NL    NL NL 
NL    NL  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 30.1.2009 
SEC(2009) 90  
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
Vereenvoudiging van de EU-wetgeving op het gebied van textielbenamingen en 
-etikettering - Effectbe oordeling – Samenvatting 
 
{COM(2009) 31 definitief} 
{SEC(2009) 91}
NL 2   NL WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
Vereenvoudiging van de EU-wetgeving op het gebied van textielbenamingen en 
-etikettering - Effectbe oordeling – Samenvatting 
De EU-wetgeving op het gebied van textielbenamingen en -etikettering bestaat uit drie 
richtlijnen, die de laatste jare n zijn gewijzigd om er nieuwe vezelbenamingen in op te nemen 
(aanpassing aan de technische vooruitgang). In  Richtlijn 96/74/EG in zake textielbenamingen 
is bepaald dat voor de etikettering van de vezelsamenstelling van textielproducten de 
geharmoniseerde benamingen in bijlage I bij di e richtlijn moeten worden gebruikt. In de 
Richtlijnen 96/73/EG en 73/44/EEG zijn de an alysemethoden beschreven die moeten worden 
gebruikt om te controleren of de samens telling van textielproducten overeenkomt met de 
informatie op het etiket.  
Telkens wanneer een nieuwe generieke benami ng van een nieuwe vezel aan de technische 
bijlagen moet worden toegevoegd, moeten d eze textielrichtlijnen worden aangepast. De 
procedure begint wanneer een onderneming een  aanvraagdossier bij de diensten van de 
Commissie indient. Politiek en juridisch gezien vormt de opname van een nieuwe 
vezelbenaming een kleine technische wijzigi ng van de EU-wetgeving. Omdat de wetgeving 
echter de vorm heeft van richtl ijnen, moeten alle lidstaten handelingen verrichten om de 
wijzigingsrichtlijnen om te zetten. De ervaring le ert dat veel tijd verstr ijkt tussen de indiening 
van een aanvraag voor een nieuwe vezelsoort en de uiteindelijke wettelijke goedkeuring ervan 
in de EU. In het kader van het programma voor  de vereenvoudiging van de wetgeving dat de 
Commissie momenteel u itvoert, wordt voorgesteld de EU-w etgeving voor textielbenamingen 
en -etikettering te wijzigen om deze wetgeving makkelijker aan de vooruitgang van de techniek te kunnen aanpassen. 
Het grootste probleem van het huidige regelgev ingskader, voor zowel de overheid als het 
bedrijfsleven, vormt de lange tijdsduur tussen de eerste aanvraag voor een nieuwe vezelsoort 
en de wettelijke goedkeuring in de hele EU. De vereenvoudiging van de EU-wetgeving op dit 
gebied is dus gericht op stroomlijning van de procedure en snellere opname van een nieuwe 
vezelbenaming in de technische bijlagen bij de  richtlijnen. De onderzochte opties hebben dus 
geen gevolgen voor de bepalingen betreffende de  etikettering van de vezelsamenstelling van 
textielproducten. Ook het institutionele besluitvormingsproces blijft onveranderd. 
De doelstelling om ervoor te zo rgen dat nieuwe textielvezels in de EU sneller op de markt 
kunnen worden geïntroduceerd, kan worden verwezen lijkt door de drie bestaande richtlijnen 
te vervangen door één verordening of door dr ie verordeningen. Eén verordening heeft de 
voorkeur, mits de Juridische dienst hiermee instemt. 
Door de verordening wordt een aanpassing aan de vooruitgang van de techniek eenvoudiger. 
De lidstaten hoeven niet lange r technische wijzig ingen in de vorm van een richtlijn in 
nationale wetgeving om te zetten, waardoor de  administratieve belasting direct afneemt. 
Bovendien wordt de periode die nodig is om een nieu we textielvezelbenaming toe te laten met 
twaalf maanden bekort, wat aanzienlijke voo rdelen voor het bedrijfsleven oplevert. 
Tevens is nagegaan of een niet-wetgevende oplossing voor textielbenam ingen mogelijk was. 
Het volledig laten vervallen van de etikettering van textielbenamingen is geen optie. Voorlichting van consumenten op dit gebied is niet alleen be langrijk vanwege het comfort dat 
NL 3   NL aan de eigenschappen van bepaalde vezels verbonden is, maar ook om gezondheidsredenen, 
aangezien sommige consumenten allergieën  voor bepaalde vezelsoorten ontwikkelen. 
Bovendien is de EU-wetgeving op dit gebied er  gekomen om de nationale wetgevingen te 
harmoniseren en om te voorkomen dat het vrije  verkeer van textielproducten op de interne 
markt aan technische belemmeringen onderhevig  is. Daarnaast profiteren ondernemingen van 
de ontwikkeling en de naamsbekendheid van nieuwe vezelsoorten. 
De mogelijkheid van zelfregulering is ook overw ogen. De ervaring met aanvragen van nieuwe 
vezelbenamingen wijst echter uit dat de voorge stelde benamingen soms meer op merknamen 
lijken dan op vezelbenamingen waarin de eigens chappen van de vezelsoort tot uitdrukking 
komen, dat de voorgestelde defi nitie niet altijd met de v ezeleigenschappen overeenkomt, 
waardoor de consument op het verkeerde b een wordt gezet, en dat de voorgestelde 
testmethoden bijna altijd onvolledi g of ongeschikt zijn, waardoor de markttoezichtautoriteiten 
de conformiteit niet kunnen controleren. 
Geen van beide opties had de voorkeur van de lidstaten. Daarom werden de twee 
bovenstaande opties niet verder onderzocht. 
Ook is gekeken of de voorgestelde vereenvoudig ing van de wetgeving nadelige effecten voor 
het milieu of de werkgelegenheid zou kunnen hebben. Voor het milieu lijkt dit niet het geval te zijn. Er zijn geen milieuproblemen bekend die verband houden met de snelheid waarmee nieuwe textielvezels op de markt worden ge bracht. Men zou zelfs kunnen aanvoeren dat de 
bevordering van vezels die een alternatief vormen voor natuurlijke vezels waarvan de 
productie belastend is voor het milieu, zoals katoen, milieuvoordelen kan opleveren. Daarom 
is geen verder onderzoek gedaan naar de m ogelijke negatieve effecten van het op de markt 
komen van één nieuwe textielvezelsoort per jaar. 
Voor de werkgelegenheid ligt de  situatie ongeveer hetzelfde. Als de snellere marktintroductie 
van nieuwe textielvezelsoorten al gevolgen v oor de werkgelegenheid heeft, dan zijn die 
positief. In feite verschaft de innovatie die aan nieuwe textielvezels verbonden is, de Europese 
textiel- en kledingindustrie een concurrentievoo rdeel. Innovatie is een van de aspecten die 
ertoe bijgedragen hebben dat de industr ie de afgelopen d ecennia een ingrijpend 
moderniserings- en herstructure ringsproces heeft doorgemaakt en wereldleider is gebleven op 
gebieden als technische en industr iële textiel en mode. De trends in de s ector wijzen erop dat 
het aantal ondernemingen afneemt en  dat de resterende bedrijven groter en moderner zijn en 
minder, maar beter betaalde werknemers hebben. De banenverliezen in de Europese textiel- 
en kledingsector zijn meestal gerelateerd aan  de veranderingen in de combinatie van 
productiefactoren op internationaal niveau. Ten opz ichte van andere delen van de wereld heeft 
Europa door de combinatie van te chnologie, knowhow en arbeidskosten 
concurrentievoordelen bij de pr oductie van hoogstaande innovatie ve producten met een grote 
toegevoegde waarde; het gebeurt dan ook re gelmatig dat bedrijven hun massaproductie 
staken. Binnen dit kader dragen nieuwe textielvezels ertoe bij dat de textiel- en kledingindustrie een nieuwe vorm krijgt en hoewe l haar aandeel in de Europese economie is 
afgenomen, vertegenwoordigt de ze sector nog altijd 3,5% van de  toegevoegde waarde van de 
EU-industrie
1. Daarom werden van de voorgestelde vereenvoudiging van de wetgeving geen 
negatieve werkgelegenheidseffecten verwacht en is hiernaar geen nader onderzoek gedaan.  
                                                 
1 Eurostat. 
NL 4   NL Er is gekeken of er, naast de invoering van een  verordening, nog ande re mogelijkheden waren 
om de tijdsduur tussen een aanvraag van een nieuwe vezelsoort en de wettelijke goedkeuring ervan in de EU terug te brengen. 
De ervaring van de afgelopen ja ren leert dat de aanvr aagdossiers vrijwel altijd onvolledig zijn, 
met name ten aanzien van de testmethoden. Daarom  werd besloten na te gaan of het geven 
van specifiekere richtsnoeren  voor de opstelling van aanvr aagdossiers nettovoordelen voor 
ondernemingen, consumenten en overh eidsinstanties zou opleveren. 
Daarnaast werd de mogelij kheid in ogenschouw genomen om de aanvraagdossiers 
voorafgaand aan de indiening bij de diensten van de Commissie door een van de bestaande 
gespecialiseerde laboratoria  te laten onderzoeken. 
Ten slotte werd gekeken of de inhoud van de  technische richtlijnen betreffende de 
testmethoden naar normen kon worden overgeh eveld. De technische methoden kunnen in 
Europese normen worden omgezet. Deze mogelijkheid zou de EU-wetgeving verder 
vereenvoudigen. Het was dan ook zinvol om te overwegen of hierm ee de hoofddoelstelling 
van snellere marktintroductie van nieuwe veze lsoorten in de EU in gevaar zou worden 
gebracht. 
Met het oog op deze doelstellingen werden  de volgende beleidsopties en -subopties 
onderzocht: 
1) optie 1: geen beleidswijziging . Deze optie wordt geanalyseerd als “basisscenario” 
waarmee alle opties worden vergeleken; 
2) optie 2: goedkeuring nieuwe verordening(en) . Hierbij worden de drie richtlijnen 
betreffende textielbenamingen en -etike ttering door een of meer verordeningen 
vervangen, met de volgende subopties: 
a) optie 2.1: goedkeuring van nieuwe  verordening(en) zonder aanvullende 
bepalingen; 
b) optie 2.2: goedkeuring van nieuwe vero rdening(en), met een extra bijlage over 
de inhoud van het aanvraagdossier; 
c) optie 2.3: goedkeuring van nieuwe ve rordening(en), met bepalingen over de 
opstelling van een lijst van door de  lidstaten erkende laboratoria; 
d) optie 2.4: goedkeuring van nieuwe vero rdening(en), met een extra bijlage over 
de inhoud van het aanvraagdossier en be palingen over de opstelling van een 
lijst van door de lidstaten erkende  laboratoria (= opties 2.2 + 2.3); 
3) optie 3: combinatie van  een regelgevende / niet-regelgevende aanpak 
(normalisatie) . Dit betekent dat de huidige bepa lingen van Richtlijn 96/74/EG (zoals 
gewijzigd) in een nieuwe verordening worden opgenomen en dat de kwantificeringsmethoden naar normen worden overgeheveld. 
a) optie 3.1: goedkeuring van nieuwe ve rordening(en)/normalisatieprocedures 
zonder aanvullende bepalingen; 
NL 5   NL b) optie 3.2: goedkeuring van nieuwe verordening(en)/normalisatieprocedures, 
met een extra bijlage over de inhoud van het aanvraagdossier; 
c) optie 3.3: goedkeuring van nieuwe verordening(en)/normalisatieprocedures, 
met bepalingen over de opstelling van een lijst van door de lidstaten erkende 
laboratoria; 
d) optie 3.4: goedkeuring van nieuwe verordening(en)/normalisatieprocedures, 
met een extra bijlage over de inhoud van het aanvraagdossier en bepalingen over de opstelling van een lijst van door de lidstate n erkende laboratoria (= 
opties 3.2 + 3.3). 
De voorgestelde beleidsopties kunn en de tijdsduur tussen de indi ening van een aanvraag en de 
goedkeuring van een nieuwe vezelbenaming aanzienlijk bekorten, economische voordelen opleveren en de kosten beperken. Bovendien h eeft de analyse uitgewezen dat tijdwinst de 
innovatie kan aanwakkeren. 
Het bedrijfsleven en de lidstaten denken dat een snellere introductie van nieuwe 
vezelbenamingen ertoe zal leiden dat er meer vezelsoorten op de markt komen. Volgens de 
industrie kan met één nieuwe vezelsoort, afha nkelijk van diverse factoren, een jaarlijkse 
nettowinst van 100 000 tot 2 miljoen euro worden behaald. Als elk jaar nog eens een of twee extra nieuwe vezelbenamingen worden voorgesteld, kunnen de voordelen voor het 
bedrijfsleven aanzienlijk oplopen. De voordele n voor downstreamproducenten die de nieuwe 
en innovatieve vezels gebruiken zijn niet berekend. Het is echt er het vermelden waard dat de 
nieuwe vezelsoort elastaan, die bijzondere  elastische eigenschappen heeft, de 
kledingproductie onlangs ingr ijpend heeft veranderd, waardoor  concurrentievoordelen en 
aanzienlijke winsten konden worden behaald. 
Voor het mkb lijkt het bijzonder van belang dat nieuwe vezelsoorten sneller onder een nieuwe 
benaming in de handel kunnen worden gebracht na dat de investeringen zijn gedaan. Volgens 
de door de industrie verstrekte gegevens staa t of valt een kleine of middelgrote onderneming 
soms bij de tijd die nodig is om een bepaalde vezel op de markt te introduceren. 
Uit de analyse en vergelijking van de beleids opties zijn de volgende conclusies getrokken: 
• het grootste voordeel voor het bedrijfslev en bestaat erin da t minder tijd verloopt 
tussen de indiening van een aanvraag voor  een nieuwe vezelbenaming en de 
marktintroductie van de vezelsoort in kw estie. Hierdoor nemen de administratieve 
kosten af en kunnen sneller inkomsten wo rden geboekt uit de verkoop van de 
vezel. Met de opties 2.4 en 3.4 (geval A)  kunnen de grootste kostenbesparingen en 
algemene voordelen worden behaald. De potentiële tijdwinst van deze opties bedraagt 18 tot 33 maanden, tot wel 6 maande n meer dan bij de andere opties;  
• het grootste voordeel voor de autoriteiten  van de lidstaten bestaat erin dat de 
richtlijnen door een of meer verordeningen worden vervangen, omdat de 
wijzigingen hierdoor niet meer in nationale wetgeving hoeven te worden omgezet. Dit kan de kosten van de lidstaten aan zienlijk drukken. Deze kostenbesparingen 
doen zich bij alle subopties van de opties 2 en 3 voor;  
• er zijn mogelijke voordelen voor het bedr ijfsleven en de overheid verbonden aan 
het geven van richtsnoeren over de inhoud van het aanvraagdossier (opties 2.2 en 
3.2) en de opstelling van een lijst van er kende nationale laborat oria (opties 2.3 en 
NL 6   NL 3.3). Als deze opties ertoe leiden dat de ingediende aanvraagdossiers beter 
aansluiten bij de behoeften van de diensten  van de Commissie, kan dit voor zowel 
het bedrijfsleven als de overheid een aanzienlijke tijdwinst opleveren van 
maximaal 18-27 maanden; en 
• alle opties hebben voor consumenten het voor deel dat zij er zek er van kunnen zijn 
dat een bepaalde vezelsoort de gespeci ficeerde eigenschappe n heeft. Ook kunnen 
zij profiteren van de snellere markti ntroductie van nieuwe vezelsoorten.