P6_TA(2006)0481

Verzoek om verdediging van de immuniteit van Gérard Onesta

Besluit van het Europees Parlement over het verzoek om verdediging van de immuniteit en de voorrechten van Gérard Onesta (2006/2121(IMM))

Het Europees Parlement,

- gezien het verzoek van Monica Frassoni om verdediging van de immuniteit van Gérard Onesta met betrekking tot de strafzaak die tegen hem is begonnen bij de Cour d'Appèl (derde strafkamer) in Toulouse, Frankrijk, dat op 17 mei 2006 werd ingediend en waarvan op 31 mei 2006 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven,

- na Gérard Onesta te hebben gehoord, overeenkomstig regel 7, lid 3 van het Reglement,

- gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965, en artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen,

- gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 [1],

- gelet op artikel 26 van de grondwet van de Franse Republiek,

- gelet op artikel 6, lid 3 en artikel 7 van het Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie juridische zaken (A6-0386/2006),

A. overwegende dat Gérard Onesta bij de zesde rechtstreekse verkiezingen van 10 tot 13 juni 2004 tot lid van het Europees Parlement is gekozen en dat het Europees Parlement op 14 december 2004 [2] zijn geloofsbrieven heeft onderzocht,

B. overwegende dat tijdens de zittingsduur van het Europees Parlement de leden op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend, en dat op deze immuniteit geen beroep kan worden gedaan in geval van ontdekking op heterdaad, terwijl zij evenmin kan verhinderen dat het Europees Parlement het recht uitoefent de immuniteit van een van zijn leden op te heffen [3],

C. overwegende dat op onderhavig geval artikel 26, lid 2 van de Franse Grondwet van toepassing is, op grond waarvan een lid van het Parlement niet aangehouden kan worden voor een ernstig misdrijf of andere zware overtreding, en hij evenmin het voorwerp van hechtenis of een vergelijkbare vrijheidsberovende maatregel kan worden, zonder de toestemming van het Bureau van de vergadering waarvan hij lid is; overwegende dat deze toestemming niet vereist is in het geval van ontdekking op heterdaad van het ernstige misdrijf of zware overtreding of een onherroepelijk vonnis,

D. overwegende dat het Cour d'Appèl in Toulouse Gérard Onesta tot drie maanden gevangenisstraf heft veroordeeld, waarmee hij een zwaardere straf heeft gekregen dat de andere verdachten, en overwegende dat dezelfde rechtbank deze beslissing verdedigde door erop te wijzen dat Gérard Onesta als parlementslid meer dan andere burgers zijn stem kon laten horen in politieke discussiegelegenheden, in het bijzonder met de steun van andere gekozen leden van zijn partij, zijn fractie in de Assemblée en, zo nodig, de media, aangezien hij volgens de Franse rechtbank een expert op communicatiegebied is,

E. overwegende dat het opleggen van een strengere straf aan Gérard Onesta uitsluitend vanwege zijn status als parlementslid een duidelijk geval van discriminatie van gekozen politici is, aangezien het lijkt alsof leden van het Parlement, die andere en effectievere manieren hebben om zich uit te drukken, niet net als andere burgers mogen deelnemen aan openbare demonstraties; overwegende dat dit de onaanvaardbare conclusie met zich zou brengen dat parlementsleden alleen in politieke vergaderingen mogen optreden en dat ze buiten deze fora minder rechten en minder uitdrukkingsmogelijkheden hebben dan andere burgers,

F. overwegende dat de Franse autoriteiten de beschuldiging "op heterdaad" op discriminatoire wijze alleen toepassen op parlementsleden — en niet op de ruim 400 andere personen die bij het voorval betrokken waren — en dat dit een misbruik van de procedure vormt, met als enige doel om het Protocol inzake de voorrechten en immuniteiten te omzeilen.

G. overwegende dat de heer Onesta beweert dat het zijn bedoeling was de aandacht te vestigen op het feit dat het Europese Hof van Justitie Frankrijk in gebreke had bevonden bij de omzetting van Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu [4],

H. overwegende dat dit een bijzonder delicaat onderwerp is, met onaanvaardbare gevolgen voor de prerogatieven van het Europees Parlement, aangezien de discriminerende houding van de Franse rechtbank en het daaruit voortvloeiende politieke vooroordeel jegens de burgerrechten van Gérard Onesta diep te betreuren zijn,

I. overwegende dat de heer Onesta, na zijn binnenlandse rechtsmiddelen te hebben uitgeput, in elk geval het recht heeft om zijn zaak aanhangig te maken bij het Europese Hof voor de rechten van de mens te Straatsburg, en dat het Europees Parlement zich reeds bezint over maatregelen om zijn zaak te ondersteunen,

J. overwegende dat politieke vervolging van één van zijn leden een aanval is op de integriteit van het Europees Parlement als politieke instelling, democratisch gekozen door de volkeren van Europa, en gelijkstaat aan minachting van het Parlement, en overwegende dat het Europees Parlement, als democratische instelling, verplicht is zijn prerogatieven te verdedigen met alle middelen die te zijner beschikking staan,

1. betreurt het dat — in de huidige situatie — het Protocol inzake de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965 het Europees Parlement niet de middelen biedt om juridisch bindende stappen te nemen om Gérard Onesta te beschermen en besluit daarom om zijn immuniteit niet te verdedigen.

[1] Zie zaak 101/63: Wagner/Fohrmann en Krier, Jurispr.1964, blz. 2403, en zaak 149/85 Wybot /Faure en anderen, Jurispr.1986, blz. 2391.

[2] Besluit van het Europees Parlement over het onderzoek van geloofsbrieven (PB C 226 E, van 15.9.2005, blz. 51).

[3] Artikel 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965.

[4] PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.

--------------------------------------------------