EUROPESE COMMISSIE Brussel, 6.12.2017 COM(2017) 827 final 2017/0333(APP) Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot instelling van het Europees Monetair Fonds



TOELICHTING 1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL •Motivering en doel van het voorstel Het is bijna zestien jaar geleden dat de eerste eurobiljetten en -munten in het dagelijkse leven van de Europese burgers zijn verschenen. Nu wordt de munt elke dag gebruikt door 340 miljoen Europeanen in 19 lidstaten (“eurozone”). De euro is de op één na meest gebruikte valuta in de wereld. Zestig andere landen en gebieden in de wereld, waar 175 miljoen mensen wonen, hebben ervoor gekozen de euro als hun munteenheid te gebruiken of hun munt eraan te koppelen. De economische en financiële crisis die Europa in 2008 trof en waarvan de gevolgen tot op de dag van vandaag nog steeds voelbaar zijn, is niet begonnen in de eurozone maar heeft een aantal institutionele gebreken ervan blootgelegd. Als noodoplossing voor de onmiddellijke problemen werd een aantal instrumenten aangenomen. Nieuwe financiële firewalls werden ingesteld, de meest getroffen landen kregen bijstand en de beleidscoördinatie op EU-niveau werd opgevoerd. Afgezien van het Europees financieel stabilisatiemechanisme (“EFSM”) op basis van Verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad werden de meeste daarvan opgezet buiten het rechtskader van de Unie. De lidstaten verleenden bilaterale financiële bijstand aan Griekenland en richtten de Europese Faciliteit voor financiële stabiliteit ("EFSF") op. Al in 2010 concludeerde de Europese Raad dat het EFSF, dat opgericht was als een louter tijdelijk mechanisme, diende te worden vervangen door een permanente instelling, namelijk het Europees stabiliteitsmechanisme (“ESM”). Om verdere escalatie van de crisis te voorkomen, werden de begrotings- en financiële regels versterkt. Het monetaire beleid van de Europese Centrale Bank is ook afdoende gebleken. Na jaren van lage of onbestaande groei beginnen de vastberaden inspanningen op alle niveaus hun vruchten af te werpen en is Europa nu op weg naar een krachtig herstel. Alle lidstaten zijn nu aan het groeien en de EU in haar geheel liet al meerdere jaren op rij een gemiddelde groei van ongeveer 2 % optekenen. De economische vertrouwensindex staat in de EU en de eurozone op zijn hoogste niveau sinds 2000. De werkloosheid is op haar laagste peil sinds eind 2008. Het draagvlak voor de euro bij de bevolking van de eurozone staat op het hoogste niveau sinds de invoering van de eurobiljetten en -munten in 2002. Zoals de huidige Commissie bij haar aantreden verklaarde, is de crisis echter niet voorbij zolang de werkloosheid zo hoog blijft: in de eurozone hadden 14,3 miljoen mensen in oktober 2017 nog altijd geen baan. Uit de crisisjaren moesten belangrijke lessen worden getrokken. De zaken die op het spel stonden, waren al duidelijk omschreven in het verslag van de vijf voorzitters van juni 2015. Sindsdien is veel gedaan om de economische en monetaire unie (“EMU”) te “verdiepen” door te “doen”. Het Europees semester voor coördinatie van het economisch beleid is versterkt met duidelijkere richtsnoeren voor de eurozone in haar geheel en met een sterkere focus op sociale aspecten. De economische governance is verbeterd met de oprichting van een Europees begrotingscomité en nationale comités voor de productiviteit. De technische bijstand aan de lidstaten werd opgevoerd met de oprichting van de ondersteuningsdienst voor structurele hervormingen. Er zijn belangrijke stappen ondernomen om de bankenunie en de kapitaalmarktenunie te voltooien, met name door parallel hiermee maatregelen te nemen inzake risicovermindering en risicodeling in de banksector. Om de betrokkenheid bij het beleid op alle niveaus te vergroten, is de dialoog met de nationale en Europese politieke actoren en sociale partners versterkt. Als gevolg daarvan is de architectuur van de eurozone veel robuuster dan ooit tevoren, maar dit betekent niet dat deze voltooid is. In de discussienota over de verdieping van de Economische en Monetaire Unie en de discussienota over de toekomst van de financiën van de EU, die door de Commissie voorgesteld zijn als onderdeel van de follow-up van het Witboek over de toekomst van Europa, wordt de stand van zaken opgemaakt en wordt de mogelijke vooruitgang tot 2025 geschetst. Europa is nu duidelijk aan het opveren. Zowel economisch als politiek dienen zich kansen aan en de positieve ontwikkelingen zijn verder bemoedigend. We mogen niet bij de pakken blijven zitten: het dak moet altijd worden hersteld wanneer de zon schijnt. In zijn toespraak over de Staat van de Unie op 13 september 2017 heeft voorzitter Juncker zijn standpunt voor een meer verenigde, sterkere en meer democratische Unie bekendgemaakt en duidelijk gesteld dat de voltooiing van Europa’s economische en monetaire unie een essentieel onderdeel is van de routekaart die moet leiden naar de bijeenkomst van leiders in Sibiu op 9 mei 2019, waartoe opgeroepen is door voorzitter Tusk en waar belangrijke beslissingen over de toekomst van Europa moeten worden genomen. Dit is ook gebleken uit de leidersagenda, volgens welke de EU-leiders op 15 december 2017 een eurotop zullen houden om een tijdschema te bespreken voor beslissingen over de economische en monetaire unie en de bankenunie, en zij voor 28 en 29 juni 2018 een speciale vergadering plannen om concrete beslissingen te nemen.

De oproep tot eenheid, efficiëntie en democratische verantwoordingsplicht in de toespraak over de staat van de Unie is van bijzonder belang voor de voltooiing van de economische en monetaire unie: • Eenheid: De euro is de gemeenschappelijke munt van de EU, en wat is opgezet voor de eurozone moet ook worden opgezet voor en samen met die lidstaten die volgens wat verwacht wordt, in de toekomst tot de euro zullen toetreden. Met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk en Denemarken hebben alle lidstaten van buiten de eurozone de juridische verplichting om uiteindelijk de euro in te voeren. Voorts zullen de economieën van de eurozone met het vertrek van het Verenigd Koninkrijk ongeveer 85 % van het bruto binnenlands product van de EU vertegenwoordigen. De politieke en economische integratie van de EU, waarvan de eengemaakte markt de kern vormt, betekent dat de toekomstperspectieven van de lidstaten van de eurozone en van buiten de eurozone reeds met elkaar verweven zijn en dat een sterke en stabiele eurozone zowel voor haar leden als voor de EU in haar geheel essentieel is. Dit verklaart waarom het van belang is dat de lidstaten van de eurozone via het Europees Monetair Fonds (“EMF”), samen met de aan de bankenunie deelnemende niet-eurolanden, onder gelijkwaardige voorwaarden een vangnet opzetten voor de gemeenschappelijke afwikkelingsraad (“GAR”), zodat deze indien noodzakelijk de desbetreffende middelen kan aanwenden voor het welslagen van een afwikkelingsmaatregel in de bankenunie. • Efficiëntie: Een sterkere economische en monetaire unie vereist een sterkere governance en een efficiënter gebruik van de beschikbare middelen. Het huidige stelsel vormt nog steeds een lappendeken van besluiten om een ongekende crisis aan te pakken. Dit heeft soms geleid tot een wildgroei van instrumenten en steeds ingewikkelder wordende regels, hetgeen een bron van complexiteit is en een risico op doublures inhoudt. Grotere synergieën, gestroomlijnde procedures en het opnemen van intergouvernementele regelingen in het rechtskader van de EU zouden de governance en de besluitvorming versterken. Ook met het oog op efficiëntie kunnen alle wijzigingen die de Commissie voorstelt in het kader van dit pakket, doorgevoerd worden binnen het kader van de huidige EU-Verdragen. De ervaring heeft geleerd dat het moeilijk en omslachtig is een collectief optreden van de lidstaten af te stemmen op de aan de Unie verleende bevoegdheden inzake coördinatie van het economisch beleid. Meer in het algemeen levert het bestaan van de instellingen van de Unie naast een permanent intergouvernementeel mechanisme als het ESM een complex landschap op waarin de rechtsbescherming, de eerbiediging van de grondrechten en de democratische verantwoordingsplicht versnipperd zijn en ongelijkmatig tot uiting komen. Voorts vereist het besluitvormingsproces in het kader van een intergouvernementele methode meestal omslachtige nationale procedures en is dit dan vaak ook moeilijk te verenigen met de snelheid die nodig is voor een doeltreffende crisisbeheersing, zoals blijkt uit het gebruik van het EFSM in juli 2015 voor een overbruggingsfinanciering ter ondersteuning van Griekenland. Het wijzigen van een EU-verordening en het gebruik daarvan is in de praktijk gemakkelijker gebleken dan een gewoon betalingsbesluit van het ESM. Dit geldt ook wanneer maatregelen aangepast dienen te worden aan nieuwe omstandigheden. Aangezien zelfs voor kleine wijzigingen de handtekening vereist is van alle verdragspartijen op het hoogste politieke niveau, kan de goedkeuring van de nationale parlementen noodzakelijk zijn voor een wijziging. Deze procedures zijn tijdrovend en kunnen het nemen van maatregelen in de weg staan wanneer dat nodig is. Het rechtskader van de EU biedt anderzijds een potentieel scala van methoden om bestaande besluiten te wijzigen, en de complexiteit daarvan is afhankelijk van de ernst van de kwestie en de vorm van de aan te passen maatregel. Het besluitvormingskader van de EU aanwenden zou het proces van aanpassingen van de desbetreffende regelingen daarom sneller maken indien dat nodig is. Grotere synergieën en een meer gestroomlijnde besluitvorming zouden een versterking van de governance en de procedures opleveren. • Democratische verantwoordingsplicht: De voltooiing van de economische en monetaire unie betekent ook een grotere politieke verantwoordelijkheid en meer transparantie over wie wat en wanneer beslist op de verschillende niveaus. Dit vereist dat de Europese dimensie van de besluitvorming dichter bij de burgers komt en in de nationale debatten meer op de voorgrond wordt geplaatst en dat gegarandeerd wordt dat zowel de nationale parlementen als het Europees Parlement over voldoende bevoegdheden beschikken voor toezicht op het beheer van de economische governance van de EU. Dit moet leiden tot een grotere betrokkenheid bij collectieve beslissingen en meer openheid over hoe de besluitvorming verloopt en naar het publiek wordt overgebracht. Dat geldt in het bijzonder voor het EMF als opvolger van het ESM. Democratische verantwoording is een essentieel aspect van het debat over de toekomst van Europa. Het ESM heeft in de loop der jaren een zeer belangrijke rol gekregen. De omvorming ervan tot een EMF moet gepaard gaan met een streven om de werking ervan te verankeren in het robuuste verantwoordingskader van de Unie samen met een volwaardige justitiële controle. De betrokkenheid van het Europees Parlement met name zou het democratisch toezicht versterken terwijl de rol van de nationale parlementen volledig gevrijwaard blijft, rekening houdend met de grote bijdragen van de lidstaten aan het EMF. Om al de genoemde redenen worden de nodige structuren voor het verstrekken van financiële-stabiliteitssteun aan lidstaten van de eurozone het best ingebed in de Unie en toevertrouwd aan een orgaan van de Unie dat voor dat doel wordt opgericht. Gezien de financiële beperkingen en de uitdagingen waarvoor de Unie zelf staat en de terzake door het ESM opgebouwde expertise zou het wat kosten betreft uiterst inefficiënt zijn een dergelijk orgaan uit het niets op te richten. Derhalve zou het voorgestelde EMF beter het reeds bestaande ESM overnemen en opslorpen met zijn huidige doelstellingen, functies en instrumenten. Het EMF dat nu door de Commissie wordt voorgesteld, kan tot stand worden gebracht binnen het kader van de huidige Verdragen. Naast dit streven is dit ook de ideale gelegenheid om een gemeenschappelijk vangnet voor de GAR te creëren. De lidstaten waren reeds in 2013 overeengekomen een vangnet voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (“GAF”) tot stand te brengen als aanvulling op het politiek akkoord over de verordening met betrekking tot het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme. Een gemeenschappelijk vangnet als laatste redmiddel zou dienen om het vertrouwen van alle betrokken partijen te versterken wat de geloofwaardigheid van de door de GAR te nemen maatregelen betreft, en om de financiële capaciteit van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te verhogen. Als laatste redmiddel zou het alleen worden geactiveerd indien het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds ontoereikend zou blijken om de afwikkeling van de betrokken bank of banken te financieren. Het vangnet zou in de loop van de tijd begrotingsneutraal worden aangezien alle gebruikte middelen zouden worden teruggevorderd van de banksector in de lidstaten die aan de bankenunie deelnemen. Het waarborgen van de financiële stabiliteit van de lidstaten van de eurozone vormt de motivatie om een band te leggen tussen de GAR en het EMF en zijn voorganger, het ESM, dat was opgericht om de financiële stabiliteit van de eurozone te vrijwaren. In feite houdt de inmiddels voldoende bewezen koppeling tussen overheden en banken in dat niet alleen de financiële soliditeit van de overheden maar ook die van systeembanken van essentieel belang zijn voor de financiële stabiliteit van de eurozone en van de gemeenschappelijke munt zelf. Het is daarom niet meer dan normaal dat het voorgestelde EMF zal zorgen voor de samenhang tussen de activiteiten van de GAR en die van het EMF in de vorm van een instrument dat het mogelijk maakt de GAR een kredietlijn of garanties te verschaffen ter ondersteuning van zijn activiteiten. De jongste jaren zijn tal van standpunten ingenomen over de voltooiing van de economische en monetaire unie. De meningen kunnen verschillen maar er is een groeiende consensus dat verdere vooruitgang nodig is. Er zijn ook zeer grote bijdragen geweest van het Europees Parlement en in de Eurogroep hebben belangrijke besprekingen plaatsgevonden. De voorgestelde verordening tot instelling van het EMF is een van de initiatieven die zijn aangekondigd in de mededeling van de Commissie “Verdere stappen naar de voltooiing van de economische en monetaire unie”. In deze mededeling wordt de achtergrond en de inhoud van alle initiatieven van de Commissie voorgesteld. Ook wordt uitgelegd hoe dit pakket wordt ingepast in een brede routekaart voor de voltooiing van de economische en monetaire unie in 2025 en wordt een tijdlijn opgesteld voor de maatregelen in de komende 18 maanden. Dit voorstel bouwt voor op de gevestigde structuur van het Europees stabiliteitsmechanisme door een Europees Monetair Fonds in te stellen dat verankerd is in het EU-rechtskader. Dit was reeds aangekondigd in het verslag van de vijf voorzitters en ook het Europees Parlement had daartoe opgeroepen in zijn betoog, namelijk dat het Europees Monetair Fonds diende te worden uitgerust met passende capaciteiten voor kredietverlening en leningopneming en een duidelijk omschreven mandaat.

Het Europees stabiliteitsmechanisme werd opgezet in oktober 2012, in volle crisis. Onder druk van de gebeurtenissen werd een intergouvernementele oplossing bedacht. Het was toen echter al duidelijk dat dit alleen maar kon worden bereikt binnen het kader van de EU-Verdragen, zoals bijvoorbeeld vermeld in de blauwdruk voor een hechte economische en monetaire unie van de Commissie. In de loop der jaren heeft het Europees Stabiliteitsmechanisme een doorslaggevende bijdrage geleverd om de financiële stabiliteit van de eurozone te waarborgen. Het ESM is daarin geslaagd door aanvullende financiële steun te verlenen aan noodlijdende lidstaten van de eurozone. Het omvormen hiervan tot een Europees Monetair Fonds zal de institutionele verankering ervan verder versterken. Het zal binnen het EU-kader nieuwe synergieën op gang brengen, met name wat betreft transparantie, juridische toetsing en efficiëntie van de financiële middelen van de EU en toetsing, en dus een betere ondersteuning van de lidstaten bieden. Het zal verder ook bijdragen tot een betere samenwerking met de Commissie en een sterkere verantwoording ten aanzien van het Europees Parlement. Dit zal gebeuren zonder afbreuk te doen aan de wijze waarop nationale regeringen door hun nationale parlement ter verantwoording worden geroepen, en met behoud van de toezeggingen van het bestaande Europees Stabiliteitsmechanisme. Het initiatief neemt de vorm aan van een voorstel voor een verordening van de Raad, dat krachtens artikel 352 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie onderworpen is aan goedkeuring door het Europees Parlement. Artikel 352 maakt het mogelijk het Europees Stabiliteitsmechanisme in het kader van de Unie op te nemen, aangezien dit optreden noodzakelijk is voor de financiële stabiliteit van de eurozone en de Verdragen niet in een andere rechtsgrond hebben voorzien om deze welbepaalde doelstelling te verwezenlijken. Lid 2 van hetzelfde artikel voorziet uitdrukkelijk in een rol voor de nationale parlementen. Historisch gezien waren verschillende besluiten die de weg hebben gebaand voor de invoering van de economische en monetaire unie, gebaseerd op de tegenhanger van artikel 352. Besluiten over het Europees Fonds voor monetaire samenwerking, de Europese munteenheid en de betalingsbalansmechanismen werden bijvoorbeeld genomen op grond van artikel 235 van het Verdrag betreffende de Europese Economische Gemeenschap, de voorganger van artikel 352. Het voorstel wordt aangevuld met een ontwerp van wat een intergouvernementele overeenkomst voor lidstaten van de eurozone zou kunnen worden, waarbij deze onderling afspreken de financiële middelen van het Europees Stabiliteitsmechanisme naar het Europees Monetair Fonds over te hevelen. Hiermee wordt ook geregeld dat het Fonds het ESM zou opvolgen en in zijn plaats treden, ook wat zijn rechtspositie betreft met al zijn rechten en verplichtingen. Volgens het vandaag ingediende voorstel zal het Europees Monetair Fonds worden ingesteld als één enkele juridische entiteit naar Unierecht. Het zal het Europees Stabiliteitsmechanisme opvolgen met zijn huidige financiële en institutionele structuren die in wezen bewaard blijven. Dit betekent dat het Europees Monetair Fonds zal voortgaan met het verstrekken van financiële-stabiliteitssteun aan noodlijdende lidstaten, financiële middelen zal blijven aantrekken door de uitgifte van kapitaalmarktinstrumenten en geldmarkttransacties zal blijven verrichten. De leden zullen niet veranderen en de deelname van nog andere lidstaten zal mogelijk blijven zodra zij de euro aannemen. Aangezien het Europees Monetair Fonds een orgaan van de Unie zou worden, zijn enige gerichte aanpassingen nodig in de huidige structuur van het Europees Stabiliteitsmechanisme. Zo komt er een bekrachtiging door de Raad van de discretionaire besluiten van het Europees Monetair Fonds. In het vandaag ingediende voorstel wordt een beperkt aantal nieuwe elementen toegevoegd. In de eerste plaats zal het Europees Monetair Fonds in staat zijn het gemeenschappelijk vangnet voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te verstrekken. Dit is een belangrijke pijler van de bankenunie, het zogenoemde gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme. Toen het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme in 2013 werd aangenomen, spraken de lidstaten ook af een vangnet te ontwikkelen voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds. Dit was bedoeld als laatste redmiddel dat alleen moest worden geactiveerd indien de onmiddellijk beschikbare middelen ontoereikend zouden blijken als kapitaal of voor liquiditeitsdoeleinden. De lidstaten spraken ook af dat het op middellange termijn begrotingsneutraal zou moeten zijn zodat de potentiële inzet van het vangnet gerecupereerd zou worden van de banksector in de eurozone. Doordat in de nasleep van de crisis nieuwe regels zijn ontwikkeld inzake het toezicht op en de afwikkeling van banken, zijn de waarschijnlijkheid en de potentiële gevolgen van bankfalen aanzienlijk kleiner geworden. Toch blijft een gemeenschappelijk vangnet onontbeerlijk om de financiële capaciteit van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te vergroten. Een dergelijk vangnet zal vertrouwen brengen in het bankenstelsel door de geloofwaardigheid van de maatregelen van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te onderstutten. Zo zou een situatie waarin het vangnet moet worden aangesproken, in feite onwaarschijnlijk worden. Er bestaat momenteel een ruime consensus dat het Europees stabiliteitsmechanisme – het toekomstige Europees Monetair Fonds – zich in de beste positie bevindt om het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds een vangnet te verschaffen in de vorm van een kredietlijn of garanties. Dat komt tot uiting in het vandaag ingediende voorstel waarin ook passende besluitvormingsprocessen worden opgezet om ervoor te zorgen dat het vangnet indien nodig snel kan worden ingezet. Ook worden speciale regelingen voorgesteld om rekening te houden met de legitieme belangen van de niet tot de eurozone behorende lidstaten die zich aangesloten hebben bij de bankenunie. In de tweede plaats biedt het voorstel wat de governance betreft de mogelijkheid om in specifieke noodgevallen sneller tot een besluit te komen. Voorgesteld wordt de eenparigheid van stemmen te behouden voor alle grote beslissingen met financiële gevolgen (bijvoorbeeld kapitaalopvragingen). Voor specifieke besluiten inzake stabiliteitssteun, uitbetalingen en de ontplooiing van het vangnet wordt echter een versterkte gekwalificeerde meerderheid van stemmen voorgesteld waarbij 85 % van de stemmen vereist is.

In de derde plaats voorziet het voorstel, wat het beheer van programma's voor financiële bijstand betreft, in een meer rechtstreekse betrokkenheid van het EMF, naast de Europese Commissie. In de vierde plaats wordt in het voorstel de mogelijkheid aangehaald dat het Europees Monetair Fonds nieuwe financiële instrumenten kan ontwikkelen. In de loop van de tijd zouden deze instrumenten andere Europese financiële instrumenten kunnen aanvullen of ondersteunen. Dergelijke synergieën kunnen bijzonder nuttig blijken indien het Europees Monetair Fonds een rol zou gaan spelen bij het ondersteunen van een mogelijke stabilisatiefunctie in de toekomst. Met deze veranderingen zal het Europees Monetair Fonds zich vestigen als een robuust orgaan voor crisisbeheer binnen het kader van de Unie, dat in volle synergie met andere EU-instellingen optreedt. De Raad en de Commissie zullen hun bevoegdheden en taken inzake economisch en budgettair toezicht en beleidscoördinatie behouden, zoals neergelegd in de EU-Verdragen. Ook kan de praktische samenwerking worden opgevoerd om te komen tot een betere dienstverlening aan de lidstaten, marktdeelnemers actief te betrekken en duplicering van activiteiten te vermijden. Verdere samenwerking moet worden nagestreefd in het licht van de verdere vooruitgang op weg naar een sterkere economische en monetaire unie. •Voorgestelde verbeteringen van het ESM-bestel De voorgestelde verordening en de bijlage met het Statuut van het EMF zijn gebaseerd op het ESM-verdrag en de ESM-regelgeving. Met name de bijlage weerspiegelt grotendeels de tekst van het ESM-verdrag. Een aantal artikelen van het ESM-verdrag worden grotendeels ongewijzigd gelaten. Het betreft artikelen met betrekking tot de kapitaalvoorraad, opvragingen van kapitaal alsmede de verdeelsleutel (artikelen 8, 9 en 11), de artikelen met betrekking tot de instrumenten voor het verstrekken van financiële-stabiliteitssteun aan EMF-leden (artikelen 14 tot en met 18), het prijsstellingsbeleid (artikel 20), de transacties voor het aangaan van leningen (artikel 21), het financieel beheer (artikelen 25 tot en met 28), de interne audit (artikel 33) en de tijdelijke correctie van de bijdragesleutel (artikel 44). Het voorstel wijkt af van de tekst van het huidige ESM-verdrag en wel om twee redenen, namelijk de juridische samenhang met het wettelijk kader van de EU en beperkte wijzigingen om de werkzaamheden en de besluitvorming van het EMF te versterken. 1) Juridische samenhang met het wettelijk kader van de EU Ten eerste bevat het voorstel artikelen met wijzigingen die nodig zijn ter wille van de samenhang met het EU-recht: de instelling van het EMF (artikel 1), de rechtsopvolging en de vervanging door het EMF (artikel 2), de invoering van een proces tot goedkeuring door de Raad van besluiten van de Raad van gouverneurs of de Raad van directeurs die blijk geven van politieke discretie (artikel 3) en de daaraan verbonden bekendmakingsvoorschriften (artikel 4) en de speciale bepalingen aangaande de verantwoordingsplicht (artikelen 5 en 6) ten aanzien van het Europees Parlement en de nationale parlementen. Ook zijn twee slotbepalingen opgenomen (artikelen 7 en 8). Ten tweede bevat de bijlage bij de voorgestelde verordening het Statuut van het EMF. Er zijn wijzigingen ter wille van de consistentie met het EU-recht, zoals: de vaststelling van de kredietverleningscapaciteit (artikel 8), de beginselen voor stabiliteitsoperaties (artikel 12), de opname van het instrument om bijstand te verlenen voor de directe herkapitalisatie van kredietinstellingen (artikel 19), de procedure met betrekking tot de EMF-begroting (artikelen 29 en 30), de jaarrekeningen (artikel 31), het financieel memorandum en de jaarverslagen (artikel 32), de externe audit (artikel 34), het Auditcomité (artikel 35), de zetelovereenkomst (artikel 37), de voorrechten en immuniteiten (artikel 38), de bepalingen inzake het personeel (artikel 39), het beroepsgeheim en de uitwisseling van informatie (artikel 40), de beheersmachtiging met betrekking tot de EFSF (artikel 42), de maatregelen ter bestrijding van fraude (artikel 45), de toegang tot documenten (artikel 46), de taalvereisten (artikel 47). 2) Versterking van de werkzaamheden en de besluitvorming van het EMF Verder worden in artikelen van het ESM-verdrag wijzigingen aangebracht om een aantal bijkomende doelstellingen te verwezenlijken: uitbreiding van de stemprocedures (artikelen 5 en 6), de aanstellingsprocedure voor de uitvoerend directeur (artikel 7), de invoering van een nieuwe functie ter ondersteuning van de GAR en de dienovereenkomstige wijziging van de EMF-doelstellingen en -beginselen (artikelen 3, 22 tot en met 24), meer flexibiliteit aangaande samenwerkingsovereenkomsten (artikel 41). 3) Concordantietabel De onderstaande concordantietabel biedt een vergelijkend overzicht van de structuur van het ESM-verdrag aan de linkerzijde en van de voorgestelde verordening en het Statuut van het EMF aan de rechterzijde: Artikelen van het ESM-verdrag Overeenstemmende bepalingen van de voorgestelde EMF-verordening en het Statuut van de ECB (“Statuut”) Artikel 1 (instelling van het ESM) Artikel 1 van de voorgestelde verordening (instelling van het EMF) - Artikel 2 van de voorgestelde verordening (opvolging van en vervanging van het ESM) - Artikel 3 van de voorgestelde verordening (rol van de Raad) - Artikel 4 van de voorgestelde verordening (bekendmaking) - Artikel 5 van de voorgestelde verordening (Europees Parlement) - Artikel 6 van de voorgestelde verordening (nationale parlementen) - Artikel 7 van de voorgestelde verordening (verwijzingen naar ESM in bestaande Uniewetgeving) - Artikel 1 van het Statuut (rechtsstatus van het EMF) Artikel 2 (leden) Artikel 2 van het Statuut (leden) Artikel 3 (doel) Artikel 3 van het Statuut (doel en taken) Artikel 4 (structuren en stemprocedure) Artikel 4 van het Statuut (structuur en stemprocedure) Artikel 5 (Raad van gouverneurs) Artikel 5 van het Statuut (Raad van gouverneurs) Artikel 6 (Raad van bewind) Artikel 6 van het Statuut (Raad van directeuren) Artikel 7 (directeur) Artikel 7 van het Statuut (uitvoerend directeur) Artikel 8 (maatschappelijk kapitaal) Artikel 8 van het Statuut (initieel maatschappelijk kapitaal) Artikel 9 (opvragingen van kapitaal) Artikel 9 van het Statuut (opvragingen van kapitaal) Artikel 10 (wijzigingen in het maatschappelijk kapitaal) Artikel 10 van het Statuut (kapitaalverhogingen) Artikel 11 (bijdragesleutel) Artikel 11 van het Statuut (bijdragesleutel) Artikel 12 (beginselen) Artikel 12 van het Statuut (beginselen die ten grondslag liggen aan stabiliteitsoperaties van het EMF) Artikel 13 (procedure voor de toekenning van stabiliteitssteun) Artikel 13 van het Statuut (procedure voor toekenning van stabiliteitssteun aan EMF-leden) Artikel 14 (preventieve financiële bijstand van het ESM) Artikel 14 van het Statuut (preventieve financiële bijstand van het EMF) Artikel 15 (financiële bijstand voor de herkapitalisatie van financiële instellingen van een ESM-lid) Artikel 15 van het Statuut (financiële bijstand voor herkapitalisatie van financiële instellingen van een EMF-lid) Artikel 16 (ESM-leningen) Artikel 16 van het Statuut (EMF-leningen) Artikel 17 (steunvoorziening op de primaire markt) Artikel 17 van het Statuut (steunvoorziening op de primaire markt) Artikel 18 (steunvoorziening op de secundaire markt) Artikel 18 van het Statuut (steunvoorziening op de secundaire markt) Artikel 19 (evaluatie van de lijst van financiële-bijstandinstrumenten) - - Artikel 19 van het Statuut (instrument voor directe herkapitalisatie van kredietinstellingen) Artikel 20 (prijsstellingsbeleid) Artikel 20 van het Statuut (prijsstellingsbeleid) Artikel 21 (transacties voor het aangaan van leningen) Artikel 21 van het Statuut (transacties voor het aangaan van leningen) - Artikel 22 van het Statuut (kredietlijnen of garanties aan de GAR) - Artikel 23 van het Statuut (regels die van toepassing zijn op het EMF) - Artikel 24 van het Statuut (regels die van toepassing zijn op deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben, in de zin van artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1024/2013) Artikel 22 (beleggingsbeleid) Artikel 25 van het Statuut (beleggingsbeleid) Artikel 23 (dividendbeleid) Artikel 26 van het Statuut (dividendbeleid) Artikel 24 (reservefonds en andere fondsen) Artikel 27 van het Statuut (reservefonds en andere fondsen) Artikel 25 (dekking van verliezen) Artikel 28 van het Statuut (dekking van verliezen) Artikel 26 (begroting) Artikel 29 van het Statuut (begroting) - Artikel 30 van het Statuut (vaststelling van de begroting) Artikel 27 (jaarrekening) Artikel 31 van het Statuut (jaarrekeningen) - Artikel 32 van het Statuut (financieel memorandum en jaarverslag) Artikel 28 (interne audit) Artikel 33 van het Statuut (interne audit) Artikel 29 (externe controle) Artikel 34 van het Statuut (externe audit) Artikel 30 (Auditcomité) Artikel 35 van het Statuut (Auditcomité) Artikel 31 (vestiging) Artikel 36 van het Statuut (vestiging) - Artikel 37 van het Statuut (zetelovereenkomst) Artikel 32 (voorrechten en immuniteiten) Artikel 38 van het Statuut (voorrechten en immuniteiten) Artikel 33 (personeel van het ESM) Artikel 39 van het Statuut (personeel van het EMF) Artikel 34 (beroepsgeheim) Artikel 40 van het Statuut (beroepsgeheim en uitwisseling van informatie) Artikel 35 (immuniteiten van personen) - Artikel 36 (vrijstelling van belasting) - Artikel 37 (uitlegging en geschillenbeslechting) - Artikel 38 (internationale samenwerking) Artikel 41 van het Statuut (samenwerking) Artikel 39 (verhouding met leningen door de EFSF) - Artikel 40 (overdracht van EFSF-steun) - - Artikel 42 van het Statuut (beheer van de EFSF) Artikel 41 van het Statuut (betaling van het aanvangskapitaal) Artikel 43 van het Statuut (betaling van initieel kapitaal) Artikel 42 (tijdelijke correctie van de bijdragesleutel) Artikel 44 van het Statuut (tijdelijke correctie van de bijdragesleutel) Artikel 43 (eerste benoemingen) - Artikel 44 (toetreding) - Artikel 45 (bijlagen) - Artikel 46 (neerlegging) - Artikel 47 (bekrachtiging, goedkeuring of aanvaarding) - Artikel 48 (inwerkingtreding) Artikel 8 van de voorgestelde verordening - Artikel 45 van het Statuut (fraudebestrijding) - Artikel 46 van het Statuut (toegang tot documenten) - Artikel 47 van het Statuut (taalvereisten) •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

Met haar voorstel tot instelling van het EMF rust de Unie zich toe met een orgaan van de Unie om doortastend op te treden ter bescherming van de financiële stabiliteit van haar lidstaten. Meer bepaald zal de Unie, in combinatie met de permanente faciliteit voor betalingsbalanssteun op middellange termijn aan niet tot de eurozone behorende lidstaten uitgerust zijn met een volledig gamma van permanente faciliteiten voor financiële stabiliteit die alle lidstaten dekken, en kan zij gebruikmaken van aanzienlijke financiële middelen die verder gaan en hoger zijn dan de middelen die via het EFSM beschikbaar zijn. De voorgestelde verordening tot instelling van het EMF is ook een logische stap ter aanvulling van Verordening (EU) nr. 472/2013. In deze laatste verordening heeft de Unie haar bevoegdheid op het gebied van financiële bijstand en de daarmee samenhangende coördinatie van het economisch beleid bevestigd maar heeft zij ook aangetoond dat zij in staat is te voorzien in passende regelingen, waarin de democratische legitimiteit van haar kader gecombineerd wordt met de efficiëntie van haar besluitvormingsstructuren. De oprichting van het EMF binnen het kader van de Unie is dus volledig in overeenstemming met de beleidsinitiatieven van de Unie in het verleden en vormt een aanvulling op eerdere maatregelen in dit verband. Voorts vormt de invoering van het vangnetmechanisme ter ondersteuning van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad een aanvulling op recente initiatieven om de band tussen de financiën van de lidstaten en hun bankstelsels op beslissende wijze af te zwakken. Door de GAR te belasten met het ontwerp en de uitvoering van regelingen voor het afwikkelen van kredietinstellingen vormde Verordening (EU) nr. 806/2014 naast Richtlijn 2014/59/EU een belangrijke stap in deze richting. De verordening machtigt de GAR om financiële regelingen op te zetten. Het voorstel voorziet in de uitvoering hiervan en bepaalt duidelijk dat financiële middelen die de GAR van het EMF leent, volledig teruggewonnen moeten worden van het bankstelsel. Ook toekomstige beleidsinitiatieven, zoals de oprichting van een stabilisatiefunctie, zijn denkbaar in deze context. Een stabilisatiefunctie wordt bepaald door de mogelijkheid om middelen snel en automatisch te activeren, volgens vooraf omschreven toelaatbaarheidscriteria. Het zou de bedoeling zijn deze middelen te gebruiken om de gevolgen van asymmetrische schokken op te vangen. In geval van een recessie zouden de lidstaten eerst hun automatische stabilisatoren en discretionaire begrotingsmaatregelen aanwenden in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact (SGP). Het SGP voorziet in aanvullende buffers en schrijft voor dat een kleinere budgettaire inspanning moet worden geleverd in moeilijke economische omstandigheden. Alleen indien deze buffers en stabilisatoren niet volstaan in het geval van grote asymmetrische schokken, zou de stabilisatiefunctiesnel en automatisch worden geactiveerd. Het EMF zou de toepassing van een dergelijke functie ondersteunen door de nodige marktfinanciering die verbonden is aan het activeren van de functie, te organiseren en beschikbaar te stellen. 2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID •Rechtsgrondslag De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 352 VWEU. Om dit artikel te gebruiken, moet aan drie voorwaarden zijn voldaan. De eerste twee voorwaarden zijn dat er in de Verdragen geen specifieke rechtsgrondslag bestaat en dat het optreden plaatsvindt binnen het kader van het beleid van de Unie. Het Europese Hof van Justitie heeft reeds geoordeeld dat aan deze twee voorwaarden is voldaan wat het ESM betreft (in de zaak Pringle). In het kader van het economisch beleid van de Unie, als bedoeld in titel VIII “Economisch en monetair beleid” van deel III van het VWEU, is niet voorzien in de nodige bevoegdheden voor de Unie om een orgaan van de Unie op te richten dat belast is met het verstrekken van financiële steun voor de vrijwaring van de financiële stabiliteit van de eurozone. Bij gebreke van dergelijke bevoegdheden kan de Raad op basis van artikel 352 VWEU, op voorstel van de Commissie en na goedkeuring van het Europees Parlement, met eenparigheid van stemmen de passende maatregelen vaststellen. De derde voorwaarde is de verwezenlijking van een doelstelling van het Verdrag. De noodzaak van een orgaan zoals het ESM om de financiële stabiliteit van de eurozone te vrijwaren is gebaseerd op feitelijke elementen en wordt bevestigd door artikel 136, lid 3, VWEU en de tweede overweging van het ESM-verdrag, die verwijzen naar het huidige ESM als “een stabiliteitsmechanisme dat geactiveerd wordt indien dat onontbeerlijk is om de stabiliteit van de eurozone in haar geheel te waarborgen”. De oprichting van het EMF is nodig om bij te dragen aan het waarborgen van de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel, van haar lidstaten en van de niet tot de eurozone behorende lidstaten die aan de bankenunie deelnemen op basis van een overeenkomst voor nauwe samenwerking met de ECB in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad. De opname van het ESM in het kader van de Unie door middel van een verordening op grond van artikel 352 VWEU zou zorgen voor een naadloze voortzetting van de activiteiten en een directe rechtsopvolging tussen het bestaande ESM en het nieuwe orgaan van de Unie (het EMF). De lidstaten van de eurozone zouden overeenkomen om het kapitaal van het ESM aan dit orgaan te verbinden, via een vereenvoudigd multilateraal besluit. Artikel 352 VWEU kan ook worden gebruikt om het ESM extra taken toe te kennen wanneer het in de Unie is opgenomen. Hoewel een maatregel op grond van artikel 352 VWEU in de Raad (EU28) met eenparigheid van stemmen wordt aangenomen, kan de toepassing van deze maatregel worden beperkt tot een deel van de lidstaten wanneer de beperking op een objectieve reden berust. Het feit dat het ESM alleen tot doel heeft de financiële stabiliteit van de eurozone te garanderen, rechtvaardigt dat het lidmaatschap ervan beperkt is tot de lidstaten van de eurozone. Bijgevolg zou het voorgestelde EMF kunnen werken zoals het ESM momenteel doet, met een ondersteuning die alleen beschikbaar is voor de lidstaten van de eurozone en een interne governancestructuur die uit diezelfde lidstaten bestaat.•Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid) De financiële stabiliteit van de economische en monetaire unie en van de lidstaten die deelnemen aan de bankenunie heeft een Uniewijde dimensie. Gezien de sterke verwevenheid tussen de lidstaten van de eurozone kunnen ernstige risico's voor de financiële stabiliteit van de lidstaten de financiële stabiliteit van andere lidstaten en van de eurozone in haar geheel in gevaar brengen. In de voorgestelde verordening wordt een kader vastgesteld om steun voor financiële stabiliteit te verstrekken aan lidstaten die de euro als munt hebben, en wordt ook een nieuwe functie ingesteld die erin bestaat financiële middelen te verstrekken aan de GAR. Wat deze functie betreft, zal het EMF gemachtigd zijn de GAR kredietlijnen en garanties te verstrekken die kunnen dienen als vangnet voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds. De lidstaten en de nationale autoriteiten zijn niet in staat eenzijdig de risico's voor de financiële stabiliteit aan te pakken waarmee zij geconfronteerd worden door het feit dat de financiële markten over de nationale rechtsgebieden heen grensoverschrijdende activiteiten ontwikkelen. Daarnaast ondervinden de lidstaten moeilijkheden om hun eigen risico's in te perken. De lidstaten en de nationale autoriteiten kunnen niet op eigen houtje de systeemrisico's aanpakken die een andere lidstaat of de kredietinstellingen ervan kunnen veroorzaken voor de financiële stabiliteit van de Unie als geheel. De doelstellingen van deze verordening kunnen niet voldoende door de afzonderlijke lidstaten worden verwezenlijkt en kunnen derhalve vanwege de omvang van het optreden beter door de Unie worden verwezenlijkt, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5, lid 3, VWEU. •Evenredigheid Het voorstel beoogt de financiële stabiliteit te waarborgen in de eurozone en in de EU in haar geheel, in haar lidstaten en in de lidstaten die deelnemen aan de bankenunie. Het voorstel bevat een gestroomlijnd kader om financiële-stabiliteitssteun te verlenen aan leden van het EMF en kredietlijnen en garanties te verstrekken ter ondersteuning van de GAR met betrekking tot de financiering van potentiële afwikkelingsmaatregelen in de lidstaten die aan de bankenunie deelnemen. Het voorstel omschrijft de verschillende functies en bevoegdheden voor alle bestuursorganen van het EMF en andere betrokken instellingen van de Unie. Het regelt ook de financiële instrumenten waarover het EMF beschikt om zijn doelstellingen te verwezenlijken. Door in de Unie een centrale autoriteit in te stellen die belast is met het verstrekken van financiële bijstand aan lidstaten, draagt het voorstel bij tot het aanpakken van de risico’s voor de financiële stabiliteit van de eurozone en haar lidstaten, zonder af te doen aan de budgettaire verantwoordelijkheden van de lidstaten aangezien het begunstigde EMF-lid moet voldoen aan strenge beleidsvoorwaarden die aangepast zijn aan het gekozen instrument voor financiële bijstand en de te remediëren tekortkomingen. Voorts wordt het EMF belast met het verstrekken van financiële steun aan de GAR. Met haar interventies zal het EMF ertoe bijdragen de negatieve terugkoppelingseffecten tussen overheidsfinanciën, banken en de reële economie te doorbreken, wat cruciaal is voor een soepele werking van de EMU.

Tegelijkertijd gaat het voorstel niet verder dan hetgeen nodig is om het doel van het EMF te bereiken, namelijk de vermindering van de risico’s voor de financiële stabiliteit van de eurozone en haar lidstaten. Elke steun die door het EMF aan EMF-leden wordt verleend, is onderworpen aan beleidsvoorwaarden die erop gericht zijn de tekortkomingen in deze lidstaten aan te pakken met het oog op een snelle terugkeer tot een gezonde en houdbare economische en financiële situatie en het herstel en de versterking van de capaciteit van de leden om zich volledig te financieren op de financiële markten. •Keuze van het instrument Deze handeling krijgt de vorm van een verordening aangezien binnen het kader van de Unie een nieuw orgaan wordt opgericht dat bijdraagt tot het waarborgen van de financiële stabiliteit, en moet verbindend in al haar onderdelen zijn en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. 3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING •Grondrechten De EU hecht aan hoge normen inzake de bescherming van grondrechten en is partij bij een ruim aantal mensenrechtenverdragen. In dit verband kan het voorstel een direct effect hebben op deze rechten, zoals opgesomd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (“Handvest”), dat integrerend deel uitmaakt van de EU-Verdragen, en het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (“EVRM”). Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en strookt met de rechten, vrijheden en beginselen die in het Handvest zijn erkend, en in het bijzonder het recht op collectieve onderhandelingen en op collectieve actie, de bescherming van persoonsgegevens en het recht van inzage in documenten, en moet overeenkomstig deze rechten en beginselen worden toegepast. Door het huidige ESM in het kader van de Unie op te nemen wordt het toepassingsgebied van het Handvest dienovereenkomstig verruimd. 4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Dit voorstel heeft naar verwachting geen gevolgen voor de begroting. Op het kapitaal van het EMF zal worden ingeschreven door de lidstaten van de eurozone. De begroting van de Unie wordt niet aansprakelijk voor de uitgaven of verliezen van het EMF. Het EMF zal ook een zelfgefinancierde begroting hebben. 5.OVERIGE ELEMENTEN •Artikelsgewijze toelichting Deel I van de voorgestelde verordening (artikelen 1 en 2) regelt de instelling van het EMF in het kader van de Unie. Voorts wordt in dit deel ook voorzien in een regeling voor aangelegenheden die te maken hebben met de opvolging van het ESM door het EMF. De lidstaten van de eurozone moeten overeenkomen om het kapitaal van het ESM aan dit orgaan te verbinden, door individuele toezeggingen of via een vereenvoudigd multilateraal besluit. Zoals verder ontwikkeld in het Statuut, zou het maatschappelijk kapitaal van het EMF ongewijzigd blijven ten opzichte van het kapitaal van het ESM. Deel II van de voorgestelde verordening (artikelen 3 tot en met 6) bepaalt de rechtsgronden, rekening houdend met de rechtspraak Meroni van het Hof van Justitie, voor de rol van de Raad. Deze moet de discretionaire beslissingen van de Raad van gouverneurs en de Raad van bestuur goedkeuren. Verder wordt voorzien in regelingen voor de verantwoordingsplicht van het EMF ten aanzien van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie. Dergelijke regelingen bestaan momenteel niet voor het ESM in het ESM-verdrag. Het EMF moet bij de instellingen van de Unie jaarlijks een verslag indienen samen met de jaarrekening en het financieel memorandum. De uitvoerend directeur kan door het Parlement worden uitgenodigd of om een uitnodiging verzoeken. Het EMF moet ook antwoorden op mondelinge en schriftelijke vragen van het Parlement. Juist zoals voor de GAR en het GTM het geval is, moet de mogelijkheid worden geregeld om vertrouwelijke mondelinge discussies te voeren rekening houdend met de gevoelige en vertrouwelijke aard van de besprekingen in het kader van taken die het EMF verricht. Voorts voorziet de verordening in vergelijking met de huidige situatie in het ESM-verdrag ook in een meer expliciete toezichthoudende rol voor de nationale parlementen. Een dergelijke rol is gerechtvaardigd in het licht van de impact die besluiten van het EMF hebben op het politieke bestel van zijn leden. Deel III van de voorgestelde verordening (artikelen 7 en 8) regelt de verwijzingen naar het ESM in de wetgeving van de Unie alsmede de inwerkingtreding van de voorgestelde verordening. Deel I van het Statuut van het EMF als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening (artikelen 1 tot en met 3) heeft betrekking op de rechtsstatus van het EMF. Het EMF is een orgaan van de Unie met rechtspersoonlijkheid. Verder worden de leden van het EMF bepaald (artikel 2). De leden zijn de lidstaten van de eurozone. Dit stemt overeen met het huidige lidmaatschap van het ESM. Ook is een bepaling vastgesteld met betrekking tot de doelstellingen en de taken van het EMF. Op dezelfde wijze als in de ESM-architectuur zal het EMF financiële-stabiliteitssteun verstrekken aan zijn leden (de lidstaten van de eurozone). Naast de enige taak die het ESM nu vervult, zou aan het EMF ook een nieuwe taak worden toegekend, namelijk het verstrekken van kredietlijnen of garanties ter ondersteuning van de GAR voor de vangnetregeling van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds. Deze kan dienen als een publieke financiële regeling (vangnet) in de zin van artikel 74 van Verordening nr. 806/2014. Deel II van het Statuut van het EMF als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening (artikelen 4 tot en met 7) heeft betrekking op de organisatie en het besluitvormingsproces, waaronder de toepasselijke stemprocedure van het EMF. Zoals het ESM zal het EMF beschikken over een Raad van gouverneurs, een Raad van directeuren en een uitvoerend directeur, die wordt bijgestaan door een Raad van bestuur. De categorieën stemregels waarin het ESM-verdrag voorzag, zullen dezelfde blijven in het EMF. Vier soorten stemregels moeten worden onderscheiden: (i) eenparigheid van stemmen; (ii) versterkte gekwalificeerde meerderheid (85 %), iii) gekwalificeerde meerderheid (80 %), en iv) een gewone meerderheid van stemmen. Zoals in de regels van het ESM-verdrag is de eenparigheid behouden voor besluiten met grote directe financiële gevolgen voor de lidstaten (bv. besluiten over de kredietverleningscapaciteit, over niet dringend noodzakelijke kapitaalopvragingen). De besluiten met betrekking tot het verlenen van financiële steun of uitbetalingen aan EMF-leden zijn echter overgebracht van de procedure in onderlinge overeenstemming naar die met versterkte gekwalificeerde meerderheid (85 %). Voorts is in tegenstelling tot de huidige aanstellingsprocedure voor de uitvoerend directeur een adviserende rol toebedeeld aan het Europees Parlement. In overeenstemming met de ESM-regelgeving zijn verdere verduidelijkingen aangebracht in de rol van de uitvoerend directeur en in de Raad van bestuur van het EMF. Ten slotte bepaalt deel II ook regels inzake de bezoldiging van leden en plaatsvervangers van de Raad van gouverneurs en de Raad van directeuren. Deel III van het Statuut van het EMF als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening (artikelen 8 tot en met 11) heeft betrekking op het maatschappelijk kapitaal van het EMF en de kredietverleningscapaciteit. De kredietverleningscapaciteit en het maatschappelijk kapitaal van het EMF moeten volledig worden gehandhaafd in vergelijking met de huidige situatie in het ESM. De bestaande mogelijkheid om het maatschappelijk kapitaal en de kredietverleningscapaciteit van het EMF te wijzigen, wordt behouden. Deel IV van het Statuut van het EMF als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening (artikelen 12 tot en met 21) bepaalt de beginselen die ten grondslag liggen aan de financiële steun van het EMF, de procedure voor het verlenen van financiële-stabiliteitssteun aan EMF-leden en de daaraan verbonden financiële instrumenten die ter beschikking van het EMF staan. Deze beginselen en procedures zijn dezelfde als die waarin het ESM-verdrag voorzag, met uitzondering van de regel dat het EMF een rol zal worden toebedeeld bij de onderhandelingen over en de ondertekening van het memorandum van overeenstemming dat de verlening van financiële-stabiliteitssteun vergezelt. Er is ook een uitdrukkelijke verwijzing naar artikel 152 VWEU en het Handvest van de grondrechten opgenomen om te bevestigen dat de verordening in de context van verstrekking van financiële-stabiliteitssteun aan EMF-leden niet afdoet aan het recht op collectieve onderhandelingen en collectieve actie. Naast de instrumenten waarin het ESM-verdrag reeds voorzag met betrekking tot het verlenen van financiële-stabiliteitssteun aan lidstaten van de eurozone, wordt ook het instrument voor directe herkapitalisatie van kredietinstellingen opgenomen. Dit instrument werd pas na de inwerkingtreding van het ESM-verdrag gecreëerd op basis van de machtigingsclausule in artikel 19. Deel V van het Statuut van het EMF (artikelen 22 tot en met 24) gevoegd bij de voorgestelde verordening heeft betrekking op de instelling van een vangnet door het EMF en de niet tot de eurozone behorende lidstaten die aan de bankenunie deelnemen. Het verstrekken van kredietlijnen en garanties aan de GAR zal voor het EMF een volledig nieuwe taak vormen in vergelijking met de huidige doelstelling en taken van het ESM. Voor het gecombineerde bedrag van uitstaande vastleggingen voor het vangnet van het GAF geldt een maximum van 60 000 miljoen EUR. Dit maximumbedrag kan worden verhoogd. De Raad van gouverneurs dient in overleg met de niet tot de eurozone behorende lidstaten van de bankenunie de financiële voorwaarden voor deze steun aan de GAR vast te stellen. Om ervoor te zorgen dat deze steun vlot beschikbaar kan worden gesteld, kan de uitvoerend directeur besluiten de kredietlijn op te nemen of garanties op passiva van de GAR te verlenen. Ingeval steun wordt gevraagd met betrekking tot een afwikkelingsregeling, kan de GAR om deze steun verzoeken voordat de afwikkelingsregeling wordt goedgekeurd.

Deel VI van het Statuut van het EMF (artikelen 25 tot en met 28) als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening behandelt het financiële beheer van het EMF. Deze bepalingen stemmen overeen met die van het ESM-verdrag. Deel VII van het Statuut van het EMF (artikelen 29 tot en met 35) als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening heeft betrekking op de financiële bepalingen van het EMF. Deze voorschriften stemmen overeen met die van het ESM-verdrag en de ESM-regelgeving. De bepalingen behandelen de begroting van het EMF, de vaststelling daarvan, de jaarrekening, het financieel memorandum en het jaarverslag, de interne en externe auditfunctie en de rol van het Auditcomité. Deel VIII van het Statuut van het EMF (artikelen 36 tot en met 41) als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening bevat een aantal bepalingen inzake de vestiging van het EMF en de mogelijkheid om een zetelovereenkomst te sluiten. Voorts geniet het EMF de in protocol nr. 7 vastgelegde voorrechten en immuniteiten. Het huidige stelsel van voorrechten en immuniteiten zoals bepaald in het ESM-verdrag kan om juridische redenen niet worden gehandhaafd. Deel VIII bepaalt ook de regels die van toepassing zijn op het personeel van het EMF. Er moeten voorschriften worden opgenomen met betrekking tot vertrouwelijkheid en uitwisseling van informatie. Dergelijke voorschriften, die van verschillende aard zijn, zijn ook te vinden in de regelgeving van het ESM. Deel IX van het Statuut van het EMF (artikelen 42 tot en met 44) als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening voorziet in een overgangsregeling voor de betaling van de bijdrage aan het maatschappelijk kapitaal door nieuwe EMF-leden. De regeling weerspiegelt die voor de ESM-leden in het ESM-verdrag met dien verstande dat het artikel in deze verordening alleen van toepassing op is op nieuwe leden die zullen toetreden wanneer zij in de toekomst de euro aannemen. Het voorschrift inzake de tijdelijke correctie van de kapitaalbijdragesleutel waarin het ESM-verdrag voorziet, zal ook ongewijzigd blijven in het kader van het EMF. Deel X van het Statuut van het EMF (artikelen 45 tot en met 47) als bijlage gevoegd bij de voorgestelde verordening bevat een aantal bepalingen inzake transparantie. Ook wordt voorzien in regels inzake fraudebestrijding, toegang tot documenten en taalvereisten. 2017/0333 (APP) Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot instelling van het Europees Monetair Fonds DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 352, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank, Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement, Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1)De ongekende economische en financiële crisis die de wereld en de Unie sinds 2007 heeft getroffen, vormde een ernstige bedreiging voor de financiële stabiliteit en ondergroef de economische groei, wat geleid heeft tot een opflakkering van het overheidstekort en een aantasting van de schuldpositie van verschillende lidstaten, waardoor een aantal onder hen een beroep heeft moeten doen op financiële bijstand binnen en buiten het kader van de Unie. (2)Uit deze crisis is gebleken dat de Unie niet over voldoende solide instrumenten beschikte om snel en daadkrachtig op te treden tegen bedreigingen van haar financiële stabiliteit. Deze instrumenten zijn van essentieel belang voor de stabiliteit van de eurozone, haar lidstaten, haar burgers en andere economische actoren en zijn cruciaal om het vertrouwen in de gemeenschappelijke munt te versterken.

(3)In antwoord op de uitzonderlijke situatie waarin de kredietpositie van een aantal lidstaten sterker achteruitging dan de economische fundamentals aangaven, hetgeen de financiële stabiliteit van de Unie bedreigde, werden een aantal maatregelen genomen waarvan sommige buiten het kader van de Unie. (4)In de eerste plaats werd in 2010 het Europees financieel stabilisatiemechanisme (“EFSM”) opgericht waarmee de Unie financiële steun kon verstrekken aan lidstaten. Met dit mechanisme kon de Unie op gecoördineerde, snelle en actieve wijze reageren op acute moeilijkheden in een specifieke lidstaat, weliswaar met een beperkte financiële capaciteit en op een louter tijdelijke basis. (5)In de tweede plaats werd door de lidstaten die de euro als munt hebben, onderling de Europese faciliteit voor financiële stabiliteit (“EFSF”) opgericht, op tijdelijke basis. De EFSF heeft financiële bijstand verleend aan Ierland, Portugal en Griekenland. De bijstand werd door de EFSF gefinancierd door de uitgifte van obligaties en andere schuldinstrumenten op de kapitaalmarkten. De EFSF verleent geen verdere financiële bijstand aangezien deze taak momenteel uitsluitend wordt verricht door het Europees Stabiliteitsmechanisme (“ESM”). (6)In de derde plaats bereikte de Europese Raad op 17 december 2010 overeenstemming over de noodzaak voor lidstaten die de euro als munt hebben om ter vervanging van de EFSF een permanent stabiliteitsmechanisme op te richten voor de toekenning van mogelijke nieuwe financiële steun. (7)Het ESM werd als internationale financiële instelling opgericht bij het verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme van 2 februari 2012, dat gesloten werd buiten het kader van de Unie. Het ESM verrichtte de taak van de EFSF, namelijk het verlenen van financiële bijstand aan lidstaten die de euro als munt hebben, en werd operationeel in oktober 2012. (8)In de loop der jaren heeft het ESM een doorslaggevende bijdrage geleverd om de financiële stabiliteit van de eurozone te waarborgen. Het ESM is daarin geslaagd door aanvullende financiële steun te verlenen aan noodlijdende lidstaten van de eurozone. Het omvormen hiervan tot een Europees Monetair Fonds (“EMF”) zal de institutionele verankering ervan verder versterken. Het zal binnen het EU-kader nieuwe synergieën op gang brengen, met name wat betreft transparantie, efficiëntie van de financiële middelen van de EU en juridische toetsing, en dus een betere ondersteuning van de lidstaten opleveren. Het zal ook bijdragen tot een betere verdere samenwerking met de Commissie en een sterkere verantwoording ten aanzien van het Europees Parlement. Dit zal gebeuren zonder afbreuk te doen aan de wijze waarop nationale regeringen door hun nationale parlement ter verantwoording worden geroepen, en met behoud van de toezeggingen van het ESM. (9)De opname van het ESM in het kader van de Unie door de oprichting van het EMF draagt ook bij tot meer transparantie en verantwoording in de economische en monetaire unie (“EMU”). Op het toppunt van de crisis werden verreikende beslissingen genomen voor lidstaten die de euro als munt hebben en voor de burgers van deze lidstaten. De centrale rol die het ESM speelde bij het ondersteunen, onder strikte voorwaarden, van de financiële stabiliteit, rechtvaardigt de opname van dit mechanisme in het kader van de Unie zodat meer dialoog, wederzijds vertrouwen en een grotere democratische verantwoordingsplicht en legitimiteit in de besluitvormingsprocessen van de Unie worden gegarandeerd. Het EMF dient derhalve verantwoording af te leggen aan het Europees Parlement en aan de Raad. (10)Om de democratische controle door het Europees Parlement te versterken, dient het EMF jaarlijks verslag uit te brengen over de uitvoering van zijn taken. Het Parlement moet het recht hebben mondelinge en schriftelijke vragen te stellen en hoorzittingen te organiseren. Gezien de gevoelige aard van de activiteiten van het EMF en het effect daarvan op de financiële markten moet het Parlement de mogelijkheid krijgen om met de uitvoerend directeur van het EMF vertrouwelijke mondelinge besprekingen te organiseren over de voortgang in het proces met betrekking tot de toekenning of tenuitvoerlegging van financiële steun aan een EMF-lid alsmede de verstrekking van financiële steun aan de gemeenschappelijke afwikkelingsraad (“GAR”). (11)Omwille van de transparantie en de democratische controle moeten de nationale parlementen gerechtigd zijn informatie over de activiteiten van het EMF te verkrijgen en een dialoog met het EMF aan te gaan. Het nationaal parlement van een EMF-lid moet in staat zijn, gelet op de gevolgen van de maatregelen voor het betrokken EMF-lid, de uitvoerend directeur uit te nodigen voor een discussie over de voortgang in de tenuitvoerlegging van een operatie voor financiële-stabiliteitssteun. Een dergelijke gedachtewisseling kan ook het begrip tussen het EMF en het betrokken EMF-lid verder stimuleren. (12)Het VEU en het VWEU hebben niet voorzien in de vereiste bevoegdheden, in de vorm van een specifieke rechtsgrondslag, om een permanent orgaan op te richten dat belast zou zijn met het verstrekken van financiële steun ter waarborging van de financiële stabiliteit van de eurozone en van de lidstaten die niet de euro als munt hebben maar deelnemen aan de bankenunie. (13)Bij gebreke van een dergelijke specifieke rechtsgrondslag kan de Raad, met de instemming van het Europees Parlement, een EMF oprichten als maatregel die nodig is om een van de doelstellingen van de Verdragen te verwezenlijken in de zin van artikel 352 VWEU. (14)Gezien de sterke verwevenheid tussen de lidstaten die de euro als munt hebben, kunnen ernstige risico's voor de financiële stabiliteit van deze lidstaten de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel in gevaar brengen. Daarom dient het EMF steun voor financiële stabiliteit te bieden aan lidstaten die de euro als munt hebben wanneer dit noodzakelijk is om de financiële stabiliteit van de eurozone of haar lidstaten te waarborgen. (15)Een optreden van de Unie is bijgevolg nodig om de doelstellingen te verwezenlijken inzake het instellen van een economische en monetaire unie die de euro als munt heeft overeenkomstig artikel 3, lid 4, VEU en inzake het waarborgen van de duurzame ontwikkeling van Europa op basis van een evenwichtige economische groei en prijsstabiliteit alsmede een sociale-markteconomie met een groot concurrentievermogen die gericht is op volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang overeenkomstig artikel 3, lid 3, VEU. Meer concreet wordt door het waarborgen van de financiële stabiliteit van de eurozone, van de lidstaten die de euro als munt hebben en van de lidstaten die niet de euro als munt hebben en aan de bankenunie deelnemen, beoogd een diepere, rechtvaardigere en veerkrachtigere economische en monetaire unie tot stand te brengen. (16)Aangezien de doelstellingen van deze verordening niet voldoende kunnen worden verwezenlijkt door de afzonderlijke lidstaten maar derhalve wegens de omvang van het optreden beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen vaststellen in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel als vervat in artikel 5 VEU. (17)Het EMF dient overeenkomstig het Unierecht te worden ingesteld als een orgaan van de Unie met rechtspersoonlijkheid. (18)Het EMF moet geregeld worden door deze verordening en het Statuut van het EMF dat er een integrerend deel van uitmaakt. Het Statuut van het EMF moeten de toepasselijke bepalingen bevatten inzake de rechtsvorm, de leden, de doelstellingen en de taken van het EMF, de organisatie en het interne besluitvormingsproces, de kredietverleningscapaciteit en het kapitaal van het EMF, de regels voor het verlenen van stabiliteitssteun aan lidstaten die de euro als munt hebben en de steun van het EMF aan de GAR, de regels met betrekking tot de financiële bepalingen en het financiële beheer van het EMF en de overgangsregelingen voor de betaling van de bijdrage aan het aanvangskapitaal door nieuwe EMF-leden en de regels inzake de tijdelijke correctie van de EMF-bijdragesleutel alsmede een aantal algemene bepalingen. (19)Om te zorgen voor een naadloze voortzetting van de activiteiten en de vereiste rechtszekerheid, moet het EMF in de plaats treden van het ESM en het in zijn rechtspositie opvolgen, met inbegrip van al zijn rechten en verplichtingen. (20)De rechtsopvolging van het ESM door het EMF creëert voor de lidstaten die de euro als munt hebben geen nieuwe financiële verplichtingen wat betreft hun bijdrage aan het maatschappelijk kapitaal van het EMF waarop zij reeds hebben ingeschreven. (21)Gezien de juridische aard van het ESM als internationale financiële instelling op basis van een internationale overeenkomst tussen de lidstaten die de euro als munt hebben, dient de Raad van gouverneurs als hoogste besluitvormingsorgaan van het ESM dat de verdragsluitende partijen bij het ESM-verdrag vertegenwoordigt, zijn voorafgaande toestemming te geven aan deze opvolging en overdracht van het geplaatste kapitaal. De opvolging moet worden voltooid bij de inwerkingtreding van deze verordening of de instemming van het ESM, indien deze later valt. (22)Alle lidstaten die de euro als munt hebben en die thans verdragsluitende partij zijn bij het ESM-verdrag, moeten bij de inwerkingtreding van deze verordening lid van het EMF worden. Een lidstaat die de euro aanneemt, moet als gevolg daarvan EMF-lid worden met alle rechten en verplichtingen conform die van de bestaande EMF-leden.

(23)De rechten van een nieuw EMF-lid uit hoofde van deze verordening, met inbegrip van het stemrecht, moet afhankelijk worden gesteld van de inschrijving op hun bijdrage aan het maatschappelijk kapitaal. (24)Overgangsbepalingen die vergelijkbaar zijn met die waarin het ESM-verdrag voorziet, moeten worden vastgesteld voor nieuwe EMF-leden die de euro aannemen na de inwerkingtreding van deze verordening. Voor deze leden moet het mogelijk zijn de bijdrage aan het EMF-kapitaal te betalen in termijnen. Nieuwe EMF-leden waarvan het bbp per capita minder dan 75 procent van het bbp van de Unie per capita bedraagt in het jaar voorafgaand aan hun toetreding tot het EMF, moeten een tijdelijke correctie genieten van de bijdragesleutel voor de betaling van het kapitaal van het EMF. In een dergelijk geval moet de tijdelijke correctie gelden voor een periode van twaalf jaar. (25)De door het EMF verleende stabiliteitssteun moet gebonden zijn aan strikte beleidsvoorwaarden. Deze voorwaarden moeten aangepast zijn aan het gekozen instrument voor financiële bijstand. (26)De beleidsvoorwaarden die aan de faciliteit voor financiële bijstand worden verbonden, moeten worden omschreven in een memorandum van overeenstemming (“MoU”) en moeten volledig consistent zijn met de maatregelen tot coördinatie van het economisch beleid die op grond van het VWEU zijn vastgesteld. Een sociale-effectenbeoordeling moet dienen als basis voor de onderhandelingen over het MoU en moet fungeren als leidraad om de uitvoering van het MoU te volgen en te controleren. (27)Het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (“GTM”), ingesteld bij Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad, en het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme (“GAM”), ingesteld bij Verordening nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad, werden in reactie op de crisis opgericht als verdere stappen in de richting van een bankenunie, en hebben betrekking op de lidstaten die de euro als munt hebben en de lidstaten die niet de euro als munt hebben maar ervoor kiezen deel te nemen aan het GTM (“deelnemende lidstaten”), overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EU) nr. 1024/2013, waardoor deze onderworpen zijn aan de toezichtsbevoegdheden van de ECB en de afwikkelingsbevoegdheden van de GAR ten aanzien van hun kredietinstellingen. (28)Toezicht en afwikkelingsoperaties op het niveau van de Unie liggen ten grondslag aan de invoering van een bankenunie. Het EMF moet derhalve financiële steun verlenen aan de GAR, de bij Verordening nr. 806/2014 ingestelde centrale afwikkelingsautoriteit, door middel van kredietfaciliteiten of garanties voor de taken die de GAR uitvoert of zal uitvoeren ten aanzien van kredietinstellingen in de bankenunie. (29)Als onderdeel van de creatie van het GAM werd het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (“GAF”) opgericht. Het wordt gefinancierd met bijdragen van de banken die op nationaal niveau worden geïnd en op het niveau van de Unie worden gepoold. Overeenkomstig artikel 74 van Verordening nr. 806/2014 kan de GAR ten behoeve van het GAF publieke financiële regelingen treffen betreffende extra financieringsmiddelen die gebruikt kunnen worden wanneer de vooraf en achteraf te betalen bijdragen niet toereikend zijn om aan de verplichtingen van het Fonds te voldoen. (30)Het EMF moet beschikken over voldoende financiële middelen om zijn taken effectief uit te voeren. Gelet op de beperkte eigen middelen van de Unie moeten de EMF-leden voorzien in de nodige middelen in ruil voor de bij deze verordening vastgestelde rechten. Dit dient tot uiting te komen in passende governanceregelingen en stemregels zodat de leden voldoende toezicht kunnen houden op de besteding van de middelen die zij verlenen. (31)Rekening houdend met de specifieke financiële structuur van het EMF moeten de stemrechten van elk EMF-lid het gewicht van hun individuele financiële bijdrage aan het EMF weerspiegelen. De besluitvorming in de bestuursorganen van het EMF moet daarom plaatsvinden in overeenstemming met de stemregels die voortbouwen op de reeds bestaande van het ESM-verdrag, om te zorgen voor een zo groot mogelijke continuïteit in de bestaande stempraktijk. (32)Indien lidstaten die niet de euro als munt hebben, deelnemen aan de bankenunie, moeten hun vertegenwoordigers de vergaderingen van de Raad van gouverneurs bijwonen voor besprekingen met betrekking tot het gebruik van kredietlijnen of garanties ter ondersteuning van de GAR. (33)De Raad van gouverneurs en de Raad van directeuren moeten, indien zij dit nodig of passend achten, vaste of ad-hoccomités of hulporganen kunnen oprichten om zichzelf of de uitvoerend directeur te laten adviseren of anderszins te laten bijstaan bij de uitvoering van hun respectieve taken. De regels met betrekking tot hun taken, de samenstelling en de werking ervan dienen intern te worden vastgesteld. Deze comités of hulporganen mogen geen beslissingsbevoegdheid hebben. (34)Volgens vaste rechtspraak mogen besluiten in het kader van het EMF die betrekking hebben op het economisch beleid en een aanzienlijke mate van discretionaire bevoegdheid inhouden, alleen worden genomen met de toestemming en onder de verantwoordelijkheid van de instellingen van de Unie. In overeenstemming met de bevoegdheden die in de Verdragen zijn neergelegd voor de coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten, en met andere handelingen van afgeleid recht van de Unie moet de bevoegdheid om dergelijke besluiten goed te keuren overeenkomstig artikel 291 VWEU worden toegekend aan de Raad. (35)Wat de instrumenten voor het verlenen van stabiliteitssteun aan EMF-leden betreft, wordt de onderhavige verordening overeenkomstig artikel 352 VWEU aangenomen als een noodzakelijke maatregel ter aanvulling van de in het Verdrag neergelegde specifieke bepalingen voor de lidstaten die de euro als munt hebben (artikelen 136 tot en met 138 VWEU). Volgens deze bepalingen hebben voor maatregelen van de Raad alleen de leden die de lidstaten vertegenwoordigen welke de euro als munt hebben, stemrecht. Voor die instrumenten heeft deze verordening uitsluitend betrekking op het gebruik van middelen die door de lidstaten die de euro als munt hebben, uitsluitend ten gunste van die lidstaten ter beschikking worden gesteld om de prijsstabiliteit in de eurozone te waarborgen. Bijgevolg moeten voor besluiten van de Raad tot goedkeuring van de in de vorige overweging vermelde handelingen de stemmen van de lidstaten die geen lid zijn van de eurozone, worden opgeschort en hebben uitsluitend de leden van de Raad die de lidstaten vertegenwoordigen welke de euro als munt hebben, stemrecht. (36)Een urgentieprocedure moet worden ingesteld voor de Raad om besluiten van de bestuursorganen van het EMF te bekrachtigen of te verwerpen wanneer dringende financiële-stabiliteitssteun aan EMF-leden noodzakelijk is. In een dergelijk geval moet de voorzitter van de Raad van gouverneurs in staat zijn de Raad te verzoeken het besluit binnen 24 huur na de toezending ervan te bekrachtigen of te verwerpen. De urgentieprocedure kan worden aangewend voor de goedkeuring van de financiële voorwaarden en de overeenkomsten inzake de faciliteit voor financiële bijstand die verbonden zijn aan de steun voor de GAR door middel van kredietlijnen of garanties van het EMF. (37)De Raad van gouverneurs moet over de mogelijkheid beschikken om een reglement van orde vast te stellen met betrekking tot de praktische aspecten van de EMF-operaties. Dit reglement van orde moet in de plaats komen van de ESM-regelgeving en het reglement van orde van de Raad van gouverneurs en de Raad van directeuren. (38)De kredietverleningscapaciteit van het EMF mag niet minder bedragen dan 500 000 miljoen EUR. Dit bedrag stemt overeen met de huidige kredietverleningscapaciteit van het ESM. De Raad van gouverneurs moet de kredietverleningscapaciteit kunnen verhogen wanneer hij van oordeel is dat een dergelijke herziening raadzaam is om het EMF in staat te stellen zijn doelstellingen en de daarmee samenhangende taken te verwezenlijken. Aangezien een dergelijk besluit een aanzienlijke financiële impact heeft op de EMF-leden, is eenparigheid van stemmen van de Raad van gouverneurs vereist. In gemotiveerde uitzonderlijke gevallen kan de Raad van gouverneurs de kredietverleningscapaciteit ook tijdelijk verlagen indien dit noodzakelijk is om ervoor te zorgen dat het EMF in staat blijft zijn taken te vervullen. (39)Bij de aanvang dient het initieel maatschappelijk kapitaal van het EMF afgestemd te zijn op het maatschappelijk kapitaal van het ESM. Alleen de lidstaten die de euro als munt hebben, dienen in te schrijven op het maatschappelijk kapitaal van het EMF, dat 704 798,7 miljoen EUR moet bedragen, te verdelen in gelijke aandelen. De aansprakelijkheid van een EMF-lid moet worden beperkt tot zijn aandeel in het maatschappelijk kapitaal. De EMF-leden moeten niet aansprakelijk zijn voor de verplichtingen van het EMF. De begroting van de Unie moet niet aansprakelijk zijn voor uitgaven of verliezen van het EMF. (40)De Raad van gouverneurs moet het bedrag van het initieel maatschappelijk kapitaal kunnen verhogen wanneer hij van oordeel is dat een dergelijke verhoging raadzaam is om het EMF in staat te stellen zijn doelstellingen en de daarmee samenhangende taken te verwezenlijken. De daaruit voortvloeiende kapitaalbedragen en aandelen tussen de EMF-leden moet worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. (41)Net als het ESM moet het EMF zijn leden stabiliteitssteun verlenen wanneer hun reguliere toegang tot marktfinanciering is verstoord of dreigt te worden verstoord. (42)Het EMF moet betrokken worden bij de onderhandelingen over en de ondertekening van het memorandum van overeenstemming gelet op het belang van de voorwaarden die verbonden zijn aan de financiële bijstand om er ook voor te zorgen dat de financiële bijstand van het EMF wordt terugbetaald.

(43)Het scala van financiële instrumenten dat momenteel beschikbaar is voor het ESM, moet ook beschikbaar worden gesteld voor het EMF, inclusief de mogelijkheid tot het verstrekken van preventieve financiële bijstand, financiële bijstand voor de herkapitalisatie van kredietinstellingen van een EMF-lid, directe herkapitalisatie van kredietinstellingen van een EMF-lid, de verstrekking van leningen en de aankoop van obligaties van een EMF-lid op de primaire en de secundaire markt. (44)Met financiële-stabiliteitssteun in de vorm van preventieve financiële bijstand wordt beoogd gezonde beleidsvoering te ondersteunen en crisissituaties te voorkomen, zodat EMF-leden toegang tot EMF-bijstand kunnen verkrijgen voordat zij grote moeilijkheden ondervinden bij hun financiering op de kapitaalmarkten. Preventieve financiële bijstand heeft tot doel hulp te bieden aan EMF-leden waarvan de economische situatie nog gezond genoeg is om doorlopende toegang tot marktfinanciering te waarborgen, door de geloofwaardigheid van hun macro-economische prestaties te versterken en tegelijkertijd een passend veiligheidsnet te bieden. (45)Financiële bijstand aan EMF-leden in de vorm van een lening voor de herkapitalisatie van begunstigde kredietinstellingen is bedoeld voor gevallen waarin de financiële of economische moeilijkheden verbonden zijn aan de financiële sector en niet rechtstreeks verband houden met budgettaire en structurele beleidsmaatregelen. Financiële bijstand voor de herkapitalisatie van financiële instellingen dient derhalve aan een EMF-lid te worden toegekend buiten het kader van een macro-economisch aanpassingsprogramma. (46)Het instrument van rechtstreekse herkapitalisatie van kredietinstellingen is gericht op het behoud van de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel en van de lidstaten ervan, door te voorzien in die specifieke gevallen waarin een EMF-lid ernstige moeilijkheden met zijn financiële sector ondervindt die niet kunnen worden verholpen zonder dat de houdbaarheid van de begroting sterk in gevaar wordt gebracht ten gevolge van ernstige risico’s op besmetting van de overheidsfinanciën door de financiële sector. Het gebruik van dit instrument kan ook worden overwogen als alternatieven tot gevolg zouden hebben dat de doorlopende markttoegang voor een EMF-lid in gevaar wordt gebracht. Wanneer het gebruik van een EMF-lening niet mogelijk is als instrument voor herkapitalisatie van financiële instellingen, beoogt deze financiële bijstand het risico op besmetting van de overheidsfinanciën door de financiële sector weg te nemen door een rechtstreekse herkapitalisatie van instellingen mogelijk te maken, waardoor het risico beperkt wordt dat er een vicieuze cirkel ontstaat tussen een fragiele financiële sector en een verslechterende kredietwaardigheid van de overheidsfinanciën. (47)Financiële-stabiliteitssteun moet in de vorm van leningen worden verstrekt voor de ondersteuning van EMF-leden die aanzienlijke financieringsbehoeften hebben maar hun toegang tot marktfinanciering in grote mate hebben verloren, ofwel omdat zij geen kredietverstrekkers vinden ofwel omdat de kredietverstrekkers alleen financiering verzekeren tegen buitensporige prijzen die de houdbaarheid van de overheidsfinanciën negatief zouden beïnvloeden. (48)Zoals ESM-leningen moeten toekomstige EMF-leningen en uitstaande EMF-leningen de status van preferente crediteur genieten op een wijze die vergelijkbaar is met de leningen van het Internationaal Monetair Fonds (“IMF”). Zij moeten in de rangschikking echter de tweede plaats krijgen na IMF-leningen. Deze status moet effectief ingaan bij de inwerkingtreding van deze verordening. (49)Om EMF-leden in staat te stellen hun markttoegang te handhaven of te herstellen, moet het EMF op de primaire markt aankopen kunnen verrichten van obligaties of andere schuldtitels die door EMF-leden uitgegeven zijn in het kader van de steunvoorziening op de primaire markt, naast reguliere leningen in het kader van een macro-economisch aanpassingsprogramma of kredietopnemingen in het kader van het instrument voor preventieve financiële bijstand. (50)Het EMF moet in staat zijn obligaties van een EMF-lid aan te kopen op de secundaire markt. De steunvoorziening op de secundaire markt moet gericht zijn op ondersteuning van de goede werking van de markten voor overheidsschuld van EMF-leden in uitzonderlijke omstandigheden waarin het ontbreken van marktliquiditeit de financiële stabiliteit bedreigt, waarbij het risico ontstaat dat de rente op overheidsobligaties tot op onhoudbare niveaus wordt opgedreven en er zich problemen voordoen voor de herfinanciering van het bankstelsel van het betrokken EMF-lid. EMF-interventies op de secundaire markt moeten marketmaking mogelijk maken waardoor enige liquiditeit van de schuldmarkten wordt verzekerd en beleggers ertoe aangezet worden verder deel te nemen aan de financiering van EMF-leden. (51)De lidstaten die de euro als munt hebben moeten gelijkwaardige crediteurenstatus ondersteunen voor het EMF en voor andere lidstaten die in overleg met het EMF leningen verstrekken op bilateraal niveau. (52)Deze verordening mag geen afbreuk doen aan de verbintenis tussen de verdragsluitende partijen bij het verdrag tot instelling van het ESM overeenkomstig artikel 12, lid 3, van dit verdrag, namelijk dat in alle nieuwe overheidsobligaties van de eurozone met een looptijd van meer dan een jaar collectieve-actieclausules worden opgenomen op zulke wijze dat zij dezelfde rechtsgevolgen hebben. (53)Steun aan de GAR, via kredietfaciliteiten of garanties, moet ter beschikking worden gesteld in situaties waarin de op grond van artikel 70 van Verordening (EU) nr. 806/2014 geïnde bedragen niet toereikend zijn om te voldoen aan de verliezen, kosten of andere uitgaven als gevolg van een beroep op het GAF met betrekking tot afwikkelingsmaatregelen, en wanneer de buitengewone achteraf te betalen bijdragen waarin artikel 71 van Verordening (EU) nr. 806/2014 voorziet, niet onmiddellijk beschikbaar zijn. (54)Met het oog op een passende gelijkwaardige behandeling binnen de bankenunie moeten deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben, parallel met het EMF, aan de GAR kredietfaciliteiten of garanties bieden onder voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die van het EMF. (55)Andere lidstaten die niet de euro als munt hebben moeten voorzien in kredietfaciliteiten of garanties wanneer zij de andere lidstaten, de Commissie, de ECB en de Europese Bankautoriteit in kennis stellen van het verzoek om met de ECB een nauwe samenwerking aan te gaan met betrekking tot de uitoefening van de haar opgedragen taken overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad, na vaststelling van het besluit van de ECB. (56)Met ingang van 1 januari 2024 zullen de middelen in het GAF volledig gemutualiseerd zijn. Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 806/2014 moeten de banken vanaf die datum in alle aan de bankenunie deelnemende lidstaten aan het GAF bijdragen en buitengewone achteraf te betalen bijdragen leveren om leningen van derden terug te betalen, volgens een verdeelsleutel die opgesteld is op basis van hun omvang en risicoprofiel. Aangezien de steun aan de GAR bedoeld is als aanvulling op de middelen van het GAF, moet dezelfde verdeelsleutel, toegepast op het niveau van de lidstaten die niet de euro als munt hebben en aan de bankenunie deelnemen, en van het EMF, dienen als basis om hun respectieve deelneming in de te verstrekken steun vast te stellen. (57)De Raad van gouverneurs moet de toepasselijke financiële voorwaarden bepalen voor het instellen van het vangnet door het EMF. Om een passende betrokkenheid te verzekeren, moeten het EMF en de deelnemende landen die niet de euro als munt hebben de financiële voorwaarden overeenkomen die verbonden worden aan de aan de GAR te verstrekken steun, alsmede het totale toepasselijke plafond, dat naar evenredigheid moet worden herzien wanneer een lidstaat die niet de euro als munt heeft, toetreedt tot de bankenunie. (58)De uitvoerend directeur moet de bevoegdheid hebben om binnen 12 dagen na ontvangst van het verzoek van de GAR te beslissen over de opneming van een kredietlijn of garanties op de passiva van de GAR. (59)Om de onmiddellijke beschikbaarheid van extra financiële middelen voor het GAF te verzekeren, moet de GAR een verzoek om steun kunnen indienen voordat een specifieke afwikkelingsregeling wordt vastgesteld. Dit dient te geschieden in overleg met de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Verordening (EU) nr. 806/2014. Voor besluiten met betrekking tot afwikkelingsregelingen moet het besluit van de uitvoerend directeur pas uitwerking krijgen wanneer de afwikkelingsregeling in werking treedt in overeenstemming met artikel 18 van de bedoelde verordening. De opeenvolging van het verzoek en het besluit mogen niet afdoen aan het bestaande tijdschema van de procedure overeenkomstig artikel 18 van Verordening (EU) nr. 806/2014. (60)Het besluit van de uitvoerend directeur inzake het uitbetalen van middelen of het verlenen van garanties mag alleen afhankelijk worden gesteld van de vraag of de GAR zijn werkzaamheden verricht in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 806/2014, met inbegrip van de toepasselijke bail-inregels. Er mogen geen andere voorwaarden gelden. (61)Om te garanderen dat het EMF in staat blijft om indien nodig financiële steun te verstrekken aan zijn leden, moet het voor ondersteuning van de GAR beschikbaar gestelde bedrag onderworpen worden aan een plafond van 60 000 miljoen EUR. Niettemin moet het EMF flexibel kunnen reageren op onvoorziene financieringsbehoeften die voortvloeien uit afwikkelingsverrichtingen. Derhalve moet de Raad van gouverneurs bevoegd zijn om het plafond dienovereenkomstig te verhogen. (62)Elke door het EMF aan de GAR verleende financiële steun en elke financiële steun door deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben, dient door de GAR volledig te worden terugbetaald uit zijn eigen middelen, waaronder bijdragen van de sector.

(63)Er moet worden voorzien in passende voorschriften voor de begroting van het EMF en de interne en externe audit van zijn rekeningen. De financiële memoranda en rekeningen van het EMF moeten worden gecontroleerd en gecertificeerd door onafhankelijke externe accountants aangezien het EMF een speler is op de financiële markten. Voorts moet een onafhankelijk auditcomité worden belast met de inspectie en de audit van de EMF-rekeningen en zorgen voor naleving van de regels, uitvoering van de taken en correct risicobeheer. Het moet eveneens toezicht houden op de interne en externe auditprocedures van het EMF en deze evalueren. (64)De bevoegdheden van de onafhankelijke externe accountants en van het auditcomité doen geen afbreuk aan de bevoegdheden van de Europese Rekenkamer krachtens artikel 287 VWEU. (65)Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, gehecht aan het VEU en het VWEU, moet van toepassing zijn op het EMF. De voorzitter van de Raad van gouverneurs en met name de gouverneurs, de plaatsvervangend gouverneurs, de directeuren en de plaatsvervangend directeuren dienen als vertegenwoordigers van de EMF-leden de voorrechten en immuniteiten te genieten die krachtens artikel 10 van dit protocol zijn verleend. (66)Om het EMF in staat te stellen de taken te vervullen die momenteel door het ESM worden vervuld, alsook zijn nieuwe taken, moeten overgangsmaatregelen worden vastgesteld, met name betreffende de uitvoerend directeur, de Raad van bestuur en de personeelsleden die momenteel op grond van een contract bij het ESM in dienst zijn. Ook onderdanen van derde landen die momenteel bij het ESM in dienst zijn, moeten hieronder vallen. De bestaande contractuele regelingen moeten van toepassing blijven op personeelsleden die vóór de inwerkingtreding van deze verordening bij het ESM in dienst waren. Personeelsleden die na de inwerkingtreding van deze verordening bij het EMF in dienst treden, worden onderworpen aan het Statuut, de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden en de uitvoeringsregels. (67)Teneinde de vertrouwelijkheid van de werkzaamheden van het EMF te waarborgen, moeten de leden van zijn bestuursorganen en zijn personeelsleden, waaronder de personeelsleden die uitgewisseld zijn met of gedetacheerd door EMF-leden voor het vervullen van de taken van het EMF, worden onderworpen aan de vereisten inzake beroepsgeheim, zelfs na beëindiging van hun functie. In dat verband moet een gedragscode worden vastgesteld. (68)De verplichting tot vertrouwelijkheid dient ook te gelden voor waarnemers die op vergaderingen van de Raad van gouverneurs worden uitgenodigd, en voor deelnemers van dergelijke bijeenkomsten van deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben. Om de bij deze verordening toegewezen taken uit te voeren, moet het EMF de mogelijkheid krijgen onder bepaalde voorwaarden informatie uit te wisselen met zijn leden, andere instanties en organen van de Unie en met bepaalde nationale autoriteiten. (69)Om zijn doelstellingen te verwezenlijken, dient het EMF samen te werken met de instellingen en andere organen, diensten of agentschappen van de Unie alsmede met derde landen die financiële bijstand aan een EMF-lid verlenen. Het EMF moet ook kunnen samenwerken met internationale organisaties of entiteiten die belast zijn met bijzondere bevoegdheden op gebieden die verband houden met de activiteiten van het EMF. Daartoe behoren onder meer het IMF en centrale banken. (70)Het EMF is gebonden aan de regels van de Unie inzake toegang van het publiek tot documenten. Bij de beoordeling van de gronden voor de weigering van toegang tot een document die zijn vastgesteld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad, moet het EMF naar behoren rekening houden met de noodzaak tot bescherming van de vertrouwelijkheid van de besprekingen van de Raad van gouverneurs, de Raad van directeuren, hun respectieve comités, de Raad van bestuur en het Auditcomité, alsmede van de interne financiën van het EMF en de stabiliteit van het financiële stelsel in de eurozone, van een EMF-lid of van een deelnemende lidstaat als gedefinieerd in artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad, en van de internationale, financiële, monetaire of economische betrekkingen. (71)In de toekomst kunnen aan het EMF ook nieuwe financiële instrumenten worden toegekend, bijvoorbeeld ter ondersteuning van beleidsinitiatieven om een stabilisatiefunctie in te voeren. Een stabilisatiefunctie is bedoeld om de gevolgen van grote asymmetrische schokken op te vangen. Daartoe zouden snel en automatisch anticyclische middelen worden geactiveerd, volgens vooraf omschreven toelaatbaarheidscriteria. Het EMF zou de toepassing van een dergelijke functie kunnen ondersteunen door de nodige marktfinanciering die verbonden is aan het activeren van de functie, te organiseren en beschikbaar te stellen. (72)Een mogelijkheid om dergelijke steun van het EMF voor een stabilisatiefunctie vorm te geven, zou erin bestaan dat het EMF bij de activering leningen aan de begunstigde lidstaat zou verstrekken. De door het EMF verstrekte leningen zouden niet gebonden zijn aan voorwaarden, terwijl de activering van de stabilisatiefunctie zelf afhankelijk zou worden gesteld van de naleving van voorafbepaalde toelaatbaarheidscriteria, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: DEEL I HET EUROPEES MONETAIR FONDS Artikel 1 Oprichting 1. Bij deze verordening wordt het Europees Monetair Fonds (“EMF”) ingesteld. 2. Het Statuut van het EMF is vervat in de bijlage bij deze verordening en maakt er een integrerend deel van uit. Artikel 2 Opvolging en vervanging van het Europees Stabiliteitsmechanisme

1. Het EMF is de opvolger en vervanger van het Europees stabiliteitsmechanisme (“ESM”), met inbegrip van zijn rechtspositie, en neemt al zijn rechten en verplichtingen over. Het proces wordt afgerond op de datum van inwerkingtreding van deze verordening of na de toestemming van het ESM, naargelang welke datum de laatste is. 2. Alle bestaande benoemingen en mandaten in het ESM worden gehandhaafd voor de resterende duur van hun respectieve ambtstermijnen, binnen het kader van het EMF. DEEL II ROL VAN DE RAAD EN VERANTWOORDINGSPLICHT Titel I Rol van de Raad Artikel 3 Rol van de Raad 1. Door de Raad van gouverneurs genomen besluiten op grond van artikel 8, lid 6, artikel 9, lid 1, artikel 10, artikel 11, lid 4, artikel 11, lid 5, artikel 11, lid 6, artikel 13, lid 2, artikel 13, lid 4, artikel 14, lid 1, artikel 14, lid 2, artikel 15, lid 1, artikel 15, lid 2, artikel 19, lid 1, artikel 19, lid 4, artikel 16, lid 1, artikel 16, lid 2, artikel 17, lid 1, artikel 17, lid 2, artikel 18, lid 122, lid 4, artikel 22, lid 5, en artikel 23, lid 1, van het Statuut van het EMF, door de Raad van gouverneurs genomen besluiten betreffende overeenkomsten inzake een financiële bijstandsfaciliteit op grond van artikel 13, lid 3, van het Statuut van het EMF, en door de Raad van directeuren genomen besluiten op grond van artikel 9, lid 2, artikel 14, lid 4, artikel 15, lid 4, artikel 19, lid 5, artikel 16, lid 4, artikel 17, lid 4, artikel 18, lid 5, en artikel 23, lid 3, van het Statuut van het EMF worden onmiddellijk na de aanneming ervan toegezonden aan de Raad, met opgave van de redenen waarop ze zijn gebaseerd. Ze kunnen pas in werking treden als zij door de Raad zijn goedgekeurd. 2. Wanneer door omstandigheden een snelle verstrekking van stabiliteitssteun aan een EMF-lid is vereist overeenkomstig artikel 16, kunnen besluiten door middel van een urgentieprocedure worden genomen. In dat geval wordt het door de Raad van gouverneurs of de Raad van directeuren genomen besluit onmiddellijk na de aanneming ervan toegezonden aan de Raad, met opgave van de redenen waarop het is gebaseerd. Op verzoek van de voorzitter bespreekt de Raad het besluit binnen 24 uur na de toezending ervan. De Raad kan bezwaar aantekenen tegen het besluit. Als de Raad bezwaar maakt, kan hij zelf een andere beslissing nemen over de zaak, of deze opnieuw aan de Raad van gouverneurs voorleggen met het oog op een ander besluit. De urgentieprocedure kan door de Raad van gouverneurs ook worden gebruikt om het besluit op grond van artikel 22, leden 4 en 5, en artikel 23, lid 1, te nemen. 3. De Raad vermeldt de redenen voor de uitoefening van zijn in lid 1 bedoelde bevoegdheden wanneer hij een besluit niet goedkeurt of voor de uitoefening van zijn in lid 2 bedoelde bevoegdheden wanneer hij bezwaar maakt tegen een besluit. Bij een nieuw door de Raad van gouverneurs of de Raad van directeurs genomen besluit over dezelfde zaak wordt rekening gehouden met de door de Raad aangevoerde redenen. 4. Wanneer de Raad handelt overeenkomstig de leden 1 of 2, en met uitzondering van op grond van de artikelen 22 en 23 van dit Statuut genomen besluiten, worden de stemmen geschorst van de leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen die de euro niet als munt hebben. Een gekwalificeerde meerderheid wordt bepaald overeenkomstig artikel 238, lid 3, VWEU. De voorzitter van de Raad van gouverneurs mag de vergaderingen van de Raad bijwonen. Artikel 4 Bekendmaking Door de Raad van gouverneurs genomen en door de Raad op grond van artikel 3, lid 1, goedgekeurde besluiten worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Titel II Verantwoordingsplicht Artikel 5 Verantwoordingsplicht ten aanzien van het Europees parlement en de Raad 1. Het EMF legt verantwoording af aan het Europees Parlement en de Raad over de uitvoering van zijn taken. 2. Het EMF dient jaarlijks bij het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een verslag in over de uitvoering van zijn taken, samen met zijn jaarrekeningen en financieel memorandum. De uitvoerend directeur legt deze documenten voor aan het Europees Parlement en de Raad, die op deze basis een algemeen debat kunnen houden. 3. De uitvoerend directeur kan, op verzoek van het Europees Parlement of op eigen initiatief, door de bevoegde commissies van het Europees Parlement worden gehoord over de uitvoering van taken van het EMF. 4. Het EMF antwoordt mondeling of schriftelijk op vragen van het Europees Parlement of de Raad overeenkomstig de eigen procedures van het EMF. 5. Op verzoek voert de uitvoerend directeur vertrouwelijke mondelinge besprekingen met de voorzitters en de vicevoorzitters van de bevoegde commissies van het Europees Parlement over zijn taken, onder meer over de sociale-effectbeoordeling, de uitvoering van de financiële-stabiliteitssteun en de verstrekking van kredietlijnen of van garanties ter ondersteuning van de GAR. Het Europees Parlement en het EMF sluiten een overeenkomst over de nadere regelingen voor het houden van dergelijke besprekingen, teneinde volledige vertrouwelijkheid te garanderen. Artikel 6 Verantwoordingsplicht ten aanzien van nationale parlementen 1. Bij de indiening van het in artikel 5, lid 2, bedoelde verslag zendt het EMF dat verslag tegelijkertijd rechtstreeks toe aan de nationale parlementen van de EMF-leden en van de deelnemende lidstaten, als omschreven in artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1024/2013. De nationale parlementen kunnen hun gemotiveerde opmerkingen over dat verslag tot het EMF richten. 2. De nationale parlementen van de in lid 1 bedoelde lidstaten kunnen het EMF verzoeken schriftelijk te reageren op hun opmerkingen of vragen betreffende de taken van het EMF. 3. Het nationale parlement van een EMF-lid kan de uitvoerend directeur verzoeken om deel te nemen aan een gedachtewisseling over de vorderingen die zijn gemaakt met de uitvoering van de financiële-stabiliteitssteun. DEEL III SLOTBEPALINGEN