Nr. C 270/16 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26.11.  75 
Advies  inzake 
het voorstel  voor  een verordening  (EEG)  van  de Raad  houdende  maatregelen  tot aanpas-
sing van het wijnbouwpotentieel  aan de behoeften  van de markt, 
en de wijziging  in het voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de Raad  tot wijziging 
van de Verordeningen  (EEG)  nrs.  816/70  en 817/70  ingevolge  de resolutie  van  de Raad 
van 21 april  1975  betreffende  de nieuwe  beleidselementen  om  het  evenwicht  op de 
markt  voor  tafelwijn  te herstellen  (wijziging  overeenkomstig  artikel  149,  tweede  alinea, 
van het Verdrag) 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatie-
blad van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 167  van 24 juli 1975,  blz.  2. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 23 en 24 juni  1975  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  de artikelen  47 en 198  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemde  voorstellen  te raad-
plegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 16 en 17 juli 1975  te Brussel  gehouden  132e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het verzoek  van  de Raad  om advies  d.d.  23-24 
juni 1975, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  in het bijzonder  de arti-
kelen  47 en 198, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  15 juli 1975 
de Afdeling  voor  de landbouw  te belasten  met  de 
voorbereiding  van  de werkzaamheden  van  het Comité 
inzake  dit onderwerp, 
Gezien  zijn  eerder  op dit gebied  verrichte,  werkzaam-
heden,  met  name  zijn  advies  van  27 februari  1975  (*), 
(*) PB nr. C 108  van  15. 5. 1975. Gezien  het mondeling  verslag  van  de heer  Guillaume, 
rapporteur, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  de landbouw  tij-
dens  haar  vergadering'van  9 juli 1975  opgestelde  ad-
vies, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  132e  zitting 
van 16 en 17 juli 1975, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  44 stemmen  voor,  22 stemmen  tegen  bij 6 
onthoudingen  werd  goedgekeurd: 
26.11.  75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/17 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Het  Comité  heeft  kennis  genomen  van  het vol-
gende  document: 
a) een  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad 
houdende  maatregelen  tot  aanpassing  van  het 
wijnbouwpotentieel  aan  de  behoeften  van  de 
markt; 
b) wijzigingen  in het voorstel  voor  een  verordening 
(EEG)  van  de Raad  tot wijziging  van  de Verorde-
ningen  (EEG)  nrs.  816/70  en 817/70  ingevolge  de 
resolutie  van  de Raad  van  21 april  1975  betref-
fende  de nieuwe  beleidselementen  om  het  even-
wicht  op de markt  voor  tafelwijn  te herstellen. 
Tevens  heeft  het Van  de vertegenwoordigers  van  de 
Commissie  inlichtingen  hierover  ontvangen. 
Alvorens  tot een  gedetailleerde  behandeling  van  deze 
beide  ontwerp-teksten  over  te gaan,  wil het Comité 
een aantal  algemene  opmerkingen  maken  over  de 
wijnbouwpolitiek  in haar  geheel,  welke  een  belang-
rijk onderdeel  vormt  van  het  gemeenschappelijk 
landbouwbeleid.  Deze  opmerkingen  hebben  betrek-
king  op een  aantal  aspecten  die in de voorstellen  van 
de Commissie  niet  aan  bod  komen. 
1.2. Het  Comité  is van  oordeel  dat de vraagstuk-
ken in verband  met  de wijnproduktie  en de wijn-
markt  globaal  en niet  fragmentarisch  dienen  te wor-
den behandeld,  aangezien  de verschillende  delen  van 
dit beleid  voortdurend  met  elkaar  vervlochten  zijn: 
aanplant,  produktie,  verwerkingsmethoden,  kwali-
teitsnormen,  commercialisatie,  steunmechanismen, 
controle  op en beteugeling  van  bedrog,  aanbiedings-
vorm  van  de produkten,  enz. 
1.3. Het  Comité  vestigt  voorts  de aandacht  op de 
noodzaak  een  politiek  op lange  termijn  uit te werken 
op grond  van  het  feit  dat de wijnstok  een  overblij-
vende  plant  is en grote  investeringen  met  zich  mee-
brengt;  daarom  vreest  het Comité  dat te veelvuldige 
beleidsveranderingen  schadelijk  zijn  voor  de funda-
mentele  belangen  van  producent  en consument. 
1.4. Gezien  de ernstige  structurele  en inkomens-
problemen  waarmee  de  communautaire  wijnbou-
wers  te kampen  hebben  en die tevens  van  belang  zijn 
voor  de consumenten,  welke  produkten  van  goede 
kwaliteit  tegen  redelijke  prijzen  willen  kopen,  is het 
Comité  van  oordeel  dat de voorstellen  van  de Com-
missie  te fragmentarisch  en onvolledig  zijn  om  alle 
vraagstukken  in verband  met  de noodzakelijke  her-
structurering  van  de wijnsector  op te lossen. 
1.5. Het  Comité  betreurt  dat,  zoals  uit de inhoud 
van de financiële  nota  blijkt,  bepaalde  aspecten  van 
de voorstellen  van  de Commissie,  met  name  betref-
fende  de ordening  van  de markten,  in hoofdzaak  het 
streven  tot uitdrukking  brengen  om ten koste  van  de 
garantie  die de wijnbouwsector  moet  worden  gebo-den, besparingen  te doen  in de uitgave  van  het 
E.O.G.F.L.;  deze  besparingen  zouden  echter  moeten 
voortvloeien  uit een  beter  evenwicht  op en een  sane-
ring van  de markt. 
1.6. Het  Comité  is van  oordeel  dat  de Europese 
wijnbouw,  die in bepaalde  regio's  van  de Gemeen-
schap  het voornaamste  zoniet  het enige  inkomen  van 
miljoenen  producenten  vormt,  niet  anders  mag  wor-
den behandeld  dan  de andere  grote  landbouwpro-
duktiesectoren  die  met  name  van  permanente  inter-
ventie-  en prijsgarantiestelsels  profiteren. 
Het Comité  spreekt  zijn  verwondering  uit over  het 
feit dat uitsluitend  voor  de wijnbouwsector  bepalin-
gen zijn  opgesteld  die  de producent  verplichtingen 
opleggen  en van  hem  belangrijke  offers  vragen,  ter-
wijl zij geen  enkele  inkomensgarantie  bieden. 
1.7. Naast  vraagstukken  die absoluut  specifiek  zijn 
voor  de wijnbouwsector,  wijst  het Comité  erop  dat 
ernstige  moeilijkheden  het  gemeenschappelijk  land-
bouwbeleid  ontredderen,  en dat de hieruit  voortvloei-
ende  verstoring  van  het evenwicht  op de markt  voor 
bepaalde  landbouwprodukten  niet  kan  worden  opge-
heven  zolang  de huidige  monetaire  wanorde  blijft 
voortbestaan,  aangezien  deze  de dispariteit  tussen 
kostprijs  en inkomen  vergroot. 
De ervaring  tijdens  de laatste  verkoopseizoenen  toont 
duidelijk  aan  dat de markten,  ondanks  massale  inter-
ventie,  zich  niet  kunnen  herstellen  als gevolg  van  de 
huidige  wanorde  op monetair  gebied  die de realiteit 
van de prijzen  in de verschillende  Lid-Staten  van  de 
Gemeenschap  vervalst. 
1.8. Met  het  oog  op het  zoeken  naar  evenwicht 
tussen  aanbod  en vraag,  wenst  het  Comité  dat  alle 
aspecten  van  het  vraagstuk  in ogenschouw  worden 
genomen,  met  name  de vraagstukken  die het gevolg 
zijn van  een verkeerd  belastingstelsel  voor  wijn  waar-
door  in bepaalde  Lid-Staten  de belastingen  een  zoda-
nig niveau  bereiken  dat het een  normale  consumptie 
van wijn  onmogelijk  maakt. 
Het Comité  verlangt  dat  over  het vraagstuk  in ver-
band  met  de belastingheffing  op de verschillende  ge-
giste  of alcoholhoudende  dranken  in de verschillende 
Lid-Staten  spoedig  in de  Raad  overeenstemming 
wordt  bereikt.  Hierdoor  zouden  de in bepaalde  Lid-
Staten  nog  steeds  bestaande  buitensporige  ongelijkhe-
den moeten  worden  opgeheven,  zodat  de wiin,  een 
landbouwprodukt,  ten opzichte  van  andere  dranken 
niet langer  wordt  „bestraft". 
1.9. Het  Comité  is zich  bijzonder  bewust  van  de 
gevaren  voor  het  evenwicht  van  de gemeenschappe-
lijke  markt  van  een  te liberale  politiek  ten opzichte 
van derde  landen.  In dit verband  spreekt  het Comité 
de wens  uit dat  nauwkeurig  de voordelen  worden 
afgewogen  welke  aan  bepaalde  landen  in het  kader 
van het  Middellandse-Zeebeleid  zijn  toegekend,  en 
Nr. C 270/18 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 11.75 
die het  beginsel  van  de communautaire  preferentie 
ernstig  in het geding  brengen. 
1.10.  Het  Comité  hecht  bijzonder  belang  aan  de 
uitbreiding  van  controle  en het  tegengaan  van  be-
drog,  hetgeen  ertoe  moet  bijdragen  dat  de regels  van 
produktie,  verwerking  en commercialisatie  van  de 
produkten  worden  nageleefd,  ongeacht  of het  pro-
dukten  betreft  die  de Gemeenschap  tot  oorsprong 
hebben  of ingevoerde  produkten. 
Op deze  laatste  produkten  moeten  bijzonder  grondige 
controles  worden  uitgevoerd,  daar  hiervoor  in tegen-
stelling  met  hetgeen  voor  de communautaire  produk-
ten geldt  geen  wettelijke  voorschriften  inzake  pro-
duktie  en commercialisatie  bestaan.  Voorts  is het 
Comité  van  oordeel  dat  de landen  voor  wier  produk-
ten een  preferentiële  overeenkomst  is gesloten,  er zich 
formeel  toe  moeten  verbinden  op hun  grondgebied 
controles  uit te voeren  bij  de vervaardiging  van  de 
produkten. 
De nationale  diensten  zouden  aanzienlijk  doeltreffen-
der kunnen  werken  door  een  formele  en praktische 
coördinatie  op communautair  niveau. 
1.11.  Daar  geen  communautaire  controledienst  be-
staat,  verlangt  het Comité  dat  een  coördinatie  tussen 
de nationale  diensten  tot stand  komt  en dat  de con-
troles  worden  uitgebreid  en geharmoniseerd.  Het  is 
beslist  noodzakelijk  een  centraal  laboratorium  op te 
richten  om  een  einde  te maken  aan  de betwistingen 
als gevolg  van  de toepassing  van  verschillende  analy-
semethodes  in de Lid-Staten  en de volledige  harmoni-
satie  van  de oenologische  procédés  in de Lid-Staten  te 
vergemakkelijken. 
1.12.  Het  Comité  herinnert  eraan  dat  het  er reeds 
meermalen  op heeft  aangedrongen  dat  de Raad  zo 
spoedig  mogelijk  de verordeningsvoorstellen  inzake 
oenologische  procédés  en inzake  aanbiedingsvorm  en 
benaming  van  wijn  en druivemost  goedkeurt.  Hier-
door  kan  nl. in de gehele  Gemeenschap  de eerlijke 
concurrentie,  de bescherming  van  de consument  en 
het vertrouwen  in de wijn  worden  verzekerd. 
2. Behandeling  van  het voorstel  voor  een  verordening 
van de Raad  houdende  maatregelen  tot  aanpassing 
van het wijnbouwpotentieel  aan  de behoeften  van  de 
markt 
2.1. In  de eerste  plaats  blijkt  uit de geplande  actie 
van de Commissie  op dit gebied  dat de opstellers  van 
de voorgestelde  wijzigingen  ervan  overtuigd  zijn  dat 
er voortaan  in de Gemeenschap  steeds  een  overschot 
zal zijn  en dat de uitbreiding  van  het wijnbouwareaal 
van de Gemeenschap  tot het  minimum  moet  worden 
beperkt. 
In artikel  17 van  Verordening  nr.  816/70  is reeds 
voorzien  in de mogelijkheid,  in zekere  zin een  restric-
tief beplantingsbeleid  te voeren.  De nieuwe  voorstel-
len zijn  op dit artikel  gebaseerd  en bevatten  de vol-
gende  bepalingen: — de aanplant  wordt  tot 1 januari  1977  verboden; 
deze  verbodstermijn  kan  eventueel  worden  ver-
lengd; 
— voor  de herbeplantingen  wordt  een  toestemmings-
regeling  ingevoerd  waarvoor  een  aantal  criteria 
word  vastgelegd; 
— de wijnbouwrenovatiegebieden,  waarin  voor  de 
herbeplantingen  bijzondere  criteria  worden  vast-
gesteld,  zullen  worden  afgebakend; 
— de Lid-Staten  dienen  hun  wijnbouwareaal  aan  de 
hand  van  wetenschappelijke  en pragmatische  cri-
teria  in drie  categorieën  te verdelen. 
2.2. Over  het  geheel  genomen  is het  Comité  van 
oordeel  dat  het  met  het  oog  op de huidige  situatie 
inzake  produktie  en vraag,  alsmede  in verband  met 
het feit  dat  nog  niet  vaststaat  of het  wijnoverschot 
structureel  dan  wel  conjunctureel  is, verstandig  zou 
zijn,  een  restrictieve  aanplant-  en herbeplantingsrege-
ling in te voeren,  zoals  die  door  de Commissie  in 
artikel  1 wordt  voorgesteld,  welke  ten  doel  heeft, 
structurele  overschotten,  in het  bijzonder  aan  wijn 
van middelmatige  kwaliteit,  te vermijden. 
2.3. Daar  de wijnstok  een  overblijvende  plant  is 
die tientallen  jaren  blijft  staan,  acht  het  Comité  een 
tot twee  jaar  beperkte  beplantingsstop  te kort.  Het 
Comité  spreekt  de wens  uit dat  na 1977  geleidelijk 
een communautair  stelsel  van  bijzondere  machtigin-
gen wordt  ingevoerd,  welke  worden  verleend  naar 
gelang  van  de marktsituatie,  op basis  van  kwalitatieve 
criteria,  voor  bepaalde  afgebakende  gebieden,  en 
wanneer  voor  nauwkeurig  bepaalde  produkten  duur-
zame  afzetgebieden  zouden  worden  gevonden. 
2.4. Voorts  is het  Comité  van  oordeel  dat  bij de 
beperking  van  de herbeplantingen  aan  de hand  van 
verschillende  criteria  in hoofdzaak  rekening  moet 
worden  gehouden  met  de vraag,  of met  name  de aard 
van de grond  en de wijnstoksoort  het  al dan  niet 
mogelijk  maken,  kwaliteitswijn  voort  re brengen. 
Hierbij  dient  te worden  uitgegaan  van  de resultaten 
van de laatste  jaren  en rekening  te worden  gehouden 
met omschakelingsmogelijkheden. 
2.5. In  verband  met  de mogelijkheid,  een  op vrij-
willige  rooiing  gericht  beleid  te voeren,  waardoor  een 
aantal  slecht  gelegen  of met  slechte  wijnstoksoorten 
beplante  wijngaarden  sneller  zouden  verdwijnen,  is 
het Comité  van  oordeel  dat  in ieder  geval  in het 
kader  van  dit beleid  ook  sociale  maatregelen  dienen 
te worden  genomen,  die de omschakeling  van  de be-
trokken  wijnbouwers  op een  andere  activiteit  verge-
makkelijken. 
2.6. Deze  rooiingen  zouden  door  toekenning  van 
premies  gedurende  een  bepaalde  tijd  moeten  worden 
aangemoedigd.  Door  de wijnbouwers  ertoe  aan  te 
zetten,  de verbintenis  aan  te gaan  gedurende  een  vrij 
lange  periode  (10  jaar)  geen  herbeplantingen  uit  te 
voeren,  zou  bovendien  de mogelijkheid  worden  ge-
schapen,  een  aantal  wijngaarden  tijdelijk  te vervangen 
26. 11.75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/19 
door  andere  teelten  waaraan  in Europa  een  tekort 
bestaat. 
2.7. De  beperking  van  de herbeplantingen,  die  op 
basis  van  de door  de Commissie  uitgewerkte  criteria 
zou kunnen  plaatsvinden,  brengt  moeilijke  problemen 
met zich  mee.  Aan  de hand  van  de omvang  van  de 
distillatie  en de gesloten  opslagcontracten  in bepaalde 
streken  tijdens  de laatste  jaren  kan  niet  met  zekerheid 
worden  bepaald  waar  de slechte  wijngaarden  zich  be-
vinden,  daar  hierbij  ook  andere  factoren  een  rol kun-
nen spelen. 
2.8. Het  Comité  is tevens  van  oordeel  dat de kwes-
tie van  de opbrengst  steeds  in samenhang  met  het 
aspect  kwaliteit,  de geografische  ligging  en het  kli-
maat  moet  worden  behandeld. 
2.9. Als  conclusie  van  de behandeling  van  het  eer-
ste vraagstuk  adviseert  het Comité  het volgende: 
— er dient  een  globale  politiek  te worden  uitgewerkt 
die is gericht  op het brengen  van  evenwicht  in het 
wijnbouwpotentieel  en waarbij  rekening  wordt 
gehouden  met  kwalitatieve  en kwantitatieve  eisen 
naar  gelang  van  de grond  en de wijnstokken; 
— er dient  een  aanplantverbod  te worden  uitgevaar-
digd  met  speciale  uitzonderingen  voor  bepaalde 
soorten  wijnen  waarvoor  een  gegarandeerde  afzet 
bestaat; 
— er moet  een  herbeplantingsregeling  worden  uitge-
werkt,  waarbij  criteria  worden  gehanteerd  die ab-
solute  voorrang  verlenen  aan  wijngaarden  die 
kwaliteitswijn  voortbrengen  en  op  een  weten-
schappelijke  basis  worden  vastgesteld,  waarbij 
rekening  wordt  gehouden  met  de in de verschil-
lende  streken  opgedane  ervaring; 
— er moet  een  regeling  worden  overwogen  die  ten 
doel  heeft  dat  wijngaarden  vrijwillig  worden  ge-
rooid  of niet  worden  herbeplant,  ten einde  te be-
reiken  dat wijngaarden  die wegens  de aard  van  de 
grond  of van  de wijnstoksoort  wijn  van  middel-
matige  kwaliteit  opleveren,  sneller  verdwijnen; 
— voor  de toepassing  van  de in het  bovenstaande 
opgesomde  maatregelen  dienen  tevens  de moge-
lijkheden  van  overschakeling  op  andere  land-
bouwprodukten  in aanmerking  te worden  geno-
men. 
2.10.  Het  Comité  verklaart  voorstander  te zijn  van 
het ontwerp  tot indeling  van  het  wijnbouwareaal  in 
drie categorieën,  maar  het  is van  oordeel  dat  de in-
stelling  van  bijzondere  verplichtingen  welke  zonder 
tegenprestatie  zouden  worden  opgelegd  aan  wijnbou-
wers  wier  wijngaarden  in één  van  deze  categorieën 
zouden  worden  geclasseerd,  weinig  realistisch  zou 
zijn;  daarom  stelt  het  Comité  voor  drie  categorieën 
wijngaarden  in te stellen  en daarbij  te bepalen  welke 
kenmerken  en positie  deze  hebben  ten aanzien  van  de 
regeling  op de volgende  basis: 
— wijnbouwgebieden:  de herbeplantingen  en even-
tueel  de nieuwe  aanplant  op deze  gronden  verdie-nen voorrang  en zijn  aan  een  minimum  aantal 
beperkingen  onderworpen; 
— wijnbouwrenovatiegebieden:  de  herbeplantingen 
zijn onderworpen  aan  strengere  regels,  maar  daar-
entegen  kan  vernieuwingssteun  voor  de versnelde 
vervanging  met  goede  wijnstoksoorten  worden 
toegekend; 
— wijnbouwsomschakelingsgebieden:  de enige  steun 
die wordt  verleend  betreft  de omschakeling  op 
andere  teelten  dan  de wijnbouw.  De criteria  aan 
de hand  waarvan  deze  indeling  plaatsvindt,  die-
nen te worden  vastgesteld  door  de Raad,  op voor-
stel van  de Commissie  en na overleg  met  alle 
betrokken  kringen. 
2.11.  Het  Comité  acht  de verplichting  welke  de 
Lid-Staten  wordt  opgelegd  om  vóór  31  december 
1975  over  te gaan  tot  een  onderverdeling  van  hun 
wijnbouwareaal  in drie  categorieën  weinig  realistisch; 
het Comité  meent  dat  een  eerste  voorlopig  resultaat 
zou kunnen  worden  bereikt  na een  jaar  en vervol-
gens,  in detail,  tijdens  het volgende  jaar  zou  kunnen 
worden  gecompleteerd. 
3. Wijzigingen  in het  voorstel  voor  een  verordening 
van de Raad  tot  wijziging  van  de Verordeningen 
(EEG)  nrs.  816/70  en 817/70  ingevolge  de resolutie 
van de Raad  van  21 april  1975  betreffende  de nieuwe 
beleidselementen  om het evenwicht  op de markt  voor 
tafelwijn  te herstellen 
3.1. Het  Comité  neemt  nota  van  de teneur  van  de 
nieuwe  voorstellen  van  de Commissie.  De vier  voor-
naamste  punten  hieruit  omvatten  het volgende: 
a) er wordt  voorzien  in een  preventieve  en een  ver-
plichte  preventieve  distillatie  bij het begin  van  het 
wijnoogstjaar  wanneer  een  verstoring  van  het 
evenwicht  tussen  de beschikbare  hoeveelheid  en 
het verbruik  wordt  vastgesteld; 
b) de produktie  en het  gebruik  van  druivemost  en 
geconcentreerde  most  zullen  worden  aangemoe-
digd; 
c) er zullen  strengere  voorschriften  inzake  het  voor 
de verschillende  zones  vastgestelde  minimum 
natuurlijk  gehalte  worden  vastgesteld,  en tevens 
zal de verrijking  worden  beperkt.  Voorts  zal het 
minimumgehalte  van  tafelwijn  op 9,5  % worden 
gebracht;  een  uitzondering  wordt  gemaakt  voor 
de zones  A en B; 
d) er zullen  verbodsvoorschriften  worden  vastgesteld 
voor  het  in het  verkeer  brengen  van  wijn  die tot 
tafelwijn  kan  worden  verwerkt  en voor  het  in de 
handel  brengen  van  uit  tafeldruiven  verkregen 
wijn. 
3.2. Het  Comité  is van  oordeel  dat  met  de preven-
tieve  en de verplichte  preventieve  distillatie,  die in het 
eerste  punt  aan  de orde  wordt  vastgesteld,  voorname-
lijk moet  worden  beoogd,  in de eerste  plaats  wijn  van 
slechte  kwaliteit  van  de markt  te doen  verdwijnen. 
Nr. C 270/20 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26.11.75 
3.3. Het  Comité  stemt  in met  de verplichte  distilla-
tie van  wijn  die  niet  aan  de voorschriften  voldoet. 
Het is echter  gekant  tegen  een  verplichte  distillatie 
waarbij  alleen  van  de opbrengst  wordt  uitgegaan, 
zonder  dat  de kwaliteit  in aanmerking  wordt  geno-
men. 
3.4. Het  Comité  meent  dat  wanneer  de markt  van 
bepaalde  v.q.p.r.d.  in een  zodanige  toestand  verkeert 
dat hij de markt  van  tafelwijnen  kan  verstoren,  maat-
regelen  t.a.v.  deze  v.q.p.r.d.  kunnen  worden  getroffen 
om een  algemeen  marktevenwicht  te verzekeren. 
3.5. Het  Comité  zou  wel  nadere  inlichtingen  willen 
over  de prijs  die bij distillatie  zal worden  betaald,  in 
het bijzonder  over  het  eventuele  verschil  in de prijs 
die zal worden  geboden  bij preventieve  distillatie  en 
bij verplichte  preventieve  distillatie.  Om  te bereiken 
dat de distillatie  er werkelijk  toe bijdraagt,  de wijn-
overschotten  aan  de markt  te onttrekken,  dienen  de 
distillatieprijzen  zo dicht  mogelijk  de interventietoe-
passingsprijzen  te benaderen;  dit  geldt  met  name 
voor  de prijzen  bij niet-verplichte  preventieve  distilla-
tie. 
3.6. Ten  slotte  vraagt  het  Comité  zich  af of er 
gezien  de verschillende  soorten  wijn  verscheidene 
bodemprijzen  zullen  worden  vastgesteld. 
3.7. Het  Comité  stemt  in met  de  voorgestelde 
steun  voor  de afzet  van  druivemost  die  bestemd  is 
voor  de bereiding  van  druivesap,  geconcentreerde 
most  en andere  dranken.  Het  is evenwel  van  oordeel 
dat deze  maatregelen  zo lang  mogelijk  vóór  het begin 
van het  wijnoogstjaar  bekend  moeten  worden  ge-
maakt,  ten  einde  het  sluiten  van  contracten  met  be-
drijven  die druivesap  en andere  dranken  bereiden  te 
bevorderen.  Overeenkomstig  de  reeds  door  het 
Comité  naar  voren  gebrachte  wens  moet  steeds  van 
de procedure  voor  steunverlening  gebruik  kunnen 
worden  gemaakt. 
3.8. Het  Comité  is het eens  met  de verhoging  met 
0,5 % van  het  minimumgehalte  van  tafelwijn  in alle 
produktiezones  van  de Gemeenschap.  Gezien  de zeer 
bijzondere  situatie  in wijnzone  A zouden  echter  uitzon-
deringen  kunnen  worden  gemaakt  indien  men  binnen 
de normale  opbrengstgrenzen  blijft.  Het  Comité  wijst 
er echter  op dat  het  in het  algemeen  voorstander  is 
van de vaststelling  van  een  totaal  minimum  gehalte 
van 9,5  %, waarvan  8,5  % effectief  alcoholgehalte 
(met  uitzonderingen  voor  de zones  A en B). 
3.9. Voorts  merkt  het comité  op dat bij de beoor-
deling  van  de kwaliteit  van  de wijn  nog  andere  ken-
merken  dan  het alcoholgehalte  in aanmerking  moeten 
worden  genomen,  zoals  het  zuurgehalte,  het  gehalte 
droge  stof,  de kleurintensiteit  bij rode  wijn,  enz. 
Gedaan  te Brussel,  17 juli 1975. 3.10.  Het  Comité  spreekt  de wens  uit dat  het ver-
bod tot het  in het  verkeer  brengen  van  wijn  die tot 
taf el wijn  kan  worden  verwerkt  beperkt  wordt  tot wij-
nen die  als  zodanig  worden  gekenmerkt  door  een 
laag alcoholgehalte. 
3.11.  Het  Comité  stemt  tevens  in met  het  verbod 
om uit tafeldruiven  verkregen  wijn  in de handel  te 
brengen,  ongeacht  of het  produkten  behorende  tot 
tariefpost  22.06  of 22.07  betreft.  Deze  maatregel  zou 
echter  minder  stringent  uitvallen  indien  de indeling 
van de wijnstoksoorten  van  tevoren  zodanig  wordt 
herzien  dat bepaalde  wijnstoksoorten  die tafeldruiven 
voortbrengen  welke  aan  bepaalde  bijzondere  kwali-
teitseisen  voldoen  in de gemengde  wijnstoksoorten 
worden  opgenomen. 
Gezien  dit verbod  is het Comité  van  mening  dat  de 
verordening  tot gemeenschappelijke  ordening  van  de 
markten  in de sector  groenten  en fruit  zodanig  dient 
te worden  aangepast  dat  de marktondersteunende 
maatregelen  dienovereenkomstig  worden  georgani-
seerd. 
3.12.  In  het algemeen  staat  het Comité  gunstig  te-
genover  de voorgenomen  maatregelen  van  de Com-
missie  om de produktie  aan  de vraag  aan  te passen, 
hetgeen  op lange  termijn  door  een  betere  beplantings-
regeling  en op korte  termijn  via een preventieve  distil-
latie en maatregelen  tot bevordering  van  de produktie 
van kwaliteitswijn  tot stand  moet  worden  gebracht. 
Het onderstreept  echter  nogmaals  dat  deze  nieuwe 
beleidslijn  het  noodzakelijk  maakt,  de controles  uit 
de breiden  en bedrog  onmogelijk  te maken. 
3.13.  Het  Comité  wijst  in het  bijzonder  op de 
noodzaak,  ongeoorloofde  verrijking,  en met  name 
chaptalisering  tot het  strikte  minimum  te beperken. 
Voor  tafelwijnen  zou  moeten  worden  overwogen 
chaptalisering  te verbieden  in zone  C, en geleidelijkt 
te beperken  in zone  B. 
3.14.  Ten  slotte  onderstreept  het  Comité  dat  dit 
advies  dient  te worden  gezien  in samenhang  met  zijn 
advies  van  27 februari  1975  dat  betrekking  heeft  op 
de eerdere  voorstellen  van  de Commissie  betreffende 
de gemeenschappelijke  ordening  vari  de wijnmarkt. 
Het verwijst  o.a.  naar  zijn  in dit advies  gemaakte 
opmerkingen  over  de mogelijkheden  tot  verrijking 
van tafelwijn  en de zeer  moeilijke  positie  van  de com-
munautaire  wijnbouwers,  aan  wie  in tegenstelling  tot 
hetgeen  ingevolge  het  gemeenschappelijk  landbouw-
beleid  voor  andere  sectoren  is bepaald,  geen  enkele 
inkomensgarantie  wordt  geboden. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Henri  CANONGE 
26. 11. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 270/21 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
De volgende  wijzigingsvoorstellen  werden  tijdens  de beraadslagingen  verworpen: 
Par. 1.3 
Aan het  einde  van  par.  1.3 bis (in het advies  van  het  Comité  par.  1.4 geworden)  het  volgende 
in te voegen: 
„De Afdeling  is van  oordeel  dat  de Commissie  gebruik  moet  maken  van  de ten  hoogste 
twee  jaar  durende  tijdelijke  aanplant-  en beplantingsstop  om  alle  mogelijkheden  van  een 
globale  herstructurering  van  de wijnbouwsector  na te gaan;  zo kan  voor  de noodzakelijke 
rationele  planning  van  het  wijnbouwareaal  worden  gezorgd,  kan  de wijnbouwers  een 
„vergelijkbaar"  arbeidsinkomen  worden  verschaft  en kunnen  de consumenten  produkten 
van goede  kwaliteit  tegen  redelijke  prijzen  worden  aangeboden. 
Een dergelijke  beplantingsstop  mag  natuurlijk  niet  van  invloed  zijn  op de reeds  krachtens 
de nationale  wetgeving  toegestane  herbeplantingsrechten." 
Uitslag  van  de stemming: 
Vóór:  21, tegen:  33 onthoudingen:  6. 
Par. 3.3 
De tekst  van  par.  3.3 als volgt  te wijzigen: 
„De Afdeling  spreekt  zich  uit tegen  een  verplichte  distillatie.  Deze  zou  alleen  mogen  gelden 
voor  wijn  die niet  aan  de voorschriften  voldoet  en die  wegens  zijn  hoedanigheid  niet  tot 
tafelwijn  kan  worden  verwerkt. 
De wijnbouwers,  die  reeds  een  aanzienlijke  economische  medeverantwoording  op zich 
nemen  op grond  van  de wijnleveringen  en de beperking  van  de aanplant,  kunnen  geen 
verdere  lasten  worden  opgelegd." 
Uitslag  van  de stemming: 
Vóór:  22, tegen:  29, onthoudingen:  12.