COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 23.05.1996 
COM(96) 229 def. - COD 426 
ADVIES VAN DE COMMISSIE 
overeenkomstig artikel 189 B, lid 2, onder d) van het EG-verdrag, 
over de amendementen van het Europees Parlement 
op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het 
voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten 
HOUDENDE WIJZIGING VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE 
overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 van het EG-verdrag 

Inleiding 
De Commissie heeft op 7 juli 1992 een voorstel voor een verordening van de Raad 
betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten ingediend 
(COM(92)295 def. - SYN 426). 
Naar aanleiding van het advies van het Europees Parlement van 27 oktober 1993 heeft de 
Commissie op 1 december 1993 een gewijzigd voorstel bij de Raad ingediend 
(COM(93)631 def. - COD 426). 
De Raad heeft op 23 oktober 1995 met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een 
gemeenschappelijk standpunt vastgesteld. 
Het Europees Parlement heeft op 12 maart 1996 zes amendementen aangenomen op het 
gemeenschappelijk standpunt dat op 23 oktober 1995 door de Raad is vastgesteld ten 
aanzien van het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees 
Parlement en de Raad betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe 
voedselingrediënten1. 
Doelstellingen van de verordening 
Op dit moment kunnen levensmiddelen in de Europese Unie in het algemeen op de markt 
worden gebracht zonder dat een beoordeling of vergunning vooraf nodig is. 
De laatste jaren is er een nieuwe reeks grondstoffen, procédés en technologieën 
ontwikkeld, onder andere op basis van moderne biotechnologische en genetische 
modificatietechnieken. Deze innovaties zijn bij voorbeeld bedoeld om de 
voedingswaarde en -voedingseigenschappen van levensmiddelen te verbeteren, om de 
technische efficiëntie van produktieprocessen of distributie te verbeteren, om het risico 
van microbiologische besmetting te beperken of om.het gebruik van pesticiden bij het 
telen van gewassen te verminderen. Om de bescherming van de consument te waarborgen 
en te voorkomen dat er binnen de interne markt handelsbelemmeringen ontstaan, werd 
het nodig geacht een communautaire procedure in te voeren voor het op de markt brengen 
van uit deze innovaties voortvloeiende "nieuwe voedingsmiddelen" en om te zorgen voor 
een veiligheidsbeoordeling en duidelijke etiketteringsvoorschriften. Het voorstel is 
derhalve van groot belang voor zowel de bescherming en de voorlichting van de 
consument als het soepel functioneren van de interne markt en de verspreiding van 
nieuwe technologie in de landbouw- en levensmiddelensector. De Commissie is van 
mening dat de instellingen het er in het algemeen over eens zijn dat communautaire 
wetgeving op dit gebied dringend noodzakelijk is. 
Advies van de Commissie 
PBC 190 van 29.7.1992, biz. 3. 
Overeenkomstig artikel 189B, lid 2, punt d), van het EG-Verdrag brengt de Commissie 
over deze amendementen het volgende advies uit. 
De Commissie is het met het Parlement eens dat de verordening zo spoedig mogelijk in 
werking moet treden en brengt derhalve een positief advies uit over amendement nr. 48, 
dat inhoudt dat de termijn voor de inwerkingtreding van de verordening wordt 
teruggebracht van 12 maanden tot 90 dagen. 
De Commissie heeft begrip voor het in amendement nr. 53 door het Parlement 
verwoorde standpunt dat levensmiddelenadditieven, aroma's en extractiemiddelen aan 
dezelfde veiligheidseisen moeten voldoen als nieuwe voedingsmiddelen en is het daar in 
beginsel mee eens. Zij kan echter over de formulering van amendement nr. 53 geen 
positief advies uitbrengen, aangezien deze inhoudt dat de uitzonderingen voorwaardelijk 
zijn en dat er specifieke maatregelen moeten worden genomen. De Commissie wijst erop 
dat in de kaderrichtlijn inzake levensmiddelcnadditieven (89/107/EEG)2 en in het 
gemeenschappelijke standpunt dat op 22 december 1995 door de Raad is vastgesteld over 
het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling 
van een communautaire procedure voor in levensmiddelen gebruikte aromastoffen3 reeds 
bepalingen zijn opgenomen die zorgen voor hetzelfde veiligheidsniveau als voor nieuwe 
voedingsmiddelen, zoals een verplichte raadpleging van het Wetenschappelijk comité 
voor de menselijke voeding bij aangelegenheden die gevolgen kunnen hebben voor de 
volksgezondheid. Voor extractiemiddelen voorziet Richtlijn 88/344/EEG4 al in de 
bescherming van de volksgezondheid op een vergelijkbaar hoog niveau. 
Amendement nr. 54 houdt in dat de etiketteringsvoorschriften van artikel 8 ook gelden 
voor nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten die onder de 
vereenvoudigde kennisgevingsprocedure vallen. Op zich levert dit amendement geen 
problemen op, aangezien het alleen een verduidelijking inhoudt van de bedoeling van het 
gemeenschappelijke standpunt om één samenhangend pakket etiketteringsvoorschriften 
te hanteren voor alle categorieën nieuwe voedingsmiddelen. Dit amendement moet echter 
eveneens worden gezien in samenhang met amendement nr. 55, dat inhoudt dat de 
bepaling "op significante wijze" in artikel .8, lid 1, punta), van het gemeenschappelijke 
standpunt wordt geschrapt, zodat de etikettering van nieuwe voedingsmiddelen verplicht 
zal zijn in alle gevallen waarin een nieuw voedingsmiddel verschilt van het op klassieke 
wijze geproduceerde voedingsmiddel. Er dient aan te worden herinnerd dat de 
etikettering van op significante wijze verschillende voedingsmiddelen de complementaire 
toepassing inhoudt van het internationaal erkende wetenschappelijke beginsel van 
"wezenlijke gelijkwaardigheid", waarop de verordening is gebaseerd. Krachtens hei 
gemeenschappelijke standpunt zou een bedrijf derhalve weten dat de 
kennisgevingsprocedure kan worden gebruikt indien het kan aantonen dat het 
voedingsmiddel of het voedseüngrediënt duidelijk in wezen gelijkwaardig is, en dat in 
dat geval geen specifieke etikettering nodig is. Wanneer de nieuwe formulering van 
amendement nr. 55 wordt overgenomen, kan het bedrijf er niet zeker van zijn dat zijn in 
wezen gelijkwaardige produkt geen te verwaarlozen verschillen vertoont en zou de 
kennisgevingsprocedure wellicht in de praktijk onbruikbaar werden. 
PB L 40 van 11.2.1989, blz. 27. 
PB C 59 van 28.2.1996, blz. 37. 
PBL 157 van 24.6.1988, blz. 28. 
De Commissie heeft begrip voor het standpunt van het Parlement dat ervoor moet 
worden gezorgd dat de consument op de hoogte wordt gesteld van alle verschillen tussen 
nieuwe voedingsmiddelen en op klassieke wijze geproduceerde voedingsmiddelen. 
Wanneer er echter een criterium wordt gehanteerd dat ertoe leidt dat zelfs voor in wezen 
gelijkwaardige nieuwe voedingsmiddelen speciale etiketteringsvoorschriftcn gelden, zou 
dit waarschijnlijk praktische problemen opleveren. Met name in het geval van groenten 
en fruit kunnen het klimaat en geografische factoren zoals het bodemtype merkbare 
effecten op de eigenschappen van het eindprodukt hebben. Zo kunnen klimaatverschillen 
ertoe leiden dat het uiteindelijk geoogste gewas het ene jaar anders is dan het andere. In 
een dergelijke situatie kan het moeilijk zijn om uit te maken welke parameters precies 
moeten worden gebruikt om te bepalen of een nieuw voedingsmiddel van zijn klassieke 
tegenhanger verschilt. Om ervoor te zorgen dat de consument zinnige informatie krijgt, is 
de Commissie van mening dat een produkt alleen moet worden geëtiketteerd wanneer dit 
kenmerken vertoont die buiten het bereik van de natuurlijke variatie vallen en die 
gevolgen hebben voor de samenstelling, de voedingswaarde, het nutritieve effect of het 
beoogde gebruik van het voedingsmiddel. De Commissie kan deze twee amendementen 
derhalve niet overnemen en zij is van mening dat alle mogelijkheden moeten worden 
benut om het begrip verschil zo veel mogelijk af te bakenen en het bedrijfsleven op die 
manier meer juridische zekerheid te geven. 
In de huidige tekst van het gemeenschappelijke standpunt wordt bepaald dat de 
aanwezigheid van een genetisch gemodificeerd organisme niet op de etikettering behoeft 
te worden vermeld wanneer deze ingreep uitsluitend berust op de modificering van de 
agronomische kenmerken en niet leidt tot een wijziging van de kenmerken van het 
voedingsmiddel zelf. Deze uitzondering zou bij voorbeeld gelden voor maïs die genetisch 
gemodificeerd is om de weerstand tegen insekten te verhogen. De 
amendementen nrs. 51 en 52 hebben tot gevolg dat deze uitzondering wordt geschrapt. 
De Commissie is het niet met het Parlement eens dat de aanwezigheid van genetisch 
gemodificeerde organismen in alle gevallen op de etikettering van het voedingsmiddel 
moet worden vermeld, zelfs als deze aanwezigheid geen gevolgen voor de eigenschappen 
van het voedingsmiddel heeft. De etikettering van voedingsmiddelen is bedoeld om de 
consument informatie over de kenmerken van het voedingsmiddel te geven. Informatie 
over de produktiemethoden en de agronomische eigenschappen is alleen nodig wanneer 
deze gevolgen hebben voor het eindprodukt. Bovendien zou de invoering van een 
dergelijke bepaling het nodig maken aparte distributiesystemen in te voeren voor 
voedingsmiddelen die GGO's bevatten - hetgeen in de praktijk uiterst moeilijk te 
realiseren zou zijn - ofte zorgen voor systematische etikettering in alle gevallen waarin 
het produkt GGO's kan bevatten. Ook bij de invoer zouden zich specifieke problemen 
voordoen, aangezien geen van de belangrijkste handelspartners van de Gemeenschap 
etikettering in dergelijke gevallen verplicht stelt en de goederen met GGO's meestal vóór 
verzending naar de EU met klassieke goederen worden vermengd. 
Daarnaast wordt in amendement nr. 51 gesteld dat etikettering verplicht is bij de 
aanwezigheid van "een met genetische technieken genetisch gemodificeerd organisme". 
De Commissie is van mening dat deze formulering leidt tot juridische onzekerheid, 
aangezien het gebruikte begrip niet afdoende nauwkeurig is en niet overeenkomt met een 
reeds bestaande definitie. Richtlijn 90/220/EEG bevat een duidelijke definitie van GGO's 
en daarom wordt voorgesteld deze ook voor de etikettering van nieuwe 
voedingsmiddelen te gebruiken. 
Op basis van bovenstaande overwegingen heeft de Commissie besloten één amendement 
(nr. 48) in haar gewijzigde voorstel over te nemen. De Commissie zou echter willen 
benadrukken dal er algemene overeenstemming is over de dringende noodzaak van een 
bevredigend regelgevend kader voor nieuwe voedingsmiddelen op communautair niveau. 
Met het oog hierop zal de Commissie in de resterende stadia van de institutionele 
besluitvormingsprocedure constructief met de instellingen samenwerken, waarbij alle 
beschikbare mogelijkheden worden benut om de hierboven vermelde nog resterende 
problemen op te lossen. 
Gewijzigd voorstel voor een 
verordening van het Europees Parlement en de Raad 
betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten 
(door de Commissie ingediend overeenkomstig artikel 189A, 
lid 2, van het EG-Verdrag) 
Huidig voorstel Gewijzigd voorstel 
Artikel 15, eerste alinea 
Deze verordening treedt in werking Deze verordening treedi in werking 
12 maanden na haar bekendmaking in 90 dagen na haar bekendmaking in het 
het Publikatieblad van de Europese Publikatieblad van de Europese 
Gemeenschappen. Gemeenschappen. 
ISSN 0254-1513 
COM(96) 229 def. 
DOCUMENTEN 
NL 10 15 
Catalogusnummer : CB-CO-96-240-NL-C 
ISBN 92-78-04465-2 
Bureau voor officiële pu blik» ties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
^