[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 29.7.2009

COM(2009) 399 definitief

2009/0112 (CNS)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot vaststelling van een langetermijnplan voor het ansjovisbestand in de Golf van Biskaje en de daarop vissende visserijtakken {SEC(2009) 1076 final}{SEC(2009) 1077 final}

TOELICHTING

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |

110 | Motivering en doel van het voorstel In deze verordening wordt een langetermijnplan voor het beheer van het ansjovisbestand in de Golf van Biskaje en de daarop vissende visserijtakken voorgesteld. Het plan heeft tot doel de biomassa van het ansjovisbestand in de Golf van Biskaje op een peil te houden dat het mogelijk maakt dit bestand op basis van wetenschappelijk advies duurzaam te exploiteren volgens het principe van de maximale duurzame opbrengst, en de stabiliteit en rendabiliteit van de visserijsector optimaal te waarborgen. Deze doelstellingen zijn in overeenstemming met de doelen van het gemeenschappelijk visserijbeleid die zijn vastgesteld in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid[1], en in artikel 30 van het uitvoeringsplan van de Wereldtop over duurzame ontwikkeling (2002, Johannesburg). De belangrijkste elementen van het nieuwe pakket zijn: De noodzaak een langetermijnbeheersplan vast te stellen in plaats van jaarlijkse ad-hocmaatregelen voor het bepalen van de vangstmogelijkheden. De ansjovisvisserij in de Golf van Biskaje is momenteel gesloten. De Commissie is het eens met de teneur van de wetenschappelijke adviezen en de standpunten van de belanghebbende partijen, die erop neer komt dat deze visserij slechts weer kan worden opengesteld in het kader van een langetermijnstrategie op basis van een adequaat vangstvoorschrift. Een adequaat vangstvoorschrift met het oog op een gegarandeerde stabiliteit van de visserij. Het vangstvoorschrift voor dit langetermijnplan moet een hoge opbrengst van de ansjovisexploitatie garanderen, de stabiliteit van deze visserijtak waarborgen en het gevaar van instorting van het bestand beperken. Met betrekking tot de eventuele voorschriften zijn verschillende opties geanalyseerd. Uit deze analyse komt het volgende voorschrift voor de berekening van de jaarlijkse totaal toegestane vangst (TAC) als meest adequate optie naar voren: [pic] Waarbij: TACy = de totaal toegestane vangst voor een beheersjaar y dat de periode juli tot en met juni van het volgende jaar bestrijkt. TAC min = de minimale TAC. TAC max = de maximaal toegestane TAC. Bpa = het voorzorgsniveau van de paaibiomassa voor dit bestand. Gamma γ = het vangstniveau. SSBy = de in mei van elk jaar geraamde daadwerkelijke paaibiomassa. Volgens het wetenschappelijk advies zij, de adequate parameters om het ansjovisbestand in de Golf van Biskaje aan de hand van de hierboven opgenomen formule te beheren, de volgende: TAC min = 7 000 ton; TAC max = 33 000 ton; Bpa = 33 000 ton; γ = 0,3. Versterking van controle en handhaving In het langetermijnplan dienen ook controlebepalingen te worden opgenomen. Deze moeten de basis vormen voor een versterkte controleregeling en fungeren bijgevolg als aanvullende vereisen bovenop die in de algemene controleregeling van het gemeenschappelijk visserijbeleid, die momenteel wordt herzien. De eenmaal vastgestelde controleverordening krijgt voorrang op het overeenkomstige hoofdstuk in de onderhavige verordening. |

120 | Algemene context In 2002 werd met de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid de basis gelegd voor de tenuitvoerlegging van langetermijnplannen die de kortetermijnaanpak op grond van jaarlijks te onderhandelen besluiten moesten vervangen. Eveneens bij de herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid in 2002 zijn de Commissie en de Raad overeengekomen om geleidelijk meerjarenplannen en herstelplannen ten uitvoer te leggen voor visserijhulpbronnen die belangrijk zijn voor de Gemeenschap. Een uit economisch, sociaal en milieuoogpunt duurzame exploitatie van de levende aquatische rijkdommen kan het best worden gegarandeerd in het kader van een beheer van de hulpbronnen aan de hand van langetermijnplannen. Er zijn plannen opgesteld voor de meeste kabeljauwbestanden in de wateren van de Gemeenschap, voor twee heekbestanden, voor twee Nephropsbestanden, voor twee tongbestanden en voor de schol- en tongbestanden in de Noordzee. |

130 | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied - Bij Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid is het algemene raamwerk voor de duurzame exploitatie van de visserijhulpbronnen vastgesteld. - Verordening (EEG) nr. 2847/1993 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid. - Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad van 27 juli 2006 inzake het Europees Visserijfonds. |

40 | Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de Unie Het duurzame-ontwikkelingsdoel dat met het voorstel wordt nagestreefd, strookt met het milieubeleid van de Gemeenschap en in het bijzonder met de elementen van dat beleid die betrekking hebben op de bescherming van natuurlijke habitats en het behoud van natuurlijke hulpbronnen. |

RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |

Raadpleging van belanghebbende partijen |

211 | Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten In het voorstel is rekening gehouden met de resultaten van een overlegproces tussen de Commissie enerzijds en de lidstaten en belanghebbende vertegenwoordigers uit de regionale adviesraden anderzijds. In november 2007 heeft de Commissie ter attentie van de lidstaten een technisch non-paper opgesteld. In dit document werden mogelijke elementen van het beheersplan, inclusief alternatieve benaderingen, voorgesteld. Verschillende opties met betrekking tot de vangstcontroleregeling. Verschillende opties werden getoetst aan beheersefficiëntie en de vangst/risicoverhouding. Mogelijk beheer van capaciteit/inspanning. Met het oog op een adequaat beheer van deze visserij moet een plan worden vastgesteld dat ervoor zorgt dat de jaarlijkse visserijinspanning overeenstemt met de beschikbare vangstmogelijkheden. Technische maatregelen. Instelling van een gebied voor de bescherming van juvenielen waar een groter aandeel van de pas gerekruteerde vis kan paaien, en/of instelling van gebieden om de volwassen vis te beschermen. Controlemaatregelen. De noodzaak een strikte controleregeling toe te passen, inclusief de verplichting voor de lidstaten nationale controleplannen op te stellen. Marktmaatregelen. Verschillende opties met betrekking tot marktmaatregelen op basis van het aantal stuks per toegestane kg. Onderzoek. De noodzaak aanvullende wetenschappelijke methoden te ontwikkelen om rekruteringsramingen voor een bepaald jaar betrouwbaarder te maken, met name aan de hand van peilingen in de najaarsperiode van het visseizoen met het oog op de vaststelling van de TAC (tegen het einde van) het daarop volgende voorjaar. Het overlegdocument is ook verstuurd aan de regionale adviesraad voor de zuidwestelijke wateren (SWWRAC). Deze instantie is door de Gemeenschap opgericht om vertegenwoordigers van de vangst- en verwerkingssector, milieu-NGO's, recreatievissers en andere groepen in staat te stellen de Europese Commissie te voorzien van feedback en advies over voorgestelde beleidsmaatregelen inzake de zuidwestelijke wateren, waar dit bestand wordt bevist. De SWWRAC is met betrekking tot de beheersopties voor dit bestand geraadpleegd over de verschillende rapporten van de groep van wetenschappelijk en technisch deskundigen (zie volgende deel). De belangrijke insteek van de SWWRAC komt deels tot uiting in een aantal punten over dit aspect. |

212 | Overzicht van de ontvangen reacties De SWWRAC deelde de mening dat een langetermijnplan voor het beheer van ansjovis in de Golf van Biskaje moet worden vastgesteld. Bovendien kon deze RAR zich vinden in een vangstcontrolevoorschrift dat zeer vergelijkbaar is met die in het onderhavige voorstel. Niettemin pleit de RAR ervoor de voorgestelde exploitatiefactor (gamma, nu 0,3) op te trekken naar 0,4. Hierdoor zou het risiconiveau aanzienlijk toenemen en wordt het bijgevolg waarschijnlijker dat een bestand onder de Blim duikt en de betrokken visserij moet worden gesloten. Voor het overige heeft de Commissie het voorstel naar aanleiding van het raadplegingsproces sterker gericht op vangstcontrolevoorschriften en controlebepalingen. Andere elementen die in het technische non-paper werden behandeld, kunnen in het kader van andere regelgevingsinstrumenten in overweging worden genomen (zoals de regionale technische maatregelen en/of onderzoekssurveys binnen de adviesinstanties van de Commissie). |

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

221 | Betrokken wetenschaps- en kennisgebieden Het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (WTECV) is gevraagd advies over het langetermijnbeheer van ansjovis te verstrekken. Een ad-hocgroep van deskundigen is hiervoor twee keer samengekomen: in Hamburg (14-18 april 2008) en in San Sebastián (2-6 juni 2008). De bespreking van het advies in het voltallige WTECV vond plaats tijdens de vergadering van 2 tot en met 4 juli 2008. Bovendien werd tijdens een bijeenkomst van 20-24 april 2009 een nieuw, door de RAR voorgesteld voorschrift met een hogere Blim-waarde geanalyseerd. |

Samenvatting van de ingewonnen en benutte adviezen De belangrijkste punten: Zowel het WTECV als de SWWRAC zien aanzienlijke voordelen in het loslaten van het bestaande, op jaarlijkse ad-hocmaatregelen gebaseerde systeem ten bate van een langetermijnplan. Het WTECV geeft de op een risicoanalyse gebaseerde resultaten van de verschillende vangstcontrolevoorschriften weer in het kader van de volgende exploitatiescenario’s: Optie A: Vangst van een constant blijvend aandeel boven een ontsnappingsniveau van de paaibiomassa (SSB); Optie B: Vangst van een constant blijvend aandeel van de paaibiomassa (SSB); Optie C: Vangst van een constant blijvend aandeel boven een ontsnappingsniveau bij geringe rekrutering. Deze optie werd voorgesteld door de RAR. Optie D: Vangst van een constant blijvend aandeel van de paaibiomassa (SSB), maar met bepaalde beperkingen op het minimale biomassaniveau. Deze optie werd eveneens voorgesteld door de RAR. De analyse was gebaseerd op een simulatiemodel waarin over een periode van tien jaar werd geëvalueerd met welke waarschijnlijkheidsgraad het bestand onder de Blim-waarde zou duiken en de visserij zou moeten worden gesloten. Het onderhavige voorstel is gebaseerd op optie D. |

225 |

226 | Wijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt voor het publiek Het WTECV-advies is beschikbaar op de website van dit comité: (fishnet.jrc.it/web/stecf ). |

230 | Effectbeoordeling De effectbeoordeling is gebaseerd op twee basisbeleidsopties. De tweede is opgesplitst in drie subopties. Geen wijziging van het beleid (status-quo). Vaststelling van een langetermijnbeheersplan in het kader van de drie door het WTECV voorgestelde alternatieven; Naar aanleiding van de effectbeoordeling werd een extra optie (D) voorgesteld door de RAR. De beoordeling door het WTECV heeft aangetoond dat deze optie vergelijkbaar is met optie C (die het best uit de effectbeoordeling kwam) en dezelfde voordelen voor het bestand zou opleveren terwijl het risico van een instorting van het bestand zou worden beperkt. Deze optie kreeg de voorkeur van de RAR en werd daarom gekozen voor het onderhavige voorstel. De effectbeoordeling is beschikbaar op: http://ec.europa.eu/governance/impact/practice_en.htm |

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |

310 | Rechtsgrond De rechtsgrond voor de vaststelling van langetermijnplannen is artikel 37 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. |

329 | Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |

Evenredigheidsbeginsel Het voorstel beantwoordt aan het evenredigheidsbeginsel. |

331 |

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |

409 | Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Europese Unie. |

AANVULLENDE INFORMATIE |

Evaluatie-/herzienings-/uitdovingsclausule |

531 | In het voorstel is een bepaling opgenomen op grond waarvan het plan met ingang van de datum van inwerkingtreding van de verordening om de drie jaar moet worden geëvalueerd. |

532 | In het voorgestelde plan wordt een minimaal paaibiomassaniveau vastgesteld dat is gebaseerd op wetenschappelijk advies van het WTECV en de ICES. Zodra het paaibiomassaniveau onder dat minimum duikt, moet de visserij worden gesloten. Het voorstel bevat een evaluatiebepaling die ervoor moet zorgen dat de waarde kan worden gewijzigd in het licht van nieuwe wetenschappelijke gegevens en adviezen. |

2009/0112 (CNS)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot vaststelling van een langetermijnplan voor het ansjovisbestand in de Golf van Biskaje en de daarop vissende visserijtakken

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37,

Gezien het voorstel van de Commissie[2],

Gezien het advies van het Europees Parlement[3],

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In het licht van het uitvoeringsplan dat is vastgesteld tijdens de in 2002 in Johannesburg gehouden VN-Wereldtop over duurzame ontwikkeling, moet de Europese Gemeenschap onder meer zorgen voor het behoud of het herstel van de visbestanden op een niveau dat een maximale duurzame opbrengst kan opleveren en voor de urgente verwezenlijking - waar mogelijk uiterlijk in 2015 - van deze doelstellingen wanneer het uitgeputte bestanden betreft.

(2) De ansjovisvisserij in de Golf van Biskaje is sinds 2005 gesloten vanwege de slechte toestand van dat bestand.

(3) Om het ansjovisbestand in de Golf van Biskaje weer te herstellen tot een peil dat het mogelijk maakt dit bestand duurzaam volgens het principe van de maximale duurzame opbrengst te exploiteren, moeten maatregelen voor het langetermijnbeheer van dit bestand worden vastgesteld om te garanderen dat dit bestand een met het principe van de maximale duurzame opbrengst overeenstemmende hoge opbrengst oplevert, dat de stabiliteit van de visserij optimaal wordt gewaarborgd en dat het risico van een ineenstorting van het bestand wordt beperkt.

(4) Het seizoen voor de visserij op ansjovis in de Golf van Biskaje loopt jaarlijks van 1 juli tot en met 30 juni. Omwille van de vereenvoudiging dienen op basis van het advies van het Wetenschappelijk, Technisch en Wetenschappelijk Comité voor de Visserij (WTECV) specifieke maatregelen inzake de vaststelling van de TAC voor elk visseizoen en de verdeling van de vangstmogelijkheden over de lidstaten te worden genomen die samenvallen met deze beheersperiode. Dit betekent dat moet worden afgeweken van de procedure van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid[4].

(5) Uit het advies van het WTECV blijkt dat de vangst van een constant blijvend aandeel van de paaibiomassa van het bestand zou leiden tot een duurzaam bestandsbeheer. Het WTECV adviseert bovendien de minimale paaibiomassa die aanwezig moet zijn voordat de visserij van start gaat, vast te stellen op 24 000 ton en het voorzorgsniveau van de biomassa op 33 000 ton. Het adequate vangstniveau bedraagt jaarlijks 30 % van de paaibiomassa, tenzij adequate beperkingen nodig zijn. Met dit niveau kan het risico van een instorting van het bestand onder het niveau van de minimale paaibiomassa, en een daaruit volgende sluiting van de visserij, tot een minimum worden herleid terwijl de opbrengsten groot blijven.

(6) Wanneer het WTECV over een bepaalde TAC geen advies kan uitbrengen wegens het ontbreken van voldoende nauwkeurige en representatieve informatie, moeten maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat toch op consequente wijze een TAC kan worden vastgesteld.

(7) Mocht uit een evaluatie blijken dat het in het plan vastgestelde minimale paaibiomassaniveau of de in het plan vastgestelde TAC achterhaald is, dan dient een aanpassing van het plan te worden overwogen. Aangezien de vaststelling en de verdeling van de vangstmogelijkheden wezenlijke maatregelen van het gemeenschappelijk visserijbeleid zijn met een rechtstreekse impact op de sociaaleconomische situatie van de visserijvloten van de lidstaten, dient de Raad zich het recht voor te behouden om met betrekking hiertoe rechtstreeks zijn uitvoeringsbevoegdheden uit te oefenen.

(8) Ter aanvulling van de controlemaatregelen die zijn vervat in Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid[5] moeten controlemaatregelen worden ingevoerd om de naleving van de in de onderhavige verordening vervatte maatregelen te garanderen. Aangezien in de ansjovisvisserij een groot aantal vaartuigen met een lengte over alles van minder dan 15 meter actief zijn, dienen de verplichtingen die zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 2244/2003 van de Commissie van 18 december 2003 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen inzake satellietvolgsystemen[6], tot alle op ansjovis vissende vaartuigen te worden uitgebreid.

(9) Er dient te worden voorzien in een periodieke evaluatie van het plan en in de aanpassing daarvan wanneer uit de evaluatie blijkt dat de vangstcontrolevoorschriften de voorzorgsbenadering voor het bestandsbeheer niet langer waarborgt.

(10) Met het oog op het bepaalde in artikel 21, onder a) i) en iv), van Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad van 27 juli 2006 inzake het Europees Visserijfonds[7] moet het plan een herstelplan zijn in de zin van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 wanneer het bestand zich onder het voorzorgsniveau voor de paaibiomassa bevindt, en moet het plan in alle andere omstandigheden een beheersplan zijn in de zin van artikel 6 van de laatstgenoemde verordening.

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp

In deze verordening wordt een langetermijnplan voor de instandhouding en het beheer van het ansjovisbestand in de Golf van Biskaje vastgesteld (hierna “het plan” genoemd).

Artikel 2

Toepassingsgebied

Deze verordening is van toepassing op het ansjovisbestand in ICES-zone VIII.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) “visseizoen”: de periode van 1 juli tot en met 30 juni van het volgende jaar;

b) ‘totaal toegestane vangst” (TAC): de hoeveelheid ansjovis uit het in de in artikel 2 genoemde zone aanwezige ansjovisbestand die gedurende elk visseizoen mag worden gevangen, aangeland of als levend aas gebruikt;

c) "quotum": een aandeel van de over de lidstaten verdeelde TAC;

d) “voorzorgsniveau van de biomassa”: een paaibiomassaniveau van 33 000 ton;

e) “bestaande biomassa”: de mediane omvang van de biomassa van het ansjovisbestand in een visseizoen.

HOOFDSTUK IIDOELSTELLING VOOR LANGETERMIJNBEHEER

Artikel 4

Doelstelling van het plan

Het plan heeft tot doel:

a) de exploitatie van het ansjovisbestand op een met de maximale duurzame opbrengst overeenstemmend hoog niveau te verzekeren, en

b) de stabiliteit van de visserij zo goed mogelijk te garanderen en tegelijkertijd het risico van een instorting van het bestand beperkt te houden.

HOOFDSTUK III

VANGSTVOORSCHRIFTEN

Artikel 5

De TAC en de verdeling ervan over de lidstaten

1. De over de lidstaten te verdelen TAC voor elke visseizoen wordt vastgesteld op de in bijlage I opgenomen hoeveelheid in ton die overeenstemt met de door het WTECV geraamde bestaande biomassa.

2. Wanneer het WTECV wegens het ontbreken van voldoende nauwkeurige en representatieve informatie geen advies over de bestaande biomassa kan uitbrengen, worden de TAC en de quota als volgt bepaald:

a) wanneer het WTECV adviseert dat de ansjovisvangsten tot het laagst mogelijke niveau moeten worden verlaagd, worden de TAC en de quota vastgesteld op een niveau dat 25 % lager ligt dan de TAC en de quota die golden voor het vorige visseizoen;

b) in alle andere gevallen worden de TAC en de quota vastgesteld op een niveau dat overeenstemt met het niveau in ton dat gold voor het vorige visseizoen.

3. Jaarlijks stelt de Commissie de betrokken lidstaten in kennis van het WTECV-advies, bevestigt zij welke daarmee overeenstemmende TAC en quota overeenkomstig het bepaalde in bijlage I gelden voor het op 1 juli van dat jaar beginnende visseizoen en publiceert zij dit in de serie C van het Publicatieblad van de Europese Unie en op haar website.

Artikel 6

Aanpassing van de maatregelen

Wanneer het in artikel 3 bedoelde voorzorgsniveau van de biomassa of het TAC-niveau dat volgens bijlage I overeenstemt met de betrokken biomassaniveaus, niet meer adequaat is met het oog op de duurzame exploitatie van het ansjovisbestand, neemt de Raad volgens de procedure in artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 een besluit over nieuwe waarden voor deze niveaus.

Artikel 7

Verband met Verordening (EG) nr. 847/96

Artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 847/96 van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota[8] is van toepassing op de TAC en de quota die overeenkomstig dit hoofdstuk gelden voor elke visseizoen.

HOOFDSTUK IV

TOEZICHT, INSPECTIE EN BEWAKING

Artikel 8

Verband met Verordening (EEG) nr. 2847/93

De in dit hoofdstuk vastgestelde controlemaatregelen zijn van toepassing ter aanvulling van die van Verordening (EEG) nr. 2847/93 en hoofdstuk V van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad, en de bepalingen ter uitvoering van die verordeningen.

Artikel 9

Speciaal visdocument

1. Om in de Golf van Biskaje op ansjovis te mogen vissen, moeten de betrokken vaartuigen over een overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad van 27 juni 1994 tot vaststelling van algemene bepalingen inzake speciale visdocumenten[9] afgegeven speciaal visdocument beschikken.

2. Voor vissersvaartuigen die niet beschikken over het in lid 1 bedoelde visdocument, is het verboden te vissen op ansjovis of enige hoeveelheid ansjovis aan boord te hebben tijdens visreizen waarbij het vaartuig de in artikel 2 genoemde ICES-zone heeft aangedaan.

3. Vóór het begin van de visserijactiviteiten in om het even welk visseizoen stellen de lidstaten een lijst op van de vaartuigen die over het in lid 1 bedoelde speciale visdocument beschikken en stellen deze lijst op hun officiële website ter beschikking van de Commissie en de overige lidstaten aan de hand van een link naar de betrokken webpagina. De lidstaten werken de lijst zo nodig bij en stellen de Commissie en de lidstaten onverwijld in kennis wanneer de oorspronkelijke link naar de webpagina wordt gewijzigd.

Artikel 10 Satellietvolgsystemen voor vissersvaartuigen

Bovenop artikel 22, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 2371/2002 gelden de in Verordening (EG) nr. 2244/2003 van de Commissie vervatte verplichtingen met ingang van 1 juli 2010 op de in artikel 9 bedoelde vaartuigen met een lengte over alles van niet meer dan 15 meter.

Artikel 11 Vergelijkende controles

1. De lidstaten verrichten met betrekking tot ansjovis de in artikel 19 van Verordening (EEG) nr. 2847/93 bedoelde administratieve vergelijkende controles en controles ter verificatie van gegevens. Speciale nadruk dient te worden gelegd op de mogelijkheid dat andere soorten dan ansjovis als ansjovis worden aangegeven en omgekeerd.

2. De lidstaten gaan aan de hand van de VMS-gegevens na of de in de visserijcontrolecentra (VCC’s) ontvangen gegevens in overeenstemming zijn met de in het logboek vermelde activiteiten. Deze vergelijkende controles worden in computerleesbare vorm bewaard gedurende een periode van drie jaar.

3. Elke lidstaat houdt de contactgegevens voor de indiening van logboeken en aanlandingsaangiften bij en maakt deze gegevens beschikbaar op zijn officiële website.

Artikel 12

Weging van ansjovis

De kapitein van een vissersvaartuig zorgt ervoor dat alle ansjovis die wordt gevangen in de in artikel 2 genoemde zone, aan boord wordt gehouden en wordt aangeland in een communautaire haven, pas na weging aan boord of in de haven van aanlanding wordt verkocht of naar een andere plaats wordt vervoerd. Hiertoe wordt gebruik gemaakt van door de bevoegde nationale autoriteiten goedgekeurde weegschalen. De uitkomst van de weging wordt gebruikt voor de in artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2847/93 bedoelde aangifte.

Artikel 13

Verbod op overlading

De overlading van ansjovis op zee is verboden in de in artikel 2 genoemde zone.

Artikel 14

Voorafgaande kennisgeving

1. De kapitein, of diens vertegenwoordiger, van een communautair vissersvaartuig dat een haven of een aanlandingsplaats van een lidstaat wil aandoen met meer dan 1 ton ansjovis aan boord, stelt de bevoegde autoriteiten van die lidstaat ten minste vier uur vooraf in kennis van:

a) de naam van de haven of aanlandingsplaats;

b) het vermoedelijke tijdstip van aankomst in die haven of op die aanlandingsplaats;

c) de in kg levend gewicht uitgedrukte hoeveelheid van elke soort waarvan meer dan 50 kg aan boord is.

2. De bevoegde autoriteiten van een lidstaat waar meer dan 1 ton ansjovis zal worden aangeland, kunnen eisen dat niet met het lossen van de aan boord gehouden vangst wordt begonnen voordat zij daartoe toestemming hebben gegeven.

3. De kapitein van een communautair vissersvaartuig, of diens vertegenwoordiger, die een aan boord gehouden hoeveelheid vis op zee wil overladen of lossen of wil aanlanden in een haven of op een aanlandingsplaats van een derde land, deelt de in lid 1 bedoelde gegevens ten minste 24 uur vóór het overladen of lossen op zee of vóór het aanlanden in een derde land mee aan de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat.

Artikel 15

Aangewezen havens

1. Bij aanlanding van meer dan 1 ton ansjovis in de Gemeenschap vanaf een communautair vissersvaartuig ziet de kapitein van dit vissersvaartuig erop toe dat deze ansjovis uitsluitend in daartoe aangewezen havens wordt aangeland.

2. Elke lidstaat wijst de havens aan waar de aanlanding van meer dan 1 ton ansjovis dient plaats te vinden.

3. Elke lidstaat maakt binnen 15 dagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening de lijst van aangewezen havens en, uiterlijk 30 dagen later, de voor die havens geldende inspectie- en bewakingsprocedures mee, met inbegrip van de bepalingen en voorwaarden voor het registreren en rapporteren van de hoeveelheden ansjovis bij elke aanlanding.

Artikel 16

Tolerantiemarge bij de raming van de in het logboek geregistreerde hoeveelheden

In afwijking van artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2807/83 van de Commissie van 22 september 1983 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de registratie van gegevens over de visvangst van de lidstaten[10], bedraagt de toegestane tolerantiemarge bij de raming van de in kg uitgedrukte, aan boord gehouden hoeveelheden 5 % van de in het logboek geregistreerde hoeveelheid.

Artikel 17

Gescheiden opslag van ansjovis

Communautaire vissersvaartuigen mogen geen containers aan boord hebben waarin hoeveelheden ansjovis met andere soorten mariene organismen zijn vermengd. Containers met ansjovis moeten gescheiden van andere containers in het ruim worden gestouwd.

Artikel 18

Vervoer van ansjovis

1. De bevoegde autoriteiten van een lidstaat mogen eisen dat hoeveelheden ansjovis die zijn gevangen in de in artikel 2 genoemde zone en voor het eerst in die lidstaat worden aangeland, pas na weging in aanwezigheid van controleurs worden vervoerd vanuit de haven van eerste aanlanding. Ansjovis die voor het eerst in een krachtens artikel 15 aangewezen haven wordt aangeland, mag pas voor eerste verkoop worden aangeboden en worden verkocht na weging, in aanwezigheid van door de lidstaten erkende controleurs, van representatieve monsters die ten minste 20 % van het aangelande aantal vertegenwoordigen. Hiertoe delen de lidstaten de Commissie binnen een maand na de datum van inwerkingtreding van deze verordening nadere gegevens mee over de te gebruiken bemonsteringsmethode.

2. In afwijking van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2847/93, gaan alle hoeveelheden ansjovis van meer dan 50 kg die naar een andere plaats dan die van eerste aanlanding of invoer worden vervoerd, vergezeld van een afschrift van een van de bij de vervoerde hoeveelheden ansjovis horende aangiften als bedoeld in artikel 8, lid 1, van die verordening. De in artikel 13, lid 4, onder b), van die verordening bedoelde uitzondering is niet van toepassing.

Artikel 19

Nationale controleactieprogramma’s

1. Lidstaten met onder de onderhavige verordening vallende vaartuigen stellen overeenkomstig bijlage II een nationaal controleactieprogramma op en zien erop toe dat in de in artikel 6, lid 6, van Verordening (EG) nr. 2847/93 bedoelde bemonsteringsregelingen bijzondere aandacht wordt besteed aan het toezicht op de activiteiten van die vaartuigen.

2. Vóór 30 september van elk jaar stellen de lidstaten met onder deze verordening vallende vaartuigen, op hun officiële website hun nationale controleprogramma's, een uitvoeringsschema en de in lid 1 bedoelde bemonsteringsregeling ter beschikking van de Commissie en van de andere lidstaten waarop deze verordening van toepassing is.

3. De Commissie belegt ten minste eenmaal per jaar een vergadering van het Comité voor de visserij en de aquacultuur om de toepassing en de resultaten van de nationale controleactieprogramma’s te beoordelen.

Artikel 20

IJkpunten voor de inspectie

In de in artikel 21 bedoelde controleactieprogramma’s worden specifieke ijkpunten voor de inspectie vastgesteld. Deze ijkpunten worden periodiek herzien nadat de behaalde resultaten zijn geanalyseerd. De ijkpunten voor de inspectie worden geleidelijk bijgesteld totdat de in bijlage III vastgestelde ijkpunten zijn bereikt.

Artikel 21

Specifieke controle- en inspectieprogramma's

In afwijking van artikel 34 quater, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2847/93 kunnen de specifieke controle- en inspectieprogramma's voor het betrokken ansjovisbestand een looptijd hebben van meer dan drie jaar na de inwerkingtreding ervan.

HOOFDSTUK VFOLLOW-UP

Artikel 22

Evaluatie van het plan

Uiterlijk in het derde jaar van toepassing van deze verordening en vervolgens om de drie jaar tijdens de toepassingsperiode van deze verordening evalueert de Commissie op basis van adviezen van het WTECV en na raadpleging van de betrokken Regionale Adviesraad het effect van het plan op het ansjovisbestand en de op dat bestand vissende visserijtakken, en stelt zij, in voorkomend geval, relevante maatregelen tot wijziging van het plan voor.

HOOFDSTUK VIISLOTBEPALINGEN

Artikel 23

Bijstand uit hoofde van het Europees Visserijfonds

1. Gedurende de visseizoenen waarin het bestand zich onder het voorzorgsniveau van de biomassa bevindt, geldt het plan als een herstelplan in de zin van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2371/2002, en voor de toepassing van artikel 21, onder a) i), van Verordening (EG) nr. 1198/2006.

2. Gedurende de visseizoenen waarin het bestand zich op of boven het voorzorgsniveau van de biomassa bevindt, geldt het plan als een beheersplan in de zin van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 2371/2002, en voor de toepassing van artikel 21, onder a) iv), van Verordening (EG) nr. 1198/2006.

Artikel 24

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De voorzitter

BIJLAGE I

De in de hieronder opgenomen tabel genoemde TAC-niveaus zijn berekend volgens de volgende formule:

[pic]Waarbij:

TAC y = de totaal toegestane vangst voor een beheersjaar y dat de periode juli tot en met juni van het volgende jaar bestrijkt.

TAC min = de minimale TAC.

TAC max = de maximaal toegestane TAC.

B pa = het voorzorgsniveau van de paaibiomassa voor dit bestand.

Gamma γ = het vangstniveau.

SSB y i = de in mei van elk jaar geraamde daadwerkelijke paaibiomassa.

Volgens het wetenschappelijk advies zijn de adequate parameters om het ansjovisbestand in de Golf van Biskaje aan de hand van de hierboven opgenomen formule te beheren, de volgende:

TAC min = 7 000 ton;

TAC max = 33 000 ton;

B pa = 33 000 ton;

γ = 0,3.

Bestaande biomassaniveaus en overeenkomstige TAC- en quotaniveaus

Geraamde bestaande biomassa (ton) | Overeenkomstige TAC (ton | Quota (ton) |

Frankrijk | Spanje |

24 000 of minder | 0 | 0 | 0 |

24 001 – 33 000 | 7 000 | 700 | 6 300 |

33 001 – 34 000 | 10 200 | 1 020 | 9 180 |

34 001 – 35 000 | 10 500 | 1 050 | 9 450 |

35 001 – 36 000 | 10 800 | 1 080 | 9 720 |

36 001 – 37 000 | 11 100 | 1 110 | 9 990 |

37 001 – 38 000 | 11 400 | 1 140 | 10 260 |

38 001 – 39 000 | 11 700 | 1 170 | 10 530 |

39 001 – 40 000 | 12 000 | 1 200 | 10 800 |

40 001 – 41 000 | 12 300 | 1 230 | 11 070 |

41 001 – 42 000 | 12 600 | 1 260 | 11 340 |

42 001 – 43 000 | 12 900 | 1 290 | 11 610 |

43 001 – 44 000 | 13 200 | 1 320 | 11 880 |

44 001 – 45 000 | 13 500 | 1 350 | 12 150 |

45 001 – 46 000 | 13 800 | 1 380 | 12 420 |

46 001 – 47 000 | 14 100 | 1 410 | 12 690 |

47 001 – 48 000 | 14 400 | 1 440 | 12 960 |

48 001 – 49 000 | 14 700 | 1 470 | 13 230 |

49 001 – 50 000 | 15 000 | 1 500 | 13 500 |

50 001 – 51 000 | 15 300 | 1 530 | 13 770 |

51 001 – 52 000 | 15 600 | 1 560 | 14 040 |

52 001 – 53 000 | 15 900 | 1 590 | 14 310 |

53 001 – 54 000 | 16 200 | 1 620 | 14 580 |

54 001 – 55 000 | 16 500 | 1 650 | 14 850 |

55 001 – 56 000 | 16 800 | 1 680 | 15 120 |

56 001 – 57 000 | 17 100 | 1 710 | 15 390 |

57 001 – 58 000 | 17 400 | 1 740 | 15 660 |

58 001 – 59 000 | 17 700 | 1 770 | 15 930 |

59 001 – 60 000 | 18 000 | 1 800 | 16 200 |

60 001 – 61 000 | 18 300 | 1 830 | 16 470 |

61 001 – 62 000 | 18 600 | 1 860 | 16 740 |

62 001 - 63 000 | 18 900 | 1 890 | 17 010 |

63 001 – 64 000 | 19 200 | 1 920 | 17 280 |

64 001 – 65 000 | 19 500 | 1 950 | 17 550 |

65 001 – 66 000 | 19 800 | 1 980 | 17 820 |

66 001 – 67 000 | 20 100 | 2 010 | 18 090 |

67 001 – 68 000 | 20 400 | 2 040 | 18 360 |

68 001 – 69 000 | 20 700 | 2 070 | 18 630 |

69 001 – 70 000 | 21 000 | 2 100 | 18 900 |

70 001 – 71 000 | 21 300 | 2 130 | 19 170 |

71 001 – 72 000 | 21 600 | 2 160 | 19 440 |

72 001 – 73 000 | 21 900 | 2 190 | 19 710 |

73 001 – 74 000 | 22 200 | 2 220 | 19 980 |

74 001 – 75 000 | 22 500 | 2 250 | 20 250 |

75 001 – 76 000 | 22 800 | 2 280 | 20 520 |

76 001 – 77 000 | 23 100 | 2 310 | 20 790 |

77 001 – 78 000 | 23 400 | 2 340 | 21 060 |

78 001 – 79 000 | 23 700 | 2 370 | 21 330 |

79 001 – 80 000 | 24 000 | 2 400 | 21 600 |

80 001 – 81 000 | 24 300 | 2 430 | 21 870 |

81 001 – 82 000 | 24 600 | 2 460 | 22 140 |

82 001 – 83 000 | 24 900 | 2 490 | 22 410 |

83 001 – 84 000 | 25 200 | 2 520 | 22 680 |

84 001 – 85 000 | 25 500 | 2 550 | 22 950 |

85 001 – 86 000 | 25 800 | 2 580 | 23 220 |

86 001 – 87 000 | 26 100 | 2 610 | 23 490 |

87 001 – 88 000 | 26 400 | 2 640 | 23 760 |

88 001 – 89 000 | 26 700 | 2 670 | 24 030 |

89 001 – 90 000 | 27 000 | 2 700 | 24 300 |

90 001 – 91 000 | 27 300 | 2 730 | 24 570 |

91 001 – 92 000 | 27 600 | 2 760 | 24 840 |

92 001 – 93 000 | 27 900 | 2 790 | 25 110 |

93 001 – 94 000 | 28 200 | 2 820 | 25 380 |

94 001 – 95 000 | 28 500 | 2 850 | 25 650 |

95 001 – 96 000 | 28 800 | 2 880 | 25 920 |

96 001 – 97 000 | 29 100 | 2 910 | 26 190 |

97 001 – 98 000 | 29 400 | 2 940 | 26 460 |

98 001 – 99 000 | 29 700 | 2 970 | 26 730 |

99 001 – 100 000 | 30 000 | 3 000 | 27 000 |

Meer dan 100 000 | 33 000 | 3 300 | 29 700 |

BIJLAGE II

Inhoud van de nationale controleactieprogramma's

In de nationale controleprogramma's dient onder andere het volgende te worden vastgelegd:

1. CONTROLEMIDDELEN

Personele middelen

1.1. De aantallen inspecteurs die aan de wal en op zee worden ingezet, alsmede de perioden en gebieden waarin zij worden ingezet.

Technische middelen

1.2. De aantallen patrouillevaartuigen en -vliegtuigen die worden ingezet, alsmede de perioden en gebieden waarin zij worden ingezet.

Financiële middelen

1.3. De begrotingsmiddelen die worden toegewezen voor de inzet van personele middelen, patrouillevaartuigen en -vliegtuigen.

2. ELEKTRONISCHE REGISTRATIE EN RAPPORTAGE VAN DE GEGEVENS OVER DE VISSERIJACTIVITEITEN

Beschrijving van de systemen die ter naleving van de artikelen 11, 12, 15 en 17 worden gebruikt.

3. AANWIJZING VAN HAVENS

In voorkomend geval, de lijst van de havens die overeenkomstig artikel 16 zijn aangewezen voor de aanlanding van ansjovis.

4. AAN DE AANLANDING VOORAFGAANDE KENNISGEVING

Beschrijving van de systemen ter handhaving van artikel 14.

5. CONTROLE VAN DE AANLANDINGEN

Beschrijving van de voorzieningen en systemen die ter handhaving van de artikelen 12, 14, 15, 16 en 18 worden gebruikt.

6. INSPECTIEPROCEDURES

In de nationale controleactieprogramma’s wordt vermeld welke procedures zullen worden gevolgd:

a) bij de uitvoering van inspecties op zee en aan de wal;

b) bij de communicatie met de bevoegde autoriteiten die door andere lidstaten met het nationale controleprogramma voor ansjovis zijn belast;

c) bij het gezamenlijk toezicht en de uitwisseling van inspecteurs, met inbegrip van een specificatie van de bevoegdheden van inspecteurs bij activiteiten in wateren van andere lidstaten.

BIJLAGE III

SPECIFIEKE IJKPUNTEN VOOR DE INSPECTIE

Doel

1. Elke lidstaat stelt specifieke streefdoelen voor de inspectie vast overeenkomstig deze bijlage.

Strategie

2. De inspectie en bewaking van de visserijactiviteiten worden toegespitst op de vaartuigen waarvan mag worden verwacht dat zij ansjovis vangen. Aselecte inspecties van het vervoer en het op de markt brengen van ansjovis worden gebruikt als een aanvullend kruiscontrolemechanisme om te testen of de inspectie en bewaking doeltreffend zijn.

Prioriteiten

3. Per type vistuig wordt het prioriteitsniveau bepaald op basis van de vangstmogelijkheden voor de vloten. Om die reden dient iedere lidstaat specifieke prioriteiten te bepalen.

Streefdoelen

4. Uiterlijk één maand na de datum van inwerkingtreding van deze verordening geven de lidstaten uitvoering aan hun inspectieschema’s met inachtneming van de hierna aangegeven streefdoelen.

De lidstaten specificeren welke bemonsteringsstrategie zal worden toegepast, en beschrijven deze strategie.

Op verzoek van de Commissie wordt haar inzage verleend van de door de lidstaat gebruikte bemonsteringsregeling.

a) Aantal inspecties in de havens

In de regel moet een nauwkeurigheid worden bereikt die ten minste gelijkwaardig is aan die welke zou worden verkregen als met behulp van een eenvoudige aselecte bemonsteringsmethode inspecties zouden worden verricht op 20 % van alle in een lidstaat aangelande ansjovis.

b) Aantal inspecties bij het op de markt brengen

Van de totale hoeveelheid ansjovis die op veilingen te koop wordt aangeboden, moet 5 % worden geïnspecteerd.

c) Aantal inspecties op zee

Flexibel streefdoel: vast te stellen na een gedetailleerde analyse van de visserijactiviteit in elk gebied. IJkpunten voor de inspectie op zee hebben betrekking op het aantal patrouilledagen op zee in de beheersgebieden voor ansjovis, eventueel met een afzonderlijk ijkpunt voor de dagen waarop in specifieke gebieden wordt gepatrouilleerd.

d) Aantal inspecties vanuit de lucht

Flexibel streefdoel: vast te stellen na een gedetailleerde analyse van de visserijactiviteit in elk gebied en met inachtneming van de middelen die de lidstaat ter beschikking staan.

[1] PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

[2] PB C, blz.

[3] PB ...

[4] PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

[5] PB L 261 van 20.10.1993, blz. 1.

[6] PB L 333 van 20.12.2003, blz. 17.

[7] PB L 223 van 15.8.2006, blz. 1.

[8] PB L 115 van 9.5.1996, blz. 3.

[9] PB L 171 van 6.7.1994, blz. 7.

[10] PB L 276 van 10.10.1983, blz. 1.