Nr. C 175/56 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 7. 88 
Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad betreffende de taken van 
de structuurfondsen, hun doeltreffendheid alsmede de coördinatie van hun bijstandsverle­
ning onderling en met die van de Europese Investeringsbank en de overige bestaande 
financieringsinstrumenten 
(88/C 175/17) 
De Raad van de Europese Gemeenschappen heeft op 18 april 1988 besloten, het Economisch en 
Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen advies te vragen over het bovengenoemde 
voorstel. 
De voorgestelde verordening, waarover het Comité zich reeds in november 1987 heeft 
uitgesproken (J), wijkt in de gewijzigde versie aanzienlijk af van het oorspronkelijke voorstel 
van de Commissie (doe. COM(87) 376 def.). 
Gezien het spoedeisende karakter van deze raadpleging heeft de voorzitter van het Comité 
besloten, overeenkomstig artikel 46 van het reglement van orde, de heer Dassis als algemeen 
rapporteur met de voorbereiding van een ontwerp-advies te belasten. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 255e zitting (vergadering van 28 april 
1988) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Het Comité stemt in met het gewijzigde voorstel 
voor een verordening over de taken van de 
structuurfondsen, waarin overeenkomstig de besluiten 
van de Europese Raad van Brussel van 11 t/m 13 
februari 1988 een aantal zaken in grote mate wordt 
verduidelijkt en bevestigd. 
2.1. Het Comité stelt met voldoening vast — en 
stemt ermee in — dat de Commissie in het onderhavige 
voorstel rekening heeft gehouden met verscheidene aan­
bevelingen die het in zijn advies van 19 november 1987 
(rapporteur: de heer Serra Caracciolo) naar voren heeft 
gebracht; zo wordt 
— in de overwegingen verwezen naar alle maatregelen 
waarmee de communautaire instanties de sa­
menhang binnen de Gemeenschap willen versterken, 
m.i.v. de coördinatie van het economisch en sociaal 
beleid, 
— Het Europees Sociaal Fons (ESF) omschreven als 
een „instrument van beslissend belang (...) voor de 
bevordering van een coherent werkgelegenheids­
beleid", 
— in bijlage 1 duidelijk aangegeven welke regio's onder 
doelstelling 1 vallen (deze lijst kan overigens de 
goedkeuring van het Comité wegdragen), 
— bij de steunverlening in het kader van doelstel­
ling 2 uitgegaan van de nomenclatuur van de territo­
riale eenheden voor de statistiek (NUTS) op ni­
veau III — zoals het Comité heeft aanbevolen — 
en van concreter selectiecriteria, 
— doelstelling 5 onderverdeeld in twee sub-categorieën 
(aanpassing van de landbouwstructuur en ontwik­
keling van het platteland), 
— een artikel met overgangsbepalingen ingevoegd. 
2.2. Het Comité wijst er echter nogmaals op dat 
voor doelstelling 1 ten minste — i.p.v. ten hoogste — 
80% van de middelen van het Europees Fonds voor 
regionale ontwikkleing (EFRO) moet worden uitge­
trokken. 
(J) PB nr. C 356 van 31. 12. 1987. 2.3. Zowel wat doelstelling 1 als wat doelstelling 2 
betreft, dringt het er bovendien nogmaals met klem op 
aan dat: 
— de middelen van de fondsen worden gebundeld, 
— meer specifieke criteria worden vastgesteld, 
— de geïntegreerde aanpak wordt uitgebreid en ver­
diept door de regionale en plaatselijke instanties en 
de sociaal-economische kringen een grotere rol toe 
te bedelen, 
— nieuwe vormen van participatie in het bedrijfsleven 
in het leven worden geroepen om de ontwikkeling 
van de meest achterop geraakte regio's te stimu­
leren. 
2.4. Het Comité maakt zich zorgen over de 
restrictieve criteria die t.a.v. de steun aan de onder 
doelstelling 2 vallende regio's gelden. Het vreest nl. dat 
achteruitgaande industriële regio's hierdoor nog meer 
benadeeld worden. 
2.5. Verder is het van oordeel dat nauwkeurige crite­
ria moeten worden vastgelegd voor regio's die vallen 
onder doelstelling 5, welke betrekking heeft op de aan­
passing van de landbouwstructuur en de ontwikkeling 
van het platteland (waarbij met name rekening moet 
worden gehouden met de specifieke problemen van de 
bergstreken en achtergebleven eilandgebieden die niet 
onder doelstelling 1 vallen). 
3.1. In dit voorstel voor een verordening wordt op­
nieuw gesteld dat de middelen van de structuurfondsen 
reëel verdubbeld zullen worden: wat doelstelling 1 be­
treft, moet dit vóór 1992 gebeuren; in de andere gevallen 
is 1993 als einddatum vastgesteld. Het Comité is ver­
heugd over deze — noodzakelijke — vooruitgang, maar 
beschouwt een verdubbeling van de middelen als een 
minimum om bij de voltooiing van de interne markt 
een minimale sociaal-economische samenhang tot stand 
te kunnen brengen. Het vreest zelfs dat een verdubbeling 
van de middelen niet voldoende zal zijn, vooral indien 
de beschikbare middelen niet genoeg worden gebun­
deld. 
3.2. Daarom dringt het er nogmaals op aan dat het 
instrumentarium voor het beoordelen van het regionale 
effect van de diverse communautaire beleidsmaatre­
gelen wordt uitgebreid en dat meer en grondiger 
4. 7. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 175/57 
studies worden verricht over de gevolgen van de interne 
markt voor de regionale verschillen. 
3.3. Wat de tegen 1992 tot stand te brengen economi­
sche en sociale samenleving betreft, zou het Comité 
gaarne zien dat de Commissie vóór eind 1991 een aan­
vullend rapport over dit aspect uitbrengt en eventueel 
nieuwe maatregelen voorstelt om de doelstellingen van 
de Europese Akte te kunnen verweznelijken. 
3.4. Het Comité dringt erop aan dat de financiële 
middelen van de fondsen tussen nu en 1992 geleidelijk 
worden uitgebreid en dat het bedrag van de steun 
voor de onder doelstelling 1 vallende regio's ten minste 
evenredig wordt opgetrokken. 
4. Het Comité neemt kennis van de rol die het part­
nerschap onder de Commissie, de lid-staten en de regio­
nale en plaatselijke instanties krachtens artikel 4 toege­
wezen krijgt. Het acht dit partnerschap absoluut nood­
zakelijk om met de structurele steunmaatregelen enig 
Gedaan te Brussel, 28 april 1988. praktisch resultaat te kunnen bereiken. Het wijst even­
wel met klem op de uitermate belangrijke rol die het 
bedrijfsleven hierbij moet spelen. 
5. Het Comité herinnert eraan dat het heeft gepleit 
voor de oprichting van één raadgevend comité voor de 
vijf doelstellingen, naar het voorbeeld van het huidige 
comité van het Europees Sociaal Fonds. 
6. Het Comité maakt de Raad erop attent dat deze 
kaderverordening absoluut binnen de door de Europese 
Raad gestelde termijn moet worden vastgesteld om 
de bepalingen van de Europese Akte doeltreffend ten 
uitvoer te kunnen leggen. Het kijkt met belangstelling 
uit naar de verordeningsvoorstellen met het oog op de 
technische coördinatie van de structuurfondsen en de 
overige financieringsinstrumenten en de drie „verti-
kale" toepassingsverordeningen, die vele onduidelijke 
aspecten van de hervorming van de structuurfondsen 
moeten aanvullen en verduidelijken en die pas aan bod 
kunnen komen nadat de kaderverordening is vastge­
steld. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT