ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

memoreren dat er 25 jaar geleden met het Verdrag van Maastricht, waarbij het EU-burgerschap werd ingesteld en het Europees Comité van de Regio’s werd opgericht, erkenning kwam voor de kloof tussen de burgers en de EU. De decentrale territoriale overheden hebben met het Verdrag van Lissabon een belangrijke rol toebedeeld gekregen, maar er moet in de praktijk nog altijd voor gezorgd worden dat het subsidiariteitsbeginsel in acht wordt genomen en dat ze aan het Europees wetgevingsproces kunnen deelnemen. Het is dan ook absoluut zaak om verbetering te brengen in de huidige situatie, waarin lokale en regionale overheden nog al te vaak slechts als eindstation van EU-maatregelen fungeren en niet als echte hoofdrolspelers bij de formulering van met name wetgeving, en dit ondanks de inspanningen en het politieke en institutionele engagement van het Europees Comité van de Regio’s in zijn betrekkingen met de andere Europese instellingen;
16.

Het Comité stemt in met het streven om "economische beleidsmaatregelen steeds meer te gaan coördineren" en wijst nogmaals met klem op de spilfunctie van lokale en regionale overheden in de Europese economie (2); daarom dringt het er bij de verdragsluitende partijen op aan om: a) in het nieuwe verdrag een bepaling op te nemen waarin erkenning wordt gegeven aan de wettelijke bevoegdheden van lokale en regionale overheden op brede gebieden van overheidsfinanciën en economische governance, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, zoals dat in de verdragen van de EU is vastgelegd; b) erop toe te zien dat "plannen tot uitgifte van nationaal schuldpapier", de "programma's voor economisch partnerschap" en de "verbintenissen van het EuroPlus-pact" in de lidstaten zonder uitzondering in nauwe samenwerking met lokale en regionale overheden en op grond van harde afspraken over multilevel governance (3) worden opgesteld; c) lokale en regionale overheden, waar zulks van toepassing is, te raadplegen voordat Europese topontmoetingen plaatsvinden; d) het Comité bij de in het nieuwe verdrag genoemde toekomstige conferenties van het Europees Parlement en nationale parlementen over vraagstukken betreffende economische governance te betrekken, en te benadrukken dat nationale parlementen hun regionale parlementen in kwestie moeten raadplegen en gedurende het proces aan de overlegtafel moeten uitnodigen; e) de bepaling inzake de inachtneming van de verantwoordelijkheden van nationale parlementen uit te breiden tot de verantwoordelijkheden van regionale parlementen met wetgevende bevoegdheden; f) erop toe te zien dat lokale en regionale overheden de mogelijkheid wordt geboden om bij te dragen aan de uitwisseling van voorbeelden van geslaagde methoden bij vergaande hervormingen van economisch beleid, waarbij ruimte wordt gelaten voor een systeem voor de benchmarking van de geboekte vooruitgang; g) te erkennen dat de wettelijke verplichting om de "gulden regel" (de eis dat nationale overheden ervoor zorgen dat hun begroting in evenwicht is of een overschot vertoont) in nationaal recht om te zetten, ernstige consequenties heeft voor de begroting van lokale en regionale overheden; h) zich er rekenschap van te geven dat de toepassing van een dergelijke regel, zonder ook te zorgen voor multilevel governance en samenwerkingsovereenkomsten, een nieuw proces van landelijke centralisering op gang dreigt te brengen, omdat hiermee in de hand wordt gewerkt dat begrotingen in een lidstaat van hogerhand ("top down") worden gecoördineerd.
3.

houdt vast aan de ambitieuze doelstellingen en maatregelen om de opwarming van de aarde tot ten hoogste 2°C te beperken, zoals aangegeven in zijn resolutie uit 2010 voor de klimaattop in Cancún alsook in een advies uit 2010 over het internationale klimaatbeleid; verwijst in deze context naar de conclusies van de Raad; (1)
38.

Het CvdR is tevreden over de toenemende waardering van de Commissie voor de methoden en activiteiten op het vlak van decentrale samenwerking. Het verbindt zich ertoe om eind 2009 „EU-dagen voor decentrale samenwerking” te organiseren om de contacten en de politieke dialoog tussen de lokale en regionale overheden in de EU en in de ontwikkelingslanden te stimuleren. Het is ook ingenomen met de oprichting van een platform voor informatie-uitwisseling — een soort „beurs” — die lokale en regionale overheden in de EU en in de ontwikkelingslanden met elkaar in contact moet brengen met als doel samen nieuwe decentrale samenwerkingsprojecten op te zetten.
Het Comité staat achter het streven om in het kader van het stabiliteits- en groeipact meer rekening te houden met de duur van de effecten van de economische conjunctuur en met de leefbaarheid van de budgettaire situatie, uiteraard zonder inbreuk te maken op de bepalingen van het EG-Verdrag (9). Bovendien is het van mening dat de „algehele evaluatie” waarvan sprake is in art. 104, lid 6, van het EG-Verdrag nader zou moeten worden gepreciseerd, door toe te voegen dat hierbij zal worden gekeken naar de duur van de overheidsinvesteringen i.v.m. de tenuitvoerlegging van de Lissabon-strategie. Het stelt voor het stabiliteits- en groeipact te herzien om het flexibeler te maken en rekening te houden met de verschillen in economische situatie in de EU-lidstaten. Het mag echter niet zo zijn dat de naleving van de criteria van het pact hierbij in het gedrang komt en dat bepaalde categorieën uitgaven niet worden meegeteld bij de berekening van het begrotingstekort.
Resolutie van het Comité van de Regio's over het "Milieuhandvest van de Europese regio's (Handvest van Valencia)"

(97/C 215/10)

HET COMITÉ VAN DE REGIO'S,

gezien het besluit van het Bureau van 15 januari 1997 om commissie 5 te belasten met het opstellen van een resolutie over het Milieuhandvest van de Europese regio's (Handvest van Valencia);

gezien de op 6 februari 1997 door commissie 5 goedgekeurde ontwerp-resolutie (rapporteur: de heer Giménez);

1. overwegende dat de hoogste milieupolitici van 57 EU-regio's op 21 november 1995 in Valencia hun goedkeuring hebben gehecht aan het "Milieuhandvest van de Europese regio's";

2. overwegende dat ruim 70 regionale milieuministers (of politici met een vergelijkbare functie), die samen bijna alle lid-staten vertegenwoordigen, sindsdien het Handvest hebben ondertekend en daarmee de inhoud ervan hebben onderschreven;

3. overwegende dat EU-regio's volgens het Handvest een doorslaggevende rol moeten krijgen bij het uitwerken én uitvoeren van het Europese milieubeleid en dat zowel de lid-staten als de Gemeenschap bij het uitwerken van hun milieubeleid rekening dienen te houden met de specifieke situatie in elke regio;

4. overwegende dat de regionale overheden zich er in het Handvest toe verbinden het basisbeginsel inzake behoud, bescherming en verbetering van het milieu op alle onder hun bevoegdheid vallende beleidsterreinen en met alle beschikbare middelen na te leven;

5. overwegende dat het Comité van de Regio's zich dient bezig te houden met onderwerpen die een regionale dimensie hebben en dat het na langdurige onderhandelingen goedgekeurde Milieuhandvest een goed beeld geeft van de belangrijkste regionale ambities, verplichtingen en belangen op milieugebied;

6. overwegende dat het Comité van de Regio's zich om deze redenen over het Handvest dient uit te spreken,

keurt de volgende resolutie goed.

Het Comité van de Regio's

onderschrijft de inhoud van het Milieuhandvest van de Europese regio's (het Handvest van Valencia);

dringt erop aan dat de lid-staten en de EU-instellingen zich in hun milieubeleid houden aan de in het Handvest vastgelegde beginselen.

Brussel, 13 maart 1997.

De voorzitter van het Comité van de Regio's

Pasqual MARAGALL i MIRA
75.

Het CvdR neemt nota van de ratificatie van de Overeenkomst van Parijs door het Turkse parlement, en benadrukt dat de lokale overheden moeten worden betrokken bij de ontwikkeling van beleid op dit gebied. Het is ingenomen met de de-escalatie in het oostelijk Middellandse Zeegebied nadat Turkije het illegaal boren naar koolwaterstoffen in de maritieme zones van Cyprus heeft opgeschort en benadrukt dat dit zo moet blijven. Het roept Turkije op om de soevereiniteit van alle lidstaten van de EU, in het bijzonder Griekenland en Cyprus, over hun territoriale zee en luchtruim te eerbiedigen.
64.

Momenteel heerst er een gebrek aan kennis over de (eco)-toxicologische gevolgen van veel gevaarlijke stoffen voor of via het milieu. Wetenschappelijke gegevens over de gevolgen van chemische stoffen voor het milieu en de gezondheid moeten voortdurend worden bijgewerkt en gevolgd, en moeten toegankelijk worden gemaakt, met name wat de risico’s voor mens en milieu betreft.
56.

Het CvdR is ernstig bezorgd over de onomkeerbare milieuverontreiniging die wordt veroorzaakt door het vrijkomen van microplastics in het milieu. Het wijst erop dat de kosten voor het verwijderen van microplastics uit water worden gedragen door lokale overheden, waterzuiveringsinstallaties en waterbedrijven. Daarom zou het CvdR graag zien dat de Commissie strenge en verplichte regelgevingsmaatregelen vaststelt om het onbedoeld vrijkomen van alle soorten microplastics aan de bron te verminderen en dat zij zorgt voor een algemene geleidelijke afschaffing van opzettelijk toegevoegde microplastics, met inbegrip van nanoplastics en biologisch afbreekbare en oplosbare polymeren.
42.

Het CvdR benadrukt dat de betrokkenheid van lokale en regionale overheden bij het opstellen van partnerschapsovereenkomsten en operationele programma’s een essentiële voorwaarde is om strategisch te kunnen inspelen op de werkelijke behoeften van het betrokken gebied, en is van mening dat een doeltreffende uitvoering van partnerschappen en multilevel governance van essentieel belang is om beter te kunnen bepalen welke investeringsprioriteiten door de ESIF moeten worden gesteund. Voor een doeltreffende besteding van de investeringen is het van essentieel belang dat rekening wordt gehouden met de specifieke regionale en lokale kenmerken van het betrokken gebied, met inbegrip van de natuurlijke en demografische factoren die het gebied benadelen. Lokale en regionale overheden zouden ook moeten deelnemen aan de selectie van indicatoren en regionale toewijzingen, waarvan de omvang in overeenstemming moet zijn met de structurele problemen van het gebied. Vanwege de verschillen tussen en binnen de regio’s blijft het noodzakelijk te investeren in basisinfrastructuur die basisdiensten verleent op het gebied van milieu, vervoer, informatie- en communicatietechnologie, sociale diensten, gezondheidszorg en onderwijs.
65.

Net als in zijn advies over het GLB beveelt het Comité aan nieuwe, eerlijkere en meer solidaire multilaterale en bilaterale regels voor de handel in landbouwproducten in te voeren, waarin rekening wordt gehouden met de agro-ecologische benadering.
52.

Menselijk kapitaal is een belangrijk aspect in het kader van de uitvoering van de strategie voor chemische stoffen. Het is zaak de continuïteit van personeel te waarborgen met het oog op de digitale en groene transitie en de transformatie en aanpassing van de chemische sector. Verder is het essentieel voldoende tijd uit te trekken om werknemers naar behoren op te leiden in het beheer van chemische stoffen. Bij- en omscholing van werknemers zijn doorslaggevend voor het behoud van het concurrentievermogen.
39.

Er is, niet alleen in het kader van COVID-19, behoefte aan een beoordeling van persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM) zodat duidelijk is welk type in welke situatie moet worden gebruikt.
30.

is verheugd dat in de strategie de noodzaak wordt benadrukt om genderkloven te dichten in de context van de digitale transitie en innovatie en een grotere deelname van vrouwen aan studies en banen in STEAM- en TIC-vakgebieden te bevorderen, en dringt erop aan dat ook nieuwe vormen van seksisme online op het werk worden aangepakt, zoals die welke voorkomen in sommige bevooroordeelde kunstmatige-intelligentiesystemen. Het CvdR wijst in dit verband op het belang van genderbewust coderen en pleit voor gelijke deelname van alle genders aan het ontwerpen, uitvoeren en evalueren van AI-technologieën en aan het debat over de desbetreffende (ethische) normen. Het CvdR is het erover eens dat het aantal vrouwen in de digitale en innovatiewereld moet worden vergroot, aangezien dit fundamentele veranderingssectoren in onze samenleving zijn. In dit verband is het zaak om gelijkheid te garanderen bij opleidingen en een leven lang leren met betrekking tot het juiste en veilige gebruik van nieuwe technologieën en sociale netwerken;
43.

Het Comité is ermee ingenomen dat de Europese Commissie in februari 2019 definitieve vrijwaringsmaatregelen heeft ingevoerd in reactie op het besluit van de Verenigde Staten om invoerrechten op staalproducten te heffen. De invoer van staalproducten in de EU was namelijk aanzienlijk toegenomen, wat een ernstige bedreiging vormde voor de staalbedrijven in de EU, die zich nog altijd in een kwetsbare situatie bevinden als gevolg van de aanhoudende overcapaciteit op de wereldmarkt voor staal en een ongekend aantal oneerlijke handelspraktijken van bepaalde handelspartners. In overeenstemming met de door de EU gemaakte afspraken in het kader van de WTO is bij deze maatregelen een voortdurende invoer van producten gewaarborgd, waardoor wordt gezorgd voor voldoende mededinging op de Europese staalmarkt en genoeg keuze voor de vele Europese staalgebruikers. Gezien de verdere verslechtering van de economische vooruitzichten voor de staalindustrie zouden deze vrijwaringsmaatregelen echter snel opnieuw moeten worden bekeken en indien nodig aangescherpt.
Alle organisaties van het netwerk, alsook lokale en regionale overheden dienen zich in te spannen om op niet-formele en informele wijze met burgers in contact te treden, en daarbij gebruik te maken van niet-conventionele participatieruimten (zoals sportverenigingen) en praktijken; om participatie-instrumenten te ontwerpen die het mogelijk maken om “daarheen te gaan waar burgers zich verzamelen” in plaats van “hen te vragen te komen” en om informele participatie om te zetten in formele beleidsvorming; om strategieën te creëren zodat de instellingen deelnemen in informele omgevingen zonder deze te ondermijnen of ingrijpend te wijzigen. Dergelijke instrumenten en strategieën kunnen bijdragen aan een nieuw participatie-instrumentarium dat varieert van actief luisteren via sociale media tot sociale innovatiemethodologieën en proeftuinen voor democratische experimenten. Dit is met name van belang voor burgers die ondervertegenwoordigd zijn in democratische instellingen (etnische minderheden, mensen met een handicap, jongeren, ouderen).
3.

Het Comité heeft er in zijn advies “Slimme steden en gemeenschappen — Europees innovatiepartnerschap”, opgesteld door Ilmar Reepalu (SE/PSE), al op gewezen dat het belangrijk is de bestaande grote verscheidenheid aan stedelijke gebieden, of die nu wel of niet als steden worden beschouwd, en hun relatie en complementariteit met het omliggende platteland te erkennen. In zijn advies “Landelijke gebieden nieuw leven inblazen via slimme dorpen”, opgesteld door Enda Stenson (IE/EA), schreef het al: “Net als bij “slimme steden” zou bij “slimme plattelandsgebieden” gekozen moeten worden voor een brede aanpak van ontwikkeling en innovatie die de volgende zes dimensies omvat: — een slimme, innovatieve, ondernemende en productieve economie; — betere mobiliteit, met toegankelijke, moderne en duurzame vervoersnetwerken; — een visie op milieu en duurzame energie; — gekwalificeerde en betrokken burgers; — kwaliteit van het leven qua cultuur, gezondheid, veiligheid en onderwijs; — een efficiënt, transparant en ambitieus bestuur.”. Het benadrukt echter dat een essentieel bijkomend element van de bevordering van “slimme” gebieden moet zijn dat de burgers daarbij worden betrokken en de voorwaarden voor hen worden geschapen om hun potentieel te ontwikkelen, via onderwijs en de ondersteuning van onderzoek, innovatie en sociale samenhang. Dit vereist ook doeltreffende, transparante en betrouwbare regelgeving voor gegevensbescherming en -gebruik.
Het is zaak dat in de programma’s van de Commissie specifieke instrumenten ter ondersteuning van kmo’s gecreëerd worden, rekening houdend met de diversiteit binnen de kmo-sector. Tegelijkertijd dient daarbij gezorgd te worden voor een flexibelere, op efficiëntie gerichte aanpak en moeten de bedrijven in staat worden gesteld zich verder te ontwikkelen. Het Comité verwacht van de Commissie maatregelen die aansluiten bij de aanbevelingen in de CvdR-studie over het “EU-beleidskader voor kmo’s: stand van zaken en uitdagingen” ( 1 ) . De nieuwe instrumenten moeten worden toegespitst op met name kleine bedrijven met risicovolle projecten.
13.

Weliswaar worden inspanningen geleverd om investeringen in KI zowel in de huidige programmaperiode als in de voorstellen voor het toekomstige meerjarig financieel kader te stimuleren, maar het CvdR vreest dat het voorgestelde bedrag onvoldoende is om de nieuwe uitdagingen aan te gaan en een antwoord te kunnen bieden op de strategieën van andere landen in de wereld.
44.

Het CvdR is verheugd over het voorstel van de Commissie om de mogelijkheid te onderzoeken om overheidssteun toe te staan voor de bouw van nieuwe vaartuigen in ultraperifere gebieden, op voorwaarde dat de duurzaamheid van hulpbronnen in acht wordt genomen. Het is cruciaal om ondersteunende maatregelen te nemen om de financiering van vaartuigen voor de traditionele en ambachtelijke visserij in ultraperifere gebieden mogelijk te maken, in aansluiting op de resolutie van het Europees Parlement van 27 april 2017.
13.

Ook hamert het CvdR erop dat de rol van het ESF met betrekking tot het totale aandeel van de overheidsinvesteringen in sociaal beleid van essentieel belang blijft, aangezien het tekort aan investeringen in sociale infrastructuur in de EU op minstens 100 tot 150 miljard EUR per jaar wordt geraamd en in 2018-2030 een totaal tekort van meer dan 1,5 biljoen EUR vertegenwoordigt. Het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI) compenseert dat tekort slechts in zeer beperkte mate, aangezien momenteel slechts 4 % van de goedgekeurde financiering aan sociale infrastructuurprojecten ten goede komt. Het is zaak dat er een evenwicht komt en dat dubbel werk wordt voorkomen tussen geplande investeringen in sociaal kapitaal, medegefinancierd door het ESF, en sociale investeringen, investeringen in vaardigheden en menselijk kapitaal, in het kader van een mogelijk toekomstig InvestEU-fonds.
Deze richtlijn heeft als doel de belemmeringen voor het uitoefenen van fundamentele vrijheden zoals het vrije verkeer van kapitaal en de vrijheid van vestiging , die voortvloeien uit verschillen tussen nationale regelingen en procedures inzake preventieve herstructurering, insolventie en een tweede kans uit de weg te ruimen. De richtlijn wil deze belemmeringen uit de weg ruimen door ervoor te zorgen dat levensvatbare ondernemingen in financiële moeilijkheden toegang hebben tot doeltreffende nationale preventieve herstructureringsstelsels die hen in staat stellen hun activiteiten voort te zetten; dat eerlijke ondernemers met een overmatige schuldenlast na een redelijke termijn een tweede kans krijgen na een volledige kwijting van schulden; en dat de efficiëntie van herstructurerings-, insolventie- en kwijtingsprocedures wordt verhoogd, in het bijzonder om de duur ervan te verkorten.

Deze richtlijn heeft als doel de belemmeringen voor het uitoefenen van interne-markt vrijheden, die voortvloeien uit verschillen tussen nationale regelingen en procedures inzake preventieve herstructurering, insolventie en een tweede kans uit de weg te ruimen. De richtlijn wil deze belemmeringen uit de weg ruimen door ervoor te zorgen dat levensvatbare ondernemingen in financiële moeilijkheden toegang hebben tot doeltreffende preventieve herstructureringsstelsels die hen in staat stellen hun activiteiten voort te zetten; dat eerlijke ondernemers met een overmatige schuldenlast na een redelijke termijn een tweede kans krijgen na een volledige kwijting van schulden; en dat de efficiëntie van herstructurerings-, insolventie- en kwijtingsprocedures wordt verhoogd, in het bijzonder om te voldoen aan de vereisten voor raadpleging van werknemers (artikel 27 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) en de duur ervan te verkorten. De preventieve maatregelen die soms „pre-pack” worden genoemd, passen binnen een groeiende trend in de moderne insolventiewetgeving om benaderingen de voorkeur te geven die, anders dan traditionele benaderingen met als doel de liquidatie van de onderneming in moeilijkheden, zijn gericht op het herstel ervan of ten minste op de redding van economisch nog levensvatbare onderdelen.
7.

De uitwisseling van gegevens blijft momenteel beperkt, zoals de Commissie terecht opmerkt. Er ontstaan langzaam maar zeker datamarkten, maar ze worden nog maar weinig gebruikt door het publiek of het bedrijfsleven of via publiek-private samenwerkingsverbanden. Het is mogelijk dat potentiële gebruikers niet over de juiste instrumenten en vaardigheden beschikken om de economische waarde van hun gegevens te kwantificeren, of vrezen dat hun concurrentievoordeel in het gedrang komt of helemaal verdwijnt wanneer gegevens beschikbaar worden voor concurrenten. De eigenaar van de gegevens lijdt geen verlies bij uitwisseling ervan, wel integendeel: de uitwisseling van kennis verhoogt de waarde van de gegevens.
27.

Het is verheugend dat er in veel regio’s geijverd wordt voor de uitbreiding van de bio-economie. Niettemin bestaan er enorme verschillen in de ontwikkeling hiervan in de regio’s en is er nog een aanzienlijk ontwikkelingspotentieel. Over de vraag wat onder biotechnologie moet worden verstaan, lopen de meningen van de regio's ver uiteen. Daarom meent het CvdR dat hiervoor passende communicatiestrategieën nodig zijn om te wijzen op het potentieel van de bio-economie en om een bijbehorend besef te kweken. De Commissie, de lidstaten en de regio’s worden verzocht hiervan werk te maken of hun inspanningen op te voeren. Er is behoefte aan een open en transparant debat over de doelstellingen, uitdagingen en wijzen van uitvoering van de bio-economie met alle relevante lokale actoren; ook de negatieve gevolgen en nadelen van het uitblijven van de bio-economie moeten worden besproken. Ook het publiek moet worden geïnformeerd over de bio-economie en, met het oog op de afbakening van de biotechnologie, de kans krijgen om actief deel te nemen.
67.

Het CvdR stelt zich op het standpunt dat financiële instrumenten zinvol zijn en een alternatief voor of aanvulling op subsidies kunnen vormen, en middels hun hefboomwerking ertoe kunnen bijdragen om de efficiëntie van het cohesiebeleid te verhogen. Dit mag er echter niet toe leiden dat de instrumenten als lening geleidelijk in de plaats komen van ESIF-subsidies. Financiële instrumenten moeten gezien de hoge beheerskosten die eraan verbonden zijn, alleen worden toegepast voor zover dat ter plaatse zinvol wordt geacht. In het geval van overheidsinstanties, en met name regio's, steden en gemeenten mag een grootschaliger gebruik van die instrumenten de financiële stabiliteit van die instanties niet in gevaar brengen. Het CvdR is daarom van mening dat in de komende programmeringsperiode geen verplichting dient te worden ingevoerd om het aandeel van financiële instrumenten verder te verhogen. De bepalingen betreffende de interventie van de ESIF in financiële instrumenten zijn veeleisend en complex en getuigen van de moeilijkheden bij de tenuitvoerlegging van financiële instrumenten. Daarom moeten de desbetreffende uitvoeringsvoorschriften in vergelijking met de periode 2014-2020 ingrijpend worden vereenvoudigd. Het CvdR is bovendien van mening dat de synergieën tussen subsidies en financiële instrumenten aantrekkelijker moeten worden en dat de voorwaarden voor het gebruik van de instrumenten zoveel mogelijk aan de marktomstandigheden worden gekoppeld.