Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 63/2002

door de Raad vastgesteld op 14 november 2002

met het oog op de aanneming van Richtlijn 2000/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... tot wijziging van Richtlijn 91/671/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels in voertuigen van minder dan 3,5 ton

(2002/C 299 E/03)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 71, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie(1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),

Na raadpleging van het Comité van de Regio's,

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Artikel 153 van het Verdrag bepaalt onder andere dat de Gemeenschap bijdraagt tot de bescherming van de gezondheid, de veiligheid en de economische belangen van de consumenten om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen.

(2) In zijn resolutie van 13 maart 1984(4) heeft het Europees Parlement het verplichte gebruik van veiligheidsgordels op alle wegen in de stad en op het platteland tot prioriteitsmaatregel bestempeld. In zijn resolutie van 18 februari 1986(5) heeft het Europees Parlement benadrukt dat het gebruik van de veiligheidsgordel verplicht moet worden gesteld voor alle passagiers, met inbegrip van kinderen, behalve in het openbaar vervoer.

(3) In Richtlijn 91/671/EEG(6) is bepaald dat het verplicht is op zitplaatsen die met gordels zijn uitgerust kinderbeveiligingssystemen te gebruiken. Die richtlijn vermeldt niet welk type kinderbeveiligingssysteem geschikt is en staat het toe dat kinderen worden vervoerd zonder door een geschikt systeem te zijn beveiligd wanneer een dergelijk systeem niet beschikbaar is.

(4) Een consequenter gebruik van dergelijke systemen is nodig, en derhalve ook een striktere inachtneming van het in artikel 2, tweede alinea, van die richtlijn bedoelde beginsel dat het gebruik verplicht is.

(5) Bij Besluit 97/836/EG van de Raad(7) is de Gemeenschap toegetreden tot de overeenkomst van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties betreffende het aannemen van eenvormige technische eisen voor wielvoertuigen, uitrustingsstukken en onderdelen die kunnen worden aangebracht en/of gebruikt op wielvoertuigen en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van goedkeuringen, verleend op basis van deze eisen.

(6) Met haar toetreding tot deze overeenkomst heeft de Gemeenschap ingestemd met een gespecificeerde lijst van reglementen die krachtens de overeenkomst zijn vastgesteld, waaronder het reglement inzake de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen in motorvoertuigen.

(7) Hoewel het aantal kinderen dat dodelijk letsel oploopt bij auto-ongevallen relatief gering is in verhouding tot het aantal kinderen dat als voetganger of fietser ten gevolge van een ongeval overlijdt, moeten de communautaire voorschriften ter bescherming van kinderen worden aangescherpt. Uit onderzoek is met name gebleken dat het gebruik van kinderbeveiligingssystemen er belangrijk toe kan bijdragen dat letsel bij botsingen beperkt blijft, en dat kinderen zonder beveiliging bij botsingen een risico op meer en ernstiger letsel lopen dan kinderen met beveiliging.

(8) Het is evenwel aangewezen dat de lidstaten met instemming van de Commissie in zeer bijzondere situaties een aantal vrijstellingen kunnen verlenen voor het vervoer op hun grondgebied; het is voorts dienstig dat de lidstaten de nodige maatregelen nemen om misbruik tegen te gaan.

(9) Aangezien steeds meer voertuigen van de categorieën M2 en M3 uitgerust zijn met veiligheidsgordels conform de Richtlijnen 96/36/EG(8), 96/37/EG(9) en 96/38/EG(10) van de Commissie, ligt het voor de hand te eisen dat de passagiers die ook werkelijk dragen. Passagiers van voertuigen van die categorieën dienen te worden gewezen op de verplichting hun veiligheidsgordels te dragen wanneer het voertuig in beweging is.

(10) Er zijn momenteel geen erkende studies op communautair niveau over het gebruik van beveiligingssystemen door kinderen jonger dan drie jaar in voertuigen van de categorieën M2 en M3. Gezien het belang van de bescherming van kinderen tegen alle typen van ongevallen moet de Commissie derhalve dergelijke studies uitvoeren om te bepalen welke communautaire regeling het best op in deze voertuigen vervoerde kinderen kan worden toegepast. In afwachting van de voltooiing van deze studies moeten de lidstaten evenwel de toe te passen regeling kunnen kiezen.

(11) De ontwikkeling van de techniek op het gebied van beveiligingssystemen staat niet stil. Derhalve dient te worden voorzien in een regeling voor technische aanpassing.

(12) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(11),

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 91/671/EEG wordt als volgt gewijzigd:

1. de titel wordt vervangen door: "Richtlijn van de Raad van 16 december 1991 betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen in voertuigen";

2. artikel 1 wordt vervangen door: "Artikel 1

1. Deze richtlijn is van toepassing op alle voor het wegverkeer bestemde motorvoertuigen op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km/uur, die behoren tot de in bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG(12) omschreven categorieën M1, M2, M3, N1, N2 en N3.

2. Voor de toepassing van deze richtlijn:

- gelden de definities van beveiligingssystemen, met inbegrip van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen voor voertuigen van de categorieën M1 en N1, en de onderdelen daarvan, die zijn opgenomen in bijlage I van Richtlijn 77/541/EEG(13),

- wordt onder 'naar achteren gericht' verstaan: in een richting tegenovergesteld aan de normale rijrichting van het voertuig.

3. Kinderbeveiligingssystemen worden in vijf 'gewichtsgroepen' ingedeeld:

a) groep 0 voor kinderen met een gewicht van minder dan 10 kg;

b) groep 0+ voor kinderen met een gewicht van minder dan 13 kg;

c) groep I voor kinderen met een gewicht van 9 kg tot 18 kg;

d) groep II voor kinderen met een gewicht van 15 kg tot 25 kg;

e) groep III voor kinderen met een gewicht van 22 kg tot 36 kg.

4. Er zijn twee categorieën kinderbeveiligingssystemen:

a) integrale beveiligingssystemen, die bestaan uit een combinatie van riemen of flexibele componenten met een sluiting, verstelinrichtingen en bevestigingsonderdelen, soms tevens voorzien van een zitje en/of botsingsscherm, en die met een of meer eigen geïntegreerde riemen kunnen worden bevestigd;

b) niet-integrale beveiligingssystemen, die kunnen bestaan uit een gedeeltelijke beveiliging die bij gecombineerd gebruik met een gordel voor volwassenen die om het lichaam van het kind heen gaat of waarmee het systeem waarin het kind wordt geplaatst, wordt bevestigd, een volledig kinderbeveiligingssysteem vormt."

3. artikel 2 wordt vervangen door: "Artikel 2

1. Voertuigen van de categorieën M1, N1, N2 en N3:

a) i) De lidstaten stellen voor alle inzittenden van voertuigen van de categorieën M1, N1, N2 en N3 die aan het wegverkeer deelnemen het gebruik van de beveiligingssystemen waarmee de voertuigen uitgerust zijn verplicht.

Kinderen van minder dan 150 cm lang in voertuigen van de categorieën M1, N1, N2 en N3 die uitgerust zijn met beveiligingssystemen moeten worden vervoerd in een integraal of niet-integraal kinderbeveiligingssysteem in de zin van artikel 1, lid 4, punten a) en b), dat is aangepast aan het gewicht van het kind overeenkomstig artikel 1, lid 3.

In voertuigen van de categorieën M1, N1, N2 en N3 die niet met beveiligingssystemen uitgerust zijn:

- mogen geen kinderen van minder dan drie jaar vervoerd worden,

- moeten kinderen die 3 jaar of ouder zijn en die minder dan 150 cm lang zijn, onverminderd ii), op een andere zitplaats dan een van de voorstoelen worden vervoerd.

ii) De lidstaten kunnen op hun grondgebied toestaan dat kinderen met een lengte van minder dan 150 cm, doch ten minste 135 cm, beveiligd worden door een veiligheidsgordel voor volwassenen. Deze op lengte gebaseerde drempels zullen opnieuw worden bezien volgens de procedure van artikel 7 ter, lid 2.

iii) De lidstaten kunnen evenwel toestaan dat de in de punten i) en ii) bedoelde kinderen op hun grondgebied niet door een kinderbeveiligingssysteem worden beveiligd wanneer zij in taxi's worden vervoerd. Deze kinderen moeten evenwel in taxi's zonder beveiligingssysteem op een andere zitplaats dan een van de voorstoelen worden vervoerd.

b) Kinderen mogen niet in een naar achteren gericht kinderzitje op een passagierszitplaats met een voorairbag vervoerd worden, tenzij de airbag is uitgeschakeld of automatisch op toereikende wijze wordt uitgeschakeld.

c) Wanneer een kinderbeveiligingssysteem wordt gebruikt, moet dat zijn goedgekeurd overeenkomstig de normen van Reglement 44/03 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties of Richtlijn 77/541/EEG of een latere aanpassing daarvan.

d) Tot en met ...(14) mogen de lidstaten het gebruik van kinderbeveiligingssystemen toestaan die goedgekeurd zijn volgens de bij de ingebruikneming van het beveiligingssysteem in de lidstaat geldende nationale normen of volgens nationale normen die gelijkwaardig zijn met Reglement 44/03 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties of Richtlijn 77/541/EEG.

2. Voertuigen van de categorieën M2 en M3:

a) Bij voertuigen van de categorieën M2 en M3 die aan het wegverkeer deelnemen, schrijven de lidstaten voor dat alle inzittenden van drie jaar of ouder de veiligheidssystemen moeten gebruiken waarmee de voertuigen uitgerust zijn, wanneer zij zich op hun zitplaats bevinden.

De kinderbeveiligingssystemen worden goedgekeurd overeenkomstig artikel 2, lid 1, de punten c) en d).

b) Aan de passagiers van voertuigen van de categorieën M2 en M3 wordt meegedeeld dat het verplicht is een veiligheidsgordel te dragen wanneer zij zich op hun zitplaats bevinden en het voertuig in beweging is. Dit wordt hun op een of meer van de volgende manieren meegedeeld:

- door de chauffeur,

- door de conducteur, de reisleider of een als groepsleider aangewezen persoon,

- met behulp van audiovisuele middelen (bijv. een videoband),

- door opschriften en/of het door de lidstaten overeenkomstig het in de bijlage vervatte communautaire model vastgestelde pictogram, duidelijk aangebracht op iedere zitplaats.";

4. artikel 4 wordt geschrapt;

5. artikel 6 wordt vervangen door: "Artikel 6

De lidstaten kunnen voor het vervoer op hun grondgebied met instemming van de Commissie andere vrijstellingen verlenen dan die welke in artikel 5 worden genoemd, teneinde:

- rekening te houden met bijzondere fysieke gesteldheden of bijzondere omstandigheden van beperkte duur;

- een doeltreffende uitoefening van bepaalde beroepsactiviteiten mogelijk te maken;

- te garanderen dat politie, veiligheidsdiensten en hulpdiensten hun taken naar behoren kunnen vervullen;

- toe te staan dat, wanneer het na installatie van twee kinderbeveiligingssystemen achterin voertuigen van de categorieën M1 en N1 wegens plaatsgebrek onmogelijk is nog een derde systeem te installeren, een derde kind van drie jaar of ouder en met een lengte van minder dan 150 cm beveiligd wordt door een gordel voor volwassenen;

- toe te staan dat op andere zitplaatsen dan de voorstoelen van een voertuig van de categorieën M1 en N1, wanneer het gaat om incidenteel vervoer over korte afstand door een ander persoon dan de ouders en er in dat voertuig geen of een onvoldoende aantal kinderbeveiligingssystemen beschikbaar zijn, kinderen van drie jaar of ouder worden beveiligd door een veiligheidsgordel voor volwassenen;

- rekening te houden met de bijzondere gebruiksomstandigheden van voertuigen van de categorieën M2 en M3 voor plaatselijk vervoer in de stad of in stedelijk gebied of waarin staanplaatsen zijn toegestaan.";

6) de volgende artikelen 6 worden toegevoegd: "Artikel 6 bis

De lidstaten kunnen met instemming van de Commissie andere tijdelijke vrijstellingen verlenen dan die welke in de artikelen 5 en 6 worden genoemd, teneinde met inachtneming van de nationale regelgeving en met het oog op het verrichten van plaatselijk vervoer, met name het vervoer van en naar school, in voertuigen van de categorieën M2 en M3 een groter aantal kinderen zittend te kunnen vervoeren dan er zitplaatsen met veiligheidsgordels beschikbaar zijn.

De door de lidstaat vastgestelde geldigheidsduur van die vrijstellingen mag niet meer zijn dan vijf jaar vanaf ...(15).

Artikel 6 ter

De lidstaten kunnen voor het vervoer op hun grondgebied andere tijdelijke vrijstellingen verlenen dan die welke in de artikelen 5 en 6 worden genoemd, teneinde met inachtneming van de regelgeving van de betrokken lidstaat toe te staan dat er op andere zitplaatsen dan de voorstoelen van voertuigen van de categorieën M1 of N1 meer personen vervoerd worden dan er zitplaatsen zijn met veiligheidsgordels of beveiligingssystemen.

De door de lidstaat vastgestelde geldigheidsduur van die vrijstellingen mag niet meer zijn dan vijf jaar vanaf ...(16).";

7. de volgende artikelen worden toegevoegd: "Artikel 7 bis

1. Teneinde rekening te houden met de vooruitgang van de techniek kunnen de artikelen 2 en 6 worden aangepast volgens de procedure van artikel 7 ter, lid 2.

2. De Commissie blijft studies uitvoeren naar de meest adequate beveiligingssystemen ter verbetering van de bescherming van alle inzittenden tegen alle mogelijke ongevallen en legt aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over het resultaat van die studies, alsmede over de toepassing van deze richtlijn, met name over de door de lidstaten krachtens artikel 6 toegekende vrijstellingen, teneinde de wenselijkheid van een aanscherping van de veiligheidsmaatregelen en de noodzaak van sterkere harmonisering te beoordelen. In voorkomend geval dient de Commissie op basis van dat verslag passende voorstellen in.

Artikel 7 ter

1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG(17) van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG genoemde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.

3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast."

8. de bijlage bij deze richtlijn wordt toegevoegd.

Artikel 2

De lidstaten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk op ...(18) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te ...

Voor het Europees Parlement

De Voorzitter

Voor de Raad

De Voorzitter

(1) PB C 96 E van 27.3.2001, blz. 330.

(2) PB C 260 van 17.9.2001, blz. 30.

(3) Advies van het Europees Parlement van 31 mei 2001 (PB C 47 E van 21.5.2002, blz. 156), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 november 2002 en besluit van het Europees Parlement van ... (nog niet verschenen in het Publicatieblad).

(4) PB C 104 van 16.4.1984, blz. 38.

(5) PB C 68 van 24.3.1986, blz. 35.

(6) PB L 373 van 31.12.1991, blz. 26.

(7) PB L 346 van 17.12.1997, blz. 78.

(8) Richtlijn 96/36/EG van de Commissie van 17 juni 1996 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 77/541/EEG van de Raad betreffende veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen (PB L 178 van 17.7.1996, blz. 15).

(9) Richtlijn 96/37/EG van de Commissie van 17 juni 1996 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 74/408/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de binneninrichting van motorvoertuigen (sterkte van de zitplaatsen en van hun bevestiging) (PB L 186 van 25.7.1996, blz. 28).

(10) Richtlijn 96/38/EG van de Commissie van 17 juni 1996 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 76/115/EEG van de Raad betreffende bevestigingspunten voor veiligheidsgordels van motorvoertuigen (PB L 187 van 26.7.1996, blz. 95).

(11) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(12) Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/116/EG (PB L 18 van 21.1.2002, blz. 1).

(13) Richtlijn 77/541/EEG van de Raad van 28 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen (PB L 220 van 29.8.1977, blz. 95). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/3/EG van de Commissie (PB L 53 van 25.2.2000, blz. 1).

(14) Vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn.

(15) Datum van de inwerkingtreding van deze richtlijn.

(16) Datum van de inwerkingtreding van deze richtlijn.

(17) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(18) Drie jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn.

ANNEXE

"BIJLAGE

COMMUNAUTAIR MODEL VAN HET PICTOGRAM DAT DUIDELIJK WORDT AANGEBRACHT OP ELKE ZITPLAATS DIE VOORZIEN IS VAN EEN VEILIGHEIDSGORDEL IN VOERTUIGEN VAN DE CATEGORIEËN M2 EN M3 DIE ONDER RICHTLIJN 91/671/EEG VALLEN

(Kleur: witte figuur op blauwe achtergrond)

>PIC FILE= "CE2002299NL.004203.TIF">"

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

Op basis van artikel 71 van het EG-Verdrag heeft de Raad, in het kader van de medebeslissingsprocedure overeenkomstig artikel 251 van het EG-Verdrag, op 14 november 2002 zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld ten aanzien van de ontwerp-richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 91/671/EEG(1) van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels in voertuigen van minder dan 3,5 ton.

Bij de vaststelling van zijn standpunt heeft de Raad rekening gehouden met het advies dat het Europees Parlement op 31 mei 2001 in eerste lezing heeft uitgebracht(2) en met het advies van het Economisch en Sociaal Comité van 11 juli 2001(3). Het Comité van de regio's heeft verklaard geen advies te zullen uitbrengen(4).

De ontwerp-richtlijn beoogt een verbetering van de verkeersveiligheid, met name voor kinderen, via het vaststellen van een regelgevend kader inzake het gebruik van en de voorwaarden voor het gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen, alsmede inzake de technische normen daarvoor. In concreto breidt de ontwerp-richtlijn het toepassingsgebied van Richtlijn 91/671/EEG uit. Krachtens de ontwerp-richtlijn wordt ook het dragen van veiligheidsgordels in motorvoertuigen (M1, M2, M3, N1, N2 en N3 als omschreven in bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG(5)) verplicht gesteld voor alle inzittenden, en moeten kinderen worden beveiligd door een passend kinderbeveiligingssysteem wanneer zij in personenauto's en lichte vrachtwagens (voertuigen van de categorieën M1 en N1) worden vervoerd.

II. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

De Raad is het volledig eens met de algemene doelstelling van het Commissievoorstel, namelijk een consequenter gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen in alle voertuigcategorieën. Het voorstel beoogt derhalve een maximale bescherming van alle inzittenden in alle betrokken voertuigcategorieën, door het gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen verplicht te stellen. Onverminderd overgangsregelingen (verlenging van de geldigheidsduur van nationale normen tot ten hoogste vijf jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn), moeten de kinderbeveiligingssystemen goedgekeurd zijn overeenkomstig de normen van Reglement 44/03 van de ECE of van Richtlijn 77/541/EEG. Als onderdeel van het compromis dat de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt heeft bereikt, is echter een zekere flexibiliteit ingebouwd in de voorwaarden voor het gebruik van de beveiligingssystemen (in de vorm van vrijstellingen op het algemene verplichte gebruik van deze systemen). Het ontwerp van gewijzigde Richtlijn 91/671/EEG behelst de volgende vrijstellingen:

- op communautair niveau wordt een eerste reeks uitzonderingen toegestaan; deze (reeds bestaande) vrijstellingen berusten op ernstige medische gronden;

- met instemming van de Commissie kunnen de lidstaten een tweede reeks vrijstellingen verlenen voor vervoer dat op hun grondgebied in welbepaalde situaties wordt verricht. De drie reeds bestaande vrijstellingen worden bevestigd, en drie nieuwe worden toegevoegd: deze laatste hangen samen met de verlenging van het verplichte gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen;

- met instemming van de Commissie kunnen de lidstaten een derde reeks tijdelijke vrijstellingen toestaan voor vervoer dat op hun grondgebied bij bijzondere lokale activiteiten plaatsvindt; de duur van deze vrijstellingen bedraagt ten hoogste vijf jaar vanaf de datum van inwerkingtreding van de richtlijn;

- ten slotte geldt een vierde reeks tijdelijke vrijstellingen (met een duur van ten hoogste zes jaar vanaf de datum van inwerkingtreding van de richtlijn) voor situaties waarbij het aantal personen op andere zitplaatsen dan de voorstoelen in personenauto's groter is dan het aantal aanwezige veiligheidsgordels of beveiligingssystemen (de zogenoemde vrijstelling voor "grote gezinnen").

Er zij op gewezen dat de laatste twee categorieën vrijstellingen slechts worden verleend indien de voorschriften van de betrokken lidstaat worden nageleefd.

De wetenschappelijke studies die momenteel op communautair niveau voorhanden zijn over het gebruik van beveiligingssystemen door kinderen onder de drie jaar in voertuigen van de categorieën M2 en M3, worden ontoereikend geacht om nu reeds te bepalen welke communautaire regeling het meest geschikt is voor deze categorie inzittenden die in de betrokken voertuigen worden vervoerd. Zo lang de Commissie haar studie van een dergelijke communautaire regelgeving nog niet heeft afgerond, kunnen de lidstaten hun eigen voorschriften vaststellen.

Amendementen van het Europees Parlement

De Raad heeft amendement 5 over (reeds bestaande of nieuwe) vrijstellingen die de lidstaten op permanente basis kunnen verlenen, aanvaard.

De Raad heeft de amendementen 2, 3 en 6, wat de inhoud betreft, aanvaard.

- In de amendementen 2 en 3 inzake het dragen van veiligheidsgordels voor volwassenen door kinderen, wordt voorgesteld dat kinderen die groter zijn dan 150 cm, in voertuigen van de categorieën M1 en N1 een veiligheidsgordel voor volwassenen mogen dragen; deze amendementen slaan echter niet op kinderen boven de 12 jaar die kleiner zijn dan 150 cm. Daarom wordt in 's Raads gemeenschappelijk standpunt bepaald dat kinderen die groter zijn dan 150 cm, in voertuigen van de categorieën M1, N1, N2 en N3 een veiligheidsgordel voor volwassenen mogen dragen. Op hun grondgebied kunnen de lidstaten dezelfde regeling toestaan voor kinderen met een lengte van ten minste 135 cm. Kinderen die, naar gelang van het geval, minder dan 150 cm of 135 cm groot zijn, moeten bijgevolg door een kinderbeveiligingssysteem worden beveiligd, behalve kinderen onder de drie jaar in bussen (categorieën M2 en M3).

- In amendement 6 wordt voorgesteld een nieuw artikel toe te voegen waarin de Commissie wordt verzocht om vóór 1 augustus 2004 een verslag voor te leggen over de noodzaak van nog strengere veiligheidsmaatregelen, eventueel vergezeld van voorstellen. Voorts wordt de Commissie in het kader van dat verslag verzocht om in samenwerking met de automobielindustrie te zoeken naar mogelijkheden om gebruiksvriendelijker airbagsystemen te ontwikkelen. In artikel 7 bis, lid 2, van 's Raads gemeenschappelijk standpunt is een verzoek aan de Commissie opgenomen om studies uit te voeren over de meest adequate beveiligingssystemen ter verbetering van de bescherming van alle inzittenden, alsmede over de toepassing van deze richtlijn, met name over de door de lidstaten toegekende vrijstellingen. De Commissie dient over haar bevindingen verslag uit te brengen en die eventueel vergezeld te laten gaan van passende voorstellen.

De Raad kon niet instemmen met amendement 4, omdat de richtlijn betrekking heeft op de wetgeving van de lidstaten inzake het gebruik van veiligheidsgordels, en daarom niet het juiste rechtskader is om een verplichting voor voertuigfabrikanten op te leggen. De Raad heeft voorts amendement 1 verworpen, omdat men zich kan afvragen of een dergelijk verzoek aan de Commissie (om een informatiecampagne op te zetten) wel in een richtlijn thuishoort.

(1) PB L 373 van 31.12.1991, blz. 26.

(2) PB C 47 E van 21.2.2002, blz. 156.

(3) PB C 260 van 17.9.2001, blz. 30.

(4) Brief van 19.6.2001.

(5) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.