GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 16/97 door de Raad vastgesteld op 24 februari 1997 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) Nr. . . ./97 van de Raad van . . . betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (97/C 123/02)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),

Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),

(1) Overwegende dat het in het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid nodig is het beschermingsniveau voor passagiers die bij een vliegtuigongeval betrokken zijn, te verhogen;

(2) Overwegende dat de aansprakelijkheidsregels in geval van ongevallen vallen onder het op 12 oktober 1929 te Warschau ondertekende verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer of onder dit verdrag zoals gewijzigd bij het op 28 september 1955 te 's-Gravenhage ondertekende verdrag en het op 18 september 1961 te Guadalajara ondertekende verdrag, naargelang het verdrag dat van toepassing is, elk dezer verdragen hierna "verdrag van Warschau" te noemen; dat het verdrag van Warschau over de gehele wereld ten behoeve van passagiers en luchtvervoerders wordt toegepast;

(3) Overwegende dat de door het verdrag van Warschau vastgestelde aansprakelijkheidsgrens naar de heden ten dage geldende economische en sociale maatstaven te laag ligt en vaak tot langdurige gerechtelijke procedures leidt die het imago van het luchtvervoer schaden; dat de lidstaten deze aansprakelijkheidsgrens bijgevolg op uiteenlopende wijze hebben verhoogd, hetgeen tot verschillende vervoersvoorwaarden op de interne luchtvaartmarkt heeft geleid;

(4) Overwegende dat het verdrag van Warschau voorts alleen op het internationaal vervoer van toepassing is; dat er op de interne luchtvaartmarkt niet langer onderscheid tussen binnenlandse en internationale vluchten wordt gemaakt; dat het daarom dienstig is, bij binnenlands en internationaal verkeer dezelfde hoogte en aard van de aansprakelijkheid te hebben;

(5) Overwegende dat het verdrag van Warschau reeds lange tijd herzien had moeten worden en dat een en ander op lange termijn een meer eenvormig en toepasselijk antwoord op internationaal niveau voor de kwestie van de aansprakelijkheid van de luchtvervoerders in geval van ongevallen zou hebben betekend; dat de pogingen om de bij het verdrag van Warschau bepaalde aansprakelijkheidsgrenzen te verhogen door middel van multilaterale onderhandelingen moeten worden voortgezet;

(6) Overwegende dat in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel een optreden op het niveau van de Gemeenschap wenselijk is om te komen tot een harmonisatie op het vlak van de aansprakelijkheid van luchtvervoerders en zou kunnen dienen als richtsnoer voor het verbeteren van de bescherming van passagiers in de hele wereld;

(7) Overwegende dat de financiële grenzen van de aansprakelijkheid in de zin van artikel 22, lid 1, van het verdrag van Warschau of eventuele andere wettelijke of contractuele grenzen moeten worden afgeschaft in overeenstemming met de huidige internationale trends;

(8) Overwegende dat, teneinde te vermijden dat slachtoffers van ongevallen niet worden vergoed, luchtvervoerders van de Gemeenschap zich bij rechtsvorderingen wegens overlijden, verwonding of enig ander lichamelijk letsel van passagiers in de zin van artikel 17 van het verdrag van Warschau tot een bepaald maximum niet zouden mogen beroepen op artikel 20, lid 1, van het verdrag van Warschau;

(9) Overwegende dat de luchtvervoerders van de Gemeenschap van hun aansprakelijkheid kunnen worden ontheven in geval van medeoorzakelijke nalatigheid van de betrokken passagier;

(10) Overwegende dat de verplichtingen van deze verordening moeten worden verduidelijkt in het licht van artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 2407/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de verlening van exploitatievergunningen aan luchtvaartmaatschappijen (4); dat de luchtvervoerders van de Gemeenschap in dit verband verzekerd moeten zijn tot een bij deze verordening bepaald maximum;

(11) Overwegende dat luchtvervoerders van de Gemeenschap altijd het recht moeten hebben schadevergoeding te eisen van derden;

(12) Overwegende dat gewonde passagiers of natuurlijke personen die recht hebben op schadevergoeding, door het onverwijld betalen van voorschotten aanzienlijk kunnen worden geholpen om de onmiddellijke kosten na een vliegtuigongeval te dragen;

(13) Overwegende dat de regels inzake de aard en de beperking van de aansprakelijkheid bij overlijden, verwonding of enig ander lichamelijk letsel van een passagier onderdeel vormen van de vervoersvoorwaarden vervat in de tussen luchtvervoerder en de passagier gesloten luchtvervoersovereenkomst; dat, teneinde het risico van concurrentieverstoring te verkleinen, luchtvervoerders van derde landen passagiers behoorlijk over hun vervoersvoorwaarden moeten inlichten;

(14) Overwegende dat het passend en noodzakelijk is dat de in deze verordening aangegeven financiële grenzen opnieuw worden bezien om rekening te houden met de economische ontwikkelingen en de ontwikkelingen in internationale fora;

(15) Overwegende dat de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) thans werkt aan een herziening van het verdrag van Warschau; dat, in afwachting van de resultaten van die herziening, voorlopige maatregelen van de Gemeenschap de bescherming van de passagiers zullen verbeteren; dat de Raad deze verordening zo spoedig mogelijk na de herziening door de ICAO opnieuw dient te bekijken,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

In deze verordening wordt bepaald welke verplichtingen luchtvervoerders van de Gemeenschap uit hoofde van hun aansprakelijkheid bij ongevallen jegens passagiers hebben voor schade die optreedt wanneer een passagier overlijdt of verwondingen of andere lichamelijke letsels oploopt, indien het ongeval dat de schade heeft veroorzaakt, heeft plaatsgevonden aan boord van een vliegtuig of bij het in- of uitstappen.

Deze verordening verduidelijkt ook een aantal verzekeringsvereisten voor luchtvervoerders van de Gemeenschap.

Deze verordening omvat tevens voorschriften met betrekking tot de informatie die moet worden verschaft door buiten de Gemeenschap gevestigde luchtvervoerders die vluchten naar, vanuit of binnen de Gemeenschap uitvoeren.

Artikel 2

1. In deze verordening wordt verstaan onder:

a) "luchtvervoerder": een luchtvervoeronderneming met een geldige exploitatievergunning;

b) "luchtvervoerder van de Gemeenschap": een luchtvervoerder met een door een lidstaat overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 2407/92 afgegeven geldige exploitatievergunning;

c) "schadevergoedingsgerechtigde": een passagier of elke persoon die volgens het toepasselijke recht gerechtigd is om met betrekking tot die passagier schadeloosstelling te verlangen;

d) "ecu": de rekeneenheid, zoals gebruikt bij de opstelling van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen overeenkomstig de artikelen 207 en 209 van het Verdrag;

e) "BTR": een bijzonder trekkingsrecht, als gedefinieerd door het Internationaal Monetair Fonds;

f) "verdrag van Warschau": het verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer ondertekend te Warschau op 12 oktober 1929, of het verdrag van Warschau zoals dat op 28 september 1955 is gewijzigd te 's-Gravenhage en het Verdrag ter aanvulling van het verdrag van Warschau, ondertekend te Guadalajara op 18 september 1961 - naargelang het verdrag dat van toepassing is op het contract voor passagiersvervoer, tezamen met alle internationale instrumenten die daarop voortbouwen en daarmee verband houden en van kracht zijn.

2. Aan in deze verordening voorkomende begrippen die niet in lid 1 zijn omschreven, wordt dezelfde betekenis gehecht als daaraan in het verdrag van Warschau wordt gegeven.

Artikel 3

1. a) De aansprakelijkheid van een luchtvervoerder van de Gemeenschap voor de schade bij overlijden, verwonding of enig ander lichamelijk letsel van een passagier ten gevolge van een ongeval, is niet aan enig bij wet, verdrag of overeenkomst gesteld maximumbedrag onderworpen.

b) De bij artikel 7 van Verordening nr. 2407/92 opgelegde verzekeringsplicht houdt in dat een luchtvervoerder van de Gemeenschap zich verzekert tegen aansprakelijkheid tot het in lid 2 gestelde maximum, en daarboven tot een redelijk niveau.

2. Voor schadevergoedingen tot een maximum van 100 000 in ecu-equivalenten uitgedrukte BTR kan de luchtvervoerder van de Gemeenschap zijn aansprakelijkheid niet uitsluiten of beperken door te bewijzen dat hij en zijn ondergeschikten alle nodige maatregelen hebben getroffen om de schade te vermijden of dat het voor hem of hen onmogelijk was dergelijke maatregelen te treffen.

3. Onverminderd lid 2 kan de luchtvervoerder van de Gemeenschap die het bewijs levert dat de schade was veroorzaakt of in de hand gewerkt door de nalatigheid van de gewonde of overlejden passagier, overeenkomstig het toepasselijke recht, geheel of gedeeltelijk van zijn aansprakelijkheid worden ontheven.

Artikel 4

Bij overlijden, verwonding of enig ander lichamelijk letsel van een passagier bij een ongeval:

a) mag uit deze verordening geenszins worden afgeleid dat de luchtvervoerder van de Gemeenschap de enige partij is die aansprakelijk kan worden gesteld voor schade;

b) doet deze verordening geenszins afbreuk aan het recht van een luchtvervoerder van de Gemeenschap om overeenkomstig het toepasselijke recht van een andere partij een bijdrage of schadeloosstelling te verlangen.

Artikel 5

1. De luchtvervoerder van de Gemeenschap betaalt onverwijld en in elk geval uiterlijk 15 dagen nadat de identiteit van de schadevergoedingsgerechtigde natuurlijke persoon is vastgesteld, een voorschot dat toereikend moet zijn om de onmiddellijke economische noden te lenigen en dat evenredig is aan het geleden nadeel.

2. Onverminderd lid 1 moet het voorschot in geval van overlijden ten minste 15 000 BTR in ecu-equivalenten per passagier bedragen.

3. Een voorschot impliceert niet dat aansprakelijkheid wordt erkend en mag worden verrekend met elk bedrag dat later op basis van de aansprakelijkheid van de luchtvervoerder van de Gemeenschap wordt uitgekeerd, maar behoeft niet te worden terugbetaald, tenzij in de in artikel 3, lid 3, bedoelde gevallen of wanneer later wordt aangetoond dat degene die het voorschot ontvangen heeft de schade door nalatigheid veroorzaakt of in de hand gewerkt had, of niet schadevergoedingsgerechtigd was.

Artikel 6

1. Het bepaalde in de artikelen 3 en 5 moet in de vervoersvoorwaarden van de luchtvervoerder van de Gemeenschap worden opgenomen.

2. Bij de vertegenwoordigers van de luchtvervoerders van de Gemeenschap, bij reisbureaus, bij vertrekbalies en op verkooppunten worden de passagiers op verzoek passende inlichtingen over het bepaalde in de artikelen 3 en 5 verstrekt. Het vervoerbewijs of equivalent ervan dient een samenvatting van deze inlichtingen te omvatten in duidelijke en begrijpelijke bewoordingen.

3. Buiten de Gemeenschap gevestigde luchtvervoerders die vluchten naar, vanuit of binnen de Gemeenschap uitvoeren en die het bepaalde in de artikelen 3 en 5 niet toepassen, stellen de passagiers bij de aankoop van hun vervoerbewijs bij de op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde vertegenwoordigers van de luchtvervoerders, reisbureaus of vertrekbalies hiervan uitdrukkelijk en duidelijk in kennis. De luchtvervoerders verstrekken de passagiers een formulier met hun voorwaarden. De loutere vermelding van de aansprakelijkheidsgrens op het vervoerbewijs of een gelijkwaardig document vormt geen toereikende informatie.

Artikel 7

Uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening stelt de Commissie een verslag over de toepassing van de verordening op, waarin onder meer rekening wordt gehouden met de economische ontwikkelingen en met de ontwikkelingen in internationale fora. Dat verslag kan vergezeld gaan van voorstellen tot herziening van deze verordening.

Artikel 8

Deze verordening treedt een jaar na haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen in werking.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De Voorzitter

(1) PB nr. C 104 van 10. 4. 1996, blz. 18.

(2) PB nr. C 212 van 22. 7. 1996, blz. 38.

(3) Advies van het Europees Parlement van 17 september 1996 (PB nr. C 320 van 28. 10. 1996, blz. 35), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 24 februari 1997 en besluit van het Europees Parlement van . . . (nog niet verschenen in het Publikatieblad).

(4) PB nr. L 240 van 24. 8. 1992, blz. 1.

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

Op 15 februari 1996 heeft de Commissie bij de Raad een op artikel 84, lid 2, van het Verdrag gebaseerd voorstel voor een verordening van de Raad ingediend betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (1).

Het Europees Parlement heeft in eerste lezing advies uitgebracht op 17 september 1996 (2). Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 29 mei 1996 advies uitgebracht (3).

In het licht van die adviezen heeft de Commissie haar voorstel gewijzigd, en het gewijzigde voorstel op 11 december 1996 bij de Raad ingediend (4).

De Raad heeft op 12 december 1996 een akkoord bereikt over het ontwerp van een gemeenschappelijk standpunt met het oog op de aanneming van de verordening. De Raad heeft op 24 februari 1997 volgens artikel 189 C van het Verdrag, zijn gemeenschappelijk standpunt aangenomen.

II. DOEL VAN HET VOORSTEL

Het voorstel beoogt een verbetering van het beschermingsniveau voor passagiers die betrokken zijn bij ongevallen aan boord van in de Gemeenschap geregistreerde vliegtuigen en is een begeleidende maatregel bij het derde liberaliseringspakket inzake het luchtvervoer.

De grondregels voor de verplichtingen van luchtvaartmaatschappijen met betrekking tot aansprakelijkheid bij ongevallen in het internationale luchtvervoer, zijn vervat in het verdrag van Warschau tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer - waarbij alle lidstaten partij zijn - en in enkele andere rechtsinstrumenten die samen met het verdrag van Warschau doorgaans het Warschausysteem worden genoemd.

Het Warschau-systeem heeft echter geen gelijke tred gehouden met de behoeften van de hedendaagse luchtvaartmarkt. Het voorstel wil daarom op communautair niveau een aantal ingrijpende verbeteringen inzake de aansprakelijkheid introduceren.

III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

Het door de Raad aangenomen gemeenschappelijk standpunt komt grotendeels overeen met het gewijzigd voorstel van de Commissie; ook zijn de meeste amendementen van het Europees Parlement erin verwerkt. Via de andere wijzigingen van de Raad worden de grenzen van de aansprakelijkheid van luchtvaartmaatschappijen en de rechten van de schadevergoedingsgerechtigden duidelijker afgebakend, terwijl de administratieve verplichtingen van de lidstaten worden verminderd.

Hieronder volgen de belangrijkste wijzigingen die de Raad in het gewijzigd voorstel van de Commissie heeft aangebracht.

Overwegingen

De overwegingen zijn opnieuw geredigeerd om ze te doen aansluiten bij de wijzigingen van de artikelen. De nieuwe tekst van de overwegingen komt inhoudelijk overeen met het gewijzigde Commissievoorstel, met uitzondering van het volgende:

- schrapping van de overweging met betrekking tot het voormalige artikel 7 van het gewijzigde Commissievoorstel inzake de mogelijkheid van een vijfde jurisdictie;

- schrapping van de overweging met betrekking tot het voormalige artikel 6, lid 2, van het gewijzigde Commissievoorstel inzake het streven van de Commissie om in latere burgerluchtvaartovereenkomsten met derde landen bepalingen in de trant van die van de verordening op te nemen;

- schrapping van de overweging met betrekking tot de noodzaak om de aansprakelijkheid van luchtvervoerders voor verloren of beschadigde bagage en vracht te regelen;

- schrapping van de verwijzing naar de comitologieprocedure in de overweging met betrekking tot de voormalige artikelen 8 en 9 van het gewijzigde Commissievoorstel;

- toevoeging van een overweging met betrekking tot het algemene doel van de verordening;

- toevoeging van drie overwegingen met betrekking tot artikel 3, lid 1, onder b), artikel 3, lid 3, en artikel 4;

- toevoeging van een overweging inzake de noodzaak om de verordening zo spoedig mogelijk na de lopende herziening van het Warschau-systeem door de ICAO, opnieuw te bekijken.

Artikel 1, tweede en derde alinea

De tweede en derde alinea betreffende de verzekeringsvereisten voor communautaire luchtvervoerders en de informatie die moet worden verschaft door luchtvervoerders uit derde landen, zijn toegevoegd om de hoofddoelstellingen van de verordening in artikel 1 te verduidelijken.

Artikel 2, lid 1, onder e)

De definitie van "bijzonder trekkingsrecht" is toegevoegd om aan te sluiten bij de munteenheid die wordt gehanteerd in het verdrag van Warschau (zie ook de wijzigingen in de artikelen 3 en 5) en in andere recente internationale overeenkomsten tussen luchtvaartmaatschappijen die onder auspiciën van de IATA zijn gesloten.

Artikel 3, lid 1, onder b)

Punt b) betreffende de verzekeringsplicht is toegevoegd om het niveau daarvan te preciseren.

Artikel 3, lid 2

De Raad heeft zich bij het wijzigingsvoorstel van de Commissie aangesloten, aangezien hij de absolute aansprakelijkheid heeft verhoogd tot 100 000 in ecu-equivalenten uitgedrukte BTR, hetgeen grosso modo neerkomt op 120 000 ecu.

Artikel 5

- In lid 1 is de door de Commissie voorgestelde termijn van tien dagen verhoogd tot 15 dagen, omdat een termijn van tien dagen ontoereikend werd geacht voor het verzamelen van alle gegevens die nodig zijn om de betalingen te verrichten.

- Er is een nieuw lid 2 toegevoegd inzake de minimale schadevergoeding bij overlijden, teneinde de gerechtigden een hoger beschermingsniveau te bieden.

- In lid 3 is het beginsel inzake niet-terugbetaling van het voorschot gewijzigd, teneinde rekening te houden met de gevallen waarin de nalatigheid van de gewonde of overleden passagier (artikel 3, lid 3), de nalatigheid van de persoon die het voorschot heeft ontvangen, of een vergissing bij de identificatie van de schadevergoedingsgerechtigde wordt aangetoond.

Artikel 6, lid 3

De verplichting van luchtvervoerders uit derde landen om de passagiers een formulier met hun voorwaarden te verstrekken, hangt niet langer af van een verzoek van de passagier. Door deze wijziging wordt de consument beter beschermd.

Voormalig artikel 6 van het gewijzigde Commissievoorstel

- Lid 1 over de verplichting van de lidstaten om een lijst van luchtvervoerders uit derde landen te verstrekken, is geschrapt omdat de Raad dit te bureaucratisch en geen daadwerkelijke verbetering voor de luchtvervoersgebruikers vond.

- Lid 2 betreffende latere onderhandelingen met derde landen is niet aanvaard, omdat men van oordeel was dat deze kwestie buiten het toepassingsgebied van de verordening valt.

Voormalig artikel 7 van het gewijzigde Commissievoorstel

Dit artikel betreffende de mogelijkheid om een rechtsvordering wegens aansprakelijkheid in te stellen voor de rechter van de lidstaat waar de reiziger zijn woonplaats of duurzame verblijfplaats heeft (naast de vier jurisdicties waarin het verdrag van Warschau voorziet) werd geschrapt, omdat men vond dat het aanleiding gaf tot zeer ingewikkelde juridische en feitelijke kwesties die vóór de afwikkeling van de schadeclaim zouden moeten worden opgelost.

Artikel 7

Dit artikel is een samenvoeging van de artikelen 8 en 9 bis van de Commissie, en bepaalt dat de Commissie verplicht is een verslag over de toepassing van de verordening, c.q. voorstellen tot herziening van de verordening, in te dienen.

Uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van de verordening, dat wil zeggen vóór 31 december 2000 (één jaar later dan volgens het oorspronkelijke Commissievoorstel), stelt de Commissie dit verslag op. Deze termijn werd noodzakelijk geacht om profijt te kunnen trekken van het resultaat van de lopende herziening van het Warschau-systeem bij de ICAO.

Artikel 8

De verordening treedt in werking één jaar (en niet na zes maanden zoals de Commissie had voorgesteld) na haar bekendmaking in het Publikatieblad. Dankzij deze termijn kunnen de luchtvaartmaatschappijen de nodige wijzigingen voor de toepassing van de verordening implementeren, met name de wijzigingen in verband met hun verzekeringsovereenkomsten, waarover ieder jaar wordt onderhandeld.

Voormalig artikel 9 van het gewijzigde Commissievoorstel

Dit artikel met betrekking tot de comitologieprocedure voor de herziening van de in de artikelen 3 en 5 genoemde bedragen werd geschrapt, omdat de Raad heeft gekozen voor de verslagprocedure van artikel 7.

IV. AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

A. Door de Raad overgenomen amendementen van het Parlement

De Raad heeft de meeste amendementen van het Parlement volledig of gedeeltelijk geaccepteerd, terwijl andere amendementen inhoudelijk werden aanvaard maar anders geformuleerd.

Alle onderstaande amendementen zijn ook door de Commissie overgenomen.

- Amendement 1 (nieuwe overweging): in zijn geheel aanvaard.

- Amendement 2 (nieuwe overweging): aanvaard, maar met een andere formulering.

- Amendement 3 (zevende overweging): gedeeltelijk aanvaard, maar met een andere redactie.

- Amendement 5 (twaalfde overweging): aanvaard, maar met een andere formulering.

- Amendement 7 (dertiende overweging): gedeeltelijk aanvaard, maar met een andere formulering.

- Amendement 10 (artikel 1, eerste alinea): aanvaard in de door de Commissie voorgestelde gewijzigde vorm, die meer duidelijkheid brengt.

- Amendement 11 (artikel 2, lid 1, onder c)): de definitie van "schadevergoedingsgerechtigde" werd gedeeltelijk aanvaard (de schadevergoedingsgerechtigde mag schadeloosstelling verlangen, ongeacht het overlijden van de passagier); (artikel 2, lid 1, onder d)): de schrapping van de definitie van "betaling vooraf" werd geaccepteerd; (artikel 2, lid 1, onder f)): aanvaard in de door de Commissie voorgestelde gewijzigde vorm en, ter wille van de volledigheid, aangevuld.

- Amendement 12 (artikel 3, lid 1): gedeeltelijk aanvaard (de expliciete verwijzing naar de artikelen van het verdrag van Warschau die op aansprakelijkheidsbeperking betrekking hebben, is niet gehandhaafd); (artikel 3, lid 2): inhoudelijk aanvaard (absolute aansprakelijkheid tot 120 000 ecu).

- Amendement 13 (artikel 5, lid 1): gedeeltelijk aanvaard (de termijn bedraagt 15 in plaats van tien dagen); (artikel 5, lid 2): gedeeltelijk aanvaard (het voorschot moet in bepaalde gevallen worden terugbetaald).

- Amendement 14 (artikel 6, lid 2): gedeeltelijk aanvaard.

- Amendement 17 (artikel 4): inhoudelijk aanvaard en verder uitgewerkt.

- Amendement 18 (artikel 7) en amendement 19: inhoudelijk aanvaard en samengevoegd tot artikel 7.

B. Door de Raad verworpen amendementen van het Parlement

Tenzij anders vermeld, zijn alle onderstaande amendementen ook door de Commissie verworpen.

- Amendement 3 (zevende overweging): de verwijzing naar een particuliere overeenkomst in een verordening werd niet dienstig geacht.

- Amendement 7 (dertiende overweging): gedeeltelijk verworpen, omdat de opneming van het artikel waarop deze overweging betrekking heeft, in een verordening ongefundeerd werd geacht. De Commissie heeft dit amendement wel aanvaard.

- Amendement 8: verworpen, omdat deze overweging betrekking heeft op aangelegenheden die buiten het toepassingsgebied van de verordening vallen. De Commissie heeft dit amendement wel aanvaard.

- Amendement 13 (artikel 5, nieuw lid 1): dit nieuwe lid, waarin een maximumperiode van drie maanden voor de betaling van het niet-betwiste gedeelte van de vordering wordt vastgesteld, werd overbodig (aangezien er reeds een bepaling inzake voorafbetalingen is) en niet realistisch geacht (de totale schadevergoeding die moet worden betaald, kan in zo een tijdspanne niet worden vastgesteld).

- Amendement 15 (voormalig artikel 6): deze nieuwe alinea inzake toekomstige onderhandelingen van de Commissie met derde landen werd geacht buiten het toepassingsgebied van de verordening te liggen. De Commissie heeft de eerste zin wel aanvaard.

- Amendement 16 (voormalig artikel 7): de mogelijkheid van een vijfde gerecht werd verworpen, omdat de andere vier gerechten waarin door het verdrag van Warschau wordt voorzien, toereikend werden geacht. De Commissie heeft dit amendement echter in zijn geheel aanvaard.

- Amendement 17 (artikel 4): de mogelijkheid om bij betwisting over een vordering tot schadeloosstelling te bemiddelen, werd verworpen omdat zulks niet dienstig werd geacht.

(1) PB nr. C 104 van 10. 4. 1996, blz. 18.

(2) PB nr. C 320 van 28. 10. 1996, blz. 19.

(3) PB nr. C 212 van 22. 7. 1996, blz. 38.

(4) PB nr. C 29 van 30. 1. 1997, blz. 10.