4.2.83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 30/11 
overeenkomstig de in de Lid-Staten geldende wette­
lijke bepalingen in het leven geroepen rechtspersonen, 
bij wie tevens de verantwoordelijkheid voor het pro­
ject of voor de beschrijvende analyse berust. 
Indien het in het leven roepen van een rechtspersoon 
die met betrekking tot de uitvoering van een project 
handelingsbevoegd is, aanvullende lasten meebrengt 
voor de deelnemende ondernemingen, kan dit project 
worden uitgevoerd door eenvoudige samenwerking 
van natuurlijke of rechtspersonen. In dit geval wordt 
de aansprakelijkheid voor de uit de communautaire 
steun voortvloeiende verplichtingen geregeld in het 
contract. 
Artikel 13 
De Commissie onderhandelt over en sluit de noodza­
kelijke contracten. 
De persoon aan wie de steun van de Gemeenschap 
wordt verleend dient bij de Commissie, jaarlijks of op 
haar verzoek, een verslag in over de uitvoering van de 
contractuele verplichtingen tegenover de Commissie 
en in het bijzonder over de stand der werkzaamheden 
in verband met het project en over de voor de uitvoe­
ring daarvan gemaakte kosten. 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op de arti­
kel 43 en 235, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal 
Comité, 
Overwegende dat in de douanewetgeving bepalingen 
zijn opgenomen die voorschrijven dat, om de betaling 
van een douaneschuld die is ontstaan of kan ontstaan 
te waarborgen, de douane-autoriteiten, hetzij ver­
plicht zijn, hetzij de mogelijkheid hebben een zeker­
heid te eisen; 
Overwegende dat aangezien het stellen van zekerheid 
vrij hoge kosten met zich brengt, het van belang is 
dat alle economische subjecten van de Gemeenschap, Artikel 14 
De lijst van maatregelen waarvoor communautaire 
steun is verleend wordt jaarlijks in het Publikatieblad 
van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt. 
Artikel 15 
1. Er wordt een Raadgevend Comité opgericht, be­
staande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten on­
der voorzitterschap van een vertegenwoordiger van 
de Commissie. 
2. De werkzaamheden van het comité zijn vertrou­
welijk. 
3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. 
Artikel 16 
De Commissie dient bij het Parlement en bij de Raad 
jaarlijks een verslag in over de toepassing van deze 
verordening. 
Artikel 17 
Deze verordening treedt in werking op de dag vol­
gende op die van haar bekendmaking in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen 
en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. 
ongeacht de Lid-Staat waar zij zich bevinden, aan de­
zelfde regels zijn onderworpen, met name wat betreft 
de wijze waarop zekerheid kan worden gesteld, de 
methode volgens welke het bedrag wordt bepaald en 
het gebruik dat ervan wordt gemaakt; dat het der­
halve dienstig is ter zake bepalingen op het niveau 
van de Gemeenschap vast te stellen; 
Overwegende dat, wanneer een zekerheid wordt 
geëist, deze dient te worden gesteld door de persoon 
ten laste van wie de douaneschuld is ontstaan of kan 
ontstaan; dat evenwel geen zekerheid behoeft te wor­
den geëist wanneer deze persoon een overheidsinstan­
tie is, aangezien er geen enkel gevaar bestaat dat de 
betreffende douaneschuld door deze niet wordt vol­
daan; dat de kosten van zekerheidstelling, zowel voor 
de economische subjecten als voor de bevoegde auto­
riteiten, soms niet in verhouding zijn tot het werke­
lijke gevaar voor niet-betaling van de douaneschuld, 
namelijk in gevallen waarin het bedrag van deze 
schuld een bepaald maximum niet overschrijdt; dat 
het derhalve dienstig is te bepalen dat de bevoegde 
autoriteiten de mogelijkheid moeten hebben om voor 
douaneschulden welke beneden dit maximum liggen 
geen zekerheid te eisen; Voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad betreffende de zekerheid die moet 
worden gesteld om de betaling van een douaneschuld te waarborgen 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 14 januari 1983) 
Nr. C 30/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4.2.83 
Overwegende dat, in een streven naar vereenvoudi­
ging, dient te worden bepaald dat een zekerheid 
doorlopend moet kunnen worden gesteld voor een 
aantal transacties die aanleiding geven of kunnen ge­
ven tot het ontstaan van een douaneschuld; 
Overwegende dat, wanneer de zekerheidstelling fa­
cultatief is, deze slechts mag worden geëist voor zo­
ver de betaling van de douaneschuld binnen de ge­
stelde termijnen niet is verzekerd; dat deze faculta­
tieve zekerheid evenwel, wanneer de bevoegde autori­
teiten zulks noodzakelijk achten, op ieder ogenblik 
moet kunnen worden geëist; 
Overwegende dat, wanneer zekerheidstelling verplicht 
is, het bedrag daarvan gelijk dient te zijn aan het be­
kende of door de bevoegde autoriteiten geraamde be­
drag van de betreffende douaneschuld; dat, wanneer 
de zekerheid facultatief is, het maximumbedrag daar­
van niet hoger mag zijn dan dat van de douaneschuld 
die daadwerkelijk kan ontstaan; 
Overwegende dat de methoden van zekerheidstelling 
die het meest geschikt zijn om de betaling van een 
douaneschuld te waarborgen, bestaan in: het storten 
van geld of het deponeren van daarmee gelijkgestelde 
waardepapieren, de borgstelling of het verpanden van 
effecten die werden uitgegeven in de Lid-Staat waar 
de zekerheid wordt geëist of die door deze Lid-Staat 
zijn gewaarborgd; dat de betrokkenen de vrije keuze 
dienen te hebben tussen deze drie methoden van 
zekerheidstelling; dat de bevoegde autoriteiten even­
wel steeds over de mogelijkheid moet beschikken de 
voorgestelde methode van zekerheidsstelling af te wij­
zen wanneer deze onverenigbaar is met de douane­
procedure waarvan het gebruik de betreffende doua­
neschuld zal doen ontstaan of kan doen ontstaan; dat 
de genoemde autoriteiten de voorgestelde zekerheid 
bovendien moeten kunnen afwijzen wanneer zij van 
mening zijn dat deze niet absoluut waarborgt dat de 
betreffende douaneschuld binnen de gestelde ter­
mijnen zal worden betaald; dat, in uitzonderlijke ge­
vallen, deze autoriteiten daarentegen een andere 
methode van zekerheidstelling dan één van de drie 
voorgenoemde moeten kunnen aanvaarden indien 
deze de betaling van de douaneschuld in dezelfde 
mate waarborgt. 
Overwegende dat, zolang zij uitsluitend tot zekerheid 
dienen, de in speciën gestorte bedragen niet als inge­
vorderde rechten bij invoer of rechten bij uitvoer mo­
gen worden beschouwd; dat zij immers niet kunnen 
worden aangemerkt als vorderingen die deugdelijk 
zijn geconstateerd in de zin van artikel 2 van Veror­
dening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 van de 
Raad van 19 december 1977 houdende toepassing van 
het besluit van 21 april 1970 betreffende de vervan­
ging van de financiële bijdragen van de Lid-Staten 
door eigen middelen van de Gemeenschappen ('); dat 
zij derhalve niet als dergelijke rechten mogen worden 
geboekt; 
O PB nr. L 336 van 27. 12. 1977, blz. 1. Overwegende dat, wanneer een douaneschuld waar­
voor zekerheid wordt gesteld niet binnen de voorge­
schreven termijnen wordt betaald, onverwijld de rio-
dige maatregelen dienen te worden genomen opdat 
deze schuld door middel van de zekerheid wordt vol­
daan; dat de zekerheid daarentegen onmiddellijk 
dient te worden vrijgegeven wanneer de douane­
schuld waarop zij betrekking had, gedelgd is of niet 
meer kan ontstaan; dat dit vrijgeven van de zekerheid 
zelfs geleidelijk moet kunnen plaatsvinden, naarmate 
het bedrag van de douaneschuld waarvoor zij werd 
gesteld, kleiner wordt; 
Overwegende dat, bij wijze van vereenvoudigings­
maatregel, de bepalingen op het gebied van de zeker­
heidstelling voor rechten bij invoer en rechten bij uit­
voer eveneens dienen te worden toegepast wanneer 
zekerheid wordt gesteld om de betaling te waarbor­
gen van uit de toepassing van het gemeenschappelijk 
landbouwbeleid voortvloeiende belastingen waaraan 
in' het intracommunautaire handelsverkeer de goede­
ren zijn onderworpen welke aan de voorwaarden van 
artikel 9 en artikel 10, lid 1, van het Verdrag vol­
doen; 
Overwegende dat de bepalingen betreffende zeker­
heidstelling die in sommige internationale overeen­
komsten voorkomen, niet in het gedrang mogen wor­
den gebracht door de ter zake vastgestelde commu­
nautaire voorschriften; dat zulks eveneens geldt voor 
de regeling communautair douanevervoer, voor zover 
deze regeling krachtens de met Zwitserland en 
Oostenrijk gesloten overeenkomsten van toepassing is 
op goederen welke over het grondgebied van deze 
beide landen tussen twee binnen het douanegebied 
van de Gemeenschap gelegen plaatsen worden ver­
voerd; 
Overwegende dat het aanbeveling verdient de reeds in 
de communautaire regelingen neergelegde bepalingen 
op het gebied van de zekerheidstelling die strijdig zijn 
met het bepaalde in deze verordening, in te trekken 
ofte wijzigen; 
Overwegende dat deze verordening betrekking heeft 
op de zekerheid die dient te worden gesteld om de 
betaling van rechten bij invoer en rechten bij uitvoer 
te waarborgen, ongeacht of deze in het kader van het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid dan wel krachtens 
de bepalingen van het Verdrag met betrekking tot de 
Douane-unie worden geheven; dat, wat dit tweede 
aspect betreft, het Verdrag de Instellingen van de Ge­
meenschap niet de bevoegdheid verleent dwingende 
regels inzake zekerheidstelling voor te schrijven om 
de betaling van rechten bij invoer of rechten bij uit­
voer te waarborgen; dat het derhalve noodzakelijk is 
de bepalingen van deze verordening eveneens op arti­
kel 235 van het Verdrag te baseren, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING 
VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. In deze verordening worden de regels vastge­
steld met betrekking tot de zekerheid die overeen-
4. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 30/13 
komstig de douanevoorschriften dient te worden ge­
steld om de betaling van een douaneschuld geheel of 
gedeeltelijk te waarborgen. 
2. In deze verordening wordt verstaan onder: 
a) douanevoorschriften, alle douane- en landbouw­
voorschriften met betrekking tot de invoer, de uit­
voer, de doorvoer en het verblijf van goederen 
waarin de Lid-Staten onderling en met derde lan­
den handelen, ongeacht of het communautaire be­
palingen betreft dan wel nationale bepalingen die 
voor de toepassing van deze .laatste zijn genomen; 
b) douaneschuld: de op een natuurlijke persoon of 
rechtspersoon rustende verplichting tot betaling 
van het bedrag aan rechten bij invoer (douane­
schuld bij invoer) of rechten bij uitvoer (douane­
schuld bij uitvoer) die krachtens de vigerende be­
palingen van toepassing zijn op goederen welke 
aan dergelijke rechten zijn onderworpen; 
c) rechten hij invoer: de douanerechten en heffingen 
van gelijke werking, alsmede de landbouwheff in-
gen en andere belastingen bij invoer, vastgesteld in 
het kader van het gemeenschappelijk landbouwbe­
leid of in het kader van de specifieke regelingen 
die op bepaalde door verwerking van landbouw-
produkten verkregen goederen van toepassing 
zijn; 
d) rechten hij uitvoer: de landbouwheffingen en an­
dere belastingen bij uitvoer vastgesteld in het ka­
der van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of 
in het kader van de specifieke regelingen die op 
bepaalde door verwerking van landbouwprodukten 
verkregen goederen van toepassing zijn; 
e) hevoegde autoriteit: elke autoriteit die bevoegd is 
voor de toepassing van de sub a) bedoelde dou­
anevoorschriften, zelfs indien deze autoriteit niet 
onder de douane-administratie ressorteert. 
TITEL I 
Verplichting tot zekerheidstelling 
Artikel 2 
1. Wanneer de bevoegde autoriteit overeenkomstig 
de douanevoorschriften een zekerheid eist om de be­
taling van een douaneschuld te waarborgen, dient 
deze zekerheid te worden gesteld door de persoon 
ten laste van wie deze schuld is ontstaan of kan ont­
staan. 
2. Geen enkele zekerheid is vereist wanneer de 
persoon ten laste van wie een douaneschuld is ont­
staan of kan ontstaan een overheidsorgaan is. 
3. De bevoegde autoriteit kan niet eisen dat zeker­
heid wordt gesteld wanneer het bedrag van de betref­
fende douaneschuld niet meer dan 100 Ecu bedraagt. 
Artikel 3 
1. Wanneer in de douanevoorschriften is bepaald 
dat zekerheidstelling facultatief is, wordt de zeker­heid slechts geëist voor zover de Betaling binnen de 
gestelde termijnen van een douaneschuld die is ont­
staan of kan ontstaan niet absoluut is gewaarborgd. 
Wanneer de in de eerste alinea bedoelde zekerheid 
niet wordt geëist, kan de bevoegde autoriteit niette­
min de in artikel 2, lid 1, bedoelde persoon vragen 
dat deze zich ertoe verbindt de hem door de wet op­
gelegde verplichtingen na te komen. 
2. De in lid 1, eerste alinea, bedoelde zekerheid 
kan worden geëist: 
— hetzij op het ogenblik zelf waarop de voorschrif­
ten worden toegepast die voorzien in de mogelijk­
heid een dergelijke zekerheid te eisen, 
— hetzij op ieder later tijdstip waarop de bevoegde 
autoriteit constateert dat zij niet over alle waar­
borgen beschikt dat de douaneschuld die is ont­
staan of kan ontstaan binnen de gestelde termij­
nen zal worden betaald. 
Artikel 4 
Een doorlopende zekerheid kan worden gesteld voor 
een of meer transacties die tot het ontstaan van een 
douaneschuld aanleiding geven of kunnen geven. 
Artikel 5 
Wanneer, de douanevoorschriften tot zekerheidstel­
ling verplichten, stelt de bevoegde autoriteit het be­
drag van deze zekerheid vast op een niveau dat gelijk 
is aan: 
— het juiste bedrag van de douaneschuld of -schul­
den waarvoor zekerheid dient te worden gesteld, 
indien dit bedrag op het ogenblik waarop de ze­
kerheid vereist is op zekere wijze kan worden be­
paald, 
— het bij raming van de bevoegde autoriteit hoogste 
bedrag van de douaneschuld of -schulden die zijn 
ontstaan of kunnen ontstaan, in de andere geval­
len, met name wanneer de zekerheid wordt geëist 
voor verschillende transacties welke gedurende 
een bepaalde periode dienen plaats te vinden. 
Artikel 6 
Wanneer de douanevoorschriften bepalen dat de 
zekerheidstelling facultatief is en de bevoegde autori­
teit een zekerheid eist, stelt laatstgenoemde het be­
drag van de zekerheid vast op een niveau dat niet ho­
ger ligt dan dat bedoeld in artikel 5. 
TITEL II 
Wijze van zekerheidstelling 
Artikel 7 
Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 10, 
lid 1, tweede alinea, kan de zekerheid worden ge­
steld : 
— hetzij door storting van geld, 
— hetzij door borgstelling, 
Nr. C 30/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 2. 83 
— hetzij door verpanding van effecten welke verhan­
delbaar zijn in de Lid-Staat waar de zekerheid 
dient te worden gesteld en die door deze Lid-
Staat zijn uitgegeven of gegarandeerd. 
Artikel 8 
1. De storting van geld vindt plaats in de munteen­
heid van de Lid-Staat waar de zekerheid dient te 
worden gesteld. 
Met storting van geld worden gelijkgesteld: 
— het deponeren van een cheque waarvan de beta­
ling door de instelling waarop deze is getrokken 
op om het even welke, voor de bevoegde autori­
teit aanvaardbare wijze is gegarandeerd; 
— het deponeren van om het even welke andere 
door de bevoegde autoriteit als betaalmiddel er­
kende waardepapieren. 
2. De storting van geld of het deponeren van 
daarmee gelijkgestelde waardepapieren dient plaats te 
vinden overeenkomstig*de voorschriften van de Lid-
Staat waar de zekerheid dient te worden gesteld. 
3. Zolang zij tot waarborging van een douane­
schuld dienen, worden de in geld overgemaakte be­
dragen door de bevoegde autoriteit niet als rechten 
bij invoer of rechten bij uitvoer geboekt. 
Artikel 9 
1. De borg verbindt zich hoofdelijk met de schul­
denaar tot betaling van het door een zekerheid ge­
dekte bedrag van de opeisbare douaneschuld. De „ 
borg dient zijn normale verblijfplaats of een vestiging 
te hebben in de Lid-Staat waar de zekerheid wordt 
gesteld en hij dient door de bevoegde autoriteit van 
deze Lid-Staat te worden erkend. 
2. De borg en de zekerheidplichtige kunnen el-
kaars douaneschulden niet wederzijds waarborgen. 
Artikel 10 
1. De zekerheidplichtige heeft; de vrije keuze tus­
sen de in artikel 7 omschreven wijzen van zekerheid­
stelling. 
De bevoegde autoriteit kan evenwel weigeren de 
voorgestelde wijze van zekerheidstelling te aanvaar­
den wanneer deze onverenigbaar is met de goede 
werking van de betreffende douaneprocedure. 
2. Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardi­
gen en voor zover de vigerende bepalingen daarin 
voorzien, kan de bevoegde autoriteit andere dan de in 
artikel 7 bedoelde wijzen van zekerheidstelling aan­
vaarden, mits deze de betaling van de douaneschuld 
in dezelfde mate waarborgen. 
Onder hetzelfde voorbehoud kan zij een storting van 
geld of het deponeren van effecten aanvaarden zon­
der dat aan de in artikel 7, derde streepje, en artikel 
8, lid 1, eerste alinea, gestelde voorwaarden is vol­
daan. 3. De wijzen van zekerheidstelling die overeen­
komstig het bepaalde in lid 2 kunnen worden aan­
vaard, worden vastgesteld volgens de procedure be­
doeld in artikel 15. 
i 
Artikel 11 
De bevoegde autoriteit kan weigeren de voorgestelde 
zekerheid te aanvaarden wanneer deze naar haar me­
ning niet alle waarborgen biedt dat de douaneschuld 
binnen de gestelde termijnen zal worden betaald. 
Artikel 12 
Wanneer de bevoegde autoriteit constateert dat de 
gestelde zekerheid niet alle waarborgen biedt of niet 
meer alle waarborgen biedt dat de douaneschuld bin­
nen de gestelde termijnen volledig zal worden be­
taald, eist zij van de in artikel 2, lid 1, bedoelde per­
soon dat deze, naar eigen keuze, hetzij een aanvul­
lende zekerheid stelt, hetzij de oorspronkelijke zeker­
heid door een nieuwe vervangt. 
TITEL III 
Gebruik van de zekerheid 
Artikel 13 
1. Wanneer de douaneschuld waarvoor de zeker­
heid werd gesteld niet in haar geheel binnen de ge­
stelde termijnen werd voldaan, leidt de bevoegde 
autoriteit onverwijld de noodzakelijke procedures in 
opdat het verschuldigde bedrag daadwerkelijk door 
middel van de gestelde zekerheid wordt betaald. 
De zekerheid kan niet worden vrijgegeven zolang de 
douaneschuld waarvoor zij werd gesteld niet is ge­
delgd of nog kan ontstaan. Zodra aan deze voor­
waarden is voldaan, dient de zekerheid onmiddellijk 
te worden vrijgegeven. 
2. Wanneer de douaneschuld gedeeltelijk gedelgd 
is of voor een gedeelte van het bedrag waarvoor ze­
kerheid werd gesteld niet meer kan ontstaan, wordt 
de gestelde zekerheid op verzoek van de belangheb­
bende gedeeltelijk vrijgegeven, tenzij het betrokken 
bedrag zulks niet rechtvaardigt. 
TITEL IV 
Slotbepalingen 
Artikel 14 
Deze verordening is van toepassing wanneer een ze­
kerheid wordt gesteld om de betaling te waarborgen 
van uit de toepassing van het gemeenschappelijk land­
bouwbeleid voortvloeiende belastingen waaraan in het 
intracommunautaire handelsverkeer de goederen zijn 
onderworpen welke aan de voorwaarden van artikel 9 
en van artikel 10, lid 1, van het Verdrag voldoen. 
4. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 30/15 
Artikel 15 
1. Het Comité Algemene Douanevoorschriften be­
doeld in artikel 24 van Richtlijn 79/695/EEG van de 
Raad van 24 juli 1979 inzake de harmonisatie van de 
procedures voor het in het vrije verkeer brengen van 
goederen (') kan elk vraagstuk betreffende de toepas­
sing van deze verordening onderzoeken dat door zijn 
voorzitter, hetzij op diens initiatief, hetzij op verzoek 
van een Lid-Staat, aanhangig is gemaakt. 
2. De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de 
toepassing van deze verordening worden vastgesteld 
volgens de in artikel 26, leden 2 en 3, van Richtlijn 
79/695/EEG omschreven procedure. 
Artikel 16 
Het bepaalde in deze verordening geldt onvermin­
derd de bijzondere bepalingen welke op het gebied 
van de zekerheidstelling van toepassing zijn krach­
tens: 
— internationale overeenkomsten; 
— Verordening (EEG) nr. 222/77 van de Raad van 
13 december 1976 betreffende communautair 
douanevervoer (2). 
Artikel 17 
De onderstaande bepalingen worden als volgt gewij­
zigd: 
1. Richtlijn 69/73/EEG van de Raad van 4 maart 1969 
inzake de harmonisatie van de wettelijke en be­
stuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de re­
geling „actieve veredeling" (3) 
De tekst van artikel 3, lid 3, wordt vervangen door 
de volgende tekst: 
„3. In het in lid 1, sub a), bedoelde geval kun­
nen de bevoegde autoriteiten een zekerheid eisen". 
2. Richtlijn 78/453/EEG van de Raad van 22 mei 1978 
inzake de harmonisatie van de wettelijke en be­
stuursrechtelijke bepalingen betreffende uitstel van 
betaling van in- of uitvoerrechten (4) 
De tekst van artikel 2 wordt vervangen door de 
hierna volgende tekst: 
„Artikel 2 
Mits door de aanvrager een zekerheid wordt ge­
steld, verlenen de bevoegde autoriteiten hem onder 
(') PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19. 
(2) PB nr. L 38 van 9. 2. 1977, blz. 1. 
(J) PB nr. L 58 van 8. 3. 1969, blz. 1. 
(4) PB nr. L 146 van 2. 6. 1978, blz. 19. de in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden uit­
stel van betaling van de door hem verschuldigde 
in- of uitvoerrechten". 
3. Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 
inzake de harmonisatie van de procedures voor het in 
het vrije verkeer brengen van goederen (*) 
De tekst van artikel 18, lid 3, en van artikel 19, lid 
7, wordt vervangen door de volgende tekst: 
„De bevoegde autoriteiten kunnen voor het verle­
nen van de in dit artikel bedoelde faciliteiten eisen 
dat zekerheid wordt gesteld". 
4. Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad van 
28 mei 1980 inzake de douanewaarde van de goede­
ren (6) 
De tekst van artikel 11 wordt vervangen door de 
hierna volgende tekst: 
„Artikel 11 
Indien het bij de vaststelling van de douanewaarde 
van de ingevoerde goederen noodzakelijk wordt 
de definitieve vaststelling van die waarde uit te 
stellen, kan de importeur niettemin, indien hij 
daarom verzoekt, de vrijgave van de betrokken 
goederen verkrijgen, mits hij door borgstelling, 
storting van geld of het deponeren van daarmee 
gelijkgestelde waardepapieren, dan wel op andere 
passende wijze een zekerheid stelt die toereikend 
is om het verschil te dekken tussen het bedrag van 
de douanerechten waaraan de goederen uiteinde­
lijk kunnen onderworpen zijn en het bedrag dat op 
de aangifte is vermeld". 
Artikel 18 
Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de 
maatregelen die hij treft voor de tenuitvoerlegging 
van deze verordening. 
De Commissie geeft deze inlichtingen door aan de 
overige Lid-Staten. 
Artikel 19 
Deze verordening treedt in werking op 1 juli 1984. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen 
en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. 
O PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19. 
(*) PB nr. L 134 van 31. 5. 1980, blz. 1.