15. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/11 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de beroepsopleiding van bepaalde bestuur­
ders van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg 
COM(88) 339 def. 
(Door de Commissie ingediend op 23 juni 1988) 
(88/C 322/11) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat zowel het nationale als het internatio­
nale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg met 
de jaren steeds omvangrijker is geworden en de onge­
valskansen daardoor zijn toegenomen; 
Overwegende dat verkeersongevallen met gevaarlijke 
goederen catastrofale vormen kunnen aannemen; 
Overwegende dat het in het algemeen belang is om de 
kansen op dergelijke ongevallen, die het milieu op soms 
onherstelbare wijze kunnen aantasten en ernstige schade 
kunnen berokkenen aan het fysieke welzijn van het rij­
dend personeel.of van een ieder die met de goederen in 
contact kan komen, zoveel mogelijk te beperken; 
Overwegende dat het ten aanzien van het milieu soms 
uitermate moeilijk en kostbaar is om, als de gevaarlijke 
stof met dat milieu in contact is gekomen, de kwalijke 
gevolgen van verontreiniging van de waterwegen, de on­
dergrondse of andere waterbekkens te voorkomen en dat 
de inspanningen zich derhalve moeten richten op de 
middelen die moeten worden aangewend om, voor zover 
mogelijk, de omstandigheden die dergelijke ongevallen 
teweegbrengen, te vermijden; 
Overwegende dat uit de opgedane ervaring blijkt dat een 
groot aantal ongevallen bij het vervoer van gevaarlijke 
goederen wordt veroorzaakt doordat het rijdend perso­
neel onvoldoende kennis heeft van de aan dit soort ver­
voer verbonden risico's en dat het derhalve belangrijk is 
al het mogelijke te doen om de beroepsbekwaamheid van 
het rijdend personeel te verbeteren; Overwegende dat, wat het vervoer van gevaarlijke goe­
deren betreft, de rol van de voertuigbestuurder die het 
transport begeleidt en het gehele verloop ervan in de ga­
ten houdt, van doorslaggevende betekenis is; dat het aan 
hem is om steeds de risico's op een ongeval te beperken 
en om, indien zich dat toch voordoet, de eerste veilig­
heidsmaatregelen te nemen met het oog op zijn eigen be­
scherming, die van de andere weggebruikers en van 
iedere andere persoon die slachtoffer van een dergelijk 
ongeval kan worden, alsook met het oog op de bescher­
ming van het milieu in het algemeen; 
Overwegende dat het derhalve van belang is de bestuur­
ders van voertuigen die gevaarlijke goederen vervoeren, 
bewust te maken van de aard van aan deze goederen 
verbonden risico's en hun praktische vaardigheid te ont­
wikkelen in het zoeken naar de meest geschikte oplossin­
gen voor elk probleem dat zich bij dit soort vervoer kan 
voordoen; dat het derhalve van belang is hun beroepsop­
leiding te verbeteren en te ontwikkelen en op dit soort 
vervoer af te stemmen; 
Overwegende dat er geen enkele internationale overeen­
komst of akkoord bestaat waarin een beroepsopleiding 
voor het vervoer van gevaarlijke goederen wordt voorge­
schreven, tenzij voor bepaalde soorten internationaal ver­
voer met tanks, tankbatterijen en laadketels met een totale 
inhoud van meer dan 3 000 liter per transporteenheid; 
Overwegende dat er ten aanzien van een adequate be­
roepsopleiding voor het vervoer van gevaarlijke goederen 
te weinig of zelfs geen eisen worden gesteld en dat in het 
vooruitzicht van de vanaf 1992 geplande liberalisering 
van de vervoermarkt alle maatregelen moeten worden 
genomen met het oog op een maximale veiligheid zowel 
voor het nationale als voor het internationale vervoer van 
dit soort goederen, daar beide identieke risico's inhou­
den; 
Overwegende dat de beroepsopleiding van de bestuur­
ders van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke 
goederen ook een economische meerwaarde inhoudt, 
doordat een hoge graad van bekwaamheid van het rij­
dend personeel voor een vervoeronderneming een be­
langrijke investering is, die rendeert in de vorm van klan­
tenbinding, een betere roulatie en een beter gebruik van 
het vervoermaterieel, en een verlaging van de verzeke-
Nr. C 322/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 88 
ringspremies, kortom, een hogere produktiviteit van het 
vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, en zulks 
niet alleen in het belang van de vervoerondernemingen 
maar eveneens in het algemeen belang en in dat van de 
arbeidsmarkt in het bijzonder; 
Overwegende dat het met het oog op het onder meer 
ontwikkelen op communautair niveau van geharmoni­
seerde systemen voor de opleiding van de bestuurders 
van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke stoffen 
dienstig is te voorzien in gestandaardiseerde opleidings­
programma's voor deze bestuurders middels moderne 
technieken die doorgaans gericht zijn op de praktijkop­
leiding van de deelnemers, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Doelstelling 
1. In deze richtlijn wordt ten aanzien van de bestuur­
ders van 
1. voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen 
met een toegestaan maximumgewicht van meer dan 
3,5 ton; 
2. tankvoertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goe­
deren met een totale inhoud van meer dan 3 000 liter; 
3. transporteenheden voor het vervoer van gevaarlijke 
goederen in tanks of in laadketels met een totale in­
houd van meer dan 3 000 liter 
de eis gesteld dat zij houder moeten zijn van een vakbe-
kwaamheidscertificaat of van een gelijkwaardig docu­
ment dat is afgegeven door de hiertoe door elke Lid-
Staat aangewezen autoriteit of instantie en waarin wordt 
verklaard dat zij op het gebied van het vervoer van ge­
vaarlijke goederen over de weg met succes een passende 
opleiding hebben gevolgd. 
2. Iedere Lid-Staat kan zowel voor het binnenlands 
vervoer op zijn grondgebied als voor het internationaal 
vervoer met voertuigen die door deze Lid-Staat zijn in­
geschreven, voor alle dan wel voor bepaalde categorieën 
gevaarlijke goederen de in lid 1 vastgestelde drempelca­
paciteiten verlagen. 
Artikel 2 
Definities 
In deze richtlijn wordt verstaan onder: 
1. „vervoer over de weg": iedere verplaatsing over het 
openbaar wegennet van een voertuig voor het vervoer 
van gevaarlijke goederen; 
2. „bestuurder": iedere persoon die het voertuig bestuurt, 
zelfs gedurende een korte periode, of die zich in het 
voertuig bevindt om het eventueel te kunnen besturen; 
3. „voertuigen": motorrijtuigen, trekkers, aanhangwa­
gens en opleggers, zoals deze termen hierna zijn om­
schreven: a) „motorrijtuig": ieder voertuig, gewoonlijk ge­
bruikt voor het vervoer van gevaarlijke goederen, 
dat zich op eigen kracht, anders dan langs spoor­
staven, over de weg beweegt; 
b) ,.trekker": ieder voertuig, in het bijzonder ge­
bouwd voor het trekken, duwen of in beweging 
brengen van aanhangwagens, opleggers, werktui­
gen of machines, dat zich op eigen kracht, anders 
dan langs spoorstaven, over de weg beweegt; 
c) „aanhangwagen": ieder voertuig, bestemd om aan 
een motorrijtuig of aan een trekker te worden ge­
koppeld; 
d) ,,oplegger": een aanhangwagen welke geen vooras 
heeft en op zodanige wijze aan de trekker of het 
motorrijtuig wordt gekoppeld dat een belangrijk 
deel van zijn eigen gewicht en van het gewicht van 
zijn lading door de trekker of het motorrijtuig 
wordt gedragen; 
4. „toegestaan maximumgewicht": het hoogst toelaatbare 
totaalgewicht van het rijklare voertuig, het laadver­
mogen daaronder begrepen; 
5. „tankvoertuig": een voertuig ontworpen voor het ver­
voer van vloeistoffen, gassen, poeders of korrelige 
stoffen, waarop een of meer tanks blijvend zijn beves­
tigd of een integrerend deel van het chassis vormen; 
6. „transporteenheid": een motorvoertuig zonder aan­
hangwagen of een geheel bestaande uit een motor­
voertuig waaraan een aanhangwagen is gekoppeld; 
7. „tank" (zonder nadere aanduiding): een laadketel of 
een tank, die een vaste tank, een afneembare tank of 
een batterij van recipiënten kan zijn, met een inhoud 
van meer dan 1 m5, zoals deze termen hierna zijn om­
schreven : 
a) ,,laadkist": een hulpmiddel bij het vervoer (krat, 
afneembare tank of ander dergelijk voorwerp), 
— van permanente aard en daarom sterk genoeg 
voor herhaald gebruik; 
— speciaal ontworpen om het vervoer van goede­
ren met een of meer vervoermiddelen te verge­
makkelijken zonder de eenheid van lading te 
verbreken; 
— voorzien van inrichtingen waardoor haar han­
tering wordt vergemakkelijkt, met name bij het 
overladen van het ene vervoermiddel op het 
andere; 
b) „laadketel": een hulpmiddel bij het vervoer dat 
voldoet aan de bovenstaande definitie van laadkist 
en dat is ontworpen om vloeistoffen, gassen, poe­
ders of korrelige stoffen te bevatten, met een in­
houd van meer dan 0,45 m3; 
15. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/13 
c) „vaste tank": een blijvend op het voertuig gemon­
teerde tank (dat aldus een tankvoertuig wordt) of 
een tank die een integrerend deel van het chassis 
van een dergelijk voertuig uitmaakt; 
d) „afneembare tank": een tank met een inhoud van 
meer dan 1 m\ die geen vaste tank, laadketel of 
batterij van recipiënten is; hij is niet ontworpen 
voor het vervoer van goederen zonder dat deze 
worden overgeladen en kan gewoonlijk niet be­
handeld worden tenzij hij leeg is; 
e) „batterij van recipiënten" of „batterij van tanks": 
een geheel van meerdere recipiënten of van meer­
dere tanks, onderling door een verzamelieiding 
verbonden en blijvend op een raamwerk gemon­
teerd. 
Onder recipiënten is te verstaan: 
1. flessen met een inhoud van niet meer dan 150 
liter; 
2. drukhouders (uitgezonderd flessen genoemd in 
punt 1) met een inhoud van ten minste 100 liter 
en niet meer dan 1 000 liter (bij voorbeeld cilin-
dervormige houders met rolbanden en houders 
op sleden); 
3. combinaties van de in punt 1 genoemde flessen 
(zogenaamde flessenbatterijen), die onderling 
door een verzamelbuis zijn verbonden en door 
een metalei constructie stevig bijeen worden 
gehouden; 
8. „gevaarlijke goederen": de stoffen, produkten, voor­
werpen, oplossingen, mengsels en afvalstoffen die 
kunnen worden ondergebracht in de in bijlage 1, 1 bis 
en 1 ter genoemde goederencategorieën. 
9. De in bijlagen 1, 1 bis en 1 ter bedoelde categorieën 
gevaarlijke goederen worden, naarmate de industrie 
zich ontwikkelt, regelmatig gewijzigd met het oog op 
de aanpassing ervan aan de vooruitgang op weten­
schappelijk en technisch gebied. Deze wijzigingen 
worden in overeenstemming met de procedure van ar­
tikel 6 bis vastgesteld. 
Artikel 3 
Afwijking 
De Lid-Staten mogen, na goedkeuring door de Commis­
sie, de bestuurders van voertuigen die uitsluitend goede­
ren vervoeren die door hun specifieke eigenschappen of 
vanwege de geringe getransporteerde hoeveelheid nau­
welijks gevaar of vervuiling met zich brengen, geheel of 
gedeeltelijk van de bepalingen van deze richtlijn vrijstel­
len. 
De besluiten die krachtens deze alinea door de bevoegde 
instanties van de Lid-Staten worden genomen, moeten 
worden gemotiveerd. Artikel 4 
Beroepsopleiding 
1. De vereiste opleiding voor de in artikel 1 bedoelde 
bestuurders ter verkrijging van het vakbekwaamheidscer-
tificaat wordt gegeven in het kader van een door de be­
voegde instantie goedgekeurde stage. De voornaamste 
doelstellingen van. deze opleiding zijn de bewustmaking 
van de risico's verbonden aan het vervoer van gevaarlijke 
goederen en het verwerven door de betrokkenen van de 
basiskennis die nodig is om de kans op een ongeval zo 
klein mogelijk te houden en om, mocht zich een ongeval 
toch voordoen, de eventueel voor henzelf en het milieu 
vereiste veiligheidsmaatregelen te treffen en de gevolgen 
ervan te beperken. 
Deze opleiding, die in voorkomend geval een persoon­
lijke praktische ervaring zou moeten omvatten, dient ten 
minste betrekking te hebben op de in de lijst van bijlage 
2 aangegeven onderwerpen. 
2. De Lid-Staten mogen het vakbekwaamheidscertifi-
caat toekennen aan bestuurders die daar voor de eerste 
keer om verzoeken, zonder dat deze chauffeurs het be­
wijs hoeven te leveren dat zij aan de bepalingen van lid 1 
voldoen, op voorwaarde dat zij aantonen het beroep van 
bestuurder van voertuigen voor het vervoer van gevaar­
lijke goederen te hebben uitgeoefend gedurende ten 
minste de vijf jaren welke aan de datum van inwerking­
treding van deze richtlijn voorafgaan. 
3. Een Lid-Staat kan, als hij dat wil, van bestuurders 
die binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen op zijn 
grondgebied verrichten evenals van bestuurders die inter­
nationaal vervoer verrichten in voertuigen die door deze 
Lid-Staat zijn ingeschreven, eisen dat zij een meer uitge­
breide opleiding hebben gevolgd dan die welke in bijlage 
2 wordt bedoeld. Het kan hierbij gaan om een opleiding 
die reeds in een Lid-Staat is opgezet of die een Lid-Staat 
voornemens is mettertijd te introduceren. 
Artikel 5 
Het in artikel 1 bedoelde vakbekwaamheidscertificaat 
heeft een geldigheidsduur van vijf jaar. 
De geldigheidsduur van het certificaat kan telkens met 
een periode van vijf jaar worden verlengd: 
a) als de houder van het certificaat in de periode van vijf 
jaar die aan het verstrijken van de geldigheidsduur 
van zijn certificaat voorafgaat, met succes een bij­
scholingscursus heeft gevolgd; 
b) als de houder van het certificaat de bevoegde autori­
teit of instantie kan bewijzen dat hij zijn beroep se­
dert de afgifte of de jongste verlenging van zijn certi­
ficaat zonder onderbreking heeft uitgeoefend en dat 
hij in de periode een specifieke opleiding heeft geno­
ten waarin de laatste ontwikkelingen van de voor­
schriften alsmede van de bij het vervoer van gevaar­
lijke goederen toe te passen veiligheidsmaatregelen 
aan bod zijn gekomen. 
Nr. C 322/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 88 
Artikel 6 
Het in artikel 1 bedoelde vakbekwaamheidscertificaat 
dat door een Lid-Staat is afgegeven, wordt erkend in alle 
andere Lid-Staten van de Gemeenschap. 
Artikel 6 bis 
1. De Commissie wordt, met het oog op het aanbren­
gen van de in artikel 2, punt 9, bedoelde wijzigingen, 
bijgestaan door een Raadgevend Comité, samengesteld 
uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten 
door de vertegenwoordiger van de Commissie. 
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan 
het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatrege­
len. Het Comité brengt over het ontwerp advies uit bin­
nen een termijn die de voorzitter kan bepalen al naar 
gelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk; 
eventueel kan tot stemming worden overgegaan. 
3. Het advies wordt in de notulen opgenomen; boven­
dien mag elke Lid-Staat verzoeken om opneming van 
zijn voorstel in deze notulen. 4. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met 
het door het Comité uitgebrachte advies. Zij informeert 
het Comité op welke wijze zij met dit advies rekening 
heeft gehouden. 
Artikel 7 
1. De Lid-Staten nemen, na raadpleging van de Com­
missie, de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen 
om binnen een termijn van twee jaar, te rekenen vanaf 
de datum van bekendmaking, aan het bepaalde in deze 
richtlijn te voldoen. 
2. De Lid-Staten doen aan de Commissie mededeling 
van de tekst van de voornaamste bepalingen van natio­
naal recht die zij op het door deze richtlijn bestreken 
gebied vaststellen. Iedere Lid-Staat doet aan de Commis­
sie met name kennisgeving van de modellen voor de cer­
tificaten of gelijkwaardige documenten die hij met het 
oog op de toepassing van artikel 1 van deze richtlijn 
goedkeurt. De Commissie doet laatstgenoemde gegevens 
onverwijld toekomen aan de andere Lid-Staten. 
Artikel 8 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
BIJLAGE 1 
Gevaarlijke goederen 
In deze richtlijn worden onder gevaarlijke goederen de hierna genoemde stoffen, produkten, oplossingen 
en mengsels verstaan: 
— ontplofbare stoffen en voorwerpen; 
— met ontplofbare stoffen geladen voorwerpen; 
— ontvlammingsmiddelen, vuurwerk en gelijkaardige artikelen; 
— samengeperste, vloeibaar gemaakte of onder druk opgeloste gassen; 
— brandbare vloeistoffen; 
— brandbare vaste stoffen; 
— voor zelfontbranding vatbare stoffen; 
— stoffen die in contact met water brandbare gassen ontwikkelen; 
— stoffen die de verbranding bevorderen; 
— organische peroxiden; 
— giftige stoffen; 
— walgingwekkende stoffen en stoffen die infectie kunnen veroorzaken; 
— radioactieve stoffen; 
— corrosieve stoffen; 
— verontreinigende stoffen opgenomen in bijlage 1 bis; 
— afvalstoffen waarvan de lijst is opgenomen in bijlage 1 ter; 
— overige stoffen, waarvan proefondervindelijk is aangetoond of kan worden aangetoond dat zij een 
zodanig gevaar opleveren dat deze richtlijn erop van toepassing dient te zijn. 
15. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/15 
BIJLAGE 1 bis 
Lijst van verontreinigende stoffen 
Loodacetaat 
Kwikacetaten 
Koperacetoarseniet 
Vloeibaar arseenzuur 
Vast arseenzuur 
Cacodylzuur 
Waterstofcyanide (blauwzuur) in een waterige oplossing die niet 
meer dan 20 % waterstofcyanide bevat 
Seleenzuur 
Gestabiliseerd acroleïne 
Gestabiliseerd ethylacrylaat 
Aldrin 
Anorganische antimoonverbindingen, NEG (Niet Elders Ge­
noemd) 
Natriumarsanilaat 
Ammoniumarsenaat 
Calciumarsenaat 
Vaste mengsels van calciumarsenaat en calciumarseniet 
IJzer(II)arsenaat 
IJzer(III)arsenaat 
Magnesiumarsenaat 
Kwik(II)arsenaat 
Kaliumarsenaat 
Natriumarsenaat 
Zinkarsenaat, zinkarseniet of zinkarsenaat en zinkarseniet in 
mengsels 
Loodarsenaten 
Arseen 
Arseenverbindingen 
Vloeibare arseenverbindingen, NEG 
Vaste arseenverbindingen, NEG 
Zilverarseniet 
Koperarseniet 
IJzer(III)arseniet 
Kaliumarseniet 
Vast natriumarseniet 
Natriumarseniet in waterige oplossing 
Strontiumarseniet 
Loodarsenieten 
Azinfos-methyl 
Bariumverbindingen, NEG 
Kwikbenzoaat 
Arseenbromide 
Cyanogeenbromide 
Kwikbromiden 
Vloeibare butylfenolen 
Vaste butylfenolen 
Butyltoluenen 
Natriumcacodylaat 
Cadmiumverbindingen 
Toxafeen 
Carbaryl 
Carbofenothion 
Thalliumchloraat Chloor 
Chloordinitrobenzeen 
Benzylchloorformiaat 
Chloornitroanilines 
Vloeibare chloorfenolen 
Vaste chloorfenolen 
Chloorfenyltrichloorsilaan 
Chloortoluenen (ortbo-; meta—; para-) 
Chromylchloride 
Gestabiliseerd cyanogeenchloride 
Kwik(II)chloride 
Kwikchloride in ammoniak 
Watervrij zinkchloride 
Zinkchloride in oplossing 
Cocculus, vast 
Kresolen (ortbo-; meta-; para-) 
Cupriéthyleendiamine in oplossing 
Vast natriumcuprocyanide 
Gestabiliseerd acetoncyaanhydrine 
Zilvercyanide 
Bariumcyanide 
Kopercyanide 
Watervrij gestabiliseerd waterstofcyanide 
Watervrij gestabiliseerd waterstofcyanide, door een inerte 
poreuze stof geabsorbeerd 
Kaliumkwikcyanide 
Kwikcyanide 
Nikkelcyanide 
Loodcyanide 
Kaliumcyanide 
Natriumcyanide 
Zinkcyanide 
DDT 
Diazinon 
Dichlooranilines 
Vloeibare dichloorfenolen 
Vaste dichloorfenolen 
Dichloorfenyltrichloorsilaan 
Dichloorvos 
Dimethoaat 
Vloeibaar dinitro-orf/70-kresol 
Vast dinitro-or/^o-kresol 
Dinitrofenol in oplossing in water of in een brandbare vloeistof 
Difenylaminochloorarsine 
Difenylchloorarsine 
Polychloorbifenylen 
Kwikdisulfaten 
Disulfoton 
Tetraethyldithiopyrofosfaat, vast, vloeibaar of in mengsels 
DNOC 
Endosulfan 
Endrin 
Dichloorethylether 
Ethyldichloorarsine 
Nr. C 322/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 88 
4-Chloor-3-nitrobenzylidinefluoride 
Nitrobenzylidinefluoriden 
Kwikgluconaat 
Heptachloor 
Hexachloorbutadieen 
Kamferolie 
Fenylkwikhydroxide 
Kwikkaliumjodide 
Kwikjodide 
Isopropenylbenzeen 
Antimoonlactaat 
Lindaan 
Maneb of manebpreparaten die ten minste 60 % maneb bevat­
ten 
Maneb of manebpreparaten die bestand zijn tegen spontane ver­
hitting 
Anti-klopmiddelen voor brandstoffen 
Perchloormethylmercaptaan 
/1/^i-Methylstyreen 
Mevinvos 
Naftaleen, al dan niet gezuiverd 
Gesmolten naftaleen 
Tetracarbonylnikkel 
Kwik(I)nitraat 
Kwik(II)nitraat 
Fenylkwiknitraat 
Loodnitraat 
Thailiumnitraat 
Nitrokresolen 
Nitroxylenen 
Kwikoleaat 
Gedesensibiliseerd kwikoxycyanaat 
Kwikoxide 
Parathion Parathion-methyl 
Natriumpentachloorfenoxide 
Vloeibaar antimoonpentachloride 
Vast antimoonpentachloride 
Antimoonpentafluoride 
Arseenpentoxide 
Loodperchloraat 
Foraat 
Tricresylfosfaat met meer dan 3 % or/Ao-isomeren 
Gesmolten witte fosfor 
Witte of gele fosfor, a) droog 
Witte of gele fosfor, b) in water 
Zinkfosfide 
Oplosbare loodverbindingen, NEG 
Tetraethyllood 
Tetramethyllood 
Kwiksalicylaat 
Natriumarseniet 
Kwik(I)sulfaat 
Kwik(II)sulfaat 
Strychnine 
Sulfotep 
Antimoonkaliumtartraat 
Tepp (tetraethylpyrofosfaat) 
Hexaethyltetrafosfaat 
Osmiumtetraoxide 
Thalliumverbindingen 
Thalliumverbindingen, NEG 
Thalliumsulfaat 
Kwikthyocyanaat antimoontrichloride, a) vast 
antimoontrichloride b) vloeibaar 
Arseentrichloride 
Arseentrioxide 
Gestabiliseerde vinyltoluenen, isomeren in mengsels 
BIJLAGE 1 ter 
Categorieën of soorten van gevaarlijke afvalstoffen (de afvalstoffen kunnen in vaste of vloeibare toestand of 
in de vorm van slib voorkomen) 
Deel A 
Afvalstoffen die bestaan uit, dan wel derivaten of residuen zijn van: 
— lichaamseigen stoffen; afval van ziekenhuizen en van andere medische activiteiten; 
— farmaceutische produkten, medicijnen, veterinaire produkten; 
— houtconserveringsmiddelen; 
— biociden en fytosanitaire produkten; 
— residuen van produkten die als oplosmiddel zijn gebruikt; 
— gehalogeneerde organische stoffen die niet als oplosmiddel zijn gebruikt; 
— cyaniden voor harding; 
— oliën en anorganische olieachtige verbindingen (bij voorbeeld industrieel slib, enz.); 
— mengsels van olie of koolwaterstoffen met water, emulsies; 
— stoffen die PCB's en/of PCT's bevatten (bij voorbeeld diëlektrische materialen, enz.); 
— teerhoudende produkten afkomstig van raffinage, distillatie of pyrolyse (bij voorbeeld distillatieresi-
duen, enz.); 
— inkt, kleurstoffen, pigmenten, verven, lak, vernis; 
— harsen, latex, weekmakers, lijm; 
— niet geïdentificeerde en/of nieuwe chemische stoffen, afkomstig van onderzoek, ontwikkelingsactivitei­
ten en onderwijs en waarvan de effecten op de mens en/of het milieu nog niet bekend zijn (bij voor­
beeld laboratoriumafval, enz.); 
— vuurwerk en andere ontplofbare stoffen; 
15. 12. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 322/17 
— produkten van fotolaboratoria; 
— materialen die verontreinigd zijn door een polychloordibenzofuraan; 
— materialen die verontreinigd zijn door een polychloordibenzo-/wnz-dioxine; 
— elk ander afval dat een van de in deel B genoemde stoffen bevat. 
Deel B 
Afvalstoffen met als bestanddelen: 
— beryllium, berylliumverbindingen; 
— vanadiumverbindingen; 
— verbindingen van zeswaardig chroom; 
— kobaltverbindingen; 
— nikkelverbindingen; 
— koperverbindingen; 
— zinkverbindingen; 
— arseen, arseenverbindingen; 
— selenium, seleniumverbindingen; 
— zilververbindingen; 
— cadmium, cadmiumverbindingen; 
— tinverbindingen; 
— antimoon, telluurverbindingen; 
— bariumverbindingen, met uitzondering van bariumsulfaat; 
— kwik, kwikverbindingen; 
— thallium, thalliumverbindingen; 
— lood, loodverbindingen; 
— anorganische sulfiden; 
— anorganische fluorverbindingen, met uitzondering van calciumfluoride; 
— anorganische cyaniden; 
— de volgende alkali- of aardalkalimetalen: lithium, natrium, kalium, calcium, magnesium in metaalvorm; 
— zure oplossingen of zuren in vaste vorm; 
— basische oplossingen of basen in vaste vorm; 
— asbest (stof en vezel); 
— fosfor; fosforverbindingen met uitzondering van anorganische fosfaten; 
— carbonyl-metaalverbindingen; 
— peroxiden; 
— chloraten; 
— perchloraten; 
— aziden; 
— PCB's en/of PCT's; 
— farmaceutische of veterinaire verbindingen; 
— biociden en fytosanitaire stoffen (bij voorbeeld pesticiden, enz.); 
— infectueuze stoffen; 
— creosoten; 
Nr. C 322/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 88 
— isocyanaten, thiocyanaten; 
— organische cyaniden (bij voorbeeld nitrilen, enz.); 
— fenolen, fenolverbindingen; 
— gehalogeneerde oplosmiddelen; 
— niet gehalogeneerde organische oplosmiddelen; 
— organische halogeenverbindingen, met uitzondering van inerte polymeren en de andere in deze bijlage 
opgenomen stoffen; 
— aromatische verbindingen; polycyclische en heterocyclische organische verbindingen; 
— aromatische amines; 
— ethers; 
— ontplofbare stoffen, met uitzondering van die stoffen die elders in deze bijlage worden vermeld; 
— organische zwavelverbindingen; 
— polychloordibenzo-/wra-dioxines; 
— koolwaterstoffen en hun verbindingen met zuurstof, stikstof en/of zwavel die niet specifiek in dit deel 
zijn opgenomen. 
BIJLAGE 2 
Lijst van de in artikel 4 van deze richtlijn bedoelde onderwerpen 
De kennis die voor de afgifte van het vakbekwaamheidscertificaat nodig is dient in ieder geval betrekking 
te hebben op de in deze lijst genoemde onderwerpen: 
a) de algemene voorschriften die op het vervoer van gevaarlijke goederen van toepassing zijn; 
b) de belangrijkste gevaartypes; 
c) de gepaste preventie- en veiligheidsmaatregelen voor de verschillende gevaartypes; 
d) het gedrag na een ongeval (eerste hulpverlening, verkeersveiligheid, basiskennis met betrekking tot het 
gebruik van de beschermingsuitrusting, enz.); 
e) de etikettering en de gevaarsignalisatie; 
f) hetgeen een bestuurder bij het vervoer van gevaarlijke goederen wel en niet moet doen; 
g) de functie en werking van de technische uitrusting van de voertuigen; 
h) het rijgedrag van de voertuigen met tanks of laadketels, met inbegrip van de bewegingen van de lading; 
i) de verboden van samenlading in één voertuig of in één laadkist; 
j) de behandeling en de stuwing van stukgoederen; 
k) de te nemen voorzorgsmaatregelen bij het laden en lossen van gevaarlijke goederen.