COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0MC94) 334 def. 
Brussel, 22.07.1994 
MFnFHFLING VAN HF COMMISSI F AAN DE RAAP 
Verzoek van de Ierse regering gemachtigd te worden tot invoering van een van de Zesde 
BTW-Richtlijn (77/388/EEG) afwijkende maatregel, op grond van artikel 27, lid 1 en lid 2, 
van deze richtlijn, met betrekking tot de heffing van de belasting op de verkoop van 
onroerende goederen of desbetreffende rechten. 
Verzoek van de Ierse regering gemachtigd te worden tot invoering van een van de Zesde 
BTW-Richtlijn (77/388/EEG) afwijkende maatregel, op grond van artikel 27, lid 1 en lid 2, 
van deze richtlijn, met betrekking tot de heffing van de belasting op de verkoop van 
onroerende goederen of desbetreffende rechten. 
(Mededeling van de Commissie aan de Raad) 
1. Inleiding 
a. Op grond van de richtlijn van de Raad (77/388/EEG)(l) moeten de Lid-Staten het 
gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde toepassen. 
Volgens artikel 27, lid 1, van deze richtlijn kan de Raad elke Lid-Staat machtigen 
bijzondere, van de richtlijn afwijkende, maatregelen te treffen ten einde de 
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen. 
b. Bij brief van de Permanente Vertegenwoordiging van Ierland, die op 2 juni 1994 
door het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd, werd aan de 
Commissie een maatregel voorgelegd ter vereenvoudiging van de heffing van de 
belasting op leveringen van onroerende goederen of desbetreffende rechten. 
c. Bij brief van het Secretariaat-generaal van de Commissie van 28 juni 1994 werden 
de andere Lid-Staten, overeenkomstig artikel 27, lid 3, van genoemde richtlijn, in 
kennis gesteld van de door de Ierse regering voorgenomen maatregel. Krachtens 
lid 4 van dit artikel kunnen de Commissie of de Lid-Staten om behandeling van de 
zaak door de Raad verzoeken. 
2. Beschrijving van de betrokken maatregel 
De Ierse regering is voornemens een wettelijke bepaling aan te nemen waarbij het 
mogelijk wordt gemaakt als tot voldoening van de belasting gehouden persoon degene 
aan te wijzen aan wie het onroerend goed of bepaalde rechten op onroerende goederen 
of bepaalde deelbewijzen en aandelen die rechten geven op onroerend goed, zoals 
bedoeld in artikel 5, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad, worden geleverd. 
Deze maatregel wijkt af van de beginselen van artikel 21 van genoemde richtlijn en kan 
slechts worden toegepast indien de verwerver recht heeft op volledige aftrek van de 
verschuldigde BTW. 
De Ierse autoriteiten rechtvaardigen deze maatregel met de noodzaak de heffing van de 
BTW op leveringen van onroerende goederen te vereenvoudigen. Zij merken bovendien 
op dat deze maatregel tot voordeel zou hebben dat elke voorfinanciering van de 
belasting, die nadelig kan zijn voor de ondernemingen van deze sector en meer in het 
bijzonder voor nieuwe ondernemingen, wordt voorkomen. 
(1)PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij 
Richtlijn 94/5/EG (PB L 60 van 3.3.1994, blz. 16) 
S 
3. Oordeel van de Commissie 
Volgens de procedure van artikel 27 van de Zesde Richtlijn kunnen de Lid-Staten 
bijzondere van de richtlijn afwijkende maatregelen invoeren ten einde de heffing van de 
belasting te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te 
voorkomen. 
De Ierse autoriteiten motiveren hun verzoek met hun streven naar vereenvoudiging van 
de heffing van de BTW op leveringen van onroerende goederen. 
In artikel 21 van de Zesde Richtlijn is het beginsel neergelegd dat de belastingplichtige 
die een belastbare handeling verricht zelf tot voldoening van de belasting is gehouden. 
Aan de verplichtingen inzake boekhouding, aangiften en betaling van de belasting moet 
in beginsel worden voldaan door degene die tot voldoening van de belasting gehouden is 
(artikel 22 van de richtlijn). 
Volgens artikel 21 kan slechts van het beginsel dat de belastingplichtige die de 
belastbare handeling verricht tot voldoening van de belasting is gehouden worden 
afgeweken wanneer deze belastingplichtige in het buitenland is gevestigd. 
Bedrijven die in een bepaalde Lid-Staat niet zijn gevestigd, zouden immers praktische 
moeilijkheden ondervinden bij het vervullen van de formaliteiten in verband met het 
verrichten van belastbare handelingen in die Lid-Staat. 
Met dit doel is in artikel 21 de mogelijkheid geopend een fiscaal vertegenwoordiger of 
degene voor wie de handeling bestemd is aan te wijzen als tot voldoening van de 
belasting gehouden persoon, zodat de niet in het binnenland gevestigde 
belastingplichtige van de verplichtingen van artikel 22 in de Lid-Staat waar de belastbare 
handeling wordt verricht ontheven is. Deze bepaling berust op het belang daarvan voor 
de bedrijven. 
De aanwijzing van een ander persoon dan de belastingplichtige die de belastbare 
handeling verricht en, in het bijzonder, degene aan wie als BTW-plichtige de goederen 
worden geleverd als persoon gehouden tot voldoening van de btw moet evenwel 
beperkt blijven tot uitzonderlijke gevallen, daar inbreuken worden gemaakt op de 
grondbeginselen van de BTW (betalingen in gedeelten, facturering van de BTW door de 
leverancier en aftrek door de koper). 
Voorts dient te worden opgemerkt dat bij de voorgestelde maatregel zelfs niet wordt 
beoogd de leverancier van onroerende goederen of desbetreffende rechten te ontheffen 
van de verplichtingen van artikel 22 vermits, met uitzondering van de betaling van de 
belasting, laatstgenoemde moet aantonen en aangeven dat hij een handeling verricht 
waarvoor de belasting is verschuldigd door de ontvanger. 
Voor zover bovendien de beoogde bepaling slechts kan worden toegepast in het geval 
dat de ontvanger recht heeft op volledige aftrek van de BTW zal de leverancier van de 
goederen de hoedanigheid van de ontvanger moeten verifiëren. Bovendien zal de 
belastingdienst moeten controleren of de bepaling terecht wordt toegepast. 
De voorgestelde maatregel lijkt dus niet werkelijk te leiden tot een vereenvoudiging van 
de BTW-heffing op leveringen van onroerende goederen of desbetreffende rechten ten 
opzichte van de toepassing van de regels van het gemeenschappelijke BTW-stelsel. 
2-
Het werkelijke doel van de maatregel lijkt veeleer te zijn de ondernemingen in deze 
sector te ontlasten van de voorfinanciering van de belasting. 
Opgemerkt zij dat de werkelijke kosten van de voorfinanciering van de belasting voor 
de bedrijven van verschillende factoren afhankelijk zijn en in het bijzonder van de 
periodiciteit van de aangiften, de termijnen voor de terugbetaling van een 
belastingkrediet en de betalingstermijnen die worden toegestaan in het kader van de 
commerciële betrekkingen tussen bedrijven. Volgens de Commissie kan het probleem 
van de voorfinanciering van de belasting opgelost worden op een wijze die geen 
afwijking van de beginselen van de Zesde Richtlijn nodig maakt. 
De Commissie is dan ook van oordeel dat een afwijking van artikel 21 op basis van 
artikel 27 niet gerechtvaardigd is, daar het werkelijke doel dat beoogd wordt 
(voorkoming van de voorfinanciering van de belasting) niet de vereenvoudiging van de 
heffing van de belasting is, noch de bestrijding van belastingfraude of-ontwijking. 
4. Conclusie 
Daar tegen de betrokken maatregel fundamentele bezwaren bestaan verzoekt de 
Commissie om behandeling van de zaak door de Raad, overeenkomstig artikel 27, lid 4, 
van de genoemde richtlijn. 
3 
NL BSN 0254-1513 
COM(94) 334 def. 
DOCUMENTEN 
CataiQgamïiiBffier : CB-CO-94-351-NL-C 
ISBN 92-77-71925-7 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeeuschappeii 
Lr2985 Luxemburg