NL    NL NL 
 
NL    NL  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 14.7.2004 
COM(2004) 486 definitief 
2004/0155 (COD) 
2004/0159 (COD)  Deel I 
  
Voorstel voor 
RICHTLIJNEN VAN HET EUROPEES  PARLEMENT EN DE RAAD  
tot herschikking van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
20 maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van 
kredietinstellingen en Richtlijn 93/6/EEG van  de Raad van 15 maart 1993 inzake de 
kapitaaltoereikendheid van beleggingso ndernemingen en kredietinstellingen 
(ingediend door de Commissie) 
 
{SEC(2004) 921} 
 
NL 2   NL TOELICHTING  
1. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
Eén enkele financiële EU-markt is van het gr ootste belang om het c oncurrentievermogen van 
de Europese economie te bevorderen en de kos ten van kapitaal voor het bedrijfsleven te 
verlagen. In het Actieplan voor financiële dienst en is in het verlengde van de vooruitgang die 
in het Bazelse Comité voor het bankentoezicht1 op G-10-niveau is geboekt, voor 2004 een 
richtlijn met nieuwe kapita altoereikendheidsvoorschriften voor kredietinstellingen en 
beleggingsondernemingen aangekondigd. 
Naar aanleiding van het Bazelse Akkoord (Bazel I), dat in 1988 is gesloten tussen de leden 
van het Bazelse Comité voor het bankento ezicht, zijn in meer dan honderd landen 
minimumkapitaalvereisten vastgesteld2. Min of meer gelijktijdig stelde de EU een aantal 
fundamentele richtlijnen vast ( Richtlijn 89/299/EEG van 17 apr il 1989 betreffende het eigen 
vermogen, Richtlijn  89/647/EEG van 18 december 1989 betr effende en solv abiliteitstratio , 
geconsolideerd in Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 
maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van 
kredietinstellingen ). 
Deze richtlijnen hadden betrekking op de risico´s die kredietinstellingen op hun 
kredietverlening lopen. Si nds de vaststelling van  Richtlijn 93/6/EEG van 15 maart 1993 
inzake de kapitaaltoereikendheid van bele ggingsondernemingen en kredietinstellingen gelden 
de voorschriften voor het krediet- en het marktrisico ook voor beleggingsondernemingen.  
1) Redenen waarom Europese voorsc hriften moeten worden verbeterd 
De bestaande voorschriften hebben weliswaar een  belangrijke bijdrage geleverd aan de 
vorming van de interne markt en aan hoogwaardi ge prudentiële normen, maar er zijn een 
aantal belangrijke tekortkomingen vastgesteld. 
1. Grove ramingen van kredietrisico´s  leiden tot een uiterst grove meting van risico´s en 
zetten daarmee het vertrouwen in  dergelijke ramingen op het spel. 
2. Speelruimte voor kapitaalarbitrage: door marktinnovaties beschikken de financiële 
instellingen nu over de mogelijkheid  effectief arbitragevoordeel te behalen uit het verschil 
tussen de eigen kapitaalallocatie voor ri sico’s en de minimum kapitaalvereisten.  
3. Te beperkte inaanmerkingneming v an een doeltreffende risicolimitering:  
risicolimiteringstechnieken wo rden in de huidige richtlijn en te weinig in aanmerking 
genomen.  
                                                 
1 Het Bazelse Comité voor het bankentoezicht is opgeri cht door de presidenten van de centrale banken 
van de landen van de Groep van Tien (G-10). Het bestaat uit vertegenwoordigers van de autoriteit die 
verantwoordelijk is voor het bedrijfseconomische toezicht op banken uit de volgende landen: België, Canada, Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan, Luxem burg, Nederland, Spanje, Zweden, Zwitserland, het 
Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. Evenal s de Europese Centrale Bank neemt de Europese 
Commissie als waarnemer deel aan de vergaderingen van het comité. 
2 Hoewel dit door de autoriteiten van de G-10 van geïndustrialiseerde landen gesloten akkoord uit 1988 
formeel bedoeld was voor internationaal opererende ba nken, is het in gehele wereld toegepast op alle 
banken, ongeacht de omvang of complexiteit van de werkzaamheden ervan. 
 
NL 3   NL 4. Onvolledige risicodekking:  de huidige richtlijnen bevatten onder meer geen 
kapitaalvereisten voor he t operationele risico.  
5. De toezichthouders hoeven geen evaluatie te verrichten van het feite lijke risicoprofiel  van 
kredietinstellingen om zich ervan te ove rtuigen dat het eigen vermogen dat wordt 
aangehouden in overeenstemming is  met dit risicoprofiel. 
6. De toezichthouders hoeven niet onderling samen te werken:  op een markt waar steeds vaker 
grensoverschrijdend wordt geopereerd, moeten  de autoriteiten ter beperking van de 
regelgeving doeltreffend met elkaar samenwerke n bij de uitoefening van het toezicht op 
internationale groepen. 
7. Onvoldoende informatie voor marktdeelnemers : de huidige richtlijnen werken de 
marktdiscipline niet in de hand als het gaat  om de verschaffing van informatie aan 
marktdeelnemers die zo betrouwbaar is da t zij een goed gefundeerde inschatting kunnen 
maken. 
8. Regelgevingskader te weinig flexibel:  het huidige EU-stelsel is niet flexibel genoeg om 
gelijke tred te houden met de sn elle ontwikkelingen op de financ iële markten en op het gebied 
van het risicobeheer en met de verbeteri ngen in de hulpmiddele n voor regelgeving en 
toezicht. 
Wat zou er gebeuren als alles bij het oude blijft? 
Nagenoeg iedereen is het erover eens dat de hui dige situatie onhoudbaar is. Als alles bij het 
oude blijft, blijven de kapitaalvereisten niet in overeenstemming met de risico´s, hetgeen 
negatieve gevolgen heeft voor de effectiviteit van de prudentiële voorschrift en en tot grotere 
risico´s voor de consument en de financiële stab iliteit leidt. Ook blijven dan de risico´s van 
een aantal financiële instellingen niet volledig gedekt. Verder worden dan de nieuwste en 
meest doeltreffende risicobeheerstechnieken niet actief gestimuleerd of in aanmerking 
genomen en blijven groepen voor financiële dien stverlening die in meer  dan een lidstaat actief 
zijn, als gevolg van de verschillende regelgev ings- en toezichtssystemen geconfronteerd 
worden met een onevenredig zware administrati eve belasting. Ten slotte kan, aangezien het 
huidige EU-regelgevingskader moeilijk snel ka n worden geactualisee rd, de EU dan niet 
voldoende profiteren van toekomstige ontwikke lingen. Omdat is voorgesteld het nieuwe 
Bazelse akkoord wereldwijd in te voeren, zou de  financiële-dienstverleningssector in de EU 
ten opzichte van de concurrenten overzee aanzienlijk in het nadeel zijn. 
2) Concept van de richtlijn 
De Commissie wijst er in haar Actieplan voor  financiële diensten  uit 1998 op dat de EU 
behoefte heeft aan accurate, inte rnationaal consistente en b ijgewerkte prudentiële normen. 
Ook zouden deze in verhouding moeten staan to t het beoogde doel en omstandigheden in 
aanmerking moeten nemen die het risico verkle inen, met name bij kredietverlening aan de 
consument en het MKB. De voorschriften zouden  moeten gelden voor kredietinstellingen én 
beleggingsondernemingen (er moet immers sprake zijn van een gelijk speelveld), maar moeten ook in verhouding staan tot het beoogde  doel en volledig rekening houden met de 
"biodiversiteit" van de financië le instellingen in de EU.  
 
NL 4   NL 2. R AADPLEGING EN EFFECTBEOORDELING  
a) Raadpleging van belanghebbenden en betrokken partijen  
Sinds november 1999 heeft de Commissie de be langhebbenden en betr okken partijen een 
aantal malen geraadpleegd. Daartoe zijn dr ie omvangrijke raadplegingsdocumenten 
gepubliceerd (op 22 november 1999, 5 februari 2 001 en 1 juli 2003). Op 18 november 2002 is 
een uitgebreide, gestructureerde dialoog met de belanghebbenden gevoerd. Ook zijn 
raadplegingsdocumenten over een aantal tech nische kwesties gepubliceerd, en wel over 
onroerend-goedkredieten en gedekte obligaties (7  april 2003), verwacht e en niet-verwachte 
verliezen (26 november 2003) en collectieve beleggingsondernemingen (3 februari 2004). 
Over het algemeen hebben de deelnemers zich uiterst positief uitgelaten over de voornaamste 
doelstellingen van het project, met name over het feit dat de risicogevoeligheid wordt verbeterd en daarmee de financiële stabilite it wordt vergroot. Daar de risicometings- en 
risicobeheerstechnieken in de financiële-dienstverleningssector sterk zijn verbeterd en rekening moet worden gehouden met de steeds co mplexere regelgevings- en toezichtpraktijk, 
moeten de voorschriften nu drin gend worden bijgewerkt. Er bestaat grote steun voor het 
uitgangspunt van de Commissie dat het EU-kader  in overeenstemming moet worden gebracht 
met de nieuwe internationale voorschriften, maar dat daarb ij wel waar nodig rekening moet 
worden gehouden met de specifieke kenm erken van de sector in de EU. 
Minder complexe instellingen
 
De intentie om in Europa de nieuwe voorschriften op alle kr edietinstellingen en 
beleggingsondernemingen toe te passen ongeacht  de rechtsvorm en complexiteit van de 
instelling, hetgeen ook van belang is om te vo orkomen dat er "tweederangs" instellingen 
ontstaan (niet onwaarschijn lijk als bepaalde instellingen word en uitgesloten) geniet in brede 
kringen steun. Daaruit blijkt dat het voorgestelde  nieuwe kader geschikt wordt geacht om in 
breed verband te worden toegepast.  
Flexibiliteit van de nieuwe richtlijn  
Er bestaat een aanhoudende brede steun voor de voorgestelde aanpak om een nieuw kader te 
creëren waarmee kan worden ingespeeld op markt- en toezichtsinnovaties en de 
doeltreffendheid en concurrentiekracht van de financiële-dienstverleningssector op een zo 
hoog mogelijk niveau kan worden gehouden. De belanghebbenden steunen de aanpak waarbij 
de vaste beginselen en doelstellingen in de ar tikelen worden vermeld en als basis dienen voor 
de meer gedetailleerde en technische voorschr iften in de bijlagen. De procedure die nodig is 
om de bijlagen te wijzigen, moet ervoor zorgen dat de betrokken partijen uitgebreid en vlot 
kunnen worden geraadpleegd. 
Beleggingsondernemingen  
Op dit gebied zijn belangrijke wijzigingen doorgevoerd om de zorgen weg te nemen van een 
aantal ondernemingen uit de beleggingssector die vrezen te moeten voldoen aan kapitaalvereisten die volgens hen meer geschikt zijn voor kredietinstellingen. 
Complexiteit
 
Een aantal respondenten hebben verzocht om minder en eenvoudigere v oorschriften. Daarop 
is de Commissie gekomen met een duidelijker geformuleerde en gebruikersvriendelijkere 
versie, die aantrekkelijk is voo r de instellingen die eenvoudige regels willen of geleidelijk 
 
NL 5   NL willen overstappen op complexere kapitaalvoorsc hriften. Het nieuwe ka der bevat een reeks 
mogelijkheden en methoden van ui teenlopende complexiteit.  
Sinds 1999 hebben er ook diverse raadplegingen over gedetailleerde kwesties plaatsgevonden. 
In het voorstel is rekening gehouden met de zeer  uitvoerige en nuttige opmerkingen van de 
betrokken partijen, met name uit het bankwezen en de beleggingssector.  
b) Effectbeoordeling 
Er is een uitvoerige effectbeoordeling uitgevoerd  om na te gaan of op EU-niveau maatregelen 
moeten worden genomen, en zo ja, welke maatregelen. 
Het Bazelse Comité heeft onder kredietinstellingen uit veertig verschillende landen een 
onderzoek verricht naar de kwantitatieve gevolge n van de nieuwe Bazelse voorstellen voor de 
minimumkapitaalvereisten van banken. De Comm issie heeft dit onderzoek uitgebreid tot EU-
landen die niet in Bazel zijn vertegenwoor digd. De voornaamste conc lusie luidde dat de 
kapitaalvereisten voor EU-kredie tinstellingen door de nieuwe regels over het geheel genomen 
met ongeveer 5% zullen afnemen ten opzichte van het huidige niveau. Verder beantwoorden 
de resultaten voor de verschillende benade ringen aan de doelstellingen, met name de 
doelstelling om kapitaalneutraliteit te combineren  met prikkels die de kr edietinstellingen ertoe 
moeten aanzetten over te stappen op complexe re benaderingen. Ten slotte zullen de 
kapitaalvereisten voor de kleinere binnenlan dse kredietinstellingen die voor de eenvoudige 
benadering kiezen, iets lager u itvallen en zullen de ze voor de grotere,  internationaal 
opererende kredietinstellingen nauw elijks veranderen; daarentegen zullen de kapitaalvereisten 
voor kleinere, maar gespecialiseerde en co mplexe kredietinstellingen die voor de 
geavanceerde benadering kiezen, in vergelijking met de huidige situatie veel lager uitvallen. 
Belangrijk is dat de vermindering van de ka pitaalvereisten vooral te danken is aan de 
portefeuille particulieren en kl eine partijen, die vooral bestaa t uit leningen aan het MKB van 
minder dan 1 miljoen EUR en uit hypothecair e leningen voor woningen. Vooral door het 
nieuwe kapitaalvereiste voor het operationele risico word t deze vermindering van de 
kapitaalvereisten voor kredietinste llingen evenwel tenietgedaan.  
Voorts heeft de Commissie op verzoek van de  Europese Raad van Barcelona opdracht 
gegeven tot het verrichten van een onderzoek na ar de gevolgen van de voorgestelde nieuwe 
kapitaalvereisten voor kred ietinstellingen en beleggingsondernemingen in de EU3. In het 
eindverslag, dat is opgesteld  door PricewaterhouseCoopers, wo rden de gevolgen positief 
beoordeeld (slechts op twee terreinen – bele ggingsondernemingen en durfkapitaal – wordt 
kritiek geuit, waarmee in de Comm issievoorstellen re kening is gehouden)4. De 
hoofdconclusie luidt dat de nieuwe solvabilitei tsregeling gunstig zou moeten uitpakken voor 
de EU en voor de prudentiële  regulering in de EU. De ka pitaalvereisten van de EU-
kredietinstellingen zouden met ± 5% (90 miljard EUR) afnemen en de winst zou een stijging op jaarbasis met ± 10-12 miljard EUR te zien ge ven. Aan de nieuwe solvabiliteitsregeling zijn 
geen nadelen verbonden voor kleinere kredietinstel lingen en niets wijst er op dat zij fusies of 
concentraties in de hand zal werken. De besl issing om alle kredietinstellingen onder de 
richtlijn te doen vallen, zal niet  leiden tot een concurrentienad eel voor de EU-instellingen. De 
VS-beslissing om op een twintigtal grote kredietinstellingen alleen geavanceerde 
benaderingen toe te passen, is evenmin een belangrijke concu rrentiefactor. De 
                                                
 
3 PB S 167 van 29.8.2002. 
4 Beschikbaar op de website van de Commissie: 
http://europa.eu.int/comm/internal_market/regcapital/index_en.htm . 
 
NL 6   NL uitvoeringskosten voor de EU-kre dietinstellingen zijn niet u itsluitend toe te schrijven aan 
Bazel II en vele van deze investeringen (missc hien wel 80%) zouden toch zijn verricht, zij het 
over een langere periode. Belangrijk is ook dat er in de meeste EU-lidstaten geen sprake is 
van een negatief effect op de beschikbaarheid va n en de kosten voor de financiering van het 
MKB (het “procyclische” effect is beperkter – en minder schadelijk – dan het effect dat van 
de huidige voorschriften uitgaat). De bezorgdhe id van het MKB vloeit voort uit het feit dat de 
informatie over Bazel II onvoldoende wordt be grepen. De macro-economische gevolgen van 
Bazel II voor de EU-economie zijn beperkt: er kan zich een positieve aanbodschok voordoen 
waardoor de kapitaalkosten voor bedrijven word en verminderd en het BBP in de EU met 
0,07% stijgt. Algemeen genomen zal de nieuwe  solvabiliteitsregeling resulteren in een 
geringere kwetsbaarheid van het bankstelsel d oordat een groter risico bewustzijn, een beter 
risicobeheer en een efficiënte re kapitaalallocatie op lange termijn gunstige gevolgen zullen 
hebben voor de EU-economie. 
3. R ECHTSGROND  
De voorstellen zijn gebaseerd op artikel 47, lid 2, van het Verdrag. Deze bepaling vormt de 
rechtsgrond voor de vaststelling van comm unautaire maatregelen met het oog op de 
totstandbrenging van een interne markt voor financiële dienste n. Er is gekozen voor een 
richtlijn omdat dit het meest geschikte instrument  i s  o m  d e  g e s t e l d e  d o e l e n  t e  b e r e i k e n  e n  
omdat het gaat om wijzigingen in bestaande  richtlijnen die op dezelfde technische 
aangelegenheden betrekking hebben. De bepalinge n van de richtlijn gaan niet verder dan 
hetgeen nodig is om de nagestr eefde doelstellingen te bereiken. 
4. A RTIKELSGEWIJZE TOELICHTING  
In de voorstellen is de techniek van herschik king toegepast (Interins titutioneel akkoord van 
28 november 2001, PB C 77 van 28.3.2002, blz. 1), die de mogelijkheid biedt materiële 
wijzigingen in bestaande wetgeving aan te brengen zonder dat een afzonderlijke 
wijzigingsrichtlijn behoeft te worden vastgesteld. Deze techniek resulteert in een 
vermindering van de complexiteit van de EU-wetgeving en maakt deze toegankelijker en begrijpelijker. 
In tal van bepalingen worden ook niet-materië le wijzigingen aangebracht om de opzet, 
redactie en leesbaarheid van de richtlijnen te verbeteren. 
A. R
ICHTLIJN 2000/12/EG 
Artikel 4: definities 
Artikel 4 bevat een aantal nieuwe definities van essentiële concepten waarmee wordt beoogd 
de betekenis van deze concepten te verduidelijken  en tot een beter begrip ervan bij te dragen. 
Artikel 22 
De bestaande formulering is aangepast met de bedoeling meer duidelijkheid te scheppen over 
en nadere invulling te geven aan  de voor kredietinstellingen geldende verplichting om in 
doeltreffende interne risicobeheersystemen te vo orzien. Gezien de dive rsiteit van de bestreken 
 
NL 7   NL kredietinstellingen zal op evenredige basis aa n deze vereisten moeten worden voldaan. De 
desbetreffende technische bepalingen zijn opgenomen in bijlage V. 
Artikelen 56 t/m 67 
In deze artikelen is een beperkt aantal wijzig ingen aangebracht. Hoewel  het niet de bedoeling 
is de definitie van “eigen vermogen” te he rzien, is het als gevolg  van de gewijzigde 
benadering die door het Bazelse Comité ten aan zien van verwachte verliezen wordt gevolgd 
(besluit van Madrid) noo dzakelijk gebleken enige beperk te aanpassingen aan te brengen.  
Artikelen 68 t/m 75 
Kredietinstellingen moeten doorlopend vol doende eigen vermogen aanhouden en 
bekendmaken over hoeveel eigen vermogen zij mi nimaal beschikken. In de artikelen wordt 
bepaald hoe aan de vereisten moet worden vold aan indien de kredietinstelling deel uitmaakt 
van een groep (de thans aan de nationale au toriteiten geboden mogelijkheid om van sommige 
vereisten ontheffing te verlenen, is gehandhaafd maar nauwkeuriger omschreven). In het licht 
van de vaststelling van Verordening (EG) nr. 1606/2002 betreffende de internationale 
standaarden voor jaarre keningen is duidelijker aangegeve n op welke wijze de vereisten 
moeten worden berekend. 
Artikelen 76 t/m 101 
Deze bepalingen vervangen de bestaande voorschrif ten betreffende de solvabiliteitsratio voor 
het kredietrisico en voorzien in twee methoden voor de berekening va n risicogewogen posten. 
De standaardbenadering (artikelen 78 tot en met 83) is gebaseerd op de bestaande regeling, 
waarbij de risicogewichten worden berekend door de onderbrenging van de activa en posten buiten de balanstelling in een beperkt aantal  risicocategorieën. De risicogevoeligheid is 
verhoogd als gevolg van het grotere aantal vorderinge n- en risicocategori eën (artikel 79). Er 
gelden lagere risicogewichten voor andere vorde ringen op particulieren en op kleine partijen 
dan hypotheken (75%) en voor hypotheken op ni et-zakelijk onroerend  goed (35%). Voor 
activa waarvoor sprake is van een betalingsachterstand van 90 da gen is een risicogewicht van 
150% ingevoerd (100% voor hypotheken op niet-zake lijk onroerend goed). Het is toegestaan 
om van beschikbare ratings van ratingbureaus (“externe ratings”) ge bruik te maken om 
risicogewichten toe te kenne n (artikelen 81, 82 en 83). De  desbetreffende technische 
bepalingen zijn opgenomen in bijlage VI. 
Bij de interne-ratingbenadering (IRB) (artikelen 84 tot en met 89) is het kredietinstellingen 
toegestaan eigen ramingen te hanteren van de risicoparameters die samenhangen met hun 
verschillende kredietrisicoposities. Deze parame ters vormen de inputs in een voorgeschreven 
berekening die is bedoeld om soliditeit met een  betrouwbaarheid van 99,9%  te verkrijgen. In 
het kader van de elementaire benadering (Fou ndation Approach) is het kredietinstellingen 
toegestaan van eigen ramingen van de kans op wanbetaling gebruik te maken, terwijl voor de 
overige risicocomponenten wettelijk voorgeschr even waarden moeten worden gehanteerd. In 
het kader van de geavanceerde benadering (A dvanced Approach) mogen kredietinstellingen 
ook voor verlies bij wanbetaling en het uitst aande bedrag bij wanbetaling eigen ramingen 
hanteren. Bij de raming van de waarden van de  risicoparameters mo gen kredietinstellingen 
gebruik maken van gegevens uit datapools. Dit biedt kleinere kr edietinstellingen de 
gelegenheid een risicogevoelig er benadering te volgen bij de berekening van de 
kapitaalvereisten. 
 
NL 8   NL De voorgestelde regels voor een  stapsgewijze invoering van de  IRB (artikel 85) bieden 
kredietinstellingen voldoende flexibiliteit om  voor de verschillende divisies en 
vorderingencategorieën binnen een redelijk tijd sbestek naar de elementaire of geavanceerde 
IRB over te stappen. Bij vorderingencategorieën en divisies van geringere betekenis is een 
“gedeeltelijke” toepassing toegestaan (d e kapitaalvereisten mogen volgens de 
standaardbenadering worden berekend, ook al volgt de kredietinstelling voor andere 
vorderingencategorieën de I RB). In de voorgestelde EU-re geling wordt erkend dat het 
vereiste om voor bepaalde te genpartijen een ratingsysteem  te ontwikkelen, voor kleine 
kredietinstellingen een zeer zware last kan betekenen. Daarom wordt voor deze 
vorderingencategorieën een permanente gedeelte lijke toepassing voorgestel d, zelfs in gevallen 
waarin de vorderingen van de kredietinst ellingen op dergelijke tegenpartijen wel van 
betekenis zijn (artikel 89). 
De relevante technische bepalingen voor de IRB zijn opgenomen in bijlage VI. 
Artikelen 90 t/m 93 
De artikelen behandelen gemeenschappelijke aspecten van de limiteringstechnieken en 
voorzien in een consequente behandeling van gebruikelijke onderliggende risico’s of 
economische effecten. Zo wordt onder meer een groter scala aan verschaffers van zekerheden 
en garanties/kredietderivaten erkend dan thans het geval is. De elementaire IRB resulteert in een vanuit prudentieel oogpunt adequate inaa nmerkingneming van financiële kortlopende 
vorderingen en materiële zeker heden. Kredietinstellingen kunne n kiezen tussen alternatieve 
benaderingen van een verschillende mate va n complexiteit (de eenvoudige benadering die 
makkelijk is toe te passen en berust op de substitutie van risicogewichten, dan wel de uitgebreide benadering waarbij op de waarde van de ontvangen zekerheid 
volatiliteitsaanpassingen worden toegep ast). Voor de berekening van de 
volatiliteitsaanpassingen zijn be naderingen van complexe en van minder complexe aard 
mogelijk (een eenvoudige toezichtbenadering waarbij de omvang van de 
referentiewaardeaanpassingen in een tabel word t weergegeven, dan wel een risicogevoeliger 
benadering waarbij van eigen ramingen wordt uitgegaan). De desbetreffende technische 
bepalingen zijn opgenomen in bijlage VIII. 
Artikelen 94 t/m 101 
In deze artikelen wordt voor  het eerst een geharmoniseerd samenstel van voorschriften 
vastgelegd voor securitisatieactiviteiten en be leggingen. Dit resulteert in een aanmerkelijk 
betere solvabiliteitsregeling doordat kredie tinstellingen kunnen profiteren van de voordelen 
op onder meer het gebied van de financiering en het balansbeheer die de rgelijke transacties te 
bieden hebben. Dit zal er ook toe leiden dat securitisatie minder al s een instrument voor 
kapitaalarbitrage zal worden beschouwd. De desbetreffende technische bepalingen zijn 
opgenomen in bijlage IX. 
Artikelen 102 t/m 105 
Deze artikelen bevatten voorschrif ten voor het aanpakken van het operationele risico waaraan 
kredietinstellingen zijn blootgesteld. Er zijn  drie verschillende benaderingen mogelijk. De 
eerste (artikel 103) is de basi sindicatorbenadering (Basic I ndicator Approach – BIA), een 
eenvoudige benadering die gebaseerd is op één enkele indicator voor de inkomsten. Deze 
benadering resulteert in een kapitaalbuffer voor het operationele risico, zonder dat de 
kredietinstellingen ertoe worden genoopt geavan ceerde en dure systemen voor het verzamelen 
 
NL 9   NL van informatie over het door hen gelopen ope rationele risico op te zetten. De tweede 
(artikel 104) is de standaardbenadering (STA), een nauwkeuriger benade ring die gebaseerd is 
op de divisies en risicogevoeliger  is omdat het kapitaalvereiste voor het operatione le risico is 
uitgesplitst om rekening te houde n met de relatieve risico’s die aan de afzonderl ijke divisies 
verbonden zijn. Deze benadering zal vermoedelijk  aantrekkelijk zijn voor een groot aantal 
kleinere en minder complexe kred ietinstellingen. Als derde mogelij kheid (artikel 105) zijn er 
de geavanceerde meetbenaderingen (Advanced  Measurement Approaches – AMA’s), die 
eigen metingen van het operationele risico op leveren en onderworpe n zijn aan strengere 
normen voor het risicobeheer. Verwacht wordt da t AMA’s geleidelijk in gang zullen vinden in 
vooral grote, internationaal actieve kredietinstellingen en kleinere gespecialiseerde 
kredietinstellingen die geav anceerde risicobewakingssyst emen voor hun hoofdactiviteiten 
hebben ontwikkeld. De desbetreffe nde technische bepalingen zijn opgenomen in bijlage X. 
Artikelen 106 t/m 119 
Door middel van een beperkt aan tal wijzigingen wordt ervoor gezorgd dat de voorschriften 
voor grote posities aansluiten bi j de kapitaalvereisten, waarin  met name in ruimere mate 
rekening wordt gehouden met de technieken voo r de limitering van het kredietrisico. 
Artikelen 123 en 124 
Deze artikelen geven uitdrukking aan de tw eede pijler van het kapitaalakkoord van het 
Bazelse Comité. Artikel 123 schrijft voor dat kredietinstellingen over interne procedures 
moeten beschikken voor de meting en het beheer  van hun risico’s en voor de vaststelling van 
het “interne” kapitaal dat zijz elf toereikend achten om deze risico’s te dekken. Van de 
bevoegde autoriteiten wordt verlangd (artikel 12 4) dat zij verifiëren of  de kredietinstellingen 
zich aan de diverse wettelijke verplichtingen voor de organisatie en de risicobeheersing houden en dat zij de door de kredietinstellingen aangegane  risico’s evalueren. De 
toezichthouders dienen van deze toetsing gebrui k te maken om na te gaan of er zwakke 
punten bestaan in de controlemaatregelen en  het aangehouden kapitaal. De desbetreffende 
technische bepalingen zijn opgenomen in bijlage XIII. 
Artikelen 125 t/m 143 
In de EU is er sprake van een intensivering va n de grensoverschrijdende activiteiten en van 
een tendens in de richting van de cent ralisering van het ri sicobeheer binnen 
grensoverschrijdende groepen. Dit alles vereist een betere coördinatie en samenwerking 
tussen de nationale toezichthoudende  autoriteiten in de EU. De bestaande en gevestigde rol 
van de toezichthouder op geconsolideerde basis is dan ook verder uitgewerkt. Artikel 136 
verleent toezichthouders een mi nimale geharmoniseerde reek s van bevoegdheden zodat zij 
van de kredietinstellingen kunnen eisen dat deze  eventuele onvolkomenheden in de naleving 
van de richtlijnvoorschriften verhelpen.  
Artikel 144 
Er is een minimum aan openbaarmakingsregels va stgesteld waaraan de nationale autoriteiten 
zich dienen te houden om een sterkere convergentie van de tenuitvoerlegging te 
bewerkstelligen en te zorgen voor transparantie. 
Artikelen 145 t/m 149 
 
NL 10   NL Deze bepalingen geven uitdrukking aan de derde pijler van het nieuwe kapitaalakkoord van 
het Bazelse Comité. De verstrekking van informatie door kredietinstellingen aan 
marktdeelnemers draagt bij tot een grotere financiële soliditeit en stabiliteit, zorgt voor gelijke concurrentievoorwaarden en respecteert de gevo eligheid van bepaalde informatie. Artikel 147 
schrijft voor dat de meeste kred ietinstellingen minimaal eenmaal per jaar informatie moeten 
bekendmaken – op grond van specifieke criteria ka n worden besloten dat het nodig is vaker 
informatie bekend te maken. De desbetreffende  technische bepalingen zijn opgenomen in 
bijlage XII. 
Artikel 150 
Deze richtlijn moet gelijke tred kunnen houde n met de marktontwikkelingen. Er wordt voor 
de daartoe vereiste flexibiliteit gezorgd door  een onderscheid te maken tussen kernbepalingen 
en technische regels (vooral vervat in de bijla gen bij de richtlijn) die mogelijkerwijs op korte 
à middellange termijn aanpassing behoeven. Artikel  150 voegt een aantal nieuwe technische 
terreinen toe aan die welke in Richtlijn 2000/ 12/EG (aangenomen in 1989) waren opgenomen 
en bepaalt dat de nieuwe tec hnische bijlagen volgens dezel fde snelle procedure moeten 
kunnen worden gewijzigd. 
B. R
ICHTLIJN 93/6/EEG  INZAKE DE KAPITAALTOEREIKENDHEID VAN 
BELEGGINGSONDERNEMINGEN EN KREDIETINSTELLINGEN  
Artikel 2: toepassingsgebied 
Artikel 2 specificeert hoe de vereisten op afzonderlijke beleggingsondernemingen, groepen 
van beleggingsondernemingen en gemengde groepen moeten worden toegepast. 
Artikel 3: definities 
Dit artikel bevat een aantal nieuwe en gewijzig de definities van essent iële concepten met de 
bedoeling de betekenis van deze co ncepten te verduidelijken en tot een beter begrip ervan bij 
te dragen. 
Artikel 11: behandeling van kapit aal in de handelsportefeuille 
Het begrip “handelsportefeuille” is beter gedefinieerd om meer zekerheid te bieden ten 
aanzien van de toepasselijke kapitaalvereisten en mogelijke arbitrage tussen de niet-handelsportefeuille en de handelsportefeuille tegen te gaan. De desbetreffende technische bepalingen zijn opgenomen in bijlage VII. 
Artikelen 18 en 20 
In artikel 18 zijn de minimumkapitaalvereis ten voor het marktrisico vastgelegd waaraan 
kredietinstellingen en beleggi ngsondernemingen zich dienen te houden. Nieuw zijn de 
behandeling van posities in instellingen voor coll ectieve belegging en kredietderivaten en een 
aantal andere wijzigingen om tot een grotere risicogevoeligheid te komen. De desbetreffende 
technische bepalingen zijn opgenomen in de bijlage n I tot en met VII. Artikel 20 breidt de in 
Richtlijn 2000/12/EG vervatte voorschriften betreffende de  kapitaalvereisten voor het 
kredietrisico en het operati onele risico uit tot beleggings ondernemingen, zoals thans ook het 
geval is. Nieuwe, met het kredietrisico verband houdende aspecten zijn onder meer de bepaling betreffende de behandeli ng van kredietderivaten en een  gewijzigde maatstaf voor het 
 
NL 11   NL risico verbonden aan repo’s en financ ieringstransacties met betrekking tot 
effecten/grondstoffen. Wat het operationele risico betreft, zijn er ingrijpende wijzigingen aangebracht om rekening te houden met de sp ecifieke kenmerken van de sector van de 
beleggingsondernemingen, waarbij de mogelij kheid wordt geboden het op de uitgaven 
gebaseerde vereiste te blijven toepassen voor  beleggingsondernemingen die behoren tot de 
categorieën met een laag, middelgro ot en middelgroot/groot risico. 
Artikel 28: grote risico’s 
De huidige werkwijze wordt voortgezet: kr edietinstellingen en beleggingsondernemingen 
blijven onderworpen aan dezelfd e voorschriften, die evenwel ge wijzigd zijn wat de grote 
risico’s voor transacties met betrekking tot de handelsportefeu ille betreft. Een nieuw aspect is 
de gewijzigde maatstaf voor het risico ver bonden aan repo’s en financieringstransacties met 
betrekking tot effecten/grondstoffen. De de sbetreffende technische bepalingen zijn 
opgenomen in bijlage VI. 
Artikel 33: waardering van positi es voor verslagleggingsdoeleinden 
In het kader van de voorschriften  die voorzien in de dagelijkse bepaling van de waarde van de 
posities in de handelsportefeuille, zijn strenge re eisen gesteld aan de  waardering van deze 
posities om de prudentiële soliditeit te bevor deren. De desbetreffende technische bepalingen 
zijn opgenomen in bijlage VII. 
Artikel 22: geconsolideerde vereisten 
De thans aan de bevoegde autoriteiten geboden mogelijkheid om ontheffing te verlenen van 
de toepassing van geconsolideerde vereiste n op groepen van beleggingsondernemingen wordt 
gehandhaafd, maar er worden voorwaarden gestel d die deugdelijker zijn vanuit prudentieel 
oogpunt. 
Artikel 34: risicobeheer en beoorde ling van de kapitaaltoereikendheid 
Artikel 34 breidt de voor kredietinstellingen geld ende verplichting om in doeltreffende interne 
risicobeheersystemen te voorzien (artik el 17 van Richtlijn 2000/12/EG) uit tot 
beleggingsondernemingen. Gezien de diversit eit van de bestreken instellingen zal op 
evenredige basis aan deze vereisten moeten wo rden voldaan. Ook het vereiste van artikel 123 
van Richtlijn 2000/12/EG word t op beleggingsondernemingen toegepast: zij moeten over 
interne procedures beschikken voor de meting en het beheer van de risi co’s waaraan zij zijn 
blootgesteld en voor de  vaststelling van het kapitaalbedr ag (“intern” kapitaal) dat zij 
toereikend achten om deze risico’s  te dekken. De in het artike l gestelde eisen komen bij de 
reeds in Richtlijn 2004/39/EG  vervatte vereisten waar aan het risicobeheer van 
beleggingsondernemingen moet voldoen. 
Artikel 37: toezicht 
Dit artikel past de voorschr iften van Richtlijn 2000/12/EG mutatis mutandis  toe op 
beleggingsondernemingen.  
Artikel 42 
Evenals Richtlijn 2000/12/EG moet Richtlijn  93/6/EEG gelijke tred kunnen houden met de 
marktontwikkelingen. Er wordt voor de daarto e vereiste flexibiliteit gezorgd door een 
 
NL 12   NL onderscheid te maken tussen kernbepalingen en tec hnische regels (vooral ve rvat in de bijlagen 
bij de richtlijn) die op korte à middellange termijn aanpassing behoeven. De technische 
bijlagen moeten volgens een snelle procedur e kunnen worden gewijzigd. Om met de in de 
komende jaren verwachte verdere belangrijke ontwikkelingen op toezich tgebied rekening te 
kunnen houden, is een herzieningsclausule voor de behandeling van het tegenpartijrisico 
opgenomen. 
 
NL 13   NL  
Ð 2000/12/EG 
2004/0155 (COD) 
 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD  
betreffende de toegang tot en de ui toefening van de werkzaamheden van 
kredietinstellingen (herschikking) 
 
Ø nieuw 
(Voor de EER relevante tekst)  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot opric hting van de Europese Gemeen schap, inzonderheid op artikel 
47, lid 2, eerste en derde zin, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité5, 
Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag6, 
Overwegende hetgeen volgt: 
 
Ð 2000/12/EG overweging 1 (aangepast) 
(1) Richtlijn 73/183/EEG van de Raad van 28 juni 1973 betreffende de opheffing van de 
beperkingen van de vrijhei d van vestiging en het vrij verrichten van diensten voor 
anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden van banken en andere financiële 
instellingen7, Eerste Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van 12 december 1977 tot 
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepaling en betreffende de toegang 
tot en de uitoefening van de we rkzaamheden van kredietinstellingen8, Richtlijn 
89/299/EEG van de Raad van 17 april 1989 betreffende het eigen vermogen van 
                                                 
5 PB C 157 van 25.5.1998, blz. 13 ⌦ […] ⌫ . 
6 Advies van het Europees Parlement van 18 januari 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad)  
⌦ […] ⌫ en besluit van de Raad van 13 maart 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad)  
⌦ […] ⌫. 
7 PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toedredingsakte van 2003.  
8 PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk g ewijzigd bij de Toedredingsakte van 2003.  
 
NL 14   NL kredietinstellingen9, Tweede Richtlijn 89/646/EEG van de Raad van 15 decemb er 
1989 tot coördinatie van de we ttelijke en bestuursrechtelijk e bepalingen betreffende de 
toegang tot en de uitoefening van de  werkzaamheden van kredietinstellingen10, 
Richtlijn 89/647/EEG van de Raad van 18 december 1989 betreffende een 
solvabiliteitsrati o voor kredietinstellingen11, Richtlijn 92/30/EEG van de Raad van 6 
april 1992 inzake toezicht op kredietinstellingen op geconsolideerde basis12 alsmede 
Richtlijn 92/121/EEG van de Raad van 21 december 1992 betreffende het toezicht op 
en de beheersing van gr ote risico's van kredietinstellingen13 zijn herhaaldelijk en 
ingrijpend gewijzigd. Zij dienen derhalve zowel om redenen van rationele ordening 
van de tekst als om redenen van duidel ijkheid te worden gecodificeerd door 
samenbrenging ervan in één tekst.  ⌦ Richtlijn 2000/12/EG van het Europees 
Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betref fende de toegang tot en de uitoefening 
van de werkzaamheden van kredietinstellingen14 is diverse malen ingrijpend 
gewijzigd. Aangezien nieuwe wijziginge n nodig zijn, dient ter wille van de 
duidelijkheid tot herschikking van d eze richtlijn te worden overgegaan. ⌫  
 
Ð 2000/12/EG overweging 2 
(aangepast) 
Krachtens het Verdrag is elke discriminerende  behandeling terzake van vestiging en het 
verrichten van diensten op grond van nationaliteit of van het feit dat de onderneming niet is 
gevestigd in de lidstaat waar de dienstverlening plaatsvindt, verboden.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 3 
(2) Teneinde de toegang tot en de u itoefening van de werkzaamheden van 
kredietinstellingen te vergemakkelijke n, is het noodzakelijk de hinderlijkste 
verschillen tussen de wetgevingen der lid staten inzake de regeling waaraan deze 
instellingen zijn onde rworpen, op te heffen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 4 
(aangepast) 
(3) De onderhavige richtlijn vormt met betrekki ng tot de sector kr edietinstellingen, ten 
aanzien van zowel de vrijheid van vestiging als het vrij verrichten van diensten, het 
essentiële instrument voor de totstandbre nging van de interne markt waartoe bij de 
Europese Akte werd besloten en die in  het programma van het Witboek van de 
Commissie is opgenomen . 
                                                 
9 PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toedredingsakte van 2003.  
10 PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toedredingsakte van 2003.  
11 PB L 126 van 2 6.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toedredingsakte van 2003.  
12 PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toedredingsakte van 2003.  
13 PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de T oedredingsakte van 2003.  
14 PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/xx/EG (PB L […]). 
 
NL 15   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 5 
(aangepast) 
(4) De coördinatiewerkzaamheden inzake kredietinstellingen, zowel voor de bescherming 
van de spaargelden als ter bewerkstelligin g van gelijke concurre ntievoorwaarden voor 
de kredietinstellingen, moeten van toepas sing zijn op alle kredietinstellingen. Hierbij 
dient echter, zo nodig,  rekening te worden gehouden met de objectieve verschillen in 
hun status en hun bij de nationale wetg evingen vastgestelde  specifieke taken. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 6 
(5) Het toepassingsgebied van de coördinatiewerkzaamheden moet derhalve zo ruim 
mogelijk zijn en moet alle instellingen bestrijken die terugbetaalbare gelden van het publiek in ontvangst nemen, in de vorm van de posito's of in andere  vormen, zoals de 
permanente uitgifte van obligaties en an dere vergelijkbare st ukken, en voor eigen 
rekening kredieten verlenen. Uitzonderi ngen moeten echter worden gemaakt voor 
bepaalde kredietinstellingen waarop deze ri chtlijn niet van toepassing kan zijn. Deze 
richtlijn laat de toepassing van de nationale  wetgevingen onverlet wanneer hierin de 
mogelijkheid wordt geboden van aanvu llende speciale vergunningen op grond 
waarvan de kredietinstellingen specifi eke werkzaamheden kunnen verrichten of 
specifieke soorten trans acties kunnen uitvoeren. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 7 
(aangepast) 
(6) Met de richtlijn wordt beoogd  ⌦ Het is aangewezen ⌫ een wezenlijke, 
noodzakelijke en voldoende harmonisatie tot stand te brengen om te komen tot een 
wederzijdse erkenning van de vergunningen en  van de stelsels van bedrijfseconomisch 
toezicht, waardoor één en dezelfde vergunning voor de gehele Gemeenschap geldig is 
en waarbij het beginsel geld t dat het toezicht wordt uitgeoefend door  de lidstaat van 
herkomst. De eis dat een programma van we rkzaamheden wordt ingediend mag in dit 
opzicht slechts worden beschouw d als een factor die de bevo egde autoriteiten in staat 
stelt te besluiten op grond van een nauwke uriger informatie binnen het kader van 
objectieve criteria. Een zekere versoepeling van de regels is niettemin mogelijk met 
betrekking tot de vereisten die worden ge steld aangaande de rechtsvormen van de 
kredietinstellingen en  ⌦ met betrekking tot ⌫ de bescherming van de benamingen. 
 
Ø nieuw 
(7) Aangezien de doelstelling van het overw ogen optreden niet voldoende door de 
lidstaten kan worden verwezenlijkt en derh alve vanwege de omvang en de gevolgen 
van het overwogen optreden beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, 
kan de Gemeenschap overeenkomstig het in  artikel 5 van het Verdrag vastgelegde 
subsidiariteitsbeginsel maatregelen vaststel len. Overeenkomstig het in ditzelfde artikel 
genoemde evenredigheidsbeginsel beperkt de ze richtlijn zich tot het minimum dat 
vereist is, en gaat zij niet ve rder dan wat daartoe nodig is.  
 
NL 16   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 8 
(8) Voor de kredietinstellingen moeten gelijk waardige financiële eisen gelden in het 
belang van gelijke waarborgen voor spaarde rs en eerlijke concurrentieverhoudingen 
tussen vergelijkbare groepen kredietinste llingen. In afwachting van een betere 
coördinatie dienen geëigende, de structuur betreffende ve rhoudingsgetallen te worden 
ontwikkeld waardoor het mogelijk wordt om in het kader van de samenwerking tussen 
nationale autoriteiten volgens standaar dmethoden de positie van vergelijkbare 
categorieën kredietinstellingen in he t oog te houden. Deze procedure kan de 
geleidelijke onderlinge aanpassi ng van door de lidstaten va stgestelde en toegepaste 
coëfficiënten vergemakkelijken. Het is  evenwel noodzakelijk een onderscheid te 
maken tussen de coëfficiënten welke ten doel hebben een degelijk beheer van de 
kredietinstellingen te waarborgen en di e welke oogmerken van economische en 
monetaire politiek dienen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 9 
(aangepast) 
(9) De beginselen van wederzijdse erkenni ng en van toezicht door  de lidstaat van 
herkomst vereisen dat de bevoegde auto riteiten van elke lidstaat een vergunning 
weigeren of intrekken, wa nneer uit bepaalde gegevens , zoals de inhoud van het 
programma van werkzaamheden, de lokalisatie ⌦ van de werkzaamheden ⌫ of de 
werkelijk uitgeoefende werkzaamheden, op ondubbelzinnige wijze blijkt dat de kredietinstelling het rechtsstelsel van een lid staat heeft gekozen om zich te onttrekken 
aan de strengere voorschriften van een andere  lidstaat, waar zij het grootste deel van 
haar werkzaamheden uitoefent of voor nemens is uit te oefenen. Aan een 
kredietinstelling die een rech tspersoon is, moet vergunning worden verleend in de 
lidstaat waar haar statutaire zetel is gelegen. Een kredietinstelling die geen 
rechtspersoon is, moet een hoofdbestuur hebben in de lidstaat waar haar vergunning is 
verleend. De lidstaten moeten tevens  eisen dat het hoofdbestuur van een 
kredietinstelling zich steeds in haar lidstaat  van herkomst bevindt en daar feitelijk ook 
werkzaam is. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 10 
(aangepast) 
(10) De bevoegde autoriteiten zouden geen ve rgunning aan een kredietinstelling mogen 
verlenen of handhaven, wanneer de nauwe band en die tussen deze instelling en andere 
natuurlijke of rechtspersonen bestaan, van dien aard zijn dat zij een belemmering vormen voor de juiste uitoefen ing van hun toezichthoudende taken. 
Kredietinstellingen waaraan reeds vergunni ng is verleend, moeten de bevoegde 
autoriteiten in dat opzicht eveneens voldoeni ng schenken. De in deze richtlijn gegeven 
definitie van «nauwe banden» berust op min imumcriteria en belet de lidstaten niet ook 
bepalingen vast te stellen voor  andere situaties dan die we lke door genoemde definitie 
worden bestreken.  Dat de verwerving van een aanzienlijk percentage van het kapitaal 
van een vennootschap louter op zich vormt  geen deelneming die in de zin van «nauwe 
banden» in aanmerking moet worden genomen, indien deze verwervi ng slechts als een 
tijdelijke belegging is bedoeld, die het niet mogelijk maakt invloed uit te oefenen op 
de structuur en het fina nciële beleid van de instelling.  
 
NL 17   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 11 
(11) Met "juiste uitoefening van de toezicht houdende taken door de autoriteiten", wordt 
ook gedoeld op het toezicht op  geconsolideerde basis, da t op een kredietinstelling 
dient te worden uitgeoefend wanneer de communautaire rechtsregels een dergelijk 
toezicht voorschrijven. In zulke gevallen moeten de autoriteiten waaraan om een 
vergunning is gevraagd, de autoriteiten kunnen identificeren die be voegd zijn voor het 
toezicht op geconsolideerde basis op deze kredietinstelling. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 12 
(aangepast) 
De lidstaat van herkomst kan voorts wat de kred ietinstellingen betreft wa araan door zijn eigen 
bevoegde autoriteiten vergunning is verleend, strengere regels  dan die van artikel 5, lid 1 , 
eerste alinea, en lid 2, en de artikelen 7, 16, 30, en 51 stellen.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 13 
(aangepast) 
De afschaffing van de vergunning die voor b ijkantoren van kredieti nstellingen uit de 
Gemeenschap is vereist,  brengt noodzakelijkerwij s afschaffing van het dotatiekapitaal mee.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 14 
(aangepast) 
(12) De gevolgde benadering houdt in dat,  op grond van wederzijdse erkenning,  ⌦ Het 
moet ⌫ kredietinstellingen waaraan in een lidstaat van herkomst vergunning is 
verleend, ⌦ worden toegestaan ⌫ alle werkzaamheden die in de in bijlage I 
opgenomen lijst zijn vermeld, of een deel daarvan, door vestiging van een bijkantoor 
of het verrichten van diensten overal in de Gemeenschap mogen uitoefenen  ⌦ uit te 
oefenen ⌫ . Voor de uitoefening van werkzaamh eden die niet in voornoemde lijst 
voorkomen, blijft de vrijheid van vestiging en  van het verrichten van diensten gelden 
overeenkomstig de algeme ne Verdragsbepalingen.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 15 
(aangepast) 
(13) Het is evenwel  dienstig de wederzijdse erkenning ook te laten gelden voor de 
werkzaamheden die in voornoemde lijst zijn opgenomen wanneer zij worden verricht 
door een financiële instelling die dochter onderneming is van ee n kredietinstelling, 
mits deze dochteronderneming is opgenomen onder het toezicht op geconsolideerde basis waaraan haar moederonderneming is onderworpen, en aan strenge voorwaarden 
voldoet. 
 
NL 18   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 16 
(aangepast) 
(14) De lidstaat van ontvangst kan  ⌦ moet ⌫ voor de uitoefening van het recht van 
vestiging en van het vrij verrichten van diensten ⌦ kunnen ⌫ eisen dat de specifieke 
voorschriften van zijn wettelijke of bestuur srechtelijke bepalingen worden nageleefd 
door instellingen die geen vergunning als kredietinstelling hebben ontvangen in de 
lidstaat van herkomst, dan wel ten aanzien van werkzaamheden die niet in voornoemde lijst voorkomen, voorzover deze voorschriften verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht en worden ingegeven door het algemeen belang, en deze instellingen, respectievelijk werkzaamhede n niet op grond van de wettelijke of 
bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat van herkomst aan geli jkwaardige regels 
onderworpen zijn. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 17 
(15) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er  geen enkele belemmering is voor de 
uitoefening, op dezelfde wijze als in de lid staat van herkomst, van de werkzaamheden 
die onder de wederzijdse erkenning vallen, voor zover zij niet in strijd zijn met de 
vigerende wettelijke bepalingen van algem een belang van de lidstaat van ontvangst. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 18 
(aangepast) 
Tussen het doel van de onderha vige richtlijn en de door mi ddel van andere communautaire 
besluiten tot stand gebrachte liberalisatie va n het kapitaalverkeer bestaat een noodzakelijk 
verband. De maatregelen tot liberalisatie van de bankdiensten moeten in ieder geval in 
harmonie zijn met de maatregelen tot liberalisat ie van het kapitaalverkeer.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 19 
(aangepast) 
(16) De regeling voor bijkantoren van kred ietinstellingen met hoof dkantoor buiten de 
Gemeenschap zou in alle lidstaten analoog mo eten zijn. Er moet worden bepaald dat 
deze regeling niet gunstiger mag zijn dan voor bijkantoren van instellingen uit een 
lidstaat. Er dient te worden bepaald dat dDe Gemeenschap ⌦ moet ⌫ met derde 
landen overeenkomsten kan  ⌦ kunnen ⌫ sluiten die, met inachtneming van het 
beginsel van wederkerigheid,  voorzien in de toepassing van bepalingen krachtens 
welke voor deze bijkantoren op haar gehele grondgebied een gelijke behandeling geldt. De bijkantoren met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap komen
 ⌦ mogen ⌫ 
niet in aanmerking ⌦ komen ⌫ voor het vrij verrichten van diensten uit hoofde van 
artikel 49, tweede alinea, van het Verdrag, noch voor de vrijheid van vestiging in 
andere lidstaten dan die waarin zij geve stigd zijn. Vergunningaanvragen voor een 
dochteronderneming of verzoeken voor he t verwerven van deelnemingen afkomstig 
van een onderneming die onder het recht van een derde land ressorteert, zijn echter 
onderworpen aan  een procedure die erop ge richt is te waarborgen dat 
kredietinstellingen uit de Gemeenscha p in de betrokken derde landen een op 
wederkerigheid berustende behandeling verkrijgen.  
 
NL 19   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 20 
(aangepast) 
Door de bevoegde nationa le autoriteiten verleende verg unningen van kredietinstellingen 
hebben overeenkomstig het bepaalde in deze rich tlijn een communautaire  en niet meer een 
uitsluitend nationale reikwijdte en de bestaande  wederkerigheidsclausul es zijn daarom niet 
meer geldig. D erhalve is een soepele procedur e nodig aan de hand waarvan de 
wederkerigheid op een communautaire gronds lag kan worden beoordeeld. Deze procedure 
heeft niet ten doel de financiële markte n van de Gemeenschap te sluiten, maar - aangezien de 
Gemeenschap voorn emens is haar financiële markten voor  de rest van de wereld open te 
houden - de liberalisatie van de globale financiële markten in andere derde landen te 
verbeteren. Deze richtlijn voorziet daartoe in  procedures voor onderhandelingen met derde 
landen of, i n laatste instantie, in de mogelijkheid maatregelen te nemen die bestaan in het 
opschorten van nieuwe vergunning aanvragen of in het beperk en van het aantal nieuwe 
vergunningen.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 21 
(17) Tussen de Gemeenschap en derde landen dienen overeenkomsten op basis van 
wederkerigheid te worden gesloten om de  concrete toepassing van geconsolideerd 
toezicht op een zo breed mogelijke geogr afische basis mogelijk te maken. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 22 
(aangepast) 
(18) De verantwoordelijkheid inzake het toezicht op de financiële soliditeit en met name de 
solvabiliteit van een kredietinstelling berust  ⌦ dient ⌫ voortaan ⌦ te berusten ⌫ 
bij de bevoegde autoriteiten van  de lidstaat van herkomst van de instelling. De 
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst ⌦ dienen ⌫ behouden hun 
verantwoordelijkheden  ⌦ verantwoordelijk te zijn ⌫ voor het toezicht op de 
liquiditeit ⌦ van de bijkantoren ⌫ en voor het monetair be leid. Met betrekking tot 
het toezicht op het marktrisico moet er een nauwere samenwerking zijn tussen de 
bevoegde autoriteiten van de lidstaat va n herkomst en die van de lidstaat van 
ontvangst. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 23 en 
24 (aangepast) 
Ö nieuw 
(19) De harmonische werking van de interne ba nkmarkt, vereist naast rechtsnormen, nauwe 
en regelmatige samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten Ö en 
een veel grotere convergentie van hun regelgevings- en to ezichtpraktijken . ⌦Met 
name ⌫ Derhalve blijft met betrekking tot  Ö moeten  de individuele behandeling 
van problemen betreffende een bepaalde kredietinstelling, Ö en de onderlinge 
uitwisseling van informatie  Dderhalve Ö geschieden in het Comité van Europese 
bankentoezichthouders de contactgroep  datie is opgericht door de autoriteiten die 
toezicht houden op de banken, het geschikte kader. Ö bij Besluit 2004/5/EG van de 
 
NL 20   NL Commissie15 . Deze groep is een passend forum voor de in artikel 28 bedoelde 
uitwisseling van gegevens.  Deze procedure voor de uitwisseling van gegevens 
⌦ mag ⌫ in geen geval in de plaats ⌦ treden ⌫van de bij artikel 28 ingestelde  
bilaterale samenwerking. De bevoegde auto riteit van de lidstaat van ontvangst kan,  
oOnverminderd haar eigen toezichtsbevoegdheden, ⌦ moet de bevoegde autoriteit 
van de lidstaat van ontvangst ⌫ op eigen initiatief of op initiatief van de 
⌦ bevoegde autoriteiten van de ⌫ lidstaat van herkomst, in dringende gevallen 
blijven  ⌦ kunnen ⌫ nagaan of de werkzaamheden  van een instelling op haar 
grondgebied in overeenstemming zijn met de we t, en met de beginselen van een goede 
administratieve en boekhoudkundige organi satie en van een adequate interne 
controlemaatregelen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 25 
(20) Het is dienstig de mogelijkheid toe te staan  van uitwisseling van informatie tussen de 
bevoegde autoriteiten en autoriteiten of organen die uit hoofde van hun functie 
bijdragen tot de stabiliteit van het financië le stelsel. Teneinde  het vertrouwelijke 
karakter van de doorgegeven informatie te bewaren, moet de lijst van geadresseerden 
daarvan strikt beperkt blijven. 
 
Ð 2000/12/EG overwegingen 26 
en 27 (aangepast) 
(21) Bepaalde praktijken zoals fraude en voorke nnisdelicten, ook al he bben zij betrekking 
op andere dan kredietinstellinge n, tasten toch de stabiliteit van het financiële stelsel 
alsmede de integriteit ervan aan. Bepaald moet worden onder welke voorwaarden de 
genoemde  uitwisseling van informatie ⌦ in dergelijke gevallen ⌫ is toegestaan. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 28 
(22) Wanneer bepaald is dat informatie alleen met de uitdrukkelijke  toestemming van de 
bevoegde autoriteiten mag worden doorge geven, mogen deze autoriteiten in 
voorkomend geval aan hun instemming strikte voorwaarden verbinden. 
 
Ð2000/12/EG overweging 29 
(23) Ook uitwisseling van informatie dient te worden toegestaan tussen enerzijds de 
bevoegde autoriteiten en anderzijds de cen trale banken en andere instellingen met een 
soortgelijke taak in hun hoedanigheid van monetaire autoriteit, en in voorkomend 
geval aan andere overheidsinstanties di e belast zijn met het toezicht op de 
betalingssystemen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 30 
(aangepast) 
(24) Ter versterking van het bedrijfseconomisc he toezicht op kredietinstellingen en ter 
bescherming van de cliënten van kredietins tellingen, dient te wo rden voorgeschreven  
                                                 
15 PB L 3 van 7.1.2004, blz. 28. 
 
NL 21   NL dat ⌦ moeten ⌫ een  met de wettelijke controle van de jaarrekeningen belaste  
persoo nen de bevoegde autoriteite n snel in kennis moet  stellen wanneer h zij in de in 
de onderhavige richtlijn bedoelde gevallen,  in de uitvoering van zij hun taken kennis 
krijgt en van bepaalde feiten die van dien aard zijn dat zij de financiële positie of de 
administratieve en boekhoudkundige organisa tie van een kredie tinstelling ernstig 
kunnen aantasten. Gelet op het beoogde doel is het wenselijk dat  ⌦ Om dezelfde 
reden moeten ⌫ de lidstaten ⌦ ook ⌫ bepalen dat deze verplichting in alle 
gevallen geldt wanneer dergelijke feiten door  een met de wettelijke controle van de 
jaarrekening belast persoon worden geconsta teerd in de uitvoering van zijn taken bij 
een onderneming die met een kredietinstelli ng nauwe banden heeft. De aan de met de 
wettelijke controle van de jaarrekening bela ste personen opgelegde verplichting om in 
voorkomend geval aan de bevoegde autoriteit en mededeling te doen van bepaalde 
feiten en besluiten met betrekking tot een kr edietinstelling, welke zij in de uitvoering 
van hun taken bij een niet-kredi etinstelling constateren, houdt  ⌦ mag ⌫ op zich 
geen wijziging ⌦ inhouden ⌫ van de aard van hun taken bij deze onderneming, 
noch van de wijze waarop zij zich van hun t aak bij die onderneming dienen te kwijten. 
 
Ð 2000/12/EG overwegingen 31 
tot en met 35 (aangepast) 
Gemeenschappelijke basisvoorschriften betreffend e het eigen vermogen van 
kredietinstellingen vormen een centraal element in de opbouw va n een interne markt in de 
banksector omdat het eigen vermogen het mogelijk maakt de continuïteit in de activiteit van 
de kredietinstellingen te  waarborgen en het spaarw ezen te beschermen. Deze harmonisatie 
draagt bij tot de verste rking van het toezicht dat op kredieti nstellingen wordt uitgeoefend en 
zal de coördinatie van andere aspecten van het bankwezen in de hand werken.  
Deze voorschriften dienen van toepassing te zij n op alle in de Ge meenschap toegelaten 
kredietinstellingen.  
Het eigen vermogen van een kredietinstel ling kan dienen tot dekking van verliezen 
waartegenover geen te verwachten winst va n voldoende omvang staat. Het eigen vermogen 
wordt tevens door de bevoegd e autoriteiten als een belangrijke maatstaf aangelegd, 
inzonderheid voor de beoordeling van de solvabili teit van kredietinstellingen en voor andere 
toezichtsdoeleinden.  
Aangezien kredietinstellingen op een intern e markt voor het bankwezen rechtstreeks met 
elkaar concurreren, moeten de definities en  voorschriften op het gebied van het eigen 
vermogen bijgevolg gelijkwaardig zijn. Te dien einde mogen de criteria  ter bepaling van de 
samenstelling van het eigen vermogen niet alleen een zaak blijven van de lidsta ten. Met de 
vaststelling van gemeenschappelijke basisvoors chriften zal het belang van de Gemeenschap 
het best worden gediend, doordat verstori ng van de mededingingsvoorwaarden wordt 
voorkomen en het bankwezen in de Gemeenschap wordt versterkt.  
De in deze r ichtlijn vervatte definitie van eige n vermogen behelst een maximum aan 
bestanddelen en limietbedragen, waarbij het aan iedere lidstaat wordt overgelaten alle of 
slechts enkele van deze bestandde len te hanteren of lagere ma xima vast te stellen dan de 
limiet bedragen.  
 
NL 22   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 36 
(aangepast) 
(25) Deze richtlijn geeft aan welke criteria  ⌦ Ingevolge deze richtli jn moeten criteria 
worden vastgesteld waaraan ⌫ bepaalde bestanddelen van het eigen vermogen 
moeten voldoen., w Daarbij ⌦ behouden ⌫ de lidstaten de vrijheid behouden  
stringentere voorwaar den toe te passen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 37 
(aangepast) 
De gemeenschappelijke bankvoorschriften worden in een eerste fase vr ij ruim afgebakend 
teneinde de veelheid van bestanddelen te kunnen bestrijken die in de verschillende lidstaten 
tot het eigen vermogen worden gerekend.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 38 
(26) In deze richtlijn wordt volgens de kwal iteit van de besta nddelen van het eigen 
vermogen een onderscheid gemaakt tussen bestanddelen die het basisvermogen en bestanddelen die het aan vullend vermogen vormen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 39 
(aangepast) 
(27) De bestanddelen die het aanvullend vermogen vormen moeten ⌦ mogen ⌫, 
vanwege het feit dat zij niet dezelfde kwa liteit hebben als die welke het basisvermogen 
vormen, niet ten belope van meer dan 100 % van het basisvermogen tot het eigen 
vermogen worden gerekend. De meetelling van bepaalde bestanddelen van het 
aanvullend vermogen moet bovendien be perkt worden tot 50 % van het 
basisvermogen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 39 
(28) Openbare kredietinstellingen moge n, teneinde verstoring van de 
mededingingsvoorwaarden te voorkomen, bij de berekening van hun eigen vermogen 
niet de garanties meetellen die hun door de  lidstaten of door la gere overheden zijn 
verstrekt. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 40 
(29) Wanneer het ten behoeve van het toezicht nod ig is de omvang van het geconsolideerde 
eigen vermogen van een groep van kredie tinstellingen te be palen, dient deze 
berekening te geschieden overeenkomstig deze richtlijn. 
 
NL 23   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 41 
(aangepast) 
Ö nieuw 
(30) Ten aanzien van de bij de berekening van het eigen vermogen en van de 
solvabiliteitsratio  Ö toereikendheid ervan voor het risi co waaraan een kr edietinstelling 
is blootgesteld  en ten aanzien van de bij de  risicobepaling te gebruiken 
boekhoudkundige techniek dient rekening te worden gehouden met de bepalingen van 
Richtlijn 86/635/EEG van de Raad van 8 d ecember 1986 betreffende de jaarrekening 
en de geconsolideerde jaarre kening van banken en ande re financiële instellingen16 
waarin enkele aanpassingen van de bepalin gen van Zevende Rich tlijn 83/349/EEG van 
de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag van artikel 44, lid 2, onder g), van het 
Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening ⌦ 17 ⌫ zijn vervat,  Ö of met 
Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europe es Parlement en de Raad betreffende 
de toepassing van internationale  standaarden voor jaarrekeningen18, mocht deze van 
toepassing zijn op de boekhouding van kred ietinstellingen in het kader van de 
nationale wetgeving . 
 
Ð 2000/12/EG overweging 42 tot 
en met 47 (aangepast) 
De bepalingen met betrekking tot het eigen vermoge n sluiten aan bij het internationale streven 
om op ruimere schaal te komen tot een onderl inge aanpassing van de in de voornaamste 
landen inzak e gelijkwaardigheid van het ei gen vermogen geldende regels.  
De kredietinstellingen zullen in een interne markt voor het bankwezen rechtstreeks met elkaar 
in concurrentie moeten treden en het aanne men van gemeenschappelijke solvabiliteitsnormen 
in de vorm v an een minimumratio zal concurren tievervalsing voorkomen en zal het 
bankwezen van de Gemeenschap versterken.  
De Commissie zal een rapport ops tellen en zal de bepalingen met betrekking tot het eigen 
vermogen periodiek onderzoeken teneinde deze te versterken  en aldus tot een grotere 
convergentie te komen in de gemeenschappelijke definitie van het eigen vermogen. Door deze 
convergentie kan de gelijkwaardigheid van het eigen vermogen van de kredietinstellingen van 
de Gemeenschap worden verbeterd.  
De bepalingen betreffende de solvabiliteitsratio zijn het resultaat van de werkzaamheden van 
het Raadgevend Comité voor het Bankwezen, op hetw elk de verantwoordeli jkheid rust aan de 
Commissie voorstellen te doen me t het oog op de coördinatie van de in de lidstaten gelde nde 
coëfficiënten.  
De vaststelling van een passende solvabiliteitsratio speelt een cen trale rol bij het toezicht op 
kredietinstellingen.  
                                                 
16 PB L 372 van 31.12.1986, blz. 1. 
17 PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/51/EG (PB L 178 van 
17.7.2003, blz. 16). 
18 PB L 243 van 11.9.2002, blz. 1. 
 
NL 24   NL Een ratio waarbij activa en posten buiten de ba lanstelling naar kredietrisicograad worden 
gewogen, is een bijzonder nut tige solvabiliteitsmaatstaf.  
 
Ø nieuw 
(31) De minimumkapitaalvereisten spelen een centrale rol bi j het toezicht op 
kredietinstellingen en bij de wederzijdse erkenning van toezichthoudende technieken. 
De bepalingen met betrekking tot de mini mumkapitaalvereisten moeten derhalve 
worden gezien in samenhang met andere sp ecifieke instrumenten tot harmonisatie van 
de basistechnieken van het to ezicht op kredietinstellingen. 
(32) Teneinde verstoring van de mededingi ngsvoorwaarden te voorkomen en het 
bankwezen in de interne markt te versterken, is het aangewezen gemeenschappelijke 
minimumkapitaalvereisten vast te stellen. 
(33) Omwille van een toereikende solvabiliteit moeten minimumkapitaalvereisten worden 
vastgesteld waarbij actiefposte n en posten buiten de bala nstelling naar risicograad 
worden gewogen. 
 
Ð 2000/12/EG overwegingen 48 
tot en met 51 (aangepast) 
De totstandbrenging van gemeenschappelijke normen voor het eigen vermogen in verhouding 
tot activa en posten buiten de balanstelling waarvoor een kr edietrisico bestaat, vormt derhalve 
een wezenlijk onderdeel van de harmonisatie die nodig is om te komen tot wederzijdse 
erkenning van de toezichtmethode n en bijgevolg tot voltooiing van de interne markt voor het 
bankwezen.  
De bepalingen met betrekking tot  de solvabiliteitsratio moeten derhalve worden gezien in 
samenhang met andere specifieke instrumenten tot harmonisatie van de basistechnieken van 
het toezicht op kredietinstellingen.  
De kredietinstellingen zullen in een interne markt voor het bankwezen rec htstreeks met elkaar 
in concurrentie moeten treden en het aanne men van gemeenschappelijke solvabiliteitsnormen 
in de vorm van een minimumratio zal conc urrentievervalsing voorkomen en zal het 
bankwezen van de Gemeenschap versterken.  
De onderhavige richtlijn  voorziet in verschillende we gingsfactoren voor de door de 
onderscheiden financiële instellingen verstrekte garanties. De Commissie verbindt zich er 
derhalve toe te onderzoeken of de onderhavig e richtlijn in haar geheel aanzienlijke 
mededingingsdistorsies tussen kredietinstellingen en ver zekeringsondernemingen meebrengt 
en in het licht van dat onderzoek na te ga an of maatregelen om dit te verhelpen 
gerechtvaardigd zijn.  
 
Ø nieuw 
(34) Het is van essentieel belang dat rekening wordt gehouden met de diversiteit van de 
kredietinstellingen in de Gemeenschap;  daartoe moeten zij kunnen kiezen uit 
verschillende berekeningsmethoden voor de  minimumkapitaalvereisten ten aanzien 
van het kredietrisico, waarin de risicogevoe ligheidsniveaus en de mate van verfijning 
 
NL 25   NL variëren. Dankzij het gebruik van externe ra tings en van door de kredietinstellingen 
zelf opgestelde ramingen van individuele kr edietrisicoparameter s verbeteren de 
risicogevoeligheid en de soli diteit van de kredietrisic ovoorschriften in aanzienlijke 
mate. Kredietinstellingen moeten voldoende wo rden geprikkeld om  over te stappen op 
de risicogevoeligere methoden. 
(35) De minimumkapitaalvereisten moeten evenre dig zijn aan de gelopen risico´s. Met 
name moet daarin het risicoverlagende e ffect van een groot aantal relatief beperkte 
vorderingen tot uiting komen.  
(36) Met technieken om het kredietrisico te  limiteren, moet meer rekening worden 
gehouden. Daarbij moet het regelgevingskade r ervoor zorgen dat de solventie niet 
wordt ondermijnd doordat een techniek  ten onrechte wordt geaccepteerd. 
(37) Om ervoor te zorgen dat de risico´s  en risicobeperkingen als gevolg van 
securitisatieactiviteiten en investeringen van kredietinstellingen tot uiting komen in 
hun minimumkapitaalvereisten, z ijn er regels nodig die een  risicogevoelige en vanuit 
prudentieel oogpunt deugdelijke behande ling van dergelijke activiteiten en 
investeringen garanderen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 52 
(aangepast) 
In bijlage III is bepaald op welke wijze poste n buiten de balanstelling bij de berekening va n 
het vereiste eigen vermogen voor kredietinstel lingen moeten worden behandeld. De lidstaten 
zijn teneinde een soepel functioneren va n de interne markt en inzonderheid gelijke 
mededingingsvoorwaarden te garanderen, verp licht ernaar te streven dat hun bevoe gde 
autoriteiten overeenkomsten inzake contractuele verrekening uniform beoordelen. Bijlage III 
is in overeenstemming met de werkzaamhe den van een internationaal forum van 
banktoezichthouders op het gebied van de erkenning van bilate rale verrekening door 
toezichthouders, meer bepaald de mogelijkhe id om het vereiste  eigen vermogen voor 
bepaalde transacties op basis van een netto - en niet van een brutobedrag te berekenen, op 
voorwaarde dat er rechtens bindende overeenkomsten bestaan krachtens welke het 
kredie trisico tot het nettobedrag wordt beperkt. De regels die in breder internationaal verband 
zijn vastgesteld voor internationaal we rkzame kredietinstellingen en groepen 
kredietinstellingen in vele landen, die met co mmunautaire kredietinstellingen concurreren , 
zullen leiden tot een meer verfijnde prudentië le behandeling van afge leide «over the counter» 
(OTC) -instrumenten. Deze verfijning resulteert in een adequater verplichte dekking met eigen 
vermogen, waarbij het risicoverlage nde effect van door de toezichth ouders aanvaarde 
contractuele verrekening voor het potentiële toekomstige kred ietrisico in aanmerking wordt 
genomen. Clearing van afgeleide OTC -instrumenten door als centr ale tegenpartij optredende 
clearinginstellingen speelt in bepaalde lidstaten een bela ngrijke rol. Het is aangewezen de 
baten van die clearing, in de vorm van demping van het kredietrisico en het daarmee verband 
houdende systeemrisico, bij de prudentiële beha ndeling van kredietrisico te erkennen. De 
huidige en potentiële toekomstige risico' s die uit geclearde afgeleide OTC -contracten 
voortvloeien, moeten volledig met onderpand worden gedekt, en het gevaar dat de 
risicoposities van de clearinginstelling boven de marktwaarde van het gestelde onderpand 
uitstijgen, moet worden geëlimineerd tenei nde aan geclearde afgeleide OTC -instrumenten 
gedurende een overgangsperiode dezelfde pruden tiële behandeling te kunnen toekennen als 
aan ter beurze verhandelde afgeleide instrume nten. De bevoegde autoriteiten moeten ervan 
 
NL 26   NL overtuigd zijn dat de vereiste beg in- en variatiemarges, alsmede de  kwaliteit en de mate van 
bescherming van het gestelde onderpand, toerei kend zijn. Voor kredie tinstellingen die hun 
statutaire zetel in de lidstaten hebben, schept  bijlage III een soortgelijke mogelijkheid tot 
erkenning van  bilaterale verrekening door de bevoe gde autoriteiten, waardoor zij onder 
dezelfde voorwaarden kunnen concurreren. De de sbetreffende regels zijn evenwichtig en 
geschikt om de toepassing van maatrege len van bedrijfseconomisch toezicht op 
kredietinstellingen  nog krachtiger te maken. De bevoegde au toriteiten in de lidstaten dienen 
zich ervan te vergewissen dat de berekening van de opslagen («add -ons») niet op de in de 
boeken vermelde, maar op de effectieve theoretische bedrag en gebaseerd is.  
 
Ø nieuw 
(38) Kredietinstellingen staan bloot aan een groot operationeel risico, dat met eigen 
vermogen moet worden opgevangen. Het is van essentieel bela ng dat rekening wordt 
gehouden met de diversiteit van de kredietinstellingen in de Gemeenschap; daartoe 
moeten zij kunnen kiezen uit verschillende  berekeningsmethoden voor de vereisten ten 
aanzien van het operationeel risico, waarin de risicogevoeligheidsniveaus en de mate 
van verfijning variëren. Kredietinstellingen moeten voldoende worden geprikkeld om 
over te stappen op de risicogevoeligere methoden. Omdat de technieken voor de 
meting en het beheer van het operationele risico nog niet helemaal zijn uitgerijpt, 
moeten deze regelmatig worden geëvalueer d en zo nodig worden bijgewerkt; dit geldt 
ook voor de vereisten ten aanz ien van de verschillende bedrijfsactiviteiten en de 
inaanmerkingneming van risicolimiteringstechnieken. 
(39) Om de solvabiliteit van kredietinstellingen binnen een groep te waarborgen, is het van 
essentieel belang dat bij de minimumkap itaalvereisten wordt uitgegaan van de 
geconsolideerde financiële positie van de  groep. Om te waarborgen dat het eigen 
vermogen op de juiste wijze binnen de groep wordt verdeeld en waar nodig kan 
worden ingezet voor de bescherming van spaargelden, dienen de 
minimumkapitaalvereisten te gelden voor de afzonderlijke kredietinstellingen binnen 
een groep, tenzij dit doel op een andere, eff ectieve wijze kan worden gerealiseerd. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 53 
(aangepast) 
De bij de onderhavige richtlijn vastgestelde minim umratio versterkt het eigen vermogen van 
de kredietinstellingen in de Ge meenschap. Voor 8% is gekozen  op grond van een statistische 
enquête naar de begin 1988 geldende vermogenseisen.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 54 
(aangepast) 
(40) De fundamentele regels voor de  bewaking van grote risico's  ⌦ posities ⌫ van 
kredietinstellingen dienen te worden geha rmoniseerd. De lidstat en dienen over de 
mogelijkheid te beschikken om stringentere re gels vast te stellen dan in deze richtlijn 
zijn voorgeschreven. 
 
NL 27   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 55 
(aangepast) 
(41) De bewaking van de ⌦ posten ⌫ risico's  van kredietinstellingen vormen  
⌦ dient ⌫ een integrerend deel van het be drijfseconomisch toezicht op deze 
instellingen ⌦ te vormen ⌫. Een overmatige concentratie van risico's bij één cliënt 
of groep van verbonden cliënten kan ⌦ derhalve ⌫ tot een onaanva ardbaar verlies 
leiden. Een dergelijke situatie kan worden ge acht nadelig te zijn voor de solvabiliteit 
van een kredietinstelling. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 56 
(aangepast) 
(42) Aangezien op een interne markt in de banksector  de kredietinstellingen ⌦ op de 
interne markt ⌫ rechtstreeks met elkaar concurre ren, moeten de eisen inzake de 
bewaking in de gehele Gemeenschap gelijk waardig zijn. Daartoe moeten de criteria 
voor het bepalen van de concentratie  van risico's het voorwerp vormen op 
communautair niveau van dwingende rechtsregels en de  vaststelling van die criteria 
mag niet volledig aan de lidstaten wo rden overgelaten. De vaststelling van 
gemeenschappelijke regels dient derhalve he t best de belangen van de Gemeenschap 
omdat aldus verschillen in concurrent ievoorwaarden worden voorkomen en het 
bankwezen van de Gemeenschap wordt versterkt.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 57 
(aangepast) 
Ö nieuw 
(43) De bepalingen betreffende een solvabiliteitsr atio voor kredietinstel lingen bevatten een 
nomencla tuur van de door kredietinstellingen ge lopen kredietrisico's. Derhalve dient 
van deze nomenclatuur gebruik te worden gemaakt ten behoeve van de definitie van de 
risico's voor de beperking van grote risico's. Ö Het is weliswaar aangewezen om in het 
kader van de beperking van grote posities de  definitie van "positie" te baseren op die 
welke wordt gebruikt in het kader van de minimumkapitaalvereisten voor het 
kredietrisico, maar  Eer dient echter  niet  uit principe ⌦ niet ⌫ te worden 
verwezen naar de wegingsfactoren of naar de risicograden welke bij deze bepalingen zijn vastgesteld. Deze wegingsfactoren en risicograden zijn immers opgezet met het 
oog op de vaststelling van een algemeen so lvabiliteitsvereiste ter dekking van het 
kredietrisico van kredietinstellingen. In het raam van een regelgeving inzake grote 
risico's bestaat het oogmerk erin  ⌦ Om ⌫ het maximumverlies te beperken dat een 
kredietinstelling op een cliënt of een groep van verbonden cliënten mag lijden,.  
Derhalve is een behoedzame benadering aangewezen waarbij als algemene regel de 
risico's tegen hun nominale waarde moeten worden opgenomen  ⌦ moeten regels voor 
de bepaling van grote posities worden va stgesteld waarbij de posities tegen hun 
nominale waarde worden opgenomen ⌫, zonder toepassing van wegingsfactoren of 
risicograden. 
 
NL 28   NL  
Ø nieuw 
(44) Het is weliswaar wenselijk om, in afw achting van een verdere aanpassing van de 
bepalingen inzake grote posities, de effecten van kredietrisicolimitering op 
vergelijkbare wijze in aanmerking te nemen als in het kader van de 
minimumkapitaalvereisten en zo de berekeni ngsvereisten te beperken, maar daarbij 
moet worden bedacht dat de voorschriften voor kredietrisicolimite ring bedoeld zijn 
voor een algemeen gespreid kredietrisico dat voortvloeit uit vord eringen op een groot 
aantal tegenpartijen. Derhalve zouden in he t kader van de beperki ng van grote posities 
met de bedoeling het maximumverlies te beperken dat een kredietinstelling op een 
cliënt of een groep van verbonden cliënten  mag lijden, de effecten van dergelijke 
technieken alleen in aanmerking mogen wo rden genomen als ze onderworpen zijn aan 
prudentiële voorzorgsmaatregelen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 58 
(aangepast) 
(45) Wanneer een kredietinstelling risico's aangaat  ⌦ posities inneemt ten opzichte 
van ⌫ met betrekking tot  haar eigen moederonderneming of andere 
dochterondernemingen van deze moederondern eming, is bijzondere voorzichtigheid 
geboden. Het beheer van de door de kr edietinstellingen aangegane risico's  
⌦ ingenomen posities ⌫ moet volledig zelfstandig worden gevoerd, met 
inachtneming van de beginselen van een g ezonde bedrijfsvoering in het bankbedrijf, 
en los van elke ⌦ andere ⌫ overwegingdie vreemd is aan deze beginselen . De 
bepalingen van de onderhavige richtlijn bepalen dat  iIngeval de invloed die wordt 
uitgeoefend door de personen die rechtstr eeks of onrechtstreeks een gekwalificeerde 
deelneming in een kredietinstelling hebben, een gezonde en voorzichtige 
bedrijfsvoering van de instelling kan belemmeren, ⌦ dienen ⌫ de bevoegde 
autoriteiten de passende maatregelen ⌦ te ⌫ treffen om aan deze toestand een einde 
te maken. Op het gebied van grote risico's  ⌦ posities ⌫ dient tevens in specifieke 
⌦ , eventueel strengere ⌫ voorschriften te worden voorzien ten aanzien van de door 
een kredietinstelling aangegane  risico's met betrekking tot  ⌦ ingenomen posities ten 
opzichte van ⌫ ondernemingen van de eigen groep, in  concreto, strikter beperkende 
voorschriften voor deze risic o's dan voor andere risico's . Deze striktere beperking  
⌦ Dergelijke normen ⌫ behoeft ven echter niet te worden toegepast wanneer de 
moederonderneming een financiële holding of een kredietinstelling is, en de andere 
dochterondernemingen kredietinstellingen, fi nanciële instellingen, of ondernemingen 
die nevenactiviteiten van het bankbedrijf  verrichten, mits al deze ondernemingen 
onder het toezicht op  geconsolideerde basis op de kred ietinstelling vallen. Het toezicht 
op geconsolideer de basis op het aldus gevormde geheel  maakt in dit geval immers een 
voldoende doeltreffend toezicht mogelijk, zonder dat noodzakelijk stringentere 
voorschriften ter beperking van de risico's moeten worden vastgesteld. Tevens zullen 
op deze wijze de bankgro epen worden aangemoedigd hun structuur zodanig te 
organiseren dat de uitoefening van het to ezicht op geconsolideerde basis mogelijk 
wordt gemaakt, hetgeen wenselijk is, omdat aldus een vollediger toezicht kan worden 
ingevoerd.  
 
NL 29   NL  
Ø nieuw 
(46) Kredietinstellingen moeten ervoor zorgen dat ze een eigen vermogen hebben dat wat 
hoeveelheid, kwaliteit en verdeling betreft is  afgestemd op de risico´s waaraan ze 
blootgesteld zijn of kunnen worden. Derhalve  moeten ze beschikken over strategieën 
en procedures om de toereikendheid van hun eigen vermogen te beoordelen en dit 
vermogen op peil te houden. 
(47) De bevoegde autoriteiten moeten zich ervan ov ertuigen dat de organisatie en het eigen 
vermogen van kredietinstellingen zijn af gestemd op de risico´s waaraan deze 
blootgesteld zijn of kunnen worden. 
(48) Met het oog op een effectieve werking van de interne markt voor het bankwezen moet 
het Comité van Europese bankentoezichthoud ers er mede zorgen  dat de onderhavige 
richtlijn in de gehele Gemeen schap consistent wordt toegep ast en dat op dit niveau de 
toezichtpraktijken naar elkaar toegroeien. 
(49) Om diezelfde reden en ook om ervoor te zorgen dat de communautaire 
kredietinstellingen die in meer dan een lidstaat actief zijn, niet onevenredig zwaar 
worden belast doordat de autoriteiten di e belast zijn met de verlening van 
vergunningen en met de uitoefening van toezicht, hun taken op nationaal niveau 
blijven uitvoeren, is het van essentieel belang dat de samenwerking tussen deze 
autoriteiten sterk wordt geïntensiveerd. In dit verband moet de rol van de 
consoliderende toezichthouder worden ve rsterkt. Het Comité van Europese 
bankentoezichthouders moet ervoor zorg en dat een dergelijke samenwerking 
duidelijker gestalte krijgt. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 65 
(aangepast) 
(50) Het toezicht op de kredietinstelli ngen op geconsolideerde basis moet  ⌦ heeft ⌫ met 
name ten doel hebben  de belangen van de inleggers van die instellingen  
⌦ kredietinstellingen ⌫ te beschermen en de stabiliteit van het financiële stelsel te 
waarborgen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 59 
(51) Het toezicht op geconsolideerde basis moet , om doeltreffend te zijn, kunnen worden 
toegepast op alle bankgroepen, met inbegr ip van die waarvan de moederonderneming 
geen kredietinstelling is. De bevoegde au toriteiten moeten de nodige juridische 
instrumenten krijgen om een derg elijk toezicht te kunnen uitoefenen. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 60 
(aangepast) 
(52) Voor groepen met gespreide activiteite n waarvan de moederonderneming de 
zeggenschap heeft over ten minste één docht eronderneming die een kredietinstelling 
is, moeten de bevoegde autoriteiten in staat zijn de financiële situatie van de kredietinstelling in het gr oepsverband te beoordelen. De lidstaten mogen, tot e
en latere 
 
NL 30   NL coördinatie, de nodige c onsolidatiemethoden voorschr ijven met het oog op 
verwezenlijking van de doelstelli ng van de onderhavige richtlijn.  De bevoegde 
autoriteiten moeten ten minste beschikken over middelen om van alle ondernemingen 
van de groep de gegevens te verkrijgen die nodig zijn om hun taak te kunnen uitoefenen. Voor groepen van ondernemingen die uiteenlopende fina nciële activiteiten 
uitoefenen, moet tussen de voor het toezicht op de verschillende financiële sectoren 
verantwoordelijke autoriteiten een vorm van samenwerking worden ingesteld. De 
lidstaten mogen 
⌦ moeten ⌫, tot een latere coör dinatie, de nodige 
consolidatiemethoden ⌦ kunnen ⌫ voorschrijven met het oog op verwezenlijking 
van de doelstelling van de onderhavige richtlijn. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 61 
(aangepast) 
(53) De lidstaten kunnen tevens  ⌦ moeten ⌫ een bankvergunning ⌦ kunnen ⌫ 
weigeren of intrekken in het geval van be paalde groepsstructuren die zij voor het 
uitoefenen van bankactiviteiten ongesc hikt achten, met name omdat op deze 
activiteiten onvoldoend e toezicht kan worden uitgeoef end. De bevoegde autoriteiten 
beschikken  ⌦ moeten ⌫ ten dezen over de in artikel 7, lid 1, eerste alinea, en lid 2, 
in artikel 14, lid 1, onder c), en in artikel 16 vermelde  ⌦ nodige ⌫ bevoegdheden 
⌦ beschikken ⌫ om een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de 
kredietinstellingen te waarborgen. 
 
Ð 2000/12/EG overwegingen 62 
tot en met 64 (aangepast) 
De lidstaten kunnen ook, met gebruikmaking van daartoe geëigende technieken, voorzien in 
het toezicht op groepen me t een structuur die ni et onder deze richtlijn valt. Indien dergelijke 
structuren algemener ingang zouden vinden, za l deze richtlijn moet en worden aangevuld 
teneinde ook die structuren te bestrijken.  
Het toezicht op geconsolideerde basis dien t alle activiteiten te omvatten die i n bijlage I 
omschreven zijn. Derhalve moeten alle onde rnemingen die in hoofdzaak deze activiteiten 
uitoefenen onder toezicht op geconsolideerde ba sis vallen. Derhalve om vat de definitie van 
«kredietinstelling» ook deze activiteiten.  
Bij Richtlijn 86/635/EE G in samenhang met Richtlijn 83/349/EEG zijn de consolidatieregels 
vastgelegd ten aanzien van door kredietinstellingen ge publiceerde geconsolideerde 
jaarrekeningen. Het is thans m ogelijk nader aan te geven welk e methoden dienen te worden 
gehanteerd in het kader van het bedrijfseconomisch toezi cht dat op een geconsolideerde basis 
wordt uitgeoefend.  
 
Ø nieuw 
(54) Om de effectiviteit van de interne markt voor het bankwezen te vergroten en de 
burgers van de Gemeenschap voldoende tran sparantie te biede n, is het noodzakelijk 
dat de bevoegde autoriteiten publiekelijk bekendmaken hoe zij deze richtlijn ten 
uitvoer hebben gelegd. Dit dient zodanig te  geschieden dat een zinvolle vergelijking 
mogelijk wordt. 
 
NL 31   NL (55) Om de marktdiscipline te versterken en  kredietinstellingen aan te moedigen hun 
marktstrategie en de organisatie van hun risicobeheersing en interne beheer te 
verbeteren, is het tevens aangewezen dat in een adequate informatieverstrekking door 
de kredietinstellingen wordt voorzien. 
 
Ð 2000/12/EG overweging 66 
(aangepast) 
(56) Het onderzoek van de problemen die zich voordoen op de gebieden die door de 
onderhavige richtlijn en door andere , eveneens de werkzaamheden van 
kredietinstellingen betreffende richtlijnen wo rden bestreken, in het bijzonder met het 
oog op een nadere coördinatie,  vereist de samenwerking va n de bevoegde autoriteiten 
en van de Commissie in een raadgevend comité . De instelling van dit Raadgevend 
Comité voor het bankwezen van de bevoegde au toriteiten van de lidstaten laat andere 
vormen  van samenwerking tussen toezichthoude nde autoriteiten op he t gebied van de 
toegang tot en de controle op kredietinstellingen onverlet , met name de samenwerking 
die tot stand is gebracht in de door de  autoriteiten voor controle op de banken 
opgericht conta ctgroep.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 67 
(aangepast) 
(57) Van tijd tot tijd kunnen technische wijziginge n van de gedetailleerde bepalingen van 
deze richtlijn noodzakelijk zijn om op nieu we ontwikkelingen in de banksector te 
kunnen reageren. De Commiss ie zal de nodige wijzig ingen aanbrengen, na 
raadpleging van het Raadgevend Comité voor  het bankwezen, binnen de grenzen van 
de door het Verdrag aan de Commissi e verleende uitvoeringsbevoegdheden. De voor 
de uitvoering van deze rich tlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld 
overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling 
van de voorwaarden voor de uitoefeni ng van de aan de Commissie verleende 
uitvoeringsbevoegdheden ⌦ 19 ⌫ . 
 
Ø nieuw 
(58) Om marktverstoring te voorkomen en ervoor te zorgen dat het totale eigen vermogen 
op peil blijft, moeten specifieke overgangsregelingen worden getroffen. 
(59) Gezien de risicogevoeligheid  van de voorschriften voor de  minimumkapitaalvereisten 
moet regelmatig worden nagegaan of deze va n grote invloed zijn op de conjuncturele 
cyclus. De Commissie dient, rekening houde nde met het standpunt van de Europese 
Centrale Bank, over deze aspecten verslag u it te brengen aan het Europees Parlement 
en de Raad. 
                                                 
19 ⌦ PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. ⌫ 
 
NL 32   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 68 
(aangepast) 
Op grond van artikel 36, lid 1, van de onderhavig e richtlijn mogen kredietinstellingen met de 
rechtsvorm van een coöperatieve vereniging of die georganiseerd zijn als fonds de hoofdelijke 
verplichtingen van  kredietnemers behandelen als best anddelen van het eigen vermogen als 
bedoeld in artikel 34, lid 2, punt 7. De Deense  regering hecht er sterk aan dat de enkele 
Deense instellingen voor hypothecair krediet die de rechtsvorm van coöperatieve 
verenigingen heb ben of georganiseerd zijn als fonds, in naamloze vennootschappen worden 
omgezet. Teneinde de omzetting te vergemakkelijk en of mogelijk te maken, is een tijdelijke 
ontheffing vereist waarbij het deze instellinge n wordt toegestaan een gedeelte van hun 
hoofde lijke verplichtingen tot het eigen vermogen te rekenen. Deze tijdelijke ontheffing zal de 
mededinging tussen kredietinstellin gen niet nadelig beïnvloeden.  
 
Ð 2000/12/EG overwegingen 69 
tot en met 71 
Toepassing van de wegingsfactor 20% op het bezit aan hypothecair e obligaties van een 
kredietinstelling kan moeilijkhe den veroorzaken op een nationa le financiële markt waar 
dergelijke financiële instrumenten een overh eersende rol spelen. In dit geval worden 
voorlopige maatregelen genomen om een risi cowegingsfactor van 10% toe te passen. De 
effectiseringsmarkt neemt een hoge vlucht. Het is derhalve wenselijk dat de Commissie met 
de lidstaten de prudentiële behandeling van door activa gedekte waardepapieren bestudeert en 
uiterlijk op 22 juni 1999 voors tellen indient die strekken to t aanpassing van de bestaande 
wetgeving, zodat een geschikte prudentiële be handeling kan worden vastgesteld voor door 
activa gedekte waardepapieren. De bevoegde au toriteiten mogen tot en met 31 december 2006 
een wegingsfactor van 50% toepassen op activa die gedekt zijn door hypotheken op 
kantoorgebouwen en panden voor diverse ha ndelsdoeleinden. De onroerende goederen 
waarop de hypotheek rust, moeten aan strikte w aarderingscriteria en aan geregelde taxatie 
worden onderworpen, te neinde rekening te houden met de ontwikkelingen op de commerciële 
vastgoedmarkt. Deze goederen moeten worden gebruikt of verhuur d door de eigenaar. 
Leningen voor vastgoedprojecten zijn va n deze wegingsfactor van 50% uitgesloten.  
De lidstaten dienen, met he t oog op een harmonieuze toepassing van de bepalingen ten 
aanzien van grote risico's, de mogelijkheid te hebben een toepassing in twee fasen van de 
nieuwe grenswaarden toe te staan. Voor de kleinste kredietinstell ingen kan immers een 
langere overgangsperio de gerechtvaardigd zijn in die zin dat een snellere toepassing van de 
norm van 25 % hun kredietverleningsactivit eit te plotseling zou kunnen verminderen.  
Voorts wordt verder gewerkt aan de harmonisati e van de voorwaarden v oor de sanering en de 
liquidatie v an kredietinstellingen.  
 
Ð 2000/12/EG overweging 72 
(aangepast) 
(60) Eveneens moet  ⌦ zal ⌫ de harmonisatie van de nodige instrumenten voor het 
toezicht op liquiditeitsrisico's ter hand worden genomen. 
 
NL 33   NL  
Ð 2000/12/EG overweging 73 
(aangepast) 
Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de verp lichtingen van de lidstaten wat de in bijlage 
V, deel B, vermelde termijnen voor omzetting va n de richtlijnen in na tionaal recht betreft,  
 
Ø nieuw 
(61) Deze richtlijn is opgesteld met inachtneming van de grondrechten en van de 
beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie 
als algemene beginselen van he t Gemeenschapsrecht zijn erkend. 
(62) De verplichting tot omzetting van deze richtl ijn in nationaal recht dient te worden 
beperkt tot de bepalingen die ten opzichte van de vorige richtlijnen materieel zijn 
gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort 
uit de vorige richtlijnen. 
(63) Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage 
XIII, deel B, genoemde termijnen voor omze tting in nationaal r echt van de aldaar 
genoemde richtlijnen onverlet te laten, 
 
Ð 2000/12/EG 
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
 
Ø nieuw 
INHOUDSOPGAVE 
TITEL I  ONDERWERP, TOEPASSINGSG EBIED EN DEFINITIES  
TITEL II  VOORWAARDEN VOOR DE TOEGANG TOT EN DE 
UITOEFENING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN 
KREDIETINSTELLINGEN  
TITEL III  BEPALINGEN BETREFFENDE DE VRIJHEID VAN VESTIGING 
EN HET VRIJ VERRICHTEN VAN DIENSTEN  
Afdeling 1  Kredietinstellingen  
Afdeling 2  Financiële instellingen  
Afdeling 3  Uitoefening van het recht tot vestiging  
Afdeling 4  Uitoefening van het recht tot het vrij verrichten van diensten  
Afdeling 5  Bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van 
ontvangst  
TITEL IV  BETREKKINGEN MET DERDE LANDEN  
 
NL 34   NL Afdeling 1  Kennisgeving van ondernemingen uit derde landen en van de 
markttoegangsvoorwaarden in deze landen  
Afdeling 2  Samenwerking inzake controle op geconsolideerde basis met de 
bevoegde autoriteiten van derde landen  
TITEL V  BEGINSELEN VAN EN TECHNISCHE INSTRUMENTEN VOOR 
BEDRIJFSECONOMISCH TOEZ ICHT EN OPENBAARMAKING  
Hoofdstuk 1  Grondregels voor bedrijfseconomisch toezicht  
Afdeling 1  Bevoegdheden van de lidstaten van herkomst en van ontvangst  
Afdeling 2  Uitwisseling van informatie en beroepsgeheim  
Afdeling 3  Verplichtingen van de personen be last met de controle van de 
jaarrekening en de geconsolideerde rekening  
Afdeling 4  Sanctiebevoegdheid en beroepsrecht  
Hoofdstuk 2  Technische instrumenten voor  bedrijfseconomisch toezicht  
Afdeling 1  Eigen vermogen  
Afdeling 2  Risicovoorziening  
Onderafdeling 1  Toepassingsniveau  
Onderafdeling 2  Berekening van de vereisten  
Onderafdeling 3  Minimumniveau eigen vermogen  
Afdeling 3  Minimumkapitaalvereisten voor kredietrisico  
Onderafdeling 1  Standaardbenadering  
Onderafdeling 2  Interne-ratingbenadering  
Onderafdeling 3  Kredietrisicolimitering  
Onderafdeling 4  Securitisatie  
Afdeling 4  Minimumkapitaalvereisten voor het operationeel risico  
Afdeling 5  Grote posities  
Afdeling 6  Gekwalificeerde deelnemingen buiten het financiële gebied  
Hoofdstuk 3  Beoordelingsproces van kredietinstellingen  
Hoofdstuk 4  Toezicht van en verstrekking v an informatie door de bevoegde 
autoriteiten  
 
NL 35   NL Afdeling 1  Toezicht  
Afdeling 2  Verstrekking van informatie door de bevoegde autoriteiten  
Hoofdstuk 5  Verstrekking van informatie door de kredietinstellingen 
TITEL VI  BEVOEGDHEDEN INZAKE UITVOERING  
TITEL VII  OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN  
Hoofdstuk 1  Overgangsbepalingen  
Hoofdstuk 2  Slotbepalingen  
BIJLAGE I  Lijst van werkzaamheden die onder de wederzijdse erkenning vallen  
BIJLAGE II  Indeling van posten buiten de balanstelling  
BIJLAGE III  Behandeling van afgeleide instrumenten  
BIJLAGE IV  Categorieën derivaten  
 
BIJLAGE V  Technische criteria voor de or ganisatie en behandeling van risico’s  
BIJLAGE VI  Standaardbenadering  
BIJLAGE VI, deel 1  Risicogewichten  
BIJLAGE VI, deel 2  Erkenning van EKBI’s en koppeling van hun kredietbeoordelingen 
aan risicogewichten (“mapping”)  
BIJLAGE VI, deel 3  Gebruik van kredietbeoordelingen van EKBI’s voor de bepaling van 
risicogewichten  
BIJLAGE VII  Interne-ratingbenadering  
BIJLAGE VII, deel I  Risicogewogen posten en verwachte verliesposten  
BIJLAGE VII, deel 2  PD, LGD en looptijd  
BIJLAGE VII, deel 3  Waarde van de posten  
BIJLAGE VII, deel 4  Minimumvereisten voor de interne-ratingbenadering  
BIJLAGE VIII  Kredietrisicolimitering  
BIJLAGE VIII, deel I  Toelaatbaarheid  
BIJLAGE VIII, deel 2  Minimumvereisten  
BIJLAGE VIII, deel 3  Berekening van het effect van kredietrisicolimitering  
 
NL 36   NL BIJLAGE VIII, deel 4  Looptijdverschil  
BIJLAGE VIII, deel 5  Combinaties van kredietrisicolim itering in de standaardbenadering  
BIJLAGE VIII, deel 6  Basket technieken inzake kredietrisicolimitering  
BIJLAGE IX  Securitisatie  
BIJLAGE IX, deel I  Definities met het oog op de toepassing van bijlage IX  
BIJLAGE IX, deel 2  Minimumvereisten voor de erkenni ng van de overdracht van een 
aanzienlijk deel van het kredie trisico en de berekening van 
risicogewogen posten en verwa chte verliesposten voor 
gesecuritiseerde vorderingen  
BIJLAGE IX, deel 3  Externe kredietbeoordelingen  
BIJLAGE IX, deel 4  Berekening  
BIJLAGE X  Operationeel risico  
BIJLAGE X, deel I  Basisindicatorbenadering  
BIJLAGE X, deel 2  Standaardbenadering  
BIJLAGE X, deel 3  Geavanceerde meetbenaderingen  
BIJLAGE X, deel 4  Gecombineerde toepassing van verschillende methodologieën  
BIJLAGE X, deel 5  Indeling van verliesgebeurtenissen  
BIJLAGE XI  Technische criteria inzake de  evaluatie door de bevoegde 
autoriteiten  
BIJLAGE XII  Technische criteria inzake openbaarmaking  
BIJLAGE XII, deel I  Algemene criteria  
BIJLAGE XII, deel I  Algemene vereisten  
BIJLAGE XII, deel 3  Te vervullen vereiste voor het gebr uik van bijzondere instrumenten 
of methodologieën  
BIJLAGE XIII, deel A  Ingetrokken richtlijnen met de ac htereenvolgende wijzigingen op die 
richtlijnen (bedoeld in artikel 158)  
BIJLAGE XIII, deel B  Tijdslimieten voor omzetting in na tionaal recht (bedoeld in artikel 
159) 
BIJLAGE XIV  Concordantietabel  
 
NL 37   NL  
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
TITEL  I 
⌦ ONDERWERP,  TOEPASSINGSGEBIED  EN ⌫ DEFINITIES  EN 
TOEPASSINGSGEBIED  
 
Ð 2000/12/EG artikel 2, leden 1 
en 2 (aangepast) 
Artikel 1 
1. Bij deze richtlijn heeft betrekking op  ⌦ worden voorschriften vastgesteld voor ⌫ 
de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen ⌦ en voor het bedrijfsec onomisch toezicht daarop ⌫. Zij is van toepassing op alle
 
kredietinstellingen.  
2. De artikelen 25 en 52 tot en met 56  ⌦ Artikel 39 en titel V,  hoofdstuk 4, afdeling 
1 ⌫ zijn ook  van toepassing op financiële en op  gemengde holdings die hun zetel in 
de Gemeenschap hebben. 
3. Met uitzondering van de centrale banken van de lidstaten worden de instellingen die 
bij lid 3  ⌦ artikel 5 ⌫ permanent zijn uitgesloten, voor de toepassing van de 
artikelen 25 en 52 tot en met 56  ⌦ artikel 39 en titel V, hoofdstuk 4, afdeling 1 ⌫ 
als financiële instellingen behandeld. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 2, lid 3 
Artikel 2 
Deze richtlijn heeft geen betrek king op de werkzaamheden van: 
– de centrale banken der lidstaten; 
– de postcheque- en girodiensten; 
– in België, het "Herdiscontering- en Waarborginstituut/Institut de Réescompte et de 
Garantie"; 
– in Denemarken, het "Dansk Eksportf inansieringsfond" en het "Danmarks 
Skibskreditfond" en het "Dan sk Landbrugs Realkreditfond"; 
– in Duitsland, de "Kreditans talt für Wiederaufbau", inst ellingen die op grond van de 
"Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz" erkend zijn  als organen ter uitvoering van het 
woningbouwbeleid van de centrale overheid en niet overwegend banktransacties 
 
NL 38   NL verrichten, alsmede instellingen die op grond van deze wet erkend zijn als 
woningbouwverenigingen van algemeen nut; 
– in Griekenland, de " Ελληνική  Τράπεζα  Βιομηχανικής  Αναπτύξεως ,", (Elliniki 
Trapeza Viomichanikis Anaptyxeos), de " Ταμείο  Παρακαταθηκών  και Δανείων " 
(Tamio Parakatathikon kai Danion), en de " Ταχυδρομικό  Ταμιευτήριο " 
(Tachidromiko Tamieftirio); 
– in Spanje, het "Instituto de Crédito Oficial"; 
– in Frankrijk, de "Caisse de s dépôts et consignations"; 
– in Ierland, de "credit unions" en de "friendly societies"; 
– in Italië, de "Cassa Depositi e Prestiti"; 
– in Nederland, de "Nederlands e Investeringsbank voor On twikkelingslanden NV", de 
"NV Noordelijke Ontwikkelingsmaatschapp ij", de "NV Industriebank Limburgs 
Instituut voor Ontwikkeling en Fina nciering" en de  "Overijsselse 
Ontwikkelingsmaatschappij NV"; 
– in Oostenrijk, ondernemingen die zijn er kend als bouwvereniging van algemeen nut 
en de "Österreichische Kontrollbank AG"; 
– in Portugal, de op 1 januari 1986 bestaan de "Caixas Económicas " met uitzondering 
van die gedeelten die naamloze vennootsc hap zijn en de "Caixa Económica 
Montepio Geral"; 
– in Finland, "Teollisen yhte istyön rahasto Oy/Fonden för industriellt samarbete Ab" 
en "Kera Oy/Kera Ab"; 
– in Zweden, de "Svenska Skeppshypotekskassan"; 
– in het Verenigd Koninkrijk, de "Nationa l Savings Bank", de "Commonwealth 
Development Finance Company Ltd", de "A gricultural Mortgage Corporation Ltd", 
de "Scottish Agricultural Securities Cor poration Ltd", de "Crown Agents for 
overseas governments and administrations",  de "credit unions" en de "municipal 
banks". 
 
Ð Akte van toetreding van 2003 
– in Letland, de "kra¯jaizdevu sabiedr ı¯bas", ondernemingen die op grond van de 
"kra¯jaizdevu sabiedr ı¯bu likums" erkend zijn als coöperatieve ondernemingen die 
alleen aan hun leden financiële diensten verlenen; 
– in Litouwen, de "kredito un ijos", behalve de "Centrine ˙ kredito unija"; 
– in Hongarije, de "Magyar Fejlesztési Bank Rt." en de "Magyar Export-Import Bank 
Rt."; 
– in Polen, de "Spó łdzielcze Kasy Oszcze ˛dnos´ciowo – Kreditowe" en de "Bank 
Gospodarstwa Krajowego". 
 
NL 39   NL  
Ð Richtlijn 2004/xx/EG artikel 3, 
punt 1 (aangepast) 
4. De Commiss ie besluit over elke eventuele wijzig ing van de in lid 3 vermelde lijst 
volgens de procedure van artikel 60, lid 2."  
 
Ð 2000/12/EG artikel 2, leden 5 
en 6 (aangepast) 
Artikel 3 
1. ⌦ Een of meer ⌫ De op 15 december 1997 in eenzelfde lidstaat bestaande 
kredietinstellingen die op dat tijdstip blijvend waren aangesloten bij een in diezelfde lidstaat 
gevestigd centraal orgaan dat op die kredieti nstellingen toezi cht uitoefent, kunnen van de 
vereisten in artikel 6, lid 1, en in de artikelen 8 en 59  ⌦ 7 en in artikel 11, lid 1 ⌫ worden 
vrijgesteld, mits uiter lijk op 15 december 1979 de nationale  wetgeving erin heeft voorzien 
dat: 
(a) de verplichtingen van het centrale orgaan  en die van de aangesloten instellingen 
solidaire verplichtingen zijn, of dat de ve rplichtingen van de aa ngesloten instellingen 
volledig door het centrale orgaan worden gewaarborgd; 
(b) de solvabiliteit en de liquiditeit van he t centrale orgaan en van alle aangesloten 
instellingen op basis van geconsolideerd e rekeningen globaal worden bewaakt; 
(c) de leiding van het centrale orgaan bevoegd is  instructies te geve n aan de leiding van 
de aangesloten instellingen. 
Bij een centraal orgaan als bedoeld in de eerste alinea na 15 december 1977 ⌦ blijvend ⌫ 
aangesloten kredietinstellingen met een plaatse lijk werkterrein kunnen onder de in de eerste 
alinea gestelde voorwaarden vallen als zij een  normale uitbreiding vormen van het net dat 
onder dit centrale orgaan ressorteert. 
 
Ð Richtlijn 2004/xx/EG, artikel 3, 
punt 2 (aangepast) 
Voorzover het gaat om andere kredietinstell ingen dan die welke worden opgericht in nieuw 
ingepolderde gebieden, respectievelijk zijn  voortgekomen uit fusie of afsplitsing van 
bestaande, onder het centrale orgaan ressorterende  instellingen, kan de Commissie volgens de 
procedure van artikel 60, lid 2,  ⌦ 150 ⌫ aanvullende regels vaststellen voor de toepassing 
van het bepaalde in de tweede alinea, zulks met inbegrip van de opheffing van de in de eerste 
alinea bedoelde vrijstellingen, wanneer zij oor deelt dat aansluiting va n nieuwe instellingen 
volgens de in de tweede alinea vermelde regeling de concurre ntie negatief kan beïnvloeden. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 2, leden 5 
en 6 (aangepast) 
2. Kredietinstellingen als gedefinieerd  ⌦ bedoeld ⌫ in lid 5  ⌦ 1 ⌫ , eerste alinea, 
die in eenzelfde lidstaat zijn aange sloten bij een in die lidstaat gevest igd centraal orgaan  
 
NL 40   NL kunnen eveneens  van toepassing van artikel 5 en van  de artikelen 40  ⌦ 9 en 10 ⌫ tot en met 
51 en 65⌦ en van titel V, hoofdstuk 2, afdeli ngen 2, 3, 4, 5 en 6, en hoofdstuk 3 ⌫ worden 
vrijgesteld, mits, onverminderd de toepassing van deze richtlijn op het centraal orgaan, het 
geheel dat door het centraal orgaan en de  aangesloten instellingen wordt gevormd, op 
geconsolideerde basis aan genoe mde voorschriften is onderworpen. 
In geval van vrijstelling zijn op het geheel dat door het centraal orgaan en de aangesloten 
instellingen wordt gevormd, de artikelen 13, 18 en 19, artike l 20, leden 1 tot en met 6, ⌦ 16, 
23, 24, 25, 26, leden 1 tot en met 3 ⌫ en de artikelen 21 en 22  ⌦ 28 en 29 tot en met 37 ⌫ 
van toepassing. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 1 
Artikel 4 
Definities  
In deze richtlijn wordt verstaan onder: 
 
Ð 2000/28/EG artikel 1, leden 1 
tot en met 5 (aangepast) 
(1) "kredietinstelling": 
a) een onderneming waarvan de werkzaamhe den bestaan in het van het publiek in 
ontvangst nemen van deposito's of van a ndere terugbetaalbare gelden en het 
verlenen van krediete n voor eigen rekening, of ; 
b) een instelling voor elek tronisch geld in de zin van Richtlijn 2000/46/EG van 
het Europees Parlement en de Raad20;van 18 september 2000 betreffende de 
toegang tot, de uitoefening van en het bedrijfseconomisch toezicht op de 
werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld  
 Voor de toep assing van het toezicht op gecons olideerde basis worden als 
kredietinstelling beschouwd: een kr edietinstelling in de zin van de eerste alinea, en iedere 
particuliere of openbare ondernemi ng die aan de definitie van de eerste alinea beantwoordt en 
waaraan i n een derde land ve rgunning is verleend.  
 Voor de toepassing van het toezicht op en de controle van grote risico's worden als 
kredietinstelling beschouwd: een kr edietinstelling in de zin van de eerste alinea, met inbegrip 
van de bijkantoren in derde landen  van een dergelijke kredietinstelling alsmede iedere 
particuliere of openbare onderneming, met inbegrip  van haar bijkantoren,  die aan de definitie 
van de eerst alinea beantwoordt, en waaraan  in een derde land vergunning is verleend;  
(2) "vergunning": een door de overh eid afgegeven akte, ongeacht  haar vorm, waaruit de 
bevoegdheid voortvloeit om de werkzaamheden van een kredietinstelling uit te oefenen; 
                                                
 
20 PB L 275 van 27.10.2000, blz. 39. 
 
NL 41   NL (3) "bijkantoor": een bedrijfszetel welke een d eel zonder juridische zelfstandigheid vormt 
van een kredietinstelling en welke rechtstreek s, geheel of gedeeltelijk de handelingen 
verricht die eigen zijn aan de werkzaamhede n van een kredietinstelling; verscheidene 
bedrijfszetels in eenzelfde lidstaat van een kredietinstelling met hoofdkantoor in een 
andere lidstaat worde n beschouwd als één enkel bijkantoor;  
(4) "bevoegde autoriteiten": de nationale au toriteiten die op gr ond van wettelijke of 
bestuursrechtelijke bepalingen bevoegd zijn om  op kredietinstellingen toezicht uit te 
oefenen; 
(5) "financiële instelling": een onde rneming die geen kredietins telling is en waarvan de 
hoofdwerkzaamheid bestaat in het verwerven van deelnemingen of in het uitoefenen 
van een of meer van de onder de punten 2 to t en met 12 van de lijst in bijlage I 
opgenomen werkzaamheden; 
 
Ø nieuw 
(6) "instellingen", voor de toepassing van de af delingen 2 en 3 van titel V, hoofdstuk 2: 
instellingen in de zin van [artikel 2, lid 3, van Richtlijn 93/6/EEG van de Raad21; 
 
Ð 2000/12/EG artikel 1, leden 6 
tot en met 8 (aangepast) 
(7) "lidstaat van herkomst": de lidstaat waarin  aan een kredietinstelling de vergunning 
werd verleend, overeenkomstig de artikelen 4 tot en met 11  ⌦ 6 tot en met 9 en 11 tot 
en met 14 ⌫; 
(8) "lidstaat van ontvangst": de lidstaat waarin een  kredietinstelling een bijkantoor heeft of 
diensten verricht; 
(9) "zeggenschap": het verband dat bestaat tussen een moederonderneming en een 
dochteronderneming zoals bepaald in artik el 1 van Richtlijn 83/349/EEG of een 
verband van dezelfde aard tussen een natuurlijke of rechtspersoon en een 
onderneming; 
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, lid 1, 
onder a) (aangepast) 
(10) "deelneming voor de uitoefening van het toez icht op geconsolideerde basis en voor de 
toepassing van artikel 34  ⌦ 57 ⌫ , lid 2, pu nten 15 en 16  ⌦ onder o) en p) , van de 
artikelen 71 tot en met 73 en van titel V, hoofdstuk 4 ⌫: een deelneming in de zin van 
artikel 17, eerste zin, va n Richtlijn 78/660/EEG ⌦ 22 ⌫ of de rechtstreekse of 
middellijke eigendom van 20 % of meer van de  stemrechten of van het kapitaal van 
een onderneming; 
                                                 
21 PB L 141 van 11.6.1993, blz. 1. 
22 PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11. 
 
NL 42   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 1, leden 10 
tot en met 13 (aangepast) 
(11) "gekwalificeerde deelneming": het in een onderneming, rechtstreek s of onrechtstreeks, 
bezitten van ten minste 10 % van het kapi taal of van de stemrechten, dan wel een 
deelneming die de mogelijkheid inhoudt een invloed van betekenis uit te oefenen op de bedrijfsvoering van de
 ⌦ deze ⌫ onderneming waarin word t deelgenomen;  
⌦ ; ⌫ 
aanvangskapitaal: het kapitaal in de zi n van artikel 34, lid 2, punten 1 en 2;  
(12) "moederonderneming": 
(a) een moederonderneming in de zin van de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 
83/349/EEG;.  
b) V voor de toepassing van het toezicht op g econsolideerde basis en de controle 
van grote risico's  ⌦ de artikelen 71 tot en met 73 en van titel V, hoofdstuk 2, 
afdelingen 5 en 6 ⌫ worden als moederonderneming beschouwd : een 
moederonderneming in de zi n van artikel 1, lid 1, va n Richtlijn 83/349/EEG, 
alsmede iedere onderneming die naar de mening van de bevoegde autoriteiten feitelijk een overheersende invloed op  een andere onderneming uitoefent; 
(13) "dochteronderneming": 
a)
 een dochteronderneming in de zin van de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 
83/349/EEG;.  
b) Vvoor de toepassing van het toezicht op g econsolideerde basis en de controle 
van grote risico's  ⌦ de artikelen 71 tot en met 73 en van titel V, hoofdstuk 2, 
afdelingen 5 en 6 ⌫ worden als moederonderneming beschouwd : een 
dochteronderneming in de zi n van artikel 1, lid 1, va n Richtlijn 83/349/EEG, 
alsmede iedere onderneming die naar de mening van de bevoegde autoriteiten 
feitelijk een overheersende invloed op  een andere onderneming uitoefent.;  
Elke dochteronderneming van een docht eronderneming wordt ook beschouwd als 
een dochter van de moederonderneming di e aan het hoofd van d eze ondernemingen 
staat; 
 
Ø nieuw 
(14) "moederkredietinstelling in een lidstaat": een  kredietinstelling die een kredietinstelling 
of een financiële instelling als dochteronde rneming heeft of die een deelneming heeft 
in zo´n instelling en zelf geen dochterondern eming is van een ande re kredietinstelling 
waaraan in dezelfde lidstaat vergunning is verleend, of va n een in dezelfde lidstaat 
opgerichte financiële holding en waarin een andere kredietinstelling waaraan in 
dezelfde lidstaat vergunning is verleend, geen deelneming heeft; 
 
NL 43   NL (15) "financiële moederholding in een lidstaat":  een financiële holding die zelf geen 
dochteronderneming is van een kredietinst elling waaraan in dezelfde lidstaat 
vergunning is verleend, of van een in dezelfd e lidstaat opgerichte financiële holding; 
(16) "EU-moederkredietinstelling": een moederkr edietinstelling in een lidstaat die geen 
dochteronderneming is van een andere kr edietinstelling waaraan in een van de 
lidstaten vergunning is verleend, of van een  in een van de lidstaten opgerichte 
financiële holding en waarin een andere kredietinstelling waar aan in een van de 
lidstaten vergunning is verleend, geen deelneming heeft; 
(17) "financiële EU-moederholding": een financ iële holding in een lidstaat die geen 
dochteronderneming is van een kredietinst elling waaraan in een van lidstaten 
vergunning is verleend; 
 
Ð 2000/12/EG artikel 1, leden 14 
tot en met 18 (aangepast) 
«zone A»  de lidstaten en alle over ige landen die volwaardig lid  van de Organisatie voor 
Economische Samenwerking en Ontwikkeling (O ESO) zijn en de landen die bijzondere 
leningsarrangementen met het Internationaal Monetai r Fonds (IMF) hebben gesloten in 
samenhang met de algemene leningsarrangemente n (GAB) van het IMF. Elk land dat zijn 
buitenlandse overheidsschuld herschikt, wordt echt er voor een periode van vijf jaar van zone 
A uitgesloten;  
«zone B»  alle andere landen dan  die van zone A;  
«kredietinstellingen van zone A»  alle kredietinstellingen die in de lidstaten 
overeenkomstig artikel 4 een vergunning hebben verkregen, inclusief hun bijkantoren in derde 
landen, en alle onder de definiti e van punt 1, eerste  alinea, vallen de particuliere  en openbare 
ondernemingen waaraan een vergunning is verleend in andere landen van zone A, inclusief 
hun bijkantoren;  
«kredietinstellingen van zone B»  alle particuliere en openbare ondernemingen die een 
vergunning hebben verkregen buiten zon e A en die voldoen aan de de finitie van punt 1, eerste 
alinea, inclusief hun bijkantoren in de Gemeenschap;  
alle andere kredietnemers dan kr edietinstellingen zoals deze zijn gedefinieerd in de punten 16 
en 17, centrale banken, centrale, regionale en lokale  overheden, de Europese 
Gemeenschappen, de Europese Investeringsbank  en multilaterale ontwikkelingsbanken zoals 
gedefinieerd in punt 19;  
 
Ð 2004/69/EG artikel 1 
(aangepast) 
«multilaterale ontwikkelingsbanken»: de  Internationale Bank voor Hers tel en Ontwikkeling 
(Wereldbank), de Internationale Fi nancieringsmaatschappij, de Inter -Amerikaanse 
Ontwikkelingsbank, de Aziatisc he Ontwikkelingsbank, de Afri kaanse Ontwikkelingsbank, het 
Vestigingsfonds van de Raad van Eu ropa, de «Nordic Investment Bank» , de Caraïbische 
Ontwikkelingsbank, de Europese Bank voor Herstel en Ontwikkeling, het Europees 
Investeringsfonds en de Inter -Amerikaanse Investeringsmaatschappij;  
 
NL 44   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 1, lid 20 
(aangepast) 
«posten buiten de balanstelling me t een «volledig risico», «middelgroot risico», 
«middelgroot/laag risico» en «l aag risico»»: de posten omschreven in artikel 43, lid 2, en 
genoemd in bijlage II;  
 
Ø nieuw 
(18) "publiekrechtelijke lichamen": administ ratieve organen zonder winstoogmerk die 
verantwoording moeten afleggen aan de central e, regionale of lage re overheid of aan 
overheden die naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten dezelfde 
verantwoordelijkheden dragen als de  regionale en lagere overheden; 
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, lid 1, 
onder b) (aangepast) 
(19) "financiële holding": een financiële inst elling waarvan de dochterondernemingen 
uitsluitend of hoofdzakelijk kr edietinstellingen of financië le instellingen zijn, van 
welke dochterondernemingen er ten minste één  een kredietinstelling is, en die geen 
gemengde financiële holding is in de zin van Richtlijn 2002/87/EG van het Europees 
Parlement en de Raad23van 16 december 2002 betreffende het aanvullende toezicht op 
kredietinstellingen, verzekeri ngsondernemingen en belegging sondernemingen in een 
financieel conglomeraat ; 
(20) "gemengde holding": een moederondernem ing die geen financiële holding, 
kredietinstelling of gemengde financiële holdi ng in de zin van Richtlijn 2002/87/EG is 
en die onder haar dochterondernemingen ten minste één kredietinstelling telt; 
 
Ð 2000/12/EG artikel 1, lid 23 
(aangepast) 
(21) "onderneming die nevendiensten van het bankbedrijf  verricht": een onderneming 
waarvan de hoofdactiviteit bestaat in het be zit en het beheer van onroerend goed, het 
beheer van gegevensverwerkingsdiensten of een andere soortgelijke activiteit welke ten opzichte van de hoofdactiviteit van een of meer kredietinstellingen het karakter 
van een ondersteunende activiteit heeft; 
 
Ø nieuw 
(22) "operationeel risico": het risico van ve rliezen als gevolg van tekortschietende of 
falende interne procedures en systemen of als gevolg van externe gebeurtenissen. 
Juridische risico´s worden er ook toe gerekend; 
                                                 
23 PB L 35 van 11.2.2003, blz. 1. 
 
NL 45   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 1, lid 24 
(aangepast) 
"risico's", voor de toepassing van de artik elen 48, 49 en 50: de activa en posten buiten de 
balanstelling, als bedoeld in artikel 43 en in de bijlagen II en IV, zonder toepassing van de in 
deze bepalingen vastgestelde wegingsfactoren of risicograden; de risico's met betrek king tot 
de in bijlage IV genoemde posten worden berekend volgens een van de in bijlage III 
beschreven methoden, zonder toepassing van de we gingsfactoren die gelden voor het risico op 
de tegenpartij; van de definitie van de risico's kunnen met goedkeuring van de bevoegde 
autoriteiten worden uitgeslote n alle bestanddelen die voor 100% door eigen vermogen zijn 
gedekt voorzover met dit deel van het eigen vermogen geen rekening wordt gehouden bij de 
berekening van de solvabiliteitsrat io en van de andere ratio's  voor toezichtsdoeleinden die bij 
de onderhavige richtlijn en bij andere commun autaire besluiten word en vastgesteld; onder 
risico's vallen niet:  
– in het geval van valutatransacties, de risico's die zich tijdens de normale 
afwikkeling voordoen in de periode van 48 uur nadat betaling heeft 
plaatsgevonden, of  
– in het geval van transacties betreffende de verkoop of aanko op van effecten, de 
risico's die zich tijdens de normale af wikkeling voordoen in de periode van vijf 
werkdagen nadat betaling heeft plaatsgevonde n of nadat de effecten geleverd 
zijn indien deze levering eerder plaatsvindt;  
 
Ø nieuw 
(23) "centrale banken": daartoe wordt, tenzij a nders aangegeven ook de Europese Centrale 
Bank gerekend; 
(24) "verwateringsrisico": het risico dat een kor tlopende vordering afneemt door geldelijke 
of niet-geldelijke kredieten aan de debiteur; 
(25) "kans op wanbetaling": de kans dat een tege npartij over een periode  van een jaar in 
gebreke blijft; 
(26) "verlies": economisch verlies, met inbe grip van de gevolgen van aanzienlijke 
kortingen, en omvangrijke direct e en indirecte incassokosten; 
(27) "verlies bij wanbetaling": de verhouding tussen het verlies op een vordering als gevolg 
van wanbetaling door een tegenpartij en het uitstaande bedrag bij wanbetaling;  
(28) "omrekeningsfactor": de verhouding tusse n het momenteel onbenutte bedrag van een 
kredietlijn dat extra opgenomen wordt en open staat bij wanbetaling, en het 
momenteel onbenutte bedrag van de kredietlijn; 
(29) "verwacht verlies": de verhouding tussen he t verlies op een vordering dat bij een 
eventuele wanbetaling van een tegenpartij of  bij verwatering over een periode van een 
jaar te verwachten is, en het ui tstaande bedrag bij wanbetaling; 
 
NL 46   NL (30) "kredietrisicolimitering": een  door een kredietinstelling gehanteerde techniek ter 
beperking van het kredietrisico dat verbonden is aan een vordering of aan vorderingen 
die de kredietinstelling blijft houden; 
(31) "volgestorte kredietprotectie ": een techniek van kredietrisicolimitering waarbij het 
kredietrisico dat verbonden is aan de vordering van een kredietinstelling, wordt 
beperkt dankzij het recht van de kred ietinstelling om bij wanbetaling van de 
tegenpartij of bij andere specifieke, kredie tgebeurtenissen ("credit events") in verband 
met de tegenpartij bepaalde activa of posten te liquideren, over te nemen, daarvan het 
eigendom te verwerven of te behouden dan we l de post te verlagen  tot of deze te 
vervangen door het verschil tussen de post zelf en een vordering op de 
kredietinstelling; 
(32) "niet-volgestorte kredietprotectie": een tec hniek van kredietrisicolimitering waarbij het 
kredietrisico dat verbonden is aan de vorde ring van een kredietinstelling wordt beperkt 
dankzij de garantie van een derde partij om een bepaald bedrag uit te keren bij 
wanbetaling van de leningnemer of bij andere specifieke gebeurtenissen;  
(33) "repo": een transactie in het kader van een  contract dat valt onder de definitie van 
"retrocessieovereenkomst" of "omgekeerde re trocessieovereenkomst" in [artikel 3, 
onder m), van Richtlijn 93/6/EEG]; 
(34) "transactie inzake opgenomen of verstrekte effecten- of grondstoffenleningen": alle 
transacties die vallen onder de definiti e van "opgenomen effecten/goederen" of 
"verstrekte effecten/goedere n" in [artikel 3, onder n) , van Richtlijn 93/6/EEG]; 
(35) "met contanten vergelijkbaar instrument": een certificaat van deposito of soortgelijk 
papier dat door een leningverstrekkende  kredietinstelling wordt uitgegeven; 
(36) "securitisatie": transactie of regeling waar bij het kredietrisico van een vordering of 
pool van vorderingen wordt onderverd eeld. De kenmerken ervan zijn: 
a) de in het kader van de transactie of regeling verrichte betalingen hangen af van 
de performance van de vorder ing of pool van vorderingen; 
b) de rangorde van de tranches is bepa lend voor de verdeling van de verliezen 
tijdens de looptijd van de transactie of regeling; 
(37) "traditionele securitisatie": securitisatie waarbij de gesecuritiseerde vorderingen in 
economische zin worden overgedragen aa n een special purpo se entity voor 
securitisatiedoeleinden die effecten uitg eeft. Daartoe wordt het eigendom van de 
gesecuritiseerde vorderi ngen door de initiërende kredietinstelling of via 
subdeelneming overgedragen. De uitgegeven  effecten vormen voor de initiërende 
kredietinstelling geen betalingsverplichting; 
(38) "synthetische securitisatie": securitisatie waarbij de onderverdeling in tranches 
geschiedt door middel van kredietderivaten  of garanties. De pool van vorderingen 
verdwijnt niet uit de balans van de initiërende kredietinstelling; 
(39) "tranche": een contractueel  vastgesteld segment van het kredietrisico van een 
vordering of van een aantal vord eringen, waarbij een positie in dit segment een groter 
of kleiner verliesrisico meebrengt dan een positie van dezelfde omvang in elk ander 
 
NL 47   NL segment, als tenminste geen rekening wordt gehouden met de kredie tprotectie die door 
derden rechtstreeks aan de houders van de posities in dit segment of in andere 
segmenten wordt geboden; 
(40) "securitisatiepositie": een vordering in het kader van een securitisatie; 
(41) "initiator":  
a) een onderneming die zelf of via verwan te ondernemingen direct of indirect 
betrokken is geweest bij de oorspr onkelijke overeenkomst waarmee de 
verplichtingen of de potentiële verplic htingen van de debiteur of potentiële 
debiteur zijn ontstaan die tot securi tisatie van vorderingen hebben geleid;  
b) een onderneming die de vorderingen van een derde koopt, in haar balans 
opneemt en daarna securitiseert; 
(42) "sponsor": een niet-initiërende kredie tinstelling die een door activa gedekt 
commercieel-papierprogramma of een andere securitisatieregeling waarbij 
vorderingen van derden worden  gekocht, uitgeeft en beheert; 
(43) "kredietverbetering": een contractuele regeling waarbi j de kredietkwaliteit van een 
securitisatiepositie verb etert ten opzichte van een situat ie waarin van een dergelijke 
regeling geen sprake zou zijn geweest; daartoe worden ook verbeteringen gerekend die 
worden gerealiseerd door meer achtergesteld e tranches in de securitisatie en door 
andere soorten kredietprotectie; 
(44) special purpose entity voor securitisatiedoe leinden (securitisation special purpose 
entity - SSPE): een vennootschap, trust of een ander soort onderneming die geen 
kredietinstelling is, die is opgericht voor een of meer securitisaties, waarvan de 
activiteiten beperkt blijven to t hetgeen noodzakelijk is voor de  realisatie van dit doel, 
waarvan de constructie bedoeld is om de SSPE-verplichtingen te scheiden van die van 
de initiërende kredietinstelling, en waarva n de economische eigenaars hun deelneming 
mogen belenen of verkopen zonder dat daar voorwaarden aan verbonden zijn; 
 
Ð 2000/12/EG artikel 1, leden 25 
tot en met 27 (aangepast) 
(45) "groep van verbonden cliënten": 
a) betzij twee of meer natuurlijke of rech tspersonen die, behoudens bewijs van het 
tegendeel, uit een oogpunt van risico een geheel vormen omdat een van hen 
rechtstreeks of onrechtstreeks zeggenscha p heeft over de andere persoon of 
personen; 
b) hetzij twee of meer natuurlijke of rechtspersonen tussen wie geen 
zeggenschapsrelatie als bedoeld  in het eerste streepje bestaat, maar die uit een 
oogpunt van risico als een geheel mo eten worden beschouwd omdat zij 
zodanig onderling verbonden zijn dat, i ndien een van hen financiële problemen 
zou ondervinden, de andere of alle anderen waarschijnlijk in betalingsmoeilijkheden zouden komen; 
 
NL 48   NL (46) "nauwe banden": een situatie waarbij twee of meer natuurlijke of rechtspersonen 
⌦ op een van de volgende wijzen ⌫ zijn verbonden door : 
a) een deelneming, dat wil zeggen  ⌦ in de vorm van het eigendom, ⌫ het 
rechtstreeks of door middel  van een zeggenschapsband ⌦ , ⌫ houden  van ten 
minste 20% van de stemrechten of het kapitaal van een onderneming ⌦ ; ⌫ , 
of 
b) een zeggenschapsband, dat wil zeggen de band die bestaat tussen een 
moederonderneming en een dochteronderneming, in alle gevallen zoals 
bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2, va n Richtlijn 83/349/EEG, of een band van 
dezelfde aard tussen een natuurlijke of rechtspersoon en een onderneming; elke 
dochteronderneming van een dochteronde rneming wordt ook beschouwd als 
een do chteronderneming van de moeder onderneming die aan het hoofd van 
deze ondernemingen staat.  ⌦ ; ⌫ 
c) Als een nauwe band tussen twee of meer natuurlijke of rechtspersonen wordt 
tevens beschouwd een situatie waarin deze personen  ⌦ het feit dat beide of 
allen ⌫ via een zeggenschapsband duurzaam verbonden zijn met eenzelfde  
⌦ een en dezelfde, derde ⌫ persoon; 
(47) "erkende beurzen": beurzen die door de bevoegde autoriteiten ⌦ als zodanig ⌫ zijn 
erkend en die ⌦ aan de volgende voorwaarden voldoen ⌫: 
a) regelmatig werken  ⌦ ze werken regelmatig ⌫; 
b) ⌦ ze zijn ⌫ onderworpen zijn  aan door de bevoegde auto riteiten van het land 
van herkomst van de beurs opgestelde of goedgekeurde bepalingen waarin de 
voorwaarden voor de werking van en de to egang tot de beurs zijn vastgelegd, 
alsmede de voorwaarden waaraan contracten moeten voldoen om 
daadwerkelijk op de beurs verhandeld te kunnen worden; 
c) ⌦ ze ⌫ beschikken over een clearingre geling die met betrekking tot  
⌦ waarbij ⌫ de in bijlage IV vermelde contracten voorschrijft dat zij  
onderworpen zijn aan dagelijkse margever plichtingen die naar het oordeel van 
de bevoegde autoriteiten een ad equate bescherming bieden.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 3 
(aangepast) 
Artikel 5 
Verbod op de uit ontvangst van deposito's of van andere terugbet aalbare gelden van het 
publiek bestaande werkzaamheden van ondern emingen die geen kredietinstelling zijn  
De lidstaten verbieden personen of ondern emingen die geen kredietinstelling zijn, 
bedrijfsmatig van het publiek deposito's of an dere terugbetaalbare ge lden in ontvangst te 
nemen.  
Dit verbod  geldt niet voor het in ontvangst nemen van deposito's of van andere 
terugbetaalbare gelden door een lid staat, door de regionale of lokale  ⌦ lagere ⌫ overheden 
 
NL 49   NL van een lidstaat of door internationale openbare instellingen waarvan een of meer lidstaten lid 
zijn en voor de uitdrukkelijk in de nationale  of communautaire wetgeving bedoelde gevallen, 
mits deze werkzaamheden onderworpen zijn aan re glementering en controle ter bescherming 
van inleggers en beleggers die op d eze gevallen van toepassing zijn. 
 
Ð 2000/12/EG 
TITEL  II 
VOORWAARDEN  VOOR  DE TOEGANG  TOT  EN DE UITOEFENING  
VAN  DE WERKZAAMHEDEN  VAN  KREDIETINSTELLINGEN 
 
Ð 2000/12/EG artikel 4 
(aangepast) 
Î1 Richtlijn 2004/xx/EG artikel 3 
Artikel 6 
Vergunning  
De lidstaten schrijven voor dat de onder deze  richtlijn vallende kr edietinstellingen een 
vergunning moeten hebben verkregen alvorens hun werkzaamheden aan te vangen. Zij stellen 
daarvoor de voorwaarden vast, onverminde rd de artikelen 5 tot en met 9  ⌦ 7, 8, 9, 11, en 
12 ⌫ en brengen deze ter kennis van Î1 de Commissie  . 
 
Ð 2000/12/EG artikel 8 
(aangepast) 
Artikel 7 
Programma van werk zaamheden en organisatiestructuur  
De lidstaten bepalen dat de ve rgunningaanvraag vergezeld moet  gaan van een programma van 
werkzaamheden waarin met name de aard van de beoogde verrichtingen alsmede de 
organisatiestructuur van de inst elling moeten worden vermeld. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 9 
(aangepast) 
Artikel 8 
Economische behoefte  
De lidstaten kunnen niet bepalen dat de ver gunningaanvraag wordt ond erzocht aan de hand 
van de economische behoeften van de markt. 
 
NL 50   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 5, lid 1 
(aangepast) 
Artikel 9 
Beginkapitaal  
1. Onverminderd andere bij de nationa le regelingen vastgestelde algemene 
voorwaarden verlenen de bevoegde auto riteiten geen vergunning wanneer de 
kredietinstelling geen afgescheiden eigen vermogen heeft of wanneer het 
aanvangskapitaal minder bedraagt dan 5 miljoen EUR. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 1, lid 11 
(aangepast) 
⌦ Onder ⌫ Aaanvangskapitaal:  ⌦ wordt verstaan: ⌫ het kapitaal ⌦ en de 
reserves ⌫ in de zin van artikel 34, lid 2, punten 1 en 2  ⌦ als bedoeld in artikel 57, 
onder a) en b) ⌫.; 
 
Ð 2000/12/EG artikel 5, leden 1 
en 2 (aangepast) 
De lidstaten mogen voortzetting toes taan van de werkzaamheden van 
kredietinstellingen die niet voldoen aan de  voorwaarde betreffende het afgescheiden 
eigen vermogen, en die op 15 december 1979 bestonden. Zij mogen deze ondernemingen vrijstellen van de in artikel ⌦ 11 ⌫ 6
, lid 1, eerste alinea, bedoelde 
voorwaarde. 
2. Het staat de  ⌦ De ⌫ lidstaten evenwel vrij om de vergunning  ⌦ mogen ⌫ in 
uitzonderlijke gevallen  toch  ⌦ een vergunning ⌫ te verlenen aan bijzondere 
categorieën kredietinstellingen met een aanvangskapitaal dat minder bedraagt dan 
wat in lid 1 is voorgeschreven ⌦ ,mits ⌫: In dat geval:  
a) mag  het aanvangskapitaal niet geringer zijn  ⌦ is ⌫ dan 1 miljoen EUR; 
b) stellen  de betrokken lidstaten de Commissie in kennis ⌦ stellen ⌫ van de 
redenen waarom zij van de in dit lid geboden  ⌦ deze ⌫ mogelijkheid 
gebruikmaken; 
c) wordt bi j de bekendmaking van de l ijst bedoeld in artikel 11  in een aantekening 
bij de naam van  de kredietinstelling aangegeven dat zij  ⌦ die ⌫ niet het in 
lid 1 bepaalde minimumaanvangskapitaal bereikt ⌦ , met name wordt 
genoemd in de in artikel 14 bedoelde lijst ⌫ . 
 
NL 51   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 5, leden 3 
tot en met 7 (aangepast) 
Artikel 10 
1. Het eigen vermogen van een kredietinstelling mag niet kleiner worden dan het bij het 
verlenen van de vergunning kr achtens de leden 1 en 2  ⌦ artikel 9 ⌫ vereiste 
aanvangskapitaal. 
2. De lidstaten kunnen besluiten dat de kr edietinstellingen die op 1 januari 1993 
bestonden en waarvan het eigen ve rmogen de in de leden 1 en 2  ⌦ artikel 9 ⌫ vastgestelde 
niveaus voor het aanvangskapitaal niet bereikte, hun werkzaamheden mogen blijven uitoefenen. In dat geval mag het eigen vermogen niet kleiner worden dan het hoogste bedrag dat het sinds 22 december 1989 had bereikt. 
3. Indien de zeggenschap over een kred ietinstelling die tot de in lid 4
 ⌦ 2 ⌫ bedoelde 
categorie behoort, wordt overgenomen door een a ndere natuurlijke of rechtspersoon dan die 
welke voordien de zeggenschap over deze instelli ng uitoefende, dient het eigen vermogen van 
deze ⌦ krediet ⌫instelling ten minste gelijk te zijn aan het in de leden 1 en 2  ⌦ artikel 
9 ⌫ vastgestelde niveau voor het aanvangskapitaal. 
4. In welbepaalde omstandigheden en met in stemming van de bevoegde autoriteiten mag 
bij fusie tussen twee of meer tot de in lid 4  ⌦ 2 ⌫ bedoelde categor ie behorende 
kredietinstellingen het eigen vermogen van de ⌦ krediet ⌫instelling die het resultaat van de 
fusie is, niet minder bedragen dan het totaal  van de eigen vermogens van de gefuseerde 
⌦ krediet ⌫instellingen op de datum van de fusie,  zolang de passende niveaus op grond van 
de leden 1 en 2 ⌦ zoals vastgesteld in artikel 9, ⌫ niet zijn bereikt. 
5. Indien het eigen vermogen in de in de leden 3, 4 en 6  ⌦ 1, 2 en 4 ⌫ bedoelde 
gevallen vermindert, kunnen de bevoegde auto riteiten, indien de omstandigheden zulks 
rechtvaardigen, de ⌦ krediet ⌫instelling een beperkte termijn toestaan om aan dit 
voorschrift te voldoen dan wel haar werkzaamheden te beëindigen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 6 
(aangepast) 
Artikel 11 
Voor de leiding verantwoordelijke personen  en lokalisatie van het hoofdbestuur van 
kredietinstellingen  
1. De bevoegde autoriteiten verlenen de vergunning aan de kred ietinstelling slechts 
wanneer ten minste twee personen daadwerke lijk het beleid van de kredietinstelling 
bepalen. 
Voorts verlenen de  ⌦ De ⌫ autoriteiten ⌦ verlenen ⌫ de vergunning niet 
wanneer deze personen niet de noodzakelij ke betrouwbaarheid of de vereiste 
ervaring bezitten om deze functies uit te oefenen. 
 
NL 52   NL 2. De lidstaten eisen: 
a) dat het hoofdbestuur van kredietinstellingen die rechtspersonen zijn en 
overeenkomstig hun nationale wetgeving een statutaire zet el hebben, zich 
bevindt in de lidstaat waar de statutaire zetel is gevestigd;,  
b) dat het hoofdbestuur van andere kredietins tellingen zich bevindt  in de lidstaat 
waar de vergunning is afgegeven en waar zij feitelijk werkzaam zijn. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 7 
(aangepast) 
Artikel 12 
Aandeelhouders en vennoten  
1. De bevoegde autoriteiten verlenen g een vergunning tot het uitoefenen van de 
werkzaamheden van een kredietinstelling voordat  ⌦ tenzij ⌫ zij in kennis zijn 
gesteld van de identiteit van de direct e of indirecte aandeelhouders of vennoten, 
natuurlijke of rechtspersonen, die daarin een gekwalificeerde deelneming bezitten, 
alsmede van het bedrag van die deelneming. 
Voor de toepassing in het onde rhavige artikel van het begrip  ⌦ vaststelling van ⌫ 
"gekwalificeerde deelneming" ⌦ in het onderhavige artikel ⌫ worden de 
stemrechten, vermeld in artikel 7  ⌦ 92 ⌫ van Richtlijn 88/627/EEG van de Raad24 
⌦ 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad ⌫25 in aanmerking 
genomen. 
2. De bevoegde autoriteiten verlenen geen vergunning indien zij, gelet op de noodzaak 
een gezonde en prudente bedrijfsvoering van de kredietinstelling te garanderen, niet 
overtuigd zijn van de geschiktheid van de genoemde  aandeelhouders of vennoten. 
3. Wanneer er nauwe banden bestaan tussen de kredietinstelling en andere natuurlijke 
of rechtspersonen, verlenen de bevoegde autoriteiten de vergunning slechts indien 
deze banden de juiste uitoefening van hun toezichthoudende taken niet belemmeren. 
De bevoegde autoriteiten weigeren ook de  vergunning indien de wettelijke of 
bestuursrechtelijke bepalingen van een derde land die van toepassing zijn op één of 
meer natuurlijke of rechtspersonen met wie de kredietinstelling nauwe banden heeft, of moeilijkheden in verband met de toepassing van die ⌦ wettelijke of 
bestuursrechtelijke ⌫ bepalingen, een belemmeri ng vormen voor de juiste 
uitoefening van hun toezichthoudende taken. 
                                                
 
24 Richtlijn 88/627/EEG van de Raad van 12 december 1988 betreffende de gegevens die moeten worden 
gepubliceerd bij verwerving en bij overdracht va n een belangrijke deelneming in een ter beurze 
genoteerde venn ootschap (PB L 348 van 17.12.1988, blz. 62).  
25 PB L 184 van 6.7.2001, blz. 1. 
 
NL 53   NL De bevoegde autoriteiten verlangen van kredie tinstellingen dat zij hen de informatie 
verstrekken die zij nodig hebben om zich er van te vergewissen dat doorlopend aan de 
in dit lid gestelde voo rwaarden wordt voldaan. 
 
Ð 2000/12/EG artikelen 8 en 9 
(aangepast) 
Artikel 8  
Programm a van werkzaamheden en organisatiestructuur  
De lidstaten bepalen dat de ve rgunningaanvraag vergezeld moet  gaan van een programma van 
werkzaamheden waarin met name de aard van de beoogde verrichtingen alsmede de 
organisatiestructuur va n de instelling moeten  worden vermeld.  
Artikel 9  
Economische behoefte  
De lidstaten kunnen niet bepalen dat de ver gunningaanvraag wordt ond erzocht aan de hand 
van de economische behoeften van de markt.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 10 
(aangepast) 
Artikel 13 
Weigering van d e vergunning  
Iedere weigering een vergunning af te geven, wordt met redenen omkleed aan de aanvrager 
medegedeeld binnen zes maanden na ontvangst van de aanvraag, of, indien de aanvraag 
onvolledig is, binnen zes maanden na de toez ending door de aanvrager van de voor de 
beslissing nodige gegevens. In elk geval wo rdt binnen twaalf maanden na de aanvraag een 
beslissing genomen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 11 
(aangepast) 
Artikel 14 
Kennisgeving van de vergunning aan de Commissie  
Elke toekenning van een vergunning wordt te r kennis van de Comm issie gebracht.  
⌦ De namen van alle kredietinstellingen waaraan ⌫ Elke toekenning van  een vergunning 
⌦ is verleend ⌫ wordt ter kennis van de Commissie gebracht. Alle kredietinstellingen  
worden vermeld op een lijst.die door  dDe Commissie ⌦ maakt deze lijst ⌫ in het 
 
NL 54   NL Publicatieblad van de Europese ⌦ Unie  ⌫ Gemeenschappen  wordt  bekendgemaakt  en 
⌦ houdt haar bij ⌫ door haar wordt bijgehouden . 
 
Ð 2000/12/EG artikel 12 
(aangepast) 
Artikel 15 
Voorafgaande raadpleging van de bevoegd e autoriteiten van de andere lidstaten  
1. ⌦ Vóór de verlening van een vergunning  aan een kredietinstelling raadpleegt 
de ⌫De bevoegde autoriteiten  ⌦ de bevoegde autoriteiten ⌫ van de andere lidstaat moeten 
vooraf worden geraadpleegd bij het verlenen van een vergunning aan een kredietinstelling di e 
⌦ in de volgende gevallen ⌫: 
⌦a) de desbetreffende  kredietinstelling is ⌫ ofwel  een dochteronderneming is  van 
een kredietinstelling waaraan in een a ndere lidstaat vergunning is verleend; 
⌦b) de desbetreffende  kredietinstelling is ⌫ ofwel  een dochteronderneming is  van 
de moederonderneming van een kredietins telling waaraan in een andere lidstaat 
vergunning is verleend; 
⌦c) de desbetreffende kredietinstelling staat ⌫ ofwel  onder de zeggenschap staat  
van dezelfde natuurlijke of rechtspers onen die de zeggenschap hebben over een 
kredietinstelling waaraan in een ande re lidstaat vergunning is verleend. 
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, punt 2 
(aangepast) 
2. ⌦ Vóór de verlening van een vergunning aan een kredietinstelling raadpleegt de ⌫ 
bevoegde autoriteit ⌦ de bevoegde autoriteit ⌫ van een betrokken lidstaat die 
verantwoordelijk is voor het toezic ht op verzekeringsondernemingen of 
beleggingsondernemingen wordt geraadpleegd alvorens een vergunning wordt verleend aan 
een kredietinstelling die  ⌦ in de volgende gevallen ⌫: 
a) ⌦ de desbetreffende kredietinstelling is ⌫ een dochteronderneming is  van 
een verzekeringsonderneming of beleggingsonderneming waaraan in de Gemeenschap vergunning is verleend;
 , dan wel  
b) ⌦ de desbetreffende kredietinstelling is ⌫ een dochteronderneming is  van de 
moederonderneming van een ve rzekeringsonderneming of 
beleggingsonderneming waar aan in de Gemeenschap vergunning is verleend;, 
dan wel  
c) ⌦ de desbetreffende kredietinstelling staat ⌫ onder de zeggenschap staa t van 
dezelfde natuurlijke persoon of rechts persoon die zeggenschap uitoefent over 
een verzekeringsonderneming of beleggingsonderneming waaraan in de Gemeenschap vergunning is verleend. 
 
NL 55   NL 3. De in de eerste en de tweede alinea  ⌦ onder de leden 1 en 2 ⌫ bedoelde relevante 
bevoegde autoriteiten raadplegen elkaar in he t bijzonder indien de geschiktheid van de 
aandeelhouders en de reputatie en  ervaring van de bij de leidi ng van een andere entiteit van 
dezelfde groep betrokken bestuurders worden be oordeeld. Zij stellen elkaar in kennis van  
⌦ wisselen ⌫ alle informatie ⌦ uit ⌫ betreffende de geschikt heid van de aandeelhouders 
en de reputatie en ervaring van bestuurders welke van belang is voor de andere betrokken 
bevoegde autoriteiten,  voor het verlenen va n een vergunning, alsook voor de doorlopende 
toetsing van de naleving van de voorw aarden voor de bedrijfsuitoefening. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 13 
(aangepast) 
Artikel 16 
Bijkantoren van kredietinste llingen waaraan in een a ndere lidstaat vergunning is 
verleend  
De lidstaten van ontvangst mogen noch een vergunning noch dotatieka pitaal eisen voor 
bijkantoren van kredietinstellingen waaraan in andere lidstaten vergun ning is verleend. Voor 
de vestiging van en het toezicht op deze bijkantoren gelden de voorschriften van ⌦ de 
artikelen 22 en 25, artikel 26, leden 1 tot en met 3, de artikelen 29 tot en met 37 en artikel 
40 ⌫ artikel 17, artikel 20, leden 1 tot en met 6, en van de artikelen 22 en 26 . 
 
Ð 2000/12/EG artikel 14 
(aangepast) 
Artikel 17 
Intrekking van de vergunning  
1. De bevoegde autoriteiten kunnen de  vergunning die is verleend aan een 
kredietinstelling alleen dan intr ekken wanneer de instelling: 
a) binnen een termijn van twaalf maande n geen gebruikmaakt van de vergunning, 
uitdrukkelijk te kennen heeft gegeve n geen gebruik van de vergunning te 
zullen maken of de werkzaamheden gedur ende een periode van meer dan zes 
maanden heeft gestaakt, tenzij de betr okken lidstaat heeft bepaald dat in die 
gevallen de vergunning vervalt; 
b) de vergunning heeft verworven door midde l van valse verklaringen of op enige 
andere onregelmatige wijze; 
c) niet meer voldoet aan de voorwaar den waarop de vergunning is verleend; 
d) geen voldoende eigen vermogen meer bez it of geen garantie meer biedt voor de 
nakoming van de verplichtingen tegenover sc huldeisers en in he t bijzonder niet 
meer de veiligheid van de to evertrouwde gelden waarborgt; 
 
NL 56   NL e) of wanneer een van de overige geva llen van intrekking waarin de nationale 
voorschriften voorzien, zich voordoet. 
2. Iedere intrekking van een vergunning moet  ⌦ wordt ⌫ , met redenen omkleed, 
worden  medegedeeld aan de belanghebbenden; . Dde intrekking wordt ter kennis van 
de Commissie gebracht. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 15 
(aangepast) 
Artikel 18 
Benaming  
De kredietinstellingen mogen voor de uitoefening van hun werkzaamheden op het 
grondgebied van de Gemeenschap dezelfde bena ming gebruiken als in de lidstaat van hun 
hoofdkantoor, niettegenstaande de voorschriften ⌦ in de lidstaat van ontvangst ⌫ 
betreffende het gebruik van de woorden "bank", "spaarbank" of andere soortgelijke benamingen die in de lidstaat van ontvan
gst kunnen bestaan . Ingeval gevaar voor verwarring 
bestaat, kunnen de lidstaten va n ontvangst ter verduidelijking eisen dat er aan de benaming 
een verklarende vermelding wordt toegevoegd. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 16, lid 1 
(aangepast) 
Artikel 19 
Gekwalificeerde deelneming in een kredietinstelling  
1. De lidstaten bepalen dat iedere natuurli jke of rechtspersoon di e het voornemen heeft 
om rechtstreeks of onrechtstreeks een  gekwalificeerde deelneming in een 
kredietinstelling aan te houden, de bevoegde autoriteiten daarvan vooraf in kennis 
moet stellen onder vermelding van het bedrag van die deelneming.  
Tot kennisgeving aan de bevoegde auto riteiten is eveneen s gehouden iedere 
natuurlijke of rechtspersoon die het voornemen heeft de omvang van zijn 
gekwalificeerde deelneming z odanig te vergroten dat het percentage van de door hem 
gehouden stemrechten of aandelen 20%, 33% of 50% bereikt of overschrijdt of dat 
de kredietinstelling zijn dochteronderneming wordt. 
Onverminderd het bepaalde in lid 2 besc hikken de bevoegde au toriteiten over een 
termijn van ten hoogste drie maanden, te reke nen vanaf de datum van de in de eerste 
⌦ en tweede ⌫ alinea bedoelde kennisgeving, om  zich tegen het voornemen te 
verzetten indien zij, gelet op de noodzaak een gezonde en prudente bedrijfsvoering 
van de kredietinstelling te garanderen, niet overtuigd zijn van de geschiktheid van de 
in de eerste alinea bedoelde  ⌦ desbetreffende ⌫ persoon. Indien er geen bezwaar 
is, kunnen de autoriteiten een maximumterm ijn vaststellen voor de uitvoering van het 
in de eerste alinea bedoelde  voornemen. 
 
NL 57   NL  
Ð 2002/87/EG artikel 29, punt 3 
(aangepast) 
2. Indien de verwerver  ⌦ persoon die het voornemen heeft ⌫ van de in lid 1 bedoelde 
deelnemingen ⌦ te verwerven, ⌫ een kredietinstelling, verzekeringsonderneming 
of beleggingsonderneming is waaraan in ee n andere lidstaat ve rgunning is verleend, 
of een moederonderneming van een kredieti nstelling, verzekeringsonderneming of 
beleggingsonderneming waaraan  in een andere lidstaat vergunning is verleend, of 
een natuurlijke persoon of  rechtspersoon die zeggenschap uitoefent over een 
kredietinstelling, verzekeringsonderneming of beleggingsonderneming waaraan in 
een andere lidstaat vergunning is verleend, en indi en de entiteit  
⌦ kredietinstelling ⌫ waarin de verwerver een deelneming beoogt te houden, 
daardoor een dochteronderneming van de ve rwerver wordt of onder zijn zeggenschap 
komt, moet  ⌦ wordt ⌫ zijn acquisitie worden  beoordeeld volgens de procedure 
van voorafgaande raadpleging ⌦ waarin artikel 15 voorziet ⌫bedoeld in artikel 12 . 
 
Ð 2000/12/EG artikel 16, lid 3 
Artikel 20 
3. De lidstaten bepalen dat iedere natuurlijke of rechtspersoon die het voornemen heeft zijn 
rechtstreekse of onrechtstreekse gekwalificeerde deelneming in een kredietinstelling af te 
stoten, de bevoegde autoriteiten daarvan vooraf  in kennis moet stellen onder vermelding van 
het bedrag van zijn voorgenomen deelneming. To t kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten 
is eveneens gehouden iedere natuurlijke of r echtspersoon die het voornemen heeft de omvang 
van zijn gekwalificeerde deelne ming zodanig te verkleinen dat het percentage van de door 
hem gehouden stemrechten of aandelen on der 20%, 33% of 50% daalt of dat de 
kredietinstelling ophoudt zijn dochteronderneming te zijn. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 16, leden 4 
tot en met 6 (aangepast) 
Artikel 21 
14. Zodra zij daarvan kennis hebben, stellen de  ⌦ De ⌫ kredietinstellingen ⌦ stellen, 
zodra zij kennis hebben van ⌫ de bevoegde autoriteiten in kennis van de  
verwervingen of afstotingen van deelnemi ngen in hun kapitaal, waardoor stijging 
boven of daling onder één van de drempels  als bedoeld in de leden 1 en 3  ⌦ artikel 
19, lid 1, en artikel 20 ⌫ optreedt ⌦ , de bevoegde autoriteiten van deze 
verwervingen of af stotingen in kennis ⌫. 
Tevens stellen zij de bevoegde autoriteiten ten minste eens per jaar in kennis van de 
identiteit van de aandeelhouders of vennot en die gekwalificeerde deelnemingen 
bezitten, alsmede van de omvang van de deelnemingen zoals deze met name blijken uit de gegevens die worden vastgelegd bij de jaarlijkse algemene vergadering van 
aandeelhouders of vennoten, of uit de inform atie die is ontvangen uit hoofde van de 
verplichtingen van ter beur ze genoteerde vennootschappen. 
 
NL 58   NL 25. De lidstaten bepalen dat, i ndien de door de in lid 1  ⌦ artikel 19, lid 1, ⌫ bedoelde 
personen uitgeoefende invloed een prude nte en gezonde bedrijfsvoering van de 
instelling zou kunnen belemmeren, de bevoegde autoriteiten de passende 
maatregelen treffen om aan deze toestand een einde te maken. Die maatregelen kunnen met name omvatten
 ⌦ bestaan uit ⌫ bindende aanwijzinge n, sancties tegen 
bestuurders en schorsing van de uitoefen ing van de stemrechte n die verbonden zijn 
aan de aandelen welke door de betrokke n aandeelhouders of vennoten worden 
gehouden. 
Soortgelijke maatregelen zijn van toepassing op natuurlijke of rechtspersonen die de 
in lid 1  ⌦ artikel 19, lid 1, ⌫ bedoelde verplichting inzake voorafgaande 
kennisgeving niet naleven. Wanneer een deelneming wordt verworven ondanks het 
bezwaar van de bevoegde autoriteiten, bepa len de lidstaten, onverminderd andere te 
treffen sancties, dat de uitoefening van de  betrokken stemrechten wordt geschorst of 
dat de uitgebrachte stemmen nietig z ijn of nietig verklaard kunnen worden. 
36. Voor de toepassing  ⌦ vaststelling ⌫ van het  ⌦ een ⌫ in het onderhavige artikel 
bedoelde begrip  "gekwalificeerde deelneming" en van de daarin bedoelde andere 
deelnemingspercentages worden de stemrechten, vermeld in artikel 7  ⌦ 92 ⌫ van 
Richtlijn 88/627/EEG  ⌦ 2001/34/EG ⌫, in aanmerking genomen. 
 
Ð 2000/12/EG, artikel 17 
(aangepast) 
Ö nieuw 
Artikel 22 
Organisatie en int ernecontroleprocedures  
1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaa t van herkomst eise n dat er in elke 
kredietinstelling een goede administrati eve en boekhoudkundige organisatie en 
adequate internecontroleprocedures bestaan.  Ö solide governancesystemen bestaan, 
waaronder een duidelijke organisatorische  structuur met duidelijk omschreven, 
transparante en samenhangende verantwoor delijkheden, effectieve procedures voor 
de detectie, het beheer, de bewaking en verslaglegging va n de risico´s waaraan zij 
blootstaat of bloot kan komen te staan, en adequate internecontroleprocedures, zoals 
een goede administratieve en  boekhoudkundige organisatie. 
2. De in lid 1 bedoelde systemen en procedures  zijn gedetailleerd uitg ewerkt en staan in 
verhouding tot de aard, omvang en complexiteit van de werkzaamheden van de 
kredietinstelling. Er wordt rekening gehouden me t de technische criteria van bijlage 
V.  
 
NL 59   NL  
Ð 2000/12/EG 
TITEL  III 
BEPALINGEN  BETREFFENDE  DE VRIJHEID  VAN  VESTIGING  EN 
HET  VRIJ  VERRICHTEN  VAN  DIENSTEN 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
⌦ AFDELING 1 KREDIETINSTELLINGEN  ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG artikel 18 
(aangepast) 
Artikel 23 
Kredietinstellingen  
De lidstaten bepalen dat de werkzaamheden die in de lijst in bijlage I zijn genoemd op hun 
grondgebied kunnen worden uitgeoefend overeenkoms tig het bepaalde in artikel 20, leden 1 
tot en met 6, artikel 21, leden 1 en 2, en in artikel 22  ⌦ 25, artikel 26, leden 1 tot en met 3, 
artikel 28, leden 1 en 2, en de  artikelen 29 tot en met 37 ⌫, zowel door middel van het 
vestigen van een bijkantoor als door middel van het verrichten van diensten, door iedere 
kredietinstelling waaraan door de bevoegde autori teiten van een andere lidstaat vergunning is 
verleend en waarop door hen toezicht word t gehouden, mits deze werkzaamheden onder de 
vergunning vallen. 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
⌦ AFDELING 2 FINANCIËLE INSTELLINGEN  ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG artikel 19, eerste en 
derde alinea (aangepast) 
Artikel 24 
Financiële instellingen  
1. De lidstaten bepalen dat de in bijlage I genoemde lijst werkzaamheden op hun 
grondgebied mogen worden u itgeoefend overeenkomstig het bepaalde in artikel 
⌦ 25, artikel 26, leden 1 tot en  met 3, artikel 28, leden 1 en  2, en de arti kelen 29 tot 
en met 37 ⌫ 20, leden 1 tot en me t 6, artikel 21, leden 1 en  2, en in artikel 22 , zowel 
door middel van het vestigen van een bijkan toor als door middel van het verrichten 
 
NL 60   NL van diensten, door iedere fi nanciële instelling van ee n andere lidstaat die een 
dochteronderneming van een kredietinst elling of een gemeenschappelijke 
dochteronderneming van twee of meer kred ietinstellingen is, die wettelijk de 
betrokken werkzaamheden mag uitoefenen en  die aan alle vol gende voorwaarden 
voldoet: 
a) aan de moederonderneming of -ondernemingen is vergunning verleend als 
kredietinstelling in de lidstaat onder he t recht waarvan de dochteronderneming  
⌦ financiële instelling ⌫ valt; 
b) de betrokken werkzaamheden worden daadwerkelijk uitgeoefend op het 
grondgebied van dezelfde lidstaat; 
c) de moederonderneming of -ondernemingen is, respectievelijk zijn in het bezit 
van 90% of meer van de aan de aandelen van de ⌦ financiële instelling ⌫ 
dochteronderneming  verbonden stemrechten; 
d) de moederonderneming of -ondernemi ngen moet, respectievelijk moeten ten 
genoegen van de bevoegde au toriteiten aantonen dat de ⌦ financiële 
instelling ⌫ dochteronderneming  op een prudente wijze wordt beheerd en 
zich, met instemming van de bevoegde  autoriteiten van de lidstaat van 
herkomst, hoofdelijk borg hebben gesteld voor de verplichtingen van de ⌦ financiële instelling ⌫ dochteronderneming
; 
e) de dochteronderneming  ⌦ financiële instelling ⌫ is, in het bijzonder voor de 
betrokken werkzaamheden, daadwerkelijk  opgenomen in het toezicht op 
geconsolideerde basis waaraan de moederonderneming, of elk van de 
moederondernemingen, overeenkomstig ⌦ titel V, hoofdstuk 4, afdeling 1 ⌫ 
de artikelen 52 tot en met 56 , is onderworpen, met na me voor de berekening 
van de solvabiliteitsratio, voor he t toezicht op de grote risico's  ⌦ posities ⌫ 
en de in artikel 120  ⌦ 50 ⌫ gestelde beperking van de deelnemingen. 
De vervulling van deze voorwaarden moet worden  ⌦ wordt ⌫ geverifieerd door de 
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van he rkomst, die vervolgens een attest aan de 
dochteronderneming  ⌦ financiële instelling ⌫ afgeven dat dient te worden 
gevoegd bij de in ⌦ de artikelen 25 en 28 ⌫ artikel 20, leden 1 tot en met 6, en 
artikel 21, leden 1 en 2 , bedoelde kennisgevingen. 
De bevoegde autoriteiten van de  lidstaat van herkomst dragen zorg voor het toezicht 
op de dochteronderneming  ⌦ financiële instelling ⌫ overeenkomstig het bepaalde 
in artikel ⌦ 10, lid 1, de artikelen 19 tot en met 22, artikel 40, de artikelen 42 tot en 
met 52 en artikel 54 ⌫ 5, lid 3, en in de artikelen 16, 17, 26, 28, 29, 30 en 32 . 
 
Ð 2000/12/EG artikel 19, zesde 
alinea (aangepast) 
2. Indien de financiële instelling ⌦ als bedoeld in lid 1, eerste alinea, ⌫ die onder de 
bepalingen van dit artikel valt,  niet langer aan één van de gestelde voorwaarden 
voldoet, stelt de lidstaat van herkomst de  bevoegde autoriteit van de lidstaat van 
ontvangst daarvan in kennis, en vallen de door die ⌦ financiële ⌫ instelling in de 
 
NL 61   NL lidstaat van ontvangst uitgeoefende werkzaamheden onder de wetgeving van de 
lidstaat van ontvangst. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 19, vierde 
alinea (aangepast) 
3. De bepalingen waarnaar dit artikel verwijst,  ⌦ van de leden 1 en 2 ⌫ zijn van 
overeenkomstige toepassing op dochterondernemingen ⌦ van een financiële 
instelling als bedoeld in lid 1, eerste alinea ⌫. In het bijzonder dient het woord 
«kredietinstel ling» te worden gelezen als «financi ële instelling die voldoet aan de 
voorwaarden van artikel 19», en het woor d «vergunning» als «wettelijke regeling».  
 
Ð 2000/12/EG artikel 19, vijfde en 
zesde alinea (aangepast) 
De tweede alinea van artikel 20, lid 3, wordt als volgt gelezen:  
«De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herk omst doet tevens mededeling van het bedrag 
van het eigen vermogen van de financiële instelling die doch teronderneming is en van de 
geconsolideerde solvabiliteitsratio van d e kredietinstelling die h aar moederonderneming is.».  
Indien de financiële instelling die onder de bepa lingen van dit artikel valt, niet langer aan één 
van de gestelde voorwaarden voldoet, stelt de lidstaat van herkomst de bevoegde autoriteit 
van de lidstaa t van ontvangst daarvan in kennis, en vallen de door die instelling in de lidstaat 
van ontvangst uitgeoefende werkzaamhede n onder de wetgeving van de lidstaat van 
ontvangst.  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
⌦ AFDELING 3 U ITOEFENING VAN HET RECHT TOT VESTIGING  ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG artikel 20, lid 1, lid 
2 en lid 3, eerste en tweede alinea 
(aangepast) 
Artikel 25 
Uitoefening van het recht tot vestiging  
1. Iedere kredietinstelling die op het grondgebied  van een andere lidstaat een bijkantoor 
wenst te vestigen, stelt de bevoegde autor iteit van de lidstaat van herkomst daarvan 
in kennis. 
2. De lidstaten verlangen dat de kredietinstelling die een bijkantoor in een andere 
lidstaat wenst te vestigen, de in lid 1 be doelde kennisgeving verg ezeld doet gaan van 
de volgende gegevens: 
 
NL 62   NL a) de lidstaat op het grondgebied waarvan zij voornemens is een bijkantoor te 
vestigen; 
b) een programma van werkzaamheden waarin met name de aard van de 
voorgenomen activiteiten en de organisati estructuur van het bijkantoor worden 
vermeld; 
c) het adres in de lidstaat van ontvangst waar documenten kunnen worden 
opgevraagd; 
d) de naam van de verantwoordelijke bestuurders  ⌦ degenen die ⌫ van  het 
bijkantoor ⌦ gaan beheren ⌫ . 
3. Tenzij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst, gelet op het betrokken 
project, redenen heeft om te  twijfelen aan de deugdelijkhe id van de administratieve 
structuur of van de financiële positie va n de kredietinstelling, doet zij binnen drie 
maanden na ontvangst van alle in lid 2 bedoelde gegevens, mededeling van deze 
gegevens aan de bevoegde autoriteit van de  lidstaat van ontvangst en stelt zij de 
betrokken kredietinstelli ng hiervan in kennis. 
De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst doet tevens mededeling van het 
bedrag van het eigen vermogen en de so lvabiliteitsratio van de kredietinstelling. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 19, vijfde 
alinea (aangepast) 
⌦ In afwijking van de tweede alinea doet ⌫ dDe bevoegde autoriteit van de 
lidstaat van herkomst ⌦ in het in artikel 24 genoemde geval ⌫ doet tevens  
mededeling van het bedrag van het eigen ve rmogen van de financiële instelling die 
dochterondernemi ng is  en van de geconsolideerde solvabiliteitsratio van de 
kredietinstelling die haar  moederonderneming is 
 
Ð 2000/12/EG artikel 20, lid 3, 
derde alinea (aangepast) 
4. Wanneer de bevoegde autoriteit van de lid staat van herkomst weigert de in lid 2 
bedoelde gegevens mede te delen aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van 
ontvangst, deelt zij de redenen van deze weigering binnen drie maanden na ontvangst van alle gegevens mede aan de betrokken ⌦ krediet ⌫instelling. 
Tegen deze weigering of het uitblijven va n een antwoord staat beroep open bij de 
rechter in de lidstaat van herkomst. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 20, leden 4 
tot en met 7 (aangepast) 
Artikel 26 
14. Voordat het bijkantoor van de kredieti nstelling met zijn werkzaamheden aanvangt, 
beschikt de bevoegde autorite it van de lidstaat van ontva ngst over twee maanden, te 
 
NL 63   NL rekenen vanaf de ontvangst van de in lid  ⌦ artikel ⌫ 25 bedoelde mededeling, om 
het in artikel 22  ⌦ afdeling 5 ⌫ bedoelde toezicht op de kredietinstelling voor te 
bereiden en om, in voorkomend geval, de voorwaarden aan te geven waaronder deze werkzaamheden om redenen van algemeen belang in de lidstaat van ontvangst moeten worden uitgeoefend. 
25
. Zodra een mededeling van de bevoegde au toriteit van de lidstaat van ontvangst is 
binnengekomen of, wanneer deze niet  reageert, zodra de in lid 14  bedoelde termijn is 
verstreken, kan het bijkantoor gevestigd worden en met zijn werkzaamheden aanvangen. 
36
. In geval van wijziging van de inhoud van een van de overeenkomstig ⌦ artikel 
25, ⌫ lid 2 , onder b), c) en d), vers trekte gegevens stelt de kredietinstelling de 
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en van de lidstaat van ontvangst 
schriftelijk van de betreffe nde wijziging in kennis, zulks ten minste één maand voor 
de toepassing van de wijziging, opdat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van 
herkomst zich overeenkomstig ⌦ artikel 25 ⌫ lid 25 , en de bevoegde  autoriteit van 
de lidstaat van ontvangst zich overeenkomstig lid 4  ⌦ 1 van dit artikel ⌫ kunnen 
uitspreken. 
47. De bijkantoren die, overeenkomstig de bepalingen van de lidstaat van ontvangst, hun 
werkzaamheden hebben aangevangen vóór 1 januari 1993, worden geacht onderworpen te zijn gewees t aan de procedure van de leden 1 tot en met 5
 ⌦ artikel 
25 en van de leden 1 en 2 ⌫ van het onderhavige artikel. Zij vallen vanaf deze 
datum onder het bepaalde in lid 6  ⌦ 3 ⌫ van het onderhavige artikel en onder de 
artikelen 18, 19, 22 en 29  ⌦ artikel 23, afdeling 2 en 5 ⌫. 
 
Ð 2000/12/EC artikel 1, lid 3, 
laatste zin 
Artikel 27 
Vverscheidene bedrijfszetel s in eenzelfde lidstaat van een kredietinstelling met hoofdkantoor 
in een andere lidstaat worden be schouwd als één enkel bijkantoor.;  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
⌦ AFDELING 4 UITOEFENING VAN HET RECHT TOT HET VRIJ VERRICHTEN VAN 
DIENSTEN  ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG artikel 21 
(aangepast) 
Artikel 28 
Uitoefening van het recht tot het vrij verrichten van diensten  
 
NL 64   NL 1. Elke kredietinstelling die voor  de eerste maal in het kade r van het vrij verrichten van 
diensten haar werkzaamheden wil uitoef enen op het grondgebied van een andere 
lidstaat, stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst in kennis van de in 
de lijst in bijlage I voorkomende werkzaamheden die zij wenst uit te oefenen. 
2. De bevoegde autoriteit van de  lidstaat van herkomst doet aan de bevoegde autoriteit 
van de lidstaat van ontvangst mededeling van de in lid 1 bedoelde kennisgeving, 
zulks binnen een termijn van één maand te rekenen vanaf de ontvangst van de kennisgeving. 
3. Dit artikel doet geen afbreuk aan de rechten die verkregen zijn door 
kredietinstellingen welke vóór 1 januari 1993 werkzaam waren bij wege van het 
verrichten van diensten. 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
⌦ AFDELING 5 BEVOEGDHEDEN VAN DE BEVOEGDE AUTORITEITEN VAN DE 
LIDSTAAT VAN ONTVANGST  ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG artikel 22, lid 1 
(aangepast) 
Artikel 29 
Bevoegdheden van de bevoegde autorite iten van de lidstaat van ontvangst  
1. De lidstaat van ontvangst kan, voor sta tistische doeleinden, verlangen dat elke 
kredietinstelling die een bijkant oor op zijn grondgebied heeft, aan de bevoegde autoriteiten 
van deze lidstaat een periodiek verslag ove r de werkzaamheden op zijn grondgebied zendt. 
Voor de uitoefening van de krachtens artikel 27 ⌦ 41 ⌫ op hem rustende 
verantwoordelijkheden kan de lidstaat van ontvangst van de bijkantoren van 
kredietinstellingen dezelfde gegevens verla ngen als deze voor dat doel van de nationale 
kredietinstellingen verlangt. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 22, leden 2 
tot en met 4 (aangepast) 
Artikel 30 
12. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangs t constateren dat een 
⌦ krediet ⌫instelling die op hun grondgebied een bijkantoor heeft of werkzaam is 
in het kader van het verrichten van diensten, niet de wettelijke bepalingen naleeft welke deze lidstaat heeft vastgesteld ter uitvoering van de bepalingen van deze 
richtlijn die een bevoegdheid van de bevoe gde autoriteiten van de lidstaat van 
ontvangst inhouden, eisen zij dat de betrokken ⌦ krediet ⌫instelling een eind 
maakt aan deze onregelmatige situatie. 
 
NL 65   NL 23. Indien de betrokken ⌦ krediet ⌫instelling niet het nodi ge doet, stellen de 
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ont vangst die van de lidstaat van herkomst 
daarvan in kennis.  
Deze laatsten treffen zo spoedig mogelijk alle passende maatregelen om te 
bewerkstelligen dat de betrokken ⌦ krediet ⌫instelling een ei nd maakt aan deze 
onregelmatige situatie. De aard van deze maatregelen wordt medegedeeld aan de 
bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst. 
34. Indien de ⌦ krediet ⌫instelling, in weerwil van de aldus door de lidstaat van 
herkomst getroffen maatregelen, of omdat deze maatregelen ontoereikend zijn of die lidstaat geen maatregelen treft, inbreuk blijft maken op de in lid ⌦ 1 ⌫ 2
 bedoelde, 
in de lidstaat van ontvangst geldende wettelijke bepalingen, kan de lidstaat van ontvangst, na de bevoegde autoriteiten va n de lidstaat van herkomst daarvan in 
kennis te hebben gesteld, passende maatregelen treffen om verdere 
onregelmatigheden te voorkomen of te bestraffen en, voorzover zulks noodzakelijk 
is, kan hij deze ⌦ krediet ⌫instelling beletten nieuwe transacties op zijn 
grondgebied aan te vangen. De lidstaten dragen er zorg voor dat de voor die 
maatregelen vereiste stukken op hun grondge bied aan de kredietinstellingen kunnen 
worden betekend. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 22, lid 5 
(aangepast) 
Artikel 31 
5.De bepalingen van de leden 1 tot en met 4  ⌦ de artikelen 29 en 30 ⌫ laten de 
bevoegdheid van de lidstaat va n ontvangst onverlet om passende  maatregelen te treffen ter 
voorkoming of bestraffing van onregelmatigheden op zijn grondgebied die in strijd zijn met 
de wettelijke bepalingen die de ze om redenen van algemeen belang heeft vastgesteld. Met 
name kan de lidstaat van ontvangst de betrokken ⌦ krediet ⌫instelling beletten nieuwe 
transacties op zijn grondgebied aan te vangen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 22, lid 6 
(aangepast) 
Artikel 32 
6. Elke ter uitvoering va n de leden 3, 4 en 5 ⌦ artikel 30, leden 2 en 3, of artikel 31 ⌫ 
genomen maatregel die sancties en een beperki ng van de uitoefening van het verrichten van 
diensten behelst, moet naar behoren met redenen worden omkleed en aan de betrokken 
⌦ krediet ⌫instelling worden medegedeeld. Tegen el ke maatregel van die aard staat in de 
lidstaat waar hij is genomen, beroep open bij de rechter. 
 
NL 66   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 22, lid 7 
(aangepast) 
Artikel 33 
7. Alvorens de in de leden  2, 3 en 4⌦ artikel 30 ⌫ bedoelde procedure toe te passen kunnen 
de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst in spoedeisende gevallen de 
conservatoire maatregelen treffen die onontbeerli jk zijn voor de bescherming van de belangen 
van inleggers, beleggers of andere persone n voor wie diensten wo rden verricht. De 
Commissie en de bevoegde autoriteiten van de overige betrokken lidstaten moeten zo spoedig 
mogelijk van die maatregelen op de hoogte worden gesteld  ⌦ gebracht ⌫. 
De Commissie kan, na raadpleging van de bevoe gde autoriteiten van de betrokken lidstaten, 
besluiten dat de betrokken lidstaat deze m aatregelen moet wijzigen of intrekken. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 22, lid 8 
(aangepast) 
Artikel 34 
8.De lidstaat van ontvangst kan in het kader va n de uitoefening van de bevoegdheden die hem 
bij deze richtlijn wordt toegekend passende m aatregelen treffen om onregelmatigheden op 
zijn grondgebied te voorkomen of te bestraffe n. Met name kan de lidstaat van ontvangst de 
betrokken ⌦ krediet ⌫instelling beletten nieuwe transa cties op zijn grondgebied aan te 
vangen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 22, lid 9 
(aangepast) 
Artikel 35 
9.Ingeval de vergunning wordt ingetrokken, worden  de bevoegde autoriteiten van de lidstaat 
van ontvangst daarvan in kenni s gesteld en nemen zij passende maatregelen teneinde de 
betrokken ⌦ krediet ⌫instelling te beletten om op hun gr ondgebied nieuwe transacties aan 
te vangen en teneinde de belange n van de inleggers te vrijwaren. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 22, lid 10 
(aangepast) 
Artikel 36 
10.De lidstaten stellen de Commissie in kennis van het aantal en de aard van de gevallen 
waarin overeenkomstig artikel 2 0, leden 1 tot en met 6, ⌦ de artikelen 25 en 26 ⌫ een 
weigering is uitgesproken of waarin overeenkomstig lid 4 ⌦ artikel 30, lid 3, ⌫ van het 
onderhavige artikel  maatregelen zijn genomen. 
 
NL 67   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 22, lid 11 
(aangepast) 
Artikel 37 
11. Dit artikel  ⌦ Deze afdeling ⌫ belet kredietinstellingen die hun hoofdkantoor in een 
andere lidstaat hebben, niet hun diensten met alle beschikbare communicatiemiddelen te 
adverteren in de lidstaat van ontvangst, mits zij alle eventuele voorschriften inzake de vorm 
en de inhoud van dit adverteren in acht nemen die zijn vastgesteld om redenen van algemeen 
belang. 
 
Ð 2000/12/EG 
TITEL  IV 
BETREKKINGEN  MET  DERDE  LANDEN 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
⌦ AFDELING 1 K ENNISGEVING VAN ONDERNEMINGEN UIT DERDE LANDEN EN 
VAN DE MARKTTOEGANGSVOORWAARDEN IN DEZE LANDEN  ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG artikel 23 
(aangepast) 
Kennisgeving van  dochterondernemingen van ondernemingen uit derde landen en van de 
markttoegangsvoorwaarden in deze landen  
1. De bevoegde autoriteiten stelle n de Commissie in kennis van:  
a) elke vergunningsverlening voor een rechtstreekse of onrechtstreekse 
dochterondern eming waarvan één of meer moed erondernemingen onder het recht 
van een derde land vallen.  
b) elke deelneming van een dergelijke onde rneming in een kredietinstelling van de 
Gemeenschap waardoor deze instelling haar dochteronderneming zou worden.  
Wanneer verg unning wordt verleend aan een rech tstreekse of onrechtstreekse 
dochteronderneming van één of meer moed erondernemingen die onder het recht van 
een derde land vallen, wordt de structuur van de groep vermeld in de kennisgeving 
van de bevoegde autoriteiten aan  de Commissie overee nkomstig artikel 11.  
2. 2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de algemene moeilijkheden die 
hun kredietinstellingen ondervinden b ij vestiging of uitoefening van 
bankwerkzaamheden in een derde land.  
 
NL 68   NL 3. 3. De Commissie stelt periodiek een verslag op waarin de in de leden 4 en 5 bedoelde 
behandeling van kredietinstellingen van de Gemeenschap in derde landen, met 
betrekking tot de vestiging en de uito efening van bankwerkzaamheden en het 
verwerven van deelnemingen in kredietinste llingen van derde landen wordt 
onderzocht. De Commissie legt deze vers lagen, in voorkomend geval vergezeld van 
passende voorstellen, voor aan de Raad.  
4. 4. Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 3 bedoelde verslagen, 
hetzij op basis van andere informatie, dat een derde land de kredietinstellingen van 
de Gemeenschap geen daadwerkelijke toega ng tot de markt verleent die vergelijkbaar 
is met die welke de Gemeenschap toekent aan  kredietinstellingen van dat derde land, 
kan zij aan de Raad voorstellen doen om een pa ssend onderhandelingsmandaat te 
verkrijgen teneinde voor de kredietinste llingen van de Gemeenschap vergelijkbare 
concurrentiemogelijkheden te verkrijgen. De Raad besluit me t gekwalificeerde 
meerderheid van stemmen.  
5. 5. Indien de  Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 1 bedoelde verslagen, 
hetzij op basis van andere in formatie, dat in een derde la nd kredietinstellingen van de 
Gemeenschap geen nationale behandeling krijgen die dezelfde 
concurrentiemogelijkheden biedt al s die welke aan binnenlandse kredietinstellingen 
worden geboden, en dat de voorwaarden voor daadwerkelijke toegang tot de markt 
niet zijn vervuld, kan zij onderhandeli ngen openen om dit euvel te verhelpen.  
6. In de in de eerste alinea bedoelde omstandighed en kan ook, naast het openen van 
onderhandelingen, overeenkomstig de procedure van artikel 60, lid 2, worden 
besloten dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten hun besl issingen inzake ten 
tijde van het besluit ingediende of toekomstige vergunningaanvra gen en het 
verwerven van deelnemingen door r echtstreekse of onrechtstreekse 
moederondernemingen die onder het recht van het betrokken derde land vallen, 
moeten beperken of opschorten. De bedoe lde maatregelen zijn ten hoogste drie 
maanden geldig.  
Vóór het v erstrijken van deze termijn van drie maanden kan de Raad in het licht van 
het resultaat van de onderhandelinge n op voorstel van de Commissie met 
gekwalificeerde meerderheid van stemme n besluiten of de maatregelen van 
toepassing blijven.  
6. 6. Indien de Com missie een van de in de leden 4 en  5 bedoelde vaststellingen doet, 
stellen de lidstaten haar desgevraagd in kennis van:  
a) elke vergunningaanvraag door een r echtstreekse of onrechtstreekse 
dochteronderneming waarvan een of meer moederondernemingen onder he t recht 
van het betrokken derde land vallen;  
b) van elk op grond van artikel 16 door een  dergelijke onderneming voorgelegd 
project voor verwerving van een deelne ming in een kredietinstelling van de 
Gemeenschap, waardoor deze in stelling haar dochterondernem ing zou worden.  
Deze kennisgevingsverplichting vervalt zodra met een derde land als bedoeld in lid 4 
of lid 5 een overeenkomst is gesloten of wa nneer de in lid 5, tweede en derde alinea, 
bedoelde maatregelen niet meer van toepassing zijn.  
 
NL 69   NL 7. 7. De krachten s dit artikel getroffen maatregelen moeten in overeenstemming zijn 
met de verplichtingen die de Gemeenscha p heeft uit hoofde van inernationale bi - of 
multilaterale overeenkomsten inzake de toegang tot en de uitoefening van de 
werkzaamheden van kredietinste llingen.  
 
ê 2000/12/EG artikel 24 
(aangepast)  
Î1 Richtlijn 2004/xx/EG artikel 3, 
punt 7 
Artikel 38 
Bijkantoren van kredietins tellingen met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap  
1. De lidstaten passen op bijkantoren van kr edietinstellingen met hoofdkantoor buiten de 
Gemeenschap voor wat betreft de toegang tot de werkzaamheden dan wel de uitoefening 
ervan geen bepalingen toe die leiden tot een gunstiger behandeling dan die welke geldt voor 
bijkantoren van kredietinstellingen die hun hoofdkantoor binnen de Gemeenschap hebben. 
2. De bevoegde autoriteiten geven de Commissie en het Î1 Europees Comité voor het 
bankwezen  kennis van de vergunningen voor bijk antoren die aan de kredietinstellingen 
met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap zijn verleend. 
3. Onverminderd lid 1 kan de Gemeen schap, bij overeenkomstig het Verdrag  met één of 
meer derde landen gesloten overeenkomsten, regelingen treffen inzak e de toepassing van 
bepalingen die, op basis van wederkerigheid,  de bijkantoren van een  kredietinstelling met 
hoofdkantoor buiten de Gemeenschap eenzelfde behandeling op het gehele grondgebied van 
de Gemeenschap verzekeren. 
 
Ø nieuw 
AFDELING 2 
SAMENWERKING INZAKE CONTROLE OP GECONSOLIDEERDE BASIS MET DE 
BEVOEGDE AUTORITEITEN VAN DERDE LANDEN  
 
Ð 2000/12/EG artikel 25 
(aangepast) 
Artikel 39 
1. De Commissie kan op verzoe k van een lidstaat of op eige n initiatief aan de Raad 
voorstellen doen voor onderhandelingen over ov ereenkomsten met één of meer derde 
landen met het oog op afspraken over de toepassing van toezicht op geconsolideerde basis ⌦ op ⌫: 
a)
 op kredietinstellingen waarvan de moeder onderneming haar zet el in een derde 
land heeft;en  
 
NL 70   NL b) op kredietinstellingen die in een derde land gelegen zijn en waarvan de 
moederonderneming een kredietinstelling of  financiële holding met zetel in de 
Gemeenschap is. 
2. De in lid 1 bedoelde overeenkomsten hebben met name ten doel te waarborgen dat: 
a) enerzijds  de bevoegde autoriteiten van de lid staten de inlich tingen verkrijgen 
die nodig zijn voor het toezicht, op gr ond van de geconsolid eerde financiële 
positie, op een kredietinstelling of op een financiële holding die in de 
Gemeenschap gelegen is en die als dochteronderneming een kredietinstelling of een financiële instelling heeft die bu iten de Gemeenschap gelegen is, of die 
in zulke instellingen een deelneming heeft; 
b)
 anderzijds de bevoegde autoriteiten van derde landen de inlichtingen verkrijgen 
die nodig zijn voor het toezicht op mo ederondernemingen met zetel op hun 
grondgebied die als dochteronderneming een kredietinstelling of een financiële 
instelling hebben die gelegen is in één of meer lidstaten, of die in zulke 
instellingen deelnemingen hebben. 
 
Ð Richtlijn 2004/xx/EG artikel 3, 
punt 8 
3. Onverminderd artikel 300, leden 1 en 2, van het Verdrag tot oprichting van de 
Europese Gemeenschap, onderzoekt de Commissie met het Europees Comité voor het bankwezen het resultaat van de in lid 1 bedoelde onderhandelingen en de daaruit 
voortvloeiende situatie. 
 
NL 71   NL  
Ð 2000/12/EG 
TITEL  V 
 
Ð 2000/12/EG 
Ö nieuw 
BEGINSELEN  VAN  EN TECHNISCHE  INSTRUMENTEN  VOOR  
BEDRIJFSECONOMISCH  TOEZICHT  ¶ EN  OPENBAARMAKING µ 
 
Ð 2000/12/EG 
HOOFDSTUK 1 
GRONDREGELS VOOR BEDRIJFSECONOMISCH 
TOEZICHT 
 
Ø nieuw 
AFDELING 1 
BEVOEGDHEDEN VAN DE LIDSTATEN VAN HERKOMST EN VAN ONTVANGST  
 
Ð 2000/12/EG artikel 26 
(aangepast) 
Artikel 40 
Bevoegdheid tot toezicht v an de lidstaat van herkomst  
1. Het bedrijfseconomisch toezicht op een kr edietinstelling, met inbegrip van het 
bedrijfseconomisch toezicht op de werkzaamheden die deze instelling overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 18 en 19
 ⌦ 23 en 24 ⌫ uitoefent, 
berust bij de bevoegde auto riteiten van de lidstaat van herkomst, onverminderd de 
bepalingen van de onderhavige richtlijn welke een bevoegdheid van de autoriteit van de lidstaat van ontvangst inhouden. 
2. Lid 1 laat het toezicht op geconsolid eerde basis op grond van de onderhavige 
richtlijn onverlet. 
 
NL 72   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 27 
(aangepast) 
Artikel 41 
Bevoegdheden van de lidstaat van ontvangst  
Tot aan een latere coördinatie blijft de lid staat van ontvangst, in samenwerking met de 
bevoegde autoriteit van de lidst aat van herkomst, belast met he t toezicht op de liquiditeit van 
het bijkantoor van een kredietinstelling.  
Onverminderd de maatregelen die noodzakelij k zijn ter versterking van het Europees 
Monetair Stelsel, blijft de  lidstaat van ontvangst volledi g verantwoordelijk voor de 
maatregelen die voortvloeien uit de tenuit voerlegging van zijn monetair beleid.  
Deze maatregelen mogen geen discriminerende of restrictieve behandeling inhouden uit 
hoofde van het feit dat aan de kr edietinstelling in een andere lidstaat vergunning is verleend. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 28 
(aangepast) 
Artikel 42 
Samenwerking inzake toezicht  
Teneinde toezicht te houden op de werkzaamhe den van de kredietinstellingen waarvan het 
werkterrein zich tot één of meer andere lidstaten uitstrekt dan de lidstaat van hun 
hoofdkantoor, met name doordat zij daar bijkan toren hebben gevestigd, werken de bevoegde 
autoriteiten van de betrokken lidstaten nauw sa men. Zij verstrekken elkaar alle gegevens 
betreffende de leiding, het behe er en de eigenaars van de betrokken kredietinstellingen, 
waardoor het toezicht op die kredietinstellingen en het onder zoek van de voorwaarden voor 
het verlenen van een vergunning aan die instel lingen kan worden vergemakkelijkt, alsmede 
alle gegevens die het toezicht op deze instellingen, met name op het gebied van de liquiditeit, 
de solvabiliteit, de deposit ogarantie, de beperking van de  grote risico's  ⌦ posities ⌫ , de 
administratieve en boekhoudkundige organisatie en de interne controle kunnen vergemakkelijken. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 29 
(aangepast) 
Artikel 43 
Verificatie ter plaatse van in een a ndere lidstaat gevestigde bijkantoren  
1. De lidstaten van ontvangst bepalen dat, wanneer een kredietinstelling waaraan in een 
andere lidstaat vergunning is  verleend, haar werkzaamhe den uitoefent door middel 
van een bijkantoor, de bevoegde autoriteit en van de lidstaat van herkomst, na de 
 
NL 73   NL bevoegde autoriteiten van de lidstaat va n ontvangst daarvan vooraf in kennis te 
hebben gesteld, zelf of met inschakeling van door de eerstgenoemde autoriteiten 
daartoe gemachtigden ter plaatse de in artikel 28  ⌦ 42 ⌫ bedoelde gegevens 
kunnen verifiëren. 
2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat  van herkomst kunnen voor de verificatie van 
de bijkantoren ook gebruikmaken van een van de andere in artikel 141, lid 7,  
genoemde procedures. 
3. Dit artikel laat  ⌦ De leden 1 en 2 laten ⌫ het recht onverlet van de bevoegde 
autoriteiten van de lidstaat van ont vangst om op hun grondgebied gevestigde 
bijkantoren ter plaatse te verifiëren tenei nde de verantwoordelij kheden uit te oefenen 
die uit hoofde van deze ri chtlijn op hen rusten. 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
⌦ AFDELING 2 U ITWISSELING VAN INFORMATIE EN BEROEPSGEHEIM ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG artikel 30, leden 1 
tot en met 3 (aangepast) 
Artikel 44 
Uitwisseling van informatie en beroepsgeheim  
1. De lidstaten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of zijn geweest voor de 
bevoegde autoriteiten, alsmede accountants  of deskundigen die in opdracht van de 
bevoegde autoriteiten handelen, aan het beroepsgeheim gebonden zijn.  
Dit houdt in dat de  ⌦ De ⌫ vertrouwelijke gegevens waarvan zij beroepshalve 
kennis krijgen, ⌦ mogen ⌫ aan geen enkele persoon of autoriteit bekend mogen  
worden gemaakt, behalve in een samengevatte of geaggregeerde vorm, zodat individuele ⌦ krediet ⌫instellingen niet kunnen word en geïdentificeerd, zulks 
onverminderd de gevallen die onder het strafrecht vallen. 
Indien een kredietinstelling failliet is verklaard of op grond van een rechterlijke 
uitspraak moet worden geliquideerd, mogen echter vertrouwelijke gegevens die geen 
betrekking hebben op derden welke betrokken zijn bij pogingen om de 
kredietinstellingen te redden, in het ka der van civiele of handelsrechtelijke 
procedures openbaar worden gemaakt. 
2. Lid 1 belet niet dat tussen  de bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten 
uitwisseling van gegevens plaatsvindt als be doeld in onderhavige ri chtlijn alsmede in 
andere richtlijnen die van toepassing z ijn op kredietinstellingen. Deze gegevens 
vallen onder het in lid 1 bedoelde beroepsgeheim. 
 
NL 74   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 30, lid 4 
(aangepast) 
Artikel 45 
4. De bevoegde autoriteit die uit hoofde van lid 1 of 2  ⌦ artikel 44 ⌫ vertrouwelijke 
gegevens ontvangt, mag deze slechts  ⌦ alleen ⌫ gebruiken voor de uitoefening van haar 
taken ⌦ en alleen voor de  volgende doeleinden ⌫: 
a) voor het onderzoek van de voorwaarden voor de toegang tot de werkzaamheden van 
kredietinstellingen en voor het vergemakkelijken van de controle, op individuele en op geconsolideerde basis, op de voorwaarden waaronder de werkzaamheden worden uitgeoefend, in het bijzonder ten aanzien van het toezicht op de liquiditeit, de so lvabiliteit, de grote 
⌦ posities ⌫ risico's
, de administratieve en boekhoudkundige  organisatie en de interne 
controle;, of  
b) voor het opleggen van sancties;, of  
c) in het kader van een administratief beroep tegen een besluit van de bevoegde 
autoriteit;, of  
d) bij rechtszaken die aan hangig zijn gemaakt overeenkomstig artikel 33  ⌦ 55 ⌫ of 
overeenkomstig bijzondere bepalingen van zo wel de onderhavige ri chtlijn als andere 
richtlijnen betreffende kredietinstellingen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 30, lid 3 
(aangepast) 
Artikel 46 
3. De lidstaten mogen met de bevoegde au toriteiten van derde landen of met de 
autoriteiten of instanties van de rde landen, zoals gedefinieerd in ⌦ artikel 47 en artikel 48, 
lid 1, ⌫ lid 5 en lid 6 , alleen dan samenwerkingsoveree nkomsten voor de uitwisseling van 
gegevens sluiten, als met betrekking tot de me egedeelde gegevens ten minste gelijkwaardige 
waarborgen inzake het beroepsgeheim gelden als de in dit artikel bedoelde. De uitwisseling 
van gegevens moet geschieden ten behoeve va n het uitoefenen van de  toezichthoudende taak 
van de genoemde autoriteiten of instanties. 
Gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen worden doorgegeven met 
de uitdrukkelijke instemming van de bevoe gde autoriteiten die de gegevens hebben 
meegedeeld en in voorkomend geval alleen wo rden gebruikt voor de  doeleinden waarmee 
deze autoriteiten ingestemd hebben. 
 
NL 75   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 30, lid 5 
(aangepast) 
Artikel 47 
5. De leden 1 en 4  ⌦ Artikel 44, lid 1, en artikel 45 ⌫ vormen geen belemmering voor de 
uitwisseling van gegevens binnen eenzelfde lid staat, wanneer er verscheidene bevoegde 
autoriteiten zijn of, tussen lidstaten, tussen de bevoegde autoriteiten en: 
a) de autoriteiten aan wie van overheidswege  het toezicht op de andere financiële 
instellingen en de verzekeringsmaatschappije n is opgedragen, alsmed e de autoriteiten die 
belast zijn met het toezicht  op de financiële markten; 
b) en de instanties die betrokken zijn bij de liquidatie en he t faillissement van 
kredietinstellingen en andere soortgelijke procedures; 
c) en de met de wettelijke controle van de rekeningen van kredietinstellingen en andere 
financiële belaste personen, 
voor de vervulling van hun toezichthoudende taak.  
⌦ Evenmin vormen zij ⌫ , en vormen evenmin  een belemmering voor de toezending aan de 
organen die belast zijn met de uitvoering van de depositogarantie stelsels, van de gegevens die 
nodig zijn voor de vervulling van hun taak.  
⌦ In beide gevallen vallen de ⌫ De ontvangen gegevens vallen  onder het in ⌦ artikel 44, 
lid 1 ⌫ lid 1  bedoelde beroepsgeheim waartoe de au toriteiten, organen en  personen zijn 
gehouden. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 30, leden 6 
en 7 (aangepast) 
Artikel 48 
16. Onverminderd de ⌦ artikelen 44 tot en met 46 ⌫ leden 1 tot en met 4  kunnen de 
lidstaten toestaan dat uitwisseling van in formatie plaatsvindt tussen de bevoegde 
autoriteiten en:  
a) de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de in stanties die betrokken 
zijn bij de liquidatie en het faillisse ment van kredietinstellingen en andere 
soortgelijke procedures;, of  
b) de autoriteiten die belast zijn met he t toezicht op personen die belast zijn met 
de wettelijke controle van de reke ningen van verzekeringsondernemingen, 
kredietinstellingen, beleggingsonder nemingen en andere financiële 
instellingen. 
 
NL 76   NL ⌦ In dergelijke gevallen eisen de ⌫ De lidstaten die van de  in de eerste alinea 
vervatte mogelijkheid gebruikmaken, eisen  dat minimaal aan de volgende 
voorwaarden wordt voldaan: 
a) de informatie is  ⌦ moet ⌫ bestemd ⌦ zijn ⌫ voor de uitoefening van de 
in de eerste alinea bedoelde toezichthoudende taken; 
b) de in dit verband ontvangen informatie valt  ⌦ dient ⌫ onder het in 
⌦ artikel 44, lid 1, ⌫ lid 1  bedoelde beroepsgeheim ⌦ te vallen ⌫; 
c) gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen worden 
doorgegeven met de uitdrukkelijke toeste mming van de bevoegde autoriteiten 
die de gegevens hebben medegedeeld, en  in voorkomend geval alleen worden 
gebruikt voor de doeleinden waarmede deze autoriteiten ingestemd hebben. 
De lidstaten delen de Commissie en de overi ge lidstaten de identiteit mede van de 
autoriteiten die op grond van dit lid informatie mogen ontvangen. 
27. Onverminderd de leden 1 tot en met 4  ⌦ artikelen 44 tot en met 46 ⌫ kunnen de 
lidstaten, ter versterking va n de stabiliteit van het financiële stelsel alsmede de 
integriteit ervan, toestaan dat uitwisseli ng van informatie plaatsvindt tussen de 
bevoegde autoriteiten en de au toriteiten of instanties die wettelijk belast zijn met de 
opsporing en het onderzoek van inbr euken op het vennootschapsrecht. 
⌦ In dergelijke gevallen eisen de ⌫ De lidstaten die van de  in de eerste alinea 
vervatte mogeli jkheid gebruikmaken, eisen  dat minimaal aan de volgende 
voorwaarden wordt voldaan: 
a) de informatie is bestemd voor de uito efening van de in de eerste alinea 
bedoelde taken; 
b) de in dit verband ontvangen informatie valt onder het in ⌦ artikel 44, lid 
1, ⌫ lid 1  bedoelde beroepsgeheim; 
c) gegevens die afkomstig zijn van een andere lidstaat mogen alleen worden 
doorgegeven met de uitdrukkelijke toeste mming van de bevoegde autoriteiten 
die de gegevens hebben medegedeeld, en  in voorkomend geval alleen worden 
gebruikt voor de doeleinden waarmede deze autoriteiten ingestemd hebben. 
Indien de in de eerste alinea bedoelde autoriteiten of instanties die in een lidstaat bij 
de uitoefening van hun opsporings- of onde rzoekstaken een beroep doen op personen 
die op grond van hun specifieke deskundigheid  met een opdracht worden belast en 
die geen openbaar ambt bekleden, kan de in de eerste alinea bedoelde mogelijkheid 
tot uitwisseling van informatie tot deze personen worden verruimd op de in de 
tweede alinea genoemde voorwaarden. 
Voor de toepassing van het de rde streepje van de tweede  ⌦ de derde ⌫ alinea 
delen de in de eerste alinea bedoelde au toriteiten of instanties aan de bevoegde 
autoriteiten die de informatie hebben medege deeld, de identiteit en de juiste opdracht 
mede van de personen aan wie deze informatie zal worden doorgegeven. 
 
NL 77   NL De lidstaten delen de Commissie en de overi ge lidstaten de identiteit mede van de 
autoriteiten of instanties  die op grond van dit lid  ⌦ het onderhavige artikel ⌫ 
informatie mogen ontvangen. 
De Commissie stelt vóór 31 december 2000  een verslag op over de toepassing van de 
bepalingen van ⌦ het onderhavige artikel ⌫dit lid . 
 
Ð 2000/12/EG artikel 30, lid 8 
(aangepast) 
Artikel 49 
8. De bepalingen van ⌦ deze afdeling ⌫ dit artikel  houden geen belemmering voor een 
bevoegde autoriteit in om ⌦ voor de uitoefening van hun taak dienstige gegevens mede te 
delen aan ⌫: 
a) aan  de centrale banken en andere instanti es met een soortgelijke taak in hun 
hoedanigheid van monetaire autoriteit;,  
b) ( in voorkomend geval)  aan andere overheidsinstanties die belast zijn met het toezicht 
op de betalingssystemen.,  
voor de uitoefening van hun taak dienstig e gegevens mede te delen en houden  ⌦ Evenmin 
houden ze ⌫ voor deze autoriteiten of instanties evenmin  een belemmering in om aan de 
bevoegde autoriteiten de gegevens toe te  zenden die deze nodig hebben ter uitvoering ⌦ van 
artikel 45. ⌫ van lid 4.   
De in dit verband ontvangen gegevens vallen onder het in ⌦ artikel 44, lid 1, ⌫ dit artikel  
bedoelde beroepsgeheim. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 30, lid 9, 
eerste en tweede alinea (aangepast) 
Artikel 50 
9. Bovendien mogen de lidstaten, n Niettegenstaande ⌦ artikel 44, lid 1, en artikel 45, mogen 
de lidstaten ⌫ de leden  1 en 4 , op grond van wettelijke bepalingen de mededeling van 
bepaalde gegevens toestaan aan andere centr ale overheidsdiensten die bevoegd zijn voor de 
wetgeving inzake het toezicht op kredieti nstellingen, of fina nciële instellingen, 
beleggingsdiensten en verzekeringsmaatschappije n alsmede aan de inspecteurs die in opdracht 
van deze overheidsdiensten optreden. 
Deze gegevens mogen echter alleen worden verstrekt wanneer zulks ter wille van het 
bedrijfseconomisch to ezicht nodig blijkt. 
 
NL 78   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 30, lid 9, 
derde alinea (aangepast) 
Artikel 51 
De lidstaten bepalen echter  dat de gegevens die op grond van ⌦ artikel 44, lid 2, en artikel 
47 ⌫ de leden 2 en 5  zijn ontvangen, en die welke zijn  verkregen naar aanleiding van in 
artikel ⌦ 43 ⌫ 29, leden 1 en 2, bedoelde verificaties ter plaatse, in geen enkel geval op 
grond van dit ⌦ artikel ⌫ lid mogen worden medegedeeld, tenzij met de uitdrukkelijke 
instemming van de bevoegde autoriteit die de gegevens heeft verstrekt of van de bevoegde 
autoriteit van de lidstaat waar de ve rificatie ter plaatse is verricht. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 30, lid 10 
(aangepast) 
Artikel 52 
10. De bepalingen van ⌦ deze afdeling ⌫ dit artikel  vormen geen belemmering voor de 
bevoegde autoriteiten ⌦ van een lidstaat ⌫ om de in de ⌦ artikelen 44 tot en met 46 ⌫ 
leden 1 tot en met 4  bedoelde gegevens mede te delen aan  een clearinginstelling of een ander, 
soortgelijk orgaan dat bij de nationale wetgevin g is erkend voor het ve rstrekken van clearing- 
en afwikkelingsdiensten op één van de markten van hun lidstaat, indien zij van oordeel zijn 
dat dit nodig is om de regelmatige werking van deze organen te garanderen in verband met het, zelfs potentiële, in gebreke blijven van een  marktdeelnemer. De in dit verband ontvangen 
gegevens vallen onder het in ⌦ artikel 44, lid 1, ⌫ lid 1
 genoemde beroepsgeheim.  
De lidstaten zien er even wel op toe dat uit hoofde van ⌦ artikel 44, lid 2, ⌫ lid 2  ontvangen 
gegevens in het in dit ⌦ artikel ⌫ lid bedoelde geval niet kunne n worden doorgegeven, 
tenzij met de uitdrukkelijke toestemming va n de bevoegde autoriteiten die de gegevens 
hebben verstrekt. 
 
Ø nieuw 
AFDELING 3 
VERPLICHTINGEN VAN DE PERSONEN BELAST MET DE CONTROLE VAN DE 
JAARREKENING EN DE GECONSOLIDEERDE REKENING  
 
Ð 2000/12/EG artikel 31 
(aangepast) 
Artikel 53 
Verplichtingen van de personen belast met de controle van de jaarrekening en de 
geconsolideerde rekening  
 
NL 79   NL 1. De lidstaten bepalen minimaal: a)  dat iedere persoon die is toegelaten in de zin van 
⌦ Achtste ⌫ Richtlijn 84/253/EEG van de Raad26, en die bij een kredietinstelling 
de taken verricht zoals bedoeld in artikel 51 van ⌦ Vierde ⌫ Richtlijn 78/660/EEG 
van de Raad27, artikel 37 van Richtlijn 83/349/EEG ⌦ van de Raad ⌫ of artikel 31 
van Richtlijn 85/611/EEG28 van de Raad, dan wel een an dere wettelijke taak, de 
verplichting heeft aan de bevoegde autorite iten snel melding te doen van elk feit of 
besluit met betrekking tot deze ⌦ krediet ⌫instelling, waarvan h ij bij de uitvoering 
van die taken kennis heeft gekreg en en dat van dien aard is: 
(a) dat het een inbreuk ten gronde inhoudt op de wettelijke of bestuursrechtelijke 
bepalingen tot vaststelling van de  voorwaarden voor vergunning of van 
specifieke voorschriften betreffende de uitoefening van de werkzaamheden van 
de kredietinstelling;, of  
b) dat het de bedrijfscontinuïteit van de kredietinstelling aantast;, of  
c) dat het leidt tot weigering van de goe dkeuring van de jaar rekening of tot het 
uiten van voorbehouden.;  
⌦ De lidstaten bepalen minimaal ⌫ b) dat dezelfde verplichting rust op deze 
persoon ten aanzien van feiten en  ⌦ of ⌫ besluiten waarvan hij kennis zou hebben 
gekregen bij de uitvoering van taken als beschreven onder a)  ⌦ in de eerste 
alinea ⌫, bij een onderneming die uit een zeg genschapsband voortvloeiende nauwe 
banden heeft met de kredietinstel ling waar deze persoon bovengenoemde  ⌦ de 
desbetreffende ⌫ taken uitvoert. 
2. Melding te goeder trouw aan de bevoegde au toriteiten door de personen die zijn 
toegelaten in de zin van Richtlijn 84/ 253/EEG van in lid 1 bedoelde feiten of 
besluiten vormt geen inbreuk op ongeacht welke op grond van een contract of van een wettelijke of bestuursrechtelijke be paling opgelegde beperking inzake de 
openbaarmaking van informatie, en leidt voo r de betrokken personen tot geen enkele 
vorm van aansprakelijkheid. 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
⌦ AFDELING 4 SANCTIEBEVOEGDHEID  EN BEROEPSRECHT  ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG artikel 32 
(aangepast) 
Artikel 54 
Bevoegdheid van de bevoegde autori teiten tot het nemen van sancties  
                                                 
26 PB L 126 van 12.5.1984, blz. 20. 
27 PB L 222 van 14.8.1978. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/60/EG (PB L 162 van 
26.6.1999, blz. 65). 
28 PB L 375 van 31.12.1985. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG (PB L 168 van 
18.7.1995, blz. 7). 
 
NL 80   NL Onverminderd de voor de intrekking van de  vergunning geldende procedures en de 
bepalingen van het strafrecht, bepalen de lids taten dat hun respectieve bevoegde autoriteiten 
tegen kredietinstellingen of hun verantwoorde lijke bestuurders, die de wettelijke of 
bestuursrechtelijke voorschriften in zake het toezicht of de uito efening van de werkzaamheden 
overtreden, sancties kunnen uits preken dan wel maatregelen tr effen die beogen een eind te 
maken aan de geconstateerde overtredinge n of de oorzaken daarvan weg te nemen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 33 
(aangepast) 
Artikel 55 
Beroep op de rechter  
De lidstaten bepalen dat tegen besluiten die jegens een kredie tinstelling worden genomen uit 
hoofde van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die overeenko mstig deze richtlijn 
zijn vastgesteld, beroep op de rechter mogelijk is; dit geldt eveneens voor het geval er binnen 
zes maanden na indiening geen beslissing is  genomen aangaande een vergunningaanvraag die 
alle krachtens de geldende bepa lingen vereiste gegevens bevat. 
 
Ð 2000/28/EG artikel 1, punt 2 
(aangepast) 
Artikel 33 bis  
Artikel 3 van Richtlijn 2000/46/EG is van toepassing op kredietinstellingen.  
 
NL 81   NL  
Ð 2000/12/EG 
HOOFDSTUK  2 
TECHNISCHE  INSTRUMENTEN  VOOR  BEDRIJFSECONOMISCH  
TOEZICHT 
AFDELING 1 
EIGEN VERMOGEN  
 
Ð 2000/12/EG artikel 34, lid 1 
(aangepast) 
Artikel 56 
Algemene beginselen  
1.Indien een lidstaat bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen, ter uitvoering van de 
communautaire wetgeving inzake bedrijfseconomi sch toezicht, maatregelen treft waarin de 
term "eigen vermogen" wordt gebruikt of word t gerefereerd aan dat be grip, ziet hij erop toe 
dat deze term of dit begrip in overeen stemming is met de definitie in de ⌦ artikelen 57 tot en 
met 61 en 63 tot en met 66 ⌫leden 2, 3 en 4 en in de artikelen 35 tot en met 38 . 
 
Ð 2000/12/EG artikel 34, lid 2, 
eerste alinea (aangepast) 
Artikel 57 
Onverminderd de in artikel 38  ⌦ 66 ⌫ vastgestelde limieten bestaat het niet-
geconsolideerde eigen vermogen van kredie tinstellingen uit de hierna genoemde 
bestanddelen: 
1a) gestort kapitaal in de zin van ar tikel 22 van Richtlijn 86/635/EEG plus 
agiorekening, maar zonder de cu mulatief preferente aandelen; 
2b) reserves in de zin van artikel 23 van Richtlijn 86/635/EEG en de resultaten van 
het voorgaande jaar die zijn overgedrag en door bestemming van het definitieve 
resultaat;.  De lidstaten kunnen alleen toest aan dat tussentijdse positieve 
resultaten worden meegeteld v oordat een formeel besluit is genomen, wanneer 
zij zijn geverifieerd door met de contro le van de rekeningen belaste personen 
en wanneer ten genoegen van de bevoegde  autoriteiten is aangetoond dat het 
bedrag daarvan is geraamd ove reenkomstig de beginselen, neergelegd in 
 
NL 82   NL Richtlijn 86/635/EEG, en netto is, na aftr ek van alle te verwachten lasten en 
van voorzieningen voor dividenden;  
3c) de fondsen voor algemene bankrisico's in de zin van artikel 38 van Richtlijn 
86/635/EEG; 
4d) herwaarderingsreserves in de zin va n artikel 33 van Richtlijn 78/660/EEG; 
5e) waardecorrecties in de zin van arti kel 37, lid 2, van Richtlijn 86/635/EEG; 
6f) andere bestanddelen in de zin van artikel 35  ⌦ 63 ⌫ ; 
7g) de in artikel ⌦ 64 ⌫ 36, lid 1, bedoelde aansprakeli jkheidsverplichtingen van 
leden van kredietinstellingen met de r echtsvorm van coöpera tieve verenigingen 
en de hoofdelijke verplichtingen van de leningnemers van bepaalde, in de vorm 
van een fonds georgani seerde instellingen; 
8h) cumulatief preferente aandelen met een vaste looptijd alsmede achtergestelde 
leningen in de zin van artikel ⌦ 64 ⌫ 36, lid 3. 
Zoals bepaald in artikel 38  ⌦ 66 ⌫ worden de volgende bestanddelen afgetrokken: 
9i) het bezit aan eigen aandelen van de  kredietinstelling, tegen boekwaarde; 
10j) immateriële activa in de zin van artik el 4 (Activa), punt  9, van Richtlijn 
86/635/EEG; 
k11) negatieve resultaten van enige be tekenis van het lopende boekjaar; 
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, punt 4, 
onder a) (aangepast) 
l12) deelnemingen in andere kredietinstelli ngen en in financiële instellingen ten 
belope van meer dan 10 % van het kapitaal van die instellingen; 
m13) achtergestelde schuldvorderingen en de in artikel 35  ⌦ 63 ⌫ en artikel 36  
⌦ 64 ⌫, lid 3, bedoelde, in het bezit va n de kredietinstelling zijnde 
schuldtitels uitgegeven door kredietins tellingen en financiële instellingen 
waarin zij voor meer dan 10 % van hun kapitaal deelneemt; 
n14) deelnemingen in andere kredietinstelli ngen en andere financiële instellingen 
ten belope van 10 % of minder van het kapitaal van die in stellingen, alsook 
achtergestelde schuldvorderingen en de in artikel 35  ⌦ 63 ⌫ en artikel 
⌦ 64 ⌫36, lid 3, bedoelde, in het bezit van de kredietinstelling zijnde 
schuldtitels, uitgegeven door andere dan de in ⌦ deze alinea ⌫ de punten 12 
en 13  bedoelde kredietinstellingen en andere  financiële instellingen, voor het 
bedrag van het totaal van deze deelnemingen, achtergestelde schuldvorderingen en schuldtitels dat 10 % van het eigen vermogen van de 
kredietinstelling, berekend vóór  de aftrek van de best anddelen genoemd in de 
punten 12 tot en met 16  ⌦ onder l) tot en met p) ⌫ te boven gaat; 
 
NL 83   NL o15) deelnemingen in de zin van artikel 1, punt 9,  ⌦ artikel 4, punt 10, ⌫ die een 
kredietinstelling houdt in:  
i) verzekeringsondernemingen in de zin van artikel 6 van ⌦ Eerste ⌫ 
Richtlijn 73/239/EEG ⌦ van de Raad29 ⌫ , artikel 6 van ⌦ Eerste ⌫ 
Richtlijn 79/267/EEG ⌦ van de Raad30 ⌫ of artikel 1, onder b), van 
Richtlijn 98/78/EG van het Europees Parlement en de Raad31; 
(ii) herverzekeringsondernemingen in de zin van artikel 1, onder c), van 
Richtlijn 98/78/EG; 
iii) herverzekeringsondernemingen in de  zin van artikel 1, onder i), van 
Richtlijn 98/78/EG; 
p16) elk van de volgende bestanddelen die de  kredietinstelling houdt jegens de in 
punt 15  ⌦ onder o) ⌫ omschreven entiteiten waarin zij een deelneming 
heeft: 
i) de in artikel 16, lid 3, van Richtl ijn 73/239/EEG bedoelde instrumenten; 
ii) de in artikel 18, lid 3, van Richtl ijn 79/267/EEG bedoelde instrumenten;.  
 
Ø nieuw 
q) bij kredietinstellingen die de risico gewogen posten op basis van afdeling 3, 
onderafdeling 2, berekenen, de negatieve be dragen die de uitkomst zijn van de 
berekening op basis van bijlage VII, deel 1, punt 34, en de verwachte 
verliesposten zoals bereke nd op basis van bijlage VII, deel 1, punten 30 en 31; 
r) het bedrag aan vorderingen bij securi tisatieposities die ov ereenkomstig bijlage 
IX, deel 4, een risicogewicht van 1250%  krijgen, zoals berekend op de aldaar 
aangegeven wijze.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 34, lid 2, 
punt 2, laatste zin (aangepast) 
Ö nieuw 
⌦ Voor de toepassing van punt b) kunnen de lidstaten ⌫ De lidstaten kunnen  
alleen toestaan dat tussen tijdse positieve resultaten worden meegeteld voordat een 
formeel besluit is genomen, wa nneer zij zijn geverifieerd  door met de controle van 
de rekeningen belaste pe rsonen en wanneer ten genoegen van de bevoegde 
autoriteiten is aangetoond dat het bedrag  daarvan is geraamd overeenkomstig de 
beginselen, neergelegd in Rich tlijn 86 /635/EEG, en netto is , na aftrek van alle te 
verwachten lasten en van voorzieningen voor dividenden.;  
                                                 
29 ⌦ PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3. ⌫ 
30 ⌦ PB L 63 van 13.3.1979, blz. 1. ⌫ 
31 PB L 330 van 5.12.1998, blz. 1. 
 
NL 84   NL ÖBij een kredietinstelling die een initiator  van een securitisatie is, worden de 
nettowinsten die het resultaat zijn van de kapitalisatie van toekomstige inkomsten uit 
de gesecuritiseerde activa en die als kred ietverbetering voor de securitisatieposities 
dienen, niet als bestanddeel als bedoeld onder b) beschouwd.   
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, punt 4, 
onder b) (aangepast) 
Artikel 58 
Indien aandelen in een andere kredietinstelling, bele ggingsonderneming, fina nciële instelling, 
verzekeringsonderneming, herverzekeringsondern eming of verzekeringsholding tijdelijk 
worden gehouden met het oog op een financiële b ijstandsoperatie, bedoeld om die entiteit te 
saneren en te redden, kan de bevoegde autori teit ontheffing van de be palingen inzake aftrek 
als bedoeld in de punten 12 tot en met 16  ⌦ onder l) tot en met p) ⌫ verlenen. 
Artikel 59 
Als alternatief voor de aftrek van de in de punten 15 en 16  ⌦ onder o) en p) ⌫ genoemde 
bestanddelen mogen de lidstaten hun kredieti nstellingen toestaan mutatis mutandis de 
methoden 1, 2 of 3 van bijlage I bij Ri chtlijn 2002/87/EG toe te passen. Methode 1 
("Consolidatie van ja arrekeningen") wordt  ⌦ mag ⌫ alleen ⌦ worden ⌫ toegepast indien 
de bevoegde autoriteit overtui gd is van het niveau van geïn tegreerd beheer en interne-
controlemaatregelen van de entiteiten die onde r de consolidatie zouden vallen. De gekozen 
methode wordt in de loop van de  tijd consequent toegepast. 
Artikel 60 
Voor de berekening van het eigen vermogen op i ndividuele basis, kunnen de lidstaten bepalen 
dat kredietinstellingen die onderworpen zijn aan toezic ht op geconsolideerde basis 
overeenkomstig hoofdstuk 3  ⌦ 4, afdeling 1 ⌫ of aan het aanvullende toezicht 
overeenkomstig Richtlijn 2002/87/EG, de in de punten 12 tot en met 16  ⌦ onder l) tot en met 
p) ⌫ bedoelde bestanddelen die worden ge houden in kredietinstellingen, financiële 
instellingen, verzekeringsondernem ingen, verzekeringsholdings of 
herverzekeringsondernemingen die onder het toepassingsgebied van het toezicht op 
geconsolideerde basis of van het aanvullende to ezicht vallen, niet hoeven af te trekken. 
Deze bepalingen zijn van toepassing op alle prudentiële regels die op Gemeenschapsniveau 
zijn geharmoniseerd. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 34, lid 3 
(aangepast) 
Artikel 61 
3. Het begrip "eigen vermogen" al s gedefinieerd in lid 2, punten  1 tot en met 8  ⌦ artikel 57, 
onder a) tot en met h) ⌫, houdt een maximum aan bestanddele n en bedragen in. Het gebruik 
 
NL 85   NL van deze bestanddelen of de va ststelling van lagere plafonds al smede de aftrek van andere 
bestanddelen dan die welke vermeld zijn in lid 2, punten 9 tot en met 13  ⌦ artikel 57, onder 
i) tot en met r) ⌫, worden overgelaten aan het oordeel van de lidstaten. Deze zijn evenwel 
gehouden te streven naar een gr otere convergentie met het oog o p een gemeenschappelijke 
definitie van het begrip «eigen vermogen».  
Daartoe legt de Commissie uite rlijk op 1 januari 1996 een versla g betreffende de toepassing 
van het onderhavige artikel en van de artikel en 35 tot en met 39 voor aan het Europees 
Parlement  en aan de Raad, eventueel vergezeld van de wijzigingen die zij nodig acht. Uiterlijk 
op 1 januari 1998 zullen het Europees Parlement en de Raad, overeenkomstig de procedure 
van artikel 251 van het Verdrag en na r aadpleging van het Economisch en Sociaal Co mité, de 
definitie van het eigen vermogen onderzoeke n en opnieuw bezien met het oog op een 
uniforme toepassing van de gemeenschappelijke definitie.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 34, lid 4 
(aangepast) 
4. De kredietinstelling moet onmiddellijk en zonder beperking kunnen beschikken over de in 
lid 2, punten 1 tot en met 5  ⌦ artikel 57, onder a) tot en met e) ⌫, vermelde bestanddelen 
om risico's of verliezen te dekken zodr a deze zich voordoen. Het bedrag van deze 
bestanddelen moet ten tijde van hun berekening vr ij zijn van elke voorzienbare belasting of 
daarvoor gecorrigeerd z ijn voorzover deze belastingen he t bedrag verlagen ten belope 
waarvan deze bestanddelen aangewend kunnen wo rden voor het dekken van risico's of 
verliezen. 
 
Ø nieuw 
Artikel 62 
De lidstaten zullen aan de Commissie vers lag uitbrengen over de geboekte vooruitgang op 
convergentiegebied met het oog op een gemeenscha ppelijke definitie van het begrip "eigen 
vermogen". Op basis van deze verslagen dient de Commissie eventueel uiterlijk 1 januari 
2009 bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in voor wijzigi ng van dit artikel en 
van de artikelen 35 tot en met 39. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 35 
(aangepast) 
Artikel 63 
Andere bestanddelen  
1. Het door een lidstaat gebruikte begrip "e igen vermogen" kan andere bestanddelen 
inhouden, mits deze, ongeacht hun wette lijke of boekhoudkundige benamingen, de 
volgende kenmerken bezitten: 
a) zij staan ter vrije beschikking van de kredietinstelling ter dekking van de 
normale risico's van het bankbedrijf, indien de verliezen of de waardeverminderingen nog ni et zijn vastgesteld; 
 
NL 86   NL b) het bestaan ervan blijkt uit de interne rekeningen; 
c) het betrokken bedrag wordt va stgesteld door het bestuur van de 
kredietinstelling, gecontroleerd door onafhankelijke accountants, ter kennis 
gebracht aan de bevoegde autoriteiten en aan hun  toezicht onderworpen. 
2. Als andere bestanddelen kunnen ook wo rden aanvaard schuldtitels met een 
onbepaalde looptijd en andere financie ringsinstrumenten die aan de volgende 
voorwaarden voldoen: 
a) zij kunnen niet worden terugbetaal d op initiatief van de houder of zonder 
voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit; 
b) de schuldovereenkomst moet bepalen da t de kredietinstell ing de betaling van 
rente over de schuld mag uitstellen; 
c) de vorderingen van de leninggever  op de leningnemende kredietinstelling 
moeten volledig achtergesteld zijn b ij die van alle niet-achtergestelde 
crediteuren: 
d) de documenten inzake de uitgifte va n de schuldtitels moeten bepalen, dat 
schuld en niet-betaalde rente gebrui kt kunnen worden om verliezen op te 
vangen, terwijl de kredietinstelling h aar werkzaamheden kan voortzetten; 
e) alleen de daadwerkelijk  gestorte bedragen worden in aanmerking genomen. 
Hierbij komen nog andere cumulatief preferen te aandelen dan die bedoeld in artikel 
34 ⌦ 57, lid 2, onder h). ⌫ , lid 2, punt 8.  
 
Ø nieuw 
3. Bij kredietinstellingen die de risi cogewogen posten op basis van afdeling 3, 
onderafdeling 2, berekenen, kunnen de positieve  bedragen die de uitkomst zijn van 
de berekening op basis van bijlage VII, deel 1, punt 34, tot maximaal 0,6% van de 
risicogewogen posten zoals berekend op ba sis van onderafdeling 2, worden aanvaard 
als andere bestanddelen. Bij deze kredieti nstellingen worden waardeaanpassingen en 
voorzieningen in de berekening als bedoeld in bijlage VII, af deling 3, deel 1, punt 
34, en waardecorrecties en voorzieningen voor  vorderingen als bedoeld in artikel 57, 
onder e), alleen op basis van deze bepa ling opgenomen in het eigen vermogen. 
Daartoe worden bij de risi cogewogen posten niet de po sten meegeteld die zijn 
berekend voor securitisatiepositie s met een risicogewicht van 1250%. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 36 
(aangepast) 
Artikel 64 
Andere bepalingen inzake het eigen vermogen  
 
NL 87   NL 1. De aansprakelijkheidsverplichtingen van de  leden van de in ar tikel 34, lid 2, punt 7  
⌦ artikel 57, onder g) ⌫, bedoelde kredietinstellingen met de rechtsvorm van 
coöperatieve vereniging, omvatte n het niet-gestorte kapitaal van deze instellingen en 
de statutaire verplichting van de lede n van deze coöperatieve instellingen tot het 
doen van aanvullende niet-terugbetaalbare st ortingen wanneer de kredietinstelling 
verlies lijdt. In dat geval dienen de stortingen onmiddellijk  gevorderd te kunnen 
worden. 
Met de hiervoor bedoelde bestanddelen worden gelijkgesteld de hoofdelijke 
verplichtingen van de leningnemers in het geval van als fonds georganiseerde 
kredietinstellingen. 
Al deze bestanddelen kunnen in het eige n vermogen worden opgenomen, voorzover 
zij overeenkomstig de nationale wetgevin g tot het eigen vermogen van dit soort 
instellingen worden gerekend. 
2. De lidstaten mogen garanties die zij of hun autoriteiten aan openbare 
kredietinstellingen verlenen, niet tot het eigen vermogen van deze kredietinstellingen 
rekenen. 
3. De lidstaten of de bevoegde autoriteiten mogen de in artikel 34, lid 2, punt 8  ⌦ 57, 
onder h) ⌫, bedoelde cumulatief preferente  aandelen met een vaste looptijd, 
alsmede de aldaar bedoelde achtergesteld e leningen in het eigen vermogen opnemen, 
indien er bindende overeenkomsten bestaan volgens welke deze leningen in geval van faillissement of liquidatie van de kred ietinstelling worden achtergesteld bij de 
vorderingen van alle andere crediteuren en eerst worden terugbetaald nadat alle 
andere op dat tijdstip opeis bare schulden zijn voldaan. 
De achtergestelde leningen moeten daarnaast
 aan de volgende ⌦ aanvullende ⌫ 
criteria voldoen: 
a) alleen de daadwerkel ijk gestorte middelen worden in aanmerking genomen; 
b) de betrokken middelen hebben een oorsp ronkelijke looptijd van ten minste vijf 
jaar, waarna terugbetaling mogelijk is; indien de looptijd van de schuld 
onbepaald is, moet een opzeggingstermijn van vijf jaar worden 
overeengekomen, tenzij de betrokken midde len niet langer als eigen vermogen 
worden beschouwd, of tenzij voor verv roegde terugbetaling uitdrukkelijk 
voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteiten is ver eist. De 
bevoegde autoriteiten kunnen toestemm ing verlenen voor vervroegde 
terugbetaling van dergelijke middelen, mits  het initiatief hiertoe uitgaat van de 
kredietnemer en de solvabiliteit van de kredietinstelling onaangetast blijft;  
c) de hoogte tot welke zij kunnen worden gerekend tot het eigen vermogen zal 
geleidelijk worden verlaagd gedurende te n minste de vijf jaar die voorafgaan 
aan de datum van de terugbetaling; 
d) de leningovereenkomst bevat geen be palingen krachtens welke de lening in 
bepaalde omstandigheden, andere dan de  liquidatie van de kredietinstelling, 
vóór de overeengekomen datum moet worden terugbetaald. 
 
NL 88   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 36, lid 3, 
onder b), met uitzondering van de 
eerste zestien woorden (aangepast) 
Ö nieuw 
Ö Voor de toepassing van lid 2, onder b), moet  indien de looptijd van de schuld 
onbepaald is, moet  een opzeggingstermijn van vijf jaar worden overeengekomen, 
tenzij de betrokken middelen niet lange r als eigen vermogen worden beschouwd, of 
tenzij voor vervroegde terugbetaling uitdr ukkelijk voorafgaande toestemming van de 
bevoegde autoriteiten is vereist. De bevoegde autoriteiten kunnen toestemming 
verlenen voor vervroegde te rugbetaling van dergelijke middelen, mits het initiatief 
hiertoe uitgaat van de kredietnemer en de  solvabiliteit van de kredietinstelling 
onaangetast blijft; 
 
Ø nieuw 
4. Kredietinstellingen nemen niet in hun ei gen vermogen op: de reserves voor de 
waarde in het economisch verkeer ("reël e waarde") in verband met winsten of 
verliezen op kasstroomafdekkingstransact ies van financiële instrumenten 
gewaardeerd tegen de aanschaffingswaarde  verminderd met de afschrijvingen 
alsmede de door veranderingen in hun eige n kredietwaardigheid ontstane winsten of 
verliezen op de tegen de reële w aarde gewaardeerde verplichtingen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 37 
(aangepast) 
Artikel 65 
Berekening van het eigen vermogen op geconsolideerde basis  
1. Wanneer de berekening op geconsolideerd e grondslag dient te geschieden, worden 
de in artikel 34  ⌦ 57 ⌫, lid 2, genoemde bestanddelen voor hun geconsolideerde 
bedragen in aanmerking genomen overeenkomst ig de in de artikelen 52 tot en met 56  
⌦ hoofdstuk 4, afdeling 1 ⌫ vastgestelde regels. B ovendien mogen de volgende 
creditbestanddelen ("negatieve bestanddele n'') voor de berekening van het eigen 
vermogen met de geconsolideerde re serves worden gelijkgesteld: 
a) -  minderheidsbelangen in de zin van ar tikel 21 van Richtlijn  83/349/EEG als de 
integrale consolidatieme thode wordt toegepast; 
b) - het eerste consolidatieve rschil in de zin van de artikelen 19, 30 en 31 van 
Richtlijn 83/349/EEG; 
(c) - de omrekeningsverschillen die overeenkomstig artikel 39, lid 6, van Richtlijn 
86/635/EEG in de geconsolideerde reserves worden opgenomen; 
d) - het verschil dat voortvloeit uit de vermelding van bepaalde deelnemingen 
overeenkomstig de in artikel 33 van Richtlijn 83/349/EEG beschreven methode. 
 
NL 89   NL 2. Wanneer bovengenoemde  ⌦ de in lid 1, onder a) tot en met d), bedoelde ⌫ 
bestanddelen debetbestanddelen ("posi tieve bestanddele n") zijn, dienen  
⌦ worden ⌫ zij bij de berekening van het geconsolideerde eigen vermogen in 
mindering te worden  gebracht. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 38, lid 1 
(aangepast) 
Ö nieuw 
Artikel 66 
Aftrek en limieten  
1. Voor de in artikel 34, lid  2, punten 4 tot en met 8,  ⌦ 57, onder d) tot en met h), ⌫ 
bedoelde bestanddelen gelden de volgende limieten: 
a) de som van de bestanddelen genoe md in de punten 4 tot en met 8  ⌦ onder d) 
tot en met h) ⌫ mag niet meer bedragen dan 100% van de som van de 
bestanddelen genoemd in de punten 1, 2 en 3  ⌦ onder a) tot en met c) ⌫, 
verminderd met de som van de bestandde len genoemd in de punten 9, 10 en 11  
⌦ onder i) tot en met k) ⌫ Ö en 50% van de som van de bedragen genoemd 
onder bestanddeel q  ; 
b) de som van de bestanddelen genoe md in de punten 7 tot en met 8  ⌦ onder g) 
en h) ⌫ mag niet meer bedragen dan 50%  van de som van de bestanddelen 
genoemd in de punten 1, 2 en 3  ⌦ onder a) tot en met c) ⌫, verminderd met 
de som van de bestanddelen ge noemd in de punten 9, 10 en 11   onder i) tot en 
met k)  Ö en 50% van de som van de bedragen genoemd onder bestanddeel 
q ; 
c) de som van de bestanddelen  genoemd in de punten 12 en 13  ⌦ onder l) tot en 
met q) ⌫ wordt in mindering gebracht op de som van alle bestanddelen. 
 
Ø nieuw 
2. De som van de bestanddelen genoemd in  artikel 57, onder r), wordt in mindering 
gebracht op de som van de bestanddelen genoemd onder a) tot en met h) van dat 
artikel, tenzij de kredieti nstelling voor de toepassing van artikel 75 de eerstgenoemde 
bestanddelen meetelt in haar berekeni ng van de risicogewogen posten zoals 
aangegeven in bijlage IX, deel 4.  
 
Ð 2000/12//EG artikel 38, lid 2 
23. De bevoegde autoriteiten kunnen kredie tinstellingen toestemming geven om in 
tijdelijke en uitzonderlijke omstandigheden de in lid 1 genoemde limiet te overschrijden. 
 
NL 90   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 39 
(aangepast) 
Artikel 67 
Aan bevoegde autoriteiten te leveren bewijs  
Ten genoegen van de bevoegde autoriteiten mo et worden aangetoond dat aan de voorwaarden 
van ⌦ deze afdeling ⌫ artikel 34, leden 2,  3 en 4, en van de artikelen 35 tot en met 38  is 
voldaan. 
 
Ø nieuw 
AFDELING 2 
RISICOVOORZIENING  
ONDERAFDELING 1 - TOEPASSINGSNIVEAU  
Artikel 68 
1. Alle kredietinstellingen voldoen op individuele  basis aan het bepaalde in de artikelen 
22 en 75 en in afdeling 5. 
2. Als een kredietinstelling geen dochterneming is in de lidstaat waar zij een 
vergunning heeft gekregen en onde r toezicht staat, en evenmin een 
moederonderneming is, of als een kredietinst elling niet in de consolidatie wordt 
opgenomen, voldoet zij op individu ele basis aan het bepaalde  in de artikelen 120 en 
123.  
3. Als een kredietinstelling geen moeder onderneming en ook geen dochteronderneming 
is, of als een kredietinstel ling ingevolge artikel 73 niet in de consolidatie wordt 
opgenomen, voldoet zij op individuele basi s aan het bepaalde in hoofdstuk 5. 
Artikel 69 
1. De lidstaten mogen ervoor kiezen om artikel 68, lid 1, niet op een 
dochteronderneming van een kredietinstelling toe te passen als de desbetreffende 
lidstaat een vergunning heeft verlee nd aan en toezicht houdt op zowel de 
dochteronderneming als de kredietinstelli ng, de dochteronderneming betrokken is bij 
het toezicht op geconsolideerde basi s van de kredietinstelling die de 
moederonderneming is, en met het oog op een  adequate verdeling van het eigen 
vermogen tussen de moederonderneming en de dochterondernemingen voldaan is 
aan de volgende voorwaarden: 
 
NL 91   NL a) er is geen substantiële  of juridische belemmering aanwezig of te voorzien die 
een onmiddellijke overdracht van ei gen vermogen of terugbetaling van 
middelen door de moederonderneming kan verhinderen;  
b) de moederonderneming is onvoorwaardel ijk, uitdrukkelijk en onherroepelijk 
verplicht eigen vermogen aan de dochteronderneming over te dragen en aan 
haar verplichtingen te voldoen, tenzij  de risico´s ten aanzien van de 
dochteronderneming nauwelijks van betekenis zijn;  
c) de risicobeoordeling, meet- en cont roleprocedures van de moederonderneming 
omvatten ook de dochteronderneming; 
d) de moederonderneming heeft het recht om het grootste deel van de leden van 
het leidinggevend orgaan van de docht eronderneming aan te stellen of te 
ontslaan. 
2. De lidstaten mogen van de in lid 1 genoe mde mogelijkheid gebr uikmaken als het bij 
de moederonderneming om een financiële hol ding gaat die in dezelfde lidstaat is 
opgericht als de kredietinste lling en aan hetzelfde toez icht onderworpen is als dat 
welke op kredietinstellingen wordt uitgeoefe nd. Dit geldt met name voor de in artikel 
71 vastgelegde normen. 
Artikel 70 
De bevoegde autoriteiten mogen aan moederkredie tinstellingen in een li dstaat op ad-hocbasis 
toestaan om bij de berekening van hun vere isten in het kader van artikel 68, lid 1, 
dochterondernemingen in de Gemeenschap in aanmerking te nemen die voldoen aan de 
voorwaarden van artikel 69, lid 1, onder a), c) en d), en die aanzien lijke vorderingen hebben 
op of aanzienlijke verplichtingen hebben jegens deze moederkredietinstelling in een lidstaat. 
Artikel 71 
1. Onverminderd de artikelen 68 tot en me t 70 voldoen moederkredietinstellingen in 
een lidstaat in de mate en op de wijze als bepaald in artikel 133 aan het bepaalde in 
de artikelen 75, 120, en 123 en in afde ling 5 op basis van hun geconsolideerde 
financiële positie. 
2. Onverminderd de artikelen 68 tot en met 70 voldoen kredietinstellingen die onder de 
zeggenschap staan van een financiële moeder holding in een lidstaat , in de mate en op 
de wijze als bepaald in artikel 133 aan de  voorschriften van de artikelen 75, 120, en 
123 en van hoofdstuk 5 op basis van de gec onsolideerde financië le positie van de 
holding.  
Als meerdere kredietinstel lingen onder de zeggenschap staan van een financiële 
moederholding in een lidstaat, is lid 1 alleen van toepas sing op de kredietinstelling 
die ingevolge de artikelen 125 en 126 onderworpen is aan toezicht op 
geconsolideerde basis. 
 
NL 92   NL Artikel 72 
1. EU-moederkredietinstellingen voldoen op basis van hun geconsolideerde financiële 
positie aan het bepaalde in hoofdstuk 5. 
Voor belangrijke dochterondernemingen maken zij de in bijlage XII, deel 1, punt 5, 
genoemde informatie echter openbaar op in dividuele of gesubconsolideerde basis. 
2. Kredietinstellingen die onder de zeggenschap staan van een financiële EU-
moederholding, voldoen op basis van de gecons olideerde financiële positie van deze 
holding aan het bepaalde in hoofdstuk 5. 
Voor belangrijke dochterondernemingen maken zij de in bijlage XII, deel 1, punt 5, 
genoemde informatie echter openbaar op in dividuele of gesubconsolideerde basis. 
3. De bevoegde autoriteiten die ingevol ge de artikelen 125 tot en met 131 
verantwoordelijk zijn voor het toezicht op geconsolideerde basis, mogen de leden 1 
en 2 niet van toepassing verklaren op de kredietinstellingen waarvan de 
moederonderneming in een derde land gevesti gd is, mits zij op geconsolideerde basis 
vergelijkbare informatie over deze kredietinstellingen openbaar maakt. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 52, lid 3 
(aangepast) 
Artikel 73 
61. De lidstaten of de ⌦ bevoegde autoriteiten die ⌫ overeenkomstig artikel 53  
⌦ 125 tot en met 131 verantwoordelijk zijn voor ⌫ met  het toezicht op 
geconsolideerde basis,  belaste bevoegde autoriteiten  mogen in individuele gevallen 
kredietinstellingen, financiële instellinge n of nevendiensten van het bankbedrijf  
verrichtende ondernemingen die dochteron dernemingen zijn of waarin een 
deelneming wordt gehouden, buiten de consolidatie houden indien: 
a) de in de consolidatie te betrekken  ⌦ desbetreffende ⌫ onderneming 
gevestigd is in een derde land waar  juridische belemmeringen voor de 
mededeling van de nodige inlichtingen bestaan, ; 
b) de in de consolidatie te betrekken  ⌦ desbetreffende ⌫ onderneming volgens 
de bevoegde autoriteiten in het licht van de doelstellingen van het toezicht op 
de kredietinstellingen te verwaarlozen is, en in ieder geval indien het 
balanstotaal van de in de consolidatie te betrekken  ⌦ desbetreffende ⌫ 
onderneming lager is dan het laagst e van de twee volgende bedragen: 
i) 10 miljoen EUR;of  
ii) 1% van het balanstotaal van de moederonderneming, of van de 
onderneming die de deelneming houdt; . 
indien verscheidene ondernemingen aan bovenstaande voorwaarden voldoen, dienen 
zij toch in de consolidatie te word en opgenomen indien het geheel van deze 
 
NL 93   NL ondernemingen  in het licht van bovenstaande doelst ellingen, een niet te verwaarlozen 
belang heeft, of  
c) de consolidatie van de fina nciële positie van de in de consolidatie te betrekken  
⌦ desbetreffende ⌫ onderneming, naar de mening van de ⌦ bevoegde 
autoriteiten die verantwoordelijk zijn  voor het toezicht op geconsolideerde 
basis, ⌫ met het toezicht op geconsolideerde basis belaste autoriteiten,  in het 
licht van de doelstellingen van het toezich t op kredietinstellingen misplaatst of 
misleidend zou zijn. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 52, lid 3, 
tweede streepje, laatste zin 
(aangepast) 
Iindien ⌦ in de in lid 1, onder b), bedoelde gevallen ⌫ verscheidene 
ondernemingen aan bovenstaande  ⌦ de daar genoemde ⌫ voorwaarden voldoen, 
dienen zij toch in de consolidatie te wo rden opgenomen indien het geheel van deze 
ondernemingen in het licht van bovenstaande  ⌦ de vermelde ⌫ doelstellingen, een 
niet te verwaarlozen belang heeft., of  
 
Ø nieuw 
2. De bevoegde autoriteiten verplichten kr edietinstellingen die een dochteronderneming 
zijn, het bepaalde in de artikelen 75, 120 en 123 en in hoofdstuk 5 op 
gesubconsolideerde basis toe te passen als deze kredietinstellingen of de 
moederonderneming als deze een financiële  holding is, een kredietinstelling, 
financiële instelling of een vermogensbeheer der in de zin van artikel 2, lid 5, van 
Richtlijn 2002/87/EG als dochterondernem ing in een derde land hebben of een 
deelneming in een dergelijke onderneming hebben. 
3. De bevoegde autoriteiten verplichten de moeder- en dochterondernemingen die onder 
deze richtlijn vallen, op geconsolideerde of gesubconsolideerde basis te voldoen aan 
het bepaalde in artikel 2 2, zodat hun regels, procedures en mechanismen samenhang 
vertonen en goed geïntegreerd zijn en a lle gegevens en informatie die voor het 
toezicht van belang zijn, kunnen worden verkregen. 
ONDERAFDELING 2 – BEREKENING VAN DE VEREISTEN  
Artikel 74 
1. Tenzij anders bepaald, worden de actiefpos ten en de posten buiten de balanstelling 
gewaardeerd op basis van het boekhoudkundi g kader dat krachtens Verordening 
(EG) nr. 1606/2002 en Richtlijn 86/635/EEG op de kredietinstelling van toepassing 
is. 
2. Niettegenstaande het bepaalde in de ar tikelen 68 tot en met 72 zorgen de bevoegde 
autoriteiten ervoor dat ten minste twee keer per jaar word t berekend of de 
kredietinstellingen nog voldoen aan artikel 75. 
 
NL 94   NL De berekeningen worden door de kredie tinstellingen zelf uitgevoerd, die de 
resultaten en alle gevraa gde desbetreffende gegevens vervolgens aan de bevoegde 
autoriteiten toezenden, of door  de bevoegde autoriteiten die gebruikmaken van de 
door de kredietinstellinge n verstrekte gegevens. 
ONDERAFDELING 3 – MINIMUMNIVEAU EIGEN VERMOGEN  
Artikel 75 
Onverminderd artikel 136 verpli chten de lidstaten de kredieti nstellingen om eigen vermogen 
te verschaffen dat te allen tijde ten minste de som van de volgende kapitaalvereisten bedraagt: 
a) acht procent van het totaal van de risi cogewogen posten, zoals berekend op basis van 
afdeling 3, voor kredietrisico´s en verwateringsrisi co´s in hun gehele bedrijf, met uitzondering 
van de handelsportefeuille en de  niet-liquide activa indien deze op basis van artikel 13, lid 2, 
onder d), van Richtlijn 93/6/EEG in minderi ng worden gebracht op het eigen vermogen; 
b) met betrekking tot de handelsportefeuille: de  kapitaalvereisten die zijn vastgesteld op 
basis van hoofdstuk V, afdeli ng 4, van Richtlijn 93/6/EEG voor de positie-, afwikkelings- en 
tegenpartijrisico´s en - voorzover de in de ar tikelen 111 tot en met 117 vastgestelde limieten 
mogen worden overschreden - voor grote posities waarbij deze limieten worden overschreden;  
c) met betrekking tot hun gehele bedrijf: de kapitaalvereisten die zijn vastgesteld bij 
[artikel 18 van Richtlijn 93/6/EEG], voor het va lutarisico en voor he t grondstoffenrisico; 
d) met betrekking tot hun gehele bedrijf: de kapitaalvereisten die zijn vastgesteld bij 
afdeling 4, voor het operationele risico. 
 
Ð 2000/12/EG (nieuw) 
AFDELING 2 
SOLVABILITEITSRATIO  
Artikel 40  
Algemene beginselen  
1. De solvabiliteitsratio drukt de verhouding u it tussen het eigen vermogen, zoals omschreven 
in artikel 41, en het totaal van de naar risicograad gewogen activa en pos ten buiten de 
balanstelling als omschreven in artikel 42.  
2. De solvabiliteitsratio van kr edietinstellingen die geen mo ederonderneming in de zin van 
artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG zijn en ev enmin een dochteronderneming daarvan, wordt 
op individuele bas is berekend.  
 
NL 95   NL 3. De solvabiliteitsratio van kr edietinstellingen die moederonde rneming zijn, wordt berekend 
op geconsolideerde basis overeenkomstig de methode n omschreven in deze richtlijn en in de 
Richtlijnen 86/635/EEG en 86/635/EEG.  
4. De bevoegde autorit eiten die verantwoordelijk  zijn voor de vergunning van en het toezicht 
op de moederonderneming die een kredietinstel ling is, mogen ook van haar en van elke 
dochteronderneming daarvan die onder hun vergunni ng en toezicht valt, eisen dat een ratio op 
basis v an een deelconsolidatie of een niet -geconsolideerde ratio wordt berekend. Indien er niet 
zo'n controle op de passende verdeling va n het kapitaal binnen de bankengroep wordt 
toegepast, moeten er andere maatregelen worden genomen om dat doel te bereiken.  
5. 5. Onverminderd de in de leden 2, 3 en 4 en  in artikel 52, leden 8 en 9, omschreven 
verplichtingen van de kredietinstellingen dragen de bevoegde autoriteiten er zorg voor dat de 
ratio's ten minste tweemaal per jaar wo rden berekend, ofwel door de kredietins telling zelf, die 
de resultaten en alle gevr aagde desbetreffende gegevens aan de bevoegde autoriteiten 
verstrekt, ofwel door de bevoegde autori teiten die gebruikmaken van de door de 
kredietinstellingen verstrekte gegevens.  
6. De waardering van activa en va n posten buiten de balanstell ing geschiedt overeenkomstig 
Richtlijn 86/635/EEG.  
Artikel 41  
De teller: eigen vermogen  
Het eigen vermogen, zoals gedefinieerd in d eze richtlijn, vormt de teller van de 
solvabilieitsratio.  
Artikel 42  
De noemer: naar risicograad  gewogen activa en posten buiten de balanstelling  
1. Aan de actiefposten worden risicograden, in de vorm va n in procenten uitgedrukte 
wegingsfactoren, toegekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 43 en 44, en, in 
uitzonderlijke gevallen, in de art ikelen 45, 62 en 63. De balanswaarde van elk activum wordt 
vervolgens vermenigvuldigd met de desbetreffende  wegingsfactor om te komen tot een naar 
risicograad gewogen waarde.  
2. In het geval van de in bijlage II vermelde posten buiten de balanstelling word t een 
berekening in twee fasen verricht,  overeenkomstig artikel 43, lid 2.  
3. In het geval van de in artikel 43, lid 3, bedo elde posten buiten de balanstelling worden de 
potentiële kosten van vervangi ng van contracten bij in ge breke blijven va n de tegenpar tij 
berekend door toepassing van een van de twee in bijlage III genoemde methoden. Deze kosten 
worden vermenigvuldigd met de desbetreffende, in  artikel 43, lid 1, vermelde wegingsfactor 
voor de tegenpartij, met dien versta nde dat de wegingsfactor 100% op 5 0% wordt gesteld, om 
naar risicograad gewoge n waarden te krijgen.  
4. De som van de in de leden 2 en 3 bedoelde naar risicograa d gewogen waarden van activa 
en posten buiten de balanstelling is de noemer van de solvabiliteitsratio.  
 
NL 96   NL Artikel 43  
Risicowegingsfa ctoren  
1. Op de hierna vermelde activacategorieën worden de daarbij aange geven wegingsfactoren 
toegepast, tenzij de bevoegde autoriteiten het di enstig achten hogere fact oren vast te stellen:  
a) Wegingsfactor 0 %  
(1) kasmiddelen en gelijkwaardige posten;  
(2) activa die vorderingen op centrale overh eden en centrale banken van zone A 
vertegenwoordigen;  
(3) activa die vorderingen op de Europe se Gemeenschappen vertegenwoordigen;  
(4) activa die vorderingen vertegenwoor digen welke uitdrukkelijk zijn 
gegarandeerd d oor centrale overheden of central e banken van zone A, of door 
de Europese Gemeenschappen;  
(5) activa die vorderingen op centrale overh eden en centrale banken van zone B 
vertegenwoordigen, luidende en gefinanc ierd in de nationa le valuta van de 
kredietnemer;  
(6) activa die vorderingen vertegenwoor digen welke uitdrukkelijk zijn 
gegarandeerd door centrale overheden en centrale banken van zone B, luidende 
en gefinancierd in de gemeenschappelijke nationale valuta van de garant en de 
kredietnemer;  
(7) activa die t en genoegen van de bevoegde au toriteiten zijn gegarandeerd door 
onderpand in de vorm van effecten die zi jn uitgegeven door centrale overheden 
of centrale banken van zone A of door  de Europese Gemeenschappen, door 
deposito's in contante n bij de leningverstr ekkende instelling of  door certificaten 
van deposito of soortgelijk papier, uitgegeven door en gedeponeerd bij 
laatstgenoemde instelling.  
b) Wegingsfactor 20%  
(1) 1. activa die vorderingen op de EIB vertegenwoordigen;  
(2) activa die vorderingen op multilat erale ontwikkelingsbanken 
vertegenwoordigen;  
(3) 3. activa die vorderingen vertegenwoor digen welke uitdrukkelijk zijn 
gegarandeerd door de EIB;  
(4) activa die vorderingen vertegenwoor digen welke uitdrukkelijk zijn 
gegarandeerd door multilaterale ontwikkeli ngsbanken;  
(5) activa die vorderingen op regionale of lokale overheden van zone A 
vertegenwoordigen, behoudens het bepaalde in artikel 44;  
 
NL 97   NL (6) activa die vorderingen vertegenwoor digen welke uitdrukkelijk zijn 
gegarandeerd door regionale of lokale overheden  van zone A behoudens het 
bepaalde in artikel 44;  
(7) 7. activa die vorderingen op kred ietinstellingen van zone A 
vertegenwoordigen, en die geen eige n vermogen van die instellingen zijn;  
(8) activa die vorderingen op kredieti nstellingen van zone B vertegen woordigen 
met een looptijd van ten hoogste een ja ar, met uitzondering van door deze 
instellingen uitgegeven effecten die al s bestanddelen van hun eigen vermogen 
zijn erkend;  
(9) activa die uitdrukkelijk zijn gegarandeer d door kredietinstellingen van zone A ; 
(10) activa die vorderingen met een l ooptijd van ten hoogste een jaar 
vertegenwoordigen, welke uitdr ukkelijk zijn gegarandeerd door 
kredietinstellingen van zone B;  
(11) activa die ten genoegen van de bevoegde autoriteite n zijn gegarandeerd door 
onderpand  in de vorm van effecten die zijn  uitgegeven door de EIB of door 
multilaterale ontwikkelingsbanken;  
(12) liquide middelen in de inningsfase.  
c) Wegingsfactor 50%  
(1) leningen die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten geheel  en volledig zijn 
gegarandeer d door hypotheken op woningen di e worden of zullen worden 
bewoond of verhuurd door de kredietnem ers en leningen die, ten genoegen van 
de bevoegde autoriteiten, volledig zijn gegarandeer d door aandelen in Finse 
bedrijven voor de bouw van residentiële woning en, die werkzaam zijn volgens 
de Finse wet op de woningbouwvereniginge n van 1991 of latere gelijkwaardige 
wetgeving ten aanzien van residentië le eigendommen die zullen worden 
bewoond of verhuurd door  de kredietnemer;  
 "door hypotheek gedekte waardepapieren " die kunnen worden gelijkgesteld 
aan de in de eerste alinea of de in ar tikel 62, lid 1, bedoelde leningen indien de 
bevoegde, autoriteiten, rekening houdend met het in elke lidstaat geldende 
rechtskader, van oordeel zijn da t zij ten aanzien van het kredie trisico 
gelijkwaardig zijn. Onverminderd de s oorten waardepapieren die door dit punt 
kunnen worden bestreken en die aan de voorwaarden ervan voldoen, kunnen 
"door hypotheek gedekte waardepapieren" mede instrumenten omvatten in de 
zin van deel B, punt 1, on der a) en b), van de bijl age bij Richtlijn 93/22/EEG 
van de Raad32. In het bijzonder moet ten genoegen van de bevoegde 
autoriteiten zijn aangetoond:  
                                                 
32 Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het 
gebied van beleggingen in effecten (PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij 
Richtlijn 97/9/EG (PB L 84 van 2 6.03.1997, blz. 22).  
 
NL 98   NL i) dat deze waardepapieren volledig en rechtstreeks zijn gedekt door een 
pool van hypotheken van gelijke aar d als die welke in de eerste alinea of 
in artikel 62, lid 1, zijn omschreven, en die ten tijde van de uitgifte van 
de betrokken waardepapieren  volledig operationeel zijn;  
ii) dat de beleggers in d oor hypotheek gedekte wa ardepapieren hetzij 
rechtstreeks, he tzij via een trustee of in hun opdracht handelend 
vertegenwoordiger, een recht van aa nvaardbare rang met hoge prioriteit 
hebben op de onderliggende door hypot heek belichaamde actiefposten 
naar evenredigheid van hun aand eel in de waardepapieren;  
(2) overlop ende posten : op deze activa wordt de voor de tegenpartij geldende 
wegingsfactor toegepast wa nneer de kredietinstel ling deze overeenkomstig 
Richtlijn 86/635/EEG kan bepalen; wanneer de kredietinstelling niet in staat is 
om de tegenpartij te  bepalen, past z ij een forfaitaire we gingsfactor van 50% 
toe. 
d) Wegingsfactor 100%  
(1) activa die vorderingen op centrale overh eden en centrale banken van zone B 
vertegenwoordigen, tenzij deze luiden en  gefinancierd zijn in de nationale 
valuta van de kredietnemers;  
(2) activa die vorderingen op regionale en lokale overheden van zone B 
vertegenwoordigen;  
(3) activa die vorderingen op kredietinstel lingen van zone B vertegenwoordigen 
met een looptijd van meer dan een jaar;  
(4) activa die vorderingen op de niet -bancaire secto ren van zone A en zone B 
vertegenwoordigen;  
(5) 5. materiële activa in de zin van arti kel 4 (activa), punt 10, van Richtlijn 
86/635/EEG;  
(6) bezit van aandelen, deelnemingen en andere bestanddelen van het eigen 
vermogen van andere kredietinstellingen voor zover niet in mindering gebracht 
op het eigen vermogen van de le ningverstrekkende instelling;  
(7) alle andere activa, tenzij in minde ring gebracht op het eigen vermogen.  
2. De volgende behandeling is van toepassing op andere dan de in lid 3 bedoelde posten  
buiten de balanstelling. Eerst worden de posten ingedeeld in de risicocategorieën van bijlage 
I. Voor posten met een volledig risico wordt de totale waarde in aanmerking genomen; Eerst 
worden de posten ingedeeld in de risicocategorieën van bijlage II.Voor  posten met een 
volledig risico wordt de totale waarde in aanmerking genomen; voor posten met een 
middelgroot risico 50% van de waarde; voor pos ten met een middelgroot/laag risico 20% van 
de waarde; de waarde va n de posten met een laag risico wordt vastges teld op nul.  De tweede 
fase bestaat erin de aldus in aanmerki ng genomen waarden van de posten buiten de 
balanstelling te vermenigvuldigen met de we gingsfactoren die gelden voor de betrokken 
tegenpartijen, overeenkomstig de we ging van activa in lid 1 en in artikel 44. Bij 
overeenkomsten inzake cessie en retrocessi e van activa en bij koop op termijn zonder 
 
NL 99   NL rugdekking zijn de wegingsfactor en die welke gelden voor de be trokken activa, en niet die 
welke gelden voor de tegenpartijen bij de transactie s. Op het nie t-gestorte gedeelte van de 
inschrijvingen op het kapitaal van het Europees  Investeringsfonds mag een wegingsfactor van 
20% worden toegepast.  
3. De methoden van bijlage III worden toegepast op de in bijlage IV vermelde posten buiten 
de balanstelling, behalv e voor:  
– - contracten die verhandeld  worden op erkende beurzen,  
– - valutacontracten (uitgezonderd contra cten betreffende goudtransacties) met een 
oorspronkelijke looptijd van 14 kalenderdagen of minder.  
Tot en met 31 december 2006 kunnen de bevoegde autorite iten van de lidstaten een 
vrijstelling van de methoden van bijlage III toestaan voor OTC -contracten die worden 
gecleard door een clearinginstell ing die optreedt als de wettelijke tegenpartij, en waarbij alle 
deelnemers het risico da t zij voor de clearingin stelling belichamen, dagelijks volledig met 
onderpand dekken, zodat bescherming wordt gebode n tegen zowel het huidi ge risico als het 
potentiële toekomstige risico. De bevoegde autori teiten moeten ervan overtuigd zijn dat het 
gestelde onderpand dezelfde mat e van bescherming biedt als onderpand in de zin van lid 1, 
onder a), punt 7, en dat het gevaar dat de gezamenlijke risico's van de clearinginstelling boven 
de marktwaarde van het geplaatste onderpand u itstijgen, wordt geëlimineerd. De lidstaten 
lichten de Commissie in over het gebruik dat zij van deze keuzemogelijkheid maken.  
4. Indien voor posten buiten de ba lanstelling uitdrukkelijke garantie s zijn verstrekt, worden zij 
gewogen als waren zij aangegaan voor de gara nt in plaats van de tegenpartij. Indien he t risico 
dat voortvloeit uit transacties buiten de ba lanstelling, ten genoegen van de bevoegde 
autoriteiten, geheel en volledig is gegarandeerd door activa die in lid 1, onder a), punt 7, en in 
lid 1, onder b), punt 11, als passend onderpand worden aangeme rkt, gelden wegingsfactoren 
van 0 of 20% naar gelang van het desbetreffende onderpand.  
De lidstaten kunnen een wegingsfactor van 50% toepassen op posten buiten de balanstelling 
die borgstellingen of kredietgaranties me t het karakter van kredietvervangingen  zijn en die, 
ten genoegen van de bevoegde autoriteiten, geheel en volledig zi jn gegarandeerd door 
hypotheken die voldoen aan de voorwaarden van lid 1, onder c), punt 1, mits de garant een 
direct recht op dat onderpand heeft.  
5. Indien voor activa en poste n buiten de balanstelling een lagere wegingsfactor wordt 
toegepast wegens het bestaan van een uitdrukk elijke garantie of van een voor de bevoegde 
autoriteiten aanvaardbaar onderpand, is die lagere wegingsfact or alleen van toepassing op het 
gedeelte dat is gegarandeerd of dat volledig door het onderpand is gegarandeerd.  
Artikel 44  
Wegingsfactor van vorderingen op regionale  of lokale overheden van de lidstaten  
1. Onverminderd de voorschriften van artike l 43, lid 1, onder b), kunnen de lidstaten een 
wegingsfac tor van 0% vaststellen voor hun eigen regi onale en lokale overheden indien er 
geen verschil in risico bestaat tussen vor deringen op laatstgenoemde overheden en 
vorderingen op hun centrale overheden vanwege de  bevoegdheden van de regionale en lokale 
overhed en om inkomsten te verkrijgen en het bestaan van specifieke institutionele regels om 
 
NL 100   NL de kans op in gebreke blijven door genoemde overheden te verminde ren. Een overeenkomstig 
deze criteria vastgestelde wegingsfactor van 0 % geldt voor vorderingen op en post en buiten 
de balanstelling voor rekening van de betrokken regionale en lokale overheden, alsmede voor 
vorderingen op derden en posten buiten de ba lanstelling voor rekening van derden, welke 
gegarandeerd zijn door die regionale en lokale overheden of die, t en genoegen van de 
betrokken bevoegde autoriteiten, gegarandeerd z ijn door onderpand in de vorm van effecten 
die zijn uitgegeven door die regionale of lokale overheden.  
2. Indien zij wegingsfactor 0 % op grond van de in lid 1 ge noemde criteria gerechtvaard igd 
achten, stellen de lidstaten de Commissie daarva n in kennis. De Commissie verspreidt deze 
informatie. Andere lidstaten kunnen de kredie tinstellingen, onder toezicht van hun bevoegde 
autoriteiten, toestaan om wegingsfact or 0 % toe te passen voor transac ties met de regionale of 
lokale overheden in kwestie of wanneer zi j vorderingen hebben welke door die overheden 
worden gegarandeerd, met inbegrip van garant ies door onderpand in de vorm van effecten.  
Artikel 4 5 
Overige wegingsfactoren  
1. Onverminderd artik el 44, lid 1, kunnen de lidstaten een wegingsfactor van 20% toepassen 
op activa die ten genoegen van de betrokken bevoegde autoriteiten zijn gegarandeerd door 
onderpand in de vorm van effecten  die zijn uitg egeven door regionale of  lokale overheden van 
zone  A, door deposito's bij andere kredietinstel lingen van zone A dan de leningverstrekkende 
instelling, of door certificaten van deposito of soortgelijk pa pier, uitgegeven door deze 
kredietinstellingen.  
2. De lidstaten kunnen de wegingsfactor 10% toepassen op  vorderingen op instellingen die 
zijn gespecialiseerd op het gebied van de  interbancaire markt en de markt voor 
overheidsschuld in de Lid -Staat van herkomst en die aan een  streng toezicht van de bevoegde 
autoriteiten zijn onderworpe n, wanneer die activa, t en genoegen van de bevoegde autoriteiten 
van de Lid -Staat van herkomst, geheel en volledig z ijn gegarandeerd door een combinatie van 
in artikel 43, lid 1, onder a) en b), vermelde activa die door deze autoriteiten als een passend 
onderpand wordt aangemerkt . 
3. De lidstaten stellen de Commissie in ke nnis van de overeenkomstig de leden 1 en 2 
aangenomen bepalingen en van de motivering va n deze bepalingen. De Commissie geeft deze 
informatie door aan de lidstaten. De Comm issie bestudeert op gezette tijden de ge volgen van 
deze bepalingen om te verzekeren dat zij niet tot concurrentievervalsing leiden.  
Artikel 46  
Administrative organen en niet -commerciële ondernemingen  
Voor de toepassing van artikel 43, lid 1, onder b), kunnen de bevoegde autoriteiten onder de 
definitie van "regionale en l okale overheden" ook niet -commerciële administratieve organen 
laten vallen die verantwoording moeten afleggen aan regionale of lokale overheden, alsmede 
niet-commerciële ondernemingen die eigendom zijn van centrale, regionale of l okale 
overheden of overheden die, naar het oorde el van de bevoegde autoriteiten, dezelfde 
verantwoordelijkheden dragen als de  regionale en l okale overheden.  
 
NL 101   NL De bevoegde autoriteiten kunnen bovendien kerk en en godsdienstige gemeenschappen die 
publiekrechtel ijke rechtspersonen zijn, gelijkstellen met regionale en lokale overheden, 
voorzover zij belastingen heffen op grond va n een hun daartoe bij wet verleend recht.  
Artikel 47  
Het peil van de solvabiliteitsratio  
1. Kredietinstellingen moet en de in artikel 40 o mschreven ratio permanent op ten minste 8% 
handhaven.  
2. Onverminderd lid 1 mogen de bevoegde autori teiten hogere minimumratio's vaststellen 
indien zij zulks dienstig achten.  
3. Indien de ratio lager word t dan 8%, zien de bevoegde  autoriteiten erop toe dat  de betrokken 
kredietinstelling passende maatregelen neemt om  de ratio zo spoedig mogelijk weer op het 
overeengekomen minimum te brengen.  
 
Ø nieuw 
AFDELING  3 
MINIMUMKAPITAALVEREISTEN VOOR HET KREDIETRISICO  
Artikel 76 
Voor de berekening van de risicogewogen poste n met het oog op de to epassing van artikel 75, 
onder a), volgen kredietinstellingen ofwel de standaardbenadering als beschreven in de 
artikelen 78 tot en met 83, ofwel - mits de be voegde autoriteiten daarvoor in het kader van 
artikel 84 toestemming hebben verleend - de inte rne-ratingbenadering als beschreven in de 
artikelen 84 tot en met 89. 
Artikel 77 
In deze afdeling wordt onder "vordering" ve rstaan: een actief of een post buiten de 
balanstelling. 
ONDERAFDELING 1 – STANDAARDBENADERING  
Artikel 78 
1. Onverminderd lid 2 is de vorderingswaarde van een actief de balanswaarde ervan en 
is de vorderingswaarde van een in bijlage II vermelde post buiten de balanstelling het 
volgende percentage van de waarde ervan: 100% bij een post met een volledig risico, 
50% bij een post met een middelgroot risico, 20% bij een post met een 
 
NL 102   NL middelgroot/laag risico en 0% bij een post met een laag risico. De in de eerste zin 
genoemde posten buiten de balanste lling worden ondergebracht in de 
risicocategorieën zoals aangegeven in bijlage II. 
2. Voor de bepaling van de vorderingswaarde van een in bijlage IV vermeld afgeleid 
instrument wordt een van de twee methoden van bijlage III gehanteerd, waarbij voor 
de toepassing van deze methoden op basi s van bijlage III rekening wordt gehouden 
met de gevolgen van schuldvernieuw ingsovereenkomsten en andere 
verrekeningsovereenkomsten. 
3. Als een vordering door een volgestorte kred ietprotectie is gegarandeerd, mag de 
waarde van deze post op basis van onderafdeling 3 worden aangepast. 
4. Als een kredietinstelling in het kader van bi jlage VIII, deel 3, de uitvoerige methode 
voor de inaanmerkingneming van financiële ze kerheden hanteert, is de waarde van 
vorderingen in de vorm van effecten of grondstoffen die in het kader van een repo of 
een transactie inzake opgenom en of verstrekte effecten- of grondstoffenleningen 
worden verkocht, gedeponeerd of verstrek t, de waarde van de effecten of 
grondstoffen die is vastgesteld op basis va n artikel 74, lid 1; deze waarde wordt op 
basis van bijlage VIII, deel 3, punten 35 tot en met 60, verhoogd met de 
volatiliteitsaanpassing voor dergel ijke effecten of grondstoffen. 
Artikel 79 
1. Elke vordering wordt ondergebracht in  een van de volgende categorieën: 
(a) vorderingen of voorwaardelijke vorderi ngen op centrale overheden of centrale 
banken; 
b) vorderingen of voorwaardelijke vorderi ngen op regionale of lagere overheden; 
c) vorderingen of voorwaar delijke vorderingen op administratieve organen en 
niet-commerciële ondernemingen; 
d) vorderingen of voorwaardelijke vorderingen op multilaterale 
ontwikkelingsbanken; 
e) vorderingen of voorwaardelijke vorde ringen op internationale organisaties; 
f) vorderingen of voorwaardeli jke vorderingen op instellingen; 
g) vorderingen of voorwaardelijk e vorderingen op ondernemingen; 
h) vorderingen of voorwaardelijke vorderinge n op particulieren en kleine partijen; 
i) vorderingen of voorwaardelijke vorde ringen die zijn gegarandeerd door 
onroerend goed;  
j) posten waarvoor sprake is van een betalingsachterstand; 
k) posten met een hoog risico; 
 
NL 103   NL l) vorderingen in de vorm van obligaties met zekerheidsstelling; 
m) securitisatieposities; 
n) kortlopende vorderingen op in stellingen en ondernemingen; 
o) vorderingen in de vorm van rechte n van deelneming in instellingen voor 
collectieve belegging; 
p) overige posten. 
2. Om in de categorie vorderingen op particul ieren en kleine partijen, als bedoeld onder 
h), ondergebracht te kunnen worden, vol doet een vordering aan de volgende 
voorwaarden: 
a) zij moet betrekking hebben op een in dividuele persoon of individuele personen 
dan wel op een kleine of middelgrote onderneming; 
b) zij moet deel uitmaken van een groot pakket vorderingen met ongeveer 
dezelfde kenmerken zodat het risico dat aan dergelijke leningen verbonden is, 
aanzienlijk wordt beperkt;  
c) het totale bedrag dat de debiteur of groep van verbonden cliënten aan de 
kredietinstelling en eventueel de moederonderneming en haar 
dochterondernemingen verschuldigd is, mag met inbegrip van de achterstallige 
posten volgens de informatie van de kr edietinstelling niet meer dan 1 miljoen 
EUR bedragen. De kredietinstelling moet  gepaste maatregelen nemen om aan 
deze informatie te komen. 
Effecten kunnen niet worden ondergebr acht in de categorie vorderingen op 
particulieren en kleine partijen. 
Artikel 80 
1. Voor de berekening van de risicogewoge n posten worden risicogewichten toegepast 
op alle vorderingen, tenzij deze op basis van bijlage VI, deel 1, in mindering worden 
gebracht op het eigen vermogen. Het risicogewi cht dat wordt toegepast, hangt af van 
de categorie waarin de vordering is ondergeb racht, en (in de mate als bepaald in 
bijlage VI, deel 1) van de kredietkwal iteit ervan. Voor de bepaling van de 
kredietkwaliteit mogen de kred ietbeoordelingen van externe 
kredietbeoordelingsinstel lingen (EKBI´s) of de kredietbeoordelingen van 
exportkredietverzekeringsmaatschappijen, zoal s beschreven in bijlage VI, deel 1, 
worden gebruikt, mits de artikelen 81  tot en met 83 in acht worden genomen. 
2. Voor de toepassing van een risicogewicht als bedoeld in lid 1, wordt de waarde van 
de post vermenigvuldigd met het risicogewich t dat op basis van deze onderafdeling 
is voorgeschreven of vastgesteld. 
3. Bij vorderingen op instellingen beslissen de bevoegde autoriteiten of bij de 
berekening van de risicogewogen posten wordt uitgegaan van de kredietkwaliteit van 
de centrale overheid van het rechtsgebied wa arin de kredietinstelling haar statutaire 
 
NL 104   NL zetel heeft, of - overeenkomstig bijlage VI  - van de kredietkwaliteit van de instelling 
van de tegenpartij. 
4. Niettegenstaande lid 1 mag het risi cogewicht van een vordering die door 
kredietprotectie is gegara ndeerd, op basis van onderafd eling 3 worden aangepast. 
5. Bij gesecuritiseerde vorderingen worden de risicogewogen posten berekend op basis 
van onderafdeling 4. 
6. Vorderingen waarvoor in deze afdeling g een voorschriften voor de berekening van 
de risicogewogen posten zijn vastgestel d, krijgen een risicogewicht van 100%. 
7. Met uitzondering van vorderingen waardoor  verplichtingen ontstaan in de vorm van 
de in artikel 57, lid 1, punten 1 tot en met 8, genoemde bestanddelen, mogen de 
bevoegde autoriteiten de vorderingen van een  kredietinstelling op een tegenpartij die 
haar moederonderneming, dochteronderneming of een dochteronderneming van haar 
moederonderneming is, vrijstellen van het bepaalde in lid 1 van het onderhavige 
artikel, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: 
a) de tegenpartij is een instelling of een  financiële holding, financiële instelling, 
vermogensbeheerder of een nevendienst en verrichtende onderneming waarop 
prudentiële voorschrifte n van toepassing zijn; 
b) de tegenpartij en de kredietinstelling zijn opgenomen in dezelfde volledige 
consolidatie; 
c) de tegenpartij is onderworpen aan dezelfde risicobeoordelings-, meet- en 
controleprocedures als de kredietinstelling; 
d) de tegenpartij is gevestigd in deze lfde lidstaat als de kredietinstelling; 
e) er is geen substantiële  of juridische belemmering aanwezig of te voorzien die 
een onmiddellijke overdracht van ei gen vermogen of terugbetaling van 
middelen door de tegenpartij aan de kredietinstelling kan verhinderen;  
In een dergelijk geval wordt een risicogewicht van 0% toegepast. 
Artikel 81 
1. Een externe kredietbeoordeling mag voor de  bepaling van het risicogewicht van een 
vordering op basis van artike l 80 alleen worden gebruikt  als de instelling die de 
beoordeling afgeeft, door de bevoegde autorite iten is erkend als zijnde geschikt voor 
deze doeleinden. Hieronder wordt een derg elijke instelling als "erkende EKBI" 
aangeduid. 
2. De bevoegde autoriteiten er kennen een EKBI als zijnde geschikt voor de doeleinden 
van artikel 80 alleen als ze zich ervan hebben overtuigd dat de 
beoordelingsmethodiek van de instelling voldoet aan de crite ria objectiviteit, 
onafhankelijkheid, doorlopende toetsing en transparantie en dat de ontwikkelde 
kredietbeoordelingen betrouwbaar en tran sparant zijn. Daartoe houden de bevoegde 
autoriteiten rekening met de  technische criteria in bijlage VI, deel 2. 
 
NL 105   NL 3. Als de bevoegde autoriteiten van een lidst aat een EKBI hebben erkend, mogen de 
bevoegde autoriteiten van a ndere lidstaten deze erkenni ng overnemen en hoeven ze 
niet zelf een eval uatie te verrichten. 
4. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat een toelichting op de 
erkenningsprocedure en een lijst van erke nde EKBI´s voor het publiek toegankelijk 
zijn. 
Artikel 82 
1. De bevoegde autoriteiten bepalen op basis van de technische cr iteria in bijlage VI, 
deel 2, in welke in deel 1 van deze bijlage genoemde kr edietkwaliteitscategorie de 
desbetreffende kredietbeoordelingen va n een erkende EKBI moeten worden 
ondergebracht. Daarbij moeten ze obj ectief en consequent tewerkgaan. 
2. Als de bevoegde autoriteiten van een lid staat de onderbrenging op basis van lid 1 
hebben bepaald, mogen de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten deze 
overnemen en hoeven ze niet zel f een onderbrenging te bepalen. 
Artikel 83 
1. Als voor de berekening van de risico gewogen posten van een kredietinstelling 
kredietbeoordelingen van EKBI´s worden gebruikt, wordt consequent en op basis 
van bijlage VI, deel 3, te werk gegaan. Kr edietbeoordelingen worden niet selectief 
gebruikt. 
2. Een kredietinstelling maakt alleen gebrui k van kredietbeoordelingen waarom zij zelf 
heeft gevraagd. Met toestemming van de  bevoegde autoriteit mag ze echter ook 
gebruikmaken van ongevraagde beoordelingen. 
ONDERAFDELING 2 - INTERNE -RATINGBENADERING  
Artikel 84 
1. De bevoegde autoriteiten mogen met inachtneming van het bepaalde in deze 
onderafdeling een kredietinstelling toestemm ing verlenen om haar risicogewogen 
posten te berekenen aan de hand van de interne-ratingbenadering (IRB). Voor elke 
kredietinstelling is uitdrukkelijke toestemming vereist. 
2. Er wordt alleen toestemming verleend als de bevoegde autoriteit  zich ervan heeft 
overtuigd dat de in de kredie tinstelling gehanteerde system en voor het beheer en de 
rating van kredietrisico´s solide zijn, zor gvuldig worden toegepast en met name aan 
de volgende normen van bijl age VII, deel 4 voldoen: 
a) de ratingsystemen van de kredietins telling maken een bruikbare beoordeling 
van de debiteuren- en transactiekenmer ken, een bruikbare risicodifferentiatie 
en precieze en samenhangende kwantitatieve risicoramingen mogelijk. 
 
NL 106   NL (b) de voor de berekening van de kapitaal vereisten gehanteerde interne ratings en 
ramingen van de omvang van het kredietv erzuim en de verliezen, alsmede de 
daarmee samenhangende systemen en proce dures spelen een essentiële rol bij 
het risicobeheer en de besluitvorming  en bij de kredietacceptatie, interne 
kapitaalallocatie en corporate gov ernance van de kredietinstelling; 
c) de kredietinstelling heeft een voor haar ratingsystemen verantwoordelijke 
eenheid kredietrisicobeheersing die voldoende onafhankelijk kan opereren en 
niet al te sterk kan worden beïnvloed;  
d) de kredietinstelling verzamelt alle  gegevens aan de hand waarvan de 
kredietrisico´s effectief kunnen worden gemeten en beheerd, en slaat deze 
gegevens op;  
e) de kredietinstelling legt haar ratingsystemen schriftel ijk vast, geeft aan waarom 
ze zo zijn opgezet en valideert ze. 
Als een EU-moederkredietinstelling en haar  dochterondernemingen of een financiële 
EU-moederinstelling en haar dochter ondernemingen de IRB voor moeder- en 
dochteronderneming centraal toepassen, kunnen de bevoegde autoriteiten ermee 
akkoord gaan dat de moeder- en docht eronderneming samen voldoen aan de in 
bijlage VII, deel 4, verm elde minimumvereisten. 
3. Een kredietinstelling die een aanvraag indi ent om de IRB te mogen toepassen, legt 
bewijsstukken over waaruit blijkt dat zij al ten minste drie jaar voordat zij daartoe het 
recht krijgt, voor de desbetreffende IRB- categorieën van vorderingen ratingsystemen 
hanteert die in grote lijnen in overeenstem ming zijn met de in deze bijlage vermelde 
minimumvereisten voor de meting en het beheer van interne risico´s. Deze 
verplichting gaat in op 31 december 2010. 
4. Een kredietinstelling die een aanvraag indi ent om gebruik te mogen maken van eigen 
ramingen van LGD´s (verliezen bij wanbetaling) en/of omrekeningsfactoren, legt 
bewijsstukken over waaruit blijkt dat zij al ten minste drie jaar voordat zij daartoe het 
recht krijgt, eigen ramingen van LGD´s en /of omrekeningsfactoren samenstelt en 
daarvan gebruikmaakt, en wel op een wijze die in grote lijnen in overeenstemming is 
met de in deze bijlage vermelde minimumvereisten voor het gebruik van eigen 
ramingen van de desbetreffende parameters. Deze verplichting gaat in op 31 
december 2010. 
5. Als een kredietinstelling niet meer voldoe t aan de in deze onderafdeling vermelde 
vereisten, wordt door haar ofwel bij de bevoegde autoriteit een plan ingediend om 
tijdig terug te keren naar de oude situ atie, ofwel aangetoond dat de afwijkende 
situatie geen noemenswaardige gevolgen heeft. 
6. Als de EU-moederkredietinstelling en h aar dochterondernemingen of de financiële 
EU-moederholding en haar dochterondernemi ng de IRB willen toepassen, werken de 
voor de verschillende rechtspersonen bevoe gde autoriteiten nauw samen, en wel op 
basis van de voorschriften van de artikelen 129 tot en met 132. 
 
NL 107   NL Artikel 85 
1. Onverminderd artikel 89 passen kredieti nstellingen en alle moederondernemingen 
met hun dochterondernemingen de IRB op alle vorderingen toe. 
Als de bevoegde autoriteiten daarvoor toestemming verlenen, is per categorie 
vorderingen, als bedoeld in artikel 86, bi nnen dezelfde bedrijfsactiviteit, per 
bedrijfsactiviteit binnen dezelfde groep of voor het gebruik van eigen ramingen van 
LGD´s of omrekeningsfactor en voor de berekening van risicogewichten voor 
vorderingen op bedrijven, inst ellingen en centrale overhed en en centrale banken een 
stapsgewijze invoering toegestaan. 
Bij de categorie vorderingen op particulieren en kleine  partijen als bedoeld in 
artikel 86, is een stapsgewijze invoering to egestaan voor de categorieën vorderingen 
volgens de verschillende correlaties in de punten 9, 10 en 11 van bijlage VII 
waarmee de verschillende correlaties overeenkomen. 
2. De in lid 1 bedoelde invoering vindt binne n een redelijke termijn plaats. Daarover 
moet met de bevoegde autoriteiten overeen stemming worden bereikt. Invoering vindt 
plaats op strikte voorwaarden, die door de bevoegde autoriteiten worden vastgesteld. 
Deze voorwaarden moeten ervoor zorgen dat de in lid 1 geboden flexibiliteit niet 
selectief wordt gebruikt met als doel voor categorieën vorderingen of voor 
bedrijfsactiviteiten die nog niet onder de IRB vallen, of bij he t gebruik van eigen 
ramingen van LGD´s en omrekeningsfactoren  lagere minimumkapitaalvereisten te 
verkrijgen.  
3. Kredietinstellingen die voor alle categori eën vorderingen de IRB hanteren, passen 
deze benadering ook toe op de categorie positie in aandelen. 
4. Behoudens de leden 1 tot en met 3 en artik el 89 vallen kredietinstellingen die in het 
kader van artikel 84 toestemming hebben ge kregen voor het gebruik van de IRB, 
voor de berekening van risicogewogen poste n niet terug op onderafdeling 1, tenzij 
daarvoor goede redenen worden aangevoerd en de bevoegde autoriteiten daarmee 
akkoord gaan. 
5. Behoudens de leden 1 en 2 en artikel 89 vallen kredietinstellingen die in het kader 
van artikel 87, lid 9, toestemming hebben gekregen voor het gebruik van eigen 
ramingen van LGD´s en omrekeningsfactoren niet terug op de in artikel 87, lid 8, 
genoemde LGD´s en omrekeningsfactoren, tenzij daarvoor goede redenen worden 
aangevoerd en de bevoegde auto riteiten daarmee akkoord gaan. 
Artikel 86 
1. Elke vordering wordt ondergebracht in  een van de volgende categorieën: 
a) vorderingen of voorwaarde lijke vorderingen op central e overheden en centrale 
banken;  
b) vorderingen of voorwaardeli jke vorderingen op instellingen; 
c) vorderingen of voorwaardelijk e vorderingen op ondernemingen; 
 
NL 108   NL d) vorderingen of voorwaar delijke vorderingen op pa rticulieren en  op kleine 
partijen; 
e) posities in aandelen; 
f) securitisatieposities; 
g) andere activa die geen kredie tverplichting ve rtegenwoordigen. 
2. De volgende vorderingen worden behandeld als vorderingen op centrale overheden en 
centrale banken: 
a) vorderingen op regionale en lage re overheden die in het kader van 
onderafdeling 1 worden behandeld al s vorderingen op centrale overheden; 
b) vorderingen op multilaterale ontwi kkelingsbanken en internationale 
organisaties die in het kader van onderafdeling 1 een risicogewicht van 0% 
krijgen. 
3. De volgende vorderingen worden behande ld als vorderingen op instellingen: 
a) vorderingen op regionale en lage re overheden die in het kader van 
onderafdeling 1 niet worden behandeld als vorderingen op centrale overheden; 
b) vorderingen op publiekrechtelijke lichamen die in het kader van onderafdeling 
1 worden behandeld als vorde ringen op instellingen;  
c) vorderingen op multilaterale ontwikkelingsbanken die in het kader van 
onderafdeling 1 geen risicogewicht van 0% krijgen. 
4. Om in de categorie vorderingen op particul ieren en op kleine partijen, als bedoeld in 
lid 1, onder d), ondergebracht te kunnen worde n, voldoen de vorderingen aan de volgende 
voorwaarden: 
a) zij moeten betrekking hebben op een  individuele persoon of individuele 
personen dan wel op een kleine of mi ddelgrote onderneming. In het laatste 
geval bedraagt het totale bedrag dat de debiteur of de groep van verbonden 
cliënten verschuldigd is aan de kr edietinstelling en eventueel aan de 
moederonderneming en haar doc hterondernemingen, voorzover de 
kredietinstelling weet, niet meer dan 1 m iljoen EUR. De kredietinstelling moet 
wel stappen hebben gezet om zich te overtuigen van de juistheid van deze 
informatie; 
b) ze worden in het interne risicobeheer van de kredietinstelling in de tijd gezien 
consistent en op dezelfde wijze behandeld; 
c) ze worden niet op indivi duele basis beheerd, zoals in de categorie vorderingen 
op ondernemingen wel gebeurt; 
d) ze maken elk deel uit van een groot aantal op vergelijkbare  wijze beheerde 
vorderingen. 
 
NL 109   NL 5. De volgende vorderingen worden als pos ities in aandelen geclassificeerd:  
a) andere posities dan schu lden die een achtergesteld e restvordering op de activa 
of het vermogen van de u itgevende instelling vormen; 
b) schuldvorderingen waarvan de be langrijkste economische kenmerken 
overeenkomen met die van de vorderi ngen die onder a) zijn genoemd.  
6. Vorderingen in de categorie vorderingen op ondernemingen worden door de 
kredietinstellingen apart geregistreerd als vorderingen uit hoofde van gespecialiseerde 
kredietverlening als ze de vol gende kenmerken bezitten:  
a) de vordering heeft betrekking op een  entiteit die speciaal is opgericht om 
materiële activa te financieren en/of te beheren; 
b) in het contract is geregeld dat de kredietverlener een grote zeggenschap heeft 
over de activa en de inkomsten die daarmee worden gegenereerd; 
c) de afbetaling van de ve rplichting is vooral gerelate erd aan de inkomsten die 
met de gefinancierde activa worden gegenereerd, en niet zozeer aan de 
algemene capaciteit van een in bred er verband opererende commerciële 
onderneming. 
7. Kredietverplichtingen die niet zijn ondergebracht in een onder a), b) of d) tot en met f) 
van lid 1, genoemde categorie, vallen onder de in dit lid, onder c), genoemde categorie.  
8. De onder g) van lid 1 genoemde categorie  omvat ook de restwaarde van geleasd 
onroerend goed, waar dit niet onder een a ndere bepaling van deze richtlijn valt. 
9. Voor de onderbrenging van de vorderingen in de verschillende categorieën past de 
kredietinstelling een geschikte, in de tijd gezien consistente methodiek toe. 
Artikel 87 
1. De voor het kredietrisico gewogen poste n die verband houden met vorderingen die 
onder een van de in artikel 86, lid 1, onder a) tot en met e) en g), genoemde categorieën 
vallen, worden, als ze niet op het eigen vermoge n in mindering worden gebracht, berekend op 
basis van bijlage VII, deel 1, punt 1 tot en met 25. 
2. De voor het verwateringsrisico gew ogen posten die verband houden met gekochte 
kortlopende vorderingen, worden berekend op basis van bijlage VII, deel 1, punt 26.  
3. Bij de berekening van voor het krediet- en het verwat eringsrisico gewogen posten 
wordt uitgegaan van de parameters voor de  desbetreffende vordering. Daaronder vallen de 
kans op wanbetaling (PD), het verlies bij wanbet aling (LGD), de looptijd (M) en de waarde 
van de post. Overeenkomstig bijlage VII, de el 2, mogen de PD en het LGD apart of 
gezamenlijk in aanmerking worden genomen.  
4. Onverminderd lid 3 worden de voor het kredietrisico gewoge n posten die verband 
houden met alle posities die onder de in artikel 86, lid 1, onder e), genoemde categorie vallen, 
berekend op basis van bijlage VII, deel 1, punten 15 tot en met 24, mits de bevoegde 
 
NL 110   NL autoriteiten daarmee akkoord gaan. De bevoegde au toriteiten verlenen een kredietinstelling 
alleen toestemming om de benade ring zoals uiteengezet in bijl age VII, deel 1, punten 24 en 
25, toe te passen als de kredietin stelling voldoet aan de in bijl age VII, deel 4, punten 114 tot 
en met 122 vermelde minimumvereisten.  
5. Onverminderd lid 3 mogen voor het kred ietrisico gewogen posten die verband houden 
met vorderingen uit hoofde van gespecialiseerde kred ietverlening, worden berekend op basis 
van bijlage VII, deel 1, punt 5. De bevoegde autoriteiten maken richtsnoeren bekend voor de 
wijze waarop de instellingen in het kader van bijlage VII, deel 1, punt 5, risicogewichten 
dienen toe te kennen aan vorderingen uit hoof de van gespecialiseerd e kredietverlening, en 
verlenen hun goedkeuring aan de door de in stellingen daarvoor ge bruikte methodieken. 
6. Voor vorderingen die onder een van de in  artikel 86, lid 1, onder a) tot en met d), 
genoemde categorieën vallen, stellen kredietin stellingen eigen raminge n van PD´s op basis 
van artikel 84 en bijlage VII, deel 4. 
7. Voor vorderingen die onder de in artikel 86, lid 1, onder d) genoemde categorie vallen, 
stellen kredietinstellingen eigen ramingen van LGD´s en omrekeningsfa ctoren op op basis van 
artikel 84 en bijlage VII, deel 4. 
8. Op vorderingen die onder een van de in artikel 86, lid 1, onder a) tot en met c), 
genoemde categorieën vallen, passen de kredietin stellingen de LGD-waarden van bijlage VII, 
deel 2, punt 8, en de omrekenings factoren van bijlage VII, deel  3, punt 11, onder a) tot en met 
c), toe. 
9. Onverminderd lid 8 mogen de bevoegde autoriteiten aan de kredietinstellingen 
toestemming verlenen om voor alle vordering en die onder een van de in artikel 86, lid 1, 
onder a) tot en met c), genoemde categorieën vallen, gebruik te maken van eigen ramingen 
van LGD´s en omrekeningsfactoren op basis van artikel 84 en bijlage VII, deel 4. 
10. De risicogewogen posten voor gesecuritis eerde vorderingen en voor vorderingen die 
onder de in artikel 86, lid 1, onder f), genoemd e categorie vallen, worden berekend op basis 
van onderafdeling 4.  
11. Als vorderingen op een collectief belegging sfonds (ICB) voldoen aan de criteria van 
bijlage VI, deel 1, punten 74  en 75, en de kredietinstell ing op de hoogte is van alle 
onderliggende vorderingen van het ICB, control eert de kredietinstelli ng deze vorderingen en 
berekent zij de risicogewogen posten en de  verwachte verliespos ten op basis van de 
methodieken die in deze onderafdeling worden beschreven.  
Als de kredietinstelling niet voldoet aan de voorwaarden om de in deze onderafdeling 
beschreven methodieken te mogen gebruiken,  worden de risicogewogen posten en de 
verwachte verliesposten als volgt berekend: 
a) bij vorderingen die onder de in artikel 86, lid 1, onder e), vallen, wordt de 
benadering van bijlage VII, deel 1, punten  17 tot en met 19, gehanteerd. Als de 
kredietinstelling niet in staat is een onde rscheid te maken tussen posities in niet 
ter beurze verhandelde, ter beurze verh andelde en overige aandelen, behandelt 
zij de desbetreffende vorderingen al s posities in overige aandelen; 
 
NL 111   NL b) bij alle overige onderliggende vord eringen wordt de in onderafdeling 1 
beschreven benadering gehanteerd. Deze wijkt echter op de volgende punten 
af:  
i) de vorderingen worden in een ca tegorie ondergebracht en krijgen het 
risicogewicht van de trap boven de kredietkwaliteitstrap waarin de 
vordering normaalgesproken zou zijn ondergebracht; 
ii) vorderingen die worden ondergebracht in een hogere 
kredietkwaliteitstrap en normaal gesproken een risicogewicht van 
150% zouden krijgen, krijgen ee n risicogewicht van 200%.  
12. Als vorderingen op een ICB niet voldoen aan de criteria van bijl age VI, deel 1, punten 
74 en 75, of de kredietinstelling niet op de hoog te is van alle onderli ggende vorderingen van 
het ICB, controleert de kredietinstelling de o nderliggende vorderingen en berekent zij de 
risicogewogen posten en de verwachte verlie sposten op basis van de benadering die is 
beschreven in bijlage VII, deel 1, punten 17 tot en met 19. Als de kredietinstelling niet in staat 
is een onderscheid te maken tu ssen posities in niet ter beur ze verhandelde, ter beurze 
verhandelde en overige aandelen, behandelt zij de desbetreffende vorderingen als posities in 
overige aandelen. Daartoe worden vorderingen w aarbij het niet om posi ties in aandelen gaat, 
ondergebracht in een van de in bijlage VII, d eel 1, punt 17, genoemde categorieën (posities in 
niet ter beurze verhandelde, ter beurze  verhandelde en overige aandelen).  
Als alternatief voor de bovenbeschreven met hodiek kunnen kredietinstellingen aan een derde 
opdracht geven de gemiddelde risicogewoge n posten op basis van de onderliggende 
vorderingen op de ICB te berekenen en hen va n de resultaten op de hoogte te brengen. Wel 
moet voldoende gewaarborgd zijn dat de bereke ning en de rapportage volgens de regels 
plaatsvinden. Voor de berekeningen word en de volgende benaderingen gevolgd:  
a) bij vorderingen die onder de in artike l 86, lid 1, onder e), vallen, de benadering 
van bijlage VII, deel 1, punt en 17 tot en met 19. Als de kredietinstelling niet in 
staat is een onderscheid te maken tussen posities in niet ter beurze verhandelde, 
ter beurze verhandelde en overige aande len, behandelt zij de desbetreffende 
vorderingen als posities in overige aandelen; 
b) bij alle overige onderl iggende vorderingen de in onderafdeling 1 beschreven 
benadering, die echter op de volgende punten afwijkt:  
i) de vorderingen worden in een ca tegorie ondergebracht en krijgen het 
risicogewicht van de trap boven de kredietkwaliteitstrap waarin de 
vordering normaalgesproken zou zijn ondergebracht; 
ii) vorderingen die worden ondergebracht in een hogere 
kredietkwaliteitstrap en normaalge sproken een risicogewicht van 150% 
zouden krijgen, krijgen een risicogewicht van 200%.  
Artikel 88 
1. Bij vorderingen die vallen onder een van de in artikel 86, lid 1, onder a) tot en met e), 
genoemde categorieën, worden de verwachte  verliesposten berekend op basis van de 
methodieken die in bijlage VII, deel 1, punten 27 tot en met 33, staan beschreven. 
 
NL 112   NL 2. Als de verwachte verliesposten op basis va n bijlage VII, deel 1, punten 27 tot en met 
33, worden berekend, wordt bij elke vordering uitgegaan van dezelfde inputparameters voor 
PD, LGD en de waarde van de post als die we lke worden gebruikt voor de berekening van 
risicogewogen posten op basis van artikel 87.  
3. Bij gesecuritiseerde vorderingen worden de  verwachte verliesposten berekend op basis 
van onderafdeling 4.  
4. Bij vorderingen die onder de in artikel 86, lid 1, onder g), genoemde categorie vallen, 
is de verwachte verlie spost gelijk nul.  
5. De verwachte verliesposten in verband met het verwateringsrisico van gekochte 
kortlopende vorderingen worden berekend op basis van de methodi eken van bijlage VII, deel 
1, punt 33. 
6. De verwachte verliesposten bij de in ar tikel 87, leden 11 en 12, genoemde vorderingen 
worden berekend op basis van de methodieken die beschreven staan in bijlage VII, deel 1, 
punten 27 tot en met 33. 
Artikel 89 
1. Kredietinstellingen die bij de berekeni ng van risicogewogen posten en verwachte 
verliesposten voor een of meer  categorieën vorderingen de IR B mogen hanteren, mogen, mits 
de bevoegde autoriteiten daarmee akkoord gaan, onderafdeling 1 toepassen op:  
a) de in artikel 86, lid 1, onder a), genoemde categorie, als het aantal grote 
tegenpartijen beperkt is en het voor de kredietinstelling te belastend zou zijn 
om voor deze tegenpartijen een ratingsysteem in te voeren; 
b) de in artikel 86, lid 1, onder b), genoemde categorie, als het aantal grote 
tegenpartijen beperkt is en het voor de kredietinstelling te belastend zou zijn 
om voor deze tegenpartijen een ratingsysteem in te voeren; 
c) vorderingen in verba nd met niet-belangrijke bedrijfsactiviteiten en in 
categorieën die geen noemenswaardi ge omvang hebben en waarvan het 
risicoprofiel als laag wordt aangemerkt;  
d) vorderingen op de centrale overheid, re gionale overheden, lagere overheden en 
administratieve organen in de lidstaat van herkomst, mits:  
i) er op grond van bepaalde publiekrec htelijke regelingen geen verschil in 
risico bestaat tussen de vorderingen op de centrale overheid en de andere 
vorderingen; 
ii) vorderingen op de centrale overheid ingevolge onderafdeling 1 
ondergebracht zijn in kredietk waliteitbeoordelingstrap 1;  
e) vorderingen van een kredietinste lling op een tegenpartij die haar 
moederonderneming, dochterondernemi ng of een dochteronderneming van 
haar moederonderneming is, mits het bij deze tegenpartij om een instelling of 
een financiële holding, een financiële in stelling, een vermogensbeheerder of 
 
NL 113   NL een nevendiensten verrichtende onde rneming gaat waarop prudentiële 
voorschriften van toepassing zijn; 
f) posities in aandelen van entiteiten waar van de kredietverpl ichtingen ingevolge 
onderafdeling 1 voor een risicogewicht van nul in aanmerking komen (daartoe 
behoren ook met overheidsgeld gefi nancierde entiteit en waarvoor een 
risicogewicht van nul geldt). 
g) posities in aandelen die zijn  ingenomen in het kader van 
overheidsprogramma´s waarmee steun wordt verleend aan bepaalde 
economische sectoren en waarbij de kr edietinstelling omvangrijke subsidies 
ontvangt voor haar beleggi ng en de beleggingen op de  een of andere wijze 
onderworpen zijn aan overheidstoezicht en  restricties. In totaal mag hiermee 
niet meer dan in totaal 10% van het oorspronkelijke eige n vermogen plus het 
aanvullende eigen vermogen gemoeid zijn. 
De bevoegde autoriteiten mogen op grond van het bepaalde in dit lid niet weigeren 
akkoord te gaan met de toep assing van de regels van onderafdeling op posities in 
aandelen als deze posities in andere lids taten al zo behandeld mogen worden. 
2. Voor de toepassing van punt c) worden pos ities in aandelen van een kredietinstelling 
als omvangrijk beschouwd als de totale waarde  ervan exclusief de onde r g) genoemde posities 
in aandelen die zijn ingenomen in het kader va n overheidsprogramma´s in het voorgaande jaar 
gemiddeld meer dan 10% van het eigen vermogen  van de kredietinstel ling bedraagt. Als in 
minder dan tien individuele bedrijven een pos itie in aandelen is opgebouwd, bedraagt de 
drempel 5% van het eigen verm ogen van de kredietinstelling. 
ONDERAFDELING 3 - KREDIETRISICOLIMITERING  
Artikel 90 
Voor de toepassing van deze onderafd eling wordt onder "l eningverstrekkende 
kredietinstelling" verstaan: de kredietinstelli ng die de vordering in kwestie heeft, ongeacht of 
daaraan een lening ten grondslag ligt. 
Artikel 91 
Kredietinstellingen die de standaardbenadering op basis van de artikelen 78 tot en met 83 of 
de IRB op basis van de artikelen 84 tot en met 89 hanteren, maar niet gebruikmaken van eigen 
ramingen van LGD’s en omrekeningsfactoren op basis van de artikelen 87 en 88, mogen 
conform deze onderafdeling kred ietrisicolimitering in  aanmerking nemen bij de berekening 
van de risicogewogen posten voor de toepassi ng van artikel 75, onder a), of - indien van 
toepassing - bij de berekening va n de verwachte verliesposten me t het oog op de in artikel 57, 
onder q), en artikel 63, li d 3, bedoelde berekening. 
Artikel 92 
1. De voor de kredietpro tectie gehanteerde techniek in combinatie met de maatregelen, 
stappen, procedures en gedr agslijnen van de leningvers trekkende kredietinstelling 
 
NL 114   NL leiden tot zekerheidsregelingen die in alle desbetreffende rechtsgebieden rechtsgeldig 
en afdwingbaar zijn.  
2. De leningverstrekkende kredietinstelling neemt alle vereiste maatregelen om de 
effectiviteit van de zekerheidsregeling te waarborgen en de daaraan verbonden 
risico´s te beperken. 
3. Bij volgestorte kredietprotectie mogen a lleen activa in aanmerking worden genomen 
waarvan de liquiditeit niet te wensen overlaat en waarvan de waarde in de tijd gezien 
zo stabiel is dat ze gelet op de benaderi ng die gehanteerd wordt voor de berekening 
van risicogewogen posten en gelet op de toegestane mate van erkenning voldoende 
zekerheid bieden wat de protectie van het kr ediet betreft. Alleen de in bijlage VIII, 
deel 1, genoemde activa komen voor deze doeleinden in aanmerking.  
4. Bij volgestorte kredietprote ctie heeft de leningverstre kkende kredietinstelling het 
recht om bij in gebreke blijven, insolventie of faillissement van de debiteur of indien 
van toepassing, van de bewaarnemer van de zek erheid of bij een andere credit event 
die in het desbetreffende contract wordt ve rmeld, de activa die als zekerheid dienen, 
bijtijds te liquideren of te behouden. De waarde van de activa die als zekerheid 
worden gebruikt, mag niet te  nauw gekoppeld zijn aan de  kredietkwaliteit van de 
leningnemer.   
5. Bij niet-volgestorte kredie tprotectie mag de partij va n wie de garanties afkomstig 
zijn, alleen in aanmerking worden genomen als deze betrouwbaar genoeg is en de 
kredietprotectieovereenkomst in de desbetreffende rechtsgebieden rechtsgeldig is; 
pas dan is er, gelet op de benadering di e gehanteerd wordt voor de berekening van 
risicogewogen posten en gelet op de to egestane mate van inaanmerkingneming, 
sprake van voldoende zekerheid wat de protec tie van het krediet betreft. Alleen de in 
bijlage VIII, deel 1, genoemde protectiegevers en soorten 
kredietprotectieovereenko msten komen voor deze doeleinden in aanmerking. 
6. Er wordt voldaan aan de in bijlage VIII, deel 2, vermelde minimumeisen.  
Artikel 93 
1. Als aan artikel 92 wordt voldaan, m ogen de berekening van risicogewogen 
vorderingen en – indien van toepassi ng – de berekening van de verwachte 
verliesposten overeenkomstig bijlage VIII, delen 3 tot en met 6, worden gewijzigd. 
2. Een vordering waarbij het kredietrisico word t gelimiteerd, levert in geen geval een 
hogere risicogewogen post of verwachte ve rliespost op dan een  vordering zonder 
kredietrisicolimitering die in alle overige opzichten identiek is. 
3. Als bij de risicogewogen vordering in het kader van de artikelen 78 tot en met 83 of 
de artikelen 84 tot en met 93 al rekening wordt gehouden met kred ietprotectie, wordt 
kredietprotectie in het kader van deze onderafdeling niet meer als zodanig in 
aanmerking genomen. 
 
NL 115   NL ONDERAFDELING 4 - SECURITISATIE  
Artikel 94 
Als een kredietinstelling de standaardbena dering van onderafdeling 1 hanteert voor de 
berekening van risicogewogen posten voor de categorie vorderingen waarin de 
gesecuritiseerde posten op basi s van artikel 79 zouden zijn onde rgebracht, berekent zij de 
risicogewogen post voor een securitisatiepositie op basis van bijlage IX, deel 4, punten 6 tot 
en met 35.  
In alle overige gevallen bereke nt zij de risicogewogen post op basis van bijlage IX, deel 4, 
punten 36 tot en met 74. 
Artikel 95 
1. Als een aanzienlijk deel van het aan de gesecuritiseerde posities verbonden 
kredietrisico door de initiër ende kredietinstelling overee nkomstig de voorwaarden van 
bijlage IX, deel 2, is overgedragen, mag deze kredietinstelling 
a) ingeval van een tr aditionele securi tisatie de door haar gesecuritiseerde posten 
buiten de berekening van risicogewogen posten en – indien van toepassing – 
van de verwachte verliesposten laten;  
b) in geval van een synthetische securiti satie de risicogewogen posten en – indien 
van toepassing – de verwachte verliesposte n voor de gesecuri tiseerde posities 
op basis van bijlage IX, deel 2, berekenen.  
2. Als lid 1 van toepassing is, berekent de initiërende kredie tinstelling de risicogewogen 
posten die in bijlage IX voor de s ecuritisatieposities zijn voorgeschreven. 
Slaagt de initiërende kredietinstelling er niet in een aanzienlijk deel van het kredietrisico 
overeenkomstig het bepaalde in  lid 1 over te dragen, hoeft zij voor geen enkele van de 
desbetreffende securitisatieposities ri sicogewogen posten te berekenen.  
Artikel 96 
1. De risicogewogen post van een securiti satiepositie wordt berekend door op basis van 
bijlage IX risicogewichten toe te passen op de w aarde van de post en daarbij uit te gaan van 
de kredietkwaliteit van de positie, die ingevolge bijlage IX aan de hand van een 
kredietbeoordeling van een EKBI of op andere wijze kan worden vastgesteld. 
2. Als een securitisatiepositie verschillende tr anches telt wordt elke tranche van de 
positie als een afgescheiden s ecuritisatiepositie beschouwd. De kredietprotectiegevers bij 
securitisatieposities worden beschouwd als houders van posit ies in deze securitisatie. 
Securitisatieposities omvatten ook posities die ontstaan als gevolg van rente- of 
valutaderivaten. 
 
NL 116   NL 3. Als op een securitisatiepositie een al da n niet volgestorte kredietprotectie van 
toepassing is, mag het risicogewi cht dat voor die positie geldt, op basis van de artikelen 90 tot 
en met 93 – lees: in combinatie me t bijlage IX - worden gewijzigd. 
4. Behoudens artikel 57, onder r), en artikel 66, lid 2, wordt de risicogewogen post voor 
de toepassing van artikel 75, onder a), opgenomen in het totaal van de risicogewogen posten 
van de kredietinstelling.  
Artikel 97 
1. Een kredietbeoordeling van een EKBI mag voor de bepaling van he t risicogewicht van 
een securitisatiepositie op basis van artikel 96 alleen worden gebruikt als de EKBI door de 
bevoegde autoriteiten is erkend als zijnde gesc hikt voor dit doel. Hieronder wordt deze EKBI 
als "erkende EKBI" aangeduid.  
2. De bevoegde autoriteiten erke nnen een voor de to epassing van lid 1 alleen als zijnde 
geschikt als ze, rekening houdende met de tec hnische criteria van bijl age VI, deel 2, ervan 
overtuigd zijn dat het voldoet aan artikel 81 en  met bijvoorbeeld een grote marktacceptatie 
zijn bekwaamheid op securitis atiegebied heeft aangetoond. 
3. Als de bevoegde autoriteiten van een lidst aat een EKBI voor de toepassing van lid 1 
hebben erkend, mogen de bevoegde autoriteiten van andere lidsta ten de erkenning voor deze 
doeleinden overnemen en hoeven ze niet  een eigen evalua tie te verrichten. 
4. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor da t een toelichting op de erkenningsprocedure 
en een lijst van erkende EKBI´s voor het publiek toegankelijk zijn.  
5. Een kredietbeoordeling van een  erkende EKBI wordt alleen voor dit doel gebruikt als 
deze voldoet aan de beginselen van geloofwaardighe id en transparantie, zoals uitgewerkt in 
bijlage IX, deel 3. 
Artikel 98 
1. Met het oog op de toepassing van risicogewi chten op securitisatiepo sities bepalen de 
bevoegde autoriteiten in welke kredietkwalit eitstrap van bijlage IX de desbetreffende 
kredietbeoordeling van een erkende EKBI wordt ondergebracht. Daarbij gaan ze objectief en 
consequent te werk. 
2. Als de bevoegde autoriteiten van een lidstaa t in het kader van lid  1 de onderbrenging 
hebben bepaald, mogen de bevoegde autoriteiten  van andere lidstaten deze overnemen en 
hoeven ze geen eigen onderbrengi ng meer te vast te stellen. 
Artikel 99 
Bij het gebruik van EKBI-kredietbeoordelinge n voor de berekening van de risicogewogen 
posten van een kredietinstelling op basis van artikel 96 word t consequent en op basis van 
bijlage IX, deel 3, te werk gegaan. Kredietb eoordelingen worden niet  selectief gebruikt. 
 
NL 117   NL Artikel 100 
1. Als op een securitisatie van revolverende posities een vervroegde-aflossingsbepaling 
van toepassing is, berekent de initiërende  kredietinstelling of de sponsor, op basis 
van bijlage IX, voor het gevaar dat hun kredietrisico toeneemt ingeval van de 
vervroegde-aflossingsbepaling gebruik wordt gemaakt, een extra risicogewogen post  
2. In dit verband wordt onder een revolverende positie ve rstaan: een vordering waarbij 
de klant tot een van tevoren afgesproke n limiet uiteenlopende bedragen kan 
opnemen, en onder een vervroegde-aflossingsbe paling: een contractuele clausule op 
grond waarvan de posities van de beleggers vóór de oorspronkelijke vervaldatum van 
de uitgegeven effecten moeten worden afgelost. 
3. Als op securitisaties van vorderingen op particulieren en kleine partijen die niet voor 
een bepaald doel zijn bestemd en onvoor waardelijk, zonder opzegtermijn kunnen 
worden opgezegd, een vervroegde-aflossingsbepaling van toepassing is en een 
kwantitatieve waarde die niet van doen heeft met het driemaandsgemiddelde van de 
overgebleven rentemarge, de aanleiding is voor de vervroegde aflossing, mogen de 
bevoegde autoriteiten voorschriften to epassen die nauw aansluiten op de 
voorschriften van bijlage IX, deel 4, punten  27 tot en met 30, voor de bepaling van 
de aldaar aangegeven omrekeningswaarde. 
4. Als een bevoegde autoriteit bij een bepaal de securitisatie lid 3 wil toepassen, stelt 
deze eerst de desbetreffende bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten daarvan in 
kennis. Voordat een dergelijke aanpak van securitisaties met dit soort vervroegde-
aflossingsbepalingen deel gaat uitmaken va n het algemeen beleid van de bevoegde 
autoriteit, wint zij advies in bij de desbetreffende autoriteiten van de andere lidstaten 
en houdt zij rekening met de door he n ingenomen standpunten. De bevoegde 
autoriteit in kwestie maakt publiekelijk beke nd welke standpunten zijn ingenomen en 
voor welke aanpak zi j heeft gekozen. 
Artikel 101 
1. Als een initiërende kredie tinstelling of een sponsor steunt verleent aan een 
securitisatie, overschrijdt zij niet de grenzen va n haar contractuele verp lichtingen teneinde de 
mogelijke of feitelijke verliezen van de beleggers te beperken. 
2. Als een initiërende kredietinstelling of een sponsor zich bij een se curitisatie niet houdt 
aan lid 1, legt de bevoegde autor iteit in ieder geval deze in ieder geval de verplichting op dat 
zij voor alle gesecuritiseerde vorderingen evenveel eigen vermogen aanhouden als 
noodzakelijk was geweest als deze vorderingen niet waren gesecuritiseerd. De 
kredietinstelling maakt publiekelijk bekend dat z ij niet-contractuele st eun heeft verleend en 
welke gevolgen dit heeft voor  het toetsingsvermogen. 
 
NL 118   NL AFDELING 4 
MINIMUMKAPITAALVEREISTEN VOOR HET OPERATIONEEL RISICO  
Artikel 102 
1. De bevoegde autoriteiten leggen de kredietin stellingen de verplichting op om voor het 
operationeel risico eigen vermogen aan te houde n conform de in de ar tikelen 103, 104 en 105 
omschreven benaderingen.  
2. Onverminderd lid 4 vallen kredietinstellingen die de in artikel 104 genoemde 
benadering hanteren niet ter ug op de in artikel 103 genoemd e benadering, tenzij daarvoor 
goede redenen worden aangevoerd en de bevoegde autoriteiten daarmee akkoord gaan. 
3. Onverminderd lid 4 vallen kredietinstellingen die de in artikel 105 genoemde 
benadering hanteren niet terug op de in artik el 103 of 104 genoemde benaderingen, tenzij 
daarvoor goede redenen worden aangevoerd en  de bevoegde autoriteiten daarmee akkoord 
gaan. 
4. De bevoegde autoriteiten mogen de kred ietinstellingen toeste mming verlenen om 
benaderingen te combineren op basis van bijlage X, deel 4.  
Artikel 103 
In de basisindicatorbenadering bedraagt het kapitaalvereiste voor  het operationeel risico een 
bepaald percentage van een indicator die berust op de in bijlage X, deel 1, genoemde 
parameters.  
Artikel 104 
1. In de standaardbenadering splitsen de kredietinstellingen hun activiteiten in een 
aantal divisies zoals beschrev en in bijlage X, deel 2. 
2. Voor elke divisie berekenen de kredieti nstellingen voor het operationeel risico een 
kapitaalvereiste dat bestaat ui t een bepaald percentage van een indicator die berust op 
de in bijlage X, deel 2, genoemde parameters. 
3. Voor bepaalde divisies m ogen de bevoegde autoriteiten aan een kredietinstelling 
vergunning verlenen om voor de vaststelling van haar kapitaalvereiste voor het 
operationeel risico een alterna tieve indicator te gebruiken. 
4. In de standaardbenadering bedraagt het kap itaalvereiste voor het operationeel risico 
de som van de kapitaalvereisten voor het operationeel risico in de afzonderlijke 
divisies.  
5. De parameters voor de standaardbenaderi ng staan in bijlage X, deel 2, vermeld. 
 
NL 119   NL 6. Om in aanmerking te komen voor de standaardbenadering voldoen de 
kredietinstellingen aan de criteria van bijlage X, deel 2. 
Artikel 105 
1. De kredietinstellingen mogen alleen geav anceerde meetbenaderingen toepassen die 
berusten op hun eigen interne systemen voor de meting van het risico, als de bevoegde 
autoriteiten uitdrukkelijk inst emmen met het gebruik van de modellen voor de berekening van 
de kapitaalvereisten. 
2. De kredietinstellingen moeten de bevoegde  autoriteiten ervan overtuigen dat ze 
voldoen aan de criteria van bijlage X, deel 3.  
3. Als een EU-moederkredietinstelling en haar dochterondernemingen of de 
dochterondernemingen van een financiële  EU-moederholding een geavanceerde 
meetbenadering willen toepassen, werken de vo or de verschillende rechtspersonen bevoegde 
autoriteiten nauw samen, en wel op basis van de  voorschriften van de ar tikelen 128 tot en met 
132. Daarbij wordt rekening gehouden met de in bijlage X, deel 3, genoemde punten. 
4. Als een EU-moederkredietinstelling en h aar dochterondernemingen of een financiële 
EU-moederinstelling en haar dochterondernem ingen een geavanceerde meetbenadering voor 
moeder- en dochteronderneming centraal toepas sen, mogen de bevoegde autoriteiten ermee 
instemmen dat moeder- en dochteronderneming sa men voldoen aan de criteria die in bijlage 
X, deel 3, worden genoemd. 
 
Ð 2000/12/EG 
AFDELING 5 
GROTE POSITIES  
 
Ð 2000/12/EG artikel 1, lid 24 
(aangepast) 
Önieuw  
Artikel 106 
1. ⌦ Onder "posities" wordt ⌫ "risico's",  voor de toepassing van de artikelen 48, 49 
en 50:  ⌦ deze onderafdeling ⌫ ⌦ verstaan: ⌫ de ⌦ alle ⌫ actiefposten en 
posten buiten de balanstelling, als bedoeld in  artikel 43 en in de  bijlagen II en IV  
⌦ afdeling 3, onderafdeling 1 ⌫ , zonder toepassing van de in deze bepalingen 
vastgestelde wegingsfactoren  ⌦ risicogewichten ⌫ of risicograden; . 
de risico's  ⌦ De posities die betrekking hebben op de ⌫ met betrekking tot de  in 
bijlage IV genoemde posten  ⌦ posten ⌫ worden berekend op basis van een van de 
in bijlage III beschreven methoden, . 
 
NL 120   NL zonder toepassing van de wegingsfactoren  die gelden voor het risico op de 
tegenpartij;  van de definitie van de risico's  ⌦ posities ⌫ kunnen met goedkeuring 
van de bevoegde autoriteiten worden u itgesloten alle bestanddelen die voor 100 % 
door eigen vermogen zijn gedekt voorzove r met dit deel van het eigen vermogen 
geen rekening wordt gehouden bij de berekening van de  solvabiliteitsratio  Ö het 
eigen vermogen van de kredietinstelli ng voor de toepassing van artikel 75  en van 
de andere ratio's voor toezichtsdoeleinden die bij de onderhavig e richtlijn en bij 
andere communautaire besl uiten worden vastgesteld; . 
2. o Onder posities vallen niet: 
a) in het geval van valutatrans acties, de risico's die zich  ⌦ posities die ⌫ tijdens 
de normale afwikkeling voordoen  ⌦ worden ingenomen ⌫ in de periode van 
48 uur nadat betaling heeft plaatsgevonden, of  ⌦ ; ⌫ 
b) in het geval van transacties betreffende  de verkoop of aanko op van effecten, de 
risico's  ⌦ posities ⌫ die zich  tijdens de normale afwikkeling voordoen  
⌦ worden ingenomen ⌫ in de periode van vijf werkdagen nadat betaling 
heeft plaatsgevonden of nadat de effecten  geleverd zijn indien deze levering 
eerder plaatsvindt; : 
 
Ð 2000/12/EG artikel 1, lid 1, 
derde alinea (aangepast) 
Artikel 107 
Voor de toepassing van het toezicht op en de controle van grote risico's  ⌦ deze afdeling ⌫ 
worden  als  ⌦ heeft de term "kredietinstelling" betrekking op ⌫ kredietinstelling 
beschouwd : 
a) een kredietinstelling in de zin van de eerste alinea , met inbegrip van de  ⌦ haar ⌫ 
bijkantoren in derde landen; van een dergelijke kredietinstelling alsmede  
b) iedere particuliere of openbare onderneming die aan de definitie van 
⌦ "kredietinstelling" voldoet ⌫ de eerste alinea  beantwoordt  en waaraan in een 
derde land vergunning is verleend. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 48, lid 1 
(aangepast) 
Ö nieuw  
Artikel 108 
Melding van grote risico's  
1. Een risico  ⌦ positie ⌫ van een kredietinstelling met betrekking tot  ⌦ jegens ⌫ 
een cliënt of een groep van verbonden cliënten  wordt als groot beschouwd indien de waarde 
ervan 10% of meer van haar eigen vermogen bedraagt. 
 
NL 121   NL Ö In dit verband is afdeling 1 van toepassing,  eventueel met uitzondering van artikel 57, 
onder q), en artikel 63, lid 3, en in ieder geval met uitzondering van artikel 66, lid 2.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 48, lid 4, 
eerste alinea (aangepast) 
Artikel 109 
De bevoegde autoriteiten eisen dat er in elke kredietinstelli ng een goede administratieve en 
boekhoudkundige organisatie en adequate intern e controleprocedures bestaan voor het 
vaststellen en vastleggen  van alle grote risico's  ⌦ posities ⌫ en daarin optredende 
wijzigingen,  zoals omschreven en vereist  ⌦ op basis van ⌫ in deze richtlijn, alsmede voor 
het toetsen van deze risico's  ⌦ posities ⌫ aan het risico ⌦ terzake gevoerde ⌫ beleid van 
de kredietinstelling. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 48, lid 2 
(aangepast) 
Artikel 110 
Melding van grote risico's  
21. De grote risico's, zoals omschreve n in lid 1,  ⌦ posities ⌫ worden door de 
kredietinstelling aan de bevoe gde autoriteiten gemeld. 
De lidstaten bepalen dat deze melding, naar hun keuze, plaatsvindt volgens een van de 
volgende twee formules: 
a) melding van alle grote risico's  ⌦ posities ⌫ ten minste eenmaal per jaar, 
gecombineerd met mededeling in de loop van het jaar van alle ni euwe grote risico's  
⌦ posities ⌫ en van een toeneming van bestaande grote risico's  ⌦ posities ⌫ 
met ten minste 20% ten opzicht e van de laatste mededeling; 
b) melding van alle grote risico's  ⌦ posities ⌫ ten minste viermaal per jaar. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 48, lid 3 
(aangepast) 
Ö nieuw 
3.2 Ö Behalve bij kredietinstell ingen die gebruikmaken van artikel 114 wat betreft de 
inaanmerkingneming van zekerheden bij de bereke ning van de waarde van de posities voor de 
toepassing van de leden 1, 2, en 3 van artikel 111 ,  ⌦ behoeft ⌫ Mmelding in de zin van 
lid Ö 1  2 behoeft evenwel  niet plaats te vinden voor risico's  ⌦ posities ⌫ die op grond 
van artikel 49 , ⌦ 111 ⌫ lid 7  Ö 3  , onder a), b), c), d), f), g) en h), zijn vrijgesteld. Voor 
de risico's  ⌦ posities ⌫ die in artikel 49  ⌦ 111 ⌫ , lid Ö 3  7, onder e) en i) tot en met 
s), en leden 8, 9 en 10,  Ö in de artikelen 115 en 116  worden bedoeld, hoeft de in lid Ö 1, 
onder b)  2, tweede streepje,  bedoelde melding slechts tweem aal per jaar plaats te vinden. 
 
NL 122   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 48, lid 4, 
tweede alinea (aangepast) 
Wanneer een kredietinstel ling gebruikmaakt van lid ⌦ 2 ⌫ 3, dient zij de gegevens omtrent 
de beweegredenen daarvoor gedur ende een jaar na het tot on theffing aanleiding gevende feit 
te bewaren, teneinde de bevoegde autoriteiten in staat te stellen de rechtmatigheid daarvan te 
verifiëren. 
 
Ø nieuw 
3. De lidstaten mogen de eis opleggen dat con centraties van vorderingen op de uitgevende 
instellingen van door de kredietinstelli ng aanvaarde zekerheden worden gemeld. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 49, leden 1 
tot en met 5 (aangepast) 
Î1 2004/xx/EG, artikel 3, lid 7 
Önieuw  
Artikel 111 
Voor grote risico's geldende grenswaarden  
1. Een kredietinstelling mag met betrekking tot  ⌦ ten opzichte van ⌫ één cliënt of 
een groep van verbonden cliënten geen risico  ⌦ positie ⌫ innemen met een totale 
waarde van meer dan 25% van haar eigen vermogen. Ö Op deze bepaling en de 
overige bepalingen van het onderhavige ar tikel is afdeling 1 van toepassing, 
eventueel zonder inachtneming van artikel 57, onder q), en artike l 63, lid 3, en in 
ieder geval zonder inachtneming van artikel 66, lid 2.  
2. Indien de cliënt of groep van ver bonden cliënten de moederonderneming of 
dochteronderneming van de kredietinste lling en/of een of meer van de 
dochterondernemingen van deze moederondern eming is, wordt het in lid 1 genoemde 
percentage verlaagd tot 20%. De lidstaten  behoeven deze grenswaarde van 20% 
echter niet op de risico's  ⌦ posities ⌫ met betrekking tot  ⌦ ten opzichte van ⌫ 
deze cliënten toe te passen indien zij die ⌦ posities ⌫ risico's  via andere 
maatregelen of procedures aan bijzonde r toezicht onderwerpen. Zij stellen de 
Commissie en het Î1 Europees Comité voor het bankwezen  in kennis van de 
strekking van deze maatregelen of procedures. 
3. Een kredietinstelling mag geen grote risico's  ⌦ posities innemen ⌫ aangaan  
waarvan de totale waarde meer dan 8 00% van haar eigen vermogen bedraagt. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 49, lid 4 
(aangepast) 
4. De lidstaten mogen striktere grenswaarden vastst ellen dan de in de leden 1, 2 en 3 vermelde 
grenswaarden.  
 
NL 123   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 49, leden 1 
tot en met 5 (aangepast) 
54. Een kredietinstelling moet met be trekking tot de door haar aangegane  risico's  
⌦ ingenomen posities ⌫ doorlopend de in de leden 1, 2 en 3 bepaalde 
grenswaarden in acht nemen. Indien de aangegane  risico's  ⌦ ingenomen posities ⌫ 
in een uitzonderlijk geval de genoemde grenswaarden toch overs chrijden, moet dit 
onverwijld worden gemeld aan de bevoe gde autoriteiten, die, indien de 
omstandigheden zulks rechtvaardigen, de kredietinstelling een beperkte termijn 
kunnen toestaan om alsnog aan de grenswaarden te voldoen. 
 
Ø nieuw 
Artikel 112 
1. Voor de toepassing van de artikelen 113 tot en met 117 omvat het begrip "garantie" 
ook de in het kader van de artikelen 90 tot en met 93 in aanmerking genomen 
kredietderivaten, behalv e credit linked notes.  
2. Als op grond van de artikelen 113 tot en met 117 al dan niet volgestorte 
kredietprotectie in aanmerk ing mag worden genomen, wordt behoudens lid 3 voldaan 
aan de voorwaarden en andere minimumeisen die in de artikelen 90 tot en met 93 ten 
aanzien van de berekening va n risicogewogen posten op ba sis van de ar tikelen 78 tot 
en met 83 worden genoemd.  
3. Als een kredietinstelling gebruikmaakt va n artikel 114, lid 2, wo rdt kredietprotectie 
alleen in aanmerking genomen als voldaan is  aan de desbetreffende voorschriften van 
de artikelen 84 tot en met 89. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 49, leden 4 
en 6 (aangepast) 
Artikel 113 
1. De lidstaten mogen striktere grenswaarden vaststellen dan de in  de leden 1, 2 en 3  
⌦ in artikel 111 ⌫ vermelde grenswaarden. 
62. 6 2. De lidstaten mogen van de toepassing van de leden 1, 2 en 3  ⌦ artikel 111 ⌫ 
geheel of gedeeltelijk vrijstellen de risico's  ⌦ posities ⌫ die door een kredietinstelling zijn 
aangegaan met betrekking tot  ⌦ ingenomen ten opzichte van ⌫ haar moederonderneming, 
de andere dochterondernemingen van de moederonderneming en haar eigen dochterondernemingen, voorzover deze onderneminge n opgenomen zijn in het toezicht op 
geconsolideerde basis waaraan de kredietinst elling zelf onderworpen is, overeenkomstig de 
onderhavige richtlijn of overeenkomstig de in  een derde land geldende gelijkwaardige 
normen. 
 
NL 124   NL  
Ð 2000/12/EG Art 49, lid 7 
(aangepast) 
Ö nieuw 
73. De lidstaten mogen de volgende risico's  ⌦ posities ⌫ geheel of gedeeltelijk vrijstellen 
van de toepassing van de leden 1, 2 en 3  ⌦ artikel 111 ⌫ : 
(a) activa die vorderingen ⌦ vertegenwoordigen ⌫ op centrale overheden of 
centrale banken van zone A vertegenwoordigen;  Ö centrale overheden of 
centrale banken die als ze niet gegara ndeerd waren, ingevolge de artikelen 78 
tot en met 83 een risicogewicht van 0% zouden krijgen;  
(b) activa die vorderingen ⌦ vertegenwoordigen ⌫ op de Europese 
Gemeenschappen;  Ö internationale organisaties of multilaterale 
ontwikkelingsbanken die als ze niet gegarandeer d waren, ingevolge de 
artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% zouden krijgen;  
(c) activa die vorderingen vertegenwoor digen welke uitdrukkelijk zijn 
gegarandeerd door centrale ov erheden of centrale banken van zone A, of door 
de Europese Gemeenschappen  Ö centrale overheden, centrale banken, 
internationale organisaties of multilaterale ontwikkelingsbanken; voorwaarde is 
wel dat niet gegarandeerde vorderingen op de entiteit die de ga rantie verstrekt, 
ingevolge de artikelen 78 tot en me t 83 een risicogewicht van 0% zouden 
krijgen  ; 
(d) andere ⌦ vorderingen ⌫ risico's  op of gegarandeerd door centrale overheden 
of centrale banken van zone A of de Europese Gemee nschappen; Ö centrale 
overheden, centrale banken, internationale organisaties of multilaterale 
ontwikkelingsbanken; voorwaarde is we l dat niet-gegarandeerde vorderingen 
op de entiteit die de debiteur dan we l de garantiegever is, ingevolge de 
artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% zouden krijgen;  
(e) Ö niet onder a) bedoelde  activa die vorderingen ⌦ op ⌫ en andere 
⌦ posities jegens ⌫ risico’s op centrale overheden of  centrale banken van 
zone B  vertegenwoordigen, luidende en in voorkomend geval gefinancierd in 
de nationale valuta van de leningnemer; 
(f) activa en andere risico's  ⌦ posities ⌫ die ten genoegen van de bevoegde 
autoriteiten zijn gegarandeer d door onderpand in de vorm Ö van schuldtitels 
die door de centrale overheden of de  centrale banken, internationale 
organisaties, multilaterale ontwikkelingsba nken of door de regionale of lagere 
overheden van een lidstaat zijn uitgegeven en een vordering 
vertegenwoordigen op de uitgevende instellingen ervan, mits deze vordering 
ingevolge de artikelen 78 tot en me t 83 een risicogewicht van 0% zou 
krijgen;  van effecten die zijn uitgegeven do or centrale overheden of centrale 
banken van zone A, door de Europese Gemeenschappen of door regionale of 
lagere overheden van de lidstaten waar voor overeenkomstig artikel 44 inzake 
solvabiliteit een wegingsfactor van 0% wordt toegepast;  
(g) activa en andere ⌦ posities ⌫ risico's  die ten genoegen van de bevoegde 
autoriteiten zijn gegarandeerd door onde rpand in de vorm van deposito's in 
 
NL 125   NL contanten bij de leningverstrekkende ⌦ kredietinstelling ⌫ instelling , of bij 
een kredietinstelling die de moeder onderneming of een dochteronderneming 
van de leningverstrekkende instelling is; 
(h) activa en andere ⌦ posities ⌫ risico's  die ten genoegen van de bevoegde 
autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm van depositocertificaten die zijn uitgeg even door de le ningverstrekkende 
⌦ kredietinstelling ⌫ instelling
 of door een kredietinstelling die de 
moederonderneming of een dochterondern eming van de leningverstrekkende 
⌦ kredietinstelling ⌫ instelling  is, en die bij een va n deze zijn gedeponeerd; 
(i) activa die vorderingen ⌦ op ⌫ en andere ⌦ posities jegens ⌫ risico's op 
krediet instellingen vertegenwoordigen, me t een looptijd van ten hoogste één 
jaar en die geen eigen vermoge n van die instellingen vormen; 
(j) activa die vorderingen en andere risico's ⌦ posities ⌫ met een looptijd van 
ten hoogste één jaar vertegenwoor digen welke gegarandeerd zijn 
overeenkomstig artikel 45, lid 2,  Ö bijlage VI, deel 1, punt 82,  op ⌦ of 
jegens ⌫ instellingen die geen kredietins telling zijn, maar voldoen aan de 
voorwaarden van voornoemd artikel; 
(k) wissels en promessen met een looptijd van ten hoogste één jaar die de 
handtekening van een andere kredietinstelling dragen; 
(l) Ö gedekte obligaties in de zin van de artikelen 78 tot en met 83;  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
(m) tot aan een latere coördinatie, deelnemi ngen in verzekeringsondernemingen als 
bedoeld in artikel 5, lid 3,  ⌦ 122, lid 1 ⌫ tot een maximum van 40% van het 
eigen vermogen van de kredietin stelling die de deelneming houdt; 
(n) activa die vorderingen vertegenwoor digen op regionale of centrale 
kredietinstellingen waarmede de le ningverstrekkende kredietinstelling 
krachtens wettelijke of statutaire bepa lingen in het kader van een netwerk is 
verbonden en die op grond van deze bepali ngen belast zijn met de verevening 
van onderlinge geldpositie s binnen het netwerk; 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
(o) risico's  ⌦ posities ⌫ die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn 
gegarandeerd door onderpand in de vorm va n andere effecten dan die bedoeld 
onder f) ⌦ ; ⌫ , mits de effecten niet door de  kredietinstellingen zelf of door 
hun moederonderneming of een van hun dochterondernemingen, noch door de 
betrokken cliënt of  groep van verbonden cliënten zijn uitgegeven.  De in 
onderpand gegeven effecten moeten tegen marktprijs worden gewaardeerd en 
een overwaarde ten opzichte va n de gegarandeerde risico 's bezitten en moeten 
op een effectenbeurs genoteerd zijn, dan wel daadwerk elijk verhandelbaar en 
regelmatig genoteerd z ijn op een markt die via erkende professionele 
marktdeelnemers functioneert, en die ten genoegen van de bevoegde 
autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de kredietinstelling de 
 
NL 126   NL mogelijkheid garandeert om e en objectieve koers te bepalen aan de hand 
waarvan te allen tijde de overwaarde van deze effecten kan worden 
geverifieerd. De vereiste overwaarde  bedraagt 100 %; zi j bedraagt evenwel 
150% in het geval van aandelen en 50% in het geval van obligaties die zij n 
uitgegeven door kredietinst ellingen, regionale of l okale overheden van de 
lidstaten andere dan die bedoeld in artik el 44, en in het geval van obligaties die 
zijn uitgegeven door de Europese Investeringsbank en multilaterale 
ontwikkelingsbanken.  
 
Ð 2000/12/EG 
(p) leningen die, ten genoegen van de bevoe gde autoriteiten, zijn gegarandeerd 
door een hypotheek op residentiële eigendom of door aandelen in Finse 
bedrijven voor de bouw van residentiële  woningen, die werkzaam zijn volgens 
de Finse wet op de woningbouwvereniginge n van 1991 of latere gelijkwaardige 
wetgeving en transacties inzake fina ncieringshuur (leasing) voor woningen 
krachtens welke de lessor de volledige eigendom van de verhuurde residentiële 
woning behoudt zolang de huurder zijn koopoptie  niet heeft uitgeoefend, in alle 
gevallen tot 50% van de waar de van de betrokken woning. ; De waardering 
vindt ten minste éénmaal per jaar plaats . Voor de toepassing van dit punt wordt 
onder woning verstaan, de woning di e bewoond of verhuurd wordt/zal wo rden 
door de leningnemer;  
 
Ø nieuw 
(q) posities die ingevolge de artikelen 78 tot en met 83 een ri sicogewicht van 50% 
zouden krijgen; voorwaarde is wel da t tot 50% van de waarde van het 
desbetreffende onroerend goed in aanmerking wordt genomen en:  
i) de posities gegarandee rd zijn door een hypotheek op kantoren of andere 
panden voor handelsdoeleinden of door aandelen in Finse bedrijven voor de 
bouw van woningen, die werkzaam zijn  volgens de Finse wet op de 
woningbouwverenigingen van 1991 of late re gelijkwaardige wetgeving die 
betrekking heeft op kantoren of ande re panden voor handelsdoeleinden; 
ii) de posities verband houden met trans acties inzake financieringshuur (leasing) 
van kantoren of andere pa nden voor handelsdoeleinden.  
Voor de toepassing van punt ii) mogen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten 
kredietinstellingen tot 31 december 2011 toestemming verlenen om 100% van de 
waarde van het desbetreffende onroerend goe d in aanmerking te nemen. Na afloop 
van deze termijn wordt deze afwijking aan een evaluatie onderworpen. De lidstaten 
delen de Commissie mede of zij van deze mogelijkheid gebruikmaken. 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
qr) 50% van de posten buiten balanstelling met middelgroot/laag risico, bedoeld in 
bijlage II; 
 
NL 127   NL rs) mits de bevoegde autoriteiten daarm ee instemmen, garanties die geen garanties 
op verstrekte kredieten zijn, die een wettelijke of reglementaire basis hebben en die 
verstrekt worden aan aangesloten cliënten  door onderlinge borgtochtmaatschappijen 
met de status van kredietinstelling onde r voorbehoud dat een wegingsfactor van 20% 
op het bedrag daarvan wordt toegepast;.  
Indien de lidstaten van deze mogelijkheid gebruikmaken, stellen zij de Commissie 
daarvan in kennis, om te voorkom en dat zich dientengevolge 
concurrentieverstoringen voordoen;  
st) posten buiten de balanstelling met een  laag risico, bedoeld in bijlage II, 
voorzover met de cliënt of groep van ve rbonden cliënten een overeenkomst is 
gesloten op grond waarvan het risico  ⌦ de positie ⌫ alleen mag worden aangegaan  
⌦ ingenomen ⌫ indien vastgesteld is dat de volgens ⌦ artikel 111, leden 1 tot en 
met 3, ⌫ de leden 1, 2 en 3  geldende grenswaarden niet worden overschreden. 
 
Ø nieuw 
Punt g) omvat ook contanten die ontvangen worden in het kader van een door de 
kredietinstelling uitgegeven credit linked not e, alsmede leningen en deposito´s van 
een tegenpartij aan, respectievelijk bij de kredietinstelling die onder een ingevolge de 
artikelen 90 tot en met 93 erkende over eenkomst tot verrekening van balansposten 
vallen. 
 
Ð 2000/12/EG Art 49, onder o), 
tweede en derde zin (aangepast) 
Ö nieuw 
⌦ Voor de toepassing van punt o) moeten de ⌫ De in onderpand gegeven effecten 
moeten  tegen marktprijs worden gewaardeerd en een overwaarde ten opzichte van de 
gegarandeerde risico's bezitten en moeten ⌦ ze ⌫ op een effectenbeurs genoteerd 
zijn, dan wel daadwerkelijk verhandelbaar en regelmatig genoteerd zijn op een markt die via erkende professionele marktdeelneme rs functioneert, en die ten genoegen van 
de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de kredietinstelling de 
mogelijkheid garandeert om een objectieve koe rs te bepalen aan de hand waarvan te 
allen tijde de overwaarde van deze effecten kan worden geverifieerd. De vereiste overwaarde bedraagt 100%. Zij bedraagt even wel 150% in het geval van aandelen en 
50% in het geval van obligaties di e zijn uitgegeven door krediet
instellingen, 
regionale of lokale  ⌦ lagere ⌫ overheden van de lidstaten andere dan die bedoeld 
⌦ onder f) ⌫ in artikel 44 , en in het geval van obligaties die zijn uitgegeven door 
de Europese Investeringsbank en  multilaterale ontwikkelingsbanken Ö andere dan 
die welke in de standaardbenadering een ri sicogewicht van 0% kr ijgen. Als er sprake 
is van een verschil tussen de looptijd van de positie en de looptijd van de 
kredietprotectie, wordt de zekerheid niet in aanmerking genomen.  ⌦ De in 
onderpand gegeven effecten mogen niet tot het eigen vermogen van 
kredietinstellingen worden gerekend. ⌫ 
⌦ Voor de toepassing van punt p) wordt de ⌫ De waarde van het goed wordt  ten 
genoegen van de bevoegde autoriteiten bereke nd op basis van strikte, in wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen vastgelegde waarderingsnormen. De waardering vindt 
 
NL 128   NL ten minste éénmaal per jaar plaat s. Voor de toepassing van dit  punt ⌦ p) ⌫ wordt 
onder woning verstaan: de woning die be woond of verhuurd wordt/zal worden door 
de leningnemer; 
Indien de lidstaten van deze mogelijkheid gebruikmaken,  stellen zij  ⌦ De lidstaten 
delen ⌫ de Commissie daarvan in kennis  ⌦ mede of zij in het kader van punt s) 
een afwijking hebben toegestaan, dit ⌫ , om te voorkomen dat zich dientengevolge  
concurrentieverstoringen voordoen. 
 
Ø nieuw 
Artikel 114 
1. Behoudens lid 3 mogen de lidstaten besluiten geen volledige of ge deeltelijke afwijking 
te verlenen die in het kader van artikel 113, lid 3, onder f), g), h) en o) is toegestaan, en 
mogen ze in plaats daarvan een kredietinstelling die voor de toepassing van artikel 111, leden 
1 tot en met 3, de waarde van posities berekent  en daarvoor de (uitge breide) benadering van 
financiële zekerheden op basis van de artikelen 90 tot en met 93 hanteert, toestaan een lagere 
waarde dan de waarde van de pos ities te hanteren, mits deze niet lager uitvalt dan de totale 
volledig aangepaste waarde van haar posities jegens de cliënt of groep van verbonden 
cliënten.  
In dit verband houdt "volledig aangepaste waarde van de positie" in dat de waarde is berekend 
op basis van artikel 90 tot en met 93 en dat daarbij rekening is gehouden met 
kredietrisicolimitering, volat iliteitsaanpassingen en eventuel e looptijdverschillen (E*). 
Als dit lid wordt toegepast op een bepaalde kredietinstelling, is artikel 113, lid 3, onder f), g), 
h) en o), niet van toepassing op deze kredietinstelling. 
2. Behoudens lid 3 kan een kredietinstelling die voor een categorie vorderingen gebruik 
mag maken van eigen LGD-ramingen en omrekeni ngsfactoren op basis van de artikelen 84 tot 
en met 89 en die ten genoegen van de bevoe gde autoriteiten het effect van financiële 
zekerheden op haar posities kan inschatten, los van andere LGD-relevante aspecten, 
toestemming worden verleend om deze effecten  in aanmerking te nemen bij de berekening 
van de waarde van posities voor de toepassing van artikel 113, lid 3. 
Ten genoegen van de bevoegde autoriteiten  wordt aangetoond dat de ramingen van de 
kredietinstelling geschikt zijn om de waarde van de posities voor de toepassing van artikel 
111 te verlagen.  
Als een kredietinstelling haar eigen ramingen va n de effecten van financiële zekerheden mag 
gebruiken, dan dient zij daarin naar de overtuigi ng van de bevoegde autoriteiten consequent te 
werk te gaan. Dit geldt met na me voor alle grote posities. 
Een kredietinstelling die voor een categorie  vorderingen haar eigen LGD-ramingen en 
omrekeningsfactoren op basis van de artikele n 84 tot en met 89 mag gebruiken en voor de 
berekening van de waarde van haar posities niet  gebruikmaakt van de in de eerste alinea 
genoemde methode, mag deze waarde berekenen aan  de hand van de benadering van artikel 9, 
lid 1, dan wel die van artikel 113, lid 3, onder o). Zij past evenwel slechts een van beide 
methoden toe. 
 
NL 129   NL 3. Een kredietinstelling die voor de bereke ning van de waarde van posities voor de 
toepassing van artikel 111, leden 1 tot en met 3, de in de leden 1 en 2 genoemde methoden 
mag toepassen, voert op gezette tijden een stre sstest op hun kredietconcen traties uit die ook de 
realiseerbare waarde van de zekerheden omvat. 
In zo´n test wordt gekeken naar de risico´s di e ontstaan als zich eventueel veranderingen in de 
marktsituatie voordoen die een ongunstige invloed uitoefenen op de toereikendheid van het 
eigen vermogen van de kredietinstelling, en naar  de risico´s die ontstaan als zekerheden in 
crisissituaties worden gerealiseerd. 
De kredietinstelling toont ten genoegen van de bevoe gde autoriteiten aan dat zij in staat is om 
dergelijke risico´s met haar  stresstests te beoordelen. 
Mocht uit een dergelijke test blijken dat de realiseerbare waarde van een zekerheid lager is 
dan die waarvan op grond van de leden 2 of 3 eigenlijk uit mag worden gegaan, wordt de 
waarde van de zekerheid die bi j de berekening van de waar de van de posities voor de 
toepassing van artikel 111, leden 1 tot en met 3, in aanmerking mag worden genomen, 
dienovereenkomstig verlaagd. 
De strategieën van deze kredietinstellingen om  het concentratierisico te verminderen, 
omvatten ook:  
a) gedragslijnen en procedures om de risico´s  tegen te gaan die ontst aan als er sprake is 
van een mismatch tussen enerzijds posities en  anderzijds kredietp rotectie in verband 
met deze posities; 
b) gedragslijnen en proce dures inzake het concentrat ierisico dat ontstaat door 
kredietrisicolimitering, met name bij grot e indirecte kredietrisico´s (waarvan 
bijvoorbeeld sprake is als de  effecten die als zekerheid worden aanvaard, slechts één 
organisatie als uitgevende instelling hebben). 
4. Als het effect van zekerheden ingevolge de leden 1 en 2 in aanmerking wordt 
genomen, mogen de lidstaten elk deel van de positie dat is ge dekt, behandelen als vordering 
op de uitgevende instelling van de zekerheid en niet op de cliënt. 
 
Ð 2000/12/EG Art 49, leden 8 en 
9 (aangepast) 
Ö nieuw 
Artikel 115 
81. De lidstaten mogen voor de to epassing van de leden 1, 2 en 3  ⌦ artikel 111, leden 1 
tot en met 3 ⌫ een wegingsfactor van 20% toepassen op de activa die vorderingen 
vertegenwoordigen op regionale en lokale  ⌦ lagere ⌫ overheden van de lidstaten Ö als 
deze vorderingen ingevolge de artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 20% zouden 
krijgen, alsmede op andere vorderingen op of gegarandeerd door deze overheden als deze 
vorderingen ingevolge de ar tikelen 78 tot en me t 83 een risicogewicht van 20% zouden 
krijgen.  , alsmede op de andere risico's op of gegarandeerd door deze overheden; de 
lidstaten mogen deze factor evenwel onder de vo orwaarden van artikel 44 tot 0% verlagen.  
 
NL 130   NL Ö De lidstaten mogen deze factor tot 0%  verlagen voor activa die vorderingen 
vertegenwoordigen op regionale en lagere overheden als deze vorderingen ingevolge de 
artikelen 78 tot en met 83 een risicogewich t van 0% zouden krijgen, alsmede voor andere 
vorderingen op of gegarandeerd door deze ov erheden als deze vorderingen ingevolge de 
artikelen 78 tot en met 83 een risicogewicht van 0% zouden krijgen.  
9.2. De lidstaten mogen voor de to epassing van de leden 1, 2 en 3  ⌦ artikel 111, leden 1 
tot en met 3, ⌫ een wegingsfactor van 20% toepassen op de activa die vor deringen alsmede 
andere risico's op krediet instellingen vertegenwoordigen, met een looptijd van meer dan één 
tot ten hoogste drie jaar, en een wegingsf actor van 50% op de activa die vorderingen op 
krediet instellingen vertegenwoordigen met een loopt ijd van meer dan drie jaar, mits deze 
vorderingen bestaan uit schuldbew ijzen die zijn uitgegeven door een kredietinstelling en mits 
deze schuldbewijzen naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten effectief op een markt 
voor professionele marktdeelnemers verhandelbaar zijn en op deze markt dagelijks worden genoteerd of waarvan de uitgifte door de bevoeg de autoriteiten van de lidstaat van herkomst 
van de ⌦ uitgevende ⌫ emitterende
 krediet instelling is goedgekeurd. In alle gevallen 
mogen deze posten niet behoren tot het eigen vermogen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 49, lid 10 
(aangepast) 
Artikel 116 
10. In afwijking van ⌦ artikel 113, lid 3, onder i), en artikel 115, lid 2, ⌫ lid 7, onder i), en 
van lid 9,  mogen de lidstaten een wegingsfactor  van 20% toepassen op de activa die 
vorderingen en andere risico's op  ⌦ posities jegens ⌫ kredietinstellingen 
vertegenwoordigen, ongeacht de looptijd. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 49, lid 11 
(aangepast) 
Artikel 117 
111. Wanneer een risico met betrekking tot  ⌦ positie jegens ⌫ een cliënt is 
gegarandeerd door een derde partij, dan we l door onderpand in de vorm van effecten 
die onder de in lid 7,  ⌦ artikel 113, lid 3, ⌫ onder o), beschreven voorwaarden zijn 
uitgegeven door een derde pa rtij, mogen de lidstaten: 
a) -  het risico  ⌦ de positie ⌫ beschouwen als een ⌦ positie jegens de ⌫ 
risico op  de derde partij  ⌦ garantiegever ⌫ en niet op  ⌦ jegens ⌫ de 
cliënt, indien het risico ten genoegen van de bevoe gde autoriteiten rechtstreeks 
en onvoorwaardelijk is gegara ndeerd door deze derde partij ; 
b) - het risico  ⌦ de positie ⌫ beschouwen als een risico op  ⌦ positie 
jegens ⌫ de derde partij en niet op  ⌦ jegens ⌫ de cliënt, indien het ⌦ in 
artikel 113, lid 3 ⌫ in lid 7 , onder o), beschreven risico is gegarandeerd door 
onderpand onder de daarin genoemde voorwaarden. 
 
NL 131   NL  
Ø nieuw 
2. Als de lidstaten lid 1, onder a) , toepassen, dan ge ldt het volgende: 
a) Als de garantie luidt in een andere va luta luidt dan de positie wordt de waarde 
van de positie die als gedekt geldt, bere kend aan de hand van de in bijlage VIII 
vervatte voorschriften voor  de behandeling van valutamismatches bij niet-
volgestorte kredietprotectie;  
b) bij een verschil tussen de looptijd van de positie en de looptijd van de 
kredietprotectie worden de in bijlage VIII vervatte voorschriften voor de 
behandeling van looptijd verschillen gevolgd; 
c) een gedeeltelijke dekking mag in aanm erking worden genomen, maar alleen als 
het bepaalde in bijlage VIII in acht wordt genomen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 49, lid 2 
(aangepast) 
12. De Raad onderwerpt uite rlijk op 1 januari 1999 op basi s van een verslag van de 
Commissie de behandeling van de  in lid 7, onder i), en de in de leden 9 en 10 bedoelde 
interbancaire risico's aan een onderzoek. De Raad neemt op basis van een voorstel van de 
Commissie een besluit ov er de eventueel daarin aa n te brengen wijzigingen.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 50 
(aangepast) 
Ö nieuw  
Artikel 118 
Toezicht betreffende grote risico 's op geconsolideerde en op niet -geconsolideerde basis  
1. Indien de kredietinstelling g een moederonderneming en geen dochteronderneming is, wordt 
het toezicht op de naleving van de verplichtin gen, bepaald in de artikelen 48 en 49 of in 
andere ter zake geldende communa utaire voorschriften, op niet -geconsolideerde basis 
uitgeoefend.  
2. In de a ndere gevallen wordt het toezicht op de na leving van de verplichtingen, bepaald in 
de artikelen 48 en 49 of in andere terzake ge ldende communautaire voor schriften, uitgeoefend 
op geconsolideerde basis overeenkoms tig de artikelen 52 tot en met 56.  
3. De lid staten kunnen afzien van het toezicht op de  naleving van de verplichtingen, bepaald 
in de artikelen 48 en 49 of in andere terz ake geldende communautai re voorschriften op niet -
geconsolideerde of gesubconsolideerde ba sis, voor een kredietinstelling die als 
moederonderneming onderworpen is aan toezicht op geconsolideerde basi s, en voor elke 
dochteronderneming van deze kr edietinstelling die voor vergunning en to ezicht onder deze 
lidstaten ressorteert en onder het to ezicht op geconsolideerde basis valt.  
 
NL 132   NL Van dit toezicht kan eveneens worden afgezien i ndien de moederonderneming een financiële 
holding is die in dezelfde lidstaat als de kred ietinstelling is gevestigd, mits die holding aan 
hetzelfde toezicht onderworpen is als kredietinstellingen.  
In de gevallen, bedo eld in de eerste en de tweede alinea,  
Ö Als een kredietinstelling in gevolge artikel 69 ,lid 1, op niet geconsolideerde of 
gesubconsolideerde basis mag afwijken van het be paalde in deze afdeling of als artikel 70 op 
een moederkredietinstelling wordt toegepast,  moeten er maatregelen worden genomen om 
te zorgen voor een bevredigende spreid ing van de risico's binnen de groep. 
 
Ø nieuw 
Artikel 119 
Uiterlijk 31 december 2007 dient de Commissie b ij het Europees Parlement en de Raad een 
verslag in over de wijze waarop de voorschrifte n van deze afdeling in de  praktijk werken. Het 
verslag gaat zo nodig vergezeld van passende voorstellen. 
 
Ð 2000/12/EG 
AFDELING 6 
GEKWALIFICEERDE DEELNEMINGEN BUITEN HET FINANCIËLE GEBIED  
 
Ð 2000/12/EG artikel 51, leden 1 
en 2 (aangepast) 
Artikel 120 
Beperkingen aan gekwalificee rde deelnemingen welke geen  financieringsdeelnemingen 
zijn 
1. Een kredietinstelling mag in een ondernemi ng die geen kredietinstelling, financiële 
instelling of onderneming met werkzaamheden al s bedoeld in artikel 43, lid 2, onder f), van 
Richtlijn 86/635/EEG, is, geen gekwalificeerde deelneming hebben waarvan het bedrag meer 
dan 15% van haar eigen vermogen bedraagt. 
2. Het totale bedrag van de gekwalificeerde  deelnemingen in ande re ondernemingen dan 
kredietinstellingen, financiële instellingen of  ondernemingen met werkzaamheden als bedoeld 
in artikel 43, lid 2, onder f), van Richtlijn 86/ 635/EEG, mag niet meer bedragen dan 60% van 
het eigen vermogen van de kredietinstelling. 
 
NL 133   NL  
Ð 2002/87/EG artikel 29, lid 5 
(aangepast) 
5. De lidstaten hebben de mogelijkheid de in de leden 1 en 2 vastgestelde limieten niet toe te 
passen op deelnemingen in verzekerings ondernemingen in de zin van Richtli jn 
73/239/EEG(18) en van Richtlijn 79/267/EEG(98)  of in herverzekeringsondernemingen als 
gedefinieerd in Richtlijn 98/78/EG.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 51, lid 4 
(aangepast) 
4. Aandelen die wegens een financiële bijstandsopera tie ter sanering of r edding van een 
onderneming, of wegens de overname van een e ffectenemissie voor de normale duur van die 
overname, of in eigen naam maar voor re kening van derden, tijdelijk worden gehouden, 
worden voor de berekening van de in  de leden 1 en 2 vastgestelde lim ieten niet meegeteld in 
de gekwalificeerde deelnemingen. Aandelen die ni et het karakter van financiële vaste activa 
in de zin van artikel 35, lid 2, van Richtlijn  86/635/EEG hebben, worden niet meegeteld.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 51, lid 5 
53. De in de leden 1 en 2 vastgestelde  limieten mogen alle en in uitzonderlijke 
omstandigheden worden overschreden. In dat geva l eisen de bevoegde autoriteiten echter dat 
de kredietinstelling haar eigen vermogen verhoo gt of andere maatregelen van gelijke werking 
treft. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 51, lid 6 
(aangepast) 
6. De lidstaten kunnen bepalen dat de bevoegde auto riteiten de in de lede n 1 en 2 vastgestelde 
limieten niet toepassen indien zij voorschrijven  dat het gedeelte van de gekwalificeerde 
deelne ming dat deze limieten te boven gaat, voor  100% door eigen vermogen moet zijn 
gedekt en dat dit gedeelte niet in aanmerk ing wordt genomen voor de berekening van de 
solvabiliteitsratio. In geval van overschrijding van zowel de in lid 1 als de in lid 2 geste lde 
limiet, dient het grootste van de overschrijden de gedeelten door eigen vermogen te worden 
gedekt.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 51, lid 4 
Artikel 121 
4. Aandelen die wegens een financiële bijstand soperatie ter sanering of redding van een 
onderneming, of wegens de overname van een e ffectenemissie voor de normale duur van die 
overname, of in eigen naam maar voor re kening van derden, tijdelijk worden gehouden, 
worden voor de berekening van de in de leden 1 en 2 vastgestelde limieten niet meegeteld in 
de gekwalificeerde deelnemingen. Aandelen die ni et het karakter van financiële vaste activa 
in de zin van artikel 35, lid 2, van Richtlijn  86/635/EEG hebben, worden niet meegeteld. 
 
NL 134   NL  
Ð 2002/87/EG artikel 29, lid 5 
Artikel 122 
31. De lidstaten hebben de mogelijkheid de in de  leden 1 en 2 vastgestelde limieten niet 
toe te passen op deelnemingen in verzekeri ngsondernemingen in de zin van Richtlijn 
73/239/EEG en van Richtlijn 79/267/EEG of in herverzekeringsondernemingen in de 
zin van Richtlijn 98/78/EG. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 51, lid 6 
(aangepast) 
62. De lidstaten kunnen bepalen dat de  bevoegde autoriteiten de in ⌦ artikel 120, leden 
1 en 2, ⌫ de leden 1 en 2  vastgestelde limieten niet toepassen indien zij 
voorschrijven dat het gedeelte van de gekw alificeerde deelneming dat deze limieten 
te boven gaat, voor 100% door eigen vermogen mo et zijn gedekt en dat dit gedeelte 
niet in aanmerking wordt genomen voor de  berekening van de solvabiliteitsratio. In 
geval van overschrijding van zowel de in lid 1 als de in lid 2 ⌦ van artikel 120 ⌫ 
gestelde limiet, dient het grootste van de overschrijdende gedeelten door eigen 
vermogen te worden gedekt. 
 
Ø nieuw 
HOOFDSTUK  3 
BEOORDELINGSPROCES  VAN  DE KREDIETINSTELLING 
Artikel 123 
De kredietinstellingen beschikken over solide,  doeltreffende en alomvattende strategieën en 
procedures aan de hand waarvan zij doorlope nd kunnen nagaan of en ervoor kunnen zorgen 
dat de hoogte, samenstelling en verdeling va n het interne kapitaal nog aansluiten op de 
omvang en de aard van hun huidige en mogelijke toekomstige risico´s.  
Deze strategieën en procedures  worden op gezette tijden intern tegen het licht gehouden; 
daarbij wordt ervoor gezorgd da t eventuele hiaten worden aa ngevuld en dat ze in verhouding 
blijven staan tot de aard, omvang en complexiteit van de werkzaamheden van de 
desbetreffende kredietinstelling. 
 
NL 135   NL  
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
HOOFDSTUK  34 
TOEZICHT  ⌦ VAN  EN VERSTREKKING  VAN  INFORMATIE  DOOR  
DE BEVOEGDE  AUTORITEITEN ⌫ OP GECONSOLIDEERDE  BASIS  
 
Ð 2000/12/EG (nieuw) 
Î1 2002/87/EG artikel 29, lid 6 
Artikel 52  
Toezicht op geconsolideerde ba sis op kredietinstellingen  
1. Een kredietin stelling die als dochteronderneming een  kredietinstelling of financiële 
instelling heeft, dan wel een deelneming in dergel ijke instellingen houdt, is in de mate en op 
de wijze als bepaald in artikel 54 onderworpe n aan toezicht op basis van haar geconsolide erde 
financiële positie. Dit toezicht bestrijkt ten mi nste de in de leden 5 en 6 genoemde terreinen.  
2. Een kredietinstelling waarvan de moeder onderneming een financiële holding is, is 
onderworpen aan toezicht op basis van de geconsolideerde financiële pos itie van de financiële 
holding in de mate en op de wij ze als bepaald in artikel 54. Dit to ezicht bestrijkt ten minste de 
in de leden 5 en 6 genoemde terreinen.  Î1 Onverminderd artikel 54 bis houdt de consolidatie 
van de financiële positie van  de financiële holding  voor de bevoegde autoriteiten geenszins de 
verplichting in de financiële  holding te onderwerpen aan to ezicht op individuele basis.   
 
Ð 2000/12/EG artikel 52, lid 3 
3. De lidstaten of de overeenkomstig art ikel 53 met het toezicht op geconsolideerde basis 
belaste autoriteiten mogen in i ndividuele gevallen kredietinstel lingen, financiële instellingen 
of nevendiensten van het bankbedrijf verrich tende ondernemingen die dochterondernemingen 
zijn of waarin een de elneming wordt gehouden, buiten de consolidatie houden indien:  
– - de in de consolidatie te betrekken onde rneming gevestigd is in een derde land waar 
wettelijke belemmeringen voor de mededeli ng van de nodige inlichtingen bestaan;  
– of - de in de consolidatie t e betrekken onderneming volgens  de bevoegde autoriteiten 
in het licht van de doelstellingen van het toezicht op de kredietinstellingen te 
verwaarlozen is, en in ieder ge val indien het balanstotaal va n de in de consolidatie te 
betrekken onderneming lager is  dan het laagste van de twee volgende bedragen: 10 
miljoen ecu of 1% van het balanstotaal  van de moederonderneming, of van de 
onderneming die de deelneming houdt; indien verscheidene ondernemingen aan 
bovenstaande voorwaarden voldoen, dienen zij toch in de  consolidatie te worden 
opgenomen indien het geheel van deze ondern emingen in het licht  van bovenstaande 
doelstellingen, een niet te  verwaarlozen belang heeft,  
 
NL 136   NL – - de consolidatie van de financiële positie van de in de consolidatie te betrekken 
onderneming, naar de mening van de met het toezicht op geconsolideerde basis 
belaste autoriteiten, in het licht va n de doelstellingen van het toezicht op 
kredietinstellingen misplaatst  of misleidend zou zijn.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 52, leden 5 
tot en met 8 
5. Het toezicht op de solvabiliteit,  de kapitaaltoereikendheid in het licht van de marktrisico's 
en de controle op grote risico's  worden overeenkomstig  het onderhavige arti kel en de artikelen 
53 tot en met 56 uitgeoefend op ge consolideerde basis. De lidst aten stellen in voorkomend 
geval de maatregelen vast die nodig zouden b lijken om financiële holdings overeenkomstig 
lid 2 in het geconsolideerde toezicht te kunnen betrekken.  
De naleving van de in arti kel 51, leden 1 en 2, bepaal de limieten wordt onderworp en aan 
toezicht en aan controle op basis van de geco nsolideerde of gesubconsolideerde financiële 
positie van de kredietinstelling.  
6. De bevoegde autoriteiten schrijven voor da t alle ondernemingen die worden betrokken bij 
het toezicht op geconsolideerde ba sis waaraan een kredietinstelling op grond van de leden 1 
en 2 onderworpen is, over adequate interne c ontroleprocedures moeten beschikken om de 
gegevens en inlichtingen te kunnen produceren di e van nut zijn voor de uitoefening van het 
toezicht op geconsoli deerde basis.  
7. Onverminderd de specifieke bepalingen van a ndere richtlijnen kunnen  de lidstaten ervan 
afzien de in lid 5 bedoelde normen op basis van subconsolidatie of op in dividuele basis toe te 
passen op kredietinstellingen die als moederonderneming a an toezicht op geconsolideerde 
basis onderworpen zijn, alsmede op elke doc hteronderneming van deze kredietinstelling die 
voor vergunning en toezicht ond er deze lidstaten re ssorteert en die in het toezicht op 
geconsolideerde basis van de moederkredietinstel ling is opgenomen. Deze vrijstelling wordt 
ook toegestaan wanneer de moederinstelling ee n financiële holding is  met haar zetel in 
dezelfde lidstaat als de kredietin stelling, op voorwaarde dat zij aan hetzelfde toezicht wordt 
onderworpen als kr edietinstelli ngen en met name aan de in li d 5 vastgestelde voorschriften.  
In de twee in de eerste alinea bedoelde gevall en moeten maatregelen worden genomen om te 
zorgen voor een adequate verdeling van het kapitaal binnen de bankgroep.  
Indien de bevoegde autoriteiten d eze normen op individuele basi s toepassen, mogen zij voor 
de berekening van het eigen vermogen arti kel 34, lid 2, laatst e alinea, aanwenden.  
8. Indien een kredietinstelling die een docht eronderneming is van een moederonderneming 
die zelf en kredietinstelli ng is, een vergunning heeft gekregen en in een andere lidstaat 
gelegen is, passen de bevoegde autoriteiten die de vergunning hebben verleend, op deze 
instelling de in lid 5 bedoelde voorschriften toe,  op individuele basis, dan wel, in voorkomend 
geval, op basis van subconsolidatie.  
 
NL 137   NL  
Ð 2000/12/EG Art. 52, lid 9 
(aangepast) 
Î1 2004/xx/EG Art. 3, lid 9 
9. Onverminderd het bepaalde in lid 8, m ogen de bevoegde autori teiten die vergunning 
hebben verleend aan de dochteronderneming van e en moederonderneming die een 
kredietinstelling is, bij overeenkomst hun toezichthoudende verantwoordelijkheden 
overdragen aan de bevoegde autoriteiten di e vergunning hebben verlee nd aan en toezicht 
uitoefenen op de moederonderneming, opdat deze autoriteite n het toezicht op de 
dochteronderneming op zich nemen overeenkomstig  deze richtlijn. De Commissie wordt over 
het afsluiten en de strekking van dergelijke overeenkomsten ingelicht.  Î1 De desbetreffende 
bevoegde autoriteit informeert de bevoegd e autoriteiten van de andere lidstaten.   
 
Ø nieuw 
AFDELING 1 - TOEZICHT  
Artikel 124 
1. Aan de hand van de technische criteria  van bijlage XI onderwerpen de bevoegde 
autoriteiten de regelingen, strategieën, procedures en mechanismen die de 
kredietinstellingen met het oog op deze ri chtlijn hebben ingevoerd, alsmede hun 
huidige en mogelijke toekomstige risico´s aan een evaluatie. 
2. De reikwijdte van de in lid 1 bedoelde  evaluatie is in overeenstemming met de 
voorschriften van de onderhavige richtlijn. 
3. Op basis van de in lid 1 bedoelde evaluatie  bepalen de bevoegde autoriteiten of de 
door de kredietinstellingen ingevoerde regelingen, strategieën, procedures en 
mechanismen en het eigen vermogen dat door deze instellingen wordt aangehouden, 
een degelijk beheer en een solide dekking van hun risico´s waarborgen. 
4. De bevoegde autoriteiten stellen de frequen tie en de omvang van de in lid 1 bedoelde 
evaluatie vast en houden d aarbij rekening met het belang van de werkzaamheden van 
de desbetreffende kredietinstelling voor het financiële stelsel en met de aard, omvang 
en complexiteit ervan. De evaluatie word t minimaal eenmaal per jaar bijgewerkt. 
5. De evaluatie van de bevoegde autoriteiten omvat ook het renterisico dat een 
kredietinstelling bij niet-ha ndelsactiviteiten loopt. Als de economische waarde van 
een kredietinstelling met meer dan tw intig procent afneemt doordat in de 
rentetarieven plotseling en onverwacht een be paalde verandering is  opgetreden - de 
bevoegde autoriteiten leggen vast om wa t voor verandering het minimaal gaat – 
moeten maatregelen worden getroffe n, die niet van kredietinstelling tot 
kredietinstelling mogen verschillen.  
 
NL 138   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 53, leden 1 
en 2, eerste alinea (aangepast) 
Ö nieuw Artikel 125 
Tot toezicht bevoegde autoriteiten  
1. Indien de moederonderneming een Ö moeder kredietinstelling Ö in een lidstaat of 
een EU-moederkredietinstelling  is, wordt het toezicht op geconsolideerde basis 
uitgeoefend door de bevoegde autoriteiten di e aan deze kredietinst elling de in artikel 
4 ⌦ 6 ⌫ bedoelde vergunning hebben verleend 
2. Indien de moederonderneming van een  kredietinstelling een financiële 
Ö moeder holding Ö in een lidstaat of een financiële EU-moederholding  is, 
wordt het toezicht op g econsolideerde basis uitgeoefend door de bevoegde 
autoriteiten die aan deze kredie tinstelling de in artikel 4  ⌦ 6 ⌫ bedoelde 
vergunning hebben verleend. 
 
Ð 2000/12/EG Art. 53, lid 2, 
tweede en derde alinea, en lid 3 
(aangepast) 
Ö nieuw 
Artikel 126 
3.1. Indien evenwel  kredietinstellingen waaraan in m eer dan één lidstaat vergunning is 
verleend, dezelfde financiële Ö moeder holding Ö in een lidstaat of dezelfde 
financiële EU-moederholding  als moederonderneming hebb en, wordt het toezicht 
op geconsolideerde basis uitgeo efend door de autoriteiten die bevoegd zijn voor de 
kredietinstelling waaraan vergunning is verleen d in de lidstaat waar de financiële 
holding is opgericht. 
Indien in de lidstaat waar de fina nciële holding is opgericht, aan geen 
dochterkrediet instellingen vergunning is verleen d, komen de bevoegde autoriteiten 
van de betrokken lidstaten (daar bij begrepen de autoriteiten  van de lidstaat waar de 
financiële holding is opgericht) met el kaar overeen wie van hen het toezicht op 
geconsolideerde basis z al uitoefenen. Bij gebreke van een derg elijke afspraak wordt 
het toezicht op geconsolideerde basis uitg eoefend door de bevoegde autoriteiten die 
een vergunning hebben verleend aan de kredietinstelling met het hoogste 
balanstotaal; in het geval van gelijke balanstotalen wordt het toezicht op 
geconsolideerde basis uitgeoefend door de  bevoegde autoriteiten die als eerste een 
vergunning als bedoeld in artikel 4 hebben verleend.  
3. De betrokken bevoegde autoriteiten kunnen met elkaar overeenkomen van het 
bepaald e in lid 2, eerste en tweede alinea, af te wijken.  
 
NL 139   NL  
Ø nieuw 
Indien kredietinstellingen waaraan in m eer dan één lidstaat vergunning is verleend 
meer dan één financiële holding me t zetel in diverse lidstaten als 
moederonderneming hebben en zich in elk van deze lidstaten een kredietinstelling 
bevindt, wordt het toezicht op geconsolidee rde basis uitgeoefend door de voor de 
kredietinstelling met het hoogste bala nstotaal bevoegde autoriteit. 
2. Indien meer dan één kredietinstelling waaraan in de Gemeenschap vergunning is 
verleend, dezelfde financiële holding al s moederonderneming hebben en aan geen 
van deze kredietinstellingen in de lidstaat waar de financiële holding is opgericht, 
vergunning is verleend, word t het toezicht op ge consolideerde basis uitgeoefend door 
de bevoegde autoriteit die de kredietin stelling met het hoogste balanstotaal 
vergunning heeft verleend; voor de toep assing van deze richtlijn wordt deze 
kredietinstelling als de inst elling beschouwd die onder de zeggenschap staat van een 
financiële EU-moederholding. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 53, lid 4 
4. De in lid 2, derde alinea,  en in lid 3 bedoelde over eenkomsten bevatten concrete 
maatregelen inzake samenwerking en informatie -uitwisseling met het oog op het 
verwezenlijken van de  doelstellingen betreffende het to ezicht op geconsolideerde basis.  
 
Ø nieuw 
3. In bijzondere gevallen mogen de bevoegde autoriteiten onderling overeenkomen af te 
wijken van de criteria in de  leden 1 en 2, en wel als de toepassing ervan, gelet op het 
relatieve belang van de werkzaamheden van de kredietinstellingen in de 
verschillende lidstaten, ongepast zou zi jn; ze mogen dan een  andere bevoegde 
autoriteit aanwijzen die op geconsolideerde  basis toezicht zal houden. In die gevallen 
bieden de bevoegde autoriteiten, alvo rens een besluit te nemen, de EU-
moederkredietinstelling, de financ iële EU-moederholding dan wel de 
kredietinstelling met het hoogste balansto taal de gelegenheid haar mening ten 
aanzien van dit besluit kenbaar te maken. 
4. Als de bevoegde autoriteiten in het ka der van lid 3 onderling afspraken hebben 
gemaakt, brengen zij de Co mmissie daarvan op de hoogte. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 52, lid 2, 
laatste zin 
Ö nieuw 
Artikel 127 
1. Ö De lidstaten stellen in voorkomend geva l de maatregelen va st die nodig zouden 
blijken om financiële holdings in het geconsolideerde toezicht te kunnen betrekken. 
Onverminderd artikel 135  houdt de consolidatie van de  financiële positie van de 
 
NL 140   NL financiële holding voor de bevoegde autorite iten geenszins de verplichting in de 
financiële holding te onderwerpen aa n toezicht op individuele basis. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 52, lid 4 
(aangepast) 
42. Indien de bevoegde autoriteiten van een lid staat een dochterkredietinstelling niet in 
het toezicht op geconsolideerd e basis betrekken op grond va n een van de in lid 3, 
tweede en derde streepje,  ⌦ artikel 73, lid 1, onder b) en c), ⌫ bedoelde gevallen, 
kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidst aat waar deze dochterkredietinstelling 
gelegen is, van de moederonderneming inlich tingen verlangen om de uitoefening van 
het toezicht op deze kredietins telling te vergemakkelijken. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 52, lid 10 
(aangepast) 
103. De lidstaten bepalen dat hun met het to ezicht op geconsolideerde basis belaste 
bevoegde autoriteiten van de dochterondern eming van een kredietinstelling of een 
financiële holding die niet onder het toezic ht op geconsolideerde basis vallen, de in 
artikel 55  ⌦ 137 ⌫ bedoelde inlichtingen mogen verlan gen. In dat geval zijn de in 
dat artikel bedoelde procedures voor toezending en verificatie van de inlichtingen van toepassing. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 53, lid 5 
Artikel 128 
5. Indien er in de lidstaten meer dan één be voegde autoriteit is voor het bedrijfseconomisch 
toezicht of kredietinstellingen en financiële  instellingen, nemen de lidstaten de nodige 
maatregelen om de onderlinge coördinatie te organiseren. 
 
Ø nieuw 
Artikel 129 
1. De bevoegde autoriteit die belast is met het toezicht op geconsolideerde basis op EU-
moederkredietinstellingen en kredietinstel lingen die onder de ze ggenschap staan van 
een financiële EU-moederholding, neemt de volgende taken op zich: 
a) ze voert superviserende controles uit en  gaat na of voldaan is aan artikel 71, 
artikel 72, leden 1 en 2, en artikel 73, lid 3; 
b) ze coördineert de vergaring en verspr eiding van informatie die relevant of 
essentieel is in normale omst andigheden en in noodsituaties; 
c) ze plant en coördineert toezichtactiviteiten in normale omstandigheden en in 
noodsituaties. Daaronder vallen ook de in artikel 124 genoemde activiteiten, 
 
NL 141   NL waarbij wordt samengewerkt met de andere  bevoegde autoriteit en, en de in de 
artikelen 43 en 141 genoemde activiteiten. 
2. Als een EU-moederkredietinstelling met haar dochterondernemingen of de 
gezamenlijke dochterondernemingen van een financiële EU-moederholding een 
aanvraag indienen voor de in  artikel 84, lid 1, artike l 87, lid 9, of artikel 105 
bedoelde vergunning, bepalen de bevoegde autoriteiten in onderling overleg of de 
aanvraag wordt ingewilligd en welke voor waarden eventueel aan zo´n vergunning 
moeten worden verbonden. 
Een aanvraag als bedoeld in de eerste alinea,  wordt alleen ingediend bij de in lid 1 
genoemde bevoegde autoriteit.  
De bevoegde autoriteiten nemen binnen zes maanden een besluit over de aanvraag en 
maken dit besluit in één document bekend. Dit document wordt aan de aanvrager 
toegezonden. Als er binnen zes maanden geen be sluit wordt genomen, bepaalt de in 
lid 1 genoemde autoriteit op eigen gezag of de aanvraag wordt ingewilligd. 
Artikel 130 
1. Als zich een noodsituatie voordoet die de stab iliteit en integriteit van het financiële 
stelsel kan ondermijnen, waarschuwen de be voegde autoriteiten die belast zijn met 
het toezicht op geconsolideerde basis, de  in artikel 49, onder a), en artikel 50 
genoemde autoriteiten zo snel mogelijk, m aar daarbij nemen ze we l de voorschriften 
van titel V, hoofdstuk 1, afdeling 2, in acht. Dit geldt voor alle bevoegde autoriteiten 
die in de artikelen 125 en 126 voor een be paalde groep worden genoemd, alsmede 
voor de bevoegde autoriteit die in  lid 1 van artikel 129 wordt genoemd. 
2. De bevoegde autoriteit die be last is met het toezicht op geconsolideerde basis, treedt 
als zij informatie nodig heeft die al aan een a ndere bevoegde autoriteit is verstrekt, zo 
mogelijk met deze autoriteit in contact z odat de andere toezic hthoudende autoriteiten 
niet tweemaal worden geïnformeerd. 
Artikel 131 
Om het toezicht doeltreffend en gemakkelijker uit te kunnen oefenen, kan de autoriteit die 
belast is met het toezicht op geconsolideerde ba sis en kunnen de andere bevoegde autoriteiten 
beschikken over documenten waarin de coördina tie- en samenwerkingsaf spraken schriftelijk 
zijn vastgelegd. 
Daarin kan zijn geregeld dat de bevoegde au toriteit die belast is met het toezicht op 
geconsolideerde basis extra taken krijgt, en kun nen de procedures voor de besluitvorming en 
voor de samenwerking met andere bevoe gde autoriteiten zijn vastgelegd. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 52, lid 9 
(aangepast) 
9. Onverminderd het bepaalde in lid 8, mogen de  ⌦ De ⌫ bevoegde autoriteiten die 
vergunning hebben verleend aan de dochteronderneming van een moederonderneming die een 
 
NL 142   NL kredietinstelling is, ⌦ mogen ⌫ bij overeenkomst hun toezichthoudende 
verantwoordelijkheden overdra gen aan de bevoegde autor iteiten die vergunning hebben 
verleend aan en toezicht uitoefenen op de moederonderneming, opdat deze autoriteiten het 
toezicht op de dochteronderneming op zich nemen overeenkomstig deze richtlijn. De 
Commissie wordt over het afsluite n en de strekking van dergelij ke overeenkomsten ingelicht. 
Zij licht de bevoegde autoriteit en van de overige lidstaten en  het Raadgevend Comité voor het 
bankwezen hierover in.  
 
Ø nieuw 
Artikel 132 
1. De bevoegde autoriteiten werken nauw sa men. Zij verstrekken el kaar informatie die 
van essentieel belang of re levant is voor de uitoefen ing van de toezichthoudende 
taken waarmee zij in het kader van de onde rhavige richtlijn zijn belast. Daartoe 
geven zij op verzoek alle relevante inform atie en komen ze zelf met alle essentiële 
informatie. 
Met name zorgen de bevoegde autoriteiten die belast zijn met het geconsolideerde 
toezicht op EU-ondernemingen ervoor dat rele vante informatie wordt verstrekt aan 
de bevoegde autoriteiten in andere  lidstaten die toezicht houden op 
dochterondernemingen van deze moederondern emingen. Wel wordt als het gaat om 
de hoeveelheid toe te zenden informatie rekening gehouden met het belang van deze 
dochterondernemingen in het financiële stelsel  
De in de eerste alinea genoemde essentiële  informatie omvat met name gegevens 
over: 
a) de structuur van de groep, alle bela ngrijke kredietinstellin gen van een groep, 
alsmede de voor de kredietinstellingen van de groep bevoegde autoriteiten;  
b) procedures voor de verzameling van in formatie bij de kredietinstellingen van 
een groep, alsmede de toetsing van deze informatie; 
c) ongunstige ontwikkelingen bij kredietinste llingen of andere entiteiten van een 
groep die ernstige nadelige gevolgen  voor de kredietinstellingen zouden 
kunnen hebben; 
d) belangrijke sancties en buitengewone m aatregelen die de bevoegde autoriteiten 
in overeenstemming met deze richtlijn he bben getroffen; zo kan in het kader 
van artikel 136 een extra kapitaalvereis te zijn opgelegd of kunnen restricties 
zijn opgelegd aan de toepassing van de  geavanceerde meetbenadering voor de 
berekening van de kapitaalvere isten op basis van artikel 105. 
2. De bevoegde autoriteiten die belast zijn met het toezicht op kredietinstellingen die 
onder de zeggenschap staan van een EU-moe derkredietinstelling, treden in contact 
met de in artikel 129, lid 1, genoemde bevoe gde autoriteit als zij informatie nodig 
hebben over de invoering van benaderingen en  methodieken zoals beschreven in de 
onderhavige richtlijn, en deze bevoegde auto riteit eventueel al beschikt over de 
desbetreffende informatie.  
 
NL 143   NL 3. Voordat ze een besluit nemen dat van be lang is voor de toezic hthoudende taken van 
andere bevoegde autoriteiten, raadplegen  de desbetreffende bevoegde autoriteiten 
elkaar over:  
a) veranderingen in het aandeelhoude rschap, de organisatie of de 
bestuursstructuur van kredietinstelli ngen in een groep die goedkeuring of 
machtiging door de bevoegde autoriteiten vereisen; 
b) belangrijke sancties of buitengewone m aatregelen die de bevoegde autoriteiten 
hebben getroffen; zo kan in het kader va n artikel 136 een extr a kapitaalvereiste 
zijn opgelegd of kunnen restricties zijn opgelegd aan de toepassing van de 
geavanceerde meetbenadering voor de bere kening van de kapitaalvereisten op 
basis van artikel 105. 
Voor de toepassing van punt b) wordt in ie der geval het advies ingewonnen van de 
bevoegde autoriteit die belast is met het toezicht op geconsolideerde basis. 
Een bevoegde autoriteit mag evenwel beslui ten om geen advies in te winnen, maar 
alleen als er sprake is van een noodsitua tie of als de beslu iten daardoor hun doel 
kunnen missen. In dat geval brengt de bevoegde autoriteiten de andere bevoegde 
autoriteiten daarvan onverwijld op de hoogte. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 54, lid 1 
(aangepast) 
Artikel 133 
Vorm en mate van de consolidatie  
1. De met het toezicht op geconsolideerde basi s belaste bevoegde autoriteiten verlangen 
met het oog op het toezicht de volledige co nsolidatie van kredietinstellingen en 
financiële instellingen die dochterondern emingen van de moederonderneming zijn. 
⌦ De bevoegde autoriteiten mogen evenwel slechts een ⌫ Een proportionele 
consolidatie kan evenwel worden voorgeschreven  ⌦ verlangen ⌫ in geval de 
aansprakelijkheid van de moederondernemi ng die een deel van het kapitaal houdt, 
naar ⌦ hun ⌫ het oordeel van de  bevoegde autoriteiten  beperkt is tot dat deel van 
het kapitaal, op grond van de aansprakelij kheid van de overige aandeelhouders of 
vennoten en van de toereikende solvabilite it van deze laatsten. De  aansprakelijkheid 
van de overige aandeelhouders en vennoten  moet duidelijk worden aangetoond, zo 
nodig aan de hand van uitdrukkelijk  aangegane verbintenissen. 
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, lid 7, 
onder a) 
Indien ondernemingen verbonden zijn door een  betrekking in de zin van artikel 12, 
lid 1, van Richtlijn 83/349/EEG, bepale n de bevoegde autoriteiten hoe de 
consolidatie moet worden uitgevoerd. 
 
NL 144   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 54, leden 2 
en 3 (aangepast) 
2. De met het toezicht op geconsolideerde basi s belaste bevoegde autoriteiten verlangen 
met het o og op het toezicht  de proportionele consolida tie van de deelnemingen in 
kredietinstellingen of financiële instel lingen welke gezamenlijk door een bij de 
consolidatie betrokken onderneming en een of meer daarin niet opgenomen 
ondernemingen worden geleid, wanneer daaruit een beperking van de aansprakelijkheid van deze ondernemingen voortvloeit die afhangt van het door hen 
gehouden aandeel van het kapitaal. 
3. In het geval van deelnemingen of va n andere vormen van kapitaalbinding dan 
bedoeld in de leden 1 en 2, bepalen de bevoegde autoriteiten of en in welke vorm 
consolidatie moet plaatsvinden. Zij kunnen met name de toepassing van de 
vermogensmutatiemethode toestaan of voorschrijven. Deze methode houdt evenwel niet in dat de betrokken onde rnemingen in het toezicht op geconsolideerde basis 
worden opgenomen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 54, lid 4, 
eerste alinea (aangepast) 
Artikel 134 
41. Onverminderd de leden 1, 2 en 3  ⌦ artikel 133 ⌫ bepalen de bevoegde autoriteiten 
in de volgende gevallen of en in welk e vorm consolidatie moet plaatsvinden: 
a) een kredietinstelling oefent naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten een 
invloed van betekenis uit op een of meer kredietins tellingen of financiële 
instellingen, zonder daarin evenwel een deelneming te houden of daarmee 
andere vormen van kapitaalbinding te hebben; 
b) twee of meer kredietinstellingen of fina nciële instellingen staan onder centrale 
leiding zonder dat dit in een overeenkomst of statut aire bepalingen vastgelegd 
hoeft te zijn. 
 
Ð2002/87/EG artikel 29, lid 7, 
onder b) 
--------- 
 
Ð 2000/12/EG artikel 54, lid 4, 
tweede alinea 
De bevoegde autoriteiten mogen in het bijzonder het gebruik van de in artikel 12 van Richtlijn 
83/349/EEG bedoelde methode toestaan of voor schrijven. Deze methode houdt evenwel niet 
in dat de betrokken ondernemingen in het to ezicht op geconsolideerde basis worden 
opgenomen. 
 
NL 145   NL  
Ð 2000/12/EG Art 54, lid 5 
(aangepast) 
Ö nieuw 
52. Wanneer het toezicht op geconsolideerde basis op grond van ⌦ de artikelen 125 en 
126 ⌫ artikel 52, leden 1 en 2,  is voorgeschreven, worden de ondernemingen die 
nevendiensten van het bankbedrijf  verrichten, Ö alsmede vermogensbeheerders in de zin van 
Richtlijn 2002/87/EG  in de consolidatie betrokken in de gevallen en volgens de methoden 
die in de leden 1 tot en met 4  ⌦ artikel 133 en lid 1 ⌫ van het onderhavige artikel zijn 
omschreven. 
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, lid 8 
(aangepast) 
Artikel 135 
Leidinggevend orgaan van financiële holdings  
De lidstaten eisen dat personen die het bedrijf  van een financiële holding feitelijk leiden, 
voldoende betrouwbaarheid en voldoende ervaring  bezitten om deze functies uit te oefenen. 
 
Ønieuw 
Artikel 136 
1. De bevoegde autoriteiten eisen van een kr edietinstelling die ni et aan deze richtlijn 
voldoet, dat deze vroegtijdig de noodzakelijke maat regelen neemt om iets aan deze situatie te 
doen.  
Daartoe kunnen de bevoegde  autoriteiten onder meer: 
a) kredietinstellingen verplichten een grot er eigen vermogen aan te houden dan dat 
welk ingevolge artikel 75 minimaal vereist is; 
b) de regelingen en strategieën aan te sc herpen die met het oog op de artikelen 22 en 
123 zijn ingevoerd;  
c) kredietinstellingen verplichten in verba nd met de kapitaalvereisten een specifiek 
voorzieningenbeleid te voeren of de activ a op een specifieke wijze te behandelen; 
d) restricties opleggen aan de bedrijfsactiviteiten en transa cties van of netwerkrelaties 
tussen kredietinstellingen; 
e) het risico inperken dat verbonden is aan de werkzaamheden, producten en systemen 
van kredietinstellingen. 
Bij de vaststelling van maatrege len worden wel de voorschrift en van titel V, hoofdstuk 1, 
afdeling 2. in acht genomen. 
 
NL 146   NL 2. De bevoegde autoriteiten leggen in iede r geval kredietinste llingen die met hun 
regelingen, procedures, mechanismen en stra tegieën hun risico´s niet adequaat kunnen 
beheren of dekken, strengere kap itaalvereisten op dan die welke zijn vastgelegd  in artikel 75, 
als andere maatregelen, naar alle waarschijn lijkheid op zich niet zullen volstaan om binnen 
een redelijk tijdsbestek een aanscherping van deze regelingen te bewerkstelligen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 55, lid 1 
(aangepast) 
Artikel 137 
Door gemengde holdings en hun dochtero ndernemingen te verstrekken inlichtingen  
1. Tot een latere coördinatie van de conso lidatiemethoden bepalen de lidstaten dat, 
indien de moederonderneming van één of  meer kredietinstellingen een gemengde 
holding is, de voor vergunning aan en toezicht op deze kredietinstellingen 
verantwoordelijke bevoegde autorite iten van de gemengde holding en de 
dochterondernemingen daarvan, hetzij rech tstreeks, hetzij door toedoen van de 
dochterkredietinstellingen, de mededeling ve rlangen van alle dienstige inlichtingen 
en gegevens voor de uitoefening van het toezicht op de dochterkredietinstellingen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 55, lid 2 
(aangepast) 
2. De lidstaten bepalen dat hun bevoegde auto riteiten de van de gemengde holdings en 
dochterondernemingen daarvan ontvangen inli chtingen ter plaatse kunnen verifiëren, 
of door externe controleurs kunnen doen veri fiëren. Indien de gemengde holding of 
een van de dochterondernemingen daarvan een verzekeringsonderneming is, kan ook 
de procedure van artikel ⌦ 140, lid 1, ⌫ 56, lid 4,  worden gevolgd. Indien de 
gemengde holding of een van de dochter ondernemingen daarvan in een andere 
lidstaat is gelegen dan die w aar de dochterkredietinstellin g is gelegen, geschiedt de 
verificatie ter plaatse volgen s de procedure van artikel ⌦ 140, lid 1 ⌫ 56, lid 7 . 
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, lid 9 
(aangepast) 
Artikel 138 
Intragroeptransacties bij gemengde holdings  
1. Onverminderd het bepaalde in  titel V, hoofdstuk 2, afdeling ⌦ 5 ⌫ 3, van deze 
richtlijn bepalen de lidsta ten dat, indien de moeder onderneming van één of meer 
kredietinstellingen een gemengde holding is, de  bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk 
zijn voor het toezicht op deze kredietinstel lingen algemeen toezicht uitoefenen op de 
transacties tussen de kredietinstelli ngen en de gemengde holding en haar 
dochterondernemingen. 
 
NL 147   NL 2. De bevoegde autoriteiten verlangen dat de kredietinstellingen beschikken over 
adequate risicobeheer- en inte rnecontroleprocedures, met inbe grip van gedegen rapportage- 
en jaarrekeningsystemen, met het oog op een juis te herkenning, meting, bewaking en controle 
van de transacties met de gemengde moed erholding en haar doc hterondernemingen. De 
bevoegde autoriteiten verlangen tevens dat de  kredietinstellingen alle andere significante 
transacties met deze entiteiten rapporteren, naast de transacties bedoeld in artikel ⌦ 110 ⌫ 
48. Deze procedures en significante transact ies worden gecontroleerd door de bevoegde 
autoriteiten. 
Indien de bovengenoemde intragroeptransact ies een bedreiging voor de financiële 
positie van een kredietinstelling vormen, ne emt de voor het toezicht op de instelling 
bevoegde autoriteit passende maatregelen.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 56, leden 1 
tot en met 3 (aangepast) 
Artikel 139 
Maatregelen om het toezicht op geconsolideerde basis te vergemakkelijken  
1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat geen juridische 
belemmeringen de onder het toezicht op gecons olideerde basis vallende ondernemingen, of 
gemengde holdings en dochterondernemi ngen daarvan, of de in artikel ⌦ 127, lid 3, ⌫ 51, 
lid 10 , bedoelde dochterondernemingen verhindere n om onderling de inlichtingen uit te 
wisselen die voor de uitoefening van he t toezicht overeenkomstig de artikelen ⌦ 124 tot en 
met 138 ⌫ 52 tot en met 55  en het onderhavige ar tikel dienstig zijn. 
2. Indien de moederonderneming en de één of meer kredietinstellingen die 
dochterondernemingen daarvan zijn, in verschille nde lidstaten zijn gelegen, verstrekken de 
bevoegde autoriteiten van iedere  lidstaat elkaar alle diens tige inlichtingen die voor het 
toezicht op geconsolideerde basis nodig zijn of die dat toezicht kunnen vergemakkelijken. 
Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de moederonderneming is 
gelegen, niet zelf op grond van ⌦ de artikelen 125 en 126 ⌫ artike l 53 het toezicht 
op geconsolideerde basis uitoefenen, ma g hun door de met dit toezicht belaste 
bevoegde autoriteiten worden gevraagd om van de moederonderneming de inlichtingen te verlangen die voor het toezich t op geconsolideerde basis dienstig zijn, 
en om die inlichtingen aan deze autoriteiten door te geven.  
3. De lidstaten staan toe dat hun bevoegde auto riteiten de in lid 2 bedoelde inlichtingen 
uitwisselen, met dien verstande dat, met be trekking tot financiële holdings, financiële 
instellingen of ondernemingen die nevendiensten van het bankbedrijf
 verrichten, het inwinnen 
of bezitten van inlichtingen geenszins betekent dat de bevoegde autoriteiten op de instellingen of ondernemingen afzonderl ijk toezicht moeten houden. 
De lidstaten staan eveneens toe dat hun bevoegde autoriteiten de in artikel 
⌦ 137 ⌫ 55
 bedoelde inlichtingen uitwisse len, met dien verstande dat het 
inwinnen of bezitten van inlichtingen geenszins betekent dat de bevoegde 
autoriteiten op de gemengde holding en dochterondernemingen daarvan die geen 
 
NL 148   NL kredietinstelling zijn, of op de in artikel ⌦ 127, lid 3, ⌫ 52, lid 10,  bedoelde 
dochterondernemingen,  toezicht houden. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 56, leden 4 
tot en met 6 (aangepast) 
Artikel 140 
41. Indien een kredietinstelling, een fina nciële holding of een gemengde holding 
zeggenschap heeft over één of meer dochter ondernemingen die verzekeringsondernemingen 
zijn of andere ondernemingen die beleggi ngsdiensten verrichten waarvoor een 
vergunningsstelsel geldt, werken de bevoegde autoriteiten nauw samen met de autoriteiten die 
van overheidswege belast zijn  met het toezicht op de verzek eringsondernemingen of op de 
genoemde andere instellingen die beleggingsdiensten verri chten. Onverminderd hun 
respectieve bevoegdheden delen deze autoriteiten elkaar alle inlichtin gen mee waardoor de 
vervulling van hun taak kan worden vergemakke lijkt en controle op de activiteit en de 
financiële positie van alle aan hun toezi cht onderworpen ondernemingen kan worden 
uitgeoefend. 
52. De op grond van het toezicht op geconso lideerde basis ontvangen inlichtingen, en met 
name de in deze richtlijn bedoelde uitwisseling van inlichtingen tussen bevoegde autoriteiten, 
vallen onder het beroepsg eheim als bepaald in ⌦ titel V, hoofdstuk 1, afdeling 2 ⌫ artikel 
30. 
63. De met het toezicht op geconsolideerde basi s belaste bevoegde autoriteiten stellen een 
lijst op van de in artikel ⌦ 71 ⌫ 52, lid 2, bedoelde financiële holdings. Deze lijst wordt aan 
de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten en aan de Commissie gezonden. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 56, lid 7 
(aangepast) 
Î1 2002/87/EG artikel 29, punt 10 
Artikel 141 
7. Indien de bevoegde autoriteiten van een lids taat bij de toepassing van deze richtlijn in 
welbepaalde gevallen inlichtingen betreffende een in een andere lidstaat gelegen kredietinstelling, financiële ho lding, financiële instelling, ond erneming die nevendiensten van 
het bankbedri jf verricht, gemengde holding, dochterondern eming als bedoeld in artikel 55, of 
dochteronderneming als bedoeld in  artikel 52, lid 10, wensen te verifiëren, verzoeken zij de 
bevoegde autoriteiten van de andere lidstaat om deze verificatie. De autoriteiten die het verzoek hebben ontvangen, moeten hieraan in  het kader van hun bevoegdheden gevolg geven 
door de verificatie zelf te verrichten, door de verzoekende autoriteiten toestemming te 
verlenen om de verificatie te verrichten, dan wel door toe te staan dat de verificatie door een 
registeraccountant of een deskundige wordt verricht. Î
1 De verzoekende bevoegde autoriteit 
kan indien zij dat wenst aan de  verificatie deelnemen indien  zij deze niet zelf verricht.  
 
NL 149   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 56, lid 8 
(aangepast) 
Artikel 142 
8. De lidstaten bepalen dat, onverminderd ge vallen die onder de strafwet vallen, jegens 
financiële holdings en gemengde holdings, of  verantwoordelijke bestuurders daarvan, die 
wettelijke of bestuursrechtelijk e bepalingen overtreden welke te r uitvoering van de artikelen 
52 tot en met 55  ⌦ 124 tot en met 141 ⌫ en van het onderhavige ar tikel zijn vastgesteld, 
sancties of maatregelen kunnen worden opgelegd om aan de vastgestelde overtredingen een 
einde te maken of de oorzaken daarvan weg te nemen. In bepaalde gevallen kunnen deze 
maatregelen een optreden van de rechter vereisen.  
De bevoegde autoriteiten werken nauw samen opdat de genoemde  ⌦ deze ⌫ sancties of 
maatregelen de beoogde uitwerking hebben, inz onderheid als de zetel van een financiële 
holding of van een gemengde holding zich elders  dan zijn hoofdbestuur of zijn hoofdvestiging 
bevindt. 
 
Ð 2002/87/EG artikel 29, lid 11 
(aangepast) 
Î1 2004/xx/EG, artikel 3, punt 10 
Artikel 143 
Moederondernemingen uit derde landen  
1. Indien de moederonderneming van een kred ietinstelling een kred ietinstelling of een 
financiële holding met hoofdkantoor ⌦ in een derde land ⌫ buiten de Gemeenschap  is en er 
op de kredietinstelling geen toezicht op geconsolideerde basis wordt uitgeoefend 
overeenkomstig het bepaalde in ⌦ de artikelen 125 en 126 ⌫ artikel 52 , verifiëren de 
bevoegde autoriteiten of de kr edietinstelling onderworp en is aan door de bevoegde autoriteit 
van een derde land uitgeoefend toezicht op gecons olideerde basis dat gelijkwaardig is met dat 
van de in ⌦ de onderhavige richtlijn ⌫ artikel 52  neergelegde beginselen.  
De verificatie geschiedt door de bevoegde autoriteit die verantw oordelijk zou zijn 
voor het toezicht op geconsolideerde basis indien ⌦ lid 3 ⌫ de vierde alinea  van 
toepassing was, op verzoek van de mo ederonderneming of van een van de 
gereglementeerde autorite iten die in de Gemeensc hap een vergunning hebben 
verkregen, dan wel op haar eigen initiatief.  Die bevoegde autoriteit raadpleegt de 
andere betrokken bevoegde autoriteiten. 
2. Î1 De Europese Commissie kan het Europ ees Comité voor het bankwezen verzoeken 
algemene richtsnoer en te verstrekken  over de vraag of de regelingen inzake 
geconsolideerd toezicht van de bevoegde autori teiten in derde landen waarschijnlijk de 
doeleinden van het toezicht op geconsolideerde basis zullen verwezenlijken zoals die in dit 
hoofdstuk zijn bepaald, voor de kredietinste llingen waarvan de moederonderneming haar 
hoofdbestuur ⌦ in een derde land ⌫ buiten de Gemeenschap  heeft. Het Comité werkt die 
 
NL 150   NL richtsnoeren bij en houdt rekening met alle  wijzigingen in de regelingen inzake 
geconsolideerd toezicht die door die be voegde autoriteiten worden toegepast. 
De bevoegde autoriteit die de in de vorige  ⌦ eerste ⌫ alinea ⌦ van lid 1 ⌫ 
bedoelde verificatie uitvoert, neemt die richtsnoeren in aanmerking. De bevoegde 
autoriteit raadpleegt te dien einde het comité voor dat zij haar besluit neemt. 
3. Indien een dergelijk gelijkwaardig toezicht ontbreekt, passen de lidstaten naar analogie 
op de kredietinstelling het bepaalde in artikel 52 toe ⌦ of staan ze hun bevoegde autoriteiten 
toe andere passende toezichtmethoden toe te pa ssen waarmee de doele inden van het toezicht 
op geconsolideerde basis op kredie tinstellingen worden gerealiseerd ⌫. 
Als alternatief staan de lid staten hun bevoegde autorite iten toe andere passende 
toezichtmethoden toe te passen waarmee de doele inden van het toezicht op geconsolideerde 
basis op kredietinstell ingen worden gerealiseerd.  
Over deze methoden  ⌦ toezichtmethoden ⌫ moet overeenstemming worden 
bereikt door de betrokken bevoe gde autoriteit die verantwo ordelijk zou zijn voor het 
geconsolideerde toezicht, zulks na overleg met de andere ⌦ betrokken ⌫ bevoegde 
autoriteiten.  
De bevoegde autoriteiten kunnen meer bepaal d verlangen dat een financiële holding 
met hoofdbestuur in de Gemeenschap wordt opgericht en op de geconsolideerde positie van deze financiële holding de bepalingen inzake het toezicht op geconsolideerde basis toepassen.  
De methoden
 ⌦ toezichtmethoden ⌫ moeten de mogelijkheid bieden de 
doeleinden van het toezicht op geconsolideerde basis als omschreven in dit hoofdstuk te verwezenlijken, en moeten aan de overige betrokken bevoegde autoriteiten en de Commissie worden medegedeeld. 
 
Ø nieuw 
AFDELING 2 
VERSTREKKING VAN INFORMATIE DOOR DE BEVOEGDE AUTORITEITEN  
Artikel 144 
1. De bevoegde autoriteiten verstrekken de volgende informatie: 
a) de bewoordingen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen en algemene 
richtlijnen die in hun lidst aat op prudentieel gebied zijn vastgesteld;  
b) de wijze waarop gebruik wordt gemaakt van de keuzemogelijkheden en speelruimte 
die de Gemeenschapswetgeving biedt; 
c) de algemene criteria en methodieken op basis waarvan zij de in artikel 124 genoemde 
evaluatie verrichten; 
 
NL 151   NL d) onverminderd het bepaalde in titel V, hoofdstuk 1, afdeling 2, geaggregeerde 
statistische gegevens over de voornaamste aspecten van de tenuitvoerlegging van de 
prudentiële kadervoorschrif ten in elke lidstaat. 
Er wordt genoeg informatie al s bedoeld in de eerste alin ea, verstrekt om een zinvolle 
vergelijking te kunnen maken tusse n de handelwijzen van de be voegde autoriteiten in de 
verschillende lidstaten. 
HOOFDSTUK  5 
VERSTREKKING  VAN  INFORMATIE  DOOR  DE 
KREDIETINSTELLINGEN   
Artikel 145 
1. Onverminderd het bepaalde in artikel 146 maken de kredietinstellingen voor de 
toepassing van deze richtlijn de informatie als bedoeld in bijlage XII, deel 2, openbaar. 
2. De bevoegde autoriteiten nemen in het kader van hoofdstuk 2, afdeling 3, 
onderafdelingen 2 en 3, en artikel 105 de in b ijlage XII, deel 3, bedo elde instrumenten en 
methodieken alleen in aanmerking als de kred ietinstellingen de daarin genoemde informatie 
openbaar maken. 
3. De kredietinstellingen leggen formeel vast hoe ze willen voldoen aan de informatie-
eisen van de leden 1 en 2; ook hebben ze vastgelegd op welke wijze ze de door henzelf 
verstrekte informatie evalueren en dus ook op ju istheid controleren en hoe vaak dit dient te 
gebeuren. 
Artikel 146 
1. Onverminderd artikel 145 verlenen de be voegde autoriteiten een kredietinstelling 
toestemming om geen informatie te verstrekken over een of meer van de in bijlage XII, deel 
2, genoemde onderdelen als de desbetreffende in stelling van mening is dat deze informatie op 
grond van het criterium dat in bijlage XII, d eel 1, punt 1, wordt genoemd, niet van wezenlijk 
belang hoeft te worden geacht. 
2. Onverminderd artikel 145 verlenen de be voegde autoriteiten een kredietinstelling 
toestemming om af te zien van publicatie va n informatie over een of meer onderdelen die 
genoemd worden in bijlage XII, delen 2 en 3, als de desbetreffende  kredietinstelling van 
mening is dat deze informatie op grond van de crit eria die bijlage XX, deel 1, punten 2 en 3, 
als geheim of vertrouwelijk moet worden aangemerkt. 
3. In de in lid 2 genoemde uitzonderingsgevallen geeft de desbetreffende 
kredietinstelling in haar informatie aan dat be paalde onderdelen ontbreken en waarom deze 
ontbreken; wel publiceert  zij meer algemene informatie over het desbetreffende onderdeel. 
 
NL 152   NL Artikel 147 
1. Een kredietinstelling publiceert minimaal een maal per jaar de op grond van artikel 145 
vereiste informatie. De informatie wordt zo snel mogelijk gepubliceerd. 
2. Ook bepaalt een kredietinstelling of het op grond van de criteria in bijlage XII, deel 1, 
punt 4, nodig is om vaker met informatie te komen dan ingevolge lid 1 vereist is. 
Artikel 148 
1. De bevoegde autoriteiten verlenen een kredietinstelling toestemming om zelf te 
bepalen in welk medium en op welke locatie zij willen voldoen aan de informatie-eisen van 
artikel 145 en hoe ze de in dat artikel voorgesc hreven juistheid van hun informatie willen 
controleren. Voorzover mogelijk wordt alle informatie in één medium of op één locatie 
verstrekt. 
2. Als dezelfde informatie al in het kader van boekhoudkundige, beurs- of andere 
voorschriften is gepubliceerd, kan artikel 145 word en beschouwd als zijnde nageleefd. Als de 
informatie niet in de jaarrekening wordt opgenomen, dan geven de kredietinstellingen aan 
waar deze informatie wel kan worden gevonden.  
Artikel 149 
Onverminderd de artikelen 146 tot en met 148 worden de bevoegde autoriteiten door de 
lidstaten gemachtigd om de kredietinstellinge n de volgende verplichtingen op te leggen: 
a) ze verstrekken informatie over een of meer onderdelen die in bijlage XII, delen 2 en 
3 worden genoemd; 
b) ze publiceren vaker dan eenmaal per jaar  informatie en ze krijgen een termijn 
opgelegd voor de publicatie van informatie; 
c) ze verstrekken de informatie niet in de jaarrekening, maar in bepaalde media of op 
bepaalde locaties; 
d) ze controleren de juistheid van informatie  waarvoor geen wetteli jke controle vereist 
is, en gebruiken daarvoor bepaalde middelen. 
 
Ð 2004/xx/EG artikel 3, punt 11 
----- 
 
NL 153   NL  
Ð 2000/12/EG 
TITEL  VI 
BEVOEGDHEDEN  INZAKE  UITVOERING 
 
Ð 2000/12/EG, Art. 60 
(aangepast) 
Ö nieuw 
Artikel 150 
Technische aanpassinge n 
1. Onverminderd het in artikel 34, lid  3, tweede alinea, genoemde verslag  Ö het 
voorstel dat de Commissie ingevol ge artikel 62 zal indienen , worden wat betreft 
het eigen vermogen de op de onderstaande gebieden aan te brengen technische 
aanpassingen  Ö wijzigingen  vastgesteld volgens de procedure van Ö artikel 
151  lid 2 : 
a) verduidelijking van de definities om bij de toepassing van de 
onderhavige richtlijn rekening te houden met de ontwikkelingen op de 
financiële markten; 
b) verduidelijking van de definities teneinde een eenvormige toepassing van 
deze richtlijn binnen de Gemeenschap  te waarborgen; 
c) aanpassing van de terminologie en va n de verwoording van de definities 
aan latere richtlijnen inzake het bankwezen en aanverwante onderwerpen; 
definitie van zone A in artikel 1, punt 14;  
definitie van multilaterale ontwikkelingsbanken in artikel 1, punt 19;  
d) wijzigingen in de lijst van artikel 2; 
e) wijziging van het bedrag van het in artikel 5  ⌦ 9 ⌫ vereiste 
aanvangskapitaal om rekening te houden met de economische en monetaire ontwikkelingen; 
f)
 uitbreiding van de in de artikelen ⌦ 23 en 24 ⌫ 18 en 19  bedoelde lijst 
in bijlage I of aanpassing van de terminologie van de lijst om rekening te houden met de ontwikkelingen op de financiële markten; 
g)
 de in artikel ⌦ 42 ⌫ 28 genoemde gebieden waarop de bevoegde 
autoriteiten gegevens moeten uitwisselen; 
 
NL 154   NL h) Ö wijzigingen in de artikelen 56 en 57 om rekening te houden met 
ontwikkelingen op het gebied van standaarden voor of eisen aan 
jaarrekeningen zoals vastgelegd in de Gemeenschapswetgeving;  
i) wijziging van de omschri jving  ⌦ lijst ⌫ van de activa in artikel 43  
⌦ categorieën vorderingen in  de artikelen 79 en 86 ⌫ om rekening te 
houden met de ontwikkelingen op de financiële markten; 
j) Ö het in artikel 79, lid 2, onder c), en in artikel 86, lid 4, onder a), 
bedoelde bedrag om rekening te houden met de gevolgen van inflatie;  
k) de lijst en de indeling van de posten buiten de balanstelling in de bijlagen 
II en IV en hun behandeling bij de berekening van de ratio als 
omschreven in de artikelen 42, 43 en 44 en in bijlage III  Ö bij de 
vaststelling van de waarde van de pos ten voor de toepassing van titel V, 
hoofdstuk 2, afdeling 3 ; 
l) Ö aanpassing van de bijlagen V tot en met VII om rekening te houden 
met de ontwikkelingen op de financië le markten (met name nieuwe 
financiële producten en op het gebied van standaarden voor of eisen aan 
jaarrekeningen zoals vastgelegd in de Gemeenschapswetgeving;  
⌦ 2. De Commissie kan volgens de pr ocedure van artikel 151 de volgende 
uitvoeringsmaatregelen vaststellen: ⌫ 
a) Özij kan een nadere invulling geven aan de omvang van plotselinge, 
onverwachte veranderingen in  de rentetarieven als bedoeld in artikel 124, 
lid 5;  
b) een tijdelijke verlaging van ⌦ het ⌫ de in artikel ⌦ 75 ⌫ 47 
vastgestelde minimum ⌦ niveau van het eigen vermogen ⌫ ratio  of van 
de in artikel 43  ⌦ titel V, hoofdstuk 2, afdeling 3, ⌫ vastgestelde 
⌦ risicogewichten ⌫ wegingsfactoren,  om rekening te houden met 
specifieke omstandigheden; 
c) Ö onverminderd het in artikel 119 bedoelde verslag , verduidelijking 
van de uitzonderingen genoemd in ar tikel 49, leden 5 tot en met 10  
⌦ 111, lid 4, en de artikelen 113, 115 en 119 ⌫; 
d) Ö een nadere invulling van de voornaam ste aspecten waarover ingevolge 
artikel 144, lid 1, onder d), g eaggregeerde statistische  gegevens dienen te 
worden geleverd ; 
e) Ö een nadere invulling van het form aat, de structuur, de inhoud en de 
jaarlijkse publicatiedatum van de in artikel 114 bedoelde informatie.  
 
NL 155   NL  
Ð 2004/xx/EG artikel 3, punt 12 
(aangepast) 
Artikel 151 
1. De Commissie wordt bijgestaan door he t bij Besluit 2004/10/EG van de Commissie 
ingestelde Europees Comité voor het bankw ezen (hierna "het comité" te noemen), 
dat is samengesteld uit vertegenwoordigers  van de lidstaten en wordt voorgezeten 
door de vertegenwoordiger van de Commissie. . 
2. Wanneer naar dit lid  ⌦ artikel ⌫ wordt verwezen is de comitéprocedure van artikel 
5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 7, lid 3, en 
artikel 8 van dat besluit. 
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/ EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op 
drie maanden. 
 
Ð 2000/12/EG 
TITEL  VII 
OVERGANGS-  EN SLOTBEPALINGEN 
HOOFDSTUK  1 
OVERGANGSBEPALINGEN 
 
Ð 2000/12/EG artikel 60, lid 2 
(aangepast) 
Artikel 61  
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 36  
Denemarken mag de Deense instelling en voor hypothecair krediet die vóór 1 januari 1990 de 
rechtsvorm van coöperatieve vere nigingen hadden of als fonds ge organiseerd waren, en die in 
naamloze vennootschappen zijn omgezet, toesta an om de hoofdelijke verplichtingen van de 
leden, respectievelij k van de leningnemers als bedoeld in artikel 36, lid 1, wier vorderingen 
met deze hoofdelijke verplichtingen worden gelij kgesteld, te blijven opnemen in het eigen 
vermogen, met inachtneming van de volgende beperkingen:  
a) de berekeningsgrondslag van het aa ndeel van de hoofdelijk e verplichtingen van 
leningnemers is de som van de bestanddelen genoemd in artikel 35, lid 2, punten 1 en 2, 
verminderd met de som van de bestanddelen ge noemd in artikel 35, lid 2, punten 9, 10 en 11;  
 
NL 156   NL b) de berekeningsgrondslag op 1 januari 1991 of, indien de  omzetting op een latere 
datum plaatsvindt, op de datum van omzetting is de maximale berekeningsgrondslag. De 
berekeningsgrondslag mag nooit hoger zijn dan de maximale berekeningsgrondslag;  
c) de maximale berekeningsgrondslag word t vanaf 1 januari 1997 verminderd met de 
helft van de opbrengst van eventuele nadien plaatsvindende uitgiften van kapitaal, als 
gedefinieerd in artik el 35, lid 2, punt 1, en  
d) het maximumbedrag van de hoofdelijke verp lichtingen van leningnemers dat in het  
eigen vermogen wordt opgenome n, mag nooit meer bedragen dan:  
 50% in 1991 en 1992,  
 45% in 1993 en 1994,  
 40% in 1995 en 1996,  
 35% in 1997,  
 30% in 1998,  
 20% in 1999,  
 10% in 2000 en  
 0% vanaf 1 januari 2001 va n de berekeningsgrondslag.  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
Artikel 62  
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 43  
1. Tot en met 31 december 2006 mogen de be voegde autoriteiten va n de lidstaten hun 
kredietinstellingen toestaan een wegingsfactor  van 50% toe te passe n op leningen die ten  
genoegen van die autoriteiten geheel en volledig gedekt zijn door hypotheken op 
kantoorgebouwen en panden voor diverse ha ndelsdoeleinden, gelegen op het grondgebied van 
de lidstaten die de wegingsfactor van 50% toestaan, als aan de volgende voorwaarden is  
voldaan:  
i) de wegingsfactor van 50% is van toepassing op het gedeelte van de lening dat niet 
hoger ligt dan het volgens het onderstaande punt  a), dan wel volgens b) berekende maximum:  
a) 50% van de marktwaarde van het betrokken goed.  
 De marktwaarde van het goed moet door twee onafhankelijke taxateurs worden 
berekend; zij maken onafhankelijke taxaties op het ogenblik van de lening. De 
laagste taxatie is het ui tgangspunt voor de lening.  
 Het goed word minstens één keer pe r jaar opnieuw getaxeerd door één 
taxateur. Voor leningen die niet hoger  liggen dan 1 miljoen EUR en 5% van 
 
NL 157   NL het eigen vermogen van de kredietinstel ling, dient het goed ten minste eens in 
de drie jaar door één taxa teur te worden getaxeerd;  
b) 50% van de marktwaarde van het goed of, als dit l ager ligt, 60% van de 
hypotheekwaarde, in lidstaten die bij wettelijke of be stuursrechtelijke 
bepalingen strikte criteria voor de berekening van hypotheekwaarden hebben 
vastgesteld.  
 De hypotheekwaarde is de waarde van het goed die is vastgesteld door een 
taxateur op grond van een voorzichtige prognose van de toekomstige 
verhandelbaarheid van het goed, rekening houdend met duurzame 
langetermijnaspecten van het goed, de normale en plaatselijke 
marktvoorwaarden, het gebruik da t op dat ogenblik van het goed wo rdt 
gemaakt en eventuele andere doeleinden waarvoor het geschi kt is. Speculatieve 
factoren mogen niet in de hypotheekwaar de worden verrekend. De vastgestelde 
hypotheekwaarde moet op doorzichtige en heldere wijze worden 
gedocumenteerd.  
 De hypotheekwaarde e n met name de onderliggende hypothesen in verband 
met de ontwikkeling van de betrokken mark t moeten ten minste eens in de drie 
jaar, of als de marktprijzen met meer  dan 10% dalen, opnieuw worden bezien.  
 Zowel onder a) als onder b) wordt onder «de marktwaa rde» verstaan de prijs 
waartegen het goed op de dag van de taxatie door een will ige verkoper onderhands zou 
kunnen worden verkocht aan een onafhankelijke koper, in de veronderstelling dat het goed 
openlijk te koop wordt aangeboden,  de marktvoorwaarden van dien aard zijn dat de verkoop 
in normale omstandigheden kan plaatsvinden en er een normale periode voorhanden is, gezien 
de aard van het goed, om de verkoop te sluiten;  
ii) op het gedeelte van de lening dat boven de onder i) genoemde maxima ligt, wordt een  
wegingsfactor van 100% toegepast;  
iii) het goed moet door de eigenaar worden gebruikt of verhuurd.  
De eerste alinea sluit niet u it dat de bevoegde autoriteiten  van een lidstaat die op zijn 
grondgebied een hogere wegingsfact or toepast, onder de bovengenoem de voorwaarden 
kunnen toestaan dat de wegingsfactor van 50% voor dit type leningen wordt toegepast op het 
grondgebied van de lidstaten die de wegingsfactor van 50% wel toestaan.  
De bevoegde autoriteiten van de lidstat en kunnen hun kredie tinstellingen toest aan een 
wegingsfactor van 50% toe te passen op op 21 juli 2000 uitstaande leningen, mits de in dit lid 
genoemde voorwaarden vervuld zijn. In da t geval wordt het goed uiterlijk 21 juli 2003 
volgens de bovengenoemde criteria gewaardeerd.  
Op vóór 31 december 2006 toegekende leningen blijft de wegingsfactor van 50% van 
toepassing tot de vervaldag als de kredietinstelling verplicht is de contractuele bedingen na te 
komen.  
Tot en met 31 december 2006 kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten hun 
kredietins tellingen tevens toestaan een wegingsfact or van 50% toe te passen op het gedeelte 
van leningen dat ten genoegen van deze autoriteiten geheel en volledig gedekt is door 
 
NL 158   NL aandelen in Finse huisvestingsmaatschappije n die onder de Finse huisvestingswet van 1991  of 
soortgelijke wetgeving van latere datum vallen, m its aan de in dit lid gestelde voorwaarden is 
voldaan.  
De lidstaten brengen ter kennis van de Commissie hoe zij de be palingen van dit lid toepassen.  
2. De lidstaten kunnen een we gingsfactor van 50% toepa ssen bij transacties inzake 
onroerendgoedleasing die vóór 31 december 2006 worden gesloten en betrekking hebben op 
voor beroepsdoeleinden bestemde goederen die in  het land van de zetel gelegen zijn en 
waarop wettelijke bepalingen van toepassing zijn kracht ens welke de «lessor» de volledige 
eigendom van het gehuurde goed behoudt zola ng de huurder zijn koopoptie niet heeft 
uitgeoefend. De lidstaten brengen ter kennis va n de Commissie hoe zij de bepalingen van dit 
lid toepassen.  
3. Artikel 43, lid 3, laat onve rlet de erkenning door de bevoegde  autoriteiten van bilaterale 
schuldvernieuwingscontracten die z ijn gesloten, in het geval van:  
– België, vóór 23 april 1996,  
– Denemarken, vóór 1 juni 1996,  
– Duitsland, vóór 30 oktober 1996,  
– Griekenland, vóór 27 maart 1997,  
– Spanje, vóór 7 januari 1997,  
– Frankrijk, vóór 30 mei 1996,  
– Ierland, vóór 27 juni 1996,  
– Italië, vóór 30 juli 1996,  
– Luxemburg, vóór 29 mei 1996,  
– Nederland, vóór 1 juli 1996,  
– Oostenrijk, vóór 30 december 1996,  
– Portugal, vóór 15 januari 1997,  
– Finland, vóór 21 augu stus 1996,  
– Zweden, vóór 1 juni 1996, en  
– het Verenigd Koninkrijk, vóór 30 april 1996.  
Artikel 63  
Overgangsbepalingen met betrekking tot artikel 47  
 
NL 159   NL 1. Kredietinstellingen waarvan de minimumrat io op 1 januari 1991 de in artikel 47, lid 1, 
voorgeschreven 8% ni et bereikte, moeten geleidelijk in opeenvolgende fasen naar dit niveau 
toewerken. Zolang deze doelstelling niet is bere ikt, mogen zij de ratio niet onder het in de 
betreffende fase bereikte niveau laten dalen. Indien een dergelijke fluctuatie zich toch 
voordoet, moet die van tijdelijke aard zijn en de reden ervoor moet aan de bevoegde 
autoriteiten worden meegedeeld.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 62, leden 2 
en 3 (aangepast) 
2. Gedurende een periode van maximaal v ijf jaar vanaf 1 januari 1993 mogen de lidstaten de 
wegingsfactor van 10% toepassen op de obligatie s bedoeld in artikel 22, lid 4, van Richtlijn 
85/611/EEG en, indien zij zulks nodig achten, voor de kredietin stellingen handhaven, om een 
ernstige verstoring van de werking van hun markten te voor komen. Deze uitzonderingen 
worden aan de Commissie gemeld.  
3. Gedurende een periode van ten hoogste zeven jaar vanaf 1 janua ri 1993 is arti kel 47, lid 1, 
niet van toepassing op de Griekse Bank voor La ndbouwkrediet. Deze instelling moet evenwel 
in opeenvolg ende fasen, volgens de in het onderhavige artikel, lid 1, omschreven methode, 
naar het in artikel 47, lid 1, voor geschreven niveau toewerken.  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
Î1 2004/xx/EG artikel 3, punt 13 
Artikel 64  
Overgangsbepalin gen met betrekking tot artikel 49  
1. Indien op 5 februari 1993 een kredietinstelling reeds een risi co of risico's had aangegaan 
dat of die de voor grote risico's geldende gren swaarden of de grenswaarde voor het totaal der 
grote risico's, als bepaald in art ikel 49, overschreed of overschreden, verlangen de bevoegde 
autoriteiten dat de betrokken kr edietinstelling de nodige maat regelen neemt om het betrokken 
risico of de betrokken risico's te verlagen tot het niveau dat in artikel 49 is bepaald.  
2. De wijze wa arop het risico of de risico's tot he t toegestane niveau wordt of worden 
verlaagd, wordt uitgewerkt, goedgekeurd, toegep ast en voltooid binnen de termijn die de 
bevoegde autoriteiten in overeenstemming  achten met het beginsel van gezonde 
bedrijfsvoering en  eerlijke concurrentie. De bevoegde autoriteiten stellen de Commissie en  
Î1 Europees Comité voor het bankwezen   in kennis van het tijdschema voor de 
gehanteerde algemene werkwijze.  
3. Een kredietinstelling mag geen maatregelen nemen die tot gevolg zouden hebben dat de in 
lid 1 bedoelde risico's de waarde oversc hrijden die zij op 5 februari 1993 hadden.  
4. De in lid 2 bedoelde termijn loopt uite rlijk op 31 december 2001 af . Risico's met een 
langere looptijd waarvoor de contractvo orwaarden door de leningve rstrekkende instelling 
moeten worden nageleefd, mogen echter tot het verstrijken van die looptijd worden 
voortgezet.  
 
NL 160   NL  
Ð 2000/12/EG artikel 64, leden 5 
tot en met 7 (nieuw) 
Î1 2004/xx/EG artikel 3, punt 13 
5. Tot en met 31 december 1998 beschikken de lidst aten over de mogelijkheid de in artikel 
49, lid 1, gestelde grenswaarde tot 40% en de in artikel 49, lid 2, gestelde grenswaarde tot 
30% te verhogen. Onverminderd de leden 1, 2, 3 en 4, loopt de termijn om de bij het 
verstrijken van deze periode bestaande risico's to t de in artikel 49 bedoelde niveaus terug te 
brengen, in dat geval op 31 december 2001 af.  
6. Uitsluitend voor kredietinstellingen waarvan het eigen vermogen niet meer dan 7 miljoen 
EUR bedraa gt, mogen de lidstaten de in lid 5 bedoe lde termijnen met vijf jaar verlengen. De 
lidstaten die van de in dit lid vervatte mogelijkheid gebruikmaken, nemen maatregelen om 
concurrentievervalsing te voorkomen en stellen de Commissie en het  Î1Europees Comité 
voor het bankwezen   daarvan in kennis.  
7. In de in de leden 5 en 6 bedoelde geva llen kan een risico als groot worden beschouwd 
indien de waarde ervan ten minste 15% van het eigen vermogen bedraagt.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 64, lid 8 
(aangepast) 
8. Tot en met 31 december 2001 kunnen de lidstaten de frequentie van de in artikel 48, lid 2, 
tweede streepje, bedoelde melding va n grote risico's wijzigen in ten minste twee keer per jaar.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 64, lid 9 
9. De lidstaten kunnen geheel of gedeeltelijk va n de toepassing van artik el 49, leden 1, 2 en 3, 
uitsluiten de door een kredietinstelling aange gane risico's die bestaan uit hypothecaire 
leningen als omschreven in artikel 62, lid 1, die zijn geslot en vóór 1 januari 2002, alsmede 
transacties inzake financieringshuur van onroere nde goederen als omschreven in artikel 62, 
lid 2, die zijn gesloten vóór 1 januari 2002, ee n en ander tot 50% van de waarde van het 
betrokken onroerend goed.  
Dezelfde behandeli ng geldt voor leningen die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn 
gegarandeerd door aandelen in Finse bedrijven voor de bouw van residentiële woningen, die 
werkzaam zijn volgens de Finse wet op de woningbouwverenigingen van 1991 of latere 
gelijkwaa rdige wetgeving, die gelijk zijn aan de in de eerste alinea bedoelde hypothecaire 
leningen.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 65 
(aangepast) 
Artikel 65  
Overgangsbepalingen met be trekking tot artikel 51  
 
NL 161   NL Kredietinstellingen die op 1 januari 1993 de in arti kel 51, leden 1 en 2, vastgestelde limieten 
overschreden, beschikken, te rekenen vanaf de ze datum, over een te rmijn tot 1 januari 2003 
om zich ernaar te voegen.  
 
Ø nieuw 
Artikel 152 
1. Een kredietinstelling die de risicogewogen posten op basis van de artikelen 84 tot en 
met 89 berekent of die voor de berekening van haar kapitaalve reisten voor het operationeel 
risico de in artikel 105 bedoe lde geavanceerde meetbenadering hanteert, houdt in de eerste, 
tweede en derde periode van twaalf maanden na  de in artikel 157 genoemde datum een eigen 
vermogen aan dat te allen tijde gelijk is aan of  hoger is dan de in de leden 2, 3 en 4 genoemde 
bedragen. 
2. Voor de eerste periode van twaalf maanden als bedoeld in lid 1 komt dit bedrag aan 
eigen vermogen overeen met 95% van het bedrag dat de kredietinstellin g ingevolge artikel 4 
van Richtlijn 93/6/EEG minimaal aan eigen vermogen zou moeten aanhouden; met artikel 4 
van Richtlijn 93/6/EEG moet rekening worden  gehouden omdat deze richtlijn en Richtlijn 
2000/12/EG al bestonden vóór de in artikel  157 van de onderhavig e richtlijn genoemde 
datum.  
3. Voor de tweede periode van twaalf maanden als bedoeld in lid 1 komt dit bedrag aan 
eigen vermogen overeen met 90% van het bedrag dat de kredietinstellin g ingevolge artikel 4 
van Richtlijn 93/6/EEG minimaal aan eigen vermogen zou moeten aanhouden; met artikel 4 
van Richtlijn 93/6/EEG moet rekening worden  gehouden omdat deze richtlijn en Richtlijn 
2000/12/EG al bestonden vóór de in artikel  157 van de onderhavig e richtlijn genoemde 
datum.  
4. Voor de derde periode van twaalf maanden als bedoeld in lid 1 komt dit bedrag aan 
eigen vermogen overeen met 80% van het bedrag dat de kredietinstellin g ingevolge artikel 4 
van Richtlijn 93/6/EEG minimaal aan eigen vermogen zou moeten aanhouden; met artikel 4 
van Richtlijn 93/6/EEG moet rekening worden  gehouden omdat deze richtlijn en Richtlijn 
2000/12/EG al bestonden vóór de in artikel  157 van de onderhavig e richtlijn genoemde 
datum.  
5. Om te voldoen aan de leden 1 tot en me t 4 wordt uitgegaan van bedragen aan eigen 
vermogen die volledig zijn aangepast, dit om rekening te houden met verschillen in de 
berekening van het eigen vermogen op basis van Richtlijn 2000/12/EG en op basis van 
Richtlijn 93/6/EEG, die al bestonden vóór de in artikel 157 van de  onderhavige richtlijn 
genoemde datum en dus voorrang hebben op de berekeningsvoorschriften van de onderhavige 
richtlijn, waarin de verwachte en de niet-verwach te verliezen in het kader van de artikelen 84 
tot en met 89 apart worden behandeld. 
6. Op de leden 1 tot en met 5 zijn de artikelen 68 tot en met 73 van toepassing. 
7. Tot 31 december 2007 mogen de kredietinstelli ngen in plaats van de  artikelen van titel 
V, hoofdstuk 2, afdeling 3, onderafdeling 1, over de standaardbenadering de artikelen 42 tot 
en met 46 van Richtlijn 2000/12/EG toepassen, omdat deze al bestonden vóór de in artikel 
157 genoemde datum. 
 
NL 162   NL 8. Als gebruik wordt gemaakt van de in lid 7 genoemde mogelijkheid, geldt wat Richtlijn 
2000/12/EG betreft het volgende: 
a) de artikelen 42 tot en met 46 van di e richtlijn zijn van toepassing omdat 
deze al bestonden vóór de in artikel 157 genoemde datum; 
b) onder de term "naar risico gewoge n waarde" in artikel 42, lid 1, van die 
richtlijn wordt verstaan: "risicogewogen post"; 
c) de op basis van artikel 42, lid 2, va n die richtlijn berekende bedragen 
worden beschouwd als risicogewogen posten; 
d) kredietderivaten worden onder "V olledig risico" opgenomen in de lijst 
van posten in bijlage II van die richtlijn; 
e) de in artikel 43, lid 3, van die ri chtlijn bedoelde methoden gelden voor 
alle in bijlage IV van die richtl ijn genoemde afgeleide instrumenten, 
ongeacht of het daarbij om balansposten of om posten buiten de 
balanstelling gaat; de op basis va n die bijlage berekende bedragen 
worden beschouwd als risicogewogen posten. 
9. Als gebruik wordt gemaakt van de in lid 7 geboden mogelijkheid, geldt wat betreft de 
vorderingen waarvoor de standaardbena dering wordt gevolgd, het volgende: 
a) titel V, hoofdstuk 2, afde ling 3, onderafdeling 2, over de 
inaanmerkingneming van kredietrisicolim itering is niet van toepassing; 
b) de bevoegde autoriteiten mogen titel V, hoofdstuk 2, afdeling 3, 
onderafdeling 4, over de behande ling van securitisaties buiten 
beschouwing laten; 
b) de volgende voorschriften van bijlage XII over de verstrekking van 
informatie zijn niet van toepassing: 
i) deel 2, punt 4, onder b); 
ii) deel 2, punt 6; 
iii) deel 2, punt 10. 
10. Als gebruik wordt gemaakt van de in lid 7 geboden mogelijkheid, wordt het 
kapitaalvereiste voor het operati onele risico dat in artikel 75,  onder e), is vastgelegd, verlaagd 
met een bepaald percentage, dat wordt verkrege n door de waarde van de  vorderingen van een 
kredietinstelling waarvoor op basis van deze  mogelijkheid risicoge wogen posten worden 
berekend, te delen door de totale  waarde van haar vorderingen. 
11. Als een kredietinstelling gebruikmaakt va n de in lid 7 geboden mogelijkheid en voor 
al haar vorderingen risicogewogen posten bereke nt, mogen de artikelen 48 tot en met 50 van 
Richtlijn 2000/12/EG over grote posities worden  toegepast, omdat deze al bestonden vóór de 
in artikel 157 genoemde datum.  
 
NL 163   NL 12. Als gebruik wordt gemaakt van de in lid 7 geboden mogelijkheid, worden 
verwijzingen naar de artikelen 46 tot en met 52 van de onderhavige richtlijn gelezen 
als verwijzingen naar de artikelen 42 to t en met 46 van Richtlijn 2000/12/EG, omdat 
deze al bestonden vóór de in artikel 157 genoemde datum. 
Artikel 153 
De bevoegde autoriteiten van de lidstaten mogen tot 31 de cember 2012 ermee akkoord gaan 
dat op posten die voortvloeien ui t transacties inzake financieri ngshuur (leasing) van kantoren 
of andere panden voor handelsdoeleinden op hun grondgebied en die voldoen aan de criteria 
van bijlage VI, deel 1, punt 51, bij de berekeni ng van risicogewogen posten een risicogewicht 
van 50% wordt toegepast en de punten 55 en 56 van bijlage VI, deel 1, niet in aanmerking 
worden genomen. 
Tot 31 december 2010 mogen de bevoegde autoriteit en, als voor de toepassing van bijlage VI 
het gegarandeerde gedeelte van een achters tallige post moet worden bepaald, andere 
zekerheden in aanmerking nemen dan die welk e op grond van de artikelen 90 tot en met 93 
aanvaard mogen worden. 
Artikel 154 
1. Artikel 84, leden 3 en 4, geldt vanaf 31 december 2009. 
2. Tot 31 december 2010 ligt het risicogewoge n gemiddelde LGD van alle vorderingen 
op particulieren en kleine partijen waarvoor  een woning in onderpand is gegeven en 
de centrale overheid geen garantie heeft afgegeven, niet onder de 10%. 
3. Tot 31 december 2017 mogen de bevoegde au toriteiten ermee akkoord gaan dat voor 
bepaalde posities in aandelen die op 31 december 2007 worden gehouden, wordt 
afgeweken van de IRB.  
De desbetreffende positie wordt gemeten door  het aantal aandelen op die datum te 
nemen en daarbij eventueel een aantal aande len op te tellen, mits deze toename een 
rechtstreeks gevolg is van het bezit van deze aandelen en daarmee niet het belang in 
een onderneming in portefeuille is uitgebreid.  
Als met een acquisitie het be lang in een bepaalde onderneming toeneemt, geldt de 
afwijking niet voor het deel  dat uitstijgt boven het oorspronkelijke belang. Evenmin 
geldt de afwijking voor belangen waarvoor oorspronkelijk een afwijking gold, maar 
die verkocht en daarna weer teruggekocht zijn.  
De kapitaalvereisten voor  posities in aandelen die onder deze overgangsbepaling 
vallen, worden berekend op basis van titel  V, deel 2, afdeling 3, onderafdeling 1. 
4. Tot 31 december 2011 mogen de bevoegde  autoriteiten van een lidstaat voor 
vorderingen op ondernemingen het aantal dagen vaststellen dat verstreken moet zijn 
voordat er sprake is van wanbetaling; alle  kredietinstellingen van de desbetreffende 
lidstaat hanteren in het kader van de definitie van wanbetaling in bijlage VII, deel 4, 
punt 44, dit aantal voor vorderingen op dergel ijke tegenpartijen die in dit land 
gevestigd zijn. Dit aantal bedraagt minim aal 90 dagen en kan afhankelijk van de 
 
NL 164   NL lokale omstandigheden oplopen tot 180 da gen. Voor vorderingen op dergelijke 
tegenpartijen die gevestigd zijn in een andere lidstaat, lig t het aantal door de 
bevoegde autoriteiten vastgestelde da gen niet hoger dan het door de bevoegde 
autoriteit van die andere lid staat vastgestelde aantal. 
5. Wat de in bijlage VII, de el 4, punt 66, genoemde waarne mingsperiode betreft, mogen 
de lidstaten kredietinstellingen die de I RB hanteren en geen gebruik mogen maken 
van eigen LGD-ramingen of omrekeningsf actoren, toestemming verlenen om tot 
uiterlijk 31 december 2007 uit te gaan van gegevens die een periode van twee jaar 
omspannen. Tot 31 december 2010 wordt deze periode elk jaar met één jaar 
verlengd. 
6. Wat de in bijlage VII, deel 4, punten 71, 85 en 94, genoemde waarnemingsperiode 
betreft, mogen de lidstaten kredietinste llingen die de IRB ha nteren, toestemming 
verlenen om tot uiterlijk 31 december 2007 u it te gaan van gegevens die een periode 
van twee jaar omspannen. Tot 31 december 2010 wordt deze periode elk jaar met één 
jaar verlengd. 
Artikel 155 
Tot 31 december 2012 mogen de lidstaten bij kred ietinstellingen waarin de indicator voor de 
divisie handel en verkoop ("trad ing and sales") alleen al goed is voor ten minste 50% van de 
som van alle indicatoren die op basis van bijlag e X, deel 2, punten 1 tot en met 8, voor de 
verschillende divisies worden berekend, een percentage van 15% to epassen op de divisie 
"handel en verkoop". 
 
Ð 2000/12/EG 
HOOFDSTUK  2 
SLOTBEPALINGEN 
 
Ø nieuw 
Artikel 156 
De Commissie onderzoekt in samenwerking me t de lidstaten en re kening houdende met de 
bijdrage van de Europese Centrale Bank op g ezette tijden of de onderhavige richtlijn als 
zodanig in combinatie met Richtlijn [93/6/EEG ] van grote invloed is op de conjuncturele 
cyclus, en gaat in het licht van dat onderzoe k na of maatregelen om dit te verhelpen 
gerechtvaardigd zijn. 
Op basis van deze analyse en rekening houdende me t de bijdrage van de Europese Centrale 
Bank stelt zij om de twee jaar een verslag op, dat zo nodig verg ezeld van passende voorstellen 
wordt ingediend bij het Europees Parlement en de Raad. 
 
NL 165   NL Artikel 157 
1. De lidstaten dragen zorg voor vaststel ling en bekendmaking uiterlijk 31 december 
2006 van de wettelijke en bestuurs rechtelijke bepalingen die nodig zijn om te vol doen aan de 
artikelen 4, 22, 57, 61, 62, 63, 64, 66, 68 tot en met 106, 108, 110 tot en met 115, 117 tot en 
met 119, 123 tot en met 127, 129 tot en met 132, 133, 136, 144 tot en met 149, 152 tot en met 
155 en de bijlagen II, III, en V tot en met XII. Zij delen de Commissie die bepalingen 
onverwijld mede en zenden ook een concordantie tabel ter weergave van het verband tussen 
die bepalingen en deze richtlijn toe.  
Onverminderd lid 2 passen zij die bepalingen vanaf 31 december 2006 toe.  
Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de 
officiële bekendmaking daarvan naar deze ri chtlijn verwezen. In de bepalingen wordt 
tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen naar de bij deze richtlijn  ingetrokken richtlijn(en), gelden als 
verwijzingen naar de onderhavige richtlij n. De regels voor deze verwijzing en de 
formulering van deze vermelding worden  vastgesteld door de lidstaten.  
De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern 
recht mede die zij op het onder deze rich tlijn vallende gebied vaststellen. 
2. De lidstaten passen de wettelijke en best uursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om 
te voldoen aan artikel 87, lid 9, en artikel 105 vanaf 31 december 2007 (een eerdere of latere 
datum is niet toegestaan) toe.  
 
Ð 2000/12/EG artikel 66 
(aangepast) 
Artikel 66  
Informatie aan de Commissie  
De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van alle belangrijke wettelijke en 
bestuursrechtelijke  bepalingen ⌦ van intern recht ⌫ die zij op het onde r deze richtlijn 
vallende gebied vaststellen. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 67 
(aangepast) 
Artikel 158 
1. De Richtlijnen 73/183/EEG, 77/780/ EEG, 89/299/EEG, 89/646/EEG, 89/647/EEG, 
92/30/EEG en 92/121/EEG,  zoals gewijzigd bij de in bijlage ⌦ XV ⌫ V, deel A, genoemde 
richtlijnen, ⌦ wordt ⌫ worden  ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de 
lidstaten wat betreft de in bijlage ⌦ XV ⌫ V, deel B, opgenomen tijdslimieten voor de 
omzetting en toepassing van de richtlijnen in nationaal recht. 
 
NL 166   NL 2. Verwijzingen naar de ingetrokke n richtlijnen gelden als verw ijzingen naar de  onderhavige 
richtlijn en worden gelezen volgens het in bijlage ⌦ XVI ⌫ VI  opgenomen 
concordantietabel. 
 
Ð 2000/12/EG artikel 68 
(aangepast) 
Artikel 159 
Inwerkingtreding  
Deze richtlijn treedt in werki ng op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking 
in het Publicatieblad van de Europese ⌦ Unie  ⌫ Gemeenschappen . 
 
Ð 2000/12/EG artikel 69 
(aangepast) 
Artikel 160 
Geadresseerden  
Deze richtlijn is geri cht tot de lidstaten. 
Gedaan te Brussel, op […]. 
 Voor het Europees Parlement 
 De Voorzitter   
 Voor de Raad 
 De Voorzitter   
 
NL 167   NL  
Ð 2000/12/EG 
BIJLAGE I  
LIJST VAN WERKZAAMHEDEN DIE ONDER DE WEDERZIJDSE ERKENNING 
VALLEN 
1. In ontvangst nemen van deposito's of andere terugbetaalbare gelden 
2. Verstrekken van leningen, waaronder cons umptieve kredieten, hypotheekleningen, 
factoring (met of zonder regres ), financiering van commercië le transacties (voorschotten 
hierbij inbegrepen)33 
3. Leasing 4. Betalingsverrichtingen 5. Uitgifte en beheer van betaalmiddelen (creditcards, reische ques, kredietbrieven) 
6. Verlenen van garanties en het stellen van borgtochten 
7. Handelingen voor eigen rekening van de inst elling of voor rekening van de cliënten, met 
betrekking tot: 
a) geldmarktinstrumenten (cheques, wissels, depositocertificaten enz.) 
b) valuta's 
c) financiële futures en opties 
d) swaps en soortgelijke financieringsinstrumenten e) effecten 8. Deelneming aan effectenemissies en dienstverrichting in verband daarmee 
9. Advisering aan ondernemingen inzake kapitaal structuur, bedrijfsstrategie en daarmee 
samenhangende aangelegenheden, alsmede adviseri ng en dienstverrichtingen op het gebied 
van fusie en overname van ondernemingen 
10. Bemiddeling op interbankmarkten 11. Vermogensbeheer en -advisering 12. Bewaarneming en beheer van effecten 13. Commerciële inlichtingen 14. Verhuur van safes 
                                                
 
33 Hierbij met name inbegrepen: consumptieve kredieten, hypotheekleningen, factoring, met of zonder 
regres, financiering van commerciële tran sacties (voorschotten hierbij inbegrepen).  
 
NL 168   NL  
Ð 2004/39/EG artikel 68 
(aangepast) 
Wanneer wordt verwezen naar de financiële instrumenten genoemd in Deel C van Bijlage I 
van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 
betreffende markten voor financiële instrumenten34 vallen de diensten en activiteiten genoemd 
in Deel A en Deel B van Bijlage I van di e richtlijn onder de wederzijdse erkenning 
overeenkomstig die richtlijn.  
 
Ð 2000/12/EG 
BIJLAGE II  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
Ö nieuw 
INDELING VAN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING 
Volledig risico: 
– Garanties met het karakter van kredietvervangingen 
– Ö Kredietderivaten  
– Accepten 
– Endossementen van wissels di e niet de handtekening van andere kredietinstellingen 
dragen 
– Transacties met regres 
– Onherroepelijke "stand by"-accreditieven me t het karakter van kredietvervangingen 
– Activa aangekocht onder overeenkomste n betreffende koop op termijn zonder 
rugdekking 
– Deposito's in de vorm van tussenswaps ("forward forward deposits") 
– Onbetaald deel van niet volge storte aandelen en effecten 
– Ö°Overeenkomsten inzake cessie en retroces sie van activa in de zin van artikel 12, 
leden 3 en 5, van Richtlijn 86/635/EEG   
– Overige posten met een volledig risico 
Middelgroot risico: 
                                                 
34 PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.  
 
NL 169   NL – Verstrekte en geconfirmeerde documenta ire kredieten (zie ook middelgroot/laag 
risico) 
– Garanties en borgtochten (met inbegrip van inschrijvings- en uitvoeringsgaranties 
alsmede douane- en belastinggaranties) en  garanties die niet  het karakter van 
kredietvervangingen hebben 
– Overeenkomsten inzake  cessie en retrocessie van activa in de zin van artikel 12, 
leden 3 en 5, van Richtlijn 86/635/EEG   
– Onherroepelijke "stand by"-accreditie ven die niet het karakter van 
kredietvervangingen hebben 
– Niet opgenomen kredietfaciliteiten (ove reenkomsten tot het verstrekken van 
leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of 
acceptfaciliteiten) met een oorspronkelij ke looptijd van meer dan een jaar 
– Note issuance facilities (NIF's) en Re volving underwriting facilities (RUF's) 
– Overige posten met een middelgroot risico Ö waarvan de Commissie in kennis is 
gesteld  
Middelgroot/laag risico: – Documentaire kredieten met de onderligge nde zendingen als ze kerheid en andere 
zelfliquiderende transacties 
– Ö°Niet opgenomen kredietfaciliteiten (ove reenkomsten tot het verstrekken van 
leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of 
acceptfaciliteiten) met een oorspronkelijke l ooptijd van een jaar of  korter die niet te 
allen tijde onvoorwaardelijk zonder opzegtermijn kunnen worden opgezegd of 
waarvoor niet expliciet is bepaald dat zi j te allen tijde automatisch kunnen worden 
opgezegd op grond van de verminderde kr edietwaardigheid van de debiteur  
– Overige posten met een middelgroot/laag risico Ö waarvan de Commissie in kennis 
is gesteld  
Laag risico: – Niet opgenomen kredietfaciliteiten (ove reenkomsten tot het verstrekken van 
leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of 
acceptfaciliteiten) m et een oorspronkelijke looptijd van een jaar of korter of die te 
allen tijde onvoorwaardelijk zonde r opzegtermijn kunnen worden opgezegd  Ö Niet 
opgenomen kredietfaciliteiten (overeenkomsten  tot het verstrekken van leningen, het 
aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of acceptfac iliteiten) die te 
allen tijde onvoorwaardelijk zonder opzegtermijn kunnen worden opgezegd of 
waarvoor expliciet is bepaald dat zij te  allen tijde automatisch kunnen worden 
opgezegd op grond van de verminderde kr edietwaardigheid van de debiteur  Aan 
particulieren en kleine partijen toegek ende kredietlijnen kunnen als onvoorwaardelijk 
opzegbaar worden beschouwd als de kredietinstelling deze op grond van de 
voorwaarden, maar wel met volledige inacht neming van hetgeen in het kader van de 
 
NL 170   NL consumentenbeschermings- en daarmee samenhangende wetgeving is toegestaan, 
mag opzeggen. 
– Overige posten met een laag risico Ö waarvan de Commissie in kennis is gesteld  
De lidstaten ve rbinden zich ertoe de Co mmissie onmiddellijk ervan in kennis te stellen 
wanneer zij ermee hebben ingestemd een nieuwe  post buiten de balanstelling op te nemen in 
een van de laatste streepjes bij iedere risico categorie. Deze post zal op communautair niveau 
definitief worden ingedeeld wanneer de  procedure van artikel 59 is voltooid.  
 
Ð 2000/12/EG 
BIJLAGE III  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
Ö nieuw 
BEHANDELING VAN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING  Ö AFGELEIDE 
INSTRUMENTEN  
1. KEUZE  VAN  DE METHODE 
Onder voorbehoud van toestemming van hun bevoegde autoriteiten kunnen de 
kredietinstellingen één van de onderstaande  methoden ⌦ in deze bijlage ⌫ kiezen ter 
bepaling van de kredie trisico's  Ö waarde van de posten  die Ö voortvloeien uit  aan de in 
bijlage IV, punten 1 en 2, ve rmelde contracten verbonden zijn . Kredietinstellingen die moeten 
voldoen aan artikel ⌦ artikel 33, leden 1 en 2, ⌫ 6, lid 1,  van Richtlijn 93/6/EEG35, moeten 
de hierna uiteengezette  methode 1 ⌦ in deze bijlage ⌫ gebruiken. Ter bepaling van de 
kredietrisico's  Ö waarde van de poste n die voortvloeien uit  die aan  de in bijlage IV, punt 3, 
vermelde contracten verbonden zijn , moeten alle kredietinstellingen methode 1 ⌦ van deze 
bijlage ⌫ gebruiken. 
 
Ø nieuw 
Op contracten die op erkende beurzen worden verhandeld, alsmede op valutacontracten 
(uitgezonderd contracten betreffende goudtransac ties) met een oorspronkelijke looptijd van 
veertien kalenderdagen of minder hoeven de methoden van deze bijlage niet te worden 
toegepast; de waarde van de daaruit voortvloeiende posten wordt op nul gesteld. 
De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan dat de methoden van deze bijlage niet worden 
toegepast op OTC-contracten en de waarde van de posten die daaruit voortvloeien op nul 
stellen als de contracten worden gecleard doo r een clearinginstelling die optreedt als de 
wettelijke tegenpartij, en alle d eelnemers de vordering die de clearinginstelling op hen heeft, 
dagelijks volledig met onderpand dekken en daar mee protectie geven voor zowel de huidige 
vordering als de potentiële  toekomstige vordering. 
                                                 
35 Richtlijn 93/6/E EG van de Raad van 15 maart 1993 inzake de kapitaaltoereikendheid van 
beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (PB L 141 van 11.6.1993, blz. 1). Richtlijn gewijzigd 
bij Richtlijn 98/33/EG (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 29).  
 
NL 171   NL Het gestelde onderpand moet: 
a) in aanmerking komen voor een risicogewicht van 0%, 
b) bestaan uit deposito´s in contanten bij de leningverstrekkende instelling, 
dan wel 
c) bestaan uit depositocertificaten of vergelijkbare instrumenten die 
uitgegeven door en gedeponeerd zijn bij deze instelling. 
De bevoegde autoriteiten moeten zich ervan he bben overtuigd dat er geen gevaar bestaat dat 
de gezamenlijke vorderingen van de clearinginste lling boven de marktwaarde van het gestelde 
onderpand uitstijgen. 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
2. METHODEN 
Methode 1: benadering gebaseerd op de waardering tegen marktwaarde 
Stap a): voor het toekennen va n de actuele marktwaarde aan de contracten ("market to 
market") wordt de actuele vervangingswaarde va n alle contracten met een positieve waarde 
verkregen. 
Stap b): teneinde een waarde te bepalen voor de potentiële toe komstige kredietpositie36, 
wordt ⌦ met uitzondering van op één valuta be trekking hebbende "floating floating-
renteswaps" waarvoor alleen de vervangingskosten worden berekend ⌫ het totaal van de 
theoretische hoofdsommen of  de onderliggende waarden vermenigvuldigd met de ⌦ in tabel 
1 genoemde ⌫ volgende  percentages: 
TABEL 13738 
 
Resterende 
looptijd39 
 Rentecon-
tracten Contracten 
die 
betrekking 
hebben op 
wisselkoersen 
of goud Contracten 
die 
betrekking 
hebben op 
aandelen Contracten 
die 
betrekking 
hebben op 
andere edele 
metalen dan 
goud Contracten die 
betrekking 
hebben op 
andere 
grondstoffen 
dan edele 
metalen 
                                                 
36 Met uitzondering van op é én valuta betrekking hebbende «floating floating -renteswaps» waarvoor 
alleen de vervangingskosten worden berekend.  
37 Contracten die niet tot een van de in de tabel vermelde vijf categorieën behoren, moeten worden 
behandeld als contracten die betrekking hebben op andere goederen dan edele metalen. 
38 Voor contracten waarbij de hoofdsom meer dan eens wordt betaald, moeten de percentages worden 
vermenigvuldigd met het resterende aantal betalingen dat volgens het contract nog moet worden 
verricht. 
39 Voor contracten die gestructureer d zijn om na gespecificeerde betalingsdata de risicopositie af te 
wikkelen en waarvan de voorwaarden zodanig herzien worden dat de marktwaarde van het contract op 
deze gespecificeerde data nihil is, is de resteren de looptijd gelijk aan de periode tot de volgende 
 
NL 172   NL Eén jaar of 
korter 0% 1% 6% 7% 10% 
Eén tot vijf 
jaar 0,5% 5% 8% 7% 12% 
Langer dan 
vijf jaar 1,5% 7,5% 10% 8% 15% 
 
Om de potentiële toekomstige vordering vo lgens stap b) te berekenen, kunnen de 
bevoegde autoriteiten kredietinstellingen tot en met 31 december 2006 toestaan dat 
de volgende percentages worden toegepas t in plaats van die van tabel 1, op 
voorwaarde dat de instellingen voor contra cten in de zin van bijlage IV, punt 3, 
onder b) en c), gebruikmaken van de moge lijkheid van Richtlijn 93/6/EEG, artikel 11 
bis: 
TABEL 1 bis 
Resterende looptijd Edele metalen 
(behalve goud) Onedele 
metalen Niet-duurzame 
(landbouw)pro-
ducten ("softs") Overige, inclusief 
energieproducten 
Eén jaar of korter 2% 2,5% 3% 4% 
Eén tot vijf jaar 5% 4% 5% 6% 
Langer dan vijf jaar 7,5% 8% 9% 10% 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
Stap c): de som van de actuele vervangi ngswaarde en de potentiële toekomstige 
kredietpositie wordt vermenigvuldigd me t de risicowegingsfactor die in artik el 43 aan de 
betrokken tegenpartijen zijn toegekend.  ⌦ is de waarde van de post. ⌫ 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
Methode 2: benadering gebaseerd op de "oorspronkelijke vordering" 
Stap a): de theoretische hoofdsommen van ie der instrument worden vermenigvuldigd 
met de onderstaande  ⌦ in tabel 2 genoemde ⌫ percentages: 
                                                                                                                                                         
herzieningsdatum. In het geval van rentecontracten  die aan deze criteria voldoen en een resterende 
looptijd van meer dan één jaar hebben, mag het percentage niet lager zijn dan 0,5%. 
 
NL 173   NL TABEL 2 
Oorspronkelijke looptijd40 
 Rentecontracten Contract en die betrekking hebben 
op wisselkoersen of goud 
Eén jaar of korter 0,5% 2% 
Langer dan één jaar doch niet langer dan twee jaar 1% 5% 
Verhoging voor ieder jaar extra 1% 3% 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
Ö nieuw 
Stap b): de aldus verkregen oorspronkel ijke vordering wordt vermenigvuldigd met de 
risicowegingsfactoren die in artikel 43 aan  de tegenpartijen  zijn toegekend.  Ö is de waarde 
van de post.  
Voor de methoden 1 en 2 geldt dat de toezichtho udende autoriteiten ervoor moeten zorgen dat 
het in aanmerking te nemen theoretische bedrag een geschikte maatstaf is voor het risico dat 
aan het contract verbonden is. Indien bijvoorbe eld in het contract een vermenigvuldiging van 
de kasstromen bepaald is, moet het theoretisch e bedrag worden aangepast om rekening te 
houden met de gevolgen van deze vermenigvul diging voor de risi costructuur van het 
betrokken contract. 
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
3. CONTRACTUELE  VERREKENING  (SCHULDVERNIEUWINGSCONTRACTEN  
EN VERREKENINGSOVEREENKOMSTEN) 
a) Vormen van verrekening die door de be voegde autoriteiten in aanmerking mogen 
worden genomen 
Voor de toepassing van dit punt 3  ⌦ deze afdeling ⌫ wordt onder "tege npartij" verstaan: 
elk lichaam (met inbegrip van natuurlijke personen) dat bekwaam is een overeenkomst inzake contractuele verreke ning te sluiten. 
De bevoegde autoriteiten mogen de volgende  vormen van contractuele verrekening als 
risicoverminderend in aanmerking nemen: 
i) bilaterale schuldvernieuw ingscontracten tussen een kr edietinstelling en haar 
tegenpartij, krachtens welke wederzijdse vo rderingen en verplichtingen automatisch 
worden verrekend, zodat deze schuldvernieuwing telkens wanneer schuldvernieuwing van toepassing is, leidt to t de vaststelling van één nettobedrag, 
                                                
 
40 In het geval van rentecontracten kunnen kredietinstellingen, behoudens goedkeuring van de bevoegde 
autoriteiten, voor de oors pronkelijke of voor de resterende looptijd kiezen. 
 
NL 174   NL waardoor één rechtens bindend  nieuw contract ontstaat da t in de plaats van de 
vroegere contracten treedt; 
ii) bilaterale verrekenings overeenkomsten tussen een kredietinstelling en haar 
tegenpartij. 
b) Voorwaarden voor de inaanmerkingneming 
De bevoegde autoriteiten mogen contractue le verrekening slechts onder de volgende 
voorwaarden als risicoverminderend in aanmerking nemen: 
i) de kredietinstelling heeft een overeenkoms t inzake contractuele verrekening met haar 
tegenpartij, waaruit één enke le juridische verplichting ontstaat die alle onder die 
overeenkomst vallende transact ies bestrijkt, zodat als een  tegenpartij ingevolge in 
gebreke blijven, faillissement of liquidatie, dan wel andere soortgelijke omstandigheden niet aan haar verplichtingen voldoet, de kredietinstelling slechts een 
vordering tot ontvangst of een verplichting tot betaling heef t van het nettobedrag van 
de tegen marktwaarde gewaardeerde pos itieve en negatieve waarden van de 
afzonderlijke onder de overeenkomst vallende transacties; 
ii) de kredietinstelling heeft aan de bevoegde autoriteiten schriftelijke en met redenen 
omklede juridische adviezen ter beschikking gesteld, volgens welke de bevoegde 
rechterlijke en bestuurlijke au toriteiten, in geval van een geschil, zouden oordelen dat 
in de onder i) beschreven gevallen de vorderingen en verplichtingen van de 
kredietinstelling beperkt zijn tot het nettobedrag als omschreven onder i), krachtens: 
– het recht van het rechtsgebied  waarin de tegenpartij ha ar statutaire zetel heeft 
en, indien het een buitenlands bijkant oor van een onderneming betreft, tevens 
het recht van het rechtsgebied waar in het bijkantoor is gevestigd; 
– het recht dat van toepassing is op de  afzonderlijke onder de overeenkomst 
vallende transacties;, en
 
– het recht dat van toepassing is op de eventuele contracten of overeenkomsten 
die noodzakelijk zijn ter uitvoering van de contractuele verrekening; 
iii) de kredietinstelling beschikt over proce dures die garanderen dat de rechtsgeldigheid 
van de door haar verrichte contractuele verrekening voortdurend getoetst wordt aan 
eventuele wijzigingen in het toepasselijke recht. 
De bevoegde autoriteiten moeten, indien nodi g na overleg met andere betrokken bevoegde 
autoriteiten, ervan overtuigd zijn dat de contractuele verrekeni ng krachtens het recht van alle 
betrokken rechtsgebieden rechtsgeldig is. Indien een van deze bevoegde autoriteiten te dien aanzien niet overtuigd is, zal de  overeenkomst inzake contractue le verrekening voor geen van 
beide tegenpartijen als risicovermi nderend in aanmerking worden genomen. 
De bevoegde autoriteiten mogen met redenen omklede juridische  adviezen aanvaarden die per 
type contractuele verrekening zijn opgesteld. 
Overeenkomsten welke een beding bevatten op grond waarvan een niet in gebreke zijnde 
tegenpartij slechts beperkte beta lingen of in het geheel geen betalingen aan de boedel van de 
in gebreke zijnde partij kan verrichten, zelfs wanneer deze laatste partij een nettocrediteur is 
 
NL 175   NL ("afhaak"-beding ("walkaway clause")), worden  niet als risicoverm inderend in aanmerking 
genomen. 
De bevoegde autoriteiten kunnen contractue le verrekening ("netting") betreffende 
valutacontracten met een oorspronkelijke loop tijd van veertien kalenderdagen of minder, 
geschreven opties of soortgelijke posten buiten de belangstelling waarop deze bijlage niet van toepassing is omdat er slechts een te verwaarloze n of geen kredietrisic o aan verbonden is, als 
risicoverminderend in aanmerking nemen. Indi en de opneming van deze contracten in een 
ander verrekeningscontract, afhankelijk van de po sitieve of negatieve marktwaarde ervan, kan 
leiden tot een verhoging of verlaging van de kapitaalvereisten, moeten de bevoegde 
autoriteiten hun kredieti nstellingen verplichten een cons istente behandeli ng toe te passen. 
c) Gevolgen van de inaanmerkingneming 
i) Schuldvernieuwingscontracten In plaats van de betreffende brutobedr agen mogen de nettobedragen die uit 
schuldvernieuwingscontracten resulteren, wo rden gewogen. Op deze wijze kunnen bij 
toepassing van methode 1 
– voor stap a): de actuele vervangingswaarde, en 
– voor stap b): de theoretische hoofds ommen of de onderliggende waarden 
worden berekend met inachtneming van het schu ldvernieuwingscontract . Bij toepassing van 
methode 2 kan voor stap a) de theoretische hoof dsom worden berekend met inachtneming van 
het schuldvernieuwingscontra ct; de percentages van ta bel 2 zijn van toepassing. 
ii) Overige verrekeningsovereenkomsten 
Bij toepassing van methode 1  
– mag voor stap a) de actuele vervangi ngswaarde voor contracten die onder een 
verrekeningsovereenkomst vallen, worden berekend door de actuele hypothetische 
nettovervangingswaarde die uit de overeenkom st resulteert in aanmerking te nemen; 
indien de verrekening ertoe leidt dat de kredietinstelling die de 
nettovervangingswaarde bere kent, een nettobetalingsverp lichting heeft, wordt de 
actuele vervangingswaarde op nul gesteld, 
– mag voor stap b) het bedrag van de potenti ële toekomstige kredietpositie, voor alle 
contracten die onder een verrekeningsovereenkomst va llen, worden verlaagd volgens 
de onderstaande vergelijking: PKR
verlaagd  = 0,4 * PKR bruto +0,6 * NBR * PKR bruto 
waarin: 
— PKR verlaagd  = het verlaagde bedrag van de potentiële toekomstige kredietpositie 
van alle contracten met eenzelfde tegenpartij die onder een rechtsgeldige bilaterale verrekeningsovereenkomst vallen 
— PKR bruto = de som van de bedragen van de potentiële toekomstige 
kredietposities van alle contract en met eenzelfde tegenpartij die 
onder een rechtsgeldige bilaterale verrekeningsovereenkomst vallen 
 
NL 176   NL en worden berekend door de theoretische hoofdsommen ervan te 
vermenigvuldigen met de in tabel 1 vermelde percentages 
— NBR = "netto/bruto-ratio": naar keuze van de toezichthoudende autoriteiten: 
i) afzonderlijke berekening: het quotiënt van de 
nettovervangingswaarde van a lle contracten die onder een 
rechtsgeldige bilaterale verrekeningsovereenkomst met een bepaalde tegenpartij vallen (teller), en de brutovervangingswaarde van al le contracten die onder een 
rechtsgeldige bilaterale verrekeningsovereenkomst met dezelfde tegenpartij vallen (noemer); ofwel 
ii) geaggregeerde berekening: he t quotiënt van de som van de 
op bilaterale basis berekende  nettovervangingswaarde met 
betrekking tot alle tegenpartijen, rekening houdend met de contracten die on der rechtsgeldige 
verrekeningsovereenkomsten vallen (teller), en de brutovervangingswaarde van alle contracten die onder 
rechtsgeldige verrekeningsove reenkomsten vallen (noemer). 
 Indien de lidstaten kredietinstellingen toestaan tussen de 
methoden te kiezen, moet de gekozen methode consistent gebruikt worden. 
 
Voor de berekening van de potentiële toekom stige kredietpositie volgens bovenstaande 
formule mogen onder de verrekeningsovereenkoms t vallende perfect matchende contracten 
worden beschouwd als één enkel contract waarva n de theoretische hoofdsom gelijk is aan de 
netto-opbrengsten. Perfect matchende  contracten zijn valutaterm ijncontracten of soortgelijke 
contracten waarvan de theore tische hoofdsom gelijk is aan de kasstromen, indien de 
kasstromen op dezelfde datum vervallen en geheel of gedeeltelijk in dezelfde valuta luiden. 
Bij toepassing van methode 2 mogen voor stap a): – onder de verrekeningsovereenkomst vallende perfect matchende contracten worden 
beschouwd als één enkel contract waarvan de theoretische hoofdsom gelijk is aan de 
netto-opbrengsten; de theore tische hoofdsommen worden vermenigvuldigd met de in 
tabel 2 vermelde percentages; 
– voor alle overige contracten  die onder een verrekeningsovereenkomst vallen, de toe 
te passen percentages worden ve rlaagd overeenkomstig tabel 3: 
TABEL 3 
Oorspronkelijke looptijd41 
 Rentecontracten Valutacontracten 
                                                 
41 In het geval van rentecontracten kunnen kredietinstellingen, behoudens goedkeuring van de bevoegde 
autoriteiten, voor de oors pronkelijke of voor de resterende looptijd kiezen. 
 
NL 177   NL Eén jaar of korter 0,35% 1,50% 
Langer dan één jaar doch niet langer dan 
twee jaar 0,75% 3,75% 
Verhoging voor ieder jaar extra 0,75% 2,25% 
 
Ð 2000/12/EG 
BIJLAGE IV  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
Ö nieuw 
CATEGORIEËN POSTEN BUITEN DE BALANSTE LLING  Ö DERIVATEN  
 
Ð 2000/12/EG (aangepast) 
1. Rentecontracten: 
a) Renteswaps die betre kking hebben op één valuta 
b) Basisswaps c) Rentetermijncontracten (FRA's) d) Rentefutures e) Gekochte renteopties f) Andere contracten van gelijke aard 2. Contracten die betrekking he bben op wisselkoersen of goud: 
a) Cross-currency renteswaps b) Valutatermijncontracten c) Valutafutures d) Gekochte valutaopties e) Andere contracten van gelijke aard f) Contracten die betrekking hebben op goud en van gelijke aard zijn  als de contracten 
onder a) tot en met e) 
3. Contracten die van gelijke aa rd zijn als die in punt 1, onde r a) tot en met e), en punt 2, 
onder a) tot en met d), die betrekking hebben op  andere onderliggende wa arden of indices die 
betrekking hebben op: 
 
NL 178   NL a) aandelen 
b) edele metalen met uitzondering van goud 
c) andere grondstoffen dan edele metalen d) andere contracten van gelijke aard. Stap b):
 teneinde een waarde te bepalen voor het 
potentiële toekomstige kredietrisico 42 wordt het totaal van de theoretische hoofdsommen of 
de onderliggende waarden vermenigvul digd met de volgende percentages:  
 
Ï 
                                                 
42 Met uitzondering van op één valuta betrekking hebbende «floating floating -renteswaps» waarvoor 
alleen de vervangingskosten worden berekend.  
 
NL 179   NL  
Ø nieuw 
BIJLAGE V TOT EN MET XII  
[OMISSIS] 
 
Ø nieuw 
BIJLAGE XIII  
DEEL  A 
INGETROKKEN RICHTLIJNEN MET DE ACHTEREENVOLGENDE 
WIJZIGINGEN OP DIE RICHTLIJNEN 
(bedoeld in artikel 158) 
Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlemen t en de Raad van 20 maart 2000 betreffende 
de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen 
Richtlijn 2000/28/EG van het Europees Pa rlement en de Raad van 18 september 2000 
betreffende de toegang tot en de uitoefeni ng van de werkzaamheden van kredietinstellingen 
Richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 
betreffende het aanvullende toezicht op kredie tinstellingen, verzekeringsondernemingen en 
beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat en tot wijziging van de Richtlijnen 
73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/ EEG en 93/22/EEG van de Raad en 
van de Richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG va n het Europees Parlement en de Raad 
(alleen artikel 29, punt 1, onder a) en b), artikel 29, punt 2, ar tikel 29, punt 4, onder 
a) en b), artikel 29, punten 5 en 6, artikel  29, punt 7, onder a) en b), artikel 29, punten 
8 tot en met 11) 
Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlem ent en de Raad van 21 april 2004 betreffende 
markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de Richtlijnen 85/611/EEG en 
93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn 2000/12/E G van het Europees Parlement en de Raad 
en houdende intrekking van Rich tlijn 93/22/EEG van de Raad 
(alleen artikel 68) 
Richtlijn 2004/69/EG van de Commissi e van 27 april 2004 tot wijziging van 
Richtlijn°2000/12/EG van het Europees Parl ement en de Raad wat de definitie van 
"multilaterale ontwikkelingsbanken" betr eft (Voor de EER relevante tekst) 
Richtlijn 2004/39/EG van het Eu ropees Parlement en de Raad  van 21 april 2004 tot wijziging 
van de Richtlijnen 73/239/EEG, 85/611/ EEG, 91/675/EEG, 92/49/EEG, 93/6/EEG en 
94/19/EG van de Raad en van de Rich tlijnen 98/78/EG, 2000/12/EG, 2001/34/EG, 
2002/83/EG en 2002/87/EG met het oog op de instelling van een ni euwe comitéstructuur voor 
financiële diensten 
 
NL 180   NL (alleen artikel 3) 
NIET-INGETROKKEN WIJZIGINGEN 
Akte van toetreding van 2003 
DEEL  B 
TIJDSLIMIETEN VOOR OMZETTING IN NATIONAAL RECHT 
(bedoeld in artikel 159) 
Richtlijn  Uiterste datum voor 
omzetting 
Richtlijn 2000/12/EG  ----- 
Richtlijn 2000/28/EG  27.4.2002 
Richtlijn 2002/87/EG  11.8.2004 
Richtlijn 2004/39/EG  Nog niet bekend 
Richtlijn 2004/69/EG  30.6.2004 
Richtlijn 2004/xx/EG  Nog niet bekend 
 
NL 181   NL BIJLAGE XIV  
CONCORDANTIETABEL 
Onderhavige 
richtlijn  Richtlijn 
2000/12/EG  Richtlijn 
2000/28/EG  Richtlijn 
2001/87/EG  Richtlijn 
2004/69/EG  Richtlijn 
2004/xx/EG  
Artikel 1  Art. 2, leden 1 
en 2     
Artikel 2, lid 1  Artikel 2, lid 3 
Akte van 
Toetreding      
Artikel 2, lid 2  Artikel 2, lid 4      
Artikel 3  Artikel 2, leden 
5 en 6     
Artikel 3, lid 1, 
laatste zin      Artikel 3, punt 2  
Artikel 4.1, lid 1  Artikel 1, lid 1      
Artikel 4.1, leden 
2, tot en met 5   Artikel 1, leden 
2 tot en met 5     
Artikel 4.1, leden 
7 tot en met 9   Artikel 1, leden 
6 tot en met 8     
Artikel 4.1, lid 10    Artikel 29, punt 
1, onder a)    
Artikel 4.1, leden 
11 tot en met 14  Artikel 1, leden 
10, 12 en 13      
Artikel 4.1, leden 
21 en 22    Artikel 29, punt 
1, onder b)    
Artikel 4.1, lid 23  Artikel 1, lid 23      
Artikel 4.1, leden 
45 tot en met 47  Artikel 1, leden 
25 tot en met 27      
Artikel 4.2  Artikel 1, lid 1, 
tweede alinea      
Artikel 5  Artikel 3      
Artikel 6  Artikel 4      
Artikel 7  Artikel 8      
Artikel 8  Artikel 9      
Artikel 9, lid 1  Artikel 5, lid 1, 
en 1, lid 11      
Artikel 9, lid 2  Artikel 5, lid 2      
 
NL 182   NL Artikel 10  Artikel 5, leden 
3 tot en met 7      
Artikel 11  Artikel 6      
Artikel 12  Artikel 7      
Artikel 13  Artikel 10      
Artikel 14  Artikel 11      
Artikel 15, lid 1  Artikel 12      
Artikel 15, leden 
2 en 3   Artikel 29, punt 
2   
Artikel 16  Artikel 13      
Artikel 17  Artikel 14      
Artikel 18  Artikel 15      
Artikel 19, lid 1  Artikel 16, lid 1      
Artikel 19, lid 2    Artikel 29, punt 
3   
Artikel 20  Art. 16, lid 3      
Artikel 21  Artikel 16, leden 
4 tot en met 6      
Artikel 22  Artikel 17      
Artikel 23  Artikel 18      
Artikel 24, lid 1  Artikel 19 leden 
1 tot en met 3      
Artikel 24, lid 2  Artikel 19 lid 6      
Artikel 24, lid 3  Artikel 19, lid 4      
Artikel 25, leden 
1 tot en met 3  Artikel 20, leden 
1 tot en met 3, 
eerste en tweede 
alinea     
Artikel 25, lid 3  Artikel 19, lid 5      
Artikel 25, lid 4  Artikel 20, lid 3, 
derde alinea      
Artikel 26  Artikel 20, leden 
4 tot en met 7      
Artikel 27  Artikel 1, lid 3, 
laatste zin      
Artikel 28  Artikel 21      
Artikel 29  Artikel 22      
 
NL 183   NL Artikel 30  Art. 22, leden 2 
tot en met 4      
Artikel 31  Artikel 22, lid 5      
Artikel 32  Artikel 22, lid 6      
Artikel 33  Artikel 22, lid 7      
Artikel 34  Artikel 22, lid 8      
Artikel 35  Artikel 22, lid 9      
Artikel 36  Artikel 22, lid 
10     
Artikel 37  Artikel 22, lid 
11     
Artikel 38  Artikel 24      
Artikel 39, leden 
1 en 2 Artikel 25      
Artikel 39, lid 2      Artikel 3, punt 8  
Artikel 40  Artikel 26      
Artikel 41  Artikel 27      
Artikel 42  Artikel 28      
Artikel 43  Artikel 29      
Artikel 44  Artikel 30, leden 
1 tot en met 3      
Artikel 45  Artikel 30, lid 4      
Artikel 46  Artikel 30, lid 3      
Artikel 47  Artikel 30, lid 5      
Artikel 48  Artikel 30, leden 
6 en 7     
Artikel 49  Artikel 30, lid 8      
Artikel 50  Artikel 30, lid 9, 
eerste en tweede 
alinea     
Artikel 51  Artikel 30, lid 9, 
derde alinea      
Artikel 52  Artikel 30, lid 
10     
Artikel 53  Artikel 31      
Artikel 54  Artikel 32      
 
NL 184   NL Artikel 55  Artikel 33      
Artikel 56  Artikel 34, lid 1      
Artikel 57  Artikel 34, lid 2, 
eerste alinea 
Artikel 34, lid 1, 
punt 2, laatste 
zin  Artikel 29, punt 
4, onder a)    
Artikel 58    Artikel 29, punt 
4, onder b)    
Artikel 59    Artikel 29, punt 
4, onder b)    
Artikel 60    Artikel 29, punt 
4, onder b)    
Artikel 61  Artikel 34, leden 
3 en 4     
Artikel 63  Artikel 35      
Artikel 64  Artikel 36      
Artikel 65  Artikel 37      
Artikel 66, leden 
1 en 2 Artikel 38, leden 
1 en 2     
Artikel 67  Artikel 39      
Artikel 73  Artikel 52, lid 3      
Artikel 106  Artikel 1, lid 24      
Artikel 107  Artikel 1, lid 1, 
derde alinea      
Artikel 108  Artikel 48, lid 1      
Artikel 109  Artikel 48, lid 4, 
eerste alinea      
Artikel 110  Artikel 48, leden 
2 tot en met 4, 
tweede alinea      
Artikel 111  Artikel 49, leden 
1 tot en met 5      
Artikel 113, leden 
1 tot en met 3  Artikel 49, leden 
4, 6 en 7      
Artikel 115, leden 
1 en 2 Artikel 49, leden 
8 en 9     
Artikel 116  Artikel 49, lid 
10     
 
NL 185   NL Artikel 117  Artikel 49, lid 
11     
Artikel 118  Artikel 50      
Artikel 120  Artikel 51, leden 
1, 2 en 5      
Artikel 121  Artikel 51, lid 4      
Artikel 122, leden 
1 en 2 Artikel 51, lid 6   Artikel 29, lid 5    
Artikel 125  Artikel 53, leden 
1 en 2     
Artikel 126  Artikel 53, lid 3      
Artikel 128  Artikel 53, lid 5      
Artikel 133, lid 1  Artikel 54, lid 1   Artikel 29, lid 7, 
onder a)    
Artikel 133, leden 
2 en 3 Artikel 54, leden 
2 en 3     
Artikel 134, lid 1  Artikel 54, lid 4, 
eerste alinea      
Artikel134, lid 2  Artikel 54, lid 4, 
tweede alinea      
Artikel 135    Artikel 29, lid 8    
Artikel 137  Artikel 55, leden 
1 en 2     
Artikel 138    Art. 29, lid 9    
Artikel 139  Artikel 56, leden 
1 tot en met 3      
Artikel 140  Artikel 56, leden 
4 tot en met 6      
Artikel 141  Artikel 56, lid 7   Artikel 29, lid 
10   
Artikel 142  Artikel 56, lid 8      
Artikel 143    Artikel 29, lid 
11  Artikel 3, punt 
10 
Artikel 150  Artikel 60, lid 1      
Artikel 151  Artikel 60, lid 2     Artikel 3, punt 
10 
Artikel 158  Artikel 67      
Artikel 159  Artikel 68      
 
NL 186   NL Artikel 160  Artikel 69      
Bijlage I  Bijlage I      
Bijlage I, laatste 
zin    Artikel 68   
Bijlage II  Bijlage II      
Bijlage III  Bijlage III      
Bijlage IV  Bijlage IV      
 
NL 187   NL