ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 148 
 
 
Vol. 1983/ 0043 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Communit y and the European Atom ic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), t his file is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februa r 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 v om 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
COMMISSIE  VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(83) 148 def. 
Brussel, 16 maart 1983 
BESTRIJDING  VAN BE WERKLOOSHEID  IN DE TACHTIGER JAREN 
(Mededeling  van de Commissie  aan de  Europese Raad, 
21/22 maart  1983) 
COM(83) 148 def. 

BESTRIJDING  VAN DE  WERKLOOSHEID  IN DE TACHTIGER  JAREN 
Zelfs optimistische  prognoses  geven geen hoop op een aanzienlijke 
vermindering  van de werkloosheid in  de komende  jaren. De normale  functionering 
van de arbeidsmarkt is verstoord, in het bijzonder door  een scherpe  daling 
van het  aantal  vacante betrekkingen, waardoor toegang  of hernieuwde toegang 
tot de arbeidsmarkt steeds  moeilijker  wordt. 
Om deze problemen het hoofd  te bieden gaan de Lid-Staten  hun specifieke 
maatregelen  op het gebied van de werkgelegenheid steeds  meer uitbreiden 
en versterken.  Met die maatregelen  willen  zij snellere  oplossingen bieden 
dan uit een macro-economisch  beleid  alleen  kunnen  voortvloeien;  ook willen 
zij de beginselen  van de sociale  billijkheid  daardoor  vrijwaren.  Willen 
zij doeltreffend  zijn en wil men vermijden dat.  de werkloosheidsproblemen 
van de ene  Lid-Staat  naar de andere worden  uitgevoerd,  dan moeten die 
maatregelen  een onderdeel  vormen van een  samenhangende  aanpak op 
Gemeenschapsniveau. Daarbij  dient bijzondere aandacht  te worden  besteed 
aan het gevaar  - niet alleen  voor individuen  maar ook voor de economie 
als geheel - dat een steeds groter  deel van de beroepsbevolking  permanent 
van de arbeidsmarkt wordt vervreemd.  Hoewel  hej>een economische  en sociale 
noodzaak  blijft te zorgen voor  het behoud van een  adequate inkomenssteun 
voor diegenen die  tijdelijk  geen werk hebben of die de arbeidsmarkt 
definitief  hebben  verlaten,  dient toch meer de nadruk te worden  gelegd 
op de behoefte  aan werkgelegenheid.  .  ·*. 
In de volgende paragrafen  worden twee speciTTeké-.-y'raagstukkeRi 
beschouwd  waaraan de Europese  Raad een hoge prioriteit-'heeft  toegekend, 
laatstelijk  op 3/4  december  1982, namelijk  de bijdragé  die een verkorting 
en reorganisatie  van de werktijd  kan leveren tot  het scheppen van werk­
gelegenheid  voor  meer mensen  enerzijds,  en de  werkgelegenheidsproblemen 
van jongeren  anderzijds.  Beleidsmaatregelen  op deze gebieden dienen 
in de algemene  aanpak te worden ingepast. Andere  beleidslijnen  die thans 
door de Commi.ssne.  worden/voorbereid,  zullen  enerzijds  vooral  gericht  zijn 
op maa-fcregelen'  tot-stitmJlering  van de schepping  van nieuwe arbeidsplaatsen 
(vooral in ftlein-e en middelgrote ondernemingen, via  lokale  tewerkstellings-
frA'Ma* iéven, in collectief  beheer, en binnen  vrijwilligersorganisaties 
• .' *  t. 
£Öwek- als bij de overheid),  en anderzijds  op de middelen tot bevordering 

- 2 -
van de belangen van  sommige  bijzonder kwetsbare groepen  (niet alleen 
jongeren,  maar tevens langdurig werklozen,  vrouwen,  minderheidsgroepen, 
gehandicapten en  werknemers  in stadsgebieden in  verval). 
Verkorting  en reorganisatie  van de  werktijd 
Maatregelen tot aanpassing van de  werktijd,  bedoeld om een  billijker 
verdeling  van de beschikbare arbeid te bereiken,  worden steeds meer besproken 
als een mogelijk middel tot  bestrijding  van structurele  werkloosheid. 
Naast de ontwikkelingen die spontaan optreden op het niveau van de  sociale 
partners,  hebben  een aantal Lid-Staten  dergelijke  maatregelen afgekondigd 
of hun voornemen  te kennen  gegeven  om dat te  doen. Het centrale  punt daarbij 
is dat de  individuele  arbeidsduur - berekend per  week, per jaar of voor de 
hele loopbaan - wordt verminderd,  terwijl  de werkgevers  terzelfder  tijd 
worden aangemoedigd,  of zelfs verplicht,  om extra werknemers  aan te werven. 
Sommige  regeringen  hebben  overheidsmiddelen gebruikt om de korte-termijnkosten 
van deze aanpassingen te  financieren  of om een  extra stimulans in het leven 
te roepen. 
De Commissie heeft reeds als haar  mening  te kennen  gegeven  dat 
"de Gemeenschap  uitdrukkelijk  de gecombineerde  verkorting  en reorganisatie 
van de werktijd  dient te steunen en  actief  te bevorderen als een instrument 
van economisch en  sociaal  beleid"  (1). De gezamenlijke  Raad van 16 november  1982 
was het met de Commissie  eens dat het doenbaar was de werkgelegenheid 
duurzaam  te vergroten door een aanpassing van de  arbeidstijd. 
Bij haar besprekingen met de  sociale  partners en bij haar  vooi— 
bereiding  van meer specifieke  voorstellen,  die zij v66r  juni aan de 
Raad zal voorleggen, schenkt de Commissie bijzondere aandacht aan de 
volgende punten : 
- er moet worden  vermeden  de produktiekosten van de  ondernemingen 
te verhogen en aldus hun concurrentievermogen en hun toekomstige 
mogelijkheid  om werkgelegenheid te bieden in het gedrang te brengen. 
In deze context is het van belang dat  verkorting  van de  individuele 
werktijd,  waardoor de arbeid over  meer werknemers  kan worden  verdeeld, 
zo nodig wordt gecombineerd met reorganisatiemaatregelen die bijdragen 
tot een verbeterde  produktiviteit  en een meer efficiënt  gebruik van 
de kapitaalgoederen; 
m m m / · · · 
(1) Memorandum  betreffende de  verkorting  en de reorganisatie  van de  werktijd 
C0M(82)809  van 10 december  1982, paragraaf 19 

- 3 -
- de herverdeling van het beschikbare  werk vereist  mobiliteit  en flexibi­
liteit. Naast andere noodzakelijke begeleidende maatregelen is een 
grotere inspanning  vereist  om te zorgen voor een  arbeidspotentieel  dat 
is opgeleid voor de beroepen waarvoor op de arbeidsmarkt vraag bestaat, 
in het bijzonder op het gebied van de  nieuwe technologieën.  Verder dienen 
- wetgevende  of andere - maatregelen die tot gevolg  hebben  dat aanwerving 
wordt ontmoedigd of dat onnodige  rigiditeiten  worden  geschapen  in de 
arbeidsorganisatie,  dringend te  worden  herzien en zonodig gewijzigd; 
- niet alle activiteiten  noch alle bedrijfsgrootten  zijn even goed geschikt 
voor een  uitbreiding  van de werkgelegenheid door verkorting en reorgani­
satie van de  werktijd.  Daarom  dient ruimte te  worden  gelaten voor  dif­
ferentiatie  bij de toepassing van de desbetreffende bepalingen en dient 
in elk geval te  worden  vastgesteld dat over detailkwesties op het gepaste 
niveau tussen de  sociale  partners dient te  worden  onderhandeld. Als een 
zeer belangrijke werkgever kan de overheid op dit gebied het voorbeeld 
geven; 
- het werkgelegenheidseffect van  werktijdverkorting  kan volledig  teniet 
worden gedaan  door het  doen uitvoeren van  meer overwerk. Ten einde zulks 
te vermijden dienen beperkingen inzake overwerk te  worden  ingevoerd, wel­
licht door wetgevende  bepalingen op nationaal niveau. 
Besprekingen en  uitwisseling  van ervaringen op  Gemeenschapsniveau 
kunnen de discussie  stimuleren en de ontwikkeling van doeltreffende 
vormen van beleid  ondersteunen. Verder kan de goedkeuring van een  commu­
nautair beleidskader  dienstig  zijn om de goedkeuring van  meer samenhangende 
en convergente beleidsvormen in de hele  Gemeenschap  te helpen verzekeren en 
om de bezorgdheid te verminderen over mogelijke  risico's  voor concurrentie­
nadelen, in het bijzonder  tijdens  de oorspronkelijke aanpassingsfase. 
De voorstellen  die de  Commissie  thans voorbereidt, op de grondslag van het 
memorandum,  zullen erop gericht  zijn een dergelijk  beleidskader te  vormen. 

- 4 -
Werkgelegenheid voor jongeren 
Meer dan 4,5 miljoen jongeren  beneden  de 25 jaar zijn thans in de 
Gemeenschap  werkloos. Dat is 40 % van  alle werklozen,  terwijl  jongeren 
minder dan 20 % van de arbeidskrachten uitmaken. Het gemiddelde werkloos­
heidscijfer  voor jongeren  beneden  de 25 % bedraagt dan ook  meer dan 20 %, 
te vergelijken  met 11 % voor personen  boven 25 jaar. Demografische verande­
ringen zullen  in de meeste  Lid-Staten pas na 1990 van invloed  worden. 
Het acute tekort aan vacante betrekkingen  komt het hardst aan voor 
degenen  die geen vaste voet  hebben  op de arbeidsmarkt. De aanwerving van 
jongeren, die in het verleden geschiedde als het  resultaat  van het normale 
verloop van arbeidskrachten en van de  natuurlijke  afvloeiing,  is bijna 
stilgevallen.  Voor zover nog  nieuwe  aanwervingen plaatsvinden, gaat het 
vooral om marginale of  tijdelijke  betrekkingen die de jongeren  geen gele­
genheid bieden om  vakbekwaamheid  te verwerven, arbeidsvreugde te  leren 
kennen of aan het uitbouwen van een loopbaan te  gaan denken. 
De langdurige periode van werkloosheid bij de jongeren, van wie 
velen nooit een  stabiele  betrekking  hebben gehad,  is een punt van bijzondere 
zorg, niet alleen wegens  de moeilijke  tijden  die deze jongeren  doormaken 
of wegens  de sociale  spanningen die daaruit voortvloeien,  maar ook wegens 
de economische moeilijkheden en de problemen inzake arbeidskrachten die 
zich in de toekomst  zullen  voordoen, op het ogenblik dat de huidige jongeren 
de kern van het arbeidspotentieel  zullen vormen. 
Hoewel het probleem van de jeugdwerkloosheid in de eerste plaats  moet 
worden aangepakt als een onderdeel van het  algemene  werkloosheidsprobleem, 
is het toch  duidelijk  dat meer specifieke  en onmiddellijke maatregelen ver­
eist zijn. Zoals de  Commissie  in het  licht stelde in haar mededeling aan de 
gezamenlijke  Raad van Ministers van  Economische  Zaken en van Arbeid in 
november  1982, en aan de Europese  Raad in december,  dient dringend aandacht 
te worden  geschonken  aan de schepping van  specifieke  werkgelegenheid voor 
jongeren. Dat zou een aanvulling betekenen op wat reeds wordt  gedaan  voor 
het onderwijs en de  opleiding  van jongeren (waarover de  Commissie  van de 
Raad verwacht dat hij in  juni een resolutie  zal goedkeuren, op de grondslag 
van de mededeling van de  Commissie  van september  1982), wat ongetwijfeld een 
essentiële  bijdrage tot de oplossing van  deze problematiek vormt,  maar op 
zich niet voldoende is om het aantal beschikbare betrekkingen te vergroten. 

- 5 -
Het is voor de  Gemeenschap  als geheet  belangrijk  dat zij een ruime 
politieke  verbintenis aangaat om binnen de  eerstkomende  paar jaren een 
aanzienlijke  verlaging van de jeugdwerkloosheid tot stand te brengen en 
dat wordt  nagegaan  hoe alle financiële  instrumenten van de  Gemeenschap 
daartoe het best  kunnen  worden  ingezet. 
De Commissie  zal binnenkort een mededeling aan de  Raad voorleggen 
met aanbevelingen betreffende een hele reeks van verschillende maatregelen, 
zowel van  tijdelijke  als van  meer permanente  aard, om de werkaanbiedingen 
voor jongeren te  kunnen  vermeerderen. Daarbij zal het onder andere  gaan om 
richtlijnen  voor de  sociale  partners bij hun inspanningen om middelen te 
vinden om ervoor te zorgen dat  positieve  actie ten behoeve  van jongeren 
wordt ondernomen,  zowel in de  particuliere  als in de overheidssfeer, in het 
bijzonder  in het kader van het aanwervingsbeleid en van overeenkomsten inzake 
de verkorting en reorganisatie van de  werktijd.  De overheid draagt  hier even­
eens een grote verantwoordelijkheid,  niet alleen  om het voorbeeld te  geven 
als werkgever,  maar eveneens  door haar wetgeving en haar uitgavenbeleid. 
Sommige  Lid-Staten  denken  eraan, of  hebben  reeds begonnen,  op dit gebied 
specifieke  verbintenissen aan te  gaan, bijvoorbeeld door het ontwikkelen van 
een beperkte werkgelegenheidsgarantie voor jongeren die  gedurende  een lange 
periode  werkloos  zijn geweest,  door speciale  programma's  voor de aanwerving 
van jongeren in overheidsdienst of door de invoering van een  nieuwe  loon­
belasting  ten laste van werkgevers voor het financieren van werkgelegenheids-
scheppende  programma's. 
De voorstellen  van de  Commissie  zullen  bijzondere aandacht schenken aan 
de meest benadeelde groepen jongeren die,  zelfs in een gezondere economische 
situatie,  ten opzichte van andere jongeren onder een reeks handicaps gebukt 
gaan. Zulks kan  niet alleen  uit een gebrek aan  vakbekwaamheid  of arbeids­
ervaring  voortvloeien,  maar eveneens  uit sexuele of  raciale  vooroordelen of 
uit de invloed van  armoede  en sociale  ellende van het gezin of van de  plaat­
selijke samenleving, vooral in gebieden die door een ernstige  industriële 
of stedelijke  achteruitgang  worden gekenmerkt.  Bijzondere  prioriteit  dient te 
worden geschonken  aan het scheppen van  nieuwe  arbeidsplaatsen voor  dergelijke 
jongeren, die  niet alleen  een ernstig  gevaar lopen langdurig werkloos te 
blijven,  maar die vaak ook over  geen enkele bron van inkomenssteun beschikken, 
noch in hun gezin  noch in de samenleving waarin zij  wonen. 

- 6 -
De Commissie  is van mening dat er  behoefte bestaat  aan een minimum-
tewerkstellingsgarantie,  bijvoorbeeld  voor een periode  van twee jaar, 
die zou kunnen worden aangeboden aan al die  jongeren  die reeds meer dan 
twaalf maanden  werkloos  waren. Voor degenen die nog geen  opleidingsperiode 
hebben genoten,  zoals door de Commissie overwogen in  haar voorstellen 
inzake een sociale  waarborg,  zou het  tewerkstellingsaanbod  mede gepaste 
opleidingsvoorzieningen  moeten  omvatten. 
De voorstellen  voor de heroverweging  van het  Sociaal  Fonds  zullen 
een versterking  brengen  van de rol van het Fonds tot  ondersteuning  van 
maatregelen  van de  Lid-Staten  om de werkgelegenheid voor jongeren  te 
verbeteren.  Het zal  evenwel nodig  zijn dat de  middelen  van het Fonds 
worden vergroot  in een mate die is  afgestemd  op de rol die het  moet gaan 
spelen, wil het Fonds een  volwaardige  bijdrage  kunnen  leveren  tot de 
gezamenlijke  inspanningen  tot verlaging  van het  gemiddelde jeugdwerk-
loosheidspercentage  in de hele Gemeenschap.