ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het gewijzigd voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de EU-informatiesystemen (grenzen en visa) en tot wijziging van Beschikking 2004/512/EG van de Raad, Verordening (EG) nr. 767/2008, Besluit 2008/633/JBZ van de Raad, Verordening (EU) 2016/399, Verordening (EU) 2017/2226, Verordening (EU) 2018/XX [ETIAS-verordening], Verordening (EU) 2018/XX [SIS-verordening op het gebied van grenscontroles] en Verordening (EU) 2018/XX [eu-LISA-verordening]

(COM(2018) 478 final — 2017/0351 (COD))

en over het gewijzigd voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de EU-informatiesystemen (politiële en justitiële samenwerking, asiel en migratie) en tot wijziging van Verordening (EU) 2018/XX [de Eurodac-verordening], Verordening (EU) 2018/XX [de SIS-verordening op het gebied van rechtshandhaving], Verordening (EU) 2018/XX [de ECRIS-TCN-verordening] en Verordening (EU) 2018/XX [de eu-LISA-verordening]

(COM(2018) 480 final — 2017/0352 (COD))

(2019/C 62/51)

Raadpleging Europees Parlement, 10.9.2018 Rechtsgrondslag Artikel 16, lid 2, artikel 74 en artikel 77, lid 2, onder a), b), d) en e), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie Bevoegde afdeling Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Burgerschap Goedgekeurd door de voltallige vergadering 17.10.2018 Zitting nr. 538 Stemuitslag (voor/tegen/onthoudingen) 196/2/5

Het Comité kan zich volledig in dit voorstel vinden. Het heeft bovendien reeds een standpunt over dit onderwerp ingenomen in zijn op 23 mei 2018 goedgekeurde advies SOC/573 over het Pakket interoperabiliteit (1). Daarom heeft het tijdens zijn op 17 en 18 oktober 2018 gehouden 538e zitting (vergadering van 17 oktober) met 196 stemmen vóór en 2 tegen, bij 5 onthoudingen, besloten een positief advies over de voorgestelde tekst uit te brengen en te verwijzen naar zijn eerder geformuleerde standpunt ter zake.

Brussel, 17 oktober 2018. De voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité Luca JAHIER

(1) PB C 283 van 10.8.2018, blz. 48.
1.4.

Het EESC is ingenomen met het streven van de Commissie om na een passende toepassingsperiode verslag uit te brengen over de gevolgen en beveelt aan om voldoende maatregelen te nemen, met name als de gevolgen niet in het toepassingsgebied van de gewijzigde regelgeving waren voorzien.
5.7.1.

Privaatrechtelijke handhaving In het geval van privaatrechtelijke handhaving moet de betrokken partij een beroep kunnen doen op vorderingen tot staking en/of ongedaanmaking, alsook op schadevorderingen. Maar vanwege de „angstfactor” zijn dergelijke middelen van tamelijk geringe betekenis. Bovendien moeten alle betrokken organisaties om een vordering tot staking of een vordering tot ongedaanmaking kunnen verzoeken. Dat zou bijzondere bescherming van de anonimiteit van de betrokken partij waarborgen, ingeval de oneerlijke handelspraktijk verschillende ondernemingen treft (bijv. een handelaar in levensmiddelen die van al zijn leveranciers/afnemers verlangt dat zij bijdragen in eventuele bijkomende kosten). De betrokken partij of vereniging moet de mogelijkheid krijgen om deze vorderingen hetzij bij een rechter hetzij bij een Europese Ombudsman in te dienen. De ombudsmanprocedure heeft als voordeel dat het geschil niet in het openbaar hoeft te worden beslecht. Er moet een specifieke ombudsmanprocedure komen. De Europese Ombudsman moet ook specifieke beslissingsbevoegdheden krijgen. Procedures die op vrijwilligheid zijn gebaseerd, zijn in veel gevallen wellicht niet effectief of bieden niet echt een oplossing. Daarnaast moedigt het EESC de marktdeelnemers aan om initiatieven te ontplooien om een cultuuromslag te bevorderen en een eerlijker toeleveringsketen tot stand te brengen.
4.4.

Een op maat gesneden stelsel voor collectief verhaal in geval van schade is daarom welkom. Het moet pragmatisch en kosteneffectief zijn, de nodige waarborgen bieden en rekening houden met de bestaande nationale rechtsstelsels (bijv. die van Noorwegen of Denemarken). In de richtlijn van de EU moeten de belangrijkste richtsnoeren voor geharmoniseerde EU-groepsacties worden vastgesteld, waarbij duidelijk wordt aangegeven wat onder een EU-rechtsinstrument moet vallen en wat aan de lidstaten moet worden overgelaten, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel. Ook moet ervoor worden gezorgd dat de regeling bijdraagt tot een efficiëntere, snellere, betaalbare en eerlijkere toepassing van het recht, moet een doeltreffende en volledige schadevergoeding mogelijk worden gemaakt en moet de duurzaamheid van dit mechanisme in termen van adequate financiering worden gewaarborgd. Het huidige voorstel van de Commissie voldoet niet aan deze voorwaarden.
1.2.

Het directe effect van dit voorstel zal in eerste instantie voelbaar zijn in de lidstaten buiten de eurozone. De daar toegepaste hoge kosten voor grensoverschrijdende betalingen in euro binnen de EU zullen verdwijnen aangezien zij moeten worden gelijkgetrokken met de lagere vergoedingen voor binnenlandse transacties in de nationale munt. Het Comité is verheugd met deze lagere kosten die vooral consumenten en ondernemingen, vooral kmo’s, ten goede zullen komen.
We mogen niet vergeten dat de gezondheid van mens en dier onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid schat dat 75 % ( 1 ) van de infectieziekten die mensen treffen van dierlijke oorsprong is. Ook uit de steeds toenemende dreiging van antimicrobiële resistentie (AMR) blijkt de link tussen de gezondheid van mens en dier. In deze context voorkomen vaccins niet alleen ziekten, maar dragen ze ook bij aan de strijd tegen AMR door het onnodige gebruik van antimicrobiële middelen te verminderen. Deze maatschappelijke waarde wordt echter niet weerspiegeld in EU-ondersteuningsmechanismen, en er is geen marktprikkel voor landbouwers om vaccins te gebruiken in plaats van goedkopere producten die AMR vergroten. Het EESC zou graag zien dat de Commissie bij de komende herziening van het GLB subsidies verstrekt aan landbouwbedrijven met een vaccinatiegraad die hoog genoeg is om de economische en gezondheidsbedreigingen van AMR in te perken.
5.1.

In tegenstelling tot wat de Commissie in haar samenvatting van de effectbeoordeling (C) stelt, zullen er volgens het Comité in de eerste periode (na 2021) veel opleidingscursussen nodig zijn. Het gaat om 76 miljoen EUR per jaar. De overgang naar nieuwe procedures vereist altijd een upgrade. Dit betreft alle grenzen van de Unie en de nationale systemen. Sommige lidstaten beschikken nog niet over compatibele systemen en zullen een grote inspanning moeten leveren en interfaces moeten opzetten die hen in staat stellen deel te nemen. Om interoperabiliteit mogelijk te maken moeten de verschillen tussen de lidstaten worden weggewerkt.
3.3.

In deze lijsten is ammoniumnitraat (AN) verplaatst van de tweede naar de eerste lijst (met een overeenkomstige wijziging van bijlage XVII van de Reach-verordening inzake de registratie van chemische stoffen) en zijn drie nieuwe stoffen of groepen die via gedelegeerde handelingen van de Commissie in november 2016 waren toegevoegd, in de tweede lijst opgenomen (aluminiumpoeders, magnesiumpoeders en magnesiumnitraathexahydraat). De overige 14 reeds opgelijste stoffen blijven ongewijzigd. In de effectbeoordeling worden de redenen voor deze wijzigingen uiteengezet (hoewel de drie toevoegingen niet in detail worden besproken en er hier of als onderdeel van de gedelegeerde handelingen geen informatie wordt verstrekt over de betrokken toeleveringsketens, de mogelijke marktimpact of de hoeveelheden die professionele gebruikers of burgers waarschijnlijk zullen aankopen).
5.2

Dit begrip en het gebruik ervan voor verlegging kan het potentieel hebben om bedrijven van veel lasten te bevrijden. Maar om ervoor te zorgen dat ondernemingen, en met name kmo’s, in staat zullen zijn om met het concept te werken, is het essentieel dat geharmoniseerde, duidelijke en evenredige regels en criteria door de lidstaten worden ingevoerd om een zo ruim mogelijke toegang tot die status mogelijk te maken.
5.8.

Personenvervoer is echter ook een dienst van algemeen economisch belang zoals gedefinieerd in het Verdrag en als zodanig onderworpen aan artikel 106, lid 2, VWEU: „De ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, vallen onder de regels van de Verdragen, met name onder de mededingingsregels, voor zover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert.”
3.1.2.

De sleutel tot productiviteitsgroei wordt gevormd door investeringen, kwaliteitsvolle werkgelegenheid, innovatie en kennis. Met minder kapitaalinvesteringen wordt er minder nieuwe apparatuur ter beschikking gesteld van werknemers en zullen, ceteris paribus , de toekomstige productiviteitsgroei en -niveaus lager zijn. Dit geldt met name in tijden waarin de groei van de beroepsbevolking vertraagt door demografische ontwikkelingen en dalende geboortecijfers, zoals in Europa het geval is. Om de arbeidsproductiviteit te verhogen moet er worden geïnvesteerd in onderwijs, levenslang leren en opleiding, in betere arbeidsomstandigheden, in basisvoorzieningen zoals kinderopvang en buitenschoolse opvang, in moderne fabrieken, apparatuur en productietechnieken, in nieuwe ontdekkingen en innovaties en in vervoer, communicatie en andere infrastructuur. Bovendien moet in aanmerking worden genomen dat grootschalige overheidsinvesteringen, waaronder sociale investeringen, een veel langer tijdpad kennen. Meer aandacht voor planningseisen zou de overheidsinvesteringen dus moeten helpen verhogen. In dit verband dringt het EESC er nogmaals op aan dat de zogenaamde „gouden regel van overheidsinvesteringen”, die bedoeld is om overheidsinvesteringen te stimuleren, wordt goedgekeurd.
3.5

Het EESC vindt dat de gezamenlijke strategie Afrika-EU moet stoelen op een standvastig beleid voor duurzame ontwikkeling waarin wordt uitgegaan van de lokale omstandigheden in Afrika, want alleen dan kan efficiënt hulp worden verleend om op rechtvaardige wijze de armoede te bestrijden en om te zorgen voor een groei die in economisch, ecologisch (gezien de verwoestende klimaatverandering) en sociaal opzicht gezond is, die is gericht op de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting en die gebaseerd is op stabiele arbeidsplaatsen waar in vrijheid en in ethisch waardige omstandigheden fatsoenlijk en productief werk wordt verricht. Andere factoren die kunnen bijdragen tot armoedebestrijding zijn een verhoging van de lokale productie, als garantie voor voedselveiligheid, een fatsoenlijk inkomen voor agrarische gezinsbedrijfjes en kleine en middelgrote ondernemingen, en de totstandbrenging van een interne markt, dankzij eigendomsrechten en terugdringing van de administratieve lasten en de corruptie. In het kader van gemeenschappelijk beleid moet dan ook alle aandacht worden besteed aan landbouw en voedselzekerheid. Duurzame, op kleine boeren gerichte landbouwmodellen die concrete perspectieven op het vlak van werkgelegenheid bieden, moeten worden ondersteund door gespecialiseerde sectoren verder te ontwikkelen. Het is aan de EU en de AU om geslaagde voorbeelden van landbouwmodellen en -maatregelen te inventariseren en onder de aandacht te brengen van kansarme gemeenschappen, zowel in eigen land als in andere Afrikaanse ontwikkelingslanden.
5.6.

ontwikkelen van de communicatiedimensie van de nieuwe gemeenschappelijke aanpak, om in de Europese communicatiesector over steeds beter voorbereid en gekwalificeerd personeel te beschikken. De activiteiten moeten gebaseerd zijn op het leidende beginsel „kwalificeren en coördineren”, dat is ontwikkeld volgens de coördinatieaanpak op Europees niveau, in overeenstemming met de NAVO.
4.2.1.

Europa moet blijven investeren in een duurzame industrie die door de burgers wordt aanvaard. Een samenleving die haar ecologische voetafdruk kan verminderen door ervoor te zorgen dat hulpbronnen zolang mogelijk in gebruik blijven, is beter voorbereid. Het concept van de circulaire economie moet de kern vormen van elk industriebeleid dat is gericht op terugwinning, hergebruik, herbewerking of recycling voor het creëren van nieuwe producten in een duurzaam milieu.
5.3.

De kortingsregeling ex artikel 7 die na uitvoerig overleg en analyses is vastgesteld voor zware voertuigen is volgens het EESC billijk en niet-discriminerend, en kan worden uitgebreid tot lichte voertuigen, om de bestaande ongelijkheid tussen incidentele/buitenlandse gebruikers en regelmatige/nationale gebruikers in bepaalde landen terug te dringen. Artikel 7 a) moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.
3.1.

Dit voorstel van de Commissie past in het meer algemene kader van haar voorstel voor een verordening (COM(2016) 799 final) over de aanpassing van een aantal rechtshandelingen die verwijzen naar de regelgevingsprocedure met toetsing (RPT) aan de artikelen 290 en 291 van het VWEU en waarover het EESC zijn mening al heeft gegeven (5). Naarmate de voorziene perioden voor de vaststelling van deze gedelegeerde handelingen in de verschillende van kracht zijnde wetgevende instrumenten ten einde lopen, moet namelijk worden beoordeeld in welke mate de initiële termijnen moeten worden verlengd.
7.4.

Voorts juicht het EESC pogingen op bilateraal niveau toe, maar meent het dat verdere institutionalisering en centrale coördinatie in samenwerking tussen de douane, justitie en de politie geboden is om te komen tot een efficiëntere bestrijding van de financiering van het terrorisme en de illegale handel in wapens, de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten, goederen voor tweeërlei gebruik en daaraan gerelateerde technologie, door middel van controles op basis van een risicobeoordeling, zoals voorgeschreven door het douanerisicobeheersysteem (CRMS) en met inachtneming van de strategie en het actieplan van de EU voor douanerisicobeheer en het actieplan van de Commissie ter versterking van de strijd tegen de financiering van terrorisme. Voorts moet er meer gedaan worden om namaak en piraterij doeltreffend en doelmatig aan te pakken.
3.3.2.

Op grond van artikel 346 VWEU mogen lidstaten een uitzondering op de regels maken voor opdrachten op defensie- en veiligheidsgebied als dat noodzakelijk is om de wezenlijke belangen van hun veiligheid te beschermen. Met de Richtlijnen 2009/81/EG en 2009/43/EG is het nu mogelijk om deze uitzondering tot een absoluut minimum te beperken. Het EESC is het eens met de kritiek op het feit dat een zeer significant deel van de aanbestedingen voor het aankopen van militaire uitrusting nog steeds niet volgens de EU-regels voor overheidsopdrachten verloopt en ziet mogelijkheden voor bezuinigingen op dit vlak, waarvan de opbrengsten efficiënter kunnen worden geïnvesteerd via het defensiefonds.
4.4.

In het voorstel wordt bepaald dat de technische diensten waarborgen dat er gemiddeld ten hoogste zes maanden mogen verstrijken tussen het verzoek om apparatuur te testen en het verstrekken van de testresultaten aan de goedkeuringsinstantie, behalve in uitzonderlijke gevallen of indien de fabrikant formeel verzoekt om verlenging van deze termijn. Het EESC is van mening dat een vaste termijn van deze aard wenselijk noch realistisch is. Het zou mogelijk een betere optie zijn de technische dienst te verplichten onmiddellijk in te schatten hoeveel tijd nodig is om het verzoek te behandelen en de indiener binnen een vaste termijn in te lichten, bijvoorbeeld binnen vijftien werkdagen. Indien de deadline vervolgens niet kan worden gehaald, moet de technische dienst een gemotiveerde verklaring geven.
Wel verdient bijval het voorstel van de Commissie om haar monitoring uit te breiden tot jaarlijkse verzameling van gegevens over het gedrag van de lidstaten in alle geschillen over dubbele belasting in grensoverschrijdende situaties om te bezien of de doelstellingen van de richtlijn worden vervuld. Uit de analyse blijkt dat er zaken zijn waarvan de behandeling in het kader van de bestaande mechanismen wordt geweigerd. Het gaat dan om gevallen die niet onder het toepassingsgebied van het arbitrageverdrag van de Unie of van verdragen tot het vermijden van dubbele belasting vallen, of die vastlopen zonder dat de belastingplichtige over de redenen daarvoor wordt ingelicht, of die in het geheel niet opgelost geraken. In dit stadium vindt het EESC de prestaties van de lidstaten onbevredigend en vraagt het de Commissie om nauwkeurig toezicht te houden op de uitvoering van de richtlijn en publicatie van haar analyse en resultaten.
1.3.

Vaartuigen die vis vangen uit bestanden waarvoor een TAC (totale toegestane vangst) geldt, zouden bijgevolg met vissen moeten stoppen zodra hun quotum voor een „TAC”-bestand is opgebruikt. Vóór de vaststelling van de basisverordening (2) waren vaartuigen niet verplicht de visserij stop te zetten zodra hun quotum voor een van deze soorten was opgebruikt. Zij mochten verder vissen op andere doelsoorten en bleven bijgevolg ook de soorten vangen waarvoor hun quotum was opgebruikt, zelfs al konden zij die vangsten niet op wettige wijze aanlanden. Wat zij boven het quotum vingen, moest worden teruggegooid. Als het betrokken quotum is opgebruikt, zou het voortaan niet langer mogelijk zijn om op andere bestanden te blijven vissen. Daarom is het wenselijk om bij het vaststellen van TAC’s voor deze soorten in aanmerking te nemen dat in gemengde visserijen vis uit meerdere bestanden samen wordt gevangen. Een dergelijke benadering moet zowel de instandhouding als de exploitatie van de bestanden ten goede komen. In het onderhavige voorstel wordt deze benadering gevolgd.
3.2.

Veel persoonlijke informatie van alle burgers is momenteel in elektronische vorm opgeslagen door overheden en overheidsinstellingen. Goed informatiebeheer, goede cyberveiligheid en goede gegevensbescherming zijn dan ook van groot belang voor alle EU-burgers. Zij moeten ervan op aan kunnen dat hun persoonlijke informatie en privacy conform EU-richtlijnen en -verordeningen worden beschermd. Een en ander geldt met name voor gegevens over hun gezondheid, hun financiële en juridische situatie en andere informatie die voor identiteitsdiefstal kunnen worden gebruikt of op ongepaste wijze aan derden kunnen worden getoond. Het is van groot belang dat iedereen die in overheidsdienst werkt goed geschoold is in informatiebeheer, cyberveiligheid en gegevensbescherming.
4.3.2.

In de mededeling van punten van bezwaar aan Mastercard wordt aangevoerd dat banken worden belet om lagere interbancaire vergoedingen aan te bieden aan detailhandelaren uit een ander land in de Europese Economische Ruimte (EER) en dat er hogere vergoedingen gelden voor kaarten die in andere delen van de wereld zijn uitgegeven. Europese consumentenorganisaties hebben herhaaldelijk geklaagd over de onrechtmatige praktijken van bedrijven als Visa en Mastercard, die de markt in handen hebben. Het EESC zou graag zien dat het onderzoek ertoe leidt dat deze belemmering uit de wereld wordt geholpen en dat de maximumtarieven die in de EU zijn vastgesteld voor interbancaire vergoedingen, voor alle kaarten gelden, ongeacht het land waar ze zijn uitgegeven.
3.2.

Artikel 9, lid 1, over de beheersplannen voor visaantrekkende structuren (FAD’s), bepaalt de termijn voor doorzending aan het ICCAT-secretariaat op 1 juli van elk jaar, wat de voor aanbeveling 14-01 vastgestelde datum was. De in aanbeveling 15-01 bepaalde termijn is 31 januari; aangezien dit voor de Commissie van toepassing is, dienen de lidstaten een vroegere datum te krijgen, bijv. 15 januari.
3.1.1.

verplichtingen tot kennisgeving met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten: — verplichting van de lidstaat om de Commissie in kennis te stellen van zijn voornemen om onderhandelingen te openen met derde landen over de sluiting van nieuwe intergouvernementele overeenkomsten inzake gaslevering of de wijziging van bestaande overeenkomsten; — nadat kennis is gegeven van de onderhandelingen moet de Commissie op de hoogte worden gehouden van de voortgang van de werkzaamheden ter voorbereiding van de overeenkomst; — wanneer de lidstaat de Commissie in kennis stelt van de onderhandelingen, kunnen de diensten van de Commissie de lidstaat adviseren hoe zij onverenigbaarheid van de intergouvernementele overeenkomst met het recht van de Unie of met beleidsstandpunten die in de conclusies van de Raad of de Europese Raad zijn vastgesteld, kan voorkomen; — verplichting van de lidstaat om de Commissie in kennis te stellen van een ontwerp van intergouvernementele overeenkomst of van een ontwerpwijziging met alle bijbehorende documenten, zodra bij de onderhandelingen met de partijen overeenstemming is bereikt over alle belangrijke elementen voor de beoordeling vooraf door de Commissie; — verplichting van de lidstaat om de Commissie in kennis te stellen van een intergouvernementele overeenkomst of een wijziging met alle bijbehorende documenten na ratificatie; — verplichting van de lidstaat om de Commissie in kennis te stellen van alle bestaande intergouvernementele overeenkomsten of wijzigingen daarvan met alle bijbehorende documenten; — overeenkomsten tussen ondernemingen vallen niet onder de verplichtingen tot kennisgeving, maar kunnen op vrijwillige basis aan de Commissie worden gemeld; — verplichting van de Commissie om de informatie en documenten die zij heeft ontvangen met andere lidstaten te delen, voor zover de bepalingen inzake vertrouwelijkheid van de gegevens dit toelaten.
3.12.

Het Europees Parlement heeft krachtens de Verdragen weliswaar meer rechten gekregen, maar in de praktijk is daarvan weinig terug te zien. Daar moet zo snel mogelijk iets aan worden gedaan. Zo zou het beperkte initiatiefrecht dat is ingevoerd bij het Verdrag van Lissabon (artikel 225 VWEU) vaker moeten worden toegepast, in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag. Verwerping door de Commissie zou alleen om formele redenen mogelijk moeten zijn, met name wanneer de bevoegdheidsbasis onvoldoende is.
Het EESC vindt het belangrijk dat er bijzondere aandacht wordt besteed aan de toepassing van de voorgestelde bepalingen met betrekking tot fundamentele wijzigingen en onevenredige last, om te voorkomen dat uitzonderingen op de algemene verplichtingen van de richtlijn op willekeurige wijze worden toegepast. Het EESC ziet in dat per geval moet worden bekeken of er behoefte is aan fundamentele wijzigingen en of er sprake is van een onevenredige last. Voorgesteld wordt dat de vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, waaronder sociale partners en met name vertegenwoordigers van organisaties van personen met een handicap, worden betrokken bij de toepassing van de begrippen „fundamentele wijziging” en „onevenredige last” in verband met het elders in de richtlijn beoogde markttoezicht.
5.1

Nieuwe en innovatieve ondernemingsmodellen, zoals ondernemingen in de sociale economie, maken deel uit van de reguliere economie en zijn niet onverenigbaar met andere bedrijfsmodellen. Gezien het veranderende maatschappelijke landschap in Europa moeten de inspanningen erop gericht zijn alle vormen van innovatie die uitmonden in nieuwe ondernemingsmodellen, te bestrijken. Terwijl deze nieuwe modellen op tal van de in paragraaf 3 besproken concepten berusten, wordt bij ondersteunings- en beleidsmaatregelen meestal nog uitgegaan van het gebruikelijke, traditionelere ondernemingsmodel en de bijbehorende logica. Daardoor hebben deze nieuwe ondernemingen vaak weinig aan de huidige programma's voor starters of ter ondersteuning en ontwikkeling van bedrijven, en stuiten zij op het probleem dat andere noodzakelijke voorwaarden, zoals wetgeving en financiële instrumenten, vaak niet op hen toegesneden zijn. Om het volledige scala aan opkomende ondernemingsmodellen in Europa te kunnen ondersteunen dienen dan ook onderstaande aspecten in overweging genomen te worden.