15.12.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 286/23 
1.3. Het  Comité  wijst  erop  dat  de wetgeving  in 
vele Lid-Staten  wellicht  doeltreffender  is dan  het 
Verdrag,  daar  hierin  een  passende  regeling  voor  een 
goede  behandeling  van  de dieren  tijdens  het vervoer 
is opgenomen.  Het  legt  er de nadruk  op dat de princi-
piële  goedkeuring  van  de in het Verdrag  opgenomen 
voorschriften  niet  mag  beletten  dat ernaar  wordt  ge-
streefd,  de communautaire  en nationale  voorschriften 
te verbeteren. 
1.4. Voorts  acht  het Comité  het noodzakelijk  dat 
de Gemeenschap  stappen  onderneemt  om  de in het 
Verdrag  opgenomen  voorschriften  te verbeteren. 
1.5. Het  Comité  legt  er de nadruk  op dat de vrij-
making  van  de handel  in levende  dieren  niet  in strijd 
mag zijn  met  de regeling  die is getroffen  met  het oog 
op de goede  behandeling  van  dieren  en evenmin  de 
tenuitvoerlegging  ervan  mag  belemmeren. 
Gedaan  te Brussel,  24 september  1975. 1.6. Het  Comité  is er voorstander  van  dat voor  de 
slacht  bestemde  dieren  zo dicht  mogelijk  bij  de 
plaats  waar  zij zijn  gekweekt  in een  erkend  slacht-
huis worden  gedood. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
2.1. Het  Comité  schaart  zich  ten  volle  achter  de 
artikelen  7 en 9 van  de toetredingsverordening,  op 
grond  waarvan  de  communautaire  voorschriften 
kunnen  worden  geharmoniseerd  en verbeterd. 
2.2. Het  Comité  zou  gaarne  zien  dat het over  ver-
dere wettelijke  voorschriften  betreffende  de behande-
ling van dieren  wordt  geraadpleegd. 
De Voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
Advies  inzake  de toepassingsmogelijkheden  van  telecommunicatiemiddelen  en het onder-
ling verband  tussen  vervoer  en telecommunicatie 
Het advies  van  het Comité  heeft  niet  op een  bepaald  document  betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 25 en 26 juni  1975  gehouden  131e  zitting  heeft  het Comité  op voorstel 
van zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een advies  inzake  voornoemd  onderwerp 
op te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 24 en 25 september  1975  te Brussel  gehouden  133e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de studie  „De  toepassingsmogelijkheden  van 
telecommunicatiemiddelen  en het  onderling  verband 
tussen  vervoer  en telecommunicatie",  die het tijdens 
zijn op 25 en 26 juni  1975  gehouden  131e  zitting, 
vergadering  van 26 juni,  heeft  goedgekeurd, Gezien  artikel  20,  vierde  alinea,  van  het  Reglement 
van Orde, 
Gezien  zijn  van  26 juni  1975  daterende  besluit,  op 
basis  van  deze  studie  uit eigen  beweging  een  advies 
op te stellen, 
Nr. C 286/24 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15.12.  75 
Gezien  het  mondelinge  verslag  van  de heer  Rosein-
grave, 
Gezien  de informatieve  rapporten  van  het  Sub-co-
mité  „Regionaal  beleid"  inzake  de 1,,financiële  mid-
delen  voor  de regionale  ontwikkeling"  van  14 sep-
tember  1971  resp.  „de  steunregelingen  met  regionale 
strekking"  van  19 juni  1972, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  133e  zitting 
van 24 en 25 september  1975,  vergadering  van  25 
september  1975, 
Na overweging  van  het volgende: 
1. het  Comité  streeft  ernaar,  Commissie  en Raad  te 
doordringen  van  de belangrijke  problematiek  op 
het gebied  van  de telecommunicatie,  door  op bij-
zondere  aspecten  ervan  de nadruk  te leggen  en 
prioritaire  sectoren  voor  de ontwikkeling  van  te-
lecommunicatie  voor  te stellen; 
2. de  telecommunicatie  ontwikkelt  zich  steeds  meer 
tot een  uiterst  belangrijk  onderdeel  van  onze  sa-
menleving,  en zaf  als katalysator  van  en impuls 
voor  sociaal-economische  veranderingen  een  be-
slissende  rol spelen; 
3. de  uitwerking  van  de telecommunicatietechnolo-
gie op de samenleving,  die in het bijzonder  is toe 
te schrijven  aan  de combinatie  ervan  met  de com-
putertechnologie  en andere  technologische  moge-
lijkheden  (microfilms,  films,  video-opnames), 
komt  in hoofdzaak  tot uiting  in de diensten  die 
met behulp  hiervan  kunnen  worden  verleend; 
4. de  afstandsverwerking  (gebruik  van  computers 
door  middel  van  telecommunicatie)  is van  belang 
voor  een  zeer  groot  aantal  uiteenlopende  vormen 
van dienstverlening  met  inbegrip  van  massacom-
municatiemiddelen.  Dit  betekent  dat  de samenle-
ving  dank  zij de reeds  geboekte  vooruitgang  op 
andere  gebieden  de beschikking  zal  krijgen  over 
een belangrijk  instrumentarium  voor  vernieuwin-
gen, met  name  in de dienstensector  op het gebied 
van de medische  verzorging,  het  veilig  vervoer 
van personen  en goederen  en het  onderwijs  (met 
inbegrip  van  de reeds  geplande  diensten  als on-
derdeel  van  de permanente  vorming  van  volwas-
senen); 
5. dit  tijdperk  wordt  wel  eens  als het tijdperk  van  de 
„Tweede  industriële  revolutie"  betiteld  op grond 
van de nieuwe  op informatie  gebaseerde  technolo-
gieën.  Met  behulp  van  de telecommunicatie  kun-
nen voor  iedereen  openstaande  mogelijkheden 
voor  een  op informatie  gebaseerde  vooruitgang 
worden  geschapen; 
6. de  sector  „telecommunicatie"  is één  van  de ge-
bieden  waarvoor  alsnog  een  communautair  beleid 
moet  worden  uitgewerkt.  Dit  vloeit  grotendeels voort  uit het feit  dat de snelle  groei  en betekenis 
van de activiteiten  op het  gebied  van  de telecom-
municatie  in de onder  het Verdrag  van  Rome  val-
lende  economische  sectoren  eerst  sinds  kort  door 
de betrokken  partijen  worden  onderkend.  Het 
Comité  is van  mening  dat  telecommunicatie  voor 
de Gemeenschap  een  belangrijk  instrument  en ge-
bied is en dat  op dit gebied  een  samenhangend 
communautair  beleid  dient  te worden  uitgewerkt. 
De preambule  van  het  Verdrag  van  Rome  en de-
artikelen  3 en 235  van  dit  Verdrag  vormen  een 
geschikte  juridische  grondslag  voor  communau-
taire  activiteiten  op dit gebied; 
7. voor  een  juist  begrip  van  de sociale  en economi-
sche  betekenis  van  de telecommunicatie  en van 
het onderling  verband  tussen  deze  materie  en het 
vervoer  zijn  de dalende  relatieve  kosten  van  de 
telecommunicatie  een  factor  van  betekenis.  De 
mate  van  effiency  of de grootte  van  het vermogen 
van een  gegeven  elektronische  eenheid  wordt  in 
verhouding  tot elke  eenheid  reële  kosten  om  de 
drie jaar  verdubbeld,  hetgeen  waarschijnlijk  nog 
wel enige  jaren  zo zal blijven.  Aangezien  de tele-
communicatie  in hoofdzaak  op de elektronika  ge-
baseerd  is en steeds  meer  geautomatiseerd  wordt, 
zullen  de kosten  ervan  in verhouding  tot de ver-
voerskosten  de neiging  hebben  tot dalen, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  en 11 onthoudingen  werd 
goedgekeurd: 
1. DE BETEKENIS  VAN  DE  TELECOMMUNICATIE 
1.1. Algemene  doelstellingen 
1.1.1.  Naar  het  oordeel  van  het  Comité  dienen 
met de communautaire  beleidsvormen  de volgende 
doelstellingen  te kunnen  worden  bereikt: 
1.1.1.1.  door  een  grotere  mate  van  integratie  er-
voor  te zorgen  dat  de Europese  Gemeenschap  met  de 
sterk  geïndustrialiseerde  landen  buiten  de Gemeen-
schap  kan  concurreren; 
1.1.1.2.  de  achtergebleven  en  onevenwichtige 
regio's  de gelegenheid  te bieden,  het gemiddelde  peil 
van economische  en sociale  ontwikkeling  van  de 
Gemeenschap  te bereiken; 
1.1.1.3.  alle  individuen  en categorieën  van  de be-
volking  in de Gemeenschap  de mogelijkheid  te bieden, 
de als normaal  te beschouwen  levensstandaard  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  te bereiken  ge-
paard  gaande  met  de noodzakelijke  uitbreiding  van 
alle activiteiten  die  dit met  zich  meebrengt. 
15.12.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 286/25 
1.1.2.  Het  Comité  is van  mening  dat een  doelmati-
ge telecommunicatie  onontbeerlijk  is voor  de verwe-
zenlijking  van  deze  doelstellingen. 
1.2. De sociale  en culturele  betekenis  van  de tele-
communicatie 
1.2.1.  Volgens  het  Comité  dient  de Europese  sa-
menleving  in de jaren  '80 een  afspiegeling  te zijn  van 
het menselijke  gezicht  van  Europa,  en komt  door 
deze  doelstelling  van  de Europese  Gemeenschap  de 
mens  centraal  te staan. 
1.2.2.  De  tot het  sociale  vlak  behorende  sectoren, 
waarin  de telecommunicatie  een  belangrijke  rol zal 
spelen,  omvatten  zo veel  aspecten  van  communautai-
re beleidsvormen  dat  in dit document  slechts  enkele 
ervan  kunnen  worden  genoemd.  Naar  het  oordeel 
van het  Comité  kan  de Gemeenschap  tot de econo-
mische  en sociale  vooruitgang  van  de rest  van  de we-
reld bijdragen  door  middel  van: 
1.2.2.1.  haar  kennis  en de toenemende  hoeveelheid 
informatie  die hieraan  verbonden  is, en 
1.2.2.2.  haar  waardevolle  sociale  grondbeginselen 
en activiteiten,  alsmede  het  voor  de uitvoering  hier-
van noodzakelijke  instrumentarium. 
1.2.3.  De  uitvoering  van  dit beleid  zal een  veran-
dering  in onze  samenleving  teweegbrengen,  doordat 
afzonderlijke  personen,  groepen  en gemeenschappen 
nieuwe  mogelijkheden  worden  geboden  die  op hun 
beurt  weer  nieuwe  verplichtingen  tot dienstverlening 
door  de overheid  inhouden,  in het bijzonder  t.a.v.  de 
verspreiding  en verwerking  van  gegevens  en informa-
tie, onderzoek  en ontwikkeling,  culturele  activiteiten, 
permanente  basis-  en voortgezette  opleiding,  sociaal-
medische  diensten,  diensten  op landbouwgebied,  be-
jaardenzorg,  organisatie  van  recreatie-activiteiten  en 
bezigheden  binnenshuis. 
1.2.4.  In  verband  met  de snellere  ontwikkeling  en 
de veranderingen  in de hedendaagse  economie  legt 
het Comité  de nadruk  op de betekenis  en de gevol-
gen van  de uit de adequate  toepassing  van  de tele-
communicatietechnologie  voortvloeiende  sociale  ver-
anderingen  voor  de werknemers  in alle  sectoren.  Er 
dient  met  spoed  een  communautair  beleid  te worden 
uitgewerkt  in het  bijzonder  voor  het  onderwijs,  de 
basis-  en voortgezette  beroepsopleiding,  de proble-
men i.v.m.  veranderingen  op de arbeidsmarkt  en de 
plaats  waar  werkgelegenheid  wordt  aangeboden,  de 
kwaliteit  en de kwantiteit  van  de arbeidsplaatsen  en 
de voor  herscholing  verleende  bijstand. 
1.2.5.  In  de huidige  ontwikkeling  op het  gebied 
van de informatica  en de toepassing  van  de telecom-
municatie  bij het werken  met  computers  kunnen  zo-
wel negatieve  als positieve  aspecten  worden  ontdekt. In dit advies  wordt  niet  ingegaan  op de mogelijke  ge-
varen  voor  de persoonlijke  sfeer  en de persoonlijke 
rechten  die het gevolg  kunnen  zijn  van  de uitbreiding 
en integratie  van  telecommunicatie-  en computer-
technologieën.  Deze  gevaren  zijn  echter  een  bron  van 
grote  en toenemende  zorg  in de Gemeenschap  en 
andere  landen.  Het  Economisch  en Sociaal  Comité 
verzoekt  de Commissie  ten aanzien  van  deze  kwesties 
maatregelen  te nemen,  zodat  er doeltreffende  waar-
borgen  komen. 
1.3. De economische  betekenis  van  de telecommuni-
catie 
1.3.1.  Efficiency  van  de telecommunicatie 
1.3.1.1.  De  snelheid  van  de communicatie  is een 
zeer belangrijk  aspect  van  de efficiency  van  de huidi-
ge activiteiten  van  de industrie  en het  zakenleven. 
Bijgevolg  komt  het  accent  meer  te liggen  op de tele-
communicatie: 
1.3.1.1.1.  als  middel  tot vergroting  van  de snelheid 
van handelen; 
1.3.1.1.2.  als  vervanging  voor  bepaalde  vormen 
van reizen; 
1.3.1.1.3.  ter  decentralisatie  van  economische  acti-
viteiten. 
1.3.1.2.  Toenemende  hoeveelheden  zakelijke  infor-
matie  worden  verwerkt  in een  voor  een  machine  lees-
bare  vorm.  Door  middel  van  de telecommunicatie 
kan computercapaciteit  over  gebruikers  op verschil-
lende  plaatsen  worden  verdeeld  en kan  informatie 
worden  overgebracht  zonder  dat deze  tegen  hoge  kos-
ten behoeft  te worden  uitgeschreven. 
1.3.2.  Regionale  ontwikkeling  en  telecommunicatie 
1.3.2.1.  Aangezien  telecommunicatie  de mogelijk-
heid biedt  tot decentralisatie,  is zij een  belangrijk  on-
derdeel  van  de infrastructuur  die op haar  beurt  weer 
noodzakelijk  is, wil  regionale  ontwikkeling  mogelijk 
zijn. 
1.3.2.2.  Door  kort  geleden  de verordening  inzake 
het Regionaal  Ontwikkelingsfonds  goed  te keu-
ren (x), heeft  de Raad  de betekenis  van  infrastruc-
tuurinvesteringen  als eerste  vereiste  voor  de uitbrei-
ding  van  de industrie  erkend;  voorts  heeft  de E.I.B. 
reeds  aanzienlijke  leningen  verstrekt  voor  de aanleg 
van telecommunicatievoorzieningen. 
1.3.2.3.  In  individueel  en sociaal  opzicht  dragen 
goede  telecommunicatievoorzieningen  ertoe  bij,  het 
(!) PB nr. L 73 van  21. 3. 1975,  blz.  75. 
Nr. C 286/26 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15. :2. 75 
isolement  van  de  ontwikkelingsregio's  te doorbre-
ken,  doordat  zij niet  alleen  de expansie  en de vesti-
ging  van  ondernemingen  in deze  regio's  stimuleren, 
maar  ook  de mensen  ertoe  aanzetten  er te blijven  of 
te komen  wonen. 
2. CONCURRENTIEPOSITIE  VAN  DE  E.E.G. 
2.1. In  vele  delen  van  de wereld  bestaat  er een  ze-
ker verband  tussen  de omvang  van  de telecommuni-
catievoorzieningen  (in  het  bijzonder  de telefoon)  en 
het B.N.P.  per  hoofd  van  de bevolking.  Bovendien  is 
het verhelderend  vast  te stellen  dat  de verhouding  in 
dit opzicht  tussen  landen  met  een  B.N.P.  van  meer 
dan 4 000  $ per  hoofd  van  de bevolking  (V.S.,  Zwe-
den,  Zwitserland  enz.)  en de Lid-Staten  bij  de tele-
foon  ongeveer  2:1  en  bij  dataterminals  4 : 1 be-
draagt. 
2.2. Gelet  op de betekenis  van  de telecommunica-
tie voor  industrie  en handel,  is het  duidelijk  dat  de 
kosten  van  de  telecommunicatievoorzieningen  door 
de industrie  in de prijzen  van  haar  produkten  wor-
den doorberekend.  Bovendien  is het  tarievenbeleid 
t.a.v.  de post  en de telecommunicatie  soms  van  nade-
lige invloed  op de vraag  van  de gebruiker,  aangezien 
deze  tarieven  ten  dele  werkelijk  niet  gerechtvaardigd 
worden  geacht.  Voor  zover  dit  het  geval  is, is het 
duidelijk  dat de huidige  situatie  op het  gebied  van  de 
telecommunicatie  alleen  maar  een  averechtse  uitwer-
king  kan  hebben  op  de  concurrentiepositie  en het 
doelmatig  functioneren  van  de  Europese  Gemeen-
schap. 
2.3. De  computer  gaat  in de Europese  samenleving 
een steeds  grotere  plaats  innemen.  De afstandverwer-
king  is een  belangrijk  en integrerend  deel  van  het 
computergebruik  geworden.  Het  ligt  voor  de hand 
dat de telecommunicatie  van  belang  is bij het verwe-
zenlijken  van  de economische  doelstellingen  waarbij 
men  op het gebruik  van  computers  is aangewezen. 
2.4. Uit  niets  blijkt  dat  de thans  in Europa  ge-
bruikte  communicatiesystemen  in vergelijking  met  de 
systemen  in andere  meer  welvarende  landen  in tech-
nisch  opzicht  ondoelmatig  zijn.  Volgens  het  Comité 
kan echter  niet  worden  ontkend  dat  deze  systemen  te 
duur  zijn. 
2.5. De  tussen  de verschillende  Lid-Staten  bestaan-
de tariefverschillen  zijn  voor  het  Comité  aanleiding 
geweest,  erop  aan  te dringen  dat  de tarieven  voor  in-
ternationale  telecommunicatieverbindingen  worden 
verlaagd,  zodat  het  tarief  per  eenheid  voor  het  bui-
tenlandse  deel  van  de verbinding  niet  langer  een  veel-
voud  van  het  tarief  per  eenheid  in het  eigen  land  be-
draagt. 
2.6. De  datatransmissie  kampt  ook  nog  met  ande-
re moeilijkheden: 2.6.1.  De  kosten  van  datatransmissie  in Europa 
zijn op dit ogenblik  aanzienlijk  hoger  dan  in de Ver-
enigde  Staten,  waar  bovendien  de recente  ingebruik-
neming  van  binnenlandse  satellieten  een  verdere 
verlaging  van  de huidige  tarieven  lijkt  mogelijk  te 
maken.  De  hogere  kosten  in Europa  zijn  het  gevolg 
van „boetes  bij grensoverschrijding",  het  feit  dat  de 
mogelijkheden  tot  kostenbesparingen  niet  worden 
aangegrepen  en in het  algemeen  het  feit  dat  gemeen-
schappelijke  beleidsvoornemens  en gemeenschappelij-
ke tarieven  nog  ontbreken. 
2.6.2.  Wil  men  tot  internationale  netten  komen, 
dan moet  per  land  informatie  worden  ingewonnen, 
moeten  orders  worden  geplaatst  en  types  worden 
goedgekeurd. 
2.6.3.  Hoewel  het  Comité  zich  bewust  is van  het 
werk  dat  thans  in de CCITT  en de CEPT  met  het 
oog hierop  wordt  verricht,  acht  zij  het  niettemin 
haar  plicht  met  nadruk  erop  te wijzen  dat  in de af-
zonderlijke  Lid-Staten  de openbare  datanetten  onder-
ling compatibel  dienen  te worden  gemaakt. 
2.7. Facsimile-transmissie  op  hoge  snelheid 
(30—15  seconden  per  A 4-vel)  geschiedt  veelal  op di-
gitale  basis.  De  normalisatie  waardoor  omvangrijke 
netten  zouden  kunnen  worden  aangelegd,  ligt  nog 
ver buiten  het verschiet. 
2.8. De  meeste  problemen  zijn  toe te schrijven  aan 
een of meer  van  de volgende  „historische"  nadelen: 
2.8.1.  Anders  dan  in Zweden  en de V.S.  dient  in 
de meeste  Lid-Staten  met  de bij de telecommunicatie 
behaalde  winst  het  tekort  bij  de arbeidsintensieve 
diensten  van  de Post  te worden  opgevangen. 
2.8.2.  Bestaande  transmissievoorzieningen  zijn 
voor  de stem  ontworpen  (hun  capaciteit  is berekend 
per stemequivalent)  en dienen  te worden  aangepast 
voor  het  dataverkeer,  zoals  bestaande  computervoor-
zieningen  zijn  ontworpen  voor  de „batch-verwerking" 
en moeten  worden  aangepast  voor  de interactieve 
verwerking  (via  monitors  en besturingsmechanismen). 
2.8.3.  Aangezien  de meeste  P.T.T.-besturen  afhan-
kelijk  zijn  van  de steeds  wisselende  politieke  macht-
hebbers,  hebben  zij niet  voldoende  tijd  voor  een  de-
gelijke  planning. 
2.8.4.  Voor  de meeste  Regeringen  der  Lid-Staten 
komt  het  eigen  land  in de eerste  plaats  en niet  de Ge-
meenschap  of haar  regio's. 
3. DE  TELECOMMUNICATIE  IN DE  E.E.G. 
3.1. Zowel  het  telecommunicatiebeleid  van  de af-
zonderlijke  Lid-Staten  als de ontwikkeling  van  de te-
lecommunicatie-industrie  in de Europese  Economi-
sche  Gemeenschap  zijn  van  betekenis,  waar  het  de 
huidige  communautaire  actieprogramma's  betreft. 
15. 12. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 286/27 
3.1.1.  Handelsbelemmeringen 
3.1.1.1.  De  door  de afzonderlijke  landen  gekozen 
telecommunicatiesystemen  en de door  de nationale 
overheden  vastgestelde  tarieven  kunnen  van  beteke-
nis zijn  voor  de beperking  van  de vrije  concurrentie. 
Veelal  is deze  belemmering  waarschijnlijk  het onge-
wilde  bijprodukt  van  beleidsvormen  die  om  andere 
redenen  zijn  vastgesteld,  doch  het  blijft  een  feit  dat 
zo lang  voor  communicatie  over  de landsgrenzen 
heen  de huidige  tarieven  gelden  en het  aantal  be-
schikbare  lijnen  zo beperkt  is de concurrentie  uit het 
buitenland  een  economische  en feitelijke  belemme-
ring in de weg  wordt  gelegd. 
3.1.1.2.  Opdrachten  aan  de  telecommunicatie-
industrie  kunnen  in de praktijk  slechts  door  enke-
le ondernemingen  worden  uitgevoerd  op grond  van 
de noodzakelijke  compatibiliteit  met  de reeds  aanwe-
zige apparatuur  in het  telecommunicatienet  van  de 
desbetreffende  overheidsinstantie.  Uitsluitend  door 
een harmonisatie  van  de technische  voorschriften  en 
normen  zal zich  een  echte  Europese  concurrentie  op 
deze  markt  kunnen  ontwikkelen. 
3.1.2.  Regionale  ontwikkeling 
3.1.2.1.  Een  efficiënte  regionale  ontwikkeling  zon-
der een  passende  infrastructuur,  waartoe  ongetwij-
feld ook  een  telecommunicatiesysteem  behoort  dat 
ten minste  gelijkwaardig  is aan  dat  van  de voor-
naamste  regio's,  is vrijwel  onmogelijk. 
3.1.2.2.  In  feite  zijn  telecommunicatievoorzienin-
gen onontbeerlijk  voor  de ontwikkeling  van  de indus-
trie en de dienstverlenende  sector,  althans  voor  zo-
ver het  de fundamentele  telefoon-  en telexcentrales 
alsmede  de netten  betreft.  Een  van  de opvallendste 
bijzonderheden  van  de Europese  Gemeenschap  is het 
niveauverschil  tussen  de  telecommunicatiediensten 
waarvan  de bevolking  in grote  stedelijke  centra  ge-
bruik  kan  maken  en de voor  de bewoners  van  afgele-
gen en landelijke  gebieden  beschikbare  telecommuni-
catievoorzieningen.  Dit  geldt  niet  alleen  voor  tele-
communicatiediensten  zoals  telefoon  en telex,  maar 
ook voor  een  aantal  telecommunicatiemedia  zoals  ra-
dio, televisie  en kabeltelevisie.  Jaren  geleden  is er 
reeds  op gewezen  dat  zowel  communicatie-  als tele-
communicatiemedia  de structuur  van  een  gebied  be-
palen  en dat dit tot een  soort  vicieuze  cirkel  leidt.  De 
communicatievoorzieningen  zijn  grotendeels  in stede-
lijke  centra  te vinden  in verband  met  de grote  bevol-
kingsdichtheid,  terwijl  de mensen  uit de dunbevolkte 
gebieden  wegtrekken,  aangezien  er geen  mogelijkhe-
den zijn.  Hierdoor  wordt  het  concentratieproces 
versneld.  Hoge  aansluitingskosten  hebben  een  rem-
mende  uitwerking  op de groei  van  minderontwikkel-
de regio's.  Om  sociale  redenen,  ter bevordering  van 
investeringen,  ter  wille  van  de decentralisatie  van 
voorzieningen  en de aanmoediging  van  het  toerisme 
mogen  de  telecommunicatietarieven  niet  zodanig zijn,  dat  interlokale  telefoongesprekken  over  lange 
afstanden  (b.v.  uniform  tarief  boven  50 km)  verhou-
dingsgewijs  aanzienlijk  meer  kosten  en internationale 
gesprekken  buitensporig  duur  worden.  Er zij op ge-
wezen  dat  niet  de apparatuur  voor  de transmissie 
over  lange  afstanden  (b.v.  kabels)  maar  de schakelap-
paratuur  het  grootste  deel  van  de kosten  van  een  te-
lefoongesprek  uitmaakt. 
3.1.3.  Regionale  harmonisatie 
3.1.3.1.  Het  Europese  ideaal  omvat  het  streven 
naar  een  echte  gemeenschap  en het  garanderen  van 
gelijke  rechten  voor  allen.  Men  heeft  dikwijls  ver-
klaard  dat  de Gemeenschap  zich  niet  van  de rest  van 
de wereld  mag  afzonderen,  maar  volledig  moet  open-
staan  voor  andere  landen.  Enige  jaren  terug  hebben 
de zes Lid-Staten  in het kader  van  de CEPT  bij voor-
beeld  overeenstemming  bereikt  over  één  posttarief 
dat gelijk  is aan  het  nationale  binnenlandse  tarief 
voor  brieven  uit alle  zes landen  tot een  maximumge-
wicht  van  20 gram.  In de uitgebreide  Gemeenschap  is 
deze  overeenkomst  nog  steeds  beperkt  tot de „Zes", 
doch  brieven  zijn  niet  de enige  communicatiemetho-
de. Thans  kosten  internationale  telefoongesprekken 
meer  dan  vergelijkbare  binnenlandse  gesprekken. 
Deels  heeft  dit historische  redenen,  deels  is dit te 
wijten  aan  de hoge  kosten  van  de koppeling  van  de 
verschillende  technologische  systemen. 
3.1.3.2.  Men  kan  zich  echter  afvragen  of particu-
liere  internationale  gesprekken  die  het  gevolg  zijn 
van de verplaatsing  van  migrerende  werknemers,  hu-
welijken  met  buitenlandse  partners  of van  andere 
factoren  op deze  wijze  dienen  te worden  „bestraft". 
Ten aanzien  van  telefoongesprekken  voor  zakelijke 
doeleinden  is de situatie  nagenoeg  hetzelfde.  Het  ver-
voer  van  goederen  houdt  in dat  informatie  moet 
worden  overgebracht,  wat  dikwijls  door  middel  van 
telecommunicatie  geschiedt.  Bijgevolg  is moeilijk  in 
te zien,  waarom  informatie  omtrent  het  vervoer  van 
goederen  waarover  niet  langer  rechten  verschuldigd 
zijn,  zo zeer  moet  worden  belast.  Men  kan  constate-
ren dat op sommige  gebieden  van  de communautaire 
eenwording  weliswaar  enige  vooruitgang  is geboekt, 
doch  dat de vooruitgang  in de sector  telecommunica-
tie tot dusver  teleurstellend  is geweest.  Het  Comité 
hoopt  dat  alles  in het werk  wordt  gesteld  om  te ko-
men tot een  intracommunautair  basistarief  voor  tele-
foongesprekken. 
4. RAMING  VAN  DE  BEHOEFTE  AAN  TELE-
COMMUNICATIE 
4.1. "Willen  de investeringsprioriteiten  en de ver-
eiste  ontwikkelingsprogramma's  tijdig  worden  vastge-
steld  resp.  uitgevoerd,  dan  zijn  degelijke  ramingen 
van de toekomstige  vraag  naar  telecommunicatievoor-
zieningen  nodig.  De  tijd  die  vereist  is om  nieuwe 
communicatienetten  aan  te leggen  of in de bestaande 
Nr. C 286/28 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15.12.  75 
netten  technische  vernieuwingen  aan  te brengen,  is 
doorgaans  vrij  lang.  Wordt  thans  geen  begin  ge-
maakt  met  de uitvoering  van  de juiste  programma's, 
dan zal dit gevolgen  hebben  voor  de kwaliteit  van  de 
netten  die  in 1985  en later  ter beschikking  staan.  Het 
is daarom  van  kardinaal  belang  dat  voor  deugdelijke 
prognoses  van  de vraag  naar  telecommunicatie  wordt 
gezorgd. 
4.2. Wel  moet  worden  toegegeven  dat  de in het 
verleden  opgedane  ervaring  blijkt  aan  te tonen  dat  de 
vraagprognoses  in vrijwel  alle  gevallen  volkomen  on-
juist  waren:  de vraag  is bijna  altijd  onderschat  ge-
weest. 
4.3. Het  vaststellen  van  de behoeften  is een  groter 
probleem  dan  het  ramen  van  de vraag.  Vooral  bij 
nieuwe  technologieën  kan  het  zaak  zijn,  de vraag 
naar  voorzieningen  te stimuleren.  Het  besluit  tot be-
vordering  van  de vraag  langs  deze  weg  moet  berus-
ten op  enigerlei  beoordeling  van  de voordelen  die 
ontstaan  doordat  de vraag  wordt  bevredigd.  Dit  ligt 
echter  buiten  het  terrein  van  de statistiek  en de pro-
gnoses  en vereist  tevens  een  politiek  oordeel  en een 
raming  van  de spontaan  optredende  vraag. 
4.4. De  behoefte  kan  worden  geschat  door  extra-
polatie  van  bovenstaande  gegevens  over  de groei  van 
de vraag  naar  bepaalde  voorzieningen.  Als  alternatief 
kan een  deductieve  benadering  worden  toegepast, 
waarbij  de vermoedelijke  vraag  wordt  afgeleid  uit 
een maatschappijmodel  op een  bepaald  tijdstip  in de 
toekomst  ofwel  uit ramingen  van  een  aantal  parame-
ters waarvan  bekend  is dat  zij de vraag  beïnvloeden. 
Voor  welke  methode  ook  wordt  gekozen,  er moet 
altijd  een  besluit  worden  genomen  over  de relatieve 
prioriteit  van  de  verschillende  ontwikkelingsgebie-
den. 
4.5. Het  is duidelijk  dat de nationale  vraagprogno-
ses en de nationale  beslissingen  over  de prioriteit  van 
invloed  zijn  op de vraag  of telecommunicatienetten 
op internationale  schaal  doelmatig  kunnen  functione-
ren. Wordt  besloten  dat  de gebruikers  in een  bepaald 
land  nu een  tarief  moeten  betalen  waarmee  toekom-
stige  ontwikkelingskosten  worden  gedekt,  terwijl  de 
ontwikkeling  in een  ander  land  centraal  wordt  gefi-
nancierd,  dan  is het  resultaat  doorgaans  dat  het  net-
werk  in het  eerste  land  minder  dicht  is. Dit  betekent 
dat het  net  internationaal  gezien  ongelijkmatig  is, 
omdat  het  in een  bepaald  land  dicht  en in een  ander 
land  minder  uitgebreid  is. Een  mogelijk  gevolg  hier-
van is dat  potentiële  gebruikers  de voorkeur  geven 
aan alternatieve  communicatiekanalen.  Er kan  een 
reeks  van  dergelijke  effecten  volgen  wanneer  de ver-
schillende  delen  van  een  net  op  ongecoördineerde 
wijze  worden  aangelegd. 
5. DE  EERSTE  VEREISTEN  VOOR  VOORUITGANG 
BIJ DE TELECOMMUNICATIE 
5.1. Het  Comité  is ingegaan  op de mogelijke  hin-
dernissen  die  de verdere  ontwikkeling  van  telecom-municatievoorzieningen  in de weg  staan,  waarbij  zij 
tot een  aantal  conclusies  is gekomen. 
5.1.1.  Conclusies  op  technologisch  gebied 
5.1.1.1.  Bij  elkaar  passende  nationale  telecommuni-
catiesystemen  hebben  voor  alle  Lid-Staten  van  de 
Gemeenschap  een  positief  effect,  omdat  dan  kosten-
besparingen  door  schaalvergroting  mogelijk  zijn  en 
de interfacing  eenvoudiger  kan  geschieden. 
5.1.1.2.  De  Europese  industrie  en overheidsinstan-
ties op het  terrein  van  telecommunicatie  hebben  gro-
te moeite  gedaan  de technologische  vooruitgang  bij 
te houden.  Er zijn  technologische  successen  geboekt 
bij hoogfrequente  koppelingen,  meervoudige  syste-
men,  elektronische  schakeling,  enz.  Problemen  in ver-
band  met  de omvang  en de ontwikkelingskosten  zijn 
van grote  invloed  geweest  op  de  technologische 
aspecten  en sommige  Europese  ondernemingen  heb-
ben bijgevolg  zowel  om  financiële  als om  technologi-
sche  redenen  toenadering  gezocht  tot  multinationale 
ondernemingen.  De toepassing  van  nieuwe  technolo-
gieën  vormt  voor  de  Europese  ondernemingen  en 
overheidsinstanties  een  echte  uitdaging.  Het  Comité 
is van  mening  dat  Europese  ondernemingen  Europese 
markten  nodig  hebben,  willen  zij een  omvang  en een 
capaciteit  bereiken  waarmee  zij  hun  positie  op de 
wereldmarkten  kunnen  verbeteren. 
5.1.1.3.  Er  lijken  geen  grote  technologische  belem-
meringen  te zijn  die  de totstandbrenging  van  een 
grote  reeks  van  nieuwe  telecommunicatievoorzienin-
gen in de weg  staan.  Evenzo  is het  ook  mogelijk, 
door  gebruikmaking  van  de bestaande  technologie  de 
aansluitingsmogelijkheden  uit te breiden  en de doel-
treffendheid  van  de bestaande  systemen  te verbete-
ren. 
5.1.2  Conclusies  ten  aanzien  van  de conjunctuur 
Een zekere  bescherming  van  investeringsprogram-
ma's  tegen  korte-termijnwijzigingen  in de economi-
sche  politiek  zou  de doelmatigheid  en de doeltref-
fendheid  van  ontwikkelingsprogramma's  voor  tele-
communicatie  verbeteren. 
5.1.3.  Conclusies  op  het  gebied  van  de tarifering  en 
financiering 
5.1.3.1.  De  afgelopen  jaren  werden  de winsten  van 
sommige  telecommunicatievoorzieningen  gedeeltelijk 
gebruikt  ter compensatie  van  tekorten  bij de poste-
rijen.  Dit leidde  tot een  beperking  van  de investerings-
mogelijkheden  en tot  een  derving  van  potentieel  in-
komen  of een  krachtige  stijging  van  de tarieven. 
5.1.3.2.  Investeringen  in telecommunicatie-installa-
ties kunnen  tot  interessante  economische  resultaten 
leiden.  Zo is de systematische  uitbreiding  van  het  au-
15.12.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 286/29 
tomatische  kiessysteem  kostbaar,  maar  de loonkosten 
zijn in Europa  zo snel  gestegen  dat  de investering 
vele voordelen  kan  opleveren.  Hetzelfde  kan  worden 
gezegd  van  de halfgeleidersschakeling  en de pulsco-
demodulatie,  waardoor  de onderhoudskosten  sterk 
zullen  worden  teruggedrongen.  Deze  systemen  kun-
nen echter  alleen  maar  goedkoop  zijn  indien  deze  in-
stallaties  in massaproduktie  worden  vervaardigd  en 
op grote  schaal  worden  toegepast. 
5.1.3.3.  Moeten  de gebruikers  nu voor  de door 
hen gebruikte  voorzieningen  tarieven  betalen  waar-
mee de investeringen  in voor  vele  jaren  later  in ge-
bruik  te nemen  voorzieningen  moeten  worden  bekos-
tigd,  dan  kan  het zijn  dat hierdoor  de vraag  op kor-
te termijn  wordt  geremd.  Doordat  het beleid  op dit 
punt  tussen  de overheidsinstanties  of in tijd  kan  ver-
schillen,  is het mogelijk  dat  een  ongelijke  netdicht-
heid ontstaat  of dat  de huidige  en geëxtrapoleerde 
vraag  duidelijk  krachtige  fluctuaties  vertoont. 
5.1.3.4.  In  sommige  gevallen  subsidiëren  de ge-
bruikers  van  een  bepaald  telecommunicatiemiddel 
werkelijk  de gebruikers  van  een  andere  vorm  van  te-
lecommunicatie  en in veel  gevallen  worden  de tele-
communicatie-inkomsten  gebruikt  om  dergelijke  te-
korten  te compenseren.  Aan  deze  compensatie  valt 
dikwijls  niet  te ontkomen,  hoewel  zij niet  tot vertra-
ging van de ontwikkeling  mag  leiden. 
5.1.4.  Beleidsconclusies 
5.1.4.1.  De  voor  de planning  en ontwikkeling  van 
telecommunicatienetten  verantwoordelijke  overheids-
instanties  dienen  acht  te slaan  op de sociale  en eco-
nomische  prioriteiten  die  via de geëigende  politieke 
kanalen  bekend  zijn  gemaakt.  Dit gebeurt  normaliter 
op nationaal  niveau,  maar  er zouden  tevens  door  de 
Europese  Gemeenschap  bepaalde  prioriteiten  moeten 
worden  aangegeven.  Er schijnt  nog  geen  mechanisme 
te zijn  ontwikkeld  waardoor  de nationale  regeringen 
rechtstreeks  kunnen  worden  geconfronteerd  met  de 
invloed  van  hun  telecommunicatiebeleid  op interna-
tionale  programma's. 
5.1.4.2.  Dat  tussen  telecommunicaties  en andere 
vormen  van  communicatie,  zoals  het vervoer,  een on-
derling  verband  bestaat  wordt  van  tijd  tot tijd  onder-
kend,  maar  het komt  maar  zelden  voor  dat het com-
municatiebeleid  in algemene  zin  wordt  gecoördi-
neerd.  Bij de verdere  behandeling  van  de politieke  in-
stellingen  die voor  het  bevorderen  van  het  telecom-
municatiewezen  in aanmerking  komen,  zouden  ook 
de mogelijkheden  moeten  worden  nagegaan  tot coör-
dinatie  van  alle  beleidsvormen  die met  communicatie 
verband  houden.  Aldus  komt  duidelijker  naar  voren 
dat er in politiek  opzicht  meer  behoefte  bestaat  aan 
coördinatie  van  het  sociaal-economisch  beleid  dan 
aan een  gedetailleerd  onderzoek  van  technische  on-
derwerpen. 5.1.4.3.  Omdat  de beoordeling  van  de toekomstige 
behoefte  onder  de verantwoordelijkheid  van  de rege-
ringen  en de telecommunicatie-instanties  zal blijven 
vallen,  is het van  belang  dat  de gebruikers  in staat 
worden  gesteld  hun  opvattingen  en wensen  kenbaar 
te maken.  Sommige  wensen  hebben  betrekking  op de 
beleidsvoorbereiding,  zodat  zij beter  op het  niveau 
van de Gemeenschap  naar  voren  kunnen  worden  ge-
bracht. 
5.1.4.4.  In  het algemeen  voorzien  de overheidsin-
stanties  in de behoefte  van  gebruikers  indien  het om 
standaardbehoeften  gaat  die zijn  gelegen  in het vlak 
van de normaliter  door  haar  verleende  diensten. 
Zelfs  in dat geval  kan  het zijn  dat de behoeftebevre-
diging  maar  traag  verloopt  indien  de infrastructuur 
o.m.  in plattelandsgebieden  ongeschikt  is. Nieuwe 
voorzieningen  vergen  dikwijls  een soepelheid  die niet 
eenvoudig  in overeenstemming  kan  worden  gebracht 
met bestuurlijke  of technische  voorschriften.  Men 
zou kunnen  stellen  dat  het  door  de beperkingen  op 
het gebruik  van  telecommunicatievoorzieningen  niet 
mogelijk  is, deze  op de meest  doelmatige  wijze  te be-
nutten.  De overheid  verleent  een  openbare  dienst  en 
neemt  bijgevolg  een monopoliepositie  in. Bij de over-
heid ontbreekt  het concurrentiestreven  en op sommi-
ge gebieden  ook  de hiermee  samenhangende  commer-
ciële  instelling,  welke  bij de uitbreiding  van  vele  suc-
cesvolle  ondernemingen  als  kataysator  hebben  ge-
fungeerd.  Zonder  in te gaan  op monopolieposities 
zou volgens  het Comité  moeten  worden  onderzocht, 
door  welk  soort  dynamische  factoren  bij de voor  te-
lecommunicatie  verantwoordelijke  overheidsinstan-
ties een  meer  aan  de commerciële  sfeer  aangepaste 
benaderingswijze  kan worden  bevorderd. 
5.1.4.5.  Op  de vraag  hoe  de verlangens  van  de ge-
bruikers  kenbaar  kunnen  worden  gemaakt,  moet 
daarom  worden  ingegaan  in een  voortgezette  studie 
over de bestuursstructuur  die  vereist  is om  sneller 
voortgang  te kunnen  maken  met  de ontwikkeling 
van het telecommunicatiesysteem. 
6. EEN  COMMUNAUTAIR  TELECOMMUNICATIE-
BELEID 
6.1. Samenvattend  wil  het  Comité  de onderwer-
pen noemen  die  in een  realiseerbaar  Europees  tele-
communicatiebeleid  dienen  te worden  opgenomen: 
6.1.1.  overeenstemming  over  de relatieve  prioriteit 
van de verschillende  vormen  van  communicatie,  ge-
zien in het  licht  van  de andere  gemeenschappelijke 
beleidsvormen  en de economische  ontwikkeling  in de 
Gemeenschap  als geheel  enerzijds  en in het licht  van 
de behoeften  van  de telecommunicatiegebruikers  an-
derzijds;  overeenstemming  over  de investeringen  die 
om sociale  redenen  of in verband  met  het regionaal 
beleid  moeten  worden  gedaan  alsmede  over  de finan-
ciering  hiervan; 
Nr. C 286/30 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15. 11. 75 
6.1.2.  overeenstemming  over  de categorieën  tele-
communicatievoorzieningen  waarvoor  met  de hoog-
ste prioriteit  moet  worden  gezorgd  en het tijdschema 
voor  de fasen  van  de ontwikkeling  der netten; 
6.1.3.  initiatieven  ter vergroting  van  de mogelijk-
heden  om  op  overheidsopdrachten  te kunnen  in-
schrijven; 
6.1.4.  initiatieven  voor  een  standaardisering  van 
de systemen  waardoor  de nationale  netten  beter  kun-
nen worden  gekoppeld; 
6.1.5.  overeenstemming  over  de beginselen  van  de 
prijsstructuur,  voor  zover  hierdoor  de  overheid 
wordt  belet  de gewenste  investeringen  te doen  en de 
expansie  van  de netten  en de gelijke  toegang  tot de 
netten  ongunstig  worden  beïnvloed;  een  dergelijke 
overeenstemming  veronderstelt  dat  studies  over  de 
gevolgen  van  het prijsbeleid  worden  verricht; 
6.1.6.  maatregelen  om  de telecommunicatie-indus-
trie in de Gemeenschap  te versterken  en in staat  te 
stellen,  een  belangrijke  functie  op de Europese  en de 
internationale  markten  te vervullen. 
7. VERVOER  EN TELECOMMUNICATIE 
7.1. Algemene  opmerkingen 
7.1.1.  Het  vervoer  van  vandaag  en in de toekomst 
is niet  langer  denkbaar  zonder  telecommunicatie-
voorzieningen.  Het  gebruik  hiervan  neemt  steeds  ver-
der toe,  met  het  resultaat  dat  de vervoermiddelen 
veiliger,  rationeler  en concurrerender  en voor  de ge-
bruikers  gemakkelijker  en sneller  toegankelijk  zijn. 
Telecommunicatie  wordt  gebruikt  voor  de luchtvei-
ligheid,  de plaatsreservering  in vliegtuigen  en treinen, 
bij het taxivervoer,  bij de binnenvaart  en de zeevaart, 
om maar  een  paar  voorbeelden  te noemen. 
7.1.2.  Het  is moeilijker  het  netto  effect  van  tele-
communicatie  op het  gebruik  van  transportmiddelen 
op betrouwbare  wijze  te beoordelen.  Dit  effect  is 
voornamelijk  afhankelijk  van  de mate  waarin  tele-
communicatie  het contact  over  een  grote  afstand  mo-
gelijk  maakt;  dit contact  moet  dan  zo sterk  tot ont-
wikkeling  komen  dat  dit leidt  tot het  vervoer  van 
mensen  of goederen. 
7.1.3.  Het  is tevens  moeilijk  te bepalen  in hoeverre 
telecommunicatie  het  passagiersvervoer  kan  gaan 
vervangen.  Een  groot  aantal  reizen  waarvan  het  doel 
overdracht  van  informatie  is, leidt  ook  tot contacten. 
Deze  functie  gaat  verloren  indien  gegevens  worden 
overgebracht  door  moderne  telecommunicatiesyste-
men.  Aan  de andere  kant  behoeven  thans  uiteraard 
al veel  minder  reizen  te worden  gemaakt  doordat  er 
telecommunicatievoorzieningen  zijn;  dit verschijnsel 
zal in de toekomst  nog  duidelijker  worden  als gevolg van de technologische  vooruitgang.  Aangezien  deze 
situatie  van  invloed  is op de transportpolitiek  en -ac-
tiviteiten,  is het Comité  van  oordeel  dat  de Commis-
sie dient  na te gaan,  in hoeverre  transport  en tele-
communicatie  in de Gemeenschap  eikaars  substituut 
kunnen  zijn,  dan  wel  een  belangrijke  complementaire 
functie  kunnen  uitoefenen. 
7.1.4.  Voordat  een  poging  tot beoordeling  van  de 
relatie  tussen  transport  en  telecommunicatie  kan 
worden  ondernomen,  moet  een  onderscheid  tussen 
klassieke  vormen  van  transport  en nieuwe  transport-
technieken  worden  gemaakt.  Afgezien  van  het  feit 
dat klassieke  vormen  van  vervoer  dank  zij telecom-
municatie  (wegstations,  verladingspunten  voor  con-
tainers,  grotere  integratie  tussen  verschillende  trans-
portmethoden,  minder  verplaatsingen  zonder  lading, 
het op afstand  aankondigen  van  verkeersopstoppin-
gen en omleiding  over  andere  wegen,  enz.)  rationeler, 
veiliger  en economischer  kan  geschieden,  is de toe-
passing  van  nieuwe  transporttechnieken  zonder  tele-
communicatie  ondenkbaar.  Het  openbaar  vervoer  in 
stedelijke  agglomeraties  kan  slechts  worden  verbeterd 
door  nieuwe  vervoertechnieken  (b.v.  bustaxi's,  zeer 
snelle  forensentreinen)  indien  ook  van  telecommuni-
catievoorzieningen  gebruik  wordt  gemaakt. 
7.1.5.  Hierbij  moet  b.v.  ook  worden  gedacht  aan 
een rationeler  gebruik  van  de beschikbare  parkeerzo-
nes in stadscentra  op werktijden  (plaatselijke  aan-
kondiging  van  lege  plaatsen  in parkeergarages). 
7.2. Huidig  gebruik  van  datacommunicatie  bij  be-
drijven  in de transportsector 
7.2.1.  Door  het toepassen  van  teleprocessing-syste-
men en daarmee  het in gebruik  nemen  van  datacom-
municatie  vindt  een  versnelling  plaats  van  bedrijfs-
processen.  Een  versnelling  betekent  meestal  een  ser-
vicevergroting  t.o.v.  de afnemers.  Teleprocessing  le-
vert bovendien  in veel  gevallen  besparingen  op. 
7.2.2.  Voor  wat  betreft  de mate  waarin  binnen  de 
sector  transport  gebruik  wordt  gemaakt  van  data-
communicatie  kan  men  een  splitsing  maken  in de 
luchtvaartbedrijven  (sterk  ontwikkeld  gebruik  van 
datacommunicatie)  en de overige  transportbedrijven 
(relatief  weinig  ontwikkeld  gebruik  van  datacommu-
nicatie).  Beide  groepen  zullen  afzonderlijk  behandeld 
worden. 
7.2.3.  Luchtvaart 
7.2.3.1.  Het  is bijna  vanzelfsprekend  dat rond  een 
„snel"  bedrijf  als de luchtvaart  de processen,  welke 
dienen  om  een  vlucht  mogelijk  te maken,  eveneens 
snel dienen  te verlopen.  Het  luchtvaartbedrijf  is dan 
ook vanaf  de kinderjaren  van  teleprocessing  een  be-
langrijke  gebruiker  geweest  van  datacommunicatie. 
Naast  computer-bestuurde  internationale  communi-
15. 12. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 286/31 
catienetwerken,  welke  de  verschillende  luchtvaart-
maatschappijen  met  elkaar  verbinden,  zoals  bij voor-
beeld  het  SITA-net,  zijn  de volgende  toepassingsge-
bieden  voor  teleprocessing  in het luchtvaartbedrijf  op 
te noemen: 
— administratie, 
— plaatsreservering, 
— vrachtplanning, 
— onderhoud, 
— verkeersafwikkeling, 
— „ticketing", 
— vluchtplanning. 
7.2.3.2.  De  belangrijkste  toepassing  voor  wat  be-
treft  de omvang  van  het  gegenereerde  dataverkeer 
zijn „plaatsreservering"  en  „verkeersafwikkeling" 
welke  momenteel  respectievelijk  40 °/o en 35 °/o van 
het dataverkeer  van  de luchtvaartsector  voor  hun  re-
kening  nemen. 
7.2.3.3.  Volgens  de resultaten  van  het  Eurodata-
onderzoek  zullen  juist  deze  toepassingen  de eerstko-
mende  jaren  nog  een  sterke  expansie  te zien  geven. 
De reserveringssystemen  zullen  de komende  vijf  jaren 
nog een  jaarlijkse  groei  van  het  dataverkeer  met  bij-
na 20 % veroorzaken,  terwijl  in die  periode  bij de 
vluchtplanningssystemen  zelfs  een  jaarlijkse  groei 
met 35 % wordt  verwacht. 
7.2.3.4.  Plaatsreserveringssystemen  omvatten  o.m. 
een computersysteem  waarin  gegevens  over  vluchten 
zijn opgeslagen.  Via  terminals,  waarvan  een  aantal  is 
opgesteld  aan  de  balies  van  reserveringskantoren 
kunnen  de  luchtreizigers  in spe  worden  ingelicht 
over  beschikbare  plaatsen  en indien  gewenst  direct 
boeken.  Men  schat  het  aantal  extra  kantoorbeamb-
ten, dat  de Europese  luchtvaartmaatschappijen  nodig 
zouden  hebben  als  de reservering  niet  geautomati-
seerd  zou  zijn  op 22 000  bij het vervoersvolume  van 
het jaar  1971. 
7.2.3.5.  Een  toepassing  welke  momenteel  vooral 
ook met  het  oog  op energieproblemen  interessant  is, 
is de automatisering  van  de vluchtplanning. 
7.2.3.6.  Men  onderscheidt  hierbinnen  eigenlijk 
twee  verschillende  toepassingen;  één  gericht  op het 
vluchtschema  in zijn  totaliteit  en één  gericht  op indi-
viduele  vluchten.  Het  gebruikte  computersysteem 
wordt  hierbij  voortdurend  gevoed  met  de laatste  ge-
gevens  over  vluchtduur,  belading,  meteorologische 
omstandigheden,  route,  brandstofverbruik,  vertragin-
gen enz.  United  Airlines  (USA)  heeft  berekend  dat 
het gebruik  van  een  dergelijk  systeem  een  brandstof-
besparing  oplevert  van  $ 1,7 miljoen  per jaar. 
7.2.3.7.  Vluchtplanningssystemen  zijn  gekoppeld 
aan plaatsreservering,  terwijl  intensief  gebruik  wordt gemaakt  van  bij  voorbeeld  het  SITA-net  voor  het 
verkrijgen  van  gegevens  van  de verschillende  luchtha-
vens. 
7.2.4.  Scheepvaart,  spoorwegbedrijf  en  wegtransport 
7.2.4.1.  Hoewel  de overige  vervoerssectoren  op dit 
moment  aanzienlijk  minder  gebruik  maken  van  data-
communicatie  dan  het luchtvaartbedrijf,  zal hier  naar 
verwachting  de sterkste  groei  van  het  dataverkeers-
volume  optreden. 
7.2.4.2.  Tot  1980  worden  hier,  afhankelijk  van  de 
toepassingen,  jaarlijkse  groeicijfers  tussen  50  en 
100 %> verwacht. 
7.2.4.3.  Gezien  de functionele  verwantschap  tussen 
de verschillende  soorten  vervoersbedrijven  is het niet 
verwonderlijk  dat de teleprocessing-toepassingen  sterk 
op elkaar  zullen  lijken.  De voor  de luchtvaart  opge-
somde  toepassingsgebieden  gelden,  mutatis  mutandis, 
ook voor  de andere  transportbedrijven. 
7.2.4.4.  In  deze  bedrijfsgroep  is het  verkeersvolu-
me echter  wat  anders  verdeeld:  administratie,  plaats-
reservering  en vrachtplanning  eisen  elk  30 °/o van 
het totale  dataverkeersvolume  voor  zich  op. 
7.2.4.5.  Teleprocessing-toepassingen  op het  gebied 
van vrachtplanning  ontwikkelen  zich  vooral  sterk  bij 
scheepvaartbedrijven  die  zich  hebben  toegelegd  op 
containervervoer.  Dit  enerzijds  dank  zij de wens  om 
overslagprocedures  zoveel  mogelijk  te bekorten  en 
anderzijds  door  de noodzaak  om  de kostbare  en ge-
specialiseerde  installaties  zo  optimaal  mogelijk  te 
kunnen  benutten. 
7.2.4.6.  De  plaatsreserveringssystemen  zullen  in 
het bijzonder  bij  de spoorwegen  veranderingen  te-
weegbrengen.  In West-Europa  worden  reeds  enkele 
systemen  toegepast,  terwijl  bij andere  spoorwegmaat-
schappijen  reserveringssystemen  in het  ontwerpsta-
dium  verkeren.  Een  belangrijk  verschil  met  lucht-
vaartreserveringssystemen  is de omvang;  zowel  het 
aantal  terminals  als het aantal  plaatsen  is aanzienlijk 
groter. 
7.2.4.7.  De  verschillende  toepassingen  blijven  niet 
op zichzelf  staan;  er is een  toenemende  tendens  om 
verwante  systemen  met  elkaar  te integreren.  Op deze 
manier  wordt  het bij voorbeeld  mogelijk  bij een  reis-
bureau  a la minute  een  complete  reis  te reserveren, 
d.w.z.  boekingen  te maken  voor  vlieg-  en/of  trein-
en/of  bootreizen  met  daarbij  hotels,  huurauto,  enz. 
7.3. De belangrijkste  mogelijkheden  voor  een  com-
munautair  optreden  in de transportsector 
7.3.1.  Het  Comité  is van  mening  dat  de Commis-
sie een  diepgaand  onderzoek  dient  in te stellen  naar 
Nr. C 286/32 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15.12.75 
de toepassingsmogelijkheden  voor  telecommunicatie 
in de transportsector,  met  inbegrip  van  de invloed 
hiervan  op de werkgelegenheid.  Ook  dient  de Com-
missie  te onderzoeken  in hoeverre  transport  en tele-
communicatie  in de Gemeenschap  eikaars  substituut 
kunnen  zijn. 
7.3.2.  Het  Comité  is ervan  overtuigd  dat  de ont-
wikkeling  van  nieuwe  transporttechnieken  in een 
sneller  tempo  zou  plaatsvinden  indien  de Commissie 
de telecommunicatietechnologie  in sterkere  mate  zou 
bevorderen.  Een  dergelijke  maatregel  zou  een  nieuwe 
bijdrage  leveren  tot vergroting  van  de veiligheid  in 
de transportsector. 
7.3.3.  Een  ander  onderwerp  waarnaar  door  de 
Commissie  met  spoed  een  diepgaand  onderzoek  zou 
moeten  worden  ingesteld,  is volgens  het Comité  het 
gebruik  van  telecommunicatie  in stedelijke  centra 
(bestemming  van  de beperkt  aanwezige  ruimte,  door-
berekening  van  de infrastructuurkosten,  verkeerscon-
trole,  enz.),  vooral  nu van  andere  economische  secto-
ren voldoende  impulsen  moeten  uitgaan  om de beno-
digde  technische  infrastructuur  tot stand  te brengen. 
8. SLOTOPMERKINGEN 
8.1. Zoals  in het  voorgaande  is aangegeven,  be-
staat  behoefte  aan  een  gemeenschappelijk  telecom-
municatiebeleid.  Dit  beleid  dient  te berusten  op de 
Gedaan  te Brussel,  25 september  1975. beginselen  waardoor  men  zich  bij het ontwerpen  van 
de opzet  van  andere  beleidsvormen  heeft  laten  leiden. 
De uitvoering  van  dit beleid  is afhankelijk  van  de 
politieke  bereidheid  (die  maar  al te vaak  bij andere 
gemeenschappelijke  beleidsvormen  ontbreekt),  een 
samenhangend  communautair  concept  en de vraag  of 
hiervoor  voldoende  middelen  ter beschikking  worden 
gesteld.  Ten  einde  tot een  communautair  telecommu-
nicatiebeleid  te komen,  moet  de Commissie: 
8.1.1.  zo  spoedig  mogelijk  voorstellen  indienen 
voor  de tenuitvoerlegging  van  een  gemeenschappelijk 
beleid  op dit terrein; 
8.1.2.  verschillende  communautaire  modellen  voor 
de ontwikkeling  van  de Lid-Staten  op middellange 
termijn  uitwerken,  ten  einde  vast  te stellen  welke 
functie  de communicatie  en in het bijzonder  de tele-
communicatie  in deze  modellen  vervullen;  en 
8.1.3.  de  telecommunicatiesystemen  in de Lid-Sta-
ten bestuderen  en nagaan,  in hoeverre  deze  systemen 
kunnen  worden  geharmoniseerd. 
8.2. Het  Comité,  waarin  vertegenwoordigers  van 
gebruikers,  ondernemers  en de betrokken  vakbonden 
zitting  hebben,  verwacht  van  de Commissie  dat het 
bij alle  andere  initiatieven  op dit gebied  zal worden 
geraadpleegd.  Het  Comité  is gaarne  bereid,  de Com-
missie  op dit terrein  alle  mogelijke  assistentie  te ver-
lenen. 
De Voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
Advies  inzake  schema  1976  van  de algemene  tariefpreferenties  van de Europese  Gemeen-
schap  en inzake  de toekomstige  ontwikkeling  van  de algemene  tariefpreferenties  van  de 
Europese  Gemeenschap 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is nog  niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 26 juni  1975  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  onderwerp  te raadplegen.