Gewijzigd voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers en houdende wijziging van Beschikking 90/424/EEG van de Raad en intrekking van Richtlijn 92/117/EEG van de Raad (door de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag ingediend)

TOELICHTING

A. Procedureverloop

In augustus 2001 heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers en houdende wijziging van Beschikking 90/424/EEG van de Raad en intrekking van Richtlijn 92/117/EEG van de Raad en een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de bestrijding van salmonella en andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers en houdende wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG, 72/462/EEG en 90/539/EEG van de Raad (COM(2001) 452 def. - 2001/0176(COD)-2001/0177(COD)); deze voorstellen moeten volgens de medebeslissingsprocedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap worden goedgekeurd.

Het Europees Parlement heeft op 15 mei 2002 zijn standpunt in eerste lezing bepaald. Het Parlement heeft 66 amendementen goedgekeurd (30 op het richtlijnvoorstel en 36 op het verordeningsvoorstel), waarvan de Commissie er 54 (28, respectievelijk 26) geheel, onder voorwaarden of na herformulering kon overnemen.

In aansluiting op deze ontwikkelingen heeft de Commissie deze gewijzigde voorstellen opgesteld. Toevoegingen en wijzigingen in de tekst zijn vet en onderstreept aangegeven, geschrapte tekst vet en doorgestreept. Hierna worden alleen de ingrijpende wijzigingen besproken. Redactionele wijzigingen als bedoeld onder punt B.III zijn niet in de tekst gemarkeerd.

B. Toelichting op de amendementen

I. Richtlijnvoorstel inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers

1. Toepassing op producten van plantaardige oorsprong (en mengproducten)

De amendementen 1, 6 en 12 van het Parlement houden onder meer in dat de bewaking van zoönoseverwekkers niet alleen betrekking moet hebben op dieren, diervoeders en levensmiddelen van dierlijke oorsprong, zoals de Commissie had voorgesteld, maar ook op levensmiddelen van plantaardige oorsprong en levensmiddelen van zowel dierlijke als plantaardige oorsprong. De Commissie heeft deze amendementen aanvaard. De bewaking van producten van plantaardige oorsprong is een zinvolle toevoeging, aangezien groente en fruit steeds vaker zoönoseverwekkers blijken te bevatten die infectie bij de mens kunnen veroorzaken. De formulering die in deze gewijzigde voorstellen is gekozen wijkt af van de amendementen van het Parlement, maar sluit daar wel bij aan: er wordt gesproken van "levensmiddelen", waaronder volgens Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden wordt verstaan alle stoffen en producten die bestemd zijn om door de mens te worden geconsumeerd of waarvan redelijkerwijs kan worden verwacht dat zij door de mens worden geconsumeerd.

2. Verzameling van vergelijkbare gegevens

De amendementen 5, 12, 14, 28 en 31, die onder meer beogen de verzameling van vergelijkbare, uniforme gegevens over zoönoses in de lidstaten te bevorderen, zijn in de desbetreffende artikelen verwerkt. Deze amendementen stroken met het doel van het voorstel en sluiten aan bij de aanpak die de groep van de Raad heeft gekozen.

3. Samenwerking tussen de nationale autoriteiten

De amendementen 9 en 10 willen dat er een niet-volledige lijst van autoriteiten (met inbegrip van de bevoegde autoriteiten voor de wetgeving inzake diervoeder) en organisaties wordt opgesteld die bij de vereiste samenwerking voor het verzamelen van gegevens over zoönoses op nationaal niveau worden betrokken. De Commissie heeft deze amendementen in het desbetreffende artikel verwerkt. Deze amendementen zijn uit technisch en redactioneel oogpunt een verbetering en sluiten in grote lijnen aan bij de ontwikkelingen in de groep van de Raad.

4. Opstelling en publicatie van verslagen

De amendementen 4, 8 en 20 (gedeeltelijk), die verlangen dat de nationale verslagen over zoönoses onverwijld openbaar gemaakt worden, zijn in de desbetreffende artikelen verwerkt. De rest van amendement 20, dat wil dat de lidstaten hun verslagen eerder bij de Commissie indienen, is niet overgenomen. Een kortere rapportagetermijn zou weliswaar wenselijk zijn, maar is afgaande op de ervaring met de huidige richtlijn niet realistisch. De amendementen 29 en 32, die beogen dat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid het communautaire verslag eerder opstelt, is daarentegen wel realistisch en dan ook in het nieuwe voorstel opgenomen. Ten slotte is in het gewijzigde voorstel opgenomen dat de lidstaten hun verslagen alleen toesturen aan de Commissie, die ze doorzendt aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. De Autoriteit stelt dan het algemene verslag op.

5. Verantwoordelijkheden van de exploitanten van levensmiddelenbedrijven betreffende het bewaren van monsters en testresultaten

De amendementen 17 en 19, die de levensmiddelenbedrijven een grotere verantwoordelijkheid opleggen voor het bewaren van levensmiddelenmonsters in geval van door voedsel overgedragen uitbraken en van de testresultaten betreffende zoönoseverwekkers, zijn in het voorstel overgenomen. Deze amendementen sluiten aan bij de aanpak die de groep van de Raad heeft gekozen.

6. Verruiming van de werkingssfeer van de bewaking van resistentie tegen antimicrobiële middelen

De amendementen 28 tot en met 33 beogen onder meer de bewaking van antimicrobiële resistentie uit te breiden tot andere agentia dan zoönoseverwekkers en zijn in het voorstel overgenomen na redactionele aanpassingen in verband met de ontwikkelingen in de Raad.

7. Comitéprocedure

Amendement 23 wil dat naast het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid in voorkomend geval ook het comité van het netwerk voor overdraagbare ziekten geraadpleegd wordt. Hoewel dit de banden tussen veterinaire aangelegenheden en de volksgezondheid zou verstevigen, is het niet in overeenstemming met de beginselen en regels van Besluit 1999/468/EG van de Raad, zoals artikel 202, derde streepje, van het Verdrag voorschrijft. Slechts één comité kan de Commissie bijstaan bij de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden die de Raad haar heeft verleend. Daarom is het desbetreffende artikel anders geformuleerd: de Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid of, indien van toepassing, door het andere comité.

8. Criteria voor zoönose- en andere ziekteverwekkers waarop de bewaking betrekking moet hebben

De amendementen 13, 25, 26, 28 en 31, die bepaalde criteria van de bijlagen naar de artikelen verplaatsen, zijn in het voorstel verwerkt. Dat houdt in dat het Parlement en de Raad zeggenschap hebben over voorstellen voor verdere wijziging van die criteria. De criteria hebben betrekking op het toevoegen of schrappen van zoönoses die moeten worden bewaakt en de bewaking van antimicrobiële resistentie ter aanvulling van de bewaking van menselijke isolaten.

9. Raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid

Amendement 16, dat raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid bij de opstelling van gecoördineerde bewakingsprogramma's verplicht stelt, is in het voorstel overgenomen. Een dergelijke wetenschappelijke input komt altijd van pas. Amendement 22 daarentegen, dat wil dat de Autoriteit bij wijziging van de bijlagen of vaststelling van overgangsmaatregelen steeds vooraf geraadpleegd wordt, is verworpen. Wetenschappelijk advies is immers niet vereist wanneer het gaat om louter administratieve maatregelen.

10. Diversen

Amendement 18 is verworpen omdat het inhoudt dat altijd (in plaats van "voorzover mogelijk") microbiologisch onderzoek moet plaatsvinden bij het onderzoeken van door voedsel overgedragen uitbraken. Dit zal niet altijd mogelijk zijn als de verdachte levensmiddelen niet meer beschikbaar zijn.

De amendementen 2, 3, 6, 7, 11, 24 en 27 verbeteren het voorstel in technisch en redactioneel opzicht. Zij zijn dan ook in het gewijzigde voorstel overgenomen.

II. Verordeningsvoorstel inzake de bestrijding van salmonella en andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers

11. Doel van de verordening

Amendement 7, dat de algemene doelstelling toevoegt om op termijn de aanwezigheid van zoönoseverwekkers in de diervoeder- en levensmiddelenketen geheel te voorkomen, is niet aanvaard. Een dergelijke doelstelling is niet realistisch: welke bestrijdingsmaatregelen ook genomen worden, het is onmogelijk zoönoseverwekkers volledig uit de voedsel- en voederketen te weren.

12. Inschakeling van de exploitanten van diervoederbedrijven bij de bestrijding

De amendementen 11, 15, 17, 18, 19 en 20, die de diervoedersector net als de levensmiddelensector willen betrekken bij de bestrijdingsmaatregelen voor zoönoses, zijn in het voorstel overgenomen. Hierdoor wordt de verordening duidelijker en strikter, wat ook aansluit bij de ontwikkelingen in de groepen van de Raad.

13. Uitsluiting van producten voor eigen gebruik

Amendement 8, dat de productie voor huishoudelijk gebruik van het toepassingsgebied van de verordening uitsluit, is in het voorstel overgenomen. Dit is in overeenstemming met artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 178/2002 van 28 januari 2002.

14. Toepassing op producten (levensmiddelen) van plantaardige oorsprong

De amendementen 1 en 16, die beogen de controles uit te breiden tot levensmiddelen en andere producten van plantaardige oorsprong, is van de hand gewezen. Diervoeder van plantaardige oorsprong valt al onder de verordening. Controlemaatregelen zoals deze verordening voor dierpopulaties beoogt, zijn voor de plantaardige productie niet mogelijk. De controle op levensmiddelen van plantaardige oorsprong is in aanmerking genomen in de herziening van de wetgeving inzake levensmiddelenhygiëne (COM(2000) 438).

15. Inachtneming van de economische gevolgen bij nationale bestrijdingsprogramma's

Amendement 14, dat wil dat de lidstaten bij het opstellen van hun nationale bestrijdingsprogramma's de kosten en baten in aanmerking nemen om de kosten op juiste wijze te verdelen, is in het betrokken artikel verwerkt.

16. Verbod op het gebruik van antibiotica

Amendement 3, dat de doelstelling toevoegt om het gebruik van antibiotica als profylaxe of groeibevorderaar geheel te verbieden, is niet aanvaard. De Commissie heeft al een apart voorstel aangekondigd om een einde te maken aan het gebruik van antimicrobiële middelen als groeibevorderaar. Het gebruik van antibiotica als diergeneesmiddel voor profylaxe valt buiten het toepassingsgebied van deze verordening. De Commissie is wel van plan wetenschappelijk advies te vragen over de risico's en baten van het gebruik van antimicrobiële middelen ter bestrijding van salmonella in dierpopulaties.

17. Extra garanties in het intracommunautaire handelsverkeer

De amendementen 2 en 22, die beogen als overgangsmaatregel extra garanties te bieden voor gebieden waar de prevalentie van zoönoseverwekkers geringer is, zijn verworpen. Deze extra garanties zouden van toepassing zijn op alle zoönoseverwekkers in levende dieren, broedeieren en levensmiddelen. Het voorstel voorziet al in de mogelijkheid om extra garanties vast te stellen voor salmonella wat betreft de handel in levende dieren en broedeieren. Het uitbreiden van deze mogelijkheid tot andere zoönoseverwekkers kan echter handelsbarrières opwerpen en zou prematuur zijn aangezien het huidige voorstel niet voorziet in doelstellingen voor het terugdringen van pathogenen en bestrijdingsprogramma's ter zake. Extra garanties voor levensmiddelen vallen onder de herziening van de wetgeving inzake levensmiddelenhygiëne (COM(2000) 438) die momenteel in de medebeslissingsprocedure (eerste lezing) wordt behandeld. Amendement 23 is wel in aanmerking genomen, omdat het geen invloed heeft op de tenuitvoerlegging van de verordening.

18. Sancties in het intracommunautaire handelsverkeer

Amendement 24, dat verlangt dat lidstaten die geen goedgekeurd bestrijdingsprogramma hebben van het intracommunautaire handelsverkeer in de betrokken dieren of producten worden uitgesloten, is verworpen. Sancties komen aan de orde in een afzonderlijk voorstel voor een verordening inzake officiële controles van diervoeders en levensmiddelen.

19. Invoer uit derde landen

Amendement 25, dat wil dat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) nauw betrokken worden bij het verifiëren van het bestaan van gelijkwaardige bestrijdingsprogramma's in derde landen, is overgenomen wat het VVB betreft. Dit is geen taak voor de EFSA.

20. Doelstellingen voor het terugdringen van salmonella, bemonsteringsschema's en tijdschema voor de uitvoering daarvan

De amendementen 29, 32, 36 en 38, om de doelstellingen voor het terugdringen van salmonella aan te scherpen en uit te breiden, zijn gedeeltelijk in het voorstel overgenomen. De doelstelling voor legkippen is uitgebreid tot alle salmonellaserotypes die van belang zijn voor de volksgezondheid, en er is een nieuwe doelstelling voor slachtvarkens toegevoegd. Verder is een geleidelijke aanpak voor varkens mogelijk gemaakt. Deze wijzigingen sluiten aan bij de ontwikkelingen in de Raad. Het voorstel van het Parlement om nieuwe doelstellingen voor kalveren, andere runderen en schapen op te nemen wordt van de hand gewezen. Voordat dit kan gebeuren is wetenschappelijk advies nodig, met name omdat runderen en schapen weinig lijken bij te dragen aan salmonellose bij mensen. Het amendement dat de minimumbemonsteringsfrequentie voor legkippen op elke vijftien (in plaats van negen) weken wil stellen, is overgenomen. Deze nieuwe frequentie waarborgt nog steeds een adequate controle en sluit aan bij een eerder door het Wetenschappelijk Veterinair Comité uitgebracht advies. Wat slachtvarkens betreft moet het bemonsteringsschema nog nader worden uitgewerkt; voorgesteld wordt om hierover een beslissing te nemen als de doelstelling voor salmonella is vastgesteld. Ten slotte is de kolom "gegevens" in bijlage II.B.1 van het voorstel uit de tekst geschrapt aangezien die geen essentiële eisen bevat en uit de besprekingen in de Raad naar voren is gekomen dat er verwarring door kan ontstaan.

21. Specifieke maatregelen voor besmette pluimveekoppels

Amendement 34, dat bepaalde van te voren vastgestelde bestrijdingsmaatregelen voor koppels legkippen die positief zijn voor salmonella wil verruimen, is in het voorstel overgenomen. Het bijbehorende amendement 33 betreffende vermeerderingskoppels is verworpen.

22. Opstelling en publicatie van verslagen

Amendement 10, dat wil dat de lidstaten hun verslagen eerder bij de Commissie indienen, is niet overgenomen.

Uit de ervaring met de bestaande gegevensverzamelingssystemen is gebleken dat de lidstaten al moeite hebben om de huidige termijn (dezelfde als in het voorstel) na te leven.

23. Laboratoria

Amendement 26, dat beoogt dat de laboratoria eerder moeten voldoen aan de internationale normen voor kwaliteitsborgingssystemen, is verworpen. Een kortere termijn is niet realistisch in verband met de tijd die nodig is om accreditatie voor te bereiden en te verkrijgen en omdat de laboratoria niet van te voren naar behoren zijn gewaarschuwd.

24. Criteria voor zoönose- en andere ziekteverwekkers waarop de bewaking betrekking moet hebben

De amendementen 12, 13, 30 en 31, die bepaalde criteria van de bijlagen naar de artikelen verplaatsen, zijn in het voorstel verwerkt. Dat houdt in dat het Parlement en de Raad zeggenschap hebben over voorstellen voor verdere wijziging van die criteria. Deze criteria betreffen het toevoegen en schrappen van doelstellingen voor het terugdringen van zoönoseverwekkers.

25. Raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid

Amendement 21, dat raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid verplicht stelt voordat beslissingen inzake specifieke bestrijdingsmaatregelen worden genomen, is in het voorstel overgenomen. Voor de opstelling van dergelijke beslissingen is wetenschappelijk advies nodig. Amendement 27 daarentegen, dat wil dat de Autoriteit bij wijziging van de bijlagen of vaststelling van overgangsmaatregelen steeds geraadpleegd wordt, is verworpen. Wetenschappelijk advies is immers niet vereist wanneer het gaat om louter administratieve maatregelen.

26. Redactionele wijzigingen

De amendementen 4, 5, 6, 9, 17 en 28 verbeteren het voorstel in technisch en redactioneel opzicht. Zij omvatten ook een herformulering van de bepalingen voor controles ter plaatse door de Commissie. Zij zijn dan ook in het gewijzigde voorstel overgenomen.

III. Andere wijzigingen

In de tekst zijn een aantal technische wijzigingen aangebracht teneinde de tekst in overeenstemming te brengen met het Interinstitutioneel Akkoord van 22 december 1998 betreffende de gemeenschappelijke richtsnoeren voor de redactionele kwaliteit van de communautaire wetgeving (PB C 73 van 17.3.1999, blz. 1), dat is opgesteld overeenkomstig de aan de slotakte van het Verdrag van Amsterdam gehechte verklaring nr. 39 inzake de redactionele kwaliteit van de communautaire wetgeving. De tekst is herzien overeenkomstig de punten b) en g) van dat akkoord, teneinde rekening te houden met de gemeenschappelijke richtsnoeren en met de gemeenschappelijke handleiding die overeenkomstig punt a) van dat akkoord is opgesteld.

2001/0176 (COD)

Gewijzigd voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers en houdende wijziging van Beschikking 90/424/EEG van de Raad en intrekking van Richtlijn 92/117/EEG van de Raad (Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 152, lid 4, onder b),

Gezien het voorstel van de Commissie [1],

[1] PB C ...

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité [2],

[2] PB C ...

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [3],

[3] PB C ...

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag [4],

[4] PB C ...

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De bescherming van de volksgezondheid tegen ziekten en besmettingen die direct of indirect van dieren op de mens kunnen worden overgedragen (zoönoses) is van het allergrootste belang.

(2) Via voedsel overgedragen zoönoses kunnen de oorzaak zijn van menselijk leed, maar ook van economisch verlies bij de voedselproductie en voor de levensmiddelenindustrie.

(3) Ook zoönoses die op een andere wijze dan via voedsel, vooral door wilde dieren en gezelschapsdieren, worden overgedragen, geven aanleiding tot bezorgdheid.

(4) Richtlijn 92/117/EEG van de Raad van 17 december 1992 inzake maatregelen voor de bescherming tegen bepaalde zoönoses en bepaalde zoönoseverwekkers bij dieren en in producten van dierlijke oorsprong teneinde door voedsel overgedragen infecties en vergiftigingen te voorkomen [5] voorziet in de invoering van een systeem voor de bewaking van bepaalde zoönoses zowel in de lidstaten als op het niveau van de Gemeenschap.

[5] PB L 62 van 15.3.1993, blz. 38. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/72/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 210 van 10.8.1999, blz. 12).

(5) De resultaten van die bewaking worden jaarlijks van de lidstaten verkregen en door de Commissie samengevat, waarbij zij wordt bijgestaan door het Communautair Referentielaboratorium voor de epidemiologie van zoönoses. De resultaten worden sedert 1995 bekendgemaakt en zij vormen een basis voor de evaluatie van de huidige situatie met betrekking tot zoönoses en zoönoseverwekkers. De systemen voor het verzamelen van de gegevens zijn evenwel nog niet geharmoniseerd, zodat vergelijkingen tussen de lidstaten onmogelijk zijn.

(6) Voorschriften voor de bewaking en de bestrijding van bepaalde zoönoses bij dieren zijn reeds vastgelegd in andere communautaire regelgeving, met name Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens [6], ten aanzien van rundertuberculose en runderbrucellose, en Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten [7], ten aanzien van schapen- en geitenbrucellose.

[6] PB L 121 van 29.7.1964, blz. 1977. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1226/2002 van de Commissie (PB L 179 van 9.7.2002, blz. 13).

[7] PB L 46 van 19.2.1991, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2002/261/EG van de Commissie (PB L 91 van 6.4.2002, blz. 31).

(7) Voorts heeft Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad van ... [inzake levensmiddelenhygiëne] [8] betrekking op specifieke elementen voor de preventie, de bestrijding en de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers, en bevat zij specifieke voorschriften voor de microbiologische kwaliteit van levensmiddelen.

[8] PB L ...

(8) Richtlijn 92/117/EEG voorziet in het verzamelen van gegevens over zoönosegevallen bij de mens. Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 tot oprichting van een netwerk voor epidemiologische surveillance en beheersing van overdraagbare ziekten in de Europese Gemeenschap [9] is vastgesteld om het verzamelen van de betrokken gegevens te verbeteren en bij te dragen tot een betere preventie en bestrijding van overdraagbare ziekten in de Gemeenschap.

[9] PB L 268 van 3.10.1998, blz. 1.

(9) Het verzamelen van gegevens inzake het vóórkomen van zoönoses en zoönoseverwekkers in diervoeders, bij dierpopulaties, in producten van dierlijke en plantaardige oorsprong en bij de mens is noodzakelijk om de ontwikkelingstendensen en de bronnen van zoönoses te kunnen bepalen.

(10) Het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid heeft, in zijn advies inzake zoönoses van 12 april 2000, gesteld dat de huidige maatregelen voor de bestrijding van door voedsel overgedragen zoönoses ontoereikend zijn en dat de epidemiologische gegevens die momenteel door de lidstaten worden verzameld, onvolledig en niet helemaal vergelijkbaar zijn. Derhalve heeft het comité aanbevolen de bewakingsvoorschriften te verbeteren en heeft het mogelijke maatregelen inzake risicobeheer voorgesteld. Het comité heeft bepaald dat uit een oogpunt van volksgezondheid bij voorrang aandacht moet worden besteed aan Salmonella spp., Campylobacter spp., verocytotoxine-producerende Escherichia coli (VTEC), Listeria monocytogenes, Cryptosporidium spp., Echinococcus granulosus/multilocularis en Trichinella spiralis.

(11) De bij Richtlijn 92/117/EEG ingestelde regelingen inzake bewaking en gegevensverzameling moeten derhalve worden verbeterd. Terzelfder tijd zullen de bij Richtlijn 92/117/EEG vastgestelde specifieke bestrijdingsmaatregelen worden vervangen door de bepalingen die zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad van ... [inzake de bestrijding van salmonella en bepaalde andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers] [10]. Richtlijn 92/117/EEG dient derhalve te worden ingetrokken.

[10] PB L ...

(12) Het nieuwe kader voor wetenschappelijke advisering en ondersteuning op het gebied van de voedselveiligheid dat is ingesteld bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden [11] dient te worden gebruikt voor het verzamelen en analyseren van de betrokken gegevens.

[11] PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.

(13) Zo nodig moet worden voorzien in procedures voor geharmoniseerde gegevensverzameling, op basis waarvan ontwikkelingstendensen en bronnen van zoönoses en zoönoseverwekkers in de Gemeenschap kunnen worden geëvalueerd. De daarbij verzamelde gegevens moeten, samen met de gegevens uit andere bronnen, de basis voor risico-evaluatie van zoönoseverwekkers vormen.

(14) Prioriteit moet worden gegeven aan de zoönoses die het grootste risico vormen voor de volksgezondheid. De bewakingssystemen moeten evenwel ook de opsporing mogelijk maken van nieuwe zoönoses en zoönoseverwekkers en nieuwe uitbraken van bestaande zoönoses.

(15) Naast de nieuwe zoönoses en zoönoseverwekkers kunnen ook nieuwe stammen van bestaande zoönoseverwekkers opduiken. Bewaking op het gebied van het ontstaan van de onrustbarende resistentie tegen antimicrobiële middelen is noodzakelijk.

(16) Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel is het ter verwezenlijking van de basisdoelstelling, de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers die op communautair niveau van belang zijn, nodig en passend om voorschriften vast te stellen voor het op geharmoniseerde wijze verstrekken van gegevens en voor bewakingsmaatregelen. Overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om de doelstellingen te bereiken.

(17) Afgezien van de algemene bewaking kunnen specifieke situaties worden geconstateerd op grond waarvan gecoördineerde bewakingsprogramma's vereist zijn. Daarbij dient vooral aandacht te worden besteed aan de zoönoses die zijn opgenomen in bijlage I bij Verordening (EG) nr. .../... [inzake de bestrijding van salmonella en bepaalde andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers].

(18) Op basis van een grondig onderzoek van door voedsel overgedragen uitbraken van zoönoses kan worden bepaald welk pathogeen agens, welk levensmiddel en welke aspecten van de voedselbereiding en -bewerking tot de uitbraak hebben bijgedragen. Derhalve moet worden voorzien in dergelijke onderzoeken en in een nauwe samenwerking tussen de verschillende autoriteiten.

(19) Overdraagbare spongiforme encefalopathieën vallen onder Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën [12]. Daarom dienen zij van het toepassingsgebied van deze richtlijn te worden uitgesloten.

[12] PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1494/2002 (PB L 225 van 22.8.2002, blz. 3).

(20) Teneinde ervoor te zorgen dat de met betrekking tot zoönoses en zoönoseverwekkers verzamelde informatie effectief kan worden gebruikt, moeten voorschriften worden vastgesteld voor de uitwisseling van alle relevante informatie. Die informatie moet in de lidstaten worden verzameld en aan de Commissie en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid worden meegedeeld in de vorm van verslagen die ook onverwijld op een geschikte wijze aan het publiek beschikbaar gesteld moeten worden.

(21) De verslagen moeten jaarlijks worden ingediend. Naar gelang van de omstandigheden kunnen echter aanvullende verslagen aangewezen zijn.

(22) Het kan dienstig zijn nationale en communautaire referentielaboratoria aan te wijzen om advies en assistentie te verlenen met analyses en tests met betrekking tot zoönoses en zoönoseverwekkers die binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen.

(23) Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied [13] dient te worden gewijzigd wat betreft de uitvoeringsbepalingen inzake de financiële bijdrage van de Gemeenschap aan bepaalde activiteiten met betrekking tot de bewaking en bestrijding van zoönoses en zoönoseverwekkers.

[13] PB L 224 van 18.8.1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2001/572/EG (PB L 203 van 28.7.2001, blz. 16).

(24) Voorzien moet worden in de nodige procedures om sommige bepalingen van deze richtlijn aan te passen en om de nodige uitvoerings- en overgangsmaatregelen vast te stellen.

(25) De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid moet waar nodig worden geraadpleegd, in het bijzonder over aangelegenheden die gevolgen van betekenis voor de volksgezondheid hebben.

(26) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moteen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [14],

[14] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Hoofdstuk I Inleidende bepalingen

Artikel 1 Doel en toepassingsgebied

1. Deze richtlijn heeft ten doel te zorgen voor een adequate bewaking van zoönoses, zoönoseverwekkers, door voedsel overgedragen uitbraken en resistentie van zoönoseverwekkers tegen antimicrobiële middelen teneinde in de Gemeenschap de nodige informatie te kunnen verzamelen om de ontwikkelingstendensen en de bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers, door voedsel overgedragen uitbraken en resistentie van zoönoseverwekkers tegen antimicrobiële middelen te kunnen evalueren. Deze evaluatie vormt de basis voor een effectieve risicobeoordeling en voor maatregelen voor de preventie en de bestrijding van zoönoses en zoönoseverwekkers die voor de Gemeenschap van belang zijn.

2. Deze richtlijn betreft:

a) de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers bij de primaire dierlijke productie en in andere stadia van de voedselketen, met inbegrip van de vervaardiging van diervoeders en de verdere bereiding en vervaardiging van levensmiddelen;

b) de bewaking van antimicrobiële resistentie;

c) het epidemiologisch onderzoek van door voedsel overgedragen uitbraken;

d) de uitwisseling van informatie over zoönoses en zoönoseverwekkers.

3. Deze richtlijn is niet van toepassing op overdraagbare spongiforme encefalopathieën.

Artikel 2 Definities

Voor de doeleinden van deze verordening zijn de definities van de artikelen 2 en 3 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van toepassing.

Verder wordt verstaan onder:

a) "zoönose": ziekte en/of besmetting die langs natuurlijke weg direct of indirect van dieren op de mens kan worden overgedragen;

b) "zoönoseverwekker": virus, bacterie, schimmel, parasiet of andere biologische entiteit waardoor een zoönose kan worden veroorzaakt;

c) "antimicrobiële resistentie": het vermogen van micro-organismen om te overleven of zelfs in aantal toe te nemen in aanwezigheid van een bepaalde concentratie van een antimicrobiële stof, die doorgaans voldoende is om de groei van micro-organismen van dezelfde soort te remmen of deze te doden;

d) "overdraagbare ziekte": bij de mens voorkomende, door zoönoseverwekkers veroorzaakte ziekte die onder de toepassing van Beschikking nr. 2119/98/EG valt;

e) "door voedsel overgedragen uitbraak": de waarneming, onder bepaalde omstandigheden, van het voorkomen van twee of meer gevallen van dezelfde ziekte en/of besmetting bij de mens, of van de situatie waarbij meer ziektegevallen worden geconstateerd dan normaal zou mogen worden verwacht, waarbij er een (mogelijk) oorzakelijk verband bestaat met eenzelfde voedselbron;

f) "bewaking": een systeem voor het verzamelen, analyseren en bekendmaken van gegevens inzake het vóórkomen van zoönoses, zoönoseverwekkers en daarmee samenhangende antimicrobiële resistentie.

Artikel 3 Algemene verplichtingen

1. De lidstaten zien erop toe dat gegevens inzake het vóórkomen van zoönoses en zoönoseverwekkers, door voedsel overgedragen uitbraken alsmede van antimicrobiële resistentie, verzameld, geanalyseerd en onverwijld openbaar gemaakt worden, overeenkomstig het bepaalde in deze richtlijn en alle daaruit voortvloeiende bepalingen.

2. Elke lidstaat wijst zijn bevoegde autoriteit in het kader van deze richtlijn (hierna "de bevoegde autoriteit" genoemd) aan en stelt de Commissie daarvan in kennis.

3. De lidstaten ziet toe op de totstandkoming van een doelmatige en permanente samenwerking op basis van een vrije uitwisseling van algemene informatie en, indien nodig, uitwisseling van specifieke gegevens tussen de bevoegde autoriteit en:

a) de in het kader van de communautaire regelgeving inzake diervoeder aangewezen bevoegde autoriteiten,

b) de in het kader van de communautaire regelgeving inzake diergezondheid aangewezen bevoegde autoriteiten,

c) de in het kader van de communautaire regelgeving inzake levensmiddelenhygiëne aangewezen bevoegde autoriteiten,

d) de in artikel 1 van Beschikking nr. 2119/98/EG bedoelde structuren en/of instanties,

e) de overige betrokken autoriteiten en organisaties.

4. De lidstaten zien erop toe dat de betrokken ambtenaren van de in het kader van deze richtlijn aangewezen bevoegde autoriteit voldoende gekwalificeerd zijn om die taken uit te voeren en, indien nodig, worden opgeleid op het gebied van de microbiologie en de epidemiologie en permanent worden bijgeschoold in het licht van de wetenschappelijke vooruitgang op deze gebieden.

Hoofdstuk II Bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers

Artikel 4 Algemene voorschriften inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers

1. De lidstaten verzamelen relevante en vergelijkbare gegevens om de gevaren te identificeren en te beschrijven, de blootstelling aan die gevaren te evalueren en de risico's te karakteriseren die verbonden zijn aan zoönoses en zoönoseverwekkers. De bewaking vindt plaats bij dierpopulaties, vooral in het stadium van de primaire productie, maar zo nodig ook in andere stadia van de voedselketen, met inbegrip van de vervaardiging van diervoeders en de verdere bereiding en vervaardiging van levensmiddelen.

2. De bewaking betreft alle zoönoses en zoönoseverwekkers die zijn opgenomen in bijlage I, deel A.

Wanneer de epidemiologische situatie in een lidstaat dat nodig maakt, heeft de bewaking ook betrekking op de zoönoses en zoönoseverwekkers die zijn vermeld in bijlage I, deel B.

3. De bewaking wordt gebaseerd op de in de lidstaten bestaande systemen. Indien dat nodig is om de gegevens makkelijkere samen te stellen en te vergelijken kunnen volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure en met inachtneming van andere communautaire voorschriften op het gebied van diergezondheid, levensmiddelenhygiëne en overdraagbare ziekten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de bewaking van de in bijlage I vermelde zoönoses en zoönoseverwekkers. Deze uitvoeringsbepalingen betreffen met name:

a) de dierpopulaties of subpopulaties of de stadia van de voedselketen waarop de bewaking betrekking moet hebben;

b) de aard en het type van de te verzamelen gegevens;

c) de gevalsdefinities;

d) de te gebruiken bemonsteringsmethoden;

e) de door de laboratoria te gebruiken testmethoden;

f) de rapportagefrequentie, inclusief richtsnoeren voor rapportage tussen de lokale, de regionale en de centrale autoriteiten.

Artikel 5 Bewaking van antimicrobiële resistentie

1. De lidstaten zien erop toe dat de bewaking vergelijkbare gegevens oplevert over het vóórkomen van antimicrobiële resistentie bij zoönoseverwekkers en, voorzover zij een bedreiging van de volksgezondheid zijn, bij andere ziekteverwekkers, overeenkomstig het bepaalde in bijlage II.

De bewaking wordt gecoördineerd met de surveillance van antimicrobiële resistentie overeenkomstig Beschikking nr. 2119/98/EG.

2. De bepalingen ter uitvoering van lid 1 worden vastgesteld volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure.

Artikel 6 Gecoördineerde bewakingsprogramma's

1. Volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure kunnen gecoördineerde bewakingsprogramma's worden vastgesteld voor een of meer zoönoses en/of zoönoseverwekkers, na raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. De gecoördineerde bewakingsprogramma's kunnen vooral worden vastgesteld wanneer een specifieke behoefte aan een risico-evaluatie is geconstateerd of wanneer beginwaarden moeten worden vastgesteld met betrekking tot zoönoses en/of zoönoseverwekkers op het niveau van de lidstaten en/of van de Gemeenschap.

2. Bij de vaststelling van een gecoördineerd bewakingsprogramma wordt speciaal verwezen naar de zoönoses en zoönoseverwekkers bij dierpopulaties als bedoeld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. .../... [inzake de bestrijding van salmonella en bepaalde andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers].

3. De minimumvoorschriften met betrekking tot het vaststellen van de gecoördineerde bewakingsprogramma's zijn vermeld in bijlage III.

4. De resultaten van de gecoördineerde bewakingsprogramma's worden aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid medegedeeld.

Hoofdstuk III Door voedsel overgedragen uitbraken

Artikel 7 Epidemiologisch onderzoek van door voedsel overgedragen uitbraken

1. De lidstaten zien erop toe dat, wanneer de exploitant van een levensmiddelenbedrijf verneemt of redenen heeft om aan te nemen dat een door hem geproduceerd of verwerkt levensmiddel een door voedsel overgedragen uitbraak heeft veroorzaakt of kan veroorzaken, hij de bevoegde autoriteit daarvan onverwijld in kennis stelt. Het betrokken levensmiddel, of een relevant aantal monsters daarvan, wordt zo bewaard dat het onderzoek ervan in een laboratorium of een nader epidemiologisch onderzoek van de vermoede uitbraak niet in het gedrang wordt gebracht.

2. Wanneer de bevoegde autoriteit krachtens lid 1 informatie ontvangt of anderszins in kennis wordt gesteld van een door voedsel overgedragen uitbraak, stelt zij, in samenwerking met de in artikel 1 van Beschikking nr. 2119/98/EG bedoelde autoriteiten, een onderzoek in naar de uitbraak.

Het epidemiologisch onderzoek heeft ten doel gegevens op te leveren over het epidemiologische profiel, de mogelijk betrokken levensmiddelen en de mogelijke oorzaken van de door voedsel overgedragen uitbraak. Het epidemiologisch onderzoek omvat, voorzover mogelijk, ook adequaat epidemiologische en microbiologische studies.

De bevoegde autoriteit doet de Commissie en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid een beknopt verslag toekomen over de resultaten van de verrichte epidemiologische onderzoeken, met vermelding van de in bijlage IV, deel E, bij deze richtlijn bedoelde informatie.

De uitvoeringsbepalingen betreffende het epidemiologisch onderzoek van door voedsel overgedragen uitbraken kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure.

3. De leden 1 en 2 zijn van toepassing onverminderd specifiekere communautaire voorschriften inzake de productveiligheid, de systemen voor vroegtijdige waarschuwing en maatregelen ter voorkoming en beheersing van overdraagbare ziekten, en de levensmiddelenhygiëne.

Hoofdstuk IV Uitwisseling van informatie

Artikel 8 Onderzoeken naar zoönoseverwekkers bij exploitanten van een levensmiddelenbedrijf

De lidstaten zien erop toe dat exploitanten van levensmiddelenbedrijven die onderzoek doen naar de aanwezigheid van de in bijlage I vermelde zoönoses en zoönoseverwekkers, de resultaten van dat onderzoek gedurende een door de bevoegde autoriteit te bepalen periode bewaren en aan die autoriteit meedelen indien deze daarom verzoekt.

Artikel 9 Evaluatie van tendensen en bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers, door voedsel overgedragen uitbraken en antimicrobiële resistentie

1. De lidstaten evalueren de tendensen en bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers, door voedsel overgedragen uitbraken en antimicrobiële resistentie op hun grondgebied.

Elke lidstaat stelt de Commissie jaarlijks tegen eind mei in het bezit van een verslag inzake de tendensen en bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers, door voedsel overgedragen uitbraken en antimicrobiële resistentie, dat alle gegevens omvat die in het voorafgaande jaar uit hoofde van de artikelen 4 tot en met 7 zijn verzameld. De verslagen en samenvattingen daarvan worden onverwijld openbaar gemaakt.

De verslagen bevatten ook de informatie als bedoeld in artikel 3, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. .../... [inzake de bestrijding van salmonella en bepaalde andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers].

De minimumeisen waaraan de verslagen moeten voldoen, zijn vermeld in bijlage IV. Nadere voorschriften inzake de beoordeling van deze verslagen, inclusief de vormvoorschriften en de in de verslagen op te nemen minimumgegevens, kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure.

Wanneer het op grond van de omstandigheden vereist is, kan de Commissie om specifieke aanvullende informatie verzoeken en dienen de lidstaten naar aanleiding van een dergelijk verzoek of op eigen initiatief verslagen in.

2. De Commissie stuurt de in lid 1 bedoelde verslagen door naar de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid.

Binnen zes maanden na ontvangst van die verslagen publiceert de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid een samenvattend verslag over de tendensen en bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers, door voedsel overgedragen uitbraken en antimicrobiële resistentie in de Gemeenschap.

Bij de opstelling van het samenvattend verslag kan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid ook andere gegevens in aanmerking nemen die betrekking hebben op zoönoses, zoönoseverwekkers, door voedsel overgedragen uitbraken en antimicrobiële resistentie, bijvoorbeeld de gegevens die worden meegedeeld in het kader van de communautaire regelgeving inzake diergezondheid, levensmiddelencontrole, levensmiddelenhygiëne en overdraagbare ziekten, met name:

- artikel 8 van Richtlijn 64/432/EEG;

- artikel 14, lid 2, van Richtlijn 89/397/EEG van de Raad [15];

[15] PB L 186 van 30.6.1989, blz. 23 (zal worden vervangen door een verordening betreffende officiële controles op de veiligheid van levensmiddelen en diervoeder, actie 4 in het witboek over voedselveiligheid (COM (1999) 719 definitief)).

- artikel 24 van Beschikking 90/424/EEG;

- artikel 4 van Beschikking nr. 2119/98/EG.

Hoofdstuk V Laboratoria

Artikel 10 Communautaire en nationale referentielaboratoria

1. Volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure kunnen een of meer communautaire referentielaboratoria worden aangewezen voor de analyse van en het testen op zoönoses, zoönoseverwekkers en antimicrobiële resistentie.

2. De verantwoordelijkheden en taken van de communautaire referentielaboratoria, in het bijzonder wat betreft de coördinatie van hun werkzaamheden met die van de nationale referentielaboratoria, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 12, lid 2.

3. De lidstaten wijzen een nationaal referentielaboratorium aan voor elk gebied waarvoor een communautair referentielaboratorium is aangewezen en stellen de Commissie daarvan in kennis.

4. Volgens de procedure van artikel 12, lid 2, kunnen bepaalde verantwoordelijkheden en taken van de nationale referentielaboratoria worden vastgesteld, in het bijzonder wat betreft de coördinatie van hun werkzaamheden met die van de relevante laboratoria in de lidstaten.

Hoofdstuk VI Tenuitvoerlegging

Artikel 11 Wijziging van de bijlagen, overgangsmaatregelen en uitvoeringsmaatregelen

Volgens de in artikel 12, lid 2, bedoelde procedure kunnen de bijlagen worden gewijzigd en de nodige overgangsmaatregelen en uitvoeringsmaatregelen worden vastgesteld.

De Commissie raadpleegt de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid over alle aangelegenheden die gevolgen van betekenis voor de volksgezondheid kunnen hebben.

Bij wijziging van bijlage I worden in het bijzonder de volgende factoren in aanmerking genomen:

a) het vóórkomen van de betrokken zoönose of zoönoseverwekker bij dieren en bij mensen, in diervoeders en in levensmiddelen;

b) de ernst ervan voor de mens;

c) de economische gevolgen op het gebied van gezondheidszorg en voor diervoeder- en levensmiddelenbedrijven,

d) de epidemiologische tendensen bij dieren, bij mensen en in diervoeders en levensmiddelen.

Artikel 12 Comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58 van Verordening (EG) nr. 178/2002 ingestelde Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid of, indien van toepassing, door het bij artikel 7 van Beschikking nr. 2119/98/EG ingestelde comité.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt drie maanden.

Artikel 13

Omzetting in nationaal recht

1 De lidstaten dienen vóór 1 november 2002 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

De lidstaten passen deze bepalingen toe met ingang van 1 januari 2003.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Hoofdstuk VII Slotbepalingen en overgangsbepalingen

Artikel 14 Intrekking en overgangsbepalingen

Richtlijn 92/117/EEG wordt ingetrokken met ingang van 1 januari 2003.

De maatregelen die de lidstaten hebben vastgesteld op grond van artikel 8, lid 1, en ten uitvoer gelegd overeenkomstig artikel 10, lid 1, van die richtlijn en de overeenkomstig artikel 8, lid 3, van die richtlijn goedgekeurde programma's blijven echter van kracht totdat de overeenkomstige bestrijdingsprogramma's zijn goedgekeurd overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) .../... [inzake de bestrijding van salmonella en bepaalde andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers].

Artikel 15

Wijziging van Beschikking 90/424/EEG

Beschikking 90/424/EEG wordt als volgt gewijzigd:

1. artikel 29 wordt als volgt gelezen:

"Artikel 29

1. De lidstaten kunnen in het kader van het bepaalde in artikel 24, leden 2 tot en met 11, verzoeken om een financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de bewaking en bestrijding van de in de bijlage, groep 2, genoemde zoönoses.

2. Voor de bestrijding van zoönoses wordt de financiële bijdrage van de Gemeenschap toegekend in het kader van een nationaal programma als bedoeld in artikel 6 van Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad [inzake de bestrijding van salmonella en bepaalde andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers] [*].

De hoogte van de financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de in bijlage II, punt C, van Verordening (EG) nr. .../... [inzake de bestrijding van salmonella en bepaalde andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers] vermelde maatregelen wordt vastgesteld op maximaal 50% van de kosten die in de lidstaat zijn gemaakt om de eigenaars schadeloos te stellen voor het slachten en vernietigen van vermeerderingskoppels van Gallus gallus wegens de betrokken infectie.";

- - -

* PB L ....".

2. het volgende artikel wordt ingevoegd:

"Artikel 29 bis

Uiterlijk tot de datum waarop de overeenkomstige bestrijdingsprogramma's zijn goedgekeurd overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. .../... [van het Europees Parlement en de Raad inzake de bestrijding van salmonella en bepaalde andere door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers] kunnen de lidstaten de Gemeenschap verzoeken om de in artikel 29, lid 2, bedoelde financiële bijdrage voor een nationaal programma dat op grond van Richtlijn 92/117/EEG is goedgekeurd.";

3. in de bijlage worden onder groep 2 de volgende streepjes toegevoegd:"

- Campylobacteriose

- Cryptosporidiose

- Listeriose

- Salmonellose (zoönotische salmonella)

- Trichinellose

- Verocytotoxine-producerende Escherichia coli".

Artikel 16 Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 17 Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, op

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitter De Voorzitter

BIJLAGE I

Zoönoses en zoönoseverwekkers die moeten worden bewaakt op grond van artikel 4

A. Zoönoses en zoönoseverwekkers waarop de bewaking betrekking moet hebben

Brucellose en de verwekkers daarvan

Campylobacteriose en de verwekkers daarvan

Cryptosporidiose en de verwekkers daarvan

Echinokokkose en de verwekkers daarvan

Listeriose en de verwekkers daarvan

Salmonellose en de verwekkers daarvan

Trichinellose en de verwekkers daarvan

Tuberculose veroorzaakt door Mycobacterium bovis

Verocytotoxine-producerende Escherichia coli

B. Lijst van zoönoses en zoönoseverwekkers die moeten worden bewaakt naar gelang van de epidemiologische situatie

1. Virale zoönoses

Calicivirus

Hepatitis A-virus

Influenzavirus

Rabiës

Door artropoden overgedragen virussen

2. Bacteriële zoönoses

Borreliose en de verwekkers daarvan

Botulisme en de verwekkers daarvan

Leptospirose en de verwekkers daarvan

Psittacose en de verwekkers daarvan

Andere vormen van tuberculose dan bedoeld onder A

Vibriose en de verwekkers daarvan

Yersiniose en de verwekkers daarvan

3. Parasitaire zoönoses

Anisakiase en de verwekkers daarvan

Cysticercose en de verwekkers daarvan

Toxoplasmose en de verwekkers daarvan

4. Andere zoönoses en zoönoseverwekkers

-

-

-

-

BIJLAGE II

Voorschriften inzake de bewaking van antimicrobiële resistentie op grond van artikel 5

A. Algemene voorschriften

De bewaking van antimicrobiële resistentie moet relevante informatie opleveren over het ontstaan van en de tendensen in antimicrobiële resistentie bij zoönoseverwekkers en andere relevante ziekteverwekkers.

De lidstaten zien erop toe dat het in artikel 5 bedoelde bewakingssysteem inzake antimicrobiële resistentie ten minste de onderstaande gegevens bevat:

1. diersoorten waarop de bewaking betrekking heeft,

2. bacteriesoorten en/of -stammen waarop de bewaking betrekking heeft,

3. bemonsteringsstrategie in het kader van de bewaking,

4. antimicrobiële stoffen waarop de bewaking betrekking heeft,

5. laboratoriummethoden voor de opsporing van resistentie,

6. laboratoriummethoden voor de identificatie van isolaten,

7. methoden voor het verzamelen van de gegevens,

8. het productiesysteem waarin de gegevens werden verzameld.

B. Specifieke voorschriften

De lidstaten zien erop toe dat de in deel A omschreven bewaking ten minste relevante informatie oplevert met betrekking tot:

- antibiogrammen voor een representatief aantal isolaten van Salmonella spp., Campylobacter jejuni en Campylobacter coli van runderen, varkens en pluimvee.

BIJLAGE III

Gecoördineerde bewakingsprogramma's als bedoeld in artikel 6

Bij de vaststelling van een gecoördineerd bewakingsprogramma worden ten minste de volgende kenmerken van het programma vastgelegd:

- het doel van het programma,

- de looptijd van het programma,

- het geografische gebied of de regio,

- de betrokken zoönoses en/of zoönoseverwekkers,

- de vereiste types monsters en andere gegevenseenheden,

- minimumbemonsteringsschema's,

- de aard van de in het laboratorium gebruikte testmethoden,

- de verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteiten,

- de in te zetten middelen,

- de kostenramingen en de wijze waarop de kosten zullen worden gedekt,

- de methode en het tijdschema voor de rapportage van de resultaten aan de Commissie en de andere lidstaten.

BIJLAGE IV

Minimumvoorschriften inzake de op grond van artikel 9, lid 1, in te dienen verslagen

Het in artikel 9, lid 1, bedoelde verslag bevat ten minste de volgende informatie:

A. Voor elke zoönose en zoönoseverwekker moeten de eerste keer de volgende gegevens worden vermeld (later hoeven alleen wijzigingen te worden meegedeeld):

a) bewakingssystemen (bemonsteringsstrategie, bemonsteringsfrequentie, aard van het monster, gevalsdefinitie, gebruikte diagnostische methoden);

b) vaccinatiebeleid en andere preventieve maatregelen;

c) bestrijdingsprogramma's;

d) maatregelen bij een positief resultaat of in individuele gevallen;

e) geldende meldingsregelingen;

f) voorgeschiedenis van de ziekte en/of besmetting in de betrokken lidstaat.

B. Elk jaar moeten in het verslag worden medegedeeld:

a) de voor de zoönose vatbare dierpopulatie (samen met de datum waarop de cijfers betrekking hebben):

- aantal beslagen of koppels,

- totaal aantal dieren;

b) bij de rapportage betrokken laboratoria en instituten.

C. Elk jaar moeten voor elke betrokken zoönoseverwekker en gegevenscategorie de onderstaande bijzonderheden en de gevolgen daarvan worden vermeld:

a) wijzigingen in de reeds beschreven systemen;

b) wijzigingen in vroeger beschreven methoden;

c) resultaten van het onderzoek en van de verdere typering of een andere methode van karakterisering in de laboratoria (apart voor elke vermelde categorie);

d) nationale evaluatie van de recente situatie, de tendens en de besmettingsbronnen;

e) relevantie als zoönose;

f) relevantie van bij dieren en in levensmiddelen gedane bevindingen voor ziektegevallen bij de mens, bron van besmetting van de mens;

g) erkende bestrijdingsstrategieën die kunnen worden gebruikt om overdracht van de zoönoseverwekker op mensen te voorkomen of zoveel mogelijk te beperken;

h) behoefte aan specifieke maatregelen in de lidstaat of op communautair niveau, op basis van de recente situatie.

D. Rapportage inzake de resultaten van het onderzoek

Bij de resultaten moet steeds melding worden gemaakt van het aantal onderzochte epidemiologische eenheden (beslagen, koppels, monsters, partijen) en van het aantal positieve monsters volgens de gevalsdefinitie. Indien nodig moeten de resultaten zo worden gepresenteerd dat daaruit de geografische spreiding van de zoönose of de zoönoseverwekker blijkt.

E. Gegevens inzake een door voedsel overgedragen uitbraak:

a) het totale aantal uitbraken in de loop van een jaar;

b) het aantal personen dat als gevolg van de uitbraken ziek is geworden of is gestorven;

c) het oorzakelijke agens van de uitbraken, inclusief, voorzover mogelijk, het serotype of een andere beschrijving van het agens. Wanneer het oorzakelijke agens niet kan worden geïdentificeerd, moet de reden daarvoor worden vermeld;

d) bij de uitbraak betrokken levensmiddelen en andere mogelijke vectoren.

e) beschrijving van de aard van de plaats waar het betrokken levensmiddel is geproduceerd/aangekocht/verkregen/geconsumeerd;

f) secundaire factoren, bijvoorbeeld ontoereikende hygiëne bij de levensmiddelenbereiding.