TOELICHTING

Achtergrond van het voorstel

|| Motivering en doel van het voorstel Dit voorstel betreft de toepassing van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap ("de basisverordening") in het kader van het tussentijdse nieuwe onderzoek betreffende het antidumpingrecht op rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China ("de VRC"). ||

|| Algemene context Dit voorstel wordt gedaan in het kader van de tenuitvoerlegging van de basisverordening en is het resultaat van een onderzoek dat is uitgevoerd overeenkomstig de materiële en procedurele eisen van die verordening.

|| Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Bij Verordening (EEG) nr. 2474/93[1] stelde de Raad een definitief antidumpingrecht van 30,6 % in op rijwielen van oorsprong uit de VRC. Naar aanleiding van een onderzoek naar ontwijking van deze maatregel overeenkomstig artikel 13 van de basisverordening werd dit recht bij Verordening (EG) nr. 71/97 van de Raad[2] uitgebreid tot bepaalde rijwielonderdelen van oorsprong uit de VRC. Naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening, besloot de Raad bij Verordening (EG) nr. 1524/2000[3] dat de bovengenoemde maatregelen moesten worden gehandhaafd. Na een tussentijds nieuw onderzoek dat op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening werd geopend, besloot de Raad bij Verordening (EG) nr. 1095/2005[4] het geldende antidumpingrecht te verhogen tot 48,5 %. Naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening, besloot de Raad bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011[5] dat bovengenoemde maatregelen moesten worden gehandhaafd.

|| Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de Unie Niet van toepassing.

Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling

|| Raadpleging van belanghebbende partijen

|| Partijen die belang hadden bij de procedure werden overeenkomstig de basisverordening in de loop van het onderzoek in de gelegenheid gesteld hun belangen te verdedigen.

|| Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

|| Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.

|| Effectbeoordeling Dit voorstel vloeit voort uit de tenuitvoerlegging van de basisverordening. De basisverordening voorziet niet in een algemene effectbeoordeling, maar bevat wel een volledige lijst van factoren die moeten worden beoordeeld.

Juridische elementen van het voorstel

|| Samenvatting van de voorgestelde maatregelen Op 9 maart 2012 kondigde de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie aan dat zij een tussentijds nieuw onderzoek zou openen naar de antidumpingmaatregelen die van toepassing waren op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de VRC. Het nieuwe onderzoek werd ambtshalve geopend. Uit het nieuwe onderzoek is gebleken dat de omstandigheden met betrekking tot dumping en schade niet aanzienlijk zijn veranderd en de opgelegde maatregelen bijgevolg moeten worden gehandhaafd om de gevolgen van dumping te neutraliseren. Ook is vastgesteld dat bij opheffing van de antidumpingmaatregelen de dumping zou worden voortgezet en de aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie zou voortduren. Voorts werd vastgesteld dat handhaving van de maatregelen niet in strijd is met het belang van de Unie. Wat de drie medewerkende producenten-exporteurs betreft, is uit het onderzoek gebleken dat sprake is van een blijvende verandering van omstandigheden en hun individuele dumpingmarges moeten bijgevolg worden aangepast. Daarom wordt voorgesteld dat de Raad zijn goedkeuring geeft aan bijgevoegd voorstel voor een verordening tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 van de Raad, die uiterlijk op 5 juni 2013 in het Publicatieblad van de Europese Unie moet worden bekendgemaakt.

|| Rechtsgrondslag Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap.

|| Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

|| Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel:

|| de vorm van de maatregel wordt voorgeschreven in de basisverordening en laat geen ruimte voor nationale besluitvorming.

|| Beschrijving van de wijze waarop de financiële en administratieve lasten voor de Unie, de nationale, regionale en plaatselijke overheden, de marktdeelnemers en de burgers zo veel mogelijk worden beperkt en hoe zij in verhouding staan tot het doel van het voorstel: niet van toepassing.

|| Keuze van instrumenten

|| Voorgesteld instrument: verordening.

|| Andere instrumenten zouden om de volgende reden ongeschikt zijn: de basisverordening voorziet niet in andere mogelijkheden.

Gevolgen voor de begroting

|| Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Unie.

2013/0138 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1225/2009

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap[6] (“de basisverordening”), en met name artikel 9, lid 4, en artikel 11, leden 3, 5 en 6,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie ("de Commissie"), ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

1. Thans geldende maatregelen

(1) Bij Verordening (EEG) nr. 2474/93[7] stelde de Raad een definitief antidumpingrecht van 30,6 % in op rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (de "VRC" of "het betrokken land") (“het oorspronkelijke onderzoek”). Naar aanleiding van een onderzoek naar ontwijking van deze maatregelen overeenkomstig artikel 13 van de basisverordening werd dit recht bij Verordening (EG) nr. 71/97 van de Raad[8] uitgebreid tot bepaalde onderdelen van rijwielen van oorsprong uit de VRC. Bovendien werd besloten om een 'vrijstellingsregeling' in te voeren, op grond van artikel 13, lid 2, van de basisverordening. De bijzonderheden van deze regeling werden vastgelegd in Verordening (EG) nr. 88/97 van de Commissie[9]. Om van het uitgebreide recht te worden vrijgesteld, moeten rijwielproducenten in de Unie aan de voorwaarden van artikel 13, lid 2, van de basisverordening voldoen: minder dan 60 % Chinese rijwielonderdelen gebruiken bij de assemblagewerkzaamheden of meer dan 25 % van de waarde toevoegen aan alle onderdelen die bij de werkzaamheden zijn gebruikt. Tot dusver zijn meer dan 250 vrijstellingen verleend.

(2) Naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening, besloot de Raad bij Verordening (EG) nr. 1524/2000[10] dat de bovengenoemde maatregelen moesten worden gehandhaafd.

(3) Naar aanleiding van een tussentijds nieuw onderzoek dat op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening werd geopend ("tussentijds nieuw onderzoek tot wijziging"), besloot de Raad bij Verordening (EG) nr. 1095/2005[11] het geldende antidumpingrecht te verhogen tot 48,5 %.

(4) Naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met de maatregelen tegen ontwijking van antidumpingmaatregelen op grond van artikel 13, lid 4, en artikel 11, lid 3, van de basisverordening, besloot de Raad bij Verordening (EG) nr. 171/2008[12] tot handhaving van de uitbreiding van het antidumpingrecht op rijwielen van oorsprong uit de VRC tot bepaalde onderdelen van rijwielen uit de VRC.

(5) Naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening ("het vorige onderzoek"), besloot de Raad bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011[13] dat bovengenoemde maatregelen moesten worden gehandhaafd.

2. Ambtshalve opening van onderzoek

(6) Naar aanleiding van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen dat in oktober 2011 werd afgerond, concludeerde de Commissie op basis van het beschikbare bewijs dat, wat de dumping en schade betreft, de omstandigheden op grond waarvan de bestaande antidumpingmaatregelen waren vastgesteld, mogelijk waren gewijzigd en dat deze wijzigingen van blijvende aard konden zijn.

(7) In het bijzonder duidde het voorlopige bewijsmateriaal waarover de Commissie beschikte erop dat het systeem van uitvoercontingenten voor rijwielproducenten in de VRC, op grond waarvan de producenten-exporteurs ten tijde van het tussentijdse nieuwe onderzoek tot wijziging niet als marktgerichte onderneming werden behandeld, in januari 2011 was afgeschaft.

(8) Bovendien was de structuur van de bedrijfstak van de Unie gewijzigd. In het bijzonder waren diverse producenten in de Unie van volledige productie overgeschakeld op assemblage met gebruikmaking van ingevoerde onderdelen.

(9) Voorts was het aantal producenten in de bedrijfstak van de Unie door de uitbreidingen van de Europese Unie in 2004 en in 2007 aanzienlijk toegenomen. Verder hadden diverse producenten die vóór de twee uitbreidingsronden deel uitmaakten van de bedrijfstak van de Unie, hun productiefaciliteiten verplaatst naar of nieuwe faciliteiten opgezet in de nieuwe lidstaten. Als gevolg daarvan kon de kostenstructuur van de bedrijfstak van de Unie zijn gewijzigd.

(10) Tot slot is de huidige schademarge berekend op basis van rijwielen van staal, terwijl de meeste rijwielen tegenwoordig uit aluminiumlegeringen zijn vervaardigd.

(11) Al deze ontwikkelingen leken van blijvende aard te zijn, zodat de schade- en dumpingbevindingen opnieuw moesten worden beoordeeld.

(12) Bovendien neemt het aantal ondernemingen waarop de vrijstellingsregeling van toepassing is, snel toe, zonder dat de regeling sinds de invoering ervan in 1997 is aangepast. Verder is het toezicht op de invoer van onderdelen die van de antidumpingmaatregelen zijn vrijgesteld, uiterst complex en omslachtig geworden, wat mogelijk de doeltreffendheid ervan in gevaar brengt.

(13) Nadat de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité tot de conclusie was gekomen dat er voldoende voorlopig bewijsmateriaal was om op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening een onderzoek te openen, kondigde zij met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie van 9 maart 2012 ("Bericht van opening")[14] de ambtshalve opening aan van een tussentijds nieuw onderzoek naar de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van rijwielen uit de VRC.

3. Gelijktijdig onderzoek naar ontwijking antidumpingmaatregelen

(14) Op 25 september 2012 opende de Commissie bij Verordening (EU) nr. 875/2012 van de Commissie[15] een onderzoek naar de mogelijke ontwijking van het bij Verordening (EU) nr. 990/2011 van de Raad ingestelde antidumpingrecht op rijwielen van oorsprong uit de VRC door de invoer van rijwielen verzonden vanuit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, en tot onderwerping van deze invoer aan registratie ("het onderzoek naar de ontwijking van antidumpingmaatregelen").

(15) In mei 2013 besloot de Raad bij Verordening (EU) nr. XXX/2013[16] ("de verordening betreffende de ontwijking van antidumpingmaatregelen") de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de VRC uit te breiden tot de invoer van rijwielen verzonden vanuit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, omdat was gebleken dat deze invoer werd gebruikt voor het ontwijken van de betreffende antidumpingmaatregelen door overlading en/of assemblageverrichtingen in de zin van artikel 13, leden 1 en 2, van de basisverordening.

4. Gelijktijdig antisubsidieonderzoek

(16) Op 27 april 2012 kondigde de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie[17] de inleiding aan van een antisubsidieprocedure betreffende de invoer in de Unie van rijwielen van oorsprong uit de VRC (antisubsidieonderzoek).

(17) In november 2012 kondigde de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie[18] aan dat de in de overwegingen 14 en 15 genoemde bevindingen van het onderzoek naar de ontwijking van antidumpingmaatregelen gebruikt konden worden voor het antisubsidieonderzoek.

(18) In mei 2013 heeft de Commissie bij Verordening nr. xxx/2013 het antisubsidieonderzoek beëindigd zonder maatregelen in te stellen[19].

5. Bij het onderzoek betrokken partijen

(19) De Commissie stelde de haar bekende producenten en verenigingen van producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs in de VRC en een vereniging van Chinese producenten, de vertegenwoordigers van het betrokken land, de haar bekende importeurs en verenigingen van importeurs, de haar bekende producenten en verenigingen van producenten van rijwielonderdelen in de Unie en de haar bekende vereniging van gebruikers officieel van de opening van het onderzoek in kennis. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van opening genoemde termijn hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken te worden gehoord.

(20) Gezien het kennelijk grote aantal producenten-exporteurs, producenten in de Unie en niet-verbonden importeurs werd in het bericht van opening vermeld dat werd overwogen om overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening gebruik te maken van steekproeven. Om de Commissie in staat te stellen te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, werd alle producenten-exporteurs en hun bekende vereniging, en alle producenten en niet-verbonden importeurs in de Unie verzocht zich kenbaar te maken bij de Commissie en haar de in het bericht van opening gespecificeerde basisgegevens te verstrekken over de activiteiten die zij in de periode van 1 januari 2011 tot en met 31 december 2011 in verband met het betrokken product hadden ondernomen.

(21) Aangezien de vertegenwoordigers van het betrokken land zich na de opening van het onderzoek niet kenbaar maakten, stelde de Commissie zich in verbinding met ongeveer zeventig Chinese ondernemingen die reeds van het vorige onderzoek bij de diensten van de Commissie bekend waren. De Commissie heeft in een later stadium, na opening van het in overweging 16 genoemde antisubsidieonderzoek, een lijst opgesteld van nog eens rond de driehonderd producenten-exporteurs in de VRC die ook in het kader van het onderhavige tussentijdse nieuwe onderzoek werden benaderd.

(22) Ondanks de inspanningen van de Commissie om medewerking te verkrijgen, verleenden slechts acht groepen van producenten-exporteurs in de VRC hun medewerking. Daarvan vermeldden er slechts vier, die samen minder dan 4 % van de totale invoer van rijwielen uit de VRC vertegenwoordigden in het tijdvak van het nieuwe onderzoek (TNO), zoals omschreven in overweging 37, dat zij in het TNO naar de Unie hadden uitgevoerd.

(23) Op basis van het bovenstaande werd besloten dat voor de producenten-exporteurs in de VRC geen steekproef hoefde te worden samengesteld.

(24) Zoals vermeld in de overwegingen 63, 64 en 131, was voor één Chinese exporteursgroep, namelijk Giant China, de toepassing van artikel 18, lid 1, van de basisverordening gerechtvaardigd. De medewerking van de Chinese producenten-exporteurs werd daardoor zelfs nog geringer.

(25) Zoals uiteengezet in de overwegingen 32 tot en met 35 werd een steekproef van producenten in de Unie samengesteld.

(26) Zoals uiteengezet in overweging 36 werd besloten dat een steekproef niet noodzakelijk was voor de niet-verbonden importeurs.

(27) De Commissie stuurde vragenlijsten aan alle haar bekende betrokken partijen en alle andere partijen die daarom binnen de in het bericht van opening gestelde termijnen hadden verzocht, namelijk de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de medewerkende producenten-exporteurs in de VRC, de niet-verbonden importeurs die zich kenbaar hadden gemaakt zoals beschreven in overweging 36, en de bekende producenten van rijwielonderdelen in de Unie.

(28) De Commissie ontving ingevulde vragenlijsten en opmerkingen van vier groepen Chinese producenten-exporteurs en hun vertegenwoordiger, van acht in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, van één vereniging van gebruikers, van acht verenigingen van producenten in de Unie, van 53 producenten van rijwielonderdelen en één vereniging van producenten van rijwielonderdelen. Geen van de benaderde niet-verbonden importeurs stuurde een ingevulde vragenlijst terug.

(29) De Commissie heeft alle gegevens die nodig werden geacht voor de vaststelling van dumping, daaruit voortvloeiende schade, oorzakelijk verband en het belang van de Unie ingewonnen en gecontroleerd. Bij de volgende ondernemingen werd ter plaatse gecontroleerd:

(a) Producenten van rijwielen in de Unie

– Accell Hunland, Hongarije

– Decathlon RGVS, Portugal

– Denver srl, Italië

– SC Eurosport DHS, Roemenië

– Koninklijke Gazelle, Nederland

– Maxcom Ltd, Bulgarije

– MIFA, Duitsland

– Sprick Rowery, Polen

(b) Producenten van rijwielonderdelen in de Unie

– Chimsport, Roemenië

– Telai Olagnero, Italië

(c) Producenten-exporteurs in de VRC

– Ideal (Dong Guan) Bike Co.

– Oyama Bicycles (Taicang) Co.

– Zhejiang Baoguilai Vehicle Co.

(30) Daar ten aanzien van de producenten-exporteurs in de VRC die eventueel niet als marktgerichte onderneming zouden kunnen worden behandeld, aan de hand van gegevens van een referentieland een normale waarde moest worden vastgesteld, vond daartoe bij de volgende ondernemingen een controlebezoek plaats:

– Distribuidora de Bicicletas Benotto, S.A. DE C.V., Mexico City, Mexico,

– Bicicletas Magistroni, Mexico City, Mexico,

– Bicicletas Mercurio SA de CV, San Luis Potosí, Mexico.

(31) Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen ("de mededeling") hebben verscheidene belanghebbenden betoogd dat de termijn waarbinnen partijen opmerkingen konden indienen, niet adequaat was. Opgemerkt zij dat aan de partijen voldoende tijd voor de indiening van opmerkingen is gegund, in overeenstemming met artikel 20, lid 5, van de basisverordening. Het argument wordt derhalve afgewezen.

6. Steekproef van producenten in de Unie

(32) In het bericht van opening deelde de Commissie mee dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. De steekproef bestond uit acht ondernemingen, van de meer dan 380 producenten in de Unie die voorafgaand aan de opening van het onderzoek bij de Commissie bekend waren, en was met name samengesteld op basis van de grootste representatieve productie- en verkoophoeveelheid die redelijkerwijs binnen de beschikbare tijd en met inachtneming van de geografische spreiding kan worden onderzocht. De steekproef omvatte de grootste, naar productie-omvang gerangschikte productielanden. Voor elk van die landen behoorden de in de steekproef opgenomen ondernemingen tot de grootste representatieve medewerkende producenten. Ook entiteiten van de grootste medewerkende groepen waren in de steekproef opgenomen. In deze zaak is er speciaal op gelet dat in de steekproef een gelijk aantal ondernemingen uit de oude en de nieuwe lidstaten werd opgenomen.

(33) De steekproef vertegenwoordigde ongeveer 25 % van de totale geschatte productie en verkoop in de Unie gedurende het TNO. Belanghebbenden werd verzocht het dossier te raadplegen en eventuele opmerkingen over de geschiktheid van deze keuze binnen 15 dagen na de datum van bekendmaking van het bericht van opening in te dienen. Alle belanghebbbenden die daar met opgave van redenen om hadden verzocht, werden gehoord.

(34) Sommige belanghebbenden maakten er bezwaar tegen dat voor de producenten in de Unie gebruik werd gemaakt van een steekproef. Zij voerden aan dat: i) in de voorlopige steekproef enkel bepaalde juridische entiteiten waren opgenomen die deel uitmaken van groepen van verbonden ondernemingen, en niet alle juridische entiteiten die de volledige economische tak vormen waarbinnen het onderhavige product wordt geproduceerd, en ii) het voorstel een onderneming omvatte die recentelijk verlies had geleden, terwijl het de producenten in de Unie in die periode juist goed ging. Daarnaast werd aangevoerd dat deze verliezen geen verband hielden met het betrokken product.

(35) Deze argumenten werden verworpen op de volgende gronden: 1) de entiteiten die deel uitmaakten van grotere groepen waarvan was gebleken dat zij onafhankelijk van andere dochtermaatschappijen van dezelfde groep functioneerden, werden geacht representatief te zijn voor de bedrijfstak van de Unie. In die gevallen was het bijgevolg niet nodig om de hele groep op geconsolideerde basis te onderzoeken; ii) de stelling dat de in de steekproef opgenomen onderneming die beweerdelijk verlies had geleden, niet representatief was voor de bedrijfstak van de Unie, werd door de betrokken belanghebbende niet onderbouwd. Tot slot betekent het feit dat een steekproef representatief moet zijn voor de bedrijfstak van de Unie niet dat de ondernemingen in de steekproef homogeen moeten zijn. De argumenten van deze partij werden derhalve verworpen.

7. Steekproef van niet-verbonden importeurs

(36) Het bericht van opening voorzag ook in het gebruik van een steekproef voor niet-verbonden importeurs. Alle bekende niet-verbonden importeurs werden bij de opening van het onderzoek benaderd. Gezien het kleine aantal reacties op de vragenlijst die met het oog op het samenstellen van een steekproef was verstuurd, werd geen steekproef samengesteld. Alle niet-verbonden importeurs die zich kenbaar maakten, werd gevraagd om hun medewerking te verlenen en ontvingen een vragenlijst. Geen van hen stuurde een ingevulde vragenlijst terug, noch verleenden zij aan het onderhavige onderzoek op een andere manier hun medewerking.

8. Onderzoektijdvak

(37) Het onderzoek naar dumping en schade had betrekking op de periode van 1 januari 2011 tot en met 31 december 2011 ("het tijdvak van het nieuwe onderzoek" of "TNO"). Het onderzoek naar de voor de schadebeoordeling relevante ontwikkelingen had betrekking op de periode van januari 2008 tot het einde van het TNO ("de beoordelingsperiode").

B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

1. Betrokken product

(38) Dit nieuwe onderzoek heeft betrekking op niet-gemotoriseerde rijwielen (waaronder wel bakfietsen maar geen eenwielers zijn begrepen) ("het onderzochte product"), die momenteel zijn ingedeeld onder de GN-codes 8712 00 30 en ex 8712 00 70, van oorsprong uit de VRC.

(39) Net als bij het vorige onderzoek werden de rijwielen in de volgende categorieën ingedeeld:

– - A) ATB's (terreinfietsen, inclusief mountainbikes 24″ en 26″),

– - B) trekking-, stads-, hybride, VTC- en toerfietsen 26″ en 28″,

– - C) junioractie- (BMX-) en kinderfietsen 16″ en 20″,

– - D) andere rijwielen (exclusief eenwielers).

(40) Alle soorten rijwielen zoals hierboven omschreven hebben dezelfde fysieke en technische basiskenmerken. Bovendien worden deze rijwielen op de markt van de Unie verkocht via vergelijkbare distributiekanalen, zoals gespecialiseerde detailhandelaren, sportketens en grootwinkelbedrijven. Aangezien rijwielen allemaal dezelfde basistoepassing en hetzelfde basisgebruik hebben, zijn zij voor een groot deel onderling verwisselbaar en concurreren modellen van verschillende categorieën derhalve met elkaar. Op deze basis werd geconcludeerd dat alle categorieën één enkel product vormen.

(41) Eén partij voerde aan dat de verschillende soorten rijwielen aanzienlijk van elkaar verschillen qua eigenschappen, gebruiksdoel en ook in prijs, en dat de verschillende soorten uit het oogpunt van de consument niet onderling verwisselbaar waren. Voorts werd aangevoerd dat stalen en aluminium rijwielen niet onderling verwisselbaar zijn en de prijzen ervan eveneens verschillen.

(42) Ter staving hiervan overlegde de partij een verslag van een onderzoek naar de fysieke en technische kenmerken en gebruiksdoeleinden van vijf verschillende soorten rijwielen en de onderlinge verwisselbaarheid ervan. Opgemerkt zij dat het onderzoek kennelijk was gebaseerd op de antwoorden van 36 personen, maar onduidelijk is hoe de respondenten zijn gekozen. Bovendien lijkt dat onderzoek speciaal te zijn uitgevoerd voor het onderhavige onderzoek. Het onderzoeksverslag bevat geen enkel kwantificeerbaar gegeven. Ook zijn de resultaten niet op controleerbare gegevens maar op verklaringen van afnemers en rijwielproducenten gebaseerd. Vandaar dat vraagtekens kunnen worden gesteld bij de representativiteit ervan.

(43) De partij voerde geen ander bewijs aan ter staving van haar bewering.

(44) Het onderzoek heeft bevestigd dat alle soorten rijwielen, zoals hierboven omschreven, dezelfde fysieke en technische basiskenmerken hebben. Meer in het bijzonder bleek het gebruik van verschillende grondstoffen geen effect te hebben op de basiskenmerken van een rijwiel. Hoewel de technische eigenschappen van staal en aluminium op enkele punten, zoals gewicht, van elkaar verschillen, hebben rijwielen van staal en rijwielen van aluminium soortgelijke basiskenmerken.

(45) De partij overlegde geen concreet bewijs waaruit blijkt dat rijwielen van staal en rijwielen van aluminium wel verschillende fysieke en technische basiskenmerken hebben.

(46) Wat de specifieke toepassing, het gebruik en de perceptie van de consument betreft, heeft het onderhavige onderzoek bevestigd dat alle rijwielen dezelfde basistoepassingen hebben en in wezen dezelfde functie. Weliswaar zijn de verschillende categorieën rijwielen hoofdzakelijk bedoeld om aan verschillende behoeften van eindgebruikers te voldoen, maar deze eindgebruikers zullen een rijwiel van een bepaalde categorie voor een verscheidenheid aan doeleinden gebruiken.

(47) Derhalve kunnen aan de hand van het gebruik door de eindgebruikers en de percepties van consumenten geen duidelijke scheidslijnen tussen de verschillende categorieën worden getrokken.

(48) Voorts maken ook de producenten in de Unie zelf bij de productie, distributie en administratie dikwijls geen onderscheid tussen de verschillende categorieën rijwielen. Zo hebben zij vaak voor alle categorieën rijwielen een gelijksoortig fabricageproces.

(49) Bovendien worden de rijwielen in de verschillende categorieën via vergelijkbare distributiekanalen op de markt van de Unie verkocht, zoals gespecialiseerde detailhandelaren, sportketens en grootwinkelbedrijven.

(50) Op deze basis werd geconcludeerd dat alle categorieën één enkel product vormen.

(51) Een partij bracht naar voren dat het onderhavige onderzoek betrekking heeft op 2 GN-codes zoals in overweging 38 werd vermeld, terwijl het vorige onderzoek als vermeld in overweging 5, betrekking had op 3 GN-codes, te weten ex 8712 00 10, 8712 00 30 en ex 8712 00 80. In dit verband zij opgemerkt dat de wijziging van de codes was te wijten aan wijzigingen van de Gecombineerde Nomenclatuur per 1 januari 2012 ingevolge Verordening (EU) nr. 1006/2011[20].

(52) De partij stelde in dit verband dat rijwielen zonder kogellagers en rijwielen met kogellagers niet als een enkel product konden worden beschouwd. Uit het onderzoek is echter gebleken dat rijwielen met kogellagers en rijwielen zonder kogellagers dezelfde technische kenmerken en gebruiksdoelen hebben. Bovendien leverde de partij geen enkel bewijs voor haar stelling en werd deze derhalve verworpen.

(53) Verder voerde de partij aan dat tussen de twee GN-codes waaronder het betrokken product is ingedeeld, aanmerkelijke verschillen bestaan in de gemiddelde invoerprijzen, zoals geregistreerd door Eurostat. In dit verband moet worden benadrukt dat, zoals vermeld in overweging 157, de gemiddelde prijs zoals die wordt geregistreerd door Eurostat, door de onzekerheden met betrekking tot het productassortiment alleen gebruikt kan worden als een indicator van prijsontwikkelingen, maar van geen nut is om de verkoopprijzen in verschillende landen met die van de Unie te vergelijken.

(54) Na de mededeling herhaalde een partij zijn argument dat de verschillende soorten rijwielen waarop het onderzoek betrekking had, geen gelijksoortige producten zijn en dat hij bewijsmateriaal had overgelegd ter onderbouwing van de verschillen in grondstoffen, fysieke kenmerken, technologische eigenschappen en vormen van eindgebruik ten aanzien van de verschillende soorten rijwielen.

(55) In dit opzicht moet worden opgemerkt dat het bewijsmateriaal dat de partij stelt te hebben overgelegd, bestaat in de studie ten aanzien waarvan de Commissie in overweging 42 haar visie heeft gegeven. Nadat de Commissie een en ander naar behoren had beoordeeld, heeft zij geconcludeerd dat de representativiteit van de resultaten van deze studie kon worden betwijfeld, om de in overweging 42 genoemde redenen.

(56) De partijen stelden dat kinderfietsen, die door de partij worden gedefinieerd als rijwielen met een wielmaat van maximaal 16 inch, van de productomschrijving van het onderzoek moeten worden uitgesloten. Aan deze stellingen lag het vermoeden ten grondslag dat met name de duur van de vormen van gebruik en de eenvoud van de kenmerken deze rijwielen duidelijk onderscheidden van andere soorten rijwielen waarop het onderhavige onderzoek betrekking heeft.

(57) Deze argumenten werden echter niet toereikend geacht om rijwielen met een wielmaat van maximaal 16 inch van de omschrijving van het betrokken product uit te sluiten, omdat zij niet waren gestaafd met het nodige bewijsmateriaal om in het kader van dit onderzoek een duidelijke scheidslijn te kunnen trekken tussen fietsen met een wielmaat van maximaal 16 inch en andere soorten rijwielen waarop het onderzoek betrekking heeft. Er is integendeel gebleken dat de belangrijkste fysieke en technische kenmerken van de rijwielen met een wielmaat van maximaal 16 inch welke overeenkwamen met die van het betrokken product – een door menskracht met behulp van pedalen voortbewogen voertuig met meer dan één wiel met bevestiging aan een frame - veel belangrijker waren dan de eventuele verschillen (voornamelijk de wielmaat). Voorts bleek dat de productie, de verkoopkanalen en de consumentendienst niet fundamenteel van die van andere soorten rijwielen waarop het onderzoek betrekking had, verschilden. Het enkele feit dat rijwielen met een wielmaat van maximaal 16 inch een aparte sub-productgroep vormen binnen de omschrijving van het betrokken product, noopt niet tot de uitsluiting ervan van de productomschrijving. Gebleken is namelijk dat er tussen rijwielen met een wielmaat van maximaal 16 inch en het betrokken product geen duidelijke scheidslijn bestaat, maar dat er veeleer sprake is van een grote overlapping wat de omschrijving van het betrokken product betreft: met name erin gelegen dat het een door menskracht met behulp van pedalen voortbewogen voertuig met meer dan één wiel met bevestiging aan een frame betreft, dat in hoofdzaak wordt gebruikt voor vervoer en sport. In dit opzicht is uit het onderzoek gebleken dat een van de medewerkende Chinese producenten-exporteurs inderdaad rijwielen met een wielmaat van 12 inch naar de Unie uitvoerde die niet per se als kinderfietsen werden aangemerkt maar in feite vouwfietsen waren en gebruikt werden door volwassenen voor wie het stallen ervan een belangrijke eigenschap van de rijwielen vormde.

(58) Het verzoek tot uitsluiting van rijwielen met een wielmaat van maximaal 16 inch van de productomschrijving van het onderzoek wordt derhalve afgewezen.

2. Soortgelijk product

(59) Door de bedrijfstak van de Unie geproduceerde en op de markt van de Unie verkochte rijwielen, op de markt van het referentieland geproduceerde en verkochte rijwielen en in de Unie ingevoerde rijwielen van oorsprong uit de VRC hebben dezelfde fysieke en technische basiskenmerken en dezelfde gebruiksdoelen en worden derhalve als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening beschouwd.

C. DUMPING

1. Behandeling als marktgerichte onderneming

1.1. BMO-onderzoek

(60) Ingevolge artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening wordt bij antidumpingonderzoeken betreffende producten van oorsprong uit de VRC, voor producenten die aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening voldoen, de normale waarde vastgesteld overeenkomstig de leden 1 tot en met 6 van genoemd artikel. Voor de duidelijkheid zijn deze criteria hieronder nog eens kort samengevat:

– besluiten van ondernemingen zijn een reactie op marktsignalen, zonder staatsinmenging van betekenis, en kosten weerspiegelen de marktwaarde;

– ondernemingen beschikken over een duidelijke basisboekhouding die wordt gecontroleerd door een onafhankelijke instantie in overeenstemming met de internationale standaarden voor jaarrekeningen en die alle terreinen bestrijkt;

– er zijn geen verstoringen van betekenis die nog voortvloeien uit het vroegere systeem zonder markteconomie;

– de betrokken ondernemingen zijn onderworpen aan faillissements- en eigendomswetten die stabiliteit en juridische zekerheid verschaffen, en

– omrekening van munteenheden geschiedt tegen de marktkoers.

(61) Alle groepen exporteurs die aanvankelijk hun medewerking aan het onderzoek verleenden, verzochten in het kader van het onderhavige onderzoek om behandeling als marktgerichte onderneming ("BMO") overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening en verstrekten binnen de vastgestelde termijn het ingevulde aanvraagformulier voor een BMO.

(62) Voor alle groepen exporteurs die aanvankelijk hun medewerking aan het onderzoek verleenden, verzamelde de Commissie alle gegevens die zij nodig achtte en controleerde zij ter plaatse de in het aanvraagformulier voor een BMO verstrekte gegevens.

(63) De gegevensverstrekking door één groep, Giant China, werd als tamelijk gebrekkig beschouwd, omdat niet alle gevraagde gegevens over de organisatiestructuur van de groep werden verstrekt, ondanks de inspanningen van de Commissie om die gegevens te verkrijgen.

(64) Overeenkomstig artikel 18, lid 1, van de basisverordening werd Giant China in kennis gesteld van het feit dat de Commissie voor het onderzoek waarschijnlijk gebruik zou maken van de beschikbare gegevens en werd zij uitgenodigd tot het maken van opmerkingen. Aangezien Giant China echter weigerde om de Commissie de noodzakelijke gegevens te verstrekken, werd artikel 18, lid 1, van de basisverordening toegepast en de BMO-aanvraag afgewezen.

(65) Voorts bleek uit het onderzoek dat geen van de Chinese groepen van ondernemingen in aanmerking kwam voor BMO, omdat geen van hen aan alle criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening voldeed, om de volgende redenen.

Criterium 1

(66) Geen van de medewerkende groepen exporteurs voldeed aan criterium 1, omdat sprake was van staatsinmenging in besuiten betreffende de belangrijkste grondstoffen (staal en aluminium). De kosten van staal en aluminium vertegenwoordigen voor de medewerkende groepen exporteurs ten minste ongeveer 20 tot 25 % van de kosten van productie van het betrokken product. Veel ondernemingen zijn volledig verticaal geïntegreerd, wat betekent dat zij aluminium of stalen ingots inkopen voor het maken van buizen en daar vervolgens frames/vorken en uiteindelijk rijwielen van fabriceren.

(67) Het onderzoek toonde aan dat de drie medewerkende groepen Chinese producenten-exporteurs het staal en aluminium dat zij voor de productie van het betrokken product gebruikten, op de Chinese binnenlandse markt verwierven.

(68) De prijzen zijn gebaseerd op de notering van aluminium op de door de staat gecontroleerde beurs voor non-ferrometalen in Shanghai ("SHFE"). De SHFE is een gesloten beurs voor in de VRC geregistreerde ondernemingen en Chinese burgers die wordt gecontroleerd door de China Securities Regulatory Commission (CSRC). Verscheidene regels voor de werking van de SHFE dragen bij tot een lage volatiliteit en maken dat de beursprijzen niet de marktwaarde weerspiegelen: de dagelijkse prijsschommelingen zijn beperkt tot 4 % boven of onder de afwikkelingsprijs van de vorige handelsdag, de handel vindt plaats met een lage frequentie (tot en met de 15e dag van elke maand), futurescontracten hebben een maximumduur van twaalf maanden, en zowel de SHFE als beursmakelaars brengen transactiekosten in rekening.

(69) Bovendien kunnen bij SHFE-transacties fysieke leveringen alleen in een erkende opslagplaats in de VRC plaatsvinden, terwijl bij transacties op internationale beurzen de fysieke levering over de hele wereld kan plaatsvinden. Voorts is de Chinese aluminiummarkt volledig geïsoleerd, omdat de SHFE uitsluitend een platform voor fysieke handel is (er worden geen derivaten verkocht). Als gevolg daarvan is arbitrage met de wereldwijde benchmark, de Londense metaalbeurs (London Metal Exchange, of LME), of met andere markten praktisch onmogelijk en werkt de SHFE geïsoleerd van andere wereldmarkten. Er kan dan ook geen arbitrage tussen deze markten plaatsvinden. Gedurende het TNO waren de prijzen van primair aluminium (exclusief btw) op de SHFE ongeveer 7 % lager dan op de LME, in vergelijking met de spotprijs.

(70) De staat mengt zich ook in de prijsvorming op de SHFE doordat hij, via het State Reserve Bureau en andere staatsorganen, zowel verkoper als koper van primair aluminium is. Bovendien stelt de staat dagelijks prijslimieten vast via de regels van de SHFE, die door de staatstoezichthouder, de CSRC, zijn goedgekeurd.

(71) De VRC steunt de verwerking van aluminiumproducten door toekenning van een gedeeltelijke terugbetaling van btw met betrekking tot de uitvoer van vele aluminiumproducten (voor rijwielen is het tarief 15 %); in geval van uitvoer van primair aluminium vindt daarentegen geen terugbetaling plaats. Dit is een prikkel voor de Chinese industrie om meer aluminium te verwerken en heeft een direct effect op de beschikbaarheid en de prijs van primair aluminium op de binnenlandse markt. Daarnaast is uit het onderzoek gebleken dat op primair aluminium dat voor uitvoer is bestemd, 17 % uitvoerbelasting wordt geheven, terwijl die belasting niet wordt geheven op rijwielen die voor uitvoer zijn bestemd. Dit ondersteunt de bevinding dat de Chinese staat zich in de binnenlandse aluminiummarkt mengt. Genoemde fiscale instrumenten hebben een prijsdrukkend effect op de binnenlandse markt en stimuleren de binnenlandse industrie zo tot het vervaardigen van eindproducten waarin aluminium is verwerkt (zoals het betrokken product) voor zowel de binnenlandse als de exportmarkt.

(72) Een andere vorm van marktverstoring door de Chinese staat zijn de marktinterventies van het State Reserves Bureau (SRB), dat deel uitmaakt van de National Development and Reform Commission (nationale commissie voor ontwikkeling en hervorming). Eind 2008 en begin 2009 begon het SRB bij Chinese aluminiumsmelterijen voorraden primair aluminium op te kopen om de prijs van deze grondstof te ondersteunen. Het SRB verkocht het primaire aluminium weer op de markt, bijvoorbeeld begin november 2010, zoals gemeld door Bloomberg[21]. Het Xinhua News Agency berichtte in december 2008 over maatregelen voor voorraadvorming, waarbij het uitlegde dat het de bedoeling was een voorraad van 300 000 ton aluminium aan te leggen tegen prijzen die 10 % hoger waren dan de marktprijs, als maatregel om de prijzen te ondersteunen[22]. Het voorraadvormingsplan van het SRB omvatte aankopen bij diverse Chinese smelterijen, hoewel ongeveer de helft bij de Aluminium Corporation of China Ltd. moest worden gekocht. Uit het bovenstaande blijkt dat de Chinese staat een hoofdrol speelt bij het bepalen van de prijzen van primair aluminium en zich in de markt mengt.

(73) Dat de aanzienlijke staatsinmenging, zoals hierboven beschreven, een duidelijk doel heeft, wordt onder meer bevestigd door het twaalfde vijfjarenontwikkelingsplan voor aluminium (2011-2015), waarin de Chinese overheid uitdrukkelijk haar voornemen kenbaar maakt om "de kortingen op de belastingen en de uitvoerbelastingen en andere economische hefbomen aan te passen en het strikt de hand houden aan de totale omvang van de groei en de uitvoer van basisproducten". Dit plan is een voortzetting van het in het vorige aluminiumplan vervatte beleid. Bovendien worden deze plannen al jarenlang uitgevoerd en, zoals hierboven is aangetoond, werden in het TNO diverse uitvoeringsmaatregelen ten uitvoer gelegd.

(74) De veelvuldige door de staat teweeggebrachte verstoringen in de Chinese prijzen van primair aluminium zijn dus van invloed op de grondstoffenprijzen. Bovendien profiteren de producenten van deze verstoringen doordat zij hun aankopen normaal gesproken op de Chinese markt doen bij lokale leveranciers die de Chinese spotmarktprijzen (of SHFE-prijzen) als benchmark gebruiken. In het TNO lagen deze prijzen ongeveer 7 % onder de wereldmarktprijzen. In theorie kunnen Chinese ondernemingen ook bepaalde hoeveelheden tegen LME-prijzen kopen als de prijzen op de Chinese markt als gevolg van staatsinmenging hoger zijn dan op de Londense beurs, terwijl het omgekeerde niet mogelijk is voor niet-Chinese marktdeelnemers.

(75) Derhalve werd geconcludeerd dat de Chinese aluminiummarkt vertekend is wegens significante staatsinmenging.

(76) De inmenging door de Chinese staat in de staalsector blijkt uit het feit dat een grote meerderheid van de grote Chinese staalproducenten staatsbedrijven zijn en de geïnstalleerde productiecapaciteit voor staal en de output worden beïnvloed door de verschillende industriële vijfjarenplannen, in het bijzonder het huidige twaalfde vijfjarenplan (2011-2015) voor de ijzer- en staalsector.

(77) De staat oefent ook een aanzienlijke controle uit op de grondstoffenmarkt. Voor cokes (samen met ijzererts de belangrijkste grondstof voor staalproductie) gelden kwantitatieve uitvoerbeperkingen en een uitvoerrecht van 40 %. Daarom kan worden geconcludeerd dat de Chinese staalmarkt vertekend is wegens significante staatsinmenging.

(78) Een door de Commissie[23] uitgevoerd antidumpingonderzoek bevestigde de grote mate van staatsinterventie ook in de specifieke sector van pijpen en buizen, die de voornaamste grondstof voor de productie van stalen rijwielen vormen.

(79) Daarom werd geconcludeerd dat op de Chinese staalmarkt sprake was van vertekening wegens significante staatsinmenging.

(80) In die omstandigheden was geen van de ondernemingen in staat om aan te tonen dat hun bedrijfsbesluiten betreffende de aankoop van grondstoffen niet door staatsinmenging van betekenis werden beïnvloed en dat de kosten van belangrijke input in essentie de marktwaarde weerspiegelden. Zij konden dan ook niet aantonen dat zij aan criterium 1 voldeden.

(81) De drie medewerkende producenten-exporteurs konden wel aantonen dat zij aan de overige vier criteria voldeden.

(82) Gezien bovenstaande bevindingen met betrekking tot criterium 1 en na raadpleging van het Raadgevend Comité werd de BMO-aanvraag van de drie medewerkende Chinese groepen producenten-exporteurs afgewezen.

(83) De Commissie heeft de bevindingen van het BMO-onderzoek officieel meegedeeld aan de betrokken ondernemingen in de VRC en de klager. Zij kregen ook de gelegenheid om hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord indien daar bijzondere redenen voor waren.

1.2. Opmerkingen van partijen

(84) Na de mededeling van de resultaten van het BMO-onderzoek voerde één onderneming aan dat de afwijzing om BMO toe te kennen was gebaseerd op een beoordeling van de Chinese rijwielindustrie als geheel in plaats van een beoordeling per onderneming. In dit verband wordt opgemerkt dat de Commissie weliswaar een beoordeling heeft gemaakt van de staal- en aluminiumsectoren in de VRC, maar dat er een duidelijk verband is tussen de staal- en de aluminiummarkt in de VRC en de aankopen van stalen en aluminium producten als grondstoffen door de medewerkende groepen.

(85) Ook werd aangevoerd dat het kostenvoordeel van het staal en aluminium voor de rijwielproducenten in de VRC gering was, omdat het slechts tussen 1,4 % en 1,75 % van de kostprijs zou bedragen als in aanmerking wordt genomen dat primair aluminium en staal goed zijn voor 20-25 % van de productiekosten van rijwielen en dat gedurende het TNO het verschil tussen de prijzen op de LME en SHFE 7 % was.

(86) De Commissie benadrukt in dit verband dat de cruciale factor in de analyse bestaat uit het aandeel van de grondstofkosten in de productiekosten is (ten minste 20-25 %) en het feit de werking van de grondstoffenmarkt in de VRC verstoord is. Het exacte kwantitatieve effect van die verstoring wordt niet als een doorslaggevende factor beschouwd.

(87) Verder werd aangevoerd dat de Commissie in het kader van een ander onderzoek niet de prijzen van de primaire grondstof had onderzocht, maar die van de directe grondstoffen die bij de fabricage van het product in kwestie werden gebruikt. Bijgevolg had de Commissie in het onderhavige geval niet de staatsinmenging in de prijzen van primair aluminium, de primaire grondstof, maar in de prijzen van de gebruikte aluminiumlegering moeten onderzoeken.

(88) Om te beginnen wordt opgemerkt dat elk onderzoek op zijn eigen merites wordt beoordeeld. Voorts is het zo dat als de markt van primair aluminium door de staat wordt gecontroleerd, de markt van halffabrikaten van aluminium evenmin op marktvoorwaarden zal opereren, dat wil zeggen: op vraag en aanbod zal reageren. Het argument werd daarom afgewezen.

(89) Ook werd aangevoerd dat eventuele prijsverschillen tussen de SHFE en de LME voor primair aluminium niet hoeven te leiden tot prijsverschillen voor aluminiumlegeringen tussen de respectieve markten en dat ook rekening moet worden gehouden met factoren als productie-efficiëntie, restcapaciteit en kosten van milieuverplichtingen.

(90) Deze bewering werd niet gestaafd met bewijzen. Bij ontbreken van bewijsmateriaal kon die bewering niet door de Commissie op juistheid worden onderzocht en werd deze dan ook afgewezen.

(91) Daarnaast werd aangevoerd dat de Commissie door het bestaan van een aantal opeenvolgende halffabrikaten te negeren, voorbij was gegaan aan de werkelijk prijsbepalende kenmerken en factoren voor het rijwiel-eindproduct. Meer in het bijzonder zou het feit dat rijwielen (in tegenstelling tot primair aluminium) rechtstreeks aan de eindgebruikers worden verkocht, maken dat de prijs van rijwielen door andere factoren dan de prijs van de grondstof wordt bepaald, zoals de technische kenmerken van een rijwiel en de vraag van de consument.

(92) Over deze kenmerken en factoren werden echter geen concrete gegevens verstrekt die bij de beoordeling zouden moeten worden betrokken, waardoor de Commissie hier geen commentaar op kon leveren.

(93) Verder werd beweerd dat de Commissie een verkeerde analyse had gemaakt van de beginselen die aan de werking van de SHFE ten grondslag lagen. Aangevoerd werd dat de CSRC de werking van de SHFE op een soortgelijke wijze reguleert als bijvoorbeeld de Autorité des marchés financiers ("AMF") in Frankrijk en de Financial Services Authority ("FSA") in het Verenigd Koninkrijk, en dat de rol van de CSRC en de specifieke regelgevings-/toezichtsmaatregelen die door de Chinese toezichthouder worden genomen, in overeenstemming zijn met de beginselen van de G-20. Bijgevolg zouden de conclusies van het BMO-onderzoek die op de rol van de CSRC en de werking van de SHFE zijn gebaseerd, ongegrond zijn.

(94) De onderneming hield geen rekening met het feit dat de Franse[24] en Britse toezichthouder[25] onafhankelijke niet-gouvernementele organisaties zijn, terwijl de CSRC een eenheid op ministerieel niveau is die rechtstreeks onder de Staatsraad valt[26]. De Staatsraad is zowel het hoogste uitvoerend orgaan van de staat als het hoogste bestuursorgaan[27]. Dit is een ander voorbeeld van de actieve betrokkenheid van de staat in de regulering van de aluminiummarkt in de VRC. Wat betreft de verklaring van de onderneming dat de beginselen van de G-20 worden nageleefd, wordt opgemerkt dat dit inderdaad niet meer dan een verklaring is en dat ook niet duidelijk is welke beginselen precies worden bedoeld. Daarom werd het argument afgewezen.

(95) Verder was één onderneming het oneens met de conclusie van de Commissie dat arbitrage tussen de SHFE en de wereldwijde benchmark, de LME, of andere markten praktisch onmogelijk is en dat de SHFE geïsoleerd van andere wereldmarkten functioneert.

(96) Dit laat zich niet verenigen met het feit dat de onderneming wel aanvaardt dat er een prijsverschil was tussen de SHFE en de LME toen de prijzen op de SHFE hoger waren dan op de LME als zij zegt dat de Chinese producenten gedurende die periode een hogere prijs voor aluminiumproducten betaalden dan de producenten in de Unie.

(97) Tevens voerde de onderneming aan dat de SHFE vanaf 2010 toestemming is gaan verlenen voor de fysieke levering van aluminium naar douane-entrepots in de vrijhandelszone van Shanghai. Dit is juist een bevestiging van de conclusie van de Commissie dat fysieke leveringen alleen mogelijk zijn als die plaatsvinden in een door de SHFE erkende opslagplaats in de VRC, terwijl bij transacties op internationale beurzen de fysieke levering over de hele wereld kan plaatsvinden.

(98) Ook werd aangevoerd dat de SHFE een futuresmarkt is en dat er al sinds 1991 futurescontracten voor aluminium worden verhandeld. Bijgevolg zou de conclusie van de Commissie dat op de SHFE geen derivaten worden verhandeld, onjuist zijn.

(99) De SHFE is inderdaad een futuresmarkt. Maar de futurescontracten die er worden verhandeld, worden vereffend door middel van een fysieke levering. Derivaten zonder fysieke levering, dat wil zeggen waarbij niet wordt uitgeoefend maar vóór de leveringsdatum wordt verhandeld, zijn zeldzaam in de VRC. Vandaar dat de SHFE niet meer is dan een platform voor fysieke uitwisselingen, waardoor de Chinese aluminiummarkt in isolement functioneert.

(100) Ook werden vraagtekens gezet bij de manier van redeneren van de Commissie ten aanzien van de effecten op de rijwielprijzen van de btw-/fiscale en voorraadmaatregelen betreffende primair aluminium, die als "economisch dubieus" en "onvoldoende doordacht' werd gekwalificeerd.

(101) Omdat de onderneming niet aangaf welke elementen naar haar mening ontbraken in de analyse van de Commissie en zij ook geen nadere onderbouwing gaf, kon de Commissie hier echter geen commentaar op leveren.

(102) Verder werd aangevoerd dat er overeenkomsten waren tussen het industriebeleid van de VRC en EU-beleid en dat de Commissie niet had aangetoond dat het industriebeleid van de VRC een directe of aanmerkelijke invloed had op de beslissingen inzake grondstoffen, de productie of de verkoopactiviteiten van de producenten-exporteurs van rijwielen in de VRC.

(103) Omdat de onderneming niet aangaf op welk EU-beleid zij precies doelde, kon de Commissie hier geen commentaar op leveren. Wat betreft de opmerking dat niet is aangetoond dat het industriebeleid van de VRC een directe of aanmerkelijke invloed heeft op de beslissingen inzake grondstoffen, de productie of de verkoopactiviteiten van de producenten-exporteurs van rijwielen in de VRC, merkt de Commissie op dat het bestaan van een vijfjarenplan voor de aluminiumsector en de verstoringen van de prijs van aluminium, dat wordt verhandeld op een geïsoleerde beurs, in een situatie waarin aluminium verantwoordelijk is voor 20-25 % van de totale fabricagekosten van een rijwiel, wijzen op een duidelijke relatie tussen het industriebeleid van de VRC en de beslissingen inzake grondstoffen, de productie en de verkoopactiviteiten van de producenten-exporteurs van rijwielen in de VRC.

(104) Ook werd beweerd dat de Commissie de in de basisverordening genoemde termijn van drie maanden had geschonden. Aangezien de Chinese exporteurs zeer weinig medewerking verleenden, moest de Commissie extra inspanningen doen om toch de noodzakelijke informatie te verkrijgen. Daarvoor werd contact opgenomen met een groot aantal extra exporteurs die later in het onderzoek werden geïdentificeerd. Hierdoor kon het besluit over de BMO-aanvraag niet binnen de gestelde termijn worden genomen. De Commissie wijst er echter op dat het Gerecht[28] recentelijk heeft geoordeeld dat het feit dat een besluit over een BMO-aanvraag is genomen buiten de in artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening gestelde termijn van drie maanden, op zichzelf onvoldoende grond is voor nietigverklaring van een verordening tot instelling van antidumpingmaatregelen. Ook wordt erop gewezen dat artikel 2, lid 7, van de basisverordening ondertussen is gewijzigd, in de zin dat de Commissie alleen nog BMO-aanvragen in behandeling neemt van ondernemingen die in een steekproef zijn opgenomen en dat een besluit over een dergelijke aanvraag normaliter binnen zeven maanden maar uiterlijk binnen acht maanden na de opening van het onderzoek moet zijn genomen[29]. Deze wijziging is van toepassing op alle nieuwe en hangende onderzoeken, inclusief het onderhavige. De besluiten werden genomen binnen acht maanden na opening van het onderzoek.

(105) Gezien het bovenstaande wordt het argument betreffende de schending van de termijn van drie maanden afgewezen.

1.3. Verzoeken van partijen

(106) Eén partij verzocht om ook BMO-aanvragen te onderzoeken van producenten in de VRC die waren gestopt met uitvoeren naar de Unie. Deze producenten zouden alleen zijn gestopt met uitvoeren naar de Unie vanwege de antidumpingrechten die sinds 2005 van kracht zijn.

(107) De bevindingen ten aanzien van dumping en schade hebben betrekking op het TNO, zoals vastgesteld overeenkomstig artikel 6, lid 1, van de basisverordening. Dit betekent dat de gegevens die in het kader van het onderhavige onderzoek bij producenten-exporteurs zijn verzameld voor het vaststellen van de normale waarde en de uitvoerprijs, uitsluitend betrekking hebben op die periode. De BMO-aanvragen werden onderzocht met het oog op het vaststellen van de normale waarde voor producenten-exporteurs in de VRC, welke waarde vervolgens werd vergeleken met de uitvoerprijs in diezelfde periode. Wanneer een producent het betrokken product in het TNO niet heeft uitgevoerd, kan geen uitvoerprijs worden vastgesteld en geen dumpingmarge worden berekend. Vandaar dat er geen reden is om de BMO-aanvraag te onderzoeken van een producent die het betrokken product niet uitvoerde in het TNO. Dit neemt niet weg dat alle producenten-exporteurs kunnen verzoeken om een "tussentijds nieuw onderzoek" om hun situatie opnieuw te onderzoeken, ingevolge artikel 11, lid 3, van de basisverordening, en dat producenten-exporteurs die het betrokken product in het onderzoektijdvak waarop de maatregelen zijn gebaseerd, niet hebben uitgevoerd, om een "nieuw onderzoek ten behoeve van een nieuwe exporteur" kunnen verzoeken, ingevolge artikel 11, lid 4, van dezelfde verordening.

(108) De partij verwees in haar verzoek naar het Brosmann-arrest[30] van het Europees Hof van Justitie en leek ervan uit te gaan dat op basis van dit arrest zelfs producenten in de VRC die het betrokken product in het TNO niet naar de Unie hadden uitgevoerd, een BMO konden aanvragen. Het arrest gaat echter niet in op de situatie van BMO-aanvragen van producenten-exporteurs die niet uitvoerden in het onderzoektijdvak en is derhalve niet relevant voor deze zaak.

(109) Het verzoek werd derhalve afgewezen.

(110) Ook werd aangevoerd dat uitvoerprijzen voor ondernemingen die in het TNO niet naar de Unie uitvoerden, moeten worden bepaald op basis van artikel 2, lid 9, van de basisverordening, dat wil zeggen: op "elke andere redelijke grondslag".

(111) Artikel 2, lid 9, van de basisverordening kan niet zo worden uitgelegd dat voor producenten in het betrokken land die helemaal niets naar de Unie uitvoerden, een uitvoerprijs moet worden berekend. Integendeel, artikel 2, lid 9, van de basisverordening doelt op de wederverkoopprijs van het ingevoerde product als basis voor het berekenen van de uitvoerprijs en voorziet in het toepassen van een correctie voor alle tussen invoer en wederverkoop gemaakte kosten, hetgeen impliceert dat daadwerkelijk een invoer in de Unie heeft plaatsgevonden. Het zinsdeel "elke andere redelijke grondslag", in de eerste zin van deze bepaling, doelt op specifieke gevallen waarin de daarvoor genoemde methoden niet toegepast kunnen worden. De zinsnede doet niets af aan feit dat het artikel impliceert dat in het TNO invoer in de Unie heeft plaatsgevonden.

1.4. Conclusie

(112) Gezien het bovenstaande kon geen van de groepen in de VRC die een aanvraag deden voor een BMO, aantonen dat zij voldeden aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening. Vandaar dat de BMO-aanvraag van al deze groepen werd afgewezen.

2. Individuele behandeling

(113) Bij Verordening (EU) nr. 765/2012[31], die op 6 september 2012 in werking is getreden, hebben het Europees Parlement en de Raad artikel 9, lid 5, van de basisverordening gewijzigd. Artikel 2 van deze verordening bepaalt dat de wijziging alleen van toepassing is op onderzoeken die na de inwerkingtreding ervan worden geopend. Aangezien het onderhavige onderzoek op 9 maart 2012 werd geopend, is de wijziging niet op dit onderzoek van toepassing.

(114) Overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening wordt, in voorkomend geval, een voor het gehele land geldend recht vastgesteld voor landen waarop artikel 2, lid 7, van de basisverordening van toepassing is, behalve wanneer ondernemingen overeenkomstig artikel 9, lid 5, van de basisverordening kunnen aantonen dat zij vrij zijn de uitvoerprijzen en -hoeveelheden en de verkoopvoorwaarden vast te stellen, dat zij bij de omrekening van valuta marktkoersen gebruiken en dat een eventuele staatsinmenging niet dusdanig is dat maatregelen ontweken kunnen worden indien voor individuele exporteurs een ander recht wordt vastgesteld.

(115) De drie medewerkende groepen exporteurs die een aanvraag voor een BMO deden, deden ook een aanvraag voor individuele behandeling voor het geval dat de BMO-aanvraag zou worden afgewezen. Op basis van de beschikbare informatie is vastgesteld dat alle drie groepen in de VRC aan alle voorwaarden voor individuele behandeling voldoen.

3. Normale waarde

3.1. Referentieland

(116) Ingevolge artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening moet de normale waarde voor producenten-exporteurs van wie de BMO-aanvraag werd afgewezen, worden vastgesteld op grond van de binnenlandse prijzen of een berekende normale waarde in een referentieland.

(117) In het bericht van opening had de Commissie Mexico voorgesteld als referentieland, net als bij het vorige onderzoek betreffende de VRC.

(118) Alle belanghebbende partijen werden in de gelegenheid gesteld om over dit voorstel op- of aanmerkingen te maken.

(119) Eén partij voerde aan dat Taiwan een beter referentieland was, omdat Taiwan een grote producent van rijwielen was en meer gemeen had met de VRC en daardoor waarschijnlijk een betrouwbaardere normale waarde zou opleveren.

(120) De Commissie probeerde de medewerking van vijftien landen te verkrijgen, namelijk Bangladesh, Canada, Cambodja, India, Indonesië, Maleisië, Mexico, Noorwegen, de Filippijnen, Sri Lanka, Taiwan, Thailand, Tunesië, Turkije en de Verenigde Staten.

(121) De enigen die de vragenlijst ingevuld terugstuurden waren drie Mexicaanse rijwielfabrikanten, die ermee instemden dat hun antwoorden ter plaatse werden gecontroleerd. Geen enkele andere onderneming van een gecontacteerd land verleende haar medewerking aan het onderzoek. De drie producenten hadden een binnenlandse verkoop ter grootte van 30 % van de Mexicaanse markt, die geschat werd op ongeveer 1,7 miljoen eenheden in 2011. Op die markt bleken meer dan veertien producenten en verscheidene importeurs te concurreren. De in 2011 ingevoerde rijwielen waren hoofdzakelijk afkomstig uit de VRC (meer dan 60 %) en Taiwan (20 %). Deze invoer vertegenwoordigde ongeveer 5 % van de binnenlandse markt (bron: jaarverslag van de ANAFABI, de Mexicaanse vereniging van rijwielfabrikanten).

(122) Het Mexicaanse marktprofiel voor het betrokken product, het aantal marktdeelnemers, de binnenlandse concurrentie en de kenmerken van het productieproces bevestigden dat Mexico nog altijd een geschikt referentieland was. Gezien het voorgaande kon de Mexicaanse markt als representatief en concurrerend worden beschouwd. Daarom was de conclusie dat Mexico een geschikt referentieland was.

3.2. Vaststelling van de normale waarde in het referentieland

(123) Overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening werd de normale waarde vastgesteld op basis van de gecontroleerde gegevens van de producenten in het referentieland, zoals hieronder uiteengezet.

(124) Uit het onderzoek bleek dat het betroken product in representatieve hoeveelheden op de Mexicaanse binnenlandse markt werd verkocht.

(125) Daarnaast werd onderzocht of de binnenlandse verkoop kon worden geacht te hebben plaatsgevonden in het kader van normale handelstransacties, overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening. Hiertoe werd voor elke productsoort het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt in het TNO vastgesteld.

(126) Wanneer meer dan 80 % van de totale verkoop van een productsoort was verkocht tegen een nettoprijs die gelijk was aan of hoger dan de berekende productiekosten, en de gewogen gemiddelde prijs van die soort gelijk was aan of hoger dan de productiekosten, werd de normale waarde gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs. Deze prijs werd berekend als het gewogen gemiddelde van de prijzen van alle binnenlandse verkopen van die soort tijdens het TNO, ongeacht of de verkopen winstgevend waren.

(127) Wanneer de winstgevende verkoop van een soort 80 % of minder van de totale verkoop van die soort bedroeg, of de gewogen gemiddelde prijs van die soort lager was dan de productiekosten, werd de normale waarde gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs, berekend als het gewogen gemiddelde van alleen de winstgevende verkopen van die soort.

(128) Voorts is uit het onderzoek niet gebleken van productsoorten waarvan de verkoop niet winstgevend was.

4. Uitvoerprijs

(129) In alle gevallen waarin het betrokken product naar onafhankelijke afnemers in de Unie werd uitgevoerd, werd de uitvoerprijs vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening, dat wil zeggen: aan de hand van de werkelijk betaalde of te betalen uitvoerprijs.

(130) Wanneer de verkoop via een verbonden importeur of handelaar had plaatsgevonden, werden de uitvoerprijzen overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening berekend op basis van de wederverkoopprijzen van die verbonden importeur aan de eerste onafhankelijke afnemers in de Unie. Er werden correcties toegepast voor alle kosten tussen invoer en wederverkoop, zoals verkoopkosten, algemene en administratiekosten en winst. Voor de vaststelling van de winstmarge werd gebruik gemaakt van de winst van een niet-verbonden importeur/handelaar van het betrokken product, aangezien de werkelijke winst van de verbonden importeur/handelaar niet betrouwbaar werd geacht wegens de band tussen de producenten-exporteurs en de verbonden importeur/handelaar.

(131) Giant China weigerde, zoals in de overwegingen 63 en 64 is vermeld, om aan de diensten van de Commissie de nodige gegevens te verstrekken over de structuur van de groep, alsmede wezenlijke gegevens over de productie, de omvang van de uitvoer en de desbetreffende prijzen van het betrokken product naar de Unie in het TNO van de ondernemingen die deel uitmaakten van de bij de productie en de verkoop van het betrokken product in de VRC betrokken Jinshan Development and Construction Ltd group ("Jinshan Group"); derhalve werd artikel 18, lid 1, van de basisverordening ten aanzien van de uitvoerprijs toegepast.

(132) Giant China kwam op tegen de toepassing van artikel 18, lid 1, van de basisverordening, zowel wat de weigering van BMO als de toepassing van de beschikbare feiten op de berekeningen van de uitvoerprijs aanging. Zij betoogde dat de door de Commissie gevraagde informatie niet noodzakelijk was voor de berekening van de dumpingmarge. In dit verband betoogde Giant China dat de van de Jinshan Groep in de VRC gevraagde gegevens noch voor de BMO-beoordeling, noch voor de berekening van de uitvoerprijs relevant waren, aangezien de Jinshan Groep enkel indirect met Giant China en de daaraan verbonden ondernemingen ("Giant Groep") was verbonden.

(133) Uit het onderzoek is echter gebleken dat een van de dochterondernemingen van de Giant Groep, te weten de Shanghai Giant & Phoenix Bicycles Co Ltd ("GP"), die het betrokken product tijdens het TNO actief produceerde en naar de Unie exporteerde, door middel van gemeenschappelijke eigendom, structuur- en managementverbanden verbonden was aan de Jinshan Groep en dat deze groep bij de productie en de verkoop van het betrokken product betrokken was. Bij ontbreken van een antwoord van de bij de productie en de verkoop van het betrokken product in de VRC betrokken ondernemingen die deel uitmaakten van de Jinshan Groep, op het BMO-aanvraagformulier en op de antidumpingvragenlijsten, kon niet worden beoordeeld in welke mate de productie en de verkoop van het betrokken product van de Jinshan Groep gevolgen had voor de vaststelling van de uitvoer wat GP aangaat, en bijgevolg voor Giant als gehele groep. Verder kon niet worden onderzocht of aan de voorwaarden van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening was voldaan. Bij ontbreken van medewerking in dit opzicht moesten de argumenten van Giant China worden verworpen.

(134) Voorts betoogde Giant China dat bij de berekening van de individuele marge van een producent-exporteur geen rekening hoeft te worden gehouden met prijsinformatie over andere producenten-exporteurs, tenzij Giant Groep en Jinshan Groep één enkele entiteit vormen gelet op de bestaande nauwe financiële, commerciële en managementverbanden.

(135) Uit het bewijsmateriaal ten aanzien van het dossier volgt dat GP en Jinshan Groep verbonden zijn en nauwe eigendoms-, structuur- en managementverbanden hebben. Bij ontbreken van volledige informatie over alle aan GP verbonden partijen, met name over de Chinese producenten-exporteurs van rijwielen die dochterondernemingen zijn van de Jinshan Groep, is het onmogelijk om volledige en betrouwbare berekeningen over de uitvoerprijs te maken, en derhalve om een individuele marge voor GP en bijgevolg voor de Giant Groep als geheel vast te stellen.

(136) Teven is betoogd dat de gevraagde informatie een onredelijke belasting voor Giant China meebracht en dat zij naar beste vermogen aan het onderzoek had meegewerkt. Er is evenwel geen bewijsmateriaal overgelegd, tot de opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen, waaruit bleek dat Giant China heeft getracht de informatie te verzamelen als verlangd in het BMO-aanvraagformulier en in de antidumpingvragenlijsten met betrekking tot de ondernemingen die deel uitmaakten van de Jinshan Groep en die bij de productie en de verkoop van het betrokken product waren betrokken. Gedurende het onderzoek heeft Giant China gesteld dat het onnodig was de gevraagde informatie te verstrekken, maar niet dat het verkrijgen van die informatie een onredelijke belasting vormde. Giant China heeft pas na de mededeling van de definitieve bevindingen bewijsmateriaal overgelegd, in een fase waarin die informatie niet meer kon worden gecontroleerd. Derhalve kon daarmee geen rekening meer worden gehouden.

(137) Giant China heeft gesteld dat er hoe dan ook geen gevaar bestond voor ontwijking van mogelijke antidumpingmaatregelen door bijvoorbeeld een verplaatsing van de productie tussen de twee groepen, omdat GP, de enige link tussen de twee groepen, al haar bedrijfshandelingen in september 2011 had gestaakt. Dienaangaande zij opgemerkt dat GP aan het eind van het TNO nog altijd als entiteit bestond, wat Giant China ook heeft bevestigd. Derhalve kon de productie-activiteit op elk tijdstip in de toekomst worden hervat en is het feit dat GP beweerdelijk haar bedrijfsactiviteiten in september 2011 had gestaakt, niet relevant. Voorts heeft Giant China aangevoerd dat het risico van ontwijking op een andere manier had kunnen worden benaderd, en wel door de in de overwegingen 276 en 277 genoemde monitoringclausule. In dit verband zij opgemerkt dat de monitoringclausule alleen van toepassing is ten aanzien van niet-verbonden ondernemingen, zodat de betrokken risico's naar hun aard niet gelijksoortig zijn en dezelfde remedies niet hadden kunnen worden toegepast.

(138) Voorts betoogde Giant China dat ter plaatse op de bedrijfsterreinen van GP in de VRC had moeten plaatsvinden had moeten worden gecontroleerd ten aanzien van productie- en verkoopactiviteiten van GP. In dit verband zij opgemerkt dat de vraag of GP haar activiteiten al dan niet na september heeft gestaakt, als irrelevant is aangemerkt. Ook indien hiervan sprake zou zijn geweest, had GP haar productie van rijwielen en haar verkoopactiviteiten op elk moment kunnen hervatten, en een controle ter plaatse zou dat risico niet hebben verlaagd.

(139) Daarnaast heeft Giant China enig bewijsmateriaal overgelegd waaruit bleek dat de aandelen van de Giant Groep in GP op 30 maart 2013 zijn verkocht. Opgemerkt zij echter dat deze transactie na het TNO heeft plaatsgevonden en gelet op het late stadium van het onderzoek kan deze informatie niet worden gecontroleerd en zij is in het kader van dit onderzoek evenmin relevant. Ingeval Giant om een herziening van hun situatie naar aanleiding van de verkoop van de aandelen zou verzoeken, kan dit te gepasten tijde overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening worden overwogen.

(140) Bij gelegenheid van diezelfde opmerkingen verstrekte Giant China andere toelichtingen naar aanleiding van de beoordeling van de Commissie dat toepassing van artikel 18, lid 1, van de basisverordening gerechtvaardigd was. Deze waren echter niet van dien aard dat daardoor de aanvankelijke beoordeling van de Commissie werd gewijzigd.

(141) Derhalve worden de bevindingen over de toepassing van artikel 18, lid 1, van de basisverordening ten aanzien van de Giant Groep bevestigd.

5. Vergelijking

(142) De normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken af fabriek. Om een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs te kunnen maken, werden overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening correcties toegepast om rekening te houden met verschillen die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Waar nodig werden correcties toegepast voor indirecte belastingen, kortingen, handelsstadium, vervoer, verzekering, lading, overlading, lossing en aanverwante kosten, verpakking, krediet, bankkosten en commissies in alle gevallen waarin deze redelijk en accuraat werden bevonden en waren gestaafd met bewijzen.

6. Dumpingmarge

6.1. Voor de medewerkende producenten-exporteurs

(143) Voor de drie medewerkende ondernemingen zijn de dumpingmarges overeenkomstig artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening vastgesteld door de gewogen gemiddelde normale waarde die voor de medewerkende Mexicaanse producenten is vastgesteld, te vergelijken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs naar de Unie van elk van de ondernemingen.

(144) De dumpingmarges bedragen in procenten van de cif-prijs grens Unie, vóór inklaring:

Onderneming || Dumpingmarge

Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd. || 19,2 %

Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd. || 20,9 %

Ideal (Dong Guan) Bike Co. Ltd. || 0 %

6.2. Voor alle andere producenten-exporteurs

(145) Aangezien van de kant van de VRC zeer weinig medewerking werd verleend, zoals vermeld in de overwegingen 22 en 24, kunnen de bevindingen voor de medewerkende ondernemingen niet als representatief voor het land worden beschouwd. Vandaar dat de voor het gehele land geldende dumpingmarge die van toepassing is op alle andere producenten-exporteurs in de VRC, niet kan worden herzien.

(146) De voor het gehele land geldende dumpingmarge van 48,5 % die bij Verordening (EC) nr. 1095/2005 is vastgesteld, blijft derhalve ongewijzigd.

D. DEFINITIE VAN DE BEDRIJFSTAK VAN DE UNIE

1. Productie in de Unie en bedrijfstak van de Unie

(147) Het soortgelijk product wordt naar schatting geproduceerd door ongeveer 380 bekende producenten in de Unie. Daarnaast hebben zich zes nationale verenigingen van producenten in de Unie kenbaar gemaakt.

(148) De totale productie in de Unie bedroeg in het TNO ongeveer elf miljoen eenheden. Voor het berekenen van dit cijfer werd gebruik gemaakt van alle beschikbare informatie, zoals de gegevens die van producenten in de Unie en van nationale verenigingen waren ontvangen en algemene productiestatistieken waarover de Commissie de beschikking had.

(149) De producenten in de Unie die samen de totale productie in de Unie voor hun rekening nemen, vormen de bedrijfstak van de Unie in de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening en worden hierna "de bedrijfstak van de Unie" genoemd.

(150) Zoals hierboven is vermeld, is wegens het grote aantal medewerkende producenten in de Unie gebruik gemaakt van een steekproef; deze steekproef bestond uit acht producenten en vertegenwoordigde ongeveer 25 % van de totale productie en verkoop van het soortgelijke product in de Unie in het TNO. Alle in de steekproef opgenomen producenten maakten gebruik van de in overweging 1 beschreven vrijstellingsregeling.

E. SITUATIE OP DE MARKT VAN DE UNIE

1. Verbruik in de EU

(151) De verkoop van de bedrijfstak van de Unie werd berekend aan de hand van de gegevens die producenten in antwoord op de vragenlijst hadden verstrekt en de gegevens die verscheidene verenigingen van rijwielproducenten hadden verstrekt.

(152) Het verbruik in de EU werd vastgesteld door de verkopen van de hele bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie te nemen, zoals geschat in overweging 151, en daaraan de invoer volgens Eurostat toe te voegen.

(153) Het totale verbruik in de Unie daalde van 22 459 062 eenheden in 2008 tot 20 116 602 eenheden in het TNO. Het verbruik is dus in de beoordelingsperiode met 10 % gedaald. Dit is vooral het gevolg van een scherpe daling van 8 % tussen 2008 and 2009, waarna het verbruik relatief stabiel bleef en vervolgens in het TNO weer licht daalde (met 2 %). In 2009 had de markt met name te lijden onder de gevolgen van de economische crisis, waarvan de markt zich nog niet heeft hersteld. De verdere daling in 2011 was vooral het gevolg van het aanhoudende geringe consumentenvertrouwen.

Tabel 1

Verbruik

|| 2008 || 2009 || 2010 || 2011

Hoeveelheid (eenheden) || || || ||

+ Totale invoer || 10 017 616 || 8 974 906 || 9 734 143 || 8 840 362

+ Productie in de Unie die op de markt van de Unie wordt verkocht || 12 441 446 || 11 604 072 || 10 946 875 || 11 276 240

= Verbruik || 22 459 062 || 20 578 978 || 20 681 018 || 20 116 602

Index (2008=100) || 100 || 92 || 92 || 90

Bron: Eurostat en antwoorden op de vragenlijst.

2. Invoer uit de VRC

2.1. Omvang van de invoer met dumping en marktaandeel van rijwielen van oorsprong uit de VRC

(154) De omvang van de invoer van het betrokken product uit de VRC werd vastgesteld aan de hand van gegevens van Eurostat. De invoer uit de VRC daalde tussen 2008 en 2009 van 941 522 tot 597 339 eenheden, ofwel 37 %. Nadat de invoer in 2010 was gestegen, was in het TNO weer sprake van een daling, namelijk tot 581 459 eenheden. De significante daling van de invoer uit de VRC viel samen met de economische crisis en heeft zich sindsdien niet meer hersteld. Over de gehele beoordelingsperiode daalde de invoer uit de VRC met 38 %.

(155) Het marktaandeel van de invoer uit de VRC daalde bijgevolg van 4,2 % in 2008 tot 2,9 % in het TNO. Deze daling werd deels teniet gedaan door de vermindering van het verbruik in de Unie.

(156) Het betrekkelijk lage en krimpende marktaandeel van de invoer uit de VRC moet echter worden gezien tegen de achtergrond van de resultaten van het in de overwegingen 14 en 15 genoemde gelijktijdige onderzoek naar de ontwijking van antidumpingmaatregelen, dat nog steeds loopt (zie de overwegingen 223 en 224).

Tabel 2

Invoer uit de VRC

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Omvang van de invoer uit het betrokken land (eenheden) || 941 522 || 597 339 || 627 120 || 581 459

Index (2008=100) || 100 || 63 || 67 || 62

Marktaandeel van de invoer uit het betrokken land || 4,2 % || 2,9 % || 3,0 % || 2,9 %

Bron: Eurostat

3. Prijzen van de betrokken invoer

3.1. Ontwikkeling van de prijzen

(157) Zoals vastgesteld in Verordening (EG) nr. 1095/2005 van de Raad[32] konden de gegevens van Eurostat slechts in beperkte mate worden gebruikt om de prijsontwikkeling van invoer met dumping in de periode van 2008 tot het einde van het TNO vast te stellen, en wel om de volgende redenen.

(158) De op gegevens van Eurostat gebaseerde invoerprijzen houden geen rekening met de verschillende productsoorten en de aanzienlijke prijsverschillen daartussen. De gemiddelde prijzen per land worden sterk beïnvloed door het productassortiment. Bij een vergelijking van de door de medewerkende exporteurs uitgevoerde modellen bleek dat er zelfs tussen dezelfde productsoorten en modellen aanzienlijke prijsverschillen bestonden, afhankelijk van de rijwielonderdelen. Vandaar dat de in Eurostat vermelde prijzen nog steeds geen afdoende basis voor dit onderzoek zijn. De in Eurostat vermelde prijzen bij invoer uit de VRC kunnen slechts als indicator van prijsontwikkelingen worden gebruikt en zijn van geen nut om de verkoopprijzen in verschillende landen met die van de Unie te vergelijken.

(159) Volgens de Eurostatgegevens stegen de gewogen gemiddelde invoerprijzen, hierna aangegeven per index, van de VRC aanzienlijk in de beoordelingsperiode, zoals blijkt uit tabel 3. Zonder te weten welke soort rijwielen uit de VRC werden ingevoerd en of zich van jaar tot jaar enige verandering had voorgedaan in de feitelijke samenstelling van het productassortiment, kan echter geen conclusie worden getrokken.

Tabel 3

Prijzen bij invoer uit de VRC

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Prijzen bij invoer uit de VRC || || || ||

Index (2008=100) || 100 || 173 || 217 || 214

Bron: Eurostat

3.2. Prijsonderbieding

(160) De prijsonderbieding van de medewerkende producenten-exporteurs ten aanzien waarvan dumping werd vastgesteld, werd berekend op basis van de werkelijke, geverifieerde uitvoerprijs (cif-prijs, grens Unie), zowel met als zonder het antidumpingrecht. De verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie waren de aan onafhankelijke afnemers in de Unie berekende prijzen, zo nodig gecorrigeerd tot het niveau af fabriek. Uitgaande van de verschillende in de vragenlijst beschreven productsoorten, werd in het TNO slechts door een van de producenten-exporteurs onderboden. De onderbiedingsmarge bedroeg zonder het antidumpingrecht 61 % en met het antidumpingrecht 44 %.

(161) Aangezien de producenten-exporteurs in de VRC zeer weinig medewerking verleenden en de bevindingen voor de medewerkende ondernemingen niet als representatief voor het land konden worden beschouwd, en gezien ook het feit dat de gemiddelde prijs die in Eurostat wordt vermeld niet als afdoende basis kon worden beschouwd, werd voor het vaststellen van de voor de gehele VRC geldende prijsonderbiedingsmarge uitgegaan van de marges die waren vastgesteld bij Verordening (EC) nr. 1095/2005 van de Raad naar aanleiding van het laatste nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen (zie overweging 3) aangezien geen betrouwbaardere informatie beschikbaar was, te weten: 53 % zonder en 39 % met het antidumpingrecht.

4. Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie

(162) Zoals vermeld in de overwegingen 8 tot en met 10, werd in het onderhavige onderzoek onderzocht of de situatie van de bedrijfstak van de Unie zodanig was veranderd dat de schadebevindingen van het tussentijdse nieuwe onderzoek tot wijziging opnieuw moesten worden beoordeeld. Uit het onderzoek is het volgende gebleken: (i) de productie van rijwielen in de Unie volgt een mondiale trend waarbij rijwielonderdelen volgens de specificaties van de afnemers worden ontworpen, uit verschillende landen worden betrokken en vervolgens op arbeidsintensieve wijze worden geassembleerd; (ii) ter verlaging van de productiekosten streeft de bedrijfstak van de Unie voortdurend naar automatisering en stroomlijning van het assemblageproces. Daarnaast profiteerden sommige producenten in de Unie van de relatief lagere arbeidskosten in Midden- en Oost-Europa, vergeleken met het onderzoektijdvak van het tussentijdse nieuwe onderzoek tot wijziging. De productiestatistieken waarover de Commissie beschikt, bevestigen deze trend; (iii) er was een voorkeur voor aluminiumlegeringen als grondstof, maar staal was nog steeds de belangrijkste grondstof voor de modellen in het onderste marktsegment en kinderfietsen. Gezien de geconstateerde veranderingen werd de economische situatie van de bedrijfstak van de Unie opnieuw onderzocht. Dat gebeurde op de hierna beschreven wijze.

(163) Overeenkomstig artikel 3, lid 5, van de basisverordening onderzocht de Commissie alle relevante economische factoren en indicatoren die op de situatie van de bedrijfstak van de Unie van invloed waren.

(164) De indicatoren voor de schadeanalyse zijn als volgt vastgesteld:

· de macro-economische indicatoren (productie, productiecapaciteit, bezettingsgraad, omvang van de verkoop, marktaandeel, werkgelegenheid, productiviteit, groei, hoogte van de dumpingmarges en herstel van de gevolgen van eerdere dumping) werden aan de hand van de door de nationale verenigingen van producenten en individuele producenten in de Unie verstrekte gegevens beoordeeld voor de totale productie in de Unie voor alle producenten. Deze factoren werden waar mogelijk getoetst aan algemene gegevens uit de officiële statistieken;

· de micro-economische indicatoren (voorraden, verkoopprijzen per stuk, productiekosten, kasstroom, winstgevendheid, rendement van investeringen, vermogen om kapitaal aan te trekken, investeringen en lonen) werden beoordeeld voor de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op basis van de informatie die zij hadden verstrekt.

Macro-economische indicatoren

(a) Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad

(165) Tabel 1 in overweging 153 laat zien dat de productie van de bedrijfstak van de Unie gedurende de beoordelingsperiode voortdurend daalde en dat die daling sterker was dan de daling van het verbruik in de Unie. Meer in het bijzonder daalde de productie van 13 541 244 eenheden in 2008 tot 11 026 646 eenheden in het TNO, wat neerkomt op een daling van 19 %.

Tabel 4

Totale productie in de Unie

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Hoeveelheid (eenheden) || || || ||

Productie || 13 541 244 || 12 778 305 || 11 682 329 || 11 026 646

Index (2008=100) || 100 || 94 || 86 || 81

Bron: Antwoorden op de vragenlijst en relevante officiële statistieken

(166) De productiecapaciteit verminderde tussen 2008 en het einde van het TNO met 5 %, wat de gevolgen van de 19 % productiedaling voor de bezettingsgraad deels ongedaan maakte. Laatstgenoemde daalde in diezelfde periode met 14 procentpunten en bedroeg in het TNO 74 %.

Tabel 5

Productiecapaciteit en bezettingsgraad

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Hoeveelheid (eenheden) || || || ||

Productiecapaciteit || 15 804 000 || 15 660 000 || 15 150 000 || 15 000 000

Index (2008=100) || 100 || 99 || 96 || 95

Bezettingsgraad || 86 % || 82 % || 77 % || 74 %

Index (2008=100) || 100 || 95 || 90 || 86

Bron: Antwoorden op de vragenlijst en relevante officiële statistieken

(b) Omvang van de verkoop

(167) Over het geheel genomen is de verkoop van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie in de beoordelingsperiode op vergelijkbare wijze gedaald als het verbruik in de Unie, namelijk van 12 441 446 eenheden in 2008 tot 11 276 240 eenheden in het TNO, ofwel met 9 %. Tussen 2009 en 2010 bleef de verkoop echter afnemen, terwijl het verbruik stabiel bleef, wat tot uitdrukking komt in het verlies van marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie in 2010 (zie tabel 7 in overweging 168). In het TNO nam de verkoop weer toe, maar bleef onder het niveau van 2008.

Tabel 6

Verkopen van de bedrijfstak van de Unie in de Unie (in tonnen)

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Hoeveelheid (eenheden) || 12 441 446 || 11 604 072 || 10 946 875 || 11 276 240

Index (2008=100) || 100 || 93 || 88 || 91

Bron: Antwoorden op de vragenlijst en relevante officiële statistieken

(c) Marktaandeel

(168) Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie steeg van 55,4 % in 2008 tot 56,1 % in het TNO. Deze lichte verbetering van 0,7 procentpunten in de beoordelingsperiode omvatte ook een aanzienlijke daling van 56,4 % in 2009 tot 52,9 % in 2010. De stijging van het marktaandeel in een periode dat de verkopen in het algemeen afnamen (zie overweging 167), kan worden toegeschreven aan de algemene daling van het verbruik (zie overweging 153).

Tabel 7

Marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Marktaandeel van de Unie || 55,4 % || 56,4 % || 52,9 % || 56,1 %

Index (2008=100) || 100 || 102 || 96 || 101

Bron: Antwoorden op de vragenlijst en relevante officiële statistieken

(d) Werkgelegenheid en productiviteit

(169) De rechtstreekse werkgelegenheid daalde met 17 %, namelijk van 14 197 in 2008 tot 11 783 in het TNO. Deze daling was een gevolg van de vermindering van de productieomvang.

(170) De productiviteit daalde in de beoordelingsperiode met 2 %. In combinatie met een constante werkgelegenheid zorgde de productievermindering tussen 2008 en 2009 tot een scherpe daling van de productiviteit in die periode. De productiviteitsstijging die vervolgens tussen 2009 en 2010 plaatsvond, kan worden toegeschreven aan de herstructurering van de bedrijfstak en investeringen die in die periode werd doorgevoerd om te komen tot efficiëntere productieprocessen. Een verdere verlaging van productiehoeveelheid in het TNO, in combinatie met een minder scherpe daling van de werkgelegenheid, leidde tot een nieuwe productiviteitsdaling in het TNO.

Tabel 8

Totale werkgelegenheid en productiviteit in de Unie

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Aantal werknemers || 14 197 || 14 147 || 12 067 || 11 783

Index (2008=100) || 100 || 100 || 85 || 83

Productiviteit (eenheden/jaar) || 954 || 903 || 968 || 936

Index (2008=100) || 100 || 95 || 102 || 98

Bron: Antwoorden op de vragenlijst en relevante officiële statistieken

(e) Groei

(171) Gedurende de beoordelingsperiode nam het verbruik met 10 % af. Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie bleef in die periode relatief constant: een lichte groei van 0,7 procentpunten (zie overweging 168). Het feit dat de markt van de Unie kromp, duidt erop dat de producenten in de Unie niet van enige groei konden profiteren.

(f) Hoogte van de dumpingmarge

(172) De invoer met dumping uit de VRC duurde voort tijdens het TNO, zoals uiteengezet in de overwegingen 143 tot en met 145. Gezien de grote reservecapaciteit in de VRC (zie overweging 203) en de vastgestelde ontwijking (zie de overwegingen 223 en 224) kunnen de gevolgen van de werkelijke dumpingmarges voor de bedrijfstak van de Unie niet als verwaarloosbaar worden beschouwd.

(g) Herstel van de gevolgen van eerdere dumping

(173) Onderzocht werd of de bedrijfstak van de Unie zich van de gevolgen van eerdere dumping had hersteld. Geconcludeerd werd dat het verwachte herstel was uitgebleven, hetgeen met name blijkt uit de aanhoudend lage winstgevendheid en de daling van de bezettingsgraad. Het herstel werd tevens belemmerd door vastgestelde ontwijkingspraktijken (zie de overwegingen 223 en 224).

Micro-economische indicatoren

(h) Voorraden

(174) De voorraad rijwielen van de producenten in de Unie bedroeg aan het einde van het TNO 517 977 eenheden, een cijfer dat vergeleken met 2008 relatief stabiel was, hoewel de voorraad tussen 2008 en 2009 met 25 % was afgenomen.

(175) Sommige producenten hadden een zeer beperkte voorraad, omdat zij hun volledige productie verkochten aan verbonden ondernemingen in de groep waarvan zij deel uitmaakten. Daarnaast bleken de producenten in de Unie vooral op bestelling te produceren. De cijfers over de voorraadontwikkeling in de beoordelingsperiode geven door al deze factoren een vertekend beeld, waardoor deze indicator van weinig nut is.

Tabel 9

Voorraden

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Hoeveelheid (eenheden) || || || ||

Eindvoorraden || 519 832 || 390 398 || 522 779 || 517 977

Index (2008=100) || 100 || 75 || 101 || 100

Bron: Antwoorden op de vragenlijst.

(i) Verkoopprijzen en kosten

(176) De gemiddelde verkoopprijs af fabriek in de Unie bleef gedurende de beoordelingsperiode stabiel, ondanks een stijging van 3 % tussen 2008 en 2009. De verkoopprijs gedurende het TNO daalde opnieuw tot het niveau van 2008.

Tabel 10

Verkoopprijs per eenheid in de Unie

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Eenheidsprijs in de EU (EUR) || 144 || 149 || 146 || 144

Index (2008=100) || 100 || 103 || 102 || 100

Bron: Antwoorden op de vragenlijst.

(177) De productiekosten werden berekend door het gewogen gemiddelde te nemen van alle soorten van het soortgelijk product die door de producenten in de Unie werden vervaardigd. De productiekosten namen in de beoordelingsperiode met 2 % licht toe, zoals in onderstaande tabel 11 is weergegeven.

Tabel 11

Productiekosten per eenheid

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Productiekosten (EUR/ eenheid) || 141 || 147 || 146 || 145

Index (2008=100) || 100 || 104 || 103 || 102

Bron: Antwoorden op de vragenlijst.

(j) Winstgevendheid

(178) De winstgevendheid werd vastgesteld op basis van de verkopen aan niet-verbonden afnemers. Tussen 2010 en het einde van het TNO was de bedrijfstak van de Unie dicht bij het break-evenpoint. De winstgevendheid daalde in de beoordelingsperiode van 1,9 % in 2008 tot -0,1 % aan het einde van het TNO.

Tabel 12

Winstgevendheid

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Winstgevendheid van de verkopen in de Unie || 1,9 % || 1,6 % || 0,3 % || -0,1 %

Index (2008=100) || 100 || 100 || 98 || 98

Bron: Antwoorden op de vragenlijst.

(k) Investeringen en rendement van investeringen

(179) De investeringen stegen in de beoordelingsperiode met 16 %, namelijk van EUR 7 952 150 in 2008 tot EUR 9 263 184 in het TNO. Dit weerspiegelt de voortdurende inspanningen van de bedrijfstak van de Unie om de doelmatigheid van het productieproces te vergroten en concurrerend te blijven.

(180) Het rendement van investeringen vertoonde eenzelfde trend als de winstgevendheid. Hoewel het in 2008 nog positief was (14 %), was het aan het einde van het TNO gedaald tot -1 %.

Tabel 13

Investeringen en rendement van investeringen

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Investeringen (× 1000 EUR) || 7 952 150 || 9 421 745 || 19 288 284 || 9 263 184

Index (2008=100) || 100 || 118 || 243 || 116

Rendement van investeringen || 14 % || 11 % || 2 % || -1 %

Bron: Antwoorden op de vragenlijst.

(l) Kasstroom en vermogen om kapitaal aan te trekken

(181) De kasstroom liet eenzelfde negatieve ontwikkeling als de winstgevendheid zien, maar bleef gedurende de hele beoordelingsperiode positief. De kasstroom wordt in tabel 14 uitgedrukt als een percentage van de omzet.

(182) Alleen producenten in de Unie die deel uitmaakten van een grotere groep meldden geen bijzondere problemen met het aantrekken van kapitaal. Producenten die geen deel uitmaakten van een grotere groep meldden een toenemende verslechtering van hun kaspositie, die in verband werd gebracht met een lage winstgevendheid en slechtere voorwaarden in de overeenkomsten met zowel leveranciers als afnemers. Het vermogen tot het aantrekken van kapitaal kwam verder onder druk te staan door de geringe bereidheid van banken om in de huidige economische situatie de rijwielindustrie te financieren.

Tabel 14

Kasstroom

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Kasstroom || 3,2 % || 3,1 % || 1,8 % || 1,3 %

Index (2008=100) || 100 || 97 || 99 || 98

Bron: Antwoorden op de vragenlijst.

(m) Lonen

(183) In de beoordelingsperiode bleven de loonkosten per werknemer min of meer stabiel. Alleen in 2009 was sprake van een stijging. Dit komt vooral door het effect dat de inkrimping van personeel op de loonschaal van een onderneming heeft als geschoold personeel wordt vastgehouden om de efficiency en kwaliteit te handhaven.

Tabel 15

Lonen

|| 2008 || 2009 || 2010 || TNO

Loonkosten per werknemer (in EUR) || 15 747 || 17 393 || 17 383 || 16 581

Index (2008=100) || 100 || 110 || 110 || 105

Bron: Antwoorden op de vragenlijst.

5. Conclusie inzake schade

(184) Ondanks de geldende maatregelen zijn de meeste schade-indicatoren die betrekking hebben op de prestaties van de bedrijfstak van de Unie in de beoordelingsperiode verslechterd. Dat geldt met name voor de macro-economische indicatoren productiehoeveelheid (-19 %), productiecapaciteit (-5 %), bezettingsgraad (-14 %) en werkgelegenheid (-17 %). Ook de winstgerelateerde micro-economische indicatoren zijn in de beoordelingsperiode verslechterd. Meer in het bijzonder was de winstgevendheid aan het einde van het TNO gedaald tot -0,1 %.

(185) Het bovenstaande toont aan dat de bedrijfstak van de Unie ten tijde van het onderzoek nog steeds in een fragiele situatie verkeert: nog steeds dalende winsten, dicht bij het break-evenpoint in 2010 en het TNO. Daarnaast werd elke mogelijkheid tot meer groei en winst ondergraven door de druk die werd uitgeoefend door invoer met dumping uit de VRC en ontwijkende invoer (zie de overwegingen 223 en 224).

(186) Toch slaagde de bedrijfstak erin om zijn marktaandeel in een krimpende markt te handhaven en zelfs enigszins uit te breiden. De toegenomen investeringen in de beoordelingsperiode (+16 %) geven blijk van het streven om concurrerend te blijven. De investeringsgroei laat samen met de nieuwste innovaties van de bedrijfstak van de Unie (beschreven in overweging 248) ook zijn onderliggende vitaliteit en economische levensvatbaarheid zien.

(187) Op basis van het bovenstaande wordt geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie nog steeds aanmerkelijke schade in de zin van artikel 3 van de basisverordening lijdt en zich nog steeds in een kwetsbare situatie bevindt.

(188) Na mededeling hebben de partijen, onder verwijzing naar de zaak van de verduurzaamde mandarijnen[33], betoogd dat de Commissie, gelet op het ontbreken van bepaalde informatie door de lage graad van medewerking van de Chinese producenten-exporteurs, verplicht was te handelen en dat zij door dit na te laten, haar procedurele verplichtingen uit hoofde van de basisverordening niet was nagekomen. Voorts hebben deze partijen voorgesteld om gebruik te maken van de Chinese exportstatistieken, die anders dan Eurostat de voornaamste soorten van de naar de EU-markt uitgevoerde rijwielen uitsplitsen, of om de nationale douane-autoriteiten van de grootste invoerende lidstaten overeenkomstig artikel 6, lid 3 of 4, van de basisverordening te verzoeken, een analyse van de verschillende uit de VRC ingevoerde soorten te maken.

(189) Zoals vermeld in de overwegingen 19 en 21 heeft de Commissie de haar bekende producenten-exporteurs in de VRC, een vereniging van Chinese producenten en de vertegenwoordigers van het betrokken land officieel van de opening van het onderzoek in kennis gesteld. De Commissie nam contact op met ongeveer 70 Chinese ondernemingen die de Commissiediensten uit het vorige onderzoek reeds bekend waren; in een later stadium, toen het in overweging 16 genoemde antisubsidieonderzoek was geopend, achterhaalde zij nog eens ongeveer driehonderd producenten-exporteurs in de VRC, die ook in het kader van het onderhavige tussentijdse nieuwe onderzoek werden benaderd. Voorts werden de vertegenwoordigers van het betrokken land er bij de opening van het onderzoek van in kennis gesteld dat bij onvoldoende medewerking van de kant van de producenten-exporteurs, de Commissie haar bevindingen in overeenstemming met artikel 18 van de basisverordening kan baseren op de beschikbare feiten. Er werd benadrukt dat een bevinding op basis van de beschikbare feiten voor de betrokken partij minder gunstig kan zijn.

(190) In de zaak van de verduurzaamde mandarijnen was het door het Hof geanalyseerde element de mate van inspanning die de Commissie had moeten doen om –door het zoeken naar medewerking vanuit als zodanig vastgestelde mogelijke referentiemarkten–, van binnenlandse producenten in een derde land met een markteconomie relevante gegevens te verkrijgen voor de berekening van de normale waarde, op basis van de prijs of de door berekening vastgestelde waarde.

(191) In het onderhavige onderzoek is het gebrek aan gegevens te wijten aan de grote mate van niet-medewerking van de partijen waarop het onderzoek in casu betrekking heeft. De partijen zijn, zoals vermeld in overweging 186, herhaaldelijk verzocht mee te werken, maar hebben dit niet gedaan. Derhalve heeft de Commissie, anders dan in de zaak van de verduurzaamde mandarijnen, de betrokken partijen actief en herhaaldelijk om medewerking verzocht. De vergelijking tussen de zaak van de verduurzaamde mandarijnen en het huidige onderzoek ontbeert derhalve feitelijke grondslag.

(192) De Commissie heeft de bruikbaarheid van andere bronnen beoordeeld, met inbegrip van de Chinese exportstatistieken. De conclusie was dat de alternatieve bronnen niet geëigend waren voor dit onderzoek, omdat de mate van nauwkeurigheid onvoldoende was voor de berekening van nieuwe marges. Daarnaast bleken de Chinese statistieken ook inconsistent met de Eurostat-statistieken te zijn, bijvoorbeeld doordat zij aanzienlijk hogere niveaus van invoer lieten zien dan de invoerniveus volgens de Eurostat-statistieken. Er kon derhalve van de voorgestelde alternatieve bronnen geen gebruik worden gemaakt. Sommige partijen stelden tevens voor dat de Commissie zou moeten samenwerken met de nationale douane-autoriteiten van de grootste invoerende lidstaten, in het kader van een analyse van de verschillende productcategorieën die vanuit de VRC werden ingevoerd. Ten aanzien van deze stelling wordt geoordeeld dat, afgezien van de praktische onmogelijkheid, dergelijke gegevens ook indien zij zouden zijn verzameld, geen oplossing hadden geboden voor het informatiegat dat door de niet-medewerking was veroorzaakt. Dit met name omdat het verlangde niveau van onderzoek niet enkel op rekeningen had kunnen worden gebaseerd, waarbij niet alle productsoortbeschrijvingen in een mate van nauwkeurigheid voorhanden zijn die vereist is om productsoorten zinvol te kunnen vergelijken.

(193) Sommige partijen betoogden voorts dat de Commissie geen analyse van het productassortiment van de invoer uit de VRC had verricht, om een billijke vergelijking van de invoer met in de Unie geproduceerde rijwielen te kunnen maken, met het oog op een objectieve en billijke vergelijking bij de vaststelling van haar schade en de prijsonderbieding. Voorts stelden de partijen dat de Commissie had gerefereerd aan het prijsonderbiedingscijfer dat in het vorige onderzoek als genoemd in overweging 5 was vastgesteld, dat was berekend aan de hand van de gemiddelde prijzen van Eurostat, zonder dat de feitelijke samenstelling van de invoer bekend was. Voorts zou de Commi