Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot instelling van definitieve antidumpingrechten op voor de rubberindustrie bestemd carbonblack uit Egypte en Rusland

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

Op 21 december 2001 heeft de Commissie een antidumpingprocedure ingeleid betreffende voor de rubberindustrie bestemd carbonblack uit Egypte en Rusland.

Bij het onderzoek bleek dat dit product met dumping werd ingevoerd en dat hierdoor schade was ontstaan. Omdat bepaalde aspecten met betrekking tot het oorzakelijk verband en het belang van de Gemeenschap nader moesten worden onderzocht, werden geen voorlopige maatregelen genomen ten aanzien van de invoer van dit product.

Het bijgevoegd voorstel voor een verordening van de Raad is gebaseerd op de definitieve conclusies die luiden dat er sprake is van dumping en schade en dat er een oorzakelijk verband is tussen de dumping en de schade. Het onderzoek van alle betrokken belangen, met name dat van de bedrijfstak van de Gemeenschap, van onafhankelijke importeurs en de bedrijven die het betrokken product verwerken, leidde tot de conclusie dat het niet tegen het belang van de Gemeenschap was definitieve maatregelen te nemen.

Derhalve wordt de Raad voorgesteld het bijgevoegde voorstel voor een verordening dat uiterlijk op 20 maart 2000 in het Publicatieblad moet worden bekendgemaakt, goed te keuren.

Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot instelling van definitieve antidumpingrechten op voor de rubberindustrie bestemd carbonblack uit Egypte en Rusland

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap [1], inzonderheid op artikel 11, leden 2 en 3,

[1] PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1972/2002 (PB L 305 van 7.11.2001, blz. 16).

Gezien het voorstel dat de Commissie na overleg in het Raadgevend Comité heeft ingediend,

Overwegende hetgeen volgt :

1. PROCEDURE

1.1. Inleiding

(1) Op 21 december 2001 heeft de Commissie, door middel van een bericht ("bericht van inleiding") in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen [2], de inleiding bekendgemaakt van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van voor de rubberindustrie bestemd carbonblack uit Egypte en Rusland.

[2] PB C 367 van 21.12.2001, blz. 16.

(2) De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht die in november 2001 was ingediend door CEFIC (European Chemical Industry Council), namens producenten die goed zijn voor een groot deel, in dit geval meer dan 75% [3], van de productie van voor de rubberindustrie bestemd carbonblack in de Gemeenschap. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal dat genoemd product met dumping werd ingevoerd en dat hierdoor aanmerkelijke schade was ontstaan, werd voldoende geacht om tot de inleiding van een procedure over te gaan.

[3] Om redenen van vertrouwelijkheid kan geen nauwkeuriger cijfer worden gegeven.

(3) De Commissie heeft de haar bekende belanghebbende producenten/exporteurs en importeurs, organisaties van producenten/exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de betrokken exportlanden en de klagende EG-producenten en de andere EG-producent, alsmede de bedrijven die het betrokken product verwerken, van de inleiding van de procedure in kennis gesteld. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord.

(4) Een aantal producenten/exporteurs in de betrokken landen alsmede producenten, verwerkende bedrijven en importeurs in de Gemeenschap hebben hun standpunt schriftelijk uiteengezet. Alle partijen die binnen de gestelde termijn het verzoek hadden ingediend te worden gehoord en hadden aangetoond dat zij hiertoe bijzondere redenen hadden, werden in de gelegenheid gesteld te worden gehoord.

1.2. Vragenlijsten

(5) De Commissie heeft alle haar bekende belanghebbende producenten/exporteurs in Rusland een formulier toegezonden waarmee zij om de toekenning van de status van marktgericht bedrijf [4] en een individuele behandeling konden verzoeken. De Commissie heeft ook vragenlijsten gezonden aan alle haar bekende belanghebbende EG-producenten, producenten/exporteurs, importeurs en verwerkende bedrijven van het betrokken product en aan alle andere partijen die zich binnen de in het bericht van inleiding vastgestelde termijn hadden aangemeld. Er werden ook vragenlijsten gezonden aan handelaars in landen buiten de Gemeenschap toen bleek dat hun medewerking nuttig zou zijn om de hoeveelheden en de prijzen van het naar de Gemeenschap uitgevoerde betrokken product vast te stellen.

[4] Deze procedure is begonnen voor de wijziging van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 bij Verordening (EG) nr. 1972/2002 van de Raad van 5 november 2002.

(6) Er werden antwoorden ontvangen van drie klagende EG-producenten, een niet-klagende EG-producent, zeven producenten/exporteurs in de betrokken landen, vier handelaren buiten de Gemeenschap, twee EG-importeurs die banden hadden met de producenten/exporteurs en vijf EG-importeurs die geen banden hadden met de producenten/exporteurs. Tenslotte heeft de Commissie verzoeken om de toekenning van de status van marktgericht bedrijf/vaststelling van een individuele dumpingmarge ontvangen van twee Russische producenten/exporteurs en verzoeken om de vaststelling van een individuele dumpingmarge van twee andere Russische producenten/exporteurs.

(7) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor haar voorlopige bevindingen inzake dumping, schade en belang van de Gemeenschap noodzakelijk achtte ingewonnen en geverifieerd. Bij de volgende ondernemingen werd ter plaatse een controle verricht:

EG-producenten:

- Cabot Europe Ltd., Frankrijk;

- Columbian Chemicals Europa GmbH, Duitsland;

- Degussa AG, Duitsland;

- Deutsche Gasrusswerke GmbH & Co, Duitsland.

Onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap:

- CIE s.r.l., Italië

- C.D.M.A. S.A., Frankrijk;

- Lehmann & Voss & Co, Duitsland.

Producenten/exporteurs in Rusland:

- Omsky Zavod Technicheskogo Ugleroda OJSC, Omsk

- Jaroslavsky Technichesky Uglerod OJSC, Jaroslavl

- Tuimasytechuglerod OJSC, Tuimasy

- Ivanovsky Techuglerod I Resina OJSC, Mikhalevo

- Techuglerodexport CJSC, Moskou en Jejune Trade Ltd., handelaars te Tuimasytechuglerod en Ivanovsky Techuglerod. (De controle bij Jejune Trade Ltd. vond in Moskou plaats, hoewel de onderneming is geregistreerd in Cyprus)

Producent/exporteur in Egypte:

- Alexandria Carbon Black Co. S.A.E.(ACB), Alexandrië

Importeurs die banden hebben met de producent/exporteur in Egypte:

- ACB (UK) Ltd., Wolverhampton, Verenigd Koninkrijk

- ACB Belgium BVBA, Rumst, België

Handelaars:

- Taurus Carbonpack KFT, Hongarije

- Carbon Black Ltd., Hongarije

Vergelijkbaar land:

- Columbian Tiszai Carbon Ltd., Hongarije

Verwerkende bedrijven van het betrokken product:

- Goodyear Dunlop Tyres Europe B.V., België;

- Nokian Tyre plc., Finland;

- Manufacture Française des Pneumatiques Michelin, Frankrijk;

- Continental AG, Duitsland;

- Bridgestone / Firestone Europe S.A., België;

- Pirelli Pneumatici S.p.A., Italië;

- Vredestein NV, Nederland;

- Cooper-Avon Tyres Ltd, Cooper Standard Automotive France SA en Cooper Standard Automotive UK Sealing Ltd, Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.

1.3. Onderzoektijdvak

(8) Het onderzoek naar dumping en schade had betrekking op de periode van 1 oktober 2000 tot en met 30 september 2001 ('het onderzoektijdvak'). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant waren voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1997 tot het einde van het onderzoektijdvak ('de beoordelingsperiode').

1.4. Douanerechten

(9) Het betrokken product wordt vrij van douanerechten in de Gemeenschap ingevoerd.

1.5. Voorlopige maatregelen

(10) Omdat bepaalde aspecten in verband met het oorzakelijk verband en het belang van de Gemeenschap nader onderzocht moesten worden, werden geen voorlopige antidumpingmaatregelen ingesteld op voor de rubberindustrie bestemd carbonblack uit Egypte en Rusland

1.6. Vervolg van de procedure

(11) Op 20 september 2002 werden alle medewerkende partijen op de hoogte gebracht van de eerste evaluatie van de zaak door de Commissie en werden zij in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken. Waar nodig werden de bevindingen van de Commissie dienovereenkomstig gewijzigd.

(12) De Commissie heeft bijna alle medewerkende partijen om bijkomende gegevens verzocht en is voortgegaan met het inwinnen en controleren van alle gegevens die zij voor de vaststelling van haar definitieve bevindingen nodig had. Met name werden nog twee controles ter plaatse uitgevoerd bij twee verwerkende bedrijven om de controles bij alle medewerkende verwerkende bedrijven te voltooien.

(13) Alle partijen werden op de hoogte gebracht van de voornaamste gegevens en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was de instelling van definitieve antidumpingrechten aan te bevelen. Er werd een termijn vastgesteld, waarbinnen deze partijen hierover opmerkingen konden maken. De schriftelijke en mondelinge opmerkingen van deze partijen werden onderzocht en waar nodig werden de bevindingen dienovereenkomstig aangepast.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(14) De klacht heeft betrekking op carbonblack, een chemische stof op koolstofbasis die als versterkingsmiddel in de rubberindustrie wordt gebruikt, ingedeeld onder de GN-codes ex 2803 00 10 en ex 2803 00 80, uit Egypte en Rusland.

(15) Dit product wordt in verschillende kwaliteiten vervaardigd. Uit het onderzoek bleek dat de versterkende eigenschappen van voor de rubberindustrie bestemd carbonblack per kwaliteit sterk kunnen verschillen. Er werd vastgesteld dat sommige - zogenaamde "niet-actieve"- kwaliteiten in het geheel geen versterkende eigenschappen hebben en niet kunnen worden gebruikt als functionele vulstof in rubbermengsels. Er werd ook vastgesteld dat sommige kwaliteiten die wel versterkende eigenschappen hebben soms ook in andere producten dan rubber gebruikt worden, bijvoorbeeld in inkt of plastic-producten. De conclusie was dat indien een kwaliteit versterkende eigenschappen had en derhalve als functionele vulstof in rubbermengsels kon dienen, zij onder de definitie van het betrokken product viel, ongeacht de eigenlijke bestemming. Derhalve moeten alle kwaliteiten van voor de rubberindustrie bestemd carbonblack, uitgenomen de bovenvermelde "niet-actieve" kwaliteiten die geen versterkende eigenschappen hebben, beschouwd worden als het product waarop deze procedure betrekking heeft. De verschillende kwaliteiten van het betrokken product dat versterkende eigenschappen hebben dezelfde fysieke, chemische en technische basiskenmerken en worden derhalve als één enkel product beschouwd.

(16) Bij het onderzoek bleek dat gelijktijdig aan drie fundamentele criteria moet zijn voldaan om een product als voor de rubberindustrie bestemd carbonblack met versterkende eigenschappen te kunnen beschouwen: het "specifieke oppervlak", de "structuur" en de "compressieweerstand van de pellets". Deze kenmerken kunnen met diverse testmethoden worden gemeten. In het kader van deze procedure werden de testmethoden van de ASTM [5] in aanmerking genomen, omdat deze normen internationaal het meest worden gebruikt. Op grond van de opmerkingen van de betrokkenen werd geconcludeerd dat toepassing van de "Iodine Adsorption"-test (jodiumabsorptietest) op het oppervlak, de "Dybuthyl Phthalate (DBP) Absorption"-test (DBP-absorptietest) voor de structuur en de "Automated Individual Pellet Hardness" test (test om de hardheid van de pellets vast te stellen) voor de compressieweerstand, de meest geschikte manier is om vast te stellen of voor de rubberindustrie bestemd carbonblack versterkende eigenschappen heeft en in het kader van deze procedure als het betrokken product kan worden beschouwd.

[5] ASTM = American Society for Testing and Materials.

(17) De jodiumabsorptie, de DBP-absorptie en de hardheid van de pellets worden getest met de volgende genormaliseerde ASTM-tests (ASTM D1510-02a voor de jodiumabsorptie, ASTM D2414-02a voor de DBP-absorptie en ASTM D5230-00e1 voor de hardheid van de afzonderlijke pellets.)

(18) Vervolgens werd vastgesteld dat alle voor de rubberindustrie bestemd carbonblack waarvoor de jodiumabsorptie"-, de DBP-absorptie- en de hardheid van de pellets-waarden niet onder het minimum en, wat de DBP-absorptie betreft, niet boven de maximum van deze drie normen lag, versterkende eigenschappen heeft en derhalve als het betrokken product moet worden beschouwd. Deze waarden zijn :

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(19) Twee Russische producenten voerden aan dat hun producten van deze procedure moesten worden uitgesloten. Het product van een van deze producenten bleek inderdaad niet aan deze normen te voldoen en werd daarom van deze procedure uitgesloten. De claim van de andere producent werd afgewezen, omdat de bovenstaande productomschrijving wel op zijn product van toepassing was.

2.2. Soortgelijk product

(20) Het hierboven omschreven, voor de rubberindustrie bestemd carbonblack dat door de EG-producenten werd vervaardigd en in de Gemeenschap verkocht bleek een zelfde product te zijn als het voor de rubberindustrie bestemd carbonblack dat in Egypte en Rusland werd vervaardigd en uit deze landen naar de Gemeenschap uitgevoerd of aldaar op de binnenlandse markt verkocht, omdat er geen verschillen zijn in de fysieke, technische en chemische basiskenmerken en gebruiksdoeleinden. Hetzelfde geldt voor carbonblack dat voor de rubberindustrie bestemd is en dat in Hongarije wordt vervaardigd en aldaar op de binnenlandse markt verkocht in vergelijking met het product dat uit dit land naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd. (Hongarije werd gekozen als het vergelijkbare derde land met markteconomie voor het vaststellen van de normale waarde voor Rusland.) Al deze producten worden derhalve geacht soortgelijke producten te zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad ("de basisverordening").

3. DUMPING

3.1. EGYPTE

3.1.1. Normale waarde

(21) Omdat de totale binnenlandse verkoop van het betrokken product van de enige Egyptische exporteur/producent in het onderzoektijdvak minder dan 5% bedroeg van zijn verkoop naar de Gemeenschap moest de normale waarde worden berekend. Deze normale waarde werd overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening berekend door aan de fabricagekosten van de exporteur een redelijk bedrag toe te voegen voor verkoopkosten, administratiekosten en algemene kosten (VAA-kosten) en voor winst. Daar de binnenlandse verkoop van het betrokken product niet representatief was en bij gebrek aan een andere geschikte basis om de dumpingmarge vast te stellen, werd het redelijke bedrag voor VAA-kosten en winst vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 6, onder c), van de basisverordening, namelijk aan de hand van de gegevens die waren verstrekt door de medewerkende producent in Hongarije, dat als vergelijkbaar land voor Rusland was gekozen.

(22) De Egyptische producent/exporteur voerde aan dat de winstmarge die door de Commissie was gebruikt abnormaal hoog was en dat de Commissie niet was nagegaan welke winst andere exporteurs of producenten bij verkoop van dezelfde algemene categorie producten in Egypte maakten. In verband met de winstmarge moet erop gewezen worden dat het bedrag dat aan de fabricagekosten van de exporteur werd toegevoegd niet alleen de winst omvatte maar ook de VAA-kosten en dus de brutomarge was. Het bedrag aan winst kan niet los van de overige elementen worden geanalyseerd omdat het onder andere afhangt van de VAA-kosten. In het geval van deze onderneming zijn de VAA-kosten gering omdat deze onderneming een fabriek is die deel uitmaakt van een grotere groep. Bovendien wordt erop gewezen dat de brutomarge van de producent in het vergelijkbare land overeenstemt met de brutomarge van een belangrijke producent in de VS. Het door de exporteur verstrekte bewijsmateriaal had tenslotte geen betrekking op ondernemingen die carbonblack of producten van dezelfde algemene categorie vervaardigen. Om alle bovenvermelde redenen werd de claim afgewezen.

(23) De bedrijfstak van de Gemeenschap stelde dat normale waarde aan de hand van de binnenlandse prijzen had moeten worden vastgesteld. Daar de binnenlandse verkoop aan onafhankelijke afnemers echter minder was dan het bij artikel 2, lid 2, van de basisverordening vastgestelde minimum en niets erop wees dat de binnenlandse prijzen representatief waren voor de betrokken markt, moest de normale waarde worden berekend.

3.1.2. Exportprijs

(24) In sommige gevallen was het betrokken product uitgevoerd naar onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap en werd de exportprijs vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening, namelijk op basis van de werkelijk betaalde of te betalen exportprijzen.

(25) In andere gevallen was het betrokken product uitgevoerd naar twee gelieerde importeurs in de Gemeenschap (zogenaamde "bevoorradingsstations"). In deze gevallen werd de exportprijs berekend op basis van de prijs waartegen het ingevoerde product voor het eerst was doorverkocht aan een onafhankelijke afnemer, overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening. Om een betrouwbare exportprijs franco grens Gemeenschap vast te stellen, werden correcties toegepast voor alle kosten tussen invoer en wederverkoop. Voor één gelieerde importeur stemden de opgegeven kosten niet overeen met de totale werkelijke kosten. Omdat deze importeur geen andere gegevens had verstrekt, werd een correctie toegepast op basis van de beschikbare gegevens. Het winstpercentage dat werd toegepast (5%) was gebaseerd op gegevens over onafhankelijke handelaren in de Gemeenschap.

3.1.3. Vergelijking

(26) De normale waarde en de exportprijzen werden vergeleken in het stadium af fabriek. Voor een billijke vergelijking van de normale waarde met de exportprijs werden correcties toegepast om rekening gehouden met verschillen die van invloed waren op de vergelijkbaarheid van de prijzen overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening. Derhalve werden correcties toegepast voor verschillen in de kosten van kortingen, vervoer, verzekering, laden, lossen, op- en overslag en aanverwante kosten, verpakking en krediet, indien van toepassing en met bewijsmateriaal onderbouwd.

3.1.4. Dumpingmarge

(27) De dumpingmarge werd vastgesteld door vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde met de gewogen gemiddelde exportprijs overeenkomstig artikel 2, lid 11, en artikel 2, lid 12, van de basisverordening.

(28) Bij deze vergelijking bleek dat het betrokken product uit Egypte met dumping in de Gemeenschap was ingevoerd, waarbij de dumpingmarge gelijk was aan het verschil tussen de normale waarde en de exportprijs. In procenten van de invoerprijs cif grens Gemeenschap, vòòr inklaring, was de dumpingmarge van :

- Alexandria Carbon Black: 6,6%

(29) Omdat de medewerkende exporteur/producent de enige exporteur/producent van het betrokken product in Egypte is, is de residuele dumpingmarge voor dit land gelijk aan de marge van deze onderneming.

3.2. RUSLAND

3.2.1. Medewerking

(30) Het niveau van medewerking was hoog. Drie producenten/exporteurs die goed waren voor meer dan 85% van de uitvoer naar de Gemeenschap verleenden medewerking aan het onderzoek.

3.2.2. Status van marktgericht bedrijf

(31) Omdat Rusland bij de aanvang van de procedure nog steeds beschouwd werd als een land zonder markteconomie [6], mocht de normale waarde uitsluitend voor die producenten die aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder c), voldeden, d.w.z. producenten die het betrokken product op marktvoorwaarden vervaardigden en verkochten, worden vastgesteld overeenkomstig artikel 2, leden 1 tot en met 6, van de basisverordening [7].

[6] Zie artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1972/2002 van de Raad.

[7] De basisverordening voor de wijziging bij Verordening (EG) nr. 1972/2002 van de Raad.

(32) Twee Russische producenten/exporteurs verzochten om toekenning van de status van marktgericht bedrijf ingevolge artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening of om een individuele behandeling, indien zij niet aan de voorwaarden voldeden om als marktgericht bedrijf te worden beschouwd en hebben het aanvraagformulier om toekenning van de status van marktgericht bedrijf beantwoord.

(33) De Commissie heeft alle nodige gegevens verzameld en alle in het aanvraagformulier vermelde gegevens ter plaatse bij de betrokken bedrijven gecontroleerd.

(34) Beide bedrijven beschikten over een duidelijke basisboekhouding die door een onafhankelijke accountant werd gecontroleerd in overeenstemming met de internationale boekhoudnormen. De productiekosten en de financiële situatie van beide bedrijven waren niet onderhevig aan verstoringen van betekenis die nog voortvloeiden uit het vroegere systeem zonder markteconomie en beide bedrijven waren onderworpen aan de faillissements- en eigendomswetgeving. De omrekening van valuta's geschiedde tegen de marktkoersen. Besluiten inzake prijzen, kosten en productiemiddelen bleken te worden genomen als reactie op marktsignalen zonder aanzienlijke staatsinmenging. Wel werd opgemerkt dat de prijzen voor olie (grondstof) en energie misschien nog tot marktwaarden moesten worden bijgesteld, indien bij verder onderzoek bleek dat deze prijzen niet volledig betrouwbaar waren.

(35) Gezien het bovenstaande werd geconcludeerd dat aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening was voldaan en dat beide bedrijven daarom als marktgerichte bedrijven behandeld moesten worden.

(36) De betrokken bedrijven en de indiener van de klacht werden in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken over bovenstaande bevindingen. De indiener van de klacht voerde aan dat een behandeling als marktgericht bedrijf niet kon worden toegestaan omdat de energieprijzen in Rusland sterk door de staat beïnvloed waren en niet met de marktwaarde overeenstemmen. Dit argument werd niet aanvaard omdat het algemene niveau van de energieprijzen in Rusland op zich geen indicatie is dat de staat bemoeienis heeft met de zakelijke besluiten van het bedrijf, voor zover, zoals hier het geval was, de nodige correcties kunnen worden toegepast op de normale waarde. Met een mogelijke vertekening kan bij de vaststelling van de normale waarde en de kosten rekening worden gehouden overeenkomstig artikel 2, lid 3, en artikel 2, lid 5, van de basisverordening.

3.2.3. Individuele behandeling

(37) Overeenkomstig artikel 9, lid 5, van de basisverordening is het de vaste praktijk van de EG-instellingen een voor het gehele land geldend recht te berekenen voor landen waarop artikel 2, lid 7, van de basisverordening van toepassing is, behalve voor ondernemingen die kunnen aantonen dat zij hun exportprijzen, de door hen uitgevoerde hoeveelheden en hun verkoopvoorwaarden vrij hebben vastgesteld, dat zij valuta's tegen marktkoersen omrekenen en dat een eventuele staatsinmenging niet van dien aard is dat de maatregelen ontdoken kunnen worden indien voor verschillende exporteurs verschillende rechten gelden. Indien aan deze voorwaarde is voldaan, kan van de vaststelling van een voor het gehele land geldend recht worden afgeweken.

(38) Twee gelieerde Russische producenten/exporteurs hebben om de vaststelling van een individuele dumpingmarge verzocht. Het verzoek van een aanvrager bleek irrelevant omdat deze het betrokken product in het onderzoektijdvak niet naar de Gemeenschap had uitgevoerd. De Commissie heeft alle gegevens die zij nodig had om vast te stellen of de andere aanvrager voor een individuele behandeling in aanmerking kwam verzameld en geverifieerd. Zij stelde vast dat de exportprijzen, de uitgevoerde hoeveelheden en de verkoopvoorwaarden van deze aanvrager vrij waren vastgesteld, dat valuta's tegen marktkoers waren omgerekend en dat de onderneming voldoende vrij was van staatsinmenging. Voorts konden de maatregelen in dit geval niet worden ontdoken indien de exporteur een individuele behandeling zou krijgen. Derhalve werd geconcludeerd dat voor deze onderneming een individuele dumpingmarge kon worden vastgesteld.

3.2.4. Vergelijkbaar land

(39) Voor ondernemingen die niet als marktgericht bedrijf konden worden behandeld of die geen aanvraag om als een dergelijk bedrijf te worden behandeld hadden ingediend, werd de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 7, van de basisverordening vastgesteld op basis van de prijs of de berekende waarde in een vergelijkbaar land.

(40) In het bericht van inleiding van de procedure had de Commissie medegedeeld dat zij voornemens was Hongarije als vergelijkbaar land te kiezen om de normale waarde voor Rusland vast te stellen en belanghebbenden konden hierover opmerkingen maken.

(41) Sommige Russische exporteurs en andere belanghebbenden waren van oordeel dat Polen beter als vergelijkbaar land kon worden gekozen, met name omdat de Poolse markt land groter was dan de Hongaarse, de concurrentie er sterker was en bovendien zou de invoer van het betrokken product in Hongarije te verwaarlozen zijn. De Hongaarse markt bleek evenwel groot genoeg te zijn om als representatief te worden beschouwd in vergelijking met de omvang van de uitvoer uit Rusland naar de Gemeenschap. De omvang van de invoer in Hongarije en de aanwezigheid van verschillende afnemers op de Hongaarse markt impliceerden ook dat er op deze markt voldoende concurrentie was die niet minder groot was dan op de Poolse markt. Ook was de Hongaarse producent een beduidend grotere producent dan de beide Poolse producenten samen en kon het Hongaarse bedrijf, gezien zijn omvang, veel beter worden vergeleken met de Russische bedrijven die goed waren voor het grootste deel van de uitvoer uit Rusland naar de Gemeenschap. De keuze van Hongarije zou beter vergelijkbare gegevens opleveren, bijvoorbeeld in termen van schaalvoordelen. De Commissie bevestigde derhalve de selectie van Hongarije als vergelijkbaar land.

3.2.5. Dumping

3.2.6. Normale waarde in het vergelijkbare land

(42) Overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening werd de normale waarde voor de Russische producent die een individuele behandeling had verkregen vastgesteld aan de hand van geverifieerde gegevens die de producent in het vergelijkbare land had verstrekt.

(43) De kwaliteit die de Russische producent uitvoerde werd door de medewerkende producent in het vergelijkbare land niet vervaardigd noch verkocht. De normale waarde werd derhalve berekend aan de hand van de fabricagekosten van de meest gelijkende kwaliteiten die de medewerkende onderneming in het vergelijkbare land vervaardigt. Deze fabricagekosten werden gecorrigeerd om rekening te houden met de waarde van het verschil in jodiumabsorptie tussen de twee kwaliteiten. Aan de op deze wijze vastgestelde fabricagekosten werd een redelijk bedrag toegevoegd voor VAA-kosten en winst. Het bedrag van deze VAA-kosten en winst werd gebaseerd op gemiddelden van de Hongaarse onderneming bij verkoop op haar binnenlandse markt.

3.2.6.1. Normale waarde voor de ondernemingen die als marktgericht bedrijf werden beschouwd

(44) De binnenlandse verkoop van het betrokken product door beide bedrijven was meer dan 5% van de uitvoer van dit product naar de Gemeenschap.

(45) Onderzocht werd of deze verkoop had plaatsgevonden in het kader van normale handelstransacties. De prijzen voor gas en elektriciteit werden niet betrouwbaar geacht, wat inhield dat deze prijzen niet konden worden gebruikt voor de vaststelling van de productie- en verkoopkosten van het betrokken product. Bij vergelijking van de prijzen die de twee bedrijven voor gas en elektriciteit betaalden met de prijzen van gas en elektriciteit in de OESO-landen bleek dat deze twee bedrijven aanzienlijke minder hadden betaald en voor dit verschil kon geen sluitende verklaring worden gegeven. Derhalve werden de prijzen voor gas en elektriciteit gecorrigeerd, uitgaande van de prijs, na aftrek van belastingen, die industriële afnemers in Hongarije betaalden, zoals door het "International Energy Agency" gepubliceerd. Deze prijzen bleken bijna gelijk te zijn met de Russische exportprijs die door hetzelfde bureau wordt gepubliceerd.

(46) Voor olie heeft de Commissie geen correctie op de door de bedrijven opgegeven kosten toegepast. Omdat de prijs voor petrochemische olie in Rusland ongeveer 80% bedroeg van de prijs die bij de analyse werd gebruikt, leek het inderdaad mogelijk dat het verschil van 20% grotendeels het gevolg was van de bijzondere voordelen van Rusland op deze markt. Er werd ook geen correctie toegepast voor de prijs van de carbochemische olie omdat niet kon worden aangetoond dat er een abnormaal verschil is tussen de prijzen in Rusland en in andere landen en geoordeeld werd dat de prijs die voor de andere olie-input, petrochemische olie (waarvan de betrouwbaarheid bewezen is) was betaald, aanvaardbaar was.

(47) Beide producenten/exporteurs maakten bezwaar tegen de correcties op de prijzen voor gas en elektriciteit en voerden in dit verband een aantal argumenten aan.

(48) Zij voerden allereerst aan dat een vergelijking van de Russische prijzen met de internationale prijzen voor gas en elektriciteit onbillijk was, omdat Rusland een comparatief economisch voordeel zou hebben als gevolg van zijn aanzienlijke gas-, olie- en steenkoolvoorraden. Dit bezwaar moet worden afgewezen, omdat de prijzen die de twee producenten/exporteurs voor gas en elektriciteit hadden betaald abnormaal laag waren, hetgeen bleek uit het feit dat de Russische binnenlandse prijzen 15% à 30% van de Hongaarse prijzen bedroegen. Bovendien werd vastgesteld dat de Russische binnenlandse energiemarkt door de overheid werd geregeld die de prijzen vaststelde.

(49) De twee producenten/exporteurs voerden voorts aan dat de Commissie de Russische energieproducenten niet om medewerking had verzocht om vast te stellen of de energieleveranciers winst maakten. Deze claim werd als irrelevant afgewezen. Zelfs indien de energieleveranciers winst maken op hun binnenlandse verkoop, neemt dit niet weg dat de prijzen door de overheid worden vastgesteld en in geen verhouding staan tot de prijzen die elders worden aangerekend, zodat deze prijzen redelijkerwijze niet als betrouwbaar kunnen worden beschouwd.

(50) Beide bedrijven voerden aan dat de grondstofprijzen correct in hun boekhouding waren opgenomen. Deze bewering werd niet aanvaard: de Commissie had weliswaar gecontroleerd dat de voor gas en elektriciteit in de boekhouding opgenomen prijzen inderdaad waren betaald, maar dit deed niet af van het feit dat deze prijzen niet in overeenstemming waren met de marktwaarde.

(51) De twee producenten/exporteurs voerden voorts aan dat de Commissie in dit geval een antisubsidieprocedure had moeten inleiden overeenkomstig artikel 7, lid 10, van Verordening (EG) nr. 3284/94 van de Raad. De Commissie wees deze claim af omdat situaties die het gevolg zijn van subsidies in het kader van een antidumpingonderzoek mogen worden onderzocht. Zoals blijkt uit de laatste zin van artikel 14, lid 1, van de basisverordening kan dumping als gevolg van subsidiëring aan de orde worden gesteld.

(52) De twee producenten/exporteurs voerden ook aan dat de Commissie bij de voorlopige aanwijzing van het vergelijkbare land met hen geen overleg had gepleegd over een mogelijk gebruik van de Hongaarse energieprijzen ter correctie van hun energiekosten. De Commissie heeft dit argument afgewezen omdat hun bedrijven als marktgericht bedrijf werden behandeld, zodat Hongarije in hun geval niet als vergelijkbaar land voor het vaststellen van de normale waarde was gebruikt. De Hongaarse energieprijzen waren uitsluitend gebruikt omdat de Russische energieprijzen niet gebruikt konden worden.

(53) De twee producenten/exporteurs voerden voorts aan dat indien de Hongaarse gasprijzen voor de correctie van de Russische prijzen werden gebruikt in ieder geval rekening moest worden gehouden met het verschil in vervoerkosten. Deze claim werd aanvaard, maar omdat dit verschil niet kon worden gekwantificeerd, heeft de Commissie de correctie zelf berekend. Ook werd aangevoerd dat de gasprijs verlaagd moest worden met het bedrag van het verschil tussen de heffing op de exportprijs en de heffing op de binnenlandse prijs. Deze claim werd aanvaard, omdat dit verschil kon worden aangetoond.

(54) Tenslotte maakte een onderneming bezwaar tegen de methode waarmee de fabricagekosten in verband met de kosten van herwonnen grondstoffen waren gecorrigeerd. Deze claim werd afgewezen omdat de methode die de onderneming voorstelde niet geverifieerd kon worden. Een met bewijsmateriaal gesteund verzoek betreffende een correctie voor elektriciteitskosten werd daarentegen wel aanvaard.

(55) Voor een onderneming bleek iedere kwaliteit waarvan de binnenlandse verkoop representatief was in het kader van normale handelstransacties te zijn verkocht, zelfs na correctie van de fabricagekosten, zodat deze verkoop voor de berekening van de normale waarde in aanmerking kon worden genomen. Voor twee kwaliteiten waarvan de binnenlandse verkoop niet representatief was, werd de normale waarde berekend op basis van de (gecorrigeerde) fabricagekosten van iedere kwaliteit, waaraan de gemiddelde VAA-kosten en de (gecorrigeerde) winst van de onderneming bij verkoop van het betrokken product op de binnenlandse markt werd toegevoegd overeenkomstig artikel 2, lid 6, van de basisverordening.

(56) Voor de andere onderneming was de binnenlandse verkoop slechts representatief voor één kwaliteit. Van deze kwaliteit werd evenwel minder dan 10% van de totale verkoop op de binnenlandse markt met winst verkocht. Derhalve werd de normale waarde voor alle kwaliteiten berekend op basis van de (gecorrigeerde) fabricagekosten van elke kwaliteit waaraan een redelijk bedrag voor VAA-kosten en winst werd toegevoegd dat overeenstemde met de gemiddelde VAA-kosten en winst bij verkoop van het betrokken product in het kader van normale handelstransacties op de binnenlandse markt overeenkomstig artikel 2, lid 6, van de basisverordening.

3.2.6.2. Exportprijs

(57) De producent die een individuele behandeling had verkregen voerde het betrokken product naar de Gemeenschap uit via twee gelieerde handelaren in Rusland, waarvan er één evenwel in Cyprus is geregistreerd, en via een onafhankelijke handelaar in Bulgarije die geen medewerking verleende.

(58) Een van de producenten/exporteurs die als marktgericht bedrijf wordt beschouwd exporteerde het betrokken product rechtstreeks naar een onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap of onrechtstreeks via onafhankelijke handelaren in Polen en Hongarije. De andere onderneming die als marktgericht bedrijf werd beschouwd exporteerde het betrokken product uitsluitend via in Zwitserland en Hongarije gevestigde onafhankelijke afnemers naar de Gemeenschap.

(59) Voor de drie ondernemingen werd de exportprijs vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening, namelijk aan de hand van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen door de eerste onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap of door de onafhankelijke handelaren in de bovenvermelde landen. Aan de hand van de gegevens die deze onafhankelijke handelaren hebben verstrekt werd vastgesteld welke hoeveelheden de twee Russische producenten/exporteurs naar de Gemeenschap hebben uitgevoerd.

3.2.6.3. Vergelijking

(60) De normale waarde en de exportprijzen werden in het stadium af fabriek vergeleken. Om een billijke vergelijking te kunnen maken tussen de normale waarde en de exportprijs werden correcties toegepast om rekening te houden met verschillen die van invloed waren op de vergelijkbaarheid van de prijzen overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de basisverordening. De gevraagde correcties werden toegestaan in alle gevallen waarin zij redelijk en goed omschreven waren en met bewijsmateriaal gestaafd. Bijgevolg werden correcties toegepast voor verschillen in de kosten voor vervoer, verzekering, laden, lossen, op- en overslag en aanverwante kosten, verpakking en krediet, indien van toepassing en controleerbaar.

3.2.6.4. Dumpingmarge

(61) De dumpingmarge werd vastgesteld door vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde met de gewogen gemiddelde exportprijzen overeenkomstig artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening.

(62) Bij de vergelijking bleek dat het betrokken product met dumping in de Gemeenschap was ingevoerd, waarbij de dumpingmarge gelijk was aan het verschil tussen de normale waarde en de exportprijs. De dumpingmarge werd vervolgens uitgedrukt in procenten van de cif-invoerprijs, grens Gemeenschap. In sommige gevallen moest de cif-invoerprijs, grens Gemeenschap, worden vastgesteld aan de hand van de gegevens die de medewerkende onafhankelijke handelaren in Zwitserland, Polen en Hongarije hadden verstrekt. De aldus verkregen dumpingmarges waren als volgt:

a) Ondernemingen die als marktgericht bedrijf werden beschouwd:

- Omsky Zavod Technicheskogo Ugleroda OJSC: 20,5%

- Jaroslavsky Technichesky Uglerod OJSC: 54,8%

b) Onderneming die een individuele behandeling heeft verkregen

- Tuimasytechuglerod OJSC: 35%

(63) Omdat de omvang van de uitvoer door de medewerkende Russische producenten/exporteurs 85% bedroeg van de door Eurostat voor het onderzoektijdvak geregistreerde invoer, wordt geoordeeld dat het niveau van medewerking voldoende hoog was, dat wil zeggen dat bijna alle producenten/exporteurs aan het onderzoek hebben medegewerkt. De residuele dumpingmarge voor Rusland is derhalve gelijk aan de hoogste marge die voor een medewerkende producent werd vastgesteld, namelijk 54,8%.

4. SCHADE

4.1. Definitie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(64) De drie klagende EG-producenten hebben de vragenlijst van de Commissie beantwoord en hebben volle medewerking verleend aan het onderzoek. In het onderzoektijdvak waren zij goed voor meer dan 75% van de productie van het betrokken product in de Gemeenschap.

(65) De vierde EG-producent, Deutsche Gasrusswerke GmbH & Co. (DGW) behoorde niet tot de ondernemingen namens welke de klacht was ingediend. Hij steunde de klacht niet, had er evenmin bezwaar tegen, maar heeft wel medewerking verleend aan het onderzoek. Deze onderneming is goed voor de rest van de productie in de Gemeenschap en deze onderneming wordt is voor 50% in handen van één klagende EG-producent, en voor de andere 50% van bedrijven die het betrokken product verwerken, namelijk fabrikanten van rubberproducten. Geoordeeld werd dat DGW door zijn bijzondere positie beschermd is tegen concurrentie met andere EG-producenten en met importeurs op de vrije markt van carbonblack. Bovendien heeft DGW banden - in de zin van artikel 4, lid 1, van de basisverordening - met verwerkende bedrijven die het betrokken product ook invoeren uit de betrokken landen. Om deze redenen kan de productie van deze onderneming niet als productie van de betrokken EG-producent worden beschouwd.

(66) Gezien het bovenstaande worden de drie klagende EG-producenten geacht de bedrijfstak van de Gemeenschap te zijn in de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening.

4.2. Verbruik in de Gemeenschap

(67) Het verbruik in de Gemeenschap werd vastgesteld aan de hand van de omvang van de verkoop door de bedrijfstak van de Gemeenschap op de EG-markt, de "verkoop" van de andere EG-producent in de Gemeenschap, de door de Egyptische medewerkende producent/exporteur verstrekte gegevens en de gegevens van Eurostat over de invoer uit Rusland en de andere landen. Deze gegevens werden zo nodig gecorrigeerd.

(68) Het aldus berekende verbruik in de Gemeenschap steeg van 1997 tot en met het onderzoektijdvak met 6%.

(69) Het verbruik van het betrokken product in de Gemeenschap steeg sterk van 1997 op 1998 en bleef vervolgens betrekkelijk stabiel tot 2000, waarna het in het onderzoektijdvak met 2% daalde. De sterke stijging van de invoer in 1998 was het gevolg van het gunstige economische klimaat in dat jaar in het algemeen en in de auto- en bandenindustrie in het bijzonder. De verschillende ondernemingen in de Gemeenschap hebben in 1998 op verschillende wijze van deze ontwikkeling geprofiteerd. De verkoop van de bedrijfstak van de Gemeenschap steeg met 4%; de "verkoop" van de vierde EG-producent steeg met 5%; de invoer uit Egypte en Rusland met 59% en de invoer uit andere landen met 33%.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.3. Invoer uit de betrokken landen

4.3.1. Cumulatieve beoordeling van de gevolgen van de betrokken invoer

(70) De Commissie heeft aan de hand van de criteria in artikel 3, lid 4, van de basisverordening onderzocht of de invoer uit de betrokken landen cumulatief beoordeeld moest worden.

(71) Daar de dumpingmarge voor beide betrokken landen meer dan minimaal was en de omvang van de invoer uit beide landen niet te verwaarlozen werd een cumulatieve beoordeling passend geacht, gezien de concurrentie tussen de producten uit beide betrokken landen en het EG-product. Dat de concurrentievoorwaarden vergelijkbaar waren bleek uit het feit dat het product uit beide betrokken landen en het EG-product soortgelijke producten waren die met gebruikmaking van dezelfde handelskanalen werden verkocht. Bovendien waren grote hoeveelheden ingevoerd die met een aanzienlijk marktaandeel overeenstemden dat van 1997 tot en met het onderzoektijdvak steeg en geschiedde deze invoer tegen prijzen die de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap sterk onderboden.

(72) Derhalve werd geconcludeerd dat de invoer uit de twee betrokken landen cumulatief moest worden beoordeeld.

4.3.2. Omvang van de invoer en marktaandeel

(73) De invoer van het betrokken product uit de betrokken landen steeg van 23.000 ton in 1997 tot 98.000 ton in het onderzoektijdvak, dus met 332%. Het hiermee overeenstemmende marktaandeel steeg van 2,1% in 1997 tot 8,7% in het onderzoektijdvak, dus met 6,6 procentpunten of 300%

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

(74) De Egyptische exporteur/producent en andere partijen voerden aan dat de invoer uit Egypte samen met de invoer uit Thailand onderzocht moest worden. Hij voerde aan dat als gevolg van een commercieel besluit van de Indiase onderneming die de moedermaatschappij was van zowel de Egyptische exporteur/producent als een Thaise producent van carbonblack, om voor West-Europa bestemde zendingen van dit product tussen de Egyptische exporteur/producent en de Thaise onderneming te herverdelen de invoer uit Egypte eenvoudigweg in de plaats was gekomen van die uit Thailand.

(75) De geldigheid van dit argument bleek niet uit de feiten. De ontwikkeling van de invoer uit Thailand en Egypte van 1997 tot en met het onderzoektijdvak tezamen genomen is vergelijkbaar met de ontwikkeling van de invoer uit Egypte alleen. Indien de argumentatie van bovenvermelde partijen werd gevolgd, zou dit geen sterk afwijkende ontwikkeling van de invoer te zien geven.

4.3.3. Prijzen

4.3.3.1. Prijsontwikkeling

(76) De gewogen gemiddelde prijs van het betrokken product uit de betrokken landen steeg in de beoordelingsperiode met 17%, namelijk van EUR 441/ton in 1997 tot EUR 516/ton in het onderzoektijdvak. De prijzen van het betrokken product houden gelijke tred met de olieprijzen (zie overweging (88)) en volgden in het algemeen de trend op de EG-markt als geheel. 1998 vormde een uitzondering (zie overweging (69)). In dat jaar waren de olieprijzen laag en dalende, terwijl de prijzen van het betrokken product uit de betrokken landen stegen en de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap en de andere derde landen daalden (zie overweging (105)). De prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap waren in de gehele beoordelingsperiode evenwel hoger dan de prijzen van de producenten/exporteurs in de betrokken exportlanden.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.3.3.2. Onderbieding

(77) De Commissie onderzocht of de betrokken exporteurs/producenten de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak hadden onderboden. Te dien einde werden de cif-prijzen van de exporteurs/producenten gecorrigeerd voor de kosten na invoer en in hetzelfde handelsstadium vergeleken met de prijzen af fabriek van de EG-producenten. Alle prijzen werden na aftrek van kortingen vergeleken.

(78) De aldus vastgestelde onderbiedingsmarges waren 4% à 8% van de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap voor de Egyptische producent en 17,2% à 31,2% voor de Russische producenten.

(79) Deze prijsonderbiedingsmarges geven de gevolgen van de invoer met dumping voor de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet volledig weer omdat bleek dat niet alleen de prijzen onder druk stonden (prijsdepressie), maar dat ook kostenstijgingen niet konden worden doorberekend (prijssuppressie). Dit blijkt uit de lage winst die de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak heeft gemaakt (zie overweging 90), die veel lager is dan de winstmarge die de bedrijfstak van de Gemeenschap in afwezigheid van invoer met dumping had kunnen maken.

4.4. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(80) Het onderzoek naar schade had uitsluitend betrekking op de drie klagende EG-producenten. De productie van de vierde EG-producent (DGW) kan niet als productie van de bedrijfstak van de Gemeenschap worden beschouwd, zoals hierboven werd uiteengezet, zodat de situatie van deze producent niet in aanmerking werd genomen bij de beoordeling van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap had geleden.

4.4.1. Productie

(81) De productie van de bedrijfstak van de Gemeenschap is van 1997 tot in het onderzoektijdvak betrekkelijk stabiel gebleven. Na een stijging met ongeveer 6% van 1997 op 1998, namelijk van ongeveer 925.000 ton tot ongeveer 983.000 ton, daalde de productie geleidelijk tot in het onderzoektijdvak, toen het niveau van 1997 weer werd bereikt. De stijging in 1998 was te danken aan het gunstige economische klimaat dat ook tot een hoge bezettingsgraad leidde (zie overweging (82)).

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.4.2. Capaciteit

(82) De totale productiecapaciteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap voor uitsluitend het betrokken product daalde in de beoordelingsperiode met 2%. Na een aanvankelijke geleidelijke stijging werd in 2000 een piek bereikt; vervolgens daalde de capaciteit in het onderzoektijdvak met 7%. Deze daling was het gevolg van de sluiting van een fabriek van een EG-producent in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk als gevolg van de slechte vooruitzichten wat de vraag betrof en de slechte winstgevendheid. Deze sluitingen leidden tot een aanzienlijk verlies aan arbeidsplaatsen.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.4.3. Bezettingsgraad

(83) De bezettingsgraad kende een vrij grillig verloop. De bezettingsgraad bedroeg 85% in 1997, bereikte een piek van 90% in 1998 dankzij de sterke vraag, daalde vervolgens tot 84% in 1999 en 2000 en steeg dan opnieuw tot 87% in het onderzoektijdvak. Deze stijging van de bezettingsgraad is gekoppeld aan de hierboven vermelde capaciteitsverlaging. Gezien de aard van deze bedrijfstak, die kapitaalintensief is, is het van groot belang een hoge bezettingsgraad te handhaven.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.4.4. Omvang van de verkoop in de Gemeenschap

(84) Ondanks een stijgende vraag daalde de omvang van de verkoop door de bedrijfstak van de Gemeenschap van 1997 tot in het onderzoektijdvak met 2,7%, namelijk van ongeveer 855.000 ton tot ongeveer 832.000 ton. De verkoop steeg in 1998 met 4% ten opzichte van 1997 (zie overweging (69)); van 1999 op 2000 bleef hij betrekkelijk stabiel en daalde vervolgens in het onderzoektijdvak. Dit staat in contrast met de ontwikkeling van de invoer die in overweging (73) is beschreven.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.4.5. Voorraden

(85) Voorraden zijn in dit geval niet bijzonder relevant voor de schadebeoordeling omdat deze bedrijfstak op basis van contracten met de grootste afnemers werkt omdat voorspelbaarheid voor beide partijen van groot belang is. Contracten kunnen voor een kwartaal, of voor een jaar of meer jaren worden gesloten. Voorraden, die ongeveer 7% uitmaken van de omvang van de verkoop in de Gemeenschap, bestaan hoofdzakelijk uit producten die op bestelling werden vervaardigd, maar nog niet werden verzonden. Volledigheidshalve is de ontwikkeling van de voorraden toch onderzocht. De voorraden daalden van ongeveer 62.000 ton in 1997 tot ongeveer 48.000 ton in het onderzoektijdvak, ofwel met ongeveer 6%. Van 1997 op 1998 stegen de voorraden eerst met 2% waarna ze voortdurend daalden om uiteindelijk in het onderzoektijdvak weer enigszins te stijgen.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.4.6. Marktaandeel

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

(86) De bedrijfstak van de Gemeenschap verloor 6,9 procentpunten marktaandeel van 1997 tot in het onderzoektijdvak, namelijk van 80,5% tot 73,6%. In dezelfde periode steeg het marktaandeel van het betrokken product uit de betrokken landen met 6,6 procentpunten (van 2,1% in 1997 tot 8,7% in het onderzoektijdvak). De vierde EG-producent verloor 0,3 procentpunten, terwijl het marktaandeel van het betrokken product uit andere derde landen dan de betrokken landen met 0,6 procentpunten steeg.

4.4.7. Verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(87) De gemiddelde verkoopprijs per eenheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap steeg over de gehele beoordelingsperiode met 11%. Hij daalde met 7% van 1997 op 1999, namelijk van 528 EUR/ton tot 492 EUR/ton. Vervolgens steeg hij met 12% in 2000 en nogmaals met 6% in het onderzoektijdvak.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

(88) Bij deze evolutie van de verkoopprijzen moet rekening worden gehouden met het feit dat de prijs van het betrokken product sterk afhankelijk is van de olieprijs die in het onderzoektijdvak 45% van de totale productiekosten bedroeg (in 1997 was dat 32%). De belangrijkste grondstof die bij de productie van het betrokken product wordt gebruikt is ruwe stookolie. De prijs van de olie steeg zeer sterk in 1999 en 2000 (op maandbasis werd meer dan een verdrievoudiging vastgesteld), hetgeen van rechtstreekse invloed was op de productiekosten en bijgevolg op de verkoopprijzen vanaf 1999. De prijzen konden evenwel niet voldoende worden verhoogd om de gestegen kosten te dekken. Er wordt ook op gewezen dat de prijsontwikkeling, met uitzondering van het jaar 1998, gelijke tred hield met de prijsontwikkeling van het betrokken product uit de betrokken landen.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

(89)

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

In dit verband is de Commissie ook nagegaan waarom, in tegenstelling tot de ontwikkelingen in het verleden, de productiekosten per eenheid in het onderzoektijdvak enigszins stegen, terwijl de oliekosten marginaal daalden (zie grafiek). In de eerste plaats ligt er een periode van ongeveer twee maanden tussen het tijdstip waarop de olie wordt aangekocht en het tijdstip waarop ze wordt verbruikt. Ten tweede ontwikkelden sommige andere kosten zich anders dan de oliekosten. Dit geldt met name voor aardgas dat de evolutie van de olieprijzen met zes maanden vertraging volgt. Gas maakte in het onderzoektijdvak ongeveer 8% uit van de totale productiekosten.

4.4.8. Winstgevendheid en opbrengst van investeringen

(90) De winstgevendheid, in procenten van de nettoverkoop, daalde van 1997 tot in het onderzoektijdvak met meer dan 9 procentpunten. De winstmarge van de bedrijfstak van de Gemeenschap bedroeg 9,7% in 1997, 16% in 1998 en 10% in 1999, maar in 2000 en het onderzoektijdvak volgde een sterke daling met winst/verliespercentages van respectievelijk -1,7% en 0,4%. De in punt 4.4.7. vermelde prijsstijging van 1999 op 2000 was eigenlijk niet toereikend om de nog grotere stijging van de kosten te absorberen die door de stijging van de olieprijzen op gang was gebracht. De marginale verbetering van de winst in het onderzoektijdvak in vergelijking met 2000 was te danken aan inspanningen om de kosten te beperken, zoals de sluiting van twee fabrieken, en aan een beperkte prijsstijging in het onderzoektijdvak. Deze prijsstijging ging evenwel ten koste van het marktaandeel dat nogmaals met 0,7 procentpunten daalde.

(91) De opbrengst van investeringen volgde in de beoordelingsperiode grotendeels de winstgevendheidscurve. Deze daalde van 21% in 1997, 33% in 1998 tot respectievelijk -3% en 1% in 2000 en het onderzoektijdvak.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.4.9. Kasstroom

(92) In overeenstemming met de meeste andere indicatoren was er in 1998 een stijging ten opzichte van 1997. Vervolgens daalde de kasstroom die door de verkoop van het betrokken product werd gegenereerd van EUR 112 miljoen in 1998 tot EUR 20 miljoen in 2000 en herstelde deze vervolgens enigszins, namelijk tot 31 miljoen in het onderzoektijdvak.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.4.10. Vermogen om kapitaal aan te trekken

(93) Geen enkele onderneming heeft moeilijkheden gemeld om kapitaal aan te trekken. In dat verband mag niet uit het oog worden verloren dat de drie klagende EG-producenten deel uitmaken van grote groepen; twee bedrijven maken deel uit van multinationals die zeer kredietwaardig worden geacht. De afzonderlijke ondernemingen van deze groepen moeten evenwel aantonen dat ze een redelijke winst kunnen boeken om verdere investeringen te rechtvaardigen. Bijgevolg zou de situatie zich kunnen wijzigen indien de kasstroom verder daalt.

4.4.11. Werkgelegenheid en lonen

(94) Het aantal werknemers dat rechtstreeks of onrechtstreeks bij de productie van het betrokken product was betrokken daalde in de beoordelingsperiode met 13%. Het aantal arbeidsplaatsen daalde van 1.903 in 1997 tot 1.656 in het onderzoektijdvak.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(95) In het algemeen hield de loonsom gelijke tred met het aantal werknemers. De gemiddelde loonkosten per werknemer stegen in de beoordelingsperiode geleidelijk, behalve in het onderzoektijdvak, toen ten opzichte van 2000 een daling werd waargenomen. Over de gehele beoordelingsperiode bedroeg de stijging 11%. Dit cijfer is hoger dan de stijging van de consumptieprijzen in de Gemeenschap in dezelfde periode (7%), maar is geringer dan de stijging van het gemiddelde nominale loon per werknemer (12%) die in dezelfde periode in de Gemeenschap werd waargenomen (alle sectoren).

4.4.12. Productiviteit

(96) De productiviteit steeg in de beoordelingsperiode aanzienlijk, namelijk van 486 ton/werknemer in 1997 tot 559 ton/werknemer in het onderzoektijdvak. Dit komt neer op een stijging met 15% over de gehele beoordelingsperiode, hetgeen de inspanningen op het gebied van de rationalisering weerspiegelt.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.4.13. Investeringen

(97) De investeringen waren in de beoordelingsperiode betrekkelijk stabiel en stegen tot ongeveer EUR 59 miljoen in het onderzoektijdvak. Deze investeringen bestonden hoofdzakelijk uit de vervanging of verbetering van de bestaande uitrusting.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.4.14. Groei

(98) Hoewel het verbruik in de Gemeenschap van 1997 tot in het onderzoektijdvak met 7% steeg, daalde de omvang van de verkoop door de bedrijfstak van de Gemeenschap met 2,7% en zijn marktaandeel met 7 procentpunten. De bedrijfstak van de Gemeenschap kon derhalve niet van de groeiende markt profiteren. Terzelfdertijd steeg de omvang van de invoer uit de betrokken landen met 332% en namen zij het marktaandeel over (van 2,1% tot 8,7%) van dat de bedrijfstak van de Gemeenschap had verloren.

4.4.15. Omvang van de dumpingmarge

(99) Gezien de omvang van de invoer uit de betrokken landen, de prijzen van de ingevoerde producten en de hoogte van de dumpingmarges kunnen de gevolgen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap niet als te verwaarlozen worden beschouwd.

4.4.16. Conclusie van de analyse van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(100) De situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap bleek in de beoordelingsperiode achteruit te zijn gegaan. Van 1997 tot en met het onderzoektijdvak wezen de meeste schade-indicatoren op negatieve ontwikkelingen. De indicatoren marktaandeel, omvang van de verkoop, winstgevendheid, opbrengst van investeringen, kasstroom en werkgelegenheid, gaven een daling te zien. Het minieme winstherstel in het onderzoektijdvak was ontoereikend om deze ontwikkeling te keren (zie overweging 90). Andere indicatoren zoals productie, productiecapaciteit, capaciteitsbezetting en investeringen zijn in de beoordelingsperiode betrekkelijk stabiel gebleven, terwijl de verkoopprijzen stegen (zie overweging 88). De forse stijging van de productiviteit van 1997 tot in het onderzoektijdvak en de daling van het aantal werknemers zijn een indicatie van de inspanningen die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleverd om concurrerend te blijven op prijzen. Deze positieve ontwikkelingen konden de zwakkere positie van de bedrijfstak van de Gemeenschap op de markt niet goedmaken, zoals hierboven beschreven. De bedrijfstak van de Gemeenschap poogde zijn verliezen te beperken door de verkoopprijzen te verhogen (ook de prijzen van carbonblack uit de betrokken exportlanden stegen), maar kon de gestegen kosten niet doorberekenen en de stijging van de verkoopprijzen was bijgevolg ontoereikend.

(101) Daar de indicatoren marktaandeel, omvang van de verkoop, winstgevendheid, opbrengst van investeringen, kasstroom en werkgelegenheid een daling vertoonden en de stijging van de verkoopprijzen ontoereikend was, wordt geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden.

5. OORZAKELIJK VERBAND

5.1. Inleiding

(102) Overeenkomstig artikel 3, leden 6 en 7, van de basisverordening werd nagegaan of de bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer met dumping uit Egypte en Rusland zodanige schade heeft geleden dat deze aanmerkelijk kan worden genoemd. Andere bekende factoren dan invoer met dumping waardoor de bedrijfstak van de Gemeenschap ook schade kon hebben geleden werden eveneens onderzocht om er zeker van te zijn dat door deze andere factoren veroorzaakte schade niet zodanig is dat daardoor het oorzakelijk verband wordt verbroken tussen de invoer met dumping uit Egypte en Rusland en de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

5.2. Gevolgen van de invoer met dumping

5.2.1. Omvang van de invoer met dumping

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

(103) De invoer uit de betrokken landen steeg in de beoordelingsperiode voortdurend, zowel in hoeveelheden, namelijk met 332%, als in marktaandeel, namelijk van 2,1% tot 8,7% ofwel met 6,6 procentpunten. Tegelijkertijd daalde de omvang van de verkoop door de bedrijfstak van de Gemeenschap met ongeveer 3% en verloor deze bedrijfstak een marktaandeel dat overeenstemde met de groei van het marktaandeel van de betrokken exportlanden (namelijk met ongeveer 7 procentpunten).

(104) In dit verband heeft de Commissie bijzondere aandacht besteed aan het feit dat het betrokken product uit de betrokken exportlanden een betrekkelijk klein marktaandeel had, namelijk 8,7%, in tegenstelling tot het betrokken product van de bedrijfstak van de Gemeenschap die in het onderzoektijdvak goed was voor een marktaandeel van 73,6%. De invoer door de bedrijfstak van de Gemeenschap van carbonblack uit de fabrieken die hij in derde landen bezit, wordt behandeld in overweging 116. Ten eerste is het marktaandeel van elk betrokken exportland afzonderlijk niet alleen meer dan minimaal (d.w.z. meer dan 1% van het verbruik in de EU), maar zelfs aanzienlijk. Ten tweede is het betrokken product een genormaliseerd product dat op een transparante markt wordt verkocht. Hierdoor kunnen zelfs betrekkelijk kleine hoeveelheden die tegen lage prijzen worden aangeboden onmiddellijk een sterke invloed op de prijzen hebben. Zodra verwerkende bedrijven, zoals bandenfabrikanten, een bepaalde kwaliteit carbonblack van een bepaalde producent hebben gehomologeerd, wordt het materiaal geacht dezelfde basiskwaliteit en fysieke basiskenmerken te hebben, ongeacht de oorsprong. De enige relevante variabele voor de verwerkende bedrijven wordt dan de prijs.

5.2.2. Prijzen

(105) Hoewel de prijzen van de met dumping ingevoerde producten van 1997 tot in het onderzoektijdvak meer (17%) stegen dan die van de bedrijfstak van de Gemeenschap (11%), onderboden zij de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak nog steeds aanzienlijk (met 12%), waardoor zij dus het doorberekenen van kostenstijgingen ernstig verhinderden. Dit blijkt uit het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak slechts de kosten kon dekken, terwijl hij, in afwezigheid van dumping, een hoger rendement had kunnen behalen.

(106) In 1997 werden nog slechts betrekkelijk kleine hoeveelheden carbonblack uit de betrokken exportlanden ingevoerd. Door de zeer lage prijzen van dit product, kon het marktaandeel verwerven. Zodra hun product een plaats had veroverd op de EG-markt konden de Egyptische en Russische exporteurs de prijzen en marges verhogen en toch de prijzen van de bedrijfstak blijven onderbieden.

(107) Voorts wordt opgemerkt dat de productiekosten van de exporteurs in de betrokken exportlanden, en van de EG-producenten, sterk afhankelijk zijn van de olieprijzen.

5.2.3. Vergelijkbare prijsstijgingen van carbonblack in de Gemeenschap en de VS

(108) Een belanghebbende voerde aan dat indien de invoer uit Egypte en Rusland zulke ongunstige gevolgen had voor de bedrijfstak van de Gemeenschap, de bedrijfstak van de Gemeenschap logischerwijze andere prijsstijgingen had toegepast op de Amerikaanse en de EG-markt. Volgens hem zou de bedrijfstak van de Gemeenschap in de VS en in de Gemeenschap zijn prijzen evenwel op dezelfde manier hebben verhoogd. Dit zou de bewering ontkrachten dat kostenstijgingen in de Gemeenschap niet konden worden doorberekend vanwege de aanwezigheid van carbonblack uit Egypte en Rusland. De belanghebbende heeft bewijsmateriaal voorgelegd om deze bewering te staven.

(109) De Commissie heeft deze kwestie onderzocht en de bedrijfstak van de Gemeenschap in de gelegenheid gesteld om te reageren. Het voorgelegde bewijsmateriaal inzake de prijzen bleek evenwel geen betrekking te hebben op het onderzoektijdvak, maar uitsluitend op de periode 1999/2000. Bovendien bleek dit bewijsmateriaal geen betrekking te hebben op een volledige reeks prijsontwikkelingen, maar was het, zoals de betrokkene zelf beweerde "een steekproef" van prijzen, soms van producten waarop deze procedure geen betrekking heeft. Het kon derhalve geen juist beeld geven van de prijsontwikkeling in deze periode. Ten tweede waren de prijsstijgingen in de Gemeenschap in euro gefactureerd, in de Verenigde Staten daarentegen in US-dollars. Van januari 1999 tot en met december 2000 devalueerde de euro ten opzichte van de US-dollar met 23%. Het is derhalve misleidend om prijsstijgingen voor een uit olie vervaardigd product te vergelijken zonder rekening te houden met wisselkoersschommelingen. De Commissie heeft de bedrijfstak van de Gemeenschap verzocht haar voor de periode 1997 - onderzoektijdvak prijsgegevens te verstrekken over het in de VS verkochte carbonblack die gekoppeld konden worden aan de gegevens over zijn verkoop in de Gemeenschap die het onderwerp zijn van onderhavige verordening. Na een correctie voor wisselkoersschommelingen bleek de prijs in de VS in de periode 1997 - onderzoektijdvak met 31% te zijn gestegen, terwijl de prijs in de Gemeenschap in die periode met 11% is gestegen (zie overweging 87).

5.3. Gevolgen van andere factoren

5.3.1. Invoer uit andere derde landen

(110) De invoer uit andere derde landen steeg over de gehele beoordelingsperiode met ongeveer 18%, namelijk van ongeveer 79.600 ton in 1997 tot 91.600 ton in het onderzoektijdvak. Het marktaandeel van deze landen bleef in die periode ongeveer stabiel: het evolueerde namelijk van 7,5% in 1997 tot 8,1% in het onderzoektijdvak. Uit de Eurostat-gegevens bleek dat de gemiddelde prijzen bij invoer uit derde landen aanzienlijk hoger waren dan de prijzen uit de betrokken exportlanden en de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap. De prijzen waren EUR 791/ton in 1997 en stegen van 1997 tot in het onderzoektijdvak met 29%, namelijk tot EUR 1.017/ton. Het marktaandeel van elk ander derde land afzonderlijk, met uitzondering van Hongarije, was in het onderzoektijdvak minimaal, dat wil zeggen het was steeds minder dan 1% van het verbruik in de Gemeenschap.

(111) Het marktaandeel van carbonblack uit Hongarije steeg in het onderzoektijdvak tot 2,2% van het verbruik in de Gemeenschap; dit was een lichte daling ten opzichte van 1997, toen het marktaandeel 2,5% bedroeg. De omvang van de invoer uit Hongarije daalde in de beoordelingsperiode met 7%, namelijk van 26.600 ton in 1997 tot 24.550 ton in het onderzoektijdvak. De gemiddelde prijzen voor carbonblack uit Hongarije stegen met 21%, namelijk van EUR 523/ton in 1997 tot EUR 633/ton in het onderzoektijdvak. Ter vergelijking: de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap bedroegen in het onderzoektijdvak EUR 588/ton.

(112) Gezien de geringe omvang van de invoer uit elk afzonderlijk land, met uitzondering van Hongarije, het betrekkelijk constante marktaandeel en het feit dat de gemiddelde prijs van carbonblack uit die landen sneller steeg en beduidend hoger was dan de prijs van carbonblack uit beide betrokken exportlanden en van de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt geconcludeerd dat de invoer uit de andere derde landen niet mede de oorzaak is geweest van de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden. Ten aanzien van Hongarije komt de Commissie tot dezelfde conclusie, gezien de steeds geringere omvang van de invoer uit dit land en het steeds kleinere marktaandeel van dit land, terwijl de prijzen van carbonblack uit dit land gemiddeld hoger waren dan de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

5.3.2. Stijging van de grondstofprijzen

(113) Enkele belanghebbenden voerden aan dat de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap had geleden, veroorzaakt was door de stijging van de grondstofprijzen en niet door de invoer met dumping.

(114) De prijzen van de grondstoffen, dat wil zeggen olie en gas, bleken in 1999 en 2000 sterk te zijn stegen. Zoals in overweging 88 vermeld, maakten olie en gas in 2000 en in het onderzoektijdvak meer dan 50% uit van de totale productiekosten van de bedrijfstak van de Gemeenschap. De productiekosten waren dus sterk beïnvloed door de prijsontwikkeling van olie en gas in 1999 en 2000. Door de druk die carbonblack uit de betrokken exportlanden op de prijzen uitoefende, was de bedrijfstak van de Gemeenschap evenwel niet in staat zijn verkoopprijzen tot een redelijk winstgevend niveau te verhogen. Eerdere stijgingen van de olieprijzen hebben niet tot vergelijkbare schade geleid, maar konden aan de klanten worden doorberekend. Dit argument wordt derhalve afgewezen.

5.3.3. Invoer uit andere derde landen door de bedrijfstak van de Gemeenschap

(115) Sommige belanghebbenden voerden aan dat de bedrijfstak van de Gemeenschap zichzelf schade had toegebracht door zelf carbonblack uit andere derde landen in te voeren en in de Gemeenschap door te verkopen. Deze andere derde landen waren hoofdzakelijk Hongarije, Polen, Tsjechië, de VS en Brazilië, waar de bedrijfstak van de Gemeenschap fabrieken heeft.

(116) Bij het onderzoek bleek dat een EG-producent in het onderzoektijdvak carbonblack uit Hongarije en Brazilie en een andere EG-producent carbonblack uit Tsjechië en de VS heeft ingevoerd. De derde EG-producent heeft, in tegenstelling tot hetgeen werd beweerd, geen carbonblack uit Polen of enig ander derde land ingevoerd. De EG-producenten voerden het betrokken product hoofdzakelijk in om het assortiment dat zij hun afnemers aanbieden aan te vullen.

(117) Alleen uit Hongarije (zie overweging 111) worden beduidende hoeveelheden ingevoerd (2,2% marktaandeel in het onderzoektijdvak). Zoals in overweging 111 reeds werd vermeld, waren de prijzen van carbonblack uit Hongarije in het onderzoektijdvak hoger dan die van de bedrijfstak van de Gemeenschap. Bijna de gehele invoer van carbonblack uit Hongarije die door Eurostat wordt opgegeven kan aan de desbetreffende EG-producent worden toegeschreven. De gehele invoer vanuit fabrieken die de EG-producenten in Tsjechië, de VS en Brazilië bezaten was, elk land afzonderlijk en tezamen genomen, minimaal. Gelet op, onder andere, de negatieve ontwikkeling van marktaandeel, omvang van de verkoop, werkgelegenheid en met name van de winstgevendheid, de opbrengst van investeringen en de kasstroom waren er geen aanwijzingen dat deze invoer mede de oorzaak was van de schade zoals in overweging 100 beschreven.

5.3.4. Vermeende inefficiëntie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(118) Sommige belanghebbenden voerden aan dat de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden het gevolg is van zijn inefficiëntie.

(119) Het werd niet betwist dat de bedrijfstak van de Gemeenschap vooraan staat op het gebied van onderzoek en ontwikkeling; hij vernieuwt het betrokken product voortdurend door nieuwe kwaliteiten carbonblack te ontwikkelen. De bedrijfstak van de Gemeenschap heeft consequent geïnvesteerd in rationalisering, kwaliteitsverbetering en aanpassing aan de strikte Europese milieunormen. Bovendien heeft de bedrijfstak van de Gemeenschap gerationaliseerd om de productiekosten te verlagen. Dit blijkt met name uit de daling van het aantal werknemers en uit de stijging van de productiviteit. Zelfs indien geen rekening wordt gehouden met het verlies aan arbeidsplaatsen als gevolg van de sluiting van twee fabrieken in 2000, is de werkgelegenheid met 201 arbeidsplaatsen gedaald, hetgeen neerkomt op een daling met 10% van 1997 tot in het onderzoektijdvak. Deze inspanningen om te rationaliseren komen tot uiting in de productiviteit per werknemer die in de beoordelingsperiode met 15% is gestegen, hetgeen in vergelijking met de productiviteitsstijging van de economie van de Gemeenschap in haar geheel op middellange termijn (1,5% per jaar) een gunstige ontwikkeling is. Dit argument wordt derhalve afgewezen.

5.3.5. Uitvoer van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(120) De uitvoer van de bedrijfstak van de Gemeenschap steeg van 65.000 ton in 1997 tot 70.000 ton in het onderzoektijdvak, dus met ongeveer 8%.; de sterkste stijging vond plaats in 2000. De uitvoer was in het onderzoektijdvak goed voor 7% van de totale verkoop van het betrokken product door de bedrijfstak van de Gemeenschap. De bedrijfstak van de Gemeenschap heeft dus bewezen concurrerend te zijn. Zijn exportprestaties kunnen derhalve niet mede de oorzaak zijn geweest van de schade die hij heeft geleden.

5.3.6. Marktpositie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(121) Ook werd onderzocht of de marktpositie van de bedrijfstak van de Gemeenschap - die goed is voor een marktaandeel van bijna 74% - van dien aard was dat hierdoor het oorzakelijk verband werd verbroken tussen de invoer met dumping en de aanmerkelijke schade.

(122) Uit het feit echter dat de prijsstijgingen van de bedrijfstak van de Gemeenschap overeenstemden met de algemene prijsstijgingen op de markt, dat de totale kosten en verkoopprijzen van carbonblack steeds voor een groot deel afhankelijk zijn van de olieprijzen en dat de prijsstijgingen onvoldoende waren om een redelijke winst te kunnen maken, bleek dat de bedrijfstak van de Gemeenschap de markt niet beheerste. Dit bleek vooral ook uit het feit dat deze bedrijfstak de sterke stijging van de olieprijzen niet volledig kon doorberekenen, hetgeen tot een situatie leidde waarbij geen winst werd gemaakt en slechts de kosten werden gedekt.

(123) Tenslotte wordt erop gewezen worden dat de belangrijkste afnemers van het betrokken product zelf zeer grote ondernemingen zijn. Deze belangrijke afnemers die grote hoeveelheden aankopen zouden druk op de prijzen kunnen uitoefenen (zie overweging 124), hetgeen uiteraard door de aanwezigheid van met dumping ingevoerde producten wordt vergemakkelijkt. Voor deze verwerkende bedrijven is er een feitelijke prijstransparantie. Als gevolg hiervan heeft de bedrijfstak van de Gemeenschap, ondanks zijn grote marktaandeel, niet de nodige macht om de prijzen te bepalen.

5.3.7. Rol van de andere EG-producent

(124) De invloed van de andere EG-producent op de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap werd eveneens onderzocht. De andere EG-producent bleek geen ongunstige invloed te hebben gehad op de situatie van deze bedrijfstak, omdat deze producent eigenlijk niet op de vrije markt concurreert (zie overweging 65) en zich in een neutrale positie bevindt tussen de bedrijfstak van de Gemeenschap en de verwerkende bedrijven die zijn eigenaren zijn.

5.3.8. Prijsdruk door de verwerkende bedrijven

(125) De verwerkende bedrijven kunnen druk op de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap hebben uitgeoefend. Tot 1999 kon de bedrijfstak van de Gemeenschap evenwel de nodige tegenkrachten bieden en winst boeken. Na 1999, toen de bedrijfstak van de Gemeenschap steeds meer met invoer met dumping uit de betrokken exportlanden te maken kreeg, werd het uiterst moeilijk om de hoge olieprijzen die vanaf dat jaar werden aangerekend aan de afnemers door te berekenen.

5.3.9. Conclusie inzake oorzakelijk verband

(126) Als conclusie wordt bevestigd dat de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden en die tot uiting is gekomen in een daling van marktaandeel, omvang van de verkoop, winstgevendheid, opbrengst van investeringen, kasstroom, werkgelegenheid en druk op de prijzen, door de invoer met dumping werd veroorzaakt. De invoer uit andere derde landen, de gestegen grondstofprijzen, de invoer door de bedrijfstak van de Gemeenschap zelf, de vermeende inefficiëntie van de bedrijfstak van de Gemeenschap, de sterke marktpositie, de rol van de andere EG-producent en de druk op de prijzen door de verwerkende bedrijven hadden nagenoeg geen invloed op de in de vorige zin beschreven ongunstige ontwikkeling van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(127) Gezien bovenstaande analyse, waarbij een duidelijk onderscheid werd gemaakt tussen de gevolgen van andere bekende factoren voor de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap en de schadelijke gevolgen van de invoer met dumping, wordt bevestigd dat deze andere factoren op zich het oorzakelijk verband niet hebben verbroken tussen de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden en de invoer met dumping.

6. SCHADEMARGE

(128) Gezien de conclusies inzake dumping, schade, oorzakelijk verband en (het hieronder beschreven) belang van de Gemeenschap moeten definitieve antidumpingmaatregelen worden genomen om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Gemeenschap door invoer met dumping nog meer schade lijdt. Om de hoogte van het recht te bepalen werd rekening gehouden met de dumpingmarges en het bedrag aan rechten dat nodig is om een einde te maken aan de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap lijdt.

(129) Om het recht vast te stellen dat nodig is om een einde te maken aan de door de dumping veroorzaakte schade werden schademarges berekend. De nodige prijsverhoging werd vastgesteld door middel van een vergelijking van de gewogen gemiddelde invoerprijs met de niet-schadeveroorzakende verkoopprijs van het betrokken product op de EG-markt.

(130) Deze niet-schadeveroorzakende prijs werd verkregen door de werkelijke, gecontroleerde verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap te nemen, deze tot het "break even"-niveau te corrigeren, en daaraan de winst toe te voegen die redelijkerwijze, in afwezigheid van schadeveroorzakende dumping, gemaakt had kunnen worden. De voor deze berekening gebruikte winstmarge was 7% van de omzet.

(131) De indiener van de klacht voerde aan dat een winstmarge van 13% op het geïnvesteerde kapitaal (ROCE = Return on Capital Employed) zou moeten worden toegepast. Dit rendement zou noodzakelijk zijn voor investeringen op lange termijn en om de aandeelhouders een passend rendement te bieden.

(132) Volgens het Gerecht van Eerste Aanleg is het de normale praktijk van de EG-instellingen de winstmarge te beperken tot de winstmarge die de bedrijfstak van de Gemeenschap onder normale concurrentievoorwaarden, zonder invoer met dumping, in redelijkheid mag verwachten [8]. De kwestie van het rendement werd bijgevolg op deze basis onderzocht.

[8] Zaak T-210/95 arrest van 28 oktober 1999, overweging 61.

(133) Er wordt aan herinnerd dat de gemiddelde winstmarges van de bedrijfstak van de Gemeenschap in 1997, 1998 en 1999 meer dan 10% bedroegen (over de omzet). Dit wijst er op dat de bedrijfstak van de Gemeenschap een goed rendement kan behalen wanneer de omstandigheden op de markt billijk zijn. De situatie op de markt in die periode was evenwel niet noodzakelijk representatief voor de marktsituatie in het onderzoektijdvak. Daarom werden ook de onderliggende wijzigingen in de marktsituatie van het begin tot het einde van de beoordelingsperiode onderzocht.

(134) De belangrijkste bedrijven die het betrokken product verwerken, de bandenfabrikanten, hadden met een recessie te kampen en zagen hun winstgevendheid in 2000 en het onderzoektijdvak dalen. Uit de opmerkingen die zij in het kader van deze procedure hebben gemaakt blijkt dat hun vermogen om prijsstijgingen aan hun afnemers (in de eerste plaats autofabrikanten) door te berekenen in de beoordelingsperiode is afgenomen. Om hun winsten te handhaven of hun verliezen te beperken streefden zij ernaar hun eigen kosten in de hand te houden. Terzelfdertijd stegen de grondstofprijzen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap. De conclusie is derhalve dat het weinig waarschijnlijk is dat de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak een winst van 10% of meer had kunnen maken. Gezien al deze omstandigheden lijkt 7% (over de omzet) de redelijke winst te zijn die de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak in afwezigheid van dumping had kunnen maken.

(135) Het verschil tussen de gewogen gemiddelde invoerprijs en de niet-schadeveroorzakende prijs van de bedrijfstak van de Gemeenschap werd vervolgens uitgedrukt in procenten van de totale CIF-invoerwaarde. De schademarges [9] zijn als volgt:

[9] Om redenen van vertrouwelijkheid worden de cijfers met een zekere bandbreedte weergegeven.

- Alexandria Carbon Black: 12,1%

- Omsky Zavod Technicheskogo Ugleroda OJSC : 29,3%

- Jaroslavsky Technichesky Uglerod OJSC: 55,6%

- Tuimasytechuglerod OJSC: 50,8%

(136) Gezien het bovenstaande wordt geoordeeld dat overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening een definitief antidumpingrecht moet worden ingesteld op het betrokken product uit Egypte en Rusland die met de dumpingmarges overeenstemmen, daar deze lager zijn dan de schademarges.

7. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

7.1. Voorafgaande opmerking

(137) Overeenkomstig artikel 21 van de basisverordening werd nagegaan of antidumpingmaatregelen in strijd zouden zijn met het algemene belang van de Gemeenschap. Voor de vaststelling van het belang van de Gemeenschap werden de belangen van de verschillende partijen in aanmerking genomen, met name de die van de bedrijfstak van de Gemeenschap, de onafhankelijke importeurs en de bedrijven die het betrokken product verwerken.

(138) Om de waarschijnlijke gevolgen van het al dan niet nemen van maatregelen te beoordelen heeft de Commissie alle belanghebbenden die zij reeds kende of die zich bij haar hebben aangemeld, om informatie verzocht. Er werden vragenlijsten gezonden aan de drie klagende EG-producenten, de andere EG-producent, 12 onafhankelijke importeurs, 21 verwerkende bedrijven en zes organisaties van verwerkende bedrijven. De drie klagende EG-producenten, de andere bekende EG-producent, vier importeurs en acht verwerkende bedrijven hebben de vragenlijsten beantwoord. Een organisatie van verwerkende bedrijven heeft opmerkingen toegezonden.

(139) Aan de hand van deze informatie werd nagegaan of er, ondanks de conclusies inzake dumping, de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap en het oorzakelijk verband, dwingende redenen waren die tot de conclusie leiden dat het niet in het belang van de Gemeenschap is in dit geval maatregelen te nemen.

7.2. Belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap

7.2.1. Productiecapaciteit van de betrokken exportlanden

(140) Uit de informatie die de exporteurs/producenten in de betrokken exportlanden hebben verstrekt bleek dat de productiecapaciteit in die landen is gestegen van 207.000 ton in 1997 tot 272.000 ton in 2001. Voor de periode 2002-2004 verwachtten zowel de Egyptische als de Russische medewerkende exporteurs een stabilisering van hun productiecapaciteit. In de afgelopen jaren was de Egyptische producent verantwoordelijk voor nagenoeg de gehele stijging van de gecumuleerde capaciteit. De productiecapaciteit in Egypte is van 1997 op 2000 meer dan verdubbeld, terwijl de productiecapaciteit in Rusland slechts marginaal is gestegen.

(141) De gegevens (inclusief de prognoses) in bijgevoegde tabel zijn afkomstig van de medewerkende exporteurs zelf. Hieruit blijkt dat de bestaande, geverifieerde capaciteit momenteel 272.000 ton per jaar bedraagt, een cijfer dat moet worden vergeleken met de hoeveelheid die in het onderzoektijdvak uit Egypte en Rusland werd ingevoerd (ongeveer 100.000 ton).

(142) In Rusland zijn momenteel twee grote medewerkende leveranciers (Omsk en Yaroslav) verantwoordelijk voor de productie en de uitvoer van carbonblack dat aan de specifieke behoeften van de Europese bandenfabrikanten is aangepast. Het lijdt echter weinig twijfel dat het potentieel voor uitvoer naar de Gemeenschap op middellange termijn groter zal worden, mits enige modernisering plaatsvindt van het aanwezige industriële apparaat.

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

(143) De Egyptische producent gaf herhaaldelijk uiting aan zijn ambitie om 's werelds grootste producent van carbonblack op een enkele lokatie te worden en op middellange termijn een productiecapaciteit van 180.000 ton per jaar te bereiken. Door de beperkte binnenlandse markt in Egypte (geraamd op 12.000 ton) en de groei van de uitvoer uit Egypte naar de Gemeenschap in de laatste jaren is het duidelijk dat de invoer uit dit land waarschijnlijk sterk zal toenemen. Bovendien maakt dit bedrijf deel uit van een grote multinational die in het verleden heeft bewezen dat hij zowel bereid als in staat is zijn productie van de ene fabriek naar de andere over te brengen.

(144) Tenslotte is bij het onderzoek gebleken dat verschillende medewerkende verwerkende bedrijven het Egyptische en Russische product testen met het oog op regelmatige leveranties. Er wordt op gewezen dat niet alle medewerkende verwerkende bedrijven het betrokken product reeds uit de betrokken exportlanden invoeren.

(145) Als conclusie kan worden gesteld dat indien geen maatregelen worden genomen er een duidelijk potentieel is voor een nog grotere stijging van de invoer tegen dumpingprijzen.

7.2.2. Risico op nog meer capaciteitsverlies in de Gemeenschap

(146) Een EG-producent heeft in 2000 twee fabrieken gesloten, een in Frankrijk en een in het Verenigd Koninkrijk (zie overweging 82). Er zijn duidelijke aanwijzingen dat waarschijnlijk meer fabrieken door de bedrijfstak van de Gemeenschap zullen worden gesloten indien de invoer met dumping wordt voortgezet. Een andere EG-producent heeft immers onlangs stappen ondernomen om zijn productielijnen in enkele lidstaten stil te leggen.

7.2.3. Conclusie inzake het belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(147) Het is zeer waarschijnlijk dat de bedrijfstak van de Gemeenschap, indien geen maatregelen worden genomen om schade door dumping tegen te gaan, meer marktaandeel zal verliezen, zijn financiële situatie verder zal zien verslechteren en gedwongen zal zijn fabrieken te sluiten. De bedrijfstak van de Gemeenschap heeft bewezen structureel vitaal te zijn. Dit bleek uit de gunstige ontwikkeling van zijn economische situatie toen de concurrentie nog niet door dumpingpraktijken was verstoord. In 1997, 1998 en 1999, toen het marktaandeel van de invoer uit de betrokken landen nog betrekkelijk gering was (2% tot 3%), was zijn winstgevendheid immers goed (10 à 16%). Indien antidumpingmaatregelen worden genomen, zal de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn financiële situatie waarschijnlijk kunnen verbeteren, marktaandeel kunnen herwinnen en meer kunnen verkopen. Hierdoor zal de bezettingsgraad kunnen stijgen, hetgeen tot een daling van de vaste kosten zal leiden.

7.3. Belang van onafhankelijke importeurs

(148) De Commissie heeft vragenlijsten gezonden aan twaalf onafhankelijke importeurs die door vier van hen werden beantwoord. De medewerkende importeurs waren tegen het instellen van antidumpingmaatregelen omdat het moeilijk zou zijn om nieuwe leveranciers te vinden en omdat arbeidsplaatsen verloren zouden kunnen gaan.

(149) Wat de moeilijkheden betreft om andere leveranciers te vinden indien maatregelen worden genomen, bleek uit het onderzoek dat buiten de Gemeenschap nog andere leveranciers zijn waarvan de producten niet aan antidumpingmaatregelen onderworpen zijn. De invoer uit andere derde landen bedroeg in het onderzoektijdvak immers 8,1% van het verbruik in de Gemeenschap. Ongeveer 2,7 % van deze invoer was weliswaar afkomstig van bedrijven die banden hebben met de bedrijfstak van de Gemeenschap (zie overweging 116); over de overige 5,4% had de bedrijfstak van de Gemeenschap geen zeggenschap. Van dit aanbod van carbonblack kunnen alle bedrijven die het betrokken product verwerken een groter gebruik maken indien de marktvoorwaarden in de Gemeenschap opnieuw billijk zijn.

(150) De medewerkende importeurs gaven toe dat op een totaal van 276 arbeidsplaatsen slechts een zeer klein aantal verloren zou gaan, gezien het aantal werknemers dat bij de handel in het betrokken product is betrokken: de activiteiten in verband met het betrokken product maken voor de medewerkende importeurs gemiddeld 2% uit van al hun activiteiten in termen van omzet.

(151) Carbonblack bleek voor het grootste deel rechtstreeks aan de verwerkende bedrijven te worden verkocht, terwijl de verkoop via importeurs betrekkelijk gering is. Bij het onderzoek bleek dat de medewerkende importeurs in het onderzoektijdvak slechts goed waren voor 2% van de omvang van de invoer uit Egypte en voor 28% van de omvang van de invoer uit Rusland. In dezelfde periode bedroeg de rechtstreekse invoer door de medewerkende verwerkende bedrijven respectievelijk 71 en 67%.

(152) Gezien het bovenstaande werd geconcludeerd dat antidumpingmaatregelen over het algemeen geen aanzienlijk ongunstige gevolgen voor de importeurs zullen hebben.

7.4. Belang van de verwerkende bedrijven

(153) Zoals onder punt 2.1 vermeld, wordt carbonblack gebruikt bij de vervaardiging van banden en andere rubberproducten. De Commissie heeft 21 verwerkende bedrijven en zes organisaties van verwerkende bedrijven vragenlijsten toegezonden en heeft een antwoord ontvangen van acht bandenfabrikanten en opmerkingen van een organisatie van verwerkende bedrijven, BLIC (Bureau de liaison des Industries du caoutchouc = contactbureau van de rubberindustrie). In het onderzoektijdvak werd 71% van het betrokken product uit Egypte en 67% van het betrokken product uit Rusland afgenomen door de medewerkende verwerkende bedrijven. Zij waren goed voor ongeveer 82% van de verkoop van de bedrijfstak van de Gemeenschap en ongeveer 60% van het verbruik van carbonblack in de Gemeenschap. Niet alle acht medewerkende verwerkende bedrijven hebben het betrokken product uit Egypte en Rusland ingevoerd.

7.4.1. Algemeen

(154) Volgens de gegevens die zij zelf hebben verstrekt hebben de acht medewerkende verwerkende bedrijven een aandeel van 93% van de EG-markt voor banden voor personenauto's (verkoop van vervangingsbanden).

(155) De medewerkende verwerkende bedrijven verkopen hun producten via twee afzonderlijke verkoopkanalen: het verkoopkanaal voor de originele uitrusting, dat goed is voor ongeveer 28% van de totale bandenverkoop en het verkoopkanaal voor de vervanging dat goed is voor ongeveer 72% van de totale bandenverkoop. De invloed die de bandenfabrikanten op de prijs kunnen uitoefenen verschilt voor deze verkoopkanalen. In het verkoopkanaal voor de originele uitrusting zijn de bandenfabrikanten "prijsvolgers" (onder druk van de auto-/vrachtwagenfabrikanten), terwijl zij in het verkoopkanaal voor de vervanging veeleer "prijszetters" zijn, hetgeen ertoe leidt dat de prijs van een originele-uitrustingsband ongeveer 25% lager is dan de prijs van een vervangingsband. In het eerste geval zijn de bandenfabrikanten afhankelijk van de activiteiten in de automobielsector, waarvan de verkoop in het onderzoektijdvak daalde. De bandenproducenten voerden aan dat de autofabrikanten door de druk van hun koopkracht en de sterke concurrentie elk jaar een verlaging van de prijs van originele-uitrustingsbanden van 2% tot 6% vragen en verkrijgen. Verschillende medewerkende verwerkende bedrijven voerden aan dat zij geen winst maakten op de verkoop via het originele-uitrustingskanaal. Er werd wel winst gemaakt op vervangingsbanden. Voor deze banden beschikken de bandenfabrikanten over een eigen distributienet of onderhandelen zij met talrijke kleine dealers met een beperkte koopkracht. Om deze reden hadden kleinere bandenfabrikanten besloten zich uitsluitend op de vervangingsmarkt toe te leggen. De medewerkende verwerkende bedrijven maakten in het onderzoektijdvak echter een gewogen gemiddelde winst van 3% tot 5%, toen de klagende EG-producenten van carbonblack slechts de kosten konden dekken. Hoewel de medewerkende verwerkende bedrijven een zekere druk op de markt ondervinden, blijken zij toch winst te kunnen maken.

7.4.2. Gevolgen van antidumpingmaatregelen voor de verwerkende bedrijven

(156) De verwerkende bedrijven die medewerking verleenden voerden aan dat antidumpingmaatregelen ernstige gevolgen zouden hebben voor hun financiële situatie daar zij de verwachte kostenstijgingen niet aan hun afnemers konden doorberekenen.

7.4.2.1. Gevolgen voor de kosten

(157) Uit het onderzoek bleek dat carbonblack gemiddeld 5% van de fabricagekosten van de medewerkende verwerkende bedrijven uitmaakt en 3,7% van hun totale kosten. Het gewogen gemiddelde recht voor de betrokken landen bedraagt 17%.

(158) Wat de mogelijke gevolgen van de kosten voor de verwerkende bedrijven betreft, moet met de volgende rekening worden gehouden.

(159) In een extreem geval (scenario 1) zou het totale verbruik van carbonblack, inclusief carbonblack dat bij de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt aangekocht, de gevolgen ondervindt van de prijsstijging met 17%, met andere woorden niet alleen de invoerprijzen maar ook de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap zullen stijgen.

(160) Berekend werd dat de totale productiekosten van de medewerkende verwerkende bedrijven hierdoor met 0,7% zullen stijgen en dat de winst van deze bedrijven dus met 0,7 procentpunten zou dalen, indien de bedrijven de kostenstijging niet aan hun afnemers kunnen doorberekenen. Bij het onderzoek is gebleken dat de medewerkende verwerkende bedrijven, in tegenstelling tot de bedrijfstak van de Gemeenschap, in het onderzoektijdvak winst boekten (gemiddeld 3 à 5% over de omzet).

(161) Een andere mogelijkheid (scenario 2) is dat de prijsstijging met 17% slechts gevolgen heeft voor carbonblack uit Egypte en Rusland. In dat geval zullen de productiekosten van de medewerkende verwerkende bedrijven met 0,1% stijgen en zal de winst met 0,1 procentpunten dalen.

(162) De verwachting is dat het uiteindelijke resultaat waarschijnlijk het midden zal houden tussen beide scenario's, en wel om de volgende redenen.

(163) De bedrijfstak van de Gemeenschap zal zijn prijzen waarschijnlijk binnen bepaalde perken verhogen, maar zal waarschijnlijk ook gebruik maken van het wegvallen van de prijsdruk om verloren marktaandeel te herwinnen door prijzen toe te passen die concurreren met die van carbonblack uit Egypte en Rusland, hetgeen een prijsstijging van 17% onwaarschijnlijk maakt. Bovendien werkte de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak niet op volle capaciteit. Indien hij wel weer op volle capaciteit zou kunnen draaien, zou dit de kosten per eenheid verlagen en hogere winsten tegen lagere prijzen mogelijk maken. Bovendien wordt ongeveer 10% carbonblack bij andere leveranciers gekocht (de helft van de productie van DGW en invoer waarover de bedrijfstak van de Gemeenschap geen zeggenschap heeft). Het is derhalve niet waarschijnlijk dat een algemene prijsstijging zal plaatsvinden of zelfs mogelijk is.

(164) Bij de bovenstaande berekening van de gevolgen voor de kosten wordt er ook van uitgegaan dat de gestegen kosten volledig van de winst afgaan. Een realistischer scenario is evenwel dat extra kosten tenminste gedeeltelijk aan de afnemers kunnen worden doorberekend, en dus niet geheel van de winst afgaan. De medewerkende verwerkende bedrijven voerden aan dat zij de prijsstijging niet zullen kunnen doorberekenen aan de originele-uitrustingafnemers. Gezien evenwel het gecumuleerde marktaandeel van de medewerkende verwerkende bedrijven (93% van de bandenmarkt in de Gemeenschap) zouden zij allen, indien scenario 1 werkelijkheid wordt, dezelfde invloed ondergaan, en zouden prijsstijgingen toch, tenminste gedeeltelijk, moeten kunnen worden doorberekend. Dezelfde redenering kan des te meer worden toegepast in de bandenvervangingssector die goed is voor 72% van de totale bandenverkoop.

7.4.2.2. Gevolgen voor de prijzen

(165) De gevolgen kunnen ook van de prijszijde worden bekeken.

(166) De gemiddelde verkoopprijs af fabriek van een vervangingsband voor een "gewone" personenwagen is ongeveer EUR 40 en voor een vrachtwagen ongeveer EUR 203. In scenario 1 wordt de prijs van de personenautoband en de vrachtwagenband EUR 0,26 respectievelijk EUR 1,28 duurder - in beide gevallen is de prijsstijging 0,7%. In scenario 2 bedraagt de prijsstijging EUR 0,02 respectievelijk EUR 0,11 - in beide gevallen is de prijsstijging 0,1%.

(167) Autobanden voor personenwagens zouden bij verkoop door de detailhandelaar aan de eindgebruiker, op basis van een gemiddelde prijs per stuk van ongeveer EUR 59/band, EUR 0,30 duurder worden in scenario 1 en EUR 0,03 in scenario 2.

(168) De prijzen van een originele-uitrustingband voor een personenwagen van EUR 30 en voor een vrachtwagen van EUR 182 zouden als volgt evalueren: in scenario 1 wordt de personenautoband en van een vrachtwagenband EUR 0,19 respectievelijk EUR 1,15 duurder - een prijsstijging met 0,7% in beide gevallen. In scenario 2 bedraagt deze prijsstijging EUR 0,02 en EUR 0,10 - een prijsstijging met 0,1% in beide gevallen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

7.4.3. Concurrentie met bandenfabrikanten in derde landen

(169) Sommige medewerkende bandenfabrikanten voerden aan dat zij door antidumpingmaatregelen meer concurrentie zullen ondervinden van ingevoerde banden waarop de antidumpingrechten niet van toepassing zijn. Zoals hierboven in 7.4.2. is aangetoond, zullen de prijsstijgingen, en derhalve de verslechtering van het concurrentievermogen, waarschijnlijk miniem zijn. Er wordt ook aan herinnerd dat de medewerkende verwerkende bedrijven in de Gemeenschap een marktaandeel van 93% hebben en dat zij het voordeel hebben niet ver van hun afnemers te zijn gevestigd.

(170) De medewerkende verwerkende bedrijven voerden ook aan dat de banden die in de Gemeenschap worden vervaardigd en naar derde landen uitgevoerd concurrentie zullen ondervinden van niet aan antidumpingmaatregelen onderworpen bandenfabrikanten die naar deze derde landen uitvoeren. Hiertegen kan worden ingebracht dat de bandenfabrikanten de voor uitvoer bestemde banden onder de regeling actieve veredeling kunnen plaatsen waardoor zij de antidumpingrechten op carbonblack uit Egypte en Rusland kunnen terugvorderen. Bovendien was de verkoop van banden aan derde landen in het onderzoektijdvak goed voor ongeveer 27% van de totale verkoop van banden. Sommige medewerkende verwerkende bedrijven zijn netto-exporteurs van banden; andere daarentegen zijn netto-importeurs, hetgeen betekent dat een deel van hun verkoop in de Gemeenschap in het geheel geen gevolgen van de maatregelen zal ondervinden.

(171) De verwerkende bedrijven voerden ook aan dat zij in deze omstandigheden gedwongen konden zijn om productie-eenheden buiten de Gemeenschap te verplaatsen. Een aantal bandenfabrikanten heeft de laatste tijd inderdaad productie-eenheden naar landen buiten de Gemeenschap verplaatst. Dit bleek evenwel om strategische redenen te zijn, namelijk om de productie dichter bij groeiende markten te brengen en de arbeidskosten te verlagen. Niets wijst erop dat antidumpingmaatregelen dit proces in aanzienlijke mate zullen versnellen of de bandenmarkt van de Gemeenschap zullen verstoren.

7.4.4. Concurrentie

7.4.4.1. Sterke marktpositie

(172) Onderzocht werd of de concurrentie op de EG-markt, na het instellen van antidumpingmaatregelen, hinder zal ondervinden van de sterke marktpositie van de EG-producenten.

(173) Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak 73,6%. Rekening houdend met de invoer door deze bedrijfstak uit Hongarije, Tsjechië, de VS en Brazilië bedraagt dit marktaandeel 76,3%. Er is dus een marktaandeel van 23,7% dat niet door de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt ingenomen.

(174) Het is weliswaar mogelijk dat, na de instelling van antidumpingmaatregelen, de omvang van de verkoop en het marktaandeel van carbonblack uit de betrokken exportlanden zullen dalen, maar het betrokken product kan nog steeds in andere derde landen worden aangekocht. De invoer uit andere derde landen was in het onderzoektijdvak goed voor 8,1% van het verbruik in de Gemeenschap (5,4%, indien de invoer door de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt afgetrokken) en ongeveer 48% van de invoer in de Gemeenschap (32% indien de invoer uit de fabrieken van de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt afgetrokken). Bovendien zou de EG-markt aantrekkelijker moeten worden voor deze andere leveranciers indien de marktvoorwaarden in de Gemeenschap weer normaal zijn.

(175) Er wordt aan herinnerd dat antidumpingmaatregelen niet ten doel hebben de markt van de Gemeenschap te sluiten voor de producten ten aanzien waarvan die maatregelen worden genomen, maar een einde te maken aan de marktverstorende gevolgen van dumping.

(176) Tenslotte mag ook niet uit het oog worden verloren dat de prijzen van de Egyptische en Russische producenten (waarvoor de rechten op de dumpingmarge gebaseerd zijn) na de instelling van maatregelen nog steeds lager zijn dan de niet-schadeveroorzakende prijs die met het oog op de vaststelling van de rechten werd berekend.

7.4.4.2. Moeilijkheden om op andere leveranciers over te schakelen

(177) De verwerkende bedrijven voerden aan dat het door de omslachtige procedure om een nieuwe carbonblackleverancier te homologeren, die twee tot vijf jaar in beslag kan nemen, onmogelijk is om, na de instelling van antidumpingmaatregelen, snel op een andere leverancier over te schakelen.

(178) Voor een nieuwe carbonblackleverancier moet inderdaad een homologatieprocedure worden doorlopen, hoewel deze heel wat minder dan twee jaar kan duren (minimum zes maanden). Tengevolge daarvan kan het enige tijd duren alvorens bandenfabrikanten op andere leveranciers dan de Egyptische of Russische kunnen overschakelen. Het is daarom waarschijnlijk dat zij hun producten in de betrokken landen zullen blijven aankopen (en de rechten betalen), alvorens eventueel op andere leveranciers over te schakelen.

(179) Bovendien werd vastgesteld dat ongeveer 20% van het betrokken product verbruikt wordt door dat deel van de rubberindustrie dat geen banden vervaardigt en waarvoor deze homologatieprocedure niet geldt. Deze verwerkende bedrijven kunnen derhalve sneller op andere lev