NL    NL NL 
NL    NL  EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 13.7.2010 
SEC(2010) 888 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
 
SAMENVATTING VAN DE  EFFECTBEOORDELING  
 
 
bij het  
Voorstel voor een 
 
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES  PARLEMENT EN DE RAAD 
 
betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van onderdanen van derde landen 
met het oog op seizoenarbeid 
{COM(2010) 379 definitief} 
{SEC(2010) 887} 
NL 2   NL 1. O MSCHRIJVING VAN HET PROBLEEM  
De economieën van de EU hebben een struct urele behoefte aan seizoenarbeiders. Naar 
verwachting zullen deze tekorten steeds moeilijker met werkkrachten uit EU-landen kunnen worden aangevuld, in hoofdzaak we gens de onaantrekkelijkheid van 
seizoenarbeid voor EU-onderdanen. De gevolge n van de wereldwijde economische crisis 
blijven moeilijk te voorspellen. Volgens de  Internationale Organisatie voor Migratie 
(IOM) bestaat er echter "in bepaalde sectoren van de arbeidsmarkt in de 
bestemmingslanden waarschijnlijk een blijve nde en stabiele behoefte aan migrerende 
werknemers, met name in de gezondheidszorg, het huishoudelijk werk en de zorgarbeid 
(en in sommige landen ook in de landbouw), waar de vraag naar dergelijke werknemers structureel is"
1.  
Uit heel wat bewijsmateriaal blijkt dat somm ige seizoenarbeiders uit derde landen te 
maken krijgen met niet-conforme arbeidsvoor waarden en vormen van uitbuiting, zoals 
het ontbreken van arbeidscontracten, bezo ldiging onder het minimumloon, geen dekking 
door de sociale zekerheid, geen toegang tot elementaire hygiënische voorzieningen, 
gebrekkige huisvesting en geen toegang tot de gezondheidszorg.  
Sectoren van de economie met een groot aantal  seizoenarbeiders – met name de land- en 
tuinbouw en het toerisme – worden vaak aange wezen als de sectoren waarin er het meest 
illegaal verblijvende onderdanen van derde landen aan het werk zijn. 
Uit het oogpunt van de uitzende nde landen krijgen potentië le migranten te maken met 
verschillende regels in de verschillende EU -lidstaten, waarover informatie niet altijd 
gemakkelijk te verkrijgen is. Dit is in het bijzonder van belang voor seizoenarbeid; een 
verbetering van de omstandigheden en het scheppen van een gemeenschappelijk 
rechtskader op dat gebied zouden van belang zijn voor landen met een hoge 
werkloosheid en een sterke migratiedruk, in zonderheid in Noord-Af rika en de Sahel-
landen, en in mindere mate in Oost-Europa . Daardoor zou het EU-beleid inzake legale 
migratie een grotere bijdrage kunnen leve ren aan de ontwikkeling van derde landen.  
1. 1. Omvang van de seizoenarbeid en betrokken sectoren 
De omvang van seizoenarbeid en de sectoren waarin seizoenarbeid voorkomt, zijn niet 
overal in de Europese Unie dezelfde. Zo lie t bijvoorbeeld Spanje alleen al in 2008 24 838 
niet-EU-seizoenarbeiders toe2. In het kalenderjaar 2008 had Italië op 7 februari reeds 
11 273 aanvragen ontvangen3 (het quotum voor niet-EU-se izoenarbeiders dat door het 
Italiaanse ministerie van Binnenlandse Zaken was vastgesteld voor 2008, 2009 en 2010 
bedroeg 80 000)4. In 2009 liet Duitsland 4 248 niet-EU-seizoenarb eiders toe, Frankrijk 
2 215 (tegen 3 860 in 2008) en Zweden 7 2525. 
                                                 
1 IOM Beleidsbrief: De gevolgen van de wereldwijde economische crisis voor migranten en 
migratie, maart 2009, blz. 5-6. 
2 Ad hoc-onderzoek naar seizoenarbeiders en migrerende werknemers binnen ondernemingen, door 
de Commissie besteld bij het EMN NCP op 17 maart 2010. 
3
 http://www.interno.it/mininte rno/export/sites/default/it/sezioni/sala_stampa/notizie/immi
grazione/0848_APP_domande_pervenute_STAGIONALI.html 
4 Zie voetnoot 2.  
5 Ibidem. 
NL 3   NL Ook in de nieuwe lidstaten waren er niet -EU-seizoenarbeiders aan het werk. Zo liet 
bijvoorbeeld Hongarije in 2008 en 2009 respectieve lijk 919 en 892 onde rdanen van derde 
landen toe. De voor Polen besc hikbare gegevens hebben betre kking op alle ti jdelijk werk 
verricht door onderdanen van derde landen, en  daardoor liggen de aantallen aanzienlijk 
hoger: 181 030 voor 2009. De belangrijkste sector  waarin derdelanders er werken is 
echter de landbouw. In Slovenië werden in  2008 en 2009 meer dan 10 000 niet-EU-
onderdanen toegelaten als seizoenarbeiders. 
Hoewel de trends kort zijn en wegens hiaten in de gegevens niet vergelijkbaar, werd de 
laatste jaren toch een algemene stijging van de buitenlandse seizoenarbeid genoteerd in lidstaten als Frankrijk, het Vere nigd Koninkrijk en Slovenië.  
Door het ontbreken van zeer recente gegevens kan niet correct worden ingeschat wat de 
invloed van de huidige economis che crisis is op de vraag na ar niet-EU-seizoenarbeiders. 
Bij vergelijking van de gege vens voor 2008 en 2009 valt ev enwel geen terugval van de 
vraag te constateren. Er zijn weliswaar lids taten waar het aantal toegelaten onderdanen 
van derde landen in 2009 lager (Oostenrijk, Slovenië, Hongarije) of zelfs aanzienlijk 
lager (Frankrijk) lag, maar er zijn ook lidstaten waar een  stijging viel te noteren 
(Duitsland en Zweden)
6.  
Sectoren met veel seizoenarbeid zijn overigens sectoren waarin veel illegaal verblijvende 
of anderszins niet-geregistreerde werkneme rs actief zijn, zodat het totaal aantal 
seizoenarbeiders geacht mag worden veel  hoger te liggen (ruim boven 100 000 per jaar). 
Voor bepaalde regio’s in sommige lidstaten zijn seizoenarbeiders uit derde landen van 
cruciaal belang. Zo werden in 2008 voor de la ndbouw in Andalusië, meer bepaald in de 
provincie Huelva, 35 000 onderdanen van de rde landen geworven in niet-EU-landen; 
Naar schatting 12 000 seizoenarbeiders uit derde landen zijn werkzaam in de landbouw 
in Zuid-Italië, meer bepaald in Apulië, en  ongeveer 5 000 Marokkaanse seizoenarbeiders 
zijn aan het werk in het Fr anse departement Bouches-du-Rhône. Deze werknemers uit 
derde landen vertegenwoordigen naar sc hatting 80-90% van het totaal aantal 
seizoenarbeiders. In de toeristische sector z ijn bepaalde streken in Oostenrijk, met name 
Tirol en Salzburg, sterk afhankelijk van seizoenarbeiders uit derde landen om 
piekmomenten aan te kunnen: het quotum  was vastgesteld op 8 000 voor het 
winterseizoen 2008-2009. 
In vele lidstaten voeren seizoenarbeiders ui t derde landen laaggeschoolde arbeid uit in 
specifieke sectoren zoals de landbouw (bv. 60% van alle seiz oenarbeiders in Italië, 20% 
van alle arbeid in de landbouw in Grieke nland) en het toerisme (bv. in Spanje 
vertegenwoordigden de arbeidsvergunningen voor werk in de horeca 13% van alle in 2003 afgegeven arbeidsvergunningen), die over het algemeen behoefte hebben aan 
laaggeschoolde werknemers of handarbeiders  en die met een aanzienlijk tekort aan 
arbeidskrachten kampen. 
1.2. Subsidiariteitsbeginsel 
Bij elke voorgestelde maatre gel zal rekening worden gehoud en met de bevoegdheid van 
de lidstaten om te bepalen hoeveel economische migranten to t de EU worden toegelaten, 
onder meer door middel van nationale quota . Het blijft met andere woorden de 
bevoegdheid van elke lidstaat, te beoorde len of hij uit economisch oogpunt behoefte 
heeft aan seizoenarbeiders uit derde landen. 
                                                
 
6 Zie voetnoot 2.  
NL 4   NL Hoewel werknemers uit derde landen tot een specifieke lidstaat binnen de EU worden 
toegelaten, kan een besluit van een lidstaa t over de rechten van onderdanen van derde 
landen gevolgen hebben voor andere lidsta ten. Verschillen in de behandeling van 
onderdanen van derde landen in de verschillende lidstaten hebben bijgevolg een supranationale dimensie, die buiten de be voegdheidssfeer van de nationale wetgeving 
valt. 
In het Schengengebied zonder binnengrenzen moeten de lidstaten dezelfde lijn 
aanhouden, via gemeenschappelijke minimumvoorsch riften, om het risico te verkleinen 
dat onderdanen van derde landen te lang bl ijven of illegaal het land binnenkomen, wat 
een gevolg kan zijn van lakse en uiteen lopende regels inzake de toelating van 
seizoenarbeiders.  
Aan de uitbuiting van seizoenarbeiders uit derde landen en de niet-conforme 
arbeidsvoorwaarden moet paal en perk  worden gesteld, door hen bepaalde 
sociaaleconomische rechten toe te kenne n middels een bindend, en dus afdwingbaar 
rechtsinstrument op EU-niveau, overeenkomstig de oproep van de Europese Raad van Tampere van 1999 om de onderdanen van derd e landen een eerlijke behandeling en een 
duidelijke rechtspositie te garanderen, en op basis van de algemene gehechtheid van de 
EU aan de rechten van de mens  en de fundamentele vrijheden. 
Een EU-instrument met betrekking tot seizoena rbeiders is belangrijk  met het oog op een 
doeltreffender samenwerking met derde la nden, omdat het enerzijds de EU de 
mogelijkheid biedt om de legale migratie van laag- of ongeschoolde n te faciliteren, en 
anderzijds de bereidheid van derde landen om ille gale immigratie te bestrijden bevordert. 
1. 3. Europese meerwaarde 
De lidstaten en de werkgevers van seizoe narbeiders zouden voor deel hebben bij een 
soepele toelatingsregeling om seizoensge bonden tekorten aan arbeidskrachten te 
verhelpen.  
Seizoenarbeiders uit derde landen zouden profijt trekken van een  gemeenschappelijk, 
transparant en toegankelijk Europees kader, dat hen de mogelijkheid geeft legaal te verhuizen naar lidstaten die behoefte hebbe n aan arbeidskrachten. Dergelijke legale 
migratiemogelijkheden zouden daarenboven ille gale immigratie en zwartwerk kunnen 
doen afnemen. 
Een optreden van de EU zou aan derde la nden een samenwerkingsgerichte boodschap 
sturen met betrekking tot het beheren van de arbeidsmigratie. Het aangaan van verbintenissen namens de hele EU op het gebi ed van economische migr atie in de niet- en 
laaggeschoolde sector zal waarschijnli jk de samenwerking met derde landen 
vergemakkelijken, ook bij de bestrijding van il legale migratie en de bevordering van 
wederzijds voordelige circulai re migratie (wat inhoudt dat migrerende werknemers naar 
een lidstaat komen om er ti jdelijk te werken, terugkeren naar hun land, opnieuw naar de 
EU gaan enz.). 
2. D
OELSTELLINGEN  
2.1. De algemene doelstellingen:  
1. Inspelen op seizoensgebonden fluctuaties in de economie en verhelpen van tekorten 
aan arbeidskrachten in specifieke industri eën/economische sect oren en regio’s; 
NL 5   NL 2. Bijdragen tot de voorkoming van uitbuiti ng en slechte arbeidsvoorwaarden voor 
seizoenarbeiders uit derde lande n, en van illegale immigratie; 
3. Bijdragen tot de ontw ikkeling van derde landen. 
2.2. De specifieke doelstellingen:  
1. Soepele regels invoeren ter vergemakkelijkin g van de tijdelijke legale migratie van 
seizoenarbeiders en bevorderen van circulaire migratie;  
2. Gelijke voorwaarden bieden aan werkgevers van seizoenarbeiders uit derde landen die 
op wettige wijze de EU-arbeidsmarkt betreden; 
3. Seizoenarbeiders uit derde landen een duidelijke rechtspositie en bescherming tegen 
uitbuiting verlenen; 
4. De samenwerking met derde landen opvoe ren met betrekking tot het beheren van 
seizoensgebonden migratie. 
3. B ELEIDSOPTIES  
Bij alle onderzochte opties zou het de lidstat en, overeenkomstig artikel 79, lid 5, van het 
Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, vrij blijven staan het totale aantal seizoenarbeiders te bepalen dat zij willen toelaten. 
3.1. Optie 1: Status-quo 
De huidige ontwikkelingen in de lidstaten en  op EU- en internationaal niveau zouden 
binnen het bestaande juridische kader blijve n verlopen. Werkgevers zullen uit hoofde van 
de richtlijn inzake sancties voor werkgevers  bepaalde verplichtingen moeten nakomen, 
meer bepaald wat betreft aanmeldingen bij de autoriteiten en boetes in geval van zwartwerk. Het effect van deze optie zou gering zijn. 
3.2. Optie 2: Richtlijn betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van 
seizoenarbeiders en rechten 
Er zouden gemeenschappelijke regels worden vastgesteld, met inbegrip van een definitie 
van seizoenarbeid, toelatingscriteria, de maximumduur van het verblijf als 
seizoenarbeider en de verplichting tot geli jke behandeling met seizoenarbeiders uit EU-
lidstaten wat betreft bepaalde  sociaaleconomische rechten, w aarbij het toepassingsgebied 
van die gelijke behandeling kan verschillen (sub-optie 2A: een eenduidige vaststelling 
van de arbeidsvoorwaarden; sub-optie 2B: een eenduidige vaststelling van de 
arbeidsvoorwaarden en gelijke behandeling met EU-onderdanen met betrekking tot 
bepaalde sociaaleconomische rechten zoals de vrijheid va n vereniging, het recht op 
sociale zekerheid enz.). Deze optie zou ertoe bijdragen gelijke voorwaarden te scheppen voor alle werkgevers in de EU en uitbui ting te voorkomen. Seizoenarbeiders zouden 
evenwel nog steeds geconfronteerd worden met uiteenlopende en complexe procedures 
om toegang te krijgen.  
3.3. Optie 3: Richtlijn tot vasts telling van geme enschappelijke 
toelatingsprocedures  
Naast hetgeen in optie 2 vervat is, zou een gecombineerde vergunning voor arbeid en 
verblijf worden ingevoerd, die via één pr ocedure wordt aangevraagd en afgegeven. Er 
zouden regelingen worden getroffen om het voor seizoenarbeiders gemakkelijker te maken in volgende seizoenen opnieuw te word en toegelaten (sub-optie 3A: invoering van 
een vergunning voor meerdere seizoene n; sub-optie 3B: invoering van een 
NL 6   NL vereenvoudigde procedure voor een tweede of latere toela ting). Wervingsprocedures 
zouden efficiënter verlopen en de werkgevers  in de EU zouden meer zekerheid hebben 
over het werknemersbestand waarop  zij een beroep kunnen doen. De 
concurrentievoorwaarden voor EU-werkgevers  zouden evenwel niet gelijk worden 
gemaakt en seizoenarbeiders zouden het risi co blijven lopen uitgebuit te worden.  
3.4. Optie 4: Richtlijn inzake maatrege len die een daadwerkelijke terugkeer 
garanderen  
De maatregelen zouden onder meer bestaan in een beperking van de verblijfsduur en in 
de uitdrukkelijke verplichting om aan het einde  van die periode terug te keren. Ook een 
uitdrukkelijke verplichting om zich na terugkeer  te melden bij de consulaire autoriteiten 
wordt overwogen. Zo zou tot op zekere hoogte  worden voorkomen dat seizoenarbeiders 
te lang blijven. De gevolgen voor het functioneren van de interne markt in de EU zouden marginaal zijn. Seizoenarbeiders zouden nog steeds geconfront eerd worden met 
uiteenlopende en complexe procedures om toegang te krijgen. 
3.5. Optie 5: Communicatie, coördinatie en samenwerking tussen de lidstaten  
Er komt geen nieuwe wetgeving, maar er wordt voorzien in aanvullende en 
ondersteunende activiteiten om de praktijken in de lidstaten te ha rmoniseren. Het effect 
zou beperkt zijn, aangezien de maatrege len niet bindend zoude n zijn; potentiële 
seizoenarbeiders zouden nog steeds te make n krijgen met grote verschillen in de 
toelatingsvoorschriften en de rechten die zij hebben tijd ens hun verblijf. 
 
NL 7   NL 4. V ERGELIJKING VAN DE OPTIES  
Tabel 1: Gevolgen  
PO 2 PO 3 Beoordelings-
criteria  PO 1: Status-
quo 
PO 2A  PO 2B PO 3A  PO 3B PO 4 PO 5 
 
Relevantie  
• Algemene 
doelstelling 1  0 √ √√ √√√ √√ 0√ 0/√ 
• Algemene 
doelstelling 2  0 √√ √√ √√√ √√(√) √√ 0/√ 
• Algemene 
doelstelling 3  0 √ √√ √√√√ √√√ √ 0 
 
Haalbaarheid  
Problemen/risico’s 
bij omzetting  N.v.t. -√ -√√ -√√√√ -√√√ -√√√ 0 
Vereenvoudiging 
van de 
administratieve lasten N.v.t. -√ -√√ -√ 0 - √√√ -√√√ 
Financiële en 
administratieve kosten N.v.t. -√√ -√√√ -√ -√ -√√√√ -√√√ 
 
NL 8   NL PO 2 PO 3 Beoordelings-
criteria  PO 1: Status-
quo 
PO 2A  PO 2B PO 3A  PO 3B PO 4 PO 5 
 
Verwachte 
effecten  
Economische effecten op 
EU-niveau 0 √√ √√√ √√√√ √√√ √ 0 
Gevolgen voor het 
MKB 
 0 - √√ -√√√ √√√√ √√√ √ 0 
Sociale effecten op 
EU-niveau  0 √√ √√√ √√√√ √√√ √√ 0/√ 
Gevolgen voor 
derde landen 
 0 √ √√ √√√√ √√ √√ 0/√ 
Gevolgen voor 
seizoenarbeiders uit derde landen 0 √√ √√√ √√ √√ -√√√ 0/√ 
Gevolgen voor 
seizoenarbeiders 
uit EU-lidstaten  0 √ √√ √ √ √ 0 
 
 
NL 9   NL Tabel 2: Optie die de voorkeur geniet  
De voorkeursoptie is een combinatie van vers chillende aspecten van de beleidsopties 2B, 
3A/B en 4. 
Belangrijkste 
aspecten van het 
EU-optreden  Bepalingen van de voorkeursopties  Betrokken beleidsopties en 
sub-opties  
Toelatings-
voorwaarden  • Gemeenschappelijke definitie van seizoenarbeiders ; 
• Gemeenschappelijke toelatingscriteria , bv. de verplichting om een 
arbeidsmarkttoets uit te voeren, het vere iste van een arbeidscontract of bindend 
werkaanbod; 
• Vaststelling van de maximumduur van de vergunning ; 
• Eén vergunning voor arbeid en verblijf  op het grondgebied van de lidstaat; 
• Toelating mogelijk met een visum  met de vermelding “seizoenarbeid” voor 
korte verblijfsperioden (m aximum 3 maanden);  
Vaststelling van een maximumtermijn  voor de verwerking van aanvragen 
voor de gecombineerde vergunning . Beleidsoptie 2B 
 
Nieuwe 
toelating in 
volgende jaren  • Vergunning voor meerdere seizoenen , met een te bepalen maximumduur 
(bv. 3 jaar), of vereenvoudigde procedure voor nieuwe toelating (facultatief 
voor de lidstaten) ; 
• Naleving in het vorige jaar  van alle regels door de seizoenarbeider uit een 
derde land als voorwaarde voor een nieuwe toelating. Sub-optie 3 A/B 
Rechten en 
voordelen toegekend aan seizoenarbeiders 
uit derde landen  • Alle rechten op het gebied van arbeidsvoorwaarden ; 
• Gelijke behandeling met EU-onderdanen met betrekking tot  sociale-
zekerheidsrechten , bv. wat betreft beroepsziekten, arbeidsongevallen, 
ziektekosten, invaliditeitsuitkeringen, gezinsbijslag, ove rlijdensvergoeding;   
• Recht om van werkgever te veranderen  (bv. in geval van uitbuiting/slechte 
arbeidsomstandigheden, in geval van op eenvolgende korte oogsten) binnen de 
duur van het toegestane verblijf.  Sub-optie 2 B 
Maatregelen die 
terugkeer van seizoenarbeiders 
garanderen  • Uitdrukkelijke verplichting om terug te keren  na elk seizoen; 
• Maximumduur  van de verblijfsvergunning per seizoen; 
• Mogelijkheid van vereenvoudigde nieuwe toelating  in volgende jaren, 
uitsluitend voor seizoenarbeiders uit derde landen die tijdens hun vorige 
verblijf als seizoenarbeider alle voorwaarden hebben nageleefd . Optie 4, 3 A/B 
4.1. Belangrijkste voordelen  
De voorkeursoptie zou betere resultaten opleveren dan om het even welke andere 
afzonderlijke of gecombineerde beleidsoptie . Met gemeenschappelijk e toelatingsnormen en 
vereenvoudigde toegangsproce dures zouden de lidstaten ove r een soepel instrument 
beschikken om het aantal seizoenarbeiders  toe te laten dat zij nodig hebben. De 
voorkeursoptie legt de lidstaten de verp lichting op ofwel vergunningen voor meerdere 
seizoenen, ofwel een vereenvoudigde procedure in te voeren. Zo zou beter kunnen worden 
voldaan aan de behoeften van de arbeidsmar kt, daar de aanvoer van seizoenarbeiders 
gemakkelijker zou worden gegarandeerd, en zouden seizoenarbeiders uit derde landen uitzicht krijgen op legale circulaire migratie.  
Gelijke behandeling op een groter aantal terr einen zou het gevaar van uitbuiting op de 
werkplek verkleinen en de naar het thui sland overgemaakte bedragen doen toenemen. 
Verscheidene maatregelen zouden de terugkeer van seizoenarbeiders ui t derde landen moeten 
helpen garanderen en aldus het risico dat zij te  lang blijven en gaan zwartwerken beperken.  
Er worden maatregelen genomen om het pr obleem van lakse handhaving aan te pakken. Zo 
zullen de autoriteiten vóór de binnenkomst van een seizoenarbeide r controles moeten 
uitvoeren (bv. of er een arbeid scontract bestaat met een loon da t gelijkwaardig is met dat van 
nationale seizoenarbeiders). Op grond van de richtlijn inzake sancties voor de werkgevers 
zullen in bepaalde sectoren waar het risico op zwartwerk groot is, ar beidsinspecties worden 
uitgevoerd, die naar verwachting positieve spillover-effecten zull en hebben voor de sectoren 
met veel seizoenarbeid. 
 
NL 10   NL 4.2. Administratieve kosten 
Het aantal seizoenarbeiders uit derde landen dat tot de EU moet worden toegelaten om te 
voorzien in de toekomstige vraag naar arbe idskrachten, wordt geraamd op 230 000 per jaar. 
Naar schatting minstens de helft daarvan, dus 115 000 werknemers, komen in aanmerking 
voor een meerjarenvergunning c.q. versoepelde nieuwe toegang. Het uurtarief van het 
personeel van de lidstaten wordt geraamd op 23 EUR. Het onderzoek van een aanvraag vergt 
volgens berekeningen 6 uur, het verstrekken va n informatie over meerseizoenenvergunningen 
0,5 uur en de jaarlijk se rapportage 10 uur. 
De voorkeursoptie zou (per jaar) de volgende  extra administratieve kosten meebrengen voor 
de autoriteiten van de lidstaten: het doorgeven van informatie door regionale/lokale kantoren 
voor vreemdelingenzaken aan de autorite it van de lidstaat die de database van 
meerseizoenenvergunningen c.q. versoepelde to egangsprocedures beheert (57 500 EUR) en 
de verplichting om jaarlijks statistieken over te leggen aan de Commissie en de andere lidstaten betreffende het aantal aan seiz oenarbeiders uit derde landen afgegeven 
verblijfsvergunningen of visa (5  980 EUR), d.w.z. in totaal 63 480 EUR. De initiële kosten 
zullen naar verwachting dalen n aarmate de diensten van de lidstaten vertrouwd raken met de 
regeling.  
4.3. Evenredigheid en Europese meerwaarde  
Bindende regels voorstellen betreffende de toelatings- en verb lijfsvoorwaarden voor 
seizoenarbeiders uit derde landen staat in ev enredigheid tot het op te  lossen probleem. De 
voorgestelde richtlijn voert een gemeenschappe lijke procedure in voor de hele EU, met 
eerbiediging van de bevoegdheid van de lidstat en op het gebied van immigratie. Het is 
trouwens de enige manier om een duidelijk we ttelijk kader te scheppen voor migrerende 
werknemers, die helaas gemakkelijk het slachtoff er worden van uitbuiting. De keuze van een 
richtlijn als juridisch instrument laat de lidst aten een zekere vrijheid en zorgt toch voor een 
gemeenschappelijk eindresultaat. De Commi ssie heeft sinds 2001 steeds beklemtoond dat 
bindende gemeenschappelijke normen noodzakelijk zijn. De invoering en toepassing ervan 
kan effectief worden gemonitord, in het bijzonder  wat betreft de harmonisatie van de rechten 
van legaal verblijvende migranten met die van EU-onderdanen, overeenkomstig de oproep 
van de Europese Raad van Tampere van 1999 om “aan legaal verblijvende onderdanen van 
derde landen rechten en verplichtingen te verle nen die vergelijkbaar zijn met die van EU-
burgers” .  
De richtlijn laat de lidstaten een grote vrijhe id qua implementatie. De voorkeursoptie zou een 
relatief kleine wijziging van de bestaande  toestand meebrengen, zowel wat betreft de 
"zwaarte" van de wetgeving als de lasten voor bonafide werkgevers. Sommige lidstaten zullen 
misschien zwaardere lasten ondervinden omdat z ij (meer) specifieke regels moeten opleggen, 
maar die zijn verantwoord gelet op de doelstel lingen en gezien de behoefte die de betrokken 
lidstaten naar verwachting in de toekomst aan  deze categorie werknemers uit derde landen 
zullen hebben.
 Het blijft aan de lidstaten staan te bepa len hoeveel seizoenarbeiders uit derde 
landen zij toelaten. 
Deze combinatie van beleidsopties kan de volgende Europese meerwaarde genereren: 
– vereenvoudigde toelatingsproce dures en verblijfsvoorwaarde n voor seizoenarbeiders uit 
derde landen dragen bij tot het wegwerken va n tekorten aan arbeidsk rachten in bepaalde 
industrieën/economische sectoren en regio’s waar tekorten bestaan en naar verwachting 
nog zullen toenemen; 
– betere bescherming van seizoenarbeiders uit derde landen tegen uitbuiting; 
 
NL 11   NL – minder risico dat seizoenarbeiders te la ng blijven en gaan zwartwerken, dankzij een 
gemeenschappelijke regeling voor toelating en verblijf van seizoena rbeiders; en tevens 
– stimulans voor de verdere ontwikkeling van derde landen en van de externe aspecten van 
het EU-migratiebeleid. 
Seizoenarbeiders uit derde landen zouden ni et op een meer bevoorrechte wijze worden 
behandeld dan EU-onderdanen voor wie ove rgangsperiodes voor het vrij verkeer van 
werknemers gelden. Met name zou de gelijke behandeling op sommige sociaaleconomische gebieden pas worden toegekend wanneer de se izoenarbeider uit een derde land eenmaal tot 
een lidstaat is toegelaten om te werken.  
5. T
OEZICHT EN EVALUATIE  
Overeenkomstig haar mededeling "Een Europa  van resultaten – toepassing van het 
Gemeenschapsrecht"7 stelt de Commissie voor een groe p van deskundigen op te richten met 
vertegenwoordigers van de lidstaten en de  Commissie (het "contactcomité"), dat zou 
bijeenkomen om vraagstukken te bespreken in verband met de omzetting van de voorgestelde richtlijn, op dezelfde wijze als de contactcomités die geregeld bijeenkomen om toe te zien op 
de tenuitvoerlegging van bijvoorbeeld Richt lijn 2009/50/EG en Rich tlijn 2009/52/EG. De 
voorgestelde groep van deskundigen zou borg staan  voor een betere informatiestroom tussen 
de EU en de nationale autoriteiten over de wijze waarop de richtlijn ten uitvoer wordt gelegd, 
en zou helpen om problemen effectie ver te voorkomen en op te lossen.  
De lidstaten zouden verplicht zijn aan de Commissie en de andere lidstaten statistische 
gegevens te bezorgen over het aantal seizoena rbeiders uit derde landen voor wie in het vorige 
kalenderjaar een seizoenarbeidersvergunning is  afgegeven, vernieuwd of ingetrokken, met 
vermelding van hun nationaliteit, leeftijd en geslacht, alsmede de geldigheidsduur van de 
vergunning en de economische sector.  
Toezicht en evaluatie zullen tevens worden ui tgeoefend in de vorm van een evaluatierapport 
van de Commissie, drie jaar na het verstrijken van de omzet tingstermijn van de richtlijn, op 
basis van verslaggeving door de lidstaten. 
                                                
 
7 COM(2007) 502.