Nr. C 146/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 6. 88 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Rapport van de Commissie over het systeem voor snelle uitwisseling van informatie over de 
gevaren voortvloeiend uit het gebruik van consumptiegoederen, overeenkomstig artikel 8, lid 2, 
van Beschikking 84/133/EEG van de Raad 
COM(88) 121 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 12 maart 1988) 
(88/C 146/08) 
I. Inleiding 
Met dit rapport voldoet de Commissie aan het bepaalde in artikel 8, lid 2, van de beschikking 
die het systeem heeft ingesteld. Deze beschikking was bedoeld voor een periode van vier jaar. 
Vóór de afloop daarvan moest de Commissie, in het licht van de opgedane ervaring, een ver­
slag indienen met voorstellen aan de hand waarvan de Raad zou kunnen besluiten tot voortzet­
ting of herziening van het systeem. 
Nog vóór het verstrijken van die periode, in het tweede werkingsjaar van het systeem, verzocht 
de Raad de Commissie om een interimrapport over de werking van het systeem. Dit rapport 
(COM(86) 562 def.) werd op 24 oktober 1986 door de Commissie goedgekeurd en op 29 ok­
tober 1986 aan de Raad voorgelegd. In zijn conclusie spreekt de Raad zijn tevredenheid uit 
over het rapport en benadrukt hij het belang van het systeem. De Raad onderschrijft de inspan­
ningen van de Commissie om het systeem operationeel te maken en te verbeteren en spoort de 
Lid-Staten aan zoveel mogelijk van het netwerk gebruik te maken. 
Bij de voorbereiding van het onderhavige rapport werd de Commissie bijgestaan door het bij 
de beschikking ingestelde Raadgevend Comité, dat zich in het algemeen met de inhoud en de 
conclusie ervan kan verenigen. 
II. Achtergrondinformatie 
Het eerste programma van de Europese Gemeenschap voor een beleid inzake de bescherming 
en voorlichting van de consument (') omvatte een aantal principes aangaande de bescherming 
van de gezondheid en de veiligheid van de consument. Een van deze principes was dat „goede­
ren en diensten die de consument worden aangeboden, zodanig moeten zijn dat zij bij gebruik 
in normale of te verwachten omstandigheden geen gevaren opleveren voor de gezondheid of 
de veiligheid van de consument; indien zij een dergelijk gevaar kunnen opleveren moeten zij 
door middel van eenvoudige en snelle procedures uit de markt kunnen worden genomen". 
Het tweede programma van de Europese Gemeenschap voor een beleid inzake de bescherming 
en voorlichting van de consument (2) bevestigde dit principe. In dit programma stelt de Com­
missie dat, om te voldoen aan het bovengenoemde en aan de andere principes, „een zo volledig 
en zo objectief mogelijke informatie aangaande de verschillende aspecten van de produktveilig-
heid beschikbaar moet zijn". Daartoe stelde de Commissie twee systemen voor: een controle­
systeem op lange termijn (EHLASS), om informatie te verzamelen over ongevallen in de pri-
vésfeer die geen verkeers- of arbeidsongevallen zijn, en een alarmeringssysteem op korte ter­
mijn voor ernstige en onmiddellijke gevaren. Dat is het systeem voor snelle uitwisseling van 
gegevens, dat moet bijdragen aan de tenuitvoerlegging van het bovenvermelde principe, name­
lijk dat op de markt gebrachte goederen geen gevaar mogen inhouden voor de gezondheid en 
(') PB nr. C 92 van 25. 4. 1975, blz. 1. 
(2) PB nr. C 133 van 3. 6. 1981, blz. 1. 
3. 6. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 146/9 
de veiligheid van de consument. In het tweede programma was bepaald dat dit systeem de 
verantwoordelijke autoriteiten de bevoegdheid zou geven om spoedmaatregelen te treffen in 
het belang van de openbare veiligheid. Dat is het uiteindelijke doel van het systeem, dat bereikt 
moet worden met een algemene richtlijn ter bevordering van de veiligheid van de consument. 
Voorlopig is het systeem, zoals het momenteel werkt,-slechts een eerste stap naar een volledig 
uitgewerkte horizontale aanpak van de produktveiligheid, die impliceert dat de Gemeenschap 
een wettelijke regeling zal vaststellen. 
III. Functionering van het systeem 
Het systeem voor snelle uitwisseling van gegevens wordt gebruikt als een algemene toezicht-
en alarmeringsregeling op korte termijn voor ernstige en onmiddellijke gevaren. De Lid-Staten 
maken via dit systeem bekend welke maatregelen zij getroffen hebben om de (eventuele) han­
del of het gebruik van bepaalde produkten op hun grondgebied te verbieden, te beperken of 
aan bijzondere voorwaarden te onderwerpen, vanwege de ernstige gevaren die deze produkten, 
bij gebruik in normale of te verwachten omstandigheden, voor de veiligheid of de gezondheid 
van de consument opleveren. 
Het systeem functioneert volgens een nadere regeling die de Commissie op 31 juli 1985 heeft 
vastgesteld, overeenkomstig artikel 4 van de beschikking. De Lid-Staten wijzen contactpunten 
aan voor het verstrekken en ontvangen van berichten van de Commissie. Zelf beschikt de Com­
missie ook over een contactpunt voor voedingsmiddelen en een voor niet-voedingsprodukten. 
Telkens als een Lid-Staat maatregelen treft om de handel of het gebruik van consumptiegoede­
ren te verbieden, te beperken of aan speciale voorwaarden te onderwerpen vanwege de gevaren 
die zij opleveren voor de gebruiker, moet de Commissie hiervan op de hoogte gebracht wor­
den. De Commissie en de Lid-Staten hebben in onderling overleg voor elke sector, voeding en 
niet-voeding, standaardformulieren ingevoerd, die als model moeten dienen voor de mede te 
delen gegevens. Op haar beurt deelt de Commissie deze informatie mee aan de andere Lid-Sta­
ten, zodat deze adequate maatregelen kunnen treffen op hun grondgebied. Alle Lid-Staten 
moeten de Commissie in kennis stellen van de maatregelen die zij hebben getroffen. In de 
beschikking is uitdrukkelijk bepaald dat „voor zover mogelijk, voorafgaand overleg wordt ge­
pleegd met de producent, de verdeler of de importeur van het produkt". Voorafgaand overleg 
is niet alleen een degelijk middel om de verkregen informatie te toetsen maar heeft ook een 
duidelijk preventief effect: producenten en importeurs krijgen de gelegenheid om vrijwillig hun 
produkten terug te nemen of uit de handel te halen na aansporing door de bevoegde overheid, 
ook al is het gevaar niet zo dreigend dat een actie van de Lid-Staten nodig is. Voorafgaand 
overleg kan ook overbodige conflicten voorkomen tussen producenten en importeurs enerzijds 
en de autoriteiten anderzijds. 
Artikel 2 van de beschikking bepaalt dat het systeem van toepassing is op alle produkten be­
stemd voor gebruik en verbruik door de consument, uitgezonderd die welke uitsluitend be­
stemd zijn voor beroepsdoeleinden of die waarvoor uit hoofde van andere communautaire in­
strumenten soortgelijke informatieregelingen bestaan. Voedingsmiddelen behoren tot de wer­
kingssfeer van de beschikking. Het informele systeem voor snelle uitwisseling van gegevens 
over voedingsmiddelen, dat reeds sinds 1978 functioneert, werd gehandhaafd overeenkomstig 
de verklaring die is opgenomen in de notulen van de Raadsvergadering waarop Beschikking 
84/133/EEG werd goedgekeurd. 
Het netwerk voor voedingsmiddelen functioneert met de volgende structuur: 
— een netwerk van contactpunten dat wordt gevormd door personen die in de Lid-Staten en 
bij de Commissie verantwoordelijk zijn voor de voedingsmiddelensector; 
— een „rode" telefoon, dat wil zeggen een directe lijn die bij de bevoegde dienst voor voe­
dingsmiddelen bij de Commissie is geïnstalleerd alsmede een telexverbinding die door het 
contactpunt in elke Lid-Staat wordt gebruikt om informatie rechtstreeks naar de Commissie 
te zenden. De Commissie is in staat om, na beoordeling van de ontvangen informatie, het 
bericht automatisch naar de andere contactpunten door te seinen. 
Bovengenoemde situatie is terug te vinden in punt 1 van de nadere regeling, waarin het vol­
gende is bepaald: 
„Voedingsmiddelen behoren ook tot de werkingssfeer van de beschikking van de Raad. Daar 
echter het vroeger opgezette informele systeem, dat in deze sector al jaren naar behoren werkt, 
gehandhaafd kan worden, blijven namen, adressen en telefoon- en telexnummers van de perso­
nen die verantwoordelijk zijn voor het verstrekken en ontvangen van informatie, ongewijzigd. 
In de praktijk wordt het oude systeem dus niet gewijzigd.". 
Nr. C 146/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 6. 88 
Derhalve zijn alle wettelijke verplichtingen volgend op deze nadere regeling op dezelfde wijze 
en zonder onderscheid toepasselijk op voedings- en niet-voedingsprodukten. Beide netwerken 
worden voor zover nodig gecoördineerd en wisselen gegevens uit. 
De beschikking stelde een Raadgevend Comité in dat de Commissie bijstaat bij de tenuitvoer­
legging en het beheer van het systeem. Sinds zijn instelling is het Comité acht maal bijeengeko­
men. Onlangs werd het werkterrein van het Comité uitgebreid door Richtlijn 87/357/EEG van 
de Raad van 25 juni 1987 inzake gevaarlijke imitaties ('). Artikel 4 van deze richtlijn bepaalt 
dat het Comité op verzoek van de Commissie of van een Lid-Staat kan worden geraadpleegd 
over de toepassing van de richtlijn. 
In overleg met het Raadgevend Comité heeft de Commissie de Lid-Staten verzocht informatie 
te verschaffen over de manier waarop zij gevolg geven aan de berichten die zij ontvangen via 
het systeem. Uit de verkregen informatie blijkt dat de manier waarop de gegevens behandeld 
worden erg verschilt van Lid-Staat tot Lid-Staat, naar gelang de verantwoordelijkheid, de be­
voegdheid en de structuur van de betrokken autoriteiten. Maar over het algemeen gaan de 
Lid-Staten ongeveer als volgt te werk: 
1. De nationale autoriteit die, overeenkomstig artikel 5, is opgegeven als contactpunt (meestal 
een ministerie), beslist welk ander ministerie of andere ministeries bevoegd zijn om de gege­
vens te behandelen. Als niemand anders in aanmerking komt om de informatie te verwer­
ken, behandelt de nationale autoriteit deze zelf (België, Denemarken, Griekenland). 
2. Vervolgens wordt onderzocht of het produkt al dan niet in de handel is. In Portugal wordt 
ook navraag gedaan bij de douane om na te gaan of het produkt eventueel is ingevoerd. In 
sommige landen (België — voor bepaalde soorten produkten —, Griekenland, Frankrijk, 
Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Portugal, het Verenigd Koninkrijk) beschikt de na­
tionale autoriteit over een inspectiedienst om dit onderzoek te voeren over het gehele 
grondgebied van de Lid-Staat. 
3. Als het betreffende produkt in de handel is aangetroffen, wordt het in de meeste landen in 
een officieel of een erkend laboratorium onderzocht. Wordt het gevaar bevestigd, dan zijn 
de verdere maatregelen afhankelijk van de wettelijke middelen. 
4. In sommige landen (Denemarken, Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, 
Luxemburg, Portugal, het Verenigd Koninkrijk) kan ieder consumptieprodukt tijdelijk ge­
blokkeerd of verboden worden. In andere landen (België, Nederland) geldt dit slechts voor 
bepaalde soorten produkten, hetgeen problemen oplevert wanneer moet worden ingegrepen 
tegen produkten waarop deze regeling niet van toepassing is. In Nederland is het niet moge­
lijk voorraden uit de markt te nemen, maar de produkten kunnen bij de groothandel wor­
den geblokkeerd of in beslag genomen. In de Bondsrepubliek Duitsland is de mogelijkheid 
om produkten te blokkeren beperkt wat betreft het uit de detailhandel nemen van de be­
trokken goederen. 
Tot dusver heeft geen enkele Lid-Staat een specifieke regeling getroffen ter uitvoering van 
Beschikking 84/133/EEG. Alleen in Spanje en Griekenland is een dergelijke wetgeving in 
voorbereiding. Daar wordt, op nationaal niveau, een soortgelijk netwerk tot stand gebracht 
dat zowel de regionale als de nationale autoriteiten verbindt. 
5. Het afsluiten van de dossiers gebeurt op twee verschillende manieren. In sommige landen 
wordt een dossier afgesloten als uit het onderzoek blijkt dat het produkt niet in de handel is 
of, als het wel in de handel is, dat adequate maatregelen (waaronder ook valt het besluit om 
niet in te grijpen) zijn getroffen (Duitsland, Denemarken, Frankrijk, Ierland, Italië, Luxem­
burg, Nederland, Portugal). In andere landen kan een dossier nooit formeel worden afge­
sloten omdat men ervan uitgaat dat het produkt later kan opduiken of opnieuw in de handel 
gebracht kan worden (België, Griekenland, Spanje, het Verenigd Koninkrijk). 
Deze twee benaderingen zijn niet noodzakelijk onverenigbaar, aangezien zelfs als een dos­
sier theoretisch „afgesloten" is, een nieuw rapport dat de aanwezigheid van het produkt op 
het nationale grondgebied signaleert, het dossier opnieuw opent. 
O PB nr. L 192 van 11. 7. 1987, blz. 49. 
3. 6. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 146/11 
IV. Equivalent systeem 
a) Farmaceutische produkten 
Krachtens Richtlijn 75/319/EEG van de Raad ('), gewijzigd bij Richtlijn 83/570/EEG (2), zijn 
de Lid-Staten verplicht alle informatie uit te wisselen die nodig is om de kwaliteit, de veiligheid 
en de werking van geneesmiddelen te waarborgen (artikel 30) en het Comité voor farmaceuti­
sche specialiteiten onmiddellijk in kennis te stellen van maatregelen die zijn genomen om een 
farmaceutische specialiteit te verbieden, uit de handel te nemen of de verkoop ervan tijdelijk te 
blokkeren. 
In noodgevallen wordt deze informatie systematisch uitgewisseld via een netwerk van contact­
personen in de twaalf Ministeries van Volksgezondheid en bij de dienst III/B/6 van de Com­
missie die verantwoordelijk is voor farmaceutische produkten. De lijst van contactpersonen 
wordt in het Comité voor farmaceutische specialiteiten bijgewerkt. Het grootste gedeelte van 
de urgente informatie wordt per telex of telefax overgebracht. 
Deze gegevens worden vervolgens onderzocht door het Comité voor farmaceutische specialitei­
ten dat om de twee maanden plenaire vergaderingen houdt en bijzondere vergaderingen tel­
kens wanneer dit nodig is. Voor geneesmiddelen die aan controle zijn onderworpen wordt 
gebruik gemaakt van informatiebladen waarin de stand van zaken in de twaalf Lid-Staten 
wordt beschreven; deze informatiebladen worden opgenomen in een document dat om de twee 
maanden wordt bijgewerkt. 
Bij voorbeeld: het document dat uitgebracht werd op 13 oktober 1987 (111/457/86 Rev. II) 
beschrijft de huidige situatie van 17 geneesmiddelen en werd aan de vertegenwoordigers van de 
Lid-Staten in november 1987 vertrouwelijk medegedeeld. 
De uitwisseling van deze informatie kan in de komende twee jaar worden vergemakkelijkt 
door de invoering van computergestuurde systemen. 
b) Kennisgevingssysteem voor dierziekten (ADNS) 
Volgens artikel 9 van Richtlijn 64/432/EEG kunnen de Lid-Staten bepaalde maatregelen ne­
men om hun veestapels te beschermen tegen ernstige dierziekten die zich in andere Lid-Staten 
voordoen. Dit systeem is alleen van toepassing op gezondheidsproblemen bij dieren. 
Wanneer dergelijke maatregelen worden getroffen, coördineert de Commissie de maatregelen 
in de gehele Gemeenschap. Om deze rol te kunnen vervullen, vindt dan ook een intensieve 
uitwisseling van gegevens plaats tussen de Commissie en de Lid-Staten (ongeveer 40 tot 50 
gevallen per week). In 1985 werd een computergestuurd programma ingevoerd dat op het 
overbrengen van ziektegegevens per telex is gebaseerd. Er is thans een interactief data-invoer-
systeem (IDES) ontwikkeld dat de Lid-Staten in de gelegenheid stelt hun eigen gegevens recht­
streeks in de computer van de Commissie in te voeren en rapporten uit de rest van de Gemeen­
schap te ontvangen. 
V. Evaluatie 
In haar interimrapport van 1986 constateerde de Commissie, wat de aanloopperiode betreft, 
enkele tekortkomingen in de naleving van de beschikking. Meer bepaald werd vastgesteld dat 
niet alle gevallen die aan de meldingscriteria beantwoorden, ter kennis van de Commissie ge­
bracht werden. Een probleem dat niet in het rapport werd vermeld, was dat de ontvangen 
meldingen niet altijd voldoende informatie bevatten om de produkten op de markt gemakkelijk 
te identificeren. De Lid-Staten hebben de Commissie ook niet altijd in kennis gesteld van het 
gevolg dat zij hebben gegeven aan de medegedeelde informatie. Eén jaar later is op deze gebie­
den een verbetering merkbaar. In 1987 nam het aantal meldingen toe, waarschijnlijk ten ge­
volge van een toegenomen alertheid ten aanzien van het systeem vanwege de nationale autori­
teiten in de betrokken ministeries. Ook wat betreft het informeren van de Commissie over het 
gevolg dat zij geven aan de verkregen informatie is in de meeste Lid-Staten een verbetering 
geconstateerd, hoewel het aantal meldingen nog niet een bevredigend niveau heeft bereikt. 
Informele contacten tussen de contactpunten, voor en na de meldingen, spelen eveneens een 
belangrijke rol in de functionering van het systeem. Hoewel de werking van het systeem nog 
voor veel verbetering vatbaar is, blijkt toch duidelijk dat het in de goede richting evolueert en 
dat het steeds beter zal functioneren. 
O PB nr. L 147 van 9. 6. 1975. 
O PB nr. L 332 van 28. 11. 1983. 
Nr. C 146/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 6. 88 
Een overzicht van de kennisgevingen die voor de voedings- en niet-voedingssector tussen maart 
1985 en 31 december 1987 zijn ontvangen, is in de bijlagen I en II (') opgenomen. Daarbij valt 
op dat het in de niet-voedingssector in ongeveer 50 % van de gevallen om elektrische appara­
ten gaat. Gelukkig staat slechts een van de 18 kennisgevingen in kwestie rechtstreeks in ver­
band met kinderen. Dat elektrische artikelen in de meerderheid zijn, kan worden verklaard 
door het feit dat ingevoerde elektrische toestellen gewoonlijk worden onderworpen aan een 
keuring om te controleren of zij in overeenstemming zijn met de „laagspanningsrichtlijn" van 
de Gemeenschap. Het bestaan van normen op dit gebied leidt tot een betrekkelijk groot aantal 
afgekeurde produkten in vergelijking met sectoren waarvoor minder voorschriften gelden. Of 
dergelijke afgekeurde produkten automatisch moeten worden geacht een ernstig en onmiddel­
lijk gevaar voor het publiek in te houden is een kwestie die vatbaar is voor discussie. 
Bij de lijst van kennisgevingen voor de niet-voedingssector is het opmerkelijk dat ongeveer 
50 % daarvan betrekking heeft op produkten afkomstig uit (Europese en niet-Europese) landen 
buiten de Gemeenschap. 
Het zou ons te ver voeren een overzicht te geven van alle gevallen in de voedingsmiddelensec­
tor die zich in de laatste vier jaar hebben voorgedaan; er kan worden volstaan met te herinne­
ren aan de belangrijkste gevallen, zoals de garnalen, de problemen met de wijn en de gevolgen 
van Tsjernobyl, om het nut en de doeltreffendheid van het systeem in te zien. 
Onlangs nog heeft de besmetting van kaas met listeria ernstige problemen veroorzaakt en in de 
gehele Gemeenschap ruime aandacht gekregen. De uitwisseling van informatie via het systeem, 
aangevuld met andere maatregelen die in verband met het landbouwbeleid zijn getroffen, heeft 
de Lid-Staten zeer belangrijke informatie ter beschikking gesteld om dit gevaar te bestrijden. 
Wat Tsjernobyl betreft, is het uitsluitend en alleen aan dit systeem te danken dat de Commissie 
op 6 mei 1986 een aanbeveling (86/156/EEG) (') heeft aangenomen voor de coördinatie van 
de nationale maatregelen die op het gebied van landbouwprodukten zijn genomen naar aanlei­
ding van de radioactieve neerslag uit de Sovjet-Unie. 
Momenteel is het nog steeds de voedingsmiddelensector die ervoor zorgt dat de Lid-Staten en 
de Commissie elkaar in kennis stellen van het radioactiviteitsniveau in landbouwprodukten, 
- hoewel het oorspronkelijk niet de bedoeling was dit systeem te gebruiken voor meldingen van 
radioactiviteit na nucleaire ongevallen. 
Het voedingsmiddelennetwerk wordt in het bijzonder gekenmerkt door zijn grote flexibiliteit. 
Er heeft zich in de loop van de jaren een onderlinge samenhang tussen de verschillende con­
tactpunten en een verantwoordelijkheidsgevoel ontwikkeld waardoor er vaak en regelmatig uit­
wisselingen plaatsvinden die niet alleen het gevolg zijn van een kennisgeving, zodat het niet 
altijd nodig is officiële waarschuwingen te verspreiden. Het netwerk maakt een collegiale sa­
menwerking mogelijk die verder gaat dan de strikte tenuitvoerlegging van een juridisch besluit 
en biedt mogelijkheden voor wederzijdse bijstand. 
Bij de goedkeuring van de beschikking was men van oordeel dat na een operationele periode 
van vier jaar een meer eenduidige definitie zou kunnen worden gegeven van de begrippen 
„ernstig en onmiddellijk gevaar". Deze kwestie werd herhaaldelijk en uitvoerig door het Raad­
gevend Comité besproken. Twee standpunten tekenen zich af: 
O PB nr. C 124 van 11. 5. 1988, blz. 14. 
O PB nr. L 118 van 7. 5. 1986. 
3. 6. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr.C 146/13 
1. Volgens het eerste standpunt weerhoudt het ontbreken van een omschrijving de Lid-Staten 
er soms van bepaalde gevallen te melden, omdat het gevaar voor de consumenten niet als 
ernstig of onmiddellijk kan worden beschouwd. In dit opzicht werd de Commissie er onder 
meer op gewezen dat sommige maatregelen van de bevoegde autoriteiten om bepaalde pro-
dukten uit de handel te nemen, overeenkomstig de wet op elektrische toestellen, niet ter 
kennis konden worden gebracht, omdat het gevaar dat die produkten voor de gebruiker 
opleveren niet ernstig of onmiddellijk was. Volgens dit standpunt moet het Comité zeer 
praktische en duidelijke richtlijnen geven voor de interpretatie van de begrippen „ernstig en 
onmiddellijk" om het veld van de gevallen die op grond van het systeem moeten worden 
gemeld, te verruimen. 
2. Het tweede standpunt beschouwt een zekere flexibiliteit als onontbeerlijk voor een goede 
werking van het systeem. De definitie van „gevaar" evenals de definitie van het begrip „vei­
ligheid" zijn veranderlijk. Produkten die tien jaar geleden veilig werden bevonden, worden 
nu als gevaarlijk beschouwd. Een flexibele benadering zou het de bevoegde autoriteiten in 
de Lid-Staten en de Commissie mogelijk maken ieder geval afzonderlijk te beoordelen. 
Aangezien telkens opnieuw bij de bespreking van de omschrijving van de begrippen „ernstig en 
onmiddellijk" problemen aan de orde komen, heeft de Commissie besloten geen nauwkeurige 
omschrijving op te nemen in de tekst van de beschikking. De omschrijving moet worden ver­
strekt via richtlijnen van het Raadgevend Comité, die gemakkelijk kunnen worden aangepast in 
het licht van de opgedane ervaring. 
Een belangrijk element in het systeem is ook het ter kennis brengen van door producenten en 
importeurs vrijwillig getroffen maatregelen overeenkomende met die welke in artikel 1 van de 
beschikking zijn bedoeld. Het gebeurt zeer vaak dat produkten vrijwillig door producenten of 
importeurs uit de handel worden genomen, hetzij als gevolg van contacten met de autoriteiten, 
hetzij op eigen initiatief. Het ter kennis brengen van dit soort maatregelen is belangrijk omdat 
bepaalde produkten in één Lid-Staat uit de handel kunnen zijn genomen en in andere Lid-Sta­
ten verder worden verkocht, zonder dat de bevoegde autoriteiten hiervan op de hoogte zijn. 
Bij de goedkeuring van de beschikking waren de Lid-Staten en de Commissie van oordeel dat 
de meldingsplicht ook van toepassing moest zijn op door producenten of importeurs vrijwillig 
getroffen maatregelen, wanneer dit het gevolg was van een officiële aansporing. 
Dit blijkt, na een werkingsperiode van vier jaar, een goede oplossing te zijn. De Commissie 
geeft er zich wel rekenschap van dat het bekendmaken van getroffen maatregelen, ook al 
wordt die informatie niet publiek bekendgemaakt maar beperkt tot de bevoegde autoriteiten, in 
sommige gevallen importeurs en producenten ervan weerhoudt maatregelen te treffen uit vrees 
voor de schade die hun goede naam zou kunnen lijden. Hoewel er geen bindende meldings­
plicht bestaat voor vrijwillige maatregelen die niet het gevolg zijn van een officiële aansporing, 
maken Lid-Staten regelmatig melding van dergelijke maatregelen. Het is zelfs zo dat een groot 
gedeelte van de meldingen betrekking heeft op vrijwillige meldingen. Ook hier is de Commissie 
van oordeel dat er geen noodzaak bestaat om op dat punt wijzigingen aan te brengen. Om 
adequaat te zijn zouden deze wijzigingen rekening moeten houden met het belang dat gehecht 
wordt aan de vrijwillig getroffen maatregelen in de aangekondigde algemene richtlijn ter be­
vordering van de veiligheid van de consument. 
In haar mededeling van 8 mei 1987 (COM(87) 209 def.) inzake de veiligheid van consumen-
tenprodukten kondigde de Commissie de voorbereiding aan van „een voorstel voor een alge­
mene richtlijn ter bevordering van de veiligheid van de consument". Deze richtlijn zal uiteraard 
nauw aansluiten bij het systeem voor snelle uitwisseling van gegevens dat, zoals eerder vermeld 
in punt II, een eerste stap is naar een horizontale aanpak van de veiligheid van de consument 
op communautair niveau. De diensten van de Commissie bereiden momenteel een ontwerp­
richtlijn voor. Waarschijnlijk kan in de loop van 1988 een voorstel bij de Raad worden inge­
diend. De in het voorstel opgenomen oplossingen zullen van invloed zijn op de werking van 
het systeem voor snelle uitwisseling van gegevens. 
Momenteel werkt de Commissie aan de coördinatie, voor zover mogelijk, en aan de verbete­
ring van de technische werking van de reeds bestaande of in opbouw zijnde systemen voor 
snelle uitwisseling van gegevens in de sectoren milieubeheer, arbeidsongevallen en civiele be­
scherming. De resultaten van dit onderzoek zullen hoofdzakelijk betrekking hebben op de 
technische aspecten van het systeem. 
Nr. C 146/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 6. 88 
De recente goedkeuring door de Raad van een beschikking inzake communautaire regelingen 
voor snelle uitwisseling van informatie in gevallen van stralingsgevaar (87/600/Euratom) (*) 
vormt een zeer belangrijke stap en zal het, door de coördinatie van de verschillende systemen, 
mogelijk maken gegevens betreffende stralingsgevaar dat in sommige gevallen van invloed kan 
zijn op consumptiegoederen, in het systeem in te voeren. Een korte beschrijving van het nieuwe 
systeem is als bijlage V opgenomen. 
VI. Conclusie 
De Commissie is van oordeel dat het systeem tot nog toe bruikbaar en efficiënt blijkt te zijn, 
zoals trouwens al in het interimrapport werd gesteld. Het systeem is met name nuttig geweest 
als alarmeringsmiddel en als crisisbeheersinstrument in de verschillende crisissituaties waarmee 
de Gemeenschap, sinds de instelling van het systeem, geconfronteerd werd. 
Het systeem zal tevens, naarmate het aantal kennisgevingen toeneemt, een waardevol instru­
ment vormen voor de voorkoming van ongevallen met consumptiegoederen door de aandacht 
te vestigen op die produkten of categorieën van produkten waarvoor in de Lid-Staten vaak 
maatregelen zijn getroffen en door dientengevolge prioriteiten vast te stellen voor maatregelen 
die op zowel nationaal als communautair niveau moeten worden getroffen. 
Omdat de algemene richtlijn ter bevordering van de veiligheid van de consument en het sys­
teem voor snelle uitwisseling van gegevens zo nauw samenhangen, is het nu niet opportuun de 
beschikking te wijzigen. De algemene richtlijn ter bevordering van de veiligheid van de consu­
ment zal, ten aanzien van de diverse problemen inzake veiligheid, de werking van het systeem 
voor snelle uitwisseling van gegevens ongetwijfeld beïnvloeden. Daarom is de Commissie van 
oordeel dat de periode van toepassing van de beschikking moet worden verlengd met zes jaar. 
Dit is een redelijke termijn om een algemene richtlijn ter bevordering van de veiligheid van de 
consument door de Raad te kunnen doen goedkeuren. 
Dienovereenkomstig dient de Commissie bij de Raad dit rapport in met als bijlage I een voor­
stel voor een beschikking. 
(') PB nr. L 371 van 30. 12. 1987, blz. 76. 
Gewijzigd voorstel voor een beschikking van de Raad inzake een communautaire actie op het 
gebied van leertechnologie (') Delta (Developing European Learning through Technological 
Advance) 
COM(88) 166 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend krachtens artikel 149, lid 3, van bet EEG-Verdrag op 
24 maart 1988) 
(88/C 146/09) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 
130 Q, lid 2, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
(') PB nr. C 265 van 5. 10. 1987, blz. 28. Overwegende dat de Gemeenschap tot taak heeft, door 
het instellen van een gemeenschappelijke markt en door 
het geleidelijk nader tot elkaar brengen van het econo­
misch beleid van de Lid-Staten, onder meer de harmoni­
sche ontwikkeling van de economische activiteit binnen 
de gehele Gemeenschap en nauwere betrekkingen tussen 
de in de Gemeenschap verenigde Lid-Staten te bevorde­
ren; 
Overwegende dat onderwijs en opleiding bij de toekom­
stige economische ontwikkeling van de Gemeenschap 
een zeer belangrijke rol zullen spelen en dat de geavan­
ceerde informatie- en telecommunicatietechnologieën 
nieuwe en effectievere middelen bieden ter ondersteu­
ning van de leeractiviteiten;