COMVIISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(94) 29 def. 
Brussel, 16.02.1994 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT 
OVER DE ONTWIKKELING 
VAN DE ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING 
BIJ DE TENUITVOERLEGGING EN HET TOEZICHT OP 
DE NALEVING VAN DE GEMEENSCHAPSWETGEVING 
IN DE INTERNE MARKT 
Deze mededeling werd opgesteld in het kader 
van het strategisch programma voor de interne markt 
INHOUD 
I. Inleiding 1 
II. Administratieve samenwerking: de elementen van een communautair 3 
kader 
A. De verplichting onderlinge bijstand te verlenen 3 
B. De verplichting van doorzichtigheid 4 
C. Twee grondbeginselen 4 
• Proportionaliteit 5 
• Vertrouwelijkheid 5 
III. Administratieve samenwerking: een discussieprogramma 6 
IV. Conclusies 8 
Bijlagen i 
1. Administratieve samenwerking: stand van zaken i 
Respectieve rollen 
A. De rol van de Lid-Staten 
B. De rol van de Commissie iii 
Behoeften vi 
Huidige praktijk ix 
• De verscheidenheid van de samenwerkingsmechanismen x 
• Een evenwicht tussen informele en formele samenwerking x 
• Uiteenlopende niveaus van deelneming aan communautaire samenwer- x 
kingsstelsels 
2. Programma voor besprekingen over administratieve samenwerking xiii 
bij de tenuitvoerlegging en het toezicht op de naleving van de 
Gemeenschapswetgeving 
I. INLEIDING 
1. In deze mededeling wordt de huidige stand van de administratieve samenwer­
king in de Gemeenschap op het gebied van de interne markt besproken en worden 
maatregelen met het oog op de doelmatigheid en de verdere ontwikkeling ervan 
voorgesteld. 
2. Omstreeks eind 1992 hebben de Raad*1), het Parlement*2) en het Economisch 
en Sociaal Comité*3) gewezen op de noodzaak te zorgen voor een doeltreffende 
werking van de interne markt, met inbegrip van een voldoende mate van administra­
tieve samenwerking. 
In haar oorspronkelijke antwoord op het verslag Sutherland vermeldde de Commissie 
dat zij het vraagstuk van de administratieve samenwerking in twee gedeelten zou 
behandelen. Het eerste gedeelte, een onderzoek van de snelle procedures die er in 
de Gemeenschap bestaan voor de behandeling van dringende gevallen op veterinair 
en fytosanitair gebied en op het gebied van de veiligheid enz., vormt het onderwerp 
van een andere mededeling*4). Deze mededeling vormt het tweede gedeelte. Hierin 
worden de werkzaamheden betreffende de snelle procedures aangevuld door een 
verdere ontwikkeling van de in het Verslag-Sutherland uiteengezette benadering met 
betrekking tot het partnerschap met de Lid-Staten. Deze mededeling werd aange­
kondigd in het Strategisch Programma voor de interne markt*5). 
3. Administratieve samenwerking tussen de Lid-Staten onderling en tussen de 
Lid-Staten en de Commissie is nodig om de uit het Verdrag voortvloeiende verplich­
tingen na te komen (zie artikel 5). Het is een essentieel instrument voor een soepele 
en doeltreffende werking van de Gemeenschap, en in deze mededeling wordt vooral 
onderzocht welke praktische maatregelen nodig zijn om te zorgen voor een doeltref­
fende mate van samenwerking tussen de Lid-Staten onderling en tussen de 
Lid-Staten en de Commissie. 
4. Hoewel er de laatste jaren een patroon van administatieve samenwerking is 
ontwikkeld dat grotendeels bevredigend lijkt te functioneren, bestaan er grote verschil­
len tussen de mate van samenwerking op de vele gebieden die onder de inter-
ne-marktwetgeving vallen. 
Hoewel een groot aantal van deze verschillen verband lijken te houden met de uiteen­
lopende behoeften van de diverse sectoren, acht de Commissie de tijd gekomen om 
de administratieve samenwerking op het gebied van de interne markt aan een onder­
zoek te onderwerpen omdat onlangs een zeer grote hoeveelheid Gemeenschapswet­
geving is vastgesteld om de interne markt tot stand te brengen. 
5. Daarom stelt de Commissie voor dat op gebieden waar weinig ervaring met 
samenwerking bestaat, wordt beoordeeld in hoeverre er behoefte is aan de ontwikke-
(1) Resolutie van de Raad van 7 december 1992 (PB C 334 van 18.12.1992, blz. 1) 
(2) Resolutie van het Parlement A3-0401/92 (PB C 21 van 25.1.1993, blz. 513) 
(3) Advies van het Economisch en Sociaal Comité CES 602/93 (PB C 201 van 26.7.1993, blz. 59) 
(4) Mededeling van de Commissie betreffende het beheer van dringende gevallen in het kader van de tenuitvoerlegging van 
de communautaire regels - Follow-up van het Verslag-Sutherland (COM(93)430 def.) 
(5) Mededeling van de Commissie aan de Raad "Een optimale benutting van de door de interne markt geboden kansen": 
strategisch programma (C0M(93)632 def.) 
ling van specifieke mechanismen. De werking van bestaande stelsels dient ook te 
worden onderzocht om na te gaan op welke punten zij kunnen worden verbeterd, voor 
zover zij binnen de werkingssfeer van de interne markt vallen (dus met uitsluiting van 
met name de stelsels die deel uitmaken van de marktordeningen overeenkomstig het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid). Deze werkzaamheden dienen te worden uitge­
voerd binnen een door de Gemeenschap vastgesteld algemeen kader waarin de 
grondbeginselen van de administratieve samenwerking worden beschreven. In het 
licht van dit onderzoek kunnen specifieke communautaire bepalingen worden opge­
steld voorde sectoren die daaraan behoefte hebben. 
6. Er moeten echter alleen mechanismen worden ingesteld wanneer er behoefte 
aan is, en ook dan moeten zij zo eenvoudig mogelijk worden gehouden. De Commis­
sie deelt de bezorgdheid van de Lid-Staten dat stelsels van administratieve samen­
werking duidelijk en niet bureaucratisch moeten zijn en tastbare voordelen moeten 
opleveren. 
7. Tenuitvoerlegging en toezicht op de naleving vormen in de eerste plaats een 
verantwoordelijkheid die ter plaatse wordt uitgeoefend. Hieruit volgt dat de commu­
nautaire stelsels voor administratieve samenwerking ten doel moeten hebben het de 
nationale overheidsdiensten gemakkelijker te maken bilaterale contacten te leggen, 
waar mogelijk op gedecentraliseerde wijze. Elk stelsel moet echter voorzien in de 
uitwisseling van informatie met de Commissie en andere Lid-Staten voor het geval 
een communautair optreden vereist is. 
8. Het schijnt de Commissie toe dat betere contacten niet alleen de uitvoering van 
de communautaire wetgeving ten goede zullen komen, maar ook zullen bijdragen tot 
de oplossing van problemen op niet-geharmoniseerde gebieden en tot een betere 
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap tegen frauduleus 
gedrag. De vlotte uitwisseling van informatie wanneer er moeilijkheden rijzen met 
betrekking tot het vrije verkeer van goederen en diensten op gebieden waarvoor geen 
Gemeenschapswetgeving bestaat, kan helpen voorkomen dat de Lid-Staten hun 
toevlucht nemen tot beperkende maatregelen, of kan althans de situatie voor de 
betrokken autoriteiten ophelderen. Hierdoor kan zelfs communautaire wetgeving op 
dergelijke gebieden overbodig worden doordat de onderlinge erkenning van nationale 
wetgevingen wordt bevorderd. 
9. De Commissie gelooft dat de ontwikkeling van de administratieve samenwerking 
het best op een expliciete basis zou gebeuren. In deze mededeling wordt derhalve 
een kader voor communautaire administratieve samenwerking uiteengezet waarin 
richtsnoeren voor een gedetailleerde toepassing worden gegeven voor zover daaraan 
behoefte bestaat. De Commissie werkt aan een discussieprogramma binnen een 
communautair kader om na te gaan hoe de administratieve samenwerking voor elke 
betrokken sector moet functioneren. 
II. ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING: 
DE ELEMENTEN VAN EEN COMMUNAUTAIR KADER 
10. Op basis van informatie die is verzameld over de huidige stand van de admini­
stratieve samenwerking en van haar evaluatie van de rol van de Lid-Staten en de 
Commissie, de bestaande behoeften en de huidige praktijk (zie bijlage 1), acht de 
Commissie een meer samenhangende en doorzichtige aanpak van de administratieve 
samenwerking voor de tenuitvoerlegging en het toezicht op de naleving van de 
interne-marktwetgeving wenselijk. Op sommige gebieden is de administratieve 
samenwerking reeds ver gevorderd; op andere echter zou met behulp van een expli­
ciet communautair kader voor de ontwikkeling van de administratieve samenwerking 
gemakkelijker kunnen worden nagegaan in hoeverre er behoefte is aan de totstand­
brenging van mechanismen en op welke punten de bestaande mechanismen kunnen 
worden verbeterd. 
11. Dit kader zou bestaan uit de volgende elementen: 
(a) Een regel: de fundamentele verplichting onderlinge bijstand te verlenen; 
(b) Een instrument: de verplichting van doorzichtigheid, door middel van een 
netwerk van duidelijk geïdentificeerde correspondenten; 
(c) Twee beginselen: 
• proportionaliteit 
• vertrouwelijkheid. 
A. DE VERPLICHTING ONDERLINGE BIJSTAND TE VERLENEN 
12. Op sommige gebieden zijn reeds communautaire maatregelen genomen om 
enige mate van onderlinge bijstand te verzekeren. Een recent voorbeeld daarvan is 
de voedingsmiddelensector. Bovendien heeft het Hof van Justitie verscheidene 
aspecten van de impliciet in de Gemeenschapswetgeving vastgelegde verplichting 
voor de overheidsdiensten om samen te werken, verduidelijkt (zie 
Mateucci/Communauté française de Belgique, zaak 235/87, arrest van 27.9.1988). Nu 
gaat het erom ervoor te zorgen dat het principe van de onderlinge bijstand geleidelijk 
wordt uitgebreid om op alle aspecten van de interne-marktwetgeving te worden 
toegepast. 
Het doel is op basis van onderling vertrouwen de praktische instrumenten die nodig 
zijn om samenwerking tussen de Lid-Staten te vergemakkelijken, tot stand te brengen 
op een wijze die zowel de uiteenlopende organisatiestructuren in de Lid-Staten als 
het communautaire perspectief weerspiegelt. In sommige gevallen waarmee commu­
nautaire financiële of economische belangen zijn gemoeid (zoals douane of land­
bouw), hebben de mechanismen voor onderlinge bijstand reeds een vaste vorm 
waarbij bij voorbeeld bewijsstukken worden uitgewisseld en zelfs gezamenlijke contro­
les ter plaatse worden uitgevoerd. In andere gevallen is voor onderlinge bijstand dik­
wijls niets anders nodig dan direkt bilateraal contact tussen de autoriteiten in de 
Lid-Staten die verantwoordelijk zijn voor de toepassing van de wetgeving. Hierbij kan 
het gaan om centrale autoriteiten in de Lid-Staten (zoals in de banksector of op het 
gebied van de mededeling); wanneer de verantwoordelijkheid voor het toezicht is 
gedecentraliseerd (zoals in het geval van het markttoezicht betreffende produktveilig-
heid), kan de samenwerking gemakkelijker verlopen wanneer een centraal contact­
punt voor een bepaalde sector kan worden gebruikt (zie punt 15). 
13. In de praktijk zal elk samenwerkingsstelsel worden gebruikt door Lid-Staten die 
informatie van een andere Lid-Staat nodig hebben, maar het zal ook mogelijk zijn 
informatie algemeen beschikbaar te stellen als het probleem verscheidene Lid-Staten 
raakt of van communautair belang blijkt te zijn. Dit is geen bureaucratische complica­
tie : in de meeste gevallen is bilaterale samenwerking weliswaar voldoende, maar de 
voordelen van de interne markt zullen niet maximaal zijn als oplossingen voor proble­
men niet worden uitgewisseld en in de gehele Gemeenschap toegepast. 
B. DE VERPLICHTING VAN DOORZICHTIGHEID 
14. In elk samenwerkingsstelsel moeten de Lid-Staten en de Commissie weten 
welke autoriteiten overal in de Gemeenschap verantwoordelijk zijn. Naar de mening 
van de Commissie is het met het oog op de nodige doorzichtigheid van de nationale 
mechanismen voor de tenuitvoerlegging en het toezicht op de naleving vereist dat de 
Lid-Staten de Commissie en de andere Lid-Staten de nodige informatie toezenden 
over de organen die met het toezicht op de naleving van de betrokken wetgeving zijn 
belast. Hierbij wordt gedacht aan praktische gegevens over de ambtenaren bij deze 
organen die de onderlinge bijstand voor de toepassing van de interne marktwetgeving 
moeten organiseren. Deze informatie is essentieel voor de verbetering van de contac­
ten tussen degenen die in de Lid-Staten verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de 
naleving, het vaststellen van de behoeften en methoden van onderlinge samenwer­
king, en het aanwijzen van prioritaire sectoren voor ondersteunende maatregelen van 
de Gemeenschap. 
15. Een essentieel aspect van deze doorzichtigheid is dat voor elke sector een 
centraal contactpunt in elke Lid-Staat wordt meegedeeld dat zal optreden als 
"correspondent" voor het toezicht op de naleving van de Gemeenschapswetgeving, 
met tegenhangers in andere Lid-Staten en bij de Commissie. Deze correspondenten 
moeten ervoor zorgen dat de informatiestroom tussen de Lid-Staten en tussen hun 
Lid-Staat en de Commissie snel en efficiënt verloopt, waartoe eventueel de informatie 
bestemd voor en afkomstig van de relevante organen binnen de Lid-Staat dient te 
worden gecoördineerd. De coördinatie tussen sectoren binnen elke Lid-Staat moet de 
taak van de leden van het Raadgevend Comité Coördinatie Interne Markt blijven. 
16. Voor de bestaande wetgeving stelt de Commissie voor dat deze informatie zo 
spoedig mogelijk en in ieder geval tegen eind 1994 door de Lid-Staten moet worden 
verstrekt. Voor toekomstige wetgeving dient deze informatie een normaal onderdeel 
van de nationale tenuitvoerlegging van de Gemeenschapswetgeving te worden en zal 
zij te zamen met de omzettingstekst aan de Commissie moeten worden meegedeeld. 
C. TWEE GRONDBEGINSELEN 
17. Twee grondbeginselen voor een goede werking van de onderlinge bijstand zijn 
ontleend aan arresten van het Hof en aan de opvattingen die de Lid-Staten tijdens 
recente besprekingen naar voren hebben gebracht. 
Proportionaliteit 
Het proportionaliteitsbeginsel impliceert dat de administratieve samenwerking in de 
praktijk dient te worden afgestemd op wat redelijk is, d.w.z. dat de autoriteiten elkaar 
niet meer moeten vragen dan wat echt nodig is om hun taak te vervullen. Met betrek­
king tot verzoeken om informatieverstrekking tussen overheidsdiensten zijn de 
deskundigen op het gebied van het toezicht op de naleving in elke sector natuurlijk 
het best in staat te beoordelen hoe de proportionaliteit in praktijk moet worden 
gebracht, vooral omdat zij zowel informatie zullen verstrekken als aanvragen. Maatre­
gelen zoals de invoering van standaardformulieren of automatische gegevensverwer­
king kunnen de procedures vereenvoudigen. Hetzelfde beginsel geldt voor de 
verplichtingen die deze overheidsdiensten aan het bedrijfsleven en de burgers opleg­
gen. Geslaagde administratieve samenwerking kan de lasten voor ondernemingen en 
particulieren verlichten. 
De samenwerking moet ook de moeite waard zijn in die zin dat de voordelen in over­
eenstemming met de ingezette middelen zijn. 
Vertrouwelijkheid 
in bepaalde sectoren zijn regels met betrekking tot vertrouwelijkheid noodzakelijk, bij 
voorbeeld betreffende de uitwisseling van commercieel gevoelige informatie. 
Wanneer het om buitenlandse produkten gaat, lijken de Lid-Staten het soms minder 
nauw met de vertrouwelijkheid te nemen dan wanneer het om nationale produkten 
gaat. Het is duidelijk dat in een geïntegreerde markt dezelfde normen moeten gelden 
voor alle produkten op de markt. 
De uitwisseling van geheime informatie in het algemeen en via telematicanetwerken 
in het bijzonder vereist gemeenschappelijke beveiligingsvoorschriften en -procedures 
alsmede technische maatregelen om een en ander mogelijk te maken, zoals de 
beschikbaarstelling van instrumenten voor gegevensbescherming. 
Waar het gaat om persoonsgegevens, moet de uitwisseling van informatie plaatsvin­
den overeenkomstig de geldende wetgeving betreffende gegevensbeveiliging. 
-6-
III. ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING: 
EEN DISCUSSIEPROGRAMMA 
18. Het hierboven besproken communautaire kader voor administratieve samen­
werking dient sectorsgewijze te worden toegepast. De Commissie realiseert zich dat 
dit voor de Lid-Staten een hele opgave is. Hoewel het kader geen radicale breuk met 
de bestaande goede gewoonten voor het toezicht op de naleving van de Gemeen­
schapswetgeving betekent, zullen de Lid-Staten wellicht in sommige sectoren de 
verdeling van de verantwoordelijkheid tussen ministeries en toezichtorganen en 
tussen nationale, regionale en lokale overheden moeten bestuderen. 
19. De Commissie stelt voor dat het communautaire kader wordt gebruikt bij de 
voortzetting van de besprekingen over de behoefte aan en het type van administratie­
ve samenwerking. Deze besprekingen dienen te worden geconcentreerd op de 
gebieden waar nog weinig ervaring met administratieve samenwerking bestaat, en op 
de gebieden waar de kwaliteit van de huidige samenwerking zou kunnen worden 
verbeterd, waarbij ook rekening moet worden gehouden met het tijdstip van 
inwerkingtreding van de wetgeving en met de gevoeligheid van het risico dat wordt 
geregeld. De Commissie is voornemens in het licht van deze criteria voor elk van de 
in bijlage 2 vermelde sectoren besprekingen te organiseren. Het overeenkomstig deze 
mededeling uitgewerkte communautaire kader en de beginselen daarvan zullen de 
gemeenschappelijke leidraad voor deze besprekingen vormen. 
De besprekingen in elke sector zouden ten doel hebben : 
• in sectoren waar slechts weinig ervaring met en geen specifieke mechanis­
men voor administratieve samenwerking bestaan, te onderzoeken of er 
behoefte is aan administratieve samenwerking, vooral met betrekking tot 
informatie-uitwisseling en besluitvorming*6), en overeenstemming te bereiken 
over de in de praktijk vereiste mechanismen. Afhankelijk van de sector 
kunnen samenwerkingsstelsels nodig zijn voor wetenschappelijke of techni­
sche samenwerking, evaluaties en beoordelingen (van een produkt of 
dienst), inspecties of markttoezicht; 
• op gebieden waar de samenwerking begint, zoals wetenschappelijke 
samenwerking in de levensmiddelensector of administratieve samenwerking 
tussen de diensten voor de officiële controle op levensmiddelen, na te gaan 
welke maatregelen nodig zijn om deze samenwerkingsstelsels zo goed 
mogelijk van start te laten gaan; 
• op andere gebieden een onderzoek in te stellen naar de doeltreffendheid van 
bestaande mechanismen van administratieve samenwerking en eventueel 
noodzakelijke wijzigingen te overwegen, waarbij niet moet worden geraakt 
aan stelsels die reeds bevredigend functioneren; 
• na te gaan welke ondersteunende maatregelen door de Commissie op korte 
en langere termijn moeten worden genomen. Zoals uiteengezet in afde­
ling IV, is de Commissie reeds bezig met werkzaamheden ter ondersteuning 
van de administratieve samenwerking voor de interne markt. In het licht van 
(6) Hoewel administratieve samenwerking in principe niet van invloed is op de bevoegdheid van de Lid-Staten voor het 
toezicht op de naleving van de Gemeenschapswetgeving, kan er niettemin in de gevallen waarin de wetgeving voorziet 
(b.v. de richtlijn inzake algemene produktveiligheid) besluitvorming op communautair niveau bij te pas komen. 
de mogelijke ontwikkeling van de samenwerking in sommige sectoren kan 
het echter nodig zijn dergelijke ondersteunende werkzaamheden uit te 
breiden, vooral met betrekking tot voorlichtingspublikaties en bijstand om de 
communicatie tussen nationale toezichtautoriteiten te vergemakkelijken. 
Naarmate de verschillende behoeften worden vastgesteld, zal de Commissie 
met een geschikt programma voor dergelijke maatregelen komen; 
• waar nodig een Pianningproces voor Telematicanetwerken tussen 
Overheidsdiensten (TNA-PP) in te voeren, ten einde te komen tot een 
pragmatische en doorzichtige aanpak bij het identificeren van behoeften, 
knelpunten en ontbrekende netwerken alsmede bij het beoordelen van het 
functioneren van het geheel en bij het stellen van prioriteiten, en dit ten 
uitvoer te leggen via het programma TNA/IDA; 
• tekortkomingen in het stelsel en de oorzaken daarvan met name vanuit het 
standpunt van bedrijven te onderzoeken gedurende een observatieperiode in 
1994. 
20. Sommige van deze besprekingen per sector zullen wellicht leiden tot de vast­
stelling van meer gedetailleerde bepalingen betreffende de tenuitvoerlegging van de 
Gemeenschapswetgeving, waar mogelijk via informele methoden (b.v. in richtsnoeren 
of door de oprichting van werkgroepen van deskundigen voor het toezicht op de 
naleving). In gevallen waarin dit noodzakelijk blijkt, zal dit in de vorm van Gemeen­
schapswetgeving gebeuren. De Commissie zal de vorderingen volgen en voorstellen 
indienen om waar nodig moeilijkheden te overwinnen. Eind 1994 zal als referentie­
punt voor de beoordeling van de vorderingen dienen, aangezien dit tijdstip wordt 
voorgesteld (zie punt 16) voor de kennisgeving van de voor het toezicht op de nale­
ving verantwoordelijke organen. De Commissie zal de vorderingen bij de ontwikkeling 
van de administratieve samenwerking ook evalueren in haar jaarverslagen over de 
werking van de interne markt. 
21. Hoewel deze mededeling ten doel heeft ervoor te zorgen dat de toepassing van 
de interne-marktwetgeving wordt ondersteund door doeltreffende mechanismen voor 
administratieve samenwerking, constateert de Commissie dat de arresten van het Hof 
dikwijls betrekking hebben op niet-geharmoniseerde gebieden. Een doelmatig 
mechanisme ter vergemakkelijking van bilaterale en andere contacten tussen over­
heidsdiensten zou concreet bijdragen tot de oplossing van moeilijkheden betreffende 
de handel in produkten en diensten in niet-geharmoniseerde sectoren. Het zou in het 
algemeen bijdragen tot de onderlinge erkenning van nationale regels dank zij de 
snelle uitwisseling van informatie tussen de betrokken autoriteiten en in het bijzonder 
kunnen verhinderen dat de Lid-Staten hun toevlucht nemen tot beperkende maatre­
gelen. 
(3) 
-8 
IV. CONCLUSIES 
22. De Commissie is van mening dat een beleidskader nodig is voor samenwerking 
tussen de overheidsdiensten van de Lid-Staten en tussen deze diensten en de 
Commissie, met het oog op het toezicht op de naleving van de Gemeenschapswet­
geving in de interne markt, met de volgende leidmotieven: 
• alle overheidsdiensten die in de Lid-Staten belast zijn met het toezicht op de 
naleving van de Gemeenschapswetgeving, dienen ingevolge artikel 5 van het 
Verdrag elkaar bijstand te verlenen bij de uitoefening van hun taken en met 
name zo spoedig mogelijk te reageren op verzoeken om samenwerking van 
een van hen en de hiertoe vereiste informatie uit te wisselen; 
• bij deze uitwisseling van informatie dienen de volgende beginselen in 
aanmerking te worden genomen : 
- vertrouwelijkheid, d.w.z. dat het beroepsgeheim van toepassing is en dat 
de eisen van de diensten waarvan de informatie afkomstig is, dienen te 
worden gerespecteerd; 
- proportionaliteit tussen de aard van de gevraagde informatie en het doel 
van de uitgevoerde controle; 
• hiertoe dient elke Lid-Staat de nodige maatregelen te nemen om te 
zorgen voor zo doelmatig mogelijke contacten tussen zijn eigen diensten 
en die van andere Lid-Staten en van de Commissie; 
• elke Lid-Staat dient zorg te dragen voor de doorzichtigheid van deze 
maatregelen en van zijn controlemechanismen en van de wijze waarop 
deze functioneren, met name door de Commissie en de andere 
Lid-Staten daarvan in kennis te stellen. Voor de in bijlage 2 vermelde 
sectoren dient deze kennisgeving tegen eind 1994 te worden gedaan. 
23. Harerzijds zal de Commissie in nauwe samenwerking met de autoriteiten van de 
Lid-Staten en met name op de gebieden waar de Gemeenschapswetgeving nog 
geen gedetailleerde bepalingen voor het toezicht op de naleving ervan bevat, in het 
bijzonder door middel van een discussieprogramma per sector, overgaan tot het 
onderzoek van : 
• volgens deze beginselen eventueel tot stand te brengen of uit te breiden 
samenwerkingsstelsels; 
de geschikte vorm voor deze samenwerkingsstelsels, waarbij ervan uit wordt 
gegaan dat elke oplossing gericht moet zijn op een maximum aan doeltref­
fendheid met een minimum aan kosten met gebruikmaking van zo eenvoudig 
mogelijke procedures; 
eventuele ondersteunende maatregelen van de Gemeenschap voor de 
ontwikkeling en uitbreiding van deze samenwerkingsstelsels, zoals de publi-
katie van uitvoeringshandleidingen, de totstandbrenging en vervolgens het 
gebruik van telematicanetwerken, de verzameling en analyse van gegevens, 
de bevordering van de uitwisseling van ambtenaren en van opleidingsacties, 
enzovoorts. • 
Op grond van dit tegen eind 1994 af te sluiten onderzoek zal de Commissie de nodige 
maatregelen nemen en de nodige voorstellen formuleren. De voortgang van deze 
besprekingen zal worden geëvalueerd in het jaarverslag van de Commissie betref­
fende de interne markt. 
-I-
BIJLAGE 1 
Administratieve samenwerking: stand van zaken 
1. Het verslag dat de Groep op hoog niveau inzake de werking van de interne 
markt, voorgezeten door de heer Peter Sutherland, in oktober 1992 aan de Commis­
sie uitbracht onder de titel "De interne markt na 1992 : de uitdaging aannemen", 
bevatte een belangrijk deel gewijd aan "de tenuitvoerlegging van de regels door 
middel van partnerschap". De aanbevelingen onder deze rubriek beogen de ontwik­
keling van een op samenwerking gerichte benadering van de tenuitvoerlegging van 
de interne-marktwetgeving door middel van onder andere de totstandbrenging van 
een permanent kader voor partnerschap op bestuurlijk niveau tussen de Lid-Staten 
en de Commissie, een analyse van de uitoefening van communautaire bevoegdheden 
voor de behandeling van dringende en emstige consumentenproblemen, met inbegrip 
van een mogelijke coördinatie-eenheid binnen de Commissie om te zorgen voor een 
effectieve communicatie op communautair en nationaal niveau, en de opstelling van 
uitvoeringshandleidingen voor groepen richtlijnen. 
2. In haar antwoord op het verslag Sutherland van 2 december 1992 merkte de 
Commissie op dat met de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van het verslag "de 
economische gevolgen, evenals de politieke dimensie van de interne markt dienen te 
worden versterkt", en aanvaardde zij de in het verslag uiteengezette hoofdlijnen van 
de strategie inzake het beheer van de interne markt, "die berusten op doorzichtigheid, 
samenwerking en een gedecentraliseerde tenuitvoerlegging". In haar mededeling van 
22 december 1993 "Een optimale benutting van de door de interne markt geboden 
kansen", strategisch programma*7), kondigde de Commissie haar voornemen aan bij 
de Raad voorstellen in te dienen voor richtsnoeren voor de ontwikkeling van de 
administratieve samenwerking op de verschillende gebieden die onder de interne 
markt vallen. 
3. In de volgende afdelingen wordt de stand van zaken op het gebied van de 
administratieve samenwerking opgemaakt door aandacht te besteden aan de rol van 
de Commissie en de Lid-Staten, de behoeften en de huidige praktijk. 
RESPECTIEVE ROLLEN 
4. Hieronder wordt beschreven welke rol bij de administratieve samenwerking voor 
de Lid-Staten en de Commissie is weggelegd, afgezien van de permanente verplich­
ting van de Commissie ervoor te zorgen dat de Gemeenschapswetgeving wordt 
uitgevoerd. 
(7) Voor de referenties wordt verwezen naar de voetnoten op blz. 1. 
II-
A. De rol van de Lid-Staten: 
5. Volgens de Verdragen blijven de Lid-Staten verantwoordelijk voor de 
tenuitvoerlegging en het toezicht op de naleving van de Gemeenschapswetgeving in 
hun rechtsgebied. De ontwikkeling van administratieve samenwerking in de Gemeen­
schap om dit toezicht doeltreffender te maken, verandert niets aan die fundamentele 
verantwoordelijkheid. Niettemin oefenen de Lid-Staten die verantwoordelijkheid uit 
binnen het kader van de Gemeenschapswetgeving en hebben zij algemene en speci­
fieke verplichtingen met betrekking tot het toezicht op de naleving van die wetgeving. 
In het algemeen moeten de Lid-Staten volgens artikel 5 alle maatregelen treffen 
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit het Verdrag voortvloeiende verplich­
tingen te verzekeren en zich onthouden van alle maatregelen welke de doelstellingen 
van het Verdrag in gevaar kunnen brengen. Meer specifiek heeft de Raad op 
sommige gebieden (bij voorbeeld douane, indirecte belastingen, landbouw, 
voedingsmiddelen, geneesmiddelen) gedetailleerde secundaire wetgeving met 
betrekking tot het toezicht op de naleving van de Gemeenschapswetgeving vastge­
steld op grond waarvan de Lid-Staten nauwkeurig omschreven maatregelen moeten 
treffen. 
6. Er zij aan herinnerd dat het Hof van Justitie in diverse arresten, met name in 
inbreukzaken op basis van artikel 30 e.v. van het Verdrag, heeft verklaard dat de 
Lid-Staten, bij de uitoefening van hun recht de nationale wetten met inbegrip van 
niet-geharmoniseerde bepalingen te doen naleven, rekening moeten houden met 
bepaalde beginselen die inherent aan de Gemeenschapswetgeving zijn, met name: 
(a) Proportionaliteit 
Bij ontstentenis van Gemeenschapswetgeving moeten de controles van de 
Lid-Staten redelijk zijn en mogen zij het bij het Verdrag voorgeschreven 
vrije verkeer niet belemmeren (Henn and Darby, zaak 34/79, arrest van 
14.12.1979; Casati, zaak 203/80, arrest van 11.11.1981); 
(b) Onderling vertrouwen 
De nationale autoriteiten mogen niet opnieuw onnodige proeven, certifica­
tes of inspecties voorschrijven indien deze reeds zijn uitgevoerd door de 
nationale autoriteiten van andere Lid-Staten of door bevoegde organisaties 
die door hen zijn erkend (Biologische Produkten, zaak 72/80, arrest van 
17.12.1981; United Foods and Abeele, zaak 132/80, arrest van 7.4.1981; 
Houtbewerkingsmachines, zaak 188/84, arrest van 28.1.1986; Bouchara, 
zaak 25/85, arrest van 11.5.1989). 
(c) Samenwerking bii de uitoefening van controles 
De verschillende nationale autoriteiten dienen samen te werken om de 
lasten van administratieve controles voor de ondernemingen zoveel 
mogelijk te verlichten, bij voorbeeld door de uitwisseling van informatie tus­
sen autoriteiten betreffende de conformiteit van produkten, of door kennis 
te geven van controlevoorschriften en wijzigingen daarin (De Peijper, 
zaak 104/75, arrest van 20.5.1976; Denkavit, zaak 251/78, arrest van 
8.11.1979; Italiaanse wijn, zaak 42/82, arrest van 22.3.1983). 
Samenvattend kan worden gezegd dat het Hof heeft verklaard dat het toezicht op de 
naleving van de wetgeving proportioneel en niet-discriminerend moet zijn, dat het 
Ill 
gericht moet zijn op vereenvoudiging en verlichting van de controles en dat het geba­
seerd moet zijn op onderling vertrouwen en onderlinge erkenning. 
7. De Commissie vindt dat de "verplichting tot samenwerking" wordt geïmpliceerd 
in de artikelen 5 en 30 van het Verdrag en in de Jurisprudentie van het Hof van Justi­
tie, maar wegens de in punt 12 vermelde redenen is de behoefte aan samenwerking 
groter geworden door de afschaffing van de grenscontroles. 
Bilaterale samenwerking tussen de Lid-Staten is een noodzakelijk onderdeel van 
samenwerking in communautair verband. In een Gemeenschap zonder binnengren­
zen echter zullen in één land vervaardigde produkten met gebreken hun weg naar 
een ander land vinden via een eindeloos aantal routes, dikwijls door andere 
Lid-Staten. Slechts indien informatie over dergelijke produkten aan alle autoriteiten 
ter beschikking wordt gesteld, kan effectief worden opgetreden om de belangen van 
alle burgers van de Gemeenschap te beschermen. Evenzo zullen de conclusies van 
twee of meer Lid-Staten met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van 
Gemeenschapswetgeving voor alle Lid-Staten van belang zijn. 
Bovendien kan de verplichting tot samenwerking bilaterale moeilijkheden ten gevolge 
van uiteenlopende nationale regels op niet-geharmoniseerde gebieden helpen 
verminderen en misschien de onderlinge erkenning van die regels binnen de 
Gemeenschap helpen bespoedigen. 
B. De rol van de Commissie 
8. De rol van de Commissie bij de tenuitvoerlegging en het toezicht op de naleving 
bestaat in het verlenen van gemeenschappelijke diensten aan de Lid-Staten om ze te 
helpen bij de tenuitvoerlegging en het toezicht op de naleving van de Gemeen­
schapswetgeving. Deze diensten kunnen van verschillende aard zijn, naar gelang van 
de behoeften van het stelsel: 
• publikatie van interpretaties van bestaande communautaire regels als grond­
slag voor een gemeenschappelijk toezicht op de naleving; 
• organisatie van vergaderingen, studiebijeenkomsten en conferenties over 
toezichtvraagstukken om het onderlinge begrip te verbeteren; 
• bevordering van de geleidelijke invoering van efficiënte, betrouwbare en 
gebruikersvriendelijke systemen voor communicatie en gegevensuitwisseling, 
gecombineerd met een hoge mate van coördinatie tussen de dertien betrok­
ken overheden; 
• ontwikkeling van gemeenschappelijke systemen voor verzoeken om samen­
werking of relevante gegevens; 
• bevordering van uitwisselingen van nationale ambtenaren en gezamenlijke 
opleidingsprogramma's voor het toezicht op de naleving; 
• verzameling, vertaling en verspreiding van informatie over nationale 
toezichtstructuren en -praktijken; 
• voor Lid-Staten met een minder ontwikkelde bestuursinfrastructuur, financië­
le bijdragen ter verbetering daarvan, met inbegrip van personeelsopleiding; 
• publikatie van een nieuw tijdschrift over de documentatie en gegevensban­
ken van de Commissie als middel voor het onderhouden van contacten met 
de nationale overheidsdiensten; 
IV 
• tegen eind 1994 publikatie van een mededeling over de samenwerking 
tussen de Commissie en de nationale autoriteiten op het gebied van de 
mededinging. 
De omvang van de door de Commissie verleende diensten zal per geval worden 
vastgesteld, en zal afhangen van de mate van samenwerking waaraan de nationale 
autoriteiten behoefte hebben. Het is ook duidelijk dat wegens de beperkte middelen 
van de Gemeenschap beperkingen zullen moeten worden gesteld aan de diensten 
die de Commissie kan bieden, en dat er een aantal prioriteiten zullen moeten worden 
vastgesteld. 
9. Voorbeelden van de recente werkzaamheden van de Commissie ter onder­
steuning van de stelsels van administratieve samenwerking zijn : 
• het opstellen en bijwerken van handleidingen voor de Gemeenschapswetge­
ving (nieuwe aanpak en richtlijnen overheidsopdrachten) en interpretatieve 
mededelingen; 
• de werkzaamheden in het kader van het INSIS-, het CADDIA- en het 
pre-IDA-programma betreffende de totstandbrenging van netwerken voor 
communicatie en gegevensuitwisseling tussen overheidsdiensten op vier 
prioritaire gebieden (b.v. indirecte belastingen, douane, veterinaire en 
fytosanitaire controles, statistieken) wegens de afschaffing van de controles 
aan de binnengrenzen; 
• het lopende Programma MATTHAEUS (goedgekeurd in 1991) voor de oplei­
ding van douanebeambten door middel van uitwisselingen, studiebijeenkom­
sten en gemeenschappelijke opleidingsmodulen, en voor belastingambtena­
ren het soortgelijke Programma MATTHAEUS Tax (goedgekeurd in okto­
ber 1993); 
• het in september 1992 goedgekeurde vijfjarenprogramma KAROLUS voor de 
uitwisseling tussen ambtelijke diensten van de Lid-Staten, van 
1.900 nationale ambtenaren die belast zijn met de tenuitvoerlegging van de 
Gemeenschapswetgeving inzake de interne markt, waardoor het onderlinge 
vertrouwen tussen de nationale overheidsdiensten zal worden bevorderd; 
• de werkzaamheden in het kader van het project SOSENET (een onderdeel 
van het O & O-Programma ENS) betreffende de opzet van telematicadien­
sten voor de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels om de huidige 
procedures te verbeteren en te vereenvoudigen, de burger gemakkelijker 
toegang te geven tot zijn rechten en nieuwe diensten te creëren; 
• een voorbeeld van een resultaat waartoe besprekingen over administratieve 
samenwerking kunnen leiden, is het ontwerpen van eenvoudige formulieren 
waardoor grote aantallen formulieren van verschillende overheidsdiensten 
overbodig worden en taalproblemen worden verholpen. Dergelijke formulie­
ren worden momenteel door markttoezichtautoriteiten op het gebied van 
produkten voor de industrie en consumentenprodukten bestudeerd als middel 
om gemakkelijk en snel onderling informatie aan te vragen en op verzoek te 
verstrekken om hun onderzoek inzake de veiligheid en conformiteit van 
produkten te vergemakkelijken; 
• op het gebied van de indirecte belastingen kon de Commissie nauw met de 
Lid-Staten samenwerken om alle mechanismen tot stand te brengen die 
nodig waren om de fiscale grenscontroles tijdig te kunnen afschaffen met het 
oog op de afschaffing van de grenscontroles op 1 januari 1993. Deze 
mechanismen omvatten een telematicasysteem voor de uitwisseling van 
informatie over de BTW (VIES = VAT Information Exchange System), gede­
tailleerde procedures voor het toezicht op het verkeer van accijnsprodukten, 
een netwerk van centrale verbindingsbureaus met een gemeenschappelijke 
almanak van hun structuur en personeel, standaardformulieren voor verzoe­
ken om informatie en antwoorden, opleidingsbijeenkomsten en uitwisselings-
bezoeken voor nationale ambtenaren, en regelingen voor het toezicht op en 
de verbetering van het stelsel. Hieruit blijkt wat kan worden bereikt door 
nauwe samenwerking binnen een duidelijk wettelijk en institutioneel kader; 
• op het gebied van douane en landbouw heeft de Commissie een voorstel 
aan de Raad toegezonden om de bestaande mechanismen voor onderlinge 
bijstand te verbeteren ten einde de gewijzigde situatie op de interne markt in 
aanmerking te nemen*8). Dit voorstel bevat onder andere een kader voor het 
gecomputeriseerde Douane-informatiesysteem (DIS), dat sedert okto­
ber 1992 functioneert; 
• Richtlijn 93/99/EG betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële 
controle op levensmiddelen*9) en Verordening (EG) nr. 793/93 inzake de 
beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen*10) 
verschaffen beide een kader voor wetenschappelijke samenwerking; 
• de oprichting van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoorde­
ling*11) zorgt ook voor coördinatie van het toezicht op de naleving van de 
Gemeenschapswetgeving; 
• de instandhouding en ontwikkeling van SIGL (Systeem voor het beheer van 
invoeren uitvoervergunningen). Dank zij dit systeem kunnen de Lid-Staten 
en de Commissie worden geïnformeerd over de verlening of de weigering 
van invoer- en uitvoervergunningen, en kunnen zij aldus de buitengrens 
beheren of controleren. Door het op 8 februari 1994 in de Raad bereikte 
akkoord over een gemeenschappelijke invoerregeling zal de administratieve 
samenwerking op het gebied van de invoer worden gestimuleerd en zal de 
Commissie de externe dimensie van de eenheidsmarkt gemakkelijker kunnen 
beheren. 
10. Wat de middelen betreft, zij erop gewezen dat, hoewel middelen van wetge­
vingsactiviteiten naar administratieve samenwerking kunnen worden overgeheveld, de 
implicaties van deze ondersteunende maatregelen onder leiding van de Commissie in 
aanmerking dienen te worden genomen. Naar verwachting zullen nog meer middelen 
nodig zijn als de reeds goedgekeurde Gemeenschapswetgeving van kracht wordt. De 
Commissie is voornemens passende voorstellen in te dienen in het licht van de 
nadere bepaling van de behoeften voor alle sectoren waartoe de komende maanden 
zal worden overgegaan. 
(8) Gewijzigd voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve 
autoriteiten van de Lid-Staten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste 
toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (COM(93)350 def. - SYN 450,1.9.1993) (PB C 262 van 
28.9.1993, blz. 8) 
(9) PB L 290 van 24.11.1993. blz. 14 
(10) PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1 
(11) Verordening (EG) nr. 2309/93 van 22.7.1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van 
vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van 
een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (PB L 214 van 24.8.1993, blz. 1) 
VI-
BEHOEFTEN 
11. Bij haar streven naar een geïntegreerde markt in de afgelopen negen jaar heeft 
de Gemeenschap in allerlei sectoren geharmoniseerde wetgeving vastgesteld om 
gemeenschappelijke doelstellingen zoals een hoog niveau van bescherming van de 
gezondheid en veiligheid van haar burgers en gelijke mededingingsvoorwaarden voor 
haar ondernemingen te bereiken. Tegelijkertijd werden maatregelen vastgesteld om 
verstoringen van de mededinging te controleren, zoals Verordening nr. 4064/89 
betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, als aanvulling op de 
regels betreffende misbruik van machtsposities, kartels en steunmaatregelen van de 
Staten die in het Verdrag zijn opgenomen en ook van essentieel belang voor de 
ontwikkeling van de interne markt zijn. De Commissie moet er nu voor zorgen dat dit 
wettelijke kader in de gehele Gemeenschap op coherente en consistente wijze wordt 
toegepast. Deze taak is niet nieuw - zij vloeit met name voort uit artikel 5 van het 
Verdrag en werd verduidelijkt in de jurisprudentie van het Hof van Justitie maar zij 
vereist een zekere mate van coördinatie tussen autoriteiten die in elke Lid-Staat 
anders zijn georganiseerd en anders werken. Door een ongelijke of onvolledige 
toepassing van de Gemeenschapswetgeving zullen niet alleen de algemene voorde­
len van de interne markt worden verminderd en de belangen van de betrokken 
burgers of ondernemingen worden geschaad, maar zal ook afbreuk worden gedaan 
aan het onderlinge vertrouwen dat aan de gehele interne-marktstructuur ten grond­
slag ligt. 
12. De behoefte aan administratieve samenwerking tussen de Lid-Staten is groter 
geworden door de opheffing van de binnengrenzen in de Gemeenschap. Het recht 
om goederen in de Gemeenschap te vervoeren zonder enige vorm van grenscontro­
les, heeft op communautair niveau een situatie doen ontstaan die voorheen uitslui­
tend binnen elke Lid-Staat bestond. De formele en informele administratieve structu­
ren en procedures die op nationaal niveau bestaan om ervoor te zorgen dat regelin­
gen overal op het nationale grondgebied goed worden toegepast, zullen nu wellicht 
op communautair niveau moeten worden ontwikkeld. Alle maatregelen met het oog op 
een zo homogeen mogelijke toepassing van deze wetgeving moeten worden overwo­
gen, waaronder in de eerste plaats de samenwerking tussen overheidsdiensten die 
belast zijn met het toezicht op de naleving van deze wetgeving. 
13. In geharmoniseerde sectoren heeft de Gemeenschap reeds bepaalde mecha­
nismen voor samenwerking tussen nationale autoriteiten (en tussen die autoriteiten en 
de Commissie) ingesteld voor de tenuitvoerlegging en het toezicht op de naleving van 
een deel van de interne-marktwetgeving. Dit is vooral het geval voor overheidsdien­
sten die direct zijn betrokken bij de operationele gevolgen van de afschaffing van de 
douane- en belastingcontroles aan de binnengrenzen en bij het beheer van de 
buitengrens, en ook in sectoren die direct met de volksgezondheid te maken hebben, 
zoals veterinaire en fytosanitaire controles, voedingsmiddelen en geneesmiddelen. 
Op andere gebieden daarentegen, zoals de geharmoniseerde wetgeving voor indus-
trieprodukten, zijn er niet zulke gedetailleerde mechanismen ingesteld. De Gemeen­
schap ziet zich gesteld voor de vraag of mechanismen op die gebieden nodig zijn en, 
zo ja, in welke vorm. 
14. In niet-geharmoniseerde sectoren kan het ook de moeite waard zijn na te gaan 
of er bepaalde mechanismen voor administratieve samenwerking moeten worden 
ingesteld om bij te dragen tot de oplossing van praktische problemen in verband met 
die aspecten van het vrije verkeer van goederen, diensten, kapitaal en personen die 
niet zijn geharmoniseerd. Zoals hierboven wordt uiteengezet, heeft het Hof reeds 
duidelijk gemaakt dat sommige fundamentele verplichtingen van de Lid-Staten om 
samen te werken, gelijkelijk gelden voor geharmoniseerde en niet-geharmoniseerde 
VII 
gebieden, en de Commissie is derhalve van mening dat er een onderzoek dient te 
worden ingesteld naar mogelijkheden voor administratieve samenwerking in de 
niet-geharmoniseerde sector. 
15. Aan de hand van de ervaring in de Gemeenschap kan worden nagegaan welke 
soorten problemen of behoeften aanleiding geven tot nauwere administratieve 
samenwerking. Deze behoeften weerspiegelen de verwachting dat de communautaire 
regels eerlijk en daadwerkelijk zullen worden toegepast. 
(a) Behoeften die voortvloeien uit innovatie 
Hoewel het interpreteren van de wet de taak van de rechter is, is voor een 
doeltreffende toepassing van de wet nodig dat de regels op dezelfde wijze 
worden begrepen door allen die ze moeten toepassen. Zelfs nadat 
gedetailleerde richtsnoeren voor de interpretatie van de wetgeving zijn 
opgesteld, moeten alle betrokken organen rekening houden met nieuwe 
omstandigheden of nieuwe technologische ontwikkelingen. Derhalve is er 
behoefte aan uitwisseling van informatie tussen de Lid-Staten en de 
Commissie over deze nieuwe vraagstukken, om zoveel mogelijk te komen 
tot een gemeenschappelijke interpretatie van de regelingen in kwestie. 
(b) Behoeften die voortvloeien uit de beoordeling van individuele gevallen 
Een tweede behoefte houdt verband met de beoordeling van individuele 
gevallen waartoe elke administratieve eenheid dagelijks overgaat alvorens 
de regels toe te passen. Zo kunnen de met het toezicht op de markt belaste 
autoriteiten in een bepaalde regio van tijd tot tijd technische informatie van 
een andere regio nodig hebben (zoals het dossier van de oorspronkelijke 
toelating van een produkt of van de inspectie van een fabriek) voordat zij 
kunnen bepalen of het produkt in overeenstemming met de regelingen is. 
Dergelijke informatie moet snel worden verstrekt om voor de betrokken 
autoriteiten van nut te kunnen zijn). 
Informatie-uitwisseling is ook noodzakelijk om een vrij verkeer van goede­
ren te verzekeren. Wanneer bij voorbeeld een produkt uit een Lid-Staat 
door een andere Lid-Staat niet conform de voorschriften wordt bevonden, 
kunnen maatregelen worden genomen om het produkt te wijzigen of uit de 
markt te nemen. Volgens het Hof van Justitie moeten deze controlemaatre­
gelen evenredig aan het doel zijn en er is administratieve samenwerking 
nodig om ervoor te zorgen dat zij beperkt blijven tot wat strikt noodzakelijk 
is (bij voorbeeld door alleen de produktcharge te controleren die niet aan de 
voorschriften voldoet, en niet de gehele serie). 
(c) Behoeften die voortvloeien uit de tenuitvoerlegging en het toezicht op de 
naleving van besluiten 
Administratieve samenwerking is nodig om een besluit effectief ten uitvoer 
te leggen en te doen naleven wanneer de autoriteit die het besluit neemt, 
niet bevoegd is voor het gehele grondgebied waarvoor de regelingen 
gelden. Samenwerking tussen twee of meer autoriteiten kan bij voorbeeld 
nodig zijn om ervoor te zorgen dat een produkt dat in een bepaald gebied 
onveilig wordt bevonden, niet langer in een ander gebied wordt vervaardigd 
of in nog een ander gebied op de markt wordt gebracht. Samenwerking is 
ook nodig om zich ervan te verzekeren dat doeltreffende maatregelen zijn 
genomen in een Lid-Staat waaruit een niet-conform produkt of een 
- VIII -
niet-conforme dienst afkomstig is, ten einde te komen tot gelijke mededin­
gingsvoorwaarden op de interne markt. 
(d) Behoeften in verband met de juistheid van wetgeving 
Uit de bij het toezicht op de naleving van bestaande wetgeving verkregen 
informatie kan blijken dat de wetgeving onjuist is, bij voorbeeld doordat 
problemen worden vastgesteld die slechts bevredigend kunnen worden 
opgelost door een uitbreiding of herziening van de wetgeving zelf. Een 
geslaagde ontwikkeling of aanpassing van de wetgeving kan aldus tot op 
zekere hoogte afhangen van de feedback van de met het toezicht op de 
naleving belaste autoriteiten, naast de feedback die de Commissie zelf kan 
verkrijgen, bij voorbeeld via haar netwerk van Euro Info Centres. 
16. Mechanismen om gemeenschappelijke interpretatie, beoordeling op basis van 
alle nodige informatie en een doeltreffend toezicht te bevorderen, bestaan reeds op 
communautair niveau in enkele sectoren waar de wetgeving reeds lang is geharmoni­
seerd; de Gemeenschap ziet zich thans voor de taak gesteld na te gaan hoe doelma­
tig deze mechanismen zijn en de administratieve samenwerking zoals deze in die 
sectoren bestaat, tot andere sectoren uit te breiden, waarbij voor ogen dient te wor­
den gehouden dat de benodigde mate van samenwerking van sector tot sector zal 
verschillen. De behoeften met betrekking tot elk mechanisme zullen in ieder geval op 
operationeel niveau in elke sector op een gedecentraliseerde wijze moeten worden 
bepaald. 
17. In tegenstelling tot de relatieve homogeniteit van de bestuurlijke praktijk in elke 
Lid-Staat, moet bij de organisatie van de administratieve samenwerking op commu­
nautair niveau rekening worden gehouden met belangrijke verschillen tussen de 
Lid-Staten in de wijze waarop de overheid de regelingen doet naleven, welke worden 
weerspiegeld in uiteenlopende organisatiestructuren, een uiteenlopende aanpak in de 
praktijk en de totale omvang van de middelen die aan het toezicht op de naleving 
worden besteed. Helaas is op vele gebieden van Gemeenschapswetgeving geen 
nauwkeurige informatie beschikbaar over de administratieve middelen waarmee de 
Lid-Staten de Gemeenschapswetgeving doen naleven, hoewel dergelijke informatie 
van belang is voor de ontwikkeling van het onderlinge vertrouwen dat nodig is om een 
doelmatige samenwerking in de gehele Gemeenschap te bevorderen. 
18. Volgens de Commissie moeten in de allereerste plaats de betrokken organen 
worden geïdentificeerd en moet worden vastgesteld op welke wijze zij contacten 
zullen onderhouden met overeenkomstige organen in andere Lid-Staten. 
In de tweede plaats zou een grotere doorzichtigheid van de nationale toezichtstelsels 
in elke sector een concrete steun zijn voor al diegenen in de Gemeenschap die bij de 
administratieve samenwerking op dit gebied zijn betrokken. Zwakke punten in deze 
stelsels zouden eventueel kunnen worden ondervangen door ondersteunende maat­
regelen op communautair niveau, bij voorbeeld opleidingsprogramma's en de uitwis­
seling van ambtenaren. 
19. In de derde plaats is administratieve samenwerking nodig om het hoofd te 
bieden aan communicatieproblemen die voortvloeien uit het gebruik van verschillende 
talen en een verschillende infrastructuur voor communicatie en gegevensuitwisseling. 
Wil de administratieve samenwerking in de Gemeenschap even efficiënt worden als 
de beste nationale stelsels, dan zal er veel moeten worden gedaan om deze culturele 
en structurele hindernissen te overwinnen door middel van ondersteunende 
IX 
maatregelen, waarbij waar nodig gebruik dient te worden gemaakt van datacommu­
nicatienetwerken. 
Gezien de groeiende behoefte aan administratieve samenwerking moet er wellicht in 
sommige gevallen een efficiënt, betrouwbaar en gebruikersvriendelijk systeem van 
communicatie en gegevensuitwisseling tussen overheidsdiensten tot stand worden 
gebracht, waarbij meer in het bijzonder wordt gedacht aan elektronische post. Tegelij­
kertijd moet rekening worden gehouden met de bijzondere behoeften van overheids­
diensten, vooral waar het gaat om beveiliging, vertrouwelijkheid en certificatie van 
gegevens, als de elektronische gegevensdragers in de plaats moeten komen van de 
traditionele gegevensdragers. 
Bij de organisatie van de contacten tussen de bij een administratief samenwerkings-
netwerk aangesloten organen moet tevens in aanmerking worden genomen hoe 
belangrijk het is te zorgen voor effectieve communicatie met behulp van de eenvou­
digste en geschiktste middelen (zoals standaardformulieren, een centraal contactpunt 
met geschikte communicatievoorzieningen en tolken, ten einde gedecentraliseerde 
betrekkingen waar nodig te vergemakkelijken). 
HUIDIGE PRAKTIJK 
20. In deze afdeling wordt een beknopt overzicht van de huidige stand van de 
administratieve samenwerking in de Gemeenschap gegeven. Hierbij onderkent men 
een tweeledige opzet waarvoor de Commissie heeft gekozen om een en ander in een 
breed perspectief te zien, als onderdeel van de follow-up van het vers lag-Sutherland: 
• een beknopte beschrijving van de behandeling van dringende gevallen zoals 
geregeld in de Gemeenschapswetgeving; 
• besprekingen met de Lid-Staten in een reeks sectoriële vergaderingen over 
de minder bekende problemen in verband met het toezicht op de naleving 
van de Gemeenschapswetgeving en de aanwijzing van "contactpunten" voor 
de behandeling van problemen bij het toezicht op de naleving. 
21. Over de behandeling van dringende gevallen heeft de Commissie onlangs een 
afzonderlijke mededeling gepubliceerd waarin een overzicht wordt gegeven van de 
bestaande snelle procedures voor consumptiegoederen (voedingsmiddelen en ande­
re), geneesmiddelen, medische apparatuur, radioactieve besmetting en veterinaire en 
fytosanitaire contrôles*12). Deze procedures, die per definitie betrekking hebben op de 
snelle overdracht van informatie tussen de nationale autoriteiten en de Commissie, 
illustreren een aantal van de problemen die moeten worden opgelost door administra­
tieve samenwerking in een acute vorm. Hoewel de werking van deze procedures 
grotendeels bevredigend wordt geacht, stelt de Commissie een aantal verbeteringen 
voor die verder met de Lid-Staten moeten worden besproken, zoals: 
• verbetering van de gebruikte systemen voor communicatie en gegevensuit­
wisseling; 
• beperking van het gebruik van de procedures tot echte noodsituaties; 
• verstrekking van nauwkeuriger informatie zodat andere autoriteiten beter 
kunnen reageren; 
• ruimere deelneming aan deze procedures door alle Lid-Staten; 
(12) Zie de verwijzing op blz. 1 
-X 
• de uitwerking van gemeenschappelijke regels voor vertrouwelijk­
heid/openbaarmaking in dringende gevallen. 
22. De sectoriële vergaderingen over administratieve samenwerking waar het niet 
om dringende gevallen gaat, zijn georganiseerd in samenwerking met de vertegen­
woordigers van de Lid-Staten in het Raadgevend Comité Coördinatie Interne Markt. 
Hierbij ging de aandacht niet zozeer uit naar gebieden waar reeds lang administratie­
ve samenwerking bestaat (b.v. douane of geneesmiddelen), maar werd vooral 
gesproken over een groot aantal gebieden zoals de "nieuwe aanpak" van technische 
harmonisatie, gevaarlijke stoffen, voedingsmiddelen, de erkenning van diploma's, 
veterinaire controles en geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik. 
Naar aanleiding van deze vergaderingen kwamen de volgende belangrijke punten 
naar voren: 
De verscheidenheid van de samenwerklngsmechanlsmen 
23. De tot dusverre onderzochte mechanismen voor samenwerking tussen de 
Commissie en de Lid-Staten voor de tenuitvoerlegging en het toezicht op de naleving 
van de Gemeenschapswetgeving hebben diverse vormen. Sommige ervan zijn al 
lange tijd beproefd en getest, andere verkeren nog in het beginstadium. Sommige zijn 
geformaliseerd en tot in bijzonderheden geregeld, met bindende procedureregels, 
terwijl andere informeel en op basis van vrijwilligheid zijn, waarbij de samenwerking 
hoofdzakelijk verloopt via bilaterale contacten ad hoc tussen de Lid-Staten en er op 
communautair niveau weinig gebeurt. 
24. Hoewel er voor allerlei oplossingen is gekozen, zijn er toch een aantal criteria 
waaraan het relatieve ontwikkelingsstadium van elk samenwerkingsstelsel kan 
worden gemeten, zoals: 
• Bestaan er gedetailleerde communautaire voorschriften met betrekking tot 
het toezicht op de naleving? 
• Waarop hebben die voorschriften betrekking? (Regelen zij bij voorbeeld 
uitsluitend de informatie-uitwisseling, of vermelden zij de controle- en inter-
ventiebevoegdheden die de Lid-Staten moeten uitoefenen?) 
• Is er besluitvorming op communautair niveau met betrekking tot de door 
nationale toezichtautoriteiten verstrekte informatie? 
• Is er een orgaan op communautair niveau dat duidelijk verantwoordelijk is 
voor het controleren van het toezicht op de naleving en worden er op 
communautair niveau gegevens over dit toezicht verzameld of uitgewisseld? 
• Zijn er maatregelen op communautair niveau om de coördinatie tussen de 
met het toezicht belaste ambtenaren te verbeteren (vergaderingen, studiebij­
eenkomsten, newsletters, uitwisselingsbezoeken, gezamenlijke opleiding, 
gezamenlijke inspecties)? 
• Bestaan er stelsels, of zijn er stelsels in ontwikkeling, die niet alleen in de 
Gemeenschap, maar ook daarbuiten van toepassing zijn (in het kader van de 
OESO, de VN, enz.)? 
25. Het overleg tussen de Commissie en de voor het toezicht op de naleving 
verantwoordelijke personen heeft uitgewezen dat men het erover eens is dat de 
keuze van de samenwerkingsvormen moet worden overgelaten aan degenen die voor 
de wetgeving in kwestie verantwoordelijk zijn. Verschillen in structuren en procedures 
weerspiegelen uiteenlopende behoeften. Er behoeft geen gelijke mate van samen­
werking te komen voor vraagstukken waarbij het gaat om verschillende soorten risi-
XI 
co's. Belangrijker dan een homogene of "gestandaardiseerde" aanpak is, dat elk stel­
sel duidelijk is gedefinieerd en dat, zoals hieronder uiteengezet wordt, alle deelne­
mers gelijkelijk zijn gebonden door de regels van dat stelsel. 
Een evenwicht tussen Informele en formele samenwerking 
26. In sectoren waar op communautair niveau nog geen overeenstemming is bereikt 
over gedetailleerde regels voor het toezicht op de naleving van de Gemeenschaps­
wetgeving, nemen de nationale toezichtautoriteiten soms ongaarne de vaststelling 
van dergelijke regels in overweging. Men gaat er vaak vanuit dat samenwerking 
tussen toezichtautoriteiten in verschillende Lid-Staten er vanzelf wel zal komen waar 
dat nodig is, dat dergelijke samenwerking de normale gang van zaken is in elke effi­
ciënte administratie, en dat de samenwerking aan het oordeel van de betrokken 
autoriteiten kan worden overgelaten. 
27. Hoewel de ontwikkeling van een dergelijke informele aanpak (op basis van 
vrijwilligheid) van de administratieve samenwerking op communautair niveau een 
nuttige eerste stap kan zijn en bewijst dat de Lid-Staten oog hebben voor de nood­
zaak geregelde contacten tussen nationale autoriteiten tot stand te brengen, is dit 
wellicht niet altijd een toereikende grondslag voor de doelmatige werking van een 
interne markt. De Commissie constateert dat in de Lid-Staten met betrekking tot het 
toezicht op de naleving gewoonlijk gedetailleerde administratieve regelingen voor 
interne coördinatie gelden, zelfs waar het toezicht op de naleving van de wetgeving 
sterk gedecentraliseerd is. (De sector overheidsopdrachten vormt hierop een belang­
rijke uitzondering.) Er wordt gewoonlijk systematisch informatie uitgewisseld tussen 
lokale of regionale autoriteiten; soms wordt de informatie opgeslagen in een gecen­
traliseerde of voor alle betrokkenen toegankelijke gegevensbank. Als de Lid-Staten 
de samenwerking binnen hun eigen grenzen wel organiseren, schijnt het paradoxaal 
dat zij daartoe nauwelijks bereid zouden zijn in communautair verband, waar de prak­
tische moeilijkheden die de samenwerking in de weg staan, zoals taalbarrières en 
uiteenlopende nationale organisatiestructuren, duidelijk groter zijn. Aangezien de 
communautaire markt voortaan even efficiënt zal moeten worden beheerd als de 
nationale markten tot nog toe, moet de uitwerking van een aantal minimale regels 
voor het toezicht op de naleving van de Gemeenschapswetgeving een hoge prioriteit 
zijn. 
Uiteenlopende niveaus van deelneming aan communautaire samenwerkings­
stelsels 
28. Bij haar onderzoek van de bestaande samenwerkingsstelsels, vooral die voor 
dringende gevallen, heeft de Commissie geconstateerd dat de Lid-Staten dikwijls in 
ongelijke mate aan het stelsel deelnemen. Zo doen sommige Lid-Staten nooit 
kennisgeving van problemen of noodsituaties onder de bestaande stelsels of reage­
ren zij nooit of met aanzienlijke vertraging wanneer zij volgens het stelsel moeten 
reageren op de verspreide informatie. Dit is geen kwestie van opzettelijke inbreuk op 
het Gemeenschapsrecht. Het kan wijzen op structurele problemen in de organisatie 
van het toezicht op de naleving in de betrokken Lid-Staat. 
29. De oorzaken van klaarblijkelijke tekortkomingen van samenwerkingsstelsels 
kunnen onmogelijk worden aangewezen zonder nadere kennis van de bestaande 
nationale administratieve stelsels. Wegens de hoge mate van onderlinge afhankelijk­
heid die kenmerkend is voor het beheer van de interne markt, moeten de Lid-Staten 
de Commissie helpen de nationale stelsels doorzichtiger te maken. Indien echte 
-XII-
structurele problemen bij het toezicht op de naleving op nationaal niveau worden 
vastgesteld, kan het noodzakelijk zijn te voorzien in de mogelijkheid van communau­
taire steun voor sommige Lid-Staten om ze te helpen de infrastructuur tot stand te 
brengen die nodig is voor een doeltreffend toezicht op de naleving van de Gemeen­
schapswetgeving. Zonder de verzekering dat de Gemeenschapswetgeving in het 
algemeen gesproken in alle Lid-Staten op vergelijkbare wijze wordt toegepast, is het 
onwaarschijnlijk dat de doelstellingen van artikel 7 A van het Verdrag zullen worden 
bereikt. 
30. De Commissie besluit uit dit onderzoek dat het onderlinge vertrouwen zal 
worden vergroot en de Gemeenschapswetgeving doeltreffender zal worden toegepast 
wanneer er expliciete regels voor administratieve samenwerking zijn. Zij acht het van 
belang te onderzoeken of de totstandbrenging van mechanismen voor administratieve 
samenwerking nodig is op gebieden waar er nog geen zijn, en zij is van mening dat 
een dergelijk onderzoek dient te worden gebaseerd op een beleidskader voor admi­
nistratieve samenwerking dat is uitgewerkt aan de hand van de ervaring in andere 
sectoren. 
De Commissie stelt met betrekking tot alle gevallen waarin de Gemeenschapswetge­
ving niet reeds gedetailleerde bepalingen voor de samenwerking bij het toezicht op de 
naleving bevat, het volgende voor: 
• alle stelsels van administratieve samenwerking dienen te worden gebaseerd 
op een communautair kader van richtsnoeren, en 
• op communautair niveau dient in besprekingen tussen de Commissie en de 
nationale autoriteiten overeenstemming te worden bereikt over de samen­
werkingsvormen die geschikt zijn voor de betrokken sector. 
XIII 
BIJLAGE 2 
Programma voor de besprekingen over administratieve samenwerking 
bij de tenuitvoerlegging en het toezicht 
op de naleving van de gemeenschapswetgeving 
In aanmerking te nemen sectoren 
De besprekingen zullen worden georganiseerd in de context van een communautair 
kader voor administratieve samenwerking. Er dienen eerst besprekingen plaats te 
vinden in sectoren waar weinig of geen ervaring met administratieve samenwerking 
bestaat, en vooral in sectoren waar het gaat om consumentenprodukten en -diensten 
of waarvan bekend is dat zij de toezichtautoriteiten voor problemen stellen. Voor 
gebieden waar reeds mechanismen bestaan die grotendeels bevredigend functione­
ren, gaat het er meer om mogelijke verbeteringen aan te geven en kunnen de 
besprekingen op middellange of langere termijn beginnen. 
Nog andere sectoren zullen in deze besprekingen worden betrokken naarmate de 
Gemeenschapswetgeving verder wordt ontwikkeld. 
Technische harmonisatie : richtlijnen tot opheffing van handelsbelemmeringen 
Overheidsopdrachten 
Vuurwapens 
Goederen met een tweevoudige bestemming 
Richtlijn inzake algemene produktveiligheid 
Telecommunicatie 
Voedingsmiddelen, veterinaire en fytosanitaire controles, diergeneesmiddelen 
Kennisgeving van technische voorschriften 
Douane 
Belastingen 
Precursors voor geneesmiddelen 
Culturele goederen 
Recht van vestiging 
Vennootschapsrecht 
Verzekeringen, banken, effecten 
Intellectuele eigendom 
Omroep 
Vervoer 
Niet-geharmoniseerde gebieden 
FINANCIEEL MEMORANDUM 
ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING 
IN HET KADER VAN DE INTERNE MARKT 
Toegestane kredieten in 
1993 
Vastleggingen 
1 
64.597.000 Betalingen 
2 Aangevraagde kredieten in 
1994 
Vastleggingen 
3 
51.830.000 Betalingen 
4 Verandering in % 
Vastleggingen 
5 
-19.76% Betalingen 
6 
1. Benaming van de maatregel 
Ontwikkeling van de administratieve samenwerking voor de tenuitvoerlegging en de 
toepassing van de Gemeenschapswetgeving in het kader van de interne markt 
(waarvan ook sprake is in het strategische programma voor de interne markt). (De 
meeste van deze uitgaven komen ook voor in het financieel memorandum voor dit 
programma) 
2. Betrokken begrotingslijnen 
Zie punt 7.2 hieronder. 
3. Rechtsgrondslag 
Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en met name de artikelen 5, 
7A, 30 tot en met 36, 52 tot en met 66, 100, 100A, 100B en 129B tot en met D daar­
van. 
4. Omschrijving van de maatregel 
4.1. Algemene doelstelling 
• Totstandbrenging van een coherent stelsel van administratieve samen­
werking tussen de Lid-Staten onderling en tussen de Lid-Staten en de 
Commissie om te zorgen voor een doeltreffende toepassing van de Ge­
meenschapswetgeving; 
• Vergemakkelijking van de ontwikkeling van telematicanetwerken tussen 
nationale overheidsdiensten en tussen die diensten en de Europese 
instanties. 
De voorgestelde acties zijn gebaseerd op de volgende mededelingen en 
resoluties: 
a) Mededelingen 
• Mededeling van de Commissie van 7 oktober 1991, "De behoeften op het 
gebied van informatieuitwisseling tussen overheidsdiensten om de werking 
van de interne markt te verzekeren" (SEC(91) 1752 def.). 
• Mededeling van de Commissie van 2 december 1992, "De werking van de 
interne markt na 1992 - Follow-up van het Verslag-Sutherland" 
(SEC(92)2277 def). 
• Mededeling van de Commissie van 12 maart 1993 betreffende transeuro-
pese telecommunicatienetwerken tussen overheidsdiensten (COM(93)69 
def). 
• Mededeling van de Commissie van 2 juni 1993, "De doelmatigheid van de 
interne markt versterken - Een strategisch programma voor de interne 
markt" (COM(93)256 def). 
• Mededeling van de Commissie van 22 december 1993, "Een optimale be­
nutting van de door de interne markt geboden kansen : Strategisch pro­
gramma" (COM(93)632 def). 
b) Resoluties: 
• Resolutie van de Raad van 7 december 1992 betreffende de goede wer­
king van de interne markt (PB C 334 van 18.12.1992, blz. 1). 
4.2. Duur van de maatregel 
Een permanente actie die verder reikt dan de vervaldatum van 1993 welke bij artikel 
7A van het EG-Verdrag is vastgesteld, om de goede werking van de interne markt en 
de vooruitgang in de richting van de Economische en Monetaire Unie te verzekeren. 
5. Indeling van de uitgaven 
5.1. Niet-verplichte uitgaven 
5.2. Gesplitste kredieten 
5.3 Niet van toepassing 
6. Aard van de uitgaven 
De beleidsuitgaven voor toekomstige of reeds lopende afzonderlijke acties omvatten 
voornamelijk: 
• financiële bijdragen en subsidies (met name die welke bestemd zijn voor Eu­
ropese instanties die met de administratieve samenwerking in specifieke sec­
toren zijn belast); 
• financiële verplichtingen in verband met contracten voor voorbereidende, uit-
voerbaarheids- of evaluatiestudies die een bijdrage leveren aan de samen­
werking tussen overheidsdiensten voor het in de praktijk brengen van de in­
terne markt (met name in het kader van de totstandbrenging van telematica­
netwerken tussen overheidsdiensten) en aan het verwezenlijken van andere 
• -3 
beleidsdoelstellingen in verband met de voltooiing en de werking van de in­
terne markt; 
subsidies bestemd voor de ondersteuning van projecten van communautair 
belang die door externe instanties worden uitgevoerd; 
de financiering van de uitwisseling van ambtenaren, opleiding, en informatie-
en communicatieprogramma's. 
7. Financiële gevolgen 
7.1. Wiize van berekening van de totale kosten 
Doordat de vervaldatum van 1993, waarop de nadruk was gelegd met het oog op de 
verwezenlijking van de doelstellingen van het Witboek op wetgevend gebied, werd 
overschreden, dienden de posten van de begrotingslijn "Interne markt" voor de opstel­
ling van de ontwerpbegroting 1994 diepgaand te worden herzien. Deze herziening 
was vooral gericht op de wijziging van de gewone acties overeenkomstig de beleids-
richtsnoeren van de mededelingen van de Commissie aan de Raad en het Parlement 
van 2 december 1992 "De werking van de interne markt na 1992 - Follow-up van het 
Verslag-Sutherland" (SEC(92)2277 def) en van 2 juni 1993 "De doelmatigheid van de 
interne markt versterken - een strategisch programma voor de interne markt 
(COM(92)256 def). Met het onlangs goedgekeurde strategisch programma 
(COM(93)632 def), waarvan de administratieve samenwerking één van de voornaam­
ste onderdelen vormt, wordt beoogd deze gewijzigde acties te ontwikkelen en aan te 
passen aan de veranderingen in de aard van de werkzaamheden van de diensten die 
belast zijn met het toezicht op de tenuitvoerlegging van communautaire wetgeving in 
het kader van een versterkte administratieve samenwerking met de Lid-Staten. 
Het is duidelijk dat de bestaande middelen tot op zekere hoogte kunnen worden her­
schikt om deze nieuwe uitdaging te financieren. De huidige aanwijzingen op de be­
groting zullen evenwel uitvoerig moeten worden bestudeerd om te bepalen waar een 
dergelijke herschikking mogelijk is. Bovendien is het duidelijk dat voor bepaalde taken 
de bestaande middelen ontoereikend zullen zijn. In andere gevallen is het evenzeer 
duidelijk dat de implicaties qua middelen niet kunnen worden berekend tot de in het 
strategisch programma omschreven aanvullende taken zijn volbracht, zodat een 
nauwkeurige raming van de behoeften kan worden gemaakt. 
Dit gezegd zijnde wordt in dit financieel memorandum allereerst getracht om de be­
grotingslijnen in kaart te brengen die met beleidsterreinen op het gebied van de inter­
ne markt verband houden en om de orde van grootte van de bedragen vast te stellen 
die zijn bestemd voor administratieve samenwerking bij de tenuitvoerlegging van het 
beleid in kwestie. Hieraan moet worden toegevoegd dat de onderstaande bedragen 
niet alle voor administratieve samenwerking zullen worden gebruikt, maar de verdeling 
over de verschillende aspecten is thans onmogelijk te becijferen. 
7.2. Oosolitsino naar onderdelen 
De onderstaande cijfers geven de situatie weer zoals deze uit het voorontwerp van 
begroting voor 1994 naar voren komt. 
Opsplitsing naar grote lijnen van 
het programma 
* (geeft aan dat de begrotingspost ook 
nieuw beleid omvat) 
- Administratieve samenwerking* 
- Toezicht op de tenuitvoerlegging* 
-KAROLUS 
- MATTHAEUS en 
MATTHAEUS-Tax 
- Uitwisselingsprogramma's op 
veterinair gebied 
IV. Transeuropese netwerken* 
TOTAAL Betrokken 
begrotingslijnen 
(geheel of gedeeltelijk) 
B3-4015 
B5-108 
B5-3000 
B5-3051 
B2-5101 
B5-7210 
B5-7211 
B5-7212 
B5-7213 
B5-7214 Begroting 1993 
30.000.000 
1.000.000 
1.420.000 
2.427.000 
250.000 
17.000.000 
9.800.000 
2.000.000 
700.000 
64.597.000 Begroting 1994 
1.000.000 
2.130.000 
2.900.000 
20.000.000 
10.000.000 
12.900.000 
2.000.000 
900.000 
51.830.000 
* (geeft aan dat de begrotingspost ook nieuw beleid omvat). 
7.3. Indicatief tijdschema voor het gebruik van de kredieten 
De specifieke mededeling betreffende elke actie zal alle nodige beoordelingselemen­
ten bevatten. 
8. Maatregelen ter voorkoming van fraude 
De controle op subsidies, de aanvaarding van dienstverlening en de resultaten van 
voorbereidende, uitvaarbaarheids- of evaluatiestudies waartoe opdracht is gegeven, 
wordt door de diensten van de Commissie verricht voordat de betaling plaatsvindt, 
waarbij rekening wordt gehouden met contractuele verplichtingen en de beginselen 
van spaarzaamheid en een gezond financieel of algemeen beheer. Maatregelen ter 
voorkoming van fraude (toezicht, verslaggeving, enz.) maken deel uit van alle over­
eenkomsten of contracten die tussen de Commissie en de ontvangers van de betalin­
gen worden gesloten. 
In het raamcontract dat in 1992 tussen de Commissie en de Europese normalisatiein­
stellingen is gesloten, is bij voorbeeld een zeer duidelijk overzicht van de kosten op­
genomen in verband met de voorbereiding van verplichte Europese normen, waar­
door een doeltreffende controle van de werkelijke uitgaven mogelijk is. 
Over het algemeen zijn alle permanente acties onderworpen aan een regelmatige 
vervolgcontrole door de betrokken diensten, en voor eenmalige acties is er een be­
oordeling achteraf. Statistische en andere informatie wordt gebruikt bij de beoordeling 
van de vorderingen van communautaire acties en deze draagt aldus bij tot de consoli­
datie van maatregelen inzake fraudepreventie. 
In een groot aantal verordeningen zijn specifieke maatregelen voorzien, en interne 
controlemaatregelen houden in dat door de verantwoordelijke afdelingshoofden wordt 
geverifieerd of de beweerde voortgang van de afzonderlijke projecten of programma's 
in overeenstemming is met de feiten. 
9. Elementen van een kosten-batenanalyse 
9.1. Specifieke en kwantificeerbare doelstellingen, doelgroep 
De specifieke doelstellingen van deze actie betreffende administratieve samenwer­
king in het kader van de interne markt zijn hieronder weergegeven. 
Het gaat om het beheer van de toepassing van de communautaire wetgeving door 
middel van toezicht op de nakoming door de Lid-Staten van hun communautaire 
verplichtingen. 
De kwaliteit van de tenuitvoerlegging moet worden verzekerd op basis van een sa­
menhangend kader voor administratieve samenwerking met de noodzakelijke techni­
sche ondersteuning, toezicht op de tenuitvoerlegging van communautaire maatrege­
len en de middelen om problemen bij deze tenuitvoerlegging op te lossen. 
In het kader van de subsidiariteit treedt de Commissie slechts daar op waar het over­
eenkomstig de mededeling ingestelde onderzoek per sector uitwijst dat in een speci­
fieke sector de bestaande structuren niet garanderen dat de wetgeving voor de inter­
ne markt in alle Lid-Staten doeltreffend wordt toegepast. Voor de 
niet-geharmoniseerde sectoren kan een verbetering van de administratieve samen­
werking nieuwe wetgeving zelfs overbodig maken. 
De doelgroep van de actie wordt gevormd door de nationale overheidsdiensten. 
9.2. Motivering van de actie 
Deze gehele actie vloeit voort uit het feit dat de Commissie de bevoegdheid is ver­
leend om toe te zien op de tenuitvoerlegging van de maatregelen die door de Raad in 
het kader van de voltooiing van de interne markt zijn goedgekeurd. Er zij aan herin­
nerd dat de Raad, in zijn resolutie van 7 december 1992 inzake de goede werking van 
de interne markt, de Lid-Staten en de Commissie heeft verzocht de noodzaak van 
versterkte samenwerking te onderzoeken ten einde eventuele praktische problemen 
op te lossen. Het Parlement heeft in zijn resolutie van 18 december 1992 de Com­
missie eveneens verzocht om de noodzakelijke maatregelen te nemen om de uitda­
ging die de goede werking van de interne markt vormt, te kunnen aannemen. De 
Commissie heeft, met het oog op deze doelstelling, bij haar besluit van 
23 december 1992 een Raadgevend Comité Interne Markt ingesteld. 
Wat deze voorgenomen maatregelen betreft is er werkelijk geen alternatief voor 
communautaire actie, want iedere onoplettendheid van de Commissie op het gebied 
van de voltooiing en werking van de interne markt brengt het gevaar van uiteenlopend 
nationaal beleid met zich mee. 
De Commissie onderzoekt evenwel voortdurend verschillende mogelijkheden om aan 
de eisen van spaarzaamheid en doelmatigheid te voldoen. 
In dit verband is de strategie op het gebied van de normalisatie die oorspronkelijk was 
gebaseerd op een uitvoerige harmonisatie van de nationale wetgevingen, thans ge­
richt op twee aanvullende doelstellingen: 
• -de wederzijdse erkenning van nationale regelgeving; 
• de beperking van de onderlinge aanpassing van wetgeving op communautair 
niveau tot de gevallen waar de doelstellingen van de nationale bepalingen 
niet gelijkwaardig zijn. 
Verder heeft de Commissie in het kader van de tenuitvoerlegging van het Groenboek 
over normalisatie belangrijke wijzigingen aangebracht in het financieringsstelsel van 
de Europese normalisatie. 
Wat het programma inzake de uitwisseling van nationale ambtenaren tussen de over­
heidsdiensten van de Lid-Staten betreft (KAROLUS), is de bijdrage van de deelne­
mende overheidsdiensten vastgesteld op 50% van de dagelijkse toelage; de overige 
kosten komen ten laste van de Gemeenschapsbegroting. Dit programma vormt een 
aanvulling op andere uitwisselingsprogramma's die door de Raad in specifieke secto­
ren zijn vastgesteld, zoals MATTHAEUS, MATTHAEUS-TAX en de programma's op 
veterinair gebied. 
9.3. FOIIOW-UP en beoordeling van de maatregel 
Geselecteerde resultaatscriteria : 
a) Aantal uitgewisselde ambtenaren in het kader van de programma's KARO­
LUS, MATTHAEUS, MATTHAEUS-TAX en de veterinaire programma's; 
b) Oprichting en werking van telematicanetwerken tussen de overheidsdiensten 
die belast zijn met het toezicht op de interne markt en tussen laatstgenoem­
den en de Commissie. 
Modaliteiten en periodiciteit van de voorgenomen evaluatie 
De evaluatie van de werkzaamheden in verband met de werking van de interne markt 
vindt op jaarbasis plaats door middel van de werkzaamheden van het comité dat ver­
antwoordelijk is voor de goede werking van de interne markt. Een jaarlijks verslag is 
voorzien in de mededeling van de Commissie van 2 december 1992, "De werking van 
de interne markt na 1992 - Follow-up van het Verslag-Sutherland (SEC(92)2277 
def.). 
Wat het KAROLUS-Programma betreft wordt in artikel 18 van de beschikking van de 
Commissie (93/1 O/EEG) tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van het pro­
gramma, bepaald dat de Commissie een financieel jaarverslag over de uitvoering van 
het programma opstelt, dat moet worden toegezonden aan de nationale coördinato­
ren, zodat zij de uitvoering van het programma kunnen volgen. 
10. Administratieve uitgaven (Deel A van de Begroting) 
OPMERKING : Er moet op deze plaats aan worden herinnerd dat in deel A reeds be­
dragen zijn opgenomen welke bestemd zijn voor specifieke taken op het gebied van 
toezicht in bepaalde sectoren van de interne markt, en voor de vergaderkosten van 
comités. Welk deel daarvan voor de administratieve samenwerking zal worden be­
stemd, kan nog niet worden geraamd. 
10.1. Impliceert de voorgenomen actie een uitbreiding van het personeelsbestand 
van de Commissie ? Zo ja. met hoeveel personen ? 
Ja. Het is waarschijnlijk dat de ontwikkeling van bepaalde acties in het kader van het 
onderdeel "Administratieve samenwerking" van het strategisch programma extra huis­
houdelijke uitgaven alsmede verzoeken om uitbreiding van het personeelsbestand 
met zich zal brengen. Hoewel door sommige diensten gedeeltelijke en voorlopige ra­
mingen aan DG XV zijn verstrekt, i s op dit ogenblik, en voordat deze behoeften uit­
voerig worden onderzocht, zo nodig in samenwerking met de Lid-Staten, geen be­
trouwbare raming mogelijk. Voor de specifieke acties op basis van het strategisch 
7-
programma zullen afzonderlijke financiële memoranda worden opgesteld waarin alle 
nodige beoordelingselementen zullen zijn opgenomen. 
Het is echter wel mogelijk te evalueren hoeveel personeel er nodig zal zijn voor het 
volgen van de administratieve samenwerking in 14 van de 17 sectoren die in bijlage 2 
zijn vermeld (ervan uitgaande dat ten minste drie sectoren al stelsels hebben waar­
voor geen extra personeel nodig is). Een ambtenaar van rang A en een ambtenaar 
van rang C zouden genoeg moeten zijn voor twee sectoren, waardoor het totaal zou 
komen op zeven ambtenaren van rang A en zeven ambtenaren van rang C. 
Een deel van dit personeel zou kunnen worden gevonden via overplaatsing of via een 
andere taakomschrijving van het personeel dat zich thans bezighoudt met het organi­
seren van de vergaderingen van comités om de wetgeving voor te bereiden. Dit geldt 
vooral voor sectoren waar voortaan minder wetgeving nodig is. Dit personeel zal dan 
ook vooral nodig zijn naarmate er nieuwe structuren voor administratieve samenwer­
king worden ingevoerd. Er zullen waarschijnlijk in 1994 geen extra ambtenaren nodig 
zijn, maar er zullen wel aanvragen worden ingediend voor de opstelling van de begro­
ting 1995. 
Het is duidelijk dat bij de indiening van verzoeken om extra statutaire posten rekening 
moet worden gehouden met de financiële vooruitzichten en de overeengekomen to­
taalbedragen voor de betrokken begrotingsjaren. 
10.2. Vermeld het bedrag van de huishoudelijke en personeelsuitgaven die de 
voorgestelde maatregel met zich meebrengt. Geef de berekeningswijze aan. 
Men zou kunnen denken aan een comité voor de administratieve samenwerking per 
sector dat eenmaal per jaar zou vergaderen. Als de kosten worden berekend op 
15.000 ecu per vergadering (post A-2510), maal 14 sectoren, komt men op uitgaven 
ten bedrage van 210.000 ecu per jaar. Maar deze zouden deels kunnen worden ge­
compenseerd doordat er waarschijnlijk minder vergaderingen van comités voor over­
leg over de nieuwe wetgeving zullen plaatsvinden. 
Voor het in punt 10.1 vermelde statutaire personeel komt men op uitgaven van 
14 maal 90.000 ecu/jaar, dat is 1.260.000 ecu per jaar, ten laste van de titels A1, A2 
en A5 van de begroting. 
Nogmaals, al deze uitgaven zullen worden gespreid naarmate de eventuele nieuwe 
structuren zullen worden ingevoerd. De lijst van sectoren is niet definitief. Bij de be­
sprekingen die aan de invoering van om het even welke structuurwijziging vooraf zul­
len gaan, kan blijken dat voor sommige sectoren geen aanvullende maatregelen no­
dig zijn, of dat andere sectoren aan de lijst kunnen worden toegevoegd. 
ISSN 0254-1513 
COM(94)>29 def. 
CUMENTEN 
NL 10 06 oi 
Catalogusnummer : CB-CO-94-053-NL-C 
ISBN 92-77-65482-1 
Bureau voor officiële publikatîes der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg