[pic] | EUROPESE COMMISSIE |

Brussel, 20.9.2010

COM(2010) 473 definitief

2010/0246 (COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

over het op de markt brengen en het gebruik van precursoren van explosieven

(Voor de EER relevante tekst)

SEC(2010) 1041 SEC(2010) 1040

TOELICHTING

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |

110 | Motivering en doel van het voorstel De voorgestelde verordening behandelt het probleem van het misbruik van bepaalde chemische stoffen, die op de markt op ruime schaal voor particulieren beschikbaar zijn, als precursoren van zelfgemaakte explosieven. Zelfgemaakte explosieven zijn op hun beurt het favoriete instrument van terroristen en andere criminelen om aanslagen te plegen. De voorgestelde maatregelen hebben vooral als doel dit risico te verkleinen door ervoor te zorgen dat particulieren bepaalde chemische stoffen niet meer in hoge concentraties kunnen verkrijgen. |

120 | Algemene context Explosieven die zelf worden gemaakt met bepaalde gemakkelijk te verkrijgen chemische precursoren, zijn een geliefkoosd instrument voor plegers van terroristische aanslagen, die de EU niet gespaard zijn gebleven, zoals blijkt uit de Europol TE-SAT-verslagen. Thans zijn deze chemische stoffen relatief gemakkelijk te verkrijgen door particulieren, zelfs in concentraties die volstaan om een krachtig explosief te maken. De omvang van het probleem wordt vergroot door het feit dat de markt voor chemische stoffen in de EU groot en gediversifieerd is, met diverse eindgebruikers. In de toeleveringsketen voor precursoren en met name in het laatste segment (verkoop aan eindgebruikers) is er in het algemeen onvoldoende besef van de risico's die uitgaan van personen die bij zware criminaliteit en terrorisme betrokken zijn en precursoren proberen te verkrijgen. Sommige marktdeelnemers in de toeleveringsketen en met name aan het eind van de keten, hebben aan terroristen en andere criminelen precursoren verkocht in hoeveelheden die argwaan hadden moeten wekken. Op internationaal, EU- en nationaal niveau bestaan er weliswaar wetgevende en andere maatregelen, maar ofwel zijn deze niet specifiek gericht op de beveiligingsrisico's van bepaalde chemische stoffen ofwel bestrijken deze niet de hele EU. Dat impliceert dat precursoren waarvoor in één land beperkingen of controles gelden, in een ander land gemakkelijk verkrijgbaar zijn. Dit vormt niet alleen een beveiligingsprobleem maar ook een probleem voor de goede werking van de interne markt. |

n | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Verordening (EG) nr. 1907/2006[1] (REACH) heeft betrekking op chemische stoffen vanuit veiligheidsperspectief maar regelt — op één uitzondering na — niet de beveiligingskwesties die met chemische precursoren van explosieven verband houden. Bijlage XVII bij REACH[2] bevat een verbod om ammoniumnitraat (één van de betrokken precursoren) met een gehalte van 16% of meer stikstof aan particulieren te verkopen. Dit instrument voorziet echter niet in vergunningsregelingen of in het melden van verdachte transacties en heeft slechts betrekking op één van de precursoren die in het actieplan van de EU voor het verbeteren van de beveiliging van explosieven als zeer gevaarlijk werden aangemerkt. Richtlijn 91/414/EEG[3] van de Raad zet de verkoop van herbiciden die chloraten bevatten geleidelijk stop, maar heeft slechts betrekking op één specifiek gebruik van deze chemische stoffen en slechts op één groep van de betrokken chemische precursoren van explosieven. |

140 | Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU Het voorstel is in overeenstemming met de beleidsdoelstellingen die zijn vastgesteld in de terrorismebestrijdingsstrategie van de Europese Unie[4], het actieplan van de EU voor het verbeteren van de beveiliging van explosieven[5] en het programma van Stockholm voor een open en veilig Europa ten dienste en ter bescherming van de burgers[6]. |

RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |

Raadpleging van belanghebbende partijen |

211 | Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten Het voorgestelde beleid bouwt voort op het werk en de aanbevelingen van het Permanent Comité precursoren. Dat comité is een raadgevend comité ad hoc, dat is samengesteld uit deskundigen van de autoriteiten van de EU-lidstaten en uit vertegenwoordigers van de privésector en door de Commissie wordt voorgezeten. Tot dusver is het comité tien maal bijeengekomen om de Commissie advies te geven over de onder deze verordening en andere maatregelen betreffende precursoren van explosieven vallende stoffen. Op 13 februari 2009 heeft het comité zijn jaarverslag voor 2008 aangenomen met concrete aanbevelingen om de beveiliging van precursoren te verbeteren. Deze aanbevelingen hebben als basis gediend voor een effectbeoordelingsstudie. Het comité was nauw betrokken bij de ontwikkeling van deze studie — de leden ervan (zowel uit de openbare als uit de privésector) werden regelmatig geraadpleegd. Daarnaast werden een online bedrijvenenquête en twee workshops van belanghebbenden georganiseerd om de in de ontwerpstudie voorgestelde evaluatie van de beleidsopties te valideren. In de loop van de ontwikkeling van de voorbereidende studie werden onder meer ook een aantal KMO's geraadpleegd die de meeste gevolgen van eventuele maatregelen over precursoren zouden ondervinden, met name producenten van hexamine. |

212 | Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is gehouden Dit raadplegingsproces met externe en interne belanghebbenden heeft geleid tot een hoge mate van consensus over de verkozen beleidsoptie en een praktisch en realistisch evenwicht tussen de bezorgdheid over de beveiliging enerzijds en de belangen van de industrie en de kleinhandel en het welzijn van de consument anderzijds. Met de bekommeringen van de industrie en de KMO's waarvoor de gevolgen het grootst zijn (met name producenten van hexaminebrandstoftabletten) werd in de definitieve tekst van het voorstel rekening gehouden. |

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

221 | Betrokken wetenschaps- en kennisgebieden Het voorstel is in hoge mate gebaseerd op beveiligingsonderzoek en op tests die door verscheidene EU-lidstaten zijn uitgevoerd. Vertegenwoordigers van de industrie hebben deskundigheid over de markt voor chemische stoffen en over het gebruik van chemische producten ter beschikking gesteld. |

222 | Gebruikte methode De resultaten van het beveiligingsonderzoek en de tests kwamen tot uiting in de ontwikkeling van de aanbevelingen van het Permanent Comité precursoren aan de Europese Commissie en zijn opgenomen in de effectbeoordeling en in de beoordeling van de afzonderlijke beleidsopties in de effectbeoordelingsstudie die door een externe contractant is uitgevoerd. |

223 | Belangrijkste geraadpleegde organisaties en deskundigen CEFIC, FECC, deskundigen van de betrokken autoriteiten van de lidstaten, alsook consultancybedrijven — GHK, Rand Europe, Comstratos. |

2249 | Samenvatting van de ingewonnen en benutte adviezen |

225 | Het risico van misbruik van bepaalde chemische precursoren om er zelfgemaakte explosieven mee te vervaardigen, kan niet volledig worden uitgesloten, maar het kan toch aanzienlijk worden verkleind door de beschikbaarheid van dergelijke chemische stoffen boven bepaalde concentratiegrenswaarden voor particulieren te beperken. De voorgestelde grenswaarden zijn gebaseerd op het beveiligingsonderzoek en de testresultaten en op een analyse van het gebruik van de betrokken chemische stoffen door particulieren. |

226 | Wijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt voor het publiek De ‘Preparatory Study to Inform an Impact Assessment of Potential Legislative and Non-Legislative Restrictions on Chemical Precursors to Explosives’ (studie ter voorbereiding van een effectbeoordeling over eventuele wetgevende en andere beperkingen van chemische precursoren voor explosieven) werd ter beschikking gesteld van de leden van het Permanent Comité precursoren (en via hen aan de autoriteiten van de lidstaten en belanghebbenden uit de industrie) en kan op verzoek bij de Commissie worden verkregen. |

230 | Effectbeoordeling Onder meer de volgende opties werden in overweging genomen: vrijwillige maatregelen van de privésector (industrie en kleinhandel), regelgevend optreden van de afzonderlijke lidstaten, wetgevende maatregelen op EU-niveau en een combinatie van deze opties. Vrijwillige maatregelen van de industrie en de kleinhandel zouden inhouden: melding van verdachte transacties, bewustmakingscampagnes voor werknemers over de beveiligingsrisico's van de betrokken chemische stoffen en het verbeteren van de beveiliging van de hele toeleveringsketen voor deze chemische stoffen. Uit de inspanningen die de Europese Commissie in 2008 samen met verenigingen op Europees niveau heeft gedaan, is gebleken dat dergelijke maatregelen, hoewel zij wenselijk zijn, op zichzelf niet het gewenste doel van meer beveiliging kunnen bereiken omdat de uniforme uitvoering en toepassing op alle betrokken belanghebbenden in de hele EU niet kan worden gewaarborgd. Sommige lidstaten hebben reeds vrijwillige of wetgevende maatregelen genomen, of een combinatie van beide, om de beschikbaarheid van chemische precursoren voor explosieven te verkleinen. Sommige lidstaten overwegen dergelijke maatregelen te nemen, maar wachten tot de EU het voortouw neemt. Uit deze verscheidenheid blijkt dat een geharmoniseerde aanpak op EU-niveau wenselijk is om te vermijden dat verschillende regelgevingsniveaus leiden tot beveiligingslacunes in de interne markt van vrij verkeer van goederen en personen. Verscheidene beleidsopties voor wetgevend optreden op EU-niveau zijn onderworpen aan een diepgaand effectbeoordelings- en raadplegingsproces. De verkozen beleidsoptie heeft geen bekende negatieve gevolgen voor het milieu, heeft positieve gevolgen op het gebied van beveiliging, maar ook een aantal negatieve economische gevolgen, met name voor de kleinhandelssector en voor de autoriteiten van de lidstaten wat de kosten van tenuitvoerlegging betreft. Deze economische gevolgen en de negatieve gevolgen voor consumenten zijn relatief gezien echter minder belangrijk, aangezien het niet-professionele verbruik van de precursoren slechts ongeveer 1,5% van het totale verbruik van de betrokken chemische stoffen in de EU uitmaakt en in de meeste gevallen vervangers beschikbaar zijn. De aankoop van chemische stoffen boven de concentratiegrenswaarden zal mogelijk blijven, zij het na overlegging van een vergunning. Derhalve zullen vooral de industrie en kleinhandelsorganisaties die aan particulieren verkopen, nalevingskosten dragen, alsook de autoriteiten die de vergunningsregeling moeten uitvoeren. |

231 | De Commissie heeft een effectbeoordeling uitgevoerd die is opgenomen in het werkprogramma. De effectbeoordeling kan worden geraadpleegd op http://ec.europa.eu/governance/impact/ia_carried_out/cia_2010_en.htm#homaf. |

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |

305 | Samenvatting van de voorgestelde maatregel De maatregel heeft hoofdzakelijk als doel de beperking van de beschikbaarheid voor particulieren van chemische stoffen met een groot risico, in concentraties waarmee die stoffen gemakkelijk kunnen worden misbruikt om er zelf explosieven mee te vervaardigen. Dit zal gebeuren door de verkoop aan particulieren van bepaalde chemische stoffen boven concentratiegrenswaarden, te verbieden. De verkoop van deze stoffen in hogere concentraties zou alleen worden toegestaan aan gebruikers die kunnen aantonen dat zij de chemische stof voor een legitiem doel nodig hebben — deze gebruikers kunnen een vergunning krijgen om de chemische stof te kopen. De verkoop van deze chemische stoffen en mengsels van deze stoffen alsook de verkoop van producten die de betrokken chemische stoffen bevatten waarvoor geen concentratiegrenswaarden kunnen worden bepaald, zijn onderworpen aan de melding van verdachte transacties. De voorgestelde wetgevingsmaatregel zal vergezeld gaan van vrijwillige maatregelen van de industrie en de kleinhandelssector met het oog op het verbeteren van de beveiliging en een betere bewustmaking in de hele toeleveringsketen. |

310 | Rechtsgrondslag Artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. |

320 | Subsidiariteitsbeginsel Het subsidiariteitsbeginsel is van toepassing voor zover het voorstel geen gebieden bestrijkt die onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie vallen. |

De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende reden(en) niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt. |

321 | Op internationaal, EU- en nationaal niveau bestaan er weliswaar wetgevende en andere maatregelen maar ofwel zijn deze niet specifiek gericht op de beveiligingsrisico's van bepaalde chemische stoffen ofwel bestrijken deze niet de hele EU. Dat impliceert dat precursoren die in één land het voorwerp uitmaken van beperkingen of controles, in een ander land gemakkelijk verkrijgbaar zijn. Naast de gevolgen voor de beveiliging kan een dergelijke situatie ook aanleiding geven tot marktverstoringen die beletten dat er op dit gebied in de EU gelijke spelregels gelden. |

323 | Er zijn aanwijzingen dat terroristische groepen rekening houden met de verschillende aanpak in de verschillende lidstaten. De duidelijkste gevallen waren die van de ETA, die grote hoeveelheden precursoren van explosieven buiten Spanje heeft verborgen, met name in Frankrijk en Portugal. Tegelijk is thans niet duidelijk bewezen dat terroristen hun aankoopgedrag hebben gewijzigd op basis van de verschillende regelgeving in de verschillende lidstaten. Het gebrek aan dergelijke aanwijzingen kan te wijten zijn aan het feit dat deze chemische stoffen in de meeste lidstaten nog steeds gemakkelijk te verkrijgen zijn. |

De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende reden(en) beter door EU-maatregelen worden verwezenlijkt. |

324 | De huidige verschillen tussen de regelingen die van toepassing zijn op chemische precursoren van explosieven hebben niet alleen negatieve gevolgen voor de beveiliging, maar zij verstoren ook de werking van de interne markt. Zij hebben negatieve gevolgen voor de grensoverschrijdende handel en andere economische activiteiten van producenten en andere belanghebbenden uit de toeleveringsketen die in meer dan één land actief zijn. Een optreden op EU-niveau zou deze negatieve gevolgen helpen uitbannen. Uit recente aanslagen en mislukte of verijdelde aanslagen is gebleken dat terrorisme niet langer beperkt blijft tot de lidstaten die traditioneel onder terroristische aanslagen hebben geleden (bv. Spanje, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk), maar zich ook in andere EU-landen verspreidt. Uit de aard van deze incidenten blijkt ook dat terroristen zich in een bepaald land kunnen voorbereiden voor een aanslag in een ander land. De EU kan maar zo veilig zijn als haar zwakste schakel. Derhalve zijn activiteiten op EU-niveau en een gecoördineerde EU-aanpak nodig, en komen deze alle betrokken belanghebbenden ten goede. De lidstaten hebben via hun vertegenwoordigers in het Permanent Comité precursoren aangegeven dat zij een EU-aanpak van deze kwestie verkiezen, zodat gelijke voorwaarden worden geschapen. Deze aanpak wordt ook gesteund door de EU-verenigingen die de chemische industrie vertegenwoordigen, die tijdens de werkzaamheden van het comité en de effectbeoordeling uitgebreid werden geraadpleegd. Sommige lidstaten hebben erop gewezen dat zij nog geen actie hebben ondernomen omdat zij op een initiatief van de EU wachten. |

325 | Deze maatregelen zullen leiden tot een meer geharmoniseerd beveiligingsklimaat voor chemische stoffen die worden gebruikt om zelf explosieven te maken. |

327 | De werkingssfeer van het voorstel is beperkt tot een korte lijst van chemische stoffen en mengsels van die stoffen en tot de verkoop ervan aan particulieren (dat wil zeggen: niet aan professionele gebruikers of in verrichtingen tussen bedrijven). Bovendien wordt de beschikbaarheid van sommige stoffen voor particulieren slechts beperkt boven bepaalde concentratieniveaus en zijn deze nog steeds verkrijgbaar na het overleggen van een vergunning van een overheid (waarmee het legitiem gebruik wordt gestaafd). De stoffen en concentratiegrenswaarden zijn duidelijk aangegeven in de bijlage bij de verordening. Uit de huidige situatie blijkt dat nationale regelgeving op dit gebied veeleer leidt tot diversiteit dan tot convergentie, hetgeen nadelig is voor de beveiliging. Die diversiteit in de regelgeving maakt het mogelijk de betrokken chemische stoffen in een lidstaat aan te kopen, deze gemakkelijk te vervoeren en eventueel in een andere lidstaat te misbruiken voor het vervaardigen van zelfgemaakte explosieven. |

Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel. |

Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende reden(en) in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. |

331 | Het voorgestelde wetgevingsinstrument heeft een duidelijk afgebakende werkingssfeer. Het laat de lidstaten veel ruimte om in overeenstemming met hun bestaande structuren een vergunningsregeling voor consumenten te ontwikkelen en om in passende sancties te voorzien. Alle marktdeelnemers zouden aan dezelfde regels worden onderworpen. Het instrument kan flexibel worden aangepast aan de evolutie van de bedreiging en van de kennis over de chemische stoffen (bv. op basis van onderzoeksresultaten) door stoffen aan de bijlage toe te voegen of daaruit te schrappen via een delegatieprocedure. Er werd voor een verordening gekozen om te vermijden dat de 27 lidstaten bij elke eventuele wijziging van de bijlagen nationale omzettingmaatregelen moeten nemen. |

332 | De financiële lasten voor de Europese Unie en de nationale regeringen zullen tot een minimum worden beperkt door bestaande structuren te gebruiken om de verordening uit te voeren. Voorts is de werkingssfeer van de verordening beperkt tot bepaalde chemische precursoren die het meest zorgwekkend zijn en voor de meeste daarvan bestaan er alternatieven die aan de behoeften van de consumenten kunnen voldoen. Waarschijnlijk zal het aantal vergunningsaanvragen daardoor klein blijven. Om een praktisch evenwicht te bereiken tussen de bezorgdheid om de beveiliging en de mogelijkheden van de industrie, de kleinhandelssector en rechtshandhavinginstanties om verdachte transacties te melden, zullen richtsnoeren worden ontwikkeld in overleg met al deze belanghebbenden. De negatieve economische gevolgen voor de industrie en de kleinhandel zullen beperkt zijn, gelet op het in het algemeen lage verbruik van de betrokken chemische stoffen boven de vermelde concentratiegrenswaarden (1,5 % van het totale verbruik van de betrokken chemische stoffen in de EU), de mogelijkheid om deze chemische stoffen aan te kopen na overlegging van een vergunning en de waarschijnlijke toename van het gebruik van vervangende chemische stoffen door particulieren. Om buitensporige initiële lasten voor de autoriteiten en voor de leveringsketen van de betrokken chemische stoffen te vermijden, voorziet de verordening in een overgangsfase voor de uitvoering. Dit is ook nodig om het bedrijven en consumenten mogelijk te maken hun oude voorraden van de betrokken chemische stoffen te blijven gebruiken om hun economisch verlies zo klein mogelijk te houden, maar ook om de nationale autoriteiten de gelegenheid te bieden de vergunningsregeling vast te stellen die deel uitmaakt van de verkozen beleidsoptie. Effect op de grondrechten Dit voorstel werd aan een grondig onderzoek onderworpen om ervoor te zorgen dat de bepalingen ervan volledig in overeenstemming zijn met de grondrechten en de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, in het bijzonder de bescherming van persoonsgegevens, de vrijheid van ondernemerschap, het eigendomsrecht en het non-discriminatiebeginsel. Het melden van verdachte transacties en de vergunningsregeling waarin de verordening voorziet, vereisen de verwerking van persoonsgegevens. Dit brengt een belangrijke aantasting van het privéleven en van het recht op bescherming van persoonsgegevens mee. Om rechtmatig te zijn, moet deze aantasting in overeenstemming zijn met de door het EU-recht opgelegde criteria: de aantasting moet derhalve in overeenstemming zijn met het recht en moet gericht zijn op een legitiem openbaar belang dat in een democratische samenleving noodzakelijk is; de aantasting moet voorts noodzakelijk zijn om dat doel te bereiken en moet in verhouding staan tot het nagestreefde doel, dat wil zeggen dat het doel niet kan worden bereikt met minder restrictieve maatregelen. Het voorstel vereist expliciet dat de verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze verordening altijd moet worden uitgevoerd in overeenstemming met het EU-recht inzake gegevensbescherming, namelijk Richtlijn 95/46/EG[7] en met nationale regelgeving inzake gegevensbescherming ter uitvoering van deze richtlijn. Wat de vrijheid van ondernemerschap en het eigendomsrecht betreft, is dit voorstel een evenredige oplossing voor de doelstellingen die het nastreeft, in het bijzonder in het licht van andere in de effectbeoordeling onderzochte beleidsopties, zoals een volledig verbod op de verkoop van de betrokken stoffen aan particulieren ongeacht de concentratieniveaus. Andere, potentieel minder ingrijpende beleidsopties werden als minder doeltreffend beschouwd. De verordening bepaalt het toepassingsgebied van de vergunningsregelingen door de betrokken chemische stoffen op te sommen in bijlage I en door duidelijk de concentraties te vermelden boven welke een vergunning nodig is voor de aankoop van de betrokken chemische stof. Het melden van verdachte transacties is alleen van toepassing op de in de bijlagen opgesomde chemische stoffen en zal gebaseerd zijn op een door de marktdeelnemers uit te voeren risicobeoordeling. Het voorstel voorziet in de uitwerking van concrete en duidelijke richtsnoeren om de marktdeelnemers bij te staan bij de beoordeling van het verdachte karakter van een transactie. Deze richtsnoeren zullen ervoor zorgen dat een te ruime interpretatie van het begrip wordt vermeden, zodat de overdracht van persoonsgegevens aan rechtshandhavingsinstanties zo beperkt mogelijk blijft en mogelijk arbitraire of discriminerende praktijken worden voorkomen. Tegelijkertijd zullen de marktdeelnemers door de vergunningsregeling en door de meldingsplicht voor verdachte transacties alle precursoren kunnen blijven verhandelen en zullen zo de gevolgen voor de vrijheid van ondernemerschap beperkt blijven. Het eigendomsrecht zal niet worden aangetast, aangezien bedrijven en particulieren hun rechtmatig verworven bezit zullen kunnen blijven gebruiken. Ten slotte is voorzien in vrij lange overgangsperiodes, zodat particulieren en marktdeelnemers zich aan de nieuwe vereisten kunnen aanpassen. Op die manier worden de gevolgen voor het eigendomsrecht en voor de vrijheid van ondernemerschap verder beperkt. |

Keuze van het instrument |

341 | Voorgesteld instrument: verordening. |

342 | Andere instrumenten zouden om de volgende reden(en) ongeschikt zijn: Artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat de meest geschikte rechtsgrond is gelet op het toepassingsgebied van de maatregel, biedt de keuze tussen een verordening en een richtlijn. Met het oog op een maximale harmonisatie voor de chemische stoffen die onder het rechtsinstrument vallen en in voorkomend geval ook voor concentraties van deze chemische stoffen, is een verordening meer geschikt. Een geharmoniseerde aanpak is wenselijk, niet alleen vanuit het oogpunt van de beveiliging maar ook met het oog op eengemaakte regels voor marktdeelnemers. Bovendien zorgt de keuze voor een verordening ervoor dat geen nationale omzettingsmaatregelen nodig zijn telkens wanneer de lijst van chemische stoffen in de bijlagen worden gewijzigd (overeenkomstig de ontwikkeling van de dreiging). |

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de EU-begroting. |

AANVULLENDE INFORMATIE |

Simulatie, proeffase en overgangsperiode |

507 | Het voorstel voorziet in een overgangsperiode. |

Evaluatie-/herzienings-/vervalbepaling |

531 | Het voorstel bevat een evaluatiebepaling. |

560 | Europese Economische Ruimte De voorgestelde maatregel betreft een onderwerp dat onder de EER-overeenkomst valt en moet daarom worden uitgebreid tot de Europese Economische Ruimte. |

2010/0246 (COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

over het op de markt brengen en het gebruik van precursoren van explosieven

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 114,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[8],

Gezien het advies van het Comité van de Regio's[9],

Na raadpleging van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming[10],

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

Overwegende hetgeen volgt:

1. In het door de Raad op 18 april 2008[11] aangenomen actieplan voor het verbeteren van de beveiliging van explosieven werd de Commissie verzocht een permanent comité in te stellen voor de bespreking van maatregelen en de opstelling van aanbevelingen voor regelgeving inzake in de handel verkrijgbare precursoren van explosieven, rekening houdend met de kosteneffectiviteit.

2. Het in 2008 door de Commissie opgerichte Permanent Comité precursoren heeft verscheidene precursoren van explosieven aangeduid die kunnen worden gebruikt om terroristische aanslagen te plegen en heeft aanbevolen op EU-niveau de nodige stappen te ondernemen.

3. Sommige lidstaten hebben al wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aangenomen over het op de markt brengen, het aanbieden en bezitten van bepaalde chemische stoffen en mengsels die als precursoren van explosieven kunnen worden gebruikt.

4. Deze wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, die uiteenlopen en de handel in de Europese Unie kunnen belemmeren, moeten worden geharmoniseerd om het vrije verkeer van chemische stoffen en mengsels in de interne markt te garanderen en tegelijkertijd een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid van de bevolking te bieden.

5. Aangezien elke wijziging van een richtlijn en de bijlagen daarbij nationale omzettingsmaatregelen in 27 lidstaten zou vereisen en alle marktdeelnemers aan dezelfde regels moeten worden onderworpen, is het beter om als rechtsinstrument een verordening te kiezen om het op de markt brengen en het gebruik van precursoren van explosieven te regelen.

6. De betrouwbaarheid en de kracht van zelfgemaakte explosieven moet worden verkleind door voor bepaalde stoffen maximumconcentraties vast te stellen. In concentraties boven de vastgestelde grenswaarden mogen particulieren deze stoffen alleen gebruiken wanneer zij daarvoor een vergunning hebben. Deze stoffen mogen alleen aan houders van een dergelijke vergunning worden geleverd.

7. Aangezien het verbieden van het gebruik van precursoren van explosieven in professionele activiteiten buiten verhouding zou staan, mogen de maatregelen betreffende de invoer, het op de markt brengen en het gebruik van deze precursoren van explosieven alleen op particulieren van toepassing zijn.

8. Het is technisch niet haalbaar maximumconcentraties voor hexamine in brandstoftabletten vast te stellen. Er moeten maatregelen worden genomen om de melding van verdachte transacties in de kleinhandel voor hexaminebrandstoftabletten en andere precursoren waarvoor geen veilige en geschikte alternatieven bestaan, te vergemakkelijken.

9. Aangezien de handel in precursoren van explosieven kan leiden tot illegale vervaardiging van geïmproviseerde explosiemiddelen, moeten de lidstaten regels vaststellen voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen van deze verordening. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

10. Ter vereenvoudiging moeten de bestaande bepalingen over ammoniumnitraat in deze verordening worden opgenomen en moeten de punten 2 en 3 in punt 58 van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH)[12] worden geschrapt.

11. Deze verordening vereist de verwerking van persoonsgegevens en de verdere bekendmaking ervan aan derden in het geval van verdachte transacties. Deze verwerking betekent een ernstige aantasting van de grondrechten betreffende het privéleven en van het recht op de bescherming van persoonsgegevens. Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens[13] is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze verordening. Bijgevolg moet ervoor worden gezorgd dat het grondrecht op bescherming van persoonsgegevens van de personen van wie de persoonlijke gegevens worden verwerkt in het kader van de toepassing van deze verordening, naar behoren wordt beschermd, in het bijzonder de verwerking van persoonsgegevens naar aanleiding van het verlenen van een vergunning en van het melden van als verdacht beschouwde transacties.

12. Aangezien de chemische stoffen die terroristen en andere criminelen gebruiken om zelf explosieven te vervaardigen, snel kunnen veranderen, moet het mogelijk zijn om andere stoffen, soms met spoed, onder de regeling van deze verordening te brengen.

13. De Commissie dient derhalve te worden gemachtigd om gedelegeerde handelingen vast te stellen in de zin van artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, teneinde de bijlagen bij deze verordening te kunnen wijzigen.

14. Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk de beperking van de beschikbaarheid voor particulieren van chemische stoffen die voor zelfgemaakte explosieven kunnen worden gebruikt, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Europese Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Europese Unie overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

15. Deze verordening is opgesteld met inachtneming van de grondrechten en de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, met name de bescherming van persoonsgegevens, de vrijheid van ondernemerschap, het eigendomsrecht en het non-discriminatiebeginsel. De lidstaten moeten deze verordening toepassen in overeenstemming met deze rechten en beginselen,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

Deze verordening stelt geharmoniseerde voorschriften vast inzake het op de markt aanbieden van stoffen of mengsels die kunnen worden misbruikt voor de illegale vervaardiging van explosieven, teneinde de beschikbaarheid van die stoffen en mengsels voor particulieren te beperken.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1. Deze verordening is van toepassing op de in de bijlagen genoemde stoffen en op mengsels van deze stoffen.

2. Deze verordening is niet van toepassing op:

(a) de artikelen bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad[14];

(b) pyrotechnische artikelen zoals gedefinieerd in Richtlijn 2007/23/EG van het Europees Parlement en de Raad[15], pyrotechnische artikelen bestemd voor niet-commercieel gebruik, overeenkomstig de nationale wetgeving, door strijdkrachten, rechtshandhavingsinstanties of brandweer, apparatuur die valt onder Richtlijn 96/98/EG van de Raad[16], pyrotechnische artikelen bestemd voor gebruik in de lucht- en ruimtevaartindustrie en voor speelgoed bestemde slaghoedjes;

(c) in de bijlagen genoemde stoffen en mengsels van die stoffen die door strijdkrachten of rechtshandhavingsinstanties worden gebruikt.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van onderhavige verordening wordt verstaan onder:

16. ‘aanbieden’: elke levering, al dan niet tegen betaling;

17. 'gebruik': elke vorm van verwerking, formulering, opslag, behandeling, vermenging, vervaardiging van een voorwerp of elke andere gebruikmaking;

18. ‘particulier’: elke natuurlijke persoon die handelt voor doeleinden die buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen;

19. ‘verdachte transactie’: elke transactie van in de bijlagen genoemde stoffen of van mengsels van die stoffen, wanneer er redelijke vermoedens bestaan dat de stof of het mengsel dient voor de vervaardiging van zelfgemaakte explosieven;

20. 'niet-geregistreerde stof': elke stof die niet in de bijlagen wordt genoemd, maar waarvan bekend is dat ze werd gebruikt voor de vervaardiging van zelfgemaakte explosieven;

21. ‘marktdeelnemer’: elke natuurlijke persoon of rechtspersoon of elk openbaar lichaam of elke combinatie van deze personen en/of lichamen die de uitvoering van werken, producten of diensten op de markt aanbiedt;

22. 'landbouwer': een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groep natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groep en haar leden volgens het nationale recht, waarvan het bedrijf zich bevindt op het grondgebied van de Gemeenschap als bedoeld in artikel 52 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en die een landbouwactiviteit uitoefent;

23. 'landbouwactiviteit': het produceren, fokken of kweken van landbouwproducten, met inbegrip van oogsten, melken, fokken van dieren en houden van dieren voor landbouwdoeleinden, of het in goede landbouw- en milieuconditie houden van het land, zoals bepaald in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad[17].

Artikel 4

Invoer, aanbieding, bezit en gebruik

1. De in bijlage I genoemde stoffen of mengsels van die stoffen mogen niet worden aangeboden aan of in bezit gehouden of gebruikt worden door particulieren, tenzij de concentratie van de stof in de vorm waarin zij wordt aangeboden, lager is dan of gelijk is aan de in bijlage I vermelde grenswaarde.

2. Onverminderd lid 1 mogen de in bijlage I genoemde stoffen of mengsels van die stoffen, worden aangeboden aan en in bezit gehouden en gebruikt worden door particulieren, op voorwaarde dat de particulier een door een bevoegde autoriteit van een lidstaat afgegeven vergunning voor het verwerven van de stof of het mengsel van die stof overlegt.

3. Wanneer een particulier voornemens is de in bijlage I genoemde stoffen of mengsels van die stoffen in het douanegebied van de Europese Unie in te voeren en de concentratie van de stof of van het mengsel, in de vorm waarin deze worden ingevoerd, hoger is dan de in bijlage I genoemde grenswaarde, moet hij bij het douanekantoor van binnenkomst een vergunning als bedoeld in lid 2 overleggen. Bij twijfel over de authenticiteit of de juistheid van de overeenkomstig lid 2 afgegeven vergunning, alsook wanneer er nader advies nodig is, nemen de douaneautoriteiten contact op met de door de lidstaat aangewezen autoriteiten die bevoegd zijn voor de afgifte van de vergunningen overeenkomstig artikel 5.

4. Onverminderd lid 1 kunnen ammoniumnitraat en mengsels daarvan worden aangeboden aan en in bezit worden gehouden door landbouwers om in landbouwactiviteiten als meststof te worden gebruikt in concentraties boven de in bijlage I genoemde grenswaarde.

5. Een marktdeelnemer die een stof of een mengsel aanbiedt aan een particulier die over een vergunning beschikt overeenkomstig lid 2, controleert de vergunning en registreert de transactie.

6. Wanneer een marktdeelnemer voornemens is om in bijlage I genoemde stoffen of mengsels van die stoffen aan te bieden aan particulieren en wanneer de concentratie van de stof in de vorm waarin zij wordt aangeboden, hoger is dan de in bijlage I genoemde grenswaarde, vermeldt hij duidelijk op de verpakking dat de aankoop, het bezit of het gebruik van die stof of van dat mengsel onderworpen is aan een in lid 2 bedoelde vergunning.

Artikel 5

Vergunningen

1. Elke lidstaat stelt regels vast betreffende de afgifte van de in artikel 4, lid 2, bedoelde vergunning. Bij de beoordeling of al dan niet een vergunning wordt verleend, houdt de bevoegde autoriteit van de lidstaat met name rekening met de legitimiteit van het voorgenomen gebruik van de stof. De vergunning wordt geweigerd wanneer op redelijke gronden wordt getwijfeld aan de legitimiteit van het voorgenomen gebruik.

2. De bevoegde autoriteit kan de geldigheidsduur van de vergunning tot ten hoogste drie jaar beperken of de vergunninghouder verplichten om op regelmatige tijdstippen en ten minste om de drie jaar aan te tonen dat nog altijd aan de voorwaarden voor de afgifte van de vergunning is voldaan. In de vergunning worden de betrokken stoffen vermeld.

3. De bevoegde autoriteiten mogen van de aanvragers een vergoeding vragen voor hun vergunningsaanvraag. Deze vergoeding mag niet meer bedragen dan de kosten van de verwerking van de aanvraag.

4. De vergunning kan door de bevoegde autoriteit worden geschorst of ingetrokken wanneer er op redelijke gronden kan worden aangenomen dat niet meer aan de voorwaarden voor de afgifte van de vergunning is voldaan.

5. Bezwaren tegen beslissingen van de bevoegde autoriteit en geschillen over het voldoen aan de vergunningsvoorwaarden worden voorgelegd aan de krachtens het nationale recht bevoegde instantie.

6. De door de bevoegde autoriteiten van een lidstaat afgegeven vergunningen zijn geldig in alle lidstaten. De Commissie kan, na raadpleging van het Permanent Comité precursoren, richtsnoeren opstellen over de technische details van de vergunningen die bijdragen tot de wederzijdse erkenning ervan.

Artikel 6

Melding van verdachte transacties en diefstallen

1. Verdachte transacties van de in de bijlagen vermelde stoffen of mengsels van die stoffen worden gemeld overeenkomstig dit artikel.

2. Elke lidstaat richt een nationaal contactpunt op met een duidelijk aangegeven telefoonnummer en e-mailadres voor het melden van verdachte transacties.

3. Marktdeelnemers die redenen hebben om aan te nemen dat een voorgestelde transactie van een of meer van de in de bijlagen genoemde stoffen of mengsels van die stoffen een verdachte transactie is, melden dit onverwijld, zo mogelijk samen met identiteit van de klant, aan het nationale contactpunt van de lidstaat waar de transactie is voorgesteld.

4. Marktdeelnemers melden alle andere verdachte transacties van niet-geregistreerde stoffen en mengsels van die stoffen.

5. Marktdeelnemers melden ook belangrijke diefstallen van de in de bijlagen genoemde stoffen en mengsels van die stoffen aan het nationale contactpunt van de lidstaat waar de diefstal heeft plaatsgevonden.

6. Om de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten en de marktdeelnemers te vergemakkelijken, met name wat niet-geregistreerde stoffen betreft, stelt de Commissie, na raadpleging van het Permanent Comité precursoren, richtsnoeren vast en werkt deze bij om de chemische toeleveringsketen bij te staan. De richtsnoeren omvatten met name:

(a) informatie over methoden voor het onderkennen en aangeven van verdachte transacties;

(b) een geregeld bijgewerkte lijst van niet-geregistreerde stoffen om de toeleveringsketen in staat te stellen vrijwillig op de handel in deze stoffen toe te zien;

(c) andere eventueel nuttig geachte informatie.

7. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten zorgen ervoor dat de in lid 6 bedoelde richtsnoeren en de lijst van niet-geregistreerde stoffen regelmatig worden verspreid op de wijze die volgens de bevoegde autoriteiten het meest geschikt is in overeenstemming met de doelstellingen van de richtsnoeren.

Artikel 7

Gegevensbescherming

Elke lidstaat zorgt ervoor dat de verwerking van persoonsgegevens in het kader van de toepassing van deze verordening overeenkomstig Richtlijn 95/46/EC[18] gebeurt. Elke lidstaat zorgt er met name voor dat de verwerking van persoonsgegevens die nodig is in het kader van de afgifte van een vergunning overeenkomstig de artikelen 4 en 5 van deze verordening en van de melding van verdachte transacties overeenkomstig artikel 6 van deze verordening, in overeenstemming is met Richtlijn 95/46/EG.

Artikel 8

Sancties

De lidstaten stellen de regels vast betreffende de sancties die gelden voor overtredingen van de bepalingen van deze verordening en nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zij worden toegepast. Deze sancties moeten evenredig en doeltreffend zijn en een afschrikkende werking hebben.

Artikel 9

Wijziging van de bijlagen

Om rekening te houden met ontwikkelingen in het misbruik van chemische stoffen als precursoren van explosieven of op grond van onderzoek en testen kan de Commissie de bijlagen wijzigen door middel van gedelegeerde handelingen overeenkomstig de artikelen 10, 11 en 12. Indien dwingende urgente redenen dat vereisen, met name wanneer de risicobeoordeling plots wijzigt wat het misbruik van chemische stoffen voor zelfgemaakte explosieven betreft, is artikel 13 van toepassing.

Artikel 10

Uitoefening van de delegatie

1. De bevoegdheid om de in artikel 9 bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd.

2. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis.

3. De bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen wordt de Commissie verleend onder de in de artikelen 11 en 12 gestelde voorwaarden.

Artikel 11

Intrekking van de delegatie

1. De in artikel 9 bedoelde bevoegdheidsdelegatie kan door het Europees Parlement of de Raad te allen tijde worden ingetrokken.

2. De instelling die een interne procedure is begonnen om te besluiten of zij de bevoegdheidsdelegatie wenst in te trekken, brengt de andere instelling en de Commissie hiervan binnen een redelijke termijn voordat een definitief besluit wordt genomen, op de hoogte en geeft daarbij aan welke gedelegeerde bevoegdheden mogelijk worden ingetrokken en waarom.

3. Het besluit tot intrekking maakt een einde aan de delegatie van de bevoegdheden die in het besluit worden vermeld. Het besluit treedt onmiddellijk in werking of op een latere datum die in het besluit wordt vermeld. Het laat de geldigheid van reeds in werking zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. Het wordt in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.

Artikel 12

Bezwaar tegen gedelegeerde handelingen

1. Het Europees Parlement en de Raad kunnen bezwaar aantekenen tegen de gedelegeerde handeling binnen twee maanden na de datum van kennisgeving. Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad kan deze periode met een maand worden verlengd.

2. Indien noch het Europees Parlement noch de Raad bij het verstrijken van deze termijn bezwaar hebben aangetekend tegen de gedelegeerde handeling, wordt de gedelegeerde handeling bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en treed deze in werking op de daarin bepaalde datum.

3. Indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie hebben meegedeeld dat zij voornemens zijn geen bezwaar aan te tekenen, kan de gedelegeerde handeling vóór het verstrijken van de termijn worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie en in werking treden.

4. Indien het Europees Parlement of de Raad bezwaar aantekent tegen de gedelegeerde handeling, treedt deze niet in werking. De instelling die bezwaar aantekent tegen de gedelegeerde handeling, geeft aan om welke reden zij dit doet.

Artikel 13

Spoedprocedure

1. Een gedelegeerde handeling die volgens de spoedprocedure wordt vastgesteld, treedt onmiddellijk in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt aangetekend overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen gebruik wordt gemaakt van de spoedprocedure.

2. Het Europees Parlement en de Raad kunnen binnen een termijn van zes weken na de datum van kennisgeving bezwaar aantekenen tegen de gedelegeerde handeling. Indien dit gebeurt, is de gedelegeerde handeling niet langer van toepassing. De instelling die bezwaar maakt, motiveert haar bezwaar tegen de gedelegeerde handeling.

Artikel 14

Wijziging van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006

In bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006[19] worden in punt 58, kolom 2, van de tabel met de benaming van de stoffen, groepen van stoffen en mengsels en de beperkingsvoorwaarden, de punten 2 en 3 geschrapt.

Artikel 15

Overgangsbepaling

Het bezit en gebruik door particulieren van de in bijlage I genoemde stoffen of mengsels van die stoffen, boven de in bijlage I genoemde concentratiegrenswaarden, blijft toegestaan tot [ 36 maanden na aanneming ].

Artikel 16

Evaluatie

[ Vijf jaar na aanneming ] wordt deze verordening geëvalueerd.

Artikel 17

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op [ 18 maanden na aanneming ].

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te […], […]

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De voorzitter De voorzitter

[…] […]

BIJLAGE I

Stoffen die niet aan particulieren mogen worden aangeboden, hetzij als zodanig, hetzij in mengsels daarvan, behalve wanneer de concentratie gelijk is aan of kleiner is dan de hieronder vermelde grenswaarden

Naam van de stof en het Chemical Abstracts Service Registry number (CAS RN) | Minimum-gehalte | Code van de gecombineerde nomenclatuur (GN) voor een geïsoleerde chemisch welbepaalde verbinding die voldoet aan de vereisten van aantekening 1 bij respectievelijk hoofdstuk 28 en hoofdstuk 29 van de GN {zie Verordening (EG) nr. 948/2009 van 30 september 2009, PB L 287 van 31.10.2009} | Code van de gecombineerde nomenclatuur (GN) voor een mengsel of preparaat zonder bestanddelen (bv. kwik, edele metalen, zeldzame aardmetalen of radioactieve elementen) die zouden leiden tot een indeling onder een andere GN-code {zie Verordening (EG) nr. 948/2009 van 30 september 2009, PB L 287 van 31.10.2009} |

Waterstofperoxide (CAS RN 7722-84-1) | 12% m/m. | 2847 00 00 | 3824 90 97 |

Nitromethaan (CAS RN 75-52-5) | 30 % m/m. | 2904 20 00 | 3824 90 97 |

Salpeterzuur (CAS RN 7697-37-2) | 3 % m/m. | 2808 00 00 | 3824 90 97 |

Kaliumchloraat (CAS RN 3811-04-9) | 40 % m/m. | 2829 19 00 | 3824 90 97 |

Kaliumperchloraat (CAS RN 7778-74-7) | 40 % m/m. | 2829 90 10 | 3824 90 97 |

Natriumchloraat (CAS RN 7775-09-9) | 40 % m/m. | 2829 11 00 | 3824 90 97 |

Natriumperchloraat (CAS RN 7601-89-0) | 40 % m/m. | 2829 90 10 | 3824 90 97 |

Ammoniumnitraat (CAS RN 6484-52-2) | 16% gewichtspercenten stikstof in verhouding tot het ammonium-nitraat | 3102 30 10 (in waterige oplossing) 3102 30 90 (andere) | 3824 90 97 |

BIJLAGE II

Stoffen als zodanig of in mengsels waarvoor verdachte transacties moeten worden gemeld

Naam van de stof en het Chemical Abstracts Service Registry number (CAS RN) | Code van de gecombineerde nomenclatuur (GN) voor een geïsoleerde chemisch welbepaalde verbinding die voldoet aan de vereisten van aantekening 1 bij hoofdstuk 28, aantekening 1 bij hoofdstuk 29 en aantekening 1, onder b), bij hoofdstuk 31 van de GN {zie Verordening (EG) nr. 948/2009 van 30 september 2009, PB L 287 van 31.10.2009} | Code van de gecombineerde nomenclatuur (GN) voor mengsels of preparaten zonder bestanddelen (bv. kwik, edele metalen, zeldzame aardmetalen of radioactieve elementen) die zouden leiden tot een indeling onder een andere GN-code {zie Verordening (EG) nr. 948/2009 van 30 september 2009, PB L 287 van 31.10.2009} |

Hexamine (CAS RN 100-97-0) | 2921 29 00 | 3824 90 97 |

Zwavelzuur (CAS RN 7664-93-9) | 2807 00 10 | 3824 90 97 |

Aceton (CAS RN 67-64-1) | 2914 11 00 | 3824 90 97 |

Kaliumnitraat (CAS RN 7757-79-1) | 2834 21 00 | 3824 90 97 |

Natriumnitraat (CAS RN 7631-99-4) | 3102 50 10 (natuurlijk) 3102 50 90 (andere) | 3824 90 97 3824 90 97 |

Calciumnitraat (CAS RN 10124-37-5) | 2834 29 80 | 3824 90 97 |

Ammoniumcalciumnitraat (CAS RN 15245-12-2) | 3102 60 00 | 3824 90 97 |

[1] PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.

[2] Gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 552/2009 van de Commissie; PB L 164 van 26.6.2009, blz. 7.

[3] PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

[4] 14469/3/05 REV 3.

[5] 8109/08

[6] PB C 115 van 4.5.2010, blz. 1.

[7] PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

[8] PB C […], […], blz. […].

[9] PB C […], […], blz. […].

[10] Advies van …..PB C …..

[11] 8311/08

[12] PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.

[13] PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

[14] PB L 396 van 30.12.2006.

[15] PB L 154 van 14.6. 2007

[16] PB L 46 van 17.2.1997.

[17] PB L 270 van 21.10.2003.

[18] PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31

[19] PB L 396 van 30.12.2006.