COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 28.04.1998 
COM( 1998) 245 dcf. 
VERSLAG VAN DE COMMISSIE 
OVER DE TENUITVOERLEGGING VAN VERORDENING (EEG) 
NR. 2455/92 VAN 23 JULI 1992 
betreffende de in- en uitvoer van 
bepaalde gevaarlijke chemische stoffen 

VERSLAG VAN DE COMMISSIE 
OVER DE TENUITVOERLEGGING VAN VERORDENING (EEG) 
NR. 2455/92 VAN DE RAAD 
BETREFFENDE DE IN- EN UITVOER 
VAN BEPAALDE GEVAARLIJKE CHEMISCHE STOFFEN 
Samenvatting 
Dit rapport wordt voorgelegd aan het Europees Parlement en aan de Raad overeenkomstig 
artikel 9 van de Verordening om de vooruitgang te beoordelen die gemaakt is sinds het eerste 
rapport in 1993. 
Het bevat een opsomming van de voornaamste voorschriften van de Verordening en een 
analyse van de taken die zijn gesteld aan de Lid-Staten, de Commissie en het bedrijfsleven, 
gevolgd door een overzicht van de opvattingen van deze verschillende partijen inzake de 
doelmatigheid van de Verordening. Dit rapport bevat een uitleg over het 
kennisgevingssysteem (EN) en over de procedure van voorafgaande geïnformeerde 
toestemming (PIC), alsmede een overzicht van de initiatieven die de Commissie en de Lid-
Staten hebben genomen om de doelmatigheid van de Verordening te verbeteren. 
Met rapport geeft tevens een beschouwing over toekomstige ontwikkelingen die mee kunnen 
helpen om de bescherming van de volksgezondheid en het milieu op internationaal niveau te 
verbeteren, in het bijzonder de onderhandelingen die gaande zijn voor een PIC-Verdrag. 
Dit rapport is gebaseerd op de bijdragen van Lid-Staten, bedrijfsleven, niet-gouvernementele 
organisaties en van de Commissie zelf. 
-2-
Inhoud 
pagina 
1. Achtergrondinformatie 4 
1.1 Kennisgeving van uitvoer (EN) 4 
1.2 PIC-procedure 5 
1.3 Voorschriften voor verpakking en kenmerken 6 
2. Taken van bedrijfsleven, Lid-Staten en Commissie 
krachtens de Verordening 6 
3. Beoordeling van de doelmatigheid van de Verordening 8 
3.1 De Commissie 8 
3.2 De Lid-Staten 9 
3.3 Het bedrijfsleven 9 
3.4 Niet-gouvernementele organisaties 10 
4. Initiatieven van de Commissie 11 
4.1 Inzake de Verordening 11 
4.2 Inzake het internationale niveau 12 
5. Toekomstige ontwikkelingen 14 
5.1 Verdere deelneming aan de onderhandelingen over het PIC-Verdrag 14 
5.2 Herziening van de algemene bepalingen van de Verordening 15 
5.3 Herziening van bijlagen I en II 15 
5.4 Documentatie 15 
5.5 Opbouwen van lokale competenties 15 
6. Conclusies 16 
Bijlage I: Het bestuursrechtelijk systeem en de controle op de naleving 
in de Lid-Staten van de EU 17 
Bijlage II: Statistieken 22 
Bijlage III: Aangewezen nationale autoriteiten in de Lid-Staten 26 
Bijlage IV: Lijst van afkortingen 30 
-5-
1. ACHTERGRONDINFORMATIE 
De verordening (EEG) nr. 2455/92' van de Raad betreffende de in- en uitvoer van 
bepaalde gevaarlijke chemische stoffen, hierna de Verordening genoemd, werd 
aangenomen op 23 juli 1992 en trad in werking op 29 november 1992, als vervanging 
en uitbreiding van verordening (EEG) nr. 1734/882 van de Raad. De Verordening heeft 
een drieledig doel: 
• het opzetten van een gemeenschappelijk kennisgevings- en informatiesysteem voor 
uitvoer naar derde landen van chemische stoffen, die in de Gemeenschap zijn 
verboden of aan strenge voorschriften zijn onderworpen vanwege hun effecten op de 
volksgezondheid of het milieu (deze chemische stoffen staan vermeld in bijlage I van 
de Verordening); (Artikel 4) 
• het in de Gemeenschap toepassen en verplicht stellen van de UNEP/FAO-procedure 
van voorafgaande geïnformeerde toestemming (PIC) voor invoer uit en uitvoer naar 
derde landen van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen (deze chemische stoffen 
slaan vermeld in bijlage II van de Verordening); (Artikel 5) 
• het zeker stellen dat gevaarlijke chemische stoffen en preparaten bestemd voor 
uitvoer naar derde landen op precies dezelfde wijze zijn gekenmerkt en verpakt als 
dat ze moeten zijn binnen de Gemeenschap. (Artikel 7) 
1.1 Kennisgeving van uitvoer (EN) 
De EU-procedure voor kennisgeving van uitvoer is van toepassing op chemische stoffen 
en groepen van stoffen die zijn vermeld in bijlage I van de Verordening (gewijzigd bij 
verordening (EG) nr. 3135/941 van de Raad van 15 december 1994). Deze lijst bevat op 
het ogenblik 39 chemische stoffen of groepen van stoffen, die door de communautaire 
wetgeving zijn verboden of aan strenge voorschriften zijn onderworpen. 
De twee voornaamste bronnen van de communautaire wetgeving die verbodsbepalingen 
of strenge voorschriften opleggen voor chemische stoffen zijn de richtlijn 76/769/EEG4 
van de Raad, laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 97/1 O/EG5 van de Raad, die het op de 
markt brengen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten inperkt en 
richtlijn 79/117/EEG6 van de Raad, laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 91/188/EEG7 van 
de Raad, die het op de markt brengen en het gebruik van gewasbeschermingsproducten 
verbiedt die bepaalde actieve substanties bevatten. 
1 PB nr. L 251 van 29.08.92, blz. 13 
2 PB nr. L 155 van 22.06.88, blz. 2 
3 PB nr. L 332 van 22.12.94, blz. 1 
4 PB nr. L 262 van 27.09.76, blz. 201 
' PB nr. L 68 van 08.03.97, blz. 24 
fi PB nr. L 33 van 08.02.79, blz.36 
7 PB nr. L 92 van 13.04.91, blz. 42 
-4-
Er moet kennis worden gegeven voor een eerste uitvoer naar een land buiten de 
Gemeenschap van een in bijlage I vermelde chemische stof tenminste 30 dagen voordat 
de uilvoer zou moeten plaatsvinden. Er wordt een referentienummer (ERN) toegewezen 
;i;in de chemische slof alhankelijk van de bestemming ervan. Voor de daarop volgende 
uilvoerzendingen van dezelfde chemische stof vanuit de EU naar hetzelfde derde land 
behoeven geen kennisgevingen meer te worden gedaan, maar de exporteur moet ervoor 
zorgen dal de uitvoerzending vergezeld gaat van het referentienummer dat is 
toegewezen voor de eerste uitvoer. Een preparaat dat een in bijlage I vermelde 
chemische stof bevat is ook kennisgevingsplichtig. Er wordt een specifiek 
referentienummer toegewezen aan preparaten die dezelfde stof bevatten en dezelfde 
classificatie hebben volgens de betreffende communautaire wetgeving. 
Bijlage III van de Verordening geeft aan, welke informatie moet worden ingevuld op het 
formulier voor kennisgeving van uitvoer. Deze is laatstelijk gewijzigd bij verordening 
1492/968 van de Commissie van 26 juli 1996. 
1.2 MC'-procedure 
De internationale vrijwillige procedure van voorafgaande geïnformeerde toestemming 
(PIC) is gebaseerd op de gewijzigde richtsnoeren van Londen voor informatie van 
gegevens over chemicaliën in de internationale handel (UNEP, 1989) en op de 
gewijzigde Gedragscode betreffende de distributie en het gebruik van 
bestrijdingsmiddelen (FAO, 1990). De PIC-procedure is een middel om op formele 
wijze de besluiten van invoerende landen over hun wensen aangaande toekomstige 
zendingen van bepaalde potentieel gevaarlijke chemische stoffen te verzamelen en te 
verspreiden, door hen te informeren over de acties die door andere landen zijn 
ondernomen om het gebruik van deze chemische stoffen te verbieden of aan strenge 
voorschriften te onderwerpen. Het doel is om te bevorderen dat er een gedeelde 
verantwoordelijkheid ontstaat tussen de in- en uitvoerlanden voor de bescherming van 
de volksgezondheid en het milieu tegen de schadelijke effecten van bepaalde gevaarlijke 
chemische sloffen, die internationaal worden verhandeld. Een volledige lijst van de 
besluiten inzake de invoer in de deelnemende landen van chemische stoffen die zijn 
verboden of aan strenge voorschriften zijn onderworpen op internationaal niveau wordt 
elke 12 maanden gepubliceerd in de "PIC-circulaire". Een tussentijdse 6-maandelijkse 
uitgave bevat de nieuwe besluiten die zijn ontvangen na publikatie van de vorige 
volledige lijst. De procedure wordt gezamenlijk uitgevoerd door de FAO en de 
UNEP/IRPTC (Internationaal Register van potentieel giftige chemische stoffen). 
De verordening 2455/92 verklaart de PIC-procedure verbindend voor de uitvoer van 
chemische stoffen vanuit de Europese Unie naar de deelnemende landen, hetgeen 
betekent dat de in de Gemeenschap gevestigde exporteurs (en in de bij de EER 
aangesloten landen) zich moeten houden aan de invoerbepalingen die zijn opgelegd 
door de landen die deelnemen aan de PIC-procedure. Bijlage II van de Verordening 
bevat de lijst van de chemische stoffen, de landen en de besluiten met betrekking tot de 
invoer die vallen onder het PIC-systeem. Deze bijlage wordt regelmatig herzien. Op het 
ogenblik is de EU het enige "land" waar de PIC-procedure verbindend is verklaard. 
K PB nr. I- 189 van 30.07.96, blz. 19 
1.3 Voorschriften voor verpakking en kenmerken 
Gevaarlijke chemische stoffen en preparaten, zoals die zijn gedefinieerd door de 
communautaire wetgeving, moeten voor uitvoer op dezelfde wijze worden verpakt en 
gekenmerkt alsof ze bestemd waren voor de Europese markt (specifieke voorschriften 
staan in richtlijnen 67/548/EEG", 78/63 l/EEG10 en 88/379/EEG", zoals gewijzigd); dat 
betekent dat het etiket dezelfde informatie dient te bevatten en in de taal is opgesteld 
van het land van invoer voor zover praktisch uitvoerbaar. Bovendien moeten de 
voorschriften voor etikettering van het land van invoer in acht worden genomen. 
2. TAKEN VAN BEDRIJFSLEVEN, LIDSTATEN EN COMMISSIE 
KRACHTENS DE VERORDENING 
De taken van de verschillende betrokken partijen zijn duidelijk aangegeven in de 
Verordening. 
Wat betreft de Lid-Staten, zij moeten: 
- één of meer officiële autoriteiten aanwijzen als verantwoordelijke organen voor de 
tenuitvoerlegging van de Verordening en als contactpunten voor de exporteurs. Alle 
Lid-Staten hebben dit gedaan (de lijst staat in bijlage III); 
- wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen invoeren om op te kunnen treden bij 
overtredingen; 
- er voor zorg dragen dat de exporteurs de kennisgevings- en PIC-proccdures naleven; 
- het van de Commissie verkregen referentienummer doorgeven aan de exporteur, 
voordat de eerste uitvoer plaatsvindt; 
- er voor zorg dragen dat de exporteurs de voorschriften naleven inzake de etikettering 
van gevaarlijke chemische stoffen en preparaten; 
- nauw met de Commissie samenwerken om de risico's te beoordelen die worden 
veroorzaakt door de chemische stoffen die onder de PIC-procedure vallen, teneinde 
EU-besluiten vast te stellen inzake de invoer van die chemische stoffen in de EU; 
- de Commissie informeren over de ontvangen kennisgevingen inzake de invoer in de 
EU van chemische stoffen, waarvan vervaardiging, toepassing, verwerking, verbruik, 
vervoer en/of verkoop verboden, dan wel aan beperkingen onderworpen zijn in het 
land van uitvoer. 
Met bestuursrechtelijke systeem en de controle op de naleving in de Lid-Staten van de 
EU en in Noorwegen worden beschreven in bijlage I van dit rapport. 
Wat betreft de Commissie, deze moet: 
- de aangewezen nationale autoriteiten binnen 24 uur een uniek referentienummer 
(ERN) meedelen voor de eerste uitvoer van chemische stoffen, waarvoor een 
kennisgevingsplicht bestaat naar een niet-EU land. Deze referentienummers zullen 
" PBnr. L 196 van 16.08.67, blz. 1 
10 PB nr. L 206 van 29.07.78, blz. 13 
11 PB nr. L 187 van 16.07.88, blz. 14 
-tf-
elke 6 maanden worden gepubliceerd in het Publikatieblad van de Europese 
Gemeenschappen; 
-de aangewezen nationale autoriteiten inlichten door middel van een gedeeltelijk 
ingevuld formulier voor kennisgeving van uitvoer, dat gegevens over classificatie en 
etikettering bevat voor de chemische stof waarvoor een kennisgevingsplicht bestaat of 
voor een preparaat dat een dergelijke chemische stof bevat, alsmede de redenen voor 
de inperkende maatregelen inzake het op de markt brengen en het gebruik ervan, 
vergezeld van verwijzingen naar de wetgeving; 
- een afschrift van de kennisgeving zenden aan de aangewezen autoriteiten van de 
andere Lid-Staten en van bij de EER aangesloten landen en tevens naar de IRPTC; 
- aan derde landen, die binnen de laatste zes maanden een kennisgeving hebben 
ontvangen, de wijzigingen doorgeven in de communautaire wetgeving over het op de 
markt brengen en het gebruik of de etikettering van de betreffende stof of van het 
betreffende preparaat; 
- alle kennisgevingen van invoer registreren die voldoen aan de bepalingen van de 
Verordening; deze informatie wordt periodiek aan de Lid-Staten doorgegeven; 
- aan de Lid-Staten informatie doorgeven inzake aan de PIC-procedure onderworpen 
chemische stoffen en besluiten van derde landen, wat betreft verbods- of beperkende 
bepalingen voor deze chemische stoffen; en bijlage II van de Verordening 
dienovereenkomstig aan te passen; 
- het gezamenlijke FAO/UNEP-secretariaat van de Gemeenschap in te lichten over 
besluiten met betrekking lot de invoer in het kader van het PIC-systeem; 
- als de gemeenschappelijke aangewezen autoriteit fungeren voor de Europese Unie 
voor de uitwisseling van gegevens tussen Lid-Staten en de FAO/UNEP; 
- bijlage I wijzigen, in nauwe samenwerking met de Lid-Staten, aan de hand van de 
ontwikkelingen in de communautaire wetgeving; en de IRPTC op de hoogte stellen 
van chemische stoffen die worden opgenomen in bijlage I; 
- de voorzittersrol vervullen tijdens vergaderingen van de aangewezen autoriteiten 
inzake de tenuitvoerlegging van de Verordening; 
- nauwgezet de tenuitvoerlegging van de Verordening volgen en beoordelen en daarover 
regelmatig verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad. 
Eind 1992 werd officieel het European Chemicals Bureau (ECB) opgericht in het 
gemeenschappelijk researchcentrum in Ispra bij besluit van de Commissie (COM(92) 
585 definitief). De bestuursrechtelijke verantwoordelijkheid voor de procedure van 
kennisgeving van in- en uitvoer werd in 1995 overgedragen aan het ECB. Het 
directoraat Algemeen milieubeheer, nucleaire veiligheid en bescherming van de 
bevolking blijft zich bezighouden met de politieke aspecten. 
Wat betreft de Exporteurs, deze moeten: 
- controleren of een voor uitvoer bestemde chemische stof is vermeld in bijlage I en als 
dat het geval is, of er al een referentienummer is toegewezen voor uitvoer van deze 
chemische stof naar dat land van bestemming. Als het de eerste keer is dat uitvoer 
plaatsvindt, moeten de exporteurs de in bijlage III vermelde gegevens naar de 
aangewezen autoriteit opsturen, op zijn minst 30 dagen voordat de uitvoer plaats zou 
-7-
moeten hebben. Voor elke volgende uitvoer dient het betreffende referentienummer te 
worden opgenomen in de documenten die de uitvoerzending begeleiden; 
• nagaan of een voor uitvoer bestemde chemische stof is vermeld in bijlage II; als dat het 
geval is, of er een invoerbesluit is vermeld voor dat importerende land. De exporteurs 
moeten alle invoerbesluiten naleven en als er geen besluiten met betrekking tot de 
invoer zijn vermeld, moet het status quo principe worden toegepast. Dit betekent dat 
de chemische stof niet moet worden uitgevoerd zonder de uitdrukkelijke toestemming 
van het importerende land, tenzij het om een gewasbeschermingsproduct gaat dat in 
het importerende land is geregistreerd of als het om een chemische stof gaat waarvan 
het gebruik of de invoer is toegestaan door een andere actie van het importerende land. 
Exporteurs worden aangeraden om inlichtingen in te winnen bij de aangewezen 
autoriteit van het importerende land, om te weten te komen of de regering ervan een 
besluit heeft genomen met betrekking tot de invoer dat nog niet is opgenomen in 
bijlage II; 
alle chemische sloffen of preparaten die vanuit de EU worden uitgevoerd te verpakken 
en te kenmerken volgens de Gemeenschapswetgeving. 
3. BEOORDELING VAN DE DOELMATIGHEID VAN DE VERORDENING 
Commentaren over de doelmatigheid van de Verordening zijn vergaard door het vragen 
van de mening van de verschillende betrokken partijen over de voor- en nadelen. 
3.1 De Commissie 
De Commissie beschouwt de Verordening doelmatig, in het bijzonder het 
referentienummersy steem : 
- binnen de EU circuleren de gegevens zonder problemen; 
- er is een aanzienlijke ervaring opgedaan wat betreft internationale 
uitwisselingssystemen van gegevens; 
- het EU-systeem dient als basis voor andere niet-EU wetgevingen, bijvoorbeeld in 
Zwitserland. 
Er bestaan echter een aantal knelpunten die nog om een oplossing vragen: 
- er is nog geen routineprocedure vastgelegd wat betreft de kennisgevingen van invoer; 
- bij het wijzigen van bijlage I zijn er problemen gerezen over de definitie van 'aan 
strenge beperkingen onderworpen' chemische stoffen; 
- de huidige procedure voor herziening van bijlage II is erg omslachtig en tijdrovend 
en moet worden gestroomlijnd, omdat er jaarlijks wijzigingen worden aangebracht 
(ditzelfde geldt tevens voor de procedure voor het nemen van 
Gemeenschapsbesluiten van invoer); 
- sommige kennisgevingen van uitvoer hebben de betrokken aangewezen autoriteiten 
in de importerende landen nooit bereikt. 
-8-
3.2 De Lid-Staten 
• De kennisgevingsprocedure voor uitvoer. 
Volgens de antwoorden die zijn verkregen via een enquêteformulier dat onlangs aan de 
aangewezen autoriteiten van de EU (plus Noorwegen) is verstuurd, wordt het bestaande 
kennisgevingssysteem in het algemeen beschouwd als doelmatig en de administratieve 
belasting als redelijk. Er bestaat een brede ondersteuning voor het idee om de douane 
actief te laten deelnemen aan het toezicht op de naleving. 
Er worden echter een aantal moeilijkheden gesignaleerd: 
- op de kennisgeving van uitvoer wordt gevraagd naar de geschatte hoeveelheid 
chemische stof die naar het land van bestemming zal worden gezonden gedurende het 
jaar dat volgt op de eerste uitvoer. Deze informatie wordt beschouwd als onvoldoende 
en er zouden meer bijzonderheden moeten worden verstrekt; 
- de betekenissen van de gebruikscategorieën "chemische stoffen in gebruiksartikelen", 
"chemische stoffen voor industrieel gebruik" en "gewasbeschermingsproducten" 
alsmede van de technische term "aan strenge beperkingen onderworpen" zouden 
nauwkeuriger moeten worden gedefinieerd. 
• I Iet PIC-systcem wordt in het algemeen beschouwd als doelmatig. 
I Iet wordt echter benadrukt dat: 
- het PIC-systeem alleen verbindend is voor de EU-landen. Het zou beter werken als er 
een voor de hele wereld wettelijk verbindend document zou worden ingevoerd (PIC-
Verdrag, zie hieronder); 
- het PIC-systeem geldt voor chemische stoffen met meerdere 
toepassingsmogelijkheden (dat wil zeggen dat ze verschillende gebruikscategorieën 
hebben). Het gebruik kan voor een bepaalde gebruikscategorie verboden zijn en het 
gebruik kan voor andere categorieën zijn toegestaan. Er kan daarom verwarring en 
tweeslachtigheid ontstaan over de status van de besluiten van de landen van invoer; 
- er meer aandacht moet worden besteed aan de bestaande handel en gebruik van 
gevaarlijke chemische stoffen en aan de problemen die deze kunnen veroorzaken in 
ontwikkelingslanden, als chemische stoffen worden opgenomen in de PIC-procedure. 
3.3 Het bedrijfsleven 
Het bedrijfsleven is in het algemeen goed geïnformeerd en bereid om mee te werken en 
deel te nemen aan de kennisgevingsprocedure. Het systeem zou volgens hen niet moeten 
worden overladen, maar worden beperkt tot een klein aantal chemische stoffen die 
verboden zijn of aan strenge beperkingen moeten zijn onderworpen om redenen van 
volksgezondheid of milieu. 
De deelnemers aan een schriftelijke enquête als voorbereiding voor de Conferentie over 
internationale handel in gevaarlijke chemische stoffen, die van 5-7 juli 1995 in Brussel 
werd gehouden (zie hieronder) hebben geen kritiek uitgeoefend op enig onderdeel van 
de Verordening of problemen gesignaleerd. 
•9-
In de antwoorden op een schriftelijke enquête die onlangs is verstuurd aan de 
aangewezen autoriteiten, hebben deze geen melding gemaakt van klachten uit het 
bedrijfsleven over problemen met het vertrouwelijke karakter van de gegevens. De 
bezorgdheid hierover is in het algemeen weggenomen na overleg. 
Er worden echter een aantal knelpunten gesignaleerd: 
- er waren een aantal problemen met vertragingen voordat de uitvoer plaats kon vinden; 
- er waren problemen met de behandeling van chemische stoffen die voor velerlei 
gebruik geschikt zijn. Zoals de Verordening op dit moment functioneert, moet voor 
een chemische stof als deze eenmaal is vermeld in bijlage I altijd een kennisgeving 
worden gezonden, onafhankelijk van het voorgenomen gebruik. Het bedrijfsleven 
vindt dat er geen kennisgevingsprocedure behoeft te worden toegepast voor chemische 
stoffen die geschikt zijn voor velerlei gebruik, als hun voorgenomen gebruik in de 
importerende landen niet is verboden of aan strenge beperkingen is onderworpen in de 
EU; 
- het bedrijfsleven in de EU steunt de PIC-procedure zoals die nu bestaat. Er heerst 
echter wel de mening dat bijlage II regelmatiger moeten worden bijgewerkt om te 
zorgen dat invoerbesluiten beter bekend raken. 
3.4 Niet-gouvernementele organisaties 
• In een toespraak die was voorbereid voor de Conferentie over internationale handel in 
gevaarlijke chemische stoffen, die van 5-7 juli 1995 in Brussel werd gehouden, werd 
aangegeven dat de situatie in de geïndustrialiseerde landen verschilt van de situatie in 
de ontwikkelingslanden en dat daarom de regels voor de handel, voor de beslissing 
over de classificatie van de chemische stoffen en voor de veiligheidsmaatregelen niet 
exact toepasbaar waren. Het schijnt dat de verschillende problemen die verband 
houden met de verwerking van chemische stoffen in ontwikkelingslanden toeneemt. 
Daarenboven legt het beperkende kader, het gebrek aan infrastructuren, know-how en 
uitrusting zoals geschikte beschermende kleding in ontwikkelingslanden, een groter 
deel van de verantwoordelijkheid op de schouders van de landen die chemische stoffen 
uitvoeren, met inbegrip van het verlenen van assistentie om de situatie in de 
ontwikkelingslanden te verbeteren. 
Om de situatie te verbeteren werd voorgesteld dat: 
- exporterende landen een grotere rol moeten gaan spelen bij het verschaffen van 
gegevens; de kennisgeving bij de eerste uitvoer wordt als onvoldoende beschouwd, 
- de criteria voor het opnemen van chemische stoffen in de PIC-lijst moeten worden 
herzien en er voorstellen moeten komen, bijvoorbeeld om de praktische 
omstandigheden in de landen van invoer in aanmerking te nemen, 
- de bedrijven die verboden of aan strenge beperkingen onderworpen chemische stoffen 
produceren, niet naar elders worden overgebracht, 
- de beperkende maatregelen voor de handel in gevaarlijke chemische stoffen moeten 
worden gehandhaafd, ondanks de principes van vrije handel. 
-10-
• Er bestaat nog steeds veel bezorgdheid inzake het gebruik van chemische stoffen in 
ontwikkelingslanden, bijvoorbeeld het gebrek aan bewustzijn, onvoldoende normering, 
verouderde technologie, aanvechtbare kosten-batenanalyses en de 
toepassingsomstandigheden, met name voor gewasbeschermingsproducten. De PIC-
procedure had een zeer beperkt effect in de ontwikkelingslanden. 
4. INITIATIEVEN VAN DE COMMISSIE 
Hoewel de doelmatigheid van de Verordening in het algemeen werd beschouwd als 
bevredigend, zoals hierboven werd aangegeven, kunnen er wel verbeteringen worden 
aangebracht. Met dit doel heeft de Commissie de volgende activiteiten ontplooid sinds 
het eerste rapport ( 1993): 
4.1 Inzake de Verordening 
• Voorbereiding en vaststelling van: 
- Verordening (EG) nr. 41/94'2 van de Commissie (eerste wijziging van bijlage II). 
Er werden zes chemische stoffen en de definitieve besluiten van 18 derde landen met 
betrekking tot de invoer aan de lijst toegevoegd. 
- Verordening (EG) nr. 3135/94 van de Raad (wijziging van bijlage I). 
Er werden vijftien chemische stoffen of groepen van stoffen aan de lijst toegevoegd 
die door de Gemeenschapswetgeving zijn verboden of aan strenge beperkingen zijn 
onderworpen voor bepaalde gebruiken. 
- Verordening (EG) nr. 1492/96 van de Commissie (wijziging van bijlage II en 
bijlage III). 
De lijst van PIC stoffen omvat nu 17 chemische stoffen/preparaten (12 pesticiden en 
5 industriële chemicaliën). Bijlage III bevat meer uitgebreide gegevens die met de 
kennisgeving van uitvoer moeten worden verstrekt, zoals het CUS-douanenummer en 
de gecombineerde nomenclatuur code voor eenvoudigere identiteitsbepaling; het 
voorgenomen gebruik, indien bekend, van de chemische stof; de redenen waarom de 
chemische stof is verboden in de EU of aan strenge beperkingen is onderworpen; de 
geschatte hoeveelheid die in het jaar na de eerste uitvoer zal worden uitgevoerd en de 
naam van de importeur. Het formulier voor kennisgeving van uitvoer is nu vergezeld 
van een ontvangstbevestiging voor beter toezicht op de werking van het systeem. 
- Verordening (EG) nr. 1237/9713 van de Commissie (wijziging van bijlage II). 
Een verdere wijziging van bijlage II die nu ook de voorlopige besluiten bevat van de 
deelnemende derde landen. 
• Opstelling van nieuwe criteria voor het toevoegen van chemische stoffen aan bijlage 
I, met het oog op het identificeren van chemische stoffen die aan strenge beperkingen 
zijn onderworpen in de EU. 
12 PBnr. L 08 van 12.01.94, blz. 1 
" PB nr. L 173 van 01.07.97, blz. 37 
-11-
• 
• Samenwerking met het DG XXI (Douanerechten en indirecte belastingen) als een 
voortzetting van de werkgroep "Samenwerking met de douane" die door de 
Commissie in het leven was geroepen. Het doel is om de controle op de naleving van 
de Verordening te verbeteren. De verboden of aan strenge beperkingen onderworpen 
chemische stoffen zijn nu geïdentificeerd in de Gecombineerde nomenclatuur (GN) 
code. 
Ontwikkeling van de Europese databank van in- en uitvoergegevens (EDEXIM, 
1996). 
Deze databank bevat specifieke gegevens over de kennisgevingen van uitvoer en de 
lijst van alle ontvangen kennisgevingen. De databank is aan alle aangewezen 
nationale autoriteiten van de EU toegezonden en tevens aan de douane-autoriteiten 
van de Lid-Staten. De aangewezen autoriteiten van niet EU-landen kunnen gratis een 
niet-vertrouwelijke versie van deze databank verkrijgen; tevens wordt deze aan het 
bedrijfsleven en aan andere organisaties tegen kostprijs ter beschikking gesteld. Op 
dit moment wordt er een on-line versie getest. 
Publicatie van de gids "Informatie voor de importeur" in het Duits, Engels, Frans, 
Italiaans, Nederlands en Spaans. 
Organisatie van periodieke vergaderingen met de aangewezen autoriteiten van de EU 
en de EER om lopende kwesties te bespreken inzake de uitvoering van de 
Verordening (tot dusver hebben 15 van dit soort vergaderingen plaatsgevonden). 
Organisatie van speciale vergaderingen om specifieke problemen te bespreken, 
bijvoorbeeld het opzetten van een databank, samenwerking met de douane, het 
definiëren van criteria voor bijlage I. 
4.2 Inzake het internationale niveau 
• Het organiseren, op initiatief van het Europees Parlement, van een Conferentie over 
internationale handel in gevaarlijke chemische stoffen, die van 5-7 juli 1995 in 
Brussel werd gehouden en werd bijgewoond door meer dan 150 deelnemers uit 37 
landen. 
De volgende onderwerpen en aanbevelingen kunnen worden genoemd als resultaat 
van die Conferentie: 
- volgens de antwoorden op een enquête die is gehouden onder 317 aangewezen 
autoriteiten, ondernemingen, NGO's en andere organisaties in EU- en niet-EU 
landen, heeft een aantal kennisgevingen van uitvoer de ontvangende aangewezen 
autoriteit nooit bereikt; 
- er moeten aanvullende maatregelen worden genomen in overeenstemming met de 
besluiten van de UNEP Beheersraad, met name het geleidelijk afschaffen van 
chemische stoffen die op de hele wereld problemen veroorzaken, het bevorderen 
van alternatieve landbouwtechnieken, het opvoeren van opleidingsniveau en 
lokale competenties samen met de betreffende internationale organisaties zoals de 
FAOenUNITAR; 
-12-
- de Verordening moet worden gewijzigd door het aantal gegevens uit te breiden dat 
vervat is in de kennisgeving van uitvoer en door de tijdsduur te verlengen tussen 
de kennisgeving en de aankomst van de goederen; en door het meerdere malen 
sturen van de kennisgeving van uitvoer. Er moet een minimum hoeveelheid 
worden ingesteld waaronder een kennisgeving niet verplicht is om onderscheid te 
kunnen maken tussen vrijgesteld laboraloriumgebruik en andere gebruiken, als het 
voorgenomen gebruik niet bekend is. De reikwijdte van de Verordening moet 
worden uitgebreid, bijvoorbeeld om ook gewasbeschermingsproducten op te 
nemen waarvoor geen registratie is toegekend of waarvoor deze is ingetrokken 
vanwege gevaar voor volksgezondheid of het milieu. 
• Als vervolg op de Conferentie over internationale handel werd een onderzoek 
ingesteld in alle derde landen waarheen een kennisgeving van uitvoer is gestuurd, om 
na te gaan of de aangewezen nationale autoriteiten de in de afgelopen vier jaren 
verzonden kennisgevingen van uitvoer vanuit de Europese Unie hadden ontvangen. 
Met de hulp eveneens van Commissiedelegaties aan wie een circulaire werd 
gezonden was het mogelijk om uit te vinden dat als een kennisgeving van uitvoer niet 
was ontvangen, dit in veel landen het gevolg was van reorganisaties van ministeries 
of regeringsinstellingen, of eenvoudigweg vanwege verkeerde of verouderde 
adresgegevens in de PIC-circulaires. Dit onderzoek gaf de Commissie de gelegenheid 
om waardevolle contacten te leggen met de verantwoordelijke autoriteiten in veel 
derde landen, om na te gaan wat hun kennis is van de Verordening en van het PIC-
systeem, om gegevens en documentatie uit te wisselen en om hen in te lichten over 
de beschikbaarheid van de EDEXIM-databank, om een aantal contacten te leggen 
voor verdere samenwerking en, in het algemeen, om het bewustzijn te versterken 
voor de problemen die verbonden zijn met de handel in gevaarlijke chemische 
stoffen. 
• Deelneming aan de onderhandelingen over een PIC-Verdrag, na de besluiten die in 
november 1994 zijn genomen door de Raad van de FAO en in mei 1995 door de 
Raad van de UNEP over respectievelijk het opstellen van een voorstel voor een 
wettelijk-verbindend document voor de invoering van de procedure van voorafgaand 
geïnformeerde toestemming als onderdeel van het gemeenschappelijke FAO/UNEP-
programma over PIC en het bijeenroepen van een Intergouvernementeel 
onderhandelingscomité (INC), met als opdracht om een internationaal wettelijk-
bindend document uit te denken voor de toepassing van de PIC-procedure voor 
bepaalde gevaarlijke chemische stoffen en gewasbeschermingsproducten in de 
internationale handel. Tijdens deze onderhandelingen heeft de EG voor het eerst het 
recht van volledige deelneming en stemrecht gekregen in Verenigde Naties verband. 
De Commissie en de Lid-Staten hebben dankzij hun ervaringen met de Verordening 
een actieve rol gespeeld tijdens de eerste vier zittingen en sterke argumenten naar 
voren gebracht ten gunste van het opnemen in het toekomstige verdrag van de 
verplichtingen wat betreft kennisgeving van uitvoer en classificatie en etikettering. 
-13-
• 
• Financiële bijdrage aan de UNITAR-activiteiten om de Nationale Profielen14 te 
ontwikkelen, regionale discussiebijeenkomsten te organiseren over de PIC-procedure 
en informatie te verstrekken over het verantwoord omgaan met chemische stoffen in 
ontwikkelingslanden. 
Financiering van de "Pesticiden- en milieu-databank" gecoördineerd door het 
"Centre de Coopération Internationale en Recherche Agronomique pour le 
Développement (CIRAD)" in Montpellier (Frankrijk). De databank bevat gegevens 
over de gebruiksomstandigheden, veilige toepassing, toxicologische en 
ecotoxicologische eigenschappen van meer dan 8.000 in de handel zijnde producten, 
waaronder PIC-pesticiden, die worden gebruikt in 29 Afrikaanse en 6 Aziatische 
landen. 
Financiële bijdrage aan de GTZ (Deutsche Gesellschaft für Technische 
Zusammenarbeit), die is gespecialiseerd in opleidingsprojecten en assistentie aan 
ontwikkelingslanden in samenwerking met WHO, UNITAR en andere internationale 
organisaties. Het project "Bevordering van de principes van kwaliteitsborging" 
bestond uit het opleiden van personeel hiervoor en vooral voor het opzetten van 
laboratoria volgens internationaal aanvaarde normen in bepaalde 
ontwikkelingslanden. 
In een breder perspectief is het zeker de moeite waard om te vermelden dat het IVth 
gewijzigde Lomé-Verdrag dat in 1995 is getekend tussen de Commissie en de ACP-
landen en inzonderheid de artikelen die betrekking hebben op milieubescherming, 
bepaalt dat een ACP-land technische gegevens kan opvragen van de Gemeenschap 
over gewasbeschermingsproducten en andere chemische producten met het doel om 
deze landen bij te staan bij het ontwikkelen van een veilig gebruik van deze 
producten. 
5. TOEKOMSTIGE ONTWIKKELINGEN 
De toekomstige ontwikkelingen zijn in sterke mate, maar niet uitsluitend, afhankelijk 
van de resultaten van de onderhandelingen over het PIC-Verdrag. 
5.1 Verdere deelneming aan de onderhandelingen over het PIC-Verdrag 
De huidige discussies over een PIC-Verdrag moeten worden afgerond in het einde van 
1998. Sommige bepalingen, met name die verband houden met de procedure voor 
internationale gegevensuitwisseling, kunnen verschillen van de betrokken huidige EU-
bepalingen. Daarom is het tijdsschema voor wijziging van de EU-wetgeving afhankelijk 
van de vooruitgang die wordt geboekt bij het adopteren van het UNEP/FAO document. 
Er zal hopelijk een verbindende PIC-procedure voor derde landen worden ingevoerd en 
een betere uitwisseling van gegevens tot stand komen. Het Verdrag zal een bijdrage zijn 
voor de acties voorzien in hoofdstuk 19 van agenda 21 van de UNCED-conferentie in 
Rio de Janeiro. 
14 Het Nationaal Profiel is een zeer uitgebreid document dat gegevens bevat over de wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen, de toepassingen van chemische stoffen en een beoordeling van de 
prioriteiten voor risicomanagement in een bepaald land. 
-14-
5.2 Herziening van de algemene bepalingen van de Verordening 
Rekening houdend met de aanbevelingen die zijn gedaan tijdens de Conferentie over de 
internationale handel in gevaarlijke chemische stoffen in 1995 en de resultaten van de 
onderhandelingen over het PIC-Verdrag, zoals hierboven vermeld, zou de uitwisseling 
van gegevens in het kennisgevings- / PIC-systeem kunnen worden uitgebreid: 
• door het opnemen van andere onderdelen van de Gemeenschapswetgeving, 
bijvoorbeeld de bepalingen betreffende de kennisgevingsprocedure van artikelen die 
gevaarlijke chemische bestanddelen bevatten, zoals asbest of PCB/PCT, en van 
veiligheidsmaatregelen voor gebruikers; 
• met chemische sloften, meestal pesticiden, die niet zijn vermeld in bijlage I, maar 
waarvoor belangrijke problemen voor het milieu of de mens zijn waargenomen in 
ontwikkelingslanden; 
• door de verplichte rapportage van de hoeveelheden aan PIC stoffen en bijlage I 
stoffen die jaarlijks vervaardigd en verhandeld worden. 
Ook werd voorgesteld om aandacht te besteden aan het "transif'-probleem, bijvoorbeeld 
dat een bepaalde stof wordt uitgevoerd via een transit-land dat zelf niet deelneemt aan 
de PIC-procedure. Een verklaring over de uiteindelijke bestemming van de chemische 
stof zou één van de methoden kunnen zijn om dit probleem aan te pakken. 
5.3 Herziening van bijlagen I en II 
De eventuele nieuwe criteria voor de definitie van aan strenge voorschriften 
onderworpen chemische stoffen zouden hoofdzakelijk gericht moeten zijn op het 
reduceren van het aantal toegelaten gebruiken, het verminderen van de per categorie 
gebruikte hoeveelheid en het doen afnemen van het verwachte risico dankzij 
controlemaatregelen. Er wordt gewerkt aan een wijziging van bijlage I volgens deze 
criteria, die levens rekening houdt met de nieuwe EU-wetgeving, in het bijzonder met 
recente wijzigingen in richtlijn 76/769/EEG en eventuele nieuwe wijzigingen in richtlijn 
79/II7/EEG. 
De Commissie zal jaarlijks een herziene versie publiceren van bijlage II, die 
overeenkomt met de lopende wijzigingen die worden gepubliceerd in de PIC-circulaires. 
5.4 Documentatie 
Een herziene versie van het boekje "Informatie voor de importeur / Gids over 
verordening 2455/92 van de Raad" is in voorbereiding. 
De on-line versie van de EDEXIM informatiedatabank zal worden afgerond en is al 
beschikbaar op internet in een test-versie. 
5.5 Opbouwen van lokale competenties 
Het kennisgevingssysteem en ook de PIC-procedure zijn instrumenten om 
ontwikkelingslanden te helpen bij het beheer van chemische stoffen. Om deze landen in 
staat te stellen structuren op te zetten voor deugdelijk beleid voor chemische stoffen, zal 
de Commissie, in nauwe samenwerking met de Lid-Staten, zijn samenwerking met de 
betreffende internationale organisaties (UNITAR, IRPTC, enz..) verbeteren en zo 
mogelijk financiële of technische hulp verlenen aan programma's voor scholing en 
controleacties. 
-15-
6. CONCLUSIES 
De samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie is uitstekend. De informatie 
circuleert zonder problemen tussen de verschillende partijen. Er bestaat ook een 
efficiënte samenwerking met internationale organisaties en met het bedrijfsleven. 
Sinds het eerste rapport in 1993 is er belangrijke vooruitgang geboekt, met name: 
• is het aantal kennisgevingen van uitvoer dat naar derde landen is gestuurd 8-voudig 
toegenomen; 
• ging het aantal verboden en aan strenge voorschriften onderworpen chemische 
sloften vermeld in bijlage I omhoog van 24 naar 39 groepen van stoffen, hetgeen 
meer dan 200 chemische stoffen betreft; 
• bevat de huidige bijlage II nu 16 aan de PIC-procedure onderworpen chemische 
stoffen, 192 deelnemende landen en een groot aantal besluiten met betrekking tot 
invoer; 
• is de hoeveelheid en het type gegevens dat in bijlage III verplicht wordt gesteld voor 
een kennisgeving van uitvoer verbeterd en uitgebreid; 
• zal het opnemen van een ontvangstbevestiging in de kennisgevingsprocedure helpen 
om toezicht te houden op de naleving van de procedure en om contacten te leggen 
met derde landen. 
Op dit moment maakt de Verordening de PIC-procedure alleen verbindend voor de Lid­
staten van de EU en de EER. 
Op basis van de waardevolle opgedane ervaringen met verordening 2455/92 en bij 
gelegenheid van het afronden van de onderhandelingen voor het PIC-Verdrag, zou de 
Gemeenschap de Verordening moeten wijzigen en in die zin verbeteren, dat deze beter 
bijdraagt aan de doelstelling om te komen tot een verantwoord beheer van chemische 
stoffen in ontwikkelings landen en overgangslanden. 
-16-
Bijlage 1 
Het bestuursrechtelijk systeem en de controle op de naleving in de Lid-Staten van de EU 
Alle EU Lid-Staten bezitten een bestuursrechtelijk systeem om de Verordening ten uitvoer te 
leggen. De betrokken regeringsinstanties wisselen gegevens uit met het bedrijfsleven, ofwel 
rechtstreeks met de ondernemingen en/ofwel via de verschillende beroepsorganisaties. De 
exporteurs worden in het algemeen op de hoogte gehouden van besluiten over invoer/uitvoer 
en andere relevante informatie door middel van daarvoor bestemde bulletins, seminars of aan 
hen geadresseerde brieven. 
In onderstaande tabellen wordt een overzicht gegeven van de antwoorden op een onlangs 
verstuurde enquête onder alle aangewezen nationale autoriteiten (DNA's) in de EU en in 
Noorwegen. 
België: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Ministerie van Volksgezondheid en Leefmilieu. Het systeem wordt uitgevoerd door de dienst 
Risicobeheersing. Er wordt informatie uitgewisseld met de diensten die belast zijn met 
Landbouw, Handel en Douane. 
Sinds januari 1995 zijn de burgerlijke ambtenaren van het ministerie belast met de controle op 
naleving, naast de politiefunctionarissen. 
Boetes en gevangenisstraffen van ten hoogste 100.000 BF en ten hoogste 5 jaar 
gevangenisstraf zijn vastgesteld in de Nationale Wet van 21 december 1994. 
Bedrijven ontvangen van de DNA informatie over de taken die zijn moeten verrichten. 
Denemarken: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Nationale 
bepalingen 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Deense bureau voor milieubescherming 
door het Inspectoraat van het Deense bureau voor milieubescherming 
Onder verwijzing naar verordening nr. 790 van 30 augustus 1996 zijn 19 actieve bestanddelen 
van gewasbeschermingsproducten verboden. Dit zal worden doorgegeven aan de Commissie. 
Nationale wettelijke bepalingen zijn vastgelegd in de Chemiewet, nr. 21 van 16 januari 1996, 
§69; overtredingen worden gestraft met boetes of met ten hoogste 24 maanden 
gevangenisstraf. 
Kr wordt doorlopend informatie doorgegeven aan het bedrijfsleven door de DNA 
-17-
Duitsland: 
DNA's 
Nationale 
bepalingen 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie - Federale instituut voor Arbeidsomstandigheden, geadviseerd door het federale ministerie 
van Milieubeheer, Natuurbehoud en Stralingsveiligheid. 
- Federale Biologische Researchcentrum voor Land- en Bosbouw, geadviseerd door het 
ministerie van Voedselvoorziening, Land- en Bosbouw, die de DNA is voor 
gcwasbeschermingsproducten wat betreft de gedragscode van het FAO. 
De Duitse Associatie van de chemische industrie (VCI) heeft een vrijwillige gedragscode 
opgezet; Het federale ministerie van Milieubeheer wordt ingelicht over de uitvoer van 44 
stoffen. 
Inspectie-autoriteiten in de afzonderlijke federale landen. De deelneming van de douane aan 
de controle van in- en uitvoer is geregeld in artikel 21a van de Duitse Chemiewet. 
Overtredingen kunnen worden gestraft met boetes die kunnen oplopen tot DEM 100.000 
(Duitse Chemiewet, artikel 26, § 1, nr. 11 en de verordening van 25 april 1996). 
Het bedrijfsleven en de handel worden op de hoogte gehouden via hun beroepsorganisaties en 
voor hen bestemde publicaties. 
Finland: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Nationale 
bepalingen 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Finse instituut voor milieu. Het ministerie van Milieubeheer is verantwoordelijk voor de 
ontwikkeling van de wetgeving. De douane- en volksgezondheidsautoriteiten, alsmede het 
ministerie van Buitenlandse Zaken worden op de hoogte gehouden, 
door de douane via een on-line informatiesysteem. 
Volgens de Finse wet op chemische stoffen moet kennis worden gegeven van de uitvoer van 
verboden gewasbeschermingsproducten en biociden voor industriegebruik. Een ontwerp­
decreet zal een lijst bevatten van deze chemische stoffen. 
De algemene regels over de sancties staan in de Chemiewet en in de Strafwet. 
De informatie is doorgegeven aan het bedrijfsleven. 
Frankrijk: 
DNA 's 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie - Wat betreft de Verordening: het ministerie van Milieubeheer en het ministerie van Industrie. 
- Wat betreft de gewasbeschermingsproducten in verband met het UNEP/FAO-programma: 
het ministerie van Milieubeheer en het ministerie van Landbouw. 
De douane is belast met de controle op naleving van de Verordening. 
Overtredingen kunnen worden gestraft met boetes (bijvoorbeeld de dubbele waarde van de 
goederenzending) en/of ten hoogste 3 jaar gevangenisstraf (Douanewet, artikel 414). 
De informatie ontvangen door de IRPTC is verzonden naar het ministerie van Landbouw en 
naar de verschillende beroepsorganisaties in de branches chemische industrie, 
gewasbescherming en handel in chemische producten. 
Griekenland: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Algemeen staatslaboratorium voor chemie (GCSL) - afdeling Milieubeheer 
Het GCSL is, in samenwerking met de douane, belast met de controle op naleving. 
Overtredingen kunnen worden gestraft met boetes die oplopen van 100.000 tot 1.000.000 GR 
Drs (Interministerieel Besluit nr. 776/1992) 
De GCSL-afdeling Milieubeheer is belast met het verstrekken van alle informatie en 
documenten aan de regionale kantoren van het GCSL, de douane en aan de 
exporteurs/importeurs van gevaarlijke stoffen en preparaten via de Kamers van Koophandel 
en Fabrieken. 
-18-
Ierland: 
UNÂ 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Met kennisgevings- en PK'-systeem worden gezamenlijk beheerd door het departement van 
Landbouw, Voedsel en Bosbouw (gewasbeschermings-producten) en het organisme voor 
Gezondheid en Veiligheid (chemische stoffen voor industrieel gebruik en in 
verbruiksartikelen) 
Inspecties worden uitgevoerd als onderdeel van de algemene controlemaatregelen voor 
gewasbescherm ingsproducten. 
Bestraffing van overtredingen omvat een maximum boete van £1000 en/of een hechtenis van 
ten hoogste 6 maanden. 
De nationale industriële beroepsorganisaties zijn ingelicht over de door de Verordening 
opgelegde verplichtingen. Bovendien werd de Verordening vermeld in de nieuwsbrief van het 
organisme van Gezondheid en Veiligheid, welke wordt ontvangen in een wijd scala van in 
Ierland werkende industriële ondernemingen, zowel in de fabricage- als in de dienstensector. 
Italië: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Ministerie van Gezondheid: - de Preventie-afdeling voor chemische stoffen en 
gewasbeschermingsproducten (kennisgeving van uitvoer/PIC); 
- de afdeling Etenswaren, Voedsel en Veterinaire Gezondheid voor pesticiden (PIC); 
De ministeries van Milieubeheer en Industrie werken op een geregelde basis samen. 
door nationale en regionale inspecteurs. 
Boetes van 200.000 tot 10.000.000 Lires en/of ten hoogste 6 maanden hechtenis. 
Het bedrijfsleven krijgt op aanvraag informatie en wordt tevens ingelicht over wijzigingen en 
toepassingen van de Verordening door de Federchimica (Federazione Nazionale della 
Industria dei Prodotti Chimici). 
Nederland: 
DNA 
Nationale 
bepalingen 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Alle 
uitvoeractiviteiten waarvoor beperkende maatregelen gelden (PIC, precursoren voor drugs, 
chemische wapens, GATT-kennisgevingen, enz.) worden bestuursrechtelijk behandeld door 
één uitvoeringsorganisatie, de kennisgevingen van uitvoer worden eerst aan deze organisatie 
gestuurd, die ze doorstuurt naar de DNA. Op die manier heeft het bedrijfsleven één 
centraalpunt voor alle zaken die uitvoer betreffen. 
Tussen 1986 en 1993 bestond er in Nederland een vrijwillig systeem voor kennisgeving. Op 
dit ogenblik bestaat er geen aanvullend nationaal systeem meer. 
De Inspectie Milieuhygiëne is belast met de uitvoering van de Verordening. 
Overtredingen kunnen worden gestraft met boetes van ten hoogste NLG 100.000 en/of een 
gevangenisstraf van ten hoogste 6 jaar (Nederlandse Wet milieugevaarlijke stoffen) 
De DNA informeert regelmatig de industrie- en beroepsfederaties. Verdere informatie wordt 
gegeven in vaktijdschriften voor industrie en handel. De firma's die geen lid zijn van een 
federatie worden rechtstreeks geïnformeerd. ^^ 
Oostenrijk: 
DNA 
Nationale 
bepalingen 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Federale Ministerie van Milieubeheer, Jeugd- en Familiezaken 
Alle in Oostenrijk verboden of aan strenge voorschriften onderworpen chemische stoffen 
mogen niet worden uitgevoerd. Er bestaan echter uitzonderingen, die in verordeningen 
worden vastgelegd en deze kunnen eventueel betrekking hebben op aan de PIC-procedure 
onderworpen chemische stoffen. 
De federale inspecteurs voeren willekeurige controles uit bij bedrijven. Volgens de 
Chemiewet hebben de inspecteurs het recht om alle bescheiden in te zien en dus ook die die 
betrekking hebben op uitvoer. De inspecteurs werken onder toezicht van het Federale 
Ministerie van Milieubeheer, Jeugd- en Familiezaken. 
Boetes kunnen oplopen van 5.000 tot 200.000 ATS, en voor recidive gevallen tot 400.000 
ATS. 
Er zijn folders verspreid met informatie over de door de bedrijven uit te voeren taken. 
-19-
Portugal: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Directoraat-Generaal voor Milieubeheer 
Het systeem voor de controle op naleving werkt nauw samen met de douane. 
De boetes bij overtredingen lopen op van 50.000 tot 6.000.000 PTE. 
De nationale beroepsfederaties worden regelmatig ingelicht en geïnformeerd over de 
verplichtingen die voortvloeien uit de Verordening en de wijzigingen ervan. 
Spanje: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Ministerie van Gezondheid; uitgevoerd door het directoraat Volksgezondheid. 
De controle op het kennisgevings- en PIC-systeem wordt uitgevoerd door de douane. 
Algemene bepalingen van het strafrecht. 
De DNA informeert FEIQUE, de Spaanse tak van de CEFIC, over de wijzigingen in de 
Verordening en over de taken die bedrijven moeten uitvoeren. De bedrijven worden 
geïnformeerd door de FEIQUE. 
Verenigd Koninkrijk: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie - Uitvoerend Orgaan voor Gezondheid en Veiligheid (HSE) voor de Verordening; 
- Departement van Milieubeheer voor het vrijwillige UNEP/FAO-systeem. 
De overzeese Ontwikkelingsadministratie verschaft hulp voor het opbouwen van lokale 
competenties. Het departement van Gezondheid en het departement van Handel hebben ook 
bepaalde belangen, 
door HSE-inspecteurs. 
Overtredingen kunnen worden gestraft volgens de Arbeidsomstandighedenwet van 1974. 
HSE-inspecteurs kunnen waarschuwingen uitdelen of een verbod opleggen. Het niet opvolgen 
van zo'n maatregel is op zichzelf een overtreding die wettelijk strafbaar is. Op een overtreding 
van de Verordening staat een maximum straf van een boete zonder limietbedrag, en op het 
niet opvolgen van een opgelegde maatregel staat een maximum straf van een boete zonder 
limietbedrag en/of ten hoogste 2 jaar gevangenisstraf. 
De HSL houdt de Britse chemische industrie op de hoogte van de ontwikkelingen met de 
Verordening via geregelde (kwartaal-)bulletins en periodieke bijeenkomsten met de betrokken 
beroepsassociaties. 
Zweden: 
DNA 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie Het Inspectoraat Chemicaliën (KEMI) is verantwoordelijk voor 
gewasbeschermingsproducten, chemische stoffen voor industrieel gebruik en chemische 
stoffen in verbruiksartikelen. De KEMI coördineert met de andere autoriteiten (bijvoorbeeld 
Milieubescherming, Landbouw, Gezondheid en Veiligheid, Douane en metNGO's). 
Inspectoraat Chemicaliën (KEMI) 
Straffen volgens de Wet op Chemische Producten 1985:426 (maximum straf: boete zonder 
limiet often hoogste 2 jaar gevangenisstraf). 
De KEMI publiceert jaarlijks de hele ter zake doende wetgeving. Er worden regelmatig 
nieuwsbrieven rondgestuurd naar alle fabrikanten en importeurs van chemische producten. 
-20-
EER: 
Noorwegen: 
'DNA 
Controle op 
naleving 
Wettelijke 
sancties 
Informatie De Noorse Milieuvervuilingsinstantie treedt op als de centrale DNA voor de Verordening. De 
Nationale Landbouwinspectiedienst, afdeling Pesticiden, is verantwoordelijk voor de 
gewasbeschermingsproducten (kennisgeving van uitvoer en PIC ten aanzien van het 
FAO/UN EP-programma). 
De Noorse Milieuvervuilingsinstantie voor chemische stoffen voor industrieel gebruik en in 
verbruiksartikelen. De Nationale Landbouwinspectiedienst voor 
gcwasbcschcrmingsproductcn. 
Overtredingen worden bestraft met geldboetes en gevangenisstraf. 
De nationale industriële verenigingen worden ingelicht. Een exemplaar van de Verordening is 
toegestuurd aan alle ondernemingen die zijn geregistreerd als fabrikant of importeur van 
chemische stoffen. 
-21-
Bijlage II 
Statistieken 
Ervaringen bij de tenuitvoerlegging - Het kennisgevingssystcem bij uitvoer 
In het eerste rapport van de Commissie van 31 maart 1993 over de uitvoering van de 
Verordening (LEG) no. 1734/88, waren er 60 kennisgevingen van uitvoer (EN) uitgegeven 
volgens de stand op 1 november 1992. In de EDEXIM-databank stonden op 3 juni 1997 488 
kennisgevingen geregistreerd. Deze kennisgevingen van eerste uitvoer kwamen uit 9 Lid­
staten van de EU: 
Land van uitvoer EN 
Oostenrijk 1 
België 3 
Frankrijk 4 
Duitsland 49 
Griekenland 1 
Italië 46 
Nederland 10 
Spanje 65 
Verenigd Koninkrijk 309 
Krachtens de EER-overeenkomst nemen ook Noorwegen, Liechtenstein en IJsland deel aan 
het kennisgevingssysteem van uitvoer. Zij hebben geen kennisgevingen opgestuurd. 
99 derde landen hebben op zijn minst één kennisgeving ontvangen. In de volgende tabel zijn 
de niet-EU landen opgenomen die meer dan 9 kennisgevingen hebben ontvangen sinds 1989: 
Land van invoer EN 
Australië 12 
Hongkong 10 
Hongarije 10 
India 10 
Indonesië 10 
Israël 12 
Pakistan 11 
Zuid-Afrika 11 
Zwitserland 17 
Thailand 12 
De meeste van deze kennisgevingen werden ingeleverd in 1993: in totaal 250. Dat jaar komt 
overeen met het in werking treden van Verordening (EG) nr. 2455/92. 
De kennisgevingen zijn voornamelijk door het Verenigd Koninkrijk opgestuurd: in totaal 309 
(namelijk 256 kennisgevingen voor kwikverbindingen, 29 kennisgevingen voor 
dichloorethaan en 16 kennisgevingen voor ethyleenoxide), dat betekent bijna 2/3 van het 
totaal aantal kennisgevingen. 
-22-
I lel grootste deel van de kennisgevingen die door de Gemeenschap zijn uitgegeven betreft de 
volgende verbindingen die meerdere toepassingen hebben: kwikverbindingen (291 als stof en 
85 in preparaten), 1,2 dichloorcthaan (59 als chemicaliën) en ethyleenoxide (11 als 
chemicaliën en 6 als preparaten). Voor 19 van de 27 pesticiden en voor slechts 2 (PBB en 
pcntachloorfenol) van de 15 chemische stoffen voor industrieel gebruik die staan vermeld in 
bijlage I zijn kennisgevingen uitgegeven. Het aantal kennisgevingen staat hieronder 
afgebeeld: 
bijiage I 
nr. 
1.0 
2.0 
3.0 
3.1 
4.1 
5.0 
5.1 
5.2 
7.0 
12.0 
13.0 
14.0 
20.0 
23.0 
24.0 
25.0 
29.0 
30.1 
33.0 
I Chemische stof / Preparaat 
Kwik(II)oxide 
Kwik(I) chloride (calomel) 
Andere anorganische kwikverbindingen 
Andere anorganische kwikverbindingen: kwik(II) chloride 
Alkylkwikverbindingen 
Alkoxyalkyl- en arylkwikverbindingen 
Alkoxyalkyl- en arylkwikverbindingen: fenyl kwikacetaat 
Alkoxyalkyl- en arylkwikverbindingen: fenyl kwiknitraat 
Chlordaan 
I leptachloor 
I lexachloorbcnzccn 
Camfechloor (toxafeen) 
Polybroombifenylen (PBB's) 
1,2-dibroomethaan 
1,2-dichloorethaan 
Pentachloorfenol en de zouten en esters daarvan 
Ethyleenoxide 
Dinoseb 
Dicofol met minder dan 78% p,p'-dicofol of meer dan lg 
DDT en met DDT verwante verbindingen per kg EN(Q 
50 
19 
71 
71 
35 
36 
8 
1 
-
-
2 
2 
4 
6 
59 
1 
11 
1 
9 
386 ENfp; 
66 
7 
1 
11 
2 
2 
6 
4 
3 
102 
(C) = chemische stof, (P) = preparaat 
-23-
Chemische stoffen waarvoor een kcnnisgevingsplicht bestaat, maar geen kennisgeving is 
afgegeven, worden hieronder vermeld: 
Bijiage 1 
ii r. 
6.0 
8.0 
9.0 
10.0 
11.0 
15.0 
16.0 
17.0 
18.0 
19.0 
21.0 
22.0 
26.0 
27.0 
28.0 
31.0 
32.0 
34.0 
35.0 
36.0 
37.0 
38.0 
39.0 Chemische stof/ Preparaat 
Aldrin 
Dieldrin 
DDT 
Endrin 
HCH met minder dan 99,0 % van het gamma isomeer 
Polychloorbifenylen (PCB), behalve mono- en 
dichloorbifenylen 
Polychloorterfenylen (PCT) 
Preparaten met meer dan 0,005 gewichtspercenten PCB of 
PCT 
Tris (2,3-dibroompropyl) fosfaat 
Trisaziridinyl-fosfinoxide 
Asbestvezels 
Nitrofeen 
Ugilecl2l 
Ugilec 141 
DBBT 
Binapacryl 
Captafol 
Maleïnehydra/idc (pyridazine-3,6(IH,2H)-dione), en zouten 
daarvan 
Quintozeen met meer dan 1 g hexachloorbenzeen of meer 
dan 10 g pentachloorbenzeen per kg 
2-Naftylamine 
Benzidine 
4-Nitrobifenyl 
4-Aminobifenyl Gebruiks-
categorie 
g 
g 
g 
g 
g 
' 
i 
i 
i 
i 
i 
g 
i 
i 
i 
g 
g 
g 
g Gebruiks-
beperking 
v 
v 
v 
v 
v 
v 
V 
v 
sb 
sb 
v 
v 
v 
sb 
v 
v 
v 
V 
V 
sb 
sb 
sb 
sb 
g: gewasbeschermingsprodukt; i: chemische stof voor industrieel gebruik; sb: strenge beperking; v: verbod 
Ervaringen bij de tenuitvoerlegging: Het kennisgevingssysteem bij invoer 
Op 21 november 1996 bedroeg het totale aantal geregistreerde kennisgevingen van import in 
de EDEXIM-databank 311, waarvan 98 voldoen aan artikel 8. De kennisgevingen die niet 
voldoen aan artikel 8 zijn: 
• gewasbeschermingsproducten waarvoor geen registratie bestaat in het land van oorsprong, 
• chemische stoffen waarvoor tests worden uitgevoerd in afwachting van een definitieve 
beslissing over beperkt gebruik, 
• producten en chemische stoffen/preparaten die het onderwerp zijn van belangrijke nieuwe 
maatregelen wat betreft het gebruik ervan, zoals dat door de Verenigde Staten is 
medegedeeld. 
Verbindingen zoals DDT, pentachloorfenol, 1,2-dibroomethaan, 1,2-dichloorethaan, asbest, 
hexavalente chroomverbindingen, PCB, CFC's, PBB en organische en anorganische 
kwikverbindingen zijn in de EU ingevoerd. De ingevoerde hoeveelheden zijn niet bekend; in 
veel gevallen kan het voorgenomen gebruik onderzoek en analyse zijn. 
-24-
Ervaringen bij de tenuitvoerlegging - Het PIC-systeem 
Volgens bijlage II staan er 192 landen op de lijst van landen die deelnemen aan de PIC-
procedure. Er zijn 222 DNA's aangewezen. Voor de 16 chemische stoffen hebben nog niet alle 
deelnemende landen hun besluit genomen met betrekking tot de invoer. 
De kennisgevingen van uitvoer van chemische stoffen waarvoor een kennisgevingsplicht 
bestaat die eveneens zijn vermeld bijlage II, bewijzen dat de uitvoer van aan de PIC-procedure 
onderworpen chemische stoffen toch hebben plaatsgevonden ondanks het feit dat de 
importerende landen negatieve/restrictieve PIC-besluiten hadden genomen. Bijvoorbeeld 
20.000 ton van een mengsel van dinoseb/ethylbenzeen (70/30) zijn in 1996 voor industrieel 
gebruik uitgevoerd naar Indonesië, die de invoer daarvan had verboden volgens bijlage II. Bij 
onderzoek in Indonesië is gebleken dat dit land alleen het gebruik als 
gewasbeschermingsmiddel had verboden. Aangezien Indonesië nu alle toepassingen van 
dinoseb heeft verboden, zal het referentienummer van deze stof als niet meer relevant worden 
gepubliceerd in het Publikatieblad, samen met een lijst van soortgelijke referentienummers, 
welke op dit moment wordt voorbereid. Dit geval illustreert het probleem van chemische 
stoffen met meerdere toepassingen. 
Andere kennisgevingen van uitvoer gaven de uitvoer aan van kwikverbindingen naar landen 
(Mexico, Chili en Turkije), die de invoer van dergelijke verbindingen hebben verboden; het 
voorgenomen gebruik was echter niet bekend en de aangegeven hoeveelheden, voor zover 
bekend, waren klein. Dit kan erop wijzen dat deze verbindingen werden ingevoerd voor 
analyse- en/of onderzoeksdoeleinden15. Er kan geen inbreuk op het besluit van het land van 
invoer worden vastgesteld als het voorgenomen gebruik niet bekend is. 
PIC-stoffen zoals DDT (minstens 6 maal), dibroomethaan (minstens 6 maal), 
kwikverbindingen (minstens 13 maal), PCB (minstens 6 maal) zijn tussen 1991 en 1996 in de 
EU ingevoerd. DDT is in alle EU Lid-Staten verboden als gewasbeschermingsproduct. Het is 
totaal verboden in 4 Lid-Staten, terwijl er voor invoer in 7 Lid-Staten een schriftelijke 
toelating is vereist. Een eventuele overtreding van de PIC-procedure kon niet worden 
vastgesteld, aangezien de invoer betrekking kan hebben gehad op chemische stoffen 
uitsluitend bedoeld vooronderzoek en/of analyse. 
De sloffen die kandidaat zijn voor opneming in de PIC-lijst (dwz. verbindingen die in één of 
meer landen aan strenge voorschriften zijn onderworpen en waarover DNA's hebben 
gerapporteerd dat deze nog steeds worden vervaardigd en gebruikt) zijn: barium 
hexafluorsilicaat, thalliumsulfaat en thalliumverbindingen, chloordecone, 
ethyleenchloorhydrine, hexafluor kiezelwaterstofzuur. Andere kandidaten zijn formuleringen 
van parathion, methylparathion, fosfamidon, monocrotofos en methamidofos aangezien deze 
waarschijnlijk problemen veroorzaken in ontwikkelingslanden, gezien de omstandigheden 
waaronder deze daar worden gebruikt. 
'* Nota: de Verordening is niet van toepassing op chemische stoffen die worden in- of uitgevoerd voor analyse 
of voor wetenschappelijke onderzoeken of ontwikkelingen die worden gerealiseerd onder gecontroleerde 
omstandigheden en waarbij de betreffende hoeveelheden dusdanig gering zijn dat het onwaarschijnlijk is dat 
deze een negatief effect zullen hebben op de menselijke gezondheid of het leefmilieu. 
-25-
Bijlage 111 
Aangewezen nationale autoriteiten in de Lid-Staten 
BELGIË Ministère des Affaires sociales, de la Santé publique et de l'Environnement 
Centre administratif de l'Etat 
Service Maîtrise des Risques 
B- 1010 BRUXELLES 
Tél. +32.2.210.48.71 
Fax. +32.2.210.48.84 
Ministerie van sociale Zaken, Volksgezondheid en Leefmilieu 
Rijksadministratief Centrum 
Dienst Risicobeheersing 
B- 1010 BRUSSEL 
'fel. +32.2*210.48.71 
Fax +32.2.210.48.84 
DENEMARKEN Miljostyrelsen 
Bekasmpelsesmiddelkontoret 
Strandgade 29 
DK- 1401 K0BENHAVNK 
Tel. +45.32.66.01.00 
Fax +45.32.66.04.79 
DUITSLAND Bundesanstalt für Arbeitsschutz und Arbeitsmedizin 
Anmeldestelle Chemikaliengesetz 
Postfach 17 02 02 
D-44061 DORTMUND 
Tel. +49.231.9071.516 
Fax +49.231.9071.679 
FINLAND Finnish Environment Institute 
Chemicals Division 
P.O. Box 140 
FIN -00251 HELSINKI 
Tel. +358 9.40.30.05.45 
Fax +358 9.40.30.05.91 
-26-
FRANKRIJK Ministère de l'Industrie 
Direction générale des Stratégies industrielles 
3-5, rue Barbet de Jouy 
F-75353 PARIS CEDEX 07 
Tél. +33.1.43.19.47.58 
Fax. +33.1.43.19.44.75 
Ministère de l'Environnement 
Direction de la Prévention des Pollutions et des Risques 
Bureau des Substances et Préparations chimiques 
Av. de Ségur, 20 
F - 75302 PARIS 07-S.P. 
Tél. +33.1.42.19.15.85 
Fax +33.1.42.19.14.68 
GRIEKENLAND General Chemical State Laboratory 
16, An. Tsocha Street 
EL- 115 21 ATHENS 
Tel. +30.1.642.82.11.(250) 
Fax +30.1.646.51.23 
IERLAND The Health and Safety Authority 
Hazardous Substances Assessment Unit 
Temple Court 
10, Hogan Place 
IRL-DUBLIN 2 
Tel. +353.1.66.20.400 
Fax +353.1.66.20.417 
Department of Agriculture and Food 
Pesticide Control Service 
Abbotstown Laboratory Complex 
Abbotstown, Castleknock 
IRL-DUBLIN 15 
Tel. +353.1.607.26.16 
Fax +353.1.820.42.60 
ITALIË Ministcro délia Sanità 
Dipartimento délia Prevenzione 
Via délia Sierra Nevada, 60 
I -00144 ROM A 
Tel. +39.6.599.44.209 
Fax +39.6.599.44.249 
-27-
LUXEMBOURG Ministère de l'Environnement 
18, Montée de la Pétrusse 
L-2918 LUXEMBOURG 
Tél. +352.478.68.16 
Fax +352.400.410 
NEDERLAND Ministerie van Volkshuisvesting, 
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer 
Directoraat-Generaal Milieubeheer 
Directie Stoffen, Veiligheid, Straling/655 
Postbus 30945 
NL-2500 GX 's-GRAVENHAGE 
Tel. +31.70.339.47.44 
Fax +31.70.339.12.97 
OOSTENRIJK Bundesministerium für Umwelt, Jugend und Familie 
Environment Unit 
Stubenbastei 5 
A-1010WIEN 
Tel. +431 51522 2327 
Fax +43151522 7334 
PORTUGAL Ministerio do Ambiente 
Direcçâo Geral Ambiente 
Rua da Murgueira - Zambujal 
Apartado 7585 Alfragide 
P - 2720 AMADORA 
Tel. +351.1.472 8200 
Fax +351.1.471 9074 
SPANJE Ministerio de Sanidad y Consumo 
Subdirección Gral. de Sanidad Ambiental 
Paseo del Prado, 18 
E-28014 MADRID 
Tel. +34.1.596.20.84/(85) 
Fax. +34.1.596.44.09 
VERENIGD 
KONINKRIJK Health and Safety Executive 
Chemical Supply Management Unit 
65 W Rose Court 
2, Southwark Bridge Road 
UK-LONDON SE 1 9HS 
Tel. +44.171.717.63.75 
Fax +44.171.717.62.21 
-28-
ZWEDEN KEMI 
The National Chemicals Inspectorate 
P.O.Box 1384 
S- 17127 SOLNA 
Tel. 146.(8)730 67 95 
Fax +46 (8) 735 76 98 
Aangewezen nationale autoriteiten in bij de EER aangesloten landen 
IJSLAND Hollustuvernd rikisins 
Armula la 
IS- 108 Reykjavik 
Tel. +354 5.68.88.48 
Fax +354 5.68.18.96 
LIECHTENSTEIN Amt fttr Umwcltschutz 
Stacltle, 38 
FL - 9490 VADUZ 
Tel. +41 752.36.61.94 
Fax +41 752.36.61.99 
NOORWEGEN Statens forurensningstilsyn - SFT 
P.O. Box 8100 Dep 
N-0032 OSLO 
Tel. +47.22.57.34.00 
Fax +47.22.67.67.06 
-29-
Bijlage IV 
Lijst van afkortingen 
ACP-land 
DNA 
ECB 
EDEXIM 
EER 
EN 
ERN 
FAO 
IRPTC 
NGO 
PCB/PCT 
PIC 
UNCED 
UNEP 
UNITAR 
WHO Een land in Afrika, het Caribische gebied of de Stille oceaan 
Aangewezen nationale autoriteit 
European Chemicals Bureau 
Europese databank met in- en uitvoergegevens 
Europese Economische Ruimte 
Kennisgeving van uitvoer 
(Uitvoer)referentienummer 
Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties 
Internationaal Register van potentieel giftige chemische stoffen 
Niet-gouvernementele organisatie 
Polychloorbifenyl/Polychloorterfenyl 
Voorafgaande geïnformeerde toestemming 
United Nations Conference on Environment and Development 
Milieuprogramma van de Verenigde Naties 
United Nations Institute for Training and Research 
Wereldgezondheidsorganisatie 
-30-
ISSN 0254-1513 
COM(98) 245 def. 
DOCUMENTEN 
NL 02 15 14 06 
Catalogusnummer : CB-C0-98-266-NL-C 
ISBN 92-78-35289-6 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg