COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 25.07.1997 
COM(97) 417 dcf. 
VERSLAG AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD OVER DE 
TOEPASSING VAN VERORDENING NR. 1469/95 (ZWARTE LIJST) 
(door de Commissie ingediend) 

VERSLAG AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD OVER DE 
TOEPASSING VAN VERORDENING NR. 1469/95 (ZWARTE LIJST) 
Bij Verordening nr. 1469/95 van de Raad betreffende de maatregelen die moeten 
worden genomen ten aanzien van bepaalde begunstigden van uit het EOGFL, 
afdeling Garantie, gefinancierde verrichtingen * werd een regeling ingesteld voor 
het opsporen en signaleren van onregelmatigheden. De lidstaten nemen ten 
aanzien van de "niet betrouwbaar" geachte marktdeelnemers de nodige 
preventieve maatregelen (verscherpte controle, opschorting van de betalingen, 
uitsluiting), vermelden deze marktdeelnemers op een "zwarte lijst" en delen dit 
mede aan de Commissie die op haar beurt deze informatie doorgeeft aan de 
andere lidstaten zodat zij de activiteiten en de "betrouwbaarheid" van deze 
marktdeelnemers op hun eigen grondgebied kunnen verifiëren. 
Overeenkomstig artikel 7 dient de Commissie, twee jaar na de inwerkingtreding 
van de verordening, verslag uit te brengen over de toepassing daarvan en op basis 
van de opgedane ervaring de eventueel noodzakelijke wijzigingen voor te stellen. 
Verordening nr. 1469/95 is per 6.7.1995 in werking getreden. De 
uitvoeringsbepalingen werden vastgesteld bij Verordening nr. 745/96 van de 
Commissie van 24.4.19962. Deze verordening is per 28.4.1996 in werking 
getreden en is van toepassing met ingang van 1.7.1996. In de verordening wordt 
met name het toepassingsgebied van de opsporings- en signaleringsregeling nader 
omschreven en wordt een minimumbedrag van 100.000 ecu vastgesteld. Ook 
wordt daarin bepaald dat deze regeling slechts gedurende een jaar daadwerkelijk 
kan worden toegepast. 
1 PB L 145 van 29.6.1995, blz. 1 
2 PBL 102 van 25.4.1996, blz. 15 
3. Met het oog op de concrete toepassing van de regeling dienden bepaalde praktische 
maatregelen te worden genomen : 
Overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Verordening nr. 745/96 wijst iedere lidstaat één 
bevoegde instantie aan die de mededelingen in het kader van de regeling toestuurt. 
Op 1.8.1996 hadden alle lidstaten de bevoegde instantie aangewezen die aan de 
regeling deelneemt; 
In artikel 5, lid 2, van de verordening wordt vastgesteld welke informatie aan de 
Commissie moet worden medegedeeld en wordt bepaald dat de Commissie, in 
overleg met de lidstaten, een door de bevoegde instanties voor deze mededelingen te 
gebruiken uniform formulier vaststelt. Op basis van de met de lidstaten in de 
vergadering van de "Groep onregelmatigheden en wederzijdse bijstand" van 
26.6.1996 gesloten overeenkomst werd de inhoud van dit enig formulier (deel A voor 
de oorspronkelijke mededeling van een lidstaat en deel B voor de reactie van de 
andere lidstaten) definitief vastgesteld bij besluit van de Commissie van 4.12.19963; 
In artikel 10, lid 2, van Verordening nr. 745/96 wordt bepaald dat de lidstaten de 
Commissie vóór 1.10.1996 in kennis stellen van de aanvullende nationale 
maatregelen. Niettegenstaande het feit dat de Commissie hier om herhaaldelijk en 
uitdrukkelijk had verzocht, hadden op 30.6.1997 slechts zes lidstaten4 de 
aanvullende nationale maatregelen aan de Commissie medegedeeld; 
In artikel 11, lid 4, van Verordening nr. 745/96 wordt bepaald dat de Commissie in 
het Publicatieblad een mededeling bekendmaakt betreffende de tenuitvoerlegging 
van de opsporings- en signaleringsregeling. Deze mededeling waarin onder meer een 
lijst is opgenomen van de bevoegde instanties in de lidstaten die aan dit systeem 
deelnemen, werd op 5.12.1996 gepubliceerd^. 
4. Op 30.6.1997 had de Commissie slechts vier mededelingen van drie lidstaten** ontvangen 
waarin wordt gemeld dat een marktdeelnemer op de "zwarte lijst" is geplaatst. Drie van 
deze mededelingen hadden betrekking op uitvoerrestituties in de sector rundvlees en een 
op uitvoerrestituties in de sector varkensvlees. In alle gevallen werden extra controles 
uitgevoerd en in één van deze gevallen werd overgegaan tot een opschorting van de 
betalingen. Slechts enkele lidstaten hadden op deze mededelingen gereageerd en hadden 
gemeld dat er op hun grondgebied ten aanzien van deze marktdeelnemers geen 
maatregelen moesten worden genomen. 
3 Doe. C(96)3593 
4 Duitsland, Oostenrijk, Finland, Italie, Verenigd Koninkrijk, Zweden 
5 PB C 366 van 5.12.1996, blz. 11 
6 Frankrijk, Nederland, Verenigd Koninkrijk 
5. Dat slechts een beperkt aantal mededelingen werd toegestuurd kan - gedeeltelijk - worden 
verklaard door het feit dat alle voorwaarden voor de daadwerkelijke tenuitvoerlegging 
van de regeling (uitvoeringsbepalingen waarin bepaalde essentiële elementen zijn 
vastgesteld, aanwijzing van de bevoegde instanties en nationale omzettingsmaatregelen, 
overeenstemming over de te gebruiken formulieren) pas geruime tijd na de 
inwerkingtreding van de basisverordening waren vervuld. Voorts bleek uit besprekingen 
met de vertegenwoordigers van de lidstaten in het kader van de "Groep 
onregelmatigheden en wederzijdse bijstand" dat de lidstaten enige moeilijkheden 
ondervonden om zich vertrouwd te maken met de regeling. In een vrij nabije toekomst 
zou de invoering van een volledig geautomatiseerde regeling (met gebruik van het 
AFIS-netwerk?) het signaleren in technisch opzicht moeten vergemakkelijken. 
Dit neemt niet weg dat de lidstaten toch over voldoende tijd beschikten om de diverse 
gevallen en de overeenkomstig Verordening nr. 1469/95 getroffen maatregelen mede te 
delen. In deze context dient eraan te worden herinnerd dat iedere mededeling "zo spoedig 
mogelijk" moet geschieden, nadat een eerste proces-verbaal is opgemaakt, d.w.z. de 
eerste, ook louter interne, schriftelijke evaluatie door een bevoegde administratieve of 
gerechtelijke instantie" (artikel 1, lid 1, van Verordening nr. 1469/95 en artikel 5, lid 3, 
van Verordening nr. 745/96). Indien dit eerste voorlopig proces-verbaal naderhand in het 
licht van de ontwikkelingen van de administratieve of gerechtelijke procedure, niet 
gegrond blijkt, kan dit worden herzien (artikel 1, lid 2 van Verordening nr. 745/96). 
Wanneer echter de gegevens waarover de Commissie beschikt op basis van de door de 
lidstaten overeenkomstig artikel 3 van Verordening nr. 595/91** voor 1996 toegezonden 
mededelingen worden vergeleken met de resultaten van de door de Commissie 
(UCLAF^) in samenwerking met de lidstaten verrichte enquêtes, moet toch worden 
geconstateerd dat op de "zwarte lijst" meer marktdeelnemers moesten worden 
opgenomen. Alleen al voor de uitvoerrestituties (een van de drie door Verordening 
nr. 1469/95 bestreken gebieden) hebben de lidstaten voor 1996, overeenkomstig artikel 3 
van Verordening nr. 595/91, 72 onregelmatigheden medegedeeld waarmee telkens^ een 
bedrag van meer dan 100.000 ecu was gemoeid. 
De Commissie (UCLAF) zal samen met de lidstaten nagaan om welke reden zij niet meer 
gevallen hebben medegedeeld in het kader van Verordening nr. 1469/95. Ook zal zij 
nagaan welke procedure moet worden toegepast in de gevallen die ter onderzoek bij het 
SG/UCLAF in behandeling zijn en die zouden kunnen voldoen aan de voorwaarden van 
Verordening nr. 1469/95. 
7 Antifraud Information System 
8 PB L van 14.3.1991, blz. 11 
9 Administratieve eenheid Coördinatie Fraudebestrijding 
10 Artikel 2, lid 1, van Verordening nr. 745/96 voorziet in de samenvoeging van alle door dezelfde 
marktdeelnemer gedurende een periode van eenjaar begane onregelmatigheden. 
Conclusie 
Het beperkte aantal aan de Commissie toegezonden mededelingen volstaat niet om de 
qpsporings- en signaliseringsregeling aan een grondige evaluatie te onderwerpen. 
Normaal gezien zouden de problemen in verband met het opstarten van de regeling thans 
moeten zijn opgelost : de Commissie zal dan ook aandachtig toezien op de toepassing van 
Verordening nr. 1469/95 in de lidstaten, zowel op het gebied van de maatregelen die ten 
aanzien van de niet betrouwbare marktdeelnemers worden genomen als op dat van de 
mededelingen die gedurende de volgende 12 maanden werden toegezonden. Zij zal 
vervolgens een ander verslag indienen bij het Europees Parlement en de Raad. In dat 
verslag zal zij nagaan in hoeverre een eventuele wyziging van de verordening 
noodzakelijk is. 

ISSN 0254-1513 
COM(97)417def. 
DOCUMENTEN 
NL 01 06 09 
Catalogusnummer : CB-CO-97-422-NL-C 
ISBN 92-78-23725-6 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
^