A4-0152/96

Resolutie over de follow-up van de Internationale Conferentie van Caïro over bevolking en ontwikkeling

Het Europees Parlement,

- gezien "Agenda 21", aangenomen in 1992 te Rio aan het einde van de Conferentie van de Verenigde Naties over milieu en duurzame ontwikkeling,

- gezien de resolutie van de Raad van november 1986 over gezinsplanning in het demografisch beleid van de ontwikkelingslanden, en de resolutie van november 1992 over gezinsplanning,

- gezien zijn resolutie van 11 maart 1994 over demografie en ontwikkeling ((PB C 91 van 28.03,1994, blz. 340.)) en die van 13 juli 1995 over de integratie van beleid en programma's op het gebied van bevolking en milieu ((PB C 249 van 25.09.1995, blz. 142.)),

- gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 4 mei 1994 getiteld: "De Europese Gemeenschap en de uitdaging van de bevolkingsgroei: standpunt door de Gemeenschap in te nemen op de Wereldconferentie over bevolking en ontwikkeling, Caïro 05-13 september 1994" (COM(94)0100),

- gezien het actieprogramma dat tijdens de Internationale Conferentie van Caïro over bevolking en ontwikkeling in 1994 is vastgesteld,

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 september 1994 over de resultaten van de Internationale Conferentie te Caïro over bevolking en ontwikkeling ((PB C 305, 31.10.94, blz. 80.)),

- gezien de resolutie van de Paritaire Vergadering ACS-EU van 3 februari 1995 over de resultaten van de Internationale Conferentie van Caïro over bevolking en ontwikkeling (doc. ACS-EU 1471/95),

- gezien de resultaten van de Sociale Top van Kopenhagen in maart 1995,

- gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 18 september 1995 inzake het integreren van de Gender-problematiek in de ontwikkelingssamenwerking (COM(95)0423),

- gezien zijn advies van 24 mei 1996 inzake het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende steun aan ontwikkelingslanden voor demografische maatregelen en programma's

((Deel II, punt 8 van de notulen van die datum.))- gezien het actieprogramma dat in 1995 aangenomen werd tijdens de vierde Wereldvrouwenconferentie v an Peking,

- gezien de verslagen van 1995 van het UNFPA (Fonds van de Verenigde Naties voor bevolkingsactiviteiten en van het UNDP (Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties),

- gezien de ontwerp-resolutie van mevrouw Van Dijk over de tenuitvoerlegging van het actieprogramma van de bevolkingsconferentie van Caïro (B4-0158/95),

- gezien artikel 45 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming (A4-0152/96),

A. overwegende dat het actieprogramma dat in Caïro door een brede meerderheid van regeringen goedgekeurd werd, het begin betekende van een nieuwe benadering van de demografische vraagstukken, namelijk vanuit een ethische invalshoek en niet meer uitsluitend vanuit een louter economische invalshoek en zodat het individu in het centrum zelf van de duurzame ontwikkeling kwam te staan,

B. overwegende dat de Conferentie van Caïro en de vervolgconferentie van Peking het statuut van de vrouwen, het niveau van hun opleiding en gezondheid, en meer algemeen van hun economische, sociale en culturele participatie, tot een van de voorwaarden gemaakt hebben voor het welslagen van elke vorm van beleid op het gebied van demografie en menselijke ontwikkeling en dat dit bijgevolg beschouwd werd als een van de hoekstenen van haar actieplan,

C. overwegende dat in het programma anderzijds wordt erkend dat een demografisch beleid alleen echt doeltreffend kan zijn als het deel uitmaakt van een breder geheel van maatregelen ter bestrijding van de armoede en de gevaren die het milieu bedreigen, van maatregelen ter bevordering van een duurzame ontwikkeling, ter bescherming van de mensenrechten en ter bevordering van vrede en veiligheid en gelijke kansen,

D. overwegende dat de EU en haar lid-staten de belangrijke doelstellingen van Agenda 21 in Caïro onderschreven hebben om te verzekeren dat demografisch beleid en duurzame ontwikkeling op elkaar aansluiten en met elkaar verweven worden teneinde de vrede en veiligheid, de bestrijding van de armoede, de bescherming van ons gemeenschappelijk milieu en de verwezenlijking van de mensenrechten en kansen te bevorderen,

E. overwegende dat de bevolkingsexplosie in samenhang met de armoede leidt tot de aantasting van het milieu op het platteland, maar vooral tot een ongeremde en ongecontroleerde urbanisatie, die ondermijnend is voor zowel de volksgezondheid als het milieu en dat derhalve de oorzaken voor gedwongen migraties moeten worden verminderd door ontwikkeling van de gebieden van herkomst en de bescherming van inheemse bevolkingsgroepen moet worden gewaarborgd door hen aan de ontwikkeling te laten deelhebben,

F. gezien de vier doelstellingen met betrekking tot de financiering van de programma's inzake bevolking en gezondheid die zijn goedgekeurd tijdens de conferentie van Caïro, o.a.: gezinsplanning, gezondheid op het gebied van de voortplanting, de strijd tegen seksueel overdraagbare ziekten en HIV/AIDS, en de ontwikkeling van het onderzoek op deze terreinen,

G. overwegende dat de rol van de niet-gouvernementele organisaties van fundamenteel belang is voor het welslagen van het beleid op het gebied van onderwijs, bevolkingsvraagstukken, (reproduktieve) gezondheid en milieu,

GEZONDHEIDSZORG OP HET GEBIED VAN DE VOORTPLANTING EN GEZINSPLANNING

H. overwegende dat het recht van het individu om controle uit te kunnen oefenen op en een vrije en bewuste keuze te kunnen maken over alles wat betrekking heeft op zijn seksualiteit, zijn seksuele en reproduktieve gezondheid, en met name om zelf te beslissen hoeveel kinderen hij wenst en met welke tussenpozen, is bekrachtigd als een fundamenteel recht,

I. overwegende dat een goede gezondheidszorg op het gebied van de voortplanting en seksuele hygiëne in Caïro voor het eerst beschouwd werd in het licht van de gelijkheid tussen de geslachten, en dat daarbij duidelijk bleek dat vrouwen nog steeds aanzienlijk worden gediscrimineerd;

J. zich verzettend tegen elke vorm van geweld en seksuele mishandeling die de waardigheid en de gezondheid van vrouwen en meisjes aantast: seksuele verminkingen, geweld binnen het huwelijk, verkrachtingen, gedwongen zwangerschappen of abortussen, seksuele intimidaties,

K. overwegende dat over het algemeen geen enkele vooruitgang van betekenis geboekt is en dat volgens het UNFPA in de wereld jaarlijks nog altijd 500.000 vrouwen sterven ten gevolge van vroegtijdige of herhaaldelijke zwangerschappen, complicaties bij de bevalling, en illegale abortussen (waarvan 94% in de ontwikkelingslanden) en dat bijna 150 miljoen vrouwen aan de zwangerschap een ziekte of een blijvende handicap overhouden,

L. overwegende dat uit onderzoek van het UNFPA is gebleken dat perinatale ziekte en sterfte bij vrouwen zeer vaak te wijten is aan het reële ontbreken van adequate infrastructuurvoorzieningen in de ontwikkelingslanden,

M. overwegende dat volgens de meest recente cijfers van de Wereldgezondheidsorganisatie, in 1995 8 miljoen van de in totaal 19,5 miljoen seropositieven vrouwen waren - van wie de meesten in de ontwikkelingslanden wonen - en dat vrouwen, en met name jonge vrouwen en meisjes, tegenwoordig tot de eerste slachtoffers van besmetting met het HIV-virus behoren, niet alleen omdat het hen aan informatie ontbreekt, maar ook wegens hun seksuele en economische ondergeschiktheid,

N. overwegende dat het in het programma van Caïro noodzakelijk wordt geacht dat de gezinsplanning vóór het jaar 2000 algemeen wordt toegepast als onderdeel van een ruimere aanpak van de gezondheid op het gebied van de voortplanting en de reproduktieve rechten, waarbij ook rekening gehouden wordt met de vitale noden op het gebied van de gezondheid, zoals veilig moederschap zonder risico's en de voorkoming van seksueel overdraagbare ziekten, inclusief HIV/AIDS,

O. betreurend dat, ondanks de internationale toezeggingen, bij de sterilisatie van vrouwen, die nog steeds het meest gebruikte middel voor geboortecontrole is, veel te weinig informatie wordt verstrekt, de vrouw niet altijd om instemming wordt gevraagd, en de gezondheid van vrouwen die zich laten steriliseren in gevaar kan worden gebracht, en dat hun fysieke en geestelijke integriteit daarbij niet altijd wordt gerespecteerd,

P. overwegende dat ongeveer 300 miljoen vrouwen verdere zwangerschappen willen uitstellen of voorkomen maar niet beschikken over voorbehoedmiddelen en overwegende dat de Commissie en de lid-staten aandacht dienen te schenken aan de mogelijkheid om gratis condooms te verstrekken, met inachtneming van de culturele en sociale schroom van de bevolking, aangezien de prijs van condooms vaak een onoverkomelijk obstakel is voor de aanschaf ervan; overwegende dat het noodzakelijk is om hun toegang tot voorlichting en kwalitatief goede dienstverlening op het gebied van de voortplanting, alsmede hun initiatief te stimuleren,

Q. overwegende dat de vrijwillige zwangerschapsonderbreking geen geschikt middel is om aan geboorteplanning te doen en dat het de voorkeur verdient dat vrouwen die zelf geen uitweg uit hun noodsituatie kunnen vinden, in staat worden gesteld hun zwangerschap legaal en onder optimale medische omstandigheden te laten onderbreken, zoals wordt aanbevolen in het in Peking aangenomen actieprogramma,

R. overwegende dat de adolescenten in het jaar 2000 20% van de wereldbevolking zullen uitmaken en dat een bijzondere inspanning moet worden geleverd om deze doelgroep betrouwbare informatie en advies en een aantal gezondheidsvoorzieningen in de seksuele en reproduktieve sfeer te verschaffen, onder andere op het gebied van gezinsplanning en preventie van seksueel overdraagbare ziekten en HIV/AIDS,

S. tevens erop wijzend dat ook mannen aangemoedigd moeten worden en de mogelijkheid moeten krijgen om hun rechten en verantwoordelijkheden inzake seksualiteit, veilige seksuele betrekkingen en voortplanting, uit te oefenen in wederzijds respect en gelijkheid tussen de geslachten,

ONDERWIJS - RECHTEN VAN DE VROUW

T. overwegende dat, ondanks de toezeggingen die op wereldniveau, en met name in Caïro, gedaan werden, het analfabetisme wereldwijd niet verminderd is, en dat er in de wereld nog 960 miljoen volwassen analfabeten zijn, waarvan 2/3 vrouwen, en dat ongeveer 130 miljoen kinderen, waaronder 90 miljoen meisjes, geen toegang hebben tot het basisonderwijs,

U. overwegende dat, los van elke vorm van demografisch beleid, de toegang tot onderwijs en opleiding een fundamenteel recht is en dat dit bovendien ook de voorwaarde is om vrouwen in staat te stellen volledig aan het ontwikkelingsproces deel te nemen, het moeder- en kindersterftecijfer te verminderen, de bevolkingsgroei terug te dringen en kinderen bovendien een betere toegang te verschaffen tot gezondheid en kennis; in dat verband wijzend op de essentiële rol van het onderwijs en met name van de invoering van aan de diverse onderwijsniveaus aangepaste cursussen seksuele opvoeding; overwegende dat de feiten aantonen dat een hoger onderwijsniveau bij mannen en vrouwen leidt tot een geringere bevolkingsgroei doordat bewuster met gezinsplanning wordt omgegaan,

DUURZAME ONTWIKKELING, ONTWIKKELINGSSAMENWERKING

V. overwegende dat, aangezien de vrouwen 70% uitmaken van de personen die onder de armoededrempel leven, hun bijdrage en participatie, op gelijke voet met de mannen, een voorwaarde is voor het bereiken van de duurzame ontwikkeling,

W. overwegende dat in het kader van de Vierde Overeenkomst van Lomé in slechts acht ACS-landen maar 3 miljoen ecu effectief zijn uitgegeven,

X. overwegende dat de ontwikkeling een van de belangrijkste stimulansen is om de demografische overgang te bereiken en dat in dit verband de vrouwen een belangrijke rol spelen mits men hun kansen om toegang te krijgen tot voorlichting en onderwijs, gelijke rechten en emancipatie verbetert,

BIJKOMENDE FINANCIËLE MIDDELEN

Y. overwegende dat inspanningen geleverd moeten worden om, de doelstelling 0,7% van het BNP vrij te maken voor ontwikkelingshulp, te bereiken en dat 4% van deze steun aangewend moet worden voor de programma's die te maken hebben met de doelstellingen die vastgesteld werden in Caïro; overwegende dat de internationale donors op de Top van Kopenhagen zijn opgeroepen ten minste 20% van hun ontwikkelingsbudget aan de sociale sector te besteden,

Z. overwegende dat in Caïro is overeengekomen dat vóór het jaar 2000 17 miljard dollar zal nodig zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het programma inzake gezondheid bij de voortplanting, met inbegrip van de dienstverlening op het gebied van gezinsplanning, een veilig moederschap en het voorkomen van seksueel overdraagbare ziekten; overwegende dat overal ter wereld de verwachtingen gericht zijn op de Europese Unie, die een eersterangs en een pioniersrol vervult, zowel bij de bevordering van de democratische vrijheden, de rechten van de vrouw en de gelijke kansen, als ten aanzien van het aangaan van een dialoog op hoog niveau met de ontwikkelingslanden, voor wie de Unie de voornaamste leverancier van ontwikkelingshulp in de wereld is, nog vóór de Verenigde Staten,

AA. overwegende dat de Commissie vóór de Conferentie van Caïro heeft verklaard dat de Europese Unie tussen 1995 en het jaar 2000 300 miljoen ecu zou moeten vrijmaken ter ondersteuning van het beleid en de programma's in de ontwikkelingslanden, en overwegende dat de Europese Raad in Caïro heeft toegezegd de steun voor bevolkingsprojecten en -programma's substantieel te zullen verhogen, maar dat sindsdien slechts heel weinig projecten ontwikkeld werden; overwegende dat artikel 130 W (alsook de artikelen 130 U en 189 C) van het EG-Verdrag een adequate rechtsgrondslag bieden voor het communautaire ontwikkelingsbeleid, maar dat nog een rechtsgrondslag moet worden gevonden voor de in 1990 op initiatief van het Europees Parlement gecreëerde begrotingslijn "Steun aan ontwikkelingslanden voor demografische maatregelen en programma's - Follow-up van de Conferentie over bevolking en ontwikkeling" (B7-631),

BIJKOMENDE FINANCIËLE MIDDELEN

1. meent dat het bevolkingsbeleid integraal deel moet uitmaken van de economische, sociale en culturele ontwikkeling, en dat de voornaamste doelstelling ervan de verbetering van de levenskwaliteit van eenieder moet zijn, alsmede de bescherming van de levenskwaliteit van de komende generaties;

2. is van mening dat de Europese Unie en haar lid-staten een demografisch beleid en programma's moeten opstellen en uitvoeren ter ondersteuning van de doelstellingen en acties van Agenda 21, om ervoor te zorgen dat rekening wordt gehouden met demografische factoren;

3. bevestigt opnieuw dat de vrije keuze inzake voortplanting een fundamenteel recht van de mens is, en veroordeelt elk beleid van - hetzij direct, hetzij indirect - discriminerende, dwingende en gewelddadige planning;

4. veroordeelt iedere vorm van beleid waarbij vrouwen in ontwikkelingslanden worden gebruikt als proefkonijnen voor het uittesten van nieuwe contraceptiva;

5. wenst dat de maatregelen inzake gezinsplanning een onderdeel worden van de gezondheidszorg bij de voortplanting die op haar beurt deel uitmaakt van de eerstelijnsgezondheidszorg, en dat deze maatregelen systematisch opgenomen worden in de programma's voor samenwerking en ontwikkeling;

6. acht de toegang van de vrouwen tot voorlichting, gezondheidsdiensten, de gezondheidszorg op het gebied van de voortplanting en gezinsplanning in haar diverse verschijningsvormen nog steeds volkomen ontoereikend, gezien de bestaande vraag naar dergelijke diensten;;

7. beklemtoont dat dringend een einde moet worden gemaakt aan de discriminatie van vrouwen en dat hun volledig gelijke kansen moeten worden gegarandeerd, teneinde de toegang van vrouwen tot onderwijs, krediet, landeigendom en pacht alsmede werkgelegenheid dringend verbeterd moet worden als doel op zich, en tevens om het welslagen van elk beleid inzake menselijke demografie en ontwikkeling te garanderen;

8. verlangt dat programma's worden opgesteld voor de oprichting van KMO's die de plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven voor vrouwen bevorderen;

9. verlangt dat ten minste 10% van de begrotingslijnen Meda B7-4110 (Middellandse-Zeegebied), Samenwerking met Azië B7-3000, Samenwerking met Afrika B7-1000 en Samenwerking met Latijns-Amerika B7-3100, worden besteed aan specifieke acties "werkgelegenheid en onderwijs voor vrouwen"; verlangt tevens dat in de specifieke bevolkingsprogramma's en -projecten hetzelfde percentage aan "werkgelegeneheid en onderwijs voor vrouwen" wordt besteed;

10. wenst dat NGO's en vrouwenorganisaties, teneinde de selecties van de desbetreffende acties te vergemakkelijken, rechtsreeks programma's kunnen indienen bij DG I van de Commissie;

11. wenst dat vrouwen systematisch, als begunstigden en als deelnemers, in de ontwerp-, planning-, implementatie- en evaluatiefase betrokken worden bij alle ontwikkelingsprojecten en programma's;

12. acht het raadzaam dat bij de financiële samenwerking meer rekening gehouden wordt met de noodzaak om de positie van de vrouw te verbeteren en hun initiatieven aan te moedigen;

13. onderstreept dat de vrijwillige beslissing van vrouwen of echtparen om betrouwbare uiteenlopende voorbehoedmiddelen te gebruiken, niet mag stuiten op financiële of sociale belemmeringen;

14. verlangt dat het demografisch beleid en het beleid voor gezondheidszorg op het gebied van de voortplanting worden ontwikkeld, vastgesteld, georganiseerd en uitgevoerd met participatie van de betrokken bevolking, en in het bijzonder de vrouwen, en dat daarbij bovendien rekening gehouden wordt met de noodzaak om voor onderwijs en dienstverlening te zorgen die passen in de plaatselijke omstandigheden, teneinde zowel mannen als vrouwen te beschermen tegen de verspreiding van AIDS en seksueel overdraagbare ziekten;

15. verzoekt de Europese Unie en haar lid-staten om, overeenkomstig de besluiten die genomen werden in Caïro, de medefinanciering te stimuleren van de ontwikkelingsprogramma's die rekening houden met de gevolgen die zij kunnen hebben voor de bestaande verschillen tussen mannen en vrouwen, en erover te waken dat dit criterium opgenomen wordt in elke evaluatie van de uitgevoerde programma's;

16. verzoekt de Commissie en de lid-staten als katalysator te fungeren bij het streven om vrouwen een gelijke positie te waarborgen in het politieke en economische leven, in het gezin onder zijn diverse varianten en in de samenleving in het algemeen, zoals zij op de vierde Wereldvrouwenconferentie hebben toegezegd;

17. is van mening dat de inspanningen die de Unie reeds geleverd heeft, moeten worden versterkt, gecooerdineerd en gericht op de ontwikkelingslanden, maar ook op de landen van de voormalige Sovjetunie met DAC-status, waar de behoefte aan gezondheidszorg op het gebied van voortplanting nog niet vervuld is;

18. beklemtoont dat er specifieke acties moeten worden opgezet in de landen van Midden- en Oost-Europa die met speciale economische en sociale problemen te kampen hebben, maar ook in sommige landen van West-Europa, waar de stelsels van sociale zekerheid en gezondheidszorg worden uitgehold;

19. roept de Europese Unie en de lid-staten op, de op de Internationale Conferentie van Caïro gedane financiële toezeggingen gestand te doen, gezien het nog steeds ontbreken van de nodige gezondheidsvoorzieningen op het gebied van de voortplanting;

20. raadt de Bretton Woods-instellingen en de andere internationale financiële organisaties aan bij de uitwerking van hun beleidsmaatregelen en programma's rekening te houden met en evaluaties op te stellen van de behoeften van de bevolking van de betrokken landen op het gebied van milieu, gezondheidszorg, onderwijs, huisvesting en andere sociale sectoren, alsmede met de invloed ervan op migratie (zoals de ontvolking van het platteland en de onrustbarende urbanisatie), en benadrukt de noodzaak om de structurele aanpassingen gepaard te laten gaan met maatregelen die aan de ontwikkelingslanden de mogelijkheid geven om hun sociale basisuitgaven op een voldoende hoog niveau te brengen of te houden;

21. stelt de Wereldbank en de andere financiële instellingen voor een lijst te publiceren van die donorlanden die financiële toezeggingen hebben gedaan, en hierin aan te geven welke landen meer hebben betaald dan hun structurele bijdrage ten aanzien van ontwikkelingsgelden en welke landen hun bijdrage in deze niet zijn nagekomen;

22. verzoekt de Commissie het Parlement jaarlijks een evaluatie voor te leggen van de lopende samenwerkingsprojecten, aan te geven wat de huidige stand en de status is van de samenwerking tussen de Commissie en de betrokken internationale organisaties en agentschappen zoals het UNFPA, en een lijst over te leggen van de deskundigen van de Commissie en van de internationale organisaties en agentschappen die meewerken aan de bevolkings- en ontwikkelingsprogramma's;

23. verzoekt de Commissie een kaderovereenkomst in samenwerking met de UNFPA uit te werken om aldus bij te dragen aan een spoedige uitvoering van de besluiten van Caïro;

24. meent dat, gezien de moeilijkheden om het programma van Caïro ten uitvoer te leggen en de trage besluitvorming van de betrokken regeringen en instellingen, de Europese Unie de stuwende kracht zou moeten zijn door de oprichting van netwerken en plaatsen voor onderzoek en uitwisseling, en nieuwe vormen van partnerschap te bevorderen: NGO's, regeringen, politici, privé-partners, betrokken bevolkingen, Zuid-Zuid-samenwerking;

25. is van mening dat de Commissie, gezien de belangrijke rol die de NGO's kunnen vervullen bij de tenuitvoerlegging van bevolkingsprojecten en - programma's, en gelet op hun specifieke deskundigheid en ervaring op dit gebied, nauwer met de NGO's zou moeten samenwerken;

26. verlangt de invoering van een stelsel voor de uitwisseling van informatie over de initiatieven en acties die gefinancierd worden door de Gemeenschap, de lid-staten, de EIB en andere bilaterale of internationale donateurs, en dringt aan op een betere cooerdinatie, inzonderheid met het UNFPA;

27. verzoekt de Commissie het Parlement binnen zes maanden na de goedkeuring van deze resolutie te informeren omtrent de initiatieven die door de respectieve lid-staten genomen werden met het oog op de verwezenlijking van de in Caïro vastgelegde doelstellingen;

28. verzoekt de Commissie het Parlement te informeren omtrent het effect van artikel 155 van de Vierde Overeenkomst van Lomé, van de begrotingsposten B7- 631 (Steun aan ontwikkelingslanden voor demografische maatregelen en programma's - Follow-up van de Conferentie over bevolking en ontwikkeling), B7-6211 (Gezondheidsprogramma's en bestrijding van HIV en AIDS in ontwikkelingslanden), B7-6212 (gezondheidszorg voor moeder en kind en gezondheidszorg in verband met de zwangerschap) en de financiële protocollen bij de samenwerkingsovereenkomsten tussen de EU en de ontwikkelingslanden;

29. wenst dat - ter voorkoming van gedwongen sterilisatie en direct of indirect dwingende methoden voor geboortenbeperking - controle wordt uitgeoefend op de anticonceptiemiddelen die in de ontwikkelingslanden worden toegepast in het kader van de diverse demografische programma's welke door de Europese Unie worden gefinancierd;

30. acht de cooerdinatie noodzakelijk van de projecten die gefinancierd worden uit hoofde van verschillende hoofdstukken van de begroting en wenst met het oog hierop, een evaluatie van de projecten die van invloed zijn en/of kunnen zijn op de bevolking en gefinancierd worden in het kader van het Europees Ontwikkelingsfonds, samenwerkingsovereenkomsten tussen de Europese Unie en de ontwikkelingslanden, en van de specifieke begrotingslijnen met betrekking tot humanitaire hulp (B7-21), opleiding en bewustmaking op het gebied van ontwikkeling (B7-610), rol van de vrouw in het ontwikkelingsproces (B7-611), milieubeheer in ontwikkelingslanden (B7-6200), tropische bossen (B7-6201), steun aan de NGO's (B7-6000), gedecentraliseerde samenwerking (B7-643) en de rechten van de mens (B7-702);

31. verlangt dat ten behoeve van het personeel van de Commissie opleidingsprogramma's inzake bevolking en gezondheidszorg op het gebied van de voortplanting worden opgezet en ten uitvoer worden gelegd;

32. verzoekt de Commissie het Europees Parlement een overzicht te verschaffen van haar projecten en programma's tot dusver, haar voornemens voor de periode tot het jaar 2000 en een jaarverslag over haar activiteiten;

33. wenst een evaluatie van de invloed van de ontwikkelingsprogramma's op de bevolking, in het bijzonder wat betreft de gezondheid en de opleiding van vrouwen;

34. verzoekt de Commissie de aanzet te geven voor een politiek van dialoog met de regeringen over steun voor programma's inzake bevolking en gezondheidszorg op het gebied van de voortplanting;

°

° °

35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en staatshoofden van de lid-staten, de VN en de regeringen van de ACS-landen.