Nr.C  116/40 Pubiikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 30.9.74 
Met betrekking  tot de ontwerp-richtlijnen  betreffende 
artsen  zij opgemerkt  dat  op 17 en 18 mei  1974  een 
voltallige  vergadering  van  het permanent  comité  van 
artsen  heeft  plaatsgevonden;  het resultaat  hiervan  is 
dat een  aanbeveling  tot oprichting  van  een  raadge-
vend  comité  voor  de medische  opleiding  aan de Com-
missie  wordt  toegezonden. 2.6. Zesde  richtsnoer 
Het Comité  stemt  ermee  in dat het genot  van  de in de 
richtlijnen  voorkomende  bepalingen  omtrent  de 
onderlinge  erkenning  van  beroepskwalificaties  dient 
te worden  uitgebreid  tot alle  werknemers  in de be-
treffende  beroepen. 
Gedaan  te Brussel,  27 juni  1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
Advies  inzake  de „Ontwikkeling  van  de sociale  toestand  in de Gemeenschap  in 1973" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is nog  niet  bekendgemaakt  in het 
Pubiikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 9 april  1974  heeft  de Commissie  van  de Europese  Gemeenschappen  het advies  van 
het Economisch  en Sociaal  Comité  over  bovengenoemd  onderwerp  gevraagd. 
! 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 26 en 27 juni  1974  te Brussel  gehouden  121e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  om advies  van  de Commissie  d.d. 
9 april  1974, 
Gezien  artikel  198  van  het Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  29 januari 
1974,  de Afdeling  voor  sociale  vraagstukken  met  het 
opstellen  van  een advies  te belasten, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  sociale  vraagstuk-
ken tijdens  haar  vergadering  van  13 juni  1974  uit-
gebrachte  advies, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  De Bruyn, 
mondeling  uitgebrachte  rapport, Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 26 en 27 
juni 1974  gehouden  121e  zitting,  vergadering  van 
27 juni, 
Overwegende  dat de ontwikkeling  van  de sociale  toe-
stand  in de Gemeenschap  in 1973  werd  gekenmerkt 
door  veranderingen  op zowel  het economische  als het 
sociale  vlak,  die soms  van ingrijpende  aard  waren; 
Overwegende  dat  de communautaire  instanties  nog 
steeds  niet  over  de meest  geëigende  rechtsmiddelen  en 
politieke  instrumenten  schijnen  te beschikken  om een 
echt gemeenschappelijk  sociaal  beleid  uit te werken; 
Overwegende  dat met  name  de ontwikkeling  van  de 
werkgelegenheidssituatie  zorgwekkend  blijft; 
30. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 116/41 
Overwegende  dat  dringend  noodzakelijk  nauwkeu-
rige sociale  beleidsmaatregelen  dienen  te worden  ge-
troffen,  die in elk der  Lid-Staten  in concrete  daden 
dienen  te worden  omgezet, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  bij 7 onthoudingen  werd 
goedgekeurd. 
1. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
1.1. In  1973  kreeg  de westerse  economie,  in het 
bijzonder  die van  de Gemeenschap,  te kampen  met 
een conjuncturele  vertraging  die,  naar  het zich  reeds 
vóór  de jongste  gebeurtenissen  liet aanzien,  in 1974 
nog sterker  zou  worden. 
1.2. Niettemin  blijkt  de situatie  op tal van  terrei-
nen, zowel  op het economische  als op het sociale  vlak, 
een diepgaande  verandering  te ondergaan. 
1.3. "Wegens  een tragere  groei  en een zorgwekkend 
blijvende  inflatie  moest  een  begin  worden  gemaakt 
met een aanpassing  die zonder  twijfel  van invloed  zal 
zijn op de industriële  structuren  en de consumptiege-
woonten. 
1.4. Deze  aanpassingen  hebben  de werkgelegen-
heid reeds  ernstig  in gevaar  gebracht  en veroorzaken 
problemen  die  in sommige  regio's  van  de Gemeen-
schap  bijzonder  acuut,  en van  geheel  andere  aard 
kunnen  zijn  dan  de tot dusver  in de werkgelegenheid 
optredende  regionale  onevenwichtigheden. 
1.5. Onder  deze  moeilijkheden  hebben  de com-
plexe  en geavanceerde  industriële  activiteiten,  zoals 
bijvoorbeeld  de vliegtuigbouw,  de elektronica  en de 
petrochemie,  naar  het zich  laat  aanzien  meer  rte lijden 
dan de meer  traditionele  industriën. 
1.6. Een  geleidelijk  stijgende  werkloosheid  moet 
worden  gevreesd  als gevolg  van  een sterke  afremming 
van die bedrijfsinvesteringen,  waarvan  men  weet  dat 
zij een  door  de economische  ontwikkelingsvooruit-
zichten  gecreëerd  psychologisch  klimaat  weerspiege-
len, of soms  van  een  toename  van  de investeringen 
voor  de rationalisatie  van een bedrijf. 
1.7. In  1973  heeft  de Raad  op voorstel  van  de 
Commissie  een  resolutie  vastgesteld  op grond  waar-
van hij steun  wil verlenen  aan een in de komende  drie 
jaar te verwezenlijken  sociaal  actieprogramma. 
1.8. Niettemin  moet  worden  opgemerkt  dat de Ge-
meenschap  momenteel  een  crisis  doormaakt  welke 
onder  meer  wordt  gekenmerkt  door  een  snellere  toe-name  van  de inflatie,  die vooral  wordt  veroorzaakt 
door  de sterke  stijging  van de grondstoffenprijzen,  de 
moeilijkheden  bij de bevoorrading  en de ontwikke-
ling van de energieprijzen.  Een  en ander  heeft  belang-
rijke  sociale  gevolgen  welke  de Raad  en de Commis-
sie aan  een  onderzoek  hebben  onderworpen,  zonder 
echter  bij machte  te zijn  snel  de nodige  besluiten  te 
nemen  om  de gebeurtenissen  daadwerkelijk  te beïn-
vloeden. 
1.9. Ondertussen  heeft  de Commissie  wel  reeds 
zeven  voorstellen  voor  prioritaire  acties  aan  de Raad 
voorgelegd,  waarover  deze  zich  in de komende  maan-
den zal moeten  uitspreken.  Andere  voorstellen  wor-
den thans  uitgewerkt  of zijn  reeds  aan de Raad  toege-
zonden;  het  is echter  noodzakelijk  de meer  dan  een 
jaar geleden  vastgestelde  volgorde  van  de prioriteiten 
in het  licht  van  de jongste  economische  en sociale 
ontwikkeling  aan  een  nieuw  onderzoek  te onderwer-
pen. 
1.10.  Het  Comité  heeft  met  voldoening  kennis  ge-
nomen  van  het  door  de Commissie  in een  nieuwe 
vorm  uitgebrachte  sociaal  verslag,  waarvan  het de be-
knoptheid  en helderheid  waardeert,  in het bijzonder 
wat de analyse  van  de communautaire  situatie  en het 
te dien  aanzien  naar  voren  gebrachte  commentaar  be-
treft. 
1.11.  Van  deze  ontwikkeling  zou  het Comité  meer 
in het bijzonder  aandacht  willen  besteden  aan  de vol-
gende  punten,  die zijns  inziens  van  bijzondere  beteke-
nis zijn: 
— de werkgelegenheid:  met  name  de  volgende 
specifieke  aspecten  ervan:  vrouwenarbeid,  zelf-
standigen,  migrerende  werknemers,  gehandicap-
ten, tijdelijk  werk; 
— de sociale  uitkeringen  en  verstrekkingen,  in  het 
bijzonder  i.v.m.  de noodzaak  het  proces  van  de 
harmonisatie  en de aanpassing  aan  de behoeften 
te versnellen,  alsmede  de huisvestingsproblema-
tiek; 
— de huidige  situatie  m.b.t.  het  Europees  Sociaal 
Fonds. 
2. BIJZONDERE  OPMERKINGEN 
A. De werkgelegenheid 
2.1. De  werkgelegenheidsvraagstukken  behoren 
momenteel  tot de meest  zorgwekkende  problemen 
van de Gemeenschap.  Zij  zijn  niet  alleen  als  ge-
volg van  de conjuncturele  situatie  bijzonder  acuut 
(met  name  ten gevolge  van  de moeilijkheden  bij de 
energievoorziening  en de,  door  de stijging  van  de 
grondstoffenprijzen  versnelde  opwaartse  inflatoire 
druk),  maar  zij vertonen  tevens  fundamentele  structu-
Nr. C 116/42 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 30. 9. 74 
rele aspecten  die in het bijzonder  moeten  worden  be-
zien vanuit  het oogpunt  van  de regionale  problema-
tiek.  Terwijl  in artikel  2 van  het Verdrag  van  Rome 
nl. een „gestadige  en evenwichtige  expansie"  tot doel 
wordt  gesteld,  valt  niet  te loochenen  dat deze  expan-
sie tot dusver  wel gestadig,  maar  niet  vrij van oneven-
wichtigheden  is geweest.  Voor  talrijke  categorieën 
werknemers  vertoont  de werkgelegenheid  nog  steeds 
aspecten  die  thans  steeds  meer  als onbillijk  en in 
strijd  met  de doeleinden  van  de E.E.G.  worden  be-
schouwd. 
2.2. Het  Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  trou-
wens  een advies  over  de werkgelegenheidssituatie  uit-
gebracht.  Zonder  op deze  algemene  overwegingen 
terug  te komen,  is het gewenst  gebleken  speciaal  aan-
dacht  te wijden  aan  de reeds  genoemde  categorieën 
van de bevolking,  te weten  de werkende  vrouwen,  de 
zelfstandigen,  de migrerende  werknemers  en de ge-
handicapten.  Wat  de jongere  en de oudere  werkne-
mers  betreft  herinnert  het Comité  eraan  dat het reeds 
herhaaldelijk  de aandacht  van  de communautaire  in-
stanties  heeft  gevestigd  op de belangrijke  problemen 
die zich  voor  deze  categorieën  van  de samenleving 
voordoen. 
De werkende  vrouw 
2.3. Thans  wordt  algemeen  erkend  dat  de positie 
van de vrouw  in de samenleving  en meer  in het bij-
zonder  van  de buitenshuiswerkende  vrouw  om  een 
ingrijpende  verbetering  vraagt.  Dit probleem,  dat in-
gewikkeld  is omdat  het in de structuur  zelf  van  de 
huidige  samenleving  ligt opgesloten,  dient  te worden 
onderworpen  aan  een  objectief  onderzoek  waarbij 
aan alle  aspecten  ervan  aandacht  wordt  besteed. 
2.4. In  het  sociaal  actieprogramma  dat  de Com-
missie'  aan de Raad  heeft  voorgelegd,  heeft  zij een 
actie  ten  behoeve  van  de werkende  vrouw  voorge-
steld  (actie  II 4). Terecht  verklaart  zij daar  dat „wel-
licht  voorrang  zou  moeten  worden  gegeven  aan  het 
vraagstuk  van  de faciliteiten  waardoor  de vrouw  in 
staat  zou  kunnen  worden  gesteld  een  verzoening  te 
bereiken  tussen  haar  plichten  in het  gezin  en haar 
verlangens  in het beroepsleven". 
2.5. Onder  de huidige  omstandigheden  kan  wor-
den vastgesteld  dat de vrouw  — wegens  de traditio-
nele opvattingen  die nog  m.b.t.  de respectieve  rol van 
man en vrouw  worden  gehuldigd  — minder  goede 
arbeidsmogelijkheden  heeft  dan  de man,  ongeacht  of 
het om  de vaststelling  van  de werktijden,  het ver-
zuim,  de tijd besteed  aan  beroepsopleiding  en bijscho-
ling of de problemen  i.v.m.  bevordering  gaat. 
2.6. De  vrouw  dient  overeenkomstig  haar  persoon-
lijke  aspiraties  te kunnen  kiezen  in welke  mate  zij 
zich wil wijden  aan  beroeps-  en/of  gezinsactiviteiten. Er zou  in dit opzicht  al enige  vooruitgang  worden  ge-
boekt  indien  de Lid-Staten  voor  meer  en betere  open-
bare  voorzieningen  en voor  een betere  opvang  van  de 
kinderen  van  werkende  moeders  zouden  zorgen.  Het 
Comité  herinnert  aan  de wensen  die het heeft  gefor-
muleerd  in zijn  advies  inzake  de sociale  toestand  in 
de Gemeenschap  in 1972. 
2.7. Naast  deze  gewenste  investeringen  in collec-
tieve  voorzieningen  zouden  ter verbetering  van  de 
situatie  soepele  maatregelen  dienen  te worden  getrof-
fen in het kader  van  de sociale  wetgeving  of van  col-
lectieve  arbeidsovereenkomsten,  die  part-time  werk, 
variabele  en soepele  werktijden,  enz.  mogelijk  maken. 
Het is duidelijk  dat de vrouw  hierdoor  in de gelegen-
heid zou  worden  gesteld  haar  verschillende,  gerecht-
vaardigde  ambities  met  elkaar  in overeenstemming  te 
brengen  en dat haar  arbeidssituatie  uiteindelijk  zowel 
in haar  eigen  belang  als in dat van  haar  werkgever, 
aldus  zou  kunnen  worden  verbeterd.  Het  Comité  ziet 
werkelijk  niet  in waarom  nog  langer  zou  worden  ge-
wacht  met  de algemene  invoering  van  dergelijke  be-
palingen,  die in enkele  Lid-Staten  reeds  van  kracht 
zijn. Bovendien  zou  naar  mogelijkheden  moeten  wor-
den gezocht  om het de vrouw,  die haar  beroepsactivi-
teiten  heeft  onderbroken,  gemakkelijker  te maken  na 
verloop  van  tijd  weer  een  met  haar  bekwaamheden 
overeenstemmende  werkzaamheid  te hervatten. 
2.8. Ten  einde  te bereiken  dat  de vrouw  die  wil 
gaan  werken  de werkgever  hetzelfde  opleidingsniveau 
kan bieden  als de mannelijke  werknemer,  en dus  om 
haar  gelijke  kansen  te bieden,  zal alles  in het  werk 
moeten  worden  gesteld  om  het  algemeen  vormend 
onderwijs,  de beroepsopleiding  en de beroepskeuze-
voorlichting  voor  meisjes  uit te breiden  en te verbete-
ren. 
2.9. Al  kan  op deze  manier  vooruitgang  worden 
geboekt,  het  zal natuurlijk  altijd  zo blijven  dat  de 
werkende  vrouw  haar  beroepsactiviteiten  soms  tijde-
lijk moet  onderbreken  om normale  redenen  die ver-
band  houden  met  haar  biologische  functie  en haar  ge-
zinstaken. 
Met dit gegeven  moet  men  zeker  rekening  houden, 
maar  het mag  geen  reden  tot discriminatie  vormen  bij 
de aanwerving  van  personeel.  Men  kan  zich  afvragen 
of er niet  naar  mogelijkheden  moet  worden  gezocht 
om dergelijke  vormen  van  discriminatie  onaantrekke-
lijk te maken  voor  de werkgever. 
2.10.  Ten  slotte  mag  hetgeen  hierboven  gezegd  is 
geenszins  het belang  van  het werk  van  de huisvrouw 
uit het oog  doen  verliezen  of tot onderwaardering  er-
van leiden.  Ook  aan  dit aspect  zou  de Commissie 
aandacht  moeten  besteden  ten einde  na te gaan  hoe 
men tot een  billijke  waardering  van  het ten behoeve 
van het gezin  verrichte  werk  kan  komen  en hoe  dis-
criminatie  vermeden  kan  worden. 
30. 9.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 116/43 
Dit zijn  enkele  belangrijke  aspecten  van  vraagstukken 
welke  de werkgroepen  die de Commissie  voornemens 
is in het leven  te roepen  niet  zullen  mogen  verwaarlo-
zen, indien  zij niet  snel  elk reëel  houvast  willen  verlie-
zen. 
De werkgelegenheid  voor  de zelfstandigen 
2.11.  De  maatschappelijke  situatie  waarin  de ver-
schillende  sociale  en beroepscategorieën  zich  bevin-
den verbetert  zich  niet  voor  allen  in gelijke  mate;  het 
sociale  beleid  dat in 1973  in de Gemeenschap  is ge-
voerd  betrof  namelijk  meer  de loontrekkenden  dan 
de zelfstandigen. 
2.12.  Het  is normaal  dat de communautaire  instan-
ties veel  aandacht  besteden  aan  de levens-  en arbeids-
omstandigheden  van  de loontrekkenden,  maar  noch 
de Commissie  noch  de Raad  hebben  tot nog  toe vol-
doende  oog  voor  de positie  van  de zelfstandigen  die 
een belangrijk  deel  van  de beroepsbevolking  van  de 
Gemeenschap  uitmaken.  Het  Comité  heeft  reeds  de 
aandacht  van  de communautaire  instanties  gevestigd 
op de sociale  problemen  waarmee  zelfstandigen  kam-
pen, o.a.  in zijn  advies  inzake  de ontwikkeling  van  de 
sociale  toestand  in 1972. 
2.13.  Het  Comité  heeft  in het bijzonder  de situatie 
in de landbouwsector  bestudeerd;  voor  hen  die  als 
zelfstandigen  in de landbouw  werkzaam  zijn  is de 
situatie  soms  inderdaad  dramatisch,  wanneer  zij leven 
en werken  in weinig  begunstigde  regio's,  waar  dik-
wijls  de meest  essentiële  infrastructuur  ontbreekt. 
2.14.  Een  actief  werkgelegenheidsbeleid  ten  be-
hoeve  van  de zelfstandigen  zou  de arbeidsmarkt 
zowel  in kwantitatief  opzicht  als wat  de beroepskwa-
lificaties  betreft,  zo doorzichtig  mogelijk  moeten  kun-
nen maken.  Vanuit  dit gezichtspunt  zouden  de gewes-
telijke  arbeidsbureaus  hun  werkterrein  moeten  uit-
breiden  tot de vraagstukken  i.v.m.  de werkgelegen-
heid van de zelfstandigen. 
2.15.  De  sociale  situatie  van  de bewoners  van 
agrarische  of plattelandsgebieden  is zodanig  dat  op 
zeer korte  termijn  maatregelen  dienen  te worden  ge-
troffen  ten einde  te voorkomen  dat  deze  regio's  ge-
heel ontvolkt  raken.  In de meeste  agrarische  of platte-
landsgebieden  dienen  hoognodig  gezondheidscentra, 
culturele  instellingen  en wegen  te komen. 
2.16.  Vooral  ten behoeve  van  de zelfstandigen  die-
nen de volgende  maatregelen  te worden  genomen: 
— verbetering  van  het  stelsel  van  sociale  zekerheid 
en streven  om  te bereiken  dat  de zelfstandigen 
sociale  uitkeringen  krijgen  die gelijkwaardig  zijn 
aan die van  de overige  beroeps-  en sociale  catego-
rieën; — oprichting  van  centra  voor  maatschappelijk  hulp-
betoon,  die enerzijds  een bedrijf  draaiende  moeten 
houden  in geval  van  ziekte  van  de landbouwer  en 
anderzijds  de zelfstandige  in staat  moeten  stellen 
vakantie  te nemen; 
— toekenning  van  financiële  steun  van  de Gemeen-
schap  voor  omscholing  tot andere  beroepen  die 
men zelfstandig  kan uitoefenen. 
Ten slotte  dient,  ten einde  de levensomstandigheden 
en arbeidsvoorwaarden  van  de zelfstandigen  te verbe-
teren,  in het  bijzonder  aandacht  te worden  besteed 
aan hun  beroepsopleiding. 
De migrerende  werknemers 
2.17.  Zolang  het geboortecijfer  in de Gemeenschap 
een zekere  daling  blijft  vertonen  en de beroepsbevol-
king  werkelijk  afneemt,  zal men  waarschijnlijk  migre-
rende  werknemers  moeten  blijven  aantrekken,  waar-
van een  steeds  groter  percentage  uit derde  landen 
afkomstig  zal zijn. 
Daar  deze  werknemers  in het  algemeen  slechts  een 
geringe  opleiding  en scholing  hebben  genoten,  zal het 
vraagstuk  van  hun  levens-  en arbeidsomstandigheden 
waarschijnlijk  steeds  onrustbarender  vormen  aanne-
men. 
2.18.  Bijgevolg  dienen  in de eerste  plaats  de levens-
en arbeidsomstandigheden  te worden  verbeterd  van 
de migrerende  werknemers  die de zwaarste  en onaan-
genaamste  taken  vervullen,  taken  waarvoor  bij de 
werknemers  uit de Gemeenschap  overigens  hoe  lan-
ger hoe  minder  animo  bestaat. 
2.19.  In  het  reeds  genoemde  advies  van  26 juni 
1973,  heeft  het Economisch  en Sociaal  Comité  hoofd-
stuk III gewijd  aan  de „situatie  van  de migrerende 
werknemers"  en heeft  het talrijke  verzoeken  geformu-
leerd  met  betrekking  tot  deze  werknemers:  hun 
levensomstandigheden  en  arbeidsvoorwaarden,  de 
voorbereiding  en voorlichting  in hun  land  van  her-
komst,  de opvang  van,  voorlichting  en hulp  aan  deze 
werknemers  en hun  gezinnen  in het land  waarnaar  zij 
immigreren,  hun  reïntegratie  in het  land  van  her-
komst,  hun  huisvesting,  het onderwijs  voor  hun  kin-
deren,  de sociale  zekerheid  en de bedrijfsongevallen. 
2.20.  De  Europese  Commissie  dient  de door  het 
Comité  in zijn  advies  gewenste  maatregelen  op te 
nemen  in het „Actieprogramma"  voor  de migrerende 
werknemers"  dat zij op het ogenblik  voorbereidt  en 
vóór  31 december  1974  wil indienen  bij de Raad. 
2.21.  Het  ontwerp-programma  bevat  een  analyse 
van de situatie  en geeft  blijk  van  een  wilskracht,  die 
wijzen  op een  goede  aanpak  van  het vraagstuk.  Een 
coördinatie  van het migratiebeleid  van de verschillende 
Nr. C 116/44 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 30. 9. IA 
landen  zou  bijzonder  welkom  zijn.  Gezien  de urgentie 
van de betreffende  vraagstukken,  zouden  de plannen 
van de Commissie  echter  zeer  snel  in concrete  daden 
moeten  worden  omgezet.  Het  Comité  verzoekt  daar-
om met  klem  dat spoed  wordt  gezet  achter  de indie-
ning  van  de door  de Commissie  aangekondigde  ver-
slagen  en raadplegingen  over  dit onderwerp  en dat 
t.a.v.  de door  de Commissie  te gelegener  tijd  voorge-
legde  voorstellen  bij de Raad  positieve  besluiten  wor-
den genomen. 
De gehandicapten 
2.22.  Ook  voor  de tewerkstelling  van  gehandicap-
ten zijn  doeltreffende  en dringende  maatregelen 
noodzakelijk.  Op  28 maart  1974  heeft  het Econo-
misch  en Sociaal  Comité  een  advies  uitgebracht  in-
zake: 
— het  communautair  actieprogramma  „tewerkstel-
ling van gehandicapten  in normale  beroepen"; 
— het  voorstel  voor  een  besluit  van  de Raad  inzake 
de steun  van  het Europees  Sociaal  Fonds  ten be-
hoeve  van  de sociale  en beroepsintegratie  van  ge-
handicapten; 
het is verheugd  over  het besluit  dat  te dien  aanzien 
op 10 juni  1974  door  de Raad  is genomen. 
2.23.  De  noodzaak  van  deze  maatregelen  wordt,  in 
de eerste  plaats  om  duidelijke  menselijke  en sociale 
redenen,  algemeen  erkend.  Hierbij  komt  dat  in de 
economie  van  West-Europa  een  groeiende  behoefte 
bestaat  aan geschoolde  arbeidskrachten. 
2.24.  Deze  verschillende  factoren  zouden  tot een 
verbetering  van  de werkgelegenheid  van  gehandicap-
ten moeten  bijdragen.  Hiervoor  is echter  vereist  dat 
het probleem  op de juiste  wijze  wordt  gesteld.  Zulks 
met name  in het licht  van de volgende  overwegingen: 
— ten  einde  het aantal  gehandicapten  te beperken  is 
de preventie  van  bedrijfsongevallen"  uiteraard 
van het allergrootste  belang.  Het  Economisch  en 
Sociaal  Comité  spreekt  zich  hierover  in een  an-
dere context  uit; 
— de opleiding  en revalidatie  van  gehandicapten 
vormen  een  plicht  voor  de gehele  samenleving. 
Het verschaffen  van  werk  is daarentegen  de taak 
van de ondernemingen.  De wetgever  dient  zoda-
nige voorwaarden  te scheppen  dat  de werkgever 
ertoe  wordt  aangespoord  gehandicapten  in dienst 
te nemen  op de voor  de betrokken  zelf,  de onder-
neming  en het bedrijfsleven  meest  gunstige  wijze; 
— bij het opnieuw  tewerkstellen  van  gehandicapten 
dient  zoveel  mogelijk  rekening  te worden  gehou-
den met  hun  speciale  omstandigheden  en hun 
mogelijkheden.  Met  andere  woorden,  zij dienen 
vooral  te worden  geplaatst  in die beroepen  waar-
bij zij geen  of weinig  hinder  van  hun  handicap 
hebben; — de beroepsopleiding  van  gehandicapten  dient 
rechtstreeks  op de werkelijke  en verwachte  be-
hoeften  van  de economie  te worden  afgestemd, 
daar zij anders  geen  enkel  praktisch  nut heeft.  De-
ze opleiding  dient  erop  gericht  te zijn  bij de ge-
handicapte  een persoonlijke  bereidheid  te ontwik-
kelen  om zich  permanent  aan  te passen; 
— waar  mogelijk  en rekening  houdend  met  hetgeen 
in de alinea  na het derde  streepje  is gezegd,  zou 
de beroepsopleiding  van  gehandicapten  er bij 
voorkeur  op moeten  worden  gericht  de gehandi-
capte  weer  zijn  vroegere  beroep,  indien  hij er een 
heeft  uitgeoefend,  op te laten  nemen; 
— er moet  gezocht  worden  naar  maatregelen  om de 
ondernemingen  ertoe  aan  te sporen  de arbeids-
plaatsen  (kantoor-  of bedrijfsruimten  en arbeids-
voorwaarden)  aan  te passen  aan  de verschillende 
specifieke  mogelijkheden  van  de gehandicapten 
(b.v. kleine  wijzigingen  in het  produktieproces, 
verandering  van  de wijze  waarop  een  machine 
wordt  bediend,  transportfaciliteiten  voor  gehandi-
capten  enz...). 
Tijdelijk  werk 
2.25.  Behalve  de in het  bovenstaande  kort  ter 
sprake  gebrachte  categorieën  werknemers,  bestaat  er 
nog een type  werk  dat op de arbeidsmarkt  bijzondere 
belangstelling  geniet,  te weten  het tijdelijk  werk.  Deze 
arbeidsvorm  ontwikkelt  zich  gestadig.  Hoewel  zij 
positieve  kanten  vertoont,  geeft  zij soms  toch  aanlei-
ding  tot afwijkingen  waarvoor  wettelijke  maatregelen 
op communautair  niveau  nodig  zouden  zijn. 
2.26.  Het  tijdelijk  werk  beantwoordt  aan  een 
sociale  en economische  behoefte.  Enerzijds  voldoet 
het, wegens  zijn  speciale  kenmerken,  talrijke  werkne-
mers,  die geen  arbeidsovereenkomst  van  onbeperkte 
duur  wensen  aan  te gaan,  terwijl  het anderzijds  be-
antwoordt  aan  een  economische  noodzaak  als alter-
natieve  oplossing  in een  tijd  waarin  de ondernemin-
gen tot verkorting  van  de arbeidsduur  moeten  over-
gaan  en met  een  toenemend  absenteïsme  te kampen 
hebben,  zolang  de soepelere  regelingen  van  de werk-
tijden  waarvan  in het bovenstaande  sprake  was  niet 
algemeen  zijn  ingevoerd. 
2.27.  Omdat  het van  nature  een  voorlopig  karak-
ter heeft  kan  het tijdelijk  werk  de betrokken  werkne-
mer echter  niet  altijd  een voldoende  bescherming  ver-
zekeren,  die gelijk  is aan  die der andere  werknemers. 
Derhalve  lijkt  het noodzakelijk  deze  bescherming  te 
waarborgen. 
2.28.  Met  het oog  hierop  heeft  de Commissie  des-
tijds  een  voorstel  voor  een  richtlijn  voorbereid  be-
treffende  de „sociale  bescherming  van  de tijdelijke 
werknemers  in het  kader  van  het  vrije  verkeer  van 
v 30. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 116/45 
werknemers  binnen  de Gemeenschap".  Dit  voorstel 
werd  echter  opgeschort. 
2.29.  Het  Comité  spreekt  de wens  uit dat het pro-
bleem  van  het tijdelijk  'Werk  binnenkort  opnieuw,  en 
deze  keer  op globale  wijze,  d.w.z.  vanuit  alle  gezichts-
punten,  in behandeling  wordt  genomen. 
2.30.  Wanneer  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
over  deze  voorstellen  geraadpleegd  wordt  zal het zich 
inzake  deze  belangrijke  arbeidsvorm  kunnen  uitspre-
ken. 
B. Sociale  uitkeringen  en verstrekkingen 
2.31.  Bij  een analyse  van  de situatie  in de Lid-Sta  -
ten van  de Gemeenschap,  kan  men  het volgende  vast-
stellen: 
— voor  de dekking  van  de sociale  risico's  worden 
verschillende  methoden  toegepast,  zowel  wat  het 
toepassingsgebied  en het  niveau  van  de uitkerin-
gen en verstrekkingen  als wat  de financiering  er-
van betreft; 
— de organisatie  van  de stelsels  van  sociale  zeker-
heid berust  op van  land  tot land  betrekkelijk  sterk 
uiteenlopende  methoden; 
— een  aantal  door  de Lid-Staten  genomen  maatrege-
len moeten  tegen  de achtergrond  van  de huidige 
inflatie  worden  gezien; 
— in sommige  Lid-Staten  worden  momenteel  hervor-
mingen  uitgewerkt  of doorgevoerd. 
In het verslag  over  de sociale  toestand  wordt  de ana-
logie  van  de in de landen  der  Gemeenschap  voorko-
mende  en in behandeling  zijnde  vraagstukken  in het 
licht  gesteld;  tevens  wordt  er echter  op gewezen  dat 
een algemeen  plan  m.b.t.  het te voeren  beleid  inzake 
de sociale  zekerheid  ontbreekt.  Het  door  de Raad 
vastgestelde  actieprogramma  vormt  een eerste  stap  op 
de weg  naar  de uitwerking  van  een dergelijk  plan. 
Men  kan  zich  dus  afvragen  of de in sommige  landen 
overwogen  hervormingen  wel  voor  advies  en overleg 
aan de Europese  instellingen  werden  voorgelegd  en of 
het in de toekomst  niet  nuttig  zou  zijn,  dat  de ge-
meenschappelijke  prioritaire  doelstellingen  in het 
kader  van  de geleidelijke  harmonisatie  door  de voor 
de sociale  politiek  verantwoordelijke  instanties  wor-
den vastgesteld. 
Het Comité  heeft  in 1971  de gelegenheid  gehad  dit 
vraagstuk  te bestuderen.  Daarbij  bleek  dat  desbetref-
fend  twee  standpunten  werden  gehuldigd:  een  aan-
tal leden  was  voorstander  van  handhaving  van  de 
eigen  beleidsvormen  van  ieder  der Lid-Staten,  hoewel 
zij niet  afkerig  waren  van  de gedachte  ten minste  de 
kaderregelingen  die  in alle  Lid-Staten  voor  de dek-
king  van  de sociale  risico's  bestaan,  onderling  aan  te passen;  de overige  leden  constateerden  echter  een 
duidelijke  analogie  tussen  de stand  van  zaken  in de 
verschillende  Lid-Staten  en spraken  de wens  uit dat 
de stelsels  van  sociale  zekerheid  etappegewijs  onder-
ling verder  worden  aangepast. 
Sociale  zekerheid 
2.32.  Verschillende  Lid-Staten  zijn  tot belangrijke 
hervormingen  van  hun  sociale  zekerheidsstelsel  over-
gegaan.  Andere  landen  hebben  de hoofdlijnen  vastge-
steld  van  de politiek  welke  zij in de toekomst  op het 
vlak van  de sociale  zekerheid  denken  te voeren. 
Al behouden  de plannen  een  nationaal  karakter,  de 
Commissie  kon  in haar  verslag  toch  tot haar  genoe-
gen de ontwikkeling  van  enkele  gemeenschappelijke 
tendenzen  aantonen: 
— uitbouw  van  de sociale  zekerheid  ten behoeve  van 
groepen  die  vroeger  minder  goed  beschermd 
waren  (bejaarden,  gehandicapten,  zelfstandigen, 
werknemers  afkomstig  uit derde  landen,  studen-
ten); 
— verbetering  van  het sociale  zekerheidsniveau  door 
de aanpassing  van  de bedragen  der uitkeringen  en 
het zoeken  naar  nieuwe  methodes  waardoor  een 
gelijke  ontwikkeling  van  de uitkeringen  en de 
lonen  wordt  verzekerd.  Een  en  ander  beant-
woordt  aan  de door  het Comité  in zijn  advies  in-
zake  de  „Blauwdruk  voor  het  communautair 
sociaal  programma"  naar  voren  gebrachte  wen-
sen. Niettemin  moet  betreurd  worden  dat  er niet 
in alle  landen  principieel  voor  gezorgd  wordt  dat 
de koopkracht  van  de uitkeringen  op hetzelfde 
peil blijft; 
— totstandbrenging  van  een  gelijkwaardige  bescher-
ming  voor  alle  sociale  bevolkingsgroepen.  De ge-
lijkwaardigheid  van  de bescherming  voor  de ver-
schillende  beroepscategorieën  brengt  op commu-
nautair  niveau  een  probleem  met  zich  mede  in 
verband  met  de coördinatie  tussen  de verschillende 
nationale  stelsels.  In zijn  advies  inzake  de sociale 
toestand  in 1972  heeft  het Comité  deze  nieuwe 
tendens  ten volle  onderschreven,  waarbij  het wel 
heeft  gewezen  op de bijzondere  problemen  die 
zich in verband  met  de financiering  van  deze  ge-
lijkwaardige  bescherming  voordoen; 
— het  streven  naar  een  meer  waarachtige  solidariteit 
tussen  de sociale  groepen.  In dit verband  hebben 
de Lid-Staten  met  moeilijkheden  te kampen  wat 
betreft  de wijze  waarop  de sociale  zekerheid  moet 
worden  gefinancierd,  de weg  waarlangs  bepaalde 
inkomens  opnieuw  moeten  worden  verdeeld  en de 
grenzen  van  de sociale  zekerheid.  In 1971  heeft 
het Comité  een  advies  uitgebracht,  met  suggesties 
inzake  enkele  van  deze  punten  waaraan  de Com-
missie  en de Raad  in het  kader  van  het  overleg 
Nr. C 116/46 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 30. 9. 74 
met üe vertegenwoordigers  van  het  economische 
en sociale  leven  een positief  gevolg  zouden  moeten 
geven. 
Over  de voorstellen  van  de Commissie  met  betrek-
king  tot de solidaire  acties  op internationale  schaal 
zal het Comité  zich  kunnen  uitspreken  bij de behan-
deling  van  de in het  sociaal  programma  vervatte 
voorstellen. 
Gezinsvraagstukken 
2.33.  De  inhoud  van  de gezinspolitiek,  die tot dus-
ver hoofdzakelijk  op nog  onvoldoende  geachte  finan-
ciële  compensaties  was  geconcentreerd,  wordt  gelei-
delijk  uitgebreid  door  hierin  ook  de problemen  op te 
nemen  die verband  houden  met: 
— de uitbouw  van  de collectieve  sociale  voorzienin-
gen, 
— de verzorging  aan  huis, 
— het  betrekken  van  de ouders  bij de opvoeding  van 
de kinderen  of het creëren  van  een  in opvoedkun-
dig en  affectief  opzicht  betere  sfeer  voor  de 
opgroeiende  kinderen, 
— de voorlichting  van  de gehuwden  met  het oog  op 
de volledige  uitoefening  van  hun  vrijheid  inzake 
geboorteregeling. 
Sommige  Lid-Staten  hebben  op een  of ander  van  deze 
punten  wel  een  meer  vooruitstrevende  politiek  ge-
voerd,  maar  overal  kampt  men  met  het probleem  van 
de omvang  der financiële  middelen  die aan  het beleid 
op deze  gebieden  moeten  worden  besteed. 
Anderzijds  zou  moeten  worden  gezocht  naar  de 
meest  geschikte  wijze  waarop,  door  een  aanpassing 
van de arbeidstijden,  de daadwerkelijke  deelneming 
van de ouders  aan  de opvoeding  van  de kinderen  kan 
worden  bevorderd.  Hierbij  zou  men  niet  alleen  moe-
ten denken  aan  de mogelijkheid  dat zij op bepaalde 
tijden  op de kinderen  kunnen  passen. 
Aan de gezinspolitiek  moet  in de Gemeenschap  een 
steeds  grotere  betekenis  worden  toegekend.  Hiervoor 
kunnen  weliswaar  redenen  van  demografische  poli-
tiek worden  aangevoerd  in verband  met  de toene-
ming  van  de beroepsbevolking  en de daarmee  samen-
hangende  vraagstukken  van  de economische  groei, 
maar  de doorslaggevende  redenen  waarom  met  de ge-
zinspolitiek  meer  rekening  moet  worden  gehouden 
liggen  vervat  in de officiële  doelstelling  van  de Ge-
meenschap,  de levensomstandigheden  van  alle  men-
sen in Europa  te verbeteren.  Daarom  kan  men  zich 
afvragen  of het niet  gewenst  zou  zijn  tot een  uitvoerig 
overleg  op communautair  niveau  inzake  alle  aspecten 
van de gezinspolitiek  over  te gaan. Maatschappelijk  werk 
2.34.  In  sommige  Lid-Staten  is men  overgegaan  tot 
een decentralisatie  van  het  beleid  voor  het  maat-
schappelijk  welzijn,  terwijl  tegelijkertijd  de vertegen-
woordigers  van  de plaatselijke  bevolking  meer  wor-
den betrokken  bij het bepalen  van  het milieu  waarin 
de gemeenschap  leeft.  Gezien  het  positieve  karakter 
van dit proces  waarop  in het verslag  wordt  gewezen, 
verdient  het ernstige  overweging  of dit wellicht  tot de 
gehele  Gemeenschap  kan  worden  uitgebreid  en moe-
ten hiertoe  de nodige  studies  worden  verricht.  Zij die-
nen met  name  betrekking  te hebben  op de noodzaak, 
maatschappelijke  werkers  en andere  personen  die op 
sociaal  vlak  werkzaam  zijn  in te schakelen,  die  een 
zeer specifieke  basisopleiding  op hoog  niveau  hebben 
genoten  welke  ook  voortdurend  wordt  aangevuld. 
Door  een  meer  geïntegreerde  benadering  van  het 
sociaal  beleid  wordt  de uitwerking  van  een  preven-
tieve  politiek  en een  betere  in inpassing  van  het maat-
schappelijk  werk  in het  leven  van  de Gemeenschap 
bevorderd. 
Indien  het  woningbeleid  in nauwe  samenhang  met 
het beleid  inzake  maatschappelijk  werk  werd  gevoerd 
zou hierdoor  een  betere  organisatie  van  het  gemeen-
schapsleven  kunnen  worden  bereikt. 
Wegens  het vrij  sterk  op de preventie  gerichte  aspect, 
waarvan  in het  verslag  wordt  gesproken,  zou  het 
vooral  op medisch  gebied  gewenst  zijn  dat  de Ge-
meenschap  en de Lid-Staten  initiatieven  nemen  om de 
methoden  van  het  verplicht  geneeskundig  onderzoek 
en de samenstelling  van  een  persoonlijk  medisch  dos-
sier verder  te ontwikkelen. 
Huisvesting 
2.35.  Het  is ontegenzeggelijk  wenselijk  dat  men 
zich inzet  voor  de modernisering  van  het  bouwbe-
drijf,  ten einde  de kosten  ervan  te verminderen.  Toch 
valt het te betreuren  dat in geen  enkel  communautair 
beleid  de kwestie  van  het grondbeleid  (bestrijding  van 
de grondspeculatie,  reservering  van  grond  voor  de 
sociale  woningbouw,  enz.)  aan  de orde  wordt  gesteld. 
2.36.  De  vraagstukken  in verband  met  de ruimte-
lijke  ordening  en de stedebouw  zullen  waarschijnlijk 
van groter  belang  worden,  nu de Lid-Staten  een  begin 
hebben  gemaakt  met  een  beleid  gericht  op de stads-
vernieuwing,  alsmede  gezien  de kosten  van  de nieuw-
bouw. 
2.37.  Een  feit  is dat de concentratie  van  de econo-
mische  ontwikkeling  in de grote  steden  en voorsteden 
een steeds  grondiger  analyse  van  de organisatie  van 
het stadsleven  noodzakelijk  maakt  (wegen,  groenstro-
ken, collectieve  voorzieningen,  voor  speciale  doelein-
den gereserveerde  zones). 
30. 9.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 116/47 
2.38.  De  proefnemingen  die in enkele  landen  van 
de Gemeenschap  met  de decentralisatie  in bepaalde 
sectoren  van  sociale  dienstverlening  worden  gedaan, 
zouden  moeten  worden  aangemoedigd  indien  men 
wil bereiken  dat de bewoner  sterker  met  zijn  omge-
ving meeleeft  en hiervoor  ook  meer  belangstelling  en 
aandacht  heeft. 
C. Europees  Sociaal  Fonds 
2.39.  In  1973,  het eerste  volledige  jaar  waarin  het 
vernieuwd  Europees  Sociaal  Fonds  heeft  gewerkt, 
hebben  de  communautaire  instanties  een  sociaal 
actieprogramma  opgesteld  in aansluiting  op aan  de 
aanwijzingen  die in die zin door  de in oktober  1972 
te Parijs  gehouden  conferentie  van  staatshoofden  en 
regeringsleiders  waren  gegeven.  Tijdens  deze  confe-
rentie  is met  name  het belang  onderstreept  van  de rol 
van het Sociaal  Fonds  bij het vaststellen  van  de con-
crete  maatregelen  door  middel  waarvan  het actiepro-
gramma  ten uitvoer  had  moeten  worden  gelegd. 
2.40.  Eén  van  de fundamentele  doeleinden  van  het 
sociaal  actieprogramma  is de verwezenlijking  van  de 
volledige  en optimale  werkgelegenheid  in de Gemeen-
schap;  in haar  voorstellen  van  24 oktober  1973  is de 
Commissie  echter  uitgegaan  van  het fundamentele  feit 
dat de door  de topconferentie  van  Parijs  beoogde 
doeleinden  door  de sociale  politiek  alléén  niet  verwe-
zenlijkt  kunnen  worden.  Zij  heeft  dus  duidelijk  ge-
steld  dat er een krachtige  politieke  inzet  nodig  zal zijn 
en de juridische  instrumenten  en financiële  middelen, 
o.a. in het kader  van  het  vernieuwd  Sociaal  Fonds, 
zullen  moeten  worden  uitgebreid  om het programma 
ten uitvoer  te kunnen  leggen. 
2.41.  Het  Comité  herinnert  eraan  dat het er reeds 
in 1969,  in zijn  advies  inzake  de hervorming  van  het 
Europees  Sociaal  Fonds,  op heeft  gewezen  dat de be-
voegdheden  van  het Fonds  een  plaats  dienen  te krij-
gen in het kader  van  de structuurpolitiek  van  de Ge-
meenschap.  In zijn  op 21 januari  1974  betreffende  het 
sociaal  actieprogramma  vastgestelde  resolutie  geeft  de 
Raad  echter  geen  enkele  concrete  aanwijzing  betref-
fende  de rol van  het Sociaal  Fonds  en geeft  hij, in de 
bij de resolutie  opgenomen  documenten,  slechts  aan 
dat dit niet  mag  vooruitlopen  op de uitvoering  van de 
uit de huidige  reglementering  voortvloeiende  maatre-
gelen. 
2.42.  Het  Comité  zou  willen  dat het nodige  werd 
gedaan  om zo snel  mogelijk  de indruk  te verjagen  als 
zouden  de regeringsdelegaties  van  een  minder  vast-
besloten  politieke  wil blijk  geven  dan  tijdens  de top-
conferentie  van  Parijs  met  betrekking  tot het  ver-
nieuwd  Sociaal  Fonds  naar  voren  is gekomen;  de 
Raad  zal de gelegenheid  krijgen  om het tegendeel  te 
bewijzen  bij de behandeling  van  het rapport  dat  de 
Commissie  heeft  toegezegd  hem  vóór  1 juli 1974  over 
de werking  van het Fonds  te zullen  voorleggen. 2.43.  De  moeilijkheden  welke  zich  in de eerste  tijd 
van de werking  van  het  vernieuwd  Sociaal  Fonds 
hebben  voorgedaan  zijn  volkomen  inherent  aan  de 
eerste  toepassing  van  welke  nieuwe  reglementering 
ook, vooral  wanneer  — zoals  in dit geval  — een  op 
de voortdurend  evoluerende  behoeften  afgestemd, 
actief  beheer  wordt  verlangd.  Gebleken  is dat de be-
schikbare  middelen  hetzij  niet  aan  de werkelijke  be-
hoeften  beantwoorden  hetzij  onvoldoende  zijn,  b.v. 
voor  het nakomen  van  de in artikel  5 bedoelde  ver-
plichtingen. 
2.44.  Omdat  het  Fonds  over  te weinig  middelen 
beschikt  voor  de toepassing  van  artikel  5, zag  de 
Commissie  zich  voorts  genoodzaakt  prioriteiten  vast 
te stellen.  Het  Comité  weet  onder  welke  omstandig-
heden  de Commissie  de beschikbare  middelen  heeft 
moeten  toekennen  en acht  de soepele  codificatie  van 
de beleidslijnen  voor  het vaststellen  van  de prioritei-
ten dan  ook  een aanvaardbare  methode. 
2.45.  Het  Comité  oordeelt  het gewenst  dat de be-
leidslijnen,  en zelfs  de achtereenvolgende  herzienin-
gen, in de betrokken  kringen  bekend  worden  ge-
maakt,  zodat  dan  door  de diensten  van  het Fonds  en 
de verschillende  initiatiefnemers  daadwerkelijk  vooraf 
controles  kunnen  worden  verricht. 
Met deze  methode  dreigt  men  volgens  het  Comité 
echter  het echte  probleem  uit de weg  te gaan,  d.i. het 
feit dat beslist  wat  de tendensen  betreft  een overeen-
stemming  moet  worden  bereikt  tussen  de beschikbare 
financiële  middelen  en de feitelijke  behoeften. 
2.46.  Hoewel  het beseft  dat het moeilijk  is tot de 
volledige  financiële  dekking  van  de door  de regle-
mentering  van  het  Fonds  aangemoedigde  acties  te 
komen,  meent  het Comité  toch  dat alles  op de verwe-
zenlijking  van dit doel  gericht  moet  zijn,  ten einde  te 
vermijden  dat  het  Fonds  zijn  bijstand  versnippert 
door  steun  te verlenen  voor  een aantal  aanvragen  die 
voortvloeien  uit een situatie  die weinig  met  dit doel  te 
maken  heeft;  dit zou  nl. dusdanige  werkomstandighe-
den tot resultaat  hebben  dat hierdoor  objectief  gezien 
bevorderd  zou  kunnen  worden  dat  ideeën  gebaseerd 
op het  weinig  wenselijke  beginsel  van  de „billijke 
tegenprestatie"  ongemerkt  weer  ingang  vinden. 
2.47.  Het  Comité  is van  mening  dat  de huidige 
situatie  grotendeels  kan  worden  toegeschreven  aan 
buiten  het specifieke  kader  van  het Fonds  te zoeken 
oorzaken;  het Fonds  is van  nature  hoofdzakelijk  een 
instrument  en ondervindt  als zodanig  noodgedwon-
gen de terugslag  van de tekortkomingen  en vertraging 
van de communautaire  politiek  en actie  op de ver-
schillende  gebieden;  dit geldt  in het bijzonder  voor  de 
regionale  politiek,  waarvan  de tenuitvoerlegging  en 
definitie  essentieel  zijn  voor  de efficiency  van  het 
Fonds. 
Nr. C 116/48 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 30. 9. 74 
2.48.  Voorts  merkt  het  Comité  op dat  men  zich, 
wanneer  de activiteit  van  het Fonds  in het kader  van 
wel omlijnde  beleidsvormen  wordt  ingepast,  krachti-
ger dient  in te zetten  voor  een  doorzichtigheid  van  de 
arbeidsmarkt  zowel  wat  de situatie  op een  bepaald 
tijdstip  als  wat  de ontwikkelingsvooruitzichten  be-
treft.  De Afdeling  voor  sociale  vraagstukken  en het 
Comité  hebben  zich  reeds  in 1969  in het  kader  van 
hun advies  inzake  de hervorming  van  het  Sociaal 
Fonds  in deze  zin uitgesproken. 
2.49.  Het  Comité  beschouwt  het  Permanent 
Comité  voor  arbeidsmarktvraagstukken  als  een  be-
langrijk  instrument  voor  de verwezenlijking  van  dit fundamenteel  doel;  dit comité  is echter  reeds  te lang 
inactief  en de Raad  zou  dan  ook  in overweging  moe-
ten nemen  het op korte  termijn  bijeen  te roepen. 
2.50.  Wat  de bijstand  van  het  Fonds  ten  behoeve 
van migrerende  werknemers  betreft,  bieden  de in het 
desbetreffende  voorstel  van  de Commissie  bedoelde 
geïntegreerde  programma's  volgens  het  Comité  een 
unieke  gelegenheid  om  een  hechtere  samenwerking 
tussen  de Lid-Staten  op communautair  niveau  tot 
stand  te brengen;  het spreekt  in dit verband  de wens 
uit dat  de Commissie  alles  in het  werk  stelt  om  het 
opzetten  en verwezenlijken  van  deze  programma's  te 
bevorderen  en te steunen. 
Gedaan  te Brussel,  27 juni  1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
BIJLAGE 
bij het Advies  van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende,  overeenkomstig  de bepalingen  van  het  Reglement  van  Orde  ingediende  wij-
zigingsvoorstel  is door  het Comité  tijdens  de beraadslagingen  verworpen. 
2.16.  4de alinea 
In de tweede  alinea  na de woorden  „omscholing  tot andere  beroepen  die men  zelfstandig  kan 
uitoefenen"  het volgende  toe te voegen: 
„of tot een beroep  als employé". 
Motivering 
In sommige  gevallen  zal de zelfstandige  er de voorkeur  aan  geven  een betrekking  als employé 
aan te nemen,  aangezien  de vestiging  van  een  nieuw  eigen  bedrijf  vaak  een  financiële  omzet 
vergt  die de betrokkene  niet  kan opbrengen. 
Zelfstandigen  die  een  betrekking  als employé  aanvaarden,  zijn  vaak  uitstekende  arbeids-
krachten. 
Uitslag  van de stemming 
Stemmen  vóór:  7. 
Stemmen  tegen:  60. 
Onthoudingen:  8.