TOELICHTING

Overeenkomstig artikel 395, lid 1, van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (hierna “de btw-richtlijn” genoemd) kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastinginning te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.

Bij brief, ingekomen bij de Commissie op 26 juli 2019, heeft Italië verzocht om belastingplichtigen met een jaaromzet die niet boven een bepaalde drempel ligt, overeenkomstig artikel 285 van de btw-richtlijn te mogen blijven vrijstellen tot en met 31 december 2022, om deze drempel te verhogen van 65 000 EUR tot 100 000 EUR en tegelijkertijd een verplicht elektronisch facturatiesysteem toe te passen op de betrokken belastingplichtigen, en om de drempel voor vrijwilligersorganisaties en verenigingen voor sociale promotie te verhogen tot 130 000 EUR.

Overeenkomstig artikel 395, lid 2, van de btw-richtlijn heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 20 september 2019 van het verzoek van Italië in kennis gesteld. Bij brief van 23 september 2019 heeft de Commissie Italië meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.

Na informele besprekingen met de bevoegde diensten van de Commissie en verdere politieke evaluaties op nationaal niveau heeft Italië vervolgens besloten het oorspronkelijke verzoek te wijzigen bij brief van 26 november 2019, die op 5 december 2019 bij de Commissie werd geregistreerd.

In die brief heeft Italië gevraagd het verzoek tot verhoging van de vrijstellingsdrempel van 65 000 EUR tot 100 000 EUR in te trekken en uitgelegd dat dit verzoek gebaseerd was op een nationaal voorschrift dat op dat moment werd ingetrokken. In plaats daarvan wilde Italië de bestaande drempel van 65 000 EUR handhaven, hetgeen in overeenstemming is met de forfaitaire regeling voor belastingplichtigen op het gebied van de directe belastingen. Ook heeft Italië gevraagd het verzoek met betrekking tot de drempel van 130 000 EUR voor vrijwilligersorganisaties en verenigingen voor sociale promotie in te trekken, aangezien dat verzoek verband houdt met nog niet van kracht zijnde maatregelen op het gebied van directe belastingen; Italië behield zich het recht voor een dergelijk verzoek opnieuw in te dienen zodra de betrokken algemene maatregelen in werking treden. Nadat de lidstaten tijdens de Raad Economische en Financiële Zaken (Ecofin) van 8 november 2019 overeenstemming hadden bereikt over het Commissievoorstel dat voorziet in nieuwe btw-vereenvoudigingsregels voor kleine bedrijven, dat op 18 februari 2020 is aangenomen en op 1 januari 2025 in werking zal treden, heeft Italië ook gevraagd om de verlenging van de derogatiemaatregel op 31 december 2024 te laten vervallen.

Overeenkomstig artikel 395, lid 2, van de btw-richtlijn heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 10 december 2019 van de wijziging van het oorspronkelijke verzoek van Italië in kennis gesteld. Bij brief van 11 december 2019 heeft de Commissie Italië meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het aangepaste verzoek.

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Overeenkomstig hoofdstuk 1 van titel XII van de btw-richtlijn kunnen de lidstaten een bijzondere regeling voor kleine ondernemingen toepassen, waarbij zij onder meer de mogelijkheid hebben om belastingplichtigen met een jaaromzet die een bepaalde drempel niet overschrijdt, van de btw vrij te stellen. Belastingplichtigen die onder deze vrijstelling vallen, hoeven geen btw in rekening te brengen over hun prestaties, maar kunnen bijgevolg ook geen voorbelasting aftrekken.

De mogelijkheid om bijzondere btw-regels toe te passen op kleine ondernemingen, waaronder vrijstellingen of degressieve belastingverminderingen, werd voor het eerst ingevoerd bij artikel 14 van Richtlijn 67/228/EEG van de Raad. De lidstaten die geen gebruik hebben gemaakt van deze mogelijkheid konden nadien echter overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder b), van Richtlijn 77/388/EEG – intussen herschikt tot artikel 285, eerste alinea, van de btw-richtlijn – nog slechts vrijstelling van btw toekennen aan belastingplichtigen met een jaaromzet van niet meer dan 5 000 EUR of de tegenwaarde daarvan in de nationale munteenheid.

Italië heeft nooit gebruikgemaakt van de bij artikel 14 van Richtlijn 67/228/EEG van de Raad geboden mogelijkheid. In 2007 heeft het land verzocht van artikel 285, eerste alinea, te mogen afwijken en belastingplichtigen met een jaaromzet van niet meer dan 30 000 EUR vrijstelling van btw te verlenen. Dit verzoek was een gevolg van de Italiaanse economische structuur, die grotendeels bestaat uit micro-ondernemingen met een zeer klein aantal werknemers, en van de wens van Italië om de btw-verplichtingen voor kleine ondernemingen te vereenvoudigen en de inning van de btw voor de nationale belastingdienst te vergemakkelijken. De derogatiemaatregel werd toegestaan tot en met 31 december 2010 op grond van Beschikking 2008/737/EG van de Raad. De maatregel had een facultatief karakter, waardoor kleine ondernemingen ook konden kiezen voor het normale btw-stelsel.

Italië kreeg vervolgens toestemming om de vervaldatum van de derogatiemaatregel te verlengen tot en met 31 december 2013 bij Uitvoeringsbesluit 2010/688/EU van de Raad, en daarna tot en met 31 december 2016 bij Uitvoeringsbesluit 2013/678/EU van de Raad, waarbij ook de maximale vrijstellingsdrempel werd verhoogd van 30 000 EUR tot 65 000 EUR, en ten slotte tot en met 31 december 2019 bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1988 van de Raad. Onderhavig (herzien) verzoek van Italië om de vervaldatum van de derogatiemaatregel nog eens te verlengen tot en met 31 december 2024 zonder de huidige drempel van 65 000 EUR (of elke hogere waarde die in reële waarde gelijk is aan die drempel) te verhogen, is gebaseerd op dezelfde argumenten als die in de vorige verzoeken. Italië blijft erbij dat kleine en middelgrote ondernemingen, en met name micro-ondernemingen, een doorslaggevende rol spelen in de niet-financiële bedrijfssector van het land, zowel wat de toegevoegde waarde als de werkgelegenheid betreft. Gezien de onevenredige btw-nalevingskosten voor deze ondernemingen ten opzichte van grote ondernemingen en het feit dat zij nog steeds de gevolgen van de economische crisis voelen, stelt Italië dat de derogatiemaatregel een belangrijke stimulans vormt voor het opstarten en consolideren van de economische activiteit in het land. In dit verband wordt benadrukt dat de derogatiemaatregel een verwaarloosbare impact zal hebben op de belastingopbrengst in het stadium van het eindverbruik, maar zowel de fiscale verplichtingen van de betrokken belastingplichtigen als de procedure voor het innen van de btw voor de belastingdienst in sterke mate zal vereenvoudigen. De maatregel heeft betrekking op 1 332 000 belastingplichtigen, oftewel 25 % van de potentieel in aanmerking komende belastingplichtigen. Italië schat de totale inkomstendaling op 385,7 miljoen EUR.

Uit de door Italië aangedragen informatie blijkt dat het verzoek tot verlenging van de derogatiemaatregel bedoeld is om kleine bedrijven te ontheffen van vele btw-verplichtingen van het normale btw-stelsel en om de werkdruk voor de belastingdienst bij de inning van de belasting en de controle op kleine bedrijven te verlagen. Zo zou de belastingdienst meer aandacht kunnen besteden aan de controle op grotere belastingplichtigen. De derogatiemaatregel is dus in overeenstemming met de doelstellingen van artikel 395, lid 1, eerste alinea, van de btw-richtlijn, op grond waarvan de lidstaten bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen mogen treffen om de belastinginning te vereenvoudigen. In dit verband wordt er nogmaals op gewezen dat de maatregel facultatief is en zal blijven en dat belastingplichtigen dus ook voor het normale btw-stelsel kunnen kiezen.