IS '•'.;-.-M% 
S ! ."J» COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
••f.'.-.'tîagiMW COM(93) 466 <tof. 
Brussel, 5 oktober 1993 
i m. Gewijzigd voorstel voor een 
VERQRPENINQ (EEG) YAN PE RAAD 
houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst 
betreffende de Europese Economische Ruimte 
(door de Commissie krachtens artikel 149, lid 3, 
van het EEG-verdrag Ingediend) 
IQEUÇHTjNS 
1. In dit herziene voorstel zijn enkele wijzigingen vervat van het voorstel 
voor een verordening (EEG) van de Raad houdende bepaalde wijzen van 
toepassings van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische 
Ruimte(1). 
De discussies over het oorspronkelijke voorstel in de desbetreffende 
werkgroep van de Raad en de diverse parlementaire commissies hebben ertoe 
geleid dat de Commissie haar voorstel heeft herzien en thans deze 
gewijzigde versie indient. 
2. Het bestaande voorstel kent geen specifieke bepalingen ten aanzien van de 
te volgen procedure voor de vaststelling van het standpunt van de 
Commissie in het Gemengd Comité van de EER, zodat op dit gebied de 
bestaande interne regels^2) van de Gemeenschap gevolgd zouden moeten 
worden. 
Bij de besprekingen is echter gebleken dat toepassing van de "bestaande 
regels" in de praktijk tot onzekerheid, onnodige risico's en vermijdbare 
vertragingen zou leiden: met name zou het bestaan van twee verschillende 
procedures, een voor het interne aspect en een andere voor het externe, | 
het risico met zich meebrengen dat zaken die intern zijn afgedaan in 
extern verband zouden worden heropend; extra vertraging als gevolg van 
langdurige interne procedures zou ertoe kunnen leiden dat de Gemeenschap 
t.o.v. de EVA-landen zwakker staat als het gaat om het principe dat 
nieuwe EG-wetgeving door de EVA-landen dient te worden overgenomen, en 
wel zo snel mogelijk, terwijl dit beginsel centraal stast in de EER-
Overeenkomst en ook voortdurend door de Gemeenschap wordt benadrukt. 
3. In verreweg de meeste gevallen zullen de door het Gemengd Comité goed te 
keuren besluiten betrekking hebben op niet meer dan het uitbreiden van 
een Gemeenschapsbesluit tot de EER via een wijziging van de 
desbetreffende bijlage bij de EER-Overeenkomst. Een dergelijk besluit is 
de afsluiting van een uitgebreid proces van informatieverstrekking en 
overleg met de EVA-landen; hierbij hebben deze gedurende de gehele 
interne EG-besluitvorm ngsprocedure de gelegenheid gehad om hun mening 
over de inhoudelijke kant van het EG-besluit te geven. Wanneer de Raad 
dan zijn goedkeuring hecht aan dit besluit is hij op de hoogte van het 
EVA-standpunt. Wanneer het EG-besluit eenmaal is goedgekeurd wordt het zo 
snel mogelijk doorgezonden naar het Gemengd Comité; in principe zou het 
besluit houdende uitbreiding dan niet meer dan een formaliteit moeten 
zijn, gezien de voorafgaande informatie- en overlegprocedure en de in de 
EER-Overeenkomst beoogde homogeniteit in de gehele EER. 
(1) PB C 339 van 22.12.1992, blz. 11 
(2) C0M(92)495 def., toelichting, punt 4 
4. Gezien de doelstellingen van de EER-Overeenkomst is het derhalve 
noodzakelijk een eenvoudige en snelle interne EG-procedure in te stellen 
die rekening houdt met de werking en de doelstellingen van de Overeenkomst 
en die het mogelijk maakt dat de Gemeenschap zonder onnodige vertraging 
voldoet aan haar verplichtingen ten aanzien van het behoud van 
homogeniteit in de gehele EER.. 
5. Gezien deze vereisten is het aan te bevelen dat de Raad de Commissie een 
algemeen mandaat verstrekt voor al die gevallen dat het standpunt van de 
Gemeenschap niet meer behelst dan de uitbreiding van EG-wetgeving tot de 
EER. 
In artikel 1, lid 1, van het gewijzigde voorstel is bepaald dat wanneer de 
Raad wetgeving voorstelt op een gebied dat onder de EER-Overeenkomst valt, 
de Commissie gemachtigd is om in het Gemengd Comité als standpunt van de 
Gemeenschap terzake van de uitbreiding van deze wetgeving tot de EER naar 
voren te brengen dat deze wetgeving, behoudens zuiver technische 
aanpassingen, onverkort wordt overgenomen. 
6. Wanneer de Commissie krachtens het EG-recht bevoegd is tot het goedkeuren 
van wetgeving, is zij eveneens gemachtigd het standpunt van de Gemeenschap 
te verwoorden in het Gemengd Comité van de EER. Artikel 1, lid 2, voorziet 
derhalve in een mandaat aan de Commissie in deze zin. 
7. In alle andere gevallen waarin artikel 1 niet voorziet, wordt het 
standpunt van de Gemeenschap in het Gemengd Comité van de EER vastgesteld 
overeenkomstig de procedures die in het Verdrag zijn bepaald. Dit is met 
name van toepassing op alle toekomstige besluiten van het Gemengd Comité 
die verder gaan dan uitsluitend een uitbreiding tot de EER van EG-
wetgeving (zoals besluiten inzake de deelname van EVA-landen aan EG-
programma's, wanneer het gaat om begeleidende beleidsmaatregelen, het 
regelen van geschillen, of wanneer er bij wijze van uitwondering van het 
communautaire acquis wordt afgeweken). 
8. In artikel 2 van de ontwerp-wijziging is voorzien in een vereenvoudigde 
procedure met betrekking tot de rol van het Europese Parlement. Het 
Parlement wordt ingelicht over de uitbreiding tot de EER van een 
Gemeenschapsbesluit, en brengt hierover advies uit, wanneer het inzake een 
Gemeenschapsbesluit wordt geraadpleegd. 
9. In artikel 3 van de ontwerp-wijziging wordt de specifieke interne 
procedure van de Gemeenschap voor de goedkeuring van het "interimpakket" 
betreffende het acquis vastgesteld. Dit pakket bevat alle voor de EER 
relevante Gemeenschapsbesluiten die openbaar zijn gemaakt tussen 1 
augustus 1991, de sluitingsdatum voor de op 2 mei 1992 te Oporto 
ondertekende EER-Overeenkomst, en een datum die zo dicht mogelijk bij die 
van de inwerkingtreding ligt. De hierboven bedoelde besluiten zijn nog 
niet in de EER-Overeenkomst vervat. Het is de bedoeling dit nog steeds 
groeiende aantal EG-maatregelen (thans ongeveer 300) bij besluit van het 
Gemengd Comité in de EER-Overeenkomst op te nemen. 
- 3 -
10. Afgezien van deze wijzigingen en een verwijzing naar het 
Aanpassingsprotocol (in verband met het besluit van Zwitserland niet tot 
de EER toe te treden) heeft de enige andere wijziging van het bestaande 
voorstel betrekking op artikel 9. Daarin is ten aanzien van het Comité 
voor het Verzekeringswezen, dat geen vice-voorzitter heeft, bepaald, dat 
het Bureau van dit comité te zamen met de voorzitter bij overleg met de 
EVA-landen wordt betrokken. 
11. in verband met het voorgaande lijkt het noodzakelijk de verordening ter 
goedkeuring aan het Parlement voor te leggen; rechtsgrond is daarom 
artikel 238 van het EEG-Verdrag in plaats van de artikelen 113 en 235. 
GEWIJZIGD VOORSTEL VOOR EEN 
VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD 
houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst 
betreffende de Europese Economische Ruimte^) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, 
inzonderheid op artikelen 238, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Overwegende dat er op 2 mei 1992 in Porto tussen de Europese Economische 
Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en hun Lid-Staten 
enerzijds, en de EVA-Staten anderzijds, een Overeenkomst betreffende de 
Europese Economische Ruimte is ondertekend, hierna "EER-Overeenkomst" genoemd; 
Overwegende dat als gevolg van het feit dat de Overeenkomst betreffende de 
Europese Economische Ruimte door Zwitserland niet werd geratificeerd, de 
Europese Economische Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 
en hun Lid-Staten enerzijds, en de Republiek Finland, het Vorstendom 
Liechtenstein, het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek Oostenrijk, de Republiek 
IJsland en het Koninkrijk Zweden anderzijds op 17 maart 1993 een Protocol tot 
aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte 
hebben ondertekend; dat de Overeenkomst te zamen met het Protocol hierna "EER-
Overeenkomst" worden genoemd; 
Overwegende dat het nodig is de wijzen van toepassing van verschillende 
bepalingen van de EER-Overeenkomst vast te stellen-, 
(1) PB C 339 van 22.12.1992, blz. 11 
Overwegende dat bij de EER-Overeenkomst een Gemengd Comité van de EER is 
ingesteld dat beslissingsbevoegdheid heeft; dat de Gemeenschap in dit Comité 
haar standpunt kenbaar dient te maken en dat het derhalve noodzakelijk is 
procedurele voorschriften vast te stellen ter bepaling van het standpunt dat 
de Gemeenschap in deze instantie zal innemen; 
Overwegende dat het van belang is een overgangsprocedure vast te stellen ten 
einde erin te voorzien dat het communautaire acquis bij de inwerkingtreding 
van de EER-Overeenkomst zo getrouw mogelijk en binnen de kortst mogelijke 
termijn wordt overgenomen, zulks met het oog op de doelstellingen van de EER-
Overeenkomst, meer bepaald de totstandbrenging van een dynamische en homogene 
Europese economische ruimte; 
Overwegende dat het nodig is de wijzen vast te stellen waarop de in de 
artikelen 112 en 114 van de EER-Overeenkomst voorziene vrijwaringsmaatregelen 
zullen worden toegepast; 
Overwegende dat er eveneens uitvoeringsvoorschriften op het gebied van de 
mededinging moeten worden vastgesteld, ten einde met name de toepassing op 
overeenkomstige wijze op de EER mogelijk te maken van de beginselen die gelden 
voor de toepassing van het mededingingsrecht op basis van de artikelen 85 en 
86 van het EEG-Verdrag; 
Overwegende dat er gezien de bijzondere aard van het Raadgevend Comité voor 
het bankwezen en het Comité voor het verzekeringswezen specifieke 
voorschriften voor de raadpleging van deze Comités moeten worden vastgesteld; 
Overwegende dat er overeenkomstig de EER-Overeenkomst een financieel 
mechanisme door de EVA-Staten tot stand wordt gebracht en dat de wijze moet 
worden vastgesteld waarop de toewijzing per Lid-Staat die overeenkomst 
Protocol nr. 38 van de EER-Overeenkomst voor rentesubsidies en giften in 
aanmerking komt, zal worden bepaald; dat deze toewijzing een specifiek 
karakter in het kader van de EER heeft en dat de gehanteerde criteria op geen 
enkele wijze afbreuk doen aan de voor de communautaire Fondsen geldende 
er i ter ia ; 
Overwegende dat de door de Gemeenschap gesloten Overeenkomsten haar 
Instellingen en haar Lid-Staten binden; dat laatstgenoemden met het oog hierop 
de eventueel noodzakelijke maatregelen moeten nemen om de Gemeenschap in staat 
te stellen de verplichtingen die krachtens de EER-Overeenkomst op haar rusten, 
na te komen, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Wanneer de Raad communautaire wetgeving heeft vastgesteld op een gebied 
dat onder de EER-Overeenkomst valt, is de Commissie gemachtigd om het 
standpunt van de Gemeenschap te uiten ten aanzien van het besluit van het 
Gemengd Comité van de EER houdende uitbreiding van de genoemde wetgeving 
tot de Europese Economische Ruimte door middel van een wijziging van een 
Bijlage of van de Protocollen 21 en 47 van de EER-Overeenkomst, voorzover 
dit besluit alleen voorziet in een uitbreiding tot de Europese Economische 
Ruimte van de genoemde wetgeving, met eventuele technische aanpassingen. 
2. Het in lid 1 bepaalde is eveneens van toepassing wanneer de Commissie de 
bevoegdheid heeft de communautaire wetgeving vast te stellen. 
io-
Artikel 2 
Wanneer een voorstel houdende communautaire wetgeving op een gebied dat onder 
de EER-Overeenkomst valt, aan het Europese Parlement wordt toegezonden, wordt 
het Parlement verzocht zich tegelijkertijd uit te spreken over de uitbreiding 
hiervan tot de EER. 
Artikel 3 
Bij wijze van overgangsprocedure wordt het standpunt van de Gemeenschap ten 
aanzien van de wijziging van de bijlagen en van Protocol 47 van de EER-
Overeenkomst inzake de uitbreiding tot de EER van het communautaire acquis dat 
tot en met 1993 is goedgekeurd, met eenparigheid van stemmen door de 
Raad vastgesteld, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het 
Europese Parlement. 
Artikel 4 
1. Wanneer een Lid-Staat de Commissie om de toepassing van 
vrijwaringsmaatregelen overeenkomstig de artikelen 112 en 114 van de 
Overeenkomst verzoekt, verstrekt hij haar alle benodigde inlichtingen ter 
staving van zijn verzoek. 
Indien de Commissie besluit geen vrijwaringsmaatregelen toe te passen, 
stelt zij de Raad en de Lid-Staten binnen een termijn van vijf werkdagen 
na de datum van ontvangst van het verzoek van de Lid-Staat daarvan in 
kenn i s. 
ledere Lid-Staat kan de door de Commissie genomen beslissing binnen een 
termijn van tien werkdagen na de mededeling van die beslissing aan de Raad 
voorleggen. Indien de Raad met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen 
zijn voornemen te kennen geeft een andere beslissing te nemen, deelt de 
Commissie die onverwijld aan de EVA-Staten mede en stelt zij die landen in 
kennis van de opening van het in artikel 113 van de Overeenkomst bedoelde 
overleg in het kader van het Gemengd Comité. 
De Raad kan binnen twintig werkdagen na de beëindiging van het overleg met 
de EVA-Staten in het kader van het Gemengd Comité met gekwalificeerde 
meerderheid van stemmen een andere beslissing nemen. 
2. De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit 
vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door een 
vertegenwoordiger van de Commissie, hierna "Comité" genoemd. 
Het Comité komt bijeen op uitnodiging van zijn voorzitter. Deze verstrekt 
de Lid-Staten zo spoedig mogelijk alle dienstige inlichtingen. 
3. Wanneer de Commissie uit eigen beweging of op verzoek van een Lid-Staat 
constateert dat er vrijwaringsmaatregelen overeenkomstig artikel 112 of 
114 van de Overeenkomst dienen te worden toegepast: 
- } 
stelt zij de Lid-Staten daarvan onverwijld in kennis als zij uit eigen 
beweging handelt of, indien zij handelt op verzoek van een Lid-Staat, 
binnen een termijn van vijf werkdagen na de datum van ontvangst van dit 
verzoek, 
raadpleegt zij het Comité, 
stelt zij daarvan tegelijkertijd de EVA-Staten in kennis en deelt zij 
het Gemengd Comité mede dat het in artikel 113 van de Overeenkomst 
bedoelde overleg wordt geopend, 
verstrekt zij het Gemengd Comité tegelijkertijd alle voor dit overleg 
nodige inlichtingen. 
4. Het overleg in het Gemengd Comité wordt in ieder geval als beëindigd 
beschouwd bij het verstrijken van een termijn van 30 dagen vanaf de in 
lid 1, vierde alinea, of in lid 3 bedoelde mededeling. 
Na het overleg of, in voorkomend geval, bij het verstrijken van de termijn 
van 30 dagen, kan de Commissie, indien er geen andere regeling kon worden 
getroffen, na raadpleging van het Comité, passende maatregelen voor de 
tenuitvoerlegging van artikel 112 of 114 van de Overeenkomst nemen. 
5. De in lid 4 bedoelde beslissing wordt onmiddellijk medegedeeld aan de 
Raad, aan de Lid-Staten en aan de EVA-Staten; er wordt eveneens 
kennisgeving van gedaan aan het Gemengd Comité. 
Zij is onmiddellijk van toepassing. 
6. ledere Lid-Staat kan de in lid 4 bedoelde beslissing van de Commissie aan 
de Raad voorleggen binnen een termijn van tien werkdagen na de mededeling 
van d ie bes I i ss i ng. 
7. Indien de Commissie tien werkdagen na het einde van het overleg in het 
Gemengd Comité of, in voorkomend geval, bij het verstrijken van de termijn 
van 30 dagen bedoeld in lid 4, geen beslissing in de zin van lid 4, tweede 
alinea, heeft genomen, kan iedere Lid-Staat die een verzoek overeenkomstig 
I id 3 bij de Commissie heeft ingediend, de kwestie aan de Raad voorleggen. 
8. In de gevallen genoemd in de leden 6 en 7 kan de Raad binnen twee maanden 
met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andere beslissing nemen. 
Artikel 5 
1. In geval van uitzonderlijke omstandigheden in de zin van artikel 113, 
lid 3, van de Overeenkomst kan de Commissie onmiddellijk 
vrijwaringsmaatregelen treffen in de in artikel 112 of 114 van de 
Overeenkomst bedoelde gevallen. 
2. Indien een Lid-Staat een verzoek voorlegt aan de Commissie, beslist deze 
hierover binnen vijf werkdagen na de ontvangst van het verzoek. 
De Raad en de Lid-Staten worden in kennis gesteld van de beslissing van de 
Commi ss ie. 
3. ledere Lid-Staat kan de bes'issing van de Commissie volgens de in 
artikel 4, lid 6, omschreven procedure voorleggen aan de Raad. 
De in artikel 4, leden 7 en 8, omschreven procedure is van toepassing. 
Indien de Commissie binnen de in lid 2 vermelde termijn geen beslissing 
heeft genomen, kan elke Lid-Staat die een verzoek aan de Commissie heeft 
voorgelegd, de kwestie overeenkomstig de in de eerste en tweede alinea van 
dit lid omschreven procedures aan de Raad voorleggen. 
Artikel 6 
Wanneer h^t op grond van de omstandigheden noodzakelijk is maatregelen voor 
landbouwprodukten uit hoofde van artikel 112 van de Overeenkomst of de 
bepalingen van ei*- protocollen en bijlagen betreffende deze produkten te nemen, 
worden deze maatrecelen, in afwijking van de artikelen 4 en 5, vastgesteld 
volgens de procedures van de verordeningen houdende een gemeenschappelijke 
ordening der landbouwmarkten en van de specifieke voorschriften die zijn 
vastgesteld op de grondslag van artikel 235 van het Verdrag en die gelden voor 
goederen die het resultaat zijn van de verwerking van landbouwprodukten, onder 
voorbehoud van de naleving van de voorwaarden die zijn gesteld in artikel 113 
van de Overeenkomst. 
Artikel 7 
Om de uitvoering van de in de artikelen 1, lid 2, onder e), en 53 tot en 
met 60 van de EER-Overeenkomst vervatte beginselen mogelijk te maken, zijn 
de communautaire bepalingen die uitvoering geven aan de in de artikelen 85 
en 86 van het EEG-Verdrag en in Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad 
betreffende de controle op concentraties van ondernemingen opgenomen 
beginselen op overeenkomstige wijze van toepassing. Dit geldt eveneens 
voor alle relevante door de Gemeenschap in de toekomst op het gebied van 
de mededinging te treffen maatregelen. 
Om de tenuitvoerlegging mogelijk te maken van het in artikel 8, lid 4, van 
de Protocollen nr. 23 en nr. 24 van de EER-Overeenkomst vervatte beginsel, 
verleent de Commissie de vertegenwoordigers van de Toezichthoudende 
Autoriteit van de EVA machtiging om hun deelneming aan de in deze bepaling 
bedoelde verificaties mogelijk te maken. 
Artikel 8 
Wanneer afzonderlijke gevallen, zoals bedoeld in de artikelen 53 en 54 van 
de EER-Overeenkomst, aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden 
toegewezen overeenkomstig artikel 56 van de EER-Overeenkomst, voert de 
Commissie de taken die haar door Protocol nr. 23 zijn toebedeeld uit in 
nauw en voortdurend overleg met de bevoegde autoriteiten van de Lid-
Staten. 
Zij zendt met name de Lid-Staten onverwijld de aanmeldingen, inlichtingen 
en alle andere documenten toe dit door de Toezichthoudende Autoriteit van 
de EVA overeenkomstig de artikelen 2, 3, 4, 6, 7 en 8 van Protocol nr. 23 
z i jn verstrekt. 
_c^-
3. Indien de Lid-Staten formeel schriftelijke opmerkingen willen indienen in 
bijzondere individuele gevallen die door de Toezichthoudende Autoriteit 
van de EVA worden behandeld, worden die opmerkingen doorgegeven aan de 
Commissie die haar goede diensten zal aanbieden om een in het algemeen op 
communautair niveau aanvaardbare oplossing te vinden waaruit de 
eensgezindheid spreekt van de Lid-Staten die opmerkingen hebben gemaakt. 
Wanneer het communautaire standpunt eenmaal is bepaald, dan wordt het door 
de Commissie aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voorgelegd. 
Indien een dergelijk standpunt niet kon worden vastgesteld binnen een 
termijn van 30 dagen na de datum waarop in artikel 2 van Protocol nr. 23 
wordt gedoeld, worden de opmerkingen van de Lid-Staten en die van de 
Commissie gelijktijdig door de Commissie aan de Toezichthoudende 
Autoriteit van de EVA toegezonden. 
4. De toepassing van lid 3 laat de mogelijkheid die de Lid-Staten hebben om 
overeenkomstig de bepalingen van Protocol nr. 23 deel te nemen aan de 
vergaderingen van het Raadgevend Comité van de EVA onverlet. 
Artikel 9 
Wanneer de EVA-Staten met het oog op de goede werking van de Overeenkomst 
worden geraadpleegd over de ontwerp-maatregelen die de Commissie voornemens is 
in uitoefening van haar uitvoerende bevoegdheden te nemen op de gebieden 
waarop het Raadgevend Comité voor het bankwezen en het Comité voor het 
verzekeringswezen bevoegd zijn, worden de voorzitter en de vice-voorzitter van 
het Raadgevend Comité voor het bankwezen en de voorzitter en het Bureau van 
het Comité voor het verzekeringswezen bij dit overleg betrokken. 
Artikel 10 
1. Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Protocol nr . 38 bij de EER-
overeenkomst stelt de Commissie namens de Gemeenschap het aandeel van elke 
subsidiabele regio in de totale financiële bijstand krachtens het 
financieel mechanisme, waarin deel VIII van de EER-Overeenkomst voorziet, 
vast. Deze aandelen worden voor een periode van vijf jaar vastgesteld in 
het licht van het relatieve niveau van economische ontwikkeling en de 
bevolkingsomvang van de subsidiabele regio's en verdere relevante 
factoren. 
2. De Commissie deelt haar besluit aan de Raad en vervolgens, zo spoedig 
mogelijk na de vaststelling door de Raad van deze verordening, aan de EVA-
Staten en de Investeringsbank mede. 
3. Bij de jaarlijkse vastleggingskredieten voor de afzonderlijke regio's 
wordt rekening gehouden met het tempo waarin de te financieren projecten 
binnenkomen alsmede met de totale jaarlijkse kredieten waarin Protocol 
nr. 38 van de EER-Overeenkomst voorziet. De Commissie treft de nodige 
maatregelen met de Europese InsteII ingsbank en het Comité voor het 
financieel mechanisme van de EVA om te verzekeren dat de jaarlijkse 
kredieten aan de afzonderlijke regio's geen afbreuk doen aan de aandelen 
van de periode van vijf jaar als bedoeld in artikel 10, lid 1. 
Artjkei 11 
De Lid-Staten nemen de eventueel noodzakelijke maatregelen met het oog op de 
uitvoering van de verplichtingen die door de Gemeenschap uit de EER-
- «o - '£BW&^%m'M 
Overeenkomst voortvloeien 
Artikel 12 
Deze verordening wordt van kracht op de dag waarop de EER-Overeenkomst in 
werking treedt. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks 
toepasselijk in elke Lid-Staat. 
Gedaan te BrusseI, 
Voor de Raad 
De voorzitter 
- u -
ISSN 0254-1513 
COM(93) 466 def. 
DOCUMENTEN 
NL 10 
Catalogusnummer : CB-CO-93-512-NL-C 
ISBN 92-77-59655-4 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg