31. 12. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/23 
DEFINITIES VAN KLEINE EN MIDDELGROTE ONDERNEMINGEN 
VERENIGDE STATEN 
De definities verschillen naar gelang van de sector: in de verwerkende industrie ligt het plafond 
voor bepaalde bedrijfstakken (b.v. luchtvaarttuigbouw, scheepsbouw) bij 2 500 werknemers, ter­
wijl het in andere sectoren (b.v. elektrolytische plattering, boekbinderij) bij slechts 100 werkne­
mers ligt. In de dienstensector ligt het maximumaantal veel lager, en bestaat als aanvullend 
criterium een maximum-omzetcijfer (variërend van 2 miljoen tot 9,5 miljoen dollar, naar gelang 
van de bedrijfstak). 
JAPAN 
In Japan ligt het plafond in de verwerkende industrie bij 300 werknemers of een totaal cijfer voor 
de nettoactiva van 100 miljoen yen; in de groothandel ligt de grens bij 100 werknemers, c.q. 30 
miljoen yen, en in de kleinhandelssector bij 50 werknemers of 10 miljoen yen. 
Advies inzake een Memorandum over het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Overeenkomstig artikel 20, derde alinea, van zijn Reglement van Orde en in het bij­
zonder zijn advies van 23 februari 1983 over „Nieuw vast te stellen richtsnoeren voor 
een nauwere samenwerking tussen de ACS-landen en de EEG" ('), heeft het Comité 
een vervolgadvies over bovengenoemd onderwerp opgesteld. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn vervolgadvies inzake 
voornoemd onderwerp tijdens zijn op 26 en 27 oktober 1983 te Brussel gehouden 211e 
zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder arti­
kel 198, 
Gezien het Memorandum van de Commissie van 
29 september 1982 over het ontwikkelingsbeleid van 
de Gemeenschap, 
Gezien zijn Reglement van Orde, in het bijzonder 
artikel 20, derde alinea, 
Gezien het besluit van zijn Bureau d.d. 14 december 
1982, waarbij de Afdeling voor externe betrekkingen 
werd belast met de voorbereiding van een vervolg­
advies over de aspecten van het Memorandum van 
de Commissie die niet op de ACS-landen betrek­
king hebben, Gezien zijn eerder uitgebrachte adviezen over de 
Overeenkomst van Lomé en verschillende aspecten 
van de ontwikkelingssamenwerking, in het bijzon­
der zijn advies van 23 februari 1983 over „Nieuw 
vast te stellen richtsnoeren voor een nauwere 
samenwerking tussen de ACS-landen en de 
EEG" ('), 
Gezien het tijdens de vergadering van 11 oktober 
1983 door de Afdeling voor externe betrekkingen 
opgestelde advies, 
Gezien het door de rapporteur, de heer Van Rens, 
ingediende rapport, 
(') PBnr. C 90 van 5. 4. 1983. 
Nr. C 358/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12.83 
Gezien de beraadslagingen tijdens de 211e zitting 
van 26 en 27 oktober 1983 (vergadering van 26 okto­
ber), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Het Comité verheugt zich erover dat de Com­
missie een Memorandum over het ontwikkelingsbe­
leid van de Gemeenschap heeft gepubliceerd. In het 
document wordt gepoogd aan de hand van een ana­
lyse van de resultaten van de communautaire instru­
menten en beleidsmaatregelen conclusies te trekken 
en uit de opgedane ervaringen de nodige aanpassin­
gen voor te stellen om deze beleidslijnen en instru­
menten nog doeltreffender te maken. 
2. Het Memorandum is een moedige bijdrage tot 
de versterking van de interesse in de Gemeenschap 
bij de vernieuwing van de internationale economi­
sche verhoudingen. Het Comité heeft waardering 
voor de poging van de Commissie om met de Lid­
staten hierover een gedachtenwisseling tot stand te 
brengen, die hopelijk zal leiden tot een beter 
gemeenschappelijk ontwikkelingssamenwerkingsbe-
leid en samenwerking op meer terreinen. 
3. Het Comité betreurt dat het Memorandum niet 
meer aandacht besteedt aan de sociale, culturele en 
menselijke aspecten van de ontwikkeling. Zonder 
menselijke dimensie is iedere ontwikkelingsmaatre­
gel immers vergeefs. De grootste aandacht dient in 
de eerste plaats naar diegene te gaan op wie de ont­
wikkelingshulp gericht is, namelijk de lokale bevol­
kingen. Een ontwikkelingsinstrument dient afge­
stemd te zijn op een duidelijk gevoelde en kenbaar 
gemaakte behoefte van de betrokken bevolking; 
ontwikkelingsmaatregelen dienen door en voor de 
mensen die er gebruik van zullen maken te worden 
opgezet om de betrokkenen in staat te stellen zelf 
meer en meer hun lot en hun toekomst in eigen han­
den te nemen. In dat verband verdient het feit dat 
de Gemeenschap zijn ontwikkelingsmaatregelen in 
een contractuele vorm wil gieten bijzondere vermel­
ding. 
4. Samenwerking met ontwikkelingslanden moet 
niet alleen vanuit een economisch rationeel oogpunt 
gevoerd worden, maar kan niet anders dan ook uit 
het oogpunt van gerechtigheid gevoerd worden. Dit 
betekent onder meer dat in deze samenwerking met 
name aandacht moet worden geschonken aan de 
armste onder de ontwikkelingslanden, aan de arm­ste bevolkingsgroepen binnen de landen en aan het 
voorzien in economische en sociale basisbehoeften. 
Het betekent daarom ook dat internationaal aan­
vaarde normen van gerechtigheid, mensenrechten 
zoals die van de IAO, binnen die samenwerking een 
vanzelfsprekende en logische plaats hebben, en 
hiermee een ondeelbaar geheel vormen. Het ontwik­
kelingsbeleid zou er in het algemeen op gericht 
moeten zijn de mensen en hun sociale organisaties 
te helpen hun lot in eigen handen te nemen en hen 
ertoe aan te moedigen aan een dergelijke onwikke­
ling mee te werken. 
5. In een apart advies heeft het Comité zich uitge­
sproken over de betrekkingen tussen de EEG en de 
ACS-landen. Daaraan geeft het Memorandum 
terecht de grootste aandacht. Het Comité vindt niet­
temin dat de andere, en vooral de armste onder de 
ontwikkelingslanden in het beleid moeten worden 
ingepast. Het spoort de Commissie aan om de Raad 
concrete voorstellen te doen ten einde met name de 
armste onder de niet-geassocieerde ontwikkelings­
landen een grotere plaats te geven in het beleid van 
de Gemeenschap. 
6. Het Comité is verheugd over de nadruk die de 
Commissie legt op de voedsel-, landbouw- en plat­
telandsontwikkeling. De concentratie op de funda­
mentele behoeften in het algemeen is een goede 
zaak. 
7. Het Comité stelt vast dat er in het Memoran­
dum geen poging gedaan wordt om een internatio­
nale, economische oplevingsstrategie voor te stellen. 
In het Memorandum wordt evenmin voldoende 
aandacht besteed aan de gevolgen van het ontwik­
kelingsbeleid voor de verschillende nationale en 
communautaire beleidsgebieden (GLB — handel — 
industrie). 
8. De geïndustrialiseerde landen en met name de 
Europese Gemeenschap, de Verenigde Staten en 
Japan moeten met spoed komen tot afspraken die 
leiden tot een economische opleving. Internationaal 
dienen als doelstellingen primair te gelden: de 
bestrijding van de werkloosheid en de vergroting 
van de hulp aan en de samenwerking met de ont­
wikkelingslanden. De ontwikkelingslanden moeten 
een hun toekomende stem in het oplevingsproces 
krijgen. Gepoogd moet worden om economisch her­
stel zoveel mogelijk te concretiseren door ook 
afspraken te maken over de omvang van de uit te 
voeren overdrachten, en over de realisering van de 
0,7% BNP hulpdoelstelling (netto ODA) alsmede 
over het bereiken in uiterlijk 1988 van de 1 % BNP 
hulpdoelstelling. Een verhoging van de ontwikke-
31. 12. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/25 
lingshulp is gunstig voor de ontwikkelingslanden, 
maar zal ook belangrijke werkgelegenheidseffecten 
hebben in de geïndustrialiseerde landen. 
9. Gezien het feit dat zowel in de ontwikkelde lan­
den in Oost en West als vooral in de ontwikkelings­
landen de uitgaven voor bewapening enorm toene­
men, acht het Comité het wenselijk om een relatie te 
leggen tussen ontwapening en ontwikkeling en om 
minder uit te geven aan bewapening en meer aan 
ontwikkeling. 
10. Het Comité is voorstander van een veel actie­
vere rol van de EG in de Noord/Zuid-dialoog. De 
Gemeenschap dient meer initiatieven te nemen om 
het streven aan te wakkeren naar een nieuwe inter­
nationale sociaal-economische orde waarin de 
opbrengsten uit de natuurlijke rijkdommen beter 
tussen de landen zullen worden verdeeld, waarin de 
economische activiteiten en de sociale ontwikkelin­
gen die daarmee gepaard gaan steeds meer de bevol­
kingsgroepen die er het meeste behoefte aan hebben 
ten goede komen en waarin de economische beslis­
singen in grotere mate zullen worden getroffen door 
diegenen die ermee te maken hebben. 
Het Comité wijst op de noodzaak dat alle belang­
rijke landen of groepen van landen zich inzetten 
voor een echte Noord/Zuid-samenwerking en voor 
rechtvaardige internationale verhoudingen. Dit 
geldt zeker ook voor de Sovjetunie en de Verenigde 
Staten. 
11. Tevens zal de Zuid/Zuid-samenwerking bevor­
derd moeten worden. De geïndustrialiseerde landen, 
en met name de EG, kunnen de economische ont­
wikkeling op regionaal niveau en de interregionale 
samenwerking stimuleren door hulp bij verbetering 
van de handel, de infrastructuur, het vervoer en de 
communicatiesystemen. Regionale en interregionale 
samenwerking moet veel meer bijdragen tot een 
goede economische ontwikkeling. De nadruk op de 
vergroting van de onderlinge handel mag echter 
geen voorwendsel worden om openstelling van de 
EG-markt tegen te houden. 
12. Gezien de onderlinge samenhang in de wereld­
economie dienen er dringend afspraken gemaakt te 
worden die leiden tot economische opleving en 
groei. Bij die afspraken moet meer rekening worden 
gehouden met de belangen van de ontwikkelings­
landen. Herzieningen in het internationale geldstel­
sel moeten in toenemende mate gebaseerd zijn op 
een evenwichtige verhouding tussen de yen, de dol­
lar en de Ecu. Het Comité is bezorgd over de finan­
ciële behoeften (schuldenpositie) van bepaalde 
grote ontwikkelingslanden omdat zij storend werken 
op de positie van de kleinere ontwikkelingslanden en mede een gevaar opleveren voor een stabiel inter­
nationaal monetair systeem. De IMF-faciliteiten 
voor ontwikkelingslanden moeten worden uitge­
breid. In dit verband merkt het Comité op dat het de 
resultaten van de laatste IMF-jaarvergadering 
betreurt en het Comité acht het noodzakelijk dat de 
Europese Gemeenschap als eenheid in het IMF een 
belangrijker rol gaat spelen. 
Ten slotte dient de Gemeenschap er concreet toe bij 
te dragen dat de munteenheden in de ontwikke­
lingslanden zich stabiliseren. 
13. Het Comité ondersteunt het principe van de 
dialoog met de ontvangerlanden over algemene eco­
nomische en andere ontwikkelingsvraagstukken in 
de sectoren waarin de Gemeenschap hulp verleent. 
Het technische apparaat waarover zij hiertoe 
beschikt dient te worden versterkt. 
14. In zijn recente rapport en advies over de 
komende overeenkomst tussen de ACS-landen en 
de EEG, Lomé III, heeft het Comité zich uitgespro­
ken voor prioriteitsverlening aan het voedselpro-
bleem en landbouw- en plattelandsontwikkeling. 
Het Comité wil dat hier nog eens onderstrepen. Het 
verwijst naar zijn aanbevelingen in het rapport van 
de Afdeling voor externe betrekkingen en wil zich 
hier slechts beperken tot enkele deelaspecten. 
15. Het landbouwprijsbeleid is het belangrijkste 
onderdeel van een geïntegreerde politiek, ook al 
moeten andere knelpunten, zoals in het bijzonder 
het gebrek aan binnenlandse koopkracht, voldoende 
aandacht krijgen. 
Centraal zal in de aanpak moeten staan dat de boe­
ren hun produkten op de markt gaan verkopen 
tegen een redelijke prijs en zodoende hun levens­
standaard stijgt. 
16. In vele ontwikkelingslanden vormt een sterke 
aangroei van de bevolking een probleem voor de 
fysische, sociaal-economische en/of culturele ont­
wikkeling van het land. Het Comité is er zich van 
bewust dat de samenhang tussen al deze factoren 
zeer complex en vaak van land tot land verschillend 
is. Er stellen zich in sommige landen ook delicate 
morele en religieuze problemen. Zonder zich over 
het hele vraagstuk nader te durven uitspreken, 
onderstreept het Comité toch dat de Gemeenschap 
in haar betrekkingen met de ontwikkelingslanden 
ervoor dient te zorgen om deze landen, in een geest 
van wederzijds begrip en respect, te helpen de 
gestelde problemen in hun diverse aspecten en wis­
selwerkingen op te lossen. 
Nr. C 358/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 83 
17. Voedselhulp dient vooral te worden verleend 
in het kader van de voedselstrategieën. Het Comité 
ondersteunt het idee dat deze op een meerjarenbasis 
vastgelegd kunnen worden en dat deze door het 
gebruik van tegenwaardefondsen kunnen worden 
geconcretiseerd. 
18. De Gemeenschap dient bij te dragen tot struc­
tuurverbetering in de landbouw in de ontwikke­
lingslanden en met name een actieve rol te spelen 
bij de bestrijding van de woestijnvorming, bij het 
landbouwkundig onderzoek inzake de teelt van voe­
dingsgewassen, bij de verbetering van de veestapel, 
bij de beroepsopleiding (vooral ook voor vrouwen) 
en in het algemeen bij elk initiatief dat de zelfont­
wikkeling van de plattelandsgemeenschappen ten 
goede komt. 
19. De Gemeenschap moet ook via internationale 
grondstoffenovereenkomsten bijdragen tot een beter 
handelsklimaat voor de landbouwexporten van de 
ontwikkelingslanden en hiertoe de consequenties 
trekken uit haar eigen gemeenschappelijk land­
bouwbeleid. 
20. Het Comité gaat ermee akkoord dat onder­
scheid wordt gemaakt tussen de verschillende cate­
gorieën ontwikkelingslanden aan de hand van hun 
economisch ontwikkelingspeil, met het doel de ver­
schillende handelsregelingen te differentiëren. Een 
dergelijke differentiatie zal onder andere inhouden 
dat de overeenkomsten met de meer geavanceerde 
landen op een sterkere mate van wederkerigheid 
worden gebaseerd. 
21. Het communautaire handels- en industriebe­
leid moeten opnieuw worden gedefinieerd om te 
bereiken dat bepaalde industrieprodukten beter tot 
de EG-markt kunnen worden toegelaten. De tijdens 
de GATT-ministersconferentie van november 1982 
gedane toezegging dat er een open handelssysteem 
zou komen, moet zo spoedig mogelijk worden 
gevolgd door een overeenkomst over de voorwaar­
den waarop het vrijwaringsmechanisme uit hoofde 
van artikel XIX van de GATT in werking kan tre­
den. 
22. Het Comité acht het voorts noodzakelijk te 
bevorderen dat de ontwikkelingslanden hun econo­
mie geleidelijk meer op de produktie, en in het bij­
zonder op de be- en verwerking ter plaatse van hun 
natuurlijke rijkdommen alsmede op de voor intern 
gebruik bestemde produktie gaan concentreren. 
23. De uitvoer van industriële produkten uit de 
ontwikkelingslanden blijft niettemin voor hen een 
belangrijke vorm van inkomsten. De invoer van 
industrieprodukten uit de geïndustrialiseerde landen 
overtreft steeds hun uitvoer. Wil de 25 %-Lima-doel-
stelling in 2000 gehaald worden, dan zal het groei­percentage van de netto industriële produkten in de 
ontwikkelingslanden danig versneld moeten wor­
den. 
24. Het Comité vindt dat bij de industrialisatie van 
de ontwikkelingslanden begonnen moet worden met 
de geïntegreerde plattelandsontwikkeling en de ver­
werking ter plaatse van de grondstoffen. In dit ver­
band is een goede infrastructuur, voldoende onder­
houd van projecten en adequate dienstverlening van 
betekenis. 
25. Ten einde ervoor te zorgen dat de energie­
grondstoffen op doelmatiger wijze worden gebruikt, 
dient in het industrialiseringsproces bijzondere 
aandacht aan de energiebalans te worden besteed, 
die ernstig in gevaar wordt gebracht door de behoef­
ten aan brandhout voor huishoudelijk gebruik (met 
de daarmee gepaard gaande woestijnvorming). 
26. Onderzoek en Ontwikkeling (O & O) in het 
algemeen en ontwikkeling van geschikte technolo­
gie moeten afgestemd zijn op meer autonomie en de 
werkelijke behoeften van de bevolkingen van de 
ontwikkelingslanden. Waar mogelijk moet met 
inachtneming van dit criterium een agro-industriële 
ontwikkeling in de ontwikkelingslanden worden 
begunstigd. In het bijzonder de plattelandsgemeen­
schappen moeten techniek en instrumenten in han­
den krijgen om initiatieven te kunnen ontplooien 
die aan een werkelijk bestaande behoefte tegemoet 
komen en tot reële vooruitgang leiden. 
27. De geïndustrialiseerde landen, wier econo­
misch herstel in grote mate beïnvloed zal zijn door 
de pre-industriële ontwikkeling van de ontwikke­
lingslanden, zullen, als de concurrentie van 
bepaalde produkties van de pas geïndustrialiseerde 
ontwikkelingslanden merkbaar wordt, op verant­
woorde wijze hun keuze inzake een ontwikkelings-
samenwerkingsbeleid moeten maken en snel de 
nodige sectoriële aanpassingen moeten doorvoeren. 
28. Wat de buitenlandse investeringen betreft, 
moet geconstateerd worden dat vaak alleen van 
transnationale bedrijven verwacht kan worden dat 
zij in bepaalde sectoren van de ontwikkelingslanden 
investeren. 
Er moet dan ook op toegezien worden dat deze 
investeringen op contractuele basis geschieden, en 
men dient alles in het werk te stellen om te verzeke­
ren dat de ontvangende landen bij het vaststellen 
van hun prioriteiten en ontwikkelingsstrategie met 
de economische wetten en de voor de goede wer­
king van deze bedrijven in acht te nemen vereisten 
rekening houden. 
De investeringen in al haar vormen verdienen grote 
aandacht. Het Comité onderstreept opnieuw de rol 
31. 12. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/27 
die het mkb hier kan spelen. Het wijst in dit ver­
band op zijn advies inzake „De bescherming van 
investeringen in ontwikkelingslanden" (') en herin­
nert eraan dat een degelijk systeem voor investe­
ringsbescherming tegen politieke risico's — hoewel 
aan bepaalde voorwaarden gebonden — onontbeer­
lijk is. 
29. Het Comité kan zich verenigen met het in het 
Memorandum naar voren gebrachte standpunt dat 
de ACS-landen en vooral de minst ontwikkelde van 
deze groep, bij de steunverlening prioriteit moeten 
blijven krijgen. Hoofdcriterium zal hierbij het inko­
men per hoofd van de bevolking moeten zijn. 
30. Ten aanzien van de niet-geassocieerde landen 
vindt het Comité dat de voornaamste voordelen die 
de ACS-landen zijn toegekend, kunnen worden ver­
leend aan andere landen met een zeer laag ontwik­
kelingspeil. Hierbij wordt mede gedacht aan han­
delspreferenties van het soort dat aan de ACS-lan­
den wordt toegekend, alsmede aan Stabex en Sys-
min. 
31. Het Comité geeft toe dat het EG-beleid ten 
aanzien van het Middellandse-Zeegebied niet alleen 
door ontwikkelingsoverwegingen wordt bepaald. 
Daarom mogen de gebruikte instrumenten niet uit­
sluitend op basis van ontwikkelingscriteria worden 
beoordeeld. Het Lomé-systeem behoeft derhalve 
niet per se voor de toekomstige betrekkingen met de 
Middellandse-Zeelanden model te staan. 
32. Het accent bij de samenwerking met de Mid­
dellandse-Zeelanden zal moeten liggen op vrijma­
king van de handel, industriële samenwerking, 
openstelling van de kapitaalmarkt en op sociaal 
gebied (vooral ten behoeve van migrerende werkne­
mers). Deze instrumenten zouden moeten worden 
ingepast in het ruimere geheel van algemene poli­
tieke en sociaal-economische betrekkingen tussen 
de EG en de Middellandse-Zeelanden. Er moet dus 
worden gepoogd een alomvattend akkoord met deze 
landen te sluiten. 
33. De uitbreiding van de Gemeenschap zal uiter­
aard gevolgen hebben voor de handelsstromen met 
de betrokken Middellandse-Zeelanden. Het Comité 
is tegenstander van een financiële compensatie van 
een eventueel verlies voor de betrokken landen door 
een verschuiving van de gecommitteerde ontwikke-
Gedaan te Brussel, 26 oktober 1983. lingshulp (ODA) aan de ontwikkelingslanden naar 
de Middellandse-Zeelanden. 
34. Het Comité hecht veel belang aan het streven 
naar een betere coördinatie van het beleid van de 
Lid-Staten met dat van de Gemeenschap op drie 
niveaus, en wel: a) nationaal en Gemeenschapsbe­
leid dat indirect de relaties met de ontwikkelingslan­
den beïnvloedt (gemeenschappelijk landbouwbe­
leid, energiebeleid, industriebeleid, enz.), b) bilate­
raal hulpbeleid van de Lid-Staten, en c) multilate­
raal beleid (in de VN-instellingen en andere interna­
tionale fora). 
35. Het Comité pleit ervoor dat er jaarlijks een 
publikatie komt waarin een vergelijkende analyse 
wordt gegeven over het ontwikkelingsbeleid van de 
EG als geheel, d.w.z. dat van de Lid-Staten afzon­
derlijk en dat van de Gemeenschap. 
De bilaterale vormen van hulpverlening dienen 
zowel op Gemeenschapsniveau als in de landen zelf 
beter gecoördineerd te worden. Dit betreft zowel de 
omvang van de hulp, de aard en richting en de voor­
waarden die eraan verbonden zijn. De volgende ter­
reinen verdienen meer aandacht: schuldenregelin­
gen, nood- en voedselhulp, onderzoek, en de door 
de Commissie nagestreefde sectorstrategieën. 
Een kwalitatief betere coördinatie van het beleid 
van de Lid-Staten in multilaterale organisaties is een 
noodzaak. De Lid-Staten zouden bij internationale 
onderhandelingen hun macht versterken als zij in 
deze instellingen één enkele stem lieten horen. Aan­
gezien verschillende zienswijzen van de Lid-Staten 
vaak het gevolg zijn van verschillen in het door hen 
gevoerde buitenlandse, financiële of monetaire 
beleid, dienen in de eerste plaats deze beleidsonder­
delen te worden gecoördineerd. 
36. Het Comité stelt zich achter het oogmerk van 
de Commissie, de communautaire steun tot 0,1 % 
van het BNP van de Gemeenschap op te voeren. 
37. De ontwikkelingslanden zouden gemakkelijker 
toegang tot de Europese kapitaalmarkten moeten 
krijgen. De Commissie zou zo spoedig mogelijk 
voorstellen moeten indienen om deze toegang te 
vergemakkelijken en te vermijden dat de ontwikke­
lingslanden al te gemakkelijk de dupe worden van 
monetaire fluctuaties (wisselkoersen) en de te hoge 
prijs van het geld (rentevoet). 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Fran?ois CEYRAC 
(') PB nr.C 353 van 31. 12. 1980.