26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/23 
SHT = afstand (in km) afgelegd tijdens de laatste fase 
Ss = afstand (in km) afgelegd tijdens de tweede fase. 
De massaemissies van verontreinigingen worden berekend aan de hand van onderstaande formule: 
Mi = VMix x Q, x kH x C; x 10-6 
waarin: 
Ivl; = massaemissie van verontreiniging i in gram per fase 
Vmix = volume van verdund uitlaatgas uitgedrukt in liter per fase en gecorrigeerd voor standaardom-
standigheden (273,2 K en 101 kPa). 
Qi = dichtheid van verontreiniging i in gram per liter bij normale temperatuur en druk (273,2 K en 
101,33 kPa). 
kH = vochtigheidscorrectiefactor gebruikt voor de berekening van de massaemissies van stikstof­
oxiden. Er is geen vochtigheidscorrectie voor HC en CO. 
Ci = concentratie van verontreiniging i in het verdunde uitlaatgas, uitgedrukt in ppm en gecorri­
geerd door de hoeveelheid in de verdunningslucht aanwezige verontreiniging i. 
1. VOLUMEBEPALING 
1.1. 
. ~ Gelijk aan de punten 1.1 tot en met 1.3 van aanhangsel 8 bij bijlage III („proef te vervangen 
' I door „fase"). 
1.3. 
2. BEREKENING VAN DE GECORRIGEERDE CONCENTRATIE VAN VERONTREINI­
GINGEN Itf DE MONSTEROPVANGZAK 
Gelijk aan punt 2 van aanhangsel 8 bij bijlage III. 
3. BEPALING VAN DE CORRECTIEFACTOR WAARBIJ DE VOCHTIGHEID BUITEN 
BESCHOUWING WORDT GELATEN 
Gelijk aan punt 3 van aanhangsel 8 bij bijlage III. 
4. HC-METINGEN BIJ DIESELMOTOREN 
4.1. Gelijk aan punt 4.3 van aanhangsel 8 bij bijlage III. 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende het lozen van afval op zee 
COM(85) 373 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 13 augustus 1985) 
(85/C 245/02) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op de arti­
kelen 100 en 235, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, Overwegende dat in de verklaring van de Raad van de 
Europese Gemeenschappen en van de Vertegenwoordi­
gers van de Regeringen der Lid-Staten, in het kader van 
de Raad bijeen, van 22 november 1973 (') de uitvoering 
van een actieprogramma van de Europese Gemeen­
schap inzake het milieu wordt beoogd; 
Overwegende dat dit actieprogramma bij de resolutie 
van de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regerin­
gen der Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, 
(') PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1. 
Nr. C 245/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 85 
van 17 mei 1977 (') en bij die van 7 februari 1983 (2) 
respectievelijk voor de perioden 1977-1981 en 1982-
1986 werd verlengd en aangevuld; 
Overwegende dat in dit programma wordt onderstreept 
dat de vervuiling van de zee eveneens een aangelegen­
heid vormt die de Gemeenschap aangaat, zowel wegens 
de essentiële rol van de zee voor het behoud en de ont­
wikkeling van de soorten als wegens het belang van de 
scheepvaart en het vervoer over zee voor een evenwich­
tige economische ontwikkeling van de Gemeenschap; 
Overwegende dat het actieprogramma van de Europese 
Gemeenschappen inzake het milieu de invoering van 
maatregelen ter beperking van het opzettelijk lozen van 
afval op zee in het vooruitzicht stelt; 
Overwegende dat de Europese Raad van 7 en 8 april 
1978 te Kopenhagen heeft vastgesteld dat de voorko­
ming en de bestrijding van de verontreiniging van de 
zee een belangrijk oogmerk van het optreden van de 
Gemeenschap vormen; dat de Raad en de Lid-Staten 
bij die gelegenheid werden verzocht op voorstel van de 
Commissie binnen de Gemeenschap passende maatre­
gelen te nemen en in de voor de uitvoering van doel­
treffende maatregelen tegen de vervuiling bevoegde 
internationale organen gemeenschappelijke standpun­
ten in te nemen; 
Overwegende dat het behoud van het milieu voorko­
ming of beperking van de verontreiniging van de zee 
vergt alsmede bescherming ervan tegen opzettelijke 
lozing van afval en andere stoffen door schepen en 
luchtvaartuigen; 
Overwegende dat er een aantal algemene en regionale 
verdragen bestaat met name: 
— het Verdrag ter voorkoming van verontreiniging 
van de zee door het storten van afval en andere 
stoffen, ondertekend te Londen op 13 november 
1972; 
— het Internationale Verdrag ter voorkoming van ver­
ontreiniging door schepen, ondertekend te Londen 
op 2 november 1973, en het bijbehorende protocol 
van 1978; 
— het Verdrag ter voorkoming van verontreiniging 
van de zee ten gevolge van het storten uit schepen 
en luchtvaartuigen, ondertekend te Oslo op 
15 februari 1972; 
— het Verdrag inzake de bescherming van de Middel­
landse Zee tegen verontreiniging en de bijbeho­
rende protocollen, ondertekend te Barcelona op 
16 februari 1976; 
— het Verdrag ter bescherming van het mariene 
milieu in het Oostzeegebied, ondertekend te Hel­
sinki op 22 maart 1974; 
— het Verdrag inzake de bescherming en ontwikke­
ling van het mariene milieu in het Caraïbisch 
gebied, ondertekend op 24 maart 1983, 
(') PB nr. C 139 van 13. 6. 1977, blz. 1. 
0 PBnr. C 46 van 17. 2. 1983, blz. 1. welke bepalingen bevatten voor de bescherming van 
het mariene milieu tegen deze bronnen van vervuiling; 
Overwegende dat bij Besluit 77/585/EEG van de 
Raad (3) de Gemeenschap partij is geworden bij het 
Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse 
Zee tegen verontreiniging en bij het Protocol inzake het 
voorkomen van verontreiniging van de Middellandse 
Zee door het storten vanuit schepen en luchtvaartui­
gen; 
Overwegende dat verschillen in de in de Lid-Staten gel­
dende of in voorbereiding zijnde voorschriften ten aan­
zien van het lozen van afval op zee, welke onder meer 
het gevolg zijn van afwijkingen tussen de verdragen, 
ongelijke concurrentievoorwaarden kunnen scheppen 
en daardoor rechtstreeks op de werking van de gemeen­
schappelijke markt van invloed kunnen zijn; 
Overwegende dat overlapping met bepaalde verplich­
tingen die uit de toepassing van bovengenoemde ver­
dragen voortvloeien, dient te worden vermeden; 
Overwegende dat het met het oog op een doeltreffende 
bescherming van het milieu nodig is, enerzijds, het 
lozen op zee van bepaalde bijzonder gevaarlijke afval­
stoffen te verbieden en, anderzijds, een enkele vergun­
ningenprocedure in te voeren, waarmee het lozen op 
zee van alle overige afval en andere stoffen volgens 
homogene criteria kan worden geregeld en gecontro­
leerd; 
Overwegende dat verbranding op zee slechts voor 
bepaalde stoffen behoort te worden toegepast; dat 
daarvoor per geval een bijzondere vergunning nodig is; 
Overwegende dat het noodzakelijk is dat er voor lozing 
van afval of andere stoffen of voor verbranding geen 
nieuwe bijzondere vergunning meer wordt verleend; 
dat de op het tijdstip van kennisgeving van deze richt­
lijn bestaande vergunningen mogen worden verlengd 
zonder dat de hoeveelheid of het gehalte aan in het 
afval of ander materiaal voorkomende verbindingen 
wordt verhoogd; dat voor bepaalde afvalstoffen en 
materialen, en zeker wanneer de lozing van afval kan 
leiden tot aantasting van het milieu, de toegestane 
lozingshoeveelheden dienen te worden verlaagd; 
Overwegende dat het, om bijzonder ernstige situaties 
op te lossen, gewenst is te voorzien in uitzonderingen 
op de toepassing van het in deze richtlijn vervatte ver­
bod op lozing van afval en andere stoffen; 
Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn geen 
afbreuk doen aan de verplichtingen die op de Lid-Sta­
ten rusten uit hoofde van Richtlijn 82/883/EEG van 
de Raad van 3 december 1982 betreffende de voor­
schriften voor het toezicht op en de controle van de 
milieus die betrokken zijn bij lozingen van de titaan-
dioxyde-industrie (4); 
O PB nr. L 240 van 19. 9. 1977, blz. 1. 
(4) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 1. 
26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/25 
Overwegende dat het nodig is deze aanpassing van de 
wetgevingen vergezeld te doen gaan van een maatregel 
van de Gemeenschap ter verwezenlijking, door middel 
van een meer omvattende regelgeving, van een van de 
doelstellingen van de Gemeenschap op het gebied van 
de milieubescherming en van de verbetering van de 
kwaliteit van het bestaan; dat daartoe een aantal bij­
zondere bepalingen dient te worden vastgesteld; dat in 
het Verdrag in de daartoe vereiste bevoegdheden niet is 
voorzien; 
Overwegende dat de vooruitgang van de techniek 
snelle aanpassing vergt van de lijst met giftig en 
gevaarlijk afval waarop deze richtlijn van toepassing is; 
dat, om de invoering van de hiertoe benodigde maatre­
gelen te vergemakkelijken, in een procedure dient te 
worden voorzien voor de totstandbrenging van nauwe 
samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie 
in een comité tot aanpassing van deze richtlijn aan de 
vooruitgang van de techniek; 
Overwegende dat de Commissie met het oog op een 
doeltreffende toepassing van deze richtlijn de gegevens 
ten aanzien van de afgegeven vergunningen dient te 
bestuderen en te beoordelen alsmede de doelmatigheid 
van de door de Lid-Staten getroffen maatregelen en de 
opportuniteit van verdere maatregelen dient na te gaan, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Met deze richtlijn wordt beoogd de verontreiniging van 
de zee tengevolge van lozing op zee van afval en 
andere stoffen uit schepen en luchtvaartuigen, met 
inbegrip van de verbranding ervan, te voorkomen en te 
beperken. 
Artikel 2 
In deze richtlijn wordt verstaan onder: 
a) „afval en andere stoffen": materialen en substan­
ties, ongeacht de soort, vorm of aard; 
b) „lozing op zee": elk opzettelijk afvoeren in zee met 
inbegrip van: 
— op en in de zeebodem, 
— tijdelijke opslag van afval of andere stoffen, 
— door middel van verbranding op zee van afval 
of andere stoffen, 
met behulp van of vanuit schepen, luchtvaartuigen 
of enigerlei ander operationeel middel; 
c) „schepen en luchtvaartuigen": vaartuigen die zich 
op of in het water of in de lucht voortbewegen, 
ongeacht de aard ervan, waaronder luchtkussen-
vaartuigen, drijvende voorwerpen, al dan niet met 
eigen voortstuwingsvermogen, vaste of drijvende 
platforms en andere kunstwerken in zee en de uit­
rusting daarvan; 
d) „verontreiniging": het rechtstreeks of onrecht­
streeks door de mens afvoeren van stoffen of ener­gie in het aquatisch milieu, dat tot gevolg heeft dat 
de gezondheid van de mens in gevaar wordt 
gebracht, schade aan levende hulpbronnen en aan 
het aquatisch ecosysteem wordt toegebracht, 
afbreuk wordt gedaan aan de recreatiemogelijkhe­
den of ander rechtmatig gebruik van het water 
wordt gehinderd; 
e) „verbranding": elke opzettelijke verbranding op 
zee van substanties en materialen waarmee thermi­
sche vernietiging ervan wordt beoogd. 
Artikel 3 
1. Deze richtlijn is van toepassing op afval en andere 
stoffen die in onder de rechtsmacht van een Lid-Staat 
vallende zeewateren worden geloosd of verbrand 
vanaf: 
— schepen en luchtvaartuigen die op het grondgebied 
van een Lid-Staat, aan een platform of ander 
kunstwerk dat onder het gezag van een Lid-Staat in 
zee is geplaatst, laden; 
— schepen en luchtvaartuigen die in een Lid-Staat 
zijn geregistreerd en op het grondgebied van een 
derde staat laden; 
— schepen en luchtvaartuigen die niet in een Lid-
Staat zijn geregistreerd. 
2. De bepalingen van deze richtlijn gelden onvermin­
derd de immuniteit van bepaalde schepen en luchtvaar­
tuigen ingevolge het volkenrecht. 
Artikel 4 
1. Lozing op zee van afval of andere stoffen die de in 
bijlage I genoemde stoffen bevatten, is verboden. 
2. Voor lozing op zee van afval of andere stoffen die 
in bijlage II zijn genoemd, is per geval een van tevoren 
door de bevoegde autoriteiten te verlenen bijzondere 
vergunning vereist. 
3. Voor lozing op zee van alle andere afval of andere 
stoffen is een van tevoren door de bevoegde autoritei­
ten te verlenen algemene vergunning vereist. 
4. De lozingsgebieden worden in de vergunningen 
aangewezen. 
Artikel 5 
1. Verbranding op zee van andere stoffen en materia­
len dan de in hoofdstuk B van bijlage IV genoemde, is 
verboden. 
2. Verbranding van de in hoofdstuk B van bijlage IV 
genoemde stoffen en materialen is per geval onderwor­
pen aan de voorafgaande verlening van een bijzondere 
vergunning door de bevoegde nationale autoriteiten. 
Nr. C 245/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 85 
3. Een verbrandingsvergunning mag alleen worden 
verleend of verlengd voor verbrandingswerkzaamheden 
aan boord van een door één van de Lid-Staten volgens 
de procedures van hoofdstuk C, punt 1, van bijlage IV 
goedgekeurde, zich op zee bevindende verbrandingsin­
stallatie of met het oog op een goedkeuringsinspectie. 
4. De Lid-Staten mogen verbranding van stoffen en 
materialen waarvoor andere praktische methoden van 
verwerking of vernietiging te land bestaan, niet toe­
staan. 
Artikel 6 
1. De in artikel 4, leden 2 en 3, bedoelde vergunnin­
gen worden verleend of verlengd overeenkomstig de 
bepalingen van bijlage III. 
2. De in artikel 5, lid 2, bedoelde vergunning wordt 
verleend of verlengd overeenkomstig de bepalingen 
van de bijlagen III en IV. 
3. De aanvragen voor vergunningen en die tot verlen­
ging daarvan moeten overeenstemmen met de model­
len in de bijlagen V en VII. De vergunningen worden 
opgesteld volgens het model in de bijlagen VIII en IX. 
Artikel 7 
1. Wanneer een Lid-Staat een vergunning verleent 
voor een lozings- of verbrandingsgebied dat onder de 
rechtsmacht van een andere Lid-Staat valt, doet hij een 
afschrift van de desbetreffende vergunning aan die 
Lid-Staat toekomen. 
2. Deze Lid-Staat erkent de geldigheid van de over­
eenkomstig deze richtlijn opgestelde vergunning, mits 
deze met de krachtens artikel 19 vastgestelde bepalin­
gen overeenstemt. 
Artikel 8 
1. Elke Lid-Staat wijst een of meer autoriteiten aan 
die bevoegd zijn tot: 
a) verlening en verlenging van de in artikel 4, lid 2, en 
artikel 5, lid 2, bedoelde bijzondere vergunningen; 
b) verlening en verlenging van de in artikel 4, lid 3, 
bedoelde algemene vergunningen; 
c) het bijhouden van de aantekening van de aard en 
de hoeveelheid van het afval of de andere stoffen 
waarvan lozing of verbranding op zee wordt toege­
staan, alsmede van plaats, tijdstip en wijze van 
lozing en verbranding. 
2. a) De vergunningen voor lozing of verbranding 
worden verleend door de bevoegde autoriteiten 
van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan 
is geladen of, in overleg met de bevoegde auto­
riteiten van de Lid-Staat, door de bevoegde 
autoriteiten van de Lid-Staat onder de rechts­macht waarvan de plaats van lozing of ver­
branding valt. 
b) In het geval dat op het grondgebied van een 
derde staat wordt geladen, zijn de voor de ver­
gunningverlening bevoegde autoriteiten, de 
autoriteiten van de Lid-Staat onder de rechts­
macht waarvan de plaats van lozing of ver­
branding valt. 
Artikel 9 
1. De Lid-Staten stimuleren de ontwikkeling van 
alternatieve methoden van verwerking en vernietiging 
te land, streven naar vermindering van de hoeveelheid 
afval en bevorderen de recyclering ervan door de toe­
passing van daartoe geëigende technieken alvorens 
lozing of verbranding op zee te overwegen. 
2. De Lid-Staten doen de Commissie vóór 1 januari 
1990 de nodige gegevens toekomen met het oog op de 
vaststelling van een termijn voor de stopzetting van de 
verbranding op zee. De Raad besluit vóór 1 juni 1991, 
op voorstel van de Commissie. 
Artikel 10 
1. Voor afval en andere stoffen genoemd in bijlage II 
en in hoofdstuk B van bijlage IV mag met ingang van 
1 januari 1988 geen bijzondere lozings- of verbran­
dingsvergunning meer worden verleend. 
2. De op het tijdstip van kennisgeving van deze richt­
lijn geldige bijzondere vergunningen voor lozing en 
verbranding mogen tot 1 januari 1990 worden verlengd 
indien de te lozen hoeveelheid, het gehalte en de in het 
afval voorkomende stoffen of verbindingen niet wor­
den verhoogd. 
3. Met ingang van 1 januari 1990 verminderen de 
Lid-Staten voor afval en andere stoffen die onder de 
punten 1, 2, 3 en 5 van bijlage II worden genoemd, de 
toegestane lozingshoeveelheden ten opzichte van de in 
1989 toegestane hoeveelheid jaarlijks met 10% gedu­
rende een tijdvak van vijf opeenvolgende jaren. 
4. Indien lozing op zee, verbranding inbegrepen, 
van afval of andere stoffen tot aantasting van het 
milieu leidt of kan leiden, verlagen de Lid-Staten met 
ingang van het tijdstip van kennisgeving van deze 
richtlijn de te lozen hoeveelheden en de gehalten van 
de afvalstoffen die een dergelijke aantasting veroorza­
ken of kunnen veroorzaken. 
Artikel 11 
1. De bevoegde autoriteiten bewaren gedurende vier 
jaar de aantekeningen inzake de aard en de hoeveelhe­
den van de krachtens de door hen verleende vergunnin­
gen op zee geloosde of verbrande stoffen en materialen 
alsmede de tijdstippen, plaatsen en methoden van 
lozing. 
26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/27 
2. Voor de toepassing van deze richtlijn verstrekken 
de Lid-Staten de Commissie op haar per geval daartoe 
gedane verzoek de in lid 1 vermelde gegevens. 
3. De door de Commissie verzamelde gegevens 
mogen slechts worden gebruikt voor het doel waarvoor 
zij zijn gevraagd. 
4. De Commissie en de bevoegde autoriteiten van de 
Lid-Staten, alsmede hun ambtenaren en andere func­
tionarissen, zijn gehouden de gegevens die zij in toe­
passing van deze richtlijn hebben verzameld en die 
gezien hun aard onder het beroepsgeheim vallen, niet 
te verspreiden. 
5. De leden 3 en 4 vormen geen beletsel voor publika-
tie van algemene inlichtingen of studies die over indivi­
duele bedrijven of samenwerkingsverbanden van 
bedrijven geen gegevens bevatten. 
6. De Lid-Staten stellen overeenkomstig de modellen 
in de bijlagen VI en X een jaarlijks verslag op over de 
verbrandings- en lozingsverrichtingen op zee en doen 
dit verslag binnen twaalf maanden na kennisgeving 
van deze richtlijn voor de eerste maal aan de Commis­
sie toekomen. 
7. Iedere Lid-Staat stelt vóór 1 januari 1996 een ver­
slag op over de vermindering van de lozingen op zee 
overeenkomstig artikel 10 en dient het bij de Commis­
sie in, die het aan de andere Lid-Staten ter kennis 
brengt. 
Artikel 12 
Elke Lid-Staat geeft aan schepen en luchtvaartuigen 
voor maritieme inspectietaken alsmede de andere 
bevoegde diensten opdracht aan hun autoriteiten alle 
belangrijke voorvallen of situaties te melden die de ver­
denking doen ontstaan dat in strijd met de bepalingen 
van deze richtlijn lozingen hebben plaatsgevonden of 
mogelijk zullen plaatsvinden. De Lid-Staat licht alle 
overige betrokken Lid-Staten en de Commissie daar­
over in. 
Artikel 13 
De bepalingen van artikel 4 zijn niet van toepassing in 
geval van overmacht ten gevolge van slechte weersom­
standigheden of enige andere oorzaak waardoor men­
senlevens of de veiligheid van een schip of luchtvaar-
tuig worden bedreigd. 
In een dergelijk geval worden alle hierbij mogelijker­
wijs betrokken Lid-Staten van de lozingen in kennis 
gesteld onder vermelding van alle bijzonderheden 
betreffende de omstandigheden, de aard en de hoeveel­
heden van het geloosde afval of van de andere 
geloosde stoffen. Artikel 14 
1. Indien een Lid-Staat in een noodsituatie van 
mening is dat afval of andere stoffen, genoemd in bij­
lage I, niet zonder, in het bijzonder voor het leven van 
de mens, onaanvaardbaar gevaar of onaanvaardbare 
schade te land kunnen worden vernietigd, raadpleegt 
deze Lid-Staat de Commissie. 
2. De Commissie beveelt, na overleg met de betrok­
ken Lid-Staten, opslagmethoden of de naar omstandig­
heden meest bevredigende methoden voor vernietiging 
of opruiming aan. De Lid-Staat waaraan de aanbeve­
ling is gedaan, licht de Commissie in omtrent de over­
eenkomstig deze aanbeveling genomen maatregelen. 
De Lid-Staten verbinden zich ertoe bijstand te verle­
nen. 
3. Indien lozing op zee de enig uitvoerbare wijze is 
om afval of materialen op te ruimen, geschiedt dit over­
eenkomstig de voorwaarden van een door de Commis­
sie verleende vergunning. 
Artikel 15 
De Commissie'. 
a) onderzoekt en beoordeelt de gegevens met betrek­
king tot de krachtens artikel 8 verleende of ver­
lengde vergunningen en de in artikel 10, lid 3, 
bedoelde verminderingen van de in zee geloosde 
hoeveelheden; 
b) beoordeelt de doeltreffendheid van de vastgestelde 
maatregelen, beperkingen en procedures en doet, 
in voorkomend geval, voorstellen tot verbetering 
van de maatregelen, beperkingen en procedures en, 
zo nodig, tot toevoeging aan of wijziging van de in 
de bijlagen I, II, en IV, hoofdstuk B, opgenomen 
stoffen; 
c) brengt vijf jaar na kennisgeving van deze richtlijn 
over de toepassing ervan verslag uit aan de Raad 
en het Europese Parlement en nadien om de drie 
jaar. 
Artikel 16 
De wijzigingen die no,dig zijn ter aanpassing van: 
— de lijst met stoffen, materialen en afval van de bij­
lagen I, II en IV, hoofdstuk B, 
— de bepalingen in de bijlagen III, IV, V, VI, VII, 
VIII, IX en X, 
aan de vooruitgang van wetenschap en techniek en aan 
de eisen van bestuurlijke procedures worden overeen­
komstig de procedure van artikel 18 vastgesteld. 
Artikel 17 
1. Er wordt een Comité voor aanpassing van deze 
richtlijn aan de vooruitgang van wetenschap en tech-
Nr. C 245/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 85 
niek, hierna „het Comité" genoemd, opgericht, 
bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten 
onder voorzitterschap van een vertegenwoordiger van 
de Commissie. 
2. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. 
Artikel 18 
1. Ingeval wordt verwezen naar de in dit artikel 
omschreven procedure, leidt de voorzitter deze proce­
dure bij het Comité in, hetzij op eigen initiatief, hetzij 
op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid­
staat. 
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan 
het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatre­
gelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit 
binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de 
urgentie van de betrokken aangelegenheid mag bepa­
len. Het spreekt zich uit met de meerderheid van stem­
men als bepaald in artikel 148, lid 2, van het Verdrag. 
3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast 
wanneer zij met het advies van het Comité in overeen­
stemming zijn. 
Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstem­
ming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke 
van een advies, doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de te nemen maatre­
gelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerder­
heid van stemmen over dit voorstel. 
Indien na verloop van een termijn van drie maanden te 
rekenen van het tijdstip van indiening van het voorstel 
bij de Raad, deze geen besluit heeft genomen, worden 
de voorgestelde maatregelen door de Commissie vast­
gesteld. 
Artikel 19 
1. De Lid-Staten kunnen voor de lozing op zee met 
inbegrip van de verbranding van afval en andere stof­
fen strengere bepalingen vaststellen dan die van deze 
richtlijn. 
2. De richtlijn belet de Lid-Staten niet om lozing of 
verbranding in bepaalde gebieden te verbieden of te 
beperken. 
Artikel 20 
1. De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in wer­
king treden om uiterlijk 1 juli 1986 aan deze richtlijn te 
voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld 
in kennis. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van 
alle bepalingen van intern recht mede die zij op het 
onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. 
Artikel 21 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
BIJLAGE I 
Met het oog op de toepassing van artikel 4, lid 1, van de richtlijn worden de volgende stoffen genoemd: 
1. Organische halogeenverbindingen waaruit dergelijke stoffen in zeemilieu kunnen ontstaan, met uit­
zondering van stoffen die niet giftig zijn of in zee snel worden omgezet in biologisch onschadelijke 
stoffen, mits zij de smaak van eetbare mariene organismen niet aantasten. 
2. Organische tinverbindungen; 
3. Kwik en kwikverbindingen. 
4. Cadmium en cadmiumverbindingen. 
5. Persistente kunststoffen en andere persistente synthetische stoffen die een materiële belemmering 
kunnen vormen voor visserij of scheepvaart, de mogelijkheden tot recreatie kunnen schaden of een 
belemmering kunnen vormen voor ander rechtmatig gebruik van de zee. 
6. Ruwe olie en koolwaterstoffen die van aardolie kunnen worden afgeleid, alsmede mengsels die 
deze stoffen bevatten, smeerolie en hydraulische vloeistoffen die aan boord zijn gebracht ten einde 
op zee te worden geloosd. 
7. Stoffen waarvan is aangetoond dat zij in het watermilieu of door middel van het watermilieu een 
kankerverwekkend vermogen hebben. 
8. Zure en basische verbindingen van zodanige samenstelling en in zodanige hoeveelheid dat zij de 
kwaliteit van het zeewater ernstig kunnen aantasten. Zure en basische verbindingen afkomstig van 
de titaan- en aluminiumindustrie. 
9. Stoffen die in welke vorm dan ook (in vaste, vloeibare, halfvloeibare, gasvormige of levende toe­
stand), zijn vervaardigd voor biologische of chemische oorlogvoering, met uitzondering van die 
welke in zee door fysische, chemische of biologische processen snel onschadelijk worden gemaakt, 
mits: 
26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/29 
— zij de smaak van eetbare mariene organismen niet aantasten; 
— zij geen gevaar vormen voor de gezondheid van mens of dier. 
10. Boorspoeling op oliebasis en met boorgruis samenhangende olie. 
B 
1. Deze bijlage is niet van toepassing op afval en ander stoffen, zoals rioolslib, baggerspecie en boor­
gruis, die sporen van verontreiniging van de in de punten 1 tot en met 7 beschreven stoffen bevat­
ten, indien voor baggerspecie is aangetoond dat de stoffenbelasting rechtstreeks verband houdt met 
de natuurlijke aanvoer van sedimenten. Het lozen van dit soort afval is, naar gelang van het geval, 
onderworpen aan de voorschriften in de bijlagen II en III. 
2. Onder sporen van verontreiniging worden verstaan hoeveelheden waarvan wetenschappelijk is aan­
getoond dat deze niet kunnen leiden tot verontreiniging van het zeemilieu. 
BIJLAGE II 
Met het oog op de toepassing van artikel 4 van de richtlijn worden hierna afval en andere stoffen 
genoemd waarvan de lozing bijzondere voorzorgen vereist: 
1. — Arseen, lood, koper, zink, beryllium, chroom, nikkel, vanadium, seleen, antimoon en de verbin­
dingen daarvan; 
— cyaniden en fluoriden; 
— bestrijdingsmiddelen en bijprodukten van bestrijdingsmiddelen die onder bijlage I vallen; 
— synthetische organische stoffen die onder bijlage I vallen en schadelijke gevolgen kunnen heb­
ben voor mariene organismen of de smaak van eetbare mariene organismen kunnen aantasten. 
2. Organische siliciumverbindingen en verbindingen waaruit dergelijke stoffen in het zeemilieu kun­
nen ontstaan, met uitzondering van stoffen die niet giftig zijn of die in zee snel worden omgezet in 
biologisch onschadelijke stoffen, mits zij de smaak van eetbare mariene organismen niet aantasten. 
3. Zure en basische verbindingen die niet onder bijlage I vallen. 
De eventuele aanwezigheid in dit soort afval van de in lid 1 genoemde stoffen zal in aanmerking 
worden genomen. 
4. Containers, schroot en ander afval in bulkvorm, soortgelijke stoffen als teer, die op de zeebodem 
kunnen zinken en een ernstige belemmering kunnen vormen voor visserij en scheepvaart. 
5. Stoffen die, hoewel van nature niet giftig, schadelijk kunnen worden wegens de gestorte hoeveelhe­
den of die de mogelijkheden tot recreatie ernstig kunnen schaden, mensenlevens of mariene orga­
nismen in gevaar kunnen brengen of de scheepvaart kunnen belemmeren. 
BIJLAGE III 
Bij het vaststellen van de criteria voor de verlening en verlenging van vergunningen overeenkomstig het 
bepaalde in de artikelen 4 en 5 dienen de volgende factoren in acht te worden genomen: 
A. Kenmerken en samenstelling van het materiaal 
1. Totale hoeveelheid en gemiddelde samenstelling van het geloosde materiaal (bij voorbeeld per 
jaar). 
2. Vorm (b.v. vast, slibachtig, vloeibaar of gasvormig). 
3. Fysische eigenschappen (zoals oplosbaarheid en dichtheid), chemische en biochemische eigen­
schappen (zoals zuurstofverbruik, voedingstoffen) en biologische eigenschappen (zoals aanwe­
zigheid van virussen, bacteriën, gisten en parasieten). 
4. Toxiciteit. 
5. Persistentie (fysische, chemische en biologische). 
6. Accumulatie en biologische omzetting in levend materiaal en sedimenten. 
7. Gevoeligheid voor fysische, chemische en biochemische omzettingen en wisselwerking in het 
water met andere opgeloste organische en anorganische stoffen. 
Nr. C 245/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 85 
8. Kansen op het verwekken van bederf en andere omzettingen waardoor de handelswaarde van 
mariene hulpbronnen (vis, schelp- en schaaldieren, e. d.) wordt verminderd. 
B. Kenmerken van de stortplaats en methode van deponering 
1. Plaatsbepaling (b.v. coördinaten van de stortplaats, diepte en afstand uit de kust), situering ten 
opzichte van andere gebieden (zoals recreatieoorden, plaats waar kuit wordt geschoten, broed­
plaatsen, visgronden en ontginbare hulpbronnen). 
2. Stortingsfrequentie (b. v. hoeveelheid per dag, per week, per maand). 
3. Wijze van verpakking en conditionering, indien van toepassing. 
4. Door de voorgestelde wijze van lozing bereikte onmiddellijke verdunning, in het bijzonder de 
snelheid van het schip. 
5. Verspreidingskenmerken (zoals de invloed van stromingen, eb en vloed en wind op horizontale 
verplaatsing en verticale menging). 
6. Kenmerken van het water (zoals temperatuur, pH, zoutgehalte, gelaagdheid, aanduidingen van 
verontreiniging: o. a. gehalte opgeloste zuurstof (OZ), chemisch zuurstofverbruik (COD of 
CZV), biochemisch zuurstofverbruik (BOD of BZV), aanwezigheid van stikstof in organische 
of minerale vorm, waaronder ammoniak, gesuspendeerde stoffen, andere voedingsstoffen, pro-
duktiviteit). 
7. Kenmerken van de bodem (zoals topografie, geochemische en geologische kenmerken, biologi­
sche produktiviteit). 
8. Aanwezigheid en werking van andere lozingen op de stortplaats (b.v. gegevens betreffende de 
aanwezigheid van zware metalen en gehalte aan organische koolstof)-
9. Vaststelling van de gevolgen van een lozing in het betrokken gebied, rekening houdend met de 
seizoenschommelingen, door middel van een effectstudie. 
C. Algemene overwegingen en omstandigheden 
1. Eventuele invloed op recreatiegebieden en badplaatsen (zoals wijziging van de kwaliteit van 
zwemwater, aanwezigheid van drijvend of aangespoeld materiaal, troebelheid, stank, verkleu­
ring, schuim). 
2. Eventuele invloed op in zee levende flora en fauna, de vis- en schelpdierenteelt, visbanken en 
visgronden, algenoogst en algenteelt. 
3. Eventuele invloed op andere vormen van gebruik van de zee (zoals aantasting van de kwaliteit 
van het water voor industriële doeleinden, onderwatercorrosie van kunstwerken in zee, hinder 
voor de scheepvaart door drijvend materiaal, hinder voor de visserij en de scheepvaart door 
gestort afval en vaste voorwerpen op de bodem van de zee) en bescherming van gebieden die 
van bijzonder belang zijn voor wetenschap en natuurbehoud. 
4. Praktische mogelijkheden te land van andere methoden voor verwerking, storting of vernieti­
ging of van behandelingen waardoor de op zee te lozen stoffen minder schadelijk worden 
gemaakt. 
BIJLAGE IV 
VERBRANDING OP ZEE 
A. Begripsomschrijvingen 
In deze bijlage wordt verstaan onder: 
1. „inrichting voor verbranding op zee": een schip, zoals omschreven in artikel 2, onder c), van de 
richtlijn, dat dient voor het uitvoeren van verbrandingen op zee; 
2. „verbrandingssysteem": het geheel gevormd door de verbrandingsoven en de inrichtingen voor 
de toevoer van afval, brandstof en lucht en de toestellen en toebehoren voor het regelen van de 
verbranding en voor de registratie en de controle van de verbrandingsomstandigheden; 
3. „verbrandingsoven": de ruimte waarin de thermische afbraak van afval plaatsvindt. 
B. Toepassingsgebied 
Slechts voor de volgende stoffen en materialen mag een verbrandingsvergunning worden verleend: 
a) organische halogeenverbindingen; 
b) bestrijdingsmiddelen en bijprodukten daarvan, die niet tot de organische halogeenverbindin­
gen behoren; 
26.9.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/31 
c) de niet in de bijlagen I en II genoemde stoffen die op zee kunnen worden verbrand zonder 
schadelijke gevolgen voor het mariene milieu; 
d) afval dat de bovengenoemde stoffen en materialen bevat, mits deze stoffen en materialen niet 
zijn toegevoegd met het oog op een betere verbranding van dit afval en mits dit afval geen 
stoffen bevat die worden genoemd in bijlage I, punten 3 en 4, behalve als deze stoffen voorko­
men als sporenverontreiniging in afval waar ze niet met het oog op de verbranding aan zijn 
toegevoegd. 
C. Goedkeuring en inspecties van het verbrandingssysteem 
1. Met het oog op de goedkeuring van een verbrandingssysteem houdt de Lid-Staat een eerste 
inspectie of vergewist de Lid-Staat zich ervan dat een eerste inspectie door een van de Lid-Sta-
ten is verricht op basis van de technische criteria die vermeld zijn in de onderhavige bepalin­
gen. 
2. De eerste inspectie wordt gehouden met het oog op: 
a) goedkeuring van de plaats, het aantal, het type en de gebruikswijze van de toestellen voor 
het controleren en registreren van de temperatuur van de wanden van de verbrandings­
oven; 
b) goedkeuring van de gasbemonsteringsinrichtingen, met inbegrip van de plaats van de 
monsterpunten, van de analysesystemen en van de wijze van registratie; 
c) de vaststelling dat goedgekeurde voorzieningen zijn aangebracht om de toevoer van afval 
naar de verbrandingsoven automatisch te onderbreken wanneer de temperatuur beneden 
een vastgesteld minimum daalt; 
d) goedkeuring van de plaats, het type en de wijze van gebruik van de apparatuur die de toe­
voersnelheid en de hoeveelheden afval die naar de verbrandingsoven worden gepompt, 
regelt en registreert; 
e) goedkeuring van de resultaten van proeven met vloeibaar organisch halogeenhoudend 
afval waarvan de kenmerken bekend zijn bij voortdurende en uitgebreide metingen in de 
schoorsteen, onder andere van de concentraties zuurstof, koolmonoxide, kookdioxide, 
organische halogeenverbindingen en totaal koolwaterstoffen in de verbrandingsgassen; 
0 de vaststelling dat bij de verbranding van afval zowel het verbrandingsrendement als het 
vernietigingsrendement hoger is dan 99,9 %; 
g) goedkeuring van de bijzonderheden van het mechanisme voor de toevoer en de verbran­
ding van vast afval, indien de inrichting voor dat doel is uitgerust; 
h) goedkeuring van de hiernavolgende systemen, waarvan de installatie verplicht is zodra de 
Commissie daartoe een besluit heeft genomen: 
— een gesloten peilsysteem voor de opslagtanks met afval; 
— een systeem voor de controle op overstromen van de tanks; 
— apparatuur voor de automatische registratie van de in hoofdstuk F van deze bijlage 
genoemde gegevens. 
3. Na de eerste inspectie verleent de betrokken Lid-Staat een bewijs van goedkeuring indien het 
verbrandingssysteem voldoet aan de onderhavige voorschriften. De geldigheidsduur van het 
bewijs mag niet meer dan twee jaar bedragen. 
4. Ten minste eenmaal per twee jaar worden inspecties uitgevoerd om vast te stellen of het ver­
brandingssysteem nog steeds aan deze voorschriften voldoet. Deze inspecties vinden plaats 
onder verantwoordelijkheid van de Lid-Staat die de eerste inspectie heeft verricht, of in overleg 
met die Lid-Staat of de Lid-Staat die een vergunning heeft verleend voor lopende verbran-
dingswerkzaamheden. Bij de periodieke inspectie moet ook worden gelet op de bedrijfs- en 
onderhoudsgegevens van de afgelopen periode. 
Indien het verbrandingssysteem nog steeds aan deze voorschriften voldoet verlengt de Lid-
Staat het bewijs van goedkeuring voor een nieuwe periode van maximaal twee jaar, waarbij 
echter de krachtens artikel 9, lid 2, vastgestelde datum niet mag worden overschreden. 
5. Nadat een inspectie is gehouden, mogen er, zonder de toestemming van de Lid-Staat die het 
bewijs van goedkeuring heeft verleend of verlengd, geen wijzigingen worden aangebracht die 
van invloed zijn op de werking van het verbrandingssysteem. 
6. Aan boord van de inrichting voor verbranding op zee moeten aanwezig zijn: 
— een afschrift van het bewijs van goedkeuring en van de inspectierapporten; 
— een register met de bijzonderheden van alle wijzigingen die van invloed zijn op de wer­
king van het verbrandingssysteem, zoals bedoeld punt 5. 
7. Een door een Lid-Staat verleend bewijs van goedkeuring wordt door de overige Lid-Staten 
erkend, tenzij er goede redenen zijn om aan te nemen dat het verbrandingssysteem niet voldoet 
aan de onderhavige voorschriften. Van elk bewijs van goedkeuring en van elk inspectierapport 
wordt aan de Commissie op haar verzoek een afschrift gezonden. 
Nr. C 245/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26.9.85 
8. Indien de inrichting voor verbranding op zee een schip is, stellen de Lid-Staten alvorens een 
bewijs van goedkeuring te verlenen vast dat dit schip voldoet aan de internationale regels voor 
de bouw en de uitrusting van schepen die gevaarlijke chemicaliën in bulk vervoeren ('). 
D. Verbrandingsvergunningen en controle van de aard van voor verbranding bestemd afval 
1. Verbrandingsvergunningen worden voor een duur van maximaal twee jaar verleend. De ver­
gunningen kunnen worden verlengd met inachtneming van artikel 5, lid 4. 
2. Elke bij een Lid-Staat ingediende aanvraag voor een verbrandingsvergunning gaat vergezeld 
van een motivering van de verbranding overeenkomstig hoofdstuk punt B en van alle ter zake 
dienende gegevens over de fysische en chemische eigenschappen van het voor verbranding 
bestemde afval. 
3. Een Lid-Staat die voornemens is de verbranding van buiten zijn rechtsgebied voortgebrachte 
stoffen en materialen toe te staan, vergewist zich bij de bevoegde autoriteiten van de herkomst 
van de stoffen en materialen en van het feit dat deze zich lenen voor verbranding. 
4. Aan boord van de inrichting voor verbranding op zee is een afschrift van de door de Lid-Staten 
verleende verbrandingsvergunningen aanwezig en de Commissie wordt overeenkomstig de in 
hoofdstuk J bedoelde kennisgevingsprocedure onverwijld in kennis gesteld. 
5. Wanneer een Lid-Staat twijfelt aan de thermische afbreekbaarheid van te verbranden stoffen 
en andere materialen, worden er, voordat een vergunning wordt afgegeven, proefverbrandin-
gen uitgevoerd. 
6. Wanneer een Lid-Staat voornemens is de verbranding toe te staan van stoffen en materialen 
die in een proefverbranding zijn getest, maar waarvoor nog steeds twijfel bestaat over het ver­
brandingsrendement, worden de rookgassen van het verbrandingssysteem, op dezelfde wijze 
als geschiedt bij de eerste inspectie van de inrichting voor verbranding op zee, voortdurend en 
nauwkeurig gemeten. Bij de bemonstering en de analyse van de rookgassen dient rekening te 
worden gehouden met het gehalte aan vaste bestanddelen van de stoffen en materialen. 
E. Bedrijfseisen voor inrichtingen voor verbranding op zee 
1. De werking van de verbrandingssystemen wordt zodanig geregeld dat: 
a) de wandtemperatuur bij normaal bedrijf boven 1 200 °C blijft, tenzij de resultaten van 
proeven met de inrichting op zee aantonen dat het vereiste verbrandings- en vernietigings­
rendement bij een lagere temperatuur kunnen worden bereikt: 
b) de berekende minimale verblijftijd van afval in de verbrandingsoven bij een wandtempe­
ratuur van 1 200 °C in de orde van een seconde ligt; 
c) het verbrandingsrendement, dat wordt weergegeven door de volgende formule; 
(CO, - (CO verbrandingsrendement = -^— x 100% 
waarin: 
CC02 = concentratie kooldioxide in de verbrandingsgassen 
cCO = concentratie koolmonoxide in de verbrandingsgassen, ten minste 99,9 % 
bedraagt; 
d) het vernietigingsrendement, dat wordt bepaald door de aan de verbrandingsoven toege­
voegde en niet afgebroken hoeveelheid organische halogeenverbindingen, ten minste 
gelijk is aan het verbrandingsrendement van de oven, d.w.z. 99,9 %. De routinematige 
meting van deze parameter wordt pas verplicht wanneer de daartoe benodigde apparatuur 
beschikbaar is. 
2. De verbrandingsoven mag in de buitenlucht geen zwarte rook of vlammen produceren. 
F. Gegevens voor registratie 
1. In inrichtingen voor verbranding op zee wordt gebruik gemaakt van de overeenkomstig hoofd­
stuk C goedgekeurde toestellen en methoden. Ten minste de volgende gegevens worden bij 
elke verbranding geregistreerd en bewaard met het oog op inspectie door de Lid-Staat die de 
vergunning heeft verleend: 
a) de gemeten wandtemperatuur; 
b) datum en tijdstip van de verbranding en aard van de verbrande stoffen en materialen; 
c) positiebepaling van het schip met de daartoe geëigende navigatiemiddelen; 
d) toevoersnelheid en hoeveelheid stoffen en materialen; 
0) Ref. 83-11 van de Publikaties van de Internationale Maritieme Organisatie. 
26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/33 
e) gehalte aan zuurstof, koolmonoxide en kooldioxide in de verbrandingsgassen; 
f) koers en snelheid van het schip. 
2. Wanneer voor een en dezelfde verbranding door meer dan één Lid-Staat een verbrandingsver­
gunning is verleend, maken de betrokken Lid-Staten afspraken over de inspectie van de geregi­
streerde gegevens. 
G. Afvoer van afval en afvalresten 
1. De Lid-Staat die voornemens is een verbrandingsvergunning te verlenen ofte verlengen, verge­
wist zich ervan dat er tijdens de normale verbrandingswerkzaamheden geen andere mogelijk­
heid is het afval van de inrichting voor verbranding op zee af te voeren dan via de 
verbrandingsoven. 
2. Tankspoelingen en andere door afval verontreinigde resten worden op zee verbrand overeen­
komstig de onderhavige bepalingen, dan wel in overleg met de bevoegde nationale autoriteit in 
haveninstallaties gelost. 
3. In de verbrandingsoven achterblijvende vaste stoffen mogen daaruit niet worden verwijderd 
voordat deze veilig vanuit de inrichting voor verbranding op zee aan wal kunnen worden 
gebracht ten einde daar te worden vernietigd. 
H. Procedure voor voorafgaand overleg 
De Commissie verzoekt de secretariaten van de internationale Verdragen haar zonodig op de 
hoogte te brengen van de resultaten van dergelijke procedures. 
1. Plaats van verbranding 
1. Voor het vaststellen van de criteria voor de keuze van de plaats van verbranding gelden, naast 
de in bijlage III genoemde overwegingen, de volgende factoren: 
a) de voor de verspreiding in de atmosfeer ter plaatse bepalende factoren: windsnelheid en 
windrichting, atmosferische stabiliteit, kans op inversie en mist, soort en hoeveelheid neer­
slag, relatieve vochtigheid, waarmee de mogelijke invloed van uit de inrichting voor ver­
branding op zee vrijkomende verontreinigingen op de onmiddellijke omgeving kan wor­
den bepaald, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan het mogelijke transport van 
verontreinigende stoffen door de lucht naar visgronden en kustgebieden; 
b) de verspreidingskenmerken van het zeegebied, waarmee de mogelijke effecten van wissel­
werking van de rookpluim met het zeewater kunnen worden berekend; 
c) de aanwezigheid van hulpmiddelen voor de scheepvaart; 
d) de eventuele aanwezigheid van kabels of leidingen op of in de zeebodem indien het schip 
op de plaats van verbranding voor anker moet gaan. 
2. De Lid-Staten raadplegen de andere belanghebbende Lid-Staten over de keuze van de plaats 
van verbranding. 
3. De Lid-Staten streven ernaar gemeenschappelijke plaatsen voor verbranding aan te wijzen. 
4. De lokatie van plaatsen die bestemd zijn voor de verbranding van afval op zee dient aan de 
Commissie en aan de Lid-Staten te worden medegedeeld. 
5. De inrichting voor verbranding op zee moet te allen tijde gedurende de verbrandingswerk­
zaamheden onmiddellijk op radio-oproepen antwoorden. 
J. Kennisgeving 
De Lid-Staten 
a) richten overeenkomstig de voorschriften van hoofdstuk C, punt 7, van deze bijlage afschriften 
van de bewijzen van goedkeuring en van de inspectierapporten van het verbrandingssysteem 
aan de Commissie; 
b) delen de Commissie op grond van artikel 11, lid 2, de gevraagde gegevens mede volgens het 
model van bijlage VI. 
BIJLAGE V 
AANVRAAG VAN EEN VERGUNNING TOT AFVALVERBRANDINGSWERKZAAMHEDEN 
OP ZEE OF TOT VERLENGING DAARVAN 
De aanvraag moet het volgende bevatten: 
1. de redenen voor het toepassen van verbranding; 
Nr. C 245/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 85 
2. onderstaande gegevens: 
a) autoriteit die de vergunning verleent; 
b) datum waarop de vergunning wordt verleend; 
c) geldigheidsduur van de vergunning; 
d) land van herkomst van het afval; 
e) haven vanwaar het afval wordt verscheept; 
f) totale hoeveelheid afval (metrieke eenheden) waarvoor de vergunning geldt; 
g) vorm waarin het afval wordt behandeld (in bulk of als stukgoed). Voor stukgoed worden de 
volgende gegevens vermeld: 
— de maten van de container, 
— de aanduidingen; 
h) samenstelling van het afval, waaronder: 
— belangrijkste organische bestanddelen, 
— organische halogeenverbindingen, 
— belangrijkste anorganische bestanddelen, 
— vaste stoffen in suspensie en 
— andere belangrijke bestanddelen; 
i) eigenschappen van het afval, zoals: 
— fysische vorm, 
— dichtheid, 
— viscositeit, 
— verbrandingswaarde, 
— giftigheid en persistentie, indien van toepassing; 
j) industrieel proces waarvan het afval afkomstig is; 
k) naam van de inrichting voor verbranding op zee en land waar deze is ingeschreven; 
1) gebied van verbranding: 
— plaatsaanduiding, 
— afstand tot de dichtstbijzijnde kust; 
m) voorziene frequentie van verbranding; 
n) bijzondere voorwaarden ten aanzien van het functioneren van de inrichting voor verbranding 
op zee, welke strenger zijn dan die van bijlage IV; 
o) aanvullende gegevens, zoals de in bijlage III genoemde relevante informatie of eisen uit 
hoofde van de voortdurende controle. 
BIJLAGE VI 
MODEL VAN HET JAARLIJKS VERSLAG OVER ALLE IN HET JAAR.... UITGEVOERDE 
VERBRANDINGSWERKZAAMHEDEN 
1. Plaats van verbranding 
Positie: — lengte: 
— breedte: 
2. Naam van de inrichting voor verbranding op zee 
3. Verbrand afval 
Per land van herkomst 
26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/35 
a) totale hoeveelheid daadwerkelijk verbrand afval: 
b) totale hoeveelheid afval waarvoor een verbrandingsvergunning is verleend: 
c) raming van de hoeveelheid in het milieu geloosde halogeenhoudende stoffen: 
d) raming van de in het milieu geëmitteerde niet-organische stoffen: 
— kwik 
— cadmium 
— arseen 
— chroom 
— koper 
— lood 
— nikkel 
— zink 
— andere metalen en metalloïden 
e) gegevens over de tijdens de verbrandingswerkzaamheden uitgevoerde controles: 
f) gegevens over tijdens de verbrandingswerkzaamheden uitgevoerd onderzoek: 
g) overige ter zake dienende inlichtingen: 
h) rapport over de afgifte en de verlenging van verbrandingsvergunningen: 
Nr. C 245/36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26.9.85 
BIJLAGE VII 
AANVRAAG VAN EEN VERGUNNING TOT HET LOZEN OP ZEE OF TOT VERLENGING 
DAARVAN 
REFERENTIE: 
Aanvraag van een vergunning 
1. a) Naam en adres van de aanvrager: 
Tel.: 
2. a) Naam en adres van de producent van het 
afval, indien deze niet de in punt 1, sub a), 
vermelde aanvrager is: 
Tel.: 
3. a) Naam en adres van het bedrijf dat is belast 
met het lozen van het afval op zee of van 
de verlader indien deze niet de in punt 1, 
sub a), vermelde aanvrager is: 
Tel.: 
4. Categorie afval en 
jaarlijks te lozen 
hoeveelheid: 
a) baggerspecie 
b) rioolslib: 
i) nat gewicht 
ii) droog 
gewicht 
c) ander slib 
d) vloeibaar afval 
e) vast afval HOEVEELHEID 
Verteerd Niet 
verteerd 
i (netto) RUIMTE BESTEMD VOOR DE 
ADMINISTRATIE 
Verlenging van een vergunning 
TECHNISCH BEVOEGDE 
1. b) Naam: 
Tel.: 
TECHNISCH BEVOEGDE 
2. b) Naam: 
Tel.: 
TECHNISCH BEVOEGDE 
3. b) Naam: 
Tel.: 
Eenheid 
(duidelijk 
aangeven) RUIMTE BESTEMD VO 
ADMINISTRATIE 
Soort afval: 
Code: 
Hoeveelheid: OR DE 
26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/37 
5. Aard van het afval, indien geen baggerspecie of rioolslib: 
a) Afval afkomstig van de vervaardiging van: 
b) Procédé waarin het afval ontstaat (b.v. 
fermenteren, galvaniseren, afbijten, 
destilleren, bleken, looien, door 
kristallisatie zuiveren van waardevolle 
chemicaliën): 
c) Heeft het afval een voorbehandeling nodig 
alvorens in zee te worden geloosd? 
d) (i) Zo ja, voorbehandeling aangeven 
(klaring, fiitrering, neutralisatie of 
biologische behandeling): 
(ii) andere beoogde behandeling: 
6. a) Zijn er eventueel nu reeds monsters beschikbaar voor analyse? 
b) Zo niet, wanneer is dit wel het geval? 
7. Is er al een geldige vergunning? 
Zo ja, a.u.b. aanduiden: a) referentienummer: 
b) datum van afgifte: 
8. a) Beoogde lozingsfrequentie: 
(dagelijks, wekelijks, e.d.) 
b) Hoeveelheden per keer: . . 
9. a) Lozingsgebied: 
b) Voorgestelde haven van verscheping: 
c) Coördinaten van het gekozen 
lozingsgebied: LOKATIE BIJ BENADERING 
(b.v. naam van zee, oceaan, riviermonding 
lichtschip) 
10. Voor vloeibaar afval en slibachtig afval dat niet in containers wordt gestort, voor zover van toepas­
sing, aangeven: 
a) naam van het schip dat de lozing uitvoert: 
b) voorgestelde snelheid van het schip: 
c) voorgesteld lozingstempo: 
d) lozing over boord, door de bodem of in 
het kielwater van het schip: 
11. Fysische eigenschappen. Aangeven: 
a) soortelijk gewicht (niet vereist voor bag­
gerspecie en rioolslib): 
b) pH: 
c) BOD(BZV)5: 
d) vaste stof in suspensie (mg/l): 
e) vaste stof in oplossing (mg/l): 
f) radioactieve eigenschappen: 
Nr. C 245/38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 85 
12. Scheikundige samenstelling. De volgende lijst aanvullen met vermelding van de concentratie-eenhe-
den en of de bepaling is geschied (i) op basis van droog gewicht of nat gewicht en (ii) op basis 
volume/volume, gewicht/gewicht of gewicht/volume. Voor de te verwaarlozen hoeveelheden de 
hoeveelheid aangeven als lager dan een bepaald aantal ppm: 
Kwik 
Cadmium 
Arseen 
Lood 
Koper 
Zink 
Beryllium 
Chroom 
Nikkel 
Vanadium 
IJzer 
Ammoniak 
Cyanide Fenolen 
Fluoride 
Chloor (anders dan 
in chloridevorm) 
Organische halo-
geenverbindingen 
(nader aan te geven) 
Organische silicium-
verbindingen 
Antibiotica 
Vitaminen 
Oliën en vetten, 
persistent 
Oliën en vetten, niet 
persistent 
Andere gegevens die nodig zijn voor een volledige beschrijving van het afval, zoals andere bestanddelen en, zonodig, gegevens over de 
vorm van de bestanddelen. 
13. Containers. Wanneer deze worden gebruikt, dan vermelden: 
a) type: 
b) inhoud: 
c) methode van verzegeling (stop of gelaste 
sluiting): 
d) afscherming van beton (ja/neen): 
e) vorm van eventuele extra ballast om de 
container te doen zinken: 
VERKLARING 
Hierbij verklaar ik dat de in dit formulier verstrekte inlichtingen voor zover mij bekend een juiste be­
schrijving vormen van het afval waarvoor de aanvraag wordt gedaan. 
Handtekening: Functie: Datum: 
RUIMTE BESTEMD VOOR DE ADMINISTRATIE 
ADVIES: 
VOORBEHOUD: 
GOEDKEURING GELDEND VOOR HET GEBIED: 
VOORBEHOUD: 
26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/39 
BIJLAGE VIII 
VERGUNNING VOOR HET LOZEN VAN AFVAL OP ZEE 
VERLENGING VAN EEN VERGUNNING VOOR HET LOZEN VAN AFVAL OP ZEE 
Bij deze vergunning, verleend , zijn het verschepen in de haven van 
en het lozen op zee van het hieronder genoemde afval onder de volgende voorwaar­
den toegestaan. 
1. Referentienummer van de vergunning: 
2. Naam en adres van de houder van de vergun­
ning: 3. Naam en adres van de producent van het af­
val (indien niet de houder van de vergun­
ning): 
4. Afval van de categorie van de aanvraag van zoals beschreven in de 
punten 11 en 12 van die aanvraag: 
a) afkomstig van de vervaardiging van: 
b) ontstaan bij het procédé: 
5. Geldigheidsduur van de vergunning: 
6. In dat tijdsbestek te lozen hoeveelheid: maand van tot 
7. Methode van lozing: 
8. Lozingsgebied(en): 
9. Over te leggen documenten waarin wordt ver­
klaard dat de lozing heeft plaatsgevonden (in 
voorkomend geval zijn documenten met de 
vermelding „geen" vereist): 
10. ANDERE VOORWAARDEN VOOR DE LOZING 
Het spoelen van de tanks mag alleen in het toegestane lozingsgebied geschieden. 
ANDERE VOORWAARDEN 
11. Indien de samenstelling van het afval duidelijk afwijkt van de beschrijving in de aanvraag waarop 
deze vergunning betrekking heeft, of de verlenging daarvan, dient dit aan de bevoegde autoriteit te 
worden meegedeeld voordat met de lozing van het afval wordt voortgegaan; deze vergunning is dan 
niet langer geldig. 
12. Afschriften van deze vergunning moeten aan het controlerend personeel kunnen worden getoond in 
de ruimten waar het afval wordt geproduceerd, in de ruimten van de bedrijven die voor het afvoe­
ren van het afval zorgen en aan boord van de schepen die de lozing uitvoeren. De beambten van 
opslagplaatsen moeten ook in het bezit zijn van documenten betreffende de tijdelijke opslag van 
het op de vorige bladzijde genoemde afval. 
OPMERKINGEN 
a) De bevoegde autoriteit kan de vergunning intrekken wanneer blijkt dat de houder aan een van de 
voorwaarden daarvan niet voldoet. 
b) Wie in strijd met de bepalingen van een vergunning loost, begaat een overtreding krachtens ... 
Handtekening 
Namens en in opdracht van de instantie belast 
met het verlenen van de vergunning 
Datum: 
Nr. C 245/40 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 9. 85 
BIJLAGE IX 
VERGUNNING VOOR HET VERBRANDEN VAN AFVAL OP ZEE 
VERLENGING VAN EEN VERGUNNING VOOR HET VERBRANDEN VAN AFVAL OP ZEE 
Bij deze vergunning, verleend , zijn het verschepen in de haven van 
en het verbranden op zee van het hieronder genoemde afval onder de volgende voorwaarden toegestaan. 
1. Referentienummer van de vergunning: 
2. Naam en adres van de houder van de vergun­
ning: 3. Naam en adres van de producent van het af­
val (indien niet de houder van de vergun­
ning): 
4. Afval van de categorie van de aanvraag van zoals beschreven in de punten h) 
en i) van die aanvraag: 
a) afkomstig van de vervaardiging van: 
b) ontstaan bij het procédé: 
5. Geldigheidsduur van de vergunning: 
6. In dat tijdsbestek te verbranden hoeveelheid: maand van tot 
7. Naam van de verbrandingsinstallatie: 
8. Verbrandingsgebied(en): 
9. Over te leggen documenten waarin wordt ver­
klaard dat de verbranding heeft plaatsgevon­
den (in voorkomend geval zijn documenten 
met de vermelding „geen" vereist): 
10. ANDERE VOORWAARDEN VOOR DE VERBRANDINGSWERKZAAMHEDEN 
ANDERE VOORWAARDEN 
11. Indien de samenstelling van het afval duidelijk afwijkt van de beschrijving in de aanvraag waarop 
deze vergunning betrekking heeft, of de verlenging daarvan, dient dit aan de bevoegde autoriteit te 
worden meegedeeld voordat met de verbranding van het afval wordt voortgegaan; deze vergunning 
is dan niet langer geldig. 
12. Afschriften van deze vergunning moeten aan het controlerend personeel kunnen worden getoond in 
de ruimten waar het afval wordt geproduceerd, in de ruimten van de bedrijven die voor het afvoe­
ren van het afval zorgen en aan boord van de schepen die de verbranding uitvoeren. De beambten 
van opslagplaatsen moeten ook in het bezit zijn van documenten betreffende de tijdelijke opslag 
van het op de vorige bladzijde genoemde afval. 
OPMERKINGEN 
a) De bevoegde autoriteit kan de vergunning intrekken wanneer blijkt dat de houder aan een van de 
voorwaarden daarvan niet voldoet. 
b) Wie een verbranding verricht in strijd met de bepalingen van een vergunning begaat een overtre­
ding krachtens ... 
Handtekening 
Namens en in opdracht van de instantie belast 
met het verlenen van de vergunning 
Datum: 
26. 9. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 245/41 
BIJLAGE X 
MODEL VAN HET JAARLIJKS VERSLAG OVER ALLE IN HET JAAR ... UITGEVOERDE 
LOZINGEN 
1. Plaats van lozing 
Positie: — lengte: 
— breedte: 
2. Naam van het schip of andere nuttige gegevens 
3. Geloosd afval of andere stoffen 
Land: Per land van herkomst 
a) Totale hoeveelheid daadwerkelijk geloosd afval: 
Afval bijlage II: 
Afval bijlage III: 
b) Raming van de totale hoeveelheid in het milieu geloosde organische stoffen: 
c) Raming van de totale hoeveelheid in het milieu geloosde niet-organische stoffen: 
Kwik Lood 
Cadmium Nikkel 
Arseen Zink 
Chroom Beryllium 
Koper Vanadium 
Antimoon Seleen 
Cyanide Fluoride 
Andere metalen. 
d) Gegevens over de tijdens de lozingen uitgevoerde controles: 
vergunning of verlenging van vergunning nr.: 
vergunning of verlenging van vergunning nr.: 
e) Overige ter zake dienende inlichtingen zoals: 
— aantal geweigerde aanvragen of verlengingen van lozingsvergunningen (met opgave van 
redenen).