28. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 115/1 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  de mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  betreffende  de uitwerking 
van een  globale  opzet  met  het  oog  op de komende  multilaterale 
onderhandelingen 
De tekst  waarop  het  advies  betrekking  heeft  is niet  bekendgemaakt  in het  Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 28 en 29 maart  1973  gehouden  110de  zitting  heeft  het Comité  op voorstel 
van zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een  advies  inzake  voornoemd  onderwerp 
op te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn  op 23 en 24 mei  1973  te Brussel  gehouden  lilde  zitting. 
Dit advies  luidt  als  volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  op  27  maart  1973  door  zijn  Bureau 
genomen  besluit,  de Afdeling  voor  externe  betrek-
kingen  met  het  opstellen  van  een  advies  over  de 
komende  multilaterale  GATT-onderhandelingen  te 
belasten, 
Gezien  het  feit  dat  zijn  leden  tijdens  de op 28 en 
29 maart  1973  gehouden  zitting  ermee  hebben  inge-
stemd  dat  inzake  dit  onderwerp  een  advies  wordt 
opgesteld, 
Gezien  de inleiding  die  de heer  Wellenstein,  verte-
genwoordiger  van  de  Commissie,  tijdens  de  op 
13 april  1973  gehouden  vergadering  van  de Afdeling 
voor  externe  betrekkingen  heeft  gehouden  over  de 
hoofdlijnen  van  de „globale  opzet"  die  de Commissie 
in haar  mededeling  aan  de Raad  betreffende  de uit-werking  van  een  globale  opzet  met  het  oog  op de 
komende  multilaterale  onderhandelingen  heeft  neer-
gelegd, 
Gezien  het  advies  dat  door  de Afdeling  voor  externe 
betrekkingen  tijdens  haar  op 21 mei  1973  gehouden 
vierde  vergadering  is opgesteld, 
Gezien  het  door  de heer  de Precigout,  rapporteur, 
voorgelegde  rapport  en de beraadslagingen  tijdens  de 
afdelingsvergaderingen  van  13 april  en van  2 en 21 
mei 1973, 
Gezien  de  beraadslagingen  tijdens  zijn  op  23  en 
24 mei  1973  gehouden  lilde  zitting,  vergadering 
van 24 mei  1973, 
Overwegende  dat  de  staatshoofden  en regeringslei-
ders van  de Lid-Staten  en de tot  de Gemeenschap 
toetredende  staten  tijdens  de  van  19  tot  en  met 
Nr. C 115/2 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 28. 9. 74 
21 oktober  1972  te Parijs  gehouden  topconferentie 
hebben  besloten  dat  het  standpunt  van  de Gemeen-
schap  met  het oog  op de multilaterale  GATT-onder-
handelingen  vóór  1 juli  1973  dient  te worden  be-
paald, 
Overwegende  dat  de Commissie  op 4 april  1973  in 
een mededeling  aan  de Raad  een  omschrijving  van 
deze  „globale  opzet"  heeft  voorgesteld, 
Overwegende  dat het standpunt  van  het Economisch 
en Sociaal  Comité  aan  de Commissie  en de Raad 
dient  te worden  voorgelegd  voordat  deze  laatste  zijn 
besluit  neemt,  en dat  het Comité  het daarom  nodig 
heeft  geacht,  een  voorlopig  oordeel  over  deze 
„globale  opzet"  uit  te spreken  en  in een  later 
stadium  eventueel  uitvoerig  op de onderdelen  van 
deze onderhandelingen  in te gaan, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
dat met  103  stemmen  vóór  bij 9 onthoudingen  werd 
goedgekeurd. 
De grote  industrielanden  hebben  begin  1972  ingezien 
dat „de  internationale  economische  betrekkingen  vol-
ledig  op de helling  dienden  te worden  gezet,  ten 
einde  te kunnen  onderhandelen  over  de hierin  aan 
te brengen  verbeteringen  die door  de in de afgelopen 
jaren  opgetreden  structurele  veranderingen  noodzake-
lijk zijn  geworden". 
Deze  verklaring  omvat  de grondstoffen  en de land-
bouw-  en industrieprodukten. 
Tevens  wordt  hierin  aangekondigd  dat „speciaal  aan-
dacht  zal  worden  geschonken  ... aan  de moeilijk-
heden  waarvoor  zich  ontwikkelingslanden  geplaatst 
zien". 
Een belangrijke  politieke  impuls  ging  uit van  de in 
februari  en maart  1972  gezamenlijk  afgelegde  ver-
klaringen,  waarin  de Gemeenschap,  Japan  en de Ver-
enigde  Staten,  die meer  dan  60 % van  de wereld-
handel  voor  hun  rekening  nemen,  zich  verplichten, 
actief  de nieuwe  in 1973  te openen  multilaterale  on-
derhandelingen  voor  te bereiden,  en waarin  zij de 
verdragsluitende  partijen  in de GATT  verzoeken, 
zich hierbij  aan te sluiten. 
Tijdens  de op 19 tot en met  21 oktober  1972  te 
Parijs  gehouden  conferentie  van  de staatshoofden  en 
regeringsleiders  van  de Lid-Staten  en de kandidaat-
Lid-Staten  van  de Europese  Gemeenschappen  heeft 
de Gemeenschap  verklaard,  „met  het  oog  op een 
harmonische  ontwikkeling  van  de wereldhandel  vast-
besloten  te zijn: — om  met  behoud  van  de communautaire  verwor-
venheden  bij te dragen  tot een  geleidelijke  libe-
ralisatie  van  de internationale  handel  en wel  via 
maatregelen  op basis  van  wederkerigheid,  die zo-
wel betrekking  hebben  op  tariefbelemmeringen 
als op andere  belemmeringen; 
— om  in een  geest  van  openheid  en in de meest 
geschikte  vorm  een  constructieve  dialoog  te voe-
ren met  de Verenigde  Staten,  Japan,  Canada  en 
haar  andere  geïndustrialiseerde  handelspartners".' 
Tegelijkertijd  heeft  de Gemeenschap  er nog  eens  op 
aangedrongen  dat  met  de belangen  van  de ontwik-
kelingslanden,  die  bij  deze  onderhandelingen  een 
volwaardig  onderhandelingspartner  dienen  te zijn, 
rekening  wordt  gehouden. 
I. Algemene  opmerkingen 
1. Op  grond  van  het thema,  de omvang  en de we-
reldomvattende  uitwerkingen  zijn  de in oktober  1973 
te Tokio  te houden  handelsonderhandelingen  voor 
de Gemeenschap,  als grootste  importeur  en expor-
teur ter wereld,  van uitzonderlijke  betekenis. 
In zijn  boodschap  aan  het Congres  van  10 april  1973 
betreffende  het wetsontwerp  inzake  de hervorming 
van de handel  verplicht  zich  de President  van  de 
Verenigde  Staten,  het  Congres  regelmatig  te raad-
plegen  door  tijdens  de onderhandelingen  zeer  nauw 
met het Congres  samen  te werken. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  zou  gaarne  zien 
dat bij dergelijke  voor  Europa  zo belangrijke  onder-
handelingen  een  soortgelijke  samenwerking  met  het 
Europees  Parlement  tot stand  komt  en dat,  in tegen-
stelling  met  vroegere  onderhandelingen,  het  Econo-
misch  en Sociaal  Comité  dit keer  wel  belast  wordt 
met het uitbrengen  van  een advies  aan  de Instellingen 
van de Gemeenschap.  Het  zal  met  het  oog  hierop 
de nodige  voorzieningen  treffen. 
2. Het  Comité  beseft  dat de wereld  van  de geleide-
lijke  liberalisering  van  het  handelsverkeer  economi-
sche ontwikkeling  en sociale  vooruitgang  kan  ver-
wachten;  daarom  acht  het  van  het  grootste  belang 
dat het  doel  van  de multilaterale  GATT-onderhan-
delingen  en de opzet  die hieraan  ten  grondslag  ligt, 
nl. de bevordering  van  een  grotere  stabiliteit  en een 
versnelde  verhoging  van  de welvaart,  niet  uit het 
oog worden  verloren. 
Het is daarom  zinvol,  zoals  de Commissie  doet, 
eraan  te herinneren  dat  de Gemeenschap  zich  in 
december  1971  bereid  heeft  verklaard  „op  basis  van 
het wederzijds  voordeel  en wederkerigheid"  aan  on-
derhandelingen  deel  te nemen  ter voortzetting  van 
28. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 115/3 
het beleid  tot  liberalisering  van  het  handelsverkeer, 
waartoe  zij in haar  oorspronkelijke  samenstelling  een 
belangrijke  bijdrage  heeft  geleverd. 
Het is het  Comité  bekend  dat  de President  van  de 
Verenigde  Staten  en  verscheidene  Amerikaanse 
woordvoerders  onlangs  een  verband  hebben  gelegd 
tussen  de commerciële,  de monetaire  en de militaire 
problemen  en dat  omvangrijke  plannen  ten  aanzien 
van de betrekkingen  tussen  de Verenigde  Staten  en 
Europa  zijn  aangekondigd. 
Het Comité  onderschat  stellig  niet  de grote  betekenis 
van deze  vraagstukken,  die tijdens  onderhandelingen, 
waarmede  de uitbreiding  van  de handel  moet  wor-
den bevorderd,  niet  als  minder  belangrijke  vraag-
stukken  mogen  worden  afgedaan. 
In het  onderhavige  advies  zal  het  Economisch  en 
Sociaal  Comité  uitsluitend  ingaan  op de in het kader 
van de GATT  te houden  handelsonderhandelingen, 
waarop  de mededeling  van  de Commissie  aan  de 
Raad  betrekking  heeft. 
3. In haar  mededeling  aan  de Raad  wijst  de Com-
missie  erop  dat  „internationale  acties  op handels-
gebied  van  de  overwogen  omvang  ernstig  gevaar 
lopen,  wanneer  geen  middelen  worden  gevonden  om 
de wereldhandel  tegen  monetaire  verstoringen  en 
onevenwichtigheden  te beschermen,  zoals  deze  zich 
de laatste  tijd  hebben  voorgedaan". 
Het Comité  stemt  volledig  in met  deze  opmerking; 
wanneer  namelijk  geen  stabiel  internationaal  mone-
tair stelsel  wordt  ingevoerd,  kunnen  de uitwerkin-
gen van  de onderhandelingen  niet  worden  beoor-
deeld  en worden  de  bereikte  resultaten  aangetast. 
Door'  de sinds  de Kennedy-ronde  opgetreden  ver-
anderingen  in de wisselkoersen  zijn  de tijdens  deze 
onderhandelingen  bereikte  resultaten  ingrijpend  ge-
wijzigd. 
4. De  Gemeenschap  heeft  alle  reden,  de onderhan-
delingen  positief  te benaderen.  Zij  dient  evenals  alle 
andere  deelnemers  haar  eigen  doelstellingen  zo dui-
delijk  mogelijk  te omschrijven  en ernaar  te streven, 
de voornaamste  belemmeringen  voor  de groei  van 
de wereldhandel  en in de eerste  plaats  de belem-
meringen  van  haar  eigen  uitvoer  uit de weg  te rui-
men,  doch  zij mag  daarbij  niet  de te verwezenlijken 
doelstellingen  op sociaal  gebied  over  het hoofd  zien. 
Sinds  het  besluit  onderhandelingen  te openen,  heb-
ben bepaalde  partners  van  de Gemeenschap  hun  ver-
langens  op handelsgebied  voor  de wereld  uitvoerig 
uiteengezet  en  verdedigd.  Hetzelfde  dient  met  de 
communautaire  standpunten  te geschieden.  Ook  de 
onderhandelaars  van  de  Gemeenschap  moeten  de 
wereldopinie  achter  zich  weten.  De  mededeling  van de Commissie  aan  de Raad  over  haar  globale  opzet 
voor  deze  onderhandelingen  zou  deze  functie  uiter-
aard  niet  kunnen  vervullen. 
5. In het  bijzonder  lijkt  het  nodig  erop  te wijzen 
dat het  tekort  op de betalingsbalans  van  de Ver-
enigde  Staten  weliswaar  bij  iedereen  verontrusting 
wekt  en moet  worden  opgeheven,  maar  dat  men 
redelijkerwijs  niet  mag  verwachten  dat  dit in hoofd-
zaak  door  middel  van  de GATT-onderhandelingen 
zal geschieden. 
Het tekort  op de betalingsbalans  van  de Verenigde 
Staten  bedroeg  in 1971  circa  30 miljard  dollar  en in 
1972  14 miljard  dollar  op basis  van  liquiditeiten  en 
10,3 miljard  dollar  op basis  van  de officiële  regle-
menten.  Men  heeft  niet  de indruk  dat  dit tekort  als 
gevolg  van  de maatregelen  waarover  de E.E.G.  wil 
onderhandelen  qua  omvang  of qua  aard  sterk  kan 
worden  teruggebracht. 
Van dit  tekort  kwam  in 1972  circa  600  miljoen 
dollar  voor  rekening  van  de  handelsbalans  V.S.-
E.E.G.  Daarbij  is dit tekort  van  zeer  recente  aard, 
omdat  het  handelsverkeer  tussen  de gemeenschappe-
lijke  markt  en de Verenigde  Staten  tot in 1970  juist 
een tekort  aan  E.E.G.-zijde  te zien  gaf,  hetgeen  thans 
nog voor  alle  Lid-Staten,  met  uitzondering  van  de 
Duitse  Bondsrepubliek,  geldt.  In hetzelfde  jaar  gaf 
de handelsbalans  V.S.-Canada,  waarbij  de V.S.  voor 
Canada  een  voorkeursregeling  toepassen,  aan  Ame-
rikaanse  zijde  een  tekort  van  ca.  25 miljard  dollar 
te zien. 
Op de handelsbalans  V.S.-Japan  heeft  het tekort  van 
de V.S.  de 4 miljard  dollar  overschreden. 
Ten slotte  zij erop  gewezen  dat  volgens  Amerikaanse 
statistieken  de uitvoer  van  de Verenigde  Staten  naar 
de Gemeenschap  sneller  is gestegen  dan  de uitvoer 
naar  de rest  van  de wereld.  Tussen  1960  en 1971 
is de totale  uitvoer  met  115  % gestegen,  de uitvoer 
naar  de E.V.A.-landen  met  81 % en de uitvoer  naar 
de Gemeenschap  met  143  %. 
De handelsbalans  Europese  Gemeenschap-Japan 
geeft  voor  de Gemeenschap  een  sterk  tekort  te zien, 
dat sedert  een paar  jaar  regelmatig  stijgt. 
Ook  de handelsbalans  E.E.G.-Canada  geeft  voor  de 
Gemeenschap  een  tekort  te zien. 
6. De  onderhandelaars  van  alle  partijen  dienen  over 
even  grote,  maar  ook  over  even  nauwkeurig  om-
schreven  bevoegdheden  te beschikken. 
Als vertegenwoordiger  van  de Gemeenschap  bij  de 
onderhandelingen  dient  men  de  Commissie  een 
nauwkeurig  omschreven  mandaat  te verlenen  en haar 
Nr. C 115/4 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 28. 9. 74 
de nodige  middelen  ter beschikking  te stellen,  ten 
einde  niet  alleen  over  de invoerrechten  maar  ook 
over de niet-tarifaire  belemmeringen  te kunnen  on-
derhandelen. 
a) Op  grond  van  de tijdens  de „Kennedy-ronde" 
opgedane  ervaringen  dient  dit mandaat  uiteraard 
afgestemd  te zijn  op de institutionele  situatie  in 
de E.E.G.,  die  afwijkt  van  die  in haar  partner-
landen.  Tevens  dient  dit mandaat  in te houden 
dat elke  eenzijdige  toepassing  van  de door  de 
Gemeenschap  gedane  concessies  uitgesloten  is, in-
dien de overeengekomen  tegenprestaties  niet  vol-
ledig  worden  geleverd. 
Men  dient  er in het  bijzonder  bij stil  te staan 
dat de President  van  de Verenigde  Staten  zich  in 
zijn boodschap  van  10 april  1973  verplicht  heeft, 
de overeenkomst  betreffende  de niet-tarifaire  be-
lemmeringen  ter  goedkeuring  aan  het  Congres 
voor  te leggen,  waarbij  de Kamers  zich  tegen  een 
tenuitvoerlegging  van  deze  overeenkomsten  kun-
nen verzetten. 
b) Om  te voorkomen  dat  de Gemeenschap'  in een 
zwakke  positie  komt  te verkeren,  dient  van  meet 
af aan  ten  opzichte  van  de andere  landen  voor 
nagenoeg  gelijkwaardige  posities  te worden  ge-
zorgd.  De Gemeenschap  dient  er dus  op te wijzen 
dat zij,  indien  andere  partijen  tijdens  de onder-
handelingen  maatregelen  nemen,  zich  het  recht 
voorbehoudt,  deze  met  soortgelijke  maatregelen 
te beantwoorden. 
Wil de Gemeenschap,  in verband  met  de uiteen-
lopende  besluitvormingsprocessen  in één  land  en 
in een  Gemeenschap  van  verscheidene  landen,  in dezen  geloofwaardig  zijn,  dan  dient  reeds  bij 
voorbaat  te worden  vastgelegd  dat de Commissie 
hierop  mag  reageren. 
7. Ten  einde  de waarde  van  het  evenwicht  en van 
de wederkerigheid  der concessies  te verhogen,  dienen 
de onderhandelingen  niet  alleen  de betrekkingen  tus-
sen twee  of drie  grote  handelspartners  te om-
vatten  maar  dienen  zij,  door  de concessies  van  een 
groot  aantal  landen  zowel  betreffende  de tarifaire 
als de niet-tarifaire  belemmeringen  hierbij  te betrek-
ken, een werkelijk  multilateraal  karakter  te krijgen. 
II. Invoerrechten  voor  industrieprodukten 
Zoals  in de resolutie  van  de Raad  van  december  1971 
was bepaald,  dienen  de onderhandelingen  in een 
sfeer  van werkelijke  wederkerigheid  te verlopen. 
Dit zou  niet  het geval  zijn,  indien  bij de overwogen 
verlagingen  van  de douanerechten  belangrijke  tarief-
verschillen  zouden  voortbestaan,  zodat  het  handels-
verkeer  na de onderhandelingen,  bij bepaalde  pro-
dukten  slechts  in één  richting  zou  kunnen  worden 
bevorderd. 
Er zij aan  herinnerd  dat  het peil  van  de invoerrech-
ten van  de Verenigde  Staten,  Canada  en Japan  in 
het algemeen  duidelijk  hoger  is dan  dat  van  de 
E.E.G. 
In de eerste  plaats  ligt  het  gemiddelde  peil  van  de 
invoerrechten  in de E.E.G.  lager  dan  in genoemde 
landen,  zoals  uit de hieronder  volgende  cijfers  valt 
op te maken: 
E.E.G. v.s. Canada Japan 
Rekenkundig  gemiddelde  van  de invoerrechten 6,9 11.1 9,3 10,1 
Met de invoer  van  de 13 industrielanden  ge-
wogen  gemiddelde 6,4 7,3 6,8 10,1 
Daarnaast  is het  tarief  van  de E.E.G.  veel  gelijk-
matiger  dan  dat  van  de andere  partners.  Zo over-
schrijden  in de E.E.G.  minder  dan  7 % van  de 
tarieven  het  percentage  van  12,  terwijl  dit  in de 
Verenigde  Staten  en Japan  bij nagenoeg  een  derde 
van de tarieven  het geval  is. 
De invoer  van  industrieprodukten  bij  een  douane-
tarief  van  meer  dan  15  % vormt  3,2  % van  de 
totale  invoer  in de E.E.G.,  4,2  % in Japan  tegen 
10 % in de Verenigde  Staten  en 16,3  % in Canada. 
Sommige  studies  hebben  aangetoond  dat  de effec-
tieve  verschillen  bij  de beschermende  tarieven  nog groter  zijn  indien  ook  met  het effect  van  de douane-
tarieven  op de toegevoegde  waarde  rekening  wordt 
gehouden. 
Zonder  af te wachten  tot alle  genoemde  technieken 
behandeld  zijn  en de omvang  te kunnen  beoordelen 
van de verlagingen  van  de douanerechten  waarover 
onderhandeld  kan  worden  en,  wat  meer  zij,  tot de 
douanerechten  op den  duur  zijn  afgeschaft,  stemt 
het Comité  in met  het  streven  van  de Commissie 
en legt  het er de nadruk  op,  dat  men  in het  kader 
van de verlaging  van  de douanerechten  moet  komen 
tot een  nivellering  van  de structureel  bepaalde  ver-
schillen  in douanerechten.  Meer  in het  algemeen 
stemt  het in met  alle  in hoofdstuk  II van  de mede-
28. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 115/5 
deling  van  de Commissie  aan  de Raad  opgenomen 
voorstellen. 
III. De niet-tarifaire  belemmeringen 
Het Comité  vestigt  er de aandacht  op,  dat,  naarmate 
de douanetarieven  worden  verlaagd,  het  handels-
belemmerend  effect  van  de niet  tarifaire  belemme-
ringen  steeds  zwaarder  zal gaan  wegen.  De niet  tari-
faire  belemmeringen  zullen  bij de onderhandelingen 
dus centraal  moeten  worden  gesteld,  terwijl  er tussen 
deze  en de tarifaire  belemmeringen  een  nauw  ver-
band  zou  moeten  worden  gelegd.  Dit  geldt  zeer  in 
het bijzonder  wanneer  het  niet-tarifaire  belemmerin-
gen betreft  die  een  effect  hebben  vergelijkbaar  met 
dat van  douanetarieven,  zoals  het  Amerikaanse 
„selling  price"  systeem. 
a) Het  lijkt  bij de niet-tarifaire  belemmeringen  raad-
zaam,  zoals  de Commissie  ook  van  plan  is, een 
onderscheid  te maken  tussen  algemene  niet-
tarifaire  belemmeringen  en niet-tarifaire  belemme-
ringen  die  slechts  bepaalde  sectoren  of bepaalde 
produkten  betreffen. 
Het lijkt  raadzaam,  de afschaffing  van  niet  tari-
faire  handelsbelemmeringen  sectorgewijs  aan  te 
pakken,  ten  einde  de beginselen  van  wederkerig-
heid  en evenwicht  in acht  te kunnen  nemen. 
Voor  bepaalde  niet-tarifaire  handelsbelemmerin-
gen met  horizontale  uitwerking  (b.  v. douane-
formaliteiten  en methoden  ter vaststelling  van  de 
douanewaarde)  moeten  bovendien  algemene  af-
spraken  worden  gemaakt,  waarvan  de betekenis 
door  een  globale  vergelijking  van  de verschillende 
concessies  op wederkerigheid  en evenwicht  moet 
worden  beoordeeld. 
b) Op  ten  minste  twee  punten  stemmen  de plannen 
die de President  van  de Verenigde  Staten  in zijn 
boodschap  aan  het  Congres  onthulde  met  de 
plannen  van  de Commissie  overeen:  het  betreft 
hier de belemmeringen  in verband  met  de vast-
stelling  van  de douanewaarde  en de voorschriften 
betreffende  de etikettering  en  de  verpakking. 
Niettemin  vestigt  het  Comité  er de aandacht  op 
dat juist  deze  belemmeringen  per  produkt  vari-
ëren.  Bij sommige  produkten  b. v. verklaren  dou-
aneambtenaren  die  verbonden  zijn  aan  Ameri-
kaanse  ambassades  in Europa  dat  zij niet  kunnen 
berekenen  hoeveel  bij aankomst  van  de bewuste 
produkten  in de Verenigde  Staten  aan  invoer-
rechten  moet  worden  betaald. 
c) Aan  de door  de Commissie  in haar  mededeling 
aan de Raad  genoemde  lijst  van  niet-tarifaire  be-
lemmeringen  dienen,  in weerwil  van  de tijdens 
de vorige  onderhandelingen  overeengekomen  ver-
beteringen  van  maatregelen  ter voorkoming  van dumping,  nog  de uitvoeringsmodi  van  de wette-
lijke  voorschriften  van  verschillende  landen  ter 
voorkoming  van  dumping  te worden  toegevoegd. 
Evenzo  dient  met  verschillende  landen  te worden 
onderhandeld  over  de afschaffing  van  admini-
stratieve  bepalingen  die  leiden  tot verlegging  van 
het handelsverkeer,  zoals  heffingen  of andere 
maatregelen,  waardoor  de ingevoerde  produkten 
ten opzichte  van  in het  land  van  invoer  ver-
vaardigde  produkten  worden  benadeeld  alsmede 
uitvoersubsidies.  Het  Comité  behoudt  zich  het 
recht  voor,  later  op dit vraagstuk  terug  te komen. 
In het  bijzonder  dient  te worden  gestreefd  naar 
een vermindering  en vereenvoudiging  van  de for-
maliteiten  en procedures  in de handel  met  het 
buitenland.  Bij dit streven  zouden  zich  een  groot 
aantal  landen  moeten  aansluiten. 
d) Tot  slot  vestigt  het  Comité  er de aandacht  op 
dat de socialistische  landen  tot  dusver  de Ge-
meenschap  niet  als  onderhandelende  partij  er-
kennen  en dat  voorts  sommige  socialistische  lan-
den wel  en andere  socialistische  landen  niet  lid 
van de GATT  zijn.  Het  legt  er de nadruk  op dat 
over  de kwantitatieve  beperkingen,  als  uitvloei-
sel van  de naasting  van  de handel  in socialistische 
landen,  niet  lijkt  te kunnen  worden  onderhan-
deld.  Volgens  het  Comité  dienen  bij de regeling 
van de betrekkingen  met  deze  landen  daarom  bij-
zondere  afspraken  te worden  gemaakt  om  te be-
reiken  dat  de handel  met  deze  landen  zoveel 
mogelijk  kan  worden  uitgebreid,  de nodige  mate 
van wederkerigheid  wordt  gerespecteerd  en een 
ontregeling  van  de  markten  door  abnormale 
prijzen  wordt  voorkomen.  Het  vestigt  de aan-
dacht  op de toezeggingen  die  de overheid  in de 
Verenigde  Staten  in dit verband  schijnt  te hebben 
gekregen:  President  Nixon  deelde  in zijn  bood-
schap  aan  het  Congres  mede  dat  „in  de handels-
overeenkomst  met  de Sovjet-Unie  een  clausule  is 
opgenomen  waarin  elke  partij  wordt  verzocht, 
de uitvoer  van  produkten  die  zou  leiden  tot ont-
regeling  van  de markt  in het andere  land,  te ver-
lagen".  Indien  nodig  zou  de Amerikaanse  over-
heid eenzijdig  maatregelen  kunnen  treffen. 
e) Voorts  stemt  het  Comité  in met  de in hoofdstuk 
III van  de Mededeling  van  de Commissie  aan  de 
Raad  opgenomen  regelingen.  Het  steunt  in het 
bijzonder  het  voorstel  van  de Commissie,  in het 
kader  van  een  overeenkomst  inzake  de niet-tari-
faire  belemmeringen  een  procedure  voor  overleg 
ter regeling  van  eventuele  geschillen  in te voeren. 
f) Het  Comité  legt  er de nadruk  op dat  de te be-
reiken  regelingen  ter opheffing  van  de niet-tari-
faire  belemmeringen,  in tegenstelling  met  de ver-
laging  van  de douanetarieven,  geen  afbreuk  zullen 
doen  aan  de voordelen  die  de ontwikkelingslan-
Nr. Cl 15/6 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 28. 9. 74 
den op  grond  van  de algemene  preferenties  ge-
nieten. 
IV. Onderhandelingen  over  de landbouw 
In de mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad 
wordt  met  geen  woord  gerept  over  het  gemeenschap-
pelijk  landbouwbeleid.  Het  is echter  algemeen  be-
kend  dat  de Verenigde  Staten  juist  op dit  beleid  de 
grootste  kritiek  hebben  en dit  beleid  dan  ook  op 
belangrijke  punten  willen  doen  wijzigen. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  stemt  er welis-
waar  mee  in dat  ook  over  de landbouwprodukten 
moet  worden  onderhandeld,  doch  constateert  dat 
het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  in zijn  geheel, 
in verband  met  de speciale  situatie  waarin  de land-
bouw  verkeert  en het  gebrek  aan  stabiliteit  op de 
wereldmarkt  voor  landbouwprodukten,  een  essen-tieel  bestanddeel  vormt  van  de gemeenschappelijke 
markt  en geen  punt  van  onderhandeling  is. Derhalve 
is een  standpunt  in dezen  absoluut  noodzakelijk, 
ten einde  nog  eens  duidelijk  te maken,  zoals  de heer 
Soames  voor  het  Europees  Parlement  heeft  verklaard, 
dat bij  de onderhandelingen  globaal  gestreefd  moet 
worden  naar  op  het  beginsel  van  wederkerigheid 
gebaseerde  maatregelen  waardoor  de handel  in land-
bouwprodukten  zich  regelmatig  kan  uitbreiden,  en 
dat de  Gemeenschap  zich  zal  weren  tegen  iedere 
aantasting  van  de beginselen  van  het  gemeenschap-
pelijk  landbouwbeleid. 
Men  kan  constateren  dat  de communautaire  invoer 
van landbouwprodukten  uit  derde  landen  en  met 
name  uit de V. S. sinds  de oprichting  van  de E.E.G. 
steeds  is gestegen,  waarbij  het tekort  van  de Gemeen-
schap  bij  de handel  in landbouwprodukten,  zoals 
uit de volgende  cijfers  blijkt,  voortdurend  groter  is 
geworden: 
Totale  E.E.G.-handel  in landbouwprodukten  met  het  buitenland 
Miljoen  R.E. Index 
1958 1971 1958 1971 
Invoer  van  de E.E.G. 
— uit derde  landen 7 356 13 027 100 177 
— waarvan  uit de V.S. 885 2 163 100 244 
Uitvoer  van  de E.E.G. 
— naar  derde  landen 1 921 4 134 100 215 
— waarvan  naar  de V.S. 199 450 100 226 
E.E.G.-tekort  bii landbouwprodukten 
— t.o.v.  alle  derde  landen 5 435 8 893 100 164 
— t.o.v.  de V.S. 686 1 713 100 250 
Voorts  worden  de  Gemeenschap  met  name  bij  de 
uitbreiding  van  de uitvoer  van  landbouwprodukten 
naar  de V. S. en Japan  belemmeringen  in de weg 
gelegd,  hetgeen  te wijten  is aan  het  protectionistische 
landbouwbeleid  dat  in deze  landen  gevoerd  wordt. 
Het is echter  gewenst,  in het  kader  van  een  over-
eenkomst  inzake  een  gedragscode  te streven  naar  op 
wederzijdse  en evenwichtige  voordelen  gebaseerde 
internationale  regelingen  waardoor  de  handel  in 
landbouwprodukten  zowel  voor  de ontwikkelde  als 
voor  de ontwikkelingslanden  kan  worden  uitgebreid; 
hierbij  dient  rekening  te worden  gehouden  met  de 
rechtmatige  belangen  van  producent  en consument 
in alle  regio's  van  de Gemeenschap. Het Comité  vestigt  er de aandacht  op  dat  ten  be-
hoeve  van  de verwerkte  landbouwprodukten  en voe-
dingsmiddelen  afgegaan  dient  te worden  op de voor 
de landbouwprodukten  te nemen  besluiten.  Met  de 
onderhandelingen  over  de eerstgenoemde  produkten 
mag  slechts  worden  begonnen  wanneer  de besluiten 
over  de laatstgenoemde  produkten  bekend  zijn. 
V. Ontwikkelingslanden 
In haar  mededeling  aan  de Raad  verklaart  de Com-
missie  er tijdens  de onderhandelingen  op aan  te wil-
len dringen,  vooral  met  de belangen  van  de ontwik-
kelingslanden  rekening  te houden.  Deze  landen  mo-
28. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen) Nr. C 115/7 
gen er niet  alleen  op geen  enkele  wijze  op achteruit-
gaan,  maar  hun  uitvoeropbrengst  moet  zelfs  groter 
worden.  Voorts  „mag  deze  actie  geen  afbreuk  doen 
aan de voordelen  van  de ontwikkelingslanden  waar-
mede  de Gemeenschap  bijzondere  betrekkingen  on-
derhoudt". 
Het lijkt  dus  vast  te staan  dat  de opheffing  van  niet-
tarifaire  belemmeringen  geen  nadelen  voor  de ont-
wikkelingslanden  kan  opleveren.  Anders  is het  ge-
steld  met  de te bereiken  verlagingen  van  douanerech-
ten tussen  geïndustrialiseerde  landen.  Deze  zullen, 
afhankelijk  van  de mate  van  tariefverlaging,  aan  het 
door  algemene  preferenties  aan  de ontwikkelingslan-
den toegestane  voordeel  afbreuk  doen.  In het uiterste 
geval  waarin  de douanerechten  geheel  worden  afge-
schaft,  hetgeen  de Commissie  trouwens  uitsluit,  zou 
het aan  de ontwikkelingslanden  toegestane  voordeel 
volledig  teniet  zijn  gedaan. 
Ongetwijfeld  zouden  de ontwikkelingslanden  bepaal-
de compensaties  kunnen  worden  geboden  door  mid-
del van  kwalitatieve  en kwantitatieve  uitbreiding  van 
de algemene  preferenties,  die  onder  bepaalde  voor-
waarden  door  de Commissie  wordt  overwogen.  De 
Gemeenschap  heeft  nl. een  voorkeursregeling  vast-
gesteld  waarin  geen  uitzonderingen  worden  gemaakt 
voor  bewerkte  produkten.  Tijdens  de topconferentie 
heeft  zij trouwens  toegezegd  deze  regeling  uit  te 
breiden. 
Hiermee  zou  echter  noodzakelijkerwijs  afbreuk  wor-
den gedaan  aan  de voordelen  waarvan  de ontwik-
kelingslanden  profiteren  waarmede  de Gemeenschap 
bijzondere  betrekkingen  onderhoudt. 
Al lijken  de aan  de  Gemeenschap  op  dit  gebied 
voorgelegde  doelstellingen  beide  lofwaardig,  toch 
kunnen  zij niet  tegelijkertijd  worden  verwezenlijkt. 
Dit is uitsluitend  mogelijk,  indien  de tariefverlagin-
gen tussen  industrielanden  niet  zouden  gelden  voor 
de onder  de algemene  tariefpreferenties  vallende  pro-
dukten  waarbij  de  ontwikkelingslanden  of enkele 
hiervan  speciaal  belang  hebben. 
Dit is moeilijk  te verwezenlijken  nu de E.E.G.  een 
voorkeursregeling  zonder  uitzonderingen  heeft  goed-
gekeurd,  terwijl  andere  landen  overwegen,  een  der-
gelijke  regeling,  zij het  met  enige  uitzonderingen,  in 
te voeren,  hetgeen  tot dusverre  nog  niet  is geschied. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  neemt  kennis 
van het  voornemen  van  de Commissie,  de door  haar 
toegepaste  algemene  tariefpreferenties  pas uit te brei-den indien  ook  de andere  industrielanden  een  soort-
gelijk  stelsel  toepassen. 
Het Comité  behoudt  zich  het  recht  voor,  bij  haar 
werkzaamheden  betreffende  het  communautair  be-
leid inzake  de ontwikkelingshulp,  waarvan  het  de 
noodzaak  reeds  heeft  beklemtoond,  op dit vraagstuk 
terug  te komen. 
VI. Vrijwaringsclausules 
In haar  mededeling  verklaart  de Commissie  dat  „een 
vrijwaringsclausule  erop  gericht  moet  zijn,  moeilijk-
heden  die  duidelijk  van  voorbijgaande  aard  zijn  te 
overwinnen". 
De Afdeling  stemt  ermede  in dat  de toepassing  van 
de vrijwaringsclausules  zowel  in de E.E.G.  als  in 
andere  landen  in beginsel  een  hoge  uitzondering 
moet  blijven,  maar  dat  artikel  XIX  van  de GATT 
zodanig  zou  moeten  worden  aangevuld  dat  aan 
nauwkeurig  omschreven  omstandigheden  het  hoofd 
kan worden  geboden  en het  mogelijk  is, selectief 
te werk  te gaan. 
Voorts  blijven  hierdoor  een  reeks  problemen  onop-
gelost,  op het  belang  waarvan  het  Comité  meent  te 
moeten  wijzen.  Deze  problemen  worden  soms  met 
de naam  „sociale  dumping"  aangeduid.  Deze  be-
gripsaanduiding  is in feite  echter  onjuist,  aangezien 
dumping  inhoudt  dat  men  produkten  beneden  de 
kostprijs  wil verkopen,  terwijl  hier  wordt  gedoeld  op 
dieperliggende  kostprijsverschillen  die het  gevolg  zijn 
van aanzienlijke  verschillen  in loonkosten.  Tenzij 
men de optrekking  van  de lonen  in de ontwikkelde 
landen  wil  blokkeren,  kan  dit verschil  in levensstan-
daard  niet  als voorbijgaand  worden  aangemerkt,  zelfs 
indien  de sociale  politiek  in de ontwikkelingslanden 
gericht  moet  zijn  op een  verlaging  van  het  verschil 
in beloning.  Hoewel  de vrijwaringsclausule  hiermede 
niet kan  worden  gemotiveerd,  zou  hierdoor  in Eu-
ropa  een  groot  stuk  werkgelegenheid  in de industrie 
verdwijnen,  terwijl  in deze  industrietakken  juist  de 
landbouwers  zouden  moeten  worden  opgevangen  die 
in het  kader  van  de landbouwhervorming  de land-
bouw  verlaten.  Ten  einde  de volledige  werkgelegen-
heid in de Gemeenschap  te behouden,  zou  in dat 
geval  de enige  oplossing  zijn,  belangrijke  industrie-
sectoren  van  de liberaliseringsmaatregelen  uit te slui-
ten, hetgeen  evenmin  gewenst  lijkt.  In dit geval  zou 
een „organisatie  van  de handel"  waardoor  een  ge-
ordende  groei  van  de handel  verzekerd  is, de oplos-
sing zijn. 
Het Comité  behoudt  zich  ook  het  recht  voor,  op de 
zogenaamde  ecologische  dumping  terug  te komen. 
Met deze  dumping  zouden  de sectoren  kunnen  wor-
Nr. C 115/8  Publikaticblad  van  de Europese  Gemeenschappen  .28.  9. 74 
lingen  zullen  rijzen  en waarover  zijn  leden  een  ge-
fundeerd  oordeel  willen  uitspreken. 
Gedaan  te Brussel,  24 mei  1973. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
A. LAPPAS 
Advies  inzake  de mededeling  van de Commissie  betreffende  het programma  voor  industrieel 
en technologisch  beleid 
De tekst  waarop  het advies  betrekking  heeft  is niet  bekendgemaakt  in het Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 24 en 25 oktober  1973  gehouden  114de  zitting  heeft  het Comité  op voorstel 
van zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een advies  inzake  voornoemd  onderwerp  op 
te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn  op 28 en 29 november  1973  te Straatsburg  gehouden  115de  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de op 10 mei  1973  gedateerde  brief  waarmee 
de Commissie  het Economisch  en Sociaal  Comité  ter 
informatie  de „Mededeling  van  de Commissie  betref-
fende  het  programma  voor  industrieel  en techno-
logisch  beleid"  heeft  doen  toekomen, 
Gezien  het  tijdens  de zitting  van  24 en 25 oktober 
1973  op voorstel  van  het  Bureau  door  het  Comité 
genomen  besluit,  uit  eigen  beweging  inzake  voor-
noemde  mededeling  advies  uit te brengen  en haar 
met de voorbereiding  van  de  werkzaamheden  te 
belasten, 
Gezien  het  mondelinge  rapport  van  de heer  Kley, 
rapporteur, 
Gezien  het  door  de afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  tijdens  haar  vergadering 
van 7 november  1973  opgestelde  advies, den geconfronteerd  die  in de meeste  geïndustriali-
seerde  landen  voor  steeds  grotere  uitgaven  voor  de 
milieubescherming  worden  of zullen  worden  ge-
plaatst,  terwijl  deze  sectoren  in andere  landen  der-
gelijke  kosten  niet  behoeven  te dragen. 
Tot slot  wijst  het  Comité  er nog  eens  op dat  het 
uitvoerig  wil ingaan  op alle  vraagstukken  die bij de 
weldra  beginnende  multilaterale  GATT-onderhande-
Gezien  zijn  beraadslagingen  tijdens  de 115de  zitting 
d. d. 28 en 29  november  1973  (vergadering  van 
29 november), 
Overwegende  dat de Commissie  met  haar  mededeling 
beoogt,  een  eerste  oriënterend  gesprek  bij de Raad 
voor  te bereiden, 
Overwegende  dat  het  de taak  van  het  Economisch 
en Sociaal  Comité  is, door  middel  van  een  advies 
aan dit gesprek  deel  te nemen, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  45 stemmen  vóór,  8 stemmen  tegen  bij 9 
onthoudingen  werd  goedgekeurd. 
A. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  zijn  stand-
punt  met  betrekking  tot de taken  en de opzet  van  de