AANGENOMEN TEKSTEN
1. Eigen vermogen van kredietinstellingen
A5-0282/2000
Resolutie van het Europees Parlement over de beoordeling van richtlijn 89/299/EEG betreffende
het eigen vermogen van kredietinstellingen (2000/2207(INI))
Het Europees Parlement,
1dash gezien het Eerste verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de
toepassing van de Richtlijn Eigen Vermogen 89/299/EEG(COM(2000) 74),
1dash gezien het overlegdocument van de Commissiegetiteld „Herziening van de solvabiliteitsvereisten voor
EU-kredietinstellingen en beleggingsondernemingen”(1),
1dash gezien het overlegdocument van het Bazelse Comitévoorhet bankentoezicht, getiteld „A New Capital
Adequacy Framework”,
1dash gelet op de artikelen 47, lid 2 en 163 van zijn Reglement,
1dash gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie (A5-0282/2000),
A. overwegendedatdeCommissiemomenteelbelanghebbendepartijenraadpleegtoverdeherzieningvan
het kader van solvabiliteitsregels die gelden voorkredietinstellingen en beleggingsondernemingen, met
het oog op de discussie die hierover wordt gevoerd binnen het Bazelse Comité voor het bankentoe-
zicht, ter herziening van het Kapitaalakkoord van 1988,
B. overwegende dat het overlegdocument van de Commissie de eerste fase vormt bij het vaststellen van
kwesties en mogelijkheden die overwogen moeten worden, en dat het Bazelse Comité naar verwach-
ting begin 2001 verdere voorstellen zal doen,
C. overwegende dat in het verslag van de Commissie betreffende de toepassing van de Richtlijn Eigen
Vermogen de wijze wordt beschreven en geëvalueerd waarop de bepalingen van richtlijn 89/299/EEGdoor de lidstaten worden toegepast, alsmede mogelijke maatregelen op Europees niveau worden
voorgesteld om een meer geharmoniseerde definitie van eigen vermogen te bereiken,
D. overwegende dat het eigen vermogen van een instelling ertoe dient om verliezen op te vangen die
groter zijn dan de winsten, toezichthoudende autoriteiten de mogelijkheid te bieden de solvabiliteit
van een instelling te beoordelen, de continuïteit van een instelling te waarborgen en spaartegoeden te
beschermen;terwijldeRichtlijnEigenVermogenbetrekkingheeftopdekwaliteitensamenstellingvanhet vermogen, is de herziening door het Bazelse Comité momenteel gericht op de omvang van hetvermogenwaarover kredietinstellingenmoetenbeschikken,hetgeen gevolgen kanhebbenvoordever-
mogenssamenstelling,
E. overwegende dat er in de tien jaar sinds de goedkeuring van de Richtlijn Eigen Vermogen duidelijk
problemennaarvorenzijngekomen,inhetbijzonderalsgevolgvandeinnovatievandesectorfinan-ciële dienstverlening en de ontwikkeling van nieuwe en meer kosteneffectieve kapitaalinstrumenten,
maar dat het met het oog op de lopende discussies in het Bazelse Comité geraden lijkt te wachten
op de resultaten van de herziening van de solvabiliteitsvereisten alvorens wijzigingen van het kadervoor eigen vermogen te overwegen,
F. overwegende dat het tevens van belang is te streven naar consistentie tussen de definities van eigen
vermogen, gehanteerd binnendeEU enininternationaal verband, teneinde deconcurrentiepositie van
de Europese kredietinstellingen te behouden; bij het vaststellen van de Europese bepalingen dienttevens te worden overwogen dat deze verbindend zijn voor alle kredietinstellingen, met inbegrip van
gespecialiseerde instellingen, terwijl de regels van Bazel slechts bedoeld zijn voor de internationaal
opererende handelsbanken en slechts aanbevelingen zijn,
(1) MARKT/1123/99, 22.11.1999.8.8.2001 NL C 223/361 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Vrijdag, 17 november 2000
G. overwegende datbepalingen inzake kapitaaltoereikendheid totdoelhebbente waarborgen datkrediet-
instellingen en beleggingsondernemingen de beschikking hebben over een hoeveelheid kapitaal die isafgestemdopdeaardenhoogtevanderisico’sdiezijaangaan;erbestaateengroeiendeconsensusdat
het huidige kader ontoereikend is om de volle omvang van de risico’s die door sommige instellingen
wordengenomentedekken,teweinigstimulansenbiedtvoorhetgebruikvannieuwetechniekenvoorrisicomanagementenhier teweinig opinspeelt,enzelfszoukunnenleidentoteenverkeerde allocatie
van middelen,
H. overwegende dat het overlegdocument van de Commissie en de herziening van het Bazelse Comité
derhalve tot doel hebben een kader voor eigen vermogen te creëren dat de werkelijke risico’s die
doordekredietinstellingenwordengenomenbeter weerspiegelt en datgebaseerd isopdedriepijlerbe-nadering van minimum kapitaalvereisten, controle door toezichthouders en marktdiscipline,
I. overwegende dat het nodig is de kapitaalvereisten duidelijker af te stemmen op de risico’s, omdat
anders met de regelingen een kunstmatige aanmoediging wordt gegeven aan kredietnemers met vast-
staande kredietwaardigheid om de banksector volledig te omzeilen en direct te lenen op de financiëlemarkt, waardoor de banken buitenproportioneel te maken krijgen met kwalitatief slechte risico’s,
J. overwegende dat met betrekking tot de eerste pijler de Commissie voorstelt om de bestaande benade-
ring te verfijnen door middel van een meer op risico gerichte aanpak, bestaande uit een combinatie
van het gebruik van interne systemen voor de beoordeling van risico’s van instellingen en een gewij-
zigde manier van risicoweging met gebruikmaking van externe instellingen voor de beoordeling vankredieten, wijzigingen vande consolidatiebepalingen, bredere erkenning van technieken voorrisicobe-perking en de ontwikkeling van solvabiliteitsvereisten voor andere risico’s,
K. overwegende dat overeenkomstig de voorstellenvan de Commissieen afhankelijk van erkenning door
toezichthoudende autoriteiten alle banken gebruik zullen kunnen maken van technieken voor risico-
beperking terverlaging vanhunkapitaalvereisten, ongeachtofzijkiezenvoordemethodevaninterneratings of voor de gewijzigde standaardmethode,
L. overwegende dat met betrekking tot de tweede pijler de Commissie van mening is dat toezichthou-
dendeautoriteitendebevoegdheidmoetenhebbenomvanindividueleinstellingenteeisendatzijover
een vermogen beschikkendatgroter isdanhet minimumvereiste, en instellingen een strategie moeten
hebben voor het handhaven van de kapitaaltoereikendheid,
M. overwegende dat met betrekking tot de derde pijler de Commissie van mening is dat een juiste mate
van informatieverstrekking de marktdeelnemers in staat stelt de prestaties van een instelling beter tebeoordelen, hetgeen leidt tot een betere marktdiscipline,
N. overwegende dat het overlegdocument van de Commissie bijna uitsluitend banken tot onderwerp
heeft, terwijl beleggingsondernemingen er uiterst bekaaid afkomen; deze houding wekt verbazing
gezien het feit dat duizenden beleggingsondernemingen en activabeheerders vallen onder de commu-nautaire regels inzake kapitaaltoereikendheid; het is van wezenlijk belang dat bij de herziening van desolvabiliteitsregels rekening wordt gehouden met de karakteristieken en behoeften van niet-bancaire
instellingen, zoals beleggingsondernemingen en activabeheerders,
O. overwegende dat er binnen het MKB, dat voor zijn financiering in hoge mate afhankelijk is van ban-
ken, bezorgdheid heerst over de gevolgen van de invoering van nieuwe regels betreffende kapitaaltoe-reikendheidvoordemogelijkheidvankleineenmiddelgroteondernemingenomleningenaftesluiten,vanwege de mogelijk hogere kapitaalvereisten voor hogere risico’s; deze ondernemingen vrezen dat
hun risico uitsluitend omdat ze geen externe rating hebben hoog wordt ingeschat; een algemeen
gebruik van interne ratings is de voornaamste praktische manier om te waarborgen dat kleine enmiddelgrote ondernemingen de vruchten kunnen plukken van een risicogevoeliger kader, aangezien
er hoogstwaarschijnlijk geen externe beoordeling van dergelijke ondernemingen zal plaatsvinden,
P. overwegende dat de Europese financiële dienstverlening principieel verschilt van die in de Verenigde
Staten, waar bestaande niet concurrerende praktijken (zoals regeringsgaranties aan door de regeringgesponsorde ondernemingen waardoor lagere oprichtingskosten mogelijk zijn) de Europese kredietin-stellingen belemmeren in hun streven naar toegang tot de mondiale kapitaalmarkten,
Q. overwegende datde sectorfinanciële dienstverlening in Europa ernaar streeft datde Europese Unie de
wetswijzigingen die voortvloeien uit het herziene Kapitaalakkoord volgens een soortgelijk tijdschema
doorvoert als in de VS, teneinde consistente regels te waarborgen en te voorkomen dat de EU eenconcurrentienadeel ondervindt,C 223/362 NL8.8.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Vrijdag, 17 november 2000
R. overwegende dat regels inzake kapitaaltoereikendheid aanzienlijke kosten met zich meebrengen voor
banken en beleggingsondernemingen en dat de EU bij het aannemen van een complexer en risicoge-voeliger kader zich moet inspannen om te waarborgen dat het implementeren en uitvoeren van de
regels voor banken en ondernemingen zo eenvoudig mogelijk worden gehouden en dat er alleen kos-
ten worden opgelegd indien ditwerkelijk noodzakelijkis omde dubbele doelstellingvanbeschermingvan deposanten en een verbeterde systematische stabiliteit te bereiken,
S. overwegende dat raadpleging door de Commissie het Parlement een ideale kans biedt om een diep-
gaande discussie te voeren over de principes en kwesties betreffende de herziening van de solvabili-
teitsvereisten terwijl het proces vanBasel nogvoortduurt,zodatdeuitvoeringswetgeving na publicatiete gelegener tijd kan worden toegepast,
1. is van mening dat de tenuitvoerlegging van de Richtlijn Eigen Vermogen over het algemeen naar
tevredenheid is verlopen; verzoekt de Commissie met het oog op de resultaten van de herziening vanBaselvoorstellenintedienenvooreeninterpretatieve mededelingofeenherzienerichtlijnwaarinrekening
wordt gehouden met de ontwikkeling van nieuwe en kostenbesparende kapitaalinstrumenten en waarmee
consistentie wordt gewaarborgd tussen de definities van eigen vermogen die in de EU en in internationaalverband worden gehanteerd;
2. is van mening dat de communautaire regels inzake kapitaaltoereikendheid moeten worden gewijzigd
om de kapitaalvereisten meer in overeenstemming te brengen met de risico’s; wijst erop dat terwijl de
voorstellen van Basel uitsluitend zijn opgezet voor grote internationaal opererende banken, er binnen de
EU een gevarieerde bank- en beleggingssector actief is, en dat dit in de nieuwe regels tot uiting moetkomen; verwelkomt dat de Commissie dit erkent en hiervan blijk geeft door een uitgebreidere rol voor
interne ratings voor te stellen dan is voorzien in het Bazelse overlegdocument;
3. verzoekt de Commissie interne ratings als belangrijkste onderdeel op te nemen in het nieuwe kader
inzake eigen vermogen, en ervoor te zorgen dat interne ratings op zo groot mogelijke schaal kunnenworden gebruikt en dat ookkleinere instellingen kunnenvoldoenaan de minimumcriteria voor erkenningvan een interne rating, om aldus te voorkomen dat grote geavanceerde banken een ongerechtvaardigd
concurrentievoordeel verkrijgen, op voorwaarde dat betrokken instellingen voldoen aan de gestelde vereis-
ten; deze vereisten dienen een degelijke, objectieve en transparante beoordeling te omvatten van de waar-schijnlijkheid dat leningen niet worden afgelost en het lenende instituut verlies lijdt, en moeten goed ver-
gelijkbaar zijn over alle lidstaten, zodat geen bankenstelsel door regelgeving kunstmatig voordeel geniet
boven andere;
4. verlangt dat de Commissiewegens de diversiteit van de banksector en de investeringen van de Euro-
pese Unie, met wetsvoorstellen komt om het Akkoord van Bazel zodanig om te zetten dat het een
getrouwe weerspiegeling vormt van de speciale verlangens van alle lidstaten van de Europese Unie; con-
stateert dat, hoewel het Akkoord van Bazel in eerste instantie bedoeld was voor de grote internationaalopererende banken, de regels van de EU over de eigen reglementaire fondsen van toepassing zijn op eenveel breder scalavan banken, krediet- en investeringsinstellingen en verlangt dat deze diversiteit prioritaire
aandacht krijgt bij de nieuwe regels van de EU;
5. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat zowel externe als interne ratingssystemen worden
erkendentoegelatendoorhettoezichtvoorhetbankwezenendatergeendiscriminatietussenplaatsvindt;
6. wenst dat ervoor wordt gezorgd dat de nieuwe regels duidelijke instructies bevatten voor banken
zodat zij geleidelijk interne ratings kunnen invoeren en daarvoor passende systemen kunnen ontwikkelen,
waardoor zij interne ratings kunnen gaan toepassen op bepaalde onderdelen van hun leningenportefeuille
en de gewijzigde standaardbenadering op de rest; verzoekt de Commissie en de lidstaten bovendien in hetBazelse Comité overeenstemming te bereiken over een toereikende overgangsperiode om zoveel mogelijkbanken in staat te stellen systemen op te zetten die nodig zijn voor de toepassing van interne ratings;
7. is van mening dat het voor gedecentraliseerde sectoren, zoalsbankfederaties of coöperatieve banken,
mogelijk dient te zijn een passend en aan de gestelde vereisten beantwoordend systeem te doen uitwerken
door een centrale dienst, dat dan door elke bank in deze sector kan worden gebruikt;
8. benadrukt de noodzaakvan verdere maatregelen voor het vaststellen van objectieve criteria voor het
gebruikvaninterneratingsdoorinstellingenendemethodevoorhetkoppelenervanaankapitaalvereisten;
hoopt dat het risicobeperkend potentieel van de beoordeling van leningen als onderdeel van een porte-
feuille erkend zal worden; stelt een spectrale benadering van interne ratings voor, die het mogelijk maaktgebruik te maken van een aantal systemen van wisselende complexiteit;8.8.2001 NL C 223/363 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Vrijdag, 17 november 2000
9. verzoekt deCommissiedebijzondere kenmerkenvankleine leningenportefeuilles te erkennen; merkt
op dat het bankwezen bijzonder succesvol is geweest bij het beheer van kleine portefeuilles en over uit-gebreide en verfijnde gegevens beschikt,zowelover dewaarschijnlijkheid vanwanbetaling alsover verlies-
percentages voordergelijke portfolio’s;dringt er zowelbij het Bazelse Comitéalsbij de Commissieopaan
bij het opstellen van nieuwe voorschriften rekening te houden met deze succesvolle reputatie en dezeuitvoerige gegevens en om het risicobeperkende potentieel door een juist en verstandig beheer van een
portefeuille van soortgelijke kleine leningen naar behoren te erkennen; meent dat de Commissie en het
Bazelse Comité met name moeten overwegen of banken door middel van de nieuwe voorschriften moetwordentoegestaanomeenalgeheleinterneratingvooreenportefeuillevasttestelleninplaatsvanvoorde
afzonderlijke erin opgenomen leningen;
10. wenstdatallesin het werk wordtgesteld omervoor te zorgen datde versterking en uitvoering van
de regelingen inzake interne ratings zo samenhangend mogelijk zijn in de gehele EU, en tevens een
beperkte matevanflexibiliteit biedenomintespelenopbijzondereomstandighedenterplaatseengebrui-
ken op de markt;
11. stelt vast dat de methoden van volledige risicomodellering van portefeuilles op het ogenblik nog
niet genoeg zijn ontwikkeld om deze te kunnen gebruiken in interne ratings, en dat de Commissie en hetBazelse Comité deze ontwikkelingen kritisch dienen te volgen met het oog op een toekomstige goedkeu-
ring van zulke methoden;
12. steltvastdataangezien het nooitvoorallebankenmogelijk zalzijn interne ratings toete passener
behoefte zal zijn aan een alternatieve gewijzigde standaardbenadering, en dat de Commissie voorstelt
gebruik te maken van beoordelingen door externe bureaus om de standaardbenadering te verfijnen; staatop het standpunt dat aangezien externe ratings relatief ongebruikelijk zijn voor bedrijven buiten de finan-
ciële sector in Europa en kostbaar kunnen zijn voor met name het MKB, het gebruik ervan zo beperkt
mogelijk moet worden gehouden;
13. merkt op dat er in sommige lidstaten kredietregisters bestaan en verwacht dat dergelijke registers
een rol krijgen binnen het nieuwe kader inzake kapitaaltoereikendheid;
14. is van mening dat het aantal risicocategorieën in een standaardbenadering moet worden uitgebreid,
en aanvaardt onder voorbehoud de beperkte rol voor externe ratings die de Commissievoorstelt;verzoekt
de Commissie,het Bazelse Comité en de banksector echter, met het oog op de problemen met betrekkingtotexterne ratings, onderzoekte doennaaralternatieve aanvullende methodenomeen systeemvanrisico-
categorieën met meer gradaties te ontwikkelen voor deze standaardbenadering; het algemene kader dient
dynamisch en flexibel te zijn en metname rekening te houdenmet alleaanvullende garanties die de KMOdiekredietaanvragenkunnenbieden;hoedanookmoeteenverdereverfijningvandestandaardbenadering
onderdeel uitmaken van een nieuw kader voor regels voor het kapitaal dat ook garanties biedt voor de
reële praktische mogelijkheid dat interne „ratings” worden toegepast door een breed scala aan zowel grote
alskleinekredietinstellingen, zolangmaarvoldaanwordtaanobjectieve normenenadequate verzekerings-clausules;
15. stelt vast dat het gebruik van externe ratings door uitbreiding van het scala van zakelijke zekerheid
mogelijktengunstekomtvanbedrijvenmetenzonderrating;doordenieuwevoorstellenvoorrisicoverla-ging zullen de geregelde kapitaalvereisten omlaag gaan als ondernemingen (met of zonder rating) waar-depapieren van ondernemingen met rating als zekerheid stellen;
16. acht het zeer belangrijk dat een kader wordt vastgesteld waarbinnen degenen die ratings uitvoeren
worden geclassificeerd en minimumcriteria worden vastgesteld voor de erkenning van bureaus die externe
ratings uitvoeren, om hun geloofwaardigheid en transparantie te verzekeren;
17. verwelkomt het voorstel van de Commissie voor een bredere erkenning van technieken ter beper-
king van kredietrisico’s, die in het huidige kader onvoldoende worden gestimuleerd; erkent de risicover-
kleinende uitwerking van een hypothecair onderpand en dringt derhalve aan op een grondige empirischeanalyse om vast te stellen of hypothecaire leningen eerlijk worden gewogen; dringt aan op erkenning van
het risicobeperkende potentieel van in de banken en de sector gangbare zekerheden als zijnde risicoverla-
gend en wijst in dit verband met name op het belang van klassieke middelen voor het veiligstellen vankredieten, zoals hypothecaire kredieten, voor risicobeperking, daar deze juist voor andere kleinere krediet-
instellingen de voornaamste waarborg vormen; verzoekt om bij gevallen waarin banken en beleggingson-
dernemingenrisico’suitbesteden,bijvoorbeeldviaverzekeringen ofhetgebruikvanverrekeningsmethoden,de hieruit voortvloeiende verplaatsing van het risico te laten weerspiegelen in verlaagde kapitaalvereisten;
18. wenst dat in nieuwe regelingen inzake kapitaaltoereikendheid algemene minimumnormen worden
vastgelegd, waaraan moet zijn voldaan alvorens een methode voor risicoverlaging mag worden erkend inC 223/364 NL8.8.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Vrijdag, 17 november 2000
de zin van de regels inzake kapitaaltoereikendheid; deze horizontale benadering is te verkiezen boven het
streven afzonderlijke wettelijke bepalingen te formuleren voor elke risicoverlagende methode, zet aan toteen voorzichtiger risicobeheer, en maakt het mogelijk dat de wetgeving en de regelgevende instanties zich
aanpassen aan de ontwikkelingen op de markt;
19. is van mening dat elke soevereine regering in de eurozone door de financiële markten beoordeeld
moet worden op basis van de eigen kredietwaardigheid, overeenkomstig hetgeen is vastgelegd in de clau-
sules in het Verdrag van Maastricht inzake een verbod op financiële steun voor overheidsfinanciën (artike-len 101-103); is derhalve van mening dat de kapitaalvereisten die worden voorgeschreven door banktoe-zichthoudersvoordeaankoopvanstaatsobligatiesvanregeringen indeeurozonemoetenovereenstemmen
met de normale regelgeving, afhankelijk van de vraag welke objectieve evaluatie van kredietwaardigheid
wordtgehanteerd, enniet mogenprofiteren vanenige vormvanconcurrentieverstoring dieeen vrijstellingvan kapitaalvereisten mogelijk maakt voor de aankoop van staatsobligaties van enige soevereine regering
binnen de eurozone;
20. is van mening dat de invoering van een risicogevoeliger kader van solvabiliteitsregels inhoudt dat
andere risico’s nauwgezetter bekeken moeten worden, aangezien de vermogensbuffers in de vorm van de
huidige kapitaalvereisten verkleind kunnen worden; terwijl een doordacht samengesteld vereiste voor
„andere risico’s” een rol kan spelen bij het bevorderen van een prudent risicobeheer, staan techniekenvoor de beoordeling van dergelijke risico’s nog in de kinderschoenen; totdat er een accurate methode kanworden ontwikkeld voor het meten van „andere risico’s” dient het reguleren van dergelijke risico’s voor-lopig nog te worden uitgevoerd in kwalitatieve zin, door middel van een prudent toezicht, en niet inkwantitatieve zin, door het vaststellen van nieuwe vereisten;
21. wijst voorstellen af om kapitaalvereisten vast te stellen voor „andere risico’s” op basis van ruwe
indicatoren zoals de omvang van een onderneming, inkomen, omzet, enz., aangezien dergelijke gegevenszinloze cijfers opleveren die geen duidelijk verband houden met „andere risico’s”; is van mening dat hetstellenvan eisen op basisvan dergelijke cijfers succesvolle ondernemingen zou benadelen en banken ertoezou aanzetten hun handelen af te stemmen op de kapitaalvereisten in plaats van het risico; is met nameverontrust over de gevolgen van een dergelijk vereiste voor beleggingsmaatschappijen met grote omvangenlaagrisico,zoalsindexfondsen;meentdat,indienindetoekomstvereistenvoor„andererisico’s”wordenvastgesteld, overgangsbepalingen moeten worden opgesteld om te waarborgen dat banken die niet ogen-blikkelijk gebruik kunnen maken van de risicogevoeliger methode van interne ratings niet worden gestraftmet hoge bijkomende vereisten voor „andere risico’s”;
22. is het ermee eens dat de vrijstelling van de kapitaalvereisten op basis van subconsolidatie of op
individuele basis behouden blijft (momenteel verankerd in artikel 3, lid 7, van de Richtlijn Toezicht opkredietinstellingen op geconsolideerde basis, en artikel 7, lid 7, van de Richtlijn Kapitaaltoereikendheid),maar dringt aan op geharmoniseerde criteria voor de toepassing van deze vrijstelling;
23. verzoekt de Commissiemeer aandacht te besteden aan de behoeften en kenmerken van beleggings-
ondernemingen en activabeheerders; de kapitaalvereisten voordergelijke ondernemingen dienen beperkt te
worden tot de risico’s waaraan zij zijn blootgesteld, te weten „andere risico’s” zoals operationele risico’s;
beleggingsondernemingen hebben reeds te maken met kapitaalvereisten voor „andere risico’s”, die herzienmoeten worden indien de Commissie in de toekomst een algemeen toepasbaar vereiste introduceert voorandere risico’s;
24. is van mening dat toezichthouders er niet naar moeten streven schaduwbankiers te worden, maar
zich moeten richten op de beoordeling van de feitelijke omgang met risico’s door een onderneming, in
plaatsvanzichtebeperkentoteencontroleopdenalevingvanformeleregels;nationaletoezichthoudendeautoriteitendienendebevoegdheidtehebbenvanondernemingenteverlangendatzijbeschikkenovereenhoeveelheid vermogen die het minimumvereiste te boven gaat; dit dient echter slechts één van een groot
aantal instrumenten te zijn die gebruikt worden door toezichthouders, en dient alleen te worden gebruikt
indien hier goede redenen voor zijn;
25. steunt de vrijwillige publicatie door banken van hun kapitaalratio of hun voornaamste financiële
risico’s en de door hen gebruikte technieken van risicobeheersing, als bijdrage aan een verbetering van demarktdiscipline; van instellingen mag echter niet worden verlangd de door toezichthouders vastgesteldeindividuele minimumkapitaalvereisten te publiceren, omdat hierdoor de doelratio in de praktijk dreigt te
worden beschouwd als de rating van de toezichthouder, hetgeen concurrentieverstoringen zou veroorza-
ken;
26. verzoektdeCommissieallesinhetwerktestellenomervoortezorgendatEU-bankennietdoorde
autoriteiten van de VS worden gediscrimineerd uit hoofde van de wet Gramm-Leach-Bliley, en om eensnelle oplossing te zoeken voor het geschil tussen de VS en de EU in dezen;8.8.2001 NL C 223/365 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Vrijdag, 17 november 2000
27. is van mening dat omwille van een eerlijke concurrentie in de toekomst alle kredietinstellingen
ongeacht hun rechtsvorm de mogelijkheid moeten hebben basisvermogen via derden aan te trekken mitshet aldus verkregen vermogen blijvend is, verliezen kan opvangen en niet door deze derden kan worden
teruggevorderd;
28. wenstdatallesinhetwerkwordtgesteldomtewaarborgendatdenieuweregelshetnietmoeilijker
maken voor het MKB om leningen af te sluiten, daarbij vaststellend dat regels voor kapitaaltoereikendheidmoeten zijn opgezet om spaarders te beschermen en systeemrisico’s te verminderen en derhalve te grove
instrumenten zijn om rechtstreeks of in brede zin te gebruiken in verband met de financiering van het
MKB, waarvoor maatregelen ter bevordering van risicodragend kapitaal nodig zijn; is in ieder geval vanmening dat voor ondernemingen met een hoog risico in de toekomst hogere kapitaalvereisten vastgesteld
mogen worden, die tot uiting kunnen komen in de kosten van de leningen, maar dat het voor de meeste
ondernemingen met een laag, gemiddeld of gematigd risico (die het grootste deel van het MKB uitmaken)eenvoudiger zou moeten zijn om financiering te verkrijgen dankzij de nieuwe regels, met name door een
bredere erkenning van zakelijke zekerheid (waaronder hypothecaire zekerheid);
29. erkentnietalleenhetuitzonderlijkbelangvaneensnelleimplementeringvanhetnieuwekadervoor
regels voor kapitaal, maar ook de noodzaak om de wetgeving flexibel en up-to-date te houden; is bereidvoorstellen in overweging te nemen om het wetgevingsproces te herzien teneinde de flexibiliteit, de snelle
implementering en updating van wetgeving over het nieuwe kader voor regels voor het kapitaal te verge-
makkelijken; herinnert in dit verband aan de gezamenlijke verklaring van Parlement, Raad en Commissieover de medebeslissingsprocedure, waarbij alle drie de instellingen zich ertoe verplichtten omin goed ver-trouwen samen te werken om hun wederzijdse standpunten zoveel mogelijk met elkaar te verzoenen,
zodatwetten liefstbij eerste lezing kunnenworden goedgekeurd; is bereid omnieuwe voorstellen in over-
weging te nemen voor een herziening van deze gezamenlijke verklaring om de medebeslissingsproceduresbij het formuleren en aanpassen van wetgeving nog verder te versnellen;
30. wenst dat Parlement, Commissie en Raad samenwerken en formeel en informeel overleg voeren in
de vroegste stadia van het wetgevingsproces, en blijk geven van de politieke wil om het eens te worden
over de algemene beginselen, teneinde de weg te banen voor een zo snel mogelijke goedkeuring van devereiste wetswijzigingen, indien mogelijk in eerste lezing;
31. onderstreepthet belangvande handhaving vaneen gelijkwaardige concurrentiepositie voorbanken
en beleggingsondernemingen in de EU ten opzichte van die in de VS en verzoekt de Commissie en de
lidstaten aan te dringen op een moratorium op de tenuitvoerlegging van het herziene Akkoord voor deduur van een overeengekomen periode, teneinde de leden van het Bazelse Comité de tijd te geven uitvoe-
ringswetgeving aan te nemen, zodat het Akkoord in alle landen op dezelfde dag in werking kan treden;
32. is ingenomen met de oproep van de Commissie om een ’Groep 2005’ op te richten met vertegen-
woordigers van Commissie, Parlement en Raad, om de tijdige tenuitvoerlegging van het Actieplan Finan-ciële Diensten in het oog te houden en te ondersteunen; verzoekt deze groep de mogelijkheden te over-
wegen van een snellere uitvoering van het Actieplan (met inbegrip van het nieuwe Bazelse Akkoord) en
om binnen zes maanden na goedkeuring van deze resolutie opties ter overweging voor te leggen aan hetEuropees Parlement;
33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.
2. Functies ombudsman
A5-0293/2000
Resolutie van het Europees Parlement over de wijziging van het besluit van het Europees Parle-
ment van 9 maart 1994 inzake het Statuut van de Europese Ombudsman en de algemene voor-
waarden voor de uitoefening van zijn ambt
Het Europees Parlement,
1dash gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en inzonderheid op de artikelen
21,195en279ervan,alsmedeopartikel20DvanhetEGKS-Verdragenartikel107DvanhetEGA-Verdrag,
1dash gezien zijn besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom van 9 maart 1994 inzake het Statuut van de Europese
Ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt(
1),
(1) PB L 113 van 4.5.1994, blz. 15.C 223/366 NL8.8.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Vrijdag, 17 november 2000