[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 31.5.2005

COM(2005) 230 definitief

2005/0103 (CNS)

Voorstel voor een

BESLUIT VAN DE RAAD

betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II)

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

1.1. Motivering en doel van het voorstel

Algemene doelstelling

Dit besluit is, samen met de verordening betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (hierna "SIS II" genoemd) op basis van titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna het "EG-Verdrag" genoemd), in de eerste plaats bedoeld om het wettelijk kader voor SIS II te scheppen. De beschikbaarheid van SIS II als compenserende maatregel die bijdraagt aan de handhaving van een hoog niveau van zekerheid in een ruimte zonder controles aan de binnengrenzen is van cruciaal belang om de nieuwe lidstaten in staat te stellen het Schengenacquis onverkort toe te passen, zodat hun burgers alle voordelen van een ruimte van vrij verkeer kunnen genieten.

De Raad heeft in december 2001 het fundament gelegd voor SIS II door de Commissie te belasten met de technische ontwikkeling ervan en de nodige financiële middelen uit de begroting van de Europese Unie beschikbaar te stellen[1]. Dit besluit en de hierboven bedoelde verordening (hierna "de verordening" genoemd) vormen de tweede wetgevende stap; beide instrumenten bevatten gemeenschappelijke bepalingen over de architectuur, de financiering en de verantwoordelijkheden, alsmede algemene gegevensverwerkings- en -beschermingsregels voor SIS II. Afgezien van deze gemeenschappelijk regels bevat dit besluit specifieke bepalingen over de verwerking van SIS II-gegevens ten behoeve van de samenwerking van justitie en politie in strafzaken, terwijl de verordening regels bevat voor de verwerking van SIS II-gegevens ten behoeve van de uitvoering van het beleid op het gebied van het vrije verkeer van personen dat deel uitmaakt van het Schengenacquis (zoals buitengrenzen en visa).

Specifieke doelstellingen

Dit besluit is, evenals de verordening, grotendeels gebaseerd op de geldende bepalingen over het Schengeninformatiesysteem (hierna "SIS" genoemd) in de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen[2] (hierna "Schengenuitvoeringsovereenkomst" genoemd), en tevens op de conclusies van de Raad en de resoluties van het Europees Parlement over SIS II[3]. Daarnaast is dit besluit bedoeld om het wettelijk SIS-kader beter af te stemmen op het recht van de Europese Unie en het gebruik van SIS II uit te breiden, met name op de volgende gebieden:

- het Europees aanhoudingsbevel : dit besluit bepaalt dat de gegevens die nodig zijn voor een doeltreffende tenuitvoerlegging van het kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten in SIS II moeten worden verwerkt (d.w.z. ingevoerd en uitgewisseld). Deze gegevens zullen rechtstreeks beschikbaar zijn in SIS II, waardoor de huidige situatie, waarin ze alleen bilateraal worden uitgewisseld, verbetert;

- betere kwaliteit van de gegevens en betere identificatie: dit besluit maakt het mogelijk om, indien de betrokkene ermee instemt, informatie over personen wier identiteit onrechtmatig is aangenomen, op te nemen in SIS II om verdere nadelige gevolgen van verkeerde identificaties te voorkomen. Dit besluit maakt het ook mogelijk biometrische kenmerken te verwerken, waardoor identificaties nauwkeuriger worden en de kwaliteit van de persoonsgegevens die in het systeem worden opgenomen, verbetert;

- gegevensbescherming: om ervoor te zorgen dat de gegevensbeschermingsregels met betrekking tot SIS II consequent en homogeen worden toegepast, is bij dit besluit geregeld dat Verordening (EG) nr. 45/2001 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens van toepassing is en dat de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming toezicht houdt op de verwerking van persoonsgegevens in verband met SIS II door de Commissie overeenkomstig dit besluit. Dit biedt het voordeel dat één enkele instantie bevoegd is voor alle gegevensverwerking in het kader van de eerste en de derde pijler. Dit besluit bepaalt dat de lidstaten bij de verwerking van SIS II-gegevens in het kader van dit besluit Verdrag nr. 108 van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van het individu in verband met de geautomatiseerde registratie van persoonsgegevens moeten naleven[4];

- doorgifte van persoonsgegevens aan een derde partij of een derde land: dit besluit biedt de mogelijkheid SIS II-persoonsgegevens door te geven aan derde landen of internationale organisaties, mits daarvoor geschikte rechtsinstrumenten worden vastgesteld, maar deze mogelijkheid blijft de uitzondering op de regel;

- intergouvernementele oorsprong van de huidige SIS-bepalingen: deze bepalingen, die in een intergouvernementeel kader werden ontwikkeld, zullen worden vervangen door de klassieke instrumenten van het Gemeenschapsrecht. Het voordeel daarvan is, dat de verschillende instellingen van de Europese Unie (hierna "EU-instellingen" genoemd) deze keer betrokken zijn bij de goedkeuring en de toepassing van deze nieuwe instrumenten en de regels met betrekking tot het SIS meer rechtskracht krijgen;

- operationeel beheer van SIS II: dit besluit belast de Commissie met het operationele beheer van het systeem. Het operationele beheer van het centrale deel van het huidige SIS wordt nu door een lidstaat verzorgd.

1.2. Algemene achtergrond

SIS

De geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht houdt in dat er een ruimte zonder binnengrenzen wordt gecreëerd. Daartoe moeten volgens artikel 61 van het EG-Verdrag maatregelen worden aangenomen die erop gericht zijn het vrije verkeer van personen te waarborgen overeenkomstig artikel 14 van het EG-Verdrag, in samenhang met begeleidende maatregelen met betrekking tot controles aan de buitengrenzen, asiel en immigratie, en maatregelen ter voorkoming en bestrijding van criminaliteit.

Het SIS is een gemeenschappelijk informatiesysteem dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten in staat stelt om samen te werken, door informatie uit te wisselen ten behoeve van de tenuitvoerlegging van de verschillende beleidslijnen die zijn gericht op de totstandbrenging van een ruimte zonder controles aan de binnengrenzen. Met dit systeem kunnen deze autoriteiten, via een automatische zoekprocedure, informatie verkrijgen over signaleringen betreffende personen en voorwerpen. De verkregen informatie wordt met name gebruikt bij de samenwerking van politie en justitie in strafzaken, bij personencontroles aan de buitengrenzen of op nationaal grondgebied en bij de afgifte van visa en verblijfsvergunningen. Het SIS is dus in het Schengengebied onmisbaar voor de toepassing van de Schengenbepalingen betreffende het vrije verkeer van personen en voor een hoog niveau van veiligheid in dit gebied. De samenhang met ander beleid op het gebied van buitengrenzen, visa, immigratie en politiële en justitiële samenwerking in strafzaken is dan ook van wezenlijk belang.

Bestaande bepalingen en met dit besluit samenhangende voorstellen

De artikelen 92 tot en met 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst vormen de rechtsgrond voor het SIS. Deze artikelen werden in intergouvernementeel verband vastgesteld en vervolgens met het Verdrag van Amsterdam opgenomen in het institutionele en juridische kader van de Europese Unie.

Tegelijk met dit besluit wordt een verordening betreffende de instelling, de werking en het gebruik van SIS II voorgesteld op basis van titel IV van het EG-Verdrag. Daarnaast is er nog een derde voorstel, op basis van titel V van het EG-Verdrag (Vervoer), over de toegang tot SIS II voor de instanties die in de lidstaten belast zijn met de afgifte van kentekenbewijzen voor voertuigen.

Dit besluit en de verordening op basis van titel IV van het EG-Verdrag komen in de plaats van de artikelen 92 tot en met 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst en de besluiten en verklaringen van het Uitvoerend Comité van Schengen over het SIS.

Tevens wordt Besluit 2004/201/JBZ van de Raad van 19 februari 2004 houdende procedures voor de wijziging van het Sirenehandboek[5] ingetrokken bij dit besluit.

Tijdschema

De rechtsinstrumenten met betrekking tot SIS II moeten tijdig worden vastgesteld, zodat er voldoende tijd is voor de noodzakelijke voorbereidingen op dit nieuwe systeem en met name voor de overstap van het huidige systeem op SIS II.

2. JURIDISCHE ASPECTEN

2.1. Rechtsgrond

Het Schengenacquis, waaronder het SIS, werd op 1 mei 1999 bij het aan het Verdrag van Amsterdam gehechte protocol opgenomen in het EU-kader. De Raad heeft in zijn besluit van 20 mei 1999 bepaald welke onderdelen van het Schengenacquis werden opgenomen in het kader van de Unie. Daartoe behoorden ook de voorschriften betreffende het SIS, dus de artikelen 92 tot en met 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, en de desbetreffende besluiten en verklaringen van het Uitvoerend Comité.

Bij Besluit 1999/436/EG van de Raad van 20 mei 1999[6] is voor elk van de bepalingen of besluiten die het Schengenacquis vormen, de rechtsgrondslag in de verdragen vastgesteld. De Raad heeft echter geen besluit genomen over de bepalingen betreffende het SIS. Op grond van artikel 2, lid 1, van het Schengenprotocol worden de bepalingen van het Schengenacquis betreffende het SIS daarom beschouwd als besluiten op basis van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie (hierna het "EU-Verdrag" genoemd). Volgens artikel 5, lid 1, van het protocol moeten nieuwe voorstellen met betrekking tot het Schengenacquis echter zijn gebaseerd op de toepasselijke bepalingen van de verdragen.

De rechtsgronden voor dit besluit zijn artikel 30, lid 1, onder a) en b), artikel 31, lid 1, onder a) en b), en artikel 34, lid 2, onder c), van het EU-Verdrag.

Dit voorstel valt onder artikel 30, lid 1, onder a) van het EU-Verdrag omdat het beoogt de operationele samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten met betrekking tot het voorkomen en opsporen van strafbare feiten te verbeteren, en onder artikel 30, lid 1, onder b), omdat het de verzameling, opslag, verwerking en uitwisseling van relevante informatie regelt.

Dit voorstel is ook bedoeld om de samenwerking tussen de justitiële of gelijkwaardige autoriteiten van de lidstaten met betrekking tot strafprocedures en de tenuitvoerlegging van vonnissen te vergemakkelijken, en valt dus ook onder artikel 31, lid 1, onder a) van het EU-Verdrag. Daarnaast is artikel 31, lid 1, onder b) relevant omdat dit voorstel bedoeld is ter vergemakkelijking van de uit- en overlevering tussen de lidstaten.

2.2. Subsidiariteit en evenredigheid

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel kan het doel van het overwogen optreden, namelijk het uitwisselen van informatie over bepaalde categorieën personen en voorwerpen via een geautomatiseerd informatiesysteem, niet voldoende worden verwezenlijkt door de lidstaten. Gezien de aard van een gemeenschappelijk informatiesysteem en vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden, kan dit doel beter worden verwezenlijkt op het niveau van de Europese Unie. Dit initiatief gaat niet verder dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

De Commissie houdt zich alleen bezig met het operationele beheer van SIS II, dat wil zeggen met de centrale gegevensbank, de nationale toegangspunten en de communicatie-infrastructuur tussen de centrale gegevensbank en de nationale toegangspunten. De lidstaten zijn bevoegd voor de nationale systemen en de verbinding met SIS II en zij moeten de bevoegde autoriteiten in staat stellen SIS II-gegevens te verwerken. De gegevens zijn alleen toegankelijk voor de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, die uitsluitend voor de in dit besluit genoemde doeleinden de gegevens mogen raadplegen die nodig zijn om de taken te vervullen die moeten worden verricht ter verwezenlijking van deze doeleinden.

2.3. Keuze van het instrument

Als rechtsinstrument is een besluit gekozen omdat er gemeenschappelijke regels nodig zijn, met name voor de verwerking van de gegevens in het systeem. Een kaderbesluit voldoet niet als instrument omdat het in dit voorstel niet gaat om de harmonisatie van de wetgeving van de lidstaten.

2.4. Deelneming aan SIS II

De rechtsgrond van dit besluit, dat een ontwikkeling vormt van het Schengenacquis, valt onder titel VI van het EU-Verdrag. Daarom moet het worden voorgesteld en goedgekeurd volgens het aan het Verdrag van Amsterdam gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland en volgens het aan datzelfde verdrag gehechte Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie.

a) Verenigd Koninkrijk en Ierland

Dit voorstel vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk en Ierland deelnemen overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis [7] en Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis [8] .

b) Noorwegen en IJsland

Op grond van artikel 6 van het protocol tot opneming van het Schengenacquis is op 18 mei 1999 een overeenkomst ondertekend tussen de Raad, Noorwegen en IJsland teneinde deze beide landen te betrekken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis.

Artikel 1 van die overeenkomt bepaalt dat Noorwegen en IJsland worden betrokken bij de werkzaamheden van de Europese Gemeenschap en de Europese Unie op alle gebieden die worden bestreken door de in de bijlagen A (bepalingen van het Schengenacquis) en B (bepalingen van besluiten van de Europese Gemeenschap die in de plaats zijn gekomen van overeenkomstige bepalingen van, of zijn aangenomen op grond van Schengenuitvoeringsovereenkomst) bij deze overeenkomst genoemde bepalingen en de verdere ontwikkeling daarvan.

Krachtens artikel 2 worden de besluiten en maatregelen die de Europese Unie aanneemt tot wijziging van of voortbouwend op het geïntegreerde Schengenacquis (bijlagen A en B) uitgevoerd en toegepast door Noorwegen en IJsland. Dit voorstel ontwikkelt het Schengenacquis zoals omschreven in bijlage A bij de overeenkomst.

c) Nieuwe lidstaten

Aangezien het initiatief een rechtsbesluit vormt dat voortbouwt op het Schengenacquis of op een andere wijze daaraan is gerelateerd in de zin van artikel 3, lid 2, van de toetredingsakte, is het besluit in een nieuwe lidstaat slechts toepasselijk op grond van een daartoe strekkend besluit van de Raad overeenkomstig genoemde bepaling.

d) Zwitserland

Wat Zwitserland betreft, houdt dit besluit een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die is ondertekend door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis[9] die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, onder G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad, juncto artikel 4, lid 1, van Besluit 2004/849/EG van de Raad betreffende de ondertekening van de overeenkomst, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van enkele bepalingen van deze overeenkomst[10].

3. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

In Verordening (EG) nr. 2424/2001 van de Raad en Besluit 2001/886/JBZ van de Raad betreffende de ontwikkeling van een Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie[11] is bepaald dat de uitgaven die verband houden met de ontwikkeling van SIS II ten laste komen van de begroting van de Europese Unie. Dit voorstel bepaalt dat dit zo blijft voor de kosten voor de werking van SIS II. Hoewel de grootste kosten worden gemaakt tijdens de ontwikkelingsfase (ontwerp, bouw en testen van SIS II), brengt de operationele fase, die in 2007 begint, een langetermijnvastlegging met zich, die moet worden bekeken in het licht van de nieuwe financiële vooruitzichten. De Commissie is in een eerste overgangs- of tussenfase belast met het operationele beheer van het systeem, en moet over voldoende personeel en geld kunnen beschikken. Voor de middellange en de lange termijn zal de Commissie nagaan welke externaliseringsmogelijkheden er zijn, rekening houdend met de synergie-effecten met verschillende andere grootschalige IT-systemen zoals VIS (visuminformatiesysteem) en Eurodac.

De Commissie heeft een gemeenschappelijk financieel memorandum opgesteld en aan het voorstel voor een verordening op basis van titel IV van het EG-Verdrag gehecht.

2005/0103 (CNS)

Voorstel voor een

BESLUIT VAN DE RAAD

betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 30, lid 1, onder a) en b), artikel 31, lid 1, onder a) en b), en artikel 34, lid 2, onder c),

Gezien het voorstel van de Commissie[12],

Gezien het advies van het Europees Parlement[13],

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Het Schengeninformatiesysteem (hierna "SIS" genoemd), dat is ingesteld op grond van de bepalingen van titel IV van de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen[14] (hierna "Schengenuitvoeringsovereenkomst" genoemd), is een essentieel instrument voor de toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis zoals dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie.

(2) De ontwikkeling van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (hierna “SIS II” genoemd) is toevertrouwd aan de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2424/2001 van de Raad[15] en Besluit 2001/886/JBZ van de Raad[16] van 6 december 2001 betreffende de ontwikkeling van een Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II). SIS II zal het bij de Schengenuitvoeringsovereenkomst ingestelde SIS vervangen.

(3) Dit besluit vormt de noodzakelijke wettelijke basis voor SIS II met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het Verdrag betreffende de Europese Unie (hierna het "EU-Verdrag” genoemd) vallen. Verordening (EG) nr. 2006/XX van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie betreffende de instelling, de werking en het gebruik van SIS II[17] vormt de noodzakelijke wettelijke basis voor SIS II met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna het "EG-Verdrag” genoemd) vallen.

(4) Het feit dat afzonderlijke instrumenten zijn vastgesteld als wettelijke basis voor SIS II doet geen afbreuk aan het beginsel dat SIS II één informatiesysteem vormt, dat als zodanig moet functioneren. Een aantal bepalingen van deze instrumenten moet bijgevolg identiek zijn.

(5) SIS II moet als compenserende maatregel bijdragen aan de handhaving van een hoog niveau van zekerheid in een ruimte zonder controles aan de binnengrenzen tussen de lidstaten door de operationele samenwerking tussen politiediensten en justitiële autoriteiten in strafzaken te ondersteunen.

(6) De doelstellingen van SIS II moeten worden omschreven en er moeten voorschriften betreffende de werking en het gebruik ervan en betreffende de verantwoordelijkheden worden vastgesteld, waaronder voorschriften betreffende de technische architectuur en de financiering, de in het systeem op te nemen categorieën gegevens, het doel van en de criteria voor de opneming ervan, de autoriteiten die toegang hebben tot het systeem, het koppelen van signaleringen en verdere voorschriften inzake gegevensverwerking en de bescherming van persoonsgegevens.

(7) De uitgaven in verband met de werking van SIS II moeten ten laste van de begroting van de Europese Unie komen.

(8) Er dient een handboek te worden opgesteld met gedetailleerde voorschriften voor de uitwisseling van aanvullende informatie over de in de signalering gevraagde maatregel. De nationale autoriteiten van elke lidstaat moeten zorgen voor de uitwisseling van deze informatie.

(9) De Commissie moet worden belast met het operationele beheer van SIS II en moet er met name voor zorgen dat de ontwikkeling van het systeem en de ingebruikneming ervan naadloos op elkaar aansluiten.

(10) In SIS II moeten signaleringen worden opgenomen van personen die met het oog op aanhouding en overlevering of uitlevering worden gezocht. Naast signaleringen moeten in SIS II ook extra gegevens worden opgenomen die nodig zijn in het kader van uitleverings- of overleveringsprocedures. Meer bepaald moeten de gegevens zoals bedoeld in artikel 8 van Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten[18] in SIS II worden verwerkt.

(11) In SIS II moet een vertaling kunnen worden opgenomen van de extra gegevens die zijn ingevoerd met het oog op overlevering op grond van het Europees aanhoudingsbevel en met het oog op uitlevering.

(12) SIS II moet signaleringen bevatten van vermiste personen die met het oog op bescherming of ter voorkoming van bedreigingen worden gezocht, van personen die in het kader van een gerechtelijke procedure worden gezocht, van personen en voorwerpen die aan een onopvallende of gerichte controle moeten worden onderworpen en van voorwerpen die met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure worden gezocht.

(13) Voor elke categorie signaleringen moet een maximale bewaringstermijn worden vastgesteld, die slechts kan worden overschreden indien dat noodzakelijk is voor de realisatie van het doel van de signalering en in verhouding staat tot dit doel. In de regel moeten signaleringen uit SIS II worden verwijderd zodra de in de signalering gevraagde maatregel is genomen.

(14) Signaleringen van personen die met het oog op aanhouding en overlevering of uitlevering worden gezocht, van personen die met het oog op bescherming of ter voorkoming van bedreigingen worden gezocht en van personen die in het kader van een gerechtelijke procedure worden gezocht, moeten gedurende maximaal 10 jaar in SIS II bewaard kunnen blijven; dergelijke signaleringen zijn immers van belang voor de handhaving van de openbare veiligheid in de Schengenruimte.

(15) SIS II moet de verwerking van biometrische gegevens mogelijk maken om betrouwbare identificatie van de betrokken personen te vergemakkelijken. In dit verband moet SIS II ook de verwerking mogelijk maken van gegevens van personen wier identiteit onrechtmatig is aangenomen, om problemen als gevolg van een verkeerde identificatie te voorkomen; daarbij moeten passende waarborgen worden geboden, met name de instemming van de betrokken persoon en een strikte beperking van de doeleinden waarvoor dergelijke gegevens rechtmatig kunnen worden verwerkt.

(16) Een lidstaat moet in een signalering een zogenaamde 'markering' kunnen aanbrengen, om aan te geven dat de in de signalering gevraagde maatregel op zijn grondgebied niet wordt uitgevoerd. In geval van signaleringen met het oog op aanhouding en overlevering moet het gebruik van de markering in overeenstemming worden gebracht met Kaderbesluit 2002/584/JBZ. Het besluit om een signalering te markeren mag alleen door de bevoegde justitiële autoriteit worden genomen en mag uitsluitend gebaseerd zijn op de in dat kaderbesluit genoemde weigeringsgronden.

(17) SIS II moet lidstaten de mogelijkheid bieden signaleringen te koppelen. Het koppelen van twee of meer signaleringen door een lidstaat mag geen gevolgen hebben voor de gevraagde maatregel, de bewaringstermijn of het recht van toegang tot de signaleringen.

(18) De samenwerking tussen de Europese Unie en derde landen of internationale organisaties op het gebied van politiële en justitiële samenwerking moet worden versterkt door een doeltreffende informatie-uitwisseling te bevorderen. Wanneer persoonsgegevens van SIS II worden doorgegeven aan een derde partij, moet de derde partij met betrekking tot deze persoonsgegevens een adequate bescherming bieden, die door een overeenkomst wordt gewaarborgd.

(19) Alle lidstaten hebben het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens bekrachtigd. Overeenkomstig artikel 9 van dit verdrag zijn binnen bepaalde grenzen uitzonderingen en beperkingen mogelijk op de daarin vastgestelde rechten en verplichtingen. Persoonsgegevens die in het kader van de uitvoering van dit besluit worden verwerkt, moeten met inachtneming van de beginselen van dit verdrag worden beschermd. De in dit verdrag vastgestelde beginselen moeten, voorzover nodig, in dit besluit worden aangevuld of verduidelijkt.

(20) De beginselen van Aanbeveling R(87) 15 van het Comité van ministers van de Raad van Europa van 17 september 1987 tot regeling van het gebruik van persoonsgegevens op politieel gebied moeten worden in acht genomen wanneer de politiediensten overeenkomstig dit besluit persoonsgegevens verwerken.

(21) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens[19] is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de Commissie, voorzover die verwerking plaatsvindt ten behoeve van de uitvoering van werkzaamheden die geheel of gedeeltelijk onder de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht vallen. De verwerking van persoonsgegevens in het kader SIS II valt gedeeltelijk onder de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht. De coherente en homogene toepassing van de regels inzake de bescherming van de fundamentele rechten en vrijheden van personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens houdt in dat moet worden verduidelijkt dat Verordening (EG) nr. 45/2001 van toepassing is wanneer de Commissie overeenkomstig dit besluit persoonsgegevens verwerkt. De in die verordening vastgestelde beginselen moeten, voorzover nodig, in dit besluit worden aangevuld of verduidelijkt.

(22) De nationale onafhankelijke controleautoriteiten moeten toezicht houden op de rechtmatigheid van de verwerking van persoonsgegevens door de lidstaten en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, die is benoemd bij Besluit 2004/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 2003 houdende benoeming van de in artikel 286 van het EG-Verdrag voorziene onafhankelijke controleautoriteit (Europees toezichthouder voor gegevensbescherming)[20], moet toezicht houden op de werkzaamheden van de Commissie in verband met de verwerking van persoonsgegevens.

(23) De uit een schending van dit besluit door de Commissie voortvloeiende aansprakelijkheid van de Gemeenschap valt onder artikel 288, tweede alinea, van het EG-Verdrag.

(24) De gegevensbeschermingsvoorschriften van de Overeenkomst van 26 juli 1995 tot oprichting van een Europese politiedienst[21] (hierna de “Europol-overeenkomst” genoemd) zijn van toepassing op de verwerking van SIS II-gegevens door Europol, waaronder de voorschriften inzake de bevoegdheden van het bij artikel 24 van de Europol-overeenkomst opgerichte gemeenschappelijk controleorgaan, dat toezicht houdt op de werkzaamheden van Europol, en de voorschriften inzake de aansprakelijkheid voor de onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens door Europol.

(25) De gegevensbeschermingsvoorschriften van Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken[22] zijn van toepassing op de verwerking van SIS II-gegevens door Eurojust, waaronder de voorschriften inzake de bevoegdheden van het bij artikel 23 van dat besluit opgerichte gemeenschappelijk controleorgaan, dat toezicht houdt op de werkzaamheden van Eurojust, en de voorschriften inzake de aansprakelijkheid voor de onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens door Eurojust.

(26) Met het oog op transparantie moet de Commissie om de twee jaar verslag uitbrengen over de werkzaamheden van SIS II en over de uitwisseling van aanvullende informatie. Om de vier jaar moet de Commissie een algemene evaluatie verrichten.

(27) Sommige aspecten van SIS II, zoals de compatibiliteit van signaleringen, het markeren van signaleringen, het koppelen van signaleringen en de uitwisseling van aanvullende informatie, kunnen vanwege hun technische aard, hun gedetailleerdheid en de noodzaak van regelmatige bijwerking niet uitputtend worden geregeld in dit besluit. Daarom moeten uitvoeringsbevoegdheden met betrekking tot deze aspecten aan de Commissie worden gedelegeerd.

(28) In dit besluit moet de procedure voor de aanneming van de maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging ervan worden vastgesteld. De procedure voor de aanneming van uitvoeringsmaatregelen in het kader van dit besluit moet dezelfde zijn als die in het kader van Verordening (EG) nr. XX/2006.

(29) Er moeten overgangsbepalingen worden vastgesteld voor signaleringen die overeenkomstig de Schengenuitvoeringsovereenkomst in SIS zijn opgenomen en naar SIS II worden overgedragen en voor signaleringen die tijdens een overgangsperiode waarin nog niet alle bepalingen van dit besluit in werking zijn getreden in SIS II zijn opgenomen. Een aantal bepalingen van het Schengenacquis moet gedurende een beperkte periode van toepassing blijven totdat de lidstaten de compatibiliteit van deze signaleringen met het nieuwe rechtskader hebben onderzocht.

(30) Er moeten bijzondere bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de rest van de aan SIS toegewezen middelen die geen deel uitmaken van de begroting van de Europese Unie.

(31) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk de instelling en regeling van een gemeenschappelijk informatiesysteem, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Europese Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Raad overeenkomstig het in artikel 5 van het EG-Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, waarnaar in artikel 2 van het EU-Verdrag wordt verwezen, maatregelen treffen. Overeenkomstig het in artikel 5 van het EG-Verdrag neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(32) Dit besluit eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd.

(33) Het Verenigd Koninkrijk neemt aan dit besluit deel overeenkomstig artikel 5 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie, dat aan het EU-Verdrag en het EG-Verdrag is gehecht, en artikel 8, lid 2, van Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis[23].

(34) Ierland neemt aan dit besluit deel overeenkomstig artikel 5 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie, dat aan het EU-Verdrag en het EG-Verdrag is gehecht, en artikel 6, lid 2, van Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis[24].

(35) Dit besluit heeft geen gevolgen voor de regelingen voor de gedeeltelijke deelneming van het Verenigd Koninkrijk en Ierland aan het Schengenacquis, zoals omschreven in respectievelijk Besluit 2000/365/EG en Besluit 2002/192/EG.

(36) Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt dit besluit een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, onder G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999[25] inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst.

(37) Wat Zwitserland betreft, houdt dit besluit een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst die is ondertekend door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, onder G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad, juncto artikel 4, lid 1, van Besluit 2004/849/EG van de Raad betreffende de ondertekening van de overeenkomst namens de Europese Unie en de voorlopige toepassing van enkele bepalingen van deze overeenkomst[26].

(38) Dit besluit vormt een op het Schengenacquis voortbouwend of anderszins daaraan gerelateerd rechtsbesluit in de zin van artikel 3, lid 2, van de toetredingsakte van 2003,

BESLUIT:

HOOFDSTUK I

Algemene bepalingen

Artikel 1

Instelling en algemene doelstelling van SIS II

1. Hierbij wordt een geautomatiseerd informatiesysteem, het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (hierna “SIS II” genoemd), ingesteld dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten in staat stelt samen te werken door informatie uit te wisselen met het oog op controles van personen en voorwerpen.

2. SIS II draagt bij aan de handhaving van een hoog niveau van zekerheid in een ruimte zonder controles aan de binnengrenzen tussen de lidstaten.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1. In dit besluit worden de voorwaarden en procedures vastgesteld voor de verwerking in SIS II van signaleringen en aan deze signaleringen gerelateerde extra gegevens en voor de uitwisseling van aanvullende informatie met het oog op de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken.

2. In dit besluit worden ook bepalingen vastgesteld betreffende de technische architectuur van SIS II, de verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie, de algemene gegevensverwerking, de rechten van de betrokken personen en de aansprakelijkheid.

Artikel 3

Definities

1. In dit besluit wordt verstaan onder:

a) “signalering”: een in SIS II opgenomen reeks gegevens aan de hand waarvan de bevoegde autoriteiten een persoon of een voorwerp kunnen identificeren met het oog op het nemen van een specifieke maatregel;

b) “aanvullende informatie”: niet in SIS II opgeslagen informatie die echter gerelateerd is aan SIS II-signaleringen en noodzakelijk is voor het nemen van de maatregel;

c) “extra gegevens”: de in SIS II opgeslagen gegevens die gerelateerd zijn aan SIS II-signaleringen en die voor de bevoegde autoriteiten noodzakelijk zijn om de passende maatregel te kunnen nemen.

2. De uitdrukkingen “verwerking van persoonsgegevens”, “verwerking” en “persoonsgegevens” hebben dezelfde betekenis als in artikel 2 van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad[27].

Artikel 4

Technische architectuur en werking van SIS II

1. SIS II bestaat uit:

a) een centrale gegevensbank, “het centrale Schengeninformatiesysteem” (hierna “CS-SIS” genoemd);

b) één of twee door elke lidstaat vastgestelde toegangspunten (hierna “NI-SIS” genoemd);

c) een communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS en NI-SIS.

2. De nationale systemen van de lidstaten (hierna “NS” genoemd) zullen via NI-SIS worden aangesloten op SIS II.

3. De in artikel 40, lid 4, bedoelde bevoegde nationale autoriteiten nemen gegevens op in SIS II, hebben toegang tot SIS II en raadplegen SIS II, hetzij direct hetzij via/in een kopie van gegevens van CS-SIS die in hun NS beschikbaar is.

4. De communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS en NI-SIS wordt door de lidstaten gebruikt voor de uitwisseling van aanvullende informatie.

Artikel 5

Kosten

1. De kosten voor de werking en het onderhoud van SIS II, dat bestaat uit CS-SIS, NI-SIS en de communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS en NI-SIS, komen ten laste van de begroting van de Europese Unie.

2. De kosten voor de ontwikkeling, de aanpassing en de werking van elk NS komen ten laste van de betrokken lidstaat.

3. Extra kosten als gevolg van het gebruik van de in artikel 4, lid 3, bedoelde kopieën komen ten laste van de lidstaten die deze kopieën gebruiken.

HOOFDSTUK II

Verantwoordelijkheden van de lidstaten

Artikel 6

Nationale systemen

Elke lidstaat is verantwoordelijk voor de werking en het onderhoud van zijn NS en voor de aansluiting van zijn NS op SIS II.

Artikel 7

Nationale SIS II-instantie en Sirene-autoriteiten

1. Elke lidstaat wijst een instantie aan die ervoor zorgt dat de bevoegde autoriteiten overeenkomstig dit besluit toegang hebben tot SIS II.

2. Elke lidstaat wijst de autoriteiten aan die ervoor zorgen dat alle aanvullende informatie wordt uitgewisseld (hierna de “Sirene-autoriteiten” genoemd). Deze autoriteiten controleren de kwaliteit van de in SIS II opgenomen informatie. Daartoe hebben zij toegang tot de in SIS II verwerkte gegevens.

3. De lidstaten delen elkaar en de Commissie mee welke de in lid 1 bedoelde dienst is en welke de in lid 2 bedoelde Sirene-autoriteiten zijn.

Artikel 8

Uitwisseling van aanvullende informatie

1. De lidstaten wisselen via de Sirene-autoriteiten alle aanvullende informatie uit. Dergelijke informatie wordt uitgewisseld om de lidstaten in staat te stellen onderling overleg te plegen of elkaar inlichtingen te verstrekken bij de opneming van een signalering, na een hit, wanneer de gevraagde maatregel niet kan worden uitgevoerd, of inzake de kwaliteit van de SIS II-gegevens en de compatibiliteit van signaleringen alsmede inzake de uitoefening van het recht van toegang.

2. Gedetailleerde voorschriften voor de uitwisseling van aanvullende informatie worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 in de vorm van een handboek, het zogenaamde “Sirenehandboek”.

Artikel 9

Technische compatibiliteit

1. Elke lidstaat zorgt ervoor dat zijn NS compatibel is met SIS II en neemt de procedures en technische normen in acht die daartoe zijn vastgesteld volgens de procedure van artikel 60.

2. In voorkomend geval zorgen de lidstaten ervoor dat de kopieën van de CS-SIS-gegevensbank altijd met CS-SIS overeenstemmen.

3. In voorkomend geval zorgen de lidstaten ervoor dat een raadpleging van de kopieën van CS-SIS hetzelfde resultaat geeft als een directe raadpleging van CS-SIS.

Artikel 10

Beveiliging en vertrouwelijkheid

1. De lidstaten die toegang hebben tot de in SIS II verwerkte gegevens nemen de nodige maatregelen om:

a) te voorkomen dat onbevoegden toegang hebben tot de installaties waarin activiteiten met betrekking tot NI-SIS en NS worden verricht (controle op de toegang tot de installatie);

b) te voorkomen dat onbevoegden toegang hebben tot SIS II-gegevens en -gegevensdragers en deze gegevens en gegevensdragers lezen, kopiëren, wijzigen of wissen (controle op de gegevensdragers);

c) te voorkomen dat onbevoegden toegang hebben tot SIS II-gegevens bestemd voor transmissie tussen NS en SIS II en deze gegevens lezen, kopiëren, wijzigen of verwijderen (controle op de transmissie);

d) ervoor te zorgen dat achteraf kan worden nagegaan en vastgesteld welke SIS II-gegevens wanneer en door wie zijn opgeslagen (controle op de opslag van gegevens);

e) te voorkomen dat SIS II-gegevens door onbevoegden in NS worden verwerkt en dat in NS verwerkte SIS II-gegevens door onbevoegden worden gewijzigd of verwijderd (controle op het invoeren van gegevens);

f) ervoor te zorgen dat bevoegde personen die NS gebruiken uitsluitend toegang hebben tot SIS II-gegevens die op hun bevoegdheidsterrein betrekking hebben (controle op de toegang);

g) ervoor te zorgen dat kan worden nagegaan en vastgesteld aan welke autoriteiten in NS opgeslagen SIS II-gegevens mogen worden toegezonden via apparatuur voor gegevenstransmissie (controle op de transmissie);

h) toezicht te houden op de doelmatigheid van de in dit lid bedoelde beveiligingsmaatregelen (interne controle).

2. De lidstaten nemen maatregelen die gelijkwaardig zijn aan die welke zijn vermeld in lid 1 met het oog op de beveiliging en de vertrouwelijkheid van de uitwisseling en de verdere verwerking van aanvullende informatie.

3. Voor alle personen en instanties die met SIS II-gegevens en aanvullende informatie moeten werken geldt het beroepsgeheim of een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht.De geheimhoudingsplicht blijft ook gelden nadat deze personen hun functie of dienstverband hebben beëindigd of nadat de activiteiten van deze instanties zijn stopgezet.

Artikel 11

Bijhouden van registers op nationaal niveau

1. Elke lidstaat registreert elke uitwisseling van gegevens met SIS II alsmede de verdere verwerking van deze gegevens om toezicht te houden op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking en te zorgen voor de goede werking van NS en voor de integriteit en beveiliging van de gegevens.

2. De registers bevatten met name de datum en het tijdstip van de gegevenstransmissie, de voor bevraging gebruikte gegevens, de toegezonden gegevens alsmede de naam van de bevoegde autoriteit en van de persoon die met de verwerking van de gegevens is belast.

3. De registers worden met passende maatregelen beschermd tegen toegang door onbevoegden en worden na één jaar gewist, voorzover zij niet nodig zijn in het kader van reeds lopende toezichtprocedures.

4. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten, met name die welke belast zijn met het toezicht op de verwerking van gegevens in SIS II, hebben toegang tot de registers om toezicht te houden op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking en om te zorgen voor de goede werking van het systeem en voor de integriteit en beveiliging van de gegevens. Elke lidstaat deelt onverwijld de resultaten van dit toezicht mee aan de Commissie, die ze eventueel in de in artikel 59, lid 3, bedoelde verslagen kan opnemen.

Hoofdstuk III

Verantwoordelijkheden van de Commissie

Artikel 12

Operationeel beheer

1. De Commissie is belast met het operationele beheer van SIS II.

2. Het operationele beheer omvat alle taken die nodig zijn om SIS II overeenkomstig dit besluit 24 uur per dag en 7 dagen per week te laten functioneren, met name de voor de goede werking van het systeem onontbeerlijke onderhoudswerkzaamheden en technische aanpassingen.

Artikel 13

Beveiliging en vertrouwelijkheid

Wat de werking van SIS II betreft, past de Commissie mutatis mutandis artikel 10 toe.

Artikel 14

Bijhouden van registers op centraal niveau

1. Alle verwerkingshandelingen in het kader van SIS II worden geregistreerd om toezicht te houden op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking en om te zorgen voor de goede werking van het systeem en voor de integriteit en beveiliging van de gegevens.

2. De registers bevatten met name de datum en het tijdstip van de verwerking, de verwerkte gegevens en de naam van de bevoegde autoriteit.

3. De registers worden met passende maatregelen beschermd tegen toegang door onbevoegden en worden één jaar na de verwijdering van de signalering gewist, voorzover zij niet nodig zijn in het kader van reeds lopende toezichtprocedures.

4. De bevoegde nationale autoriteiten, met name die welke belast zijn met het toezicht op de verwerking van gegevens in SIS II, hebben uitsluitend toegang tot de registers om toezicht te houden op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking en om te zorgen voor de goede werking van het systeem en voor de integriteit en beveiliging van de gegevens.

Deze toegang is beperkt tot de registers die betrekking hebben op de door de betrokken lidstaat verrichte verwerkingshandelingen.

5. De Commissie heeft uitsluitend toegang tot de registers om te zorgen voor de goede werking van het systeem en voor de integriteit en beveiliging van de gegevens.

6. De Europese toezichthouder voor gegevensbescherming heeft toegang tot de registers, met als enig doel toezicht te houden op de verwerking van persoonsgegevens door de Commissie en op de gegevensbeveiliging.

HOOFDSTUK IV

Signaleringen van personen die met het oog op aanhouding en overlevering of uitlevering worden gezocht

Artikel 15

Doelstellingen van signaleringen en voorwaarden ter zake

Op verzoek van de bevoegde justitiële autoriteit worden personen die met het oog op aanhouding en overlevering of uitlevering worden gezocht op basis van een Europees aanhoudingsbevel dan wel personen die met het oog op voorlopige aanhouding ter fine van uitlevering worden gezocht, in SIS II gesignaleerd.

Artikel 16

Extra gegevens over personen die met het oog op aanhouding en overlevering worden gezocht

1. Naast de in artikel 15 bedoelde signalering, neemt de signalerende lidstaat de in artikel 8, lid 1, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ bedoelde gegevens in SIS II op alsmede een kopie van het originele Europees aanhoudingsbevel.

2. De signalerende lidstaat kan een vertaling van de in lid 1 bedoelde gegevens en/of van het originele Europees aanhoudingsbevel invoeren in een of meer andere officiële talen van de instellingen van de Europese Unie.

Artikel 17

Extra gegevens over personen die met het oog op aanhouding en uitlevering worden gezocht

1. Naast de in artikel 15 bedoelde signalering, neemt de signalerende lidstaat in SIS II de volgende gegevens op over de personen die met het oog op aanhouding en uitlevering worden gezocht:

a) de identiteit en nationaliteit van de gezochte persoon;

b) de naam, het adres, het telefoon- en faxnummer en het e-mailadres van de signalerende justitiële autoriteit;

c) de vermelding dat er een uitvoerbaar vonnis of een gelijkwaardige uitvoerbare rechterlijke beslissing is;

d) de aard en de wettelijke kwalificatie van het strafbare feit;

e) een beschrijving van de omstandigheden waarin het strafbare feit is gepleegd, met vermelding van het tijdstip, de plaats en de mate van betrokkenheid van de gezochte persoon bij het strafbare feit;

f) de opgelegde straf, indien er een onherroepelijke rechterlijke beslissing is, of de in de signalerende lidstaat voor het betrokken strafbare feit geldende strafmaat;

g) indien mogelijk, andere gevolgen van het strafbare feit.

2. De signalerende lidstaat kan een vertaling van de in lid 1 bedoelde extra gegevens invoeren in een of meer andere officiële talen van de instellingen van de Europese Unie.

Artikel 18

Autoriteiten die toegang hebben tot signaleringen en tot extra gegevens betreffende personen die met het oog op aanhouding worden gezocht

1. De volgende autoriteiten hebben voor de hieronder genoemde doeleinden toegang tot de in artikel 15 bedoelde signaleringen:

a) politiediensten en grensautoriteiten met het oog op aanhouding;

b) nationale justitiële autoriteiten en met de instelling van strafvervolgingen belaste autoriteiten, in het kader van strafprocedures.

2. De Europese politiedienst (Europol) heeft met het oog op aanhouding toegang tot de in signaleringen opgenomen gegevens die nodig zijn ter vervulling van zijn taken overeenkomstig de Overeenkomst van 26 juli 1995 tot oprichting van een Europese politiedienst (de “Europol-overeenkomst”).

3. Eurojust heeft toegang tot de in signaleringen opgenomen gegevens met het oog op aanhouding en tot de in de artikelen 16 en 17 bedoelde gegevens die nodig zijn ter vervulling van haar taken overeenkomstig Besluit 2002/187/JBZ.

4. Nationale justitiële autoriteiten en met de instelling van strafvervolgingen belaste autoriteiten hebben toegang tot de in artikel 16 bedoelde gegevens met het oog de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel en tot de in artikel 17 bedoelde gegevens in het kader van de uitleveringsprocedure.

Artikel 19

Termijn van bewaring van met het oog op aanhouding opgeslagen signaleringen en extra gegevens

1. Signaleringen met het oog op aanhouding en de in de artikelen 16 en 17 bedoelde extra gegevens blijven in SIS II opgeslagen totdat de gezochte persoon is overgeleverd of uitgeleverd. Zij blijven opgeslagen zolang de signalerende lidstaat van mening is dat het aanhoudingsbevel overeenkomstig zijn nationaal recht geldig is.

2. Signaleringen met het oog op aanhouding en de in de artikelen 16 en 17 bedoelde extra gegevens worden automatisch verwijderd na een termijn van 10 jaar vanaf de datum van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt. De lidstaat die de gegevens in SIS II heeft ingevoerd kan beslissen ze in het systeem te behouden, indien dat voor het met de signalering beoogde doel vereist is.

3. Één maand vóór de automatische verwijdering van gegevens uit het systeem worden lidstaten daarvan stelselmatig op de hoogte gebracht.

Artikel 20

Markering van signaleringen van personen die met het oog op aanhouding worden gezocht

1. Wanneer een signalering met het oog op aanhouding overeenkomstig artikel 45 is gemarkeerd en er niet tot aanhouding kan worden overgegaan maar de plaats waar de persoon zich bevindt wel bekend is, beschouwt de lidstaat die de markering heeft aangebracht de signalering als een signalering met het oog op de mededeling van de verblijfplaats van de betrokken persoon.

2. De lidstaat die een signalering van een persoon die wordt gezocht met het oog op aanhouding heeft gemarkeerd, controleert ten minste om de zes maanden of het noodzakelijk is de markering te handhaven. De lidstaten kunnen een kortere controletermijn vaststellen.

Artikel 21

Markering van signaleringen met het oog op aanhouding en overlevering

1. Een markering in de zin van artikel 45, lid 1, die ertoe leidt dat niet tot aanhouding kan worden overgegaan, kan slechts in een signalering met het oog op aanhouding en overlevering worden aangebracht wanneer de bevoegde justitiële autoriteit om duidelijke redenen toestemming heeft verleend voor de niet-tenuitvoerlegging van een op basis van Kaderbesluit 2002/584/JBZ uitgevaardigd Europees aanhoudingsbevel of wanneer de persoon na aanhouding in voorlopige vrijheid is gesteld.

De markering wordt zo spoedig mogelijk aangebracht en indien mogelijk uiterlijk zeven dagen nadat de signalering in SIS II is opgenomen.

2. Het verbod van aanhouding en overlevering blijft van kracht totdat de markering is verwijderd.

Een markering wordt verwijderd zodra de redenen voor niet-tenuitvoerlegging van het Europese aanhoudingsbevel niet langer bestaan of de voorlopige invrijheidstelling is beëindigd.

3. Artikel 45, leden 4 en 5, is niet van toepassing op markeringen van signaleringen met het oog op aanhouding en overlevering.

Artikel 22

Tenuitvoerlegging van een in een signalering gevraagde maatregel betreffende een persoon die met het oog op aanhouding en overlevering wordt gezocht

Een in SIS II opgenomen signalering met het oog op aanhouding en overlevering heeft met betrekking tot de te nemen maatregel dezelfde gevolgen als een op basis van artikel 9, lid 3, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ uitgevaardigd Europees aanhoudingsbevel.

Hoofdstuk V

Signaleringen van personen met het oog op bescherming of ter voorkoming van bedreigingen

Artikel 23

Doelstellingen van signaleringen en voorwaarden ter zake

1. Vermiste personen of personen die met het oog op bescherming of ter voorkoming van bedreigingen op verzoek van de bevoegde administratieve of justitiële autoriteit tijdelijk onder politiebescherming moeten worden geplaatst, worden door de lidstaten in SIS II gesignaleerd.

2. De in lid 1 bedoelde signaleringen hebben met name betrekking op vermiste minderjarigen en personen die na een beslissing van een bevoegde autoriteit tegen hun wil in een inrichting moeten worden opgenomen.

Artikel 24

Autoriteiten die toegang hebben tot de signaleringen

1. Politiediensten en grensautoriteiten hebben toegang tot de in artikel 23 bedoelde signaleringen om de betrokken persoon onder politiebescherming te plaatsen of om de verblijfplaats van een vermiste persoon vast te stellen.

2. Nationale justitiële autoriteiten, onder meer die welke belast zijn met de instelling van strafvervolgingen en van gerechtelijke onderzoeken voorafgaand aan de tenlastelegging, kunnen in het kader van de vervulling van hun taken toegang krijgen tot de in artikel 23 bedoelde signaleringen.

Artikel 25

Termijn van bewaring van de signaleringen

1. Signaleringen met het oog op bescherming of ter voorkoming van bedreigingen worden verwijderd zodra de persoon onder politiebescherming is geplaatst.

2. De in lid 1 bedoelde signaleringen worden automatisch verwijderd na een termijn van 10 jaar vanaf de datum van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt. De lidstaat die de signalering in SIS II heeft ingevoerd kan beslissen de signalering in het systeem te behouden, indien dat voor het met de signalering beoogde doel vereist is.

3. Één maand vóór de automatische verwijdering van signaleringen uit het systeem worden lidstaten daarvan stelselmatig op de hoogte gebracht.

Artikel 26

Tenuitvoerlegging van een in een signalering gevraagde maatregel

1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar een in artikel 23 bedoelde persoon is gevonden, delen de signalerende lidstaat de verblijfplaats van deze persoon mee en wisselen daartoe aanvullende informatie uit.Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling worden vastgesteld overeenkomstig artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

2. Bij vermiste meerderjarigen is voor mededeling van de verblijfplaats de instemming van de betrokken persoon vereist.

3. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar een in artikel 23 bedoelde persoon is gevonden, kunnen de persoon naar een veilige plaats brengen om zijn verdere doorreis te beletten, voorzover dat op grond van het nationale recht is toegestaan.

Hoofdstuk VI

Signaleringen van personen die in het kader van een gerechtelijke procedure worden gezocht

Artikel 27

Doelstellingen van signaleringen en voorwaarden ter zake

Getuigen en personen die door de nationale justitiële autoriteiten in het kader van een strafprocedure zijn opgeroepen wegens feiten waarvoor zij worden vervolgd, alsmede personen aan wie een strafrechtelijke beslissing of een oproep tot het ondergaan van een vrijheidsstraf dient te worden betekend, worden op verzoek van de bevoegde justitiële autoriteiten door de lidstaten in SIS II gesignaleerd met het oog op de vaststelling van hun woon- of verblijfplaats.

Artikel 28

Autoriteiten die toegang hebben tot signaleringen

1. Politiediensten en grensautoriteiten hebben toegang tot de in artikel 27 bedoelde signaleringen met het oog op vaststelling van de woon- of verblijfplaats van de betrokken persoon.

2. Nationale justitiële autoriteiten, onder meer die welke belast zijn met de instelling van strafvervolgingen en van gerechtelijke onderzoeken voorafgaand aan de tenlastelegging, kunnen toegang hebben tot de in artikel 27 bedoelde signaleringen die nodig zijn ter vervulling van hun taken.

3. Eurojust heeft toegang tot de gegevens die zijn opgenomen in signaleringen in de zin van artikel 27 en die nodig zijn ter vervulling van haar taken overeenkomstig Besluit 2002/187/JBZ.

Artikel 29

Termijn van bewaring van signaleringen

1. De in artikel 27 bedoelde signaleringen worden verwijderd zodra de woon- of verblijfplaats van de betrokken persoon is vastgesteld.

2. De in artikel 27 bedoelde signaleringen worden automatisch verwijderd na een termijn van 10 jaar vanaf de datum van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt. De lidstaat die de signalering in SIS II heeft opgenomen kan beslissen de signalering in het systeem te behouden, indien dat voor het met de signalering beoogde doel vereist is.

3. Één maand vóór de automatische verwijdering van signaleringen uit het systeem worden lidstaten daarvan stelselmatig op de hoogte gebracht.

Artikel 30

Tenuitvoerlegging van de in een signalering gevraagde maatregel

1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar een in artikel 27 bedoelde persoon is gevonden, delen de signalerende lidstaat de woon- of verblijfplaats van deze persoon mee en wisselen daartoe aanvullende informatie uit.

2. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

Hoofdstuk VII

Signaleringen van personen en voorwerpen met het oog op onopvallende controle of gerichte controles

Artikel 31

Doelstellingen van signaleringen en voorwaarden ter zake

1. Op verzoek van de bevoegde justitiële of administratieve autoriteit signaleren de lidstaten met het oog op de vervolging van strafbare feiten en ter voorkoming van gevaar voor de openbare veiligheid in SIS II personen, voertuigen, vaartuigen, luchtvaartuigen en containers ter fine van onopvallende controle of gerichte controles, wanneer:

a) er concrete aanwijzingen zijn, op grond waarvan kan worden aangenomen dat de betrokken persoon talrijke bijzonder ernstige misdrijven beraamt of pleegt, of

b) de algemene beoordeling van de betrokken persoon, vooral op grond van de door hem gepleegde strafbare feiten, doet verwachten dat hij bijzonder ernstige misdrijven zal blijven plegen.

2. De lidstaten kunnen op verzoek van de voor de nationale veiligheid bevoegde autoriteiten in SIS II signaleringen opnemen, indien er concrete aanwijzingen zijn dat de in artikel 32 bedoelde informatie nodig is om een ernstige, van de betrokken persoon uitgaande bedreiging dan wel andere ernstige gevaren voor de interne of externe nationale veiligheid te voorkomen. De signalerende lidstaat stelt de andere lidstaten daarvan in kennis en wisselt daartoe aanvullende informatie uit. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

Artikel 32

Verzameling en uitwisseling van aanvullende informatie betreffende signaleringen

1. Bij signaleringen met het oog op onopvallende controle, kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten die controles aan de grens of andere politie- en douanecontroles in het land uitvoeren de onderstaande informatie of een gedeelte daarvan verzamelen en aan de signalerende autoriteit meedelen:

a) aantreffen van de gesignaleerde persoon of van het gesignaleerde voertuig;

b) plaats, tijdstip van of aanleiding voor de controle;

c) reisroute en bestemming;

d) personen die de betrokken personen begeleiden of inzittenden van het voertuig;

e) gebruikt voertuig;

f) meegenomen voorwerpen;

g) omstandigheden waaronder de persoon of het voertuig zijn aangetroffen.

2. De in lid 1 bedoelde informatie wordt verstrekt via de uitwisseling van aanvullende informatie. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

3. Bij de verzameling van de in lid 1 bedoelde informatie nemen de lidstaten de nodige maatregelen om het onopvallende karakter van de controle niet in gevaar te brengen.

4. Bij de in artikel 31 bedoelde gerichte controles kunnen met inachtneming van het nationale recht en voor de in dat artikel vermelde doeleinden personen, voertuigen, vaartuigen, luchtvaartuigen, containers en meegenomen voorwerpen worden onderzocht. Indien gerichte controles naar het recht van een lidstaat niet zijn toegestaan, wordt deze vorm van controle in die lidstaat automatisch in een onopvallende controle omgezet.

Artikel 33

Autoriteiten die toegang hebben tot signaleringen

1. Politie, grens- en douaneautoriteiten hebben toegang tot de in artikel 31 bedoelde signaleringen om onopvallende of gerichte controles uit te voeren.

2. Nationale justitiële autoriteiten, onder meer die welke belast zijn met de instelling van strafvervolgingen en van gerechtelijke onderzoeken voorafgaand aan de tenlastelegging, kunnen in het kader van de vervulling van hun taken toegang krijgen tot de in artikel 31 bedoelde signaleringen.

3. Europol heeft toegang tot de gegevens in de signaleringen in de zin van artikel 31 die nodig zijn ter vervulling van zijn taken overeenkomstig de Europol-overeenkomst.

Artikel 34

Termijn van bewaring van signaleringen

1. De in artikel 31 bedoelde signaleringen van personen worden automatisch verwijderd na een termijn van 3 jaar vanaf de datum van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt.

2. De in artikel 31 bedoelde signaleringen van voorwerpen worden automatisch verwijderd na een termijn van 5 jaar vanaf de datum van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt.

3. De lidstaat die de signalering in het systeem heeft opgenomen kan beslissen de signalering in SIS II te behouden, indien dat voor het met de signalering beoogde doel vereist is.

4. Één maand vóór de automatische verwijdering van signaleringen uit het systeem worden lidstaten daarvan stelselmatig op de hoogte gebracht.

Hoofdstuk VIII

Signaleringen van voorwerpen met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure

Artikel 35

Doelstellingen van signaleringen en voorwaarden ter zake

1. Op verzoek van de bevoegde autoriteit signaleren de lidstaten met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure de volgende voorwerpen in SIS II:

a) gestolen, verduisterde of anderszins vermiste motorvoertuigen met een cilinderinhoud van meer dan 50 cc, vaartuigen en luchtvaartuigen;

b) gestolen, verduisterde of anderszins vermiste aanhangers met een ledig gewicht van meer dan 750 kg, caravans, industriële uitrusting, buitenboordmotoren en containers;

c) gestolen, verduisterde of anderszins vermiste vuurwapens;

d) gestolen, verduisterde of anderszins vermiste blanco documenten;

e) gestolen, verduisterde, anderszins vermiste of ongeldig gemaakte, op naam gestelde identiteitspapieren zoals paspoorten, identiteitskaarten, rijbewijzen, verblijfstitels en reisdocumenten;

f) gestolen, verduisterde, anderszins vermiste of ongeldig gemaakte voertuigregistratiebewijzen en voertuigkentekenplaten;

g) bankbiljetten (geregistreerde biljetten);

h) gestolen, verduisterde of anderszins vermiste waardepapieren en betaalmiddelen zoals cheques, creditcards, obligaties, effecten en aandelen.

2. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 60 de technische voorschriften vast voor de opneming van en de toegang tot de gegevens in de in lid 1 bedoelde signaleringen.

Artikel 36

Verzameling en uitwisseling van aanvullende informatie betreffende signaleringen

1. Blijkt uit een bevraging dat er met betrekking tot een aangetroffen voorwerp een signalering bestaat, dan neemt de autoriteit van de lidstaat waar het voorwerp is aangetroffen, contact op met de signalerende autoriteit, teneinde overeenstemming te bereiken over de nodige maatregelen. Daartoe mogen overeenkomstig dit besluit persoonsgegevens worden verstrekt.

2. De contacten en de verstrekking van persoonsgegevens in de zin van lid 1 vinden plaats via de uitwisseling van aanvullende informatie. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

3. De lidstaat die het voorwerp aantreft, neemt overeenkomstig het nationale recht de nodige maatregelen.

Artikel 37

Autoriteiten die toegang hebben tot de signaleringen

1. Politie, grens- en douaneautoriteiten hebben toegang tot de in artikel 35 bedoelde signaleringen met het oog op inbeslagneming van het voorwerp.

2. Nationale justitiële autoriteiten, onder meer die welke belast zijn met de instelling van strafvervolgingen en van gerechtelijke onderzoeken voorafgaand aan de tenlastelegging, kunnen in het kader van de vervulling van hun taken toegang krijgen tot de in artikel 35 bedoelde signaleringen.

3. Europol heeft toegang tot de gegevens in de signaleringen in de zin van artikel 35 die nodig zijn ter vervulling van zijn taken overeenkomstig de Europol-overeenkomst.

Artikel 38

Termijn van bewaring van signaleringen

1. De in artikel 35 bedoelde signaleringen van voorwerpen worden verwijderd zodra de voorwerpen in beslag zijn genomen.

2. De in artikel 35 bedoelde signaleringen die geen persoonsgegevens bevatten worden automatisch verwijderd na een termijn van 10 jaar vanaf de datum van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt.

3. De in artikel 35 bedoelde signaleringen die persoonsgegevens bevatten worden automatisch uit SIS II verwijderd na een termijn van 3 jaar vanaf de datum van de beslissing die aan de signalering ten grondslag ligt.

4. De lidstaat die de signalering in SIS II heeft opgenomen kan beslissen deze signalering ook na het verstrijken van de in de leden 2 en 3 vastgestelde bewaringstermijnen in het systeem te bewaren, indien dat voor het met de signalering beoogde doel vereist is.

5. Één maand vóór de automatische verwijdering van signaleringen uit het systeem worden lidstaten daarvan stelselmatig op de hoogte gebracht.

HOOFDSTUK IX

Algemene voorschriften inzake gegevensverwerking

Artikel 39

Categorieën gegevens

1. De overeenkomstig dit besluit in SIS II opgenomen signaleringen van personen bevatten geen andere gegevens dan de hieronder genoemde:

a) achterna(a)m(en) en voorna(a)m(en), naam bij geboorte en voorheen gebruikte namen, en aliassen in voorkomend geval afzonderlijk;

b) geboorteplaats en -datum;

c) geslacht;

d) foto’s;

e) vingerafdrukken;

f) nationaliteit;

g) bijzondere onveranderlijke en objectieve fysieke kenmerken;

h) bejegeningsgegevens 'gewapend', 'gewelddadig' of 'ontsnapt';

i) reden van signalering;

j) signalerende autoriteit;

k) de te nemen maatregel;

l) bij signaleringen met het oog op aanhouding, het soort strafbare feiten;

m) koppeling(en) met andere in SIS II verwerkte signaleringen.

2. De in lid 1 bedoelde gegevens worden uitsluitend gebruikt ter identificatie van een persoon met het oog op de vaststelling van een specifieke maatregel overeenkomstig dit besluit.

3. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 61 de technische voorschriften vast voor de opneming van en de toegang tot de gegevens in de zin van lid 1.

Artikel 40

Verwerking van SIS II-gegevens

1. De overeenkomstig dit besluit in SIS II opgenomen gegevens worden uitsluitend verwerkt voor de in dit besluit vermelde doeleinden en door de nationale autoriteiten die de lidstaten overeenkomstig dit besluit hebben aangewezen.

2. Een lidstaat kan een signalering slechts van de ene categorie naar de andere overhevelen wanneer dit ter voorkoming van een ernstig en onmiddellijk dreigend gevaar voor de openbare orde en veiligheid of om ernstige redenen in verband met de nationale veiligheid, dan wel ter voorkoming van een ernstig strafbaar feit noodzakelijk is. De signalering die naar een andere categorie is overgeheveld, wordt beschouwd als een nieuwe signalering door de lidstaat die om categoriewijziging heeft verzocht. Voor de overheveling wordt via de uitwisseling van aanvullende informatie de voorafgaande toestemming verkregen van de lidstaat die de eerste signalering heeft opgenomen. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling van aanvullende informatie worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

3. Toegang tot SIS II-gegevens is slechts toegestaan binnen de grenzen van de bevoegdheden van de nationale autoriteit en is voorbehouden aan naar behoren gemachtigde personeelsleden.

4. Elke lidstaat houdt een bijgewerkte lijst bij van nationale autoriteiten die SIS II-gegevens mogen verwerken en verstrekt deze lijst aan de Commissie. In deze lijst wordt voor elke autoriteit vermeld welke categorie gegevens zij voor welke doelen mag verwerken en wie voor de verwerking verantwoordelijk is; deze lijst wordt door de Commissie aan de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming verstrekt. De Commissie zorgt voor de jaarlijkse bekendmaking van deze lijst in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Artikel 41

Opneming van een referentienummer

Een lidstaat die toegang heeft tot SIS II zonder gebruik te maken van een kopie van gegevens van CS-SIS in de zin van artikel 4, lid 3, kan in de eigen signaleringen een referentienummer aanbrengen met als enig doel het traceren van nationale informatie over de signalering.

Alleen de signalerende lidstaat heeft toegang tot het referentienummer.

Artikel 42

Kopie van SIS II-gegevens

1. Met uitzondering van de kopie van gegevens van CS-SIS in de zin van artikel 4, lid 3, mogen de in SIS II verwerkte gegevens slechts voor technische doeleinden worden gekopieerd, voorzover dat voor de bevoegde nationale autoriteiten nodig is om overeenkomstig dit besluit toegang te krijgen tot de gegevens.

2. De door een andere lidstaat in SIS II opgenomen gegevens mogen niet worden gekopieerd in de eigen nationale gegevensbestanden.

3. Lid 2 laat het recht van een lidstaat onverlet om SIS II-gegevens in verband waarmee op zijn grondgebied een maatregel is genomen, in zijn nationale bestanden te bewaren. Deze gegevens worden maximaal 3 jaar in de nationale bestanden bewaard, tenzij in specifieke bepalingen van nationaal recht een langere opslagtermijn is vastgesteld.

4. Dit artikel laat het recht van een lidstaat onverlet om in zijn nationale bestanden gegevens te bewaren betreffende een specifieke signalering die door deze lidstaat in SIS II is opgenomen.

Artikel 43

Kwaliteit van de in SIS II verwerkte gegevens en compatibiliteit van signaleringen

1. De lidstaat die gegevens in SIS II opneemt houdt er toezicht op dat deze gegevens rechtmatig worden verwerkt en dat zij met name juist en up-to-date zijn.

2. Alleen de lidstaat die gegevens in SIS II heeft opgenomen mag deze wijzigen, aanvullen, rechtzetten of verwijderen.

3. Indien een andere lidstaat dan die welke de gegevens heeft opgenomen, aanwijzingen heeft dat de gegevens onjuist zijn of onrechtmatig in SIS II zijn verwerkt, brengt hij de lidstaat die de gegevens heeft opgenomen daarvan - zo spoedig mogelijk en indien mogelijk uiterlijk 10 dagen nadat hij kennis heeft gekregen van de aanwijzingen - op de hoogte. De gegevens worden door de lidstaat die ze heeft ingevoerd, gecontroleerd en zo nodig gewijzigd, aangevuld, verbeterd of verwijderd. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling van aanvullende informatie worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

4. Indien de lidstaten na 2 maanden nog geen overeenstemming hebben bereikt over de verbetering van de gegevens, kan elk van hen het geval voorleggen aan de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, die als bemiddelaar optreedt.

5. Om signaleringen in SIS II betreffende personen met vergelijkbare kenmerken duidelijk van elkaar te kunnen onderscheiden, wisselen de lidstaten aanvullende informatie uit. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling van aanvullende informatie worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

6. Wanneer van een persoon reeds een signalering in SIS II is opgenomen, treft de lidstaat die een nieuwe signalering betreffende dezelfde persoon opneemt, met de lidstaat die de eerste signalering heeft opgenomen een regeling omtrent de opneming van deze nieuwe signalering. De regeling wordt getroffen via de uitwisseling van aanvullende informatie. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling van aanvullende informatie worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.In SIS II kunnen meerdere signaleringen betreffende dezelfde persoon worden opgenomen, voorzover zij onderling compatibel zijn.De voorschriften inzake de compatibiliteit van signaleringen en inzake de prioriteit van bepaalde categorieën signaleringen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61.

7. In SIS II opgeslagen gegevens worden minstens eenmaal per jaar door de signalerende lidstaat gecontroleerd. De lidstaten kunnen een kortere controletermijn vaststellen.

Artikel 44

Extra gegevens om verkeerde identificatie van personen te voorkomen

1. Wanneer de daadwerkelijk gesignaleerde persoon kan worden verward met een persoon wiens identiteit onrechtmatig is aangenomen, nemen de lidstaten in de signalering extra gegevens betreffende de laatstbedoelde persoon op om nadelige gevolgen van verkeerde identificatie te voorkomen.

2. De gegevens betreffende een persoon wiens identiteit onrechtmatig is aangenomen, worden slechts ingevoerd met uitdrukkelijke instemming van die persoon en worden uitsluitend gebruikt voor de volgende doeleinden:

a) de bevoegde autoriteit in staat stellen de persoon wiens identiteit onrechtmatig is aangenomen te onderscheiden van de daadwerkelijk gesignaleerde persoon;

b) de persoon wiens identiteit onrechtmatig is aangenomen in staat stellen zijn identiteit te bewijzen en aan te tonen dat zijn identiteit onrechtmatig is aangenomen.

3. Voor de toepassing van dit artikel mogen in SIS II slechts de volgende persoonsgegevens worden opgenomen en verwerkt:

a) achterna(a)m(en) en voorna(a)m(en), aliassen in voorkomend geval afzonderlijk;

b) geboortedatum en –plaats;

c) geslacht;

d) foto's;

e) vingerafdrukken;

f) bijzondere onveranderlijke en objectieve fysieke kenmerken;

g) nationaliteit;

h) nummer(s) van identiteitspapier(en) en datum van afgifte.

4. De in lid 3 bedoelde gegevens worden op hetzelfde moment als de overeenkomstige signalering verwijderd dan wel eerder indien de betrokken persoon daarom verzoekt.

5. Alleen de autoriteiten die toegang hebben tot de overeenkomstige signalering hebben toegang tot de in lid 3 bedoelde gegevens en zulks uitsluitend ter voorkoming van verkeerde identificatie.

6. De technische voorschriften in de zin van artikel 39, lid 3, zijn van toepassing op de in lid 3 van onderhavig artikel bedoelde gegevens.

Artikel 45

Markering

1. Een lidstaat kan de overeenkomstig de artikelen 15, 23 en 31 ingevoerde signaleringen markeren, om aan te geven dat de in de signalering gevraagde maatregel op zijn grondgebied niet wordt uitgevoerd.

Een signalering kan worden gemarkeerd wanneer een lidstaat een in SIS II opgenomen signalering in strijd acht met zijn nationaal recht, internationale verplichtingen of wezenlijke nationale belangen.

2. Teneinde de lidstaten in staat te stellen na te gaan of een markering vereist is, worden zij via SIS II automatisch in kennis gesteld van elke nieuwe signalering overeenkomstig artikel 15 en van de extra gegevens in de zin van de artikelen 16 en 17.Een lidstaat die overeenkomstig de artikelen 23 en 31 een signalering opneemt, stelt de andere lidstaten daarvan in kennis via de uitwisseling van aanvullende informatie. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

3. Een lidstaat die een signalering wenst te markeren raadpleegt de signalerende lidstaat via de uitwisseling van aanvullende informatie. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek. Indien de signalerende lidstaat de signalering niet intrekt, blijft deze signalering voor de lidstaten die geen markering hebben aangebracht onverminderd van kracht.

4. De markering dient uiterlijk na één maand na de aanbrenging ervan te worden verwijderd, tenzij de lidstaat de maatregel om juridische of bijzondere opportuniteitsredenen weigert uit te voeren.

5. Indien een signalerende lidstaat in bijzonder dringende en ernstige gevallen om uitvoering van de maatregel verzoekt, gaat de uitvoerende lidstaat na of hij de door hem aangebrachte markering kan intrekken. Indien dat het geval is, neemt de uitvoerende lidstaat de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de gevraagde maatregel onmiddellijk kan worden uitgevoerd.

6. De procedure en de technische voorschriften voor de aanbrenging en bijwerking van markeringen worden vastgesteld overeenkomstig artikel 60.

Artikel 46

Koppelingen tussen signaleringen

1. Een lidstaat kan overeenkomstig zijn nationale wetgeving de door hem in SIS II ingebrachte signaleringen koppelen. Door een dergelijke koppeling worden twee of meer signaleringen met elkaar verbonden.

2. De koppeling heeft geen gevolgen voor de in de gekoppelde signaleringen gevraagde specifieke maatregel of voor de termijn van bewaring van de gekoppelde signaleringen.

3. De koppeling heeft geen gevolgen voor de in dit besluit vastgestelde rechten van toegang. Autoriteiten die geen toegang hebben tot bepaalde categorieën signaleringen hebben evenmin toegang tot de koppelingen betreffende deze categorieën.

4. Wanneer een lidstaat een koppeling tussen signaleringen in strijd acht met zijn nationaal recht of internationale verplichtingen, kan hij de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de koppeling vanaf zijn grondgebied niet toegankelijk is.

5. De technische voorschriften voor koppelingen tussen signaleringen worden vastgesteld overeenkomstig artikel 60.

Artikel 47

Doel en termijn van bewaring van aanvullende informatie

1. De door een andere lidstaat verstrekte aanvullende informatie wordt alleen gebruikt voor de doeleinden waarvoor zij is verstrekt. Zij wordt slechts in nationale bestanden bewaard zolang de signalering waarop zij betrekking heeft in SIS II is opgeslagen. Lidstaten kunnen deze informatie langer bewaren indien dat voor de doeleinden waarvoor zij is verstrekt nodig is. De aanvullende informatie wordt in ieder geval verwijderd uiterlijk één jaar nadat de betrokken signalering uit SIS II is verwijderd.

2. Lid 1 laat het recht van een lidstaat onverlet om gegevens in verband waarmee op zijn grondgebied een maatregel is genomen, in zijn nationale bestanden te bewaren. Deze gegevens worden maximaal 3 jaar in de nationale bestanden bewaard, tenzij in specifieke bepalingen van nationaal recht een langere termijn van bewaring van de gegevens is toegestaan.

Artikel 48

Doorgifte van persoonsgegevens aan derde partijen

1. Tenzij dit op grond van het Gemeenschapsrecht uitdrukkelijk is toegestaan, worden de krachtens dit besluit in SIS II verwerkte persoonsgegevens niet doorgegeven aan derde landen of internationale organisaties of te hunner beschikking gesteld.

2. In afwijking van lid 1 kunnen persoonsgegevens worden doorgegeven aan derde landen of internationale organisaties in het kader van een door de Europese Unie gesloten overeenkomst inzake politiële of justitiële samenwerking waarin voor de doorgegeven gegevens een adequaat beschermingsniveau wordt geboden, en met de instemming van de lidstaat die de gegevens in SIS II heeft opgenomen.

HOOFDSTUK X

Gegevensbescherming

Artikel 49

Toepassing van het verdrag inzake gegevensbescherming van de Raad van Europa

De overeenkomstig dit besluit verwerkte persoonsgegevens worden beschermd conform het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en de latere wijzigingen daarvan.

Artikel 50

Recht op informatie

1. Op verzoek worden personen wier gegevens overeenkomstig dit besluit in SIS II moeten worden verwerkt op de hoogte gebracht van:

a) de identiteit van de voor de verwerking verantwoordelijke en, in voorkomend geval, diens vertegenwoordiger;

b) het doel van de verwerking van de gegevens in SIS II;

c) de potentiële ontvangers van de gegevens;

d) de reden waarom de signalering in SIS II wordt opgenomen;

e) het bestaan van het recht van toegang tot de hem betreffende gegevens en van het recht om deze te corrigeren.

2. De verstrekking van de in lid 1 bedoelde informatie aan de betrokken persoon wordt geweigerd, wanneer dat voor de uitoefening van een rechtmatige taak in verband met de in SIS II opgenomen gegevens of ter bescherming van de rechten en vrijheden van de betrokken persoon of van derden onontbeerlijk is. Zij wordt in ieder geval geweigerd zolang de geldigheid van een signalering ter fine van onopvallende controle niet is verstreken.

Artikel 51

Recht van toegang tot en recht op rechtzetting en verwijdering van gegevens

1. Het recht van personen om toegang te krijgen tot de hen betreffende SIS II-persoonsgegevens of om deze gegevens te laten corrigeren of verwijderen, wordt uitgeoefend met inachtneming van het recht van de lidstaat waar dit recht van toegang wordt geclaimd.

2. Indien de lidstaat waar het recht van toegang wordt geclaimd de gegevens niet heeft ingevoerd, deelt hij de gegevens aan de betrokken persoon mee na de lidstaat die de gegevens heeft ingevoerd in de gelegenheid te hebben gesteld dienaangaande een standpunt te bepalen. Dit geschiedt via uitwisseling van aanvullende informatie. Gedetailleerde voorschriften voor deze uitwisseling van aanvullende informatie worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 61 en opgenomen in het Sirenehandboek.

3. Zo spoedig mogelijk en uiterlijk 60 dagen na de datum waarop de betrokken persoon om toegang tot persoonsgegevens heeft verzocht, worden hem de persoonsgegevens verstrekt.

4. De verstrekking van de informatie aan de betrokken persoon wordt geweigerd, wanneer dat voor de uitoefening van een rechtmatige taak in verband met de in SIS II opgenomen gegevens of ter bescherming van de rechten en vrijheden van de betrokken persoon of van derden onontbeerlijk is. Zij wordt in ieder geval geweigerd zolang de geldigheid van een signalering ter fine van onopvallende controle niet is verstreken.

5. Zo spoedig mogelijk en uiterlijk 6 maanden na de datum waarop de betrokken persoon om rechtzetting of verwijdering van persoonsgegevens heeft verzocht, wordt hij op de hoogte gebracht van het gevolg dat aan de uitoefening van zijn recht op rechtzetting en verwijdering is gegeven.

Artikel 52

Rechtsmiddelen

Eenieder heeft het recht op het grondgebied van een lidstaat een rechtsvordering in te stellen of een klacht in te dienen bij de rechterlijke instanties van die lidstaat indien hem het recht is ontzegd om toegang te krijgen tot de hem betreffende gegevens of om deze gegevens te laten rechtzetten of verwijderen of om informatie of schadevergoeding te krijgen in geval van met dit besluit strijdige verwerking van de hem betreffende persoonsgegevens.

Artikel 53

Gegevensbeschermingsautoriteiten

1. Elke lidstaat zorgt ervoor dat op zijn grondgebied een onafhankelijke autoriteit toezicht houdt op de rechtmatigheid van de verwerking van SIS II-persoonsgegevens, met inbegrip van de uitwisseling en verdere verwerking van aanvullende informatie. Eenieder heeft het recht de controleautoriteiten te verzoeken de rechtmatigheid van de verwerking van de hem betreffende gegevens in SIS II te toetsen. Dit recht wordt uitgeoefend overeenkomstig het nationale recht van de lidstaat waarbij het verzoek is ingediend. Wanneer de gegevens door een andere lidstaat zijn ingevoerd, geschiedt de controle in nauw overleg met de controleautoriteit van die lidstaat.

2. De in artikel 24 van de Europol-overeenkomst en artikel 23 van Besluit 2002/187/JBZ bedoelde controleautoriteiten zorgen voor de rechtmatigheid van de toegang tot SIS II-persoonsgegevens en, in voorkomend geval, van de verdere verwerking ervan door Europol en Eurojust.

3. De Europese toezichthouder voor gegevensbescherming houdt er toezicht op dat de verwerking van SIS II-persoonsgegevens door de Commissie plaatsvindt overeenkomstig dit besluit.

4. De in dit artikel bedoelde autoriteiten werken met elkaar samen. De Europese toezichthouder voor gegevensbescherming belegt daartoe minstens eenmaal per jaar een vergadering.

HOOFDSTUK XI

Aansprakelijkheid en sancties

Artikel 54

Aansprakelijkheid

1. Een lidstaat is aansprakelijk voor de schade die een persoon lijdt ten gevolge van een onrechtmatige of feitelijk onjuiste verwerking door die lidstaat van gegevens die via SIS II of de Sirene-autoriteiten worden verstrekt.

2. Indien de overeenkomstig lid 1 gedaagde lidstaat niet de lidstaat is die de gegevens in SIS II heeft opgenomen, betaalt laatstbedoelde lidstaat op verzoek de toegekende schadevergoeding terug, tenzij de gegevens door de gedaagde lidstaat in strijd met dit besluit werden gebruikt.

3. Indien SIS II schade oploopt omdat een lidstaat zijn verplichtingen uit hoofde van dit besluit niet is nagekomen, is deze lidstaat aansprakelijk, tenzij de Commissie of een of meer andere aan SIS II deelnemende lidstaten hebben nagelaten redelijke stappen te ondernemen om het optreden van de schade te voorkomen of de omvang ervan zo veel mogelijk te beperken.

Artikel 55

Sancties

De lidstaten zorgen ervoor dat de met dit besluit strijdige verwerking van SIS II-gegevens of van aanvullende informatie aan doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties naar nationaal recht wordt onderworpen.

HOOFDSTUK XII

Toegang van Europol en Eurojust tot SIS II

Artikel 56

Toegang van Europol en Eurojust

Europol en Eurojust stellen elk een of twee toegangspunten tot SIS II vast.

Artikel 57

Toegang van Europol tot SIS II-gegevens

1. Blijkt uit een bevraging van SIS II door Europol dat in SIS II een signalering is opgenomen die voor Europol van belang is, dan stelt Europol de signalerende lidstaat daarvan in kennis via de nationale Europol-eenheid van die lidstaat.

2. Voor het gebruik van informatie die Europol door bevraging van SIS II heeft verkregen, met inbegrip van mededeling van deze informatie aan derde landen en instanties, is de instemming van de signalerende lidstaat vereist. Deze instemming wordt verleend via de nationale Europol-eenheid van die lidstaat.

3. Indien de signalerende lidstaat het gebruik van deze informatie toestaat, wordt de verwerking ervan geregeld door de Europol-overeenkomst.

4. Europol stelt overeenkomstig het bepaalde in artikel 10 beveiligings- en vertrouwelijkheidsbepalingen vast en past deze toe.

5. Europol registreert overeenkomstig het bepaalde in artikel 11 zijn toegang tot SIS II alsmede de verdere verwerking van SIS II-gegevens.

6. Onverminderd lid 1, mag Europol delen van SIS II niet verbinden met, en de daarin opgenomen gegevens waartoe hij toegang heeft niet overdragen naar een computersysteem voor gegevensverwerking dat door of bij Europol wordt gebruikt; delen van SIS II mogen evenmin worden gedownload of anderszins gekopieerd.

7. Europol kan de signalerende lidstaat via de nationale Europol-eenheid van die lidstaat om aanvullende informatie of extra gegevens in de zin van de artikelen 16 en 17 verzoeken.

Artikel 58

Toegang van Eurojust tot SIS II-gegevens

1. Blijkt uit een bevraging van SIS II door Eurojust dat in SIS II een signalering is opgenomen die voor Eurojust van belang is, dan stelt Eurojust de signalerende lidstaat daarvan in kennis via de betrokken nationale leden van Eurojust.

2. Voor het gebruik van informatie die Eurojust door bevraging van SIS II heeft verkregen, met inbegrip van mededeling van deze informatie aan derde landen en instanties, is de instemming van de signalerende lidstaat vereist. Deze instemming wordt verleend via het nationale Eurojust-lid van die lidstaat.

3. Indien de signalerende lidstaat het gebruik van deze informatie toestaat, wordt de verwerking ervan geregeld door Besluit 2002/187/JBZ.

4. Eurojust stelt overeenkomstig het bepaalde in artikel 10 beveiligings- en vertrouwelijkheidsbepalingen vast en past deze toe.

5. Eurojust registreert overeenkomstig het bepaalde in artikel 11 haar toegang tot SIS II alsmede de verdere verwerking van SIS II-gegevens.

6. Onverminderd lid 1, mag Eurojust delen van SIS II niet verbinden met, en de daarin opgenomen gegevens waartoe zij toegang heeft, niet overdragen naar een computersysteem voor gegevensverwerking dat door of bij Eurojust wordt gebruikt; delen van SIS II mogen evenmin worden gedownload of anderszins gekopieerd.

7. Eurojust kan de betrokken lidstaat overeenkomstig het bepaalde in Besluit 2002/187/JBZ om aanvullende informatie verzoeken.

8. De toegang tot de in het Schengeninformatiesysteem opgenomen gegevens wordt beperkt tot de nationale leden en hun assistenten, en strekt zich niet uit tot het personeel van Eurojust.

HOOFDSTUK XIII

Slotbepalingen

Artikel 59

Toezicht, evaluatie en statistieken

1. De Commissie zorgt ervoor dat er systemen beschikbaar zijn om de resultaten, de kosteneffectiviteit en de kwaliteit van de dienstverlening van SIS II te toetsen aan de doelstellingen.

2. Met het oog op het technische onderhoud en de opstelling van verslagen en statistieken, heeft de Commissie toegang tot de vereiste informatie over de in SIS II verrichte verwerkingshandelingen.

3. Twee jaar na de ingebruikneming van SIS II, en vervolgens om de twee jaar, legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de activiteiten van SIS II en over de bilaterale en multilaterale uitwisseling van aanvullende informatie tussen de lidstaten.

4. Vier jaar na de ingebruikneming van SIS II, en vervolgens om de vier jaar, stelt de Commissie een algemene evaluatie op van SIS II en van de bilaterale en multilaterale uitwisseling van aanvullende informatie tussen de lidstaten. In deze algemene evaluatie worden de bereikte resultaten afgezet tegen de doelstellingen en wordt nagegaan of de uitgangspunten nog gelden en welke gevolgen een en ander heeft voor toekomstige werkzaamheden. De Commissie legt de verslagen over deze evaluatie voor aan het Europees Parlement en de Raad.

5. De lidstaten verstrekken de Commissie de informatie die nodig is om de in de leden 3 en 4 bedoelde verslagen op te stellen.

Artikel 60

Raadgevend comité

1. Ingeval naar dit artikel wordt verwezen, wordt de Commissie bijgestaan door een raadgevend comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.

2. Het comité stelt zijn reglement van orde vast op voorstel van zijn voorzitter, op basis van het standaardreglement van orde dat is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

3. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de zaak, advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. De voorzitter neemt niet aan de stemmingen deel.

4. Het advies wordt opgenomen in de notulen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.

5. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij met dit advies rekening heeft gehouden.

Artikel 61

Regelgevend comité

1. Ingeval naar dit artikel wordt verwezen, wordt de Commissie bijgestaan door een regelgevend comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de zaak, advies uit over dit ontwerp. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 205, lid 2, van het EG-Verdrag is voorgeschreven voor de goedkeuring van besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemmingen deel.

2. Het comité stelt zijn reglement van orde vast op voorstel van zijn voorzitter, op basis van het standaardreglement van orde dat is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen.

4. De Raad kan binnen 2 maanden na de datum van verwijzing naar de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit over het voorstel nemen. Wanneer de Raad binnen die termijn met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen te kennen geeft dat hij zich tegen het voorstel verzet, neemt de Commissie het voorstel opnieuw in behandeling. Zij kan bij de Raad een gewijzigd voorstel indienen, haar voorstel opnieuw indienen of een wetgevingsvoorstel indienen. Als de Raad na het verstrijken van die termijn het voorgestelde uitvoeringsbesluit niet heeft goedgekeurd en zich niet tegen het voorstel voor uitvoeringsmaatregelen heeft uitgesproken, worden de voorgestelde uitvoeringsmaatregelen door de Commissie goedgekeurd.

Artikel 62

Wijziging van de Schengenuitvoeringsovereenkomst

1. Met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het EU-Verdrag vallen, vervangt dit besluit de artikelen 92 tot en met 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, met uitzondering van artikel 102 bis.

2. Dit besluit vervangt tevens de volgende bepalingen van het Schengenacquis die deze artikelen uitvoeren[28]:

a) besluit van het Uitvoerend Comité van 14 december 1993 inzake de financiële regeling betreffende de kosten voor de installatie en exploitatie van het Schengen-C.SIS (SCH/Com-ex(93) 16);

b) besluit van het Uitvoerend Comité van 7 oktober 1997 betreffende het aandeel van Noorwegen en IJsland in de kosten voor de inrichting en werking van het C.SIS (SCH/Com-ex(97) 18);

c) besluit van het Uitvoerend Comité van 7 oktober 1997 betreffende de ontwikkeling van het SIS (SCH/Com-ex(97) 24);

d) besluit van het Uitvoerend Comité van 15 december 1997 betreffende de wijziging van het financieel reglement van het C.SIS (SCH/Com-ex(97) 35);

e) besluit van het Uitvoerend Comité van 21 april 1998 betreffende het C.SIS met 15/18 verbindingen (SCH/Com-ex(98) 11);

f) besluit van het Uitvoerend Comité van 28 april 1999 betreffende de installatiekosten van het C.SIS (SCH/Com-ex(99) 4);

g) besluit van het Uitvoerend Comité van 28 april 1999 betreffende het Sirenehandboek (SCH/Com-ex(99) 5);

h) verklaring van het Uitvoerend Comité van 18 april 1996 betreffende de definiëring van het begrip "vreemdeling" (SCH/Com-ex(96) decl. 5);

i) verklaring van het Uitvoerend Comité van 28 april 1999 betreffende de structuur van het SIS (SCH/Com-ex(99) decl. 2, herz.).

3. Met betrekking tot aangelegenheden die onder de werkingssfeer van het EU-Verdrag vallen, gelden verwijzingen naar de vervangen artikelen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst en de relevante bepalingen van het Schengenacquis die deze artikelen uitvoeren, als verwijzingen naar dit besluit en worden deze verwijzingen gelezen volgens de concordantietabel in de bijlage.

Artikel 63

Intrekking

Besluit 2004/201/JBZ wordt ingetrokken[29].

Artikel 64

Overgangsperiode en begroting

1. De artikelen 94, 95, 97, 98, 99 en 100 en artikel 101, leden 1 en 2, van de Schengenuitvoeringsovereenkomst blijven nog van toepassing op signaleringen die in SIS zijn opgenomen en naar SIS II worden overgedragen en op signaleringen die direct in SIS II zijn opgenomen vóór de overeenkomstig artikel 65, lid 3, van dit besluit vastgestelde datum en zulks tot één jaar na die datum.Een jaar na de overeenkomstig artikel 65, lid 3, vastgestelde datum worden deze signaleringen automatisch uit SIS II verwijderd tenzij lidstaten deze signaleringen overeenkomstig dit besluit opnieuw opnemen.

2. De op de overeenkomstig artikel 65, lid 2, vastgestelde datum resterende bedragen van de krachtens artikel 119 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst goedgekeurde begroting, worden terugbetaald aan de lidstaten. De terug te betalen bedragen worden berekend op basis van de bijdragen van de lidstaten zoals vastgesteld in het besluit van het Uitvoerend Comité van 14 december 1993 inzake de financiële regeling betreffende de kosten voor de installatie en exploitatie van het Schengeninformatiesysteem.

Artikel 65

Inwerkingtreding en toepasselijkheid

1. Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .Het besluit is van toepassing vanaf een door de Commissie overeenkomstig de leden 2 en 3 vastgestelde datum.

2. De datum met ingang waarvan de artikelen 1 tot en met 14 en de artikelen 40 tot en met 64, met uitzondering van de artikelen 41, 44, 45 en 46, van toepassing worden, wordt bepaald nadat:

a) de nodige uitvoeringsmaatregelen zijn vastgesteld;

b) de Commissie de nodige technische maatregelen voor de aansluiting van SIS II op de systemen van de lidstaten heeft vastgesteld en

c) alle lidstaten de Commissie ervan in kennis hebben gesteld dat zij de nodige technische en juridische maatregelen hebben genomen om SIS II-gegevens te verwerken en aanvullende informatie uit te wisselen overeenkomstig de bovengenoemde artikelen.

De Commissie maakt deze datum bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie .

3. De datum met ingang waarvan de artikelen 15 tot en met 39 en de artikelen 41, 44, 45 en 46, van toepassing worden, wordt bepaald nadat:

a) de nodige uitvoeringsmaatregelen zijn vastgesteld en

b) alle lidstaten de Commissie ervan in kennis hebben gesteld dat zij de nodige technische en juridische maatregelen hebben genomen om SIS II-gegevens te verwerken en aanvullende informatie uit te wisselen overeenkomstig de bovengenoemde artikelen.

De Commissie maakt deze datum bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Gedaan te Brussel, […]

Voor de Raad

De Voorzitter

BIJLAGE

Concordantietabel

Artikelen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst[30] | Artikelen van het besluit |

Artikel 92, lid 1 | Artikel 1, lid 1; artikel 2, lid 1; artikel 4, leden 1, 2 en 3 |

Artikel 92, lid 2 | Artikel 4, leden 1, 2 en 3; artikel 5, leden 2 en 3; artikel 6; artikel 9 |

Artikel 92, lid 3 | Artikel 4, leden 1, 2 en 3; artikel 5, lid 1; artikel 12 |

Artikel 92, lid 4 | artikel 3, lid 1; artikel 7, leden 2 en 3; artikel 8 |

Artikel 93 | Artikel 1, lid 2 |

Artikel 94, lid 1 | Artikel 40, lid 1 |

Artikel 94, lid 2 | Artikel 15; artikel 23, lid 1; artikel 27; artikel 31, lid 1; artikel 35, lid 1 |

Artikel 94, lid 3 | Artikel 39, lid 1; artikel 44, lid 3 |

Artikel 94, lid 4 | Artikel 45 |

Artikel 95, lid 1 | Artikel 15 |

Artikel 95, lid 2 | Artikel 16; artikel 17; artikel 45 |

Artikel 95, lid 3 | Artikel 20; artikel 21; artikel 45 |

Artikel 95, lid 4 | Artikel 45, lid 5 |

Artikel 95, lid 5 | Artikel 20, lid 1 |

Artikel 95, lid 6 | Artikel 22 |

Artikel 96, lid 1 |

Artikel 96, lid 2 |

Artikel 96, lid 3 |

Artikel 97 | Artikel 23; artikel 26 |

Artikel 98, lid 1 | Artikel 27 |

Artikel 98, lid 2 | Artikel 30 |

Artikel 99, lid 1 | Artikel 31, lid 1 |

Artikel 99, lid 2 | Artikel 31, lid 1 |

Artikel 99, lid 3 | Artikel 31, lid 2 |

Artikel 99, lid 4 | Artikel 32, leden 1, 2 en 3 |

Artikel 99, lid 5 | Artikel 32, lid 4 |

Artikel 99, lid 6 | Artikel 45 |

Artikel 100, lid 1 | Artikel 35 |

Artikel 100, lid 2 | Artikel 36 |

Artikel 100, lid 3 | Artikel 35 |

Artikel 101, lid 1 | Artikel 18, leden 1 en 4; artikel 24; artikel 28, leden 1 en 2; artikel 33, leden 1 en 2; artikel 37, leden 1 en 2 |

Artikel 101, lid 2 |

Artikel 101, lid 3 | Artikel 40, lid 3 |

Artikel 101, lid 4 | Artikel 40, lid 4 |

Artikel 101 bis, lid 1 | Artikel 18, lid 2; artikel 3