12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/23 
Advies  inzake  een  gewijzigd  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  tot 
harmonisatie  van  de wetgevingen  van  de Lid-Staten  betreffende  vruchtenjam, 
-marmelade  en -gelei,  alsmede  kastanjepasta 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 202  van  4 september 
1975,  blz.  2. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 27 augustus  1975  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité 
overeenkomstig  de bepalingen  van  de artikelen  47 en 198  van  het Verdrag  tot 
oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd 
voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake 
voornoemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 25 en 26 februari  1976  te Brussel  gehouden 
137e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  om advies  van  de Raad  d.d. 
27 augustus  1975, 
Gezien  de artikelen  47 en 100  van  het  Verdrag 
tot oprichting  van  de Europese  Economische 
Gemeenschap, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  van  23 septem-
ber 1975  de Afdeling  voor  de landbouw  met  het 
opstellen  van  een  advies  en rapport  inzake  deze 
materie  te belasten, 
Gezien  zijn  vroegere  werkzaamheden  op  dit 
gebied  en met  name  zijn  advies  van  28 september 
1966(0, 
Gezien  het  rapport  van  de rapporteur,  de heer 
Bourel, 
Gezien  het advies  dat de Afdeling  voor  de land-
bouw  tijdens  haar  vergadering  van  5 februari 
1976  heeft  opgesteld, 
Gezien  zijn  beraadslagingen  tijdens  de zitting  van 
25 en 26 februari  1976  (vergadering  van  25 
februari  1976), 
(') PB nr. 63 van  3. 4. 1967,  blz.  986/67. BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  bij 2 onthoudingen 
werd  goedgekeurd: 
Het Comité  hecht  zijn  goedkeuring  aan het gewij-
zigde  voorstel  voor  een  richtlijn,  doch  tekent 
hierbij  het volgende  aan. 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Vorm  en inhoud  van  het nieuwe  voorstel 
1.1.1.  Het  Comité  merkt  in de eerste  plaats  op 
dat het  op 28 september  1966  met  algemene 
stemmen  een  advies  inzake  het  eerste  voorstel 
voor  een  richtlijn  betreffende  dit zelfde  onder-
werp  heeft  goedgekeurd.  Het  heeft  dus bijna  tien 
jaar geduurd  voordat  de Raad  een  gewijzigd 
voorstel  werd  voorgelegd.  Volgens  het Comité  is 
een dergelijke  termijn  niet  bevorderlijk  voor  de 
ontwikkeling  van  het vrije  verkeer  van  levensmid-
delen  in de E.E.G.  en is het volstrekt  noodzakelijk 
dat de Raad  blijk  geeft  van een werkelijke  politie-
ke bereidheid  om  paal  en perk  te stellen  aan  de 
tot uitstel  leidende  procedures  die tot dusverre  de 
harmonisatie  van  de wetgevingen  op het  gebied 
van levensmiddelen  hebben  gekenmerkt. 
1.1.2.  Uiteraard  heeft  in dit geval  de toetreding 
van de nieuwe  Lid-Staten  knellende  problemen 
doen  rijzen,  aangezien  de nieuwe  Lid-Staten  er op 
Nr. C 131/24 Publikatieblad  varude  Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
het gebied  van  jam  dikwijls  andere  produktie-  en 
consumptiegewoonten  op na houden  dan  de Lid-
Staten  van  de oorspronkelijke  Gemeenschap. 
1.1.3.  Het  streven  rekening  te houden  met  de 
werkelijke  consumptiegewoonten  is bepalend 
geweest  voor  de huidige  vorm  van  het  nieuwe 
richtlijnvoorstel.  Met  dit voorstel  voor  een  richt-
lijn wordt  nl. de harmonisering  beoogd  van  de 
produktie-,  verpakkings-  en  etiketteringsvoor-
schriften  voor  zeven  soorten  produkten.  Deze 
produkten  krijgen  gereserveerde  benamingen, 
waarvan  niet  mag  worden  afgeweken.  Het betreft 
hier dus  een  gedeeltelijke  harmonisatie  aangezien 
het hier  niet  alle  produkten  van  het  type  „jam" 
betreft. 
1.1.4.  Het  Economisch  en Sociaal  Comité  heeft 
zich om principiële  redenen  — vooral  op levens-
middelengebied  — altijd  uitgesproken  voor  een 
totale  harmonisatie.  Het  Comité  is nl. van  opvat-
ting dat deze  vorm  van  harmonisatie  de enige  is 
die zowel  aan  het fundamentele  belang  van  een 
bescherming  van  de consument  als aan  de nood-
zaak  voor  alle  communautaire  produkten  gelijke 
concurrentievoorwaarden  te scheppen,  tegemoet 
komt. 
Niettemin  kan  het Comité  zich  met  het onderha-
vige voorstel  tot gedeeltelijke  harmonisatie  ver-
enigen,  indien  enerzijds  als doel  wordt  gesteld  na 
verloop  van  een  bepaalde  tijd  tot volledige  har-
monisatie  te komen  en anderzijds  aan  onder-
staande  concrete  voorwaarden  wordt  voldaan: 
— de zeven  onder  de bepalingen  van  de richtlijn 
vallende  categorieën  dienen  de meest  courante 
produkten  in de Lid-Staten  te omvatten.  Aldus 
blijft  er nog  maar  een  beperkt  aantal  produk-
ten over  waarop  de nationale  wetgevingen  van 
toepassing  zijn.  Mochten  er nieuwe  produkten 
op de markt  van  de Gemeenschap  worden 
gebracht,  hetgeen  niet  denkbeeldig  is, dan 
dienen  deze  spoedig  in een nieuwe  geharmoni-
seerde  categorie  te worden  ondergebracht 
(eigen,  specifieke  benaming  en produktievoor-
schrif  ten); 
— op produkten  die geen  deel  uitmaken  van  deze 
zeven  categorieën,  zullen  in ieder  geval  alge-
mene  voorschriften  van  toepassing  zijn  (richt-
lijn in voorbereiding  betreffende  de etikette-
ring van  levensmiddelen  of voorstel  voor  een 
richtlijn  betreffende  dieetprodukten); 
— de regels  met  betrekking  tot elk  van  deze 
zeven  categorieën  dienen  volledig  geharmoni-
seerd  te worden;  anders  kan  men  beter  van 
iedere  poging  tot harmonisatie  afzien. 
1.1.5.  Het  Comité  stelt  vast  dat de artikelen  2, 
lid 2, 9 en 13,  lid 1, van  het  richtlijnvoorstel 
mogelijkheden  bieden  van  dit beginsel  af te wij-ken. Het  Comité  betreurt  dit,  hoewel  het  zich 
bewust  is van  de moeilijkheden  waarmee  bepaal-
de Lid-Staten  te kampen  hebben.  Het  stelt  dan 
ook voor  dat deze  afwijkende  bepalingen  slechts 
tot deze  landen  beperkt  blijven  en dat  voor  de 
geldigheid  hiervan  een  tijdslimiet  wordt  vastge-
steld. 
1.2. Toepasbaarheid  van  het  voorstel  voor  een 
richtlijn  op andere  levensmiddelen 
1.2.1.  In  het  algemeen  is het  Comité  van 
oordeel  dat  indien  één  van  deze  zeven  onder  de 
bepalingen  voor  het  richtlijnvoorstel  vallende 
produkten  gebruikt  wordt  als  bestanddeel  van 
een voedingsmiddel  (vulling,  decoratie,  enz.),  het 
gebruik  van  de desbetreffende  benamingen  niet 
verplicht  is. Doch  indien  één  van  deze  benamin-
gen wordt  gehanteerd,  dient  het bestanddeel  ook 
inderdaad  het produkt  te zijn  waarop  deze  bena-
ming  van  toepassing  is. 
1.2.2.  In  sommige  landen  bestaan  echter 
bepaalde  tradities.  Zo wordt  in het bijzonder  de 
term  „jelly",  afzonderlijk  of in combinatie  met 
andere  woorden,  vaak  in Engelstalige  landen 
gebezigd  voor  bestanddelen  van  andere  levens-
middelen,  zonder  dat  dit bij de consument  ver-
warring  veroorzaakt. 
1.2.3.  Het  Comité  zou  gaarne  zien  dat in het 
richtlijnvoorstel  hiervoor  duidelijke  omschrijvin-
gen en voorschriften  worden  gegeven. 
1.3. Verband  tussen  het  onderhavige  richtlijn-
voorstel  en andere  nog  op te stellen  of bijna 
voltooide  richtlijnen 
Het Comité  constateert  dat  het  met  betrekking 
tot bepaalde  voorgaande  paragrafen  (1.1.4  en 
1.2),  alsmede  andere  belangrijke  vraagstukken,  in 
het bijzonder  de etiketteringsbepalingen,  voor  een 
goed  begrip  en vooral  voor  een  verantwoorde 
toepassing  van  het  onderhavige  richtlijnvoorstel 
noodzakelijk  is dat er richtlijnen  bestaan  op het 
gebied  van  dieetprodukten,  fabriekmatig  vervaar-
digde  biscuit  en gebak,  suikergoed  en in het 
bijzonder  van  de etikettering  van  levensmiddelen, 
waarin  de aspecten  tekst,  afbeeldingen  en algeme-
ne opmaak  worden  behandeld. 
Het Comité  herinnert  eraan  dat het zich  onlangs 
met algemene  stemmen  heeft  uitgesproken  vóór 
een herziening  van  de lijst  van  kleurstoffen.  Bij 
die gelegenheid  heeft  het zich  op het  standpunt 
gesteld  dat  ervoor  moet  worden  gezorgd  dat  de 
aanvaardbare  dagelijkse  doses  niet  kunnen  wor-
den overschreden.  Dit houdt  noodzakelijkerwijze 
in dat  elk  levensmiddel  vanuit  deze  bijzondere 
gezichtshoek  dient  te worden  onderzocht. 
12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/25 
Het Comité  wijst  op de urgentie  en het  belang 
van dergelijke  richtlijnen,  zonder  welke  het niet 
mogelijk  zal zijn  de consumenten  ervan  te verze-
keren  dat  de richtlijn  „Jam"  correct  zal worden 
toegepast  en de producenten  van  de Gemeen-
schap  geen  gelijke  concurrentievoorwaarden  kun-
nen worden  gegarandeerd. 
1.4. Vertaalproblemen 
Het Comité  vestigt  de aandacht  van  de Commis-
sie op de dringende  noodzaak  de teksten  in de 
verschillende  talen  nauwgezet  met  elkaar  te verge-
lijken  en daarbij  specialisten  voor  de verschillende 
produkten  te raadplegen.  Op een  dermate  speci-
fiek gebied  kunnen  fouten  in de terminologie 
ernstige  gevolgen  voor  de interpretatie  van  de 
teksten  met  zich  meebrengen. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
Preambule 
Volgens  het Comité  volstaat  het niet  slechts  naar 
artikel  43 van  het Verdrag  van  Rome  te verwij-
zen. Aangezien  het richtlijnvoorstel  een harmoni-
satie  inhoudt  van  de  nationale  wetgevingen, 
dringt  het  Comité  erop  aan  dat  uitdrukkelijk 
wordt  verwezen  naar  artikel  100. 
Artikel  1 
Het Comité  vestigt  de aandacht  van  de Commis-
sie op de noodzaak  nogmaals  te onderzoeken  of 
de benamingen  van  de zeven  categorieën  jamsoor-
ten welke  geharmoniseerd  moeten  worden,  in de 
zes talen  wel  gelijkwaardig  zijn.  Het  is echter  van 
belang  er op toe te zien  dat de aldus  goedgekeur-
de benamingen  wel  degelijk  van  toepassing  zijn 
op produkten  waarvan  de omschrijving  overeen-
komt  met  die welke  in de lijst  van  bijlage  I wordt 
gegeven.  Zo dient  men  er bij voorbeeld  op toe te 
zien dat  de benaming  „preserve",  die  in het 
Verenigd  Koninkrijk  zeer  gebruikelijk  is, werke-
lijk in overeenstemming  is met  de definitie  in 
bijlage  I. 
Artikel  2, lid 2 
Het Comité  kan  zich  niet  verenigen  met  deze 
paragraaf,  die de Lid-Staten  de mogelijkheid  laat, 
het handelsverkeer  van  de  produkten  die  in 
artikel  1 worden  genoemd,  te beperken. 
Het Comité  is nl. van  oordeel  dat de toepassing 
van identieke  voorschriften  op jamsoorten  die overeenkomen  met  in acht  Lid-Staten  van  de 
Gemeenschap  voorkomende  soorten,  waarvan  het 
gehalte  aan  oplosbare  droge  stof  61 % of hoger  is 
en op  jamsoorten  met  een  laag  suikergehalte 
(gehalte  aan  oplosbare  droge  stof  ten  minste 
30%),  welke  in Denemarken  de voornaamste 
plaats  op de markt  voor  jamprodukten  innemen, 
slechts  tot verwarring  kan  leiden.  Van  de kant 
van de consumenten  in andere  landen  bestaat 
weliswaar  een  zekere  vraag  naar  jamsoorten  met 
een laag  suikergehalte,  doch  men  beschikt  nog 
niet over  voldoende  gegevens  om na te gaan  in 
welke  vorm  men  een  geharmoniseerde  wetgeving 
voor  deze  produkten  zou  moeten  gieten  om  zo 
goed  mogelijk  aan deze  vraag  te kunnen  voldoen. 
Het Comité  zou  dus gaarne  zien: 
— dat  artikel  2 zodanig  wordt  herzien  dat  het 
vrije  verkeer  wordt  verzekerd  van  de thans  in 
artikel  1 genoemde  produkten  waarvan  het 
gehalte  aan  oplosbare  droge  stof  61 % of meer 
bedraagt  en 
— dat  de  Commissie  de  ontwikkeling  met 
betrekking  tot jamsoorten  waarvan  het gehal-
te aan  oplosbare  droge  stof  minder  dan  61% 
bedraagt,  op  de  voet  volgt  en,  zodra  de 
vereiste  grondslag  hiervoor  aanwezig  is, een 
voorstel  voorlegt  voor  een  aanvullende  richt-
lijn betreffende  de benamingen,  samenstel-
lingsvoorschriften  en etiketteringsvoorschrif-
ten; tevens  zou  het  maximumgehalte  aan 
toegestane  conserveermiddelen  duidelijk  moe-
ten worden  bepaald.  Aangezien  het  gebruik 
van conserveermiddelen  in sterke  concentra-
ties ter conservering  van  deze  jamsoorten  met 
een laag  suikergehalte  als onvermijdelijk  moet 
worden  beschouwd,  dringt  het  Comité  er in 
dit verband  op aan  dat  op de verpakking 
verplicht  wordt  aangegeven  van  welke  aard  de 
gebruikte  additieven  zijn,  alsmede  in welke 
concentratie  zij  in het  aan  de consument 
aangeboden  produkt  voorkomen. 
Artikel  6, lid 1 
Het Comité  spreekt  de wens  uit dat in lid 1, sub 
b), de verplichting  om het aantal  gebruikte  vruch-
tensoorten  te vermelden  wordt  geschrapt,  aange-
zien deze  vruchten  in ieder  geval  met  name 
moeten  worden  genoemd.  In ieder  geval  merkt 
het Comité  op dat  er onder  de definitie  „extra 
jam"  andere  bijzondere  benamingen  kunnen  val-
len, zoals  bij voorbeeld  „vier  rode  vruchtensoor-
ten".  Volgens  het Comité  zouden  deze  benamin-
gen in een  afzonderlijk  artikel  moeten  worden 
opgesomd,  waardoor  zij in de verschillende  Lid-
Staten  zouden  kunnen  worden  gehandhaafd. 
Nr. C 131/26 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
Bovendien  spreekt  het Comité  de wens  uit, dat de 
term  „gemengde  vruchten"  wordt  gebezigd  indien 
drie of meer  vruchtensoorten  worden  gebruikt. 
Ten slotte  zou  het Comité  gaarne  zien  dat lid 1, 
sub c), wordt  geschrapt. 
Artikel  6, lid 2 
Het Comité  constateert  dat het vraagstuk  van  de 
op het  etiket  aan  te brengen  vermelding  — dit 
geldt  zowel  voor  fruit  als voor  suiker  — grote 
moeilijkheden  oplevert,  aangezien  volstrekt  doel-
treffende  controlemiddelen  ontbreken. 
Naar  men  zich  kan  indenken,  is een controle  van 
het suikergehalte  de eenvoudigste  methode.  Dit 
gehalte  varieert  echter  naar  gelang  van  de hoe-
veelheid  gebruikte  vruchten. 
Daarom  wijst  het Comité  met  klem  op de drin-
gende  noodzaak  het  zoeken  naar  bevredigende 
controlemethodes  aan  te moedigen;  zonder  deze 
controles  zou  het kunnen  gebeuren  dat de vermel-
dingen  op de etiketten  de consument  slechts  in 
schijn  bescherming  bieden. 
Zoals  de zaken  er thans  voorstaan,  is het Comité 
van oordeel  dat  het  nog  de minst  slechte  oplos-
sing is op het  etiket  de bij  de vervaardiging 
gebruikte  hoeveelheid  vruchten  aan  te geven. 
Derhalve  zouden  de eerste  en de tweede  regel  van 
dit lid als volgt  moeten  luiden: 
waarbij  het  aangegeven  cijfer  de in ge-
wichtspercenten  van  het  eindprodukt  uitge-
drukte  hoeveelheid  gebruikte  vruchten  voor-
stelt,  nl. ...". 
Om wille  van  de duidelijkheid  stelt  het Comité 
echter  voor  deze  bepalingen  te vervangen  door  de 
volgende  aanduiding:  gram  vruchten  voor  ... 
gram  eindprodukt"  of een  dergelijke  aanduiding. 
Het Comité  is zich  ervan  bewust  dat met  dit soort 
oplossing  het  toezicht  op invoerprodukten  toch 
nog zeer  moeilijk  blijft. 
Artikel  6, lid 5 
Het Comité  betreurt  dat  het ten aanzien  van  de 
onderhavige  produkten  nog  niet  mogelijk  is voor 
de etikettering  van  additieven  een  communautair 
standpunt  in te nemen;  het spreekt  de wens  uit 
dat de  werkzaamheden  op  dit  punt  worden 
bespoedigd. 
Gedaan  te Brussel,  25 februari  1976. Artikel  6, lid 6 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat het nettogewicht 
ook wordt  aangegeven  indien  de produkten  min-
der dan  100  gram  wegen.  Het  slot  van  dit lid 
moet  derhalve  dienovereenkomstig  worden  gewij-
zigd. 
Artikel  9 
Het Comité  wijst  er nogmaals  op dat dit artikel 
niet bevorderlijk  is voor  het vrije  verkeer  van  de 
onderhavige  produkten  en verwijst  naar  de alge-
mene  opmerkingen  (par.  1.3).  Het  Comité  zou 
gaarne  zien  dat deze  bepalingen  zo spoedig  moge-
lijk worden  geharmoniseerd  en wel  zo dat  de 
consument  duidelijker  wordt  voorgelicht  over  de 
hem aangeboden  produkten. 
Artikel  11 
Het Comité  onderstreept  de noodzaak  zo spoedig 
mogelijk  te beschikken  over  gemeenschappelijke 
onderzoekmethoden  en denkt  daarbij  in het bij-
zonder  aan  gebruikmaking  van  de resultaten  van 
reeds  op het  internationale  vlak  verrichte  werk-
zaamheden. 
Artikel  13 
Het Comité  verzoekt  om  herziening  van  dit 
artikel  en verwijst  naar  zijn  opmerkingen  ten 
aanzien  van  artikel  2, lid 2. 
Artikel  14,  sub b) 
Het Comité  verwijst  naar  de algemene  opmerkin-
gen (par.  1.3). 
Artikel  15 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat in de Franse  tekst 
de woorden  „veillent  ... a communiquer"  worden 
vervangen  door  „communiquent". 
Bovendien  verzoekt  het  Comité  om  schrapping 
van het  woord  „essentielies",  aangezien  de Lid-
Staten  de Commissie  alle  nodige  inlichtingen 
dienen  te verschaffen. 
Bijlagen 
Het Comité  verwijst  naar  de in het rapport  van 
de Afdeling  voor  de landbouw  vervatte  opmer-
kingen. 
De voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
Henri  CANONGE 
12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/27 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
Onderstaande  wijzigingsvoorstellen  werden  tijdens  de discussie  verworpen: 
Paragraaf  1.1.4 
Na de eerste  alinea  van  deze  paragraaf  de volgende  nieuwe  alinea  in te voegen  : 
„Dit mag  in geen  geval  betekenen  dat  in alle  talen  van  de Lid-Staten  op één  na,  ieder 
gebruik  van  de aanduiding  „marmelade"  voortaan  verplicht  wordt  beperkt  tot  één 
bepaald  produkt,  zoals  dit tot dusverre  slechts  in één andere  Lid-Staat  is voorgeschreven. 
Een zo drastische,  eigenmachtige  ingreep  in de tradities  van  het merendeel  der bevolking 
ter voorkoming  van  een  misleiding  van  de consument  is zeker  niet  noodzakelijk  en 
evenmin  psychologisch  gezien  geschikt  om te bereiken  dat de harmonisatiewerkzaamhe-
den op Europees  niveau  aller  goedkeuring  wegdragen.". 
Toelichting 
In de verschillende  Lid-Staten  wordt  vanouds  zowel  in de voorschriften  als door  de 
consumenten  onderscheid  gemaakt  tussen  jam  en marmelade.  Indien  beide  produkten  nog 
slechts  als jam  mogen  worden  aangeboden,  zal de consument  voor  eigenlijke  marmeladepro-
dukten  waarschijnlijk  te hoge  prijzen  betalen. 
Uitslag  van  de stemming 
Stemmen  voor:  8, stemmen  tegen:  18, onthoudingen:  8. 
Artikel  9 
Deze  alinea  te schrappen. 
Toelichting 
Behalve  het vrije  verkeer  van  goederen,  verdienen  ook  de bescherming  en de voorlichting 
van de consument  de aandacht;  in sommige  Lid-Staten  wordt  hieraan  reeds  aanzienlijke 
waarde  gehecht,  hetgeen  kennelijk  nog  niet  in alle Lid-Staten  het geval  is. Een  harmonisering 
van de wijzen  waarop  de verbruiker  wordt  beschermd  zou  echter  principieel  op het hoogst 
mogelijke  niveau  moeten  worden  ondernomen  en geenszins  een adequate  vooruitgang  op dit 
gebied  in de weg  mogen  staan. 
Uitslag  van  de stemming 
Met algemene  stemmen  verworpen. 
Onderstaand  gedeelte  van  de tekst  van  het  advies  van  de Afdeling  werd  op grond  van  de 
tijdens  de discussie  ingediende  wijzigingsvoorstellen  ingetrokken. 
Artikel  2, lid 2 
De Afdeling  kan  zich  niet  verenigen  met  deze  paragraaf,  die de Lid-Staten  de mogelijkheid 
laat het handelsverkeer  van  de produkten  die in artikel  1 worden  genoemd,  te beperken. 
Nr. C 131/28 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
De Afdeling  is namelijk  van  oordeel  dat  de toepassing  van  identieke  voorschriften  op 
jamsoorten  die overeenkomen  met  in acht  Lid-Staten  van  de Gemeenschap  voorkomende 
soorten,  waarvan  het gehalte  aan  oplosbare  droge  stof  hoger  is dan  61 % en op jamsoorten 
met een  laag  suikergehalte  (gehalte  aan  oplosbare  droge  stof  ten minste  30%  en gemiddeld 
rond  50%)  slechts  tot verwarring  kan  leiden.  Vastgesteld  kan  worden  dat naar  deze  laatste 
soort  produkten,  die momenteel  vooral  in Denemarken  wordt  vervaardigd,  in andere  landen 
een zekere  vraag  van de kant  van  de consument  bestaat. 
De Afdeling  zou dus gaarne  zien  dat artikel  2 wordt  herzien  met  het oogmerk: 
a) het  vrije  verkeer  te verzekeren  van  de thans  in artikel  1 genoemde  produkten,  waarvan 
het gehalte  aan  oplosbare  droge  stof  61 % of meer  bedraagt; 
b) een  bijzondere  regeling  tot stand  te brengen  voor  jamsoorten  waarvan  het gehalte  aan 
oplosbare  droge  stof  lager  is dan  61%,  waarin  benamingen,  samenstellings-  en 
etiketteringsvoorschriften  en een eventuele  vergunning  voor  het gebruik  van  additieven  en 
etiketteringsvoorschriften  zijn  opgenomen. 
De Afdeling  zou  dan  ook  gaarne  zien  dat  jamsoorten  met  een  laag  suikergehalte  in een 
aparte  categorie  werden  ondergebracht.  Op dit punt  ziet  zij voorstellen  van  de Commissie 
tegemoet. 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  betreffende  de communautaire  lijst 
van agrarische  probleemgebieden  in de zin van  Richtlijn  75/268/EEG  (Frankrijk 
— Overzeese  departementen) 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 44 van  26 februari  1976, 
Op 21 januari  1976  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité 
overeenkomstig  de bepalingen  van  de artikelen  47 en 198  van  het Verdrag  tot 
oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd 
voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake 
voornoemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 25 en 26 februari  1976  te Brussel  gehouden 
137e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: blz. 5. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Gezien  de adviesaanvrage  van  de Raad  d.d.  21 
januari  1976, HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, Gezien  het besluit  van  zijn  voorzitter,  de Afdeling 
voor  de landbouw  in toepassing  van  de in de 
artikelen  46 en 47 van  het Reglement  van  Orde 
neergelegde  urgentieprocedure  met  de voorberei-
ding  van  zijn  desbetreffende  werkzaamheden  te 
belasten, 
Gezien  de artikelen  47 en 198  van  het Verdrag 
tot oprichting  van  de Europese  Economische 
Gemeenschap, Gezien  zijn  vroegere  werkzaamheden  inzake  dit 
onderwerp,  met  name  zijn  advies  van  30 januari