Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 90/428/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake het handelsverkeer in voor wedstrijden bestemde paardachtigen en houdende vaststelling van de voorwaarden voor deelneming aan deze wedstrijden (1) (94/C 195/15)

De Raad heeft op 17 februari 1994 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artiklen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 7 april 1994 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Proumens.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 315e Zitting (vergadering van 27 april 1994) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.

Het Comité stemt met het voorstel in, maar plaatst daarbij de volgende kanttekeningen.

1. Basisrichtlijn

1.1. Allereerst dienen de voornaamste bepalingen van de basisrichtlijn 90/428/EEG, waarop thans een wijziging wordt voorgesteld, nog eens te worden bekeken.

1.2. Richtlijn 90/428/EEG, die is gebaseerd op de artikelen 42 en 43 van het Verdrag, had als hoofddoel de ontwikkeling van de paardenfokkerij te bevorderen en tot een billijke toewijzing te komen van de daarvoor te bestemmen percentages van de prijzen of winsten van wedstrijden, door de desbetreffende regels zoveel mogelijk te harmoniseren.

1.3. Bij die richtlijn werd een einde gemaakt aan discriminaties in wedstrijdreglementen op het stuk van:

- criteria voor toelating tot wedstrijden;

- jurering;

- aan de wedstrijden verbonden prijzen of winsten.

1.4. Van dit beginsel mag echter worden afgeweken bij:

- uitsluitend voor paarden uit éénzelfde stamboek georganiseerde wedstrijden;

- regionale selectiewedstrijden;

- historische of traditionele evenementen.

1.5. In dit geval dient de Commissie echter vooraf door de lid-staat waar de wedstrijd wordt gehouden, op de hoogte te worden gebracht van het voornemen om van de regel af te wijken.

1.6. Voorts mogen de lid-staten krachtens Richtlijn 90/428/EEG een percentage van de prijzen of winsten van wedstrijden bestemmen voor behoud, ontwikkeling en verbetering van de paardenfokkerij. Dit percentage mag echter vanaf 1993 niet meer dan 20 % bedragen.

1.7. De afdrachten zullen in de desbetreffende lid-staat worden verdeeld nadat de criteria voor die verdeling aan de Commissie zijn meegedeeld.

2. Bijzondere opmerkingen betreffende de basisrichtlijn

2.1. Het is nuttig hier nog eens de definitie van de term "wedstrijd" in herinnering te brengen: "elke hippische wedstrijd, met name wedrennen, springconcoursen (jumping), dressuurproeven, menproeven, alsmede proeven inzake model en gangen".

2.2. De fundamentele bedoeling van de in paragraaf 1.4 hierboven opgesomde afwijkingen is, de ontwikkeling van inheemse rassen te bevorderen.

2.3. Met prijzen en winsten worden de prijzen voor de winnaars van de wedstrijden bedoeld, dus met uitsluiting van, bijvoorbeeld, winsten uit weddenschappen of de recettes van de renbanen.

2.4. De op het totale bedrag van die prijzen af te dragen som mag in totaal en per jaar niet hoger liggen dan 20 %, d.i. het vanaf 1993 geldende percentage.

2.5. Dit percentage hoeft niet bij elke wedstrijd te worden afgedragen.

2.6. Met "afdracht" wordt bedoeld: de voor de steun aan de paardenfokkerij te bestemmen 20 % van het totale te winnen prijzengeld.

3. Algemene opmerkingen bij het wijzigingsvoorstel

3.1. Bij het onderzoek dat krachtens Richtlijn 90/428/EEG vóór 31 december 1992 moest worden ingesteld, is gebleken dat drie problemen van essentieel belang zijn; deze problemen vallen echter niet binnen de werkingssfeer van de artikelen 42 en 43 van het Verdrag, die de rechtsgrondslag vormen van deze richtlijn.

3.2. Deze drie problemen zijn:

- fiscaliteit t.a.v. de hippische activiteiten,

- wetgeving inzake weddenschappen,

- intellectuele eigendom van de uitslag van een wedstrijd (zie par. 4.2).

3.3. Het Comité is van mening dat deze drie problemen, en met name de belastingen op en de wetgeving inzake weddenschappen, wel eens haaks zouden kunnen staan op de doeleinden die met de regel van non-discriminatie bij de verdeling van de te bestemmen percentages worden nagestreefd.

3.4. Belastingen en vooral weddenschappen kunnen nl. een inkomstenbron zijn voor steun aan inheemse rassen, met name via de stichtingen voor de "veredeling van het paard" die door sommige bookmakerskantoren op officiële en regelmatige wijze worden gefinancierd.

3.5. Op te merken valt dat in de hele Europese Unie in totaal voor zowat 15 miljard ecu aan weddenschappen worden afgesloten. Het prijzengeld daarentegen bedraagt slechts 300 miljoen ecu. De in het wijzigingsvoorstel op Richtlijn 90/428/EEG genoemde 20 % zouden op dit laatste bedrag worden toegepast.

3.6. De Commissie gaat aan deze moeilijkheden voorbij en stelt alleen voor "het percentage van de prijzen en winsten nauwkeurig te bepalen" (nl. op maximum 20 %); voor wedstrijden waarvoor een afwijking geldt, zou hetzelfde percentage van toepassing zijn.

4. Het subsidiariteitsbeginsel

4.1. Het Comité vraagt zich af of de bepalingen van de richtlijn en van het huidige wijzigingsvoorstel niet indruisen tegen het subsidiariteitsbeginsel.

4.2. In de praktijk kan elke lid-staat desgewenst een lager percentage vaststellen dan de voorgestelde 20 %; dit is het percentage dat reeds in Richtlijn 90/428/EEG was vastgesteld, in overleg met de betrokken partijen en de bevoegde instanties van de lid-staten.

4.3. In het wijzigingsvoorstel wordt bovendien in de mogelijkheid voorzien om, nadat daartoe bij de Commissie een verzoek is ingediend, hogere percentages vast te stellen voor bepaalde soorten wedstrijden.

4.4. De organisatoren van de wedstrijden zijn verantwoordelijk voor de afdracht, maar het afgedragen geld wordt door de bevoegde instanties van de lid-staat toegewezen aan de fokkers of verenigingen voor de teelt en veredeling van inheemse paarderassen volgens de criteria die aan de Commissie worden meegedeeld.

5. Bijzondere opmerkingen

5.1. Het Comité adviseert, ter wille van de duidelijkheid en eenvormigheid van de terminologie, aan het "voor het behoud, de ontwikkeling en de verbetering van de fokkerij te bestemmen percentage van de prijzen of winsten" steeds te refereren met de term "afdracht".

5.2. De uitdrukking "intellectuele eigendom van de uitslag van een wedstrijd" is volstrekt onduidelijk en dient, op zijn minst in een considerans, nader te worden omschreven. Het gaat hier eigenlijk om het organiseren van weddenschappen of toto's door gok- of bookmakerkantoren in een lid-staat, op in een andere lid-staat te houden wedstrijden, zonder dat de gebruikelijke heffingen op de winsten van de deelnemers aan de toto aan die andere lid-staat of aan de bevoegde instanties in die lid-staat worden uitgekeerd.

5.3. De Commissie zou moeten bepalen dat het bij "wedstrijden voor paarden die in éénzelfde stamboek zijn ingeschreven" moet gaan om inheemse paarderassen die voornamelijk of uitsluitend worden gefokt in de lid-staat waar de wedstrijd wordt gehouden.

5.4. De door de Commissie gekozen datum voor de inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn, nl. 1 januari 1994, dient uiteraard te worden verschoven.

Gedaan te Brussel, 27 april 1994.

De Voorzitter

van het Economischen Sociaal Comité

Susanne TIEMANN

(1) PB nr. C 51 van 19. 2. 1994, blz. 6.