NL Publicatieblad van de Europese Unie C 89/13

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2009/C 89/06

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

SAMENVATTING

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„INSALATA DI LUSIA”

EG-nummer: IT-PGI-0005-0433-22.11.2004

BOB ( ) BGA ( X )

Deze samenvatting bevat de belangrijkste gegevens uit het productdossier ter informatie.

1. Bevoegde dienst van de lidstaat:

Naam: Ministero delle politiche agricole e forestali Adres: Via XX Settembre n. 20 – 00187 Roma ITALIA Tel.: +39 064819968 Fax: +39 0642013126 E-mail: qtc3@politicheagricole.it

2. Groepering:

Naam: Cooperativa Ortolani di Lusia s.c.r.l. Adres: Via Provvidenza, 1 – 45020 Lusia (RO) ITALIA Tel.: +39 0425607069 Fax: +39 0425667722 E-mail: ortolani@gal.adigecolli.it Samenstelling: Producenten/verwerkers ( X ) Andere samenstelling ( )

3. Productcategorie:

Categorie 1.6 Groenten en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt van bijlage II – Sla

4. Productdossier: (samenvatting van de bij artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 voorgeschreven gegevens)

4.1. Naam:

„Insalata di Lusia”

4.2. Beschrijving:

De Beschermde Geografische Aanduiding „Insalata di Lusia” wordt exclusief voorbehouden aan de sla Lactuca Sativa, en meer bepaald de twee variëteiten Cappuccia en Gentile.

Stengel: kort, maximaal 6 cm, en heel vlezig waarop de bladeren zich ontwikkelen.

Smaak: fris en krokant;

Plant: het product dat in de serre gekweekt wordt is wat kleiner en heeft een iets meer openstaand hart in vergelijking met het product dat geteeld wordt in volle grond.

Essentiële kenmerken:

— lichte krop;

— zacht omdat er geen vezels zijn, en stevig zelfs 10 tot 12 uur na het oogsten, geen verhoutingsfenomenen;

— krokant door de jonge, verse en turgescente bladeren;

— waarneembare smaak waardoor geen natriumchloride moet gebruikt worden bij de opmaak.

4.3. Geografisch gebied:

De productiezone ligt in de hieronder opgesomde gemeenten, in de gewesten Rovigo en Padova:

— in het gewest Rovigo: Lusia, Badia Polesine, Lendinara, Costa di Rovigo, Fratta Polesine, Villanova del Ghebbo en Rovigo;

— in het gewest Padova: Barbona, Vescovana en Sant’Urbano.

4.4. Bewijs van de oorsprong:

Iedere fase van het productieproces wordt bewaakt door telkens input en output te registreren. Op die manier wordt, mede door het inschrijven van de kadastrale percelen waarop geteeld wordt en de volledige naam van de producenten en de verpakkingsbedrijven in speciale registers, die beheerd worden door de controlestructuur, en door het aangeven bij de controlestructuur van de geproduceerde hoeveelheden, de traceerbaarheid van het product gegarandeerd.

Alle natuurlijke personen en rechtspersonen die ingeschreven zijn in de respectieve registers worden onderworpen aan de controle door het controleorganisme, volgens de bepalingen van het productdossier en het betreffende controleplan.

4.5. Werkwijze voor het verkrijgen van het product:

De sla moet geteeld worden op grond die minimaal 30 % zand en maximaal 20 % klei bevat. Er moet ook voldoende water voorradig zijn om te irrigeren. De „Insalata di Lusia” kan zowel in volle grond als onder glas of plastic worden geteeld.

Voor de voorbereiding moet de bodem ten minste één keer per jaar geploegd worden (of een gelijkwaardige bewerking), om zowel de teeltresten van de vorige teelt als de meststoffen die zijn gebruikt voor de bemesting van de bodem, op een diepte van 30 - 40 cm onder de grond te stoppen.

Als er wordt geteeld in kassen, moet rekening gehouden worden met de problemen die een dergelijke bewerking in een beperkte ruimte kan veroorzaken; als alternatieve oplossing kan de grond dan worden omgespit of gewied.

Bij opeenvolgende teeltcycli worden bewerkingen toegestaan om de bodemstructuur te herstellen en eventuele teeltresiduen onder de grond te stoppen door te ploegen, te spitten, te hakken of te wieden.

Na die werken en dus voor het uitplanten, wordt dan gefreesd of geëgd en wordt de grond vervolgens gerold om hem te verfijnen en te nivelleren en zo betere omstandigheden te creëren voor de wortelvorming van de planten.

Gezien de fysieke en agronomische kenmerken van de bodem van de afgebakende zone moet er zeker niet overgegaan worden tot wisselteelt.

Voor het uitplanten worden plantjes gebruikt met minstens 3 echte blaadjes en een kluit aarde. Het volgende plantverband wordt gebruikt: tussen de rijen 30 tot 40 cm. In de rij: 30 tot 35 cm.

Wat stikstof, fosfor en kalium betreft, wordt de hoeveelheid meststofeenheid die moet worden aangevoerd voor iedere teeltcyclus, berekend op grond van de bodemanalyses. Zij mag echter niet hoger liggen dan: stikstof 150, fosfor 100, kalium 200.

Voor de bemesting moet gebruik worden gemaakt van verteerde rundermest of andere organische mest.

Chemische meststoffen met stikstof moeten altijd in twee fasen worden gegeven. De mest die toegediend wordt vóór het uitplanten, mag niet meer dan 50 % van de te verstrooien hoeveelheid uitmaken, terwijl de laatste strooifase binnen 15 dagen na het uitplanten moet worden uitgevoerd.

Wat de irrigatiemethoden betreft wordt het gebruik van „slangen” (druppelirrigatie) toegestaan of beregening met lage capaciteit (kleine irrigatoren) om te vermijden dat de bodem verdicht.

De onkruidbestrijding gebeurt met behulp van agronomische technieken (bodembedekking, vals zaaibed, wieden, frezen) en/of chemische producten (herbiciden). De maximale productie per eenheid per productiecyclus, berekend per hectare, bedraagt 55 ton voor de cultivar Cappuccia en 50 ton voor de cultivar Gentile.

Na het oogsten volgt de nabehandeling. Daarbij wordt de krop gereinigd (de onderste bladeren worden verwijderd) en dan worden de slakroppen in de verpakkingen geplaatst waarin zij ook verkocht worden Deze twee handelingen worden uitgevoerd op het veld zelf om verdere manipulatie te vermijden want die zou leiden tot een achteruitgang van de kwaliteit van het product.

Daarna wordt het product vervoerd naar de boerderij van de producent waar de sla wordt gewassen zonder dat zij uit de verpakking wordt gehaald. Na het wassen wordt de verpakkingscyclus beëindigd door aan de bovenkant van de verpakking een doorzichtige folie aan te brengen.

Indien de individuele onderneming zou aangesloten zijn bij een productiecoöperatie, kunnen deze handelingen uitgevoerd worden in de zetel van de coöperatie zelf.

Het is belangrijk dat de sla ter plaatse wordt verpakt omdat het oogsten, het wassen en het verpakken snel na elkaar moeten gebeuren om te vermijden dat de fysieke en organoleptische eigenschappen van het product zouden teloorgaan. Als de „Insalata di Lusia” te veel wordt gemanipuleerd en te lang wordt vervoerd, zouden de turgescente en krokante kenmerken van de bladeren verloren gaan.

4.6. Verband:

De „Insalata di Lusia” wordt door de consument gewaardeerd om haar lichte krop, haar goede houdbaarheid, de afwezigheid van vezels (de plant bestaat grotendeels uit water), haar krokante jonge, verse en turgescente bladeren en haar natuurlijke smaak

Die kwaliteiten hangen samen met de geografische zone en de bijzondere combinatie van enkele bodem- en klimaatfactoren van het productiegebied van de „Insalata di Lusia” zoals de aanwezigheid van vruchtbare losse grond die rijk is aan minerale zouten, de luchtvochtigheid en de voortdurende aanwezigheid van water in de kanalen.

De bijzondere smaak van de „Insalata di Lusia” is de waarneembare smaak die de toevoeging van zout overbodig maakt vanwege de vele minerale zouten die aanwezig zijn in de bodem. De grond van deze zone waarop de BGA betrekking heeft, bestaat uit een oppervlaktelaag van zand. Dat zand werd afgezet gedurende de talrijke overstromingen in de preromaanse periode en de vroege middeleeuwen doordat enkele zijarmen van de Tartaro buiten hun oevers traden. In de middeleeuwen en de moderne tijd zorgden de dijkbreuken van de Adige voor de aanvoer van zand. De laatste grote dijkbreuk van de Adige vond plaats op het einde van 1800 en de immense zandduinen die door die overstroming ontstonden, werden pas volledig opgeruimd in 1960. Dat zand raakte volledig verweven met de bestaande bodem dankzij een eeuw spontane vegetatie en is veel rijker aan stikstof en calcium. Daar wordt de „Insalata di Lusia” geplant.

De hoge, door de Adige gevoede grondwaterspiegel onder de bewerkte zone, die in dit gebied volledig in terrasbouw is aangelegd, en de irrigatiekanalen die altijd vol zijn, zorgen voor een constante bodemvochtigheid waardoor de irrigatie kan beperkt worden tot de fase onmiddellijk na het planten van de sla. Dat leidt tot minder afspoeling van het blad en dus een kleinere dispersie van de daarop aanwezige voedingsstoffen, waardoor er minder schimmelwerende behandelingen nodig zijn.

De grondwaterspiegel bevindt zich op een meter diepte en blijft constant dankzij een systeem van kunstmatige kanalen. Al die factoren samen zorgen ervoor dat er minder geïrrigeerd hoeft te worden en dat er zich dus minder rotvorming voordoet waardoor de „Insalata di Lusia” haar frisse smaak en haar typische krokante eigenschappen behoudt en zij zich onderscheidt van andere slasoorten die geproduceerd worden in andere zones.

Dankzij de gegarandeerde beschikbaarheid van water van de Adige, de hoogte van de grondwaterspiegel en de structuur van het terrein kan er ook gedurende de zomermaanden (juli – augustus) sla geteeld worden met optimale resultaten, waardoor deze sla 10 tot 11 maanden per jaar op de markt beschikbaar is.

Want door de losse tot middelzware grond met zijn grove structuur die typisch is voor de dijkzone van de rivier Adige en de goede doorlaatbaarheid ervan, die het wegsijpelen van het regenwater bevordert, kan de grond optimaal bewerkt worden ongeacht de klimatologische en meteorologische omstandigheden.

En dan is er ook nog de ervaring die werd opgedaan in een halve eeuw slateelt en de vakkennis van de producenten waardoor de productietechnieken konden verfijnd worden. Daardoor werden de synergieën geoptimaliseerd die zijn ontstaan dankzij een juist evenwicht tussen klimatologische en agronomische omstandigheden.

4.7. Controlestructuur:

Naam: CSQA Srl Certificazioni (particuliere instelling in overeenstemming met de norm EN 45011) Adres: Via S. Gaetano, 74 Thiene (VI) ITALIA Tel.: +39 0445366094 Fax: +39 0445382672 E-mail: f.broggiato@csqa.it

4.8. Etikettering:

Voor het op de markt brengen moet de sla met het label „I.G.P. INSALATA DI LUSIA” verpakt worden in containers in plastic, karton, hout, polystyreen of andere materialen die geschikt zijn voor voedingsmiddelen.

De inhoud van iedere verpakking moet homogeen zijn en enkel sla van dezelfde variëteit bevatten, met dezelfde afkomst, type, categorie en kaliber. Het zichtbare gedeelte van de verpakking moet representatief zijn voor het geheel.

Het bovendeel van de verpakking waarin het product zit, moet beschermd worden door een doorzichtige folie in een materiaal dat geschikt is voor voedingsmiddelen en mag enkel het logo van de BGA „INSALATA DI LUSIA” dragen zodat de zichtbaarheid en de natuurlijke transpiratie mogelijk blijven.

Op de verpakkingen moet het logo van de BGA zichtbaar zijn. De afmetingen ervan moeten minstens even groot zijn als de andere inscripties die eventueel nog op de verpakking staan.

Dat logo wordt gevormd door de letters „i”(met erboven een ellipsvormig punt) en „L”. De binnenzijden van de letters zijn concaaf en vormen een ellipsvormig kader waarin de gestileerde middeleeuwse toren van Lusia getekend is. De buitenkanten en de bovenkanten van het logo worden afgebakend door een kader en aan de buitenkant van dat kader staat bovenaan in het midden de afkorting „I.G.P”. Onder het logo staat in het kader de tekst „INSALATA di LUSIA”.

Het op de verpakking aangebrachte logo „I.G.P. INSALATA DI LUSIA” mag niet opnieuw kunnen gebruikt worden.

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.