[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 18.9.2008

COM(2008) 569 definitief

2002/0072 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag inzake het

gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende uitzendarbeid

- Politiek akkoord over een gemeenschappelijk standpunt (SGM)

2002/0072 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag inzake het

gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende uitzendarbeid

- Politiek akkoord over een gemeenschappelijk standpunt (SGM)

1. ACHTERGROND

Toezending van het voorstel[1] aan het EP en de Raad (document COM(2002) 149 definitief – 2002/0072 COD): | 21 maart 2002 |

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[2]: | 19 september 2002 |

Advies van het Europees Parlement in eerste lezing[3]: | 21 november 2002 |

Indiening van het gewijzigde voorstel[4]: | 28 november 2002 |

Vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt[5]: | 15 september 2008 |

2. DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

Het voorstel voor een richtlijn betreffende uitzendarbeid moet ervoor zorgen dat het beginsel van gelijke behandeling wordt toegepast op uitzendkrachten en dat uitzendbureaus als werkgevers worden erkend. Het vormt, overeenkomstig artikel 137 van het Verdrag, een aanvulling op de wetgeving van de lidstaten doordat het een gemeenschappelijk en flexibel communautair kader op het gebied van uitzendarbeid vaststelt met het doel daadwerkelijk bij te dragen tot het scheppen van werkgelegenheid en tot de ontwikkeling van flexibele vormen van werken.

3. OPMERKINGEN BIJ HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

3.1. Beknopte algemene opmerkingen bij het gemeenschappelijk standpunt

Hoewel in het gemeenschappelijk standpunt niet alle door het Parlement voorgestelde en in het gewijzigde voorstel van de Commissie opgenomen amendementen terug te vinden zijn, zijn toch de meeste amendementen van het Parlement volledig, gedeeltelijk of naar de geest overgenomen. Bovendien toont het resultaat van het politieke akkoord over het gemeenschappelijk standpunt aan dat vooruitgang is geboekt op diverse punten zoals: de directe toepassing van het beginsel van gelijke behandeling voor uitzendkrachten vanaf de eerste dag van een opdracht zonder uitzondering voor kortlopende opdrachten (de zogenaamde "wachttijd"), de verduidelijking van definities, en hetzij overleg met, hetzij betrokkenheid van de sociale partners als voorwaarde voor de verschillende mogelijke afwijkingen van het beginsel van gelijke behandeling.

3.2. Amendementen van het Europees Parlement waarmee in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad en het gewijzigde voorstel van de Commissie volledig, gedeeltelijk of naar de geest rekening is gehouden

De nummering van de overwegingen en artikelen verwijst naar het gemeenschappelijk standpunt van de Raad:

3.2.1. Titel: amendement nr. 1 (wijziging van de titel van de richtlijn [6])

3.2.2. De overwegingen

Overweging 5: amendement nr. 6 (verduidelijking van het verband tussen dit voorstel en Richtlijn 1999/70 van 28 juni 1999 inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd – de vroegere overweging 7).

Overweging 9: amendement nr. 4 (herformulering en actualisering van de vroegere overweging 4).

Overweging 14: amendement nr. 15 (aankondiging van de inhoud van artikel 5, lid 1 – de vroegere overweging 15).

Overweging 20: amendement nr. 36 (toevoeging van de bepaling dat uitzendkrachten geen stakende werknemers in de inlenende onderneming mogen vervangen).

3.2.3. De artikelen

Artikel 1

Artikel 1, lid 1: amendement nr. 23 (herformulering van de werkingssfeer om het driehoekskarakter van uitzendarbeid beter uit de verf te laten komen).

Artikel 1, lid 2: aanvaarding van een element van amendement nr. 24 (bevestiging dat zowel inlenende ondernemingen als uitzendbureaus onder de richtlijn vallen).

Artikel 2

Artikel 2: amendement nr. 26 (versterking van de evenwichtige doelstellingen van de richtlijn).

Artikel 3

Artikel 3: amendement nr. 28 (schrapping van de definitie van vergelijkbare werknemer uit de definities in artikel 3).

Artikel 3, lid 1, onder b): amendement nr. 30 (opneming van de definitie van uitzendbureau).

Artikel 3, lid 1, onder d): amendement nr. 31 (opneming van de definitie van inlenende onderneming).

Artikel 3, lid 2: amendement nr. 85 (precisering dat het aan de lidstaten is om het begrip bezoldiging te definiëren) en amendement nr. 33 (specificatie van de werknemers die niet van de werkingssfeer van de richtlijn kunnen worden uitgesloten).

Artikel 4

Artikel 4, lid 1: amendement nr. 34 (uitbreiding van de op de lidstaten rustende verplichting tot heroverweging van de beperkingen of verbodsbepalingen die slechts voor bepaalde categorieën werknemers of activiteitssectoren gelden, tot alle beperkingen of verbodsbepalingen; uitbreiding van de mogelijke rechtvaardigingen voor verbodsbepalingen/beperkingen).

Artikel 4, lid 4: amendement nr. 35 (precisering dat de nationale voorschriften betreffende de registratie van en het toezicht op uitzendbureaus geen verbodsbepalingen of beperkingen in de zin van artikel 4, lid 1, zijn).

Artikel 5

Artikel 5, lid 1, eerste streepje: amendement nr. 87 (aanvaarding van het gedeelte waarin het niet-discriminatiebeginsel opnieuw wordt geformuleerd).

Artikel 5, lid 2: amendement nr. 86 (beperking van de afwijking tot de bezoldiging en verplichte raadpleging van de sociale partners).

Artikel 5, lid 3: amendement nr. 92 (aanvaarding van het gedeelte dat betrekking heeft op de voorafgaande raadpleging van de sociale partners en op de mogelijkheid tot handhaving van bestaande collectieve overeenkomsten).

Artikel 6

Artikel 6, lid 1: amendement nr. 46 (precisering van de wijze van kennisgeving van vacatures).

Artikel 6, lid 2: amendement nr. 47 (over de regelingen volgens welke uitzendbureaus kunnen worden vergoed voor aan inlenende ondernemingen verleende diensten).

Artikel 6, lid 3: amendement nr. 48 (precisering van het verbod op het aanrekenen van honoraria aan werknemers).

Artikel 6, lid 4: amendement nr. 49 (precisering van het begrip collectieve voorzieningen of diensten in de inlenende onderneming waartoe uitzendkrachten toegang moet worden verleend).

Artikel 7

Artikel 7, lid 1, en artikel 7, lid 2: amendement nr. 51 (toevoeging om er rekening mee te houden dat de vertegenwoordiging van werknemers ook door collectieve overeenkomsten geregeld kan zijn).

3.3. Amendementen die door de Commissie zijn aanvaard, maar niet in het gemeenschappelijk standpunt zijn overgenomen

Amendement nr. 22: een gemeenschappelijk kader is gerechtvaardigd als middel om de integratie van de Europese arbeidsmarkten en de grensoverschrijdende mobiliteit te vergemakkelijken (vroeger deel van overweging 22).

Amendement nr. 44: precisering dat de tenuitvoerlegging van artikel 5 door middel van een overeenkomst tussen de sociale partners dient te geschieden overeenkomstig de nationale praktijk (vroeger artikel 5, lid 5).

Amendement nr. 71: beperking van de afwijking tot de bezoldiging in het geval van kortlopende overeenkomsten (vroeger artikel 5, lid 4).

Amendement nr. 52 (de werknemers krijgen de mogelijkheid om bij niet-naleving van de richtlijn te kiezen tussen directe actie of optreden via hun vertegenwoordigers – artikel 10, lid 2).

3.4. Amendementen die door de Commissie niet zijn aanvaard en niet in het gemeenschappelijk standpunt zijn overgenomen

De amendementen 3, 5, 7, 8, 9, 13, 16, 25, 39, 45, 54, 84 en 94, die de Commissie had verworpen omdat zij de richtlijn niet beter maakten, zijn niet in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen. Zijn evenmin in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen de amendementen 10, 11, 12 (eerste deel), 21, 53, 88, 91, 93 en 95, die de Commissie onaanvaardbaar achtte, hetzij uit strikt juridisch oogpunt, hetzij omdat zij het algemene evenwicht van de richtlijn verstoorden.

3.5. Door de Raad tijdens zijn beraadslagingen aangebrachte amendementen

Overwegingen 8 en 9: met deze geherformuleerde overwegingen worden de vroegere overwegingen 3 en 4, die respectievelijk verwezen naar de ontwikkelingen in het kader van de lancering van de Lissabonstrategie in 2000 en de mededeling van de Commissie over de sociale agenda voor 2000, en naar daarmee verband houdende conclusies van de Europese Raad, vervangen door actuelere citaten waarin rekening wordt gehouden met de ontwikkelingen in 2005 en 2007.

Overweging 10: wordt uitgebreid in het licht van het debat in het Europees Parlement over verschillen in het statuut en de arbeidsvoorwaarden van uitzendkrachten binnen de Europese Unie.

Overweging 11: een beperkte herformulering omwille van de samenhang.

Overwegingen 12, 16 en 17: versterken het karakter van het beschermingskader dat uitzendkrachten wordt geboden, terwijl de diversiteit van de arbeidsmarkten en de arbeidsverhoudingen waarop tijdens het debat in het Europees Parlement de aandacht was gevestigd (en die althans voor een deel terug te vinden is in de inhoud van de amendementen 18, 53, 54 en 71) wordt geëerbiedigd door de aankondiging van de mogelijkheid van afwijkingen op grond van artikel 5, lid 3, en artikel 5, lid 4, respectievelijk bij collectieve overeenkomst of – in specifieke omstandigheden – bij overeenkomst tussen de nationale sociale partners.

Overweging 15: in een toevoeging aan deze overweging wordt rekening gehouden met het debat in het Europees Parlement[7] (terug te vinden in amendement 12) over de noodzaak om overeenkomsten voor onbepaalde tijd te erkennen als een soort benchmark op de arbeidsmarkt.

Overweging 18: brengt de tekst van deze overweging, waarin amendement nr. 20 van het Europees Parlement betreffende de redenen ter rechtvaardiging van beperkingen of verbodsbepalingen was terug te vinden, in overeenstemming met de door de Raad voorgestelde herformulering van artikel 4.

Overweging 19: ligt in de lijn van overweging 14 van Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt.

Overweging 21: deze overweging, die de vroegere overweging 21 vervangt, versterkt de bescherming van de rechten van uitzendkrachten en kondigt de nieuwe bepaling inzake straffen aan die in artikel 10, lid 1, is ingevoegd.

Artikel 2: beklemtoont de evenwichtige doelstellingen van de richtlijn in één geherformuleerd lid, waarin de kern van amendement 26 van het Europees Parlement en de teneur van amendement 54 zijn terug te vinden.

Artikel 3, lid 1, onder c), en artikel 3, lid 1, onder e): herdefiniëren de termen uitzendkracht en opdracht en brengen aldus de definities in het gewijzigde voorstel in overeenstemming met de specifieke formulering van de amendementen nr. 27 en 29.

Artikel 3, lid 1, onder f), en artikel 5, lid 1: volgen de aanpak van het gewijzigde voorstel van de Commissie en amendement nr. 32 (herdefinitie van de term essentiële arbeidsvoorwaarden) in die zin dat zij met de verwijzing naar "bepalingen van algemene strekking" in artikel 3, lid 1, onder f), doelen op de in de inlenende onderneming vigerende bepalingen en een formulering gebruiken die strookt met de herziene definities.

Artikel 4, lid 2: volgt het gewijzigde voorstel en amendement nr. 34, behalve in zoverre het niet langer bepaalt dat de lidstaten beperkingen of verbodsbepalingen die niet meer gerechtvaardigd zijn, moeten opheffen, aangezien de Raad het niet nodig achtte het effect van het verbod in artikel 4, lid 1, te herhalen of wenselijk achtte dat het resultaat van de heroverweging werd aangegeven.

Artikel 4, lid 3: volgt amendement nr. 34 (stelt de sociale partners in staat om beperkingen of verbodsbepalingen die in collectieve overeenkomsten vervat zijn, te heroverwegen).

Artikel 5, lid 4: volgt de amendementen nr. 19 en 42 (schrapping van de afwijking voor overeenkomsten met een looptijd van ten hoogste zes weken – daar het beginsel van gelijke behandeling voor uitzendkrachten moet gelden vanaf de eerste dag van de opdracht zonder algemene wachttijd voor kortlopende overeenkomsten).

Artikel 5, lid 3, en artikel 5, lid 4: weerspiegelen de geest van de amendementen nr. 44 en 71 (aanvaarding, in beginsel, dat verschillen in nationale praktijken in de lidstaten kunnen worden opgevangen door te voorzien in de mogelijkheid dat de sociale partners een overeenkomst sluiten overeenkomstig de nationale praktijk).

Artikel 5, lid 5: daarin wordt rekening gehouden met de amendementen nr. 40, 71 en 86 (aanvaarding van elementen betreffende de voorkoming van misbruik, met name met betrekking tot opeenvolgende opdrachten).

Artikel 6, lid 3, en artikel 6, lid 4: volgen het gewijzigde voorstel en de amendementen nr. 48 en 49, enigszins geherformuleerd omwille van de nauwkeurigheid en de samenhang met andere amendementen.

Artikel 7: bepaalt dat de lidstaten die gebruik maken van de in artikel 7, lid 2, geboden mogelijkheid betreffende de basis voor de berekening van de drempel voor de oprichting van werknemersvertegenwoordigende organen in de inlenende onderneming, niet verplicht zijn de bepalingen van artikel 7, lid 1, toe te passen met betrekking tot de basis voor de oprichting van dergelijke organen in een uitzendbureau.

Artikel 8: bevat een specifieke verwijzing naar Richtlĳn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap.

Artikel 10: bevat een nieuw lid 1 betreffende de maatregelen die de lidstaten moeten nemen om ervoor te zorgen dat uitzendbureaus en inlenende ondernemingen de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen naleven.

Artikel 11: de Raad is van oordeel dat de lidstaten drie jaar nodig hebben om de richtlijn ten uitvoer te leggen, terwijl amendement nr. 53 van het EP en het gewijzigde voorstel van de Commissie voorzagen in een termijn van twee jaar voor de tenuitvoerlegging.

4. CONCLUSIE

In het algemeen moet worden benadrukt dat het gemeenschappelijk standpunt zorgt voor een aanzienlijke verbetering van de tekst van het oorspronkelijke voorstel en ingaat op de wens van het Europees Parlement om ervoor te zorgen dat het beginsel van gelijke behandeling, wat de essentiële arbeidsvoorwaarden betreft, van uitzendkrachten en door inlenende ondernemingen rechtstreeks in dienst genomen werknemers geldt vanaf de eerste dag van hun opdracht. Verbodsbepalingen en beperkingen met betrekking tot het gebruik van uitzendarbeid kunnen na de tenuitvoerlegging van de richtlijn slechts worden gehandhaafd indien zij om redenen van algemeen belang gerechtvaardigd zijn. De dan nog bestaande verbodsbepalingen of beperkingen moeten worden heroverwogen en in een verslag aan de Commissie worden gemeld. Met het oog op de subsidiariteit kunnen verschillen in nationale praktijken met betrekking tot de arbeidsmarktvoorwaarden en arbeidsverhoudingen worden opgevangen door te voorzien in de mogelijkheid tot afwijking van het beginsel van gelijke behandeling bij collectieve overeenkomst of - in specifieke omstandigheden - bij overeenkomst tussen de nationale sociale partners.

[1] PB C 203 E van 27.8.2002, blz. 1. Titel zoals in de oorspronkelijke versie.

[2] PB C 61 van 14.3.2003, blz. 124.

[3] PB C 25 E van 29.1.2004, blz. 368.

[4] BULLETIN/2002/11/ 1.3.20

[5] PB …xxx

[6] Zie punt 1. De oorspronkelijke titel was: voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de arbeidsvoorwaarden van uitzendkrachten.

[7] Zie ook punt 9 van de Resolutie van het EP van 17 juli 2007 over de modernisering van het arbeidsrecht om de uitdagingen van de 21e eeuw het hoofd te bieden.