VERSLAG VAN DE COMMISSIE over de tenuitvoerlegging in 1999-2000 van Verordening (EEG) nr. 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (21e verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de sociale wetgeving met betrekking tot het wegvervoer)

Inhoud

SAMENVATTING

1. Inleiding

2. Nationale initiatieven

2.1. Regelgevingsmaatregelen

2.2. Administratieve maatregelen

3. Sancties

3.1. Strafmaat

3.2. Veranderingen

4. Betrekkingen en samenwerking tussen de lidstaten

4.1. Gecoördineerde controles

5. Overzichtstabellen

5.1. Controles: overzicht

5.2. Overtredingen: overzicht

6. Conclusies en commentaar

6.1. Conclusies en commentaar van de lidstaten

6.2. Conclusies en commentaar van de Commissie

Bijlage A

Bijlage B

1. Referentieperiode

2. Berekening van het minimumaantal uit te voeren controles

3. Controles

3.1 Aantal controles langs de weg

3.2 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde bestuurders

3.3 Aantal langs de weg gecontroleerde werkdagen

3.4 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde werkdagen

4. Overtredingen

4.1 Artikel 6 van Verordening (EEG) Nr. 3820/85: rijtijden

4.2 Artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: onderbrekingen

4.3 Artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: rusttijden

4.4 Artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: dienstregeling en dienstrooster

SAMENVATTING

Dit verslag geeft en beschrijft trends en statistieken met betrekking tot de activiteiten van de lidstaten in de periode 1999-2000 op het gebied van inspectie en controle van de naleving van de voorschriften van Verordening (EEG) nr. 3820/85 inzake rijtijden, onderbrekingen en rusttijden. Het verslag is gebaseerd op door de lidstaten verstrekte statistische gegevens en omvat hun zienswijzen op de uitvoering van de verordening.

Bijna alle lidstaten hebben de Commissie gegevens over de betrokken periode verstrekt. Het Verenigd Koninkrijk en Oostenrijk hebben hun verslagen pas opgestuurd na een schriftelijke herinnering van de Commissie. Griekenland heeft aanvankelijk, ondanks het vooruitzicht van een inbreukprocedure, geen gegevens toegezonden en heeft sindsdien gegevens verstrekt die zich niet voor een doeltreffende vergelijking lenen. Over het algemeen was er enige vooruitgang te bespeuren wat betreft de gegevensverstrekking in standaardformaat en de gedetailleerdheid van de informatie, hoewel sommige lidstaten nog steeds totaalcijfers geven en hun aangiftes niet uniform zijn. Dit heeft de samenstelling van het verslag vertraagd en ook een vroegtijdige en doeltreffende vergelijking van de gegevens in de weg gestaan.

Uit de ontvangen informatie blijkt dat het totale aantal controles op de naleving in de EU is gedaald. België, Finland, Ierland, Italië, Luxemburg, Portugal en het Verenigd Koninkrijk behoorden tot de lidstaten die het aantal gecontroleerde werkdagen hebben vergroot. Bij de overige lidstaten is dit aantal omlaag gegaan. Zowel het aantal controles bij het bedrijf ter plaatse als langs de weg heeft gedurende de jaren 1999-2000 een dalende lijn te zien gegeven.

De aantallen controles lagen in de meeste gevallen nog steeds boven het voorgeschreven aantal. Alleen Portugal voldeed niet aan het controlecriterium van 1%. Er worden in Portugal wel meer controles gerapporteerd, maar sinds 1995 zijn deze toch beneden het vereiste minimumniveau gebleven en de Commissie heeft dientengevolge een inbreukprocedure opgestart. Over het algemeen overschrijden de meeste lidstaten zonder moeite de basisnorm van 1%. Spanje en Frankrijk bereikten een controlepercentage van meer dan 2% en Duitsland was de koploper van de Unie met een percentage van ruim 3,45 %.

De daling van het handhavingsniveau heeft over het algemeen geleid tot een daling van het aantal vastgestelde overtredingen t.o.v. het voorgaande verslag. Niettemin is het aantal geregistreerde overtredingen toegenomen in België, Denemarken, Finland, Frankrijk, Ierland, Italë, Portugal, Spanje, Zweden en het Verenigd Koninkrijk. Het grootste deel van het totale aantal geregistreerde overtredingen komt nog steeds voor rekening van de inbreuken op de rijtijdenvoorschriften, en overtreft de aantallen rusttijd- en onderbrekingsovertredingen, hoewel de aantallen overtredingen in alle drie categorieën zijn teruggelopen. Verder is voor de betreffende periode een stijging van het aantal overtredingen met betrekking tot de dienstregeling en het dienstrooster geconstateerd.

De lidstaten hebben gedurende de door het verslag bestreken periode en ook nog daarna een aantal initiatieven gerapporteerd. Denemarken heeft zijn sancties in 2001 in de hoogte bijgesteld. Door Finland, Zweden, Denemarken en Noorwegen zijn gedurende de verslagperiode gecoördineerde controles uitgevoerd. De Commissie merkt op dat samenwerking maar weinig voorkomt: de meeste lidstaten lijken namelijk maar sporadisch samen te werken.

De richtlijn 'werktijden' (2002/15/EG [1]) is in 2002 goedgekeurd en zal een aanvulling op de verordening vormen. Een gemeenschappelijke interpretatie en tenuitvoerlegging door de gehele Unie heen zal in de toekomst belangrijk worden. De komst van de digitale tachograaf, die de basis voor meeromvattende handhavingsacties zal vormen, is niet meer zo veraf.

[1] PB L 80 van 23.3.2002, blz. 35-39.

Het voorstel van de Commissie tot wijziging van Verordening (EEG) 3820/85 is door het Parlement in eerste lezing op 14 januari 2003 behandeld en de Commissie heeft op 11 augustus 2003 een gewijzigd voorstel gepresenteerd, waarin met het merendeel van de door het Parlement aangedragen amendementen rekening wordt gehouden. Het geamendeerde voorstel komt derhalve met een terugkeer naar de kalenderweek als grondslag voor de berekening van de maximale rijtijden en minimale rusttijden. Er wordt hierin verder een aantal door de bedrijfstak gevraagde flexibiliteiten teruggebracht, zoals gesplitste onderbrekingen, gesplitste dagelijkse rusttijden en verkortingen van de wekelijkse rusttijden met compensaties, maar er wordt wel vastgehouden aan die elementen waardoor de handhaving van de regels wordt verbeterd.

In haar Witboek over het vervoerbeleid [2] wijst de Commissie erop dat aan de EG-wetgeving inzake het wegvervoer, vooral waar het de arbeidsvoorwaarden betreft, uiterst slecht de hand wordt gehouden. Met het oog hierop heeft zij op 21 oktober 2003 [3], als onderdeel van een pakket voorgestelde handhavingsmaatregelen, een voorstel goedgekeurd ter versterking en verdere uitwerking van de standaardcontroleprocedures van Richtlijn 88/599/EEG [4] van de Raad. In dit voorstel wordt recht gedaan aan de specifieke amendementen die het Parlement had voorgesteld bij de eerste lezing van het voorstel tot wijziging van Verordening (EEG) 3820/85. Aldus wordt een verhoging voorgesteld van het minimumpercentage van de te controleren werkdagen van 1% tot 3%, waarbij minstens 50% van de controles bij het bedrijf zelf en 25% langs de weg moet plaatsvinden.

[2] Witboek van de Commissie over het Europees vervoerbeleid tot 2010 (COM(2001) 370) blz. 26.

[3] COM(2003) 628 def. van 21.10.2003.

[4] PB L 325 van 29.11.1988, blz. 55.

Om zowel binnen als tussen de lidstaten een betere coördinatie tussen de toezichthoudende autoriteiten te kunnen aanmoedigen, zou er binnen iedere lidstaat een leidend handhavingsorgaan moeten worden aangewezen ter ontwikkeling en uitvoering van een nationale handhavingsstrategie in samenwerking met de overige bevoegde autoriteiten. Het handhavingspersoneel moet qua opleiding en uitrusting op zijn taken berekend zijn, en bij de huidige en geplande weginfrastructuren moet worden voorzien in toereikende extra wegstroken of servicestations waar kan worden gerust en waar de controles kunnen worden verricht. Om de samenwerking tussen de handhavingsinstanties te vergemakkelijken wordt de instelling aanbevolen van een permanent comité ter aanmoediging van de beste praktijken en een geharmoniseerde aanpak van handhavingskwesties. Bovendien moet een elektronisch systeem voor de uitwisseling van informatie worden opgezet om te helpen bij de opsporing van overtreders die zich buiten hun lidstaat van vestiging bevinden.

1. Inleiding

Dit verslag, dat de periode 1999-2000 bestrijkt, is het vijfde in de reeks Commissieverslagen die Verordening (EEG) nr. 3820/85 [5] betreffen. Het is gebaseerd op de informatie die door de lidstaten is verstrekt volgens het bij de Beschikking van 22 februari 1993 door de Commissie ingevoerde standaardschema [6].

[5] PB L 370 van 31.12.1985, blz. 1.

[6] PB L 72 van 25.3.1993, blz. 33.

Alle lidstaten hebben het standaardformulier gebruikt om hun gegevens aan de Commissie voor te leggen. De formulieren zijn thans binnen, maar zijn niet allemaal op uniforme wijze ingevuld en in sommige gevallen waren de gegevens onsamenhangend of onvolledig. De formulieren van Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk werden te laat ingeleverd en in het geval van het VK gebeurde dit pas na een schriftelijke herinnering van de Commissie. Oostenrijk stuurde het verslag voor 2000 in en produceerde dat voor 1999 pas na een schriftelijke herinnering. De Griekse gegevens werden niet tijdig ingeleverd, ondanks de dreiging van een inbreukprocedure van de Commissie, welke vervolgens de nodige stappen heeft ondernomen.

Dankzij het standaardformulier is de analyse en vergelijking van de statistische gegevens met die van de vorige periode gemakkelijker geworden. Het verslag beschrijft tevens de door de lidstaten ter kennis gebrachte initiatieven, en omvat de laatste ontwikkelingen op het niveau van de Gemeenschap.

2. Nationale initiatieven

2.1. Regelgevingsmaatregelen

In het Verenigd Koninkrijk is in december 2000 een nieuwe handhavingsmaatregel goedgekeurd, waarmee de handhavingsautoriteiten bestuurders van in de VK ingeschreven voertuigen die hun toegestane rijtijden hebben overschreden, kunnen verbieden hun reis voort te zetten totdat zij de krachtens EEG-Verordening 3820/85 vereiste onderbreking of rustperiode hebben genoten. Een soortgelijke maatregel is reeds van kracht voor bestuurders van in het buitenland ingeschreven voertuigen.

2.2. Administratieve maatregelen

In Frankrijk hebben de comités voor administratieve sancties voorgesteld dat de hoofdcommissarissen plaatselijke ondernemingen boetes opleggen wegens ernstige of herhaaldelijke inbreuken op de geldende voorschriften, zoals tijdelijke of definitieve intrekking van de gewaarmerkte kopie van de communautaire vergunning of van de transportvergunning. Zo zijn 408 kopieën van communautaire vergunningen en 207 transportvergunningen permanent ingetrokken en bij 1109 kopieën van communautaire vergunningen en 272 transportvergunningen was sprake van een tijdelijke intrekking. Sinds 30 augustus 1999 is het ook mogelijk één of meer voertuigen een rijverbod op te leggen.

De Franse regering heeft de gelederen van de handhavingsautoriteiten versterkt: het aantal ambtenaren is hier in 2000 uitgebreid van 405 tot 440. Het aantal voor inspecties gebruikte voertuigen werd opgevoerd van 102 tot 137.

Op grond van het Nederlandse handhavingsbeleid is het mogelijk preventieve maatregelen te treffen en contracten met ondernemingen te sluiten om de handhaving van de regelgeving op een hoger peil te brengen. In 2000 heeft Nederland een begin gemaakt met een systematisch onderzoek naar de naleving van de wetgeving inzake de werktijden. Hierbij wordt om de drie maanden uit het rijbewijzenbestand een aantal bij verschillende bedrijven werkzame houders van rijbewijzen geselecteerd. De meeste bedrijven stuurden hun tachograafgegevens op om aan te tonen dat zij de regelgeving naleven, andere moesten worden bezocht.

In het VK lopen exploitanten die hun bestuurders er voortdurend toe pressen de voorschriften inzake de rijtijden te overtreden en/of niet in voldoende mate op de naleving ervan toezien, het risico dat hun vergunning wordt opgeschort, beperkt of ingetrokken.

Naast de routinecontroles van de rijtijden is het VK zich blijven concentreren op handhavingsactiviteiten op bepaalde locaties en ten aanzien van verdachte bestuurders en exploitanten. Een en ander gebeurde hier op basis van wegcontroles, ontvangen informatie en klachten of "stille controles", waarbij het gebruik en de plaats van een voertuig worden vastgelegd zonder dat de bestuurder daarvan weet heeft, en vervolgens een grondige controle van de registratiebladen van de bestuurder plaatsvindt om te zien of alle informatie is geregistreerd. Hierbij gaat het erom systematische misbruiken van de regels voor de door de bestuurders aan te houden rijtijden op het spoor te komen. Hoe effectief deze gerichte aanpak is, blijkt uit de toename van het aantal geregistreerde overtredingen.

Er zijn in totaal acht van deze controles geweest, vier in de winter en vier in de zomer, waarbij men zich specifiek heeft toegelegd op voertuigen voor het vervoer van passagiers.

3. Sancties

3.1. Strafmaat

Oostenrijk, Denemarken, Finland, Duitsland, Ierland, Zweden en het VK hebben informatie verstrekt over de bij inbreuken op Verordening (EEG) nr. 3820/85 gehanteerde strafmaat. Er blijkt nog altijd een ruime variatie in boetes tussen de lidstaten te bestaan (zie bijlage A).

In Oostenrijk liggen de boetes tussen de 36 en 2.180 euro.

In Denemarken wordt een boete van 54 euro opgelegd aan de bestuurder en van 134 euro aan het bedrijf voor elke overtreding van de bepalingen van de Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85. Het bedrag van de boete hangt ook af van de aard en de ernst van de overtreding.

In Finland zijn de straffen voor de bestuurder en de werkgever afhankelijk van het vergrijp. Overtredingen worden bestraft met "dagboetes", waarvan de hoogte afhangt van het soort inbreuk en de ernst van de overtreding. De straffen voor inbreuken op Verordening (EEG) No 3820/85 variëren van 4 - 12 "dagboetes" per overtreding. Zo staat op het niet gebruiken van de tachograaf een straf van 8 dagboetes, op niet-naleving van hetgeen de verordening met betrekking tot de tachograaf bepaalt een straf van 6 dagboetes, enz. Het bedrag van de dagboete hangt af van het inkomen van de overtreder en het aantal van hem afhankelijke personen.

Duitsland verwees naar zijn verslag betreffende de voorgaande periode, waarin uitvoerige gegevens over sancties en ter plaatse op te leggen boetes worden verstrekt. De straffen variëren naar gelang van het soort overtreding en de betrokken personen. De boetes voor inbreuken op de bepalingen inzake rijtijden, rusttijden en onderbrekingen variëren van 15 tot 31 euro voor bestuurders, en tot 61 euro (minimum) voor de werkgever. Boetes voor bestuurders die zich niet houden aan de bepaling inzake registratie van werktijden variëren van 15 tot 153 euro, en voor de werkgevers van 153 euro tot 1.534 euro. Inbreuken op de bepalingen inzake dienstregeling en dienstrooster worden bestraft met een boete variërend van 51 tot 128 euro voor de bestuurder en een boete van 511 euro (minimum) voor de werkgever.

In Ierland bedraagt de maximumboete 1.270 euro, al dan niet gecombineerd met zes maanden gevangenisstraf.

Zweden legt een algemene boete op van 132 euro.

In het Verenigd Koninkrijk lagen de maximumboetes die in 1999-2000 werden opgelegd aan bestuurders en degenen die de oorzaak zijn van of die toestemming geven voor overtredingen inzake de rijtijden en de tachograaf tussen 200 euro en 5.000 euro. Naast de boete staat op het vervalsen van een registratiekaart en het veranderen of vervalsen van een zegel op een tachograaf een gevangenisstraf van maximaal twee jaar.

3.2. Veranderingen

Geen van de lidstaten meldde veranderingen in het niveau van de sancties voor het tijdvak 1999-2000. Denemarken rapporteerde evenwel een bijstelling van de straffen voor bestuurders in de hoogte in 2001. Vanaf 1 september 2001 werden de boetes voor bestuurders verhoogd van 54 EUR tot 67 EUR.

4. Betrekkingen en samenwerking tussen de lidstaten

Ofschoon deze rubriek niet expliciet in het standaardformulier is opgenomen, hebben enkele lidstaten opmerkingen gemaakt over gecoördineerde controles.

4.1. Gecoördineerde controles

Richtlijn 88/599/EEG van 23 november 1988 vraagt om informatie-uitwisseling en wederzijdse bijstand van de lidstaten met betrekking tot de toepassing van de handhavingsmaatregelen.

Denemarken meldde dat er gedurende de verslagperiode met Zweden twee gecoördineerde controles zijn verricht. Er zijn elf overtredingen geconstateerd. In zeven gevallen ging het om inbreuken op Verordening (EEG) nr. 3820/85 en in vier gevallen om inbreuken op Verordening EEG) nr. 3821/85.

Zweden maakte verder melding van de met Finland, Noorwegen en Denemarken gecoördineerde uitvoering van controleoperaties.

5. Overzichtstabellen

5.1. Controles: overzicht

Aantal daadwerkelijk gecontroleerde werkdagen in verhouding tot het minimumaantal te controleren werkdagen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) De cijfers van Griekenland zijn weggelaten, omdat daarmee geen goede vergelijking te maken was.

5.2. Overtredingen: overzicht

Aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen: artikelen 6, 7, 8 en 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85

Overzicht per lidstaat

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) De onderstaande cijfers betreffende bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen zijn niet in bovenstaande tabel opgenomen, en evenmin in de tabellen 4.1 tot en met 4.4, aangezien ze niet op de juiste wijze waren uitgesplitst:

Politiediensten: 11,790

Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid 4,127

Totaal 15,917

(2) Frankrijk maakt geen onderscheid tussen staatsburgers en niet-staatsburgers, maar tussen ingezetenen en niet-ingezetenen. Het geeft ook geen aparte cijfers voor personen- en goederenvervoer, maar doet dat wel voor de overtredingen die geconstateerd zijn op vestigingsplaatsen van ondernemingen (83.285) en bij wegcontroles (97.683).

(3) Griekse gegevens ontbreken.

(4) Betreffende de EEG en derde landen zijn door Ierland heeft geen gedifferentieerde gegevens verstrekt.

Aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen: artikelen 6, 7, 8 en 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85 (omvat personen- en goederenvervoer, staatsburgers, EEG en derde landen)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

* Deze cijfers omvatten ook de overschrijdingen van de zes dagelijkse rijtijden (artikel 6), die het VK krachtens artikel 8 heeft geregistreerd.

** België heeft gegevens verstrekt die betrekking hebben op de 5.603 overtredingen die overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3821/85 zijn geregistreerd. Daarom zijn deze cijfers niet opgenomen in deze tabel.

6. Conclusies en commentaar

6.1. Conclusies en commentaar van de lidstaten

In 1999 gaf België prioriteit aan de opleiding van handhavingsambtenaren en de computerisering van de handhavingsdienst. Voor controles langs de weg en op het bedrijf kan thans over een draagbare PC worden beschikt, zodat de handhavers gestandaardiseerde formulieren kunnen gebruiken voor de verwerking van specifieke gegevens en conceptveranderingen. In het kader van de "Euro Controle Route" is bijzondere aandacht besteed aan het controleren van het vervoer van passagiers (pendeldiensten in zomer en winter naar transitbestemmingen).

Bovendien heeft België tried in 2000 getracht zowel nationaal als internationaal een strakkere coördinatie tussen de verschillende handhavingsautoriteiten (Euro Control Route) tot stand te brengen. Tevens werd een hoge mate van prioriteit toegekend aan het toezicht op de uitvoering van de voorschriften in de sector passagiersvervoer, waarmee de toename van het aantal controles te verklaren is.

Finland melde dat in de periode 1999-2000 het aantal inspecties duidelijk boven het in de Richtlijn 88/599/EEG vastgestelde minimumaantal heeft overschreden. De verzameling van gegevens verloopt nu doelmatiger en de inspectiestatistieken van de controleurs kunnen nu rechtstreeks vanaf een computerterminal worden ingezien.

Duitsland vestigde er de aandacht op dat het in de periode 1999-2000 duidelijk de minimumnorm van 1 % voor controles had overschreden. Duitsland verklaarde het opmerkelijk grote aantal gecontroleerde buitenlandse voertuigen en bestuurders met het feit dat Duitsland verreweg het grootste transit-vervoersvolume heeft in de EU. Vergeleken met 1997-1998 is het totaal aantal controles in de jaren 1999-2000 teruggelopen. Opmerkelijk is dat de in het laatste verslag aangegeven trend in de jaren 1999-2000 heeft doorgezet, d.w.z. dat het aantal controles van nationale voertuigen met 22 % en van voertuigen uit andere lidstaten met 34,8 % is teruggelopen, terwijl het aantal controles van niet in de EU ingeschreven voertuigen bijna onveranderd is gebleven. In het aantal geïnspecteerde voertuigen heeft zich ten opzichte van het laatste verslag geen verandering voorgedaan.

Duitsland wees er ook op dat er opnieuw een daling van 22,2 % was van het aantal rijdagen dat gecontroleerd was op de terreinen van de personenvervoerders. Het aantal controles op goederenvervoer en vervoer voor eigen rekening is met respectievelijk 9,2 % en 0,6 % verminderd.

In Duitsland is het aantal vastgestelde overtredingen van Verordening (EEG) nr. 3820/85 ten opzichte van 1997-1998 gedaald (met 4 tot 20%, afhankelijk van de aard van de overtreding). De enige uitzondering op deze trend was het personenvervoer vanuit niet-EU-landen en het goederenvervoer met Duitse chauffeurs. Kortom, wat de naleving van de rij- en rusttijden betreft, is er niet veel veranderd en het grote aantal geconstateerde overtredingen doet dus nog steeds flink afbreuk aan de verkeersveiligheid.

Ten slotte heeft Duitsland om een Europese oplossing gevraagd voor het probleem van de bewijslast tegen werkgevers/expediteurs, om de voor hen werkende chauffeurs een betere bescherming te bieden. Duitsland is ook voorstander van herziening van het standaardgegevensformulier om in de toekomst meer details, b.v. overtredingen van Verordening (EEG) nr. 3821/85, in de verslagen te kunnen opnemen, alsmede van samenwerking op het gebied van informatie-uitwisseling tussen de lidstaten.

Nederland concludeerde dat gedurende de verslagperiode de RVI (Rijksverkeersinspectie) preventieve instrumenten is blijven ontwikkelen om te bevorderen dat aan het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad de hand wordt gehouden. Het uitgangspunt is met de ondernemingen tot overeenstemming te komen over wat zij moeten doen om zich aan de voorschriften te houden. Wie zich niet aan deze afspraken houdt begaat een strafbaar feit. In het kader van deze regeling wordt elke onderneming binnen een overeengekomen periode minstens eenmaal geïnspecteerd. Als bij dergelijke controles ernstige overtredingen worden vastgesteld, volgen onmiddellijk strafmaatregelen. Indien bij controles langs de weg inbreuken worden geconstateerd waarvoor een proces-verbaal moet worden opgesteld, worden onmiddellijk gerechtelijke stappen ondernomen. De gegevens met betrekking tot deze inbreuken zullen worden gebruikt om gerichte controles binnen ondernemingen uit te voeren.

Zweden wees op de noodzaak van harmonisatie van de strafmaten binnen de EU en stelde voor om in geval van overtredingen eventuele gerechtelijke stappen tegen de bestuurder in diens land te laten plaatsvinden. Zweden vroeg ook om een lijst van contactpersonen in iedere lidstaat.

Het Verenigd Koninkrijk heeft voor het eerst ook cijfergegevens van wegcontroles van de politie meegerekend (In het VK verricht de politie controles langs de weg, terwijl het Vehicle Inspectorate zowel langs de weg als bij het bedrijf controleert). Dit heeft geresulteerd in een bescheiden percentuele toename van het aantal gecontroleerde werkdagen in vergelijking met het voorgaande verslag.

Het Verenigd Koninkrijk oppert dat tabel 4 van het standaardformulier voor verbetering vatbaar is, omdat deze tot verwarring en dubbeltellingen leidt. De Britten wijzen erop dat een overschrijding van het maximum van zes dagelijkse rijtijden hetzelfde is als het niet inachtnemen van de wekelijkse rusttijd. Het VK heeft dubbel tellen voorkomen door overschrijdingen van de voorgeschreven zes dagelijkse rijtijden op te nemen in het totaal van de wekelijkse rusttijdovertredingen, terwijl de "te korte onderbrekingen" bij de "langer dan 4½ uur aan het stuur zonder onderbreking"-overtredingen zijn gezet.

Bovendien komen er veel te weinig gegevens binnen door het ontbreken van enige vereiste om informatie te verschaffen over tachograafgegevens, door een incorrecte invulling, en een onjuist en frauduleus gebruik van de tachograaf. Er is een duidelijke correlatie tussen deze overtredingen en inbreuken op de regels zelf, want inbreuken op de voorschriften voor het gebruik van de tachograaf worden steeds ingegeven door de wens de uurovertredingen van een bestuurder te verdoezelen. In het Verenigd Koninkrijk waren er in 1999-2000 16.214 tachograafovertredingen met voertuigen voor goederenvervoer en 1.361 met voertuigen voor personenvervoer.

6.2. Conclusies en commentaar van de Commissie

Verordening (EEG) nr. 3820/85 is nog altijd de gemeenschappelijke communautaire norm bij de vaststelling van de maximum rijtijden en van de rusttijden voor wegvervoerders. De tenuitvoerlegging ervan in de lidstaten speelt een wezenlijke rol bij het verbeteren van de veiligheid op de weg, de vervoersefficiëntie en de eerlijke mededinging in de Unie. De Commissie is zich er echter van bewust dat de lidstaten er verschillende zienswijzen op nahouden met betrekking tot de handhaving van deze wetgeving. De controles worden met uiteenlopende frequenties en intensiteit uitgevoerd, vaak door verschillende instanties die uit hoofde van afzonderlijke nationale voorschriften handelen. Inbreuken worden met verschillende graden van strengheid bestraft. De door de lidstaten verstrekte informatie is niet altijd even coherent, zodat het zeer moeilijk kan zijn precieze vergelijkingen te maken.

De Commissie erkent de noodzaak van een betere samenwerking tussen de lidstaten om een geharmoniseerde handhaving van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad te verzekeren en zal de situatie in de lidstaten op de voet blijven volgen. Te dien einde voorziet zij in het voorstel betreffende Verordening (EEG) nr. 3820/85 in de instelling van een permanent comité met vertegenwoordigers van de handhavingsinstanties in de lidstaten. Het comité zou een forum vormen ter bevordering van een beter wederzijds begrip, van samenwerking en een zekere mate van rekenschap tegenover anderen in de branche. Met de invoering van de digitale tachograaf in 2004 krijgt men tevens een middel in handen ter verbetering van de handhaving op dit gebied, alsmede de gelegenheid om een meer geharmoniseerde aanpak goed te keuren.

6.2.1. Het probleem van gebrekkige informatie of onvolledige gegevens is nog niet helemaal opgelost

Op Griekenland na hebben alle lidstaten hun informatie voor de huidige verslagperiode verstrekt met gebruikmaking van het standaardformulier, terwijl de meeste lidstaten ook meer gedetailleerde gegevens hebben weten te verschaffen.

Oostenrijk kwam eerst alleen met een verslag voor 2000, en stuurde dat voor 1999 pas in na een herinnering van de Commissie. Ook in het geval van het VK was een schriftelijke herinnering nodig voordat het Britse verslag werd ingezonden. Doordat de Commissie aldus niet tijdig over alle verslagen kan beschikken wordt een globale vergelijking bemoeilijkt en de uitwerking van het eindverslag vertraagd. Van Griekenland werden ondanks verscheidene aanmaningen en een inbreukprocedure geen statistieken ontvangen. Doordat het Griekse verslag niet tijdig binnen was, en er uiteindelijk slechts niet-gestandaardiseerde cijfers van dit land werden ontvangen, wordt een globale vergelijking tussen de lidstaten eveneens belemmerd.

Frankrijk hanteert nog steeds de begrippen ingezetenen en niet-ingezetenen, in plaats van staatsburgers en niet-staatsburgers, hetgeen een vergelijking met de statistieken van de overige lidstaten eveneens bemoeilijkt.

6.2.2. De minimumnorm voor controles is door bijna alle lidstaten gehaald

Vergeleken met het door het laatste verslag bestreken tijdvak (1997-1998, COM(2001) 767 def.) is het aantal controles in zeven lidstaten gestegen, en wel in Oostenrijk, België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Portugal en het Verenigd Koninkrijk. Een daling van het aantal controles werd genoteerd voor Denemarken, Finland, Ierland, Duitsland, Nederland, Spanje en Zweden.

Hoewel het aantal controles in Duitsland vergeleken met de voorgaande periode terugliep, bleven de handhavingsactiviteiten ver boven het vereiste minimum. Met 3,45% ligt Duitsland in de Unie nog steeds op kop.

Portugal noteerde een stijging van het aantal controles maar komt nog steeds niet aan de basisnorm van 1 % van het totaal aantal gewerkte dagen. De Commissie heeft derhalve een inbreukprocedure tegen Portugal ingeleid om deze zaak recht te zetten.

Luxemburg en Nederland hebben hun activiteiten verminderd en zijn met hun respectievelijk 1,01 % en 1,03 % in deze periode vlak boven de minimumnorm gebleven. Over het algemeen zijn de meeste lidstaten met gemak boven de minimumnorm van 1 % gebleven. Frankrijk en Spanje zitten nog steeds aan meer dan 2 %.

6.2.3. Het aantal overtredingen in verband met dienstregeling en dienstrooster is gestegen, maar alle andere soorten overtredingen zijn in aantal afgenomen

In vergelijking met het voorgaande verslag, voor de periode 1997-1998, heeft zich op het stuk van de overtredingen een grote verandering voorgedaan. De aantallen overtredingen van artikel 6 (rijtijden), artikel 7 (onderbrekingen) en artikel 8 (rusttijden) zijn verminderd en het aantal inbreuken op artikel 14 is toegenomen. Rijtijdovertredingen blijven een belangrijk deel uitmaken van de geregistreerde totale inbreuken, hoewel deze zijn teruggelopen van 39,5 % (1997-1998) tot 35,3 % (1999-2000). In de betreffende periode overtrof het aantal rijtijdovertredingen opnieuw de rusttijdovertredingen en betreft het hier nog steeds de categorie met het grootste aantal inbreuken. De overtredingen van de voorschriften inzake onderbrekingen zijn over het geheel genomen ten opzichte van de voorgaande periode teruggelopen. Niettemin zijn deze inbreuken als percentage van het totaal van 27,8 tot 29,6 % toegenomen. Overtredingen van de rusttijdenregeling gaven, t.o.v. de voorgaande periode, qua aantallen een daling te zien maar namen percentueel toe, en wel van 32,1 tot 32,6 %. De percentuele toename bij de inbreuken op de artikelen 7 en 8 correleert met de afname bij de overtredingen van artikel 6. De stijging van het aantal aan het licht gebrachte inbreuken op artikel 14 betreffende dienstregeling en dienstrooster van 0,6 % in 1997-1998 naar 2 % in 1999-2000 is misschien tekenend voor het feit dat men zich meer op het passagiersveroer is gaan concentreren.

De meeste lidstaten hebben voldoende gegevens betreffende de overtredingen gdurende de periode in kwestie verschaft De door het Verenigd Koninkrijk ingediende gegevens bleven verwarring veroorzaken, aangezien de cijfers met betrekking tot enkele rijtijdovertredingen beschouwd werden als rusttijd- of onderbrekingsovertredingen.

6.2.4. In verscheidene lidstaten is het aantal geregistreerde overtredingen toegenomen

In verscheidene lidstaten, met name België, Denemarken, Finland, Frankrijk, Ierland, Italië, Portugal, Spanje, Zweden en het VK, is het totale aantal tijdens de referentieperiode geconstateerde overtredingen toegenomen.

De toename van het aantal in deze lidstaten ontdekte overtredingen kan aan verschillende factoren worden toegeschreven: een reële stijging van het aantal gepleegde overtredingen, een meer gerichte aanpak van de handhavingsautoriteiten, of een betere verzameling van statistisch materiaal.

Een onderzoek naar de door deze lidstaten ingezonden cijfers brengt het volgende aan het licht: in België, Finland, Frankrijk, Ierland, Italië, Portugal en het Verenigd Koninkrijk is het totale aantal gecontroleerde werkdagen ook omhooggegaan. In drie landen (Denemarken, Spanje en Zweden) zijn minder controles verricht, maar is nog een verdere stijging van het aantal overtredingen geconstateerd. Dus wijst de stijging van een aantal geconstateerde overtredingen hier wel op een algehele toename van de overtredingspercentages. De gegevens uit Oostenrijk, Duitsland en Nederland wijzen een daling van het aantal controles en overtredingen uit. In Luxemburg daarentegen heeft een stijging van het aantal gecontroleerde werkdagen geleid tot een daling van het aantal geregistreerde overtredingen.

In het algemeen gesproken is er, ondanks de door sommige lidstaten gemelde stijging, sprake van een algehele daling van het aantal geconstateerde overtredingen in de EU. In de periode 1997-1998 zijn in totaal 1.344.388 overtredingen geregistreerd en in de priode 1999-2000 in totaal 1.173.122. Een intensivering of vermindering van het aantal controles leidt niet automatisch tot een overeenkomstige stijging of daling van het aantal vastgestelde overtredingen. Terwijl dit in sommige gevallen te wijten kan zijn aan het afschrikkend effect van frequentere handhavingsactiviteiten, spreekt het vanzelf dat in een groot deel van de lidstaten de toegenomen handhavingsactiviteit een groeiend probleem in het licht helpt stellen. De behoefte aan een meer doeltreffende en uniforme handhaving overal in de Unie is een kwestie die de Commissie onlangs heeft aangekaart in haar wetgevingsvoorstel inzake de minimumvoorwaarden voor de tenuitvoerlegging van de communautaire sociale verworvenheden. [7]

[7] COM(2003) 628 def. van 21.10.2003.

6.2.5. De percentages geconstateerde overtredingen lopen sterk uiteen

Aan de verhoudingen van het totale aantal geconstateerde overtredingen tot het totale aantal gecontroleerde werkdagen is te zien dat het succes van de lidstaten bij de opsporing van mogelijke overtreders sterk uiteenloopt. In het tijdvak 1999-2000 waren België, Luxemburg, Ierland en Duitsland het meest succesvol met respectievelijk 8,6, 8,1, 7,8 en 6,1 opgespoorde overtredingen per gecontroleerde werkdag in de betreffende periode. In sommige lidstaten variëren de detectieniveaus gemiddeld tussen iets meer dan 2 geregistreerde overtredingen (Oostenrijk, Finland, Frankrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk) en iets meer dan 1 geregistreerde overtreding gedurende de verslagperiode (Denemarken, Italië, Nederland, Spanje en Zweden). Geen van de lidstaten zakte tot beneden 1 overtreding, hetgeen een verbetering is t.o.v. het voorgaande verslag.

Genoemde verhoudingen laten zien welke voordelen er te behalen zijn door uitwisseling van ervaring en beste praktijken, en door overname van de meest doeltreffende en nationaal meest geschikte werkwijzen binnen de Unie.

6.2.6. De interpretatie van Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en nr. 3821/85 wordt nog steeds verfijnd door middel van uitspraken van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. De bestreken periode is 2001-2002

In de periode van 1 januari 2001 tot en met 31 december 2002 heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen geen uitspraken met betrekking tot de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en 3821/85 van de Raad gedaan. Die welke gedurende de verslagperiode zijn gedaan zijn reeds in het voorgaande verslag vermeld.

6.2.7. Implementatie van de digitale tachograaf

De Commissie heeft op 13 juni 2002 Verordening (EG) nr. 1360/2002 betreffende de zevende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende het controleapparaat in het wegvervoer goedgekeurd. De verordening van de Commissie bevat de technische specificaties, in bijlage 1B, van de bij Verordening (EG) No 2135/98 van de Raad ingevoerde digitale tachograaf. Op grond van de huidige bepalingen zal de digitale tachograaf na 5 augustus 2004 in alle lidstaten voor alle nieuwe voertuigen verplicht worden gesteld. Aangezien de voertuigfabrikanten op de beoogde datum, 5 augustus 2003, nog niet konden beschikken over typegoedgekeurde digitale tachografen, beraadt de Commissie zich momenteel over de vraag op welke datum de digitale tachograaf moet worden ingevoerd, teneinde de voertuigfabrikanten voldoende tijd te geven om deze in hun producten in te bouwen en de typegoedkeuring van de voertuigen rond te krijgen.Waar het het bij de invoering van de digitale tachograaf voornamelijk om gaat, is een betere controle op de uitvoering van de regelgeving. Het zal een belangrijke stimulans zijn een voor alle betrokkelen gelijke situatie te na te streven door het bevorderen van een geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de verordening en een gemeenschappelijke benadering van het handhavingswerk. Met de digitale tachograaf worden de handhavingsinstanties ertoe verplicht hun methodes voor de handhaving van de regels en de vervolging van overtreders aanzienlijk te moderniseren. Wat dit betreft, is een door de Commissie gesteund project opgezet, waarbij wordt uitgegaan van een geharmoniseerde invoering van de digitale tachograaf. Aan de hand van dit project kunnen de lidstaten gemeenschappelijke implementatieplannen uitwerken, mogelijkheden voor de uitwisseling van informatie creëren en geharmoniseerde en meer doeltreffende oplossingen ontwikkelen. Met de hieruit resulterende verbetering in de naleving van de rijtijdenregeling zal in sterke mate worden bijgedragen tot de veiligheid op de weg, de arbeidsvoorwaarden van de bestuurders en een eerlijke concurrentie. Het eindverslag voor het project wordt eind 2004 tegemoet gezien.

6.2.8. Herziening van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad

Op 12 oktober 2001 heeft de Commissie een voorstel voor een nieuwe verordening (COM(2001) 573 def.) gepubliceerd. Hoofddoel van het voorstel is het vereenvoudigen, verduidelijken en actualiseren van de verordening. Het voorstel versterkt de bepalingen met betrekking tot de aansprakelijkheid van de werkgever, voert extraterritorialiteit voor weginspecteurs in, en voorziet in het inbeslagnemen van een voertuig als strafmaatregel bij ernstige inbreuken. Er wordt een adviescomité ingesteld met vertegenwoordigers van nationale handhavingsinstanties om te bevorderen dat men consequent op de tenuitvoerlegging van de verordening blijft toezien.

Het voorstel is op 14 januari 2003 door het Europees Parlement in eerste lezing behandeld en de Commissie heeft op 11 augustus 2003 een gewijzigd voorstel goedgekeurd waarin met het merendeel van de amendementen van het Parlement rekening wordt gehouden. Doordat Denemarken, Griekenland en Italië hun eigen voorzitterschapsprioriteiten hadden, hebben zij de aanbevelingen van het Spaanse voorzitterschap niet opgevolgd en het voorstel voor de Raad gebracht.

6.2.9. De Commissie wil ook verbetering brengen in de handhaving, doeltreffendheid en eenvormigheid van controles en sancties door aanscherping van Richtlijn 88/599/EEG

In het Witboek - Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen (COM(2001) 370), schrijft de Commissie het volgende: "Er zijn op Europees niveau niet alleen onvoldoende voorschriften voor het wegtransport, maar ze worden ook nog eens bijzonder slecht toegepast. De tolerantiegraad bij de toepassing van deze voorschriften is problematisch". Verder wordt gesteld dat: "Communautaire en nationale wetgeving dus alleen doeltreffend is wanneer zij overal in de Gemeenschap correct en onpartijdig wordt toegepast." Om in deze situatie verbetering te brengen wil de Commissie een doeltreffende en uniforme interpretatie, implementatie en handhaving van de communautaire wegtransportwetgeving bevorderen. De uniforme interpretatie komt aan de orde in het voorstel van de Commissie betreffende Verordening 3820/85.

Op 21 oktober 2003 heeft de Commissie een voorstel goedgekeurd ter herziening van Richtlijn 88/599/EEG [8]. De drieledige doelstelling was hier de controles in kwantitatief en kwalitatief opzicht te verbeteren, een grotere mate van samenwerking tussen de handhavingsautoriteiten te bevorderen en het vraagstuk van de harmonisatie van de sancties bij de kop te pakken.

[8] COM(2003) 628 def. van 21.10.2003.

In termen van een grotere kwantiteit wordt het minimumpercentage van de controles opgetrokken van 1 tot 3% van het totaal aantal door beroepschauffeurs gewerkte dagen; binnen dit globale percentage wordt het minimumpercentage van de wegcontroles opgetrokken van 15 tot 25% en dat van de bedrijfscontroles van 25 to 50%.

In termen van een betere kwaliteit beoogt het voorstel de aanwijzing van een coördinerende handhavingsinstantie binnen elke lidstaat, welke een handhavingsstrategie ontwikkelt, publiceert en implementeert; de aanstelling van handhavingspersoneel dat in voldoende mate over de nodige interoperabele apparatuur kan beschikken, en dat in samenwerking met de instanties van andere lidstaten is opgeleid, en een een wegeninfrastructuur met voldoende extra wegstroken of servicestations om de controles te kunnen verrichten. Zowel steekproefsgewijze als gerichte controles moeten met gebruikmaking van een gemeenschappelijk risicobeoordelingssysteem worden uitgevoerd.

Samenwerking tussen de handhavingsautoriteiten van de lidstaten wordt verzekerd door een groter aantal gecoördineerde acties, een betere uitwisseling van informatie via een elektronisch netwerk, en een permanent comité van handhavingsautoriteiten om meer klaarheid te brengen in de uitvoering van de richtlijn, een coherente benadering aan te moedigen en de dialoog tussen de bedrijfstak en de controlerende instanties te vergemakkelijken.

In termen van de te hanteren sancties wordt door het voorstel verzekerd dat de lidstaten ten minste werken met een tijdelijk rijverbod, en met de intrekking, opschorting of beperking van een exploitatievergunning of rijbewijs, waarbij het optreden steeds doeltreffend, evenredig en afschrikkend dient te zijn. In het voorstel wordt tevens gepleit voor everedige financiële sancties voor de gehele transportketen, mochten de begane overtredingen tot financieel gewin leiden. Ten slotte bevat het voorstel een lijst van in alle lidstaten als ernstig te beschouwen inbreuken, waarvoor derhalve passende straffen zouden moeten gelden.

6.2.10. De invoering van werktijdregulering in Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de wegtransportsector

Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen is op 11 maart 2002 goedgekeurd. De lidstaten werken momenteel aan de voorbereiding van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn en de algemene werktijdenrichtlijn 93/104/EG, als gewijzigd Richtlijn 2000/34/EG, voor de sector wegvervoer. In de tussentijd hebben twee lidstaten, Finland en Spanje, een zaak aanhanging gemaakt bij het Europees Hof van Justitie om de sectorrichtlijn geheel of gedeeltelijk te annuleren.

Volgens de Commissie zal de richtlijn, bij toepassing in alle lidstaten, bijdragen tot een verbetering van de sociale voorwaarden voor in het wegvervoer werkzame personen alsmede tot een verbetering van de veiligheid op de weg.

6.2.11. Slotcommentaar

Een doeltreffende toepassing van de voorschriften inzake rij- en rusttijden dient ieders belang. De Commissie blijft alle lidstaten ertoe aanmoedigen kwantitatieve en kwalitatieve verbeteringen in de controles door te voeren, de handhaving van de regels in alle lidstaten te versterken, en samenwerkinginitiatieven te ontplooien waarmee uitwisselingen van informatie en personeel worden bevorderd en samewerkingsactiviteiten worden opgezet. Dit kan de handhaving alleen maar ten goede komen en bijdragen tot meer inzicht in de manier waarop de verordening moet worden uitgevoerd.

De Commissie zal in alle lidstaten de ontwikkelingen op dit gebied blijven volgen, ten einde een geharmoniseerde uitvoering van de sociale wetgeving te verzekeren, het gebruik van goede praktijken aan te moedigen en te bewerkstelligen dat de regels in alle lidstaten beter en doeltreffender worden gehandhaafd.

Bijlage A

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) De lidstaat heeft deze gegevens niet verstrekt.

(2) De gegevens voor België, Italië en Spanje zijn gebaseerd op de in 1995 door nationale deskundigen van deze landen verstrekte cijfers en op de gegevens van het voorgaande verslag.

(3) Is voor bestuurders met ingang van 1 september tot EUR 67 verhoogd.

(4) De cijfers voor Frankrijk en Nederland zijn dezelfde als in het vorige verslag, aangezien deze landen geen mededeling hebben gedaan van eventuele wijzigingen van hun wetgeving.

Bijlage B

Statistische gegevens

1. Referentieperiode

Van 1 januari 1999 tot en met 31 december 2000

2. Berekening van het minimumaantal uit te voeren controles

(artikel 2 van Richtlijn 88/599/EEG)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) De cijfers van Griekenland zijn weggelaten, omdat daarmee geen goede vergelijking te maken was.

(2) De cijfers hadden betrekking op het totale aantal vrachtvoertuigen zwaarder dan 1.524 kg en grote in de staat geregistreerde voertuigen voor openbare diensten. Een aantal daarvan zou zijn vrijgesteld van de voorschriften van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad. De cijfers zijn echter niet verder uitgesplitst.

3. Controles

3.1 Aantal controles langs de weg

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) Dit totaal omvat statistische gegevens over voertuigen waarvoor geen onderscheid tussen goederen en personen werd gemaakt.

(2) Frankrijk maakt geen onderscheid tussen staatsburgers en niet-staatsburgers, maar tussen ingezetenen en niet-ingezetenen.

(3) De Griekse cijfers zijn niet in de tabel opgenomen omdat darmee geen goede vergelijking mogelijk was.

3.2 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde bestuurders

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) Denemarken heeft deze gegevens niet verstrekt.

(2) De Griekse cijfers zijn niet in de tabel opgenomen omdat daarmee geen goede vergelijking mogelijk was.

(3) Eigen rekening en in verhuur en tegen vergoeding - zonder onderscheid.

(4) De gegevens voor het goederenvervoer zijn de som van de gegevens met betrekking tot het vervoer voor eigen rekening en het vervoer in verhuur of tegen vergoeding.

3.3 Aantal langs de weg gecontroleerde werkdagen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) Dit totaalcijfer omvat statistieken voor voertuigen waarvoor geen onderscheid (totaal of partieel) tussen goederen- en personenvervoer is gemaakt.

(2) Frankrijk maakt geen onderscheid tussen staatsburgers en niet-staatsburgers, maar tussen ingezetenen en niet-ingezetenen.

(3) De Griekse cijfers zijn niet in de tabel opgenomen omdat darmee geen goede vergelijking mogelijk was.

3.4 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde werkdagen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) De cijfers van Griekenland zijn weggelaten, omdat daarmee geen goede vergelijking te maken was.

(2) Eigen rekening en in verhuur of tegen vergoeding - zonder onderscheid.

(3) De gegevens voor het goederenvervoer zijn de som van de gegevens betreffende het vervoer voor eigen rekening en het vervoer in verhuur of tegen vergoeding.

4. Overtredingen

Aantal geregistreerde overtredingen

4.1 Artikel 6 van Verordening (EEG) Nr. 3820/85: rijtijden

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) Oostenrijk heeft voor 1999 geen gedifferentieerde gegevens overgelegd.

(2) De lidstaat heeft voor de geregistreerde overtredingen geen gedifferentieerde gegevens overgelegd.

(3) Frankrijk maakt geen onderscheid tussen staatsburgers en niet-staatsburgers, maar tussen ingezetenen en niet-ingezetenen. Er zijn geen naar goederen- en personenvervoer uitgesplitste gegevens verstrekt.

(4) Griekenland heeft geen gegevens verstrekt.

(5) Betreffende de EEG en derde landen zijn door Ierland heeft geen gedifferentieerde gegevens verstrekt.

(6) Deze overtredingen zijn ingedeeld onder overtredingen 'wekelijkse rusttijd'.

4.2 Artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: onderbrekingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) Oostenrijk heeft voor 1999 geen gedifferentieerde gegevens verstrekt.

(2) De lidstaat heeft geen gedifferentieerde gegevens betreffende de getregistreerde overtredingen verstrekt.

(3) Frankrijk maakt geen onderscheid tussen staatsburgers en niet-staatsburgers, maar tussen ingezetenen en niet-ingezetenen. Er zijn geen naar goederen- en personenvervoer uitgesplitste gegevens verstrekt.

(4) Denemarken heeft deze gegevens niet verstrekt.

(5) Gegevens ondergebracht bij de cijfers voor "langer dan 4½ uur aan het stuur zonder onderbreking".

4.3 Artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: rusttijden

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) Oostenrijk heeft voor 1999 geen gedifferentieerde gegevens verstrekt.

(2) De lidstaat heeft geen gedifferentieerde gegevens betreffende de getregistreerde overtredingen verstrekt.

(3) Frankrijk maakt geen onderscheid tussen staatsburgers en niet-staatsburgers, maar tussen ingezetenen en niet-ingezetenen.

(4) Onder deze cijfers vallen ook de overschrijdingen van de zes dagelijkse rijtijden.

4.4 Artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: dienstregeling en dienstrooster

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opm.:

(1) Oostenrijk heeft geen gedifferentieerde gegevens voor 1999 verstrekt. Voor 2000 zijn als volgt

gedifferentieerde gegevens was verschaft:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(2) België heeft gegevens verstrekt die betrekking hebben op volgens Verordening (EEG) nr. 3821/85 geregistreerde overtredingen. Daarom zijn deze cijfers (5603 overtredingen) niet in deze tabel opgenomen.

(3) Geen geregistreerd.

(4) Geen gegevens verstrekt.

(5) Frankrijk maakt geen onderscheid tussen staatsburgers en niet- staatsburgers, maar tussen ingezetenen en niet-ingezetenen, en heeft geen gedesaggregeerde cijfers per type overtreding verstrekt.

(6) De verstrekte cijfers zijn niet volledig, aangezien 3370 in 1999 en 5822 in 2000 overtredingen niet te plaatsen waren. Deze cijfers zijn wel opgenomen in het totale aantal geregistreerde overtredingen (zie tabel 5.2).