A4-0263/96

Resolutie over de follow-up van de Interparlementaire conferentie over de bestrijding van fraude ten nadele van de Gemeenschapsbegroting (23 en 24 april 1996): voor een gecooerdineerd optreden van de Unie en de lid-staten

Het Europees Parlement,

- gelet op artikel 148 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole, de adviezen van de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken en de Commissie juridische zaken en rechten van de burger (A4-0263/96),

A. overwegende dat de Interparlementaire Conferentie over de bestrijding van fraude ten nadele van de Gemeenschapsbegroting op 23 en 24 april 1996 bijeen is geroepen om de grondslag te leggen voor de noodzakelijke samenwerking tussen de nationale en communautaire autoriteiten welke berust op:

- het gemeenschappelijk belang van de Unie en de lid-staten, die ook financieel en politiek schade lijden door deze fraude van vorm;

- een gedecentraliseerde verdeling van verantwoordelijkheden en bevoegdheden tussen de twee niveaus,

B. overwegende dat op de conferentie de vinger is gelegd op een aantal belangrijke gebreken in de nationale en communautaire instrumentaria ter bescherming van de financiën van de Unie,

C. overwegende dat zulks een aanleiding moet zijn voor het doen van concrete voorstellen welke door die beginselen en constateringen ingegeven zijn,

D. overwegende dat de Intergouvernementele Conferentie zich moet buigen over de vraag hoe het Verdrag kan voorzien in de middelen welke nodig zijn om de financiële belangen van de Gemeenschap op een gelijkwaardig niveau en op doeltreffende, evenredige en afschrikkende wijze te beschermen,

E. overwegende dat er grote vooruitgang is geboekt ten aanzien van de wetgeving inzake administratieve sancties en controles, maar dat het noodzakelijk is de wetgeving betreffende de juridische en jurisdictionele instrumenten ter bescherming van de communautaire financiën te completeren,

F. het evenwel betreurend dat de strafrechtelijke bescherming tegen fraudemisdrijven bij de derde pijler is ondergebracht,

G. overwegende dat de bestrijding van transnationale fraude en van corruptie in handen moet worden gegeven van multidisciplinaire organen met bijzondere, onderlinge banden,

H. overwegende dat transnationale samenwerking tussen de lid-staten onderling en met de Commissie het enige doeltreffende middel is om de strijd aan te binden tegen fraudemisdrijven door grote misdaadorganisaties welke profijt trekken uit de globalisering van de markten en de verschillen tussen de nationale rechtsordes,

Onderlinge afstemming van verantwoordelijkheden en bevoegdheden

1. verzoekt de vertegenwoordigers op de IGC in het Verdrag die instrumenten op te nemen welke met het oog op een doeltreffende fraudebestrijding onontbeerlijk zijn, onder meer:

a) een rechtsgrondslag die het mogelijk maakt om anti-frauderegelingen via een medebeslissingsprocedure vast te stellen;

b) de verplichting om de communautaire financiën in de diverse lid-staten op gelijkwaardige wijze te beschermen;

c) de communautarisering van een aantal beleidsgebieden van titel VI van het EU-Verdrag ("justitie en binnenlandse zaken"), waaronder die welke in artikel K.1, 7), 8) en 9) worden genoemd, voorzover zij betrekking hebben op de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap;

d) de nadrukkelijke verankering van "fraudebestrijding" als aangelegenheid van gemeenschappelijk belang;

De wetgeving completeren

2. verzoekt de Commissie zich opnieuw te bezinnen over de sectoriële juridische instrumenten ten einde deze te harmoniseren met verordening (EEG) nr. 2988/95 inzake administratieve sancties en controles, met name voor wat de uitsluiting of intrekking van het voordeel in geval van een onregelmatigheid betreft;

3. beveelt de lid-staten, de Commissie en de Raad aan bij de bestrijding van fraude en omkoping meer preventieve regelingen te scheppen gericht op verhoging van de transparantie (en dus van de controleerbaarheid) van voor de begroting belangrijke inkomsten en uitgaven evenals van de hiermee verbonden besluitvorming;

4. dringt er bij de Raad op aan vaart te zetten achter de beraadslagingen over het tweede protocol bij de overeenkomst over de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (betreffende de verantwoordelijkheid van juridische personen) en hierbij op adequate wijze rekening te houden met de - nog voor te leggen - standpunten van het Europees Parlement;

5. wijst erop dat het, mocht het niet tot een unanieme ratificatie van de Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen en van de eventuele daaropvolgende protocollen kunnen komen, opnieuw gebruik zal maken van zijn vrijheid van handelen en de Commissie zou kunnen vragen een communautair initiatief voor te stellen;

6. adviseert de lid-staten en de Commissie een partnerschap te sluiten en in het kader daarvan een homogener karakter te geven aan de volgende juridische en jurisdictionele instrumenten welke van invloed kunnen zijn op de bescherming van de communautaire financiën, en wel in het stadium van de gerechtelijke vervolging en de terugvordering:

- de schikking: een schikking mag alleen uitzonderingsgewijs worden toegestaan, nooit voor verschuldigde bedragen of opzettelijk begane onregelmatigheden, en altijd na voorafgaande goedkeuring door de communautaire autoriteit die er systematisch van op de hoogte moet worden gesteld;

- burgerlijke-partijstelling, die in landen waar deze niet bestaat, vervangen moet worden door gelijkwaardige beschermingsmechanismen;

- gespecialiseerde instanties voor fraude ten nadele van de Gemeenschapsbegroting die bij de nationale parketten en rechtbanken zouden kunnen worden opgericht;

- in- en terugvordering: taken die toevertrouwd moeten worden aan bij voorrang ter zake bevoegde organen die optreden binnen het kader van geharmoniseerde procedures (verplichte kennisgeving aan de Commissie; gelijkwaardige voorrangsregelingen voor schulden aan de nationale en aan de communautaire schatkist; uniforme verjaringstermijnen), en die gevolgd worden door een gecentraliseerde communautaire dienst.

Consolidering van het fraudebestrijdingsapparaat

7. verzoekt:

a) de lid-staten deze pluridisciplinaire organen in het leven te roepen en daar gespecialiseerd personeel voor aan te trekken;

b) de Commissie en de lid-staten samen te werken bij de opzet van een breed opleidingsprogramma voor controleurs en bij de vaststelling van een juridisch instrument dat nationale controleurs vergelijkbare verificatiebevoegdheden verleent;

c) de Commissie de rol van de Eenheid voor de cooerdinatie van de bestrijding van fraude (UCLAF) beter te omschrijven en dat orgaan de vier volgende hoofdtaken toe te bedelen:

- het systematisch verzamelen van gegevens over fraude in het algemeen;

- cooerdinatie van de nationale onderzoeken;

- het uitvoeren van onderzoeken op initiatief van de UCLAF in geval van transnationale fraude of van onderzoeken die betrekking hebben op de doelmatigheid van de bescherming;

- in- en terugvorderingsoperaties ingeval nationale instanties ernstig in gebreke blijven of de Gemeenschap door haar optreden een voorbeeld wil stellen.

Het leggen van de grondslag voor de samenwerking

8. verzoekt de Commissie:

a) de rechtsregels voor te stellen die zij noodzakelijk acht voor een versterking van de administratieve samenwerking;

b) in het kader van een met de lid-staten gecooerdineerd beraad voorstellen te doen voor:

- een juridisch instrument tot regeling van de repressieve samenwerking in de prejustitiële fase;

- een initiatief tot het creëren van een waarachtige gerechtelijke samenwerking via opheffing van de bestaande juridische barrières, toekenning van de bevoegdheid tot vervolging aan één enkel land, het vaststellen van een regeling voor rogatoire handelingen en de bewijskracht ervan;

9. beveelt de Raad aan in een specifiek (horizontaal) besluit algemene verplichtingen voor de lid-staten vast te leggen die tot doel hebben bestaande juridische belemmeringen ten aanzien van uitlevering en wederzijdse rechtsbijstand in strafzaken uit de weg te ruimen (bijvoorbeeld het beginsel van wederzijdse strafbaarheid) en de justitiële samenwerking in strafzaken tussen de lid-staten in procedureel opzicht te vergemakkelijken en bespoedigen;

10. is van oordeel dat transnationale samenwerking pas doelmatig is wanneer een communautair orgaan als de UCLAF de gegevens centraliseert en de onderzoeken cooerdineert; verzoekt derhalve de Commissie de UCLAF die rol toe te bedelen in de initiatieven tot regeling van de administratieve, repressieve en gerechtelijke samenwerking;

11. is van oordeel dat het instellen van rogatoire commissies vergemakkelijkt zou worden door de toekenning van een specifieke bevoegdheid aan een communautaire instantie die op verzoek van de voor de vervolging bevoegde lid-staat en in toepassing van de wet van die lid-staat zou optreden, en verzoekt de Commissie en de lid-staten zich over deze verdere ontwikkeling te beraden;

12. verzoekt de Commissie een studie te maken van het vraagstuk van de instelling van strafrechtelijke vervolging in geval van delicten ten nadele van de financiële belangen van de EU, met name in het geval van omkoping van ambtenaren;

13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, alle deelnemers aan de interparlementaire conferentie en de voorzitters van de diverse kamers van de parlementen van de lid- staten.