31. 12. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/5 
slechts tot op zekere hoogte kunnen worden beïn­
vloed, wil men niet de aard van het voertuig gedeel­
telijk of zelfs grondig wijzigen. 
2.1. Deze overwegingen leggen nog meer gewicht 
in de schaal als men denkt aan de dwingende 
omstandigheden die telkenmale voor de industrie 
bestaan wanneer zij aan nieuwe eisen moet voldoen, 
waardoor zij binnen een korte tijdsspanne haar 
gehele produktie moet aanpassen; hieraan dient ook 
in verband met de in paragraaf 1 genoemde alge­
mene benadering te worden gedacht. 
3. Op grond van deze overwegingen is het Comité 
van mening dat de in het voorstel vastgestelde data 
voor de toepassing van de nieuwe bepalingen meer 
economische en sociale gevolgen met zich bren­
gen dan in de toelichting bij het voorstel wordt aan­
gegeven. Men denke bij voorbeeld slechts aan de 
vele verschillende, door de markt gewenste, varian­
ten en versies van een commercieel voertuigtype, die 
alle dusdanig moeten worden ontworpen dat zij aan 
de gestelde eisen inzake geluidsniveau voldoen. 
3.1. In plaats van precieze data vast te stellen 
waarop de voorgestelde maatregelen van toepassing worden op de nieuwe nog goed te keuren voertuig-
typen, enerzijds, en op de voor het eerst in het ver­
keer gebrachte voertuigen, anderzijds, meent het 
Comité derhalve dat het beter zou zijn voldoende 
lange termijnen vast te stellen (bij voorbeeld vijf en 
acht jaar), te rekenen vanaf de dag waarop de richt­
lijn wordt vastgesteld. 
4. Ten slotte meent het Comité dat met de goed­
keuring van een dergelijk voorstel de voertuigen met 
bijzondere prestaties en gebruiksdoeleinden toch 
nog niet aan de voorgestelde geluidsniveaus zullen 
kunnen voldoen; er zou dan moeten worden afge­
zien van de bouw van dergelijke specifieke voertui­
gen die door een bepaalde groep gebruikers worden 
gewenst (snelle voertuigen, terreinvoertuigen, bouw­
terreinvoertuigen) of die thans in studie zijn (voer­
tuigen voorzien van dieselmotoren met directe injec­
tie). 
5. Het Comité verzoekt derhalve de Commissie te 
onderzoeken met welke maatregelen de bovenge­
noemde problemen zo goed mogelijk kunnen wor­
den opgelost. 
Gedaan te Brussel, 26 oktober 1983. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Francois CEYRAC 
Advies inzake 
I. een voorstel voor eèn besluit van de Raad inzake de sluiting van de Overeenkomst 
tussen de Zwitserse Bondsstaat en de Europese Economische Gemeenschap 
betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de 
levensverzekeringsbranche 
II. een voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de toepassing van de 
Overeenkomst tussen de Zwitserse Bondsstaat en de Europese Economische 
Gemeenschap betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de 
levensverzekeringsbranche 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 154 van 13 juni 1983, blz. 33. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 14 maart 1983 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemde voorstellen te raadplegen. 
Nr. C 358/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 83 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 26 en 27 oktober 1983 te Brussel gehouden 211e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder arti­
kel 198, 
Gezien de van 14 maart 1983 daterende adviesaan­
vrage van de Raad van de Europese Gemeenschap­
pen met betrekking tot het voorstel voor een besluit 
van de Raad inzake de sluiting van de Overeen­
komst tussen de Zwitserse Bondsstaat en de Euro­
pese Economische Gemeenschap betreffende het 
directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de 
levensverzekeringsbranche en het voorstel voor een 
richtlijn van de Raad inzake de toepassing van de 
Overeenkomst tussen de Zwitserse Bondsstaat en de 
Europese Economische Gemeenschap betreffende 
het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering 
van de levensverzekeringsbranche, 
Gezien het besluit van zijn Bureau de Afdeling voor 
industrie, handel, ambacht en dienstverlening te 
belasten met het opstellen van een advies en een 
rapport inzake deze materie, 
Gezien het advies dat bovengenoemde Afdeling tij­
dens haar 95e vergadering d. d. 5 oktober 1983 heeft 
opgesteld, 
Gezien het mondelinge verslag van de heer De 
Bruyn, rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 211e vergade­
ring d. d. 26 en 27 oktober 1983 (vergadering van 
26 oktober), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. De ontwerp-overeenkomst EEG/Zwitserse 
Bondsstaat is een zaak van zeer groot belang en het 
eerste concrete resultaat op het gebied van het recht 
van vestiging in de betrekkingen tussen de Gemeen­
schap met een derde land. In een periode waarin het 
protectionisme weer de kop opsteekt, vormt deze 
ontwerp-overeenkomst het bewijs dat de Gemeen­
schap fundamenteel openstaat ten opzichte van derde landen. Uit deze overeenkomst blijkt duide­
lijk het internationale karakter van het verzekerings­
bedrijf alsmede het belang dat de verdragsluitende 
partijen erbij hebben hun betrekkingen te verbeteren 
en zodoende bij te dragen tot coördinatie van hun 
onderlinge economische mechanismen. Daarom kan 
men in beginsel positief staan tegenover dergelijke 
overeenkomsten met derde landen. 
2. Niettemin zij er met nadruk op gewezen dat een 
aantal fundamentele doelstellingen, waardoor een 
behoorlijk evenwicht tussen de respectieve verplich­
tingen tot stand kan worden gebracht, in acht moet 
worden genomen, te meer daar deze overeenkomst 
— die als model kan worden gebruikt voor soortge­
lijke overeenkomsten met andere derde landen — 
een exemplair karakter bezit. 
2.1. Met sommige van deze fundamentele doelstel­
lingen lijkt rekening te zijn gehouden, nl. met de 
gelijke concurrentievoorwaarden voor de verzeke­
ringsmaatschappijen en met de noodzakelijke 
bescherming van de verzekerden en rechthebbende 
derden. Analyseert men echter de concrete bepalin­
gen van deze ontwerp-overeenkomst en taxeert men 
de economische en sociale gevolgen daarvan, dan 
moet worden geconstateerd dat op grond van een 
aantal fundamentele vraagstukken nog geen positief 
standpunt kan worden ingenomen. Het Comité kan 
pas met ratificatie van de Overeenkomst met de 
Zwitserse Bondsstaat instemmen, wanneer een 
bevredigende oplossing voor al deze vraagstukken is 
gevonden. 
2.2. Deze fundamentele vraagstukken kunnen als 
volgt worden samengevat: 
2.2.1. Alle soortgelijke overeenkomsten dienen, 
ongeacht de grondslagen daarvan, gebaseerd te zijn 
op het wederkerigheids- en non-discriminatiebegin-
sel, dat trouwens één van de grondbeginselen van 
het Verdrag van Rome vormt. 
Aan een dergelijke overeenkomst met een derde 
land valt slechts te denken, wanneer de markt in dat 
land openstaat voor verzekeringsmaatschappijen uit 
de Lid-Staten en deze markt voor maatschappijen 
uit de Lid-Staten economisch voldoende interessant 
is. 
Met betrekking tot het verbod van discriminatie is 
het absoluut noodzakelijk dat de draagwijdte van 
31.12.83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/7 
dit beginsel in de overeenkomst explicieter wordt 
geformuleerd door er de nadruk op te leggen dat de 
vestiging van een verzekeringsmaatschappij (agent­
schap of bijkantoor) dezelfde rechten dient te bezit­
ten als Zwitserse maatschappijen en dit voorschrift 
betrekking dient te hebben op met het verzekerings­
bedrijf verband houdende activiteiten, zoals investe­
ringen, gelijke behandeling uit het oogpunt van de 
belastingen, enzovoort (zie art. 4 van de Overeen­
komst). 
2.2.2. Gelet op de door Zwitserland in financieel 
opzicht geboden zekerheden, zou het niet alleen 
voor Zwitserse maatschappijen, maar vooral ook 
voor verzekeringsmaatschappijen uit de Lid-Staten 
aantrekkelijk kunnen zijn, er in Zwitserland aan­
zienlijke tegoeden op na te houden (met name het 
vrije vermogen ter vorming van de solvabiliteits-
marge), waardoor de Lid-Staten niet langer kunnen 
beschikken over gelden die momenteel in hun natio­
nale volkshuishouding in omloop zijn. 
Voorts zou men zich kunnen afvragen of toepassing 
van de ontwerp-overeenkomst, zoals deze thans is 
geformuleerd, voor de werkgelegenheid in de 
Gemeenschap geen nadelige gevolgen met zich zou 
kunnen brengen. 
2.2.3. Voorts lijdt het geen twijfel dat de mono­
poliepositie van de Zwitserse kantons, waardoor een 
aanzienlijk gedeelte van de markt voor brandverze­
keringen aan de verzekeringsmaatschappijen wordt 
onttrokken, voor de maatschappijen uit de Lid-Sta­
ten een netelig probleem vormt. Door deze mono­
polieposities, die vrijwel geheel Zwitserland omvat­
ten, wordt namelijk een gebrek aan evenwicht 
gecreëerd, waar momenteel niets tegenover staat. 
Uiteraard valt de omschrijving van deze monopolie­
posities van de kantons krachtens de grondwet van 
Zwitserland niet onder de bevoegdheid van de Zwit­
serse Bondsstaat, en het is uitgesloten dat de Gemeenschap een wijziging van deze grondwet kan 
bereiken. 
2.3. Men dient zich er rekenschap van te geven dat 
de ontwikkeling ook in EG-richtlijnen te bespeuren 
is. Toekomstige wijzigingen en aanvullingen zullen 
rechtstreeks van invloed zijn op met derde landen 
gesloten overeenkomsten. Daarom dient elke over­
eenkomst geëigende bepalingen inzake herziening 
daarvan te bevatten, ten einde op de nieuwe situatie 
te kunnen inspelen. Ongetwijfeld bevat de overeen­
komst een herzieningsprocedure (art. 38), doch er is 
nog geen oplossing gevonden voor een belangrijk 
probleem, in het bijzonder met betrekking tot het 
voorstel voor een tweede richtlijn inzake directe ver­
zekeringen, met uitzondering van de levensverzeke­
ring, waarin zowel de richtlijn van 1973 wordt gewij­
zigd als het vrij verrichten van diensten wordt gere­
geld, welk richtlijnvoorstel door de Raad nog niet is 
vastgesteld. Als voorbeeld hiervan kan het thans uit­
geoefende toezicht op de algemene en bijzondere 
voorwaarden van de polissen en op de tarieven wor­
den genoemd. 
2.4. Wil men bereiken dat een dergelijke overeen­
komst voor alle verdragsluitende partijen bevredi­
gend werkt, dan dient deze gebaseerd te zijn op een 
doeltreffende samenwerking tussen de toezichthou­
dende autoriteiten van de bij de overeenkomst 
betrokken landen. 
Wil men bereiken dat de overeenkomst behoorlijk 
wordt toegepast en harmonisch werkt, dan dient de 
wijze waarop deze samenwerking dient plaats te 
vinden in de overeenkomst zelf nader te worden 
geregeld. 
3. Aangezien voor al deze fundamentele vraag­
stukken geen bevredigende oplossing kon worden 
aangedragen, is het Comité van oordeel dat 
bekrachtiging van deze overeenkomst prematuur 
zou zijn. 
Gedaan te Brussel, 26 oktober 1983. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Fran<?ois CEYRAC 
Advies inzake een voorstel voor een verordening van de Raad betreffende het verlenen van 
financiële bijstand in het kader van een meerjarenprogramma voor de 
vervoersinfrastructuur 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is nog niet bekendgemaakt in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 25 augustus 1983 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité over­
eenkomstig de bepalingen van artikel 75, lid 1, sub c), van het Verdrag tot oprichting