31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 356/55 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen 
COM(8S) 788 def. 
(85/C 356/10) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, 
lid 2, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat het, in overeenstemming met de doel­
stellingen van het Verdrag, wenselijk is een harmonische 
ontwikkeling van de economische activiteit binnen de 
gehele Gemeenschap te bevorderen door de opheffing 
van alle beperkingen voor het recht van vestiging en 
het vrij verrichten van diensten binnen de Gemeenschap; 
Overwegende dat het, naast de opheffing van deze 
beperkingen, wenselijk is zich bezig te houden met de 
situatie die zich kan voordoen in geval van moeilijkhe­
den bij een kredietinstelling, met name indien deze 
instelling bijkantoren heeft in andere Lid-Staten; 
Overwegende dat de huidige structuur van de sector 
kredietinstellingen waarin de toegang tot de werkzaam­
heid en de uitoefening daarvan in alle Lid-Staten onder­
worpen zijn aan toezicht door de autoriteiten, het voor­
zien in specifieke maatregelen voor deze instellingen op 
het gebied van sanering en liquidatie rechtvaardigt; 
Overwegende dat de in de Lid-Staten geldende wettelij­
ke regelingen en praktijken gericht zijn op de invoering 
van saneringsprocedures, die de insolventie van 
kredietinstellingen moeten voorkomen, zodra zich een 
moeilijke financiële situatie voordoet, zulks met name 
om het vertrouwen van de spaarders in het bankwezen 
te bewaren; 
Overwegende dat het zeer moeilijk zou zijn te pogen 
deze wettelijke regelingen en praktijken te unificeren 
zonder in eerste instantie een onderlinge erkenning door 
de Lid-Staten van hetgeen elk hunner doet om de fi­
nanciële moeilijkheden van zijn eigen instellingen op te 
lossen, tot stand te hebben gebracht; 
Overwegende dat het wenselijk is de tenuitvoerlegging 
van de saneringsmaatregelen betreffende een krediet­
instelling die werkzaam is in meer dan een Lid-Staat 
toe te vertrouwen aan de bevoegde autoriteiten van een 
enkele Lid-Staat, namelijk die waar de kredietinstelling 
haar hoofdkantoor heeft, en dat deze gemachtigd moe­
ten zijn hun eigen wetgeving buiten het nationale grond­
gebied toe te passen, in passend overleg met bevoegde 
autoriteiten van de andere betrokken Lid-Staten; 
Overwegende dat het doel van de sanering slechts kan 
worden bereikt indien alle hindernissen van juridische 
aard die de toepassing van de door de autoriteiten van 
het land waar het hoofdkantoor zich bevindt genomen 
saneringsmaatregelen op de bijkantoren zouden belet­
ten, worden opgeheven; Overwegende dat een bekendmaking aan schuldeisers 
en aandeelhouders van de tenuitvoerlegging van bepaal­
de saneringsmaatregelen gewenst en soms noodzakelijk 
is in de landen waarin zich bijkantoren bevinden, met 
name wanneer deze maatregelen de uitoefening van 
bepaalde van hun rechten kunnen doorkruisen; 
Overwegende dat het noodzakelijk is te voorzien in een 
procedure die het mogelijk maakt de richtlijn snel aan te 
passen aan de ontwikkeling van de nationale regelingen 
betreffende de saneringsmaatregelen, welke zich op na­
tionaal niveau moeten kunnen blijven ontwikkelen aan 
de hand van de verkregen ervaring; dat het te dien einde 
wenselijk is de bevoegdheden van het overeenkomstig 
Richtlijn 77/780/EEG van de Raad!1) opgerichte Raad­
gevend Comité uit te breiden door dit de bevoegdheid 
te geven advies uit te brengen over de goedkeuring 
of afwijzing van deze wijzigingen op communautair 
niveau; 
Overwegende- dat bij ontstentenis van of in geval van 
mislukking van saneringsmaatregelen, de in crisis verke­
rende kredietinstellingen moeten worden geliquideerd; 
dat het in dit geval dienstig is bepaalde maatregelen te 
treffen tot coördinatie van de rol van de autoriteiten 
voor het toezicht op het bankwezen bij de toepassing 
van liquidatiemaatregelen; 
Overwegende dat de belangrijke rol die door de bevoeg­
de autoriteiten voor de inleiding van de liquidatie met 
het treffen van liquidatiemaatregelen wordt gespeeld, 
na de inleiding van de liquidatie moet worden voortge­
zet ten einde een correcte afwikkeling van de liquidatie­
operaties mogelijk te maken; 
Overwegende dat de intrekking van de bankvergunning 
een van de noodzakelijke gevolgen moet zijn van het in 
liquidatie brengen van kredietinstellingen; dat echter in 
bepaalde uitzonderlijke gevallen de bevoegde autori­
teiten deze in stand kunnen houden om de liquidatie­
operaties te vergemakkelijken; 
Overwegende dat met betrekking tot kredietinstellingen 
algemeen aanvaard wordt dat de instelling en haar 
bijkantoren gedurende hun bedrijfsuitoefening een een­
heid vormen die onderworpen is aan de controle van 
de bevoegde autoriteiten voor het hoofdkantoor wat 
het toezicht op de liquiditeit en de solvabiliteit betreft; 
dat het niet dienstig zou zijn van deze regel af te zien 
bij de liquidatie van een kredietinstelling; 
Overwegende dat de gelijkheid van de schuldeisers 
slechts kan worden gevrijwaard indien de kredietinstel­
ling wordt geliquideerd aan de hand van de beginselen 
van eenheid en universaliteit, die de bevoegdheid van 
de administratieve en rechterlijke autoriteiten van een 
enkele Lid-Staat veronderstellen, alsmede de toepassing 
van het liquidatierecht van het land van het hoofdkan­
toor en de extra-territorialiteit van de gevolgen daarvan; 
Overwegende dat voor de liquidatie bijzondere regels 
moeten gelden wanneer de instelling solvent is; dat de 
(') PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30. 
Nr. C 356/56 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
vrijwillige liquidatie volgens de statutaire bepalingen 
deze solvabiliteit veronderstelt; dat er voor dienst te 
worden gezorgd dat de bevoegde autoriteiten de be­
voegdheid zullen hebben zich daarvan gedurende de 
hele looptijd van de liquidatie-operaties te verzekeren; 
Overwegende dat de coördinatie van de rol van de 
bevoegde autoriteiten bij de sanering en liquidatie door 
middel van bepaalde aanpassingen eveneens mogelijk 
moet worden gemaakt voor de bijkantoren van 
kredietinstellingen wier hoofdkantoor zich buiten de 
Gemeenschap bevindt; 
Overwegende dat de belangen van de depositohouders 
in geval van liquidatie van een insolvente kredietinstel­
ling moeten worden beschermd door middel van de in 
de Europese Gemeenschap bestaande garantiestelsels, 
zonder onderscheid op éénzelfde grondgebied tussen de 
bijkantoren van nationale dan wel van krediet­
instellingen van de Lid-Staten, en subsidiair binnen 
éénzelfde instelling tussen de in de Lid-Staat van het 
hoofdkantoor dan wel bij de in andere Lid-Staten opge­
richte bijkantoren ingelegde gelden, wanneer in deze 
Staten geen garantiestelsel bestaat, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
TITEL I 
Toepassingsgebied en definities 
Artikel 1 
1. Deze richtlijn is van toepassing op krediet­
instellingen en hun bijkantoren, als gedefinieerd in ar­
tikel 1, eerste en derde streepje, van Richtlijn 77/780/ 
EEG en rekening houdend met de in artikel 2 van die 
richtlijn gestelde voorwaarden en genoemde uitzon­
deringen. 
2. De bepalingen van deze richtlijn inzake bijkanto­
ren van een kredietinstelling met hoofdkantoor buiten 
de Gemeenschap zijn alleen van toepassing wanneer 
deze instelling bijkantoren heeft in minstens twee Lid-
Staten van de Gemeenschap. 
Artikel 2 
1. In de zin van deze richtlijn Worden als sanerings­
maatregelen beschouwd maatregelen die beogen de fi­
nanciële situatie van een kredietinstelling te beschermen 
of weer in het reine te brengen en die voldoen aan de 
volgende voorwaarden: 
a) zij moeten zijn opgenomen in de lijst in de bijlage 
bij deze richtlijn; 
b) zij moeten ten doel hebben de inleiding van een 
liquidatieprocedure te voorkomen; 
c) het besluit ertoe moet genomen zijn vóór een insol-
ventieverklaring van de kredietinstelling. 
2. Niet als saneringsmaatregelen worden be­
schouwd, zelfs indien zij vermeld worden in de lijst in 
de bijlage, de maatregelen welke worden genomen: a) in het kader van het normale toezicht op 
kredietinstellingen als gedefinieerd in artikel 7 van 
Richtlijn 77/780/EEG, alsmede maatregelen ter be­
straffing van inbreuken op wettelijke en bestuurs­
rechtelijke bepalingen; 
b) in het kader van een faillissement, een akkoord of 
enigerlei andere reeds ingeleide liquidatieprocedure. 
3. De in lid 1 bedoelde maatregelen en de bevoegde 
autoriteiten die deze kunnen treffen worden vermeld in 
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zoals 
vermeld in de bijlage. 
Artikel 3 
In deze richtlijn wordt verstaan onder: 
— land van het hoofdkantoor: de Lid-Staat waar een 
kredietinstelling haar hoofdkantoor heeft. 
— land van ontvangst: de Lid-Staat niet zijnde het 
land dat gedefinieerd wordt als het land van het 
hoofdkantoor, waar een kredietinstelling een bij­
kantoor in de zin van artikel 1, derde streepje, van 
Richtlijn 77/780/EEG heeft opgericht. 
— bevoegde autoriteiten: de autoriteiten die bevoegd 
zijn voor de verlening en intrekking van de vergun­
ning en/of voor het uitoefenen van toezicht op de 
werkzaamheid van kredietinstellingen overeenkom­
stig de artikelen 3, 4, 6, 7 en 8 van Richtlijn 77/780/ 
EEG, alsmede de autoriteiten welk in de bijlage 
worden genoemd als zijnde belast met de tenuitvoer­
legging van de saneringsmaatregelen. 
TITEL II 
Saneringsmaatregelen 
A. Kredietinstellingen met hoofdkantoor binnen de Gemeen­
schap 
Artikel 4 
1. De autoriteiten of de rechterlijke instanties van 
het land van het hoofdkantoor zijn bevoegd om over­
eenkomstig de op hun grondgebied geldende regelingen, 
procedures en gebruiken te besluiten tot het ten aanzien 
van een kredietinstelling en haar bijkantoren treffen 
van een of meer saneringsmaatregelen. 
2. De saneringsmaatregelen waartoe door de bevoeg­
de autoriteiten of de bevoegde rechter van het land van 
het hoofdkantoor is besloten, hebben volledige werking 
ten aanzien van de bestuurders en de schuldeisers van 
in de andere Lid-Staten gevestigde bijkantoren, zelfs 
indien de hierop toepasselijke regelingen van het land 
van ontvangst niet in dergelijke maatregelen voorzien 
of de tenuitvoerlegging daarvan afhankelijk stellen van 
voorwaarden die niet worden vervuld. 
3. De door de bevoegde autoriteiten of de bevoegde 
rechter van het land van het hoofdkantoor genomen 
besluiten om een of meer saneringsmaatregelen ten uit­
voer te leggen, stuiten de tenuitvoerlegging of de hand-
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 356/57 
having, door de bevoegde autoriteiten of rechterlijke 
instanties van het land van ontvangst, van alle sa­
neringsmaatregelen in de zin van artikel 2, tenzij een 
andersluidende beslissing wordt genomen door de be­
voegde autoriteiten van het land van het hoofdkantoor. 
Artikel 5 
De bevoegde autoriteiten van het land van het hoofd­
kantoor dienen vóór de vaststelling van saneringsmaat­
regelen op welke wijze dan ook de bevoegde autoriteiten 
van het land van ontvangst in kennis te stellen van 
hun voornemen en overleg met hen te plegen over de 
gevolgen van deze maatregel in het land van ontvangst, 
tenzij de maatregel kennelijk niet bestemd is om gevol­
gen van betekenis te hebben voor een in een andere Lid-
Staat gevestigd bijkantoor. 
Artikel 6 
Indien de bevoegde autoriteiten van het land van ont­
vangst het noodzakelijk achten op hun grondgebied een 
of meer saneringsmaatregelen in de zin van artikel 2 te 
treffen, dienen zij de bevoegde autoriteiten van het land 
van het hoofdkantoor daarover in te lichten. 
Indien de bevoegde autoriteiten van het land van het 
hoofdkantoor, na deze inlichtingen te hebben ontvan­
gen, van oordeel zijn dat de door een op hun grond­
gebied gevestigd bijkantoor ondervonden moeilijkhe­
den niet van dien aard zijn, dat de toepassing van artikel 
4, leden 1 en 2, wordt gerechtvaardigd, delen zij zulks 
mede aan de autoriteiten van het land van ontvangst, 
die kunnen besluiten op hun grondgebied een of meer 
saneringsmaatregelen toe te passen. 
Artikel 7 
1. Wanneer de tenuitvoerlegging van saneringsmaat­
regelen waartoe overeenkomstig artikel 4, leden 1 en 2, 
is besloten, de rechten van in een land van ontvangst 
gevestigde schuldeisers rechtstreeks nadelig beïnvloedt 
en beroep mogelijk is in het land van het hoofdkantoor 
tegen het besluit waarbij de maatregel wordt gelast, 
kunnen de bevoegde autoriteiten van het land van het 
hoofdkantoor, indien zij zulks noodzakelijk achten, op 
kosten van de kredietinstelling een uittreksel van hun 
besluit bekendmaken in het Publikatieblad van de Eu­
ropese Gemeenschappen alsmede in twee nationale dag­
bladen van ieder land van ontvangst. 
2. De bevoegde autoriteiten van het land van het 
hoofdkantoor kunnen, indien zij zulks dienstig achten, 
rechtstreeks en individueel kennis geven van de maatre­
gel aan de in de Gemeenschap woonachtige 
schuldeisers, wier rechten nadelig worden beïnvloed. 
3. In het bekend te maken uittreksel van het besluit 
of de kennisgeving moeten in de officiële taal of talen 
van de betrokken Lid-Staten doel en rechtsgrondslag 
van het genomen besluit, de beroepstermijnen en het 
adres van de voor de behandeling van het beroep be­
voegde autoriteiten of bevoegde rechter nauwkeurig 
worden aangegeven. 
4. De saneringsmaatregelen zijn onafhankelijk van 
de in de leden 1 tot en met 3 bedoelde bekendmakings-
maatregelen van toepassing en hebben volledige wer­king ten opzichte van de schuldeisers, tenzij de bevoegde 
autoriteiten van het land van het hoofdkantoor of de 
wetgeving van dat land betreffende deze maatregelen 
anders bepalen. 
5. Behalve in geval van individuele kennisgeving 
lopen de beroepstermijnen vanaf de bekendmaking in 
het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
B. Kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap 
Artikel 8 
1. In afwachting van een latere coördinatie van de 
wettelijke en rechtelijke bepalingen inzake de bijkanto­
ren van kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de 
Gemeenschap behouden de autoriteiten en rechterlijke 
instanties van het land van ontvangst de mogelijkheid 
de saneringsmaatregelen ten uitvoer te leggen overeen­
komstig de op hun grondgebied geldende regelingen, 
procedures en praktijken, tenzij in de met het land 
van het hoofdkantoor, overeenkomstig het Verdrag, 
op basis van wederkerigheid gesloten overeenkomsten 
anders wordt bepaald. 
2. De bevoegde autoriteit van het land van ontvangst 
van een bijkantoor van een kredietinstelling met hoofd­
kantoor buiten de Gemeenschap die het noodzakelijk 
acht een of meer saneringsmaatregelen in de zin van 
artikel 2 ten uitvoer te leggen dient echter vóór de 
vaststelling van dergelijke maatregelen op welke wijze 
dan ook de bevoegde autoriteiten van de andere landen 
van ontvangst waarin de instelling bijkantoren, opgeno­
men in de lijst bedoeld in artikel 3, lid 7, van Richtlijn 
77/780/EEG en ieder jaar gepubliceerd in het Publikatie­
blad van de Europese Gemeenschappen, heeft opge­
richt, daarover in te lichten. 
3. In de gevallen waarin met uiterste spoed moet 
worden opgetreden kunnen de in lid 2 bedoelde inlich­
tingen worden vervangen door een onverwijlde ken­
nisgeving van de maatregel aan de bevoegde autoriteiten 
van de andere landen van ontvangst. 
4. De bevoegde autoriteiten van een ander land van 
ontvangst kunnen besluiten dat de saneringsmaat­
regelen waarvan zij kennis genomen hebben door de 
in lid 2 bedoelde procedure of de in lid 3 bedoelde 
kennisgeving, werking hebben ten aanzien van bestuur­
ders en schuldeisers van de in dat land van ontvangst 
gevestigde bijkantoren, zelfs indien de krachtens lid 1 op 
deze toepasselijke regeling niet in dergelijke maatregelen 
voorziet, of de tenuitvoerlegging daarvan afhankelijk 
stelt van voorwaarden die niet worden vervuld, zulks 
echter onder voorbehoud van de toepassing van de in 
lid 1 bedoelde overeenkomsten. 
5. De bekendmakingsmaatregelen, die ingevolge ar­
tikel 7, leden 1 en 2, moeten worden genomen door de 
bevoegde autoriteiten van het land van het hoofdkan­
toor, dienen, bij toepassing van het bepaalde in lid 4 
van dit artikel, te worden verzorgd door de in lid 
2 bedoelde bevoegde autoriteiten van het land van 
ontvangst. 
Nr. C 356/58 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
C. Aanpassing van de richtlijn aan de wijzigingen van de natio­
nale wettelijke regelingen 
Artikel 9 
1. De in de bijlage opgenomen lijst van sanerings­
maatregelen wordt gewijzigd en aangevuld overeen­
komstig de in dit artikel vastgestelde procedure. 
2. Indien een Lid-Staat de lijst van de in de bijlage 
opgenomen maatregelen wil wijzigen of aanvullen, stelt 
hij de Commissie in kennis van de voorgenomen maat­
regel, met vermelding of de maatregel al dan niet bepa­
lingen inhoudt welke de rechten van derden nadelig 
kunnen beïnvloeden. 
3. Een vertegenwoordiger van de Commissie ver­
zoekt de voorzitter van het Raadgevend Comité voor 
het Bankwezen, ingesteld bij Richtlijn 77/780/EEG, 
hierna „het Comité" te noemen, de voorgestelde maat­
regel aan het Comité voor te leggen met het verzoek, 
indien de situatie zulks lijkt te vereisen, dat het Comité 
met spoed bijeenkomt. 
4. Het Comité brengt over deze maatregel advies uit 
met gekwalificeerde meerderheid van twee derden der 
stemmen; indien de voorgenomen wijziging echter een 
maatregel betreft die de rechten van derden nadelig 
kan beïnvloeden, brengt het Comité advies uit met 
eenparigheid van stemmen. 
5. Wanneer het Comité een gunstig advies uitbrengt 
over de wijziging van de lijst, stelt de Commissie de 
voorgenomen maatregel vast. 
6. Wanneer het Comité een dergelijk advies niet uit­
brengt, dient de Commissie onverwijld bij de Raad, die 
met gekwalificeerde meerderheid besluit, een voorstel 
betreffende de te nemen maatregel in. Indien de Raad 
na het verstrijken van een termijn van zes maanden 
vanaf de indiening van het voorstel geen besluit heeft 
genomen, wordt de voorgestelde maatregel door de 
Commissie vastgesteld. Deze bepaling is niet van toe­
passing indien de maatregel de rechten van schuldeisers 
nadelig kan beïnvloeden. In dat geval dient de Commis­
sie bij de Raad een voorstel voor een richtlijn in onder de 
in artikel 149 van het Verdrag bepaalde voorwaarden. 
7. De Lid-Staten kunnen, zonder de besluiten van 
het Comité en de Raad af te wachten, de voorgenomen 
maatregel vaststellen; de ingevolge die maatregel geno­
men besluiten kunnen echter niet in aanmerking komen 
voor de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn, 
met name die van artikel 4, leden 2 en 3. 
Artikel 10 
Iedere Lid-Staat ziet erop toe dat geen juridische belem­
meringen in de weg staan aan de toepassing op de op 
zijn grondgebied opgerichte bijkantoren van krediet­
instellingen, die hun hoofdkantoor hebben in een andere 
Lid-Staat, van saneringsmaatregelen waartoe overeen­
komstig artikel 4 kan worden besloten door de bevoeg­de autoriteiten of de rechterlijke instantie van het land 
van het hoofdkantoor; dientengevolge neemt hij, met 
naleving van de algemene beginselen van zijn respectieve 
wetgeving, de daartoe vereiste wettelijke en bestuurs­
rechtelijke maatregelen. 
TITEL III 
Liquidatie 
A. Kredietinstellingen met hoofdkantoor binnen de Gemeen­
schap 
Artikel 11 
1. De bevoegde autoriteiten van het land van het 
hoofdkantoor worden geraadpleegd over ieder verzoek 
tot inleiding van een gerechtelijke liquidatieprocedure 
van schuldeisers, de schuldenaar of het openbaar mi­
nisterie. 
2. Het bedrijf van de kredietinstelling wordt geli­
quideerd overeenkomstig de bepalingen van het recht 
van de Staat van het hoofdkantoor, voor zover in deze 
richtlijn of in het Verdrag betreffende faillissement, 
akkoorden en andere soortgelijke procedures niet an­
ders wordt bepaald. 
3. De besluiten van administratieve, rechterlijke of 
met de liquidatie belaste organen van het land van het 
hoofdkantoor met betrekking tot de liquidatie van een 
kredietinstelling hebben ook volledige werking ten aan­
zien van de bijkantoren van de kredietinstelling die in 
andere Lid-Staten zijn gelegen en vormen een belemme­
ring voor het besluit tot inleiding van andere liquidatie­
procedures tegen die bijkantoren, onder voorbehoud 
van het bepaalde in artikel 12, lid 2. 
Artikel 12 
1. De bevoegde autoriteiten van het land van het 
hoofdkantoor worden vóór iedere beslissing tot vrijwil­
lige liquidatie door de statutaire organen van een kre­
dietinstelling geraadpleegd. 
2. De vrijwillige liquidatie van een kredietinstelling 
vormt geen belemmering voor de inleiding, op verzoek 
van de bevoegde autoriteiten van het land van het 
hoofdkantoor, van een administratieve of gerechtelijke 
liquidatie, indien de statutaire organen van de instelling 
deze liquidatie niet bevredigend verrichten of indien er 
gegronde vrees voor bestaat dat de instelling niet in 
staat zal zijn aan haar verplichtingen jegens haar 
schuldeisers te voldoen. 
Artikel 13 
1. Wanneer een liquidatieprocedure wordt ingeleid 
ten aanzien van een kredietinstelling bij ontstentenis 
van of na het mislukken van saneringsmaatregelen, 
trekken de bevoegde autoriteiten van het land van het 
hoofdkantoor de vergunning van deze instelling in met 
inachtneming van de procedure van artikel 8 van Richt­
lijn 77/780/EEG. 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 356/59 
2. Bij wijze van uitzondering belemmert de in­
trekking van de vergunning echter de met de liquidatie 
belaste persoon of personen niet bepaalde activiteiten 
van de kredietinstelling voort te zetten met instemming 
en onder controle van de bevoegde autoriteiten van 
het land van het hoofdkantoor, voor zover zulks ten 
behoeve van de liquidatie noodzakelijk is. 
Deze bepaling is in het land van ontvangst alleen van 
toepassing indien de wettelijke regeling met betrekking 
tot de intrekking van bankvergunningen niet anders 
bepaalt. 
3. In geval van vrijwillige liquidatie behoeft de in 
artikel 3 van Richtlijn 77/780/EEG bedoelde vergunning 
niet te worden ingetrokken tot het eind van de li­
quidatie-operaties, op voorwaarde dat de instelling 
blijft voldoen aan de voorwaarden waaraan de vergun­
ning is verbonden. 
Artikel 14 
1. De liquidatie vindt plaats onder toezicht van de 
bevoegde autoriteiten van het land van het hoofdkan­
toor in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van 
het land van ontvangst. 
2. De liquidators zijn gerechtigd op het grondgebied 
van alle Lid-Staten alle bevoegdheden uit te oefenen tot 
uitoefening waarvan zij op het grondgebied van het 
land van inleiding van de liquidatie bevoegd zijn. Zelfs 
indien de wetgeving van het land van inleiding van de 
liquidatie niet voorziet in de mogelijkheid van aanstel­
ling van meer dan een liquidator, kunnen de bevoegde 
autoriteiten van een land van ontvangst, indien zij dat 
nodig achten, verzoeken dat tevens een van de personen 
die in hun eigen land als liquidator optreden zal worden 
benoemd; eveneens zullen, indien de wet van het land 
waar de liquidatieprocedure is ingeleid toestaat dat 
aan andere personen bepaalde bevoegdheden worden 
overgedragen, die personen op verzoek van de bevoegde 
autoriteiten van het land van ontvangst, benoemd moe­
ten worden uit de personen die in dat land als liquidator 
werkzaam mogen zijn. 
B. Kredietinstellingen met hoofdkantoor buiten de Gemeenschap 
Artikel 15 
1. Indien de wetgeving van het land van ontvangst 
voorziet in de mogelijkheid tot liquidatie van een bij­
kantoor van een kredietinstelling die haar hoofdkantoor 
buiten de Gemeenschap heeft, wordt deze liquidatie 
uitgesproken door de bevoegde autoriteiten of rechter­
lijke instanties van dit land van ontvangst. 
2. De bevoegde autoriteiten van het in lid 1 bedoelde 
land van ontvangst trekken de vergunning van dit bij­
kantoor in, indien daaraan afzonderlijk vergunning is 
verleend overeenkomstig artikel 4, lid 4, van Richtlijn 
77/780/EEG. 
3. De in de leden 1 en 2 bedoelde bevoegde autori­
teiten stellen de bevoegde autoriteiten van de andere 
landen van ontvangst in kennis van de intrekking van de 
vergunning en de inleiding van de liquidatieprocedure. 4. De bevoegde autoriteiten van de andere landen 
van ontvangst dan het in de leden 1 en 2 bedoelde, 
kunnen besluiten de eventueel aan het op hun grond­
gebied opgerichte bijkantoor verleende, afzonderlijke 
vergunning in te trekken. 
5. Bij wijze van uitzondering belet de intrekking van 
de vergunning de met de liquidatie belaste persoon of 
personen niet, bepaalde activiteiten van het bijkantoor 
voort te zetten met instemming van de autoriteiten en/of 
onder controle van de bevoegde rechterlijke instanties, 
voor zover de wetgeving van het land van ontvangst 
zulks toestaat. 
6. De intrekking van de vergunning beëindigt niet 
het toezicht op de activiteiten van een bijkantoor door 
de bevoegde autoriteiten van het land van ontvangst. 
TITEL IV 
Depositogarantie 
Artikel 16 
1. De Lid-Staten zien erop toe dat de op hun grond­
gebied bestaande depositogarantiestelsels ook van toe­
passing zijn op de deposito's van bijkantoren van 
kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere Lid-
Staat. 
2. Voorlopig en tot de inwerkingtreding van een 
depositogarantiestelsel in alle Lid-Staten zien deze erop 
toe dat de depositogarantiestelsels waarbij de in­
stellingen die hun hoofdkantoor op hun grondgebied 
hebben, zijn aangesloten, het mogelijk maken de deposi­
to's te dekken van bijkantoren welke zijn opgericht in 
landen van ontvangst binnen de Gemeenschap waar 
geen depositogarantiestelsel bestaat, op dezelfde voor­
waarden als voor de garantie van in het land van het 
hoofdkantoor ontvangen deposito's. 
TITEL V 
Slotbepalingen 
Artikel 17 
1. De Lid-Staten treffen de wettelijke en bestuurs­
rechtelijke maatregelen die nodig zijn om uiterlijk op 
1 januari 1990 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen 
de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 
De Lid-Staten kunnen bepalen dat de bedoelde maatre­
gelen eerst twee jaar na die datum van toepassing zullen 
zijn. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van 
alle belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij 
op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. 
Artikel 18 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Nr. C 356/60 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
BIJLAGE 
Lijst van saneringsmaatregelen, bedoeld in artikel 2, lid 1, van de ontwerp-richtlijn tot coördinatie van de 
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen 
BELGIË 
Banken 
— Onderzoeken en expertises 
Artikel 19, derde alinea, sub 2, en vierde alinea van Koninklijk Besluit nr. 185 van 9 juli 1935 op de 
bankcontrole en het uitgifteregime voor titels en effecten (strafbepaling: artikel 42, sub 9, van hetzelfde 
besluk). 
Bevoegde autoriteit om te besluiten tot het onderzoek of de expertise: de Bankcommissie. 
Bevoegde autoriteiten voor het verrichten van de enquête of de expertise: de Bankcommissie en de 
Nationale Bank van België op verzoek van de Bankcommissie. 
— Benoeming van een speciaal commissaris 
Artikel 25, lid '1, eerste en tweede alinea, sub 1, en lid 2 van Koninklijk Besluit nr. 185 van 9 juli 1935 
(strafbepaling voor degenen, die handelingen verrichten zonder toestemming van de speciaal commissaris: 
artikel 42, sub 2 bis, van hetzelfde besluit). 
Bevoegde autoriteit voor de benoeming van de speciaal commissaris: de Bankcommissie. 
— Volledige of gedeeltelijke opschorting van de activiteiten 
Artikel 25, lid 1, eerste en tweede alinea, sub 2, en lid 3 van Koninklijk Besluit nr. 185 van 9 juli 1935 
(strafbepaling voor degenen die handelingen verrichten tegen een opschortingsbeslissing: artikel 42, sub 
2 bis, van hetzelfde besluit). 
Bevoegde autoriteit voor de opschorting: de Bankcommissie; beroep kan worden ingesteld bij de minister 
van Financiën die het besluit bekrachtigt of opheft. s 
Private spaarkassen 
— Onderzoeken en expertises 
Artikel 16, vierde alinea, sub 2, en vijfde alinea van de bepalingen betreffende de controle op de private 
spaarkassen, gecoördineerd bij Koninklijk Besluit van 23 juni 1967 (strafbepaling: artikel 35 van deze 
gecoördineerde bepalingen). 
Bevoegde autoriteit om te besluiten tot de enquête of de expertise: de Bankcommissie. 
Bevoegde autoriteiten voor het verrichten van de enquête of de expertise: de Bankcommissie en de 
Nationale Bank van België op verzoek van de Bankcommissie. 
— Benoeming van een speciaal commissaris 
Artikel 17 bis, lid 1, eerste en tweede alinea, sub 1, en lid 2 van deze gecoördineerde bepalingen 
(strafbepaling: artikel 32, sub 4, van deze gecoördineerde bepalingen). 
Bevoegde autoriteit: de Bankcommissie. 
— Volledige of gedeeltelijke opschorting van de activiteiten 
Artikel 17 bis, lid 1, eerste en tweede alinea, sub 2, en lid 3 van deze gecoördineerde bepalingen 
(strafbepaling: artikel 32, sub 4, van deze gecoördineerde bepalingen). 
Bevoegde autoriteit en beroep: de Bankcommissie; beroep kan worden ingesteld bij de minister van 
Financiën die het besluit bekrachtigt of opheft. 
— Bevoegdheid van de Koning, bij het besluit tot intrekking van de werkingsmachtiging van een private 
spaarkas de nodige maatregelen te nemen om de rechten van de geldbeleggers te vrijwaren, met name de 
overdracht van met zekerheid bezwaarde spaarfondsen en activa. 
Artikel 23 van deze gecoördineerde bepalingen. 
Ondernemingen welke onder hoofdstuk 1 van de wet van 10 juni 1964 vallen 
— Onderzoeken en expertises ter plaatse 
Artikel 6, lid 1, derde alinea, sub 2, en vierde alinea van de wet van 10 juni 1964 inzake het openbaar 
aantrekken van spaargelden (strafbepaling: artikel 13, hoofdstuk 4, van deze wet). 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 356/61 
Bevoegde autoriteit om te besluiten tot het onderzoek of de expertise: de Bankcommissie. 
Bevoegde autoriteiten voor het verrichten van het onderzoek of de expertise: de Bankcommissie en de 
Nationale Bank van België op verzoek van de Bankcommissie. 
-— Benoeming van een speciaal commissaris 
Artikel 9 bis, lid 1, eerste en tweede alinea, sub 1, en lid 2 van deze wet (strafbepaling: artikel 13, sub 5, 
van deze wet). 
Bevoegde autoriteit: de Bankcommissie. 
— "Volledige of gedeeltelijke opschorting van de activiteiten 
Artikel 9 bis, lid 2, eerste en tweede alinea, sub 2, en lid 3 van deze wet (strafbepaling: artikel 15, lid 5, 
van deze wet). 
Bevoegde autoriteit en beroep: de Bankcommissie; een beroep kan worden ingesteld bij de minister van 
Financiën die het besluit bekrachtigt of opheft. 
Publiekrechtelijke kredietinstellingen 
Spaarkas van de Algemene Spaar- en Lijfrentekas 
— Onderzoeken en expertises ter plaatse 
Artikel 1, tweede alinea, van het Koninklijk Besluit nr. 2 betreffende het toezicht op de Spaarkas van de 
Algemene Spaar- en Lijfrentekas. 
Bevoegde autoriteit om te besluiten tot het onderzoek of de expertise: de Bankcommissie. 
Bevoegde autoriteiten voor het verrichten van het onderzoek of de expertise: de Bankcommissie en de 
Nationale Bank van België op verzoek van de Bankcommissie. 
— Andere maatregelen: geen bijzondere maatregelen; verantwoordelijkheid van het Parlement en de Regering. 
DENEMARKEN 
Artikel 46 van Wet nr. 35 van 30 januari 1981. 
De toezichthoudende autoriteiten voor banken en spaarbanken kunnen verklaren dat banken en spaarbanken 
verkeren in een toestand van te hebben opgehouden te betalen, wanneer zulks noodzakelijk is in het belang 
van de beleggers. De staking van de betalingen kan door de bank of spaarbank niet ongedaan worden gemaakt 
zonder goedkeuring van de toezichthoudende autoriteiten. De verklaring moet worden toegezonden aan een 
rechterlijke instantie, het „Skifteret". 
FRANKRIJK 
Maatregelen, voorzien bij Wet nr. 84/46 van 24 januari 1984 betreffende de activiteit van en de controle op 
kredietinstellingen. 
Door de Commission bancaire te nemen maatregelen: 
— de injunctie (artikel 43), 
— de benoeming van een tijdelijk bewindvoerder (artikel 44), 
— het verbod van bepaalde operaties en andere beperkingen bij de uitoefening van het bankbedrijf (artikel 
45, lid 3), 
— de tijdelijke schorsing of het ontslag ambtshalve van een of meer van de met de daadwerkelijke bepaling 
van het bedrijfsbeleid van kredietinstellingen belaste personen (artikel 45, leden 4 en 5). 
Door de president van de Bank van Frankrijk te nemen maatregelen: 
Organisatie van de bijstand van de gezamenlijke kredietinstellingen ten einde de nodige maatregelen te nemen 
voor de bescherming van de belangen van beleggers en derden, de werking van het banksysteem en het 
behoud van de reputatie van het bankbedrijf (artikel 52). 
DUITSLAND 
Maatregelen ingevolge artikel 46 van de wet op de organisatie van het bankbedrijf: 
— instructies aan de bestuurders, 
— verbod of beperking van het recht tot het verrichten van betalingstransacties, 
—- verbod of beperking van de uitoefening van hun functies voor eigenaren of bestuurders, 
— benoeming van personen die belast zijn met het toezicht op de instelling. 
^r.C^éó^D^ ^ubli^n^b^d^ndcFuron^^óG^rn^cn^ch^nn^n ^Ll^.^éó 
maatregelen ingevolge artikel 46 bis van de wet op de organisatie van het bankbedrijf^^ 
— verbod van het verrichten van betalingen of van vervreemding, 
— sluiting van de loketten van een kredietinstelling voor operaties met de cliënteel, 
— verbod van in ontvangstneming van betalingen die met bestemd zim voor de delging van schulden jegens 
de kredietinstelling. 
bevoegde autonteit^het^undesaufsichtsamtfur das t(reditwesen. 
oaio^t(^^L^^n 
maatregelen, voorzien in. 
a^ Wet nr. 1665/1951 tot organisatie van het bedrijfseconomisch toezicht op banken, de administratieve 
liquidatie van banken, de benoeming van een gemachtigde, de liquidatie en de intrekking van de 
vergunning^ 
b^ Wet nr.236/75betreffendedebenoemingvaneentijdelirkebewmdvoerder ingevallen vanbijzondere 
spoedeisendheid en betekenis, 
c^ Wet nr.431/76mzake de verplichte verdubbeling van het aandelenkapitaal van banken onder bepaalde 
voorwaarden, die geacht worden een staat van insolventie in te houden, 
d^ Wet nr.2292/1953 ^met name de artikelen lOtot en met 12^ m^^ke verplichte fusies van kredietinstellingen. 
A. ^vlaatregelendiekunnen wordengenomendoor de^ank van Griekenland ingevolgedealgemene wet 
nr. 1266/19^2 
i^ verplichte verhoging van het aandelenkapitaal door banken ^Wetnr. 1665/1951, artikel 6^, 
ii^ benoeming van een gemachtigde ^Wetnr.1665/1951,artikels 
iii^ benoeming van een tijdelijk bewindvoerder in gevallenvanbijzondere betekenis en spoedeisendheid 
^Wetnr.236/75^ 
iv^ verplichte verhoging ^verdubbeling^ van het aandelenkapitaal door banken die meermaals onder het 
toezicht van een gemachtigde of een tijdehjkbewindvoerderzim geplaatstenwier aandelenkapitaal 
en reserves minder dan l/7é^e van het totaal van hun deposito^sbedragen^Wetnr.431/76^ 
D. maatregelen die door de regering kunnen worden genomen ^aad van ministers en minister van t^andel^ 
Verplichte fusie van banken en verplichte verhoging van hetoorspronkelnk aandelenkapitaal metten 
minste een derde ^Wetnr. 2292/1953,artikel le^tot en met 12^. 
^vlaatregelenbetreffende erkendebanken,neergelegd in de Central ^ank^ct 1971, bevoegde autoriteit de 
Central ^ank of treland^ 
— opschorting van het recht tot montvangstneming van deposito^sen het verrichten van betalmgen^artikel 
— beperking van de draagwijdte van de vergunning partikel lum 
— verbod of beperking van reclame betreffende deposito^s^artikel 22^. 
maatregelen betreffende building societies, neergelegd in de building ^ocieties^ct 1976, bevoegde autonteit^ 
the registrar of^nendlv^ocieties 
— beperking van de vergunning partikel in, 
— leningen van een vennootschap aan een andere ^artikel24^, 
— fusie van vennootschappen partikel 25^, 
— overdracht en bedrijf ter voldoening aan verbintenissen partikel 26^, 
^^ bevestiging en registratie van de fusie ingevolge artikel 23 of overdracht van het bedrijf ingevolge artikel 
26 artikel 27^, 
^^ bevoegdheid van de registrar tot benoeming van een inspecteur of tot bijeenroeping van een speciale 
vergadering partikel 29^, 
— bevoegdheid vande registrar totopschorting van het aantrekken van middelen enhet verrichten van 
betalingen ^artike!3n, 
— bevoegdheid van de registrar tot opschorting van en controle op reclame partikel 32e 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 356/63 
ITALIË 
a) Verzoek om informatie inzake de economische situatie van de kredietinstelling of van haar bijkantoren 
(artikel 31 van de Wet op het kredietwezen). 
Bevoegde autoriteit: Banca d'Italia. 
b) Inspectie bij de kredietinstelling en haar bijkantoren (artikel 31 van de Wet op het kredietwezen). 
Bevoegde autoriteit: Banca d'Italia. 
c) Bijeenroeping van vergaderingen van de schuldeisers en van de maatschappelijke organen van de krediet­
instelling met het oog op het nemen van bijzondere maatregelen (artikel 35 van de Wet op het krediet­
wezen). 
Bevoegde autoriteit: Banca d'Italia. 
d) Schorsing van de bestuurs- en toezichthoudende organen en hun vervanging door speciale instanties voor 
de herorganisatie van de kredietinstelling (artikel 57 van de Wet op het kredietwezen). 
Bevoegde autoriteit: Ministerie van de Schatkist, op voorstel van de Banca d'Italia (voor benoeming van 
de speciale instanties, alleen de Banca d'Italia). 
e) Tijdelijke opschorting van de betalingen en van eventuele executieprocedures ten aanzien van de kre­
dietinstelling gedurende het sub d) bedoelde buitengewoon beheer (artikel 63 van de Wet op het 
kredietwezen). 
Bevoegde autoriteit: Banca d'Italia. 
f) Tijdelijke opschorting van de rechten van de bestuurs- en toezichthoudende organen van de kredietinstel­
ling van hun functies en benoeming van een ambtenaar van de toezichthoudende autoriteit voor het 
bankwezen in hun plaats om de bevoegdheden van deze organen uit te oefenen (artikel 66 van de Wet op 
het kredietwezen). 
Bevoegde autoriteit: Banca d'Italia. 
g) Intrekking van de vergunning tot uitoefening van het bedrijf met betrekking tot afzonderlijke bijkantoren 
van de kredietinstelling wegens administratieve ingebrekeblijvingen (artikel 34 van de Wet op het 
kredietwezen). 
Bevoegde autoriteit: Comitato interministeriale per il credito ed il risparmio (CICR). 
LUXEMBURG 
Maatregelen voorzien bij de wet van 10 augustus 1982 houdende regeling van: 
1. het recht van het Institut monetaire luxembourgeois tot opschorting van het bedrijf van kredietinstellingen; 
2. het uitstel van betaling, beheer onder toezicht en de liquidatie van kredietinstellingen. 
Door het Institut monetaire luxembourgeois te nemen maatregelen: 
— de injunctie (in crisisgevallen) (artikel 2), 
— de schorsing van de bestuurders (artikel 3) (niet van toepassing op publiekrechtelijke Luxemburgse 
instellingen), 
— de gehele of gedeeltelijke opschorting van de activiteiten (artikel 3). 
Maatregelen, te nemen door de arrondissementsrechtbank in handelszaken (eventueel op verzoek van het 
Institut monetaire): 
Uitstel van betaling en beheer onder toezicht (artikel 7 tot en met 10) (niet van toepassing op Luxemburgse 
publiekrechtelijke instellingen). 
NEDERLAND 
Maatregelen krachtens de wet van 13 april 1978 inzake het toezicht op het kredietwezen: 
— aanwijzingen, 
— stille curatele (deel III, artikel 24), 
— noodregeling (deel V, artikel 31). 
Bevoegde autoriteit: de Nederlandsche Bank. 
VERENIGD KONINKRIJK 
Maatregelen, te nemen door de Bank of England: 
— de bevoegdheid tot benoeming van een of meer deskundigen voor het onderzoek en de opstelling van een 
verslag over de situatie en de bedrijfsvoering van een erkende instelling (Banking Act 1979, artikel 17), 
— de bevoegdheid een vergunning van een instelling onmiddellijk in te trekken (Banking Act 1979, artikel 7, 
lid 1, sub a), 
— de bevoegdheid tot intrekking van de vergunning van een instelling en de vervanging daarvan door een 
voorwaardelijke vergunning (Banking Act 1979, artikel 7, lid 1, sub b), en artikel 10), 
— de bevoegdheid, bij de onmiddellijke intrekking van een vergunning, aanwijzingen te geven inzake de 
bedrijfsvoering (Banking Act 1979, artikelen 8 en 9).