Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake algemene productveiligheid"

(2000/C 367/11)

De Raad heeft op 24 juli 2000 besloten het Economisch en Sociaal Comité, overeenkomstig artikel 95 van het EG-Verdrag, te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De afdeling "Interne markt, productie en consumptie", die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 19 juli 2000 goedgekeurd; rapporteur was mevrouw Williams.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 375e zitting (vergadering van 20 september 2000) het volgende advies uitgebracht, dat met 78 stemmen vóór, 0 tegen, bij 4 onthoudingen werd goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. De oorspronkelijke Richtlijn inzake algemene productveiligheid (RAPV) trad in juni 1994 in werking. De regeling vormde het vervolg op een reeks richtlijnen die betrekking hadden op een specifiek onderwerp of een bepaalde sector, zoals de speelgoedrichtlijn, en de doelstelling ervan was om "een hoog niveau van bescherming" te verwezenlijken. Sindsdien zijn consumentenbescherming en veiligheid tot de nieuwe EU-beleidsprioriteiten gaan behoren.

1.2. Krachtens artikel 16 van de RAPV "doet de Raad (...) een uitspraak over de eventuele aanpassing van deze richtlijn, met name ten einde de werkingssfeer van de richtlijn (...) uit te breiden alsmede over de vraag of het gewenst is de bepalingen van titel V (dringende situaties) te wijzigen". Het was de bedoeling dat de Raad een desbetreffend besluit zou nemen aan de hand van een verslag van de Commissie over de opgedane ervaringen dat vergezeld zou gaan van passende voorstellen voor verbetering. De Commissie moest dit verslag in 1998 uitbrengen.

1.3. Helaas heeft zij dat niet gedaan en het Comité reageerde energiek: in december 1999 bracht het een initiatiefadvies(1) uit, dat als opbouwende kritiek mag worden beschouwd. Het wees erop dat afgezien van de verwezenlijking van de interne markt, sinds de inwerkingtreding van de RAPV sprake is geweest van belangrijke nieuwe ontwikkelingen en significante crises, waarmee stellig rekening moet worden gehouden. Het kon er evenwel begrip voor opbrengen dat de vertraging werd veroorzaakt door bijzonder uitvoerige raadplegingen, herzieningen en evaluaties door de Commissie, zoals met name de studie verricht door het Centre du Droit de la Consommation van de universiteit van Louvain-la-Neuve.

1.4. Het Comité is in het algemeen ingenomen met de pogingen van de Commissie om te voorkomen dat onveilige producten op de markt worden gebracht, maar heeft een aantal bedenkingen tegen haar nieuwe voorstel. Het constateert dat de Commissie niet met een geheel nieuwe tekst is gekomen maar slechts de oorspronkelijke RAPV heeft willen bijwerken, waarbij zij de structuur van de regeling heeft gehandhaafd en wijzigingen met behulp van onderstrepingen duidelijk in haar document heeft aangegeven. Deze praktische wijze van presenteren is waarschijnlijk gemakkelijker voor al diegenen die betrokken zijn bij de toepassing en handhaving van de wetgeving inzake productveiligheid, de toetredingskandidaten daarbij inbegrepen.

1.5. In beginsel valt er niets aan te merken op de algemene uitgangspunten van de Commissie, maar sommige voorgestelde wijzigingen hebben vergaande consequenties en zullen moeten worden verduidelijkt alvorens deze in werkbare voorstellen kunnen worden omgezet.

2. Algemene opmerkingen

2.1. Doelstelling van de nieuwe RAPV

2.1.1. De voorgestelde RAPV heeft betrekking op producten die bestemd zijn voor consumentengebruik of waarschijnlijk door consumenten zullen worden gebruikt. Diensten vallen uitsluitend onder de reikwijdte van de regeling wanneer deze rechtstreeks bij het geleverde product horen, maar het product staat centraal (zoals ook met gehuurde goederen het geval is).

Daarbij moet met name aan diensten in verband met montage, installatie en onderhoud worden gedacht. Wat diensten in het algemeen betreft - een heterogeen gebied - wil de Commissie afzonderlijke veiligheidsvoorschriften uitvaardigen in de vorm van een algemene regeling of via sectorale wetgeving. Zij wil deze materie dus niet in de RAPV regelen.

2.1.2. De hoofddoelstelling van de RAPV ("ervoor te zorgen dat de op de markt gebrachte producten veilig zijn") blijft ongewijzigd. Producenten en distributeurs moeten producten leveren die onder normale of redelijkerwijs voorzienbare gebruiksomstandigheden geen, of slechts minimale risico's opleveren die nu eenmaal bij het soort product horen.

2.1.3. De richtlijn blijft van toepassing op alle consumentenproducten met uitzondering van "tweedehands producten die als antiek worden geleverd of als producten die vóór het gebruik moeten worden hersteld of opnieuw in goede staat moeten worden gebracht". Alle andere tweedehands producten vallen wél onder het werkingsgebied van de regeling. Hetzelfde geldt voor voedingsmiddelen waarvoor geen specifieke bepalingen bestaan.

2.1.4. De belangrijkste voorgestelde wijzigingen hebben betrekking op de volgende onderwerpen: definities, reikwijdte, het toenemend belang van normen en normalisatie-instellingen, uit de markt nemen, terugroepen en verbieden van de uitvoer van gevaarlijke producten naar derde landen, snelle informatie-uitwisseling in noodsituaties, coördinatie en samenwerking tussen handhavingsautoriteiten, oprichting van een regelgevend comité en invoering van een netwerk voor productveiligheid.

2.1.5. De Commissie wil de huidige regeling versterken, met andere woorden zij wil de rechtszekerheid verhogen door de tekst te verduidelijken en te vereenvoudigen, alsook door tegenstrijdigheden en dubbelzinnigheden te elimineren. Ook het Comité vindt dit cruciaal: uit het rapport van de universiteit van Louvain-la-Neuve blijkt dat de tenuitvoerlegging van de bestaande richtlijn in de praktijk vele tekortkomingen te zien geeft; verder wordt erin opgemerkt dat men een graad in Europees recht nodig heeft om de huidige richtlijn goed te kunnen begrijpen.

2.1.5.1. Het Comité vraagt zich af of het nieuwe voorstel van de Commissie betreffende het voorzorgsbeginsel (dat niet in de nieuwe RAPV wordt genoemd) niet strijdt met de rechtszekerheid. Ontbreekt wetenschappelijk bewijs of is dit ontoereikend, dan kunnen producten met een beroep op het voorzorgsbeginsel namelijk worden verboden indien er sprake is van een potentieel risico van ernstige gezondheidsschade. Het is de bedoeling om bevredigend grip op vermoede risico's te krijgen, waarbij rechtsonzekerheid op de koop toe wordt genomen. Er moet van worden uitgegaan dat er altijd wel iets van een risico aanwezig is.

2.1.6. De Commissie legt op goede gronden de nadruk op de noodzaak van transparantie en eerlijkheid; personen die proberen om gevaarlijke goederen te produceren en te verkopen mogen niet langer een oneerlijk concurrentievoordeel hebben ten opzichte van degenen die kosten maken om hun producten veilig te maken.

3. Bijzondere opmerkingen

3.1. De Commissie deelt de 22 artikelen van het ontwerp, dat van verscheidene bijlagen met toelichting vergezeld gaat, praktisch in en gebruikt daarbij de volgende, in vergelijking met de oorspronkelijke RAPV licht gewijzigde titels van hoofdstukken:

- Doelstellingen - werkingssfeer - definities

- Algemeen veiligheidsvereiste, conformiteitsbeoordelingscriteria en Europese normen

- Andere verplichtingen van de producenten en verplichtingen van de distributeurs

- Bijzondere verplichtingen en bevoegdheden van de lidstaten

- Uitwisseling van informatie en situaties die snel optreden vereisen

- Comitéprocedures

- Diverse en slotbepalingen.

3.1.1. Het Comité constateert dat de toelichting uitzonderlijk lang is (20 bladzijden) en neemt tevens nota van het gewicht van de inleidende overwegingen (39 stuks). In deze overwegingen wordt op de problematiek in het algemeen ingegaan terwijl in de daaropvolgende artikelen de juridische aspecten op de voorgrond staan. In sommige overwegingen wordt ingegaan op zaken die verder niet meer in de richtlijn aan de orde komen. Zo "(moeten) de bepalingen van deze richtlijn ... van toepassing zijn op producten ongeacht hoe deze worden verkocht, ook wanneer dit door elektronische of afstandsverkoop gebeurt" (overweging 7).

3.1.1.1. De toelichting vormt een belangrijke referentie, maar is niet gemakkelijk te consulteren: het is moeilijk om tegelijkertijd het voorstel voor een richtlijn te lezen en de toelichting te raadplegen. Wellicht had de Commissie er beter aan gedaan om voornoemde titels van hoofdstukken ook als koppen in de toelichting te gebruiken en in één oogopslag duidelijk moeten maken of de opmerkingen op de huidige RAPV of op de voorgestelde nieuwe versie betrekking hebben.

3.2. Hoofdstuk I: "Doelstellingen - werkingssfeer - definities" (artikelen 1 en 2)

3.2.1. Krachtens artikel 16 van de oorspronkelijke RAPV kan de werkingssfeer van de richtlijn worden uitgebreid. Het stemt tot tevredenheid dat de tekst is verduidelijkt; deze zorgde in het verleden namelijk voor onzekerheid, meningsverschillen en getuigde tevens van een gebrek aan besef van toepassingsmoeilijkheden. De verhouding tussen de sectorale richtlijnen en de RAPV, die als het ware een vangnet voor de consumenten vormt, is nu veel duidelijker. Het Comité vreest echter wel dat de volgende passage, betreffende diensten, (artikel 2, onder a, 2e alinea) te vaag is om de producenten praktisch houvast te bieden: "voorzover het de aspecten van de consumentenveiligheid onder redelijkerwijs te verwachten gebruiksomstandigheden voor de betrokken producten betreft". Met onderhavig voorstel wordt beoogd om de consument te beschermen tegen lacunes in specifieke productveiligheidsvoorschriften die zijn uitgevaardigd om technische handelsbarrières te elimineren. Het is dus cruciaal dat alle producten die door de consument kunnen worden gebruikt onder veiligheidsvoorschriften vallen, waarbij de RAPV de leemten opvult die er in die specifieke sectorale richtlijnen op te vullen zijn, en op die manier de noodzakelijke brede bescherming biedt.

3.2.1.1. Het Comité wenst ook duidelijkheid over de vraag of nutsvoorzieningen als elektriciteit in de hoedanigheid van product in de richtlijn moeten worden opgenomen, en stelt voor naar de richtlijn inzake consumentengaranties en de richtlijn inzake aansprakelijkheid voor producten met gebreken te verwijzen.

3.2.2. Soms komen producten die oorspronkelijk uitsluitend voor professioneel gebruik zijn bestemd bij de consument terecht die deze vervolgens thuis gebruikt. Dit kan het gevolg zijn van een bewuste keuze van de consument of voortvloeien uit directe reclame. In beide gevallen bestaat de gerede kans dat het product door iemand wordt gebruikt die niet over de nodige vakkennis en ervaring beschikt. Hierbij valt momenteel te denken aan producten als laserpennen, kettingzagen, gespecialiseerde doe-het-zelf-artikelen, alsook aan bepaalde soorten verf en pesticiden. Producenten en leveranciers dienen dan ook bij de verpakking en etikettering van goederen alle redelijke en noodzakelijke maatregelen te nemen en duidelijke instructies en veiligheidswaarschuwingen aan te brengen met het oog op gebruik door anderen dan vaklieden.

3.2.3. De Commissie deelt de oudere consument terecht in bij de risicogroepen. Het Comité betreurt evenwel dat zijn in het vorige advies gedane suggestie om wanneer redelijkerwijs mogelijk, rekening te houden met de behoeften van gehandicapten, niet is overgenomen.

3.2.4. De Commissie komt met een nieuwe definitie betreffende de door de lidstaten aangewezen autoriteiten die ermee zullen worden belast om de in het voorstel genoemde taken uit te voeren. Tot op heden verplichten noch de Europese noch de nationale wetgeving producenten en distributeurs ertoe om deze autoriteiten over het terugroepen van producten te informeren.

3.2.5. Zij definieert het woord "terugroepen" maar geeft, waarschijnlijk omdat dit vertaalproblemen oplevert in verschillende talen, niet aan wat onder "het uit de markt nemen van een product" moet worden verstaan. Er dient een duidelijk onderscheid te worden gemaakt tussen de twee fasen waarin mogelijkerwijs maatregelen tegen gevaarlijke producten moeten worden genomen: in de eerste fase is sprake van gereguleerde verwijdering van deze goederen uit winkels, magazijnen en fabrieken (uit de markt nemen), terwijl in de tweede fase, bij wijze van ultimum remedium, producenten en distributeurs reeds door de consumenten gekochte en gebruikte goederen terugroepen. In geval van onaanvaardbare veiligheidsrisico's is het ook belangrijk dat de consumenten op adequate wijze worden gewaarschuwd zodat zij zelf alle nodige stappen kunnen ondernemen.

3.2.6. Het Comité wijst op de nieuwe connotatie van het woord "risico", dat steeds vaker gebruikt wordt in de context van risico-evaluatie en -beheersing. Men is het erover eens dat er geen nulrisico bestaat, maar consumenten zijn bereid om risico's te nemen vanwege de eventuele voordelen die een product kan bieden. Het lijdt geen twijfel dat dit afhangt van de veranderende maatschappelijke opvattingen over het risiconiveau dat de mensen bereid zijn te aanvaarden. De consument verwacht steeds meer veiligheid.

3.2.7. Ten slotte stelt het Comité voor in artikel 2 een verplichting op te nemen betreffende veilige en milieuvriendelijke afvalverwijdering van producten als TL-buizen, spuitbussen, isolatiemateriaal en elektrische apparatuur. Het Comité beseft overigens dat de RAPV geen milieuvoorschriften bevat, aangezien milieuaspecten reeds behandeld worden in nationale en Europese milieuwetgeving.

3.3. Hoofdstuk II: "Algemeen veiligheidsvereiste, conformiteitsbeoordelingscriteria en Europese normen"

3.3.1. Normen zijn een cruciaal onderdeel van de consumentenbescherming, mits er waarborgen zijn dat er maatregelen kunnen worden genomen voor het geval dat deze geen toereikend beschermingsniveau verschaffen. Het Comité steunt dan ook het voorstel om de rol van de Europese normen en normalisatie-instellingen te versterken door de conformiteit van producten overeenkomstig het algemeen veiligheidsvereiste van de RAPV vast te stellen. Daarbij moet prioriteit worden gegeven aan de producten die voor de veiligheid van de consumenten het relevantst zijn.

3.3.2. De status van de Europese normen moet worden verhelderd en nationale normenstelsels dienen coherent te worden geïntegreerd. Ook moet duidelijk zijn wat het gewicht is van informele normen, zoals technische specificaties. Voldoet een product niet aan alle relevante normen, maar wordt het toch als veilig aangemerkt, dan dient de leverancier aan te tonen waarop het veiligheidspredikaat is gebaseerd. Voorts kunnen leveranciers kiezen op welke wijze zij bestaande normen naleven, mits zij via het gekozen alternatief een hoger veiligheidsniveau bereiken dan door de normen wordt geboden. Kunnen zij hun (veiligheids)pretentie echter niet hard maken, dan zijn zij aansprakelijk, zoals al is geregeld in de EU-wetgeving inzake aansprakelijkheid voor producten met gebreken en inzake misleidende reclame. Verder wijst het Comité er met klem op dat de harmonisatie op de interne markt wordt belemmerd door het huidige statusgebrek van de Europese normen.

3.3.3. Op een mondiale markt bestaat er, volgens het Comité, steeds meer behoefte aan samenwerking met de Internationale Organisatie voor normalisatie (ISO).

3.3.4. De Europese normalisatie-instellingen moeten de nodige middelen krijgen om hun activiteiten op te voeren en voor hoge kwaliteit te zorgen. Bovendien dient de consument in dit verband doeltreffend te worden vertegenwoordigd. Daarbij dient er rekening mee te worden gehouden dat binnen de bestaande algemene raamvoorwaarden al in mogelijkheden is voorzien om alle belangenvertegenwoordigers - ook die van de consumenten - bij de normalisatie te betrekken. Om dat te bereiken moeten de andere organisaties gratis kunnen deelnemen.

3.3.5. Het is onvermijdelijk dat normen in een technisch jargon worden geformuleerd en daarom moet er vooral op worden gelet dat de teksten eenvoudig en begrijpelijk zijn.

3.4. Hoofdstuk III: "Andere verplichtingen van de producenten en verplichtingen van de distributeurs"

3.4.1. Krachtens artikel 5 moeten producenten en distributeurs de consument inlichten en waarschuwen, zodat deze in staat is om zich een oordeel te vormen over de risico's die bij normaal gebruik aan een product verbonden zijn. Het Comité blijft echter bezorgd dat dergelijke informatie, in de vorm van woorden, diagrammen dan wel pictogrammen, niet altijd even gemakkelijk te begrijpen en in praktijk te brengen valt.

3.4.1.1. Verder dient ook iedere vorm van elektronische handel of verkoop op afstand vergezeld te gaan van relevante veiligheidsinformatie.

3.4.1.2. Het stemt tot tevredenheid dat de nieuwe verplichting om gevaarlijke producten uit de markt te nemen of, als laatste redmiddel, terug te roepen, door meer duidelijkheid en samenhang wordt gekenmerkt. Het succes van deze twee maatregelen hangt af van het vermogen om de oorsprong van producten op te sporen. Leveranciers zullen zich te dien einde verlaten op doeltreffende beheerssystemen met toereikende data en informatie.

3.4.1.3. Wat de efficiëntie van controle en handhaving betreft, bestaan er nog altijd verschillen tussen de lidstaten en daarom kan het Comité zich vinden in de nieuwe verplichting tot samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten en producenten en distributeurs. De twee laatstgenoemde categorieën moeten de autoriteiten in kennis stellen van de maatregelen die zij hebben genomen om onaanvaardbare risico's voor de consument te voorkomen. Het Comité weet dat dit al op vrijwillige basis gebeurt. Het is daarbij van het grootste belang voor zowel producenten als autoriteiten dat eventuele bijkomende administratieve lasten tot een minimum worden beperkt.

3.5. Hoofdstuk IV: "Bijzondere verplichtingen en bevoegdheden van de lidstaten"

3.5.1. Ook het Comité vindt dat er behoefte bestaat aan uitgebreid markttoezicht en handhaving van regels. De verruimde bevoegdheden van de hiertoe door de respectieve lidstaten aangewezen autoriteiten worden gedetailleerd omschreven in artikel 8. Hun succes zal van samenwerking en coördinatie afhangen. Zowel uit het oogpunt van de interne markt als omwille van de consument, dient zo snel mogelijk een gelijk niveau van rechtshandhaving te worden bereikt in de lidstaten.

3.5.1.1. Het Comité vraagt zich af in hoeverre het logisch is om de functie van de autoriteiten in artikel 6 te omschrijven terwijl reeds in artikel 5 (hoofdstuk III) op hun speciale rol is ingegaan. Wél moeten hun bevoegdheden en onderlinge betrekkingen gedetailleerder worden beschreven.

3.5.1.2. De lidstaten zouden hun bevoegde autoriteiten, in overeenstemming met de toename van hun verplichtingen, meer middelen moeten verschaffen.

3.5.1.3. De Commissie is voornemens om een Europees Productveiligheidsnetwerk op te zetten en het Comité vraagt zich af of dit netwerk in de plaats zal komen van het bestaande forum voor het toezicht op de veiligheid van producten in Europa (PROSAFE), dat een databank bijhoudt betreffende instanties die verantwoordelijk zijn voor productveiligheid. Het is van essentieel belang dat de ervaring van PROSAFE niet verloren gaat. Integendeel, PROSAFE kan, mits voldoende middelen worden toegekend, de basis van een nieuw netwerk vormen dat op meer terreinen actief is en waarvan het lidmaatschap voor meer instanties open staat.

3.5.2. Regels zonder sancties sorteren weinig effect en daarom vindt ook het Comité dat er behoefte bestaat aan door de lidstaten op te leggen doeltreffende, evenredige en afschrikwekkende straffen, die zij aan de Commissie moeten mededelen.

3.6. Hoofdstuk V: "Uitwisseling van informatie en situaties die snel optreden vereisen" (RAPEX) (bijlage 2 bevat de RAPEX-procedures)

3.6.1. Momenteel geschieden meldingen betreffende voedingsmiddelen via het systeem voor snelle uitwisseling van informatie (RAPEX). In de toekomst zal bij de Europese voedingsmiddelenautoriteit moeten worden aangemeld. Zolang deze autoriteit nog niet formeel is opgericht, zal van de RAPV-procedure gebruik worden gemaakt.

3.6.2. Het Comité is zich ervan bewust dat ernstige en terstond intredende risico's snel optreden vergen, maar dat vooral vanwege de desbetreffende strikte voorwaarden, de procedures niet altijd even adequaat zijn nageleefd. In noodgevallen is snelle toegang tot accurate informatie cruciaal. Daarom verdienen de door de Commissie voorgestelde verbeteringen van RAPEX bijval. Dit geldt met name voor het voorschrift om een aanmelding van duidelijke en gedetailleerde productinformatie te voorzien en voor de mechanismen voor het gevolg dat aan aanmeldingen van de lidstaten dient te worden gegeven.

3.6.2.1. Het Comité zou graag zien dat in het kader van RAPEX rekening wordt gehouden met bijkomende statistische informatie die via het Europees systeem van toezicht op ongevallen thuis en in de vrije tijd (EHLASS) wordt verschaft. Dit laatste systeem bevat gedetailleerde gegevens over verwondingen waarbij producten zijn betrokken.

3.6.2.2. Ook moet RAPEX (en daarmee EHLASS) tot mondiaal niveau worden uitgebreid, waardoor de consumentenbescherming door wereldwijde informatie-uitwisseling wordt opgevoerd.

3.6.3. De Commissie stelt op goede gronden een verbod voor op export naar derde landen van producten die uit de markt moeten worden genomen of moeten worden teruggeroepen. De Commissie kan hierop uitzonderingen toestaan indien deze werkelijk gerechtvaardigd zijn.

3.7. Hoofdstuk VI: "Comitéprocedures"

3.7.1. De Commissie wil het bij de oorspronkelijke richtlijn ingevoerde "Comité voor Noodgevallen inzake Productveiligheid" vervangen door een nieuw "regelgevend comité voor de veiligheid van consumentenproducten". Zij stelt echter ook voor om naast het in artikel 10 genoemde "Europees productveiligheidsnet" een "raadgevend comité voor de veiligheid van consumentenproducten" op te richten. Het naast elkaar bestaan van deze drie comités is verwarrend en het ESC vraagt zich dan ook af of het, gegeven het noodzakelijke gecoördineerde optreden, niet beter is om één enkele commissie voor de productveiligheid op te richten.

3.8. Hoofdstuk VII: "Diverse en slotbepalingen"

3.8.1. Het is een goede zaak dat informatie betreffende de risico's van producten voor de gezondheid en veiligheid van de consument openbaar zal worden gemaakt en dat het publiek dus toegang krijgt tot informatie over "de identiteit van de producten, de aard van het risico en de genomen maatregelen". Dit zal ertoe bijdragen het vertrouwen van de consument, waarvan het succes van de interne markt afhangt, te vergroten.

3.8.1.1. Deze openbaarheid dient evenwel in evenwicht te zijn met de naleving van het beroepsgeheim "in naar behoren gemotiveerde gevallen".

3.8.2. Het Comité kan zich vinden in het voornemen van de Commissie om om de drie jaar een verslag over de toepassing van de nieuwe RAPV uit te brengen. In een tijdperk van snelle veranderingen is continu toezicht geboden.

3.8.3. Gezien zijn voortdurende activiteiten op het gebied van de consumentenbescherming, dient ook het Comité een kopie van dit verslag te ontvangen, naast Raad en Parlement.

4. Conclusie

4.1. Een doeltreffende, herziene richtlijn inzake algemene productveiligheid is van het grootste belang, maar deze moet zorgvuldig worden verduidelijkt en vereenvoudigd, zodat de regeling meer zekerheid verschaft aan diegenen die de richtlijn moeten uitvoeren, alsook aan hen die erdoor worden beschermd. De nieuwe versie vormt een wezenlijke beschermingsmaatregel voor de consument omdat deze minder wordt blootgesteld aan risico's van verwonding of overlijden, en het door recente crises afgenomen vertrouwen wordt hersteld. Ook is de richtlijn cruciaal voor producenten en distributeurs, omdat deze duidelijke rechtsvoorschriften bevat voor alle marktactiviteiten die vallen onder de beginselen van faire handel en faire mededinging op de interne markt.

Brussel, 20 september 2000.

De voorzitter

van het Economisch en Sociaal Comité

B. Rangoni Machiavelli

(1) PB C 51 van 23.2.2000, blz. 67.

BIJLAGE

bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité

De volgende passages uit het afdelingsadvies zijn door de voltallige vergadering middels wijzigingsvoorstellen geschrapt, maar hebben wel meer dan een kwart van de stemmen vóór gekregen:

Par. 3.2.1,

vijfde zin:

Zo bestrijkt de speelgoedrichtlijn bijvoorbeeld niet alle veiligheidsaspecten: akoestische en chemische risico's vallen buiten de reikwijdte van die regeling omdat deze in de huidige RAPV zijn geregeld.

Uitslag van de stemming:

29 stemmen voor schrapping, 20 stemmen tegen, 16 onthoudingen.

Par. 3.6.3,

2e zin:

Een dergelijk verbod mag uitsluitend worden uitgevaardigd wanneer de door de Commissie opgestarte procedures correct zijn nageleefd.

Uitslag van de stemming:

35 stemmen voor schrapping, 26 stemmen tegen, 16 onthoudingen.