Nr. C 101/2 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 4. 78 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de uniforme 
beginselen  voor  de stelsels  van  exportkredietverzekering  en exportkredietgarantie  met 
betrekking  tot transacties  op middellange  en lange  termijn  met  overheidsafnemers  en met 
particuliere  afnemers 
Het advies  van  het  Comité  heeft  niet  op een  bepaald  bekendgemaakt  document 
betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 27 september  1977  gehouden  151e  zitting  heeft  het Comité  op voorstel 
van zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een  advies  inzake  voornoemd  onderwerp 
op te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 1 en 2 maart  1978  te Brussel  gehouden  156e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  artikel  20,  vierde  alinea  van  het  Reglement 
van Orde  van het Comité, 
Gezien  zijn  besluit  d. d. 27 september  1977,  op voor-
stel van  het  Bureau  een  initiatiefadvies  op te stellen 
inzake  het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad 
betreffende  de uniforme  beginselen  voor  de stelsels 
van exportkredietverzekering  en exportkredietgaran-
tie met  betrekking  tot transacties  op middellange  en 
lange  termijn  met  overheidsafnemers  en met  particu-
liere afnemers"  en gezien  zijn  besluit  van  dezelfde 
datum,  de Afdeling  voor  industrie,  handel,  ambacht 
en dienstverlening  te belasten  met  de voorbereiding 
van de werkzaamheden  ter zake, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  tijdens  haar  vergadering 
van 8 februari  1978  opgestelde  advies, Gezien  het door  de rapporteur,  de heer  Miller,  voor-
gelegde  rapport, 
Gezien  de discussies  tijdens  zijn  156e  zitting  d.d.  1 en 
2 maart  1978  (vergadering  van 1 maart  1978), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  is goedgekeurd: 
I. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
1.1. Het  Comité  juicht  de inspanningen  van  de 
Commissie  ten behoeve  van  de harmonisatie  van  ex-
portkredietverzekering  binnen  de Gemeenschap  toe, 
aangezien  deze  ertoe  kunnen  bijdragen  belemmerin-
26. 4. 78 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 101/3 
gen van  de vrije  concurrentie  uit de weg  te ruimen. 
Tegelijkertijd  is het echter  van  mening  dat in onder-
havige  voorstellen  slechts  een  begin  wordt  gemaakt 
met de harmonisatie.  Deze  harmonisatie  zal de beste 
uitgangspositie  zijn  voor  de export  van  de Gemeen-
schap.  Het  is bovenal  van  wezenlijk  belang  dat  de 
voorwaarden  voor  de exporteurs  van  de Gemeen-
schap  ten minste  even  gunstig  zijn  als die welke  de 
exporteurs  van  de voornaamste  derde  landen  gebo-
den worden.  Hierbij  zij gedacht  aan  de faciliteiten  die 
deze  landen  binnen  hun  kredietverzekeringsstelsels 
genieten  en aan  de financieringscondities  die geba-
seerd  zijn  op de garantieregelingen  van  deze  stelsels. 
Het Comité  zou  er verder  op willen  wijzen  dat elke 
poging  tot verdergaande  harmonisatie  wellicht  ver-
geefs  zal blijken,  wanneer  niet  de premies,  de wijze 
van betaling  van  de premies  en de verzekerde  percen-
tages  worden  geharmoniseerd  en niet  een  uniforme 
classificatie  wordt  ingevoerd  van  de  verzekerde 
importlanden.  Het  neemt  er akte  van  dat de Commis-
sie haar  pogingen  om  tot een  dergelijk  geharmoni-
seerd  systeem  te komen  wil  voortzetten,  maar  wil 
naar  voren  brengen  dat  concurrentiedistorsies  wel-
licht niet  alleen  toe te schrijven  zijn  aan  de verschil-
lende  kredietverzekeringspraktij  ken in de diverse  lan-
den, maar  ook  aan  de verschillende  inflatiepercentages 
en aan  economische  of andere  factoren.  In ieder  geval 
zou de harmonisatie  volgens  het  Comité  tot  het 
noodzakelijke  minimum  beperkt  moeten  blijven,  ten 
einde  een  eerlijke  concurrentie  tussen  de exporteurs 
te garanderen.  Voorts  zouden  bij de harmonisatie 
steeds  de beste  elementen  van  de verschillende  natio-
nale regelingen  moeten  worden  overgenomen. 
1.2. Het  Comité  neemt  akte  van  het  plan  van  de 
Commissie  een  Raadgevend  Comité  voor  de export-
kredietverzekering  en de exportkredietgarantie  in te 
stellen,  dat tot taak  zal hebben  op de uniforme  toe-
passing  van  onderhavige  richtlijn  toe  te zien.  Dit 
comité  heeft  hoofdzakelijk  een  adviserende  functie. 
Er wordt  onduidelijk  aan  gerefereerd,  en het wordt 
aan de Commissie  overgelaten,  te beslissen  wanneer 
zij het  noodzakelijk  acht  het  te raadplegen.  Het 
Comité  is van  oordeel  dat  het  Raadgevend  Comité 
geraadpleegd  moet  worden  over  elk  probleem  dat 
verband  houdt  met  de uniforme  toepassing  van  de 
richtlijn. 
Het Comité  is zich  ervan  bewust  dat  de samenstel-
ling van  genoemd  comité  tot op zekere  hoogte  de 
structuur  van  de kredietverzekeringsbranche  in de 
Lid-Staten  zal  weerspiegelen;  toch  is het  naar  zijn 
mening  uiterst  wenselijk  dat vertegenwoordigers  van 
de betrokken  beroepsgroepen,  in het bijzonder  van de 
verzekerden,  erin  zitting  hebben. 
1.3. Het  Comité  vestigt  de aandacht  op de onge-
lijke  verplichtingen  van  verzekeraar  en verzekerde. 
Het stelt  vast  dat  de verplichtingen  van  de verze-
kerde  in verschillende  delen  van  het voorstel  door  de 
formulering  steeds  een bindend  karakter  hebben,  ter-
wijl de verplichtingen  van  de verzekeraar  dikwijls vaag  zijn  gedefinieerd  (b.v.  bijlage  I, punt  IV, sub  2, 
a), en bijlage  III, punt  VI, derde  alinea).  Het  Comité 
verzoekt  om opheffing  van deze  ongelijkheid. 
1.4. Het  Comité  stelt  vast  dat in het richtlijnvoor-
stel bepaalde  aspecten  van  de  kredietverzekering 
zoals  koersrisico's  en vorderingen  op grond  van  clau-
sules  houdende  prijsaanpassing  niet  zijn  opgenomen. 
Het verzoekt  de Commissie  te willen  onderzoeken  of 
het mogelijk  is op een  later  tijdstip  voorstellen  te 
doen  tot harmonisatie  van  de desbetreffende  bepalin-
gen in de Lid-Staten  zodat  een  in een  bepaald  land 
aangenomen  stelsel  niet  tot concurrentiedistorsies  tus-
sen de Europese  exporteurs  leidt. 
1.5. Volgens  het Comité  zou  de Raad  alvorens  de-
ze richtlijn  vast  te stellen,  kennis  moeten  nemen  van 
de sedert  de opstelling  van  de richtlijn  in de krediet-
verzekeringsbranche  opgetreden  ontwikkelingen.  Zo 
is bijvoorbeeld  het maximum  van  95 %, als genoemd 
in bijlage  II, op het  ogenblik  niet  meer  in overeen-
stemming  met  enkele  van  de gebruikte  methodes. 
Hetzelfde  geldt  voor  het minimum  van  vier  maanden 
ter betaling  van de schadevergoeding. 
II. BIJZONDERE  OPMERKINGEN 
2.1. Preambule 
2.1.1.  Het  Comité  is van  oordeel  dat  in de derde 
overweging  de woorden  „de  concurrentie...  kunnen 
vervalsen"  dienen  te worden  vervangen  door  „de 
vrije  concurrentie  ... belemmeren". 
2.2. Artikelen  3,4  en 5 
2.2.1.  Het  Comité  verwijst  naar  zijn  commentaar 
in paragraaf  1.2. 
2.3. Bijlage  I 
2.3.1.  Punten  II en III:  omvang  van  de dekking, 
schade  veroorzakende  gebeurtenissen  en wacht-
termijnen 
Het Comité  stelt  vast  dat in de paragrafen  A, C, D, 
E, G en H van  punt  III wordt  gesproken  van  „... 
maanden  na de vervaldag  van  de onvoldaan  gebleven 
vordering".  Dit is ontoepasselijk  wanneer  het gaat  om 
„fabricatierisico",  aangezien  hierbij  gewoonlijk  geen 
„onvoldaan  gebleven  vordering"  zal bestaan.  Derhalve 
pleit  het Comité  ervoor,  het in punt  II gemaakte  ver-
schil  tussen  fabricatie-  en kredietrisico  ook  in punt  III 
te doen  gelden. 
2.3.2.  Punt  III, paragraaf  C 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat de tijd  voor  de con-
stitutie  van  de schade  tot drie  maanden  en de betaal-
termijn  van  de verzekeraar  tot  uiterlijk  30 dagen 
daarna  worden  beperkt. 
2.3.3.  Punt  III, paragraaf  E 
Het Comité  stelt  voor  deze  regeling  ook  toe te passen 
voor  overheidsdebiteuren. 
Nr. C 101/4  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  26.  4. 78 
2.3.4.  Punt  III, paragraaf  H 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat  de uitdrukking  „in 
het buitenland  gelegen  oorzaken"  duidelijker  werd 
gedefinieerd  en is van  mening  dat  de schade  ook  er-
kend  dient  te worden  op grond  van  „binnenlandse" 
maatregelen  of beslissingen  van  een  regering. 
2.3.5  Punt  IV:  aanvang  en begrenzing  van  de dek-
king 
1. Aanvang 
De dekking  van  het  fabricatierisico  zou  volgens  het 
Comité  met  terugwerkende  kracht  moeten  worden 
toegepast  en ook  de onkosten  moeten  omvatten  die 
ontstaan  tussen  de datum  van  inwerkingtreding  van 
het contract  en de datum  waarop  wordt  voldaan  aan 
de door  de verzekeraar  aan  de toekenning  van  zijn 
dekking  verbonden  voorwaarden. 
Wat het kredietrisico  betreft  stelt  het Comité  voor  het 
woord  „volledig"  in de tweede  regel  te schrappen. 
Naar  zijn  mening  kan  de bestaande  formulering  ook 
betrekking  hebben  op  „technische  verplichtingen", 
hetgeen  niet  te verantwoorden  zou  zijn.  Het  is van 
oordeel  dat  de dekking  van  het  kredietrisico  moet 
aanvangen  zodra  de exporteur  zijn  verplichtingen  op 
een zodanige  wijze  heeft  vervuld  dat  hij recht  heeft 
op betaling  door  de koper. 
2.3.6.  Punt  V: schadevergoeding,  algemene  beginse-
len, b) 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat  de woorden  „naar 
genoegen  van  de  verzekeraar"  achter  het  eerste 
streepje  worden  geschrapt.  Dit is in overeenstemming 
met zijn  commentaar  in paragraaf  1.3. 
Het Comité  stelt  voor,  de uitdrukking  „van  toepas-
sing zijn"  in de vierde  regel  achter  het tweede  streepje 
te laten  voorafgaan  door  „ten  tijde  van  de onderteke-
ning  van  het  contract",  om te voorkomen  dat  bij een 
eventuele  latere  wetswijziging  deze  bepaling  in strijd 
is met  punt  III, paragraaf  D. 
2.3.7.  Punt  V: schadevergoeding,  c) 
Het Comité  stelt  voor  aan  deze  alinea  een  tekst  ach-
ter een  nieuw  streepje  toe  te voegen  waarin  de ver-
plichting  is neergelegd  uniforme  criteria  vast  te stellen 
met betrekking  tot de periode  waarbinnen  door  de 
verzekeraar  schadevergoeding  en  voorschotten  op 
verwachte  verliezen  betaald  worden. 
2.3.8.  Punt  V 
2. Vergoeding  van  het kredietrisico 
b) Volgens  het  Comité  zou  ( in de Engelse  tekst  — 
vert.)  voor  b) en voor  het tweede  streepje  ter ver-duidelijking  „en"  moeten  worden  toegevoegd  en 
zou de uitdrukking  „het  bedrag  van  de kosten  die 
de verzekerde  ... heeft  bespaard"  moeten  worden 
gepreciseerd;  voorts  zou  niet  de koers  van  de dag 
van ondertekening  maar  die  van  de dag  waarop 
de schade  is ontstaan,  moeten  worden  genomen. 
Dit laatste  geldt  ook  voor  bijlage  III, punt  V en 
bijlage  IV, punt  IV. 
2.3.9.  Punt  IV:  premies 
Het Comité  is van  oordeel  dat  de verzekerde,  indien 
hij kan  bewijzen  dat  de dekking  geen  aanvang  heeft 
genomen  in de zin van  punt  IV, het recht  zou  moeten 
hebben  op terugbetaling  van  de premie  onder  aftrek 
van de opgetreden  onkosten.  Hetzelfde  zou  moeten 
gelden  met  betrekking  tot bijlage  III, punt  IV en bij-
lage IV, punt  VI. 
Wat de harmonisatie  van  de premies  betreft  verwijst 
het Comité  naar  zijn  opmerkingen  in paragraaf  1.1. 
2.4. Bijlage  11 
2.4.1.  Punt  II: algemene  beginselen  van  schadever-
goeding 
Overwegende  dat  bij harmonisatie  moet  worden  uit-
gegaan  van  de beste  toegepaste  methodes,  vindt  het 
Comité  dat  de uit hoofde  van  de uitvoeringsgarantie 
uit te keren  maximum  schadevergoeding  100  % van 
het door  de garantie  gedekte  bedrag  zou  moeten  be-
dragen  en dat  de termijn  van  ten  minste  vier  maan-
den zou  moeten  worden  opgeheven. 
2.5. Bijlage  111 
2.5.1.  Punt  I: uniforme  beginselen  voor  de recht-
streekse  garantie  aan  de banken 
Het Comité  zou  gaarne  zien  dat  het  woord  „koper" 
werd  vervangen  door  „debiteur". 
2.5.2.  Punt  III: omvang  van  de garantie 
4. Het  Comité  vraagt  zich  af om  welke  redenen  de 
wachttermijn  ten  minste  drie  maanden  bedraagt. 
Voorts  geeft  het de voorkeur  aan  het  woord  „betaal-
termijn"  boven  „wachttermijn"  in de huidige  tekst. 
2.5.3.  Punt  IV: aanvang  van  de garantie 
Het Comité  stelt  voor  deze  tekst  als volgt  te wijzigen: 
„De rechtstreekse  garantie  kan  aanvangen  zodra 
de exporteur  de bank  ervan  op de hoogte  heeft 
gesteld  dat: 
26.4.  78 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 101/5 
— de goederen  zijn  verzonden;  of 
— de goederen  zijn  verzonden  en .. 
Bovendien  zou  het Comité  het woord  „zodra"  na het 
derde  streepje  gaarne  geschrapt  zien. 
2.5.4.  Punt  V: beginselen  van  schadevergoeding 
Het Comité  stelt  voor  te lezen:  „Indien  de schade 
toegeschreven  moet  worden  aan  onvoldoende  zorg-
vuldigheid  van de bank  .. 
2.5.5.  Punt  VII:  premies 
Het Comité  heeft  ter kennis  genomen  dat  het  niet 
altijd  de exporteur  is die de premie  moet  betalen,  en 
stelt derhalve  de volgende  formulering  voor: 
„De toekenning  van  een  rechtstreekse  garantie 
aan de bank  is gebaseerd  op de betaling  van  een 
premie.". 
2.6. Bijlage  IV 
2.6.1.  Punt  I: uniforme  beginselen  voor  de garantie 
van het financieringskrediet 
1. Het  Comité  is van  mening  dat  in bijlage  IV, 
punt  I, een  verklaring  zou  moeten  worden  opgeno-
men aangaande  de wenselijkheid  van  geharmoni-
seerde  verzekeringspercentages. 
2. Het  Comité  vindt  dat het mogelijk  zou  moeten 
zijn een  bank  te kiezen  die niet  gevestigd  is in het 
land van  de kredietverzekeraar  of van  de instelling 
die de garantie  heeft  verleend. 2.6.2.  Punt  I 
2. Het  Comité  stelt  voor,  duidelijkheidshalve  aan 
het eind  van  de zin de volgende  woorden  toe te voe-
gen: „en  die krachtens  de leningsovereenkomst  moe-
ten worden  betaald". 
2.6.3.  Punt  II: omvang  van de garantie 
3. Het  Comité  acht  het noodzakelijk  in het Frans 
en het  Duits  een  andere  vertaling  te zoeken  voor 
„verliezen". 
2.6.4.  Punt  VI: premie 
Hiervoor  geldt  hetzelfde  als voor  punt  VII van bijlage 
III (zie  paragraaf  2.5.5). 
2.7. Bijlage  V 
2.7.1.  Punt  A 
Het Comité  vreest  dat de door  de Commissie  opge-
stelde  definitie  van  een  „overheidsafnemer"  door  de 
afzonderlijke  kredietverzekeraars  verschillend  zal 
worden  uitgelegd.  Het  zou  gaarne  zien  dat  op aan-
sporing  van  de Commissie  nieuwe  pogingen  werden 
ondernomen  om dit probleem  op te lossen  en dat de 
termen  „state  trading  corporations"  en  „public 
corporations"  sub b) nader  werden  gedefinieerd. 
Conclusie 
Behoudens  deze  algemene  en bijzondere  opmerkingen 
keurt  het Comité  de ontwerp-richtlijn  van  de Com-
missie  goed. 
Gedaan  te Brussel,  1 maart  1978. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI