EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 11.10.2011 
SEC(2011) 1166 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
Samenvatting van de effectbeoordeling 
bij 
het voorstel voor een verordenin g van het Europees Parlemen t en de Raad betreffende 
een gemeenschappelijk Europees kooprecht  
{COM(2011) 635 definitief} 
{SEC(2011) 1165 definitief}  
 
 1 
1. PROCEDURELE KWESTIES EN RA ADPLEGING VAN B ELANGHEBBENDEN 
Sinds 2001 werkt de Europese Commissie (hierna "Commissie" genoemd) aan de 
totstandkoming van een Europees overeenkomst enrecht. In juli 2010 keurde de Commissie 
een "Groenboek over beleidsopties voor de ont wikkeling van een Europees contractenrecht 
voor consumenten en ondernemingen" (hierna "groenboek" genoemd) goed. Het werkprogramma van de Commissie voor 2011 beva t een rechtsinstrument inzake Europees 
overeenkomstenrecht dat in het la atste kwartaal van 2011 als een strategisch initiatief moet 
worden voorgesteld.  
In april 2010 stelde de Commissie een deskundigengroep in om  een studie te verrichten naar 
de haalbaarheid van een ontwerpinstrument . De studie werd in april 2011 voltooid. Een 
stuurgroep voor effectbeoordeli ng kwam vijf keer bijeen om het ontwerp-groenboek, het 
verslag van de effectbeoor deling en de haalbaarheid sstudie te bespreken.  
 
De Commissie hield voortduren d raadplegingen. Het groenboek leidde tot 320 antwoorden 
van een brede reeks van belanghebbenden. Deze antwoorden stelden de Commissie in staat 
om vast te stellen welke problemen er waren me t betrekking tot de be leidsopties en daarvoor 
een oplossing te zoeken. De Commissie heef t ook een deskundigengroep van de voornaamste 
belanghebbenden in het leven geroepen, waarin ondernemingen, consumenten en beoefenaars van juridische beroepen vertegenwoordi gd zijn. Deze groep werd bij voortduring 
geraadpleegd over de haalbaar heidsstudie om ervoor te zorg en dat de regels van het 
instrument alle praktische problemen zouden be strijken en gebruiksvr iendelijk zouden zijn. 
Bovendien verrichte de Comm issie een onderzoek bij ondernemingen en consumenten door 
middel van Eurobarometers, het kmo-panel en de  verslagen van het European Business Test 
Panel. In november 2010 werd een works hop georganiseerd over het overeenkomstenrecht 
voor belanghebbenden uit het bedrijfsleve n. Ambtenaren van de Commissie hadden ook 
ontmoetingen met vertegenwoordigers van het Europees Bureau van Consumentenverenigingen en woonden twee vergaderingen bij van de Europese Consumenten Adviesgroep.  
 
2. PROBLEEMSTELLING 
2.1. Inleiding 
Verschillen in overeenkomstenrecht tussen lids taten kunnen de grensoverschrijdende handel 
in de EU belemmeren doordat zij ondernemingen en consumenten ervan weerhouden grensoverschrijdende transact ies te verrichten. Onderneminge n die goederen verhandelen en 
naar andere EU-markten uitvoeren, hebben te  maken met overbodige transactiekosten in 
verband met het betreden van de markt van bijna 1 miljard euro per jaar. De waarde van de handel die wordt misgelopen door degenen die als gevolg van de verschillen in 
overeenkomstenrecht ontmoedigd worden, loop t in de tientallen miljarden euro's. 
 
2.2. Huidig rechtskader van de EU op het gebied van overeenkomstenrecht 
Het huidige rechtskader op het gebied van overeenkomstenrecht wordt gekenmerkt door 
verschillen tussen de nationale wetgevingen. Hoewel er een aant al rechtsinstrumenten op EU- 
en internationaal niveau zijn vastgesteld op het gebied van overeenko mstenrecht, bestaat er 
geen uniform en omvattend geheel van bepalingen die ondernemingen en consumenten zouden kunnen toepassen bij grensoversch rijdende transact ies in de EU.  
 
 2 
2.3. Probleem 1: verschillen in overeenkom stenrecht belemmeren ondernemingen bij 
het grensoverschrijdend handel drijven en  beperken hun grensoverschrijdende 
transacties  
Thans voert gemiddeld slechts 9,3% van alle EU-ondernemingen die zich met goederenhandel 
bezighouden, binnen de EU uit. De meerderhei d daarvan (62% voor wat betreft B2B en 57% 
voor wat betreft B2C) voert uit naar niet meer dan 3 andere lidstaten. Een van de redenen 
voor dit betrekkelijk lage niv eau van grensoverschrijdende handel vormen de resterende 
belemmeringen van regelgevende (bijvoorb eeld verschillen in belastingwetgeving, 
overeenkomstenrecht en administ ratieve voorschriften)  en praktische aard (bijvoorbeeld taal, 
vervoer en onderhoud na verkoop) vo or grensoverschrijdende handel. 
 
Negatieve gevolgen van verschillen in overee nkomstenrecht voor grensoverschrijdende 
handel  Belemmeringen in verband met ove reenkomstenrecht weerhouden sommige 
ondernemingen ervan om grensoverschrijdend handel te drijven. 61% van de ondernemingen die B2B- en 55% van de ondernemingen die B2C- transacties verrichten, werd vaak of toch 
tenminste van tijd tot tijd afgeschr ikt door belemmeringen in verband met 
overeenkomstenrecht. Bovendien zag 3% van de respondenten bij B2B- en 2% van de 
respondenten bij B2C-Eurobarometers om deze reden altijd van invoer af. Ten tweede 
brengen belemmeringen in verband met over eenkomstenrecht ondernem ingen ertoe om hun 
grensoverschrijdende transacties te beperke n. Meer dan 80% van ondernemingen die zich 
bezighouden met grensoverschrijden de handel (zowel B2B- als B2C-transacties) of daarin 
geïnteresseerd zijn en die de gevolgen ondervinden va n belemmeringen in verband met 
overeenkomstenrecht, voerden aan dat zij om deze reden naar minder EU-landen uitvoerden. 
De waarde van de handel binnen de EU die wordt misgelopen omdat ondernemingen vanwege het overeenkomstenrecht van gren soverschrijdende handel afzi en, bedraagt naar schatting 
tussen de 26 miljard euro (overeenkomend met het BNP van Litouwen) en 184 miljard euro (iets meer dan het BNP van Portugal).   Onderzoek wijst erop dat bilate rale handel tussen landen die een  rechtsstelsel hebben dat een 
gemeenschappelijke oorsprong kent, een positief effect op de handel heeft. Wanneer de bijdrage van het opheffen van verschillen in overeenkomstenrecht ongeve er 1 procent van dit 
positieve effect zou zijn, zou de toename van de handel binnen de EU zo'n 30 miljard euro bedragen.   
2.3.1.  Extra transactiekosten als gevolg va n verschillen in overeenkomstenrecht 
belemmeren de grensov erschrijdende handel  De noodzaak om verschillende buitenlandse 
regelingen inzake overeenkomstenrecht toe te pa ssen, leidt tot extra transact iekosten in 
vergelijking met binnenlandse handel. Deze kost en nemen gewoonlijk toe al naargelang het 
aantal EU-landen waarmee een onderneming handel  drijft, toeneemt. Ondernemingen schatten 
hun transactiekosten waarmee het be treden van de markt van een li dstaat gepaard gaat, tussen 
minder dan 1 000 euro tot meer dan 30 000 eu ro. Deze kosten hebben de grootste gevolgen 
voor micro- en kleine ondernemingen, aangezien zij een groter deel van hun omzet uitmaken.  
2.3.2.   
De cumulatieve kosten bedragen voor alle ondern emingen in de EU die thans uitvoeren tussen 
de 6 en 13 miljard euro. De jaarlijkse transa ctiekosten bedragen ongeveer 0,9 tot 1,9 miljard 
euro.  Wanneer er niets wordt ondernomen, zoude n zij tegen 2020 oplopen tot een bedrag 
variërend van 9 tot 19 miljard euro wanneer het niveau van uitvoeraangifte hetzelfde blijft.  
 
 32.3.3.  Vermeende toegenomen juridisc he ingewikkeldheid belemmert 
grensoverschrijdende handel De vermeende juridische ingewi kkeldheid is een bijkomende 
factor die van invloed is op de beslissing om grensoverschrijdend handel te gaan drijven. 
Ondernemingen beschouwden bijvoorbeeld de mo eilijkheden om duidelijkheid te verkrijgen 
over de bepalingen van buitenlands overeen komstenrecht als een van de voornaamste 
belemmeringen. Deze belemmering kwam op de eer ste plaats bij B2C-transacties en op de 
derde plaats bij B2B-transacties.   
2.4. Probleem 2: consumenten worden ervan weerhouden om grensoverschrijdend te 
winkelen en missen kansen  
De mate waarin in de EU grensoverschrijden d wordt gewinkeld, blijft relatief laag: 26% 
procent van de consumenten koopt tijdens re izen in een ander EU-land en 9% koopt op 
afstand. Belemmeringen aan de vraag- en aanbodz ijde lijken aan deze groei in de weg te 
staan. Terwijl de effecten van praktische belemmeringen geleidelijk afnemen, blijft het belang van de belemmeringen van regelgevende aard hoog.   
2.4.1.  Verschillen in overeenko mstenrecht hebben negatie ve gevolgen voor het 
grensoverschrijdend winkelen 
Het overeenkomstenrecht omvat regels voor c onsumentenbescherming. De zekerheid over de 
inhoud van deze regels is een zeer belangrijke factor, die het vertrouwen bepaalt dat de consument in grensoverschrijdend winkelen he eft. Wanneer consumenten te maken hebben 
met verschillende buitenlandse wetgevingen, zijn zij onzeker over hun rechten in een 
grensoverschrijdende context. 44% van de Europese consumenten zegt dan ook dat 
onzekerheid over hun rechten als consument he n ervan heeft weerhouden om in andere EU-
landen te kopen. 
2.4.2.  Consumenten lopen de kansen mis die de eengemaakte markt biedt  
Een substantieel aantal consumenten die er vanwege de onzekerheid over hun rechten in 
grensoverschrijdende situaties de voorkeur aan geven om in eigen land te winkelen, wordt 
vaak benadeeld door de beperk te keuze en de hogere prij zen op de eigen binnenlandse 
markten. Wanneer 44% van de consumenten die alleen in eigen land online winkelen en 
onzeker over hun grensoverschr ijdende rechten zijn, op zijn minst één aankoop online zou 
doen, zouden zij 380 miljoen euro kunnen besparen. 
 
Anderzijds wordt aan consumenten die van betere  aanbiedingen in andere lidstaten gebruik 
willen maken, door de handelaar vaak een aankoop geweigerd. Bijna een kwart van de op 
uitvoer gerichte Europese  detailhandelaars weigerde te verkopen vanwege het 
overeenkomstenrecht. De weigering te ve rkopen kan proactieve consumenten ervan 
weerhouden om grensoverschrijdend te winkele n en benadeelt hen economisch. Europese 
consumenten geven per jaar 42,3 miljard euro uit aan grensoverschrijdende aankopen. Wanneer ervan wordt uitgegaan dat in het tijdsbestek van een jaar 3 miljoen consumenten die te maken kregen met een weigering om te verkopen, een bestelling werd geweigerd van een product met een gemiddelde waarde van 52 euro, zou de waarde van misgelopen transacties 
156 miljoen euro bedragen.   
2.5. Noodzaak van optreden op EU-niveau en subsidiariteit  
 
Dit initiatief is in overeenstem ming met het subsidiariteitsbeginsel. De beoogde bevordering 
van de uitbreiding van grensoverschrijde nde handel voor ondernemingen en van aankopen 
door consumenten op de interne ma rkt kan niet volledig worden be reikt zolang er verschillen 
 
 4in nationale regelen inzake overeenkomst enrecht blijven bestaan. Naarmate de 
marktontwikkelingen voortschrijden en lidst aten ertoe nopen zelfstandig op te treden 
(bijvoorbeeld door de producten inzake digitale inhoud te reguler en), leiden verschillen in 
regelgeving tot meer transactiekosten en juri dische ingewikkeldheid voor ondernemingen; het 
gevaar bestaat dat lacunes in de besche rming van consumenten toenemen. Nationale 
regelingen inzake overeenkomstenrecht kunnen al leen maar worden geharmoniseerd door 
maatregelen op EU-niveau vast te stellen. De Unie is het meest geëigend om de hierboven 
uiteengezette problemen aan te pakken, aangezi en zij een duidelijk grensoverschrijdende 
dimensie hebben.   
3. BELEIDSDOELSTELLINGEN 
De algemene doelstelling is de ondersteuni ng van de economische activiteit op de interne 
markt door het verbeteren van de voorwaarden voor grensoverschrijden de handel door middel 
van het reduceren van de belemmeringen die het gevolg zijn van de verschillen in 
overeenkomstenrecht tussen de li dstaten. De algemene doelstell ingen moeten de uitbreiding 
van de grensoverschrijdende handel voor onde rnemingen en grensoverschrijdende aankopen 
voor consumenten bevorderen.  
  
4. BELEIDSOPTIES  
4.1. Opties wat het type interventie betreft  
 
Optie 1: basisscenario (geen beleidswijziging) Het huidige rechtskader zou gehandhaafd 
worden zonder verdere EU-maatregelen.  
Optie 2: een instrumentar ium voor de EU-wetgever Dit zou modeldefinities en -regels 
geven voor kwesties inzake overeenkomstenrech t waarop EU-wetgeving waarschijnlijk van 
toepassing is. Er zou kunnen worden gedacht aan een document van de Commissie of een 
inter-institutionele overeenkomst.  
Optie 3: een aanbeveling over een ge meenschappelijk Europees kooprecht Een 
instrument voor een gemeenschappelijk Europ ees kooprecht zou bij een aan de lidstaten 
gerichte aanbeveling kunnen worden gevoegd, waarbij zij worden aangemoedigd om dit 
vrijwillig in plaats te stellen va n (optie 3a) of te incorporeren in (optie 3b) hun nationale 
wetgeving, en zij zelf kunnen beslissen over he t tijdstip, de methode en de mate van 
implementatie. Deze optie kan lidstaten er toe aanzetten hun nationale regelingen inzake 
overeenkomstenrecht te vervangen of hun ee n instrument voor een gemeenschappelijk 
Europees kooprecht als ee n facultatieve regeling te  laten incorporeren. 
Optie 4: een verordening of richtlijn tot vas tstelling van een facultatief instrument voor 
een gemeenschappelijk Europees kooprecht  Een facultatief instrument voor een 
gemeenschappelijk Europees kooprecht zou kun nen worden vastgestel d als een "secundaire 
regeling" binnen het nationale burgerlijk recht van iedere lidstaat. Het zou een omvattend, zelfstandig geheel van bepalingen inzake overe enkomstenrecht zijn, met een hoog niveau van 
consumentenbescherming, waarvoor partij en zouden kunnen kiezen als het op hun 
grensoverschrijdende overeenkom sten toepasselijke recht. 
Opties 5a en 5b: Een richtlijn inzake een dwingend gemeenschappelijk Europees 
kooprecht  Een richtlijn zou de nationale regeli ngen inzake overeenkomstenrecht van de 27 
lidstaten kunnen harmoniseren. Het zou het co nsumentenacquis aanvullen en gebaseerd zijn 
op een hoog niveau van consumentenbeschermi ng. De harmonisatie kan volledig (5a) of 
minimaal (5b) zijn. 
 
 5Optie 6: een verordening tot vaststelling van een dwingend gemeenschappelijk Europees 
kooprecht Dit zou een uniform geheel van EU-bep alingen inzake overeenkomstenrecht tot 
stand brengen in alle lidstaten. 
Optie 7: een verordening tot vaststellin g van een Europees burgerlijk wetboek  Dit zou 
een uniform geheel van EU-bepalingen inzake burgerlijk recht tot st and brengen in alle 
lidstaten.  
Afgewezen opties: 
 
• Optie 3a: aanbeveling waarbij lidstate n worden aangemoedigd om nationale 
wetgeving te vervangen. 
• Optie 7: een verordening tot vaststelli ng van een Europees burgerlijk wetboek. 
Voor deze opties bestond nauwelijks enige st eun bij de belanghebbenden en waarschijnlijk 
gaan zij verder dan dat wat is nodig is en zijn dan dus oneve nredig. Zij roepen ook serieuze 
vragen op over het voldoen aan het subsidiariteitsbeginsel. 
4.2. Opties met betrekking tot het toepassingsgebied en de inhoud  
Het toepassingsgebied van een instrument voor  een gemeenschappelijk Europees kooprecht 
zou zich kunnen uitstrekken tot alleen gren soverschrijdende transacties of tot zowel 
binnenlandse als grensoverschr ijdende transacties. Het toepassingsgebied zou alleen B2C-
overeenkomsten of ook B2B-overeenkomsten kunnen omvatten. Een enge materiële inhoud 
van het instrument zou beperkt zijn tot kerngebieden van alge meen overeenkomstenrecht. Een 
breed toepassingsgebied zou verder gaan door specifieke gebieden van overeenkomstenrecht, 
zoals dienstenovereenkomsten en andere rechtsgebieden, zoals niet-contractuele 
aansprakelijkheid, te omvatten.  
Deze effectbeoordeling onderzoekt een combinatie van de enge en de brede werkingssfeer. Zij 
omvat de overgrote meerderheid van de gebruikelijke praktische problemen die zich tijdens de levenscyclus van een gren soverschrijdende overeenkomst voordoen. Het onderzoek legt de 
nadruk op de gevolgen van materiële bepa lingen voor consumenten en ondernemingen. 
 
5. ONDERZOEK VAN DE GEVOLGEN 
 
5.1. Voornaamste gevolgen van beleidsoptie 1: basisscenario  
 
Het basisscenario zou de extra transactiekos ten niet wegnemen noch het niveau van de 
juridische ingewikkeldheid verminderen voor ondernemingen die gren soverschrijdend handel 
willen drijven. De mededinging op de interne markt zou beperkt blijven, en ondanks de vaststelling van de richtlijn "consumentenrechten"  zouden verschillen tussen de regels inzake 
consumentenbescherming van verschill ende lidstaten blijven bestaan.  
  
5.2. Voornaamste gevolgen van beleidsoptie 2 
 
5.2.1.   2a Instrumentarium in de vorm va n een document van de Commissie  
 
Het instrumentarium zou worden gebruikt vo or de wijziging van de bestaande of de 
voorbereiding van toekomstige sectorale wetgev ing. Daarom zouden in vergelijking met het 
basisscenario de positieve gevolgen van d eze optie voor ondernemingen en consumenten 
indirect en ook erg beperkt zijn. Bovendien  zouden de gevolgen van deze optie niet 
 
 6onmiddellijk merkbaar zijn om dat onderhandelingen over nieuwe wetgeving of wijzigingen in 
bestaande wetgeving niet onmiddellijk tot re sultaat zouden leiden. Omdat het onvoorspelbaar 
is of en hoe breed deze optie door de Raad en het Parlement zou worden benut en aanvaard, 
zouden de gevolgen van deze optie niet wezen lijk verschillen van het basisscenario.  
 
5.2.2.  2b Instrumentarium neergelegd in een  inter-institutionele overeenkomst  
 
Vergeleken met optie 2a verschilt  deze optie alleen daarin dat de  Raad en het Parlement bij de 
onderhandelingen over nieuwe wetgeving of w ijzigingen in bestaande wetgeving gebruik 
zouden maken van het instrumentarium, mits er geen doorslaggevende sectorspecifieke 
redenen zouden zijn. Omdat d eze optie alleen betrekking  zou hebben op bepalingen van 
nationaal overeenkomstenrecht die zouden worden gewijzigd naar aanleiding van herziene of 
nieuwe EU-wetgeving, zouden de kosten als ge volg van verschillen in  nationale regelingen 
inzake overeenkomstenrecht echter grotendeels bl ijven bestaan. Bovendien zou deze optie pas 
op zijn vroegst op de middellange  termijn effect sorteren. Het algehele positieve effect van 
deze optie zou daarom weliswaar groter dan da t van optie 2a, maar toch nog steeds tamelijk 
beperkt zijn.  
5.3. Voornaamste gevolgen van beleidso ptie 3: een aanbeveling over een 
gemeenschappelijk Europees kooprecht  
 
Deze optie zou alleen effect sorteren wanneer het gemeenschappelijk Europees kooprecht 
door een aantal lidstaten volledi g en zonder wijziging van de originele, aan de aanbeveling 
gehechte versie, zou worden geïncorporeerd. D it is echter hoogst onwaarschijnlijk. Deze optie 
zou tot op zekere hoogte handelaren helpen in geval van een B2B-overeenkomst (aangezien zij vrij zouden zijn om over het op hun overeenko mst toepasselijke recht te beslissen). Deze 
handelaren zouden derhalve de kans hebben hun transactiekosten te verminderen door het 
gemeenschappelijk Europees kooprecht toe te pa ssen van de lidstaat die het het beste heeft 
geïmplementeerd. Dit zou niet opgaan voor ha ndelaren in geval van B2C-overeenkomsten, 
aangezien zij zouden moeten onderzoeken of en waar lidstaten het gemeenschappelijk 
Europees kooprecht hebben gewijzigd met be trekking tot dwingende bepalingen inzake 
consumentenbescherming. Dit betekent dat zi j niet op basis van een enkele wetgeving 
grensoverschrijdend aan consumenten zouden kunnen verkopen en dus met transactiekosten van het in het basisscenario aangegeven type  te maken zouden krijgen. Deze optie zou dus 
maar in beperkte mate de in de probleem stelling geïden tificeerde belemmeringen voor 
grensoverschrijdende handel uit de weg ruimen. 
 
5.4. Voornaamste gevolgen van beleidsoptie  4: een verordening/richtlijn tot 
vaststelling van een facultatief ge meenschappelijk Europees kooprecht  
 
Deze optie zou de transactiekosten beduidend verminderen omdat zij ondernemingen in staat 
zou stellen om een geheel va n bepalingen voor grensoverschri jdende handel toe te passen, 
ongeacht het aantal landen waarmee zij binnen de EU handel drijven. De kostenvermindering 
zou de handelsgroei stimuleren, wat zou leiden tot meer mededinging op de interne markt en 
consumenten een ruimere keuze in producte n tegen een lagere prijs zou bieden.  
 Wanneer een onderneming het facultatieve ge meenschappelijk Europees kooprecht zou 
toepassen, zouden de administratieve kos ten (gemiddeld per onderneming) voor B2C-
overeenkomsten 3 000 euro en voor B2B-ove reenkomsten 1 500 euro belopen. Ervan 
uitgaande dat in eerste instantie 25% van de hui dige exporteurs beslist om het facultatief 
 
 7gemeenschappelijk kooprecht toe te passen, zo uden de eenmalige implementatiekosten 1,89 
miljard euro bedragen. Deze kosten zouden echter in het niet vallen bij de besparingen van 
ondernemingen die geen extra transactiekosten be talen wanneer zij met meer dan een lidstaat 
handel drijven. Deze optie zou resulteren in ko stenbesparingen voor nieuwe exporteurs en 
potentiële besparingen door de huidige exporte urs die hun grensoversch rijdende verkoop naar 
nieuwe landen zouden uitbreiden. De jaarli jkse besparingen voor nieuwe exporteurs kunnen 
worden beraamd op 150 tot 400 miljoen euro, terwijl de potentiële besparingen voor de 
huidige exporteurs op 3,7 tot 4,3 miljard euro kunnen worden geschat. Binnenlandse ondernemingen of de ondernemingen die niet  voor het facultatieve gemeenschappelijk 
kooprecht kiezen, zouden niet met kosten te maken krijgen, aangezien deze optie hen niet zou 
betreffen.   Deze beleidsoptie voldoet aan  de beleidsdoelstellinge n omdat zij de kosten voor 
ondernemingen vermindert en diegenen die gr ensoverschrijdend in meer dan een lidstaat 
handel willen drijven, een minder ingewi kkelde juridische omgeving biedt.  
 
5.5. Voornaamste gevolgen van beleidsopties 5 en 6 
 
5.5.1.  Beleidsoptie 5a: een richtlijn ter volledige harmonisatie inzake een 
dwingend gemeenschappelijk Europees kooprecht en beleidsoptie 6: een 
verordening tot vaststelling van een dw ingend gemeenschappelijk Europees 
kooprecht  
 
In vergelijking met het basiss cenario zou een instrument in  geval van deze opties met 
substantiële kosten gepaard gaan. Het instrument zou met name zwaar op kmo's drukken. 
Ondernemingen die uitsluitend binnenlands handel drijven, zouden te maken krijgen met 
aanzienlijke kosten voor het gebruik van het ni euwe instrument, zonder toegevoegde waarde. 
Deze ondernemingen (17,136,213 in geval van B2B en 4,420,563 in geval van B2C) zouden zich gesteld zien voor eenmalige implementa tiekosten ten bedrage van 208,8 miljard euro 
voor het gebruik van de nieuwe wetgeving.   Dit instrument zou voor 22 miljoen ondernemi ngen extra administratieve kosten met zich 
brengen, dat wil zeggen met inbegrip van di e ondernemingen die uitsluitend binnenlands 
handel drijven, wat per ondernem ing zou neerkomen op gemiddeld 2 500 euro in geval B2C-
transacties en 1 500 euro in geval van B2B-transacties. De ondernemingen die uitsluitend binnenlands handel drijven, zouden deze kosten moeten dragen zonder financieel gewin, 
aangezien dit voordeel alleen maar zou wo rden gerealiseerd door ondernemingen die 
grensoverschrijdend handel drijven. De eenmalig e transactiekosten zouden voor 22 miljoen 
ondernemingen in de EU (met inbegrip van de ondernemingen die uitsluitend binnenlands handel drijven) 217 miljard euro belopen.   Het instrument zou echter kostenbesparingen me t zich brengen voor zowel nieuwe exporteurs 
als de huidige exporteurs die hun grensoversch rijdende verkopen naar nieuwe landen zouden 
uitbreiden. De jaarlijkse besp aringen voor nieuwe exporteurs zouden 0,63 tot 1,6 miljard euro 
bedragen. Net als in geval van optie 4 zoude n de huidige exporteurs die met extra landen 
zouden beginnen te handelen, naar schatting po tentieel minstens 3,7 tot 4,3 miljard euro 
kunnen besparen.   Het instrument zou de mededinging op de interne markt doen toenemen en tot prijsvermindering leiden. Consumenten zouden een ruimere keuze in producten tegen een 
 
 8lagere prijs genieten. Hoewel het instrume nt een hoog niveau van consumentenbescherming 
zou bieden, zou de vervanging van nationale wetgeving voor sommige consumenten in een 
aantal specifieke gevallen verlies van bescherm ing kunnen betekenen in vergelijking met hun 
bestaande nationale wetgeving.   Lidstaten zouden deze opties politiek gezien waar schijnlijk zeer moeilijk aanvaardbaar en te 
implementeren achten, aangezien zij binnenlands e wetgeving en rechtstradities ter zijde 
zouden schuiven. Hoewel het instrument be staande wetgeving inzak e overeenkomstenrecht 
zou harmoniseren en een einde zou maken aan tr ansactiekosten, zou het andere substantiële 
nadelen met zich brengen die niet alleen van financiële aard zouden zijn. Wanneer met deze 
kosten en de financiële kosten rekening wordt gehouden, wegen zij daarom veel zwaarder dan de voordelen van het instrument.  
 
5.5.2.  Beleidsoptie 5b: een minimumhar monisatierichtlijn inzake een 
gemeenschappelijk Europees kooprecht  
 
Lidstaten zouden bij de implementatie van deze richtlijn  het niveau van 
consumentenbescherming daarvan kunnen overstijgen. Ervaring met bestaande 
minimumharmonisatierichtlijnen laat zien dat het niveau van implementatie de handhaving 
van een aanzienlijk aantal vers chillen in nationale  regelingen inzake overeenkomstenrecht zou 
kunnen inhouden. Deze optie zou tot op zekere hoogte de transactiekosten verminderen en het niveau van consumentenbescherming verhogen zodat consumenten meer vertrouwen in 
grensoverschrijdende aankopen kunnen hebben.   Zoals voor de opties 5a en 6 is uiteen gezet, zouden degenen die binnenlands en 
grensoverschrijdend handel drijv en aanzienlijke eenmalige kosten dragen, aangezien zij hun 
overeenkomsten aan het nieuwe recht zouden mo eten aanpassen. Alle ondernemingen die zich 
met goederenhandel bezighouden, zouden met deze kosten worden geconfronteerd, ongeacht 
of zij grensoverschrijd end handel willen drijven. Bovendien  zouden er vanwege de aard van 
minimumharmonisatie nog steeds een aantal ex tra kosten voor ondernem ingen zijn wanneer 
zij grensoverschrijdend met consumenten ha ndelen, als gevolg van de noodzaak om de 
niveaus van consumentenbescherming in andere  lidstaten te onderzoeken. Terwijl er met 
betrekking tot grensoverschrijdende B2B-tran sacties sprake kan zijn van een lonende 
investering, zouden onderneminge n die grensoverschrijdende B2C-overeenkomsten uitvoeren 
alsook ondernemingen die slechts binnenlands handel drijven, derhalve aanzienlijke extra 
kosten moeten betalen zonder een duidelijke toegevoegde waarde.  
 
6. VERGELIJKENDE BEOORDELING VAN DE OPTIES 
De vergelijkende beoordeling laat zien dat optie 4 (een facultatief gemeenschappelijk 
Europees kooprecht), optie 5a (richtlijn ter volledige harmonisatie inzake een dwingend 
gemeenschappelijk Europees kooprecht) en op tie 6 (verordening tot vaststelling van een 
dwingend gemeenschappelijk Europees kooprecht),  het beste aan de be leidsdoelstellingen 
voldoen. De kosten waarmee de opties 5a en 6 gepaard gaan, zijn echter aanzienlijk in 
vergelijking met de andere opties, omdat alle ondernemingen die bij de handel in goederen in 
de EU betrokken zijn zich aan het nieuwe rechtskader zouden moeten aanpassen. Met name 
zouden zij een financiële last  vormen waarvoor de ondernemi ngen die alleen binnenlands 
handel drijven en voor wie de grensoverschrijd ende transactiekosten geen probleem vormen, 
geen enkel voordeel ter compen satie verkrijgen. Voor het verminderen van belemmeringen 
voor grensoverschrijdende hande l die verband houden met het overeenkomstenrecht vormt dit 
 
 9daarom geen evenredige maatregel. De opties 5a en 6 ontvangen ook weinig steun van de 
lidstaten.   De beleidsoptie waaraan de voorkeur wordt gegeven , is derhalve optie 4, welke voldoet 
aan de beleidsdoelstellingen in de zin van verm indering van de juridisc he ingewikkeldheid en 
transactiekosten. Exporteurs di e besluiten om het facultatief gemeenschappelijk Europees 
kooprecht toe te passen, zouden zich aanvankelij k voor bepaalde transactiekosten gesteld 
zien. Ondernemingen zouden echter vrijwillig  voor deze optie kiezen. Voor ondernemingen 
die een aanvang maken met het grensoversch rijdend handel drijven  of deze activiteit 
uitbreiden, zou de optie aanzienlijke kos tenbesparingen inhouden. Ondernemingen die 
binnenlands handel drijven of ondernemingen die ertoe besluiten om bij hun uitvoer het 
facultatieve gemeenschappelijk Europees kooprecht  niet toe te passen, zouden niet met kosten 
te maken krijgen, aangezien deze optie hen niet zou betreffen.   Deze optie zou ook een hoog niveau van cons umentenbescherming waarborgen dat de 
zekerheid en het vertrouwen van consumenten over rechten bij grenso verschrijdend winkelen 
zou verhogen. Zij zou bijdragen aan de  grensoverschrijdende handel en het 
concurrentievermogen van de economie van de EU en de consumenten ten goede komen 
vanwege de ruimere keuze aan producten en  gunstigere prijzen. Aa ngezien ondernemingen 
vrijwillig voor deze optie zouden kiezen, zou het geen extra lasten veroorzaken, maar juist 
aanzienlijke kostenbesparingen inhouden voor ondernemingen die hun handel over de 
grenzen uitbreiden.  
 
7. REGELINGEN INZAKE TO EZICHT EN EVALUATIE  
 
De Commissie zal een controle en evaluatie gaan uitvoeren om de effectiviteit te beoordelen 
waarmee het gemeenschappelijk Europees kooprech t doelen bereikt. Deze  uitvoering vindt 
plaats vier jaar na de datum waarop het inst rument van toepassing is geworden. Het is de 
bedoeling dat de controle en evaluatie voor afgaan en een bijdrage leveren aan een 
evaluatieprocedure waarbij de effectiviteit van het instrume nt voor een gemeenschappelijk 
Europees kooprecht wordt onderzocht.