betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Douanecomité dat is opgericht bij de Vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds, met betrekking tot een aanbeveling over de toepassing van artikel 27 van het Protocol betreffende de definitie van het begrip “producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking

AANBEVELING nr. 1/2020 van xxx 2020



van het Douanecomité van de Vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds



over de toepassing van artikel 27 van het Protocol betreffende de definitie van het begrip “producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking

Het Douanecomité,

Gezien de Vrijhandelsovereenkomst (hierna “de overeenkomst” genoemd) tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds, en met name artikel 15.2, lid 1, onder c), en artikel 6.16, lid 5,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)In artikel 27 van het protocol bij de overeenkomst betreffende de definitie van “producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking (hierna “het protocol” genoemd) zijn de procedure voor de controle van de bewijzen van oorsprong en met name de taken en de verantwoordelijkheden van de douaneautoriteiten van de partij van invoer en uitvoer vastgelegd.

(2)De Europese Unie en de Republiek Korea (hierna “de partijen” genoemd) hebben vastgesteld dat er behoefte is aan een gemeenschappelijke interpretatie van de belangrijkste kenmerken van de controleprocedure die is vastgelegd in artikel 27 van het protocol en van de verschillende stappen in die procedure. Een dergelijke gemeenschappelijke interpretatie moet in het belang zijn van de douaneautoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de naleving van de oorsprongsregels, en gericht zijn op een gelijke behandeling van de marktdeelnemers die aan controle van bewijzen van oorsprong worden onderworpen, van beide partijen.

(3)Het Douanecomité is op grond van artikel 6.16, lid 5, van de overeenkomst bevoegd om aanbevelingen te formuleren die het noodzakelijk acht voor het bereiken van de gezamenlijke doelstellingen en de goede werking van de mechanismen die in het protocol zijn vastgelegd. De partijen hebben het passend geacht dergelijke aanbevelingen voor een gemeenschappelijke interpretatie en een goede uitvoering van de bepalingen van artikel 27 van het protocol te formuleren,

BEVEELT AAN:

1.Belangrijkste kenmerken van de controleprocedure

(1) De belangrijkste kenmerken van de controleprocedure van artikel 27 zijn tweeledig: het betreft een systeem van zogenoemde “indirecte controle”, en is gebaseerd op wederzijds vertrouwen tussen de douaneautoriteiten van de partijen.

(2) “Indirecte controle” houdt in dat de douaneautoriteiten van de partij van invoer zelf geen controles verrichten, maar een verzoek om controle sturen naar de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer: het is de taak van de partij van uitvoer om de controle te verrichten door contact op te nemen met de exporteur. Het resultaat van de controle wordt door de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer aan de douaneautoriteiten van de partij van invoer gezonden. De reden hiervoor is dat de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer, waar het bewijs van oorsprong (oorsprongsverklaring) wordt opgesteld, in de beste positie verkeren om dit bewijs te controleren, vanwege de nabijheid van de exporteur (kennis van de activiteiten en de geschiedenis van de exporteur, gemakkelijke toegang tot de gegevens, bekendheid met het nationale boekhoudsysteem, geen taalbarrières). Daarom is het in de eerste plaats aan de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer om te bepalen of de producten al dan niet van oorsprong zijn, overeenkomstig de toepasselijke oorsprongsregels.

(3) De “controle van de bewijzen van oorsprong” wordt verricht op basis van wederzijds vertrouwen tussen de douaneautoriteiten van de partijen. Het “wederzijds vertrouwen” houdt in dat de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer de door de douaneautoriteiten van de partij van invoer voorgelegde kwesties grondig moeten onderzoeken, en de resultaten van deze controle moeten meedelen aan de douaneautoriteiten van de partij van invoer die afhankelijk is van de resultaten van de door de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer verrichte werkzaamheden. De douaneautoriteiten van de partij van invoer blijven echter het recht behouden om aanvullende informatie aan de partij van uitvoer te vragen wanneer zij van mening zijn dat het antwoord onvolledig is of geen ruimte biedt voor het door de partij van uitvoer naar voren gebrachte standpunt. De bijzonderheden van het verzoek om informatie door de partij van invoer aan de partij van uitvoer zijn verder uitgewerkt onder 2.4.2 (Bevindingen en feiten) en 2.4.3 (Voldoende informatie).

2.Verschillende stappen in de controleprocedure

2.1. Indiening van een verzoek om controle

(4) De douaneautoriteiten van de partij van invoer kunnen een verzoek om controle achteraf van de bewijzen van oorsprong indienen wanneer zij redenen hebben om te twijfelen aan:

-de echtheid van de documenten. Er wordt bijvoorbeeld betwijfeld of de factuur die de oorsprongsverklaring bevat niet een valse factuur is, die door de importeur of de exporteur is opgesteld om van preferentiële oorsprong gebruik te maken;

-de oorsprong van de producten. Er wordt bijvoorbeeld betwijfeld of de producten voldoen aan de oorsprongverlenende criteria die in bijlage II bij het protocol zijn vastgelegd (de productspecifieke regels);

of

-de naleving van de andere voorwaarden van het protocol met betrekking tot de bewijzen van oorsprong. Er wordt bijvoorbeeld betwijfeld of de exporteur de status van toegelaten exporteur had of nog heeft.