19de VERSLAG VAN DE COMMISSIE over de tenuitvoerlegging in 1995-1996 van Verordening (EEG) 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer

19de VERSLAG VAN DE COMMISSIE

over de tenuitvoerlegging in 1995-1996 van Verordening (EEG) 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer

INHOUD

Samenvatting

1. Inleiding

2. Nationale Initiativen

2.1 Bestuursrechtelijke maatregelen

2.2 Administratieve maatregelen

3. Straffen

3.1 Schalen

3.2 Veranderingen

4. Betrekkingen en samenwerking tussen de lidstaten

4.1 Gecoördineerde controles

4.2 Informatie-uitwisseling

5. Overzichtstabellen

5.1 Controles: overzicht

5.2 Overtredingen: overzicht

6. Conclusies en commentaar

6.1 Conclusies en commentaar afkomstig van de lidstaten

6.2 Conclusies en commentaar van de Commissie

Bijlage A Lijst van straffen

Bijlage B Samenvatting van gegevens ontvangen van de Lid-Staten

1. Referentieperiode

2. Berekening van het minimumaantal uit te voeren controles

3. Controles

3.1 Aantal controles op de weg

3.2 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde

bestuurders

3.3 Aantal op de weg gecontroleerde werkdagen

3.4 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde

werkdagen

4. Overtredingen: aantal geconstateerde overtredingen

4.1 Artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: rijtijden

4.2 Artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: onderbrekingen

4.3 Artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: rusttijden

4.4 Artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: dienstregeling

en dienstrooster

Samenvatting

Dit verslag geeft en beschrijft trends en statistieken met betrekking tot de activiteiten die de lidstaten in de periode 1995-1996 hebben verricht op het gebied van inspectie inzake en controle op de naleving van de voorschriften van Verordening (EEG) nr. 3820/85 inzake rijtijden, onderbrekingen en rusttijden. Het verslag is gebaseerd op door de lidstaten verstrekte statistische gegevens en omvat hun gezichtspunten over de uitvoering.

Alle lidstaten hebben de Commissie gegevens over de betrokken periode verstrekt. Een aantal van hen heeft dat alleen maar gedaan nadat er met het instellen van een inbreukprocedure was gedreigd. Oostenrijk en Italië, die voor het vorige verslag geen aangifte deden, verstrekten ditmaal wel gegevens, zij het Oostenrijk slechts over het jaar 1996. De Griekse statistische gegevens werden helaas niet in een voor dit verslag geschikte opmaak opgestuurd en konden niet worden opgenomen. Over het algemeen viel er wat betreft het verstrekken van gegevens aan de hand van het standaardformulier vooruitgang te bespeuren, maar sommige lidstaten blijven zich beperken tot totaalcijfers en de aangiften zijn nog altijd niet eenvormig. Dit heeft eens te meer tot vertraging geleid bij de opstelling van het verslag en heeft uiteindelijk ook een volledige en doeltreffende vergelijking in de weg gestaan.

Uit de statistische gegevens blijkt dat het totale aantal vastgestelde overtredingen opnieuw is gestegen, maar dat de klemtoon verschoven is. De neerwaartse trend van het aantal overtredingen met betrekking tot rusttijden hield aan met een daling van 41% in 1991-1992 tot 28% in 1995-1996, terwijl het percentage overtredingen met betrekking tot onderbrekingen steeg van 20% in 1991-1992 tot 29% in 1995-1996. De cijfers inzake overtredingen op het gebied van rijtijden geven de laatste tijd een soortgelijke stijging te zien, die inzake dienstregeling en dienstrooster ook, zij het in mindere mate. Overtredingen van de voorschriften inzake rijtijden vormen nu de grootste categorie van inbreuken. Het ziet er volgens de statistieken naar uit dat de bestuurders steeds meer onder druk worden gezet om langer te rijden dan is toegestaan en geen rekening te houden met de in de verordening voorgeschreven minimumonderbrekingen.

De trend wat betreft het aantal vastgestelde overtredingen verschilt van land tot land. In het merendeel van de lidstaten (Denemarken, Finland, Duitsland, Luxemburg, Portugal, Spanje, Zweden en het Verenigd Koninkrijk) is het aantal geconstateerde overtredingen gestegen; in andere lidstaten (België, Frankrijk, Ierland, Nederland) is het daarentegen afgenomen. Duitsland blijft afgetekend de koploper wat betreft het aantal geconstateerde overtredingen (80% van alle vastgestelde overtredingen) en geeft ook het grootste aantal geconstateerde overtredingen per gecontroleerde werkdagen te zien, wat op zeer gerichte controlepraktijken wijst.

Ook het aantal controles op de naleving verschilt van land tot land. Ook hier steeg het aantal controles in het merendeel van de lidstaten, terwijl het in andere lidstaten, zoals Duitsland, Luxemburg en Ierland, afnam. Maar aangezien de laatste drie lidstaten het minimumaantal uit te voeren controles moeiteloos overschrijden, gaat deze vermindering van het aantal controles niet tegen de naleving van hun huidige EU-verplichtingen in. Uit de verstrekte statistische gegevens blijkt inderdaad dat alle lidstaten, met uitzondering van Portugal, nu de basisnorm van 1% halen, terwijl Denemarken, Duitsland en Spanje nog altijd een controlepercentage van meer dan 2% handhaven.

De lidstaten hebben diverse initiatieven genomen. Frankrijk heeft zijn straffen aanzienlijk opgetrokken. Gedwongen stilstand is een straf die zowel in Frankrijk als in Duitsland meer en meer wordt toegepast. De Benelux-instanties voor controle op de naleving hebben verschillende initiatieven genomen om de uitwisseling van informatie te bevorderen en tot een gemeenschappelijke benadering van de controlepraktijken te komen.

De wetgeving op de werktijd zal, als ze eenmaal is aangenomen, een aanvulling van de verordening vormen. Voor de tenuitvoerlegging van deze voorschriften zal duidelijkheid omtrent de interpretatie ervan door de controleautoriteiten nodig blijken en de Commissie zal haar best doen om een gemeenschappelijke interpretatie in alle lidstaten te bevorderen.

De komst van de digitale tachograaf, die de basis voor meeromvattende controleacties zal vormen, is niet meer zo veraf. De Commissie heeft van de meerderheid van de lidstaten antwoorden gekregen in verband met eenvormige en doeltreffende controles op de naleving van de verordening. Ze is voornemens in een rapport de aandacht te vestigen op de positieve ontwikkelingen ten aanzien van bepaalde aspecten, maar ook op de duidelijke verschillen tussen de lidstaten, bijvoorbeeld wat betreft de opgelegde straffen. Daarbij zal ze eventueel voorstellen voor verbeteringen doen.

Kort samengevat is de Commissie voornemens:

- maatregelen te nemen die leiden tot een verbetering van de gegevensverstrekking;

- de doeltreffendheid en de eenvormigheid van de controlepraktijken in een rapport te evalueren en daarbij eventueel de nodige voorstellen te doen.

1. Inleiding

Dit verslag over de periode 1995-1996 is het derde in de nieuwe reeks Commissieverslagen die uitsluitend Verordening (EEG) nr. 3820/85 [1] betreft. De verstrekte informatie is door de lidstaten op het door de beschikking van 22 februari 1993 [2] ingevoerde standaardformulier aangeleverd.

[1] PB nr. L 370 van 31.12.1985, blz. 1

[2] PB nr. L 72 van 25. 03.1993, blz. 33

Hoewel de meeste lidstaten hun gegevens in een opmaak hebben ingeleverd die nauw aansluit bij het standaardformulier, zijn de aangiften nog steeds niet uniform; sommige ingeleverde gegevens waren fragmentarisch of onvolledig, of hadden, bijvoorbeeld in het geval van Griekenland, betrekking op verkeerde periodes. Er waren minder vertragingen bij de aangiften, maar alleen omdat de Commissie met het instellen van een inbreukprocedure had gedreigd.

Doordat gebruik is gemaakt van het standaardformulier en dit verslag in dezelfde opmaak als het voorgaande wordt gepresenteerd, zijn de statistieken gemakkelijker te vergelijken met deze van de vorige periode. Het verslag beschrijft tevens de door de lidstaten ter kennis gebrachte initiatieven, en omvat de laatste ontwikkelingen op het niveau van de Gemeenschap.

2. Nationale initiativen

2.1. Bestuursrechtelijke maatregelen

Oostenrijk meldde dat het Verordening (EEG) nr. 3820/85 heeft omgezet door middel van § 102 11a-11d Kraftfahrgesetz (wet op motorvoertuigen), het Arbeitszeitgesetz (wet op werktijden) en het Arbeitsruhegesetz (wet op rusttijden).

In Duitsland werd het Fahrpersonalgesetz (wet betreffende rijdend personeel) in augustus 1997 gewijzigd - de boeteregelingen werden ondergebracht in een aparte Fahrpersonalverordnung (beschikking inzake rijdend personeel). De beschikking, die ook de nationale afwijkingen overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3820/85, artikel 13, vaststelt, werd gewijzigd na ratificatie van de tweede en derde wijziging van de AETR-Overeenkomst (tachografen in plaats van logboek). De bepalingen van de verordening zijn nu ook van toepassing op de registratie van rij- en rusttijden van voertuigen met een toegestaan maximumgewicht van 2,8 tot 3,5 ton en de naleving ervan wordt op een soortgelijke manier gecontroleerd.

2.2. Administratieve maatregelen

In Oostenrijk heeft de arbeidsinspectie in totaal in 891 gevallen strafrechtelijke vervolging ingesteld wegens overtredingen van sociale voorschriften voor het wegvervoer. De opgelegde boetes vertegenwoordigden in totaal 519.335 euro.

In België werden 8 nieuwe inspecteurs aangenomen om de controle op de naleving te verscherpen.

In Finland stelt de regering voor ook de douane- en grensbewakingsdiensten bij de controle te betrekken.

In Frankrijk werden in 1995 en 1996 158 gevallen voorgelegd aan de commissies voor administratieve straffen wegens ernstige of herhaalde overtredingen van vervoersbepalingen, met inbegrip van verordeningen op het gebied van werkomstandigheden en veiligheid op de weg. De straffen behelsden de tijdelijke of permanente intrekking van alle vervoersvergunningen, dan wel van een deel daarvan. Er werden 385 communautaire vergunningen en 322 vervoersvergunningen permanent ingetrokken en 229 communautaire vergunningen en 243 vervoersvergunningen tijdelijk ingetrokken.

De Franse premier ondertekende op 26 september 1996 een interministeriële circulaire die als doel had de coördinatie en de gerichtheid van de door de controle-instanties verrichte controles te verbeteren. Het aantal controleambtenaren werd met 44 verhoogd, een bijgestelde en permanente opleiding voor controlepersoneel werd ingevoerd, de computers werden geüpgraded en er werden nieuwe verkeersmaatregelen uitgevaardigd.

In Duitsland werden aan 9.252 personenvervoerders en aan 198.677 goederenvervoerders boetes met een waarschuwing opgelegd. Tegen 6.517 personenvervoerders en 176.131 goederenvervoerders werd proces-verbaal opgemaakt. 2.054 personenvervoerders en 106.794 goederenvervoerders kregen een verbod om hun reis te vervolgen. Hieruit blijkt duidelijk dat het aantal straffen die gedwongen stilstand behelzen aanzienlijk is toegenomen.

De Nederlandse regering trad op als gastheer van een informele internationale bijeenkomst van deskundigen in Den Haag op 16 en 17 september 1996. Hier werd onderzocht hoe de Europese verordeningen inzake rij- en rusttijden voor beroepschauffeurs ten uitvoer worden gelegd en hoe overtredingen in de verschillende lidstaten worden bestraft. Dit seminar is een waardevol forum voor de uitwisseling van ideeën gebleken.

In het Verenigd Koninkrijk werd ook in 1995 en 1996 de aandacht toegespitst op bepaalde plaatsen en op verdachte bestuurders en exploitanten. Daarnaast vonden routinecontroles op de rijtijden plaats. Bij veel van deze controles werd gebruik gemaakt van informatie afkomstig van "stille controles", waarbij het gebruik en de plaats van een voertuig worden vastgelegd zonder dat de bestuurder daarvan weet heeft, en vervolgens een grondige controle van de registratiebladen van de bestuurder plaatsvindt om te zien of alle informatie is geregistreerd. Dit helpt een systematisch misbruik van de bepalingen van de verordening te constateren. Er worden meer statistische gegevens over de controleactiviteiten van de politie verzameld om een vollediger beeld te krijgen van het niveau van de controle op naleving in het Verenigd Koninkrijk.

3. Straffen

3.1. Schalen

Vijf lidstaten (Oostenrijk, Denemarken, Finland, Ierland en het Verenigd Koninkrijk) hebben informatie verstrekt over de wegens inbreuken op de verordening opgelegde strafmaat. Uit bijlage A blijkt dat er nog altijd een ruime variatie in boetes tussen de lidstaten bestaat.

In Oostenrijk liggen de boetes tussen 37 euro en 2.204 euro.

In Denemarken wordt een boete van 53 euro opgelegd aan de bestuurder en van 132 euro aan het vervoerbedrijf voor elke overtreding van de bepalingen van de Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85 van de Raad. Er kan evenwel ook een boete worden opgelegd die is aangepast aan het soort en de ernst van de overtreding.

In Finland zijn de straffen, afhankelijk van de overtreding, hetzij op de bestuurder of op de werkgever gericht. Overtredingen kunnen worden bestraft met een "dagboete", die overeenkomt met 33,3% van iemands daginkomen, met sociale vrijstellingen. De opgelegde straf varieert naargelang van de overtreding. De straf voor een overtreding van wettelijke voorschriften inzake rij- en rusttijden varieert van 6 tot 12 "dagboetes". Zo staat op het niet gebruiken van registratiebladen een straf van 8 dagboetes, op het niet-nakomen van wettelijke voorschriften inzake het gebruik van registratiebladen 6 dagboetes, enzovoort.

In Ierland bedraagt de maximumstraf een boete van 1.266 euro en/of 6 maanden gevangenisstraf.

In het Verenigd Koninkrijk lagen de maximumboetes die in 1995-1996 konden worden opgelegd aan bestuurders en degenen die de oorzaak zijn van of die toestemming geven voor overtredingen inzake de rijtijden en de tachograaf tussen 1.299 euro en 6.494 euro. De maximumboete van 6.494 euro in Noord-Ierland werd van kracht op 3 juni 1996. Naast een boete wordt bij overtredingen die bestaan in het vervalsen van registratiebladen of het veranderen of vervalsen van het zegel op een tachograaf een gevangenisstraf van maximaal 2 jaar opgelegd.

3.2. Veranderingen

In Frankrijk is de verordening inzake grote overtredingen vanaf 1 februari 1995 verwerkt in de wet "loi no. 95-96". Bij deze wet worden nieuwe straffen ingevoerd en worden andere verscherpt: op overtredingen met betrekking tot tachografen worden strengere straffen toegepast, met een maximumstraf van 30.489 euro en één jaar gevangenisstraf bij veroordeling. Deze straffen zijn ook van toepassing op overtredingen met betrekking tot het manipuleren van snelheidsbeperkers.

Decreet nr. 95-602 van 5 mei 1995 verzwaart ook de straffen voor ernstige overtredingen van de voorschriften inzake rij- en rusttijden, alsook voor een aantal overtredingen met betrekking tot het gebruik van registratiebladen. Op deze overtredingen staat nu een boete van ongeveer 1.517 euro in plaats van 758 euro. Bij decreet nr. 95-601 van 5 mei 1995 wordt de straf voor de weigering voertuigen op verzoek te laten stilstaan verhoogd. Het huidige strafstelsel zal worden uitgebreid door de invoering van een sanctie die bestaat in administratiefrechtelijke stilstand van voertuigen.

In Noord-Ierland werden de niveaus van de in 1995 en 1996 toegepaste boetes opgetrokken. Ze zijn opgenomen in de Road Traffic (Northern Ireland) Order 1981 en de Passenger and Goods Vehicles (Recording Equipment) Regulations (Northern Ireland) Order 1981, zoals op 3 juni 1996 gewijzigd bij de European Communities Road Traffic and Vehicles - Passenger and Goods Vehicles - (Recording Equipment) Regulations (Northern Ireland) 1996.

4. Betrekkingen en samenwerking tussen de lidstaten

Ofschoon deze rubriek niet expliciet in het standaardformulier is opgenomen, hebben enkele lidstaten opmerkingen gemaakt over controles en informatie-uitwisseling.

4.1. Gecoördineerde controles

Richtlijn 88/599/EEG van 23 november 1988 vraagt om informatie-uitwisseling en wederzijdse bijstand van de lidstaten met betrekking tot de toepassing van de controlemaatregelen.

Denemarken maakt melding van 10 gecoördineerde controles met andere lidstaten: 7 met Duitsland en 3 met Zweden. De controles werden uitgevoerd op willekeurig gekozen voertuigen die aan de landgrens te Padborg Denemarken binnenkwamen en willekeurig gekozen voertuigen die uit Denemarken in de haven van Helsingør aankwamen. Iedere controle werd over een periode van 8 uur uitgevoerd. 1170 voertuigen werden gecontroleerd, 222 overtredingen vastgesteld. In 29 gevallen ging het om inbreuken op Verordening (EEG) nr. 3820/85. Ook Zweden bevestigde dat het gecoördineerde controles met zijn Scandinavische buurlanden had uitgevoerd.

Luxemburg maakte melding van onderling afgestemde controles die het geregeld met zijn buurlanden, zoals de Benelux-lidstaten, Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk verricht. De verschillende diensten van de lidstaten maken daartoe afspraken over een gemeenschappelijke datum en de organisatie van de controle. Deze operaties vinden meestal op één dag tussen 3.00 uur en 15.00 uur plaats.

In Noord-Ierland voerden inspecteurs drie gezamenlijke controleoperaties met ambtenaren van de Republiek Ierland uit.

4.2. Informatie-uitwisseling

Denemarken rapporteerde dat het met 11 andere lidstaten informatie heeft uitgewisseld. Zweden meldde dat het informatie heeft uitgewisseld met al zijn Scandinavische buurlanden. Luxemburg maakte melding van driemaandelijkse vergaderingen van de Benelux-landen, waar informatie wordt uitgewisseld en gemeenschappelijke standpunten worden uitgewerkt. België voegde daaraan toe dat er in het kader van de Benelux, alsook met Frankrijk en Duitsland, verschillende initiatieven waren genomen om tot een betere uitwisseling van informatie te komen, bijvoorbeeld over grote overtredingen die door de eigen vervoerders in andere lidstaten worden begaan. De genoemde landen overlegden op dat moment nog over methodes om voor een uniforme uitwisseling van informatie en passende sancties voor dergelijke vervoerbedrijven te zorgen. België verzocht de Europese Unie deze initiatieven te coördineren.

5. Overzichtstabellen

5.1. Controles: overzicht

Aantal dagen dat daadwerkelijk is gecontroleerd ten opzichte van het minimumaantal werkdagen dat moet worden gecontroleerd.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) Van 1 januari 1996 tot en met 31 december 1996

(2) In bovenstaande tabel 5.1, evenals in de tabellen 3.1 tot en met 3.4 van Bijlage B ontbreken de cijfers met betrekking tot controles die zijn uitgevoerd door de politiediensten, het Ministerie van Financiën (douane) en het Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid.

(3) De statistische gegevens zijn niet uitgesplitst naar de rubrieken ingezetenen en niet-ingezetenen; deze zijn in het totale aantal (d) inbegrepen.

(4) De bovenstaande tabel 5.1, evenals de tabellen 3.1 tot en met3.4 van Bijlage B, omvatten geen statistische gegevens over de controles die zijn uitgevoerd door de arbeidsinspectie en de politiediensten. De statistische gegevens geven derhalve slechts een gedeeltelijk beeld van de controleactiviteit.

(5) In deze cijfers zijn niet begrepen de controleactiviteiten die door de politie zijn uitgevoerd.

* Als de verhouding tussen het aantal controles op naleving en het aantal geconstateerde overtredingen van de individuele landen wordt toegepast op de niet-gecategoriseerde overtredingen die door België en het Verenigd Koninkrijk zijn ingediend (zie tabel 5.2) zou voor de genoemde lidstaten het totale aantal gecontroleerde werkdagen op respectievelijk 3.661.350 en 12.876.954 komen te staan. Dat zou betekenen dat het controlepercentage voor België tot 542% en voor het Verenigd Koninkrijk tot 641% stijgt.

5.2. Overtredingen: overzicht

Aantal geconstateerde overtredingen: artikelen 6, 7, 8 en 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85. Overzicht per lidstaat.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) Frankrijk maakt als enig land geen onderscheid naar de nationaliteit. Evenmin zijn aparte cijfers voor personen- en goederenvervoer verstrekt.

* De onderstaande cijfers betreffende geconstateerde overtredingen zijn niet in de bovenstaande tabel opgenomen, en evenmin in de tabellen 4.1 tot en met 4.4 van Bijlage B, omdat ze niet op de geschikte wijze waren uitgesplitst:

- politiediensten: 22.260

- Ministerie van Financiën 3.988

- Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid 260

totaal 26.508

** Het volgende cijfer betreffende geconstateerde overtredingen is niet in de bovenstaande tabel opgenomen, en evenmin in de tabellen 4.1 tot en met 4.4 van Bijlage B, omdat het niet op de geschikte wijze was uitgesplitst: politiediensten VK: 35.241 (1995-1996)

Aantal geconstateerde overtredingen: artikelen 6, 7, 8 en 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85. Overzicht per overtredingscategorie (omvat personen- en goederenvervoer, ingezetenen, EEG-ingezetenen en ingezetenen van derde landen)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

*** Niet-uitgesplitste cijfers zijn niet opgenomen (Oostenrijk - 21.239; Finland - 1.515).

6. Conclusies en commentaar

6.1. Conclusies en commentaar afkomstig van de lidstaten

België concludeerde uit zijn statistieken dat overtredingen van de rust- en rijtijden voor bestuurders het heikele punt blijven. Ongeveer 40% van de overtredingen die in het goederenvervoer over de weg worden geconstateerd zijn schendingen van de bepalingen van de Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85. Gegevens over het eerste halfjaar van 1997 wijzen zelfs nog op een verdere verslechtering: 42%. België denkt er daarom aan het boeteniveau op te trekken. Een ontwerpvoorstel voor een nieuwe wet is aan alle betrokkenen toegezonden en gehoopt wordt dat het, ondanks de opgelopen vertragingen, spoedig tot een wet zal leiden. België wees er voorts op dat het aantal gecontroleerde werkdagen is gestegen, omdat er 8 nieuwe inspecteurs zijn aangenomen.

Frankrijk rapporteerde dat het aantal controles op de weg en op de vestigingsplaats van de onderneming en het aantal voertuigen in 1996 met twee verschillende computersystemen was berekend en dat de daarbij gebruikte gegevens niet dezelfde statistiekonderdelen bestreken. Dat heeft tot een te lage schatting van de resultaten voor 1996 geleid. Terwijl het aantal op de weg gecontroleerde voertuigen in 1996 vergeleken bij 1995 daalde, steeg het aantal gecontroleerde werkdagen zowel op de weg als op de vestigingsplaats met 2%. Het aantal gecontroleerde werkdagen als percentage van het minimumaantal te controleren werkdagen zou dan ook tot 163% stijgen. Zowel in 1995 als in 1996 vormde 75% van de op de weg geconstateerde overtredingen een inbreuk op Verordening (EEG) nr. 3820/85.

Finland merkte op dat er bij de uitgevoerde controles geen onderscheid was gemaakt tussen goederen- en personenvervoer. Het merendeel van de controles had evenwel betrekking op goederenvervoer. Het aantal gecontroleerde personenvoertuigen vertegenwoordigde slechts 5% van het totaal. Volgens ramingen zouden voor ieder op de weg gecontroleerd voertuig drie registratiebladen zijn onderzocht; bij controles op de vestigingsplaats zijn voor ieder bedrijf 10 tachograafschijven per bestuurder onderzocht. De nationaliteit van de bestuurders werd bij de controles niet opgetekend, maar dit zal voor de statistieken van 1998 veranderen. Uit de statistieken van de wegenpolitie blijkt dat in 1995 670 overtredingen en in 1996 845 overtredingen aanleiding gaven tot gerechtelijke vervolging. Naast deze overtredingen werden in beide jaren kleine overtredingen vastgesteld waarvoor wel een waarschuwing werd gegeven, maar die niet werden geregistreerd. Deze overtredingen hadden bijvoorbeeld betrekking op het verkeerd of niet gebruiken van het schakelorgaan voor registratie van de tijdgroepen. Er kan dus worden gesteld dat het aantal controles in de betrokken jaren duidelijk hoger lag dan het bij Richtlijn 88/599/EEG opgelegde minimumaantal. Ook het verzamelen van de informatie is doeltreffender geworden.

Duitsland vestigde er de aandacht op dat het duidelijk de minimumnorm van 1% voor controles had overschreden. Het legde uit dat het relatief hoge aantal controles van buitenlandse bestuurders een gevolg is van het feit dat Duitsland waarschijnlijk een van de hoogste percentages transitvervoer van de EU kent. Het aantal voertuigen dat onder Verordening (EEG) nr. 3820/85 valt, is in 1995-1996 vergeleken bij 1993-1994 lichtjes gedaald. Het aantal controles op de weg en het aantal gecontroleerde werkdagen op de weg daalde dienovereenkomstig. Het aantal gecontroleerde bestuurders op de vestigingsplaats van de wegvervoerder is lichtjes gestegen, maar op de vestigingsplaats van bedrijven voor personenvervoer en vervoer voor eigen rekening is het afgenomen. Het aantal geconstateerde overtredingen met betrekking tot rijtijden en onderbrekingen is duidelijk gestegen voor het goederenvervoer, maar niet voor het personenvervoer. Het aantal gevallen van gedwongen stilstand wegens een zware overtreding is duidelijk toegenomen. Duitsland staat een herziening voor van het standaardformulier waarmee gegevens worden verstrekt voor het tweejaarlijks verslag van de Commissie, zodat er voortaan in die verslagen meer details kunnen worden opgenomen, zoals overtredingen van Verordening (EEG) nr. 3821/85 en samenwerking op het gebied van informatie-uitwisseling tussen de lidstaten.

Nederland wees erop dat zijn controlebeleid meer op preventie dan op strafmaatregelen is gericht. De controle-instanties mikken veeleer op een zichtbare aanwezigheid dan op het uitdelen van ter plekke te betalen boetes. In de onderzochte periode bleef de Rijksverkeersinspectie (RVI) preventieve methodes ontwikkelen om naleving van de verordening te bevorderen. De doelstelling is met vervoerondernemers de best mogelijke overeenkomst te bereiken over de wijze waarop dezen in hun bedrijven maatregelen nemen om de voorschriften na te leven. Het verzuim conform deze overeenkomsten te handelen is een strafbaar delict. In dit kader wordt elke onderneming binnen een overeengekomen periode minstens eenmaal gecontroleerd. Als bij een dergelijke controle ernstige overtredingen worden vastgesteld, worden onmiddellijk boetes opgelegd. Als bij controles op de weg inbreuken worden geconstateerd waarvoor een officieel verslag moet worden opgesteld, wordt onmiddellijk tot dwangmaatregelen overgegaan. De gegevens over dergelijke inbreuken worden vervolgens gebruikt om gerichte controles bij vervoerbedrijven uit te voeren.

Portugal drukte de hoop uit dat het in staat zou zijn het minimumaantal controles te halen dat bij Richtlijn 88/99/EEG voor 1999-2000 is voorgeschreven, zonder rekening te houden met de door de arbeidsinspectie en de politiediensten uitgevoerde controles.

Het Verenigd Koninkrijk merkte op dat gegevens over door de politiediensten uitgevoerde controles in het VK voor het eerst beschikbaar waren gesteld voor verwerking in de aangifte. Tot dan was het in het VK altijd moeilijk om aan welke gegevens ook van de politie te geraken. De gegevens van de politie geven echter geen juist idee van de controle op de naleving van de voorschriften inzake bestuurdersuren in het VK omdat een aantal individuele politiekorpsen nog geen gegevens registreert of althans niet in een vorm die compatibel is met het standaardschema. De politiestatistieken zijn alleen opgenomen in een bijlage bij de aangifte van het VK waarmee geen rekening kon worden gehouden in het standaardschema. De omvang van de controle op bestuurdersuren in het VK is bijgevolg onderschat.

Geen van de andere lidstaten heeft opmerkingen onder deze rubriek gemaakt.

6.2. Conclusies en commentaar van de Commissie

Verordening (EEG) nr. 3820/85 vormt nog altijd een gemeenschappelijke communautaire norm voor de vaststelling van maximumrijtijden en van rusttijden voor exploitanten in het wegvervoer. De tenuitvoerlegging ervan in de lidstaten kan een wezenlijke rol spelen bij het verbeteren van de veiligheid op de weg, de vervoersefficiëntie en de eerlijke mededinging in de Unie. De Commissie is zich er echter van bewust dat de lidstaten er verschillende zienswijzen op nahouden met betrekking tot de toepassing van deze wetgeving. De controles worden met uiteenlopende frequenties en intensiteit uitgevoerd, vaak door verschillende instanties die uit hoofde van afzonderlijke nationale voorschriften handelen. Inbreuken worden met verschillende graden van strengheid bestraft. In sommige lidstaten verstrekken verschillende controle-instanties gedeeltelijke gegevens voor het verslag van de Commissie in plaats dat al de informatie wordt gecoördineerd en in het standaardformulier bijeengebracht. Hierdoor wordt een nauwkeurige vergelijking moeilijker.

De Commissie is er zich bovendien van bewust dat er nog altijd mogelijkheden bestaan om de huidige registratieapparatuur te omzeilen en dat intensievere samenwerking tussen lidstaten nodig is om een gecoördineerde aanpak van het toezicht op de naleving te waarborgen. Om deze reden organiseerde de Commissie in oktober 1995 een tweedaagse bijeenkomst van nationale deskundigen met de bedoeling de uitwisseling van ideeën over aspecten van de interpretatie en de controle op de naleving van de verordening te vergemakkelijken. Het is een zeer leerzame bijeenkomst gebleken. Voorts is er gebruik gemaakt van het Karolus-programma, dat uitwisselingen tussen ambtenaren van de lidstaten vergemakkelijkt, om onderling begrip tussen nationale controleautoriteiten te bevorderen.

België en Luxemburg stellen nog altijd veel meer overtredingen van niet-ingezetenen dan van ingezetenen vast. Aangezien er echter evenveel ingezetenen als buitenlanders worden gecontroleerd, blijkt er bij de controle op de naleving geen sprake te zijn van discriminatie tussen ingezetenen en niet-ingezetenen. De Commissie blijft de situatie in alle lidstaten in het oog houden.

6.2.1. Ontbrekende gegevens zijn nog steeds een probleem

Het gebrek aan tijdig verstrekte, voldoende gedetailleerde en uitgebreide gegevens van lidstaten is nog steeds een obstakel voor een volledige vergelijking. De redenen hiervoor zijn van land tot land verschillend. Voor dit verslag was Griekenland de enige lidstaat die geen aangifte deed in de gegeven opmaak. De Griekse statistieken omvatten ook totaalcijfers voor twee tussenliggende jaren die niet konden worden uitgesplitst en vervolgens weer samengevoegd voor de twee opeenvolgende jaren die in dit verslag worden behandeld. De Commissie heeft node een inbreukprocedure tegen Griekenland moeten instellen om deze kwestie te regelen. Oostenrijk en Italië, die de vorige keer helemaal geen gegevens indienden, stuurden deze keer wel gegevens, zij het dat die van Oostenrijk slechts betrekking hadden op 1996. De twee het laatst tot de Gemeenschap toegetreden landen, Finland en Zweden, die de vorige keer onvolledige gegevens hadden verstrekt, dienden voor 1995-1996 vollediger gegevens in.

Sommige lidstaten dienen nog altijd uitsluitend totaalcijfers in - de opmaak van de aangiften is nog altijd niet eenvormig. Met betrekking tot overtredingen van de artikelen 6, 7, 8 en 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85 zijn Finland en Oostenrijk er nog altijd niet in geslaagd gedetailleerde gegevens te verstrekken. In plaats daarvan gaven zij een totaalcijfer voor ieder soort overtreding dat alleen maar in de algemene statistieken kon worden opgenomen. Frankrijk maakte bovendien als enig land geen onderscheid naar de nationaliteit, waardoor de vergelijkingen soms niet voor honderd procent kloppen.

De Belgische en Portugese bevoegde autoriteiten blijven de gegevens bij gedeelten verstrekken. Hierdoor worden aan deze landen kleinere cijfers met betrekking tot controles en geconstateerde overtredingen toegeschreven. Dit kan een vertekend beeld geven van het totale niveau van de verrichte controles. Zo heeft het Verenigd Koninkrijk ook meegedeeld dat zijn politiediensten aanzienlijke controleactiviteiten voor hun rekening nemen; het hoopt in staat te zijn binnen afzienbare tijd volledige statistische gegevens over deze activiteiten over te leggen.

6.2.2. De minimumnorm voor controles is door het merendeel van de lidstaten gehaald

Het totale aantal controles op naleving blijft in de EU stijgen. Binnen dit kader zijn er wel verschillen tussen de lidstaten merkbaar. In sommige lidstaten, zoals Frankrijk, Portugal en Spanje, was een verdere toename vast te stellen, in andere bleef het controleniveau vrijwel ongewijzigd, in een paar lidstaten, zoals Duitsland en Luxemburg, nam de controleactiviteit af, hoewel het opgelegde minimumaantal er nog ruimschoots werd overschreden.

In het algemeen geven de gegevens uit Portugal een opwaartse trend te zien. Als gevolg daarvan heeft Portugal in het overzicht van het aantal gecontroleerde werkdagen als percentage van het minimumaantal te controleren werkdagen, het aantal controles verhoogd.

In Ierland valt nu een veel groter aantal voertuigen onder de verordening. Hierdoor is niet alleen het totale aantal werkdagen, maar ook het minimumaantal uit te voeren controles sterk gestegen. De controles hebben evenwel geen gelijke tred gehouden met deze ontwikkeling. Het aantal gecontroleerde werkdagen als percentage van het minimumaantal te controleren werkdagen bleek dus slechts 1,30%, tegen 3,86% in het verslag over 1993-1994, te bedragen.

Over het algemeen overschreden de meeste lidstaten zonder moeite de basisnorm van 1%. Denemarken, Duitsland en Spanje bereikten zoals in 1993-1994, nog een controlepercentage van meer dan 2%, waarbij Duitsland de koploper van de Unie bleef met een controlepercentage van ruim 4%.

Belangwekkend is tevens dat de nieuwe lidstaten erin zijn geslaagd het niveau van de controles van onder de 1% in 1993-1994 op te trekken boven de 1% nu (Finland van 0,44% tot 1,78% - Zweden van 0,13% tot 1,02% - Oostenrijk tot 1,28%). België heeft, hoewel het slechts gedeeltelijke gegevens heeft overgelegd, zijn controlepercentage ook van 0,66% tot 1,20% weten te verhogen.

Bijgevolg hebben alle lidstaten behalve Portugal hun percentage van uitgevoerde controles opgetrokken tot boven de basisnorm van 1%. Portugal werd verzocht de statistische gegevens over al zijn controle-instanties in de aangifte op te nemen, maar voldeed niet aan dit verzoek. Het gebrek aan één enkel orgaan dat al de nationale statistische gegevens van Portugal coördineert, verhult misschien dat de minimumvereisten van de richtlijn in werkelijkheid toch worden nagekomen. Portugal heeft zijn voornemen bekendgemaakt het minimumcontrolepercentage van 1% tegen 1999 te halen, maar dit kan alleen worden gebaseerd op de statistische gegevens van één van de controleorganen.

6.2.3. Het aantal overtredingen met betrekking tot rusttijden nam af terwijl al de andere toenamen

Het aantal overtredingen ten aanzien van artikel 6 (rijtijden), artikel 7 (onderbrekingen) en artikel 14 (dienstregeling en dienstrooster) is toegenomen. De overtredingen in verband met rijtijden zijn nog altijd een constant en tevens belangrijk deel (38%) van het totale aantal geconstateerde overtredingen en zijn zelfs nog toegenomen (34% in 1993-1994). Tijdens de betrokken periode overtrof het aantal overtredingen van rijtijden dat van rusttijden; dit is nu de categorie met het grootste aantal inbreuken. De ten aanzien van onderbrekingen geconstateerde overtredingen bleven in stijgende lijn gaan en vormen nu 29% van het totaal. De overtredingen met betrekking tot de dienstregeling en het dienstrooster komen weer op het vroegere percentage van 4% van het totale aantal vastgestelde overtredingen te liggen.

Het moet worden erkend dat meer lidstaten gegevens over deze overtredingen hebben verstrekt. Toch blijft het een opmerkelijke ontwikkeling dat het aantal geconstateerde overtredingen ten aanzien van artikel 8 (rusttijden) van 39% in 1993-1994 tot 29% in 1995-1996 is gedaald. Dit is niet te wijten aan een algemene afname van het aantal geconstateerde overtredingen in de lidstaten - in sommige landen zoals Denemarken en Portugal is er zelfs een toename vastgesteld - maar is een weerspiegeling van ontwikkelingen in de sector. De cijfers lijken erop te wijzen dat in de sector van het wegvervoer meer en meer druk wordt uitgeoefend op de bestuurders om langer te rijden dan is toegestaan, hoewel de verordening al in flexibiliteit voorziet.

6.2.4. In het merendeel van de lidstaten is het aantal geconstateerde overtredingen toegenomen.

In de meeste lidstaten, met name Denemarken, Finland, Duitsland, Luxemburg, Portugal, Spanje, Zweden en het VK, is het totale aantal geconstateerde overtredingen toegenomen. In andere (België, Frankrijk, Ierland, Nederland) is het afgenomen.

Dit kan aan verschillende factoren te wijten zijn. Het kan, ten eerste, een reële toename van het aantal begane overtredingen weerspiegelen, maar het kan, ten tweede, ook wijzen op een meer gerichte inspanning van de zijde van de controleautoriteiten. In sommige gevallen kan het er, ten derde, gewoon op wijzen dat de statistische gegevens beter worden verzameld en geordend. Het beeld dat hieruit naar voren komt van enerzijds afnemend respect voor de regels en anderzijds toenemende behoefte aan controle-inspanningen is niettemin verontrustend.

Een onderzoek van de door de lidstaten ingediende cijfers brengt het volgende aan het licht: bij de lidstaten waar de overtredingen toenamen horen Duitsland en Luxemburg, waar het totale aantal werkdagen niet toenam. Daar werden minder controles uitgevoerd, maar meer overtredingen vastgesteld. Aangezien er geen melding wordt gemaakt van een belangrijke verschuiving in de controlestrategie, blijkt de toename van het aantal overtredingen dat hier is vastgesteld in de eerste plaats een globale toename van de overtredingspercentages te weerspiegelen. Uit de gegevens van zes lidstaten (Denemarken, Finland, Portugal, Spanje, Zweden en het Verenigd Koninkrijk) blijkt dat het totale aantal werkdagen is toegenomen. Met uitzondering van Finland verrichtten deze lidstaten ook meer controles en constateerden zij een veel groter aantal overtredingen. Deze toename wijst niet alleen op intensievere inspanningen, maar ook op een algemeen stijgende trend van de overtredingspercentages. In Finland leidde een toename van de controles daarentegen niet tot een stijging van het aantal geconstateerde overtredingen.

Van de lidstaten waar het aantal overtredingen is afgenomen (België, Frankrijk en Ierland) hadden België en Frankrijk het totale aantal te controleren werkdagen, alsook het aantal controleoperaties opgetrokken. Dit kan op een relatieve daling van de overtredingspercentages wijzen. Nederland maakte melding van een daling van het aantal werkdagen, van de uitgevoerde controles en de geconstateerde overtredingen. Nederland wijt de daling van het aantal geconstateerde overtredingen aan het succes van zijn specifieke preventieve controlemaatregelen voor de sector.

In het algemeen blijkt het totale aantal geconstateerde overtredingen in de hele Unie te zijn toegenomen. Een intensivering of vermindering van het aantal controles leidt niet automatisch tot een overeenkomstige stijging of daling van het aantal vastgestelde overtredingen. Terwijl dit in sommige gevallen te wijten kan zijn aan het afschrikkend effect van frequentere controleactiviteiten, spreekt het vanzelf dat in een groot deel van de lidstaten de toegenomen controleactiviteit een groeiend probleem in het licht helpt stellen. De nood aan doeltreffendere en eenvormige controle op naleving in de hele Unie is een kwestie die de Commissie aan de orde wil stellen in haar volgende verslag aan de Raad over dit onderwerp.

6.2.5. Het percentage vastgestelde overtredingen loopt sterk uiteen.

De verhouding van het totale aantal geconstateerde overtredingen tot het totale aantal gecontroleerde werkdagen laat zien dat het succes van de lidstaten bij de opsporing van mogelijke overtreders sterk uiteenloopt. Duitsland en Oostenrijk zijn het meest succesvol geweest met respectievelijk 6,4 en 6 geconstateerde overtredingen voor elke 100 gecontroleerde werkdagen. Op een zekere afstand volgden Italië (3,8), Spanje (1,9) en Nederland (1,8 overtredingen). In enkele andere lidstaten lag het aantal geconstateerde overtredingen lager dan 1 overtreding per 100 gecontroleerde werkdagen.

Deze verhouding laat zien welke voordelen er te behalen zijn door uitwisseling van ervaring en door overname van de meest doeltreffende en nationaal meest geschikte werkwijzen binnen de Unie.

6.2.6. De interpretatie van Verordening (EEG) nr. 3820/85 wordt nog steeds verfijnd door middel van uitspraken van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. De bestreken periode loopt tot midden 1998.

In zijn arrest van 30 april 1998 in de zaak Clarke & Sons and Ferne, C-47/97, Rec. 1998, blz.I-2147, heeft het Hof vastgesteld dat een personenvervoerdienst die wordt verleend bij een aantal gelegenheden ingevolge een groepsreservering door een reisorganisator en die bestaat in een enkele reis van een luchthaven naar een hotel, waarbij eventueel een toeristische attractie wordt aangedaan, zonder dat de te volgen reisweg van tevoren precies is vastgesteld, geen "geregeld personenvervoer" is zoals bedoeld in artikel 4, lid 3 van de verordening. Deze diensten kunnen bijgevolg geen aanspraak maken op afwijkingen van de bepalingen van de verordening. Bij zijn overwegingen wat "geregeld personenvervoer" dan wel is, verwees het Hof naar artikel 2, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 684/92 [3]. De belangrijkste factoren waarmee rekening moet worden gehouden zijn dat de dienst: voor iedereen toegankelijk dient te zijn; voorziet in het vervoer van personen met een bepaalde regelmaat en langs een bepaalde reisweg; een "bepaalde regelmaat" moet hebben die bijvoorbeeld ook blijkt uit de beschikbaarstelling van een dienstregeling; niet afhankelijk is van de reserveringen van klanten, maar door de vervoerder van tevoren is vastgesteld.

[3] PB nr. L 74 van 20.03.1992, blz. 1

In zaak Sjöberg, C-387/96, Rec. 1998 blz. I-1225 oordeelde het Hof dat de afwijking waarin artikel 13, lid 1, sub b), van de verordening voorziet voor voertuigen die door de overheid worden gebruikt voor taken van openbare dienst die de beroepsvervoerders niet beconcurreren, niet van toepassing is op voertuigen die toebehoren aan een onderneming waarvan het kapitaal in handen is van een overheidsdienst en die een openbare dienst van personenvervoer onderhoudt in het kader van een contract waarbij haar voor bepaalde tijd een uitsluitend recht is verleend na een aanbesteding waarop alle concurrenten konden inschrijven. Hoewel het Hof het standpunt van de Commissie erkende dat het voornaamste element het ontbreken van de mededinging tijdens de uitvoering van het contract was, sprak het zich tegen het standpunt van de Commissie uit waar het zegt dat de afwijkingen strikt moeten worden geïnterpreteerd om geen afbreuk te doen aan de doelstellingen van de verordening - veiligheid op de weg en geen concurrentieverstoring. Het ontbreken van mededinging met de beroepsvervoerders moet volgens het Hof niet alleen tijdens de uitvoering van het contract worden beoordeeld, maar ook op het tijdstip waarop het uitsluitende recht een openbare dienst te onderhouden wordt verleend. Het Hof heeft het begrip "voertuigen die door de overheid worden gebruikt voor taken van openbare dienst die de beroepsvervoerders niet beconcurreren" dan ook in dier voege verduidelijkt dat alleen voertuigen zijn bedoeld waarbij geen enkel mededingingselement meespeelt/meespeelde, zelfs niet vóór de toewijzing van het contract.

6.2.7. De invoering van de digitale tachograaf nadert.

Verordening (EG) nr. 2135/98 [4] van de Raad werd op 24 september 1998 door de Raad vastgesteld. Ze wijzigt Verordening (EEG) nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer en Richtlijn 88/599/EEG betreffende standaardprocedures voor de controle op de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3820/85 en Verordening (EEG) nr. 3821/85 en effent aldus het pad voor de invoering van de nieuwe digitale tachograaf. Er is een Comité voor de aanpassing van de tachograaf ingesteld dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten, controleorganen, de sociale partners en producenten, om de specificaties voor de nieuwe tachograaf op te stellen. Als deze eenmaal zijn overeengekomen en bekendgemaakt in het Publicatieblad, moeten voertuigen die vanaf 24 maanden daarna voor het eerst in het verkeer worden gebracht met het nieuwe controleapparaat worden uitgerust. Daarnaast moeten ook de vracht- en personenvoertuigen met een maximumgewicht van respectievelijk meer dan 12 en 10 ton die vanaf 1 januari 1996 voor het eerst werden geregistreerd, voor zover de overbrenging van de signalen naar het controleapparaat waarmee ze zijn uitgerust geheel elektronisch geschiedt, bij vervanging van het controleapparaat met de digitale tachograaf worden uitgerust. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat zij de bestuurderskaarten uiterlijk 21 maanden na de bekendmaking van de specificaties kunnen afgeven.

[4] PB nr. L 274 van 09.10.1998, blz. 1

Het comité staat op het punt de laatste hand te leggen aan zijn standpunten inzake de specificaties en zal het daar, naar wordt gehoopt, tegen eind 1999 over eens worden.

6.2.8. Uitwisseling van gezichtspunten over het toezicht op de naleving

Er werden verschillende bijeenkomsten van nationale deskundigen georganiseerd om van gedachten te wisselen over de tenuitvoerlegging van de verordening en, recentelijker, over de digitale tachograaf. Tijdens deze bijeenkomsten stelden de nationale deskundigen diverse meningsverschillen tussen de lidstaten vast wat betreft de interpretatie en de controle op de naleving van de bepalingen van de verordening. De Commissie heeft nota genomen van de uiteenlopende standpunten en van de wens een geharmoniseerde aanpak te bevorderen. De Commissie voelde zich aangemoedigd door de constructieve dialoog en is voornemens deze aangelegenheden in eerste instantie te behandelen in het komende verslag aan de Raad over een doeltreffende en eenvormige controle op de naleving.

6.2.9. Invoering van de richtlijn betreffende de arbeidstijd in de sector van het wegvervoer

Op 18 november 1998 publiceerde de Commissie een pakket maatregelen (COM 662/98 def.) [5] die als doel hebben de sectoren en activiteiten die momenteel van de algemene arbeidstijdrichtlijn [6] zijn uitgesloten onder het toepassingsgebied van de richtlijn te brengen. In de sector van het wegvervoer moeten niet-mobiele werknemers onder de bepalingen van de algemene richtlijn worden gebracht, terwijl mobiele werknemers, met inbegrip van zelfstandige bestuurders, onder een afzonderlijke richtlijn moeten vallen.

[5] PB nr. C 43 van 17.02.1999, blz. 1

[6] PB nr. L 307 van 13.12.1993, blz. 18

In haar Witboek had de Commissie oorspronkelijk overwogen de arbeidstijd in de verordening zelf onder te brengen, maar ondertussen nam ze nota van: het voorbehoud van de lidstaten; de afkeer van het werkgeversverbond; de wenselijkheid de regeling op een breder gamma activiteiten te laten slaan; de grote verscheidenheid van de regelingen in de lidstaten en de noodzaak de subsidiariteit te erkennen. Om al deze redenen werd een afzonderlijke richtlijn voorgesteld. In het Commissievoorstel wordt overwogen de arbeidstijdvoorschriften als een aanvulling van de basisvoorschriften betreffende de rij- en rusttijden in de verordening te laten werken.

In eerste lezing steunde het Parlement het voorstel van de Commissie en drong het aan op strengere voorschriften [7]. Het Economisch en Sociaal Comité deed hetzelfde [8]. Tijdens de opstelling van dit verslag gaat de beraadslaging in de Raad voort, evenwel zonder dat er blijkbaar veel vooruitgang wordt geboekt.

[7] PB nr. C 279 van 01.10.1999, blz. 270

[8] PB nr. C 138 van 18.05.1999, blz. 33

6.2.10. Slotcommentaar

Een doeltreffende toepassing van de voorschriften inzake rij- en rusttijden dient ieders belang. De Commissie blijft alle lidstaten aanmoedigen om de initiatieven tot samenwerking uit te breiden door uitwisseling van informatie en personeel, alsook het ondernemen van gezamenlijke activiteiten. Dit kan alleen maar leiden tot een versterking van de controlepraktijken en tot een beter inzicht in de toepassing van de verordening.

De Commissie stelt momenteel een verslag op voor de Raad over de doeltreffende en eenvormige toepassing van de verordening, gebaseerd op gegevens uit de lidstaten die in sommige gevallen voorstellen tot verbetering van het toezicht op de naleving omvatten. De komende invoering van de digitale tachograaf moet de eerste stap zijn van een systematischer en breder opgezet onderzoek naar de controlenormen en -praktijken.

Bijlage A

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

De opgenomen gegevens voor België, Italië, Spanje en Zweden zijn gebaseerd op door nationale deskundigen van deze landen in 1995 verstrekte cijfers. Voor de andere lidstaten waren geen gegevens verstrekt.

Bijlage B

Statistische gegevens

1. Referentieperiode

Van 1 januari 1995 tot en met 31 december 1996

2. Berekening van het minimumaantal uit te voeren controles

(Artikel 2 van Richtlijn 88/599/EEG) [9]

[9] PB nr. L 325 van 29.11.1988, blz. 55.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) Van 1 januari 1996 tot en met 31 december 1996

(2) De cijfers hebben betrekking op het totale aantal vrachtvoertuigen zwaarder dan 1.524 kg en grote voertuigen van de overheid die in de Staat zijn geregistreerd. Een aantal hiervan zou van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad zijn vrijgesteld. Uitgesplitste cijfers zijn echter niet beschikbaar.

(3) Nederland legde uit dat het aantal voertuigen onder (b) lager is dan in het overzicht voor 1993-1994. De aanzienlijke toename in die periode (vergeleken bij 1991-1992) is waarschijnlijk het resultaat van de aanzienlijke toename van het aantal vergunninghouders die op dat moment niet precies wisten of zij voertuigen gebruikten waarop de bepalingen van de verordening van toepassing waren. Het feit dat ook de cijfers onder 2 (c) en 2 (d) lager zijn, houdt daar rechtstreeks verband mee.

3. Controles

3.1 Aantal controles op de weg

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) Van 1 januari 1996 tot 31 december 1996.

(2) Dit totaal omvat statistische gegevens over voertuigen waarvoor geen onderscheid tussen goederen en personen werd gemaakt.

(3) EEG-totaal, met inbegrip van ingezetenen.

(4) De lidstaten waren niet in staat meer gedetailleerde cijfers te verstrekken.

(5) Frankrijk maakt als enig land geen onderscheid naar de nationaliteit.

3.2 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde bestuurders

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) Van 1 januari 1996 tot en met 31 december 1996

(2) Totaalcijfer verstrekt

(3) In dit cijfer zijn niet begrepen 101 transporten waarbij geen onderscheid kon worden gemaakt tussen vervoer voor eigen rekening en vervoer /verhuur of tegen vergoeding.

3.3 Aantal op de weg gecontroleerde werkdagen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) Van 1 januari 1996 tot en met 31 december 1996

(2) Dit totaalcijfer omvat statistieken voor voertuigen waarvoor geen onderscheid tussen goederen- en personenvervoer is gemaakt.

(3) Totaal voor EEG, met inbegrip van de eigen ingezetenen

(4) De lidstaten waren niet in staat meer gedetailleerde cijfers te verstrekken.

(5) Frankrijk maakt als enig land geen onderscheid naar de nationaliteit.

3.4 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde werkdagen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) Van 1 januari 1996 tot en met 31 december 1996

(2) Alleen totaalcijfer ingediend.

(3) Dit cijfer omvat niet de 61 transporten waarbij geen onderscheid tussen vervoer voor eigen rekening en vervoer /verhuur of tegen vergoeding kon worden gemaakt.

4. Overtredingen

Aantal geconstateerde overtredingen

4.1 Artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: rijtijden

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(1) Geen uitgesplitste cijfers verstrekt

(2) Totaal aantal overtredingen van rijtijden zonder onderscheid

(3) Frankrijk maakt als enig land geen onderscheid naar de nationaliteit.

(4) Overtredingen van maximum zes dagen rijtijd inbegrepen in wekelijkse rusttijd

4.2 Artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: onderbrekingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(1) Geen uitgesplitste cijfers verstrekt

(2) Verstrekte totaal aantal

(3) Verstrekte totaal aantal overtredingen ten aanzien van onderbrekingen. Frankrijk maakt als enig land geen onderscheid naar de nationaliteit.

(4) De overtredingen in verband met "te korte onderbrekingen" zijn vervat in de statistische gegevens over "langer dan 4,5 uur aan het stuur zonder onderbreking"

4.3 Artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: rusttijden

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) Geen uitgesplitste cijfers verstrekt

(2) Frankrijk maakt als enig land geen onderscheid naar de nationaliteit.

(3) Overtredingen van dagelijkse en wekelijkse rusttijden tezamen

4.4 Artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: dienstregeling en dienstrooster

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(1) Geen uitgesplitste cijfers verstrekt

(2) Frankrijk maakt als enig land geen onderscheid naar de nationaliteit.