B4-0172/96

Resolutie over de tweede planningperiode voor bijstand krachtens Doelstelling 2 (1997 - 1999)

Het Europees Parlement,

- gezien de gedragscode van 13 juli 1993 voor de tenuitvoerlegging van de diverse sectoren van het structuurbeleid door de Commissie ((PB C 255 van 20.9.1993, blz. 19.)),

- gezien de erkenning van de Europese Raad van Madrid dat "het scheppen van werkgelegenheid de belangrijkste sociale, economische en politieke doelstelling vormt voor de Europese Unie",

- gelet op de mededeling van de Commissie over de "Goedkeuring van de nieuwe programma's voor de regio's van de Doelstellingen 1 en 2: Overzicht van de verwachte en behaalde resultaten gedurende de opstelling ervan" (COM(95)0111),

Met betrekking tot de beoordeling van de eerste programmeringsperiode

1. betreurt de ernstige vertragingen bij de goedkeuring en dientengevolge de tenuitvoerlegging van de programma's van Doelstelling 2 voor de periode 1994 - 1996 en is van oordeel dat het een absolute prioriteit is dergelijke vertragingen voor de programma's voor 1997 - 1999 te vermijden;

2. stelt vast dat de onderhandelingen over de prioriteiten van Doelstelling 2 voor de periode 1994 - 1996, alsmede de tenuitvoerlegging daarvan, volgens de door de Commissie opgestelde beoordeling in het algemeen werden gekenmerkt door goede werkverhoudingen tussen de Commissie en de regeringen van de lid-staten;

3. constateert met bezorgdheid dat sommige lid-staten bij de opstelling, de onderhandelingen en de tenuitvoerlegging van eenvormige programmadocumenten het partnerschap met regionale en lokale autoriteiten alsmede de sociale partners niet ten volle zijn aangegaan;

4. stelt voorts vast dat de regionale partners in hun globale benadering de voorkeur hebben gegeven aan produktieve investeringen en de groei van de menselijke hulpmiddelen;

5. constateert met belangstelling dat er gedurende de periode 1994 - 1996 volgens de ramingen van de lid-staten bijna 650.000 arbeidsplaatsen zullen zijn geschapen of behouden zijn gebleven dankzij de bijstand in het kader van Doelstelling 2; verzoekt de Commissie en de lid-staten een vergelijkende voorspellingsmethode op te stellen voor de invloed die investeringen in het kader van Doelstelling 2 hebben op de werkgelegenheid, teneinde een duidelijk beeld te verkrijgen van de werkelijke effecten ervan op zowel de werkgelegenheid op de lange termijn als op de schepping van nieuwe werkgelegenheid;

6. herbevestigt derhalve nogmaals het belang van de bijstand in het kader van Doelstelling 2 voor de economische en sociale samenhang;

Met betrekking tot de voorbereidingen voor de tweede programmeringsperiode (1997 - 1999)

7. beveelt de Commissie, om zowel politieke als economische redenen, aan de ditmaal geen voorstellen te doen voor een herziening van de lijst van gebieden die in aanmerking komen voor Doelstelling 2;

8. verlangt dat ingeval een lid-staat gebruik wenst te maken van het voorstel van de Commissie voor een marginale herziening van de Doelstelling 2-gebieden - door nieuwe gebieden voor te stellen in de plaats van oude - de voorgestelde veranderingen worden onderworpen aan zorgvuldige bestudering door de Commissie, dat de veranderingen minimaal zijn, bij wijze van uitzondering plaatsvinden en de besluiten daarover worden genomen op basis van objectieve criteria die in overeenstemming zijn met de verordening en het resultaat zijn van eventuele belangrijke sociaal-economische ontwikkelingen die zijn ontstaan of van eerdere foutieve evaluaties;

9. verzoekt de Commissie, ingeval een lid-staat geen gebruik maakt van de mogelijkheid Doelstelling 2-gebieden om te ruilen, twee verschillende tijdschema's op te stellen voor de indiening en goedkeuring van enkelvoudige programmeringsdocumenten, respectievelijk voor lid-staten die wijzigingsvoorstellen indienen en lid-staten die kiezen voor handhaving van hun huidige Doelstelling 2-lijst, teneinde vertragingen in de periode 1997- 1999 te vermijden;

10. stelt voorts vast dat de doelmatig van de bijstand op de lange termijn afhankelijk is van de eerbiediging van een zekere continuïteit;

11. verzoekt de Commissie echter om met het oog op de eerbiediging van het indicatieve niveau van 15% van de bevolking en in het belang van de doelmatigheid ernaar te streven meer bijstand te concentreren op de gebieden binnen de aangewezen regio's die het zwaarst zijn getroffen door werkloosheid en sociale uitsluiting;

12. vraagt voorts deze heroverweging samen te doen gaan met een concentratie per onderwerp op maatregelen waarvan verwacht kan worden dat zij aanzienlijke invloed zullen hebben op het creëren van werkgelegenheid op de lange termijn;

13. verzoekt de Commissie de regionale regeling voor de oplossing van de ("regional challenge scheme") problemen in de Britse doelstelling 2-gebieden af te schaffen, omdat het beheer van deze regeling extra bureaucratie vergt en de regio's geen toegevoegde waarde brengt en omdat de projecten worden geselecteerd door ministers van de regering en niet door regionale en plaatselijke partners;

14. beveelt hierbij de Commissie aan de voorkeur te geven, waarbij zij aandacht moet besteden aan de prioriteiten van het regionale partnerschap, aan de volgende thema's bij haar steunmaatregelen:

- aanmoediging met bijzondere nadruk op de ondersteuning van de mogelijkheden van de KMO's om arbeidsplaatsen te scheppen, gezien hun vermogen om spoedig permanente arbeidsplaatsen te scheppen,

- aanmoediging van de ontwikkeling van informatietechnologieën, nieuwe ondernemingen en nieuwe technologieën die zowel de omschakeling als het concurrentievermogen in de hand werken,

- aanmoediging van de schepping van milieudiensten die een bron zijn van mededingingsvoordelen en nieuwe arbeidsplaatsen, alsmede van sociale en culturele diensten,

- steun voor stadsgebieden die hebben te kampen met grote problemen bij het herstel van vervallen industrieterreinen, met het oog op het scheppen van nieuwe industrie-activiteiten en diensten,

- bestrijding van de uitsluiting en het zich inzetten voor betere gelijke kansen tussen vrouwen en mannen, met name door de bevordering van de basis- en voortgezette opleiding;

15. verlangt dat in de gevallen waarin de administratiekosten voor het organiseren van het programma onevenredig hoog zijn, deze zoveel mogelijk worden beperkt;

16. wijst erop dat het streven van de Gemeenschap om de Europese regionale beleidsdoelstellingen uit te voeren in de tweede planningperiode niet mag worden tenietgedaan door het falen van lid-staten om de additionaliteit volledig ten uitvoer te leggen;

°

° °

17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de lid-staten.