Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot hervorming van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (94/C 194/01) COM(94) 117 def.

(Door de Commissie ingediend op 13 juni 1994)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 42 en 43,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Parlement,

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,

Overwegende dat de Commissie met haar mededeling aan de Raad van 22 juli 1993 een discussiedocument over de ontwikkeling en de toekomst van het wijnbouwbeleid heeft gepresenteerd; dat daarin het ernstige en permanente structurele onevenwicht op de markt van deze sector, alsmede de vele gebreken en onvolkomenheden van de instrumenten van de gemeenschappelijke marktordening, die een beheersing van deze situatie onmogelijk hebben gemaakt, in het licht worden gesteld; dat de laatste hervormingen niet tot de verwachte sanering hebben geleid, aangezien het verbruik verder is gedaald en de verschillende bestaande interventiemaatregelen, in het bijzonder de distillatie, in bepaalde gebieden voldoende ondersteuning en op zich een afzetmogelijkheid hebben geboden voor produktie die in kwalitatief opzicht ontoereikend was en die anders niet onder goede voorwaarden in de handel had kunnen worden gebracht;

Overwegende dat, om het wijnbouwpotentieel van de Gemeenschap binnen de perken te kunnen houden en om weer een bevredigend evenwicht op de wijnmarkt te bereiken, voor de communautaire produktie een streefcijfer moet worden vastgesteld dat, de internationale verbintenissen van de Gemeenschap, mede in aanmerking genomen, met het verwachte totale normale verbruik overeenkomt; dat het normale verbruik gelijk is aan de som van de rechtstreekse menselijke consumptie van alle wijnen, tafelwijnen, in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteits- en andere wijnen, van de door de industrie verwerkte hoeveelheden en van de uitvoer, verminderd met de te verwachten invoer;

Overwegende dat, binnen deze communautaire referentiehoeveelheid, voor elke producerende Lid-Staat zodanige produktiestreefcijfers dienen te worden vastgesteld dat zij met het evenwicht van de markt van de Gemeenschap verenigbaar zijn; dat voor de vaststelling van deze streefcijfers rekening moet worden gehouden met de ontwikkeling in het verleden, namelijk met de produktiecijfers van de recente jaren met de beste oogst; dat de referentiehoeveelheid evenwel moet worden aangepast om rekening te houden met de in de Gemeenschap afgezette en met de uitgevoerde hoeveelheden; dat, om dit evenwicht te herstellen, elke Lid-Staat ook dient te bepalen in welke mate onverwijld een kwantitatieve aanpassing moet geschieden;

Overwegende dat na enkele jaren toepassing van de regeling de produktiedoelstellingen opnieuw moeten worden beoordeeld om deze eventueel, in het licht van de ontwikkeling van de markt en met name van het verbruik, te kunnen bijstellen;

Overwegende dat de tenuitvoerlegging van op initiatief van de wijnproducerende gebieden op basis van vrijwilligheid uitgewerkte regionale programma's voor aanpassing van de wijnbouw, onder toezicht van de Lid-Staten en in nauwe samenwerking met de Commissie volgens het beginsel van het partnerschap, het bevoorrechte instrument voor beheersing van het wijnbouwpotentieel van de Gemeenschap moet vormen; dat in de zones die onder de doelstellingen 1 en 5 b) van de Structuurfondsen vallen, de regionale programma's met de plattelandsontwikkelingsstrategieën voor de operationele programma's uit hoofde van die doelstellingen moeten sporen, en dat de maatregelen waarin de regionale programma's voorzien, met die operationele programma's verenigbaar moeten zijn en daarop een aanvulling moeten vormen;

Overwegende dat nader moet worden bepaald welke maatregelen in de regionale programma's kunnen worden opgenomen, daarbij zoveel mogelijk rekening houdend met de specifieke kenmerken van de regio's en met de vereisten voor aanpassing van de wijnbouw; dat deze maatregelen ertoe moeten strekken een produktievermindering teweeg te brengen; dat dit doel kan worden nagestreefd door druiven onrijp te oogsten, maximumopbrengsten vast te stellen en praktijken of technieken die hoge opbrengsten bevorderen, te beperken of te verbieden;

Overwegende dat een fundamenteler aanpak om het produktiepotentieel te verminderen erin bestaat door rooiing de wijnbouw op bepaalde oppervlakten prijs te geven, hetgeen gepaard dient te gaan met maatregelen die het milieu eerbiedigen; dat wegens het belang van de opneming van dit onderdeel in de programma's, voor de beëindigingspremies bedragen dienen te worden vastgesteld die sterk stimulerend werken en naargelang van het gemiddelde rendement in de regio kunnen variëren;

Overwegende dat met de programma's ook kan worden beoogd het hoofd te bieden aan ernstige structuurproblemen of aan ernstige problemen voor de aanpassing van de produktie door aan de specifieke kenmerken van de regio aangepaste, aan de eisen inzake kwaliteit beantwoordende herstructureringsmaatregelen; dat de programma's tenslotte ook maatregelen inzake technische opleiding, verspreiding van de onderzoekresultaten en opvoering van de handelswaarde van de wijnbouwprodukten mogen behelzen;

Overwegende dat een compensatie moet worden vastgesteld voor het inkomensverlies dat uit de met de regionale programma's nagestreefde produktievermindering kan voortvloeien; dat het inkomensverlies forfaitair kan worden geraamd op 50 % van de ontvangsten die het gedeelte van de produktie dat minder wordt geproduceerd, had kunnen opleveren; dat deze ontvangsten redelijkerwijze kunnen worden geraamd op basis van een prijs die overeenkomt met 65 % van de oriëntatieprijs voor het wijnoogstjaar 1994/1995 en op basis van een alcoholgehalte van 11 % vol;

Overwegende dat alleen dan een beroep op verplichte distillatie mag worden gedaan indien in de Gemeenschap, in een gegeven wijnoogstjaar, de geraamde totale produktie, met uitzondering van druivesap, hoger is dan de communautaire referentiehoeveelheid; dat de distillatieverplichtingen in elke Lid-Staat moeten worden aangepast op grond van de hoeveelheid waarmee de nationale referentiehoeveelheid is overschreden; dat het dienstig is om geen verplichte distillatie te openen voor geringe hoeveelheden waarvoor een dergelijke maatregel onevenredig hoge administratieve kosten met zich zou brengen;

Overwegende dat, in afwachting dat de regionale programma's effect sorteren, door verplichte distillatie van de hoeveelheden die de nationale referentieproduktie overschrijden, tegen werkelijk produktieremmende en degressieve prijzen, de overschotten op de markt moeten kunnen worden weggewerkt; dat bij de criteria voor de toewijzing van de individuele distillatieverplichtingen rekening moet worden gehouden met de door de producenten daadwerkelijk geleverde inspanningen om tot verwezenlijking van het gemeenschappelijke doel bij te dragen;

Overwegende dat een hervorming van de gehele wijnbouwsector, waarmee de eerder vermelde doelstellingen worden nagestreefd, noodzakelijkerwijs ook maatregelen moet omvatten ten aanzien van de oenologische procédés en behandelingen die een rechtstreekse invloed hebben op de hectare-opbrengst, en tot beperking moet leiden van de verhoging van het alcoholgehalte van wijn door toevoeging van saccharose of door toepassing van andere verrijkingstechnieken; dat daartoe het aantal wijnbouwzones dient te worden verminderd, het minimum natuurlijk alcoholgehalte moet worden verhoogd en de steun voor de bereiding van geconcentreerde most en gerectificeerde geconcentreerde most, na een overgangsperiode van enkele wijnoogstjaren, moet worden afgeschaft; dat deze maatregelen van toepassing zijn onverminderd de voor v.q.p.r.d. bij Verordening (EEG) nr. 823/87 van de Raad (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3896/91 (2), vastgestelde specifieke bepalingen;

Overwegende dat het verbod op nieuwe aanplant en de strikte controle op de herbeplantingsrechten gehandhaafd dienen te blijven totdat op de markt opnieuw een bevredigend evenwicht is bereikt;

Overwegende dat ook buiten de gebieden die zich tot de uitvoering van programma's hebben verbonden, een regeling voor de stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal, zij het met lagere premies, moet worden gehandhaafd; dat Verordening (EEG) nr. 1442/88 van de Raad van 24 mei 1988 inzake de toekenning van premies voor de definitieve stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal in de wijnoogstjaren 1988/1989 tot en met 1995/1996 (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1990/93 (4), dient te worden ingetrokken;

Overwegende dat sectorale organisaties, die op initiatief van individuele of reeds gegroepeerde ondernemers zijn opgericht, en die een aanmerkelijk deel van de verschillende bedrijfs- en beroepscategorieën van de wijnbouwsector vertegenwoordigen, tot een marktgerichter handelen kunnen bijdragen en een evolutie van het economisch gedrag kunnen helpen bevorderen om tot een betere kennis in en zelfs tot een betere organisatie van produktie, verwerking en afzet te komen; dat bepaalde activiteiten van deze organisaties tot een beter marktevenwicht en aldus tot de verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 39 van het Verdrag kunnen bijdragen; dat de activiteiten waardoor de sectorale organisaties een dergelijke bijdrage kunnen leveren, nader dienen te worden omschreven; dat aan organisaties die het bewijs leveren dat zij een bepaalde representativiteit bezitten en positieve maatregelen voor het verwezenlijken van voornoemde doelstellingen uitvoeren, een specifieke erkenning dient te worden verleend;

Overwegende dat, onverminderd het bepaalde in artikel 2 van Verordening nr. 26 van de Raad (5), op de overeenkomsten en onderling afgestemde gedragingen van de sectorale organisaties, de artikelen 85 en 86 van het Verdrag en de voor de toepassing van deze artikelen vastgestelde bepalingen van toepassing zijn; dat derhalve de erkenning van de sectorale organisaties die genoemde artikelen en bepalingen niet naleven, dient te worden ingetrokken;

Overwegende dat, om bepaalde acties van de sectorale organisaties, die in het kader van de regelgeving van de gemeenschappelijke marktordening van bijzonder belang zijn, te ondersteunen, in de mogelijkheid dient te worden voorzien om de door de sectorale organisatie voor zijn leden vastgestelde regels, onder bepaalde voorwaarden, ook voor alle niet-aangesloten marktdeelnemers en verenigingen in een of meer gebieden verbindend te verklaren; dat het eveneens dienstig is te bepalen dat ook niet-leden het volle bedrag van de ter dekking van de kosten van die activiteiten benodigde bijdrage of een gedeelte ervan moeten betalen;

Overwegende dat deze procedures ten uitvoer moeten worden gelegd in een kader waardoor de rechten van de betrokken sociaal-economische kringen, en met name de belangen van de consumenten, worden gevrijwaard;

Overwegende dat de wijnbouwmarkt door een consumptiedaling in de Gemeenschap wordt getroffen; dat een doordacht beleid om de afzet van wijnbouwprodukten te bevorderen door stimulering van de vraag eveneens een bijdrage tot herstel van het evenwicht op de markt kan leveren; dat dient te worden bepaald welk soort maatregelen daartoe zowel in de Gemeenschap als daarbuiten moeten worden getroffen;

Overwegende dat de toepassing van de hervorming met de instelling van passende instrumenten voor toezicht en controle gepaard moet gaan; dat een wijnbouwregister, in eenvoudiger vorm dan het bij Verordening (EEG) nr. 2392/86 van de Raad (6), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3577/90 (7), ingestelde wijnbouwkadaster, de mogelijkheid moet bieden om de voor de wijnbouw dienende oppervlakten nauwkeurig te identificeren en de betrokken gegevens voortdurend bij te werken; dat dit register een onmisbaar instrument vormt om de ontwikkeling van die oppervlakten te volgen en, in het bijzonder, om de uitvoering van de regionale programma's tot stopzetting van de wijnbouw te controleren en de herbeplantingsrechten voor oppervlakten waarop de wijnbouw zonder premie is stopgezet, te beheren; dat dit register ook de mogelijkheid moet bieden om de invoering van de diverse in de wijnbouwsector getroffen maatregelen te controleren; dat daartoe in het register gegevens uit de opgaven van de wijnbouwers moeten worden overgenomen hetgeen een voorwaarde is om de diverse, bij de communautaire regelgeving ingestelde premies te kunnen verlenen; dat Verordening (EEG) nr. 2392/86 bijgevolg dient te worden ingetrokken;

Overwegende dat om dezelfde reden ook nauwkeurig de taken van de op wijnbouwgebied gespecialiseerde controleurs van de Gemeenschap moeten worden bepaald; dat Verordening (EEG) nr. 2048/89 van de Raad van 19 juni 1989 houdende algemene regels met betrekking tot de controles in de wijnbouwsector (8) dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd;

Overwegende dat het, in afwachting van codificering van Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad (9), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1566/93 (10), noodzakelijk blijkt te zijn in die verordening de uit de hervorming voortvloeiende aanpassingen aan te brengen en ter verduidelijking en vereenvoudiging titel I alsmede de bijlagen van die verordening te vervangen; dat eveneens Verordening (EEG) nr. 823/87 dient te worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Met deze verordening wordt beheersing van het wijnbouwpotentieel van de Gemeenschap en, op middellange termijn, totstandbrenging van een evenwicht op de wijnmarkt, beoogd, onverminderd de toepassing van Verordening (EEG) nr. 822/87, welke verordening bij de onderhavige verordening wordt gewijzigd (titel VI) door:

- vaststelling van produktiestreefcijfers,

- verwezenlijking van regionale programma's voor aanpassing van de wijnbouw (titel I),

- aanpassing van de oenologische procédés en behandelingen (titel II),

- gebruikmaking van bepaalde interventie- of marktsaneringsinstrumenten (titel III),

- afzetbevordering voor wijnbouwprodukten (titel IV),

- erkenning van bepaalde activiteiten van sectorale organisaties (titel V).

Deze verordening behelst tevens bepalingen inzake de regeling voor stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal buiten het kader van regionale programma's voor aanpassing van de wijnbouw (titel VII), bepalingen tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 823/87 (titel VIII), specifieke bepalingen inzake controle waarbij Verordening (EEG) nr. 2048/89 wordt gewijzigd (titel IX), alsmede bepalingen betreffende de instelling van een vereenvoudigd wijnbouwregister (titel X).

Artikel 2

1. De in bijlage I vastgestelde communautaire referentieproduktie vormt het te bereiken streefcijfer van de Gemeenschap om tot een bevredigend evenwicht op de markt te komen.

2. Op basis van de communautaire referentieproduktie is in bijlage I, voor elke wijnproducerende Lid-Staat een "nationale referentieproduktie" vastgesteld.

3. De hoeveelheid waarmee in een Lid-Staat de produktie moet worden aangepast en die gelijk is aan het verschil tussen de gemiddelde produktie in het verleden en de nationale referentieproduktie, wordt vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure. Deze hoeveelheid wordt bijgesteld naarmate door de toepassing van de maatregelen tot stopzetting van de wijnbouw het produktiepotentieel afneemt.

De Lid-Staat stelt voor de regio's waarvoor de in titel I bedoelde regionale programma's worden opgesteld, op basis van de nationale referentiehoeveelheid een regionale referentiehoeveelheid vast. Voor ieder wijnbouwgebied van de Lid-Staat kan een dergelijke regionale referentiehoeveelheid worden vastgesteld.

4. Vóór het einde van het derde wijnoogstjaar waarin deze verordening wordt toegepast, wordt van de ontwikkeling van produktie en gebruik in de voorgaande wijnoogstjaren een balans opgemaakt en wordt op grond van de meest recente beschikbare gegevens op het gebied van vooruitzichten, een evaluatie gemaakt. Rekening houdend met de geconstateerde ontwikkelingen en vooruitzichten kan tot aanpassing van de communautaire en nationale referentiehoeveelheden worden overgegaan.

De balans en, in voorkomend geval, de aanpassing, worden opgesteld, respectievelijk uitgevoerd volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

TITEL I Regionale programma's voor aanpassing van de wijnbouw

Artikel 3

1. De door de Lid-Staten aangewezen autoriteiten kunnen voor een of meer wijnbouwgebieden regionale programma's voor aanpassing van de wijnbouw opstellen, hierna "regionale programma's" genoemd.

De regionale programma's moeten elke Lid-Staat de mogelijkheid bieden om, door een gestructureerde aanpassing van het wijnbouwpotentieel en door de in artikel 4 bedoelde produktiebeperkende maatregelen, zijn wijnbouwproduktie binnen de in artikel 2, lid 2, bedoelde nationale referentieproduktie te houden. Zij worden opgesteld aan de hand van de gegevens van een vereenvoudigd wijnbouwregister, in overeenstemming met de doelstellingen inzake plattelandsontwikkeling, ruimtelijke ordening en milieubescherming. Bij de opstelling en de uitvoering ervan worden, volgens het beginsel van het partnerschap, de bevoegde nationale en regionale autoriteiten en de Commissie betrokken. De regionale programma's worden goedgekeurd overeenkomstig artikel 8.

Onder "regio" wordt verstaan, een geografische zone met homogene kenmerken inzake klimaat, produktiestructuur en bedrijfsvoeringsgewoonten en -praktijken.

2. De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat de regionale programma's coherent zijn met de doelstellingen van artikel 2, alsmede met de strategieën voor plattelandsontwikkeling die zijn vastgesteld voor de operationele programma's van de bij Verordening (EEG) nr. 2052/88 van de Raad (11) omschreven doelstellingen 1 en 5 b), wanneer deze regionale programma's moeten worden uitgevoerd in gebieden waarvoor voornoemde doelstellingen gelden.

In dit laatste geval moeten de Lid-Staten bovendien de complementariteit van de regionale programma's met de operationele programma's aantonen.

Voorts moeten de uit te voeren maatregelen in overeenstemming zijn met de beginselen inzake begeleidende maatregelen die zijn vastgesteld bij de Verordeningen (EEG) nr. 2078/92, (EEG) nr. 2079/92 en (EEG) nr. 2080/92 van de Raad (12).

3. De bepalingen inzake de samenvoeging van de steun die in het kader van de verschillende communautaire steunregelingen wordt verleend, worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

4. Oppervlakten waarop de wijnbouw is stopgezet, komen niet in aanmerking voor steun uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad (13).

Artikel 4

1. Elk regionaal programma kan de volgende onderdelen omvatten:

A. de vaststelling van maatregelen om de regionale produktie te verlagen door:

- terugdringing van de jaarlijkse produktie door druiven onrijp te oogsten;

- maatregelen zoals vaststelling van maximale opbrengsten, beperking of verbod van teelttechnische procédés die hoge opbrengsten mogelijk maken, zoals irrigatie en bemesting, en opbrengstbeperkende teelttechnieken, zoals bepaalde snoeiwijzen;

B. de vaststelling van nauwkeurige kwantitatieve streefcijfers voor de verlaging van het produktiepotentieel die door stopzetting van de wijnbouw op wijngaardpercelen moeten worden behaald. Daartoe worden op die percelen de wijnstokken door uittrekking van de wortels gerooid. De stopzetting van de wijnbouw moet door milieuvriendelijke maatregelen, zoals ruilverkaveling, bodembescherming door de instandhouding van een passend plantendek en/of herbebossing worden begeleid;

C. de uitvoering van maatregelen om het hoofd te bieden aan ernstige structurele problemen, zoals instandhouding van de wijnbouw in heuvelgebieden, op steile hellingen of sterk aan erosie of natuurlijke acheruitgang van de kwaliteit onderhevige gronden, alsmede/of aan problemen in verband met de aanpassing van de produktie, zoals herbeplanting met op de vraag afgestemde wijnstokrassen en de totstandbrenging van een aan de vereiste kwaliteitseisen beantwoordend wijnbouwareaal met een beperkte opbrengst;

D. de uitvoering van maatregelen voor technische opleiding, verspreiding van de uitkomsten van het landbouwkundig onderzoek, alsmede maatregelen om aan de wijnbouwprodukten uit het gebied een hogere handelswaarde te geven.

2. Elk regionaal programma heeft een looptijd van ten hoogste zes jaar. Het behelst een cijfermatige aanduiding van de vermindering van de produktieomvang waartoe het gebied zich verbindt.

In het regionaal programma wordt de aard van de ter uitvoering van lid 1 getroffen maatregelen aangegeven, alsmede de oppervlakte waarop elk van deze maatregelen betrekking heeft.

Elk regionaal programma omvat een tijdschema voor de uitvoering ervan en omvat ook een regeling voor toezicht en controle op de uitvoering ervan.

Wanneer de regionale programma's worden uitgevoerd in gebieden die onder de doelstellingen 1 en 5 b) vallen, nemen de op grond van artikel 25 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad (14) opgerichte toezichtcomité's deel aan het toezicht en de uitvoering van de programma's.

Artikel 5

1. Het bedrag voor de verwezenlijking van het in artikel 4, lid 1, bedoelde onderdeel A, is gelijk aan het bedrag dat nodig is om het door de produktievermindering veroorzaakte inkomensverlies te vergoeden. Het totaalbedrag wordt berekend door de omvang van de produktievermindering te vermenigvuldigen met het op 11,33 ecu per hectoliter gestelde inkomensverlies.

2. Het voor de financiering van onderdeel A van elk regionaal programma uitgetrokken bedrag wordt aangepast naarmate de produktie door toepassing van de in onderdeel B daarvan bedoelde maatregel tot stopzetting van de wijnbouw vermindert.

3. Het totaalbedrag voor de uitvoering van de maatregelen van onderdeel C van het bedoelde programma, hangt af van de oppervlakte waarop de wijnbouw op grond van de in onderdeel B daarvan bedoelde maatregel wordt stopgezet. Het totaalbedrag wordt berekend door het aantal hectare waarop de wijnbouw wordt stopgezet, met 3 000 ecu te vermenigvuldigen.

4. Het totaalbedrag voor de uitvoering van de in onderdeel D bedoelde maatregelen, is maximaal gelijk aan 5 % van het aan dat programma toegewezen totaalbedrag.

Artikel 6

Het bedrag van de premie die voor de in onderdeel B bedoelde stopzetting van de wijnbouw op wijngaardareaal wordt toegekend,

- wordt berekend op grond van een referentiebedrag van 7 000 ecu per hectare, dat voor een gemiddelde communautaire opbrengst van 50 hectoliter per hectare geldt,

- met aanpassing, volgens nader vast te stellen berekeningsschalen voor elk regionaal programma, op grond van de gemiddelde opbrengst in het betrokken gebied.

De premie wordt aan de wijnbouwer uitbetaald. Toekenning van de premie brengt voor de wijnbouwer verlies van het herbeplantingsrecht mee en impliceert diens verbintenis om gedurende een periode van 25 jaar van elke nieuwe aanplant van wijnstokken op zijn bedrijf af te zien.

Echter mag geen stopzettingspremie worden verleend voor:

a) wijnbouwoppervlakten die kleiner zijn dan een vast te stellen minimumoppervlakte; deze beperking geldt niet wanneer de betrokken kleinere oppervlakte de gehele oppervlakte uitmaakt van het perceel dat, respectievelijk de percelen die door de wijnbouwer wordt, respectievelijk worden geëxploiteerd;

b) wijnbouwareaal waarvoor in de periode sedert 1976 inbreuken op de communautaire of de nationale voorschriften inzake de aanplantregeling zijn vastgesteld;

c) wijnbouwareaal dat niet meer wordt geëxploiteerd, noch onderhouden of dat gedurende twee wijnoogstjaren niet is geëxploiteerd, noch onderhouden;

d) wijnbouwoppervlakte waarvoor financiële bijstand voor de herstructurering ervan is verleend.

Artikel 7

1. De bedragen die voor de uitvoering van de in artikel 4, lid 1, onderdelen A, C en D, bedoelde maatregelen worden betaald, worden voor 50 % door het EOGFL, afdeling Garantie, en voor 50 % door de betrokken Lid-Staat gefinancierd. Voor de gebieden van de in Verordening (EEG) nr. 2052/88 omschreven doelstelling 1 bedraagt de financiële bijstand van de Gemeenschap 75 %.

2. De premies die voor de in artikel 4, lid 1, onderdeel B, bedoelde maatregelen worden betaald, worden door het EOGFL, afdeling Garantie, volledig gefinancierd.

Artikel 8

1. De ontwerpen van de regionale programma's worden uiterlijk aan het einde van de negende maand na de inwerkingtreding van deze verordening voor goedkeuring bij de Commissie ingediend.

2. Voorafgaand aan de goedkeuring worden ontwerpen ter informatie voorgelegd aan het in artikel 29 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 bedoelde comité.

3. De ontwerp-programma's worden aan de hand van de volgende criteria beoordeeld:

- de bijdrage die het programma levert tot de verwezenlijking van de fundamentele doelstellingen van gestructureerde aanpassing van het wijnbouwpotentieel en van beheersing van de opbrengsten;

- de economische samenhang tussen de diverse bestanddelen en de technische kwaliteit van het ontwerp;

- de verenigbaarheid en de complementariteit van de maatregelen met de operationele programma's van de gebieden die onder de doelstellingen 1 en 5 b) vallen;

- de mate waarin de premiebedragen voor de in artikel 4, lid 1, onderdelen A, C en D bedoelde maatregelen adequaat zijn;

- de overeenstemming met de communautaire regelgeving en met name met de beginselen inzake de maatregelen die de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid begeleiden en met de regels inzake staatssteun alsmede inzake structurele bijstandsverlening;

- de deugdelijkheid van de ramingen en van het financieringsplan;

- het uitvoeringsschema, de doeltreffendheid en de betrouwbaarheid van de regelingen inzake controle en toezicht op de uitvoering.

4. De programma's worden overeenkomstig de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure binnen een termijn van vier maanden na verstrijking van de periode voor de indiening van de ontwerpen goed- of afgekeurd. Deze termijn wordt op zes maanden gesteld voor de ontwerpen die worden ingediend in de laatste twee maanden van de periode waarin zij mogen worden ingediend.

Artikel 9

Afgezien van tussentijdse controleverslagen wordt van de uitvoering van elk regionaal programma vóór het einde van het derde jaar na dat waarin het is goedgekeurd, alsmede aan het einde van de periode voor de uitvoering van het programma, een evaluatiebalans opgesteld. Deze balansen worden opgesteld aan de hand van een door de bevoegde nationale instanties bij de Commissie ingediend verslag en aan de hand van de verslagen van de bij artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 2048/89 ingestelde groep van gespecialiseerde controleurs van de Commissie.

Ter gelegenheid van de eerste evaluatiebalans kunnen door de nationale of regionale bevoegde instanties en door de Commissie wijzigingen van het regionale programma worden gevraagd.

Wijzigingen die een wijziging van de financiële evaluatie van het programma met zich brengen, moeten worden goedgekeurd volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

Artikel 10

Wanneer ter gelegenheid van de evaluatiebalansen of, in voorkomend geval, van de tussentijdse verslagen wordt geconstateerd dat een aanzienlijk deel van de doelstellingen van het regionaal programma niet is verwezenlijkt, kan de betaling van alle premies worden geschorst. De betrokken Lid-Staat neemt de financiële consequenties die verbonden zijn aan het feit dat de programma's niet volledig zijn uitgevoerd, voor zijn rekening waarbij de mate waarin doelstellingen niet zijn bereikt en de daaruit voor het beheer van de markt voortvloeiende extra kosten in aanmerking worden genomen.

Dit artikel vormt geen beletsel voor de uitkering van de verschuldigde bedragen aan wijnbouwers die hun verplichtingen overeenkomstig de programma's zijn nagekomen.

Artikel 11

1. De bepalingen voor de toepassing van deze titel worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure. Zij hebben met name betrekking op

- de vaststelling van de bedragen van de premie voor stopzetting van de wijnbouw op wijngaardoppervlakten;

- de aanvullende voorwaarden waaraan de begunstigde moet voldoen om voor de in deze titel bedoelde premies in aamerking te komen;

- de wijze waarop de regionale programma's moeten worden ingediend en de minimumgegevens die in deze programma's moeten zijn vermeld, alsmede de wijze waarop de premies worden uitgekeerd.

2. De bepalingen inzake de opstelling van de evaluatiebalans en die inzake de terugvordering van uitgekeerde bedragen worden vastgesteld volgens de bij artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad (15) vastgestelde procedure.

TITEL II Voorschriften inzake oenologische procédés en behandelingen

Artikel 12

1. Volgens de procedure van artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 worden vastgesteld:

- de oenologische procédés en behandelingen die mogen worden toegepast voor de bereiding en de bewaring van de produkten die in bijlage I bij voornoemde verordening zijn gedefinieerd, met uitzondering van die welke zijn vermeld in de punten 8 en 9;

- de voorwaarden voor de erkenning van sommige oenologische procédés en behandelingen die in derde landen worden toegepast;

- de bepalingen inzake vermenging en versnijding van most en wijn; indien een mengsel van witte en van rode wijnen wordt beoogd, mag het percentage witte wijn in het eindprodukt niet meer dan 10 % bedragen;

- de specificaties met betrekking tot de zuiverheid en de identiteit van de bij de oenologische procédés te gebruiken stoffen;

- de administratieve bepalingen voor de uitvoering van de toegestane oenologische procédés en behandelingen; deze bepalingen kunnen voorschrijven dat sommige oenologische procédés en behandelingen slechts mogen worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een door de Lid-Staat erkende persoon die voldoende deskundig is om de kwaliteit, de hygiëne en de gezondheid van het produkt te garanderen;

- de voorwaarden voor het experimenteel gebruik van niet-toegestane oenologische procédés en behandelingen.

2. De toegestane oenologische procédés en behandelingen laten toevoeging van water niet toe, behalve indien dat om bijzondere technische redenen gebeurt, en evenmin van alcohol, behalve voor de in de punten 5, 14, 15, 17 en 23 van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 822/87 bedoelde produkten.

De toegestane oenologische procédés en behandelingen mogen alleen worden gebruikt voor een goede wijnbereiding, een goede conservering en een goede rijping van de produkten.

De Lid-Staten mogen strengere voorwaarden stellen om te waarborgen dat de op hun grondgebied voortgebrachte v.q.p.r.d. en tafelwijnen, die overeenkomstig artikel 72, lid 2, van voornoemde verordening zijn omschreven, de essentiële kenmerken ervan behouden. Zij delen deze voorwaarden mee aan de Commissie die deze de andere Lid-Staten ter kennis brengt.

Artikel 13

1. Met het oog op de toepassing van de voorschriften inzake de verhoging van het natuurlijk alcoholgehalte van wijnbouwprodukten is de Gemeenschap volgens de in bijlage III van Verordening (EEG) nr. 822/87 aangegeven afbakening in drie zones verdeeld die worden aangeduid als, respectievelijk, zone N, zone M en zone S.

2. Om voor een verhoging van het alcoholgehalte in aanmerking te komen moeten de druivemost, de gedeeltelijk gegiste druivemost, de jonge, nog gistende wijn en de wijn zijn verkregen uit druiven waarvan het natuurlijk alcoholgehalte niet lager mag zijn dan

- 6 % vol in zone N,

- 8 % vol in zone M,

- 9 % vol in zone S.

Op deze regel mogen uitsluitend in de zones M en S afwijkingen van ten hoogste 1,5 % vol worden toegestaan

- voor wijn waarvan het alcoholgehalte bij consumptie traditioneel laag is en die uit druiven van wijngaarden met een geringe opbrengst per hectare is bereid en

- voor de bereiding van produkten waarvoor een gering alcoholgehalte uit technisch oogpunt beslist noodzakelijk is.

De afwijkingen worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

3. Binnen de in lid 2 vastgestelde grenzen kunnen de Lid-Staten het minimale natuurlijke alcoholgehalte voor elk wijnbouwgebied vaststellen naar gelang van de weersomstandigheden, de gebruikte teelttechnieken, te noodzaak om opbrengsten te vermijden die het onmogelijk maken produkten te verkrijgen die rechtstreeks, zonder systematisch gebruik van corrigerende oenologische procédés, voor consumptie geschikt zijn.

4. Wanneer in een gegeven jaar de weersomstandigheden in een of meer gebieden aanzienlijk afwijken van de normale weersomstandigheden en wanneer de ongunstige gevolgen daarvan voor de produktie in dat jaar onomkeerbaar lijken, mogen de Lid-Staten voor de bereiding van wijn in deze gebieden een verhoging van het alcoholgehalte van de gebruikte produkten toestaan.

Deze toestemming mag alleen worden verleend indien de verhoging van het alcoholgehalte onontbeerlijk is en na uitvoering van verscheidene representatieve proeven met druiven van wijngaarden die op een teelttechnisch behoorlijke wijze worden geëxploiteerd en waarvoor de opbrengst niet de oorzaak van het onevenwicht lijkt te zijn. De toestemming mag hoe dan ook eerst één maand na de rijping van de druiven worden verleend.

Artikel 14

1. Het alcoholgehalte mag worden verhoogd door een of meer van de volgende technieken:

a) voor de produkten waaruit de wijn wordt bereid, door

- concentratie, zowel door middel van verhitting als door afkoeling,

- de techniek van de omgekeerde osmose,

- osmotische indamping,

- toevoeging van geconcentreerde druivemost of van gerectificeerde geconcentreerde druivemost;

b) voor wijn, door gedeeltelijke concentratie door koude.

2. De Lid-Staten kunnen bovendien voorschrijven dat de verhoging van het alcoholgehalte door toevoeging van saccharose aan de produkten waaruit de wijn wordt bereid, moet gebeuren. De toegestane verhoging bedraagt maximaal 2 % vol in zone N, 1,5 % vol in zone M en 1 % vol in zone S.

Artikel 15

Het totale alcoholgehalte van de produkten die zijn verrijkt, mag niet hoger zijn dan

- 12 % vol in zone N,

- 12,5 % vol in zone M,

- 13 % vol in zone S.

Artikel 16

Gedurende de wijnoogstjaren 1995/1996 tot en met 1997/1998 gelden de volgende overgangsmaatregelen:

1. In afwijking van het bepaalde in artikel 13, lid 2, is het minimum natuurlijk alcoholgehalte dat de druiven moeten hebben om voor een verhoging in aanmerking te komen:

a) in de wijnbouwgebieden die zijn gelegen in zone A, zoals afgebakend in bijlage IV van Verordening (EEG) nr. 822/87 in de versie die geldt op 31 augustus 1994:

- 5,2 % vol voor het wijnoogstjaar 1995/1996,

- 5,4 % vol voor het wijnoogstjaar 1996/1997,

- 5,7 % vol voor het wijnoogstjaar 1997/1998;

b) in de wijnbouwgebieden die zijn gelegen in zone C I a), zoals afgebakend in voornoemde bijlage IV:

- 7,6 % vol voor het wijnoogstjaar 1995/1996,

- 7,7 % vol voor het wijnoogstjaar 1996/1997,

- 7,8 % vol voor het wijnoogstjaar 1997/1998;

c) in de wijnbouwgebieden die zijn gelegen in zone C II, zoals afgebakend in voornoemde bijlage IV:

- 8,6 % vol voor het wijnoogstjaar 1995/1996,

- 8,7 % vol voor het wijnoogstjaar 1996/1997,

- 8,8 % vol voor het wijnoogstjaar 1997/1998.

2. In afwijking van het bepaalde in artikel 14, lid 2, mag in de gebieden waar het gebruik van saccharose op 1 september 1994 was toegestaan, het alcoholgehalte door toevoeging van saccharose worden verhoogd met maximaal:

- respectievelijk 3,2, 2,4, 1,9 en 1,8 % vol in de voormalige wijnbouwzones A, B, C I a) en C II voor het wijnoogstjaar 1995/1996,

- respectievelijk 2,8, 2,3, 1,8 en 1,6 % vol in de voormalige wijnbouwzones A, B, C I a) en C II voor het wijnoogstjaar 1996/1997,

- respectievelijk 2,4, 2,2 1,7 en 1,3 % vol in de voormalige wijnbouwzones A, B, C I en C II voor het wijnoogstjaar 1997/1998.

Artikel 17

1. Voor de wijnoogstjaren 1995/1996, 1996/1997 en 1997/1998 word een steunregeling ingesteld voor

- geconcentreerde druivemost,

- in de Gemeenschap geproduceerde, gerectificeerde geconcentreerde druivemost die wordt gebruikt om het in artikel 13 van de onderhavige verordening en in artikel 8, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 823/87 bedoelde alcoholgehalte te verhogen.

2. De bedragen van de in lid 1 bedoelde steun worden vastgesteld op, respectievelijk:

- 1,00 en 1,30 ecu per % vol en per hectoliter voor het wijnoogstjaar 1995/1996;

- 0,67 en 0,87 ecu per % vol en per hectoliter voor het wijnoogstjaar 1996/1997;

- 0,33 en 0,43 ecu per % vol en per hectoliter voor het wijnoogstjaar 1997/1998.

Artikel 18

De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om de inachtneming van de bepalingen van deze titel en inzonderheid de inachtneming van het minimumalcoholgehalte te controleren.

De Gemeenschap kan, onder nader te bepalen voorwaarden, deelnemen aan de financiering van de regeling inzake de controle op het natuurlijk alcoholgehalte en op de in deze titel bedoelde technieken voor het verhogen van het alcoholgehalte.

Artikel 19

De toepassingsbepalingen van de artikelen 13 tot en met 18 worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

TITEL III Interventies en andere maatregelen tot sanering van de markt

HOOFDSTUK I Verplichte distillatie

Artikel 20

De Commissie stelt elk jaar vóór 1 februari voor elke Lid-Staat en voor de Gemeenschap de volgende hoeveelheden vast:

- de geraamde totale produktie van wijnbouwprodukten voor het lopende wijnoogstjaar;

- de werkelijke totale produktie van die produkten voor het op de voorgaande 31 augustus verstreken wijnoogstjaar;

- en, in voorkomend geval, de hoeveelheid wijn waarvoor een distillatieverplichting geldt.

Artikel 21

1. De totale te distilleren hoeveelheid is gelijk aan het verschil tussen de totale, in het betrokken wijnoogstjaar geproduceerde hoeveelheid, met uitzondering van druivesap, en de communautaire referentiehoeveelheid voor hetzelfde wijnoogstjaar. Deze hoeveelheid wordt over de Lid-Staten verdeeld op grond van het verschil tussen hun produktie en hun referentiehoeveelheid. De door elke Lid-Staat verplicht te distilleren hoeveelheid:

- wordt, naar gelang van het geval, verhoogd of verlaagd met het verschil tussen de werkelijke totale produktie en de geraamde totale produktie van het voorgaande wijnoogstjaar;

- wordt bovendien verhoogd met de hoeveelheid die in het voorgaande wijnoogstjaar had moeten worden gedistilleerd, maar waarbij dat niet is gebeurd.

2. Wanneer de voor een Lid-Staat berekende, te distilleren hoeveelheid minder is dan 60 000 hectoliter, behoeft niet tot distillatie te worden overgegaan. Deze hoeveelheid mag op nader te bepalen voorwaarden in de handel worden gebracht.

Artikel 22

1. De aankoopprijs voor de voor verplichte distillatie geleverde wijn wordt gesteld op

- voor het wijnoogstjaar 1995/1996: 1,10 ecu per % vol en per hectoliter,

- voor het wijnoogstjaar 1996/1997: 0,80 ecu per % vol en per hectoliter,

- voor de wijnoogstjaren 1997/1998 en volgende: 0,50 ecu per % vol en per hectoliter.

De aankoopprijs geldt voor een onverpakt produkt, af bedrijf van de producent. De door de distillateur aan de producent te betalen prijs mag niet lager zijn dan de aankooprijs.

2. In het raam van de in dit artikel bedoelde distillatie kan de distillateur:

- hetzij in de wijnoogstjaren 1995/1996, 1996/1997 en 1997/1998 voor een steun voor het te distilleren produkt in aanmerking komen, op voorwaarde dat het door distillatie verkregen produkt een alcoholgehalte heeft van ten minste 52 % vol; in dat geval wordt, indien de op de markten voor distillatieprodukten verkregen prijs, ten opzichte van de aankoopprijs van de wijn, zulks wettigt, van de distillateur een financiële bijdrage gevraagd;

- het door distillatie verkregen produkt aan het interventiebureau leveren, op voorwaarde dat dit produkt:

i) een alcoholgehalte van ten minste 92 % vol heeft,

en

ii) aan een nader te bepalen definitie beantwoordt.

Niettemin:

- kan volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure worden besloten dat alleen sommige van de produkten met een alcoholgehalte van ten minste 92 % vol aan het interventiebureau mogen worden geleverd;

- wordt, wanneer de tafelwijn tot distillatiewijn is verwerkt, alvorens deze voor distillatie wordt geleverd, de in de eerste alinea, eerste streepje, bedoelde steun aan de bereider van de distillatiewijn uitgekeerd en mag het distillatieprodukt niet aan het interventiebureau worden geleverd.

De aankoopprijs van de distillatieprodukten die door het interventiebureau kunnen worden overgenomen, wordt vastgesteld op grond van de in lid 1 bedoelde aankoopprijs.

Artikel 23

1. De Lid-Staten zijn verantwoordelijk voor de goede uitvoering van de verplichte distillatie, zowel ten aanzien van de verdeling van de overeenkomstig artikel 21 vastgestelde totale te distilleren hoeveelheid over de distillatieplichtige marktdeelnemers, als ten aanzien van de naleving door deze laatsten van hun verplichtingen tot levering voor distillatie.

Wanneer een Lid-Staat het bepaalde in artikel 28, lid 1, toepast, wordt aan de distillatieverplichting geacht te zijn voldaan voor de hoeveelheid die op grond van die bepaling is geleverd. De over de distillatieplichtigen te verdelen hoeveelheid is gelijk aan de overeenkomstig artikel 21 vastgestelde hoeveelheid, verminderd met de op grond van artikel 28, lid 1, te distilleren hoeveelheid. De kosten voor distillatie van de hoeveelheid wijn die in het voorgaande wijnoogstjaar niet is gedistilleerd, en voor de afzet van de bij deze distillatie verkregen alcohol, worden door de betrokken Lid-Staat gedragen.

2. De Lid-Staten hanteren bij de in lid 1 bedoelde verdeling een op een dusdanige wijze opgestelde schaal dat daarmee tot de verwezenlijking van de beoogde produktiebeheersing wordt bijgedragen. Deze schaal is gebaseerd op een of meer van de volgende verdelingscriteria:

- de opbrengsten per hectare; de toepassing van dit criterium kan leiden tot een differentatie van de distillatieverplichting naar gelang van de produktiegebieden en/of van de soorten wijn en kan voor v.q.p.r.d. of voor andere soorten wijn vrijstelling van voornoemde verplichting omvatten;

- de omvang van de voorraden van de verschillende produkten, die in de in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 822/87 bedoelde voorraadgaven zijn vermeld;

- de door de producent gerooide oppervlakten;

- andere objectieve elementen.

Voor de opstelling van de verdeelschaal moet, in voorkomend geval, rekening worden gehouden met de niet-uitvoering, respectievelijk geringe mate van uitvoering van de in titel I bedoelde regionale programma's.

3. De Lid-Staten kunnen de distillatieplichtige producenten van de distillatieverplichting ontheffen wanneer de te leveren hoeveelheden te gering zijn om de transportkosten te rechtvaardigen.

4. Bij de verdeling van de distillatieverplichting en de vaststelling van de eventuele ontheffingen, houden de Lid-Staten rekening met de beoogde produktiebeheersing. Zij hanteren daarbij objectieve criteria en nemen ook het beginsel van niet-discriminatie tussen producenten in acht.

De Lid-Staten delen de Commissie de criteria, verdeelschalen en andere maatregelen, met name de ontheffingen, mede die zij op grond van dit artikel voornemens zijn vast te stellen.

5. Voor de distillatieplichtige producenten is de te distilleren hoeveelheid gelijk aan een op grond van de in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 822/87 bedoelde produktieopgave vastgesteld percentage van hun produktie.

6. De hoeveelheden waarvoor de distillatieverplichting geldt, worden vóór het einde van het wijnoogstjaar waarin tot de distillatie wordt besloten, gedistilleerd.

Artikel 24

De toepassingsbepalingen van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure. Zij omvatten met name:

- de voorwaarden waarop de verplichte distillatie wordt uitgevoerd;

- de criteria voor de vaststelling van het bedrag van de aan de distilleerder uit te keren steun en van de prijs voor de aan het interventiebureau geleverde alcohol.

Volgens dezelfde procedure worden ook de steunbedragen en de prijzen van de alcohol vastgesteld.

HOOFDSTUK II Distillatie van de bijprodukten van de wijnbereiding

Artikel 25

Intense persing van al dan niet gekneusde druiven en persing van wijnmoer is verboden. Hetzelfde geldt voor het opnieuw vergisten van draf van druiven voor andere doeleinden dan distillatie.

Filtrering en centrifugering van wijnmoer worden niet als persing beschouwd, wanneer het verkregen produkt van gezonde handelskwaliteit is, enerzijds, en de aldus behandelde moer niet tot droge staat wordt gebracht, anderzijds.

Artikel 26

1. De natuurlijke persoon of rechtspersoon of de groepering van personen die wijn heeft bereid, is verplicht alle bij deze wijnbereiding verkregen bijprodukten voor distillatie te leveren.

De hoeveelheid alcohol in deze bijprodukten moet ten opzichte van het volume alcohol in de voortgebrachte wijn ten minste gelijk zijn aan:

- 10 % wanneer de wijn rechtstreeks uit druiven is bereid;

- 5 % wanneer de wijn is bereid uit druivemost, gedeeltelijk gegiste druivemost of jonge, nog gistende wijn.

Indien deze percentages niet worden bereikt, dient degene voor wie de verplichting geldt, een zodanige hoeveelheid wijn van eigen produktie te leveren dat naleving van genoemde percentages wordt gewaarborgd.

Het alcoholvolume in de in de tweede alinea bedoelde voortgebrachte wijn wordt berekend aan de hand van een voor elke wijnbouwzone forfaitair vastgesteld minimum natuurlijk alcohol-volumegehalte.

2. De natuurlijke persoon of rechtspersoon of de groepering van personen die op enige andere wijze dan bij de wijnbereiding uit druiven verkregen bijprodukten van de wijnbereiding voorhanden heeft, is verplicht die produkten voor distillatie te leveren.

Draf van druiven en wijnmoer die voor distillatie worden geleverd, moeten aan nader te bepalen minimumeisen voldoen. Wanneer zulks niet het geval is, worden de draf en de wijnmoer, in afwijking van de eerste alinea, door levering aan een ander verwerkingsbedrijf dan een distilleerderij of door vernietiging onder controle weggewerkt.

3. De Lid-Staten kunnen voorschrijven dat de in de leden 1 en 2 bedoelde distillatieverplichting voor alle producenten of voor bepaalde categorieën producenten wordt vervangen door het onder toezicht uit de markt nemen van de bijprodukten of door andere regelingen waarmee wordt gewaarborgd dat de betrokken bijprodukten niet in de wijnsector worden gebruikt. Deze mogelijkheid wordt toegepast op grond van objectieve criteria, met inachtneming van het beginsel van niet-discriminatie tussen producenten.

Indien het bepaalde in de eerste alinea wordt toegepast, delen de Lid-Staten de Commissie de vastgestelde maatregelen mede.

Artikel 27

1. De aankooprijs van de in het raam van de toepassing van artikel 26 geleverde draf van druiven, wijnmoer en wijn bedraagt:

- voor het wijnoogstjaar 1995/1996: 0,82 ecu per % vol en per hectoliter,

- voor het wijnoogstjaar 1996/1997: 0,80 ecu per % vol en per hectoliter,

- voor de wijnoostjaren 1997/1998 en volgende: 0,50 ecu per % vol en per hectoliter.

De door de distillateur te betalen prijs mag niet lager zijn dan de aankooprijs.

2. In het raam van de in artikel 26 bedoelde distillatie kan de distillateur

- hetzij in de wijnoogstjaren 1995/1996, 1996/1997 en 1997/1998 voor het te distilleren produkt steun verkrijgen, op voorwaarde dat het bij distillatie verkregen produkt een alcoholgehalte van ten minste 52 % vol heeft; indien de prijs op de markten voor distillatieprodukten, in vergelijking met de aankoopprijs van de wijn, zulks rechtvaardigt, wordt van de distilleerders een financiële bijdrage gevraagd;

- hetzij het bij distillatie verkregen produkt aan het interventiebureau leveren, mits dit produkt

i) een alcoholgehalte van ten minste 92 % vol heeft,

en

ii) aan een nader vast te stellen definitie beantwoordt.

Niettemin:

- kan volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure worden besloten dat alleen sommige van de produkten met een alcoholgehalte van ten minste 92 % vol aan het interventiebureau mogen worden geleverd;

- wordt, wanneer de wijn alvorens deze voor distillatie wordt geleverd, tot distillatiewijn is verwerkt, de in de eerste alinea, eerste streepje, bedoelde steun aan de bereider van de distillatiewijn uitgekeerd en mag het bij de distillatie verkregen produkt niet aan het interventiebureau worden geleverd.

3. De aankoopprijs van de door het interventiebureau overgenomen distillatieprodukten wordt vastgesteld op grond van de in lid 1 bepaalde aankoopprijs.

Artikel 28

1. De totale hoeveelheid alcohol die in de voor distillatie te leveren bijprodukten van de wijnbereiding aanwezig is, kan door de Lid-Staten tot 15 % worden verhoogd, naar gelang van de hoeveelheid alcohol die in de geproduceerde wijn aanwezig is.

2. Indien het bepaalde in lid 1 wordt toegepast, is de aankoopprijs van de voor distillatie geleverde bijprodukten en wijn gelijk aan de in hetzelfde wijnoogstjaar geldende prijs voor de wijn die voor de in artikel 21 bedoelde distillatie wordt geleverd.

Artikel 29

De bepalingen voor de toepassing van dit hoofdstuk worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

Zij omvatten met name:

- de voorwaarden voor het uitvoeren van de distillatie van de bijprodukten van de wijnbereiding;

- de criteria voor de vaststelling van het aan de distillateur uit te keren steunbedrag, alsmede van de prijs van de aan het interventiebureau geleverde alcohol.

Volgens dezelfde procedure worden ook de steunbedragen en de prijzen van de alcohol vastgesteld.

HOOFDSTUK III De overige saneringsmaatregelen

Artikel 30

1. Vanaf het wijnoogstjaar 1998/1999 kan, indien in de regio's waar overeenkomstig de voorschriften een regionaal programma wordt uitgevoerd, conjuncturele overschotten worden geconstateerd, voor de producenten aldaar een conjuncturele distillatie worden geopend.

2. De conjuncturele distillatie mag in totaal slechts betrekking hebben op ten hoogste 6 miljoen hectoliter wijn voor de gehele Gemeenschap.

3. De aankoopprijs van de voor de conjuncturele distillatie geleverde wijn wordt vastgesteld op grond van de marktsituatie in de betrokken regio's.

De aankoopprijs geldt voor een onverpakt produkt, af bedrijf van de producent.

De door de distillateur betaalde prijs mag niet lager zijn dan de aankoopprijs.

4. De voorwaarden waarop de conjuncturele distillatie wordt uitgevoerd, de criteria voor de vaststelling van de aan de destilleerder in het wijnoogstjaar 1997/1998 uit te keren steun en de prijs van de aan het interventiebureau geleverde alcohol worden vastgesteld volgens de procedure in artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87. Volgens dezelfde procedure worden het bedrag van de steun, de prijzen van de alcohol en de overige bepalingen voor de toepassing van onderhavig artikel vastgesteld.

Artikel 31

Verwerking van druiven van als tafeldruiven ingedeelde wijnstokrassen tot wijn is verboden.

Ten gunste van de vorenvermelde druiven kan de in artikel 15 van Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad (16) bedoelde maatregel worden toegepast.

Artikel 32

1. De afzet van de door de interventiebureaus overgenomen alcohol gebeurt door middel van openbare inschrijving voor gebruiksdoeleinden en op voorwaarden die geen gevaar opleveren voor een verstoring van de markt van gedistilleerde dranken. De afzet moet op zodanige wijze gebeuren dat een gelijke toegang tot de goederen en een gelijke behandeling van de kopers wordt gewaarborgd.

2. De uitgaven voor de opslag en de afzet van de in lid 1 bedoelde alcohol komen voor 75 % ten laste van het EOGFL, afdeling Garantie, en voor 25 % ten laste van de Lid-Staat waar de alcohol is overgenomen.

3. De bepalingen voor de toepassing van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure in artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87. Zij omvatten met name:

- voorschriften voor de bewerkingen die de interventiebureaus op de overgenomen produkten uitvoeren of kunnen uitvoeren, voordat deze opnieuw in de handel worden gebracht;

- voorschriften inzake de afzet van de produkten in het bezit van de interventiebureaus.

Artikel 33

1. Voor wijn die is verkregen door producenten die, met de in artikel 18 bedoelde steun het alcoholgehalte hebben verhoogd door toevoeging van saccharose of most, wordt de aankoopprijs die voor elke distillatie, met uitzondering van die bedoeld in artikel 26, binnen elke wijnbouwzone verlaagd met een zelfde forfaitair bedrag dat wordt berekend op de grondslag van de in artikel 17 bedoelde steun, alsmede van de verhoging van het alcoholgehalte voor de desbetreffende wijnbouwzone.

Op verzoek van de betrokken producent wordt deze verlaging slechts toegepast voor de hoeveelheden waarvan het alcoholgehalte is verhoogd als bedoeld in de eerste alinea.

2. De bepalingen voor de toepassing van dit artikel worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

Artikel 34

De voordelen van de toepassing van de in het raam van de communautaire en nationale wijnbouwwetgeving geldende maatregelen worden voor de distillatieplichtigen die hun distillatieverplichting uit hoofde van de bepalingen van de hoofdstukken I en II niet nakomen, geschorst. Deze schorsing geldt evenwel niet voor de premies voor stopzetting van de wijnbouw.

Volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure worden, op de grondslag van de marktprijzen in de Gemeenschap, van de geldstraffen die gelden indien de vorenvermelde verplichtingen niet worden nageleefd, forfaitair de maxima en minima vastgesteld.

De Lid-Staten stellen de nodige aanvullende maatregelen en met name het bedrag van de in de tweede alinea bedoelde geldstraffen vast en delen deze de Commissie onverwijld mede.

TITEL IV Afzetbevordering voor kwaliteitsprodukten

Artikel 35

1. De afzetbevordering voor wijnbouwprodukten geschiedt in het raam van een algemeen programma waarmee de volgende acties worden aangemoedigd:

a) binnen de Gemeenschap

- onderzoek naar het effect van het gebruik van wijn en andere wijnbouwprodukten in de menselijke voeding;

- consumentenvoorlichting door het verspreiden van wetenschappelijk gefundeerde mededelingen betreffende wijn; deze voorlichting moet vooral betrekking hebben op de consumptiewijzen en -vormen waardoor het positief effect van de wijnconsumptie goed naar voren wordt gebracht;

- uitvoering van acties die gericht zijn op een gematigd verbruik en tevens ertoe leiden dat meer waarde wordt gehecht aan kwaliteitsprodukten;

- verspreiding van economische en technische gegevens die de consument in staat stellen de kwaliteit/prijsverhouding van een produkt te beoordelen in de verschillende stadia van produktie, distributie en het horecabedrijf;

- instelling van mechanismen die op elk moment aan de informatiemedia en -kanalen de juiste technische informatie betreffende de wijnsector kunnen doorgeven en kunnen voorkomen dat onjuiste berichten ontstaan en dat verspreiding van dergelijke berichten een schadelijke uitwerking heeft;

b) buiten de Gemeenschap

- acties als bedoeld onder a), tweede, derde en vierde streepje;

- verkoopbevordering van wijn uit de Gemeenschap door het organiseren van generieke reclamecampagnes, in voorkomend geval in samenwerking met de Lid-Staten.

2. De Commissie stelt het programma voor de verkoopbevordering vast en voert het uit. Zij kan daartoe

- hulp vragen van of samenwerken met beroeps- en bedrijfs- en tevens niet-overheidsorganisaties, die op dit gebied dezelfde doeleinden nastreven;

- beroep doen op gespecialiseerde diensten voor de opstelling van het verkoopbevorderingsprogramma;

- aan door middel van openbare inschrijvingen geselecteerde agentschappen of bureaus de uitvoering van een deel van of van het gehele programma of het toezicht en de evaluatie op de uitvoering ervan, toewijzen.

Artikel 36

De uitgaven voor de uitvoering van de in artikel 35 vermelde acties voor verkoopbevordering worden beschouwd als interventiemaatregelen in de zin van artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 729/70.

Artikel 37

De toepassingsbepalingen van deze titel worden zo nodig vastgesteld volgens de procedure in artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87.

TITEL V Sectorale organisaties en overeenkomsten

Artikel 38

Deze titel behelst de voorwaarden voor de erkenning van de activiteiten van de sectorale organisaties in het raam van de gemeenschappelijke marktordening voor wijn.

Artikel 39

Op grond van deze verordening worden sectorale organisaties erkend:

1. die bestaan uit vertegenwoordigers van kringen van het bedrijfsleven die betrokken zijn bij de produktie van voor de wijnbereiding bestemde druiven en most en van wijn, enerzijds, en bij de verwerking van druiven en most en de bereiding van de in bijlage I van Verordening (EEG) nr. 822/87 vermelde wijnbouwprodukten en, in voorkomend geval, bij de handel in wijnbouwprodukten, anderzijds;

2. die zijn opgericht op initiatief van alle of van een gedeelte van de daarbij aangesloten organisaties of verenigingen

en

3. die op het niveau van een of meer regio's van de Gemeenschap een aantal van de volgende activiteiten ontplooien, waarbij zij, indien nodig, rekening houden met de belangen van de consumenten:

a) verbetering van de kennis en de doorzichtigheid van de markt;

b) levering van een bijdrage tot een betere coördinatie bij het op de markt brengen van wijnbouwprodukten;

c) opstelling van standaardcontracten die verenigbaar zijn met de communautaire wetgeving;

d) betere valorisatie van de produkten;

e) oriëntatie van de produkten op beter aan de marktbehoeften en aan de smaak van de consument beantwoordende produkten;

f) onderzoek naar methoden om het gebruik van gewasbeschermingsprodukten te verminderen en om de kwaliteit van de produkten en het bodembehoud te garanderen;

g) het ontwikkelen van methoden en materiaal om in het stadium van produktie en wijnbereiding de kwaliteit van de produkten te verbeteren;

h) valorisatie en bescherming van de gecontroleerde en van de geografische benamingen;

i) vaststelling van striktere produktievoorschriften en -procédés en van striktere technische normen voor de afzet van de produkten dan die welke in de communautaire en nationale regelgeving zijn vervat.

Artikel 40

1. De Lid-Staten erkennen de op hun grondgebied gevestigde sectorale organisaties die daarom verzoeken en die

a) op regionaal of interregionaal niveau binnen dat grondgebied hun activiteiten ontplooien;

b) in de betrokken regio, respectievelijk regio's een belangrijk deel van de produktie en van de bedrijfstakken van de verwerking en de bereiding van wijnbouwprodukten en, eventueel, van de handel in wijnbouwprodukten bestrijken; ingeval de sectorale organisatie op interregionaal niveau actief is, moet zij aantonen voor elke branchegroepering in elk van de door die sectorale organisatie bestreken regio's een minimumrepresentativiteit te bezitten;

c) een aantal van de in artikel 39, punt 3, genoemde activiteiten ontplooien;

d) niet zelf op het gebied van produktie, verwerking, bereiding of afzet van wijnbouwprodukten werkzaam zijn.

2. Alvorens tot erkenning over te gaan, delen de Lid-Staten de Commissie mee welke sectorale organisaties een aanvraag om erkenning hebben ingediend en verstrekken zij haar alle dienstige inlichtingen inzake de activiteiten waarmee deze zich bezighouden, hun representativiteit en alle andere gegevens die de Commissie behoeft om haar oordeel te kunnen geven.

De Commissie kan binnen zestig dagen na deze kennisgeving tegen de erkenning verzet aantekenen.

3. De Lid-Staten trekken de erkenning in, indien:

a) niet meer aan de in deze verordening vastgestelde voorwaarden wordt voldaan;

b) de sectorale organisatie, onverminderd de toepassing van artikel 2, lid 1, van Verordening nr. 26, een van de in artikel 85 en/of 86 van het Verdrag vervatte bepalingen overtreedt.

4. De erkenning geldt als toelating om de in artikel 39, lid 3, vermelde activiteiten onder de in deze verordening vervatte voorwaarden te ontplooien.

Artikel 41

1. De sectorale organisaties kunnen verzoeken om in de regio waarbinnen zij hun activiteit uitoefenen, bepaalde van hun overeenkomsten of onderling afgestemde gedragingen voor een beperkte periode verbindend te verklaren voor de niet bij die sectorale organisaties aangesloten individuele marktdeelnemers en groeperingen in de betrokken economische sector.

Om de regels algemeen verbindend te kunnen verklaren, moeten de sectorale organisaties ten minste een aandeel van 51 % in de produktie en in de bedrijfstakken van de verwerking en bereiding van de wijnbouwprodukten en tevens in de handel in de betrokken regio vertegenwoordigen. Indien de voorgenomen algemeenverbindendverklaring een interregionale werkingssfeer heeft, moeten de sectorale organisaties aantonen voor elke branchegroepering in elk van de door die sectorale organisaties bestreken regio's een minimumrepresentativiteit te bezitten.

2. De regels waarvoor de algemeenverbindendverklaring kan worden gevraagd, moeten sedert ten minste één jaar gelden en dienen op een van de volgende punten betrekking te hebben:

a) kennis van de produktie en van de markt;

b) gebruik van milieuvriendelijke teeltmethoden;

c) vaststelling van striktere regels voor produktie en bereiding van wijnbouwprodukten dan die welke in voorkomend geval in de communautaire en nationale wetgevingen gelden.

Artikel 42

1. De bevoegde autoriteiten zorgen ten behoeve van de belanghebbende sociaal-economische kringen voor de bekendmaking van de overeenkomsten en onderling afgestemde gedragingen waarvan verbindendverklaring voor in een of meer bepaalde regio's niet-aangesloten individuele marktdeelnemers en groeperingen wordt overwogen.

In de bekendmaking wordt aan de belanghebbende kringen een termijn van twee maanden geboden om hun opmerkingen kenbaar te maken.

2. Na afloop van de in lid 1 bedoelde termijn van twee maanden en alvorens een besluit te nemen, stellen de bevoegde autoriteiten de Commissie in kennis van de regels die zij voor niet-aangeslotenen algemeen verbindend beogen te verklaren. Deze kennisgeving gaat vergezeld van de dienstige inlichtingen en van de ter zake van de bekendmaking ontvangen opmerkingen en behelst een oordeel over het verzoek om algemeenverbindendverklaring.

3. Indien de regels waarvoor een algemeenverbindendverklaring wordt overwogen, "technische voorschriften" in de zin van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad (17) zijn, worden deze laatste overeenkomstig die richtlijn tegelijk met de in lid 2 bedoelde kennisgeving aan de Commissie medegedeeld.

Onverminderd de toepassing van lid 4, onthoudt de Commissie haar goedkeuring aan regels waarvoor een algemeenverbindendverklaring wordt overwogen, indien er voldoende grond bestaat om een "uitvoerig gemotiveerde mening" overeenkomstig artikel 9 van voornoemde richtlijn te geven.

4. Binnen 45 dagen vanaf de in lid 2 bedoelde kennisgeving kan de Commissie zich tegen de algemeenverbindendverklaring verzetten.

De Commissie neemt in elk geval een afwijzend besluit indien zij vaststelt dat door de voorgenomen algemeenverbindendverklaring

- de mededinging voor een wezenlijk deel van de gemeenschappelijke markt zou worden uitgeschakeld,

- de vrijheid van het handelsverkeer zou worden aangetast

of

- de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of van enige andere communautaire regelgeving in gevaar zouden komen.

5. Wanneer regels in toepassing van dit artikel voor bij een sectorale organisatie niet-aangesloten verbindend worden verklaard, kan de Lid-Staat bepalen dat de bijdragen die door de leden aan deze sectoriale organisatie moeten worden betaald, voor het volle bedrag of voor een gedeelte daarvan ook door de niet-aangesloten individuele marktdeelnemers of groeperingen aan deze organisatie moeten worden betaald.

Artikel 43

De toepassingsbepalingen van deze titel worden vastgesteld volgens de procedure in artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87.

TITEL VI Wijzigingen in Verordening (EEG) nr. 822/87

Artikel 44

Verordening (EEG) nr. 822/87 wordt als volgt gewijzigd:

1. In artikel 1, lid 4, wordt het bepaalde onder c) en f) geschrapt.

2. Titel I komt te luiden.

"TITEL I

Artikel 1 bis

De Commissie zorgt voor een evaluatie van:

- de teelt van de verschillende wijnbouwprodukten;

- het industriële gebruik van die produkten;

- de ontwikkeling van het verbruik van wijn en andere produkten die als zodanig geconsumeerd kunnen worden

en van

- ieder ander gegeven dat noodzakelijk is voor het marktbeheer, om het aanbod in de gewenste zin bij te sturen en om verbruikbevorderende acties te organiseren.

De Commissie kan daartoe een beroep doen op gespecialiseerde lichamen en ondernemingen alsmede op onafhankelijke deskundigen.

Artikel 2

1. De Lid-Staten gaan door middel van jaarlijks enquêtes de ontwikkeling na van het areaal voor de produktie van vegetatief teeltmateriaal voor wijnstokken.

2. De toepassingsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure in artikel 83.

Artikel 3

1. Ieder jaar:

a) doen de producenten van voor de wijnbereiding bestemde druiven, alsmede de producenten van most en wijn, opgave van de hoeveelheden produkten van de laatste oogst;

b) doen de producenten van druivemost en van wijn en de handelaren, met uitzondering van de kleinhandelaren, opgave van de hoeveelheden druivemost en wijn die zij in hun bezit hebben, ongeacht of deze afkomstig zijn van de oogst van dat jaar of van vorige oogsten. Uit derde landen ingevoerde druivemost en wijn worden afzonderlijk vermeld.

2. Voor zover de ontwikkeling van het gemeenschappelijk wijnbouwbeleid niet vereist dat de opgaven van de voorraden vóór de oogst worden gedaan op een volgens de procedure van artikel 83 vast te stellen datum, worden in elke Lid-Staat de opgaven van oogsten en voorraden gelijktijdig, en uiterlijk op 31 december, gedaan.

3. Lid 2 belet niet dat in bepaalde Lid-Staten voor de opgave van voorraden enerzijds, en van oogsten anderzijds, twee verschillende data worden aangehouden, op voorwaarde dat de verzamelde gegevens zodanig worden bijgewerkt dat zij op communautair niveau bruikbaar blijven.

4. De bepalingen voor de uitvoering van dit artikel worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 vastgestelde procedure.

Artikel 4

1. Elke nieuwe aanplant van wijnstokken, ongeacht het ras ervan, is tot en met 31 augustus 2001 verboden.

De Lid-Staten kunnen evenwel voor het wijnoogstjaar 1990/1991 vergunningen tot nieuwe aanplant verlenen voor oppervlakten die zijn bestemd voor de produktie van v.q.p.r.d. waarvoor de Commissie heeft erkend dat de produktie, gezien haar kwaliteitskenmerken, ver bij de vraag achterblijft.

2. In afwijking van lid 1 kunnen de Lid-Staten vergunningen voor nieuwe aanplant verlenen voor oppervlakten die zijn bestemd voor

- de teelt van moederplanten voor onderstammen;

- nieuwe aanplant in het kader van ruilverkavelingen of onteigeningen ten algemene nutte krachtens de geldende nationale wetgevingen;

- wijnbouwexperimenten.

3. Van druiven, afkomstig van wijnstokken die in strijd met de communautaire of nationale bepalingen inzake nieuwe aanplant in de zin van bijlage IV zijn geplant, mag geen wijn worden bereid. De van deze druiven bereide produkten mogen uitsluitend voor distillatie in het verkeer worden gebracht. Uit deze produkten mag echter geen alcohol worden bereid met een alcohol-volumegehalte van 80 % vol of minder.

De toepassingsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure in artikel 83.

Artikel 5

1. Herbeplanting met wijnstokken is slechts toegestaan wanneer een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groepering van personen over een recht op herbeplanting in de zin van bijlage IV beschikt.

Bij wijze van overgangsmaatregel kunnen producenten uit Lid-Staten waarvan de nationale wetgeving op 27 mei 1976 niet in herbeplantingsrechten voorzag, die naar behoren kunnen aantonen dat zij sedert die datum wijnstokken hebben gerooid, hetgeen door de betrokken Lid-Staat is bevestigd, toestemming verkrijgen om vóór 27 mei 1984 onder de in deze verordening gestelde voorwaarden wijnstokken aan te planten op een oppervlakte die, uitgedrukt in uitsluitend met wijnstokken beplante cultuurgrond, overeenkomt met de gerooide oppervlakte.

2. Het in lid 1 bedoelde herbeplantingsrecht:

- mag worden uitgeoefend binnen hetzelfde bedrijf; de Lid-Staten kunnen evenwel bepalen dat het recht uitsluitend mag worden uitgeoefend op de gerooide oppervlakte;

- mag slechts geheel of gedeeltelijk worden overgedragen wanneer een gedeelte van het betrokken bedrijf naar een ander bedrijf overgaat; in dat geval kan dit recht binnen dat andere bedrijf tot maximaal de overgedragen oppervlakten worden uitgeoefend.

Het herbeplantingsrecht mag evenwel geheel of gedeeltelijk aan een ander bedrijf worden overgedragen:

- door de betrokken Lid-Staat gestelde, onder voorwaarden naar oppervlakten die voor de produktie van v.q.p.r.d. zijn bestemd;

- naar oppervlakten die bestemd zijn voor de produktie van tafelwijn of tafeldruiven, of, onder nader te bepalen voorwaarden, voor de teelt van moederplanten voor onderstammen. Voor de oppervlakten die voor de produktie van tafelwijn zijn bestemd, moet met name worden bepaald dat hiervoor aanbevolen wijnstokrassen in de zin van artikel 9 worden gebruikt die een hoog kwaliteitsniveau waarborgen en een opbrengst per hectare opleveren die geringer is dan de in de betrokken administratieve eenheid geteelde wijnstokrassen.

Bij de uitoefening van het herbeplantingsrecht mogen alleen wijnstokrassen worden gebruikt die in de krachtens artikel 9, lid 1, vastgestelde indeling van wijnstokrassen tot dezelfde gebruikscategorie behoren als de rassen van de gerooide wijnstokken waaruit het herbeplantingsrecht resulteert.

3. Iedere aanplant of herbeplanting waarbij de Gemeenschapsvoorschriften niet in acht zijn genomen, moet zonder premie worden gerooid.

4. Vóór 1 januari 1986 stelt de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de bepalingen vast inzake beperking van de uitoefening van het herbeplantingsrecht, die noodzakelijk zijn om het wijnbouwpotentieel aan de behoeften van de markt aan te passen.

5. De toepassingsbepalingen van dit artikel, en met name de in lid 2, tweede alinea, tweede streepje, bedoelde voorwaarden, worden vastgesteld volgens de procedure in artikel 83.

Artikel 6

1. Elke natuurlijke of rechtspersoon of groepering van personen die voornemens is tot een nieuwe aanplant van wijnstokken als bedoeld in artikel 4 over te gaan, vraagt de door de Lid-Staten aangewezen instanties hiertoe schriftelijk om toestemming vóór een door deze instanties vast te stellen datum.

2. Ten einde de controles door de bevoegde instanties te organiseren, kunnen de Lid-Staten bepalen dat elke natuurlijke of rechtspersoon of groepering van personen die voornemens is over te gaan tot rooiing of tot een toegestane herbeplanting met of nieuwe aanplant van wijnstokken, de bevoegde instantie daarvan schriftelijk, binnen een door die instantie vast te stellen termijn in kennis stelt.

Elke natuurlijke of rechtspersoon of groepering van personen die tot rooiing, herbeplanting of nieuwe aanplant van wijnstokken is overgegaan, stelt de bevoegde instantie van de Lid-Staat waar deze werkzaamheden zijn uitgevoerd, daarvan schriftelijk, binnen een door die instantie vast te stellen termijn in kennis.

3. Toegestane nieuwe aanplant van wijnstokken kan geschieden vóór het einde van het tweede wijnoogstjaar dat volgt op dat waarin de toestemming is gegeven.

Artikel 7

1. De Lid-Staten doen de Commissie ieder jaar vóór 1 september over de ontwikkeling van het wijnbouwpotentieel een mededeling waarin een overzicht is opgenomen van de op hun grondgebied met wijnstokken beplante oppervlakten en waarbij met name rekening wordt gehouden:

- met de in artikel 6, lid 2, tweede alinea, bedoelde kennisgevingen;

- met de statistische enquêtes naar de wijnbouwoppervlakten als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 357/79 van de Raad (*).

Dit overzicht:

a) wordt opgesteld voor de volgende geografische eenheden:

- voor Duitsland: de wijngebieden bepaald overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 823/87,

- voor Frankrijk: de departementen,

- voor Italië: de provincies,

- voor Griekenland: de "nomoi",

- voor Spanje: de provincies en de regio's,

- voor Portugal: de regio's,

- voor de overige betrokken Lid-Staten: het gehele nationale grondgebied;

b) wordt ingedeeld overeenkomstig artikel 2, lid 2, onder B, van Verordening (EEG) nr. 357/79.

2. De Commissie legt de Raad jaarlijks vóór 1 december een verslag voor over de ontwikkeling van het wijnbouwpotentieel, waarin met de in lid 1 bedoelde mededelingen van de Lid-Staten rekening wordt gehouden.

(*) PB nr. L 54 van 5. 3. 1979, blz. 124.

Artikel 8

1. De artikelen 4 tot en met 7 zijn niet van toepassing in de Lid-Staten waar de wijnproduktie per wijnoogstjaar niet meer dan 25 000 hectoliter bedraagt.

2. Deze titel laat de mogelijkheid voor de Lid-Staten onverlet om:

- voor de nieuwe aanplant van of de herbeplanting met wijnstokken strengere nationale voorschriften voor te stellen;

- voor te schrijven dat de in deze titel bedoelde verzoeken of inlichtingen met andere gegevens worden aangevuld die noodzakelijk zijn om op de ontwikkeling van het wijnbouwpotentieel te kunnen toezien.

Artikel 9

1. De Lid-Staten delen de wijnstokrassen in per door hen omschreven administratieve eenheid of gedeelte daarvan. De ingedeelde wijnstokrassen moeten behoren tot de soort Vitis vinifera of verkregen zijn uit een raskruising binnen het geslacht Vitis. Bij deze indeling wordt uitgegaan van de krachtens de op een nader te bepalen datum geldende voorschriften op Gemeenschapsniveau te maken indeling.

De Lid-Staten nemen in die indeling wijnstokrassen op die geschikt zijn voor de bereiding van elk van de op hun grondgebied geproduceerde v.q.p.r.d.-wijnen. Deze rassen moeten tot de soort Vitis vinifera behoren.

2. Onverminderd strengere communautaire bepalingen mogen alleen de in de indeling opgenomen rassen in de Gemeenschap worden aangeplant, heraangeplant en geënt.

3. Het instandhouden van de teelt van niet in de indeling genoemde wijnstokrassen is verboden.

4. Behoudens afwijking, waartoe de Commissie heeft besloten, mogen

- verse druiven,

- druivemost,

- gedeeltelijk gegiste druivemost,

- jonge, nog gistende wijn,

- wijn

afkomstig van niet in de indeling opgenomen wijnstokrassen uitsluitend binnen de Gemeenschap met bestemming distilleerderijen of azijnbereidingsbedrijven worden vervoerd. Deze produkten mogen bovendien door de wijnbouwer en zijn gezin worden verbruikt.

5. Slechts in de indeling vermelde wijnstokrassen mogen voor de aanduiding van wijn uit de Gemeenschap worden gebruikt.

Deze bepalingen betreffen met name

- de toevoeging van een wijnstokras (onderzoek naar de geschiktheid voor de teelt);

- de schrapping van een wijnstokras uit de indeling;

- het gebruik van benamingen en synoniemen van de ingedeelde rassen;

- de bekendheid die aan de door de Lid-Staten gemaakte indeling moet worden gegeven.

6. De Commissie stelt de toepassingsbepalingen van dit artikel vast volgens de bij artikel 83 vastgestelde procedure.".

3. De titels II en III worden geschrapt.

4. De bijlagen worden vervangen door de bijlagen die in bijlage II bij de onderhavige verordening zijn opgenomen.

TITEL VII Regeling inzake de stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal, buiten het raam van de regionale programma's

Artikel 45

1. In de regio's waarvoor geen regionaal programma wordt ingediend, kunnen de wijnbouwers bij wie het wijnbouwareaal voor druiventeelt voor de produktie van wijn in de wijnoogstjaren 1995/1996 tot en met 2000/2001 is bestemd, op hun verzoek, onder de in deze titel bepaalde voorwaarden voor de stopzetting van de wijnbouw op de betrokken oppervlakten een premie voor definitieve stopzetting verkrijgen.

Stopzetting van de wijnbouw brengt mee dat de wijnstokken moeten worden gerooid door uittrekking van de hoofdwortels en het afvoeren van stammen en takken van het perceel.

2. De premie wordt slechts verleend indien de wijnbouwer:

- volgens de op het tijdstip van de indiening van de aanvraag geldende nationale wetgeving het recht heeft over de betrokken oppervlakte te beschikken;

- wanneer hij niet aan de in het eerste streepje vermelde voorwaarde voldoet, de schriftelijke toestemming van de eigenaar van die oppervlakte kan overleggen.

3. De toekenning van de premie voor definitieve stopzetting brengt voor de wijnbouwer het verlies mee van het herbeplantingsrecht voor de oppervlakten waarvoor de premie is toegekend.

Artikel 46

De premie voor definitieve stopzetting mag niet worden verleend voor de in artikel 6, derde alinea, omschreven oppervlakten.

Artikel 47

1. Het premiebedrag:

- wordt berekend op grond van een referentiebedrag van 3 500 ecu per hectare dat voor een gemiddelde communautaire opbrengst van 50 hectoliter per hectare is vastgesteld;

- en dat, aan de hand van volgens de procedure in artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 te bepalen aanpassingsschalen, wordt aangepast overeenkomstig de gemiddelde hectareopbrengst in de betrokken regio.

2. Van de voor de gerooide oppervlakten verschuldigde premie wordt aan de wijnbouwer in het jaar waarin de rooiing is uitgevoerd 50 % uitgekeerd en in elk van daaropvolgende vijf jaren 10 %.

3. De uitkering van de premies voor definitieve stopzetting wordt beschouwd als een vorm van interventie ter regulering van de landbouwmarkten in de zin van artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 729/70.

De in aanmerking komende bedragen worden gefinancierd door het EOGFL, afdeling Garantie.

Artikel 48

De in deze titel bedoelde premie voor definitieve stopzetting mag niet tegelijk met de in de Verordeningen (EEG) nr. 2078/92 en (EEG) nr. 2080/92 van de Raad bedoelde premies worden verleend.

Artikel 49

Vóór het einde van het wijnoogstjaar 1997/1998 dient de Commissie bij het Europees Parlement en bij de Raad een verslag in dat is opgesteld aan de hand van een evaluatie van de regeling inzake definitieve stopzetting.

De uitgaven voor deze evaluatie worden beschouwd als een vorm van interventie ter regulering van de landbouwmarkten in de zin van artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 729/70.

Artikel 50

De toepassingsbepalingen van deze titel worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

TITEL VIII Wijziging van Verordening (EEG) nr. 823/87

Artikel 51

Artikel 11, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 823/87 komt te luiden:

"2. Overschrijding van de vastgestelde basisopbrengst heeft ten gevolge dat voor de gehele oogst het gebruik van de benaming waarop aanspraak wordt gemaakt, wordt verboden.

Ingeval van overschrijding kan de door de Lid-Staat aangewezen bevoegde instantie evenwel toestaan dat de benaming waarop aanspraak wordt gemaakt, wordt gebruikt, op voorwaarde dat:

- de weersomstandigheden tijdens het wijnoogstjaar bijzonder gunstig zijn geweest, met name uit het oogpunt van kwaliteit;

- de overschrijding niet meer bedraagt dan 20 % van de vastgestelde basisopbrengst;

- de hoeveelheid waarmee de basisopbrengst is overschreden, zonder enige overheidssteun wordt gedistilleerd.

De hoeveelheid waarvoor het gebruik van de benaming wordt toegestaan, mag in geen geval hoger zijn dan de basisopbrengst.

De Lid-Staten kunnen voorschrijven dat de helft van de hoeveelheid waarmee de basisopbrengst is overschreden, wordt opgeslagen zonder mogelijkheid om deze tijdens het wijnoogstjaar van produktie in de handel te brengen. De opgeslagen hoeveelheid mag worden erkend voor de volgende oogst of voor latere oogsten, eventueel na assemblage met de betrokken v.q.p.r.d. van de nieuwe oogst.".

TITEL IX Wijziging van Verordening (EEG) nr. 2048/89

Artikel 52

Verordening (EEG) nr. 2048/89 wordt als volgt gewijzigd:

1. Artikel 1, lid 2, tweede streepje, komt te luiden:

"- de boekhoudkundige controles als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad (*).

(*) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 18.".

2. Artikel 3 komt te luiden:

"Artikel 3

Beginselen

1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om de controle op de naleving van de wijnbouwregeling te verbeteren.

2. De Lid-Staten stellen controleprogramma's vast die elk jaar vanaf 1 januari moeten worden uitgevoerd. Deze programma's, waarin de aard en de frequentie van de controles worden bepaald, worden op zodanige wijze vastgesteld dat zij over het gehele grondgebied van de Lid-Staten een hoeveelheid bestrijken die representatief is voor alle wijnbouwprodukten die worden geoogst, verwerkt, bereid en verhandeld en met het oog op verhandeling in voorraad worden gehouden. De keuze van de uit te voeren controles moet gebaseerd zijn op een risicoanalyse.

3. De Lid-Staten delen de Commissie vóór 1 oktober voorafgaande aan het jaar waarin de controles worden uitgevoerd, hun programma's en de criteria aan de hand waarvan zijn opgesteld, mede.

De Commissie kan om wijziging van de programma's verzoeken.

4. De Lid-Staten delen de Commissie elk jaar vóór 1 mei alle gegevens mede betreffende de uitvoering van de programma's in het voorgaande jaar en vermelden met name:

- aantal en aard van de uitgevoerde controles;

- aantal en aard van de geconstateerde onregelmatigheden.

5. De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde instanties over voldoende ambtenaren met de vereiste kwalificaties en ervaring beschikken om de wijnbouwcontroles doeltreffend te kunnen uitvoeren.".

3. In artikel 4, lid 2,

a) wordt de volgende tekst als eerste streepje ingevoegd:

"- coördineert alle controle-acties van de voor de wijnbouwcontrole bevoegde instanties;";

b) wordt het vierde streepje vervangen door de volgende tekst:

"- deelt de Commissie mede welke maatregelen uit hoofde van artikel 3, lid 1, zijn genomen, alsmede de controleprogramma's en de in de leden 3 en 4 van dat artikel bedoelde gegevens.".

4. Artikel 6 komt te luiden:

"Artikel 6

Groep van gespecialiseerde controleurs van de Commissie

1. De Commissie stelt een groep van gespecialiseerde controleurs samen die met de in lid 2 vermelde taken worden belast, ten einde, in samenwerking met de bevoegde instanties van de Lid-Staten, de eenvormige toepassing van de wijnbouwers te verbeteren.

De Commissie ziet erop toe dat deze controleurs over de vereiste technische kennis en over voldoende kwalificaties en ervaring beschikken om hun taak te vervullen.

2. De taken van de groep van gespecialiseerde controleurs omvatten:

a) verlenen van medewerking aan de door de bevoegde instanties van de Lid-Staten ingestelde controles;

b) verrichten, op initiatief van de Commissie, van controles waaraan ambtenaren van de Lid-Staten worden uitgenodigd deel te nemen;

c) beoordelen van de ingestelde controleregelingen, de gevolgde procedures en de verkregen resultaten;

d) inwinnen van inlichtingen over door de bevoegde instanties getroffen maatregelen om de toepassing van de wijnbouwregeling te verbeteren, inbreuken te voorkomen en op te sporen, alsmede om de geconstateerde onregelmatigheden te bestraffen;

e) verder ontwikkelen van de samenwerking en van de uitwisseling van informatie tussen de instanties van de verschillende Lid-Staten, ten einde bij te dragen tot de eenvormige toepassing van de wijnbouwregeling en tot de vergemakkelijking van het handelsverkeer in wijnbouwprodukten.

De ambtenaren van de Lid-Staten hebben de leiding bij de uitvoering van de in de eerste alinea, onder a), bedoelde controles.

3. Voor de uit hoofde van lid 2, onder b), uit te voeren controles waarschuwt de Commissie tijdig, vóór het begin ervan, de contactinstanties van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de controle zal worden uitgevoerd. Zij wijst de meest geschikte plaatsen aan waar de controle moet worden uitgevoerd en bepaalt in overleg met de bevoegde instanties van de Lid-Staat de praktische bijzonderheden van die controle.

De gespecialiseerde controleurs van de Commissie leggen een schriftelijke opdracht over waarin hun identiteit en functie zijn vermeld.

Bij de vervulling van hun taken genieten de gespecialiseerde controleurs de rechten en bevoegdheden als bedoeld in artikel 5, eerste tot en met vijfde streepje, onverminderd de beperkingen die de Lid-Staten hun eigen controleurs bij de uitoefening van de betrokken controles opleggen.

De gespecialiseerde controleurs van de Commissie nemen tijdens de controles een houding aan die strookt met de voorschriften en gebruiken die de controleurs van de Lid-Staten in acht dienen te nemen. Zij zijn onderworpen aan het beroepsgeheim.

Wanneer de gespecialiseerde controleurs van de Commissie bij de uitoefening van hun functie moeilijkheden ondervinden, stelt de betrokken Lid-Staat hun de nodige middelen ter beschikking zodat zij hun opdracht tot een goed einde kunnen brengen.

4. De Commissie legt de passende verbindingen met de contactinstanties van de Lid-Staten om programma's voor gemeenschappelijke controleacties uit te werken. De Lid-Staten werken met de Commissie samen om haar de vervulling van die taak de vergemakkelijken.

5. De Commissie doet de contactinstantie van de betrokken Lid-Staat zo spoedig mogelijk een mededeling toekomen over de resultaten van de werkzaamheden van haar gespecialiseerde controleurs; in deze mededeling worden de eventueel geconstateerde moeilijkheden en inbreuken op de geldende voorschriften gemeld.

6. De betrokken Lid-Staat deelt de Commissie zo spoedig mogelijk de maatregelen mede die hij heeft genomen om een einde te maken aan de geconstateerde moeilijkheden of inbreuken, en in het bijzonder de eventueel ingestelde administratieve of gerechtelijke vervolgingen alsmede de sancties die zijn toegepast.

7. De aan de Lid-Staten uit hoofde van lid 5 meegedeelde constateringen kunnen worden gelijkgesteld met de in artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 729/70 bedoelde kennisgeving indien de Lid-Staat geen einde maakt aan de moeilijkheden en inbreuken die hem ter kennis zijn gebracht.".

5. Het volgende artikel 7 bis wordt ingevoegd:

"Artikel 7 bis

De toepassingsbepalingen voor deze titel worden vastgesteld, voor zover nodig, volgens de procedure in artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87.".

6. De bijlage vervalt.

TITEL X Wijnbouwregister

Artikel 53

1. De Lid-Staten waar druiven in volle grond worden geteeld, stellen, overeenkomstig de bepalingen van deze titel, voor de wijnbouwgebieden op hun grondgebied een vereenvoudigd wijnbouwregister in.

De Lid-Staten waarvan het totale wijngaardareaal voor in volle grond geteelde druiven kleiner is dan 500 hectare, zijn niet verplicht een vereenvoudigd wijnbouwregister in te stellen. Volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure kan worden besloten deze uitzondering ook te laten gelden voor gebieden waar het totale wijngaardareaal voor in volle grond geteelde druiven van marginale betekenis is.

2. De instelling en de periodieke bijwerking van het vereenvoudigd wijnbouwregister hebben met name tot doel:

- een beter inzicht te verkrijgen in het met wijnstokken beplante areaal van de Gemeenschap, de ontwikkeling ervan te kunnen volgen en regionale produktieramingen te kunnen maken;

- het beheer van en het toezicht op de uitvoering van de in de wijnbouwsector getroffen maatregelen en, onder meer, de uitvoering van de in titel I bedoelde regionale programma's te evalueren;

- een doeltreffend basisinstrument te scheppen voor de in de wijnbouwsector uit te voeren controles, met name met betrekking tot de stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal, de herbeplantingsrechten en de in het raam van de communautaire regelgeving verleende steun.

3. Het vereenvoudigd wijnbouwregister moet de vereiste technische kenmerken bezitten om als een betrouwbare referentiegrondslag te kunnen dienen, die gemakkelijk voortdurend kan worden bijgewerkt. Het vereenvoudigd wijnbouwregister moet de mogelijkheid bieden om de in artikel 55 bedoelde percelen te identificeren en de ligging ervan te bepalen en om daarin de in artikel 56 bedoelde, door de producenten verstrekte gegevens op te nemen.

Artikel 54

1. De Lid-Staten stellen vóór 1 juli 1996 een grafische referentiegrondslag op die de gehele oppervlakte van het wijngaardareaal in hun wijnbouwgebieden bestrijkt.

Deze grafische referentiegrondslag kan worden opgesteld:

a) uitgaande van het overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2392/86 ingestelde wijnbouwkadaster;

of

b) aan de hand van foto's die volgens adequate technieken zijn behandeld en die zonodig door bezoeken te velde zijn gepreciseerd en aangevuld;

of

c) uitgaande van het kadaster of van andere technieken die worden gebruikt voor de opstelling van het perceelsregister dat is vermeld in het raam van het overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad (18) ingestelde geïntegreerde controlesysteem.

2. De Lid-Staten vernieuwen om de vijf jaar de grafische grondslag van al hun wijnbouwgebieden aan de hand van nieuwe foto's of van gelijkwaardige technieken.

3. De grafische grondslag wordt voortdurend bijgewerkt met de gegevens inzake de verdere ontwikkeling van het wijnbouwareaal.

Artikel 55

1. Op de grafische referentiegrondslag duiden de Lid-Staten de ligging en de identificatiegegevens aan van de met wijnstokken beplante percelen:

- waarop regionale programma's als bedoeld in titel I worden uitgevoerd;

- waarvoor uit hoofde van de communautaire regelgeving premies zijn verleend, met name voor defintieve stopzetting van de wijnbouw of de andere, in titel I bedoelde premies;

- die buiten premieregelingen om worden gerooid, geherstructureerd of waarvoor herbeplantingsrechten als bedoeld in bijlage IV van Verordening (EEG) nr. 822/87 worden gevraagd;

- waarop nieuwe wijnstokken worden aangeplant, op de in artikel 4 van voornoemde verordening bepaalde voorwaarden.

De Lid-Staten kunnen op de grafische grondslag de ligging aangegeven van de percelen die zijn opgenomen in het overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2392/86 ingestelde wijnbouwkadaster.

De identificatie van de percelen en de wijnbouwers geschiedt op een wijze die verenigbaar is met de procédés die worden toegepast in het raam van het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 ingestelde geïntegreerde controlesysteem.

2. De plaats en de identificatiegegevens van de in lid 1 bedoelde percelen worden aangeduid op initiatief van de met name in het raam van de uitvoering van een regionaal programma tot indiening van een aangifte gehouden wijnbouwers, om voor steun voor het rooien van een wijngaard, voor de erkenning van een herbeplantingsrecht en, achteraf, voor het uitoefenen van dit recht in aanmerking te kunnen komen.

De ligging en de identificatiegegevens van de percelen worden aangeduid op door de bevoegde autoriteiten aan de belanghebbenden afgegeven documenten die aan de hand van de grafische referentiegrondslag zijn opgesteld.

3. Voor percelen waarvan de ligging en de identificatiegegevens uiterlijk bij de indiening van de aanvraag niet zijn aangeduid zoals bepaald in dit artikel, wordt geen steun verleend.

Elke herbeplanting en elke nieuwe aanplant zonder schriftelijke aangifte aan de bevoegde autoriteiten zijn onwettig en moeten zonder premie worden gerooid.

4. Elke onwettige nieuwe aanplant of onwettige herbeplanting die met name ter gelegenheid van de instelling, respectievelijk controle van het wijnbouwregister wordt geconstateerd, moet zonder premie worden gerooid.

5. De in lid 1 bedoelde maatregelen kunnen slechts door de Gemeenschap worden gefinancierd indien in het betrokken gebied het vereenvoudigd wijnbouwregister is ingesteld en voor de met de toepassing van deze maatregelen samenhangende controles wordt gebruikt.

Artikel 56

Het gegevensbestand van het vereenvoudigd wijnbouwregister bevat de gegevens die zijn meegedeeld over de bedrijven en de percelen waarvoor de in artikel 55 vermelde aangiften moeten worden gedaan en bevat alleen de gegevens die voor een goed beheer van de betrokken regelingen noodzakelijk zijn.

Artikel 57

1. De Lid-Staten delen de Commissie hun ontwerp voor de uitvoering van het vereenvoudigd wijnbouwregister mede, waarin de gemaakte technische keuzen zijn aangegeven.

2. De Gemeenschap financiert 50 % van de overeenkomstig de procedure in artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde financierbare uitgaven voor de instelling en de vernieuwing van de grafische grondslag; de Gemeenschap financiert alleen de ontwerpen die aan de bepalingen van deze titel voldoen.

De Gemeenschap draagt niet bij tot de financiering van de uitgaven voor bijwerking van het vereenvoudigd wijnbouwregister.

3. De in lid 2 bedoelde financiering wordt beschouwd als een vorm van interventie ter regulering van de landbouwmarkten in de zin van artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 729/70. De vereiste financiële middelen worden verstrekt door het EOGFL, afdeling Garantie.

4. De in ecu en in nationale valuta uitgedrukte bedragen worden omgerekend door toepassing van de wisselkoersen die gelden op de eerste werkdag van het kalenderjaar waarin de werkzaamheden worden uitgevoerd en die worden bekendgemaakt in deel C van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 58

De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om de bewaring en de bescherming van de verzamelde gegevens te waarborgen. Zij vergewissen zich ervan dat het vereenvoudigd wijnbouwregister alleen wordt gebruikt voor de uitvoering van de wijnbouwwetgeving en van het geïntegreerde systeem en voor structurele maatregelen of voor statistische doeleinden.

Artikel 59

Na tijdige voorafgaande kennisgeving aan de bevoegde nationale autoriteiten, mogen de ambtenaren van de Commissie:

- alle onderzoeken en controles uitvoeren met betrekking tot alle maatregelen die zijn genomen voor de instelling van het vereenvoudigd wijnbouwregister en met betrekking tot het voor financiering in aanmerking komen van de voor medefinanciering door de Gemeenschap gedeclareerde uitgaven;

- controles uitvoeren bij de diensten en instanties of bedrijven die aan de instelling van het wijnbouwregister meewerken.

Artikel 60

De bepalingen voor de uitvoering van deze titel en de vereiste overgangsbepalingen worden vastgesteld volgens de bij artikel 83 van Verordening (EEG) nr. 822/87 vastgestelde procedure.

Volgens dezelfde procedure kan tot instelling van een voorschottenregeling worden besloten.

TITEL XI Slotbepalingen

Artikel 61

Verordeningen (EEG) nr. 2392/86 en (EEG) nr. 1442/88 worden ingetrokken.

Artikel 62

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing met ingang van het wijnoogstjaar 1995/1996.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

(1) PB nr. L 84 van 27. 3. 1987, blz. 59.

(2) PB nr. L 368 van 31. 12. 1991, blz. 3.

(3) PB nr. L 132 van 28. 5. 1988, blz. 3.

(4) PB nr. L 182 van 24. 7. 1993, blz. 7.

(5) PB nr. 30 van 20. 4. 1962, blz. 993/62.

(6) PB nr. L 208 van 31. 7. 1986, blz. 1.

(7) PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 23.

(8) PB nr. L 202 van 14. 7. 1989, blz. 32.

(9) PB nr. L 84 van 27. 3. 1987, blz. 3.

(10) PB nr. L 154 van 25. 6. 1993, blz. 39.

(11) PB nr. L 185 van 15. 7. 1988, blz. 9.

(12) PB nr. L 215 van 30. 7. 1992, blz. 85, 91, resp. 96.

(13) PB nr. L 181 van 1. 7. 1992, blz. 12.

(14) PB nr. L 374 van 31. 12. 1988, blz. 1.

(15) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13.

(16) PB nr. L 118 van 20. 5. 1972, blz. 1.

(17) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.

(18) PB nr. L 355 van 5. 12. 1992, blz. 1.

BIJLAGE I

NATIONALE REFERENTIEPRODUKTIE

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE II

De bijlagen bij Verordening (EEG) nr. 822/87 worden vervangen door de volgende tekst:

"BIJLAGE I

DEFINITIES BEDOELD IN ARTIKEL 1, LID 4, ONDER a)

1. Verse druiven: vruchten van de wijnstok, gebruikt bij de wijnbereiding, rijp of zelfs lichtjes ingedroogd, die met bij de wijnbereiding gebruikelijke middelen kunnen worden gekneusd of geperst en die spontaan alcoholische gisting kunnen doen ontstaan.

2. Druivemost: de vloeistof die op natuurlijke wijze of door natuurkundige procédés uit verse druiven wordt verkregen. Een effectief alcohol-volumegehalte van druivemost van ten hoogste 1 % vol is toegestaan.

3. Gedeeltelijk gegiste druivemost: het produkt dat is verkregen door vergisting van druivemost en dat een effectief alcohol-volumegehalte heeft van meer dan 1 % vol, en minder dan drie vijfde van het totaal alcohol-volumegehalte; bepaalde v.q.p.r.d., waarvan het effectief alcohol-volumegehalte lager is dan drie vijfde van het totale alcohol-volumegehalte, maar niet lager dan 5,5 % vol, worden evenwel niet als gedeeltelijk gegiste druivemost beschouwd.

4. Gedeeltelijk gegiste druivemost van ingedroogde druiven, ook wel "vino dolce natural" genaamd: het produkt dat ontstaat door de gedeeltelijke vergisting van druivemost verkregen uit ingedroogde druiven, waarvan het totale gehalte aan suiker vóór de gisting ten minste 272 gram per liter bedraagt en waarvan het natuurlijk en effectief alcohol-volumegehalte niet lager mag liggen dan 8 % vol.

5. Druivemost, waarvan de gisting door toevoegen van alcohol is gestuit: het produkt dat

- verkregen is in de Gemeenschap,

- een effectief alcohol-volumegehalte heeft van ten minste 12 % vol en minder dan 15 % vol en

- verkregen is door toevoegen aan niet gegiste druivemost met een natuurlijk alcohol-volumegehalte van ten minste 8,5 % vol welke uitsluitend van de in artikel 69 bedoelde wijnstokken afkomstig is:

- hetzij van neutrale, uit produkten van de wijnstok gewonnen alcohol, met inbegrip van alcohol uit distillatie van krenten en rozijnen, met een effectief alcohol-volumegehalte van ten minste 95 % vol,

- hetzij van een niet gerectificeerd produkt verkregen door distillatie van wijn en met een effectief alcohol-volumegehalte van ten minste 52 % vol en ten hoogst 80 % vol.

6. Geconcentreerde druivemost: niet-gekaramelliseerde druivemost die

- verkregen is via gedeeltelijke onttrekking van het in de druivemost aanwezige water door elk ander toegestaan procédé dan de rechtstreekse werking van vuur, en op zodanige wijze dat bij een temperatuur van 20 °C volgens de refractometermethode als bedoeld in de bijlage van Verordening (EEG) nr. 543/86 geen lagere uitkomst dan 50,9 % wordt verkregen,

- uitsluitend afkomstig is van de in artikel 69 bedoelde wijnstokrassen,

- geproduceerd is in de Gemeenschap en

- verkregen is uit druivemost met ten minste het minimale natuurlijk alcohol-volumegehalte dat is vastgesteld voor de wijnbouwzone waar de druiven werden geoogst.

Een effectief alcoholgehalte van geconcentreerde druivemost van ten hoogste 1 % vol is toegestaan.

7. Gerectificeerde geconcentreerde druivemost: de niet-gekaramelliseerde vloeistof die

- verkregen is via gedeeltelijke onttrekking van het in de druivemost aanwezige water door elk ander toegestaan procédé dan de rechtstreekse werking van vuur, en op zodanige wijze dat bij een temperatuur van 20 °C overeenkomstig de in de bijlage van Verordening (EEG) nr. 543/86 voorgeschreven refractometermethode een waarde wordt verkregen die niet lager is dan 61,7 %,

- toegestane behandelingen voor ontzuring en eliminatie van