Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 49/07)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) uiterlijk drie maanden na deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“Cancoillotte”

EU-nr.: PGI-FR-02765 – 19 maart 2021

BOB ( ) BGA (X)

1. Naam/Namen

“Cancoillotte”

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.4: Andere producten van dierlijke oorsprong (eieren, honing, diverse zuivelproducten met uitzondering van boter enz.).

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Cancoillotte” is een gesmoltenkaasspecialiteit die wordt bereid door een kaas van magere koemelk, “metton” genaamd, te smelten met toevoeging van boter en water.

De textuur van het eindproduct is halfvloeibaar tot stroperig en licht kleverig.

De geur en smaak doen denken aan melk en boter, met een licht gistaccent.

In de variant “nature” (naturel, dat wil zeggen zonder aromatisch ingrediënt) is “Cancoillotte” een crèmekleurig tot lichtgeel product.

De kaas heeft een gehalte aan droge stof van 20 % of meer en een vetgehalte in het eindproduct van minder dan 15 % van het totale gewicht.

Alleen natuurlijke aromastoffen en aromatiserende preparaten zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 1334/2008 zijn toegestaan.

Aromatische toevoegingen mogen samen niet meer 20 % van het totale gewicht van het eindproduct uitmaken. Bovendien gelden per categorie de volgende grenzen:

— specerijen, aroma’s, kruiderijen: maximaal 5 % in het eindproduct;

— paddenstoelen, kruiden, noten: maximaal 10 % in het eindproduct;

— witte wijn van de druivenrassen chardonnay, savagnine en aligoté, afzonderlijk of gemengd; wijn met de BOB’s “Arbois”, “Côtes du Jura”, “Château-Chalon” of “L’Étoile” die in aanmerking komt voor de traditionele aanduiding “Vin Jaune”; likeurwijn; absint; kirsch: maximaal 20 % in het eindproduct.

Wanneer toevoegingen van meer dan één categorie worden gebruikt, mogen de bovenstaande percentages niet worden gecumuleerd.

Er mag ook zout (NaCl) worden toegevoegd.

Het is toegestaan om de metton na rijping te roken.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De melk wordt geproduceerd op een bedrijf dat aan de volgende voorwaarden voldoet:

— ten minste 70 % (in droge stof) van het basisrantsoen van de melkkoeien wordt op het bedrijf geproduceerd;

— de oppervlakte hoofdvoedergewassen bedraagt ten minste 70 are per melkkoe.

Bij de verwerker is de melk die voor de productie van metton blanc wordt ingezameld, afkomstig van een veestapel die in totaal voor ten minste 2/3 uit melkkoeien van de rassen Montbéliarde en/of Simmental française en/of Vosgienne bestaat.

Dankzij de lokale benutting van het weidepotentieel en het gebruik van lokale rundveerassen kan melk worden verkregen waarvan het vet gewild is bij lokale verwerkers. Het hoge eiwitgehalte van de beschikbare magere melk, in combinatie met specifieke lokale technieken, garandeert de kwaliteit van zowel het tussenproduct (metton) als de “Cancoillotte”.

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De productie van de melk, de productie van metton blanc, de rijping van de metton en het smelten moeten plaatsvinden in het afgebakende geografische gebied.

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

De verpakking vindt plaats in het geografische gebied, omdat het product onmiddellijk na het smelten warm moet worden verpakt.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Naast de verplichte vermeldingen overeenkomstig de regelgeving inzake de etikettering en de presentatie van levensmiddelen staat op het etiket, in hetzelfde gezichtsveld, het volgende:

— de geregistreerde naam van het product: “Cancoillotte” (ongeacht de verpakking) in een lettergrootte die ten minste gelijk is aan 2/3 van de grootste letters op het etiket;

— de vermelding “beschermde geografische aanduiding” of de afkorting “BGA”;

— het BGA-symbool van de Europese Unie.

Op het etiket van het product moet eveneens worden vermeld:

— de aromatisering, indien van toepassing;

— de woorden “bereid uit magere melk”.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied omvat:

In de departementen Doubs, Jura, Haute-Saône en Territoire de Belfort: alle gemeenten.

In het departement Ain: de gemeenten Attignat, Beaupont, Bény, Béréziat, Bourg-en-Bresse, Ceyzériat, Coligny, Cormoz, Courmangoux, Courtes, Bresse Vallons, Curciat-Dongalon, Curtafond, Domsure, Drom, Foissiat, Jasseron, Jayat, Journans, Lescheroux, Malafretaz, Mantenay-Montlin, Marboz, Marsonnas, Meillonnas, Montagnat, Montrevel-en-Bresse, Pirajoux, Polliat, Ramasse, Revonnas, Saint-Denis-lès-Bourg, Saint-Didier-d’Aussiat, Saint-Etienne-du-Bois, Saint-Jean-sur-Reyssouze, Saint-Julien-sur-Reyssouze, Saint-Just, Saint-Martin-le-Châtel, Saint-Nizier-le-Bouchoux, Saint-Sulpice, Saint-Trivier-de-Courtes, Salavre, Servignat, Tossiat, Val Revermont, Verjon, Vernoux, Villemotier, Viriat.

In het departement Côte d’Or: de gemeenten Athée, Auxonne, Beaumont-sur-Vingeanne, Bèze, Bézouotte, Billey, Blagny-sur-Vingeanne, Bourberain, Champagne-sur-Vingeanne, Champdôtre, Charmes, Chaume-et-Courchamp, Chazeuil, Cheuge, Cléry, Cuiserey, Dampierre-et-Flée, Drambon, Etevaux, Flagey-lès-Auxonne, Flammerans, Fontaine-Française, Fontenelle, Heuilley-sur-Saône, Jancigny, Labergement-lès-Auxonne, Lamarche-sur-Saône, Licey-sur-Vingeanne, Lux, Magny-Montarlot, Marandeuil, Maxilly-sur-Saône, Mirebeau-sur-Bèze, Montigny-Mornay-Villeneuve-sur-Vingeanne, Montmançon, Noiron-sur-Bèze, Oisilly, Orain, Perrigny-sur-l’Ognon, Pluvet, Poncey-lès-Athée, Pont, Pontailler-sur-Saône, Pouilly-sur-Vingeanne, Renève, Sacquenay, Saint-Léger-Triey, Saint-Maurice-sur-Vingeanne, Saint-Sauveur, Saint-Seine-en-Bâche, Saint-Seine-sur-Vingeanne, Soirans, Soissons-sur-Nacey, Talmay, Tanay, Til-Châtel, Tillenay, Tréclun, Trochères, Véronnes, Vielverge, Villers-les-Pots, Villers-Rotin, Vonges.

In het departement Haute-Marne: de gemeenten Belmont, Chassigny, Coublanc, Cusey, Enfonvelle, Farincourt, Fresnes-sur-Apance, Genevrières, Gilley, Grenant, Maâtz, Melay, Neuvelle-lès-Voisey, Pressigny, Saulles, Savigny, Tornay, Valleroy, Voisey, Voncourt.

In het departement Saône-et-Loire: de gemeenten Allerey-sur-Saône, Authumes, Bantanges, Baudrières, Beaurepaire-en-Bresse, Beauvernois, Bellevesvre, Les Bordes, Bosjean, Bouhans, Bragny-sur-Saône, Branges, Brienne, Bruailles, Champagnat, La Chapelle-Naude, La Chapelle-Saint-Sauveur, La Chapelle-Thècle, Charette-Varennes, Charnay-lès-Chalon, La Chaux, Ciel, Condal, Cuiseaux, Dampierre-en-Bresse, Devrouze, Diconne, Dommartin-lès-Cuiseaux, Le Fay, Flacey-en-Bresse, Frangy-en-Bresse, La Frette, Fretterans, Frontenard, Frontenaud, La Genête, Huilly-sur-Seille, Joudes, Jouvençon, Juif, Lays-sur-le-Doubs, Lessard-en-Bresse, Loisy, Longepierre, Louhans, Ménetreuil, Mervans, Le Miroir, Montagny-près-Louhans, Montcony, Montjay, Montpont-en-Bresse, Montret, Mouthier-en-Bresse, Navilly, Pierre-de-Bresse, Le Planois, Pontoux, La Racineuse, Rancy, Ratte, Romenay, Sagy, Saillenard, Saint-André-en-Bresse, Saint-Bonnet-en-Bresse, Sainte-Croix, Saint-Didier-en-Bresse, Saint-Etienne-en-Bresse, Saint-Germain-du-Bois, Saint-Gervais-en-Vallière, Saint-Martin-du-Mont, Saint-Martin-en-Gâtinois, Saint-Usuge, Saint-Vincent-en-Bresse, Saunières, Savigny-en-Revermont, Savigny-sur-Seille, Sens-sur-Seille, Serley, Sermesse, Serrigny-en-Bresse, Simandre, Simard, Sornay, Le Tartre, Thurey, Torpes, Toutenant, Tronchy, Varennes-Saint-Sauveur, Verdun-sur-le-Doubs, Vérissey, Villegaudin, Vincelles.

In het departement Vosges: de gemeenten Ameuvelle, Châtillon-sur-Saône, Grignoncourt, Lironcourt, Martinvelle, Regnévelle.

5. Verband met het geografische gebied

Het verband met het geografische gebied van de “Cancoillotte” berust op de bekendheid en de bijzondere kwaliteit van de kaas.

De faam van “Cancoillotte” is verbonden aan de regio van herkomst. Zowel nationaal als internationaal staat het product bekend als een regionale specialiteit uit de Franche-Comté.

Bovendien berusten de bijzondere kenmerken van de kaas hoofdzakelijk op de knowhow die de kaasmakers, -rijpers en -smelters in de loop der eeuwen hebben verworven.

Het geografische gebied van de “Cancoillotte” omvat de voormalige bestuurlijke regio Franche-Comté en de aangrenzende gemeenten in de departementen Ain, Côte d’Or, Haute-Marne, Saône-et-Loire en Vosges. In het oosten van midden-Frankrijk wordt veel melkvee gehouden. Het klimaat, met grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht en een neerslaghoeveelheid die goed gespreid is over het hele jaar maar overvloedig in het voorjaar, is gunstig voor de groei van gras. Dit weidepotentieel wordt benut voor melkproductie door landbouwbedrijven met vrij grazende koeien en de fok van veestapels van lokale rundveerassen. De melk uit dit gebied heeft kenmerken die gunstig zijn voor de bereiding van room, boter en magere melk die tot kaas kan worden verwerkt.

Het basisrantsoen van de melkkoeien, waar het gras deel van uitmaakt, bestaat voornamelijk uit voeder dat op het bedrijf wordt geproduceerd. De melkveestapel bestaat voor meer dan twee derde uit de plaatselijke rundveerassen Montbéliarde, Simmental française en Vosgienne.

De “Cancoillotte” is lang kenmerkend geweest voor het lage land (vlakten en dalen) in een gebied dat zich uitstrekt van het departement Ain tot de voormalige regio Lotharingen aan de uitlopers van de Alpen en de Vogezen. De verwerking van de melk (room – boter – kaas) is namelijk altijd een belangrijke activiteit geweest op de boerderijen met een tweeledig doel: voor eigen gebruik en voor de handel. De hoeveelheid melk die nodig was voor het levensonderhoud werd bewaard, terwijl de rest op de familiemelkboerderij werd verwerkt.

De room werd vaak bestemd voor boter, terwijl de afgeroomde melk werd gebruikt voor de bereiding van een kaas (met de naam “metton”) die niet geschikt was om zo te eten, maar die moest worden gerijpt en vervolgens gesmolten om te worden geconsumeerd als “Cancoillotte”.

Zolang er geen collectieve zuivelfabrieken waren, was de “Cancoillotte” de huis-“kaas” bij uitstek. De mettons werden ook verhandeld op de markten van de streek.

De plaatselijke zuivelfabrieken hebben de traditionele bereiding van room en boter voortgezet en beschikken daarom over magere melk, waarvan een van de logische bestemmingen de bereiding van metton is.

De belangrijkste kenmerken van “Cancoillotte” zijn:

— een zeer laag restvetgehalte van minder dan 15 % in het eindproduct;

— een halfvloeibare tot stroperige, licht kleverige textuur;

— de geur en smaak ervan, die doen denken aan melk en boter, met een licht gistaccent.

De specificiteit van het product vloeit voort uit de specifieke technologie (gebruik van magere melk, rijping van kaaskorrels, toevoeging van water en een kleine hoeveelheid gesmolten boter).

Dankzij de lokale benutting van het weidepotentieel en het gebruik van lokale rundveerassen kan melk worden verkregen met zeer rijke en zeer gewilde vetten. Om deze vetten niet te denatureren door lipolyse, vindt de melkproductie traditioneel plaats in een afgebakend gebied in de nabijheid van de zuivelfabrieken. Omdat dit vet vanwege zijn kwaliteit wordt afgescheiden voor de productie van room en boter, is er een specifiek proces tot stand gekomen om de overblijvende magere melk te verwerken tot een heel eigen product: de “Cancoillotte”.

Die lokale benutting van het weidepotentieel en het gebruik van lokale rundveerassen leveren namelijk ook melk op met een hoger eiwitgehalte dan het Franse nationale gemiddelde. Het hoge eiwitgehalte van de melk die wordt gebruikt voor de productie van de metton, staat borg voor het succes van dit kaasmaakproces. Dankzij de kwaliteit van het tussenproduct, de metton, kan een eindproduct, de “Cancoillotte”, met een goede organoleptische kwaliteit worden verkregen.

Voor een beheerste snelle rijping van de wrongel wordt specifieke knowhow op het vlak van het bereiden en smelten ingezet, op basis waarvan de rijper het uiterlijk, de smaak en de geur van de metton voortdurend controleert. Na rijping moet de kaas van magere melk (metton) al zijn eigen kenmerken hebben, die verantwoordelijk zijn voor de uiteindelijke smaak van de “Cancoillotte”: geur en smaak die doen denken aan melk en boter, met een licht gistaccent.

De uit magere melk verkregen kaas moet worden gesmolten met boter die in een zodanige verhouding wordt toegevoegd dat het eindproduct een laag vetgehalte heeft. Het smelten van de kazen vergt een grote vaardigheid: elke smelter heeft een “geheim van de smid”, dat binnen elke kaasmakerij wordt doorgegeven en waardoor de specifieke textuur van de “Cancoillotte” kan worden verkregen.

De rijping van de metton kan een sterke gistsmaak opleveren en daarom aromatiseerden de kaasmakers in de Franche-Comté hun “Cancoillotte” door bij het smelten van de metton ingrediënten aan het kaasmengsel toe te voegen die zij in huis hadden: met name knoflook, sjalotten, wijn, walnoten, bieslook en paddenstoelen. De toevoeging van wijn als middel om het product vloeibaar te maken is eveneens traditioneel.

De specificiteit van “Cancoillotte” is vooral gelegen in de historische en huidige faam van het product, die verbonden is met de oorsprong ervan.

In haar “Atlas Linguistique et Ethnographique de La Franche-Comté” uit 1978 laat mevr. Dondaine zien dat de term al lang gangbaar is (ten minste sinds de negentiende eeuw).

De “Cancoillotte” heeft zich verspreid tot aan de grenzen van de voormalige Franche-Comté en zelfs daarbuiten.

De industriële productie van de “Cancoillotte” is begonnen na de Eerste Wereldoorlog, maar heeft zich vooral ontwikkeld in het midden van de twintigste eeuw.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog hadden de mensen in de streek een speciale bonkaart voor de “Cancoillotte”.

In boeken over traditionele producten wordt “Cancoillotte” altijd genoemd, bijvoorbeeld in het boek “Franche-Comté: produits du terroir et recettes traditionnelles” (streekproducten en traditionele recepten) met als ondertitel “Inventaire du patrimoine culinaire de la France” (inventaris van het culinaire erfgoed van Frankrijk) dat in 1993 werd uitgegeven door Edition Albin Michel/Cnac. Er worden ook regelmatig krantenartikelen over geschreven (bijvoorbeeld het artikel “Bientôt au tour de la “ Cancoillotte ” ?” in L’Est Républicain van 24 november 2015) of reportages over gemaakt in de nationale pers, bijvoorbeeld in het journaal van het grootste Franse televisiekanaal (https://www.facebook.com/watch/?v=855699664847425). Er staan veel recepten met “Cancoillotte” op gespecialiseerde kookwebsites voor het grote publiek: zo zijn er 58 recepten op basis van “Cancoillotte” te vinden op www.marmiton.org/ en 43 op www.cuisineaz.com/. Er zijn lokale en zelfs nationale “Cancoillotte”-competities, zoals het Concours Général Agricole, waarin wordt gestreden om medailles in twee categorieën: “Cancoillotte” en gearomatiseerde “Cancoillotte” (https://palmares.concours-general-gricole.fr/produits).

Het vriendelijke, pretentieloze karakter van het product en de muzikaliteit van de naam hebben heel wat regionale dichters en zangers geïnspireerd. De “Cancoillotte” is zelfs bezongen door een internationaal befaamde artiest: H. F. Thieffaine (zie het fragment van een concert uit 2015 https://www.youtube.com/watch?v=M1_uhIhhAMw).

Vanouds wordt “Cancoillotte” voornamelijk gegeten in het oosten van noord- en midden-Frankrijk, van Lotharingen tot Bresse, en vaak samen met andere streekgerechten, zoals de worstspecialiteiten “Saucisse de Morteau” of “Saucisse de Montbéliard”.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(Artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

https://extranet.inao.gouv.fr/fichier/CDC-Cancoillotte-211006.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.