Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD betreffende de verdeling van de vangstmogelijkheden krachtens het protocol tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Mauritanië tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de Partnerschapsovereenkomst in de visserijsector tussen beide partijen, en betreffende de wijziging van Verordening (EG) nr. 1801/2006 /* COM/2012/0547 final - 2012/0259 (NLE) */





TOELICHTING 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL Op basis van het mandaat van de Raad heeft de Europese Commissie met de Islamitische Republiek Mauritanië onderhandeld met het oog op de verlenging van het protocol bij de partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië. Ter afronding van deze onderhandelingen is op 26 juli 2012 een nieuw protocol geparafeerd. Het nieuwe protocol bestrijkt een periode van twee jaar vanaf de datum van ondertekening ervan. Het voornaamste doel van het protocol is om de vaartuigen van de Europese Unie in de wateren van Mauritanië vangstmogelijkheden te bieden binnen de grenzen van het beschikbare overschot. De Commissie heeft zich onder meer gebaseerd op het advies van het wetenschappelijke comité dat op grond van de hier bedoelde overeenkomst is ingesteld. Het algemene doel bestaat erin om in het belang van beide partijen de samenwerking tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Mauritanië te verstevigen met het oog op de instelling van een partnerschapskader voor de ontwikkeling van een duurzaam visserijbeleid en de verantwoorde exploitatie van de visbestanden in de Mauritaanse visserijzones. Meer bepaald voorziet het protocol in jaarlijkse vangstmogelijkheden voor de volgende categorieën: – 5 000 ton voor vaartuigen voor de visserij op schaaldieren met uitzondering van langoesten en krab; – 4 000 ton voor trawlers (met uitzondering van vriesschepen) en vaartuigen voor de visserij met de grondbeug op zwarte heek; – 2 500 ton voor vaartuigen voor de visserij op andere demersale vissoorten dan zwarte heek met ander vistuig dan trawls; – 200 ton krab; – 22 vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen; – 22 vaartuigen voor de tonijnvisserij met de hengel en met de drijvende beug; – 300 000 ton voor vriestrawlers voor de pelagische visserij; – 15 000 ton voor koelvaartuigen voor de pelagische visserij (in mindering te brengen op de toewijzing voor de vriestrawlers voor de pelagische visserij). Bepaald moet worden hoe de vangstmogelijkheden over de lidstaten moeten worden verdeeld, De Commissie stelt op grond hiervan voor dat de Raad deze verordening vaststelt. 2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING Voorafgaand aan de onderhandelingen zijn de belanghebbende partijen geraadpleegd in het kader van de regionale adviesraad voor de vollezeevloot; deze adviesraad bestaat uit vertegenwoordigers van de visserijsector en van NGO's die actief zijn op het gebied van milieu en ontwikkeling. Ook zijn in het kader van technische vergaderingen de deskundigen uit de lidstaten geraadpleegd. Uit deze raadplegingen is naar voren gekomen dat het behoud van een visserijprotocol met Mauritanië van belang is. 3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL Het nieuwe protocol bij de partnerschapsovereenkomst is met het oog op de goedkeuring van de ondertekening en de voorlopige toepassing ervan, ingediend bij de Raad. Het nieuwe protocol is tevens met het oog op de sluiting ervan ingediend bij de Raad en het Parlement. 2012/0259 (NLE) Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD betreffende de verdeling van de vangstmogelijkheden krachtens het protocol tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Mauritanië tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de Partnerschapsovereenkomst in de visserijsector tussen beide partijen, en betreffende de wijziging van Verordening (EG) nr. 1801/2006 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1) Op 30 november 2006 heeft de Raad Verordening (EG) nr. 1801/2006 betreffende de sluiting van de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië goedgekeurd[1]. (2) Op 26 juli 2012 is een nieuw protocol bij de partnerschapsovereenkomst geparafeerd (hierna "het nieuwe protocol" genoemd). Krachtens het nieuwe protocol worden aan de EU‑vaartuigen vangstmogelijkheden toegewezen in de wateren waarover Mauritanië de jurisdictie voor visserijaangelegenheden heeft. (3) Op […] heeft de Raad Besluit …/2012/EU[2] betreffende de ondertekening en de voorlopige toepassing van het nieuwe protocol vastgesteld. (4) Vastgesteld moet worden volgens welke methode de vangstmogelijkheden voor de periode van toepassing van het nieuwe protocol over de lidstaten moeten worden verdeeld. (5) Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1006/2008 van de Raad van 29 september 2008 betreffende machtigingen voor visserijactiviteiten van communautaire vissersvaartuigen buiten de communautaire wateren en de toegang van vaartuigen van derde landen tot de communautaire wateren[3] moet de Commissie, wanneer de vangstmogelijkheden die op grond van het nieuwe protocol aan de Unie zijn toegewezen, niet volledig zijn benut, de betrokken lidstaten daarvan in kennis stellen. Indien niet wordt geantwoord binnen een door de Raad vast te stellen termijn, wordt dit beschouwd als een bevestiging dat de vaartuigen van de betrokken lidstaat hun vangstmogelijkheden in de gegeven periode niet volledig benutten. Deze termijn moet worden vastgesteld. (6) Aangezien het vigerende protocol op 31 juli 2012 is verstreken, dient de onderhavige verordening met ingang van de datum van ondertekening van het nieuwe protocol van toepassing te zijn, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De vangstmogelijkheden die, met inachtneming van de effectieve vangsten in de periode tussen 2008 en 2012, zijn vastgesteld in het kader van het tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Mauritanië overeengekomen protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de Partnerschapsovereenkomst in de visserijsector tussen beide partijen (hierna "het protocol" genoemd), worden als volgt over de lidstaten verdeeld: (a) Categorie 1 – Vaartuigen voor de visserij op schaaldieren met uitzondering van langoesten en krab (maximumaantal vaartuigen: 36) Spanje || 4 150 ton Italië || 600 ton Portugal || 250 ton (b) Categorie 2 – Trawlers (met uitzondering van vriesschepen) en vaartuigen voor de visserij met de grondbeug op zwarte heek (maximumaantal vaartuigen: 11) Spanje || 4 000 ton (c) Categorie 3 – Vaartuigen voor de visserij op andere demersale vissoorten dan zwarte heek met ander vistuig dan trawls (maximumaantal vaartuigen: 9) Spanje 2 500 ton (d) Categorie 4 – Vaartuigen voor de visserij op krab Spanje 200 ton (e) Categorie 5 – Vaartuigen voor de tonijnvisserij met de zegen Spanje 17 vergunningen Frankrijk 5 vergunningen (f) Categorie 6 – Vaartuigen voor de tonijnvisserij met de hengel en met de drijvende beug Spanje 18 vergunningen Frankrijk 4 vergunningen (g) Categorie 7 – Vriestrawlers voor de pelagische visserij (maximumaantal vaartuigen: 19; maximaal 2 vaartuigen mogen bij niet‑benutting worden toegevoegd aan categorie 8) Duitsland 28 500 ton Frankrijk 2 850 ton Letland 68 400 ton Litouwen 71 250 ton Nederland 76 950 ton Polen 28 500 ton Verenigd Koninkrijk 8 550 ton (h) Categorie 8 – Koelvaartuigen voor de pelagische visserij (maximumaantal vaartuigen: 2; deze vaartuigen mogen bij niet‑benutting worden overgeheveld naar categorie 8) Ierland 15 000 ton Deze hoeveelheid mag bij niet‑benutting worden overgeheveld naar categorie 7 overeenkomstig de voor die categorie geldende verdeelsleutel. 1. Verordening (EG) nr. 1006/2008 is van toepassing onverminderd de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië. 2. Indien de hoeveelheden waarvoor de in lid 1 bedoelde lidstaten visvergunningen aanvragen, onvoldoende zijn om de in het kader van het protocol vastgestelde vangstmogelijkheden volledig te benutten, neemt de Commissie de visvergunningsaanvragen van andere lidstaten in aanmerking overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1006/2008. 3. De in artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1006/2008 bedoelde termijn waarbinnen de lidstaten moeten bevestigen dat zij de op grond van de overeenkomst toegewezen vangstmogelijkheden niet volledig benutten, bedraagt tien werkdagen vanaf de datum waarop de Commissie hen ervan in kennis stelt dat de vangstmogelijkheden niet volledig worden benut. Artikel 2 Verordening (EG) nr. 1801/2006 wordt als volgt gewijzigd: 1. Artikel 2 wordt ingetrokken. Artikel 3 Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van de datum van ondertekening van het nieuwe protocol. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De voorzitter [1] PB L 343 van 8.12.2006. [2] PB C…* [3] PB L 286 van 29.10.2008, blz. 33.