K COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(91) 334 def. 
Brussel, 9 september 1991 
BI 
a.Ü 
Ais* 
fff 
" M, m 
Kt? 
^ 
V 
e/-'i '" 
1$: 
yd • , Voorstel voor een 
VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD 
tot definitieve Inning van het voorlopige compenserende recht 
op de invoer van polyestervezels en polyestergarens 
van oorsprong uit Turkije 
(door de Commissie ingediend) 
Ay.v iTr •• '•3c , !'< • 
''S* "<Ssilï'-' • ' -
M»»'» J, * 
mm:là;. 

TOELICHTING 
1. BIJ Verordening (EEG) nr. 1432/91 werd een voorlopig compenserend recht 
op de Invoer van polyestervezels en polyestergarens van oorsprong uit 
Turkije Ingsteld. 
2. De regering van Turkije heeft een verbintenis aangeboden die door de 
Commissie aanvaardbaar werd geacht. 
3. Uit een onderzoek van de uiteindelijk vastgestelde feiten bleek dat de 
met subsidiëring uit Turkije ingevoerde produkten de communautaire 
bedrijfstak aanzienlijke schade hebben berokkend. 
4. Bijgevolg dient de Commissie bij de Raad, overeenkomstig artikel 12, 
Md 2, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 een ontwerp-verorden Ing in tot 
definitieve inning van het voorlopige compenserende recht op de 
bovenvermelde produkten ten belope van het vastgestelde netto 
compenserende recht. 
5. Het Raadgevend Comité werd ter zake geconsulteerd en diende geen 
bezwaren In. 
1 -
Voorstel voor een 
VERORDENING (EEG) nr /91 VAN DE RAAD 
van 1991 
tot definitieve inning van het voorlopige compenserende recht 
op de Invoer van polyestervezels en polyestergarens 
van oorsprong uit Turkije 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 Juli 1988 
betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring 
uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap^1), 
Inzonderheid op artikel 12, 
Gelet op het Aanvullend Protocol(2) bij de Overeenkomst waarbij een 
associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap 
en Turkije, Inzonderheid op artikel 46, 
Gezien het voorstel dat de Commissie heeft ingediend na overleg In het 
Raadgevende Comité als In vorengenoemde verordening bepaald, 
(1) PB nr. L 209 van 02.08.1988, blz.1. 
(2) PB nr. L 293 van 29.12.1972, blz.4. 
- 2 -
Overwegende hetgeen volgt: 
A. VOORLOPIGE MAATREGELEN EN VERVOLG VAN DE PROCEDURE 
1. De Commissie heeft, bij Verordening (EEG) nr. 1432/91*2) (hierna 
Verordening van de Commissie genoemd), een voorlopig compenserend recht 
ingesteld op de Invoer van polyestervezels en polyestergarens van 
oorsprong uit Turkije. 
2. Naar aanleiding van de Instelling van het voorlopige compenserende recht 
hebben de Turkse Regering, drie exporteurs en één importeur hun standpunt 
over de bevindingen schriftelijk medegedeeld. De Turkse Regering en een 
exporteur werden op hun verzoek door de Commissie gehoord. 
3. De mondelinge en schriftelijke mededelingen en opmerkingen van de partijen 
werden In overweging genomen en de bevindingen van de Commissie werden op 
grond hiervan zo nodig gewijzigd. 
B. DUUR VAN DE PROCEDURE 
4. De Inleiding van deze procedure is bekendgemaakt in het Pub 11 kat leb lad van 
9 februari 1989. Het subsidieonderzoek bestreek de periode van 1 Juli 1987 
tot en met 31 december 1988. Het heeft langer dan normaal geduurd door de 
grote hoeveelheid en de complexiteit van de aanvankelijk verzamelde en 
onderzochte gegevens. 
(2) PB nr. L 137 van 31.5.1991, blz.8 
- 3 -
De Turkse regering en een Turkse exporteur stelden dat de Commissie de 
redelijke termijn om de procedure af te ronden heeft overschreden en dat 
sommige gegevens daardoor achterhaald waren. 
De Raad merkt in dit verband op dat de Commissie geruime tijd vóór het 
Instellen van de compenserende rechten tevergeefs met de Turkse 
autoriteiten de mogelijkheid van een verbintenis heeft besproken. 
De Raad sluit zich aan bij de verklaring van de Commissie in punt 6 van 
haar Verordening. 
C. SUBSIDIERING 
AI gemeen 
5. In onderhavig geval heeft de Raad overwogen of het dienstig zou zijn 
compenserende maatregelen te nemen tegen subsidieregelingen die na het 
onderzoektIJdvak zijn afgeschaft. 
De Raad acht het niet noodzakelijk compenserende rechten ten aanzien van 
dergelijke regelingen in te stellen, daar hij ervan overtuigd Is, op grond 
van bewijsstukken die de Turkse regering heeft overgelegd, dat deze 
subsidieregelingen na hun afschaffing geen baten meer zullen opleveren, in 
de veronderstelling dat deze regelingen niet opnieuw ingevoerd zullen 
worden. 
SpecifleKe regelingen 
6. De Commissie heeft elf subsidieregelingen aangetroffen, waarvan een aantal 
tot compenserende maatregelen aanleiding geven. 
De Turkse Regering en de Turkse exporteurs hebben met name opmerkingen 
gemaakt over de volgende regelingen: 
- 4 -
VrlistelI Ing van vennootschapsbelasting 
7. De Turkse Regering en een Turkse exporteur betwistten niet dat deze 
subsidie van exportprestaties afhankelijk was, maar wel de wijze waarop de 
Commissie had berekend in welke mate de regeling tot compenserende rechten 
kon leiden. De Turkse Regering stelde voor het ontheffingspercentage van 
14% aan te houden dat op de exportopbrengsten van 1992 van toepassing zal 
zijn, maar dat eerst In 1993 zal gelden. 
Volgens de regeling voor belastingvrijstelling werd 20% van de 
exportopbrengsten van industriële bedrijven in 1989 vrijgesteld van 
vennootschapsbelasting en 18% van de exportopbrengsten In 1990. Dit 
percentage werd In 1991 teruggebracht tot 16%, een verlaging die eerst In 
1992 van kracht zal worden. De Turkse Regering heeft de vrijstelling nog 
verder teruggebracht tot 14% van de exportopbrengsten In 1992, hetgeen 
voor 1993 zal gelden. De Commissie was van oordeel dat de berekening van 
de compenserende rechten waartoe die regeling aanleiding kan geven, 
gebaseerd moet zijn op de vrijstelling van 18% die voor 1991 van 
toepassing Is, daar de huidige kosten voor de Turkse regering en de baten 
voor de betrokken bedrijven gebaseerd zijn op de exportopbrengsten van 
1990. Het zou In dit stadium niet gerechtvaardigd zijn vooruit te lopen op 
een verdere vermindering van de kosten en de baten van de regeling in de 
komende Jaren. De Raad bevestigt deze bevindingen. 
Goedkope kredieten voor InvesterInqsdoeIe Inden 
8. De Turkse Regering en een Turkse exporteur verklaarden dat deze regeling 
in Januari 1990 werd afgeschaft. Daar voldoende bewijsstukken werden 
overgelegd die door de Raad aanvaardbaar werden geacht, werd deze regeling 
niet langer beschouwd tot compenserende rechten aanleiding te geven. 
Aanmoedigingspremie 
9. De Turkse Regering en een exporteur hebben verklaard dat deze regeling in 
november 1989 werd afgeschaft. Afgezien van het feit dat de Commissie 
hiervan niet op de hoogte was toen zij de voorlopige compenserende rechten 
instelde, waren de werkelijke baten voor de bedrijven die 
- 5 -
van deze regeling gebruik maakten te verwaarlozen. Deze regeling was van 
geen enkele invloed op de rechten en zal dit ook niet zijn. De Raad heeft 
dus geen rekening gehouden met de baten van deze regeling. 
Uitkering ter bevordering van Investeringen 
10. De Turkse Regering en één Turkse exporteur stelden dat de Commissie voor 
deze regeling, evenals voor de douanevrijstelling, een 
afschrijvingstermijn heeft aangehouden die niet met de normale 
afschrijvingstermijn in Turkije overeenstemt. Zij beweerden dat de normale 
afschrijvingstermijn In Turkije 8 tot 10 Jaar bedraagt, waarbij het de 
bedrijven vrij staat hun eigen termijn te kiezen. 
11. De Commissie heeft haar bevindingen In dit verband gebaseerd op gegevens 
die zij bij de controle ter plaatse had verkregen, waaruit bleek dat de 
normale afschrijvingstermijn in de betrokken bedrijfstak vier Jaar was. 
12. Bovendien deelde een Turkse exporteur mede dat Indien de baten van de 
regeling voor de Investeringen In polyestervezels en -garens alleen zou 
worden berekend en niet voor alle investeringen samen, dit een lager 
subsidiebedrag zou opleveren. De exporteur was echter niet In staat het 
subsidiebedrag voor de Investeringen in polyestergarens en -vezels alleen 
behoorlijk te kwantificeren en de Commissie moest derhalve haar 
berekeningen baseren op het enige betrouwbare gegeven dat het betrokken 
bedrijf kon verstrekken, namelijk alle investeringen die onder de regeling 
vielen. 
Gezien het bovenstaande bevestigde de Raad alle methoden aan de hand 
waarvan de Commissie het subsidiepercentage heeft berekend dat tot 
compenserende maatregelen aanleiding geeft. 
Douanevrl I stel M no 
13. De Turkse Regering en een Turkse exporteur deelden mede dat het 
douanerecht waarvan vrijstelling kan worden verkregen in november 1989 
verlaagd was van 30% tot 5%. Deze bewering kon met voldoende 
bewijsmateriaal worden gestaafd. De Raad heeft hiermee bij het berekenen 
van de mate waarin deze subsidie tot compenserende rechten aanleiding 
geeft rekening gehouden. 
- 6 -
Andere regelingen 
14. De Raad bevestigt de bevindingen van de Commissie dat geen maatregelen 
moeten worden genomen tegen het Fonds ter bevordering van het gebruik van 
hulpbronnen (punt 9 van de Verordening van de Commissie) en tegen de 
regeling Vermindering van de indirecte belastingen (punten 10 en 11), 
omdat deze twee regelingen voor het einde van het onderzoekt IJdvak werden 
beëindigd. Evenmin moeten maatregelen worden genomen ten aanzien van het 
OndersteunIngs- en prIJsstablIIsatiefonds (punt 17), omdat de betrokken 
produkten niet voor uitkeringen uit dit fonds In aanmerking kwamen, en de 
Regeling voor goedkope kredieten voor de aanloopfase (punt 29), omdat de 
baten ervan te verwaarlozen waren. 
D. SPECIFICITEIT 
15. De Turkse Regering en een Turkse exporteur hebben voorts het argument naar 
voren gebracht dat tegen binnenlandse subsidies slechts compenserende 
maatregelen kunnen worden genomen, indien zij specifiek voor de daarvan 
profiterende bedrijfstak gelden. De Turkse regering stelde dat de 
binnenlandse subsidies ten aanzien waarvan de Commissie compenserende 
maatregelen wil nemen alle In het kader van algemene 
aanmoedigIngsregelIngen worden toegekend. 
16. De Raad heeft kennis genomen van de wijze waarop binnenlandse subsidies In 
Turkije worden toegekend. Een bedrijf moet een aanmoedigingscertificaat 
aanvragen bij het Nationale Planbureau (NPB), dat over zulk een aanvraag 
beslist aan de hand van een lijst van bedrijfstakken die niet voor 
binnenlandse aanmoedigingsregelingen In aanmerking komen. Daarnaast wordt 
elke InvestorIngsaanvraag, die normalerwijze vergezeld gaat van een 
zogenaamde haalbaarheidsstudie, afzonderlijk door het NPB onderzocht, dat 
vervolgens besluit of een bedrijf een of meer van de bovengenoemde 
binnenlandse subsidies krijgt. 
Gezien het bovenstaande Is er alle reden om aan te nemen dat de toekenning 
van bedoelde subsidies niet overeenkomstig neutrale en objectieve criteria 
geschiedt. 
De Commissie heeft de Turkse instanties verzocht duidelijk aan te tonen 
dat bedoelde subsidies algemeen verkrijgbaar zijn. Zulk een bewijs is 
echter niet geleverd. 
- 7 -
Gezien het bovenstaande Is de Raad het met de Commissie eens dat bedrijven 
die een subsidieaanvraag Indienen de subsidie, volgens het Turkse systeem, 
niet automatisch krijgen indien zij aan de criteria voldoen. 
17. Dit houdt In dat de Raad de bewering dat deze subsidies algemeen 
beschikbaar zijn niet kan aanvaarden. De Raad is derhalve van oordeel dat 
ze specifiek zijn toegekend. 
18. Bovendien werd geconstateerd dat zelfs die binnenlandse subsidies die 
toegekend werden op grond van het ontwikkelingsniveau van de regio waarin 
het gesubsidieerde bedrijf was gevestigd specifiek en In alle gevallen In 
de meest ontwikkelde regio's van Turkije waren toegekend. 
19. Het was derhalve duidelijk dat deze subsidies in feite niet algemeen 
beschikbaar waren voor bedrijven, en ook niet voor regio's waar 
verschillende subs ld lab 11iteitspercentages zijn vastgesteld naar gelang 
van het ontwikkelingsniveau van de regio. De Raad Is van oordeel dat deze 
subsidies tot compenserende maatregelen aanleiding geven. 
E. TOTAAL PER SUBSIDIES 
20. In totaal heeft de Raad de volgende percentages subsidie vastgesteld die 
aanleiding geven tot compenserende maatregelen: 
SASA 9,99 % 
SONMEZ FILAMENT 9,13 % 
SONMEZ ASF 9,35 % 
SIFAS 9,39 % 
POLYLEN 8,79 % 
POLYTEKS 10,16 % 
De onderverdeling van de bedragen die per subsidieregeling aan elk bedrijf 
zijn uitgekeerd Is aan de betrokken bedrijven medegedeeld. Om redenen van 
vertrouwelijkheid worden deze cijfers hier niet gepubliceerd. 
- 8 -
SCHADE 
21. In haar voorlopige Verordening had de Commissie geconstateerd dat het bij 
deze procedure om vier produkten ging en dat soortgelijke produkten in de 
Gemeenschap werden vervaardigd. BIJ de beoordeling van de gevolgen van de 
gesubsidieerde Invoer werd echter aangevoerd dat de door de Turkse 
bedrijven geëxporteerde en de In de Gemeenschap vervaardigde 
polyestervezels en -garens geen gelijksoortige produkten waren, omdat zij 
van verschillende kwaliteit zouden zijn. De EG-producenten van 
soortgelijke produkten konden derhalve geen aanmerkelijke schade hebben 
geleden door de uit Turkije Ingevoerde produkten. In haar Verordening 
heeft de Commissie gesteld dat zij dit argument niet aanvaardde, omdat de 
kwaliteitsverschillen, zo die er al waren, zo gering waren dat de Turkse 
en de EG-produkten niet als verschillende produkten konden worden 
aangemerkt. Deze conclusie werd voorts geschraagd door het gelijkaardige 
eindgebruik van deze produkten. 
22. De Raad bevestigt dat de wezenlijke fysieke kenmerken van de Ingevoerde en 
de in de Gemeenschap vervaardigde produkten en de toepassingen ervan In 
dit geval dezelfde waren. Bovendien zijn de eindgebruikers dezelfde. Het 
enige verschil van betekenis tussen de Ingevoerde en de in de Gemeenschap 
vervaardigde produkten Is de prijs, die evenwel grotendeels beïnvloed 
wordt door de subsidies van de Turkse overheid. Er is dus geen duidelijk 
en doorslaggevend verschil tussen deze produkten. 
23. De Raad bevestigt derhalve de bevindingen van de Commissie dat de EG-
produkten ais van dezelfde soort moeten worden beschouwd als de 
Ingevoerde, gesubsidieerde produkten. 
24. In haar voorlopige bevindingen Is de Commissie tot de conclusie gekomen 
dat de vezel- en garen industrie In de Gemeenschap aanmerkelijke schade had 
opgelopen ten gevolge van de gesubsidieerde Invoer uit Turkije. 
25. Deze schadebevindingen waren voornamelijk op de volgende feiten gebaseerd: 
Wat de omvang van de gesubsidieerde invoer betrof, stelde de Commissie in 
haar verordening vast dat de invoer van garen was gestegen van 233 ton in 
1984 tot 13.315 ton in 1988, dat het marktaandeel van garen was gegroeid 
van 0% tot 5% en dat het marktaandeel van vezels rond de 4% schommelde en 
in 1988 3,3% bedroeg. Te dien aanzien zij nog vermeld dat In Juni 1988 een 
voorlopig antI-dumpingrecht was ingesteld^) op de invoer van de meeste 
hier bedoelde produkten, hetgeen waarschijnlijk gevolgen had voor de 
ingevoerde hoeveelheden. In verband hiermede werd geen commentaar 
ontvangen. 
26. Het aandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap op de markt voor vezels 
liep terug van 79% in 1984 tot 75% In 1988 en op de markt voor garens van 
81% in 1984 tot 69,8% in 1988. Wat de prijsontwikkeling tussen 1985 en 
het onderzoekt IJdvak betreft, werden aanzienlijke prijsdalingen 
geconstateerd, namelijk van 5% voor getextureerd garen, 12% voor 
polyester-fIlamentgaren, 20% voor vezels en 26% voor POY-garen. 
Bovendien werd geconstateerd dat de meeste EG-bedrIJven In 1988 ernstige 
verliezen hadden geleden, in sommige gevallen tot 26% voor vezels en 15% 
voor garens. 
27. De Raad bevestigt derhalve de bevindingen van de Commissie in de punten 50 
tot en met 53 van haar verordening. 
28. De Commissie heeft voorts vastgesteld dat de uit Turkije Ingevoerde 
produkten tijdens de onderzochte periode In de Gemeenschap gemiddeld 
goedkoper waren dan de soortgelijke, in de Gemeenschap vervaardigde 
produkten. De prijs van Turkse vezels lag 18 tot 22% lager, terwijl het 
Turkse polyester-fIlamentgaren 65%, het Turkse POY-garen 25% en het 
getextureerde garen uit Turkije 25 tot 43% goedkoper waren. 
(3) Voorlopig recht: PB nr. L 151 van 17.6.1988, blz.39 en 47 
- 10 -
29. De Turkse Regering en een Turkse exporteur stelden in dit verband dat de 
prIJsonderbiedingsmarges niet Juist waren, omdat geen correcties waren 
toegepast op de Turkse prijzen om rekening te houden met de verschillen in 
fysieke hoedanigheden die volgens hen tussen de Turkse en de EG-produkten 
bestonden. De Invloed van deze beweerde verschillen op de prijzen kon 
echter niet ten genoegen van de Commissie worden aangetoond, noch door de 
Turkse Regering noch door de betrokken exporteur. Deze vordering werd dus 
van de hand gewezen. 
30. Bovendien zij vermeld dat zelfs Indien de beweerde verschillen van invloed 
zouden zijn op de prijzen en dus op de vergelijkbaarheid van de prijzen 
van de produkten, deze Invloed nooit voldoende zou zijn om de enorme 
prIJsonderbleding te verklaren die de Commissie heeft geconstateerd en 
geverifieerd. De Raad bevestigt derhalve de uiteenzetting van de Commissie 
inzake prIJsonderbleding. 
Conclusie 
31. In het licht van de bevindingen van de Commissie In punt 53 van haar 
verordening en vorenstaande overwegingen, bevestigt de Raad dat de Turkse 
exporteurs hun aanwezigheid op de markt aanzienlijk hebben vergroot, dat 
zij opnieuw tot prIJsonderbleding zijn overgegaan en dat de bedrijfstak 
van de Gemeenschap aanmerkelijke schade lijdt. 
G. OORZAKELIJK YERBANP 
32. Als In punt 54 van de Verordening van de Commissie reeds Is aangetoond, 
zijn de betrokken markten zeer prijsgevoelig en transparant, waardoor de 
sterke prIJsonderbleding waaraan de Turkse exporteurs zich schuldig 
maakten, en die In hoge mate door de substantiële subsidiemarge werd 
veroorzaakt, duidelijk gevolgen had voor de prijzen van de EG-bedriJven. 
- 11 -
De Turkse Regering merkte hierbij op dat de Turkse exporteurs, met hun 
klein marktaandeel, geen nadelige invloed konden uitoefenen op de prijzen 
van de EG-bedriJven. Op de hier bedoelde markt evenwel, waar slechts een 
betrekkelijk klein aantal leveranciers aanwezig Is en de prIJzensituatIe 
doorzichtig Is, kunnen lage prijzen van exporteurs met slechts een 
betrekkelijk klein marktaandeel toch een nadelige Invloed hebben op het 
algemene prijspeil en de EG-producenten dwingen hun prijzen, ten nadele 
van hun rentabiliteit, op de goedkope Import af te stemmen. 
33. Voorts werd gesteld dat de prijsverlaging - die als dusdanig niet wordt 
betwist - voornamelijk door dalende grondstoffenprIJzen was veroorzaakt. 
De Raad Is echter van oordeel dat dalende grondstoffenprIJzen de prijzen 
wei kunnen hebben gedrukt, maar dat zulks nog steeds niet verklaart waarom 
de EG-bedriJven niet met winst konden verkopen. De prIJsonderbleding door 
gesubsidieerde invoer versterkte de prIJsverlagende werking en drukte de 
prijzen beneden het niveau van de normale prijsontwikkeling bij 
kostenvermindering alleen. 
34. De Turkse Regering en een Turkse exporteur stelden dat de aanmerkelijke 
schade die de EG-bedrIJven hadden geleden door andere factoren was 
veroorzaakt, zoals Invoer met dumping uit verscheidene andere landen 
waartegen anti-dumpingrechten zijn ingesteld dan wel de lage prijzen van 
bl111Jk geprIJsde import. 
De Raad was zich er in dit verband van bewust dat antI-dumpingrechten 
waren ingesteld op de Invoer van drie van de onderzochte produkten uit 
verscheidene landen. Verondersteld werd dat de schade die door deze invoer 
met dumping werd veroorzaakt, hierdoor was opgeheven. Nog afgezien van het 
feit dat de bevindingen In deze antI-dumpingzaken op een andere 
referentieperiode betrekking hadden, waren de anti-dumpingrechten voor de 
meeste Turkse bedrijven en de meeste produkten gebaseerd op de 
geconstateerde dumpingmarges voor Turkije en maakten zij niet geheel en al 
een einde aan de schade. De subsidiëring van de uitvoer had bijkomende 
schadelijke gevolgen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap, waaraan deze 
antI-dumpingmaatregel en geen einde hebben gemaakt. 
- 12 -
In Artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 Is namelijk niet bepaald 
dat schade slechts kan worden vastgesteld Indien subsidiëring de enige of 
de voornaamste oorzaak Is van de schade die een bedrijfstak In zijn geheel 
lijdt. Het Is derhalve gerechtvaardigd beschermende maatregelen te nemen 
wanneer subsidiëring schade veroorzaakt, zelfs Indien die slechts een 
onderdeel Is van een grotere schade die ook aan andere factoren is te 
wijten. In onderhavig geval heeft het onderzoek Inderdaad aangetoond dat 
de bedrijfstak van de Gemeenschap nog steeds In een moeilijke positie 
verkeert, ondanks de antI-dumpingmaatregelen die zijn genomen, en dat de 
maatregelen tegen Invoer met dumping de schade die door oneerlijke 
prijsstelling Is veroorzaakt niet geheel hebben weggenomen. 
35. De Turkse overheid stelde voorts dat de moeilijkheden die de bedrijfstak 
van de Gemeenschap ondervond voornamelijk aan fundamentele, structurele 
problemen waren te wijten. 
36. De Raad erkende dat de bedrijfstak van de Gemeenschap in het verleden met 
ernstige economische problemen te kampen heeft gehad. Om deze te boven te 
komen hebben de EG-bedrIJven een aantal herstructureringsmaatregelen 
genomen waardoor hun prestaties zijn verbeterd. De resultaten van deze 
herstructurering dreigen nu echter door een oneerlijke en schadelijke 
prijsstelling van produkten uit verscheidene landen weer ongedaan te 
worden gemaakt, zoals uit de winst- en ver 11 esc IJfers in punt 52 van de 
Verordening van de Commissie blijkt. De Raad achtte het derhalve onjuist 
structurele problemen als veroorzaker van schade aan te wijzen, wanneer 
oneerlijke prijzen de werkelijke oorzaak zijn. 
37. De Turkse Regering stelde voorts dat, aangezien de gevolgen van Invoer met 
dumping uit Turkije en uit vijf andere landen tezamen werden beschouwd bij 
het beoordelen van de schade In deze antI-dumpingzaken, de Raad in deze 
antI-subsidiezaak - a contrario - niet kan vaststellen of de 
gesubsidieerde Invoer uit Turkije schade heeft veroorzaakt. 
- 13 -
38. Om de in de punten 56, 57 en 58 van de Verordening van de Commissie 
aangegeven redenen echter en gezien het bovenstaande, bevestigt de Raad 
dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade heeft geleden 
door de gesubsidieerde invoer uit Turkije. 
H, BELANG YAN DE GEMEENSCHAP 
39. In de punten 59 tot en met 63 van haar Verordening heeft de Commissie 
uiteengezet waarom het In het belang van de Gemeenschap is maatregelen te 
nemen om schade tijdens de procedure te voorkomen. Deze redenen werden 
door de Raad geldig geacht. 
Een Turkse exporteur en de Turkse Regering stelden evenwel dat rechten een 
belemmering zouden vormen voor de prijsconcurrentie op de EG-markt, wat 
niet In het belang van de Gemeenschap zou zijn. 
40. De Raad merkt in dit verband op dat compenserende rechten ten doel hebben 
een einde te maken aan oneerlijke concurrentie en dat het daarom 
noodzakelijk Is de uitwerking van de subsidie op de invoer ongedaan te 
maken. De EG-bedrIJven zullen op de EG-markt verder op eerlijke wijze 
moeten concurreren, ook met Turkse bedrijven. De Raad bevestigt derhalve 
de bevindingen van de Commissie inzake het belang van de Gemeenschap. 
I. AANVULLEND PROTOCOL BIJ DE ASSOCIATIEOVEREENKOMST EEG-TURKIJE 
41. De Turkse Regering betoogde dat de Commissie, door rechten in te stellen 
overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2423/88, niet het Juiste middel heeft 
aangewend tegen de Turkse subsidieregelingen, gezien de speciale regels 
die In het Aanvullende Protocol bij de Associatieovereenkomst EEG-TurkiJe 
van 23 november 1970 zijn opgenomen. 
- 14 -
42. Volgens artikel 43, lid 2, van dit Aanvullend Protocol, op grond waarvan 
Turkije geacht kan worden zich In de situatie te bevinden die In artikel 
92, lid 3, onder a), van het EEG-Verdrag Is omschreven, zijn dergelijke 
steunmaatregelen alleen verenigbaar met de goede werking van de Associatie 
wanneer zij de handelsvoorwaarden niet zodanig wijzigen dat het 
wederzijdse belang van de partijen bij de overeenkomst In het gedrang 
komt. 
De Turkse Regering was van oordeel dat zij, op grond van artikel 43, lid 
2, deze subsidies mocht toekennen. 
43. De Raad meent evenwel dat de Commissie haar bevindingen terecht op schade 
en oorzakelijk verband heeft gebaseerd en bevestigt voorts dat door 
subsidiëring van de Turkse uitvoer de handelsvoorwaarden zodanig zijn 
gewijzigd dat zij niet langer verenigbaar zijn met het wederzijdse belang 
van de partijen bij de overeenkomst. 
44. Overeenkomstig artikel 45 van het Aanvullend Protocol heeft de Gemeenschap 
voorts de goedkeuring van de Associatieraad gevraagd ten aanzien van de 
compenserende rechten die de Gemeenschap voornemens Is definitief te Innen 
bij Invoer van vezels en garens uit Turkije. Bij gebreke van een besluit 
van de Associatieraad op grond van artikel 45 is de Gemeenschap op grond 
van artikel 46 van het Aanvullend Protocol voorts gerechtigd de door haar 
dienstig geachte vrijwaringsmaatregel en te nemen om een einde te maken aan 
de problemen die te wijten zijn aan het ontbreken van een besluit van de 
Associatieraad. 
J, SUBSIPIECQPE YAN PE GATT - ONTWIKKELINGSLANDEN 
45. De Turkse Regering betoogde voorts dat, In tegenstelling tot wat in de 
punten 36 en 37 van de Verordening van de Commissie wordt gesteld, Inbreuk 
wordt gemaakt op artikel 14 van de Overeenkomst Inzake de Interpretatie en 
Toepassing van de Artikelen VI, XVI en XXIII van de Algemene Overeenkomst 
inzake Tarieven en Handel (Subsidiecode). 
- 15 -
46. Wat binnenlandse subsidies betreft, houden de speciale bepalingen voor 
ontwikkelingslanden (art. 14 Subsidiecode) niet in dat andere 
overeenkomstsluitende partijen hun wetgeving Inzake compenserende rechten 
niet mogen toepassen, wanneer hun binnenlandse bedrijfstak aanmerkelijke 
schade lijdt door gesubsidieerde invoer uit een ontwikkelingsland (artikel 
14, lid 7, Subsidiecode GATT). 
Bovendien merkt de Raad op dat Turkije zich Jegens de partijen bij de 
Subsidiecode van de GATT (artikel 14, leden 5 en 6) ertoe verbonden heeft 
zijn exportsubsidies tegen eind 1989 geleidelijk af te schaffen. Turkije 
Is deze verplichting niet nagekomen. 
47. De Raad Is van oordeel dat de Gemeenschap overeenkomstig de Subsidiecode 
compenserende rechten mag Instellen. 
K, SCHAPEPREMPEL 
48. De Commissie heeft voor elk van de vier produkten de hoogte van het recht 
berekend dat nodig was om een einde te maken aan de schade. Hiertoe werden 
de prijzen die voor de Turkse produkten tijdens het onderzoekt ijdvak in de 
Gemeenschap werden gevraagd vergeleken met een richtprijs van de EG-
bedr IJ ven, berekend aan de hand van de gemiddelde produktlekosten van 
representatieve EG-producenten voor elk produkt, vermeerderd met een 
redelijke winstmarge (6% voor vezels en 7% voor garens). Het verschil 
tussen deze twee prijzen werd als het bedrag beschouwd waarmee de prijs 
van het Turkse produkt grens Gemeenschap verhoogd moest worden om de door 
subsidiëring veroorzaakte schade weg te nemen. 
- 16 
De Turkse Regering en een Turkse exporteur waren van oordeel dat het bij 
het berekenen van de schadedrempel realistischer is een winstmarge van 3% 
aan te houden voor de EG-producenten. Wat de grondslag was voor dit cijfer 
van 3% werd echter niet aangegeven. De Raad merkte op dat de Commissie de 
winstmarge heeft vastgesteld aan de hand van de gemiddelde winstmarge van 
EG-producenten In de jaren 1985 en 1986, daar gedurende het grootste deel 
van dat tijdvak de EG-producenten nog betrekkelijk weinig schade leden 
door het oneerlijke prijspeil van produkten uit derde landen. 
Gezien het bovenstaande bevestigt de Raad de grondslag waarop In deze zaak 
de winstmarge was berekend, en dus tegelijk de bevindingen In de punten 64 
en 65 van de Verordening van de Commissie. 
L. VERBINTENIS 
49. Na partijen ook In kennis te hebben gesteld van de voornaamste feiten en 
overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was de aanbeveling 
te doen definitieve rechten In te stellen en de uit hoofde van het 
voorlopige recht als waarborg gestelde bedragen definitief te Innen, heeft 
de Turkse Regering een verbintenis aangeboden die aanvaardbaar wordt 
geacht. 
Deze verbintenis houdt In dat de belangrijkste exportsubsidieregeling (de 
vrijstelling van de vennootschapsbelasting) geleidelijk wordt opgeheven. 
Hierdoor zal een einde worden gemaakt aan de schade die door de Turkse 
subsidies wordt veroorzaakt. 
Na overleg met het Raadgevende Comité werd deze verbintenis bij Besluit 
91/.../EEG van de Commissie^3) aanvaard. De Raad merkt voorts op dat het 
onderzoek In deze zaak Is beëindigd. 
(3) Zie blz. ... van dit PublIkatleblad. 
- 17 -
50. Daar een deel van deze definitieve compenserende rechten geschorst zou 
zijn in verband met de antI-dumpingrechten die bij de Verordeningen (EEG) 
nr. 3905/88(1) en 3946/88(2^ zijn Ingesteld, zouden slechts netto 
definitieve compenserende rechten zijn ingesteld, als in artikel 1 van 
onderhavige verordening vermeld. 
M. CUMULATIE YAN ANTI-PUMPINGRECHTEN EN 
CQMPENSERENPE RECHTEN 
51. In de punten 67 tot en met 70 van de Verordening van de Commissie, Is de 
Commissie ingegaan op de vraag of antI-dumpingrechten en compenserende 
rechten gecumuleerd kunnen worden, gelet op art I kei 13, lid 9, van 
Verordening 2423/88 en Artikel VI, Md 5, van de GATT. 
52. De Raad aanvaardt de argumentatie van de Commissie als in de punten 67 tot 
en met 70 van de Verordening van de Commissie uiteengezet en bevestigt dat 
artikel 13, lid 9, niet uitsluit dat compenserende rechten, naast anti­
dumping ree h ten, worden geheven als maatregel tegen de vastgestelde 
binnenlandse subsidies en tegen de exportsubsidies die niet van invloed 
konden zijn op het anti-dumpingrecht, daar deze eerst aan de betrokken 
bedrijven werden toegekend nadat de antI-dumpingrechten waren ingesteld. 
53. Zolang de antI-dumpingrechten nog gelden moeten compenserende rechten 
slechts worden Ingesteld ten aanzien van dat deel van de exportsubsidies 
dat van invloed Is op de dumpingmarge en dat hoger Is dan het anti-
dumplngrecht. 
(1) PB nr. L 347 van 16.12.1988, blz.10 
(2) PB nr. L 348 van 17.12.1988, blz.49 
- 18 -
tL INNING VAN DE VOORLOPIGE RECHTEN 
54. Gelet op het definitief vastgestelde subsidieniveau als hierboven vermeld 
en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap daardoor 
heeft geleden, acht de Raad het noodzakelijk de bedragen die uit hoofde 
van de voorlopige compenserende rechten zijn geïnd definitief te innen ten 
belope van het vastgestelde netto compenserende recht (artikel 1 van deze 
verordening). 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD 
ArtlKel 1 
De uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 1432/91 bij wijze van voorlopig 
compenserend recht geTnde of als zekerheid gestelde bedragen worden geïnd ten 
belope van de volgende rechten: 
i) polyester stapel vezel s - 3,19% 
(aanvullende TARIC-code: 8527) 
Voor het hierna genoemde bedrijf, geldt het volgende recht: 
Sonmez Filament - 0,58% 
(aanvullende TARIC-code: 8526) 
I) Getextureerd polyester-fIlamentgaren - 1,98% 
(aanvullende TARIC-code: 8532) 
- 19 -
Voor de hierna genoemde bedrijven, gelden de volgende rechten: 
SASA - 1,31% 
(aanvullende TARIC-code: 8531) 
Sonmez Filament - 0,58% 
(aanvullende TARIC-code: 8530) 
Sonmez ASF - 0,58% 
(aanvullende TARIC-code: 8529) 
Polyteks - 1,48% 
(aanvullende TARIC-code: 8528) 
lil) Polyester-fIlamentgaren - 9,99% 
(aanvullende TARIC-code: 8534) 
Het volgende bedrijf is van dit recht vrijgesteld: 
Sonmez Fllament 
(aanvullende TARIC-code: 8533) 
iv) Gedeeltelijk verstrekt polyestergaren (POY-garen) - 7,29% 
(aanvul lende TARIC-code: 8536) 
Het volgende bedrijf Is van dit recht vrijgesteld: 
Sonmez ASF 
(aanvullende TARIC-code: 8535) 
De voorlopig geTnde of als zekerheid gestelde bedragen die niet door 
bovengenoemde rechten worden gedekt worden vrijgegeven. 
- 20 -
Artikel 2 
Deze Verordening treedt In werking op de dag volgende op die van haar 
bekendmaking in het Pub 11 kat leb lad van de Europese Gemeenschappen. 
Deze Verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks 
toepasselijk in elke Lld-Staat. 
Gedaan te Brussel, september 1991 Voor de Raad, 
ISSN 0254-1513 
COM(91)334def. 
DOCUMENTEN 
NL 02 
Catalogusnummer : CB-CO-91-385-NL-C 
ISBN 92-77-75628-4 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
1^2985 Luxemburg