ï. 10. 79 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 247/59 
Advies inzake de economische situatie in de Gemeenschap (medio 1979) 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is nog niet bekendgemaakt in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
De beschikking van de Raad van 18 februari 1974 betreffende de verwezenlijking van een 
hoge mate van convergentie van de economische politiek van de Lid-Staten der Europese 
Gemeenschap. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 27 en 28 juni 1979 te Brussel gehouden 169e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Eco­
nomische Gemeenschap, in het bijzonder artikel 198, 
Gezien de resolutie van de Raad en van de Vertegen­
woordigers van de regeringen der Lid-Staten van 22 
maart 1971 betreffende de verwezenlijking in etappes 
van de Economische en Monetaire Unie in de Gemeen­
schap, 
Gezien de beschikking van de Raad van 18 februari 1974 
betreffende de verwezenlijking van een hoge mate van 
convergentie van de economische politiek van de Lid-
Staten der Europese Gemeenschap, 
Gezien zijn op 30 november 1978 aangenomen advies 
inzake het „Economisch Jaarverslag 1978-1979" (1), 
Gezien het op 14 maart 1979 door zijn Bureau genomen 
besluit, de Afdeling voor economische en financiële 
vraagstukken met het opstellen van een advies inzake de 
economische situatie in de Gemeenschap - medio 1979 
te belasten, 
Gezien het rapport dat genoemde Afdeling op 12 juni 
1979 door de rapporteur, de heer Goris, werd voorge­
legd, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn op 27 en 28 juni 
1979 gehouden 169e zitting (vergadering van 28 juni), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met 45 stemmen vóór en 21 stemmen tegen, bij één 
onthouding werd goedgekeurd. 
(') PBnr. C 105 van 26. 4. 1979. 1. Algemene opmerkingen 
1.1. Zoals duidelijk blijkt uit het bij dit advies beho­
rende rapport en vooral uit de hierin gegeven analyse van 
de huidige situatie en de economische vooruitzichten 
voor 1979, is er sprake van een weinig bevredigende 
toestand. Dit kan worden toegeschreven aan de hoge 
werkloosheidscijfers, de ontwikkeling van de olieprijzen 
en van de aardolievoorziening, de grondstoffenprijzen en 
aan factoren van monetaire instabiliteit. 
Het Comité is van oordeel dat het beleid in de Lid-Staten 
in de loop van dit jaar vrijwel zeker bijgesteld zal moeten 
worden ten einde de communautaire doelstellingen, zoals 
die in het jongste jaarverslag zijn aangegeven (een hoog 
niveau van werkgelegenheid, een hoog levenspeil en mo­
netaire stabiliteit), zo niet te realiseren dan wel beter te 
benaderen dan tot dusver het geval is geweest. De voor­
uitzichten op langere termijn met betrekking tot de reali­
sering van deze doelstellingen geven geen aanleiding tot 
optimisme. 
Dit perspectief dwingt tot herbezinning in communautair 
verband op de doelstellingen en de wegen waarlangs deze 
bereikt kunnen worden. In het jongste jaarverslag wordt 
trouwens een opmerking in deze richting gemaakt door 
te stellen dat het coördinatieproces gebaseerd dient te 
worden op een meer expliciet geheel van doelstellingen 
van economische en financiële politiek. Er wordt hieraan 
toegevoegd dat het geheel van doelstellingen op technisch 
niveau grondiger moet worden uitgewerkt. Dit soort 
technische herbezinning lijkt onvoldoende indien men de 
sociaal-politieke realiteit in de Gemeenschap in de be­
schouwing betrekt. Een communautair beleid dat pro­
beert efficiënt en effectief te werken zal qua inhoud en in­
stitutioneel kader hiermee rekening moeten houden. De 
tot dusver gangbare coördinatiepogingen gaan te veel uit 
van procedures die stoelen op vrijblijvende afspraken 
voor het inzetten van budgettaire en monetaire instru-
Nr. C 247/60 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 10. 79 
menten zonder rekening te houden met de bedoelde so­
ciaal-politieke dimensie. In dit verband wijst het Comité 
erop dat met name voor het welslagen van het zo juist in 
werking getreden EMS een meer stringente coördinatie 
van het sociaal-economische beleid in het communautair 
kader een dwingende noodzaak is. 
In wezen is er hierbij sprake van het zoeken naar een 
evenwichtige verhouding tussen economisch groeibeleid, 
structurele veranderingen en welzijnsbeleid. In dit kader 
dient de vraag te worden bestudeerd of en in welke mate 
de levensstandaard in de huidige situatie kan worden 
verhoogd. Met dit spanningsveld dient bij het formuleren 
en uitvoeren van het communautair beleid rekening te 
worden gehouden. 
Zoals reeds gezegd, betekent dit dat het kernprobleem 
bestaat uit het vinden van een communautair kader. 
Uiteraard zullen binnen dit kader nationale divergenties 
optreden, waarvan voorkomen moet worden dat zij 
schade toebrengen aan de communautaire doelstellingen. 
Een en ander vereist een duidelijk kenbaar te maken 
keuze tussen enerzijds de op nationaal niveau te beslissen 
en te financieren activiteiten van de overheid en ander­
zijds die maatregelen welke communautair beslist en ge­
financierd worden. Deze bepaling van beleidsopties zal 
dan ook moeten impliceren dat de beleidsinstanties zich 
er rekenschap van geven, welke consequenties uit hun 
beslissingen voortvloeien voor de verhouding tussen 
budgetsector en marktsector, en dat vooral nagegaan 
wordt hoe in het voorkomende geval de van de overheid 
verlangde activiteiten dienen te worden gefinancierd. 
1.2. Een zeer belangrijk punt bij het streven naar een 
stabiele economische groei in de toekomst zal, naar het 
oordeel van het Comité, een bevredigende oplossing van 
de energieproblematiek zijn. Het Comité is van mening 
dat hier een onontkoombare communautaire taak ligt en 
dat zo spoedig mogelijk communautaire acties opgezet 
dienen te worden met betrekking tot het onderzoek naar 
de aanwendingsmogelijkheden van andere energiedra­
gers dan olie en aardgas alsook met betrekking tot het 
ontwerpen van een energiebesparingsprogramma. Uiter­
aard dient bij een vergroting van het gebruik van kern­
energie het vraagstuk van de veiligheid de grootste aan­
dacht te hebben. Voorts wordt naast een gezamenlijk op­
treden op gemeenschappelijk niveau coördinatie met 
derde landen dringend gewenst geacht (olieproducerende 
en olieverbruikende landen). In dit verband moet worden 
verwezen naar het onlangs door het Comité uitgebrachte 
advies inzake de mededeling van de Commissie aan de 
Raad „Energiedoelstellingen voor 1990 en programma's 
van de Lid-Staten". Hierin wijst het Comité op het grote 
belang van stimulering van energiebesparende investe­
ringen in het kader van een industriepolitiek. Verder 
dringt het er bij de Lid-Staten op aan, als onderdeel van 
een coherent Gemeenschapsbeleid alles in het werk te 
stellen om de eigen energiebronnen van de Gemeenschap 
maximaal te ontwikkelen, de noodzakelijke invoer veilig 
te stellen en te zorgen voor een optimaal gebruik van 
haar energie. Zoals reeds in par. 1.1 gesteld is, zal de problematiek 
van de energievoorziening, vooral met het oog op de 
prijsontwikkeling, op korte termijn een belemmering 
kunnen vormen voor een evenwichtige economische 
ontwikkeling. 
1.3. Daarnaast en ook in verband hiermee, zou het in­
flatieritme wel eens zodanig kunnen zijn, dat ook uit dien 
hoofde de bevordering van economische groei belem­
merd kan worden. 
Een ander knelpunt ligt op het terrein van de overheids­
financiën; veelal dreigen de financieringstekorten de uit 
stabiliteitsoogpunt aanvaardbare grens te overschrijden. 
1.4. Voorts brengt de toenemende concurrentie van 
derde landen structurele aanpassingen in vele delen van 
de EG mee. 
1.5. De hierboven gegeven vooruitzichten voor 1979 
blijken belangrijke structurele aspecten te hebben. In het 
aldus gestelde perspectief is het Comité van oordeel dat 
hernieuwde economische groei absoluut noodzakelijk is, 
hoewel met deze groei alleen niet alle problemen kunnen 
worden opgelost. Een verstandige combinatie van ver­
schillende gecoördineerde maatregelen is een vereiste, 
evenals het treffen van selectieve maatregelen. Een even­
wichtige verhouding waarin de respectieve functies van 
de particuliere sector en de publieke sector niet worden 
aangetast, is noodzakelijk om een groei te kunnen berei­
ken die is gericht op verhoging van het welvaarts- en wel-
zijnspeil die niet alleen op communautair maar ook op 
nationaal en regionaal niveau gewenst is. 
2. Beleidsaanbevelingen 
2.1. Algemeen 
Zoals blijkt uit het voorgaande en vooral uit de analyse 
van de economische vooruitzichten voor 1979, is het on­
zeker of het laatste verwachte groeipercentage van 3,4 in 
de Gemeenschap bereikt zal worden. Ook op langere 
termijn zijn de vooruitzichten weinig bevredigend. Het 
Comité is, zoals eerder gezegd, van oordeel dat dit 
perspectief dwingt tot herbezinning op de inhoud van de 
communautaire doelstellingen (te weten een hoog niveau 
van werkgelegenheid, een hoog levenspeil en monetaire 
stabiliteit) en vooral op de wegen, waarlangs deze bereikt 
kunnen worden. Daarbij zal de relatie tussen maatrege­
len op macro-economisch niveau en de ontwikkelingen 
in de bedrijfstakken (meso-niveau) en in de ondernemin­
gen (micro-niveau) niet uit het oog verloren mogen wor­
den. 
Geconstateerd wordt namelijk dat macro-economische 
maatregelen waarvan algemene vraagstimuli uitgaan niet 
in voldoende mate economische groei en werkgelegen­
heid bevorderen. 
In het licht hiervan beveelt het Comité het volgende aan: 
1. 10. 79 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 247/61 
2.2. Maatregelen ten aanzien van produktie en con­
sumptie (aanbod en vraag) 
2.2.1. Gezien de nadruk die ook door de Commissie 
op de structurele aspecten van de werkloosheid wordt ge­
legd, dienen maatregelen te worden gericht op de aan­
bodzijde van het produktieproces, zoals het bevorderen 
van innoverende produktiemethoden, met name die 
welke leiden tot nieuwe werkgelegenheid. Gedacht wordt 
onder andere aan het verstrekken van overheidsopdrach­
ten, het aankoopbeleid van de overheid, kredietverlening 
en fiscale tegemoetkomingen aan ondernemingen. 
Voorts moeten maatregelen worden getroffen voor het 
stimuleren van een efficiënter gebruik van energie, zowel 
in de produktie- als in de consumptiesfeer, alsmede voor 
bevordering van het onderzoek naar en de produktie van 
olievervangende energiedragers. 
2.2.2. Uiteraard dienen ook binnen de beperkingen 
gesteld door budgettaire mogelijkheden alsmede door het 
streven naar intern en extern evenwicht, globale stimule­
rende impulsen te worden gegeven. Een en ander in het 
streven om in 1979 het gewenste groeipercentage te be­
reiken. 
2.2.3. Gaat men de geschiktheid van dergelijke maat­
regelen na, dan moet op de economische en de sociale 
doelstellingen en effecten worden gelet. Enerzijds kan er 
de voorkeur aan gegeven worden, de klemtoon te leggen 
op verlaging van de inkomstenbelasting; aldus zouden 
niet slechts de vraag en de werkgelegenheid op korte 
termijn toenemen wegens de stijging van het besteedbaar 
inkomen van de consument, maar zou ook de werkgele­
genheid op langere termijn worden uitgebreid; verlaging 
van de inkomstenbelasting zou namelijk de bereidheid 
tot het leveren van betere prestaties en de produktiviteit 
bevorderen en kunnen bijdragen tot matiging van de 
looneisen, hetgeen de inflatiebestrijding en het concur­
rentievermogen van de Europese industrie weer ten 
goede komt. Anderzijds kan gedacht worden aan een ver­
laging van de verbruikersbelastingen, waardoor de infla­
tiebestrijding op meer rechtstreekse wijze wordt gediend 
en ook het besteedbaar inkomen daadwerkelijk wordt 
verhoogd. 
2.2.4. Een andere gedachtengang is dat op korte ter­
mijn voor meer werk kan worden gezorgd, overigens 
zonder dat de inflatiebestrijding in het gedrang komt, in­
dien de overheid meer geld uitgeeft aan zowel investerin­
gen als dienstverlening. 
2.3. Maatregelen op het gebied van de werkgelegenheid 
2.3.1. Het Comité meent dat naast de globale vraag-
stimulerende en de specifieke maatregelen gericht op de 
aanbodzijde, een sterke behoefte bestaat aan speciale 
maatregelen die tot een grotere werkgelegenheid kunnen 
leiden. 2.3.2. Hiervoor komen verschillende maatregelen in 
aanmerking, afhankelijk van de specifieke situatie in de 
Lid-Staten. Als voorbeelden kunnen worden genoemd: 
— op de toekomstige behoeften gerichte projecten op 
het terrein van scholing en herscholing; 
— arbeidscheppende investeringen; 
— tijdelijke arbeidsplaatssubsidies; 
— een betere verdeling van de werktijd; 
— speciale projecten voor hulp aan arbeidsintensieve 
bedrijven; 
— stimulering van nieuwe kleine ondernemingen die 
gespecialiseerde goederen of diensten zullen pro­
duceren. 
2.3.3. Het Comité wijst nogmaals op het belang van 
uitbreiding van de scholings- en herscholingsmogelijkhe-
den om de beroepsmobiliteit te bevorderen. Het ziet er­
naar uit dat ondanks de huidige werkloosheid het aantal 
vacatures nog toeneemt, omdat ofwel het personeelsaan­
bod onvoldoende geschoolden betrek, ofwel werk wordt 
aangeboden in streken waar de werkloosheid onder het 
gemiddelde ligt, dan wel door andere oorzaken. Uitbrei­
ding en beter gebruik van bestaande en nieuwe scholings-
mogelijkheden is vooral belangrijk voor het terugdringen 
van de jeugdwerkloosheid, omdat juist bij de jeugd het 
gevaar van demoralisering zo groot is. 
Er dient speciale aandacht te worden besteed aan oplei­
ding van /.elrstandigen, in liet bijzonder de jongeren 
onder hen, niet slechts in de bestaande beroepen en 
ambachten, maar ook in de nieuwe, waar als gevolg van 
innovatie of veranderende consumptiepatronen voort­
durend nieuwe vraag onstaat. 
2.3.4. Uitvoering van speciale projecten voor arbeid­
scheppende investeringen en tijdelijke arbeidsplaatssub­
sidies vereist een selectieve aanpak van het werkgelegen­
heidsprobleem. Het Comité herhaalt het eerder door hem 
ingenomen standpunt dat dergelijke maatregelen op de 
toekomst gericht moeten zijn, noodzakelijke structuur­
veranderingen niet in de weg mogen staan en niet mogen 
leiden tot vervalsing van de concurrentie tussen de Lid-
Staten. 
2.3.5. Bovendien bestaat de mening dat er ook in de 
sector van de niet-commerciële dienstverlening moge­
lijkheden zi|ii voor het scheppen van werkgelegenheid. 
Wil men om sociale redenen de werktijd beter verdelen, 
dan dient men ten volle rekening te houden met de hui­
dige internationale economische context, waarin de 
werkgelegenheid nog steeds daadwerkelijk wordt be­
schermd door produktiviteit en concurrentievermogen. 
Maatregelen die van deze voorwaarden afwijken, zijn 
met het gestelde doel in strijd. 
Nr. C 247/62 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 10. 79 
2.3.6. Het Comité acht een verdere verdieping van de 
analyse van de werkgelegenheidsproblematiek nood­
zakelijk. 
3. Communautaire aspecten 
3.1. Hoewel de in de vorige paragraaf op bepaalde 
onderwerpen betrekking hebbende beleidsmaatregelen 
ten dele zowel een nationaal als communautair aspect 
dragen, wil het Comité met betrekking tot het beleid van 
de Gemeenschap het volgende opmerken. 
3.2. De algemene doelstelling van de Gemeenschap, 
namelijk door middel van een op communautair niveau 
onderling afgestemde macro-economische actie te komen 
tot een doelmatige aanwending van de economische be­
leidsinstrumenten en daarmede tot betere resultaten, kan 
worden onderschreven. 
Het Comité wenst er wel op te wijzen dat het streven om 
de communautaire doelstellingen te realiseren slechts dan 
kans van slagen heeft indien het sociaal-economisch be­
leid van de Lid-Staten geplaatst wordt in een communau­
tair lange-termijnkader. Dit kader zal enerzijds rekening 
moeten houden met de sociaal-politieke diversiteit van de 
Lid-Staten en anderzijds een voldoende mate van dwin-
gendheid moeten bezitten: Dit laatste geldt a fortiori 
door het in werking treden van het EMS, dat op zichzelf 
reeds een begin is van het operationeel maken van een 
meer dwingend communautair coördinatiemechanisme. 
3.3. Voorts acht het Comité het gewenst dat in com­
munautair verband een herbezinning plaatsvindt zowel 
op de inhoud van de na te streven doelstellingen als op de 
wijze waarop deze tot stand gebracht dienen te worden. 
In het bijzonder wordt hier gedacht aan een nadere be­
zinning op een evenwichtige verhouding tussen het (tra­
ditionele) beleid gericht op een zo groot mogelijke eco­
nomische groei en het welzijnsbeleid, waarbij meer gelet 
wordt op kwalitatieve groei. Het Comité zou het in dit 
verband nuttig vinden indien op communautair niveau 
Gedaan te Brussel, 28 juni 1979. de wenselijkheid van milieu-investeringen en de financie­
ring ervan onderzocht wordt en dat tevens nagegaan 
wordt welke netto-effecten van deze investeringen uit­
gaan op groei en werkgelegenheid. 
De contradictie tussen groeibeleid en welzijnsbeleid zou 
worden opgeheven indien het nationaal produkt in de 
nationale rekeningen zodanig zou worden berekend dat 
rekening wordt gehouden met het verloren gaan van 
kosteloze, onvervangbare waarden als zuivere lucht en 
zuiver water, natuurschoon; het herstel hiervan gaat met 
uiterst hoge kosten gepaard. Door deze milieuvervuiling, 
waaraan de uitbreiding van het verkeer, de industrialise­
ring en de verstedelijking dikwijls debet zijn, in te calcu­
leren, zou men in de nationale rekeningen tot een realisti­
scher nationaal produkt en groeicijfer komen en zou men 
de economische politiek automatisch ombuigen naar be­
houd van deze zogenaamde vrije, maar in feite uiterst 
kostbare en dikwijls onvervangbare goederen. 
3.4. Met betrekking tot de sterke concurrentie van 
derde landen bestaat het gevaar dat de neiging tot protec­
tionisme zal toenemen. Het Comité is van oordeel dat 
deze neiging zoveel mogelijk moet worden onderdrukt, 
mede gezien het feit dat de Gemeenschap op economisch 
gebied sterk afhankelijk is van wereldhandel. Indien in 
bijzondere gevallen acties zouden moeten worden onder­
nomen, zou de Gemeenschap, in het kader van een com­
munautair beleid op dit terrein, een belangrijke en beslis­
sende bijdrage moeten leveren. 
3.5. Naast de acties van de Gemeenschap op het ter­
rein van de coördinatie van het economisch beleid van de 
Lid-Staten, het opstellen van studies en actieprogram­
ma's en vooral de activiteiten op monetair gebied, moet 
de aandacht worden gevestigd op het rechtstreeks ver­
schaffen van middelen via het Regionaal Fonds, het So­
ciaal Fonds, de Europese Investeringsbank enzovoort. 
Dit ten einde de economische vooruitgang en de bestrij­
ding van de werkloosheid te bevorderen. De indruk 
bestaat dat er nog steeds sprake is van een tekort aan 
beschikbare middelen, en dat voorts de coördinatie met 
betrekking tot de activiteiten van de betreffende fondsen 
verbeterd zou kunnen worden. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
R. VANNI 
1. 10. 79 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 247/63 
BIJLAGE 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
De volgende wijzigingsvoorstellen werden tijdens de beraadslagingen verworpen: 
Paragraaf 1.6 
Een volgende paragraaf 1.6 in te voegen: 
„Uit bovengenoemde uiteenzetting blijkt dat ten aanzien van de conjuncturele en structurele aspecten 
van de sociaal-economische doelstellingen van de Gemeenschap een fundamentele keuze moet 
worden gemaakt. 
De sinds 1973 door de Gemeenschap ondernomen pogingen om een groeimodel te ontwikkelen en 
toe te passen dat in kwalitatief opzicht afwijkt van het sinds 1960 ontwikkelde model, zijn namelijk 
niet verder gekomen dan wat goede voornemens of gesprekken tussen deskundigen. 
In de crisissituatie die de industrielanden thans en in de komende tijd doormaken, is het zaak: 
— dat stelselmatig wordt gezocht naar produktietechnieken die minder energie vergen; 
— dat energiebesparingen in de industrie, de dienstverlening en de huishoudingen voorrang krijgen; 
— dat investeringen die werkgelegenheid scheppen, selectief worden gestimuleerd; 
— dat aan collectieve vormen van consumptie, in het bijzonder openbaar vervoer, voorrang wordt 
gegeven; 
— dat de scheve inkomensverdeling enigszins wordt rechtgetrokken; 
— dat op Europees niveau raamovereenkomsten inzake arbeidstijdverkorting worden vastgesteld; 
— dat in het kader van het EEG-Verdrag een Europese planning van communautaire doelstellingen 
voor de economische en sociale ontwikkeling tot stand wordt gebracht. Bij de uitwerking van 
deze doelstellingen dienen alle, bij het middellange-termijnbeleid van de Gemeenschap betrokken 
sociale en beroepskringen te worden ingeschakeld, wil men dat de te nemen maatregelen zijn 
afgestemd op de specifieke omstandigheden in elke Lid-Staat.". 
Motivering 
Sinds 1973 hebben op verzoek van de Commissie heel wat deskundigen hun gedachten laten gaan over de 
nieuwe aspecten van de economische en sociale situatie sinds de prijsstijgingen voor energie en grond­
stoffen. 
Deze intellectuele pogingen tot vaststelling van een ander groeimodel hebben evenwel geen echte invloed 
op de sinds 1950 gegroeide industriële structuur, afgezien van de constatering dat de werkloosheid zeer 
ernstige vormen heeft aangenomen en de volkshuishoudingen der Lid-Staten stagneren. Ook kan men 
zeggen dat de consumptie- en verspillingsgewoonten vrijwel ongewijzigd zijn gebleven. 
Bijgevolg vindt een aanpassing plaats door rantsoenering via het geld (prijsstijgingen, aanhouden van de 
inflatie), ofwel door werkloosheid. 
Daarom dient Europa absoluut met spoed een ander gezicht te worden gegeven. 
De uitwerking en vervolgens de uitvoering van een ander ontwikkelingsmodel gaan samen met een indus­
trie- en een energiebeleid, welke beleidsgebieden nauw met elkaar samenhangen. 
Herstel van de volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang, onmisbaar voor de industrielanden, 
maar ook voor derde landen en de bestrijding van armoede in onze landen, zijn doelstellingen die via een 
Europese planning moeten worden uitgewerkt. Hierbij dienen alle sociale en beroepskringen op initiatief 
van de Gemeenschap te worden betrokken. 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: 33, tegen: 34, onthoudingen: 6. 
Nr. C 247/64 Publikatiebiad van de Europese Gemeenschappen 1. 10. 79 
Paragraaf 3.4 
De volgende nieuwe alinea toe te voegen: 
„Aan het liberale handelsbeleid van de Gemeenschap dienen wel voorwaarden te worden verbonden 
en dit beleid mag ook niet door eenrichtingsverkeer worden gekenmerkt. De door de Gemeenschap 
aan derde landen toegekende invoerfaciliteiten dienen te worden „gedoseerd" naar gelang van het be­
leid van de begunstigde landen ten aanzien van de invoer uit de Gemeenschap en de mate van hun 
ontwikkeling.". 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: 25, tegen: 34, onthoudingen: 5. 
De volgende passages uit het advies van de Afdeling werden als gevolg van de goedkeuring van een wijzi­
gingsvoorstel tijdens de beraadslagingen geschrapt: 
Paragraaf 1.5 
„De hierboven gegeven vooruitzichten voor 1979 blijken een belangrijk structureel aspect te hebben. 
In het aldus gestelde perspectief op langere termijn, vraagt de Afdeling zich af, of hernieuwde econo­
mische groei, zo die al bereikt kan worden, onmisbaar is. Deze groei is echter geen voldoende voor­
waarde om alle problemen op te lossen. Nodig zijn ook een selectief herstel en gedifferentieerde en 
selectieve maatregelen om dit te bereiken. In ieder geval zal gestreefd moeten worden naar een 
evenwichtige verhouding c.q. samenspel tussen marktsector en publieke sector, ten einde het na te 
streven welvaarts- en welzijnsniveau, niet alleen op communautair maar ook op nationaal en 
regionaal niveau te realiseren.". 
Paragraaf 2.3.2, vierde streepje 
„— werkverdeling, inclusief een kortere werkweek, vervroegde pensionering, enzovoort.". 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de onderlinge aanpas­
sing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake voor menselijke voeding bestemde caseïne en 
caseïnaten 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in Publikatiebiad van 
de Europese Gemeenschappen nr. C 50 van 24 februari 1979, blz. 5. 
A. JURIDISCH!- GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 9 februari 1979 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig 
de bepalingen van de artikelen 43 en 100 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 27 en 28 juni 1979 te Brussel gehouden 169e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Eco­
nomische Gemeenschap, en met name de artikelen 43 en 
100, Gezien het besluit van de Raad van 9 februari 1979, het 
Comité om advies te verzoeken, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 20 februari 1979, 
de Afdeling voor de landbouw met de voorbereiding van 
de desbetreffende werkzaamheden te belasten,