Nr. C 109/16 1'ublikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 19. 9. 74 
2.36.  Artikel  61 
2.36.1.  Het  Comité  verwijst  naar  zijn  opmerking 
inzake  artikel  32, lid 3, sub a). van de begrippen  „vernietiging"  respectievelijk  „nie-
tigverklaring". 
Gedaan  te Brussel,  29 mei  1974. 
2.37.  Artikel  63 
2.37.1.  Het  Comité  verwijst  naar  zijn  opmerkin-
gen inzake  artikel  42 ten aanzien  van  bet probleem De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
A. LAPPAS 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  overeenkomstig  de bepalingen  van  het Reglement  van  Orde  van  het Economisch 
en Sociaal  Comité  ingediende  wijzigingsvoorstel,  is tijdens  de beraadslagingen  verworpen. 
Lid 2.10,  artikel  12 
„De reden  dat  voor  bepaalde  besluiten  de goedkeuring  van  de raad  van  toezicht  is 
vereist,  schuilt  in de bijzondere  betekenis  van  de in artikel  12 vermelde  besluiten  voor  de 
onderneming.  Met  deze  taak  had  men  ook  de algemene  vergadering  kunnen  belasten. 
Een dergelijke  procedure  zou  echter  doorgaans  te veel  tijd  vergen.  Darom  is het  in het 
belang  van  de  vennootschap  dat  het  recht  van  goedkeuring  door  het  orgaan  van 
toezicht  wordt  uitgeoefend.  De  door  het  orgaan  van  toezicht  te verlenen  goedkeurig 
zoals  deze  in artikel  14,  lid 4, is geregeld,  doet  niets  af aan  de aansprapelijkheid  van  de 
leden  van  het  orgaan  van  bestuur.  Het  Comité  legt  er evenwel  de nadruk  op dat  ook 
het orgaan  van  toezicht  volgens  artikel  14 voor  al zijn  beslissingen  aansprakelijk  is. 
Met betrekking  tot de redactie  van  de afzonderlijke  gronden  waarop  de goedkeuring  kan 
worden  onthouden,  stelt  het  Comité  voor,  het  begrip  „belangrijk"  nauwkeuriger  te for-
muleren,  ten einde  geschillen  tussen  de organen  te voorkomen". 
Resultaat  van  de stemming  : 
Stemmen  vóór:  21. 
Stemmen  tegen:  48. 
Onthoudingen  : 10. 
inzake  het  „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de onderlinge  aan-
passing  van  de wetgevingen  van  de Lid-Staten  inzake  de verpakking  van  bepaalde 
produkten  in voorverpakkingen  volgens  gewicht  of volume" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  i«s bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 110  van  13 december  1973, 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 19 november  1973  gehouden  262e  zitting  heeft  de Raad  besloten,  het 
Economisch  en Sociaail  Comité  (avereenkomistig  de bepalingen  van  het artikel  100  van ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
blz. 56. 
\ 
19. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 109/17 
het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeenschap)  over  boven-
genoemd  richtlijnvoorstel  te raadplegen. 
De adviesaanvrage  van  de Raad  is op 20 november  1973  aan  het  Economisch  en 
Sociaal  Comité  gericht. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemde  onderwerpen  tijdens  zijn  op 29 en 30 mei  1974  te Brussdl  gehouden  120e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  om advies  van  de Voorzitter  van 
de Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  d.d.  20 
november  1973  met  betrekking  tot het „Voorstel  voor 
een richtlijn  van  de Raad  betreffende  de onderlinge 
aanpassing  van  de wetgevingen  der  Lid-Staten  inza-
ke de verpakking  van  bepaalde  produkten  in voor-
verpakkingen  volgens  gewicht  of volume", 
Gezien  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  28 november 
1973,  de afdeling  voor  industrie,  handel,  ambacht 
en dienstverlening  met  het  opstellen  van  een  advies 
en rapport  inzake  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  het op 21 maart  1974  opgestelde  aanvullend  , 
advies  van  de afdeling  voor  milieu,  volksgezondheid 
en consumptie, 
Gezien  zijn  advies  inzake  het  „Voorstel  voor  een 
E.E.G.-richtlijn  van  de Raad  betreffende  de onder-
linge  aanpassing  van  de wetgevingen  der  Lid-Staten 
inzake  de verpakking  van  bepaalde  vloeistoffen  in 
volume  in voorverpakking  met  bepaalde  inhoud", 
Gezien  het  door  de afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  tijdens  haar  vergadering 
van 8 mei 1974  opgestelde  advies, 
Gezien  het  door  de heer  Lecuyer  ingediende  rap-
port, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 29 en 30 
mei 1974  gehouden  120e  zitting  (vergadering  van  29 
mei 1974), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT  : 
dat krachtens  artikel  45 van  het Reglement  van  Orde 
in een  stemming  bij hand  opsteken  met  vrijwel  alge-
mene  stemmen  (3 onthoudingen)  werd  goedgekeurd. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  keurt  het  ori-
derhavige  voorstel  voor  een  richtlijn  goed,  onder 
voorbehoud  van  .de volgende  opmerkingen. 
1. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
1.1. In  de  toelichting  bij  het  richtlijnvoorstel 
wordt  er duidelijk  op gewezen  dat de Lid-Staten  het vraagstuk  inzake  de verhouding  tussen  de opgege-
ven inhoud  en de werkelijke  inhoud  van  de voor-
verpakking  op twee  verschillende  manieren  benade-
ren : 
— in bepaalde  landen  dient  de werkelijke  hoeveel-
heid ten  minste  gelijk  te zijn  aan  de vermelde 
hoeveelheid  (de  zgn.  methode  van  het 
minimum)  ; 
— in andere  landen  dient  de werkelijke  hoeveelheid 
gemiddeld  ten  minste  gelijk  te zijn  aan  de ver-
melde  hoeveeldheid  (de zgn.  methode  van  het ge-
middelde). 
1.2. Het  Comité  is van  mening  dat in beide  geval-
len met  de industriële  procédés  voor  het verpakken 
in voorverpakkingen  rekening  moet  worden  gehou-
den. Zoals  in het  richtlijnvoorstel  wordt  onder-
streept  worden  de hiervoor  gebruikte  machines  op 
een bepaalde  hoeveelheid  ingesteld,  met  het oog  op 
de verkoop  van  produkten  in nominale  eenheids-
quanta  waarvan  het gewicht  of volume  van  tevoren 
door  de vuiler  is vastgesteld. 
1.3. Bij  het  instellen  wordt  uitgegaan  van  de 
krachtens  de geldende  wettelijke  voorschriften  toe-
gestane  maximale  fouten. 
1.4. Bij  toepassing  van  de zgn.  methode  van  het 
minimum  wordt  de vulmachine  zo ingesteld,  dat de 
hoeveelheid  van  het produkt  — in gewicht  of volu-
me — gelijk  is aan  de onderste  grens  van  de tole-
rantiemarge. 
1.5. Indien  de zgn.  methode  van  het  gemiddelde 
wordt  toegepast,  dient  de gevulde  hoeveelheid  van 
het produkt  gemiddeld  gelijk  te zijn  aan  de middel-
ste waarde  van de toilerantiemarge. 
1.6. Als  voorbeeld  kan  een  machine  worden  ge-
nomen  die  voorverpakkingen  met  een  inhoud  van 
1 000  g vult.  Indien  de maximaal  toelaatbare  fout  op 
2,5 °/o naar  boven  of naar  beneden  is vastgesteld, 
bedragen  de grenswaarden  bij de methode  van  het 
gemiddelde  respectievelijk  975  en 1 025 g. Bij con-
trole  van  een  representatief  monster  moet  blijken 
dat de voorverpakkingen  gemiddeld  1 000 g bevat-
ten. 
1.7. Past  men  de zgn.  methode  van  het minimum 
toe, dan  bedraagt  de onderste  grenswaarde  van  de 
toelaatbare  fout  niet  975,  maar  1 000 g. Daar  de 
Nr. C 109/18 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 19. 9. 74 
machine-  ten hoogste  2,5  °/o minder  of meer  mag 
vullen,  wordt  zij op eeri  gemiddelde  van  1 025 g in-
gesteld,  zodat  zij in beginsel  nooit  minder  dan  1 000 
g kan  vullen. 
1.8. In  de praktijk  kan  het  voorkomen  dat  de 
machine  tijdens  het vullen  ontregeld  raakt,  zodat  zij 
zelfs  minder  dan  het minimum  vult. 
1.9. In  dit  geval  overtreedt  de onderneming  de 
voorschriften.  Hetzelfde  geldt  bij  de methode  van 
het gemiddelde,  wanneer  de  monsters  gemiddeld 
minder  dan  1 000 g blijken  te bevatten. 
1.10.  Het  Comité  constateert  dat  de tegenstelling 
tussen  beide  methoden  niet  zo scherp  is als op het 
eerste  gezicht  lijkt.  Het  is van  mening  dat  de geko-
zen methode  de al dan  niet  georganiseerde  verbrui-
kers tevens  de mogelijkheid  moet  bieden,  controles 
uit te voeren  die  geen  buitengewoon  hoge  kosten 
met zich  meebrengen.  Dat  houdt  in dat  de controle 
ook bij  de kleinhandel  kan  plaatsvinden  en  het 
monster  zo klein  mogelijk  moet  zijn. 
1.11.  Zonder  vooruit  te lopen  op de vraag,  wie 
verantwoordelijk  is, stelt  het  Comité  de Commissie 
ten aanzien  van  de eventuele  controles  op het  laat-
ste verkooppunt  voor,  in een  richtlijn  waarin  de 
handelsgebruiken  worden  geharmoniseerd,  een  op-
lossing  te zoeken,  bijvoorbeeld  in de zin  van  een 
systeem  waarbij  het  gemiddelde  gewicht  van  36 
voorverpakkingen  die willekeurig  bij ten minste  drie 
kleinhandelaren  worden  gekozen  niet  lager  mag  zijn 
dan het  op  de  voorverpakkingen  aangegeven  ge-
wicht. 
1.12.  De  problemen  die  zich  kunnen  voordoen  in 
verband  met  voorverpakkingen  waarvan  gewicht  of 
volume  wegens  de aard  van  de stof  die  zij bevatten 
tussen  fabricage  en verkoop  in de kleinhandel  kan 
veranderen,  zouden  eveneens  in deze  richtlijn  kun-
nen worden  behandeld. 
2. BIJZONDERE  OPMERKINGEN 
2.1. Artikel  1 
2.1.1.  Het  Comité  staat  op het  standpunt,  dat  het 
toepassingsgebied  van  de richtlijn  als een  algemeen 
kader  moet  worden  beschouwd.  In bijzondere  richt-
lijnen  zou  het  toepassingsgebied  op  basis  van  de 
eigenschappen  van  de  produkten  moeten,  kunnen 
worden  verkleind.  In bepaalde  gevallen  zou  de mi-
nimumhoeveelheid  nl. meer  dan  5 g of 5 ml en de 
maximumhoeveelheid  minder  dan  10  kg  of 101 
kunnen  bedragen.  De tekst  achter  het  derde  streepje 
zou in die zin moeten  worden  aangevuld. 
2.1.2.  Voorts  legt  het  Comité  er de nadruk  op, 
dat het  in het richtlijnvoorstel  om in eenheidsquanta 
verkochte  voorverpakkingen  gaat,  die  dus  voor  de 
eindverbruiker  bestemd  zijn.  Van  de richtlijn  wor-den met  name  de ingevoerde  en voor  de industrie 
bestemde  produkten  uitgesloten. 
2.2. Artikel  3 
2.2.1.  De  derde  paragraaf  van  dit artikel  voorziet 
in feite  in een  afwijking  op de harmonisatieregeling 
'wanneer  het  handelsgebruik  ten aanzien  van  de ver-
koop  niet  in alle  Lid-Staten  hetzelfde  is. Het  Comité 
betreurt  deze  stand  van  zaken.  Het  spreekt  de wens 
uit dat  de werkzaamheden,  in het  kader  .waarvan 
voor  alle  produkten  waarop  bijlage  III betrekking 
heeft  wordt  vastgesteld,  of het  gewicht  dan  wel  het 
volume  moet  worden  vermeld,  worden  voortgezet 
en spoedig  — d.w.z.  binnen  een  termijn  van  ten 
hoogste  drie  jaar  — worden  voltooid. 
2.2.2.  In  afwachting  van  de  resultaten  hiervan 
verklaart  het  Comité  zich  wel  akkoord  met  de in-
houd  van  deze  paragraaf,  maar  volgens  hem  zou  de 
tekst  beter  als volgt  kunnen  worden  gesteld  : 
„Indien  voor  een  categorie  produkten  of een 
model  voorverpakkingen  het  handelsgebruik  ten 
aanzien  van  verkoop  per  gewicht  of per  volume 
niet in alle  Lid-Staten  hetzelfde  is, moet  op deze 
voorverpakkingen  zowel  het  nominale  gewicht 
als het nominale  volume  zijn  vermeld,  of moeten 
zij voorzien  zijn  van  de vermelding  die  overeen-
stemt  met  het  handelsgebruik  in het  land  van 
bestemming". 
2.3. Bijlage  1 —Paragraaf  2.1. 
2.3.1.  Het  Comité  is van  oordeel  dat  de plaats 
van de vermeldingen,  en met  name  de grootte  van 
de letters,  in bijzondere  richtlijnen  moet  worden  ge-
regeld.  Het  herinnert  er bijvoorbeeld  aan,  dat  in de 
richtlijn  betreffende  cacao  en chocolade  die de Raad 
op 24 juli  1973  heeft  vastgesteld  geen  afmetingen 
van de letters  voor  de op de produkten  te vermel-
den aanduidingen  zijn  voorgeschreven. 
2.4. Paragraaf  3.2. 
2.4.1.  Het  Comité  stelt  vast  dat  de Commissie 
voor  vloeibare  levensmiddelen,  waarvan  de verpak-
king  doorgaans  geen  grote  moeilijkheden  met  zich 
meebrengt,  een  tolerantieklasse  voorstelt  die gelijk  is 
aan klasse  B van  het  onderhavige  richtlijnvoorstel. 
Klasse  B omvat  produkten  waarvan  de verpakking 
zeer moeilijk  is, waarbij  de industrie  zelfs  met  be-
hulp  van  de modernste  machines  niet  in staat  is, 
deze  toleranties  in acht  te nemen.  Daarom  stelt  het 
Comité  voor,  een  derde  klasse  C in te voeren  met 
toleranties  die  drie  keer  zo ruim  zijn  als  die  van 
klasse  A. 
2.4.2.  De  toleranties  van  klasse  C zouden  met 
name  van  toepassing  moeten  zijn  op : 
— sterk  schuimende  vloeistoffen  ; 
19. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 109/19 
— produkten  waarvan  de dichtheid  ondanks  grote 
technische  inspanningen  niet  voldoende  constant 
kan worden  gehouden  ; 
— produkten  waarvan  het  vullen  verschillende  be-
werkingen  vergt  ; 
— produkten  met  een  hoog  gewicht  per  eenheid, 
d.w.z.  produkten  bestaande  uit stukken,  brokken 
of korrels  waarvan  het  maximumgewicht  per 
eenheid  groter  is dan  of gelijk  aan  de maximaal 
toelaatbare  fout  die  in de  tabel  bij  punt  3.2 (klasse  „B")  geldt  voor  het  nominale  gewicht 
van de voorverpakking  die ze bevat; 
— produkten  met  gasvormige  bestanddelen  waar-
van het  stromen  ondanks  grote  technische  in-
spanningen  niet  constant  kan  worden  gehouden. 
Gedaan  te Brussel,  29 mei  1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
A. LAPPAS 
ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  het „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  tot vijfde  wijziging  van  de richtlijn 
van de Raad  van  27 juni  1967  betreffende  de aanpassing  van  de wettelijke  en bestuurs-
rechtelijke  bepalingen  inzake  de indeling,  de verpakking  en het kenmerken  van  gevaar-
lijke  stoffen" 
De tekst  waarop  de  adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad,  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 92 van  31 oktober  1973,  blz.  8. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  :zijn  op 20 september  1973  gehouden  254e  zitting  heeft  de Raad  besloten,  het 
Economisch  en Sociaal  Comité  (overeenkomstig  de bepalingen  van  het  artikel  100  van 
het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Economische  Gemeenschap)  over  boven-
genoemd  richtlijnvoorstel  te raadplegen. 
De adviesaanvrage  van  de Raad  is op 24 september  1973  aan  het Economisch  en Sociaal 
Comité  gericht. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemde  onderwerpen  tijdens  zijn  op 29 en 30 mei  1974  te Brussell  gehouden  120e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt  : 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de Raad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  d.d.  24 september  1973 
inzake  het  „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad 
tot vijfde  wijziging  van  de richtlijn  van  de Raad  van 
27. juni  1967  betreffende  de aanpassing  van  de wet-
telijke  en bestuursrechtelijke  bepalingen  inzake  de 
indeling,  de verpakking  en het  kenmerken  van  ge-
vaarlijke  stoffen", 
Gezien  artikel  100  van  het  Verdrag  tot  oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  26 septem-
ber 1973,  de afdeling  voor  industrie,  handel,  am-
bacht  en dienstverlening  in eerste  instantie  voor  dit 
vraagstuk  aan  te wijzen, 
Gezien  het  „algemeen  programma  van  28 mei  1969 
voor  de opheffing  van  de technische  belemmeringen 
voor  het  handelsverkeer  die  het  gevolg  zijn  van  ver-
schillen  tussen  de wettelijke  en bestuursrechtelijke 
bepalingen  van  de Lid-Staten", 
Gezien  de richtlijn  van  de Raad  van  27 juni  1967 
betreffende  de aanpassing  van  de wettelijke  en be-