tot vaststelling, voor 2022, van de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden in de Oostzee en tot wijziging van Verordening (EU) 2021/92 wat betreft bepaalde vangstmogelijkheden in andere wateren

Bij dit voorstel voor een verordening van de Raad worden vangstmogelijkheden aan de lidstaten toegewezen. Op grond van artikel 16, leden 6 en 7, en artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 mogen de lidstaten deze mogelijkheden volgens de in die artikelen vastgestelde criteria verdelen over de regio’s of de marktdeelnemers. De lidstaten kunnen dus met een ruime mate aan vrijheid en conform het sociaal-economische model van hun keuze beslissen hoe zij de aan hen toegewezen vangstmogelijkheden benutten.

Het GVB is een gemeenschappelijk beleid. Krachtens artikel 43, lid 3, VWEU is het aan de Raad om de maatregelen voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden vast te stellen.

Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.

Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie, als bedoeld in artikel 3, lid 1, punt d), VWEU. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

Het voorstel is in overeenstemming met de doelstellingen en voorschriften van het GVB en strookt met het beleid van de Unie inzake duurzame ontwikkeling.

Het doel van dit voorstel is voor 2022 de vangstmogelijkheden van de lidstaten vast te stellen voor de in commercieel opzicht belangrijkste visbestanden in de Oostzee. Met het oog op de vereenvoudiging en de verduidelijking van de jaarlijkse besluiten inzake TAC’s en quota worden de vangstmogelijkheden in de Oostzee sinds 2006 bij een afzonderlijke verordening vastgesteld.

Verordening (EU) 2016/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2016 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de kabeljauw-, haring- en sprotbestanden in de Oostzee en de visserijen die deze bestanden exploiteren (“het meerjarenplan”) omvat een nadere omschrijving van de waarden van de visserijsterfte, uitgedrukt in bandbreedtes. Deze waarden worden in dit voorstel gebruikt met het oog op het bereiken van de doelstellingen van het GVB, en met name het bereiken en behouden van het MDO-niveau.

Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid (“de basisverordening van het GVB”) moeten de levende mariene biologische rijkdommen zodanig worden geëxploiteerd dat de populaties van de gevangen soorten worden hersteld en gehandhaafd op een niveau dat hoger is dan datgene wat de maximale duurzame opbrengst (“MDO”) kan opleveren. Een belangrijk instrument in dit verband is de jaarlijkse vaststelling van de vangstmogelijkheden in de vorm van totale toegestane vangsten (“TAC’s” – total allowable catches) en quota.

Het voorstel heeft geen nieuwe financiële gevolgen voor de lidstaten. De Raad stelt elk jaar een verordening als de onderhavige vast, en de openbare en particuliere middelen voor de uitvoering van deze verordening zijn reeds beschikbaar.

•Keuze van het instrument

Voorgesteld instrument: verordening.

Dit is een voorstel voor visserijbeheer op basis van artikel 43, lid 3, VWEU.

3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

•Raadplegingen van belanghebbenden

Overeenkomstig de mededeling van de Commissie betreffende de raadpleging over de vangstmogelijkheden voor 2022 in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (COM(2021) 279 final) is de adviesraad voor de Oostzee (“BSAC” – Baltic Sea Advisory Council) geraadpleegd. De wetenschappelijke basis voor het voorstel is aangeleverd door de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (“ICES”). Met de voorlopige standpunten van de belanghebbenden over de betrokken visbestanden is rekening gehouden voor zover dat mogelijk was zonder tegen het bestaande beleid in te gaan of de toestand van kwetsbare bestanden te verslechteren.

Het wetenschappelijke advies over vangstbeperkingen en de toestand van de bestanden is in juni 2021 ook met de lidstaten besproken in het regionale forum Baltfish.

•Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Er is overleg gepleegd met de wetenschappelijke organisatie ICES.

De Unie verzoekt de ICES jaarlijks om wetenschappelijk advies over de toestand van de belangrijke visbestanden. Het ontvangen advies heeft betrekking op alle bestanden in de Oostzee en er worden TAC’s voorgesteld voor de in commercieel opzicht belangrijkste bestanden ( http://www.ices.dk/advice/Pages/Latest-Advice.aspx ).

•Effectbeoordeling

Het voorstel maakt deel uit van een langetermijnaanpak waarbij de visserij wordt gebracht op niveaus die op lange termijn duurzaam zijn, en op die niveaus wordt behouden. Deze aanpak zal naar verwachting leiden tot een stabiele visserijdruk en hogere quota, en bijgevolg tot een beter inkomen voor de vissers en hun gezinnen. De toename van de aanlandingen zal naar verwachting gunstig zijn voor de visserijsector, de consument, de verwerkende industrie en de detailhandel, evenals voor de rest van de bedrijven die banden hebben met de commerciële visserij en de recreatievisserij.

Door de in de voorbije jaren genomen besluiten inzake vangstmogelijkheden in de Oostzee was het tot 2019 gelukt om op het tijdstip van de vaststelling van de TAC’s de visserijsterfte met de MDO-bandbreedtes in overeenstemming te brengen voor alle bestanden met een MDO-advies behalve voor haring in het westelijke deel van de Oostzee, om het herstel van de bestanden te bewerkstelligen en om de vangstcapaciteit en de vangstmogelijkheden opnieuw in evenwicht te brengen. Helaas kwam kabeljauw in het oostelijke deel van de Oostzee in 2019 onder zware druk en de ICES gaat ervan uit dat dit bestand de komende jaren hoogstwaarschijnlijk in een uitgeputte toestand zal blijven.

Ook de kabeljauw in het westelijke deel van de Oostzee worstelt al jaren om opnieuw een gezond niveau te bereiken en sinds 2020 is ook de biomassa van haring in het centrale deel van de Oostzee gedaald tot onder een gezond niveau. Voorts zijn ook verscheidene zalmpopulaties al vele jaren zeer zwak. Er moet dus nog vooruitgang worden geboekt om alle bestanden te herstellen en in overeenstemming te brengen met de MDO.

Op 28 mei 2021 heeft de ICES zijn wetenschappelijk advies voor de bestanden in de Oostzee gepubliceerd, maar het advies voor kabeljauw in het westelijke deel van de Oostzee en voor de TAC’s voor de twee zalmbestanden uitgesteld tot midden september. Volgens de inschatting van de ICES blijft de biomassa van haring in het westelijke deel van de Oostzee en van kabeljauw in het oostelijke deel van de Oostzee onder biologisch veilige grenzen. De biomassa van haring in het centrale deel van de Oostzee blijft onder gezonde grenzen. De biomassa van kabeljauw in het westelijke deel van de Oostzee ligt al enkele jaren onder gezonde grenzen. Kabeljauw in het oostelijke deel van de Oostzee krijgt een voorzorgsadvies. Vijf bestanden krijgen een MDO-advies. Drie daarvan bevinden zich op een gezond niveau (sprot, haring in de Golf van Riga en haring in de Botnische Golf) en twee daarvan niet (haring in het westelijke deel en in het centrale deel van de Oostzee). Schol bestaat uit twee bestanden, waarvan het ene een MDO-advies heeft gekregen en het andere een voorzorgsadvies.

Rekening houdend met het bovenstaande en in afwachting van de publicatie van het ICES-advies voor drie TAC’s en van aanvullende ICES-informatie voor een vierde bestand zou het voorstel de gerichte visserij op haring in het westelijke deel van de Oostzee sluiten, met een TAC voor onvermijdelijke bijvangsten, en de vangstmogelijkheden voor haring in de Botnische Golf met 5 % en voor haring in het centrale deel van de Oostzee met 54 % verlagen. Het voorstel zou de vangstmogelijkheden voor haring in de Golf van Riga met 21 % doen toenemen en die voor schol, voor sprot en voor bijvangsten van kabeljauw in het oostelijke deel van de Oostzee op hetzelfde niveau behouden.

Het economische effect van het voorstel voor 2022 zal dus een verlaging van de vangstmogelijkheden van alle lidstaten zijn. Al met al leidt het huidige voorstel (dus zonder kabeljauw in het westelijke deel van de Oostzee, haring in het westelijke deel van de Oostzee en de TAC’s voor de twee zalmbestanden) tot ongeveer 434 500 ton aan vangstmogelijkheden in de Oostzee, wat neerkomt op een verlaging met 11,6 % ten opzichte van de gewijzigde vangstmogelijkheden voor 2021.

•Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

Het voorstel blijft flexibel wat betreft de toepassing van de mechanismen voor quotaruil die de vorige jaren al waren ingesteld bij de verordeningen betreffende de vangstmogelijkheden in de Oostzee. Er zijn geen nieuwe bepalingen of nieuwe administratieve procedures voor de overheidsinstanties (van de EU of de lidstaten) voorgesteld die de administratieve lasten zouden kunnen verhogen.