EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 24.5.2011 
SEC(2011) 598 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING 
Begeleidend document bij het 
 
Voorstel voor een 
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
inzake de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten door de douane 
{COM(2011) 285 definitief} 
{SEC(2011) 597 definitief}  
 
NL 1   NL1. ACHTERGROND  
Een van de essentiële onderdelen van het EU-systeem voor de handhaving van 
intellectuele-eigendomsrechten (IER) is Ve rordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad 
van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat z ĳ inbreuk maken op be paalde intellectuele-
eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat z ĳ inbreuk maken op dergel ĳke rechten
1 (hierna "de verordening" 
genoemd).  
Deze verordening bevat de bepalingen ter uitvoering van de 
grenshandhavingsmaatregelen waarin de Overeenkomst inzake de handelsaspecten 
van de intellectuele eigendom (Trade Related aspects of Intellectua l Property Rights – 
TRIPS) voorziet. De TRIPS-Overeenkomst is in 1994 door de Raad van de EU 
goedgekeurd als onderdeel van de multilaterale  handelsbesprekingen in het kader van 
de Uruguay-Ronde en in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (World Trade 
Organisation – WTO) afgesloten. In de praktijk gaat de verordening echter verder dan de TRIPS-basisvereisten op het gebied va n de grenshandhaving, hetgeen aangeeft dat 
de EU heel veel gelegen is aan een goede IER-bescherming.  
Op grond van de verordening kunnen EU-doua neautoriteiten optreden ten aanzien van 
goederen waarvan wordt vermoed dat z ĳ inbreuk maken op be paalde intellectuele-
eigendomsrechten die aan douanetoezicht zijn  onderworpen. Het is de bedoeling dat 
zodra goederen die vermoedelijk inbreuk maken op een intellectuele-eigendomsrecht door douaneautoriteiten worden vastgehouden,  de betrokken autoriteiten de houder 
van het recht informeren over hun optre den en hem enige tijd gunnen om een 
gerechtelijke procedure in te leiden (s tandaardprocedure). Indien daarentegen de 
vereenvoudigde procedure wordt gevolgd door de lidstaat waar de goederen worden 
vastgehouden, moet de houder van het recht de tijd krijgen om met de andere 
betrokken partijen overeen te komen de  goederen onder douanetoezicht voor 
vernietiging af te staan. 
De EU en andere ontwikkelde economi eën vormen aantrekkelijke markten voor 
goederen die inbreuk maken op IER. De  douaneautoriteiten hebben dan ook 
geconstateerd dat de hoeveelhe id goederen van dit soort de  afgelopen 10 jaar gestaag 
is toegenomen. In september 2008 heeft de  Raad de Commissie en de lidstaten 
verzocht de verordening te evalueren en een nieuw douaneactieplan ter bestrijding van IER-inbreuken voor de jaren 2009- 2012 te ontwikkelen. Met dit actieplan
2, dat 
door de Commissie is opgesteld en door de  Raad is goedgekeurd, wordt beoogd de 
volgende vier belangrijke u itdagingen aan te pakken: ge vaarlijke namaakgoederen, 
georganiseerde criminalit eit, mondialisering van namaak en verkoop van 
namaakproducten via internet. De evaluatie van de verordening, die in het plan is 
opgenomen, is door de Commissie uitgevoerd. Zij heeft daarbij nauw met de lidstaten 
                                                 
1 PB L 196 van 2.8.2003, blz. 7-14. 
2 Resolutie van de Raad van 16 maart 2009 over het EU-douaneactieplan tegen inbreuken op 
intellectuele-eigendomsrechten (IER) voor de jaren 2009-2012 (PB C 71 van 25.3.2009, 
blz. 1). 
 
NL 2   NLsamengewerkt via een deskundigengroep di e in het kader van het programma 
"Douane 2013" in het leven is geroepen.  
De Commissie heeft ook een openbare  raadpleging gehouden om alle 
belanghebbenden de gelegenheid te bieden een bijdrage te leveren aan de evaluatie. 
De raadpleging liep van 25 maart 2010 tot en  met 7 juni 2010 en de Commissie heeft 
89 bijdragen ontvangen. Van deze bijdragen wa ren er 43 afkomstig van organisaties 
en ondernemingen die in het register van belangenvertegenwoordigers van de 
Europese Commissie zijn ingeschreven, 42 van niet-geregistreerde organisaties, 
ondernemingen en burgers, en 4 van nationale overheidsinstanties.  
Eind 2008 zijn er enkele gevallen gewees t waarbij douaneautori teiten zendingen van 
geneesmiddelen in doorvoer door de EU hebben vastgehouden, hetgeen tot 
bezorgdheid leidde bij bepaalde WTO-leden, leden van het Europees Parlement, niet-
gouvernementele organisaties en de ci viele samenleving. Aangevoerd werd dat 
dergelijke maatregelen de legitieme ha ndel in generieke geneesmiddelen kunnen 
bemoeilijken, wat indruist tegen het st reven van de EU om de toegang tot 
geneesmiddelen in de ontwikkelingslanden te  faciliteren. India en  Brazilië hebben op 
respectievelijk 11 en 12 mei 2010 om overleg  daarover met de EU binnen de WTO 
verzocht. De door India en Brazilië tijdens het WTO-overleg geuite bezorgdheden en 
de bovenbedoelde vasthoudingen hebben du idelijk gemaakt dat een verdere 
verheldering van de EU-wetgeving betr effende de handhaving van intellectuele-
eigendomsrechten door douaneautoriteit en noodzakelijk is teneinde de 
rechtszekerheid te vergroten.  
2. PROBLEEMSTELLING  
In het bovengenoemde actieplan werden diverse elementen van de verordening 
opgesomd die dienden te worden bestudeerd.  Het gaat onder meer om de bepalingen 
betreffende vereenvoudigde procedures, kl eine zendingen, vern ietiging, kosten en 
opslag, alsook om een mogelijke uitbreiding van de werkingssfeer van de 
verordening. Al deze elementen zijn tijdens de evaluatie onder de loep genomen, waarbij de volgende drie belangrijke aand achtspunten zijn gesignaleerd die verband 
houden met de bestrijding van goe deren die inbreuk maken op IER:   
- probleem I – sommige IER worden niet door  de douaneautoriteit en aan de grenzen 
van de EU gehandhaafd.  De verordening in haar hui dige vorm voorziet in de 
handhaving van een breed scala aan IER di e bij nationale of EU-wetgeving zijn 
vastgelegd (zoals fabrieks- of ha ndelsmerken, auteursrechten, octrooien, 
kwekersrechten en beschermde geografische aanduidingen), maar be strijkt niet alle 
IER-categorieën. Zo vallen topografieën van halfgeleiderproducten niet onder de 
verordening. Daarnaast vallen momentee l ook andere vormen van inbreuken (met 
name met betrekking tot parallelha ndel en overschrijdingen) buiten het 
toepassingsgebied van de verordening; 
- probleem II – administ ratieve procedures voor IE R-handhaving worden als 
omslachtig voor douaneauto riteiten en houders va n rechten bestempeld , vooral wat 
kleine zendingen als gevolg van verkoop via internet betreft;  
 
NL 3   NL- probleem III – sommige aspecten van de  administratieve procedures kunnen op 
zodanige wijze worden geïn terpreteerd dat dit tot een onevenwichtige benadering van 
verschillende legitieme belanghebbenden leidt.  Bepaalde algemene juridische 
beginselen zoals deze in de rechtspraak va n het Hof van Justitie van de EU zijn 
ontwikkeld en uitgelegd, zijn momenteel onvoldoende in de ve rordening verankerd 
(bv. het recht om te worden gehoord of de aansprakelijkheid van douaneautoriteiten). 
Deze beginselen vloeien voort uit zowel de in ternationale verplich tingen van de EU in 
het kader van de WTO als het Verdrag van Lissabon, en meer in het bijzonder het Handvest van de grondrechten. 
3. H
ET RECHT VAN DE EU OM ACTIE TE ONDERNEMEN  
Krachtens het Verdrag betreffende de werki ng van de Europese Unie (VWEU) valt de 
gemeenschappelijke handelspolitiek onder de  uitsluitende bevoegdheid van de 
Europese Unie. De gemeenschappelijk e handelspolitiek wo rdt in het VWEU 
gedefinieerd en daarbij worden de ha ndelsaspecten van intellectuele eigendom 
uitdrukkelijk genoemd.  
4. DOELSTELLINGEN  
De overkoepelende doelstelling bestaa t erin ervoor te zorgen dat de 
douanemaatregelen en –procedures voor IER-handhaving aan de grens doeltreffend 
zijn en tevens met alle ter zake ge ldende wettelijke verplichtingen in 
overeenstemming zijn. Het beleid zal met na me de volgende specifieke doelstellingen 
nastreven: 
i) een betere IER-handhaving aan de grens;  
ii) een beperking van de administra tieve en economische lasten voor 
douaneautoriteiten en houders van rechten, en in het b ijzonder voor kleine en 
middelgrote ondernemingen;  
iii) een verduidelijking en herziening van el ke bepaling die kan worden gezien als een 
oorzaak van onevenwichtigheden in administratieve procedures.  
5. BELEIDSOPTIES  
De volgende drie opties komen als het meest realistisch en het best haalbaar naar 
voren:  
i) beleidsoptie A – basisscenario,  waarbij geen actie wordt ondernomen; 
ii) beleidsoptie B – gebruik va n niet-wetgevende instrumenten,  zoals opleiding, 
richtsnoeren, toelichtingen, uitwisseling van beste praktijken en regelmatige contacten 
met belanghebbenden; 
iii) beleidsoptie C – wijz iging van de verordening,  waarbij het bestaande wettelijke 
kader zou worden gewijzigd. Voor elk geconstateerd probleem kunnen eventueel 
 
NL 4   NLverschillende opties openstaan. In alle of sommige van de volgende bepalingen 
kunnen wijzigingen worden overwogen: 
- wat probleem I betreft, kunnen er met betrekking tot de uitbreiding van de 
werkingssfeer van de douanehandhaving twee subopties in overweging worden genomen: i) de werkingssfeer van IER-inbr euken uitbreiden tot alle inbreuken in 
verband met IER-categorieën die reeds door de verordening worden bestreken; en ii) naast de in het kader van de eerste s uboptie voorgestelde uitbreiding ook goederen 
in het toepassingsgebied van de verordening opnemen die inbreuk maken op IER die nog niet onder de verordening vallen; 
- wat probleem II betreft, kan worden overg egaan tot de introductie van een verplicht 
systeem voor een eenvoudiger vernietiging van goederen die op IER inbreuk maken 
(mits duidelijke voorwaarden worden gesteld en adequate waarborgen worden geboden), en tot de invoering van een sp ecifieke vereenvoudigde procedure voor 
kleine zendingen; 
- wat probleem III betreft, kan meer duidel ijkheid worden geschapen ten aanzien van 
goederen in doorvoer door de EU die niet bestemd zijn voor en ook niet riskeren 
terecht te zullen komen op de interne ma rkt van de EU; ook de procedures kunnen 
verder worden verduidelijkt, zodat alle legitieme belanghebbenden meer 
rechtszekerheid wordt geboden. 
Het aanbrengen van de bovenbeschreven wijzig ingen betekent uiteraard niet dat er 
geen andere ondersteunende m aatregelen kunnen worden genomen. 
De beoordeling is er evenwel niet op gericht de mogelijke voordelen van de 
bovenstaande drie opties tegen elkaar af te wegen om dan een keuze te maken voor 
ofwel het basisscenario, ofwel de invoerin g van niet-wetgevende instrumenten, ofwel 
de indiening van een wetgevingsvoorstel. Het is daarentegen de bedoeling elk 
specifiek probleem aan relevante criteria te  toetsen om op die manier tot een passende 
mix van mogelijke oplossingen te komen.  
6. B
EOORDELING VAN DE EFFECTEN VAN DE OPTIES  
6.1. Inleiding 
Iedereen is het erover eens dat er op he t betrokken gebied van een gebrek aan 
geloofwaardige gegevens sprake is. De belangrijkste informatiebron is het 
jaarverslag3 over EU-douanehandhaving van IER. Er is echter weinig geloofwaardige 
informatie over illegale ac tiviteiten voorhanden. Ook het ontbreken van gegevens 
over de omvang van de externe handel van de EU in goederen die inbreuk maken op 
IER, of over de situatie op de interne markt bemoeilijkt de beoordeling van de mogelijke gevolgen van elke optie. Bovendien hangt het succes van de maatregelen niet uitsluitend van de bes lissing tot wijziging van de wetgeving af. Zo kan onder 
                                                
 
3 De verslagen over statistieken zijn te vinden op: 
http://ec.europa.eu/taxation_customs/customs/customs_controls/counterfeit_piracy/statistics/i
ndex_en.htm  
 
NL 5   NLmeer niet worden uitgemaakt in hoeve rre douaneautoriteiten inbreukmakende 
goederen zouden herkennen en daartegen zouden optreden. In deze omstandigheden is alleen een kwalitatieve beoordeling mogelijk. 
Bij de beoordeling wordt gekeken naar he t effect van het aanpakken van de drie 
algemene problemen die uit de evaluati e naar voren zijn gekomen, waarbij het 
noodzakelijk kan blijken wijzigingen in de  verordening aan te brengen. Aangezien 
deze technische problemen niet noodzakel ijkerwijze nauw met elkaar verband 
houden, zijn beleidsopties voor elk afzonderlijk probleem geformuleerd en aan specifieke criteria getoetst.  
6.2. Probleem I: sommige IER worden niet  door de douaneautoriteiten aan 
de EU-grens gehandhaafd 
De IER-handhaving op het grondgebied van de EU zou enigszins kunnen worden 
verbeterd door het huidige toepassingsgebied van de verordening uit te breiden wat de 
bestreken IER-inbreuken betreft. Bij het doua netoezicht is tot dusver vooral de nadruk 
gelegd op namaakproducten: in 2009 verteg enwoordigden deze producten 90% van de 
door de douaneautoriteiten vastgehouden ar tikelen waarvan werd vermoed dat zij 
inbreuk maakten op IER. Dit lijkt erop te wijzen dat douan eactiviteiten vooral 
dergelijke IER-inbreuken ontdekken omda t zij opvallender zijn en makkelijker 
kunnen worden vastgesteld. Bijgevolg mag in principe niet worden verwacht dat er 
zich een ingrijpende verandering in de  aard van de douaneonderscheppingen zal 
voordoen enkel en alleen omdat het toepas singsgebied van de verordening wordt 
uitgebreid tot goederen waarmee comple xere IER-inbreuken gemoeid zijn.  
Dat neemt evenwel niet weg dat niet kan wo rden uitgesloten dat van de invoering van 
bepalingen die douaneautoriteiten in staa t stellen tegen handelsmerken die een 
verwarringwekkende overeenstemming vertonen en tegen illegale parallelhandel op te 
treden, een vrij significant effect met betrekking tot met name handelsmerken kan 
uitgaan, ook al is het niet mogelijk om dat effect van tevoren te meten.  
Een dergelijke maatregel zou gevolgen hebbe n voor de kosten va n douaneautoriteiten, 
verleners van interna tionale handelsdiensten en houde rs van rechten. Aangezien de 
omvang van de handel in deze inbreukmakende goederen onbekend is, is het onmogelijk om de kosten te ramen. Wel staat vast dat de kosten om IER aan de grens op een gelijkwaardige manier als op de in terne markt te handhaven, lager zouden 
uitvallen. De IER-houder zou immers minder  gerechtelijke procedures moeten 
inleiden omdat de zending van inbreukmakende  goederen niet zou zijn opgesplitst en 
aan kleinhandelaren zou zijn geleverd.  
Het risico dat de legitieme handel hinder ondervindt van de IE R-handhaving aan de 
grens, zou toenemen. Het is immers niet uitgesloten dat douaneautoriteiten moeite hebben met het beoordelen van sommige  van de IER-inbreuken waarmee het 
toepassingsgebied van de verordening eventu eel zou worden uitgebreid, wat het extra 
risico met zich meebrengt dat sommige besluiten om goederen vast te houden, 
ongegrond kunnen blijken.  
De handhaving van nieuwe IER aan de grens zal naar verwachti ng geen significante 
sociale en milieueffecten hebben.  
 
NL 6   NL6.3. Probleem II: administratieve proce dures voor IER-handhaving zijn 
omslachtig voor douaneautoriteiten en houders van rechten 
6.3.1.  Niet-toepassing van de vereenvoudigde  procedure in sommige lidstaten  
De toepassing van de vereenvoudigde proced ure, waarbij goederen voor vernietiging 
mogen worden afgestaan, is momenteel enkel als een mogelijke optie in de verordening opgenomen, met als gevolg dat ni et alle lidstaten van deze procedure 
hebben gebruikgemaakt. Door in de verord ening voorschriften op te nemen die de 
toepassing van een vereenvoudigde pr ocedure verplicht stellen, zou de 
douanehandhaving van IER in de EU wo rden geharmoniseerd en zouden alle 
betrokken partijen in de lidstaten waar deze procedure tot dusver nog niet werd 
toegepast, kunnen profiteren van een vermindering van de administratieve lasten van 
vasthoudingen die met IER-handhaving verband houden. 
6.3.2.  Verkoop via internet van goede ren die inbreuk maken op IER 
Grote hoeveelheden kleine zendingen van goederen die vermoedelijk inbreuk maken 
op IER en die per post of koeriersdienst wo rden verzonden, betreffen goederen die via 
internet worden besteld of verkocht. Wat dergelijke kleine zendingen betreft, is de 
toepassing van zowel de standaardprocedur e als de vereenvoudigde procedure niet 
gerechtvaardigd in het licht van de geringe omvang en waarde van de 
inbreukmakende goederen (basisscenario). Een wijziging van de verordening waarbij 
de partijen de mogelijkheid wordt geboden in  bepaalde gevallen wa arin er duidelijk 
van een inbreuk sprake lijkt, de goederen in kwestie af te staan zonder dat de betrokkenheid van houders van rechten is vereist, zou in een aanzienlijke vermindering van de lasten voor houders va n rechten en douaneauto riteiten resulteren. 
Douaneautoriteiten zouden daardoor in staat  worden gesteld via internet verkochte 
goederen op doeltreffendere wijze tegen te houden. 
In een poging om de toenemende stroom va n kleine colli's aan te pakken, zou een 
aantal niet-wetgevende maatregelen kunnen worden genomen. Er kunnen echter geen 
nieuwe administratieve procedures worden ingevoerd zonder de in de verordening 
vastgelegde procedures aan te passen, hetgeen  een wijziging in de wetgeving vereist.  
6.3.3.  Sociale en milieueffecten 
Alle maatregelen die met betrekking tot de administratieve procedures worden 
voorgesteld, zijn bedoeld om de administ ratieve lasten voor de overheid en het 
bedrijfsleven te verminderen. 
De invoering van een speciale administrati eve procedure voor kleine zendingen (optie 
waarbij wetgevende maatregelen worden ge nomen) met de bedoeling iets te doen aan 
de toenemende hoeveelheid goederen die n aar aanleiding van ve rkoop via internet 
worden besteld en verzonden, zal gevolgen hebben voor consumenten in die zin dat 
inbreukmakende goederen hen niet zullen bereiken. In het meest recente Commissieverslag over EU- douanehandhaving van intellect uele eigendom, dat op 
2009 betrekking heeft, wordt erop gewezen da t douaneautoriteiten thans steeds meer 
potentieel gevaarlijke artikelen vasthoude n die Europese consumenten in hun 
dagelijkse leven gebruiken (basisscenario  en niet-wetgevende instrumenten).  
 
NL 7   NLIn verband met dit probleem zijn geen milieueffecten geconstateerd.  
6.4. Probleem III: sommige aspecten van de administratieve procedures 
kunnen op zodanige wijze worden  geïnterpreteerd dat dit tot een 
onevenwichtige benadering van verschillende legitieme belanghebbenden leidt 
Bij de toepassing in het kader van de inte rnationale handel van bepalingen betreffende 
beperkende of verbodsmaatregelen, zo als die welke met IER-handhaving verband 
houden, moeten EU-douaneautoriteiten zowel de internationale verplichtingen en 
verbintenissen als de beginselen van het EU-recht eerbiedi gen. Indien deze 
maatregelen onder de gemeenschappelijk e handelspolitiek va llen, moeten zij op 
eenvormige wijze worden toegepast. B ovendien moeten deze maatregelen op een 
evenwichtige manier worden toegepast, wa arbij wordt gestreefd naar, enerzijds, een 
doeltreffende handhaving van de maatregelen,  en, anderzijds, een facilitering en 
vrijwaring van de legitieme handel. Te  dien einde en ter voorkoming van een 
ongegrond optreden moeten de bepali ngen rechtszekerheid verschaffen.  
De wetgevende optie zou rechtszekerheid bi eden ten aanzien van de toepassing van de 
verordening en ten aanzien van de eenvormighe id van de toepassing ervan in de hele 
EU. Tevens zou het risico van ongegronde vasthoudingen als gevol g van vastgestelde 
problemen worden vermeden. 
Niet-wetgevende maatregelen kunnen somm ige van de geconstateerde problemen 
oplossen door de interpretatie van de verordening te verduide lijken in het licht van de 
internationale verplichtingen van de EU in het kader van de WTO en in het licht van 
de relevante basisbeginselen van het EU-recht zoals deze door het Hof van Justitie van de EU zijn vastgesteld en uitgelegd. He t risico van een verkeerde interpretatie van 
de verordening zou echter blijven bestaan. 
6.4.1.  Sociale en milieueffecten 
De verduidelijking met behulp van wetgevende of niet-wetgevende maatregelen van 
bepaalde aspecten van de administratieve procedures kan positieve gevolgen hebben 
voor consumenten in de gevallen waar in zij bij het proces betrokken zijn, 
bijvoorbeeld als ontvangers van via intern et bestelde zendinge n. Het recht om te 
worden gehoord en de kwestie van de aansprakelijkheid va n douaneautoriteiten 
bieden consumenten de mogelijkheid  om bezwaar te maken tegen of 
schadeloosstelling te eisen voor door doua neautoriteiten genomen besluiten die 
nadelige gevolgen voor hen kunnen hebben.  
De verduidelijking van de verordening op het punt van zendingen in doorvoer op het 
grondgebied van de EU naar derde landen, en met name van geneesmiddelen, kan 
positieve gevolgen hebben voor consumenten in de betrokken derde landen. De kans 
dat de levering van deze geneesmiddelen vertraging oploopt, zou op die manier 
worden verkleind. 
In verband met deze administratieve pr ocedures zijn geen milieueffecten 
geconstateerd.  
 
NL 8   NL6.5. Administratieve lasten 
6.5.1.  Administratieve lasten voor het bedrijfsleven 
De EU-douanehandhaving van IER is gebase erd op de indiening door een IER-houder 
van een verzoek om optreden van de douane autoriteiten. Het is derhalve aan de 
benadeelde partij om een gerechtelijke pro cedure in te leiden voor het handhaven van 
haar IER. Aangezien het niet verplicht is een dergelijk verzoek in  te dienen, brengen 
het systeem en de voorgestelde nieuwe  maatregelen geen extra kosten en 
verplichtingen voor de houders van rechte n met zich mee in vergelijking met de 
verordening in haar huidige vorm, die houde rs van rechten er overigens nu al toe 
aanspoort hun verzoeken langs elektronische weg in te di enen zodra het systeem voor 
de elektronische uitwisseling van gegevens is opgezet.  
Welke ook de beleidsoptie is die wordt gekozen voor het aanpakken van de 
problemen die in deze beoordeling zijn be licht, de houders van rechten zouden in 
beginsel tot op zekere hoogte met dezelfd e administratieve lasten worden 
geconfronteerd als vandaag het geva l is. De invoering van een speciale 
vereenvoudigde procedure voor kleine zendi ngen van nagemaakte en door piraterij 
verkregen producten, waarbij de goederen eventueel worden vernietigd zonder de 
betrokkenheid van de IER-houder, zou deze lasten aanzienlijk verlichten.  
6.5.2.  Administratieve lasten voor douanediensten 
De gevolgen voor de administratieve koste n van de met betrekking tot de diverse 
problemen voorhanden zijnde verschillende opties vallen onmogelijk te analyseren. 
De douaneautoriteiten vervullen hun taak aan de grens van de Unie en de 
douanebeambten houden toezicht op de in achtneming van een breed scala aan 
wetgeving op diverse beleidsterreinen. Elk wetgevingsbesluit bevat specifieke regels 
die betrekking hebben op de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten, de 
controle van contantenverke er, veiligheid, gezondheid, be veiligingsvoorzieningen, de 
controle van belastingkwesties en tariefaangelegenheden. Het valt onmogelijk te 
bepalen welk deel van welke controle op welk beleidsterrein betrekking heeft. Er zijn 
derhalve geen gegevens beschikbaar over de administratieve kosten die uitsluitend 
met IER-handhaving verband houden.  
Sinds 1 januari 1988 bestaan er in de EU  procedures voor de vasthouding van 
goederen waarvoor er van bepaalde IER-inbr euken sprake is. De uitbreiding van het 
toepassingsgebied van de verordening z ou derhalve geen reorganisatie van de 
douanediensten vereisen. 
Verwacht wordt dat de vereenvoudiging van de procedures voor kleine zendingen tot 
een vermindering van de procedurehandelin gen zal leiden, waar door de behandeling 
van elk dossier minder tijd in beslag zou nemen. Dit zou tegenwicht moeten bieden 
aan het feit dat de vernietigingskosten voor de douane mogelijk zullen toenemen als 
gevolg van efficiëntere procedures.  
 
NL 9   NL7. OPTIE DIE DE VOORKEUR GENIET  
De wetgevende optie is de meest geschi kte oplossing voor de problemen die bij de 
toepassing van de verordening in haar huidi ge vorm aan de oppervlakte zijn gekomen 
(zoals niet-geharmoniseerde of omslach tige procedures) of die uit onvolkomenheden 
in de verordening voortvloeien (zoals het feit  dat bepaalde IER er niet onder vallen). 
Met het aanbrengen van procedurele verdui delijkingen in de verordening zou ook 
maximale rechtszekerheid ten aanzie n van de behandeling van generieke 
geneesmiddelen in doorvoer worden ge boden wat octrooir echt betreft. Een 
Commissievoorstel tot wijzigi ng van de huidige verordening dient bij voorkeur alle in 
deze effectbeoordeling aan de orde gestelde problemen aan  te pakken teneinde een 
evenwichtige uitkomst in termen van plus- en minpunten voor  alle categorieën 
betrokken personen te waarborgen.  
Niet-wetgevende maatregelen zouden de  geconstateerde problemen slechts 
gedeeltelijk oplossen. Toe lichtingen of richtsnoeren kunnen duidelijkheid helpen 
scheppen over de toepasseli jke procedure in geval van doorvoer door de EU of over 
de wijze waarop de algemene rechtsbeginsel en, zoals het recht om te worden gehoord, 
in de context van de verordening in haar huidige vorm moeten worden toegepast. De 
doelstelling om het scala aan door douaneauto riteiten te handhaven IER te verruimen, 
kan echter niet met niet-wetgevende maatregelen worden gerealiseerd.  
In sommige gevallen dient een combina tie van wetgevende en niet-wetgevende 
maatregelen te worden overwogen ter onders teuning van de tenuitvoerlegging van de 
nieuwe verordening. Het handhaven van de status quo  moet echter worden uitgesloten 
als de Commissie adequaat wil reageren op het verzoek van de Raad om de wetgeving 
te herzien, en op de bezorgdheden die be langhebbenden tijdens het evaluatieproces 
hebben geuit. 
8. GETROKKEN LESSEN : DE KENNIS OVER DE OMVANG EN DE GEVOLGEN VAN 
HANDEL IN GOEDEREN DIE INBREUK MAKEN OP IER  MOET WORDEN 
VERBETERD  
Een van de belangrijkste hinderpalen b ij de effectbeoordeling van een gegeven 
beleidsoptie op het gebied van IER-handha ving is het ontbreken van betrouwbare 
gegevens. De bestaande gegevens over de  handel in goederen die inbreuk maken op 
IER is gefragmenteerd en niet vergelij kbaar, waardoor het moeilijk is om een 
schatting te maken van de totale omvang en draagwijdte van het probleem, van het 
effect ervan op de EU en van de gevolge n van eventuele beleidsmaatregelen om het 
probleem aan te pakken. 
In reactie op dit gebrek aan gegevens heeft het Europees Waarnemingscentrum voor 
namaak en piraterij een betere verzameli ng en een beter gebruik van informatie en 
gegevens als een van zijn prior itaire doelstellingen aangemerkt. Het 
Waarnemingscentrum is in 2009 opgezet en is samengesteld uit ruim 40 vertegenwoordigers van bela nghebbenden uit de particulie re sector, de 27 lidstaten 
en de Commissie. 
 
NL 10   NLDe Commissie heeft gewezen op specifi eke aandachtspunten die een dringend 
optreden vereisen. Zo kwamen talrijke onderzoeken tot de conclusie dat de 
internationale handel in nagemaakte en  door piraterij verk regen goederen de 
afgelopen tien jaar gestaag is toegenome n, maar een vaak gehoorde kritiek op deze 
onderzoeken is dat zij niet al omvattend zijn of uitgaan van onvergelijkbare cijfers die 
op basis van uiteenlopende methoden zijn  verkregen. Het is derhalve dringend 
noodzakelijk dat in deze situatie verbetering wordt gebracht door een gemeenschappelijke methode te ontwikke len die door organen uit zowel de 
particuliere als de openbare sector kan wo rden gehanteerd, zoda t degelijke verslagen 
kunnen worden opgesteld waarin de ware om vang en draagwijdte van het probleem 
worden geschetst. Deze verslagen zoude n dan het uitgangspunt vormen voor meer 
empirische beleidsbeslissingen en doelgerichtere handhavingsstrategieën. 
Met dat doel voor ogen is een aanbe steding gehouden in het kader waarvan 
deskundigen werd gevraagd de draagwijdte, omvang en impact van namaak en piraterij op de interne markt te onderz oeken aan de hand van een welomlijnde 
methodiek voor gegevensverzameling, -ana lyse en -vergelijking. De door de 
contractant voorgestelde methodiek moet re sulteren in kernindicatoren die op alle 
lidstaten en sectoren kunnen worden toegep ast en tevens in toekomstige onderzoeken 
en analyses kunnen worden gehanteerd. De contractant is in december 2010 met zijn 
werkzaamheden begonnen en zal eerst nagaan welke de bestaande onderzoeken en methoden zijn en deze bestuderen. Op ba sis van dit onderzoek zal de contractant 
vervolgens de methode voorstellen die de voorkeur geniet. Deze methode zal worden 
gebruikt om de draagwijdte en de omvang va n namaak en piraterij op de interne markt 
te kwantificeren, waarbij bijzondere aand acht zal worden besteed aan het effect 
daarvan op diverse terrein en, zoals innovatie, groei en concurrentievermogen, 
creativiteit en cultuur, volks gezondheid en openbare ve iligheid, werkgelegenheid, 
milieu, belastingontvangsten en criminaliteit.