Nr. C 23/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 1. 89 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging en aanvulling van 
Bijlage II bij Richtlijn 86/280/EEG betreffende de grenswaarden en de kwaliteitsdoelstellingen 
voor lozingen van bepaalde onder lijst I van Richtlijn 76/464/EEG vallende gevaarlijke stoffen 
(89/C 23/03) 
De Raad van de Europese Gemeenschappen heeft op 5 oktober 1988 besloten, overeenkomstig 
de bepalingen van artikel 130S van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité (ESC) advies te vragen over het bo­
vengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 8 november 
1988 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Rolao Goncalves. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 260e zitting (vergadering van 23 
november 1988) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
Het Comité stemt met het richtlijnvoorstel in, maar wil 
hierbij nog de volgende opmerkingen maken. 
1. Inleiding 
1.1. Het onderhavige voorstel is gericht op een uit­
breiding van het toepassingsgebied van de richlijn die 
de lozingen van gevaarlijke stoffen regelt om zodoende 
de verontreiniging van het aquatisch milieu te kunnen 
terugdringen. Hiertoe wordt voorgesteld, de lijst van 
toxische stoffen met de volgende stoffen uit te breiden: 
— 1,2-dichloorethaan (EDC), 
— trichloorethyleen (TRI), 
— tetrachloorethyleen (PER), en 
— trichloorbenzeen (TCB). 
Overeenkomstig de bepalingen van de kaderrichtlijn 
dienen t.a.v. deze stoffen specifieke grenswaarden en 
kwaliteitsdoelstellingen te worden vastgesteld. 
1.2. Dit is de derde keer dat de lijst gewijzigd wordt. 
Beide vorige malen ging het ESC met algemene stemmen 
met de wijzigingen akkoord(1). 
1.3. Dit voorstel is, evenals het tweede wijzigings­
voorstel, op artikel 130S van het Verdrag gebaseerd om 
de procedure te versnellen, in overeenstemming met een 
van de conclusies van het seminarie van ministers over 
het waterbeleid van de EG, dat op 27 en 28 juni 1988 
in Frankfurt am Main werd gehouden. Zodoende dient 
met algemene stemmen te worden besloten of een stof 
op de lijst wordt geplaatst, maar mogen de grenswaar­
den met een gekwalificeerde meerderheid worden vast­
gesteld. 
1.4. Voer de eerste keer wordt de lijst uitgebreid met 
stoffen die in de lid-staten in grote hoeveelheden worden 
geproduceerd. Dit zijn dus, volgens informatie van de 
Commissie, samengevat: 
— EDC (de belangrijkste grondstof voor monomeervi-
nylchloride, dat weer als grondstof voor de produk-tie van PVC wordt gebruikt); jaarlijks wordt hiervan 
in meer dan 30 fabrieken 15 a 20 miljoen ton gepro­
duceerd, 
— TRI (dat voornamelijk gebruikt wordt als oplos­
middel in op een hoger niveau in de produktieketen 
werkende industrieën); deze stof wordt in 8 fabrie­
ken in de EG geproduceerd. De produktie ligt rond 
de 200 000 ton per jaar, 
— PER (in 60% van de gevallen gebruikt als oplos­
middel, in 30% voor de ontvetting van materialen 
en verder als grondstof voor de fabricage van 
CFK's). Jaarlijks wordt hiervan in 12 produktie-
eenheden van de EG in totaal ca. 350 000 ton 
geproduceerd, 
— TCB (tussenprodukt voor de produktie van 
pesticiden); van deze stof wordt in 4 produktie-
eenheden in de EG in totaal ruim 10 000 ton per 
jaar gefabriceerd. 
De totale produktiewaarde van deze vier stoffen be­
draagt enkele tientallen miljarden Ecu's. 
1.5. Het gaat hier, zoals blijkt uit toxicologische 
studies, dus om stoffen die zeer toxisch zijn voor het 
aquatisch milieu (TCB) en voor de mens (EDC, TRI en 
PER). Geen van deze stoffen kan als kankerverwekkend 
voor de mens worden beschouwd. Zij zijn wel op dieren 
getest, met controversiële resultaten. Bij lozing dienen 
deze stoffen met zeer veel water te worden verdund, 
willen zij aan de grenswaarden voor emissienormen 
voldoen. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Het Economisch en Sociaal Comité wijst nog­
maals op de aanbeveling die het in het hiervoor genoem­
de advies over de uitbreiding van de lijst met HCB en 
HCBD gedaan heeft, nl. om rekening te houden met 
„het feit dat de verschillende (...) lozingen gezamenlijk 
op het aquatisch milieu inwerken en een cumulatief 
effect hebben"(2). Deze kwestie werd ook genoemd in 
een van de conclusies van het seminarie te Frankfurt 
am Main, waarin de Commissie geadviseerd werd, voor 
een aantal stoffen tegelijk maatregelen voor te stellen 
(!) PB nrs. C 232 van 31. 8. 1987 en C 356 van 31. 12. 1987. (2) PB nr. C 356 van 31. 12. 1987. 
30. 1. 89 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 23/5 
en hierbij gelijksoortige stoffen in categorieën onder te 
brengen en tevens aandacht aan specifieke sectoren te 
schenken. 
2.2. Tevens wordt gesteld dat het van belang is, te 
kijken naar de interactie van vervuilende stoffen en 
andere factoren die het milieu in bodem, lucht en water 
aantasten. 
2.3. Elke nieuwe uitbreiding van de lijst, aan­
scherping van de grenswaarden of de kwaliteits­
doelstellingen of verkorting van de termijn waarop deze 
in werking treden, brengt, ook al zijn deze maatregelen 
ontegenzeggelijk nodig, reorganisatiekosten met zich. 
In sommige gevallen kunnen deze een aanzienlijke weer­
slag op de produktiekosten hebben en er zelfs toe leiden 
dat de produktie van de betrokken stoffen gestaakt 
moet worden, met alle sociaal-economische gevolgen 
van dien. Het Economisch en Sociaal Comité wijst erop 
dat altijd moet worden nagegaan welke gevolgen deze 
maatregelen kunnen hebben en of het nodig kan zijn, 
deze geleidelijk in te voeren. Vooral wanneer het gaat 
om produkten met een hoge economische waarde in de 
EG of om tussenprodukten die de grondstof voor op 
een hoger niveau in de produktieketen werkende in­
dustrieën vormen, en die met een felle concurrentie 
van derde landen te maken hebben, is voorzichtigheid 
geboden en moet gestreefd worden naar een compromis 
tussen de belangen die op het spel staan en de natuurlij­
ke prioriteit t.a.v. de volksgezondheid. Ook hier weer 
kan op een van de conclusies van het seminarie te 
Frankfurt am Main gewezen worden, volgens welke 
het waterbeleid, als onderdeel van een overkoepelend 
milieubeleid, bij het industrieel, regionaal en landbouw­
beleid van de EG moet aansluiten. 
2.4. Het feit dat niet logisch gemotiveerd is, welke 
toxische stoffen op de zwarte lijst moeten komen te 
Gedaan te Brussel, 23 november 1988. staan, verdient kritiek. Een goed uitgestippeld beleid is 
in het algemeen belang essentieel. De Commissie dient 
met spoed een omvattend selectiesysteem met objectieve 
richtsnoeren uit te werken, zodat de diverse betrokken 
sectoren, met name de bevolking, de waterleiding­
bedrijven en de industrie, hun activiteiten kunnen coör­
dineren. 
Er kan wel gesteld worden dat lijst I en lijst II tot nog 
toe niet aan de hand van goed omschreven strikte 
criteria lijken te zijn uitgebreid. Het gebruik van ad­
jectieven als „ sterk ", „ matig ", of „ zwak " om de mate 
van toxiciteit van deze stoffen aan te geven, is niet erg 
wetenschappelijk. Tevens dient met spoed te worden 
aangegeven of en in welke mate de stoffen die voor 
lijst I in aanmerking komen, kankerverwekkend zijn. 
Met behulp van deze criteria zou een — momenteel 
nog niet toegepaste — objectieve selectie mogelijk zijn, 
zodat bepaald kan worden welke van de 129 voor 
lijst I in aanmerking komende stoffen prioriteit moeten 
krijgen. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Het Comité is van mening dat er bij het vaststel­
len van de termijn voor de inwerkingtreding van de 
grenswaarden en de kwaliteitsdoelstellingen twee fasen 
moeten worden onderscheiden: een eerste fase om de 
richtlijn in nationale wetgeving van de lid-staten om te 
zetten, en een tweede fase om de industrie een redelijke 
tijd te bieden, zich aan de richtlijn aan te passen. De 
voorgestelde termijn (1 januari 1990) biedt krap een 
jaar de tijd voor de gehele procedure (wetgeving en 
invoering). Het Comité is van oordeel dat de procedure 
inderdaad vlotter moet verlopen, en dat met name tijd 
bespaard kan worden bij de omzetting van de richtlijn 
in de wetgeving van de lid-staten. 
3.2. Op de overige punten gaat het Comité met het 
richtlijnvoorstel akkoord. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE