16.12,76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 297/9 
Toelichting 
In paragraaf  5.2 van het advies  van de Afdeling  kan men  lezen  dat zowel  de Gemeenschap  als 
de Lid-Staten  behoefte  hebben  aan  nieuwe  economische  strategieën.  Het  gezegde  is mijns 
inziens  onaanvaardbaar,  omdat  de indruk  wordt  gewekt  dat  de thans  door  de Lid-Staten 
toegepaste  strategieën  niet  meer  in staat  zijn,  geleidelijk  en het vereiste  tijdsverloop  in aan-
merking  genomen  bij te dragen  tot het activeren  van  bepaalde,  reeds  genomen  maatregelen  of 
tot de invloed  die nog  van  deze  maatregelen  kan  uitgaan.  Er bestaat  niet  zozeer  behoefte  aan 
nieuwe  maatregelen,  als wel  aan  de toepassing  van  de bestaande  met  een  juistere  intensiteit, 
zowel  in als tussen  de landen  van de Gemeenschap  en zelfs  in internationaal  verband.  Iets verder 
kan men  lezen  dat „een  krachtig  en gecoördineerd  herstel  van  de produktie  en de werkgelegen-
heid"  via selectieve  en rechtstreekse  maatregelen  moet  worden  bewerkstelligd.  Dit zou  mijns 
inziens  een gecentraliseerd,  rechtstreeks  uitgeoefend  dirigisme  van  de ondernemingsactiviteiten 
vereisen.  Hierdoor  wordt  de marktsamenhang  verstoord,  doordat  tussen  bedrijfstakken  en 
ondernemingen  wordt  gediscrimineerd.  Men  kan  zich  afvragen  wie  in de Gemeenschap  deze 
coördinerende  taak  op zich  zou kunnen  nemen.  Zelfs  de Lid-Staten  die de laagste  inflatie  en de 
meest  evenwichtige  groei  hebben,  kennen  dit soort  micro-economisch  dirigisme  niet. 
Afgezien  van deze  fundamentele  opmerkingen  ben  ik van  oordeel  dat par.  5.2 alleen  al dient 
te worden  geschrapt  omdat  de economische  en sociale  beleidsmaatregelen  die door  de Lid-
Staten  en door  de Gemeenschap  dienen  te worden  genomen  in de par.  6 en 7 van het advies 
nauwkeuriger  en genuanceerder  zijn  uiteengezet. 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de indirecte 
belastingen  op effectentransacties 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft,  is bekendgemaakt  in Publikatie-
blad van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 133  van  14 juni  1976,  blz.  1. 
Op 12 april  1976  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 27 en 28 oktober  1976  te Brussel  gehouden  142e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, Gezien  het mondelinge  verslag  van  de rapporteur,  de 
heer Cammann, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het  bijzonder  artikel 
100, Gezien  het  op 31 augustus  1976  door  de Afdeling 
voor  economische  en financiële  vraagstukken  opge-
stelde  advies, Gezien  de adviesaanvrage  van  de Raad  der  Europese 
Gemeenschappen  d.d.  12 april  1976, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  27 april  1976, 
haar  met  het  opstellen  van  een  advies  inzake  deze 
materie  te belasten, Gezien  de beraadslagingen  tijdens  de 142e  zitting  van 
27 en 28 oktober  1976,  vergadering  van  27 oktober 
1976, 
Nr. C 297/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16.12.  76 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  grote  meerderheid  van  stemmen  (7 stemmen 
tegen  bij 5 onthoudingen)  is goedgekeurd: 
1. Inleiding 
1.1. De  Europese  integratie  is zonder  integratie  van 
de kapitaalmarkten  ondenkbaar.  Deze  integratie  zou 
reeds  in een aanzienlijk  verder  stadium  zijn,  ware  het 
niet dat er talrijke  bestuursrechtelijke  obstakels  zijn. 
Deze  nog  bestaande  obstakels  kunnen  momenteel 
niet volledig  uit de weg  worden  geruimd.  Dit ontheft 
de Gemeenschap  echter  niet  van  de verplichting, 
overeenkomstig  artikel  99 van  het  E.E.G.-Verdrag, 
wat de technische  kant  van  de zaak  betreft,  reeds 
noodzakelijke  harmonisatiemaatregelen  tot stand  te 
brengen.  Op dit gebied  vormen  de belastingen  stellig 
slechts  een  onderdeel,  doch  de betekenis  ervan  voor 
de kapitaalmarkt  mag  niet  worden  onderschat. 
1.2. De  belastingen  op het bijeenbrengen  van  kapi-
taal en op effectentransacties  dienen  tot de categorie 
„Indirecte  belastingen"  te worden  gerekend.  Bij het 
streven  naar  harmonisatie  van  dit onderdeel  van  de 
indirecte  belastingen  is reeds  in 1969  een  eerste  doel 
bereikt  doordat  de Raad  een  richtlijn  betreffende  de 
indirecte  belastingen  op het bijeenbrengen  van  kapi-
taal heeft  vastgesteld  (*), waarin 
— de belastingen  op effecten  zijn afgeschaft  en 
— een  tussen  de Lid-Staten  geharmoniseerd  kapitaal-
recht  is ingevoerd  (2). 
1.3. Met  haar  nieuwe  richtlijnvoorstel  wil de Com-
missie  tevens  een  geharmoniseerd  belastingstelsel 
voor  effectentransacties  tot stand  brengen,  dat aan  de 
huidige  dubbele  belastingheffingen  en discriminaties 
van dergelijke  effectentransacties  een  eind  moet 
maken.  Het  gevaar  voor  dubbele  belastingheffing 
vloeit  voort  uit het feit dat bij bepaalde  effectentrans-
acties  wegens  de uiteenlopende  wettelijke  voorschrif-
ten van  de Lid-Staten  veelvuldig  een situatie  kan  ont-
staan  waarin  belasting  is verschuldigd,  b.v.  door  de 
uiteenlopende  voorschriften  inzake  het toepassingsge-
bied van  de belasting  op effectentransacties,  waarbij 
in sommige  gevallen  de plaats  waar  de transactie 
wordt  gesloten,  in andere  gevallen  de plaats  waar  de 
transactie  wordt  afgewikkeld  bepalend  is. Discrimina-
ties doen  zich  in het bijzonder  voor  bij de belasting-
heffing  op leningen  van  de overheid.  Diverse  Lid-Sta-
ten bevoordelen  eigen  staatsleningen  ten opzichte  van 
leningen  van  andere  Lid-Staten. 
1.4. Met  het  voorstel  van  de Commissie  wordt 
beoogd,  door  middel  van  uniforme  regels  voor  de be-lastingheffing  op effectentransacties  een  einde  te 
maken  aan  dubbele  belastingheffingen  en discrimina-
ties. 
2. Algemene  opmerkingen 
2.1. Het  Comité  constateert  dat  het  voorstel  van 
de Commissie,  geen  strikte  gelijktrekking  van  de 
voorschriften  inhoudt,  maar  de afzonderlijke  Lid-Sta-
ten in het kader  van  de harmonisatiemaatregelen  de 
mogelijkheid  biedt,  uiteenlopende  nationale  voor-
schriften  ongewijzigd  te laten. 
2.2. Het  is zich  ervan  bewust  dat met  dit richtlijn-
voorstel  slechts  opnieuw  een  kleine  stap  in de rich-
ting van  de totstandbrenging  van  een  echte  gemeen-
schappelijke  kapitaalmarkt  wordt  gezet.  Volgens  de 
Afdeling,  die op dit punt  met  het  voorstel  van  de 
Commissie  instemt,  zou  de beste  oplossing  zijn,  deze 
belastingen  met  het oog  op de totstandbrenging  van 
een echte  Europese  kapitaalmarkt  volledig  af te schaf-
fen. Strikte  harmonisatie  van  deze  belastingen  op dit 
tijdstip  zou  de Lid-Staten  vele  welhaast  onoverkome-
lijke  moeilijkheden  bezorgen,  die het einddoel  in de 
weg staan.  Niettemin  zal de volledige  afschaffing  van 
deze  indirecte  belasting,  die in alle  Lid-Staten  vergele-
ken met  de totale  belastingopbrengst  als minimale 
bron  van  inkomsten  dient  te worden  beschouwd,  ook 
in de toekomst  een prioritair  doel  blijven.  Het  onder-
havige  voorstel  dient  met  zijn  beperkte  doelstelling 
bijgevolg  uitsluitend  als een  eerste  stap  in de juiste 
richting  te worden  gezien. 
3. Bijzondere  opmerkingen 
3.1. Het  verheugt  het Comité  dat is voorgesteld,  de 
mogelijkheid  open  te laten  deze  belasting  al dan  niet 
te heffen.  Aldus  kunnen  de Lid-Staten  in wier  belas-
tingstelsel  van  een  belasting  op dergelijke  transacties 
wordt  afgezien,  niet  tot invoering  van  deze  belasting 
verplicht  worden. 
3.2. Overeenkomstig  artikel  2 van  het  richtlijn-
voorstel  dient  elke  verkrijging  en elke  overdracht  van 
effecten  onder  bezwarende  titel  aan  belasting  te wor-
den onderworpen.  Koop  en verkoop  worden  bijge-
volg als  afzonderlijk  belastbare  transacties  be-
schouwd. 
3.2.1.  Het  Comité  wijst  erop  dat deze  regeling  leidt 
tot een  splitsing  van  de belastingheffing  op de over-
dracht  van  effecten  (bij overdracht  en bij verkrijging), 
hetgeen  in tegenstelling  is met  de eenheidsbelasting-
stelsels  van sommige  Lid-Staten.  Duitsland,  Denemar-
ken, Ierland  en het Verenigd  Koninkrijk  hebben  bij-
voorbeeld  een  dergelijk  stelsel.  Een  hogere  belasting-
druk  zal evenwel  door  de voorgestelde  regeling  in-
zake  maximumtarieven  (art.  8) en het voorschrift  in-
zake  vrijstelling  van belasting  bij inschakeling  van  be-
roepstussenpersonen  (art.  4) kunnen  worden  voorko-
men. 
(!) PB  nr. L 249  van  3. 10. 1969,  blz.  25. 
(2) PB  nr. L 103  van  18. 4. 1973,  blz.  15. 3.2.2.  Het  Comité  ziet  evenwel  in dat de door  de 
Commissie  voorgestelde  oplossing  een voordeel  heeft, 
16.12.  76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 297/11 
nl. dat de te betalen  belasting  over  cedent  en cessio-
naris  wordt  verdeeld.  Bovendien  kan  de belastingbe-
voegdheid  in geval  van  internationale  transacties  over 
de betrokken  Lid-Staten  gemakkelijker  worden  ver-
deeld.  Men  is er zich  evenwel  van  bewust  dat  deze 
regeling  in sommige  landen  meer  administratie  zal 
vergen.  Naar  het oordeel  van  het Comité  dient  nog  te 
worden,  bepaald,  wie  de hieruit  voortvloeiende  bij-
komende  lasten  moet  dragen. 
3.3. In  de richtlijn  is bepaald  dat  voor  het  Ver-
enigd  Koninkrijk  en Ierland  bij bepaalde  transacties 
een uitzonderingsregeling  geldt.  Het  Comité  vraagt 
zich af, onder  welke  omstandigheden  de Raad  deze 
uitzonderingsregeling  met  gekwalificeerde  meerder-
heid van  stemmen  kan  wijzigen,  indien  b.v.  Groot-
Brittannië  of Ierland  of beide  landen  niet  tot deze  ge-
kwalificeerde  meerderheid  behoren. 
3.3.1.  Overeenkomstig  artikel  3, lid 3, dient  de 
Raad  op  voorstel  van  de Commissie  binnen  zes 
maanden  met  gekwalificieerde  meerderheid  een  be-
sluit te nemen  t.a.v.  de vereiste  maatregelen,  indien  de 
toepassing  van  lid 1 van  artikel  3 leidt  tot verplaat-
sing van  transacties  op de effectenmarkt.  Zodra  der-
gelijke  verplaatsingen  in een  Lid-Staat  bekend  wor-
den, dient  de Commissie  volgens  het Comité  onver-
wijld  hiervan  mededeling  te worden  gedaan,  zodat  zij 
deze  uitzonderingsregeling  kan  herzien.  Bovendien 
betreurt  het Comité  dat het begrip  „verplaatsing"  niet 
is gepreciseerd. 
3.3.2.  Het  Comité  beschouwt  de regeling  in artikel  3 
slechts  als een  tijdelijke  uitzondering,  die  met  het 
oog op de nagestreefde  algehele  afschaffing  van deze 
belasting  zo spoedig  mogelijk  moet  worden  herzien. 
3.4. Wat  de voorschriften  inzake  belastingvrijstel-
ling betreft,  zijn  slechts  bepaalde  vrijstellingen  ver-
plicht  gesteld  en vormen  deze  bijgevolg  in zoverre  een 
harmoniesatiemaatregel.  Een  volledige  harmonisatie 
van de voorschriften  inzake  vrijstelling  van  belasting 
wordt  met  het oog  op de op langere  termijn  te berei-
ken afschaffing  van  deze  belasting  niet  voorgesteld. 
Aangezien  men  slechts  enkele  situaties  heeft  aangege-
ven waarin  belastingvrijstelling  verplicht  is, biedt  het 
richtlijnvoorstel  op dit punt  zoveel  speelruimte  dat de 
afzonderlijke  Lid-Staten  ook  in de toekomst  hun 
thans  geldende  belastingvrijstellingen  kunnen  hand-
haven  of deze  zelfs  kunnen  uitbreiden. 
3.4.1.  In  afwijking  van  dit  algemene  standpunt 
stelt het Comité  evenwel  voor,  de in artikel  4, lid 1, 
sub c), vervatte  verplichte  vrijstelling  te schrappen, 
zodat  niet  alle  landen  verplicht  zijn  voor  dergelijke 
effecten  transacties  vrijstelling  van  belasting  te verle-
nen, maar  de mogelijkheid  hiertoe  voor  de afzonder-
lijke  Lid-Staten  open  wordt  gelaten.  Wegens  de 
uiteenlopende  structuur  van  de geld-  en kapitaal-
markten  lijkt  het om  concurrentiedistorsies  te voor-komen  beter,  eventuele  belastingvrijstellingen  door  de 
Lid-Staten  afzonderlijk  te laten  invoeren,  aangezien 
deze  beter  in de gelegenheid  zijn  met  specifieke  situa-
ties rekening  te houden  dan  zulks  met  verplichte 
voorschriften  inzake  belastingvrijstelling  mogelijk  is. 
3.5. In  artikel  7 is bepaald  dat de tussen  de partijen 
overeengekomen  prijs  der  effecten  in beginsel  de 
belastinggrondslag  vormt.  Voor  het  geval  dat  geen 
prijs  overeengekomen  is of deze  afwijkt  van de wer-
kelijke  waarde  der effecten,  heeft  de Commissie  voor 
voldoende  flexibiliteit  gezorgd:  de Lid-Staten  kunnen 
dan deze  werkelijke  waarde  of de gemiddelde  koers 
der effecten  als belastinggrondslag  nemen. 
3.6. In  artikel  8 zijn  belastingtarieven  vastgesteld 
die de vorm  van  maximumtarieven  hebben  gekregen. 
Het belastingtarief  bedraagt  voor  obligaties  maximaal 
1,5 °/oo, voor  alle  overige  effecten  maximaal  3 °/oo. 
Tevens  is een verdere  differentiatie  van de maximale 
belastingtarieven  voor  contante  en termijntransacties 
mogelijk,  zodat  elke  Lid-Staat  ten hoogste  vier  belas-
tingtarieven  kan  toepassen. 
3.6.1.  Het  voorstel  bevat  gelukkig  uitsluitend 
maximale  belastingtarieven.  Daardoor  zijn  er meer 
mogelijkheden,  de huidige  in de meeste  Lid-Staten 
geldende  lagere  tarieven  te handhaven  aangezien 
slechts  in enkele  Lid-Staten  hogere  tarieven  dan  die 
van de richtlijn  worden  toegepast.  Bovendien  moet 
dit feit,  volgens  het Comité,  voor  de Lid-Staten  aan-
leiding  zijn,  uit eigen  beweging  ernaar  te streven  dat 
de belastingtarieven  op een  zo laag  mogelijk  niveau 
worden  geharmoniseerd,  aangezien  dit als een stap  op 
de weg  naar  de volledige  afschaffing  van deze  belas-
ting wordt  gezien. 
3.7. Het  Comité  neemt  aan dat met  artikel  9 wordt 
beoogd,  discriminaties  te voorkomen  die  verband 
houden  met  het feit  dat men  ingezetene  van  een  Lid-
Staat  is. Zoals  artikel  9 thans  is geformuleerd,  kan 
volgens  hem  niet  worden  uitgesloten  dat  dit voor-
schrift  ook  op andere  landen  dient  te worden  toege-
past. 
3.8. In  de artikelen  4, 5 en 6 van  het richtlijnvoor-
stel en in paragraaf  IV van  de bijlage  is het begrip 
„gewerbsmatëiger  Vermittler"  (beroepstussenpersoon) 
gebruikt;  in de Bondsrepubliek  Duitsland  kan  dit be-
grip tot interpretatiemoeilijkheden  aanleiding  geven. 
Daarom  zou  het  Comité  gaarne  zien  dat  er in de 
Duitse  tekst  aanvullend  op wordt  gewezen  dat het be-
grip „gewerbsmafêiger  Vermittler"  overeenkomt  met 
het in het Duitse  recht  gebruikte  begrip  „Handier". 
3.9. Op  lange  termijn  heeft  het richtlijnvoorstel  ten 
doel deze  belasting  op effectentransacties  volledig  af 
te schaffen.  In dit verband  lijkt  het het Comité  even-
wel niet  zinvol  dat,  zoals  beoogd,  de Commissie 
Nr. C 297/12 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16.12.  76 
slechts  dan  op de hoogte  wordt  gesteld  wanneer  Lid-
staten  nieuwe  belastingvrijstellingen  willen  invoeren. 
Een dergelijke  mededelingsplicht  zou  eveneens  moe-
ten bestaan  voor  het geval  dat wordt  overwogen,  een 
dergelijke  belasting  in te voeren. 3.10.  Het  Comité  wil er ten slotte  echter  nogmaals 
op wijzen  dat  zij het  onderhavige  richtlijnvoorstel 
slechts  als een tijdelijke  regeling  beschouwt,  die moet 
worden  vervangen  door  de volledige  afschaffing  van 
deze  belasting. 
Gedaan  te Brussel,  27 oktober  1976. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
B. de FERRANTI 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de Raad  tot harmonisatie 
van bepaalde  voorschriften  van sociale  aard  voor  het wegvervoer 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatie-
blad van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 103  van 6 mei 1976,  blz.  2. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 17 maart  1976  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  75 van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 27 en 28 oktober  1976  te Brussel  gehouden  142e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  schrijven  van  17 maart  1976  waarin  de 
Raad  der Europese  Gemeenschappen  het Comité  ver-
zoekt  advies  uit te brengen  over  het „Voorstel  voor 
een verordening  (EEG)  van  de Raad  tot harmonisatie 
van bepaalde  voorschriften  van sociale  aard  voor  het 
wegvervoer", 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het bijzonder  artikel 
75, voer (1), gewijzigd  bij de Verordeningen  (EEG)  nr. 
514/72  en nr. 515/72  van  de Raad  van  28 februari 
1972  (2), 
Gezien  het  van  3 augustus  ,1972  daterende  voorstel 
voor  een verordening  (EEG)  van  de Raad  tot aanvul-
ling van  voornoemde  verordening  en zijn  advies  van 
13 december  1973  inzake  deze  materie  (3), 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  30 maart 
1976,  de Afdeling  voor  vervoer-  en communicatiewe-
zen te belasten  met  het opstellen  van  een  voorlopig 
Gezien  Verordening  (EEG)  nr. 543/69  van  de Raad 
van 25 maart  1969  tot harmonisatie  van  bepaalde 
voorschriften  van  sociale  aard  voor  het  wegver-(!) PB  nr. L 77 van  29. 3. 1969,  blz.  49. 
(2) PB  nr. L 67 van  20. 3. 1972,  blz.  1 en 11. 
(3) PB  nr. C 37 van  1. 4. 1974,  blz.  17.