NL Publicatieblad van de Europese Unie C 70/31

Bekendmaking van een wijzigingsaanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2010/C 70/09

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 (1) van de Raad bezwaar aan te tekenen tegen de wijzigingsaanvraag. Bezwaarschriften moeten binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking bij de Commissie worden ingediend.

WIJZIGINGSAANVRAAG

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

Wijzigingsaanvraag overeenkomstig artikel 9

„AGNELLO DI SARDEGNA”

EG-nr: IT-PGI-0105-0097-08.04.2008

BGA ( X ) BOB ( )

1. Rubriek van het productdossier waarop de wijziging betrekking heeft:

—  Naam van het product — Beschrijving van het product —  Geografisch gebied — Bewijs van de oorsprong — Werkwijze voor het verkrijgen van het product —  Verband — Etikettering —  Nationale eisen — Overige — Nieuwe voorschriften voor de controle-instantie

2. Aard van de wijziging(en):

— Wijziging van het enige document of de samenvatting —  Wijziging van het productdossier voor een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document en ook geen samenvatting is bekendgemaakt —  Wijziging van het productdossier waarbij geen wijziging van het bekendgemaakte enige document nodig is (artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 510/2006) —  Tijdelijke wijziging van het productdossier als gevolg van een verplichte gezondheids- of fytosanitaire maatregel die door de overheid is opgelegd (artikel 9, lid 4, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

3. Wijziging(en):

3.1. Beschrijving van het product:

— In artikel 4 van het huidige productdossier is de tabel van de chemisch-fysische eigenschappen van het vlees van „Agnello di Sardegna” gewijzigd en zijn er 3 belangrijke parameters vastgesteld. Een studie van de Universiteit van Sassari heeft namelijk uitgewezen dat de in voornoemde tabel opgenomen gegevens ook betrekking hebben op andere soorten vlees (bijvoorbeeld varkens- en rundvlees) en derhalve niet karakteristiek zijn voor het product met de beschermde geografische aanduiding „Agnello di Sardegna”. De parameters die in de nieuwe versie zijn opgenomen, hebben wel specifiek betrekking op „Agnello di Sardegna”. De wijziging is niet alleen bedoeld om de kwaliteitsparameters van het vlees door middel van een meting van de pH-waarden te kunnen controleren, maar ook om te voorkomen dat er onnodige productanalyses van feitelijk „niet kenmerkende” eigenschappen moeten worden verricht. Derhalve zijn er nu voor de kwaliteitsbeoordeling van het product twee elementen, de protiden en de vetten, behouden.

3.2. Werkwijze voor het verkrijgen van het product:

— In artikel 3 van het huidige productdossier inzake de huisvesting van de dieren (paragraaf 2) is het woord „worden” vervangen door „mogen worden”, om te benadrukken dat de lammeren niet noodzakelijkerwijs tijdens de winternachten in stallen moeten verblijven. De winters in Sardinië zijn namelijk vrij zacht, zodat nachtstalling vaak niet nodig is.

— In de vijfde paragraaf van artikel 3 is het deel over het identificatiesysteem voor schapen gewijzigd en wordt, afgezien van het reeds in het productdossier beschreven handmatige systeem, ook in optische of elektronische systemen voorzien. Hiermee wordt tegemoetgekomen aan de gewijzigde communautaire en nationale voorschriften ten aanzien van de identificatie van vee. Met de in 2005 door Italië in nationale wetgeving omgezette Verordening (EG) nr. 21/2004 van de Raad van 17 december 2003 tot wijziging van Richtlijn 92/102/EEG zijn immers specifiekere en striktere regels voor de identificatie en de registratie van schapen en geiten vastgesteld.

— Onder a) van artikel 3 is het minimumgewicht (5 kg) van de „Agnello di Sardegna da latte” (Sardische zuiglammeren) toegevoegd. Deze parameter was niet opgenomen in het huidige productdossier, dat enkel het maximale gewicht bevatte. Het was nodig het minimumgewicht vast te tellen om te voorkomen dat te jonge en nog niet volgroeide lammeren worden geslacht, waarvan het vlees niet voldoet aan de eisen van het productdossier. Met de vaststelling van het minimumgewicht van 5 kg worden garanties geboden voor de leeftijd van het dier (ongeveer 30 dagen) en derhalve voor een zodanige lichamelijke ontwikkeling dat het product voldoet aan de eisen ten aanzien van de spiermassa, het vetgehalte en de kleur van het vlees dat wordt aangeboden als het product „Agnello di Sardegna” BGA.

— In artikel 3 is tevens voor de drie soorten lammeren, namelijk „da latte” (zuiglammeren), „leggero” (lichte lammeren) en „da taglio” (zware lammeren), het koud geslacht gewicht, zonder huid maar met kop en ingewanden, toegevoegd; dit was niet opgenomen in het bestaande productdossier.

— Ook is in artikel 3 de vermelding „van raszuivere moederdieren” in de eerste alinea van de punten a), b) en c) geschrapt. De huidige interpretatie van een dergelijke „definitie” kan worden gevonden in de Italiaanse wet nr. 280 van 3 augustus 1999, waarin een raszuiver reproductiedier van een diersoort wordt gedefinieerd als „een dier dat in een stamboek is ingeschreven of daarvoor in aanmerking komt en waarvan de ouders of grootouders in een stamboek van hetzelfde ras zijn ingeschreven”. Om praktische reden kan niet aan een dergelijke eis worden voldaan, omdat de voorwaarde niet strookt met de realiteit van het Sardische productiesysteem: het schapenbestand van Sardinië, dat meer dan drie miljoen dieren telt, bestaat uitsluitend uit schapen van het Sardische ras. Op Sardinië, en overigens ook in de rest van Italië, is slechts een zeer gering percentage dieren ingeschreven in het stamboek van schapenrassen (3 tot 5 procent is geregistreerd bij de belangrijkste rassen) omdat het stamboek op rasverbetering is gericht. Hierdoor worden doorgaans alleen reproductiedieren in het stamboek ingeschreven en niet de dieren, zoals het Sardische lam, die voor de slacht bestemd zijn.

— Ten slotte zijn onder b) en c) van artikel 3, waarin over de voeding van de lammeren gesproken wordt, de woorden „moedermelk, aangevuld met” toegevoegd om de rol van de moedermelk in de voeding van de lammeren te benadrukken. Uit het huidige productdossier komt namelijk niet duidelijk naar voren dat ook de „lichte” lammeren (7 tot 10 kg) en de „zware” lammeren (10 tot 13 kg) met moedermelk worden gevoed: het lijkt of ze uitsluitend vers en/of gedroogd natuurlijk voer toegediend krijgen. Het ligt echter voor de hand dat de voeding van lammeren in de eerste levensfase (30-35 dagen) hoofdzakelijk uit moedermelk bestaat. Pas in de tweede fase worden de dieren gevoederd met vers of gedroogd natuurlijk voer (graan en andere voedergewassen), aanvankelijk slechts zo nu en dan als aanvulling en in een later stadium in grotere hoeveelheden. Door de toevoeging van de woorden „moedermelk, aangevuld met” wordt de nadruk op deze gang van zaken gelegd en worden eventuele andere interpretaties uitgesloten.

3.3. Etikettering:

— In artikel 6 worden door de toevoeging van de woorden „geheel of in lappen” nadere gegevens verstrekt over de deelstukken onder a) en b) van punt 3.

— In artikel 6 zijn tevens twee nieuwe soorten deelstukken toegevoegd: „schouder, achterschenkel, carré” en „gemengde verpakking”, de twee deelstukken die typerend zijn voor de Sardische traditie en als aanvulling dienen op de min of meer industriële versnijdingen die in het productdossier worden genoemd. Sommige deelstukken (zoals schouder/achterschenkel/carré) zijn uitermate typerend voor vlees waarvan de consument als vanzelfsprekend verwacht dat het afkomstig is van een „lammetje” en niet van het op andere markten aangeboden vleeslam met een veel hoger gewicht.

— Artikel 8 is gewijzigd door de toevoeging van zowel een gedetailleerde beschrijving van het logo als een afbeelding daarvan; deze was eerder in een aparte bijlage opgenomen.

Ten gevolge van de toevoeging van de afbeelding van het logo wordt in de derde paragraaf van artikel 8 het woord „eventueel” vervangen door het lidwoord „het”.

3.4. Bewijs van de oorsprong:

— Omdat het productdossier geen verwijzingen naar het bewijs van de oorsprong bevatte, is het noodzakelijk geacht het dossier uit te breiden met een artikel 9 waarin „het bewijs van de oorspong” is opgenomen.

— Ten slotte zijn de verwijzingen naar de wetgeving aangepast door in artikel 7 met de titel „Controles” een verwijzing naar Verordening (EG) nr. 510/2006 op te nemen.

Dezelfde aanpassing is doorgevoerd in de eerste paragraaf van artikel 4.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„AGNELLO DI SARDEGNA”

EG-nummer: IT-PGI-0105-0097-08.04.2008

BGA ( X ) BOB ( )

1. Naam:

„Agnello di Sardegna”

2. Lidstaat of derde land:

Italië

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie (Bijlage III):

Categorie 1.1: Vers vlees (en verse slachtafvallen)

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

Het product met de beschermde geografische aanduiding „Agnello di Sardegna” (Sardisch lam) wordt met de volgende kenmerken te koop aangeboden: wit vlees met een fijne structuur dat na de bereiding compact doch mals is, enigszins vet, geen opvallende hoeveelheid spiermassa en een juiste gewichtsverhouding tussen skelet en vlees.

Een analyse van de organoleptische eigenschappen moet aantonen dat het vlees mals en sappig is, fijn van smaak is en de bijzondere, typische geur van jong en vers vlees heeft.

Bovendien moet het vlees de volgende chemisch-fysische eigenschappen bezitten:

pH meer dan 6 Eiwit (in het analysemonster) variërend van 13 tot 20 % Etherextract (in het analysemonster) minder dan 3 %

Vlees met de beschermde geografische aanduiding „Agnello di Sardegna” is verkregen van op Sardinië geboren en gehouden lammeren van raszuivere moederdieren of afkomstig van een enkelvoudige gebruikskruising met de vleesrassen Ile De France en Berrichon Du Cher, dan wel met andere geselecteerde en geschikt gebleken rassen.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

—

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

De melklammeren (5 tot 7 kg) worden uitsluitend met moedermelk gevoed (natuurlijke zoging), terwijl de „lichte” (7 tot 10 kg) en de „zware” lammeren (10 tot 13 kg) worden bijgevoederd met vers en/of gedroogd natuurlijk voeder (graan- en ander voedergewassen) en typische inheemse wilde gewassen van het eiland Sardinië.

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

De beschermde geografische aanduiding „Agnello di Sardegna” mag uitsluitend worden gebruikt voor lammeren die op Sardinië zijn geboren en daar worden opgefokt en geslacht.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz.:

De deelstukken van „Agnello di Sardegna” moet op het eiland Sardinië worden versneden en verpakt.

Hele geslachte lammeren, die in principe in het productiegebied worden afgezet, hoeven niet te worden verpakt: ze mogen onversneden worden verkocht, mits de geldende gezondheidsvoorschriften in acht worden genomen en voor het transport geschikte koelwagens worden gebruikt.

„Agnello di Sardegna” BGA mag als heel geslacht dier en/of in de volgende deelstukken in de handel worden gebracht:

a) Agnello di Sardegna „da latte” (zuiglammeren) (5 tot 7 kg): 1. heel geslacht dier; 2. half geslacht dier: verkregen na een symmetrische langsnede van het karkas; 3. voor- en achterkwartier (aan één stuk of in lappen); 4. kop en orgaanvlees; 5. schouder, achterschenkel, carré (aan één stuk of in lappen); 6. gemengde verpakking (een combinatie van de hiervoor beschreven deelstukken).

b) Agnello di Sardegna „leggero” (lichte lammeren) (7 tot 10 kg) en Agnello di Sardegna „da taglio” (zware lammeren) (10 tot 13 kg): 1. heel geslacht dier; 2. half geslacht dier: verkregen na een symmetrische langsnede van het karkas; 3. voor- en achterkwartier (aan één stuk of in lappen); 4. kop en orgaanvlees; 5. bilstuk: de twee hele schenkels inclusief het zadel (rechts en links); 6. Engels zadel: het bovenste deel van de rug inclusief de laatste twee ribben en de buikwanden; 7. carré: het voorste en achterste ribstuk; 8. achtereind: de twee helften rosbief; 9. casco (tros): de schouders, de lage ribben, de hals en de bovenste ribbetjes van het voorstuk; 10. farfalla (vlinder): de twee schouders aan de nek; 11. grote bout: de poot, de schenkel, het ilio-sacrale gebied en de achterkant van de lenden; 12. verkorte grote bout: de achterpoten van het ilio-sacrale gebied en de achterkant van de lenden; Overige deelstukken: 13. zadel: de streek van het heiligbeen met of zonder de laatste lendenwervel; 14. filet: de lumbale streek; 15. bedekte carré: het bovenste rugstuk inclusief de eerste en de tweede ribben; 16. onbedekte carré: het voorstuk bestaande uit de eerste 5 rugwervels; 17. schouder: de hele schouder; 18. nek: de nekstreek; 19. hoge ribben: het onderste deel van de borststreek; 20. schouder, achterschenkel, carré (aan één stuk of in lappen); 21. gemengde verpakking (een combinatie van de hiervoor beschreven deelstukken).

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

Het product met de beschermde geografische aanduiding „Agnello di Sardegna” moet heel of in deelstukken te koop worden aangeboden. Op de met B.G.A. gemerkte verpakkingen van de hele of versneden geslachte dieren of de daarop aangebrachte etiketten moeten in duidelijke en onuitwisbare lettertekens de aanduidingen voorkomen die in de ter zake doende voorschriften zijn vastgesteld.

Vacuümverpakkingen of soortgelijke wettelijk toegestane verpakkingen moeten de volgende vermeldingen bevatten:

a) de gegevens van de B.G.A. „Agnello di Sardegna” en het logo;

b) het soort vlees;

c) de naam van het deelstuk.

Het logo van de benaming is een gestileerd lam waarvan alleen de kop en een poot zijn afgebeeld. De omtreklijn heeft de vorm van het eiland Sardinië. De benaming „Agnello di Sardegna” wordt in hoofdletters vermeld.

De kleur van de rand om het logo en het lam is Pantone 350 (cyaan 63 % — geel 90 % — zwart 63 %) en die van de achtergrond Pantone 5763 (cyaan 14 % — geel 54 % — zwart 50 %).

Het is verboden enige, niet uitdrukkelijk vastgestelde kwalificatie aan de beschermde geografische aanduiding toe te voegen, daarbij inbegrepen de bijvoeglijke naamwoorden „fine” (fijn), „scelto” (uitgelezen), „selezionato” (geselecteerd), „superiore” rieur), „genuino” (echt).

Het is toegestaan om met betrekking tot het fokken, slachten en verpakken van het product extra waarheidsgetrouwe geografische aanduidingen zoals vroegere geografische namen, namen van gemeenten, landgoederen, boerenhoeven en landbouwbedrijven te gebruiken, op voorwaarde dat deze het product niet aanprijzen en de consument niet misleiden. Dergelijke vermeldingen moeten op het etiket worden aangebracht met lettertekens waarvan de grootte een derde is van die van de lettertekens waarmee de beschermde geografische aanduiding wordt afgedrukt.

4. Beknopte omschrijving van de afbakening van het geografische gebied:

Het productiegebied van de Sardische lammeren omvat het hele eiland Sardinië.

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied:

Het eiland Sardinië kent hoofdzakelijk een Middellandse Zeeklimaat, dat wordt gekenmerkt door zachte winters met vrij veel regenval en droge en warme zomers.

Vrijwel alle delen van het eiland ondervinden de invloed van de zee. Daardoor zijn de gemiddelde waarden van de door de zee gematigde temperaturen vrij stabiel: het jaargemiddelde varieert van 14 tot 18 °C. De regenval is het hevigst in november en december, bijzonder gering in de maanden juli en augustus en toont een zeer onregelmatig verloop in de rest van het jaar. De totale jaarlijkse neerslag is niet uitzonderlijk laag (een gemiddelde van 500 tot 800 mm/jaar).

Een van de belangrijkste elementen van het klimaat van Sardinië is zonder meer de wind: met name in de winter, maar soms ook in de andere seizoenen waait er een sterke mistral, een koude noordwestenwind. Aan het einde van de herfst waait er vooral een zachte en vochtige wind uit het Atlantisch gebied en aan het begin van de lente de warme en droge zuidenwind uit Afrika.

Niet in de laatste plaats vanwege de geringe bevolkingsdichtheid en de eilandcultuur die Sardinië in een zekere geïsoleerde positie heeft gebracht, zijn tot op heden een groot aantal oorspronkelijke natuurlijke aspecten behouden gebleven. Een groot deel daarvan mag zeer bijzonder worden genoemd: vaak komt het landschap wild, ruw en onbewoond over en op sommige plaatsen is het van een schoonheid en suggestiviteit die maar zelden in het Middellandse Zeegebied worden aangetroffen. De Sardische flora heeft dan ook een groot deel van haar oorspronkelijke plantensoorten behouden, soorten die zich in andere streken hebben aangepast of zijn uitgestorven. Het overgrote deel van het grondoppervlak van Sardinië, waar men zich van oudsher hoofdzakelijk toelegde op het weiden van kudden, is graasgebied in de vorm van wilde grassteppen en struikgewassen. De rijkste, wijdste en overdadigste vegetatie is zonder meer de mediterrane maquis met hier en daar pittoreske bospartijen op onbegroeide overhangende rotsen, die kenmerkend is voor het landschap van Sardinië tot op een hoogte van 800 meter. De maquis is een wintergroene struikvegetatie met ook hoge struiken — in dat geval spreekt men van „hoge maquis” waarin de struiken in vochtigere en diepere toplagen zelfs meer dan 4 tot 5 meter hoog worden — en bestaat hoofdzakelijk uit oleasters ofwel wilde olijfbomen, mastiekbomen, johannesbroodbomen, mirten, laurieren, jeneverstruiken en rotsrozen. Langs de zomerbeddingen van de bergstromen vinden we vaak dichte oleanderstruiken. Daarnaast is er ook de armere maquis met struiken van ongeveer 50 cm hoog, die doorgaans „garigga” wordt genoemd en wordt gevormd door salie, rozemarijn, dopheide, tijm, brem, enz. Zeer interessant zijn ook de dwergpalmformaties.

5.2. Specificiteit van het product:

Typisch voor het Sardische lam is vooral dat het vrij klein is. Er is een groot verschil tussen vlees met de beschermde geografische benaming „Agnello di Sardegna” en schapenvlees van zwaardere dieren, dat vaak een uitgesproken smaak heeft die niet altijd door de consument op prijs wordt gesteld. „Agnello di Sardegna” BGA onderscheidt zich van de laatstgenoemde vleessoorten door de zeer aangename smaak die ontstaat doordat de vette delen van het vlees weinig verzadigde vetzuren bevatten. Hierdoor blijven de onverzadigde ketens (die zich vormen doordat de lammeren op natuurlijke graasweiden worden gezoogd) intact en is het vlees smakelijker en beter verteerbaar.

Het vet van de geslachte dieren vormt een natuurlijke combinatie met het vlees. Ook al verdwijnt het overgrote deel van het vet tijdens het koken, het zorgt ervoor dat het vlees de juiste consistentie en vetheid behoudt en bovenal mals en sappig wordt. „Agnello di Sardegna” BGA onderscheidt zich van andere soorten lamsvlees door het malse witte vlees, de intense geur en het feit dat het zeer licht verteerbaar en mager is.

„Agnello di Sardegna” BGA is een ideaal voedingsmiddel, niet alleen wat smaak maar ook wat de voedingswaarde betreft, omdat het rijk is aan hoogwaardige eiwitten. Deze eigenschappen maken dat dit vlees bijzonder geschikt is voor degenen die baat hebben bij een licht, maar energierijk dieet.

„Agnello di Sardegna” BGA is een biologisch gezond product, dat absoluut geen chemische of biotische verontreinigende stoffen bevat. De zeer jonge dieren hebben niet te lijden onder de gevolgen van fokvoer, omgevingsstress of hormoontoediening omdat ze in de open lucht, in een zuiver natuurlijke omgeving worden gehouden.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

De eigenschappen van „Agnello di Sardegna” BGA weerspiegelen onmiskenbaar het verband met het oorsprongsgebied.

De krachtige wildsmaak is het logische gevolg van het feit dat de lammeren in de vrije natuur worden gehouden en worden gevoed met moedermelk en natuurlijke voedingsmiddelen. Sardische lammeren worden volgens de extensieve methode met een vrije uitloop gehouden, in een volledig natuurlijke en vrije omgeving die altijd is blootgesteld aan de zon, de wind en het klimaat van Sardinië.

Doordat de dieren in de „open lucht” worden gehouden, mogen de voedingsbronnen van deze lammeren exclusief worden genoemd: de zuiglammeren worden uitsluitend met moedermelk gevoed en wanneer ze groter worden, volgen ze de moederschapen tijdens het grazen en wordt hun voeding uitgebreid met de natuurlijke voedingsmiddelen die het eiland zelf voorbrengt zoals gras, wilde gewassen en aromatische planten. Het Sardische schaap heeft in de loop der jaren zijn biologische en voortplantingscyclus aangepast aan zijn leefomgeving. Daarom worden de lammeren met name in het late najaar geboren, de periode van de eerste regenval en het daaropvolgende ontwaken van de vegetatie. Om deze redenen zijn de organoleptische eigenschappen van „Agnello di Sardegna” bijzonder waardevol. Immers, wanneer een dier met moedermelk wordt gezoogd, komt dit niet alleen ten goede aan het gehalte aan vetten, maar ook aan de kwaliteit daarvan. De vetten die tijdens het zogen worden opgenomen, bepalen de samenstelling van het lichaamsvet tijdens de hele groeiperiode.

Het feit dat de lammeren vrij buiten opgroeien is bovendien een garantie voor hun gezondheid en lichaamsbeweging, met name wanneer dat gebeurt in een natuurlijke omgeving zoals het eiland Sardinië met voldoende vrije ruimte, een ongerepte natuur en geen grote industriegebieden. Het landschap van Sardinië heeft een belangrijk gemeenschappelijk kenmerk dat een ongelofelijke eenvormigheid tot stand brengt: we hebben het over de vrije horizon — er is immers geen extra boomaanplant — die voortdurend de idee van het herdersleven oproept. Die indruk is niet misleidend: Sardinië is een eiland van herders en de herderseconomie is de belangrijkste economische activiteit op het eiland. Het huisvest immers 40 % van het hele Italiaanse schapenbestand. In de 16 410 over het hele eiland verspreide bedrijven worden in totaal 3 294 044 dieren gehouden.

Sardinië is een eiland waar van oudsher kudden door herders worden geweid. De herderscultuur gaat terug tot in de tijd vóór de nuraghen (Sardische uitkijkposten). In de nuraghen zijn er overblijfselen gevonden van de eerste werktuigen die bij de melkbewerking werden gebruikt. Ook in de Romeinse tijd werd er herhaaldelijk melding van gemaakt. Het Sardische schapenras heeft via een langdurig aanpassingsproces een eigen plaats op Sardinië verworven. Het is de vrucht van eeuwenlange praktische experimenten in de veehouderij en het feitelijke resultaat van opeenvolgende aanpassingen tussen de mens, het grondgebied en de schapenrassen.

Vandaag de dag zijn de aandacht en de zorg van de herders nog dezelfde als eeuwen geleden. Het behoud van oude gewoonten en methoden zorgen er dan ook voor dat de zuiverheid en de kwaliteit van „Agnello di Sardegna” ongewijzigd en uniek zijn gebleven, net als vroeger.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

De bevoegde instantie heeft de nationale procedure voor de indiening van bezwaarschriften ingeleid met de bekendmaking van het voorstel tot wijziging van de beschermde geografische aanduiding „Agnello di Sardegna” in de Gazzetta Ufficiale van de republiek Italiënr. 2 van 3 januari 2008.

De geconsolideerde tekst van het productdossier kan worden geraadpleegd via de link:

http://www.politicheagricole.it/DocumentiPubblicazioni/Search_Documenti_Elenco.htm?txtTipoDocumento=Disciplinare%20in%20esame%20UE&txtDocArgomento=Prodotti%20di%20Qualit%E0>Prodotti%20Dop,%20Igp%20e%20Stg of

door rechtstreeks de homepage van de website van het Ministerie (http://www.politicheagricole.it) te openen en te klikken op „Prodotti di Qualità” (aan de linkerkant van het scherm) en vervolgens op „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE [regolamento (CE) n. 510/2006]”.

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.