31. 12.81 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 343/19 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de onderlinge aan­
passing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de beweringen in etikettering en presen­
tatie van levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker, alsmede inzake de daarvoor 
gemaakte reclame 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 198 van 6 augustus 1981, blz. 4. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 5 mei 1981 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkom­
stig de bepalingen van artikel 100 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 28 en 29 oktober 1981 te Brussel gehouden 191e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 1. Algemene opmerkingen 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, met name artikel 100, 
Gezien het verzoek van de Raad van de Europese Ge­
meenschappen d.d. 5 mei 1981 om advies inzake het 
voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende 
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der 
Lid-Staten inzake de beweringen in etikettering en 
presentatie van levensmiddelen bestemd voor de 
eindverbruiker, alsmede inzake de daarvoor ge­
maakte reclame, 
Gezien het besluit van zijn voorzitter van 18 mei 
1981, de Afdeling voor milieu, volksgezondheid en 
consumptie met het opstellen van een advies over dit 
onderwerp te belasten, 
Gezien de beraadslagingen van deze Afdeling tijdens 
haar 64e vergadering van 6 oktober 1981, 
Gezien het rapport van de heer Jaschick, rappor­
teur, 
Gezien zijn beraadslagingen tijdens de op 28 en 
29 oktober 1981, gehouden 191e zitting (vergadering 
van 28 oktober), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 1.1. Het Comité stemt in met het streven van de 
Commissie, de bescherming van de consument tegen 
misleidende reclamebeweringen te verbeteren, maar 
plaatst hierbij wel de volgende kanttekeningen. 
1.2. Zijns inziens mag het voorstel slechts een niet 
volledige lijst geven van de beweringen in de zin van 
lid 1, waarvan het gebruik in elk geval dient te wor­
den verboden of beperkt, overeenkomstig de bedoe­
ling van de uitspraak die het in zijn advies van 2 de­
cember 1976 O inzake Richtlijn 79/112/EEG heeft 
neergelegd. 
1.3. Het Comité neemt met tevredenheid kennis van 
het feit dat de richtlijn een horizontale regeling 
vormt, welke dus in beginsel op alle levensmiddelen 
van toepassing is. Het Comité wijst op de noodzaak, 
reeds bestaande sectoriële regelingen (b.v. voor 
eieren en wijn) aan de basisrichtlijn aan te passen. 
Voorts moet erop worden toegezien dat er bij de vast­
stelling van de definitieve versie door de Raad, ver­
schillen tussen het onderhavige voorstel en de ont-
werp-richtlijn betreffende misleidende en oneerlijke 
reclame worden vermeden. 
1.4. Het Comité acht het noodzakelijk duidelijker 
aan te geven dat de reclamemaker de juistheid van de 
dat met 50 tegen 40 stemmen is goedgekeurd. (') PB nr. C 285 van 2.12.1976. 
Nr. C 343/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 81 
objectieve en controleerbare feiten waarmee een 
reclamebewering wordt gestaafd, moet kunnen 
aantonen. Wel beseft het dat de levensmiddelensec­
tor hierdoor voorlopig veel strenger wordt behandeld 
dan andere bedrijfstakken. 
Volgens het Comité dienen strafrechtelijke voor­
schriften hier uiteraard onverminderd van toepassing 
te blijven. 
1.5. Het Comité legt er de nadruk op, dat het vraag­
stuk van de grensoverschrijdende reclame vanuit niet 
tot de Gemeenschap behorende landen niet uit het 
oog mag worden verloren. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 1, lid 2 
Het Comité is van oordeel dat de richtlijn een zo 
groot mogelijk toepassingsgebied zou moeten heb­
ben. Daarom zou deze ook moeten gelden voor indi­
recte en verkorte reclamebeweringen die aan duide­
lijkheid te wensen overlaten. Het Comité wijst erop 
dat de woorden „ter bevordering van de verkoop van 
een levensmiddel" tot een beperking van de wer­
kingssfeer van de richtlijn zouden kunnen leiden. 
2.2. Artikel 2, lid 4, tweede streepje 
Volgens het Comité zal het een probleem zijn, ook 
correcte informatie van niet-overheidsinstanties over 
het levensmiddel afhankelijk te maken van een des­
betreffende overheidsgoedkeuring. Het vreest name­
lijk dat een te strikte houding op dit punt tot gevolg 
zou kunnen hebben dat deze informatie te zeer be­
perkt wordt. 
2.3. Artikel3, Hd2 
Het Comité zou gaarne zien dat de bepaling wordt 
uitgebreid tot andere dan gedrukte reclameteksten. 
Het Comité is van mening dat de vermelding van het 
ingrediënt waarvan beweerd wordt dat het ontbreekt 
of slechts in geringe mate aanwezig is, in evenwicht 
moet zijn met de aanduiding van de eventuele ove­
rige ingrediënten. 
2.4. Artikel 3, lid 3 
Het Comité benadrukt dat het begrip „residuen" ook 
afbraak- en interactieprodukten moet omvatten. De 
verschillende taalversies moeten ook zo op elkaar 
worden afgestemd, dat overal het begrip „bestrij­
dingsmiddel" wordt gebruikt. 2.5. Artikel 3, lid 4 
Het Comité stelt met voldoening vast dat diepvries-
produkten niet onder het begrip „gekoelde produk-
ten" vallen. 
Het wijst erop dat het gebruik van de woorden „na­
tuurlijk karakter" de indruk kan wekken dat het om 
een produkt gaat dat vrij van residuen is. 
Het Comité vraagt zich af of de beperking tot „uit­
sluitend mechanische procédés" voor sommige le­
vensmiddelen niet te restrictief en voor andere niet te 
ruim is. Voorts zou zijns inziens niet mogen worden 
gewezen op het natuurlijke karakter van produkten 
die in de natuur voorkomende chemische stoffen 
kunnen bevatten. 
2.6. Artikel 3, lid 5 
Het Comité meent dat een aantal van de in dit punt 
genoemde begrippen nog nadere opheldering be­
hoeft. 
2.6.1. Zo kan, door het biologische of organische 
karakter te benadrukken, ten onrechte de indruk ont­
staan dat in een bepaald produkt geen residuen voor­
komen. Het is in het bijzonder van mening dat het ge­
bruik van hormonen in de veemesterij en van be­
paalde meststoffen (b.v. zuiveringsslib) niet strookt 
met de in het vijfde lid bedoelde reclamebeweringen. 
Zijns inziens dienen de in lid 5 bedoelde beweringen 
ook aan de bepalingen van de leden 3 en 4 te vol­
doen. Tevens vraagt het Comité zich af of de eisen die 
aan de biologische landbouw moeten worden ge­
steld, reeds voldoende zijn vastgelegd. 
2.6.2. Bovendien betwijfelt het Comité of de begrip­
pen „verontreiniging van het milieu worden verme­
den" en „essentiële karakteristieken" duidelijk ge­
noeg zijn vastgelegd om bij de rechtspraak geen pro­
blemen op te leveren. 
2.6.3. Het Comité vestigt de aandacht op het feit dat 
het in de Duitse versie gehanteerde begrip „Verfah-
ren" verder gaat dan „culture" in het Engels en 
Frans ('). Er dient een uniform begrip te worden ge­
bruikt dat ook de teelt omvat. 
2.6.4. Volgens het Comité dienen biologische of or­
ganische eigenschappen in elk geval niet slechts op 
de teeltwijze, maar ook op het produkt zelf betrek­
king te hebben. 
2.6.5. Het Comité dringt er, wat dit punt betreft, 
dan ook op aan, zich te beraden over de vraag of er 
voor deze biologische of organische eigenschappen 
eventueel per produkt afzonderlijke regelingen moe­
ten worden vastgesteld. 
(') In de Nederlandse versie wordt „teeltwijze" gebruikt 
(vert.). 
31. 12.81 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 343/21 
worden aangelegd, nog nader moeten worden aange­
duid. Het stelt voor, in de richtlijn aan te geven dat de 
onderscheidingen en beloningen moeten worden uit­
gereikt door instanties die door de overheid zijn er­
kend. 
2.9. Artikel 3, lid 9 
Volgens het Comité zou men er goed aan doen, in de 
Duitse versie het begrip „Zubereitung" te vervangen 
door „Herstellungsverfahren". 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE 
BIJLAGE 
bij bet advies van het Economisch en Sociaal Comité 
I. De volgende wijzigingsvoorstellen zijn tijdens de discussie verworpen: 
Bladzijde 1, paragraaf 1.1 
De volgende zin toe te voegen: 
„Het Comité heeft bezwaar tegen de aanpak van de Commissie, die zijns inziens niet strookt 
met de opdracht die voortvloeit uit artikel 2, lid 2, van Richtlijn 79/112/EEG inzake etikette­
ring, presentatie en reclame op het vlak van levensmiddelen. In artikel 2.2 wordt immers be­
paald dat „de Raad een niet-limitatieve lijst vast(stelt) van de beweringen als bedoeld in lid 1, 
waarvan het gebruik in elk geval moet worden verboden of beperkt" en niet dat voorschriften 
van algemene strekking worden uitgevaardigd.". 
Motivering 
In artikel 2.2 van Richtlijn 79/112/EEG staat dat „de Raad een niet-limitatieve liist vast(stelt) van 
de beweringen als bedoeld in lid 1, waarvan het gebruik in elk geval moet worden verboden of be­
perkt.". (Lid 2 heeft betrekking op beweringen die de koper kunnen misleiden en op beweringen 
die eigenschappen toeschrijven, of hierop zinspelen, als het voorkomen of genezen van een ziekte 
bij de mens.) 
In plaats van een dergelijke lijst op te stellen met concrete gevallen van verboden of beperkte bewe­
ringen, heeft de Commissie een richtlijnvoorstel met algemene voorschriften uitgewerkt, die in de 
Lid-Staten ongetwijfeld grote interpretatiemoeilijkheden zullen veroorzaken. 
Uitslag van de hoofdelijke stemming 2.7. Artikel 3, lid 6 
Volgens het Comité zal het moeilijk zijn het begrip 
„nieuwigheid" voor alle levensmiddelen aan dezelfde 
tijdslimiet te binden. 
2.8. Artikel 3, lid 8 
Het Comité wijst erop dat de criteria die voor ge­
noemde onderscheidingen en beloningen moeten 
Gedaan te Brussel, 28 oktober 1981. 
42 stemmen vóór, 44 tegen, 1 onthouding. 
Nr. C 343/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 81 
Bladzijde 6, paragraaf 2.7 
Volgende passage invoegen: 
„Het Comité acht een termijn van zes maanden in het algemeen juister om op de nieuwigheid 
van het aangeboden produkt te wijzen. In elk geval mag de term „nieuwigheid" alleen worden 
gebruikt indien het produkt belangrijk is gewijzigd.". 
Motivering 
Vooral bij levensmiddelen met een seizoenkarakter is niet in te zien waarom een periode van 
18 maanden zou moeten gelden. Beweringen over het „nieuwe" van een produkt zouden niet mo­
gen worden toegestaan wanneer het gaat om een te veronachtzamen wijziging van reeds bestaande 
levensmiddelen. 
Uitslag van de stemming 
39 stemmen vóór, 52 tegen, 1 onthouding. 
II. Onderstaande passages uit het Afdelingsadvies zijn naar aanleiding van tijdens de discussie goed­
gekeurde wijzigingsvoorstellen geschrapt 
Bladzijde 2, paragraaf 1.4 
„In dit verband moet men zich afvragen of men, alvorens het onderhavige voorstel aan de 
Raad voor te leggen, niet beter had kunnen wachten totdat deze laatste richtlijn definitief is 
vastgesteld en de bepalingen van Richtlijn 79/112/EEG volledig in de nationale wetgevingen 
zijn verwerkt.". 
Uitslag van de stemming 
44 stemmen vóór, 39 stemmen tegen, onthoudingen: —. 
Bladzijde 4, paragraaf 2.5, eerste alinea 
„H-H Comité zou gaarne zien dat de term „gekoeld" van toepassing wordt op alle produkten 
die door temperatuurverlaging worden geconserveerd.". 
Uitslag van de stemming 
53 stemmen vóór, 29 stemmen tegen, 4 onthoudingen. 
Paragraaf 2.5, laatste alinea 
„..., indien deze laatste niet opzettelijk worden gebruikt". („... volgens haar alleen ..." wordt 
„... z. i. niet...") 
Uitslag van de stemming 
47 stemmen vóór, 33 stemmen tegen, 3 onthoudingen.