Nr. C 224/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 9. 90 
zekerheidsbijdragen betreft, indien het uitzendbureau 
daartoe niet in staat is. 
Artikel 8 
De bepalingen van deze richtlijn gelden voor seizoenar­
beiders voor zover de bijzondere kenmerken van deze 
vorm van arbeid zulks toelaten. 
Artikel 9 
Deze richtlijn belet de Lid-Staten niet om op of voor de 
werknemers gunstigere wettelijke of bestuursrechtelijke 
bepalingen toe te passen, respectievelijk in te voeren. 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 
100 A, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat de maatregelen moeten worden vast­
gesteld die ertoe zijn bestemd de interne markt geleide­
lijk tot stand te brengen in de loop van een periode die 
eindigt op 31 december 1992; dat voor de voltooiing van 
die markt onder meer concurrentievervalsingen moeten 
worden opgeheven en tevens de economische en sociale 
samenhang van de Gemeenschap moet worden 
bevorderd; 
Overwegende dat de gegevens over nieuwe aanwervin­
gen een sterke toename laten zien van deeltijdse en/of 
tijdelijke arbeidsbetrekkingen; dat dit een positief ver­
schijnsel is in de mate waarin het in een context van 
schepping van arbeidsplaatsen, hetgeen bij de verwezen­
lijking van de interne markt prioriteit heeft, aan de be­
hoeften van flexibiliteit van de economie, en met name 
van de ondernemingen, alsmede aan de verlangens van Artikel 10 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuurs­
rechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 
31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stel­
len de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
De krachtens de eerste alinea vastgestelde bepalingen 
houden een uitdrukkelijke verwijzing in naar deze 
richtlijn. 
Artikel 11 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
een zeker aantal werknemers beantwoordt; dat het dus 
niet erom kan gaan, de noodzaak van deze bijzondere 
vormen van arbeid weer ter discussie te stellen; 
Overwegende dat de wettelijke, de bestuursrechtelijke en 
de in collectieve arbeidsovereenkomsten vastgestelde be­
palingen ter regeling van deze arbeidsbetrekkingen van 
Lid-Staat tot Lid-Staat sterk uiteenlopen; 
Overwegende dat een dergelijke situatie de risico's ver­
groot van concurrentievervalsingen, die het gevolg zijn 
van bepaalde dispariteiten in behandeling tussen de 
ondernemingen van de Lid-Staten; 
Overwegende dat in de grensgebieden deze risico's van 
concurrentievervalsing bijzonder groot zijn; 
Overwegende dat het vrije verkeer van de werknemers 
hierdoor ongunstig kan worden beïnvloed; 
Overwegende dat de Lid-Staten het in eerste instantie 
aan de sociale partners kunnen overlaten om de doelstel­
lingen van deze richtlijn te bereiken; dat het aan de 
Lid-Staten is om in dit geval de nodige bepalingen van 
kracht te doen worden om voor de algemene toepassing 
ervan zorg te dragen; 
Overwegende dat de vaststelling van de lonen onder de 
Lid-Staten ressorteert; dat voorts de onderhandelingsau-
tonomie van de sociale partners moet worden geëerbie­
digd; 
Overwegende dat de dispariteiten in behandeling voor­
namelijk gebieden betreffen zoals uit de sociale bescher­
ming voortvloeiende indirecte kosten, indirecte kosten Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende bepaalde arbeidsbetrekkingen en concurren­
tievervalsing 
COM(90) 228 def. — SYN 280 
(Door de Commissie ingediend op 29 juni 1990) 
(90/C 224/05) 
8. 9. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 224/7 
voor uitkeringen of voor verstrekkingen in natura aan de 
werknemers, indirecte loonkosten in verband met de 
duur van het contract en, met name, bepalingen in ver­
band met de anciënniteit, zoals het recht op jaarlijks ver­
lof, alsmede het recht op vergoedingen op grond van 
anciënniteit en wegens ontslag; 
Overwegende dat wegens de vastgestelde verschillen een 
onderlinge aanpassing van de nationale bepalingen ter 
zake noodzakelijk is om de dispariteiten als bronnen van 
concurrentievervalsing op te heffen; 
Overwegende dat echter de onderlinge aanpassing van 
de nationale bepalingen niet past in het geval van ar­
beidsbetrekkingen waarvan de wekelijkse duur aanzien­
lijk lager ligt dan de gemiddelde bij wet of bij collectieve 
arbeidsovereenkomst geregelde werktijd of dan de 
gemiddelde gebruikelijke werktijd; 
Overwegende dat er wat de verlenging van het tijdelijke 
arbeidscontract voor een wel bepaalde arbeidsplaats en 
wat de totale duur van de opeenvolgende contracten be­
treft, verschillen bestaan in de wetgevingen van de 
Lid-Staten; dat in die wetgevingen al naar gelang van het 
geval is voorzien in verlengingen van het contract tot 
twaalf, 24 of 36 maanden of zonder beperking in de tijd 
of in een duur van het uitzendcontract van drie of 24 
maanden, met mogelijkheid tot verlenging, of zonder 
enige beperking in de tijd, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Deze richtlijn heeft betrekking op de volgende 
arbeidsbetrekkingen: 
a) arbeidsbetrekkingen op grond van een deeltijdcon­
tract welke een werktijd van minder dan de bij de wet 
of bij collectieve arbeidsovereenkomst vastgelegde 
werktijd of van minder dan de gebruikelijke werktijd 
meebrengen; 
b) tijdelijke arbeidsbetrekkingen in de vorm van 
— arbeid welke wordt geregeld bij een rechtstreeks 
tussen de werkgever en de loontrekkende gesloten 
contract van bepaalde duur, met inbegrip van sei­
zoenarbeid, waarin het einde van het contract 
wordt bepaald door objectieve voorwaarden zoals 
het bereiken van een welbepaalde datum, de vol­
tooiing van een bepaalde taak of het zich voor­
doen van een bepaalde gebeurtenis; 
— uitzendarbeid welke alle betrekkingen tussen het 
uitzendbureau, zijnde de werkgever, en de werk­
nemer bestrijkt, waarbij laatstgenoemde geen con­
tractuele betrekkingen heeft met de onderneming 
waar hij zijn werkzaamheden verricht. 
2. Deze richtlijn is van toepassing op loontrekkenden 
in staatsondernemingen en in particuliere onder­
nemingen. 3. De bepalingen van deze richtlijn zijn niet van toe­
passing op loontrekkenden wier wekelijkse arbeidstijd la­
ger ligt dan gemiddeld acht uur per week. 
Artikel 2 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen opdat de in 
deze richtlijn bedoelde werknemers ten opzichte van 
werknemers met een volledige dagtaak en met een con­
tract van onbepaalde duur een sociale bescherming op 
grond van de wettelijke en beroepsstelsels van sociale ze­
kerheid genieten, welke moet berusten op dezelfde 
grondslag en op dezelfde criteria, rekening houdende 
met de duur van het werk en/of met het loon. 
Artikel 3 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen opdat 
werknemers met een deeltijdcontract in verhouding tot 
de totale duur van hun werkzaamheden dezelfde rechten 
op jaarlijks verlof, ontslaguitkeringen en anciënniteitsver-
goedingen genieten als loontrekkenden met een volledige 
dagtaak. 
Artikel 4 
Wat tijdelijke arbeid betreft, nemen de Lid-Staten de no­
dige maatregelen om ervoor te zorgen dat 
a) de nationale wetten een grens stellen aan de verlen­
ging van de tijdelijke arbeidscontracten voor een be­
paalde arbeidsplaats met een duur van hoogstens 
twaalf maanden, zodat het totaal van de perioden van 
tijdelijke tewerkstelling 36 maanden niet overschrijdt; 
b) een billijke vergoeding wordt vastgesteld in geval van 
onrechtmatige verbreking van de arbeidsbetrekking 
vóór de vastgestelde einddatum. 
Artikel 5 
Deze richtlijn is van toepassing op seizoenarbeiders in de 
mate waarin de bijzondere kenmerken van deze vorm 
van arbeid zulks toelaten. 
Artikel 6 
De Lid-Staten moeten zich uiterlijk 31 december 1992 
aan de onderhavige richtlijn aanpassen door de nodige 
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te 
doen treden of ervoor te zorgen dat de sociale partners 
in overeenkomsten de nodige bepalingen vaststellen, wat 
de Lid-Staten evenwel niet ontslaat van de verplichting 
om aan de met deze richtlijn te behalen resultaten te vol­
doen. De Lid-Staten stellen de Commissie onmiddellijk 
op de hoogte van alle hiertoe genomen maatregelen. 
De krachtens de eerste alinea vastgestelde bepalingen 
houden een uitdrukkelijke verwijzing in naar deze 
richtlijn. 
Artikel 7 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.