ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 181/199

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG wat publieksvoorlichting over receptplichtige geneesmiddelen voor menselijk gebruik betreft

(COM(2012) 48 final — 2008/0256 (COD))

2012/C 181/35

De Raad en het Europees Parlement hebben resp. op 27 februari 2012 en 13 maart 2012 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig de artt. 114 en 168, lid 4, sub c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) te raadplegen over het

Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG wat publieksvoorlichting over receptplichtige geneesmiddelen voor menselijk gebruik betreft

COM(2012) 48 final — 2008/0256 (COD).

Aangezien het Comité zich in zijn op 10 juni 2009 (1) goedgekeurde advies (CESE 1022/2009) al heeft uitgesproken over de inhoud van dit voorstel, heeft het tijdens zijn 479e zitting van 28 en 29 maart 2012 (vergadering van 28 maart) met 161 stemmen vóór en 1 stem tegen, bij 9 onthoudingen, besloten er geen nieuw advies over op te stellen, maar te verwijzen naar het standpunt dat het in bovengenoemde advies heeft ingenomen.

Brussel, 28 maart 2012 De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Staffan NILSSON

(1) PB C 306 van 16.12.2009, blz. 18
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 181/203

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten

(COM(2012) 8 final — 2012/007 (COD))

2012/C 181/39

Het Europees Parlement en de Raad hebben op 2 februari 2012, respectievelijk 8 maart 2012 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikelen 114 en 304 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te raadplegen over het

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten

COM(2012) 8 final — 2012/007 (COD).

Het Comité kan zich volledig in dit voorstel vinden. Het heeft bovendien reeds een standpunt over dit onderwerp ingenomen in een op 20 maart 1997 verschenen advies (1) (CES 330/97 fin). Daarom heeft het tijdens zijn op 28 en 29 maart 2012 gehouden 479e zitting (vergadering van 28 maart 2012) met 166 stemmen vóór en 2 tegen, bij 9 onthoudingen, besloten een positief advies over de voorgestelde tekst uit te brengen en daarin te verwijzen naar zijn eerder geformuleerde standpunt ter zake.

Brussel, 28 maart 2012 De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Staffan NILSSON

(1) ESC-advies over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (PB C 158/1997, blz. 76, van 26 mei 1997).
2.3

De sectoren zuivelproductie en zuivelverwerking verschillen sterk van lidstaat tot lidstaat. De nationale productie- en verwerkingsstructuren lopen enorm uiteen: aan de ene kant zijn er de landen waar de sector voornamelijk op coöperatieve leest geschoeid is en waar ook de verwerking van de melk in handen is van coöperatieve bedrijven; het andere uiterste zijn de landen die grote aantallen individuele producenten en particuliere verwerkers tellen. In de aanloop naar 2015 zullen alle producenten, ook die in de best georganiseerde omgeving, zichzelf terdege moeten voorbereiden op de nieuwe marktsituatie waarmee zij na de afschaffing van de quota te maken zullen krijgen. Als de overheid (zowel op EU- als op nationaal niveau) zich niet langer bezighoudt met het beheer van de productie, krijgt de sector te maken met een volledig nieuwe situatie en nieuwe verantwoordelijkheden. Dat is iets dat niet mag worden vergeten. Producenten moeten er dan ook zeker van kunnen zijn dat zij op de markt een eerlijke prijs krijgen.
3.26

Er dient zorgvuldig te worden nagedacht over de reikwijdte van technische normen. Het is zinvol de vraag te stellen of de geplande reguleringsdichtheid werkelijk noodzakelijk is op Europees niveau in termen van subsidiariteit. In geval van twijfel dient er niet in aanvullende technische normen (niveau 3) voor individuele uitvoeringsmaatregelen (niveau 2) te worden voorzien; niveau 3 lijkt bijvoorbeeld niet noodzakelijk ten aanzien van de beoordeling van het eigen risico en de solvabiliteit, de indeling van het eigen vermogen of afgezonderde fondsen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 107/73

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (herschikking)

(COM(2010) 784 definitief — 2010/0387 (CNS))

2011/C 107/16

De Raad heeft op 25 januari 2011 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig art. 113 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) te raadplegen over het

„Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten” (Herschikking)

COM(2010) 784 definitief — 2010/0387 (CNS).

Aangezien het Comité volledig instemt met het voorstel en het zich over dit thema al heeft uitgesproken in zijn aan hetzelfde onderwerp gewijde advies van 14 januari 2009 (PB C 182 van 4.8.2009, blz. 77), heeft het tijdens zijn op 16 en 17 februari 2011 gehouden 469e zitting (vergadering van 16 februari) met 115 stemmen vóór, bij 3 onthoudingen, besloten een positief advies uit te brengen en te verwijzen naar het standpunt dat het in het bovengenoemde advies heeft ingenomen.
2.5

De strenge eisen van de fasen IIIB en IV houden in dat de motoren moeten worden voorzien van nabehandelingssystemen, die erg groot zijn in verhouding tot de omvang van de motor zelf en die gezien hun operationele eisen bijzonder moeilijk zijn te installeren. De motoren die in deze trekkers worden gebruikt, zijn dezelfde als in andere soorten trekkers; het belangrijkste verschil is de omvang van het motorcompartiment en de beperking qua ruimte rond het motorcompartiment zelf.
2.6.2

Het EESC verzoekt de Commissie na te gaan of het mogelijk is om voor de aangroei en het behoud van alle pensioenrechten van mobiele werknemers een basisrechtskader van de EU in het leven te roepen, ook al ziet het in dat die optie maar moeilijk te rijmen valt met de keuzevrijheid van de lidstaten. Een in EU-verband gecoördineerde instantie om die pensioenrechten te traceren, zou nuttig zijn. Europese mobiliteit op de arbeidsmarkt van één land vooronderstelt overigens ook dat pensioenrechten „mobiel” zijn van werkgever naar werkgever. De regelgeving van de EU moet de toenemende verscheidenheid aan pensioenregelingen weerspiegelen. Grensoverschrijdende mobiliteit van werknemers moet worden aangemoedigd doordat – met name fiscale en administratieve - belemmeringen voor de mobiliteit van vrijwillig in kapitaalgedekte pensioenstelsels verworven pensioenrechten worden opgeheven.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 48/167

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende wijziging van Richtlijn 2008/9/EG tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn”

(COM(2010) 381 definitief — 2010/0205 (CNS))

2011/C 48/31

De Raad heeft op 4 augustus 2010 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig art. 113 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) te raadplegen over het

„Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende wijziging van Richtlijn 2008/9/EG tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn”

COM(2010) 381 final — 2010/0205 CNS.

Aangezien het Comité instemt met het voorstel en er geen commentaar op heeft, heeft het tijdens zijn op 15 en 16 september 2010 gehouden 465e zitting (vergadering van 15 september) met algemene stemmen besloten om een positief advies uit te brengen.
6.1

Energiearmoede is een nieuwe maatschappelijke prioriteit die op alle niveaus ondersteuning vereist. Hoewel de door de EU voorgelegde wetsteksten (1) goed zijn, laat de reactie van de lidstaten tot op heden te wensen over. Om een aantal voorbeelden te geven: in de richtlijnen betreffende de gemeenschappelijke gas- en elektriciteitsmarkt (eerst Richtlijn 2003/54/EG en later Richtlijn 2009/72/EG) zijn normen vastgesteld inzake sociale tarieven voor kwetsbare afnemers, maar slechts 10 van de 27 lidstaten bieden deze mogelijkheid en in slechts 8 lidstaten wordt de term „kwetsbare afnemer” gehanteerd (Status Review of the definitions of vulnerable customer, default supplier and supplier of last resort. ERGEG, 2009).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 128/94

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1080/2006 betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling wat betreft de subsidiabiliteit van huisvestingsprojecten voor gemarginaliseerde gemeenschappen”

(COM(2009) 382 definitief – 2009/0105 (COD))

(2010/C 128/16)

Algemeen rapporteur: de heer GRASSO

De Raad heeft op 11 september 2009 besloten om het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 262 van het EG-Verdrag te raadplegen over het

Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1080/2006 betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling wat betreft de subsidiabiliteit van huisvestingsprojecten voor gemarginaliseerde gemeenschappen

COM(2009) 382 final – 2009/0105 (COD).

Het bureau van het Comité heeft op 29 september 2009 besloten de afdeling Economische en Monetaire Unie, economische en sociale samenhang, met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden te belasten.

Gezien de urgentie van de werkzaamheden heeft het Comité tijdens zijn op 4 en 5 november 2009 gehouden 457e zitting (vergadering van 5 november 2009) de heer GRASSO aangewezen als algemeen rapporteur en vervolgens onderstaand advies met 70 stemmen vóór en 2 tegen, bij 1 onthouding, goedgekeurd.

1. Conclusies

1.1. Het Comité neemt kennis van het feit dat de Commissie voorstelt om artikel 7, lid 2, van de EFRO-verordening (1) te wijzigen omdat de ervaring aantoont dat de subsidiabiliteitsvoorwaarden niet ten volle beantwoorden aan de concrete behoeften.

1.2. Het Comité staat achter het voorstel.

2. Motivering en aanbevelingen

2.1. Het Comité zou graag zien dat de bepalingen van de verordening niet beperkt blijven tot de in de overwegingen vermelde gemarginaliseerde gemeenschappen, maar worden uitgebreid tot alle kansarmen. Tevens is het uit principe van oordeel dat de bepalingen in alle lidstaten van de Unie van toepassing zouden moeten zijn.

2.2. Het zou goed zijn als de desbetreffende bepalingen niet alleen golden voor de renovatie van bestaande woningen, maar ook voor de vervanging van bestaande door nieuwe woningen waarbij wordt gezorgd voor energiebesparingen en duurzaamheid.

2.3. Het Comité is ingenomen met de vereenvoudiging, maar wil daarbij wel opmerken dat het over het algemeen niet verstandig is om wetgeving tijdens eenzelfde programmeringsperiode al te veel te wijzigen, omdat zulks verwarring zou kunnen scheppen bij de betrokken partijen.

Brussel, 5 november 2009 De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Mario SEPI

(1) Verordening (EG) nr. 1080/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 397/2009, PB L 210 van 31.7.2006, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 318/121

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 998/2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren

(COM(2009) 268 definitief — 2009/0077 (COD))

2009/C 318/23

De Raad van de Europese Unie heeft op 30 juni 2009 overeenkomstig artikel 152, lid 4, sub b), van het EG-Verdrag besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het:

„Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 998/2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren”

Het Comité kan zich volledig in dit voorstel vinden. Het heeft bovendien in zijn op 29 november 2000 (1) en 12 december 2007 (2) verschenen adviezen (CESE 1411/2000 en CESE 1705/2007) reeds een standpunt over dit onderwerp ingenomen. Daarom heeft het tijdens zijn op 30 september en 1 oktober 2009 gehouden 456e zitting (vergadering van 30 september 2009) met 180 stemmen vóór, bij 9 onthoudingen, besloten een positief advies over dit voorstel uit te brengen en daarin te verwijzen naar zijn eerder geformuleerde standpunt ter zake.

Brussel,30 september 2009 De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Mario SEPI

(1) EESC-advies over het Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren - PB C 116 van 20 april 2001, blz. 54.

(2) EESC-advies over het Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 998/2003 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren, wat betreft de verlenging van de overgangsperiode – PB C 120 van 16 mei 2008, blz. 49.
3.2

De voorgestelde wijzigingen zijn bedoeld om de tekortkomingen op te heffen in de manier waarop thans de farmaceutische wetgeving, zoals vastgelegd in Verordening (EG) nr. 726/2004, wordt toegepast m.b.t. het verstrekken van informatie aan het publiek over geneesmiddelen voor menselijk gebruik, en met name om: — vergunninghouders toe te staan om het publiek voor te lichten, terwijl het verbod op reclame gehandhaafd blijft; — te beschikken over geharmoniseerde, uitstekende informatie die door de vergunninghouders verspreid kan worden; — vast te leggen wat geharmoniseerde kanalen zijn voor de verspreiding ervan, met uitsluiting van ongewenste middelen voor verspreiding; — de lidstaten te verplichten om over controle-instrumenten te beschikken, die echter pas gebruikt mogen worden als de informatie eenmaal verspreid is; — vast te leggen dat deze informatie moet worden goedgekeurd door autoriteiten die bevoegd zijn voor de verlening van vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen. Ook op websites verspreide informatie zou hieronder moeten vallen.
9.1

In de lijn hiervan is het EESC tevens ingenomen met de verduidelijking in punt 15 ten aanzien van het begrip „Veiligheidsonderzoek na toelating”, en de nieuwe formulering van punt 28 „Risicomanagementsysteem”, dat meer gedetailleerd wordt omschreven in het nieuwe art. 8 punt i bis bis) over de vereiste documentatie, en punt 28 quinquies over het „Basisdossier”, dat nader wordt gedefinieerd in art. 8, lid 3.
2.6

De beperkingen moeten gelden voor alle soorten handicaps die moeilijkheden opleveren bij het gebruik van multimediale inhoud via internet, bij onderwijs op alle niveaus, inclusief permanente opleiding en ouderenonderwijs, in openbare biblio- en mediatheken, op universiteiten, voor mensen die lang in een ziekenhuis verblijven of met professionele omscholing bezig zijn en voor onderzoekers uit de particuliere of publieke sector. Hiervoor dient via specifieke regelingen met bibliotheken en gespecialiseerde documentatiecentra te worden gezorgd. Verder moeten de belanghebbenden bij de beperkingen beroepsmogelijkheden hebben wanneer zij hun toegangsmogelijkheden niet of nagenoeg niet bestaand zijn. Toch moet uitbreiding van de beperkingen gepaard gaan met compensatiemodaliteiten voor in ieder geval de houders van het „eerste” recht (5), zoals dat het geval is met compensatie voor kopiëren voor privé-doeleinden.
2.1

In maart 2006 heeft de Commissie voorgesteld een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (1) op te richten waarmee zij specifieke, eenmalige steun wil verlenen om werknemers in regio’s of bedrijfstakken die zijn getroffen door een ernstige economische ontwrichting (o.m. de verplaatsing van bedrijfsactiviteiten naar derde landen, een massale toename van de invoer of een geleidelijke afname van het Europese marktaandeel in een specifieke sector), te helpen bij hun herintegratie. Vervolgens heeft de Raad het EESC gevraagd om over het desbetreffende verordeningsvoorstel van de Commissie advies uit te brengen.
2.4

Het Comité zou ook graag zien dat de via deze maatregelen vrijgemaakte middelen zo veel mogelijk (prioritair) aan het MKB ten goede komen (bv. MKB in de bouwsector in samenhang met het voorstel betreffende energie-efficiëntie van gebouwen), alsook aan organisaties van de sociale economie.
6.8

Eigenaren van gezelschapsdieren hebben meer behoefte aan goed advies over wat het beste voeder is voor hun dieren dan aan een opsomming van de ingrediënten. Ook moet worden aangegeven hoeveel voeder bepaalde gezelschapsdieren moeten krijgen en of het om een aanvullend of een volledig voeder gaat.
4.5

Zoals het Comité in eerdere adviezen al heeft gesteld, moet het strafrecht slechts van toepassing zijn op namaak met commercieel oogmerk (productie en distributie, soms via maffiose organisaties); in sommige landen is het heel makkelijk, ook op open markten, om aan nagemaakte software, muziek of audiovisuele opnamen te komen; er vindt namaak plaats in Europa, maar het merendeel van de kopieën komt uit Azië. In de eerste plaats moeten deze massale en commerciële imitaties worden bestreden en bestraft; tegelijkertijd moeten politie en justitie samenwerken om deze internationale criminele netwerken te ontmantelen.
3.7.6

Wat dit betreft zou een site moeten worden opgezet (eventueel ingebed in het Waterinformatiesysteem voor Europa — WISE) waar de klimaatparameters van de wereldwijde modellen van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPPC) — zoals neerslag, verdamping, temperatuur, windkracht, aantal zonne-uren — te downloaden zijn. (In de geest van de projecten PRUDENCE of ENSEMBLES, maar met een grotere dekkingsgraad en met zowel digitale als grafische gegevens.)
4.19.1

Invoering van geavanceerde alarmeringssystemen in het openbaar vervoer, zodat bij vandalisme of ongevallen de hulpdiensten gewaarschuwd kunnen worden en informatie over de situatie in het voertuig gegeven kan worden, en doorgifte van beeld en geluid van wat er in het voertuig gebeurt.
3.2.5

De banengroei in Europa is niet in gevaar gekomen door de globalisering en de technologische veranderingen. Tussen 1995 en 2005 kwamen er in de EU per saldo 18,5 miljoen banen bij. Het aantal banen dat als gevolg van aanpassingen in de handelsactiviteiten is verdwenen, is klein vergeleken met het totale aantal banen dat in de economie is gecreëerd. Zoals recente ontwikkelingen in de Europese Unie hebben aangetoond, kan openstelling voor handel dus werkgelegenheidskansen opleveren.
2.1

Europees Parlement en Raad zijn het erover eens geworden om Besluit 85/368/EEG te schrappen. Ze hebben hiertoe besloten omdat de regeling voorzag in een systeem voor het vergelijken van beroepskwalificaties dat nauwelijks in wetgeving kan worden opgezet en in de praktijk moeilijk kan worden gehandhaafd. De Europese instellingen hadden sinds de invoering van deze regelgeving 219 beroepskwalificaties geselecteerd voor 19 sectoren waarvan de kans het grootst was dat de werknemers hiervan hun beroep in andere landen zouden gaan uitoefenen. In 1990 waren voor slechts vijf van de geselecteerde sectoren — d.w.z. 66 beroepen — gegevens over de vergelijkbaarheid van kwalificaties gepubliceerd.
10.2

Het Comité heeft zowel in het advies over het bovengenoemde Groenboek als in het advies over een gemeenschappelijk havenbeleid een standpunt ingenomen ten aanzien van de gemeenschappelijk maritieme ruimte (23): „Het EESC meent te begrijpen dat de Gemeenschappelijke Europese Maritieme Ruimte, dus nu ook met de in 10.1 genoemde nieuwe benaming, slechts verwijst naar een virtueel gebied waarbinnen de administratieve en douaneformaliteiten voor maritieme diensten vereenvoudigd zijn, zodat er voor het scheepsvervoer binnen de interne markt eenzelfde soort regeling geldt als voor het vervoer per vrachtwagen, goederentrein of binnenvaartschip. Mocht de Commissie dat inderdaad bedoelen en dat ook klaar en duidelijk in de mededeling tot uitdrukking brengen, dat kan het EESC instemmen met het concept, op voorwaarde dat het UNCLOS-verdrag en het IMO-verdrag in internationale wateren (open zee), met inbegrip van het beginsel van de vrije vaart en het recht op vreedzame doorvaart binnen de exclusieve economische zone (EEZ), in acht worden genomen”.
4.6.1

Het EESC is ermee ingenomen dat de Commissie haar voorstellen inzake rooiregelingen gewijzigd heeft en het geplande budget heeft verlaagd. Het erkent het belang van rooiing als een marktordeningsinstrument dat als onderdeel van regionale of nationale structuurprogramma's binnen het algehele EU-kader gedurende een beperkte periode van drie tot vijf jaar moet worden aangeboden. Rooiing zou als vrijwillige maatregel moeten worden aangeboden om wijnstokken op areaal dat niet voor de wijnbouw geschikt is te verwijderen en de sluiting van bedrijven zonder toekomstperspectieven in sociaal opzicht te begeleiden.
3.6

De Europese luchtvaartindustrie, die momenteel goed is voor 3 miljoen banen in Europa, wordt verder geconfronteerd met krachtige concurrentie als gevolg van overheidsinvesteringen in andere geografische zones. Daarbij valt met name te denken aan de Verenigde Staten, waar drie keer zo veel aan onderzoek in de sector wordt uitgegeven dan momenteel in Europa het geval is.
8.3

Wat betreft de mogelijkheid om art. 95 van het Verdrag toe te passen, heeft het Comité begrip voor de eisen van de bouwondernemingen, maar wijst het erop dat het wettelijke referentiekader dat als leidraad dient voor het uitwerken van richtlijnen, in overeenstemming moet zijn met de beginselen van de verdragen, met name ten aanzien van de rechtsgrondslag voor de verschillende normen. Het spreekt voor zich dat doelstelling en inhoud van de rechtsgrondslag als voornaamste objectieve referentie dienen voor de toepassing van de normen. Ook het Europese Hof van Justitie heeft zich hierover, ook recentelijk, in diverse arresten uitgesproken, waarbij een gemengde rechtsgrondslag echter is uitgesloten, als blijkt dat de normen waarnaar wordt verwezen strijdig zijn of als de cumulatie daarvan zodanig is dat de rechten van het Parlement worden beknot. Indien er een prevalente doelstelling aanwezig is, is het voor ondernemingen niet altijd haalbaar om, in het geval van productontwerpen, te verwijzen naar art. 95, lid 3, van het Verdrag, dat, zoals bekend, de bevoegdheid van de lidstaten beperkt en de communautaire regeling versterkt, zoals bijv. tot uiting komt in art. 137 of art. 175 (5). De ondernemingen wijzen immers op de extra kosten (die worden doorberekend aan de eindverbruiker) in verband met aan te brengen wijzigingen in het ontwerp of in de productie van machines, op grond van de eisen door ieder van de lidstaten worden gesteld. Er moet aan elkaar aanvullende wetgevingsmodellen worden gewerkt die elkaar niet overlappen, maar die de mogelijkheden die de lidstaten hebben om uiteenlopende maatregelen te nemen tot het wezenlijke beperken, waarbij moet worden uitgegaan van de beginselen van redelijkheid en evenredigheid.