3. 3. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 53/61 
resultaten, aangezien door het verschil in njd het 
kostenpercentage en daardoor het per 
deelgerechtigde verschuldigde bedrag afhangt van 
Gedaan te Brussel, 24 oktober 1979. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 1 december 
1977, de Afdeling voor regionale ontwikkeling te be­
lasten met het opstellen van een studie over de rol 
en invloed van de plaatselijke en regionale overhe­
den en van de sociale en economische organisaties 
op het gebied van het communautaire regionale be­
leid, 
Gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 5 april 1979, 
de Afdeling voor regionale ontwikkeling toestem­
ming te geven om voornoemde studie in een advies 
om te zetten, 
Gezien artikel 20, vierde alinea, van het Reglement 
van Orde, 
Gezien het advies dat de Afdeling voor regionale 
ontwikkeling op 14 september 1979 heeft opgesteld, 
Gezien het door de rapporteur, de heer Ventejol, 
voorgelegde rapport, het aantal deelgerechtigden in de desbetreffende pe­
riode. Bij het wisselen van deelgerechtigden ontstaat 
een onbillijk, willekeurig resultaat. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
R. VANNI 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 172e zitting 
van 24 en 25 oktober 1979 (vergadering van 25 okto­
ber), 
Overwegende dat de Gemeenschap met de 
algemene verkiezing van een Parlement blijk geeft 
van de wil, het Europese integratieproces voort te 
zetten, maar dat dit doel alleen volledig kan worden 
bereikt indien daarbij ook het Economisch en So­
ciaal Comité wordt betrokken, waarin immers alle 
sociale en economische krachten in de Gemeen­
schap zijn vertegenwoordigd; 
Overwegende dat de Gemeenschap zich na uitbrei­
ding geplaatst zal zien voor nieuwe problemen die 
onder meer het gevolg zullen zijn van de nog grotere 
verschillen tussen de regio's en dat deze uitbreiding 
beslist gepaard moet gaan met een versterking van 
de Gemeenschapsbanden; 
Overwegende dat het gemeenschappelijke regionale 
beleid, doordat het betrekking heeft op nauwkeurig 
gelokaliseerde concrete projecten, bijzonder ge-Advies inzake de rol en invloed van de plaatselijke en regionale overheden en van de sociale 
en economische organisaties op het gebied van het communautaire regionale beleid 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Tijdens zijn op 4 en 5 april 1979 gehouden 167e zitting heeft het Comité op voorstel 
van zijn Bureau besloten, uit eigen beweging een advies inzake voornoemd onderwerp 
op te stellen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 24 en 25 oktober 1979 te Brussel gehouden 172e zit­
ting. 
Nr. C 53/62 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 3. 80 
schikt is om de bevolking bewust te maken van de 
noodzaak van communautaire solidariteit; 
Overwegende dat de vorming van een quotavrij ge­
deelte een duidelijke vooruitgang betekent bij de 
uitwerking en de tenuitvoerlegging van het regionale 
beleid, op voorwaarde dat de aan het EFRO toege­
kende begrotingsmiddelen, en daarmee ook het 
quotavrije gedeelte, toereikend zijn; 
Overwegende dat dit beleid echter pas werkelijk re­
sultaten kan opleveren indien het een omvattender 
karakter heeft en het quotavrije gedeelte voldoende 
groot is voor de verwezenlijking van projecten van 
Europees belang, zelfs wanneer voor deze projecten 
in de betrokken landen niet altijd prioriteit geldt; 
Overwegende dat het voor het uitwerken van deze 
projecten vereist is zo goed mogelijk op de hoogte te 
zijn van de moeilijkheden waarmee bepaalde regio's 
in de Gemeenschap te kampen hebben, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. De plaatselijke en regionale overheden, even­
als de sociale en economische organisaties dienen 
daadwerkelijk te worden betrokken bij de uitwer­
king en de tenuitvoerlegging van het 
communautaire regionale beleid, zodat dit volledig 
kan beantwoorden aan zijn doel, namelijk vermin­
dering van de ongelijkheden tussen de regio's; zulks 
zal de expansiemogelijkheden voor de Gemeen­
schap als geheel uiteindelijk vergroten. 
De inschakeling van bovengenoemde overheden en 
organisaties zal bovendien de toepassing van de 
communautaire regels dat de Gemeenschapssteun 
slechts ter aanvulling en niet ter vervanging van de 
door de Lid-Staten verleende steun dient, alsmede 
de controle daarop vergemakkelijken. 
Daarenboven zal kunnen worden gestreefd naar een 
betere coördinatie tussen het regionale beleid van de 
Gemeenschap en de regionale beleidsvormen van 
de Lid-Staten en zal de invloed van de sectoriële be­
leidsvormen van de Gemeenschap op de regio's, die 
aanzienlijk is, kunnen worden beoordeeld. 
1.2. Zowel het Comité als de Commissie, het Par­
lement en de Raad hebben overigens herhaaldelijk 
de wens uitgesproken dat er meer samenwerking 
tussen de regionale instanties komt. 
1.2.1. In de eerste plaats is het namelijk van belang 
dat de plaatselijke of regionale autoriteiten, evenals de diVlrse sociaal-economische verenigingen waarin 
de bevolking en de regionale belangen zijn verte­
genwoordigd, de mogelijkheid hebben, hun ziens­
wijze kenbaar te maken en de specifieke kenmerken, 
behoeften en mogelijkheden van hun regio uiteen te 
zetten. Het is beslist noodzakelijk dat de Lid-Staten 
bij het opzetten van regionale ontwikkelingspro­
gramma's met hun regionale en plaatselijke instan­
ties overleg plegen ten einde een eigen regionaal 
beleid uit te werken en voorstellen te doen aan de 
EEG. 
1.2.2. In de tweede plaats, om adviezen te kunnen 
uitbrengen en gefundeerde voorstellen te kunnen 
doen, dienen deze, al dan niet institutionele organen 
te worden voorgelicht over de door het EFRO gebo­
den mogelijkheden en over de besluiten die dit 
Fonds met betrekking tot de regio's neemt. 
1.2.3. De informatiestroom „naar boven" en „naar 
beneden" dient niet alleen betrekking te hebben op 
concrete projecten in elk van de regio's maar ook op 
de grote lijnen van het communautaire regionale be­
leid, waarvan de gevolgen in alle regio's van de Ge­
meenschap voelbaar zullen zijn. 
1.3. Men dient goed voor ogen te houden — het 
Comité wil hierop de nadruk leggen — dat zaken als 
voorlichting en raadpleging van de betrokkenen en 
overleg tussen hen en de organen die de beslissin­
gen nemen, niet van secundair belang zijn, maar 
juist één van de essentiële onderdelen vormen van 
een werkelijk Europees beleid voor de regio's dat 
vanwege zijn concrete karakter de belangstelling 
van de bevolking voor de Gemeenschapsproblema-
tiek wekt en dus het ontstaan van Europese solidari­
teit bevordert. 
2. Onvoldoende inschakeling van de plaatselijke en 
regionale overheden en van de sociaal-economi­
sche organisaties 
2.1. Het is bekend dat de Gemeenschap over orga­
nen beschikt die de regionale belangen kunnen be­
hartigen en dat de regio's in de Lid-Staten, naar ge­
lang van hun bestuursstructuur en de mate van de­
centralisatie, inderdaad meer of minder betrokken 
worden bij de uitwerking van regionale ontwikke­
lingsprogramma's. 
2.2. Op het niveau van de Gemeenschap heeft het 
Comité er waardering voor dat aan de besluiten met 
betrekking tot de regionale steun en de in verband 
met de voorlichting van de Lid-Staten geleverde in­
spanningen bekendheid is gegeven, hoewel het hier­
mee bewerkstelligde effect helaas maar van margi­
nale betekenis is. Het betreurt overigens dat in het 
Comité voor regionaal beleid geen vertegenwoordi­
gers van de regio's zijn opgenomen, zoals dat in de 
andere comités van de EEG het geval is. 
3. 3. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 53/63 
2.3. Uit in de Lid-Staten gestelde vragen blijkt 
voorts dat het met de doorstroming van informatie 
van de Gemeenschap naar de betrokkenen nog 
slecht is gesteld als gevolg van een aantal barrières 
waaraan de nationale regeringen doorgaans debet 
zijn. 
2.4. Ook ten aanzien van de voorlichting „naar bo­
ven" en de raadpleging van de bevolking via hun 
verenigingen aan de basis is de situatie door de 
bank genomen nog verre van bevredigend. 
2.5. De rol die de plaatselijke en regionale autori­
teiten en de sociale en economische organisaties op 
het gebied van het Europese beleid spelen, en hun 
invloed op de uitwerking en de tenuitvoerlegging 
van het communautaire regionale beleid lijken dan 
ook veel te gering. 
Bovendien is, wat de sociaal-economische organisa­
ties betreft, in bepaalde landen weliswaar een bevre­
digende decentralisatie tot stand gekomen, maar in 
andere landen en in bepaalde sectoren is waar­
schijnlijk nog niet voldoende rekening gehouden 
met de regio's. 
3. Maatregelen ter bevordering van de rol en invloed 
van de plaatselijke en regionale overheden en van 
de sociale en economische organisaties bij de uit­
werking van het communautaire regionale beleid 
3.1. Op het niveau van de Gemeenschap 
3.1.1. Het nemen van dergelijke maatregelen is in 
de eerste plaats een zaak van de Europese instan­
ties. De publikatie van de interventies van het 
EFRO in het Publikatieblad van de de Europese Ge­
meenschappen kan als een vooruitgang worden ge­
zien, hoewel tussen het moment waarop de beslui­
ten worden genomen en de publikatie zelf heel wat 
tijd kan verlopen. De procedure zal worden verbe­
terd doordat de Gemeenschap om de twee jaar een 
uitvoerig verslag over de situatie in de regio's zal 
voorleggen, waarin richtlijnen en prioriteiten voor 
het regionale beleid in de komende periode zullen 
worden opgenomen en waarover het Europese Par­
lement en het Economisch en Sociaal Comité zullen 
worden geraadpleegd. Ondanks de grote inspannin­
gen van de voorlichtingsbureaus van de Commissie, 
moeten echter nog maatregelen worden genomen 
om uitvoerigere inlichtingen over de activiteiten van 
de Gemeenschap en de mogelijkheden die deze 
vQor de regio's inhouden, op grotere schaal te ver­
spreiden. Het zou bij voorbeeld goed zijn vereenvou­
digde regels te publiceren voor het EFRO, en voor 
het gelijktijdig functioneren van het EFRO, het So­
ciaal Fonds en de fondsen voor herstructurering en 
andere instrumenten van de Gemeenschap. 3.1.2. De Gemeenschapsautoriteiten zullen met 
name moeten trachten, op dit gebied de medewer­
king van de Lid-Staten te verkrijgen, en zij zullen er­
voor moeten zorgen dat de informatie inderdaad bij 
de betrokken personen of organisaties aankomt. 
3.1.3. Wat de informatie „naar boven" betreft, 
moet erop worden gewezen dat overeenkomstig Ver­
ordening (EEG) nr. 724/75 uitsluitend de Lid-Staten 
de officiële gesprekspartners van de Gemeenschap 
bij concrete projecten of programma's kunnen zijn. 
3.1.4. De plaatselijke of regionale sociaal-econo­
mische instanties kunnen dus uitsluitend aan­
vullende informatie verstrekken. 
3.1.5. Volgens het Comité moet in dit verband in 
eerste instantie naar verbetering worden gestreefd 
door de samenstelling van het Comité voor regio­
naal beleid te wijzigen; hierin moeten namelijk ook 
vertegenwoordigers van de sociaal-economische 
kringen zitting hebben. Verder moet het Econo­
misch en Sociaal Comité meer mogelijkheden krij­
gen informatie in te winnen bij de regionale instan­
ties, zodat het te zijner tijd uitvoerige en degelijk 
gemotiveerde adviezen kan uitbrengen. 
3.1.6. Voorts is het volstrekt noodzakelijk, in rui­
mere mate en vaker gebruik te maken van de midde­
len waarover het „Raadgevend Comité van plaatse­
lijke en regionale instellingen bij de Europese Ge­
meenschappen" inzake voorlichting en overleg be­
schikt; dit Raadgevend Comité is opgericht op 
initiatief van de Raad van de Europese Gemeenten 
(CCE) en de Internationale Unie van steden en ge­
meenten (IULA). 
3.2. Op het niveau van de Lid-Staten 
3.2.1. Voorts moeten de Lid-Staten erop worden 
gewezen dat zij tot taak hebben, de inlichtingen die 
zij van de Gemeenschap ontvangen, verder te ver­
spreiden. Enerzijds zijn zij dus verplicht, alle gege­
vens uit Brussel over het regionale beleid in zijn ge­
heel, de projecten van de Gemeenschap, de inter­
venties van het EFRO, de door de Gemeenschap 
geboden steunmogelijkheden en de verleende steun 
op grote schaal te verspreiden. 
3.2.2. Zij moeten er met behulp van de geëigende 
media voor zorgen dat voornoemde inlichtingen bij 
de betrokkenen terecht komen. 
3.2.3. Met betrekking tot de voorlichting „naar bo­
ven" vindt het Comité dat de regeringen weliswaar 
als scheidsrechter moeten optreden ten aanzien van 
hun regionale programma's en de EFRO-steunaan-
vragen, maar dat zij tevoren op zeer grote schaal de 
regionale en plaatselijke instanties en de sociale en 
economische organisaties, die de „forces vives" van 
Nr. C 53/64 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 3. 80 
alle regio's vertegenwoordigen, moeten raadplegen. 
Zij moeten de door hen gekozen procedure voor 
deze raadpleging evenals alle regionale standpunten 
aan de Gemeenschapsinstanties kenbaar maken. 
3.2.4. In verband met de buitengewoon grote di­
versiteit van de plaatselijke en regionale structuren 
en de sociale en economische organisaties in de lan­
den van Europa acht het Comité het niet gewenst, 
voor elk van die landen te proberen aan te geven, 
welke procedures en wegen moeten worden gevolgd 
of welke middelen in het werk moeten worden ge­
steld om tot harmonisatie te komen. Het Comité be­
nadrukt echter het grote belang van een zeer breed 
opgezette raadpleging. 
Gezien deze diversiteit is het evenwel noodzakelijk 
ervoor te zorgen dat zowel „naar boven" als „naar 
beneden" een goede doorstroming van informatie 
tot stand komt. 
Gelet op de informatie waarover het Comité mo­
menteel beschikt, lijkt het vooralsnog niet mogelijk 
een voor alle Lid-Staten bruikbaar organisatiemodel 
aan de hand te doen. Het Comité acht het echter wel 
gewenst harmonisering van de voorlichtings- en over-
legmethoden in de Lid-Staten op korte termijn te 
overwegen. 
3.2.5. Het Comité wijst in ieder geval met klem op 
de noodzaak van overleg. Zijns inziens zou het ple­
gen van overleg het meest doeltreffend zijn op het 
niveau van de regionale organen voor economische 
programmering; deze overlegpleging dient uiteraard 
op een zo laag mogelijk niveau plaats te vinden. 
3.2.6. Voorts zouden in alle Lid-Staten de vak-
bonds- en beroepsorganisaties er ook naar moeten 
streven, in hun structuur voldoende plaats in te rui­
men voor plaatselijke en regionale belangen. 
3.3. Op plaatselijk niveau 
3.3.1. Hiermee heeft het Comité de inspanningen 
omschreven die de Gemeenschap en de regeringen 
zich zouden moeten getroosten om de bevolking via 
de democratisch gekozen plaatselijke en regionale 
organen of via hun sociale of economische organi­
saties te betrekken bij de uitwerking van het com­
munautaire regionale beleid; het is zich er echter 
goed van bewust dat een beleid dat „van boven" 
komt, dat wil zeggen dat voorgesteld of zelfs opge­
legd wordt door de Gemeenschap en de Lid-Staten, 
grote risico's loopt op een mislukking uit te lopen. 
3.3.2. Daarom lijkt het hem van primair belang dat 
de wil tot deelneming aan de uitwerking van een 
communautair regionaal beleid ook van de plaatse­
lijke en regionale overheden en van de sociale en 
economische organisaties uitgaat. Bovendien zullen de regio's door blijk te geven van hun wil om zelf 
inspanningen te leveren voor hun eigen ontwikke­
ling, gemakkelijker de steun van hun regering en 
van de Gemeenschap verkrijgen. Het beste voor­
beeld hiervan zijn de „geïntegreerde acties" ten gun­
ste van bepaalde gebieden die zich in een crisis be­
vinden, die de Gemeenschap bij wijze van voor­
beeld is gaan bevorderen. 
3.3.3. De regionale en plaatselijke overheden en de 
sociale en economische organisaties moeten 
derhalve alle nodige initiatieven ontplooien om de 
Europese instanties op de hoogte te brengen van de 
behoeften van hun regio, van de door de regio zelf 
ontplooide ontwikkelingsactiviteiten en van de van 
de betrokken Lid-Staat verwachte steun. Ook moe­
ten zij zowel van hun eigen Lid-Staat als van de Ge­
meenschap eisen dat nauwkeurige gegevens en alle 
nuttige documenten worden verstrekt over de beslis­
singen van de Gemeenschap zowel op het gebied 
van het regionale beleid als op dat van de andere 
communautaire beleidsvormen. 
3.3.4. Er moet voor worden gewaakt dat deze bre­
der opgezette raadplegingsprocedure steeds inge­
wikkelder wordt en het hele systeem uiteindelijk zou 
worden verlamd. Dit risico kan echter worden voor­
komen indien de informatiestroom zowel „naar bo­
ven" als „naar beneden" zich snel en op grote 
schaal, haast automatisch, voltrekt. Op alle niveaus 
moet dus worden gestreefd naar een snelle 
procedure. De Gemeenschap zou bovendien een ei­
gen informatienet moeten oprichten, daarbij gebruik 
makend van de meest recente communicatietechnie­
ken. 
4. Conclusie 
4.1. Wij moeten dus allen van doorzettingsver­
mogen en waakzaamheid blijk geven in ons streven, 
de plaatselijke en regionale autoriteiten en de 
sociale en economische organisaties de actieve rol te 
doen spelen die hun zou moeten toekomen op het 
gebied van het regionale beleid van de Gemeen­
schap. 
Men dient echter goed te beseffen dat deze alleen 
dan iets kunnen bereiken als de Lid-Staten hen bij 
hun regionale beleid willen betrekken. 
4.2. Alvorens de informatie- en overlegstructuren 
te harmoniseren, hetgeen binnen afzienbare tijd mis­
schien nuttig zal blijken, moet dus maximaal ge­
bruik worden gemaakt van de bestaande instanties, 
moeten hun actiemogelijkheden, samenstelling en 
bevoegdheden zo nodig worden uitgebreid, moeten 
de communautaire instanties en de plaatselijke en 
regionale organisaties regelmatiger en formeler over­
leg met elkaar plegen en moet er voor worden ge­
zorgd dat alle informatiemogelijkheden werkelijk en 
snel worden benut. 
3. 3. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 53/65 
4.3. Ten slotte zij erop gewezen dat de uitbreiding 
van de Gemeenschap, die politiek gezien beslist 
wenselijk is, ernstige economische problemen met 
zich zal meebrengen zowel op agrarisch, industrieel 
en sociaal gebied als bij voorbeeld op dat van de 
werkgelegenheid. 
Voorkomen moet worden dat de regionale vraag­
stukken daardoor op de achtergrond worden ge­schoven en dat de ongelijkheden tussen de regio's 
nog groter worden. 
Het regionale beleid is dus één van de voornaamste 
beleidsvormen die een versterking van de Gemeen­
schap mogelijk moeten maken. Als al degenen die 
zich bewust zijn van de onvervangbare rol die zij te 
vervullen hebben, meewerken aan de uitwerking 
van dit beleid, zal dit in belangrijke mate bijdragen 
tot het ontstaan van een Europees bewustzijn. 
Gedaan te Brussel, 25 oktober 1979. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
R. VAN NI