ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.5

Het EESC juicht de door de Commissie nagestreefde harmonisatie, overzichtelijkheid en vereenvoudiging toe. Tegelijkertijd begrijpt het Comité niet waarom de Commissie niet kijkt naar artikel 27, punt 77 van hoofdstuk 1 „Aanwerving” van Titel IIII (Loopbaan van de ambtenaar) van het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, waarin het volgende staat: „De aanwerving dient erop gericht te zijn, de instelling de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen en die uit de onderdanen van de lidstaten der Gemeenschappen zijn aangeworven met inachtneming van een zo breed mogelijke aardrijkskundige spreiding.” Het voorstel van de Commissie tot wijziging van de verordeningen is een ernstige inbreuk op deze vereiste, omdat uit bezuinigingsoverwegingen wordt afgezien van de in het verdrag vastgelegde selectieprocedure en de officiële bekendmaking van een vergelijkend examen. De Commissie wijkt in de toelichting op het wijzigingsvoorstel bewust af van de in het verdrag voorgeschreven officiële bekendmaking van een vergelijkend examen, en beroept zich op doelmatigheid. Het EESC kan niet aanvaarden dat wordt afgeweken van de in het verdrag en in het statuut van de Europese ambtenaren voorgeschreven vereisten, want als het dat zou accepteren, zou zeer waarschijnlijk niemand uit de tien nieuwe lidstaten de kans krijgen benoemd te worden tot directeur, plaatsvervangend directeur of uitvoerend directeur van een agentschap. Het EESC is het er niet mee eens dat de bevoegde benoemingsinstanties besluiten of er wordt gekozen voor een verlenging van het mandaat of voor een nieuwe aanwervingsprocedure. Het EESC stelt zich op het standpunt dat het vertrouwen van de burgers van de Europese Unie in de instellingen van de Europese Unie dient te worden versterkt. Dit versterken van het vertrouwen wordt echter volstrekt belemmerd indien de Europese burgers in de tien nieuwe lidstaten het gevoel hebben dat het voor hen schier onmogelijk is een bestuurspost in die instellingen te krijgen. Van de 20 agentschappen is er één waar een uit de tien nieuwe lidstaten afkomstige burger van de Europese Unie aan het hoofd staat. Het EESC stelt de Commissie voor om haar voorstellen tot wijziging, met inachtneming van bovenstaande en de door de Europese Gemeenschap aangenomen regels inzake gelijke kansen, aandachtig te herzien.
Ook artikel 8 gaat terug op het gelijkheidsbeginsel dat steeds van toepassing zou moeten zijn op de betrekkingen tussen overheidsdiensten en belastingplichtigen. In het artikel wordt gezegd dat wanneer de terugbetaling niet gebeurt vóór het verstrijken van de vastgestelde termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de indiening van het verzoek of het versturen van de gevraagde toelichtingen, de lidstaat een moratoir interest van 1 % per maand over het terug te geven bedrag verschuldigd is. Het EESC is het daar in principe mee eens, maar vreest dat deze maatregel moeilijk toe te passen is. Het wijst erop dat een moratoir interest van 1 % per maand op jaarbais overeenkomt met een interest van 12,68 %. In bepaalde landen zijn er in de wetgeving ter bescherming van de consument grenswaarden vastgesteld, waarboven sprake is van woekerrente. Als 12,68 % deze grenswaarde zou overschrijden, zou de interest die de overheid verschuldigd is, op een niveau blijken te liggen dat overeenkomstig een andere wet als illegaal moet worden beschouwd. Het Comité stelt daarom voor artikel 8 als volgt te wijzigen: de rente bij achterstallige betaling moet in elk land worden berekend op basis van het percentage dat krachtens de nationale wetgeving op laattijdige belastingbetalers van toepassing is.
8.2.18

Nieuwe ontwikkelingen of latere wijzigingen kunnen in de wetgeving zelf worden verwerkt (op basis van een verslag van de Commissie dat binnen een bepaalde tijd nadat de wetgeving van kracht is geworden, verschijnt — een methode die al wordt toegepast — of, nog beter, via een standaardherzieningsclausule — sunset clause — die na een periode van bijvoorbeeld drie jaar gaat gelden) (29). Dit veronderstelt dat de Commissie systematisch over de toepassing van de wetgeving wordt geïnformeerd (feedback) via opmerkingen en voorstellen van het maatschappelijk middenveld, dat daartoe over een communautaire contactpersoon zou moeten beschikken (één aanspreekpunt bij de EU-vertegenwoordigingen in de lidstaten of een door de Commissie in de wetgeving zelf aangewezen dienst).
1.4

De volgende vier regio's komen als eerste in aanmerking voor bijstand van het Agentschap: de Oostzee, de westelijke toegangen tot het Kanaal, de Atlantische kusten en de Middellandse Zee (met name het gebied langs de tankerroute vanuit de Zwarte Zee). Het Agentschap wil in deze gebieden verontreinigingsbestrijdingsschepen stationeren die bij een oproep van een of meerdere lidstaten dadelijk in actie kunnen komen. Opgemerkt zij dat de steun van het Agentschap bedoeld is als aanvulling op de nationale mechanismen ter bestrijding van verontreiniging, niet als vervanging. Ook is voorzien in extra bestrijdingscapaciteit voor ongevallen met gevaarlijke en schadelijke stoffen.
1.1

Het toezicht op de veiligheid van het vliegverkeer is wereldwijd gereguleerd in het kader van het uit 1944 daterende Verdrag van Chicago inzake de Internationale Burgerluchtvaart en is gebaseerd op normen die ontwikkeld zijn door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie, die bij dat verdrag in het leven is geroepen. In wezen staan de luchtvaartmaatschappijen, in het bijzonder wat de naleving van de veiligheidsvereisten betreft, onder toezicht van hun thuisland.
3.2.5

Het Comité staat achter het idee om de instellingen voor hoger onderwijs zelf te laten kiezen welke organisatie voor kwaliteitsborging of accreditatie het best beantwoordt aan haar behoeften en aansluit bij haar profiel. Voorwaarde daarbij is wel dat de organisatie in het Europees register van organisaties voor kwaliteitsborging is opgenomen en in eigen land als onafhankelijk, betrouwbaar en degelijk bekendstaat. De mogelijkheid voor universiteiten om een accreditatiestrategie uit te stippelen die het best beantwoordt aan hun specifieke taken en doelstellingen mag er echter niet toe leiden dat de onderwijsinstellingen worden opgedeeld op grond van de kwaliteit van de door hen gekozen organisaties. De kans is nl. groot dat de verschillen in kwaliteit tussen de organisaties voor kwaliteitsborging en accreditatie doorslaggevend zijn voor de kwaliteit van de beoordeling, en zo leiden tot een classificatie van de hogeronderwijsinstellingen zelf.
3.7

Artikel 4, lid 2, sub a): de correctie voor het Verenigd Koninkrijk. Dit lid bevat een overgangsnorm, volgens welke het Verenigd Koninkrijk, naast het recht op de correcties uit hoofde van het voorgaande lid, de „Fontainebleau-rechten” tot 2011 behoudt, maar wel in afnemende mate: 2 miljard euro in 2008, 1,5 in 2009, 1 in 2010 en 0,5 in 2011. Deze betalingen zouden worden vrijgegeven op grond van het ACM: in feite zouden ze gefinancierd blijven volgens de huidige normen op grond waarvan het Verenigd Koninkrijk niet bijdraagt in de financiering en het aandeel van Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Zweden beperkt is tot 25 % van hun normale aandeel (zie par. 2.4.3 en 2.4.4). De Commissie meent dat deze nieuwe regels leiden tot een vermindering van de financiële impact van het ACM voor het Verenigd Koninkrijk in vier geleidelijke fasen. De laatste jaren (1997-2003) ontving het Verenigd Koninkrijk jaarlijks gemiddeld een nettocorrectie van 4,5 miljard euro, terwijl het met het ACM jaarlijks gemiddeld 2,1 miljard euro zou ontvangen. De voorgestelde overgangsmaatregelen brengen het totale gemiddelde bedrag (Fontainebleau plus ACM) op 3,1 miljard euro per jaar.
4.12

In de nieuwe lidstaten is het aandeel van het spoor in het totale personenvervoer aanmerkelijk groter dan in de oude lidstaten. Het EESC acht het noodzakelijk om bijzondere aandacht te schenken aan de ontwikkeling van het personenvervoer per spoor in de nieuwe lidstaten en aan de gevolgen van een openstelling van de markt voor deze landen. In het belang van de Gemeenschap als geheel en overeenkomstig de doelstellingen van het witboek over het vervoersbeleid moet dit hoge aandeel van het personenvervoer per spoor behouden blijven.
1.1

Veel EESC-leden uit de in 2004 tot de EU toegetreden lidstaten zijn nog niet erg vertrouwd met het Gemeenschapsbeleid dat de afgelopen decennia is ontwikkeld voor ondernemingen, en het MKB in het bijzonder. In het onderhavige advies, dat zeer eenvoudig is maar van groot belang omdat de Commissievoorstellen verstrekkende gevolgen hebben, worden de fasen van dit beleid nog eens kort uiteengezet.
6.17.1

Intelligente en/of technische weefsels, mede ontworpen met behulp van nanotechnologische stofdeeltjes, raken steeds meer in zwang in veel Europese landen, waarbij een jaarlijkse stijging van circa 30 % valt aan te tekenen. Een speciale rol spelen in dit verband de weefsels die zijn ontworpen voor veiligheid in al haar aspecten: in het verkeer, bij vervuiling, als het gaat om chemische stoffen of allergene producten, of stoffen in de atmosfeer en andere (35).
7.5.1

In haar XXXIIIe verslag over het mededingingsbeleid betoogt de Commissie enerzijds dat de bescherming en ontwikkeling van het pluralisme in de media en de vrijheid om informatie te verstrekken en te ontvangen fundamentele doelstellingen zijn van de EU, als waarden die essentieel zijn voor het democratische proces. Anderzijds wijst zij erop dat het toezicht op concentratie in de media op de eerste plaats een verantwoordelijkheid van de lidstaten is. Zij voegt daaraan toe dat de toepassing van de mededingingsregels op de mediasector zich beperkt tot het oplossen van problemen die zich voordoen door de vorming of versterking van machtsposities in de respectieve markten, en de controle van uitsluiting van concurrenten van die markten. Volgens het EESC is het onderscheid tussen de taken van de EU en de taken van de lidstaten echter tamelijk vaag, en blijven enkele belangrijke problemen vooralsnog onopgelost: — allereerst moet erop worden gewezen dat de regelgeving en de benaderingen in de lidstaten uiteenlopen, en dat harmonisatie noodzakelijk is: de Commissie heeft hiertoe in 1989 een eerste aanzet gegeven, waarna zij in 1997 de richtlijn „Televisie zonder grenzen” heeft goedgekeurd, waarin niet alleen doelstellingen van economische efficiency werden vastgelegd maar ook de eerbiediging van de culturele verscheidenheid, de bescherming van minderjarigen, het recht op weerwoord, enz.; — verder moet op het gebied van de media een onderscheid worden gemaakt tussen algemene antitrustregels en specifieke regelgeving ter bescherming van het pluralisme in de media. De mededingingsregels zijn een fundamentele voorwaarde, maar volstaan niet om het pluralisme veilig te stellen. In tegenstelling tot een mededingingsstelsel waarin de marktmacht van iedere onderneming het moet opnemen tegen de initiatieven en activiteiten van concurrerende ondernemingen, vraagt de bescherming van het pluralisme daarentegen de expliciete erkenning van het recht van burgers om daadwerkelijk te beschikken over vrije nieuwsbronnen en alternatieve informatie — een recht dat op alle niveaus moet worden beschermd; — ten slotte maakt het proces waarbij sectoren als telecommunicatie, informatica, radio, televisie en uitgeverijen steeds meer met elkaar samenvallen, het steeds ingewikkelder om de structuren van de verschillende markten uit elkaar te houden. Als dit proces niet correct wordt ingecalculeerd, dan dreigen de mededingingsregels aan doeltreffendheid in te boeten en het pluralisme te verzwakken.
4.5.17

Dit standpunt wordt nog kracht bijgezet door het feit dat een deel van de via de structuurfondsen ter beschikking gestelde middelen via de uitvoer weer terechtkomt bij de landen die een nettobijdrage aan de communautaire begroting leveren. Deze kwestie is reeds voor de EU15 bestudeerd en verwacht wordt dat een en ander ook voor EU25 zal blijven gelden. Een aanzienlijk deel van de middelen die ter beschikking zullen worden gesteld voor de ontwikkeling van de 10 nieuwe lidstaten, zal bijgevolg ook terugkeren naar de „nettobetalers” (markt voor technologische of elektronische uitrusting, gespecialiseerde dienstverlening, overdracht van knowhow, enz.). Dit aspect mag bij het opstellen van de nieuwe EU-begroting niet worden verwaarloosd. Opgemerkt zij nog dat de Commissie in haar mededeling niet verzuimt naar deze specifieke problematiek te verwijzen; zij merkt op dat door de internemarktregels ook op het cohesiebeleid toe te passen er een kwantificeerbare meerwaarde wordt gecreëerd dankzij de toename van de intracommunautaire handel tussen minder ontwikkelde landen en regio's en de rest van de EU. Deze toename van de intracommunautaire handel is te danken aan het feit dat „circa een kwart van het geld dat in het kader van de programma's voor deze gebieden wordt uitgegeven in de vorm van een grotere uitvoer weer aan de rest van de Unie ten goede komt”.
2.6

Op asielgebied wordt gestreefd naar een gemeenschappelijke asielprocedure en een uniforme status in de gehele Gemeenschap voor degenen aan wie asiel is verleend, alsook naar een adequate procedure om vast te stellen welke staat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielaanvraag, en naar harmonisatie van de nationale regels door minimumnormen voor asielprocedures in te voeren.
1.1

Richtlijn 88/407/EEG van de Raad bevat de veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in en de invoer van sperma van raszuivere fokrunderen. Die richtlijn is in 2003 gewijzigd (1) om de opslag van sperma niet alleen in spermacentra (met eigen spermawinning), maar ook in spermaopslagcentra (zonder winning) toe te staan, hoewel het EESC in zijn advies ernstige bezwaren daartegen heeft opgeworpen.
5.3

Het EΕSC beseft dat het internationale ondernemingsklimaat in 2001 en 2002 ongunstig was en er minder risicokapitaal in de EU beschikbaar was, alsook minder bereidheid bij de grote banken om leningen aan het MKB te verstrekken. In 2002 nam de vraag naar garanties in Europa sterk toe, aangezien de grote banken aanvullende garanties begonnen te verlangen, omdat de risico's en de beheerskosten naar hun mening waren toegenomen. Gezien deze omstandigheden meent het EESC dat deze instrumenten des te nuttiger zijn, met name de garantie- en de startersfaciliteit. Verder is het EESC voorstander van versterkte samenwerking met kleine, gespecialiseerde banken, die in de eerste plaats gericht zijn op dienstverlening aan het MKB en over flexibele communicatiemiddelen beschikken.
2.5.3

Dit is bijvoorbeeld het geval bij het sociaal beleid waarvoor een algemene bepaling (een „sociale clausule”) in het Verdrag is opgenomen krachtens dewelke de Unie bij het ontwerpen en uitvoeren van beleid rekening moet houden met de eisen in verband met de bevordering van een hoog niveau van werkgelegenheid, de waarborging van een adequate sociale bescherming, de bestrijding van sociale uitsluiting, alsmede een hoog niveau van onderwijs, opleiding en bescherming van de volksgezondheid. Hetzelfde geldt voor de bestrijding van iedere vorm van discriminatie en uitsluiting en de erkenning van de rol van de diensten van algemeen belang bij de bevordering van de sociale en territoriale samenhang in de Unie en, zoals reeds elders in het Verdrag is bepaald, voor het in aanmerking nemen van de milieudimensie en van de vereisten voor de bescherming van de consument.
5.5

De tenuitvoerlegging van de regels kan bemoeilijkt worden door verschillen van geografische en klimatologische aard. Van belang is dus dat rekening wordt gehouden met de specifieke omstandigheden in een regio. De voorgestelde wijzigingen kunnen immers in bepaalde regio's zeer nadelig uitwerken op het concurrentievermogen van de rundveehouderij vanwege de hogere transportkosten. Het kan zelfs zover komen dat de hele productie stil komt te liggen, waardoor het risico op verwoestijning in deze regio's nog groter wordt. De regelgeving moet voldoende flexibel zijn om ervoor te zorgen dat veeteelt mogelijk blijft in gebieden waar deze sector slecht vertegenwoordigd is, en dat dieren daar naar de veemarkt vervoerd kunnen worden.
De Europese Raad heeft tijdens de afgelopen voorjaarstop onderhavige mededeling van de Commissie besproken en bekeken welke vorderingen er zijn geboekt bij het verbeteren en moderniseren van de socialezekerheidsstelsels met het oogmerk de arbeidsparticipatie te verhogen. Er dient meer aandacht te worden besteed aan de doeltreffendheid van stimuleringsmaatregelen (zoals uitkeringsregelingen, mogelijkheden om werk en gezin te combineren, maatregelen ten voordele van ouderen en steunmaatregelen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting in de verschillende lidstaten). De top volgde op het eindverslag van de Task Force „Werkgelegenheid” (1), dat in november 2003 aan de Europese Commissie is voorgelegd. In mededelingen die naar aanleiding van rapport en voorjaarstop zijn gedaan, is nadrukkelijk gewezen op de werkgelegenheidsproblemen waarmee Europa te kampen heeft en wordt aangegeven welke hervormingen dringend uitgevoerd moeten worden als de EU de doelstellingen wil halen die zij voor zichzelf heeft vastgelegd in het kader van de Lissabonstrategie.

De mening is alom dat de EU achterstand vertoont bij het verwezenlijken van de ambitieuze doelstelling om, zoals door haar vastgelegd tijdens de top van Lissabon in 2000, tegen 2010 de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te worden gebaseerd op duurzame groei en meer en betere banen en een grotere sociale samenhang. Hoewel de lat erg hoog is gelegd, kan Europa het zich niet permitteren de doelstellingen van Lissabon niet te verwezenlijken. Van fundamenteel belang is dat alle lidstaten bereid zijn een extra inspanning te doen om het doel alsnog te bereiken.

Op dit moment lijken alle officiële indicatoren aan te geven dat het creëren van meer en betere banen afhangt van vier basisvoorwaarden:

1. de flexibiliteit van werknemers en ondernemingen moet worden vergroot,

2. de arbeidsparticipatie moet omhoog,

3. er moet meer geïnvesteerd worden in menselijk kapitaal, en

4. door middel van beter bestuur moet gezorgd worden voor een efficiënte uitvoering van de hervormingsmaatregelen.

De hierboven genoemde voorwaarden hebben vooral betrekking op het arbeidsaanbod en behoren tot het terrein van de nationale overheden. Bijkomende voorwaarde voor een echt partnerschap tussen overheid en bedrijfsleven om „werk lonend te maken” is het aanspreken van werkgevers op hun verantwoordelijkheid. Deze eis zal in onderhavig advies nader worden uitgewerkt.
1.4

Bij haar beoordeling van de derogatieverzoeken heeft de Commissie rekening gehouden met: — de huidige bronbelasting die van toepassing is in de verzoekende landen in het kader van hun wetgeving op het binnenlandse inkomen; — het tarief van de bronbelasting voor rente- en royaltybetalingen dat is vastgesteld in de door de verzoekende landen gesloten overeenkomsten betreffende belasting naar het inkomen en naar het vermogen, en — de gevolgen voor de begroting van de afschaffing van de bronbelasting, en — de aan huidige lidstaten (Griekenland, Portugal, Spanje) toegestane overgangsperioden.
3.1

Het EESC is zeer te spreken over de voorgestelde informatieverplichting (zie par. 2.4), omdat het door het ontbreken van bekende drempelwaarden voor de bepaling van de nadelige gevolgen voor de volksgezondheid erg moeilijk is streefdoelen vast te stellen. De beïnvloeding van de volksgezondheid en het milieu door de hier besproken zware metalen vindt plaats via concentraties in de lucht en via depositie in terrestrische en aquatische milieus. Depositie in het terrestrische milieu kan bovendien van invloed zijn op de kwaliteit en de vruchtbaarheid van de bodem en gevolgen hebben voor de vegetatie. Het EESC kan zich dan ook vinden in het Commissievoorstel.
1.3.3

Met het oog daarop bevatte de mededeling van de Commissie over een actieplan voor vaardigheden en mobiliteit (COM(2002)72 def.) een oproep tot toepassing en ontwikkeling van middelen ter ondersteuning van de transparantie en overdraagbaarheid van kwalificaties om de mobiliteit binnen en tussen de sectoren te vergemakkelijken. Voorts werd in de mededeling gepleit voor het opzetten van een Europese „one-stop” informatiesite over mobiliteit als onderdeel van een ruimer Europees netwerk voor de verstrekking aan het publiek van uitgebreide en gemakkelijk toegankelijke informatie over essentiële aspecten van arbeid, mobiliteit, leermogelijkheden en de transparantie van kwalificaties in Europa. Voorts riep de resolutie van de Raad van 3 juni 2002 inzake vaardigheden en mobiliteit op tot versterkte samenwerking, onder meer met het oog op de vaststelling van een kader voor transparantie en erkenning gebaseerd op de bestaande instrumenten.
2.2.

Het EESC heeft er in verschillende adviezen bij de Raad op aangedrongen meer spoed te zetten achter de behandeling van wetgevingsvoorstellen inzake immigratie en asiel, zodat de EU op dit gebied kan beschikken over gemeenschappelijke wetgeving en een gemeenschappelijk beleid. De Raad houdt echter onvoldoende rekening met de adviezen van het Parlement en het Comité, zodat de wetgeving die hij goedkeurt niet in staat is te bewerkstelligen dat de immigratie in de EU via legale en transparante kanalen verloopt. Het EESC heeft er in verschillende adviezen (1) op gewezen dat het ontbreken van een gemeenschappelijk beleid om de migratiestromen via legale, flexibele en transparante kanalen te laten verlopen, een van de belangrijkste oorzaken van illegale immigratie is. In zijn advies over de Mededeling betreffende een gemeenschappelijk beleid inzake illegale immigratie (2) merkt het Comité op dat de huidige achterstand bij de goedkeuring van de communautaire wetgeving het beheersen van de migratiestromen via legale kanalen bemoeilijkt.
2.1

Onderhavig voorstel voor een verordening betreffende de toevoeging van vitaminen, mineralen en bepaalde andere stoffen aan levensmiddelen is bedoeld ter harmonisering van de in de diverse EU-lidstaten geldende bepalingen voor het in de handel brengen van levensmiddelen waaraan vrijwillig vitaminen, mineralen of bepaalde andere stoffen zijn toegevoegd.