Verslag 2013-2018 over de financiële situatie van de werkloosheidsregeling voor gewezen tijdelijke functionarissen of arbeidscontractanten, alsook parlementaire medewerkers die na de beëindiging van hun dienst bij een instelling van de Europese Unie werkloos zijn geworden

·Het aantal maandelijkse werkloosheidsuitkeringen is in 2015, en vooral in 2016, gedaald. In 2018 liepen echter meer contracten van arbeidscontractanten af, voornamelijk als gevolg van de hervorming van 2014 (verlenging van de maximumduur van de contracten van de AC’s 3ter van drie naar zes jaar).

Terwijl het Werkloosheidsfonds in 2013 een tekort van 1 miljoen EUR optekende en de gecumuleerde reserve van het fonds van 16,1 miljoen EUR begin 2009 was gedaald tot 2 miljoen EUR eind 2015, is de reserve van het werkloosheidsfonds thans opnieuw opgebouwd (eind 2018 bedroeg de reserve bijna 28 miljoen EUR).

Krachtens artikel 28 bis, lid 11, en artikel 96, lid 11, van de RAP moet de Commissie om de twee jaar bij de Raad een verslag indienen over de financiële situatie van de werkloosheidsregeling en het daarbij behorende speciale Werkloosheidsfonds. Als dat voor het evenwicht van de regeling noodzakelijk is, kan de Commissie bovendien, los van dit verslag, de in artikel 28 bis, lid 7, en artikel 96, lid 7, van de RAP vermelde bijdragen aanpassen door middel van gedelegeerde handelingen, overeenkomstig artikelen 111 en 112 van het Statuut.

Bij de hervorming van het Statuut van de ambtenaren en de RAP, die op 1 januari 2014 in werking is getreden, is de maximale duur van de arbeidsovereenkomsten van AC’s die op grond van artikel 3 ter van de RAP zijn aangeworven (hierna “AC’s 3ter” genoemd), verlengd van drie naar zes jaar.

Bij de hervorming van het Statuut van de ambtenaren en de RAP, die op 1 mei 2004 in werking is getreden, zijn naast een nieuwe categorie medewerkers met een tijdelijke arbeidsovereenkomst (de arbeidscontractanten - AC) ook nieuwe regels voor de bijdrage aan het Werkloosheidsfonds in de RAP ingevoerd.

De voorwaarden om deze uitkering te ontvangen, alsook de categorieën van begunstigden en de bijdragepercentages hebben bij de laatste hervormingen van het Statuut aanzienlijke wijzigingen ondergaan, wat met name gevolgen had voor de kasmiddelen van het fonds.

Overeenkomstig de Regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP) is de werkloosheidsuitkering van de EU bestemd voor gewezen arbeidscontractanten (AC), geaccrediteerde parlementaire medewerkers (GPM) of tijdelijke functionarissen (TF) die tegen hun wil werkloos zijn geworden (dus niet voor bijvoorbeeld medewerkers die zelf ontslag hebben genomen) na de beëindiging van hun dienstverband bij een EU-instelling. De uitkering is een aanvulling op de eventuele nationale werkloosheidsuitkering.

Verslag 2013-2018 over de financiële situatie van de werkloosheidsregeling voor gewezen tijdelijke functionarissen of arbeidscontractanten, alsook parlementaire medewerkers die na de beëindiging van hun dienst bij een instelling van de Europese Unie werkloos zijn geworden

–Regeling van de Commissie van 14 juli 1988, in onderlinge overeenstemming vastgesteld door de president van het Hof van Justitie op 4 juli 1989, tot vaststelling van de uitvoeringsvoorschriften voor de bepalingen betreffende de toekenning van de werkloosheidsuitkering aan tijdelijke functionarissen ter uitvoering van artikel 28 bis, lid 10, van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie.

In EUR, bedrag per 1 januari 2019

Het recht op een werkloosheidsuitkering is beperkt tot een derde van de daadwerkelijk gewerkte periode als tijdelijk functionaris (TF), arbeidscontractant (AC) of geaccrediteerd parlementair medewerker (GPM), met een maximum van 36 maanden. De uitkering is vanaf de zevende maand van werkloosheid aan een maximum gebonden en de minimale uitkering is geherwaardeerd.

Bij de hervorming van het Statuut van de ambtenaren en de RAP, die op 1 mei 2004 in werking is getreden, is de rechtsgrondslag veranderd die sinds 1985 gold om in aanmerking te komen voor het Werkloosheidsfonds en voor de bijdrage daaraan. De wijzigingen kunnen als volgt worden samengevat:

Hoewel er tussen 2013 (het referentiejaar) en 2015 sprake was van een zekere daling van het cumulatieve overschot, werd de trend vanaf die datum omgebogen en werd de aanzienlijke stijging van 2016 bevestigd en in 2017 verder gezet tot een maximum werd bereikt in 2018.

Tabel 1 geeft een overzicht van de inkomsten en uitgaven zoals ze zijn opgenomen in de boekhouding en van de daaruit voortvloeiende saldi. In 2014 zijn de GSZV-bijdragen geregulariseerd.

Volgens het kasstelsel worden transacties alleen geregistreerd als er sprake is van een instroom of een uitstroom van geld.

2.2Situatie op transactiebasis: operationele resultaten 2013-2018

Bij een boekhouding op transactiebasis worden de transacties geboekt op het tijdstip waarop de bijdrage aan het Werkloosheidsfonds of de betaling van de werkloosheidsuitkering verschuldigd is. Bijgevolg

·hebben sommige bijdragen die in het begin van jaar N zijn ontvangen, betrekking op actieve perioden aan het einde van jaar N-1.

·hebben sommige bedragen die in het begin van jaar N zijn betaald, betrekking op werkloosheidsperioden aan het einde van jaar N-1.

Volgens de geldende boekhoudkundige regels worden deze transacties opgenomen in jaar N-1.

In tabel 4 zijn de inkomsten en uitgaven volgens deze methode gepresenteerd, wat een beeld schetst van de jaarlijkse situatie van het Werkloosheidsfonds op transactiebasis.

Van 2013 tot 2015 zijn de uitgaven aanzienlijk gestegen, wat voornamelijk samenhangt met de nieuwe zittingsperiode van het Europees Parlement en het feit dat GPM’s in aanmerking kwamen om een werkloosheidsuitkering uit het Werkloosheidsfonds te ontvangen. Vanaf 2016 zijn deze uitgaven echter gedaald omdat een groot deel van de GPM’s de maximale duur van de werkloosheidsuitkering had bereikt en omdat de maximale contractduur voor de AC’s was verlengd van drie tot zes jaar (hervorming van het Statuut van 2014).

De ontvangsten nemen voortdurend toe, voornamelijk als gevolg van de oprichting van nieuwe agentschappen (uitvoerende en gedecentraliseerde agentschappen) en de toename van het aantal personeelsleden van de agentschappen. Voorts stijgt eveneens het aantal TF- en AC-contracten in de instellingen.

Het saldo van het fonds vertoonde in 2013 een tekort van meer dan 1 miljoen EUR en in 2014 van bijna 4,8 miljoen EUR. Deze ontwikkeling, als gevolg van de stijging van het aantal GPM’s dat een werkloosheidsuitkering ontving, is in 2015 echter aanzienlijk afgezwakt, waardoor het tekort van het fonds op 3 miljoen EUR werd gestabiliseerd. Sinds 2016 kon het Fonds, doordat verschillende categorieën begunstigden (maar in het bijzonder de GPM’s) de maximale duur van werkloosheidsuitkering hadden bereikt, elk jaar een netto-overschot optekenen, waardoor het operationele resultaat op meer dan 10 miljoen EUR uitkomt.

De onderstaande grafiek geeft de voormelde situatie weer.

2.3Situatie op transactiebasis: uitsplitsing van de uitgaven en inkomsten per instelling en voor de agentschappen tezamen 2013-2018

In tabel 5 zijn de uitgaven en inkomsten weergegeven per instelling en voor de agentschappen tezamen. Het eerste deel van de tabel geeft de absolute bedragen weer en het tweede deel geeft de percentages ten opzichte van het totaal aan uitgaven en inkomsten weer. Het effect van de aflopende zittingsperiode van het Europees Parlement op de uitgaven is in 2014 zeer duidelijk te zien aan een stijging van ruim 8 miljoen EUR ten opzichte van 2013. In 2015 blijven de uitgaven weliswaar hoog, maar toch lager dan die van 2014. Vanaf 2016 zijn ze sterk gedaald, tot ongeveer 3 miljoen EUR in 2018.

Opgemerkt zij met name dat bij de agentschappen tot dusver het niveau van de bijdragen hoger is dan dat van de uitgaven. Deze situatie is een logisch gevolg van het feit dat een groot deel van de personeelsleden van de agentschappen arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd heeft. Tegelijk moet worden vastgesteld dat de uitgaven voor personeelsleden van agentschappen in de periode 2013-2015 weliswaar aanzienlijk zijn gestegen, doch daarna een dalende trend hebben ingezet, tot circa 4 miljoen EUR in 2018, of een daling van bijna 50 % sinds 2015 (van 6 021 292 EUR in 2015 tot 4 083 952,15 EUR in 2018).