Advies van het Comité van de Regio's over het "Verslag van de Commissie over de toegang tot voortgezette beroepsopleiding in de Unie"

(98/C 315/03)

HET COMITÉ VAN DE REGIO'S,

gezien het "Verslag van de Commissie over de toegang tot voortgezette beroepsopleiding in de Unie" ();

gezien zijn besluit van 11 juni 1997 om overeenkomstig artikel 198 C, vierde alinea, over dit onderwerp een advies op te stellen en commissie 6 (Onderwijs en opleiding) met de voorbereiding daarvan te belasten;

gezien zijn advies over "Lokale en regionale overheden in het raakvlak tussen onderwijs en bedrijfsleven" (CDR 346/96 fin) (), zijn advies over het "Witboek over onderwijs en opleiding - Naar een cognitieve samenleving" (CDR 115/96 fin) () en zijn advies over "Een Europees Jaar voor onderwijs en opleiding tijdens de gehele loop van het leven" (CDR 244/94) ();

gezien het op 16 januari 1998 door commissie 6 goedgekeurde ontwerpadvies (CdR 424/97 rev. 2) (rapporteur: mevrouw H. Lund);

overwegende dat het CvdR er in zijn advies over het "Witboek over onderwijs en opleiding - Naar een cognitieve samenleving" voor gepleit heeft, meer aandacht te schenken aan de idee van "een leven lang leren" en de deelname aan opleidingsprogramma's te bevorderen;

overwegende dat de Europese Raad van Amsterdam op 16 juni 1997 in zijn resolutie over groei en werkgelegenheid heeft benadrukt dat de ontwikkeling van een geschoolde, goed opgeleide en flexibele beroepsbevolking een prioritair doel moet zijn en dat opleidings- en onderwijsstelsels de volle aandacht dienen te krijgen om de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt te vergroten,

heeft tijdens zijn op 15 en 16 juli 1998 gehouden 24e Zitting (vergadering van 15 juli) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. Met onderhavig verslag wordt gevolg gegeven aan de Aanbeveling van de Raad van 1993 betreffende de toegang tot voortgezette beroepsopleiding. Het is gebaseerd op een reeks rapporten van de lid-staten en de Europese organisaties van de sociale partners en schetst voor het eerst een volledig beeld van de problematiek rond de toegang tot beroepsopleidingen in Europa. Tevens wordt met dit verslag de aanzet gegeven voor een discussie over toekomstige doelstellingen en initiatieven op dit gebied.

1.2. De Commissie houdt zich al sinds 1991 met dit onderwerp bezig. In dat jaar werd een memorandum over voortgezette beroepsopleiding opgesteld. In juni 1993 keurde de Raad een aanbeveling goed waarin de lid-staten vijftien suggesties voor initiatieven op het gebied van voortgezette opleiding in de Unie werden gedaan.

1.3. In deze aanbeveling werd overeengekomen dat:

- er vergelijkende gegevens over voortgezette beroepsopleiding zouden worden verzameld;

- een instrument zou worden ingevoerd ter ondersteuning van de sociale dialoog over voortgezette beroepsopleiding;

- nationale verslagen zouden worden opgesteld over de initiatieven van de lid-staten en de tenuitvoerlegging van de aanbeveling van de Raad.

1.4. Bij het opstellen van haar huidige verslag heeft de Commissie zich hoofdzakelijk op deze drie punten gebaseerd. Het resultaat is een algemene beoordeling van de toegang tot voortgezette beroepsopleidingen in de afzonderlijke lid-staten, gekoppeld aan voorstellen voor toekomstige actie op dit gebied.

1.5. Het verslag is opgesteld in het licht van de veeleer descriptieve informatie die vervat is in de verslagen van de lid-staten en de organisaties van de sociale partners, alsmede de meer kwantitatieve gegevens van de omvangrijke enquête naar de voortgezette beroepsopleiding (CVTS, Continuing Vocational Training Survey).

De nationale ontwikkelingen zijn vanuit een zevental thema's geanalyseerd:

- toegang tot voortgezette beroepsopleiding en ondernemingsbeleid;

- toegang tot voortgezette beroepsopleiding en individuele behoeften;

- omscholing van werknemers;

- toegang tot voortgezette beroepsopleiding voor specifieke doelgroepen;

- toegang tot voortgezette beroepsopleiding en nieuwe partnerschappen;

- toegang tot voortgezette beroepsopleiding dankzij nieuwe technologieën;

- gebruik van communautaire middelen ter ondersteuning van plaatselijke initiatieven.

1.6. Vervolgens worden tal van concrete voorbeelden gegeven van door de lid-staten ontplooide initiatieven en van de resultaten die deze hebben opgeleverd.

1.7. Voorts worden de belangrijkste conclusies uit de verslagen van de partners in het kader van de sociale dialoog - UNICE, CEEP en EVV - gepresenteerd. Deze Europese werkgevers- en werknemersorganisaties hebben zo hun eigen mening over de toegang tot voortgezette beroepsopleiding in de Unie. Terwijl de werkgevers tevreden zijn met de huidige situatie, vinden de vakverenigingen dat er sinds de aanbeveling van de Raad van 1993 nauwelijks iets is veranderd.

1.8. Ten slotte worden de meer kwantitatieve gegevens uit de CVTS-enquête besproken. Daarbij wordt er met name op gewezen dat:

- slechts een op vier werknemers (in het referentiejaar) aan een voortgezette-opleidingsactie heeft deelgenomen;

- er tussen de lid-staten en tussen de diverse categorieën bedrijven en werknemers zeer aanzienlijke verschillen bestaan, die waarschijnlijk zullen aanhouden of zelfs nog groter zullen worden.

1.9. Op grond van de nationale verslagen constateert de Commissie dat er sinds de aanbeveling van de Raad van 1993 heel wat veranderd is en dat inmiddels tal van veelbelovende initiatieven zijn gelanceerd. Desalniettemin bestaan er nog steeds enorme verschillen tussen werknemers, bedrijven en lid-staten wat de mogelijkheden en initiatieven op dit vlak betreft. Bovendien lijkt er geen aandacht te worden besteed aan de toenemende vraag naar voortgezette opleiding.

1.10. Gezien de snelle technologische ontwikkelingen en het groeiend aantal oudere werknemers moet er volgens de Commissie meer moeite worden gedaan om de toegang tot voortgezette beroepsopleiding te verbeteren.

Hiertoe stelt zij drie initiatieven voor:

- een dialoog met de sociale partners over de toegang tot voortgezette opleiding;

- voortdurende analyse, uitwisseling van ervaringen en "benchmarking" aan de hand van rapporten van de lid-staten en de arbeidsmarktactoren;

- een hogere prioriteit voor voortgezette opleiding in de EU-programma's, i.c. Leonardo.

2. Algemene opmerkingen

Het belang van voortgezette beroepsopleiding voor lokale en regionale overheden

2.1. Het Comité van de Regio's heeft in zijn advies over "Lokale en regionale overheden in het raakvlak tussen onderwijs en bedrijfsleven" de klemtoon gelegd op het belang van de toegang tot bedrijfsopleidingen voor de lokale en regionale ontwikkeling. Bovendien wordt in dit advies opgemerkt dat lokale en regionale autoriteiten in vele lid-staten directe verantwoordelijkheid en bevoegdheden op het gebied van onderwijs bezitten. Als verschaffer van onderwijs en opleiding enerzijds en als werkgever van een groot aantal overheidsfunctionarissen anderzijds, bevinden zij zich in dit geval zowel aan de aanbod- als aan de vraagzijde. Ook bepalen zij voor een groot deel onder welke omstandigheden en in welk klimaat bedrijven opereren.

2.2. Het belang van voortgezette beroepsopleiding voor de lokale en regionale overheden wordt uitdrukkelijk erkend in het Verdrag van Amsterdam, waarin is bepaald dat het Comité van de Regio's voortaan ook moet worden geraadpleegd over onderwerpen op het gebied van onderwijs en opleiding.

2.3. Tevens heeft de Raad erkend dat de "toegang tot voortgezette beroepsopleiding" (het onderwerp van het onderhavige document) van belang is voor de lokale en regionale ontwikkeling. In zijn desbetreffende aanbeveling van 1993 heeft de Raad de lid-staten verzocht, de voortgezette beroepsopleiding tot een belangrijke factor in de regionale en lokale ontwikkeling te doen uitgroeien, en met name op regionaal en lokaal niveau steun te verlenen voor de totstandkoming van partnerschappen om de behoeften van ondernemingen en werknemers te analyseren, zodat vraag en aanbod zo goed mogelijk op elkaar kunnen worden afgestemd. Voorts werd de Commissie verzocht de passende overdracht van knowhow tussen de lid-staten te ondersteunen, vooral ten behoeve van regio's waar de toegang tot voortgezette opleiding het minst ontwikkeld is.

2.4. In haar verslag wijdt de Commissie een complete paragraaf (1.2.6) aan "De toegang en de nieuwe partnerschappen", waarin aandacht wordt besteed aan de lokale en regionale aanpak van de verbetering van de toegang tot beroepsopleidingen. Er wordt gesteld dat de recente ontwikkelingen worden gekenmerkt door decentralisatie, die vooral tot uitdrukking komt in meer verantwoordelijkheid op regionaal en plaatselijk niveau. Dit betekent dat het aanbod van beroepsopleidingen wordt aangepast aan de specifieke behoeften van de regionale en plaatselijke bedrijven en dat op regionaal niveau passende voorzieningen en infrastructuren worden opgezet. Deze benadering heeft ook het voordeel dat een nauwere samenwerking tussen de plaatselijke overheden, de opleidingsorganen, de onderwijs- en onderzoeksinstellingen en het bedrijfsleven, vooral het MKB, mogelijk wordt. De Commissie stelt vast dat deze benadering in veel lid-staten tot het ontstaan van "regionale opleidingsnetwerken" leidt.

2.5. De Commissie merkt ook op dat bij- en nascholing als factor van regionale en plaatselijke ontwikkeling goed past in het kader van de meer algemene instrumenten die deel uitmaken van de regionale plannen om de beroepsopleiding verder te ontwikkelen.

2.6. Voorts wordt geconstateerd dat de decentralisatie van de bij- en nascholing in Duitsland als een belangrijke trend wordt beschouwd. In Griekenland en Frankrijk worden de analyse van de plaatselijke behoeften en de verspreiding van informatie verzorgd door regionale werkgelegenheidswaarnemingsposten, die door de nationale en regionale overheden gezamenlijk worden gefinancierd. In Denemarken, Finland, Zweden, Noorwegen, Italië, België en Nederland worden regionale arbeidsmarktraden opgezet, waarbij maatregelen ter bevordering van de integratie op de arbeidsmarkt gecombineerd worden met opleidingsmaatregelen. Deze raden bestaan meestal uit vertegenwoordigers van de sociale partners, de gemeenten en de departementen. Portugal heeft een netwerk van plaatselijke consultants opgezet, met als doel de industriële ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen via opleidingsprogramma's te bevorderen. Het Verenigd Koninkrijk heeft op lokaal niveau TEC's en LEC's ingesteld die de nationale programma's van de regering aan het plaatselijke niveau kunnen aanpassen en zelf maatregelen kunnen nemen die aan de plaatselijke behoeften beantwoorden.

2.7. Bovendien spelen veel van de in nationale verslagen genoemde initiatieven ten behoeve van het MKB zich op lokaal en regionaal niveau af.

2.8. Ten slotte zij erop gewezen dat in het verslag van UNICE/CEEP wordt opgemerkt dat "de resultaten met betrekking tot het op elkaar afstemmen van vraag en aanbod van opleidingen op regionaal en lokaal niveau" als "onbevredigend" worden beoordeeld, ondanks het feit dat er stappen zijn gezet om samenwerkingsverbanden tussen bedrijfsleven en opleidingsinstellingen tot stand te brengen en regionale waarnemingsposten op te richten. In het verslag van het EVV wordt benadrukt dat er op lokaal en regionaal niveau informatie over de behoeften van ondernemingen en werknemers beschikbaar is, maar dat de partnerschappen voor het analyseren van die behoeften nog onvoldoende ontwikkeld zijn.

3. Bijzondere opmerkingen

Het Comité van de Regio's pleit voor de volgende maatregelen:

3.1. Er moet overleg met de economische en sociale partners en vertegenwoordigers van de lokale en regionale overheden op gang worden gebracht, teneinde op communautair en sectorniveau voorwaarden uit te werken om de toegang tot beroepsopleidingen te verbeteren.

3.1.1. Hoewel algemeen wordt erkend dat de toegang tot voortgezette beroepsopleiding van belang is voor de plaatselijke en regionale ontwikkeling en dat de lokale en regionale partnerschappen op dit gebied een belangrijke rol kunnen spelen, wordt er met geen woord over gerept dat de lokale en regionale overheden, en met name het Comité van de Regio's, hierover moeten worden geraadpleegd en bij het overleg moeten worden betrokken.

3.1.2. Het CvdR dringt er daarom bij de Commissie op aan dat ook vertegenwoordigers van lokale en regionale overheden bij het voorgestelde overleg worden betrokken om voorwaarden ter verbetering van de toegang tot beroepsopleidingen uit te werken.

3.1.3. De Commissie kondigt aan dat zij, in aansluiting op haar suggesties voor toekomstige maatregelen, weldra concrete voorstellen zal indienen met betrekking tot de wettelijke en praktische instrumenten die hierbij geboden zijn. Het is van essentieel belang dat het Comité van de Regio's over alle te nemen besluiten en maatregelen op dit gebied wordt geraadpleegd.

3.1.4. Het is van belang dat de lokale en regionale overheden worden betrokken bij de verbetering van de toegang tot voortgezette opleiding om ervoor te zorgen dat 1) de kwalificaties die verworven kunnen worden in centra voor voortgezette beroepsopleiding aansluiten bij de behoeften van de ondernemingen en meer in het algemeen bij die van de regionale arbeidsmarkt, alsmede bij de vereisten op het gebied van industriële productie en arbeidsmethoden die, vooral onder invloed van de infomatietechnologie, zijn veranderd, en dat 2) de overdracht van kennis en technologie in probleemgebieden wordt bevorderd. Dit werd ook al opgemerkt in het advies van het CvdR over "Lokale en regionale overheden in het raakvlak tussen onderwijs en bedrijfsleven".

3.1.5. In dit advies werd bovendien beklemtoond dat intensievere samenwerking tussen opleidingsinstellingen en ondernemingen op lokaal en regionaal niveau allerlei voordelen biedt, met name op het vlak van de planning van opleidingsprogramma's, "op maat gesneden" scholing, heren bijscholing enz. Ook werd gewezen op de mogelijkheden van cofinanciering en van lokale en regionale partnerschappen om middelen bijeen te brengen teneinde, met name in het MKB, opleidingsactiviteiten te kunnen financieren.

3.1.6. Volgens de Commissie is het MKB de sector met de minste opleidingsmogelijkheden. Aangezien lokale en regionale overheden een cruciale rol spelen bij het steunen van middelgrote en kleine bedrijven en het vergroten van hun groeipotentieel, zou het goed zijn deze bedrijven te betrekken bij het verbeteren van de toegang tot voortgezette beroepsopleiding, waardoor deze doelgroep daadwerkelijk tot actie zou kunnen worden aangezet en de obstakels die hun deelname aan opleidingsactiviteiten in de weg staan, kunnen worden weggenomen.

3.1.7. Deze overweging krijgt nog meer gewicht wanneer men bedenkt dat het leeuwendeel van de ondernemingen in de EU tot het MKB behoort en deze sector bovendien algemeen als "banenmotor" wordt gezien.

3.2. De lid-staten en de economische en sociale partners moeten regelmatig verslag uitbrengen over de toegang tot voortgezette beroepsopleiding, zodat de resultaten die in de verschillende landen op dit gebied zijn geboekt, met elkaar kunnen worden vergeleken. Bovendien moeten aanvullende verslagen worden opgesteld over de initiatieven die door de lokale en regionale overheden worden ontplooid.

3.2.1. Via regelmatige verslaggeving kunnen de ontwikkelingen op dit vlak worden gepeild. Volgens het CvdR moeten aanvullende verslagen worden opgesteld over de initiatieven die door de lokale en regionale overheden worden ontplooid. Op dit niveau worden immers tal van belangwekkende initiatieven gelanceerd, die anders onvoldoende aandacht zouden krijgen.

3.2.2. Het CvdR beveelt aan dat er op regionaal niveau, in samenwerking met de plaatselijke betrokkenen, een interinstitutionele commissie wordt opgericht, die is samengesteld uit vertegenwoordigers van de sociale partners en overheidsinstanties en waarin de opleidingsverantwoordelijken de doelstellingen en middelen bepalen om werknemersopleidingen te verbeteren en gemakkelijker toegankelijk te maken; daarbij wordt vooral gekeken naar specifieke sectoren als het midden- en kleinbedrijf, de opleiding van vrouwen en kleine coöperatieve en plattelandsbedrijven.

3.3. Bij de verslagen van de lid-staten moeten formulieren worden ingesloten met informatie over de belangrijkste initiatieven die in een land worden ontplooid. Zo kunnen andere landen zich daarvan gemakkelijker een idee vormen en desgewenst meer informatie opvragen (ook telefoonnummers, E-mailadressen e.d.).

3.3.1. De verslagen van de lid-staten hebben onder meer, en niet in de laatste plaats, ten doel ervaringen uit te wisselen over en ruchtbaarheid te geven aan alle goede ideeën en initiatieven die in Europa worden uitgevoerd. Aangezien deze initiatieven een bron van inspiratie kunnen zijn voor andere landen, moeten zij goed worden beschreven en moet, indien gewenst, meer informatie hieromtrent te verkrijgen zijn. Indien voor de belangrijkste initiatieven een eenvoudig formulier wordt ingevuld met een korte omschrijving en een adres voor het opvragen van verdere informatie, wordt wellicht voorkomen dat een initiatief over het hoofd wordt gezien wegens de overstelpende hoeveelheid informatie die de nationale verslagen doorgaans bevatten of wegens het feit dat het tè summier wordt beschreven in de algemene overzichten.

3.4. In de nationale verslagen moet zo mogelijk meer informatie over evaluaties van initiatieven worden opgenomen.

3.4.1. Het is, wederom ter wille van een optimale uitwisseling van ervaringen, van belang dat andere lid-staten meer informatie kunnen krijgen over eventuele, zowel positieve als negatieve evaluatieresultaten.

3.5. Indien later een nieuwe CVTS-enquête wordt gehouden, moeten ook de overheidsdiensten hierbij worden betrokken; voortgezette opleiding is in deze sector immers net zo belangrijk als in het bedrijfsleven.

Het CvdR wijst er in dit verband op hoe belangrijk het is dat een goede basis wordt gelegd op grond waarvan de voortgezette opleiding in de overheidssector kan worden ontwikkeld.

3.6. Er dient in de EU een netwerk te worden opgezet voor de verspreiding van goede praktijken inzake verbetering van de toegang tot opleiding, met name via lokale en regionale samenwerkingsverbanden.

3.6.1. Het CvdR merkt op dat het opstellen van verslagen wel erg nuttig is, maar dat hier zoveel tijd mee gemoeid is (het duurt ongeveer vier jaar voordat een algemeen, Europees verslag van de pers rolt) dat men zich kan afvragen of een voortdurende uitwisseling van actuele ervaringen - een conditio sine qua non om verdere ontwikkelingen op dit gebied te stimuleren - op deze manier wel mogelijk is. Daarom moet er een samenwerkingsverband komen, bijvoorbeeld in de vorm van een EU-netwerk dat lokale en regionale partners met elkaar in contact brengt en waarbij belangstellenden te rade kunnen gaan om van de laatste en voortdurend bijgewerkte ontwikkelingen op de hoogte te worden gebracht. Zo krijgen bedrijven, met name het MKB, de kans deel te nemen aan opleidingsactiviteiten, waardoor zij hun concurrentievermogen en productiviteit kunnen opvoeren.

3.6.2. Dit netwerk kan tevens als doorgeefluik van goede praktijken naar de Midden- en Oost-Europese landen dienen. Er zij overigens op gewezen dat in het verslag van de Commissie niet wordt gesproken over meer samenwerking met deze landen, hoewel zulks het hervormingsproces aldaar zeer ten goede zou kunnen komen.

3.6.3. Gezien de budgettaire beperkingen kunnen, in plaats van een nieuw instrument in het leven te roepen, de bestaande netwerken die steun ontvangen uit het Leonardo-programma en uit de Structuurfondsen als basis voor het netwerk worden gebruikt. Een en ander kan binnen één enkel raamwerk worden gecoördineerd en eventueel middels een doelgericht initiatief worden versterkt.

3.7. Voortgezette beroepsopleiding en het verwerven van vaardigheden moeten een hogere prioriteit krijgen in het toekomstige Leonardo II-programma, met name door bevordering van transnationale proefprojecten die op nieuwe toegangsfactoren, zoals werkorganisatiemethoden en werktijden, zijn toegespitst. Het CvdR benadrukt in dit verband dat het administratieve kader van het Leonardo-programma moet worden vereenvoudigd.

3.7.1. Hoewel de toegenomen aandacht voor de toegang tot beroepsopleiding alleszins lovenswaardig is, is het de vraag of dit niet ten koste gaat van de steun voor andere actiegebieden in het kader van Leonardo. Als er niet méér geld beschikbaar wordt gesteld, is dit immers erg aannemelijk.

3.8. Bij wijze van follow-up van dit advies en in het kader van de follow-up van het CvdR-advies over "Lokale en regionale overheden in het raakvlak tussen onderwijs en bedrijfsleven" moet een reeks regionale studiebijeenkomsten worden georganiseerd om te illustreren hoe groot de verschillen in Europa zijn, alsook om concrete voorbeelden te verzamelen van "goede praktijken", d.w.z. gevallen waarin de lokale en regionale overheden bij de bevordering van voortgezette beroepsopleiding in de lid-staten zijn betrokken. Deze overheden hebben zich ook sterk gemaakt voor de ontwikkeling van de opleiding van gekozen bestuurders en administratief personeel, teneinde de dienstverlening aan de bevolking te verbeteren.

3.8.1. Het plan bestaat om de informatie die tijdens deze studiebijeenkomsten wordt vergaard in een verslag te bundelen. Deze informatie zal de aanzet geven tot het verder uitwisselen van concrete voorbeelden en goede praktijken tussen de lid-staten, regio's en plaatselijke gemeenschappen.

3.9. De Commissie moet in haar "Oriëntaties" voor mogelijke acties ook aandacht besteden aan de bevordering van het verwerven van vaardigheden en aan de Europese dimensie van beroepsopleiding. Hiertoe kan eventueel een beroep worden gedaan op CEDEFOP, dat op dit terrein immers actief is.

4. Conclusie

Het CvdR:

4.1. betuigt zijn volledige instemming met de toegenomen aandacht voor onderwijs en opleiding in de Unie en verheugt zich over dit initiatief inzake de toegang tot voortgezette opleiding, dat op het "Europees Jaar voor onderwijs en opleiding tijdens de gehele loop van het leven" volgt;

4.2. wijst er nogmaals met klem op dat de verantwoordelijkheid voor inhoud en organisatie van de voortgezette beroepsopleiding als onderdeel van de beroepsopleiding bij de lid-staten ligt en dat de Gemeenschap geen bevoegdheid heeft om de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lid-staten ter zake te harmoniseren. De decentrale benadering van de beroepsopleiding maakt een strategie mogelijk die op de specifieke behoeften is afgestemd;

4.3. beklemtoont het belang van "Het Europees Jaar voor onderwijs en opleiding tijdens de gehele loop van het leven", waarin soortgelijke aandacht is besteed aan de twee onderdelen van "levenslang leren":

- werkgelegenheid en de bevordering van de inzetbaarheid van werknemers;

- de persoonlijke ontplooiing van het individu en zijn of haar plaats in de maatschappij.

Volgens het Comité van de Regio's moet met name worden gewezen op de rol van voortgezette opleiding als middel om de zelfontplooiing van een persoon en diens actieve bijdrage aan zijn eigen carrière te bevorderen.

Meer in het algemeen moet het beleid inzake voortgezette beroepsopleiding er duidelijk op gericht zijn het individu te leren beter persoonlijk van de vooruitgang van onze maatschappij te profiteren en de vruchten daarvan te plukken en zo zijn burgerschap ten volle uit te oefenen.

Wil men zorgen voor een beleid inzake een voor iedereen toegankelijke voortgezette opleiding, dan moet bij de prioriteit die de laatste tijd aan voortgezette opleiding in de Europese Unie wordt gegeven, worden uitgegaan van een goede basisopleiding die steunt op het principe van positieve discriminatie.

Bovendien moeten de banden tussen basisopleiding en voortgezette opleiding worden versterkt om een breuk tussen beide te voorkomen en een coherent en doeltreffend onderwijs- en opleidingsbeleid te kunnen uitstippelen.

Daartoe is met name de erkenning van beroepservaring en kwalificaties nodig, waarbij nieuwe middelen in het leven moeten worden geroepen om de verworven kwalificaties te erkennen;

4.4. is van mening dat voortgezette beroepsopleiding van cruciaal belang is om bedrijven de kans te geven uit te groeien tot een omgeving waar "het werk als leerschool" fungeert en daardoor met succes te kunnen concurreren en nieuwe werkgelegenheid te creëren. De technologische vooruitgang, mondialisering en demografische ontwikkeling brengen voor het bedrijfsleven en voor lokale en regionale overheden nieuwe uitdagingen met zich en vereisen een aanzienlijke aanpassing van de bedrijfsomstandigheden en de arbeidsmarkt. Het CvdR is het met de Commissie eens dat er nog veel gedaan moet worden om de toegang tot voortgezette beroepsopleidingen ingrijpend te verbeteren en zo deze uitdagingen het hoofd te kunnen bieden;

4.5. dringt er bij de Commissie op aan dat ook vertegenwoordigers van lokale en regionale overheden bij het voorgestelde overleg worden betrokken, zodat er voorwaarden ter verbetering van de toegang tot beroepsopleidingen kunnen worden uitgewerkt;

4.6. is ingenomen met de vele verslagen en analyses die een goed algemeen beeld van de situatie schetsen en tal van sprekende voorbeelden van goede praktijken op het gebied van voortgezette opleiding bevatten. Niettemin zouden er aanvullende verslagen moeten worden opgesteld over de initiatieven die door lokale en regionale overheden zijn ontplooid. Voorts acht het CvdR het belangrijk dat er bij de verslagen informatieformulieren worden ingesloten en dat er inlichtingen in worden verstrekt betreffende de evaluatie van initiatieven, zodat er optimaal van de uitwisseling van ervaringen kan worden geprofiteerd;

4.7. vindt dat bij een volgende CVTS-enquête ook de overheidssector moet worden betrokken;

4.8. wijst erop dat lokale en regionale studiebijeenkomsten zeer geschikt zijn om goede praktijken op dit gebied onder de aandacht te brengen;

4.9. pleit ervoor dat een beroep wordt gedaan op CEDEFOP, met name wat de bevordering van het verwerven van vaardigheden en de Europese dimensie van beroepsopleiding betreft;

4.10. benadrukt dat het zaak is, een echte uitwisseling van ervaringen op permanente basis op gang te brengen en dat daartoe een samenwerkingsverband moet worden opgezet en een systeem voor de uitwisseling van goede praktijken moet worden ingevoerd. Op die manier zou profijt kunnen worden getrokken van de positieve ontwikkelingen die zich met name op lokaal en regionaal niveau in de lid-staten voltrekken. Daarom verzoekt het Comité van de Regio's de Commissie een EU-netwerk voor de verspreiding van goede praktijken op te zetten door met name via lokale en regionale partnerschappen de toegang tot beroepsopleiding te bevorderen. Door de lokale en regionale overheden bij dit netwerk te betrekken, kan bovendien gezorgd worden voor een gecoördineerd beleid op het gebied van onderwijs, opleiding, productie en werkgelegenheid; niet alleen de bedrijven, maar de hele gemeente en regio zijn hierbij gebaat;

4.11. merkt op dat, gezien de budgettaire beperkingen, de bestaande netwerken die steun ontvangen uit het Leonardo-programma en uit de Structuurfondsen als basis voor het netwerk kunnen dienen, zodat er geen nieuw instrument in het leven hoeft te worden geroepen. Een en ander kan binnen één enkel raamwerk worden gecoördineerd en eventueel middels een doelgericht initiatief worden versterkt.

Brussel, 15 juli 1998.

De voorzitter van het Comité van de Regio's

Manfred DAMMEYER

() COM(97) 180 def.

() PB C 116 van 14.4.1997, blz. 98.

() PB C 182 van 2.6.1996, blz. 15.

() PB C 210 van 14.8.1995, blz. 74.