P6_TA(2007)0101

Integratie van de nieuwe lidstaten in het GLB

Resolutie van het Europees Parlement van 29 maart 2007 over de integratie van de nieuwe lidstaten in het gemeenschappelijk landbouwbeleid (2006/2042(INI))

Het Europees Parlement,

- gelet op artikel 33 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

- onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. 1268/1999 van de Raad van 21 juni 1999 inzake steunverlening door de Gemeenschap voor pretoetredingsmaatregelen op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling in de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa gedurende de pretoetredingsperiode [1],

- onder verwijzing naar de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond [2],

- onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers [3],

- onder verwijzing naar Besluit 2004/281/EG van de Raad van 22 maart 2004 houdende aanpassing van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, ingevolge de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid [4],

- onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1782/2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, en tot aanpassing daarvan in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije tot de Europese Unie [5],

- onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid [6],

- onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) [7],

- onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker [8],

- onder verwijzing naar het Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer van 17 mei 2006 [9],

- onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. 2012/2006 van de Raad van 19 december 2006 tot wijziging en rectificatie van Verordening (EG) nr. 1782/2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1698/2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) [10],

- gelet op artikel 45 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A6-0037/2007),

A. overwegende dat door de uitbreiding van 2004 in de EU het landbouwareaal met circa 27 procent, het aantal landbouwbedrijven met circa 60 % en het aantal werknemers in de landbouw met circa 57 % is verhoogd en dat zij derhalve het productiepotentieel en de betekenis van de landbouw in de Europese Unie heeft vergroot; dat vanwege de toegenomen opbrengsten per hectare voor de voedsel- en veevoederproductie voldoende landbouwgrond vrijgemaakt kan worden voor de productie van biomassa en dit heeft bijgedragen aan verdere differentiatie van de Europese landbouw- en plattelandsstructuur; dat de toetreding van Bulgarije en Roemenië dit proces heeft versterkt en geconsolideerd,

B. overwegende dat de landbouw in de meeste nieuwe lidstaten in grote mate verschilt van die in de 15 oude lidstaten wat betreft volume van productie en structuur, alsmede bedrijfsgrootte, en dat zij achterliggen op de oude lidstaten in termen van efficiëntie, technisch ontwikkelingsniveau en de mate van verticale en horizontale integratie,

C. overwegende dat landbouw binnen de meeste nieuwe lidstaten een grotere economische en sociale rol speelt dan in de 15 oude lidstaten, aangezien zowel de bijdrage van de sector aan het BNI als het procentuele aantal werknemers dat in de sector werkzaam is boven het gemiddelde van de EU ligt,

D. overwegende dat in sommige nieuwe lidstaten de zelfvoorzieningslandbouw en de semi-zelfvoorzieningslandbouw van groot sociaal, cultureel en ecologisch belang zijn,

E. overwegende dat de nieuwe lidstaten met succes en soepel zijn geïntegreerd in de interne markt, hetgeen bijdraagt aan een aanzienlijke toename van de Europese landbouw- en levensmiddelenhandel; dat de nieuwe lidstaten op bevredigende wijze diergeneeskundige, fytosanitaire en voedselveiligheidsregels, de regels met betrekking tot de gemeenschappelijke marktordening en overige horizontale regels hebben geïntroduceerd en handhaven, waardoor het niet nodig was specifieke vrijwaringsmaatregelen op te leggen,

F. overwegende dat de nieuwe lidstaten het hoofd hebben moeten bieden aan enorme sociale en economische kosten in het kader van de aanpassing aan en de opneming van de regels van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) en de aanpassing aan de concurrentie in de EU; dat de kosten van het aanpassings- en integratieproces vóór de toetreding slechts gedeeltelijk zijn opgevangen door de pretoetredingssteun; dat de toetreding tot de EU de algehele economische en concurrentieproblemen van de nieuwe lidstaten aan het licht heeft gebracht en het GLB geen bijdrage heeft kunnen leveren tot de volledige oplossing van deze problemen,

G. overwegende dat het GLB een aanzienlijke ontwikkeling alsmede ingrijpende wijzigingen in de landbouw van de nieuwe lidstaten teweeg heeft gebracht, en dat er problemen en spanningen zijn ontstaan, voornamelijk vanwege het feit dat de GLB-regels de totstandkoming en ontwikkeling van een evenwichtige, duurzame landbouwsector niet voldoende ondersteunen, met name waar het gaat om de veeteelt, de tuinbouw en de upstream- en downstream-integratie,

H. overwegende dat de toetredingsakte voorziet in een lange geleidelijke invoeringsperiode (9 jaar), met een laag basisniveau (25 % van het in de EU toepasselijke niveau) voor de rechtstreekse betalingen in de nieuwe lidstaten, terwijl de regels van de interne markt en de begrotingsbijdrage volledig op hen van toepassing zijn; dat de kosten- en inkomensniveaus in de nieuwe lidstaten deze mate van differentiatie niet rechtvaardigen, hetgeen leidt tot ongelijke voorwaarden voor landbouwers in de nieuwe lidstaten ten aanzien van de concurrentie,

I. overwegende dat de problemen die in de nieuwe lidstaten moeten worden aangepakt voornamelijk problemen zijn waarvoor structurele veranderingen doorgevoerd moeten worden ter verbetering van het concurrentievermogen; dat GLB-maatregelen ter ondersteuning van de inkomens en ter garantie van de prijzen aanzienlijk tot een dergelijke verbetering hebben bijgedragen,

J. overwegende dat de Commissie en de Raad traag of onwillig zijn geweest met het begrijpen van de specifieke problemen van de nieuwe lidstaten en het bieden van de nodige steun (bijvoorbeeld problemen op de markt voor groenten en fruit, met name zacht fruit, kersen en appels, het ongerechtvaardigde invoerverbod van Rusland en Oekraïne voor Poolse producten, de wijziging en voorgestelde afschaffing van de interventieregels inzake maïs, de honinginvoer uit derde landen),

K. overwegende dat het veel te beperkte aantal producenten die eigenaar zijn in de nieuwe lidstaten in de voedingsmiddelensector en het misbruik dat de distributieketens van hun dominante positie maken een ernstige belemmering vormen voor het concurrentievermogen van de landbouwers en hun mogelijkheden tot samenwerking en integratie,

L. overwegende dat acht van de tien nieuwe lidstaten ten aanzien van rechtstreekse betalingen de voorkeur hebben gegeven aan de regeling inzake een enkele areaalbetaling,

M. overwegende dat de behoefte aan communautaire steun bij de plattelandsontwikkeling in de nieuwe lidstaten aanzienlijk groter was dan de beschikbare toegewezen begrotingsmiddelen voor de periode 2004-2006; dat de regels voor tenuitvoerlegging van de programma's voor plattelandsontwikkeling tegelijkertijd het dynamische gebruik van de toegewezen gemeenschapsmiddelen hebben beperkt, en dat deze factoren de impact van de tweede pijler van het GLB in de nieuwe lidstaten aanzienlijk hebben gereduceerd en tevens kunnen doorwerken tijdens het nieuwe financiële kader,

Soepele integratie, "win-win"-situatie

1. verwelkomt het feit dat de landbouw- en levensmiddelensector van de nieuwe lidstaten volledig en probleemloos is geïntegreerd in de gemeenschappelijke markt van de Europese Unie;

2. benadrukt dat de uitbreiding van 2004, die ondanks het feit dat zij op de landbouw- en voedselmarkten van sommige nieuwe lidstaten storingen heeft veroorzaakt, een aanzienlijke bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling en uitbreiding van reeds lang gevestigde marktrelaties in de 25 lidstaten als geheel;

3. merkt op dat de landbouw- en voedselsector in zowel de nieuwe als de oude lidstaten ten minste ten dele heeft geprofiteerd van de uitbreiding, waarbij de belanghebbenden in de nieuwe lidstaten hebben geprofiteerd van het hogere niveau aan landbouwsteun en van de opening van nieuwe handelsmogelijkheden, terwijl de voedingsmiddelensector en de internationale handel in de oude lidstaten vooruitgang hebben geboekt en in de detailhandel de investeringen en de omzet zijn gestegen, met name in de pretoetredingsperiode;

4. is van mening dat de integratie van de nieuwe lidstaten over het algemeen positief beoordeeld moet worden, maar dat dit niet in alle gevallen zo duidelijk blijkt, aangezien niet alle landbouwbedrijven hun inkomen hebben zien stijgen; stelt vast dat de stijging van de inkoopprijzen en de subsidies gedeeltelijk teniet werd gedaan door de aanzienlijke stijging van de productiekosten (bijvoorbeeld gestegen prijzen voor brandstof, energie, meststoffen, gewasbeschermingsmiddelen en machines);

5. benadrukt het feit dat uitbreiding de risico's met betrekking tot voedselveiligheid en de gezondheid van dieren en gewassen niet heeft vergroot, en merkt in dit verband op dat de normen en de efficiëntie van het werk van de bevoegde autoriteiten in de nieuwe lidstaten ten aanzien van bepaalde aspecten zelfs boven het EU-gemiddelde liggen;

6. constateert dat de uitbreiding van 2004 niet op ondraagbare wijze drukt op de begroting van het GLB en evenmin ingrijpende wijzigingen heeft gevergd in de begroting van de Unie, maar dat de besluiten om de landbouwmarkt te bevriezen en het bedrag van de rechtstreekse betalingen te handhaven en het financieel kader voor 2007-2013 vanaf 2007 een inspanning gebaseerd op het principe van de solidariteit van de EU-15 zullen eisen; wijst er voorts op dat de producenten in de 15 oude lidstaten naar aanleiding van de besluiten van de Europese Raad van december 2005 ook nog met verdere budgetaire verminderingen te maken hebben gekregen vanwege de toetreding van Bulgarije en Roemenië, naast de besluiten over de invoering van beleidsmaatregelen, zoals de facultatieve modulatie, ter versterking van de tweede pijler;

7. betreurt dat er niet meer kredieten zijn uitgetrokken voor de uitbreiding, zowel in 2004 als in 2007, al was het maar tot de hoogte waarin oorspronkelijk was voorzien;

Uitvoering van het GLB in de nieuwe lidstaten

8. merkt op dat de aanzienlijke verschillen tussen de landbouwsectoren van de nieuwe lidstaten leiden tot verschillen in het effect van de toepassing van het GLB en in de reikwijdte en de intensiteit van de problemen die deze verschillen oproepen;

9. is van mening dat de communautaire wetgeving na de uitbreiding van de EU met tien nieuwe lidstaten in 2004 niet op adequate wijze is aangepast aan de nieuwe situatie die sindsdien op bepaalde markten bestaat (bijvoorbeeld op de markten voor klein fruit en zetmeel);

10. merkt op dat de aanpassing aan de voorwaarden en de regels van de interne markt en de toepassing van het GLB — met name ten aanzien van diergeneeskundige, fytosanitaire en voedselveiligheidsregels, regels met betrekking tot de gemeenschappelijke marktordening en overige horizontale regels — noopt tot aanzienlijke inspanningen van landbouwers en overheden in de nieuwe lidstaten;

11. is van mening dat de Commissie maanden lang niet voldoende aandacht heeft geschonken aan het Russische en Oekraïense importverbod van Poolse landbouwproducten en geen doeltreffende maatregelen heeft genomen om te zorgen dat het verbod werd opgeheven;

12. merkt op dat, hoewel de door de EU gefinancierde pretoetredingsprogramma's hebben bijgedragen aan de voorbereiding op de toepassing van het GLB en de partnerschapsprogramma's van nut zijn gebleken, de oorspronkelijke doelstellingen slechts gedeeltelijk zijn bereikt en dat de efficiëntie van de communautaire maatregelen beperkt is gebleken;

13. herinnert eraan dat het Sapard-programma met aanzienlijke vertraging van start is gegaan en dat de reikwijdte ervan beperkt was, voornamelijk als gevolg van de complexe vereisten en een gebrek aan tijdige besluiten door de Commissie en de autoriteiten van de nieuwe lidstaten;

14. constateert dat bepaalde nieuwe lidstaten behoorlijke problemen hebben met de tenuitvoerlegging van de Gemeenschapsprogramma's voor plattelandsontwikkeling als gevolg van de complexe regels en de administratieve last van het beheer;

15. herinnert eraan dat, gezien de belangrijke rol van de rechtstreekse betalingen voor de ontwikkeling en aanpassing van de landbouwsector van de nieuwe lidstaten, het lage niveau daarvan in het eerste jaar van de geleidelijke invoeringsperiode niet alleen de noodzakelijke aanpassing heeft belemmerd, maar tevens heeft gezorgd voor ongelijke concurrentievoorwaarden op de interne markt, een situatie waartegen sommige bedrijven economisch niet waren opgewassen;

16. benadrukt de grote rol die programma's voor plattelandsontwikkeling hebben gespeeld bij zowel de marktgerichte heroriëntatie van landbouwbedrijven — bijvoorbeeld op het gebied van verwerking en de afzet op de markt van eigen producten of op het gebied van toerisme — als bij het creëren van andere bronnen van inkomsten voor bedrijven die om economische redenen uit de primaire landbouwproductie stappen;

17. merkt op dat de verschillende niveaus van de rechtstreekse betalingen tussen de EU-10 en de EU-15 niet hebben gezorgd voor een gelijk speelveld, zodat in meerdere nieuwe lidstaten telers zelfs op hun eigen binnenlandse markt terrein hebben verloren, een situatie waaraan vooral de grotere concurrentie vanwege een toename van de import en de export uit derde landen als gevolg van de gewijzigde douanestelsels heeft bijgedragen;

18. is van mening dat het voorbehoud van de Commissie jegens de nieuwe lidstaten ten aanzien van de veronderstelde overschotten op de dag van de toetreding tot de EU, en haar dreigement om grote financiële sancties op te leggen in de meeste gevallen ongegrond waren en op foutieve berekeningen waren gebaseerd, en dat geen enkele landbouwmarkt te maken heeft gekregen met een verstoring van het evenwicht als gevolg van deze vermeende overschotten;

19. benadrukt dat de nieuwe lidstaten gedwongen waren de regeling van aanvullende nationale rechtstreekse betalingen ("top-ups") toe te passen, die kunnen worden beschouwd als een vorm van medefinanciering en bijna renationalisering van de rechtstreekse betalingen van de Gemeenschap, hetgeen heeft geleid tot ernstige politieke en economische moeilijkheden in diverse nieuwe lidstaten, aangezien deze regeling aanzienlijk drukte op de nationale begrotingen en de mogelijkheden beperkte om regelingen voor overheidssteun toe te passen;

20. wijst erop dat als gevolg van beperkte begrotingsmiddelen en in tegenstelling tot de algemene doelstellingen en beginselen van het GLB en in tegenstelling tot de modulatie binnen de EU-15, de meerderheid van de nieuwe lidstaten gedwongen was een deel van hun communautaire toewijzingen voor plattelandsontwikkeling opnieuw te verdelen ten behoeve van aanvullende nationale rechtstreekse betalingen, zoals voorzien in de toetredingsakte;

21. verwijst naar het standpunt van bepaalde nieuwe lidstaten dat volledig ontkoppelde areaalbetalingen niet zonder meer bijdragen aan een evenwichtige en duurzame ontwikkeling van hun landbouw, en dat sectorvoorkeuren en/of naar keuze gekoppelde betalingen in ieder geval in sommige lidstaten tot 2013 tijdelijk nodig kunnen zijn en op verzoek overwogen moeten worden; verwijst in dit opzicht naar de succesvolle praktijk van geheel of gedeeltelijk ontkoppelde aanvullende nationale rechtstreekse betalingen en tijdelijke regelingen voor overheidssteun;

22. constateert dat de meeste nieuwe lidstaten de toepassing van de regeling inzake een enkele areaalbetaling zo lang mogelijk willen voortzetten, aangezien de overgang naar de bedrijfstoeslagregeling zeer hoge administratieve en technische eisen met zich meebrengt, en aangezien deze ook goed past in het toekomstige systeem van ontkoppelde betalingen;

23. acht het noodzakelijk dat cross-complianceregels en vereisten inzake goede productiemethoden en milieuvoorwaarden zowel in de oude als in de nieuwe lidstaten worden nageleefd; stelt voor om de crosscomplianceregels geleidelijk te introduceren met het oog op een volledige uitvoering tegen het einde van de geleidelijke invoeringsperiode; stelt tevens voor om de nieuwe lidstaten de mogelijkheid te bieden om de toepassing van de cross-complianceregels uit te stellen tot het einde van de geleidelijke invoeringsperiode van de rechtstreekse betalingen; stelt verder voor dat de vereisten met betrekking tot goede landbouw- en milieuvoorwaarden ten minste van kracht blijven voor de duur van de regeling inzake een enkele areaalbetaling, aangezien de meerderheid van de nieuwe lidstaten problemen kan hebben met de naleving van de complexe en kostbare cross-complianceregels;

24. verwelkomt het feit dat de Raad het voorstel van de Commissie inzake verlenging van de regeling inzake een enkele areaalbetaling tot aan het einde van 2010 en inzake de betrokkenheid van de nieuwe lidstaten bij de steunregeling voor energiegewassen heeft aangenomen;

25. roept de Commissie op om in het kader van een vereenvoudiging en rationalisering van de toepassing van het GLB, de regelingen voor rechtstreekse betalingen en de programma's voor de plattelandsontwikkeling rekening te houden met de problemen waarmee vooral de nieuwe lidstaten te kampen hebben, en adequate oplossingen voor te stellen, zonder daarbij af te wijken van de regels voor de toepassing van het GLB;

26. benadrukt dat de Commissie bij haar besluiten binnen het kader van het GLB meer rekening moet houden met de specifieke problemen en zorgen van de nieuwe lidstaten;

27. is ernstig bezorgd over het nieuwe voorstel van de Commissie om het interventiesysteem inzake maïs vanaf 2007 volledig af te schaffen; constateert dat de wijze waarop het voorstel werd gedaan haaks staat op de grondbeginselen van de Europese Unie, vanwege het tijdstip, het ontbreken van een bevredigende evaluatie — met name met het oog op de gevolgen van deze beslissing voor de gemeenschappelijke marktordening voor granen en de rechtstreekse areaalbetalingen — en het ontbreken van vervangingsoplossingen of overgangsperioden; is van mening dat de vervroegde afschaffing van het interventiesysteem inzake maïs ernstige gevolgen kan hebben;

28. is van mening dat in de geest van de hervorming van het GLB in 2003 overwogen dient te worden om areaalbetalingen in te voeren voor de productie van voor verwerking bestemd klein fruit en deze te koppelen aan een verplichte deelname aan de activiteiten van organisaties in de voedingsmiddelensector of producentenorganisaties en aan een verplichting tot het verkopen van betreffende producten in het kader van handelscontracten, wat kan bijdragen aan een groter concurrentievermogen van de kleinfruitsector en de positie van de landbouwers in sommige lidstaten zoals Polen kan helpen verbeteren;

29. is van mening dat er verdere aanpassingen nodig zijn van de landbouwproductie en de "plattelandsstructuur" van de nieuwe lidstaten en beklemtoont dat de GLB-regels en de Gemeenschapssteun deze procedure moeten ondersteunen; benadrukt het belang dat dergelijke noodzakelijke aanpassingen op geleidelijke wijze worden doorgevoerd, aangezien de agrarische plattelandsgemeenschap en de landbouwsector van de nieuwe lidstaten geen te snelle en te drastische wijzigingen in hun productie- en werkgelegenheidsstructuur aankunnen;

Toekomst van het GLB in de uitgebreide Europese Unie

30. wijst erop dat het huidige GLB niet geschikt is om een substantieel deel van de problemen in de uitgebreide EU op het gebied van landbouw en aanverwante zaken op te lossen; is van mening dat de door de Wereldhandelsorganisatie (WTO) voorgeschreven ontkoppeling van rechtstreekse betalingen over het algemeen de marktoriëntatie van de landbouw in de EU vergroot, maar dat ontkoppelde rechtstreekse betalingen maar ten dele bijdagen aan de verwezenlijking van een duurzame landbouwsector en plattelandsgemeenschap in de nieuwe lidstaten, en ook in een aanzienlijk deel van de EU-15; wijst erop dat aanvullende maatregelen nodig zijn, dan wel een meer specifieke toepassing van de regeling van de rechtstreekse betalingen;

31. is van oordeel dat het huidige systeem van rechtstreekse betalingen, met name in lidstaten en regio's waar gespecialiseerde boerenbedrijven een bepalende rol binnen de landbouw spelen, de akkerbouw te nadrukkelijk bevordert en derhalve te weinig bijdraagt aan de verwezenlijking van een duurzame veeteelt en evenmin de noodzakelijke structurele veranderingen bevordert of vergemakkelijkt;

32. merkt op dat een aantal nieuwe lidstaten in bepaalde sectoren lage productiequota toegewezen hebben gekregen, die hebben geleid tot het bevriezen of zelfs een daling van de landbouwproductie, en dat het feit dat ontkoppelde betalingen zijn gekoppeld aan lagere quota een verder subsidienadeel voor de nieuwe lidstaten inhoudt, bovenop de geleidelijke invoering; merkt tevens op dat het probleem zich ook in een aantal oude lidstaten voordoet;

33. gelooft dat de verwezenlijking van de doelstellingen van het GLB in de nieuwe lidstaten eveneens wordt belemmerd door de ontoereikende financiering voor plattelandsontwikkeling, door de afwezigheid van een efficiënt systeem voor risico- en crisisbeheer, en door de al te rigide Gemeenschapsregels inzake overheidssteun;

34. benadrukt dat het GLB een beleidsterrein van de Gemeenschap moet blijven binnen het kader van een hervormd GLB en dat elke vorm van renationalisering van het GLB moet worden verhinderd; benadrukt echter dat specifieke maatregelen op basis van het subsidiariteitsbeginsel moeten worden toegepast; is van mening dat het noodzakelijk is om de reikwijdte, doelstellingen, doelen en grondslagen van het GLB te herzien, met inbegrip van het Europese landbouwmodel, waarbij rekening dient te worden gehouden met de doelstellingen en behoeften van de landbouw, plattelandsregio's, boeren, consumenten en de gehele samenleving in de uitgebreide Europese Unie van 27 landen, teneinde de nodige financiële middelen te kunnen bepalen en een juiste, rechtvaardige en volledig verantwoorde verdeling daarvan te kunnen verzekeren;

35. benadrukt dat alle mogelijke factoren (bijvoorbeeld de gevolgen van eerdere financiële besluiten, de hervormingen van het GLB, de ervaringen binnen de nieuwe lidstaten, en de diversiteit en variëteit van de Europese landbouw) goed in overweging moeten worden genomen bij de toekomstige hervorming van het GLB, met name wanneer nagegaan wordt hoe "gezond" het GLB is en bij de tussentijdse evaluatie van het financieel kader 2007-2013, in 2008-2009;

36. benadrukt verder dat het absoluut noodzakelijk is om alle besluiten te vermijden die alleen voortkomen uit pogingen om de hoogte van de financiering door de Gemeenschap te doen afnemen of om de financiële status-quo tussen de lidstaten te behouden;

37. is van oordeel dat de productie van biomassa en bio-energie een strategische rol zal spelen in de toekomst van de landbouwsector in de EU; dringt in dit verband aan op de toewijzing van adequate EUfondsen om de productie van biomassa te bevorderen op landbouwgrond die niet langer wordt gebruikt voor de voedsel- en veevoederproductie; wijst in dit verband op de grote capaciteiten van de nieuwe lidstaten en het grotere totale productiepotentieel van de uitgebreide EU;

38. onderstreept dat het voldoen aan de specifieke behoeften van lidstaten en regio's, met inbegrip van problemen en moeilijkheden in de nieuwe lidstaten, in stand moet worden gehouden op basis van subsidiariteit en aan de hand van de volgende, toegespitste instrumenten:

- invoering van een herzien systeem van rechtstreekse betalingen, met inbegrip van de introductie van nieuwe maatregelen zoals opties voor vrijwillige omkoppeling, die alleen door die lidstaten mogen worden gebruikt die dit nodig achten om sociale, werkgelegenheids- en duurzaamheidsdoelstellingen te verwezenlijken; uitbreidingen van de betalingen naar nieuwe sectoren en nieuwe begunstigden (bijvoorbeeld zacht fruit dat voor verwerking is bestemd) binnen het herziene systeem van nationale totaalbedragen en volledige financiering door de Gemeenschap;

- invoering van aanvullende, optionele, regionale of tijdelijke marktmaatregelen met financiering door de Gemeenschap,

- toepassing van het systeem van nationale totaalbedragen uit de communautaire begroting in de te hervormen sectoren (wijn, groente en fruit),

- betere ondersteuning en krachtige stimulering van de producentenorganisaties, en opheffing van nationale wettelijke belemmeringen van dit soort maatregelen,

- steun voor grensoverschrijdende samenwerking tussen producentenorganisaties,

- invoering van een efficiënt systeem voor crisis- en risicobeheer in de landbouw met financiële steun van de Gemeenschap, betaald uit de nationale totaalbedragen,

- versterking van de interne markt door middel van gemeenschappelijke kwaliteitsnormen en marketing-,concurrentie-, voedselveiligheids-, milieu- en dierenwelzijnregels,

- versterking van plattelandsontwikkeling en de financiering daarvan,

- grotere flexibiliteit op het vlak van regelingen voor overheidssteun (bijvoorbeeld uitbreiding van de reikwijdte van groepsvrijstellingen en verhoging van het "de minimis"-niveau);

39. meent dat de verenigbaarheid met de WTO moet worden verzekerd tijdens de Doha-ronde als onderdeel van het EU-aanbod om de handelsbarrières te verminderen of in ruil voor een akkoord over het behoud van de nationale ondersteuningsniveaus van de overige WTO-leden;

40. wijst erop dat aanvullende douaneheffingen die in het kader van het mechanisme van bijzondere vrijwaringsclausules (SSG) worden opgelegd, een zinvol instrument kunnen zijn om de EU-markt te beschermen tegen buitensporige import en tegen import aan dumpingprijzen in gevoelige sectoren, waartoe ook gevoelige sectoren in de nieuwe lidstaten behoren; roept de Commissie op om door middel van onderhandelingen in het kader van de actuele WTO-ronde een dergelijke mogelijkheid tot het maken van de gepaste wijzigingen aan de reikwijdte van de SSG te creëren in de EU-lijst van concessies; wijst erop dat sommige nieuwe lidstaten de mogelijkheid was geboden om SSG toe te passen in gevoelige landbouwsectoren die niet in de actuele EU-lijst van concessies zijn opgenomen;

41. verwacht niet alleen dat het toekomstige GLB de behoeften van de uitgebreide EU in aanmerking neemt, maar dat het tevens eenvoudiger te beheren wordt; dat het de administratieve druk op landbouwers en nationale instanties zal verlichten en een marktgerichte, milieubewuste productie van veilige producten zal bevorderen, terwijl de toekomst van duurzame landbouw eveneens gewaarborgd blijft;

42. roept de Commissie, de lidstaten en alle belanghebbenden op een levendige discussie te voeren en op de toekomst gerichte voorstellen in te dienen teneinde te werken aan een duurzame toekomst van de landbouw in de uitgebreide Europese Unie;

43. verwelkomt de plannen van de Commissie om een langetermijnvisie uit te werken voor het GLB na 2013 die de unieke kans op expansie geboden door het feit dat de groei van de wereldwijde agrovoedingssector in de komende 30 jaar naar verwachting twee keer zo hoog zal uitvallen als die van de wereldhandel als geheel, benut, en waarin bovendien wordt gelet op een harmonieuze ontwikkeling van de landbouw in alle regio's van de EU, en die dankzij de vereende inspanningen van de lidstaten van EU-15 en de nieuwe lidstaten ervoor zorgt dat de landbouw zijn productiegebonden en andere taken kan vervullen;£

*

* *

44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, en aan de nationale parlementen en overheden van de lidstaten.

[1] PB L 161 van 26.6.1999, blz. 87.

[2] PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33.

[3] PB L 270 van 21.10.2003, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) 2013/2006 (PB L 384 van 29.12.2006, blz. 13).

[4] PB L 93 van 30.3.2004, blz. 1.

[5] PB L 161 van 30.4.2004, blz. 48.

[6] PB L 209 van 11.8.2005, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) 320/2006 (PB L 58 van 28.2.2006, blz. 42).

[7] PB L 277 van 21.10.2005, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) 2012/2006 (PB L 384 van 29.12.2006, blz. 8).

[8] PB L 58 van 28.2.2006, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) 247/2007 van de Commissie (PB L 69 van 9.3.2007, blz. 3).

[9] PB C 139 van 14.6.2006, blz. 1.

[10] PB L 384 van 29.12.2006, blz. 8.

--------------------------------------------------