ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
54.

Ten slotte deelt het Comité de opvatting van de Commissie dat de EU in het licht van het evenredigheidsbeginsel alleen wetgeving moet uitvaardigen in de mate waarin dat nodig is. Daarbij moet prioriteit worden verleend aan stimulering van samenwerking tussen de lidstaten, coördinatie van nationale maatregelen of aanvulling of ondersteuning daarvan via richtsnoeren, mechanismen voor informatieuitwisseling, enz. Het nakende ruimtevaartbeleid van de Unie zal de regulering vergen van aspecten als industriële normen en kwesties in verband met technische handelingen en commerciële exploitatie van infrastructuur voor satellietcommunicatie.
11.

De Europese aquacultuur is geen uniforme sector, maar wordt gekenmerkt door een heterogene reeks teelttechnieken, waaronder gesloten en open systemen, extensieve en intensieve systemen, op het vasteland, in meren, vijvers, delta's en bassins, dicht bij de kust of op volle zee. Zij omvat de teelt van zoet- en zoutwatervissen en schaaldieren, en strekt zich uit van de koude wateren in Scandinavië tot de meer getemperde zeeën in Zuid-Europa. Maar los van deze verschillen moet de Europese aquacultuur worden gesteund om een concurrerende en waardevolle economische sector te worden en een bron van werkgelegenheid, knowhow en lokale trots.
54.

Het is een goede zaak dat de EU in de programma's voor regionale bescherming heeft samengewerkt met de UNHCR, ook al is de bescherming die de EU biedt groter dan die welke in het Verdrag van Genève voor vluchtelingen is vastgelegd; bij die bescherming door de EU hoort ook subsidiaire bescherming en bescherming tegen behandelingen die in strijd zijn met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
39.

Het CvdR stelt voor om de samenwerking met particuliere (of semiparticuliere) entiteiten die met hun werkzaamheden bijdragen tot de ontwikkeling van de activiteiten en de verwezenlijking van het doel van de EGTS, te stimuleren en om zelfs hun deelname aan de EGTS voorzichtig mogelijk te maken. Het kan hierbij gaan om ondernemingen die diensten van algemeen economisch belang leveren op grond van een gedelegeerde openbare dienst of in het kader van publiek-private partnerschappen. Hoe dan ook moeten particuliere (of semiparticuliere) entiteiten de beginselen van transparantie, gelijke kansen en non-discriminatie in acht nemen, met name t.a.v. aanbestedingen en werkgelegenheid.
6.

Het CvdR wijst op de resultaten van de on-line raadpleging van september 2007, waarin de volgende kernactiviteiten op het gebied van meertaligheid werden aangewezen: — het leren van talen is van essentieel belang om de individuele kansen op de arbeidsmarkt in stand te houden of te vergroten; — de beste manier om het leren van talen te stimuleren, is taalonderricht al vroeg in het onderwijsprogramma opnemen en stimulansen geven voor periodes van studie en werk in het buitenland; — om de doeltreffendheid van de onderwijsmethoden te optimaliseren moet de nadruk worden gelegd op gepersonaliseerde methoden voor de overdracht van taalvaardigheden, die rekening houden met individuele behoeften; — de beste manier om de taalkundige verscheidenheid op lokaal, nationaal en Europees niveau te respecteren, is ook de cultuur van de aan te leren taal of van een taal waar je mee te maken krijgt, beter te leren kennen; — taal heeft een belangrijke impact op het economische leven, aangezien je gemakkelijker zaken kunt doen met een buitenlandse firma wanneer je de taal van dat land beheerst; — een goede maatregel om de taalvaardigheid van werknemers te vergroten is het bevorderen van taalcursussen binnen de onderneming, mits dit binnen de onderneming in kwestie een haalbare kaart is; — het gebruik van meer officiële talen in de werkzaamheden van de Europese Unie en de bijbehorende kostenstijging is noodzakelijk om het besef van de meertaligheid binnen de instellingen te stimuleren.
19.

Er bestaan verschillende definities van het begrip „geweld tegen vrouwen”, maar de meest algemeen aanvaarde definitie is die van de Verklaring inzake de uitbanning van geweld tegen vrouwen, goedgekeurd bij Resolutie 48/104 van 20 december 1993 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. In artikel 1 van deze verklaring wordt geweld tegen vrouwen gedefinieerd als „elke daad van seksegebonden geweld die resulteert of kan resulteren in fysiek, psychisch of seksueel letsel of lijden van vrouwen, daarin begrepen bedreigingen met dergelijke daden, dwang of willekeurige vrijheidsberoving, ongeacht of die in het openbaar of in de privé-sfeer plaatsvinden”. In dit ontwerpadvies wordt uitgegaan van deze definitie.
11.3

Het Comité van de Regio's is echter van mening dat bij een falende marktwerking tevens maatregelen op regelgevingsgebied mogelijk moeten zijn om de doelstelling van een duurzame mobiliteit en een duurzame goederenlogistiek te verwezenlijken. Een essentiële voorwaarde voor een goede organisatie van het goederenvervoer per spoor is een spoorwegnet in de gehele Unie voor het vervoer per wagon, zoals dat al in Zwitserland bestaat. Om een dergelijk spoorwegnet te realiseren en dit vervolgens in economisch opzicht optimaal te benutten, moeten bij een falende marktwerking door middel van flankerende randvoorwaarden, zoals financiële steun of regelgeving, die vormen van vervoer doelbewust (zij het tijdelijk) prioriteit krijgen die het best te verenigen zijn met lokale en regionale milieu-omstandigheden.
1.4

Het CvdR betreurt dat er een hiërarchie is ontstaan in de bescherming van de verschillende groepen die in art. 13 worden genoemd. Tussen de bestrijdingsmaatregelen t.a.v. de diverse vormen van discriminatie zijn er nog steeds verschillen in zowel materiële werkingssfeer als handhavingsmechanismen. Wil het antidiscriminatiebeleid zoden aan de dijk zetten, dan moet het beschermingsniveau meer worden gelijkgetrokken en moet de desbetreffende wetgeving samenhangender worden gemaakt. Ook wijst het CvdR de Commissie erop dat het algemene EU-beleidskader inzake discriminatie op grond van handicap, leeftijd, seksuele geaardheid en godsdienst of overtuiging dient te worden vervolledigd. Zo worden bv. gehandicapten dikwijls geconfronteerd met discriminatie op het vlak van de toegankelijkheid van openbaar vervoer, gebouwen en informatie- en communicatievoorzieningen. Voorts is de Commissie nog nooit met een specifieke Mededeling gekomen waarin exclusief wordt ingegaan op vraagstukken i.v.m. seksuele geaardheid in het beleid en de wetgeving van de EU, terwijl dit aandachtsterrein toch ook duidelijk in art. 13 van het Verdrag staat vermeld.
Om de broeikasgasverwijdering te verbeteren, moeten individuele landbouwers of bosbeheerders rechtstreeks worden gestimuleerd om meer koolstof op hun land en in hun bossen op te slaan. […] […] Met dergelijke stimulansen en bedrijfsmodellen wordt, in volledige overeenstemming met milieubeginselen waarmee de biodiversiteit en de circulaire economie worden bevorderd, de klimaatmitigatie in de bio-economie verbeterd, onder meer door het gebruik van duurzame geoogste houtproducten. Daarom moeten naast de geoogste houtproducten nieuwe categorieën koolstofopslagproducten worden ingevoerd. De opkomende bedrijfsmodellen en landbouw- en landbeheerpraktijken ten behoeve van meer verwijderingen dragen bij aan een evenwichtige territoriale ontwikkeling en economische groei in plattelandsgebieden. […]

Om de broeikasgasverwijdering te verbeteren, moeten individuele landbouwers of bosbeheerders rechtstreeks worden gestimuleerd om meer koolstof op hun land, in hun bossen en in koolstofopslagproducten op te slaan. […] […] Met dergelijke stimulansen en bedrijfsmodellen wordt, in volledige overeenstemming met milieubeginselen waarmee de biodiversiteit en de circulaire economie worden bevorderd, de klimaatmitigatie in de bio-economie verbeterd, onder meer door het gebruik van duurzame geoogste houtproducten en de vervanging van fossiele of koolstofintensieve materialen . Daarom moeten naast de geoogste houtproducten alle nieuwe categorieën koolstofopslagproducten worden ingevoerd , met inbegrip van nieuwe innovatieve oplossingen, en bio-energie met koolstofafvang en -opslag . De lidstaten moeten ook ramingen verstrekken van het mitigatiepotentieel van de vervanging van fossiele of koolstofintensieve materialen door hout. De opkomende bedrijfsmodellen , de verdere ontwikkeling van bio-energie met technologieën voor koolstofafvang en -opslag, en landbouw- en landbeheerpraktijken ten behoeve van meer verwijderingen en langetermijninvesteringen in de bio-economie dragen bij aan een evenwichtige territoriale ontwikkeling en economische groei in plattelandsgebieden. […]
“Opwaartse convergentie” van de minimumlonen is ook noodzakelijk in het licht van de constatering dat lage lonen nog altijd een kenmerk van de arbeidsmarkt van de Europese Unie zijn. Naar schatting heeft een op de zes werknemers een laag loon. De laatste jaren hebben lage lonen in veel lidstaten geen gelijke tred gehouden met de andere lonen, waardoor de loonongelijkheid alleen maar groter is geworden. Het aantal met armoede bedreigde werknemers is gestegen van 8,3 % in 2010 naar 9,3 % in 2018. Daarnaast heeft ook de uitbraak van COVID-19 een negatief effect gehad op de lonen van werknemers, met name werknemers met de laagste lonen, zoals in de schoonmaaksector, de detailhandel en in de gezondheids-, de langdurige en de residentiële zorg. Dit zijn sectoren die geheel of gedeeltelijk onder de bevoegdheid van lokale en regionale overheden vallen. In een Eurofound-enquête van 2020 geeft bijna 40 % van de respondenten uit de EU aan dat hun financiële situatie ten opzichte van die van vóór de pandemie is verslechterd, en bijna de helft (47 %, in april 2020) dat hun huishouden moeite heeft om rond te komen. Bovendien maken vrouwen in de EU 59 % van de minimumloners uit, terwijl zij maar 48 % van de werknemers in het algemeen vertegenwoordigen. Dit draagt bij tot de genderloonkloof en de genderpensioenkloof en tot armoede onder werkende vrouwen ( 3 ) . Opwaartse convergentie zou dus helpen om de armoede onder werkenden en de loon- en pensioenkloven tussen mannen en vrouwen te verminderen.
Voor de toepassing van dit artikel wordt onder de bruto nationale inkomensratio verstaan de verhouding tussen het bruto nationaal inkomen per hoofd van de bevolking van een lidstaat, gemeten in koopkrachtstandaard en berekend op basis van de cijfers van de Unie in de periode van 2014 tot en met 2016, en het gemiddelde bruto nationaal inkomen per hoofd van de bevolking in koopkrachtstandaard van de 27 lidstaten in dezelfde referentieperiode.

De programma’s in het kader van de doelstelling „investeren in werkgelegenheid en groei” voor de ultraperifere gebieden worden ingedeeld in groep 3.
De lidstaten evalueren het afvalontvangst- en afvalverwerkingsplan, keuren het goed, zien toe op de uitvoering ervan en zorgen ervoor dat het ten minste om de drie jaar nadat het is goedgekeurd of opnieuw is goedgekeurd, en na significante veranderingen in de werking van de haven opnieuw wordt goedgekeurd. Onder significante veranderingen worden onder meer, maar niet uitsluitend, verstaan: structurele veranderingen in het verkeer naar de haven, de ontwikkeling van nieuwe infrastructuur, wijzigingen in de vraag naar en terbeschikkingstelling van havenontvangstvoorzieningen, en nieuwe technieken om afval aan boord te behandelen.

De lidstaten evalueren het afvalontvangst- en afvalverwerkingsplan, keuren het goed, zien toe op de uitvoering ervan en zorgen ervoor dat het ten minste om de vijf jaar nadat het is goedgekeurd of opnieuw is goedgekeurd, en na significante veranderingen in de werking van de haven opnieuw wordt goedgekeurd. Onder significante veranderingen worden onder meer, maar niet uitsluitend, verstaan: structurele veranderingen in het verkeer naar de haven, de ontwikkeling van nieuwe infrastructuur, wijzigingen in de vraag naar en terbeschikkingstelling van havenontvangstvoorzieningen, en nieuwe technieken om afval aan boord te behandelen.
7.

Het CvdR wijst in dit verband op: a) artikel 174 van het VWEU, waarin staat dat bijzondere aandacht nodig is voor de plattelandsgebieden, de regio’s die een industriële overgang doormaken en de regio’s die kampen met ernstige en permanente natuurlijke of demografische belemmeringen, zoals de meest noordelijke regio’s met een zeer geringe bevolkingsdichtheid, alsmede insulaire, grensoverschrijdende en berggebieden; b) het „Groenboek over territoriale cohesie” (COM(2008) 616 final) en het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008) 2550), waarin territoriale typologieën zoals grensregio's, bergregio's, eilandregio's en dunbevolkte regio's worden genoemd. Deze typologieën zijn al eerder gebruikt in het „Vijfde verslag over de economische, sociale en territoriale samenhang” (gepubliceerd in november 2010); c) het CvdR-advies over bovengenoemd groenboek (COTER-IV-020), waarin de Europese Commissie wordt opgeroepen om haar onderzoek zodanig te verbreden dat zij relevante indicatoren ontwikkelt voor de specifieke sociaal-economische problemen van soorten regio's als berggebieden, eilanden, dunbevolkte gebieden en grenszones, en om de weergave hiervan op kaarten grondig te verbeteren, zodat de informatie overeenstemt met de werkelijke situatie; d) het CvdR-advies over het „Zesde verslag over de economische, sociale en territoriale samenhang” (COTER-V-052), waarin erop wordt aangedrongen om artikel 174 van het VWEU beter in acht te nemen; e) het CvdR-advies „Indicatoren voor territoriale ontwikkeling — het bbp en verder” (COTER-VI-009), waarin erop wordt gewezen dat er onvoldoende kwantitatieve informatie is over de verschillende EU-regio's met specifieke territoriale kenmerken — met name geografische, ecologische, economische en sociale kenmerken — die bepalend zijn voor hun ontwikkeling, en dat de Commissie (Eurostat) de territoriale categorieën die in het Verdrag zijn gedefinieerd zou moeten overnemen om voor een adequate uitvoering van EU-beleid met een territoriale dimensie te helpen zorgen; f) het ontwerpadvies van het CvdR „Ondernemerschap op eilanden: bijdragen tot territoriale cohesie” (COTER-VI/022), waarin wordt voorgesteld om eilanden als extra categorie op te nemen in de voorgestelde verordening tot wijziging van de Tercet-verordening.
20.

Lidstaten met beperkte of geen afvalverbrandingscapaciteit zouden hun inspanningen moeten concentreren op de ontwikkeling van gescheiden afvalinzameling en recycling. Gescheiden inzameling aan de bron is immers van essentieel belang om te kunnen beschikken over afval dat van goede kwaliteit is om te worden gerecycleerd, en moet dus worden ondersteund. Energiewinning uit afval mag alleen in het kader van een zorgvuldige planning worden gestimuleerd, gelet op het feit dat het voornamelijk om een tijdelijke en voorlopige oplossing gaat in het kader van de overgang van een op storting gebaseerd systeem naar een andere methode die vooral op recycling is gericht.
2. In appartementengebouwen en multifunctionele gebouwen die over een centrale verwarmings- of koelingsbron beschikken of die zijn aangesloten op een systeem voor stadsverwarming of -koeling, worden individuele meters geïnstalleerd om het warmte- of koelingsverbruik of warmwaterverbruik voor iedere eenheid van het gebouw te meten.

2. In appartementengebouwen en multifunctionele gebouwen die over een centrale verwarmings- of koelingsbron beschikken of die zijn aangesloten op een systeem voor stadsverwarming of -koeling, worden individuele meters geïnstalleerd om het warmte- of koelingsverbruik of warmwaterverbruik voor iedere eenheid van het gebouw te meten , indien dit technisch haalbaar en kostenefficiënt is, alsook evenredig aan de algehele verbetering van de energieprestaties van het gebouw zoals omschreven in Richtlijn 2010/31/EU .
2. De in de artikelen 11, 13, 19, 28 en 31 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van [----]. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.

2. De in de artikelen 11, 13, 19 en 28 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van [----] en voor een termijn van drie jaar in het geval van artikel 31 . De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.
12.

De vroegere adviezen van het CvdR over dit onderwerp, waaronder de adviezen over het onderwerp „Naar een ruimtevaartstrategie van de Europese Unie ten dienste van de burger” en „EU-industriebeleid op het gebied van de ruimtevaart”, worden samen met het verslag over ruimtevaartcapaciteiten voor de Europese veiligheid en defensie van de EP-commissie buitenlandse zaken, de studie over marktkansen in de ruimtevaartsector in Europa (Space Market Uptake in Europe), de in april 2016 door NEREUS gepubliceerde aanbevelingen om de Europese ruimtevaartstrategie uit te breiden met een regionale dimensie (Recommendations on adding a regional dimension to the European Space Strategy) en de adviezen van de Raadgevende Groep Ruimtevaart in het kader van Horizon 2020 voor mogelijke prioriteiten voor onderzoek en innovatie in het werkprogramma 2018-2020 (Advice on potential priorities for Research and Innovation in the work programme 2018-2020) in dit document over de Europese ruimtevaartstrategie verwerkt en ten dele overgenomen.
6.

Het neemt nota van de bezorgdheid van het Europees Parlement dat een groot deel van de onnodige administratieve kosten in verband met de uitvoering van de EU-milieuwetgeving te wijten is aan ontoereikende of inefficiënte administratieve praktijken van particulieren en overheden in enkele lidstaten en bij hun lokale of regionale overheden (4). Daarbij is het van belang dat de lokale en regionale overheden in de nationale wetgeving duidelijke bevoegdheden krijgen voor het nakomen van hun verplichtingen en dat deze overheden steun ontvangen om een en ander ten uitvoer te leggen.
Stedelijk afval omvat ook afval van dezelfde bronnen, dat vergelijkbaar is in aard en samenstelling, en dat: — niet namens de gemeente wordt opgehaald maar direct wordt ingezameld door de regelingen voor producentenverantwoordelijkheid of private instellingen zonder winstoogmerk voor hergebruik en recycling, met name door aparte inzameling; — afkomstig is uit landelijke gebieden waar geen vuilnisophaaldienst actief is.

Stedelijk afval omvat ook afval van dezelfde bronnen, dat vergelijkbaar is in aard en samenstelling, en dat: — niet namens de gemeente wordt opgehaald maar direct wordt ingezameld door de regelingen voor producentenverantwoordelijkheid of private instellingen zonder winstoogmerk voor hergebruik en recycling, met name door aparte inzameling; — afkomstig is uit landelijke gebieden waar geen vuilnisophaaldienst actief is.
De Roma-bevolking is jong: 35,7 % van de Roma is onder de 15 jaar t.o.v. 15,7 % in de EU als geheel; de gemiddelde leeftijd van Roma is 24 jaar terwijl het EU-gemiddelde 40 jaar bedraagt. De overgrote meerderheid van de Roma in de arbeidsgeschikte leeftijd heeft niet de opleiding gehad die voor duurzaam werk nodig is. Het is daarom van groot belang om in onderwijs aan Roma-kinderen te investeren, zodat zij later succesvol kunnen zijn op de arbeidsmarkt en in het algemeen beter integreren.
10.

Het Comité neemt kennis van de Commissiemededeling waarin wordt ingegaan op de gemotiveerde adviezen van nationale parlementen en kamers (1). Het wijst erop dat de Commissie verplicht is om ontwerpen van wetgevingshandelingen te motiveren in het licht van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid; de Commissie dient in dit verband uitvoerige motiveringen op te stellen, die tijdig beschikbaar moeten worden gesteld aan allen die bij de procedure zijn betrokken. Naar de mening van het Comité houdt de Commissie in deze mededeling onvoldoende rekening met de subnationale dimensie waar het gaat om het beoordelen van de vraag of maatregelen van de lidstaten toereikend zijn. In artikel 5, lid 3, VEU, m.b.t. het subsidiariteitsbeginsel, wordt onderscheiden tussen het centrale, regionale en lokale niveau. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan om de regionale en lokale dimensie van het subsidiariteitsbeginsel voortaan terdege in aanmerking te nemen.
49.

Ondernemingen in zones die voor regionale steunmaatregelen in aanmerking komen, kunnen maar voor een deel van de gedane investeringen of de gecreëerde banen steun ontvangen, met name voor de extra activiteiten die de onderneming ontplooit om de economische dynamiek binnen gemeenten en regio's te stimuleren. Het CvdR stelt voor dat in de richtsnoeren voor regionale steunmaatregelen ook de overname van bedrijven en de modernisering van de productiemiddelen voor steun in aanmerking komen, aangezien ze in tijden van crisis frequenter zijn.
35.

Er is behoefte aan meer informatie over en bewijzen van de werking en impact van creatieve en culturele sectoren, al was het maar omdat daaraan argumenten kunnen worden ontleend voor het commercieel sponsoren van creatieve ondernemingen. Eurostat zou moeten worden aangemoedigd om ervoor te zorgen dat de statistieken over cultuur in Europa meer doel gaan treffen en tijdiger worden gepubliceerd. Daarenboven zou onderzoek kunnen worden gedaan naar creatieve en culturele sectoren in een specifieke lokale of regionale context. Op die manier kunnen analyses worden gemaakt van de werking van culturele ecosystemen op verschillende soorten plaatsen overal in de EU. Aan de hand daarvan kan dan worden uitgemaakt wat de meest recente best practices en voornaamste trends in de creatieve en culturele sectoren zijn.
8.

Het CvdR wijst erop dat de doelstelling van territoriale samenhang, die met het Verdrag van Lissabon is geïntroduceerd, onvoldoende in het licht wordt gesteld. In het bijzonder is het zaak aandacht te schenken aan de noodzakelijke bescherming van met name kwetsbare groepen consumenten, die moeilijk toegang tot de markten krijgen, slechts beperkte keuzemogelijkheden hebben of moeilijkheden ondervinden bij de uitoefening van hun rechten. Dit is het geval in zeer afgelegen, dun bevolkte en berg- of eilandgebieden waar er onvoldoende marktwerking is.
11.

Richtlijn 2011/36/EU betreffende de voorkoming en bestrijding van mensenhandel en de bescherming van slachtoffers bevat een bepaling waarin staat dat lidstaten ervoor moeten zorgen dat de vraag, die de voedingsbodem is voor alle vormen van uitbuiting in verband met mensenhandel, afneemt. Daarnaast moet worden overwogen sancties op te leggen aan eenieder die diensten laat verrichten door iemand in de wetenschap dat deze persoon het slachtoffer van mensenhandel is. Gezien het voorgaande dient de Commissie bij haar verdere inspanningen duidelijker de nadruk te leggen op de verschillende maatregelen waarmee de vraag kan worden tegengegaan en hiervan op grotere schaal gebruik van te maken. Daarbij valt te denken aan onderzoek, onderwijs of publieksvoorlichting om mensen bewust te maken van de factoren die kunnen bijdragen tot allerlei vormen van mensenhandel. Een voorbeeld hiervan is de campagne "Buy responsibly" tegen de uitbuiting van arbeidskrachten. Een andere maatregel die sommige lidstaten hebben genomen of overwegen te nemen is een verbod op het kopen van seksuele diensten, o.a. om prostitutie minder aantrekkelijk te maken voor personen die zich bezighouden met mensenhandel.