•it it 
-fit * 
•6 * COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 07.05.1996 
COM(%) 200 def. 
95/0074 (COD) 
Gewijzigd voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD 
tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad 
betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in 
de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten 
(door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 
van het EG-verdrag ingediend) 

TOELICHTING 
1. Inleiding 
1.1 De richtlijn van 1989' 
De richtlijn van 1989 werd goedgekeurd om het wettelijke referentiekader te scheppen 
dat op het niveau van de Gemeenschap nodig was om het vrije verkeer van televisie­
uitzendingen te waarborgen. Dit wordt bereikt door middel van coördinatie van de 
nationale regels op de gebieden waar de onderlinge verschillen zodanig waren - of kunnen 
worden - dat er wettelijke belemmeringen voor het vrije verkeer ontstaan. Daarbij gaat 
het om de volgende gebieden: rechtsbevoegdheid, de bevordering van de distributie en 
de produktie van televisieprogramma's, reclame' en sponsoring, de bescherming van 
minderjarigen en het recht op weerwoord. De Lid-Staten mogen de ontvangst en de 
doorgifte van uitzendingen vanuit andere Lid-Staten niet beperken om redenen die onder 
de gecoördineerde gebieden vallen. Een Lid-Staat mag alleen meer gedetailleerde of 
strengere regels op deze gebieden vaststellen voor televisie-omroeporganisaties die onder 
zijn bevoegdheid vallen. Het belangrijkste doel van deze richtlijn is het waarborgen van 
het vrije verkeer. Om dit doel te bereiken wordt de methode gehanteerd waarbij de 
nationale regels, waar nodig, worden gecoördineerd, waardoor de richtlijn ook de 
doelstellingen van die nationale regels omarmt. De richtlijn is de hoeksteen van de 
"Europese audiovisuele ruimte", en is of wordt momenteel vervolledigd met aanvullende 
wettelijke maatregelen (met name de richtlijn betreffende het auteursrecht bij satelliet en 
kabel2). 
1.2 Geschiedenis van het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de richtlijn van 
1989 
Krachtens artikel 26 van de richtlijn van 1989 moet de Commissie uiterlijk vijfjaar na 
de vaststelling van de richtlijn een verslag indienen over de tenuitvoerlegging ervan, en 
zo nodig voorstellen doen om de richtlijn aan te passen aan de ontwikkelingen op 
omroepgebied. De diensten van de Commissie hebben in 1994 een uitvoerig 
overlegproces uitgevoerd. Op 31 mei 1995 heeft de Commissie bij het Parlement en de 
Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde 
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie­
omroepactiviteiten (PB L nr. 298 van 17.10.1989, blz. 23) 
Richtlijn 93/83/EEG van de Raad (PB nr. L 248 van 06.10.1993, blz. 15). 
Zie ook het recente Groenboek over de rechtsbescherming van geëncrypteerde diensten, 
COM(96)76 
Raad een mededeling ingediend, bestaande uit het verslag over de toepassing van de 
richtlijn, de inleiding en het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de richtlijn van 
19893. Met het voorstel wordt beoogd een aantal bepalingen van de tekst van 1989 aan 
te passen en te verduidelijken in het licht van de ervaring die is opgedaan bij de 
toepassing en van de ontwikkelingen in de sector. De huidige richtlijn blijft van kracht 
totdat zij wordt gewijzigd (het volgende verslag over de toepassing moet in oktober 1996 
worden ingediend). 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft zijn advies uitgebracht op 13 september 1995 
(CES 972/95). 
Op 14 februari 1996 heeft het Parlement in het kader van de medebeslissingsprocedure 
(art. 189 B van het EG-Verdrag) in eerste lezing een wetgevingsresolutie4 aangenomen 
ter goedkeuring van het voorstel van de Commissie, onder voorbehoud van de door het 
Parlement aangebrachte amendementen. Ondertussen werd het voorstel bestudeerd door 
de Raad van Ministers, die er op zijn vergadering van 20 november 1995 een debat op 
ministerieel niveau aan wijdde, hangende de goedkeuring van het advies van het 
Parlement overeenkomstig de medebeslissingsprocedure. 
2. Het gewijzigde voorstel 
2.1 De amendementen van het Parlement 
In het onderhavige gewijzigde voorstel zijn de door de Commissie aanvaarde 
amendementen verwerkt. Van een groot aantal amendementen (25) is een deel of de 
strekking overgenomen, terwijl er vijf in hun geheel zijn aanvaard. Daarmee is ongeveer 
de helft van de door het Parlement aangenomen amendementen aanvaard. In deze 
toelichting wordt uiteengezet hoe deze amendementen in de tekst zijn verwerkt en wordt, 
waar nodig, nader ingegaan op de redenering van de Commissie. In het algemeen 
gesproken heeft de Commissie al het mogelijke gedaan om zoveel mogelijk rekening te 
houden met de wensen die het Parlement in eerste lezing te kennen heeft gegeven. Als 
de Commissie een amendement in het geheel of gedeeltelijk niet heeft overgenomen, is 
dat om één of meer van de volgende redenen geweest: 
het amendement zou, op zichzelf of in combinatie met andere 
amendementen, het evenwicht van het voorstel van de Commissie ernstig 
verstoren; 
het amendement heeft betrekking op maatregelen die naar mening van de 
Commissie in de praktijk onmogelijk uit te voeren zouden zijn; 
het amendement brengt naar mening van de Commissie ernstige juridische 
problemen met zich. 
3 PB nr. C 185 van 19.07.1995, blz. 4. 
4 EP 196.583 
'1 a 
2.2 Verklaring van de overgenomen amendementen 
De rechterkolom van het bijgevoegde document bevat het gewijzigd voorstel van de 
Commissie. De wijzigingen zijn onderstreept. De linkerkolom bevat het oorspronkelijke 
voorstel en is voor het gemak toegevoegd. 
Overweging 5a omvat een deel van amendement nr. 3 van het Parlement5. De reden 
hiervoor is dat de Commissie van mening is dat wel gesteld kan worden dat toekomstige 
wetgeving van de Gemeenschap verenigbaar moet zijn met bestaande maatregelen op 
hetzelfde gebied, maar dat verdergaande uitspraken vooruit zouden lopen op de uitkomst 
van toekomstige wetgevingsprocedures. 
Overweging 9 bevat een wijziging die nodig is geworden door amendement nr. 22 van 
het Parlement, dat gedeeltelijk is verwerkt in artikel 2, lid 3. 
Overweging 11 bevat een wijziging die nodig is geworden door amendement nr. 28 van 
het Parlement, waarvan de strekking is opgenomen in artikel 3, lid 2. 
Overweging 15a komt overeen met amendement nr. 88 van het Parlement. 
Overweging 17a komt overeen met amendement nr. 10 van het Parlement (en met een 
deel van amendement nr. 4). 
Overwegingen 21a t/m c komen overeen met amendement nr. 35 van het Parlement. De 
Commissie is van mening dat het, met het oog op de toepassing van artikel 5, weliswaar 
nuttig is als richtsnoer een definitie te hebben van wat als een "onafhankelijk producent" 
wordt beschouwd, maar dat de opneming van zo'n definitie in een artikel een te strak 
keurslijf zou opleveren, gezien de zeer uiteenlopende aard van de sector van 
onafhankelijke producenten in de verschillende Lid-Staten. Daarom wordt voorgesteld de 
definitie in een overweging op te nemen. Bovendien moet de definitie ruim genoeg zijn 
geformuleerd om rekening te houden met deze diversiteit. In een aantal kleinere Lid-
Staten zijn bijvoorbeeld maar een paar televisie-omroeporganisaties (in sommige gevallen 
om zoals in Oostenrijk en Ierland, is er momenteel slechts één). Het is derhalve 
onmogelijk om in absolute bewoordingen te stellen dat een producent alleen onafhankelijk 
is als hij of zij niet meer dan 90% van de door hem of haar geproduceerde werken aan 
dezelfde omroep-organisatie levert. Een ander nuttig onafhankelijkheidscriterium 
waarmee rekening dient te worden gehouden, is de mate waarin de producent het recht 
behoudt het werk op secundaire markten te verhandelen (b.v. nadat het is uitgezonden of 
na een bepaalde periode), zoals in het amendement wordt voorgesteld. 
Overweging 22a verwijst naar het nieuwe punt d) van artikel 1 (definitie van 
televisiereclame) en naar artikel 18, lid 1, die zijn gewijzigd om rekening te houden met 
amendement nr. 20 van het Parlement (voor zover dit onderwerp nog niet door de huidige 
definitie wordt gedekt). 
Dit is het eerste amendement van het Parlement dat is opgenomen in het gewijzigd voorstel als de 
volgorde van de overwegingen wordt aangehouden. Opgemerkt moet echter worden dat 
Amendement nr. 1 identiek is aan overweging nr. 16 van de richtlijn van 1989. Deze overweging 
blijft geldig omdat zij niet wordt gewijzigd door de richtlijn tot wijziging van de richtlijn van 
1989. Het is derhalve niet nodig (en niet mogelijk) om amendement nr. 1 op te nemen in het 
gewijzigde voorstel van de Commissie (omdat het al deel uitmaakt van de tekst van 1989). 
d£r 
Overweging 23 wordt gewijzigd om amendement nr. 12 van het Parlement gedeeltelijk 
over te nemen. 
Overweging 24 omvat een deel van amendement nr. 52 van het Parlement. Tevens zijn 
wijzigingen aangebracht die nodig zijn geworden door de wijziging van artikel 22, lid 2, 
waarin amendement nr. 76 van het Parlement is verwerkt. 
Overweging 24a wordt toegevoegd om rekening te houden met de amendementen nrs. 14, 
15, 62 en 55 (het zogenoemde "V-chip"-amendement) van het Parlement. Deze 
overweging komt overeen met het nieuwe artikel 22 ter, dat wordt toegevoegd om 
rekening te houden met deze zelfde amendementen. 
Overweging 25 wordt gewijzigd om rekening te houden met amendement nr. 26 van het 
Parlement, dat zelfverband houdt met artikel 3, lid 1. 
Er moet op gewezen worden dat artikel 3, lid 1, waarin wordt bepaald dat de Lid-Staten 
vrij zijn om televisie-omroeporganisaties die onder hun bevoegdheid vallen te verplichten 
te voldoen aan meer gedetailleerde en strengere regels dan die welke zijn vastgelegd in 
de richtlijn, geen enkele juridische verplichting inhoudt voor de Lid-Staten. Het maakt 
derhalve uit juridisch oogpunt geen verschil of de lijst met gebieden waarop Lid-Staten 
dergelijke maatregelen kunnen nemen, die indicatief van aard is, wordt opgenomen in een 
artikel of in een overweging. De Commissie geeft de voorkeur aan het laatste omwille 
van de presentatie en de duidelijkheid. 
Artikel 1. nieuw punt b). De Commissie heeft dit deel van amendement nr. 18 van het 
Parlement aanvaard omdat zij het, vanuit het oogpunt van de rechtszekerheid, als een 
verbetering beschouwt om deze definitie van de in artikel 1, onder a) gebruikte term 
"televisieprogramma" toe te voegen (de zwakheid van artikel 1, punt a, is te wijten aan 
het feit dat in de definitie van "televisie-omroepen" de term "televisieprogramma's" wordt 
gebruikt, waardoor min of meer een cirkeldefinitie ontstaat). Deze toevoeging verandert 
echter niets aan de werkingssfeer van de definitie van "televisie-omroepen", die wordt 
begrensd door de formuleringen "voor het publiek" en "Hieronder zijn niet begrepen 
communicatiediensten ... op individueel verzoek". In de toelichting bij het oorspronkelijke 
voorstel heeft de Commissie uiteengezet waarom zij het niet wenselijk acht de 
werkingssfeer van deze richtlijn uit te breiden ten opzichte van de tekst van 1989 (die 
betrekking heeft op punt-tot-meerpunt-uitzendingen die bedoeld zijn voor ontvangst door 
het publiek). 
Artikel 1. nieuw punt c) komt overeen met amendement nr. 19 van het Parlement. De 
Commissie acht het zinvol een definitie toe te voegen van de organisaties die zich moeten 
houden aan de nationale bepalingen waarin die van de richtlijn zijn omgezet. De hier 
voorgestelde definitie koppelt de doer het Parlement voorgestelde definitie aan die welke 
wordt gebruikt in de Europese Overeenkomst inzake grensoverschrijdende televisie van 
de Raad van Europa en is gebaseerd op drie essentiële elementen: 
het gaat om natuurlijke of rechtspersonen (net zoals in de Overeenkomst) 
die verantwoordelijk zijn voor de inhoud van de programmaschema's (dit 
komt overeen met het tweede en derde deel van de definitie van het 
Parlement en met het tweede deel van de definitie van de Raad van 
Europa) 
die deze programma's uitzenden of laten uitzenden (derde deel van de definitie 
van de Raad van Europa). 
Artikel 1. punt d) komt overeen met punt b) van de tekst van 1989, zoals gewijzigd om 
rekening te houden met amendement nr. 20. Dit punt moet in samenhang worden gezien met 
overweging 22 a). Hiermee wordt beoogd duidelijk te maken dat de in de artikelen 10 tot en 
met 16 vervatte basisregels ter bescherming van de consument ook van toepassing zijn op 
reclame die de omroep-organisatie voor zichzelf maakt (zie ook gewijzigd artikel 18). 
Artikel 1: VL) is paragraaf e) van het voorstel van de Commissie dat werd veranderd om 
amendement n° 21 op te nemen, en om de verwijzing naar goederen en diensten af te 
stemmen op deze in nieuwe paragraaf d). 
Artikel 2. de leden 2. 3 en 4 zijn gewijzigd om rekening te houden met de amendementen nrs. 
22, 23 en 24 (bevoegdheidscriteria). De Commissie is het ermee eens dat het belangrijk is 
gedetailleerde criteria op te stellen aan de hand waarvan voldoende duidelijk en met 
inachtneming van de specifieke aard van de betrokken activiteiten kan worden bepaald in 
welke plaats de televisie-omroeporganisatie is gevestigd, zodat kan worden vastgesteld welke 
Lid-Staat bevoegd is. Hiervoor is echter een uitputtende hiërarchieke rangschikking nodig van 
de drie specifieke criteria die zijn gekozen (hoofdzetel, plaats waar programmeringsbesluiten 
worden genomen, en plaats waar een aanzienlijk deel van het personeelsbestand zich bevindt), 
zodat rekening wordt gehouden met alle mogelijk combinaties van die criteria. Als er geen 
hiërarchieke volgorde wordt vastgesteld, kan dat leiden tot positieve geschillen (waarbij 
meerdere Lid-Staten de bevoegdheid opeisen) of negatieve (waarbij een rechtsvacuüm 
ontstaat). Overigens kan de Commissie punt c) van amendement nr. 23 niet aanvaarden om 
de volgende redenen: 
door het criterium van de Staat waarvoor de programma's zijn bedoeld wordt 
het "beginsel van controle door het land van oorsprong" omgedraaid, waardoor 
de richtlijn onuitvoerbaar zou worden; 
het is strijdig met de logica van het Verdrag; 
het streeft zijn doel voorbij, omdat op die manier de bevoegdheid niet meer 
zou kunnen worden vastgesteld op basis van de drie gekozen criteria en dus 
zou moeten worden bepaald aan de hand van de zuiver technische criteria van 
lid 4 (frequentie, satellietcapaciteit of opstraalverbinding). 
Artikel 2 bis wordt gewijzigd om rekening te houden met een deel van amendement nr. 24. 
De Commissie kan echter het deel van het amendement dat een procedure in verband met 
ernstige schendingen van de regels ter bescherming van minderjarigen in programma's ook 
van toepassing laat zijn op reclame, niet aanvaarden. Het zou volstrekt niet passend zijn deze 
twee zeer verschillende aangelegenheden door elkaar te halen. Bovendien zou het op een 
gebied het beginsel van "controle door het land van oorsprong" ongedaan maken en daarmee 
de richtlijn onuitvoerbaar maken. 
Artikel 3. lid 2 wordt gewijzigd om rekening te houden met de amendementen nr. 27 
(effectieve naleving) en 28 (rechtsmiddelen voor derden). 
(Amendement nr. 35 is opgenomen in overweging 21 a - zie hierboven). 
ii 
Artikel 6, lid 1 bevat een nieuw punt d), dat de Commissie nodig acht gezien bepaalde 
recente ontwikkelingen in de omroep wetgeving van sommige van de in de punten b) en 
c) bedoelde derde Europese landen. Deze toevoeging komt tevens gedeeltelijke overeen 
met de strekking van amendement nr. 36, zoals de Commissie die opvat. 
Artikel 7 wordt gewijzigd om een deel van amendement nr. 37 over te nemen. De 
bewoording van de eerste zin benadrukt dat de termijnen in de allereerste plaats een zaak 
zijn van de betrokken partijen. De duur van de termijnen wordt aangepast overeenkomstig 
het amendement. De Commissie is echter van mening dat de bepaling in punt b) met 
betrekking tot werken die mede door de omroep-organisaties zijn geproduceerd, het 
laatste punt van het amendement overbodig maakt. Overigens is het in de interne markt 
niet mogelijk een andere datum dan die van de eerste vertoning in de Gemeenschap te 
nemen als begindatum voor de verschillende termijnen. 
Artikel 9 bevat een wijziging die gedeeltelijk overeenkomt met amendement nr. 38. 
In de artikelen 10 en 11 wordt tele-winkelen nu genoemd zoals voorgesteld in de 
amendementen nrs. 39, 40 en 42. 
Artikel 11. lid 3. bevat het deel van amendement nr. 41 dat betrekking heeft op films die 
voor televisie worden gemaakt. De Commissie kan het deel van het amendement waarin 
de geprogrammeerde duur "uitgezonderd de eventuele onderbrekingen" als basis voor de 
berekening van het aantal toegestane onderbrekingen wordt genoemd, niet aanvaarden. 
Dit zou een overbodige beperking betekenen die zeer negatieve gevolgen zou hebben voor 
de inkomsten van de omroep-organisaties. 
Artikel 12. punt c) omvat amendement nr. 43. 
Artikel 14 wordt gewijzigd om de essentie van het tweede deel van amendement nr. 44 
van het Parlement over te nemen in bewoordingen die verenigbaar zijn met de bestaande 
regelgeving van de Gemeenschap. Het eerste deel van het amendement is niet 
aanvaardbaar omdat daarmee het beginsel van controle door het land van oorsprong 
onderuit wordt gehaald en omdat het onverenigbaar is met de jurisprudentie van het Hof 
van Justitie (met name met het "Bond van Adverteerders"-arrest, Zaak 352/86 van 
24.04.1988). Voor een breed verbod op teie-winkelen voor medische produkten kan op 
basis van de bestaande communautaire regelgeving echter aan de ene kant het belang van 
de volksgezondheid worden aangevoerd, en aan de andere kant het feit dat tele-winkelen 
van reclame en sponsoring verschilt, in die zin dat het bij tele-winkelen om een veel 
directer contact met de eindgebruiker gaat. 
Artikel 17 omvat een nieuw lid 2a, dat een weerspiegeling is van de ontwikkelingen die 
zich in de discussie over sponsoring van programma's door farmaceutische ondernemingen 
hebben voorgedaan sinds het oorspronkelijke voorstel van de Commissie. 
Artikel 18 bevat wijzigingen die ten dele voortvloeien uit de amendementen nrs. 45 en 
46. De Commissie is echter van mening dat het wenselijk noch mogelijk is om reclame 
in andere vormen dan reclamespots uit te sluiten. In dit artikel is ook een wijziging 
aangebracht betreffende mededelingen van omroeporganisaties in verband met hun eigen 
programma's, die nodig is geworden door de gewijzigde definitie van "televisiereclame" 
in artikel 1 om te voorkomen dat dergelijke mededelingen moeten worden meegerekend 
bij de dagelijkse maximale reclamezendtijd. 
4 ^ 
Artikel 18 bis komt overeen met amendement nr. 74 over tele-winkelen via andere dan 
tele-winkelkanalen. 
Artikel 19 komt overeen met het in artikel 18 ter van het oorspronkelijke voorstel van de 
Commissie bepaalde over kanalen voor tele-winkelen en andere uitsluitend aan 
commerciële promotie gewijde kanalen. De Commissie acht het niet passend 
kwantitatieve beperkingen van het soort dat krachtens artikel 18 voor conventionele 
kanalen geldt, in te stellen voor kanalen die uitsluitend zijn gewijd aan commerciële 
reclame en rechtstreekse verkoop. Deze hebben een ander doel en zijn actief op een ander 
segment van de markt dan de conventionele kanalen. 
Artikel 20 wordt gewijzigd om het te laten aansluiten bij de terminologie van artikel 9 
en om een deel van amendement nr. 51 op te nemen. 
Artikel 22. lid 2 komt overeen met amendement nr. 76, met name wat betreft de 
bescherming van de minderjarigen in het algemeen, zoals vervat in de amendementen nrs. 
14, 15, 62, 52 en 55 (zie ook overweging 24). De Commissie is echter van mening dat 
wellicht onnodige beperkingen worden opgelegd wanneer wordt geëist dat een reeds 
gecodeerd programma waarschuwingssignalen bevat. Bovendien is één van beide 
mogelijke signalen (akoestisch of visueel) voldoende om de kijkers te waarschuwen. 
Artikel 22 ter bevat een nieuw tweede lid dat met name overeenkomt met de 
amendementen nrs. 62 en 55 (zie ook overweging 24a). De Commissie beschouwt de 
"V-chip" als een interessante ontwikkeling, die een doeltreffend middel zou kunnen 
opleveren voor meer ouderlijke controle. Dit idee moet echter nader worden onderzocht 
voordat het kan worden vervat in bindende wettelijke maatregelen op 
gemeenschapsniveau. Vooral ten aanzien van het classificatiesysteem doen zich in de 
context van de grensoverschrijdende televisie in Europa specifieke problemen voor. 
Bovendien moet de wisselwerking tussen de "V-chip" en het bestaande beleid inzake 
familieprogramma's, zoals afgebakende tijdsbestekken, diepgaand worden geanalyseerd 
om zeker te zijn dat de nieuwe ontwikkeling de bestaande maatregelen aanvult en niet 
ondermijnt. Ten slotte kan Europa, door de tijd te nemen al deze aangelegenheden te 
onderzoeken, gebruik maken van de ervaringen van de Verenigde Staten en Canada met 
het invoeren van wetgeving inzake de V-chip. 
Artikel 26 komt gedeeltelijk overeen met amendement nr. 58. De Commissie is het ermee 
eens dat bij de invoering van de richtlijn, en ook bij eventuele toekomstige herzieningen, 
rekening moet worden gehouden met ontwikkelingen op het gebied van televisie-omroep, 
maar is van mening dat de vereiste analyses niet alleen betrekking dienen te hebben op 
diensten die uitsluitend op individueel verzoek werken, omdat dit een te beperkte aanpak 
zou zijn. Daarom geeft de Commissie er de voorkeur aan het bredere begrip 
"technologische ontwikkelingen" in het algemeen te gebruiken. 
4 S 
Gewijzigd voorstel voor een 
Richtlijn van hét Europees Parlement en de Raad 
tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad 
betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in 
de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten. 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE 
RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de 
Europese Gemeenschap, inzonderheid op 
artikel 57, lid 2, en op artikel 66, 
Gezien het voorstel van de Commissie0 ] HET EUROPEES PARLEMENT EN DE 
RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de 
Europese Gemeenschap, inzonderheid op 
artikel 57, lid 2, en op artikel 66, 
Gezien het voorstel van de Commissie0) 
Gezien het advies van het Economisch en 
Sociaal Comité(2), 
Volgens de procedure van artikel 189B van het 
Verdrag(3), 
1. Overwegende dat Richtlijn 89/552/EEG van 
de Raad(4) het wettelijk raamwerk voor de 
omroepactiviteiten in de interne markt vormt; 
2. Overwegende dat in artikel 26 van Richtlijn 
89/552/EEG is bepaald dat de Commissie 
uiterlijk aan het einde van het vijfde jaar na de 
datum van vaststelling van genoemde richtlijn 
bij, respectievelijk, het Europees Parlement, de 
Raad en het Economisch en Sociaal Comité een 
verslag indient over de wijze waarop deze 
richtlijn ten uitvoer wordt gelegd, en zo nodig 
voorstellen doet om die richtlijn aan de 
ontwikkelingen op televisie-omroepgebied aan 
te passen; Gezien het advies van het Economisch en 
Sociaal Comité(2), 
Volgens de procedure van artikel 189B van het 
Verdrag(3), 
Overwegende dat Richtlijn 89/552/EEG van de 
Raad(4) het wettelijk raamwerk voor de 
omroepactiviteiten in de interne markt vormt; 
Overwegende dat in artikel 26 van Richtlijn 
89/552/EEG is bepaald dat de Commissie 
uiterlijk aan het einde van het vijfde jaar na de 
datum van vaststelling van genoemde richtlijn 
bij, respectievelijk, het Europees Parlement, de 
Raad en het Economisch en Sociaal Comité een 
verslag indient over de wijze waarop deze 
richtlijn ten uitvoer wordt gelegd, en zo nodig 
voorstellen doet om die richtlijn aan de 
ontwikkelingen op televisie-omroepgebied aan 
te passen; 
(l) PB nr. C. 
{2) PB nr. C. 
(3) PB nr. C. 
PB nr. L 298 van 17.10.1989, blz. 23. (4) 
3. Overwegende dat bij de uitvoering van 
Richtlijn 89/552/EEG en uit het verslag over de 
tenuitvoerlegging ervan is gebleken dat het 
wenselijk is bepaalde definities of 
verplichtingen van de Lid-Staten uit hoofde van 
die richtlijn te verduidelijken of nader te 
omschrijven; Overwegende dat bij de uitvoering van Richtlijn 
89/552/EEG en uit het verslag over de 
tenuitvoerlegging ervan is gebleken dat het 
wenselijk is bepaalde definities of verplichtingen 
van de Lid-Staten uit hoofde van die richtlijn te 
verduidelijken of nader te omschrijven; 
4. Overwegende dat in de Mededeling van de 
Commissie van 19 juli 1994, "Europa op weg 
naar de informatiemaatschappij: een actieplan" 
erop is gewezen dat het ten aanzien van de inhoud 
van de audiovisuele diensten van belang is over een 
kader van voorschriften te kunnen beschikken dat 
bijdraagt tot het waarborgen van het vrije verkeer 
van deze diensten binnen de Gemeenschap en dat 
beantwoordt aan de groeimogelijkheden welke door 
de nieuwe technologieën in deze sector worden 
geboden, maar waarbij tegelijkertijd rekening wordt 
gehouden met de, met name culturele en 
sociologische, eigenheid van de audiovisuele 
programma's, ongeacht de wijze van uitzending 
ervan; 
5. Overwegende dat de Raad tijdens zijn 1787ste 
zitting van 28 september 1994 dit actieplan positief 
heeft ontvangen en op de noodzaak heeft gewezen 
om het concurrentievermogen van de Europese 
audiovisuele industrie te verbeteren; 
5a. 
6. Overwegende dat de Staatshoofden en 
regeringsleiders, op 9 en 10 december 1994 in het 
kader van de Europese Raad te Essen bijeen, de 
Commissie hebben verzocht vóór hun volgende 
bijeenkomst een voorstel tot herziening van Richtlijn 
89/552/EEG in te dienen; Overwegende dat in de Mededeling van de 
Commissie van 19 juli 1994, "Europa op weg naar 
de informatiemaatschappij: een actieplan" erop is 
gewezen dat het ten aanzien van de inhoud van de 
audiovisuele diensten van belang is over een kader 
van voorschriften te kunnen beschikken dat bijdraagt 
tot het waarborgen van het vrije verkeer van deze 
diensten binnen de Gemeenschap en dat 
beantwoordt aan de groeimogelijkheden welke door 
de nieuwe technologieën in deze sector worden 
geboden, maar waarbij tegelijkertijd rekening wordt 
gehouden met de, met name culturele en 
sociologische, eigenheid van de audiovisuele 
programma's, ongeacht de wijze van uitzending 
ervan; 
Overwegende dat de Raad tijdens zijn 1787ste 
zitting van 28 september 1994 dit actieplan positief 
heeft ontvangen en op de noodzaak heeft gewezen 
om het concurrentievermogen van de Europese 
audiovisuele industrie te verbeteren; 
Overwegende dat met de toevoeging van een 
definitie van een "televisieprogramma" geenszins 
wordt beoogd de werkingssfeer van deze richtlijn uit 
te breiden tot nieuwe diensten zoals 
video-op-verzoek en on-line of internetachtige 
diensten, en overwegende dat elke wettelijke 
regeling betreffende nieuwe audiovisuele diensten 
verenigbaar moet zijn met de belangrijkste 
doelstelling van deze richtlijn, die erin bestaat een 
wettelijk kader te scheppen voor het vrije verkeer 
van diensten; 
Overwegende dat de Staatshoofden en 
regeringsleiders, op 9 en 10 december 1994 in het 
kader van de Europese Raad te Essen bijeen, de 
Commissie hebben verzocht vóór hun volgende 
bijeenkomst een voorstel tot herziening van Richtlijn 
89/552/EEG in te dienen; 
7. Overwegende dat bij de tenuitvoerlegging van 
Richtlijn 89/552/EEG de noodzaak is gebleken het 
begrip "rechtsbevoegdheid", toegepast op de 
specifieke sector van de audiovisuele industrie, te 
verduidelijken, en dat het, rekening houdend met de 
rechtspraak van het Hof van Justitie van de 
Europese Gemeenschappen, wenselijk is duidelijk te 
maken dat het vestigingscriterium het voornaamste 
criterium vormt dat bepalend is voor de 
bevoegdheid van een Lid-Staat; 
8. Overwegende dat het begrip "vestiging" 
overeenkomstig de door het Hof van Justitie in zijn 
arrest van 25 juli 1991 in zaak C-221/89 
(Factortame)(5) vastgestelde criteria de 
daadwerkelijke uitoefening van een economische 
activiteit door middel van een duurzame vestiging 
voor onbepaalde tijd behelst; 
9. Overwegende dat de vestiging van een televisie­
omroeporganisatie voor de doeleinden van 
Richtlijn 89/552/EEG aan de hand van een aantal 
concrete criteria kan worden vastgesteld, zoals de 
plaats van het hoofdkantoor van de dienstverlener, 
de plaats waar gewoonlijk de beslissingen ten 
aanzien van het programmeringsbeleid worden 
genomen en de plaats waar de centrale regelkamer 
zich bevindt (dit wil zeggen de plaats waar het voor 
uitzending naar het publiek bestemde programma 
definitief wordt samengesteld), voor zover een 
aanzienlijk deel van het voor de uitoefening van de 
televisie-omroepactiviteit benodigde 
personeelsbestand zich in dezelfde Lid-Staat 
bevindt; Overwegende dat bij de tenuitvoerlegging van 
Richtlijn 89/552/EEG de noodzaak is gebleken het 
begrip "rechtsbevoegdheid", toegepast op de 
specifieke sector van de audiovisuele industrie, te 
verduidelijken, en dat het, rekening houdend met de 
rechtspraak van het Hof van Justitie van de 
Europese Gemeenschappen, wenselijk is duidelijk te 
maken dat het vestigingscriterium het voornaamste 
criterium vormt dat bepalend is voor de 
bevoegdheid van een Lid-Staat; 
Overwegende dat het begrip "vestiging" 
overeenkomstig de door het Hof van Justitie in zijn 
arrest van 25 juli 1991 in zaak C-221/89 
(Factortame)(5) vastgestelde criteria de 
daadwerkelijke uitoefening van een economische 
activiteit door middel van een duurzame vestiging 
voor onbepaalde tijd behelst; 
Overwegende dat de vestiging van een televisie­
omroeporganisatie voor de doeleinden van 
Richtlijn 89/552/EEG aan de hand van een aantal 
concrete criteria kan worden vastgesteld, zoals de 
plaats van het hoofdkantoor van de dienstverlener, 
de plaats waar gewoonlijk de beslissingen ten 
aanzien van het programmeringsbeleid worden 
genomen en de plaats waar de centrale regelkamer 
zich bevindt (dit wil zeggen de plaats waar het voor 
uitzending naar het publiek bestemde programma 
definitief wordt samengesteld), en de plaats waar 
een aanzienlijk deel van het voor de uitoefening van 
de televisie-omroepactiviteit benodigde 
personeelsbestand zich bevindt: 
(5) Zaak C-221/89, Queen tegen Secretary of State for Transport, ex parte Factortame, Jurispr. 1991, blz. 1-3905, 
r.o. 20. 
9a. Overwegende dat met het vaststellen van een aantal 
concrete criteria wordt beoogd om door middel van 
een uitputtende procedure te bepalen dat één enkele 
Lid-Staat als enige bevoegd is ten aanzien van een 
bepaalde omroeporganisatie in verband met het 
verlenen van de diensten waarop de richtlijn 
betrekking heeft: dat echter, rekening houdend met 
de jurisprudentie van het Hof van Justitie en om te 
voorkomen dat er een bevoegdheidsvacuüm kan 
ontstaan indien de vraag welke Lid-Staat bevoegd is 
niet aan de hand van deze concrete criteria kan 
worden beantwoord, die Lid-Staat bevoegd is waarin 
de omroeporganisatie is gevestigd in de zin van 
artikel 52 e.v. van het EG-Verdrag. 
10. Overwegende dat, overeenkomstig vaste 
rechtspraak van het Hof van Justitie(6) een Lid-Staat 
het recht behoudt om maatregelen te nemen ten 
aanzien van een televisie-omroeporganisatie die zich 
in een andere Lid-Staat vestigt, maar waarvan de 
activiteiten volledig of hoofdzakelijk op het 
grondgebied van de eerstgenoemde Lid-Staat zijn 
afgestemd, wanneer deze vestiging is geschied om 
de wetgeving te ontduiken die op deze organisatie 
van toepassing zou zijn indien zij op het 
grondgebied van de eerstgenoemde Lid-Staat 
gevestigd zou zijn geweest; 
11. Overwegende dat iedere belanghebbende partij 
in de Gemeenschap haar rechten geldend moet 
kunnen maken voor de bevoegde rechterlijke 
instanties van de Lid-Staat waaronder de televisie­
omroeporganisatie die de uit de toepassing van deze 
richtlijn voortvloeiende nationale bepalingen niet 
naleeft, ressorteert; Overwegende dat, overeenkomstig vaste rechtspraak 
van het Hof van Justitie(6) een Lid-Staat het recht 
behoudt om maatregelen te nemen ten aanzien van 
een televisie-omroeporganisatie die zich in een 
andere Lid-Staat vestigt, maar waarvan de 
activiteiten volledig of hoofdzakelijk op het 
grondgebied van de eerstgenoemde Lid-Staat zijn 
afgestemd, wanneer deze vestiging is geschied om 
de wetgeving te ontduiken die op deze organisatie 
van toepassing zou zijn indien zij op het 
grondgebied van de eerstgenoemde Lid-Staat 
gevestigd zou zijn geweest; 
Overwegende dat rechtstreeks betrokken derden, met 
inbegrip van onderdanen van andere Lid-Staten. hun 
rechten geldend moeten kunnen maken voor de 
bevoegde rechterlijke instanties of bestuursorganen 
van de Lid-Staat waaronder een televisie­
omroeporganisatie die de uit de toepassing van deze 
richtlijn voortvloeiende nationale bepalingen 
wellicht niet naleeft, ressorteert; 
12. Overwegende dat de Lid-Staten de mogelijkheid 
hebben ten aanzien van uitzendingen vanuit derde 
landen die niet aan de in artikel 2 van 
Richtlijn 89/552/EEG vervatte voorwaarden 
beantwoorden, de door hen passend geachte 
maatregelen te nemen, mits zij daarbij echter het 
Gemeenschapsrecht en de internationale 
verplichtingen van de Gemeenschap eerbiedigen; 
13. Overwegende dat Richtlijn 89/552/EEG, ten 
einde de hindernissen op te heffen die het gevolg 
zijn van de verschillen tussen de nationale 
wetgevingen op het gebied van de bevordering van 
Europese produkties, bepalingen tot harmonisering 
van deze regelingen bevat, en dat in het algemeen 
deze bepalingen tot liberalisering van het 
handelsverkeer regels moeten behelzen waardoor de 
mededingingsvoorwaarden worden geharmoniseerd; Overwegende dat de Lid-Staten de mogelijkheid 
hebben ten aanzien van uitzendingen vanuit derde 
landen die niet aan de in artikel 2 van 
Richtlijn 89/552/EEG vervatte voorwaarden 
beantwoorden, de door hen passend geachte 
maatregelen te nemen, mits zij daarbij echter het 
Gemeenschapsrecht en de internationale 
verplichtingen van de Gemeenschap eerbiedigen; 
Overwegende dat Richtlijn 89/552/EEG, ten einde 
de hindernissen op te heffen die het gevolg zijn van 
de verschillen tussen de nationale wetgevingen op 
het gebied van de bevordering van Europese 
produkties, bepalingen tot harmonisering van deze 
regelingen bevat, en dat in het algemeen deze 
bepalingen tot liberalisering van het handelsverkeer 
regels moeten behelzen waardoor de 
mededingingsvoorwaarden worden geharmoniseerd; 
(6) Met name in zaak C-33/74, van Binsbergen tegen Bestuur van de Bedrijfsvereniging, Jurispr. 1974, blz. 1299 
en in zaak C-23/93 TV 10 S.A tegen Commissariaat voor The Media, Jurispr. 1994, blz. 1-4795. 
14. Overwegende dat bovendien uit hoofde van 
artikel 128, lid 4, van het Verdrag op de 
Gemeenschap de plicht rust bij haar optreden uit 
hoofde van andere bepalingen van het Verdrag, met 
de culturele aspecten rekening te houden; 
15. Overwegende dat in het Groenboek 
"Strategische opties voor de versterking van de 
programma-industrie in de context van het 
audiovisuele beleid van de Europese Unie", dat de 
Commissie op 7 april 1994 heeft goedgekeurd, met 
name op de noodzaak wordt gewezen ter 
bevordering van Europese produkties krachtiger 
maatregelen te nemen met het oog op de 
ontwikkeling van de sector; 
15a. 
16. Overwegende dat het, naast bovengenoemde 
overwegingen, noodzakelijk is te zorgen voor 
passende omstandigheden ter verbetering van het 
concurrentievermogen van de programma-industrie; 
dat uit de Mededeling betreffende de toepassing van 
de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 89/552/EEG, welke 
de Commissie op 3 maart 1994 overeenkomstig 
artikel 4, lid 3, heeft goedgekeurd, is gebleken dat 
de maatregelen ter bevordering van Europese 
produkties tot deze verbetering kunnen bijdragen, zij 
het dat zij naar gelang van de ontwikkeling op het 
gebied van de televisie-omroep moeten worden 
aangepast; 
17. Overwegende dat door middel van de 
daadwerkelijke toepassing van het bepaalde in 
artikel 4 van Richtlijn 89/552/EEG, zoals gewijzigd 
bij de onderhavige richtlijn, gedurende tien jaar, 
mede rekening houdend met het effect van de 
financiële instrumenten waarover de Gemeenschap 
en de Lid-Staten beschikken, de versterking van de 
Europese programma-industrie als doelstelling zou 
moeten kunnen worden verwezenlijkt; Overwegende dat bovendien uit hoofde van artikel 
128, lid 4, van het Verdrag op de Gemeenschap de 
plicht rust bij haar optreden uit hoofde van andere 
bepalingen van het Verdrag, met de culturele 
aspecten rekening te houden; 
Overwegende dat in het Groenboek "Strategische 
opties voor de versterking van de programma­
industrie in de context van het audiovisuele beleid 
van de Europese Unie", dat de Commissie op 7 april 
1994 heeft goedgekeurd, met name op de noodzaak 
wordt gewezen ter bevordering van Europese 
produkties krachtiger maatregelen te nemen met het 
oog op de ontwikkeling van de sector; 
Overwegende dat de omroeporganisaties, 
programmamakers, producenten, auteurs en andere 
deskundigen gedetailleerder concepten en strategieën 
dienen uit te werken om de produktie van voor een 
groot publiek bestemde Europese speelfilms te 
bevorderen: 
Overwegende dat het, naast bovengenoemde 
overwegingen, noodzakelijk is te zorgen voor 
passende omstandigheden ter verbetering van het 
concurrentievermogen van de programma-industrie; 
dat uit de Mededeling betreffende de toepassing van 
de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 89/552/EEG, welke 
de Commissie op 3 maart 1994 overeenkomstig 
artikel 4, lid 3, heeft goedgekeurd, is gebleken dat 
de maatregelen ter bevordering van Europese 
produkties tot deze verbetering kunnen bijdragen, zij 
het dat zij naar gelang van de ontwikkeling op het 
gebied van de televisie-omroep moeten worden 
aangepast ; 
Overwegende dat door middel van de 
daadwerkelijke toepassing van het bepaalde in 
artikel 4 van Richtlijn 89/552/EEG, zoals gewijzigd 
bij de onderhavige richtlijn, gedurende tien jaar, 
mede rekening houdend met het effect van de 
financiële instrumenten waarover de Gemeenschap 
en de Lid-Staten beschikken, de versterking van de 
Europese programma-industrie als doelstelling zou 
moeten kunnen worden verwezenlijkt; 
17a. 
18. Overwegende dat dient te worden gezorgd voor 
de daadwerkelijke toepassing van dergelijke 
maatregelen in de gehele Gemeenschap ten einde 
een gezonde en billijke mededingingssituatie tussen 
de ondernemers in een zelfde sector te waarborgen; 
dat daarenboven de toepassing van deze maatregelen 
het wederzijdse vertrouwen tussen de Lid-Staten kan 
versterken; 
19. Overwegende dat na afloop van de periode van 
tien jaar eventuele nationale maatregelen op dit 
gebied geen afbreuk mogen doen aan het beginsel 
van het vrije verkeer van diensten doordat zij de 
ontvangst of de doorgifte van televisieuitzendingen 
uit andere Lid-Staten belemmeren; 
20. Overwegende dat de aan Europese produkties 
gewijde aandelen moeten worden bereikt met 
inachtneming van de economische realiteit; dat om 
dit doel te bereiken bijgevolg in een stelsel van 
geleidelijkheid moet worden voorzien; 
21. Overwegende dat rekening dient te worden 
gehouden met de specifieke aard van uitzendingen 
die uitsluitend in een andere taal dan in de talen van 
de Lid-Staten geschieden; Overwegende dat het Media H-programma, dat erop 
is gericht de opleiding en distributie in de 
audiovisuele sector te bevorderen, mede is bedoeld 
om de produktie van Europese werken te 
bevorderen: 
Overwegende dat dient te worden gezorgd voor de 
daadwerkelijke toepassing van dergelijke 
maatregelen in de gehele Gemeenschap ten einde 
een gezonde en billijke mededingingssituatie tussen 
de ondernemers in een zelfde sector te waarborgen; 
dat daarenboven de toepassing van deze maatregelen 
het wederzijdse vertrouwen tussen de Lid-Staten kan 
versterken; 
Overwegende dat na afloop van de periode van tien 
jaar eventuele nationale maatregelen op dit gebied 
geen afbreuk mogen doen aan het beginsel van het 
vrije verkeer van diensten doordat zij de ontvangst 
of de doorgifte van televisieuitzendingen uit andere 
Lid-Staten belemmeren; 
Overwegende dat de aan Europese produkties 
gewijde aandelen moeten worden bereikt met 
inachtneming van de economische realiteit; dat om 
dit doel te bereiken bijgevolg in een stelsel van 
geleidelijkheid moet worden voorzien; 
Overwegende dat rekening dient te worden 
gehouden met de specifieke aard van uitzendingen 
die uitsluitend in een andere taal dan in de talen van 
de Lid-Staten geschieden; 
21a. 
21b. 
21c. Overwegende dat voor het uitvoeren van de 
maatregelen ter bevordering van de werken van 
producenten die onafhankelijk zijn van televisie­
omroeporganisaties, richtsnoeren nodig zijn volgens 
welke een producent geacht wordt onafhankelijk te 
zijn indien: 
= de televisie-omroeporganisatie niet meer dan 
25% van het aandelenkapitaal van het 
produktiebedriif bezit (50% indien er meer dan 
één omroeporganisatie bij is betrokken): 
= de producent tijdens een periode van drie jaar 
aan dezelfde omroeporganisatie niet meer dan 
90% van de produkties levert, tenzij de 
producent in dezelfde periode slechts één 
programma of één serie maakt; 
= de producent geen belangrijk aantal aandelen 
bezit in een televisie-omroeporganisatie: 
Overwegende dat bij de toepassing van 
bovenstaande criteria rekening zal worden gehouden 
met de specifieke kenmerken van de audiovisuele 
systemen van de Lid-Staten, in het bijzonder van de 
Lid-Staten met geringere audiovisuele 
mogelijkheden of een beperkt taalgebied; 
Overwegende dat Lid-Staten bij de beoordeling van 
de onafhankelijkheidscriteria tevens rekening kunnen 
houden met bestemming en eigendom van 
secundaire rechten; 
22. Overwegende dat het vraagstuk van specifieke 
termijnen voor elk type van televisie-exploitatie van 
cinematografisch werk in de eerste plaats een zaak 
van contractsvrijheid is; dat het evenwel, bij gebrek 
aan een overeenkomst tussen de belanghebbende 
partijen of de betrokken vakkringen, wenselijk is in 
een tijdpad te voorzien dat op de behoeften van de 
onderscheiden fasen van de exploitatie van 
dergelijke produkties is afgestemd; Overwegende dat het vraagstuk van specifieke 
termijnen voor elk type van televisie-exploitatie van 
cinematografisch werk in de eerste plaats een zaak 
van contractsvrijheid is; dat het evenwel, bij gebrek 
aan een overeenkomst tussen de belanghebbende 
partijen of de betrokken vakkringen, wenselijk is in 
een tijdpad te voorzien dat op de behoeften van de 
onderscheiden fasen van de exploitatie van 
dergelijke produkties is afgestemd; 
22a. Overwegende dat de zendtijd die is bestemd voor 
mededelingen betreffende programmaoverzichten en 
aanverwante produkten of voor medelingen van 
openbare diensten en liefdadigheidsoproepen die 
gratis worden uitgezonden niet moet worden 
meegerekend bij de zendtijd die per dag of per uur 
maximaal kan worden besteed aan reclame en tele­
winkelen; 
23. Overwegende dat het van belang is de 
ontwikkeling mogelijk te maken van het tele­
winkelen, dat een belangrijke economische activiteit 
voor het gehele bedrijfsleven en een reële 
afzetmogelijkheid voor de goederen en diensten in 
de Gemeenschap betekent, door het stelsel van 
zendtijden aan te passen; dat het, om in alle 
opzichten voor de bescherming van de belangen van 
de consumenten te kunnen zorgen, van essentieel 
belang is dat het tele-winkelen ten aanzien van vorm 
en inhoud van de uitzendingen aan een aantal 
minimum-normen wordt onderworpen; 
24. Overwegende dat duidelijker regels moeten 
worden vastgesteld voor de bescherming van de 
lichamelijke, geestelijke en morele ontwikkelingvan 
minderjarigen; dat, door een duidelijk onderscheid 
aan te brengen tussen programma's waarvoor een 
absoluut verbod geldt en die welke, mits passende 
technische middelen worden gehanteerd, kunnen 
worden toegestaan, aan het streven van de Lid-
Staten en de Gemeenschap om het algemeen belang 
te dienen, tegemoet moet kunnen worden gekomen; Overwegende dat het met het oog op de 
ontwikkeling van het tele-winkelen, dat een 
belangrijke economische activiteit voor het gehele 
bedrijfsleven en een reële afzetmogelijkheid voor de 
goederen en diensten in de Gemeenschap betekent, 
van wezenlijk belang is het stelsel van zendtijden 
aan te passen en te zorgen voor een hoog niveau 
van consumentenbescherming door adequate 
verplichte normen in te voeren inzake de vorm en 
inhoud van de uitzendingen; 
Overwegende dat duidelijker regels moeten worden 
vastgesteld voor de bescherming van de 
lichamelijke, geestelijke en morele ontwikkeling van 
minderjarigen, in het bijzonder in verband met 
programma's die hun geestelijk evenwicht kunnen 
verstoren; dat, door een duidelijk onderscheid aan te 
brengen tussen programma's waarvoor een absoluut 
verbod geldt en die welke kunnen worden 
toegestaan mits passende maatregelen van technische 
aard of betreffende het tijdstip van uitzending 
worden getroffen, de bestaande, legitieme 
bezorgdheid kan worden weggenomen; dat 
bovendien laatstgenoemde programma's, indien zij 
ongecodeerd worden uitgezonden, herkenbaar 
moeten zijn aan een geluidssignaal of een optisch 
merkteken, ongeacht het tijdstip van uitzending; 
10 
24a. Overwegende dat, aangezien het slechts in beperkte 
mate mogelijk blijkt de nationale regels inzake de 
bescherming van minderjarigen te harmoniseren 
vanwege de verschillen in gevoeligheden en morele 
normen, de mogelijkheden van technische 
apparatuur en passende classificatiesystemen op 
nationaal en communautair niveau dienen te worden 
onderzocht ten einde ouders en verzorgers in staat te 
stellen programma's die schadelijk kunnen zijn voor 
de geestelijke en lichamelijke ontwikkeling van 
minderjarigen, te weren; dat bij deze 
classificatiesystemen zoveel mogelijk gewerkt dient 
te worden met organen die bestaan uit deskundigen 
(pedagogen en mediaspecialisten) en die zijn 
opgezet in samenwerking met de omroep- en 
produktieorganisaties, met passende steun van de 
bevoegde nationale en Europese autoriteiten; 
24b. Overwegende dat de Commissie, in samenwerking 
met de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten, een 
onderzoek dient uit te voeren naar de mogelijke 
voor- en nadelen van verdere maatregelen, waarbij 
kan worden gedacht aan: 
2 de eis dat nieuwe televisietoestellen 
moeten zijn voorzien van technische 
apparatuur waarmee ouders en verzorgers 
bepaalde programma's kunnen weren; 
2 het opzetten van een . passend 
classificatiesysteem; 
z het bevorderen van het kijken in 
gezinsverband; 
z andere pedagogische en op 
bewustmaking gerichte maatregelen, 
ten einde, zo nodig vóór de in artikel 26 bedoelde 
uiterste datum, de nodige voorstellen voor 
wetgevende of andere maatregelen in te dienen. 
11 
25. Overwegende dat het begrip "dienstverrichting", 
zoals bedoeld in de artikelen 59 en 60 van het 
Verdrag, volgens vaste rechtspraak van het Hof van 
Justitie(7) van toepassing is op de uitzending, met 
inbegrip van die via exploitanten van 
kabelnetwerken, van televisieprogramma's; dat 
overeenkomstig artikel 3B van het Verdrag niet 
verder dient te worden gegaan dan nodig om de 
doelstellingen van de Gemeenschap op het gebied 
van de televisie-omroep te bereiken, en dat voorts 
nogmaals dient te worden gewezen op het beginsel 
dat de Lid-Staten ten aanzien van de onder hun 
bevoegdheid vallende televisie-omroeporganisaties 
strengere of gedetailleerder regels kunnen 
vaststellen; Overwegende dat met Richtliin 89/552/EEG en met 
de onderhavige richtliin wordt gestreefd naar de 
wezenliike harmonisatie die nodig en voldoende is 
om te garanderen dat het vrije verkeer van televisie­
uitzendingen in de Gemeenschap niet wordt 
belemmerd om redenen die onder de gecoördineerde 
gebieden vallen; dat de Lid-Staten de vrijheid 
houden ten aanzien van de onder hun bevoegdheid 
vallende televisie-omroeporganisaties strengere of 
gedetailleerdere regels vast te stellen op deze 
gebieden; dat het bij deze regels, die verenigbaar 
moeten zijn met het gemeenschapsrecht^, inter alia, 
kan gaan om regels betreffende het streven naar 
taalpolitieke doelen en de inachtneming van het 
algemeen belang als het gaat om de functie van de 
televisie als verschaffer van informatie, vorming, 
cultuur en amusement, en de noodzaak het 
pluralisme in de informatie-industrie en de media te 
behouden. 
25a. 
26. Overwegende dat in artikel B van het Verdrag 
betreffende de Europese Unie is bepaald dat de Unie 
zich onder meer de volledige handhaving van het 
"acquis communautaire" (de verworvenheden van de 
Gemeenschap) ten doel stelt, Overwegende dat deze richtliin geen afbreuk doet 
aan de mogelijkheid van de Lid-Staten om 
maatregelen te treffen om de concurrentie te 
beschermen ter voorkoming van misbruik van 
machtsposities en/of van het ontstaan of versterken 
van machtsposities door concentraties, afspraken, 
verwerving en soortgelijke initiatieven; 
Overwegende dat in artikel B van het Verdrag 
betreffende de Europese Unie is bepaald dat de Unie 
zich onder meer de volledige handhaving van het 
"acquis communautaire" (de verworvenheden van de 
Gemeenschap) ten doel stelt, 
(7) (oorspronkelijk voorstel) Met name in zaak 155/73 Sacchi, Jurisp. 1974, blz. 409 en in zaak 52/79, Procureur 
du Roi tegen Debauve, Jurispr. 1980, blz. 833. 
(7) (gewijzigd voorstel) Zie het arrest in zaak C-412/93, Leclerc-Siplec, Jurispr. 1995, blz. 1-179. 
12 
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN 
VASTGESTELD: VASTGESTELD: 
ARTIKEL 1 ARTIKEL 1 
Richtlijn 89/552/EEG wordt als volgt gewijzigd: Richtlijn 89/552/EEG wordt als volgt gewijzigd: 
1) Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd: 
a) punt b) komt te luiden: a) punt b) komt te luiden: 
"b) "televisieprogramma", in de zin 
van punt a) elke al dan niet 
geanimeerde, uit een reeks 
beelden bestaande uitzending, al 
dan niet begeleid door geluid;" 
b) punt c) komt te luiden: 
"c) "televisie-omroeporganisatie, de 
natuurlijke of rechtspersoon die 
inhoudelijk verantwoordelijk is 
voor de samenstelling van 
schema's van 
televisieprogramma's in de zin 
van punt b) en die deze 
programma's uitzendt of laat 
uitzenden door een derde;" 
13 
c) punt d) komt te luiden: 
"b) "televisiereclame", elke vorm van een 
door een overheids- of een particuliere 
onderneming in het raam van de 
uitoefening van een commerciële, 
industriële of ambachtelijke activiteit of 
van een vrij beroep tegen vergoeding 
of soortgelijke betaling via het medium 
televisie uitgezonden boodschap met 
het oog op de bevordering van de 
levering, tegen betaling, van goederen 
of diensten met inbegrip van 
onroerende goederen, rechten en 
verplichtingen. Hieronder is tele­
winkelen niet begrepen;" "d) "televisiereclame", elke vorm van 
een door een overheids- of een 
particuliere onderneming in het 
raam van de uitoefening van een 
commerciële, industriële of 
ambachtelijke activiteit of van een 
vrij beroep tegen vergoeding of 
soortgelijke betaling of om 
reclame te maken voor zichzelf, 
via het medium televisie 
uitgezonden boodschap met het 
oog op de bevordering van de 
levering, tegen betaling, van 
goederen of diensten, met inbegrip 
van onroerende goederen, rechten 
en verplichtingen;" 
d) punt c) van artikel 1 van Richtlijn 
89/552/EEG wordt punt e) 
e) punt d) van artikel 1 van 
89/552/EEG wordt punt f) Richtlijn 
b) het volgende punt e) wordt toegevoegd: f) het volgende punt g) wordt toegevoegd: 
"e) "tele-winkelen", 
televisieprogramma's en -spots die 
rechtstreekse aanbiedingen aan het 
publiek omvatten met het oog op 
verkoop, koop of verhuur van 
produkten of verstrekking van 
diensten tegen vergoeding;" "g) "tele-winkelen", rechtstreekse 
aanbiedingen aan het publiek die 
worden uitgezonden met het oog 
op de levering van produkten of 
diensten, met inbegrip van 
onroerend goed, of rechten en 
verplichtingen tegen vergoeding;" 
14 
2) Artikel 2 komt te luiden: 
"Artikel 2 
1. Elke Lid-Staat ziet erop toe dat alle 
televisie-uitzendingen van televisie­
omroeporganisaties die onder zijn 
bevoegdheid vallen, de regels van het 
recht dat op voor het publiek in die 
Lid-Staat bestemde uitzendingen van 
toepassing is, in acht nemen; 
2. Onder de bevoegdheid van een Lid-Staat 
vallen de televisie-omroeporganisaties die 
op het grondgebied van die Lid-Staat zijn 
gevestigd, waar zij over een duurzame 
vestiging beschikken en daadwerkelijk een 
economische activiteit uitoefenen. 2) Artikel 2 komt te luiden: 
"Artikel 2 
1. Elke Lid-Staat ziet erop toe dat alle 
televisie-uitzendingen van televisie­
omroeporganisaties die onder zijn 
bevoegdheid vallen, de regels van het 
recht dat op voor het publiek in die 
Lid-Staat bestemde uitzendingen van 
toepassing is, in acht nemen; 
2. In het kader van deze richtliin vallen 
onder de bevoegdheid van een Lid-Staat 
de televisie-omroeporganisaties die op het 
grondgebied van die Lid-Staat zijn 
gevestigd overeenkomstig lid 3, alsmede 
die waarop lid 4 van toepassing is. 
3. In het kader van deze richtliin wordt een 
televisie-omroeporganisatie in de volgende 
gevallen geacht te zijn gevestigd in een 
Lid-Staat: 
a) de televisie-omroeporganisatie heeft haar 
hoofdzetel in die Lid-Staat en de 
programmeringsbesluiten worden genomen 
op het grondgebied van die Lid-Staat; 
15 
b) indien een televisie-omroeporganisatie 
haar hoofdzetel heeft in de ene Lid-Staat 
terwijl de programmeringsbesluiten 
worden genomen in een andere Lid-Staat, 
wordt de omroeporganisatie geacht te zijn 
gevestigd in de Lid-Staat waar een 
aanzienlijk deel van het voor de 
uitoefening van de televisie­
omroepactiviteit benodigde 
personeelsbestand werkzaam is; indien een 
aanzienlijk deel van het voor de 
uitoefening van de televisie-
omroepactiviteit benodigde 
personeelsbestand werkzaam is in elk van 
deze Lid-Staten, wordt de televisie­
omroeporganisatie geacht te zijn gevestigd 
in de Lid-Staat waar zij haar hoofdzetel 
heeft; indien in geen van deze Lid-Staten 
een aanzienlijk deel van het voor de 
uitoefening van de televisie­
omroepactiviteit benodigde 
personeelsbestand werkzaam is, wordt de 
televisie-omroeporganisatie geacht te zijn 
gevestigd in de Lid-Staat waar zij 
oorspronkelijk is begonnen met uitzenden 
overeenkomstig het rechtsstelsel van die 
Lid-Staat, mits zij duurzaam en effectief is 
verbonden met de economie van die Lid-
Staat; 
ç) indien een televisie-omroeporganisatie 
haar hoofdzetel heeft in een Lid-Staat 
terwijl de programmeringsbesluiten 
worden genomen in een derde land, of 
indien het omgekeerde het geval is, wordt 
de televisie-omroeporganisatie geacht te 
zijn gevestigd in de betrokken Lid-Staat, 
mits een aanzienlijk deel van het voor de 
uitoefening van de televisie­
omroepactiviteit benodigde 
personeelsbestand werkzaam is in die Lid-
Staat. 
3. Onder de bevoegdheid van een Lid-Staat 
vallen eveneens buiten het grondgebied 
van de Gemeenschap gevestigde 
televisie-omroeporganisaties die aan één 
van de volgende voorwaarden voldoen: 4. Televisie-omroeporganisaties die niet zijn 
gevestigd op het grondgebied van een 
Lid-Staat in de zin van lid 3, worden in 
de volgende gevallen geacht onder de 
bevoegdheid van een Lid-Staat te vallen: 
a) zij maken gebruik van een door deze 
Lid-Staat toegekende frequentie, 
b) zij maken gebruik, hoewel geen door een 
Lid-Staat toegekende frequentie benuttend, 
van een door deze Lid-Staat toegekende 
satellietcapaciteit, 
c) zij maken gebruik, hoewel noch een 
frequentie, noch een door een Lid-Staat 
toegekende satellietcapaciteit benuttend, 
van een zich in die Lid-Staat bevindende 
opstraalverbinding. 
4. Deze richtlijn is niet van toepassing op 
televisie-uitzendingen die uitsluitend voor 
ontvangst in andere Staten dan de 
Lid-Staten zijn bestemd en die niet direct 
of indirect door het publiek in een of 
meer Lid-Staten worden ontvangen." a) zij maken gebruik van een door deze 
Lid-Staat toegekende frequentie, 
b) zij maken gebruik, hoewel geen door een 
Lid-Staat toegekende frequentie benuttend, 
van een aan deze Lid-Staat toebehorende 
satellietcapaciteit, 
c) zij maken gebruik, hoewel noch een door 
een Lid-Staat toegekende frequentie, noch 
een aan een Lid-Staat toebehorende 
satellietcapaciteit benuttend, van een zich 
in die Lid-Staat bevindende 
opstraalverbinding. 
5. Deze richtlijn is niet van toepassing op 
televisie-uitzendingen die uitsluitend voor 
ontvangst in andere Staten dan de 
Lid-Staten zijn bestemd en die niet direct 
of indirect door het publiek in een of 
meer Lid-Staten worden ontvangen." 
17 
3) Een artikel 2 bis wordt ingevoegd: 
"Artikel 2bis 
De Lid-Staten waarborgen de vrijheid van 
ontvangst en belemmeren niet de heruitzending 
op hun grondgebied, van televisie-uitzendingen 
uit andere Lid-Staten om redenen die binnen de 
door deze richtlijn gecoördineerde gebieden 
vallen. De Lid-Staten mogen tijdelijk de 
geëigende maatregelen nemen om aan de 
ontvangst beperkingen op te leggen en/of de 
heruitzending van televisie-uitzendingen op te 
schorten indien : 3) Een artikel 2 bis wordt ingevoegd: 
"Artikel 2bis 
De Lid-Staten waarborgen de vrijheid van 
ontvangst en belemmeren niet de heruitzending 
op hun grondgebied, van televisie-uitzendingen 
uit andere Lid-Staten om redenen die binnen de 
door deze richtlijn gecoördineerde gebieden 
vallen. De Lid-Staten mogen hier tijdelijk van 
afwijken indien : 
a) een televisie-uitzending uit een andere 
Lid-Staat een duidelijke, belangrijke en 
ernstige inbreuk op artikel 22 en/of op 
artikel 22bis vormt; 
b) de televisie-omroeporganisatie in de twaalf 
voorafgaande maanden reeds ten minste 
twee maal inbreuk op dezelfde 
bepaling(en) heeft gemaakt; 
c) de betrokken Lid-Staat de televisie­
omroeporganisatie en de Commissie 
schriftelijk kennis heeft gegeven van de 
beweerde inbreuken en van zijn 
voornemen maatregelen te nemen om aan 
de ontvangst beperkingen op te leggen 
en/of de heruitzending op te schorten 
indien een dergelijke inbreuk nogmaals 
zou worden gemaakt; 
d) overleg met de uitzendende Staat en de 
Commissie niet binnen vijftien dagen, te 
rekenen vanaf de onder c) bedoelde 
kennisgeving, tot een minnelijke schikking 
heeft geleid, en de beweerde inbreuk 
voortduurt. a) een televisie-uitzending uit een andere 
Lid-Staat een duidelijke, belangrijke en 
ernstige inbreuk op artikel 22 en/of op 
artikel 22bis vormt; 
b) de televisie-omroeporganisatie in de twaalf 
voorafgaande maanden reeds ten minste 
twee maal inbreuk op dezelfde 
bepaling(en) heeft gemaakt; 
c) de betrokken Lid-Staat de televisie­
omroeporganisatie en de Commissie 
schriftelijk kennis heeft gegeven van de 
beweerde inbreuken en van de 
maatregelen die hij voornemens is te 
nemen indien een dergelijke inbreuk 
nogmaals zou worden gemaakt; 
d) overleg met de uitzendende Staat en de 
Commissie niet binnen vijftien dagen, te 
rekenen vanaf de onder c) bedoelde 
kennisgeving, tot een minnelijke schikking 
heeft geleid, en de beweerde inbreuk 
voortduurt. 
18 
De Commissie spreekt zich binnen een termijn 
van twee maanden, te rekenen vanaf de 
kennisgeving van de door de Lid-Staat 
genomen maatregel, bij beschikking uit ten 
aanzien van de verenigbaarheid van die 
maatregel met het Gemeenschapsrecht. In geval 
van een negatieve beschikking dient de 
Lid-Staat onverwijld aan de betrokken 
maatregel een einde te maken. 
De in de eerste alinea bedoelde bepaling vormt 
in de Lid-Staat, onder de bevoegdheid waarvan 
de betrokken televisie-omroeporganisatie valt, 
geen beletsel om ongeacht welke procedure, 
maatregel of sanctie op de betrokken inbreuken 
toe te passen." 
4) Artikel 3 komt als volgt te luiden: 
"Artikel 3 De Commissie spreekt zich binnen een termijn 
van twee maanden, te rekenen vanaf de 
kennisgeving van de door de Lid-Staat 
genomen maatregel, bij beschikking uit ten 
aanzien van de verenigbaarheid van die 
maatregel met het Gemeenschapsrecht. In geval 
van een negatieve beschikking dient de 
Lid-Staat onverwijld aan de betrokken 
maatregel een einde te maken. 
De in de eerste alinea bedoelde bepaling vormt 
in de Lid-Staat, onder de bevoegdheid waarvan 
de betrokken televisie-omroeporganisatie valt, 
geen beletsel om ongeacht welke procedure, 
maatregel of sanctie op de betrokken inbreuken 
toe te passen." 
4) Artikel 3 komt als volgt te luiden: 
"Artikel 3 
Het staat de Lid-Staten vrij, voor de onder 
hun bevoegdheid vallende televisie­
omroeporganisaties strengere of 
gedetailleerder voorschriften vastte stellen 
op de gebieden die onder de onderhavige 
richtlijn vallen. Deze voorschriften moeten 
het Gemeenschapsrecht eerbiedigen en 
kunnen met name betrekking hebben op : 
het bereiken van taalpolitieke 
doelstellingen; 
de inachtneming van het algemeen 
belang in verband met de functie 
van de televisie inzake 
voorlichting, vorming, cultuur en 
amusement, alsmede in verband 
met het behoud van pluralisme in 
de voorlichting en de media. Het staat de Lid-Staten vrij, voor de onder 
hun bevoegdheid vallende televisie­
omroeporganisaties strengere of 
gedetailleerder voorschriften vastte stellen 
op de gebieden die onder de onderhavige 
richtlijn vallen. 
19 
2. De Lid-Staten zien met passende middelen 
in het kader van hun wetgeving toe op de 
naleving van de bepalingen van de 
onderhavige richtlijn door de televisie­
omroeporganisaties die onder hun 
bevoegdheid vallen. 
Iedere Lid-Staat stelt de sancties vast 
welke op de onder zijn bevoegdheid 
vallende televisie-omroeporganisatie 
moeten worden toegepast in geval van 
niet-naleving van de ter uitvoering van 
deze richtlijn getroffen bepalingen. Deze 
sancties moeten toereikend zijn om de 
naleving van deze bepalingen te 
waarborgen. 
3. De Lid-Staten voorzien eveneens in het 
kader van hun wetgeving wat de onder 
hun bevoegdheid vallende televisie­
omroeporganisaties betreft, in de 
mogelijkheid voorlopige maatregelen te 
treffen om aan inbreuken op de in de 
onderhavige richtlijn vervatte bepalingen 
een einde te maken, zo nodig door de 
zendvergunning te schorsen." 
5) Artikel 4 komt te luiden: 
"Artikel 4 2. De Lid-Staten zien met passende middelen 
in het kader van hun wetgeving toe op de 
effectieve naleving van de bepalingen van 
de onderhavige richtlijn door de televisie­
omroeporganisaties die onder hun 
bevoegdheid vallen. 
De maatregelen dienen passende 
procedures te omvatten op basis waarvan 
rechtstreeks betrokken derden, met 
inbegrip van onderdanen van andere Lid-
Staten, zich tot de bevoegde rechterlijke 
of andere autoriteiten kunnen wenden om 
de effectieve naleving overeenkomstig de 
nationale bepalingen af te dwingen." 
5) Artikel 4 komt te luiden: 
"Artikel 4 
1. De Lid-Staten zien met passende middelen 
erop toe dat de televisie-omroeporganisatie 
het grootste gedeelte van hun zendtijd, 
met uitzondering van de aan 
nieuwsberichten, sportevenementen, 
spelen, reclame of tele-tekstdiensten of 
tele-winkelen gewijde zendtijd, voor 
Europese produkties in de zin van artikel 
6 reserveren. 1. De Lid-Staten zien met passende middelen 
erop toe dat de televisie­
omroeporganisaties het grootste gedeelte 
van hun zendtijd, met uitzondering van de 
aan nieuwsberichten, sportevenementen, 
spelen, reclame of tele-tekstdiensten of 
tele-winkelen gewijde zendtijd, voor 
Europese produkties in de zin van artikel 
6 reserveren. 
20 
2. In het geval van kanalen waarvan de 
niet aan reclame of tele-winkelen 
gewijde zendtijd voor ten minste 80 % 
aan cinematografische werken of fictie, 
aan documentaires of tekenfilms gewijd 
is, geven de Lid-Staten de televisie­
omroeporganisaties de mogelijkheid 
om, in plaats van aan de in lid 1 
bedoelde verplichting te voldoen, 25 % 
van het programmabudget voor 
Europese produkties in de zin van 
artikel 6 te reserveren. In deze richtlijn 
wordt onder "programmabudget" 
verstaan, de boekhoudkundige kosten 
van aankoop en aankoop vooraf van de 
rechten voor televisieuitzending, van 
produktie en coproduktie van alle door 
het betrokken kanaal in de loop van het 
referentiejaar uitgezonden 
programma's. 2. In het geval van kanalen waarvan de niet 
aan reclame of tele-winkelen gewijde 
zendtijd voor ten minste 80 % aan 
cinematografische werken of fictie, aan 
documentaires of tekenfilms gewijd is, 
geven de Lid-Staten de televisie­
omroeporganisaties de mogelijkheid om, 
in plaats van aan de in lid 1 bedoelde 
verplichting te voldoen, 25 % van het 
programmabudget voor Europese 
produkties in de zin van artikel 6 te 
reserveren. In deze richtlijn wordt onder 
"programmabudget" verstaan, de 
boekhoudkundige kosten van aankoop en 
aankoop vooraf van de rechten voor 
televisieuitzending, van produktie en 
coproduktie van alle door het betrokken 
kanaal in de loop van het referentiejaar 
uitgezonden programma's. 
3. De in de leden 1 en 2 bedoelde 
aandelen worden geleidelijk 
trapsgewijze bereikt binnen een termijn 
van drie jaar, te rekenen vanaf de 
datum waarop het betrokken kanaal 
met zijn uitzendingen is begonnen. De in de leden 1 en 2 bedoelde aandelen 
worden geleidelijk trapsgewijze bereikt 
binnen een termijn van drie jaar, te 
rekenen vanaf de datum waarop het 
betrokken kanaal met zijn uitzendingen is 
begonnen. 
De bepalingen van het onderhavige 
artikel en van artikel 5 zijn niet van 
toepassing op de kanalen die 
uitsluitend uitzenden in een andere taal 
dan in de talen van de Lid-Staten. 4. De bepalingen van het onderhavige artikel 
en van artikel 5 zijn niet van toepassing 
op de kanalen die uitsluitend uitzenden in 
een andere taal dan in de talen van de 
Lid-Staten. 
Vanaf de datum van de vaststelling van 
deze richtlijn leggen de Lid-Staten om 
de twee jaar aan de Commissie een 
verslag voor over de toepassing van het 
onderhavige artikel en van artikel 5. 5. Vanaf de datum van de vaststelling van 
deze richtlijn leggen de Lid-Staten om de 
twee jaar aan de Commissie een verslag 
voor over de toepassing van het 
onderhavige artikel en van artikel 5. 
21 
Dit verslag bevat met name een statistisch 
overzicht van de mate waarin de in het 
onderhavige artikel en in artikel 5 genoemde 
aandelen voor elk van de kanalen die onder de 
bevoegdheid van de betrokken Lid-Staat 
vallen, is bereikt. De Lid-Staten delen de 
Commissie de redenen mede waarom deze 
gedeelten niet zijn bereikt, alsmede de 
maatregelen die zij in elk afzonderlijk geval 
nemen om ervoor te zorgen dat de televisie­
omroeporganisatie die metterdaad bereikt. Dit verslag bevat met name een statistisch 
overzicht van de mate waarin de in het 
onderhavige artikel en in artikel 5 
genoemde aandelen voor elk van de 
kanalen die onder de bevoegdheid van de 
betrokken Lid-Staat vallen, is bereikt. De 
Lid-Staten delen de Commissie de redenen 
mede waarom deze gedeelten niet zijn 
bereikt, alsmede de maatregelen die zij in 
elk afzonderlijk geval nemen om ervoor te 
zorgen dat de televisie-omroeporganisatie 
die metterdaad bereikt. 
De Commissie brengt deze verslagen, 
eventueel vergezeld van een advies, ter kennis 
van de andere Lid-Staten en van het Europees 
Parlement. Zij ziet toe op de toepassing van 
het onderhavige artikel en van artikel 5, 
overeenkomstig de bepalingen van het 
Verdrag. In haar advies kan de Commissie met 
name rekening houden met de in vergelijking 
met voorgaande jaren geboekte vooruitgang, 
het aandeel van de voor het eerst uitgezonden 
produkties in het programma-aanbod, 
bijzondere omstandigheden waarin nieuwe 
televisie-omroeporganisaties zich bevinden en 
de specifieke situatie van landen met een 
geringe audiovisuele produktiecapaciteit of met 
een beperkt taalgebied." De Commissie brengt deze verslagen, 
eventueel vergezeld van een advies, ter 
kennis van de andere Lid-Staten en van 
het Europees Parlement. Zij ziet toe op de 
toepassing van het onderhavige artikel en 
van artikel 5, overeenkomstig de 
bepalingen van het Verdrag. In haar 
advies kan de Commissie met name 
rekening houden met de in vergelijking 
met voorgaande jaren geboekte 
vooruitgang, het aandeel van de voor het 
eerst uitgezonden produkties in het 
programma-aanbod, bijzondere 
omstandigheden waarin nieuwe televisie­
omroeporganisaties zich bevinden en de 
specifieke situatie van landen met een 
geringe audiovisuele produktiecapaciteit of 
met een beperkt taalgebied." 
22 
6) Artikel 5 komt te luiden: 
"Artikel 5 
De Lid-Staten zien met passende middelen 
erop toe dat de televisie-omroeporganisaties 
ten minste 10 % van hun zendtijd met 
uitzondering van de aan nieuwsberichten, 
sportevenementen, spelen, reclame, tele­
winkelen of tele-tekst gewijde zendtijd of, bij 
wijze van alternatief, naar keuze van de Lid-
Staat, ten minste 10 % van hun 
programmabudget reserveren voor Europese 
produkties die door van televisie-
omroeporganisatiesonafhankelijke producenten 
zijn vervaardigd. 
Dit aandeel moet worden bereikt door ten 
minste 50 % te reserveren voor recente 
produkties, dat wil zeggen produkties die 
binnen vijf jaar nadat zij zijn vervaardigd, 
worden uitgezonden." 
7) Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: 
a) lid 1, onder a), komt te luiden: 
"a) produkties die afkomstig zijn uit 
Lid-Staten;" 6) Artikel 5 komt te luiden: 
"Artikel 5 
De Lid-Staten zien met passende middelen 
erop toe dat de televisie-omroeporganisaties 
ten minste 10% van hun zendtijd met 
uitzondering van de aan nieuwsberichten, 
sportevenementen, spelen, reclame, tele­
winkelen of tele-tekst gewijde zendtijd of, bij 
wijze van alternatief, naar keuze van de Lid-
Staat, ten minste 10 % van hun 
programmabudget reserveren voor Europese 
produkties die door van televisie-
omroeporganisatiesonafhankelijke producenten 
zijn vervaardigd. 
Dit aandeel moet worden bereikt door ten 
minste 50 % te reserveren voor recente 
produkties, dat wil zeggen produkties die 
binnen vijf jaar nadat zij zijn vervaardigd, 
worden uitgezonden." 
Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: 
a) lid 1, onder a), komt te luiden: 
"a) produkties die afkomstig zijn uit 
Lid-Staten;" 7) 
en een nieuw punt d) word toegevoegd: 
"d) voorwaarde voor de toepassing van 
de bepalingen van de punten b) en 
c) is dat produkties die afkomstig 
zijn uit Lid-Staten in de betrokken 
derde landen niet worden getroffen 
door discriminerende maatregelen." 
23 
b) lid 3 komt te luiden: b) lid 3 komt te luiden: 
"3. De in lid 1, onder c), bedoelde 
produkties zijn die welke uitsluitend 
of in coproduktie met in een of 
meer Lid-Staten gevestigde 
producenten worden vervaardigd 
door producenten die gevestigd zijn 
in een of meer derde Europese 
Staten waarmee de Gemeenschap op 
de audiovisuele sector betrekking 
hebbende overeenkomsten heeft 
gesloten, indien die produkties 
voornamelijk met medewerking van 
in een of meer Europese Staten 
woonachtige auteurs of medewerkers 
worden vervaardigd." "3. De in lid 1, onder c), bedoelde 
produkties zijn die welke uitsluitend 
of in coproduktie met in een of 
meer Lid-Staten gevestigde 
producenten worden vervaardigd 
door producenten die gevestigd zijn 
in een of meer derde Europese 
Staten waarmee de Gemeenschap op 
de audiovisuele sector betrekking 
hebbende overeenkomsten heeft 
gesloten, indien die produkties 
voornamelijk met medewerking van 
in een of meer Europese Staten 
woonachtige auteurs of medewerkers 
worden vervaardigd." 
c) Een lid 3bis wordt ingevoegd: c) Een lid 3bis wordt ingevoegd: 
"3bis. Produkties die geen Europese 
produkties in de zin van lid 1 
zijn, maar die worden 
vervaardigd in het kader van 
tussen de Lid-Staten en derde 
landen gesloten bilaterale 
coproduktie-verdragen worden als 
Europese produkties beschouwd 
voor zover het aandeel van de 
coproducenten uit de 
Gemeenschap in de totale 
produktiekosten het grootst is en 
over dat aandeel niet door een of 
meer buiten de Lid-Staten 
gevestigde producenten 
zeggenschap wordt uitgeoefend." 
d) In lid 4 worden de woorden "en van 
lid 3bis" toegevoegd na de woorden 
"produkties die geen Europese produkties 
zijn in de zin van lid 1"; "3bis. Produkties die geen Europese 
produkties in de zin van lid 1 zijn, 
maar die worden vervaardigd in het 
kader van tussen de Lid-Staten en 
derde landen gesloten bilaterale 
coproduktie-verdragen worden als 
Europese produkties beschouwd 
voor zover het aandeel van de 
coproducenten uit de Gemeenschap 
in de totale produktiekosten het 
grootst is en over dat aandeel niet 
door een of meer buiten de Lid-
Staten gevestigde producenten 
zeggenschap wordt uitgeoefend." 
d) In lid 4 worden de woorden "en van 
lid 3bis" toegevoegd na de woorden 
"produkties die geen Europese produkties 
zijn in de zin van lid 1"; 
24 
8) Artikel 7 komt als volgt te luiden: 
"Artikel 7 
De houders van rechten en de televisie­
omroeporganisaties komen de termijnen 
overeen voor de uitzending van 
cinematografische werken. Bij gebreke van 
een dergelijke overeenkomst zenden de 
televisie-omroeporganisaties in het geheel 
geen cinematografische werken uit alvorens 
de volgende termijnen zijn verstreken nadat 
met de exploitatie daarvan in de 
bioscoopzalen in een van de Lid-Staten is 
begonnen: 
a) zes maanden voor diensten waarbij per 
vertoning wordt betaald ("pay-per-view"); 
b) twaalf maanden voor andere vormen van 
betaaltelevisie dan de onder a) bedoelde; 
c) achttien maanden voor andere diensten dan 
de onder a) en b) genoemde. 
De Lid-Staten zien toe op de naleving van 
deze bepalingen door de televisie­
omroeporganisaties die onder hun 
bevoegdheid vallen." 
9) Artikel 8 vervalt. 8) Artikel 7 komt als volgt te luiden: 
"Artikel 7 
Tenzij anders overeengekomen tussen de 
houders van rechten en de televisie­
omroeporganisaties, zenden laatstgenoemden 
in het geheel geen cinematografische werken 
uit alvorens achttien maanden zijn verstreken 
sinds de eerste vertoning ervan in de 
bioscoopzalen in een van de Lid-Staten. 
Deze periode wordt verkort tot twaalf 
maanden: 
a) voor betaling per vertoning ("pay-per-
view") of betaal-televisiekanalen; 
b) voor cinematografische werken die mede 
door de televisie-omroeporganisatie zijn 
geproduceerd." 
9) Artikel 8 vervalt. 
9 bis) Artikel 9 komt als volgt te luiden: 
"Artikel 9 
Dit hoofstuk is niet van toepassing op 
televisie-uitzendingen die zijn bestemd voor 
een lokaal publiek en geen deel uitmaken van 
een nationaal net." 
10) De titel van hoofdstuk IV komt als volgt te 10) De titel van hoofdstuk IV komt als volgt te 
luiden: luiden: 
"Televisiereclame, sponsoring en tele­
winkelen" "Televisiereclame, sponsoring en tele­
winkelen" 
25 
I Obis) Artikel 10 komt als volgt te luiden: 
"Artikel 10 
1. Televisiereclame en tele-winkelen moeten 
gemakkelijk als zodanig herkenbaar zijn 
en door optische en/of akoestische 
middelen duidelijk gescheiden zijn van de 
rest van het programma-aanbod. 
2. Afzonderlijke reclamespots en spots voor 
en tele-winkelen moeten een uitzondering 
blijven. 
3. Bij reclame en bij tele-winkelen mag geen 
gebruik worden gemaakt van subliminale 
technieken. 
11) Artikel 11, lid 3, komt te luiden: 4. Sluikreclame en tersluikse clandestiene 
tele-winkelprogramma's zijn verboden." 
I) Artikel 11 komt als volgt te luiden: 
"Artikel 11 
" 1. Reclame en tele-winkelen moeten tussen 
de uitzendingen worden ingevoegd. 
Onder voorbehoud van de in de leden 2 
tot en met 5 vastgestelde voorwaarden, 
kunnen reclame en tele-winkelen ook 
tijdens de uitzendingen worden 
ingevoegd, op zodanige wijze dat de 
integriteit en de waarde van de 
uitzendingen niet worden geschaad, 
rekening houdende met de natuurlijke 
pauzes in alsmede met de duur en de 
aard van het programma, en er geen 
afbreuk wordt gedaan aan de rechten van 
de rechthebbenden. 
2. Bij uit zelfstandige onderdelen 
samengestelde uitzendingen of bij 
sportuitzendingen en op soortgelijke 
wijze gestructureerde evenementen en 
opvoeringen, mogen alleen tussen de 
zelfstandige onderdelen of tijdens de 
pauzes reclame en tele-winkelen worden 
ingevoegd. 
26 
"3. De uitzending van cinematografische 
werken van lange duur mag één keer per 
volledig tijdvak van vijfenveertig 
minuten worden onderbroken. Indien de 
geprogrammeerde duur ervan ten minste 
twintig minuten meer vergt dan twee of 
meer volledige tijdvakken van 
vijfenveertig minuten mag nog één maal 
worden onderbroken". 3. De uitzending van audiovisuele produkties 
zoals bioscoopfilms en televisiefilms (met 
uitzondering van series, feuilletons, 
amusementsprogramma's en documentaires) 
mag één keer per volledig tijdvak van 45 
minuten worden onderbroken, mits de 
geprogrammeerde duur ervan meer dan 45 
minuten bedraagt. Indien de 
geprogrammeerde duur ervan ten minste 20 
minuten meer bedraagt dan twee of meer 
volledige tijdvakken van 45 minuten, mag er 
nog een keer worden onderbroken. 
4. Wanneer andere dan onder lid 2 bedoelde 
uitzendingen door reclame of tele-
winkelprogramma's worden onderbroken, 
moet een tijdvak van ten minste 20 minuten 
verlopen tussen iedere opeenvolgende 
onderbreking binnen de uitzendingen. 
5. Bij uitzendingen van religieuze erediensten 
mag geen reclame of tele-winkelen worden 
ingelast. Televisiejournaals en 
actualiteitenmagazines, documentaires, 
godsdienstige uitzendingen en uitzendingen 
voor kinderen waarvan de geprogrammeerde 
duur minder dan 30 minuten bedraagt, 
mogen niet door reclame of tele-winkelen 
worden onderbroken. Wanneer de 
geprogrammeerde duur ten minste 30 
minuten bedraagt, zijn de leden 1 tot en met 
4 van toepassing. 
12) In artikel 12 komt het inleidende zinsdeel te 12) 
luiden: In artikel 12 komt het inleidende zinsdeel te 
luiden: 
"Televisiereclame en tele-winkelen mogen 
niet:" "Televisiereclame en tele-winkelen mogen 
niet:" 
en punt c) komt als volgt te luiden: 
"c) godsdienstige, filosofische of politieke 
overtuigingen kwetsen; 
27 
13) De artikelen 13 en 14 komen te luiden: 13) De artikelen 13 en 14 komen te luiden: 
"Artikel 13 
Televisiereclame en tele-winkelen voor 
sigaretten en tabaksprodukten zijn in 
ongeacht welke vorm verboden. "Artikel 13 
Televisiereclame en tele-winkelen voor 
sigaretten en tabaksprodukten zijn in 
ongeacht welke vorm verboden. 
Artikel 14 
Televisiereclame en tele-winkelen voor 
geneesmiddelen en medische behandelingen 
die in de Lid-Staat onder de bevoegdheid 
waarvan de televisie-omroeporganisatie valt, 
alleen op doktersvoorschrift verkrijgbaar 
zijn, zijn verboden." Artikel 14 
Televisiereclame voor geneesmiddelen en 
medische behandelingen die in de Lid-Staat 
onder de bevoegdheid waarvan de televisie­
omroeporganisatie valt, alleen op 
doktersvoorschrift verkrijgbaar zijn, is 
verboden." 
14) Artikel 15 wordt als volgt gewijzigd: 
a) Het inleidend zinsdeel komt te luiden: 
"Televisiereclame en tele-winkelen voor 
alcoholhoudende dranken moeten aan de 
volgende criteria voldoen:" 2. Tele-winkelen voor geneesmiddelen en 
medische behandelingen waarvoor een 
vergunning nodig is in de zin van Richtliin 
65/65/EEG(8), laatstelijk gewijzigd bii 
Richtliin 89/343/EEG(9). is verboden. 
14) Artikel 15 wordt als volgt gewijzigd: 
a) Het inleidend zinsdeel komt te luiden: 
"Televisiereclame en tele-winkelen voor 
alcoholhoudende dranken moeten aan de 
volgende criteria voldoen:" 
(8) PB nr. L 22 van 09.02.1965, blz. 369 
(9) PB L nr. 142 van 25.05.1989, blz. 14 
28 
b) In de punten a), b), c), e) en f) wordt in b) In de punten a), b), c), e) en f) wordt in plaats 
plaats van de woorden "zij mag" gelezen de van de woorden "zij mag" gelezen de woorden 
woorden "zij mogen". "zij mogen". 
29 
5) Artikel 16 wordt als volgt gewijzigd: 
a) Het inleidend zinsdeel komt te luiden: 
"Televisiereclame en tele-winkelen 
mogen minderjarigen geen morele of 
fysieke schade berokkenen en moeten 
daarom voldoen aan de volgende criteria 
voor hun bescherming:" 
b) In de punten a) tot en met d) wordt in 
plaats van de woorden "zij mag" gelezen 
de woorden "zij mogen". 15) Artikel 16 wordt als volgt gewijzigd: 
a) Het inleidend zinsdeel komt te luiden: 
"Televisiereclame en tele-winkelen 
mogen minderjarigen geen morele of 
fysieke schade berokkenen en moeten 
daarom voldoen aan de volgende criteria 
voor hun bescherming:" 
b) In de punten a) tot en met d) wordt in 
plaats van de woorden "zij mag" gelezen 
de woorden "zij mogen". 
30 
16) Artikel 17, lid 2, komt te luiden: 16) Artikel 17, lid 2, komt te luiden: 
"2. Televisieprogramma's mogen niet 
worden gesponsord door natuurlijke of 
rechtspersonen wier voornaamste 
bezigheid bestaat in de produktie of 
verkoop van produkten of de levering 
van diensten waarvoor reclame 
overeenkomstig artikel 13 verboden is." "2. Televisieprogramma's mogen niet 
worden gesponsord door natuurlijke of 
rechtspersonen wier voornaamste 
bezigheid bestaat in de produktie of 
verkoop van sigaretten of andere 
tabaksprodukten. 
17) Artikel 18 komt te luiden: 
"Artikel 18 
1. De zendtijd voor reclame mag niet meer 
dan 15% van de dagelijkse zendtijd 
uitmaken. Dit percentage kan tot 20 
worden verhoogd indien hij andere 
vormen van reclame dan 
reclameboodschappen en/of spots voor 
tele-winkelen omvat die in of tussen de 
programma's van een niet uitsluitend aan 
tele-winkelen gewijde dienst worden 
ingevoegd, op voorwaarde dat de 
reclameboodschappen niet meer dan 
15 % beslaan. 
2. De zendtijd voor reclameboodschappen 
binnen een gegeven tijdvak van een 
klokuur mag niet meer dan 20 % 
bedragen." 2bis. Bii sponsoring van 
televisieprogramma's door 
ondernemingen die zich onder meer 
bezighouden met het produceren of 
verkopen van medische produkten of 
medische behandelingen, mag 
reclame worden gemaakt voor de 
naam of hét beeldmerk van de 
onderneming, maar mag geen 
reclame worden gemaakt voor 
specifieke medische produkten of 
behandelingen die alleen op 
dokters voorsch ri ft verkri j gbaar zi j n. " 
17) Artikel 18 komt te luiden: 
"Artikel 18 
1. De zendtijd voor spots voor tele­
winkelen, reclamespots en andere 
reclame-uitingen, met uitzondering van 
tele-winkel-"vensters" in de zin van 
artikel 18 bis mag niet meer dan 20% 
van de dagelijkse zendtijd uitmaken. De 
zendtijd voor reclamespots mag niet 
meer dan 15% van de dagelijkse zendtijd 
bedragen. 
2. De zendtijd voor reclamespots en spots 
voor tele-winkelen binnen een gegeven 
tijdvak van een klokuur mag niet meer 
dan 20 % bedragen. 
3. In de zin van dit artikel vallen 
mededelingen van de omroeporganisatie 
in verband met de eigen programma's 
niet onder reclame." 
31 
18) De artikelen 
ingevoegd: 18bis en 18ter worden 18) Artikel 18bis wordt ingevoegd: 
"Artikel 18bis 
1. De programma's en de spots voor tele­
winkelen moeten gemakkelijk als 
zodanig herkenbaar zijn en, in het geval 
waarin zij worden ingevoegd in een 
dienst die niet uitsluitend aan deze 
activiteit is gewijd, moeten zij duidelijk 
van de andere uitzendingen van deze 
dienst, met inbegrip van de reclame­
uitzendingen, door optische en/of 
akoestische middelen worden 
onderscheiden. 
2. De programma's en de spots inzake tele­
winkelen moeten voldoen aan de 
bepalingen van Richtlijn <van de Raad 
betreffende de bescherming van de 
consument bij op afstand gesloten 
o vereen kom sten>(,0), inzonderheid wat de 
informatie over de inhoud van de 
overeenkomsten betreft. 
Artikel 18ter "Artikel 18bis 
De aan tele-winkelen gewijde vensters die 
worden uitgezonden door een kanaal dat niet 
uitsluitend aan tele-winkelen is gewijd, 
moeten een minimale, ononderbroken duur 
hebben van 15 minuten. In totaal mogen 
deze vensters niet meer dan drie uur per dag 
bestriiken. Zij moeten door optische en/of 
akoestische middelen duidelijk herkenbaar 
zijn als aan tele-winkelen gewijde vensters. 
2. De vensters die aan programma's tele­
winkelen gewijd zijn en die in een niet 
uitsluitend aan deze activiteit gewijde 
dienst worden ingevoegd, mogen per 
periode van 24 uur niet meer dan drie 
uur bestrijken. 
Voor uitsluitend aan programma's tele­
winkelen gewijde diensten gelden geen 
beperkingen naar tijd." 
19) Artikel 19 vervalt. 19) Artikel 19 komt als volgt te luiden: 
"Artikel 19 
De artikelen 18 en 18bis zijn niet van 
toepassing op kanalen die uitsluitend zijn 
bestemd voor reclame en tele-winkelen." 
(10) PB nr. L ... van blz. 
32 
20) 
21) 
22) Artikel 20 komt te luiden: 
"Artikel 20 
Onverminderd artikel 3 mogen de 
Lid-Staten, onder eerbiediging van het 
Gemeenschapsrecht, andere voorwaarden 
vaststellen dan die welke zijn neergelegd in 
artikel 11, leden 2 tot en met 5, en de 
artikelen 18 en 18ter voor wat betreft de 
uitzendingen die uitsluitend bestemd zijn 
voor het nationale grondgebied en die niet 
rechtstreeks of onrechtstreeks in een of meer 
andere Lid-Staten kunnen worden 
ontvangen." 
Artikel 21 vervalt. 20) Artikel 20 komt te luiden: 
"Artikel 20 
Onverminderd artikel 3 mogen de Lid-Staten, 
onder eerbiediging van het 
Gemeenschapsrecht, andere voorwaarden 
vaststellen dan die welke zijn neergelegd in 
artikel 11, leden 2 tot en met 5, en de 
artikelen 18 en 18bis voor wat betreft de 
uitzendingen die bestemd zijn voor een lokaal 
publiek en die niet rechtstreeks of 
onrechtstreeks in een of meer andere Lid-
Staten kunnen worden ontvangen." 
21) Artikel 21 vervalt. 
De titel van hoofdstuk V komt te luiden: 22) De titel van hoofdstuk V komt te luiden: 
"Bescherming van minderjarigen en van de 
openbare zedelijkheid" 
23) Artikel 22 komt te luiden: 
"Artikel 22 
1. De Lid-Staten nemen passende maatregelen om 
ervoor te zorgen dat in de uitzendingen, 
waaronder begrepen de "trailers", van de onder 
hun bevoegdheid vallende televisie­
omroeporganisaties geen programma's 
voorkomen die de lichamelijke, geestelijke of 
zedelijke ontwikkeling van minderjarigen 
ernstig zouden kunnen aantasten, met name 
programma's waarin pornografische scènes of 
beelden van nodeloos geweld voorkomen. "Bescherming van minderjarigen en van de 
openbare orde" 
23) Artikel 22 komt te luiden: 
"Artikel 22 
1. De Lid-Staten nemen passende maatregelen 
om ervoor te zorgen dat in de uitzendingen 
van de onder hun bevoegdheid vallende 
televisie-omroeporganisaties volstrekt geen 
programma's voorkomen die de 
lichamelijke, geestelijke of zedelijke 
ontwikkeling van minderjarigen ernstig 
zouden kunnen aantasten, met name 
programma's waarin pornografische scènes 
of beelden van nodeloos geweld 
voorkomen. 
33 
De in lid 1 bedoelde maatregelen gelden 
eveneens voor andere programma's die schade 
kunnen toebrengen aan de lichamelijke, 
geestelijke of zedelijke ontwikkeling van 
minderjarigen, tenzij door de keuze van het 
tijdstip van de uitzending of door technische 
maatregelen wordt gewaarborgd dat 
minderjarigen in het zendgebied de 
uitzendingen normalerwijze niet kunnen zien 
of beluisteren." 2. De in lid 1 bedoelde maatregelen gelden 
eveneens voor andere programma's die schade 
kunnen toebrengen aan de lichamelijke, 
geestelijke of zedelijke ontwikkeling van 
minderjarigen, tenzij door de keuze van het 
tijdstip van de uitzending of door technische 
maatregelen wordt gewaarborgd dat 
minderjarigen in het zendgebied de 
uitzendingen normalerwijze niet kunnen zien 
of beluisteren. Indien dergelijke programma's 
on gecodeerd worden uitgezonden zorgen de 
Lid-Staten er bovendien voor dat zij worden 
voorafgegaan door een akoestische 
waarschuwing of gedurende de hele uitzending 
herkenbaar zijn aan een visueel symbool". 
24) De artikelen 22 bis en 22 ter worden 
ingevoegd: 24) De artikelen 22 bis en 22 ter worden 
ingevoegd: 
"Artikel 22bis "Artikel 22bis 
De Lid-Staten zien erop toe dat 
uitzendingen geen enkele aansporing tot 
haat op grond van ras, geslacht, godsdienst 
of nationaliteit bevatten. De Lid-Staten zien erop toe dat uitzendingen 
geen enkele aansporing tot haat op grond van 
ras, geslacht, godsdienst of nationaliteit 
bevatten. 
Artikel 22 ter Artikel 22 ter 
De Commissie besteedt in het in artikel 26 
bedoelde verslag bijzondere aandacht aan 
de toepassing van de bepalingen van dit 
hoofdstuk." De Commissie besteedt in het in artikel 26 
bedoelde verslag bijzondere aandacht aan 
de toepassing van de bepalingen van dit 
hoofdstuk. 
De Commissie dient, in samenwerking met 
de bevoegde autoriteiten van de Lid-
Staten, een onderzoek uit te voeren naar de 
mogelijke voor- en nadelen van verdere 
maatregelen om ouders en verzorgers meer 
controle te geven over de programma's 
waar minderjarigen naar kijken. 
34 
24bis) Artikel 23, lid 1, komt als volgt te luiden: 
"1. Onverminderd andere in de Lid-Staten 
geldende burgerrechtelijke, 
administratiefrechtelijke of strafrechtelijke 
bepalingen, hebben, ongeacht hun 
nationaliteit, alle natuurlijke en 
rechtspersonen wier wettige belangen, met 
name aanzien en reputatie, zijn aangetast 
door een onjuiste bewering tijdens een 
televisie-uitzending, het recht op 
weerwoord of vergelijkbare maatregelen. 
De Lid-Staten zien erop toe dat dit recht 
op weerwoord niet wordt belemmerd door 
onredelijke voorwaarden. Het weerwoord 
dient binnen een redelijke termijn na het 
verzoek daartoe te worden uitgezonden in 
omstandigheden die zoveel mogelijk gelijk 
zijn aan die van de uitzending waarop het 
verzoek betrekking heeft. 
25) Artikel 25 vervalt. 
26) Artikel 26 komt te luiden: 
"Artikel 26 
Uiterlijk aan het einde van het derde jaar na 
de datum van vaststelling van de overhavige 
richtlijn, en vervolgens om de twee jaar, dient 
de Commissie bij het Europees Parlement, de 
Raad en het Economisch en Sociaal Comité 
een verslag in over de wijze waarop deze 
richtlijn ten uitvoer wordt gelegd en doet zij 
zo nodig voorstellen om de richtlijn aan te 
passen aan de ontwikkelingen op het gebied 
van de televisie-omroep, in het bijzonder in 
het licht van de technologische ontwikkelingen 
die zich hebben voorgedaan sinds de 
goedkeuring van de richtliin." 
35 
Artikel 2 Artikel 2 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen in werking 
treden om uiterlijk een jaar na de datum van 
de inwerkingtreding ervan aan deze richtlijn te 
voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan 
onverwijld in kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen 
aannemen, wordt in die bepalingen naar de 
onderhavige richtlijn verwezen of wordt 
hiernaar verwezen bij de officiële 
bekendmaking van die bepalingen. De regels 
voor deze verwijzing worden vastgesteld door 
de Lid-Staten. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen in werking 
treden om uiterlijk een jaar na de datum van 
de inwerkingtreding ervan aan deze richtlijn te 
voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan 
onverwijld in kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen 
aannemen, wordt in die bepalingen naar de 
onderhavige richtlijn verwezen of wordt 
hiernaar verwezen bij de officiële 
bekendmaking van die bepalingen. De regels 
voor deze verwijzing worden vastgesteld door 
de Lid-Staten. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst 2. 
van de belangrijkste bepalingen van intern 
recht mede die zij op het onder deze richtlijn 
vallende gebied vaststellen. 
Artikel 3 De Lid-Staten delen de Commissie de tekst 
van de belangrijkste bepalingen van intern 
recht mede die zij op het onder deze richtlijn 
vallende gebied vaststellen. 
Artikel 3 
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag 
volgende op die van de bekendmaking ervan in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
De bepalingen van artikel 1, punt 5, zijn 
daadwerkelijk toepasselijk voor een tijdvak van tien 
jaar, te rekenen vanaf de datum van 
inwerkingtreding van deze richtlijn. 
Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag 
volgende op die van de bekendmaking ervan in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
De bepalingen van artikel 1, punt 5, zijn 
daadwerkelijk toepasselijk voor een tijdvak van tien 
jaar, te rekenen vanaf de datum van 
inwerkingtreding van deze richtlijn. 
Artikel 4 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
36 
ISSN 0254-1513 
COM(96) 200 def. 
DOCUMENTEN 
NL 16 
Catalogusnummer : CB-CO-96-210-NL-C 
ISBN 92-78-03596-3 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
3 3