Nr. C 319/64 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 11. 87 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de verplichtingen van de in 
een lid-staat opgerichte filialen van kredietinstellingen en financiële instellingen met het 
hoofdkantoor buiten deze lid-staat tot openbaarmaking van jaarstukken (*) 
(87/C 319/19) 
De Raad heeft op 23 september 1986 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 54 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en Sociaal Comité advies te vragen met betrekking tot het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 6 mei 1987 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Pardon. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 248e zitting (vergadering van 24 
september 1987) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
Het Comité stemt in met onderhavig richtlijnvoorstel, 
doch maakt van de gelegenheid gebruik om een aantal 
constructief bedoelde overwegingen naar voren te 
brengen. 
1. Algemene opmerkingen 
1. Het Comité verwijst naar de denkbeelden die het 
heeft ontwikkeld in zijn advies over het Voorstel voor 
een 11e richtlijn van de Raad op grondslag van artikel 
54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de open­
baarmaking bij in een lid-staat door bepaalde vennoot­
schapsvormen naar het recht van een andere Staat opge­
richte filialen" (doe. COM(86) 397 def.). Zodra bo­
vengenoemde richtlijn is vastgesteld, zal deze namelijk 
ook van toepassing zijn op in de vorm van onder het 
toepassingsgebied van richtlijn 68/151/EEG vallende 
vennootschappen, opgerichte krediet- en financiële in­
stellingen, voor zover de lid-staten de mogelijkheid 
krijgen om de voorschriften inzake de verplichte open­
baarmaking van boekhoudbescheiden niet toe te passen. 
2. Met dit richtlijnvoorstel wordt dus beoogd, de 11e 
richtlijn op dit punt aan te vullen. Ten aanzien van de 
krediet- en financiële instellingen zijn de voorschriften 
inzake openbaarmaking van de rekeningen strenger dan 
voor de vennootschappen waarvan de activiteiten op 
andere dan bovengenoemde sectoren zijn gericht. 
3. Krachtens dit richtlijnvoorstel dienen de lid-staten 
voorschriften vast te stellen waarin is bepaald dat fi­
lialen in hun lid-staat van vestiging ertoe verplicht zijn 
de volgende stukken openbaar te maken: de jaar­
rekening, de geconsolideerde jaarrekening, het jaar­
verslag, het op de consolidatie betrekking hebbende 
jaarverslag, het verslag van de persoon die belast is met 
de controle op de jaarrekening als ook de geconsolideer­
de jaarrekening van de vennootschap waarvan het fi­
liaal deel uitmaakt. 
4. Voorts is om dezelfde redenen als die, welke ten 
grondslag liggen aan het voorstel voor een 11e richtlijn, 
in onderhavig voorstel bepaald dat de lid-staten de 
openbaarmaking van de jaarrekening die betrekking 
heeft op de activiteiten van het filiaal, niet zelf mogen 
voorschrijven. 
(!) PB nr. C 230 van 11. 9. 1986, blz. 4. 5. Wat de krediet- en financiële instellingen betreft, 
is in dit richtlijnvoorstel echter bepaald dat de lid­
staten, zolang nog geen latere coördinatie heeft plaats­
gevonden, kunnen voorschrijven dat de volgende aan­
vullende gegevens moeten worden verstrekt: 
— grootte van het werkkapitaal van een filiaal, 
— winst of verlies van het filiaal, 
— ontvangen interest: 
— opbrengsten uit effecten en deelnemingen, 
— ontvangen provisie, 
— overige exploitatiebaten, 
— totaal van de aan het filiaal toe te rekenen vorderin­
gen en schulden, uitgesplitst naar vorderingen op 
respectievelijk schulden aan kredietinstellingen en 
vorderingen op of schulden aan cliënten, 
— verrekeningssaldo van de activa en passiva van het 
filiaal ten opzichte van het hoofdkantoor, de overige 
filialen en de in de geconsolideerde rekening van de 
krediet- of financiële instelling opgenomen onderne­
mingen, 
— beschrijving van het bedrijf van het filiaal met ver­
melding van zijn voornaamste categorieën activi­
teiten tijdens het verslagjaar. 
6. Het Comité dringt erop aan dat in een snel tempo 
alle voorwaarden worden geschapen om een echte Eu­
ropese binnenmarkt tot stand te brengen, en is ertoe 
bereid voorstellen te steunen waarmee deze doelstelling 
op doeltreffende wijze wordt verwezenlijkt, met inacht­
neming van de sociaal-economische realiteit die ook de 
bescherming van spaarders en derden omvat. 
7. Wat het toepassingsgebied van deze richtlijn be­
treft, namelijk krediet- en financiële instellingen, zij 
opgemerkt dat de verwezenlijking van een echte binnen­
markt vergt dat de economische samenhang wordt ver-
30. 11. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 319/65 
sterkt door middel van het vrije verkeer van kapitaal, 
door een strakkere coördinatie op het vlak van de 
onderlinge pariteiten van de munteenheden van de lid­
staten en meer in het algemeen door het coördineren 
van het in de diverse lid-staten gevoerde economisch 
beleid. 
7.1. De Commissie dient ook haar pogingen op deze 
gebieden voort te zetten. 
8. In alle lid-staten gelden voor de economische sub­
jecten waarop deze richtlijn van toepassing is, en in het 
bijzonder voor de „kredietinstellingen" zoals bedoeld 
in richtlijn nr. 77/780/EEG, specifieke reglementerin­
gen. In methodologisch opzicht kan, zonder dat evenwel 
het onderscheid in de praktijk zo duidelijk is, een onder­
verdeling worden gemaakt in twee soorten re­
glementeringen waaraan deze subjecten zijn onderwor­
pen, namelijk: 
a) een macro-economische reglementering, met behulp 
waarvan de regeringen van de afzonderlijke lid­
staten deze subjecten kunnen gebruiken als instru­
ment van hun economisch beleid, in het bijzonder 
op het vlak van de wisselkoers, de munt en het 
krediet; 
b) een micro-economische reglementering, waardoor 
de overheid een als voorzorg bedoeld toezicht kan 
uitoefenen om liquiditeit, solventie en rentabiliteit 
van deze subjecten in het oog te houden, zodat hun 
voortbestaan is gewaarborgd, zowel om de hun 
toevertrouwde deposito's en spaargelden te be­
schermen als om de continuïteit van de krediet­
verlening, welke absoluut noodzakelijk is voor een 
goed functioneren van de economie, te waarborgen. 
8.1. Duidelijk is, wat lid a) betreft, dat het filiaal van 
een kredietinstelling dat wordt geopend in een andere 
lid-staat dan de lid-staat van vestiging van het hoofd­
kantoor van dit filiaal, hierdoor en op grond van de 
aard van zijn activiteiten in een ander monetair bestel 
gaat functioneren dan het bestel waarvan het hoofdkan­
toor van dit filiaal deel uitmaakt. Door deze vestiging 
wordt dit filiaal, evenals de banken die onder het recht 
van het land van vestiging vallen, een instrument waar­
van de met het monetair, krediet- en wisselkoersbeleid 
belaste autoriteiten gebruik kunnen maken. 
8.2. Wat lid b) betreft, wordt bij de huidige stand 
van de integratie in de Gemeenschap het filiaal van een 
kredietinstelling dat wordt geopend in een andere lid­
staat dan de lid-staat van vestiging van het hoofdkan­
toor van dit filiaal, hierdoor en op grond van de aard 
van zijn activiteiten onderdeel van een ander rechts- en 
bestuursrechtelijk bestel dan het bestel waarvan het 
hoofdkantoor van deze kredietinstelling deel uitmaakt, 
zoals is beschreven in artikel 4.1 van richtlijn 77/780/ 
EEG. Bijgevolg zal dit filiaal, zowel omwille van de 
bescherming van de inleggers als omwille van de gelijke 
concurrentievoorwaarden voor op een zelfde markt 
opererende economische subjecten, onderworpen zijn 
aan de in het land van ontvangst geldende regels. 
8.2.1. Op dit gebied kan aanmerkelijk meer en aan­
merkelijk sneller vooruitgang worden geboekt dan met het macro-economisch toezicht, dat onder het 
economisch beleid van de afzonderlijke lid-staten valt. 
De Commissie tracht dit te bereiken, hetgeen het 
Comité tot voldoening stemt. 
9. Gezien de overwegingen in het voorgaande zal 
het in een andere lid-staat dan de lid-staat van het 
hoofdkantoor gevestigde filiaal respectievelijk de groep 
filialen, in de huidige situatie altijd de door de met het 
monetair beleid belaste autoriteiten benodigde jaar­
stukken moeten opstellen en indienen evenals de jaar­
stukken met behulp waarvan het bij wijze van voorzorg 
uit te oefenen toezicht kan geschieden, al was het alleen 
maar om de liquiditeit van dit filiaal in het oog te 
houden, indien in de toekomst het toezicht op de ren­
tabiliteit en de solventie door de toezichthoudende au­
toriteit van het land van herkomst wordt uitgeoefend. 
10. Het Comité meent dat de EG-instanties moeten 
proberen, voornoemde problemen op te lossen door te 
ijveren voor een onderlinge aanpassing van de wetgevin­
gen der lid-staten, ten einde tot equivalente controles 
te komen; op deze wijze kan binnen de Europese markt 
worden gezorgd voor een vergelijkbare bescherming en 
voor billijke concurrentievoorwaarden voor economi­
sche subjecten die op een en dezelfde markt opereren. 
11. Ten einde rekening te houden met de bijzondere 
sociaal-economische situatie in de diverse lid-staten zou 
de Commissie, zolang nog geen verdere coördinatie 
heeft plaatsgevonden, de lid-staten dienen toe te staan 
dat zij de openbaarmaking van de jaarrekening van die 
filialen of groep filialen voorschrijven wier invloed op 
economisch en sociaal vlak werkelijk aanzienlijk is. 
In dat geval zouden in dit richtlijnvoorstel objectieve 
criteria hiervoor moeten worden opgenomen. Hetzelfde 
voorschrift zou moeten gelden voor filialen van krediet­
en financiële instellingen, waarvan het hoofdkantoor in 
de lid-staat in kwestie is gevestigd, en die een even grote 
sociaal-economische invloed hebben. 
2. Bijzondere opmerkingen 
Artikel 1 - lid 1 
12. Bij de omschrijving van het toepassingsgebied 
van onderhavig richtlijnvoorstel is uitgegaan van het 
toepassingsgebied van het Voorstel voor een richtlijn 
van de Raad inzake de jaarrekening van banken en 
andere financiële instellingen (1). 
12.1. Het Comité constateert dat er, wat het toe­
passingsgebied en de daarin vermelde personen betreft, 
in de richtlijnen waarnaar wordt verwezen een aantal 
verschillen zijn, namelijk: 
a) Richtlijn nr. 77/780/EEG is van toepassing op na­
tuurlijke personen en op rechtspersonen in de zin 
van artikel 58, tweede alinea, van het EEG-Verdrag; 
(J) PB nr. C 130 van 1 juni 1981 en wijzigingsvoorstellen (PB nr. 
C 83 van 24. 3. 1984 en PB nr. C 351 van 31. 12. 1985). 
Nr. C 319/66 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 11. 87 
b) onderhavige richtlijn is wel van toepassing op 
rechtspersonen in de zin van artikel 58, tweede 
alinea, van het EEG-Verdrag, doch niet op natuurlij­
ke personen; 
c) het voorstel voor een 11e richtlijn waarnaar in 
onderhavig voorstel wordt verwezen, is van toe­
passing op „kapitaalvennootschappen", doch niet 
op andere vennootschapsvormen in de zin van ar­
tikel 58, tweede alinea, van het EEG-Verdrag en 
evenmin op natuurlijke personen. 
12.2. Het Comité vraagt zich af of door deze verschil­
len in toepassingsgebied geen concurrentiedistorsies te­
weeg kunnen worden gebracht en dringt er bij de Com­
missie op aan, deze materie nauwlettend te onder­
zoeken. 
12.3. In elk geval wil het Comité wellicht ten over­
vloede nog eens wijzen op de opmerking die het naar 
aanleiding van het voorstel voor een 11e richtlijn heeft 
gemaakt, namelijk dat, juridisch gezien, geconsolideer­
de rekeningen uit het oogpunt van de bescherming van 
de positie van de schuldeisers en hun mogelijkheden tot 
verhaal überhaupt geen betekenis hebben ingeval de 
vennootschap er zich niet toe heeft verbonden, de ver­
plichtingen van haar dochteronderneming na te komen. 
Artikel 2 - lid 3 
13. Deze richtlijn heeft uitsluitend betrekking op de 
openbaarheid ten opzichte van derden. Deze openbaar­
heid staat volledig los van de verplichtingen van de 
filialen om de met monetaire zaken en de met het 
toezicht belaste autoriteiten in de lid-staat van ont­
vangst inlichtingen te verstrekken. Dit zou in een afzon­
derlijke overweging moeten worden gezegd. 
Artikel 2 - lid 4 
14. Volgens het Comité zijn de krachtens artikel 2, 
lid 4, te verstrekken aanvullende inlichtingen (zie het 
voorgaande pararagraaf 5 van dit advies) toereikend 
om de aan derden te verstrekken informatie te waar-
Gedaan te Brussel, 24 september 1987. borgen en in de Lid-Sta(a)t(en) waarin tot dusver open­
baarmaking van de jaarrekeningen van filialen voorge­
schreven was, billijke concurrentieverhoudingen te 
creëren. 
Uit juridisch oogpunt heeft openbaarmaking van deze 
stukken namelijk in het geheel geen betekenis, en is een 
dergelijk voorschrift in strijd met de in de Gemeenschap 
te verwezenlijken binnenmarkt. 
14.1. Artikel 2, lid 4, b), is in versies in een aantal 
andere talen moeilijk te begrijpen. 
Bedoelde passage dient als volgt te worden gelezen: 
,,b) een beschrijving van het bedrijf van het filiaal 
met opgave van de voornaamste categorieën werk­
zaamheden die het gedurende het verslagjaar heeft 
beoefend." 
Artikel 4 
15. Gezien het specifieke karakter van de instellingen 
in kwestie, en aangezien zij er al toe verplicht zijn de 
met het toezicht belaste autoriteiten van het land van 
ontvangst de in de officiële ta(a)l(en) van dit land opge­
stelde jaarstukken voor te leggen, is het Comité er niet 
tegen gekant dat deze stukken in de officiële ta(a)l(en) 
van het land van ontvangst openbaar worden gemaakt. 
Artikel 5 
16. Het in dit artikel bedoelde contactcomité is het 
comité dat is ingesteld bij richtlijn inzake de jaar­
rekening van bepaalde vennootschapsvormen. 
16.1 Het Comité vraagt zich af of het niet gewenst 
zou zijn, tevens een aantal bevoegdheden te verlenen 
aan het bij richtlijn nr. 77/780/EEG, artikel 11, ingestel­
de „Raadgevend Comité". 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT