Dit verslag verbindt alleen de diensten van de Commissie die bij de opstelling ervan betrokken zijn, en loopt niet vooruit op de definitieve vorm van een eventueel door de Commissie te nemen besluit.

Samenvatting

Effectbeoordeling van een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad voor de instandhouding van visbestanden en de bescherming van mariene ecosystemen door middel van technische maatregelen

A. Maatregelen zijn nodig

Waarom? Wat is het probleem?

De bestaande regeling inzake technische maatregelen (31 verordeningen) is niet langer geschikt om de duurzaamheidsdoelstellingen van het nieuwe GVB te verwezenlijken. De huidige maatregelen zijn met name: gebaseerd op negatieve, vaak dwingende stimulansen in een top-down governancesysteem, die bij de belanghebbenden wantrouwen wekken omdat de maatregelen als onrechtvaardig worden gezien, wat er op zijn beurt toe leidt dat zij niet worden nageleefd;  van die aard dat de bijdrage ervan aan de verwezenlijking van de instandhoudingsdoelstellingen van het GVB niet kan worden gemeten; talrijk en overdreven ingewikkeld, waardoor het moeilijk wordt om ze na te leven en te controleren; erop gericht te veel aspecten van visserijoperaties onder controle te houden, wat het vertrouwen van de sector in de maatregelen verzwakt; zo opgezet dat zij weinig stimulansen bieden om selectief te vissen indien er geen kosten verbonden zijn aan de teruggooi, de vangst van kwetsbare soorten of het beschadigen van de zeebodem; en suboptimaal voor het bereiken van bredere milieu- en ecologische beleidsdoelstellingen. De vangstsector (met ongeveer 82 000 vaartuigen en 98 500 vte's) wordt het meest getroffen.

Wat is het doel van dit initiatief?

Dit initiatief beoogt: (1)ervoor te zorgen dat technische maatregelen optimaal bijdragen aan de belangrijkste doelstellingen van het nieuwe GVB, dat op 1 januari 2014 in werking is getreden; (2)ervoor te zorgen dat technische maatregelen op een flexibele manier kunnen worden aangepast door meer ruimte te bieden voor regionale benaderingen (in overeenstemming met de doelstellingen van het EU-recht); (3)de huidige regels overeenkomstig het REFIT-programma van de Commissie te vereenvoudigen. De bestaande regels zijn overdreven ingewikkeld en moeilijk te handhaven; door vereenvoudiging zullen de administratieve kosten en lasten afnemen. Tevens wordt tegemoetgekomen aan de noodzaak om de technische maatregelen te vereenvoudigen, zoals uiteengezet in een eerdere mededeling van de Commissie over de uitvoering van het GVB.

Wat is de meerwaarde van maatregelen op EU-niveau?

Bepalingen inzake de instandhouding van de biologische rijkdommen van de zee vallen onder de exclusieve bevoegdheid van de EU overeenkomstig artikel 3, punt 1, onder d), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Derhalve is het subsidiariteitsbeginsel niet van toepassing op die bepalingen. Het concept "regionalisering", waarbij de lidstaten regionaal moeten samenwerken bij het ontwikkelen en uitvoeren van instandhoudingsmaatregelen, staat echter centraal in dit voorstel.

B. Oplossingen

Welke wetgevende en niet-wetgevende beleidsmaatregelen worden overwogen? Heeft een bepaalde optie de voorkeur? Waarom?

In het basisscenario worden de 31 bestaande verordeningen behouden. Optie 1: Consolidatie – Een nieuwe verordening met een beperkt toepassingsgebied waarin de gemeenschappelijke voorschriften worden samengebracht en geconsolideerd, terwijl de regiospecifieke voorschriften in de bestaande verordeningen ondergebracht blijven. Regionalisering zou plaatsvinden als en wanneer de lidstaten gezamenlijke aanbevelingen voor meerjarenplannen indienen. Optie 2: Kader – Een kaderverordening met algemene bepalingen en de bijbehorende normen, gemeenschappelijke regels en technische bepalingen, en basisnormen per regio die aansluiten bij de verwachte resultaten en die gelden als standaardmaatregelen wanneer geen regionale maatregelen zijn vastgesteld. De basisnormen en de technische standaardmaatregelen die bij de doelstellingen aansluiten, zouden gelden tenzij en totdat geregionaliseerde maatregelen worden ontwikkeld en in het recht van de Unie worden ingevoerd. Als suboptie (2.1) wordt een kaderverordening zonder vastgelegde basisnormen voorgesteld. Optie 3: Afschaffing van de bestaande regels – Intrekking van de meeste bestaande verordeningen (met uitzondering van essentiële natuurbeschermingsmaatregelen). Technische maatregelen die noodzakelijk zijn op de langere termijn, zouden op regionaal niveau in het kader van meerjarenplannen worden ontwikkeld. Bij deze optie wordt ervan uitgegaan dat de aanlandingsverplichting op zich een resultaatgerichte maatregel is, die zal leiden tot een "schone" visserij. Optie 2 is het meest geschikt om de gewenste doelstellingen te bereiken en waarborgt voldoende dat de instandhoudingsdoelstellingen ook in de toekomst, bij een toenemende regionalisering, zullen worden bereikt.

Wie steunt welke optie?