[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 2.4.2008

COM(2008) 162 definitief

2008/0063 (CNS)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 423/2004, wat betreft het herstel van kabeljauwbestanden, en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93

{SEC(2008) 386}

{SEC(2008) 389}

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |

110 | Motivering en doel van het voorstel Hierbij wordt voorgesteld om Verordening (EG) nr. 423/2004 van de Raad van 26 februari 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden, het zogenaamde herstelplan voor kabeljauw, te wijzigen. Het algemene doel van Verordening (EG) nr. 423/2004 is het waarborgen van het herstel van de kabeljauwbestanden tot het door wetenschappers aanbevolen voorzorgsniveau binnen een tijdsbestek van vijf à tien jaar. Uit wetenschappelijk advies door het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) dat gebaseerd is op het advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) komt naar voren dat de vangstbeperkingen die het gevolg zijn van het gezamenlijke effect van de totaal toegestane vangsten (TAC's), de technische maatregelen (bijv. maaswijdte, samenstelling van de aanvoer, sluiting van gebieden) en aanvullende visserijinspanningsverordeningen, bijlange na niet voldoende waren om de visserijsterfte te verlagen tot het niveau dat nodig is om de kabeljauwbestanden weer op peil te brengen. Van de vier kabeljauwbestanden uit het plan heeft alleen de noordzeekabeljauw enig herstel te zien gegeven (een leeftijdsklasse hoger dan in vorige jaren) terwijl geen van de andere kabeljauwbestanden enig duidelijk teken van herstel vertoont. Aangezien het herstel van de kabeljauwbestanden te langzaam verloopt, moeten de voorwaarden van het plan worden herzien. Aan de hand van de ervaring die is opgedaan met de uitvoering van Verordening (EG) nr. 423/2004 en van het daarmee samenhangende inspanningsbeheerssysteem (dat sinds 2003 in de jaarlijkse TAC's- en quotaverordening wordt opgenomen) en aan de hand van de adviezen van de belanghebbenden, die tijdens een in maart 2007 gehouden symposium over herstel van de kabeljauwstand zijn samengevat, kan worden vastgesteld op welke punten het plan vooral moet worden gewijzigd om de effectiviteit ervan te verbeteren. De voornaamste nieuw op te nemen punten die deze wijziging rechtvaardigen, zijn de volgende: De doelstellingen moeten worden herzien Er zijn momenteel aanwijzingen dat de langetermijndoelstellingen van de herstelplannen op grond van de gevolgen van de klimaatverandering moeten worden herzien. Het plan moet niet meer zozeer gericht zijn op het bereiken van hoeveelheden biomassa die als gevolg van veranderende omstandigheden in de oceanen wellicht niet meer haalbaar zijn, maar veeleer op het bereiken van het optimale exploitatieniveau waarbij de maximale duurzame opbrengst onder de gewijzigde omstandigheden kan worden gegarandeerd. Het inspanningsbeheerssysteem moet worden vereenvoudigd Het inspanningsbeheerssysteem dat is opgenomen in een bijlage van de jaarlijkse TAC's- en quotaverordening is zo ingewikkeld geworden, met name als gevolg van de vele uitzonderingsbepalingen, dat het moeilijk is geworden dit systeem uit te voeren, er toezicht op te houden en het te controleren. Er is een nieuw systeem nodig, dat gebaseerd is op maximale inspanningsniveaus die door de lidstaten zelf moeten worden beheerd, om de verordening verder te vereenvoudigen, de lidstaten meer flexibiliteit te geven en de uitvoering efficiënter te maken. Het plan moet worden aangepast aan verschillende herstelniveaus In de plannen moet de erkenning doorklinken dat, wanneer de bestanden zich enigszins herstellen, het inspanningsbeheer geleidelijker kan verlopen. Hiertoe wordt in het gewijzigde plan een modulaire aanpak ingevoerd, waarbij de visserijsterfte gekoppeld wordt aan de bereikte mate van herstel. De opstelling van bevissingsregels bij gebrek aan gegevens Uit recent opgedane ervaring blijkt ook dat wetenschappers, als gevolg van de slechte kwaliteit van de gegevens, vaak niet in staat waren om de parameters te verstrekken die nodig waren om het bestaande plan strikt toe te passen. Dit heeft ertoe geleid dat de Raad ad-hocbesluiten moest nemen. Er moeten duidelijke regels komen voor die gevallen waarin wetenschappers geen nauwkeurige ramingen van de bestandsstatus kunnen geven. De teruggooi van kabeljauw moet worden verminderd In het herziene plan moet een belangrijke plaats worden ingeruimd voor de vermindering van de teruggooi. Er moeten nieuwe mechanismen worden ingevoerd om de vissers ertoe te bewegen mee te doen aan programma's om de vangst van kabeljauw te vermijden. Het kabeljauwbestand in de Keltische Zee moet in het plan worden opgenomen Het kabeljauwbestand in de Keltische Zee is in 2004 buiten het herstelplan voor kabeljauw gehouden omdat het in een betere staat van instandhouding verkeerde. Uit recent onderzoek blijkt echter dat dit bestand zich in een vergelijkbare situatie van overbevissing bevindt als de andere kabeljauwbestanden in de communautaire wateren. Daarom moet het betrokken bestand in het herstelplan worden opgenomen. In dit verband moeten de controlemaatregelen ook worden aangepast aan de nieuwe structuur en bepalingen. Daartoe moet het bestaande herstelplan voor kabeljauw worden gewijzigd om het verder aan te vullen, aan te passen aan recente ontwikkelingen, te vereenvoudigen, efficiënter te maken, en de uitvoering, het toezicht en de controle ervan gemakkelijker te maken. Met het oog op de voorgestelde wijzigingen van het herstelplan voor kabeljauw moeten bepaalde in Verordening (EEG) nr. 2847/93 van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid vastgestelde controlemaatregelen worden verbeterd om ervoor te zorgen dat wordt voldaan aan de maatregelen die in het gewijzigde herstelplan voor kabeljauw zijn vastgesteld. |

120 | Algemene context Bij de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid in 2002 zijn de Commissie en de Raad overeengekomen geleidelijk meerjarenplannen en herstelplannen in te voeren voor visbestanden die voor de Gemeenschap van belang zijn. Er zijn plannen opgesteld voor de meeste kabeljauwbestanden in de wateren van de Gemeenschap, voor twee heekbestanden, voor twee Nephropsbestanden, voor twee tongbestanden en voor de schol- en tongbestanden in de Noordzee. In 2002 waren de lidstaten ook medeondertekenaars van het uitvoeringsplan van de Wereldtop over duurzame ontwikkeling (Johannesburg). Dat uitvoeringsplan omvat een verbintenis om tegen 2015 de visserij volledig te bedrijven volgens het principe van de maximale duurzame opbrengst. De kabeljauwbestanden in de wateren van de Gemeenschap waren het eerste geval waarbij een meerjarenherstelplan is uitgevoerd. Hoewel meer beheers- en herstelplannen zijn goedgekeurd, blijft het herstelplan voor kabeljauw een essentieel onderdeel van het in 2002 hervormde gemeenschappelijk visserijbeleid. Het herstel van de kabeljauw moet een succes worden, vanwege het belang van de kabeljauwvisserij, de gevolgen van de kabeljauwvisserij voor de visserij op andere soorten, de grote economische en sociale belangen en de waarde van kabeljauw als symboolsoort. Daarom moeten de door wetenschappers en belanghebbenden aan het licht gebrachte zwakke punten worden aangepakt en moet het huidige plan worden gewijzigd. |

130 | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid bevat de algemene kaderregeling voor een duurzame exploitatie van de aquatische hulpbronnen en geeft aan in welke situaties de Raad beheersplannen dient vast te stellen. Verordening (EG) nr. 423/2004 van de Raad van 26 februari 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden. |

140 | Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU Het doel van duurzame ontwikkeling dat met het voorstel wordt nagestreefd, strookt met het milieubeleid van de Gemeenschap, en in het bijzonder met de elementen van dat beleid die betrekking hebben op de bescherming van natuurlijke habitats en het behoud van natuurlijke hulpbronnen. |

RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |

Raadpleging van belanghebbende partijen |

211 | Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten Het voorstel is gebaseerd op de adviezen van de lidstaten en van de vertegenwoordigers van de belanghebbenden in de regionale adviesraden. De Commissie heeft in mei 2007 een technisch non-paper voor de regionale adviesraden en de lidstaten uitgebracht, dat gebaseerd was op het idee dat de kabeljauwbestanden zich kunnen (en zouden moeten) herstellen als de visserijsterfte voldoende wordt verlaagd. In het non-paper zijn twee aanpakken bestudeerd om tot dergelijke reducties van de visserijsterfte te komen. Eén aanpak was een algemene reductie van de visserijinspanning in vele visserijtakken waarbij kabeljauw werd gevangen, maar die aanpak werd door de meeste partijen afgewezen. Het alternatief was de kabeljauwvisserij los te koppelen van andere visserijtakken en de activiteiten van de kabeljauwvisserij in te krimpen; dit werd in principe gesteund, maar er waren maar weinig suggesties voor specifieke maatregelen om dat in de praktijk te bereiken. De regionale adviesraden hebben hun voorkeur uitgesproken voor een bestandsspecifieke aanpak; er zijn echter slechts weinig aanbevelingen gedaan voor specifieke beheersmaatregelen. De voornaamste bijdragen van de regionale adviesraden zijn de volgende: een vrijwillig systeem van tijdelijke, op korte termijn opgelegde sluitingen (zogenaamde "realtimesluitingen" of "onmiddellijke sluitingen"), en een toezegging door individuele schepen om de vangst van kabeljauw te vermijden ("plannen ter vermijding van kabeljauwvangsten"). Met betrekking tot het inspanningsbeheer heeft de Commissie met de lidstaten en met de regionale adviesraden overleg gepleegd over de mogelijkheid van een nieuwe aanpak op basis van de vaststelling van maxima voor de visserijinspanning, uitgedrukt in kilowattdagen. Gedurende het jaar 2008 kunnen de overheden en de beroepsorganisaties van de lidstaten de nodige bestuursrechtelijke regelingen treffen, zodat het nieuwe stelsel in 2009 operationeel kan worden. |

212 | Samenvatting van de reacties en de manier waarop daarmee rekening is gehouden |

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

221 | Betrokken wetenschaps- en kennisgebieden Aan ICES en het WTECV is wetenschappelijk advies gevraagd over het langetermijnbeheer van de visserij, indien mogelijk. Het WTECV heeft zijn verslag over kabeljauw in maart 2007 uitgebracht. |

2249 | Samenvatting van de ontvangen en gebruikte adviezen De belangrijkste punten hieruit zijn de volgende: De vangstbeperkingen door het gezamenlijke effect van de totaal toegestane vangsten (TAC's), de technische maatregelen (bijv. maaswijdte, samenstelling van de aanvoer, sluiting van gebieden) en aanvullende visserijinspanningsverordeningen waren bij lange na niet voldoende om de visserijsterfte te verlagen tot het niveau dat nodig is om de kabeljauwbestanden weer op peil te brengen. Het WTECV adviseert om de visserijdruk op kabeljauw onmiddellijk te verlagen, in plaats van alle inspanningen te blijven richten op het moeizaam vaststellen van even moeizaam te bereiken langetermijndoelstellingen. Die langetermijndoelstellingen zijn volgens ramingen exploitatieniveaus van rond 50% of minder van de geraamde niveaus voor de laatste jaren. Reductie van de visserijinspanning om de visserijdruk op kabeljauw te verlagen moet overeenstemmen met andere beheersmaatregelen en zo worden uitgevoerd, dat de resterende visserijinspanning niet op kabeljauw kan worden gericht. Het inspanningsbeheerssysteem moet gebiedsspecifiek worden gemaakt en moet maatregelen omvatten die de visserijtakken die de hoogste visserijsterfte van kabeljauw veroorzaken, bestraffen. Het voorstel is gebaseerd op de ontvangen adviezen. |

225 |

226 | Wijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt voor het publiek Het advies van ICES en WTECV is voor het publiek beschikbaar op hun respectieve websites (www.ices.dk en fishnet.jrc.it/web/stecf). |

230 | Effectbeoordeling De effectbeoordeling is met name op twee soorten gegevens gebaseerd: De wetenschappelijke analyse die met name door het Wetenschappelijk Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) wordt uitgevoerd; dit comité heeft sinds 2005 de uitvoering van het bestaande plan nauwkeurig geanalyseerd, en heeft met cijfers laten zien hoever het biologisch herstel is gevorderd. Het overleg met de belanghebbenden, dat is begonnen met een symposium over het herstel van de kabeljauwstand in maart 2007 in Edinburg, waarbij alle belanghebbenden in ruime mate vertegenwoordigd waren, en de daaropvolgende adviezen door de betrokken regionale adviesraden, daarbij gesteund door een gedetailleerd non-paper over opties en alternatieven dat door de diensten van de Commissie was opgesteld naar aanleiding van bovengenoemd symposium. Uit deze elementen kon een duidelijke analyse worden gemaakt van de redenen waarom het bestaande plan zijn doelstellingen niet haalt, en heeft een aantal te exploreren alternatieven aangedragen. De belangrijkste waren: vervangen van de biomassadoelstellingen door visserijsterftedoelstellingen; zorgen voor een geleidelijke benadering die evenredig is met de staat van instandhouding van de verschillende bestanden; regionale aanpak bevorderen; zorgen voor meer flexibiliteit om de visserijinspanning te beheersen; Kabeljauw ontkoppelen van soorten die samen met kabeljauw worden gevangen om algemene vangstbeperking voor visserijtakken waarbij kabeljauw slechts een bijvangstsoort is, te voorkomen. |

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |

310 | Rechtsgrondslag Verordening (EG) nr. 423/2004 heeft als rechtsgrondslag artikel 37 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. |

329 | Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een terrein dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. De voorgestelde wijziging zorgt echter voor meer decentralisering naar de lidstaten, met name ten aanzien van het beheer van de visserijinspanning voor vaartuigen die de vlag van die lidstaten voeren. Deze decentralisering zorgt ervoor dat de lidstaten flexibeler zijn en draagt bij tot een vereenvoudiging van de communautaire wetgeving. |

Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende reden(en) in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. |

331 | Het is een wijziging van een bestaande verordening. De doelstelling van dit voorstel is om bepaalde aspecten van een bestaand plan te moderniseren in het licht van nieuwe inzichten en op basis van de ervaring die is opgedaan met het bestaande plan. |

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |

409 | Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. |

AANVULLENDE INFORMATIE |

Evaluatie-/herzienings-/uitdovingsclausule |

531 | In het voorstel is een artikel opgenomen op grond waarvan de beheersmaatregelen met ingang van de datum van inwerkingtreding van de verordening om de drie jaar moeten worden geëvalueerd. |

532 |

570 | Het voorstel nader bekeken De voorgestelde streefwaarden voor de visserijsterftecoëfficiënten zijn gebaseerd op wetenschappelijk advies van het WTECV; bij de vaststelling ervan wordt uitgegaan de bestaande biologische situatie. Het voorstel bevat een evaluatiebepaling om ervoor te zorgen dat de streefwaarden voor de visserijsterftecoëfficiënten kunnen worden gewijzigd als dat in het licht van nieuwe wetenschappelijke gegevens en adviezen aanbeveling verdient. |

E-10198 | (Toelichting gevalideerd – 10 881 tekens – voldoet aan de DGT-norm.) |

1. 2008/0063 (CNS)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 423/2004, wat betreft het herstel van kabeljauwbestanden, en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37,

Gelet op Verordening (EG) nr. 423/2004 van de Raad van 26 februari 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden[1], en met name op artikel 6, lid 4,

Gezien het voorstel van de Commissie[2],

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Uit een recent wetenschappelijk advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) komt naar voren dat de vermindering van de vangst van kabeljauw die het gevolg is van het gezamenlijke effect van de totaal toegestane vangsten (TAC's), de technische maatregelen en aanvullende visserijinspanningsmaatregelen bijlange na niet voldoende is om de visserijsterfte te verlagen tot het niveau dat nodig is om de kabeljauwbestanden weer op peil te brengen, en dat geen van de vier onder Verordening (EG) nr. 423/2004 vallende kabeljauwbestanden duidelijke tekenen van herstel vertoont.

(2) Het doel van het huidige herstelplan voor kabeljauw is voor een bepaald bestand bereikt wanneer de hoeveelheid volwassen kabeljauw zich gedurende twee opeenvolgende jaren binnen de in de artikelen 3 en 5 van die verordening vastgestelde biologisch veilige grenzen bevindt. Dat doel is niet bereikt.

(3) Volgens recente wetenschappelijke artikelen, met name die over langetermijnontwikkelingen van mariene ecosystemen, kunnen wenselijke langetermijnniveaus voor de biomassa niet precies worden vastgesteld. Derhalve moet de doelstelling van elk herstelplan voor kabeljauw niet langer gebaseerd worden op de biomassa maar op de visserijsterfte, en dat moet ook gelden bij de vaststelling van de toegestane visserijinspanningsniveaus.

(4) In verband met de verslechterde stand van de kabeljauw in de Keltische Zee sinds 2005 moet ook dit bestand onder het herstelplan voor kabeljauw komen te vallen.

(5) Er moeten nieuwe mechanismen worden ingevoerd om de vissers ertoe te bewegen mee te doen aan programma's om de vangst van kabeljauw te vermijden.

(6) Ingeval het WTECV over een bepaalde TAC geen advies kan uitbrengen wegens het ontbreken van voldoende nauwkeurige en representatieve informatie, moeten voorzieningen worden getroffen om ervoor te zorgen dat ondanks de ontoereikende gegevens toch op consequente wijze een TAC kan worden vastgesteld.

(7) Om ervoor te zorgen dat de streefwaarden voor de visserijsterfte worden gehaald en om ertoe bij te dragen dat zo min mogelijk vis wordt teruggegooid, moeten de vangstmogelijkheden eveneens worden vastgesteld op visserijinspanningsniveaus die overeenstemmen met de herstelstrategie. Dergelijke vangstmogelijkheden moeten zo veel mogelijk per type vistuig worden vastgesteld op basis van de huidige visserijpraktijken.

(8) De controlemaatregelen die zijn vervat in Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid[3], laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2846/98 van de Raad[4], moeten worden aangevuld en verbeterd om de naleving van de in deze verordening vervatte maatregelen te garanderen.

(9) Verordening (EG) nr. 423/2004 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(10) Verordening (EG) nr. 2847/93 moet worden aangepast aan de wijzigingen van het herstelplan,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1 Wijziging van Verordening (EG) nr. 423/2004

Verordening (EG) nr. 423/2004 wordt als volgt gewijzigd:

(1) Hoofdstuk I wordt vervangen door:

"HOOFDSTUK I

ONDERWERP EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening wordt een herstelplan vastgesteld voor vijf kabeljauwbestanden (hierna "de uitgeputte kabeljauwbestanden" te noemen) die overeenkomen met de volgende geografische gebieden:

a) kabeljauw in het Kattegat;

b) kabeljauw in de Noordzee, het Skagerrak en het oostelijke deel van het Kanaal;

c) kabeljauw in het gebied ten westen van Schotland;

d) kabeljauw in de Ierse Zee;

e) kabeljauw in de Keltische Zee.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:

a) de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde definities;

b) "inspanningsgroep": een aantal vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en die in een van de in artikel 2 bis genoemde gebieden vissen met vistuig dat tot een van de in bijlage I genoemde categorieën vistuig behoort;

c) "vangst per inspanningseenheid": de hoeveelheid gevangen vis, uitgedrukt in gewicht, per eenheid visserijinspanning, uitgedrukt in kilowattdagen per jaar.

Artikel 2 bis

Geografische afbakeningen

Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende geografische afbakeningen van geografische gebieden:

a) "Kattegat": het deel van ICES-sector IIIa, zoals afgebakend door de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES), dat in het noorden wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap Hasenoere naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen;

b) "Noordzee": ICES-deelgebied IV, ICES-sector IIIa met uitzondering van het Skagerrak en het deel van ICES-sector IIa in wateren die onder de soevereiniteit of jurisdictie van lidstaten vallen;

c) "Skagerrak": het deel van ICES-sector IIIa dat in het westen wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust;

d) "het oostelijke deel van het Kanaal": ICES-sector VIId;

e) "Ierse Zee": ICES-sector VIIa;

f) "het gebied ten westen van Schotland": ICES-sector VIa en het deel van ICES-sector Vb in wateren die onder de soevereiniteit of jurisdictie van lidstaten vallen;

g) "Keltische Zee": ICES-sectoren VIIe tot en met VIIk.

Artikel 2 ter

Berekening van de visserijinspanning

Voor de toepassing van deze verordening

a) wordt de capaciteit van een vaartuig in kilowatt gemeten;

b) wordt de activiteit van een vaartuig gemeten in dagen aanwezigheid in een geografisch gebied als bedoeld in artikel 2 bis. Onder een dag aanwezigheid in het gebied wordt een doorlopende periode van 24 uur (of deel daarvan) verstaan gedurende welke een vaartuig buitengaats is en aanwezig in het gebied.

Artikel 3

Doelstelling van het plan

1. Het in artikel 1 bedoelde plan zorgt voor de duurzame exploitatie van de kabeljauwbestanden op basis van de maximale duurzame opbrengst.

2. De in lid 1 vastgestelde doelstelling wordt bereikt door de visserijsterfte van kabeljauw te handhaven op 0,4 voor de leeftijden van twee, drie en vier jaar.

(2) Hoofdstuk II wordt geschrapt.

(3) Hoofdstuk III wordt vervangen door:

"HOOFDSTUK III

TOTAAL TOEGESTANE VANGSTEN

Artikel 5

Minimum- en voorzorgsniveaus

Het minimumniveau en het voorzorgsniveau voor elk van de uitgeputte kabeljauwbestanden is als volgt:

Bestand | Minimumniveau in ton | Voorzorgsniveau in ton |

Kabeljauw in het Kattegat | 6 400 | 10 500 |

Kabeljauw in de Noordzee, het Skagerrak en het oostelijke deel van het Kanaal | 70 000 | 150 000 |

Kabeljauw in het gebied ten westen van Schotland | 14 000 | 22 000 |

Kabeljauw in de Ierse Zee | 6 000 | 10 000 |

Kabeljauw in de Keltische Zee | 6 300 | 8 800 |

Artikel 6

Procedure voor de vaststelling van de TAC's

1. Elk jaar neemt de Raad een besluit over de TAC voor het volgende jaar voor elk van de uitgeputte kabeljauwbestanden. De op het advies van het WTECV gebaseerde TAC's voldoen aan de volgende voorwaarden:

a) als de omvang van het bestand in het jaar vóór het jaar waarin de TAC van toepassing is, kleiner is dan het in artikel 5 vastgestelde minimumniveau, wordt de visserijsterfte in het jaar waarin de TAC van toepassing is, met 25% verlaagd ten opzichte van de visserijsterfte in dat voorgaande jaar;

b) als de omvang van het bestand in het jaar vóór het jaar waarin de TAC van toepassing is, kleiner is dan het in artikel 5 vastgestelde voorzorgsniveau, en even groot is als of groter is dan het in artikel 5 vastgestelde minimumniveau, wordt de visserijsterfte in het jaar waarin de TAC van toepassing is, met 15% verlaagd ten opzichte van de visserijsterfte in dat voorgaande jaar; en

c) als de omvang van het bestand in het jaar vóór het jaar waarin de TAC van toepassing is, even groot is als of groter is dan het in artikel 5 vastgestelde voorzorgsniveau, wordt de visserijsterfte in het jaar waarin de TAC van toepassing is, met 10% verlaagd ten opzichte van de visserijsterfte in dat voorgaande jaar.

2. Als de toepassing van lid 1, onder b) en c), op basis van het advies van het WTECV, leidt tot een visserijsterfte die lager is dan 0,4 voor de leeftijdsklassen 2, 3 en 4, stelt de Raad de TAC vast op een niveau dat resulteert in een visserijsterfte van 0,4 voor die leeftijdsklassen.

3. Bij de advisering overeenkomstig de leden 1 en 2 gaat het WTECV ervan uit dat het bestand in het jaar vóór het jaar waarin de TAC van toepassing is, wordt bevist met een verlaging van de visserijsterfte die gelijk is aan de verlaging van de maximaal toegestane visserijinspanning voor dat jaar.

4. Onverminderd lid 1, onder b) en c), en lid 2, stelt de Raad de TAC niet vast op een niveau dat meer dan 15% onder of boven de in het voorgaande jaar vastgestelde TAC ligt.

5. De TAC wordt berekend door de volgende hoeveelheden af te trekken van de totale opgeviste hoeveelheid kabeljauw die volgens de voorspellingen van het WTECV overeenkomt met de in de leden 1 en 2 bedoelde visserijsterfte:

a) een hoeveelheid vis die overeenkomt met de verwachte teruggooi van kabeljauw uit het betrokken bestand;

b) in voorkomend geval een hoeveelheid die overeenkomt met de andere relevante bronnen van kabeljauwsterfte, die op basis van een voorstel van de Commissie moeten worden vastgesteld.

Artikel 6 bis

Procedure voor de vaststelling van TAC's in geval van ontoereikende gegevens

Wanneer het WTECV wegens het ontbreken van voldoende nauwkeurige en representatieve informatie geen advies kan uitbrengen op basis waarvan de Raad de TAC overeenkomstig artikel 6 kan vaststellen, besluit de Raad als volgt:

a) wanneer het WTECV adviseert dat de kabeljauwvangsten tot het laagst mogelijke niveau moeten worden verlaagd, wordt een TAC vastgesteld die 25% lager ligt dan de TAC in het voorgaande jaar;

b) in alle andere gevallen wordt een TAC vastgesteld die 15% lager ligt dan de TAC in het voorgaande jaar.

Artikel 7

Evaluatie van de beheersmaatregelen

1. Met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening vraagt de Commissie het WTECV om de drie jaar de voortgang in de richting van herstel van elk van de uitgeputte kabeljauwbestanden te evalueren.

2. Ingeval het WTECV in zijn advies constateert dat een van de uitgeputte kabeljauwbestanden zich niet naar behoren herstelt, neemt de Raad een besluit

a) waarbij hij de TAC voor het betrokken bestand vaststelt op een niveau dat lager ligt dan het in de artikelen 6 en 6 bis bedoelde niveau;

b) waarbij hij de maximaal toegestane visserijinspanning vaststelt op een niveau dat lager ligt dan het in artikel 8 bis bedoelde niveau,

c) waarbij hij daaraan eventueel voorwaarden verbindt.

3. Ingeval het WTECV in zijn advies constateert dat de in artikel 5 bedoelde minimum- en voorzorgsniveaus of de in artikel 6, lid 2, bedoelde visserijsterfte niet langer volstaan om een laag risico van uitputting van bestanden en een maximale duurzame opbrengst te handhaven, stelt de Raad hiervoor nieuwe waarden vast."

4) Hoofdstuk IV wordt vervangen door:

"HOOFDSTUK IV

Beperking van de visserijinspanning

Artikel 8

Visserijinspanningsregeling

De in de artikelen 6 en 6 bis bedoelde TAC's worden aangevuld met een visserijinspanningsregeling in het kader waarvan per jaar vangstmogelijkheden in de vorm van visserijinspanning aan de lidstaten worden toegewezen.

Artikel 8 bis

Toewijzing van visserijinspanning

1. De Raad neemt elk jaar per lidstaat een besluit over de maximaal toegestane visserijinspanning voor elke inspanningsgroep.

2. De maximaal toegestane visserijinspanning wordt berekend op basis van een als volgt vastgestelde uitgangswaarde:

a) voor het eerste jaar waarin deze verordening van toepassing is, wordt op basis van het advies van het WTECV de gemiddelde in kilowattdagen uitgedrukte visserijinspanning in de jaren 2005, 2006 en 2007 als uitgangswaarde aangehouden;

b) voor de daaropvolgende jaren waarin deze verordening van toepassing is, is de uitgangswaarde gelijk aan de maximaal toegestane visserijinspanning in het voorgaande jaar.

3. Voor inspanningsgroepen die volgens de jaarlijkse evaluatie van de overeenkomstig de artikelen 18, 19 en 20 van Verordening (EG) nr. xxx/2008[5] ingediende gegevens over het beheer van de visserijinspanning het meest hebben bijgedragen aan de totale kabeljauwvangst, en wier totale vangst volgens die evaluatie voor ten minste 80% uit kabeljauw bestaat, wordt de maximaal toegestane visserijinspanning als volgt berekend:

a) wanneer artikel 6 van toepassing is, door op de uitgangswaarde hetzelfde verlagingspercentage toe te passen als het in artikel 6 voor de visserijsterfte vastgestelde percentage;

b) wanneer artikel 6 bis van toepassing is, door op de uitgangswaarde hetzelfde verlagingspercentage toe te passen als dat waarmee de TAC wordt verlaagd.

4. Voor andere dan de in lid 3 genoemde inspanningsgroepen wordt de maximaal toegestane visserijinspanning gehandhaafd op het niveau van de uitgangswaarde.

Artikel 8 ter

Verplichtingen van de lidstaten

1. Iedere lidstaat moet voor de vaartuigen die zijn vlag voeren, een methode vaststellen voor de toewijzing van de maximaal toegestane visserijinspanning aan elk individueel vaartuig, en daarbij rekening houden met de volgende criteria:

a) bevordering van goede visserijpraktijken, met inbegrip van verbeterde gegevensverzameling, vermindering van de teruggooi en minimalisering van de gevolgen voor jonge vis;

b) deelneming aan samenwerkingsprogramma's om onnodige bijvangst van kabeljauw te voorkomen;

c) geringe effecten op het milieu, met inbegrip van brandstofverbruik en broeikasgasemissies;

d) evenredigheid met betrekking tot de toewijzing van vangstmogelijkheden in de vorm van visquota.

2. Elke lidstaat geeft speciale visdocumenten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1627/94[6] af aan vaartuigen die zijn vlag voeren voor de visserij in de in artikel 2 bis omschreven gebieden.

3. Voor elke inspanningsgroep is de in zowel GT als kW uitgedrukte totale capaciteit van de vaartuigen die overeenkomstig lid 2 afgegeven speciale visdocumenten hebben, niet groter dan de capaciteit van de vaartuigen die in 2007 met hetzelfde tuig en in hetzelfde geografische gebied visten.

4. Iedere lidstaat stelt een lijst op van de vaartuigen die een in lid 2 bedoeld speciaal visdocument hebben, houdt deze lijst bij en stelt deze via zijn officiële website beschikbaar voor de Commissie en de overige lidstaten.

Artikel 8 quater

Regulering van de visserijinspanning

De lidstaten houden toezicht op de capaciteit en de activiteit van hun vloot per inspanningsgroep, en nemen gepaste maatregelen zodra de maximaal toegestane visserijinspanning vrijwel is bereikt, om ervoor te zorgen dat de inspanning de vastgestelde limieten niet overschrijdt.

Artikel 8 quinquies

Uitwisseling van maximaal toegestane visserijinspanning tussen de lidstaten

De overeenkomstig artikel 8 bis vastgestelde maximaal toegestane visserijinspanning wordt door de betrokken lidstaten aangepast met het oog op:

a) het ruilen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002; en

b) toewijzingen en/of verlagingen op grond van artikel 23, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 en artikel 21, lid 4, artikel 23, lid 1, en artikel 32, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2847/93.

Artikel 8 sexies

Uitwisseling van maximaal toegestane visserijinspanning tussen inspanningsgroepen

1. Op naar behoren gemotiveerd verzoek van een lidstaat kan de Commissie volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure de toewijzing van de visserijinspanning voor die lidstaat wijzigen door visserijcapaciteit tussen inspanningsgroepen over te dragen, onder de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde voorwaarden.

2. De overdracht is toegestaan tussen vistuigcategorieën, maar niet tussen geografische gebieden.

3. De overdracht is alleen toegestaan van een donerende vistuigcategorie ten aanzien waarvan is aangetoond dat voor kabeljauw de vangst per inspanningseenheid groter is dan die van de ontvangende vistuigcategorie. De lidstaat die om de overdracht verzoekt, verstrekt de nodige informatie over de vangst per inspanningseenheid.

4. De overdracht vindt plaats op basis van 1 kilowattdag voor 1 kilowattdag."

(5) Artikel 9 wordt vervangen door:

"Artikel 9

Verhouding tot Verordening (EEG) nr. 2847/93

De in dit hoofdstuk vastgestelde controlemaatregelen zijn van toepassing ter aanvulling van die van Verordening (EEG) nr. 2847/93.

Artikel 9 bis

Logboekcontroles

1. Voor vaartuigen die zijn uitgerust met een satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen (VMS) gaan de lidstaten aan de hand van de VMS-gegevens na of de door het visserijcontrolecentrum (VCC) ontvangen informatie overeenstemt met de in het logboek geregistreerde gegevens. Deze kruiscontroles worden in een voor computers leesbare vorm bewaard gedurende een periode van drie jaar.

2. Elke lidstaat houdt de contactgegevens voor de indiening van logboeken en aanlandingsverklaringen bij en maakt deze gegevens beschikbaar op zijn officiële website.

Artikel 9 ter

Weging van kabeljauw bij de eerste aanlanding ervan

De kapitein van een vissersvaartuig zorgt ervoor dat alle kabeljauw die is gevangen in de in artikel 2 bis omschreven gebieden en is aangeland in een communautaire haven, vóór de verkoop of alvorens vanuit de aanvoerhaven naar elders te worden vervoerd, wordt gewogen. De daarvoor gebruikte weegschalen zijn door de bevoegde nationale autoriteiten goedgekeurd. De uitkomst van de weging wordt gebruikt voor de in artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2847/93 bedoelde verklaring.

Artikel 9 quater

Streefdoelen voor de inspectie

Elke lidstaat met vaartuigen waarop deze verordening van toepassing is, stelt specifieke streefdoelen voor de inspectie vast. Deze streefdoelen worden periodiek herzien nadat de behaalde resultaten zijn geanalyseerd. De streefdoelen voor de inspectie worden geleidelijk bijgesteld totdat de in bijlage II vastgestelde streefdoelen zijn bereikt.

Artikel 9 quinquies

Verbod op overlading

De overlading van kabeljauw op zee is verboden in de in artikel 2 bis omschreven geografische gebieden.

Artikel 9 sexies

Gezamenlijke bewaking en uitwisseling van inspecteurs

De betrokken lidstaten ondernemen gezamenlijke inspectie- en bewakingsactiviteiten.

Artikel 9 septies

Nationale controleprogramma’s

1. De lidstaten met vaartuigen waarop deze verordening van toepassing is, stellen een nationaal controleprogramma vast overeenkomstig bijlage III.

2. Vóór 31 januari van elk jaar stellen de lidstaten met vaartuigen waarop deze verordening van toepassing is, op hun officiële website hun nationale controleprogramma's en een uitvoeringsschema ter beschikking van de Commissie en van de andere lidstaten waarop deze verordening van toepassing is.

3. Ten minste eenmaal per jaar belegt de Commissie een vergadering van het Comité voor de visserij en de aquacultuur om de naleving en de resultaten van de nationale controleprogramma's voor de kabeljauwbestanden waarop deze verordening betrekking heeft, te evalueren."

(6) Hoofdstuk VI wordt vervangen door:

"HOOFDSTUK VI

Besluitvorming en slotbepalingen

Artikel 17 Besluitvormingsprocedure

Wanneer in deze verordening is bepaald dat besluiten moeten worden genomen door de Raad, beslist de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op basis van een voorstel van de Commissie.

Artikel 17 bis Wijzigingen van bijlage I

De Commissie kan, op grond van het advies van het WTECV, volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure bijlage I bij deze verordening wijzigen, met inachtneming van de volgende beginselen:

a) inspanningsgroepen moeten zo homogeen mogelijk worden vastgesteld, wat betreft de gevangen biologische bestanden, de afmetingen van de als doelsoort of bijvangst gevangen vis, en de gevolgen voor het milieu van de visserijactiviteiten waarmee de inspanningsgroepen zich bezighouden;

b) het aantal inspanningsgroepen en de omvang ervan moeten kosteneffectief zijn uit een oogpunt van de verhouding tussen de administratieve lasten en de instandhoudingsbehoeften."

Artikel 2 Wijziging van Verordening (EG) nr. 2847/93

Verordening (EG) nr. 2847/93 wordt als volgt gewijzigd:

(1) Artikel 19 undecies wordt vervangen door:

"Artikel 19 undecies

Iedere lidstaat stelt de overige lidstaten onverwijld in kennis van de identificatiegegevens van de vaartuigen die zijn vlag voeren en waarvoor de toestemming om in één of meer van de in de artikelen 3 en 6 van Verordening (EG) nr. 1954/2003 genoemde visserijtakken visserijactiviteiten uit te oefenen, of het overeenkomstig artikel 8 ter, lid 2, van Verordening (EG) nr. 423/2004 afgegeven speciale visdocument is opgeschort of ingetrokken."

(2) Artikel 21 bis wordt vervangen door:

"Artikel 21 bis

Elke lidstaat stelt de datum vast waarop de vaartuigen of een groep vaartuigen die zijn vlag voeren, geacht worden het maximale visserijinspanningsniveau in een visserijgebied te hebben bereikt, zoals dat is bepaald in de in artikel 11, lid 2 of lid 3, van Verordening (EG) nr. 1954/2003 bedoelde verordening, en in artikel 8 bis van Verordening (EG) nr. 423/2004. Hij vaardigt met ingang van die datum een voorlopig verbod uit op de visserij door de betrokken vaartuigen of groep vaartuigen in dat gebied. Deze maatregel wordt onverwijld meegedeeld aan de Commissie, die de overige lidstaten hiervan in kennis stelt."

(3) Artikel 21 ter wordt vervangen door:

"Artikel 21 ter

Wanneer de vaartuigen of een groep vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, geacht worden 70% te hebben bereikt van de maximaal toegestane visserijinspanning die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1954/2003 en Verordening (EG) nr. 423/2004 aan hen is toegewezen, stelt de betrokken lidstaat de Commissie in kennis van de op grond van artikel 7, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 685/95 getroffen maatregelen."

(4) Artikel 21 quater wordt vervangen door:

"Artikel 21 quater

1. Aan de hand van de in artikel 19 decies bedoelde gegevens ziet de Commissie erop toe dat de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1954/2003 en Verordening (EG) nr. 423/2004 vastgestelde maximaal toegestane visserijinspanningen worden nageleefd.

2. Na ontvangst van een mededeling zoals bedoeld in artikel 21 bis of op eigen initiatief stelt de Commissie op grond van de beschikbare gegevens de datum vast waarop de maximaal toegestane visserijinspanning van de vaartuigen of een groep vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, voor een bepaald visserijgebied wordt geacht te zijn bereikt. Met ingang van die datum mogen de vaartuigen of een groep vaartuigen die de vlag van de betrokken lidstaat voeren, geen visserijactiviteiten meer uitoefenen in het betrokken visserijgebied."

Artikel 3 Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2009.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De voorzitter

BIJLAGE

De volgende bijlagen worden toegevoegd aan Verordening (EG) nr. 423/2004:

"BIJLAGE I

Inspanningsgroepen

1. Vistuigcategorieën

(1) Bodemtrawls (OTB, OTT, PTB) met een maaswijdte:

TR.1 gelijk aan of groter dan 100 mm;

TR.2 gelijk aan of groter dan 70 mm en kleiner dan 100 mm;

TR.3 kleiner dan 70 mm

(2) Boomkorren (TBB) met een maaswijdte:

BT.1 gelijk aan of groter dan 80 mm;

BT.2 kleiner dan 80 mm

(3) Kieuwnetten, warrelnetten (met uitzondering van schakelnetten) met een maaswijdte:

GN.1 gelijk aan of groter dan 150 mm;

GN.2 gelijk aan of groter dan 110 mm en kleiner dan 150 mm;

GN.3 kleiner dan 110 mm

(4) Schakelnetten (TN.1)

(5) Beuglijnen (LL.1)

2. Groepen geografische gebieden:

2.1. Voor de toepassing van deze bijlage gelden de volgende groepen geografische gebieden:

a) het Kattegat;

b) (i) het Skagerrak;

(ii) het deel van ICES-zone IIIa dat niet tot het Skagerrak en het Kattegat behoort;

ICES-zone IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa;

(iii) ICES-zone VIId;

c) ICES-zone VIIa;

d) ICES-zone VIa;

e) Keltische Zee (ICES-zones VIIe tot en met VIIk).

3. Inspanningsgroepen:

Voor de in artikel 19 decies van Verordening (EG) nr. 2847/93 bedoelde melding van gegevens over de visserijinspanning worden voor elke inspanningsgroep de volgende codes gebruikt:

Gebieden |

Vistuigcategorieën | a) | b) | c) | d) | e) |

TR1 | TR1a | TR1b | TR1c | TR1d | TR1e |

TR2 | TR2a | TR2b | TR2c | TR2d | TR2e |

TR3 | TR3a | TR3b | TR3c | TR3d | TR3e |

BT1 | BT1a | BT1b | BT1c | BT1d | BT1e |

BT2 | BT2a | BT2b | BT2c | BT2d | BT2e |

GN1 | GN1a | GN1b | GN1c | GN1d | GN1e |

GN2 | GN2a | GN2b | GN2c | GN2d | GN2e |

GN3 | GN3a | GN3b | GN3c | GN3d | GN3e |

TN1 | TN1a | TN1b | TN1c | TN1d | TN1e |

LL1 | LL1a | LL1b | LL1c | LL1d | LL1e |

BIJLAGE II

SPECIFIEKE STREEFDOELEN VOOR DE INSPECTIE

Doelstelling

1. Elke lidstaat stelt specifieke streefdoelen voor de inspectie vast overeenkomstig deze bijlage.

Strategie

2. De inspectie en bewaking van de visserijactiviteiten worden toegespitst op de vaartuigen waarvan mag worden verwacht dat zij kabeljauw vangen. Aselecte inspecties van het vervoer en de afzet van kabeljauw worden gebruikt als een aanvullend kruiscontrolemechanisme om te testen of de inspectie en de bewaking doeltreffend zijn.

Prioriteiten

3. Per type vistuig wordt het prioriteitsniveau bepaald op basis van de geldende vangstmogelijkheden voor de vloten. Om die reden dient iedere lidstaat specifieke prioriteiten te bepalen.

Streefdoelen

4. Uiterlijk één maand na de datum van inwerkingtreding van deze verordening geven de lidstaten uitvoering aan hun inspectieschema’s met inachtneming van de hierna aangegeven streefdoelen.

De lidstaten specificeren welke steekproefstrategie zal worden toegepast, en beschrijven deze strategie.

Op verzoek van de Commissie wordt haar inzage verleend van het door de lidstaat gebruikte steekproefplan.

a) Aantal inspecties in de haven

In de regel moet een nauwkeurigheid worden bereikt die ten minste gelijkwaardig is aan die welke zou worden verkregen als met behulp van een eenvoudige aselecte steekproefmethode inspecties zouden worden verricht die betrekking hebben op 20 gewichtsprocent van alle aangelande kabeljauw in een lidstaat.

b) Aantal inspecties bij de afzet

Inspectie van 5% van de op veilingen te koop aangeboden hoeveelheden kabeljauw.

c) Aantal inspecties op zee

Flexibel streefdoel: vast te stellen na een gedetailleerde analyse van de visserijactiviteit in elk gebied. Streefdoelen voor de inspectie op zee hebben betrekking op het aantal patrouilledagen op zee in de kabeljauwbeheersgebieden, eventueel met een afzonderlijk streefdoel voor de dagen waarop in specifieke gebieden wordt gepatrouilleerd.

d) Aantal inspecties vanuit de lucht

Flexibel streefdoel: vast te stellen na een gedetailleerde analyse van de visserijactiviteit in elk gebied en met inachtneming van de middelen die de lidstaat ter beschikking staan.

BIJLAGE III

Inhoud van de nationale controleprogramma's

In de nationale controleprogramma's dient onder andere het volgende te worden vastgelegd:

1. CONTROLEMIDDELEN

Personele middelen

1.1. De aantallen inspecteurs die aan de wal en op zee worden ingezet, alsmede de periodes en gebieden waarin zij worden ingezet.

Technische middelen

1.2. De aantallen patrouillevaartuigen en vliegtuigen die worden ingezet, alsmede de periodes en gebieden waarin zij worden ingezet.

Financiële middelen

1.3. De begrotingsmiddelen die worden toegewezen voor de inzet van personele middelen, patrouillevaartuigen en vliegtuigen.

2. ELEKTRONISCHE VASTLEGGING EN RAPPORTERING VAN DE GEGEVENS OVER DE VISSERIJACTIVITEITEN

Beschrijving van de systemen die worden gebruikt om toe te zien op de naleving van de artikelen 9 bis, 10, 11 en 12.

3. AANWIJZING VAN HAVENS

In voorkomend geval, de lijst van de havens die overeenkomstig artikel 9 sexies zijn aangewezen voor de aanlanding van kabeljauw.

4. BINNENVAREN OF VERLATEN VAN SPECIFIEKE GEBIEDEN

Beschrijving van de systemen die worden gebruikt om toe te zien op de naleving van artikel 11.

5. CONTROLE VAN DE AANLANDINGEN

Beschrijving van de voorzieningen en/of systemen die worden gebruikt om toe te zien op de naleving van de artikelen 9 bis, 9 ter, 9 quater en 15.

6. INSPECTIEPROCEDURES

In de nationale controleprogramma’s wordt vermeld welke procedures zullen worden gevolgd:

a) bij de uitvoering van inspecties op zee en aan de wal;

b) bij de communicatie met de bevoegde autoriteiten die door andere lidstaten met het nationale controleprogramma voor kabeljauw zijn belast;

c) bij het gezamenlijke toezicht en de uitwisseling van inspecteurs, met inbegrip van een specificatie van de bevoegdheden van inspecteurs bij activiteiten in de wateren van andere lidstaten."

[1] PB L 70 van 9.3.2004, blz. 8.

[2] PB C […], blz. […].

[3] PB L 261 van 20.10.1993, blz. 1.

[4] PB L 358 van 31.12.1998, blz. 5.

[5] Hier referentie aan de nieuwe gegevensverzamelingsverordening invoegen.

[6] PB L 171 van 6.7.1994, blz. 7.