TOELICHTING

Overeenkomstig artikel 395, lid 1, van Richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (hierna “de btw-richtlijn” genoemd) kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastinginning te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.

Overeenkomstig artikel 2 van Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/310 van de Raad heeft Polen op 29 april 2021 een verslag over het algehele effect van de maatregel op de omvang van de btw-fraude en op de betrokken belastingplichtigen ingediend bij de Commissie, die het op 5 mei 2021 heeft geregistreerd.

Bij brief, ingekomen bij de Commissie op 26 juli 2021, heeft Polen verzocht om te mogen blijven afwijken van artikel 226 van de btw-richtlijn wat betreft de verplichtingen inzake de facturering van de btw, en een verplicht mechanisme van gesplitste betaling in te mogen voeren voor leveringen van goederen en diensten die fraudegevoelig zijn en doorgaans onder de verleggingsregeling en de hoofdelijke aansprakelijkheid in Polen vallen. Overeenkomstig artikel 395, lid 2, van de btw-richtlijn heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 27 oktober 2021 van het verzoek van Polen in kennis gesteld. Bij brief van 28 oktober 2021 heeft de Commissie Polen meegedeeld dat zij over alle nodige gegevens beschikte om het verzoek te beoordelen.

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Polen heeft op 1 juli 2018 een vrijwillig mechanisme van gesplitste betaling ingevoerd. Naar aanleiding van Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/310 van de Raad heeft Polen het verplichte mechanisme van gesplitste betaling ingevoerd voor de betaling van btw ter zake van bepaalde leveringen van goederen en diensten die fraudegevoelig zijn. Het verplichte mechanisme van gesplitste betaling is gebaseerd op dezelfde beginselen als het vrijwillige mechanisme van gesplitste betaling. Beide modellen van gesplitste-betalingsmechanismen (te weten vrijwillig en verplicht) bestaan naast elkaar en vullen elkaar doorgaans aan. Dat houdt in dat beide modellen op hetzelfde systeem van bankrekeningen zijn gebaseerd en betrekking hebben op transacties tussen bedrijven (B2B) waarbij de betaling via elektronische bankoverschrijving plaatsvindt. Een belastingplichtige die diensten verleent die onder het toepassingsgebied van de gesplitste betaling vallen, moet naast zijn reguliere bankrekening beschikken over een aparte, geblokkeerde btw-rekening. De bank zal fungeren als de splitsende partij en het door de klant betaalde bedrag op de betrokken rekeningen van de leverancier bijschrijven, d.w.z. het belastbare bedrag op de reguliere rekening en het btw-bedrag op een geblokkeerde rekening. De middelen op de geblokkeerde btw-rekening zijn eigendom van de belastingplichtige, maar hij kan er slechts over beschikken voor de afdracht van btw aan de belastingdienst of voor de betaling van btw aan andere leveranciers. Met de bepaling dat de verschuldigde btw op een geblokkeerde btw-bankrekening van de leverancier moet worden gestort, strekt de maatregel ertoe belastingfraude in de vorm van niet-afdracht van btw door leveranciers van fraudegevoelige goederen en diensten te bestrijden. Omdat het btw-bedrag dat op een aparte btw-rekening van een belastingplichtige wordt gestort, alleen voor beperkte doeleinden mag worden gebruikt, namelijk voor de afdracht van btw aan de belastingdienst en voor de betaling van btw aan andere leveranciers, is beter gewaarborgd dat het volledige btw-bedrag naar de belastingdienst en dus naar de schatkist gaat.

Het mechanisme van gesplitste betaling is verplicht wanneer ten minste één post op de factuur, met een totaal brutobedrag (inclusief btw) van meer dan 15 000 PLN, betrekking heeft op leveringen van goederen of diensten die gevoelig zijn voor fraude die onder het toepassingsgebied van de in de bijlage vermelde derogatiemaatregel valt.

Die leveringen omvatten economische sectoren als staal, schroot, elektronische apparatuur, goud, non-ferrometalen, brandstoffen en kunststoffen, die voorafgaand aan de uitvoering van het verplichte mechanisme van gesplitste betaling doorgaans onder de verleggingsregeling en de hoofdelijke aansprakelijkheid in Polen vielen (in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/310 van de Raad was de lijst van leveringen opgenomen die onder het mechanisme van gesplitste betaling vallen).

De Republiek Polen merkt op dat na de inwerkingtreding op 1 juli 2020 van de zogenaamde btw-tarievenmatrix de methode voor de indeling van goederen en diensten is gewijzigd om het verplichte mechanisme van gesplitste betaling te kunnen toepassen, wat neerkwam op de vervanging van de Poolse classificatie van goederen en diensten van 2008 (PKWiU 2008) door de Poolse classificatie van goederen en diensten van 2015 (PKWiU 2015). De overgang naar PKWiU 2015 heeft geen wijzigingen teweeggebracht in het toepassingsgebied van de goederen en diensten die conform Besluit 2019/310 onder het verplichte mechanisme van gesplitste betaling vallen. Daarom zij benadrukt dat het in de bijlage bij Besluit 2019/310 opgenomen toepassingsgebied van goederen en diensten geldig blijft. Voor bepaalde punten van PKWiU 2015 zijn alleen de symbolen van de statistische classificatie of de redactionele namen van goederen en diensten gewijzigd ten opzichte van PKWiU 2008, waarop de bijlage bij Besluit 2019/310 is gebaseerd. Er zijn echter geen wijzigingen teweeggebracht in het toepassingsgebied van de goederen en diensten die onder het verplichte mechanisme van gesplitste betaling vallen. Ten behoeve van de rechtszekerheid moet de bijlage bij Besluit 2019/310 worden bijgewerkt om rekening te houden met de wijzigingen die bij PKWiU 2015 in PKWiU 2008 zijn aangebracht.

Krachtens de derogatiemaatregel moet op facturen voor leveringen van goederen en diensten tussen belastingplichtigen, binnen het toepassingsgebied van het mechanisme van gesplitste betaling, speciaal worden vermeld dat de btw op een aparte, geblokkeerde btw-bankrekening van de leverancier moet worden gestort.

Als de voorbelasting in de btw-aangifte van de belastingplichtige hoger is dan het af te dragen btw-bedrag, wordt het verschil overeenkomstig de in Polen geldende algemene voorschriften binnen 60 dagen op de reguliere rekening van de belastingplichtige gestort. Om de gevolgen van het model van gesplitste betaling voor de cashflow van ondernemers te beperken, voorziet Polen in een procedure van versnelde teruggaaf van dit verschil. Op verzoek van de belastingplichtige vindt de teruggaaf dan binnen 25 dagen plaats. Volgens de door Polen verstrekte informatie worden dergelijke verzoeken echter binnen een veel kortere termijn behandeld (blijkens de beoordeling van het verplichte mechanisme van gesplitste betaling werd in december 2020 binnen 16 dagen een besluit genomen over aanvragen voor vrijgave van middelen).

Volgens Polen zullen de kosten van het stelsel van gesplitste betaling niet significant zijn en voornamelijk verband houden met de implementatie van het stelsel, het onderhoud ervan en het beheer van de bankrekening. Het verplichte mechanisme van gesplitste betaling is een van de belangrijkste elementen van de aanvullende maatregelen die erop gericht zijn btw-fraude terug te dringen en het Poolse belastingstelsel te moderniseren, die Polen de laatste jaren heeft ingevoerd.

Gelet op het voorgaande is de Commissie van mening dat het verplichte mechanisme van gesplitste betaling voor leveringen van goederen en diensten die fraudegevoelig zijn en die in de bijlage zijn vermeld, kan helpen in de strijd tegen belastingfraude. Er wordt derhalve voorgesteld dat de derogatie wordt verleend van 1 maart 2022 tot en met 28 februari 2025.

•Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein