31. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 337/37 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van 
de wetgevingen der lid-staten betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen (}) 
(88/C 337/12) 
De Raad heeft op 28 april 1988 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en Sociaal Comité te raadplegen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 5 oktober 1988 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Pearson. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 259e zitting (vergadering van 27 oktober 
1988) het volgende advies uitgebracht, dat zonder stemmen tegen (twee onthoudingen) is 
goedgekeurd). 
1. Inleiding 
1.1. Het Comité vindt het een goede zaak dat de 
Commissie voorstellen over dit belangrijke onderwerp 
heeft uitgewerkt en bijzonder veel aandacht schenkt 
aan de problemen die zich voordoen bij de onderlinge 
aanpassing van de voor persoonlijke beschermings­
middelen geldende normen. Het schaart zich achter de 
inspanningen van de Commissie ter voltooiing van de 
interne markt en stelt vast dat zij aansluiten bij de 
sociale doelstellingen in de Europese Akte en in dit 
opzicht een grote stap voorwaarts betekenen. Het ver­
wacht evenwel praktische problemen bij de tenuitvoer­
legging van een groot aantal maatregelen. 
1.2. Het Comité is van mening dat het midden- en 
kleinbedrijf (MKB) geen problemen mag ondervinden 
bij de toepassing van de voor deze marktsector vast­
gelegde normen. 
1.3. De voorstellen van de Commissie sluiten ook 
aan bij de „nieuwe aanpak op het gebied van technische 
harmonisatie en normalisatie" in de Gemeenschap. De 
door het Europees Comité voor normalisering (CEN), 
het Europees Comité voor elektrotechnische normalise­
ring (Cenelec) of andere bevoegde instanties vast te 
stellen normen moeten zijn gebaseerd op de eisen in de 
richtlijn. Deze normen gelden dan in elke lid-staat. 
Werkgevers, werknemers en consumenten dienen bij het 
uitwerken van dergelijke normen te worden betrokken. 
1.4. Een adequate bescherming van de gebruikers 
van deze middelen is van het grootste belang en dit 
wordt in de toelichting van het Commissiedocument op 
sommige specifieke punten niet duidelijk en overtuigend 
genoeg gezegd. Te oordelen naar de toelichting op het 
voorstel schenkt de Commissie bij haar streven om via 
deze richtlijn vóór 1993 het vrije verkeer van goederen 
tot stand te brengen en handelsbelemmeringen binnen 
de Gemeenschap op te ruimen, onvoldoende aandacht 
aan bindende minimumeisen t.a.v. veiligheid en gezond­
heid van personen, die evenwel uiterst belangrijk zijn. 1.5. Het verheugt het Comité dat er een parallelle 
richtlijn [doe. COM(88) 76 dei.] is voorgesteld, waarin 
de sociale, gezondheids- en veiligheidsaspecten van per­
soonlijke beschermingsmiddelen worden behandeld; het 
verband tussen artikel 100 A en artikel 118 A van het 
door de Europese Akte gewijzigde EEG-Verdrag moet 
immers worden gehandhaafd. 
1.6. Het Comité stelt vast dat de Commissie een 
enquête heeft uitgevoerd waaruit zou blijken dat er 
op het gebied van persoonlijke beschermingsmiddelen 
aanzienlijke verschillen tussen de lid-staten bestaan. Het 
Comité acht het nuttig, de resultaten van deze enquête 
en statistische gegevens betreffende verzekeringsclaims 
bekend te maken, zodat de meest gevaarlijke situaties 
kunnen worden opgespoord en veiligheid en gezondheid 
van de gebruikers beter kunnen worden beschermd. 
1.7. Volgens het richtlijnvoorstel dienen be­
schermingsmiddelen die een gevaar voor de veiligheid 
kunnen betekenen, uit de handel te worden genomen. 
Er wordt echter niet aangegeven welke sancties moeten 
worden opgelegd indien dergelijke produkten toch in 
de handel worden gebracht. De aansprakelijkheid van 
de producent geldt mogelijk niet meer indien het pro-
dukt is vervaardigd naar een ontwerp dat niet door 
hem is gemaakt. Het is nog steeds niet duidelijk hoe 
wettelijke aansprakelijkheid betreffende produkten met 
gebreken zich verhoudt tot certificatie (2). Er dient 
nauwkeurig te worden aangegeven wie in dergelijke 
gevallen de verantwoordelijkheid voor het betalen van 
schadevergoedingen draagt. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Volgens het Comité is de huidige situatie als 
volgt: iedere lid-staat kent zijn eigen bepalingen die 
naar gelang van de lid-staat meer of minder stringent 
zijn. Andere richtlijnen in het kader van de „Nieuwe 
aanpak" voorzien in één enkel permanent comité (het 
in Richtlijn 83/189/EEG bedoelde Comité), dat de Com­
missie van advies dient over de tenuitvoerlegging van 
de richtlijnen. In dit verband heeft het Economisch en 
(!) PB nr. C 141 van 3. 5. 1988, blz. 14. (2) PB nr. C 169 van 8. 7. 1985, blz. 5. 
Nr. C 337/38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 88 
Sociaal Comité steeds aanbevolen, voor elke belangrijke 
richtlijn een afzonderlijk, meer gespecialiseerd advies­
comité op te richten, en het stelt voor, dit ook in dit 
geval te doen en de in paragraaf 1.3 genoemde sociale 
partners hierbij te betrekken. 
2.2. Dit gespecialiseerde adviescomité zal in het be­
gin waarschijnlijk advies moeten uitbrengen over nor­
men die wellicht strenger zijn dan in sommige lid-staten 
en minder streng dan in andere. Het Comité is van 
mening dat de overgangsperiode en de in die fase opge­
stelde compromis-normen slechts mogen worden be­
schouwd als de eerste stap naar het objectief vastgestel­
de hogere niveau, waar zo snel mogelijk naartoe moet 
worden gewerkt. 
2.3. Het Comité beschouwt het feit dat de voorgestel­
de maatregelen niet uitsluitend voor de werkplek 
gelden, als een groot probleem. Het is het met deze 
aanpak eens, maar moet vaststellen dat de in bijlage I 
vermelde uitzonderingen tot verwarring leiden. Ondui­
delijk is ook, in hoeverre het richtlijnvoorstel op far­
maceutische en medische apparatuur betrekking heeft; 
het bevat geen enkele verwijzing naar het verband met 
andere geldende of door de Commissie geplande com­
munautaire maatregelen voor de bescherming van de 
werknemer. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Artikel 1, tweede lid 
De definitie van „persoonlijke beschermingsmiddelen" 
dient te worden uitgebreid om duidelijk te maken dat 
medische beschermingsmiddelen of -apparatuur ook 
hieronder vallen. Binnenkort mag overigens een richt­
lijnvoorstel over medische instrumenten voor eenmalig 
gebruik worden verwacht. 
3.2. Artikel 2, derde lid 
Hoewel het Comité begrijpt dat een organisatie of een 
burger van de Gemeenschap op „jaarbeurzen, tentoon­
stellingen, enzovoorts" prototypes wil kunnen laten 
zien waarvoor nog geen certificaat van overeenstem­
ming is toegekend, dient het wel duidelijk te zijn dat 
deze prototypes aan de daarvoor geldende minimum-
veiligheidseisen moeten voldoen. 
3.3. Artikel 3, derde lid 
De tot en met 31 december 1992 lopende overgangs­
periode voor deze produkten en uitrustingen waarvoor 
geharmoniseerde normen ontbreken, moet goed worden 
benut, zodat de gehele scala van produkten uiterlijk op 
die datum in overeenstemming is met de richtlijn. 3.4. Artikel 6 
De voorlaatste overweging luidt als volgt: „Overwe­
gende dat bij de normalisatie en de beheerswerkzaamhe-
den met betrekking tot deze richtlijn dient te worden 
gezorgd voor voldoende overleg met de sociale partners, 
met name met de werknemersorganisaties". In artikel 6 
wordt echter slechts verwezen naar het krachtens Richt­
lijn 83/189/EEG opgerichte Permanent Comité (1). Het 
Comité vindt dat het „Raadgevend Comité voor de 
veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming 
op de arbeidsplaats" moet worden ingeschakeld, zodat 
de hierboven geciteerde doelstellingen worden bereikt. 
3.5. Artikel 7 
3.5.1. Het Comité vindt dat de bepaling in artikel 2, 
eerste lid, moet worden opgenomen in de derde alinea 
van artikel 7, eerste lid, aangezien het in beide gevallen 
om de veiligheid of gezondheid van personen, huisdie­
ren of goederen gaat. 
3.5.2. In artikel 7, derde lid, dient duidelijk te worden 
bepaald dat het recht om een „EG"-merkteken op per­
soonlijke beschermingsmiddelen aan te brengen, moet 
worden ingetrokken en dat dit feit in het Publikatieblad 
en algemeen onder de aandacht van het publiek moet 
worden gebracht indien de bedoelde beschermings­
middelen niet conform zijn omdat zij niet aan de mi­
nimumeisen voldoen of omdat het merkteken ten on­
rechte is aangebracht. 
3.6. Artikel 8, derde lid 
De formulering van de tweede alinea dient in een voet­
noot te worden verduidelijkt: met „zonnestraling" 
wordt bijvoorbeeld „zonlicht" bedoeld, en „tuinieren" 
is een weinig nauwkeurige term. 
3.7. Artikel 13, tweede lid 
Uit deze passage mag niet worden opgemaakt dat de 
verpakking dient te worden bewaard. De formulering 
dient in die zin te worden aangepast. 
3.8. Bijlage 1, de punten 1,2 en 3 
Aangezien de ontwerp-richtlijn voor alle personen (zie 
paragraaf 2.3) geldt, vindt het Comité dat ook de politie 
hieronder moet vallen en er uitsluitend voor de opera­
tionele onderdelen van de strijdkrachten een uitzonde­
ring mag worden gemaakt. De in het tweede en het 
derde lid genoemde uitzonderingen zijn onaanvaard­
baar indien hiervoor geen verklaring wordt gegeven. 
3.9.1. Bijlagell, punt 1.1.2 
Het Comité stelt voor, hieraan een zin toe te voegen, 
bijvoorbeeld „Er dient altijd te worden gezorgd voor 
(!) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. 
31. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 337/39 
adequate bescherming van de gezondheid en de veilig­
heid gemeten aan de omvang van het risico." 
3.9.2. Bijlage II, punt 1.4 
Het Comité wijst op zijn advies (*) over de parallelle 
richtlijn betreffende dit onderwerp [doe. COM(88) 76 
def.], waarin sprake is van de informatie die de fa­
brikant over het gebruik van persoonlijke be­
schermingsmiddelen moet verstrekken; de relatie tussen 
fabrikant en gebruiker wordt zeer belangrijk geacht 
voor het tot stand brengen van een zo doelmatig moge­
lijke persoonlijke bescherming. 
3.10.1. Bijlage-Hl, hoofdstuk 1, eerste lid 
Hier kan verwarring ontstaan, aangezien in artikel 8, 
lid 1, wordt bepaald dat de fabrikant een dossier moet 
samenstellen, terwijl hij niet verplicht wordt dit dossier 
voor te leggen. Volgens de artikelen 10 en 11 is die 
voorlegging wel nodig voor de keuring en de verklaring 
van overeenstemming. 
(!) PB nr. C 318 van 12. 12. 1988. 
Gedaan te Brussel, 27 oktober 1988. 
1. Voorwoord 
1.1. Het onderhavige voorstel van de Commissie 
moet worden gezien tegen de achtergrond van Titel 
V van de Europese Akte („Economische en sociale 
samenhang"). De tweede zin van hoofdstuk I, lid 1 b) dient als volgt 
te worden gewijzigd: „ ...dient het fabricagedossier vol­
doende gegevens te bevatten om de erkende keurings­
instelling, ..., in staat te stellen om te verifiëren ..." 
3.10.2. Bijlage Hl, hoofdstuk 1, lid 2, a) (Engelse versie) 
De zin dient als volgt te worden gelezen: ,,a) its confor-
mity to harmonized standards or other technical speci-
fications referred to in Article 5." 
3.11. Bijlage III, hoofdstuk II 
Het Comité is het eens met de door de lid-staten bij de 
aanwijzing van keuringsinstellingen te hanteren mi-
nimumcriteria. Het herhaalt echter wat in eerdere ad­
viezen reeds is gezegd, namelijk dat de lid-staten eikaars 
testcentra en keuringsinstanties op basis van een com­
munautaire regeling dienen te erkennen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Daarin wordt nl. bepaald dat, ter bevordering van de 
harmonische ontwikkeling van de Gemeenschap in haar 
geheel, de economische en sociale samenhang binnen 
de Gemeenschap moet worden versterkt en de regionale 
verschillen — en met name de ontwikkelingsach­
terstand van de meest achterop geraakte regio's — 
moeten worden verkleind (art. 130 A). Advies over het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van toepassings­
bepalingen voor Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de 
bijstandsverlening door de onderscheiden structuurfondsen, enerzijds, en van die met de 
bijstandsverlening door de Europese Investeringsfondsen en de overige bestaande fi­
nancieringsinstrumenten, anderzij ds 
(88/C 337/13) 
De Raad heeft op 8 augustus 1988 besloten overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 
123, 130E en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap 
het Economisch en Sociaal Comité advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor regionale ontwikkeling, ruimtelijke ordening en urbanisme, die met de 
voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 18 
oktober 1988 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Serra Caracciolo; co-rapporteur was de 
heer Amato. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 259e zitting (vergadering van 27 oktober 
1988) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.