10. verzoekt de EU opnieuw het goede voorbeeld te geven door opnieuw in het openbaar te verklaren
dat zij streeft naar een spoedige uitvoering van beleidsvormen en maatregelen om verminderingen van deemissies van huishoudens te bereiken, ter beperking van de sterke verhoging van de emissies van broeikas-gassen waarvan momenteel in de meeste lidstaten sprake is, en wenst dat de EU wijst op haar toezeggingeen bijdrage te leveren aan de snelle uitvoering van het Europese klimaatveranderingsprogramma, metname het EU-stelsel voor de handel in emissierechten (en beleidsmaatregelen over, bijvoorbeeld, emissiesafkomstig van het vervoer en non-CO
2-broeikasgassen); beveelt tevens een snelle goedkeuring van natio-
nale plannen ter beperking van de emissie van broeikasgassen aan;
11. constateert dat de EU-delegatie op de Conferentie van Bonn een uiterst belangrijke rol zal moeten
spelen en is van oordeel dat de deelnemers van het Europees Parlement aan de delegatie een waardevolleaanvullende taak kunnen vervullen, met name bij de samenwerking met medeparlementsleden uit anderelanden, vooral gezien de brede steun die in het gehele politieke spectrum voor de onderhandelingspositie
van de EU bestaat;
12. onderstreept het uitzonderlijk belang van onderzoek bij elke strategie tegen klimaatverandering;
acht het essentieel dat onderzoek leidt tot de ontwikkeling van nieuwe technologieºn op het gebied vanhernieuwbare energie, energie-efficiºntie en energiebesparing; is derhave van oordeel dat onderzoek- enontwikkelingswerk op milieugebied moet worden bevorderd en voldoende gefinancierd in verband methet zesde kaderprogramma, waarbij ook de pogingen om de achterstand van het Europese onderzoekweg te werken worden geïntensiveerd;
13. is van mening dat, willen de deelnemers van het Europees Parlement het onderhandelingsstandpunt
van de EU zo goed mogelijk ondersteunen en bevorderen, zij vooraf en in samenwerking met de anderedeelnemers in de EU-delegatie een strategie moeten ontwikkelen voor de benadering van medeparlements-leden; is van oordeel dat, willen de deelnemers van het Europees Parlement deze taak zo doeltreffendmogelijk vervullen, zij volledig bij de zaak in de EU-delegatie moeten worden betrokken, met name doordeelname aan de EU-coördinatiebijeenkomsten;
14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen
en parlementen van de lidstaten, het secretariaat van de VN-kaderconventie inzake klimaatverandering ende regering van de Verenigde Staten van Amerika.
26. Veilig uitoefenen van mijnbouwactiviteiten
A5-0214/2001
Resolutie van het Europees Parlement over de mededeling van de Commissie over veilig uit-
oefenen van mijnbouwactiviteiten: follow-up van recente mijnongevallen (COM(2000) 664 
C5-0013/2001  2001/2005(COS))
Het Europees Parlement,
 gezien de mededeling van de Commissie (COM(2000) 664), gelet op het Verdrag van Espoo (1991) inzake milieueffectrapportage in grensoverschrijdend verband, gelet op het Verdrag van Helsinki (1992) over de grensoverschrijdende gevolgen van industriºle onge-
vallen,
 gelet op het Verdrag van Helsinki over de bescherming en het gebruik van grensoverschrijdende
waterlopen en internationale meren (1992),
 gelet op het Verdrag van Aarhus (1998) betreffende toegang tot informatie, publieke inspraak en
toegang tot de rechter inzake milieu-aangelegenheden,
 gelet op artikel 174 van het EG-Verdrag, gelet op Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (
1),
(1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.C 65 E/382 NL 14.3.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 juli 2001
 gelet op Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
van bepaalde openbare en particuliere projecten (MER-richtlijn) (1),
 gelet op Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en
bestrijding van verontreiniging (GPBV-richtlijn) (2),
 gelet op Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de
gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (Seveso II-richtlijn) (3),
 gelet op Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstof-
fen (4),
 gelet op Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot
vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (5),
 gelet op de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beoordeling van de gevol-
gen voor het milieu van bepaalde plannen en programmas (SMER-richtlijn),
 gezien het verslag van de internationale taskforce voor de evaluatie van het ongeval van Baia Mare
(december 2000),
 gezien het Witboek betreffende milieuaansprakelijkheid (COM(2000) 66), gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement,
 gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het
advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5-0214/2001),
A. overwegende dat de mijnbouwongevallen die zich onlangs hebben voorgedaan in Doæana (Spanje),
Baia Mare en Baia Borsa (Roemeniº) de aandacht hebben gevestigd op de ontoereikendheid van devoorschriften en controle-eisen die gelden in de mijnbouwindustrie in lidstaten en kandidaat-lidstatenvan de Gemeenschap, en op de noodzaak het milieubeleid van de Gemeenschap te herzien opdat naarbehoren rekening kan worden gehouden met de mijnbouwsector,
B. overwegende dat de klimaats- en bedrijfsomstandigheden die aanleiding zijn geweest tot de ongevallen
in Doæana, Baia Mare en Baia Borsa uitzonderlijk maar niet onvoorspelbaar waren,
C. overwegende dat met name door de rampen van Baia Mare en Baia Borsa duidelijk de grensoverschrij-
dende gevolgen van mijnbouwongevallen zijn aangetoond,
D. overwegende dat slecht beheer van mijnbouwwerkzaamheden en verwijdering van mijnbouwafval een
mondiaal probleem is; dat de meeste mijnbouwondernemingen op wereldschaal opereren,
E. overwegende dat mijnbouwongevallen meestal worden veroorzaakt doordat mijnbouwondernemingen
onvoldoende acht slaan op het milieu, doordat de wetgeving niet adequaat is en doordat de vergun-ning verlenende autoriteiten slecht controleren en sturen,
F. overwegende dat mijnafval een van de grootste afvalstromen in de Gemeenschap vormt, namelijk 18 %
van de totale hoeveelheid geproduceerd afval (bron: OESO 1998),
G. overwegende dat er zich op het grondgebied van de Gemeenschap en de kandidaat-lidstaten grote
hoeveelheden  veelal gevaarlijk en lekkend  ongeregistreerd mijnafval bevinden,
H. overwegende dat de Gemeenschap een samenhangend en omvattend wettelijk kader voor de mijn-
bouw en mijnafval ontbeert,
(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
(2) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.
(3) PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13.
(4) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.
(5) PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.14.3.2002 NL C 65 E/383 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 juli 2001
Algemene conclusies
1. spreekt zijn waardering uit voor de mededeling en steunt de wijze waarop de Commissie in het
algemeen de wijziging van de milieuwetgeving en -instrumenten van de EU benadert om een doorzichtigen samenhangend kader te scheppen voor het veilig uitvoeren van mijnbouwactiviteiten; is van mening datvrijwillige overeenkomsten wetgeving in de mijnsector kunnen aanvullen maar nooit kunnen vervangen;
2. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat de EU-lijst van gevaarlijk afval sinds kort bepaalde
soorten mijnafval bevat, waardoor strengere eisen voor het beheer en de verwijdering daarvan zijn vast-gesteld;
3. wijst erop dat in de toekomstige richtlijn over milieuaansprakelijkheid bepalingen moeten zijn opge-
nomen die relevant zijn voor de bijzondere kenmerken van mijnbouwactiviteiten en mijnafval;
4. wijst op de betekenis van meer O&O op het gebied van verwerkingstechnieken in de mijnbouw om
het gebruik van gevaarlijke stoffen te beperken, de afvalstromen terug te dringen en het afvalbeheer teverbeteren; is van mening dat onderzoeksprogrammas van de EU kunnen dienen als middel om duur-zamere bedrijfs- en afvalverwijderingstechnieken in de mijnbouw te ontwikkelen en te verspreiden;
5. stelt dat mijnbouwondernemingen volgens dezelfde fundamentele richtsnoeren en regels te werk
moeten gaan, onafhankelijk van de vraag waar zij hun activiteiten uitvoeren; moedigt de mijnbouwindus-trie  in samenwerking met de desbetreffende NGOs en belanghebbenden  aan een gedragscode op testellen die gebaseerd is op de verbeterde EU-aanpak die voortkomt uit de aanstaande wijzigingen van demilieuwetgeving en -instrumenten van de EU;
6. stelt dat ontwikkelingshulp van de EU en financiering door de EIB uitsluitend mogen worden toege-
kend aan mijnbouwprojecten die voldoen aan voorschriften en aanpak van de EU;
7. is verheugd over de verduidelijking dat de kaderrichtlijn inzake afval momenteel eveneens geldt voor
mijnafval;
8. is van mening dat het niet voldoende is mijnbouwactiviteiten te reguleren via de GPBV-richtlijn daar
de interpretatie van de in de richtlijn neergelegde beginselen inzake de best beschikbare technieken (BBT)naar verwachting uiteen zullen lopen en daar winningsactiviteiten en stilgelegde mijnbouwlocaties en afval-verwijdering niet onder de richtlijn vallen; spreekt zijn waardering uit voor het feit dat BBT-referentiedocu-menten zijn opgesteld om de beginselen van de richtlijn te verduidelijken; is voorts van mening dat derichtlijn inzake het storten van afvalstoffen niet het juiste kader biedt voor regulering van mijnafval enverzoekt de Commissie dan ook met klem een voorstel in te dienen voor een specifieke richtlijn betref-
fende mijnafval;
9. moedigt de Commissie aan de dialoog met de Europese mijnbouwindustrie te intensiveren om van de
daar aanwezige ervaring te profiteren en vast te stellen welke de best beschikbare technieken zijn;
10. onderstreept de behoefte aan opleidingsprogrammas voor alle soorten personeel die zich met mijn-
bouwactiviteiten bezighouden om ervoor te zorgen dat de bestaande juridische instrumenten op de juiste
wijze worden toegepast;
Wijzigingen op de Seveso II-richtlijn
11. spreekt zijn waardering uit voor het voorstel dat de Commissie onlangs heeft gedaan om de Seveso
II-richtlijn zodanig uit te breiden dat hieronder eveneens de gevaren vallen die voortkomen uit opslag- enverwerkingswerkzaamheden in de mijnbouw;
12. stelt vast dat deze wijzigingen de invoering vereisen van een groot aantal maatregelen om te voor-
komen dat hoeveelheden mijnafval van betekenis in het milieu komen, met inbegrip van noodplannen enmeer voorlichting van de burgers, alsmede raadplegingseisen;
13. verzoekt de Commissie met klem veranderingen voor te stellen en de lidstaten deze in te voeren,
om te waarborgen dat in de noodplannen uit hoofde van deze richtlijn de eventuele gevolgen op korte enlange termijn en maatregelen voor het herstel van het aangetaste milieu worden uiteengezet;C 65 E/384 NL 14.3.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 juli 2001
Inventaris
14. steunt het opstellen van een inventaris op basis van een gezamenlijke risicobeoordelingsmethode,
van alle werkende en stilgelegde mijnen en stortplaatsen van mijnafval om te zorgen voor de financieringdie noodzakelijk is om deze locaties vanuit milieuoogpunt veilig te maken; is van mening dat deze inven-
taris eveneens de kandidaat-lidstaten dient te omvatten;
15. juicht het feit toe dat de taskforce Baia Mare 21 risicoplaatsen ( hot spots ) heeft geïdentificeerd; steunt
voortzetting van de identificatie van hot spots op locaties die in bedrijf zijn en op stilgelegde locaties; stelt
voor onmiddellijk actieprogrammas op te zetten voor het herstel (ook van het milieu) van deze locaties,met name om te voorkomen dat zich in de toekomst ongevallen voordoen zoals in Doæana en Baia Mare;
Toekomstige richtlijn over mijnafval
16. acht dringend een richtlijn inzake mijnafval geboden die geldt voor werkende en stilgelegde locaties
en stortplaatsen; is van mening dat een dergelijke richtlijn bepalingen moet bevatten met het oog opactieprogrammas voor mijnafval en bepalingen ter vergemakkelijking van duurzamere winning, saneringvan locaties en terugdringing van de hoeveelheid geproduceerd afval, met inbegrip van de behandeling vandroog afval van metaalmijnen;
17. verzoekt de Commissie met klem wetgeving voor te stellen en de lidstaten deze in te voeren, uit
hoofde waarvan de verantwoordelijke mijnbouwonderneming verplicht is voor nieuwe en bestaande mij-nen en afvalbassins bedrijfsbeºindigingsprogrammas op te stellen en voldoende kredieten te reserverenvoor sluiting, herstel en nazorg, en voor veilige en duurzame behandeling van mijnafval zodat het pro-bleem van de buiten bedrijf gestelde mijnen zich in de toekomst niet meer voordoet;
18. stelt dat de verantwoordelijke onderneming als zich een ongeval voordoet volledig verantwoordelijk
moet zijn voor sanering en andere bijkomende kosten;
19. wijst er met nadruk op dat de lidstaten en de Gemeenschap verantwoordelijk zijn voor het herstel
van buiten bedrijf gestelde mijnen en afvalbassins, en is derhalve van mening dat de Structuurfondsen enandere EU-financiering een bijdrage zouden moeten kunnen leveren aan de sanering van verontreinigdelocaties;
20. is voorstander van wetgeving die verwijdering van cyanide en andere gevaarlijke stoffen in de
fabriek verplicht stelt alvorens afval in het afvalbassin wordt gestort;
21. spreekt zijn steun uit voor gezamenlijke minimumvoorschriften ten aanzien van positie, ontwerp,
bouw, bedrijf, onderhoud en buitenbedrijfstelling van afvalbassins, rekening houdend met de gevolgen dieklimaatverandering waarschijnlijk heeft op de weersomstandigheden;
*
**
22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede
aan de parlementen van de lidstaten.14.3.2002 NL C 65 E/385 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 juli 2001