RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van
kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het
begrotingsjaar 2003, afdeling III —Commissie
HET EUROPEES PARLEMENT,
—gezien de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2003 (1),
—gezien de definitieve jaarrekeningen van de Europese Gemeenschappen —Begrotingsjaar 2003 —Deel I
—Geconsolideerde verslagen over de uitvoering van de begroting en geconsolideerde financiële staten
(SEC(2004) 1181 —C6-0012/2005, SEC(2004) 1182 —C6-0013/2005) (2),
—gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingen 2002 (COM(2004) 0648 —
C6-0126/2004),
—gezien het jaarverslag aan de kwijtingsautoriteit over de in 2003 uitgevoerde interne controles
(COM(2004) 0740),
—gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2003 (3) alsmede de speciale verslagen
van de Rekenkamer, vergezeld van de antwoorden van de gecontroleerde instellingen,
—gezien de verklaring over de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en de regelmatigheid
van de onderliggende verrichtingen, afgegeven door de Rekenkamer overeenkomstig artikel 248 van hetEG-Verdrag (
4),
—gezien de aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 (C6-0077/2005),
—gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het
Euratom-Verdrag,
—gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het
Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5),
inzonderheid op de artikelen 145, 146 en 147,
—gelet op het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der
Europese Gemeenschappen (6),
—gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement,
—gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken
commissies (A6-0070/2005),
A. Overwegende dat de tenuitvoerlegging van het EU-beleid voornamelijk wordt gekenmerkt door „ge-
deeld beheer ”door de Commissie en de lidstaten,
B. Overwegende dat overeenkomstig artikel 53, lid 3, van het Financieel Reglement „de taken tot
uitvoering van de begroting aan de lidstaten [worden] gedelegeerd ”wanneer de Commissie de begro-
ting onder gedeeld beheer uitvoert, en dat deze dient te handelen in overeenstemming met de doorde Unie vastgestelde richtlijnen,NL L 196/4 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
(1) PB L 54 van 28.2.2003, blz. 1.
(2) PB C 294 van 30.11.2004, blz. 1.
(3) PB C 293 van 30.11.2004, blz. 1.
(4) PB C 294 van 30.11.2004, blz. 99.
(5) PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.
(6) PB L 356 van 31.12.1977, blz. 1.
C. Andermaal benadrukkend (1) dat de kwijtingsprocedure een proces is dat, onder meer, wordt uitge-
voerd om het financiële beheer in de Europese Unie te verbeteren door de basis voor de besluitvor-ming te verbeteren naar aanleiding van de verslagen van de Rekenkamer en de antwoorden enadviezen van de instellingen,
D. Overwegende dat de Commissie overeenkomstig het Verdrag over het recht van initiatief beschikt endat de financiële eindverantwoordelijkheid voor de uitvoering van de begroting —met inachtneming
van het subsidiariteitsbeginsel zoals bedoeld in het Verdrag van Maastricht —ondeelbaar is en
uitsluitend bij de Commissie berust, zoals vastgelegd in artikel 274 van het Verdrag, volgens hetwelker adequate controles moeten worden ingesteld op de communautaire middelen,
E. Overwegende dat de Commissie er het meeste belang bij heeft dat de bepalingen inzake controlevolledig worden nagekomen,
A. HORIZONTALE KWESTIES
1. Betreurt de misleidende verklaring van de Rekenkamer over de niet afgewikkelde verplichtingen, die
eind 2003 het equivalent bedroegen van „vijf jaar betalingen in het huidige bestedingstempo …”
(paragraaf 0.6), daar dit cijfer ook de jaren 2004-2006 omvat die in 2003 niet vastgelegd kondenworden; herinnert eraan dat niet-bestede middelen aan het eind van de periode worden terugbetaaldaan de lidstaten;
2. Is ingenomen met het feit dat de invoering van de n +2-regel (jaar van vastlegging +2) een grote
bijdrage heeft geleverd tot de oplossing van dit probleem, waardoor er de afgelopen twee jaar een
absorptie is geweest van meer dan 99 % van de structuurfondsen;
3. Verzoekt de Commissie, mede met het oog op de financiële perspectieven na 2006, een evenwicht te
vinden tussen het formuleren van beleid en het proces van verslaglegging over haar eigen beleids-uitvoering; roept de Commissie ertoe op een kritische analyse te maken door de verdeling van debevoegdheden binnen de Commissie (bestuursstructuur), alsook de administratieve processen te her-overwegen;
4. Verzoekt de Commissie voorts de uitvoeringskosten en administratieve lasten voor lidstaten en
eindbegunstigden op te nemen in de uitgebreide effectbeoordeling van nieuwe verordeningen, ten-einde controles en tegenwichten te creëren om de uitvoeringskosten en de administratieve lastenbinnen aanvaardbare grenzen te houden;
Betrouwbaarheid van de rekeningen —Voorbehouden
5. Stelt vast dat de Rekenkamer, afgezien van de gevolgen van het ontbreken van effectieve interne-
controleprocedures voor diverse uitgaven en betaalde voorschotten, van oordeel is dat de geconsoli-deerde jaarrekening van de Europese Gemeenschappen en de toelichting daarbij een getrouw beeldgeven van de ontvangsten en de uitgaven van de Gemeenschappen gedurende het jaar 2003 en vande financiële situatie aan het einde van dat jaar (Betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer,paragrafen II en III);
6. Vestigt de aandacht op de volgende citaten uit het jaarverslag aan de kwijtingsautoriteit over de in
2003 uitgevoerde interne controles (
2) met betrekking tot de boekhoud- en beheersinformatiesyste-
men:
„…de boekhoudfunctie binnen de DG's moet worden versterkt en geprofessionaliseerd, zodat de
Commissie en haar management voor alle DG's de verzekering krijgen dat het systeem waarborgt datde rekeningen volledig, nauwkeurig en relevant zijn. ”(bladzijde 5),
„De systemen moeten waarborgen dat in de rekeningen alle relevante informatie is opgenomen …”
(bladzijde 6),
„Het management en de externe betrokkenen moeten de verzekering krijgen dat de gegevens in
overeenstemming zijn met de werkelijkheid …”(bladzijde 6);NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/5
(1) PB L 330 van 4.11.2004, blz. 82.
(2) COM(2004) 0740.
Concludeert dat uit de formuleringen blijkt dat:
—er geen systematische verzekering wordt verkregen dat de rekeningen volledig, nauwkeurig en
relevant zijn,
—de systemen niet waarborgen dat in de rekeningen alle relevante informatie is opgenomen,
—het management en externe betrokkenen niet de verzekering krijgen dat de cijfers in overeen-
stemming zijn met de werkelijkheid;
7. Betreurt het dat door de verdeling van de bevoegdheden in de bestuursstructuur van de Commissie de
rol van de rekenplichtige wordt verkleind tot het inzamelen van de informatie over de rekeningen die
hij ontvangt van de ordonnateurs; is van opvatting dat de rekenplichtige de algehele verantwoorde-lijkheid op zich dient te nemen voor de juistheid van de rekeningen van de instelling als geheel enniet uitsluitend dient te steunen op meer dan 30 individuele gedelegeerde ordonnateurs;
8. Verwacht dat de rekenplichtige de rekeningen —niet de nota bij de rekeningen —ondertekent en
aldus persoonlijke verantwoordelijkheid op zich neemt voor de daarin opgenomen cijfers en, in hetgeval van voorbehouden, nauwgezette uitleg verschaft over de aard en de reikwijdte van de gemaaktevoorbehouden; benadrukt het verschil tussen de formele goedkeuring van de rekeningen door hetcollege van leden van de Commissie en de certificatie door de rekenplichtige van de rekeningen als
een waarachtig en eerlijk verslag door de rekenplichtige; verzoekt de Commissie —andermaal (
1)—
te komen met de gevraagde wetgevingsvoorstellen voor wijziging van het Financieel Reglement en/ofde daarmee samenhangende uitvoeringsbepalingen;
9. Betreurt de tegenstand van de Commissie tegen een opwaardering van de rol van de rekenplichtige;
benadrukt dat de certificatie van de rekeningen een fundamenteel element in de controlestructuur isen dat andere elementen in de algehele controlestructuur ernstig worden verzwakt zolang dit elementontbreekt; stemt in met het streven achter de recente hervorming van het financiële beheer bij deCommissie, dat erop was gericht om iedere directeur-generaal verantwoordelijkheid te geven; is er
echter van overtuigd dat de zekerheid die door de directeuren-generaal kan worden gegeven, dient te
worden ondersteund door een algehele zekerheid die wordt gegeven door de rekenplichtige, die eenvolledige verantwoordingsplicht heeft en over de noodzakelijke middelen beschikt om aan zijnverantwoordelijkheid te voldoen;
10. Verwacht dat de Commissie in haar voorstel voor herziening van het Financieel Reglement bepalin-
gen opneemt waarin wordt vereist dat de rekenplichtige de rekeningen certificeert, bijvoorbeeld opbasis van systematische valideringen of steekproeven; is van mening dat de rekenplichtige moetworden opgewaardeerd tot financieel directeur en een rol dient te krijgen als institutioneel tegenwicht
van het management tegenover de 39 diensten, en dat zijn huidige rol, waarin hij slechts een zeer
formalistische validatie geeft van de gegevens die hij ontvangt van de directeuren-generaal zonder dathij indien nodig zijn eigen opmerkingen daarover kan geven (artikel 61 van het Financieel Regle-ment), strijdig is met het doel van de hervorming van het financieel beheer;
11. Benadrukt dat opwaardering van de rekenplichtige geen stap terug is naar het oude systeem, waarin
de toenmalige „financieel controleur ”goedkeuring moest verlenen voor betalingen en vastleggingen
en ex-ante controles uitvoerde van de verrichtingen; benadrukt het verschil tussen het oude systeemen het verzoek om opwaardering van de rekenplichtige zodat hij ex-antesysteemcontroles en ex-
poststeekproeven van de verrichtingen kan uitvoeren; betreurt dat de Commissie gebruik blijft maken
van het misleidende en verkeerde argument dat een versterkte rol voor de rekenplichtige in decontrolestructuur een stap terug is naar het oude systeem en dat de ondertekening van de rekeningendoor de rekenplichtige een pure formaliteit is;
12. Deelt de Commissie mee dat een puur cosmetische verbetering van de rol van de rekenplichtige niet
aanvaard kan worden; verwacht dat in het Financieel Reglement een vereiste zal worden opgenomenmet betrekking tot een verklaring van de financieel directeur, waarin deze op eigen verantwoorde-lijkheid —en niet op basis van gegevens die hij heeft ontvangen van de directeuren-generaal —
verklaart dat de rekeningen een waarachtig en eerlijk beeld geven en dat de onderliggende verrich-
tingen wettig en regelmatig zijn;
13. Begrijpt niet hoe de Rekenkamer al tien jaar lang een negatieve betrouwbaarheidsverklaring ten
aanzien van de betalingskredieten heeft kunnen afgeven terwijl zij tegelijkertijd een de facto voorbe-houdsloos advies verstrekte over de algemene rekeningen van de Commissie; zou een korte schrifte-lijke uitleg van de Rekenkamer over deze kwestie op prijs stellen;NL L 196/6 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
(1) Zie paragraaf 21 van zijn resolutie van 4 december 2003 (PB C 89 E van 14.4.2004, blz. 153) en paragraaf 68 van
zijn resolutie van 21 april 2004 over de kwijting voor 2002 (PB L 330 van 4.11.2004, blz. 82).
14. Herinnert eraan dat de Commissie op 17 december 2002 een actieplan heeft goedgekeurd voor de
modernisering van het boekhoudsysteem van de Europese Gemeenschappen, dat op 1 januari 2005operationeel diende te zijn; benadrukt dat de opstelling van de openingsbalans van essentieel belangis voor een geslaagde omschakeling van een boekhouding op kasbasis naar een boekhouding op basisvan het baten-lastenstelsel;
Algehele beoordeling 2003 van de Rekenkamer —Geen redelijke zekerheid
15. Constateert met teleurstelling dat de Rekenkamer, eens te meer, „geen redelijke zekerheid [heeft]
verkregen dat de toezichtsystemen en -controles van belangrijke begrotingssectoren doeltreffendworden toegepast (door de lidstaten) zodat de risico's met betrekking tot de wettigheid en regel-
matigheid van de onderliggende verrichtingen worden beheerst ”(paragraaf 0.4);
Specifieke beoordeling van de Rekenkamer
16. Wijst op de specifieke conclusies van de Rekenkamer ten aanzien van betalingen:
— landbouw: „Bij alle landbouwuitgaven moesten nog vorderingen worden gemaakt om de gecon-
stateerde ernstige gebreken in de toezichtsystemen en -controles te verhelpen ”(Betrouwbaarheidsverkla-
ring, paragraaf VI, onder a)),
— structuurfondsen: „… bij de structurele acties blijven gebreken bestaan in de systemen die op het niveau van
de lidstaten moeten zorgen voor toezicht en controle op de uitvoering van de communautaire begroting
…”(Betrouwbaarheidsverklaring, paragraaf VI, onder b)),
— intern beleid: „… de geconstateerde verbeteringen in de toezichtsystemen en -controles [zijn] nog
ontoereikend om significante fouten [ …] te voorkomen …”(Betrouwbaarheidsverklaring, paragraaf
VI, onder c)),
— externe maatregelen: „[het] is van belang dat de instrumenten die vereist zijn voor toezicht en
controle op de systemen en de uitgaven, worden ingezet ten behoeve van de nog steeds nood-zakelijke verbetering ”(Betrouwbaarheidsverklaring, paragraaf VI, onder d)),
— pretoetredingssteun: „…de reeds in 2002 gesignaleerde gebreken in de toezichtsystemen en -controles
gaven aanleiding tot meer fouten en risico's, die van invloed waren op de wettigheid en regel-matigheid van de verrichtingen ”(Betrouwbaarheidsverklaring, paragraaf VI, onder e)),
— gedeeld beheer: „Op het gebied van gedeeld beheer [ …] moet een grotere inspanning worden
geleverd om te komen tot een doeltreffende toepassing van de toezichtsystemen en -controles , zodat
de risico's daarvan beter beheersbaar zijn ”(Betrouwbaarheidsverklaring, paragraaf VIII);
17. Stelt vast dat de bevindingen van de Rekenkamer een duidelijke weergave zijn van de belangrijkste
problemen met betrekking tot de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingenen dat deze in de eerste plaats te vinden zijn op het niveau van de lidstaten en in mindere mate ophet niveau van de Commissie;
18. Is van mening dat de Commissie in gevallen waarbij sprake is van gedeeld beheer van Gemeen-
schapsgelden, met spoed wegen dient te vinden om de verantwoordingsplicht op lidstaatniveau teverbeteren door een efficiënte aanpak van het „risico door delegatie ”, dat het gevolg is van het feit dat
de Commissie niet de eindverantwoordelijke is voor alle begrotingsuitgaven, maar ook de eindverant-woordelijkheid draagt wanneer EU-middelen in gedeeld beheer met lidstaten worden besteed;
Risico door delegatie
19. Stelt vast dat, hoewel de lidstaten zijn belast met de daadwerkelijke uitvoering van het grootste deel
van de Gemeenschapsbegroting, de Commissie de eindverantwoordelijkheid draagt voor de uitvoeringervan en —met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel zoals vastgelegd in het Verdrag van
Maastricht —daarmee ook voor de controlemaatregelen in de lidstaten en binnen de Commissie;
20. Merkt op dat het verschil tussen het financieren en het uitvoeren van Gemeenschapsbeleid leidt tot
het zogeheten „risico door delegatie ”, waarbij het gaat om kwesties zoals:
a) erkenning van het feit dat lidstaten en begunstigden niet altijd evenveel aandacht besteden aan het
besteden van Europees geld als aan de besteding van nationale gelden;NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/7
b) de heterogene kwaliteit van de controlenormen van de lidstaten en het opvallende ontbreken van
betrokkenheid van de meeste nationale controle-instanties bij het verkrijgen van zekerheid dat deEuropese middelen op wettige en regelmatige wijze worden gebruikt voor de vastgestelde doel-einden;
c) het buitensporige vertrouwen dat wordt gesteld in wettelijke en contractuele beschrijvingen van
controlemechanismen zonder dat voldoende pogingen worden ondernomen om de verhouding
tussen de Commissie en de bestuurlijke autoriteiten van de lidstaten te baseren op beginselen van
goed bestuur en een goede verantwoordingsplicht;
d) het ex-postkarakter van terugvorderingsmechanismen, dat de aandacht afleidt van de noodzaak
om zo vroeg mogelijk in te grijpen en er in vele gevallen toe leidt dat fouten gedurende een telange periode gemaakt blijven worden;
e) de lange keten van stappen tussen de vastlegging en de ontvangst van gelden door de uiteindelijke
begunstigden, waardoor grote inspanningen moeten worden verricht om te waarborgen dat hetcontrolespoor te volgen is;
f) het beperkte aantal op gegevens gerichte controles dat om praktische redenen kan worden uit-
gevoerd in vergelijking met het totale aantal verrichtingen;
21. Is van opvatting dat deze problemen niet uitsluitend kunnen worden opgelost met centraal opgelegde
controles en dat de huidige situatie duidelijk aantoont dat er behoefte is aan nieuwe instrumenten om
het inzicht van de Commissie in de beheers- en controlesystemen van de lidstaten te verbeteren; isvan mening dat alleen voldoende omvattende openbaarmakingen ex ante in een officiële openbaar-makingsverklaring en een jaarlijkse betrouwbaarheidsverklaring ex post betreffende de wettigheid enregelmatigheid van de onderliggende verrichtingen door de hoogste politieke en beheersautoriteit(minister van Financiën) van elke lidstaat, zoals diverse malen voorgesteld door de interneauditdienstvan de Commissie (
1), de Commissie in staat zal stellen te voldoen aan haar verplichtingen krachtens
artikel 274 van het Verdrag;
22. Verzoekt de Commissie vóór 1 oktober 2005 een eerste verslag voor te leggen met een verkenning
van het traject naar een gezamenlijk protocol met de lidstaten, waarin de beheersautoriteit (ministervan Financiën) voorafgaand aan de uitgifte van middelen en jaarlijks verklaart te beschikken overgoede controlesystemen die adequate waarborgen bieden voor de verantwoordingsdoeleinden van deCommissie;
23. Beveelt aan dat in dit verslag vereist gesteld wordt dat de jaarlijkse openbaarmakingsverklaring onder
meer de volgende elementen bevat:
a) een beschrijving van de controlesystemen door de beheersautoriteit van de lidstaat,b) een beoordeling van de effectiviteit van deze controlesystemen,c) indien noodzakelijk, een actieplan voor verbeteringen opgesteld door de beheersautoriteit van de
lidstaat in overleg met de Commissie,
d) een bevestiging van de beschrijving door een nationale controle-instantie of een andere externe
auditor, en
beveelt daarnaast aan dat in dit verslag nader wordt beschreven welke de rechten van de Commissie
zijn met betrekking tot de controle van de openbaarmakingsverklaring en dat duidelijk wordt vast-gelegd waar de wettelijke bevoegdheid berust voor het opleggen van sancties die van invloed zijn op
algehele middelenverstrekking aan de betrokken lidstaat in het geval van ontoereikende openbaarma-
king;
24. Acht het niet passend een besluit te nemen over kredieten voor een beleid van gedeeld beheer voor
de periode na 2007 zonder een concreet antwoord te geven op de opmerkingen van de Rekenkameren substantiële verbeteringen aan te brengen in de controlemechanismen in de lidstaten;
25. Stelt de Commissie en de Raad op de hoogte van de moeilijkheden bij het sluiten van een Inter-
institutioneel Akkoord over de nieuwe financiële vooruitzichten zolang het beginsel van openbaarma-kingsverklaringen door de hoogste politieke en beheersautoriteit (minister van Financiën) van elk vande lidstaten, zoals beschreven in de paragrafen 21 tot en met 23, niet volledig is aanvaard en aan detenuitvoerlegging ervan geen prioritaire status is gegeven;NL L 196/8 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
(1) Zie het jaarverslag aan de kwijtingsautoriteit over de in 2003 uitgevoerde interne controles (COM(2004) 0740),
bladzijde 6.
26. Is van opvatting dat vooruitgang in het financiële beheer van de Europese Unie niet mogelijk is
zonder de actieve participatie van de lidstaten en dat deze „participatie ”op politiek niveau moet
worden verankerd;
27. Is ervan overtuigd dat een minister van Financiën de voorkeur geeft aan goed werkende toezicht- en
controlesystemen boven het risico om aan zijn/haar parlement te moeten uitleggen waarom aanzien-lijke bedragen uit de nationale schatkist aan de Europese Unie moeten worden terugbetaald;
28. Roept de Commissie ertoe op strenger te zijn in haar toezicht op tot betaling gemachtigde agent-
schappen en minder tolerantie te tonen voor incompetentie, door te onderzoeken of het haalbaar is:
—alle tot betaling gemachtigde agentschappen jaarlijks door een externe auditor te laten contro-
leren,
—prestatiedoelen vast te stellen,
—betalingen op te schorten wanneer duidelijk omschreven prestatiedoelen niet worden gehaald en
de agentschappen er van tevoren op waren gewezen dat dit het onvermijdelijke gevolg zou zijnvan slechte prestaties,
—agentschappen die geregeld hun prestatiedoelen niet halen, op te heffen,
—agentschappen financieel aansprakelijk te maken voor hun fouten;
De betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer …
29. Herinnert eraan dat de Rekenkamer sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Maastricht ver-
plicht is het Parlement en de Raad jaarlijks een verklaring voor te leggen over de betrouwbaarheidvan de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen (ook wel„DAS”, de Franse afkorting van „déclaration d'assurance ”, genoemd);
30. Benadrukt dat de besluitvorming over de criteria en de methode volgens welke de Rekenkamer de DAS
opstelt, is overgelaten aan de Rekenkamer en door de wetgever niet is voorgeschreven;
31. Herinnert eraan dat de auditadviezen van de Rekenkamer aanvankelijk volledig waren gebaseerd op
een statistische methode die bestond in een rechtstreekse op gegevens gerichte controle van eenglobale steekproef en de extrapolatie van het meest waarschijnlijke foutenpercentage;
…en de daarmee gepaard gaande problemen
32. Noemt een aantal beperkingen die inherent zijn aan de DAS, en de aard ervan, daar deze elementen
in de overwegingen moeten worden betrokken bij de beoordeling van de resultaten van de DAS-analyse en de gevolgen van deze resultaten voor het besluit om al dan niet kwijting te verlenen,alsook van mogelijke verbeteringen van de DAS-methodologie in de toekomst:
a) De DAS is een onderdeel van de financiële controle die door de Rekenkamer wordt uitgevoerd; als
zodanig heeft de DAS tot doel zekerheid te verkrijgen over regelmatigheid en de wettigheid van deonderliggende verrichtingen; typische financiëlecontrolevragen zijn: „Geven de rekeningen een
waarheidsgetrouw en eerlijk beeld? ”en„Hoeveel fouten zijn er gevonden in de verrichtingen? ”.
b) De DAS is slechts indirect onderdeel van de prestatiecontrole (
1), die breder is, omdat in het kader
daarvan wordt onderzocht of middelen optimaal zijn benut; de typische vraag bij prestatiecontroleis:„Zijn de middelen op verstandige wijze besteed en op economische, efficiënte en effectieve
wijze gebruikt? ”.
c) Zelfs als uit de DAS blijkt dat de wijze waarop middelen zijn gebruikt voor 100 % regelmatig en
wettig was, geeft dit geen enkele indicatie over de vraag of met de uitgaven waar voor het geld isgekregen, want deze vraag wordt in het kader van de DAS niet gesteld noch beantwoord; metandere woorden: geld kan op volstrekt regelmatige en wettige wijze volledig verkwist worden.NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/9
(1) Ook wel „goed financieel beheer ”-audit of „waar-voor-het-geld ”-audit genoemd.
d) De nadruk die momenteel wordt gelegd op de wettigheid en de regelmatigheid van bestedingen,
draagt niet bij tot een antwoord voor de wetgever en de burger op de vraag of het geld opdoeltreffende wijze is besteed.
e) De DAS-aanpak is een uitvloeisel van de politieke aandacht die wordt geschonken aan de „nood-
zaak”om fraude en onregelmatigheden te bestrijden, maar draagt niet op significante wijze bij tot
enige vermindering van verspilling.
f) In de media wordt de huidige betrouwbaarheidsverklaring vaak verkeerd uitgelegd en wordt een
negatieve DAS gepresenteerd als een bewijs dat er bij vrijwel alle EU-bestedingen sprake is vanfraude; dit misleidende beeld kan een negatieve invloed hebben op de houding van burgers tenopzichte van andere EU-kwesties, zoals de Grondwet of de nieuwe financiële vooruitzichten.
g) Met de DAS-aanpak kan vooruitgang nog onvoldoende worden aangetoond: de DAS is positief of
negatief; de methodologie dient verder ontwikkeld te worden, teneinde voldoende informatie teverkrijgen waaruit blijkt welke verbeteringen er van jaar tot jaar in elke sector in de verschillendelidstaten zijn doorgevoerd;
De huidige hervorming van de DAS …
33. Erkent dat de Rekenkamer er in de afgelopen jaren blijk van heeft gegeven zich bewust te zijn van de
geuite kritiek en heeft getracht de DAS-methodologie te hervormen door middel van verbreding vande basis van haar evaluatie;
34. Stelt vast dat de globale DAS momenteel het resultaat is van een consolidatie van specifieke beoor-
delingen van de eigen middelen en elk van de operationele hoofdstukken van de financiële vooruit-
zichten, en dat de sectorale beoordelingen nu worden gebaseerd op vier informatiebronnen:
a) een beoordeling van de toezichtsystemen en -controles,b) een op gegevens gerichte controle van de verrichtingen,c) bestudering van de jaarlijkse activiteitenverslagen en verklaringen van de directeuren-generaal van
de Commissie, en
d) een evaluatie van de relevante resultaten van andere controleurs;
…is een stap in de goede richting, maar lijkt te bescheiden
35. Merkt op dat de centrale vraag in verband met de DAS zou moeten zijn of de toezichtsystemen en
-controles die op communautair en nationaal niveau zijn ingevoerd, de Commissie redelijke zekerheidverschaffen over de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen;
36. Verzoekt de Rekenkamer de presentatie van de globale DAS en de specifieke beoordelingen verder te
verbeteren door middel van voortzetting van de tendens in de richting van een meer omvattendebeschrijving van de voorbehouden en door meer expliciete en specifieke informatie te verstrekkenover zwakke punten in de diverse sectoren en lidstaten met het oog op de opstelling van eenoperationele lijst, opgesteld op basis van een risicoanalyse, van de voorbehouden die in de loopvan de tijd nauwlettend gevolgd kunnen worden;
37. Beseft dat het doel van het analyseren van een steekproef van verrichtingen niet langer is gelegen in
het berekenen van het meest waarschijnlijke foutenpercentage en dat de resultaten van de analysesvolgens de nieuwe aanpak samen met de in de andere drie pijlers gevonden resultaten wordenbeoordeeld;
38. Verzoekt de Rekenkamer —teneinde te kunnen beoordelen of de nieuwe aanpak fundamenteel
verschilt van de oude —nadere informatie te verschaffen over de verhouding tussen de vier in-
formatiebronnen bij de samenstelling van de sectorale beoordelingen;
39. Verzoekt de Rekenkamer gedetailleerd uiteen te zetten in welke mate zij controleresultaten heeft
kunnen verkrijgen van „andere controleurs ”en welke rol deze resultaten hebben gespeeld in haar
oordelen; stelt vast dat het jaarverslag geen verwijzingen bevat naar resultaten van andere controleurs;stelt met name prijs op informatie over resultaten en moeilijkheden die verband houden met desamenwerking met „andere controleurs ”in de verschillende lidstaten, daar zich onder deze „andere
controleurs ”ook nationale controle-instanties bevinden die volledige autonomie genieten tegenover
de Europese instellingen;NL L 196/10 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
40. Is van mening dat de huidige hervorming van de DAS, hoewel een stap in de goede richting,
ontoereikend is om de hierboven genoemde beperkingen en tekortkomingen te corrigeren; is ver-heugd dat de nieuwe aanpak enig inzicht biedt in de regelmatigheid per sector, maar betreurt het dater nog onvoldoende inzicht is in de regelmatigheid van uitgaven per lidstaat; is van opvatting dat deDAS nog steeds een instrument is dat in te hoge mate is gebaseerd op de analyse van verrichtingenen individuele fouten; is derhalve van mening dat onderzoek naar de werking van toezicht- encontrolesystemen dient te worden geïntensiveerd met het oog op voorstellen voor concrete verbe-teringen van dergelijke systemen en het opsporen van de oorzaken van de vastgestelde tekortkomin-
gen;
41. Verzoekt de Rekenkamer haar kwalitatieve DAS-aanpak verder te ontwikkelen, zodat voldoende
rekening kan worden gehouden met de meerjarigheid van veel programma's en de daarmee samen-hangende compenserende controles, zoals ex-postcontroles en correcties op de goedkeuring vanrekeningen, die tot doel hebben de EU-begroting te beschermen, doordat zij voorzien in terugvorde-ring van onterechte betalingen; zou het op prijs stellen indien de Rekenkamer een speciaal verslagzou opstellen over deze cruciale kwestie en daarin duidelijkheid zou verschaffen over de verhoudingtussen ex-antecontroles en ex-postverificatie;
42. Benadrukt dat, hoewel compenserende controles een belangrijk element zijn van de toezichtsystemen
en -controles, zij geen compensatie zijn voor tekortkomingen in toezichtsystemen en -controles,noch voor de formulering van beleid als zodanig;
43. Betreurt in dit verband het toenemende aantal verwijzingen ten behoeve van prejudiciële beslissingen
over de interpretatie en de validiteit van het Gemeenschapsrecht; benadrukt dat het belangrijk isslechte communautaire wetgeving te voorkomen, daar dit negatieve gevolgen heeft voor de prestatiesvan de Unie en leidt tot onzekerheid bij personen, instellingen en ondernemingen in de lidstaten dievan deze wetgeving afhankelijk zijn; wijst op de ondubbelzinnige opmerking van de Rekenkamerover de kaderprogramma's voor onderzoek, waarbij „significante fouten inzake wettigheid en regel-
matigheid op het niveau van de betalingen [ …] dreigen [ …] te blijven optreden indien de regels voor
de programma's niet worden herzien ”. (Betrouwbaarheidsverklaring, paragraaf VI, onder c));
44. Verzoekt de Commissie het gevaar van fouten in de aanspraken op financiering door de Gemeen-
schap te verkleinen door ervoor te zorgen dat de communautaire regelgeving duidelijke, werkbareregels voor in aanmerking komende kosten bevat en dat ontmoedigende en proportionele admini-stratieve straffen moeten worden opgelegd wanneer wordt vastgesteld dat de opgave van in aanmer-king komende kosten te hoog is;
Single audit
45. Herinnert aan zijn in paragraaf 48 van zijn besluit van 10 april 2002 over het verlenen van kwijting
voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2000 (
1)
gedane verzoek aan de Rekenkamer om een advies over de invoering van „één enkel auditmodel voor
de EU-begroting, waarbij elk controleniveau voortbouwt op het voorgaande met als doel de last voorde gecontroleerde te verminderen en de kwaliteit van de audit op te voeren, maar zonder de
onafhankelijkheid van de betrokken auditorganen te ondergraven ”;
46. Herinnert er voorts aan dat de Commissie in dit besluit werd verzocht een verslag op te stellen over
hetzelfde onderwerp; stelt vast dat de Commissie dit nog niet heeft gedaan;
47. Is ingenomen met advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer (
2) over het „single audit ”-model, dat een
zeer belangrijke bijdrage vormt tot het debat over de DAS en het derhalve verdient om door allebetrokkenen te worden bestudeerd; merkt op dat het advies niet alleen gaat over een „single audit ”-
model in de beperkte zin van het begrip, maar in de eerste plaats over de totstandbrenging van een„communautair internecontrolekader ”(paragraaf 3);
48. Wijst met bijzondere belangstelling op de aanbevelingen van de Rekenkamer voor een effectief en
efficiënt internecontrolekader:
a)„gemeenschappelijke beginselen en normen …[die] zowel bij de instellingen als in de lidstaten op
alle administratieve niveaus [worden] toegepast ”(paragraaf 57);NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/11
(1) PB L 158 van 17.6.2002, blz. 1.
(2) PB C 107 van 30.4.2004, blz. 1.
b) de interne controle moet „redelijke zekerheid [ …] bieden dat de verrichtingen wettig en regelmatig
zijn en voldoen aan de beginselen van zuinigheid, doelmatigheid en doeltreffendheid ”(para-
graaf 57);
c)„De kosten van de controles moeten in verhouding staan tot de voordelen op financieel en
beleidsgebied. ”(paragraaf 57);
d)„Het systeem moet worden opgebouwd rond een logisch geschakelde structuur waarin de veri-
ficaties worden verricht, geregistreerd en gerapporteerd volgens een gemeenschappelijke norm,
zodat alle deelnemers erop kunnen vertrouwen. ”(paragraaf 57) (1);
49. Vraagt zich, in het licht van de constante kritiek op de traditionele DAS-aanpak in de afgelopen tien
jaar, af waarom deze aanbevelingen niet veel eerder zijn gepubliceerd;
50. Is van mening dat de voorgestelde structuur voor een communautair internecontrolekader een be-
langrijk instrument zou kunnen zijn om te komen tot betere en efficiëntere toezicht- en controle-systemen en aldus zou kunnen bijdragen tot de hoognodige modernisering van de DAS-methodo-logie;
51. Benadrukt dat de verantwoordingsplicht voor de besteding van EU-middelen begint in de lidstaten en
dat openbaarmakingsverklaringen, zoals beschreven in de paragrafen 21 tot en met 23, door dehoogste politieke en beheersautoriteit (minister van Financiën) van elk van de lidstaten dientengevolgeeen integrerend deel moeten uitmaken van het internecontrolekader van de Gemeenschap;
52. Merkt op dat het communautaire internecontrolekader —zoals de naam aanduidt —gesitueerd is op
het„interne controle ”-gebied en derhalve niet gericht is op de deelnemers op het „externe audit ”-
gebied;
53. Betreurt het dat de Rekenkamer geen ambitieuze voorstellen heeft gepresenteerd met betrekking tot
de deelname van nationale controle-instanties aan de verbetering van transparantie en verantwoor-ding (kernelementen van goed openbaar bestuur) op lidstaatniveau, met name daar uit de auditre-sultaten van de Rekenkamer duidelijk blijkt dat zulks juist op dat niveau het hardst nodig is;
54. Wijst op en is ingenomen met het initiatief van de Nederlandse nationale rekenkamer om elk jaar een
EU-trendverslag te publiceren dat een onderzoek naar het financiële beheer in de Europese Uniebevat, alsmede haar mening over het toezicht en de controle op de besteding van EU-middelen inNederland (
2); moedigt andere nationale controle-instanties ertoe aan dit initiatief over te nemen;
55. Verzoekt de Commissie besprekingen te beginnen met de kwijtingsautoriteit, de Raad en —onder
eerbiediging van haar onafhankelijkheid —de Rekenkamer als waarneemster en een actieplan op te
stellen voor de zo spoedig mogelijke implementatie van een communautair internecontrolekader;
56. Verzoekt de Commissie voorts ervoor te zorgen dat in de gedetailleerde voorstellen voor het juri-
dische kader voor haar beleidsvoorstellen die deel uitmaken van het politieke project voor de Unie tot
2013, ten volle rekening wordt gehouden met de elementen van het communautaire internecon-
trolekader en met het beginsel van jaarlijkse openbaarmakingsverklaringen door de hoogste politiekeen beheersautoriteit (minister van Financiën) van elke lidstaat, zoals beschreven in de paragrafen 21tot en met 23;
57. Verzoekt de Rekenkamer de bevoegde commissie van het Europees Parlement mee te delen of de
voorstellen van de Commissie in overeenstemming zijn met het communautaire internecontrolekaderen het beginsel van jaarlijkse openbaarmakingsverklaringen;
Verbetering van de jaarlijkse activiteitenverslagen en verklaringen van directeuren-generaal
58. Is verheugd over het feit dat de Rekenkamer vaststelt „dat de Commissie voor het eerst een analyse
heeft uitgebracht over de vraag welke mate van zekerheid de toezichtsystemen en -controles biedenaangaande de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen ”en dat de Commissie
aldus „als instelling de verantwoordelijkheid [draagt] voor de begrotingsuitvoering [ …] en de stand-
punten van de gedelegeerde ordonnateurs [overneemt]. ”(paragraaf 1.58 van het jaarverslag over
2003 van de Rekenkamer);NL L 196/12 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
(1) Zie advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer.
(2) http://www.rekenkamer.nl/9282200/v/index.htm
59. Merkt echter op dat de Rekenkamer (zie paragraaf 1.69, tabel 1.2, en de paragrafen 5.57 tot en met
5.62, 7.48, 8.36 en 8.38) vaststelt dat „de omvang van het door sommige diensten gemaakte
voorbehoud slecht verenigbaar met of onvoldoende onderbouwd [is] voor de in de verklaringenverschafte zekerheid ”en dat zij ondanks verbeteringen van oordeel is dat „de jaarlijkse activiteitenver-
slagen en verklaringen van de directeuren-generaal nog niet systematisch bruikbaar zijn als grondslagvoor haar controlebevindingen in de verschillende sectoren van de financiële vooruitzichten ”(zie
paragraaf 1.71 en tabel 1.2);
60. Verzoekt de Commissie rekening te houden met bovenstaande opmerkingen van de Rekenkamer en
in elk jaarlijks activiteitenverslag de maatregelen op te nemen die zijn genomen om het risico vanfouten in de onderliggende verrichtingen te beperken, en een beoordeling te geven van de effectiviteitervan; verwacht dat dergelijke maatregelen zullen leiden tot een beter algemeen inzicht in de risico'sen een versterking van de risicobeheerscultuur bij de directoraten-generaal van de Commissie; merktechter op dat dit moet worden geschraagd en gesteund door een gemeenschappelijke, centraal aange-stuurde risicobeheersmethodologie;
61. Verzoekt de Commissie voorts de processen van het jaarlijkse activiteitenverslag en het samenvat-
tende verslag te versterken, evenals haar uitspraken over de zekerheden waarop de Rekenkamer deformulering van haar betrouwbaarheidsverklaring kan baseren; erkent dat er stappen zijn onderno-men om het inzicht in dit proces te verbeteren en de jaarlijkse activiteitenverslagen, voorbehouden enverklaringen betekenisvoller te maken; verzoekt de Commissie nauwlettende aandacht te besteden aanverdere verbetering van de verslagen en de follow-up van daarin opgenomen opmerkingen te ver-sterken; verzoekt de Commissie met name om verduidelijking van de omschrijvingen van restricties,voorbehouden en andere opmerkingen in de jaarlijkse activiteitenverslagen die zouden kunnen wijzenop uitzonderingen op de regels;
62. Verzoekt de Commissie het jaarlijkse samenvattende verslag om te zetten in een geconsolideerde
betrouwbaarheidsverklaring over het algehele beheer en de algehele financiële controle van de Com-
missie;
63. Verzoekt de Rekenkamer aan te geven onder welke voorwaarden zij in staat zou zijn beter rekening
te houden met de jaarlijkse activiteitenverslagen en verklaringen bij de formulering van haar betrouw-baarheidsverklaring;
64. Verzoekt de Commissie er met behulp van scholing en voorlichtingsprogramma's voor te zorgen dat
alle ambtenaren op de hoogte zijn van de manieren waarop zij verdenkingen van overtredingen ofwanbeheer kunnen melden via de normale hiërarchische processen of, indien noodzakelijk, de pro-cedure voor klokkenluiders;
Verdere aanbevelingen
65. Verzoekt de Commissie schattingen te geven van foutenpercentages per sector en per lidstaat aan de
hand van de resultaten van de controlewerkzaamheden die zij reeds uitvoert en de controles die doorde lidstaten worden uitgevoerd, alsook om een analyse te maken van de kwaliteit van de doorlidstaten verstrekte gegevens en de resultaten alsmede de samenvatting van de jaarlijkse activiteiten-verslagen op een zodanige wijze te publiceren dat een duidelijk beeld wordt verkregen van dekwaliteit van de administratieve systemen van de lidstaten op het punt van de verantwoording jegensde Europese Unie;
66. Verzoekt de Rekenkamer aan haar opmerkingen bij de DAS een evaluatie toe te voegen van de
juistheid van de door de Commissie en de afzonderlijke lidstaten verstrekte gegevens, alsmede eenevaluatie van de geboekte vooruitgang;
67. Verzoekt de Commissie het Financieel Reglement te herzien, teneinde de toepassing en de begrijpe-
lijkheid ervan te verbeteren en de efficiëntie van controles te verhogen door een kritische analyse temaken van de kwantiteit en de kwaliteit van geplande controles;
68. Herinnert de individuele leden van de Commissie aan de politieke verantwoordelijkheid die zij hebben
om ervoor te zorgen dat de onder hun bevoegdheid vallende directoraten-generaal goed wordenbeheerd; herhaalt zijn suggestie om in elk kabinet een adviseur onder andere de specifieke verant-woordelijkheid te geven om toe te zien op alle auditverslagen (zoals voorgesteld in zijn resolutie overEurostat van 22 april 2004) (
1), aangezien in het verleden vroegtijdige meldingen van problemen zijn
genegeerd;NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/13
(1) PB C 104 E van 30.4.2004, blz. 1021.
69. Stelt vast dat het systematisch opleggen van straffen aan lidstaten heeft geleid tot onwil van de zijde
van de lidstaten om uitvoeringsproblemen te melden; verzoekt de Commissie het leerelement vanfinanciële controle te bevorderen en tot speerpunt te maken via bevordering van de uitwisseling vaninformatie tussen lidstaten, „benchmarking ”, deelname van nationale controleurs in auditteams en
gedeelde investeringen in betere IT-systemen, alsook via het uitvoeren van preventieve controles dieveeleer gericht zijn op het geven van advies dan op het opleggen van straffen;
70. Verwacht van de Commissie dat zij in haar follow-upverslag alle bijzonderheden vermeldt van de
acties die zijn goedgekeurd en uitgevoerd in verband met de opmerkingen en de aanbevelingen vande Rekenkamer in haar jaarverslag over 2003 en in haar drie eerdere jaarverslagen (2002, 2001 en2000); verzoekt de Commissie in haar follow-upverslag een gedetailleerde lijst en een schema op tenemen van de maatregelen die zijn gepland voor de gevallen waarvoor geen actie is goedgekeurden/of uitgevoerd;
71. Verzoekt de Rekenkamer een jaarverslag op te stellen over haar eigen activiteiten, haar vermogen om
productiedoelen te halen, de kosten per eenheid, de belangrijkste terreinen voor ontwikkeling enandere factoren die relevant zijn voor het presteren van de instelling; merkt op dat een dergelijkprestatieverslag ook een uitstekende manier zou zijn om informatie te verspreiden over de moder-nisering van de DAS en andere ontwikkelingen in de auditaanpak van de Rekenkamer;
72. Verzoekt de Rekenkamer voorts de mogelijkheid te bestuderen om haar audithandboek en informatie
over de DAS-aanpak te publiceren op haar website;
73. Is ingenomen met het voornemen van de Raad om „vraagstukken in verband met audit en financiële
controle op een nog rigoureuzere manier te behandelen, om het toezicht op de aanbeveling van deRaad over de kwijting regelmatiger en efficiënter te maken ”(
1);
74. Verzoekt de Rekenkamer jaarlijks een aantal „ijkcontroles ”te organiseren van gedelegeerde uitgaven
en te publiceren in speciale verslagen, waarbij:
—alle 25 lidstaten worden gecontroleerd op hetzelfde programma of dezelfde activiteit, en
—de resultaten van elk van de lidstaten open en transparant worden gepubliceerd, zodat er verge-
lijkingen kunnen worden gemaakt;
verzoekt de Rekenkamer voorts follow-upcontroles te organiseren op latere tijdstippen in de toe-
komst, zodat de voortgang kan worden gevolgd;
75. Roept de Raad ertoe op samen te werken met het Parlement en de Commissie om de totstandbren-
ging van een alomvattend audit- en controlekader de prioriteit en het politieke momentum te gevendie het behoeft, door middel van de instelling van een panel van deskundigen op hoog niveau, dat:
i) een aantal vooraanstaande personen omvat die ervaring hebben met de EU-instellingen, nationale
controle-instanties en ministeries van Financiën, alsmede deskundigen van internationale contro-leorganen;
ii) een ontwerp opstelt voor een actieplan voor de totstandbrenging van een coherente omgeving
voor interne controle en externe audits, waarin speciale aandacht wordt besteed aan de uitdagingvan gedeeld beheer;
iii) mogelijke constitutionele, politieke en administratieve belemmeringen in kaart brengt die zouden
moeten worden opgeheven om nationale controle-instanties in staat te stellen een actieve rol te
vervullen in het proces van het beschermen van geld van de belastingbetalers dat via de EU-
begroting wordt besteed,
iv) zo snel mogelijk verslag uitbrengt aan de Raad, de Commissie en het Parlement;NL L 196/14 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
(1) Punt 8 van de aanbeveling van de Raad van 9 maart 2004 (doc. 6185/04 Budget 1). Zie http://register.consilium.
eu.int/pdf/nl/04/st06/st06185.nl04.pdf
76. Zal eenmaal per jaar een vertegenwoordiger van de Raad verzoeken zijn bevoegde commissie op de
hoogte te brengen van de vooruitgang bij de werkzaamheden van de groep van deskundigen, zodathet„permanente ”karakter van deze activiteit is gewaarborgd;
77. Acht het van essentieel belang te onderzoeken hoe nationale controle-instanties een grotere uitvoe-
rende rol in het proces kunnen spelen, daarbij rekening houdend met het feit dat het onafhankelijkeinstellingen betreft en dat zij niet altijd beschikken over voldoende deskundigheid met betrekking totEU-wetgeving; verzoekt de Rekenkamer om een evaluatie (met inbegrip van waar-voor-het-geld) vande resultaten van de werkzaamheden van de Contactcommissie van voorzitters van de hoge controle-instanties van de Europese Unie en de Rekenkamer, alsook om haar standpunt met betrekking tot devraag, of de gevolgen van de uitbreiding deze contactcommissie nieuwe levenskracht kunnen geven;
78. Is voorts van opvatting dat het nodig zou kunnen zijn te onderzoeken of de huidige structuur en
werking van de „topzware ”Rekenkamer dienen te worden hervormd; herinnert eraan dat de Reken-
kamer momenteel 25 leden en 736 medewerkers telt, waaronder 325 professionele controleurs (A-en B-rangen), waarvan er 275 (A- en B-rangen) werkzaam zijn in de controlegroepen en 50 (rang A)bij de kabinetten van de leden;
79. Betreurt het, als gevolg van tijdsbeperkingen niet in staat te zijn de aanbeveling van de Raad de
aandacht te geven die zij verdient; verzoekt om toezending door de Commissie —en goedkeuring
door de Raad —van het volgende voorstel voor wijziging van artikel 145, lid 1, van het Financieel
Reglement:
„Vóór 30 juni van het jaar n +2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die bij
gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de Commissie kwijting voor de uitvoering van debegroting van het begrotingsjaar n. ”;
80. Verzoekt zijn voorzitter in zijn toespraak tot de volgende Europese Raad de noodzaak van verbete-
ring van het financiële beheer van de middelen van de Europese Unie door de lidstaten aan de orde testellen;
B. SECTORALE KWESTIES
Eigen middelen
81. Wijst erop dat het aandeel van de op basis van het bruto nationale inkomen berekende eigen
middelen voortdurend groter wordt en binnenkort twee derde van de eigen middelen zal uitmaken;spreekt derhalve zijn nadrukkelijke steun uit voor de aanbeveling van de Rekenkamer (paragraaf3.48), dat de Commissie meer rechtstreekse verificaties dient uit te voeren van de cijfers uit deonderliggende nationale rekeningen;
Landbouw, dierenwelzijn en fraudebestrijdingsmaatregelen
Terugvordering van onregelmatige betalingen
82. Verzoekt de lidstaten gevallen van onregelmatigheden tijdig elke drie maanden te melden en aan-
vaardt dat lidstaten in uitzonderlijke gevallen kunnen verzoeken om derogatie van deze regel; ver-wacht dat de bevoegde diensten van de lidstaten over voldoende mankracht en opleiding beschikkenen verwacht dat alle lidstaten, met inbegrip van Duitsland, Griekenland en Spanje, vóór juli 2005gebruikmaken van elektronische verslaglegging; roept de Commissie ertoe op zijn bevoegde com-missie vóór september 2005 op de hoogte te stellen van de voortgang op dit gebied;
83. Constateert dat de Commissie ervoor verantwoordelijk is dat in de periode tussen 1971 en september
2004 ten minste 1 120 miljoen EUR niet is teruggevorderd; acht dit een onaanvaardbare situatie en isvan oordeel dat de lidstaten en de Commissie een gebrek aan passende ijver aan de dag hebbengelegd; verwacht tijdig vóór de kwijtingsprocedure 2004 een verslag te ontvangen over de wijzeen het tijdstip waarop deze gelden teruggevorderd zullen worden; merkt op dat een bedrag van812 miljoen EUR momenteel het voorwerp is van geschillen bij rechtbanken en mogelijk eveneensteruggevorderd kan worden; verwacht voorts een evaluatie van de doelmatigheid van de „premie ”van
20 % die aan het tot betaling gemachtigde agentschap moet worden betaald bij een geslaagde terug-
vordering;
84. Verzoekt de Commissie om ter voorbereiding op de herziening van het Financieel Reglement te
komen met een voorstel voor eenvoudigere en coherentere regels voor terugvorderingen; verwachtvóór de afronding van dit voorstel te worden geraadpleegd over dit aspect;
85. Stelt vast dat de Commissie vóór maart 2005 alle circa 4 000 gevallen van onregelmatigheden (442
substantiële en 3 500 kleinere gevallen) die zich in de referentieperiode hebben voorgedaan, zalhebben onderzocht;NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/15
86. Is verheugd over het voornemen van de Commissie om de „zwarte lijst ”met gevallen van onregel-
matigheden met bedragen van meer dan 100 000 EUR, te verfijnen;
87. Verlangt dat de Commissie meetbare vooruitgang boekt door toekomstige verbeteringen op realis-
tische wijze te toetsen en regelmatig aan zijn bevoegde commissie verslag uit te brengen van de
voortgang;
88. Verzoekt de Commissie het toezicht op de tot betaling gemachtigde agentschappen die verantwoorde-
lijk zijn voor de uitvoering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, te verbeteren; wijst erop datde tot betaling gemachtigde agentschappen in de nieuwe lidstaten vóór de toetreding onderhevigwaren aan goedkeuring door de Commissie; verzoekt de Commissie deze praktijk op te volgen,alsook om een verslag over de mogelijkheid van goedkeuring door de Commissie voor tot betalinggemachtigde agentschappen in de huidige lidstaten;
De identificatie- en registratieregeling voor runderen
89. Stelt vast dat, als gevolg van het ontbreken van gemeenschappelijke standaarden, de nationale
databanken die de lidstaten in het kader van het identificatie- en registratiesysteem hebben opgezet,geen uitwisselingsfaciliteiten bevatten; betreurt dit, daar de grensoverschrijdende traceerbaarheid van
dieren hierdoor in gevaar kan komen;
90. Erkent dat de huidige verordening de Commissie niet de mogelijkheid biedt bindende regels te
ontwikkelen voor faciliteiten om nationale databanken met elkaar te verbinden; verzoekt de Com-missie, gezien de bevindingen in het speciale verslag van de Rekenkamer, te komen met een voorstelvoor wetgeving om haar uitvoerende bevoegdheden uit te breiden, teneinde te zorgen voor compa-tibiliteit van de nationale databanken;
91. Verzoekt de Commissie om binnen het bestaande wetgevingskader richtsnoeren en adviezen te geven
over de uitwisseling van gegevens, met name aan nieuwe lidstaten die momenteel hun nationale
databank opzetten;
92. Is van mening dat vervanging van het huidige oormerksysteem door een elektronisch identificatie-
systeem niet alleen beter is voor het welzijn van dieren, maar ook de traceerbaarheid van dierentussen lidstaten zal vergroten als de gegevens op deze elektronische gegevensdragers worden ge-harmoniseerd; verzoekt de Commissie een concreet voorstel in te dienen voor de toepassing vanelektronische identificatievoorzieningen ter vervanging van de oormerken; wijst erop dat in dit voor-stel uitvoerende bevoegdheden dienen te worden overgedragen aan de Commissie, teneinde hetopstellen van gemeenschappelijke normen voor de gegevens op de elektronische gegevensdragerste vergemakkelijken; is van mening dat de technologie voor de invoering van een elektronischidentificatiesysteem op een passend niveau dient te zijn voordat een dergelijk systeem kan wordengeïmplementeerd;
Beheer van en toezicht op de maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer
93. Wijst erop op dat de Commissie er krachtens de communautaire wetgeving toe is gehouden het
Parlement en de Raad om de drie jaar een verslag voor te leggen over de uitvoering van de maat-regelen om mond- en klauwzeer uit te bannen, alsook over de daarmee samenhangende uitgaven;betreurt het dat de Commissie tot dusver nog geen uitvoering heeft gegeven aan deze verplichting;verzoekt de Commissie om met ingang van 2006 om de drie jaar een dergelijke alomvattendeevaluatie voor te leggen; is van mening dat in deze evaluatie rekening dient te worden gehoudenmet kosten-batenanalyses van de communautaire strategie;
94. Wijst erop dat niet alleen de formele omzetting, maar ook de daadwerkelijke uitvoering door de
lidstaten nauwlettend dient te worden gevolgd; verzoekt de Commissie het onderzoek naar vaccins entestmethodes verder te stimuleren en het onderzoek naar het vermogen van de veterinaire dienstenvan de lidstaten om een tijdige effectieve ziektebestrijding te waarborgen, te actualiseren;
95. Merkt op dat het vervoer van dieren in de interne markt in de afgelopen tien jaar is verveelvoudigd
en dat de problemen in verband met de traceerbaarheid van diertransporten en het welzijn van dierentijdens transport nog niet op bevredigende wijze zijn opgelost; verzoekt de Commissie nadereaandacht te schenken aan de mogelijkheid om transporten te beperken door meer gebruik te makenvan lokale slachthuizen; roept de Commissie er voorts toe op onmiddellijk actie te ondernemen omhet vervoeren van zieke of gewonde dieren te beperken;NL L 196/16 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
96. Acht het van essentieel belang om de rol van boeren in de communautaire strategie voor het
voorkomen en bestrijden van de ziekte te onderstrepen; verzoekt de Commissie, de Raad en hetParlement een wetgevingsvoorstel voor te leggen waarin terugbetaling door de Gemeenschap vandoor lidstaten aan boeren uitgekeerde vergoedingen voor ziektebestrijdingsmaatregelen afhankelijkwordt gesteld van de nakoming door boeren van hun verplichting tot het onverwijld melden van eenziekteuitbraak;
97. Is van mening dat verdere verduidelijking van het financiële kader noodzakelijk is, teneinde gelijke
behandeling van boeren en transparantie bij de berekening van de vergoeding te waarborgen; wijsterop dat het Parlement in zijn resolutie van 17 december 2002 over mond- en klauwzeerbestrijdingin 2001 (
1) heeft erkend dat de afwikkeling van schadeclaims op een billijke en doordachte manier
dient te geschieden om fraude te voorkomen; verzoekt de Commissie de terugbetalingsniveaus voorde verschillende dierziektes op één lijn te brengen en werkbare criteria, zoals de huidige marktwaardevan een dier, vast te stellen voor de berekening ervan; erkent dat in het geval van een ziekteuitbraaker geen duidelijk omschreven marktwaarde is voor fokvee, fok- en stamboekdieren, maar alleen voormarktrijp vee;
98. Benadrukt dat, daar de volksgezondheid in het belang is van de gehele samenleving, publieke
middelen de belangrijkste bron moeten blijven voor de betaling van de communautaire bestrijdings-kosten en dat boeren ook belastingbetalers zijn; merkt op dat boeren in sommige lidstaten financieel
bijdragen aan de nationale bestrijdingskosten (noodzakelijk voor de cofinanciering van de totale
kosten), terwijl andere lidstaten geen bijdragen van de agrarische sector verlangen, waardoor degelijke voorwaarden voor boeren in de Europese Unie worden verstoord; herinnert eraan dat deTijdelijke Commissie mond- en klauwzeer de Commissie heeft verzocht, te komen met oplossingenvoor de kwestie van de bijdrage van boeren in de kosten van de Gemeenschap; neemt kennis van deinspanningen die in verschillende lidstaten worden verricht, alsook van het onderzoek dat de Com-missie in 2003 heeft uitgevoerd naar wegen om boeren financieel te laten bijdragen;
De gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor ruwe tabak
99. Is verheugd over de hervorming van de steun voor tabak in het gemeenschappelijk landbouwbeleid,
waartoe de Raad in 2004 heeft besloten en die gericht is op het loskoppelen van de steun voor tabakvia een gefaseerde integratie ervan in bedrijfstoeslagen voor individuele bedrijven gedurende eenovergangsperiode van vier jaar;
100. Onderschrijft de aanbeveling van de Rekenkamer dat de Commissie ervoor dient te zorgen dat haar
hervormingsvoorstellen worden ondersteund door voldoende gegevens en effectbeoordelingen; ver-zoekt de Commissie speciale aandacht te besteden aan het belang van de tabaksteelt voor de werk-gelegenheid en de economie van probleemgebieden;
101. Merkt op dat de communautaire tabaksteelt slechts voorziet in 30 % van de behoeften van de sector;
wijst erop dat bij de laatste hervorming van de gemeenschappelijke marktordening reeds mechanis-men zijn ingevoerd om de Europese tabaksproductie in overeenstemming te brengen met de vraag inde Europese Unie;
102. Stelt vast dat, als gevolg van de huidige wanverhouding tussen vraag en aanbod, het merendeel van
de in de Europese Unie geproduceerde tabak wordt geëxporteerd; betreurt dat dit beleid niet in
overeenstemming is met de ontwikkelingshulp die de Gemeenschap verleent aan kleine tabakstelers
in ontwikkelingslanden die afhankelijk zijn van export, daar de uitvoer van tabak uit de EuropeseUnie de exportmogelijkheden van ontwikkelingslanden aanzienlijk beperkt; verlangt dat het land-bouwbeleid en het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap op één lijn worden gebracht;
103. Wijst erop dat, zelfs wanneer andere gewassen kunnen worden verbouwd op plaatsen waar momen-
teel tabak wordt geteeld, het economische evenwicht van de agrarische bedrijven voor een groot deelafhangt van tabak; herinnert eraan dat het Parlement in zijn verslag over de laatste hervorming van deGMO erkent „dat het uiterst moeilijk is om economische alternatieven te vinden die in staat zijn
hetzelfde aantal arbeidsplaatsen te genereren als de tabaksteelt ”; verzoekt de Commissie haar beleid
tot bevordering van het verbouwen van andere gewassen voort te zetten en het GemeenschappelijkFonds voor tabak te gebruiken als instrument voor zowel verbetering van de kwaliteit van tabak uitde Europese Unie als onderzoek naar andere gewassen;
104. Wijst erop dat het onderzoek naar alternatieve gewassen is verwaarloosd en dat de telers niet zijn
aangemoedigd om over te stappen op andere economische activiteiten; wijst erop dat het Gemeen-schappelijk Fonds voor tabak, dat wordt gefinancierd uit een heffing op de tabakssubsidie en wordtbeheerd door het directoraat-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling (50 %) en het directo-raat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming (50 %), niet volledig is benut en dat hetleeuwendeel van de niet-benutte 68 miljoen EUR toegeschreven kan worden aan de voorlichtings-campagnes van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming; wijst er voorts opdat met ingang van 2006 maatregelen ter bevordering van productieomschakeling niet meer wordengefinancierd; verzoekt om een consequentere aanpak;NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/17
(1) PB C 31 E van 5.2.2004, blz. 137.
105. Is van mening dat nakoming door de lidstaten van hun meldingsplicht, zoals vastgelegd in de van
toepassing zijnde communautaire verordeningen, van essentieel belang is voor een effectief toezichtop de markt voor tabak en de daarmee samenhangende uitgaven van de Gemeenschap; verlangt datfinanciële sancties worden opgelegd aan lidstaten die deze verplichtingen niet zijn nagekomen;
106. Is van mening dat, daar boeren geconfronteerd kunnen worden met het vooruitzicht om bij niet-
nakoming minder of geen betalingen te ontvangen, het van essentieel belang is dat zij van tevoren opde hoogte worden gesteld van hun nieuwe verplichtingen in verband met de inachtneming vanmilieunormen na de hervorming in 2006; verzoekt de Commissie en de lidstaten hun plicht tevervullen en deze criteria tijdig voordat de hervorming in werking treedt, nauwgezet vast te leggen,teneinde boeren in staat te stellen hun activiteiten in overeenstemming te brengen met de nieuweregels;
107. Merkt op dat de Commissie de Raad uiterlijk op 31 december 2009 een verslag dient voor te leggen
over de tenuitvoerlegging van de hervorming van 2006; geeft uiting aan zijn belangstelling voor ditverslag en verzoekt om voorlegging ervan aan het Parlement;
Structurele acties
108. Betreurt het dat bepaalde lidstaten niet in staat zijn het geld van de belastingbetaler waarvoor zij
verantwoordelijk zijn, te controleren en te beheren; wijst op de hypocriete houding van sommigelidstaten die de Commissie verwijten dat zij er niet in slaagt controle uit te oefenen op uitgavenwaarvoor deze lidstaten zelf verantwoordelijk zijn;
109. Merkt op dat de Rekenkamer geen tekortkomingen heeft ontdekt in de internecontrolemechanismen
van de Commissie en verbeteringen heeft geconstateerd; betreurt dat vanwege een gebrek aan mid-delen slechts een beperkt aantal systemen van lidstaten aan controles ter plaatse is onderworpen;
110. Verzoekt de Commissie het Parlement mee te delen welke landen verzuimd hebben overeengekomen
verbeteringen snel door te voeren in hun controlesystemen en nog steeds onvolledige verklaringen uithoofde van artikel 8 afgeven;
111. Moedigt de Commissie ertoe aan tussentijdse betalingen aan lidstaten op te schorten in gevallen van
ernstige onregelmatigheden of wanneer er ernstige tekortkomingen in de beheerscontrolesystemenvan de lidstaten zijn vastgesteld;
Interreg III
112. Is van mening dat het ontbreken van meetbare doelstellingen en duidelijk omschreven indicatoren het
moeilijk maakt te beoordelen in hoeverre de doelstelling van het Interreg III-programma —verster-
king van de economische en sociale samenhang in de Gemeenschap door bevordering van grens-overschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking en een evenwichtige ontwikkelingvan het grondgebied van de Gemeenschap —is gehaald; vindt het derhalve moeilijk te beoordelen
of voor het halen van deze doelstelling de meest efficiënte middelen zijn gebruikt;
113. Dringt bij de Commissie aan op grotere inspanningen om duidelijk omschreven doelstellingen en
indicatoren te formuleren waarmee de effecten van dit programma kunnen worden gemeten en de
toegevoegde waarde van Europese bestedingen kan worden beoordeeld; benadrukt de behoefte aan
een duidelijke en deskundige analyse waarin de verschillen tussen particuliere en sociale kosten enbaten of tussen kosten en baten op lokaal en Gemeenschapsniveau duidelijk worden gemaakt, omdatjuist deze verschillen de rechtvaardiging voor het programma vormen;
Interne beleidsmaatregelen
Milieu, volksgezondheid en veiligheid
114. Acht de algemene uitvoeringspercentages van de begrotingslijnen voor milieu, volksgezondheid en
voedselveiligheid bevredigend;
115. Is ingenomen met de maatregelen gericht op verbetering van de uitvoeringscyclus van meerjarenpro-
gramma's; verzoekt de Commissie aanbestedingen beter te specificeren en indieners meer hulp tebieden, teneinde te voorkomen dat er grote aantallen projectaanvragen worden ingediend die duide-lijk niet in aanmerking komen voor financiering;
116. Wijst erop dat naleving van de administratieve en financiële bepalingen van het Financieel Reglement
niet tot onnodige vertragingen mag leiden bij de toekenning van subsidies of de selectie van tefinancieren projecten;NL L 196/18 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
Onderzoek
117. Stelt vast dat de regels voor deelname aan het Europese kaderprogramma voor onderzoek veel te
complex zijn; is het met de Rekenkamer eens dat dit een ernstig probleem is voor zowel deCommissie als de deelnemers; betreurt dat met name kleine organisaties met minder ontwikkeldeadministratieve structuren, alsmede kleine en middelgrote ondernemingen (KMO), problemen hebbenmet de buitensporige hoeveelheid regels en vereisten;
118. Herinnert eraan dat het zesde kaderprogramma voor onderzoek (KP6) gezamenlijk wordt beheerd
door diverse directoraten-generaal; merkt op dat de Rekenkamer van oordeel is dat deze fragmentatieleidt tot verwatering van de verantwoordelijkheden, vermenigvuldiging van functies en een groterebehoefte aan coördinatie;
119. Neemt kennis van de aanbeveling van de Rekenkamer voor een herziening van „de regels tot vast-
stelling van de financiële participatie van de Gemeenschap, waarbij een adequate controle op deuitgaven mogelijk is ”; verwacht dat het Parlement, gezien zijn rol als medewetgever voor het juri-
dische kader en de regels betreffende de deelname aan kaderprogramma's, vanaf het vroegste stadiumvolledig bij een dergelijke herziening wordt betrokken;
120. Merkt op dat de „Lissabon-agenda ”waarschijnlijk tot uiting komt in meer begrotingskredieten voor
het zevende kaderprogramma voor onderzoek (KP7); wijst er met nadruk op dat een dergelijke
aanzienlijke verhoging van de begroting een doeltreffende vereenvoudiging vereist van de administra-tieve procedures voor zowel de deelnemers als de Commissie;
121. Wijst met bezorgdheid op de conclusie van de Rekenkamer dat financiële controles ex post opnieuw
wijzen op „een aanzienlijk aantal fouten, hoofdzakelijk als gevolg van te hoge kostenverklaringen...,
die bij de interne controles van de Commissie niet werden ontdekt ”; verwacht dat de invoering van
controlecertificaten, mogelijk met verbeteringen zoals door de Rekenkamer aanbevolen, er uiteindelijktoe zal leiden dat er minder uitgebreide financiële controles ex post nodig zijn;
122. Verzoekt de Commissie met klem de juiste lessen te trekken uit het gebrek aan transparantie van de
boekhouding in verband met het vijfde kaderprogramma als gevolg van het grote aantal kosten-categorieën en ervoor te zorgen dat dit in volgende programma's niet meer voorkomt;
123. Verzoekt de Commissie haar voorstel voor het KP7 te baseren op doeltreffende vereenvoudigingen
zoals:
—concentratie op minder interventiemechanismen,
—vermindering van het grote aantal verschillende contractmodellen,
—invoering van één kostenstelsel om het probleem van „overvragen ”door deelnemers aan te
pakken;
124. Benadrukt dat het niet voldoende is dat deelnemers de formele regels en procedures volgen, maar dat
het ook belangrijk is ervoor te zorgen dat er waar voor het geld wordt geboden; moedigt deCommissie ertoe aan kwalitatieve ex-postevaluaties van de wetenschappelijke resultaten en gevolgen
uit te voeren;
125. Roept de Commissie ertoe op haar procedures zodanig op te zetten dat de kosten van het opstellen
van projectaanvragen tot een aanvaardbaar niveau worden beperkt;
126. Verzoekt de Commissie de regels voor deelname te herschrijven en toegang tot tussentijdse weten-
schappelijke en technische evaluaties van lopende projecten als standaardprocedure in te voeren;verzoekt de Commissie een passende raad voor tussentijdse evaluaties aan te wijzen; verzoekt deRekenkamer een advies uit te brengen over deze nieuwe regels;
127. Neemt met bezorgdheid kennis van de door de Rekenkamer geconstateerde vertragingen bij de
goedkeuring door de Commissie van de modelcontracten en financiële richtsnoeren voor het KP6,alsook bij de toepassing van de internecontrolenormen van de Commissie en de invoering van hetgemeenschappelijke IT-systeem, die tot op zekere hoogte de „verbeteringen als gevolg van de eerdere
goedkeuring van het rechtskader en de vereenvoudiging van de contractuele structuur ”tenietdoen;
verwacht dat de Commissie profijt trekt uit deze ervaring, teneinde soortgelijke vertragingen in detoekomst te vermijden;NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/19
128. Moedigt de Commissie er voorts toe aan efficiëntere beheersstructuren op te nemen in het KP7:
—door de voorwaarden te scheppen voor een betere verhouding tussen de hulpbronnen van de
Commissie (bijv. projectfunctionarissen, IT-instrumenten) en het aantal gefinancierde projecten,teneinde te zorgen voor adequaat wetenschappelijk toezicht, dat momenteel beperkt blijft totenkele dagen per project;
—door een passende toezichthoudende raad voor wetenschappelijke evaluatie aan te wijzen en in te
schakelen;
—door een geïntegreerde databank, met inbegrip van een gemeenschappelijk IT-systeem voor voor-
stellen, contracten en projectbeheer, te ontwikkelen;
129. Is verheugd over het voornemen van de Commissie om in het KP7 een garantieregeling in te voeren
om een groter hefboomeffect te bereiken bij de financiering van leningen voor Europese onder-zoeksprojecten en infrastructuur, in het bijzonder door de Europese Investeringsbank; moedigt deCommissie ertoe aan om in de context van de voorgestelde regeling rekening te houden met despecifieke behoeften van de KMO en de mogelijkheid te overwegen om deze regeling uit te breidentot Eureka-projecten;
Interne markt
130. Stelt vast dat volgens informatie van het directoraat-generaal Interne markt en diensten als gevolg van
interne herstructureringen mogelijk niet alle beschikbare middelen zijn benut en een aantal externestudies zelfs niet in opdracht kon worden gegeven;
131. Spreekt, in het algemeen, zijn tevredenheid uit over het hoge uitvoeringspercentage van de begro-
tingslijnen op het werkterrein van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming,waarop 99,3 % van de in de begroting 2003 beschikbaar gestelde middelen is benut;
132. Merkt op dat de benutting van de kredieten op de begrotingsposten voor het beleidsterrein van het
directoraat-generaal Belastingen en douane-unie met 86,61 % weliswaar op een bevredigend niveauligt, maar zeker niet uitstekend kan worden genoemd;
133. Geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de algemene tendens dat de toekenningsprocedures voor
consumentenprogramma's als gevolg van de te restrictieve voorschriften van het nieuwe FinancieelReglement vertraging oplopen, alsook over het feit dat de belangstelling van potentiële aanvragers
aanzienlijk afneemt vanwege de bureaucratische procedures;
Vervoer
134. Stelt vast dat op de begroting voor 2003, zoals uiteindelijk goedgekeurd en gewijzigd, in de loop van
het jaar voor het vervoersbeleid een totaalbedrag van 661,8 miljoen EUR aan vastleggingskredieten isopgenomen en 609,3 miljoen EUR aan betalingskredieten beschikbaar was; stelt voorts vast dat vandeze totaalbedragen:
—voor trans-Europese vervoersnetwerken (TEN-T) 610,6 miljoen EUR aan vastleggingskredieten en
572 miljoen EUR aan betalingskredieten beschikbaar waren;
—voor vervoersveiligheid 16,6 miljoen EUR aan vastleggingskredieten en 13,3 miljoen EUR aan
betalingskredieten beschikbaar waren;
—voor het Marco Polo-programma 15,0 miljoen EUR alleen aan vastleggingskredieten beschikbaar
was;
—voor duurzame mobiliteit 8,4 miljoen EUR aan vastleggingskredieten en 9,55 miljoen EUR aan
betalingskredieten beschikbaar waren, en
—voor vervoersagentschappen 7,4 miljoen EUR aan vastleggingskredieten en 6,35 miljoen EUR aan
betalingskredieten beschikbaar waren;
135. Is ingenomen met de gestegen bestedingspercentages voor zowel de vastleggings- als de betalings-
kredieten ten behoeve van TEN-T-projecten, die beide bijna 100 % bedroegen; verwacht dat dit ertoezal leiden dat lidstaten zowel uit de openbare als de particuliere sector middelen zullen betrekken omde voltooiing van deze projecten te versnellen;NL L 196/20 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
136. Geeft uiting aan zijn bezorgdheid over het feit dat tussentijdse en eindbetalingen voor TEN-T-pro-
jecten in 2003 vaak door de Commissie werden goedgekeurd zonder dat was voldaan aan specifiekerandvoorwaarden in de financiële uitvoeringsbepalingen; herinnert eraan dat de Rekenkamer in haarjaarverslagen over 2001 en 2002 de aandacht van de Commissie reeds heeft gevestigd op dezetekortkoming;
137. Stelt vast dat ondanks dit hoge bestedingspercentage van de betalingskredieten het volume van de
uitstaande verplichtingen (RAL's —reste à liquider = nog betaalbaar te stellen bedragen) niet is
verminderd en in de loop van 2003 licht is gestegen tot 1 154 miljoen EUR voor TEN-T;
138. Stelt met bezorgdheid vast dat bij de overige begrotingslijnen voor vervoer het bestedingspercentage
van de vastleggingskredieten is gedaald van 93 % naar 83 % en dat met name het percentage van devastleggingskredieten voor de verkeersveiligheid bijzonder laag was, te weten 65 % van de beschik-bare kredieten bij een betalingenpercentage van 72 %, terwijl deze percentages in 2002 respectievelijk99 % en 58 % bedroegen; acht deze bestedingscijfers voor een hoofddoelstelling van het witboek oververvoer volstrekt onaanvaardbaar, in het bijzonder de scherpe daling van de besteding van de beta-lingskredieten;
Cultuur en onderwijs
139. Is ingenomen met de stappen die de Commissie tot dusver heeft ondernomen om de gebreken in de
programmaopzet en het programmabeheer, waar de eerste generatie van de programma's Socrates enJeugd onder leed, te corrigeren; is ingenomen met de verbeterde structuur en de beheersproceduresdie zijn opgenomen in de recentelijk goedgekeurde voorstellen voor de volgende generatie van deprogramma's Levenslang Leren en Jeugd;
140. Stelt vast dat de Commissie de moeilijke taak heeft het vereiste van zo gering mogelijke administra-
tieve lasten voor subsidieaanvragers voor dit soort programma's te verenigen met de voor haar uit hetFinancieel Reglement voortvloeiende verplichting om een goed financieel beheer te waarborgen;
141. Beklemtoont, ervan overtuigd te zijn dat proportionaliteit het leidende beginsel dient te zijn voor de
bestuurlijke en boekhoudkundige vereisten in de volgende generatie van de programma's LevenslangLeren en Jeugd; onderstreept de voordelen van gerichte afwijkingen van de uitvoeringsbepalingen vanhet Financieel Reglement, zodat er ruimte ontstaat voor:
—een groter gebruik van forfaitaire subsidies, waardoor eenvoudigere aanvraagformulieren en con-
tracten mogelijk zijn;
—meer mogelijkheden voor medefinanciering via bijdragen in natura en minder omslachtige boek-
houdkundige verplichtingen voor begunstigden van dergelijke financiering;
—eenvoudigere documentatie betreffende de financiële en operationele capaciteit van begunstigden;
142. Benadrukt het belang dat gehecht zal worden aan de stipte publicatie van tussentijdse en ex-post-
evaluatieverslagen van de programma's Levenslang Leren en Jeugd in de toekomst;
Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid
143. Is verheugd dat er enige vooruitgang is geboekt bij de uitvoering van de begrotingslijnen voor de
ruimte van vrijheid, veiligheid en justitie (begrotingstitel B5-8) in vergelijking met het begrotingsjaar2002; stelt evenwel vast dat het uitvoeringsniveau van met name de betalingen een van de laagste isdat de Commissie kent (68 % in 2003 en 79 % voor het gehele beleidsterrein Intern beleid), terwijlhet uitvoeringsniveau van de verplichtingen nu op het gemiddelde niveau van het interne beleid ligt;verzoekt het directoraat-generaal Justitie, vrijheid en veiligheid de uitvoering van de begroting de
komende begrotingsjaren verder te blijven verbeteren;
144. Neemt kennis van de opmerkingen die de Rekenkamer in haar jaarverslag 2003 maakt over de
internecontroleomgeving bij de Commissie; stelt vast dat deze opmerkingen zijn gebaseerd op eenanalyse van vier van de 14 directoraten-generaal die het interne beleid uitvoeren, waaronder hetdirectoraat-generaal Justitie en binnenlandse zaken, zoals de naam destijds luidde; roept het directo-raat-generaal Justitie, vrijheid en veiligheid ertoe op de aanbevelingen van de Rekenkamer op tevolgen;NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/21
145. Neemt met verontrusting en spijt kennis van de opmerkingen van de Rekenkamer in haar jaarverslag
2003 over de uitvoering van het Vluchtelingenfonds; verzoekt de Commissie, tegen de achtergrondvan de herstructurering van de uitgavenprogramma's op dit beleidsterrein in de context van denieuwe financiële vooruitzichten, die tot meer gedeeld beheer zal leiden, te zorgen voor een adequatecontroleomgeving op nationaal en Europees niveau;
146. Spreekt zijn verontrusting uit over het feit dat de Commissie nog geen advies heeft uitgebracht over
het ontwerp van financieel reglement voor Eurojust, zoals vereist in het Eurojust-besluit, hoewel ditdoor Eurojust in november 2003 aan de Commissie is toegezonden;
Gendergelijkheid
147. Stemt in met de beleidsprioriteiten van de Commissie voor de begroting van 2003 voor wat betreft
de opvatting dat de uitbreiding en de voorbereidingen van de administratie daarop als absoluteprioriteiten voor de Unie moeten worden beschouwd; wijst op het belang dat het, in het licht van
de doelstellingen van de topconferenties van Lissabon en Barcelona, hecht aan de noodzaak van
bevordering van de participatie van vrouwen op de grotere arbeidsmarkt van de Unie, teneinde metname de sociaal-economische status van vrouwen in de nieuwe lidstaten te verhogen, alsook aan denoodzaak daarvoor bij de opstelling van de begroting de noodzakelijke financiële middelen uit tetrekken;
148. Wijst erop dat, overeenkomstig artikel 3, lid 2, van het EG-Verdrag, bevordering van gelijkheid van
mannen en vrouwen een grondbeginsel van de Unie is en een doelstelling die moet worden nage-streefd in het gehele spectrum van activiteiten en beleidsterreinen van de Gemeenschap; herhaalt zijn
eis dat bij de begrotingsplanning op passende wijze rekening moet worden gehouden met genderge-
lijkheid als permanente prioriteit, in overeenstemming met het beginsel van genderbudgettering;
149. Is ingenomen met de aanzienlijke vooruitgang die geboekt is bij de uitvoering van de begroting voor
2003 met betrekking tot alle doelstellingen, alsmede de programmeringsperiode voor de structuur-fondsen, hetgeen blijkt uit het uitvoeringspercentage van de betalingen van 89 %, dat ruimschootshoger is dan in 2002 (71 %); vestigt echter prioritair de aandacht op het volkomen ontbreken vangegevens over activiteiten ter bevordering van de gendergelijkheid waarvoor steun uit de structuur-fondsen is verstrekt; verzoekt de Commissie deze situatie zo spoedig mogelijk te corrigeren;
150. Is van opvatting dat de besteding van begrotingsmiddelen voor mannen en vrouwen verschillende
gevolgen heeft vanwege de aanhoudende genderongelijkheid; wijst erop dat de begrotingsgegevensvoor het begrotingsjaar 2003 nauwelijks informatie verschaffen over de omvang en de effecten vande middelen die zijn toegewezen voor bevordering van gendergelijkheid in het kader van „gender
mainstreaming ”; verzoekt de Commissie het Parlement onverwijld de desbetreffende informatie voor
te leggen;
Externe maatregelen
Hervorming van het systeem voor het beheer van externe steun
151. Wijst erop dat de Commissie hoge verwachtingen had van de hervorming toen deze in 2000 werd
gestart en verklaarde dat zij een succes was; neemt kennis van en onderschrijft de conclusies van deRaad van 22 en 23 november 2004, waarin de Raad de Commissie feliciteert met de geboektevooruitgang bij de verbetering van het beheer en de tijdige verstrekking van bijstand van de Ge-meenschap en haar aanbeveelt de inspanningen gericht op verbetering van de kwaliteit en deefficiëntie van de tenuitvoerlegging, voort te zetten; geeft zijn volledige steun aan decentralisatie,maar wijst erop dat de aanzienlijke extra kosten hiervan moeten worden gevolgd door tastbareresultaten; is derhalve ingenomen met de ophanden zijnde evaluatie door de Rekenkamer van degevolgen van de decentralisatie in de delegaties, zoals aangekondigd in het werkprogramma voor2004 van de Rekenkamer en gevraagd door de Commissie buitenlandse zaken in haar advies over dekwijting voor 2002; vertrouwt erop dat het verslag ten minste een kosten-batenanalyse van dedecentralisatie zal bevatten;
152. Stelt vast dat, hoewel in het activiteitenverslag 2003 van het directoraat-generaal Buitenlandse be-
trekkingen wordt gesproken over de behoefte aan nadere evaluatie van de decentralisatie, dezeevaluatie kennelijk alleen betrekking heeft op personeelsbehoeften; vestigt derhalve in het bijzonderde aandacht op het verzoek van de Raad aan de Commissie „om naast het jaarverslag een kwalitatieve
beoordeling van de externe steun van de EG te verrichten ”en deze vóór juli 2005 voor te leggen;NL L 196/22 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
153. Vestigt de aandacht op het ontbreken van goede informatiebeheerssystemen en een toezichtsysteem
voor de werkzaamheden van de delegaties met betrekking tot de evaluatie van financiële risico's, eensituatie die door het directoraat-generaal Buitenlandse betrekkingen zelf wordt onderkend in zijnjaarlijks activiteitenverslag over 2003 en wordt toegeschreven aan een tekort aan personeel; wijst eropdat de openhartigheid van de Commissie en haar voorstellen om de situatie te verbeteren, moetenworden toegejuicht en dat zij zo snel mogelijk moeten worden uitgevoerd; verzoekt de Commissievóór juli 2005 een tussentijds verslag over de voortgang voor te leggen;
154. Uit zijn bezorgdheid over het feit dat de Rekenkamer bij haar controle van de uitvoerende organisa-
ties op projectniveau een aanzienlijk aantal onregelmatigheden heeft vastgesteld (punten 7.38 en 7.39van het jaarverslag); stelt vast dat de Commissie het in haar antwoord eens is met de Rekenkamer datde naleving van de aanbestedings- en aankoopprocedures door de projectbeheerseenheden en niet-gouvernementele organisaties (NGO) te wensen blijft overlaten; verwacht van de voor externe steunverantwoordelijke leden van de Commissie dat zij vóór 1 september 2005 een actieplan voorleggenom deze problemen onder controle te brengen;
155. Vestigt de aandacht op het feit dat meer samenhang tussen de verschillende EU-beleidslijnen de
efficiëntie van de EU-uitgaven kunnen vergroten;
Jaarverslag van de Rekenkamer
156. Acht het, met betrekking tot het jaarverslag van de Rekenkamer in het algemeen, dienstig indien de
Rekenkamer een duidelijker beeld zou geven van de feitelijke schade die is veroorzaakt door devastgestelde onregelmatigheden;
157. Erkent de noodzaak om een evenwicht te vinden tussen procedurele en rapportagevereisten voor
NGO, enerzijds, en de haalbaarheid voor NGO om op regelmatige basis aan deze eisen te voldoen,
anderzijds; ziet met belangstelling uit naar de gedachten van de Rekenkamer over de vraag hoe dezebelangen beter verenigd zouden kunnen worden;
158. Vraagt de Commissie of zij pogingen heeft ondernomen om de efficiëntie van diverse internationale
steundonoren te vergelijken; stelt voor, indien dit niet het geval is, dit alsnog zo spoedig mogelijk tedoen;
Solidariteitsfonds voor Latijns-Amerika
159. Vestigt de aandacht op de steun die het Parlement bij herhaling heeft gegeven aan het idee van een
solidariteitsfonds voor Latijns-Amerika; stelt vast dat, hoewel er aanzienlijke steun is voor een der-gelijk fonds, deze gepaard zou moeten gaan met een grotere sociale betrokkenheid van het politiekeen economische leiderschap van de betrokken landen; vestigt met name de aandacht op de verant-woordelijkheid van landen met een bijzonder slechte staat van dienst op het gebied van inkomens-verdeling om deze situatie te verbeteren; is van opvatting dat de Europese Unie dient te streven naarverwezenlijking van sociale doelstellingen in deze landen door zowel steun te verlenen als dezelanden ervan te overtuigen zelf meer te doen, en dat een bevredigend evenwicht tussen deze tweeelementen dient te worden gevonden;
160. Verwacht van de Commissie dat zij telkens wanneer zij een bepaling in een begrotingsopmerking niet
uitvoert, daarover (schriftelijk) uitleg verschaft aan het Parlement;
Ontwikkeling
161. Is van opvatting dat ontwikkelingsbeleid een essentieel onderdeel is van de externe maatregelen van
de Unie en tot doel heeft armoede uit te bannen door middel van verbetering van de socialeinfrastructuur, onderwijs en volksgezondheid, verhoging van de productiecapaciteit van arme bevol-kingsgroepen en het verlenen van steun aan de betrokken landen, zodat zij hun groei en lokalepotentieel kunnen ontwikkelen; benadrukt dat het behalen van de millenniumdoelstellingen voorontwikkeling (Millennium Development Goals —MDG's) een grote stap voorwaarts zou zijn op
weg naar verwezenlijking van dit doel;
162. Erkent de inspanningen van de Commissie om haar ontwikkelingsoperaties te richten op het behalen
van de MDG's, inclusief de vaststelling van tien sleutelindicatoren; roept de Commissie ertoe op haarinspanningen terzake te verhogen en beveelt aan 35 % van de uitgaven van de Europese Unie voorontwikkelingssamenwerking te besteden aan het behalen van de millenniumdoelstellingen;NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/23
163. Erkent de problemen met het meten van de effecten die de communautaire hulp heeft op het behalen
van de MDG's in omgevingen met meerdere donoren; betreurt het dat de Commissie geen pogingenheeft gedaan om een passend mechanisme op te zetten voor het meten van dergelijke effecten enzichzelf daardoor beperkt tot het meten van de voortgang van de ontwikkelingslanden op weg naarde MDG's; betreurt het voorts dat de antwoorden van de Commissie op de vragenlijst van deCommissie ontwikkelingssamenwerking bijzonder vaag zijn waar het gaat om de implementatievan de MDG's in de ontwikkelingsacties van de Commissie;
164. Is ingenomen met de verbeteringen die de Commissie heeft aangebracht in haar verslagleggings-
systeem; erkent de betere kwaliteit van het Jaarverslag 2004 over het ontwikkelingsbeleid en deexterne bijstand van de Europese Gemeenschap (COM(2004) 0536 en SEC(2004) 1027);
165. Besluit een jaarlijks plenair debat te voeren over het jaarverslag van de Commissie over het ontwikke-
lingsbeleid en de externe bijstand;
166. Is ingenomen met het feit dat het aandeel van de uitgaven voor sociale infrastructuur en diensten in
het kader van de officiële ontwikkelingshulp (Official Development Assistance —ODA) uit de
algemene begroting en het EOF, dat in 2003 in totaal 8 269 miljoen EUR bedroeg, is gestegenvan 31,4 % in 2002 tot 34,7 % in 2003;
167. Betreurt en acht het onaanvaardbaar dat slechts 198 miljoen EUR (2,4 %) is bestemd voor basison-
derwijs en 310 miljoen EUR (3,8 %) voor basisgezondheidszorg; dringt er bij de Commissie op aande middelen voor deze sectoren te verhogen; verlangt dat 20 % van de uitgaven van de Europese Unie
voor ontwikkelingssamenwerking wordt bestemd voor basisonderwijs en basisgezondheidszorg in de
ontwikkelingslanden;
168. Is ingenomen met de rol van de Commissie in het debat over donorcoördinatie en harmonisatie van
procedures; betreurt het gebrek aan vooruitgang op internationaal niveau, alsmede de onwilligehouding van de lidstaten; dringt er bij de Commissie op aan, de inspanningen ter vermijding vanduplicatie van ontwikkelingsacties te verhogen en vooruitgang te boeken met betrekking tot com-plementariteit;
169. Is van mening dat de ondersteuning van de Commissie bij het voorbereiden van de nieuwe lidstaten
op hun deelname aan het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie onvoldoende is geweest; dringter bij de Commissie op aan de nieuwe en de kandidaat-lidstaten te ondersteunen bij het opzetten vanhun ontwikkelingsbeleid en in het proces van bewustmaking ten aanzien van ontwikkelingskwesties;
Pretoetredingssteun
Phare
170. Prijst de Commissie voor de inspanningen die zij tot dusver in het kader van het Phare-programma
heeft verricht bij het voorbereiden van de kandidaat-lidstaten op het beheren van de structuurfond-sen;
171. Maakt zich niettemin zorgen over het feit dat het niet is gelukt het accrediteringsproces voor een
groot aantal agentschappen van Phare en Ispa in de nieuwe lidstaten vóór de toetreding af te ronden;
dringt er bij de Commissie op aan zich in te spannen om ervoor te zorgen dat een dergelijke situatie
zich in het geval van Roemenië, Bulgarije en de andere toekomstige toetredingslanden niet nogmaalsvoordoet;
172. Stelt echter vast dat de waarde van het Phare-programma op het punt van „al doende leren ”beperkt
is, daar de beheerde programma's aanzienlijk verschillen van de EFRO- en ESF-programma's waaropdeze landen zich dienen voor te bereiden, en dat er nog een aanzienlijke behoefte is aan meer steunvoor institutionele opbouw met het oog op het beheer van de structuurfondsen na toetreding; geeftuiting aan zijn zorgen over het vermogen van de kandidaat-lidstaten om de structuurfondsen op tenemen na toetreding;
173. Is derhalve, in beginsel, ingenomen met het voorstel voor één nieuw instrument voor de voorberei-
ding op de structuurfondsen, mits dit niet te gecompliceerd wordt opgezet; onderstreept de noodzaakvan een passend controlekader; dringt er derhalve bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat hetnieuwe instrument zo eenvoudig mogelijk wordt gehouden, teneinde de uitvoering niet te belemme-ren;NL L 196/24 Publicatieblad van de Europese Unie 27.7.2005
Sapard
174. Stelt vast dat de doelen en doelstellingen van Sapard, als eerste volledig gedecentraliseerd programma
voor pretoetredingssteun, uitmuntend waren, ook al zijn zij niet volledig gehaald; erkent het nut vanhet Sapard-programma, waarmee niet alleen de economische ontwikkeling in kandidaat-lidstatenwerd bevorderd, maar mensen ook werden gestimuleerd om op een nieuwe, rationelere en project-gerichte manier te denken; erkent het nut van het programma ten aanzien van „al doende leren ”,
doordat het nationale bestuurlijke instanties in de toetredingslanden rechtstreekse ervaring verschaftein het beheren van Gemeenschapsfondsen; is van mening dat de algehele ervaring die met ditprogramma is opgedaan, zeker van toegevoegde waarde zal zijn bij de tenuitvoerlegging van toe-komstige communautaire programma's; dringt er bij de Commissie op aan haar ex-anteanalyse vanbehoeften te verbeteren, teneinde de toevoegde waarde verder te verhogen;
175. Erkent dat het gedecentraliseerde beheerssysteem voor de uitvoering van het programma in het
algemeen goed werkt; dringt er echter bij de Commissie op aan het systeem verder te verbeteren
door lering te trekken uit de problemen waarmee zij tot dusver is geconfronteerd, meer steun te
verlenen aan toetredingslanden bij problemen en meer te doen in het kader van de follow-up van hetprogramma;
176. Stelt vast dat, onder andere, complexe procedures en juridische onzekerheden leiden tot aanzienlijke
onderbenutting van middelen; is teleurgesteld dat volgens de stand van de gegevens op 15 december2004 na vijf jaar van uitvoering slechts de helft van de middelen is ontvangen door de (eind)-begunstigden; is echter verheugd dat er geen Sapard-middelen verloren gaan als gevolg van vertra-gingen; wijst de Commissie er niettemin op dat de wenselijke versnelling van de betalingen ondergeen enkele omstandigheid ten koste mag gaan van de regulering en het toezicht op het programma;
177. Stelt vast dat het merendeel van de Sapard-middelen is besteed aan projecten ter verhoging van
productie; verlangt dat in de nieuwe programma's meer nadruk wordt gelegd op kwaliteit en milieu-en gezondheidsnormen;
178. Erkent dat de goedkeuring van de rekeningen beter is beheerd dan in het geval van Phare; dringt
niettemin aan op verdere verbeteringen om het verlies van EU-gelden te beperken;
179. Prijst de Commissie voor haar inspanningen om via de specifieke financiële bijstand in het kader van
de pretoetredingsstrategie voor Malta en Cyprus deze twee landen te helpen bij hun voorbereiding ophet lidmaatschap; betreurt echter dat zowel Malta als Cyprus werd uitgesloten van de belangrijkstefinanciële pretoetredingsinstrumenten, Phare, Sapard en Ispa, en dat zij daardoor over minder moge-lijkheden beschikten om zich voor te bereiden op het beheer van communautaire fondsen.NL 27.7.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/25