ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (84) 205 
 
 
 
Vol. 1984/0102 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Communit y and the European Atom ic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), t his file is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februa r 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 v om 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
COM(84) 205 def.
Brussel, 13 april 1984.
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD
Voorbereiding van de Vierde Algemene Conferentie van de  
Organisatie voor Industriële Ontwikkeling van de Verenigde Naties (UNIDO IV)
Wenen, 2-18 augustus 1984
COM(84) 205 def.

-M EDEDELING V A N  D E  COMMISSIE A A N  D E  R A A D
Onderwerp : Voorbereiding van de Vierde Algemene Conferentie van de
Organisatie voor Industriële Ontwikkeling van de Vereniqde  
Naties (UNIDO IV)
Wenen, 2-18 augustus 1984
A C H T E R G R O N D  E N  INLEIDING
Unido IV zal een van de voornaamste gebeurtenissen van de Noord-  
Zuid-dialoog in 1984 z ijn  en de belangrijkste internationale conferentie  
van deze aard sinds U N C T A D  VI in juni 1983. D e voorbereidingen voor  
UNIDO IV vinden plaats niettegenstaande het u itb tijve n  van een besluit  
onderhandelingen op wereldniveau betreffende de internationale economische  
ontwikkelingssamenwerking op gang te brengen. De Noord-Zuid-besprekingen  
worden thans gehouden in een sfeer die wordt bepaald door de stagnerende  
economische en industriële ontwikkeling van ta lr ijk e  ontwikkelingslanden,  
verontrusting over de monetaire en financiële systewerr in de wereld en  
bezorgdheid omtrent het functioneren van het wereldhandelssysteem. D e  
voorbereidingen voor de conferentie vinden bovendien plaats op een t ijd ­
stip waarop in een aantal geïndustrialiseerde landen tekenen van economisch  
herstel merkbaar worden. Behalve dat het een symposium was voor de bespreking  
van vraagstukken en aangelegenheden op het gebied van wereldindustrialisatie  
via de Algemene Conferentie en het UNIDO-stelsel van sectorieel overleg,  
speelde UNIDO een belangrijke rol als VN-lichaam voor het verlenen van  
t echnische bijstand ten behoeve_.van industria lis a tie . ________________
He
t verloop van de aLgemene UNIDO-conferenties was tot nu toe niet zeer  
geslaagd. UNIDO I I I  te N ew  Delhi in 1980 eindigde met doodlopende  
besprekingen en confrontaties, waarbij de verklaring van N ew  Delhi en  
het Actieprogramma met meerderheid van stemmen werden aangenomen en  
a lle  landen van Groep B, behalve T u rkije, tegen de tekst stemden. Tot  
de vele struikelblokken van deze conferentie behoorden voorstellen voor  
een fonds van 300 m iljard U S D  voor industriële ontwikkeling en de ontle­
ding in sectoren en gebieden van de D oelstelling van Lima,waarmee wordt  
gestreefd naar een aandeel van 25 %  in de mondiale industriële produktie  
voorde ontwikkelingslanden.

-  2 -
Hoew el aan het slot van de Tweede Algemene Conferentie van de U N ID O  in 1975  
een grotere m ate van overeenstemming werd bereikt en alleen de Verenigde Staten  
tegen d e gehele tekst stemden, verklaarden andere geïndustrialiseerde landen dat  
z ij niet konden instem m en m et som m ige gedeelten van de Doelstelling van Lim a  
en het Actieprogramma of formuleerden ten aanzien hiervan een voorbehoud en som m igen  
onderschreven het voor het jaar 2000 geplande doel van 25 %  niet.
U N ID O  IV zal waarschijnlijk de laatste VN-conferentie inzake wereld-  
industrialisering van deze om vang zijn aangezien alles er op wijst dat U N ID O  binnen­
kort zal w orden omgezet in een gespecialiseerd lichaam van de V N  en bijgevolg in  
haar nieuwe vorm  algemene conferenties van naar het zich laat aanzien, bescheidenere,  
politieke om van g  op tweejaarlijkse basis zal houden.
D e  voorbereidingen voor U N ID O  IV zijn reeds enige tijd  aan de gang aangezien  
oorspronkelijk werd verwacht dat de conferentie op een vroeger tijdstip zou  
worden gehouden. Het UNIDO-serretariaat organiseerde internationale ontmoetingen  
van groepen deskundigen ter bestudering van v ijf van de voornaamste aangelegenheden  
welke in de conferentie zullen worden behandeld en verspreidt thans de  
secretariaatsdocumentatie voor elk van de agendapunten.
D e  voornaamste aangelegenheden op de voorbereidende kalender zullen de vier  
regionale ministervergaderii.gun van de ontwikkelingslanden zijn , die de punten voor  
de conferentie in maart en april van dit jaar zullen bestuderen, en de vergadering  
van de Industrial Development Board van de UNIDO, die als voorbereidende commissie  
voor de conferentie zal optreden, van 2-18 mei.
D E  V E R K L A R IN G E N  E N  A C T IE P R O G R A M M A 'S  V A N  N E W  D ELH I E N  LIM A M E T  H E T  006 O P  Z O W E L  
H E T  V E R L E D E N  A L S  D E  T O E K O M S T
Onder agendapunt 4 - de Verklaringen en Actieprogramma's van N e w  Delhi en  
Lima, m et het oog op zowel het verleden als de toekomst -  zal de conferentie de  
ontwikkelingen op het gebied van mondiale industrialisatie aan een onderzoek  
onderwerpen. E < ' zal zeker enige aandacht worden besteed aan de vorderingen op het  
gebied van de Doelstelling van Lima en de G em eenschap zal moeten erkennen dat de  
vooruitgang op het stuk van industrialisatie in de ontwikkelingslanden van 1975 tot  
op heden ongelijkmatig en in het algemeen langzaam is geweest. V an  het begin .  -  
af aan zal moeten w orden uiteengezet dat het zeer moeilijk is na te gaan w at  
het aandeel van de ontwikkelingslanden in de mondiale toegevoegde waarde o p  het  
gebied van industrie o p  een willekeurig tijdstip is en dat in de ontwikkelingslanden  
bepaalde segmenten van de industriële toegevoegde waarde zeer moeilijk nauwkeurig.

- 3 -
kunnen worden vastgesteld of in het geheel niet. Het UNIDO-secretariaat  
zelf heeft hier moeilijkheden m e e  gehad. Z o  werd bijvoorbeeld ten tijde  
van de Conferentie van Lim a aangenom en dat het aandeel ongeveer 7  %  
bedroeg, terw ijl het secretariaat n u  denkt dat in 1975 het aandeel  
fe ite lijk  10 %  is geweest. D e  raming van het secretariaat voor 1982 is  
1 1  %,hetgeen inhoudt dat in de zeven jaar na de aanvaarding van d e  
Doelstelling van Lim a het aandeel van de ontwikkelingslanden in d e
mondiale toegevoegde waarde op industrieel gebied slechts m et 1  percentpunt  
zou zijn toegenomen. In feite zijn de jaren 1975 en 1982 niet geheel  
representatief, aangezien 1975 hoogstwaarschijnlijk voor de ontwikkelings­
landen êen betrekkelijk gunstig jaar was'daar de geïndustrialiseerde  
landen op het dieptepunt van de recessie van 1974/1975 waren aangeland,  
terw ijl o m  velerlei redenen zowel de aardolieproducerende als de niet-  
aardolieproducerende ontwikkelingslanden in staat waren hun niveau van  
economische bedrijvigheid tijdens deze periode te handhaven of zelfs  
op te voeren. Anderzijds worden de ontwikkelingslanden tijdens de huidige  
recessie m eer getroffen door de dalende lijn  van de economische cyclus  
dan de geïndustrialiseerde landen,zodat het cijfer voor 1982 betrekkelijk  
laag is in verhouding tot de tendens o p  langere termijn. Volgens het UNIDO-  
secretariaat zou een extrapolatie van de huidige tendensen ten aanzien van  
het aandeel van de ontwikkelingslanden in de mondiale toegevoegde waarde o p  
industrieel gebied uitkomen op 14,9 %  in het jaar 2000. In de mededeling aan de  
Raad, die in 1979 vooruitlopend op U N ID O  I I I  werd opgesteld, merkte d e Com m issie  
op dat er enige redenen waren aan te n em en  dat de ontwikkelingslanden  
wel eens een beter resultaat zouden kunnen behalen dan deze extrapolatie  
doet vermoeden. Hoewel de ervaringen van de huidige recessie  
ontmoedigend zijn wil de Commissie haar standpunt m et betrekking tot de  
waarschijnlijke ontwikkeling op lange termijn liever niet wijzigen.
Opgemerkt zij echter dat het cijfer van 25 %,als bedoeld in de Verklaring  
van Li ma,ver buiten het kader van eventuele mogelijkheden lig t.
Eveneens zij opgemerkt dat volgens de UNIDO-statistieken de grootste 
verschuivingen van de aandelen in de industriële wereldproduktie niet in  
hoofdzaak die van geïndustrialiseerde naar ontwikkelingslanden waren doch,  
over een langè periode sinds de Tweede Wereldoorlog,die van de Verenigde  
Staten naar Japan.en de landen m et ëtaatshandel. Het aandeel van de  
Europese G em eenschap in de industriële produktie op wereldniveau schijnt  
de jongste tijd  te zijn gedaald, terwijl dat van Japan en de Sovjetunie  
verder lijk t te zullen toenemen. Terzelfder tijd  hebben bepaalde ontwikkelings­
landen aanzienlijke vooruitgang geboekt terw ijl andere hun aandeel hebben  
zien stagneren of selfs teruglopen.
Het UNIDO-secretariaat stelt vast dat er op het gebied van industriali­
satie tussen de gebieden van de ontwikkelingswereld opmerkelijke verschillen..«/...

- 4 -
in prestatie bestaan. D e  vooruitgang w a s  vooral teleurstellend in Latijns-Amerika,  
in welk gebied het aandeel in de mondiale toegevoegde waarde op industrieel terrein  
in de periode 1975-1982 stagneerde. Feitelijk vond in de laatste jaren zeventig 
enige stijging plaats die echter wegviel tegen de grote moeilijkheden die bijna  
alle landen van dit gebied in het begin van de jaren tachtig ondervonden. Niettemin  
kan nog steeds iets m eer dan de helft van de toegevoegde waarde op industrie­
gebied van alle ontwikkelingslanden aan Latijns-Amerika worden toegeschreven.
In tegenstelling tot de povere resultaten van Latijns-Amerika n a m  het  
aandeel van de Zuid- en Zuidoostaziatischelanden, dat van 2,7 X in 1975 steeg tot  
3,4 %  in 1982, betrekkelijk snel toe. Dit gebied leverde eigenlijk het leeuwedeel ■  
op van de stijging van het gezamenlijke aandeel van alle ontwikkelingslanden.
Binnen deze groep leverde een aantal landen in Oost- en Zuidoostazië bijzonder  
dynamische prestaties.
Het aandeel van Afrika n a m  van 0,88 %  in 1975 toe tot 1,11 %  in 1982, doch  
het aandeel van dit continent b lijft bescheiden en ook hier had een groot deel van  
de vooruitgang op het gebied van industrialisatie plaats in een beperkt aantal  
landen, waaronder vooral enige landen die aan de Middellandse-Zeekust gelegen zijn  
en reeds over een belangrijke industriële basis beschikten, terw ijl in het Afrika  
bezuiden van de Sahara de ;esultaten uiteenliepen en in vele landen weinig  
vooruitgang werd geboekt.
Het is opvallend dat er betrekkelijk weinig verbetering plaats vond in de  
positie van de allerarmste landen, de minst ontwikkelde/ waarvan het aandeel  
in de mondiale toegevoegde waarde op industriegebied sinds het eind van de jaren zestig  
beneden 0,2 %  oleef en zelfs nog een dalende tendens vertoonde.
Tenslotte z ij opgemerkt dat in al deze statistieken geen rekening is gehouden  
m et de positie van China zodat de vermelde aandelen de aandelen in de mondiale  
toegevoegde w ?:arce op industriegebied m in dat van China weergeven. Dit houdt  
verband m et de schaarse gegevens over de Chinese industriële produktie. Het UNID0-  
secretariaat verstrekt een raming voor het aandeel van China waarbij een stijging van  
2,93 %  in 1977 tot 3,83 %  in 1980 wordt verondersteld.
E en  van de oogmerken van de conferentie zou moeten zijn na te gaan hoe en  
w aarom  al dez. ontwikkelir.ger plaatsvonden en welke lessen uit deze ervaring kunnen  
worden getrokKen. Natuurlijk zijn de verklaringen voor de uiteenlopende prestaties  
gecompliceerd = n  gevarieerd e,i moeten zij worden gezocht in zowel de  
international economische ontwikkelingen als het beleid ■
en de gebeurt' :i.ïen in individuele landen of groepen landen.

- 5  -
E en van de voornaamste factoren waardoor de ontwikkelingen kunnen w orden  
verklaard is het sociale en economische milieu dat in de verschillende  
delen van de ontwikkelingswereld kan worden aangetroffen. Landen die lange  
perioden van s tab ilite it hebben gekend hadden blijkbaar een betere kans  
hun positie te verbeteren dan landen die veelvuldig m et storende binnenlandse  
en buitenlandse gebeurtenissen werden geconfronteerd. U N ID O  IV zal zich  
echter in de eerste plaats m et economische vraagstukken moeten bezighouden  
en niet m et politieke ontwikkelingen.
In het "Verslag over de ontwikkeling in de wereld" van de Wereldbank,  
van 1983, werd de aandacht gevestigd op de waarde van een doelmatig functionerend  
prijsmechanisme bij de toewijzing van middelen ter bevordering van de economische  
ontwikkeling in het algemeen en dit geldt ongetwijfeld in het bijzonder voor  
de industriële sector. Dit zou wet eens een verklaring kunnen zijn voor de  
oorzaken van de goede resultaten van som m ige ontwikkelingslanden in Oostazië.
Het is aan geen tw ijfel onderhevig dat de financiële ontwikkelingen in de  
wereld een belangrijke rol hebben gespeeld bij de veranderingen die zich hebben  
voltrokken en  de landen van Latijns-Amerika hebben onder andere zeer zeker te  
lijden gehad van de wereldomvattende crisis in de schuldsituatie die aan het  
begin van dit decennium een aanvang n a m  en in de herfst van 1982 tot uitbarsting  
kw am . Hier is het zeer hoge niveau van de interesten in de V S  een sleutelfactor  
evenzo als het zeer lage renteniveau in de V S  dat zich in het begin en het  
midden van de jaren zeventig voordeed ertoe heeft bijgedragen dat deze landen  
gedurende de recessie van 1974/1975 h u n  niveau van economische ontwikkeling  
konden handhaven en hun industriële ontwikkeling konden voortzetten m et behulp  
van geleend kapitaal. Er dient echter de nadruk op te worden gelegd dat, hoewel  
de vraagstukken in verband m et de schuldenlast bij de economische problemen van  
vele ontwikkelingslanden een zeer belangrijke factor uitmaken, binnenlandse  
ontwikkelingen eveneens een zeer belangrijke rol hebben gespeeld en dat som m ige  
andere ontwikkelingslanden in staat zijn geweest hun uitvoer in weerwil van  
een toenemende rentedienst op te voeren en aldus een grote schuldenlast te  
combineren m et voortdurende economische en industriële groei.
E en  andere' factor welke bij de industriële ontwikkeling een rol speelt  
is het vermogen nieuwe technische procedures te ontwikkelen en dan, door ze  
m et succes in het produktieproces o p  te nemen, vernieuwingen in te voeren.
D e  verschillende niveaus van innovatie in de onderscheidene delen van de  
wereld zijn er zeker de oorzaak van geweest dat de*resultaten s o m s  uiteenliepen.  
Het b lijk t dat gedurende de laatste jaren de Verenigde Staten, Japan en  
som m ige ontwikkelingslanden in Azië in staat zijn geweest de industriële  
produktie m et m eer succes te vernieuwen dan bijvoorbeeld Westeuropa of Latijns-
Amerika. In vele delen van de ontwikkelingswereld heerst bezorgdheid over het
■ ■ · / · ■ ■

fe it dat m e n  de nieuwe technische ontwikkelingen niet kan volgen,terwijl  
zich daarentegen in de Verenigde Staten en Japan "hi-tech"-industrieën  
ontwikkelen. Naarmate de "hi-teclv'-of "zonsopgang"-industrieën verant­
woordelijk zijn voor een groeiend aandeel in de mondiale toegevoegde waarde  
op industriegebied, zullen landen waarin traditionele "schoorsteen"-indus-  
trieën h u n  plaats in het industriële bestel behouden hun aandeel in de •  
mondiale toegevoegde waarde o p  industriegebied zien afnemen. Dit punt  
stond bij de ongerustheid van de Comm issie over de eigen industriële  
resultaten van de G em eenschap inderdaad centraal. Er■werd aange­
voerd dat industrieën waarbij in hoge mate gebruik wordt gemaakt van de  
nieuwste technische ontwikkelingen niet noodzakelijkerwijze geschikt zijn voor  
ontwikkelingslanden, doch in de praktijk is het zeer moeilijk algemeen toepasselijke  
regels of beginselen vast te stellen ten aanzien van de vraag welke techno­
logische niveaus in de onderscheidene landen en industrieën gew enst" zouden zijn en  
er kan zeker worden geconcludeerd dat de een of andere vorm  van innovatie de  
produktiviteit van vele industrieën in ontwikkelingslanden aanzienlijk kan  
verbeteren en ertoe bij kan dragen dat nieuwe industrieën worden geschapen.
Er bestaan hechte bindingen tussen de industrie en andere sectoren van  
economisch leven en goede resultaten in de landbouwsector kunnen een  
positieve uitwerking hebben o p  de industrialisatie, daar de buftenlandse  
valutasituatie van een Land wordt verbeterd en de Verwerking van"Levens­
middelen en andere m et de landbouwontwikkeling sam enhangende industrieën worden  
gesti muleerd.
Bij het bestuderen van deze aangelegenheden dient er wel aan te worden  
gedacht dat de aard van de U N ID O  inhoudt dat zeer zeker enige aandacht wordt  
besteed aan de resultaten van individuele landen of groepen van landen hetgeen  
niet a ltijd  het geval is m et andere lichamen van de VN . Het secretariaat is  
derhalve verplicht zich m et vragen bezig te houden waaraan inherente politieke  
vraagstukken verbonden zijn en zou er over het algemeen meemoeten worden belast  
deze in zijn documentatie te behandelen.
In haar comm entaar op de ontwikkelingen tijdens de conferentie zou de  
G em eenschap er de aandacht op moeten vestigen dat industrialisatie slechts  
èèn aspect van economische ontwikkeling is en geen absolute 'prioriteit  
behoeft te verkrijgen. In vele ontwikkelingslanden m et lage inkomsten  
kan bijvoorbeeld de landbouwontwikkeling belangrijker zijn ,terw ijl in ge­
avanceerde ■ndustrielanden de dienstensector normaliter een groeiend aandeel  
in het B B D  al verwerven ten koste van de industriële sector. Dit betekent  
dat er niet a ltijd  een n au w  verband zal bestaan tussen het aandeel van een  
land in ö -- iale toegeveegde waarde op industriegebied en zijn aandeel  
in het mor- . '  B B P, en^ over het algemeen, in h e ^ t economisch welzijn.

-  7 -
D e besprekingen over punt 4 behoeven niet noodzakelijkerwijs  
tot overeenstemming inzake bepaalde maatregelen van de UNIDO of bepaalde  
landen of groepen van landen te leiden doch m en zou veeleer moeten proberen  
na te gaan hoe de s itu a tie  is , zodat a lle  landen u it de huidige ontwikkelingen  
hun eigen conclusies kunnen trekken, en onderzoeken of deze conclusies hen  
ertoe zullen nopen eventueel veranderingen in hun industrieel beleid aan te  
brengen. D e Gemeenschap zou met bovenstaande toelichtingen rekening kunnen  
houden b ij haar verklaringen in de plenaire vergadering die zich met d it  
agendapunt zal bezighouden.
INTERNATIONALE SAM ENW ERKING , NATIONALE ACTIES TER  ZA K E  M ET INBEGRIP V A N  
INDUSTRIEEL BELEID, BIJDRAGEN V A N  D E  UNIDO IN KRITISCHE GEBIEDEN V A N  
INDUSTRIËLE ONTW IKKELING 1985-2000
D e voornaamste belangrijke punten op de rest van de agenda zijn  
opgenomen sub punt 5 onder de algemene t i t e l "Internationale samenwerking,  
nationale acties ter zake met inbegrip van industrieel beleid, bijdragen  
van de UNIDO in kritische gebieden van industriële ontwikkeling 1985-2000".
D e ambtenaren van de Commissie zullen gedetailleerde werkdocumenten aangaande  
deze punten verstrekken als basis voor de voorbereidingen van de Gemeenschap  
voor de conferentie tijdens de komende maanden. Het volgende commentaar op  
deze punten is er derhalve alleen toe bestemd de Gemeenschap algemene  
richtsnoeren te verschaffen.
Mensenmateriaal
Onder de t it e l van punt 5 is de eerste ondertitel "Versnelde voor­
bereiding van mensenmateriaal voor industriële ontwikkeling". Dit zat een  
tam elijk oncontroversieel punt z ijn  aangezien de noodzaak meer aandacht  
te besteden aan de voorbereiding van mensenmateriaal bijna universeel wordt  
erkend. D e Gemeenschap en de ACS-tanden in het kader van de Tweede Overeenkomst  
van Lom é wijden veel meer aandacht aan d it terrein  dan tot nu toe het geval  
is geweest.
O p  m ultilateraal vlak is het van het grootste belang dat de  
UNIDO, IL0 en U N E S C O  nauw samenwerken ten einde programma's en a c tiv ite ite n  
te kunnen vaststellen en uitvoeren die op d it gebied het maximale effect  
kunnen sorteren. O p  nationaal niveau zouden in de ontwikkelingslanden de  
middelen moeten worden besteed aan de opleiding van werkkrachten voor de  
industrie naar gelang van de industriële behoeften van het land.

-  8 -
M et het oog hierop is het natuurlijk voor een ontwikkelingsland van het  
grootste belang dat het zich enigszins een idee kan vormen.van zijn toekomstige  
behoeften o p  dit gebied, zodat de programma's op het stuk van-onderwijs  
en opleiding in opleidingsinstituten en in bedrijven en  de werkelijke ,  
behoeften van het land m et elkaar in overeenstemming kunnen worden ge­
bracht. Ten aanzien van dit punt k w a m  de eerste UNIDO-overlegvergadering  
inzake de opleiding van arbeidskrachten voor de industrie, die in novem ­
ber 1982 te Stuttgart plaatsvond,tot de conclusie dat "een geïntegreerde  
programmering op het gebied van arbeidskrachten en natuurlijke hulpbronnen,  
m et inbegrip van een duidelijk nationaal beleid ter bevordering van de  
opleiding van arbeidskrachten voor de industrie ten einde te kunnen vol­
doen aan de huidige en de te verwachten behoeften in verband m et de  
complementariteit van de stelsels van nationaal onderwijs en de op­
leiding voor de industrie'' een eerste factor is voor een betere beheer­
sing van het industrialis.atieproces door de ontwikkelingslanden. In  
de G em eenschap geniet een zeer groot aantal onderdanen van ontwikke­
lingslanden onderwijs en opleiding in verschillende organisaties binnen  
de G em eenschap en de Lid-Staten zullen zeker bereid zijn de beschikbare  
mogelijkheden open te houden en in som m ige gevallen zelfs te verruimen.
Technologie
D e  intensifiëring van de wetenschappelijke en technologische  
mogelijkheden voor industriële ontwikkeling in de ontwikkelingslanden zal  
waarschijnlijk een belangrijk agendapunt zijn . Zoals reeds bovenstaand werd  
uiteengezet is de doelmatige ontwikkeling en het gebruik van nieuwe technische  
procedures een zeer belangrijk onderdeel van industriële vooruitgang en het  
is zeer zeker van het grootste gewicht dat de ontwikkelingslanden de meest ge­
schikte technische procédés ontwikkelen en gebruiken o m  hun industriële bedrij­
ven te kunnen vernieuwen. D e  U N ID O  heeft op dit gebied een belangrijke rol te  
spelen.
D e  conferentie zal niet te veel moeten worden gericht op de termijnen  
en voorwaarden voor de overdracht van technologie uit geïndustrialiseerde lan­
den naar ont<‘ikkelingslanden. Deze aangelegenheden worden binnen andere vergade­
ringen besproken en U N ID O  besteedt thans waarschijnlijk juist de benodigde  
aandacht aan dit werkterrein door middel van 'haar werkzaamheden op het gebied  
van model- en  patentovereenkomsten. Terloops zij opgemerkt dat een toeneming  
van de dire· te buitenlandse investeringen in velé gevallen een waardevol  
middel kan z-ijn de ontwikkelingslanden in staat te stellen profijt  
te trekken v  ,n  elders ontwikkelde produktietechnieken.

- 9 -
D e  U N ID O  zal waarschijnlijk enige nadruk leggen op het feit  
dat dient te worden getracht tussen de landen een gezamenlijke research  
op diverse gebieden te organiseren, zodat de binnenlandse technologische  
mogelijkheden van de ontwikkelingslanden kunnen worden opgevoerd. Andere  
internationale pogingen tot samenwerking in deze richting zouden zeer zeker  
worden toegejuicht, doch zij zouden moeten beantwoorden aan een werkelijke  
vraag en geen hoofdzakelijk bureaucratisch of politiek karakter m oeten dragen.
Er zijn geen redenen aanwezig w aarom  dergelijke pogingen tot samenwerking  
zouden moeten worden beperkt tot alleen de ontwikkelingslanden of alleen de  
geïndustrialiseerde landen. Zij zouden daarentegen dusdanig moeten w orden  
georganiseerd dat vooral de ontwikkelingslanden hiervan het maximale profijt  
kunnen trekken, m et minimale kosten voor alle betrokken partijen.
Financiële middelen
Zoals reeds vermeld w a s  dit terrein een van de voornaamste  
struikelblokken waardoor werd verhinderd dat de Derde Algemene Conferentie  
m et succes kon worden afgesloten. Reeds vanaf 1980 worden in de International  
Development Board besprekingen gevoerd over het vraagstuk financiële  
middelen voor industriële ontwikkeling, vooral in verband m et het voorstel  
van het UNIDO-secretariaat o m  een 300 miljard U S D  bank voor industriële  
ontwikkeling (IBID) in het leven te roepen. D e  G em eenschap voerde aan dat een  
bespreking van een dergelijk voorstel werkelijk buiten het kader van de  
U N ID O  lig t, daar.het eigenlijk m oet w orden beschouwd als een voorstel  
m et betrekking tot het meer algemene vraagstuk van de overdracht van middelen  
uit geïndustrialiseerde landen naar ontwikkelingslanden en aangelegenheden  
van deze aard op m eer deskundige wijze besproken worden binnen de instellingen  
van Bretton W o o d s  of misschien de U N C T A D . D e  G em eenschap zou derhalve  
van het begin af aan uiteen moeten zetten dat U N ID O  IV zich niet kan bezig­
houden m et het bespreken van voorstellen die eigenlijk belangrijke hervormingen  
van de mondiale monetaire en financiële instellingen inhouden· D e  G em eenschap  
zou echter bereid moeten zijn vraagstukken te onderzoeken die in het bijzonder  
verband houden m et industriële financiering, bijvoorbeeld problemen w aarm ee  
ontwikkelingslanden te kam pen hebben bij de financiering van individuele  
projecten.
Tegelijkertijd zou de G em eenschap bereid moeten zijn een bespreking  
aan te vangen over de implicaties van de mondiale financiële ontwikkelingen  
voor de industrialisatie en moeten nagaan welke lessen uit recente of huidige  
ervaringen kunnen worden getrokken. In zijn documentatie geeft het secretariaat  
van de U N ID O  commentaar op de grilligheid van het westelijk monetaire

-  10  -
telset en beveelt het aan dat de ontwikkelingslanden bij h u n  onderling'e  
handelstransacties in grotere mate gebruik m aken van nationale valuta's.'
Hierbij schijnt het secretariaat van de U N ID O  de redenen w aarom  ontwikkelings­
landen zo afhankelijk zijn van hun beperkte reserves aan westelijke valuta's  
te negeren. E en  hoofdreden is natuurlijk dat de valuta's van vele ontwikke­
lingslanden geen voldoend stabiel oppotmiddel of ruilmiddel vormen, doch  
dit zijn zaken die verband houden m et het financiële beleid van de ontwikke­
lingslanden zelf en  een lichaam als de U N ID O  zal deze moeilijk uitputtend  
kunnen behandelen. M et betrekking tot de algemene kritiek op het mondiale  
financiële stelsel die door de ontwikkelingslanden, de U N C T A D  en het secre­
tariaat van d e U N ID O  werd uitgeoefend dient te worden vermeld dat de G em eenschap  
zelf herhaalde malen de thans heersende onderzekerheid op het gebied van  
interesten en  wisselkoersen vooral het huidige renteniveau, heeft gekriti­
seerd, en  heeft verzocht o m  stabielere mondiale financiële regelingen.
Het secretariaat dient te worden gelukgewenst m et het fe it dat het  
in zijn documentatie de aandacht heeft gevestigd op het sleutelvraagstuk van  
de spaarquote in de ontwikkelingslanderv gezien de noodzaak passende middelen  
voor industriële ontwikkeling vrij te maken. Tegelijkertijd zullen vele  
ontwikkelingslanden blijven verzoeken o m  belangrijke financiering uit buitenr  
landse bronnen en de G em eenschap zal een standpunt moeten innemen ten aanzien  
van de rol van financiële steun, leningen van handelsbanken en directe buiten-  
lan cfee investeringen in verband m et de bevordering van het industrialisatie-  
proces.
Energie
Het lijk t in het belang van alle landen te zijn een breed opgezette  
discussie te voeren over energievraagstukken in verband m et industriali­
satie, gezien het fe it dat dergelijke problemen in andere multilaterale  
discussiegroepen niet werkelijk deskundig worden behandeld. Het secretariaat  
van de U N ID O  constateerde dat vele ontwikkelingslanden grote hoeveelheden  
energie m oeten importeren en de kosten van de invoer van brandstoffen bedragen  
voor ontwikkelingslanden die niet over aardolie beschikken thans ongeveer  
50 miljard U C D  per jaar. tekening houdend m et de financiële verplichtingen  
waartegenover vele ontwikkel ngslanden zich geplaatst zien kan de afhankelijk­
heid van ingevoerde energie een belemmering voor industriële ontwikkeling vormen.  
D e  ervaring- i jó. · de afgelopen jaren toonden echter aan dat groei en-industriële

-  11 -
ontwikkeling niet zo energie-intensief hoeven te zijn als vroeger onvermijde­
lijk  werd geacht. Vooral door technologische vooruitgang kan in vele gevallen de  
noodzaak van het gebruik van fossiele brandstoffen worden verminderd. D e  conferentie  
zal er derhalve goed aan doen haar aandacht te concentreren o p  verdere ontwikkelin­
gen waardoor de efficiency o p  het gebied van industriële energie kan w orden verbe­
terd, de zelfvoorziening kan worden opgevoerd en de grondslagen voor de energie­
voorziening in de ontwikkelingslanden kunnen worden versterkt en gediversifieerd.
Herstructurering en rationalisatie van de wereldindustrie
Behalve een bijzonder agendapunt is deze aangelegenheid het centrale  
thema waarop de algemene besprekingen van de conferentie zijn gebaseerd en  
staat zij in nauw  verband m et de ontwikkeling van de wereldhandel.
D e  G em eenschap en andere geïndustrialiseerde landen worden vaak gekritiseerd  
w egens zogenaam d protectionistisch beleid en de documentatie van de U N ID O  laat  
dit them a niet onvermeld. D e  Gem eenschap zal erop moeten wijzen dat het open  
multilaterale handelsstelsel grotendeels intact is gebleven. O ndanks de huidige  
recessie is de wereldhandel kwantitatief slechts weinig verminderd en neem t  
waarschijnlijk thans weer toe. Dit zou erop kunnen wijzen dat de handels­
stromen m eer werden getroffen door veranderingen in de vraag dan door bijzonder  
protectionistische maatregelen.
In de documentatie van het UNIDO-secretariaat schijnen de vraagstukken  
in verband m et aanpassing en rationalisering op m eer subtiele wijze te worden aange­
pakt en het idee industriële bedrijven uit geïndustrialiseerde landen eenvoudigweg  
over te brengen naar ontwikkelingslanden is grotendeels uitde gedachtengang  
van het secretariaat verdwenen. Bij de behandeling van dit punt zou de  
G em eenschap dienen te benadrukken dat aanpassing een permanent  
proces is dat reeds lange tijd  in haar economieën wordt toegepast en in de  
toekomst zal worden voortgezet. In dit verband dient te worden onderstreept  
dat het wenselijk zou zijn de aanpassingstendensen van tevoren te kunnen over­
zien en de G em eenschap zou uiteen moeten zetten welk standpunt zij inneemt ten  
aanzien van de rpl van de overheidsinstellingen bij de stimulering en verge­
makkelijking van het aanpassingsproces, of dit nu in de vorm  van directe inter­
ventie plaatsvindt of door middel van de verstrekking van werkloosheids­
uitkeringen, faciliteiten voor omscholing en maatregelen in de context  
van het sociaal en regionaal beleid waardoor de voorwaarden voor een  
vergemakkelijking van de aanpassingen kunnen worden geschapen. D e  G em eenschap... /...

-  12  -
zou bereid moeten zijn maatregelen o p  het gebied van structurele aanpassing  
in te voeren, onder andere m et het oogm erk binnenlandse produktiefactoren  
te onttrekken aan produktielijnen die internationaal gezien niet zeer concur­
rerend zijn, vooral in de gevallen waarin kan worden vastgesteld dat de ont­
wikkelingslanden op lange termijn een comparatief voordeel
zullen hebben. Het voornaamste instrument ter bevordering van structurele aan­
passing is nog steeds de handhaving van een open mark't hetgeen dan weer zou  
kunnen w orden vergemakkelijkt door gunstige economische omstandigheden.
Economische samenwerking tussen ontwikkelingslanden (E C D C )
Dit onderwerp zal waarschijnlijk een van de hoofdthema's van de  
conferentie zijn en houdt over het algemeen de aanwezige ontwikkelingslanden  
ten zeerste bezig. Tijdens talrijke vergaderingen op ministerniveau van de  
Groep van 77 w erd in de afgelopen jaren naar middelen gezocht de E C D C  te  
versterkerv-ydoch in som m ige gevallen brachten deze vergaderingen m eer politieke  
retorica dan werkelijke maatregelen voort. Niettemin kan worden vastgesteld dat  
in het afgelopen decennium de handel tussen ontwikkelingslanden sneller is  
toegenomen dan de wereldhandel in zijn geheel. Er werden talrijke inspanningen  
verricht o m  tot regionale economische integratie te k o m e n  èn in de U N C T A D  wórdt  
getracht een algemeen stelsel van tariefpreferenties tussen ontwikkelingslanden  
op te stellen. D e  G em eenschap stelde zich traditiegetrouw ten aanzien van de  
pogingen tot regionale integratie open en positief op en verstrekte in een  
aantal gevallen zelfs aanzienlijke materiële steun.
In zijn documentatie weidt het UNIDO-secretariaat enigszins uit over  
het feit dat de ontwikkelingslanden als groept wat hun buitenlandse economische  
betrekkingen betreft kwetsbaar zijn en het brengt dit in verband m et het algemene  
verschijnsel van mondiale economische interdependentie. Som m ige lezers van deze  
documentatie zouden in de verleiding kunnen worden gebracht te concluderen dat  
de ontwikkelingslanden hun collectief zeIfvertróuwén zouden moeten  
versterken, zelfs ten koste van verdere pogingen tot Noord-Zuid-samenwerking,  
doch dit is niet de kern van de conclusie van het UNIDO-secretariaat  
dat, evenals de Gemeenschap, van mening is dat de Zuid-Zuid-samenwerking de  
geïntensifieerde Noord-Zuid-samenwerking zou moeten aanvullen. Het  
UNIDO-secretcriaat schijnt de buitenlandse economische kwetsbaarheid van  
het zuiden als geheel te verwarren m et de kwetsbaarheid voor buitenlandse  
ontwikkeling ;n  van afzonderlijke landen. Deze punten zouden afzonderlijk-  
moeten w orden bestudeerd. Over het algemeen zou de G em eenschap het  
Standpunt m r .ten verdedigen dat het, m et een passend beheer van de financiële,

- 13 -
industriële en commerciële acties, in het belang van de afzonderlijke landen  
is een open economie te handhaven en dat de om vang van internationale handel  
en investeringen zou moeten toenemen. Bijgevolg zou het beleid er vooral o p  
moeten worden gericht dusdanige middelen vrij te m aken dat de grootst mogelijke  
industriële rijkdom kan worden verkregen en de grootst mogelijke bevordering van  
nationale welvaart. Het kleine economische formaat van de vele ontwikkelingslanden  
vormt een grote handicap :voor hun industrialisatie en voortgezette pogingen  
tot integratie zouden ertoe moeten bijdragen deze handicap te verlichten. Het UNIDO-  
secretariaat merkt in dit verband nog o p  dat Zuid-zuid·4 ·"joint ventures", in  
eigendom van en beheerd door ontwikkelingslanden, een betere vorm  van  
industriële integratie kunnen zijn dan de stichting van douane-unies en  
andere stelsels van marktintegratie. D e  conferentie zou er goed aan doen  
beoordelingen van deze aard te vermijden en de ontwikkelingslanden er veeleer  
toe moeten aanzetten hun krachten te wijden aan pogingen tot integratie die  
gevolgen zullen hebben voor zowel de particuliere sectoren als de overheids­
sectoren. Terloops gezegd is het interessant dat het secretariaat een zo  
duidelijke voorstander is van gezamenlijke produktieondernemingen daar  
vertegenwoordigers van het secretariaat in andere vergaderingen dikwijls  
verklaren dat het praktischen uit politiek oogpunt moeilijk is de ontwikkelings­
landen ertoe te brengen in zulke ondernemingen sam en  te werken.
Tenslotte z ij opgemerkt dat de U N ID O  in de laatste jaren een steeds  
groeiend deel van haar krachten heeft gewijd aan vergaderingen over.de  
economische samenwerking tussen ontwikkelingslanden en het is opvallend  
dat de activiteiten op dit gebied in de U N ID O  tot minder comm entaar van  
de geïndustrialiseerde landen hebben gevoerd dan dit het geval is wanneer  
dezelfde zaken in de U N C T A D  worden besproken. D e  Gem eenschap zet haar  
ondersteuning van de werkzaamheden op het gebied van economische sam en­
werking tussen ontwikkelingslanden door het UNIDO-secretariaat voort doch  
zal er tegelijkertijd de nadruk op moeten leggen dat het universaliteits­
beginsel van het stelsel van de Verenigde Naties dient te worden gehandhaafd.

- 14 -
D e  activiteiten van de U N ID O
D e  conferentie zal natuurlijk de gelegenheid bieden de diverse  
activiteiten van de U N ID O  zodanig te herzien dat directe steun kan  
worden verleend aan de industrialisatie van de ontwikkelingslanden  
en de Lid-Staten van de G em eenschap zullen hun pogingen de technische  
bijstand van de UNIDO, vooral in het licht van de recente VN-beoordeling  
van deze activiteiten doelmatiger te maken, zeker voortzetten. D è  
werkzaamheden van de U N ID O  o p  het gebied van investeringsbevordering  
zouden eveneens dienen te worden gestimuleerd en een redelijk deel  
van de middelen van het secretariaat zal ook voortaan moeten worden  
gewijd aan de controle en bestudering van tendensen die zich bij de  
wereldindustrialisatie voordoen, zowel o p  algemeen als op sectorieel  
niveau, daar deze werkzaamheden van grote waarde kunnen zijn voor de onder­
kenning en, in som m ige gevallen, oplossing van de moeilijkheden die zich bij de  
industriële ontwikkeling voordoen en voor de formulering van een industrieel  
beleid voor ontwikkelingslanden. D e  analyse waartoe deze werkzaamheden  
voeren is dikwijls van hoge kwaliteit en dit is zeer zeker waar voor de  
publikatie van het secretariaat "D e industrie in een veranderende wereld",  
welke speciaal voor de Vierde Algemene Conferentie door de Industrial  
Development Survey werd uitgegeven.
Het UNIDO-stelsel van sectorieel overleg wordt thans te W en en  herzien  
en velen, zowel in de ontwikkelingslanden als in de industrielanden, zijn van  
mening dat het stelsel van overleg m et het oog o p  de toekomende industrialisatie  
tot een efficiënter instrument zou kunnen worden uitgebouwd. D e  vertegen­
woordigers van de G em eenschap zouden ook in de toekomst tot uitdrukking  
moeten brengen dat in de overlegvergaderingen s o m s  te veel aandacht wordt  
besteed aan vraagstukken van tamelijk abstracte aard en dat tijdens de  
beraadslagingen op de eerste plaats zou moeten worden getracht n a  te gaan  
w at er werkelijk in de desbetreffende industriële sector gaande is en  
vervolgens uit deze analyse van reële ervaringen conclusies te trekken en  
aanbevelingen te doen ten aanzien van een passend beleid. Dit houdt verband  
m et de m eer algemene omstandigheid dat de U N ID O  s o m s  poogt algemeen toepasselijke  
oplossingen te vinden,hoewel de problemen zich in de diverse landen  
fe ite lijk  ir. volkomen verschillende vorm  voordoen. Klaarblijkelijk zijn de  
i ndust ri a  li *.at i evraagstukken van de minst ontwikkelde Landen van geheel  
andere aaro dan die van de jonge industrielanden, doch zelfs binnen 'deze  
groepen zijr voor het formuleren van een industrieel beleid voor verschillende  
landen individueel pasklare oplossingen nodig.

- 15 -
E en aangelegenheid die in de documentatie van het secretariaat niet  
uitgebreid wordt behandeld is de betrekking tussen industrialisatie en milieu.
D e  G em eenschap zou dit punt kunnen toelichten en uiteenzetten dat het beter is  
de milieuvraagstukken in verband m et industrialisatie van tevoren te over­
zien dan ze pas later te behandelen. Dit zou de w e g  zijn naar een milieu­
bewust industrieel beleid. D e  G em eenschap zou de ontwikkelingslanden en de  
U N ID O  o p  dit gebied trouwens bijstand kunnen verlenen en de samenwerking tussen  
de U N ID O  en het United Nations Environment Program m e kunnen bevorderen.
C O N C L U S IE S
D e  bovenstaand besproken aangelegenheden zullen o p  zeer veel gedetail­
leerdere wijze door de G em eenschap moeten worden bestudeerd.
Het is waarschijnlijk dat
de conferentie eerder een gelegenheid voor een algemeen beleidsonderzoek zal  
zijn dan een besluitvormende vergadering, doch de G em eenschap zou n a m oeten  
gaan of enige initiatieven o p  het gebied van beleid kunnen worden ontplooid,  
indien mogelijk o p  gebieden als opleiding van mensenmateriaal, ontwikkeling  
van technologie, energie voor industrialisatiedoeleinden en bijstand ten aanzien  
van de vaststelling van projecten en onderzoek naar de uitvoerbaarheid daarvan.  
D e  conferentie zou natuurlijk de gelegenheid moeten bieden voor pogingen  
tussen de industrielanden en de ontwikkelingslanden gemeenschappelijke  
opvattingen over vooruitgang en vraagstukken o p  het gebied van wereld-  
industrialisatie tot stand te brengen alsook de grootst mogelijke mate van  
overeenstemming te bereiken over algemene beleidskoersen die verdere voor­
uitgang in de ontwikkelingslanden mogelijk kunnen maken. Uit organisatorisch  
oogpunt zou het beter zijn dat de conferentie haar conclusies in de vorm  van  
resoluties over afzonderlijke aangelegenheden vervat dan dat zij één enkel  
docum ent in de vorm  van een verklaring en actieprogramma zou opstellen waarin  
het algemene resultaat van de conferentie zou afhangen van de overeenstemming  
over bepaalde punten die buitengewoon controversieel zouden kunnen blijken  
te zijn. Er zijn inderdaad enige voortekenen dat de Groep van 77 in W en en  
de conferentie tenminste zal beschouwen als middel ter verkrijging van een zo  
ruim mogelijke mate van consensus, opdat een betere politieke grondslag wordt  
gelegd voor de ^w erkzaam heden van de U N ID O  in de toekomst en de vraagstukken o p  
het stuk van industrialisatie tijdens de Noord-Zuid-besprekingen meer centraal  
worden gesteld. Het is te hopen dat deze gematigde en pragmatische houding  
ook bij de regionale ministervergaderingen van ontwikkelingslanden de overhand  
zal hebben en dat d it, sam en  m et positieve aanwijzingen van de G em eenschap en  
andere industrielanden, ertoe zal voeren dat U N ID O  IV duidelijk positievere  
resultaten zal behalen dan het geval w as m et de tweede en derde conferentie.