EUROPESE COMMISSIE Brussel, 15.6.2018 COM(2018) 377 final VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD overeenkomstig artikel 27 van het Statuut van de ambtenaren en artikel 12 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (geografisch evenwicht)



Deel 1 – Achtergrond en algemene principes 1.Rechtsgrondslag Dit verslag behandelt het vertegenwoordigingsniveau van onderdanen van elke lidstaat bij het personeel van de instellingen waarop het Statuut van toepassing is. Het wordt voorgelegd overeenkomstig artikel 27, derde lid, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en artikel 12, eerste lid, vierde lid, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen (RAP). Tenzij uitdrukkelijk anders is bepaald, verwijst elke verwijzing naar artikel 27 van het Statuut ook naar artikel 12 van de RAP. In de regel is discriminatie op basis van nationaliteit verboden door de Verdragen, het Handvest van de grondrechten en het Statuut . Tegelijk vereist het Statuut dat de EU-instellingen personeel aanwerven op een zo breed mogelijke geografische basis (artikel 27 van het Statuut) . Het evenwicht tussen deze twee elementen zorgt er reeds voor dat de instellingen rekening houden met de nationaliteit, zelfs om specifieke posten in te vullen "waarbij de kwalificaties van de verschillende sollicitanten wezenlijk dezelfde zijn" . Met de hervorming van het Statuut in 2013 en zijn verwijzing naar het principe van gelijkheid van alle burgers van de Unie hebben de medewetgevers een nieuwe wettelijke basis ingevoerd voor elke instelling om passende maatregelen te nemen wanneer er een significant onevenwicht wordt vastgesteld tussen de nationaliteiten van de ambtenaren en dit niet door objectieve criteria kan worden gerechtvaardigd. Het doel van dit amendement was te zorgen voor de nodige, wettelijke middelen om te kunnen reageren in situaties met een significant onevenwicht, die zouden indruisen tegen het principe van gelijkheid van alle burgers van de Unie.



2.Reikwijdte van het verslag Artikel 27 van het Statuut vereist dat de Commissie verslag uitbrengt bij het Europees Parlement en de Raad over de uitvoering van dit artikel. Voor de opstelling van het verslag worden de volgende definities gebruikt: Instellingen: de betrokken instellingen zijn deze waarop het Statuut van toepassing is. De Commissie heeft alle instellingen en gedecentraliseerde agentschappen gevraagd om bij te dragen. Er is een specifiek deel gewijd aan de bijdragende instellingen en agentschappen. Personeelsleden: de wettelijke basis dekt ambtenaren (artikel 27 van het Statuut) en tijdelijk functionarissen (artikel 12 van de RAP). Beide populaties worden samen bestudeerd. Functiegroep: voor de wettelijke basis moet er geen onderscheid naar functiegroep worden gemaakt. Rekening houdend met het onderliggende doel van het verslag zal de analyse betreffende de Commissie zich wel richten op de functiegroep AD. Deel 2 – Europese Commissie 1.Methode 1.1. Achtergrond Vóór de inwerkingtreding van artikel 27 van het Statuut in zijn huidige formulering werd de kwestie van het geografische evenwicht voornamelijk behandeld bij de uitbreidingen van de Unie met nieuwe lidstaten. De doelstelling was telkens om binnen een beperkte tijdspanne een adequaat vertegenwoordigingsniveau van onderdanen van de nieuwe lidstaten te bereiken, rekening houdend met de relatieve omvang van de uitbreiding in vergelijking tot de bestaande situatie. De Commissie heeft verscheidene mededelingen betreffende de methode voor het bepalen van de te halen doelstelling goedgekeurd, vóór 2003 in de vorm van “richtcijfers” en sinds 2003 in de vorm van “indicatieve aanwervingsdoelstellingen” . De Commissie rapporteerde regelmatig over de vooruitgang bij de verwezenlijking van de aanwervingsdoelstellingen en nam indien nodig corrigerende maatregelen. Bijlage 2 bevat een gedetailleerd overzicht van de evolutie van de "richtcijfers" die vóór 2003 van toepassing waren en een tabel met daarin de aanwervingsdoelstellingen die sinds 2003 gelden.

De methode voor het bepalen van de richtcijfers en de indicatieve aanwervingsdoelstellingen in 2003 werd beschouwd als tijdelijk voor de laatste overgangsfase die eindigt in 2018, na de uitbreiding met Kroatië. Nu zijn de voorwaarden vervuld voor het bepalen van "richtcijfers" voor lidstaten op basis van een enkele methode. 1.2. Vertegenwoordigingsniveau van de nationaliteiten 1.2.1. Nationaliteit Conform artikel 28(a) van het Statuut kan een ambtenaar alleen worden aangesteld als hij onderdaan is van een van de lidstaten van de Unie, behoudens andersluidende beslissing van het tot aanstelling bevoegde gezag. Daarom moet elke ambtenaar minstens één nationaliteit aangeven op het ogenblik van zijn aanstelling. Deze nationaliteit wordt als "eerste nationaliteit" ingevoerd in het informatiesysteem en blijft ongewijzigd, tenzij de ambtenaar deze wil veranderen. De "eerste nationaliteit" wordt als basis gebruikt voor het opstellen van dit verslag. Ambtenaren kunnen andere nationaliteiten aangeven bij hun aanstelling of gedurende hun loopbaan. Elke nationaliteit die aan de "eerste nationaliteit" wordt toegevoegd, zal in het informatiesysteem worden ingegeven als "tweede nationaliteit" of "derde nationaliteit", enz. Op 1.1.2018 hadden 1041 ambtenaren en tijdelijke functionarissen meer dan een nationaliteit aangegeven. Bijlage 7d bevat een gedetailleerd overzicht van de eerste en tweede nationaliteiten. 1.2.2. Richtcijfers 1.2.2.1. Verenigd Koninkrijk Volgend op de kennisgeving van het Verenigd Koninkrijk aan de Raad op 29 maart 2017 van zijn voornemen om uit de Unie te stappen, is er geen richtcijfer gedefinieerd voor het Verenigd Koninkrijk. De in het verslag uitgevoerde analyse zal inderdaad als basis dienen voor verdere actie. Hoewel het Verenigd Koninkrijk op het ogenblik van goedkeuring van dit verslag een lidstaat is, lijkt het niet aangewezen om in dit stadium een richtcijfer te bepalen voor de toekomstige vertegenwoordiging van onderdanen van het Verenigd Koninkrijk. Opdat er volledig rekening kan worden gehouden met het feit dat het Verenigd Koninkrijk een lidstaat blijft tot de dag dat het de Unie verlaat, en om het probleem te kunnen aanpakken zonder vooruit te lopen op het resultaat van de aan de gang zijnde onderhandelingen, wordt voorgesteld om alle relevante cijfers te herberekenen zonder de waarden voor het Verenigd Koninkrijk. Het verslag geeft een gedetailleerd overzicht van de huidige aanwezigheid van onderdanen van het Verenigd Koninkrijk bij het AD-personeel van de Commissie (zie bijlage 7c). De onderdanen van het Verenigd Koninkrijk werken hoofdzakelijk in rangen hoger dan AD9. De helft van hen was ouder dan 50,5 jaar op 1.1.2017. De Commissie heeft er nota van genomen dat een aantal van haar personeelsleden uit het Verenigd Koninkrijk een wijziging van eerste nationaliteit hebben gevraagd of van plan zijn te vragen. Het betreft uitzonderlijke wijzigingen die dan ook een specifieke behandeling vereisen. Bijgevolg zullen personeelsleden uit het Verenigd Koninkrijk die na 29 maart 2017 een wijziging van nationaliteit aangeven nog steeds worden beschouwd als houders van het staatsburgerschap van het Verenigd Koninkrijk als eerste nationaliteit om een evenwichtige personeelsvertegenwoordiging binnen de Commissie te garanderen, in het bijzonder bij het middenkader en het hoger leidinggevend personeel. 1.2.2.2. Bepaling van de richtcijfers voor de overblijvende 27 lidstaten Er moet een methode worden bepaald om de wegingsfactor voor de lidstaten te harmoniseren. De in 2003 aangenomen indicator voor het bepalen van indicatieve aanwervingsdoelstellingen steunt op objectieve criteria en laat toe om op evenwichtige wijze rekening te houden met de noodzaak om de samenstelling van de EU-bevolking te weerspiegelen en de behoefte om een minimale vertegenwoordiging van kleinere lidstaten te vrijwaren; bovendien is deze indicator gemakkelijk toe te passen .

Deze indicator wordt sinds 2003 de facto gebruikt door de diensten van de Commissie voor het analyseren van de situatie met betrekking tot het geografische evenwicht en er wordt voorgesteld om hem te behouden, zonder het Verenigd Koninkrijk, voor het opstellen van dit verslag. Hij zal geregeld worden bijgewerkt om de evolutie van de componenten ervan te weerspiegelen. Hieruit volgen momenteel deze richtcijfers (berekening in bijlage 5): Lidstaat Richtcijfer Lidstaat Richtcijfer Malta 0,6% Hongarije 3,0% Luxemburg 0,8% Portugal 3,1% Cyprus 0,8% Tsjechië 3,1% Estland 0,8% Griekenland 3,1% Letland 1,0% België 3,1% Slovenië 1,0% Nederland 3,9% Litouwen 1,5% Roemenië 4,5% Kroatië 1,6% Polen 8,2% Ierland 1,6% Spanje 8,9% Slowakije 1,8% Italië 11,2% Finland 1,8% Frankrijk 11,6% Denemarken 1,8% Duitsland 13,8% Bulgarije 2,4% Oostenrijk 2,6% Zweden 2,7% Totaal 100,0% 1.2.3. Definitie van een "minimale aanwezigheid" voor elke nationaliteit De geldende wetgeving inzake geografisch evenwicht vermeldt twee fundamentele eisen. Ten eerste moeten de selectie- en aanwervingsprocessen zo worden uitgewerkt dat er geen sprake kan zijn van vooroordelen op basis van nationaliteit. Ten tweede is een evenwichtige geografische personeelsvertegenwoordiging noodzakelijk voor de Commissie om te voldoen aan een van haar fundamentele doelstellingen, namelijk dicht bij de burgers staan en de diversiteit van de lidstaten weerspiegelen. Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat -voor elke nationaliteit van de EU een minimaal aanwezigheidsniveau (bij het personeel van de Commissie) moet worden bepaald en gegarandeerd, -beperkte afwijkingen van de richtcijfers moeten worden getolereerd, niet enkel omdat ze geen gevaar vormen voor het geografische evenwicht, maar ook omdat ze nodig zijn om het risico op inefficiënties te voorkomen. In de praktijk spreekt de Commissie van een significant onevenwicht als wordt vastgesteld dat het percentage onderdanen van een of meerdere lidstaten bij het personeel lager is dan 80% van het relevante richtcijfer. 1.3. Toepassingsgebied 1.3.1. Functiegroep Om de evenredigheid van de maatregelen veilig te stellen, zal dit verslag zich uitsluitend toespitsen op de AD-functiegroep. Terwijl artikel 27 van het Statuut geldt voor alle personeelsleden, ongeacht hun functiegroep, is er toch een grotere tolerantiemarge voor de functiegroepen AST en AST-SC. De vereiste om de nationale diversiteit van de Europese Unie te weerspiegelen is inderdaad strenger voor ambtenaren die leidinggevende, conceptuele, analytische, taalkundige en wetenschappelijke functies uitoefenen (AD's) dan voor degenen die belast zijn met uitvoerende en technische taken (AST's) of administratieve of secretariaatswerkzaamheden (AST-SC's). Daarbij worden de uitvoerende, technische, administratieve en secretariaatstaken doorgaans uitgevoerd door lokaal aangeworven personeelsleden en zijn zij vaak minder aantrekkelijk voor expats. Daarom worden de analyse en ook elke mogelijke actie op grond van artikel 27, lid 2, van het Statuut, beperkt tot de AD-functiegroep. 1.3.2. Vervulde functies In het verslag wordt alleen de spreiding onderzocht van het personeel dat niet-leidinggevende functies uitvoert. Bij de Commissie is de spreiding van nationaliteiten bij het leidinggevend personeel onderworpen aan eigen regels en praktijken, en ook aan een specifieke monitoring .

1.3.3. Taalkundige diensten De doelstelling van een evenwichtige nationale personeelsvertegenwoordiging kan niet op dezelfde manier worden aangehouden bij taalkundige en niet-taalkundige diensten. Door hun specifieke aard en doelstellingen volgen de personeelsleden van taalkundige diensten een sui generis rationale. Eerst en vooral is het vereiste aantal personeelsleden dat de doeltaal beheerst vooraf vastgelegd en onafhankelijk van de grootte van de overeenkomstige lidstaat. Ten tweede is het zo dat, hoewel niet de nationaliteit maar de taalvaardigheid bepalend is voor de aanwervingen bij de taalkundige diensten, er wel een sterk verband bestaat tussen beide. Ten derde zijn sommige talen de officiële taal van meerdere lidstaten. Vandaar dus dat, afhankelijk van de betreffende taal, de spreiding per nationaliteit van het personeel in taalkundige diensten een patroon volgt dat niet vergelijkbaar is met dat van niet-taalkundige diensten. Het toepassen van de "richtcijfers" beschreven in deel 1.2 hierboven op de taalkundige diensten is dus niet zinvol en ook niet wenselijk. De tabel in bijlage 6 toont de spreiding van alle niet-leidinggevende AD-personeelsleden in de taalkundige diensten van de Commissie (namelijk DGT en SCIC). Uit deze tabel blijkt dat de meerderheid van de grotere lidstaten en ook de lidstaten die hun officiële taal (of talen) "delen" met andere lidstaten ondervertegenwoordigd zijn. De onevenwichten zijn nog groter wanneer de clusters AD5-AD8 en AD9-AD12 apart worden bekeken, maar het is duidelijk dat op grond hiervan gerichte aanwerving voor deze nationaliteiten in geen enkele operationele behoefte zou voorzien. Gelet op de objectieve beperkingen inzake het aanwerven van personeel voor taalkundige diensten sluit de Commissie deze diensten bijgevolg uit van het toepassingsgebied voor de beoordeling van het geografische evenwicht. 1.3.4. Rangen Artikel 27 van het Statuut is het eerste artikel in het hoofdstuk over aanwerving. Bij toepassing van artikel 31 van het Statuut mogen ambtenaren van de functiegroep AD enkel worden aangeworven in rang AD5 tot AD8 en, in voorkomend geval, in de rangen AD9, AD10, AD11 of, bij wijze van uitzondering, in rang AD12. In overeenstemming met dit onderscheid worden in dit verslag de volgende rangen samen bestudeerd: -AD9-AD12 (waarbij het aantal aanstellingen niet hoger mag zijn dan 20% van alle AD-aanstellingen in een bepaald jaar) -AD5-AD8 (dit zijn de meest gebruikelijke aanstellingsrangen). De rangen AD13-AD14 zijn over het algemeen niet alleen geen aanwervingsrangen (en worden hier dus niet geanalyseerd) maar zijn sinds de inwerkingtreding van de herziening 2014 van het Statuut bovendien voorbehouden aan leidinggevende of raadgevende functies. De populatie van niet-managers in deze rangen is een overblijfsel uit het verleden en betreft voornamelijk onderdanen van lidstaten van voor 2004. Zij zal op termijn duidelijk afnemen aangezien hun spreiding per leeftijd erop wijst dat de meerderheid ervan in de volgende 10-15 jaar met pensioen zal gaan. Bijgevolg zullen een aantal nationaliteiten van lidstaten van voor 2004 in de nabije toekomst meer worden getroffen door pensioneringen. 2. Bevindingen en analyse 2.1. Situatie op 1.1.2017 2.1.1. Rangen AD9-AD12 Bijlage 7b geeft een overzicht van de stand van zaken op 1.1.2017. De belangrijkste bevindingen zijn dat, op deze datum, -14 nationaliteiten beduidend ondervertegenwoordigd zijn: alle lidstaten die na 2004 zijn toegetreden plus Luxemburg; -in absolute cijfers de tekorten het grootst zijn bij de Polen (160 personen) en de Roemenen (155); -in relatieve cijfers de tekorten het grootst zijn bij de Kroaten (die 5% van hun richtcijfer bereiken), de Bulgaren (8%) en de Roemenen (13%).

De ondervertegenwoordiging in de rangen AD9-AD12 van de onderdanen van de lidstaten die na 2004 zijn toegetreden, was in zekere mate te voorspellen aangezien er voor deze rangen geen vergelijkende onderzoeken werden georganiseerd krachtens de specifieke derogatiemaatregelen voor de uitbreiding (behalve voor managementfuncties). De doelstelling was om geleidelijk alle graden op te vullen, te beginnen met de laagste. Daarom zijn alle nationaliteiten van de uitbreiding na 2004 hierbij betrokken. De situatie evolueert conform de verwachtingen. Alle nationaliteiten van de uitbreidingsgolf van 2004 hebben nu 50 tot 70% van hun streefcijfer bereikt. Wat betreft de nationaliteiten van de uitbreidingen in 2007 en 2013, is het nog te vroeg om een aanzienlijke aanwezigheid in deze rangen te kunnen waarnemen. Gelet op hun vertegenwoordigingsniveau in de rangen AD5-AD8 (respectievelijk meer dan 200% en 140% van het streefcijfer, zie bijlage 7a), kan met een redelijke zekerheid worden gesteld dat het proces volgens de planning verloopt. De Commissie wil de evolutie van hun vertegenwoordigingsniveau in deze rangen van dichtbij blijven opvolgen om te kunnen nagaan of de huidige tendens zich voortzet. Enkel de significante ondervertegenwoordiging van onderdanen van Luxemburg in deze rangen lijkt niet gerechtvaardigd te zijn. Hierbij dient wel opgemerkt te worden dat een dergelijke ondervertegenwoordiging gekoppeld kan zijn aan de beperkte omvang van de betreffende bevolking: met 4 extra onderdanen in de betrokken rangen zou Luxemburg niet meer op de lijst van ondervertegenwoordigde lidstaten staan. 2.1.2. Rangen AD5-AD8 De rangen AD5-AD8 verdienen bijzondere aandacht uit dynamisch perspectief. In overeenstemming met de vereisten van het Statuut zijn dit inderdaad de rangen waarin minstens 80% van de aanstellingen moeten plaatsvinden. Het vertegenwoordigingsniveau van de nationaliteiten in deze rangen zal bepalend zijn voor het vertegenwoordigingsniveau van de nationaliteiten in rangen AD9-AD12 binnen tien jaar. Het is dan ook uit deze populatie dat binnen dezelfde termijn managers (en meer bepaald het middenkader) zullen worden gekozen. Een evenwichtige vertegenwoordiging in de rangen AD5-AD8 vandaag is een voorwaarde voor een evenwichtige vertegenwoordiging van de nationaliteiten in de hogere rangen op langere termijn. Bijlage 7a geeft een overzicht van de stand van zaken op 1.1.2017. De belangrijkste bevindingen zijn dat, op deze datum, -10 nationaliteiten (allemaal van lidstaten die vóór 2004 zijn toegetreden) beduidend ondervertegenwoordigd zijn: Denemarken, Duitsland, Ierland, Frankrijk, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Finland en Zweden. -in absolute cijfers de tekorten het grootst zijn voor Duitsland (bijna 230 personen) en Frankrijk (bijna 140). -In relatieve cijfers zijn de tekorten het grootst voor Luxemburg (er waren helemaal geen Luxemburgers), Zweden en Denemarken (die slechts 30% van hun richtcijfer bereikten). De ondervertegenwoordiging van de meeste EU-14-nationaliteiten in de rangen AD5-AD8 kan worden verklaard, gedeeltelijk toch, door de na 2004 toegepaste aanwervingspatronen. Dit hangt samen met het feit dat het grootste deel van de functies voor aanwerving van onderdanen uit de lidstaten die na 2004 zijn toegetreden te vinden waren in de rangen AD5-AD8. De concentratie van aanwervingen van personeel uit de nieuwe lidstaten in de basisgraden resulteerde bijna automatisch in een ondervertegenwoordiging van nationaliteiten van de lidstaten van voor 2004. Slechts vier EU-14-nationaliteiten zijn voldoende vertegenwoordigd in de rangen AD5-AD8: twee die lichtjes onder hun richtcijfer lagen (Spanjaarden en Italianen) en twee die hun richtcijfer hadden bereikt (Belgen en Grieken). Deze situatie vraagt passende, gerichte maatregelen om het vertegenwoordigingsniveau te verhogen van die nationaliteiten die anders het gevaar lopen geconfronteerd te worden met een "generatiekloof". De vraag is evenwel of deze doelgerichte maatregelen voldoende zullen zijn om op lange termijn te zorgen voor een evenwichtige vertegenwoordiging van alle nationaliteiten. In dit verband kunnen twee elementen worden aangevoerd. 2.2. Onderliggende redenen voor ondervertegenwoordiging in de rangen AD5-AD8 2.2.1. Beschikbare geslaagde kandidaten op de EPSO-reservelijsten Het feit dat vier EU-14-nationaliteiten voldoende zijn vertegenwoordigd ondanks de aanwervingspatronen van de laatste 12 jaar lijkt erop te wijzen dat er andere redenen zijn om het tekort bij bepaalde nationaliteiten te verklaren. De verklaring kan gedeeltelijk worden gezocht bij de spreiding van de geslaagde kandidaten van het EPSO. De tabellen in bijlagen 8a en 8b tonen dat de beschikbaarheid van geslaagde kandidaten vanaf 2010 niet in overeenstemming was met de richtcijfers. De situatie is bijzonder frappant bij de vergelijkende onderzoeken voor gespecialiseerde AD-profielen: 23 van de 27 nationaliteiten zijn ondervertegenwoordigd in vergelijking met hun richtcijfer. Slechts vier nationaliteiten bereiken hun richtcijfer: Belgen, Grieken, Italianen en Spanjaarden , d.w.z. de vier EU-14-nationaliteiten die voldoende vertegenwoordigd zijn in de rangen AD5-AD8, zoals vermeld in deel 2.1.2. hierboven. Het is belangrijk om in deze context op te merken dat het tekort aan geslaagde kandidaten voor bepaalde nationaliteiten niet te wijten is aan verdienste, maar eerder aan een lager-dan-verwachte deelname aan de vergelijkende onderzoeken. Uit de gegevens van bijlagen 8a en 8b blijkt inderdaad dat voor veel van de gevallen waarbij een significante ondervertegenwoordiging wordt vastgesteld, de onderdanen van de relevante lidstaten een veel lagere relatieve participatiegraad en een hoger relatief slaagpercentage hebben (dit is bijvoorbeeld zo voor Nederland, Frankrijk of Duitsland bij het vergelijkend onderzoek voor generalisten).

Het probleem van de nationale samenstelling van de EPSO-lijsten zal in de toekomst waarschijnlijk ook het geografische evenwicht beïnvloeden als er geen actie wordt ondernomen. Als de tendensen van de laatste acht jaar zich in de toekomst voortzetten, is het inderdaad onwaarschijnlijk dat de huidige onevenwichten zich op "natuurlijke" wijze zullen herstellen en zal het bovendien zo zijn dat bepaalde nationaliteiten ondervertegenwoordigd gaan zijn in de komende generaties : Tsjechen, Denen, Esten, Ieren, Cyprioten, Letten, Litouwers, Luxemburgers, Polen en Slovenen. 2.2.2. De kwestie van aantrekkelijkheid Een tweede probleem is het vermogen van de Commissie om een voldoende groot aantal hoogopgeleide kandidaten uit alle lidstaten aan te trekken. Uit het aantal deelnemers per miljoen inwoners aan vergelijkende onderzoeken voor AD5 gedurende de laatste acht jaar (zie bijlage 8a) kunnen aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten afgeleid worden. Voor de onderdanen van drie lidstaten (Duitsland, Frankrijk en Nederland) is de participatiegraad minder dan de helft van het EU-gemiddelde. Het EPSO heeft al geprobeerd om burgers van de lidstaten met tekorten aan te moedigen om deel te nemen aan vergelijkende onderzoeken voor AD. Tot op vandaag hebben dergelijke inspanningen blijkbaar niet het gewenste resultaat opgeleverd, zoals kan worden afgeleid uit de spreiding van de deelnemers aan de meest recente en lopende vergelijkende onderzoeken voor AD (zie bijlage 8c). De participatiegraad van de Duitsers en Fransen blijft onder de helft van het gemiddelde. Het aantal deelnemers uit Nederland is gestegen, maar dat van Zweden en Polen is aanzienlijk gedaald. Deze bevindingen maken duidelijk dat het niet makkelijk is om de aantrekkelijkheid van de Commissie in de verf te zetten nu de indruk kan ontstaan dat het aangeboden pakket (d.w.z. de combinatie van loon, sociale bescherming, pensioenrechten, evenwicht tussen werk en privéleven, enz.) er mettertijd relatief gezien op achteruit is gegaan. 3. Conclusie Uit de bovenstaande analyse kunnen vier lessen worden getrokken. Ten eerste: de situatie van de clusters AD5-AD8 en AD9-AD12 verschilt wezenlijk. In beide gevallen worden beduidende ondervertegenwoordigingen vastgesteld, maar voor andere lidstaten en met een andere dynamiek. Ten tweede: hoewel er een duidelijk verband bestaat tussen deze vastgestelde onevenwichten en de aanwervingspatronen van de laatste 10-15 jaar, lijkt het er ook op dat de samenstelling van de EPSO-lijsten een belangrijke rol speelt bij het verstoren van het evenwicht. Er lijken geen objectieve redenen te zijn om een dergelijk onevenwichtig te rechtvaardigen, en zeker niet de verdienste. Ten derde: onevenwichten in de EPSO-lijsten leiden waarschijnlijk tot nieuwe onevenwichten in de toekomst. Ten vierde: pogingen om via communicatie-acties de deelname aan vergelijkende onderzoeken van EPSO in hun huidige vorm te stimuleren, hebben niet geleid tot een voldoende stijging van de participatiegraad van de onderdanen van de relevante lidstaten. Parallel hiermee moet voortdurend aandacht worden besteed aan de aantrekkelijkheid van de EU-instellingen als werkgever. Op basis hiervan zoekt de Commissie naar maatregelen om de bovenvermelde tendensen te corrigeren, volledig conform het bestaande regelgevingskader. Vervolgens overweegt de Commissie om algemene bepalingen op te stellen voor de uitvoering van artikel 27, lid 2, van het Statuut, met het oog op de goedkeuring ervan in overeenstemming met artikel 110. Deze bepalingen moeten zorgen voor een betere afstemming van de spreiding per nationaliteit van de beschikbare geslaagde kandidaten op de reservelijsten om zo te kunnen garanderen dat het personeel van de Commissie de spreiding van EU-burgers per nationaliteit op adequate wijze weerspiegelt.



Deel 3 – Andere EU-instellingen

waarvoor het Statuut geldt

1.Inleiding Artikel 27 van het Statuut vereist dat de Commissie aan het Europees Parlement en aan de Raad verslag uitbrengt over de uitvoering van artikel 27, lid 2. Hiervoor verzamelde de Commissie relevante informatie van de betrokken instellingen. De bijdragen van de diverse instellingen zijn samengevat in de tabel van bijlagen 9 en 12, terwijl de relevante numerieke gegevens terug te vinden zijn in bijlagen 10, 11, 13 en 14. Het verslag biedt een overzicht van de bijdragen van de diverse instellingen, zonder hierop commentaar te leveren. 2. Instellingen en hiermee gelijkgestelde organen krachtens artikel 1 ter van het Statuut (Instellingen) De Commissie ontving bijdragen van alle betrokken instellingen. Met uitzondering van de Europese Dienst voor extern optreden heeft geen enkele van deze instellingen formeel een definitie aangenomen voor geografisch evenwicht, onevenwicht of significant onevenwicht. Toch houdt de meerderheid ervan toezicht op de geografische vertegenwoordiging van het personeel en vergelijkt deze met de bevolking van de betrokken lidstaat of met de samengestelde indicator die door de Commissie werd ontwikkeld voor de landen die na 2004 toetraden (het gemiddelde aandeel in de bevolking, leden van het Europees Parlement en weging in de Raad vóór het Verdrag van Lissabon). Dergelijk toezicht is bedoeld om te kunnen inspelen op de behoeften en de beperkingen van de betrokken instelling. De meeste instellingen worden geconfronteerd met geografische onevenwichten bij de samenstelling van hun personeel; in sommige gevallen gaat het om een significant onevenwicht. Alle instellingen waren evenwel van oordeel dat de vastgestelde (significante) onevenwichten door objectieve redenen konden worden gerechtvaardigd. De meest aangehaalde rechtvaardigingen waren het zogenaamde "zeteleffect" , de samenstelling van de EPSO-lijsten, het vermogen om personeel uit specifieke lidstaten aan te trekken en de relatieve omvang van de taalkundige diensten. Aangezien alle onevenwichten werden beschouwd als objectief te rechtvaardigen, heeft geen enkele instelling het initiatief genomen om de algemene bepalingen voor uitvoering van artikel 27, lid 2, van het Statuut toe te passen. Evenzo verwacht geen enkele instelling dat er zich in de toekomst een significant onevenwicht gaat voordoen (tenminste niet in de AD-functiegroep) en worden er dus geen algemene uitvoeringsbepalingen voorbereid. 3. Gedecentraliseerde agentschappen De Commissie ontving bijdragen van 19 gedecentraliseerde agentschappen. Agentschappen zijn gemiddeld kleiner van omvang dan de in het vorige hoofdstuk behandelde instellingen. Ze bevinden zich vaak in andere lidstaten, meer in het bijzonder in steden die op een afstand liggen van de hoofdzetels van de grote EU-instellingen. Ze hebben een gespecialiseerd werkterrein. Ze verschillen onderling sterk, zowel qua omvang als toepassingsgebied en ligging. Daarom vonden de Commissie noch de agentschappen zelf het nodig om een gemeenschappelijke aanpak te hebben in verband met het geografische evenwicht. Uit de tabel van bijlage 12 blijkt dat er geen uniforme definitie is voor wat moet worden verstaan onder geografisch evenwicht. Rekening houdend met de respectieve beperkingen waren de meeste agentschappen evenwel van oordeel dat er bij hun geen sprake is van een significant geografisch onevenwicht. Bijgevolg zijn ze niet van plan om algemene bepalingen voor uitvoering van artikel 27 van het Statuut goed te keuren. Twee agentschappen stelden significante onevenwichten vast. In beide gevallen menen de agentschappen dat het onevenwicht wordt veroorzaakt door verschillende factoren, onder meer de toepasbare aanpassingscoëfficiënt en de moeilijkheid voor de echtgenoot/echtgenote om werk te vinden op de lokale markt.

Eén agentschap stelde een toenemend onevenwicht vast richting onderdanen van de lidstaat van ontvangst. Dit agentschap overweegt het opstellen van algemene bepalingen voor uitvoering van artikel 27 van het Statuut als dit onevenwicht blijft groeien.





BIJLAGE 1: Rechtsgrondslag Artikel 9 van het Verdrag betreffende de Europese Unie:

"De Unie eerbiedigt in al haar activiteiten het beginsel van gelijkheid van haar burgers". Artikel 18 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU):

"Binnen de werkingssfeer van de Verdragen en onverminderd de bijzondere bepalingen, daarin gesteld, is elke discriminatie op grond van nationaliteit verboden. […]" Artikel 21 van het Handvest van de grondrechten - Non-discriminatie: 1.Iedere discriminatie, met name op grond van geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuiging, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid, is verboden. 2.Binnen de werkingssfeer van de Verdragen en onverminderd de bijzondere bepalingen ervan, is iedere discriminatie op grond van nationaliteit verboden. De algemene principes van het constitutionele EU-recht over institutionele autonomie en oprechte samenwerking zijn vermeldenswaardig. Het Statuut bevat voorschriften en verbodsbepalingen om het tot aanstelling bevoegde gezag te leiden bij het nemen van beslissingen. In de regel moet het tot aanstelling bevoegde gezag zijn beslissingen enkel baseren op het belang van de dienst en de verdienste van de individuen. Afhankelijk van het betrokken gebied bepaalt het Statuut ook een "zwarte lijst" van criteria die niet mogen worden gebruikt door het tot aanstelling bevoegde gezag. Het verwijzen naar nationaliteit is enkel uitdrukkelijk verboden bij het invullen van individuele posten: Algemeen (van toepassing op het volledige Statuut): artikel 1 quinquies van het Statuut houdt een verbod in op "iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht, ras, huidskleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, politieke, filosofische, godsdienstige of andere overtuiging, het behoren tot een nationale minderheid, eigendom, geboorte, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid". ; Aanwerving: in artikel 27 wordt vereist dat de ambtenaren "uit de onderdanen van de lidstaten van de Unie zijn aangeworven met inachtneming van de breedst mogelijke geografische basis".

Ook al is er niet expliciet sprake van nationaliteit, toch wordt "breedst mogelijke geografische basis" als gelijkwaardig aan nationaliteit geïnterpreteerd. Invullen van individuele posten: artikel 7 stelt "Het tot aanstelling bevoegde gezag stelt de ambtenaar, uitsluitend in het belang van de dienst en ongeacht zijn nationaliteit, bij wege van aanstelling of overplaatsing, (…) te werk in een (…) ambt"; artikel 27 stelt "Geen enkel ambt mag worden bestemd voor onderdanen van een bepaalde lidstaat".

De jurisprudentie heeft bevestigd dat met deze bepalingen het bestemmen van specifieke ambten voor specifieke nationaliteiten wordt verboden, maar niet wordt verhinderd dat de instellingen maatregelen toepassen om een globaal evenwicht te vrijwaren (in het bijzonder rekening houdend met de nationaliteit voor het invullen van specifieke ambten "waarbij de kwalificaties van de verschillende sollicitanten in grote lijnen dezelfde zijn" ). Bij de herziening van het Statuut van 2014 werd met betrekking tot de aanwerving een specifieke verwijzing naar de nationaliteit ingevoerd, meer bepaald: Overweging 2 van Verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad stelt dat "het noodzakelijk [is] om voor een kader te zorgen voor het aantrekken, aanwerven en behouden van hooggekwalificeerde en meertalige personeelsleden die worden aangeworven vanuit de breedst mogelijke geografische basis uit de burgers van de lidstaten". Volgens overweging 5 van dezelfde Verordening "[ligt] de waarde van het Europese ambtenarenapparaat (…) evenzeer in zijn culturele en taalkundige verscheidenheid, die alleen kan worden gegarandeerd als er voor een gepast evenwicht tussen de nationaliteiten van de ambtenaren wordt gezorgd". Artikel 27 van het Statuut, zoals gewijzigd, stelt "Op grond van het beginsel van gelijkheid van alle burgers van de Unie kan elke instelling passende maatregelen treffen, wanneer een aanzienlijk onevenwicht tussen de nationaliteiten van de ambtenaren wordt vastgesteld, dat niet op grond van objectieve criteria gerechtvaardigd is." De onderliggende veronderstelling van deze (gewijzigde) bepalingen is dat het "pakket" dat wordt aangeboden aan potentiële kandidaten en ook het selectie- en aanwervingsproces zo uitgedacht zijn dat, bij afwezigheid van een objectieve rechtvaardiging, de spreiding per nationaliteit van de sollicitanten, de geslaagde kandidaten en de aangeworven personeelsleden van de instellingen (en derhalve het actieve personeel) een ruwe weerspiegeling moet zijn van de spreiding per nationaliteit van de burgers van de Unie. Bij afwezigheid van een objectieve rechtvaardiging zou elke vastgestelde, significante afwijking beschouwd kunnen worden als een schending van het principe van gelijkheid van de burgers, waardoor passende corrigerende maatregelen gerechtvaardigd zouden zijn.

De Regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, en in het bijzonder artikel 12 ervan, bevat soortgelijke bepalingen voor de tijdelijke functionarissen. Voor de uitvoering van artikel 27 van het Statuut, zoals gewijzigd, zou elke instelling normaal moeten: -interpreteren wat wordt verstaan onder "evenwicht" tussen nationaliteiten; -interpreteren wat wordt verstaan onder een "significant" onevenwicht; -toezicht houden op de feitelijke situatie om zo het evenwicht tussen de nationaliteiten te "respecteren"; -indien van toepassing, de "redenen" voor een dergelijk significant onevenwicht onderkennen en nagaan of deze een "objectieve rechtvaardiging" vormen voor dat onevenwicht; -in voorkomend geval zoeken naar "passende corrigerende maatregelen" en/of deze toepassen. Artikel 27 van het Statuut stelt ook dat na een periode van drie jaar, met als startdatum 1 januari 2014, de Commissie aan het Europees Parlement en aan de Raad verslag moet uitbrengen over de uitvoering van het tweede lid van artikel 27.



BIJLAGE 2: Richtcijfers voor EU-15-lidstaten Bijlage 1 Geografisch evenwicht bij vorige uitbreidingen Cijfers in bijlage 1a ·Startpunt (1958): geografisch evenwicht gebaseerd op onderhandelde cijfers

Toen er zes lidstaten waren, gold als basisprincipe gelijkheid tussen de grote lidstaten en het geheel van kleinere lidstaten. Het theoretische streefdoel werd vastgelegd op 25% voor Frankrijk, 25% voor Duitsland, 25% voor Italië en 25% voor de Benelux. Niet-officiële referentiewaarden werden op soepele wijze toegepast en beperkt tot de hogere A-rangen. ·Eerste uitbreiding (1973): geografisch evenwicht blijft gebaseerd op onderhandelde cijfers

Bij het uitbreidingsproces van 1973 was men van mening dat het Verenigd Koninkrijk een even groot aandeel als de drie grotere lidstaten (18% na correctie) moest hebben, terwijl Denemarken, Ierland en Noorwegen samen een aandeel van 10% zouden krijgen. Er werd geen specifieke aanpassing doorgevoerd toen Noorwegen besliste om niet toe te treden, hoewel geschat werd dat het gecombineerde aandeel van Denemarken en Ierland 7 tot 8% zou bedragen. ·Tweede uitbreiding (1981): geografisch evenwicht gebaseerd op een combinatie van onderhandelde cijfers en objectieve criteria (bevolking en bbp)

Bij de toetreding van Griekenland werd het principe van de gelijke vertegenwoordiging van de grootste lidstaten en de oververtegenwoordiging van de kleinere lidstaten behouden. Maar ook al werd in het "Fresco"-document (COM(78)190) voorgesteld om Griekenland ongeveer dezelfde positie te laten bekleden als België en Nederland, werd het aandeel voor Griekenland uiteindelijk vastgelegd op 4,5%, lager dus dan de 8,1% van België en Nederland. Voor het eerst werden cijfers over bevolking en bbp gebruikt om deze aanpak toe te lichten. ·Derde uitbreiding (1986): geografisch evenwicht blijft gebaseerd op een combinatie van onderhandelde cijfers en objectieve criteria (bevolking en bbp)

Bij de toetreding van de Iberische landen in 1986 werden de niet-officiële waarden, die enkel bestonden voor de rangen A1 tot A3, vervolledigd. Zonder uitdrukkelijke verwijzing naar criteria werd het aandeel voor Spanje vastgelegd op de gemiddelde waarde tussen het aandeel van Nederland en dat van een groot land, terwijl het aandeel voor Portugal werd gelijkgesteld met dat van Griekenland. ·Vierde uitbreiding (1995): geografisch evenwicht blijft gebaseerd op een combinatie van onderhandelde cijfers en objectieve criteria (bevolking en bbp)

In de mededeling van de Commissie SEC 94/844 van 17 mei 1994 werden referentiewaarden bepaald voor de drie nieuwe lidstaten en werd de aangenomen methode uitgezet. Het geografische evenwicht werd aangepast op basis van vergelijkingen tussen de relatieve situaties van de nieuwe lidstaten, rekening houdend met hun bevolking en de economische en sociale gegevens binnen de uitgebreide Unie. De kenmerken van Finland waren vergelijkbaar met deze van Denemarken en de doelstelling bestond erin om evenveel Finse onderdanen aan te werven als er Deense onderdanen aanwezig waren in de dienst. De kenmerken van Oostenrijk en Zweden waren anderhalf keer groter dan deze van Denemarken en de aanwervingsdoelstellingen werden proportioneel hiermee vastgelegd. Bijlage 1b toont deze aanpak. ·Samenvatting: de drie hoofdprincipes die tot dusver zijn toegepast:

uit het vorige blijkt dat de Commissie het geografische evenwicht volgens een drieledig patroon interpreteert: *het geografische evenwicht was als sinds het begin een reden tot bezorgdheid, vooral dan voor de hogere A-rangen;

*het geografische evenwicht heeft altijd gesteund op de dubbele regel van:

a) gelijke vertegenwoordiging van de vier (oorspronkelijk drie) grootste lidstaten;

b) oververtegenwoordiging van de kleinste lidstaat om een minimale vertegenwoordiging veilig te stellen; *uitbreidingen hebben nooit geleid tot wijziging van het relatieve gewicht van de lidstaten. Op grond daarvan:

a) zijn, wat betreft de verplichtingen, alle relatieve gewichten na elke uitbreiding ongewijzigd gebleven (bv. het gewicht van België bleef hetzelfde als dat van Nederland en 45% van dat van Duitsland na de uitbreidingen van 1981, 1986 en 1995);

b) kregen de nieuwe lidstaten een gewicht dat overeenkwam met dat van de lidstaat waarmee ze het beste konden worden vergeleken (bv. Portugal kreeg hetzelfde gewicht als Griekenland; Spanje een gewicht dat zich tussen dat van Nederland en Frankrijk bevond, enz.). Bijlage 1a Vorige uitbreidingen – richtsnoeren 1958 1973 1981 1986 1995 (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) Benelux 25,0% 18,0% (17,7%) (15,1%) (13,5%) LU Luxemburg 1,5% 1,3% 0,9% IE Ierland 3,5% - 4% 3,5% 3,0% 2,7% FI Finland 2,7% DK Denemarken 3,5% - 4% 3,5% 3,0% 2,7% PT Portugal 3,8% 3,6% GR Griekenland 4,5% 3,8% 3,6% AT Oostenrijk 4,0% SE Zweden 4,0% BE België 8,1% 6,9% 6,3% NL Nederland 8,1% 6,9% 6,3% ES Spanje 11,0% 9,8% IT Italië 25,0% 18,0% 17,7% 15,1% 13,4% UK VK 18,0% 17,7% 15,1% 13,4% FR Frankrijk 25,0% 18,0% 17,7% 15,1% 13,4% DE Duitsland 25,0% 18,0% 17,7% 15,1% 13,4% 100,0% 97%-98% 100,0% 100,1% 100,2%



Bijlage 1b



Vergelijkende aanpak zoals gebruikt voor de uitbreiding van 1995 Inwoners Bbp Gemiddelde (inwoners, bbp) Richtsnoeren 1995 (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) LU Luxemburg 0,4 0,1% 21 0,2% 0,2% 0,9% IE Ierland 3,8 1,0% 114 1,3% 1,1% 2,7% FI Finland 5,2 1,4% 141 1,6% 1,5% 2,7% DK Denemarken 5,4 1,4% 181 2,1% 1,7% 2,7% PT Portugal 10,3 2,7% 118 1,3% 2,0% 3,6% GR Griekenland 10,6 2,8% 128 1,5% 2,1% 3,6% AT Oostenrijk 8,1 2,1% 214 2,4% 2,3% 4,0% SE Zweden 8,9 2,4% 246 2,8% 2,6% 4,0% BE België 10,3 2,7% 256 2,9% 2,8% 6,3% NL Nederland 16,0 4,2% 430 4,9% 4,6% 6,3% ES Spanje 40,3 10,6% 647 7,4% 9,0% 9,8% IT Italië 57,9 15,3% 1224 13,9% 14,6% 13,4% UK VK 60,0 15,8% 1511 17,2% 16,5% 13,4% FR Frankrijk 59,2 15,6% 1458 16,6% 16,1% 13,4% DE Duitsland 82,3 21,7% 2112 24,0% 22,9% 13,4% 378,7 100,0% 8801 100,0% 100,0% 89,5% 10,7% (1) EUROSTAT: inwoners 2001 (2) EUROSTAT: bbp in marktprijzen 2001 BIJLAGE 3: Methode voor de berekening van referentiewaarden en aanwervingsdoelstellingen voor nieuwe lidstaten Aanpak Bij de uitbreiding van 2004 keurde de Commissie de mededeling van 14 februari 2003 over de aanwerving van ambtenaren voor de Commissie uit nieuwe lidstaten goed (hierna de "mededeling 2003" genoemd). In deze mededeling wordt gesteld dat, gezien de aard van de uitbreiding van 2004, de toepassing van de bij vorige uitbreidingen gebruikte criteria geen eerlijk en evenwichtig resultaat zou opleveren. Dit klopte in het bijzonder omdat verwacht werd dat het gewicht van de nieuwe lidstaten aanzienlijk zou stijgen gedurende de volgende tien jaar. Uitgaande van deze overweging ontwikkelde de Commissie een methode die kon worden toegepast op de nieuwe lidstaten, ook bij latere uitbreidingen . Door deze methode in te voeren, besliste de Commissie dat "referentiewaarden en indicatieve aanwervingsdoelstellingen enkel tijdens een overgangsperiode zouden worden gebruikt als basis voor aanwervingsmaatregelen voor nieuwe lidstaten". De mededeling hield een aanpak in drie stappen in: a)ten eerste het bepalen van het aantal ambten dat moet worden toegewezen voor alle nieuwe lidstaten samen; b)ten tweede het berekenen van de referentiewaarde voor elke nieuwe lidstaat, d.w.z. het indicatieve aandeel van posten toegewezen voor de betreffende lidstaat en uitgedrukt in een percentage van het totale aantal toegewezen ambten voor de nieuwe lidstaat; c)ten derde het berekenen van de aanwervingsdoelstellingen voor elke nieuwe lidstaat, namelijk a x b. Bepalen van het aantal ambten dat moet worden toegewezen voor alle nieuwe lidstaten samen Dit aantal wordt bepaald in drie opeenvolgende fasen: Eerst wordt het gewicht van alle nieuwe lidstaten ten opzichte van het geheel van de bestaande lidstaten berekend, aan de hand van drie criteria: bevolking, leden van het Europees Parlement en weging van de stemmen in de Raad (het mathematische gemiddelde van de drie wordt weerhouden).

Vervolgens wordt dit gewicht (percentage) toegepast op het aantal ambten van de personeelsformatie na uitbreiding.

Tot slot wordt het aantal ambten dat moet worden bestemd voor de nieuwe lidstaten vastgelegd op twee derde van de bovenvermelde waarde. De volgende tabel bevat een overzicht van de berekeningen die werden gemaakt voor de uitbreidingen van 2004 , 2007 en 2013 . 2004 2007 2013 Bevolking nieuwe lidstaten (1) 75,0 miljoen 29,5 miljoen 4,4 miljoen Bevolking bestaande lidstaten(1) 378,7 miljoen 459,3 miljoen 502,5 miljoen Leden Europees Parlement nieuwe lidstaat(lidstaten) 162 50 12 Leden Europees Parlement bestaande lidstaten 570 732 754 Stemmen in de Raad nieuwe lidstaat(lidstaten) 84 24 7 Stemmen in de Raad bestaande lidstaten 237 321 345 Gewicht nieuwe lidstaat(lidstaten) 21,6% 7% 1,5% Gewicht bestaande lidstaten 78,4% 93% 98,5% (1) de cijfers in de kolommen stemmen niet overeen omdat de Commissie voor de EU-10-uitbreidingen de gegevens van 2001 heeft gebruikt, voor de EU-2-uitbreiding die van 2005 en voor Kroatië die van 2011 Berekening van de referentiewaarde per lidstaat De berekeningsmethode is dezelfde als deze voor het gewicht van het geheel van nieuwe lidstaten, behalve dan dat de nieuwe lidstaten niet worden vergeleken met de bestaande lidstaten, maar alleen onderling.



Praktische toepassing van de methode Indicatieve referentie-waarde Aanwervings-doelstelling AD Aanwervings-doelstelling AST Tsjechië 14,3% 318 184 Estland 3,4% 76 44 Cyprus 3,2% 71 41 Letland 4,5% 100 58 Litouwen 7,0% 156 90 Hongarije 14,2% 316 182 Malta 2,4% 53 31 Polen 39,0% 867 501 Slovenië 3,9% 87 50 Slowakije 8,1% 180 104 EU-10 (1) 100,0% 2 224 1284 Bulgarije 34,0% 225 135 Roemenië 66,0% 437 261 EU-2 (2) 100,0% 662 396 Kroatië (3) n.v.t. 149 100 (1): EU-10 totaal: 21,6% - EU-15 totaal: 78,4%

(2): EU-2 totaal: 6,5% - EU-25 totaal: 93,5%

(3): Kroatië: 1,5% - EU-27 totaal: 98,5% BIJLAGE 4: Evolutie van de bevolking van de lidstaten (zonder het Verenigd Koninkrijk) 2001 2015 2015 vs. 2001 Luxemburg 439 500 562 958 28,1% Cyprus 697 500 847 008 21,4% Ierland 3 832 783 4 628 949 20,8% Spanje 40 665 542 46 449 565 14,2% Zweden 8 882 792 9 747 355 9,7% Malta 391 415 429 344 9,7% België 10 263 414 11 208 956 9,2% Frankrijk 61 357 400 66 415 161 8,2% Oostenrijk 8 032 926 8 576 261 6,8% Italië 56 960 692 60 795 612 6,7% Denemarken 5 349 212 5 659 715 5,8% Nederland 15 987 075 16 900 726 5,7% Finland 5 181 115 5 471 753 5,6% Slovenië 1 990 094 2 062 874 3,7% Tsjechië 10 414 373 10 538 275 1,2% Portugal 10 256 658 10 374 822 1,2% Slowakije 5 402 547 5 421 349 0,3% Polen 38 253 955 38 005 614 -0,6% Griekenland 10 934 097 10 858 018 -0,7% Duitsland 82 259 540 81 197 537 -1,3% Hongarije 10 200 298 9 855 571 -3,4% Kroatië 4 437 460 4 225 316 -4,8% Estland 1 388 000 1 313 271 -5,4% Bulgarije 7 928 901 7 202 198 -9,2% Roemenië 22 132 000 19 870 647 -10,2% Letland 2 364 254 1 986 096 -16,0% Litouwen 3 483 972 2 921 262 -16,2% Totaal 429 487 515 443 526 213 3,3% Bron: Eurostat - datum van extractie 23 januari 2017 BIJLAGE 5: Voorstel voor nieuwe richtcijfers: toepassing van de rekenkundige methode Lidstaat Bevolking

2015 Rekenkundig aandeel Zetels in het EP Rekenkundig aandeel Weging van de stemmen in de Raad Rekenkundig aandeel Richtcijfer Malta 429 344 0,1% 6 0,9% 3 0,9% 0,6% Luxemburg 562 958 0,1% 6 0,9% 4 1,2% 0,8% Cyprus 847 008 0,2% 6 0,9% 4 1,2% 0,8% Estland 1 313 271 0,3% 6 0,9% 4 1,2% 0,8% Letland 1 986 096 0,4% 8 1,2% 4 1,2% 1,0% Slovenië 2 062 874 0,5% 8 1,2% 4 1,2% 1,0% Litouwen 2 921 262 0,7% 11 1,6% 7 2,2% 1,5% Kroatië 4 225 316 1,0% 11 1,6% 7 2,2% 1,6% Ierland 4 628 949 1,0% 11 1,6% 7 2,2% 1,6% Slowakije 5 421 349 1,2% 13 1,9% 7 2,2% 1,8% Finland 5 471 753 1,2% 13 1,9% 7 2,2% 1,8% Denemarken 5 659 715 1,3% 13 1,9% 7 2,2% 1,8% Bulgarije 7 202 198 1,6% 17 2,5% 10 3,1% 2,4% Oostenrijk 8 576 261 1,9% 18 2,7% 10 3,1% 2,6% Zweden 9 747 355 2,2% 20 2,9% 10 3,1% 2,7% Hongarije 9 855 571 2,2% 21 3,1% 12 3,7% 3,0% Portugal 10 374 822 2,3% 21 3,1% 12 3,7% 3,1% Tsjechië 10 538 275 2,4% 21 3,1% 12 3,7% 3,1% Griekenland 10 858 018 2,4% 21 3,1% 12 3,7% 3,1% België 11 208 956 2,5% 21 3,1% 12 3,7% 3,1% Nederland 16 900 726 3,8% 26 3,8% 13 4,0% 3,9% Roemenië 19 870 647 4,5% 32 4,7% 14 4,3% 4,5% Polen 38 005 614 8,6% 51 7,5% 27 8,4% 8,2% Spanje 46 449 565 10,5% 54 8,0% 27 8,4% 8,9% Italië 60 795 612 13,7% 73 10,8% 29 9,0% 11,2% Frankrijk 66 415 161 15,0% 74 10,9% 29 9,0% 11,6% Duitsland 81 197 537 18,3% 96 14,2% 29 9,0% 13,8% Totaal 443 526 213 100,0% 678 100,0% 323 100,0% 100,0%



Bijlage 6: Spreiding van niet-leidinggevend AD-personeel in DGT of SCIC op 1.1.2017 Bevolking 2015 & leden EP & stemmen in Raad Richtcijfer Doelstellingen in koppen

(in 2017) Feitelijke situatie op 1.1.2017 Teveel of tekort

vs. doelstelling Significant onevenwicht vastgesteld? AD5-AD14

niet-leidinggevenden

DGT & SCIC Absoluut Significant onevenwicht als lager Absoluut Significant onevenwicht als lager Koppen % Koppen

(in 2017) % van

doelstelling België 3,1% 2,5% 63 50 147 7,3% 84 233% Bulgarije 2,4% 1,9% 49 39 75 3,7% 26 154% Tsjechië 3,1% 2,5% 62 50 80 3,9% 18 129% Denemarken 1,8% 1,4% 36 29 65 3,2% 29 180% Duitsland 13,8% 11,1% 280 224 165 8,1% -115 59% JA Estland 0,8% 0,6% 16 13 67 3,3% 51 410% Ierland 1,6% 1,3% 33 26 40 2,0% 7 123% Griekenland 3,1% 2,5% 63 50 84 4,1% 21 134% Spanje 8,9% 7,1% 181 145 124 6,1% -57 69% JA Frankrijk 11,6% 9,3% 235 188 98 4,8% -137 42% JA Kroatië 1,6% 1,3% 32 26 59 2,9% 27 184% Italië 11,2% 8,9% 226 181 129 6,4% -97 57% JA Cyprus 0,8% 0,6% 16 13 4 0,2% -12 26% JA Letland 1,0% 0,8% 19 15 70 3,5% 51 362% Litouwen 1,5% 1,2% 30 24 71 3,5% 41 236% Luxemburg 0,8% 0,6% 15 12 3 0,1% -12 20% JA Hongarije 3,0% 2,4% 61 49 74 3,7% 13 121% Malta 0,6% 0,5% 13 10 58 2,9% 45 450% Nederland 3,9% 3,1% 79 63 41 2,0% -38 52% JA Oostenrijk 2,6% 2,0% 52 42 13 0,6% -39 25% JA Polen 8,2% 6,5% 165 132 86 4,2% -79 52% JA Portugal 3,1% 2,4% 62 49 89 4,4% 27 144% Roemenië 4,5% 3,6% 91 73 80 3,9% -11 88% Slovenië 1,0% 0,8% 19 16 72 3,6% 53 370% Slowakije 1,8% 1,4% 36 29 70 3,5% 34 195% Finland 1,8% 1,4% 36 29 94 4,6% 58 262% Zweden 2,7% 2,2% 56 45 68 3,4% 12 122%





Bijlage 7a: Spreiding van personeel van rangen AD5-AD8 toegewezen aan andere diensten dan DGT of SCIC op 1.1.2017 Bevolking 2015 & leden EP & stemmen in Raad Richtcijfer Doelstellingen in koppen

(in 2017) Feitelijke situatie op 1.1.2017 Teveel of tekort

vs. doelstelling Significant onevenwicht vastgesteld? AD5-AD8 buiten

DGT & SCIC Absoluut Significant onevenwicht als lager Absoluut Significant onevenwicht als lager Koppen % Koppen

(in 2017) % van

doelstelling België 3,1% 2,5% 131 105 300 7,1% 169 229% Bulgarije 2,4% 1,9% 102 81 259 6,1% 157 255% Tsjechië 3,1% 2,5% 129 103 135 3,2% 6 105% Denemarken 1,8% 1,4% 75 60 25 0,6% -50 33% JA Duitsland 13,8% 11,1% 582 466 354 8,4% -228 61% JA Estland 0,8% 0,6% 34 27 39 0,9% 5 115% Ierland 1,6% 1,3% 68 54 28 0,7% -40 41% JA Griekenland 3,1% 2,5% 130 104 145 3,4% 15 111% Spanje 8,9% 7,1% 377 301 318 7,5% -59 84% Frankrijk 11,6% 9,3% 490 392 353 8,4% -137 72% JA Kroatië 1,6% 1,3% 67 53 93 2,2% 26 140% Italië 11,2% 8,9% 470 376 441 10,5% -29 94% Cyprus 0,8% 0,6% 33 26 34 0,8% 1 105% Letland 1,0% 0,8% 40 32 48 1,1% 8 119% Litouwen 1,5% 1,2% 63 50 77 1,8% 14 123% Luxemburg 0,8% 0,6% 32 25 0 0,0% -32 0% JA Hongarije 3,0% 2,4% 127 102 218 5,2% 91 172% Malta 0,6% 0,5% 27 21 30 0,7% 3 112% Nederland 3,9% 3,1% 164 131 82 1,9% -82 50% JA Oostenrijk 2,6% 2,0% 108 86 65 1,5% -43 60% JA Polen 8,2% 6,5% 344 275 462 11,0% 118 134% Portugal 3,1% 2,4% 129 103 61 1,4% -68 47% JA Roemenië 4,5% 3,6% 190 152 453 10,7% 263 238% Slovenië 1,0% 0,8% 41 32 50 1,2% 9 123% Slowakije 1,8% 1,4% 75 60 80 1,9% 5 107% Finland 1,8% 1,4% 75 60 30 0,7% -45 40% JA Zweden 2,7% 2,2% 116 93 36 0,9% -80 31% JA



Bijlage 7b: Spreiding van niet-leidinggevend personeel van rangen AD9-AD12 toegewezen aan andere diensten dan DGT of SCIC op 1.1.2017 Bevolking 2015 & leden EP & stemmen in Raad Richtcijfer Doelstellingen in koppen

(in 2017) Feitelijke situatie op 1.1.2017 Teveel of tekort

vs. doelstelling Significant onevenwicht vastgesteld? Niet-leidinggevenden

AD9-AD12 buiten

DGT & SCIC Absoluut Significant onevenwicht als lager Absoluut Significant onevenwicht als lager Koppen % Koppen

(in 2017) % van

doelstelling België 3,1% 2,5% 123 98 571 14,4% 448 464% Bulgarije 2,4% 1,9% 95 76 8 0,2% -87 8% JA Tsjechië 3,1% 2,5% 121 97 68 1,7% -53 56% JA Denemarken 1,8% 1,4% 71 56 71 1,8% 0 101% Duitsland 13,8% 11,1% 546 437 503 12,7% -43 92% Estland 0,8% 0,6% 32 25 22 0,6% -10 69% JA Ierland 1,6% 1,3% 64 51 74 1,9% 10 116% Griekenland 3,1% 2,5% 122 98 164 4,1% 42 134% Spanje 8,9% 7,1% 353 282 376 9,5% 23 107% Frankrijk 11,6% 9,3% 459 367 505 12,8% 46 110% Kroatië 1,6% 1,3% 62 50 3 0,1% -59 5% JA Italië 11,2% 8,9% 441 353 481 12,2% 40 109% Cyprus 0,8% 0,6% 30 24 21 0,5% -9 69% JA Letland 1,0% 0,8% 38 30 21 0,5% -17 56% JA Litouwen 1,5% 1,2% 59 47 41 1,0% -18 70% JA Luxemburg 0,8% 0,6% 30 24 20 0,5% -10 67% JA Hongarije 3,0% 2,4% 119 95 82 2,1% -37 69% JA Malta 0,6% 0,5% 25 20 17 0,4% -8 68% JA Nederland 3,9% 3,1% 154 123 160 4,0% 6 104% Oostenrijk 2,6% 2,0% 101 81 121 3,1% 20 120% Polen 8,2% 6,5% 322 258 162 4,1% -160 50% JA Portugal 3,1% 2,4% 121 96 107 2,7% -14 89% Roemenië 4,5% 3,6% 178 143 23 0,6% -155 13% JA Slovenië 1,0% 0,8% 38 30 29 0,7% -9 76% JA Slowakije 1,8% 1,4% 70 56 36 0,9% -34 51% JA Finland 1,8% 1,4% 70 56 129 3,3% 59 184% Zweden 2,7% 2,2% 109 87 137 3,5% 28 126% Bijlage 7c: Brits niet-leidinggevend AD-personeel op 1.1.2017 Spreiding per rang Britse onderdanen toegewezen aan niet-leidinggevende taken... AD5-AD8 AD9-AD12 AD13-AD14 Totaal …buiten DGT & SCIC 81 170 110 361 …in DGT of SCIC 50 56 41 147 Totaal 131 226 151 508 Spreiding per leeftijd



Bijlage 7d: Dubbele nationaliteiten op 1.1.2018 bij ambtenaren en tijdelijke functionarissen van de Commissie Tweede nationaliteit AUT BEL BGR CYP CZE DEU DNK ESP EST FIN FRA GBR GRC HRV HUN IRL ITA LTU LUX LVA MLT NLD POL PRT ROU SVK SVN SWE Totaal Eerste nationaliteit AUT 1 3 2 1 7 BEL 2 2 2 4 7 1 26 15 12 2 2 3 13 5 2 6 3 4 1 1 1 114 BGR 1 17 6 1 14 3 1 1 2 46 CYP 3 1 4 6 9 1 24 CZE 1 3 1 3 5 1 1 15 DEU 2 7 1 4 12 12 4 1 2 1 2 1 2 3 1 1 2 1 59 DNK 3 4 1 1 9 ESP 7 3 16 5 1 1 1 34 EST 1 1 FIN 1 1 FRA 2 28 1 1 14 8 2 31 2 14 2 7 7 3 5 1 128 GBR 12 3 4 1 25 4 1 1 27 7 15 1 4 2 4 111 GRC 2 20 3 3 11 4 2 1 1 1 48 HRV 2 2 3 1 4 1 1 14 HUN 1 5 7 13 1 2 1 4 34 IRL 4 1 2 57 1 1 1 1 68 ITA 1 13 1 10 1 13 17 1 3 1 1 1 2 2 67 LTU 1 1 1 1 1 5 LUX 1 2 2 1 6 LVA 1 1 MLT 1 1 2 NLD 2 1 5 1 1 10 POL 22 9 1 2 22 4 1 4 1 2 1 2 71 PRT 8 1 1 2 1 2 1 1 17 ROU 56 6 20 2 1 8 6 3 2 2 1 1 108 SVK 5 4 3 4 2 2 20 SVN 1 1 1 1 3 1 8 SWE 2 3 3 1 1 2 1 13 Totaal 11 220 4 6 9 83 3 25 1 3 203 173 36 10 19 33 72 2 30 1 0 25 21 13 15 5 3 15 1041 Bijlage 8a: Statistieken van de vergelijkende AD5-onderzoeken van EPSO (zonder linguïsten) over de periode 2010 - midden 2017 Vergelijkende AD5-onderzoeken van EPSO 2010 - midden 2017 Gecumuleerde inschrijvingen Gecumuleerde geslaagde kandidaten Bevolking [miljoen] Richtcijfers Spreiding geslaagde kandidaten Teveel of tekort vs. richtcijfer Geslaagde kandidaten als % van het richtcijfer Significant onevenwicht in EPSO-lijsten*? Deelnemers

/miljoen inwoners Slaagpercentage België 19795 171 11,2 3,1% 11,1% 8,0% 357% 1766 0,9% Bulgarije 11275 38 7,2 2,4% 2,5% 0,1% 103% 1565 0,3% Tsjechië 3452 15 10,5 3,1% 1,0% -2,1% 32% JA 328 0,4% Denemarken 1966 10 5,7 1,8% 0,7% -1,1% 36% JA 347 0,5% Duitsland 17583 205 81,2 13,8% 13,3% -0,5% 97% 217 1,2% Estland 1789 2 1,3 0,8% 0,1% -0,7% 16% JA 1362 0,1% Ierland 2028 11 4,6 1,6% 0,7% -0,9% 44% JA 438 0,5% Griekenland 18787 49 10,9 3,1% 3,2% 0,1% 103% 1730 0,3% Spanje 27569 177 46,4 8,9% 11,5% 2,6% 129% 594 0,6% Frankrijk 19208 163 66,4 11,6% 10,6% -1,0% 91% 289 0,8% Kroatië 4239 26 4,2 1,6% 1,7% 0,1% 109% 1003 0,6% Italië 49325 261 60,8 11,2% 17,0% 5,8% 152% 811 0,5% Cyprus 1077 0 0,8 0,8% 0,0% -0,8% 0% JA 1272 0,0% Letland 2172 7 2,0 1,0% 0,5% -0,5% 48% JA 1094 0,3% Litouwen 4339 9 2,9 1,5% 0,6% -0,9% 39% JA 1485 0,2% Luxemburg 526 0 0,6 0,8% 0,0% -0,8% 0% JA 934 0,0% Hongarije 6435 56 9,9 3,0% 3,6% 0,6% 121% 653 0,9% Malta 930 5 0,4 0,6% 0,3% -0,3% 51% 2166 0,5% Nederland 4532 71 16,9 3,9% 4,6% 0,7% 119% 268 1,6% Oostenrijk 3779 38 8,6 2,6% 2,5% -0,1% 96% 441 1,0% Polen 11452 30 38,0 8,2% 2,0% -6,2% 24% JA 301 0,3% Portugal 10322 32 10,4 3,1% 2,1% -1,0% 68% 995 0,3% Roemenië 25933 91 19,9 4,5% 5,9% 1,4% 131% 1305 0,4% Slovenië 2475 6 2,1 1,0% 0,4% -0,6% 41% JA 1200 0,2% Slowakije 4144 17 5,4 1,8% 1,1% -0,7% 63% 764 0,4% Finland 3208 23 5,5 1,8% 1,5% -0,3% 84% 586 0,7% Zweden 3132 24 9,7 2,7% 1,6% -1,2% 57% 321 0,8% EU27 261472 1537 443,5 100,0% 100,0% 0,0% 100% 590 0,6% NB: De cijfers van Kroatië zijn gecorrigeerd om rekening te kunnen houden met de vergelijkende onderzoeken die tijdens de periode werden georganiseerd in het kader van de uitbreiding

*: Aandeel geslaagde kandidaten is kleiner dan 50% van het richtcijfer

Bijlage 8b: Statistieken van de vergelijkende AD5-onderzoeken voor specialisten van EPSO (zonder linguïsten) over de periode 2010 - 2016

Vergelijkende AD-onderzoeken voor specialisten van EPSO 2010 - 2016 Gecumu-leerde inschrijvingen Gecumu-leerde geslaagde kandidaten Bevolking [miljoen] Richtcijfers Spreiding geslaagde kandidaten Teveel of tekort vs. richtcijfer Geslaagde kandidaten als % van het richtcijfer Significant onevenwicht in EPSO-lijsten*? Deelnemers Slaag-percentage /miljoen inwoners België 4862 122 11,2 3,1% 10,0% 6,9% 322% 434 2,5% Bulgarije 2172 21 7,2 2,4% 1,7% -0,7% 72% 302 1,0% Tsjechië 451 8 10,5 3,1% 0,7% -2,4% 21% JA 43 1,8% Denemarken 219 10 5,7 1,8% 0,8% -1,0% 46% JA 39 4,6% Duitsland 2886 132 81,2 13,8% 10,9% -3,0% 79% 36 4,6% Estland 313 6 1,3 0,8% 0,5% -0,3% 61% 238 1,9% Ierland 571 11 4,6 1,6% 0,9% -0,7% 56% 123 1,9% Griekenland 3955 78 10,9 3,1% 6,4% 3,3% 208% 364 2,0% Spanje 7493 157 46,4 8,9% 12,9% 4,0% 145% 161 2,1% Frankrijk 5324 106 66,4 11,6% 8,7% -2,9% 75% 80 2,0% Kroatië 875 19 4,2 1,6% 1,6% 0,0% 100% 207 2,2% Italië 10420 245 60,8 11,2% 20,2% 9,0% 181% 171 2,4% Cyprus 238 3 0,8 0,8% 0,2% -0,5% 32% JA 281 1,3% Letland 327 6 2,0 1,0% 0,5% -0,5% 52% 165 1,8% Litouwen 767 13 2,9 1,5% 1,1% -0,4% 72% 263 1,7% Luxemburg 117 3 0,6 0,8% 0,2% -0,5% 33% JA 208 2,6% Hongarije 1019 32 9,9 3,0% 2,6% -0,4% 87% 103 3,1% Malta 147 2 0,4 0,6% 0,2% -0,5% 26% JA 342 1,4% Nederland 954 35 16,9 3,9% 2,9% -1,0% 74% 56 3,7% Oostenrijk 636 27 8,6 2,6% 2,2% -0,3% 87% 74 4,2% Polen 2093 44 38,0 8,2% 3,6% -4,5% 44% JA 55 2,1% Portugal 2515 34 10,4 3,1% 2,8% -0,3% 92% 242 1,4% Roemenië 424 47 19,9 4,5% 3,9% -0,6% 86% 21 11,1% Slovenië 526 11 2,1 1,0% 0,9% -0,1% 94% 255 2,1% Slowakije 744 16 5,4 1,8% 1,3% -0,5% 74% 137 2,2% Finland 501 12 5,5 1,8% 1,0% -0,8% 56% 92 2,4% Zweden 476 15 9,7 2,7% 1,2% -1,5% 45% JA 49 3,2% EU27 51025 1215 443,5 100,0% 100,0% 0,0% 100% 115 2,4% NB: De cijfers van Kroatië zijn gecorrigeerd om rekening te kunnen houden met de vergelijkende onderzoeken die tijdens de periode werden georganiseerd in het kader van de uitbreiding

*: Aandeel geslaagde kandidaten is kleiner dan 50% van het richtcijfer Bijlage 8c: Gevalideerde inschrijvingen bij de recentste (lopende) vergelijkende onderzoeken voor AD EPSO AD/338/17 Inschrijvingen Bevolking [miljoen] Deelnemers

/miljoen inwoners* Als % van het EU-gemiddelde België 2073 11,2 185 274% Bulgarije 913 7,2 127 188% Tsjechië 264 10,5 25 37% Denemarken 197 5,7 35 52% Duitsland 1867 81,2 23 34% Estland 152 1,3 116 171% Ierland 245 4,6 53 78% Griekenland 3306 10,9 304 451% Spanje 3731 46,4 80 119% Frankrijk 2184 66,4 33 49% Kroatië 525 4,2 124 184% Italië 6341 60,8 104 155% Cyprus 163 0,8 192 285% Letland 156 2,0 79 116% Litouwen 370 2,9 127 188% Luxemburg 71 0,6 126 187% Hongarije 533 9,9 54 80% Malta 103 0,4 240 355% Nederland 1072 16,9 63 94% Oostenrijk 507 8,6 59 88% Polen 1025 38,0 27 40% Portugal 1028 10,4 99 147% Roemenië 1875 19,9 94 140% Slovenië 248 2,1 120 178% Slowakije 297 5,4 55 81% Finland 399 5,5 73 108% Zweden 288 9,7 30 44% EU 29933 443,5 67 100% *: Niet vergelijkbaar met de tabel 2010 - 17 die meerdere vergelijkende onderzoeken betreft. Bijlage 9: Overzicht van de bijdragen van andere instellingen

NB: Alle formuleringen zijn een weergave van de verklaringen van de desbetreffende instelling Instelling Methode en criteria voor het beoordelen van het geografische evenwicht Indicator(en) van (significant) onevenwicht Door de lidstaat waargenomen (significant) onevenwicht Objectieve rechtvaardiging van het onevenwicht Verwacht toekomstig onevenwicht Passende maatregelen krachtens art. 27 genomen/gepland Europees Parlement Het Europees Parlement heeft nog geen debat of discussie over het onderwerp gevoerd. De rechterkolommen zijn dus opgebouwd in de veronderstelling dat: ·het geografische evenwicht kan worden beoordeeld op geaggregeerd niveau (alle functiegroepen samen); ·het aandeel van elke nationale cohort binnen het secretariaat van het EP kan worden vergeleken met het aandeel van de respectievelijke lidstaat in de totale EU-bevolking. Ondervertegenwoordigd: UK en in mindere mate DE

Oververtegenwoordigd: BE, EE, FI, HR, LT, LU, LV, MT, SL en SK Alle onevenwichten worden objectief gerechtvaardigd door ·UK, DE: beperkte aantrekkelijkheid van de EU-instellingen en/of een EU-loopbaan; aantal geslaagde kandidaten op de EPSO-reservelijsten ·BE, LU: effect standplaatsen + effect grensoverschrijdend pendelen ·EE, FI, HR, LT, LV, MT, SL en SK: taalkundige diensten (vertalers, tolken, juristen-vertalers) geleverd in alle officiële talen; de minimale kritische massa taalkundig personeel heeft een grotere impact voor kleinere lidstaten. NEE NEE/NEE SG Raad Het geografische evenwicht wordt beoordeeld op geaggregeerd niveau (alle functiegroepen samen). IJkpunt: het gemiddelde van het aandeel van de desbetreffende lidstaat in -EU-bevolking; -leden Europees Parlement; -stemmen in de Raad vóór de regels van het Verdrag van Lissabon. Er is sprake van een onevenwicht als het werkelijke aandeel van onderdanen meer dan +/-20% afwijkt van het ijkpunt. Er is sprake van een significant onevenwicht als het aandeel van een bepaalde nationaliteit onder 40% of boven 400% van dat ijkpunt ligt. Beduidend ondervertegenwoordigd: CY, DE en UK Beduidend oververtegenwoordigd: BE Alle onevenwichten worden objectief gerechtvaardigd door... CY, DE, UK: laag aantal geslaagde kandidaten op de EPSO-reservelijsten BE: zeteleffect

Het evenwicht wordt ook beïnvloed door het relatief hoge gewicht van de taalkundige diensten. Heel moeilijk te voorspellen door een hoge mate van onzekerheid NEE/NEE Hof van Justitie Het geografische evenwicht wordt beoordeeld op geaggregeerd niveau (alle functiegroepen samen). IJkpunt: het aandeel van de bevolking van de desbetreffende lidstaat in de EU-bevolking. Er is sprake van een onevenwicht bij overduidelijke onder- of oververtegenwoordiging.

Significant onevenwicht is niet gedefinieerd Ondervertegenwoordigd: UK

Oververtegenwoordigd: FR, BE Alle onevenwichten worden objectief gerechtvaardigd door... ·FR, BE: de werktaal van het Hof is Frans (gematigd door uitgebreid taallessenprogramma). ·UK: Het is moeilijk om UK-onderdanen aan te werven NEE NEE/NEE (ook in het licht van de Brexit) Rekenkamer Het geografische evenwicht wordt beoordeeld op geaggregeerd niveau (alle functiegroepen samen). IJkpunt: het aandeel van de bevolking van de desbetreffende lidstaat in de EU-bevolking. Er is sprake van een onevenwicht als het werkelijke aandeel van onderdanen meer dan +/-20% afwijkt van het ijkpunt. Er is sprake van een significant onevenwicht als deze afwijking meer bedraagt dan +/-50%. Ondervertegenwoordigd: UK

Oververtegenwoordigd: BE, PT Alle onevenwichten worden objectief gerechtvaardigd door... de bijzondere omstandigheden van Luxemburg, zowel wat betreft de omvang als de aantrekkelijkheid, het groot aantal grensoverschrijdende medewerkers en een groot aantal PT-ingezetenen. NEE, behalve mogelijk in de functiegroep AST-SC NEE/NEE Europese Dienst voor extern optreden Het geografische evenwicht wordt beoordeeld op het niveau van de functiegroepen, met focus op AD. IJkpunt: het aandeel van de bevolking van de desbetreffende lidstaat in de EU-bevolking. Er is sprake van een significant onevenwicht als er totaal geen onderdanen van een lidstaat aanwezig zijn (of als deze beduidend ondervertegenwoordigd zijn). Geen waargenomen onevenwicht. n.v.t. NEE NEE/NEE Europees Economisch en Sociaal Comité Bij gebrek aan een formele definitie gebruikt het EESC geen specifieke methode voor het beoordelen van het geografische evenwicht. Het gebrek aan onderdanen van een of meerdere lidstaten kan een teken van onevenwicht zijn. Ondervertegenwoordigd: CY

NB: het EESC is er evenwel in geslaagd een onderdaan aan te werven na de afsluitdatum

Groot aantal uit BE, IT, EE, LV, SL enz. Alle onevenwichten worden objectief gerechtvaardigd door... het beperkt aantal CY-onderdanen op de EPSO-lijsten;

het beperkt aantal vacatures als gevolg van bezuinigingen;

het zeteleffect en

andere historische redenen (IT).

Het relatieve gewicht van de taalkundige diensten heeft ook een invloed op het evenwicht. NEE, behalve mogelijk in de functiegroep AST-SC NEE/NEE Comité van de Regio's Het geografische evenwicht wordt beoordeeld op geaggregeerd niveau (alle functiegroepen samen). IJkpunt: het gemiddelde van het aandeel van de desbetreffende lidstaat in -EU-bevolking; -leden Europees Parlement; -stemmen in de Raad vóór de regels van het Verdrag van Lissabon. Er is sprake van een onevenwicht als de afwijking van het werkelijke aandeel van onderdanen minder dan 50% of meer dan 200% van het ijkpunt bedraagt. Er is sprake van een significant onevenwicht als het aandeel beduidend afwijkt van deze marge. Beduidend ondervertegenwoordigd: LU en UK

Beduidend oververtegenwoordigd: BE Alle onevenwichten worden objectief gerechtvaardigd door... de omvang van de instelling; het effect van de hoofdzetel; beperkte aantrekkelijkheid van EU-instellingen voor onderdanen van bepaalde lidstaten; kleine omvang van bepaalde lidstaten. Gelet op de kleine omvang van het CvdR, moeten de cijfers met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. NEE. De BREXIT of een verslechtering van de voorwaarden kan evenwel een invloed hebben. NEE/NEE De Europese Ombudsman Gezien de omvang van de instelling, heeft deze nooit geografisch (on)evenwicht gedefinieerd. De aanwezigheid van onderdanen uit alle lidstaten gewogen met bevolkingsomvang kan een indicator zijn. Er is sprake van een onevenwicht bij onder- of oververtegenwoordiging zonder objectieve rechtvaardiging. Significante oververtegenwoordiging: FR, in de AST-functiegroep Alle onevenwichten worden objectief gerechtvaardigd door... ·het zeteleffect in Frankrijk; ·de moeilijkheid om aan te werven in Straatsburg; ·historische redenen (groot aantal tijdelijke posten). NEE NEE/NEE Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming De EDPS is een kleine instelling die zich bezighoudt met een heel specifiek onderwerp. De aanwervingen gebeuren dus op basis van specifieke profielen en EPSO-reservelijsten voor gegevensbescherming, en ook uit de kleine groep van sollicitanten. Gezien de specificiteit van de profielen en de moeilijkheden die met het aanwerven gepaard gaan, is er tot dusver nog niet gesproken over de kwestie van een evenwichtige vertegenwoordiging. n.v.t. NEE n.v.t. NEE NEE/NEE Bijlage 10: Spreiding van het AD-personeel per nationaliteit in de EU-instellingen (personeelsbestand) Ambtenaren en tijdelijke functionarissen AD, situatie op 1.1.2017

Bron: Bijdrage van de instellingen Ambtenaren en tijdelijke functionarissen AD EP SG Raad HvJ EDEO EESC CvdR EO EDPS Totaal België 182 116 108 72 30 16 0 6 530 Bulgarije 75 41 33 9 8 12 0 0 178 Tsjechië 69 44 34 19 8 12 2 1 189 Denemarken 60 44 35 32 14 3 2 1 191 Duitsland 218 91 69 87 26 26 5 3 525 Estland 55 41 30 22 8 5 0 0 161 Ierland 27 28 14 26 3 5 6 0 109 Griekenland 100 50 47 37 17 10 3 0 264 Spanje 175 86 70 77 20 12 2 4 446 Frankrijk 217 92 185 100 18 19 5 4 640 Kroatië 68 31 29 9 6 7 0 0 150 Italië 201 77 78 105 30 24 0 4 519 Cyprus 6 2 2 3 0 0 0 1 14 Letland 55 35 32 7 5 11 0 0 145 Litouwen 56 38 33 19 9 9 0 0 164 Luxemburg 13 6 9 4 1 0 0 0 33 Hongarije 89 42 39 16 10 8 1 1 206 Malta 45 32 24 10 5 4 1 0 121 Nederland 63 32 22 32 10 6 1 1 167 Oostenrijk 32 18 13 24 9 2 2 0 100 Polen 111 61 43 39 11 20 2 2 289 Portugal 84 62 38 31 10 7 1 0 233 Roemenië 97 57 37 24 15 14 1 1 246 Slovenië 58 40 32 13 4 10 0 1 158 Slowakije 64 37 32 5 7 12 0 0 157 Finland 91 58 31 19 11 10 1 0 221 Zweden 70 40 36 34 8 8 1 1 198 Verenigd Koninkrijk 118 50 50 72 15 10 1 0 316 Totaal 2 499 1 351 1.205 947 318 282 37 31 6 670 Bijlage 11: Spreiding van het AD-personeel per nationaliteit in de EU-instellingen (percentage van AD-personeel) Ambtenaren en tijdelijke functionarissen AD, situatie op 1.1.2017 - Spreiding

Bron: Bijdrage van de instellingen Ambtenaren en tijdelijke functionarissen AD EP SG Raad HvJ EDEO EESC CvdR EO Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming Totaal België 7% 9% 9% 8% 9% 6% 0% 19% 8% Bulgarije 3% 3% 3% 1% 3% 4% 0% 0% 3% Tsjechië 3% 3% 3% 2% 3% 4% 5% 3% 3% Denemarken 2% 3% 3% 3% 4% 1% 5% 3% 3% Duitsland 9% 7% 6% 9% 8% 9% 14% 10% 8% Estland 2% 3% 2% 2% 3% 2% 0% 0% 2% Ierland 1% 2% 1% 3% 1% 2% 16% 0% 2% Griekenland 4% 4% 4% 4% 5% 4% 8% 0% 4% Spanje 7% 6% 6% 8% 6% 4% 5% 13% 7% Frankrijk 9% 7% 15% 11% 6% 7% 14% 13% 10% Kroatië 3% 2% 2% 1% 2% 2% 0% 0% 2% Italië 8% 6% 6% 11% 9% 9% 0% 13% 8% Cyprus 0% 0% 0% 0% 0% 0% 0% 3% 0% Letland 2% 3% 3% 1% 2% 4% 0% 0% 2% Litouwen 2% 3% 3% 2% 3% 3% 0% 0% 2% Luxemburg 1% 0% 1% 0% 0% 0% 0% 0% 0% Hongarije 4% 3% 3% 2% 3% 3% 3% 3% 3% Malta 2% 2% 2% 1% 2% 1% 3% 0% 2% Nederland 3% 2% 2% 3% 3% 2% 3% 3% 3% Oostenrijk 1% 1% 1% 3% 3% 1% 5% 0% 1% Polen 4% 5% 4% 4% 3% 7% 5% 6% 4% Portugal 3% 5% 3% 3% 3% 2% 3% 0% 3% Roemenië 4% 4% 3% 3% 5% 5% 3% 3% 4% Slovenië 2% 3% 3% 1% 1% 4% 0% 3% 2% Slowakije 3% 3% 3% 1% 2% 4% 0% 0% 2% Finland 4% 4% 3% 2% 3% 4% 3% 0% 3% Zweden 3% 3% 3% 4% 3% 3% 3% 3% 3% Verenigd Koninkrijk 5% 4% 4% 8% 5% 4% 3% 0% 5% Totaal 100% 100% 100% 100% 100% 100% 100% 100% 100% Bijlage 12: Overzicht van de bijdragen van de agentschappen

NB: Alle aanduidingen en formuleringen zijn een weergave van de verklaringen van het relevante agentschap.