NL Publicatieblad van de Europese Unie C 164/18

Advies van het Comité van de Regio's uitgebracht op 23 februari 2005, over het Voorstel voor een verordening van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO)

(2005/C 164/03)

HET COMITÉ VAN DE REGIO'S,

gezien het voorstel voor een verordening van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (COM(2004) 490 def. — 2004/161 CNS),

gezien het besluit van de Europese Commissie van 15 juli 2004 om overeenkomstig artikel 265, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het CvdR hierover te raadplegen,

gezien het besluit van het CvdR-bureau van 15 juni 2004 om de CvdR-commissie „Duurzame ontwikkeling” met het opstellen van een advies over dit onderwerp te belasten,

gezien de conclusies van de tweede Europese conferentie over plattelandsontwikkeling in Salzburg van 12 tot 14 november 2003,

gezien de uitgebreide effectbeoordeling m.b.t. het plattelandsontwikkelingsbeleid na 2006 van de Europese Commissie,

gezien de bijdrage van de commissie „Duurzame ontwikkeling” aan het CvdR-advies over het derde cohesieverslag (DI CdR 15/2004 rev. 1),

gezien het CvdR-advies over de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (CdR 66/2003 fin (1)),

gezien het ontwerpadvies van de CvdR-commissie „Duurzame ontwikkeling” (CdR 255/2004 rev. 1), dat op 9 december 2004 door deze commissie werd goedgekeurd (rapporteur: de heer Lokker, lid van de Gedeputeerde Staten van Utrecht, NL/EVP),

heeft tijdens zijn op 23 en 24 februari 2005 gehouden 58e zitting (vergadering van 23 februari) onderstaand advies goedgekeurd.

1. Standpunt van het Comité van de Regio's

1. Inleiding

1.1 Het platteland in de Europese Unie (EU) wordt gekenmerkt door een grote mate van diversiteit. Het plattelandsbeleid moet hier recht aan doen en deze verscheidenheid, inclusief de sociale structuur en het milieu, voor de toekomst veilig stellen. Een platteland dat leeft komt niet alleen de plattelandsbevolking, maar de hele samenleving ten goede.

1.2 In de EU komt langzaam een beleid voor het platteland tot stand dat meer is dan een verlengstuk van het beleid voor de agrarische sector. Naast de productie van voedsel zijn immers andere economische pijlers nodig voor het platteland, gezien de afnemende economische betekenis van de landbouw in veel landelijke gebieden. Alleen zo kan het Europese platteland vanuit economisch, sociaal en milieuoogpunt vitaal gehouden worden. Het gaat dan om a) het bieden van langetermijnperspectieven aan de bevolking door groei van het aantal banen, ontwikkeling van infrastructuur en een grotere verscheidenheid aan werkgelegenheid, b) het meer consumentgericht en minder producentgericht maken van de landbouwproductie, zoals dit vroeger het geval was, en c) het verbeteren van de voedselkwaliteit en de bescherming van natuur en landschap, milieu en water.

1.3 Een realistische benadering is daarbij van belang. Dit houdt in dat men zich rekenschap moet geven van de rol die de Europese landbouw speelt bij de instandhouding van de levensvatbaarheid van het betreffende gebied. Ook moet men zich bewust zijn van de regionale gevolgen die het wegvallen van deze rol met zich zou meebrengen wanneer voor land- en bosbouwactiviteiten uitsluitend economische criteria zouden gelden. Het plattelandsbeleid alleen kan dan ook geen oplossing bieden voor alle problemen waarmee de plattelandsgebieden in de EU te kampen hebben. In sommige gebieden gaat de problematiek de draagkracht van de verordening te boven en zal een gezamenlijke inzet van verscheidene fondsen nodig zijn. De afstemming — op regionaal niveau — tussen het plattelandsbeleid en het regionale beleid (2) is hierin een essentiële factor. Het CvdR dringt niettemin aan op aanvullende voorstellen om ander Europees en nationaal beleid te toetsen op het aspect plattelandsontwikkeling, zodat dat beleid in hogere mate complementair is met het Europees en nationaal plattelandsbeleid. Evenzo moet het ELFPO worden getoetst aan ander beleid, teneinde de doelstellingen in ieder beleid apart beter te kunnen verwezenlijken.

1.4 Het plattelandsbeleid heeft met de conferentie van Salzburg (2003) een nieuwe en krachtige impuls gekregen. Het Comité van de Regio's juicht het toe dat de conclusies van Salzburg in belangrijke mate zijn opgenomen in de verordening. De toepassing van het beleid in álle regio's van de Unie en de vereenvoudiging van uitvoering en financiering zijn belangrijke positieve punten. Ook ondersteunt het Comité het partnerschap zoals verwoord in artikel 6 van de verordening. Het is van groot belang lokale en regionale overheden in alle fasen van het plattelandsbeleid te betrekken. Het is de beste manier om er voor te zorgen dat in de betrokken regio die maatregelen worden toegepast, die leiden tot een grotere sociale en economische cohesie, binnen de regio en met omliggende regio's.

1.5 Tegen deze achtergrond plaatst het Comité de volgende opmerkingen bij de verordening. De totstandkoming van een daadwerkelijk beleid voor de ontwikkeling van het platteland staat hierbij voorop.

2. Naar een multi-sectoraal plattelandsbeleid…

2.1 Het Comité van de Regio's is verheugd dat de Commissie, overeenkomstig de bepalingen van artikel 159 van het Verdrag, een aanzienlijk deel van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) reserveert voor regio's die onder de nieuwe „convergentiedoelstelling” vallen.

2.2 Het Comité verwelkomt de nieuwe wetgeving voor het plattelandsbeleid, maar betreurt het dat in de overwegingen het plattelandsbeleid in eerste instantie wordt gezien als aanvullend op en ter begeleiding van het markt- en inkomensbeleid, in plaats van het een zelfstandige rol toe te kennen. Daarmee samenhangend is het de vraag of er genoeg budget is om een ambitieus plattelandsbeleid te voeren.

2.3 Het Comité onderschrijft het nut van een strategischer benadering van plattelandsontwikkeling. Het is belangrijk een versnipperde inzet van middelen te voorkomen. Het zet echter vraagtekens bij de meerwaarde van een Europese strategie. De strategie van Lissabon en Göteborg en de conclusies van de conferentie van Salzburg bieden al voldoende kader op EU-niveau. Het is aan de lidstaten, de regio's en de lokale overheden om in te vullen wat deze kaders betekenen voor het platteland en het beleid. Alleen zo kan het spanningsveld worden voorkomen tussen de wens tot een meer strategische benadering van het plattelandsbeleid op EU-niveau en het behoud van voldoende flexibiliteit op het nationale, regionale en lokale niveau.

2.4 Het Comité van de Regio's is ingenomen met het voorstel dat de lidstaten verplicht om hun regionale en lokale overheden te raadplegen. Het spreekt echter zijn zorg uit over de tijd die er is voor het opstellen van de nationale strategie en de programma's ten behoeve van plattelandsontwikkeling. Ook betreurt het Comité dat de strategie moet worden ingediend vóór het programma kan worden ingediend bij de Commissie, beide hangen immers nauw samen. Het Comité stelt voor op dit punt dezelfde procedure te volgen als bij het regionale beleid, waar de lidstaten het strategische kader samen met de operationele programma's kunnen indienen (aanbeveling 1).

2.5 Voor de langere termijn zou gestreefd kunnen worden naar één regionaal fonds, waarbij het onderscheid tussen het fonds voor plattelandsbeleid en het fonds voor regionaal beleid wordt opgeheven en per regio, op basis van één samenhangende strategie voor het gehele grondgebied van de regio, de kansen en problemen van de gehele regio worden meegenomen.

2.6 Het plattelandsbeleid komt via één of meerdere programma's voor plattelandsontwikkeling tot stand. In deze programma's wordt op basis van een analyse van de sterkten en zwakten van de regio en/of lidstaat besloten tot de inzet van maatregelen die aansluiten bij de behoeften van de betreffende regio en/of lidstaat. Deze inzet staat mogelijk op gespannen voet met het in artikel 16 van de verordening voorgeschreven minimumaandeel wat betreft de EU-bijdrage per prioritair zwaartepunt (respectievelijk 15 — 25 — 15 %). Het Comité onderschrijft de noodzaak van evenwicht in de uitgaven voor plattelandsbeleid. Vanuit die optiek is het vooral zinvol voor de derde prioriteit, diversificatie van de plattelandseconomie, een minimum vast te leggen. Immers, uit de evaluaties van de diverse plattelandsprogramma's voor de periode 2000-2006 bleek juist dit onderdeel van het plattelandsbeleid minder goed ontwikkeld. Echter, de verdeling van de middelen over de prioriteiten moet ook voortvloeien uit de in het programma vervatte analyse van de sterkten en zwakten. Het Comité dringt er daarom op aan te voorzien in de mogelijkheid af te wijken van de percentages in artikel 16, indien dit op basis van de analyse in het programma voldoende wordt gemotiveerd (aanbeveling 3).

2.7 De verdeling van de middelen mag evenmin belemmerend werken op projecten die buiten de reikwijdte van één prioriteit treden, maar als geheel onder de reikwijdte van de verordening vallen. De bepaling in artikel 71, lid 6, dat een concrete actie slechts onder één prioritair zwaartepunt kan worden gefinancierd lijkt dit echter onmogelijk te maken, het Comité stelt daarom voor dit artikel op dit punt te wijzigen (aanbeveling 19).

2.8 Het detailniveau van de verordening is soms opvallend, zeker ook in vergelijking met de verordeningen inzake het regionale beleid. Bepaalde zaken kunnen beter aan de verantwoordelijken voor het opstellen van het plattelandsprogramma overgelaten worden. Bijvoorbeeld de beperking van de steun voor de verbetering van de verwerking en de afzet tot kleine en micro-ondernemingen, de bepaling in artikel 50 dat steun voor diversificatie zich beperkt tot één kind en de maxima voor EU-steun zoals genoemd in bijlage 1.

2.9 In Salzburg is geconcludeerd dat een leefbaar platteland onmisbaar is voor de landbouw, zoals ook de landbouw onmisbaar is voor een leefbaar platteland. Het is van groot belang dat er in de programma's voor plattelandsontwikkeling voldoende aandacht is voor de vestiging van jonge boeren. Op dit moment ontbreekt een geïntegreerd beleid voor jonge boeren. Een starterpakket is een voorbeeld van zo'n geïntegreerd beleid, waarin alle zaken die te maken hebben met de overname van een bedrijf én de vestiging van de nieuwe boer gebundeld zijn in één project.

2.10 Het Comité van de Regio's neemt nota van het voorstel om de sociaal-economische criteria voor de aanduiding van „andere gebieden met handicaps dan berggebieden” te laten vervallen en de berekeningsbasis voor de vergoedingen gelijk te trekken met de betalingen in het kader van de landbouwmilieuprogramma's. De motivatie van de Europese Commissie hiervoor is duidelijk, wel spreekt het Comité zijn bezorgdheid uit over de effecten die de wijziging in de criteria kan hebben voor de agrarische ondernemers in de betrokken gebieden. Indien als gevolg van de wijziging de mogelijke sociaal-economische gevolgen groot zijn, zouden deze via interventies van ander beleid verzacht kunnen worden. Op zijn minst zou moeten worden overwogen een overgangstermijn in te stellen voor de uitfasering van de steun aan boeren in gebieden die straks niet meer voor steun in aanmerking komen.

2.11 Het Comité juicht het toe dat deelname door andere grondbeheerders dan agrariërs aan de landbouwmilieumaatregelen nu mogelijk is. Deze kunnen de ontbrekende schakels vormen in de totstandkoming van gebiedsdekkend beheer van (landbouw)grond. In aansluiting hierop suggereert het Comité expliciet de mogelijkheid op te nemen van andere beloningsgrondslagen voor landbouwmilieumaatregelen, omdat de huidige grondslag — die is gebaseerd op de extra kosten en de gederfde inkomsten die het gevolg zijn van de nakoming van de aangegane verbintenis — niet altijd van toepassing is. Bijvoorbeeld een vergoeding die is gebaseerd op de geleverde output en daarmee samenhangende baten (aanbeveling 8).

2.12 De stimulans voor deelname aan de landbouwmilieumaatregelen, namelijk de mogelijkheid om de vergoeding met 20 % te verhogen, is niet langer opgenomen in de verordening. Dit is onwenselijk gezien het nut en het belang van deze maatregelen voor het beheer van het landelijke gebied en het Comité stelt voor deze stimulans weer op te nemen (aanbeveling 8).

2.13 Er bestaan zeer grote verschillen tussen landen met een goed ontwikkelde en minder ontwikkelde bosbouwsector. De Commissievoorstellen bieden onvoldoende flexibiliteit om in landen met weinig bosbouw bebossing te stimuleren. In die landen komt de ontwikkeling van de bosbouwsector in gevaar en gaan milieuvoordelen verloren als met deze verschillen geen rekening wordt gehouden.

2.14 Jaarlijks zoeken vele agrariërs werk buiten de agrarische sector. Dit kan in bepaalde regio's het probleem van de ontvolking versterken. In combinatie met het creëren van werkgelegenheid is aandacht nodig voor omscholing van agrariërs en voor mogelijkheden om in deeltijd in de landbouw werkzaam te zijn. Het plattelandsontwikkelingsprogramma, zeker in de regio's die minder de voordelen zullen ondervinden van de inzet van de Structuurfondsen (met name het Europees Sociaal Fonds, ESF), moet de ruimte bieden voor deze omscholing en/of voor het ontplooien van meerdere beroepsactiviteiten, zelfs in combinatie met activiteiten buiten de landbouw. In regio's waar wel meer concentratie plaatsvindt van het ESF zou in deze programma's nadrukkelijk ruimte moeten zijn voor de omscholing van en het ontplooien van meerdere beroepsactiviteiten door agrariërs.

2.15 Plattelandsgebieden in de EU beschikken over waardevol natuurlijk en cultureel erfgoed, dat een sleutelrol kan spelen bij de diversificatie van de plattelandseconomie. De mogelijkheden van de plaatselijke toeristische sector om dat erfgoed op een duurzame manier te exploiteren en daarbij hoogwaardige dienstverlening te bieden, worden echter dikwijls beperkt door een tekortschietend aanbod van diensten en/of verkeerde productontwikkeling. Daarom is het essentieel om bij de maatregelen ter bevordering van toeristische activiteiten (artikel 52) beroepsopleiding apart te noemen (aanbeveling 12).

2.16 Vrouwen spelen een grote rol in de diversificatie van de plattelandseconomie, maar stuiten veelal ook op specifieke problemen, zoals beperktere toegang tot kapitaal om een bedrijf te starten. Het Comité acht het gewenst dat de verordening bijdraagt aan een grotere betrokkenheid van vrouwen in de plattelandseconomie (aanbeveling 11). Evenzo is internet van onschatbare waarde voor de diversificatie van de rurale economie. Echter, veel rurale gebieden hebben nog weinig tot geen toegang hiertoe. Het Comité is daarom ingenomen met het voorstel van de Commissie om het EFRO te gebruiken om plattelandsgebieden van voldoende ICT-infrastructuurvoorzieningen te kunnen voorzien. Op die manier wordt een belangrijke bijdrage geleverd aan het overbruggen van deze digitale kloof; daarmee worden de gebieden ook aantrekkelijker voor nieuwe bedrijven en kunnen bestaande bedrijven nieuwe markten aanboren. Verder zouden via het ELFPO aanvullende maatregelen kunnen worden genomen als onderdeel van het zwaartepunt betreffende de diversificatie van de plattelandseconomie.

3. ... met veel ruimte voor de regionale invulling…

3.1 Het Comité hecht groot belang aan de betrokkenheid van lokale en regionale overheden bij de uitwerking en uitvoering van de programma's voor de ontwikkeling van het platteland en vindt dat hun rol in dezen nadrukkelijker in de verordening tot uiting moet komen (aanbeveling 13). Het Comité dringt erop aan dat de nationale strategieën voldoende ruimte laten voor maatwerk voor de regio's en lokale overheden (zie ook par. 2.2). Het vindt het belangrijk om in de strategieën aandacht te schenken aan de noodzaak van een evenwichtige ruimtelijke ontwikkeling in elke regio. Te veel voorschriften op EU of nationaal niveau voor de te volgen strategie kunnen verlammend werken op de totstandkoming van regionale initiatieven, die zijn toegesneden op de lokale kansen en problemen.

3.2 Er is maatwerk nodig wat betreft de programmering, de financiering en de controle. Het is dan ook wonderlijk dat de verordening voorschrijft dat lidstaten ofwel een plattelandsontwikkelingsprogramma opstellen op lidstaatniveau ofwel per regio. Het is beter meer vrijheden te geven op dit punt, inclusief mogelijke combinaties van regionale en nationale programma's. Bovendien bleek in de huidige programmaperiode juist in lidstaten met een federale bestuursstructuur de mogelijkheid om nationale kaderregelingen te laten goedkeuren (die vervolgens in de regionale programma's konden worden omgezet), een succes te zijn (aanbeveling 2).

3.3 Het Comité ondersteunt het voorstel om het derde prioritaire zwaartepunt bij voorkeur te implementeren via lokale ontwikkelingsstrategieën. Het staat buiten kijf dat nieuwe economische activiteiten van levensbelang zijn voor landelijke gebieden. Deze activiteiten zijn complementair aan de agrarische. Wel moeten deze nieuwe activiteiten zorgvuldig worden ingepast om de kwaliteiten van de rurale gebieden niet aan te tasten. Het Comité van de Regio's sluit zich op dit punt aan bij de mening van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) dat „rurbanisation” voorkomen moet worden, dat wil zeggen het toepassen van dezelfde maatregelen in stedelijke en landelijke gebieden. Dat geldt zeker voor de gebieden onder stedelijke druk, waar het behoud van de specifieke eigenschappen van het landelijk gebied van groot belang is voor de kwaliteit van leven in het stedelijk gebied. De problemen in deze gebieden, waaronder die van de landbouw, vragen een geheel andere aanpak dan de problemen in de meer perifere rurale gebieden. De verordening moet hiervoor voldoende ruimte bieden.

4. … en een duidelijke rol voor LEADER

4.1 Het Comité hecht groot belang aan LEADER en betreurt daarom de onduidelijke positie van LEADER in de verordening. LEADER wordt enerzijds in artikel 4, lid 2, aangeduid als vierde prioritaire zwaartepunt, anderzijds als methodiek om gestalte te geven aan de maatregelen uit de eerste drie prioritaire zwaartepunten. Het Comité dringt er op aan LEADER de plaats te geven die het toekomt — als aparte prioriteit, vergelijkbaar met de wijze waarop Interreg is vorm gegeven in het regionale beleid. Mainstreamen van LEADER behelst het gevaar dat het unieke karakter en de meerwaarde van de aanpak verloren gaan. Het Comité verzoekt de Commissie de toekomstige rol van LEADER in haar verordeningsvoorstel nader te omschrijven en LEADER ook meer naar voren te laten komen als een apart zwaartepunt.

4.2 Op het punt van de uitvoering van de plaatselijke strategie lijkt artikel 63, lid 1, te suggereren dat deze strategie aan alle doelstellingen voor de vier prioritaire zwaartepunten moet voldoen. Dit is in tegenstelling met artikel 62 a) waarin staat dat met behulp van LEADER een of meer van de doelstellingen van de drie prioritaire zwaartepunten wordt verwezenlijkt. Het Comité stelt voor deze tegenstrijdigheid uit de verordening te halen (aanbeveling 14).

4.3 Het Comité van de Regio's ondersteunt het voorstel een deel van het beschikbare EU-budget voor een lidstaat te reserveren voor LEADER, afhankelijk van de behoeften op regionaal niveau. Het is ook ingenomen met het voorstel om een Europees netwerk voor plattelandsontwikkeling op te richten. De ervaringen met de oprichting van de nationale LEADER-netwerken kunnen hiervoor benut worden. Het Comité waarschuwt echter voor een herhaling van de onaanvaardbare lange vertraging die werd opgelopen bij de lancering van de Europese waarnemingspost voor plattelandsgebieden (LEADER+), de Europese waarnemingspost LEADER (LEADER II) en veel van de nationale LEADER-netwerken. De Commissie en de lidstaten moeten daarom meteen bij aanvang van de programmaperiode prioriteit geven aan de oprichting van de plattelandsontwikkelingsnetwerken. Ook de lokale overheden hebben veel ervaring met LEADER opgedaan. Daarvan zouden de lidstaten bij de uitwerking van randvoorwaarden voor de LEADER-aanpak gebruik moeten maken.

4.4 Het Comité is er geen voorstander van om een substantieel deel van het budget in reserve te houden voor de lidstaten met „de best presterende” LEADER-programma's. Dit leidt vermoedelijk tot de neiging om aan kortetermijn- en 'makkelijke' projecten de voorkeur te geven, ten koste van projecten op de (middel)lange termijn. Een betrouwbare planning is alleen mogelijk als vaststaat welke middelen iedere lidstaat ter beschikking staan (aanbeveling 15 en 18).

5. Ten slotte

5.1 Het Comité acht het van belang dat de overgang tussen de programmeringsperiodes 2000-2006 en 2007-2013 zo wordt vormgegeven dat de continuïteit van de acties en de maatregelen niet in gevaar komt. Dit impliceert de garantie dat de financiering van de meerjarenprogramma's waarvoor in die eerste periode toestemming is gegeven (bijv. milieumaatregelen voor de landbouw), doorloopt tot op het einde van de verbintenisperiode en dat de toegezegde participatie van de EU (het medefinancieringspercentage) onveranderd blijft. Met het oog op de realisering van een doeltreffend Europees plattelandsbeleid in de volgende periode staat het Comité achter het door de Commissie voorgestelde budget van € 88,75 miljard (exclusief modulatie) voor de financiering van het Europese plattelandsontwikkelingsbeleid. Het Comité is fel tegen hernationalisering van (delen van) het beleid.

5.2 Het Comité neemt er kennis van dat de Commissie in dit verordeningsvoorstel niet alleen een voorafgaande en een tussentijdse evaluatie en een evaluatie achteraf voorstaat, maar ook een jaarlijkse evaluatie. Het plaatst echter vraagtekens bij de meerwaarde van die laatste evaluatie.

5.3 De intentie van deze verordening is mede om een vereenvoudiging tot stand te brengen in de wetgeving. Om te kunnen beoordelen of dit inderdaad het geval is, is het noodzakelijk inzicht te hebben in de uitvoeringsverordeningen. Het Comité zou graag worden uitgenodigd ook over deze verordeningen een advies te geven, gezien de ervaringen van de leden van het Comité met de implementatie van het beleid.

2. Aanbevelingen van het Comité van de Regio's

Aanbeveling 1

Artikel 11 bis, lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR 2. Elke lidstaat zendt zijn nationale strategische plan aan de Commissie alvorens zijn programma's voor plattelandsontwikkeling in te dienen. 2. Elke lidstaat zendt zijn nationale en/of regionale strategische plannen aan de Commissie alvorens zijn programma's voor plattelandsontwikkeling in te dienen of gelijktijdig met die laatste programma's.

Motivering

Deze wijziging is er opgericht de procedure voor het indienen van de nationale strategie en de plannen voor plattelandsontwikkeling gelijk te trekken aan die in de verordening voor het regionale beleid. Krachtens het subsidiariteitsbeginsel valt de strategie voor plattelandsontwikkeling onder de verantwoordelijkheid van het subnationale bestuursniveau dat op grond van de feitelijke omstandigheden van de betreffende lidstaat het meest geschikt is om die uit te voeren.

Aanbeveling 2

Artikel 14, lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Een lidstaat kan hetzij een enkel programma voor zijn gehele grondgebied, hetzij een programma per regio indienen. Een lidstaat kan hetzij een enkel programma voor zijn gehele grondgebied, hetzijen/of een programma per regio indienen. In het geval van programmering op nationaal én regionaal niveau, moet er een duidelijke relatie zijn tussen beide. De lidstaten kunnen ook algemene kaderregelingen ter goedkeuring voorleggen, die vervolgens geheel of gedeeltelijk in de regionale programma's worden opgenomen.

Motivering

Deze wijziging geeft de lidstaten meer ruimte de programmering af te stemmen op de eigen behoeften.

Aanbeveling 3

Artikel 16

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Wat de financiële bijdrage van de Gemeenschap voor elk van de in artikel 4 genoemde drie doelstellingen betreft, wordt van de totale bijdrage uit het Fonds voor het programma telkens ten minste 15% aan elk van de prioritaire zwaartepunten 1 en 2 zoals bedoeld in afdeling 1, respectievelijk afdeling 3 van hoofdstuk I van titel IV besteed, en ten minste 25% aan prioritair zwaartepunt 2 zoals bedoeld in afdeling 2 van dat hoofdstuk I. Wat de financiële bijdrage van de Gemeenschap voor elk van de in artikel 4 genoemde drie doelstellingen betreft, wordt van de totale bijdrage uit het Fonds voor het programma telkens ten minste 15% aan elk van de prioritaire zwaartepunten 1 en 2 zoals bedoeld in afdeling 1, respectievelijk afdeling 3 van hoofdstuk I van titel IV besteed, en ten minste 25% aan prioritair zwaartepunt 2 zoals bedoeld in afdeling 2 van dat hoofdstuk I. Indien voldoende gemotiveerd door de analyse als bedoeld in artikel 15, onder a), kan van deze percentages worden afgeweken.

Motivering

Deze wijziging beoogt meer flexibiliteit te geven aan de autoriteit die het programma voor plattelandsontwikkeling opstelt, teneinde de verdeling van het budget over de maatregelen te laten aansluiten bij de behoeften op het niveau van de programmering.

Aanbeveling 4

Artikel 19, onder c), punt iii)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De steun ter verbetering van de concurrentiekracht van de land- en de bosbouwsector heeft betrekking op de volgende maatregelen: […] De steun ter verbetering van de concurrentiekracht van de land- en de bosbouwsector heeft betrekking op de volgende maatregelen: […] c) maatregelen om de kwaliteit van de landbouwproductie en van de landbouwproducten te verbeteren door: […] c) maatregelen om de kwaliteit van de landbouwproductie en van de landbouwproducten te verbeteren door: […] iii) aan producentengroeperingen steun te verlenen voor activiteiten op het gebied van voorlichting over en afzetbevordering voor producten die onder een voedselkwaliteitsregeling vallen; iii) aan producentengroeperingen, incl. brancheorganisaties en beheerders van kwaliteitskeurmerken of -instrumenten, steun te verlenen voor activiteiten op het gebied van voorlichting over en afzetbevordering voor producten die onder een voedselkwaliteitsregeling vallen;

Motivering

Bedoeld zijn groeperingen van producenten van verse en verwerkte producten in brede zin, d.w.z. beheersorganen waarin ook producenten en/of verwerkende bedrijven vertegenwoordigd zijn.

Aanbeveling 5

Artikel 27

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR 1. De in artikel 19, onder b), punt iii), bedoelde steun wordt verleend voor investeringen die: 1. De in artikel 19, onder b), punt iii), bedoelde steun wordt verleend voor investeringen die: a) de algehele prestatie van de onderneming verbeteren, a) de algehele prestatie van de onderneming verbeteren, b) betrekking hebben op de verwerking en afzet van andere in bijlage I bij het Verdrag genoemde producten dan visserijproducten en van bosproducten en b) betrekking hebben op de verwerking en afzet van andere in bijlage I bij het Verdrag genoemde producten dan visserijproducten en van bosproducten en c) voldoen aan de voor de betrokken investering geldende communautaire normen. In het geval van investeringen om aan communautaire normen te voldoen mag alleen voor die investeringen die door micro-ondernemingen zoals bedoeld in lid 2 worden verricht om te voldoen aan een pas ingevoerde communautaire norm, steun worden verleend. In dat geval kan een extra termijn voor de naleving van de betrokken norm worden gegund, die niet meer mag bedragen dan 36 maanden te rekenen vanaf de datum waarop de norm voor de onderneming dwingend wordt. c) voldoen aan de voor de betrokken investering geldende communautaire normen. In het geval van investeringen om aan communautaire normen te voldoen mag alleen voor die investeringen die door micro-ondernemingen zoals bedoeld in lid 2 worden verricht om te voldoen aan een pas ingevoerde communautaire norm, steun worden verleend. In dat geval kan een extra termijn voor de naleving van de betrokken norm worden gegund, die niet meer mag bedragen dan 36 maanden te rekenen vanaf de datum waarop de norm voor de onderneming dwingend wordt. 2. De in lid 1 bedoelde steun wordt beperkt tot micro- en kleine ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie. In het geval van bosbouwproductie wordt de steun beperkt tot micro-ondernemingen. De steun wordt niet verleend aan ondernemingen in moeilijkheden in de zin van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden. 2. De in lid 1 bedoelde steun wordt beperkt tot micro-, en kleine en middelgrote ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie, en tot producentenorganisaties in de agro-industrie. In het geval van bosbouwproductie wordt de steun beperkt tot micro-ondernemingen. De steun wordt niet verleend aan ondernemingen in moeilijkheden in de zin van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden. 3. De steun wordt beperkt tot de in bijlage I vastgestelde maxima. 3. De steun wordt beperkt tot de in bijlage I vastgestelde maxima.

Motivering

Met deze wijziging wordt de tekst aangepast aan de regeling die voor andere Structuurfondsen geldt. In dit verband zij nog opgemerkt dat de agro-industrie meer werkgelegenheid schept dan andere sectoren.

Aanbeveling 6

Artikel 34

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De steun in het kader van deze afdeling heeft betrekking op de volgende maatregelen: De steun in het kader van deze afdeling heeft betrekking op de volgende maatregelen: a) maatregelen om een duurzaam gebruik van landbouwgrond te bevorderen door: a) maatregelen om een duurzaam gebruik van landbouwgrond te bevorderen door: i) betalingen voor natuurlijke handicaps aan landbouwers in berggebieden, i) betalingen voor natuurlijke handicaps aan landbouwers in berggebieden, ii) betalingen aan landbouwers in andere gebieden met handicaps dan berggebieden, ii) betalingen aan landbouwers in andere gebieden met handicaps dan berggebieden, iii) NATURA 2000-betalingen, iii) NATURA 2000-betalingen, iv) agromilieu- en dierenwelzijnsbetalingen, iv) agromilieu- en dierenwelzijnsbetalingen, v) steun voor niet-productieve investeringen; v) steun voor niet-productieve investeringen; b) maatregelen om een duurzaam gebruik van bosgrond te bevorderen door: b) maatregelen om een duurzaam gebruik van bosgrond te bevorderen door: i) de eerste bebossing van landbouwgrond, i) de eerste bebossing van landbouwgrond, ii) de eerste totstandbrenging van boslandbouwsystemen op landbouwgrond, ii) de eerste totstandbrenging van boslandbouwsystemen op landbouwgrond, iii) de eerste bebossing van andere dan landbouwgrond, iii) de eerste bebossing van andere dan landbouwgrond, iv) NATURA 2000-betalingen, iv) NATURA 2000-betalingen, v) bosmilieubetalingen, v) bosmilieubetalingen, vi) herstel van bosbouwproductiepotentieel en het treffen van preventieve maatregelen, vi) herstel van bosbouwproductiepotentieel en het treffen van preventieve maatregelen, vii) steun voor niet-productieve investeringen. vii) steun voor niet-productieve investeringen;. c) maatregelen om de verbreiding en instandhouding van boslandbouwsystemen te bevorderen: i) steun voor de instandhouding en het onderhoud van boslandbouwsystemen, ii) NATURA 2000-betalingen.

Motivering

In de Europese regelgeving wordt een onderscheid gemaakt tussen landbouwgrond en bosbouwgrond. Kenmerkend voor boslandbouwsystemen is dat eenzelfde grondstuk wordt gebruikt voor zowel de productie op korte termijn van landbouw- of veehouderijproducten als de productie op lange termijn van bosbouwproducten (aanplanting van bossen voor de productie van hout en kurk, maar ook voor recreatiedoeleinden en vanwege de positieve neveneffecten voor het milieu). Boslandbouwsystemen omvatten een uitgebreid scala aan productievormen, op basis van het beginsel van meervoudig ruimtegebruik en het streven naar synergie tussen de diverse gebruiksvormen. In boslandbouwsystemen wordt ingespeeld op de complementariteit tussen bosbouw enerzijds en landbouw en veehouderij anderzijds. Het bestaan van deze derde soort grondgebruik — die verschilt van land- en bosbouw — wordt in het Commissievoorstel erkend. Steun wordt echter alleen gegeven voor de eerste totstandbrenging van boslandbouwsystemen. Met deze wijziging wordt beoogd ook steun voor de instandhouding en het onderhoud van boslandbouwsystemen te verlenen.

Aanbeveling 7

Artikel 36

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De in artikel 34, onder a), punt iii), bedoelde steun wordt jaarlijks per hectare gebruikte landbouwgrond aan landbouwers toegekend als compensatie voor de gemaakte kosten en de gederfde inkomsten die het gevolg zijn van nadelen die in de betrokken gebieden worden ondervonden door de tenuitvoerlegging van de Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG. De in artikel 34, onder a), punt iii), bedoelde steun wordt jaarlijks per hectare gebruikte landbouwgrond aan landbouwers toegekend als compensatie voor de gemaakte kosten en de gederfde inkomsten die het gevolg zijn van nadelen die in de betrokken gebieden worden ondervonden door de tenuitvoerlegging van de Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG, en als stimulans voor een ecologisch verantwoorde bedrijfsvoering.

Motivering

Landbouw en veeteelt zijn belangrijk voor het milieu, en met name voor de instandhouding van de fauna en flora en het natuurlijke landschap. Zij verdienen dan ook maatschappelijke erkenning en mogen niet worden beschouwd als minder relevante activiteiten, die zomaar aan banden kunnen worden gelegd.

Aanbeveling 8

Artikel 37, lid 4

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR 4. De betalingen worden jaarlijks verleend en dekken de extra kosten en de gederfde inkomsten die het gevolg zijn van de nakoming van de aangegane verbintenis; zo nodig kunnen zij ook transactiekosten dekken. Wanneer dat dienstig is, worden de begunstigden geselecteerd door middel van een inschrijving waarbij criteria van doelmatigheid in economisch opzicht en doelmatigheid op het gebied van milieu en dierenwelzijn worden gehanteerd. De steun wordt beperkt tot de in bijlage I vastgestelde maxima. 4. De betalingen worden jaarlijks verleend en dekken de extra kosten en de gederfde inkomsten die het gevolg zijn van de nakoming van de aangegane verbintenis; zo nodig kunnen zij ook transactiekosten dekken. De betalingen kunnen met 20% worden verhoogd om een stimulans voor deelname te geven. Indien voldoende gemotiveerd, kunnen lidstaten voorstellen doen voor andere beloningsgrondslagen. Wanneer dat dienstig is, worden de begunstigden geselecteerd door middel van een inschrijving waarbij criteria van doelmatigheid in economisch opzicht en doelmatigheid op het gebied van milieu en dierenwelzijn worden gehanteerd. De steun wordt beperkt tot de in bijlage I vastgestelde maxima.

Motivering

Gezien het belang van de landbouwmilieuovereenkomsten voor het beheer van het landelijk gebied, is het gewenst de stimulans voor deelname aan deze overeenkomsten te handhaven. Het is van belang de grondslag voor de steunberekening te verbreden, daar de huidige grondslag niet altijd van toepassing is.

Aanbeveling 9

Nieuw artikel 46 bis

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Steun voor de instandhouding en verbetering van boslandbouwsystemen met een hoge milieuwaarde 1. De in artikel 34, onder c), punt i), bedoelde steun wordt verleend aan boslandbouwers die bereid zijn tot het sluiten van gebruiks- en beheersovereenkomsten die de instandhouding en verbetering van boslandbouwsystemen met een hoge milieuwaarde waarborgen, incl. overeenkomsten inzake het welzijn van dieren. 2. De lidstaten stellen een lijst op van gebieden die als gebieden met boslandbouwsystemen met een hoge milieuwaarde kunnen worden erkend. 3. De steun wordt beperkt tot de in bijlage I vastgestelde maxima.

Motivering

Zie aanbeveling 6.

Aanbeveling 10

Nieuw artikel 46 ter

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR NATURA 2000-betalingen De in artikel 34, onder c), punt ii), bedoelde steun wordt jaarlijks per hectare gebruikte boslandbouwgrond aan particuliere eigenaren of hun verenigingen toegekend als compensatie voor de kosten die het gevolg zijn van de beperkingen waaraan het grondgebruik in de betrokken gebieden is onderworpen op grond van de Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG. Het steunbedrag ligt tussen de in bijlage I vastgestelde minima en maxima.

Motivering

Zie aanbeveling 6.

Aanbeveling 11

Artikel 49, onder a)

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De steun in het kader van deze afdeling heeft betrekking op de volgende maatregelen: De steun in het kader van deze afdeling heeft betrekking op de volgende maatregelen: a) maatregelen om de plattelandseconomie te diversifiëren die omvatten: a) maatregelen om de plattelandseconomie te diversifiëren die omvatten: (i) diversificatie naar niet-agrarische activiteiten, (i) diversificatie naar niet-agrarische activiteiten, (ii) steun voor de oprichting en ontwikkeling van micro-ondernemingen met het doel ondernemerschap te bevorderen en het economisch weefsel te ontwikkelen, (ii) steun voor de oprichting en ontwikkeling van micro-ondernemingen met het doel ondernemerschap te bevorderen en het economisch weefsel te ontwikkelen, (iii) bevordering van toeristische activiteiten, (iii) bevordering van toeristische activiteiten, (iv) bescherming, valorisatie en beheer van het natuurlijke erfgoed om zo bij te dragen tot een duurzame economische ontwikkeling. (iv) steun voor een grotere betrokkenheid van vrouwen in de rurale economie, (ivv) bescherming, valorisatie en beheer van het natuurlijke landelijke (natuurlijke, historische of culturele) erfgoed om zo bij te dragen tot een duurzame economische ontwikkeling.

Motivering

Vrouwen spelen een grote rol in de diversificatie van de plattelandseconomie, maar stuiten veelal ook op specifieke problemen, zoals een beperkte toegang tot kapitaal. Deze wijziging is erop gericht maatregelen te kunnen ondersteunen om die belemmeringen weg te nemen. De in het kader van het ELFPO toegepaste strategieën voor plattelandsontwikkeling komen vóór alles het landelijke erfgoed, in de breedste zin van het woord, ten goede. Het historische en culturele erfgoed, dat ook de aandacht heeft van groeperingen voor plattelandsontwikkeling, moet evenals het natuurlijke erfgoed in de Verordening worden genoemd.

Aanbeveling 12

Artikel 52

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR De in artikel 49, onder a), punt iii), bedoelde steun wordt verleend voor: De in artikel 49, onder a), punt iii), bedoelde steun wordt verleend voor: a) kleinschalige infrastructuur zoals informatiecentra en de bewegwijzering naar toeristische trekpleisters; a) kleinschalige infrastructuur zoals informatiecentra en de bewegwijzering naar toeristische trekpleisters; b) recreatieve infrastructuur om natuurgebieden toegankelijk te maken en kleinschalige logiesmogelijkheden; b) recreatieve infrastructuur om natuurgebieden toegankelijk te maken, en kleinschalige logiesmogelijkheden; c) de ontwikkeling en het op de markt brengen van toeristische producten die betrekking hebben op plattelandstoerisme. c) de ontwikkeling en het op de markt brengen (m.i.v. on line marketing) van toeristische producten die betrekking hebben op plattelandstoerisme;. d) specifiek op de toeristische sector gerichte beroepsopleidingen, bijvoorbeeld op het vlak van dienstverlening aan de consument en productontwikkeling.

Motivering

Plattelandsgebieden beschikken vaak over schitterende natuurlijke en andere bezienswaardigheden. De mogelijkheden van de plaatselijke toeristische sector om die bezienswaardigheden op een duurzame manier te exploiteren en hoogwaardige dienstverlening te bieden, worden echter dikwijls beperkt door een tekortschietend aanbod van diensten en/of verkeerde productontwikkeling. Hoewel artikel 56 van de ontwerpverordening gaat over „beroepsopleiding”, is het essentieel om bij de maatregelen ter bevordering van toeristische activiteiten beroepsopleiding apart te noemen. Steeds meer mensen boeken on line hun reizen, overnachtingen en vakanties, kopen on line vrijetijdsproducten en regelen on line vrijetijdsgerelateerde diensten. Dat werkt in het nadeel van kleinere aanbieders van toeristische dienstverlening, tenzij die geschoold worden in en de middelen krijgen voor internetboekingen en on line marketing.

Aanbeveling 13

Artikel 58

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Plaatselijke ontwikkelingsstrategieën De in artikel 49 bedoelde maatregelen worden bij voorkeur door middel van plaatselijke ontwikkelingsstrategieën ten uitvoer gelegd. Plaatselijke ontwikkelingsstrategieën De in artikel 49 bedoelde maatregelen worden bij voorkeur door middel van plaatselijke ontwikkelingsstrategieën ten uitvoer gelegd. Daarbij moeten de lokale overheden actief worden betrokken.

Motivering

Veel van de in artikel 49 van de ontwerpverordening genoemde maatregelen zijn kerntaken van de lokale overheden. In de vorige plattelandsontwikkelingsprogramma's van een aantal lidstaten werd de rol van de lokale overheden gemarginaliseerd en werden zij in het verlengde daarvan niet rechtstreeks betrokken bij de uitvoering van lokale ontwikkelingsstrategieën. Als de lokale overheden actief bij het ELFPO worden betrokken, zal dat in veel gebieden ertoe leiden dat de plattelandsontwikkeling op een meer omvattende en meer samenhangende manier kan worden vormgegeven. Als de lokale overheden niet specifiek in de verordening worden genoemd, zou dat de verwezenlijking van de doelstellingen van het ELFPO kunnen schaden.

Aanbeveling 14

Artikel 63, lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR 1. Wat de in artikel 62, onder a), bedoelde steun betreft, moeten de concrete acties die in het kader van de strategie worden uitgevoerd, beantwoorden aan de doelstellingen die bij deze verordening voor elk van de prioritaire zwaartepunten zijn vastgesteld. 1. Wat de in artikel 62, onder a), bedoelde steun betreft, moeten de concrete acties die in het kader van de strategie worden uitgevoerd, beantwoorden aan een of meer van de doelstellingen die bij deze verordening voor elk van de prioritaire zwaartepunten zijn vastgesteld.

Motivering

Artikel 63, lid 1 stelt dat maatregelen die via de LEADER-aanpak worden uitgevoerd aan alle doelen van de verordening moeten voldoen. Dit is in tegenspraak met artikel 62, onder a). Deze wijziging maakt de strekking van beide artikelen gelijk.

Aanbeveling 15

Artikel 70, lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Van de in lid 1 genoemde middelen wordt 3%, dit is een bedrag van 2,66 miljard euro in prijzen van 2004, toegewezen aan in artikel 92 bedoelde reserve. Van de in lid 1 genoemde middelen wordt 3%, dit is een bedrag van 2,66 miljard euro in prijzen van 2004, toegewezen aan in artikel 92 bedoelde reserve.

Motivering

Het instellen van een prestatiereserve voor de LEADER-aanpak is niet doelmatig.

Aanbeveling 16

Artikel 71, lid 4

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR In afwijking van de in lid 3 vastgestelde maxima kan de procentuele bijdrage uit het Fonds met vijf procentpunten worden verhoogd voor de programma's voor de ultraperifere gebieden en de kleinere eilanden in de Egeïsche Zee. In afwijking van de in lid 3 vastgestelde maxima kan de procentuele bijdrage uit het Fonds met vijf procentpunten worden verhoogd tot 85% van de overheidsbijdrage in de financiering voor van de programma's voor de ultraperifere gebieden en de kleinere eilanden in de Egeïsche Zee

Motivering

In artikel 299(2) (toekomstig artikel III-424) van het EG-Verdrag wordt erkend dat ultraperifere regio's met zeer ernstige, specifieke ontwikkelingsproblemen kampen. Dit impliceert mede dat zij ook in het na 2006 te voeren landbouwbeleid een speciale behandeling moeten krijgen.

Voor de bijzondere landbouwproblemen in de ultraperifere regio's zijn daarom hogere steunbedragen nodig dan in andere regio's. Het is om deze reden noodzakelijk de steunverlening op hetzelfde hoge peil te houden om een zo groot mogelijke effectiviteit te bereiken en zo de grote structurele handicaps, die vooral samenhangen met het afgelegen en insulaire karakter van deze regio's, te verzachten.

Aanbeveling 17

Artikel 87

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR 1. Elk jaar onderzoeken de Commissie en de beheersautoriteit ter gelegenheid van de indiening van het jaarverslag over de uitvoering de belangrijkste resultaten van het voorgaande jaar volgens in overeenstemming met de betrokken lidstaat en beheersautoriteit te bepalen regels. 1. Elk jaar onderzoeken de De Commissie en de beheersautoriteit onderzoeken ter gelegenheid van de indiening van het halverwege het programma, in 2010 in te dienen jaarverslag over de uitvoering de belangrijkste resultaten van het voorgaande jaar vanaf het begin van de invoering van het programma volgens in overeenstemming met de betrokken lidstaat en beheersautoriteit te bepalen regels.

Motivering

De verordening voorziet in een looptijd van het programma van zeven jaar; zij dient de lidstaten uit hoofde van de omschreven doelstellingen de gelegenheid te bieden om in dit tijdsbestek de nationale strategieën voor plattelandsontwikkeling te verwezenlijken. Om duurzame ontwikkeling op het platteland te waarborgen en om de strategische doelen te bereiken, is het van belang dat deze programma's verscheidene jaren in beslag nemen. In deze zin heeft het voorstel voor een verordening dan ook betrekking op een periode van enkele jaren en niet op een periode van slechts één jaar.

De vraag rijst dus of jaarlijkse evaluatie van de programma's zinvol is, temeer daar de uitgevoerde maatregelen op duurzame verwezenlijking van doelstellingen gericht zijn. Het druist in tegen de logica om na slechts één jaar al goed onderbouwde uitspraken te willen doen over de programma-uitvoering. Het lijkt veel zinvoller en ook voldoende om halverwege de looptijd de uitvoering van het programma te beoordelen, en voorstellen te doen voor de verbetering van de kwaliteit van de programma's. Een jaarlijkse evaluatie, waarvan in het Commissievoorstel sprake is, zou eerder leiden tot meer bureaucratie, en is bijgevolg in strijd met het streven naar een overzichtelijk en duidelijk programmaverloop met soepele administratieve structuren.

Aanbeveling 18

Artikel 92

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR 1. Het bedrag dat is toegewezen aan de in artikel 70, lid 2, bedoelde reserve, wordt gebruikt om de tenuitvoerlegging de LEADER-aanpak in het kader van de programma's te ondersteunen. 1. Het bedrag dat is toegewezen aan de in artikel 70, lid 2, bedoelde reserve, wordt gebruikt om de tenuitvoerlegging de LEADER-aanpak in het kader van de programma's te ondersteunen. 2. De tenuitvoerlegging van de LEADER-aanpak wordt geëvalueerd aan de hand van objectieve criteria, waaronder: 2. De tenuitvoerlegging van de LEADER-aanpak wordt geëvalueerd aan de hand van objectieve criteria, waaronder: (a) de prioriteit die aan de LEADER-aanpak is toegekend, (a) de prioriteit die aan de LEADER-aanpak is toegekend, (b) de territoriale reikwijdte van de LEADER-aanpak, (b) de territoriale reikwijdte van de LEADER-aanpak, (c) de stand van uitvoering van het prioritair zwaartepunt LEADER, (c) de stand van uitvoering van het prioritair zwaartepunt LEADER, (d) het hefboomeffect op particulier kapitaal (d) het hefboomeffect op particulier kapitaal (e) de resultaten van de evaluaties halverwege de looptijd. (e) de resultaten van de evaluaties halverwege de looptijd.

Motivering

Dit artikel komt te vervallen als de prestatiereserve wordt geschrapt.

Aanbeveling 19

Artikel 71, lid 6

Door de Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR Voor een door het Fonds gefinancierde concrete actie kan gedurende de subsidiabele periode die voor de concrete actie geldt, niet tegelijkertijd ook een bijdrage uit de Structuurfondsen, het Cohesiefonds of enig ander communautair financieringsinstrument worden verleend. Voor uitgaven die worden medegefinancierd uit het Fonds, is geen medefinanciering uit een ander communautair financieringsinstrument mogelijk. Voor een door het Fonds gefinancierde concrete actie kan gedurende de subsidiabele periode die voor de concrete actie geldt, niet tegelijkertijd ook een bijdrage uit de Structuurfondsen, het Cohesiefonds of enig ander communautair financieringsinstrument worden verleend. Voor uitgaven die worden medegefinancierd uit het Fonds, is geen medefinanciering uit een ander communautair financieringsinstrument mogelijk. Voor een concrete actie kan slechts in het kader van één programma voor plattelandsontwikkeling tegelijk een bijdrage uit het Fonds worden verleend. Een concrete actie kan slechts in het kader van een enkel prioritair zwaartepunt van een programma voor plattelandsontwikkeling worden gefinancierd. Voor een concrete actie kan slechts in het kader van één programma voor plattelandsontwikkeling tegelijk een bijdrage uit het Fonds worden verleend. Een concrete actie kan slechts in het kader van een enkel prioritair zwaartepunt van een programma voor plattelandsontwikkeling worden gefinancierd.

Motivering

De geschrapte bepaling belemmert de totstandkoming van projecten die buiten de reikwijdte van een prioriteit treden, maar als geheel binnen de reikwijdte van de verordening vallen.

Aanbeveling 20

Bijlage I — Nieuwe bepalingen m.b.t. artikel 46 bis en artikel 46 ter

Door de Commissie voorgestelde tekst

[geen]

Wijzigingsvoorstel van het CvdR Bepaling Onderwerp Bedrag in euro's of percentage 46 bis, lid 3 Maximale betaling 200 Per hectare gebruikte landbouwgrond 46 ter Maximale NATURA 2000-betaling 200 Per hectare gebruikte landbouwgrond

Motivering

Deze wijziging is nodig uit het oogpunt van de samenhang met het nieuwe artikel 46 bis, lid 1.

Brussel, 23 februari 2005 De voorzitter van het Comité van de Regio's Peter STRAUB

(1) PB C 256 van 24 oktober 2003, blz. 18

(2) Zoals voorgesteld in het voorstel voor een Verordening van de Raad houdende algemene bepalingen voor het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesie Fonds (COM(2004) 492 def.).

(3) Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 30 juni 2004 (NAT/243).