GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 53/96 door de Raad vastgesteld op 18 juni 1996 met het oog op de aanneming van Beschikking 96/. . ./EG van het Europees Parlement en de Raad van . . . betreffende de handhaving van nationale wetgeving die het gebruik van bepaalde additieven bij de vervaardiging van bepaalde specifieke levensmiddelen verbiedt (96/C 315/02)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,

Gelet op Richtlijn 89/107/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake levensmiddelenadditieven die in voor menselijke voeding bestemde waren worden gebruikt (1), inzonderheid op artikel 3 bis,

Gezien het voorstel van de Commissie (2),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),

Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (4) Overwegende dat de harmonisatievoorschriften inzake additieven geen afbreuk mogen doen aan de toepassing van de wetgeving van de Lid-Staten die op 1 januari 1992 van kracht was en waarbij het gebruik van bepaalde additieven word verboden in bepaalde specifieke levensmiddelen die als traditionele produkten worden beschouwd en die op het grondgebied van die Lid-Staten worden vervaardigd;

Overwegende dat de lijst van levensmiddelen die als traditionele produkten worden beschouwd, moest worden opgesteld op basis van de kennisgevingen die de Commissie vóór 1 juli 1994 van de Lid-Staten heeft ontvangen; dat evenwel rekening moet worden gehouden met de kennisgevingen van de nieuwe Lid-Staten die na deze datum zijn geschied;

Overwegende echter dat deze beschikking er, in het algemeen, niet toe strekt het traditionele karakter van levensmiddelen vast te stellen; dat, in het bijzonder, het loutere verbod om in deze levensmiddelen additieven te gebruiken, niet bepalend is voor hun traditionele karakter;

Overwegende dat evenwel rekening moet worden gehouden met de plaats die het verbod op het gebruik van bepaalde categorieën additieven in de nationale wetgeving die op 1 januari 1992 van kracht was, in het geheel van de produktieprocédés voor levensmiddelen inneemt; dat het bijzondere karakter van een dergelijke produktiewijze dient te worden behouden; dat rekening dient te worden gehouden met de goede gebruiken bij handelstransacties met betrekking tot deze levensmiddelen en het belang van de consumenten vooraleer de handhaving van een verbod op het gebruik van bepaalde categorieëen additieven kan worden toegestaan;

Overwegende dat de aanwijzing van een produkt als een traditioneel produkt waarvoor een Lid-Staat zijn nationale wetgeving kan handhaven, geen afbreuk mag doen aan de bepalingen van de Verordeningen (EEG) nr. 2081/92 (5) en (EEG) nr. 2082/92 (6) inzake respectievelijk de oorsprongsbenamingen en de specificiteitscertifiering van levensmiddelen;

Overwegende dat Richtlijn 89/107/EEG en de bijzondere richtlijnen slechts additieven toelaten die niet schadelijk zijn voor de volksgezondheid; dat de bescherming van de volksgezondheid derhalve geen criterium vormt voor een verbod op het gebruik van bepaalde additieven in bepaalde specifieke levensmiddelen die als traditionele produkten worden beschouwd;

Overwegende dat een verbod op het gebruik van bepaalde additieven in beginsel niet mag leiden tot een ongelijke behandeling ten opzichte van andere additieven die tot dezelfde categorie van bijlage I van Richtlijn 89/107/EEG behoren en geen afbreuk mag doen aan de harmonisatie in de Gemeenschap;

Overwegende dat met het oog op de doorzichtigheid de gevallen moeten worden bepaald waarin in afwijking van de bepalingen van Richtlijn 89/107/EEG en de bijzondere Richtlijnen 94/35/EG (7), 94/36/EG (8) en 95/2/EG (9) door de Lid-Staten een verbod op het gebruik van bepaalde categorieën additieven in bepaalde categorieën levensmiddelen mag worden gehandhaafd;

Overwegende dat de toestemming om nationale wetgeving te handhaven of eventuele regelgeving inzake etikettering die het mogelijk maakt deze produkten van andere soortgelijke levensmiddelen te onderscheiden, de vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van goederen niet in gevaar mogen brengen; dat het vrije verkeer, het in de handel brengen en de vervaardiging in alle Lid-Staten van soortgelijke levensmiddelen die al dan niet als traditionele produkten worden beschouwd, derhalve in overeenstemming met de bepalingen van het Verdrag mogelijk moeten blijven,

HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:

Artikel 1

Krachtens artikel 3 bis van Richtlijn 89/107/EEG en onder de daarin bepaalde voorwaarden wordt het de in de bijlage vermelde Lid-Staten toegestaan in hun wetgeving het verbod te handhaven op het gebruik bij de vervaardiging van de in de bijlage vermelde levensmiddelen, van de ertegenover aangegeven categorieën additieven.

Deze beschikking is van toepassing onverminderd de Verordeningen (EEG) nr. 2081/92 en (EEG) nr. 2082/92.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te . . .

Voor het Europees Parlement De Voorzitter Voor de Raad De Voorzitter

(1) PB nr. L 40 van 11. 2. 1989, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/34/EG (PB nr. L 237 van 10. 9. 1994, blz. 1).

(2) PB nr. C 134 van 1. 6. 1995, blz. 20.

(3) PB nr. C 301 van 13. 11. 1995, blz. 43.

(4) Advies van het Europees Parlement van 16 januari 1996 (PB nr. C 32 van 5. 2. 1996, blz. 22), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 18 juni 1996 (nog niet verschenen in het Publikatieblad) en besluit van het Europees Parlement van . . . (nog niet verschenen in het Publikatieblad).

(5) PB nr. L 208 van 24. 7. 1992, blz. 1. Verordening gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.

(6) PB nr. L 208 van 24. 7. 1992, blz. 9. Verordening gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.

(7) PB nr. L 237 van 10. 9. 1994, blz. 3.

(8) PB nr. L 237 van 10. 9. 1994, blz. 13.

(9) PB nr. L 61 van 18. 3. 1995, blz. 1.

BIJLAGE

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

1. Op 19 april 1995 heeft de Commissie een, op artikel 100 A van het EG-Verdrag gebaseerd voorstel voor een beschikking (1) ingediend betreffende de handhaving van nationale wetgeving die het gebruik van bepaalde additieven bij de vervaardiging van bepaalde specifieke levensmiddelen verbiedt.

2. Respectievelijk op 16 januari 1996 (2) en op 13 septemer 1995 (3) hebben het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité advies uitgebracht. Naar aanleiding van het advies van het Europees Parlement heeft de Commissie op 6 mei 1996 een gewijzigd voorstel ingediend (4).

3. Op 18 juni 1996 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt krachtens artikel 189 B van het Verdrag vastgesteld.

II. DOELSTELLING

Dit voorstel heeft ten doel een lijst vast te stellen van de levensmiddelen die als traditioneel worden beschouwd, teneinde de rijke traditie op het gebied van levensmiddelen die in de Gemeenschap bestaat, veilig te stellen. Om deze doelstelling te bereiken mogen de betrokken Lid-Staten vasthouden aan hun nationale wetgeving die het gebruik van bepaalde additieven bij de vervaardiging van bepaalde levensmiddelen verbiedt.

III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

1. Het Europees Parlement heeft drie amendementen voorgesteld:

- een aantal verduidelijkingen in de omschrijving van de als traditioneel beschouwde levensmiddelen (amendement nr. 2);

- toevoeging van twee levensmiddelen uit Denemarken en een uit Zweden (amendement nr. 3);

- bepalingen waarin wordt voorgeschreven dat op de etiketten de traditionele produktiemethode wordt vermeld (amendement nr. 1).

2. De Raad heeft het voorstel besproken en vervolgens de strekking ervan in grote lijnen herwerkt, verduidelijkt en uitgebreid, enerzijds om beter rekening te houden met de nationale wetgevingen en anderzijds om rekening te houden met de amendementen van het Europees Parlement, en vooral met de amendementen nrs. 2 en 3.

Alle door de Raad aangenomen wijzigingen in het gewijzigd voorstel zijn door de Commissie aanvaard.

3. Overeenkomstig amendement nr. 2 (door de Commissie in haar gewijzigde voorstel aanvaard) stemt de Raad in met de gewijzigde omschrijvingen van de levensmiddelen waarvoor de Lid-Staten hun wetgeving mogen handhaven. De Raad aanvaardt echter niet dat de term "volgens Griekse traditie" wordt gebruikt voor "feta"-kaas, aangezien hij wenst te onderstrepen dat deze kaas in beginsel slechts in Griekenland wordt vervaardigd, zodat een dergelijke specificatie niet nodig is.

4. Voorts heeft de Raad, gezien het feit dat de aanduiding "pain de tradition française" in alle talen kan worden vertaald, besloten deze omschrijving in de Franse tekst niet tussen aanhalingstekens te plaatsen.

5. Wat de produkten "traditionele Franse conserven met confit van ganzen of eenden" betreft, heeft de Raad, rekening houdend met de produktiewijze, verduidelijkt dat de betrokken Lid-Staat het verbod ten aanzien van alle categorieën additieven mag handhaven.

6. De Raad heeft alle levensmiddelen waarvan in amendement nr. 3 sprake is, overgenomen (de Commissie heeft dit amendement verworpen). Voor de Deense produkten "leverpostej" en "Koedboller" heeft de Raad echter gepreciseerd voor welke categorieën additieven een verbod mag worden gehandhaafd. Tenslotte heeft de Raad Finland toegevoegd in de categorie "traditionele Zweedse vruchtensiroop", aangezien deze levensmiddelen eveneens in deze Lid-Staat worden vervaardigd.

7. Tenslotte heeft de Raad één Spaans produkt aan de lijst toegevoegd, "lomo embuchado", alsook drie Italiaanse produkten "salame cacciatore" "mortadella" en "cotechino e zampone".

Deze vier produkten worden als traditioneel beschouwd, en de wetgevingen waarbij het gebruik van bepaalde additieven in deze levensmiddelen verboden wordt, bestaan reeds vele jaren.

8. De Raad heeft amendement nr. 1 volgens welk op het etiket moet worden vermeld dat het produkt bereid is volgens de traditie van de Lid-Staat, niet overgenomen. De Raad meende dat de fabrikanten zelf moeten bepalen of een dergelijke vermelding noodzakelijk is (het amendement werd door de Commissie eveneens verworpen).

9. Over het geheel genomen meent de Raad, die twee van de drie door het Europees Parlement voorgestelde amendementen heeft overgenomen en rekening heeft gehouden met de criteria bij de opstelling van de lijst van traditionele produkten, een evenwichtig compromis te hebben gevonden.

(1) PB nr. C 134 van 1. 6. 1995, blz. 20.

(2) PB nr. C 32 van 5. 2. 1996, blz. 21.

(3) PB nr. C 301 van 13. 11. 1995, blz. 43.

(4) PB nr. C 186 van 26. 6. 1996, blz. 7.