NL Publicatieblad van de Europese Unie C 236/13

Bekendmaking van een registratieaanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

(2007/C 236/08)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

SAMENVATTING

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„GAMONEU” of „GAMONEDO”

EG-nummer: ES/PDO/005/0308/20.08.2003

BOB ( X ) BGA ( )

Deze samenvatting bevat de belangrijkste gegevens uit het productdossier ter informatie.

1. Bevoegde dienst van de lidstaat:

Naam: Subdirección General de Calidad Agroalimentaria y Agricultura Ecológica; Dirección General de Industria Agroalimentaria y Alimentación; Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación de España Adres: Infanta Isabel, 1 E-28071 Madrid Tel. (34) 91 347 53 94 Fax (34) 91 347 54 10 E-mail: sgcaproagro@mapya.es

2. Groepering:

Naam: Rosa Maria Intriago Cuesta y otros Adres: Barrio de Quilama, s/n E-33820 Benia Tel. (34) 985 84 41 57 Fax (34) 985 84 41 57 E-mail: genife_vete@hotmail.com Samenstelling: Producenten/verwerkers (X) Andere ( )

3. Productcategorie:

Categorie 1.3: Kaas

4. Productdossier:

(samenvatting van de in artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 voorgeschreven gegevens)

4.1. Naam van het product: „Gamoneu” of „Gamonedo”.

4.2. Beschrijving: „Gamoneu” of „Gamonedo” is een vette, gerijpte kaas met een natuurlijke korst, bereid met rauwe koeien-, schapen- of geitenmelk of mengsels van twee of drie van de genoemde soorten melk, licht gerookt en met geringe, blauwgroene ophopingen van Penicillium rond de randen.

Voor de bereiding van de beschermde kaas wordt melk gebruikt van de hierna genoemde soorten en rassen:

Koeien: Friezen, Asturiana de los Valles, Pardo Alpina en onderlinge kruisingen;

Schapen: Lacha, Carranzana, melkschapen en onderlinge kruisingen;

Geiten: Alpino-Pirenaica en Cabra de los Picos de Europa, Murciano-Granadina, Saanen en onderlinge kruisingen.

Uiterlijke kenmerken:

vorm: cilindrisch met merkbaar vlakke boven- en onderkant;

hoogte: tussen 6 en 15 cm;

doormeter: tussen 10 en 30 cm;

gewicht: tussen 0,5 en 7 kg.

Met een natuurlijke, dunne korst die wordt verkregen tijdens de rookfase, en met een gebrande siennakleur, voorzien van rood-, groen- en blauwachtige kleurschakeringen. Dicht onder de korst ophopingen van Penicillium.

Chemische kenmerken:

vetgehalte: ten minste 45 % van de droge stof;

eiwitten: ten minste 25 % van de droge stof;

droge stof: Ten minste 55 %;

pH: tussen 4,5 en 6,5.

Zintuiglijke kenmerken:

Het aroma vertoont een vluchtige rookgeur, is zuiver en penetrant. Het aroma neemt toe met de rijpingsgraad. De overheersende zachte, rookachtige en licht pikante smaak in de mond gaat over naar een boterige nasmaak met een aanhoudende hazelnoottoets.

De consistentie van de massa is hard of halfhard, stevig en brokkelig; bij het snijden brokkelt de kaas gemakkelijk. De gaten zijn onregelmatig verdeeld en klein van afmeting.

De kleur aan de binnenkant is wit of geelachtig wit, met aan de randen geringe blauwgroene ophogingen van Penicillium. De bijzondere kleur aan de buitenkant ontstaat als gevolg van het rokingsproces, dat de kaas een kleur van gebrande sienna geeft die later tijdens het verblijf in grotten of kelders door de inwerking van schimmels rood-, groen- en blauwachtige kleurschakeringen krijgt.

De holtes in de kaas zijn mechanisch aangebracht.

De volgende traditionele benamingen zijn toegestaan:

„Gamoneu” of „Gamonedo” del Puerto voor de kaas die van juni tot september met grondstoffen uit de in het productdossier aangegeven weidegronden wordt bereid in kleine kaasbedrijven in de passen van de gemeenten Cangas de Onís of Onís (Picos de Europa). De kuddes die de voor de bereiding van deze kaas gebruikte melk produceren, grazen op de afgebakende weidegronden. In deze kaas wordt melk van ten minste twee van de drie hierboven vermelde soorten dieren (koeien, schapen en geiten) verwerkt, met dien verstande dat het aandeel schapen- en/of geitenmelk ten minste 10 % moet bedragen.

„Gamoneu” of „Gamonedo” del Valle voor de kaas die wordt bereid in de lager gelegen gedeelten van de gemeenten Cangas de Onís y Onís in het door de beschermde benaming bestreken natuurlijke district. De productie is niet seizoensgebonden. Het houderijsysteem is semi-extensief en voornamelijk gebaseerd op beweiding.

4.3. Geografisch gebied: De gemeenten Cangas de Onís en Onís in de autonome gemeenschap Asturias. Zowel de melkproductie, als de verwerking en rijping van de kaas vinden plaats in het afgebakende geografische gebied.

4.4. Bewijs van de oorsprong: De voor de bereiding van de kaas gebruikte melk moet afkomstig zijn van erkende houderijen die zijn ingeschreven in het register van de „Consejo Regulador” (Regelgevende Instantie). Voor kaasmakers die op het eigen bedrijf geproduceerde melk verwerken, vindt de controle plaats aan de hand van verwerkingregisters en veetellingen. Voor verwerkers die de kaas bereiden met niet op het eigen bedrijf geproduceerde melk, worden de productieregisters en de bewijsstukken inzake de oorsprong van de melk gecontroleerd; deze bewijsstukken bestaan uit de leveringsbonnen waarop de gegevens staan vermeld inzake het bedrijf van oorsprong, de datum en het uur waarop de melk is opgehaald, de geleverde hoeveelheid, de datum van levering, de identificatie van het voertuig en van de bestuurder die het transport heeft verricht, alsmede de factuur en het betalingsbewijs voor de lading. De verwerker moet een register bijhouden met de oorsprong van de gebruikte melk en de hoeveelheid, het aantal daarmee bereide kazen en het nummer van de betrokken partij of partijen. Na elke productiefase (roken, rijpen of opslag voor verzending) moet in het register worden genoteerd hoeveel eenheden en partijen in elke ruimte aanwezig zijn. Tot slot krijgen de partijen een identificatie-etiket en een eindbestemming die moet worden aangetoond aan de hand van de desbetreffende leveringsbonnen en verkoopfacturen.

4.5. Werkwijze voor het verkrijgen van het product: Voor de bereiding van „Gamoneu” of „Gamonedo” wordt uitsluitend rauwe koeien-, schapen- of geitenmelk of een mengsel van twee of drie van die melksoorten gebruikt, afkomstig van kudden die zich voeden met de natuurlijke plaatselijke gewassen, zijnde weidegras, vers gras of op het plaatselijke grasland geoogst hooi. Uitzonderlijk mag ook een concentraat van granen en peulvruchten worden vervoederd wanneer het bedrijf vanwege de weersomstandigheden over onvoldoende zelf geproduceerd voer beschikt.

In de kaasmakerij wordt de melk onderworpen aan een proces van zurige coagulatie, waarbij een zodanige hoeveelheid stremsel of coagulerende enzymen wordt gebruikt dat het proces minimaal een uur duurt. De temperatuur van de melk op het moment van de coagulatie en tijdens dit proces schommelt tussen 24 en 30 °C.

De wrongel wordt met achtereenvolgende zachte snijbewegingen gesneden tot korreltjes van 5 tot 15 mm; het uitlekken duurt ongeveer anderhalf uur.

De massa van de wrongel wordt overgebracht naar cilindervormige vormen van voor levensmiddelen geschikt materiaal, waarbij een lichte druk kan worden uitgeoefend om het volledig uitlekken te vergemakkelijken.

De kaas wordt gepekeld door respectievelijk na 24 en 48 uur de boven- en de onderkant van de kaas met natriumchloride in te wrijven.

Nadat de kaas uit de vorm is genomen, wordt hij gerookt. Duur en intensiteit van het roken hangen af van de omgevingsomstandigheden van dat moment. Er moet op worden toegezien dat de kaas voldoende droogt, een korst met een licht gebrande kleur vormt en een vastheid krijgt die de inwerking van Penicillium tijdens het rijpingsproces toelaat. Het resultaat is een kaas met een typische, licht gerookte smaak die echter niet mag overheersen. Voor dit proces wordt gebruik gemaakt van essenhout (Fraxinus Excelsior), dopheide (Erica sp.), beukenhout (Fagus sylvatica) of andere niet-harshoudende autochtone houtsoorten.

De rijping gebeurt in kalkgrotten of kelders met een temperatuur en vochtigheidsgraad van respectievelijk 10 °C en 90 %, waarin de omstandigheden adequaat zijn om de kaas zijn typische kenmerken te geven. Dit proces duurt minstens twee maanden, te rekenen van de datum van de bereiding van de wrongel. Tijdens deze periode wordt de kaas zo vaak gekeerd en afgewreven dat zijn typische kenmerken zich kunnen ontwikkelen. Met name de kenmerkende vorming van schimmels en gisten die afkomstig zijn uit de rijpingsruimten en in geen geval aan de melk mogen worden toegevoegd, moet worden bevorderd. Het Penicillium moet tot binnen in de kaas doordringen en zich aan de rand van de kaas onder de korst ontwikkelen tot de blauwgroene ophopingen die zo typisch zijn voor deze kaas.

De kaas wordt naar behoren geïdentificeerd en geëtiketteerd op de markt gebracht.

4.6. Verband:

— De geschiedenis De productie van „Gamonedo” vindt haar wortels in aloude tradities die tot doel hadden de productie van de plaatselijke kudden volledig te benutten. Reeds in de zeventiende eeuw werd deze kaas geproduceerd voor „de armen van de gemeente”, aldus een brief over het hoeden van vee uit 1641 aan Filips de Vierde. Ook in andere oude documenten (Diccionario Geográfico de Madoz siglo XVIII — geografisch Woordenboek van Madoz uit de achttiende eeuw) vinden we verwijzingen naar deze kaas als basislevensmiddel voor de plaatselijke bevolking, naar de veehouderij waarin de streek zich had gespecialiseerd en naar de transhumance, waarbij de eigenaar van de kudde tijdens de zomer met zijn koeien, geiten en schapen naar de weiden trekt om de dieren daar te laten grazen. Deze levensomstandigheden en de slechte verbindingen met de consumptiecentra hebben ertoe geleid dat de herders zelf sinds jaar en dag de melk van hun kudden tot kaas verwerken.

— De natuur Het traditionele geografische productie- en verwerkingsgebied is beperkt tot de gemeenten Onís en Cangas de Onís die beide een aanzienlijk deel van de Cornión, het westelijke massief van de Picos de Europa, bestrijken. Het indrukwekkendst aan dit bergmassief zijn de enorme hoogteverschillen die variëren van 80 m boven zeeniveau aan het stroomgebied van de Sella tot 2 648 m op de Torre Cerredo. Het berggebied wordt gekenmerkt door zijn kalkstenen bodem en scherpe hellingen die uitmonden in dalen beneden en passen boven. In het dal overheersen de uitgestrekte, zacht glooiende weidegronden en de kleine landbouwbedrijven in de centra waar de mens zich heeft gevestigd. De grootste bevolkingsconcentraties zijn hier te vinden. De hooilanden leveren hooi voor de winter en begrazing voor het vee dat niet permanent in de stal hoeft te verblijven. De passen hebben een verticaal karakter en het uiterlijk van een karstlandschap, met talloze plooien, gaten, steengroeven, grotten en diepe kloven. Tussen deze oneffenheden liggen de „majadas”, weidegronden met zeer voedzaam gras waar het vee van de lente tot de eerste sneeuw in het najaar verblijft. Hellingen, „xerros” (stukken grasland tussen klippen) en rotsformaties vervolledigen het landschap waar de dieren weiden. Het zeeklimaat zorgt het hele jaar voor overvloedige neerslag, een gemiddelde zonnestraling en veel bewolking. De hoeveelheid neerslag bedraagt 2 000 mm in de hoogst gelegen gebieden (waaronder sneeuw) en 1 200 mm in de lager gelegen zones. Tijdens de zomer kan het in de hoog gelegen gebieden erg nevelig zijn. De temperatuur is het hele jaar zacht (in de dalen gemiddeld 12 °C — in de bergen gemiddeld 3 °C). De bodem bestaat grotendeels uit kalk- en kwartsrotsen die in de dalen van karakter zijn veranderd als gevolg van erosie, klimaat en vegetatie. Het klimaat, de afwisseling van berg en dal en de bodemgesteldheid hebben het gebied een aantal kenmerken verleend die de weiden qua type en kwaliteit uitermate geschikt hebben gemaakt voor begrazing door de koeien, schapen en geiten die de melk voor „Gamoneu” of „Gamonedo” leveren. De meest typische plant in deze bergweiden is de in Cantabrië endemisch voorkomende Festuca burnatii, een blijvende grassoort die gedijt in de koude en droge weidegrond. In de kloven en op de hellingen waar de sneeuw tot het einde van de lente blijft liggen, komt in de weiden borstelgras (Nardus Stricta) voor, een krachtige grassoort die zich aan uiteenlopende omstandigheden aanpast. Daarnaast vindt men er ook de grassoorten Phleum alpinum, Festuca iberica, Festuca picoeuropeana en de peulvrucht Trifolium thalli Vill. Naast deze vegetatie zorgen ook het rokings- en het rijpingsproces voor de typerende kenmerken van deze kaas. De rijping gebeurt uitsluitend op basis van schimmels en gisten die in de lucht van de rijpingskamers aanwezig zijn. De belangrijkste hiervan is Penicillium, die zich op de rand van de kaas vastzet en de ophopingen ontwikkelt die aan het product zijn karakteristieke kleur en smaak verlenen.

— De mens Het „Parque Nacional de la Montaña de Covadonga” werd in 1918 als eerste in zijn soort geopend in Spanje en werd daardoor een ijkpunt voor de milieubescherming in Spanje. Meteen was aangetoond dat dit ecosysteem wel degelijk over unieke omgevingsfactoren beschikt. Het is algemeen bekend dat de plaatselijke herders als de voornaamste beschermers van de milieuwaarde van het gebied er een traditionele leefwijze op nahielden die hen ertoe verplichtte de producten van hun dieren te verwerken, onder meer tot „Gamonedo” of „Gamoneu”. Voor de bereiding van dit product wordt teruggegrepen naar oude, van generatie aan generatie doorgegeven tradities die op een zodanige manier worden aangepast aan de moderne tijd dat noch de identiteit van het product, noch de levenswijze die daarrond is ontstaan, verloren hoeft te gaan.

4.7. Controlestructuur:

Naam: Consejo Regulador de la D.O.P. „Gamoneu” of „Gamonedo” Adres: La Plaza, s/n E-33560 Benia-Onís (Asturias) Tel. (34) 985 84 40 05 Fax (34) 985 84 42 30 E-mail: info@quesogamonedo.com

4.8. Etikettering: De door de oorsprongsbenaming „Gamoneu” of „Gamonedo” beschermde, voor de consumptie bestemde kaas wordt geïdentificeerd met een etiket of genummerd contra-etiket dat wordt goedgekeurd, gecontroleerd en verstrekt door de Consejo Regulador, overeenkomstig de eisen die in het kwaliteitshandboek worden beschreven. Op de etiketten en de contra-etiketten van de beschermde kazen moet, naast de krachtens de betrokken wetgeving vereiste gegevens, duidelijk worden vermeld „Denominación de Origen Protegida „Gamoneu” of „Gamonedo””, plus de traditionele vermeldingen „del Puerto” of „del Valle”.

Alle marktdeelnemers moeten op het etiket het onderstaande, door de Consejo Regulador goedgekeurde logo aanbrengen.

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.