A4-0131/96

Resolutie over het economisch jaarverslag van de Commissie voor 1996 (COM(96)0086 - C4-0193/96)

Het Europees Parlement,

- gezien het economisch jaarverslag van de Commissie voor 1996 (COM(96)0086 - C4-0193/96),

- gelet op de conclusies van de Europese Raad van Madrid betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en de werkgelegenheid,

- gelet op het EG-Verdrag en met name op de artikelen 2, 3 A, 102 A, 103, 130 A en 130 B,

- gelet op het voorstel van Commissievoorzitter Santer voor een "Europees vertrouwenspact voor de werkgelegenheid", de conclusies van de Europese Raad van Turijn van 29 maart 1996 alsmede de toespraak van de heer Santer op de G7- Conferentie over werkgelegenheid te Lille op 1 april 1996, waarin bestrijding van de werkloosheid als een prioritaire taak wordt gepresenteerd,

- gezien het Witboek over groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid,

- gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid en het advies van de Commissie sociale zaken en werkgelegenheid (A4-0131/96),

A. overwegende dat het economisch jaarverslag voor 1996 kan worden beschouwd als het voorbereidend werk van de Commissie met het oog op de vaststelling van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid overeenkomstig artikel 103 van het EG-Verdrag,

B. overwegende dat in de economische raming van de Commissie van november 1995 nog werd uitgegaan van een groei in 1995 met 2,7% en een groeicijfer van 3 tot 3,5% tot het jaar 2000, maar dat de groei in het tweede en derde kwartaal van 1995 slechts 2% bleek te bedragen, hetgeen er wellicht op duidt dat de factoren die voorwaarde zijn voor een op werkgelegenheid georiënteerde en op investeringen steunende groei, welke kan resulteren in een substantiële verlaging van de werkloosheid tegen het derde millennium nog niet voorhanden zijn; zich aansluitend bij het standpunt van de Commissie dat een spoedig herstel van het in het Witboek aangehouden groeiscenario absoluut noodzakelijk is om de werkloosheid te kunnen terugdringen,

C. verbaasd over het feit dat het verslag voor 1996 of 1997 noch als raming noch als prognose statistische gegevens betreffende representatieve indicatoren - zoals groei van het BBP, groei van bestedingen of investeringen, werkloosheidscijfer, groei van de handel, of convergentiecriteria - bevat die door het Europees Parlement zouden kunnen worden gebruikt ter beoordeling van de onderliggende krachten die bepalend zijn voor het niveau van de economische bedrijvigheid in de EU gedurende het lopende of het komende jaar; overwegende dat de economische ramingen van het najaar van 1995 nog steeds de enige beschikbare statistische gegevens zijn en dat die niet volledig betrouwbaar zijn,

D. overwegende dat er volgens de officiële cijfers meer dan 18 miljoen werklozen zijn, maar dat het aantal werkzoekenden veel hoger ligt en dat meer dan 50 miljoen mensen in de EU in armoede leven, hetgeen tot gevolg heeft dat nieuwe vormen van sociale uitsluiting een steeds vaker voorkomend verschijnsel worden,

E. zich ervan bewust dat meer groei niet heeft geresulteerd in een lagere werkloosheid en constaterend dat er op het punt van de werkloosheid nog steeds grote regionale verschillen bestaan, en er zich derhalve over verbazend dat de Commissie nog steeds niet heeft onderzocht waarom in sommige gebieden van de EU, zoals Noord-Italië, de werkloosheid minder dan de helft van het EU-gemiddelde bedraagt,

F. vaststellend dat in het verslag wordt gewaarschuwd dat, tenzij het vertrouwen spoedig wordt hersteld, de groei in deze omstandigheden in 1996 wel eens minder dan 1,5% zou kunnen bedragen en waarschijnlijk in 1997 ook niet hoger zal zijn,

G. het betreurend dat in het jaarverslag niet wordt ingegaan op de fundamentele oorzaken van het slechte bedrijfsklimaat en het gebrek aan vertrouwen bij de consument, terwijl de economische basisgegevens gezond zijn, en dat de Commissie geen passende maatregelen heeft voorgesteld om de structurele vertrouwenscrisis te bestrijden; indien er geen fundamentele beleidsaanpassingen worden doorgevoerd om deze tendens op communautair niveau te keren en er geen duidelijke en ondubbelzinnige politieke signalen naar de burger en het bedrijfsleven worden gestuurd, de steun van het publiek voor de Europese integratie zal verslappen en de Gemeenschap zich daardoor geconfronteerd zal zien met het risico van een vicieuze cirkel van elkaar versterkend pessimisme bij bedrijfsleven en consument,

H. verbaasd over het feit dat de Commissie niet heeft geregistreerd dat de werkloosheid, naarmate de interne markt haar voltooiing nadert, voortdurend toeneemt en zich ten zeerste storend aan de uitlatingen van de Commissie die, hoewel bezorgd blijkend over de problemen waarmee de Unie wordt geconfronteerd, toch met niets nieuws komt om een oplossing voor die vraagstukken te vinden,

I. van mening dat nieuwe werkgelegenheid zou kunnen worden gecreëerd door milieubescherming en maatschappelijk nuttig werk te bevorderen,

J. verontrust over het feit dat ondanks de aanzienlijke daling van de inflatiecijfers in de EU de lange rentetarieven zijn gestegen van 6,8% in december 1993 tot 9,0% in december 1994, en ondanks de aanmerkelijke daling van de korte rentetarieven gedurende geheel 1995 pas in december 1995 daalden tot 7,7%,

K. overwegende dat de verslechtering van het economisch klimaat en het uitblijven van een adequate werkgelegenheidsstrategie, zoals o.a. voorgesteld in het Witboek-Delors, met name in hoofdstuk 10, geleid heeft tot een toename van de werkloosheid in de EU en een omkering van de neerwaartse trend die in de lente van 1994 was ingezet,

L. overwegende dat de monetaire spanningen in het voorjaar van 1995 wellicht hebben geleid tot enig verlies van vertrouwen bij de consument en van het prijsconcurrentievermogen op de wereldmarkten en de winstmarges hebben verkleind, maar dat het econometrisch model van de Commissie waarin een schatting wordt gegeven van de effecten van de monetaire problemen op de groei van het BBP, de daling van de produktie met 0,5% heeft overgewaardeerd omdat de EU-export in 1995 met 8,5% is toegenomen,

M. overwegende dat de sociale compensatie deel uitmaakt van de sociale markteconomie, dat markteconomische doelmatigheid berust op de aanvaarding van een bepaald economisch stelsel, waarvoor een sociaal rechtvaardige verdeling en ieders sociale verantwoordelijkheid zijn vereist en waarbinnen ook milieubescherming aandacht moet krijgen,

N. overwegende dat het internationale concurrentievermogen in belangrijke mate wordt bepaald door de innovatiekracht van de economie, door een hoog opleidingsniveau, door een sterke infrastructuur voor onderzoek, alsook door een nauwe en grensoverschrijdende samenwerking tussen bedrijven, universiteiten en onderzoeksinstituten,

O. bezorgd over het feit dat de particuliere pensioenfondsen weinig of geen verantwoordelijkheden opnemen tegenover de grote groep van mensen die dit vermogen met hun arbeid hebben helpen opbouwen en dat in diverse lid-staten zou kunnen worden overgegaan tot privatisering van de pensioenfondsen, hetgeen een grotere kapitaalvlucht uit de Unie tot gevolg zou hebben,

1. beschouwt het economisch jaarverslag van de Commissie voor 1996 als een nuttig document dat veel informatie bevat over de economische vooruitzichten van de Europese Unie voor 1996;

2. merkt op dat in het verslag er van de vele factoren die een rol spelen vier zijn, namelijk een gebrek aan vertrouwen in het bedrijfsleven en bij de consument - met als gevolg een zwakke vraag bij de consument - de conjunctuur, de monetaire problemen en het hoge niveau van de lange rentetarieven in 1994, die verantwoordelijk worden geacht voor de teleurstellende groeicijfers in 1995 (nl. 2,5%); is er in dit verband mee ingenomen dat de Commissie monetaire beleidsvormen en monetaire turbulenties terecht verantwoordelijk heeft gehouden voor de recente vertraging en de nadelige gevolgen voor de werkgelegenheid; dringt er derhalve bij de monetaire autoriteiten op aan hun rentepercentages zo veel mogelijk nog verder te verlagen;

3. acht het onmogelijk de effectiviteit van beleidsmaatregelen te beoordelen, tenzij de bestrijding van de werkloosheid als prioritaire opdracht een onlosmakelijk onderdeel wordt van alle vormen van beleid, en daarnaast de oorzaken van de economische vertraging en de externe problemen worden vastgesteld;

4. erkent dat de huidige nationale begrotingsbeleidsvormen weinig manoeuvreerruimte bieden voor het voeren van anti-cyclisch beleid, gecombineerd met het feit dat vertragingen van de economische groei in de toekomst vaak in de gehele Gemeenschap zullen optreden en verzoekt de Commissie daarom de mogelijkheid te onderzoeken om met voorstellen te komen voor anti-cyclische beleidsinstrumenten op communautair niveau;

5. herinnert de Commissie eraan dat, hoewel deze kwestie verbazend genoeg in het verslag niet aan de orde komt, de Gemeenschap voor haar economische en structurele beleid duidelijk en ondubbelzinnig dient uit te gaan van het Europese sociale model, dat een belangrijk positief aspect van het Europese concurrentievermogen vormt;

6. is van mening dat de Commissie ook aandacht had moeten schenken aan andere factoren, zoals de lonen, de flexibiliteit van de arbeidsmarkt, de overheidsinvesteringen in vaste activa, de kosten van de sociale zekerheid en de privé-schulden, die hetzij van invloed zijn op concurrentievermogen en winstgevendheid hetzij op de totale vraag of op beide en verzoekt de Commissie in toekomstige jaarverslagen vergelijkende cijfers te geven voor de bovenstaande categorieën, in elk van de landen waarmee de Unie concurreert;

7. steunt het standpunt van de Commissie dat een gezonde winstgevendheid nodig is voor een op investeringen steunende groei, maar merkt op dat investeringen plaatsvinden onder invloed van een aantal complexe factoren, waaronder opkomende of nieuwe markten voor goederen en diensten; is in dit verband van mening dat er in de EU nog niet op bevredigende wijze wordt geïnnoveerd in vergelijking met de VS en Japan, waar de O& O-uitgaven meer marktgericht zijn dan in de EU;

8. deelt de in het Groenboek van de Commissie over innovatie (COM(95)0688) tot uitdrukking gebrachte vrees dat de innovatie in Europa pas op de plaats maakt;

9. is van mening dat moet worden vastgehouden aan de conclusies in het Witboek van 1994 "Groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid", namelijk dat onderzoek en industrie in Europa gebukt gaan onder een aantal tekortkomingen, namelijk:

a) het feit dat de EU proportioneel minder investeert in onderzoek en technologische ontwikkeling (O& O) dan haar concurrenten,

b) de gebrekkige coördinatie van O& O-programma's en -strategieën,

c) het geringe vermogen om wetenschappelijke ontdekkingen en technologische resultaten om te zetten in industriële en commerciële successen;

d) onvoldoende investeringen in infrastructuur;

verzoekt de Raad en de Commissie derhalve met concrete voorstellen te komen ter stimulering en bevordering van O& O door middel van belastingvoordelen, met name voor het MKB, betere beschikbaarheid en toegankelijkheid van risicodragend kapitaal voor kleine en middelgrote bedrijven die actief zijn op O& O-gebied en ter bevordering van een effectieve researchinfrastructuur en nauwe internationale samenwerking tussen bedrijven, universiteiten en researchorganen;

10. verzoekt daarom de Raad en de Commissie zich met spoed te buigen over maatregelen die investeringen moeten stimuleren, zoals uitbreiding van de leninggaranderende rol van de EIB en acties voor meer samenwerking tussen onderzoeksectoren en bedrijfsleven, en ook tussen de lid-staten, om doortastend op deze zwakke punten te reageren;

11. steunt de initiatieven ter bevordering van levenslange beroepsopleiding teneinde werknemers in staat te stellen zich met nieuw geïntroduceerde produktietechnologieën vertrouwd te maken;

12. betreurt dat de cruciale rol van investeringen door overheid en particulieren in de bevordering van de economische groei en het scheppen van banen niet voldoende aandacht heeft gekregen, noch in de economische analyse, noch in de vorm van beleidsaanbevelingen;

13. verlangt derhalve, als vitale bijdrage aan de kerndoelstellingen van de Gemeenschap, namelijk een aanzienlijke vermindering van de werkloosheid en een geslaagde overgang naar de EMU op 1 januari 1999, de uitbreiding van de financiële instrumenten van de Gemeenschap zoals de EIB en het EIF, evenals de invoering van Gemeenschapsobligaties ter financiering van belangrijke communautaire investeringsprojecten en financiële steun aan met name MKB's, gezien het feit dat het met particuliere investeringen alléén waarschijnlijk niet mogelijk is een adequaat herstel en een duurzame economische groei in Europa te waarborgen; dringt er in deze context bij de Raad, de Commissie en de lid-staten op aan om in het kader van de budgettaire beperkingen niet over te gaan tot een vermindering van openbare investeringen, en in plaats daarvan aandacht te besteden aan andere gebieden waar kan worden bezuinigd, zoals in de eerste plaats de niet-produktieve en buitensporig hoge uitgaven voor bewapening;

14. merkt op dat in het jaarverslag een correcte analyse wordt gegeven van het koppelingsmechanisme tussen de schommelingen van de waarde van de US-dollar en de gevolgen daarvan voor de EU-economie en onderstreept dat het ter bescherming van de economie tegen dergelijke valutaschommelingen buiten de Gemeenschap van het allergrootste belang is dat de eenheidsmunt wordt ingevoerd, waardoor tegelijkertijd ook het monetaire beleid doeltreffender zou kunnen worden ingezet;

15. herinnert de lid-staten eraan dat devaluatie, die wellicht voordeel op korte termijn verschaft, niet in de plaats kan komen van een economische strategie op de lange termijn;

16. merkt op dat om optimaal van de voordelen van de interne markt te profiteren, de wisselkoersverhoudingen tussen de verschillende valuta's aan een zekere discipline onderworpen moeten zijn, zoals die welke voor het wisselkoersmechanisme geldt, en roept de lid-staten wier valuta geen onderdeel van dit mechanisme uitmaakt, op hieraan zo spoedig mogelijk deel te nemen;

17. constateert met belangstelling dat in het verslag wordt opgemerkt dat er in de Gemeenschap gedurende de afgelopen twee decennia sprake was van een nauw verband tussen korte rentetarieven en vervolgens plaatsvindende produktiegroei (deel 1.2.1), hetgeen impliceert dat monetair beleid van invloed kan zijn op de economische bedrijvigheid en de groei;

18. merkt op dat de lof die in het verslag wordt gezongen over een historisch laag inflatiepercentage in 1995 in perspectief moet worden gezien; gedurende de periode 1993-95 ging de daling van de prijzen van 4,6 tot 3,1% gepaard met een toename van de werkloosheid van 9,3 tot ongeveer 11%;, terwijl de gemiddelde groei van 1,3% gepaard ging met een daling van de werkgelegenheid (-1%) over dezelfde periode;

19. verzoekt de lid-staten met klem de sociale samenhang en de werkgelegenheid energieker gestalte te geven door de sluiting van een werkgelegenheidspact dat werkelijk gewicht in de schaal legt en reële werkgelegenheidsgroei koppelt aan een herverdeling van produktiviteitsstijgingen tussen kapitaal en werknemers, een herverdeling van de bezoldigde werkgelegenheid en een andere besteding van de middelen die tot dusverre zijn gebruikt om passieve maatregelen te financieren, zoals vervroegde pensionering en werkloosheidsuitkeringen, teneinde de sociale gevolgen van de werkloosheid beter op te vangen;

20. is verontrust over het feit dat produktieve investeringen plaats moeten maken voor speculatieve financiële investeringen als gevolg van de grotere rentabiliteit van de factor kapitaal; is van oordeel dat invoering van een heffing op speculatieve kapitaaltransacties ertoe kan bijdragen dat de factor arbeid en de herinvestering van winsten in de produktiesector rendabeler worden, hetgeen ook bevorderlijk is voor de monetaire stabiliteit;

21. is ingenomen met het feit dat ondanks de geringe groei de overheidstekorten sinds 1993 zijn gedaald tot een niveau (nl. -4,7% in 1995) dat dicht bij het convergentiecriterium ligt; de verhouding schuld/BBP is echter blijven stijgen tot het niet eerder vertoonde niveau van 71%;

22. is het ermee eens dat de Commissie de noodzaak onderstreept dat de overheidsautoriteiten de noodzakelijke stappen ondernemen om te voorkomen dat de staatsschuld zich verder verwijdert van haar convergentiecriterium, waar dit het geval is geweest; onderstreept tevens de behoefte aan duidelijke plannen voor de middellange termijn ter fiscale consolidatie in de diverse lid-staten om het vertrouwen te stimuleren door het creëren van een veiliger omgeving voor de zo noodzakelijke groei van investeringen en consumptie;

23. wijst de lid-staten en de Commissie op de zeer negatieve gevolgen van hoge overheidstekorten, omdat voor de financiering daarvan hogere rentetarieven nodig zijn en onderstreept dat het streven naar consolidering van de begrotingen moeten worden voortgezet;

24. erkent evenwel dat het streven naar consolidering van de begrotingen van de lid-staten moet steunen op de vermindering van met name de totale lopende uitgaven en niet van de investeringsuitgaven op terreinen als onderwijs, beroepsopleiding en totstandbrenging van infrastructuurvoorzieningen, aangezien deze sectoren een positieve bijdrage kunnen opleveren tot de versterking van de economie en de concurrentiekracht van het bedrijfsleven, met name in de minder begunstigde regio's, en aldus bevorderlijk zijn voor de reële convergentie en de economische en sociale samenhang;

25. erkent het belang van de bijdrage van de Structuurfondsen voor de vermindering van de ongelijkheid tussen de regio's en de versteviging van de interne markt, die fundamenteel is om op homogene wijze te kunnen reageren op externe economische crises of op de invoering van nieuwe beleidsmaatregelen, alsook om de nagestreefde economische en sociale samenhang te verwezenlijken;

26. is van mening dat eender welke loonsverlaging zal resulteren in een vermindering van sociale zekerheid, belastingopbrengst en andere staatsontvangsten, en dat dit verlies aan inkomsten tot gevolg zou kunnen hebben dat het begrotingstekort van de staten groter wordt;

27. onderstreept het belang van een adequaat evenwicht tussen de economische beleidsmaatregelen op basis van fiscale en budgettaire strategieën ter beperking van de overheidstekorten en het bevorderen van een actief arbeidsmarktbeleid met het oog op het bestrijden van uitsluiting door het stimuleren van aanpassingen aan het werk en/of beroepsopleiding teneinde de flexibiliteit van de arbeids- en kapitaalmarkten te vergroten;

28. onderstreept dat het in de huidige economische situatie noodzakelijk is om op de lange termijn het in de afgelopen twintig jaar onverantwoord hoog geworden overheidstekort te verminderen, maar tevens op de korte termijn prioriteit te geven aan het werkgelegenheidsbeleid en op de middellange termijn innovatie en selectieve groei te bevorderen;

29. is het derhalve eens met de in het verslag genoemde richtsnoeren voor het beleid:

a) loonsverhogingen moeten verenigbaar zijn met de prijsstabiliteit,

b) adequate ontwikkelingen in de nominale en reële lonen moeten zowel voor een aantrekkelijk investeringsrendement zorgen als stroken met de ontwikkelingen op produktiviteitsvlak en moeten tevens zijn afgestemd op de behoefte aan een optimale koopkrachtontwikkeling om een wenselijk spaar- en consumentengedrag te bereiken, met name gezien het latente pessimisme onder de consumenten,

c) loondifferentiatie naar gelang van beroepskwalificaties, opleiding, regionale behoeften en arbeidservaring moet worden bevorderd,

d) er moet worden gestreefd naar een eerlijke verdeling van produktiviteitsverhogingen tussen kapitaal en werknemers,

e) binnen het kader van door onderhandelingen tussen de sociale partners tot stand gebrachte maatregelen is een verhoogde loondifferentiatie die door loonontwikkelingen wordt gegenereerd en die onder de produktiviteitsverhogingen ligt alleen dàn sociaal en economisch gerechtvaardigd als deze zich vertaalt in werkgelegenheidscheppende maatregelen en investeringen;

30. doet een beroep op de Raad, de Commissie en de lid-staten de juiste beleidsmix te gebruiken om een door investeringen bevorderde groei te genereren als kernelement van een beleid om het grootste deel van de werkloosheid in de EU te verminderen;

31. is van mening dat de voorspelde vermindering van de economische bedrijvigheid in 1996 een negatieve invloed op de werkgelegenheid zal hebben; daarom zijn, hoewel het zwaartepunt van het economische beleid op groeigenererende maatregelen moet liggen, ook een groot aantal structurele aanpassingen noodzakelijk overeenkomstig de door de Europese Raad van Essen vastgestelde doelstellingen; prioriteit moet worden gegeven aan:

a) een algehele arbeidstijdverkorting per werknemer via een door de sociale partners uit te voeren differentiatiestrategie waarbij de overheid steun verleent in de vorm van een adequate wet- en regelgeving en financiële steunmaatregelen,

b) vermindering van de buiten de loonsfeer gelegen arbeidskosten, met name onderaan de loonschaal,

c) verbetering van werkgelegenheidstatistieken en arbeidsmarktgegevens in termen van zowel frequentie als onderlinge vergelijkbaarheid van de betrokken gegevens,

d) het ontwerpen van een brede actieve strategie van particuliere door de overheid bevorderde werkgelegenheidssteun, met name op plaatselijk niveau en in de veelbelovende sector van milieutechnologie;

32. verwerpt het idee om de arbeidsmarkt te dereguleren als een middel om de werkgelegenheid te bevorderen;

33. verwerpt het idee dat een vermindering van de algemene fiscale lasten de werkloosheid terugdringt, aangezien dergelijke maatregelen ertoe bijdragen dat het begrotingstekort groter wordt en op die manier een bedreiging vormen voor de werkgelegenheid in de openbare sector;

34. verzoekt de Commissie, de Raad en de lid-staten nogmaals hun vitale rol in de economische ontwikkeling te vervullen door:

a) het scheppen van een spaar- en investeringsvriendelijk klimaat dat gericht is op vestiging van bedrijven en het creëren van omstandigheden waarbij de werknemers beter kunnen delen in de winsten en investeringen (produktief kapitaal) welke in hoofdzaak zijn gegenereerd door een omzichtig, d.w.z. een aan de produktiviteit gelieerd nominale-lonenbeleid,

b) het bevorderen van de industriële produktie in technologisch geavanceerde sectoren,

c) het deblokkeren van de transeuropese netwerken (vervoer, telecommunicatie),

d) steun voor milieuvriendelijke investeringsprogramma's die de maatschappelijke samenhang ten goede komen;

35. is van oordeel dat een geloofwaardige groeistrategie het meest gediend is bij een samenleving met stabiele sociale omstandigheden, waaronder een volledige werkgelegenheid, gelijkheid tussen de verschillende maatschappelijke groeperingen en tussen mannen en vrouwen, alsmede een regionaal evenwicht;

36. beklemtoont dat in het verslag onvoldoende aandacht wordt geschonken aan de korte-termijneffecten van de EMU op de werkgelegenheid in vergelijking met de lange-termijneffecten en dat, tenzij Europa voor 1999 terugkeert naar een periode van aanzienlijke groei die de werkloosheid vermindert, gecombineerd met werkelijke vooruitgang naar economische en sociale cohesie, het gehele EMU-project ernstig in gevaar zal komen te verkeren;

37. deelt de opinie van de Commissie dat economische welvaart op lange termijn afhangt van een gezond milieu en juicht concrete maatregelen toe die worden genomen, zodat producenten en consumenten een juister prijssignaal verkrijgen omtrent de integrale kosten van goederen en diensten;

38. benadrukt het positieve werkgelegenheidseffect dat gerealiseerd kan worden door een geleidelijke verschuiving van de belastingdruk door reductie van belastingen op inkomsten uit arbeid en introductie van heffingen op het gebruik van schaarse grondstoffen en milieuvervuilende activiteiten (bijv. de CO2-energieheffing);

39. is het eens met het standpunt van de Commissie dat voor een duurzame groei een optimale mix van drie vormen van beleid noodzakelijk is: economisch, monetair, budgettair en werkgelegenheidsbeleid, maar onderkend moet worden dat men bij deze vormen van beleid te maken heeft met drie inherente problemen die zwaar op hun effectiviteit kunnen gaan drukken, nl.:

a) het ontbreken van een daadwerkelijke coördinatie, een vorm van distorsie waaraan aandacht moet worden besteed op de IGC, die gericht is op een ruimere toepassing van artikel 103 van het Verdrag,

b) er is niet altijd sprake van een flankerend structureel beleid,

c) aan een effectieve toepassing ervan is meer behoefte dan ooit als gevolg van de toenemende globalisatie;

40. verklaart opnieuw van oordeel te zijn dat de fiscale last op arbeid buitensporig hoog is in vergelijking met de fiscale druk op kapitaal en doet daarom een beroep op de Raad, de Commissie en de lid-staten de belastingstelsels zodanig te hervormen dat zij de uitdagingen van groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid, waarmee de Gemeenschap zich geconfronteerd ziet, aan kunnen;

41. is van mening dat een geloofwaardige groeistrategie de daadwerkelijke tenuitvoerlegging vereist van beleidsmaatregelen en wetgeving betreffende de interne markt, en met name:

a) vereenvoudiging van de regelgeving voor het MKB overeenkomstig het standpunt van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid,

b) omzetting van de EU-wetgeving in nationaal recht in belangrijke sectoren zoals overheidsaankopen, verzekeringen, vrij verkeer van personen, audiovisuele diensten en intellectuele en industriële eigendomsrechten,

c) bijzondere steun voor de ambachtelijke sector en het kleinbedrijf,

d) geherinvesteerde winsten moeten veel lager worden belast dan winsten die worden uitgekeerd;

42. uit zijn bezorgdheid over het feit dat Europese ondernemingen er de voorkeur aan geven meer buiten de EU te investeren dan daarbinnen en over het feit dat er sprake is van een dalende tendens voor wat betreft het niveau van de rechtstreekse buitenlandse investeringen in de EU, en roept de Commissie op het communautair vennootschapsrecht in alle sectoren, met inbegrip van de financiële sector, in die zin te wijzigen dat gegarandeerd wordt dat EU- burgers hun financiële rechten kunnen uitoefenen op het niveau van de besluitvorming;

43. is van mening dat de hernieuwde dynamiek van de wereldhandel voor de EU een unieke mogelijkheid biedt, en roept de Commissie op het vennootschapsrecht in die zin te wijzigen, dat verzekerd wordt dat bij het uitstippelen van het investeringsbeleid rekening wordt gehouden met sociale en milieustandpunten;

44. acht het zeer belangrijk dat het Ierse voorzitterschap de aanbeveling over de grote lijnen van het economisch beleid in de lid-staten en de Gemeenschap overeenkomstig artikel 103, lid 2, van het EG-Verdrag aan het Europees Parlement tijdens de plenaire vergadering in juli 1996 te Straatsburg voorstelt, zoals ook het Spaanse voorzitterschap in 1995 heeft gedaan;

45. verzoekt de Commissie en de Raad de coördinatie van het economisch beleid en de convergentie van de economische prestaties te versterken door een betere toepassing van de basisbeginselen van het economisch beleid van de lid-staten en de Gemeenschap, en wel door het vaststellen van doelstellingen op korte termijn voor de diverse lid-staten en doordat, zonodig, wordt voorzien in aanbevelingen aan de betrokken lid-staten die de door de andere lid-staten opgestelde doelen niet hebben gehaald;

46. doet, gezien de mundialisering van de handel, een beroep op de Commissie ervoor te zorgen dat in de delegatie van de Unie bij de WHO ook een vertegenwoordiging wordt opgenomen van de sociale partners en de NGO's die in de derde wereld en op milieugebied actief zijn;

47. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen van de lid-staten.