ADVIES VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag over de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen HOUDENDE WIJZIGING VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het EG-verdrag

TOELICHTING

In artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag is bepaald dat de Commissie advies uitbrengt over de door het Europees Parlement in tweede lezing voorgestelde amendementen.

Het advies van de Commissie over de door het Parlement voorgestelde amendementen wordt hieronder weergegeven. Het omvat tevens, overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag, een gewijzigd voorstel waarin de amendementen van het Parlement zijn verwerkt die door de Commissie geheel of gedeeltelijk zijn goedgekeurd.

1. ACHTERGROND

a) Op 20 juli 1998 heeft de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement haar voorstel voor een richtlijn (COM(1998) 452 def. - COD 1998/0249 van 17 juli 1998) toegezonden.

b) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 24 maart 1999 een gunstig advies uitgebracht.

c) Het Comité van de Regio's heeft op 11 maart 1999 een gunstig advies uitgebracht.

d) Op 11 februari 1999 heeft het Parlement in eerste lezing het voorstel van de Commissie goedgekeurd met 18 amendementen. Het resultaat van deze eerste lezing is op 16 september 1999 door het nieuw verkozen Parlement bevestigd.

e) Op 19 april 1999 heeft de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het Verdrag een gewijzigd voorstel goedgekeurd waarin 8 van de 18 door het Parlement voorgestelde amendementen geheel of gedeeltelijk zijn verwerkt (COM(1999) 149 def.).

f) De Raad heeft op 8 november 1999 zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

g) Op 14 maart 2000 heeft het Europees Parlement in tweede lezing gunstig op het gemeenschappelijk standpunt gereageerd met een resolutie waarin tevens 15 amendementen zijn opgenomen.

2. Doel van het voorstel

Met het voorstel wordt beoogd de verontreiniging van de zee aanzienlijk te beperken door te zorgen voor geschikte ontvangstvoorzieningen in alle havens van de EU, met inbegrip van havens voor de pleziervaart en jachthavens. Tevens voorziet het in instrumenten die moeten waarborgen dat alle schepen, inclusief vissersvaartuigen en pleziervaartuigen, die deze havens aandoen van de geboden voorzieningen gebruik maken.

Met name is in het voorstel bepaald dat:

-alle havens, met inbegrip van havens voor de pleziervaart en jachthavens, passende ontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen moeten bieden;

-voor elke haven een passend plan voor ontvangst en verwerking van scheepsafval moet worden ontwikkeld, dat regelmatig wordt getoetst en goedgekeurd door de autoriteiten van de lidstaten;

-schepen die voornemens zijn gebruik te maken van de voorzieningen dit vóór aankomst in de haven moeten melden en daarbij de hoeveelheden afval die zij aan boord hebben moeten opgeven;

-schepen die een haven aandoen alle scheepsafval en ladingresiduen bij de ontvangstvoorziening moeten afgeven, tenzij er voldoende opslagcapaciteit aan boord is voor de voorgenomen reis;

-de door de havens gehanteerde bijdragesystemen vaartuigen ertoe moeten aanzetten van de voorzieningen gebruik te maken in plaats van hun afval op zee te lozen.

-de lidstaten erop moeten toezien dat de richtlijn wordt nageleefd en passende sancties moeten toepassen wanneer dit niet het geval is;

-de autoriteiten informatie over schepen die niet aan de richtlijn voldoen moeten doorgeven aan andere havens in de EU die deze schepen mogelijk willen aandoen.

3. advies van de Commissie over de amendementen van het Europees Parlement

3.1. Door de Commissie overgenomen amendementen

De meeste amendementen van het Europees Parlement zijn aanvaardbaar, hetzij als zodanig, hetzij na redactionele ingrepen. Van de 15 amendementen kunnen er 13 in het opnieuw behandelde voorstel van de Commissie worden opgenomen.

De volgende amendementen kunnen ongewijzigd worden overgenomen:

*Met de amendementen 1 en 4 wordt beoogd de aan vissersvaartuigen en pleziervaartuigen verleende vrijstelling van de meldingsplicht te beperken. De Commissie is van mening dat een uitbreiding van de meldingsplicht tot vissersvaartuigen en pleziervaartuigen omzichtig moet worden aangepakt, aangezien een dergelijke maatregel gemakkelijk kan leiden tot bureaucratische rompslomp die niet in verhouding staat tot het beperkte gunstige milieueffect. Het door vissersvaartuigen en pleziervaartuigen geproduceerde afval is normaal ook zonder voorafgaande melding goed in te schatten voor de havenautoriteiten en ontvangstvoorzieningen. Het door het Parlement voorgestelde criterium is echter dat het schip ten hoogste 12 passagiers mag vervoeren. Aangezien het, zodra meer dan 12 passagiers kunnen worden vervoerd, gaat om een passagiersschip volgens de definitie van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS), zijn deze amendementen aanvaardbaar voor de Commissie.

*Amendement 2 betreft een nieuwe overweging inzake een voorkeursbehandeling, wat het bijdragesysteem betreft, voor schepen die minder scheepsafval produceren. Dit spoort met de in artikel 8, lid 3, en artikel 12, lid 4, verwerkte ideeën en is dus in overeenstemming met de algemene strekking van de richtlijn.

*In de amendementen 8 en 10 gaat het opnieuw om het beperken van de vrijstelling voor vissersvaartuigen en pleziervaartuigen, in dit geval wat de handhavingsregeling van de richtlijn betreft. Ook wat dit aspect aangaat is omzichtigheid geboden, aangezien beide categorieën schepen buiten het toepassingsgebied van de havenstaatcontrole vallen. Het door het Parlement voorgestelde criterium is echter dat het schip ten hoogste 12 passagiers mag vervoeren. Aangezien het, zodra meer dan 12 passagiers kunnen worden vervoerd, gaat om een passagiersschip volgens de definitie van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS), zijn deze amendementen aanvaardbaar voor de Commissie.

*Amendement 9 is erop gericht het in het handhavingsartikel als uitgangspunt gehanteerde begrip "voldoende inspecties" nader te specificeren door een vast percentage inspecties, namelijk 25%, voor te schrijven voor alle onder artikel 11, lid 2, vallende schepen die een haven in de EU aandoen. Aangezien artikel 11, lid 2, in de vorm waarin het in het gemeenschappelijk standpunt is opgenomen, alleen betrekking heeft op koopvaardijschepen, kan de Commissie accepteren dat een nauwere samenhang met de havenstaatcontroleregeling wordt gecreëerd en de in die regeling vastgestelde kwantitatieve inspectieeis wordt overgenomen.

*Amendement 13 heeft betrekking op samenwerking bij de vaststelling van criteria voor milieuvriendelijke schepen. Deze tekst speelt in op een voor de notulen van de Raad bestemde verklaring van de Raad en de Commissie.

*Amendement 15 beoogt de termijn voor de tenuitvoerlegging van de Richtlijn terug te brengen van 24 tot 18 maanden. Dit stemt overeen met het oorspronkelijke voorstel van de Commissie en is dus aanvaardbaar, te meer daar de lidstaten al sinds 1983, het jaar waarin het Marpol-verdrag in werking is getreden, krachtens het internationale recht verplicht zijn passende ontvangstvoorzieningen in hun havens aan te bieden.

Vijf andere amendementen kunnen in principe worden aanvaard, maar moeten worden herschreven om de formulering te verduidelijken of om ze in overeenstemming te brengen met andere bepalingen van de richtlijn en andere daarmee samenhangende communautaire of internationale instrumenten. Het gaat om de amendementen 7, 11, 12 en 14, die hieronder worden samengevat.

*Met amendement 3 wordt beoogd ervoor te zorgen dat zelfs schepen die om souvereiniteitsredenen buiten de toepassing van de richtlijn vallen hun scheepsafval en ladingresiduen afgeven op een wijze die, voorzover redelijk en uitvoerbaar, in overeenstemming is met deze richtlijn. Dit is volkomen acceptabel.

*Amendement 7 voorziet in een wijzigingsmechanisme voor de richtlijn om ervoor te zorgen dat de in artikel 8 genoemde bijdragesystemen geen averechts effect hebben op het milieu, de concurrentie en de afvalstromen. De Commissie is het er wel mee eens dat het van belang is de ontwikkelingen te volgen en ongewenste effecten te voorkomen, maar vindt de voorgestelde formulering enigszins problematisch. Indien op concurrentiegebied echte problemen zouden optreden zou de Commissie gebruik maken van haar bevoegdheden krachtens het Verdrag. De term concurrentie dient dus te worden vermeden. In bijgaand gewijzigd voorstel is een alternatieve tekst over dezelfde kwestie opgenomen.

*In amendement 11 neemt het Parlement opnieuw de eerder geschrapte bepaling op waarin aan schepen het recht op afdoende compensatie wordt verleend wanneer zij worden opgehouden als gevolg van gebrekkige havenontvangstvoorzieningen. Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie bevatte een soortgelijke bepaling, maar deze was door de Raad geschrapt omdat deze overbodig werd geacht. Het amendement van het Parlement is in principe aanvaardbaar, maar de voorgestelde tekst is problematisch, aangezien deze impliceert dat scheepseigenaren onvoorwaardelijk recht hebben op compensatie, ongeacht de redenen voor het oponthoud of andere feiten die in elk afzonderlijk geval een rol kunnen spelen. Daarom is in het gewijzigde voorstel een alternatieve tekst opgenomen.

*Met amendement 12 wil het EP het doel van het voorgenomen informatie- en controlesysteem specificeren. De Commissie kan de voorgestelde tekst in deze vorm niet accepteren, aangezien zij van mening is dat de in de nieuwe streepjes behandelde aspecten ook door middel van de oorspronkelijke formulering kunnen worden geregeld of in ieder geval voldoende aan bod komen in artikel 17 van de richtlijn. Aangezien zij het echter eens is met een aantal van de aan het voorstel ten grondslag liggende ideeën stelt zij een alternatieve, kortere tekst voor in bijgaand gewijzigd voorstel.

*Amendement 14 heeft betrekking op de nieuwe comitéprocedure, maar de tekst die gezamenlijk door de drie instellingen is opgesteld is hier het meest op zijn plaats.

3.2. Niet door de Commissie geaccepteerde amendementen

*Amendement 5 is enigszins onduidelijk, maar lijkt betrekking te hebben op een probleem dat buiten de werkingssfeer van de richtlijn valt. In dit amendement lijkt men er namelijk van uit te gaan dat de richtlijn bepaalde voorschriften voor de uitrusting van traditionele zeilschepen bevat, maar dit is niet het geval. Het probleem waarop dit amendement betrekking heeft lijkt eerder in het kader van het Marpol-verdrag (bijlage IV) dan via deze richtlijn te moeten worden geregeld.

*In amendement 6 wordt de flexibiliteit van het bijdragesysteem ter discussie gesteld. Waar in het gemeenschappelijk standpunt een zeer delicaat evenwicht is bereikt tussen de verschillende inzichten van de lidstaten, maar toch nog vooruitgang is geboekt wat betreft het bevorderen van het gebruik van de betrokken voorzieningen, beperkt het voorstel van het Parlement zich in wezen tot een systeem van ongedifferentieerde bijdragen. De Commissie is van mening dat in dit verband een flexibeler aanpak dient te worden geaccepteerd, zij het dat de aan het artikel inzake het bijdragesysteem ten grondslag liggende basisprincipes niet in het gedrang mogen komen. Dit systeem zal namelijk gelden in zeer uiteenlopende situaties in onderling sterk verschillende havens in heel Europa, en mag dus niet te rigide zijn. Bovendien heeft een ongedifferentieerd systeem het nadeel dat er voor de scheepseigenaren geen impuls van uitgaat om schonere technieken in te voeren, zoals het gebruik van "schone machinekamers", die minder afval opleveren. Een dergelijk systeem betekent ook dat schepen die vaak een haven aandoen - bij voorbeeld in de korte vaart - een onevenredig groot deel van de lasten zullen dragen. Er zijn geen aanwijzingen dat een universeel bijdragesysteem voor heel Europa de beste oplossing is, aangezien er op dit gebied nog geen ervaring met gemeenschappelijke Europese principes is opgedaan. De Commissie meent dat de beste methode om ervoor te zorgen dat vooruitgang wordt geboekt met gemeenschappelijke principes inzake de tarifering erin bestaat in dit stadium een flexibeler aanpak toe te passen dan die welke door het Parlement wordt voorgesteld. De effecten op langere termijn dienen echter te worden bewaakt en de Commissie zal, wanneer dit nodig wordt geacht, op grond van de wijzigingsprocedure (nieuw artikel 8, lid 4) verdere maatregelen voorstellen om mogelijke ongewenste effecten tegen te gaan.

1998/0249 (COD)

ADVIES VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag over de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie [1],

[1] PB C 271 van 31.8.1998, blz. 79.

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité [2],

[2] PB C 138 van 18.5.1999, blz. 12.

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [3],

[3] PB C 198 van 14.7.1999, blz. 27.

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag [4],

[4] Advies van het Europees Parlement van 11 februari 1999 (PB C 150 van 28.5.1999, blz. 432), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van ................ (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad) en besluit van het Europees Parlement van ..........(nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad).

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Het milieubeleid van de Gemeenschap is gericht op een hoog niveau van bescherming; het berust op het voorzorgsbeginsel en de beginselen dat de vervuiler betaalt en dat preventief handelen noodzakelijk is.

(2) Een belangrijk onderdeel van het optreden van de Gemeenschap op het gebied van maritiem transport betreft het terugdringen van de verontreiniging van de zeeën; dit kan worden bereikt door de naleving van internationale verdragen, codes en resoluties, onder behoud van de vrijheid van scheepvaart, zoals vastgelegd in het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, alsmede van de vrijheid van dienstverlening, zoals vastgelegd in het Gemeenschapsrecht.

(3) De Gemeenschap is ernstig bezorgd over de verontreiniging van de zeeën en kusten van de lidstaten door lozingen van scheepsafval en ladingresiduen, en in het bijzonder over de tenuitvoerlegging van het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973, zoals gewijzigd bij het daarop betrekking hebbende Protocol van 1978 (Marpol 73/78), dat regelt welke afvalstoffen door schepen in het mariene milieu mogen worden geloosd en de verdragsluitende partijen verplicht toereikende ontvangstvoorzieningen in havens aan te bieden; alle lidstaten hebben Marpol 73/78 geratificeerd.

(4) De bescherming van het mariene milieu kan worden verbeterd door het terugdringen van lozingen van scheepsafval en ladingresiduen in zee; dit kan worden verwezenlijkt door de beschikbaarheid en het gebruik van ontvangstvoorzieningen alsmede de handhaving van de regelgeving te verbeteren; de Raad heeft, in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een gemeen schappelijk beleid inzake de veiligheid op zee [5], de ontwikkeling van de beschikbaarheid en het gebruik van de ontvangstvoorzieningen in de Gemeenschap aangemerkt zijn als prioritaire acties.

[5] PB C 271 van 7.10.1993, blz. 1.

(5) Schepen die een onredelijk groot gevaar voor schade aan het mariene milieu opleveren mogen niet uitvaren, op grond van Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de rechtsmacht van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole) [6].

[6] PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/42/EG (PB L 184 van 27.6.1998, blz. 40).

(6) De verontreiniging van de zeeën is uit de aard der zaak een grensoverschrijdend verschijnsel; volgens het subsidiariteitsbeginsel is het optreden op gemeenschapsniveau de meest doeltreffende manier om gemeenschappelijke milieunormen voor schepen en havens in de gehele Gemeenschap te verzekeren.

(7) Volgens het proportionaliteitsbeginsel is een richtlijn het geschikte wettelijke instrument, aangezien deze een kader verschaft voor een uniforme en verplichte toepassing van de milieunormen door de lidstaten, terwijl zij elke lidstaat vrijlaat te beslissen welke uitvoeringsinstrumenten het best aansluiten op zijn interne bestel.

(8) Overeenstemming met bestaande regionale overeenkomsten, zoals het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied 1974/1992, moet worden verzekerd.

(9) Milieueisen moeten van toepassing zijn op alle schepen, ongeacht onder welke vlag zij varen, teneinde verontreiniging beter te kunnen voorkomen en concurrentievervalsing te vermijden, en adequate ontvangstvoorzieningen moeten beschikbaar worden gesteld in alle havens van de Gemeenschap.

(10) Adequate havenontvangstvoorzieningen moeten voldoen aan de behoeften van de gebruikers - van het grootste koopvaardijschip tot het kleinste pleziervaartuig - en van het milieu, zonder onnodig oponthoud te veroorzaken voor schepen die er gebruik van maken; de verplichting om de beschikbaarheid van adequate havenontvangstvoorzieningen te verzekeren laat de lidstaten een grote mate van vrijheid voor het regelen van de ontvangst van afval op de meest geschikte wijze, en biedt hen onder andere de gelegenheid vaste ontvangstinstallaties aan te bieden of dienstverleners aan te wijzen die mobiele eenheden voor de ontvangst van afval naar de havens brengen wanneer daaraan behoefte is; dit voorschrift houdt ook de verplichting in die diensten en/of andere nevenvoorzieningen te bieden die nodig zijn voor een correct en adequaat gebruik van die voorzieningen.

(11) De adequaatheid van de voorzieningen kan worden verbeterd door up-to-date afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen die in overleg met de betrokken partijen zijn opgesteld.

(12) De doelmatigheid van havenontvangstvoorzieningen kan worden verbeterd door schepen te verplichten hun behoefte om van havenontvangstvoorzieningen gebruik te maken vooraf aan te melden; die aanmelding zal ook informatie leveren voor een doeltreffende planning van het afvalbeheer. Vissersvaartuigen en pleziervaartuigen waarop ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd, kunnen zonder voorafgaande aanmelding hun afval afgeven aan de havenontvangstvoorzieningen.

(13) Lozingen van scheepsafval op zee kunnen worden teruggedrongen door alle schepen te verplichten hun afval vóór vertrek uit de haven bij de havenontvangstvoorzieningen af te geven; om de belangen van een vlot zeevervoer met de bescherming van het milieu te verzoenen moeten uitzonderingen op dit vereiste mogelijk zijn, rekening houdend met het voorhanden zijn van voldoende aparte opslagcapaciteit aan boord, de afgiftemogelijkheden in een andere haven zonder risico voor lozen op zee en overeenkomstig het internationale recht vastgestelde bijzondere afgiftevoorschriften.

(14) Gelet op het beginsel dat de vervuiler betaalt, moeten de kosten van de havenontvangstvoorzieningen, met inbegrip van de verwerking en de verwijdering van scheepsafval, door de schepen worden gedekt; in het belang van de bescherming van het milieu zou het bijdragesysteem veeleer moeten aanzetten tot het afgeven van afval in de haven dan tot het lozen op zee; dit kan worden aangemoedigd door ervoor te zorgen dat alle schepen bijdragen in de kosten in verband met de ontvangst en behandeling van scheepsafval, waardoor het economische voordeel van lozingen op zee wordt beperkt; volgens het subsidiariteitsbeginsel blijven de lidstaten overeenkomstig hun nationale wetgeving en hun huidige praktijken bevoegd om te bepalen of en in welke mate de bijdragen die gerelateerd zijn aan de door het schip feitelijk afgegeven hoeveelheden afval, worden opgenomen in de kostendekkingssystemen voor het gebruik van de havenontvangstvoorzieningen; de bijdragen voor het gebruik van deze voorzieningen moeten redelijk, niet-discriminerend en transparant zijn.

(15) Schepen die minder scheepsafval produceren, dienen in de kostendekkingssystemen een voorkeursbehandeling te krijgen; de aanwijzing van dergelijke vaartuigen zou door gemeenschappelijke criteria worden vergemakkelijkt.

(16) Teneinde onnodige lasten voor de betrokken partijen te vermijden, kunnen schepen die volgens een dienstregeling frequent en regelmatig bepaalde havens aandoen en waarvoor genoegzaam is aangetoond dat er een regeling is getroffen voor de afgifte van scheepsafval en de betaling van bijdragen, van bepaalde verplichtingen ingevolge deze richtlijn worden vrijgesteld.

(17) Ladingresiduen moeten worden afgegeven bij havenontvangstvoorzieningen overeenkomstig Marpol 73/78; Marpol 73/78 schrijft voor dat ladingresiduen moeten worden afgegeven bij havenontvangstvoorzieningen voorzover dat nodig is om te voldoen aan de voorschriften betreffende het schoonmaken van de tank; voor die afgifte moet de gebruiker van de ontvangstvoorziening een bijdrage betalen waarbij de gebruiker gewoonlijk nader wordt aangeduid in de contractuele regelingen tussen de betrokken partijen of in andere plaatselijke regelingen.

(18) Er moeten gerichte inspecties worden uitgevoerd om te controleren of deze richtlijn wordt nageleefd; het aantal van dergelijke inspecties en de opgelegde sancties moeten toereikend zijn om niet-naleving van de richtlijn te ontmoedigen; die inspecties kunnen om redenen van doelmatigheid en kosteneffectiviteit plaatsvinden in het kader van Richtlijn 95/21/EG, indien van toepassing.

(19) De lidstaten dienen een passend bestuursrechtelijk kader voor een adequate werking van de havenontvangstvoorzieningen te verzekeren; overeenkomstig Marpol 73/78 moeten klachten over inadequate havenontvangstvoorzieningen aan de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) worden toegezonden; dezelfde gegevens kunnen tegelijkertijd ter informatie aan de Commissie worden toegezonden.

(20) Een informatiesysteem voor het identificeren van verontreinigende of potentieel verontreinigende schepen zou de handhaving van deze richtlijn vergemakkelijken en zou ook van nut zijn voor de evaluatie van de uitvoering van de richtlijn; het krachtens het Memorandum van Overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole opgezette informatiesysteem Sirenac verstrekt een groot deel van de daarvoor benodigde aanvullende informatie.

(21) Het is noodzakelijk dat een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten, de Commissie bijstaat met het oog op een doeltreffende toepassing van deze richtlijn; aangezien de voor de uitvoering van de onderhavige tekst vereiste maatregelen maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [7], moeten deze maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 5 van genoemd besluit bedoelde regelgevingsprocedure.

[7] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(22) Een aantal bepalingen van deze richtlijn kunnen overeenkomstig deze procedure worden gewijzigd om rekening te houden met IMO- of EG-maatregelen die in de toekomst van kracht worden, en om te zorgen voor een geharmoniseerde toepassing,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1 Doel

Het doel van deze richtlijn is lozing van scheepsafval en ladingresiduen in zee, met name illegale lozingen, door schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap te doen verminderen, door de beschikbaarheid en het gebruik van havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen te verbeteren, teneinde een betere bescherming van het mariene milieu te bewerkstelligen.

Artikel 2 Definities

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

(a) "schip": zeegaand vaartuig, ongeacht het type, dat in het mariene milieu opereert, met inbegrip van draagvleugelboten, luchtkussenvaartuigen, onderwatervaartuigen en drijvende vaartuigen;

(b) "MARPOL 73/78": het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973, als gewijzigd bij het Protocol van 1978 bij dat Verdrag, zoals van kracht op de datum van vaststelling van deze richtlijn;

(c) "scheepsafval": afval, met inbegrip van sanitair afval, en residuen, niet zijnde ladingresiduen, die ontstaan tijdens de bedrijfsvoering van een schip en vallen onder het toepassingsgebied van de bijlagen I, IV en V van MARPOL 73/78, en ladinggebonden afval zoals omschreven in de Guidelines voor de uitvoering van bijlage V van MARPOL 73/78;

(d) "ladingresiduen": de restanten van lading in ruimen of tanks aan boord die na het lossen en schoonmaken achterblijven, met inbegrip van restanten na lading of lossing en morsingen;

(e) "havenontvangstvoorziening": vaste, drijvende of mobiele voorziening die geschikt is voor de ontvangst van scheepsafval of ladingresiduen;

(f) "vissersvaartuig": schip, uitgerust of met commercieel oogmerk gebruikt voor het vangen van vis of andere levende rijkdommen van de zee;

(g) "pleziervaartuig": schip, bestemd of gebruikt voor sport of vrijetijdsbesteding, ongeacht het type en de wijze van voortstuwing;

(h) "haven": plaats of geografisch gebied met verbeteringswerken en voorzieningen die voornamelijk dienen voor de ontvangst van schepen, met inbegrip van vissersvaartuigen en pleziervaartuigen.

Onverminderd de definities van de punten c) en d) worden "scheepsafval" en "ladingresiduen" beschouwd als afval in de zin van artikel 1, punt a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen [8].

[8] PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/350/EG van de Commissie (PB L 135 van 6.6.1996, blz. 32).

Artikel 3 Toepassingsgebied

1. Deze richtlijn is van toepassing op:

(a) elk schip, vissersvaartuig en pleziervaartuig, ongeacht hun vlag, die een haven in een lidstaat aandoen of daar in bedrijf zijn, met uitzondering van oorlogsschepen, marinehulpschepen en andere schepen in eigendom of onder beheer van een staat die uitsluitend voor een niet-commerciële overheidsdienst worden gebruikt, en

(b) alle havens van de lidstaten die gewoonlijk worden aangedaan door schepen welke onder het toepassingsgebied onder a) vallen.

2. Onverminderd punt a) van de vorige alinea, zullen de lidstaten maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat oorlogsschepen, marinehulpschepen en andere schepen in eigendom of onder beheer van een staat die uitsluitend voor een niet-commerciële overheidsdienst worden gebruikt, hun scheepsafval en ladingresiduen afgeven op een wijze die, voorzover redelijk en uitvoerbaar, in overeenstemming is met deze richtlijn.

Artikel 4 Havenontvangstvoorzieningen

1. De lidstaten dragen zorg voor de beschikbaarheid van havenontvangstvoorzieningen die toereikend zijn voor de behoeften van de schepen welke die haven gewoonlijk aandoen, zonder onnodig oponthoud van de schepen te veroorzaken.

2. Havenontvangstvoorzieningen zijn toereikend, indien zij geschikt zijn voor de ontvangst van de soorten en hoeveelheden scheepsafval en ladingresiduen van de schepen welke die haven gewoonlijk aandoen, rekening houdende met de behoeften van de gebruikers van de haven, de grootte en de geografische ligging van de haven, het soort schepen dat de haven aandoet en de vrijstellingen waarin is voorzien in artikel 9.

3. De lidstaten stellen procedures vast, overeenkomstig die welke in de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) zijn overeengekomen, voor kennisgeving van vermeende onvolkomenheden van havenontvangstvoorzieningen aan de havenstaat.

Artikel 5 Afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen

1. Voor elke haven wordt een passend plan voor ontvangst en verwerking van scheepsafval uitgewerkt en vastgesteld na overleg met de betrokken partijen, in het bijzonder de havengebruikers of hun vertegenwoordigers, waarin rekening gehouden wordt met de artikelen 4, 6, 7, 10 en 12. Nadere voorschriften voor de uitwerking van dergelijke plannen zijn opgenomen in bijlage I.

2. De in lid 1 bedoelde afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen kunnen met passende inschakeling van elke haven in regionaal verband worden opgesteld, indien dit doelmatig is, mits de behoefte aan havenontvangstvoorzieningen en de beschikbaarheid daarvan voor elke haven apart worden vermeld.

3. De lidstaten evalueren het afvalontvangst- en afvalverwerkingsplan, keuren het goed, zien toe op de uitvoering ervan en zorgen ervoor dat het tenminste om de drie jaar en na significante veranderingen in de werking van de haven opnieuw wordt goedgekeurd.

Artikel 6 Aanmelding

1. De kapitein van een schip, niet zijnde een vissersvaartuig of een pleziervaartuig waarop ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd, dat op weg is naar een haven in de Gemeenschap, vult het formulier van bijlage II waarheidsgetrouw en nauwkeurig in en verstrekt de informatie aan de autoriteit of instantie die voor dat doel is aangewezen door de lidstaat, waarin die haven is gelegen:

(a) ten minste 24 uur voor aankomst, indien de aanloophaven bekend is; of

(b) zodra de aanloophaven bekend is, indien die informatie minder dan 24 uur voor aankomst beschikbaar is; of

(c) uiterlijk bij vertrek uit de vorige haven, indien de duur van de reis minder dan 24 uur bedraagt.

De lidstaten kunnen bepalen dat de informatie bij de exploitant van de havenontvangstvoorziening wordt aangemeld, die de informatie doorzendt naar de betrokken autoriteit of instantie.

2. De in lid 1 bedoelde informatie wordt ten minste tot de volgende aanloophaven aan boord bewaard en desgevraagd ter beschikking gesteld van de autoriteiten van de lidstaat.

Artikel 7 Afgifte van scheepsafval

1. De kapitein van een schip dat een haven in de Gemeenschap aandoet, geeft alle scheepsafval voor vertrek uit die haven af bij een havenontvangstvoorziening.

2. Onverminderd lid 1, kan een schip naar de volgende aanloophaven doorvaren zonder afgifte van het scheepsafval, indien uit de overeenkomstig artikel 6 en bijlage II verstrekte informatie blijkt dat er voldoende aparte opslagcapaciteit aan boord aanwezig is voor alle scheepsafval dat is ontstaan en dat tijdens de voorgenomen reis van het schip tot de haven van afgifte nog zal ontstaan.

Indien er goede redenen zijn om aan te nemen dat geen toereikende havenontvangstvoorzieningen beschikbaar zijn in de beoogde haven van afgifte, of indien die haven niet bekend is en er derhalve een risico bestaat dat het afval op zee zal worden geloosd, neemt de lidstaat alle nodige maatregelen om verontreiniging van de zee te voorkomen, indien nodig door te eisen dat het schip voor het vertrek uit de haven zijn scheepsafval afgeeft.

3. Lid 2 is van toepassing onverminderd strengere afgiftevoorschriften voor schepen die overeenkomstig het internationale recht zijn vastgesteld.

Artikel 8 Bijdragen voor scheepsafval

1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de kosten van de havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval, met inbegrip van de behandeling en verwijdering van het scheepsafval, worden bekostigd uit bijdragen van schepen.

2. De kostendekkingssystemen voor het gebruik van havenontvangstvoorzieningen mogen niet aanzetten tot het lozen van afval op zee. Daartoe gelden de volgende beginselen:

(a) alle schepen die een haven in een lidstaat aandoen, dragen bij in de kosten bedoeld in lid 1, ongeacht het feitelijke gebruik van de voorzieningen. Mogelijkheden om dat te bewerkstelligen zijn het opnemen van de bijdrage in de havengelden en het invoeren van een aparte vaste afvalbijdrage. De bijdragen kunnen onder andere naar gelang van de categorie, het type en de grootte van het schip gedifferentieerd worden;

(b) het gedeelte van de kosten dat eventueel niet wordt gedekt door de onder a) vermelde bijdrage wordt gedekt op basis van de feitelijk door het schip afgegeven soorten en hoeveelheden scheepsafval;

(c) de bijdragen kunnen worden verlaagd indien het milieuzorgsysteem, het ontwerp, de uitrusting en de exploitatie van het schip zodanig zijn dat de kapitein kan aantonen dat het minder scheepsafval produceert.

3. Teneinde te verzekeren dat de bijdragen billijk, transparant en niet-discriminerend zijn en de kosten van de ter beschikking gestelde en, voorzover van toepassing, gebruikte havenontvangstvoorzieningen en diensten weerspiegelen, dienen de grondslag waarop de bijdragen zijn berekend en het bedrag aan de havengebruikers kenbaar te worden gemaakt.

4. Indien de in lid 2 genoemde kostendekkingssystemen zodanig verschillen dat de doelstellingen van artikel 1 van deze richtlijn in het gedrang komen, dient de Commissie een voorstel in om deze richtlijn zodanig te wijzigen dat de verschillen tussen de kostendekkingssystemen voldoende worden verkleind om vorengenoemde negatieve effecten te voorkomen.

Artikel 9 Vrijstellingen

1. Indien schepen volgens een dienstregeling frequent en regelmatig bepaalde havens aandoen en genoegzaam aangetoond is dat er een regeling is getroffen voor de afgifte van scheepsafval en de betaling van bijdragen in een op de route van het schip liggende haven, kunnen de lidstaten van de betrokken havens die schepen vrijstelling verlenen van de voorschriften van artikel 6, artikel 7, lid 1, en artikel 8.

2. De lidstaten stellen de Commissie regelmatig, doch ten minste eenmaal per jaar, in kennis van vrijstellingen die overeenkomstig lid 1 zijn verleend.

Artikel 10 Afgifte van ladingresiduen

De kapitein van een schip dat een haven in de Gemeenschap aandoet, draagt er zorg voor dat ladingresiduen afgegeven worden bij een havenontvangstvoorziening overeenkomstig de voorschriften van Marpol 73/78. Bijdragen verbonden aan de afgifte van ladingresiduen worden door de gebruiker van de havenontvangstvoorziening betaald.

Artikel 11 Handhaving

1. De lidstaten dragen er zorg voor dat elk schip geïnspecteerd kan worden om na te gaan of het voldoet aan de artikelen 7 en 10, en dat er voldoende inspecties worden uitgevoerd.

2. Voor inspecties van andere schepen dan vissersvaartuigen en pleziervaartuigen waarop ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd, geldt het volgende:

(a) bij de selectie van te inspecteren schepen besteden de lidstaten bijzondere aandacht aan:

-schepen die niet aan de aanmeldingsvoorschriften van artikel 6 hebben voldaan;

-schepen bij welke het onderzoek van de door de kapitein overeenkomstig artikel 6 aangemelde informatie andere redenen aan het licht heeft gebracht voor de veronderstelling dat het schip niet aan deze richtlijn voldoet;

(b) de inspectie vindt plaats in het kader van Richtlijn 95/21/EG, indien van toepassing, en aan het in de richtlijn vermelde vereiste van 25% inspecties dient te worden voldaan;

(c) indien de betrokken autoriteit het resultaat van de inspectie niet bevredigend acht, draagt zij er zorg voor dat het schip de haven niet verlaat voordat het zijn scheepsafval en/of ladingresiduen bij een havenontvangstvoorziening heeft afgegeven overeenkomstig de artikelen 7 en 10;

(d) wanneer er duidelijke aanwijzingen zijn dat een schip is uitgevaren zonder aan artikel 7 of artikel 10 te hebben voldaan, wordt de bevoegde autoriteit van de volgende aanloophaven daarvan in kennis gesteld en mag aan dat schip, onverminderd de sancties van artikel 13, geen toestemming worden verleend die haven te verlaten alvorens een nadere evaluatie van de factoren met betrekking tot de naleving van deze richtlijn door het schip, zoals de juistheid van de overeenkomstig artikel 6 verstrekte informatie, heeft plaatsgevonden

3. De lidstaten stellen controleprocedures vast, voorzover noodzakelijk, om te verzekeren dat vissersvaartuigen en pleziervaartuigen waarop ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd, aan de toepasselijke voorschriften van deze richtlijn voldoen.

Artikel 12 Begeleidende maatregelen

1. De lidstaten:

(a) treffen alle noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat kapiteins, aanbieders van havenontvangstvoorzieningen en andere betrokken personen naar behoren worden geïnformeerd over de eisen die uit hoofde van deze richtlijn aan hen worden gesteld en dat zij aan die eisen voldoen;

(b) wijzen autoriteiten of instanties aan voor het vervullen van de taken in het kader van deze richtlijn;

(c) zorgen voor samenwerking tussen de betrokken autoriteiten en instanties en commerciële organisaties met het oog op een doeltreffende uitvoering van deze richtlijn;

(d) zorgen ervoor dat de informatie die overeenkomstig artikel 6 door kapiteins is aangemeld, naar behoren wordt onderzocht;

(e) zorgen ervoor dat de formaliteiten in verband met het gebruik van havenontvangstvoorzieningen eenvoudig en vlot verlopen en onnodig oponthoud van schepen wordt vermeden, zodat de kapitein wordt gestimuleerd de havenontvangstvoorzieningen te gebruiken;

(f) zorgen ervoor dat de Commissie een afschrift van klachten over ontoereikende havenontvangstvoorzieningen als bedoeld in artikel 4, lid 3, ontvangt;

(g) zorgen ervoor dat de verwerking, terugwinning of verwijdering van scheepsafval en ladingresiduen plaatsvindt in overeenstemming met Richtlijn 75/442/EEG en andere toepasselijke Gemeenschapswetgeving betreffende afvalstoffen, in het bijzonder Richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie [9] en Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen [10].

[9] PB L 194 van 25.7.1975, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/692/EEG (PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48).

[10] PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/31/EEG (PB L 168 van 2.7.1994, blz. 28).

(h) zorgen voor de vaststelling en handhaving, overeenkomstig hun nationale wetgeving, van passende procedures om schepen die overmatig worden opgehouden als gevolg van gebrekkige havenontvangstvoorzieningen of een gebrekkig afvalbeheer afdoende te compenseren.

2. Afgegeven scheepsafval en ladingresiduen worden beschouwd als in het vrije verkeer te zijn gebracht in de zin van artikel 79 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek [11]. Overeenkomstig artikel 45 van het communautair douanewetboek zien de douaneautoriteiten af van de eis dat een summiere aangifte moet worden ingediend.

[11] PB L 302 van 19.10.1992. blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 955/99 (PB L 119 van 7.5.1999, blz. 1).

3. De lidstaten en de Commissie, met deelneming van de havens, werken samen om op zijn minst voor de gehele Gemeenschap een passend informatie- en controlesysteem op te zetten, zodat

-schepen die hun scheepsafval en ladingresiduen niet overeenkomstig deze richtlijn hebben afgegeven beter kunnen worden geïdentificeerd,

-kan worden nagegaan of de doelstellingen van artikel 1 van de richtlijn zijn gehaald.

4. De lidstaten en de Commissie werken samen bij de vaststelling van gemeenschappelijke criteria voor de aanwijzing van de in artikel 8, lid 2, onder c) bedoelde schepen.

Artikel 13 Sancties

De lidstaten voeren een stelsel van sancties in voor het geval van inbreuk op de nationale voorschriften die uit hoofde van deze richtlijn zijn vastgesteld en treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties ten uitvoer worden gelegd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

Artikel 14 Regelgevend comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité opgericht bij artikel 12, lid 1, van Richtlijn 93/75/EEG [12].

[12] PB L 247 van 5.10.1993, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/74/EG (PB L 276 van 13.10.1998, blz. 7).

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de in artikel 5 van Besluit 1999/468/EG bedoelde regelgevingsprocedure van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 7, lid 3, en artikel 8 van dat besluit.

3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt drie maanden.

Artikel 15 Wijzigingsprocedure

De bijlagen bij deze richtlijn, de definitie in artikel 2, onder b), verwijzingen naar gemeenschapsinstrumenten en verwijzingen naar IMO-instrumenten kunnen volgens de procedure van artikel 14, lid 2, worden gewijzigd om ze in overeenstemming te brengen met EG- of IMO-maatregelen die van kracht zijn geworden, voorzover dergelijke wijzigingen het toepassingsgebied van deze richtlijn niet uitbreiden.

De bijlagen bij deze richtlijn kunnen volgens de procedure van artikel 14 worden gewijzigd indien dat nodig is om de bij deze richtlijn getroffen regeling te verbeteren, voorzover dergelijke wijzigingen het toepassingsgebied van de richtlijn niet uitbreiden.

Artikel 16 Uitvoering

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór [..........]*aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Met betrekking tot sanitair afval, als bedoeld in artikel 2, onder c), wordt de toepassing van deze richtlijn echter opgeschort tot twaalf maanden na de inwerkingtreding van bijlage IV van Marpol 73/78.

2. Indien de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

Artikel 17 Evaluatie

1. De lidstaten dienen om de drie jaar bij de Commissie een rapport in over de stand van uitvoering van deze richtlijn.

2. De Commissie legt op basis van de rapporten van de lidstaten, bedoeld in lid 1, aan het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag voor over de werking van het bij deze richtlijn ingestelde systeem, indien nodig vergezeld van voorstellen betreffende de uitvoering van deze richtlijn.

Artikel 18 Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 19 Bestemming

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De voorzitter De voorzitter

BIJLAGE I

VOORSCHRIFTEN VOOR AFVALONTVANGST- EN AFVALVERWERKINGSPLANNEN IN HAVENS

(als bedoeld in artikel 5)

De plannen moeten betrekking hebben op alle soorten scheepsafval en ladingresiduen, afkomstig van schepen die gewoonlijk de betrokken haven aandoen, en afgesteld zijn op de grootte van de haven en het soort schepen dat die haven aandoet.

De volgende elementen moeten deel uitmaken van de plannen:

-een beoordeling van de behoefte aan havenontvangstvoorzieningen gelet op de behoefte van de schepen die de haven gewoonlijk aandoen;

-een beschrijving van het soort havenontvangstvoorzieningen en de capaciteit daarvan;

-een gedetailleerde beschrijving van de procedures voor de ontvangst en inzameling van scheepsafval en ladingresiduen;

-een beschrijving van het tariefsysteem;

-procedures voor het melden van vermeende tekortkomingen van havenontvangstvoorzieningen;

-procedures voor structureel overleg met havengebruikers, afvalbedrijven, terminal-exploitanten en andere betrokken partijen, en

-soort en hoeveelheden ontvangen en verwerkt scheepsafval en ladingresiduen.

Daarnaast dienen de plannen te omvatten:

-een overzicht van de toepasselijke wetgeving en formaliteiten voor de afgifte;

-vermelding van een persoon of personen, verantwoordelijk voor de uitvoering van het plan;

-een beschrijving van eventuele voorbehandelingsinstallaties en -processen in de haven;

-een beschrijving van de methoden voor het registreren van het feitelijke gebruik van de havenontvangstvoorzieningen;

-een beschrijving van de methoden voor het registreren van de ontvangen hoeveelheden scheepsafval en ladingresiduen, en

-een beschrijving van de wijze waarop scheepsafval en ladingresiduen worden verwijderd.

De procedures voor de ontvangst, inzameling, opslag, behandeling en verwijdering dienen in alle opzichten conform een milieuzorgsysteem te zijn dat geschikt is voor een geleidelijke vermindering van de milieueffecten van deze activiteiten. De procedures worden geacht conform te zijn indien zij in overeenstemming zijn met Verordening (EEG) nr. 1836/93 van de Raad van 29 juni 1993 inzake de vrijwillige deelneming van bedrijven uit de industriële sector aan een communautair milieu beheer- en milieuauditsysteem [13].

[13] PB L 168 van 10.7.1993, blz. 1.

Informatie die aan alle havengebruikers moet worden verstrekt:

-korte verwijzing naar het fundamentele belang van een behoorlijke afgifte van scheepsafval en ladingresiduen;

-locatie van de havenontvangstvoorzieningen voor iedere aanlegplaats, met tekening/kaart;

-lijst van gewoonlijk verwerkte soorten scheepsafval en ladingresiduen;

-lijst van contactadressen, exploitanten en geboden diensten;

-beschrijving van de afgifteprocedures;

-beschrijving van het tariefsysteem; en

-procedures voor het melden van vermeende tekortkomingen van havenontvangstvoorzieningen.

_______________

BIJLAGE II

AAN TE MELDEN INFORMATIE

VOOR HET AANDOEN VAN DE HAVEN VAN ...................................

(Haven van bestemming als bedoeld in artikel 6 van Richtlijn 2000/.../EG)

1. Naam, roepnaam en, indien van toepassing, IMO-identificatienummer van het schip:

2. Vlaggenstaat:

3. Vermoedelijke aankomsttijd (ETA):

4. Vermoedelijke vertrektijd (ETD):

5. Vorige aanloophaven:

6. Volgende aanloophaven:

7. Vorige haven van afgifte van scheepsafval en afgiftedatum:

8. Geeft u

alle ( enig ( geen (*

afval van uw schip af bij havenontvangstvoorzieningen-

9. Soort en hoeveelheid af te leveren en/of aan boord te houden scheepsafval en ladingresiduen, en percentage

Indien alle afval afgegeven wordt, de tweede kolom invullen, voorzover van toepassing.

Indien enig of geen afval afgegeven wordt, alle kolommen invullen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Noten:

1. Deze informatie kan worden gebruikt voor de havenstaatcontrole en andere inspectiedoeleinden.

2. De lidstaten bepalen welke instanties afschriften van deze aanmelding ontvangen.

3. Dit formulier moet worden ingevuld tenzij het schip onder een vrijstelling overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2000/.../EG valt.

Hierbij verklaar ik, dat

de bovenstaande gegevens juist en volledig zijn, en

er voldoende aparte opslagcapaciteit aan boord is voor alle afval dat ontstaat tussen deze aanmelding en de volgende haven waarin afval wordt afgegeven

Datum.....................

Tijd.....................

Handtekening...............