(19)

Voor de toepassing van deze richtsnoeren wordt verstaan onder: 1) „milieubescherming”: elke maatregel die is gericht op preventie of herstel van aantastingen van de natuurlijke omgeving of de natuurlijke hulpbronnen door de eigen activiteiten van de begunstigde, op beperking van het risico op dergelijke aantastingen, dan wel op aanmoediging van een rationeler gebruik van die hulpbronnen, met inbegrip van energiebesparende maatregelen en het gebruik van hernieuwbare energiebronnen; 2) „energie-efficiëntie”: een hoeveelheid bespaarde energie die wordt vastgesteld door het verbruik vóór en ná de invoering van een maatregel ter verbetering van de energie-efficiëntie te meten en/of te ramen, gecorrigeerd voor externe factoren die het energieverbruik beïnvloeden; 3) „Unienorm”: a) een verplichte Unienorm waarbij de op milieugebied te bereiken normen per onderneming zijn vastgesteld (21), of b) de verplichting op grond van Richtlijn 2010/75/EU (22) om de beste beschikbare technieken (BAT’s) te gebruiken en ervoor te zorgen dat de emissieniveaus van verontreinigende stoffen niet hoger zijn dan bij de toepassing van de BAT’s. Voor de gevallen waarin de met de BAT’s geassocieerde emissieniveaus zijn bepaald in uitvoeringshandelingen die op grond van Richtlijn 2010/75/EU zijn vastgesteld, zullen die niveaus gelden voor de toepassing van deze richtsnoeren. Wanneer die niveaus als een bandbreedte zijn geformuleerd, zal de grens waar de BAT het eerst wordt bereikt, van toepassing zijn; 4) „eco-innovatie”: alle vormen van innovatie die leiden tot of gericht zijn op een aanzienlijke verbetering van de milieubescherming, omvattende nieuwe productieprocessen, nieuwe producten of diensten, en nieuwe beheer- en bedrijfsvoeringsmethoden, waarvan het gebruik of de toepassing de gevaren voor het milieu, vervuiling en andere negatieve gevolgen van hulpbronnengebruik, zou kunnen voorkomen of aanzienlijk verminderen gedurende de levenscyclus van verwante activiteiten. Voor de toepassing van deze definitie worden niet als innovatie beschouwd: i) geringe veranderingen of verbeteringen, ii) een verhoging van de productie- of dienstverleningscapaciteit door de toevoeging van productiesystemen of logistieke systemen die sterk gelijken op die welke reeds in gebruik zijn; iii) veranderingen in de bedrijfsvoering, in de organisatie op de werkvloer of in de externe betrekkingen die sterk gelijken op organisatiemethoden die in de onderneming reeds in gebruik zijn; iv) veranderingen in de managementstrategie; v) fusies en acquisities; vi) het niet meer gebruiken van een procedé; vii) eenvoudige vervangings- en uitbreidingsinvesteringen; viii) veranderingen die louter het gevolg zijn van prijswijzigingen voor productiefactoren, aanpassingen op maat, gebruikelijke seizoens- en andere cyclische veranderingen; ix) het verhandelen van nieuwe of sterk verbeterde producten; 5) „hernieuwbare energiebronnen”: de volgende hernieuwbare, niet-fossiele energiebronnen: windenergie, zonne-energie, aerothermische energie, geothermische energie, hydrothermische energie en energie uit de oceanen, waterkracht, biomassa, stortgas, rioolwaterzuiveringsgas en biogas; 6) „biomassa”: de biologisch afbreekbare fractie van producten, afvalstoffen en residuen van de landbouw (met inbegrip van plantaardige en dierlijke stoffen), de bosbouw en aanverwante bedrijfstakken, alsmede biogas en de biologisch afbreekbare fractie van industrieel en huishoudelijk afval; 7) „biobrandstof”: uit biomassa geproduceerde vloeibare of gasvormige transportbrandstof; 8) „vloeibare biomassa”: uit biomassa geproduceerde vloeibare brandstof voor energiedoeleinden niet zijnde vervoer, daaronder begrepen elektriciteit, verwarming en koeling; 9) „duurzame biobrandstoffen”: biobrandstoffen die voldoen aan de duurzaamheidscriteria van artikel 17 van Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (23), en iedere wijziging daarvan (24); 10) „samenwerkingsmechanisme”: een mechanisme dat voldoet aan de voorwaarden van artikel 6, 7 of 8 van Richtlijn 2009/28/EG; 11) „energie uit hernieuwbare energiebronnen”: energie opgewekt met installaties waarbij uitsluitend van hernieuwbare energiebronnen wordt gebruikgemaakt, alsmede het aandeel in calorische waarde van de met hernieuwbare energiebronnen in hybride installaties opgewekte energie die ook met conventionele energiebronnen werken. Hieronder valt ook voor accumulatiesystemen gebruikte hernieuwbare elektriciteit, maar niet elektriciteit die van dergelijke systemen afkomstig is; 12) „warmtekrachtkoppeling” (wkk): gelijktijdige opwekking in één proces van thermische energie en elektrische en/of mechanische energie; 13) „hoogrenderende warmtekrachtkoppeling”: warmtekrachtkoppeling die voldoet aan de definitie van hoogrenderende warmtekrachtkoppeling als bedoeld in artikel 2, punt 34, van Richtlijn 2012/27/EU (25); 14) „energie-efficiënte stadsverwarming en -koeling”: stadsverwarming en -koeling die voldoet aan de in de punten 41 en 42 van artikel 2 van Richtlijn 2012/27/EU (26) bedoelde definitie van een efficiënt systeem voor stadsverwarming en -koeling. Onder deze definitie vallen verwarmings-/koelingsinstallaties en het netwerk (met de daarmee verband houden faciliteiten) dat nodig is om de warmte/koeling van bij de productie-eenheden tot bij de locatie van de klanten te brengen; 15) „milieubelasting”: een belasting met een bijzondere heffingsgrondslag die een duidelijk negatief milieueffect heeft, of die bepaalde activiteiten, goederen of diensten wil belasten zodat de milieukosten in de prijs ervan kunnen worden opgenomen en/of de producenten en verbruikers kunnen worden toegeleid naar activiteiten die milieuvriendelijker zijn; 16) „Unieminimumbelastingniveau”: het in de Uniewetgeving vastgestelde minimumbelastingniveau. Voor energieproducten en elektriciteit betekent dit het in bijlage I bij Richtlĳn 2003/96/EG van de Raad (27) vastgestelde minimumbelastingniveau; 17) „kleine en middelgrote ondernemingen” (kmo’s): ondernemingen die voldoen aan de voorwaarden van de aanbeveling van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (28); 18) „grote onderneming”: ondernemingen die niet onder de kmo-definitie vallen; 19) „individuele steun”: steun toegekend op grond van een regeling of op ad-hocbasis; 20) „steunintensiteit”: het brutosteunbedrag, uitgedrukt als een percentage van de in aanmerking komende kosten. Alle cijfers die worden gebruikt, moeten de cijfers vóór aftrek van belastingen of andere heffingen zijn. Wanneer steun in een andere vorm dan een subsidie wordt toegekend, moet het steunbedrag het subsidie-equivalent van de steun zijn. Steun die in meerdere tranches wordt betaald, dient te worden gedisconteerd tot de waarde ervan op het tijdstip van de toekenning ervan. De rentevoet die voor discontering en voor de berekening van het steunbedrag van een zachte lening moet worden gehanteerd, is het referentiepercentage dat op het tijdstip van de toekenning ervan van toepassing is. De steunintensiteit wordt per begunstigde berekend; 21) „exploitatiebaten”: voor de berekening van de in aanmerking komende kosten, met name kostenbesparingen of extra bijproducten die rechtstreeks met de extra investering voor milieubescherming verband houden en, indien van toepassing, baten die zijn behaald met andere steunmaatregelen, ongeacht of het om staatssteun gaat, met inbegrip van exploitatiesteun voor dezelfde in aanmerking komende kosten, terugleveringstarieven of andere steunmaatregelen; 22) „exploitatiekosten”: in het kader van de berekening van de in aanmerking komende kosten, met name extra productiekosten zoals de onderhoudskosten die voortvloeien uit de extra investeringen voor milieubescherming; 23) „materiële activa”: in het kader van de berekening van de in aanmerking komende kosten, met name investeringen in gronden (wanneer deze absoluut noodzakelijk zijn om aan de milieudoelstellingen te voldoen), gebouwen, installaties en uitrusting, met als doel vervuiling en hinder te beperken of te beëindigen, en investeringen om de productiemethoden aan te passen met het oog op de bescherming van het milieu; 24) „immateriële activa” (in het kader van de berekening van de in aanmerking komende kosten): uitgaven ten behoeve van technologieoverdracht in de vorm van de verwerving van exploitatielicenties of van al dan niet geoctrooieerde technische kennis wanneer die uitgaven aan de volgende voorwaarden voldoen: a) het actief moet als actief kunnen worden afgeschreven, b) het moet tegen marktvoorwaarden zijn verworven van een onderneming waarover de verwerver niet rechtstreeks of middellijk zeggenschap uitoefent, c) het moet onder de activa van de onderneming zijn opgenomen en voor ten minste vijf jaar bij de begunstigde van de steun blijven en door deze worden gebruikt. Deze voorwaarde geldt niet ingeval het om technisch verouderde immateriële activa gaat. Indien de activa in de loop van die vijf jaar worden verkocht, moet de opbrengst van deze verkoop in mindering worden gebracht op de voor steun in aanmerking komende kosten en moet, in voorkomend geval, het steunbedrag geheel of gedeeltelijk worden terugbetaald; 25) „internalisering van de kosten”: het beginsel dat alle met de bescherming van het milieu verbonden kosten in de productiekosten van de vervuilende onderneming dienen te worden opgenomen; 26) „vervuiler”: degene die direct of indirect schade toebrengt aan het milieu of de voorwaarden schept die deze schade veroorzaken (29); 27) „vervuiling”: de schade die de vervuiler veroorzaakt door het milieu direct of indirect schade toe te brengen of door de voorwaarden te scheppen die deze schade aan de natuurlijke omgeving of de natuurlijke hulpbronnen veroorzaken; 28) „het beginsel „de vervuiler betaalt””: het beginsel dat de kosten van het bestrijden van de vervuiling moeten worden gedragen door vervuiler die de vervuiling heeft veroorzaakt. 29) „verontreinigd terrein”: een locatie waarvan met zekerheid is vastgesteld dat er ten gevolge van menselijk toedoen gevaarlijke stoffen zijn aangetroffen in zodanige concentraties dat zij een ernstig risico voor de volksgezondheid of het milieu vormen, rekening houdende met het huidige en het goedgekeurde toekomstige gebruik van de grond; 30) „ad-hocsteun”: steun die niet op grond van een steunregeling wordt toegekend; 31) „energie-infrastructuur”: elke fysieke uitrusting of faciliteit die gelegen is binnen de Unie of die de Unie verbindt met één of meer derde landen en die onder de volgende categorieën valt: a) wat elektriciteit betreft: i) infrastructuur voor transmissie in de zin van artikel 2, punt 3, van Richtlijn 2009/72/EG (30); ii) infrastructuur voor distributie in de zin van artikel 2, punt 5, van Richtlijn 2009/72/EG (30); iii) „elektriciteitsopslag”: faciliteiten gebruikt voor de permanente of tijdelijke opslag van elektriciteit in boven- of ondergrondse infrastructuur of geologische locaties, mits deze direct zijn aangesloten op hoogspanningstransmissielijnen ontworpen voor een spanning van 110 kV of meer; iv) alle uitrusting of installaties die van essentieel belang zijn om de in punten i) tot en met iii) omschreven systemen op een veilige, betrouwbare en efficiënte wijze te laten functioneren, met inbegrip van beschermings-, monitorings- en toezichtssystemen op alle spanningsniveaus en onderstations, en v) „slimme netten”: alle uitrusting, lijnen, kabels of installaties, zowel op transmissie- als op middenspanningsdistributieniveau, die moet dienen voor digitale tweewegs communicatie, (bijna) realtime, interactieve en intelligente monitoring en sturing van elektriciteitsproductie, -transmissie, -distributie en -verbruik binnen een elektriciteitsnetwerk, met het oog op de ontwikkeling van een netwerk dat op efficiënte wijze het gedrag en de acties van alle op het netwerk aangesloten gebruikers (producenten, verbruikers en producenten-verbruikers) integreert, om zo een economisch doelmatig en duurzaam elektriciteitsnet tot stand te brengen met slechts beperkte verliezen, dat van hoge kwaliteit is, met grote voorzieningszekerheid en goed beveiligd; b) wat gas betreft: i) transmissie- en distributiepijpleidingen voor het transport van aardgas en biogas die deel uitmaken van een netwerk, met uitsluiting van hogedrukpijpleidingen die worden gebruikt voor de upstreamdistributie van aardgas; ii) de met de in punt i) bedoelde hogedrukgaspijpleidingen verbonden ondergrondse opslagfaciliteiten; iii) faciliteiten voor de ontvangst, opslag en hervergassing of decompressie van vloeibaar aardgas (LNG) of gecomprimeerd aardgas (CNG), en iv) alle uitrusting of installaties die van essentieel belang zijn voor een veilige, betrouwbare en efficiënte exploitatie van het net of om een bidirectionele capaciteit mogelijk te maken, met inbegrip van compressorstations; c) wat olie betreft: i) pijpleidingen voor het transport van ruwe aardolie; ii) pompstations en opslagfaciliteiten die nodig zijn voor het functioneren van pijpleidingen voor ruwe aardolie, en iii) alle uitrusting of installaties die van essentieel belang zijn om het net in kwestie op een behoorlijke, betrouwbare en efficiënte wijze te laten functioneren, met inbegrip van beschermings-, monitorings- en toezichtssystemen en reverse-flow-apparatuur; d) wat CO2 betreft: netwerken van pijpleidingen, met inbegrip van de benodigde boosterpompstations, voor het transport van CO2 naar opslaglocaties, om het CO2 daar te injecteren in geschikte ondergrondse geologische formaties met het oog op permanente opslag; 32) „financieringskloof”: het verschil tussen de positieve en negatieve kasstromen gedurende de levensduur van de investering, contant gemaakt (doorgaans op basis van de kapitaalkosten); 33) „CO2-afvang en -opslag” (CCS): een set van technologieën waarmee het door fossiel- of biomassagestookte industriële installaties, met inbegrip van elektriciteitscentrales, uitgestoten kooldioxidegas (CO2) wordt afgevangen en getransporteerd naar een geschikte opslaglocatie en in geschikte ondergrondse geologische formaties wordt geïnjecteerd om het CO2 daarin permanent op te slaan; 34) „(de voor) leveringszekerheid (vereiste productie)”: het volume productievermogen dat toereikend wordt geacht om op elk moment te voldoen aan de vraag in de lidstaat, gebaseerd op een conventionele statistische indicator gehanteerd door organisaties die door Unie-instellingen worden erkend als organisaties die een essentiële rol vervullen bij de totstandbrenging van een interne elektriciteitsmarkt, bijvoorbeeld het European Network of Transmission System Operators for Electricity (ENTSO-E); 35) „productiebedrijf”: een onderneming die voor commerciële doeleinden elektrische energie produceert; 36) „leveringszekerheidsmaatregel”: een maatregel die ervoor moet zorgen dat op het nationale niveau bepaalde percentages inzake leveringszekerheid worden gehaald; 37) „balanceringstaken”: de verantwoordelijkheid voor alle onderlinge afwijkingen (onbalans) tussen productie, verbruik en commerciële transacties van een balanceringsverantwoordelijke binnen een bepaalde periode voor onbalansverrekening; 38) „standaardbalanceringstaken”: niet-discriminerende technologieneutrale balanceringstaken waarvan producenten niet kunnen worden vrijgesteld; 39) „balanceringsverantwoordelijke”: een marktpartij, of de door deze gekozen vertegenwoordiger, die verantwoordelijk is voor haar onbalansen; 40) „onbalans”: afwijkingen tussen productie, verbruik en commerciële transacties van een balanceringsverantwoordelijke binnen een bepaalde periode voor onbalansverrekening; 41) „onbalansverrekening”: een financieel verrekeningsmechanisme voor het terugvorderen van de kosten voor balanshandhaving, dat van toepassing is op alle onbalansen van balanceringsverantwoordelijken; 42) „periode voor onbalansverrekening”: de tijdseenheden die worden gebruikt voor het berekenen van de onbalansen van balanceringsverantwoordelijken. 43) „concurrerende inschrijvingsprocedure”: een niet-discriminerende inschrijvingsprocedure waaraan voldoende ondernemingen moeten kunnen deelnemen en waarbij de steun wordt toegekend op grond van ofwel de oorspronkelijke offerte van de gegadigde ofwel een toewijzingsprijs. Bovendien moet het met de inschrijvingsprocedure verband houdende budget of volume een bindende beperking zijn die een situatie doet ontstaan waarin niet alle bieders steun kunnen krijgen; 44) „aanvang van de werkzaamheden”: hetzij de start van de bouwwerkzaamheden, hetzij de eerste vaste toezegging om uitrusting te bestellen, hetzij een andere toezegging die de investering onomkeerbaar maakt, naargelang wat als eerste plaatsvindt. De aankoop van gronden en voorbereidende werkzaamheden zoals het verkrijgen van vergunningen en de uitvoering van voorbereidende haalbaarheidsstudies worden niet als aanvang van de werkzaamheden beschouwd. Bij overnames is de aanvang van de werkzaamheden het tijdstip van de verwerving van de activa die rechtstreeks met de overgenomen vestiging verband houden; 45) „demonstratieproject”: een project waarbij een technologie als eerste in haar soort in de Unie wordt gedemonstreerd en dat een aanzienlijke innovatie vertegenwoordigt die veel verder gaat dan de huidige stand van de techniek; 46) „steungebieden”: gebieden die op een voor de periode van 1 juli 2014 tot en met 31 december 2020 goedgekeurde regionale-steunkaart zijn opgenomen op grond van artikel 107, lid 3, onder a) en c), van het Verdrag; 47) „regionale-steunkaart”: de lijst met gebieden die een lidstaat heeft aangewezen in overeenstemming met de in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020 (31) bepaalde voorwaarden.