13. 2. 70 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 19/23 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  de twee  teksten  voorgesteld  in de Mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad 
betreffende  de vervanging  van  de financiële  bijdragen  van  de Lid-Staten  door  eigen 
middelen  en de uitbreiding  van  de budgettaire  bevoegdheden  van  het  Europese 
Parlement 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  77e zitting  van 28 juli 1969  heeft  de Raad  besloten  vrijwillig  het Economisch 
en Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  de onderstaande  teksten: 
— voorstel  voor  bepalingen,  vastgesteld  door  de Raad  krachtens  artikel  173  van  het 
E.G.A.-Verdrag  en artikel  201  van  het  E.E.G.-Verdrag,  betreffende  de vervanging 
van de financiële  bijdragen  van de Lid-Staten  door  eigen  middelen, 
— ontwerp  voor  de herziening  van  artikel  20, lid 1, van  het Verdrag  tot instelling  van 
één Raad  en één Commissie  welke  de Europese  Gemeenschappen  gemeen  hebben. 
Met een  brief  d. d. 29 juli 1969  heeft  de Voorzitter  van  de Raad  het verzoek  om advies 
aan de Voorzitter  van het Economisch  en Sociaal  Comité  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ  IS 
GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is bekendgemaakt 
in het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 123  van  19 september 
1969,  blz.  24 tot en met  26. 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 26 en 27 november  1969  te Brussel  gehouden  83e  plenaire  zitting  heeft 
het Comité  zijn  advies  over  de sub  B opgenomen  tekst  vastgesteld  met  eenparigheid 
van stemmen  van  71 aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van dit advies  luidt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  om advies  van  de Raad  der Euro-
pese Gemeenschappen  d.d.  29 juli  1969  inzake  de 
„Mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  be-
treffende  de vervanging  van  de financiële  bijdragen 
van de Lid-Staten  door  eigen  middelen  en de uit-
breiding  van  de budgettaire  bevoegdheden  van  het 
Europese  Parlement", 
Gezien  artikel  198  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  16 september 
1969,  een subcomité  met  de voorbereiding  der werk-
zaamheden  te belasten, 
Gezien  zijn  advies  van  26 mei  1965  inzake  de voor-
stellen  van  de Commissie  aan  de Raad  betreffende 
de „Financiering  van  het  gemeenschappelijk  land-
bouwbeleid  — Eigen  middelen  van  de Gemeenschap — Uitbreiding  van de bevoegdheden  van het Europese 
Parlement"  (1), 
Gezien  zijn  advies  van  28 maart  1969  inzake  het 
„Voorstel  voor  een  beschikking  van  de Raad  be-
treffende  de wijze  waarop  de verleggingen  van  dou-
ane-ontvangsten  kunnen  worden  geconstateerd  en 
eventueel  gecompenseerd"  (2), 
Gezien  zijn  advies  van  27 februari  1969  betreffende 
de algemene  toestand  van  de Gemeenschap  (8), 
Gezien  het  door  het  subcomité  „Eigen  middelen" 
opgestelde  advies, 
Gezien  het rapport  van  de heren  Markmann,  rappor-
teur,  en De Bièvre,  co-rapporteur, 
(!) PB nr. 134  van  23. 7. 1965,  blz.  2222/65. 
(2) PB nr. C 74 van  14. 6. 1969,  blz.  1. 
(3) PB nr. C 47 van  10. 4. 1969,  blz.  1. 
Nr. C 19/24 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 2. 70 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  38e zitting  d.d. 
26 en 27 november  1969,  vergadering  van  26 novem-
ber, 
Overwegende  dat de Mededeling  van  de Commissie 
uiterst  belangrijke  juridische,  economische  en vooral 
politieke  vraagstukken  opwerpt,  waarvan  de beant-
woording  van  doorslaggevende  betekenis  is voor  de 
toekomst  van  de Gemeenschap; 
Overwegende  dat de politieke  kernvraagstukken  niet 
slechts  betrekking  hebben  op de problemen  van  insti-
tutionele  aard  die  de budgettaire  bevoegdheden  van 
de Gemeenschap  betreffen  en waarvoor  met  het oog 
op de voltooiing  van  de economische  unie  een  op-
lossing  moet  worden  gevonden,  doch  tevens,  zeer 
in het algemeen,  eisen  dat de Lid-Staten  blijk  geven 
van hun  politieke  wil; 
Overwegende  dat de toekenning  van  eigen  middelen 
aan de Gemeenschap  in samenhang  met  de uitbreiding 
van de bevoegdheden  van  het  Europese  Parlement 
en het gemeenschappelijk  monetair  beleid  complexen 
van vraagstukken  vormen  die slechts  kunnen  worden 
opgelost  indien  deze  politieke  wil aanwezig  is; 
Overwegende  dat  de  afzonderlijke  vraagstukken 
slechts  in hun  onderlinge  samenhang  tot een  bevredi-
gende  oplossing  kunnen  worden  gebracht; 
Overwegende  dat  deze  onderlinge  samenhang  ook 
steeds  behouden  dient  te blijven  wanneer,  in het kader 
van een  geleidelijke  oplossing  van  het  gehele  com-
plex van  vraagstukken,  maatregelen  voor  de afzon-
derlijke  fasen  moeten  worden  getroffen, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
Het Comité  hecht  zijn  goedkeuring  aan  de Medede-
ling van  de Commissie,  onder  voorbehoud  van  de 
volgende  algemene  en bijzondere  opmerkingen. 
A. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
I. PREALABELE  VOORWAARDEN  EN 
DOELSTELLINGEN 
1. Het  Comité  constateert  dat  het  toekennen  van 
financiële  autonomie  aan  de Gemeenschap  alsook  de 
oplossing  van  de  vraagstukken  die  daarmede  in 
rechtstreeks  verband  staan  (de  toekomstige  ontwik-
keling  van  het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  en 
de financiering  daarvan,  het gemeenschappelijk  mone-
tair beleid,  de institutionele  kwesties  — met  name  de 
controle  door  het  Europese  Parlement)  bij de Lid-
Staten  een  grote  politieke  bereidheid  veronderstellen 
en dat  die  bereidheid  thans  duidelijker  zou  moeten 
blijken.  Het  Comité  onderstreept  daarom  dat  de 
Regeringen  der zes Lid-Staten  thans  een steeds  grotere 
verantwoordelijkheid  voor  de verdere  ontwikkeling 
van de Gemeenschap  dragen.  Te dien  einde  moeten 
doeltreffende  politieke  en economische  mechanismen 
in het leven  worden  geroepen. 2. Terwijl  de Commissie  aan  haar  Mededeling  aan 
de Raad  een  meer  financieel-technisch  karakter  heeft 
gegeven,  wil het Comité  dit technische  karakter  in het 
belang  van de Europese  integratie  met  beschouwingen 
van politieke  en economische  aard  aanvullen. 
In dit verband  moet  er steeds  naar  worden  gestreefd 
een Europese  Gemeenschap  te scheppen  wier  econo-
mische  en politieke  integratie  zoveel  mogelijk  ver-
wezenlijkt  zijn.  Op dit doel  dient  het  financierings-
stelsel  van  de Gemeenschap  te worden  gericht.  Het 
mag niet  zo zijn  dat,  door  het  veto  van  één  Lid-
Staat  op de noodzakelijke  financiering  uit eigen  mid-
delen,  de voltooiing  van de economische  unie  in gevaar 
wordt  gebracht.  Slechts  wanneer  meerderheidsbeslis-
singen  mogelijk  zijn,  kan  men  werkelijk  van  eigen 
middelen  van  de Gemeenschap  spreken.  Hiertoe  is 
vereist  dat de Regeringen  der  Lid-Staten  politiek  ge-
zien unaniem  bereid  zijn  er de grondslagen  voor  te 
leggen  dat aanvankelijk  de Raad  en spoedig  daarna 
het Europese  Parlement  met  meerderheid  van  stem-
men erover  kunnen  beslissen,  hoe  de communautaire 
middelen  worden  verkregen  en hoe  zij worden  be-
steed. 
Ook is er slechts  dan  sprake  van echte  eigen  middelen, 
wanneer  noch  de wijze  waarop  zij dienen  te worden 
opgebracht,  noch  de wijze  waarop  zij moeten  worden 
besteed  en verdeeld,  in bepaalde  verdeelsleutels  wor-
den vastgelegd;  deze  verdeelsleutels  vormen  immers 
geen  economische  motivering  voor  de eigen  middelen: 
zij berusten  niet  op algemene,  voor  de gehele  Ge-
meenschap  geldende  feitelijke  gegevens,  maar  zijn  van 
mechanische  en arbitraire  aard;  bovendien  schuilt  er 
in hen  het gevaar  dat de Lid-Staten  aanspraak  gaan 
maken  op een tegenprestatie  van  de Gemeenschap  ter 
hoogte  van  de nationale  bijdrage  (de  zg. „juste  re-
tour"). 
II. JURIDISCHE  GRONDSLAGEN  VAN  DE 
EIGEN  MIDDELEN 
1. De  desbetreffende  bepalingen  van  het  Verdrag 
a) In artikel  201  van  het E.E.G.-Verdrag  wordt  het 
volgende  bepaald:  „De  Commissie  bestudeert  on-
der welke  voorwaarden  de financiële  bijdragen 
der Lid-Staten,  bedoeld  in artikel  200,  zouden 
kunnen  worden  vervangen  door  eigen  middelen, 
met name  door  ontvangsten  afkomstig  uit het 
gemeenschappelijk  douanetarief,  wanneer  dit de-
finitief  in werking  zal zijn  getreden. 
Hiertoe  doet  de Commissie  voorstellen  aan  de 
Raad. 
De Raad  kan  met  eenparigheid  van  stemmen,  na 
de Vergadering  over  deze  voorstellen  te hebben 
geraadpleegd,  de bepalingen  vaststellen,  waarvan 
hij de aanneming  door  de Lid-Staten  overeen-
komstig  hun  onderscheidene  grondwettelijke  be-
palingen  aanbeveelt." 
13. 2. 70 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 19/25 
In dit artikel  wordt  bijgevolg  bepaald  dat  de in 
artikel  200  volgens  verdeelsleutels  vastgestelde 
financiële  bijdragen  der  Lid-Staten  door  eigen 
middelen  kunnen  worden  vervangen,  met  name 
door  ontvangsten  afkomstig  uit  het  gemeen-
schappelijk  douanetarief. 
Daarmede  is de juridische  grondslag  gelegd  voor 
echte,  op een  concrete  economische  basis  zoals  de 
douane-unie  berustende,  eigen  middelen  van  de 
Gemeenschap.  Bijgevolg  wordt  in het Verdrag  zelf 
het beginsel  van  een  autonome  communautaire 
begroting  gegeven. 
b) Volgens  artikel  173  van  het E.G.A.-Verdrag  kun-
nen de financiële  bijdragen  van  de Lid-Statert 
geheel  of gedeeltelijk  worden  vervangen  door  de 
opbrengst  van  heffingen.  Ook  hiermede  is de 
juridische  grondslag  geschapen  voor  een  ingrij-
pende  verandering  in het  financiële  beheer  der 
Gemeenschap,  en zodoende  voor  haar  institutio-
nele versterking,  doordat  de Lid-Staten  hun  fiscale 
bevoegdheden  aan  de Gemeenschap  overdragen. 
c) De  krachtens  artikel  49 e.v.  van  het E.G.K.S.-Ver-
drag  reeds  bestaande  financiële  autonomie  van  de 
Kolen-  en Staalgemeenschap  dient  harmonisch  in 
het algemene  financiële  bestel  van  de Gemeen-
schap  te worden  ingevoegd.  Daarom  wordt  het 
door  het  Comité  dienstig  geacht  het  juridische 
standpunt  van  de Commissie,  volgens  hetwelk 
deze  invoeging  eerst  in het kader  van  de fusie  der 
Verdragen  dient  te geschieden,  aan  een  onderzoek 
te onderwerpen. 
2. Van  de Verdragen  afgeleid  communautair  recht 
Uit diverse  door  de communautaire  instanties  opge-
stelde  juridische  bepalingen  en intentieverklaringen 
zijn voor  de Gemeenschap  verplichtingen  ontstaan 
waaraan  in het kader  van  een  eigen  financiële  auto-
nomie  dient  te worden  voldaan.  Dit geldt  met  name 
voor  de communautaire  besluiten  op het gebied  van 
het landbouwbeleid  (vooral  Verordening  nr. 25 als-
mede  diverse  gemeenschappelijke  marktordeningen), 
waarvan  de financiële  kant  slechts  op bevredigende 
wijze  kan worden  geregeld  binnen  het reeds  krachtens 
artikel  201  van  het  E.E.G.-Verdrag  in te voeren 
stelsel  van  eigen  middelen.  Dit is ook  het geval  voor 
het Europees  Sociaal  Fonds  en de begroting  voor 
onderzoek  en investeringen  van Euratom. 
III. DE  ECONOMISCHE  GRONDSLAGEN  VAN  DE 
EIGEN  MIDDELEN 
1. In  een  federale  staat  vindt  er een  compensatie) 
plaats  van  de verschillen  in financiële  draagkracht  der 
afzonderlijke  staten,  ten einde  tot een  zo evenwichtig mogelijke  economische  en sociale  ontwikkeling  van 
het geheel  te komen.  Op dezelfde  wijze  zou  er in de 
Europese  Gemeenschap  een compensatie  van  de in de 
Lid-Staten  aanwezige  financiële  middelen  moeten 
plaatshebben.  Een  gelijkmatige  ontwikkeling  in de 
afzonderlijke  gebieden  van  de Gemeenschap  zou  an-
ders slechts  moeilijk  te realiseren  zijn.  Deze  compen-
satie  kan  alleen  supranationaal,  d.w.z.  via een  com-
munautaire  begroting  tot stand  komen. 
In een dergelijk  op integratie  en harmonische  evolutie 
gericht  systeem  is het  niet  mogelijk,  bepaalde  aan-
spraken  te doen  gelden  op grond  van  het feit  dat de • 
bijdragen  der afzonderlijke  Lid-Staten  niet  gelijk  zijn; 
dergelijke  aanspraken  hebben  altijd  een  desintegre-
rende  uitwerking.  De voor  genoemde  compensatie  be-
schikbare  middelen  mogen  uitsluitend  aan  criteria 
worden  onderworpen  die voor  alle  gebieden  van  de 
Gemeenschap  op dezelfde  wijze  gelden. 
Het Comité  zou  hebben  gewenst  dat  de Commissie 
haar  suggestie  inzake  het  invoeren  van  directe  of * 
indirecte  communautaire  belastingen  had  gebaseerd 
op de definitie  van dergelijke  criteria. 
2. Een  verdere  reden  om  de Gemeenschap  van 
eigen  middelen  te voorzien  is gelegen  in het voordeel 
dat een  globale  communautaire  begroting  heeft  voor 
een meer  rationeel  uitgavenbeleid. 
Slechts  wanneer  alle  middelen  welke  de Gemeen-
schap  toevloeien  samen  een  communautair  budget 
vormen,  waarvan  de besteding  niet  volgens  van  te 
voren  vastgestelde  verdeelsleutels  voor  bepaalde  doel-
einden  is bestemd,  kunnen  communautaire  beslissin-
gen worden  genomen  waarop  de Lid-Staten  geen 
invloed  meer  kunnen  uitoefenen  door  aanspraak  te 
maken  op de z.g. billijke  tegenprestatie. 
IV. DE  DIVERSE  FINANCIËLE  BRONNEN 
Het Comité  is van  oordeel  dat alle financiële  bronnen, 
ondanks  hun  onderlinge  verscheidenheid,  als één  ge-
heel van  financiële  middelen  dienen  te worden  be-
schouwd. 
1. Reeks  aanwezige  financiële  bronnen 
a) Communautaire  douanerechten 
Voor  het Comité  spreekt  het nog  steeds  vanzelf  dat 
de opbrengsten  van  het  gemeenschappelijk  douane-
tarief  aan  de Gemeenschap  als eigen  middelen  worden 
toegekend,  aangezien  deze  inkomsten  het  recht-
streekse  gevolg  zijn  van  een  communautair  beleid 
tegenover  derde  landen.  Het  zou  niet  juist  zijn  indien 
sommige  Lid-Staten  exclusief  over  deze  inkomsten 
zouden  kunnen  beschikken. 
Nr. C 19/26 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 2. 70 
Het lijkt  echter  noodzakelijk  meer  nauwkeurige  ge-
gevens  over  de hieruit  voor  de afzonderlijke  begro-
tingen  resulterende  inkomstenderving  bijeen  te bren-
gen, b.v.  door  na te gaan  welk  deel  van  de totale 
begroting  van  iedere  Lid-Staat  de douane-ontvangsten 
percentsgewijs  uitmaken. 
Hoe hoog  de inkomsten  uit het  gemeenschappelijk 
douanetarief  zullen  zijn,  hangt  niet  slechts  af van  de 
communautaire  en internationale  conjunctuur,  maar 
ook in grote  mate  van  de vraag  hoe  het gemeenschap-
pelijk  handelsbeleid  zich  in de toekomst  zal ontwik-
kelen.  Waarschijnlijk  zullen  nieuwe  onderhandelingen 
in het  kader  van  het  G.A.T.T.  ertoe  leiden  dat  de 
douane-inkomsten  nog  verder  teruglopen.  Naarmate 
het buitenlandse  handelsbeleid  op mundiale  schaal 
steeds  verder  wordt  geliberaliseerd,  zullen  de inkom-
sten van  de Gemeenschap  uit het  gemeenschappelijk 
douanetarief  aan  betekenis  inboeten,  tenzij  de ver-
dediging  van deze  eigen  middelen  zich  steeds  meer  tot 
een overigens  ongewenst  protectionistisch  element  zou 
ontwikkelen. 
Het streven  van  de Gemeenschap  zich  eigen  middelen 
uit douane-ontvangsten  te verschaffen  mag  geen  be-
lemmering  vormen  voor  de verdere  liberalisering  van 
het handelsbeleid. 
b) Landbouwheffingen 
Het Comité  gaat  akkoord  met  het voornemen  van  de 
Commissie,  de totale  ontvangsten  uit de landbouw-
heffingen  voor  eigen  middelen  van  de Gemeenschap 
te bestemmen.  Het  wijst  er evenwel  op dat nog  niet 
te voorspellen  valt  in welke  mate  de opbrengst  van 
deze  heffingen  als gevolg  van  het  toekomstig  land-
bouwbeleid  zal veranderen. 
c) Overige  communautaire  belastingen 
Het Comité  heeft  er geen  bezwaar  tegen  dat  dq 
suikerheffing  voor  de eigen  middelen  wordt  bestemd. 
Wat echter  de belasting  op oliën  en vetten  betreft, 
constateert  het Comité  dat,  hoewel  de Raad  in 1963 
zich in beginsel  hierover  heeft  uitgesproken,  nog  geen 
beslissing  werd  getroffen  t.a.v.  het Commissievoorstel 
waarin  de toepassingsmodaliteiten  worden  geregeld. 
Daarom  kan  nog  niet  worden  gezegd  of, en zo ja 
wanneer  en in hoeverre,  inkomsten  uit de belasting 
op oliën  en vetten  mogen  worden  verwacht. 
d) Heffingen  van  de E.G.K.S. 
Wat betreft  het  gebruik  van  de heffingen  van  de 
E.G.K.S.  ten behoeve  van  de eigen  middelen  van  de 
Gemeenschap  is het Comité  — in tegenstelling  tot de 
Commissie  — van  mening  dat het niet  mogelijk  is met 
de oplossing  van  dit vraagstuk  tot de fusie  der Ver-dragen  te wachten.  Zou  volgens  het voorstel  van  de 
Commissie  worden  gehandeld,  dan  zouden  de onder-
nemingen  en sectoren  die onder  het E.G.K.S.-Verdrag 
vallen,  een  discriminatie  ondergaan  t.o.v.  de overige 
economische  sectoren,  aangezien  ten  laste  van  twee 
sectoren  algemene  uitgaven  van  de Gemeenschap  zou-
den worden  gefinancierd. 
Het Comité  is daarentegen  van oordeel  dat slechts  dan 
inkomsten  voor  eigen  middelen  mogen  worden  be-
stemd,  indien  hierbij  de verschillende  economische 
activiteiten  in de Gemeenschap  gelijkmatig  worden 
belast. 
e) Bijdragen  van  de Lid-Staten 
Zolang  de bijdragen  van  de Lid-Staten  worden  be-
rekend  volgens  vaststaande  verdeelsleutels,  kunnen 
ten gevolge  van  verschillen  in de economische  ont-
wikkeling  der  Lid-Staten  ongelijke  financiële  lasten 
ontstaan.  Deze  werkwijze  van  vaste  verdeelsleutels 
bij het berekenen  van  de bijdragen  der afzonderlijke 
Lid-Staten  kan  nog  slechts  voor  een korte  overgangs-
periode  worden  aanvaard.  De  volgens  de verdeel-
sleutels  op te brengen  bijdragen  van  de Lid-Staten 
moeten  uiterlijk  op 1 januari  1974  door  rechtstreekse 
communautaire  belastingen  worden  vervangen,  waar-
door  een  gelijkmatige  verdeling  van  de lasten  over  de 
verschillende  economische  activiteiten  in de Lid-Staten 
wordt  bereikt. 
f) Leningen 
Het Comité  constateert  dat  de Gemeenschap  reeds 
over de mogelijkheid  beschikt,  leningen  op de kapi-
taalmarkt  uit te schrijven.  Daarom  vraagt  het  zich 
af, om welke  redenen  de Commissie  in haar  Medede-
ling niet  op deze  financiële  bron  heeft  gewezen. 
Het Comité  acht  deze  soort  financiering  noodzakelijk 
voor  het dekken  van  de uitgaven  voor  projecten  op 
lange  termijn  (b.v.  van  structurele  aard);  dergelijke 
uitgaven  kunnen  namelijk  niet  in hun  geheel  ten 
laste  komen  van  een  enkel  begrotingsjaar.  Natuurlijk 
mag op de kapitaalmarkt  geen  beroep  worden  gedaan 
om de lopende.uitgaven  te dekken. 
2. Nieuw  , te creëren  financiële  bronnen 
Aangezien  de inkomsten  uit douanerechten  en hef-
fingen  sterk  aan  schommelingen  onderhevig  zijn  en 
dus kunnen  teruglopen,  zal het  dienstig  blijken  zijn 
toevlucht  te nemen  tot  een  belastingbron  met  een 
gelijkmatige  opbrengst.  Aan  de communautaire  be-
lastingen  moet  daarom  in de toekomst  een  grote  be-
tekenis  worden  toegekend.  Het  is tevens  raadzaam 
deze  belastingen  in te voeren  omdat  zij — in tegen-
stelling  met  andere  financiële  bronnen  — gemakkelij-
ker door  het Parlement  kunnen  worden  gecontroleerd 
en voor  de belastingbetaler  overzichtelijker  zijn. 
13. 2. 70 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 19/27 
Overigens  zal  het  Comité  eerst  dan  definitief  zijn 
standpunt  ten  aanzien  van  de communautaire  be-
lastingen  kunnen  bepalen,  wanneer  de Commissie 
over de aard  en de omvang  ervan  nauwkeurige  voor-
stellen  heeft  ingediend. 
V. HET  TIJDSCHEMA 
Het Comité  gaat  akkoord  met  het in artikel  3 van  de 
Mededeling  van  de  Commissie  voorgestelde  tijd-
schema  voor  de inkomsten  uit landbouwheffingen. 
Bij de keuze  en het  tijdschema  van  de middelen 
waarover  men  voor  de overgangsfase  dient  te be-
schikken  moet  rekening  worden  gehouden  met  de 
budgettaire  positie  der  Lid-Staten  en hun  aan  de 
huidige  verdeelsleutels  gebonden  uitgaven,  ten einde 
te voorkomen  dat  de begrotingen  der  Lid-Staten 
op korte  termijn  te zwaar  worden  belast.  In de de-
finitieve  fase  dienen  de Lid-Staten  hun  belasting-
structuur  aan  te passen  aan  de behoeften  van  de 
communautaire  begroting. 
Ten einde  te vermijden  dat er een  grote  onzekerheid 
heerst  ten  aanzien  van  de vraag  hoeveel  de ver-
schillende  bronnen  — in het  bijzonder  de land-
bouwheffingen  en de bijdragen  der  Lid-Staten  — 
aan eigen  middelen  zullen  opbrengen,  moeten  vol-
gens  het Comité  zo spoedig  mogelijk  de noodzake-
lijke  voorwaarden  voor  de invoering  van  een  stelsel 
van vaste  wisselkoersen  tussen  de Lid-Staten  onder-
ling worden  geschapen. 
Met betrekking  tot het  tijdschema  voor  de douane-
ontvangsten  wijst  het  Comité  op zijn  advies  d.d. 
26 maart  1969  inzake  de verlegging  van  douane-
ontvangsten  (zie  Publikatieblad  nr.  C 74 van  14 
juni 1969)  waarin  per  1 januari  1970  een  grotere 
integratie  wordt  verwacht  en de vervanging  van 
de bijdragen  der  Lid-Staten  door  eigen  middelen 
uit het gemeenschappelijk  douanetarief,  in toepassing 
van artikel  201  van  het  E.E.G.-Verdrag,  wordt 
bepleit. 
VI. COMMUNAUTAIRE  BEGROTINGSPOLITIEK 
Voor  een  communautaire  begrotingspolitiek  is het 
nodig  dat  aan  het  Europese  Parlement  dezelfde  be-
voegdheden  worden  toegekend,  die  de  volksver-
tegenwoordigingen  van  alle  parlementaire  demo-
cratieën  van  oudsher  bezitten.  Het  Comité  acht 
het volstrekt  noodzakelijk  dat  de communautaire 
ontvangsten  en  uitgaven  in het  kader  van  een 
financiële  planning  op middellange  termijn  worden 
geplaatst  en door  het  Europese  Parlement  worden 
gecontroleerd. 
Het Comité  wijst  erop  dat  de totstandkoming  van 
een communautaire  financiële  autonomie  de over-
dracht  van  wetgevende  en budgettaire  bevoegdheden 
aan het  Europese  Parlement,  alsmede  de rechtstreekse verkiezing  der  parlementsleden  — beide  eventueel 
in nader  te bepalen  etappes  — omvat. 
In het bijzonder  is het Comité  van  oordeel  dat  het 
Europese  Parlement  reeds  tijdens  de fase  1971—1974 
wetgevende  en budgettaire  bevoegdheden  dient  te 
verkrijgen. 
Het Comité  neemt  nota  van  het  feit  dat  de Com-
missie  op 30 oktober  1969  inzake  de uitbreiding 
van de begrotingsbevoegdheden  van  het  Europese 
Parlement  aan  de Raad  een  aanvullende  Mededeling 
heeft  voorgelegd.  Het  constateert  dat  met  deze 
Mededeling  de procedure  is ingeleid  via welke  men 
tot een  politiek  belangrijke  beslissing  van  de Ge-
meenschap  moet  komen,  waartoe  het Europese  Par-
lement  onder  eigen  verantwoordelijkheid  zijn  bij-
drage  dient  te leveren. 
Het Comité  verwacht  dat  deze  beslissing  zal over-
eenkomen  met  hetgeen  het  zich  van  de toekomstige 
rol van  het Europese  Parlement  heeft  voorgesteld. 
B. BIJZONDERE  OPMERKINGEN 
I. De  motivering  van  de Mededeling  van  de 
Commissie 
Ten aanzien  van  de laatste  alinea  van  hoofdstuk  II 
van de Mededeling  van  de Commissie  dient  te wor-
den opgemerkt,  dat  het  probleem  van  de heffingen 
van de E.G.K.S.  reeds  vóór  de fusie  der Verdragen 
in zoverre  moet  worden  geregeld  als thans  een  ge-
deelte  van  deze  heffingen  ter dekking  van  de ad-
ministratieve  kosten  van  de  gemeenschappelijke 
Executieve  wordt  besteed.  Dit  zou  in ieder  geval 
niet in strijd  zijn  met  artikel  20, lid 2, van  het Ver-
drag  tot oprichting  van  gemeenschappelijke  instellin-
gen, d.d.  8 april  1965. 
II. Het  Voorstel  krachtens  artikel  173  van  het 
E.G.A.-Verdrag  en artikel  201  van  het E.E.G.-
Verdrag 
1. Ten  aanzien  van  de voorlaatste  Overweging 
dient  in zoverre  voorbehoud  te worden  gemaakt, 
dat de Raad  nog  niet  de voor  het  heffen  van  de 
bijdragen  op oliën  en vetten  vereiste  toepassings-
modaliteiten  heeft  vastgesteld. 
2. Artikel  2 
Deze  opmerking  geldt  ook  voor  artikel  2, sub c). 
3. Artikel  3 
Het Comité  gaat  akkoord  met  de in lid 1 voorge-
stelde  datum,  waarop  de ontvangsten  uit de land-
bouwheffingen  en -belastingen  in hun  geheel  op de 
begroting  van  de Gemeenschappen  moeten  worden 
geplaatst. 
Nr. C 19/28 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 13. 2. 70 
Ten aanzien  van  het  in lid  2 gegeven  tijdschema 
volgens  welke  de ontvangsten  uit de douanerechten 
op de begroting  van  de Gemeenschappen  moeten 
worden  geplaatst,  verwijst  het  Comité  naar  de 
bovenstaande  Algemene  opmerkingen,  waarin  het  er 
principieel  bezwaar  tegen  maakt  dat  de Lid-Staten 
inkomsten  uit  het  gemeenschappelijk  douanetarief 
blijven  ontvangen.  Omdat  de  begrotingen  van  de 
Lid-Staten  ten  gevolge  hiervan  echter  moeten  wor-
den aangepast,  acht  het  Comité  het  dienstig,  deze 
inkomsten  overeenkomstig  het  voorstel  van  de 
Commissie  in etappes  af te schaffen. 
4. Artikel  4 
Overeenkomstig  hetgeen  het  in zijn  Algemene  op-
merkingen  heeft  gezegd,  stelt  het  Comité  voor,  1 
januari  1974  als uiterste  datum  vast  te stellen  waarop 
de verdeelsleutels  definitief  moeten  zijn  afgeschaft. 
5. Artikel  5 
Overeenkomstig  zijn  Algemene  opmerkingen  stelt 
het Comité  voor,  in de tweede  alinea  de volgende 
wijzigingen  in de  procedure  aan  te brengen:  De 
besluiten  van  de  Raad  worden  met  meerderheid 
van stemmen  genomen,  waarbij  het  Europese  Parle-
ment  op juridisch  bindende  wijze  dient  te worden 
betrokken,  d.w.z.  dat  het  niet  slechts  moet  worden 
geraadpleegd,  maar  zelf  beslissingsbevoegdheid  dient 
te bezitten. In de vierde  alinea  wordt  voor  het  totale  bedrag 
van de eigen  middelen  een  limiet  vastgesteld;  het 
Comité  merkt  hierbij  op dat  het  niet  mogelijk  is 
een minimum  of maximum  bedrag  aan  te geven, 
aangezien  de toekomstige  omvang  van  de commu-
nautaire  behoefte  aan  eigen  middelen  bepaald  moet 
worden  door  de Gemeenschap  te verrichten  taken. 
6. Artikel  7 
Ten aanzien  van  de  bepaling  dat  het  Europese 
Parlement  dient  te worden  geraadpleegd  verwijst 
het Comité  naar  hetgeen  het  reeds  eerder  heeft 
opgemerkt  aangaande  een  versterking  van  de door 
het Parlement  uit te oefenen  controle. 
III. De bijlagen 
In tabel  3 wordt  een  bedrag  van  650  miljoen  re-
keneenheden  als  opbrengst  van  de landbouwheffin-
gen genoemd;  dit getal  klopt  niet  met  het  in alinea 
a) van  hoofdstuk  IV der  Mededeling  van  de Com-
missie  genoemde,  en blijkbaar  juiste,  bedrag  van  850 
miljoen  rekeneenheden. 
Ten aanzien  van  het  bedrag  van  350  miljoen  re-
keneenheden  dat  is aangegeven  voor  de bijdragen 
oliën  en vetten,  verwijst  het Comité  naar  zijn  opmer-
kingen  in alinea  c) van  de eerste  paragraaf  van  hoofd-
stuk IV van  het  gedeelte  „Algemene  opmerkingen". 
Gedaan  te Brussel,  26 november  1969. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
Mathias  BERNS