[::m 
COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
mm 
HUBAHIM 
9 WSWv«>>'tJF.< COM(93) 575 def. 
Brussel, 16.03.1994 
94/0078 (SYN) 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu­
effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten 
(door de Commissie ingediend) 
UT*.'' ' "" ( 
m 
s 1 
t 
TOELICHTING 
1. Verantwoording van het voorstel 
Het onderhavige voorstel voor een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG 
betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere 
projecten(1) moet worden gezien in het licht van artikel 11, lid 4, van deze richtlijn. 
Hierin wordt de Commissie namelijk opgeroepen aanvullende voorstellen voor te leggen 
aan de Raad indien dat nodig blijkt voor een voldoende gecoördineerde toepassing van 
de bepalingen van de richtlijn. 
Het voorstel is voornamelijk gebaseerd op de resultaten van het verslag over de 
toepassing en doeltreffendheid van Richtlijn 85/337/EEG(2), dat de Commissie vijfjaar 
na kennisgeving van deze richtlijn eveneens krachtens artikel 11 moest voorleggen aan 
het Parlement en de Raad. 
In deze periode is namelijk gebleken dat ondanks aanzienlijke pogingen om de nationale 
procedures meer in overeenstemming te brengen met de nieuwe vereisten inzake milieu­
effectrapportage, er nog steeds problemen zijn met de toepassing van deze richtlijn in 
de praktijk. Deze problemen worden veroorzaakt door het feit dat de Lid-Staten en de 
diensten van de Commissie bepaalde voorschriften soms verschillend interpreteren. De 
Commissie heeft dan ook herhaaldelijk moeten vaststellen dat het gevolgde beleid van 
de Lid-Staten met betrekking tot de toepassing van de voorschriften van de richtlijn 
onvolledig was. 
Verder wordt in dit voorstel rekening gehouden met de verplichtingen die de 
Gemeenschap en de Lid-Staten op internationaal niveau zijn aangegaan met de 
ondertekening van het Verdrag van Espoo betreffende de milieu-effectbeoordeling in 
een grensoverschrijdend kader(3). In het voorstel zijn derhalve bepaalde artikelen van 
Richtlijn 85/337/EEG aangepast, met name artikel 7, waarvan de nieuwe versie beter 
beantwoordt aan de doelstellingen van dit Verdrag. 
Tot slot wordt met het onderhavige voorstel beoogd tegemoet te komen aan de bezwaren 
die door het Europees Parlement in zijn resolutie betreffende de landbouw en het 
milieu(4) alsmede door de Commissie zelf in haar mededeling inzake hetzelfde 
onderwerp zijn geuit(5). 
1.1. Verslag over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 85/337 
Uit een gedetailleerde analyse van de informatie die is vervat in het verslag over de 
tenuitvoerlegging van Richtlijn 85/337/EEG blijkt dat de wijze waarop deze in de 
praktijk wordt toegepast sterk verschilt naargelang van de Lid-Staat. 
De verschillen hebben vooral betrekking op de bepalingen van de richtlijn inzake : 
(i) PBnr. L 175 van 5.7.1985 
(2) Doe. COM(93) 28 van 2.4.1993 
(3) PB nr. C 104 van 24.4.1992 
(4) PBnr. C 68 van 24.3.1986 
(5) Doc. COM (88) 338 def. van 8.6.1988 
- het materiële toepassingsgebied - artikel 2, lid 1 juncto artikel 4 (bijlagen I 
en II); 
- de te verstrekken informatie - artikel 5 juncto bijlage III 
- bewaking van effecten ten gevolge van de uitvoering van prpjecten (monitoring. 
11.1. Toepassingsgebied 
Een van de belangrijkste elementen aan de hand waarvan de praktische toepassing 
van de richtlijn kan worden beoordeeld zijn de gegevens over het totale aantal en het 
type van de projecten waarvoor een milieu-effectbeoordeling is uitgevoerd. Deze 
gegevens laten duidelijk zien dat de verschillen in het jaarlijkse aantal beoordelingen 
te maken hebben met de verschillen in draagwijdte van de in de nationale 
wetgevingen opgenomen verplichtingen ten aanzien van projecten van bijlage II en 
met de voor die projecten gehanteerde drempelwaarden. 
Volgens het huidige artikel 4 bestrijkt het materiële toepassingsgebied van 
Richtlijn 85/337/EEG zowel projecten waarvoor een beoordeling in alle gevallen 
verplicht is (projecten van de in bijlage I genoemde categorieën) als projecten die 
slechts aan een beoordeling worden onderworpen indien de Lid-Staten van oordeel 
zijn dat hun kenmerken zulks noodzakelijk maken (projecten van de in bijlage II 
genoemde categorieën). 
In tegenstelling tot de uitleg die door sommige Lid-Staten aan deze laatste bepaling 
wordt gegeven, is de Commissie van mening dat de aan de Lid-Staten toegekende 
beoordelingsbevoegdheid er niet toe mag leiden dat het algemene voorschrift van 
artikel 2, lid 1 iedere betekenis verliest. Volgens dit artikel moeten de in de Richtlijn 
bedoelde projecten (projecten van de in bijlage I en II genoemde categorieën) 
namelijk aan een beoordeling worden onderworpen indien ze een aanzienlijk milieu­
effect kunnen hebben. 
Volgens de Commissie is de reden voor het in artikel 4 gemaakte onderscheid tussen 
projecten van bijlage I en II hoofdzakelijk gelegen in het feit, dat er met betrekking 
tot projecten van bijlage I een algemene consensus was deze te onderwerpen aan een 
verplichte en systematische beoordeling. Voor de projecten van bijlage II werd 
echter overeengekomen dat de Lid-Staten, met inachtneming van hun 
grondwettelijke en bestuurlijke organisatie, zelfde criteria zouden bepalen op grond 
waarvan deze projecten moesten worden beoordeeld, afhankelijk van het milieu­
effect ervan. 
In dit verband wordt er in het verslag op gewezen dat niet alleen moet worden 
vermeden dat te weinig projecten van bijlage II worden beoordeeld, maar dat er 
anderzijds ook voor moet worden gewaakt dat de vaststelling van te lage 
drempelwaarden (of het volledig ontbreken daarvan) niet tot gevolg heeft dat een 
groot aantal projecten van betrekkelijk geringe omvang aan een beoordeling wordt 
onderworpen. 
De Commissie stelt derhalve voor lid 2 van artikel 4 te wijzigen ten einde meer 
duidelijkheid te verschaffen omtrent: 
i) de gevallen waarin projecten van bijlage II moeten worden onderworpen aan een 
milieu-effectbeoordeling, namelijk indien ze een aanzienlijk effect kunnen 
hebben op de speciaal beschermde gebieden die door de Lid-Staten zijn 
aangewezen en aan de Commissie zijn medegedeeld in het kader van de 
communautaire richtlijnen inzake milieubescherming 
ii) de selectieprocedure die de Lid-Staten in alle overige gevallen moeten toepassen 
om na te gaan of projecten van bijlage II al dan niet aan een beoordeling moeten 
worden onderworpen, uitgaande van op communautair niveau ontwikkelde en 
overeengekomen criteria. In samenhang met deze criteria kunnen in voorkomend 
geval door de Lid-Staten drempelwaarden worden vastgesteld op grond van het 
subsidiariteitsbeginsel en van het beginsel van gezamenlijke 
verantwoordelijkheid. 
112. Inhoud van de milieu-effectstudie 
De wijze waarop in de praktijk wordt bepaald welke informatie uit hoofde van 
artikel 5 moet worden verstrekt verschilt sterk per Lid-Staat, maar in de meeste 
gevallen komt het erop neer dat de milieu-effectstudies slechts de minimale 
informatie bevatten zoals bepaald in lid 2 van dit artikel. Er wordt derhalve in het 
geheel geen rekening gehouden met hetgeen in lid 1 van dit artikel wordt bepaald, 
namelijk dat in bepaalde gevallen de in bijlage III vermelde informatie moet worden 
verstrekt. 
Ten einde meer en betere informatie over het geplande project te verkrijgen, is de 
Commissie van oordeel dat de inhoud van dit artikel kan worden verduidelijkt door 
er de notie van "scoping", d.w.z. omschrijving van de reikwijdte van de milieu­
effectstudie, in op te nemen. 
Hierdoor wordt het mogelijk aan te geven welke van de in Bijlage III beschreven 
inlichtingen door de opdrachtgever moeten worden vergaard en verstrekt. Deze 
informatie dient in ieder geval een beschrijving te bevatten van de door de 
opdrachtgever overwogen alternatieven. 
Overigens zal de opdrachtgever voortaan kunnen beschikken over de bij iedere 
instantie beschikbare informatie, een en ander in overeenstemming met 
Richtlijn 90/113/EEG inzake de vrije toegang tot milieu-informatie(6). In artikel 3 
van die richtlijn wordt bepaald dat de overheidsinstanties gehouden zijn op verzoek 
milieu-informatie beschikbaar te stellen aan iedere natuurlijke of rechtspersoon, 
zonder dat deze een belang behoeft aan te tonen. 
(6) PBnr. L 158 van 23.6.1990 
1.1.3. Controle op de effecten ("monitoring") 
Bovenvermeld verslag heeft aan het licht gebracht dat er ook in technisch opzicht 
problemen zijn met de toepassing van procedure voor de milieu-effectbeoordeling 
die is vastgesteld in Richtlijn 85/337/EEG. 
In deze Richtlijn zijn namelijk geen bepalingen opgenomen met betrekking tot 
bewaking van de milieu-effecten die gepaard gaan met de uitvoering van een project. 
Een dergelijke bewaking zou echter een gunstig effect hebben op de uitvoering van 
de projecten omdat de bevoegde instanties en de opdrachtgever daardoor in staat 
zouden worden gesteld zo snel mogelijk de nodige remediërende of compenserende 
maatregelen te nemen en zo de kosten/batenverhouding van de projecten te 
verbeteren. 
Daarnaast zouden de milieu-instanties en het publiek meer gelegenheid krijgen om 
te reageren op projecten waarvoor in het kader van de milieu-effectstudie informatie 
is verstrekt die incompleet is of waarvan de juistheid niet vaststaat; de betrokken 
projecten zouden dan namelijk tijdens de bewakingsfase kunnen worden 
heroverwogen. 
Een bepaling in die zin komt reeds voor in het Verdrag van Espoo op de naleving 
waarvan door de Lid-Staten en de Gemeenschap moet worden toegezien bij 
grensoverschrij dende milieu-effecten. 
De Commissie is echter van oordeel dat het voorlopig niet dienstig is de richtlijn aan 
de voorschriften van dit Verdrag aan te passen door te voorzien in een systematisch 
toezicht op de aan de vergunning verbonden voorwaarden en op de vereiste 
compenserende maatregelen om aanzienlijke milieu-effecten te vermijden, te 
beperken ofte verhelpen. 
Alvorens met concrete voorstellen te komen wil zij de aan een dergelijke aanpassing 
verbonden kosten en baten grondig bestuderen en nagaan of een dergelijke stap in 
overeenstemming zou zijn met het subsidiariteitsbeginsel. 
1.1.4. Deze nieuwe bepalingen zijn gebaseerd op de ervaringen die zowel op internationaal 
niveau als in de Lid-Staten zijn opgedaan met milieu-effectbeoordeling. De 
Commissie meent dat ze de doeltreffendheid van deze praktijk zullen vergroten en 
een betere bescherming van het milieu tot gevolg zullen hebben. 
1.2. Samenhang met het Vijfde actieprogramma inzake het milieu en het Witboek "Groei, 
concurrentiekracht en werkgelegenheid" 
Met dit programma wordt de vitale rol onderkend die de milieu-effectbeoordeling 
zowel bij de besluitvorming op projectniveau als bij de ontwikkeling van het beleid 
dat aan projecten ten grondslag ligt dient te spelen. 
Met behulp van dit kennisinstrument kunnen de besluitvormers de milieu-effecten 
van bepaalde investeringen beter beoordelen, met name met betrekking tot de als 
prioritair aangeduide sectoren in het Vijfde actieprogramma inzake het milieu(7) en 
het Witboek "Groei, concurrentiekracht en werkgelegenheid"(8). 
In dit verband stellen de geldende en voorgestelde bepalingen de Lid-Staten in staat 
passende maatregelen te treffen om de bestaande nationale vergunningsprocedures 
te vereenvoudigen en te bundelen door onnodige vertragingen te voorkomen bij de 
planning en de uitvoering van als prioritair aangemerkte en op communautair niveau 
als zodanig bekrachtigde projecten, met name in het kader van de Transeuropese 
netwerken. 
Bovendien zal een systematischer en beter gecoördineerde toepassing van de milieu­
effectbeoordeling bijdragen tot het opheffen van de concurrentiedistorsies die 
kunnen voortvloeien uit een sterk uiteenlopende toepassing in de Lid-Staten. 
2. Kosten en baten van het voorstel 
2.1. De onder punt 1.2. behandelde nieuwe bepalingen bieden de volgende aanzienlijke 
voordelen : 
- de aanwijzingen die het bevoegd gezag met goedkeuring van de voor 
milieuzaken bevoegde instanties en in overleg met de opdrachtgever verstrekt, 
stellen deze laatste in staat meer gericht relevante informatie te verzamelen. In 
dit verband moet erop worden gewezen dat de deelname van het publiek in dit 
stadium van de milieu-effectbeoordeling, mits in de juiste vorm, de kwaliteit 
van de dialoog met de bevolking alleen maar kan verbeteren en zodoende de 
voor het project benodigde consensus vergemakkelijkt; 
- een betere toegang tot beschikbare relevante informatie voor degenen die deze 
nodig hebben; 
- een betere controle op de kwaliteit van de milieu-effectstudies en de conclusies 
ervan; 
- er kan meer rekening worden gehouden met compenserende maatregelen, waarin 
dikwijls niet is voorzien in het ontwerpstadium van projecten; 
- een vermindering van het aantal milieu-effectbeoordelingen van zeer kleine 
projecten (indien het onwaarschijnlijk is dat deze een milieu-effect hebben). 
2.2. Aan de tenuitvoerlegging van deze nieuwe maatregelen zijn kosten verbonden in 
termen van financiering, tijd en personeel. Aangezien deze drie factoren afhankelijk 
zijn van het aantal en de omvang van de te verrichten milieu-effectbeoordelingen is 
het op dit moment moeilijk precieze ramingen te geven. 
(7) Doc. COM (92) 23 def. van 12.6.1992, blz. 27-28 
(8) Doe. COM(93) 700 def. van 5.12.1993 
Uit de ervaring die in de Lid-Staten is opgedaan blijkt dat over het algemeen de 
financiële kosten van een milieu-effectstudie maar een zeer klein gedeelte van de 
totale kosten van een project uitmaken. Alleen bij kleine projecten waarvoor geen 
aanzienlijke kapitalen benodigd zijn kunnen deze kosten bij uitzondering meer dan 
1% van de totale projectkosten belopen(9). 
Het lijkt bijgevolg absoluut redelijk er van uit te gaan dat de kosten van een 
dergelijke studie normaal beneden 1% zullen blijven. 
De kosten van compenserende maatregelen daarentegen variëren sterk van project 
tot project en zijn voornamelijk afhankelijk van de milieu-omstandigheden. Indien 
de normen inzake milieubescherming gelijk blijven, kan met de noodzakelijke 
compenserende maatregelen vanaf het eerste ontwerpstadium van een project 
rekening worden gehouden. Dit zou normaal gesproken moeten leiden tot een daling 
van de totale investeringskosten. 
Ook lijkt de tijd die moet worden uitgetrokken voor de milieu-effectbeoordeling 
weinig gevolgen te hebben voor het algemene tijdschema voor de uitvoering van de 
projecten, aangezien deze beoordeling in de vergunningsprocedure kan worden 
geïntegreerd. 
Aan de andere kant is duidelijk dat bij een goed beheer van de "scoping", de hiervoor 
noodzakelijke tijd in latere stadia van de vergunningsprocedure ruimschoots kan 
worden goedgemaakt. 
2.3. Tot slot heeft de Commissie samen met de Lid-Staten een programma voor 
technische bijstand ontwikkeld. Een dergelijk programma is nodig aangezien de 
tenuitvoerlegging van de nieuwe bepalingen zal leiden tot extra behoeften met 
betrekking tot opleiding van personen die betrokken zijn bij de milieu­
effectbeoordeling alsmede bij het opstellen van richtsnoeren op deze gebieden. 
3. Subsidiariteit en proportionaliteit 
3.1. De harmonisatie van de bepalingen inzake milieu-effectbeoordeling heeft 
voornamelijk tot doel op communautair niveau een algemeen referentiekader tot 
stand te brengen, dat moet leiden tot een eenvormig optreden van de Lid-Staten ten 
gunste van milieubescherming. 
Dit geldt evenzeer met betrekking tot de in het onderhavige voorstel opgenomen 
nieuwe bepalingen, aangezien de voorgenomen wijzigingen inhoudelijk geen 
gevolgen hebben voor de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen van de 
Lid-Staten. 
Het is aan de Lid-Staten om, met inachtneming van hun bestuurlijke en 
organisatorische structuren, maar op basis van op communautair niveau vastgestelde 
principes: 
(9) Zie het Verslag over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 85/337/EEG (doe. 
COM(93) 28 def. blz. 56-58) 
- de inhoud en de vorm van de door de opdrachtgever te verstrekken informatie 
te bepalen; 
- vast te stellen op welke wijze met de resultaten van de beoordeling rekening 
wordt gehouden; 
- in bepaalde gevallen te onderzoeken of de mogelijke milieu-effecten van in 
bijlage II vermelde projecten al dan niet een beoordeling behoeven. 
3.2. Deze bepalingen zijn bijgevolg in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, 
zoals omschreven in artikel 130 R van het Verdrag en nogmaals bevestigd in het 
Vijfde actieprogramma inzake het milieu. 
4. Raadpleging van de sociaal-economische partners 
De in artikel 198 van het Verdrag voorziene raadpleging van het Economisch en Sociaal 
Comité verzekert een brede discussie met de vertegenwoordigers van de verschillende 
economische en sociaal-economische sectoren. 
5. Wettelijke situatie in Lid-Staten 
Hoewel de nieuwe bepalingen inzake "screening", "scoping" en "monitoring" nog niet 
geheel zijn omgezet in de wetgeving van de Lid-Staten, worden bepaalde onderdelen 
hiervan reeds in uiteenlopende mate door een aantal Lid-Staten en derde landen 
toegepast. In de volgende tabel wordt een overzicht gegeven van de opgedane ervaringen 
en wordt aangegeven in hoeverre bovenvermelde procedures alsook de monitoring een 
officiële status hebben. 
TABEL A 
STATUS VAN DE WETGEVING IN DE LID-STATEN INZAKE SCREENING. 
TOEPASSINGSGEBIED EN CONTROLE 
LID-STAAT SCREENING 
BELGIË Een enkele lijst met projecten die aan 
MER zijn onderworpen in 
Vlaanderen (MER-besluit nr. 1 en 2). 
Wallonnië : meer individuele 
beoordeling van projecten om 
vast te stellen of MER vereist is. 
Denemarken Lijsten met projecten waarvoor 
op grond van verschillende wetten 
MER vereist is; geen selectie­
procedure. 
Nederland Lijst met projecten waarvoor 
op grond van bijlage C van 
het besluit milieu-effectrapportage 
MER vereist is; geen selectie­
procedure 
Griekenland Twee lijsten met projecten (groep 1 
en groep 2): voor alle projecten is 
MER vereist, maar voor de twee 
groepen gelden verschillende eisen 
inzake de milieu-effectverklaring; 
geen selectieprocedure. 
Duitsland 
Ierland 
Italië 
Frankrijk 
Portugal 
Spanje 
Verenigd 
Koninkrijk 
Luxemburg Lijsten met projecten waarvoor 
op regionaal niveau (deelstaten) en 
bondsniveau MER vereist is: onder­
zoek naar de omvang van de effecten 
bij wijziging van de projecten. 
Een enkele lijst met projecten; 
MER is verplicht wanneer met het 
project de drempelwaarde wordt 
overschreden; selectie per geval 
mogelijk beneden de drempelwaarde. 
Een enkele lijst met projecten waarvoor 
MER vereist is; geen selectieprocedure. 
Lijsten met projecten waarvoor op grond 
van verschillende wetten MER vereist 
is; geen selectieprocedure. 
Bijlage bij D.R. nr. 38/90, 
lijst met projecten en drempel­
waarden (24 typen projecten). 
Lijsten met projecten waarvoor MER 
vereist is op grond van verschillende 
wetten op nationaal niveau en op het 
niveau van de autonome gemeenschappen 
(lijsten met bijkomende projecten waar­
voor een milieu-effectverklaring vereist 
is); geen selectieprocedure 
Geen dwingende drempelwaarden of 
criteria. De reglementering in het VK 
voorziet in een beoordeling van de 
projecten van geval tot geval door de 
bevoegde instanties. 
De projecten waarvoor een openbaar 
onderzoek vereist is (bijlage 1 en de 
meeste projecten van bijlage 2) zijn 
aan een voorafgaande MER onder­
worpen, de overige projecten worden 
per geval bekeken. TOEPASSINGSGEBIED 
Er zijn geen dwingende voorschriften in 
de Vlaamse regelgeving. 
Er wordt voorzien in een openbare 
enquête bij projecten van 
overheidsinstanties. 
Er zijn geen dwingende voorschriften. 
Informeel overleg vindt plaats bij de 
voorbereiding van MER. 
Het bevoegde gezag stelt richt­
snoeren vast na verplichte raad­
pleging van de overige instanties, 
de onafhankelijke MER-commissie 
en het publiek. 
Er zijn momenteel geen dwingende 
voorschriften. 
Dwingende maatregelen zijn in 
voorbereiding. 
Verplichte bespreking op bonds-
nivcau tussen de opdrachtgever 
en de bevoegde instantie over de 
informatie-eisen; in sommige deel­
staten verplichte raadpleging van 
het publiek. 
Momenteel geen dwingende voorschriften. 
Het geplande Bureau voor milieubescher­
ming zal algemene richtsnoeren opstellen 
met betrekking tot de informatie die 
milieu-effectrapporten voor bepaalde catego­
rieën van projecten moeten bevatten. 
Er zijn geen dwingende voorschriften. 
Er zijn geen dwingende voorschriften 
inzake het formeel en systematisch 
bepalen van de reikwijdte. 
Er zijn geen dwingende voorschriften. 
Bepaling van de reikwijdte op vrijwil­
lige basis (in de meeste gevallen). 
verstrekken van de milieu-
Geen dwingende voorschriften. Overleg 
tussen de opdrachtgever en de bevoegde 
instanties wordt aanbevolen door het 
Ministerie van Milieuzaken. 
Geen formele voorschriften voor de 
bepaling van de reikwijdte. De bevoegde 
instanties stellen evenwel project­
gebonden lijsten op. Nieuwe wetgeving 
wordt niet gepland. CONTROLE 
In het geval van industriële 
installaties kunnen controlemaatregelen 
worden opgelegd via de voorwaarden 
die aan de vergunning zijn verbonden. 
Plaatselijke overheden voeren 
controles uit als onderdeel 
van het planningsproces. 
Regelgeving voorziet in de verplichting 
om een evaluatie uit te voeren van de 
voorspelde effecten in het 
milieu-effectrapport. 
De controle op milieu-effecten en het 
verrichten van post-auditing worden 
slechts incidenteel uitgevoerd door 
PERPA 
De MER wet voorziet in controle 
van bepaalde projecten. De 
vergunningsinstantie kan 
aanvullende controle vereisen. 
De MER-regelingen voorzien niet 
in formele controle. Het geplande 
Bureau voor Milieubescherming kan 
een controle- en evaluatietaak krijgen. 
Een vergunning kan afhankelijk worden 
gemaakt van het oprichten van een 
controlenetwerk. 
Alle "geklaseerde installaties" 
zijn onderworpen aan controle door de 
bevoegde inspecties. Een dergelijk 
controlesysteem bestaat niet voor 
andere projecttypen. 
Er zijn geen formele voorschriften 
inzake controle. 
Controle is verplicht in het kader van 
het programma voor milieucontrole. 
Controle is een voorwaarde voor het 
effectverklaring. 
Geen dwingende voorschriften. Con­
trolemaatregelen kunnen aan bepaalde 
vergunningsprocedures worden 
verbonden. 
De commodo-wet voorziet in controle 
op projecten. 
TABELB 
STATUS VAN DE WETGEVING IN DE KANDIDAATLANDEN VOOR TOETREDING 
INZAKE SCREENING, TOEPASSINGSGEBIED EN CONTROLE 
1 Land 
I Oostenrijk 
I Finland 
1 (wetsontwerp inzake 
1 MER) 
Noorwegen 
Zweden Toepassingsgebied 
een enkele lijst van projecten 
een enkele lijst van projecten; daarnaast 
is een selectie per geval door de minister 
van Milieu mogelijk. 
een enkele lijst van projecten waarvoor 
in principe MER vereist is; voor niet op 
deze lijst voorkomende projecten is 
selectie per geval door de minister van 
Milieu mogelijk. 
in principe moet volgens de wet inzake 
het beheer van de natuurlijke 
rijkdommen voor alle projecten 
waarvoor overeenkomstig dertien 
verschillende wetten een vergunning 
vereist is, een MER worden uitgevoerd. Screening 
de bevoegde instantie neemt, na overleg 
met de overige instanties en het publiek, 
een besluit over de aanvaardbaarheid van 
een door de opdrachtgever voorgestelde 
ontwerp-milieu-effectverklaring. 
de bevoegde instanties stellen, na een 
openbare inspraakronde en in overleg met 
dé opdrachtgever, de inhoud van de 
milieu-effectverklaring vast 
De bevoegde instanties neemt, na 
raadpleging van het publiek en van het 
ministerie van Milieu, een besluit over de 
noodzaak van een volledige milieu­
effectverklaring en stelt richtsnoeren voor 
de inhoud daarvan vast 
elke bevoegde instantie is gemachtigd de 
reikwijdte van elke rapportage vast te 
stellen; de screeningprocedures zijn 
echter nog niet vastgelegd in de 
wetgeving. Controle 
verplichte controle onder 
verantwoordelijkheid van de bevoegde 
instantie; de resultaten moeten aan de 
overige instanties worden 
medegedeeld. 
verplichte controle van projecten 
krachtens de sectorwetten; programma 
voor verplichte controle dat deel 
uitmaakt van de milieu­
effectverklaring; de controlegegevens 
worden openbaar gemaakt. 
programma voor verplichte controle 
die deel uitmaakt van de milieu­
effectverklaring; de bevoegde instantie 
stelt na raadpleging van het publiek en 
van het ministerie van Milieu een 
programma op; de 
verantwoordelijkheid voor dit 
programma berust bij de 
opdrachtgever. 
geen specifieke bepaling of procedure 
inzake controle in MER-verband. Meer 
algemene bepalingen voor toezicht op 
de uitvoering van het project kunnen 
bestaan in het kader van specifieke 
vergunningsprocedures. 
TABELC 
STATUS VAN DE WETGEVING IN BEPAALDE DERDE IANDEN INZAKE 
SCREENING. TOEPASSINGSGEBIED EN CONTROLE 
1 LAND 
| Canada 
I USA 
| Nieuw-Zeeland 
1 Australië 
1 Zwitserland SCREENING 
Ja 
Ja 
Ja 
Ja 
Ja TOEPASSINGSGEBIED 
Ja 
Ja 
Neen 
Ja 
Ja CONTROLE 
Ja 
Alleen in bepaalde gevallen 
Ja 
Meestal niet 
Geen specifieke bepaling ter zake 
in het desbetreffende besluit 
10 
6. Juridische grondslag 
De keuze voor artikel 130 S, lid 1, wordt voornamelijk gerechtvaardigd door het feit dat 
Richtlijn 85/337 dateert van 1985 en gebaseerd is op de artikelen 100 en 235 van het 
EEG-Verdrag, het eerste vanwege de concurrentiedistorsies die het gevolg kunnen zijn 
van uiteenlopende eisen op het gebied van milieu-effectstudies in de verschillende 
Lid-Staten, en het tweede vanwege het ontbreken van een bepaling in het Verdrag van 
Rome waarin het milieu uitdrukkelijk wordt vermeld. Aangezien intussen het Verdrag 
betreffende de Europese Unie in werking is getreden en in het onderhavige voorstel het 
accent wordt gelegd op de op het milieu betrekking hebbende communautaire 
verplichtingen inzake effectrapportage, ligt de keuze van artikel 130 S, lid 1, als 
juridische grondslag voor de hand. 
Milieu-effectrapportage is niet alleen een onmisbaar instrument voor de goede werking 
van de interne markt, maar zorgt er bovendien voor dat aan de bevoegde instanties 
passende informatie wordt verstrekt, zodat deze in staat zijn met kennis van zaken een 
beslissing te nemen over een beoogd project. Het is derhalve een fundamenteel 
instrument voor milieubeleid. 
De kosten van de milieu-effectrapportage kunnen leiden tot ongelijke 
concurrentievoorwaarden en marktverstoringen veroorzaken tussen de Lid-Staten. Dit 
aspect is slechts van bijkomend belang bij dit gemeenschappelijk optreden, zolang de 
kosten van dezeprocedure de keuze van de investeerder voor de plaats van het project 
niet beïnvloeden. 
7. Opmerkingen over de artikelen 
In het eerste artikel worden wijzigingen van de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG 
aangekondigd. 
Artikel l 
Voorgesteld wordt om de definitie van "wijziging in een project", die thans als 
projectcategorie is vermeld in bijlage II van de richtlijn, te preciseren en naar dit artikel 
over te hevelen. Deze stap wordt noodzakelijk geacht aangezien de term "wijziging in 
een project" in de praktijk tot interpretatieproblemen heeft geleid, zowel wat betreft de 
aard van de voorgenomen wijziging (aanpassing van een project) als de wijziging van 
de voorwaarden waaronder voor het project een vergunning is verleend. 
Artikel 4 
De in dit artikel aangebrachte wijzigingen beogen invulling te geven aan de 
selectieprocedure die de Lid-Staten zullen moeten toepassen om te bepalen welke 
projecten van bijlage II aan een beoordeling moeten worden onderworpen. 
De in dit artikel opgenomen "scoping" heeft voornamelijk tot doel de uitwisseling van 
informatie tussen de verschillende partijen te versoepelen en de kwaliteit van de milieu­
effectbeoordeling te verbeteren. 
Artikel 6 
In lid 1 wordt nader bepaald dat de milieu-instanties niet alleen moeten worden 
geraadpleegd met betrekking tot de door de opdrachtgever ingediende 
vergunningsaanvraag, maar tevens met betrekking tot de door hem verstrekte informatie. 
11 
In lid 2 wordt eveneens nader bepaald dat de raadpleging van het publiek moet 
plaatsvinden alvorens het project wordt goedgekeurd en niet alvorens werkelijk een 
aanvang wordt gemaakt met de werkzaamheden. De goedkeuring kan inderdaad geruime 
tijd voor de aanvang van de werkzaamheden zijn verleend en niet meer terug te draaien 
zijn wanneer het zover is. De raadpleging van het publiek zou in dat geval slechts een 
louter ritueel karakter hebben. 
Artikel 7 
In overeenstemming met het Verdrag van Espoo wordt in het onderhavige voorstel 
aanbevolen de bilaterale betrekkingen tussen de Lid-Staten aanzienlijk te verbeteren 
door middel van de raadpleging van instanties van de Lid-Staat die effecten zou kunnen 
ondervinden en de deelname van deze instanties aan de milieu-effectbeoordeling. 
De bij het project betrokken Lid-Staten moeten derhalve samen onderzoek verrichten 
naar mogelijke grensoverschrijdende effecten en naar maatregelen om deze effecten te 
beperken ofte verhelpen, een en ander op basis van adviezen die door hun voor milieu 
bevoegde instanties zijn verstrekt en aan de hand van inspraakresultaten. Dit zou de 
samenwerking tussen de Lid-Staten moeten bevorderen, aangezien verontreiniging niet 
aan de grenzen stopt, zoals ook wordt benadrukt in het Vijfde actieprogramma inzake 
hetmilieu(10). 
Artikel 8 
Een ander probleem met betrekking tot de toepassing van de richtlijn waar in het 
bovenvermelde verslag de aandacht op wordt gevestigd, betreft de mate waarin milieu­
effectrapportage ervoor kan zorgen dat meer rekening wordt gehouden met het milieu 
in de vergunningsprocedure. 
Uit de door de bevoegde instanties genomen beslissingen blijkt inderdaad dat 
onvoldoende aandacht wordt geschonken aan de resultaten van milieu-effectrapportage 
met betrekking tot het vermijden of verhelpen van milieu-effecten. 
De verplichting om uitdrukkelijk rekening te houden met de door de milieu-instantie 
uitgebrachte adviezen en met de inspraak door het publiek zou, althans in zekere mate, 
moeten leiden tot meer transparantie van de door de bevoegde instanties genomen 
beslissingen. 
Artikel 9 
De aangebrachte wijziging bestaat hoofdzakelijk in de eis dat de bevoegde instanties de 
door hen genomen beslissingen verantwoorden, zodat het publiek kan nagaan welke 
invloed de milieu-effectbeoordeling heeft gehad op de besluitvorming. 
Artikel 11 
De nieuwe tekst van artikel 4 van Richtlijn 85/337/EEG maakt lid 2 van artikel 11 
overbodig, zodat het kan worden geschrapt. 
Artikel 12 
De nieuwe tekst van artikel 2 van dit voorstel maakt artikel 12 overbodig, zodat het kan 
worden geschrapt. 
<10) Doc. COM(92)23 def. van 12.6.1992 
12 
Artikel 13 
Dit artikel heeft geen bestaansreden meer aangezien de bepalingen van artikel 130 T van 
het Verdrag het de Lid-Staten reeds mogelijk maken om verdergaande maatregelen vast 
te stellen op het gebied van milieubescherming. 
Bijlage I 
Deze bijlage wordt aangevuld met twee nieuwe categorieën van projecten, één 
betreffende installaties voor de opwerking van bestraalde nucleaire splijtstoffen, de 
andere betreffende de voorlopige opslag van radioactief afval. 
Het opnemen van opwerkingsinstallaties is gerechtvaardigd gezien het feit dat de 
radioactieve emissie door dit soort installaties groter is dan door kerncentrales die reeds 
in deze bijlage zijn vermeld. Evenzo dient de voorlopige opslag van dergelijk voor de 
gezondheid van de mens bijzonder gevaarlijk afval eveneens te worden beoordeeld 
alvorens te worden toegestaan. 
Tot slot wordt met deze wijziging de definitie van geïntegreerde chemische installaties 
verduidelijkt. 
Bijlage II 
De wijzigingen van deze bijlage behelzen voornamelijk een hergroepering van bepaalde 
categorieën van projecten en een preciezere formulering van de definities ervan. 
Zo wordt voorgesteld de categorie van agrarische projecten te herzien door de projecten 
met betrekking tot de bestemming van woeste gronden en de terugwinning van land op 
zee onder te brengen in een nieuwe categorie van ruimtelijke-ordeningsprojecten. 
Een andere nieuwe categorie "Toerisme en recreatie" omvat thans skipistes en 
bobsleebanen, golfterreinen, jachthavens, kampeer- en caravanterreinen en recreatie- en 
culturele centra. 
Andere wijzigingen betreffen de categorie infrastructuurprojecten. 
Al deze wijzigingen beogen een betere definitie te geven van het materiële 
toepassingsgebied van de richtlijn. 
Bijlage II bis (nieuwe bijlage) 
Deze nieuwe bijlage wordt toegevoegd aan Richtlijn 85/337/EEG ter uitvoering van het 
nieuwe artikel 4, lid 3. 
In deze bijlage worden de criteria vermeld aan de hand waarvan de Lid-Staten op 
dezelfde wijze kunnen bepalen of de projecten van bijlage II mogelijke milieu-effecten 
hebben. 
Bijlage 111 
Met de wijziging van punt 2 van deze bijlage wordt het onderzoek naar de voornaamste 
alternatieven voor het project alsmede het onderzoek naar de nuloptie verplicht gesteld. 
Dit om de doeltreffendheid van de richtlijn te vergroten en de nationale voorschriften ter 
zake te harmoniseren. 
Bijlage IV 
Met deze nieuwe bijlage bij Richtlijn 85/337/EEG wordt beoogd de procedure voor 
overleg tussen de Lid-Staten en de informatie die dienstig wordt geacht bij projecten met 
grensoverschrijdende effecten nader te preciseren. 
13 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling 
van bepaalde openbare en particuliere projecten 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 
130 S, lid 1, 
Gezien het voorstel van de Commissie,(1) 
In samenwerking met het Europees Parlement^, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3), 
Overwegende dat de in Richtlijn 85/337/EEG van de Raad(4) bedoelde 
milieubeoordelingsprocedure hoofdzakelijk bedoeld is om de bevoegde instanties passende 
informatie te verschaffen aan de hand waarvan zij over een bepaald proj eet een besluit kunnen 
nemen met volledige kennis van zaken wat betreft de daarvan te verwachten milieu-effecten; 
dat deze procedure derhalve een fundamenteeel instrument is van het milieubeleid zoals het 
in artikel 130 R van het Verdrag is omschreven; 
Overwegende dat op communautair niveau voor een voldoende mate van milieubescherming 
moet worden gezorgd door de vaststelling van een algemeen beoordelingskader en criteria 
met behulp waarvan kan worden bepaald welke projecten aan een milieu-effectbeoordeling 
moeten worden onderworpen; dat echter, volgens het subsidiariteitsbeginsel, de bevoegde 
instanties van de Lid-Staten het meest in aanmerking komen om deze criteria in de praktijk 
toe te passen; 
Overwegende dat het verslag over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 85/337/EEG, dat op 
2 april 1993 door de Commissie is goedgekeurd aantoont dat er problemen zijn met de 
toepassing van deze richtlijn; dat het derhalve passend is een aantal bepalingen van deze 
richtlijn te verduidelijken ten einde betere resultaten te behalen met de milieu-
effectbeoordeling, evenwel zonder de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen van de 
Lid-Staten inhoudelijk te wijzigen; 
Overwegende dat het niettemin noodzakelijk blijkt voorschriften in deze richtlijn op te nemen 
ter verbetering van de regelgeving inzake de milieu-effectbeoordeling; 
Overwegende dat de lijst van projecten die aanzienlijke milieu-effecten hebben en derhalve 
aan een systematische beoordeling moeten worden onderworpen, dient te worden aangevuld; 
Overwegende dat eveneens nader dient te worden bepaald dat een dergelijke beoordeling 
verplicht is voor de in bijlage II van genoemde richtlijn vermelde projecten voor zover deze 
in aanzienlijke mate afbreuk kunnen doen aan op communautair niveau overeengekomen 
(1) PB nr. C 
(2) PB nr. C 
(3) PB nr. C 
(4) PB nr. L 175 van 5.7.1985, blz. 40 
14 
specifieke doelstellingen inzake milieubescherming; dat in andere gevallen daarentegen de 
Lid-Staten zelf moeten bepalen of een beoordeling noodzakelijk is, aan de hand van de 
selectiecriteria die in de onderhavige Richtlijn worden vermeld; 
Overwegende dat een aantal van deze maatregelen de bepalingen van de genoemde richtlijn 
meer in overeenstemming brengen met het Verdrag inzake milieueffectrapportage in 
grensoverschrijdend verband (Verdrag van Espoo) dat de Gemeenschap samen met de 
Lid-Staten op 25 februari 1991 heeft ondertekend, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : 
Artikel 1 
Richtlijn 85/337/EEG wordt als volgt gewijzigd : 
1. In artikel 1, lid 2, wordt de volgende definitie na de eerste definitie ingevoegd : 
" Wijziging in een project : 
Elke aanpassing die van invloed is op de opzet van een project of elke belangrijke 
verandering in de exploitatie- of bedrij f svoorwaarden;" 
2. Artikel 4 wordt gelezen : 
"Artikel 4 
1. Onder voorbehoud van artikel 2, lid 3, worden de in bijlage I genoemde projecten 
onderworpen aan een beoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10. 
2. Onder voorbehoud van artikel 2, lid 3, worden de in bijlage II genoemde projecten 
onderworpen aan een beoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 
indien ze aanzienlijke effecten kunnen hebben op de speciaal beschermde gebieden 
die door de Lid-Staten zijn aangewezen op grond van communautaire wetgeving. 
3. In de overige gevallen worden de in bijlage II genoemde projecten door de 
bevoegde instantie onderzocht aan de hand van de in bijlage II bis vermelde 
selectiecriteria, ten einde te bepalen of afhankelijk van de eventueel door de Lid-
Staten vastgestelde drempelwaarden, mogelijke milieu-effecten al dan niet een 
beoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 rechtvaardigen. 
De Lid-Staten zorgen ervoor dat de door de bevoegde instantie genomen besluiten 
worden gepubliceerd." 
3. Artikel 5, lid 1, wordt gelezen : 
" 1. Bij projecten die krachtens artikel 4 moeten worden onderworpen aan een milieu­
effectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10, treffen de 
Lid-Staten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bevoegde instantie, 
met goedkeuring van de in artikel 6 bedoelde instanties en in overleg met de 
opdrachtgever, de in bijlage III vermelde informatie specificeert die door de 
laatstgenoemde in passende vorm moet worden verstrekt, voor zover 
a) deze van belang is in een bepaald stadium van de vergunningsprocedure en 
voor de specifieke kenmerken van een specifiek project of van een projecttype 
en van het milieu dat hierdoor kan worden beïnvloed en 
b) onder meer op grond van bestaande kennis en beoordelingsmethoden 
redelijkerwijs van een opdrachtgever mag worden verlangd dat hij de 
gegevens verzamelt." 
15 
4. Artikel 5, lid 2, wordt geschrapt. 
5. Artikel 5, lid 3, wordt gelezen: 
"3. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de instanties die over relevante informatie 
beschikken, inzonderheid gelet op artikel 3, deze informatie ter beschikking stellen 
van de opdrachtgever." 
6. Artikel 6, lid 1, wordt gelezen : 
" 1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat de instanties die op grond van 
hun specifieke verantwoordelijkheid inzake het milieu, met het project te maken 
kunnen krijgen, de mogelijkheid hebben advies uit te brengen over de door de 
opdrachtgever verstrekte informatie en over de aanvraag voor een vergunning. Te 
dien einde wijzen de Lid-Staten in het algemeen of per geval bij de indiening van 
vergunningsaanvragen de te raadplegen instanties aan. Deze worden in kennis 
gesteld van de krachtens artikel 5 verzamelde informatie. De wijze waarop deze 
raadpleging plaatsvindt, wordt door de Lid-Staten vastgesteld." 
7. In artikel 6, lid 2, tweede streepje, worden de woorden "een aanvang wordt gemaakt met 
het project" vervangen door "het project wordt goedgekeurd". 
8. Artikel 7 wordt gelezen : 
"Artikel 7 
1. Wanneer een Lid-Staat constateert dat een in artikel 4 bedoeld project aanzienlijke 
schadelijke effecten kan hebben op het milieu in een andere Lid-Staat, of wanneer 
een Lid-Staat waarvan het milieu aanzienlijke schadelijke effecten zou kunnen 
ondervinden hierom verzoekt, doet de Lid-Staat op welks grondgebied het project 
wordt voorgesteld de andere Lid-Staat op hetzelfde tijdstip als zijn eigen 
onderdanen de in bijlage IV vermelde gegevens toekomen: 
2. De betrokken Lid-Staten houden raadplegingen, waarvoor een redelij k tij dschema 
wordt vastgesteld, met betrekking tot 
i) de voornaamste alternatieven die voor het project zijn onderzocht; 
ii) de maatregelen die kunnen worden genomen om de grensoverschrijdende 
effecten te vermijden, te beperken en zo mogelijk te verhelpen; 
iii) de mogelijke vormen van wederzijdse bijstand om de grensoverschrijdende 
effecten van het voorgestelde project te beperken; 
iv) de maatregelen die kunnen worden genomen voor controle op de 
grensoverschrijdende effecten van het project op kosten van de Lid-Staat op 
welks grondgebied het project wordt voorgesteld. 
3. De instanties van de Lid-Staat waarvan het milieu aanzienlijke effecten kan 
ondervinden raadplegen de betrokken instanties en het publiek overeenkomstig de 
bepalingen van artikel 6 en brengen binnen de in lid 2 bedoelde termijn advies uit 
aan de instanties van de Lid-Staat op welks grondgebied het project wordt 
voorgesteld. 
16 
Het niet uitbrengen van een advies, binnen de termijn en op de wijze die in de 
eerste alinea worden vermeld, door de overeenkomstig de bepalingen van lid 2 op 
regelmatige wijze geïnformeerde instanties van de Lid-Staat waarvan het milieu 
schadelijke effecten kan ondervinden, kan evenwel niet worden ingeroepen ter 
ondersteuning van een betwisting van de beslissing die door de bevoegde instanties 
over het project is genomen." 
9. Artikel 8 wordt gelezen : 
"Artikel 8 
In het kader van de vergunningsprocedure wordt rekening gehouden met de 
overeenkomstig de artikelen 5, 6 en 7 ingewonnen adviezen en informatie." 
10. Artikel 9 wordt gelezen : 
"Artikel 9 
Wanneer een beslissing is genomen publiceren de bevoegde instanties deze en stellen 
eventueel de Lid-Staat op de hoogte die overeenkomstig artikel 7 is geraadpleegd, 
waarbij melding wordt gemaakt van : 
- de inhoud van de beslissing en de eventuele voorwaarden die daaraan zijn 
verbonden; 
- de redenen en overwegingen waarop de beslissing om de vergunning te weigeren 
of deze ondanks de krachtens de artikelen 6 en 7 uitgebrachte negatieve adviezen 
toch te verlenen, is gebaseerd; 
- een beschrijving van de maatregelen om aanzienlijke schadelijke effecten te 
vermijden, te beperken en zo mogelijk te verhelpen." 
11. Artikel 11, lid 2, vervalt. 
12. Artikel 13 vervalt. 
13. De bijlagen worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn. 
Artikel 2 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking 
treden om uiterlijk op 30 juni 1996 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie 
daarvan onverwijld in kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de 
onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking 
van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
2. Indien een vergunningsaanvraag vóór 1 juli 1996 bij een bevoegde instantie is ingediend, 
blijven de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG van voor deze wijziging van kracht. 
17 
Artikel 3 
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking 
in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Artikel 4 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, op 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
18 
BIJLAGE 
1. Bijlage I, punt 3, wordt gelezen : 
"3.a) Installaties voor de opwerking van bestraalde nucleaire splijtstoffen; 
b) Installaties die uitsluitend bestemd zijn voor de permanente opslag of de 
definitieve verwijdering van radioactief afval, met inbegrip van installaties voor 
centrale tijdelijke opslag van radioactief afval en bestraalde splijtstoffen." 
2. Bijlage I, punt 6, wordt gelezen : 
"6. Geïntegreerde chemische installaties: installaties die gelegen zijn in een geografisch 
gebied waarin verscheidene eenheden voor de industriële produktie van chemicaliën 
die al dan niet tot hetzelfde bedrijf behoren, naast elkaar bestaan en functioneel met 
elkaar zijn verbonden." 
3. Bijlage I, punt 8, wordt gelezen : 
"8.a) Waterwegen bevaarbaar voor schepen van meer dan 1 350 ton; 
b) Zeehandel shavens en haveninstallaties, met inbegrip van installaties buitengaats, 
alsmede havens en installaties voor de binnenscheepvaart geschikt voor schepen 
van meer dan 1 350 ton." 
4. Bijlage II, punt 1, wordt gelezen : 
"1. Landbouw 
a) Ruilverkavelingsprojecten 
b) Irrigatie- en afwateringsprojecten 
c) Bebossing, herbebossing en ontbossing 
d) Intensieve veeteelt 
e) Teelt van exotische flora en fauna 
f) Intensieve aquacultuur (vis of schaaldieren)." 
5. Bijlage II, punt 3, letter h), vervalt. 
6. Bijlage II, punt 10, wordt gelezen : 
"10. Infrastructuurprojecten 
a) Werken voor de uitrusting van industrieterreinen 
b) Werken voor stadsprojecten, met inbegrip van de bouw van winkelcentra en 
parkings 
c) Aanpassing (verdubbeling, elektrificatie, verbreding tot de standaard spoorwijdte) 
van spoorwegen of van trajecten voor gecombineerd vervoer, perrons, 
overslagplatforms voor intermodaal vervoer, terminals voor intermodaal vervoer 
d) Aanleg van nieuwe en uitbreiding van de capaciteit van bestaande luchthavens 
(projecten die niet zijn opgenomen in bijlage I) 
19 
e) Aanleg en aanpassing van wegen (verbreding en verdubbeling), havens en 
haveninstallaties, met inbegrip van vissershavens (projecten die niet zijn 
opgenomen in bijlage I) 
f) Aanleg van waterwegen, werken inzake kanalisering en regulering van 
waterwegen 
g) Stuwdammen en andere installaties voor het stuwen of duurzaam opslaan van 
water 
h) Trams, boven- en ondergrondse metro's, zweefspoor en dergelijke bijzondere 
constructies, welke uitsluitend of overwegend voor personenvervoer zijn bestemd 
i) Aanleg van olie- en gasleidingen 
j) Aanleg van waterleidingen over lange afstand 
k) Kustwerken om erosie te bestrijden en maritieme werken die de kust kunnen 
wijzigen door de aanleg van onder meer dijken, havenhoofden, pieren en andere 
kustverdedigingswerken. " 
7. Bijlage II, punt 11, wordt gelezen : 
"11. Andere projecten 
a) Permanente race- en testbanen voor auto's en motorfietsen 
b) Installaties voor de verwijdering van industrieel afval en huisvuil (voor zover niet 
genoemd in bijlage I) 
c) Waterzuiveringsinstallaties 
d) Slibstortplaatsen 
e) Opslag van schroot 
f) Proefopstellingen voor motoren, turbines of reactoren 
g) Vervaardiging van kunstmatige minerale vezels 
h) Vervaardiging, verpakking, lading van of vulling van patronen met kruit en 
explosieven 
i) Vilderijen" 
8. In Bijlage II worden de volgende punten toegevoegd : 
"11 bis. Toerisme en recreatie 
a) Skipistes en bobsleebanen, mechanische skiliften en installaties voor de 
aanmaak van kunstsneeuw 
b) Golfterreinen en dergelijke 
c) Jachthavens 
d) Vakantiedorpen, hotelcomplexen en dergelijke 
20 
e) Kampeer- en caravanterreinen 
f) Recreatiecentra, culturele centra 
11 ter. Ruimtelijke-ordeningsprojecten 
a) Proj ecten met betrekki ng tot de wij ziging van bestemmi ng van woeste gronden 
of semi-natuurlijke gebieden of van natuurlijke of semi-natuurlijke bossen. 
b) Terugwinning van land op de zee." 
9. Bijlage II, punt 12, wordt gelezen : 
"12 Wijzigingen in projecten van bijlage I of II alsmede projecten van bijlage I die 
uitsluitend of hoofdzakelijk dienen voor het ontwikkelen en beproeven van nieuwe 
methoden of produkten en die niet langer dan twee jaar worden gebruikt." 
10. Een nieuwe bijlage II bis wordt ingevoegd. 
"BIJLAGE II BIS 
IN ARTIKEL 4, LID 3, BEDOELDE SELECTIECRITERIA 
1. Kenmerken van het project 
De kenmerken van het project worden met name getoetst op : 
- de omvang van het project(1) 
- het gebruik van natuurlijke hulpbronnen 
- de produktie van afvalstoffen 
- verontreiniging en hinder 
- risico van ongevallen 
- het effect op het natuurlijk en historisch erfgoed, rekening houdend met de bestemming 
van de gebieden die van het project hinder kunnen ondervinden (toeristische, stedelijke 
of agrarische gebieden). 
2. Plaats van het project 
Er moet rekening worden gehouden met de mate van kwetsbaarheid van het milieu op de 
plaats van of in de gebieden rond het project; hierbij dient met name te worden gelet op : 
- de relatieve rijkdom aan natuurlijke hulpbronnen van het gebied, alsmede op de 
kwaliteit en het regeneratievermogen van deze hulpbronnen; 
(1) De omvang van het project moet met name worden getoetst op de duur, de frequentie 
en de omkeerbaarheid van de te verwachten effecten ervan 
21 
- de draagkracht van het natuurlijk milieu, waarbij in het bijzonder aandacht moet worden 
besteed aan de volgende typen gebieden : 
a) vochtige gebieden 
b) kustgebieden 
c) berg- en bosgebieden 
d) reservaten en natuurparken 
e) gebieden die in de wetgeving van de Lid-Staten zijn geïnventariseerd of door die 
wetgeving worden beschermd 
f) gebieden waarin de bij communautaire wetgeving vastgestelde normen inzake 
milieukwaliteit reeds worden overschreden 
g) gebieden met een hoge bevolkingsdichtheid 
h) in historisch, cultureel en archeologisch opzicht belangrijke landschappen." 
11. Bijlage III, punt 2, wordt gelezen : 
"2. Een beschrijving van de voornaamste denkbare alternatieven en een opgave van de 
voornaamste motieven voor de keuze van de opdrachtgever, in het licht van de 
milieu-effecten." 
12. De volgende nieuwe bijlage IV wordt toegevoegd : 
"Bijlage IV 
IN ARTIKEL 7 BEDOELDE GEGEVENS 
1. Een beschrijving van het project samen met iedere beschikbare inlichting over het 
mogelijke grensoverschrijdende effect ervan. 
2. Informatie over de beslissing die kan worden genomen. 
3. Een opgave van de redelijk geachte termijn waarbinnen de andere Lid-Staat moet 
reageren om te laten weten dat hij beoogt deel te nemen aan de procedure. De 
kennisgeving van dit voornemen gaat vergezeld van alle beschikbare en passende 
informatie over het milieu op het gedeelte van het grondgebied dat effecten zou 
kunnen ondervinden. 
4. De vpi&Ohd Tan artikel 5 ingewonnen informatie. 
5. Een opgave van het tijdstip waarop een beslissing over het project zal worden 
genomen en van de op redelijke wijze vastgestelde termijn waarbinnen de Lid-Staat 
waar milieu-effecten kunnen optreden zijn advies moet doen toekomen aan de Lid-
Staat op het grondgebied waarvan het project is gepland." 
22 
NOTITIE OVER DE VERWACHTEN EFFECTEN 
Effecten van het voorstel op het bedrijfsleven 
Titel van het voorstel : Wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de 
milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere 
projecten. 
Het voorstel 
Het voorstel legt geen nieuwe verplichtingen op naast die waarin reeds is voorzien in de 
bestaande Richtlijn 85/337/EEG, maar aanvullende communautaire wetgeving op dit gebied 
is noodzakelijk om de volgende redenen : 
om onduidelijke punten in de bestaande richtlijn, die aan het licht zijn gebracht door het 
verslag over de toepassing daarvan (COM(93)28 def), weg te nemen; 
om zorg te dragen voor de tenuitvoerlegging van het Verdrag betreffende 
milieu-effectbeoordeling in een grensoverschrijdend kader (Espoo) (COM(92)93 def), 
waarvan de eisen niet verder gaan dan het bepaalde in het huidige artikel 7 van de 
richtlijn; 
om de richtlijn doeltreffender te maken door uitdrukkelijker te voorzien in selectie van 
de projecten van bijlage II die aan MER moeten worden onderworpen, de afbakening 
van de reikwijdte van de milieu-effectstudie ("scoping") en bewaking van de 
milieu-effecten ("monitoring"); sommige Lid-Staten hebben reeds dergelijke 
bepalingen vastgesteld, maar andere hebben dit nog niet gedaan, zodat het ontbreken 
van communautaire wetgeving zowel tot verzwakking van de milieubescherming als tot 
concurrentievervalsing dreigt te leiden. 
om verschillende in de richtlijn gebruikte termen (bij voorbeeld "geïntegreerde 
chemische installatie") te verduidelijken. 
De effecten op het bedrijfsleven 
Op welke bedrijven is het voorstel van invloed ? 
Met dien verstande dat geen nieuwe verplichtingen ten aanzien van de te volgen procedure 
worden opgelegd door dit wijzigingsvoorstel : 
zijn er drie toevoegingen in bijlage I inzake de projecten die aan een 
milieu-effectbeoordeling moeten worden onderworpen, die alleen betrekking hebben 
op installaties voor de opwerking van bestraalde nucleaire splijtstoffen en bedrijven die 
projecten uitvoeren die zijn vermeld in bijlage II, maar een aanzienlijk effect kunnen 
nebben op het zeer kleine aantal krachtens de communautaire wetgeving inzake 
milieubescherming aangewezen speciaal beschermde gebieden; 
zullen de toevoegingen aan bijlage I dus in principe alleen gevolgen hebben voor een 
zeer klein aantal projecten van grote bedrijven in de nucleaire sector. Wat betreft in 
bijlage II genoemde projecten die in speciaal beschermde gebieden worden uitgevoerd 
of daarop effecten kunnen hebben, kan onmogelijk worden nagegaan of deze door grote, 
middelgrote of kleine bedrijven zullen worden uitgevoerd; 
zal door de nieuwe selectieprocedure worden voorkomen dat een MER wordt uitgevoerd 
voor de -meestal kleine- projecten van bijlageII waarvan geen significante 
milieu-effecten te verwachten zijn; 
23 
zal het voordeel van de bepalingen inzake "scoping" erin bestaan dat de opstelling van 
een milieu-effectrapportage overeenkomstig de voorschriften van bijlage III bij de 
richtlijn waarschijnlijk zal worden versneld aangezien de vereiste reikwijdte van de 
rapportage van tevoren zal zijn vastgesteld en overeengekomen in plaats van na de 
indiening bij de bevoegde instantie. Daarop is positief gereageerd, onder andere door 
de elektriciteitsbedrijven in Europa; 
is de voorgestelde opneming van het voorschrift gegevens over de "monitoring" van de 
milieu-effecten te verstrekken niet bedoeld voor een bepaalde categorie bedrijven; wel 
is het zo dat bepaalde types eenmalige projecten daar in de praktijk minder last van 
zullen hebben dan projecten met een permanent milieu-effect. 
Welke maatregelen moeten de bedrijven nemen om aan de voorgestelde wetgeving te 
voldoen ? 
In verreweg de meeste gevallen wordt van de bedrijven niet meer verlangd dan datgene wat 
zij reeds krachtens de bestaande MER-richtlijn moeten doen. Afgezien van de verplichting 
bepaalde projecten (bij voorbeeld opwerking van bestraalde nucleaire splijtstoffen en 
projecten die van invloed kunnen zijn op beschermde gebieden) ter beoordeling voor te 
leggen, zullen er niet veel extra MER's van de bedrijven in de Lid-Staten worden verlangd. 
Door de selectieprocedure en de verduidelijkingen in de in bijlage II opgenomen lijst van 
projecten zullen bepaalde bedrijven het zelfs gemakkelijker krijgen. 
Van de nieuwe voorschriften inzake "scoping" van de milieu-effectbeoordeling wordt 
verwacht dat daardoor de nodige informatie sneller zal kunnen worden verzameld. Ook zal 
er minder behoefte bestaan om in een laat stadium nog kostbare extra werkzaamheden te 
verrichten ten behoeve van een reeds ingediende milieu-effectstudie, aangezien de reikwijdte 
daarvan reeds van tevoren door de scoping-procedure zal zijn vastgesteld. 
Welke economische effecten zijn van de voorgestelde wetgeving te verwachten ? 
voor de werkgelegenheid ? 
aangezien het doel van MER er niet in bestaat economische ontwikkeling tegen te 
houden, maar de voor de besluitvorming verantwoordelijke personen beter te 
informeren over milieu-effecten, maatregelen om het milieu te sparen en alternatieve 
locaties en ontwikkelingen, zal het werkgelegenheidseffect waarschijnlijk te 
verwaarlozen zijn, behalve op plaatselijk niveau, waar MER kan leiden tot verplaatsing 
van projecten. Ook wordt verwacht dat de nieuwe bepalingen de adviesbureaus iets 
meer werk zullen opleveren. 
voor de investeringen en de oprichting van nieuwe bedrijven ? 
doordat duidelijker informatie over de milieu-effecten beschikbaar zal zijn, zullen 
zowel investeerders als ondernemers beter op de hoogte zijn van de aan een bepaald 
project verbonden risico's. 
voor het concurrentievermogen van het bedrijfsleven ? 
er van uitgaande dat de richtlijn in alle Lid-Staten correct wordt omgezet, zou het effect 
binnen de Gemeenschap neutraal moeten zijn. Wat andere landen betreft, zal het effect 
afhankelijk zijn van de aldaar toegepaste regelingen, aangezien in bepaalde landen, bij 
voorbeeld Canada en de Verenigde Staten, vergelijkbare, zo niet meer geavanceerde 
MER-systemen bestaan (met in bepaalde gevallen een beoordeling op de hogere 
beleids-, plannings- en programmeringsniveaus). In ontwikkelingslanden is 
milieu-effectbeoordeling meestal minder ver gevorderd. 
24 
Bevat het voorstel maatregelen ten einde rekening te houden met de specifieke situatie 
van kleine en middelgrote ondernemingen (bij voorbeeld minder strenge of andere 
eisen) ? 
Krachtens het nieuwe artikel 4 hebben de Lid-Staten de bevoegdheid om aan de hand van 
gespecificeerde criteria te bepalen of de verwachte milieu-effecten voldoende aanleiding zijn 
om een MER uit te voeren. Dit geeft de Lid-Staten de gelegenheid om de drempelwaarden 
voor de omvang van de bedrijfsactiviteiten zodanig vast te stellen dat kleine of middelgrote 
bedrijven worden vrijgesteld van de verplichting een MER uit te voeren voor het soort 
projecten dat normaal door bedrijven van die omvang wordt overwogen. Het is 
onwaarschijnlijk dat KMO's een project van bijlage I zouden uitvoeren. 
Raadpleging 
Buiten de Commissie heeft de werkgroep van deskundigen uit de Lid-Staten drie 
vergaderingen gewijd aan het voorstel, dat daarbij op een aantal belangrijke punten is 
gewijzigd (bij voorbeeld het schrappen van een aantal in bijlage I opgenomen projecten). 
Voorts zijn naar aanleiding van het door de UNICE geleverde commentaar nog meer 
wijzigingen in het voorstel aangebracht, met name wat betreft de definitie van geïntegreerde 
chemische installaties. 
Binnen de Commissie werd verwacht dat andere DG's eventueel de belangrijkste 
overwegingen met betrekking tot hun respectieve beleidssectoren in de discussie zouden 
betrekken. 
Via overleg met het Economisch en Sociaal Comité krachtens artikel 198 van het Verdrag zal 
evenwel een brede dialoog met de betrokken sociaal-economische groepen tot stand worden 
gebracht. 
25 
ISSN 0254-1513 
COM (93) 575 def. 
DOCUMENTEN 
NL 14 
Catalogusnummer : CB-CO-93-613-NL-C 
ISBN 92-77-61506-0 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
26