Nr. C 150/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 6. 87 
verwezenlijking van het CADDIA-programma, doch wijst 
erop dat één van de taken van deze stuurgroep, namelijk te 
pogen om de vereiste maatregelen uit te werken die moeten 
uitmonden in een vergaande mate van compatibiliteit van de 
in de Lid-Staten bestaande systemen met de inhoud en 
doelstellingen van het CADDIA-programma nog steeds hoge 
prioriteit heeft. 
3.2. Het ingewikkelde karakter van deze problematiek, 
die bij voorbeeld niet alleen maar te wijten is aan de techniek 
van informatieverwerking, maar veeleer aan de nog altijd 
uiteenlopende structuren in de sectoren landbouw, douane 
en statistiek, doch ook aan het uiteenlopende niveau van 
registratie en verwerking van gegevens in de Lid-Staten, zijn 
voor het Comité reden om te betwijfelen of de beoogde 
verlenging van de geldigheidsduur van het CADDIA-pro-
gramma wel voldoende zal zijn. 
3.3. Enerzijds vergt het enorme aantal met de verwezen­
lijking van het CADDIA-programma samenhangende en op 
details betrekking hebbende vraagstukken ook in de toe­
komst een zeer nauwe samenwerking tussen de overheden in 
de Lid-Staten. Anderzijds komt men hierdoor tot het inzicht 
dat een etappegewijze oplossing van deze problemen aan de 
hand van een lijst van prioriteiten waarover overeenstem­
ming bestaat even adequaat als realistisch is. 3.4. In verband met de ingewikkelde problemen die bij de 
in het kader van het CADDIA-programma te vervullen taken 
rijzen en.die bij een eventuele uitbreiding van dit programma 
nog ingewikkelder kunnen worden, moet ervoor worden 
gezorgd dat het betrokken personeel voldoende gekwalifi­
ceerd is. Daarom doet het Comité met klem een beroep op de 
Commissie om bijtijds ideeën te ontwikkelen en maatregelen 
te nemen, waardoor is gewaarborgd dat het betrokken 
personeel de vereiste kennis verwerft. 
3.5. Het Comité wijst erop dat de afbakening van de 
activiteiten van het CADDIA-programma t.o.v. andere reeds 
aangevangen of geplande programma's op het vlak van de 
informatieverwerking een kwestie is waarvoor met prioriteit 
een oplossing dient te worden gevonden. 
3.6. Tot slot wijst het Comité nogmaals op zijn reeds in 
het verleden gedane uitspraak dat via een versnelde uitvoe­
ring van het CADDIA-programma de omvang van de 
intracommunautaire douaneafhandeling aanzienlijk kan 
worden verminderd, de duur daarvan kan worden ingekort, 
waardoor voor de bevolking in de Lid-Staten een rechtstreek­
se duidelijk zichtbare verbetering kan worden bereikt. 
Gedaan te Brussel, 14 april 1987. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT 
Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende eerste wijziging van Richtlijn 
83/183/EEG betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een Lid-Staat van 
persoonlijke goederen door particulieren 
(87/C 150/04) 
De Raad heeft op 14 januari 1987 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen inzake het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 4 maart 1987 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Broicher. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 245e zitting van 14 april 1987 het volgende 
advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd: 
1. Het Economisch en Sociaal Comité is ingenomen met het voorstel voor een richtlijn. Het 
beschouwt het als een daadwerkelijke bijdrage tot de afschaffing van formaliteiten bij het 
grensoverschrijdende goederenvervoer in de Gemeenschap en tot de effectuering van de vrijheid van 
vestiging van de Europese burgers. Het voorstel is te meer gegrond daar het om goederen gaat 
waarover al belasting betaald is en die in geen verhouding staan tot de omvang van het 
goederenverkeer tussen de Lid-Staten. 
2. Desalniettemin dringt het Comité erop aan: 
— van bepaalde zwaar belaste goederen, welke gewoonlijk deel uitmaken van een verhuisboedel, 
aanzienlijk grotere hoeveelheden vrij van rechten te laten invoeren; 
9. 6. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 150/7 
— de termijn voor de belastingvrije invoer van te verhuizen goederen overeenkomstig de regeling 
voor erfgoederen op twee jaar te brengen; 
— de facultatieve bepaling dat momenteel vrijstelling kan worden verleend voor huwelijksgeschen­
ken waarvan de waarde niet méér bedraagt dan 1 400 Ecu, tot een voor de gehele Gemeenschap 
bindend voorschrift te maken. 
Gedaan te Brussel, 14 april 1987. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT 
Advies inzake het voorstel voor een verordening van de Raad tot twaalfde wijziging van Verordening 
(EEG) nr. 1837/80 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector schape- en 
geitevlees (x) 
(87/C 150/05) 
De Raad heeft op 28 januari 1987 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen inzake het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor de landbouw, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was 
belast, heeft haar advies op 18 maart goedgekeurd. Rapporteur was de heer Strauss, die het advies 
mondeling heeft toegelicht. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 245e zitting (vergadering van 14 april 1987) het 
volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd: 
1. De premie per ooi — een maatregel in het kader van de 
marktordening voor schape- en geitevlees — moet het 
verschil dekken tussen de steunprijs (basisprijs) en de gecon­
stateerde marktprijs in een gegeven verkoopseizoen. 
2. Daar de kenmerken van de geslachte lammeren van 
regio tot regio verschillen, kunnen voor het bepalen van de 
premie per ooi onmogelijk uniforme, voor de gehele Gemeen­
schap geldende criteria worden vastgesteld. Zo is voor Italië 
en Griekenland (regio 1) een specifieke regeling ingevoerd, 
omdat bij voorbeeld de leeftijd en het gewicht van de 
geslachte lammeren daar niet dezelfde zijn als in de meer 
noordelijk gelegen regio's. 4. Op grond van genoemde specifieke regeling krijgen de 
producenten in regio 1 voor ooien waarvan de lammeren 
meer dan twee jaar oud zijn wanneer zij op de markt worden 
gebracht, een premie per ooi die overeenkomt met de premie 
in Frankrijk (regio 2). 
5. De Commissie wil tijdens de verkoopseizoenen 1987 
en 1988 de premie per ooi in regio 7 verhogen met een bedrag 
dat gelijk is aan de helft van het verschil tussen het voor die 
regio berekende premiebedrag en het in regio 1 betaalde 
bedrag, als dit hoger ligt. 
3. In Spanje en Portugal (regio 7) komen de kenmerken 
van de lammeren ongeveer overeen met die in regio 1, maar 
ligt de leeftijd van de geslachte lammeren iets hoger (er 
worden minder lammeren van minder dan twee maanden 
geslacht) en wegen de lammeren gemiddeld iets meer. 6. Het Comité stelt vast dat de Commissie deze regeling 
voor twee verkoopseizoenen wil laten gelden. Het kan zich 
achter de Commissievoorstellen scharen en is van oordeel dat 
in het licht van de opgedane ervaring regelingen voor langere 
periodes zouden moeten worden uitgewerkt. 
Gedaan te Brussel, 14 april 1987. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT 
(') PB nr. C 29 van 6. 2. 1987, blz. 5.