten worden beheerd. In die vereisten dient mee te wegen welke mogelijkheden beleggingsondernemingen en hun cliënten hebben om buitensporige risico's aan te gaan, en in welke mate beleggingsondernemingen risico's nemen en inhouden. Ook dient dit prudentieel toezicht in te zetten op het voorkomen van buitensporige regeldruk voor beleggingsondernemingen. (4)Vele vereisten die voortvloeien uit Verordening (EU) nr. 575/2013 en Richtlijn 2013/36/EU zijn ontworpen om de meest gangbare risico's aan te pakken waarmee kredietinstellingen doorgaans te maken hebben. Bijgevolg zijn de bestaande vereisten grotendeels opgezet om de kredietverleningsmogelijkheden van kredietinstellingen doorheen conjunctuurcycli veilig te stellen en om depositohouders en belastingbetalers te beschermen tegen eventuele faillissementen. Zij zijn echter niet afgestemd zodanig op de verschillende risicoprofielen van beleggingsondernemingen. Beleggingsondernemingen hebben geen grote portefeuilles particuliere leningen en bedrijfsleningen, noch trekken zij deposito's aan. De kans dat hun faillissement negatief kan uitwerken op de algemene financiële stabiliteit, is kleiner dan bij kredietinstellingen. De risico's die beleggingsondernemingen lopen en inhouden, verschillen dus aanzienlijk van de risico's die kredietinstellingen lopen en inhouden, en dat verschil dient duidelijk tot uiting te komen in het prudentiële raamwerk van de Unie. (5)Verschillen in de toepassing van het bestaande raamwerk tussen lidstaten zijn een bedreiging voor het gelijke speelveld voor beleggingsondernemingen in de Unie. Die verschillen vloeien voort uit de algemene complexiteit van de toepassing van het raamwerk op verschillende beleggingsondernemingen afhankelijk van de diensten die zij verrichten, waarbij bepaalde nationale autoriteiten die toepassing in hun nationale wetgeving of in de praktijk aanpassen of stroomlijnen. Aangezien het bestaande prudentiële raamwerk niet ingaat op alle risico's die sommige soorten beleggingsondernemingen lopen en inhouden, zijn in sommige lidstaten hoge kapitaalopslagen toegepast voor bepaalde beleggingsondernemingen. Eenvormige voorschriften voor het aanpakken van die risico's dienen te worden vastgesteld om een geharmoniseerd prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen in de hele Unie te verzekeren. (6)Een specifiek prudentieel regime is dan ook vereist voor beleggingsondernemingen die, gelet op hun omvang en hun onderlinge verbondenheid met andere financiële en economische spelers, niet systeemrelevant zijn. Systeemrelevante beleggingsondernemingen zouden daarentegen onder het bestaande prudentiële raamwerk van Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013 blijven vallen. Die beleggingsondernemingen zijn een subgroep van beleggingsondernemingen waarop het in Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013 uitgetekende raamwerk thans van toepassing is, en genieten geen bijzondere vrijstelling van de belangrijkste eisen ervan. De grootste en onderling sterkst verbonden beleggingsondernemingen hebben bedrijfsmodellen en risicoprofielen die vergelijkbaar zijn met die van belangrijke kredietinstellingen. Zij verrichten "bankachtige" diensten en gaan op grote schaal risico's aan. Voorts zijn systeemrelevante beleggingsondernemingen groot genoeg om, en hebben zij bedrijfsmodellen en risicoprofielen die een bedreiging vormen voor de stabiele en ordelijke werking van financiële markten, waardoor zij vergelijkbaar zijn met grote kredietinstellingen. Daarom is het passend dat die beleggingsondernemingen onderworpen blijven aan de bepalingen van Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013. (7)In sommige lidstaten zijn de autoriteiten die voor het prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen bevoegd zijn, misschien niet dezelfde als de autoriteiten die met het toezicht op marktgedrag zijn belast. Daarom dient een mechanisme te worden gecreëerd voor de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen die autoriteiten. (8)Om de harmonisering van toezichtnormen en -praktijken binnen de Unie te bevorderen, dient de Europese Bankautoriteit (EBA), in nauwe samenwerking met de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA), primair bevoegd te blijven voor de coördinatie en convergentie van toezichtpraktijken op het gebied van prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen binnen het Europees Systeem voor financieel toezicht (ESFS). (9)Het vereiste bedrag aan aanvangskapitaal van een beleggingsonderneming dient te zijn gebaseerd op de diensten en activiteiten welke die beleggingsonderneming gemachtigd is te verrichten, in overeenstemming met Richtlijn 2004/39/EG. De mogelijkheid die Richtlijn 2013/36/EU lidstaten bood om in specifieke omstandigheden het vereiste bedrag aan aanvangskapitaal te verlagen, gecombineerd met de situatie van ongelijkmatige uitvoering van die richtlijn, hebben geleid tot een situatie waarin de vereiste bedragen aan aanvangskapitaal sterk uiteenlopen binnen de Unie. Om aan die fragmentatie een eind te maken, dient het vereiste bedrag aan aanvangskapitaal te worden geharmoniseerd. (10)Hoewel beleggingsondernemingen uit het toepassingsgebied van Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013 worden gelicht, moeten bepaalde concepten die in het kader van, onderscheidenlijk, Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013 worden gebruikt, hun inmiddels gangbare betekenis behouden. Om een coherente interpretatie van die concepten mogelijk te maken en te vergemakkelijken wanneer deze in handelingen van Unierecht met betrekking tot beleggingsondernemingen worden gebruikt, moet telkens wanneer in die Uniehandelingen sprake is van het aanvangskapitaal voor beleggingsondernemingen, de toezichtbevoegdheden van bevoegde autoriteiten voor beleggingsondernemingen, het interne beoordelingsproces van de kapitaaltoereikendheid van de beleggingsondernemingen, de toezichtprocedure voor toetsing en evaluatie van bevoegde autoriteiten voor beleggingsondernemingen, de voor beleggingsondernemingen geldende governance- en beloningsbepalingen, dit worden begrepen als verwijzingen naar de overeenkomstige bepalingen in deze richtlijn. Voor zover het om verwijzingen naar het bedrag aan aanvangskapitaal gaat, geldt de volgende correlatie. De bedragen aan aanvangskapitaal zoals die in artikel 8 van deze richtlijn worden bepaald, dienen, vanaf de datum van toepassing van deze richtlijn, als volgt te worden geïnterpreteerd als vervangen zij de verwijzingen naar de in Richtlijn 2013/36/EU bepaalde bedragen aan aanvangskapitaal: het aanvangskapitaal van in artikel 28 van Richtlijn 2013/36/EU bedoelde beleggingsondernemingen dient te worden geïnterpreteerd als een verwijzing naar artikel 8, lid 1; het aanvangskapitaal van in de artikelen 29 of 31 van Richtlijn 2013/36/EU bedoelde beleggingsondernemingen dient te worden geïnterpreteerd als een verwijzing naar artikel 8, lid 2 of 3, afhankelijk van het soort beleggingsdiensten en -activiteiten van een beleggingsonderneming, en het in artikel 30 van Richtlijn 2013/36/EU bedoelde aanvangskapitaal dient te worden geïnterpreteerd als een verwijzing naar artikel 8, lid 1. (11)De goede werking van de interne markt vereist dat de verantwoordelijkheid voor het toezicht op de financiële soliditeit van een beleggingsonderneming, en met name haar solvabiliteit, bij de bevoegde autoriteit van haar lidstaat van herkomst berust. Om ook voor andere lidstaten waar beleggingsondernemingen diensten verrichten of een bijkantoor hebben, tot een doeltreffend toezicht te komen, dient voor nauwe samenwerking te worden gezorgd met de bevoegde autoriteiten van die lidstaten.

(12)Voor informatie- en toezichtdoeleinden, en met name om de stabiliteit van het financiële bestel te verzekeren, dienen bevoegde autoriteiten van lidstaten van ontvangst, per geval, controles ter plaatse te kunnen uitvoeren, de inspecties te kunnen uitvoeren van de activiteiten van bijkantoren van beleggingsondernemingen op hun grondgebied, en dienen zij over de activiteiten van die bijkantoren informatie te kunnen verlangen. Toezichtmaatregelen voor die bijkantoren dienen evenwel de verantwoordelijkheid te blijven van de lidstaat van herkomst. (13)Om bedrijfsgevoelige informatie te beschermen dienen bevoegde autoriteiten gebonden te zijn door regels van het beroepsgeheim wanneer zij hun toezichttaken uitvoeren en wanneer zij gevoelige informatie uitwisselen. (14)Ter versterking van het prudentiële toezicht op beleggingsondernemingen en ter bescherming van de cliënten van beleggingsondernemingen dienen met de wettelijke controle van de jaarrekeningen belaste personen de bevoegde autoriteiten terstond in kennis stellen van de feiten die de financiële positie van een beleggingsonderneming of haar administratieve en boekhoudkundige organisatie ernstig kunnen aantasten. (15)De verwerking van persoonsgegevens voor de toepassing van deze richtlijn dient plaats te vinden in overeenstemming met Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad en met Verordening (EU) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad. Met name wanneer op grond van deze richtlijn persoonsgegevens mogen worden uitgewisseld met derde landen, dienen de desbetreffende bepalingen van hoofdstuk V van Verordening (EU) nr. 2016/679 en artikel 9 van Verordening (EU) nr. 45/2001 van toepassing te zijn. (16)Om de inachtneming van de in deze richtlijn en in [Verordening (EU) ---/----[VBO]] bepaalde verplichtingen te verzekeren, dienen lidstaten te voorzien in bestuursrechtelijke sancties en andere bestuursrechtelijke maatregelen die doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Om te garanderen dat bestuursrechtelijke sancties een afschrikkend effect hebben, dienen zij te worden bekendgemaakt, behalve in bepaalde welomschreven omstandigheden. Om cliënten en beleggers in staat te stellen met kennis van zaken een beslissing te nemen met betrekking tot hun beleggingsopties, dienen die cliënten en beleggers toegang te hebben tot informatie over bestuursrechtelijke sancties en andere bestuursrechtelijke maatregelen die beleggingsondernemingen zijn opgelegd. (17)Om mogelijke inbreuken op bepalingen van nationaal recht tot omzetting van deze richtlijn en van [Verordening (EU) ---/----[VBO]] te kunnen opsporen, dienen lidstaten over de nodige onderzoeksbevoegdheden te beschikken en dienen zij doeltreffende mechanismen op te zetten om mogelijke of daadwerkelijke inbreuken te melden. (18)Beleggingsondernemingen dienen over intern kapitaal te beschikken dat qua omvang, kwaliteit en verdeling toereikend is om de specifieke risico's te dekken waaraan zij blootgesteld zijn of kunnen worden. Bevoegde autoriteiten dienen ervoor te zorgen dat beleggingsondernemingen over afdoende strategieën en processen beschikken om de toereikendheid van hun interne kapitaal te beoordelen en te handhaven. (19)Bevoegdheden inzake prudentiële toetsing en evaluatie door de toezichthouder dienen een belangrijk toezichtinstrument te blijven waarmee bevoegde autoriteiten kwalitatieve elementen kunnen beoordelen, zoals onder meer interne governance en controles, risicobeheersingsprocessen en -procedures en, waar nodig, het stellen van extra eisen, met name met betrekking tot kapitaal- en liquiditeitseisen. (20)Om de beloning af te stemmen op het risicoprofiel van beleggingsondernemingen en om een gelijk speelveld te garanderen, dienen voor beleggingsondernemingen duidelijke beginselen te gelden inzake corporate-governanceregelingen en beloningsregels, die rekening houden met de verschillen tussen kredietinstellingen en beleggingsondernemingen. Kleine en niet onderling verbonden beleggingsondernemingen dienen evenwel van die regels te worden vrijgesteld omdat de bepalingen inzake beloning en corporate governance van Richtlijn 2014/65/EU voldoende omvattend zijn voor dergelijke ondernemingen. (21)Evenzo is uit het verslag COM(2016) 510 van de Commissie gebleken dat de vereisten inzake uitstel en uitbetaling in financiële instrumenten die in Richtlijn 2013/36/EU zijn vastgesteld, niet geschikt zijn als het gaat om kleine en nietcomplexe beleggingsondernemingen of voor personeelsleden van wie de beloning beperkt variabel is. Heldere, coherente en geharmoniseerde criteria om te bepalen welke beleggingsondernemingen en personen van die vereisten kunnen worden vrijgesteld, zijn noodzakelijk om voor convergentie in het toezicht te zorgen en een gelijk speelveld te garanderen. Tegelijkertijd dient de bevoegde autoriteiten echter enige flexibiliteit te worden gelaten om een strengere benadering te hanteren wanneer zij dat nodig achten. (22)Ook is het passend dat beleggingsondernemingen een zekere flexibiliteit wordt gelaten in de wijze waarop zij bij het betalen van variabele beloningen niet-geldelijke instrumenten gebruiken, zolang met die instrumenten daadwerkelijk de doelstelling wordt behaald van het afstemmen van het belang van personeelsleden op de belangen van diverse belanghebbenden, zoals aandeelhouders en schuldeisers, en daarmee wordt bijgedragen aan het afstemmen van de variabele beloning op het risicoprofiel van de beleggingsonderneming. (23)De inkomsten van beleggingsondernemingen in de vorm van vergoedingen, commissies en andere inkomsten met betrekking tot het verrichten van verschillende beleggingsdiensten, zijn bijzonder volatiel. De variabele beloningscomponent beperken tot een deel van de vaste beloningscomponent zou van invloed zijn op de mogelijkheden van de onderneming om beloningen te verlagen in tijden van verminderde inkomsten en zou tot een verhoging van de vastekostenbasis van de onderneming kunnen leiden, hetgeen dan weer risico's kan doen ontstaan voor de mogelijkheden van de onderneming om stand te houden in tijden van economische neergang of verminderde inkomsten. Om die risico's te vermijden, mag geen maximumratio tussen de variabele en de vaste onderdelen van de beloning worden opgelegd aan niet-systeemrelevante beleggingsondernemingen. In plaats daarvan dienen die beleggingsondernemingen zelf passende ratio's vast te stellen. (24)In reactie op de toenemende vraag vanuit het publiek naar fiscale transparantie en met het oog op het bevorderen bij beleggingsondernemingen van maatschappelijk verantwoord ondernemen, dient van beleggingsondernemingen te worden verlangd dat zij bepaalde informatie openbaar maken, onder meer informatie over de winst die zij boeken, de belastingen die zij betalen en de overheidssubsidies die zij ontvangen. (25)Om risico's op het niveau van uitsluitend uit beleggingsondernemingen bestaande groepen aan te pakken, dient de door Verordening (EU) nr. 575/2013 voorgeschreven methode voor prudentiële consolidatie in het geval van uitsluitend uit beleggingsondernemingen bestaande groepen te worden vervangen door een groepskapitaalcriterium. Het bepalen van de groepstoezichthouder dient evenwel te zijn gebaseerd op dezelfde beginselen als die voor het toezicht op geconsolideerde basis. Met het oog op de goede samenwerking dienen kernelementen van coördinatiemaatregelen, en met name informatievoorwaarden in noodsituaties of samenwerkings- en coördinatieregelingen, gelijk te lopen met de kernelementen voor coördinatie die in het kader van het single rulebook gelden voor kredietinstellingen. (26)De Commissie dient aanbevelingen te kunnen indienen bij de Raad met het oog op het onderhandelen over en sluiten van overeenkomsten tussen de Unie en derde landen voor de praktische uitoefening van het toezicht op de inachtneming van het groepskapitaalcriterium voor beleggingsondernemingen waarvan de moederondernemingen in derde landen zijn gevestigd, en voor in derde landen werkzame beleggingsondernemingen waarvan de moederondernemingen in de Unie zijn gevestigd. Tegelijk dienen lidstaten en de EBA administratieve regelingen met derde landen te kunnen opzetten met het oog op de uitvoering van hun toezichttaken. (27)Met het oog op rechtszekerheid en om dupliceringen of overlappingen te vermijden tussen het bestaande prudentiële raamwerk dat voor zowel kredietinstellingen als beleggingsondernemingen geldt, en deze richtlijn, worden Verordening (EU) nr. 575/2013 en Richtlijn 2013/36/EU gewijzigd om beleggingsondernemingen uit het toepassingsgebied van die handelingen te lichten. Evenwel dienen voor beleggingsondernemingen die deel uitmaken van een bankgroep, de voor de bankgroep relevante bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013 en Richtlijn 2013/36/EU te blijven gelden, zoals de bepalingen inzake de intermediaire EU-moederonderneming als bedoeld in [artikel 21 ter] van Richtlijn 2013/36/EU en de regels inzake prudentiële consolidatie zoals uiteengezet in hoofdstuk 2 van titel 2 van deel één van Verordening (EU) nr. 575/2013, (28)Gespecificeerd dient te worden welke stappen ondernemingen moeten zetten om na te gaan of zij onder de definitie van een kredietinstelling in de zin van artikel 4, lid 1, punt 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 vallen, en of zij dus een vergunning als kredietinstelling dienen aan te vragen. Omdat bepaalde beleggingsondernemingen al de in de punten 3 en 6 van deel A van bijlage I bij Richtlijn 2014/65/EU genoemde activiteiten verrichten, dienen er ook bepalingen te komen die duidelijkheid moeten bieden dat voor die activiteiten de vergunning blijft gelden. (29)Met het oog op effectief toezicht is het van belang dat ondernemingen die aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, punt 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 voldoen, een vergunning als kredietinstelling aanvragen. Derhalve dienen bevoegde autoriteiten de mogelijkheid te hebben om sancties op te leggen aan ondernemingen welke die vergunning niet aanvragen. (30)De wijziging van de definitie van "kredietinstelling" in Verordening (EU) nr. 575/2013 door [Verordening (EU)---/----[VBO]] kan, zodra deze van kracht wordt, beleggingsondernemingen in beeld brengen die al actief zijn op basis van een overeenkomstig Richtlijn 2014/65/EU afgegeven vergunning. Die ondernemingen dienen verder op grond van hun vergunning als beleggingsonderneming te kunnen blijven opereren totdat hun een vergunning als kredietinstelling is afgegeven. Die beleggingsondernemingen dienen een aanvraag voor een vergunning als kredietinstelling in te dienen uiterlijk wanneer het gemiddelde van hun totale maandelijkse activa een van de in artikel 4, lid 1, punt 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 genoemde drempels overschrijdt over een periode van twaalf opeenvolgende maanden. Wanneer een beleggingsonderneming een van de drempels van artikel 4, lid 1, punt 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 overschrijdt op het tijdstip dat deze richtlijn in werking treedt, dienen het gemiddelde van hun maandelijkse totale activa te worden berekend aan de hand van de twaalf opeenvolgende maanden voorafgaand aan dat tijdstip. Die beleggingsondernemingen dienen binnen één jaar en één dag na de inwerkingtreding van deze richtlijn een vergunning als kredietinstelling aan te vragen. (31)De wijziging van de definitie van "kredietinstelling" in Verordening (EU) nr. 575/2013 door [Verordening (EU)---/----[VBO]] kan ook van invloed zijn op ondernemingen die al een vergunning als beleggingsonderneming hebben aangevraagd op grond van Richtlijn 2014/65/EU en waarvoor de aanvraag nog in behandeling is. Die aanvragen dienen te worden overgedragen aan de op grond van Richtlijn 2013/36/EU bevoegde autoriteiten en dienen te worden behandeld volgens de in die richtlijn vastgestelde bepalingen inzake vergunningverlening indien de beoogde totale activa van de onderneming een van de drempels van artikel 4, lid 1, punt 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 halen.

(32)Voor de in artikel 4, lid 1, punt 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde ondernemingen dienen ook alle vereisten te gelden inzake toegang tot de activiteit van kredietinstellingen die in titel III van Richtlijn 2013/36/EU zijn vastgesteld, met inbegrip van de bepalingen betreffende de intrekking van de vergunning in overeenstemming met artikel 18 van die richtlijn. Artikel 18 van die richtlijn dient evenwel te worden gewijzigd zodat bevoegde autoriteiten ook de vergunning mogen intrekken van ondernemingen die een vergunning als kredietinstelling hebben gekregen wanneer die kredietinstelling haar vergunning uitsluitend gebruikt om de in artikel 4, lid 1, punt 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde activiteiten uit te oefenen en over een periode van vijf opeenvolgende jaren gemiddelde totale activa heeft die de drempels van artikel 4, lid 1, punt 1, onder b), onderschrijden. (33)Overeenkomstig artikel 39 van Richtlijn 2014/65/EU zijn ondernemingen uit derde landen die in de EU financiële diensten verrichten, onderworpen aan nationale regimes waarin kan worden geëist dat een bijkantoor in een lidstaat wordt opgericht. Met het oog op de regelmatige monitoring en beoordeling van activiteiten die ondernemingen uit derde landen via bijkantoren in de Unie verrichten, dienen bevoegde autoriteiten op de hoogte te zijn van de schaal en de omvang van de diensten en activiteiten die via bijkantoren op hun grondgebied worden verricht. (34)De EBA heeft, in samenwerking met de ESMA, een verslag uitgebracht dat is gebaseerd op een grondige achtergrondanalyse, gegevensverzameling en raadpleging voor een prudentieel raamwerk op maat van alle niet-systeemrelevante beleggingsondernemingen, dat als basis dient voor het herziene prudentiële raamwerk voor beleggingsondernemingen. (35)Met het oog op de geharmoniseerde toepassing van deze richtlijn dient de EBA te worden belast met het opstellen van technische normen tot nadere invulling van de informatie die autoriteiten in de lidstaat van herkomst en van ontvangst in het kader van het toezicht dienen uit te wisselen, van de wijze waarop beleggingsondernemingen de omvang van hun activiteiten ten behoeve van interne governancevereisten dienen te beoordelen en met name de vraag of zij, naar eigen inschatting, een kleine en niet onderling verbonden onderneming zijn. Technische normen dienen ook nader aan te geven welke personeelsleden een wezenlijke invloed hebben op het risicoprofiel van ondernemingen wat betreft de beloningsbepalingen, en welke aanvullend tier 1- en tier 2-instrumenten als variabele beloning kwalificeren. Ten slotte dienen technische normen nadere invulling te geven aan de elementen om het toepassingsbereik te beoordelen van vereisten inzake interne governance, transparantie, behandeling van risico's en beloning, de toepassing van aanvullende kapitaalvereisten door bevoegde autoriteiten, en het functioneren van colleges van toezichthouders. (36)Met het oog op de eenvormige toepassing van deze richtlijn en om rekening te houden met ontwikkelingen op financiële markten, dient de bevoegdheid om handelingen vast te stellen in overeenstemming met artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te worden overgedragen aan de Commissie ten aanzien van de nadere invulling van de definities in deze richtlijn, van het aanvangskapitaal en de risicobeoordelingen van beleggingsondernemingen, en van de toezichtbevoegdheden inzake prudentiële toetsing en evaluatie door bevoegde autoriteiten. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen worden verricht overeenkomstig de beginselen die zijn vastgelegd in het interinstitutioneel akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016. Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen, ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen stelselmatig toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich met de voorbereiding van gedelegeerde handelingen bezighouden. (37)Om eenvormige voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van deze verordening te verzekeren, en met name ten aanzien van de vaststelling van de ontwerpen van door de EBA opgestelde technische uitvoeringsnormen ten aanzien van de vereisten inzake gegevensuitwisseling tussen bevoegde autoriteiten, en om rekening te houden met ontwikkelingen op economisch en monetair gebied met betrekking tot de voor beleggingsondernemingen vereiste bedragen aan aanvangskapitaal, dienen de Commissie uitvoeringsbevoegdheden te worden overgedragen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad. (38)Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk het opzetten van een effectief en evenredig prudentieel raamwerk dat ervoor moet zorgen dat beleggingsondernemingen met een vergunning om binnen de Unie te opereren, op gezonde financiële basis actief zijn en ordelijk worden beheerd onder meer in het beste belang van hun cliënten, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen beter op het niveau van de Unie kunnen worden bereikt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken, (39)Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsteksten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de wetgever de toezending van die stukken gerechtvaardigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: TITEL I ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES Artikel 1 Onderwerp Bij deze richtlijn worden regels vastgesteld met betrekking tot: (a)het aanvangskapitaal van beleggingsondernemingen; (b)de toezichtbevoegdheden en -instrumenten voor het prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen door de bevoegde autoriteiten; (c)het prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen door de bevoegde autoriteiten op een wijze die strookt met de regels die in [Verordening (EU) ---/----[VBO]] zijn vastgesteld; (d)bekendmakingsvereisten voor de bevoegde autoriteiten op het gebied van prudentieel toezicht op beleggingsondernemingen.

Artikel 2 Toepassingsgebied 1.Deze richtlijn is van toepassing op beleggingsondernemingen waaraan vergunning is verleend en die onder toezicht staan overeenkomstig Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad. Artikel 3 Definities 1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: (1)"onderneming die nevendiensten verricht": een onderneming die nevendiensten verricht in de zin van artikel 4, lid 1, punt 18, van Verordening (EU) nr. 575/2013; (2)"vergunning": een vergunning die overeenkomstig titel II van Richtlijn 2014/65/EU aan een beleggingsonderneming is verleend; (3)"bijkantoor": een bijkantoor in de zin van artikel 4, lid 1, punt 30, van Richtlijn 2014/65/EU; (4)"nauwe banden": nauwe banden in de zin van artikel 4, lid 1, punt 35, van Richtlijn 2014/65/EU; (5)"bevoegde autoriteit": een overheidsinstantie of -lichaam van een lidstaat die/dat in het nationale recht officieel erkend en gemachtigd is om toezicht te houden op beleggingsondernemingen overeenkomstig deze richtlijn, in het kader van het toezichtstelsel dat in die lidstaat van kracht is; (6)"grondstoffenhandelaren": grondstoffenhandelaren in de zin van artikel 4, lid 1, punt 145, van Verordening (EU) nr. 575/2013; (7)"zeggenschap": de betrekking tussen een moederonderneming en een dochteronderneming, zoals beschreven in artikel 22 van Richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en de Raad of in de standaarden voor jaarrekeningen waaraan een beleggingsonderneming onderworpen is op grond van Verordening (EG) nr. 1606/2002, of een soortgelijke betrekking tussen een natuurlijke persoon of rechtspersoon en een onderneming; (8)"naleving van het groepskapitaalcriterium": naleving van de vereisten van artikel 7 van [Verordening (EU) ---/----[VBO]] door de moederonderneming in een groep beleggingsondernemingen; (9)"kredietinstelling": een kredietinstelling in de zin van artikel 4, lid 1, punt 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013; (10)"derivaten": derivaten in de zin van artikel 2, lid 1, punt 29, van Verordening (EU) nr. 600/2014; (11)"financiële instelling": een financiële instelling in de zin van artikel 4, lid 1, punt 13, van [Verordening (EU) ---/----[VBO]]; (12)"groep": een groep in de zin van artikel 2, lid 11, van Richtlijn 2013/34/EU; (13)"groepstoezichthouder": een bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor het toezicht op de naleving van het groepskapitaalcriterium door Uniemoederbeleggingsondernemingen en beleggingsondernemingen die onder zeggenschap staan van een Uniemoederbeleggingsholding of een gemengde financiële Uniemoederholding;

(14)"lidstaat van herkomst": een lidstaat van herkomst in de zin van artikel 4, lid 1, punt 55, onder a), van Richtlijn 2014/65/EU; (15)"lidstaat van ontvangst": een lidstaat van ontvangst in de zin van artikel 4, lid 1, punt 56, van Richtlijn 2014/65/EU; (16)"aanvangskapitaal": het kapitaal dat vereist is met het oog op het verkrijgen van een vergunning als beleggingsonderneming; (17)"beleggingsonderneming": een beleggingsonderneming in de zin van artikel 4, lid 1, punt 1, van Richtlijn 2014/65/EU; (18)"groep beleggingsondernemingen": een groep beleggingsondernemingen in de zin van artikel 4, lid 1, punt 23, van [Verordening (EU) ---/----[VBO]]; (19)"beleggingsholding": een beleggingsholding in de zin van artikel 4, lid 1, punt 21, van [Verordening (EU) ---/----[VBO]]; (20)"beleggingsdiensten en -activiteiten": beleggingsdiensten en -activiteiten in de zin van artikel 4, lid 1, punt 2, van Richtlijn 2014/65/EU; (21)"leidinggevend orgaan": een leidinggevend orgaan in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36, van Richtlijn 2014/65/EU; (22)"leidinggevend orgaan in zijn toezichthoudende functie": het leidinggevend orgaan handelend in zijn functie van het toezien op en controleren van de bestuurlijke besluitvorming; (23)"gemengde financiële holding": een gemengde financiële holding in de zin van artikel 2, punt 15, van Richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad; (24)"directie": de directie in de zin van artikel 4, lid 1, punt 37, van Richtlijn 2014/65/EU; (25)"moederonderneming": een moederonderneming in de zin van artikel 4, lid 1, punt 32, van Richtlijn 2014/65/EU; (26)"dochteronderneming": een dochteronderneming in de zin van artikel 4, lid 1, punt 33, van Richtlijn 2014/65/EU; (27)"systeemrisico": systeemrisico in de zin van artikel 3, lid 1, punt 10, van Richtlijn 2013/36/EU; (28)"Uniemoederbeleggingsonderneming": een Uniemoederbeleggingsonderneming in de zin van artikel 4, lid 1, punt 49, van [Verordening (EU) ---/----[VBO]]; (29)"Uniemoederbeleggingsholding": een Uniemoederbeleggingsholding in de zin van artikel 4, lid 1, punt 50, van [Verordening (EU) ---/----[VBO]]; (30)"gemengde financiële Uniemoederholding": een gemengde financiële Uniemoederholding in de zin van artikel 4, lid 1, punt 51, van [Verordening (EU) ---/----[VBO]]. 2.De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 54 gedelegeerde handelingen vast te stellen om het volgende te verduidelijken: (a)de in lid 1 opgenomen definities om een eenvormige toepassing van deze richtlijn te waarborgen; (b)de in lid 1 opgenomen definities om bij de toepassing van deze richtlijn rekening te houden met de ontwikkelingen op de financiële markten.

TITEL II BEVOEGDE AUTORITEITEN Artikel 4 Aanwijzing en bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten 1.De lidstaten wijzen één of meer bevoegde autoriteiten aan die de in deze richtlijn omschreven functies en taken vervullen. De lidstaten stellen de Commissie en de EBA in kennis van die aanwijzing en, ingeval er meer dan één bevoegde autoriteit is, van de functies en taken van elke bevoegde autoriteit. 2.De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten toezien op de activiteiten van beleggingsondernemingen en, in voorkomend geval, van beleggingsholdings en gemengde financiële holdings, om na te gaan of deze de vereisten van deze richtlijn en van [Verordening (EU) ---/----[VBO]] naleven. 3.De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten de nodige bevoegdheden hebben, met inbegrip van de bevoegdheid controles ter plaatse te verrichten overeenkomstig artikel 12, om de informatie te verkrijgen die nodig is om na te gaan of beleggingsondernemingen en, in voorkomend geval, beleggingsholdings en gemengde financiële holdings de vereisten van deze richtlijn en van [Verordening (EU) ---/----[VBO]] naleven, en om mogelijke inbreuken op die vereisten te onderzoeken. 4.De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten over de deskundigheid, de middelen, de operationele capaciteit, de bevoegdheden en de onafhankelijkheid beschikken die nodig zijn om de in deze richtlijn vastgelegde functies met betrekking tot het prudentieel toezicht, onderzoeken en sancties te vervullen. 5.De lidstaten leggen beleggingsondernemingen de verplichting op hun bevoegde autoriteiten alle informatie te verstrekken die nodig is om na te gaan of zij de nationale regels tot omzetting van deze richtlijn en de bepalingen van [Verordening (EU) ---/---- [VBO]] naleven. De internecontrolemechanismen en de administratieve en boekhoudkundige organisatie van beleggingsondernemingen maken het de bevoegde autoriteiten mogelijk te allen tijde te controleren of zij die regels naleven. 6.De lidstaten zorgen ervoor dat beleggingsondernemingen al hun onder deze richtlijn en [Verordening (EU) ---/--- [VBO] vallende transacties registreren en al hun systemen en processen documenteren op een wijze die de bevoegde autoriteiten in staat stelt te allen tijde na te gaan of de nationale regels tot omzetting van deze richtlijn en de bepalingen van [Verordening (EU) ---/---- [VBO]] worden nageleefd. Artikel 5

Samenwerking binnen een lidstaat 1.De bevoegde autoriteiten werken nauw samen met de overheidsinstanties of -organen die in hun lidstaat verantwoordelijk zijn voor het toezicht op kredietinstellingen en financiële instellingen. De lidstaten leggen die bevoegde autoriteiten en die overheidsinstanties of -organen de verplichting op alle informatie uit te wisselen die essentieel of dienstig is voor de uitoefening van hun functies en taken. 2.Bevoegde autoriteiten die verschillen van die welke overeenkomstig artikel 67 van Richtlijn 2014/65/EU worden aangewezen, voeren een mechanisme in voor samenwerking met die autoriteiten, en voor de uitwisseling van alle informatie die dienstig is voor de uitoefening van hun respectieve functies en taken. Artikel 6 Samenwerking binnen het Europees Systeem voor financieel toezicht Bij de uitvoering van hun taken houden de bevoegde autoriteiten rekening met de convergentie van toezichtinstrumenten en toezichtpraktijken bij de toepassing van de uit hoofde van deze richtlijn vastgestelde wettelijke bepalingen en de bepalingen van [Verordening (EU) ---/----[VBO]]. De lidstaten zorgen ervoor dat: (a)de bevoegde autoriteiten, als partijen bij het ESFS, met vertrouwen en met het volste wederzijdse respect samenwerken, met name om te zorgen voor een passende en betrouwbare informatiestroom tussen hen en de andere partijen bij het ESFS;

(a)de bevoegde autoriteiten deelnemen aan de activiteiten van de EBA en, in voorkomend geval, aan de colleges van toezichthouders bedoeld in artikel 44 van deze richtlijn en in artikel 116 van Richtlijn 2013/36/EU; (b)de bevoegde autoriteiten zich tot het uiterste inspannen om te voldoen aan de richtsnoeren en aanbevelingen die door de EBA zijn afgegeven overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad, en gehoor te geven aan de waarschuwingen en aanbevelingen die door het Europees Comité voor systeemrisico's (ESRB) zijn afgegeven overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad; (c)de bevoegde autoriteiten nauw samenwerken met het ESRB; (d)taken en bevoegdheden die aan de bevoegde autoriteiten worden toegekend, de uitvoering van hun taken als leden van de EBA of als leden van het ESRB, of uit hoofde van deze richtlijn en uit hoofde van [Verordening (EU) ---/----[VBO]] niet doorkruisen. Artikel 7

Uniedimensie van het toezicht De bevoegde autoriteiten in elke lidstaat nemen bij de uitvoering van hun algemene taken naar behoren de gevolgen in overweging die hun besluiten, met name in noodsituaties, kunnen hebben voor de stabiliteit van het financiële stelsel van de andere betrokken lidstaten, uitgaande van de op het desbetreffende tijdstip beschikbare informatie. TITEL III

AANVANGSKAPITAAL Artikel 8

Aanvangskapitaal 1.Het aanvangskapitaal waarover een beleggingsonderneming overeenkomstig artikel 15 van Richtlijn 2014/65/EU moet beschikken om een vergunning te krijgen voor het verrichten van de in de punten 3, 6, 8 of 9 van deel A van bijlage I bij Richtlijn 2014/65/EU vermelde beleggingsdiensten en -activiteiten, is 750 000 EUR. 2.Het aanvangskapitaal waarover een beleggingsonderneming die niet over een vergunning beschikt om geld of effecten van cliënten te houden, overeenkomstig artikel 15 van Richtlijn 2014/65/EU moet beschikken om een vergunning te krijgen voor het verrichten van de in de punten 1, 2, 4, 5 of 7 van deel A van bijlage I bij Richtlijn 2014/65/EU vermelde beleggingsdiensten en -activiteiten, is 75 000 EUR. 3.Het aanvangskapitaal waarover andere beleggingsondernemingen dan de in de leden 1 en 2 bedoelde beleggingsondernemingen overeenkomstig artikel 15 van Richtlijn 2014/65/EU moeten beschikken, is 150 000 EUR. 4.De Commissie actualiseert door middel van uitvoeringshandelingen het in de leden 1 tot met 3 genoemde bedrag van het aanvangskapitaal om rekening te houden met ontwikkelingen op economisch en monetair gebied. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 56, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 9

Samenstelling van het aanvangskapitaal Het aanvangskapitaal van een beleggingsonderneming bestaat uit één of meer bestanddelen in de zin van artikel 9 van [Verordening (EU) ---/----[VBO]]. TITEL IV

PRUDENTIEEL TOEZICHT

HOOFDSTUK 1

Beginselen van prudentieel toezicht Afdeling 1

Bevoegdheden en taken van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst Artikel 10

Bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst Het prudentieel toezicht op een beleggingsonderneming berust bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, onverminderd de bepalingen van deze richtlijn welke een bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst inhouden. Artikel 11

Samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van verschillende lidstaten 1.De bevoegde autoriteiten van verschillende lidstaten werken nauw samen met het oog op de uitvoering van hun taken uit hoofde van deze richtlijn en van [Verordening (EU) ---/----[VBO]], met name door onverwijld informatie over beleggingsondernemingen uit te wisselen, met inbegrip van het volgende: (a)informatie over het beheer en de eigendomsstructuur van de beleggingsonderneming; (b)informatie over de naleving van de kapitaalvereisten door de beleggingsonderneming; (c)informatie over het concentratierisico en de liquiditeit van de beleggingsonderneming; (d)informatie over de administratieve en boekhoudkundige organisatie en internecontrolemechanismen van de beleggingsonderneming; (e) alle andere relevante factoren die van invloed kunnen zijn op het risico dat de beleggingsonderneming vormt. 2.De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst onmiddellijk in kennis van alle informatie en bevindingen over mogelijke problemen en risico's die een beleggingsonderneming vormt voor de bescherming van de cliënten of de stabiliteit van het financiële stelsel in de lidstaat van ontvangst die zij hebben vastgesteld bij het toezicht op de activiteiten van die beleggingsonderneming. 3.De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst geven gevolg aan informatie waarvan zij door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst in kennis zijn gesteld, door alle maatregelen te nemen die nodig zijn om mogelijke problemen en risico's als bedoeld in lid 2 af te wenden of te verhelpen. Op verzoek van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst leggen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst uit hoe zij rekening hebben gehouden met de informatie en bevindingen waarvan zij door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst in kennis zijn gesteld. 4.Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst na de mededeling van de in lid 2 bedoelde informatie en bevindingen van oordeel zijn dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst niet de in lid 3 bedoelde nodige maatregelen hebben genomen, kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst, na de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en de EBA daarvan in kennis te hebben gesteld, passende maatregelen nemen om de cliënten te beschermen voor wie diensten worden verricht, en om de stabiliteit van het financiële stelsel te beschermen. 5.De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst die het niet eens zijn met de maatregelen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst, kunnen de kwestie voorleggen aan de EBA, die handelt volgens de in artikel 19 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 vastgelegde procedure. Indien de EBA overeenkomstig dat artikel handelt, stelt zij binnen een termijn van één maand een besluit vast. 6.De EBA stelt, in overleg met de ESMA, ontwerpen van technische reguleringsnormen op om de vereisten voor het soort en de aard van de in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde informatie nader uit te werken. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om de in de eerste alinea bedoelde ontwerpen van technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010. 7.De EBA stelt, in overleg met de ESMA, ontwerpen van technische uitvoeringsnormen op met het oog op de vaststelling van standaardformulieren, templates en procedures voor de informatie-uitwisselingsvereisten die het toezicht op beleggingsondernemingen kunnen vergemakkelijken. Aan de Commissie wordt de bevoegdheid toegekend om de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.

8.De EBA dient de in de leden 6 en 7 bedoelde ontwerpen van technische normen uiterlijk [negen maanden vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn] bij de Commissie in. Artikel 12

Controle en inspectie ter plaatse van in een andere lidstaat gevestigde bijkantoren 1.De lidstaten van ontvangst bepalen dat, indien een beleggingsonderneming waaraan in een andere lidstaat vergunning is verleend, haar activiteiten uitoefent via een bijkantoor, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, na de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst daarvan in kennis te hebben gesteld, ter plaatse de in artikel 11, lid 1, bedoelde informatie kunnen controleren en dat bijkantoor kunnen inspecteren. 2.Voor toezichtdoeleinden en indien zij dit om redenen van stabiliteit van het financiële stelsel in de lidstaat van ontvangst van belang achten, hebben de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst de bevoegdheid om, per geval, de activiteiten van bijkantoren van beleggingsondernemingen op hun grondgebied ter plaatse te controleren en er inspecties uit te voeren, en om van een bijkantoor informatie over zijn activiteiten te verlangen. Voordat die controles en inspecties worden uitgevoerd, raadplegen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst. Na afronding van die controles en inspecties stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst in kennis van de informatie die van belang is voor de risicobeoordeling van de betrokken beleggingsonderneming.



Afdeling 2 Beroepsgeheim en verplichting tot melding Artikel 13

Beroepsgeheim en uitwisseling van vertrouwelijke informatie 1.De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten en alle personen die met die autoriteiten geassocieerd zijn, met inbegrip van de in artikel 76, lid 1, van Richtlijn 2014/65/EU bedoelde personen, voor de toepassing van deze richtlijn en [Verordening (EU) ---/----[VBO]] aan het beroepsgeheim gebonden zijn. De vertrouwelijke informatie waarvan deze autoriteiten en personen beroepshalve kennis krijgen, mag uitsluitend in samengevatte of geaggregeerde vorm openbaar worden gemaakt, mits individuele beleggingsondernemingen of personen niet kunnen worden geïdentificeerd, onverminderd de gevallen die onder het strafrecht vallen. Wanneer de beleggingsonderneming failliet is verklaard of op grond van een rechterlijke uitspraak moet worden geliquideerd, mag vertrouwelijke informatie die geen betrekking heeft op derden in het kader van civiele of handelsrechtelijke procedures openbaar worden gemaakt als dat nodig is voor de afwikkeling van die procedures. 2.De bevoegde autoriteiten gebruiken de uit hoofde van deze richtlijn en [Verordening (EU) ---/----[VBO]] verzamelde, uitgewisselde of doorgegeven vertrouwelijke informatie alleen voor de uitvoering van hun taken, en met name voor de volgende doeleinden: (a)de monitoring van de in deze richtlijn en in [Verordening nr. ---/----[VBO]] vastgestelde prudentiële regels; (b)het opleggen van sancties; (c)in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van de bevoegde autoriteiten; (d)bij rechtszaken die aanhangig zijn gemaakt overeenkomstig artikel 21.

3.Natuurlijke personen en rechtspersonen of organen, andere dan de bevoegde autoriteiten, die uit hoofde van deze richtlijn en [Verordening (EU) ---/----[VBO]] vertrouwelijke informatie ontvangen, gebruiken die informatie slechts voor de doeleinden waarin de bevoegde autoriteit uitdrukkelijk voorziet of overeenkomstig de nationale wetgeving. 4.De bevoegde autoriteiten kunnen vertrouwelijke informatie uitwisselen voor de toepassing van lid 2, kunnen uitdrukkelijk verklaren hoe de informatie moet worden behandeld en kunnen uitdrukkelijk verdere doorgifte van die informatie beperken. 5.De in lid 1 bedoelde verplichting vormt geen beletsel voor bevoegde autoriteiten om vertrouwelijke informatie door te geven aan de Europese Commissie indien die informatie nodig is voor de uitoefening van de bevoegdheden van de Commissie. 6.De bevoegde autoriteiten kunnen de EBA, de ESMA, het ESRB, centrale banken van de lidstaten, het ESCB en de ECB in hun hoedanigheid van monetaire autoriteiten en, in voorkomend geval, overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor het toezien op betalings- en afwikkelingssystemen, van vertrouwelijke informatie in kennis stellen indien die informatie nodig is voor de uitvoering van hun taken. Artikel 14

Administratieve regelingen met derde landen voor de uitwisseling van informatie De lidstaten, en de EBA overeenkomstig artikel 33 van Verordening (EU) nr. 1093/2010, kunnen voor de uitvoering van hun toezichttaken uit hoofde van deze richtlijn en [Verordening nr. ---/----[VBO]] administratieve regelingen sluiten met de toezichthoudende autoriteiten van derde landen met het oog op de uitwisseling van informatie, onder meer met betrekking tot het volgende: (a)het toezicht op financiële instellingen en financiële markten; (b)de liquidatie en het faillissement van beleggingsondernemingen en soortgelijke procedures; (c)het toezien op de organen die betrokken zijn bij de liquidatie en het faillissement van beleggingsondernemingen en soortgelijke procedures; (d)het verrichten van wettelijke controles van financiële instellingen of instellingen die compensatiestelsels beheren; (e)het toezien op personen die belast zijn met de wettelijke controle van de jaarrekening van financiële instellingen; (f)het toezien op personen die op markten voor emissierechten actief zijn teneinde zich een totaalbeeld van de financiële markten en spotmarkten te kunnen vormen; (g)het toezien op personen die op markten voor landbouwgrondstoffenderivaten actief zijn teneinde zich een totaalbeeld van de financiële en spotmarkten te kunnen vormen. Die regelingen bevatten bepalingen inzake beroepsgeheim die gelijkwaardig zijn met die welke in artikel 13 van deze richtlijn zijn vastgelegd. Artikel 15

Verplichtingen van de personen belast met de wettelijke controle van de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening De lidstaten bepalen dat alle personen die overeenkomstig Richtlijn 2006/43/EG zijn toegelaten en die bij een beleggingsonderneming de in artikel 73 van Richtlijn 2009/65/EG of artikel 34 van Richtlijn 2013/34/EU beschreven taken verrichten, dan wel een andere wettelijke taak, de verplichting hebben terstond aan de bevoegde autoriteiten melding te doen van elk feit of besluit met betrekking tot die beleggingsonderneming, of met betrekking tot een onderneming die met die beleggingsonderneming nauwe banden heeft, en dat: (a)een wezenlijke inbreuk inhoudt op de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgelegd; (b)de bedrijfscontinuïteit van de beleggingsonderneming kan aantasten; of

(c)kan leiden tot een weigering van de goedkeuring van de jaarrekening of tot het uiten van voorbehoud. Afdeling 3

Sancties, onderzoeksbevoegdheden en beroepsrecht Artikel 16

Administratieve sancties en andere administratieve maatregelen 1.De lidstaten stellen regels vast inzake administratieve sancties en andere administratieve maatregelen met betrekking tot inbreuken op de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn en van [Verordening (EU) ---/----[VBO]], onder meer wanneer het volgende zich voordoet: (a)een beleggingsonderneming beschikt niet over interne governanceregelingen als vastgesteld in artikel 24; (b)een beleggingsonderneming verzuimt, in strijd met artikel 52, lid 1, onder b), [Verordening (EU) ---/----[VBO]], aan de bevoegde autoriteiten informatie te verstrekken over de naleving van de verplichting om aan de in artikel 11 van die verordening vastgestelde kapitaalvereisten te voldoen, of verstrekt onvolledige of onjuiste informatie; (c)een beleggingsonderneming verzuimt, in strijd met artikel 34, lid 1, van [Verordening (EU) ---/----[VBO]], aan de bevoegde autoriteiten informatie over haar concentratierisico te verstrekken, of verstrekt onvolledige of onjuiste informatie; (d)een beleggingsonderneming loopt een concentratierisico dat de in artikel 36 van [Verordening (EU) ---/----[VBO]] vastgestelde limieten overschrijdt, onverminderd de artikelen 37 en 38 van die verordening; (e)een beleggingsonderneming verzuimt, in strijd met artikel 42 van [Verordening (EU) ---/----[VBO]], herhaaldelijk of gedurig liquide activa aan te houden, onverminderd artikel 43 van die verordening; (f)een beleggingsonderneming verzuimt informatie openbaar te maken of verstrekt onvolledige of onjuiste informatie, in strijd met de bepalingen die in deel zes van [Verordening (EU) ---/----[VBO]] zijn vastgesteld; (g)een beleggingsonderneming verricht betalingen aan houders van in het eigen vermogen van de beleggingsonderneming opgenomen instrumenten, terwijl dergelijke betalingen verboden zijn op grond van de