NL    NL NL 
NL    NL  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 1.8.2008 
SEC(2008) 2367 definitief 
WERKDOCUMENT VAN DE DI ENSTEN VAN DE COMMISSIE 
Evaluatie van Verordening (EG) nr . 2037/2000 betreffe nde de ozonlaag 
afbrekende stoffen 
 
" Betere regelgeving als continuering van 20 jaar succesvol beleid" 
 
Samenvatting van de effectbeoor deling bij het voorstel voor een 
verordening van het Europees Parlem ent en de Raad betreffende de 
ozonlaag afbrekende stoffen (herschikking)  
 
 
[COM(2008) 505 definitief] 
[SEC(2008) 2366] 
NL 2   NL WERKDOCUMENT VAN DE DI ENSTEN VAN DE COMMISSIE 
Evaluatie van Verordening (EG) nr . 2037/2000 betreffe nde de ozonlaag 
afbrekende stoffen 
" Betere regelgeving als continuering van 20 jaar succesvol beleid" 
Samenvatting van de effectbeoordeling 
 bij het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de 
Raad betreffende de ozonlaag a fbrekende stoffen (herschikking)  
 
 
[COM(2008) 505 definitief] 
[SEC(2008) 2366] 
NL 3   NL 1. INLEIDING  
Dit document bevat een samenvatting van de effectbeoordeling bij de herschikking 
van Verordening (EG) nr. 2037/2000 betreffe nde de ozonlaag afbrekende stoffen 
(hierna "de verordening" genoemd)1. 
2. ACHTERGROND  
De ozonlaag in de stratosfeer bescherm t het leven op aarde tegen schadelijke 
ultraviolette straling van de zon. Begin ja ren 80 signaleerden wetenschappers een 
significante daling van de concentratie va n ozon in de stratosfeer boven Antarctica, 
die grote bekendheid kreeg als het "gat in de ozonlaag". Op zijn  hoogtepunt – in het 
voorjaar aan het eind van de jaren 90 – was het gat in de ozonlaag rond de polen het 
grootst, hoewel de concentraties ook op a ndere plaatsen sterk verlaagd waren. De 
toename van UV-straling heeft schadelijke gevolgen voor de gezondheid van de mens (huidkanker en staar) en voor ecosystemen. 
Al in 1987 hebben de regeringen overeen stemming bereikt over het Protocol van 
Montreal betreffende stoffen die de oz onlaag afbreken, waarmee een begin werd 
gemaakt met de geleidelijke eliminatie van stoffen die de ozonlaag afbreken (ozone-depleting substances – ODS) in  alle ondertekenende landen aan de hand van een vast 
tijdschema. In 2007 hebben de partijen (waaronder de Europese Gemeenschap) de twintigste verjaardag van het Protocol van Montreal gevierd, waarbij het werd 
geroemd als een van de meest succesvolle internationale milieuverdragen. Op dat moment hadden alle 191 part ijen een afname van het gebruik van ODS gerealiseerd 
van 95% ten opzichte van de referentiehoeveelheid
2. Deze afname was het hoogst 
(99,2%) in de geïndustrial iseerde landen en enigsz ins lager (80%) in de 
ontwikkelingslanden. De afname werd ger ealiseerd op basis van afspraken over een 
gebruik- en productiestop en vervolgens een tijdgebonden stapsgewijze daling3. 
In zijn meest recente verslag, dat in 2007 is  uitgebracht, heeft de wetenschappelijke 
beoordelingsgroep (Scientific Assessment Panel – SAP) die in het kader van het 
Protocol van Montreal is ingesteld, be vestigd dat de ozonlaag zich dankzij de 
regulerende maatregelen die door het protocol zijn inge voerd, langzaam herstelt – 
ook al liggen we 10 tot 15 jaar achter op de ramingen in zijn vorige verslag van 2002. De verwachtingen zijn nu dat de  gemiddelde ozonconcentratie en de 
concentratie aan de Noordpool zich in 2050 zu llen hebben hersteld en dat het gat in 
de ozonlaag boven Antarctica tussen  2060 en 2075 verdwenen zal zijn. 
Volgens het UNEP zal de regulering die met het Protocol van Montreal is ingevoerd, 
wereldwijd miljoenen gevallen van dode lijke huidkanker en tientallen miljoenen 
                                                
 
1 Zie SEC(2008) xxx en COM(2008) xxx. 
2 In artikel 1 van het Protocol van Montreal wordt "gebruik'' gedefinieerd als de productie, vermeerderd 
met de invoer en verminderd met de uitvoer van gereguleerde stoffen. 
3 Een succesvolle afname in de on twikkelingslanden is mogelijk gem aakt door het Multilateraal Fonds, 
waarmee tot op heden ongeveer 2,4 miljard dollar n aar technologieoverdracht en verwante projecten 
voor capaciteitsopbouw is gesluisd. De tijdschema's  voor de ontwikkelingslanden lopen meestal enkele 
jaren achter op die voor de geïndustrialiseerde landen. 
NL 4   NL gevallen van niet-dodelijke huidkanker en staar voorkomen. De instanties van de VS 
schatten dat alleen al in de VS meer da n 6,3 miljoen gevallen van huidkanker zullen 
worden voorkomen. Daarnaast zal de met het Protocol van M ontreal ingevoerde 
regulering bijdragen tot het voorkomen va n een broeikasgasemissie die overeenkomt 
met meer dan 100 miljard ton CO 2 tussen 1990 en 2010. In 2010 zal de GWP-
gewogen emissie van ODS verantwoordeli jk zijn voor minder dan 5% van de 
mondiale geraamde CO 2-emissie in vergelijking met bijna 50% in 19904. 
3. VERORDENING (EG)  NR. 2037/2000  BETREFFENDE DE OZONLAAG AFBREKENDE 
STOFFEN  
De verordening is het belangrijkste inst rument van de Europese Gemeenschappen 
voor de uitvoering van het Protocol van M ontreal. Het internationale en het EU-
beleidskader, die nauw op el kaar aansluiten en elkaar wederzijds versterken, hebben 
een indrukwekkende staat van dienst die heeft geleid tot een vrijwel volledige 
eliminatie van het gebruik en de pr oductie van de gereguleerde ODS (zie 
onderstaande figuur). 
Productie en gebruik van ODS in de EU (referentie tot 2006)
-100.0000100.000200.000300.000400.000500.000600.000700.000
Referentie1986198919901991
1992
1993 1994 1995 1996 19971998199920002001200220032004
2005 2006ton ODPGebruik             
Productie
 
Tot op heden heeft de EG meer dan 99% va n haar referentiegebruik en -productie 
van ODS geëlimineerd. In 2010 zal de  EG het gereguleer de ODS-gebruik op 
ongeveer 1 200 ton ODP per jaar na volledig hebben geëlimineerd. Deze 1 200 ton is inclusief een hoeveelheid van naar scha tting 1 000 ton die voor rekening komt van 
gerecycleerde of geregenereerde HCFK's , die met ingang van 2015 verboden zullen 
zijn, zodat er dan nog minder dan 200 ton ODP  per jaar overblijft die in het kader 
van het Protocol van Montreal als "gebru ik" wordt gedefinieerd (vergeleken met een 
                                                
 
4 Deze hoge bijdragen tot klimaatverande ring zijn een gevolg van het zeer grote 
aardopwarmingsvermogen (global warming potential – GWP) van stoffen die de ozonlaag afbreken 
(sommige van deze stoffen zijn wel meer  dan 14 000 keer zo krachtig als CO 2). 
NL 5   NL referentiegebruik van 400 000 ton). Daarnaast zu llen de resterende 
"emissietoepassingen" van ODS die onder de verordening vallen (maar in het kader 
van het protocol nog niet als gebruik word en meegerekend) naar schatting samen 
goed zijn voor 1 400 ton ODP voor de peri ode na 2010 (ervan uitgaande dat de 
niveaus zonder verdere maatregelen blijven  zoals ze nu zijn). De ODS-productie in 
de EG zal afnemen tot minder dan 4 000 ton ODP per jaar in 2010 (vergeleken met een referentieproductie van 700 000 ton). 
4. H
ET EVALUATIEPROCES  
Deze evaluatie is onder de rubriek "Vereenvoudiging" opgenomen in het 
Wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2008. De voorbereidingen 
zijn eind 2006 van start gegaan met een uitg ebreide opiniepeiling bij de autoriteiten 
van de lidstaten en andere betrokken inst anties, bedrijven, bedrijfstakken en niet-
gouvernementele organisaties. Uit de peiling blijkt dat men in het algemeen tevreden 
is over de effectiviteit van de verorden ing. De opmerkingen houden vooral verband 
met de complexiteit van de verordening en  de wenselijkheid van vereenvoudiging en 
verduidelijking. 
Op basis van bovengenoemde bijdragen en andere deskundige bronnen (zoals de 
meest recente analyses en aanbevelingen van de wetenschappelijke en de technische en economische beoordelingsgroep van het Protocol van Montreal) zijn vanaf 
januari 2008 de beleidsopties en de eff ectbeoordelingen daarvoor gespecificeerd en 
geanalyseerd. 
5. A
ANPAK VAN DE KERNPROBLEMEN  
In zijn verslag van 2007 waarschuwt de SAP de partijen dat ondanks de successen 
waakzaamheid geboden blijft om het nieuwe  tijdschema voor het herstel van de 
ozonlaag te kunnen halen, waarbij ook rekeni ng moet worden gehouden met de nog 
resterende onzekerheden, vooral over de  effecten van klimaatverandering. Tot de 
belangrijkste uitdagingen behor en: de huidige niveaus va n vrijgestelde toepassingen 
(inclusief het gebruik van methylbromide voor qua rantainedoeleinden of 
toepassingen voorafgaand aan het vervoer) uiterlijk in 2015 significant beperken, 
ervoor zorgen dat "opgespaarde" ODS in producten en apparatuur niet in de 
atmosfeer vrijkomen en de verkoop van nieuwe ODS voorkomen (zie hoofdstuk 6.3). Op EU-niveau zijn er nog andere problemen, zoals de complexiteit van de regelgeving en de daarmee gepaard gaande administratieve complexiteit en de noodzaak om het Protocol van Montreal volle dig na te leven, terwijl het risico op 
illegale handel in en illegaal gebruik va n ODS daarbij moet worden voorkomen. Op 
basis van aanbevelingen van de SAP en voorstellen voor verbeteringen van de 
stakeholders, gekoppeld met de eigen analys e van de Commissie,  zijn de volgende 
algemene en specifieke doelstellingen voor de aanpak van de nog resterende problemen gespecificeerd. 
De algemene doelstelling op lange termijn van de evaluatie blijft een tijdig herstel en 
verdere bescherming van de ozonlaag om schadelijke effecten, met name op de gezondheid van de mens en ecosystemen, te voorkomen. Als doels telling op korte en 
middellange termijn geldt echter een ver eenvoudiging van het regelgevingskader, 
gekoppeld aan een beperking van eventueel onnodige administratieve lasten, 
NL 6   NL overeenkomstig het streven van de Commissie naar de  ontwikkeling en uitvoering 
van betere regelgeving. 
Met het oog op de realisering van deze al gemene doelstellingen zijn de volgende 
specifieke doelstellingen geformuleerd, met name om de in het voorgaande 
geschetste problemen aan te pakken en da arbij de erkende ster ke punten van de 
verordening te benutten. 
(1) Een betere en eenvoudigere regelgeving realiseren door de administratieve 
lasten terug te dringen: 
(a) verduidelijking en vereenvoudi ging van de verordening; 
(b) stroomlijning van de rapportage en de bijbehorende administratieve 
lasten; 
(c) actualisering van de regelingen voor vrijstellingen en de bijbehorende 
administratieve processen. 
(2) Zorgen voor een blijvende naleving door een volledige uitvoering van het 
Protocol van Montreal, zoals dat in 2007 is gewijzigd, en een krachtiger 
handhaving: 
(a) uitvoering van Besluit XIX/6 om de geleidelijke eliminatie van 
HCFK's te versnellen; 
(b) waarborging van naleving door de EG  en preventie van illegale en 
schadelijke handel.  
(3) Toekomstige uitdagingen het hoofd bi eden door ODS aan te pakken die nog 
niet door het Protocol van M ontreal worden gereguleerd: 
(a) ODS in producten en apparatuur (ODS-"reservoirs"); 
(b) nieuwe en kortlevende ODS; 
(c) het gebruik van methylbromide voor quarantainedoeleinden of 
toepassingen voorafgaande aan het vervoer. 
6. BELEIDSOPTIES EN DE EFFECTEN DAARVAN  
Op basis van bovengenoemde bijdragen en andere deskundige bronnen (zoals de 
meest recente analyses en aanbevelingen van de wetenschappelijke en de technische en economische beoordelingsgroep van het Prot ocol van Montreal) is een breed scala 
van beleidsopties en effectbeoordelingen d aarvoor gespecificeerd en geanalyseerd. 
Er is afdoende voor gezorgd dat het breedst mogelijke scala van opties voor 
vereenvoudiging is verkend om de duideli jkheid en derhalve uiteindelijk de 
uitvoering van de verordening te verb eteren en daarbij eventueel onnodige 
administratieve lasten te verminderen. Gele t op dit laatste zijn  bij de evaluatie ook 
andere dan regelgevende maatregelen aan  de orde gekomen, zoals een mogelijke 
stroomlijning van rapportage- en toezichtprocedures voor ODS. 
NL 7   NL Er is grondig gekeken naar de opties om de verordening ongewijzigd te laten 
("business as usual") of zelfs  in te trekken, maar hier  is niet voor gekozen, onder 
andere omdat in dat geval de EG het Protoc ol van Montreal niet meer zou naleven en 
haar vereenvoudigingsdoelstelling niet zou kunnen realiseren. 
Bij de analyse zijn de onde rstaande drie hoofdcategori eën van beleidsmaatregelen 
aan de orde gekomen. 
1. De eerste belangrijke categorie beleids opties die naar voren is gekomen, houdt 
verband met de vereenvoudigingsdoelstel ling en borduurt voort op de vorderingen 
die tot op heden bij de eliminatie van ODS  zijn geboekt en de mogelijkheden om 
achterhaalde bepalingen te schrappen. Er is onder andere voor de volgende 
kernopties gekozen: 
– schrapping van de bepali ngen en procedures voor es sentiële toepassingen van 
CFK's, kritische toepassingen van methyl bromide en andere vrijstellingen voor 
CFK's en HCFK's; 
– vereenvoudiging van de aftopping van het gebruik van methylbromide voor 
quarantainedoeleinden of toepassingen voor afgaand aan het ver voer in combinatie 
met een verlaging van de kwantitatiev e grenswaarde van 607 ton ODP tot het 
huidige niveau van maximaal 300 ton; 
– stroomlijning van de rapportage (een steeds opnieuw opduikend verzoek van de 
lidstaten), ook al is er hier weinig ma noeuvreerruimte omdat de meeste, zo niet 
alle, rapportageverplichtinge n niet uit de verordening maar uit het protocol 
voortvloeien; 
– afschaffing van uitzonderingen die voor een  klein aantal betrokkenen significante 
administratieve kosten opleveren en  waarvan de bate n gering zijn; 
– verduidelijking van de definities en a ndere verbeteringen in de juridische 
formulering om zodoende (samen met de voorgaande maatregelen) te voldoen aan 
de door veel stakeholders geuite wens om tot een eenvoudiger en meer 
gestructureerd rechtsinstrument te komen. 
De cumulatieve besparingen op administ ratieve kosten van dit pakket met opties 
voor vereenvoudiging worden over de periode tot 2020 geschat op bijna 4 miljoen euro. De milieueffecten zullen naar verwachting positief (zij het gering en moeilijk te kwantificeren) zijn, aangezien de herziene verordening gemakkelijker uit te voeren en te handhaven zou moeten zijn, ook voor  het MKB. Om dezelfde reden kan er een 
kleine netto directe economis che winst voor de industrie en de gebruikers van ODS 
worden verwacht, met name voor he t MKB dat minder toegang heeft tot 
specialistische kennis voor de uitvoering van de verordening. 
2. Een tweede categorie opties houdt verb and met de noodzaak om het Protocol 
van Montreal te blijven naleven. De voorkeur gaat onder andere uit naar: 
– vervroeging van de datum voor de geleidelijke eliminatie van de productie van 
HCFK's van 2025 tot 2020 om de verorden ing aan te passen aan het recente 
Besluit XIX/6 om de eliminatie van HCFK's te versnellen; 
NL 8   NL – vereenvoudiging en aanscherping van de  handhaving van de verordening om 
illegale handel en illegaal gebruik van ODS in de EU te vo orkomen met behulp 
van effectievere bepalingen voor inspec ties door de lidstat en (bijvoorbeeld 
overschakeling van "aselecte" op "ris icogebaseerde" inspectie), beperkte 
etiketteringsvoorschriften om illegale handel (ook binnen de EU) te voorkomen en 
enkele maatregelen om het toezicht op de  invoer en uitvoer van ODS op te voeren. 
Met deze beleidsopties worden buitensporig e administratieve kosten voorkomen en 
blijft naleving van het Protocol van M ontreal behouden, met name door illegale 
handel te voorkomen, zodat ook tegemoet wordt gekomen aan de wensen die de industrie bij de opi niepeiling naar voren heeft gebracht. 
3. Bij de waarborging dat de  resterende uitdagingen in de toekomst afdoende 
kunnen worden aangepakt, ligt de nadr uk op de volgende drie gebieden: 
(a) Vrijkomen van "opgespaarde" ODS/broeikasgasemissie in de atmosfeer
 – 
Omdat het protocol vooral de nadruk h eeft gelegd op het geleidelijk verbieden 
van het gebruik en de productie van ODS , blijven er significante hoeveelheden 
ODS opgeslagen als "reservoir" in produc ten en apparatuur (bijvoorbeeld in 
isolatieschuim, koelmiddelen en klimaat regelingsystemen). Gelet op het zeer 
grote aardopwarmingsvermogen (GWP) va n deze ODS-"reservoirs" zijn er ook 
significante risico's voor de opwarming va n de aarde wanneer ze niet worden 
teruggewonnen en uiteindelijk vernie tigd. De ODS-"reservoirs" in de EU 
zouden kunnen oplopen tot ongeveer 700 000 ton ODP (5 miljard ton CO 2eq) in 
2010, hoewel de deskundigen erkennen dat de onzekerheid vanwege de beperkte beschikbare meetgegevens gr oot is. De totale emissie zou kunnen 
oplopen tot ongeveer 24 000 ton ODP (170 miljoen ton CO
2eq) per jaar in de 
periode 2005-155. Er wordt voorgesteld een aantal maatregelen om de 
bepalingen over de terugwinning en ve rnietiging van ODS in producten en 
apparatuur aan te scherpen in de vero rdening op te nemen. De baten hiervan 
voor het milieu kunnen oplopen tot 14 000 ton ODP of 112 miljoen ton CO 2eq 
over 10 jaar. Daarnaast wordt de uitvoe ring van de EU-kaderrichtlijn inzake 
afval en de richtlijn betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur ("AEEA-richtlijn") verbeterd om de ODS/broeikasgasemissie af te 
vangen en de baten hiervan kunnen  oplopen tot nog eens 34 000 ton ODP 
(270 miljoen ton CO
2eq). Gezien de grote spreid ing van de kosten voor de 
verschillende producten (variërend van 4,5 euro voor alleen vernietiging tot 
100 euro per kg ODP voor de terugwinning en vernietiging van ODS in isolatieschuim), zal bij de follow-up de  nadruk bovendien liggen op slimme en 
zorgvuldige stimuleringsmaatregelen om  het volume van de producten en de 
apparatuur die voor terugwinning en  recycling of vernietiging worden 
aangeboden, (significant) op te voeren
6. 
                                                 
5 De ramingen zijn verkregen door extrapolatie van de beste beschikbare mondiale ramingen in een 
verslag van de TEAP uit 2005, waarin wordt gesteld dat de mondiale "reservoirs" in 2002 in totaal 
3,5 miljoen ton ODP (20 miljard ton CO 2eq) bedroegen en de prognoses voor 2015 uitkomen op 
2 miljoen ton ODP (13,4 miljard ton CO 2eq). 
6 Bijvoorbeeld normen in verband met compensatie- of statiegeldsystemen, financiering van vernietiging 
uit regionale fondsen enz. 
NL 9   NL (b) Verkoop van nieuwe ODS  – Het verslag van de SAP uit 2007 bevat nieuw 
wetenschappelijk bewijsmateriaal dat he t ODP van bepaalde chemische stoffen 
die momenteel niet door het protocol  worden gereguleerd (zoals nPB) 
aanzienlijk hoger is en beveelt aan da t de partijen bepaalde regulerende 
maatregelen overwegen om te voorkomen dat de tot op heden geboekte vorderingen weer teniet worden gedaan. De totale emissie van nieuwe ODS in 
de EG wordt momenteel geraamd op minder dan 300 ton ODP per jaar. Om 
expansie te voorkomen van markten die da n later weer zouden moeten worden 
aangepakt, worden voorzorgsmaatrege len voorgesteld in de vorm van een 
bijlage bij de verordening waarin ni euwe ODS worden vermeld (bijvoorbeeld 
op basis van mededelingen van bedrijven  in het kader van REACH) en een 
verplichting voor producenten en importeurs van dergelijke ODS om de verhandelde hoeveelheden te rapporter en. Deze maatregele n zijn doeltreffend 
voor de bewustmaking van gebruikers va n ODS, maar zullen naar verwachting 
geen significante economische gevolgen hebben voor de industrie, waar de overschakeling op andere stoffen dan ODS naar verwachting door zal gaan. 
(c) Beperking van het gebruik van methylbr omide voor quarantainedoeleinden of 
toepassingen voorafgaand aan het vervoer  – Overwegende dat methylbromide 
een toxische stof is die significant e gevaren voor de gezondheid oplevert 
(daarom is de verordening al strenger dan het protocol), verdient het de 
voorkeur afvangen tot 2015 verplicht te stelle n en de stof daarna geleidelijk te 
elimineren. Deze maatregel maakt een  overgangsfase mogelijk, waarin 
alternatieven als warmtebehandeling waar schijnlijk in veel situaties beter 
zullen kunnen concurreren, gevolgd door een eliminatie wanneer er meer 
alternatieven beschikbaar zijn. De tota le kosten voor de industrie zouden over 
de periode 2010-2020 9,5 miljoen euro bedragen en een methylbromide-
besparing opleveren die over eenkomt met 2 000 ton ODP. 
7. CONCLUSIES  
De voorgestelde beleidsoptie s geven aan dat er hard wordt gewerkt aan eenvoudigere 
en betere regelgeving op basis van een de ugdelijke analyse. Het resulterende pakket 
zal leiden tot een signifi cant vereenvoudigde tekst van de regelgeving en 
tegelijkertijd garanties bieden dat de  tot op heden geboekte vorderingen bij de 
eliminatie van ODS worden geborgd en g econsolideerd. Hoewel de succesvolle 
eliminatie de aan de uitvoering van de ve rordening verbonden admi nistratieve lasten 
al heeft beperkt, zullen de aanvullende netto besparingen voor het totale pakket (nadat ook rekening is gehouden met enkele maatregelen die tot een stijging van de 
administratieve kosten kunnen leiden) in totaal bijna 3 miljoen euro bedragen, waarvan ongeveer 2 miljoen terechtkomt bij de  industrie, 0,7 miljoen bij de instanties 
van de lidstaten en de rest bij de Europe se Commissie. Het parket zal niet tot een 
significante netto directe kos tenstijging leiden. De cumulatieve additionele directe 
economische effecten zullen naar verwachti ng lager blijven dan 13 miljoen euro, met 
name gerelateerd aan maatregelen om  het gebruik van methylbromide voor 
quarantainedoeleinden of toepassingen voorafgaand aan het vervoer te beperken
7. De 
                                                 
7 De kosten zouden aanzienlijk lager zijn als er re kening zou worden gehouden met het verwachte besluit 
om methylbromide om gezondheidsredenen uit te sluiten. 
NL 10   NL vereenvoudiging zal naar verwachting vooral gunstig zijn voor he t MKB, dat minder 
toegang heeft tot specialistische kennis  voor de uitvoering van de verordening. 
De meest tastbare milieubaten van het pakket houden verband met een lager gebruik 
en meer terugwinning, vooral veroorzaak t door beleidsmaatregelen voor ODS-
"reservoirs" en activiteiten voor quarantai nedoeleinden of toep assingen voorafgaand 
aan het vervoer. Deze kunnen in totaal  oplopen tot een nettowinst van 16 000 ton 
ODP of 112 miljoen ton CO 2eq8. Een verdere vertaling in verlaging van het 
kankerrisico zou, gezien de kleine hoeveel heden waar het in vergelijking met de 
mondiale schaal van het probleem om g aat en de grote onzekerheid rond de 
dosis/responsfunctie die het verband aangeeft tussen een ton ODP en de uiteindelijke 
effecten op de gezondheid van de mens en  het milieu, niet zinvol zijn. Deze netto-
afname van de ODP-emissie zou echter bijdra gen tot een verlaging van het risico dat 
de ozonlaag verder wordt afgebroken, en  daarbij tevens reële baten voor 
klimaatverandering opleveren. Voor meer b ijzonderheden, zoals een volledige lijst 
van alle overwogen opties en  hun effecten (waarin ook  de niet gekozen opties 
worden vermeld), wordt naar de volledige effectbeoordeling verwezen. 
De maatregelen om het gebrui k van ODS definitief te elimineren wanneer er naar 
verwachting spoedig alternatieven be schikbaar zullen zijn, zal worden 
geïntensiveerd. Deze maatregelen worden geschetst in de mededeling die aan het 
voorstel voor een herschikking van de vero rdening is toegevoegd. Parallel hieraan 
zal de Commissie als follow-up van deze evaluatie en in nauwe samenwerking met 
de lidstaten het cruciale nog resteren de vraagstuk van de ODS-"reservoirs" 
aanpakken. Dergelijke maatregelen kunnen si gnificante extra milieubaten opleveren. 
Daarnaast zal de Commissie intensief sa menwerken met de lidstaten en andere 
partijen bij het protocol om de nog re sterende toepassingen van ODS terug te 
dringen, met name in verband met qua rantainedoeleinden of toepassingen 
voorafgaand aan het vervoer, en om de  verkoop van nieuwe  ODS te voorkomen. 
                                                 
8 Qua aardopwarmingsvermogen komt dit neer op ongeveer 2% van de emissie van broeikasgassen in 
1990. Alleen ter vergelijk ing: deze reductie komt overeen met een tiende van de reductie die nodig is 
om de doelstelling voor 2020 uit het klimaat- en energiepakket om de emissie van broeikasgassen met 
20% terug te dringen, te realiseren.