NL    NL NL 
 
NL    NL  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 17.10.2008 
SEC(2008) 2620 
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
 
bij de  
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE A AN DE RAAD, HET EUROPEES 
PARLEMENT, HET EUROPEES ECONOM ISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET 
COMITÉ VAN DE REGIO'S 
De uitdagingen van ontbossing en aantasting van bossen aangaan om de 
klimaatverandering en het verlies aan biodiversiteit aan te pakken 
  
SAMENVATTING VAN DE  EFFECTBEOORDELING  
{COM(2008) 645 def.} 
{SEC(2008) 2618} {SEC(2008) 2619} 
 
NL 2   NL De voorbije vijf jaar zijn elk jaar tussen 11,8 en  13 miljoen ha bos verloren gegaan. Dit is een 
alarmerende trend en in de laatste 20 jaar  is het ontbossingstempo nooit noemenswaardig 
vertraagd.  
De redenen voor ontbossing en aantasting van bossen moeten worden gezocht in een 
combinatie van rechtstreekse en onrechtstreekse economische, institutionele, politieke, natuurlijke en sociale factoren: bijv. de behoeft e om de landbouw of de infrastructuur uit te 
breiden of het feit dat de overheden niet in staat zijn deze waar devolle hulpbronnen te 
beschermen. Als gevolg hiervan gaan vaak bos sen verloren of word en ze aangetast, hoewel 
dit tegen de langetermijnbela ngen van de landen ingaat.  
Hoge ontbossingspercentages he bben ernstige gevolgen voor de  klimaatverandering. Bossen 
spelen een cruciale rol in de mondiale koolsto fcyclus, aangezien zij zowat de helft van de 
terrestrische koolstof ter were ld opslaan. In 2004 was de bos bouwsector verantwoordelijk 
voor 17,4% van de jaarlijkse wereldwijde broeikasgasemissies. Daarom zullen de 
doelstellingen die zijn opgenomen in de me dedeling van de Commissie “De wereldwijde 
klimaatverandering beperken tot 2 graden Celsius - Het beleid tot 2020 en daarna” 
waarschijnlijk niet kunnen worden gehaald als ni et, naast de andere m aatregelen die worden 
voorgesteld, de door ontbossing en aantasting van de bossen ve roorzaakte broeikasgasemissie 
wordt verminderd. Het aanbinde n van de strijd tegen ontbo ssing en aantasting van bossen 
moet er ook toe leiden dat de bi odiversiteit en de ecosysteem goederen en -diensten die bossen 
kunnen bieden, zo veel mogelijk worden gevrij waard. Dit zou de lokale bevolking ten goede 
komen en tot armoedebestrijding bijdragen.  
Het te halen doel is het volgende: uiterlijk in  2030 mag op wereldschaal geen bosareaal meer 
verloren gaan en tegen 2020 moet de bruto- ontbossing in de tropen met ten minste 50% 
verminderd zijn ten opzichte van het huidige niveau. Met dat doel voor ogen worden enkele 
opties onderzocht.  
Blijven doorgaan zoals we bezig zijn is in ve lerlei opzichten geen bevredigende oplossing. 
Een eerste optie is het promoten van een multilaterale milieuovereenkomst tot stopzetting en 
ombuiging van de ontbossingstrend, maar die wordt als onhaalbaar afgewezen. Een tweede 
optie is de versterking van de bestaande be leidslijnen/instrumenten. Tot de voor deze tweede 
optie onderzochte beleidslijnen behoren verbet ering van de samenhang van het beleid op EU-
niveau, versterking van de inst itutionele en governan cesystemen in derde landen en het geven 
van stimulansen voor het vinden van efficiënte multilaterale oplossingen. Deze optie zou een 
positief effect kunnen hebben, maar zonder aa nvullende maatregelen zal zij verre van 
toereikend zijn om de doelstelling te halen. 
Daarom wordt een derde optie onderzocht waar bij nieuwe middelen worden bijeengebracht 
om ontbossing en aantasting van bossen een halt toe te roepen. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren 
door:  
– de oprichting van een nieuw Wereldwijd boskoolstofmechanisme (Global Forest 
Carbon Mechanism);  
– het uittesten van de opname van ontbossing in de koolstofmarkten. 
Voor deze optie worden ook bepaalde technische parameters betreffende de werkingssfeer, de 
criteria, het toezicht en de be talingsmechanismen onderzocht.  
De voor de periode tot 2020 te verkiezen optie is  een combinatie van de versterking van de 
bestaande beleidslijnen/instrumenten en  de oprichting van het Wereldwijd 
boskoolstofmechanisme, waarmee nieuwe, uit de veiling van emissierechten afkomstige 
 
NL 3   NL middelen worden bijeengebracht. Een rechts treekse koppeling aan de koolstofmarkt via 
emissiereductiecredits uit de  bosbouw zou verder kunnen worden uitgetest. Deze opties 
moeten worden geïntegreerd in de overeenkomst inzake wereldwijde klimaatverandering die in 2009 in Kopenhagen dient te worden gesloten en waartoe de EU een billijke bijdrage zal 
leveren. 
Deze effectbeoordeling is evenwel sl echts één stap in een langer proces. De te verkiezen optie 
moet verder worden uitgewerkt en verfijnd, vooral wat de oprichting van het Wereldwijd 
boskoolstofmechanisme betreft. Dit zal op tijd  gebeuren om de resu ltaten ervan te kunnen 
inbrengen in de afsluitende UNFCCC-onderh andelingen die in december 2009 zullen 
plaatsvinden.