22.1. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 20/7 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot vaststelling van maatregelen om 
het in het vrije verkeer brengen van namaakartikelen tegen te gaan 
COM(84) 705 de/. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 4 januari 1985) 
(85/C 20/04) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op de arti­
kelen 113 en 235, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat door de handel in namaakartikelen 
aan de rechten van de fabrikanten en de handelaars 
die de wet eerbiedigen afbreuk wordt gedaan en de 
consumenten worden misleid; dat de invoer in de Ge­
meenschap van namaakartikelen uit derde landen 
moet worden tegengegaan en dat hiertoe maatregelen 
moeten worden vastgesteld waardoor deze invoer kan 
worden bestreden zonder dat de vrijheid van de 
rechtmatige handel door nieuwe non-tarifaire be­
lemmeringen wordt beknot; 
Overwegende dat deze maatregelen van zodanige 
aard moeten zijn dat hierdoor de houders van een 
handels- of fabrieksmerk beter worden beschermd; 
dat derhalve gemeenschappelijke regels, waarin wordt 
bepaald welke procedure moet worden gevolgd om 
de douaneautoriteiten te verzoeken maatregelen te 
nemen, alsmede de voorwaarden hiervoor dienen te 
worden vastgesteld; dat het met name mogelijk moet 
zijn dat de houder van een handels- of fabrieksmerk 
schriftelijk kan verzoeken de vrijgave van voor het 
vrije verkeer aangegeven namaakartikelen op te 
schorten wanneer er gegronde redenen zijn om aan te 
nemen dat er goederen die zijn rechten zouden scha­
den zullen worden ingevoerd; 
Overwegende dat er bovendien in moet worden voor­
zien dat, wanneer is vastgesteld dat de goederen die 
het voorwerp uitmaken van de opschorting van de 
vrijgave namaakartikelen zijn, daarover zodanig moet 
worden beschikt dat degenen die verantwoordelijk 
zijn voor de invoer van deze goederen het economi­sche voordeel van de transactie wordt onthouden en 
verdere verrichtingen van deze aard doeltreffend 
worden tegengegaan; 
Overwegende dat de bepalingen van deze verorde­
ning niet van toepassing zijn op goederen die van 
oorsprong uit de Lid-Staten zijn of die zich in de zin 
van de artikelen 9 en 10, lid 1, van het Verdrag reeds 
in het vrije verkeer, bevinden en die het voorwerp uit­
maken van handelsverkeer tussen de Lid-Staten; 
Overwegende dat de uniforme toepassing van de in 
deze verordening neergelegde gemeenschappelijke re­
gels moet worden verzekerd en er hiertoe een com­
munautaire procedure moet worden ingesteld die het 
mogelijk maakt de uitvoeringsbepalingen van deze re­
gels binnen een passende termijn vast te stellen; 
Overwegende dat de bepalingen van deze verorde­
ning erop gericht, zijn internationale handel in 
namaakartikelen tegen te gaan; dat de specifieke be­
palingen van het Verdrag aan de Instellingen van de 
Gemeenschap niet de bevoegdheid verlenen alle voor 
dit doel noodzakelijke bepalingen vast te stellen, met 
name wat betreft de verbeurdverklaring van namaak­
artikelen; dat het dan ook noodzakelijk voorkomt de 
bepalingen van deze verordening eveneens op artikel 
235 te baseren, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING 
VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. Deze verordening stelt vast: 
a) de voorwaarden voor een handelend optreden van 
de douaneautoriteiten in geval van aangifte voor 
het vrije verkeer van goederen uit derde landen, 
die ervan verdacht worden namaakartikelen te 
zijn, en 
b) de door de bevoegde autoriteiten te nemen maat­
regelen ten aanzien van deze zelfde goederen 
wanneer is vastgesteld dat het daadwerkelijk na­
maakartikelen zijn. 
2. In de zin van deze verordening wordt verstaan 
onder namaakartikelen alle artikelen waarop ten on-
Nr. C 20/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22.1.85 
rechte een handels- of fabrieksmerk is aangebracht 
dat geregistreerd is overeenkomtig de communautaire 
wetgeving of de wetgeving van de Lid-Staat waar de 
goederen voor het vrije verkeer worden aangegeven. 
TITEL I 
Verzoek om maatregelen van de douaneautoriteiten 
Artikel 2 
1. In elke Lid-Staat kan de houder van een han­
dels- of fabrieksmerk, hierna te noemen houder van 
het merk, of diens vertegenwoordiger, de douane­
autoriteiten van deze Lid-Staat schriftelijk verzoeken 
maatregelen te nemen met het oog op de opschorting 
van de vrijgave van voor het vrije verkeer aangegeven 
namaakartikelen, wanneer er gegronde redenen zijn 
om aan te nemen dat de invoer van dergelijke artike­
len, die de rechten van de houder zouden schaden, 
wordt overwogen. 
Wanneer het betrokken merk een communautair 
merk is, kan de houder het hierboven bedoelde schrif­
telijke verzoek indienen bij de Commissie van de 
Europese Gemeenschappen. 
2. Het verzoek dient alle gegevens te bevatten die 
de douaneautoriteiten in staat moeten stellen doeltref­
fende maatregelen te nemen en dient vergezeld te 
gaan van het bewijs dat de houder van het merk recht 
heeft op bescherming tegen de namaakartikelen. 
Voorts dient in het verzoek te worden vermeld 
waarop het vermoeden van de houder van het merk 
gebaseerd is. 
Het verzoek kan worden ingediend met het oog op 
een of meer eventuele invoerverrichtingen en kan bij­
gevolg blijven gelden gedurende een bepaalde ter­
mijn, die door de bevoegde autoriteiten van de be­
trokken Lid-Staat — eventueel door de Commissie 
wanneer het verzoek bij deze laatste werd ingediend 
— moet worden vastgesteld, of gedurende een onbe­
paalde termijn. De eventueel vastgestelde termijn kan 
worden verlengd indien hiertoe een verzoek wordt in­
gediend bij de autoriteiten die de oorspronkelijke ter­
mijn hebben vastgesteld. 
3. De douaneautoriteiten of de Commissie, naar 
gelang van het geval, beslissen over het verzoek en 
stellen de belanghebbende op de hoogte. Van de 
aanvrager kan worden geëist dat hij een zekerheid 
stelt waarvan het bedrag voldoende hoog is om de 
bevoegde autoriteiten schadeloos te stellen of de im­
porteur vergoeding te doen geworden voor ieder na­
deel dat kan voortvloeien uit de door deze autoritei­
ten genomen maatregelen, indien achteraf wordt vast­
gesteld dat de goederen ten aanzien waarvan de 
douaneautoriteiten uit hoofde van deze verordening 
maatregelen hebben genomen, geen namaak zijn. De 
aanvrager kan ook een heffing moeten betalen die be­
stemd is om de administratieve of gerechtelijke kosten 
in verband met het verzoek te dekken. 4. Wanneer uit het onderzoek van het in lid 1 be­
doelde verzoek blijkt dat dit niet de nodige aanwij­
zingen bevat om de douaneautoriteiten in staat te stel­
len op doeltreffende wijze maatregelen te nemen of 
indien het niet vergezeld is van voldoende bewijsstuk­
ken om in overweging te worden genomen, verwer­
pen de douaneautoriteiten of de Commissie, naar ge­
lang van het geval, dit verzoek en stellen de persoon 
die het heeft ingediend hiervan in kennis. 
Artikel 3 
1. De door de douaneautoriteiten van een Lid-
Staat als ontvankelijk erkende verzoeken worden on­
verwijld medegedeeld aan de douanekantoren van 
deze Lid-Staat die betrokken kunnen zijn bij de in­
voer van de in het verzoek bedoelde namaakartikelen. 
2. De door de Commissie als ontvankelijk erkende 
verzoeken worden onverwijld ter kennis gebracht van 
de douaneautoriteiten van de in het verzoek bedoelde 
Lid-Staten. De douaneautoriteiten van elke betrokken 
Lid-Staat geven deze verzoeken door aan de in lid 1 
bedoelde douanekantoren. 
TITEL II 
Voorwaarden voor maatregelen van de douaneautori­
teiten 
Artikel 4 
1. Wanneer een douanekantoor waaraan het ver­
zoek overeenkomstig artikel 3 is doorgegeven, vast­
stelt dat voor het vrije verkeer aangegeven goederen 
overeenkomen met de beschrijving van de in het ver­
zoek bedoelde namaakartikelen, schort dit kantoor de 
vrijgave op en stelt de importeur hiervan in kennis. 
Het douanekantoor brengt ook de houder van het 
merk op de hoogte van deze maatregel. 
2. Over de vraag of het al dan niet om namaakarti­
kelen gaat, wordt beslist overeenkomstig de commu­
nautaire voorschriften indien deze op het desbetref­
fende geval van toepassing zijn en, indien dit niet zo 
is, volgens de voorschriften van de Lid-Staat op het 
grondgebied waarvan de goederen voor het vrije ver­
keer zijn aangegeven. 
De criteria welke worden gehanteerd om te bepalen 
of het om namaakartikelen gaat, zijn dezelfde als die 
welke worden toegepast om te bepalen of in deze 
Lid-Staat vervaardigde goederen namaak zijn. De 
door de bevoegde autoriteiten genomen beslissingen 
dienen met redenen te zijn omkleed. 
3. De vrijgave wordt opgeschort totdat definitief is 
vastgesteld of het al dan niet om namaakartikelen 
gaat. Wanneer echter de opschorting van de vrijgave 
van goederen, zoals bedoeld in lid 1, wordt bevestigd 
22.1.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 20/9 
door een voorlopige beslissing van de bevoegde auto­
riteiten en voor een definitieve beslissing een aanvul­
lende procedure is vereist waartoe de importeur niet 
het initiatief mag nemen, kan deze op schriftelijk ver­
zoek en op voorwaarde dat aan alle andere voor­
waarden in verband met de invoer is voldaan, de vrij­
gave van de goederen verkrijgen indien deze aanvul­
lende procedure niet wordt ingeleid binnen een ter­
mijn van tien werkdagen te rekenen vanaf de datum 
waarop de opschorting van de vrijgave is begonnen. 
4. Onder voorbehoud dat alle andere formaliteiten 
in verband met de invoer zijn vervuld, worden de 
goederen eveneens vrijgegeven wanneer aan het 
douanekantoor het bewijs wordt geleverd dat defini­
tief is vastgesteld dat het niet om namaakartikelen 
gaat. 
Artikel 5 
1. De Lid-Staten nemen de noodzakelijke maatre­
gelen om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen 
over te gaan tot de verbeurdverklaring van de goede­
ren die het voorwerp zijn van de in artikel 4 bedoelde 
opschorting van vrijgave, wanneer is vastgesteld dat 
het namaakartikelen zijn. 
De verbeurdverklaarde goederen worden buiten het 
normale handelsverkeer geplaatst, zodat de aan de 
houder van het merk berokkende schade zoveel mo­
gelijk wordt beperkt. De bevoegde autoriteiten kun­
nen echter andere methoden toepassen dan het buiten 
het normale handelsverkeer plaatsen van de verbeurd­
verklaarde goederen, voor zover de handel in namaak­
artikelen daardoor doeltreffend wordt tegengegaan. 
2. De bevoegde autoriteiten kunnen, in uitzonder­
lijke gevallen, andere maatregelen nemen dan de ver­
beurdverklaring, op voorwaarde dat degenen die ver­
antwoordelijk zijn voor de invoer van de goederen 
hierdoor daadwerkelijk het economische voordeel van 
de transactie wordt onthouden en verdere verrichtin­
gen van deze aard doeltreffend worden tegengegaan. 
TITEL III 
Slotbepalingen 
Artikel 6 
1. De inwilliging van een overeenkomstig artikel 2 
ingediend verzoek, verleent aan de houder van het merk geen enkel recht op schadevergoeding in het ge­
val dat namaakartikelen aan de controle van de doua­
nediensten mochten ontsnappen en daardoor niet het 
voorwerp zouden uitmaken van een opschorting van 
de vrijgave zoals bedoeld in artikel 4. 
2. Alleen onder de in de voorschriften van de be­
trokken Lid-Staat neergelegde algemene voorwaarden 
is het douanekantoor bij de uitoefening van de hem 
op het gebied van de bestrijding van namaakartikelen 
toegekende bevoegdheden, in geval zijn maatregelen 
schade hebben berokkend aan de importeur of aan 
enige andere rechthebbende ten aanzien van de voor 
het vrije verkeer aangegeven goederen, jegens deze 
laatsten aansprakelijk. 
3. De eventuele wettelijke aansprakelijkheid van de 
houder van het merk wordt geregeld door het recht 
van de Lid-Staat waarin de betrokken goederen voor 
het vrije verkeer zijn aangegeven. 
Artikel 7 
Kleine hoeveelheden goederen die in het vrije verkeer 
zijn gebracht voor persoonlijk gebruik en niet voor 
verkoop zijn bestemd, zijn uitgesloten van de toepas­
sing van het bepaalde in deze verordening. 
Artikel 8 
1. Het bij artikel 24 van Richtlijn 79/695/EEG van 
de Raad (') ingestelde Comité algemene douanevoor­
schriften kan elk vraagstuk betreffende de toepassing 
van deze verordening onderzoeken dat door zijn 
voorzitter, hetzij op diens initiatief, hetzij op verzoek 
van een Lid-Staat, aan de orde wordt gesteld. 
2. De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de 
toepassing van deze verordening worden vastgesteld 
volgens de in de leden 2 en 3 van artikel 26 van 
Richtlijn 79/695/EEG omschreven procedure. 
Artikel 9 
Deze verordening treedt in werking op 1 juli 1986. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen 
en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. 
0) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.