[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 12.4.2006

COM(2006) 171 definitief

2004/0248 (COD)

Gewijzigd voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot vaststelling van regels betreffende nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten, intrekking van de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG van de Raad en wijziging van Richtlijn 76/211/EEG van de Raad

(door de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het EG-verdrag ingediend)

2004/0248 (COD)

Gewijzigd voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot vaststelling van regels betreffende nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten, intrekking van de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG van de Raad en wijziging van Richtlijn 76/211/EEG van de Raad

(Voor de EER relevante tekst)

1. ACHTERGROND

Goedkeuring van het voorstel - COM(2004) 708 definitief: 25 oktober 2004

Indiening van het voorstel bij de Raad en het Europees Parlement -COM(2004) 708 definitief - 2004/0248 (COD) -overeenkomstig artikel 95 van het Verdrag: 25 oktober 2004

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité: 6 april 2005

Advies van het Europees Parlement in eerste lezing: 2 februari 2006

2. DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

Het voorstel heeft tot doel de bestaande EG-wetgeving inzake nominale hoeveelheden te vereenvoudigen. De bestaande communautaire en nationale wetgeving op dit gebied wordt gedereguleerd. Bij wijze van afwijking worden verplichte vaste nominale hoeveelheden alleen in de sectoren wijnen en gedistilleerde dranken gehandhaafd, waarbij het uitsluitend gaat om de hoeveelheden die het meest aan de consument worden verkocht.

3. ADVIES VAN DE COMMISSIE OVER DE AMENDEMENTEN VAN HET PARLEMENT

3.1. Door de Commissie aanvaarde amendementen: 1, 2, 8, 10, 11, 13, 14, 16.

De Commissie kan de volgende amendementen in de door het Europees Parlement voorgestelde formulering aanvaarden.

Amendement 1 stelt als feit dat de consumentenbescherming is verbeterd door generieke richtlijnen die zijn vastgesteld nadat de vaste maten zijn ingevoerd.

Amendement 2 , dat overweging 7 gedeeltelijk overlapt, voegt een verwijzing in naar het feit dat sommige verplichte vaste nominale hoeveelheden voorlopig moeten worden gehandhaafd.

Amendement 8 voegt een overweging toe die momenteel vaste regel is voor de omzetting van richtlijnen.

Amendement 10 verduidelijkt dat de voorschriften inzake vaste nominale hoeveelheden niet gelden voor de verkoop in belastingvrije winkels.

Amendement 11 houdt in dat de vervalbepaling (termijn van twintig jaar) voor de vaste nominale hoeveelheden die bij wijze van afwijking voor bepaalde sectoren worden gehandhaafd, wordt vervangen door een bepaling waarbij de Commissie wordt verzocht opnieuw te bekijken of afwijkingen nodig zijn (amendement 16).

Amendement 13 schrapt de verwijzing naar artikel 4 aangezien de verplichte nominale hoeveelheden voor aërosols door het nieuwe artikel 4 worden afgeschaft (amendement 12).

Amendement 14 schrapt het verzoek aan de lidstaten om een transponeringstabel op te stellen en vloeit voort uit de nieuwe overweging in amendement 8.

Amendement 16 voegt een herzieningsbepaling in die inhoudt dat de Commissie regelmatig verslag moet uitbrengen. Deze nieuwe verplichting is het gevolg van het schrappen van de vervalbepaling door amendement 11.

3.2. Door de Commissie in beginsel aanvaarde amendementen: 3, 6, 7, 12, 20.

De Commissie kan de volgende amendementen in beginsel aanvaarden.

Amendement 3 voegt na overweging 5 een nieuwe overweging in waarin staat dat een voorlichtingscampagne over de notie “prijs per meeteenheid” zou moeten worden gehouden. De Commissie stelt een meer open formulering voor:

“De tenuitvoerlegging van de richtlijn zou gepaard moeten gaan met meer informatie voor consumenten en industriëlen zodat de notie “prijs per meeteenheid” beter wordt begrepen.”

Amendement 6 wijzigt overweging 8 waarin een vervalbepaling voor verplichte nominale hoeveelheden wordt gemotiveerd, en introduceert in de plaats daarvan een herzieningsbepaling. De Commissie stemt in met de herzieningsbepaling, maar stelt een formulering voor die nauwer aansluit bij de basisfilosofie van het voorstel, namelijk dat het vaststellen van verplichte nominale hoeveelheden een afwijking is van het beginsel van deregulering. Bovendien moet de overweging duidelijk maken dat voor de sectoren waarvoor toch verplichte nominale hoeveelheden worden vastgesteld, alleen de hoeveelheden mogen worden vermeld die het meest aan de consument worden verkocht.

“ Aangezien de handhaving van verplichte nominale hoeveelheden als een afwijking is te beschouwen, moet zij op gezette tijden opnieuw worden geëvalueerd op grond van de opgedane ervaring en om tegemoet te komen aan de behoeften van consumenten en producenten. Voor die sectoren moet de bestaande Gemeenschapswetgeving worden aangepast, vooral om de vastgelegde communautaire nominale hoeveelheden te beperken tot de hoeveelheden die het meest aan de consument worden verkocht .”

Door middel van amendement 7 voegt het Parlement een tweede zin toe aan overweging 9, waarmee het zijn, door de Commissie gedeelde, bezorgdheid uit over de kwaliteit van de aanduiding van hoeveelheden op etiketten in verband met de tenuitvoerlegging van Richtlijn 76/211, bijlage 1, punt 3, over metrologische voorschriften voor voorverpakte producten. De Commissie kan zich echter niet vinden in het door het Parlement in zijn amendement uitgedrukte idee dat vaste nominale hoeveelheden kwetsbare consumenten beschermen. Bovendien is een aparte overweging nodig om erop te wijzen dat beter leesbare etiketten wenselijk zijn.

Overweging 9: “Met het oog op de transparantie moeten alle nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten in een enkele regeling worden opgenomen en moeten de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG worden ingetrokken.”

Overweging 9 bis: “Ter verbetering van de bescherming van de consumenten, met name kwetsbare consumenten zoals gehandicapten en ouderen, moet ervoor worden gezorgd dat gewichts- en volumeaanduidingen op de etiketten van consumptieartikelen bij een normale presentatie beter leesbaar en zichtbaar zijn op de voorverpakking.”

Doel van amendement 12 is de afschaffing van vaste nominale hoeveelheden voor in aërosols verkochte producten. De Commissie is het daarmee eens, maar de formulering moet in technisch opzicht in overeenstemming worden gebracht met de termen die in Richtlijn 75/324/EEG betreffende aërosols worden gebruikt:

“1. Op aërosols wordt de nominale totale capaciteit van de houder vermeld. Deze vermelding moet zodanig zijn dat er geen verwarring met het nominale volume van de inhoud kan ontstaan.

2. In afwijking van artikel 8, lid 1, onder e), van Richtlijn 75/324/EEG van de Raad behoeft op producten die in aërosols worden verkocht het nominale gewicht van de inhoud niet te worden vermeld.”

Amendement 20 voegt twee maten toe aan de matenreeks voor gedistilleerde dranken, zoals ook door de industrie is gevraagd. De Commissie is het daarmee eens. Om echter de terminologie in overeenstemming te brengen met de Verordening van de Raad betreffende gedistilleerde dranken (Verordening nr. 1576/89) moet de door het Parlement gebruikte term “Spirits” in de Engelse versie worden vervangen door “Spirit drinks”.

“Gedistilleerde dranken

In het interval 100 ml – 2 000 ml uitsluitend de volgende negen maten:

ml: 100 — 200 — 350 — 500 — 700 — 1000 — 1500 — 1750 — 2000”

3.3. Niet door de Commissie aanvaarde amendementen: 4, 5, 9, 15, 17, 18, 19, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33.

Amendement 4 , dat een nieuwe overweging toevoegt waarin staat dat uit een “gericht onderzoek naar de impact van de richtlijn” het belang is gebleken van vaste verpakkingsmaten voor kwetsbare consumenten, wordt door de Commissie niet aanvaard om de volgende redenen:

- de verwijzing naar “een gericht onderzoek” is te vaag;

- het effectonderzoek van het EP heeft deze bewering niet op overtuigende wijze gestaafd. De conclusies van de effectbeoordeling van het EP worden niet geschraagd door de effectbeoordeling van de Commissie;

- kwetsbare consumenten worden niet minder kwetsbaar door verplichte voorschriften inzake verpakkingsmaten. Bij het zien van een verpakking zonder meer weet de consument nog niet wat de werkelijke inhoud ervan is, aangezien de perceptie sterk wordt beïnvloed door het verpakkingsmateriaal (tetrapak, plastic, glas), het soort recipiënt (wegwerpverpakking, herbruikbare verpakking) en de vorm van de verpakking (rond, vierkant). Daarom moeten de consumenten de inhoudsaanduidingen lezen.

De Commissie aanvaardt amendement 5 niet omdat er geen aanwijzingen zijn dat liberalisering leidt tot een wildgroei van verpakkingseenheden en tot marktproblemen, met name niet in de sectoren die het Parlement wil toevoegen. Evenmin is aangetoond dat liberalisering een effect op het milieu zou hebben.

Amendement 9 sluit een aantal sectoren uit van de in artikel 1 van de richtlijn omschreven werkingssfeer en bepaalt dat voor die sectoren de nationale wetgeving van toepassing blijft. De Commissie is het hier niet mee eens omdat niets erop wijst dat voor die sectoren regelgeving nodig is. Bovendien mag de richtlijn het concept van de interne markt niet in het gedrang brengen door nationale afwijkingen toe te staan die in geen geval kunnen worden toegepast op producten die in een andere lidstaat legaal zijn vervaardigd of in de handel gebracht.

Amendement 15 voert een overgangsregeling in voor de producten waarvoor het Parlement voorstelt verplichte nominale hoeveelheden vast te stellen. Daar de Commissie het idee van regelgeving voor nieuwe sectoren afwijst, is zij ook gekant tegen het vaststellen van een overgangsperiode.

Amendement 17 voert verplichte nominale hoeveelheden in voor consumptiemelk, waarvoor momenteel op EU-niveau geen verplichte maten zijn vastgesteld. Sommige lidstaten hebben nationale matenreeksen die de binnenlandse producenten verplicht moeten of vrijwillig kunnen toepassen. Het nationale recht geldt echter nooit voor producten die in andere lidstaten legaal worden vervaardigd of in de handel gebracht. Er zijn geen gegronde redenen aangegeven om te rechtvaardigen dat op communautair niveau regelgeving betreffende verplichte nominale hoeveelheden voor melkproducten moet worden vastgesteld.

Amendement 18 en amendement 19 introduceren de Britse, in “pints” uitgedrukte verplichte nominale hoeveelheden voor melk. Aangezien de Commissie amendement 17 verwerpt, moeten ook de amendementen 18 en 19 worden verworpen.

Met de amendementen 21, 22, 23, 24 en 25 wordt gevraagd verplichte maten in te voeren voor vijf nieuwe sectoren waarvoor momenteel op EU-niveau geen verplichte maten zijn vastgesteld. Sommige lidstaten hebben nationale matenreeksen die de binnenlandse producenten verplicht moeten of vrijwillig kunnen toepassen. Het nationale recht geldt echter nooit voor producten die in andere lidstaten legaal worden vervaardigd of in de handel gebracht. Er zijn geen gegronde redenen aangegeven om te rechtvaardigen dat op communautair niveau regelgeving betreffende verplichte nominale hoeveelheden voor die sectoren moet worden vastgesteld.

De amendementen 26, 27, 28, 29 en 30 betreffen de definities van de vijf nieuwe sectoren. Daar de Commissie gekant is tegen de vaststelling van verplichte maten voor die sectoren, is het niet nodig ze in het voorstel te definiëren.

Amendement 31 corrigeert de definitie van bepaalde in punt 4 van de bijlage vermelde cosmetica die zouden worden vrijgesteld van de vaststelling van nominale hoeveelheden als die producten in aërosols worden verkocht. Het Parlement heeft echter het beginsel van vaste nominale hoeveelheden voor in aërosols verkochte producten afgeschaft (amendementen 8, 12 en 13). Er is bijgevolg geen reden om punt 4 in de bijlage te behouden.

Amendement 32 sluit boter en koffie uit van amendement 9, maar behoudt de overige in amendement 9 vermelde sectoren, wat voor de Commissie onaanvaardbaar blijft.

Amendement 33 voegt de twee in Zweden gebruikte hoeveelheden 300 en 330 ml toe aan de reeks voor consumptiemelk in amendement 17, wat voor de Commissie onaanvaardbaar blijft.

4. ANDERE VOORSTELLEN

In het kader van de herziening van de verticale harmonisatierichtlijnen inzake oploskoffie en witte suiker aan het eind van de jaren negentig stelde de Commissie voor de bestaande reeksen nominale hoeveelheden af te schaffen, maar het Parlement was daartegen. Tijdens de conciliatieprocedure zijn de verticale richtlijnen uiteindelijk gewijzigd, waarbij de Commissie ermee instemde nominale hoeveelheden voor die producten voor te stellen in de horizontale wetgeving inzake nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten. Bijgevolg heeft de Commissie, toen zij in 2004 haar huidige voorstel indiende waarin de regelgeving inzake nominale hoeveelheden wordt ingetrokken, voor die producten een uitzondering gemaakt.

De toezegging van de Commissie had ook betrekking op oploscichorei, maar inmiddels heeft die sector te kennen gegeven geen verplichte nominale hoeveelheden te willen.

Uit een enquête van de diensten van de Commissie in december 2005 is gebleken dat de meeste lidstaten voor die sectoren geen regelgeving meer hebben of de bestaande nationale regelgeving niet meer toepassen. Daar er geen overtuigende redenen zijn om voor die producten opnieuw verplichte nominale hoeveelheden in te voeren, en in het licht van het nieuwe beleidsaccent op vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving stelt de Commissie voor punt 2 in de bijlage en bijgevolg ook de definities van “witte suiker” en “oploskoffie” in punt 3 van de bijlage te schrappen. Daardoor wordt punt 3 van de bijlage het nieuwe punt 2.

5. Gewijzigd voorstel

Gelet op artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag wijzigt de Commissie haar voorstel zoals hierboven aangegeven.