Het namens de Europese Unie in het bij de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels opgerichte Gemengd Comité in te nemen standpunt wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité.

(6)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie in het Gemengd Comité moet worden ingenomen, aangezien het besluit voor de Unie bindend zal zijn.

(5)Het Gemengd Comité zal op zijn vergadering van 27 november 2019 of op een latere datum een besluit over de wijziging van de conventie vaststellen.

(4)Het proces om de conventie te wijzigen, is in 2012 van start gegaan en heeft geresulteerd in een reeks gemoderniseerde en flexibelere oorsprongsregels, die aansluiten bij de regels waarover de Unie reeds overeenstemming heeft bereikt in bepaalde andere recente overeenkomsten (de Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen de EU en Canada (CETA), de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam, de economische partnerschapsovereenkomst tussen de EU en Japan, de economische partnerschapsovereenkomst tussen de EU en de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika) of preferentiële regelingen (SAP).

(3)De conventie is gesloten vanuit de overweging dat de oorsprongsregels gewijzigd moesten worden om deze beter aan de economische realiteit aan te passen, en voorziet in de procedures voor de daartoe strekkende wijzigingen. Wijzigingen van de conventie moeten met eenparigheid van stemmen bij besluit van het krachtens artikel 3, lid 1, van de conventie opgerichte Gemengd Comité (hierna “het Gemengd Comité” genoemd) worden vastgesteld.

(1)De Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels (hierna “de conventie” genoemd) is door de Unie gesloten bij Besluit 2013/93/EU van de Raad en is voor de Unie op 1 mei 2012 in werking getreden.

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

inzake het namens de Europese Unie in het bij de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels opgerichte Gemengd Comité in te nemen standpunt over de wijziging van de conventie

Wat de handel en de gevolgen voor het gebruik van preferenties betreft, leggen de versoepelingen van de nieuwe regels de nadruk op economische integratie in de hele zone, bijvoorbeeld in de textielsector waar al in zeer sterke mate gebruik wordt gemaakt van preferenties. De verbeterde regels inzake textiel en cumulatie strekken er hoofdzakelijk toe de reeds bestaande regionale integratie en beschikbaarheid van materialen in de zone te versterken in plaats van meer niet-oorsprongsmaterialen van buiten de zone te laten invoeren.

De wijzigingen van de lijstregels in de sector van landbouwproducten en verwerkte landbouwproducten zijn hoofdzakelijk methodologische aanpassingen zonder gevolgen voor de inhoud van de regels. De bestaande drempels die zijn uitgedrukt in waarde, zullen voortaan worden uitgedrukt in gewicht. Dit criterium is objectiever en kan gemakkelijker worden gecontroleerd door de douaneautoriteiten. De vereenvoudiging van de productspecifieke regels voor industrieproducten zou slechts een beperkt effect mogen hebben op de inkomsten uit douanerechten, aangezien zij in vele gevallen veeleer kan leiden tot een wijziging van inkooppatronen dan tot een stijging van de preferentiële invoer uit PEM-landen ter vervanging van invoer die voordien aan invoerrechten onderworpen was. De gevolgen van deze wijzigingen voor de inkomsten uit douanerechten zijn dus niet kwantificeerbaar.

Hoewel de bepalingen inzake verbod op teruggave van douanerechten zijn gewijzigd, blijft dit verbod van kracht in de textiel- en kledingsector, die een van de belangrijkste sectoren van de handel in de PEM-zone blijft. De gewijzigde regels codificeren de status quo door het verbod dat momenteel met sommige partijen wordt toegepast, te handhaven. De voorgestelde veralgemening van volledige cumulatie in de PEM-zone strekt ertoe de bestaande handelspatronen binnen de zone en de complementariteit ervan te versterken, maar zou geen noemenswaardig effect mogen hebben op de door de EU geïnde douanerechten, omdat producten die onder de cumulatie vallen, zullen moeten voldoen aan specifieke eisen inzake toegevoegde waarde in de zone om in aanmerking te komen voor preferenties, zoals momenteel het geval is.

–Toereikende be- of verwerking – op basis van gemiddelden: de berekening van de prijs af fabriek en de waarde van niet-oorsprongsmaterialen op basis van gemiddelden waarbij rekening wordt gehouden met marktschommelingen, biedt exporteurs meer voorspelbaarheid;

Het uitgangspunt voor de wijzigingen van de PEM-conventie is dat de oorsprongsregels moeten worden gemoderniseerd om ze in overeenstemming te brengen met de nieuwe trends in de recente vrijhandelsovereenkomsten. De gewijzigde regels in de PEM-conventie bevatten voornamelijk elementen die de douaneprocedures vereenvoudigen of de regels moderniseren, zoals:

De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

Het Gemengd Comité PEM is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels.

Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

De wijzigingen van de conventie zullen van toepassing worden op 1 januari 2021 (of op de door het Gemengd Comité PEM overeen te komen datum) tussen de partijen die deze wijzigingen van de conventie, of de verwijzing ernaar, in hun oorsprongsprotocollen hebben opgenomen.

Wat textiel en kleding betreft, is voorzien in nieuwe opties met betrekking tot passieve veredeling en toleranties. Voor deze producten is ook voorzien in nieuwe oorsprongverlenende processen, met name voor weefsels die daardoor gemakkelijker beschikbaar kunnen komen. Tot slot zal de volledige bilaterale cumulatie ook op deze producten van toepassing zijn. Met deze cumulatie zal bij het productieproces in de cumulatiezone rekening kunnen worden gehouden met de be- en verwerking van textielstoffen (d.w.z. weven, spinnen enz.).

Al deze wijzigingen hebben geleid tot geactualiseerde en gemoderniseerde lijstregels, waardoor producten in het algemeen gemakkelijker kunnen voldoen aan de voorwaarden om de oorsprong te verkrijgen. De bovengenoemde mogelijkheid om gebruik te maken van gemiddelden over een bepaalde periode, kan voor de exporteurs bovendien een verdere vereenvoudiging met zich brengen.

Voor andere landbouwproducten (d.w.z. plantaardige oliën, noten, tabak) is voorzien in flexibelere regels die zijn aangepast aan de economische realiteit, met name voor de GS-hoofdstukken 14, 15, 20 (met inbegrip van post 2008), 23 en 24. De gewijzigde regels zorgen voor een evenwicht tussen regionale en mondiale toelevering (GS-hoofdstukken 9 en 12). De regels zijn ook vereenvoudigd (minder uitzonderingen) in de GS-hoofdstukken 4, 5, 6, 8, 11 en ex 13.

Met de gewijzigde regels is de gewichtsdrempel verhoogd (van 20 % tot 40 %) en is voor een aantal posten de mogelijkheid geboden om te kiezen tussen waarde of gewicht. De wijziging heeft met name betrekking op de GS-hoofdstukken en -posten ex-1302, 1704 (keuzeregel gewicht of waarde), 18 (1806: keuzeregel gewicht of waarde), 1901.

De limiet van niet-oorsprongsmaterialen werd alleen uitgedrukt in waarde. De nieuwe drempels zijn uitgedrukt in gewicht om prijsschommelingen en wisselkoersschommelingen te vermijden (bv. ex hoofdstukken 19, 20, 2105 en 2106) en tegelijk worden bepaalde limieten voor suiker geschrapt (bv. hoofdstuk 8 of GS 2202).

Met de gewijzigde regels (artikel 17, lid 3) wordt ook voorzien in de mogelijkheid om overeen te komen dat een systeem van geregistreerde exporteurs (REX) wordt toegepast. Deze in een gemeenschappelijke databank geregistreerde exporteurs zullen zelf attesten van oorsprong moeten opstellen buiten het kader van de procedure van toegelaten exporteurs. Het attest van oorsprong zal dezelfde juridische waarde hebben als de oorsprongsverklaring of het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1. De gewijzigde regels voorzien ook in de mogelijkheid om in de toekomst gebruik te maken van elektronisch afgegeven certificaten van oorsprong (artikel 17, lid 4).

De gewijzigde regels (artikel 17, lid 1) voorzien in één type bewijs van oorsprong (EUR.1 of oorsprongsverklaring) in plaats van de bestaande dubbele aanpak met EUR.1 en EUR-MED, waardoor het systeem aanzienlijk wordt vereenvoudigd. Omdat fouten als gevolg van complexe regels zo worden vermeden, moet dit voor een betere naleving door de marktdeelnemers zorgen en het beheer door de douaneautoriteiten vergemakkelijken. Bovendien zou dit geen invloed mogen hebben op de mogelijkheid om oorsprongsbewijzen te controleren, die onveranderd blijft.

Volgens de huidige regels (artikel 14) is het algemene beginsel van verbod op teruggave van toepassing op materialen die worden gebruikt bij de vervaardiging van om het even welk product. In de gewijzigde regels (artikel 16) wordt het verbod afgeschaft voor alle producten, met uitzondering van materialen die worden gebruikt bij de vervaardiging van producten die onder het toepassingsgebied van de GS-hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen (textiel en kleding). De tekst voorziet echter ook in enkele uitzonderingen op het verbod op teruggave van douanerechten voor deze producten.

De voorgestelde regel inzake niet-wijziging (artikel 14) voorziet in een versoepeling voor het verkeer van oorsprongsproducten tussen de partijen. Dit moet voorkomen dat producten waarvan de oorsprong niet ter discussie staat, worden uitgesloten van het voordeel van het preferentiële tarief bij invoer, omdat niet is voldaan aan de formele vereisten van de bepaling inzake rechtstreeks vervoer.

Volgens de huidige regels (artikel 11) mogen bepaalde be- of verwerkingen onder bepaalde voorwaarden buiten het grondgebied plaatsvinden, behalve voor producten van de GS-hoofdstukken 50 tot en met 63. In de voorgestelde regels (artikel 13) wordt textiel niet langer van deze mogelijkheid uitgesloten.

In het geval van suiker, als een materiaal of als een eindproduct, zullen de van oorsprong en niet van oorsprong zijnde voorraden niet langer fysiek gescheiden moeten worden gehouden.

Voor producten van de GS-hoofdstukken 50 tot en met 63 voorziet de tekst in bilaterale volledige cumulatie. Tot slot zullen de partijen bij de conventie over de mogelijkheid beschikken om overeen te komen dat de veralgemeende volledige cumulatie ook voor producten van de GS-hoofdstukken 50 tot en met 63 geldt.

In de voorgestelde tekst (artikel 7) wordt de diagonale cumulatie voor alle producten behouden. Verder voorziet de tekst in een veralgemeende volledige cumulatie voor alle producten, met uitzondering van textiel en kleding van de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerde systeem (GS).

De voorgestelde tekst voorziet voor landbouwproducten in een tolerantie van 15 % van het nettogewicht van het product en voor industrieproducten in een tolerantie van 15 % in waarde van de prijs af fabriek van het product (artikel 5).

De huidige tolerantie is vastgesteld op 10 % in waarde van de prijs af fabriek van het product (artikel 5) .

(c)Toereikende be- of verwerking – op basis van gemiddelden

De zogenaamde voorwaarden inzake schepen in de gewijzigde regels zijn eenvoudiger en zorgen voor meer flexibiliteit (artikel 3, lid 2). In vergelijking met de huidige tekst zijn bepaalde voorwaarden geschrapt (d.w.z. specifieke eisen voor de bemanning); andere zijn gewijzigd met het oog op een verdere versoepeling (d.w.z. eigendom).

De voorgestelde wijzigingen van de conventie bieden op verschillende punten extra flexibiliteit en modernisering, aansluitend bij datgene waarover de Unie reeds overeenstemming heeft bereikt in andere recente overeenkomsten (de Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen de EU en Canada (CETA), de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam, de economische partnerschapsovereenkomst tussen de EU en Japan, de economische partnerschapsovereenkomst tussen de EU en de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika) of preferentiële regelingen (SAP). De verbeteringen voorzien in de invoering van regels die door de bank genomen flexibeler en eenvoudiger zijn, waardoor EU-bedrijven ze gemakkelijker kunnen naleven en hun exportpositie kunnen versterken. De gewijzigde tekst laat de institutionele bepalingen van de huidige conventie onverlet.

De beoogde handeling strekt ertoe de oorsprongsregels te wijzigen om deze beter aan de economische realiteit aan te passen. De beoogde handeling zal voor de partijen bindend zijn overeenkomstig artikel 4, lid 3, waarin het volgende is bepaald: “Het Gemengd Comité stelt bij besluit wijzigingen op de conventie, ook van de aanhangsels, vast.” In artikel 4, lid 3, laatste zin, is het volgende bepaald: “De in dit lid bedoelde besluiten worden door de partijen bij de overeenkomst ten uitvoer gelegd overeenkomstig hun eigen wetgeving.”

Het proces om de conventie te wijzigen, is in 2012 van start gegaan en is uitgevoerd door een werkgroep die ten minste tweemaal per jaar is bijeengekomen. Tijdens dit proces zijn de lidstaten via verschillende fora (groep douanedeskundigen - afdeling oorsprong, Raadsgroep douane-unie, comité handelspolitiek) regelmatig bij de werkzaamheden betrokken.

De partijen waarvoor de conventie in werking is getreden, hebben stemrecht. Iedere partij heeft één stem.

Het bij artikel 3, lid 1, van de conventie opgerichte Gemengd Comité PEM stelt wijzigingen van de conventie vast en ziet toe op de correcte uitvoering ervan. In overeenstemming met artikel 12 van het reglement van orde van het Gemengd Comité PEM worden besluiten van het comité aangenomen met eenparigheid van stemmen van de partijen waarvoor de conventie in werking is getreden en die op de vergadering van het comité aanwezig of vertegenwoordigd zijn.

Op grond van het systeem van pan-Euro-mediterrane cumulatie van de oorsprong mag diagonale cumulatie worden toegepast tussen de 26 partijen bij de conventie, namelijk de Europese Unie, IJsland, Liechtenstein, Noorwegen, Zwitserland, Algerije, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Marokko, Palestina, Syrië, Tunesië, Turkije, Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kroatië, Noord-Macedonië, Montenegro, Servië, Kosovo, de Faeröer, de Republiek Moldavië, Georgië en Oekraïne. Dit systeem vormt een multilateraal kader van oorsprongsregels voor een netwerk van vrijhandelsovereenkomsten en vindt toepassing zonder afbreuk te doen aan de beginselen die in de desbetreffende overeenkomsten zijn vastgelegd. De conventie is voor de Unie op 1 mei 2012 in werking getreden.

Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het namens de Unie in het Gemengd Comité van de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels (hierna “het Gemengd Comité PEM” genoemd) in te nemen standpunt met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een besluit van het Gemengd Comité PEM tot wijziging van de conventie

inzake het namens de Europese Unie in het bij de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels opgerichte Gemengd Comité in te nemen standpunt over de wijziging van de conventie

EUROPESE COMMISSIE Brussel, 14.10.2019 COM(2019) 482 final BIJLAGE bij het voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD inzake het namens de Europese Unie in het bij de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels opgerichte Gemengd Comité in te nemen standpunt over de wijziging van de conventie



Ontwerp



BESLUIT NR. ... VAN HET PAN-EURO-MEDITERRANE GEMENGD COMITÉ, van tot wijziging van de pan-Euro-mediterrane Conventie betreffende preferentiële oorsprongsregels HET PAN-EURO-MEDITERRANE GEMENGD COMITÉ, Gezien de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels, en met name artikel 4, lid 3, onder a), Overwegende hetgeen volgt: (1)De Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels (hierna “de conventie” genoemd) is op 15 juni 2011 in Brussel ondertekend en op 1 januari 2012 in werking getreden. (2)De conventie is gesloten op basis van een netwerk van vrijhandelsovereenkomsten. Zij vormt een multilateraal kader van oorsprongsregels dat diagonale cumulatie mogelijk maakt zonder afbreuk te doen aan de beginselen die in de desbetreffende overeenkomsten zijn vastgelegd. (3)De conventie is gesloten vanuit de overweging dat de oorsprongsregels gewijzigd moesten worden om deze beter aan de economische realiteit aan te passen, (4)De partijen bij de conventie hebben overeenstemming bereikt over de wijziging van de bepalingen van de conventie, met inbegrip van de aanhangsels, die moet voorzien in een nieuw systeem van gemoderniseerde en flexibelere oorsprongsregels. (5)De overeenkomst moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: Artikel 1 1.De Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij dit besluit. 2.De wijzigingen van de conventie worden van toepassing op [1 januari 2021] tussen de partijen die deze wijzigingen van de conventie, of de verwijzing ernaar, in hun oorsprongsprotocollen hebben opgenomen. Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld. Gedaan te … Voor het Gemengd Comité De voorzitter Bijlage Artikel 1 Artikel 1 van de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels luidt als volgt: “Artikel 1 1. Deze conventie bevat de bepalingen betreffende de oorsprong van goederen die op grond van de desbetreffende overeenkomsten tussen de partijen worden verhandeld. 2. Het begrip “producten van oorsprong” en de daarmee verband houdende methoden van administratieve samenwerking zijn omschreven in de aanhangsels bij deze conventie. Aanhangsel I bevat de algemene regels in verband met de definitie van “producten van oorsprong” en de methoden van administratieve samenwerking. Aanhangsel II bevat bijzondere bepalingen die vóór 1 januari 2019 zijn overeengekomen en tussen bepaalde partijen van toepassing zijn maar afwijken van de bepalingen van Aanhangsel I. Bijzondere bepalingen die tussen bepaalde partijen van toepassing zijn maar afwijken van de bepalingen van Aanhangsel I, en die vóór 1 januari 2019 zijn overeengekomen maar niet in aanhangsel II zijn opgenomen, blijven geldig. 3. Voor afwijkende bepalingen die na 1 januari 2019 zijn overeengekomen, geldt het volgende: a) De partijen mogen in hun bilaterale handel bijzondere bepalingen toepassen die afwijken van de bepalingen van Aanhangsel I op voorwaarde dat deze bijzondere bepalingen in overeenstemming zijn met artikel XXIV van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel (GATT). b) De partijen verstrekken de voorzitter van het Gemengd Comité een in het Engels of het Frans gesteld exemplaar van de overeenkomst tussen de partijen die de onder punt a) bedoelde bepalingen bevat, samen met een in het Engels of het Frans gestelde brief waarin de bepalingen van de PEM-conventie waarvan die overeenkomst afwijkt, zijn vermeld. c) De onder punt a) bedoelde bijzondere bepalingen worden niet van toepassing vóór het einde van de kalendermaand volgend op de maand waarin de partijen de voorzitter van het Gemengd Comité de onder punt b) bedoelde vereiste informatie hebben verstrekt. d) De voorzitter van het Gemengd Comité stelt alle andere partijen in kennis van deze informatie en brengt de onder punt b) bedoelde partijen op de hoogte van deze kennisgeving. 4. De partijen bij deze conventie zijn: - de Europese Unie,

- de EVA-staten vermeld in de preambule, - het Koninkrijk Denemarken wat betreft de Faeröer, - de deelnemers aan het Barcelonaproces vermeld in de preambule, - de deelnemers aan het stabilisatie- en associatieproces van de Europese Unie vermeld in de preambule, met uitzondering van de Republiek Kroatië na haar toetreding tot de EU, - de Republiek Moldavië, - Georgië, - Oekraïne. 5. Een derde partij die overeenkomstig artikel 5 partij bij de conventie is geworden, wordt automatisch toegevoegd aan lid 4.”. Artikel 2 Artikel 2, lid 1, van de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels luidt als volgt: “ 1. “partij”: de buurlanden of -gebieden vermeld in artikel 1, lid 4;”. Artikel 3 Artikel 4, lid 3, onder a), van de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels luidt als volgt: “a) wijzigingen van de conventie;”. Artikel 4 Artikel 5, lid 9, van de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels luidt als volgt: “9. Met ingang van de in lid 4 bedoelde datum van het besluit van het Gemengd Comité kan de betrokken derde partij in het Gemengd Comité en in de subcomités en werkgroepen als waarnemer worden vertegenwoordigd.”. Artikel 5 Aanhangsel I en Aanhangsel II van de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels luiden als volgt: “Aanhangsel 1

Definitie van het begrip “producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking INHOUDSOPGAVE TITEL I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Definities TITEL II DEFINITIE VAN HET BEGRIP “PRODUCTEN VAN OORSPRONG” Artikel 2 Algemene eisen Artikel 3 Geheel en al verkregen producten Artikel 4 Toereikende be- of verwerking Artikel 5 Tolerantieregel Artikel 6 Ontoereikende be- of verwerking Artikel 7 Cumulatie van oorsprong Artikel 8 Cumulatie van oorsprong - Toepassingsvoorwaarden Artikel 9 Determinerende eenheid Artikel 10 Stellen en assortimenten Artikel 11 Neutrale elementen Artikel 12 Gescheiden boekhouding TITEL III TERRITORIALITEITSVEREISTEN Artikel 13 Territorialiteitsbeginsel Artikel 14 Niet-wijziging Artikel 15 Tentoonstellingen

TITEL IV TERUGGAVE OF VRIJSTELLING Artikel 16 Teruggave of vrijstelling van douanerechten TITEL V BEWIJS VAN OORSPRONG Artikel 17 Algemene eisen Artikel 18 Voorwaarden voor het opstellen van een oorsprongsverklaring Artikel 19 Toegelaten exporteur Artikel 20 Procedure voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 Artikel 21 Afgifte achteraf van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 Artikel 22 Afgifte van een duplicaat van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 Artikel 23 Geldigheid van het bewijs van oorsprong Artikel 24 Vrije zones Artikel 25 Vereisten bij invoer Artikel 26 Invoer in deelzendingen Artikel 27 Vrijstelling van het bewijs van oorsprong Artikel 28 Verschillen en vormfouten Artikel 29 Leveranciersverklaring Artikel 30 Bedragen in euro TITEL VI SAMENWERKINGSBEGINSELEN EN BEWIJSSTUKKEN Artikel 31 Bewijsstukken, bewaring van het bewijs van oorsprong en andere stukken Artikel 32 Geschillenregeling

TITEL VII ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING Artikel 33 Kennisgeving en samenwerking Artikel 34 Controle van het bewijs van oorsprong Artikel 35 Controle van de leveranciersverklaring Artikel 36 Sancties TITEL VIII TOEPASSING VAN HET PROTOCOL Artikel 37 Europese Economische Ruimte Artikel 38 Liechtenstein Artikel 39 Republiek San Marino Artikel 40 Vorstendom Andorra Artikel 41 Ceuta en Melilla Lijst van bijlagen BIJLAGE I: Inleidende aantekeningen bij de lijst in bijlage II BIJLAGE II: Lijst van oorsprongverlenende be- of verwerkingen van niet-oorsprongsmaterialen BIJLAGE III: Tekst van de oorsprongsverklaring BIJLAGE IV: Modellen van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 en de aanvraag voor een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 BIJLAGE V: Bijzondere voorwaarden voor producten uit Ceuta en Melilla BIJLAGE VI: Leveranciersverklaring BIJLAGE VII: Langlopende leveranciersverklaring BIJLAGE VIII: Lijst van partijen die hebben gekozen voor de verlenging van de toepassing van artikel 7, lid 3, op de invoer van producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerde systeem vallen





TITEL I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Definities Voor de toepassing van deze conventie wordt verstaan onder: a) hoofdstukken, posten en onderverdelingen: de hoofdstukken, posten en onderverdelingen (vier- of zescijfercodes) van de nomenclatuur die het geharmoniseerde systeem vormt met de wijzigingen ingevolge de aanbeveling van de Internationale Douaneraad van 26 juni 2004; b) ingedeeld: de indeling van goederen onder een bepaalde post of onderverdeling van het geharmoniseerde systeem; c) zending: producten die ofwel - gelijktijdig van één exporteur naar één geadresseerde worden gezonden, of - vergezeld gaan van één enkel vervoersdocument vanaf de verzending bij de exporteur tot de aankomst bij de geadresseerde of, in afwezigheid van een dergelijk document, van één enkele factuur; d) douaneautoriteiten van de partij: voor de Europese Unie, een douaneautoriteit van een lidstaat van de Europese Unie; e) douanewaarde: de waarde zoals bepaald volgens de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel van 1994 (WTO-overeenkomst inzake douanewaarde); f) prijs af fabriek: de prijs die voor het product af fabriek is betaald aan de fabrikant in de partij in wiens bedrijf de laatste be- of verwerking is verricht, voor zover in die prijs de waarde is begrepen van alle gebruikte materialen en alle andere aan de vervaardiging verbonden kosten, verminderd met alle binnenlandse belastingen die worden of kunnen worden terugbetaald wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd. Wanneer de laatste be- of verwerking aan een fabrikant is uitbesteed, verwijst de term “fabrikant” naar het bedrijf dat de be- of verwerking heeft uitbesteed. Wanneer de werkelijk betaalde prijs niet alle kosten omvat die verbonden zijn aan de vervaardiging van het product in de partij, is de prijs af fabriek de som van al die kosten, verminderd met alle binnenlandse belastingen die worden of kunnen worden terugbetaald wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd; g) onderling vervangbare materialen of onderling vervangbare producten: materialen of producten van dezelfde soort en handelskwaliteit, met dezelfde technische en fysieke kenmerken en waartussen geen onderscheid mogelijk is; h) goederen: zowel materialen als producten; i) vervaardiging: elke soort be- of verwerking, met inbegrip van assemblage; j) materiaal: alle ingrediënten, grondstoffen, componenten, delen, enz., die bij de vervaardiging van het product worden gebruikt; k) maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen: de maximale hoeveelheid niet van oorsprong zijnde materialen die is toegestaan om een vervaardiging te beschouwen als een toereikende be- of verwerking om de oorsprong te verlenen. Deze hoeveelheid kan worden uitgedrukt in procenten van de prijs af fabriek van het product of in procenten van het nettogewicht van de gebruikte materialen van een bepaalde groep hoofdstukken, een hoofdstuk, post of onderverdeling;

l) product: het product dat wordt vervaardigd, zelfs indien dit bestemd is om later bij de vervaardiging van een ander product te worden gebruikt; m) gebied: het grondgebied, de binnenwateren en de territoriale zee van een partij; n) toegevoegde waarde: de prijs af fabriek van het product verminderd met de douanewaarde van alle gebruikte materialen van oorsprong uit de andere partijen waarmee cumulatie van toepassing is of, indien de douanewaarde niet bekend is of niet kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prijs die voor de materialen in de partij van uitvoer is betaald; o) waarde van de materialen: de douanewaarde ten tijde van de invoer van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zijn, of, indien deze niet bekend is en niet kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prijs die voor de materialen in de partij van uitvoer is betaald. Wanneer de waarde van de gebruikte materialen van oorsprong moet worden vastgesteld, is dit punt van overeenkomstige toepassing. TITEL II DEFINITIE VAN HET BEGRIP “PRODUCTEN VAN OORSPRONG” Artikel 2 Algemene eisen Voor de toepassing van de desbetreffende overeenkomst worden de volgende producten beschouwd van oorsprong te zijn uit een partij wanneer zij naar een andere partij worden uitgevoerd: a) geheel en al in de partij verkregen producten in de zin van artikel 3; b) in de partij verkregen producten, waarin materialen zijn verwerkt die daar niet geheel en al zijn verkregen, mits deze materialen in die partij een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan in de zin van artikel 4. Artikel 3 Geheel en al verkregen producten 1. De volgende producten worden geacht geheel en al in een partij te zijn verkregen wanneer zij worden uitgevoerd naar een andere partij: a) uit de zeebodem of de ondergrond ervan gewonnen minerale producten en mineraal water; b) aldaar gekweekte of geoogste producten van het plantenrijk, met inbegrip van waterplanten; c) aldaar geboren en gehouden levende dieren; d) producten afkomstig van aldaar gehouden levende dieren; e) producten afkomstig van aldaar geboren en gehouden geslachte dieren; f) producten van de aldaar bedreven jacht en visserij;

g) producten van de aquacultuur, wanneer de vis, schaaldieren, weekdieren en andere ongewervelde waterdieren aldaar zijn geboren of uit eieren, larven, jonge vis of visbroed zijn gekweekt; h) producten van de zeevisserij en andere buiten een territoriale zee door haar schepen uit de zee gewonnen producten; i) uitsluitend uit de onder h) bedoelde producten aan boord van haar fabrieksschepen vervaardigde producten; j) aldaar verzamelde gebruikte artikelen die slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen; k) resten en afval afkomstig van aldaar verrichte fabricagehandelingen; l) producten gewonnen uit de buiten haar territoriale zee gelegen zeebodem of de ondergrond ervan, mits de partij exclusieve rechten heeft op de exploitatie van deze zeebodem of de ondergrond ervan; m) goederen die aldaar uitsluitend uit de onder a) tot en met l) bedoelde producten zĳn vervaardigd. 2. De termen “haar schepen” en “haar fabrieksschepen” in lid 1, onder h) en i), zijn slechts van toepassing op schepen en fabrieksschepen die aan elk van de volgende vereisten voldoen: a) zij zijn geregistreerd in de partij van uitvoer of de partij van invoer; b) zij voeren de vlag van de partij van uitvoer of de partij van invoer; c) zij voldoen aan een van de volgende voorwaarden: i) zij behoren voor ten minste 50 % toe aan onderdanen van de partij van uitvoer of de partij van invoer, of ii) zij behoren toe aan vennootschappen: - die hun hoofdkantoor en hun belangrijkste economische activiteiten in de partij van uitvoer of de partij van invoer hebben, en - die voor ten minste 50 % toebehoren aan de partij van uitvoer of de partij van invoer of aan openbare lichamen of onderdanen van deze partijen. 3. Voor de toepassing van lid 2 wordt, in het geval van de Europese Unie, onder de partij van uitvoer of de partij van invoer de lidstaten van de Europese Unie verstaan. 4. Voor de toepassing van lid 2 worden de EVA-staten geacht één partij te vormen. Artikel 4 Toereikende be- of verwerking 1. Onverminderd lid 3 en artikel 6 worden producten die niet geheel en al zijn verkregen in een partij, geacht een toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan wanneer aan de in lijst in bijlage II genoemde voorwaarden is voldaan.

2. Indien een product dat overeenkomstig lid 1 de oorsprong van een partij heeft verkregen, als materiaal wordt gebruikt bij de vervaardiging van een ander product, wordt geen rekening gehouden met de niet-oorsprongsmaterialen die bij de vervaardiging ervan kunnen zijn gebruikt. 3. Voor elk product wordt bepaald of aan de eisen van lid 1 is voldaan. Wanneer de relevante regel evenwel gebaseerd is op een maximuminhoud van niet-oorsprongsmaterialen, kunnen de douaneautoriteiten van de partijen exporteurs toestemming verlenen om overeenkomstig lid 4 een gemiddelde te berekenen van de prijs af fabriek van de producten en de waarde van de niet-oorsprongsmaterialen om rekening te houden met schommelingen in kosten en wisselkoersen. 4. In het in lid 3, tweede alinea, bedoelde geval worden een gemiddelde prijs van het product af fabriek en een gemiddelde waarde van de gebruikte niet-oorsprongsmaterialen berekend respectievelijk op basis van de som van de prijzen af fabriek van de gehele verkoop van dat product in het voorgaande boekjaar en de som van de waarde van alle niet-oorsprongsmaterialen die gebruikt zijn bij de vervaardiging van het product in het voorgaande boekjaar, zoals gedefinieerd in de partij van uitvoer of, wanneer cijfers voor een geheel boekjaar ontbreken, een kortere periode die echter niet minder dan drie maanden kan zijn. 5. Exporteurs die gekozen hebben voor een berekening op basis van gemiddelden, moeten deze methode consistent toepassen in het jaar volgende op het referentieboekjaar dan wel, indien van toepassing, in het jaar volgende op de kortere periode die als referentieperiode is gebruikt. Zij mogen ophouden deze methode toe te passen wanneer zij vaststellen dat in een bepaald boekjaar, of in een bepaalde kortere representatieve periode van niet minder dan drie maanden, de schommelingen in de kosten of wisselkoersen die de toepassing van die methode rechtvaardigden, hebben opgehouden. 6. De in lid 4 bedoelde gemiddelden worden gebruikt als respectievelijk de prijs af fabriek en de waarde van niet van oorsprong zijnde materialen, om vast te stellen of voldaan is aan de voorwaarde van de maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen. Artikel 5 Tolerantieregel 1. In afwijking van artikel 4 en behoudens de leden 2 en 3 mogen niet van oorsprong zijnde materialen die volgens de in de lijst in bijlage II opgenomen voorwaarden bij de vervaardiging van een bepaald product niet mogen worden gebruikt, toch worden gebruikt, mits het totale nettogewicht of de totale waarde niet hoger is dan: a) 15 % van het nettogewicht van het product voor producten die onder de hoofdstukken 2 en 4 tot en met 24 vallen, met uitzondering van verwerkte visserijproducten van hoofdstuk 16; b) 15 % van de prijs af fabriek van het product voor andere dan de onder a) vallende producten. Dit lid is niet van toepassing op producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerde systeem vallen, waarvoor de afwijkingen gelden die in de aantekeningen 6 en 7 van bijlage I vermeld zijn. 2. Lid 1 staat niet toe dat de percentages voor de maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen zoals vastgesteld in de regels in de lijst in bijlage II worden overschreden. 3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op producten die geheel en al zijn verkregen in een partij in de zin van artikel 3. Onverminderd artikel 6 en artikel 9, lid 1, is de in die leden vastgestelde afwijking toch van toepassing op producten waarvoor de regel in de lijst in bijlage II vereist dat de bij de vervaardiging van het product gebruikte materialen geheel en al zijn verkregen. Artikel 6 Ontoereikende be- of verwerking 1. Onverminderd lid 2 worden de volgende behandelingen beschouwd als ontoereikend om de oorsprong te verlenen, ongeacht of aan de voorwaarden van artikel 4 wordt voldaan: a) behandelingen om de producten tijdens vervoer en opslag in goede staat te bewaren; b) splitsen en samenvoegen van colli; c) wassen, schoonmaken; stofvrij maken, verwijderen van roest, olie, verf of dergelijke;

d) strijken of persen van textiel; e) eenvoudig schilderen en polijsten; f) ontvliezen of doppen en geheel of gedeeltelijk vermalen van rijst; polijsten en glanzen van granen en rijst; g) kleuren of aromatiseren van suiker of vormen van suikerklonten; geheel of gedeeltelijk vermalen van kristalsuiker; h) pellen, ontpitten en schillen van noten, vruchten en groenten; i) aanscherpen, eenvoudig vermalen of versnijden; j) zeven, sorteren, classificeren, assorteren (daaronder begrepen het samenstellen van stellen of assortimenten van artikelen); k) eenvoudig plaatsen in flessen, flacons, blikken, zakken, kratten of dozen, bevestigen op kaarten of platen en alle andere eenvoudige handelingen in verband met de opmaak; l) aanbrengen of opdrukken van merken, etiketten, beeldmerken of andere soortgelijke onderscheidingstekens op de producten zelf of op de verpakking; m) eenvoudig mengen van producten, ook van verschillende soorten; n) mengen van suiker met enige stof; o) eenvoudig toevoegen van water of verdunnen, drogen of denatureren van producten; p) eenvoudig samenvoegen van delen van artikelen tot een volledig artikel en het uit elkaar nemen van producten; q) slachten van dieren; r) twee of meer van de onder a) tot en met q) genoemde handelingen tezamen. 2. Om te bepalen of de be- of verwerkingen die een bepaald product heeft ondergaan, ontoereikend zijn in de zin van lid 1, worden alle behandelingen die dit product in de partij van uitvoer heeft ondergaan, samen in aanmerking genomen. Artikel 7 Cumulatie van oorsprong Bilaterale en diagonale cumulatie

1. Onverminderd artikel 2 worden producten, bij uitvoer naar een andere partij, beschouwd als van oorsprong uit de partij van uitvoer indien zij aldaar zijn verkregen uit materialen van oorsprong uit een andere partij, op voorwaarde dat de in de partij van uitvoer verrichte be- of verwerkingen meer inhouden dan de in artikel 6 beschreven handelingen. Deze materialen behoeven geen toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan. 2. Indien de in de partij van uitvoer verrichte be- of verwerkingen niet meer inhouden dan de in artikel 6 genoemde behandelingen, wordt het product dat is verkregen uit materialen van oorsprong uit een andere partij, alleen als van oorsprong uit de partij van uitvoer beschouwd indien de aldaar toegevoegde waarde groter is dan die van de gebruikte materialen van oorsprong uit meer dan één andere partij. Is dit niet het geval, dan wordt het verkregen product beschouwd als van oorsprong uit de partij die de hoogste waarde aan bij de vervaardiging van het eindproduct gebruikte oorsprongsmaterialen vertegenwoordigt. Volledige bilaterale en diagonale cumulatie 3. Onverminderd artikel 2 en met uitzondering van producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen, worden in een andere partij dan de partij van uitvoer verrichte be- of verwerkingen geacht te zijn verricht in de partij van uitvoer wanneer de daarbij verkregen producten verdere be- of verwerkingen ondergaan in deze partij van uitvoer. Volledige bilaterale cumulatie voor de hoofdstukken 50 tot en met 63 4. Onverminderd artikel 2 worden, uitsluitend voor de bilaterale handel tussen twee partijen voor producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen, in de partij van invoer verrichte be- of verwerkingen geacht te zijn verricht in de partij van uitvoer wanneer de producten verdere be- of verwerkingen ondergaan in deze partij van uitvoer. Voor de toepassing van dit lid worden de deelnemers aan het stabilisatie- en associatieproces van de Europese Unie en de Republiek Moldavië als één partij beschouwd. Volledige diagonale cumulatie voor de hoofdstukken 50 tot en met 63 5. Partijen kunnen er eenzijdig voor kiezen om de toepassing van lid 3 betreffende de invoer van producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerde systeem vallen, te verlengen. De partij die beslist om de toepassing van lid 3 te verlengen, stelt het Gemengd Comité in kennis van deze beslissing en van alle latere wijzigingen. In bijlage VIII is een lijst opgenomen van de partijen die de toepassing van lid 3 in overeenstemming met deze bepaling hebben verlengd; deze lijst wordt onmiddellijk bijgewerkt zodra een partij de verlengde toepassing beëindigt. Elke partij maakt de lijst van partijen in bijlage VIII bekend volgens haar interne procedures. Ontoereikende be- of verwerking 6. Met het oog op de cumulatie van de leden 3 tot en met 5 worden oorsprongsproducten uitsluitend geacht van oorsprong te zijn uit de partij van uitvoer indien de be- of verwerkingen die zij daar hebben ondergaan, meer inhouden dan de in artikel 6 beschreven handelingen. Geen be- of verwerking 7. Producten van oorsprong uit de partijen als bedoeld in de leden 1 en 4 die in de partij van uitvoer geen be- of verwerking ondergaan, behouden hun oorsprong wanneer zij naar een van de andere partijen worden uitgevoerd. Artikel 8 Cumulatie van oorsprong - Toepassingsvoorwaarden 1. De cumulatie waarin artikel 7 voorziet, kan slechts worden toegepast indien: a) een preferentiële handelsovereenkomst overeenkomstig artikel XXIV van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel (GATT) van toepassing is tussen de partijen die betrokken zijn bij het verkrijgen van de oorsprong, en de partij van bestemming; en b) goederen de oorsprong hebben verkregen door toepassing van oorsprongsregels die gelijk zijn aan die in deze conventie.

2. Kennisgevingen waaruit blijkt dat is voldaan aan de vereisten voor de toepassing van cumulatie, worden gepubliceerd in de Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks) en in de partijen bij de desbetreffende overeenkomsten, volgens hun eigen procedures. De cumulatie waarin artikel 7 voorziet, is van toepassing met ingang van de datum die in deze kennisgevingen is vermeld. De partijen verstrekken de andere partijen bij de desbetreffende overeenkomsten via de Europese Commissie de bijzonderheden van de overeenkomsten, met inbegrip van de datum van inwerkingtreding, die met de andere partijen worden toegepast. 3. Op het bewijs van oorsprong wordt in het Engels de vermelding “CUMULATION APPLIED WITH (naam van het land/de landen in het Engels)” wanneer producten de oorsprong in de partij van uitvoer hebben verkregen door toepassing van cumulatie van oorsprong in overeenstemming met artikel 7. Indien een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt gebruikt als bewijs van oorsprong, wordt deze vermelding aangebracht in vak 7. 4. Partijen kunnen besluiten om voor de naar hen uitgevoerde producten die de oorsprong in de partij van uitvoer hebben verkregen door toepassing van cumulatie van oorsprong in overeenstemming met artikel 7, af te zien van de eis om de in lid 3 bedoelde vermelding in het bewijs van oorsprong op te nemen. De partijen stellen het Gemengd Comité in kennis van hun besluit om van deze keuzemogelijkheid gebruik te maken. Kennisgevingen met de bijgewerkte lijst van partijen die van deze keuzemogelijkheid gebruik hebben gemaakt, worden door de partijen gepubliceerd, volgens hun eigen procedures. Artikel 9 Determinerende eenheid 1. De determinerende eenheid voor de toepassing van de bepalingen van deze conventie is het product dat bij de bepaling van de indeling volgens de nomenclatuur van het geharmoniseerde systeem als de basiseenheid wordt beschouwd. Hieruit volgt dat: a) wanneer een product, bestaande uit een groep of verzameling van artikelen, onder één enkele post van het geharmoniseerde systeem wordt ingedeeld, het geheel de determinerende eenheid vormt; b) wanneer een zending uit een aantal identieke producten bestaat die onder dezelfde post van het geharmoniseerde systeem worden ingedeeld, elk product voor de toepassing van de bepalingen van deze conventie afzonderlijk moet worden genomen. 2. Wanneer volgens algemene regel 5 van het geharmoniseerde systeem de verpakking meetelt voor het vaststellen van de indeling, telt deze ook mee voor het vaststellen van de oorsprong. 3. Toebehoren, reserveonderdelen en gereedschappen die samen met materieel, machines, apparaten of voertuigen worden verzonden en deel uitmaken van de normale uitrusting daarvan en in de prijs af fabriek zijn begrepen, worden geacht één geheel te vormen met het materieel respectievelijk de machines, apparaten of voertuigen in kwestie. Artikel 10 Stellen en assortimenten Stellen of assortimenten in de zin van algemene regel 3 van het geharmoniseerde systeem worden als van oorsprong beschouwd indien alle samenstellende delen van oorsprong zijn. Een stel of assortiment bestaande uit producten van oorsprong en producten die niet van oorsprong zijn, wordt toch als van oorsprong beschouwd indien de waarde van de producten die niet van oorsprong zijn, niet hoger is dan 15 % van de prijs af fabriek van het stel of assortiment. Artikel 11

Neutrale elementen Om te bepalen of een product een product van oorsprong is, behoeft niet te worden nagegaan wat de oorsprong is van bij de vervaardiging van dat product gebruikte: a) energie en brandstof; b) fabrieksuitrusting; c) machines en werktuigen; d) goederen die in de uiteindelijke samenstelling van het product niet voorkomen en waarvan het ook niet de bedoeling is dat zij daarin voorkomen. Artikel 12 Gescheiden boekhouding 1. Indien zowel van oorsprong als niet van oorsprong zijnde onderling vervangbare materialen worden gebruikt bij de be- of verwerking van een product, mogen marktdeelnemers deze materialen beheren met behulp van een gescheiden boekhouding zonder dat zij apart moeten worden opgeslagen. 2. Marktdeelnemers mogen zowel van oorsprong als niet van oorsprong zijnde onderling vervangbare producten van post 1701 beheren met behulp van een gescheiden boekhouding zonder dat de producten apart moeten worden opgeslagen. 3. Partijen mogen eisen dat voor de toepassing van een gescheiden boekhouding vooraf een vergunning moet worden aangevraagd bij de douaneautoriteiten. De douaneautoriteiten mogen het verlenen van de vergunning afhankelijk stellen van alle door hen passend geachte voorwaarden en houden toezicht op het gebruik van de vergunning. De douaneautoriteiten kunnen de vergunning te allen tijde intrekken wanneer de houder er op enigerlei wijze oneigenlijk gebruik van maakt of niet aan een van de andere in dit aanhangsel vastgestelde voorwaarden voldoet. Door middel van een gescheiden boekhouding moet worden gegarandeerd dat er te allen tijde niet meer producten als “van oorsprong uit de partij van uitvoer” kunnen worden beschouwd dan het geval zou zijn geweest bij een methode van fysieke scheiding van de voorraden. De methode wordt toegepast en de toepassing ervan wordt geregistreerd overeenkomstig de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen die in de partij van uitvoer van toepassing zijn. 4. De gebruiker van de in de leden 1 en 2 bedoelde methode stelt oorsprongsbewijzen op of vraagt om de afgifte ervan voor de hoeveelheid producten die als van oorsprong uit de partij van uitvoer kunnen worden beschouwd. De gebruiker geeft op verzoek van de douaneautoriteiten een verklaring af over de wijze waarop de hoeveelheden zijn beheerd. TITEL III TERRITORIALITEITSVEREISTEN Artikel 13 Territorialiteitsbeginsel 1. Aan de in titel II beschreven voorwaarden moet ononderbroken zijn voldaan in een betrokken partij. 2. Indien producten van oorsprong uit een partij naar een ander land zijn uitgevoerd en vervolgens terugkeren, worden zij als niet van oorsprong beschouwd tenzij ten genoegen van de douaneautoriteiten kan worden aangetoond dat:

a) de teruggekeerde producten dezelfde zijn als de eerder uitgevoerde producten, en b) zĳ tĳdens de periode dat ze in dat land waren of waren uitgevoerd, geen andere behandelingen hebben ondergaan dan die welke noodzakelijk waren om ze in goede staat te bewaren. 3. Het verkrijgen van de oorsprong overeenkomstig de voorwaarden van titel II wordt niet beïnvloed door buiten de partij van uitvoer verrichte be- of verwerkingen van uit deze partij van uitvoer uitgevoerde en vervolgens wederingevoerde materialen, mits: a) deze materialen geheel en al in de partij van uitvoer zijn verkregen dan wel, voorafgaand aan de uitvoer, be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer inhouden dan de in artikel 6 beschreven handelingen; en b) ten genoegen van de douaneautoriteiten kan worden aangetoond dat: i) de wederingevoerde producten het resultaat zijn van de be- of verwerking van de uitgevoerde materialen; en ii) de totale, door de toepassing van dit artikel buiten de partij van uitvoer verkregen toegevoegde waarde niet meer dan 10 % bedraagt van de prijs af fabriek van het als product van oorsprong aangemerkte eindproduct. 4. Voor de toepassing van lid 3 zijn de voorwaarden in titel II voor het verkrijgen van de oorsprong niet van toepassing op buiten de partij van uitvoer verrichte be- of verwerkingen. Wanneer evenwel in de lijst in bijlage II een regel is opgenomen met een maximumwaarde voor alle gebruikte niet-oorsprongsmaterialen om de oorsprong van het eindproduct te bepalen, mag de totale waarde van de niet-oorsprongsmaterialen die in het gebied van de partij van uitvoer zijn verwerkt, samen met de totale, door de toepassing van dit artikel buiten de partij van uitvoer verkregen toegevoegde waarde, het vermelde percentage niet overschrijden. 5. Voor de toepassing van de leden 3 en 4 wordt onder “totale toegevoegde waarde” verstaan alle buiten de partij van uitvoer gemaakte kosten, met inbegrip van de waarde van de aldaar toegevoegde materialen. 6. De leden 3 en 4 zijn niet van toepassing op producten die niet aan de voorwaarden van de lijst in bijlage II voldoen of die slechts door toepassing van de algemene tolerantieregel van artikel 4 als in toereikende mate be- of verwerkt kunnen worden aangemerkt. 7. Alle buiten de partij van uitvoer verrichte be- of verwerkingen die onder dit artikel vallen, vinden plaats in het kader van de regeling passieve veredeling of een soortgelijke regeling. Artikel 14 Niet-wijziging 1. De preferentiële behandeling waarin de desbetreffende overeenkomst voorziet, is uitsluitend van toepassing op producten die aan de eisen van deze conventie voldoen en tot invoer zijn aangegeven in een partij, op voorwaarde dat deze producten dezelfde zijn als die welke uit de partij van uitvoer zijn uitgevoerd. Zij mogen op geen enkele wijze gewijzigd zijn en ook geen andere behandelingen hebben ondergaan dan die welke noodzakelijk zijn om ze in goede staat te bewaren, of dan de toevoeging of het aanbrengen van merken, etiketten, verzegelingen of documentatie ter naleving van specifieke binnenlandse vereisten van de partij van invoer, welke behandelingen zijn verricht onder douanetoezicht in het land of de landen van doorvoer of splitsing, voordat zij tot verbruik worden aangegeven. 2. De producten of zendingen mogen worden opgeslagen op voorwaarde dat zij in het derde land of de derde landen van doorvoer onder douanetoezicht blijven. 3. Onverminderd titel V mogen zendingen worden gesplitst op voorwaarde dat zij in het derde land of de derde landen van splitsing onder douanetoezicht blijven. 4. In geval van twijfel kan de partij van invoer de importeur of diens vertegenwoordiger steeds vragen de nodige documenten voor te leggen waaruit blijkt dat aan de bepalingen van dit artikel is voldaan, welk bewijs op enigerlei wijze kan worden geleverd en met name door: i) vervoersovereenkomsten zoals cognossementen; ii) feitelijk of concreet bewijsmateriaal zoals merktekens of nummers van colli; iii) een certificaat waarin wordt bevestigt dat de goederen geen behandeling hebben ondergaan, afgegeven door de douaneautoriteiten van het land of de landen van doorvoer of splitsing, of andere stukken waaruit blijkt dat de goederen onder douanetoezicht zijn gebleven in het land of de landen voor doorvoer of splitsing; of

iv) ander bewijsmateriaal betreffende de goederen zelf. Artikel 15 Tentoonstellingen 1. Op oorsprongsproducten die zijn verzonden naar een tentoonstelling in een ander land dan dat waarmee cumulatie van toepassing is overeenkomstig de artikelen 7 en 8, en die na de tentoonstelling zijn verkocht voor invoer in een partij, zijn bij invoer de bepalingen van de desbetreffende overeenkomst van toepassing mits ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt aangetoond dat: a) een exporteur deze producten vanuit een partij naar het land van de tentoonstelling heeft verzonden en deze daar heeft tentoongesteld; b) die exporteur de producten heeft verkocht of op andere wijze afgestaan aan een persoon in een andere partij; c) de producten tĳdens of onmiddellĳk na de tentoonstelling in dezelfde staat als waarin zĳ naar de tentoonstelling zijn gegaan, zĳn verzonden; en d) de producten, vanaf het moment dat zij naar de tentoonstelling werden verzonden, niet voor andere doeleinden zijn gebruikt dan om op die tentoonstelling te worden vertoond. 2. Een bewijs van oorsprong moet worden afgegeven of opgesteld overeenkomstig titel V en op de normale wijze bij de douaneautoriteiten van de partij van invoer worden ingediend. Op dit bewijs moeten de naam en het adres van de tentoonstelling zijn vermeld. Indien nodig kunnen aanvullende bewijsstukken worden verlangd ten aanzien van de voorwaarden waarop de producten waren tentoongesteld. 3. Lid 1 is van toepassing op alle tentoonstellingen, beurzen of soortgelĳke openbare evenementen met een commercieel, industrieel, agrarisch of ambachtelĳk karakter die niet voor particuliere doeleinden in winkels of bedrĳfsruimten met het oog op de verkoop van buitenlandse producten worden gehouden, en gedurende welke de producten onder douanetoezicht zijn gebleven. TITEL IV TERUGGAVE OF VRIJSTELLING Artikel 16 Teruggave of vrijstelling van douanerechten Verbod op teruggave of vrijstelling van douanerechten voor producten van de hoofdstukken 50 tot en met 63 1. Niet-oorsprongsmaterialen die gebruikt zijn bij de vervaardiging van onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerde systeem vallende producten van oorsprong uit een partij waarvoor overeenkomstig titel V een bewijs van oorsprong is afgegeven of opgesteld, komen in de partij van uitvoer niet in aanmerking voor teruggave of vrijstelling van douanerechten in welke vorm dan ook. 2. Het verbod in lid 1 is van toepassing op elke regeling voor volledige of gedeeltelijke terugbetaling, kwijtschelding of niet-betaling van douanerechten of heffingen van gelijke werking die in de partij van uitvoer van toepassing is op bij de vervaardiging gebruikte materialen, indien een dergelijke terugbetaling, kwijtschelding of niet-betaling uitdrukkelijk of feitelijk toepassing vindt wanneer uit de bovenbedoelde materialen verkregen producten worden uitgevoerd, maar niet wanneer deze producten aldaar tot verbruik worden bestemd. 3. De exporteur van producten die door een bewijs van oorsprong zijn gedekt, dient steeds bereid te zijn op verzoek van de douaneautoriteiten de nodige documenten voor te leggen waaruit blijkt dat geen teruggave van rechten is verkregen ten aanzien van de bij de vervaardiging van de betrokken producten gebruikte niet-oorsprongsmaterialen en dat alle douanerechten of heffingen van gelijke werking die op deze materialen van toepassing zijn, daadwerkelijk zijn betaald. Uitzonderingen op het verbod op teruggave of vrijstelling van douanerechten voor producten van de hoofdstukken 50 tot en met 63 Teruggave met volledige cumulatie

4. Het verbod in lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op de handel tussen partijen voor producten die de oorsprong hebben verkregen door toepassing van cumulatie van oorsprong overeenkomstig artikel 7, leden 4 of 5. Teruggave zonder diagonale cumulatie 5. Het verbod in lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op de bilaterale handel tussen enerzijds Zwitserland (met inbegrip van Liechtenstein), IJsland, Noorwegen, Turkije of de Europese Unie en anderzijds een deelnemer aan het Barcelonaproces, met uitzondering van Turkije en Israël, indien de producten worden beschouwd als van oorsprong uit de partij van uitvoer of de partij van invoer zonder toepassing van cumulatie met materialen van oorsprong uit een van de andere partijen. 6. Het verbod in lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op de bilaterale handel tussen partijen die lid zijn van de Arabisch-mediterrane vrijhandelsovereenkomst (overeenkomst van Agadir), indien de producten worden beschouwd als van oorsprong uit een van deze landen zonder toepassing van cumulatie met materialen van oorsprong uit een van de andere partijen. TITEL V Bewijs van oorsprong Artikel 17 Algemene eisen 1. Producten van oorsprong uit een van de partijen komen bij invoer in een andere partij in aanmerking voor de bepalingen van de desbetreffende overeenkomst bij indiening van een van de volgende bewijzen van oorsprong: a) een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, waarvan een model in bijlage IV is opgenomen; b) in de in artikel 18, lid 1, bedoelde gevallen, een verklaring van de exporteur op een factuur, pakbon of ander handelsdocument waarin de producten voldoende nauwkeurig zijn omschreven om ze te kunnen identificeren (hierna “oorsprongsverklaring” genoemd); de tekst van de oorsprongsverklaring is opgenomen in bijlage III. 2. Niettegenstaande lid 1 komen oorsprongsproducten in de zin van deze conventie in de in artikel 27 bedoelde gevallen in aanmerking voor de bepalingen van de desbetreffende overeenkomst zonder dat een van de in lid 1 van dit artikel bedoelde bewijzen van oorsprong hoeft te worden voorgelegd. 3. Onverminderd lid 1 kunnen twee of meer partijen overeenkomen dat voor hun onderlinge preferentiële handel de in lid 1, onder a) en b), genoemde bewijzen van oorsprong vervangen worden door attesten van oorsprong die zijn opgesteld door in een elektronische databank geregistreerde exporteurs overeenkomstig de interne wetgeving van deze partijen. 4. Voor de toepassing van lid 1 kunnen twee of meer partijen overeenkomen om een systeem op te zetten waarmee de in lid 1, onder a) en b), genoemde bewijzen van oorsprong elektronisch kunnen worden afgegeven en/of ingediend. Artikel 18 Voorwaarden voor het opstellen van een oorsprongsverklaring 1. Een oorsprongsverklaring als bedoeld in artikel 17, lid 1, onder b), mag worden opgesteld:

a) door een toegelaten exporteur in de zin van artikel 19, of b) door andere exporteurs, voor zendingen bestaande uit een of meer colli die oorsprongsproducten bevatten waarvan de totale waarde niet meer dan 6 000 EUR bedraagt. 2. Een oorsprongsverklaring mag worden opgesteld indien de producten als van oorsprong uit een partij kunnen worden beschouwd en aan de andere voorwaarden van deze conventie voldoen. 3. De exporteur die een oorsprongsverklaring opstelt, moet op verzoek van de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer steeds de nodige documenten kunnen voorleggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en aan de andere voorwaarden van deze conventie voldoen. 4. Deze oorsprongsverklaring, waarvan de tekst in bĳlage III is opgenomen, wordt door de exporteur op de factuur, de pakbon of een ander handelsdocument getypt, gestempeld of gedrukt in een van de in die bĳlage opgenomen taalversies, overeenkomstig de bepalingen van het nationale recht van de partij van uitvoer. De oorsprongsverklaring mag ook met de hand worden geschreven; in dat geval moet dit met inkt en in blokletters gebeuren. 5. De oorsprongsverklaring wordt door de exporteur met de hand ondertekend. Een toegelaten exporteur in de zin van artikel 19 hoeft deze verklaring echter niet te ondertekenen, op voorwaarde dat hĳ de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer een schriftelĳke verklaring doet toekomen waarin hĳ de volle verantwoordelĳkheid op zich neemt voor elke oorsprongsverklaring die hem identificeert alsof hĳ deze met de hand had ondertekend. 6. Een oorsprongsverklaring kan door de exporteur worden opgesteld bij of na de uitvoer van de producten waarop zij betrekking heeft (hierna “oorsprongsverklaring achteraf” genoemd), maar moet binnen twee jaar na de invoer van de producten waarop zij betrekking heeft, in het land van invoer worden aangeboden. Wanneer een zending overeenkomstig artikel 14, lid 3, wordt gesplitst en op voorwaarde dat dezelfde termijn van twee jaar wordt nagekomen, wordt de oorsprongsverklaring achteraf opgesteld door de toegelaten exporteur van de partij van uitvoer van de producten. Artikel 19 Toegelaten exporteur 1. De douaneautoriteiten van de partij van uitvoer mogen, met inachtneming van de nationale voorschriften, een in die partij gevestigde exporteur (hierna “toegelaten exporteur” genoemd) vergunning verlenen om oorsprongsverklaringen op te stellen, ongeacht de waarde van de betrokken producten. 2. Een exporteur die een dergelijke vergunning aanvraagt, moet ten genoegen van de douaneautoriteiten alle nodige garanties bieden met betrekking tot de controle van de oorsprong van de producten en de naleving van de andere voorwaarden van deze conventie. 3. De douaneautoriteiten kennen de toegelaten exporteur een vergunningnummer toe dat op de oorsprongsverklaring moet worden vermeld. 4. De douaneautoriteiten zien toe op het juiste gebruik van de vergunning. Zij kunnen de vergunning intrekken als de toegelaten exporteur er oneigenlijk gebruik van maakt en trekken deze in als de toegelaten exporteur niet langer de in lid 2 bedoelde garanties biedt. Artikel 20 Procedure voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 1. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer afgegeven op schriftelijke aanvraag van de exporteur of, onder diens verantwoordelijkheid, van zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger. 2. Te dien einde vult de exporteur of zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger zowel het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 als het aanvraagformulier in, waarvan de modellen in bijlage IV zijn opgenomen. Deze formulieren worden ingevuld in een van de talen waarin de conventie is opgesteld en in overeenstemming met de bepalingen van het nationale recht van het land van uitvoer. Worden zij met de hand ingevuld, dan moet dit met inkt en in blokletters gebeuren. De producten worden omschreven in het daartoe bestemde vak zonder dat regels worden opengelaten. Indien het vak niet volledig wordt ingevuld, wordt onder de laatste regel een horizontale lijn getrokken en wordt het niet-ingevulde gedeelte doorgehaald. 3. Exporteurs die om de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 verzoeken, moeten op verzoek van de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer waar dit certificaat wordt afgegeven, steeds de nodige documenten kunnen voorleggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en aan de andere voorwaarden van deze conventie voldoen. 4. Een certificaat van oorsprong wordt afgegeven door de bevoegde autoriteiten van de partij van uitvoer indien de betrokken producten beschouwd kunnen worden als producten van oorsprong en aan de andere voorwaarden van deze conventie voldoen.

5. De met de afgifte van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 belaste douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen om de oorsprong van de producten en de naleving van de andere voorwaarden van deze conventie te verifiëren. Met het oog hierop hebben zij het recht alle bewijsstukken op te vragen, de administratie van de exporteur in te zien en elke andere controle te verrichten die zij nodig achten. Zij zien er ook op toe dat de in lid 2 bedoelde formulieren naar behoren zijn ingevuld. Zij gaan met name na of het voor de omschrijving van de producten bestemde vak zodanig is ingevuld dat frauduleuze toevoegingen niet mogelijk zijn. 6. De datum van afgifte van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt vermeld in vak 11 van het certificaat. 7. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten afgegeven en ter beschikking van de exporteur gesteld zodra de uitvoer van de goederen heeft plaatsgevonden of het gewaarborgd is dat dat zal gebeuren. Artikel 21 Afgifte achteraf van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 1. Niettegenstaande artikel 20, lid 7, kan een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 worden afgegeven na de uitvoer van de producten waarop het betrekking heeft, indien: a) dit door een vergissing, onopzettelijk verzuim of bijzondere omstandigheden niet bij de uitvoer is afgegeven; of b) ten genoegen van de douaneautoriteiten is aangetoond dat een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 is afgegeven, maar dat dit bij de invoer om technische redenen niet is aanvaard; of c) de eindbestemming van de betrokken producten niet bekend was op het tijdstip van uitvoer en pas werd bepaald tijdens het vervoer of de opslag en na een mogelijke splitsing van een zending, overeenkomstig artikel 14, lid 3. 2. Voor de toepassing van lid 1 vermeldt de exporteur in zijn aanvraag de plaats en de datum van uitvoer van de producten waarop het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 betrekking heeft, alsmede de redenen voor zijn aanvraag. 3. De douaneautoriteiten kunnen tot twee jaar na de datum van uitvoer tot afgifte achteraf van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 overgaan, maar pas nadat zij hebben vastgesteld dat de gegevens in de aanvraag van de exporteur overeenstemmen met die in het desbetreffende dossier. 4. Op een achteraf afgegeven certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt de volgende vermelding in het Engels aangebracht: “ISSUED RETROSPECTIVELY”. 5. De in lid 4 bedoelde vermelding wordt aangebracht in vak 7 van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1. Artikel 22 Afgifte van een duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 1. In geval van diefstal, verlies of vernietiging van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 kan de exporteur de douaneautoriteiten die dit certificaat hebben afgegeven, verzoeken een duplicaat op te maken aan de hand van de uitvoerdocumenten die in hun bezit zijn. 2. Op het aldus afgegeven duplicaat wordt de volgende vermelding in het Engels aangebracht: “DUPLICATE”. 3. De in lid 2 bedoelde vermelding wordt aangebracht in vak 7 van het duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1.

4. Het duplicaat draagt dezelfde datum van afgifte als het oorspronkelijke certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 en is vanaf die datum geldig. Artikel 23 Geldigheid van het bewijs van oorsprong 1. Een bewijs van oorsprong is tien maanden geldig vanaf de datum van afgifte of opstelling in de partij van uitvoer en moet binnen deze periode aan de douaneautoriteiten van de partij van invoer worden voorgelegd. 2. Bewijzen van oorsprong die na afloop van de in lid 1 genoemde geldigheidsduur aan de douaneautoriteiten van de partij van invoer worden voorgelegd, kunnen met het oog op de toepassing van de tariefpreferenties worden aanvaard wanneer de verlate indiening het gevolg is van buitengewone omstandigheden. 3. In andere gevallen van verlate indiening kunnen de douaneautoriteiten van de partij van invoer de bewijzen van oorsprong aanvaarden wanneer de producten vóór afloop van voornoemde termijn bij hen zijn aangebracht. Artikel 24 Vrije zones 1. De partijen nemen alle nodige maatregelen om te garanderen dat producten die onder dekking van een bewijs van oorsprong worden verhandeld en die tijdens het vervoer in een op hun grondgebied gelegen vrije zone verblijven, niet door andere goederen worden vervangen en geen andere behandelingen ondergaan dan die welke gebruikelijk zijn om ze in goede staat te bewaren. 2. Wanneer, in afwijking van lid 1, producten van oorsprong uit een partij onder dekking van een bewijs van oorsprong in een vrije zone worden ingevoerd en daar een be- of verwerking ondergaan, mag een nieuw bewijs van oorsprong worden afgegeven of opgesteld, mits deze be- of verwerking in overeenstemming is met de bepalingen van deze conventie. Artikel 25 Vereisten bij invoer Bewijzen van oorsprong worden bij de douaneautoriteiten van de partij van invoer ingediend overeenkomstig de aldaar geldende procedures. Artikel 26 Invoer in deelzendingen Wanneer, op verzoek van de importeur en op de door de douaneautoriteiten van de partij van invoer vastgestelde voorwaarden, gedemonteerde of niet-gemonteerde producten in de zin van algemene regel 2 a) voor de interpretatie van het geharmoniseerde systeem, vallende onder de afdelingen XVI en XVII of de posten 7308 en 9406 van het geharmoniseerde systeem, in deelzendingen worden ingevoerd, wordt één enkel bewijs van oorsprong bij de douaneautoriteiten ingediend bij de invoer van de eerste deelzending. Artikel 27 Vrijstelling van het bewijs van oorsprong 1. Producten die in kleine zendingen door particulieren aan particulieren worden verzonden of die deel uitmaken van de persoonlĳke bagage van reizigers, worden als oorsprongsproducten toegelaten zonder dat een bewijs van oorsprong hoeft te worden voorgelegd, voor zover het om invoer gaat waaraan elk handelskarakter ontbreekt, er is aangegeven dat de producten aan de voorwaarden voor de toepassing van deze conventie voldoen en er geen twijfel bestaat over de juistheid van die aangifte. 2. Onder invoer waaraan elk handelskarakter ontbreekt wordt verstaan:

a) incidentele invoer; b) de invoer bestaat uitsluitend uit producten voor het persoonlijk gebruik van de ontvangers, de reizigers of de leden van hun gezin; c) uit de aard en de hoeveelheid van de producten blijkt dat deze geen commerciële doeleinden dienen. 3. De totale waarde van deze producten mag niet meer bedragen dan 500 EUR voor kleine zendingen of 1 200 EUR voor producten die deel uitmaken van de persoonlĳke bagage van reizigers. Artikel 28 Verschillen en vormfouten 1. Geringe verschillen tussen de gegevens op een bewijs van oorsprong en de gegevens op de documenten die voor het vervullen van de invoerformaliteiten bij het douanekantoor worden ingediend, maken het bewijs van oorsprong niet automatisch ongeldig indien blijkt dat het document wel degelijk met de aangebrachte producten overeenstemt. 2. Kennelĳke vormfouten, zoals typefouten op een bewĳs van oorsprong, leiden er niet toe dat dit document wordt geweigerd indien deze fouten niet van dien aard zĳn dat zĳ twijfel doen rijzen over de juistheid van de gegevens in dat document. Artikel 29 Leveranciersverklaring 1. Wanneer in een partij een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 is afgegeven of een oorsprongsverklaring is opgesteld voor oorsprongsproducten bij de vervaardiging waarvan overeenkomstig artikel 7, lid 3, of artikel 7, lid 4, goederen uit een andere partij zijn gebruikt die daar een be- of verwerking hebben ondergaan zonder de preferentiële oorsprong te hebben verkregen, wordt rekening gehouden met de leveranciersverklaring die voor deze goederen overeenkomstig dit artikel is afgegeven. 2. De in lid 1 bedoelde leveranciersverklaring dient als bewijs van de be- of verwerking die de betrokken goederen in een partij hebben ondergaan, bij de beoordeling of de producten bij de vervaardiging waarvan deze goederen zijn gebruikt, als producten van oorsprong uit de partij van uitvoer kunnen worden beschouwd en aan de andere eisen van dit aanhangsel voldoen. 3. Behalve in de in lid 4 bedoelde gevallen stelt de leverancier voor iedere zending goederen een afzonderlijke leveranciersverklaring op in de in bijlage [leveranciersverklaring] omschreven vorm op een blad papier dat aan de factuur, de pakbon of een ander handelsdocument wordt gehecht waarin de betrokken goederen voldoende nauwkeurig zijn omschreven om ze te kunnen identificeren. 4. Wanneer een leverancier een bepaalde afnemer regelmatig goederen toezendt waarvan de be- of verwerking in een partij naar verwachting gedurende een periode constant zal blijven, mag hij één enkele leveranciersverklaring opstellen (hierna “langlopende leveranciersverklaring”, maar elders ook “leveranciersverklaring voor herhaald gebruik” genoemd) ter dekking van opeenvolgende zendingen van deze goederen. Een langlopende leveranciersverklaring is gewoonlijk twee jaar geldig vanaf de datum van opstelling. De douaneautoriteiten van de partij waar de verklaring wordt opgesteld, stellen de voorwaarden vast waaronder verklaringen met een langere geldigheidsduur mogen worden opgesteld. De langlopende leveranciersverklaring wordt door de leverancier opgesteld in de in de bijlage [langlopende leveranciersverklaring] omschreven vorm en de goederen worden daarin voldoende nauwkeurig omschreven om ze te kunnen identificeren. De leverancier doet de afnemer deze verklaring toekomen voordat de eerste partij goederen waarop zij betrekking heeft, wordt verzonden of tegelijk met deze eerste zending. Indien de langlopende leveranciersverklaring niet langer van toepassing is op de geleverde goederen, stelt de leverancier zijn afnemer hiervan onmiddellijk in kennis. 5. De in de leden 3 en 4 bedoelde leveranciersverklaringen worden getypt of gedrukt in een van de talen waarin deze conventie is opgesteld, overeenkomstig het nationale recht van de partij waar de verklaring wordt opgesteld, en wordt door de leverancier met de hand ondertekend. De verklaring mag ook met de hand worden geschreven; in dat geval moet dit met inkt en in blokletters gebeuren. 6. De leverancier die een verklaring opstelt, moet op verzoek van de douaneautoriteiten van de partij waar de verklaring is opgesteld, steeds de nodige documenten kunnen voorleggen waaruit blijkt dat de gegevens in zijn verklaring juist zijn. Artikel 30 Bedragen in euro 1. Voor de toepassing van artikel 18, lid 1, onder b), en artikel 27, lid 3, wordt, wanneer de producten gefactureerd zijn in een andere valuta dan de euro, de tegenwaarde in euro van de bedragen in de nationale valuta’s van de partijen jaarlijks door elk van de betrokken landen vastgesteld. 2. Artikel 18, lid 1, onder b), of artikel 27, lid 3, is van toepassing op zendingen op basis van de valuta waarin de factuur is opgesteld, overeenkomstig het bedrag dat door het betrokken land is vastgesteld.

3. De in een bepaalde nationale valuta te gebruiken bedragen zijn de tegenwaarde in die valuta van de bedragen in euro op de eerste werkdag van de maand oktober. De tegenwaarde wordt de Europese Commissie uiterlijk 15 oktober meegedeeld en is van toepassing vanaf 1 januari van het daaropvolgende jaar. De Europese Commissie stelt alle betrokken landen in kennis van de desbetreffende bedragen. 4. Een land mag het bedrag dat is verkregen door omrekening van een in euro uitgedrukt bedrag in zijn nationale valuta, naar boven of naar beneden afronden. Het afgeronde bedrag mag niet meer dan 5 % afwijken van het door omrekening verkregen bedrag. Een land kan de tegenwaarde in zijn nationale valuta van een in euro uitgedrukt bedrag ongewijzigd handhaven, indien de omrekening van dit bedrag bij de in lid 3 bedoelde jaarlijkse aanpassing, vóór afronding, tot een stijging van minder dan 15 % van die tegenwaarde leidt. De tegenwaarde in nationale valuta kan ongewijzigd blijven indien de omrekening tot een daling van de tegenwaarde leidt. 5. Op verzoek van een partij worden de bedragen in euro door het Gemengd Comité herzien. Bij deze herziening onderzoekt het Gemengd Comité of het wenselijk is de effecten van de betrokken limieten in reële termen te handhaven. Het kan te dien einde besluiten de bedragen in euro te wijzigen. Titel VI SAMENWERKINGSBEGINSELEN EN BEWIJSSTUKKEN Artikel 31 Bewijsstukken, bewaring van het bewijs van oorsprong en andere stukken 1. Een exporteur die een oorsprongsverklaring heeft opgesteld of een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 heeft aangevraagd, bewaart gedurende een periode van ten minste drie jaar na de datum van afgifte of opstelling van de oorsprongsverklaring een papieren of elektronische versie van dit bewijs van oorsprong, alsmede alle stukken waaruit blijkt dat de producten van oorsprong zijn. 2. De leverancier die een leveranciersverklaring opstelt, bewaart gedurende een periode van ten minste drie jaar een kopie van deze verklaring en van alle facturen, pakbonnen of andere handelsdocumenten waaraan zijn verklaring werd gehecht, alsmede de in artikel 29, lid 6, bedoelde documenten. De leverancier die een langlopende leveranciersverklaring opstelt, bewaart gedurende een periode van ten minste drie jaar een kopie van deze verklaring en van alle facturen, pakbonnen of andere handelsdocumenten betreffende de goederen waarop zijn aan de betrokken afnemer gezonden verklaring betrekking heeft, alsmede de in artikel 29, lid 6, bedoelde documenten. Deze periode begint op de dag waarop de langlopende leveranciersverklaring vervalt. 3. Voor de toepassing van lid 1 vallen onder “stukken waaruit blijkt dat de producten van oorsprong zijn” onder meer: a) een rechtstreeks bewijs, bijvoorbeeld aan de hand van de boekhouding of de interne administratie van de exporteur of leverancier, van de door hem verrichte be- of verwerkingen om het product te verkrijgen; b) in de desbetreffende partij in overeenstemming met de nationale wetgeving afgegeven of opgestelde stukken die de oorsprong van de gebruikte materialen staven; c) in de desbetreffende partij in overeenstemming met de nationale wetgeving afgegeven of opgestelde stukken die de be- of verwerking van materialen in die partij staven; d) in de partijen in overeenstemming met deze conventie afgegeven of opgestelde oorsprongsverklaringen of certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 die de oorsprong van de gebruikte materialen staven; e) passende bewijsstukken betreffende de be-of verwerking buiten de partijen door toepassing van artikel 13 en 14 waaruit blijkt dat aan de voorwaarden van deze artikelen is voldaan. 4. De douaneautoriteiten van de partij van uitvoer die een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 afgeven, bewaren het in artikel 20, lid 2, bedoelde aanvraagformulier gedurende ten minste drie jaar. 5. De douaneautoriteiten van de partij van invoer bewaren de oorsprongsverklaringen en de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 die bij hen werden ingediend, gedurende ten minste drie jaar. 6. Een leveranciersverklaring ten bewijze van de be- of verwerking van gebruikte materialen in een partij, opgesteld in die partij, wordt behandeld als een in artikel 18, lid 3, artikel 20, lid 3, en artikel 29, lid 6, bedoeld document dat moet staven dat producten die door een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of een oorsprongsverklaring zijn gedekt, als van oorsprong uit die partij kunnen worden beschouwd en aan de andere eisen van dit aanhangsel voldoen. Artikel 32

Geschillenregeling Indien er een geschil rijst in verband met de in de artikelen 34 en 35 beschreven controleprocedures dat niet kan worden geregeld tussen de douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd en de douaneautoriteiten die de controle moeten uitvoeren, wordt dit voorgelegd aan het bilaterale orgaan dat bij de desbetreffende overeenkomst is opgericht. Indien er een ander geschil rijst dan geschillen in verband met de in de artikelen 34 en 35 beschreven controleprocedures dat betrekking heeft op de interpretatie van deze conventie, wordt dit voorgelegd aan het Gemengd Comité. Op de regeling van geschillen tussen de importeur en de douaneautoriteiten van de partij van invoer is in alle gevallen de wetgeving van dat land van toepassing. TITEL VII ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING Artikel 33 Kennisgeving en samenwerking 1. De douaneautoriteiten van de partijen verstrekken elkaar specimens van de afdrukken van de stempels die in hun douanekantoren worden gebruikt bij de afgifte van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, voorbeelden van de aan toegelaten exporteurs toegekende vergunningnummers en de adressen van de douaneautoriteiten die belast zijn met de controle van deze certificaten en oorsprongsverklaringen. 2. Ten behoeve van de correcte toepassing van deze conventie verlenen de partijen elkaar, via de bevoegde douaneautoriteiten, bijstand bij het controleren van de echtheid van de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, de oorsprongsverklaringen of de leveranciersverklaringen en van de juistheid van de daarin vermelde gegevens. Artikel 34 Controle van het bewijs van oorsprong 1. Bewijzen van oorsprong worden achteraf steekproefsgewijs gecontroleerd of ook wanneer de douaneautoriteiten van de partij van invoer gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van deze documenten, de oorsprong van de betrokken producten of de naleving van de andere voorwaarden van deze conventie. 2. Wanneer zij een verzoek om controle achteraf indienen, zenden de douaneautoriteiten van de partij van invoer het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, de factuur, indien die is voorgelegd, de oorsprongsverklaring of een kopie van deze documenten terug aan de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer, indien van toepassing onder vermelding van de redenen van het verzoek om controle. Zij verstrekken bij dit verzoek alle documenten en gegevens die het vermoeden hebben doen rijzen dat de gegevens op het bewijs van oorsprong onjuist zijn. 3. De controle wordt verricht door de douaneautoriteiten van de partij van uitvoer. Met het oog hierop hebben zij het recht alle bewijsstukken op te vragen, de administratie van de exporteur in te zien en elke andere controle te verrichten die zij nodig achten. 4. Indien de douaneautoriteiten van de partij van invoer besluiten de preferentiële behandeling in afwachting van de resultaten van de controle niet toe te kennen, bieden zij de importeur aan de producten vrij te geven onder voorbehoud van de noodzakelijk geachte conservatoire maatregelen. 5. De douaneautoriteiten die om de controle hebben verzocht, worden zo snel mogelijk over de resultaten geïnformeerd. Hierbij moet duidelijk worden aangegeven of de documenten echt zijn, en of de betrokken producten kunnen worden beschouwd als van oorsprong uit een van de partijen en aan de andere voorwaarden van deze conventie voldoen. 6. Wanneer bij gegronde twijfel binnen tien maanden na het verzoek om controle geen antwoord is ontvangen of het antwoord niet voldoende gegevens bevat om de echtheid van het betrokken document of de werkelijke oorsprong van de producten vast te stellen, kennen de verzoekende douaneautoriteiten de preferentiële behandeling niet toe, behoudens buitengewone omstandigheden. Artikel 35 Controle van de leveranciersverklaring 1. Leveranciersverklaringen of langlopende leveranciersverklaringen kunnen achteraf steekproefsgewijs worden gecontroleerd of ook wanneer de douaneautoriteiten van een partij waar die verklaringen in aanmerking zijn genomen bij de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of de opstelling van een oorsprongsverklaring, gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van het document of de juistheid van de daarin vermelde gegevens.

2. Met het oog op de toepassing van lid 1 zenden de douaneautoriteiten van de in lid 1 bedoelde partij de leveranciersverklaring of de langlopende leveranciersverklaring en de facturen, pakbonnen of andere handelsdocumenten die betrekking hebben op de goederen die door die verklaring zijn gedekt, terug aan de douaneautoriteiten van het land waar de verklaring werd opgesteld, onder vermelding van de materiële of formele redenen van het verzoek om controle. Zij verstrekken bij dit verzoek om controle achteraf alle documenten en gegevens die het vermoeden hebben doen rijzen dat de gegevens in de leveranciersverklaring of de langlopende leveranciersverklaring onjuist zijn. 3. De controle wordt verricht door de douaneautoriteiten van de partij waar de leveranciersverklaring of de langlopende leveranciersverklaring werd opgesteld. Met het oog hierop hebben zij het recht alle bewijsstukken op te vragen, de administratie van de leverancier in te zien en elke andere controle te verrichten die zij nodig achten. 4. De douaneautoriteiten die om de controle hebben verzocht, worden zo snel mogelijk over de resultaten geïnformeerd. Hierbij moet duidelijk worden aangegeven of de gegevens in de leveranciersverklaring of de langlopende leveranciersverklaring juist zijn, en de resultaten moeten hen in staat stellen te bepalen of en in hoeverre deze verklaring in aanmerking kon worden genomen bij de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of de opstelling van een oorsprongsverklaring. Artikel 36 Sancties Elke partij voorziet in het opleggen van straf-, civiel- of bestuursrechtelijke sancties voor schendingen van haar wetgeving met betrekking tot deze conventie. TITEL VIII TOEPASSING VAN HET PROTOCOL Artikel 37 Europese Economische Ruimte Goederen van oorsprong uit de Europese Economische Ruimte (EER) in de zin van protocol 4 bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte worden geacht van oorsprong te zijn uit de Europese Unie, IJsland, Liechtenstein of Noorwegen (hierna de “EER-partijen” genoemd) wanneer zij respectievelijk uit de Europese Unie, IJsland, Liechtenstein of Noorwegen naar een andere partij dan de EER-partijen worden uitgevoerd, op voorwaarde dat er een vrijhandelsovereenkomst van toepassing is tussen de partij van invoer en de EER-partijen. Artikel 38 Liechtenstein Onverminderd artikel 2 wordt een product van oorsprong uit Liechtenstein als gevolg van de douane-unie tussen Zwitserland en Liechtenstein geacht van oorsprong te zijn uit Zwitserland. Artikel 39 Republiek San Marino Onverminderd artikel 2 wordt een product van oorsprong uit de Republiek San Marino als gevolg van de douane-unie tussen de EU en de Republiek San Marino geacht van oorsprong te zijn uit de EU. Artikel 40 Vorstendom Andorra

Onverminderd artikel 2 wordt een product van oorsprong uit het Vorstendom Andorra dat is ingedeeld onder de hoofdstukken 25 tot en met 97 van het geharmoniseerde systeem, als gevolg van de douane-unie tussen de EU en het Vorstendom Andorra geacht van oorsprong te zijn uit de EU. Artikel 41 Ceuta en Melilla 1. Met het oog op de toepassing van deze conventie heeft de term “Europese Unie” geen betrekking op Ceuta en Melilla. 2. Producten van oorsprong uit een andere partij dan de Europese Unie die in Ceuta of Melilla worden ingevoerd, vallen in elk opzicht onder dezelfde douaneregeling als de regeling die op grond van Protocol nr. 2 bij de Akte van toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Republiek Portugal tot de Europese Gemeenschappen van toepassing is op producten van oorsprong uit het douanegebied van de Europese Unie. Andere partijen dan de Europese Unie passen op de invoer van onder de desbetreffende overeenkomst vallende producten die van oorsprong zijn uit Ceuta en Melilla, dezelfde douaneregeling toe als op de invoer van producten die van oorsprong zijn uit de Europese Unie. 3. Voor de toepassing van lid 2 betreffende producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla is deze conventie van overeenkomstige toepassing met inachtneming van de bijzondere voorwaarden van bijlage V. Bijlage I Inleidende aantekeningen bij de lijst in bijlage II Aantekening 1 — Algemene inleiding In deze lijst zijn de voorwaarden omschreven waarop producten als voldoende be- of verwerkt worden beschouwd in de zin van artikel 4 van aanhangsel I. Er zijn vier verschillende soorten oorsprongsregels, al naar gelang van het product: a) door be- of verwerking, waarbij een maximuminhoud van niet van oorsprong zijnde materialen niet mag worden overschreden; b) door be- of verwerking, waardoor een product ontstaat dat onder een andere post (viercijfercode) of onderverdeling (zescijfercode) van het geharmoniseerde systeem valt dan de post (viercijfercode) of onderverdeling (zescijfercode) van de gebruikte materialen; c) een specifieke be- of verwerking; d) een be- of verwerking van geheel en al verkregen materialen. Aantekening 2 — Structuur van de lijst 2.1. De eerste twee kolommen van de lijst geven het verkregen product aan. In kolom 1 is het nummer van de post of het hoofdstuk volgens het geharmoniseerd systeem vermeld en kolom 2 bevat de omschrijving van de goederen die volgens dat systeem onder die post of dat hoofdstuk vallen. Voor iedere post of ieder hoofdstuk in de kolommen 1 en 2 wordt in kolom 3 een regel gegeven. Een nummer in kolom 1 voorafgegaan door “ex” betekent dat de regels in kolom 3 alleen gelden voor het gedeelte van de post dat in kolom 2 is omschreven. 2.2. Wanneer in kolom 1 verscheidene postnummers zijn gegroepeerd of wanneer een hoofdstuknummer is vermeld en de omschrijving van de producten in kolom 2 derhalve in algemene bewoordingen is gesteld, dan zijn de regels daarnaast in kolom 3 van toepassing op alle producten die volgens het geharmoniseerde systeem onder de posten van het hoofdstuk of onder elk van de in kolom 1 gegroepeerde posten zijn ingedeeld. 2.3. Wanneer in de lijst verschillende regels worden gegeven voor verschillende producten die onder dezelfde post vallen, wordt na elk streepje dat deel van de post omschreven waarop de daarnaast in kolom 3 vermelde regels van toepassing zijn. 2.4. Wanneer in kolom 3 twee regels worden gegeven, gescheiden door het woord “of”, kan de exporteur kiezen welke regel hij toepast.

Aantekening 3 — Voorbeelden van toepassing van de regels 3.1. Op producten die de oorsprong hebben verkregen en die bij de vervaardiging van andere producten worden gebruikt, is artikel 4 van aanhangsel II van toepassing ongeacht het feit of de oorsprong verkregen werd in de fabriek waar deze producten worden gebruikt of in een andere fabriek in een partij. 3.2. Overeenkomstig artikel 6 moet de be- of verwerking meer inhouden dan de behandelingen die in dat artikel zijn genoemd. Indien dit niet het geval is, komen de goederen niet in aanmerking voor het preferentiële tarief, zelfs indien aan de voorwaarden in onderstaande lijst is voldaan. Onder voorbehoud van de eerste alinea geven de regels in de lijst de minimumbewerking of -verwerking aan die vereist is; meer be- of verwerking verleent eveneens de oorsprong; omgekeerd kan minder be- of verwerking geen oorsprong verlenen. Mag volgens een regel een niet van oorsprong zijnd materiaal in een bepaald productiestadium worden gebruikt, dan mag hetzelfde materiaal ook in een vroeger productiestadium worden gebruikt. Hetzelfde materiaal mag evenwel niet worden gebruikt in een later productiestadium. Mag volgens een regel een niet van oorsprong zijnd materiaal in een bepaald productiestadium niet worden gebruikt, dan mag dat materiaal wel in een vroeger productiestadium worden gebruikt. Hetzelfde materiaal mag evenwel niet worden gebruikt in een later productiestadium. Voorbeeld: wanneer volgens de regel in de lijst voor hoofdstuk 19 “het gewicht van niet-oorsprongsmaterialen van de posten 1101 tot en met 1108 niet hoger mag zijn dan 20 %”, geldt er geen beperking voor het gebruik (bv. de invoer) van granen van hoofdstuk 10 (materialen in een vroeger productiestadium). 3.3. Onverminderd aantekening 3.2 geldt dat, wanneer in een regel de uitdrukking “materialen van om het even welke post” wordt gebezigd, materialen van alle posten (zelfs die welke onder dezelfde omschrijving en dezelfde post vallen als het product) mogen worden gebruikt, onder voorbehoud van de specifieke beperkingen die die regel kan bevatten. Wanneer echter de uitdrukking “vervaardiging uit materialen van om het even welke post, met inbegrip van andere materialen van post …” of “vervaardiging uit materialen van om het even welke post, met inbegrip van andere materialen van dezelfde post als het product” wordt gebezigd, mogen materialen van alle posten worden gebruikt, met uitzondering van die welke onder dezelfde omschrijving in kolom 2 vallen als het product. 3.4. Wanneer volgens een regel in de lijst een product van meer dan één materiaal mag worden vervaardigd, betekent dit dat één of meer van deze materialen kunnen worden gebruikt. Het is niet noodzakelijk dat zij alle worden gebruikt. 3.5. Wanneer volgens een regel in de lijst een product van een bepaald materiaal moet worden vervaardigd, betekent dit niet dat geen andere materialen mogen worden gebruikt die vanwege hun aard hieraan niet kunnen voldoen. 3.6. Indien in een regel in de lijst twee percentages worden gegeven als maximumwaarde van niet-oorsprongsmaterialen die kunnen worden gebruikt, dan mogen deze percentages niet bij elkaar worden opgeteld. De maximumwaarde van alle gebruikte niet-oorsprongsmaterialen mag het hoogste van de opgegeven percentages nooit overschrijden. Bovendien mogen de afzonderlijke percentages met betrekking tot bepaalde materialen niet worden overschreden. Aantekening 4 — Algemene bepalingen betreffende bepaalde landbouwproducten 4.1. Landbouwproducten die zijn ingedeeld onder de hoofdstukken 6, 7, 8, 9, 10 en 12 en post 2401 die zijn gekweekt of geoogst op het grondgebied van een partij, worden behandeld als van oorsprong uit dat land, zelfs indien zij zijn gekweekt uit ingevoerde zaden, bollen, wortels, stekken, enten, scheuten, knoppen of andere levende delen van planten. 4.2. Wanneer de hoeveelheid niet van oorsprong zijnde suiker in een bepaald product een bepaalde limiet niet mag overschrijden, wordt, bij de berekening van die limiet, rekening gehouden met het gewicht van suiker van post 1701 (sacharose) en 1702 (bv. fructose, glucose, lactose, maltose, isoglucose of invertsuiker) die is gebruikt bij de vervaardiging van het eindproduct en bij de vervaardiging van niet-oorsprongsproducten die in het eindproduct zijn opgenomen. Aantekening 5 — Terminologie in verband met bepaalde textielproducten 5.1. De term “natuurlijke vezels” in de lijst heeft betrekking op andere dan kunstmatige of synthetische vezels, met inbegrip van afval, in het stadium vóór het spinnen. Tenzij anders vermeld, omvat de term vezels die zijn gekaard, gekamd of anderszins bewerkt, doch niet gesponnen. 5.2. De term “natuurlijke vezels” omvat paardenhaar van post 0511, zijde van de posten 5002 en 5003, wol, fijn of grof haar van de posten 5101 tot en met 5105, katoen van de posten 5201 tot en met 5203 en andere plantaardige vezels van de posten 5301 tot en met 5305. 5.3. De termen “textielmassa”, “chemische stoffen” en “materialen voor het vervaardigen van papier” in de lijst hebben betrekking op materialen die niet onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 vallen, maar die gebruikt kunnen worden bij de vervaardiging van kunstmatige, synthetische of papieren vezels of garens. 5.4. De term “synthetische of kunstmatige stapelvezels” in de lijst heeft betrekking op kabel van synthetische of kunstmatige filamenten, op synthetische of kunstmatige stapelvezels en op synthetisch of kunstmatig afval van de posten 5501 tot en met 5507.

5.5. Bedrukken (indien in combinatie met weven, breien/haken, tuften of het aanbrengen van een flockprint) is gedefinieerd als een techniek waarmee een permanente, objectief te beoordelen functie, zoals kleur, design of technische prestaties, aan een textielsubstraat wordt toegevoegd met behulp van digitale, zeef-, wals- of transfertechnieken. 5.6. Bedrukken (als zelfstandige bewerking) is gedefinieerd als een techniek waarmee een permanente, objectief te beoordelen functie, zoals kleur, design of technische prestaties, aan een textielsubstraat wordt toegevoegd met behulp van digitale, zeef-, wals- of transfertechnieken, samen met ten minste twee bewerkingen van voorbereiding of afwerking (zoals wassen, bleken, merceriseren, thermofixeren, ruwen, kalanderen, krimpvrij maken, permanent finish, decatiseren, impregneren, herstellen en noppen), mits de waarde van alle gebruikte materialen niet hoger is dan 50 % van de prijs af fabriek van het product. Aantekening 6 — Toegestane afwijkingen voor producten die gemaakt zijn van een mengsel van textielmaterialen 6.1. Indien voor een bepaald product in de lijst naar deze aantekening wordt verwezen, zijn de in kolom 3 van de lijst genoemde voorwaarden niet van toepassing op basistextielmaterialen die bij de vervaardiging zijn gebruikt en die, samen genomen, ten hoogste 15 % van het totale gewicht van alle gebruikte basistextielmaterialen uitmaken (zie ook de aantekeningen 6.3 en 6.4). 6.2. De in aantekening 6.1 genoemde afwijking is evenwel slechts van toepassing op gemengde producten die van twee of meer basistextielmaterialen zijn vervaardigd. Basistextielmaterialen zijn: –zijde; –wol; –grof haar; –fijn haar; –paardenhaar (crin); –katoen; –papier en materialen voor het vervaardigen van papier; –vlas; –hennep; –jute en andere bastvezels; –sisal en andere textielvezels van het geslacht “agave”; –kokosvezels, abaca, ramee en andere plantaardige textielvezels; –synthetische filamentvezels van polypropyleen; –synthetische filamentvezels van polyester;

–synthetische filamentvezels van polyamide; –synthetische filamentvezels van polyacrylonitril; –synthetische filamentvezels van polyimide; –synthetische filamentvezels van polytetrafluorethyleen; –synthetische filamentvezels van poly(fenyleensulfide); –synthetische filamentvezels van poly(vinylchloride); –andere synthetische filamentvezels; –kunstmatige filamentvezels van viscose; –andere kunstmatige filamentvezels; –filamenten die elektriciteit geleiden; –synthetische stapelvezels van polypropyleen; –synthetische stapelvezels van polyester; –synthetische stapelvezels van polyamide; –synthetische stapelvezels van polyacrylonitril; –synthetische stapelvezels van polyimide; –synthetische stapelvezels van polytetrafluorethyleen; –synthetische stapelvezels van poly(fenyleensulfide); –synthetische stapelvezels van poly(vinylchloride); –andere synthetische stapelvezels; –kunstmatige stapelvezels van viscose;

–andere kunstmatige stapelvezels; –garen van polyurethaan met soepele segmenten van polyether, al dan niet omwoeld; –producten van post 5605 (metaalgarens) met strippen bestaande uit een kern van aluminiumfolie of een kern van kunststoffolie, al dan niet bedekt met aluminiumpoeder, met een breedte van niet meer dan 5 mm, welke kern met behulp van een doorzichtig of gekleurd kleefmiddel tussen twee strippen kunststof is aangebracht; –andere producten van post 5605; –glasvezels; –metaalvezels; –minerale vezels. 6.3. Voor producten bevattende garen “van polyurethaan met soepele segmenten van polyether, ook indien omwoeld” bedraagt de toegestane afwijking voor dit garen ten hoogste 20 %. 6.4. In het geval van producten “met strippen bestaande uit een kern van aluminiumfolie of van kunststoffolie, al dan niet bedekt met aluminiumpoeder, met een breedte van niet meer dan 5 mm, welke kern met behulp van een doorzichtig of gekleurd kleefmiddel tussen twee strippen kunststof is aangebracht” bedraagt de toegestane afwijking voor de strippen ten hoogste 30 %. Aantekening 7 — Andere toegestane afwijkingen voor bepaalde textielproducten 7.1. Voor textielproducten die in de lijst van een voetnoot zijn voorzien die naar deze aantekening verwijst, mogen textielmaterialen, met uitzondering van voeringen en tussenvoeringen, die niet voldoen aan de regel in kolom 3 van de lijst voor het betrokken geconfectioneerde product, worden gebruikt voor zover deze onder een andere post vallen dan het product en de waarde niet hoger is dan 15 % van de prijs af fabriek van het product. 7.2. Onverminderd aantekening 6.3 mogen materialen die niet onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 zijn ingedeeld, vrij worden gebruikt bij de vervaardiging van textielproducten, ongeacht of zij textiel bevatten. 7.3. Wanneer een percentageregel van toepassing is, moet met de waarde van de niet-oorsprongsmaterialen die niet onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 zijn ingedeeld, rekening worden gehouden bij de berekening van de waarde van de gebruikte niet-oorsprongsmaterialen. Aantekening 8 — Definitie van specifieke en eenvoudige behandelingen van bepaalde producten van hoofdstuk 27 8.1. Onder “specifieke behandeling” in de zin van de posten ex 2710 en 2713 wordt verstaan: a) vacuümdistillatie; b) herdistillatie volgens een proces van ver doorgevoerde splitsing; c) kraken; d) reforming; e) extractie met behulp van selectieve oplosmiddelen;

f) een bewerking bestaande uit alle navolgende behandelingen: behandelen met geconcentreerd zwavelzuur, met rokend zwavelzuur of met zwavelzuuranhydride; neutraliseren met behulp van alkalische