31.5.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr.C 132/5 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake het onderzoek van dieren en vers vlees op de 
aanwezigheid van residuen 
COM(85) 192 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 8 mei 1985) 
(85/C 132/05) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gelet op Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 
1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van 
het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees ('), 
laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 83/90/EEG (2), inzon­
derheid op artikel 4, 
Gelet op Richtlijn 81/602/EEG van de Raad van 31 juli 
1981 betreffende het verbod van bepaalde stoffen met 
hormonale werking en van stoffen met thyreostatische 
werking (3), inzonderheid op artikel 7, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Co­
mité, 
Overwegende dat, overeenkomstig artikel 4, lid 2, van 
Richtlijn 64/433/EEG met betrekking tot het onderzoek 
van dieren of vlees op residuen, door de Raad worden 
vastgesteld: 
— de bepalingen betreffende de controle, 
— de toleranties voor de in lid 1, sub b), tweede alinea, 
van genoemd artikel bedoelde stoffen, en 
— de frequentie van de monsternemingen; 
Overwegende dat in artikel 7 van Richtlijn 81/602/EEG 
is bepaald dat de Lid-Staten erop toezien dat de land-
bouwdieren, het vlees daarvan en de daarvan of daarmee 
vervaardigde vleesprodukten aan een controle worden 
onderworpen en dat de voorschriften inzake deze con­
trole door de Raad worden vastgesteld; 
Overwegende dat de communautaire bepalingen betref­
fende de regeling voor controle van dieren en vers vlees 
(1) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64. 
(2) PB nr. L 59 van 5. 3. 1983, blz. 10. 
O PB nr. L 222 van 7. 8. 1981, blz. 32. op residuen, voor de frequentie van het nemen van mon­
sters van dieren of vlees, voor het onderzoek op residuen 
en voor de vaststelling van de maximaal toelaatbare ge­
halten aan residuen van stoffen met een farmacologische 
werking en van de omzettingsproduktèn daarvan als­
mede van andere stoffen die terecht kunnen komen in 
vlees en gevaar kunnen opleveren voor de menselijke ge­
zondheid, ten doel hebben de menselijke gezondheid te 
beschermen en de belemmeringen voor het intracommu­
nautaire handelsverkeer in dieren, vlees en vleesproduk­
ten, die uit de verschillen tussen de gezondheidsvoor­
schriften van de Lid-Staten voortvloeien, weg te nemen; 
Overwegende dat met betrekking tot de controle in de 
Gemeenschap van landbouwdieren en vlees en van daar­
van of daarmee vervaardigde vleesprodukten op de aan­
wezigheid van residuen een algemene oplossing dient te 
worden gevonden; 
Overwegende dat dient te worden bepaald dat monster­
neming officieel in de Lid-Staten plaatsvindt in overeen­
stemming met gemeenschappelijke normen voor de ver­
schillende betrokken groepen van stoffen; dat de mon­
sters in officieel erkende laboratoria dienen te worden 
onderzocht; 
Overwegende dat de in het kader van artikel 4, lid 1, sub 
b), van Richtlijn 64/433/EEG aangewezen nationale 
referentielaboratoria de op hun respectieve grondgebied 
toegepaste normen en analysemethoden zouden moeten 
coördineren, dat voor ieder betrokken residu of groep 
van residuen een communautair laboratorium zou moe­
ten worden aangewezen dat als verbindingsschakel tus­
sen de nationale referentielaboratoria optreedt; 
Overwegende dat later nadere criteria voor de werking 
van de laboratoria moeten worden vastgesteld; 
Overwegende dat, wanneer uit een onderzoek de aanwe­
zigheid van residuen blijkt, gemeenschappelijke controle­
maatregelen moeten worden genomen om de oorzaak 
van het residu te bepalen en weg te nemen, waardoor 
wordt gewaarborgd dat het vlees waarin residuen wor­
den gevonden die het maximaal toelaatbaar gehalte over­
schrijden, van menselijke consumptie wordt uitgesloten; 
Overwegende dat maatregelen moeten worden genomen 
om de samenwerking tussen de Lid-Staten bij de toepas­
sing van deze controles te vergemakkelijken en, zo no-
Nr. C 132/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31.5.85 
dig, voor de vaststelling van gecoördineerde maatregelen 
volgens de procedure van het bij Besluit 68/361/EEG (') 
ingestelde Permanent Veterinair Comité; 
Overwegende dat in het bijzonder naar gelang van de 
verkregen resultaten de uitgevoerde controles voortdu­
rend tot in de bijzonderheden dienen te worden gevolgd; 
Overwegende dat dient te worden voorzien in de wijzi­
ging en zo nodig aanvulling van de technische voor­
schriften betreffende de controles en de frequentie van 
de monsterneming, om rekening te houden met nieuwe 
kennis en met wetenschappelijke en technische ontwikke­
lingen; dat dient te worden bepaald dat de nodige aan­
passingen volgens de procedure van het Permanent Vete­
rinair Comité worden vastgesteld; 
Overwegende dat communautaire controlemaatregelen 
moeten worden vastgesteld om te kunnen waarborgen 
dat de voorschriften van deze richtlijn eenvormig in alle 
Lid-Staten worden toegepast, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN 
VASTGESTELD: 
Artikel 1 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat het onderzoek 
van dieren en vers vlees op de aanwezigheid van residuen 
overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn wordt 
verricht. 
Artikel 2 
Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de in artikel 
2 van Richtlijn 64/433/EEG vervatte definities. 
Bovendien wordt verstaan onder: 
a) officieel monster: een monster dat door de bevoegde 
instantie is genomen en dat voor het onderzoek op 
het betrokken residu een opgave behelst van dier­
soort, weefsel, hoeveelheid, wijze van verkrijging, 
verpakking en verzending en de vaststelling van de 
oorsprong; 
b) erkend laboratorium: een laboratorium dat door de 
bevoegde instanties van een Lid-Staat is erkend voor 
het onderzoek van officiële monsters op de aanwezig­
heid van residuen; 
c) residu: residu van stoffen met farmacologische wer­
king en van omzettingsprodukten daarvan en andere 
in vlees terechtgekomen stoffen die voor de gezond­
heid van de mens gevaarlijk kunnen zijn. 
Artikel 3 
1. De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat: 
a) overeenkomstig de bijlage van dieren en vers vlees of­
ficiële monsters worden genomen voor onderzoek op 
residuen in erkende laboratoria; 
b) de overeenkomstig artikel 4, lid 1, sub b), van Richt­
lijn 64/433/EEG aangewezen nationale referentiela­
boratoria voor elk van de betrokken residuen of groe-
0) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23. pen van residuen normen en analysemethoden coördi­
neren, hetgeen in het bijzonder geldt voor de specifi­
caties betreffende de officiële monsters en de analyse­
methoden, met inbegrip van de organisatie van perio­
dieke vergelijkende tests met gesplitste monsters door 
erkende laboratoria, alsmede voor de inachtneming 
van de vastgestelde toleranties; 
c) voor elk residu of groep van residuen een communau­
tair, overeenkomstig lid 2 aangewezen, laboratorium 
tussen de sub b) bedoelde nationale referentielabora­
toria als verbindingsschakel optreedt. 
2. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad dé cri­
teria voor de erkenning van laboratoria vast, wijst hij de 
in lid 1, sub c), bedoelde laboratoria aan en bepaalt hij 
de bevoegdheden en de voorwaarden voor de vervulling 
van de taak van deze laatste. 
3. Het in lid 1 bedoelde onderzoek naar residuen 
moet worden uitgevoerd volgens beproefde, wetenschap­
pelijk erkende methoden, met name die welke in com­
munautaire bepalingen zijn opgenomen. 
Het moet mogelijk zijn de monsters aan de hand van de 
overeenkomstig artikel 4, lid 1, sub b), van Richtlijn 
64/433/EEG vastgestelde referentiemethoden te onder­
zoeken. 
Elke positieve uitslag wordt bevestigd door een officieel 
laboratorium waar de bovenbedoelde referentiemethoden 
worden toegepast. 
Artikel 4 
1. Wanneer bij een onderzoek van een officieel mon­
ster dat overeenkomstig de bijlage is genomen, de aan­
wezigheid van residuen blijkt of wanneer er problemen 
als bedoeld in artikel 6, leden 1 en 2, worden geconsta­
teerd, draagt de Lid-Staat ervoor zorg dat de bevoegde 
instanties onverwijld in kennis worden gesteld van: 
a) alle nodige gegevens om het dier te kunnen identifice­
ren; 
b) de uitslag van het onderzoek. 
2. De bevoegde instanties zien erop toe dat vervol­
gens: 
a) op het bedrijf van oorsprong een onderzoek wordt 
ingesteld om de oorzaak van de aanwezigheid van 
residuen vast te stellen; 
b) in de stadia distributie, verkoop, vervoer, behande­
ling, opslag of bereiding, naar gelang van het geval, 
naar de plaats of de plaatsen van herkomst van de 
betrokken stof een onderzoek wordt ingesteld. 
31.5.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr.C 132/7 
3. De bevoegde instanties zien tevens erop toe dat: 
a) het beslag of de dieren op het bedrijf van oorsprong 
en de beslagen waarvan op grond van het in lid 2 be­
doelde onderzoek mag worden aangenomen dat zij 
drager zijn van het betrokken residu, officieel worden 
gemerkt en op adequate wijze worden onderzocht; 
b) wanneer uit dat onderzoek blijkt dat residuen aanwe­
zig zijn van verboden stoffen, de dieren in beslag 
worden genomen of worden gedestrueerd; 
c) wanneer uit dat onderzoek blijkt dat residuen van 
toegestane stoffen aanwezig zijn in een concentratie 
die het toegestane maximumniveau overschrijdt, 
slachting van de betrokken dieren voor verbruik door 
de mens wordt verboden, totdat vaststaat dat de hoe­
veelheid residu dat maximumniveau niet meer over­
schrijdt. Deze periode moet ten minste gelijk zijn aan 
de voor de betrokken stof vastgestelde wachttijd. 
Wanneer evenwel blijkt dat de voorschriften ten aan­
zien van het gebruik van de produkten niet in acht 
zijn genomen, moeten de dieren in beslag worden ge­
nomen of worden gedestrueerd; 
d) de dieren tijdens de duur van het onderzoek niet aan 
derden worden afgestaan. 
4. In afwijking van het bepaalde in lid 3, sub c), mo­
gen dieren waarvoor een slachtverbod geldt, toch vóór 
de afloop van dit verbod worden geslacht wanneer de 
bevoegde instantie daarvan ten minste één week vóór de 
datum van de voorgenomen slachting, met vermelding 
van de plaats ervan, op de hoogte wordt gesteld. Offi­
cieel gemerkte dieren moeten, wanneer zij naar de 
slachtplaats worden gebracht, vergezeld gaan van een 
officieel veterinair certificaat dat de in lid 1, sub a), be­
doelde gegevens bevat. 
Een geslacht dier waarvan de slachting overeenkomstig 
bovenstaande alinea is gemeld, moet officieel op het be­
trokken residu worden onderzocht en mag pas worden 
vrijgegeven wanneer het resultaat van dat onderzoek be­
kend is. 
5. De bevoegde instanties zien erop toe dat in de in­
richting van voortbrenging of op veehouderijbedrijven in 
dezelfde regio of plaats die aan deze inrichting leveren, 
overeenkomstig de in de bijlage vastgestelde regeling 
voor intensief toezicht, extra monsters worden genomen 
die op de betrokken stof worden onderzocht. 
Artikel 5 
Onverminderd het bepaalde in artikel 4 onderwerpt de 
bevoegde instantie, indien er aanwijzingen zijn voor de 
aanwezigheid van residuen, de betrokken dieren of het 
betrokken verse vlees aan een onderzoek op de aanwe­
zigheid van die residuen. 
Artikel 6 
1. Wanneer onderzoek op het grondgebied van een 
Lid-Staat een wijdverbreide aanwezigheid van residuen 
in dieren of vers vlees aantoont, intensiveert de betrok­
ken Lid-Staat de maatregelen inzake monsterneming en 
onderzoek voor het betrokken residu overeenkomstig het 
bepaalde in de bijlage. 2. Indien de bevindingen in een Lid-Staat erop duiden 
dat onderzoek in een of meer andere Lid-Staten nodig 
is, stelt de betrokken Lid-Staat de overige Lid-Staten en 
de Commissie daarvan in kennis. 
3. Volgens de procedure van artikel 10 kunnen maat­
regelen worden genomen om voor de coördinatie van de 
nodige onderzoeken zorg te dragen. 
Artikel 7 
De Lid-Staten doen de Commissie en de overige Lid-Sta­
ten over de verrichte onderzoeken en de uitkomsten er­
van jaarlijks uitvoerige informatie toekomen. 
Artikel 8 
1. De bepalingen van de bijlage kunnen volgens de 
procedure van artikel 10 worden gewijzigd of aangevuld. 
2. Op verzoek en na indiening van plannen waarin 
andere mogelijkheden worden aangegeven, kan in afwij­
king van artikel 3, lid 1, sub a), en artikel 6, lid 1, vol­
gens de procedure van artikel 9 worden besloten voor de 
Lid-Staten 
— met kleine dierpopulaties, 
— of met minder dan 10 % bedrijven met meer dan 20 
dieren, 
andere frequenties voor het onderzoeken van monsters 
toe te passen. 
Artikel 9 
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in 
dit artikel omschreven procedure, leidt de voorzitter van 
het Permanent Veterinair Comité, hierna het „Comité" 
te noemen, deze procedure, hetzij op eigen initiatief, 
hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij het 
Comité. 
2. In het Comité worden de stemmen van de Lid-Sta­
ten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, 
lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt niet aan de 
stemming deel. 
3. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een 
ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het Comité 
brengt over deze maatregelen advies uit binnen een door 
de voorzitter naar gelang van de dringendheid van de ter 
behandeling voorgelegde vraagstukken vast te stellen ter­
mijn. Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid 
van 45 stemmen. 
4. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt 
deze, indien zij met het advies van het Comité in over­
eenstemming zijn, onmiddellijk ten uitvoer. Ingeval de 
maatregelen niet met het advies van het Comité in over­
eenstemming zijn of indien het Comité geen advies heeft 
uitgebracht, legt de Commissie aan de Raad onverwijld 
een voorstel betreffende de te nemen maatregelen voor. 
De Raad besluit over de voorgestelde maatregelen met 
een gekwalificeerde meerderheid van stemmen. 
Indien de Raad binnen drie maanden te rekenen van het 
tijdstip van de indiening van het voorstel geen maatrege­
len heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde 
maatregelen vast, welke onmiddellijk door haar worden 
Nr. C 132/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31.5.85 
toegepast, tenzij de Raad zich met een gewone meerder­
heid van stemmen tegen de genoemde maatregelen heeft 
uitgesproken. 
Artikel 10 
1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in 
dit artikel omschreven procedure, leidt de voorzitter van 
het Comité deze procedure, hetzij op eigen initiatief, 
hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij het 
Comité. 
2. In het Comité worden de stemmen van de Lid-Sta-
ten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, 
lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt niet aan de 
stemming deel. 
3. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een 
ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het Comité 
brengt over deze maatregelen binnen twee dagen advies 
uit. Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid 
van 45 stemmen. 
4. De Commissie stelt de maatregelen vast en past 
deze onmiddellijk toe, indien zij met het advies van het 
Comité in overeenstemming zijn. Ingeval de maatregelen niet met het advies van het Comité in overeenstemming 
zijn of indien het Comité geen advies heeft uitgebracht, 
legt de Commissie aan de Raad onverwijld een voorstel 
betreffende de te nemen maatregelen voor. De Raad be­
sluit over de voorgestelde maatregelen met een gekwali­
ficeerde meerderheid van stemmen. 
Indien de Raad binnen 15 dagen te rekenen van het tijd­
stip van de indiening van het voorstel geen maatregelen 
heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde 
maatregelen vast, welke onmiddellijk door haar worden 
toegepast, tenzij de Raad zich met een gewone meerder­
heid van stemmen tegen de genoemde maatregelen heeft 
uitgesproken. 
Artikel 11 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuurs­
rechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 
1 april 1986 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de 
Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
Artikel 12 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
BIJLAGE 
MONSTERNEMING VOOR RESIDU-ONDERZOEK 
HOOFDSTUK I 
1. Aan de bepaling van de bemonsteringsfrequentie liggen de hierna genoemde algemene groepen van 
stoffen, dierpopulaties en variabele criteria ten grondslag. 
Uit residu-oogpunt gevormde groepen van stoffen 
Groep I a) Stilbenen, stilbeenderivaten, zouten en esters daarvan 
b) Thyreostatica 
Groep II Andere in de mesterij gebruikte stoffen met oestrogene, androgene of gestagene wer­
king 
Groep III Chlooramfenicol, antibiotica, sulfonamiden en andere antimicrobiële stoffen 
Groep IV Bestrijdingsmiddelen 
— Organochloorverbindingen — inclusief PCB's 
Groep V Zware metalen 
— Lood — Antimoon 
— Cadmium — Koper 
— Kwik — Zink 
— Arseen — Nikkel 
— Seleen — Chroom 
Groep VI Stoffen ter bestrijding van endo- en ectoparasieten 
Groep VII Tranquillizers en beta-blokkeerders 
Groep VIII a) Andere diergeneesmiddelen 
b) Andere stoffen 
31.5.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 132/9 
2. Groepering in populaties naar diersoort 
Groep I Runderen 
Groep II Varkens 
Groep III Schapen en geiten 
Groep IV Eenhoevige dieren 
3. Omstandigheden bij de monsterneming en aselectiviteit 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat van dieren en vlees voor officieel onderzoek volgens het 
passende bemonsteringssysteem en met inachtneming van de onderstaande variabele criteria officiële 
monsters worden genomen. De monsterneming is vertrouwelijk en geschiedt op statistisch aselecte 
wijze. 
b) Variabele criteria 
Er dient rekening te worden gehouden met: 
i) de geldende voorschriften met betrekking tot het gebruik van de stoffen die tot de voor­
noemde, uit residu-oogpunt gevormde groepen behoren, in het bijzonder het verbod op dan 
wel de toelating van het gebruik; 
ii) de factoren die bedrog of misbruik kunnen bevorderen; 
iii) de betrokken dierpopulatie ten aanzien van 
— de totale omvang van de populatie, 
— de homogeniteit van groepen in de populatie, 
— de leeftijd van de dieren, vooral voor de stoffen van de groepen IV en V, 
— de sekse van de dieren, vooral voor de stoffen van groep I; 
iv) de omgeving van de landbouwbedrijven voor wat betreft 
— regionale verschillen, 
— de relatie tot industriële activiteiten, vooral voor de stoffen van de groepen IV en V, 
— de relatie tot akkerbouw, vooral voor de stoffen van groep IV; 
v) de agrarische produktiesystemen met inbegrip van 
— intensieve produktie-eenheden, 
— mesterijsystemen, vooral voor de stoffen van de groepen I en II, 
— houderijsystemen, in het bijzonder de voeding van en de gezondheidszorg voor de dieren; 
vi) de verwachtingen ten aanzien van problemen op grond van gebeurtenissen in het verleden en 
andere aanwijzingen voor het bestaan van problemen; 
vii) de mate waarin de consument moet worden beschermd, gezien aard en toxiciteit van de betrok­
ken stof. 
4. Bemonsteringssysteem 
Voor elke groep van stoffen passen de Lid-Staten overeenkomstig de bepalingen van het volgende 
hoofdstuk een bemonsterings- en onderzoeksysteem toe op het bij de status horende niveau en met 
inachtneming van de variabele criteria die op hun grondgebied gelden. 
HOOFDSTUK II 
NIVEAUS WAAROP EN FREQUENTIE WAARMEDE DE MONSTERNEMING PLAATSVINDT 
5. Groep I a) (Stilbenen, stilbeenderivaten, zouten en esters daarvan) 
Gedurende het eerste jaar na de vaststelling van deze richtlijn passen de Lid-Staten ten minste de 
frequentie van niveau II toe. 
Niveau I (controle) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat uit de populatie van mestrunderen jaarlijks monsters worden 
genomen met een frequentie die een zekerheid van ten minste 95 % geeft dat, indien er geen posi­
tieve uitslagen voorkomen, minder dan 1 % van de populatie van mestrunderen het residu bevat. 
Nr.C 132/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31.5.85 
b) Indien bij de bovenbedoelde bemonstering één positieve uitslag officieel wordt bevestigd, controle­
ren de Lid-Staten in hoeverre er mogelijkerwijs residuen aanwezig zijn door de bemonsterings­
frequentie van niveau II toe te passen. 
Niveau II (bewaking) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat uit de populatie van mestrunderen jaarlijks monsters worden 
genomen met een frequentie die een zekerheid van ten minste 99,9 % geeft dat, indien er geen 
positieve uitslagen voorkomen, minder dan 1 % van de populatie van mestrunderen het residu 
bevat. 
b) Indien bij de bovenbedoelde bemonstering één positieve uitslag officieel wordt bevestigd, meten de 
Lid-Staten in hoeverre er mogelijkerwijs residuen aanwezig zijn door de bemonsteringsfrequentie 
van niveau III toe te passen. 
c) Indien bij toepassing van de sub a) bedoelde bemonsteringsfrequentie gedurende twee opeenvol­
gende jaren geen positieve uitslagen officieel worden bevestigd, kunnen de Lid-Staten de bemonste­
ringsfrequentie van niveau I toepassen. 
Niveau III (meting) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat uit de populatie van mestrunderen jaarlijks monsters worden 
genomen met een frequentie die een zekerheid van ten minste 99,9 % geeft dat, indien er geen 
positieve uitslagen voorkomen, minder dan 0,5 % van de populatie van mestrunderen het residu 
bevat. 
b) Indien bij de bovenbedoelde jaarlijkse bemonstering: 
— één positieve uitslag officieel wordt bevestigd, blijven de Lid-Staten monsters nemen met de sub 
a) bedoelde frequentie; 
— meer dan één positieve uitslag officieel wordt bevestigd, passen de Lid-Staten de bemonsterings­
frequentie van niveau IV toe; 
— geen positieve uitslagen officieel worden bevestigd, kunnen de Lid-Staten de bemonsteringsfre­
quentie van niveau II toepassen. 
Niveau IV (intensief toezicht) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat uit de populatie van mestrunderen jaarlijks monsters worden 
genomen met de bij niveau III, sub a), aangegeven frequentie. De Lid-Staten dragen tevens ervoor 
zorg dat uit de populatie van andere runderen dan mestrunderen jaarlijks monsters worden geno­
men met de bij niveau II, sub a), aangegeven frequentie. 
b) Bovendien dragen de Lid-Staten ervoor zorg dat voor iedere positieve uitslag die bij de vorige 
bemonstering op niveau III officieel is bevestigd, telkens ook uit de populatie van mestrunderen in 
hetzelfde gebied van oorsprong jaarlijks monsters worden genomen met een frequentie die een 
zekerheid van ten minste 99,9 % geeft dat, indien er geen positieve uitslagen voorkomen, minder 
dan 1 % van de populatie van mestrunderen van het gebied het residu bevat. 
c) Indien bij de vorige bemonstering op niveau III in meer dan één gebied van dezelfde regio positieve 
uitslagen officieel zijn bevestigd, dragen de Lid-Staten ervoor zorg dat, naast de bovenbedoelde 
bemonstering, uit de populatie van mestrunderen van de regio jaarlijks monsters worden genomen 
met de sub b) bedoelde frequentie. 
d) De bovenbedoelde bemonstering wordt voortgezet totdat gedurende één jaar niet meer dan één 
positieve uitslag officieel wordt bevestigd. Daarna kunnen de Lid-Staten verder monsters nemen met 
de bij niveau III aangegeven frequentie. 
6. Groep I b) (Thyreostatica) 
De Lid-Staten nemen de monsters ten minste op de niveaus en met de frequentie zoals vastgesteld voor 
de stoffen van groep I a). Gedurende het eerste jaar na de vaststelling van deze richtlijn kan evenwel 
de frequentie van niveau I worden toegepast. 
7. Groep II 
a) Trenbolon en zeranol 
De Lid-Staten nemen de monsters ten minste op de niveaus en met de frequenties zoals vastgesteld 
voor de stoffen van groep I a). 
b) Oestradiol 17B, testosteron en progesteron 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat uit de populatie van mestrunderen jaarlijks monsters worden 
genomen met de frequentie die is vastgesteld voor de stoffen van groep III. 
Ieder genomen monster wordt ten minste op die stoffen onderzocht die atypisch zijn voor de sekse 
en de fysiologische toestand van het betrokken dier. 
31.5.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 132/11 
8. Groep III (Chlooramfenicol, antibiotica, sulfonamiden en andere antimicrobiële stoffen 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat ten minste de volgende bemonsteringsniveaus en -frequenties 
worden toegepast: 
Niveau I (bewaking) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat op statistische aselecte wijze monsters worden genomen uit 
de dierpopulatie en van de diersoort op hun grondgebied bij welke de kans op residuproblemen het 
grootst wordt geacht, gezien de in hoofdstuk I genoemde variabelen, in het bijzonder gebeurtenis­
sen in het verleden, leeftijd, sekse en agrarische produktiesystemen. Uit de afgebakende populatie 
worden jaarlijks monsters genomen met een frequentie die een zekerheid van ten minste 99,9 % 
geeft dat, indien er geen positieve uitslagen voorkomen, minder dan 1 % van de populatie het 
residu bevat. 
b) Indien bij de bovenbedoelde bemonstering voor meer dan 0,5 % van de onderzochte monsters posi­
tieve uitslagen worden bevestigd, verhogen de Lid-Staten de bemonsteringsfrequentie van de be­
trokken populatie door toepassing van de bemonsteringsfrequentie van niveau II. 
Niveau II (meting) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat uit iedere betrokken populatie jaarlijks monsters worden 
genomen met een frequentie die een zekerheid van ten minste 99,9 % geeft dat, indien er geen 
positieve uitslagen voorkomen, minder dan 0,5 % van de populatie het residu bevat. 
b) Indien bij de bovenbedoelde bemonstering: 
— voor meer dan 0,5 % van de onderzochte monsters positieve uitslagen officieel worden be­
vestigd, passen de Lid-Staten de bemonsteringsfrequentie van niveau III toe; 
— voor minder dan 0,5 % van de onderzochte monsters positieve uitslagen officieel worden be­
vestigd, kunnen de Lid-Staten gedurende twee opeenvolgende jaren de bemonsteringsfrequentie 
van niveau I toepassen. 
Niveau III (intensief toezicht) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat uit de betrokken populatie jaarlijks monsters worden geno­
men met de bij niveau II, sub a), aangegeven frequentie. 
b) Bovendien dragen de Lid-Staten ervoor zorg dat voor iedere, gedurende de vorige bemonstering op 
niveau II officieel bevestigde positieve uitslag in elk geval de populatie van betrokken dieren in 
hetzelfde gebied van oorsprong ook jaarlijks wordt bemonsterd met een frequentie die een zeker­
heid van ten minste 99,9 % geeft dat, indien er geen positieve uitslagen voorkomen, minder dan 
1 % van de populatie het residu bevat. 
c) Indien bij de vorige bemonstering op niveau II in meer dan één gebied van dezelfde regio positieve 
uitslagen officieel zijn bevestigd, dragen de Lid-Staten ervoor zorg dat, naast de bovenbedoelde 
bemonstering, uit de betrokken populatie van de regio jaarlijks monsters worden genomen met de 
sub b) bedoelde frequentie. 
d) De bovenbedoelde bemonstering wordt voortgezet totdat gedurende één jaar voor de betrokken 
populatie minder dan 0,5 % positieve uitslagen officieel worden bevestigd. Daarna kunnen de Lid-
Staten verdere monsters nemen met de bij niveau II aangegeven frequentie. 
Aanvullende controle 
a) Als aanvulling op de bemonstering bedoeld bij de boven aangegeven niveaus, dragen de Lid-Staten 
bovendien ervoor zorg dat ook monsters voor onderzoek op residuen worden genomen van dier­
soortpopulaties die niet onder de bovenbedoelde niveaus van bemonstering ressorteren. Uit iedere 
afgebakende populatie worden jaarlijks monsters genomen met een frequentie die een zekerheid van 
ten minste 99,9 % geeft dat, indien er geen positieve uitslagen voorkomen, minder dan 1 % van de 
populatie het residu bevat. 
b)-Indien bij de bovenbedoelde bemonstering voor een groep van de populatie verhoudingsgewijs meer 
positieve uitslagen officiel worden bevestigd dan voor reeds afgebakende groepen, komt de eerstge­
noemde groep in de plaats van de laatstgenoemde, tenzij in de laatstgenoemde groep het aantal 
positieve uitslagen meer dan 0,5 % bedraagt, in welk geval de eerstgenoemde groep aan de laatstge­
noemde wordt toegevoegd. Dit laatste gebeurt eveneens, indien bij de bemonstering voor meer dan 
0,5 % van de onderzochte monsters positieve uitslagen officieel worden bevestigd. 
Nr.C 132/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31.5.85 
9. Groep IV (Bestrijdingsmiddelen) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat ten minste uit elk van de groepen van diersoorten I, II en III 
jaarlijks monsters worden genomen met een frequentie die een zekerheid van ten minste 99,9 % 
geeft dat, indien er geen positieve uitslagen voorkomen, minder dan 5 % van de populatie het 
residu bevat. 
b) Naast de inachtneming van artikel 4 worden na toepassing van de jaarlijkse bemonsteringsfrequen­
tie de laboratoriumuitslagen van alle onderzochte monsters geanalyseerd. Doel van deze analyse is 
om de verdeling van de gemeten totale gehalten te bepalen, ten einde een vergelijking te kunnen 
maken tussen ten minste vier gelijke deelgebieden van deze verdeling alsmede met de bij de vorige 
jaarlijkse bemonstering gemeten gehalten. 
Indien de bovenbedoelde analyse op een belangrijke algemene stijging ten opzichte van de vorige 
jaren of op een belangrijke verschuiving van de gemeten gehalten in de richting van de tolerantieni­
veaus duidt, dragen de Lid-Staten ervoor zorg dat alle nodige maatregelen worden genomen om de 
oorsprong van de gemeten gehalten vast te stellen en om deze gehalten te verlagen. 
10. Groep V (Zware metalen) 
a) De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat ten minste voor lood, cadmium en kwik, alsmede voor arseen 
en seleen indien het gebruik daarvan in diervoeders is toegelaten, uit de dierpopulatie jaarlijks 
monsters worden genomen met een frequentie die een zekerheid van ten minste 95 % geeft dat, 
indien er geen positieve uitslagen voorkomen, minder dan 1 % van de populatie het residu bevat. 
b) Na de jaarlijkse bemonstering worden dezelfde bepalingen toegepast als die welke sub b) voor de 
stoffen van groep IV zijn opgenomen.