EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 15.11.2011 
SEC(2011) 1355 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING 
Bij de volgende documenten: 
Voorstel voor een verordening 
tot wijziging van Vero rdening (EG) nr. 1060/2009 inzake ratingbureaus 
 
en een 
 
Voorstel voor een richtlijn 
 
houdende wijziging van Richtlijn 2009/65/EG tot coördinatie van de wettelijke en 
bestuursrechtelijke  bepalingen bet reffende bepaalde inste llingen voor collectieve 
belegging in effecten (icbe's) en Richtli jn 2011/61/EU inzake beheerders van alternatieve 
beleggingsinstellingen ter voor koming van een overdreven vertrouwen in ratings 
{COM(2011) 747 definitief} 
{SEC(2011) 1354 definitief}  
 
NL 1   NL WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE  EFFECTBEOORDELING 
Bij de volgende documenten: 
Voorstel voor een verordening 
tot wijziging van Verordening (EG)  nr. 1060/2009 inzake ratingbureaus 
 
en een 
 
Voorstel voor een richtlijn 
 
houdende wijziging van Richtlijn 2009/65/EG tot coördinatie van de wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende  bepaalde instellingen voor collectieve 
belegging in effecten (icbe's) en Richtlij n 2011/61/EU inzake beheerders van alternatieve 
beleggingsinstellingen ter voorkoming van een overdreven  vertrouwen in ratings 
INLEIDING  
Verordening (EG) nr. 1060/2009 inzake ratingbureaus1 (de RB-verordening) is op 7 december 
2010 volledig van toepassing geworden. De verordening omvat gedragsregels voor 
ratingbureaus (RB’s). Op 11 mei 2011 is een verordening tot wijziging van de RB-
verordening2 vastgesteld, waarbij aan de Europese  Autoriteit voor effecten en markten 
(ESMA)3 exclusieve bevoegdheden zijn verleend om toezicht uit te oefenen op in de EU 
geregistreerde RB’s teneinde dit toezicht op Europees niv eau te centraliseren en te 
vereenvoudigen. 
Een aantal kwesties betreffende ratingactiviteiten en het gebruik van rati ngs is echter niet 
geregeld in de huidige RB-vero rdening. Uit vele van de reactie s die zijn binnengekomen naar 
aanleiding van de raadpleging4 die door de Commissie is gehoude n, en tal van reacties die te 
beluisteren vielen tijdens de rondetafelbijeenkomst5 die in juli 2011 door de Commissie is 
georganiseerd, werd nogmaals duidelijk dat sommige van die kwesties alsnog geregeld 
moeten worden. Het gaat hierbij vooral om het risico dat financiële-marktpartijen te veel 
afgaan op ratings, om de hoge mate van concen tratie op de ratingmarkt en, tot op zekere 
hoogte, om de wijze van beloning van RB’s. 
                                                 
1 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 inzake ratingbureaus, PB 
L 302 van 17.11.2009. 
2 Verordening (EU) nr. 513/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2011 tot wijziging 
van Verordening (EG) nr. 1060/2009 inzake ratingbureaus, PB L 145 van 31.5.2011. 
3 Bij Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad is een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten, ES MA) opgericht, PB L 331 
van 15.12.2010, blz. 84. 
4 De op 5 november 2010 door de Commissiendiensten gestarte openbare raadpleging over ratingbureaus, 
die op 7 januari 2011 werd afgesloten. Er kwamen meer dan 100 reacties binnen. 
5 De op 6 juli 2011 door de Commissiediensten georganiseerde rondetafelbijeenkomst over ratingbureaus. 
 
NL 2   NL Hoewel er ook een aantal kleinere RB’s bestaan,  wordt de ratingmarkt gedomineerd door drie 
grote bureaus (Fitch, Moody's en Standard & Poors), die samen wereldwijd een marktaandeel 
hebben van meer dan 95 %.6 De sterke schaalvergroting in de  sector en de reputatie van de 
RB’s, die van doorslaggevend belang is, zorgen er voor dat zich nauwelijks andere partijen op 
deze markt begeven. Het specifieke karakter va n bepaalde ratingcategorieën, vooral met 
betrekking tot overheidsschuldins trumenten, is tot nu toe eveneens onderbelicht gebleven. 
Tijdens de recente euroschuldencrisis7 betrof de kritiek aan het adres van de RB’s vooral het 
gebrek aan transparantie en kwaliteit van de  overheidsschuldratings, waarbij de vraag is 
gerezen of het wetgevingskader van de EU voor RB’s niet verder moet worden versterkt om hier iets tegen te doen. Tot slot komen oo k belangenconflicten die voortvloeien uit de 
aandeelhoudersstructuur van RB’s en de wettelijke aansprakelijkheid van deze bureaus, onvoldoende aan bod in de huidige RB-verordening.  
P
ROBLEEMSTELLING  
In het vervolg van de tekst komen de volgende problemen aan de orde: 
• te veel afgaan op externe kredietra tings, hetgeen leidt tot "cliff"-effecten8 op de 
kapitaalmarkten; 
• "cliff"- en besmettingseffecten van w ijzigingen in overh eidsschuldratings; 
• beperkte keuze en concurrentie op de ratingmarkt; 
• ontoereikend verhaalsrecht voor  gebruikers van ratings die verliezen lijden als 
gevolg van een onnauwkeurige rating door  een RB dat inbreuk maakt op de RB-
verordening; 
• mogelijke aantasting van de onafhankelijkheid van RB’s vanwege 
belangenconflicten die voortvloeien uit het "de uitgevende instelling betaalt"-model, 
de eigendomsstructuur en een lange re latie met één en hetzelfde RB; en 
• ontoereikende kredietratingm ethodologieën en – processen. 
                                                 
6 Finance – FAZ.NET, S & P, Moody’s and Fitch: Brusse ls’ battle against the rating oligopoly, juni 2011. 
Beschikbaar op:  
http://financesjournal.c om/finances/moodys-fitch-brussels-b attle-rating-oligopoly-5972.html. 
7 Zie bijlage VI van de effectbeoordeling voor een beschrijving en gedetailleerde analyse van de 
euroschuldencrisis. 
8 "Cliff"-effecten zijn plotseling optredende effecten die ontstaan als gevolg van een afwaardering tot 
onder een bepaalde drempel, waarbij de afwaardering van één enkel effect (in financiële zin) tot een 
disproportionele kettingreactie kan leiden. 
 
NL 3   NL Wettelijke eisen om gebruik te maken van externe ratings
Excessief gebruik van externe ratings voor intern risicobeheer
Gebrek aan transparantie rond overheidsschuldratingsDirecte link tussen beleggingsstrategieën en ratings  
Gebrekkige informatie over gestructureerde 
financieringsproducten 
Onvoldoende objectiviteit en onvolledigheid van 
overheidsschuldratings 
Ongepaste timing bij de bekendmaking van ratings 
Hoge marktconcentratie op de ratingmarkt 
Mogelijke belangencon flicten als gevolg van 
eigendomsstructuur 
Mogelijke belangenconflicten als gevolg van het "de 
uitgevende instelling betaalt"-model Ontbreken van wettelijke-aansprakelijkheidsregelingen in 
sommige lidstaten Grote belemmeringen voor het betreden van de ratingmarkt
Gebrekkige/non-existente vergelijkbaarheid van ratings
Risico van regelgevingsarbitrage Te veel afgaan op 
externe ratings, hetgeen 
leidt tot procycliciteit en 
"cliff"-effecten op de 
kapitaalmarkten 
 
 
 
 
Risico’s voor de 
marktstabiliteit 
 
Gering vertrouwen 
in de financiële 
markten 
 
Ondermijning van 
het 
beleggersvertrouw
en 
 
Ondermijning van 
de ratingkwaliteit Besmettingseffecten van 
wijzigingen in 
overheidsschuldratings 
 
Beperkte keuze en 
concurrentie op de 
ratingmarkt 
Onvol-
doende 
verhaal-
mogelijk-
heden voor 
beleggers
Aantasting van de 
onafhankelijkheid van 
ratingbureaus 
Gebrekkige communicatie over / transparantie van ratings en 
de onderliggende methoden 
Ongepaste timing bij de bekendmaking van ratings Ontoereikende 
ratingmethodologieën en – 
processen 
 Probleemoorzaken Wereldwijde problemen Gevolgen 
Figuur 1.  Probleemboom 
 
NL 4   NL SUBSIDIARITEIT  
Krachtens het subsidiariteitsbeginsel (artikel 5,  lid 3 VEU) treedt de EU slechts op wanneer 
de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen 
worden verwezenlijkt en daarom, vanwege de  omvang of de gevolgen van het overwogen 
optreden, beter door de EU kunnen worden bere ikt. Hoewel alle hierboven geschetste 
problemen ook belangrijke gevolgen hebben voor de  lidstaten afzonderlijk, wordt de totale 
impact ervan pas echt goed duidelijk wanneer ze  bezien worden in hun grensoverschrijdende 
context. Dit is zo omdat ratings in het en e land kunnen worden afgegeven voor financiële 
instrumenten die in een ander land zijn uitg egeven, zodat een optrede n op nationaal niveau 
mogelijk geen enkel effect so rteert aangezien ratings afgegeven en gebruikt kunnen blijven 
worden als ze zijn opgesteld binne n het rechtsgebied van een ande re EU-lidstaat of zelfs een 
derde land. Daarom kunnen nationale maat regelen naar aanleid ing van afgegeven 
kredietratings worden omzeild of zonder enig  rechtsgevolg blijven zonder optreden op EU-
niveau. Verdere maatregelen op het gebied  van RB’s kunnen dan ook het best gezamenlijk 
worden genomen. Gelet op het subsidiariteitsbeg insel lijkt een EU-optreden hier derhalve 
passend. 
DOELSTELLINGEN EN VOORKEURSOPTIES VOOR BELEID  
In algemene zin beoogt het voorstel bij te drag en tot het verlagen van de risico’s voor de 
financiële stabiliteit en het herstel van het vert rouwen van beleggers en  andere marktpartijen 
in de financiële markten en de kwaliteit van de ratings. De in deze paragraaf geschetste beleidsopties bieden de mogelijkheid om de pr oblemen aan te pakken en de corresponderende 
specifieke doelstellingen te bereiken. De op ties die om redenen van doeltreffendheid en 
efficiëntie de voorkeur geniet en, zijn in vet aangegeven.  
Beleidsopties ter vermindering v an de impact van "cliff"-effecten
9 op financiële instellingen 
en markten door ervoor te zorgen dat er minder wordt afgegaan op externe ratings  
Beleidsopties 
1. Ongewijzigd beleid. 
2. Ervoor zorgen dat er minder wordt afgegaan op externe ratings, door verbetering van het interne risicobeheer en 
bevordering van het gebruik van interne ratingmodellen voor regelgevingsdoeleinden. 
3. Kredietinstellingen, beleggingsondernemi ngen, verzekerings- en herverzekerings ondernemingen verplichten tot het gebruik 
van meer dan één rating. 
4. De openbaarmakingsvereisten voor instellingen die gestructureerde financieringsproducten uitgeven, doorlopend 
verbeteren. 
Uit de effectbeoordeling blijkt dat maat regelen ter verbetering van het interne 
kredietrisicobeheer en het gebruik van inte rne modellen voor regelg evingsdoeleinden, en 
meer in het bijzonder een betere info rmatievoorziening over gestructureerde 
financieringsproducten door de uitgevende instellingen, in de  huidige situatie de meest 
kosteneffectieve opties zijn. Hoewel goede rating s nuttig zijn en ook gebruikt moeten blijven 
worden, is het van belang om de ontwikkeling  van de interne kredietratingcapaciteit van 
ondernemingen met voldoende middelen te stimule ren. Er moet dus worden gezorgd voor een 
principe dat te veel afgaan op kredietratings voor komt overeenkomstig de beginselen van de 
Raad voor financiële stabiliteit,  en dat via die raad van toep assing is op alle financiële-
                                                 
9 "Cliff"-effecten zijn plotseling optredende effecten die ontstaan als gevolg van een afwaardering tot 
onder een bepaalde drempel, waarbij de afwaardering van één enkel effect (in financiële zin) tot een 
disproportionele kettingreactie kan leiden. 
 
NL 5   NL marktpartijen. De eerste reeks beleidsmaatregele n om het afgaan op kredietratings in te 
dammen maakt al deel uit van het nieuwe Commissievoorstel voor de aanpassing van de 
kapitaalvereistenrichtlijn (CRD IV).10 In dit stadium blijven er  vooral ook aanpassingen nodig 
op het gebied van instellingen voor collectieve be legging in effecten (icb e’s) en alternatieve 
beleggingsinstellingen (abi’s). Met dubbele ratings voor gestructureerde 
financieringsproducten kan de mate waarin voor deze complexe producten op ratings wordt 
vertrouwd, verder worden teruggedrongen. 
De voorkeursopties sluiten aan bij de zienswij zen van belanghebbenden dat het schrappen van 
wettelijke regels die het als vanzelfsprekend af gaan op ratings in de hand werken, slechts een 
eerste stap is en geen wonderm iddel waarmee alle problemen meteen de wereld uit zijn. 
Belanghebbenden merkten ook op dat het een hele uitdaging is om geschikte maatregelen te 
vinden die als alternatief kunnen dienen voor externe ra tings. De toepassing van 
marktmaatregelen in plaats van ratings werd al s procyclisch en volatie l, dus als een ongepaste 
stap gezien door veel partijen,  waaronder organisaties  uit de sector en overheidsinstanties, 
maar deze maatregelen kunnen mogelijk wel een  rol spelen naast andere maatregelen. 
Sommige belanghebbenden, met name uitgevende  instellingen, waren gekant tegen het idee 
van het verplicht stellen van meer  dan één rating als maatregel om  het al te zeer afgaan op 
ratings terug te dringen, terwijl een aantal kleinere RB’s hier juist voorstander van was. 
Beleidsopties ter vermindering van de risi co’s van besmetting als gevolg van 
overheidsschuldratings 
Beleidsopties 
1. Ongewijzigd beleid. 
2. RB’s verplichten tot het publiceren van een volledig onderzoeksverslag over overheidsschuldratings en toewijzing 
van personeel. 
3. RB’s ertoe verplichten overheidsratings pas bekend te maken na het sluiten van de handelsplatforms in de EU. 
4. RB’s ertoe verplichten het overheidsschuldratingproces vaker uit te voeren. 
5. De bevoegdheden van bevoegde autoriteiten (ESMA) uitbreiden om ervoor te zorgen dat de ratingmethodologieën 
voldoen aan de wettelijke eisen. 
6. (EU-)overheden ertoe verplichten een gestandaardiseerde reek s van gegevens te publiceren over  de economische prestaties 
om kredietrisicobeoordeling mogelijk te maken. 
7. De ESMA de bevoegdheid verlenen om het afgeven van over heidsschuldratings tijdelijk te beperken of te verbieden 
in uitzonderlijke situaties. 
8. Een bestaande, onafhankelijke EU-structuur of een geheel  nieuw Europees ratingbureau aanmoedigen om ratings af te 
geven. 
9. Overheidsschuldratings geheel verbieden. 
Van de negen in de effectbeoordeling genoemd e opties om de marktstabiliteitsrisico’s van 
overheidsschuldratings te  verminderen, zijn er vijf aangemerkt als voorkeursoptie. Zo wordt 
onder andere de suggestie aan de hand gedaan  om RB’s volledige ond erzoeksverslagen over 
overheidsschuldratings te laten publiceren (optie 2), een maatregel die ook de steun geniet van 
sommige overheden en belanghebbenden uit de sector. Voorts moet het 
overheidsschuldratingproces vake r plaatsvinden (optie 4) en  moet de ESMA de nodige 
bevoegdheden krijgen om ervoor te zorgen dat de methodologieën voldoen aan de vereisten 
van de verordening, maar ook de moge lijkheid hebben om het afgeven van 
overheidsschuldratings tijdelijk te verb ieden in welomschreven, uitzonderlijke 
                                                 
10 COM(2011) 453 definitief. 
 
NL 6   NL omstandigheden (opties 5 en 7), hoewel sommig e belanghebbenden zich hiertegen verzetten. 
Verder wordt het blijkens de effectbeoordeling wenselijk geacht dat overheidsratings pas worden bekendgemaakt na het sluiten van de handelsplatforms in de EU (optie 3). In de effectanalyse wordt geconcludeerd dat het om redenen van objectiviteit en geloofwaardigheid, 
zoals gepercipieerd door de markt, ni et passend is om voor het afgeven van 
overheidsschuldratings een bero ep te doen op een bestaande, ona fhankelijke EU-structuur of 
een geheel nieuw, publiek, Europees rati ngbureau op te richten. Tal van belanghebbenden 
gaven vooral uiting aan hun bezorgdheid over de  geloofwaardigheid va n dergelijke ratings. 
Beleidsopties ter verbetering van de ratingm arktomstandigheden met het oog op de verhoging 
van de kwaliteit van de ratings  
Beleidsopties 
1. Ongewijzigd beleid. 
2. Het opzetten van een netwerk van kleine en middelgrote ratingbureaus stimuleren. 
3. Het oprichten van een nieuw, Europees ratingbureau aanmoedigen. 
4. De schaal van de ratings harmoniseren om de ratings van de verschillende RB’s beter vergelijkbaar te maken. 
5. Een Europese ratingindex (EURIX) invoeren. 
6. RB’s ertoe verplichten gezamenlijke rati ngs af te geven op ratingcomiténiveau. 
7. Grote RB’s verbieden om kleine en middelgrote RB’s over te nemen. 
8. Tijdelijke marktaandeelplafonds instellen voor RB’s. 
9. RB’s ertoe verplichten inzicht van zaken te geven in hoe de prijzen van ratings tot stand komen, en ervoor te zorgen 
dat prijzen non-discriminatoir zijn en worden vastgesteld op basis van de kosten. 
In de effectbeoordeling wordt ingegaan op een breed scala van opties die de 
ratingmarktomstandigheden zouden moeten verbet eren en bevorderlijk zouden moeten zijn 
voor de onafhankelijkheid van RB’s en de kwalite it van de ratings. Een betere transparantie 
(opties 5 en 9) en vergelijkbaarheid van ratings (optie 4) worden als kosteneffectieve opties beschouwd. Bovendien wordt het opzetten van een netwerk van kleine en middelgrote ratingbureaus als een van de betere opties gezien  om de belemmeringen voor het betreden van 
de ratingmarkt te verminderen. Het oprichten van een Europees ratingbu reau, dat veeleer als 
een publiek initiatief moet worden gezien, ge ldt niet als voorkeursoptie. De belanghebbenden 
waren in overgrote meerderheid tegen deze maat regel. Een verbod voor grote RB’s om kleine 
en middelgrote RB’s over te nemen zou noo dzakelijk zijn voor de doeltreffendheid van 
andere voorkeursopties, waaronder die welke raken aan de onafhankelijkheid van RB’s. Zo’n verbod zou op zich echter niet voldoende zijn om  de marktstructuur te veranderen en zou ook 
omzeild kunnen worden door de RB’s. 
Beleidsopties om voor beleggers recht van verhaal te waarborgen  
Beleidsopties 
1. Ongewijzigd beleid. 
2. Wettelijke aansprakelijkheid van RB’s opnemen in de EU-wetgeving. 
3. Ervoor zorgen dat RB’s voor de nationale rechter wettelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld door gebruikers van 
ratings. 
Om te zorgen dat beleggers kunnen beschikken over een goede verhaalsmogelijkheid wordt in 
de effectbeoordeling optie 3 aanbevolen, die neerkomt op de invoering van een algemene 
verplichting om te voorzien in wettelijke aan sprakelijkheid van RB’s voor de nationale 
rechter. De breed gedragen opvatting onder de  belanghebbenden (met uitzondering natuurlijk 
 
NL 7   NL van de ratingbureaus zelf) is dat het mogelijk mo et zijn een civiele vordering in te stellen 
tegen ratingbureaus, doch uitsluitend in geval van grove nalatigheid of opzet. 
Beleidsopties ter verbetering van de kwalite it van ratings door de versterking van de 
onafhankelijkheid van RB’s en de  bevordering van goede kredietratingprocessen en -
methodologieën 
Beleidsopties 
1. Ongewijzigd beleid. 
2. Beleggers ertoe verplichten voor ratings  te betalen ("de belegger betaalt"-model). 
3. Handelsplatforms ertoe verplichten het "het handelsplatform betaalt"-model op te zetten en te beheren. 
4. De verplichting invoeren dat RB’s word en geselecteerd door een onafhankelijke raad. 
5. Roulatieregels invoeren voor de RB’s die door een uitgevende instelling worden ingeschakeld om haar eigen 
producten en de uitgevende instelling zelf te beoordelen. 
6. Specifieke eisen invoeren voor de onafhankelijkheid en objectiviteit van RB’s tegenover hun aandeelhouders. 
7. De regels voor de openbaarmaking van ratingmethodologieën aanscherpen. 
8. RB’s ertoe verplichten uitgevende instellingen ruim van tevoren te informeren over de bekendmaking van een rating. 
In de effectbeoordeling worden acht opties ge noemd om de onafhankelijkheid van RB’s te 
versterken. Andere modellen die als alte rnatief zouden kunnen fungeren voor het "de 
uitgevende instelling betaalt"-model, zijn niet volledig verschoond van het risico van 
belangenconflicten. De Commissie zal in dit verband blijven controleren of de beloningsmodellen van de ratingbureaus passe nd zijn en uiterlijk op 7 december 2012 een 
verslag daarover indienen bij het Europees Pa rlement en de Raad, zoals vereist op grond van 
artikel 39, lid 1, van de RB-verordening. De voor keursopties in de effectbeoordeling omvatten 
de maatregelen die de risico’s  voor de onafhankelijkheid di e inherent zijn aan het "de 
uitgevende instelling betaalt"-model, verd er kunnen terugdringen. Veel belanghebbenden 
waren van mening dat de risico’s  van het "de uitgevende inst elling betaalt"-model op zich 
beheersbaar zijn. Om deze risico’s te ondervan gen wordt in de effectbeoordeling onder meer 
de aanbeveling voor verplichte roulatie van RB’s gedaan (optie 5), wat onder andere de 
vereiste inhoudt dat een uitgevende instelli ng en de producten daarvan door meerdere RB’s 
moeten worden beoordeeld (niet van toepassing  op uitgevende overheden), alsmede regels 
betreffende eigendomsbelangen (optie 6). Verder  worden regels inzake transparantie en 
bekendmaking van ratings aangemerkt als voorkeursopties (opties 7 en 8) om belangenconflicten verder aan te pakken en bij te dragen tot hoogwaardige ratings. Deze 
maatregelen, met name de verplichte roul atie van RB’s, kunnen echter alleen maar 
doeltreffend zijn als de marktomstandigheden bevor derlijk zijn voor de groei van kleine RB’s 
en de komst van nieuwe spelers op de ratingmarkt. 
T
OTAALEFFECT VAN HET PAKKET  
Cumulatieve effecten en synergieën 
In deze paragraaf komen de cumulatieve effect en van de uitvoering van het pakket van de 
voorkeursopties voor het te voere n beleid aan bod. Dit pakket is  ontwikkeld met het oog op de 
verwezenlijking van de globale doelstelling, " bijdragen tot het verlagen van de risico’s voor 
de financiële stabiliteit en het herstel van het vertrouwen van beleggers en andere 
marktpartijen in de financiële mark ten en de kwaliteit van de ratings ". 
 
NL 8   NL Verwacht wordt dat de voorkeursopties de mate  waarin op externe ra tings wordt vertrouwd 
zullen terugdringen, doordat externe ratings  een minder belangrijke plaats zullen gaan 
innemen in de financiële-diens tenwetgeving. Het ziet ernaar uit dat kredietinstellingen, 
verzekeringsondernemingen, beleggingsfondsen en de vermogensbeheersector in mindere 
mate zullen afgaan op externe ratings. Daarnaas t zal de voorkeursmaatregel die een vereiste 
voor uitgevende instellingen inhoudt om me er openheid van zaken te geven over de 
onderliggende bundelingen van activa van gestruct ureerde financieringsp roducten, beleggers 
naar verwachting helpen om hun eigen kredietrisicobeoordeling te  maken in plaats van alleen 
maar af te gaan op externe ratings. 
Bovendien zullen de voorkeursopties verbetering brengen in de transparantie en kwaliteit van 
overheidsschuldratings middels de verificatie van onderliggende informatie bij een land-
emittent. Een eerste maatregel zal RB’s ertoe verplichten de nauwkeurigheid van de 
betreffende informatie bij deze emittenten te veri fiëren om mogelijke fout en in deze ratings te 
voorkomen. Voorts zullen de transparantie en de kwaliteit van overheidsratings erop 
vooruitgaan door de publicatie  van het volledige onderzoeksverslag bij de rating. De 
bekendmaking van overheidsratings na het sluite n van de Europese handelsplatforms beoogt 
alle marktpartijen in de gelegenheid te stellen om over de nieuwe ratinginformatie te 
beschikken voordat de handelsplatforms weer openen, en zou daarmee bijdragen aan het 
tegengaan van grote marktverstoringen. Om het risico van besmetting als gevolg van 
overheidsdowngrades te verminderen, zou de ESMA bovendien, in spec ifieke situaties die 
nader bepaald moeten worden in  de verordening, de bevoegdhe id krijgen om overheidsratings 
tijdelijk te verbieden. Deze maatregel moet tijd elijk zijn, alleen gelden in uitzonderlijke 
situaties en aan zeer strikte voorwaarden gebonden zijn. 
Naar verwachting zullen de voorkeursmaat regelen ook verbetering brengen in de 
keuzemogelijkheden in de ratingsector en de structuur ervan optimaliseren. Kleine en 
middelgrote ratingbureaus zouden worden gestimuleerd om informatie uit te wisselen, wat tevens kan bijdragen tot de komst van nieuwe pa rtijen op de ratingmarkt en kan leiden tot een 
breed dienstenpakket. Daarn aast zou het vergelijken van ratings van ve rschillende 
ratingbureaus er gemakkelijker op gemaakt kunn en worden door gemeenschappelijke normen 
op te stellen voor de schaal va n ratings en door de invoering van een Europese ratingindex 
(EURIX). Bovendien zou een betere transparan tie ten aanzien van het prijsbeleid en de 
vergoedingen niet alleen bevorderlijk zijn voo r de concurrentie op de ratingmarkt, maar de 
ESMA ook in staat stellen om effectief toe te zien op mogelijke belangenconflicten die voortvloeien uit het "de uitgevende  instelling betaalt"-model. Tot slot zou verplichte roulatie 
van RB’s zeker uitkomst bieden waar het gaat  om het terugdringen van de bedreiging als 
gevolg van vertrouwdheid vanwege een lange zakelijke relatie tussen een RB en een uitgevende instelling, maar ook een be langrijk positief effect hebben op de 
keuzemogelijkheden in de ratingsector omda t kleinere RB’s meer kansen krijgen. 
Wat de bescherming van beleggers betreft zo u de uitvoering van de voorkeursopties voor 
beleggers een passend recht van verhaal op RB’s waarborgen. Daar zou tevens een krachtige 
impuls voor de ratingbureaus van uitgaan om zi ch te houden aan wettel ijke verplichtingen en 
ratings van hoge kwaliteit af te geven. 
De onafhankelijkheid van de ratings zal verbeter en door uitgevende instellingen te verplichten 
om periodiek van RB te veranderen. Risico ’s van belangenconflicten zouden verder 
teruggedrongen worden door de eis dat een RB niet tegelijkertijd gevraagde ratings mag 
afgeven voor een uitgevende instelling én haar  producten. Voorts zal de onafhankelijkheid 
erop vooruitgaan door de verbetering van de ei gendomsstructuur van RB’s. De transparantie 
 
NL 9   NL en de kwaliteit van ratings zouden verbeteren  door het aanscherpen van de regels voor de 
openbaarmaking van ratingmethodologieën en he t invoeren van een procedure voor de 
ontwikkeling en goedkeuring van die methodol ogieën, waarbij onder meer van RB’s geëist 
zou worden dat ze eventuele aanpassingen in hun  methoden niet alleen kenbaar maken, maar 
ook onderbouwen. Tot slot zou de kwaliteit van de  ratings erop vooruitgaan als RB’s verplicht 
worden uitgevende instellingen ruim van tevor en te informeren over de bekendmaking van 
een rating. 
Beoordeling van administratieve lasten en nalevingskosten 
Financiële ondernemingen zouden extra kosten hebben vanwege de eisen op het vlak van de 
versterking van het interne risicobeheer en  het gebruik van interne ratingmodellen voor 
regelgevingsdoeleinden. Deze kosten zouden voor de desbetreffende financiële sectoren als 
geheel substantieel zijn, maar binnen de pe rken blijven voor de afzonderlijke financiële 
ondernemingen. Uitgevende instellingen zouden in verband met de strengere 
openbaarmakings- en informatievereisten ook extra kosten hebben, die in totaal kunnen 
oplopen tot 1,7 miljoen euro aan eenmalige koste n en 1,92 miljoen euro aan jaarlijkse kosten. 
De uitvoering van een aantal opties om de  risico’s van besmetting als gevolg van 
overheidsratings te verminderen, zou ev eneens leiden tot extra niet-eenmalige 
nalevingskosten voor RB’s, die kunnen oplopen to t een jaarlijks bedrag van 3,27 miljoen euro 
voor de sector als geheel. 
Concurrentiebevorderende maatregelen zouden de  kosten voor RB’s niet significant verhogen 
(de jaarlijkse nalevingskosten voor de ra tingsector zullen naar verwachting rond de 
1,38 miljoen euro bedragen). De kosten, die alleen betrekking zouden hebben op het opzetten van een netwerk van kleine en middelgrote RB’s, zouden jaarlijks tussen 0,9 en 1,95 miljoen euro kunnen liggen. Voor deze kosten zou de  Commissie nagaan of ze mogelijk in 
aanmerking komen voor EU-financiering. 
De beleidsoptie met betrekking tot de wettelijk e aansprakelijkheid van RB’s jegens beleggers 
zal naar verwachting nalevingskosten met zich  meebrengen vanwege de noodzaak om zich 
voor deze wettelijke aansprakelijkheid te verzeker en of, in geval van onverzekerbaarheid van 
dit risico, een financiële buffer aan te leggen om mogelijke claims van beleggers af te dekken. 
Tot slot ligt het niet in de lijn der verwachting dat de voorkeursopties betreffende de 
onafhankelijkheid van RB’s noemenswaardige kosten met zich mee zullen brengen. 
Keuze van rechtsinstrument 
Onderhavig initiatief omvat een  breed scala van maatregelen, die in vier categorieën kunnen 
worden onderverdeeld: 
• maatregelen die wijzigingen in de huidige RB-verordening vereisen; 
• maatregelen die wijzigingen in de huidige RB-verordening vereisen, gekoppeld aan 
technische normen die door de ESMA moeten worden opgesteld; 
• maatregelen die wijzigingen in de sect orale wetgeving vereisen (richtlijnen 
betreffende icbe’s en beheerders van alte rnatieve beleggingsinstellingen/-fondsen); 
 
NL 10   NL • maatregelen die steunen op een bestaa nd EU-financieringsprogramma om een 
netwerk van kleine en midde lgrote RB’s op te zetten. 
CONTROLE EN EVALUATIE  
Mochten de aanbevolen beleidsopties praktijk worden, dan zal de Commissie controleren hoe 
de lidstaten het voorgestelde beleid toepasse n. Zo nodig zal de Commissie de procedure van 
artikel 226 van het Verdrag in gang zetten indi en een lidstaat verzuimt de op hem rustende 
verplichtingen na te komen be treffende de tenuitvoerlegging en  toepassing van het recht van 
de Unie. 
Om de doeltreffendheid van het voorgestelde  beleid te beoorde len zal de Commissie 
voorstellen een reeks indicator en op te stellen die de i nput moeten leveren voor een 
controlesysteem ter facilitering van een evaluatie  drie jaar na de u iterste datum voor de 
omzetting (mogelijk in de vorm van een vers lag aan de Raad en het Parlement). 
In het kader van deze controletaak zullen de nationale bevoegde au toriteiten de ESMA 
kwartaalverslagen op de diverse beleidsterreinen doen toekomen.