Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel omdat de douane-unie een gemeenschappelijk beleid is en dus ten uitvoer dient te worden gelegd door middel van een door de Raad vastgestelde verordening.

De beleidskeuze is evenredig omdat slechts een beperkte hoeveelheid van elk product is toegestaan, en houdt rekening met de benuttingsgraad, de behoefte aan een gelijk speelveld voor EU- en niet-EU-producenten, toegevoegde waarde en andere handelspreferenties.

Dit initiatief is in overeenstemming met en vormt een voortzetting van het gevestigde EU-beleid om de verwerkende industrie in de EU in staat te stellen zich op toereikende wijze te bevoorraden met visserijproducten.

Op 31 januari 2020 is het VK uit de EU getreden, met een overgangsperiode tot eind 2020. Dit voorstel is gebaseerd op de veronderstelling dat aan het einde van de overgangsperiode een vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en het VK zal worden bereikt, zodat de handelsstromen tussen de EU-lidstaten en het VK kunnen doorgaan, zonder dat er invoerrechten worden geheven. Als er aan het einde van de overgangsperiode na de brexit geen handelsakkoord is, kan de Raad besluiten de verordening inzake autonome tariefcontingenten (“ATC-verordening”) te wijzigen.

De EU is voor de bevoorrading met bepaalde visserijproducten afhankelijk van invoer. In de voorbije decennia is zij in toenemende mate afhankelijk geworden van invoer om aan de vraag naar dergelijke producten te voldoen; de EU-productie van visserij- en aquacultuurproducten dekt momenteel slechts 43 % van de behoefte in de EU. De autonome handelsmaatregelen voor visserij- en aquacultuurproducten zijn voornamelijk ontworpen om het voor de visverwerkende industrie in de EU mogelijk te maken grondstoffen uit niet-EU-landen voor verdere verwerking met verlaagde rechten of rechtenvrij in te voeren. Om op de EU-markt te zorgen voor eerlijke concurrentie tussen ingevoerde visproducten en EU-visproducten, moet ook rekening worden gehouden met de impact van de maatregelen op het concurrentievermogen van de EU-visproducenten.

Er is geen effectbeoordeling uitgevoerd. Omdat het voorstel voortbouwt op de huidige rechtshandeling, die eind 2020 verstrijkt, is er geen effectbeoordeling nodig. Er heeft echter grondig overleg met de belanghebbenden uit de EU plaatsgevonden, voordat het voorstel voor discussie naar de werkgroep van de Raad ging.

Er werd een externe consultant (EUMOFA) gecontracteerd om de toegevoegde waarde van elk product waarop de autonome tariefcontingenten van toepassing zijn, te beoordelen. Zijn werkzaamheden bouwen voort op een grondige studie uit 2015 en de actualisering daarvan in 2018, die de relevantie, consistentie en doeltreffendheid van de autonome tariefcontingenten bevestigde. Voor de berekening van elk voorgesteld quotum werden Eurostat-gegevens en gegevens over de benutting van de quota gebruikt.

Het resulterende Commissievoorstel is evenwichtig en is gebaseerd op een feitelijke en objectieve analyse van de ingezamelde gegevens en informatie. Met het voorstel wordt een toereikende bevoorrading van de verwerkende industrie in de EU verzekerd, rekening houdend met de belangen van de EU-visproducenten.

Niet van toepassing. • Artikelsgewijze toelichting Niet van toepassing.

2020/0144 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

betreffende de opening en de wijze van beheer van autonome tariefcontingenten van de Unie voor bepaalde visserijproducten voor de periode 2021-2023

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 31,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)De Unie is voor haar bevoorrading met bepaalde visserijproducten momenteel afhankelijk van de invoer uit derde landen. In de voorbije decennia is de Unie afhankelijker geworden van invoer om aan haar vraag naar visserijproducten te voldoen. Om ervoor te zorgen dat de productie van visserijproducten in de Unie niet in het gedrang komt en dat haar verwerkende industrie voldoende wordt bevoorraad met visserijproducten, moeten de invoerrechten voor een aantal visserijproducten worden geschorst of verlaagd binnen de grenzen van tariefcontingenten van passende omvang. Om op de EU-markt te zorgen voor eerlijke concurrentie tussen ingevoerde visproducten en visproducten van de Unie, moet ook rekening worden gehouden met de impact van de maatregelen op het concurrentievermogen van de EU-visproducenten.

(2)Verordening (EU) 2018/1977 van de Raad voorzag in de opening en het beheer van autonome tariefcontingenten van de Unie voor bepaalde visserijproducten voor de periode 2019-2020. Aangezien de periode van toepassing van die verordening verstrijkt op 31 december 2020, dient een nieuwe verordening met tariefcontingenten te worden vastgesteld voor de periode 2021-2023.

(3)Alle importeurs in de Unie moeten in gelijke mate en te allen tijde toegang krijgen tot de tariefcontingenten als bedoeld in deze verordening, en de voor deze contingenten vastgestelde rechten moeten, zonder onderbreking en tot de contingenten geheel zijn opgebruikt, worden toegepast op alle invoer van de betrokken visserijproducten in alle lidstaten.

(4)Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie is een systeem voor het beheer van tariefcontingenten vastgesteld, waarbij de chronologische volgorde van de data van aanvaarding van de aangiften voor het vrije verkeer wordt aangehouden. De bij de onderhavige verordening geopende tariefcontingenten moeten door de Commissie en de lidstaten overeenkomstig die regeling worden beheerd.

(5)Het is van belang transparantie, voorspelbaarheid en rechtszekerheid te waarborgen voor alle belanghebbenden. Aangezien de tariefcontingenten zijn bedoeld om de verwerkende industrie in de Unie in staat te stellen zich op toereikende wijze met visserijproducten te bevoorraden, moet een minimumniveau van behandeling of bewerking worden vereist om voor de contingenten in aanmerking te komen.

(6)Om te waarborgen dat de tariefcontingenten op een efficiënte wijze worden beheerd, moet het de lidstaten worden toegestaan uit deze tariefcontingenten de met hun werkelijke invoer overeenstemmende hoeveelheden op te nemen. Aangezien deze wijze van beheer een nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie vergt, moet de Commissie in staat zijn toe te zien op de mate waarin de tariefcontingenten worden opgebruikt en moet zij de lidstaten daarvan in kennis stellen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1