[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 18.12.2006

COM(2006) 822 definitief

2006/0269 (CNS)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

1. Context

- Motivering en doel van het voorstel: Een eenvoudiger rechtskader voor het GLB – één horizontale gemeenschappelijke marktordening in plaats van 21

Dit voorstel voor een verordening heeft als hoofddoel de 21 bestaande verordeningen houdende sectorspecifieke marktordeningen (GMO's) te herzien en ze met elkaar te combineren tot één enkele omvattende regelgeving, met de bedoeling het rechtskader te stroomlijnen en te vereenvoudigen zonder aan de onderliggende beleidslijnen te raken.

Het is dan ook de bedoeling om met dit voorstel één enkel geheel van geharmoniseerde regels vast te stellen op de klassieke gebieden van het marktbeleid zoals interventie, particuliere opslag, tariefcontingenten voor invoer, uitvoerrestituties, vrijwaringsmaatregelen, staatssteun- en mededingingsregels, mededeling van gegevens en rapportage. De bestaande sectorspecifieke regels voor deze kwesties zijn herschikt naar instrument of beleidsthema, en zo mogelijk in horizontale bepalingen gegoten. De voorgestelde verordening zou, als synthese van de huidige GMO-bepalingen van de Raad, moeten gelden voor alle landbouwproducten die momenteel onder een GMO vallen.

- Algemene context

Dit voorstel is een essentieel onderdeel van de plannen van de Commissie om het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) te stroomlijnen en te vereenvoudigen. De Commissie heeft de belangrijkste punten van haar aanpak toegelicht in haar mededeling van 2005 met als titel “Vereenvoudiging en betere regelgeving bij het gemeenschappelijk landbouwbeleid” (hierna “de mededeling” genoemd)[1]. In dit document heeft de Commissie het volgende onderstreept: “Vermindering van de bureaucratie in de landbouwsector dankzij regels die doorzichtiger en gemakkelijker te begrijpen zijn en minder rompslomp opleveren, zal tot lagere kosten voor het bedrijfsleven leiden en ervoor zorgen dat de Europese burgers waar krijgen voor hun geld”.

- Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

Een essentieel onderdeel van het huidige rechtskader voor het GLB zijn de 21 GMO’s die sinds de invoering van het GLB zijn vastgesteld (zie bijlage 1 bij dit document ). Voor elk van deze GMO's geldt een afzonderlijke basisverordening van de Raad, die vaak nog met verdere regels van de Raad is aangevuld.

De meeste basisverordeningen zijn opgezet volgens dezelfde structuur en hebben talrijke bepalingen gemeen. Dit is met name het geval voor de regels inzake handel met derde landen en de algemene bepalingen, maar in zekere mate ook voor de regels inzake de interne markt. Voorts bevatten de basisverordeningen vaak uiteenlopende oplossingen voor identieke of vergelijkbare problemen. Op dit laatste punt wordt er in de mededeling op gewezen dat bij de hervorming van 2003 “de GLB-regelgeving vereenvoudigd [is] door de totstandbrenging van een horizontaal juridisch kader voor alle rechtstreekse betalingen en de samenvoeging van een serie steunregelingen in een bedrijfstoeslagregeling”. In de mededeling heeft de Commissie haar voornemen te kennen gegeven de horizontale aanpak uit te breiden tot de 21 GMO’s en te onderzoeken in hoeverre harmonisatie mogelijk is en sectorale benaderingen door horizontale kunnen worden vervangen.

- Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU

Dit voorstel op landbouwgebied vormt een integrerend deel van de algemene aanpak die de Commissie volgt met het oog op betere regelgeving en vereenvoudiging, zoals uiteengezet in haar mededeling van 25 oktober 2005 met als titel “Uitvoering van het Lissabon-programma van de Gemeenschap - Een strategie voor de vereenvoudiging van de regelgeving”[2] en onderschreven in het Interinstitutioneel akkoord — “Beter wetgeven” van 16 december 2003[3].

2. Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling

- Raadpleging van belanghebbende partijen

In haar mededeling van 19 oktober 2005 heeft de Commissie aangekondigd dat zij van plan was een voorstel te formuleren voor een omvattende GMO-verordening. Na besprekingen heeft de Raad in december 2005 zijn goedkeuring gehecht aan conclusies waarin de kwestie niet specifiek aan bod kwam. Tijdens de werkzaamheden ter voorbereiding van het voorstel kregen zowel de lidstaten als de belanghebbenden de gelegenheid hun zienswijze over het project naar voren te brengen. Het overleg met de lidstaten vond op 27 juni 2006 plaats tijdens een vergadering van de deskundigengroep “Vereenvoudiging” van de Commissie, en de belanghebbenden werden op 30 juni 2006 geraadpleegd tijdens een ad-hocvergadering van de Landbouwadviescommissie. In beide gevallen werd uitgegaan van een informatienota die de algemene lijnen van het beoogde voorstel samenvatte.

De vertegenwoordigers van de lidstaten waren er in het algemeen over eens dat de aanpak tot een vereenvoudiging van het rechtskader van het GLB kan leiden. Zij hielden evenwel het standpunt van hun regeringen in beraad totdat een gedetailleerd wetgevingsvoorstel zou worden voorgelegd.

De vertegenwoordigers van de belanghebbenden voelden er ook weinig voor om uitvoerig commentaar op de aanpak te leveren. Een aantal van hen toonde zich bereid een voorstel voor een omvattende GMO-verordening in overweging te nemen op voorwaarde dat het hierbij om een louter technische exercitie zou gaan waarbij niet aan de bestaande beleidslijnen zou worden geraakt. Voorts werd enige bezorgdheid geuit over de oprichting van één enkel comité van beheer voor alle marktsectoren.

- Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Er hoefde geen beroep op externe deskundigheid te worden gedaan.

- Effectbeoordeling

Niet van toepassing. Voor het voorstel hoeft geen effectbeoordeling te worden gemaakt, aangezien het niet is opgenomen in het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie.

3. Juridische aspecten en hoofdkenmerken van de horizontale GMO

- Rechtsgrondslag

De artikelen 36 en 37 van het Verdrag.

- Inhoud van het voorstel

Vereenvoudiging van het rechtskader zonder het beleid te wijzigen

Een regelgevingsproject van dergelijke omvang, dat bestaat in het combineren van een groot aantal afzonderlijke rechtsbesluiten tot één omvattende verordening, gaat duidelijk verder dan het louter consolideren van bestaande rechtsteksten. Een groot deel van de bepalingen moet onvermijdelijk worden herschikt en geherformuleerd. Toch mag dit niet worden gezien als een poging tot wijziging van de beleidsbesluiten die de Raad over de jaren heen in GLB-kwesties heeft genomen en die in de huidige GMO's terug te vinden zijn. Hoewel er geen universele en algemeen aanvaarde typologie van de vereenvoudigingsinitiatieven bestaat, gaat het bij de voorgestelde verordening in wezen om een “technische vereenvoudiging”; dit houdt m.a.w. in dat, zoals gezegd in de mededeling, “het juridische kader, de administratieve procedures en de beheersmechanismen worden herzien om een en ander te stroomlijnen en kosteneffectiever te maken en de bestaande beleidsdoelstellingen doeltreffender te kunnen verwezenlijken, zonder dat het onderliggende beleid wordt gewijzigd”. Er wordt dan ook niet voorgesteld bestaande instrumenten in te trekken of te wijzigen, tenzij die achterhaald zijn, overbodig geworden zijn of gezien hun aard beter niet op het niveau van de Raad worden behandeld. Dit houdt ook in dat in het kader van dit voorstel het huidige toepassingsgebied van de GMO's niet mag worden uitgebreid en dat er evenmin nieuwe instrumenten of maatregelen mogen worden ingesteld.

Met inachtneming van deze criteria wijken de voorgestelde regelingen op een beperkt aantal punten af van die in de huidige verordeningen. Dit is met name zo voor een aantal bepalingen die de Raad momenteel de bevoegdheid geven om rechtsbesluiten goed te keuren zonder het Parlement te raadplegen (de zogenaamde besluiten van de “tweede generatie”). Overeenkomstig het institutionele evenwicht dat in het derde streepje van artikel 202 van het Verdrag is vastgesteld, wordt voorgesteld dergelijke besluiten volgens de procedure van artikel 37 van het Verdrag goed te keuren (d.i. na raadpleging van het Parlement) of de betrokken bevoegdheden aan de Commissie te verlenen.

Aangezien de betrokken verordeningen van de tweede generatie momenteel niet hoeven te worden gewijzigd of ingetrokken, worden ze in het voorstel in wezen ongemoeid gelaten terwijl de Commissie uitdrukkelijk de bevoegdheid krijgt om dergelijke besluiten zodra dit nodig wordt, te wijzigen of in te trekken in het kader van de procedure van het comité van beheer. Voorts wordt erop gewezen dat voor bepaalde kwesties die door hun zeer technische aard niet in een basisverordening van de Raad thuishoren, wordt voorgesteld de desbetreffende bevoegdheden aan de Commissie over te dragen.

Reikwijdte van het voorstel

De reikwijdte van de voorgestelde verordening laat de stapsgewijze aanpak zien die reeds in de mededeling was aangekondigd. Zo wordt voorgesteld dat de nieuwe basisverordening vanaf het begin zal gelden voor alle landbouwproducten die nu onder een GMO vallen. Voorts dient de nieuwe basisverordening volledigheidshalve en met het oog op de samenhang ook bepaalde andere landbouwproducten te omvatten, zoals zijderupsen, ethylalcohol uit landbouwproducten en producten van de bijenteelt, die nu niet onder een volwaardige GMO vallen, maar onder een reeks specifieke landbouwvoorschriften die nooit het volledige statuut van een GMO hebben gekregen. Katoen wordt evenwel niet in dit voorstel opgenomen gezien het bijzondere statuut ervan als product dat niet onder bijlage I bij het Verdrag[4] valt.

Wat betreft de sectoren waarvoor het beleid momenteel wordt herzien of binnenkort zal worden herzien (verse en verwerkte groenten en fruit, wijn), is het dienstig alleen die bepalingen in het voorstel op te nemen die niet onder die herzieningen vallen. Hierbij gaat het met name om horizontale of gemeenschappelijke bepalingen zoals de staatssteun- en mededingingsregels en de bepalingen met betrekking tot de comitéprocedures en de mededelingen van de lidstaten aan de Commissie. Bijgevolg zal voor elke herziening een afzonderlijk voorstel worden geformuleerd. Zodra het herzieningsproces beëindigd is, zullen de rechtsbesluiten die in dat kader worden aangenomen, in een tweede fase in de nieuwe basisverordening moeten worden geïntegreerd. De Commissie zal daartoe tijdig passende voorstellen aan de Raad voorleggen. Totdat die voorstellen worden goedgekeurd, zullen de bestaande verordeningen die deze regels bevatten, naast de nieuwe basisverordening van toepassing blijven.

Opgenomen rechtsbesluiten

Ons voorstel houdt in dat in de nieuwe basisverordening, naast de besluiten van de Raad waarnaar in punt 1 wordt verwezen, ook andere voorschriften van de Raad worden opgenomen die nu niet formeel deel uitmaken van GMO-verordeningen, hoewel zij van toepassing zijn op landbouwproducten die onder de huidige GMO's en andere besluiten van de Raad vallen. Deze voorschriften omvatten bijv. de regels inzake melkquota, specifieke bepalingen betreffende particuliere opslag en openbare interventie[5] en de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1184/2006[6] betreffende mededingings- en staatssteunregels voor de vervaardiging van en de handel in landbouwproducten. In bijlage 2 bij dit document is een volledige lijst met die rechtsbesluiten opgenomen.

Structuur

De nieuwe GMO moet in grote lijnen de structuur volgen die in de meeste huidige basisverordeningen wordt toegepast. Omdat de mededingingsregels zo belangrijk zijn, lijkt het evenwel dienstig die in een afzonderlijk deel onder te brengen. Het dispositief van de voorgestelde verordening is dan ook als volgt ingedeeld:

- inleidende bepalingen (bijv. toepassingsgebied, definities, verkoopseizoenen),

- bepalingen inzake de interne markt (bijv. openbare interventie, particuliere opslag, bijzondere interventiemaatregelen, quota, steunregelingen),

- bepalingen voor de handel met derde landen (bijv. invoer- en uitvoercertificaten, invoerrechten, tariefcontingenten, bijzondere vrijwaring, uitvoerrestituties, vrijwaringsclausule, actieve en passieve veredeling),

- mededingingsregels (antitrust, staatssteun),

- algemene bepalingen (bijv. clausule inzake marktverstoring, gegevensverstrekking, comité van beheer),

- overgangs- en slotbepalingen (bijv. wijzigingen, intrekkingen, overgangsbepalingen, inwerkingtreding).

Daarnaast bevat de voorgestelde verordening een aantal bijlagen, die in grote lijnen een afspiegeling zijn van de bijlagen bij de huidige GMO-verordeningen.

Besluitvorming van de Commissie

Volgens het voorstel moet de Commissie, zoals ook in de bestaande GMO's is bepaald, in het overgrote deel van de gevallen haar besluitvormingsbevoegdheden uitoefenen volgens de zogenaamde procedure van het comité van beheer. Om te voorkomen dat telkens opnieuw moet worden verwezen naar de desbetreffende comitologiebepaling is deze vereiste in het voorstel op horizontaal niveau vastgesteld.

Inwerkingtreding en toepassing

Er wordt voorgesteld dat de nieuwe verordening in werking treedt op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad.

Bij de vaststelling van de datums waarop de bepalingen van de voorgestelde verordening van toepassing moeten worden, moet evenwel voor een vlotte overgang naar het nieuwe rechtskader worden gezorgd. Dit houdt in, enerzijds, dat de nieuwe bepalingen niet van toepassing mogen worden in de loop van de verkoopseizoenen en, anderzijds, dat de Commissie de nodige tijd moet krijgen om de vereiste uitvoeringsbesluiten voor te bereiden en vast te stellen. In de veronderstelling dat de Raad dit voorstel voor een verordening in het najaar 2007 goedkeurt, moeten de bepalingen ervan van toepassing worden:

- vanaf het begin van de betrokken verkoopseizoenen in 2008 voor de sectoren waarvoor verkoopseizoenen zijn vastgesteld,

- vanaf 1 januari 2008 voor de sectoren waarvoor geen verkoopseizoenen zijn vastgesteld.

Overeenkomstig de huidige regelingen mogen de bepalingen inzake suiker- en melkquota niet langer gelden dan het einde van het verkoopseizoen/melkquotumjaar 2014/2015.

- Subsidiariteitsbeginsel

Het voorstel beoogt het juridische kader van de GMO's te vereenvoudigen zonder het onderliggende beleid te wijzigen.

- Keuze van instrumenten

Voorgesteld(e) instrument(en): een verordening.

Andere instrumenten zouden niet geschikt zijn aangezien het voorstel tot doel heeft een horizontale GMO vast te stellen die rechtstreeks van toepassing is in alle lidstaten.

4. Gevolgen voor de begroting

Aangezien het voorstel geen veranderingen in de bestaande GLB-maatregelen met zich brengt, heeft het geen gevolgen voor de begroting.

5. Vereenvoudiging

Van het voorstel wordt verwacht dat het tot een grote vereenvoudiging van de bestaande regelgeving zal leiden. Het zal:

- het aantal rechtsbesluiten en bepalingen inzake het GLB drastisch beperken,

- de GLB-instrumenten en -maatregelen harmoniseren en stroomlijnen,

- de transparantie van het GLB-rechtskader vergroten en deze regelgeving toegankelijker maken voor landbouwers, marktdeelnemers en nationale bestuursdiensten,

- de administratieve kosten beperken.

Uiteindelijk zal het GLB grotendeels worden vastgesteld in slechts vier verordeningen van de Raad:

- de verordening van de Raad houdende een gemeenschappelijke marktordening,

- Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad inzake rechtstreekse betalingen,

- Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad inzake plattelandsontwikkeling en

- Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad inzake de financiering van het GLB.

Het voorstel vormt dan ook een belangrijke bijdrage tot het proces van de vereenvoudiging van de regelgeving.

Deze bijdrage tot de vereenvoudiging van het GLB mag evenwel niet op geïsoleerde wijze worden beoordeeld, maar moet worden gezien in de algemene context van de inspanningen die de Commissie zich op dit vlak getroost. Uit de mededeling blijkt duidelijk dat de activiteiten van de Commissie op het vlak van betere regelgeving en vereenvoudiging bij het GLB een brede waaier van technische en beleidsgerelateerde maatregelen en initiatieven omvatten, waarvan dit voorstel slechts één belangrijk onderdeel is.

Intrekking van bestaande wetgeving

De goedkeuring van dit voorstel zal leiden tot de intrekking van 35 verordeningen van de Raad.

BIJLAGE 1

IN DE VOORGESTELDE HORIZONTALE GMO OPGENOMEN GEMEENSCHAPPELIJKE MARKTORDENINGEN

Verordening | Toepassingsgebied |

1. | (EEG) nr. 234/68 | Levende planten en producten van de bloementeelt |

2. | (EEG) nr. 827/68 | “Overige producten” (GMO voor tal van producten die niet onder andere GMO's vallen) |

3. | (EEG) nr. 2759/75 | Varkensvlees |

4. | (EEG) nr. 2771/75 | Eieren |

5. | (EEG) nr. 2777/75 | Vlees van pluimvee |

6. | (EEG) nr. 2075/92 | Ruwe tabak |

7. | (EG) nr. 1254/1999 | Rundvlees |

8. | (EG) nr. 1255/1999 | Melk en zuivelproducten |

9. | (EG) nr. 1673/2000 | Vlas en hennep |

10. | (EG) nr. 2529/2001 | Schapen- en geitenvlees |

11. | (EG) nr. 1784/2003 | Granen |

12. | (EG) nr. 1785/2003 | Rijst |

13. | (EG) nr. 1786/2003 | Gedroogde voedergewassen |

14. | (EG) nr. 865/2004 | Olijfolie |

15. | (EG) nr. 1947/2005 | Zaaizaad |

16. | (EG) nr. 1952/2005 | Hop |

17. | (EG) nr. 318/2006 | Suiker |

18. | (EEG) nr. 404/93 | Bananen |

19. | (EG) nr. 2200/96 | Verse groenten en fruit |

20. | (EG) nr. 2201/96 | Verwerkte groenten en fruit |

21. | (EG) nr. 1493/1999 | Wijn |

BIJLAGE 2

IN DE VOORGESTELDE HORIZONTALE GMO OPGENOMEN ANDERE RECHTSBESLUITEN DAN DE BASISVERORDENINGEN HOUDENDE EEN GMO

Producten die niet onder een GMO vallen

Verordening | Toepassingsgebied |

(EEG) nr. 845/72 | Zijderupsen |

(EEG) nr. 707/76 | Producentenverenigingen van zijderupsentelers |

(EG) nr. 670/2003 | Ethylalcohol uit landbouwproducten |

(EG) nr. 797/2004 | Producten van de bijenteelt |

Horizontale bepalingen

Verordening | Toepassingsgebied |

(EG) nr. 1184/2006 | Verordening van de Raad inzake de toepassing van bepaalde regels betreffende de mededinging op de voortbrenging van en de handel in landbouwproducten (= voormalige Verordening nr. 26) |

(EEG) nr. 1055/77 | Verordening van de Raad betreffende de opslag en het verkeer van door interventiebureaus aangekochte producten |

(EEG) nr. 2931/79 | Verordening van de Raad inzake het verlenen van bijstand bij uitvoer van landbouwproducten die in aanmerking komen voor een speciale behandeling bij invoer in een derde land |

(EEG) nr. 386/90 | Verordening van de Raad inzake de controle bij de uitvoer van landbouwproducten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen |

Suikersector

Besluit | Toepassingsgebied |

74/583/EEG | Besluit van de Raad van 20 november 1974 betreffende het toezicht op de suikerbewegingen |

Sector groenten en fruit

Verordening | Toepassingsgebied |

(EEG) nr. 2517/69 | Verordening van de Raad tot vaststelling van bepaalde maatregelen ter sanering van de fruitproductie in de Gemeenschap |

Sector varkensvlees

Verordening | Toepassingsgebied |

(EEG) nr. 2763/75 | Verordening van de Raad houdende vaststelling van de algemene regels voor de steunverlening aan de particuliere opslag in de sector varkensvlees |

Zuivelsector

Verordening | Toepassingsgebied |

(EEG) nr. 1898/87 | Verordening van de Raad betreffende de bescherming van de benaming van melk en zuivelproducten bij het in de handel brengen |

(EEG) nr. 2204/90 | Verordening van de Raad tot vaststelling van aanvullende algemene voorschriften van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten ten aanzien van kaas (systemen van voorafgaande machtiging en administratieve controle) |

(EG) nr. 2991/94 | Verordening van de Raad tot vaststelling van normen voor smeerbare vetproducten |

(EG) nr. 2597/97 | Verordening van de Raad houdende aanvullende voorschriften voor de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten met betrekking tot consumptiemelk |

(EG) nr. 2250/1999 | Verordening van de Raad inzake het tariefcontingent voor boter uit Nieuw-Zeeland |

(EG) nr. 1788/2003 | Verordening van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten |

Sector eieren

Verordening | Toepassingsgebied |

(EG) nr. 1028/2006 | Verordening van de Raad betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren (= voormalige Verordening (EG) nr. 1907/90) |

Pluimveesector

Verordening | Toepassingsgebied |

(EEG) nr. 1906/90 | Verordening van de Raad tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee |

Sector bloementeelt

Verordening | Toepassingsgebied |

(EEG) nr. 4088/87 | Verordening van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de toepassing van preferentiële douanerechten bij invoer van bepaalde producten van de bloementeelt van oorsprong uit Cyprus, Israël en Jordanië |

Tabakssector

Verordening | Toepassingsgebied |

(EEG) nr. 2077/92 | Verordening van de Raad inzake brancheorganisaties en overeenkomsten in de sector tabak |

Indelingsschema voor geslachte dieren

Verordening | Toepassingsgebied |

(EEG) nr. 1358/80 | Verordening van de Raad tot vaststelling van de oriëntatieprijs en de interventieprijs voor volwassen runderen voor het verkoopseizoen 1980/1981 en betreffende de invoering van een communautair indelingsschema voor geslachte volwassen runderen |

(EG) nr. 1183/2006 | Verordening van de Raad tot vaststelling van het communautaire indelingsschema voor geslachte volwassen runderen (= voormalige Verordening (EG) nr. 1208/81) |

(EEG) nr. 3220/84 | Verordening van de Raad tot vaststelling van het communautaire indelingsschema voor geslachte varkens |

(EEG) nr. 1186/90 | Verordening van de Raad tot uitbreiding van de werkingssfeer van het communautaire indelingsschema voor geslachte volwassen runderen |

(EEG) nr. 2137/92 | Verordening van de Raad betreffende het communautaire indelingsschema voor geslachte schapen en de communautaire standaardkwaliteit van geslachte schapen, vers of gekoeld, en houdende verlenging van Verordening (EEG) nr. 338/91 |

2006/0269 (CNS)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 36 en 37,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Parlement[7],

INHOUDSOPGAVE

DEEL I INLEIDENDE BEPALINGEN 36

DEEL II INTERNE MARKT 39

TITEL I MARKTINTERVENTIE 39

HOOFDSTUK I OPENBARE INTERVENTIE EN PARTICULIERE OPSLAG 39

SECTIE I ALGEMENE BEPALINGEN 39

SECTIE II OPENBARE INTERVENTIE 41

Subsectie I Algemene bepalingen 41

Subsectie II Opening en schorsing van de interventieaankoop 42

Subsectie III Interventieprijs 43

Subsectie IV Afzet uit interventievoorraden 45

SECTIE III PARTICULIERE OPSLAG 47

Subsectie I Verplichte steun 47

Subsectie II Facultatieve steun 48

SECTIE IV GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN 50

HOOFDSTUK II BIJZONDERE INTERVENTIEMAATREGELEN 53

SECTIE I BUITENGEWONE MARKTONDERSTEUNENDE MAATREGELEN 53

SECTIE II MAATREGELEN IN DE SECTOREN GRANEN EN RIJST 54

SECTIE III MAATREGELEN IN DE SUIKERSECTOR 55

SECTIE IV AANPASSING VAN HET AANBOD 58

HOOFDSTUK III PRODUCTIEBEHEERSINGSSYSTEMEN 59

SECTIE I ALGEMENE BEPALINGEN 59

SECTIE II SUIKER 59

Subsectie I Toekenning en beheer van quota 59

Subsectie II Quotumoverschrijding 61

SECTIE III MELK 63

Subsectie I algemene bepalingen 63

Subsectie II Toewijzing en beheer van quota 65

Subsectie III quotumoverschrijding 70

SECTIE IV PROCEDUREBEPALINGEN 73

HOOFDSTUK IV STEUNREGELINGEN 74

SECTIE I VERWERKINGSSTEUN 74

Subsectie I Gedroogde voedergewassen 74

Subsectie II Vezelvlas en -hennep 76

SECTIE II PRODUCTIERESTITUTIE 78

SECTIE III STEUN IN DE SECTOR MELK EN ZUIVELPRODUCTEN 79

SECTIE IV STEUN IN DE SECTOR OLIJVEN 80

SECTIE V COMMUNAUTAIR FONDS VOOR TABAK 81

SECTIE VI BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR DE BIJENTEELTSECTOR 82

SECTIE VII STEUN IN DE SECTOR ZIJDERUPSEN 84

TITEL II PRODUCTIE- EN AFZETVOORSCHRIFTEN 84

HOOFDSTUK I HANDELSNORMEN EN PRODUCTIEVOORSCHRIFTEN 84

SECTIE I HANDELSNORMEN 84

SECTIE II PRODUCTIEVOORSCHRIFTEN 87

SECTIE III PROCEDUREBEPALINGEN 87

HOOFDSTUK II PRODUCENTENORGANISATIES, BRANCHEORGANISATIES EN ORGANISATIES VAN MARKTDEELNEMERS 88

SECTIE I ALGEMENE BEGINSELEN 88

SECTIE II VOORSCHRIFTEN INZAKE BRANCHEORGANISATIES IN DE TABAKSSECTOR 89

SECTIE III PROCEDUREBEPALINGEN 90

DEEL III HANDELSVERKEER MET DERDE LANDEN 91

HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN 91

HOOFDSTUK II INVOER 91

SECTIE I INVOERCERTIFICATEN 91

SECTIE II INVOERRECHTEN EN -HEFFINGEN 93

SECTIE III BEHEER VAN INVOERCONTINGENTEN 95

SECTIE IV BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR BEPAALDE PRODUCTEN 97

Subsectie I Bijzondere bepalingen voor de invoer met betrekking tot de sectoren granen en rijst 97

Subsectie II Preferentiële invoerregelingen voor suiker 98

Subsectie III Bijzondere bepalingen voor de invoer van hennep 100

Subsectie IV Bijzondere bepalingen voor de invoer van hop 100

SECTIE V VRIJWARING EN ACTIEVE VEREDELING 101

HOOFDSTUK III UITVOER 102

SECTIE I UITVOERCERTIFICATEN 102

SECTIE II UITVOERRESTITUTIES 103

SECTIE III BEHEER VAN UITVOERCONTINGENTEN IN DE SECTOR MELK EN ZUIVELPRODUCTEN 107

SECTIE IV SPECIALE BEHANDELING BIJ INVOER IN EEN DERDE LAND 108

SECTIE V BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR LEVENDE PLANTEN 108

SECTIE VI PASSIEVE VEREDELING 108

DEEL IV MEDEDINGINGSREGELS 109

HOOFDSTUK I REGELS VOOR ONDERNEMINGEN 109

HOOFDSTUK II REGELS INZAKE STAATSSTEUN 111

DEEL V SPECIFIEKE BEPALINGEN VOOR AFZONDERLIJKE SECTOREN 114

DEEL VI ALGEMENE BEPALINGEN 117

DEEL VII UITVOERINGS-, OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN 119

HOOFDSTUK I UITVOERINGSBEPALINGEN 119

HOOFDSTUK II OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN 120

Overwegende hetgeen volgt:

1. De werking en de ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt voor landbouwproducten moeten gepaard gaan met de totstandbrenging van een gemeenschappelijk landbouwbeleid (hierna “GLB” genoemd), en dit beleid moet met name een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten (hierna “GMO” genoemd) omvatten die, overeenkomstig artikel 34 van het Verdrag, naargelang van de producten verschillende vormen kan aannemen.

2. Sinds de invoering van het GLB heeft de Raad voor elk product of elke groep producten een gemeenschappelijke marktordening vastgesteld en die 21 marktordeningen zijn elk in een afzonderlijke basisverordening van de Raad opgenomen:

3. Verordening (EEG) nr. 234/68 van de Raad van 27 februari 1968 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector levende planten en producten van de bloementeelt[8],

4. Verordening (EEG) nr. 827/68 van de Raad van 28 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten voor bepaalde in bijlage II van het Verdrag vermelde producten[9],

5. Verordening (EEG) nr. 2759/75 van de Raad van 29 oktober 1975 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector varkensvlees[10],

6. Verordening (EEG) nr. 2771/75 van de Raad van 29 oktober 1975 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector eieren[11],

7. Verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad van 29 oktober 1975 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector slachtpluimvee[12],

8. Verordening (EEG) nr. 2075/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak[13],

9. Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen[14],

10. Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit[15],

11. Verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit[16],

12. Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees[17],

13. Verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten[18],

14. Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt[19],

15. Verordening (EG) nr. 1673/2000 van de Raad van 27 juli 2000 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector vezelvlas en –hennep[20],

16. Verordening (EG) nr. 2529/2001 van de Raad van 19 december 2001 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector schapen- en geitenvlees[21],

17. Verordening (EG) nr. 1784/2003 van de Raad van 29 september 2003 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen[22],

18. Verordening (EG) nr. 1785/2003 van de Raad van 29 september 2003 houdende een gemeenschappelijke ordening van de rijstmarkt[23],

19. Verordening (EG) nr. 1786/2003 van de Raad van 29 september 2003 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector gedroogde voedergewassen[24],

20. Verordening (EG) nr. 865/2004 van de Raad van 29 april 2004 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten voor olijfolie en tafelolijven en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 827/68[25],

21. Verordening (EG) nr. 1947/2005 van de Raad van 23 november 2005 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector zaaizaad en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 2358/71 en (EEG) nr. 1674/72[26],

22. Verordening (EG) nr. 1952/2005 van de Raad van 23 november 2005 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector hop en houdende intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 1696/71, (EEG) nr. 1037/72, (EEG) nr. 879/73 en (EEG) nr. 1981/82[27],

23. Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker[28].

24. Daarnaast heeft de Raad drie verordeningen met specifieke voorschriften voor bepaalde producten aangenomen, zonder dat hij voor deze producten een gemeenschappelijke marktordening heeft vastgesteld:

25. Verordening (EG) nr. 670/2003 van de Raad van 8 april 2003 tot vaststelling van specifieke maatregelen betreffende de markt voor ethylalcohol uit landbouwproducten[29],

26. Verordening (EG) nr. 797/2004 van de Raad van 26 april 2004 betreffende maatregelen ter verbetering van de productie en afzet van producten van de bijenteelt[30],

27. Verordening (EG) nr. 1544/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot vaststelling van bijzondere maatregelen ter bevordering van de zijderupsteelt[31].

28. De genoemde verordeningen (hierna “basisverordeningen” genoemd) gaan vaak nog gepaard met een secundaire reeks verordeningen van de Raad. De meeste basisverordeningen zijn opgezet volgens dezelfde structuur en hebben talrijke bepalingen gemeen. Dit is met name het geval voor de regels inzake handel met derde landen en de algemene bepalingen, maar in zekere mate ook voor de regels inzake de interne markt. Voorts bevatten de basisverordeningen vaak uiteenlopende oplossingen voor identieke of vergelijkbare problemen.

29. Sinds enige tijd streeft de Gemeenschap ernaar de GLB-regelgeving te vereenvoudigen. Zo heeft zij een horizontaal rechtskader voor alle rechtstreekse betalingen tot stand gebracht door een serie steunregelingen samen te voegen in een bedrijfstoeslagregeling, die is vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers[32]. Bij de basisverordeningen zou dezelfde aanpak moeten worden gevolgd. Hiertoe zouden de in die verordeningen vervatte regels in één enkel rechtskader moeten worden samengebracht en zouden de sectorale benaderingen voor zover mogelijk moeten worden vervangen door horizontale.

30. Vereenvoudiging mag niet leiden tot het ter discussie stellen van de beleidsbeslissingen die door de jaren heen in het kader van het GLB zijn genomen. Daarom moet het bij deze verordening vooral om een technische vereenvoudiging gaan. Het is niet de bedoeling dat bestaande instrumenten worden ingetrokken of gewijzigd, tenzij die achterhaald zijn, overbodig geworden zijn of gezien hun aard beter niet op het niveau van de Raad worden behandeld, en evenmin dat nieuwe instrumenten of maatregelen worden ingesteld.

31. In het licht hiervan mogen in deze verordening geen delen van GMO’s worden opgenomen waarvoor het beleid zal worden herzien. Hierbij gaat het om sommige delen van de GMO’s voor de sector groenten en fruit, de sector bananen en de wijnsector. De bepalingen van de Verordeningen (EEG) nr. 404/93, (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1493/1999 mogen dan ook alleen in deze verordening worden opgenomen voor zover op dat vlak geen beleidsherzieningen worden doorgevoerd.

32. Gezien het voorgaande moeten de basisverordeningen worden ingetrokken en vervangen door één enkele verordening.

33. In de GMO’s voor granen, rijst, suiker, gedroogde voedergewassen, zaaizaad, olijven, vlas en hennep, bananen, wijn, melk en zuivelproducten, en zijderupsen zijn verkoopseizoenen vastgesteld die in grote lijnen de biologische productiecyclus van elk van deze producten volgen. In de GMO’s voor groenten en fruit en voor verwerkte groenten en fruit is de bevoegdheid om de verkoopseizoenen vast te stellen aan de Commissie verleend omdat de productiecycli van deze producten sterk uiteenlopen en het in sommige gevallen niet nodig is een verkoopseizoen vast te stellen. Bijgevolg moeten de in de genoemde sectoren vastgestelde verkoopseizoenen en de bevoegdheid van de Commissie om de verkoopseizoenen voor groenten en fruit en voor verwerkte groenten en fruit vast te stellen, in deze verordening worden geïntegreerd.

34. Om de markten te stabiliseren en de landbouwbevolking een redelĳke levensstandaard te garanderen is voor de verschillende sectoren een gedifferentieerd systeem van prijsondersteuning ontwikkeld, en zijn tegelijk regelingen inzake rechtstreekse steunverlening ingevoerd, rekening houdend met enerzijds de uiteenlopende behoeften van elk van deze sectoren en anderzijds de onderlinge afhankelijkheid van de verschillende sectoren. Deze maatregelen hebben de vorm aangenomen van openbare interventie of steun voor particuliere opslag voor de producten van de sectoren granen, rijst, suiker, olijven, rundvlees, melk en zuivelproducten, varkensvlees en schapen- en geitenvlees. Bijgevolg moeten, gelet op de doelstellingen van deze verordening, de prijsondersteuningsmaatregelen die bij de in het verleden ingestelde instrumenten zijn vastgesteld, worden gehandhaafd en mogen geen wezenlijke veranderingen worden aangebracht ten opzichte van de vorige rechtstoestand.

35. Met het oog op duidelijkheid en transparantie moeten de bepalingen inzake deze maatregelen een gemeenschappelijke structuur krijgen, terwijl het in elke sector gevoerde beleid in stand moet worden gehouden. Met dat doel voor ogen is het dienstig een onderscheid te maken tussen referentieprijzen en interventieprijzen.

36. De GMO’s voor granen, rundvlees en melk en zuivelproducten bevatten bepalingen op grond waarvan de Raad, overeenkomstig de procedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag, de prijsniveaus kan wijzigen. Gezien de gevoeligheid van de prijsregelingen moet de vermelding van die mogelijkheid behouden blijven. Aangezien die mogelijkheid evenwel niet alleen op de genoemde sectoren van toepassing is, moet zij worden uitgebreid tot alle andere sectoren die onder deze verordening vallen.

37. Om over betrouwbare informatie over de suikerprijzen op de communautaire markt te kunnen beschikken dient het systeem voor de mededeling van prijzen dat in de GMO voor suiker is vervat en op basis waarvan de marktprijsniveaus voor witte suiker moeten worden vastgesteld, in deze verordening te worden opgenomen.

38. Om te voorkomen dat de interventieregeling voor granen, rijst, boter en mageremelkpoeder op zichzelf een afzetmarkt gaat creëren, moet verder de mogelijkheid worden geboden om de openbare interventie slechts gedurende bepaalde perioden van het jaar te openen. Wat rundvleesproducten en boter betreft, dienen het openen en het beeïndigen van de openbare interventie af te hangen van de marktprijzen die gedurende een bepaalde periode van toepassing zijn. Voor de sectoren rijst en suiker moet de beperking van de hoeveelheden die in het kader van de openbare interventie kunnen worden aangekocht, worden gehandhaafd. Voor boter en mageremelkpoeder moet de bevoegdheid van de Commissie om de normale interventieaankoop te schorsen zodra een bepaalde hoeveelheid is bereikt of te vervangen door aankoop in het kader van een inschrijving, worden gehandhaafd.

39. De prijs waartegen een openbare interventieaankoop moet plaatsvinden (“de interventieprijs”), werd in het verleden in de GMO’s voor granen, rijst en rundvlees verlaagd, maar die prijsverlaging ging gepaard met de invoering van regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in die sectoren. De steunverlening in het kader van die regelingen enerzijds en de interventieprijzen anderzijds zijn bijgevolg nauw met elkaar verbonden. De interventieprijzen voor de producten van de sector melk en zuivelproducten werden vastgesteld met het oog op de bevordering van de consumptie van die producten en de verbetering van de concurrentiepositie ervan. In de rijst- en de suikersector werden de prijzen op een zodanig peil vastgesteld dat kan worden bijgedragen tot het stabiliseren van de markt in gevallen waar de marktprijs voor een bepaald verkoopseizoen onder de voor het volgende verkoopseizoen vastgestelde referentieprijs daalt. Deze beleidsbeslissingen van de Raad blijven gelden.

40. Tot dusver zijn de prijzen voor de rijst- en de suikersector vastgesteld voor producten van de door de Raad omschreven standaardkwaliteit. Aangezien dit begrip van zeer technische aard is, is het dienstig de bevoegdheid om de standaardkwaliteit te omschrijven, aan de Commissie te delegeren. Bij de omschrijving van dit begrip dient de Commissie zich met name te laten leiden door de voor de betrokken producten geldende markt- en handelsomstandigheden.

41. Zoals de vorige GMO’s moet deze verordening de mogelijkheid bieden een bestemming te geven aan de in de openbare interventie aangekochte producten. Dergelijke maatregelen moeten op zodanige wijze worden genomen dat verstoringen van de markt worden voorkomen en dat de kopers op voet van gelijkheid worden behandeld en gelijke toegang tot deze producten hebben.

42. Met haar interventievoorraden van diverse landbouwproducten beschikt de Gemeenschap over het potentieel om een belangrijke bijdrage te leveren tot het welzijn van haar meest hulpbehoevende burgers. Het is in het belang van de Gemeenschap om op duurzame basis van dit potentieel gebruik te maken totdat de voorraden door invoering van adequate maatregelen tot een normaal peil zijn teruggebracht. Tot dusver kon de voedselverstrekking door liefdadigheidsinstellingen gebeuren op grond van Verordening (EEG) nr. 3730/87 van de Raad van 10 december 1987 houdende algemene voorschriften voor de levering van levensmiddelen uit interventievoorraden aan bepaalde organisaties met het oog op verstrekking aan de meest hulpbehoevenden in de Gemeenschap[33]. Deze belangrijke sociale maatregel, die voor de begunstigden van grote waarde kan zijn, moet worden gehandhaafd en in de onderhavige verordening worden opgenomen.

43. Om bij te dragen tot een beter evenwicht op de zuivelmarkt en tot de stabilisering van de marktprijzen voorziet de GMO voor melk en zuivelproducten in de verlening van steun voor de particuliere opslag van bepaalde boter- en kaasproducten. Daarnaast heeft de Commissie de bevoegdheid gekregen om steun toe te kennen voor de particuliere opslag van bepaalde andere kaasproducten en van witte suiker, sommige soorten olijfolie, sommige soorten rundvleesproducten, mageremelkpoeder, varkensvlees en schapen- en geitenvlees. Gelet op het doel van deze verordening moeten deze maatregelen worden gehandhaafd en in deze verordening worden opgenomen.

44. Bij de basisverordeningen voor de sectoren rundvlees, varkensvlees en schapen- en geitenvlees zijn communautaire indelingsschema’s voor geslachte dieren vastgesteld. Deze schema’s zijn essentieel met het oog op de prijsnotering en de toepassing van de interventieregelingen in de sectoren rundvlees en varkensvlees. Voorts wordt met deze schema’s een grotere markttransparantie beoogd. Deze indelingsschema’s voor geslachte dieren moeten worden gehandhaafd. Aangezien zij vooral van technische aard zijn, is het evenwel dienstig de Commissie de nodige bevoegdheden te verlenen om de betrokken voorschriften vast te stellen volgens dezelfde criteria als die waarop de bestaande schema’s zijn gebaseerd.

45. Beperkingen van het vrije verkeer die voortvloeien uit de toepassing van maatregelen om de verspreiding van dierziekten tegen te gaan, kunnen in één of meer lidstaten moeilijkheden op de markt van bepaalde producten veroorzaken. De ervaring wijst uit dat ernstige marktverstoringen zoals een aanzienlijke daling van het verbruik of van de prijzen rechtstreeks verband kunnen houden met een verlies van vertrouwen bij de consument als gevolg van het bestaan van risico's voor de volksgezondheid of voor de gezondheid van dieren.

46. Daarom moeten de buitengewone marktondersteunende maatregelen die met het oog op het verhelpen van deze situaties zijn vastgesteld in de GMO’s voor rundvlees, melk en zuivelproducten, varkensvlees, eieren en pluimvee, in deze verordening worden opgenomen onder dezelfde voorwaarden als die welke tot dusver zijn toegepast. Die buitengewone marktondersteunende maatregelen dienen door de Commissie te worden genomen en moeten rechtstreeks in verband staan met of voortvloeien uit de veterinaire en sanitaire maatregelen die zijn genomen om de verspreiding van ziekten tegen te gaan. Zij moeten op verzoek van de lidstaten worden genomen om ernstige verstoring van de betrokken markten te voorkomen.

47. De mogelijkheid waarover de Commissie beschikt om de in de GMO’s voor granen en rijst vastgestelde bijzondere interventiemaatregelen te nemen waar dit noodzakelijk is om efficiënt en doeltreffend te reageren tegen dreigende marktverstoringen in de sector granen, om te voorkomen dat in sommige regio’s van de Gemeenschap in de rijstsector een massaal beroep wordt gedaan op openbare interventie of om een tekort aan beschikbare hoeveelheden padie als gevolg van een natuurramp op te vangen, moet in deze verordening worden gehandhaafd.

48. Om de communautaire telers van suikerbieten en suikerriet een redelijke levensstandaard te verzekeren moet een minimumprijs worden vastgesteld voor quotumbieten van een nader te bepalen standaardkwaliteit. Tot dusver is de standaardkwaliteit van quotumbieten vastgesteld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 318/2006. Aangezien deze bepalingen van hoogtechnische aard zijn, wordt aangenomen dat ze beter op het niveau van de Commissie worden behandeld.

49. Er zijn specifieke instrumenten nodig om op het gebied van rechten en plichten voor een redelijk evenwicht tussen de suikerproducerende ondernemingen en de suikerbietentelers te zorgen. Daarom moeten de standaardbepalingen die tot dusver in de GMO voor suiker zijn opgenomen, naar deze verordening worden overgeheveld om de contractuele betrekkingen tussen de kopers en de verkopers van suikerbieten vast te stellen. De meer specifieke bepalingen waren tot dusver ook in de GMO voor suiker opgenomen, en wel in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 318/2006. Aangezien deze bepalingen van hoogtechnische aard zijn, wordt aangenomen dat ze beter op het niveau van de Commissie worden behandeld.

50. Door de verscheidenheid van de natuurlijke, economische en technische omstandigheden is het moeilijk uniforme voorwaarden voor de aankoop van suikerbieten vast te stellen die in de hele Gemeenschap van toepassing moeten zijn. Ook bestaan reeds sectorale overeenkomsten tussen verenigingen van suikerbietentelers en suikerproducerende ondernemingen. Daarom dienen in kaderbepalingen alleen de minimumgaranties te worden vastgesteld die voor een soepel functioneren van de suikermarkt niet alleen aan de suikerbietentelers moeten worden geboden, maar ook aan de suikerindustrie, met de mogelijkheid om door middel van een sectorale overeenkomst van sommige regels af te wijken.

51. Er moet een productieheffing worden ingesteld om bij te dragen in de financiering van de met de GMO in de suikersector gemoeide uitgaven.

52. Om het structurele evenwicht op de markten voor suiker te behouden op een prijsniveau dat dicht bij de referentieprijs ligt, moet de Commissie kunnen besluiten om zo lang als voor het herstel van het marktevenwicht nodig is, suiker aan de markt te onttrekken.

53. De GMO’s voor levende planten, rundvlees, varkensvlees, schapen- en geitenvlees, eieren en pluimvee bieden de mogelijkheid bepaalde maatregelen te nemen om de aanpassing van het aanbod aan de eisen van de markt te vergemakkelijken. Dergelijke maatregelen kunnen bijdragen tot het stabiliseren van de markten en tot het garanderen van een redelijke levensstandaard aan de betrokken landbouwbevolking. Gelet op de doelstellingen van deze verordening moet deze mogelijkheid worden gehandhaafd. Volgens deze bepalingen kan de Raad de algemene voorschriften betreffende dergelijke maatregelen vaststellen volgens de in artikel 37 van het Verdrag bedoelde procedure. De doelstellingen die met dergelijke maatregelen moeten worden nagestreefd, zijn duidelijk omschreven, en tegelijk is afgebakend welke soort maatregelen mogen worden goedgekeurd. Daarom is het niet nodig dat de Raad nog aanvullende algemene regels vaststelt en hoeft niet langer in die mogelijkheid te worden voorzien.

54. In de suikersector en de sector melk en zuivelproducten is de kwantitatieve productiebeperking als bedoeld in Verordening (EG) nr. 318/2006 en Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten[34] jarenlang een belangrijk instrument voor marktbeleid geweest. De redenen die de Gemeenschap er in het verleden toe gebracht hebben in beide sectoren productiequotaregelingen vast te stellen, gelden nog steeds. Terwijl de quotaregeling voor suiker onmiddellijk in Verordening (EG) nr. 318/2006[35] is verankerd, is de overeenkomstige regeling voor de zuivelsector tot dusver opgenomen in een afzonderlijk rechtsbesluit, namelijk Verordening (EG) nr. 1788/2003. Het is dan ook dienstig, gezien het cruciale belang van deze regelingen en de met deze verordening nagestreefde doelstellingen, de betrokken bepalingen in de onderhavige verordening op te nemen zonder die regelingen en de wijze waarop ze moeten worden toegepast, ingrijpend te wijzigen ten opzichte van de vorige rechtstoestand.

55. Bijgevolg dient de quotaregeling voor suiker die in deze verordening wordt vastgesteld, een afspiegeling te zijn van de regeling van Verordening (EG) nr. 318/2006, en met name het juridische statuut van de quota te behouden aangezien de quotaregeling volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie een mechanisme ter regulering van de markt in de suikersector is dat gericht is op de verwezenlijking van doelstellingen van algemeen belang.

56. Daarom moet deze verordening de Commissie ook in staat stellen de quota tot op een duurzaam peil aan te passen na de beëindiging, in 2010, van het herstructureringsfonds dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap[36].

57. Omdat ruimte moet worden gelaten voor enige nationale flexibiliteit in verband met de structurele aanpassing van de verwerkende industrie en van de teelt van suikerbieten en suikerriet in de periode waarin de quota gelden, moeten de lidstaten worden gemachtigd de quota van de bedrijven binnen bepaalde grenzen te wijzigen, zonder dat de werking van het herstructureringsfonds als instrument wordt beperkt.

58. Om te voorkomen dat overtollige suiker de suikermarkt verstoort, moet de Commissie in staat worden gesteld om op basis van bepaalde criteria te besluiten tot overboeking van de overtollige suiker, isoglucose of inulinestroop, die als quotumproductie van het volgende verkoopseizoen moet worden behandeld. Voorts moet, indien daarbij voor sommige hoeveelheden niet aan de geldende voorwaarden wordt voldaan, voor die hoeveelheden een overschotheffing worden opgelegd om te voorkomen dat de opeenstapeling van die hoeveelheden de marktsituatie zou bedreigen.

59. Overeenkomstig het doel van deze verordening moeten de bepalingen voor melkquota dezelfde structuur krijgen als die voor suikerquota. Zo mag bij de voorschriften voor de zuivelsector niet langer worden uitgegaan van de verplichting om een extra heffing te betalen als de nationale referentiehoeveelheid wordt overschreden, maar moeten nationale quota worden vastgesteld die, als zij worden overschreden, aanleiding geven tot het opleggen van een overschotheffing.

60. In essentie moet de melkquotaregeling de vorm aannemen die zij reeds had in het kader van Verordening (EG) nr. 1788/2003. Met name moet het onderscheid tussen “leveringen” en “rechtstreekse verkoop” behouden blijven en moet de regeling worden toegepast op basis van individuele referentievetgehalten en een nationaal referentievetgehalte. De landbouwers moeten de toestemming krijgen om onder bepaalde voorwaarden hun individuele quota tijdelijk over te dragen. Hoewel het beginsel dat, in geval van verkoop, verhuur of vererving van het bedrijf, het desbetreffende quotum samen met de betrokken grond naar de koper, de huurder of de erfgenaam overgaat, moet worden gehandhaafd, dienen, met het oog op de verdere herstructurering van de zuivelproductie en de verbetering van het milieu, uitzonderingen te worden toegestaan op het beginsel dat de referentiehoeveelheden aan de bedrijven gekoppeld zijn. De lidstaten moeten worden gemachtigd om, volgens de verschillende soorten overdrachten van referentiehoeveelheden en op basis van objectieve criteria, een deel van de overgedragen hoeveelheden aan de nationale reserve toe te voegen.

61. De overschotheffing moet op een afschrikkend peil worden vastgesteld en dient door de lidstaten verschuldigd te zijn zodra de nationale referentiehoeveelheid wordt overschreden. Vervolgens moet ze door de lidstaat worden omgeslagen over de producenten die tot de overschrijding hebben bijgedragen. Deze producenten moeten worden verplicht de lidstaat hun bijdrage te betalen in de heffing, die ze louter wegens de overschrijding van hun beschikbare hoeveelheid verschuldigd zijn. De lidstaten storten in het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) de heffing die correspondeert met de overschrijding van hun nationale referentiehoeveelheid, verminderd met een forfaitair bedrag van 1 % teneinde rekening te houden met gevallen van faillissement of definitief onvermogen van bepaalde producenten om hun bijdrage in de betaling van de verschuldigde heffing te betalen.

62. Op grond van artikel 34, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid[37] moeten de ontvangsten die voortvloeien uit de toepassing van de extra heffing in de zuivelsector, worden beschouwd als “bestemmingsontvangsten”, die aan de Gemeenschapsbegroting moeten worden overgemaakt en, in geval van hergebruik, uitsluitend mogen worden gebruikt om uitgaven uit het ELGF of het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) te financieren. Bijgevolg is artikel 22 van Verordening (EG) nr. 1788/2003, waarin is bepaald dat de heffing wordt geacht deel uit te maken van de interventies ter regulering van de landbouwmarkten en moet worden aangewend voor de financiering van uitgaven in de zuivelsector, achterhaald en wordt het niet in deze verordening overgenomen.

63. Tal van GMO’s voorzien in verschillende soorten steunregelingen.

64. De GMO voor gedroogde voedergewassen en de GMO voor vlas en hennep voorzien in verwerkingssteun voor deze sectoren als instrument om de interne markt met betrekking tot die sectoren te regelen.

65. Gezien de bijzondere marktsituatie voor aardappel- en graanzetmeel bevat de GMO voor granen bepalingen op grond waarvan een productierestitutie kan worden verleend als dat nodig blijkt te zijn. De productierestitutie moet van die aard zijn dat de door de zetmeelindustrie gebruikte basisproducten tegen een lagere prijs aan deze industrie ter beschikking kunnen worden gesteld dan de prijs die tot stand komt door de toepassing van de gemeenschappelijke prijzen. De GMO voor suiker biedt de mogelijkheid een productierestitutie te verlenen in gevallen waar het, met het oog op de productie van bepaalde industriële, chemische of farmaceutische producten, nodig is maatregelen te nemen om bepaalde suikerproducten ter beschikking te stellen.

66. De communautaire financiering, die bestaat uit het percentage rechtstreekse steun dat de lidstaten overeenkomstig artikel 110 decies, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 mogen inhouden, is nodig om erkende organisaties van marktdeelnemers aan te moedigen activiteitenprogramma’s op te stellen met het oog op de verbetering van de kwaliteit van de productie van olijfolie en tafelolijven. In dat verband is in de GMO voor olijfolie en tafelolijven bepaald dat de communautaire steun wordt toegewezen naargelang van de prioriteit die wordt gegeven aan de in het kader van de betrokken programma's ontplooide activiteiten.

67. Om tot het evenwicht op de zuivelmarkt bij te dragen en de marktprijzen voor melk en zuivelproducten te stabiliseren zijn maatregelen nodig die de afzetmogelijkheden voor zuivelproducten verruimen. Daarom voorziet de GMO voor melk en zuivelproducten in steun voor de afzet van bepaalde zuivelproducten voor specifieke toepassingen en bestemmingen. Daarnaast is in die GMO bepaald dat de Gemeenschap, om het melkverbruik door jongeren te bevorderen, een deel van de uitgaven die voortvloeien uit de toekenning van steun voor de verstrekking van melk aan leerlingen in onderwijsinstellingen, voor haar rekening moet nemen.

68. Bij Verordening (EEG) nr. 2075/92 is met het oog op de uitvoering van verschillende maatregelen in de tabakssector een Communautair Fonds voor tabak ingesteld, dat wordt gefinancierd uit een inhouding op de steun. 2007 zal het laatste jaar zijn waarin inhoudingen op de steun als bedoeld in hoofdstuk 10 quater van titel IV van Verordening (EG) nr. 1782/2003 ter beschikking van het Communautaire Fonds voor tabak zullen worden gesteld. Hoewel de financiering uit het fonds zal afgelopen zijn voordat deze verordening in werking treedt, moeten de bepalingen van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2075/92 worden behouden om als rechtsgrond te dienen voor de meerjarenprogramma’s die uit het Communautaire Fonds voor tabak kunnen worden gefinancierd.

69. In de bijenteelt, een sector die tot de landbouw behoort, lopen de productieomstandigheden en de opbrengsten sterk uiteen en zijn diverse en verspreid wonende marktdeelnemers actief, zowel bij de productie als bij de afzet. Voorts is het nodig dat de Gemeenschap, gezien de verspreiding van de varroamijtziekte in tal van lidstaten in de afgelopen jaren en de problemen die deze ziekte met zich brengt voor de honingproductie, haar acties voortzet, aangezien de varroamijtziekte niet volledig kan worden uitgeroeid en de behandeling ervan met goedgekeurde producten moet gebeuren. Gelet op deze omstandigheden moeten, om de algemene productie- en afzetvoorwaarden voor de producten van de bijenteelt in de Gemeenschap te verbeteren, om de drie jaar nationale programma’s worden opgesteld die maatregelen omvatten inzake technische bijstand, de bestrijding van de varromijtziekte, de rationalisatie van de transhumance, het beheer van het herstel van het communautaire bijenbestand en de samenwerking in het kader van onderzoeksprogramma's inzake de bijenteelt en de producten van de bijenteelt. Deze nationale programma’s dienen gedeeltelijk door de Gemeenschap te worden gefinancierd.

70. Bij Verordening (EG) nr. 1544/2006 zijn alle nationale steunregelingen voor zijderupsen vervangen door een communautaire steunregeling voor de zijderupsteelt, in het kader waarvan steun wordt verleend in de vorm van een forfaitair bedrag per gebruikte doos zijderupseneieren.

71. Aangezien de beleidsoverwegingen die tot de invoering van de bovengenoemde regelingen hebben geleid, nog steeds van toepassing zijn, dienen al deze steunregelingen in deze verordening te worden opgenomen.

72. De toepassing van normen voor het in de handel brengen van landbouwproducten kan bijdragen tot de verbetering van de economische omstandigheden waarin dergelijke producten worden geproduceerd en vermarkt, en tot de kwaliteit van die producten. Dat dergelijke normen worden toegepast is dan ook in het belang van producenten, handelaren en consumenten. Bijgevolg zijn in de GMO’s voor bananen, olijven, levende planten, eieren en pluimvee handelsnormen vastgesteld, die met name betrekking hebben op de kwaliteit, de indeling, het gewicht, de omvang, de onmiddellijke verpakking, de eindverpakking, de opslag, het vervoer, de presentatie en de etikettering. Het is dienstig deze aanpak in het kader van deze verordening te behouden.

73. In het kader van de GMO voor olijfolie en tafelolijven en de GMO voor bananen was het tot dusver de Commissie die de bepalingen inzake handelsnormen vaststelde. Gezien de gedetailleerde, technische aard van deze normen en de noodzaak om voortdurend de efficiëntie ervan te verbeteren en ze aan de evoluerende handelspraktijken aan te passen, lijkt het dienstig deze aanpak uit te breiden tot de andere betrokken sectoren, en daarbij de criteria aan te geven waarmee de Commissie bij de vaststelling van de betrokken bepalingen rekening moet houden. Daarnaast kan het nodig zijn bijzondere maatregelen, met name de meest geavanceerde analysemethoden en andere maatregelen ter bepaling van de in elke betrokken norm vastgestelde kenmerken, vast te stellen om misbruiken inzake de kwaliteit en de echtheid van de aan de consumenten aangeboden producten, alsmede de grote marktverstoringen die eruit kunnen voortvloeien, te voorkomen.

74. Er zijn diverse rechtsinstrumenten gecreëerd om het in de handel brengen en de benaming van melk, zuivelproducten en andere vetten te regelen. De bedoeling daarvan is om, ten behoeve van zowel producenten als consumenten, enerzijds de positie van melk en zuivelproducten op de markt te verbeteren en anderzijds voor eerlijke concurrentie te zorgen tussen van melk afkomstige en andere dan van melk afkomstige smeerbare vetproducten. Verordening (EEG) nr. 1898/87 van de Raad van 2 juli 1987 betreffende de bescherming van de benaming van melk en zuivelproducten bij het in de handel brengen[38] heeft tot doel de consument te beschermen en op het gebied van benaming, etikettering en reclame concurrentievoorwaarden tussen zuivelproducten en concurrerende producten te scheppen die vervalsing voorkomen. Verordening (EG) nr. 2597/97 van de Raad van 18 december 1997 houdende aanvullende voorschriften voor de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten met betrekking tot consumptiemelk[39] omvat voorschriften die moeten garanderen dat de consumptiemelk van goede kwaliteit is en dat de producten aan de behoeften en wensen van de consument voldoen, en stabiliseert aldus de betrokken markt, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de consument consumptiemelk van hoge kwaliteit krijgt aangeboden. Bij Verordening (EG) nr. 2991/94 van de Raad van 5 december 1994 tot vaststelling van normen voor smeerbare vetproducten[40] zijn de handelsnormen vastgesteld voor zuivelproducten en andere dan zuivelproducten, met een duidelijke en aparte indeling en regels voor de benaming van de producten. Overeenkomstig de doelstellingen van de onderhavige verordening moeten deze voorschriften ongewijzigd worden gehandhaafd.

75. Zoals dit tot dusver het geval was in het kader van de GMO voor hop, moet in de hele Gemeenschap een kwaliteitsbeleid worden gevoerd door bepalingen inzake de certificering toe te passen, vergezeld van regels op grond waarvan het in principe verboden is producten waarvoor geen certificaat is afgegeven of die, wanneer het om ingevoerde producten gaat, niet aan equivalente kwaliteitskenmerken voldoen, in de handel te brengen.

76. De benamingen en definities van olijfoliën zijn een wezenlijk onderdeel van de marktstructurering doordat zij kwaliteitsnormen stellen en de consument adequate informatie over het product verschaffen.

77. Een van de bovengenoemde steunregelingen die bijdragen tot het in evenwicht brengen van de markt voor melk en zuivelproducten en tot de stabilisering van de marktprijzen in die sector, is tot dusver vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EG) nr. 1255/1999 en voorziet in steun voor de verwerking van ondermelk tot caseïne of caseïnaten. Bij Verordening (EEG) nr. 2204/90 van de Raad van 24 juli 1990 tot vaststelling van aanvullende algemene voorschriften van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten ten aanzien van kaas[41] zijn met het oog op de stabilisering van de markt voorschriften inzake het gebruik van caseïne en caseïnaten in de bereiding van kaas vastgesteld om de nadelige gevolgen tegen te gaan die, gezien de grote gevoeligheid van kaas voor substituties met caseïne en caseïnaten, uit die steunregeling kunnen voortvloeien. Deze voorschriften moeten in de onderhavige verordening worden geïntegreerd.

78. De verwerking van bepaalde agrarische grondstoffen tot ethylalcohol hangt nauw samen met de economie van die grondstoffen. Deze verwerking kan in grote mate bijdragen tot een verhoging van de waarde van deze grondstoffen en kan van groot economisch en sociaal belang zijn voor de economie van bepaalde regio's van de Gemeenschap, dan wel een grote inkomstenbron vormen voor de producenten van deze grondstoffen. Voorts maakt deze verwerking de afzet mogelijk van producten waarvan de kwaliteit ontoereikend is, en van kortetermijnoverschotten die tijdelijk problemen in bepaalde sectoren kunnen opleveren.

79. In de sectoren hop, olijven, tabak en zijderupsen worden voor de toepassing van bepaalde beleidsinstrumenten de inspanningen op verschillende soorten organisaties geconcentreerd, met name om via gezamenlijke actie de markten voor de betrokken producten te stabiliseren en de kwaliteit van die producten te verbeteren en te garanderen. Bij de tot dusver geldende bepalingen voor dat stelsel van organisaties wordt uitgegaan van organisaties die volgens door de Commissie vast te stellen bepalingen zijn erkend door de lidstaten, of onder bepaalde omstandigheden, door de Commissie zelf. Dat stelsel moet worden gehandhaafd en de tot dusver vastgestelde bepalingen moeten worden geharmoniseerd.

80. Om bepaalde activiteiten van brancheorganisaties die van groot belang zijn in het licht van de huidige regels betreffende de GMO voor tabak, te ondersteunen moet worden bepaald dat de regels die een brancheorganisatie voor haar leden vaststelt, onder bepaalde voorwaarden kunnen worden uitgebreid tot alle niet bij die brancheorganisatie aangesloten producenten en groepen van één of meer regio’s. Dit zou ook moeten gelden voor andere activiteiten van erkende brancheorganisaties welke van algemeen economisch of technisch belang voor de tabakssector zijn, en daardoor ten goede komen aan allen die in de betrokken bedrijfstakken werkzaam zijn. Er moet nauw worden samengewerkt tussen de lidstaten en de Commissie. De Commissie dient over permanente controlebevoegdheden te beschikken, met name om toezicht te houden op de door die organisaties gesloten overeenkomsten en hun onderling afgestemde gedragingen.

81. Als gevolg van de eenmaking van de communautaire markt is aan de buitengrenzen van de Gemeenschap een regeling van het handelsverkeer nodig. Die regeling moet invoerrechten en uitvoerrestituties omvatten en zou in beginsel de communautaire markt moeten stabiliseren. Zij moet gebaseerd zijn op de verbintenissen die zijn aangegaan tijdens de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde.

82. Het toezicht op de omvang van de handel in landbouwproducten met derde landen is, wat zowel invoer als uitvoer betreft, tot dusver in de GMO's voor de sectoren granen, rijst, suiker, zaaizaad, olijven, vlas en hennep, rundvlees, melk en zuivelproducten, varkensvlees, schapen- en geitenvlees, eieren, pluimvee, levende planten en ethylalcohol geregeld via verplichte certificatenstelsels of via regelingen in het kader waarvan de Commissie certificaatverplichtingen kan opleggen.

83. Het toezicht op de handelsstromen is bij uitstek een beheerskwestie die op flexibele wijze moet worden aangepakt. In deze context en in het licht van de ervaring die is opgedaan bij de GMO’s in het kader waarvan de certificaten reeds door de Commissie worden beheerd, lijkt het dienstig deze aanpak uit te breiden tot alle sectoren waar invoer- en uitvoercertificaten worden gebruikt. Bij het nemen van het besluit om certificaatverplichtingen op te leggen moet de Commissie nagaan of invoercertificaten noodzakelijk zijn voor het beheer van de betrokken markten en, met name, voor het toezicht op de invoer van de betrokken producten.

84. De meeste douanerechten die in het kader van overeenkomsten van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) voor landbouwproducten gelden, zijn in het gemeenschappelijk douanetarief vastgesteld. Wegens de invoering van aanvullende regelingen voor sommige producten van de sectoren granen en rijst is het evenwel noodzakelijk de mogelijkheid te bieden om afwijkingen voor die producten vast te stellen.

85. Om de nadelen voor de communautaire markt die het gevolg kunnen zijn van de invoer van bepaalde landbouwproducten, te voorkomen of te beperken, moet in bepaalde situaties bij invoer van die producten een aanvullend recht worden geheven.

86. Onder bepaalde voorwaarden dient aan de Commissie de bevoegdheid te worden verleend tot het openen en beheren van tariefcontingenten die voortvloeien uit volgens het Verdrag gesloten internationale overeenkomsten of uit andere besluiten van de Raad.

87. Verordening (EEG) nr. 2729/75 van de Raad van 29 oktober 1975 inzake de heffingen bij invoer op mengsels van granen, rijst en breukrijst[42] heeft tot doel de goede werking van het stelsel van douanerechten te garanderen bij invoer van mengsels van granen, rijst en breukrijst. Die bepalingen moeten in deze verordening worden opgenomen.

88. De Gemeenschap heeft verscheidene regelingen voor preferentiële markttoegang getroffen met derde landen, die het die landen mogelijk maken onder gunstige voorwaarden rietsuiker uit te voeren naar de Gemeenschap. In verband daarmee is het noodzakelijk de behoefte van de raffinaderijen aan suiker voor raffinage te ramen en de betrokken invoercertificaten onder bepaalde voorwaarden te reserveren voor gespecialiseerde gebruikers van aanzienlijke hoeveelheden ingevoerde ruwe rietsuiker, die worden geacht voltijdraffinaderijen in de Gemeenschap te zijn.

89. Om te voorkomen dat illegale hennepteelt de GMO voor vezelhennep verstoort, dient te worden voorzien in een controle op de invoer van hennep en hennepzaad, die moet garanderen dat de betrokken producten bepaalde garanties bieden ten aanzien van het gehalte aan tetrahydrocannabinol. Bovendien moet worden bepaald dat ander dan voor inzaai bestemd hennepzaad slechts mag worden ingevoerd in het kader van een controleregeling die een systeem voor de erkenning van de betrokken importeurs omvat.

90. In de hele Gemeenschap wordt voor de producten van de hopsector een kwaliteitsbeleid gevolgd. Ten aanzien van ingevoerde producten moeten bepalingen worden vastgesteld om te garanderen dat alleen producten die aan equivalente minimumkwaliteitskenmerken voldoen, worden ingevoerd.

91. Het stelsel van douanerechten maakt het mogelijk af te zien van iedere andere beschermende maatregel aan de buitengrenzen van de Gemeenschap. Onder uitzonderlijke omstandigheden kunnen de voor de interne markt en de douanerechten geldende regelingen echter tekortschieten. Om de communautaire markt in dergelijke gevallen niet zonder bescherming te laten tegen verstoringen die daaruit kunnen voortvloeien, moet de Gemeenschap in staat worden gesteld onverwijld alle vereiste maatregelen te nemen. Die maatregelen moeten stroken met de internationale verbintenissen van de Gemeenschap.

92. Om de goede werking van de GMO’s te verzekeren en met name verstoring van de markten te voorkomen, bieden de GMO’s voor een aantal producten traditioneel de mogelijkheid de toepassing van de regeling actief of passief veredelingsverkeer te verbieden. Deze mogelijkheid moet worden gehandhaafd. Bovendien wijst de ervaring uit dat het meestal nodig is dit instrument voor marktbeheer zonder dralen in te zetten, wil het zijn nut kunnen bewijzen. Daarom heeft de Commissie in sommige sectoren de nodige bevoegdheden daartoe gekregen. Het is dienstig deze aanpak uit te breiden tot de andere betrokken sectoren.

93. De deelname van de Gemeenschap aan de internationale handel in bepaalde onder deze verordening vallende producten moet worden veiliggesteld door middel van bepalingen inzake de toekenning van restituties bij uitvoer naar derde landen, die op het verschil tussen de prijzen in de Gemeenschap en op de wereldmarkt zijn gebaseerd en binnen de grenzen blijven van de verbintenissen die de Gemeenschap in het kader van de WTO is aangegaan. De gesubsidieerde uitvoer moet, wat waarde en hoeveelheid betreft, worden beperkt.

94. De inachtneming van de waardebeperkingen moet bij de vaststelling van de uitvoerrestituties worden gegarandeerd door het toezicht op de betalingen in het kader van de ELGF-regelgeving. Het toezicht kan door verplichte vaststelling vooraf van de uitvoerrestituties worden vergemakkelijkt, waarbij in het geval van gedifferentieerde restituties de mogelijkheid moet worden geboden om binnen een geografisch gebied waarvoor één enkel uitvoerrestitutiebedrag geldt, de vermelde bestemming door een andere te vervangen. Bij wijziging van de bestemming dient de voor de werkelijke bestemming geldende uitvoerrestitutie te worden betaald, met als maximum het bedrag dat geldt voor de vooraf vastgestelde bestemming.

95. De inachtneming van de kwantitatieve beperkingen moet worden gegarandeerd door middel van een betrouwbaar en doeltreffend toezichtsysteem. Daartoe moet de toekenning van uitvoerrestituties afhankelijk worden gesteld van de overlegging van een uitvoercertificaat. De uitvoerrestituties moeten worden toegekend binnen de grenzen van de beschikbare hoeveelheden, uitgaande van de specifieke situatie van elk betrokken product. Daarop kunnen alleen uitzonderingen worden gemaakt voor niet in bijlage I bij het Verdrag genoemde verwerkte producten, waarvoor geen volumebeperkingen gelden. Van een strikte toepassing van deze beheersregels moet kunnen worden afgeweken in het geval van uitvoer met uitvoerrestituties waarbij het niet waarschijnlijk is dat de vastgestelde hoeveelheid zal worden overschreden.

96. Wat de uitvoer van levende runderen betreft, moet worden bepaald dat uitvoerrestituties slechts worden toegekend en betaald als de in de communautaire regelgeving vastgestelde bepalingen inzake dierenwelzijn, en met name die betreffende de bescherming van dieren tijdens het vervoer, in acht worden genomen.

97. In sommige gevallen komen landbouwproducten in aanmerking voor een speciale behandeling bij invoer in een derde land als zij voldoen aan bepaalde specificaties en/of prijsvoorwaarden. Met het oog op een correcte toepassing van die regeling moeten de autoriteiten van het invoerende land en die van de Gemeenschap op administratief vlak met elkaar samenwerken. Daartoe moeten de producten vergezeld gaan van een in de Gemeenschap afgegeven certificaat.

98. De uitvoer van bloembollen naar derde landen is voor de Gemeenschap van groot economisch belang. De instandhouding en de ontwikkeling van deze uitvoer kan worden gegarandeerd door de binnen dit handelsverkeer geldende prijzen te stabiliseren. Derhalve dienen voor de uitvoer van de betrokken producten minimumprijzen voor uitvoer te worden vastgesteld.

99. Overeenkomstig artikel 36 van het Verdrag is het hoofdstuk van het Verdrag over mededingingsregels slechts in zoverre op de voortbrenging van en de handel in landbouwproducten van toepassing als door de Raad wordt bepaald binnen het raam van de bepalingen en overeenkomstig de procedure van artikel 37, leden 2 en 3, van het Verdrag. In de verschillende GMO’s zijn de bepalingen inzake staatssteun grotendeels van toepassing verklaard. De toepassing van met name de Verdragsregels voor ondernemingen is verder omschreven in Verordening (EG) nr. 1184/2006 van de Raad van 24 juli 2006 inzake de toepassing van bepaalde regels betreffende de mededinging op de voortbrenging van en de handel in landbouwproducten[43]. Overeenkomstig het doel om één omvattend stel marktbeleidsregels tot stand te brengen is het dienstig de betrokken bepalingen in deze verordening te integreren.

100. De mededingingsregels betreffende de in artikel 81 van het Verdrag bedoelde overeenkomsten, besluiten en gedragingen en betreffende misbruik van machtsposities mogen slechts in zoverre op de voortbrenging van en de handel in landbouwproducten worden toegepast als de toepassing ervan geen belemmering vormt voor de werking van de nationale ordeningen van de landbouwmarkten en evenmin het bereiken van de doeleinden van het GLB in gevaar brengt.

101. Bijzondere aandacht moet gaan naar landbouworganisaties die met name tot doel hebben gezamenlijk landbouwproducten te vervaardigen of af te zetten dan wel gezamenlijke voorzieningen te gebruiken, tenzij dat gezamenlijk optreden mededinging uitsluit of het bereiken van de doeleinden van artikel 33 van het Verdrag in gevaar brengt.

102. Om te voorkomen dat de ontwikkeling van het GLB in gevaar wordt gebracht en om de betrokken ondernemingen rechtszekerheid en niet-discriminerende behandeling te waarborgen, dient de Commissie als enige bevoegd te zijn, onverminderd het toezicht door het Hof van Justitie, om te bepalen of de in artikel 81 van het Verdrag bedoelde overeenkomsten, besluiten en gedragingen verenigbaar zijn met de doelstellingen van het GLB.

103. Toekenning van nationale steun zou het behoorlijk functioneren van de op gemeenschappelijke prijzen gebaseerde eengemaakte markt in gevaar brengen. Daarom moeten de Verdragsbepalingen betreffende staatssteun in de regel worden toegepast op de producten die onder deze verordening vallen. In sommige situaties moeten evenwel uitzonderingen worden toegestaan. Als dergelijke uitzonderingen gelden, moet de Commissie in staat zijn een lijst van bestaande, nieuwe of voorgestelde nationale steunmaatregelen op te stellen om aan de lidstaten passende opmerkingen te kunnen maken en geschikte maatregelen te kunnen voorstellen.

104. Sinds hun toetreding mogen Finland en Zweden, wegens de specifieke economische situatie van de productie en de afzet van rendieren en rendierproducten, op dat gebied steun verlenen. Voorts mag Finland, als het daarvoor de toestemming van de Commissie krijgt, steun verlenen voor bepaalde hoeveelheden zaaizaad en bepaalde hoeveelheden zaaigraan die, in verband met de specifieke klimaatgesteldheid, alleen in die lidstaat worden geproduceerd. Deze uitzonderingen moeten worden gehandhaafd.

105. In lidstaten die hun suikerquota beduidend verlagen, zullen de suikerbietentelers geconfronteerd worden met bijzonder ernstige aanpassingsproblemen. In die gevallen zal de communautaire overgangssteun voor de suikerbietentelers [, die is vastgesteld in hoofdstuk 10 septies van titel IV van Verordening (EG) nr. 1782/2003,] niet volstaan om de moeilijkheden van de suikerbietentelers volledig op te vangen. Bijgevolg moeten de lidstaten die hun quota met meer dan 50 % hebben verlaagd, toestemming krijgen om tijdens de periode waarin de communautaire overgangssteun wordt verleend, staatssteun aan de suikerbietentelers toe te kennen. Om te voorkomen dat de door de lidstaten verleende staatssteun de behoefte van hun suikerbietentelers overschrijdt, moet het totaalbedrag van de betrokken staatssteun door de Commissie worden goedgekeurd, behalve voor Italië, waar kan worden geraamd dat met betrekking tot de meest productieve suikerbieten ten hoogste 11 euro per ton geteelde suikerbiet nodig is voor de aanpassing aan de marktomstandigheden na de hervorming. Daarenboven moeten er, wegens de specifieke problemen die zich naar verwachting in Italië zullen voordoen, regelingen worden getroffen om suikerbietentelers in staat te stellen direct of indirect in aanmerking te komen voor de toegekende staatssteun.

106. In Finland is de suikerbietenteelt onderhevig aan bijzondere geografische en klimatologische omstandigheden die, naast de algemene gevolgen van de hervorming van de suikersector, een negatieve invloed hebben op de teelt. Daarom moet worden bepaald dat de lidstaat permanent gemachtigd wordt om zijn suikerbietentelers een passend bedrag aan staatssteun toe te kennen.

107. Gezien de bijzondere situatie in Duitsland, waar momenteel aan een groot aantal kleine alcoholproducenten nationale steun wordt toegekend onder de specifieke voorwaarden van het Duitse alcoholmonopolie, is het noodzakelijk toe te staan dat die steun nog gedurende een beperkte periode wordt toegekend. Er moet ook worden bepaald dat aan het einde van die periode een verslag over de toepassing van die afwijking moet worden ingediend, vergezeld van passende voorstellen.

108. Als een lidstaat op zijn grondgebied maatregelen ter bevordering van de consumptie van melk en zuivelproducten in de Gemeenschap wenst te steunen, moet hij de mogelijkheid krijgen deze maatregelen te financieren door aan de melkproducenten een heffing voor verkoopbevordering op te leggen.

109. Om rekening te kunnen houden met mogelijke ontwikkelingen in de productie van gedroogde voedergewassen moet de Commissie vóór 30 september 2008, op basis van een evaluatie van de GMO voor gedroogde voedergewassen, een verslag over die sector aan de Raad voorleggen. Indien nodig moet het verslag vergezeld gaan van passende voorstellen. Voorts moet de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad periodiek verslag uitbrengen over de steunregeling voor de bijenteeltsector.

110. Er zijn adequate gegevens nodig over de huidige situatie van de hopmarkt in de Gemeenschap en de vooruitzichten voor de ontwikkeling daarvan. Daarom moet worden bepaald dat alle contracten voor de levering van hop in de Gemeenschap moeten worden geregistreerd.

111. Het is dienstig ervoor te zorgen dat onder bepaalde voorwaarden en voor bepaalde producten maatregelen kunnen worden genomen in gevallen waar zich, als gevolg van grote wijzigingen in de prijzen op de interne markt of bij de noteringen of prijzen op de wereldmarkt, verstoringen voordoen of dreigen voor te doen.

112. Er moet een kader van specifieke maatregelen voor ethylalcohol uit landbouwproducten worden opgezet dat het mogelijk maakt economische gegevens te verzamelen en statistische informatie te analyseren met het oog op het toezicht op de markt. Voor zover de markt voor ethylalcohol uit landbouwproducten gekoppeld is aan de markt voor ethylalcohol in het algemeen, moeten ook gegevens ter beschikking worden gesteld over de markt voor andere ethylalcohol dan die uit landbouwproducten.

113. De uitgaven die de lidstaten verrichten in het kader van de verplichtingen die de toepassing van deze verordening met zich brengt, moeten door de Gemeenschap worden gefinancierd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1290/2005.

114. De Commissie moet worden gemachtigd om in spoedeisende situaties de maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de oplossing van specifieke praktische problemen.

115. Omdat de gemeenschappelijke markten voor landbouwproducten voortdurend in beweging zijn, moeten de lidstaten en de Commissie elkaar op de hoogte houden van de relevante ontwikkelingen.

116. Om te voorkomen dat misbruik wordt gemaakt van voordelen waarin deze verordening voorziet, mogen deze voordelen niet worden toegekend of moeten zij, in voorkomend geval, worden ingetrokken wanneer wordt geconstateerd dat de voorwaarden voor het verkrijgen van die voordelen kunstmatig in het leven zijn geroepen en derhalve niet stroken met de doelstellingen van deze verordening.

117. Om te garanderen dat de bij deze verordening vastgestelde verplichtingen worden nagekomen is het noodzakelijk dat er controles worden verricht en dat bij niet-inachtneming sancties worden opgelegd. Bijgevolg dient de Commissie de bevoegdheid te krijgen om de overeenkomstige voorschriften vast te stellen, met inbegrip van die betreffende de terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen en betreffende de rapporteringsverplichtingen van de lidstaten.

118. De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten in de regel worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden[44]. Voor sommige bevoegdheden in het kader van deze verordening die betrekking hebben op echte bevoegdheden van de Commissie, snel optreden vergen of van louter administratieve aard zijn, dient de Commissie evenwel de bevoegdheid te krijgen alleen te handelen.

119. Op grond van deze verordening krijgt de Commissie bevoegdheden die in het verleden aan de Raad waren verleend en in het kader waarvan hij besluiten kon vaststellen volgens de stemprocedure van artikel 37 van het Verdrag. Die besluiten van de Raad moeten van kracht blijven totdat de Commissie de desbetreffende bepalingen vaststelt op basis van de bevoegdheden die haar krachtens deze verordening worden verleend. Om te voorkomen dat in dergelijke gevallen parallelle bepalingen zouden bestaan, die enerzijds door de Raad en anderzijds door de Commissie zouden zijn vastgesteld, moet de Commissie worden gemachtigd dergelijke besluiten van de Raad in te trekken.

120. Doordat diverse elementen van de GMO’s voor wijn en verse en verwerkte groenten en fruit in deze verordening zijn geïntegreerd, moeten bepaalde wijzigingen in die GMO's worden aangebracht.

121. In deze verordening worden bepalingen opgenomen inzake de toepasselijkheid van de mededingingsregels van het Verdrag. Tot dusver waren die bepalingen vastgesteld in Verordening (EG) nr. 1184/2006. Die verordening moet worden gewijzigd in die zin dat moet worden gespecifieerd dat de bepalingen ervan van toepassing zijn op de producten van bijlage I bij het Verdrag die niet onder de onderhavige verordening vallen.

122. In deze verordening worden elementen opgenomen die vervat zijn in de verordeningen welke in de tweede en de derde overweging zijn vermeld, met uitzondering van die welke vervat zijn in de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1493/1999. Daarnaast worden in deze verordening ook elementen uit de volgende verordeningen opgenomen:

123. Verordening (EEG) nr. 2729/75;

124. Verordening (EEG) nr. 707/76 van de Raad van 25 maart 1976 houdende erkenning van producentenverenigingen van zijderupsentelers[45];

125. Verordening (EEG) nr. 1055/77 van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de opslag en het verkeer van door interventiebureaus aangekochte producten[46];

126. Verordening (EEG) nr. 2931/79 van de Raad van 20 december 1979 inzake het verlenen van bijstand bij uitvoer van landbouwproducten die in aanmerking komen voor een speciale behandeling bij invoer in een derde land[47];

127. Verordening (EEG) nr. 1898/87;

128. Verordening (EEG) nr. 3730/87;

129. Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 inzake de controle bij de uitvoer van landbouwproducten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen[48];

130. Verordening (EEG) nr. 1186/90 van de Raad van 7 mei 1990 tot uitbreiding van de werkingssfeer van het communautaire indelingsschema voor geslachte volwassen runderen[49];

131. Verordening (EEG) nr. 2204/90;

132. Verordening (EEG) nr. 2077/92 van de Raad van 30 juni 1992 inzake brancheorganisaties en overeenkomsten in de sector tabak[50];

133. Verordening (EG) nr. 2991/94;

134. Verordening (EG) nr. 2597/97;

135. Verordening (EG) nr. 2250/1999 van de Raad van 22 oktober 1999 inzake het tariefcontingent voor boter uit Nieuw-Zeeland[51];

136. Verordening (EG) nr. 1788/2003;

137. Verordening (EG) nr. 1183/2006 van de Raad van 24 juli 2006 tot vaststelling van het communautaire indelingsschema voor geslachte volwassen runderen[52].

138. De genoemde verordeningen dienen derhalve te worden ingetrokken. Toch moet ervoor worden gezorgd dat pas van de bestaande GMO’s naar deze verordening wordt overgeschakeld op het ogenblik dat voor de betrokken producten het verkoopseizoen begint. Daarom moeten de desbetreffende verordeningen van toepassing blijven tot het einde van het overeenkomstige verkoopseizoen 2007/2008. Als er geen verkoopseizoen is vastgesteld, moet deze verordening van toepassing worden op 1 januari 2008 en bijgevolg moeten de desbetreffende verordeningen met de bestaande GMO’s tot die datum van toepassing blijven. Wat de Verordeningen (EEG) nr. 386/90, (EEG) nr. 1186/90 en (EG) nr. 1183/2006 betreft, wordt de bevoegdheid voor de goedkeuring met betrekking tot de in die verordeningen behandelde aangelegenheden op grond van de onderhavige verordening aan de Commissie overgedragen. De Commissie moet wat meer tijd worden gelaten om de desbetreffende bepalingen vast te stellen. Bijgevolg moeten deze verordeningen tot en met 31 december 2008 van toepassing blijven.

139. De volgende besluiten van de Raad zijn overbodig geworden en moeten worden ingetrokken:

140. Verordening (EEG) nr. 2517/69 van de Raad van 9 december 1969 tot vaststelling van bepaalde maatregelen ter sanering van de fruitproductie in de Gemeenschap [53] ;

141. Verordening (EEG) nr. 2728/75 van de Raad van 29 oktober 1975 inzake steun voor de productie van en de handel in aardappelen voor de zetmeelproductie en aardappelzetmeel[54];

142. Verordening (EEG) nr. 1358/80 van de Raad van 5 juni 1980 tot vaststelling van de oriëntatieprijs en de interventieprijs voor volwassen runderen voor het verkoopseizoen 1980/1981 en betreffende de invoering van een communautair indelingsschema voor geslachte volwassen runderen[55];

143. Verordening (EEG) nr. 4088/87 van de Raad van 21 december 1987 tot vaststelling van de voorwaarden voor de toepassing van preferentiële douanerechten bij invoer van bepaalde producten van de bloementeelt van oorsprong uit Cyprus, Israël en Jordanië[56];

144. Besluit 74/583/EEG van de Raad van 20 november 1974 betreffende het toezicht op de suikerbewegingen [57] .

145. Bij de overgang van de huidige regelingen die zijn vastgesteld in de bepalingen en verordeningen die nu door deze verordening worden vervangen, naar de regelingen van deze verordening kunnen zich moeilijkheden voordoen die in deze verordening niet worden behandeld. Om dergelijke moeilijkheden te kunnen aanpakken moet de Commissie overgangsmaatregelen kunnen vaststellen.

146. In de regel moet deze verordening van toepassing worden op 1 januari 2008. Om evenwel te voorkomen dat de nieuwe bepalingen een storende uitwerking hebben op de verkoopseizoenen die op dat ogenblik aan de gang zullen zijn, moet voor bepaalde producten een uitzondering worden gemaakt voor wat betreft de datum van toepassing van deze verordening,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

DEEL I INLEIDENDE BEPALINGEN

Artikel 1 Toepassingsgebied

1. Bij deze verordening wordt een gemeenschappelijke marktordening ingesteld voor de producten van de volgende sectoren, zoals verder omschreven in bijlage I:

a) granen, deel I van bijlage I (hierna “de sector granen” genoemd);

b) rijst, deel II van bijlage I (hierna “de rijstsector” genoemd);

c) suiker, deel III van bijlage I (hierna “de suikersector” genoemd);

d) gedroogde voedergewassen, deel IV van bijlage I (hierna “de sector gedroogde voedergewassen” genoemd);

e) zaaizaad, deel V van bijlage I (hierna “de sector zaaizaad” genoemd);

f) hop, deel VI van bijlage I (hierna “de hopsector” genoemd);

g) olijfolie en tafelolijven, deel VII van bijlage I (hierna “de sector olijven” genoemd);

h) vlas en hennep, deel VIII van bijlage I (hierna “de sector vlas en hennep” genoemd);

i) groenten en fruit, deel IX van bijlage I (hierna “de sector groenten en fruit” genoemd);

j) verwerkte groenten en fruit, deel X van bijlage I (hierna “de sector verwerkte groenten en fruit” genoemd);

k) bananen, deel XI van bijlage I (hierna “de sector bananen” genoemd);

l) wijn, deel XII van bijlage I (hierna “de wijnsector” genoemd); ;

m) levende planten, deel XIII van bijlage I (hierna “de sector levende planten” genoemd);

n) ruwe tabak, deel XIV van bijlage I (hierna “de sector ruwe tabak” genoemd);

o) rundvlees, deel XV van bijlage I (hierna “de sector rundvlees” genoemd);

p) melk en zuivelproducten, deel XVI van bijlage I (hierna “de sector melk en zuivelproducten” genoemd);

q) varkensvlees, deel XVII van bijlage I (hierna “de sector varkensvlees” genoemd);

r) schapen- en geitenvlees, deel XVIII van bijlage I (hierna “de sector schapen- en geitenvlees” genoemd);

s) eieren, deel XIX van bijlage I (hierna “de sector eieren” genoemd);

t) vlees van pluimvee, deel XX van bijlage I (hierna “de sector pluimvee” genoemd);

u) overige producten, deel XXI van bijlage I.

2. Met betrekkking tot de sectoren groenten en fruit, verwerkte groenten en fruit en wijn zijn alleen de volgende bepalingen van deze verordening van toepassing:

a) de artikelen 3 en 4;

b) deel IV;

c) artikel 183;

d) artikel 184;

e) artikel 185;

f) artikel 188 en de eerste alinea van artikel 189;

g) punt a) van artikel 195.

3. Bij deze verordening worden specifieke maatregelen vastgesteld voor de onderstaande sectoren, die in bijlage II zijn vermeld en daar in voorkomend geval verder zijn omschreven:

a) ethylalcohol van landbouwproducten, deel I van bijlage II (hierna “de sector ethylalcohol” genoemd);

b) producten van de bijenteelt, deel II van bijlage II (hierna “de bijenteeltsector” genoemd);

c) zijderupsen, deel III van bijlage II (hierna “de sector zijderupsen” genoemd).

Artikel 2 Definities

1. Met het oog op de toepassing van deze verordening zijn de definities die in bijlage III voor bepaalde sectoren zijn vastgesteld, van toepassing.

2. In deze verordening wordt verstaan onder:

a) “landbouwer”: een landbouwer als omschreven in artikel 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1782/2003;

b) “betaalorgaan”: de instantie of instanties die door een lidstaat zijn erkend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1290/2005.

Artikel 3 Verkoopseizoenen

1. De volgende marktseizoenen worden vastgesteld:

a) 1 januari tot en met 31 december van een bepaald jaar voor de sector bananen;

b) 1 april tot en met 31 maart van het daaropvolgende jaar voor:

i) de sector gedroogde voedergewassen,

ii) de sector zijderupsen;

c) 1 juli tot en met 30 juni van het daaropvolgende jaar voor:

i) de sector granen,

ii) de sector zaaizaad,

iii) de sector olijven,

iv) de sector vlas en hennep,

v) de sector melk en zuivelproducten;

d) 1 augustus tot en met 31 juli van het daaropvolgende jaar voor de wijnsector;

e) 1 september tot en met 31 augustus van het daaropvolgende jaar voor de rijstsector;

f) 1 oktober tot en met 30 september van het daaropvolgende jaar voor de suikersector.

2. Voor de producten van de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit worden de verkoopseizoenen indien nodig door de Commissie vastgesteld.

Artikel 4 Uitvoeringsbepalingen

De Commissie kan de uitvoeringsbepalingen voor de artikelen 2 en 3 vaststellen, met name die welke betrekking hebben op de vaststelling van de omrekeningspercentages voor rijst in de verschillende bewerkingsstadia, de bewerkingskosten en de waarde van de bijproducten.

De Commissie kan wijzigingen aanbrengen in de in deel I van bijlage III vastgestelde definities betreffende rijst en in de in punt 12 van deel II van bijlage III vastgestelde definitie van “ACS/Indiase suiker”.

DEEL II INTERNE MARKT

TITEL I MARKTINTERVENTIE

HOOFDSTUK I OPENBARE INTERVENTIE EN PARTICULIERE OPSLAG

SECTIE I ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 5 Toepassingsgebied

1. Dit hoofdstuk bevat de voorschriften voor openbare interventieaankoop en de toekenning van steun voor particuliere opslag voor de volgende sectoren:

a) granen;

b) rijst;

c) suiker;

d) olijven;

e) rundvlees;

f) melk en zuivelproducten;

g) varkensvlees;

h) schapen- en geitenvlees.

2. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

a) “granen”: in de Gemeenschap geoogste granen;

b) “melk”: in de Gemeenschap geproduceerde koemelk;

c) “magere melk”: magere melk die rechtstreeks en uitsluitend uit in de Gemeenschap geproduceerde koemelk is verkregen;

d) “room”: room die rechtstreeks en uitsluitend uit melk is bereid.

Artikel 6 Communautaire oorsprong

Onverminderd artikel 5, lid 2, komen alleen producten van oorsprong uit de Gemeenschap in aanmerking voor openbare interventieaankoop of voor steun voor de particuliere opslag ervan.

Artikel 7 Referentieprijzen

1. Voor de producten waarvoor de in artikel 5, lid 1, bedoelde interventiemaatregelen gelden, worden de volgende referentieprijzen vastgesteld:

a) voor de sector granen:

101,31 euro per ton, maandelijks verhoogd als volgt:

- november: met 0,46 euro per ton,

- december: met 0,92 euro per ton,

- januari: met 1,38 euro per ton,

- februari: met 1,84 euro per ton,

- maart: met 2,30 euro per ton,

- april: met 2,76 euro per ton,

- mei: met 3,22 euro per ton,

- juni: met 3,22 euro per ton.

De in juni geldende prijs voor maïs en sorgho blijft gelden in juli, augustus en september van hetzelfde jaar;

b) voor padie: 150 euro per ton voor de standaardkwaliteit die door de Commissie wordt omschreven rekening houdend met de markt- en handelsomstandigheden en met eventuele relevante ontwikkelingen daarvan, en met name met de handelskwaliteit, het rendement en het vochtgehalte;

c) voor suiker:

i) voor witte suiker:

- 541,5 euro per ton voor het verkoopseizoen 2008/2009,

- 404,4 euro per ton vanaf het verkoopseizoen 2009/2010;

ii) voor ruwe suiker:

- 448,8 euro per ton voor het verkoopseizoen 2008/2009,

- 335,2 euro per ton vanaf het verkoopseizoen 2009/2010.

De in de punten i) en ii) vastgestelde referentieprijzen gelden voor onverpakte suiker, af fabriek, van de standaardkwaliteit die door de Commissie wordt omschreven rekening houdend met de markt- en handelsomstandigheden en met eventuele relevante ontwikkelingen daarvan, en met name met de handelskwaliteit voor witte suiker en, wat ruwe suiker betreft, het rendement aan witte suiker;

d) voor de sector rundvlees: 2 224 euro per ton voor geslachte mannelijke runderen van de standaardkwaliteit die door de Commissie in het communautaire indelingsschema voor geslachte dieren wordt omschreven overeenkomstig artikel 39, lid 1, onder a);

e) voor de sector melk en zuivelproducten:

i) 246,39 euro per 100 kg voor boter,

ii) 174,69 euro per 100 kg voor mageremelkpoeder;

f) voor de sector varkensvlees: 1 509,39 euro per ton voor geslachte varkens van de standaardkwaliteit die door de Commissie in het communautaire indelingsschema voor geslachte dieren wordt omschreven overeenkomstig artikel 39, lid 1, onder b).

2. De Raad kan de in lid 1 vastgestelde referentieprijzen in het licht van ontwikkelingen in de productie en de markten wijzigen volgens de procedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag.

Artikel 8 Mededeling van de prijzen op de suikermarkt

De Commissie zet een informatiesysteem inzake prijzen op de suikermarkt op, met inbegrip van een systeem voor de bekendmaking van de prijsniveaus voor de suikermarkt.

Het systeem is gebaseerd op informatie die wordt verstrekt door ondernemingen die witte suiker produceren, of door andere bij de handel in suiker betrokken marktdeelnemers. Deze informatie wordt vertrouwelijk behandeld. De Commissie zorgt ervoor dat de prijzen van de individuele bedrijven of verwerkers niet herkenbaar zijn door de bekendgemaakte informatie.

SECTIE II OPENBARE INTERVENTIE

SUBSECTIE IALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 9 Voor openbare interventie in aanmerking komende producten

De openbare interventie geldt, onder de in deze sectie vastgestelde voorwaarden en andere door de Commissie overeenkomstig artikel 40 vast te stellen eisen en voorwaarden, voor de volgende producten:

a) zachte tarwe, durumtarwe, gerst, maïs en sorgho;

b) padie;

c) witte of ruwe suiker, mits de betrokken suiker geproduceerd is in het kader van quota en vervaardigd is van in de Gemeenschap geoogste suikerbieten of suikerriet;

d) vers of gekoeld rundvlees van de GN-codes 0201 10 00 en 0201 20 20 tot en met 0201 20 50;

e) boter die in een erkend bedrijf in de Gemeenschap rechtstreeks en uitsluitend uit gepasteuriseerde room is bereid en die een minimumgehalte aan botervet van 82 gewichtspercenten en een maximumgehalte aan water van 16 gewichtspercenten heeft;

f) mageremelkpoeder van eerste kwaliteit dat volgens het verstuivingsprocédé is vervaardigd en in een erkend bedrijf van de Gemeenschap rechtstreeks en uitsluitend uit magere melk is bereid en een eiwitgehalte van minstens 35,6 gewichtspercenten op de niet-vette droge stof heeft.

SUBSECTIE IIOPENING EN SCHORSING VAN DE INTERVENTIEAANKOOP

Artikel 10 Granen

1. Voor granen is de openbare interventie open:

a) van 1 augustus tot en met 30 april voor Griekenland, Spanje, Italië en Portugal;

b) van 1 december tot en met 30 juni voor Zweden;

c) van 1 november tot en met 31 mei voor de overige lidstaten.

2. Als de interventieperiode in Zweden leidt tot omlegging van die graanproducten van andere lidstaten naar de interventie in Zweden, neemt de Commissie maatregelen om de situatie te corrigeren.

Artikel 11 Rijst

Voor padie is de openbare interventie open in de periode van 1 april tot en met 31 juli. Per periode wordt evenwel niet meer dan 75 000 ton voor openbare interventie aangekocht.

Artikel 12 Suiker

1. De openbare interventie voor suiker is open tijdens de volledige verkoopseizoenen 2008/2009 en 2009/2010. Per verkoopseizoen wordt evenwel niet meer dan 600 000 ton, uitgedrukt in witte suiker, voor openbare interventie aangekocht.

2. Op suiker die overeenkomstig lid 1 tijdens een verkoopseizoen is opgeslagen, mogen geen andere opslagmaatregelen op grond van de artikelen 29, 49 of 60 worden toegepast.

Artikel 13 Rundvlees

1. De Commissie opent de openbare interventie voor rundvlees wanneer, gedurende twee opeenvolgende weken, de gemiddelde marktprĳs in een lidstaat of een regio van een lidstaat die geconstateerd is op basis van het overeenkomstig artikel 39, lid 1, onder a), vastgestelde communautaire indelingsschema, onder 1 560 euro per ton daalt.

2. De Commissie beëindigt de openbare interventie wanneer gedurende tenminste een week niet meer aan de in lid 1 bedoelde voorwaarde is voldaan.

Artikel 14 Boter