EUROPESE COMMISSIE Brussel, 30.3.2022 COM(2022) 144 final 2022/0094(COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van geharmoniseerde voorwaarden voor het verhandelen van bouwproducten, tot wijziging van Verordening (EU) 2019/1020 en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 305/2011 (Voor de EER relevante tekst) {SEC(2022) 167 final} - {SWD(2022) 87 final} - {SWD(2022) 88 final} - {SWD(2022) 89 final}



TOELICHTING 1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL •Motivering en doel van het voorstel In Verordening (EU) nr. 305/2011 van het Europees Parlement en de Raad (de “bouwproductenverordening”) worden geharmoniseerde voorwaarden voor het verhandelen van bouwproducten vastgesteld. De bouwproductenverordening waarborgt de soepele werking van de eengemaakte markt en het vrije verkeer van bouwproducten in de EU. Dit gebeurt door middel van geharmoniseerde technische specificaties, die voorzien in een gemeenschappelijke technische taal voor het testen en communiceren van de prestaties van bouwproducten (bv. materiaalgedrag bij brand, thermische geleiding of geluidsisolatie). Het gebruik van normen is verplicht wanneer deze in het Publicatieblad van de Europese Unie (PBEU) worden vermeld. Bouwproducten die onder dergelijke normen vallen, moeten voorzien zijn van de CE-markering die aangeeft dat zij in overeenstemming zijn met de aangegeven prestaties. Dergelijke producten kunnen dan vrij binnen de eengemaakte markt circuleren. De EU-lidstaten mogen geen extra merken, certificaten of tests vereisen. In de bouwproductenverordening worden geen productvereisten vastgesteld. De EU-lidstaten zijn verantwoordelijk voor de veiligheids-, milieu- en energievereisten die gelden voor gebouwen en civieltechnische werken. In het uitvoeringsverslag 2016 van de Commissie over de bouwproductenverordening zijn bepaalde tekortkomingen in de uitvoering ervan vastgesteld, alsook een aanzienlijk aantal uitdagingen, in verband met onder meer normalisatie, vereenvoudiging voor micro-ondernemingen, markttoezicht en handhaving, die nader moeten worden onderzocht en besproken. Uit de evaluatie van de bouwproductenverordening, de adviezen van het Refit-platform en de feedback van de lidstaten en belanghebbenden is duidelijk gebleken dat het kader tekortkomingen vertoont, waardoor de werking van de eengemaakte markt voor bouwproducten wordt belemmerd en de doelstellingen van de bouwproductenverordening dus niet worden verwezenlijkt. In de mededeling van november 2016 over schone energie voor alle Europeanen werd benadrukt dat het groei- en werkgelegenheidspotentieel moet worden ontsloten door de nog steeds versnipperde eengemaakte markt voor bouwproducten beter te laten functioneren. In de mededeling over de Europese Green Deal, het actieplan voor de circulaire economie en de mededeling over de renovatiegolf werd gewezen op de rol van de bouwproductenverordening als onderdeel van de inspanningen voor energie- en hulpbronnenefficiënte gebouwen en renovaties, bij de aanpak van de duurzaamheid van bouwproducten. In het voorstel voor een herziene richtlijn betreffende de energieprestatie van gebouwen werd gewezen op het belang van de emissies van broeikasgassen gedurende de levenscyclus van gebouwen en bouwmaterialen voor de berekening van het aardopwarmingsvermogen van nieuwe gebouwen vanaf 2030. In de mededelingen over de EU-bosstrategie en de duurzame koolstofcyclus werd, in het kader van de herziening van de bouwproductenverordening, de ontwikkeling aangekondigd van een robuuste en transparante standaardmethode voor kwantificering van de klimaatvoordelen van bouwproducten en van koolstofafvang en ‑gebruik. Ook hebben zowel het Europees Parlement als de Raad opgeroepen tot maatregelen om de circulariteit van bouwproducten te bevorderen, belemmeringen op de eengemaakte markt voor bouwproducten aan te pakken en bij te dragen tot de doelstellingen van de Europese Green Deal en het actieplan voor de circulaire economie. De twee algemene doelstellingen van de herziening van de bouwproductenverordening zijn daarom 1) een goed functionerende eengemaakte markt voor bouwproducten te verwezenlijken en 2) bij te dragen tot de doelstellingen van de groene en digitale transitie, met name de moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie. Dit is een initiatief in het kader van het programma voor gezonde en resultaatgerichte regelgeving (Refit), aangezien het voorstel in overeenstemming is met de doelstellingen van het Refit-programma, te weten het eenvoudiger, gerichter en gemakkelijker na te leven maken van de EU-wetgeving. Dit voorstel heeft tot doel de volgende problemen aan te pakken: Probleem 1: Eengemaakte markt voor bouwproducten niet verwezenlijkt. Het normalisatieproces dat de kern van de bouwproductenverordening vormt, presteert ondermaats. In de afgelopen jaren konden door de Europese normalisatieorganisaties (ENO’s) ontwikkelde ontwerpen van geharmoniseerde normen zelden in het Publicatieblad (PBEU) worden vermeld, voornamelijk vanwege juridische tekortkomingen. Het hierdoor ontstane gebrek aan actuele geharmoniseerde normen voor bouwproducten is een belangrijke factor die de goede werking van de eengemaakte markt ondermijnt, handelsbelemmeringen opwerpt en extra kosten en administratieve lasten voor de marktdeelnemers creëert. Omdat het proces geen gelijke tred kan houden met de ontwikkelingen binnen de sector, betekenen de verouderde geharmoniseerde normen ook dat deze normen niet altijd relevant zijn voor de markt. Bovendien kan door de huidige situatie niet aan de regelgevingsbehoeften van de lidstaten worden voldaan. Vanwege deze tekortkomingen passen de lidstaten nationale merken, certificeringen en goedkeuringen toe. Dit is in strijd met de bouwproductenverordening en niet in overeenstemming met de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie. Door de ondermaatse prestaties van de conventionele normalisatieroute, is de werklast op de alternatieve route voor verkrijging van de CE-markering via de Europese beoordelingsdocumenten (EBD’s) bovendien steeds verder toegenomen. Deze toename in werklast heeft ertoe geleid dat de Commissie meer tijd nodig heeft om beoordelingen uit te voeren. Verder bestaat het risico dat het systeem hierdoor zelfs wordt verlamd. Probleem 2: Uitdagingen bij de uitvoering op nationaal niveau. Deze problemen vergroten verder de complexiteit van het wetgevingskader en dragen ertoe bij dat de markttoezichtactiviteiten van de lidstaten sterk verschillen (in kwaliteit en effectiviteit). Ineffectiviteit bij het markttoezicht en de handhaving in het algemeen beperken het vertrouwen in het wetgevingskader en ontmoedigen bedrijven derhalve aan de wetgeving te voldoen. In het uitvoeringsverslag werden de nadelen in verband met de werking van de aangemelde instanties gesignaleerd, waaruit blijkt dat de relevante bepalingen van de bouwproductenverordening baat zouden hebben bij meer nauwkeurigheid, bijvoorbeeld wat betreft de vereisten die aan deze instanties worden gesteld (artikel 43 van de bouwproductenverordening), de operationele verplichtingen van deze instanties (artikel 52) en de coördinatie van deze instanties (artikel 55). Probleem 3: Complexiteit van het wetgevingskader/vereenvoudiging niet verwezenlijkt. Geharmoniseerde technische specificaties voorzien in een gemeenschappelijke technische taal voor het testen en communiceren van de prestaties van bouwproducten (bv. materiaalgedrag bij brand, thermische geleiding of geluidsisolatie). De CE-markering op grond van de bouwproductenverordening is gekoppeld aan de beoordeling van de prestaties van een bouwproduct, en niet aan de conformiteit ervan met de productvereisten, aangezien deze niet in de bouwproductenverordening zijn vastgesteld. Aangezien dit een vrij uitzonderlijke situatie is in vergelijking met andere wetgeving binnen het nieuwe wetgevingskader (NWK), wordt de betekenis van de CE-markering vaak verkeerd begrepen en onjuist geïnterpreteerd. Andere bepalingen van de bouwproductenverordening zijn onvoldoende duidelijk of creëren overlappingen, hetzij binnen het kader zelf (bv. de overlapping tussen de informatie die vereist is voor de prestatieverklaring en voor de CE-markering), hetzij tussen de bouwproductenverordening en andere EU-wetgeving (potentieel parallelle routes naar de CE-markering voor sommige bouwproducten in het kader van de bouwproductenverordening en de richtlijn inzake ecologisch ontwerp). Bovendien is de toepassing van de voornamelijk op kmo’s gerichte vereenvoudigingsbepalingen van de bouwproductenverordening beperkt gebleven, als gevolg van een gebrek aan bekendheid en duidelijkheid van de bepalingen. De kleinste bedrijven dragen de grootste administratieve last. Overlappingen en inconsistenties leiden tot inefficiënties. Bovendien zijn er geen specifieke bepalingen over de verstrekking van informatie in digitaal formaat. Dit zal met name een uitdaging worden, aangezien betrouwbare productinformatie, vanaf de productie tot aan de installatie in het gebouw en de uiteindelijke sloop, nodig zal zijn in het kader van de “digital building logbooks”, “level(s)” of andere instrumenten voor beoordeling van en rapportage over de duurzaamheidsprestaties van gebouwen. Probleem 4: De bouwproductenverordening is ongeschikt voor het verwezenlijken van bredere beleidsprioriteiten, zoals de groene en digitale transitie en de productveiligheid.

De beschikbare geharmoniseerde beoordelingsmethoden voor de prestaties van bouwproducten bestrijken slechts enkele elementen die verband houden met de milieueffecten, zoals verontreiniging, maar zijn niet vastgesteld met het oog op het duurzame gebruik van natuurlijke hulpbronnen. Verder biedt de bouwproductenverordening geen mogelijkheden om milieutechnische, functionele en veiligheidstechnische vereisten voor bouwproducten vast te stellen, wat een belemmering vormt voor de aanpak van problemen die niet op prestaties zijn gebaseerd. Om koolstofarme en koolstofvastleggende bouwproducten en de vraag hiernaar te stimuleren, is echter coherente en transparante informatie over de klimaat-, milieu- en duurzaamheidsprestaties van bouwproducten nodig, evenals de mogelijkheid om inherente productkenmerken, zoals duurzaamheid of repareerbaarheid, te regelen. Door de circulariteit van bouwproducten te verbeteren zal ook de veerkracht van de EU met betrekking tot de toegang tot bouwmaterialen worden versterkt. Bovendien is er onvoldoende digitale informatie over bouwproducten beschikbaar om aan de doelstellingen van circulariteit en duurzaamheid te voldoen en om de informatie te verstrekken die nodig is voor andere gerelateerde wetgeving (bv. de richtlijn betreffende de energieprestatie van gebouwen of de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten). De mogelijkheden van de sector op consistente en geharmoniseerde wijze de prestaties van de eigen producten aan te geven en de producten op basis van de klimaat-, milieu- en duurzaamheidsprestaties te differentiëren, worden door de bouwproductenverordening aanzienlijk beperkt. Daarnaast beperkt de verordening de mogelijkheden van de lidstaten om nationale vereisten voor gebouwen vast te stellen of criteria inzake duurzaamheidsdoelstellingen in overheidsopdrachten op te nemen, zonder de werking van de eengemaakte markt in gevaar te brengen. •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein Het initiatief is in overeenstemming met het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”, aangezien het bijdraagt aan de doelstellingen van de groene transitie van de Europese Green Deal (met name de renovatiegolf) en het actieplan voor de circulaire economie. Het bevordert een groenere productie, evenals hergebruik, herproductie en recycling van bouwproducten. Het zorgt voor aanpassing aan de klimaatverandering. Het ondersteunt de herziening van de richtlijn betreffende de energieprestatie van gebouwen door informatie te verstrekken over de milieuprestaties van bouwproducten en vergemakkelijkt zo de berekening van de energieprestaties van gebouwen, hun aardopwarmingsvermogen en de koolstofverwijderingen door koolstofopslag. In het actieplan voor de circulaire economie is het initiatief voor duurzame producten (Sustainable Products Initiative, SPI) aangekondigd, dat tot doel heeft producten geschikt te maken voor een klimaatneutrale, hulpbronnenefficiënte en circulaire economie, met name in combinatie met de vaststelling van de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten. Wanneer productspecifieke EU-wetgeving, zoals dit voorstel, regels stelt met betrekking tot de milieu- en klimaatduurzaamheidsaspecten van producten, moet de verdere ontwikkeling van het beleid en de wetgeving bij het specifieke instrument blijven, met dezelfde striktheid als de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten. Dit draagt bij tot een betere samenhang van EU-voorschriften voor specifieke producten en vermijdt administratieve lasten voor marktdeelnemers die anders zouden moeten voldoen aan vereisten die in verschillende EU-wetgevingen zouden zijn vastgelegd. Gezien de sterke onderlinge verbanden tussen de milieuprestaties en structurele prestaties van bouwproducten, met inbegrip van de gezondheids- en veiligheidsaspecten, worden in dit voorstel daarom duurzaamheidsvereisten voor bouwproducten vastgesteld. Specifieke omstandigheden kunnen echter een gerichte interventie op bouwproducten in het kader van de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten rechtvaardigen. Dit zal bijvoorbeeld het geval zijn voor energiegerelateerde bouwproducten die reeds onder de bestaande richtlijn inzake ecologisch ontwerp vallen, zoals kachels voor vaste brandstoffen. De mededeling “Een nieuwe industriestrategie voor Europa” van maart 2020 bevat een plan voor de EU-industrie om het voortouw te nemen bij de groene en digitale transitie, hierbij voortbouwend op de kracht van haar tradities, bedrijven en burgers om het concurrentievermogen te vergroten. Om deze doelstellingen te verwezenlijken, is een op het industriële ecosysteem gebaseerde aanpak vastgesteld om de behoeften beter op elkaar af te stemmen en de belangrijkste spelers binnen elke waardeketen te ondersteunen. In de mededeling ter actualisering van de nieuwe industriestrategie van 2020 wordt de bouw aangemerkt als een van de prioritaire ecosystemen die worden geconfronteerd met de belangrijkste uitdagingen bij de verwezenlijking van de klimaat- en duurzaamheidsdoelstellingen en de omarming van de digitale transformatie, en waarvan hun concurrentievermogen afhankelijk is. De Commissie heeft, in samenwerking met de industrie, belanghebbenden en lidstaten, als onderdeel van de geactualiseerde industriestrategie, een transitietraject voor het ecosysteem van de bouwsector ontwikkeld. Als onderdeel van deze werkzaamheden heeft de Commissie op 15 december 2021 een werkdocument van de diensten van de Commissie gepubliceerd waarin scenario’s worden voorgesteld om de bouw groener, digitaler en veerkrachtiger te maken. Een faciliterend en regelgevend kader dat klaar is voor de toekomst, en investeringen en vertrouwen bevordert, is essentieel voor de veerkracht van het ecosysteem en een voorwaarde voor de dubbele transitie. In de kmo-strategie voor een duurzaam en digitaal Europa werd de belangrijke rol van de kmo’s bij de aandrijving van de groene transitie benadrukt en herhaald dat de kmo’s moeten worden uitgerust met instrumenten om de milieurisico’s te begrijpen en te beperken, ook in de bouwsector. In de mededeling van de Commissie “Een EU-strategie voor normalisatie: Mondiale normalisatie ter ondersteuning van een veerkrachtige, groene en digitale eengemaakte markt in de EU” werd de bouw aangemerkt als een van de meest relevante gebieden waarop geharmoniseerde normen het concurrentievermogen zouden kunnen verbeteren en de marktbelemmeringen zouden kunnen verminderen. 2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID •Rechtsgrondslag Het voorstel is gebaseerd op artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) omdat de verordening voornamelijk beoogt belemmeringen voor het verkeer van bouwproducten binnen de eengemaakte markt weg te nemen. •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid) Zonder een EU-verordening kunnen de tekortkomingen van de bouwproductenverordening niet door nationale wetgeving worden verholpen, aangezien de lidstaten niet bevoegd zijn om het kader van de bouwproductenverordening te wijzigen of om de tekortkomingen ervan door middel van nationale maatregelen te corrigeren. Bij gebrek aan de nodige normalisatie op EU-niveau, worden de milieu- en veiligheidsprestaties van bouwproducten momenteel op nationaal niveau op verschillende manieren aangepakt, wat leidt tot verschillen in de vereisten waaraan marktdeelnemers moeten voldoen. Het is daarom gerechtvaardigd en noodzakelijk dat de EU actie onderneemt. Alleen op EU-niveau kunnen de voorwaarden worden vastgesteld waarmee het vrije verkeer van bouwproducten wordt gewaarborgd en tegelijkertijd voor een gelijk speelveld wordt gezorgd en duurzaamheidsdoelstellingen worden nagestreefd. Wat betreft de toegevoegde waarde van maatregelen op EU-niveau zal het voorstel bijdragen tot de verbetering van de algemene werking van de eengemaakte markt voor bouwproducten door zowel de rechtszekerheid als de voorspelbaarheid te vergroten, het gelijke speelveld voor het ecosysteem van de bouw te verbeteren en de aspecten van de klimaat- en milieuprestaties evenals de circulariteit van bouwproducten aan te pakken, welke zaken alleen op EU-niveau kunnen worden aangepakt. •Evenredigheid Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel omdat het niet verder gaat dan wat nodig is om een goed functionerende eengemaakte markt voor bouwproducten tot stand te brengen en evenredig is gelet op de verwezenlijking van het beoogde doel. Het voorstel is erop gericht de vastgestelde tekortkomingen van de bouwproductenverordening en de doelstellingen van de Europese Green Deal en het actieplan voor de circulaire economie aan te pakken, hierbij voortbouwend op de kernbeginselen van de bouwproductenverordening (met inbegrip van de geharmoniseerde normen die door de Europese normalisatieorganisaties zijn ontwikkeld). De basiswerking van het kader van de bouwproductenverordening, met name het normalisatieproces, moet worden aangepakt en verbeterd om de beleidsdoelstellingen te verwezenlijken. Sommige nieuwe maatregelen, zoals productvereisten of Commissie-besluiten met technische specificaties, zullen alleen worden toegepast wanneer dat nodig is voor specifieke producten. Met het voorstel worden alle vastgestelde problemen op de meest doeltreffende en efficiënte manier aangepakt. In het voorstel wordt een toekomstbestendig en uitgebreid regelgevingskader voorgesteld, en worden uitwijkoplossingen en nieuwe regelgevingsinstrumenten geïntegreerd die kunnen worden geactiveerd als dit voor een specifieke productcategorie of -groep nodig is op basis van een gedetailleerde analyse. Gezien de grote verscheidenheid aan bouwproducten kunnen de doelstellingen van het voorstel alleen met deze aanpak daadwerkelijk worden nagestreefd zonder onnodige lasten voor de marktdeelnemers te creëren. •Keuze van het instrument

Het voorstel heeft de vorm van een verordening tot intrekking van de bouwproductenverordening die momenteel van kracht is. Het zorgt voor een gemeenschappelijke toepassing van de voorgestelde wetgeving in de hele EU. 3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan In 2016 publiceerde de Commissie een ondersteunende studie voor de geschiktheidscontrole van de bouwsector. In de studie werd de samenhang beoordeeld van geselecteerde EU-maatregelen die op de bouwsector van toepassing zijn en werd gekeken naar de juridische overlappingen tussen de bouwproductenverordening en de richtlijn inzake ecologisch ontwerp (2009) en de richtlijn energie-etikettering. Verder bevestigde de studie de inconsistenties in de definities, het ontbreken van kruisverwijzingen en de overlappingen tussen de drie wetgevingsteksten. In 2019 publiceerde de Commissie de evaluatie van de bouwproductenverordening. De overkoepelende problemen die tijdens deze evaluatie werden vastgesteld, waren, in volgorde van belangrijkheid, i) een ondermaats presterend normalisatiesysteem als kern van de bouwproductenverordening, ii) een ondoeltreffend en (van de ene lidstaat tot de andere) sterk uiteenlopend markttoezicht en iii) minder vereenvoudiging door de bouwproductenverordening dan was verwacht. In het voorstel is met de conclusies van beide documenten rekening gehouden. •Raadpleging van belanghebbenden Tijdens de voorbereiding van het voorstel zijn diverse belanghebbenden geraadpleegd: lidstaten, Europese technische instanties en organisaties, nationale autoriteiten, bedrijven/fabrikanten, importeurs en distributeurs, consumentenorganisaties, markttoezichtautoriteiten, Europese/internationale organisaties (brancheorganisaties), aangemelde instanties, werknemers-/beroepsverenigingen en anderen, zoals particulieren en andere ngo’s. In lijn met de EU-richtsnoeren voor betere regelgeving hebben meerdere raadplegingsactiviteiten plaatsgevonden. In de onderstaande punten met opsommingstekens wordt hiervan een korte beschrijving gegeven. ·Horizontale online-enquête (enquête over horizontale kwesties) De horizontale enquête was gericht op een aantal geselecteerde deskundigen en had tot doel na te gaan hoe de verschillende horizontale kwesties die tijdens de evaluatie van de bouwproductenverordening aan het licht waren gekomen, het beste kunnen worden aangepakt om input te verzamelen waarmee de beleidsopties verder kunnen worden verfijnd. ·In maart en september 2020 vonden twee speciale vergaderingen met deskundigen uit de lidstaten plaats over de herziening van de bouwproductenverordening. Het doel van deze vergaderingen was om het proces en de “Refined indicative options paper” te bespreken, alsmede de standpunten van de lidstaten over de volgende onderwerpen te verzamelen: reikwijdte en verhouding tot andere EU-wetgeving, geharmoniseerd gebied, nationaal recht en informatiebehoeften, bijlage I (fundamentele vereisten voor bouwwerken) en milieuvereisten. ·Bedrijfsenquête Het doel van de bedrijfsenquête was om na te gaan hoe de “verfijnde indicatieve beleidsopties” naar verwachting van invloed zouden zijn op de ondernemingen in de Europese bouwproductensector. De enquête was gericht op marktdeelnemers uit de sector. ·Openbare raadpleging Uit de openbare raadpleging is gebleken dat alle groepen belanghebbenden een intrekking van de bouwproductenverordening (beleidsoptie E) sterk afwezen. In de meeste groepen belanghebbenden waren de grootste groepen voorstander van handhaving van de huidige bouwproductenverordening (d.w.z. beleidsoptie A met het basisscenario). Een aanzienlijk deel van de groepen belanghebbenden gaf de voorkeur aan herziening van de bouwproductenverordening (d.w.z. beleidsoptie B, C of D). Hoewel de marktdeelnemers in grote lijnen voorstander van de huidige bouwproductenverordening waren, werd in het kader van de bedrijfsenquête gewezen op problemen die moesten worden aangepakt en die een herziening vereisten. Deze hadden voornamelijk betrekking op het normalisatieproces. •Bijeenbrengen en gebruik van expertise De kwantitatieve en kwalitatieve analyse van de effecten van de verschillende opties werd ondersteund door een specifieke overeenkomst met betrekking tot verlening van technische bijstand.

Tijdens de studie werden beschikbare gegevens verzameld en aangevuld om de beleidsopties te analyseren en hun mogelijke effecten te beoordelen. De beleidsopties werden voornamelijk aan de hand van de resultaten van de enquête en de openbare raadpleging onderzocht om de voorkeuren in kaart te brengen en de effecten ervan te beoordelen. Via relevante verslagen, studies en vergaderingen met vertegenwoordigers van de lidstaten, ondernemersorganisaties, bedrijven, technische organen en testinstanties werd bovendien aanvullende expertise vastgesteld. •Effectbeoordeling De Commissie heeft met betrekking tot de herziening van de bouwproductenverordening een effectbeoordeling uitgevoerd. Nadat de opmerkingen in het eerste negatieve advies van 26 juli 2021 van de Raad voor regelgevingstoetsing in aanmerking waren genomen, is op 26 januari 2022 een positief advies met voorbehoud over de effectbeoordeling afgegeven. De adviezen van de Raad voor regelgevingstoetsing, de definitieve effectbeoordeling en de samenvatting ervan worden samen met dit voorstel gepubliceerd. Tijdens de effectbeoordeling werden vijf beleidsopties voor aanpak van de problemen met de bouwproductenverordening onderzocht en vergeleken: Optie A — Basisscenario (geen herziening) Het basisscenario hield in dat de verordening niet zou worden herzien, maar dat de uitvoering ervan via richtsnoeren en andere zachte wetgevingsmaatregelen zou worden verbeterd. Het basisscenario betekende derhalve een voortzetting van het geharmoniseerde systeem en de uitvoering ervan. Optie B — Bouwproductenverordening repareren Optie B was erop gericht de kwesties die tijdens de evaluatie naar voren waren gekomen, met de volgende acties aan te pakken: ·Voor de uitdagingen van het geharmoniseerde technische systeem introduceert optie B een bevoegdheid voor de Commissie om op een “uitwijkoplossing” te vertrouwen indien het normalisatiesysteem niet tijdig in normen van een toereikende kwaliteit voorziet. ·Het voortbestaan van nationale vereisten en merken zal worden gemitigeerd door een duidelijk afbakening van het gebied dat op EU-niveau wordt gereguleerd. ·Invoering van een geharmoniseerd kader voor beoordeling en bekendmaking van de milieuprestaties van bouwproducten. ·Invoering van een digitale structuur die compatibel is met het digitale productpaspoort. ·Bevordering van het hergebruik van bouwproducten. ·Verbetering van het markttoezicht door de handhavingsbevoegdheden te versterken, de activiteiten van de diverse markttoezichtautoriteiten op elkaar af te stemmen en eventueel een minimumaantal controles en minimumniveau van personele middelen voor het markttoezicht op bouwproducten te vereisen. ·Verbetering van de gemeenschappelijke besluitvorming van alle autoriteiten en aangemelde instanties. ·Beperking van overlappingen met andere EU-wetgeving door collisieregels in te voeren en voor coherentie te zorgen. ·Invoering van een specifieke markering voor bouwproducten (Europees bouwproduct — ECP) om te verduidelijken dat de markering betrekking heeft op een prestatieverklaring en niet op conformiteit. ·Gerichte bepalingen en een bevoegdheid voor de lidstaten om bepaalde micro-ondernemingen onder voorwaarden vrij te stellen van de verplichtingen van de bouwproductenverordening. Optie C — Bouwproductenverordening toespitsen

Deze optie bouwt voort op de onder optie B beschreven elementen. Bij optie C wordt echter het toepassingsgebied van de bouwproductenverordening beperkt tot bepaalde gebieden, afhankelijk van de volgende drie subopties die kunnen worden gecombineerd: ·Suboptie C1: geharmoniseerde normen en handelingen van de Commissie met technische specificaties zouden alleen beoordelingsmethoden voor berekening van de prestaties omvatten, zonder dat er prestatiedrempels, klassen of andere vereisten op EU-niveau moeten worden vastgesteld. ·Suboptie C2: het toepassingsgebied van de bouwproductenverordening zou uitsluitend gericht zijn op de kerngebieden, afhankelijk van de regelgevingsbehoeften van de lidstaten, de relevantie voor het milieu, de productveiligheid en de markt. ·Suboptie C3: de lidstaten zouden de mogelijkheid hebben een alternatief pad voor markttoegang te bieden op basis van nationale regelgeving en niet op basis van geharmoniseerde normen en handelingen van de Commissie met technische specificaties. Optie D — Bouwproductenverordening verbeteren Voortbouwend op optie B kunnen ook vereisten met betrekking tot de inherente kenmerken van producten worden ingevoerd om de volksgezondheid, de veiligheid en het milieu te beschermen. Dergelijke productspecifieke vereisten kunnen worden geformuleerd aan de hand van drie subopties/benaderingen (de subopties D1 en D2 kunnen worden gecombineerd): ·Suboptie D1: nieuw wetgevingskader voor productvereisten (gebaseerd op door de Europese normalisatieorganisaties ontwikkelde normalisatie); ·Suboptie D2: gemeenschappelijke technische specificaties (ontwikkeld door of onder toezicht van de Commissie); ·Suboptie D3: een mengvorm tussen subopties D1 en D2. Optie E — Bouwproductenverordening intrekken De bouwproductenverordening zou worden ingetrokken. De handel in bouwproducten zou vertrouwen op wederzijdse erkenning. De gunstigste optie Optie D bleek de voorkeursoptie te zijn omdat zij de weg effent voor verwezenlijking van de doelstellingen van de bouwproductenverordening en de belangrijkste tekortkomingen in het kader van deze verordening zo doeltreffend en coherent mogelijk aanpakt. Dit waarborgt het vrije verkeer van bouwproducten binnen de eengemaakte markt en beantwoordt volledig aan de ambities die uit de Europese Green Deal en het actieplan voor de circulaire economie voortvloeien. De voornaamste wijzigingen zijn: ·Er wordt een duidelijkere definitie gegeven van het toepassingsgebied en er worden hergebruikte en 3D-geprinte bouwproducten en geprefabriceerde huizen in de verordening opgenomen. ·De Commissie krijgt een nieuwe bevoegdheid om 1) technische specificaties vast te stellen via handelingen van de Commissie voor gevallen waarin het normalisatiesysteem niet tijdig in normen van toereikende kwaliteit voorziet; 2) productvereisten vast te stellen. ·Er worden milieu-, functionele en veiligheidsproductvereisten voor bouwproducten ingevoerd. ·De optie zorgt voor invoering van een “geharmoniseerde zone”, een duidelijkere verdeling van de rollen van de lidstaten en een mechanisme voor het verzamelen van informatie teneinde proactief informatie uit te wisselen over de regelgevingsbehoeften of -maatregelen van de lidstaten en hieraan tegemoet te komen met inachtneming van de doelstellingen van de eengemaakte markt. ·Er wordt een nieuwe verplichting voor fabrikanten ingevoerd om naast een prestatieverklaring ook een conformiteitsverklaring (conformiteit met productvereisten) te verstrekken; daarnaast wordt het mogelijk gemaakt om informatie langs elektronische weg te verstrekken. ·Er wordt een opsomming geboden van algemene duurzaamheidsvereisten (per productfamilie nader vast te stellen in handelingen van de Commissie/geharmoniseerde normen). ·Er worden vereenvoudigings- en vrijstellingsbepalingen voor micro-ondernemingen ingevoerd en verbeterd.

·De handhavingsbevoegdheden van de markttoezichtautoriteiten worden versterkt. ·De rol van de productcontactpunten voor de bouw ter ondersteuning van de marktdeelnemers wordt uitgebreid. ·Er wordt een nieuw systeem van de Commissie opgezet dat natuurlijke of rechtspersonen in staat stelt klachten of verslagen met betrekking tot mogelijke inbreuken op de verordening te delen. ·Er zal een afstemming plaatsvinden op de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten wat betreft het klimaat en de ecologische duurzaamheid, alsmede op het digitale productpaspoort. Optie D voorzag in de vervanging van de CE-markering door een nieuw etiket (“Europees bouwproduct” of “ECP”-markering). Het risico was echter dat een dergelijke verandering de onzekerheid voor de marktdeelnemers eerder zou vergroten dan verkleinen, met name tijdens de overgangsperiode waarin twee markeringen nodig zouden zijn geweest. Daarom zal de CE-markering worden gehandhaafd en zullen de fabrikanten deze moeten aanbrengen op producten waarvoor zij een prestatieverklaring of conformiteitsverklaring hebben opgesteld. Hoewel in de studie ter ondersteuning van de effectbeoordeling werd geconcludeerd dat optie D tot extra kosten voor de marktdeelnemers kan leiden, voornamelijk als gevolg van de invoering van een verklaring met informatie over de milieuprestaties, was er ook sprake van bepaalde verminderingen in verband met de gebruikte gegevens. Door de extra vereenvoudiging die optie D met zich meebrengt, kan deze in werkelijkheid tot een nettovermindering van de administratieve lasten met ongeveer 180 miljoen EUR leiden (zie bijlage III bij het effectbeoordelingsverslag). •Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging Het voorstel zal de nalevingskosten tot een minimum beperken door middel van een goed presterend normalisatieproces, duidelijkere bepalingen, stimulering van het hergebruik van producten, minder aanvullende nationale vereisten en het creëren van een gelijk speelveld voor alle fabrikanten, met name kmo’s, in alle lidstaten. Bovendien zullen de geplande werkverdeling en technische afstemming met de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten onnodige kosten voor bedrijven, met name voor kmo’s, voorkomen. Om de administratieve lasten te verminderen wordt in het voorstel maximaal gebruikgemaakt van de digitaliseringsmogelijkheden, terwijl de bouwproductenverordening niet voorziet in het gebruik van digitale instrumenten. Alle informatie en documentatie die verband houden met het voorstel kan in digitale vorm worden verwerkt (bv. digitaal productpaspoort) en op duurzame wijze in een informatiesysteem worden opgeslagen, gedeeld en toegankelijk worden gemaakt. Dit zal tot meer transparantie in de toeleveringsketens leiden, en het mogelijk maken de gegevens van bouwproducten in bouwlogboeken op te slaan en te gebruiken voor berekeningen die door andere wetgeving worden vereist (bv. de richtlijn betreffende de energieprestatie van gebouwen). Dit zal ook het markttoezicht vergemakkelijken. Verder zullen de administratieve lasten voor fabrikanten worden verminderd door de overlapping tussen de CE-markering en de prestatieverklaring weg te nemen. De lidstaten zullen de bevoegdheid krijgen om micro-ondernemingen die geen grensoverschrijdende handel drijven, van de verplichtingen vrij te stellen. Met de invoering van een nieuwe bevoegdheid voor de Commissie om een minimumaantal door de markttoezichtautoriteiten uit te voeren controles in te voeren, beoogt het voorstel de ongelijke toepassing van de voorschriften van de bouwproductenverordening op de markt te verbeteren. Dit kan een grotere capaciteit bij de markttoezichtautoriteiten vergen, maar zal de lidstaten beter ondersteunen bij de uitoefening van hun verantwoordelijkheid om de veiligheid en duurzaamheid van bouwwerken te waarborgen. •Grondrechten Het voorstel heeft geen gevolgen voor de bescherming van de grondrechten. 4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Voor een doeltreffend beheer van het kader van de bouwproductenverordening vereist het voorstel extra middelen. De gevraagde verhoging van het benodigde personeel met 7 VTE is evenredig met de doelstellingen. De diensten van de Commissie zullen de volgende hoofdactiviteiten uitvoeren: ·de bouwproductenverordening ontwikkelen en uitvoeren; ·secundaire wetgeving ontwikkelen (uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen); ·normalisatieverzoeken en handelingen van de Commissie ontwikkelen en beheren; ·geharmoniseerde technische specificaties beoordelen en publiceren; ·gemeenschappelijke technische specificaties ontwikkelen;

·contacten onderhouden met de Europese normalisatieorganisaties op het gebied van prenormalisatiewerkzaamheden en normalisatie; ·overleg plegen met belanghebbenden over technische kwesties; ·ondersteuning bieden aan autoriteiten van de lidstaten; ·Opleidingen bieden aan de autoriteiten van de lidstaten, aangemelde instanties en andere instanties; ·richtsnoeren verstrekken aan lidstaten en ondernemingen. Deze activiteiten zijn van juridische, technische en administratieve aard en moeten worden uitgevoerd binnen (of in sommige gevallen onder toezicht van) de diensten van de Commissie. In dit verband zou het personeel dat belast is met het beheer van het huidige kader van de bouwproductenverordening moeten worden uitgebreid en worden ondersteund door andere diensten van de Commissie (d.w.z. het JRC) of door middel van uitbesteding. Met name voor de wetenschappelijke en technische ondersteuning bij de voorbereiding van gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen en bij de horizontale taken. De mate waarin met het voorstel aan de doelstellingen kan worden voldaan, hangt grotendeels af van de beschikbare middelen van de Commissie. 5.OVERIGE ELEMENTEN •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage De Commissie zal toezicht houden op de uitvoering, toepassing en naleving van deze nieuwe bepalingen om de doeltreffendheid ervan te beoordelen. Het toezicht op en de evaluatie van het beleid naar aanleiding van het voorstel zouden zich toespitsen op de belangrijkste kwesties die bij de herziening moeten worden aangepakt: de werking van het normalisatieproces, de beschikbaarheid van milieu- en productveiligheidsinformatie, en de milieu- en productveiligheidsvereisten die in technische specificaties zijn opgenomen, en de effecten voor de werking van het markttoezicht. Er wordt voorgesteld het voorstel niet eerder dan 8 jaar na de datum van toepassing te evalueren, zodat de resultaten en effecten van de nieuwe voorschriften vorm kunnen krijgen. •Toelichtende stukken (bij richtlijnen) Aangezien het rechtsinstrument een verordening is die rechtstreeks toepasselijk is in de lidstaten, is er geen behoefte aan een toelichtend document. •Artikelsgewijze toelichting Hoofdstuk I van de verordening omvat de volgende algemene bepalingen. In artikel 1 wordt het onderwerp beschreven, waarbij uitdrukkelijk wordt verwezen naar de milieu-, klimaat- en veiligheidsprestaties van bouwproducten in verband met hun essentiële kenmerken, evenals naar de milieu-, klimaat-, functionele en veiligheidsproductvereisten. In artikel 2 wordt het toepassingsgebied vastgesteld, waaronder bouwproducten, 3D-printgerelateerde producten en diensten, belangrijke onderdelen, onderdelen of materialen op verzoek van de fabrikant, kits of voorgemonteerde delen die onder geharmoniseerde technische specificaties of EBD’s vallen, geprefabriceerde eengezinswoningen. In bepaalde gevallen is de verordening ook van toepassing op gebruikte producten. In vergelijking met de bouwproductenverordening wordt het toepassingsgebied gewijzigd om overlappingen met bijvoorbeeld de drinkwaterrichtlijn en de richtlijn inzake stedelijk afvalwater te voorkomen. In artikel 3 zijn de definities opgenomen. In artikel 4 zijn de fundamentele werkvereisten en -modaliteiten voor vaststelling van de essentiële kenmerken (gebaseerd op prestaties, bv. gerecycleerde inhoud) van bouwproducten vastgesteld. Dit gebeurt op basis van de in bijlage I, deel A, vermelde fundamentele vereisten voor bouwwerken en zal, samen met beoordelingsmethoden, deel uitmaken van de normen die verplicht worden gesteld voor de toepassing van deze verordening. De Commissie is ook bevoegd gedelegeerde handelingen voor de vaststelling van drempelwaarden en prestatieklassen met betrekking tot de essentiële kenmerken vast te stellen. Daarnaast is de Commissie, in geval van vertragingen of tekortkomingen in het normalisatieproces, bevoegd gedelegeerde handelingen met technische specificaties vast te stellen. Voorts is de Commissie bevoegd om bijlage I, deel A, te wijzigen door middel van gedelegeerde handelingen in het licht van technische vooruitgang of om nieuwe risico’s en milieuaspecten te bestrijken. Artikel 5 bepaalt dat alle producten die onder de verordening vallen, moeten voldoen aan de generieke, rechtstreeks toepasselijke vereisten en de respectieve vereisten voor de productfamilie of ‑categorie van bijlage I, deel D. Het verleent de Commissie ook de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen waarin de productvereisten overeenkomstig bijlage I, delen B, C en D, nader worden omschreven. Deze gedelegeerde handelingen kunnen verder worden aangevuld met vrijwillige geharmoniseerde normen die in het kader van een normalisatieverzoek worden ontwikkeld. Daarnaast is de Commissie ook bevoegd om bijlage I, delen B, C en D, door middel van gedelegeerde handelingen te wijzigen in het licht van technische vooruitgang of om nieuwe risico’s en milieuaspecten te bestrijken. Artikel 6 verleent de Commissie de bevoegdheid om het toepasselijke beoordelings- en verificatiesysteem vast te stellen, met inbegrip van de aanvullende stappen die nodig zijn om gevallen van systematische non-conformiteit tegen te gaan.

In artikel 7 wordt de “geharmoniseerde zone” vastgesteld, tegenover de gebieden die onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten vallen. Daarnaast wordt hierin een mechanisme opgezet voor de omgang met absoluut noodzakelijke regelgeving van de lidstaten op het gebied van gezondheid, veiligheid of bescherming van het milieu, met inbegrip van het klimaat. Artikel 8 voorziet in een bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen om dubbele beoordeling van producten op grond van deze verordening en andere Uniewetgeving te voorkomen. In hoofdstuk II (artikelen 9 tot en met 18) worden de procedure, de verklaringen en de markering beschreven. De artikelen 9 tot en met 12 bevatten de regeling voor de prestatieverklaring en de toepasselijke vrijstellingen daarvan (bijvoorbeeld voor micro-ondernemingen die geen grensoverschrijdende handel drijven, onder bepaalde voorwaarden: voor geherproduceerde producten of voor onderdelen van bouwwerken die zijn voorbereid voor hergebruik of herproductie). De artikelen 13 en 14 bevatten voorschriften voor de conformiteitsverklaring (conformiteit met de productvereisten op grond van artikel 5). Om de administratieve lasten tot een minimum te beperken, wordt de conformiteitsverklaring gecombineerd met de prestatieverklaring. Op grond van artikel 15 kunnen een prestatieverklaring en een conformiteitsverklaring in elektronische vorm of via een permalink worden verstrekt. Zij worden verstrekt in de talen die worden voorgeschreven door de lidstaten waar de fabrikant het product op de markt wenst te brengen. De artikelen 16 tot en met 18 bevatten de algemene beginselen en voorwaarden voor de CE-markering en voor het gebruik van andere markeringen. In hoofdstuk III (artikelen 19 tot en met 33) worden de rechten en verplichtingen van marktdeelnemers vastgesteld. Het bevat algemene en gedetailleerde verplichtingen voor fabrikanten, met inbegrip van de wijze waarop de relevante geharmoniseerde technische specificaties (geharmoniseerde normen en gedelegeerde handelingen) moeten worden gebruikt om de prestaties van het product te beoordelen en hierover een verklaring af te geven. Met name in artikel 22 worden de milieuverplichtingen van de fabrikanten vastgesteld, met inbegrip van de verplichting om de in bijlage I, deel A, punt 2, vermelde verplichte duurzaamheidskenmerken, het aardopwarmingsvermogen en de prestatiegebaseerde vereisten of het minimumgehalte aan gerecycleerd materiaal aan te geven. Na de vaststelling van gedelegeerde handelingen voor een bepaalde productfamilie geldt voor de fabrikanten ook de verplichting om: –producten en hun verpakking zodanig te ontwerpen en te vervaardigen dat hun algehele milieu- en klimaatduurzaamheid aan de stand van de techniek voldoen. –de voorkeur te geven aan recycleerbare materialen en materialen die afkomstig zijn van recycling; –de verplichtingen inzake het minimumgehalte aan gerecycleerd materiaal en andere grenswaarden voor ecologische duurzaamheid in geharmoniseerde technische specificaties in acht te nemen; –vroegtijdige veroudering van producten te voorkomen, betrouwbare onderdelen te gebruiken en producten zodanig te ontwerpen dat de duurzaamheid ervan niet lager is dan de gemiddelde duurzaamheid van producten in hun respectieve categorie; –producten zodanig te ontwerpen dat deze gemakkelijk kunnen worden gerepareerd, gerenoveerd en verbeterd. In verdere artikelen worden de specifieke verplichtingen vastgesteld van gemachtigde vertegenwoordigers (artikel 23), importeurs (artikel 24) zoals de verplichting om ervoor te zorgen dat producten veilig blijven terwijl deze onder hun controle staan en om te controleren of de fabrikant zijn algemene verplichtingen is nagekomen, distributeurs (artikel 25), fulfilmentdienstverleners, makelaars, onlinemarktplaatsen, onlineverkopers en onlinewinkels (waardoor deze in een nalevingsgerichte architectuur worden geïntegreerd) (artikel 27) en aanbieders van 3D-printdiensten (artikel 28). Er worden derhalve bepalingen ingevoerd waardoor binnen het kader ook nieuwe bedrijfsmodellen kunnen worden aangepakt. In het hoofdstuk worden ook nieuwe specifieke verplichtingen ingevoerd voor marktdeelnemers die gebruikte producten verwijderen of voor hergebruik of herproductie verwerken (artikel 29) en verplichtingen voor dubbel gebruik en pseudoproducten (artikel 31). Verder bevat het hoofdstuk regels voor de onlineverkoop of verkoop op afstand van bouwproducten (artikel 32). Hoofdstuk IV (artikelen 34 tot en met 42) bevat voorschriften inzake normen voor bouwproducten en Europese beoordelingsdocumenten (EBD’s). Het omvat een verplichte toepassing van alle prestatiegerelateerde vereisten en vrijwillige toepassing voor inherente productvereisten. Het stelt voorschriften vast voor de Europese beoordelingsdocumenten (EBD’s) en hun verband met de prestatieverklaring en conformiteitsverklaring (artikel 35), de ontwikkeling en vaststelling van EBD’s (artikel 36) en de bekendmaking ervan (artikel 38), de inhoudelijke vereisten voor de EBD’s (artikel 40) en voor de aanpak van de ongerechtvaardigde toename van EBD’s (artikel 36). Daarnaast bevat het voorschriften voor de beslechting van geschillen tussen technische beoordelingsinstanties (TBI’s) (artikel 39). Hoofdstuk V (artikelen 43 tot en met 46) bevat vereisten voor de aanwijzing van autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de TBI’s en voorschriften voor de aanwijzing, controle en evaluatie van deze TBI’s. Het voorziet ook in bevoegdheden van de Commissie om de personele vereisten voor de TBI’s vast te stellen en de coördinerende taken van de TBI’s vast te stellen. In hoofdstuk VI (artikelen 47 tot en met 63) wordt ingegaan op de rol van de aanmeldende autoriteiten (artikel 48) en de vereisten die op deze autoriteiten van toepassing zijn (artikel 49), met inbegrip van de belangrijkste operationele en informatieverplichtingen. Het bevat de vereisten voor de aangemelde instanties (artikel 50), hun operationele verplichtingen (artikel 60) en informatieverplichtingen (artikel 61) en bevat een opsomming van de verplichtingen van een aangemelde instantie ten aanzien van haar onderaannemers of dochterondernemingen (artikel 53). Daarnaast bevat het voorschriften voor het gebruik van andere faciliteiten dan het testlaboratorium van de aangemelde instantie (artikel 54). Er is voorzien in een procedure voor het geval lidstaten en de Commissie formeel bezwaar willen maken tegen de erkenning van geharmoniseerde normen (artikel 52). In hoofdstuk VII (artikelen 64 tot en met 67) wordt voorzien in vereenvoudigde procedures. Om de administratieve lasten te verminderen, met name voor kmo’s en micro-ondernemingen, zijn in dit hoofdstuk vereenvoudigingsprocedures vastgesteld, waaronder artikel 64 inzake het gebruik van passende technische documentatie, artikel 65 op grond waarvan micro-ondernemingen gebruik kunnen maken van het mildere verificatiesysteem, artikel 66 ter beperking van de vereisten voor als maatwerk vervaardigde niet-seriematige producten die in een geïdentificeerd afzonderlijk bouwwerk worden geïnstalleerd, artikel 67 betreffende de erkenning van de beoordeling en verificatie van een andere aangemelde instantie. Hoofdstuk VIII (artikelen 68 tot en met 76) bevat voorschriften inzake markttoezicht en vrijwaringsprocedures. In artikel 68 wordt de Commissie de bevoegdheid verleend om een systeem op te zetten op grond waarvan elke natuurlijke of rechtspersoon klachten of verslagen over mogelijke gevallen van non-conformiteit met deze verordening kan delen.

In artikel 70 is bepaald hoe non-conformiteit moet worden aangepakt, terwijl in artikel 71 de vrijwaringsprocedure van de EU is opgenomen voor gevallen waarin de lidstaten rechtsgeldig naar dwingende redenen van gezondheid, veiligheid of milieubescherming kunnen verwijzen. Artikel 72 bevat voorschriften voor de aanpak van conforme producten die een risico vormen. In artikel 73 wordt de Commissie de bevoegdheid verleend om een minimumaantal controles vast te stellen dat in het kader van het markttoezicht moet worden uitgevoerd, en om de minimale personele middelen vast te stellen die door de markttoezichtautoriteiten voor bouwproducten moeten worden ingezet. Artikel 74 voorziet in coördinatie van het markttoezicht en in een groep voor administratieve samenwerking (“ADCO”). Om de capaciteit van de markttoezichtautoriteiten te versterken, hebben de markttoezichtautoriteiten het recht om de kosten van inspecties en tests op de marktdeelnemers te verhalen (artikel 75). De markttoezichtautoriteiten moeten jaarlijks verslag uitbrengen aan de Commissie over hun activiteiten (artikel 76). In hoofdstuk IX (artikelen 77 tot en met 81) worden de beginselen inzake informatie en administratieve samenwerking vastgesteld. Het hoofdstuk wordt ingevoerd om het systeem en de toepassing van de verordening te versterken teneinde uiteenlopende beslissingen en een daardoor optredend ongelijk speelveld te voorkomen. In lijn met deze doelstellingen wordt op grond van artikel 77 een informatie- en communicatiesysteem ingesteld en in stand gehouden om voor een geharmoniseerde interpretatie en toepassing van deze verordening te zorgen. In artikel 78 wordt de Commissie de bevoegdheid verleend om een EU-database of -systeem voor bouwproducten op te zetten om de toegang tot productinformatie (met name prestatieverklaringen, conformiteitsverklaringen en gebruiksaanwijzingen) te vergemakkelijken. In artikel 79 worden de voorschriften inzake de productcontactpunten voor de bouw herzien om de marktdeelnemers een betere ondersteuning te bieden. In artikel 80 is bepaald dat de markttoezichtautoriteiten, de productcontactpunten voor de bouw, de aanwijzende autoriteiten, de TBI’s, de aanmeldende autoriteiten en de aangemelde instanties op de hoogte moeten blijven van de ontwikkelingen op hun werkterrein en opleidingen moeten krijgen over de gemeenschappelijke interpretatie en toepassing van de voorschriften. Deze opleiding moet ten minste eenmaal per jaar door de Commissie worden georganiseerd. In artikel 81 is bepaald dat de lidstaten gezamenlijk autoriteiten voor de uitvoering van hun verplichtingen uit hoofde van de verordening kunnen aanwijzen en middelen en verantwoordelijkheden kunnen delen. In hoofdstuk X (artikel 82) zijn de voorwaarden vastgesteld voor samenwerking met niet-EU-landen, mede met het oog op het beperken van de negatieve gevolgen van non-conformiteit van in deze landen gevestigde marktdeelnemers op de eengemaakte markt. Hoofdstuk XI (artikelen 83 en 84) heeft betrekking op stimulansen en groene overheidsopdrachten van de lidstaten. In artikel 83 wordt uiteengezet hoe de lidstaten het gebruik van duurzamere bouwproducten kunnen stimuleren. In artikel 84 wordt de Commissie de bevoegdheid verleend om duurzaamheidsvereisten met betrekking tot groene overheidsopdrachten voor bouwproducten te ontwikkelen. In hoofdstuk XII (artikel 85) wordt de Commissie de bevoegdheid verleend om te bepalen of een specifiek product een bouwproduct is. In hoofdstuk XIII (artikel 86) wordt Verordening (EU) 2019/1020 zo gewijzigd dat Verordening (EU) 2019/1020 ook op bouwproducten van toepassing is. In hoofdstuk XIV (artikelen 87 tot en met 94) zijn de slotbepalingen opgenomen. In artikel 87 zijn de voorwaarden neergelegd voor de vaststelling van gedelegeerde handelingen in de verordening. In artikel 88 is de rol van het Permanent Comité voor de bouw vastgesteld. Op grond van artikel 90 stellen de lidstaten de regels vast die van toepassing zijn op de sancties voor inbreuken op de verordening. In artikel 91 wordt voorgeschreven dat de verordening niet eerder dan acht jaar na de datum van toepassing van de verordening moet worden geëvalueerd. Artikel 93 biedt overgangsbepalingen die de gefaseerde overdracht van alle geharmoniseerde normen van de bouwproductenverordening naar de nieuwe verordening mogelijk maken en zo voor een soepele en geleidelijke invoering voor de marktdeelnemers zorgen. In artikel 94 worden de datum van inwerkingtreding en de datum van toepassing van de verordening bepaald. Net als de bouwproductenverordening gaat het dispositief van het voorstel vergezeld van een aantal bijlagen, namelijk: –Bijlage I betreffende de fundamentele vereisten voor bouwwerken (deel A), zoals in de bouwproductenverordening, en betreffende nieuwe elementen: prestatiegerelateerde productvereisten (deel B), inherente productvereisten, met name met betrekking tot veiligheid en milieu (deel C) en informatievereisten (deel D); –Bijlage II betreffende de inhoud van de prestatieverklaring en de conformiteitsverklaring; –Bijlage III betreffende de procedure voor vaststelling van een Europees beoordelingsdocument (EBD); –Bijlage IV betreffende de productgebieden en -vereisten voor technische beoordelingsinstanties (TBI’s); –Bijlage V betreffende de beoordelings- en verificatiesystemen; –Bijlage VI betreffende de essentiële kenmerken waarvoor geen verwijzing naar een relevante geharmoniseerde technische specificatie vereist is in het kader van de aanmelding van aangemelde instanties; –Bijlage VII betreffende de concordantietabel. 2022/0094 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot vaststelling van geharmoniseerde voorwaarden voor het verhandelen van bouwproducten, tot wijziging van Verordening (EU) 2019/1020 en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 305/2011 (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité ( 1), Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure ( 2), Overwegende hetgeen volgt: (1)Verordening (EU) nr. 305/2011 van het Europees Parlement en de Raad is vastgesteld in het kader van de interne markt, teneinde de voorwaarden voor het in de handel brengen van bouwproducten te harmoniseren en belemmeringen voor de handel in bouwproducten tussen de lidstaten weg te nemen. (2)Om een bouwproduct in de handel te kunnen brengen, moet de fabrikant een prestatieverklaring voor een dergelijk product opstellen. De fabrikant neemt de verantwoordelijkheid voor de conformiteit van het product met de aangegeven prestaties op zich. Er zijn bepaalde vrijstellingen van deze verplichting mogelijk. (3)De ervaring met de uitvoering van Verordening (EU) nr. 305/2011, de door de Commissie in 2019 uitgevoerde evaluatie en het verslag over de Europese Organisatie voor technische goedkeuringen hebben aangetoond dat het kader op verschillende punten ondermaats presteert, onder meer wat betreft de ontwikkeling van normen en het markttoezicht. Bovendien is uit de feedback die in de loop van de evaluatie is ontvangen, gebleken dat de overlappingen, tegenstrijdigheden en herhaalde vereisten, ook met betrekking tot andere Uniewetgeving, moeten worden beperkt om meer juridische duidelijkheid te verschaffen en de administratieve lasten voor de marktdeelnemers te beperken. Het is daarom noodzakelijk specifiekere en gedetailleerdere wettelijke verplichtingen voor de marktdeelnemers vast te stellen, evenals nieuwe bepalingen, onder meer met betrekking tot de technische specificaties en het markttoezicht, om de rechtszekerheid te vergroten en uiteenlopende interpretaties te vermijden. (4)Er moeten goed functionerende informatiestromen tot stand worden gebracht, onder meer via elektronische middelen, om ervoor te zorgen dat in de hele toeleveringsketen coherente en transparante informatie over de prestaties van bouwproducten beschikbaar is. Dit zal naar verwachting de transparantie vergroten en de efficiëntie wat betreft de informatieoverdracht verbeteren. Door te zorgen voor digitale toegang tot uitgebreide informatie over bouwproducten kan worden bijgedragen tot de digitalisering van de bouwsector in zijn geheel, en kan het kader geschikt worden gemaakt voor het digitale tijdperk. Toegang tot betrouwbare en duurzame informatie zou ook betekenen dat de marktdeelnemers en andere actoren niet bijdragen tot elkaars non-conformiteit. (5)In de resolutie van 10 maart 2021 over de uitvoering van Verordening (EU) nr. 305/2011 toonde het Europees Parlement zich ingenomen met de doelstelling van de Commissie om de bouwsector duurzamer te maken door de duurzaamheidsprestaties van bouwproducten aan te pakken in het kader van de herziening van Verordening (EU) nr. 305/2011, zoals was aangekondigd in het actieplan voor de circulaire economie. In de conclusies van de Raad van 28 november 2019 over de circulaire economie in de bouwsector werd er bij de Commissie op aangedrongen bij de herziening van Verordening (EU) nr. 305/2011 inzake bouwproducten de circulariteit van bouwproducten te bevorderen. In de mededeling van de Commissie “Een nieuwe industriestrategie voor Europa” werd benadrukt dat de duurzaamheid van bouwproducten moet worden aangepakt en werd erop gewezen dat een duurzamere gebouwde omgeving essentieel is voor de transitie van Europa naar klimaatneutraliteit. In de mededeling van de Commissie “Actualisering van de nieuwe industriestrategie van 2020: een sterkere eengemaakte markt tot stand brengen voor het herstel van Europa” werd de bouw aangemerkt als een van de prioritaire ecosystemen die worden geconfronteerd met de zeer belangrijke uitdagingen om enerzijds de klimaat- en duurzaamheidsdoelstellingen te verwezenlijken en anderzijds de digitale transformatie te omarmen, uitdagingen waarvan het concurrentievermogen van de bouwsector afhankelijk is. Het is daarom passend regels vast te stellen voor de verklaringen over de milieu- en duurzaamheidsprestaties van bouwproducten, met inbegrip van de mogelijkheid om relevante drempels en klassen vast te stellen. (6)Ook in de EU-strategie inzake normalisatie van 2022 werd de bouw genoemd als een van de meest relevante gebieden waarop geharmoniseerde normen het concurrentievermogen zouden kunnen verbeteren en de marktbelemmeringen zouden kunnen verminderen. (7)Om de milieudoelstellingen te verwezenlijken, met inbegrip van de strijd tegen de klimaatverandering, moeten nieuwe milieuverplichtingen worden vastgesteld en moet de basis worden gelegd voor de ontwikkeling en toepassing van een beoordelingsmethode voor de berekening van de ecologische duurzaamheid van bouwproducten. Om dezelfde reden is het noodzakelijk de kring van gereglementeerde marktdeelnemers uit te breiden, aangezien distributeurs, leveranciers en fabrikanten allemaal een rol spelen bij de berekening van de ecologische duurzaamheid in de bouwsector. Deze kring moet daarom in twee richtingen worden uitgebreid: downstream van de distributeurs tot de marktdeelnemers die het hergebruik en de herproductie van bouwproducten voorbereiden, en upstream van de fabrikant tot de leveranciers van tussenproducten en/of grondstoffen. Bovendien moeten bepaalde marktdeelnemers die een rol spelen bij de ontmanteling van gebruikte producten of andere delen van bouwwerken of bij de herproductie en het hergebruik ervan, bijdragen tot een veilige tweede levensduur van bouwproducten. (8)Om de veiligheid en functionaliteit van de bouwproducten en, in het verlengde daarvan, van de bouwwerken te waarborgen, moet worden voorkomen dat producten die door hun fabrikanten niet voor gebruik als bouwproducten bestempeld zijn, desondanks als bouwproducten in de handel worden gebracht. Importeurs, distributeurs en andere downstream marktdeelnemers moeten er derhalve voor zorgen dat dergelijke pseudo-bouwproducten niet als bouwproducten worden verkocht. Bovendien mogen bepaalde dienstverleners, zoals fulfilmentdienstverleners of aanbieders van 3D-printdiensten, niet bijdragen tot de non-conformiteit van andere marktdeelnemers. Daarom moeten de relevante bepalingen ook van toepassing worden op deze diensten en hun aanbieders. (9)Het is mogelijk dat verschillende marktdeelnemers datasets voor 3D-prints, 3D-printers of mallen en de daarin te gebruiken materialen aanbieden, waardoor geen van deze marktdeelnemers verantwoordelijk zou zijn voor de veiligheid en juiste prestaties van het 3D-geprinte product. Om mogelijke veiligheidsrisico’s in dit verband te vermijden, moeten daarom bepalingen worden vastgesteld voor datasets voor 3D-prints, voor 3D-prints bestemde materialen en diensten die het 3D-printen van bouwproducten mogelijk maken, zodat de marktdeelnemers, door naleving van deze bepalingen, gezamenlijk een veiligheidsniveau bereiken dat vergelijkbaar is met het niveau voor gewone bouwproducten. (10)Om de veiligheid en de bescherming van het milieu te waarborgen en een lacune in de regelgeving te dichten die anders aanwezig zou zijn, moet worden verduidelijkt dat voor bouwproducten die op de bouwplaats worden vervaardigd om onmiddellijk in de bouwwerken te worden opgenomen, dezelfde regels gelden als voor andere bouwproducten. Micro-ondernemingen produceren en installeren echter vaak individuele producten ter plaatse. Als deze micro-ondernemingen onder alle omstandigheden aan dezelfde regels als andere ondernemingen zouden worden onderworpen, zou dat onevenredig grote gevolgen voor deze micro-ondernemingen hebben. In specifieke situaties waarin de belangen van andere lidstaten niet worden geschaad, moeten lidstaten micro-ondernemingen daarom kunnen vrijstellen van de verplichting tot het opstellen van een prestatieverklaring. (11)Het waarborgen van het vrije verkeer van kits of voorgemonteerde delen van bouwproducten op de interne markt zal met name tastbare voordelen opleveren voor burgers, consumenten en bedrijven. Omwille van de rechtszekerheid moet de samenstelling ervan echter nauwkeurig worden gedefinieerd in geharmoniseerde technische specificaties of Europese beoordelingsdocumenten.

(12)De totstandbrenging van een Uniemarkt voor kleine geprefabriceerde eengezinswoningen kan de prijs van woningen verlagen en positieve sociale en economische effecten hebben. Rechtvaardigheid voor de consument blijft een prioriteit, met name, maar niet uitsluitend, het zorgen voor betaalbaarheid van huisvesting in het kader van de groene transitie, in overeenstemming met het voorstel voor een aanbeveling van de Raad inzake het garanderen van een rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit, met name de aanbevelingen 7, punten a) tot en met c). Er moeten daarom geharmoniseerde regels voor dergelijke kleine huizen worden vastgesteld. Kleine huizen zijn echter ook bouwwerken waarvoor de lidstaten bevoegd zijn. Aangezien het misschien niet mogelijk is om alle nationale vereisten voor kleine geprefabriceerde eengezinswoningen cumulatief in de toekomstige geharmoniseerde technische specificaties te integreren, moeten de lidstaten het recht hebben om af te zien van de toepassing van de regels die van toepassing worden op deze geprefabriceerde eengezinswoningen. (13)De conformiteit van bouwproducten met de Uniewetgeving hangt vaak af van de conformiteit van de belangrijke onderdelen met die wetgeving. Omdat belangrijke onderdelen vaak in verschillende bouwproducten worden geïntegreerd, kan de bescherming van de veiligheid en het milieu, met inbegrip van het klimaat, echter beter worden bereikt wanneer de belangrijke onderdelen upstream worden beoordeeld, dat wil zeggen wanneer de prestaties en de conformiteit van belangrijke onderdelen vooraf worden beoordeeld en onafhankelijk van de beoordeling van het uiteindelijke bouwproduct waarin zij worden geïntegreerd. Evenzo wordt het markttoezicht efficiënter wanneer non-conforme belangrijke onderdelen kunnen worden geïdentificeerd en aangepakt. Daarom moeten er voorschriften worden vastgesteld die op belangrijke onderdelen van bouwproducten van toepassing zijn. (14)Bouwproducten die reeds zijn beoordeeld en opnieuw worden gebruikt, hoeven niet te worden onderworpen aan de voorschriften die op nieuwe bouwproducten van toepassing zijn. Gebruikte bouwproducten die nog nooit eerder in de Unie in de handel zijn gebracht, moeten echter aan dezelfde regels worden onderworpen als nieuwe bouwproducten, aangezien dergelijke producten nooit zijn beoordeeld. (15)Om ervoor te zorgen dat de veiligheid en functionaliteit van bouwproducten gewaarborgd zijn, moeten de regels die op nieuwe bouwproducten van toepassing zijn ook van toepassing zijn op gebruikte bouwproducten waarvan het beoogde gebruik, behalve voor decoratiedoeleinden, wordt gewijzigd, op gebruikte bouwproducten met een onduidelijk oorspronkelijk beoogd gebruik, op gebruikte bouwproducten die een belangrijk transformatief proces hebben ondergaan en op gebruikte bouwproducten waarvoor een marktdeelnemer aanvoert dat aan aanvullende kenmerken of productvereisten wordt voldaan. (16)Het feit dat gebruikte bouwproducten in beginsel niet aan een nieuwe beoordeling hoeven te worden onderworpen, hoeft de marktdeelnemer er niet van te weerhouden die bouwproducten te laten beoordelen indien dat helpt om het gebruik van die gebruikte bouwproducten aantrekkelijker te maken door aan te tonen dat die bouwproducten nog steeds bepaalde kenmerken bezitten of aan de toepasselijke productvereisten voldoen. (17)Bouwproducten die in de ultraperifere gebieden van de Europese Unie in de handel worden gebracht, worden vaak vanuit buurlanden ingevoerd en zijn daarom niet onderworpen aan de vereisten van het Unierecht. Het zou onevenredig duur zijn om die bouwproducten aan dergelijke vereisten te onderwerpen. Tegelijkertijd circuleren de in de ultraperifere gebieden vervaardigde bouwproducten nauwelijks in andere lidstaten. Daarom moeten lidstaten de mogelijkheid hebben om bouwproducten die in de ultraperifere gebieden van de Europese Unie in de handel worden gebracht of rechtstreeks worden geïnstalleerd, van deze vereisten vrij te stellen. (18)Omwille van een maximale coherentie van de regelgeving moet deze verordening zoveel mogelijk voortbouwen op het horizontale wetgevingskader, in dit geval met name op Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad. De verordening volgt de recente trend in de productwetgeving om een uitwijkoplossing te ontwikkelen wanneer de Europese normalisatieorganisaties geen geharmoniseerde normen vaststellen die in het Publicatieblad kunnen worden vermeld. Aangezien er sinds eind 2019 geen geharmoniseerde normen voor bouwproducten in het Publicatieblad konden worden vermeld en sinds de inwerkingtreding van Verordening (EU) nr. 305/2011 slechts een tiental, moeten de nieuwe reservebevoegdheden voor de Commissie nog verder worden uitgebreid zodat de totale output van technische specificaties kan worden geoptimaliseerd en de vertraging bij de aanpassing aan de technische vooruitgang kan worden ingehaald. (19)Wanneer geharmoniseerde normen voorschriften bevatten voor de beoordeling van de prestaties met betrekking tot essentiële kenmerken die relevant zijn voor de bouwcodes van lidstaten, moeten deze geharmoniseerde normen verplicht worden gesteld voor de toepassing van deze verordening, aangezien alleen op grond van dergelijke normen producten tot het vrije verkeer kunnen worden toegelaten, terwijl zij waarborgen dat de lidstaten met het oog op hun specifieke nationale situatie om veiligheids- en milieukenmerken, met inbegrip van klimaatgerelateerde productkenmerken kunnen verzoeken. Wanneer deze beide doelstellingen samen worden nagestreefd, vereisen zij dat producten volgens één enkele beoordelingsmethode worden beoordeeld, vandaar dat de methode verplicht moet zijn. Er kunnen echter vrijwillige normen worden gebruikt om productvereisten, die voor de desbetreffende productfamilie of -categorie bij gedelegeerde handelingen zijn gespecificeerd, nog concreter te maken, volgens het pad van Besluit nr.768/2008 van het Europees Parlement en de Raad. In lijn met Besluit nr. 768/2008 moeten die normen kunnen voorzien in een vermoeden van conformiteit met de vereisten waarop zij betrekking hebben. (20)Om bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Green Deal en het actieplan voor de circulaire economie en te zorgen voor veilige bouwproducten — veiligheid is tenslotte een van de doelstellingen die moeten worden nagestreefd in de wetgeving op basis van artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) — zijn er inherente productvereisten met betrekking tot de veiligheid, functionaliteit en bescherming van het milieu, met inbegrip van het klimaat, noodzakelijk. Bij het vaststellen van deze vereisten moet de Commissie rekening houden met de potentiële bijdrage ervan tot de verwezenlijking van de klimaat-, milieu- en energie-efficiëntiedoelstellingen van de Unie. Deze vereisten hebben niet alleen betrekking op de prestaties van bouwproducten. In tegenstelling tot haar voorloper, Richtlijn 89/106/EG, voorziet Verordening (EU) nr. 305/2011 niet in de mogelijkheid om dergelijke inherente productvereisten vast te stellen. Bepaalde geharmoniseerde normen voor bouwproducten bevatten echter dergelijke inherente productvereisten die verband kunnen houden met het milieu, de veiligheid of eenvoudigweg de goede werking van het product. Deze normen tonen aan dat er een praktische behoefte bestaat aan dergelijke vereisten inzake veiligheid, milieu of eenvoudigweg de werking van producten. Als rechtsgrondslag van deze verordening legt artikel 114 VWEU ook het streven naar een hoog niveau van bescherming van het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de mens op. Daarom moet deze verordening inherente productvereisten (her)invoeren of valideren. Hoewel deze vereisten door de wetgever moeten worden vastgesteld, moeten deze voor de meer dan 30 productfamilies, elk met verschillende categorieën, worden gespecificeerd. Daarom moet overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aan de Commissie de bevoegdheid worden verleend om handelingen vast te stellen waarin de vereisten voor de respectieve bouwproductfamilie of -categorie worden gespecificeerd. (21)De productie en distributie van bouwproducten worden steeds complexer, wat leidt tot de opkomst van nieuwe gespecialiseerde marktdeelnemers, zoals fulfilmentdienstverleners. Duidelijkheidshalve moeten bepaalde generieke verplichtingen, onder meer inzake de samenwerking met de autoriteiten, van toepassing zijn op alle actoren in de toeleveringsketen, de vervaardiging, de distributie, de etikettering van eigen merken, de herverpakking of secundaire handel, de installatie, de verwijdering voor hergebruik of herproductie, en de herproductie zelf. Bovendien moeten leveranciers met het oog op de beoordeling van de ecologische duurzaamheid verplicht worden om met markttoezichtautoriteiten samen te werken. Om die redenen en om herhaling van verplichtingen te voorkomen, moet de term “marktdeelnemer” ruim worden gedefinieerd en al deze actoren omvatten, zodat algemene basisverplichtingen in één keer voor alle actoren kunnen worden vastgesteld. (22)Om geharmoniseerde praktijken tussen de lidstaten te bevorderen, zelfs wanneer er geen consensus over deze praktijken kon worden bereikt, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om met betrekking tot een beperkt aantal kwesties uitvoeringshandelingen vast te stellen voor de uitvoering van deze verordening. De respectieve bevoegdheden hebben betrekking op de definities, de verplichtingen en rechten van marktdeelnemers en de verplichtingen en rechten van aangemelde instanties. (23)Om de rechtszekerheid te verbeteren en de versnippering van de EU-markt voor bouwproducten als gevolg van het bestaan van nationale vereisten en merken te beperken, moet het gebied dat op EU-niveau wordt gereguleerd, de zogenaamde “geharmoniseerde zone”, duidelijk worden gedefinieerd en worden afgezet tegen de elementen die nog door de nationale regelgeving van de lidstaten worden gereguleerd. (24)Om een evenwicht te vinden tussen het beperken van de versnippering van de markt en de legitieme belangen van de lidstaten bij het reguleren van bouwwerken, moet tegelijkertijd worden voorzien in een mechanisme om de behoeften van de lidstaten beter te integreren in de ontwikkeling van geharmoniseerde technische specificaties. Om dezelfde reden moet een mechanisme worden vastgesteld dat de lidstaten in staat stelt om op grond van dwingende redenen van gezondheid, veiligheid of milieubescherming aanvullende vereisten voor bouwproducten vast te stellen. (25)Een circulaire economie, het belangrijkste element van het actieplan voor de circulaire economie, kan worden bevorderd door verplichte statiegeldregelingen en de verplichting om ongebruikte producten terug te nemen. Het moet lidstaten derhalve worden toegestaan dergelijke maatregelen te nemen. (26)Om de juridische duidelijkheid te vergroten en de administratieve lasten voor de marktdeelnemers te verminderen, moet worden vermeden dat bouwproducten in het kader van verschillende Uniewetgeving aan meerdere beoordelingen worden onderworpen met betrekking tot hetzelfde aspect van de gezondheid, veiligheid of bescherming van het milieu, met inbegrip van het klimaat. Dit werd bevestigd door het Refit-platform, waarin de Commissie werd aanbevolen prioriteit te geven aan het aanpakken van overlappende en repetitieve vereisten. De Commissie moet dus kunnen bepalen onder welke voorwaarden de nakoming van verplichtingen uit hoofde van ander Unierecht ook aan bepaalde verplichtingen van deze verordening voldoet, indien anders hetzelfde aspect van gezondheid, veiligheid of bescherming van het milieu, met inbegrip van het klimaat, parallel zou worden beoordeeld in het kader van deze verordening en ander Unierecht. (27)Om uiteenlopende praktijken van lidstaten en marktdeelnemers te voorkomen, moet bovendien aan de Commissie de bevoegdheid worden gedelegeerd om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen om te bepalen of bepaalde bouwproducten onder de definitie van bouwproduct vallen. (28)Met name in het geval van in werkplannen inzake ecologisch ontwerp opgenomen energiegerelateerde producten die ook bouwproducten zijn, en voor tussenproducten, met uitzondering van cement, zal bij de vaststelling van duurzaamheidsvereisten prioriteit worden gegeven aan de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten. Dit moet bijvoorbeeld het geval zijn voor verwarmingstoestellen, ketels, warmtepompen, water- en ruimteverwarmingstoestellen, ventilatoren, koel- en ventilatiesystemen en fotovoltaïsche producten, met uitzondering van in gebouwen geïntegreerde fotovoltaïsche panelen. Deze verordening kan waar nodig op complementaire wijze ingrijpen, voornamelijk met betrekking tot veiligheidsaspecten, waarbij ook rekening wordt gehouden met andere Uniewetgeving inzake producten zoals gastoestellen, laagspanning en machines. Voor andere producten kan, om onnodige lasten voor marktdeelnemers te vermijden, in de toekomst de noodzaak ontstaan om te bepalen onder welke voorwaarden door nakoming van verplichtingen uit hoofde van ander Unierecht ook aan bepaalde verplichtingen uit hoofde van deze verordening wordt voldaan. Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden gedelegeerd om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen om dergelijke voorwaarden vast te stellen. (29)Om een stimulans voor naleving te creëren, moet de fabrikant van bouwproducten aansprakelijk zijn voor onjuiste prestatie- en conformiteitsverklaringen. (30)Het toegenomen gebruik van geherproduceerde producten maakt deel uit van een verschuiving naar een meer circulaire economie en een verkleining van de ecologische en koolstofvoetafdruk van bouwproducten. Bovendien is de herproductiemarkt momenteel niet erg ontwikkeld en lopen de vereisten voor geherproduceerde producten sterk uiteen in de lidstaten. Om deze reden en om het subsidiariteitsbeginsel in acht te nemen, moeten de lidstaten de mogelijkheid hebben om geherproduceerde producten vrij te stellen van de verplichting voor opstelling van een prestatieverklaring. Een dergelijke vrijstelling mag echter niet mogelijk zijn voor producten die niet geschikt zijn voor herproductie of waarbij de belangen van andere lidstaten op het spel staan. (31)Om de toegang tot gemakkelijk beschikbare en uitgebreide informatie over bouwproducten te verbeteren en zo bij te dragen tot de veiligheid, functionaliteit en duurzaamheid ervan, moet ervoor worden gezorgd dat de prestatieverklaring alle informatie bevat die gebruikers en autoriteiten nodig hebben. Gezien het nut ervan voor de gebruikers, moeten fabrikanten in deze verklaringen ook aanvullende informatie kunnen opnemen, mits de prestatieverklaringen uniform en gemakkelijk leesbaar blijven en niet worden misbruikt als reclame.

(32)Om het hergebruik en de herproductie van bouwproducten en het gebruik van overtollige bouwproducten desondanks op grote schaal mogelijk te maken, moet voor deze bouwproducten een versoepelde procedure voor het opstellen van de prestatieverklaring worden vastgesteld. In het geval van overtollige bouwproducten, waarbij geen sprake is van wijziging door het gebruik, moet de vereenvoudigde procedure beperkt blijven tot de gevallen waarin de oorspronkelijke fabrikant weigert verantwoordelijkheid voor de overtollige bouwproducten op zich te nemen, aangezien het altijd de voorkeur verdient dat bouwproducten onder de verantwoordelijkheid van de oorspronkelijke, bevoegde fabrikant blijven vallen wanneer deze niet zijn gewijzigd. (33)Om de lasten voor marktdeelnemers, en met name fabrikanten, te verminderen, moeten marktdeelnemers die prestatie- en conformiteitsverklaringen afgeven, die verklaringen langs elektronische weg verstrekken, en de bevoegdheid krijgen om deze verklaringen te verstrekken per permalink naar een document dat niet kan worden gewijzigd of om in deze verklaringen permalinks op te nemen naar documenten die niet kunnen worden gewijzigd. (34)Om de fabrikanten te laten aantonen dat de bouwproducten die van het vrije verkeer van goederen profiteren, aan de relevante vereisten van de Unie voldoen, moet ter aanvulling van de prestatieverklaring een conformiteitsverklaring worden vereist, waardoor het regelgevingssysteem voor bouwproducten dichter bij Verordening (EG) nr. 765/2008 wordt gebracht. Om de potentiële administratieve lasten tot een minimum te beperken, moeten de conformiteitsverklaring en de prestatieverklaring echter worden gecombineerd en via elektronische middelen worden verstrekt. De administratieve lasten voor kmo’s moeten verder tot een minimum worden beperkt door middel van gerichte vereenvoudigingsbepalingen, onder meer wat betreft het gebruik van passende technische documentatie ter vervanging van typekeuringen, de mogelijkheid voor micro-ondernemingen om gebruik te maken van het mildere verificatiesysteem en verlaging van de vereisten voor als maatwerk vervaardigde niet-seriematige producten die in een geïdentificeerd afzonderlijk bouwwerk worden geïnstalleerd. De lidstaten moeten verder micro-ondernemingen die geen grensoverschrijdende handel drijven, kunnen vrijstellen van de verplichting om een prestatieverklaring op te stellen. (35)Omwille van de afstemming op andere productwetgeving en met inachtneming van de algemene beginselen van Verordening (EG) nr. 765/2008, moet de CE-markering worden aangebracht op bouwproducten waarvoor de fabrikant een prestatieverklaring of conformiteitsverklaring heeft opgesteld. De fabrikant neemt daardoor de verantwoordelijkheid op zich voor de conformiteit van het product met de aangegeven prestaties en toepasselijke productvereisten. (36)Om de veiligheid, functionaliteit en duurzaamheid van bouwproducten, en zodoende ook die van bouwwerken te waarborgen, moeten alle marktdeelnemers die betrokken zijn bij de toeleverings- en distributieketen passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat zij uitsluitend bouwproducten in de handel brengen of op de markt aanbieden die aan de bindende voorschriften van de Unie voldoen. Voor een betere juridische duidelijkheid moeten de verplichtingen van de marktdeelnemers uitdrukkelijk worden vastgesteld. (37)Fabrikanten van bouwproducten moeten het producttype nauwkeurig en ondubbelzinnig bepalen om te zorgen voor een nauwkeurige basis voor de beoordeling van de conformiteit van een dergelijk product met de vereisten van de Unie. Om te voorkomen dat de toepasselijke voorschriften worden omzeild, moet het fabrikanten tegelijkertijd worden verboden om telkens nieuwe productsoorten te creëren terwijl de producten in kwestie, gelet op de cruciale kenmerken ervan, identiek zijn. (38)Om misleidende claims te voorkomen, moeten claims van fabrikanten van bouwproducten ofwel gebaseerd zijn op een beoordelingsmethode die in geharmoniseerde technische specificaties is opgenomen, ofwel, bij afwezigheid van een dergelijke beoordelingsmethode, gebaseerd zijn op methoden die de beste beschikbare technieken vertegenwoordigen, wanneer een dergelijke, door een geharmoniseerde technische specificatie geboden beoordelingsmethode niet bestaat. (39)Door de fabrikant opgestelde technische documentatie over bouwproducten vergemakkelijkt de toetsing van die producten door de autoriteiten en aangemelde instanties aan de vereisten van de Unie. Voor een betere toegang tot uitgebreide informatie moet die technische documentatie een beoordeling van de ecologische duurzaamheid van het bouwproduct omvatten. (40)Om transparantie voor gebruikers van bouwproducten te creëren en oneigenlijk gebruik van die producten te voorkomen, moeten bouwproducten en het beoogde gebruik ervan nauwkeurig door de fabrikant worden geïdentificeerd. Om dezelfde reden moet de fabrikant duidelijk maken of de bouwproducten alleen bestemd zijn voor professioneel gebruik of ook voor gebruik door consumenten. Om ervoor te zorgen dat bouwproducten op herkomst kunnen worden getraceerd, moeten de fabrikanten op het product worden vermeld of, wanneer dit niet mogelijk is, bijvoorbeeld vanwege de grootte of het oppervlak van het product, op de verpakking of, wanneer ook dat niet mogelijk is, in een begeleidend document. (41)Om ervoor te zorgen dat aan de voorschriften van deze verordening wordt voldaan, moeten fabrikanten actief informatie zoeken, opslaan en evalueren en passende maatregelen nemen wanneer non-conformiteit of onderprestatie is bevestigd of wanneer er een risico bestaat. (42)Om de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Green Deal en het actieplan voor de circulaire economie te optimaliseren, moeten de fabrikanten worden verplicht een eerlijk niveau van ecologische duurzaamheid te bereiken, zowel bij hun producten als bij de productie ervan. Deze verplichting vereist afwegingen tussen de verschillende milieuaspecten en tussen de milieu- en veiligheidsaspecten, terwijl zowel milieu- als veiligheidsaspecten betrekking kunnen hebben op het product als zodanig of op de bouwwerken. Om fabrikanten zekerheid te geven over hoe zij deze afwegingen dienen te maken, moeten in deze verordening duidelijke afwegingsregels worden vastgesteld. (43)Omwille van de ecologische en functionele duurzaamheid van bouwproducten moeten fabrikanten ervoor zorgen dat producten gedurende zeer lange tijd kunnen worden gebruikt. Een dergelijk langdurig gebruik vereist een adequaat ontwerp, gebruik van betrouwbare onderdelen, repareerbaarheid van producten, beschikbaarheid van informatie over de reparatie en toegang tot vervangingsonderdelen. (44) Om de circulariteit van bouwproducten te verbeteren, moeten fabrikanten, in overeenstemming met de doelstellingen van het actieplan voor de circulaire economie, het hergebruik, de herproductie en de recycling van hun producten bevorderen. Het hergebruik, de herproductie en de recycling (en de voorbereiding hierop) vereisen een bepaald ontwerp, namelijk om de scheiding van componenten en materialen in een later stadium van recycling te vergemakkelijken en gemengde, gecombineerde of complexe materialen te vermijden. Aangezien de gebruikelijke gebruiksaanwijzing niet noodzakelijkerwijs de marktdeelnemers bereikt die verantwoordelijk zijn voor het hergebruik, de herproductie en de recycling (en de voorbereiding hierop), moet de in dit verband benodigde informatie in productdatabases of ‑systemen en naast de gebruiksinstructies op de websites van de fabrikant beschikbaar worden gesteld. (45)Om veilige, functionele en ecologisch duurzame bouwproducten te leveren, moeten uitgebreide duurzaamheids- en veiligheidsverplichtingen voor fabrikanten worden vastgesteld. Gezien het belang van deze verplichtingen en van het juiste evenwicht tussen functionaliteit, veiligheid en duurzaamheid, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om door middel van gedelegeerde handelingen de voorwaarden vast te stellen waaronder voor een specifieke productfamilie of ‑categorie aan deze verplichtingen wordt voldaan of geacht wordt te zijn voldaan. (46)Sommige bouwproducten worden afval, hoewel ze nooit zijn gebruikt. Om deze verspilling van hulpbronnen te voorkomen, moeten fabrikanten aanvaarden dat producten die na levering op een bouwplaats of aan de gebruiker niet zijn gebruikt en zich in een toestand bevinden die gelijkwaardig is aan die waarin zij in de handel zijn gebracht, rechtstreeks of via hun importeurs en distributeurs worden teruggenomen en gerestitueerd. (47)Om geïnformeerde keuzes te kunnen maken, moeten gebruikers van bouwproducten voldoende worden geïnformeerd over de milieuprestaties van producten, de conformiteit ervan met de milieuvereisten en de mate waarin de fabrikant in dit verband aan zijn milieuverplichtingen voldoet. Daarom is de Commissie bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen om specifieke etiketteringsvereisten vast te stellen waarbij gebruik kan worden gemaakt van de gemakkelijk te begrijpen etikettering volgens het stoplichtmodel. (48)Aan bepaalde verplichtingen van de fabrikant, zoals het beoordelen van de ecologische duurzaamheid of het prefereren van recycleerbare materialen, kan in geval van gebruikte, geherproduceerde of overtollige producten nauwelijks worden voldaan. Marktdeelnemers die hergebruik mogelijk maken of herproducties uitvoeren, moeten dus van deze verplichtingen worden vrijgesteld, temeer daar hergebruik en herproductie gunstig zijn voor het milieu. (49)De gemachtigde vertegenwoordigers zijn vaak de enige bereikbare personen in het geval van ingevoerde producten, terwijl fabrikanten hen vaak zeer beperkte taken toevertrouwen en niet alle benodigde informatie verstrekken om de fabrikanten effectief te kunnen vertegenwoordigen. Daarom moeten de rol en verantwoordelijkheden van gemachtigde vertegenwoordigers worden verduidelijkt en versterkt. (50)Een marktdeelnemer die een product zodanig wijzigt dat de prestaties of veiligheid ervan in het gedrang kunnen komen, moet worden onderworpen aan de verplichtingen van de fabrikanten om te waarborgen dat de prestaties of veiligheid van het product nog steeds dezelfde zijn. Deze verplichting mag echter niet worden opgelegd aan een marktdeelnemer die producten herverpakt om deze in een andere lidstaat op de markt aan te bieden, omdat anders de secundaire handel en het vrije verkeer van producten zouden worden belemmerd en herverpakking in beginsel doorgaans geen afbreuk doet aan de prestaties en veiligheid van het bouwproduct. Met het oog op het behoud van de prestaties en de veiligheid van de producten moet de marktdeelnemer die de herverpakking uitvoert echter verantwoordelijk zijn voor de correcte uitvoering van deze handelingen om ervoor te zorgen dat het product niet wordt beschadigd en de gebruikers nog steeds correct worden geïnformeerd in de taal die is vastgesteld door de lidstaat waar de producten worden aangeboden. (51)Om de naleving door fabrikanten van de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te verbeteren, bij te dragen aan de aanpak van de vastgestelde tekortkomingen en het markttoezicht te verbeteren, moeten dienstverleners, onlinemarktplaatsen en tussenhandelaars worden gemachtigd en worden verzocht bepaalde gemakkelijk verifieerbare kenmerken van producten en hun fabrikanten te verifiëren, zoals de bepaling van het producttype en opstelling van een uitgebreide technische documentatie, en moeten zij er actief toe bijdragen dat alleen conforme producten de gebruikers bereiken.

(52)Om te voorkomen dat de verplichtingen uit hoofde van deze verordening met behulp van 3D-printen worden omzeild, moeten aanbieders van 3D-printdiensten bepaalde informatieverplichtingen hebben. (53)Het veilige gebruik van gebruikte en geherproduceerde producten hangt vaak af van precieze informatie over het eerste gebruik ervan. Marktdeelnemers die gebruikte producten voor hergebruik of herproductie demonteren, moeten daarom verslagen maken over de plaats, omstandigheden en vermoedelijke gebruiksduur van het gedemonteerde product. (54)De prestaties en veiligheid van producten hangen ook af van de toegepaste componenten en van de diensten die door ijkinstanties of andere dienstverleners bij het ontwerp en de fabricage ervan zijn verleend. Om deze redenen moeten voor leveranciers van componenten en dienstverleners die bij de vervaardiging van producten betrokken zijn, bepaalde verplichtingen worden vastgesteld. Wanneer een non-conformiteit of risico door een geleverde component of dienst van een bepaalde marktdeelnemer kan zijn veroorzaakt, moet de leverancier of dienstverlener zijn andere klanten die hetzelfde onderdeel of dezelfde dienst hebben ontvangen daarvan in kennis stellen, zodat ook voor andere producten de gevallen van non-conformiteit en risico’s effectief kunnen worden aangepakt. (55)Bepaalde artikelen die voor de bouw worden gebruikt, hebben meerdere potentiële toepassingen. Hun fabrikanten moeten de vrijheid hebben om te beslissen of deze artikelen al dan niet bestemd zijn voor de bouw, ook om te voorkomen dat zij een prestatie- en conformiteitsbeoordeling moeten ondergaan terwijl dat niet noodzakelijk is. Als zij echter besluiten dat een bepaald artikel niet voor de bouw bestemd is, terwijl het daarvoor wel zou kunnen worden gebruikt (“pseudoproduct”), moeten de fabrikanten en andere marktdeelnemers ervoor zorgen dat het niet in bouwwerken wordt gebruikt. Anders zouden sommige producten in de bouw terechtkomen zonder dat aan de voorschriften van deze verordening is voldaan. (56)Wanneer fabrikanten van artikelen die naar hun aard voor de bouw en voor andere doeleinden kunnen worden gebruikt (“producten voor tweeledig gebruik”), het gebruik voor de bouw niet uitdrukkelijk uitsluiten, moeten zij om dezelfde reden voor alle producten van het desbetreffende type voldoen aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening. (57)Om de toepasselijkheid van deze verordening op onlineverkopen en andere verkopen op afstand te verduidelijken, moet worden bepaald onder welke voorwaarden een bepaald product geacht wordt aan klanten in de Unie te worden aangeboden. Aangezien bij onlinehandel een grotere kans op non-conformiteit bestaat, moeten de lidstaten een bijzondere inspanning leveren en één gecentraliseerde markttoezichtautoriteit aanwijzen voor het opsporen van aanbiedingen voor verkoop op afstand die gericht zijn op klanten op hun grondgebied, zodat de verantwoordelijke markttoezichtautoriteiten passende maatregelen kunnen nemen. Aangezien voor de opsporing van dergelijke aanbiedingen de kennis van onderzoeksspecialisten of speciale software op basis van kunstmatige intelligentie vereist is, moet de opsporingstaak worden gecentraliseerd en aan één enkele markttoezichtautoriteit worden toevertrouwd. (58)Digitale technologieën, die een aanzienlijk potentieel bieden om de administratieve lasten en kosten voor marktdeelnemers en overheidsinstanties te verminderen en tegelijkertijd innovatieve en nieuwe zakelijke kansen en modellen bevorderen, evolueren in snel tempo. De invoering van digitale technologieën zal ook aanzienlijk bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de renovatiegolf, waaronder de energie-efficiëntie, levenscyclusbeoordelingen en monitoring, alsmede van het gebouwenbestand. Daarom moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om door middel van uitvoeringshandelingen verdere digitaliseringsmogelijkheden aan te grijpen. (59)Omdat geharmoniseerde normen die voor bouwproducten zijn ontwikkeld (hierna: bouwproductnormen) meestal verplicht zijn om rechtszekerheid te bieden, moeten deze normen niet alleen in overeenstemming zijn met de desbetreffende normalisatieverzoeken en met deze verordening, maar ook met de algemene beginselen van het Unierecht. (60)Om ervoor te zorgen dat de referenties van bouwproductnormen tijdig in het Publicatieblad van de Europese Unie worden vermeld, moet de Europese Commissie de bevoegdheid krijgen om gebrekkige normen met het oog op de rechtsgevolgen van deze verordening via gedelegeerde handelingen te beperken of terzijde te schuiven in plaats van te weigeren hun referenties in het Publicatieblad te vermelden. (61)Voor de samenhang van het systeem moet deze verordening voortbouwen op het horizontale rechtskader voor normalisatie. Daarom moet Verordening (EU) nr. 1025/2012 voor zover mogelijk ook van toepassing zijn op normen die overeenkomstig deze verordening verplicht zijn gesteld. Verordening (EU) nr. 1025/2012 moet dus onder meer voorzien in een procedure voor bezwaren tegen geharmoniseerde normen voor bouwproducten wanneer die normen niet volledig voldoen aan de vereisten in het desbetreffende normalisatieverzoek of aan andere vereisten van deze verordening. (62)Aangezien Europese beoordelingsdocumenten geen handelingen van algemene strekking zijn, maar de eerste stap van een tweestaps administratieve procedure die tot de CE-markering leidt, mogen deze documenten niet als geharmoniseerde technische specificaties worden aangemerkt. De basisbeginselen voor de opstelling van geharmoniseerde normen, zoals transparantie voor concurrenten, kunnen en moeten echter ook van toepassing zijn op Europese beoordelingsdocumenten. Bovendien moet in procedures voor prestatie- en conformiteitsbeoordelingen naar Europese beoordelingsdocumenten op dezelfde wijze worden verwezen als naar geharmoniseerde normen. Om deze reden en om lange herhalingen van bepalingen te voorkomen, moeten de belangrijkste regels inzake geharmoniseerde normen ook van toepassing zijn op Europese beoordelingsdocumenten. Om de concurrenten transparantie te bieden, moeten Europese beoordelingsdocumenten publiek toegankelijk worden gemaakt en moeten de referenties van alle Europese beoordelingsdocumenten in het Publicatieblad worden bekendgemaakt. (63)Momenteel dreigt het toenemende aantal moeilijk van elkaar te onderscheiden Europese beoordelingsdocumenten, die vaak weinig toegevoegde waarde hebben in vergelijking met andere of bestaande geharmoniseerde normen, de bekendmaking ervan te vertragen. Om dit risico op een kosteneffectieve wijze aan te pakken, moeten bepaalde beginselen voor de ontwikkeling en goedkeuring van Europese beoordelingsdocumenten worden vastgesteld of concreter worden gemaakt. Bovendien moet de controle door de Commissie worden aangescherpt. (64)De vereisten die van toepassing zijn op aanwijzende autoriteiten van technische beoordelingsinstanties (TBI’s) mogen niet achterblijven bij de vereisten die op aanmeldende instantie van toepassing zijn, gezien de overeenkomsten van hun respectieve rollen. Om dezelfde reden moeten TBI’s dezelfde mate van onafhankelijkheid en controle over de besluitvorming hebben als aangemelde instanties. (65)Om op een noemenswaardig percentage van op onvolledige of foutieve beoordelingen gebaseerde aanmeldingen te kunnen reageren, met name wanneer juridische instanties zonder eigen interne technische vakbekwaamheid werden aangemeld, is het noodzakelijk de capaciteiten van de aanmeldende autoriteiten te versterken, met name door minimumvereisten vast te stellen; de vereisten voor aangemelde instanties nauwkeuriger te maken, met name wat betreft hun onafhankelijkheid, de delegatie aan andere juridische entiteiten en het eigen vermogen om te presteren; voldoende gekwalificeerd personeel bij aangemelde instanties te vereisen en de toereikendheid van het personeel te controleren, waarvoor het instrument van een kwalificatiematrix het efficiëntst is gebleken; te waarborgen en te verifiëren dat de aangemelde instantie daadwerkelijk controle heeft over het personeel, de toewijzing van externe deskundigen, procedures, criteria en besluitvorming, en niet over een onderaannemer, dochteronderneming of een ander bedrijf dat tot dezelfde familie van ondernemingen behoort; en de documentatie die instanties moeten verstrekken wanneer zij een aanvraag tot aanwijzing als aangemelde instantie indienen, uit te breiden om de aanmeldende autoriteiten een stevigere en verhoudingsgewijs redelijkere basis voor hun beslissingen te bieden. (66)Om iets te doen aan een vaak gebrekkige praktijk van de accreditatie-instanties, moet ervoor worden gezorgd dat de accreditatie-instanties zich op deze verordening baseren en niet op de vaak afwijkende normen. Het is ook belangrijk ervoor te zorgen dat de accreditatie-instanties de bekwaamheid van de aanvragende instantie beoordelen en niet die van een groep ondernemingen, aangezien het de aanvragende instantie zelf is die de controle moet hebben over de toekomstige certificering. (67)Om een gelijk speelveld te bereiken en rechtsonzekerheid te voorkomen, moeten de verplichtingen van aangemelde instanties duidelijker worden omschreven en expliciet worden gemaakt, zowel voor hun beoordelings- en verificatieactiviteiten als voor de aanverwante aspecten. (68)Om te nauwe banden tussen het personeel van de aangemelde instanties en de fabrikanten te voorkomen, moeten de aangemelde instanties ervoor zorgen dat het personeel dat met de uitvoering van de verschillende conformiteitsbeoordelingstaken belast is, wordt gerouleerd. (69)De autoriteiten van lidstaten kunnen vragen hebben die slechts door een bepaalde aangemelde instantie kunnen worden beantwoord. Aangemelde instanties moeten dus ook antwoorden op vragen die de autoriteiten uit andere lidstaten kunnen stellen. (70)Om alle autoriteiten in staat te stellen gevallen van non-conformiteit door aangemelde instanties, fabrikanten en producten gemakkelijker te herkennen en een gelijk speelveld te waarborgen, moeten aangemelde instanties de bevoegdheid krijgen en, wanneer de non-conformiteit duidelijk kan worden aangetoond, zelfs verplicht worden om proactief informatie over de non-conformiteit aan de relevante markttoezichtautoriteiten of aanmeldende autoriteiten door te geven. Aangemelde instanties mogen de informatieverplichting echter niet overschrijden door onderzoek te doen naar andere marktdeelnemers dan hun eigen klanten of vakgenoten. (71)Om een gelijk speelveld voor aangemelde instanties en fabrikanten te creëren, moet de coördinatie tussen de aangemelde instanties worden verbeterd. Aangezien slechts de helft van de huidige aangemelde instanties op eigen initiatief deelneemt aan de activiteiten van de reeds bestaande coördinatiegroep van aangemelde instanties, moet deelname daaraan derhalve verplicht worden gesteld.

(72)De pogingen om in Verordening (EU) nr. 305/2011 vereenvoudigde procedures voor kleine en middelgrote ondernemingen vast te stellen en zo de lasten en kosten voor kmo’s en micro-ondernemingen te verminderen, zijn niet volledig doeltre