B4-0112, 0113, 0114 en 0115/96

Resolutie over veiligheid op zee

Het Europees Parlement,

- gezien zijn eerdere resoluties over veiligheid op zee en met name zijn adviezen van 9 maart 1994 inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor organisaties belast met de inspectie en controle van schepen ((PB C 91 van 28.3.1994, blz. 99.)) en het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake het minimumopleidingsniveau van zeevaartberoepen ((PB C 91 van 28.3.1994, blz. 109.)) alsook zijn resoluties van 11 maart 1994 over een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee ((PB C 91 van 28.3.1994, blz. 301.)) en 27 oktober 1994 over de veiligheid op zee ((PB C 323 van 21.11.1994, blz. 176.)), een maand na de tragische ramp met de "Estonia",

- gezien de resolutie van de Raad over de veiligheid van ro-ro- passagiersveerboten van 22 december 1994, waarin alle belangrijke wensen van het Europees Parlement inzake de veiligheid op zee zijn verwerkt,

- gezien het in het Verdrag betreffende de Europese Unie nieuw ingevoerde artikel 75, lid 1 van het EG-Verdrag, waarmee de veiligheid van het vervoer tot een bevoegdheid van de EU wordt gemaakt,

- gezien artikel 7 A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap inzake de interne markt en artikel 5 inzake de verplichtingen van de lid-staten,

- gezien de voornemens van de Commissie betreffende de veiligheid op zee, als voorgesteld in haar wetgevingsprogramma 1996,

- gezien de uitkomst van de in Londen van 20 t/m 29 november 1995 gehouden SOLAS-conferentie over verbetering van de veiligheid van ro-ro- passagiersschepen,

A. overwegende dat de Europese Unie meer dan een jaar na de ramp met de Estonia en gezien het grote verlies aan mensenlevens bij dergelijke ongevallen op zee flinke vorderingen gemaakt zou moeten hebben bij het vaststellen van een evenwichtig kader voor maatregelen om de veiligheid van veerboten en andere passagiers- en vrachtschepen te vergroten,

B. overwegende dat een samenhangend en doeltreffend kader voor het toezicht op de naleving van bestaande en nieuwe regels ter voorkoming van ongelukken in het passagiers- en vrachtvervoer op zee geen uitstel duldt,

C. overwegende dat de steeds toenemende vraag naar schepen die meer mensen en goederen kunnen vervoeren tot het gebruik van grotere schepen met gelijkvormige dekken leidt, wat een gevaar vormt voor de optimale stabiliteit van deze schepen en hun kans botsingen en/of ongunstige omstandigheden op zee te doorstaan,

D. overwegende dat bij onderzoek naar deze ongevallen een aantal fouten en gevallen van nalatigheid aan het licht zijn gekomen, die hoofdzakelijk zijn terug te voeren op technische gebreken, maar ook op menselijke fouten, onvoldoende scheepsonderhoud en inspecties, verouderde schepen en gevaarlijke weersomstandigheden,

E. gezien het internationale karakter van de scheepvaart en de noodzaak internationaal geaccepteerde maatregelen voor zeeschepen vast te stellen, die door alle landen worden toegepast,

F. gezien het onbevredigende resultaat van de evacuatie-oefening die op 13 januari 1996 in Dover is gehouden,

1. neemt nota van de uitkomst van de SOLAS-conferentie van november 1995 en met name de nieuwe regels en afspraken die daarbij zijn gemaakt inzake ro-ro- passagiersschepen: aanscherping van de stabiliteitsnorm bij averij voor bestaande en nieuwe schepen; beperking van het aantal personen aan boord van standaard eenruimige ro-ro-veerboten; vaststelling van een standaardmethode voor het testen van de gelijkwaardigheid van specifieke stabiliteitsvereisten; het besluit inzake "de regionale afspraken over specifieke vereisten";

2. is van mening dat deze afspraken in combinatie met het pakket Regelingen en Besluiten voor verbetering van de voorzieningen voor het redden van levens en de ontruiming van schepen en de reeks bedrijfs- en navigatie-eisen waarover ook op de conferentie overeenstemming is bereikt, de voorwaarden voor een veilige scheepvaart sterk zouden verbeteren, mits ze door alle landen daadwerkelijk en uniform worden toegepast;

3. stelt zich volledig achter het werk van de Commissie op het niveau van de IMO en de EU, maar betreurt het vrij trage tempo van de Commissie op dit terrein zowel vorig jaar als dit jaar, zoals blijkt uit het wetgevingsprogramma van de Commissie voor 1996;

4. vestigt de aandacht van de Commissie en de lid-staten op de noodzaak de uniforme toepassing van de regels binnen het grondgebied van de Europese Unie te verzekeren;

5. verzoekt de Commissie haar werkprogramma op dit gebied zo spoedig mogelijk aan te vullen en wetgevingsvoorstellen in te dienen, hoofdzakelijk voor maatregelen op de volgende terreinen:

(a) infrastructuur te land voor satellietapparatuur die een snelle bijstand aan schepen in nood mogelijk maakt;

(b) versterking van de nationale kustwachtdiensten en betere cooerdinatie daartussen;

(c) bindende regels voor inspectie van de structurele integriteit van de romp van schepen met op nationaal niveau vastgestelde zware straffen bij nalatigheid en/of verwaarlozing die bijdraagt tot een ongeval op zee, met name als daarbij doden vallen;

6. verzoekt de Commissie te komen met een adequate oplossing voor het probleem van het ontwerp van roro-veerboten, die gezocht zou moeten worden op basis van de hoogste gemeenschappelijke factor in plaats van de kleinste gemene deler; steunt in dit verband regionale overeenkomsten binnen de EU die tot doel hebben hogere eisen te ontwikkelen voor de stabiliteit en de soliditeit van schepen;

7. verzoekt de Commissie maatregelen voor te stellen om te zorgen dat alle schepen onder de vlag van een derde land die een of meer communautaire havens aandoen, aan dezelfde veiligheidsvereisten voldoen als schepen onder de vlag van een lid-staat en aan hetzelfde stelsel van strenge controles onderworpen worden;

8. juicht het toe dat schepen met doorlopende dekken geleidelijk uit de vaart worden genomen en dat er maatregelen worden genomen op functioneel en navigatiegebied;

9. verzoekt de Commissie en de lid-staten te zorgen dat de onlangs aangenomen richtlijn inzake controle in havens strikt wordt nageleefd om substandaardschepen - die normaal onder goedkope vlag varen - uit de EU- wateren te weren;

10. verzoekt de Commissie onderzoeksvoorstellen in te dienen om tot geharmoniseerde methoden en criteria voor het testen van modellen op een hoog niveau te komen zodat echte consequente nakoming van de eisen voor stabiliteit verzekerd is voor het geval dat de SOLAS-standaard 90 voor stabiliteit bij averij wordt overschreden;

11. is van mening dat het optreden van menselijke fouten bij een groot percentage ongevallen op zee te maken heeft met een hele reeks factoren, variërend van een gebrek aan opleiding via ontoereikende gezondheids- en veiligheidsvoorwaarden aan boord, buitensporig lange werktijden en ontoereikende bemanning tot middelmatige arbeidsomstandigheden; verzoekt de Commissie opnieuw onderzoek in te stellen naar het belang van de personeelsbezetting en de rusttijden, een verbod het besturen van het schip aan één persoon toe te vertrouwen, zich te buigen over het probleem van de vermoeidheid en met name het te grote aantal overuren, en erop toe te zien dat de officieren en de bemanning van een schip de in een gemeenschappelijke taal gegeven instructies volledig begrijpen;

12. verzoekt de Commissie en de Raad de Europese vloot, die de laatste decennia voortdurend is ingekrompen, te steunen door positieve maatregelen vast te stellen, onder meer het EUROS-register, te zorgen voor de vereiste normen en bij te dragen tot de verwijdering van substandaardschepen in het vervoer over zee;

13. verzoekt de Commissie en de Raad betere milieunormen en doeltreffend gecooerdineerde controlemaatregelen ten uitvoer te leggen in alle lid-staten, alsmede een route vast te stellen voor het vervoer over zee van gevaarlijke en vervuilende stoffen die ecologisch kwetsbare kustgebieden mijdt, en de observatie van de zeewatervervuiling te intensiveren;

14. verzoekt de Commissie voorschriften voor te stellen voor hoge- snelheidsveerboten en catamaranen;

15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lid-staten en de staten die om toetreding tot de Unie hebben verzocht, en aan alle betreffende maritieme autoriteiten.