ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

In 2008 hebben de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika een overeenkomst ondertekend over samenwerking op het gebied van de regulering van de burgerluchtvaartveiligheid (hierna „de overeenkomst” genoemd). De werkingssfeer van de overeenkomst, die op 1 mei 2011 in werking is getreden, was aanvankelijk beperkt tot luchtwaardigheid en milieutests, de goedkeuring en het toezicht op luchtvaartproducten en de goedkeuring van en het toezicht op onderhoudsfaciliteiten. De werkingssfeer van de overeenkomst werd vervolgens uitgebreid met bevoegdheidsbewijzen en -opleiding van personeel, vluchtuitvoering, luchtverkeersdiensten en luchtverkeersbeheer. Die uitbreiding is gebeurd middels een wijziging die op 13 december 2017 is ondertekend en sinds die datum voorlopig wordt toegepast.

Rekening houdend met de uitbreiding van het toepassingsgebied van de overeenkomst, heeft de Commissie, bijgestaan door het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA), in samenwerking met de Federal Aviation Administration (FAA) van de Verenigde Staten een nieuwe bijlage 3 in verband met de afgifte van bevoegdheidsbewijzen aan piloten (FCL-bijlage) opgesteld; dit voorstel voorziet in de vaststelling daarvan.

De FCL-bijlage biedt een oplossing voor talrijke privépiloten die in de EU wonen en die in het bezit zijn van een door de FAA overeenkomstig de Amerikaanse regelgeving afgegeven bewijs van bevoegdheid, in weerwil van de bij Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde algemene regel dat piloten die in de EU verblijven over een overeenkomstig de EU-regelgeving afgegeven bevoegdheidsbewijs moeten beschikken.

Door die situatie zag de Europese Commissie zich genoodzaakt om, via Verordening (EG) nr. 1178/2011 van 3 november 2011 inzake de bemanning van burgerluchtvaartuigen, afwijkingen toe te staan, zodat piloten die in de EU verblijven en die als privépiloot actief zijn hun FAA-pilootcertificaten mogen blijven gebruiken (de zogenaamde „FCL-vrijstelling”). De FCL-vrijstelling was bedoeld als tijdelijke oplossing in afwachting van een kosteneffectieve oplossing voor dit probleem.

De nieuwe FCL-bijlage is het resultaat van een gezamenlijke inspanning door de technische agentschappen van de respectieve partijen, namelijk het EASA voor de EU en de FAA aan Amerikaanse zijde, om een efficiënte omzetting van de FAA-certificaten en bevoegdverklaringen van privépiloten in gelijkwaardige Europese bevoegdheidsbewijzen deel-FCL en bevoegdverklaringen als privépiloot en vice versa mogelijk te maken.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie ("EOM") is vastgesteld op 12 oktober 2017 en in werking getreden op 20 november 2017. Overeenkomstig artikel 16, lid 3, van Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad worden de Europese aanklagers benoemd voor een niet-hernieuwbare ambtstermijn van zes jaar. De Raad kan besluiten de ambtstermijn met maximaal drie jaar te verlengen.

Artikel 16, lid 4, van Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad bepaalt dat om de drie jaar een derde van de Europees aanklagers wordt vervangen. De Raad stelt met gewone meerderheid overgangsmaatregelen vast voor de benoeming van de Europese aanklagers voor en gedurende de eerste ambtstermijn.

Dit voorstel bevat overgangsbepalingen voor de vervanging van een deel van de eerste groep benoemde Europese aanklagers. Volgens de voorgestelde regels wordt één derde van de Europees aanklagers benoemd voor een ambtstermijn van drie jaar in plaats van de gebruikelijke ambtstermijn van zes jaar waarin is voorzien bij Verordening (EU) 2017/1939, en worden zij vervolgens vervangen om te voldoen aan de regel inzake de gedeeltelijke vervanging als bedoeld in artikel 16, lid 4.

Ter waarborging van een onpartijdig, transparant en billijk systeem om te bepalen welke Europese aanklagers worden benoemd voor een eerste kortere ambtstermijn, wordt een systeem op basis van loting voorgesteld. Dit systeem moet ervoor zorgen dat de bepaling van de betrokken Europese aanklagers zonder vooroordelen, bijvoorbeeld op grond van nationaliteit, geschiedt. Het geografische evenwicht van de lidstaten in het EOM-college wordt gewaarborgd doordat elke deelnemende lidstaat te allen tijde één Europees aanklager in het EOM college telt en door het gebruik van een willekeurige, geografisch neutrale selectie. Dit is in lijn met overweging (42) van Verordening (EU) 2017/1939.

De instelling van een systeem op basis van loting is ook in overeenstemming met mechanismen die op andere vergelijkbare beleidsterreinen van de EU worden toegepast.

Het voorstel bevat tevens bepalingen over de procedure voor de loting, onder andere over de aanwijzing van de bevoegde instellingen.

Deze maatregelen zijn vereist bij Verordening (EU) 2017/1939 als voorwaarde voor de oprichting van het college van het EOM.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

De Commissie is van mening dat het huidige evenwicht in de samenstelling van het Comité voor zover mogelijk moet worden gehandhaafd, aangezien dit het resultaat is van achtereenvolgende intergouvernementele conferenties.

•Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

•Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

De Commissie keurt dit voorstel op hetzelfde tijdstip goed als het voorstel betreffende de samenstelling van het Comité van de Regio’s. Het parallellisme met betrekking tot de toekenning van de zetels aan de lidstaten in beide comités moet gehandhaafd blijven.

De Verdragen bevatten geen bepalingen over de wijze van samenstelling van het Europees Economisch en Sociaal Comité of het Comité van de regio’s binnen het maximum van 350 leden. Dit staat in contrast met de criteria voor de samenstelling van het Europees Parlement die zijn vastgesteld in artikel 14, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Terwijl het Parlement uit rechtstreeks gekozen vertegenwoordigers van de burgers van de Unie is samengesteld, bestaat het Comité uit vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers en andere vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld (artikel 300, lid 2, VWEU). In eerste instantie moet bij de bepaling van de nieuwe samenstelling van het Europees Economisch en Sociaal Comité de aandacht daarom niet uitgaan naar het leggen van een rechtstreeks verband tussen de omvang van de nationale delegaties in het Comité en de bevolkingsomvang van de respectieve lidstaten, maar moet ervoor worden gezorgd dat de stem van werkgevers, werknemers en het maatschappelijk middenveld in het Comité wordt gehoord.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Dankzij maatregelen op EU-, nationaal, regionaal en lokaal niveau is de verkeersveiligheid in de EU sterk verbeterd in de voorbije decennia. Tussen 2001 en 2010 is het aantal verkeersdoden in de EU met 43 % gedaald; tussen 2010 en 2016 bedroeg de daling 19 %. In 2016 zijn 25 620 mensen om het leven gekomen op de wegen in de EU, 510 minder dan in 2015 en bijna 5 900 minder dan in 2010.

Hoewel sommige lidstaten nog elk jaar grote vorderingen blijven maken, was de daling in de voorbije jaren veel minder uitgesproken. In reactie op deze vertraging hebben de belanghebbenden op het gebied van verkeersveiligheid nogmaals hun steun voor deze zaak uitgesproken. Dit blijkt bijvoorbeeld uit de verklaring die de ministers van Vervoer van de EU in maart 2017 hebben afgelegd in Valetta.

De Commissie voelt zich gesteund door deze verklaring en stelt daarom, samen met dit initiatief, een verkeersveiligheidskader voor 2020-2030 voor, dat beter is aangepast aan de gekende uitdagingen, de veranderende mobiliteit ten gevolge van maatschappelijke tendensen (bv. meer fietsers en voetgangers, vergrijzing van de bevolking) en technologische ontwikkelingen. Dit kader volgt de "Safe System"-benadering, die gebaseerd is op het beginsel dat mensen fouten kunnen en zullen maken en dat het de gedeelde verantwoordelijkheid van de spelers op alle niveaus is om ervoor te zorgen dat verkeersongevallen geen ernstige of dodelijke verwondingen tot gevolg hebben. Volgens deze benadering moet de veiligheid van alle elementen van het systeem worden verbeterd - wegen en wegkanten, snelheid, voertuigen en weggebruik. Wanneer één element het laat afweten, kunnen de andere nog steeds voor de nodige bescherming zorgen.

De weginfrastructuur zal een belangrijke rol blijven spelen in de nieuwe benadering. Goed ontworpen en onderhouden wegen kunnen de kans op verkeersongevallen beperken, en als een ongeval toch plaatsvindt, kunnen "vergevingsgezinde" wegen (intelligent aangelegde wegen die ervoor zorgen dat rijfouten niet onmiddellijk ernstige gevolgen hebben) de ernst van de ongevallen beperken.

In 2008 is de richtlijn betreffende het beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur vastgesteld om ervoor te zorgen dat in alle fasen van de planning, het ontwerp en het gebruik van weginfrastructuur prioriteit wordt gegeven aan verkeersveiligheid. Er zijn echter grote verschillen in de manier waarop de richtlijn door de lidstaten is omgezet: veel goed presterende landen gaan verder dan wat de richtlijn voorschrift, terwijl andere landen achterblijven.

De algemene doelstelling van het voorgestelde initiatief is het aantal doden en zwaargewonden op het wegennet van de EU te doen dalen door de veiligheidsprestaties van de weginfrastructuur te verbeteren. De specifieke doelstellingen zijn:
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

De Europese Bankautoriteit (EBA) is opgericht bij Verordening (EU) nr. 1093/2010. Overeenkomstig artikel 7 van die verordening is de EBA gevestigd in Londen, Verenigd Koninkrijk.

Op 29 maart 2017 heeft het Verenigd Koninkrijk de Europese Raad overeenkomstig artikel 50 van het Verdrag betreffende de Europese Unie in kennis gesteld van zijn voornemen om zich uit de Unie terug te trekken.

Op 20 november 2017 hebben de resterende 27 lidstaten in de marge van de Raad Algemene Zaken (artikel 50) Parijs, Frankrijk, als nieuwe zetel voor de Europese Bankautoriteit gekozen.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

Aangezien de te wijzigen handeling is gebaseerd op artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), moet de wijzigingshandeling eveneens op die rechtsgrondslag berusten.

•Keuze van het instrument

Dit voorstel strekt tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010. Het voorstel heeft derhalve de vorm van een wijzigingsverordening.

•Subsidiariteit en evenredigheid

De vaststelling van de vestigingsplaats van de zetel van het agentschap valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie. De maatregel is evenredig aan het doel van de voorgestelde verordening, namelijk de bevestiging van de nieuwe zetel van het agentschap in Verordening (EU) nr. 1093/2010.

3. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

De hervestiging van de Europese Bankautoriteit zal gevolgen hebben voor de begroting, met name gelet op de kosten van de voortijdige beëindiging van de huidige huurovereenkomst in Londen als gevolg van de terugtrekking, de kosten van de verhuizing zelf en de kosten van de ingebruikname van het nieuwe gebouw in Parijs. Zoals aangegeven in de richtsnoeren van de Raad van 22 mei 2017 voor de onderhandelingen over een akkoord met het Verenigd Koninkrijk over de voorwaarden voor zijn terugtrekking uit de Europese Unie moeten de specifieke kosten van de terugtrekking, zoals de kosten van de verhuizing van de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde agentschappen, volledig door het Verenigd Koninkrijk worden gedragen.

Een deel van de kosten van de hervestiging zal in afwachting van de financiële afwikkeling wellicht uit de EU-begroting moeten worden voorgefinancierd. In dit verband zal de Commissie in samenwerking met de Europese Bankautoriteit nagaan welke aanvullende financiering uit de EU-begroting eventueel nodig is. Zo nodig zal de Commissie passende voorstellen doen aan het Europees Parlement en de Raad in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure voor 2019, en zo nodig voor 2018. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om de kosten van de verhuizing zelf. Voorts zullen de kosten van de ingebruikname van het nieuwe gebouw ook worden gepresenteerd in het kader van de onroerendgoedprocedure van artikel 203 van het Financieel Reglement, op grond waarvan om toestemming van het Europees Parlement en de Raad moet worden verzocht alvorens overeenkomsten voor onroerendgoedprojecten te sluiten. Die procedure zal zo spoedig mogelijk (uiterlijk begin 2018) van start gaan.

2017/0326 (COD)
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Azerbeidzjan inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Azerbeidzjan en van de Europese Unie is op 1 september 2014 in werking getreden. Bij de overeenkomst zijn op basis van wederkerigheid juridisch bindende rechten en verplichtingen tot stand gebracht voor de versoepeling van de procedures voor de afgifte van visa aan burgers van de Republiek Azerbeidzjan en van de EU. Bij artikel 12 van de overeenkomst is een Gemengd Comité opgericht dat toezicht moet houden op de uitvoering van de overeenkomst. Artikel 12, lid 4, van de overeenkomst bepaalt dat het Gemengd Comité zijn reglement van orde moet vaststellen.

Het reglement van orde moet worden vastgesteld bij een besluit van het Gemengd Comité en maakt geen deel uit van de overeenkomst.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•Rechtsgrondslag

De Raad machtigt de vertegenwoordiger van de EU in het Gemengd Comité, d.w.z. de Commissie, om het reglement van orde vast te stellen op basis van dit voorstel. Het reglement van orde is erop gericht de werkzaamheden van het Gemengd Comité te organiseren en de bijeenkomsten ervan te helpen voorbereiden en beheren.

3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

Het reglement van orde, zoals uiteengezet in de bijlage bij dit voorstel voor een besluit van de Raad, is het resultaat van overleg met de bevoegde autoriteiten van Azerbeidzjan dat heeft plaatsgevonden tijdens de eerste en tweede bijeenkomst van het Gemengd Comité en per email in de periode tussen de bijeenkomsten (waarvan de laatste dateert van 5 juni 2017). De lidstaten zijn geraadpleegd via een schriftelijke procedure, die op 16 juni 2017 is afgerond.

4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Dit voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de EU.

2017/0295 (NLE)

Voorstel voor een

BESLUIT VAN DE RAAD

tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Azerbeidzjan inzake de versoepeling van de afgifte van visa, wat betreft de vaststelling van het reglement van orde van het Gemengd Comité



DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Besluit 2014/242/EU van de Raad van 14 april 2014 betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Azerbeidzjan inzake de versoepeling van de afgifte van visa,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Dit voorstel maakt deel uit van het wetgevingspakket dat ertoe strekt voor de grensoverschrijdende handel binnen de Unie een definitief btw-stelsel vast te stellen op basis van het beginsel van belastingheffing in de lidstaat van bestemming van de goederen, met als doel een solide gemeenschappelijke Europese btw-ruimte tot stand te brengen. In het werkprogramma van de Commissie voor 2017 is voorzien in een wetgevingsvoorstel voor een dergelijk eenvoudiger en fraudebestendig definitief btw-stelsel voor de handel binnen de Unie. Deze voorstellen voor een definitief btw-stelsel voor de grensoverschrijdende handel binnen de Unie omvatten ook verbeteringen van het huidige btw-stelsel, zoals de lidstaten hadden gevraagd.

Zowel voor het definitieve btw-stelsel als voor sommige van de hierboven vermelde verbeteringen van het huidige stelsel moet worden voorzien in de mogelijkheid dat belastingplichtigen onder bepaalde voorwaarden de status van gecertificeerd belastingplichtige kunnen verkrijgen. Het concept van de gecertificeerd belastingplichtige moet een bevestiging geven dat een specifiek bedrijf in de regel als betrouwbaar is aan te merken. Bepaalde vereenvoudigingsregels inzake afroepregelingen voor goederen op voorraad, ketentransacties en het bewijs van vervoer of verzending van goederen naar een andere lidstaat - stuk voor stuk fraudegevoelige handelingen - zouden alleen toepassing mogen vinden wanneer er gecertificeerd belastingplichtigen bij de desbetreffende transactie betrokken zijn. Daarnaast moet het concept van de gecertificeerd belastingplichtige een geleidelijke implementatie van het definitieve btw-stelsel mogelijk maken, omdat in de eerste fase van dat definitieve stelsel de verleggingsregeling zou gelden wanneer de afnemer, in het geval van goederenleveringen binnen de Unie, een gecertificeerd belastingplichtige is. Aangezien de gecertificeerd belastingplichtige per definitie een betrouwbare belastingplichtige is, zou er in dat geval immers geen sprake mogen zijn van fraude waarbij de btw op goederenleveringen aan een gecertificeerd belastingplichtige binnen de Unie niet in rekening wordt gebracht.

Daarom is het voor bedrijven en belastingdiensten ook van wezenlijk belang dat de status van gecertificeerd belastingplichtige van een bedrijf onmiddellijk en online kan worden nagegaan. Om dat mogelijk te maken, moeten alle lidstaten informatie over bedrijven en hun status van gecertificeerd belastingplichtige opslaan in een elektronisch systeem en moeten de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat erop toezien dat een bevestiging van deze status kan worden verkregen. Deze verplichtingen voor de lidstaten moeten worden vastgelegd in de wetgeving betreffende de administratieve samenwerking, dat wil zeggen Verordening (EU) nr. 904/2010 van de Raad van 7 oktober 2010 betreffende de administratieve samenwerking en de bestrijding van fraude op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde ("verordening betreffende administratieve samenwerking op het gebied van de btw").
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Op 25 en 30 april 2007 hebben de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de Verenigde Staten van Amerika anderzijds een luchtvervoersovereenkomst ondertekend (de EU-VS-luchtvervoersovereenkomst). Deze overeenkomst had onder meer tot doel om de uitbreiding van de mogelijkheden voor het internationale luchtvervoer te bevorderen door de toegang tot markten te openen en de voordelen voor consumenten, luchtvaartmaatschappijen, werknemers en gemeenschappen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan zo groot mogelijk te maken.

Aan EU-zijde zijn zowel de Unie als haar lidstaten partij bij de overeenkomst. Het ratificatieproces is door alle lidstaten afgerond in 2014. De Republiek Kroatië zal tot de overeenkomst toetreden overeenkomstig de procedure die is vastgesteld in de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Kroatië tot de EU.

Dit voorstel houdt een wijziging in van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie (2006/0058 CNS)), teneinde met name rekening te houden met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Om de behandeling in de Raad te vergemakkelijken, wordt de betrokken tekst integraal ingediend als gewijzigd voorstel.

2.RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

Niet van toepassing

3.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Niet van toepassing

4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Niet van toepassing

2006/0058 (CNS)

Gewijzigd voorstel voor een

BESLUIT VAN DE RAAD

inzake de sluiting van de Overeenkomst inzake luchtvervoer tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de Verenigde Staten van Amerika anderzijds

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en met name artikel 100, lid 2, juncto artikel 218, lid 6, onder a),

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,
[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 7.11.2008

COM(2008) 730 definitief

ADVIES VAN DE COMMISSIE

over het verzoek van het Verenigd Koninkrijk om deel te nemen aan Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I)

ADVIES VAN DE COMMISSIE

over het verzoek van het Verenigd Koninkrijk om deel te nemen aan Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I)

1. INLEIDING

1. Op 17 juni 2008 hebben het Europees Parlement en de Raad Verordening (EG) nr. 593/2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) (hierna "Verordening 593/2008" genoemd)[1] aangenomen. Overeenkomstig artikel 1 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, heeft het Verenigd Koninkrijk niet deelgenomen aan de aanneming van deze verordening.

2. Krachtens artikel 4 van het bovengenoemde Protocol kan het Verenigd Koninkrijk echter "na de aanneming van een maatregel door de Raad overeenkomstig titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (…) de Raad en de Commissie er te allen tijde van in kennis stellen dat (het) die maatregel wenst te aanvaarden. In dat geval is de procedure van artikel 11, lid 3, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap mutatis mutandis van toepassing."

3. Bij brief van 24 juli 2008, die door de Commissie werd ontvangen op 30 juli 2008, heeft het Verenigd Koninkrijk de Commissie ervan in kennis gesteld dat het Verordening 593/2008 wenst te aanvaarden.

4. Overeenkomstig artikel 11 A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap betreffende nauwere samenwerking, dat mutatis mutandis ook van toepassing is, is de volgende procedure van toepassing: "Een lidstaat die wenst deel te nemen aan krachtens artikel 11 aangegane nauwere samenwerking geeft kennis van zijn voornemen aan de Raad en aan de Commissie, die binnen drie maanden na ontvangst van de kennisgeving een advies aan de Raad doet toekomen. Binnen vier maanden na ontvangst van de kennisgeving neemt de Commissie een besluit over het verzoek en over bijzondere regelingen die zij eventueel nodig acht."

5. Overeenkomstig het bovengenoemde artikel doet de Commissie het volgende advies aan de Raad toekomen.

2. ADVIES

De Commissie verwelkomt het verzoek van het Verenigd Koninkrijk om te mogen deelnemen aan Verordening 593/2008, een centraal onderdeel van het acquis van de Gemeenschap op het gebied van civiel recht. Zij geeft derhalve een positief advies over deze deelname.

De verordening moet voor het Verenigd Koninkrijk in werking treden op de dag waarop het Verenigd Koninkrijk in kennis wordt gesteld van het besluit van de Commissie betreffende zijn verzoek. Zoals in de andere lidstaten is zij van toepassing met ingang van 17 december 2009, met uitzondering van artikel 26 dat vanaf 17 juni 2009 van toepassing is.

[1] PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6.