[pic] | EUROPESE COMMISSIE |

Brussel, 8.4.2011

COM(2011) 158 definitief

2011/0067 (NLE)

Voorstel voor een

UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD

waarbij Zweden overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting toe te passen op stroom die rechtstreeks wordt geleverd aan schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven (walstroom)

TOELICHTING

1. Achtergrond van het voorstel

De belastingheffing van energieproducten en elektriciteit in de Unie is geregeld bij Richtlijn 2003/96/EG[1] van de Raad (hierna "de energiebelastingrichtlijn" of "de richtlijn" genoemd).

Behalve op grond van de bepalingen van met name de artikelen 5, 15 en 17, kan de Raad ook uit hoofde van artikel 19, lid 1, van de richtlijn op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen wordt gemachtigd om verdere belastingvrijstellingen of -verlagingen in te voeren.

Dit voorstel strekt ertoe Zweden te machtigen een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting toe te passen op stroom die rechtstreeks wordt geleverd aan schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven (hierna "walstroom" genoemd). Deze vrijstelling moet een economische stimulans geven aan het gebruik van walstroom om zo de luchtvervuiling in havensteden terug te dringen.

2 . VERZOEK EN ALGEMENE CONTEXT

Bij brief van 4 maart 2010 hebben de Zweedse autoriteiten de Commissie meegedeeld dat zij voornemens waren een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting ten belope van 0,5 öre/kWh toe te passen op walstroom. Op 4 oktober 2010 is door Zweden aanvullende informatie verstrekt.

Zweden heeft gevraagd om het verlaagde tarief te mogen toepassen gedurende zes jaar, hetgeen de maximumtermijn is waarin artikel 19, lid 2, van de richtlijn voorziet.

Met de gevraagde maatregel wil Zweden een impuls geven aan het gebruik van walstroom, dat wordt beschouwd als een minder vervuilend alternatief voor de opwekking van elektriciteit aan boord van schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven. Momenteel moet walstroom in de elektriciteitsbelasting worden betrokken naar het normale tarief, dat wil zeggen 28 öre/kWh (18,5 öre/kWh in Noord-Zweden). Anderzijds zijn de lidstaten overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder c), van de energiebelastingrichtlijn verplicht om vrijstelling te verlenen voor elektriciteit opgewekt aan boord van schepen voor de vaart op communautaire wateren, en hebben zij overeenkomstig artikel 15, lid 1, onder f) ook de mogelijkheid om dat te doen voor elektriciteit opgewekt aan boord van schepen voor de vaart op binnenwateren.

Zweden wenst een verlaagd tarief van 0,5 öre/kWh toe te passen op walstroom en is van mening dat dit tarief in overeenstemming is met het in Richtlijn 2003/96/EG vastgestelde minimumtarief voor de belasting van elektriciteit. Het verlaagde tarief van de elektriciteitsbelasting zal gelden voor alle leveringen van walstroom van ten minste 380 volt aan schepen voor de commerciële vaart met een brutotonnage van ten minste 400. Deze drempel zou bewerkstelligen dat de overgrote meerderheid van de schepen in het internationale verkeer en van de grotere schepen in het nationale verkeer onder het voorgestelde verlaagde tarief valt. Dit zijn de schepen die verantwoordelijk worden geacht voor het grootste deel van de emissies afkomstig van hulpmotoren aan boord van schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven.

Met de belastingvermindering wil Zweden een impuls geven aan scheepsexploitanten om gebruik te maken van walstroomvoorzieningen, teneinde emissies in de lucht en geluidsoverlast van afgemeerde schepen alsook CO2-emissies te beperken. Met het verlaagde belastingtarief zou walstroom beter kunnen concurreren met bunkerbrandstoffen, die volledig zijn vrijgesteld. De Zweedse autoriteiten wijzen erop dat er momenteel walstroomvoorzieningen voorhanden zijn in vijf Zweedse havens (Stockholm, Göteborg, Piteå, Helsingborg, Luleå) en dat er in een aantal andere havens in Zweden dergelijke voorzieningen worden aangelegd. Hiervan maakt momenteel evenwel slechts een beperkt aantal schepen gebruik. In de veronderstelling dat 20 % van de verkochte scheepsbrandstof wordt vervangen door walstroom, zou dit - volgens Zweden – resulteren in een jaarlijkse emissiereductie van 76 ton zwaveldioxide, 830 ton stikstofoxide, 8,4 ton fijnstof en 42 000 ton koolstofdioxide.

Zweden is van mening dat deze maatregel in overeenstemming is met Aanbeveling 2006/339/EG[2] van de Commissie ter bevordering van het gebruik van walstroom door schepen die in communautaire havens verblijven, en met de mededeling van de Commissie over de strategische doelstellingen en aanbevelingen voor het zeevervoersbeleid van de EU tot 2018 (COM(2009) 8[3]).

Evaluatie van de Zweedse autoriteiten wat betreft de gevolgen van de maatregel voor de interne markt

De Zweedse autoriteiten erkennen dat de maatregel staatssteun vormt en reders in de commerciële vaart bevoordeelt. Voorts stellen zij dat hij neutraal is ten aanzien van de concurrentie tussen reders of scheepsexploitanten, omdat alle schepen die afmeren in Zweedse havens, ongeacht de vlag die zij voeren, ervan gebruik kunnen maken. Tot slot meent Zweden dat de gevolgen voor het handelsverkeer tussen de lidstaten onbeduidend zullen zijn, omdat de keuze van de haven veeleer wordt ingegeven door de bestemming van de vracht dan door lagere ligplaatskosten als gevolg van het lagere tarief voor walstroom.

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, met name artikel 14, lid 1, onder c), en artikel 15, lid 1, onder f).

3. TOETSING VAN DE MAATREGEL IN HET KADER VAN ARTIKEL 19 VAN RICHTLIJN 2003/96/EG

Specifieke beleidsoverwegingen

Artikel 19, lid 1, eerste alinea, van de richtlijn luidt als volgt:

"Naast de bepalingen van de voorgaande artikelen, met name de artikelen 5, 15 en 17, kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen wordt gemachtigd verdere vrijstellingen of verlagingen in te voeren."

Met de belastingvermindering in kwestie willen de Zweedse autoriteiten een impuls geven aan een minder milieubelastende manier om schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven, van stroom te voorzien, teneinde de lokale luchtkwaliteit te verbeteren. Zoals Zweden opmerkt, heeft de Commissie het gebruik van walstroom inderdaad al aanbevolen als een alternatief voor de opwekking van stroom aan boord van afgemeerde schepen, en zodoende ook de voordelen voor het milieu erkend[4]. De Commissie neemt er kennis van dat de levering van stroom aan afgemeerde schepen in Zweden thans wordt belast naar een tarief van 28 öre/kWh (18,5 öre/kWh in Noord-Zweden). De gevraagde vrijstelling zou het gebruik van deze technologie dus een extra impuls geven van 27,5 öre/kWh of 29,83 €/MWh[5] (18 öre/kWh of 19,53 €/MWh in Noord-Zweden) en dus bijdragen aan de genoemde beleidsdoelstelling.

De Commissie neemt er ook kennis van dat verschillende havens in Zweden al over de noodzakelijke walinfrastructuur beschikken. In die omstandigheden kunnen verlaagde exploitatiekosten in de vorm van een lagere eindprijs voor de verbruikte stroom een effectieve impuls geven aan een ruimer gebruik van de bestaande voorzieningen. Voor zover de maatregel er ook toe strekt om in meer havens walstroomvoorzieningen aan te bieden, verwacht de Commissie dat er aanvullende beleidsmaatregelen ter ondersteuning van de bouw van de walinfrastructuur nodig zullen zijn om het beleidsdoel van de belastingvrijstelling in kwestie te verwezenlijken. Gelet op de huidige stand van de walstroomvoorzieningen in Zweden is de Commissie het er algemeen mee eens dat de toepassing van een fors verlaagd tarief een sterk signaal kan geven aan havenautoriteiten en reders om verder in de technologie te investeren, met name wanneer er ook begeleidende maatregelen komen om het gebruik van walstroom te stimuleren, in de vorm van financiële prikkels of uiteindelijk ook een verplicht gebruik. In dit verband wordt niet alleen gewezen op het feit dat er in een aantal havens al van walstroom gebruik wordt gemaakt, maar ook op de aanzienlijke belangstelling die de betrokkenen hebben getoond in het kader van de door de Zweedse autoriteiten opgezette publieke raadpleging over de vormgeving van de voorgestelde belastingvermindering.

Ten aanzien van het soort beleidsdoelstelling dat wordt nagestreefd, wenst de Commissie erop te wijzen dat de bevordering van walstroom in feite een gemeenschappelijke beleidsdoelstelling is die door de Unie als geheel zou moeten worden nagestreefd. Een en ander is met duidelijke woorden gezegd in haar mededeling COM(2007) 575 over een geïntegreerd maritiem beleid en het begeleidende werkdocument van haar diensten[6], waarin wordt aangekondigd dat deze doelstelling zal worden meegenomen in een herziening van Richtlijn 2003/96/EG. Artikel 19 is evenwel opgezet om te kunnen reageren op specifieke omstandigheden in individuele lidstaten waarmee in de richtlijn zelf geen rekening is gehouden. Een derogatie op basis van artikel 19 die ertoe strekt het gebruik van walstroom te bevorderen, kan derhalve alleen als een overgangsmaatregel worden toegestaan zolang deze beleidsdoelstelling nog niet in het kader van een herziening van Richtlijn 2003/96/EG is meegenomen.

Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de Unie

De gevraagde maatregel ziet hoofdzakelijk op het milieubeleid van de EU. In de mate dat hij de verbranding van bunkerbrandstoffen aan boord van schepen in havens helpt te beperken, zal hij daadwerkelijk bijdragen aan de beoogde verbetering van de lokale luchtkwaliteit. Naar verwachting zal de maatregel ook de CO2-emissies beperken in de mate dat de elektriciteitsmix van het walnet minder koolstofintensief is dan de stroom die aan boord wordt opgewekt door de verbranding van bunkerbrandstoffen, dankzij de hogere systeemefficiency en de andere brandstoffen die worden gebruikt. In dit verband kan worden opgemerkt dat de gemiddelde elektriciteitsmix op de relevante markt aanzienlijk minder koolstofintensief is dan het gemiddelde in de EU. Ofschoon de koolstofintensiteit van extra stroomleveringen gewoonlijk hoger is dan die van de gemiddelde elektriciteitsmix en sterk afhankelijk is van het tijdstip van de dag waarop de extra vraag zich voordoet, zal de maatregel toch een relatief hoge CO2-reductie opleveren[7].

Op deze plaats moet eraan worden herinnerd dat een van de hoofdoorzaken van de ongunstige concurrentiepositie van walstroom te vinden is in de volledige dubbele belastingvrijstelling die momenteel wordt verleend aan het alternatief, namelijk de opwekking van stroom aan boord van schepen terwijl ze in een zeehaven liggen: niet alleen de bunkerbrandstof die wordt gebruikt voor de opwekking van de stroom is vrijgesteld, hetgeen overeenstemt met de normale situatie overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder a), van Richtlijn 2003/96/EG, maar ook de stroom zelf die aan boord van de schepen wordt geproduceerd (zie artikel 14, lid 1, onder c), van Richtlijn 2003/96/EG). Deze laatste vrijstelling zou als zodanig bezwaarlijk verenigbaar kunnen worden genoemd met de milieudoelstellingen van de Unie en is veeleer ingegeven door overwegingen van praktische aard. Om de aan boord opgewekte stroom te belasten, zou immers de reder – die vaak in een derde land is gevestigd – of de scheepsexploitant moeten aangeven hoeveel stroom er is verbruikt. Ook zou moeten worden vastgesteld hoeveel daarvan is verbruikt in de territoriale wateren van de lidstaat waar de belasting verschuldigd is. Het zou voor reders een grote administratieve last creëren als zij een aangifte zouden moeten indienen voor iedere lidstaat wiens territoriale wateren zij aandoen. In deze omstandigheden kan het gerechtvaardigd zijn om het minder vervuilende alternatief dat walstroom biedt, niet te bestraffen door Zweden toe te staan een verlaagd belastingtarief toe te passen.

Voor stroom die wordt verbruikt door schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven aan de binnenwateren, is – in tegenstelling tot de situatie in zeehavens – de vrijstelling van aan boord opgewekte stroom louter een keuzemogelijkheid die de lidstaten hebben (artikel 15, lid 1, onder f)). Wettelijk staat hen dus niets in de weg om walstroom en stroom die wordt opgewekt aan boord in havens aan binnenwateren, gelijk te behandelen. De keuzemogelijkheid van artikel 15, lid 1, onder f), van de richtlijn om aan boord opgewekte stroom niet te belasten, moet evenwel opnieuw worden verklaard door overwegingen van praktische aard vanwege de wetgever en zij hangt ook nauw samen met de optionele belastingvoordelen voor de vaart op binnenwateren. De meeste lidstaten, waaronder Zweden, hebben ervoor gekozen om brandstoffen die voor deze doeleinden worden gebruikt, niet te belasten. Zij vinden het ook niet passend om de brandstof die voor de productie van elektriciteit wordt gebruikt, te belasten in plaats van de elektriciteit zelf (zie artikel 21, lid 5, derde alinea, van Richtlijn 2003/96/EG) omdat dit in feite zou neerkomen op een aparte behandeling van aldus gebruikte brandstof. Wanneer zij beslissen of de belastingvrijstelling voor het zeevervoer wordt uitgebreid tot brandstoffen die worden gebruikt in de binnenvaart, houden de lidstaten eigenlijk rekening met een hele reeks elementen, waaronder de bredere doelstellingen van het nationale vervoersbeleid zoals milieuoverwegingen, op basis waarvan zij ervoor kunnen kiezen heffing achterwege te laten bij brandstoffen die voor deze doeleinden worden gebruikt.

Het wordt op dit ogenblik derhalve gerechtvaardigd geacht om de mogelijkheid om vrijstelling te verlenen voor walstroom, uit te breiden tot havens aan binnenwateren.

Interne markt en eerlijke mededinging

Wat de interne markt en de eerlijke mededinging betreft, zou de bestaande verstoring tussen twee concurrerende bronnen van stroom voor afgemeerde schepen, namelijk opwekking aan boord en walstroom, die het gevolg is van de belastingvrijstelling voor bunkerbrandstoffen, door de gevraagde maatregel worden beperkt.

Wat de concurrentie tussen scheepsexploitanten betreft, moet er eerst nogmaals op worden gewezen dat er momenteel slechts zeer weinig schepen gebruik maken van walstroom op commerciële basis. Grote concurrentieverstoringen zouden zich dus alleen kunnen voordoen tussen schepen die van de gevraagde maatregel profiteren door over te schakelen op walstroom, en schepen die elektriciteit blijven opwekken aan boord. Ofschoon precieze kostenramingen sterk afhangen van de ontwikkeling van de olieprijs en dus zeer moeilijk te maken zijn, blijkt uit de beschikbare gegevens dat algemeen genomen zelfs een volledige belastingvrijstelling in de meeste gevallen de exploitatiekosten van walstroom niet zou doen dalen tot onder die van stroomopwekking aan boord[8] en dus geenszins een groot concurrentievoordeel zou opleveren voor scheepsexploitanten die gebruikmaken van walstroom ten opzichte van hen die stroom opwekken aan boord. In voorliggend geval is een sterke verstoring zoals hierboven uiteengezet allerminst waarschijnlijk omdat Zweden het door Richtlijn 2003/96/EG voorgeschreven minimumbelastingniveau in acht zal nemen. Bovendien wil Zweden het belastingvoordeel beperken tot schepen met een brutotonnage van ten minste 400 en tot leveringen van walstroom van ten minste 380 volt om de maatregel specifiek te richten op schepen die aanzienlijk veel stroom opwekken aan boord, en om het totale aantal begunstigden te beperken. De Zweedse autoriteiten hebben verklaard dat beide waarden relatief laagdrempelig zijn gehouden om tegemoet te komen aan bezwaren van nationale verenigingen dat anders nationale schepen benadeeld zouden kunnen worden ten koste van niet-Zweedse schepen. Omgekeerd kan redelijkerwijs worden aangenomen dat schepen die door deze drempelwaarden geen gebruik zouden kunnen maken van het belastingvoordeel, veeleer nationale schepen zullen zijn dan schepen van andere EU-landen en dat de drempelwaarden dus in geen geval zullen leiden tot een voordeliger fiscale behandeling van nationale marktdeelnemers ten opzichte van hun concurrenten uit de andere EU-lidstaten.

Wat de concurrentie tussen havens betreft, hebben de Zweedse autoriteiten verklaard dat zij geen noemenswaardige gevolgen zien voor het handelsverkeer tussen de lidstaten indien schepen hun route zouden veranderen vanwege de mogelijkheid om gebruik te maken van walstroom tegen een verlaagd belastingtarief. Aangezien het gebruik van walstroom, zoals hierboven werd uiteengezet, althans op de korte termijn niet rendabeler lijkt te zullen worden dan stroomopwekking aan boord, ondanks de belastingvermindering, ligt het ook in de rede dat deze belastingvermindering geen aanzienlijke concurrentieverstoring zal veroorzaken tussen havens door schepen ertoe te bewegen hun koers te wijzigen naar havens die walstroomvoorzieningen aanbieden.

Hieraan kan nog worden toegevoegd dat de periode waarvoor een verlaagd belastingtarief zou worden toegestaan, kort genoeg, waardoor het niet waarschijnlijk is dat de conclusie van de analyse uit de twee voorgaande paragrafen anders zou luiden voordat de machtiging afloopt.

Toepassingsduur van de maatregel en ontwikkeling van het EU-kader voor energiebelasting

In principe moet de toepassingsduur van de derogatie lang genoeg zijn om te vermijden dat havenbeheerders ervan worden weerhouden om de nodige investeringen te verrichten. Anderzijds moet ervoor worden gewaakt dat deze doelstelling de toekomstige ontwikkelingen in het bestaande wetgevingskader ondergraaft. In dit verband zij erop gewezen dat de Commissie momenteel onderzoekt of een herziening van Richtlijn 2003/96/EG aan de orde is om deze nauwer af te stemmen op de doelstellingen van het energie- en het milieubeleid, met name op het gebied van de klimaatverandering, voor de periode na 2013. In een overeenkomstig voorstel zou ook de fiscale behandeling van walstroom kunnen worden geregeld. In deze omstandigheden lijkt het passend de gevraagde machtiging te verlenen voor een termijn van drie jaar, op voorwaarde evenwel dat er vóór de geplande vervaldatum geen algemene bepalingen ter zake van toepassing worden.

4. Regels inzake staatssteun

Op basis van de toepasselijke wisselkoers van 1 oktober 2010, zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie[9], is het door de Zweedse autoriteiten voorgenomen belastingtarief van 0,5 öre/kWh in overeenstemming met het minimumbelastingniveau overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 2003/96/EG. De maatregel valt derhalve onder de zogenaamde algemene groepsvrijstellingsverordening (Verordening (EG) nr. 800/2008[10]) en is bijgevolg vrijgesteld van de verplichting tot voorafgaande aanmelding.

5. Resultaten van de raadplegingen van de belanghebbende partijen en effectbeoordeling

Raadpleging van belanghebbende partijen

Dit voorstel is gebaseerd op een verzoek van Zweden en heeft uitsluitend betrekking op deze lidstaat.

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.

Effectbeoordeling

Dit voorstel betreft een machtiging van een afzonderlijke lidstaat op diens eigen verzoek.

6. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Het voorstel strekt ertoe Zweden te machtigen om af te wijken van de algemene bepalingen van Richtlijn 2003/96/EG en om een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting van 0,5 öre/kWh toe te passen op stroom die rechtstreeks wordt geleverd aan schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven.

Rechtsgrondslag

Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad.

Subsidiariteitsbeginsel

Het onder artikel 113 VWEU vallende gebied van de indirecte belastingen ressorteert als zodanig niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie in de zin van artikel 3 VWEU.

De lidstaten mogen hun bevoegdheden op dit gebied evenwel slechts uitoefenen binnen de welomschreven grenzen van de bestaande EU-wetgeving. Overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG kan alleen de Raad een lidstaat machtigen verdere vrijstellingen of verlagingen in te voeren in de zin van dat artikel. De lidstaten kunnen niet in de plaats van de Raad treden.

Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. De belastingvermindering gaat niet verder dan wat nodig is om het gestelde doel te bereiken (zie hierboven bij de overwegingen in verband met de interne markt en eerlijke mededinging).

Keuze van instrumenten

Voorgesteld instrument: uitvoeringsbesluit van de Raad.

Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG voorziet uitsluitend in dit soort maatregel.

7. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

De maatregel leidt niet tot financiële of administratieve lasten voor de Unie. Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Europese Unie.

2011/0067 (NLE)

Voorstel voor een

UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD

waarbij Zweden overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting toe te passen op stroom die rechtstreeks wordt geleverd aan schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven (walstroom)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit[11], en met name artikel 19,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

1. Bij brief van 4 maart 2010 heeft Zweden overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG verzocht te worden gemachtigd om een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting te mogen toepassen op stroom die rechtstreeks wordt geleverd aan schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven (walstroom).

2. Met deze belastingvermindering wil Zweden een ruimer gebruik van walstroom stimuleren als een minder milieubelastende manier om schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven, van stroom te voorzien in vergelijking met de verbranding van bunkerbrandstoffen aan boord van schepen.

3. In de mate dat het gebruik van walstroom de uitstoot van luchtverontreinigende stoffen voorkomt die gepaard gaat met de verbranding van bunkerbrandstoffen aan boord van afgemeerde schepen, draagt de maatregel bij aan de verbetering van de lokale luchtkwaliteit in havensteden. Onder de specifieke structurele omstandigheden van de elektriciteitsproductie in de betrokken regio, dat wil zeggen de noordse elektriciteitsmarkt die Zweden, Denemarken, Finland en Noorwegen omvat, zal het gebruik van stroom van het walnet in plaats van stroom die wordt opgewekt door de verbranding van bunkerbrandstoffen aan boord, naar verwachting ook CO2-emissies voorkomen. Er wordt dan ook verwacht dat de maatregel zal bijdragen aan de doelstellingen van het milieu-, gezondheids- en klimaatbeleid van de EU.

4. De machtiging van Zweden om een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting toe te passen op walstroom, gaat niet verder dan wat nodig is om de hierboven genoemde doelstelling te bereiken, aangezien stroomopwekking aan boord in de meeste gevallen nog altijd het interessantste alternatief zal zijn vanuit concurrentieoogpunt. Om dezelfde reden, en ook omdat de technologie momenteel nog niet wijdverbreid is op de markt, valt niet te verwachten dat de maatregel gedurende zijn looptijd tot grote concurrentieverstoringen zal leiden en de goede werking van de interne markt zal belemmeren.

5. Uit artikel 19, lid 2, van Richtlijn 2003/96/EG volgt dat iedere uit hoofde van die bepaling verleende machtiging in de tijd beperkt moet zijn. Gelet op het feit dat de looptijd lang genoeg moet zijn om te vermijden dat de havenbeheerders ervan worden weerhouden om de nodige investeringen te verrichten, maar ook dat de toekomstige ontwikkelingen in het bestaande wetgevingskader niet mogen worden ondergraven, is het passend de gevraagde machtiging te verlenen voor een termijn van drie jaar, op voorwaarde evenwel dat er vóór de geplande vervaldatum geen algemene bepalingen ter zake van toepassing worden,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Zweden wordt gemachtigd een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting toe te passen op stroom die rechtstreeks wordt geleverd aan schepen die zijn afgemeerd op een ligplaats in een haven, met uitzondering van particuliere pleziervaartuigen, mits de in artikel 10 van Richtlijn 2003/96/EG vastgestelde minimumbelastingniveaus in acht worden genomen.

Artikel 2

Dit besluit is van toepassing vanaf de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het vervalt drie jaar later.

Indien evenwel de Raad, handelend op basis van artikel 113 VWEU, algemene regels betreffende belastingvoordelen voor walstroom vaststelt, komt dit besluit te vervallen op de dag waarop die algemene regels van toepassing worden.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot het Koninkrijk Zweden.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De voorzitter

[1] Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283 van 31.10.2003 blz. 51).

[2] Aanbeveling 2006/339/EG van de Commissie van 8 mei 2006 ter bevordering van het gebruik van walstroom door schepen die in communautaire havens verblijven (PB L 125 van 12.5.2006).

[3] Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's – Strategische doelstellingen en aanbevelingen voor het zeevervoersbeleid van de EU tot 2018 (COM(2009) 8 definitief).

[4] Zie voetnoot 2.

[5] Op basis van de wisselkoers op 1 oktober 2010, d.w.z. 9,2183 SEK = 1 EUR (PB C 286 van 2.10.2010).

[6] Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio´s - Een geïntegreerd maritiem beleid voor de Europese Unie {COM(2007) 574 definitief van 10.10.2007) en werkdocument van de diensten van de Commissie – Begeleidend document bij de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio´s - Een geïntegreerd maritiem beleid voor de Europese Unie (SEC(2007) 1278 van 10.10.2007).

[7] Het gezamenlijke aandeel van hernieuwbare energie en kernenergie in de NordPool-elektriciteitsmix bedroeg in 2008 86,6% - zie http://www.nordpoolspot.com/reports/Production_split/. Zowel kernenergie als waterkracht, dat het merendeel van de opwekking uit hernieuwbare bronnen op de noordse markt voor zijn rekening neemt, wordt evenwel hoofdzakelijk gebruik voor de basisvoorziening, terwijl de piekbevoorrading gemiddeld koolstofintensiever is.

[8] Zie Europese Commissie, directoraat-generaal Milieu – Service Contract on Ship Emissions: Assignment, Abatement and Market-based Instruments, Task 2a – Shore-Side Electricity, augustus 2005, http://ec.europa.eu/environment/air/pdf/task2_shoreside.pdf. De kostenanalyse is verricht voor de volgende drie havens: Göteborg (Zweden), Juneau en Long Beach (USA).

[9] De toepasselijke wisselkoers waaraan wordt getoetst of de minimumtarieven zijn gerespecteerd – zie artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2003/96/EG. Zie ook voetnoot 5.

[10] Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard ("de algemene groepsvrijstellingsverordening") (PB L 214 van 9.8.2008).

[11] PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51.