Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de handhaving van de werktijden van zeevarenden aan boord van schepen die havens in de Gemeenschap aandoen (1999/C 43/04) (Voor de EER relevante tekst) COM(1998) 662 def. - 98/0321(SYN)

(Door de Commissie ingediend op 24 november 1998)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,

Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag,

(1) Overwegende dat de sociale politiek van de Gemeenschap er onder meer op gericht is de gezondheid en veiligheid van de werknemers in hun werkomgeving te verbeteren;

(2) Overwegende dat het beleid van de Gemeenschap op het gebied van het zeevervoer er onder meer op gericht is de leef- en werkomstandigheden van zeevarenden aan boord van schepen, de veiligheid op zee en de preventie van verontreiniging veroorzaakt door ongevallen op zee te verbeteren;

(3) Overwegende dat de Internationale Arbeidsconferentie op haar 84e zitting van 8-22 oktober 1996 het verdrag betreffende de werktijden van zeevarenden en de bemanning van schepen van 1996 (IAO-verdrag nr. 180) en het protocol bij het verdrag betreffende de minimumnormen op koopvaardijschepen van 1976 heeft aangenomen;

(4) Overwegende dat de krachtens artikel 4, lid 2, van de overeenkomst betreffende de sociale politiek aangenomen Richtlijn . . ./. . ./EG van de Raad, hierna genoemd de WTZ-richtlijn, beoogt de op 30 september 1998 tussen de sociale partners gesloten Europese overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevarenden, hierna genoemd "de overeenkomst", in werking te doen treden; dat de overeenkomst inhoudelijk een aantal bepalingen van IAO-verdrag nr. 180 betreffende de werktijden van zeevarenden en de bemanning van schepen overneemt; dat deze overeenkomst van toepassing is op de zeevarenden aan boord van elk zeeschip, ongeacht of het staats- dan wel particulier eigendom is, dat geregistreerd is op het grondgebied van een lidstaat en gewoonlijk gebruikt wordt in de handelsscheepvaart;

(5) Overwegende dat het doel van deze richtlijn de toepassing is van de bepalingen van de WTZ-richtlijn die overgenomen zijn van IAO-verdrag nr. 180, op elk schip dat een haven aandoet van een lidstaat, ongeacht onder welke vlag het vaart; dat evenwel de WTZ-richtlijn eisen omvat die niet in IAO-verdrag nr. 180 zijn opgenomen en dan ook niet van toepassing zijn aan boord van schepen die niet onder de vlag van een lidstaat varen;

(6) Overwegende dat de WTZ-richtlijn van toepassing is op zeevarenden aan boord van elk zeeschip dat op het grondgebied van een lidstaat is geregistreerd; dat de lidstaten erop moeten toezien dat de op hun grondgebied geregistreerde schepen aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen;

(7) Overwegende dat, met het oog op de veiligheid en om concurrentievervalsing tegen te gaan, de lidstaten erop moeten kunnen toezien dat alle zeeschepen die hun havens aandoen, ongeacht de staat waar deze zijn geregistreerd, aan de relevante bepalingen van de WTZ-richtlijn voldoen;

(8) Overwegende dat met name schepen die varen onder de vlag van een staat die geen partij is bij IAO-verdrag nr. 180 of het protocol bij IAO-verdrag nr. 147, geen gunstiger behandeling mogen krijgen dan schepen onder de vlag van een staat die partij is bij deze of een van deze verdragen;

(9) Overwegende dat, voor de controle op de effectieve toepassing en handhaving van de WTZ-richtlijn, de lidstaten inspecties moeten verrichten aan boord van schepen, met name na het ontvangen van een klacht van de kapitein, een bemanningslid of iedere persoon of organisatie met een legitiem belang bij de veilige exploitatie van het schip, de leef- en werkomstandigheden aan boord of de preventie van verontreiniging;

(10) Overwegende dat voor de toepassing van deze richtlijn de lidstaten op eigen initiatief, naar gelang van toepassing, havenstaatcontrole-inspecteurs mogen aanwijzen voor de uitvoering van inspecties aan boord van schepen die havens in de Gemeenschap aandoen;

(11) Overwegende dat het bewijs dat een schip niet aan de eisen van de WTZ-richtlijn voldoet, kan worden verkregen na controle van het organisatieschema van de werkzaamheden aan boord en de gegevens inzake de werk- of rusttijden van de zeevarenden, of wanneer de inspecteur redenen heeft om aan te nemen dat zeevarenden oververmoeid zijn;

(12) Overwegende dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar een schip de haven is binnengelopen, wanneer de omstandigheden aan boord van dat schip duidelijk gevaarlijk zijn voor de gezondheid of veiligheid van de zeevarenden, ter verbetering daarvan een uitvaarverbod kan opleggen, totdat de geconstateerde tekortkomingen zijn verholpen of de bemanning voldoende is uitgerust;

(13) Overwegende dat, aangezien in de WTZ-richtlijn de bepalingen van IAO-verdrag nr. 180 zijn overgenomen, controle op de naleving door op het grondgebied van een derde staat geregistreerde schepen van de bepalingen van deze richtlijn pas kan plaatsvinden nadat dit verdrag in werking is getreden;

(14) Overwegende dat, aangezien de overeenkomst betreffende de sociale politiek niet van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk, de WTZ-richtlijn niet bindend is voor deze lidstaat; dat echter Richtlijn . . ./. . ./EG de bepalingen van de richtlijn tot tenuitvoerlegging van de Europese overeenkomst van toepassing heeft gemaakt op het Verenigd Koninkrijk,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1 Doel en toepassingsgebied

1. Het doel van deze richtlijn is te voorzien in een mechanisme voor controle op en handhaving van de naleving van de WTZ-richtlijn door de schepen die havens van de lidstaten aandoen, teneinde de veiligheid op zee en de werkomstandigheden, gezondheid en veiligheid van zeevarenden aan boord van schepen te verbeteren.

2. In het kader van deze richtlijn zijn de bepalingen van de WTZ-richtlijn van toepassing op schepen die geregistreerd zijn in een lidstaat en op schepen die niet geregistreerd zijn op het grondgebied of niet onder de vlag varen van een lidstaat, wat laatstgenoemde schepen betreft met uitzondering van:

- de door de lidstaten behouden of ingevoerde eisen die gunstiger zijn dan die welke in IAO-verdrag nr. 180 zijn neergelegd,

- de artikelen 13 tot en met 16 van de aan de WTZ-richtlijn gehechte Europese overeenkomst.

Artikel 2 Definities

In het kader van deze richtlijn wordt verstaan onder

a) "schip": elk zeeschip dat in een lidstaat is geregistreerd in overeenstemming met de WTZ-richtlijn alsmede elk zeeschip waarop IAO-verdrag nr. 180 van toepassing is en dat onder een andere vlag vaart dan die van de havenstaat;

b) "bevoegde autoriteit": de bevoegde autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen om taken te verrichten krachtens deze richtlijn;

c) "inspecteur": een werknemer of andere persoon uit de overheidssector die door de bevoegde autoriteit van een lidstaat is gemachtigd om de werkomstandigheden aan boord te inspecteren en aan deze bevoegde autoriteit verantwoording verschuldigd is;

d) "klacht": een aangifte, gedaan door een bemanningslid, een beroepsorganisatie, een associatie, een vakbond of, in het algemeen, iedereen die belang heeft bij de veiligheid van het schip, de veiligheid en gezondheid van de bemanning inbegrepen.

Artikel 3 Handhaving

Onverminderd artikel 1, lid 2, moet een lidstaat, indien hij een klacht ontvangt of bewijzen verkrijgt dat een schip, dat vrijwillig in het kader van de normale bedrijfsvoering of om operationele redenen een van zijn havens aandoet, niet voldoet aan de normen van de WTZ-richtlijn, een verslag opmaken en toesturen aan de overheid van het land waar het schip is geregistreerd, en de maatregelen nemen die nodig zijn om omstandigheden aan boord die duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid of gezondheid van de zeevarenden, te verbeteren.

Artikel 4 Verkrijging van bewijzen dat niet aan de normen wordt voldaan

Wanneer hij wil nagaan of er bewijzen zijn dat een schip niet voldoet aan de normen van de WTZ-richtlijn, als bedoeld in artikel 3, onderzoekt de lidstaat waar het schip in de haven ligt, of:

- er aan boord van het schip een organisatieschema van de werkzaamheden is, dat in de werktaal of -talen van het schip en in het Engels is opgesteld volgens het model van bijlage I of een ander gelijkwaardig model, en op een gemakkelijk toegankelijke plaats aan boord is opgehangen,

- de gegevens over de werk- of rusttijden van de zeevarenden in de werktaal of -talen van het schip en in het Engels zijn geregistreerd op formulieren van het model van bijlage II of een ander gelijkwaardig model, aan boord worden bewaard en door de bevoegde autoriteit van de staat waar het schip is geregistreerd, regelmatig zijn goedgekeurd.

Wanneer er aanwijzingen zijn dat zeevarenden aan boord van een schip dat een haven van een lidstaat aandoet, oververmoeid zijn als gevolg van buitensporig lange werktijden of onvoldoende rusttijd, kan de inspecteur, naar zijn beroepsmatig oordeel, beslissen dat het schip niet volledig voldoet aan de eisen van de WTZ-richtlijn.

Artikel 5 Herstel van tekortkomingen

Wanneer een lidstaat ingevolge de artikelen 3 en 4 een klacht heeft ontvangen of bewijzen heeft verkregen dat een schip niet voldoet aan de in de WTZ-richtlijn bedoelde normen, moet hij de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat omstandigheden aan boord die duidelijk gevaarlijk zijn voor de veiligheid of gezondheid van de zeevarenden, worden verbeterd.

Zo kan onder meer een uitvaarverbod worden opgelegd, totdat de geconstateerde tekortkomingen zijn verholpen of de zeevarenden voldoende zijn uitgerust.

Artikel 6 Follow-upprocedures

1. Wanneer een schip ingevolge artikel 5 een verbod krijgt om de haven te verlaten, moet de bevoegde autoriteit van de lidstaat de kapitein, de eigenaar of exploitant, de overheid van de vlaggenstaat of de staat waar het schip is geregistreerd of de consul, of, wanneer deze afwezig is, de dichtstbijzijnde diplomatieke vertegenwoordiging van de betrokken staat, op de hoogte brengen van de resultaten van de inspecties, van eventuele beslissingen van de inspecteur en van de vereiste corrigerende maatregelen.

2. Bij een inspectie krachtens deze richtlijn moet alles in het werk worden gesteld om te voorkomen dat een schip onrechtmatig wordt opgehouden. Indien een schip onrechtmatig wordt opgehouden, heeft de eigenaar of exploitant recht op vergoeding van geleden verlies of schade. In geval van vermeend onrechtmatig oponthoud rust de bewijslast bij de eigenaar of exploitant van het schip.

Artikel 7 Recht van beroep

1. De eigenaar of de exploitant van het schip of diens vertegenwoordiger in de lidstaat heeft het recht beroep in te stellen tegen een door de bevoegde instantie genomen besluit tot aanhouding. Het beroep schorst de aanhouding niet.

2. De lidstaten dienen hiertoe in overeenstemming met hun nationale wetgeving passende beroepsprocedures in te stellen en te handhaven.

3. De bevoegde instantie dient de kapitein van het schip als bedoeld in lid 1 naar behoren op de hoogte te stellen van zijn recht om beroep in te stellen.

Artikel 8 Administratieve samenwerking

De lidstaten moeten regelingen treffen voor samenwerking tussen hun bevoegde instanties en de bevoegde instanties van andere lidstaten met het oog op de effectieve toepassing van deze richtlijn, en de Commissie van de regelingen in kennis stellen.

Artikel 9 Niet-begunstigingsclausule

Bij inspectie van een schip dat geregistreerd is op het grondgebied of onder de vlag vaart van een staat die IAO-verdrag nr. 180 of het protocol bij IAO-verdrag nr. 147 niet heeft geratificeerd, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat, zodra deze instrumenten in werking zijn getreden, de behandeling van dit schip en haar bemanning niet gunstiger is dan van een schip dat geregistreerd is op het grondgebied of onder de vlag vaart van een staat die wel partij is bij deze of een van deze verdragen.

Artikel 10 Slotbepalingen

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 30 juni 2001 aan deze richtlijn te voldoen.

2. In afwijking van lid 1 is deze richtlijn op het Verenigd Koninkrijk pas van toepassing na de datum van tenuitvoerlegging als bedoeld in Richtlijn . . ./. . ./EG, die de bepalingen van de Europese overeenkomst van toepassing maakt op het Verenigd Koninkrijk.

3. In de bepalingen die de lidstaten aannemen, dan wel bij de officiële bekendmaking ervan wordt naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden door de lidstaten vastgesteld.

4. De lidstaten delen de Commissie onverwijld alle bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.

Artikel 11 Vaartuigen van niet-lidstaten

De eisen van deze richtlijn zijn op schepen die niet zijn geregistreerd op het grondgebied of niet varen onder de vlag van een lidstaat, pas drie maanden na de datum van inwerkingtreding van het verdrag betreffende de werktijden van zeevarenden en de bemanning van schepen van 1996 (IAO-verdrag nr. 180) en het protocol van 1996 bij het verdrag betreffende de minimumnormen op koopvaardijschepen van 1976 van toepassing.

Artikel 12 Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 13

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

BIJLAGE I

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE II

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>