ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 239 
 
 
 
Vol. 1983/0 099 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Communit y and the European Atom ic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), t his file is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februa r 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 v om 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
COMMISSIE  VAN DE  EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(83) 239 def 
Brussel, 22 april 1983 
ALGEMENE  DOELSTELLINGEN STAAL 1985 
(Mededeling  van de Gommissie  aan de Raad) 
COM(83) 239 def 

ALGEMENE  DOELSTELLINGEN  STAAL  1985 
SAMENVATTING I 
EEN REALISTISCH  EN ACTIEGERICHT BELEID  TOT HERSTEL  VAN DE  IJZER-  EN 
STAALINDUSTRIE 1 
1. Realistische  en actiegerichte  algemene  doelstellingen 1 
2. Prioriteiten  die aan de  behoeften  beantwoorden 2 
3. Een ruimer  politiek  kader . 5 
4. Het  structurele karakter  van de  crisis 6 
5. Maatregelen  tot ordening  van de  markt : verplichte  overgangsfase  om de 
sector de middelen  voor een herstructurering  te verschaffen  7 
a) Positieve resultaten,  maar risico's  op termijn  7 
b) Criteria  voor een geleidelijk  meer dynamisch  karakter  der controle­
maatregelen  & 
6. Eisen en criteria  van het  herstructureringsbeleid  ' 
a) Referenties  voor het beoordelen  van de  herstructureringsplannen  . . ' 
b) Tegenstrijdigheden  die voor het welslagen  van de  algemene  herstruc­
turering  moeten worden vermeden  ^u 
c) Een beleid  dat geen automatische  uitzonderingen toelaat  ^ 
7. Een  relancestrategie  in plaats van een  defensief beleid  ^ 
a) De sleutelfactoren  beïnvloeden  ^ 
b) Het effect van het  communautaire  beleid versterken  ^ 
II. ECONOMISCHE  REFERENTIECIJ  FERS ; SOMBERE PROGNOSES  16 
1. Een moeilijk  macro-economisch  klimaat  ^ 
2. Een vertraagde ontwikkeling  van de  staalverbruikende sectoren  ^ 
3. Dalend  verbruik  per produkt  in de  Gemeenschap  c 
4. De wereldmarkt  en de  buitenlandse  handel  : vertraagde ontwikkelings­
tempo's 7 
7 
8 
9 
9 
10 
12 
13 
13 
14 
16 
16 
17 
20 
22 
5. De produktie 28 
a) Eindprodukten 28 
b) Ruwstaalbalans 29 
c) Ontwikkeling  van mini staalfabrieken, 32 

- 2 -
6. Grondstoffen en schroot 38 
a) Grondstoffen 38 
b) Schroot 39 
7. Energie 40 
a) Energieverbruik van  hoogovens  40 
b) Energievoorziening van  hoogovens  41 
c) Energiebesparing 41 
8. Een uitzonderlijk  gebrek  aan evenwicht tussen vraag en  aanbod  . 41 
a) De hoofdoorzaken van het  gebrek  aan evenwicht.. 41 
b) Toenemende  negatieve  effecten  42 
9. Onderzoek  en ontwikkeling inzake  staal  47 
Bijlage. 

VOORWOORD 
Dit document  vestigt  de aandacht  op die  elementen  van informatie  en oordeelsvorming, 
die direct betrekking  hebben  op de industriële  aspecten  van de  ijzer-  en staalsector. 
Het maakt de noodzaak  duidelijk  om op het  communautaire  vlak de herstructurerings­
activiteiten  in deze sector voort  te zetten  en te  versterken. 
Het moet gezien  worden  in een  context,  waarin  de lidstaten  op dit  terrein  politieke 
verplichtingen  zijn aangegaan  : een  document,  dat de  herstructureringsplannen,  die in 
het kader van de  steuncode  aan de  Commissie  zijn voorgelegd,  samenvat  zal in dit 
opzicht de gelegenheid  bieden  om de  balans  op te maken van de  inspanningen,  die tot 
nu toe door de ondernemingen  zijn voorgenomen. 
Deze analyse  maakt  voorts  de noodzaak  duidelijk  om omschakelingsactiviteiten  te 
ontwikelen,  die van  dezelfde  orde  zijn als de  activiteiten  die door de herstructurering 
worden  vereist.  Om die  reden  zijn de sociale  en regionale  problemen  onderworpen  aan 
een diepgaand  onderzoek  CD, dat  betrekking heeft  op de  communautaire  bijdrage  aan de 
versterking  van de  omschakelingsinspanning,  die de  hoeksteen  blijft  van de  vooruit­
zichten op werkgelegenheid  en groei.  De Commissie  heeft besloten  de coördinatie van 
de verschillende instrumente,  die haar in dit  vlak ter. beschikking staan,  te verbeteren 
en zal onder andere  nieuwe  acties voorstellen  in het  kader van een  tweede  serie 
operaties  binnen  het "hors quota"  gedeelte  van het  Regionaal  Fonds. 
Op grond van de  uitgebreide  en diepgaande  besprekingen  over de drie bijdragen,  die in 
het kader van de  Raad, van het  Raadgevend  Comité en  vant het Parlement  in de  loop 
van de laatste  maanden van 1982  zullen  worden  geleverd,  zal de  Commissie  in overeen­
stemming  met de  verschillende  betrokken  instellingen  en organisaties,  de operationele 
politieke  conclusies  kunnen  trekken,  die zich den opdringen  en die  beantwoorden  aan 
de gestelde uitdagingen. 
(1) Rapport  van de  Commissie  voor het Raadgevend  Comité EGKS  over de politieke  van 
omschakeling  COM (82) 418 van 29  juni 1982. 

- I -
SAMENVATTING 
Volgens  het EGKS-Verdrag  dient de  Commissie  de algemene  doelstellingen  waarop 
de ontwikkeling van de  ijzer-  en staalsector in de  Gemeenschap  is gericht te 
bepalen. Bij de  vaststelling  van deze doelstellingen  wordt rekening  gehouden 
met de toestand van de interne  markt,  de kenmerken  van de produktiestructuur, 
de beperkingen  welke  de economische  situatie  oplegt en de  druk van de  inter­
nationale  concurrentie. 
Het gebrek  aan evenwicht  tussen vraag en  aanbod,  met als gevolg een  stijging 
* van de kosten en een  zodanige  daling van de  prijzen  dat veel  ondernemingen  met 
verlies werken,  en de  felle concurrentie op de  markten  van derde  landen hebben 
de financiële  levensvatbaarheid van de  Europese  ijzer-  en staalsector  ernstig 
aangetast. Dit heeft de  Commissie  ertoe gebracht een aantal  maatregelen  te 
nemen, enerzijds om te  voorkomen  dat de  situatie  uit de  hand loopt,  hetgeen  het 
einde zou  kunnen  betekenen  van de  gemeenschappelijke  markt (en dat is de zin 
van de op  grond van artikel  58 van het  EGKS-Verdrag  getroffen maatregelen), 
anderzijds  om de nodige  voorzieningen te  scheppen  voor een betere aanpassing van 
de produktiestructuur aan de  nieuwe  omstandigheden. 
In het kader van dit veranderingsproces  moet de aan te  houden  strategie  niet 
alleen getuigen van een sterk realisme,  maar ook van de  noodzaak  tot actie. 
Dat vereist  de huidige  zwakke  toestand; zij zal berusten op : 
- een analyse van de vermoedelijke ontwikkeling van de vraag van de voor­
naamste  staalverwerkende sectoren, de internationale concurrentie en de 
produktietechnieken  welke  in dit  verband  van bijzonder belang  zijn; 
- een onderzoek  van de factoren  waarvan  het herstel  van een  economisch  verant­
woorde bedrijfsvoering en het  financieel  evenwicht  van de  ondernemingen 
afhankelijk  zal zijn. 
Het structurele karakter van de  crisis blijkt  uit de tot 1985 te voorziene ont­
wikkeling  van de factoren die de  activiteit  van de sector bepalen.  Moeilijker 
wordt het een  prognose  op te maken voor de periode na 1985,  daar de macro-
economische  elementen  welke een beslissende rol  kunnen  spelen te weinig  zijn 
omlijnd  om een verwachting uit te spreken ten aanzien van de ontwikkelingen 
binnen de  ijzer-  en staalsector;  aangenomen  mag echter  worden  dat de toestand 
niet wezenlijk  anders  zal zijn 
Er is immers  nog lang  geen sprake van  evenwicht  tussen vraag en  aanbod.  Ondanks 
het streven  naar rationalisatie  en voor een deel  wegens  de noodzakelijke  opvoe­
ring van de  produktiviteit  zal, bij een stagnatie van de vraag, de overcapaciteit  
in 1985 groter  zijn dan in 1980, als  deze overcapaciteit  niet substantieel  wordt 
verminderd  in het  kader  van herstructureringspolitieke  en de toepassing van de 
steuncode.  •/· Er is immers nog Lang geen sprake van evenwicht  tussen vraag en  aanbod. Ondanks 
het streven  naar rationalisatie  en voor een deel wegens de noodzakelijke  opvoe­
ring van de produktiviteit  zal, bij een stagnatie van de vraag/ de overcapaciteit  
in 1985 groter  zijn dan in 1980, als  deze overcapaciteit niet substantieel  wordt 
verminderd  in het kader van herstructureringspolitieke  en de toepassing van de 
steuncode. 

Il -
Zij zal overeenkomen  met ongeveer  29 % van de  produktiecapaciteit  voor ruw-
staal en ongeveer  33 % van de  produktiecapaciteit  voor eindprodukten, per­
centages  die uiteraard  onverenigbaar  zijn met de  economische  Levensvatbaar­
heid van de  sector  en niet kunnen  worden  opgevangen  door op beheersing  van de 
markt gerichte  maatregelen. 
Wegens het  samengaan  van een  zwakke  economische  ontwikkeling  en een  verdere  vei— 
mindering  van het  specifieke staalverbruik  moeten  de meest  voorzichtige  ramingen 
die eerder  werden  opgesteld naar  beneden  worden  gecorrigeerd.  In 1985 zal het 
verbruik  van eindprodukten  in de  Gemeenschap  waarschijnlijk  rond de 92  miljoen  
ton liggen. 
Wat de buitenlandse handel  betreft  mag worden  aangenomen  dat het  positieve  saldo  
uit hoofde  van het  handelsverkeer  in EGKS-produkten  zich zal handhaven  op circa  
12 miljoen  ton. 
Zowel uit een  oogpunt  van de  kwaliteit  of de  prijs van produkten  die tijdens  het 
gehele proces  van industriële  verwerking  worden  verhandeld  als ten  aanzien  van 
het relatieve  rendement  van de in de  verschillende  produkt  ie-installat  i es en 
^processen  geïnvesteerde  middelen  zal voortzetting  van het inefficiënt  functio­
neren van een  sector onvermijdelijk  van invloed  zijn op de  gehele  produkt  i estruc-
tuur, in die zin dat het  aanpassingsvermogen ervan  en daarmee  de kansen  op een 
algemeen  herstel  worden  verkleind. 
Een werkelijk  evenwicht  zal slechts  via twee parallelle  en onderling afhankelijke 
structurele  ingrepen  kunnen  worden  bereikt  : aan de ene  kant modernisering  en 
rationalisering  om de  produkt  i viteit en de  toegevoegde  waarde  van de  produkten 
te verhogen,  aan de  andere kant  het stopzetten  van de  marginale  installaties  om mid­
delen vrij te maken en het  aanbodoverschot,  dat een  weerslag heeft  op het  gehele 
produktieapparaat,  weg te  werken. 
Hoewel op het  vlak van produkt  i vi te it i»n modernisering onmiskenbaar vorderingen 
werden gemaakt  (1), kunnen  de^e alleen volledig effect sorteren indien  de sluiting 
van marginale  installaties  verder gaat  dan hetgeen  tot nu toe is  gerealiseerd, 
ja zelfs dan hetgeen wordt  beoogd  in de  herstructurerings-  en omschakelings-
projecten  van het  bedrijfsleven  die thans op stapel  staan. 
De hiernieuwde inspanningen  zijn gebaseerd  op de  middelen  en wegen  welke het 
EGKS-Verdrag  aangeeft  om de  dynamiek  van een  voor de Gemeenschap  zeer belang-
(1) Mededeling  van de  Commissie  aan de  Raad over het herstructureringsbeleid  in 
de staalindustrie  - C0MC8D67 def. van  25.2.1981. 

III 
rijke industrietak  te bevorderen  waarbij  het accent  ligt op de fundamentele verwor­
venheid  van die eenheid van de  interne  markt. De opdracht van het EEG-Verdrag  impliceer 
bovendien een st  ;•>-!;<: re coördinatie  van het  beleid  voor de  ijzer-  en staalsector 
met het gemeen*-;.  jpelijK  belsid  en optreden in andere  sectoren.  Bij dit  laatste 
is het acuent al' ngs  meer komen te liggen  op de noodzaak de  structurele  aan­
passing  aan de ni uwe economische en  industriële  omgeving  voort te zetten,  zoals 
werd bevestigd  in de  voorrtellen  van de Commissie  betreffende  een communautaire 
strategie  voor de  ontwikkeling  van de  industrie  (1). 
De Commissie  moet tegelijkertfjd  toezien  op dé handhaving van een  discipline  en een 
solidariteit  welke  niet op het in  stand houden,  maar eerder op het in beweging 
brengen van het systeem  zijn gericht. 
Daartoe is het  concurrentie  vermogen  de belangrijkste  indicator  voor het beoordelen van 
"de meest  rationele  verdeling  van de  produktie  op een zo  hoog mogelijk  peil", 
volgens  de bewoordingen van  artikel  2 van het EGKS-Verdrag.  Door de beschikbare 
middelen  te concentreren op de  sterke  punten van de  produktie  zal «en ten aan­
zien van het gemiddelde concurrentievermogen van de communautaire  ijzer-  en 
staalindustrie  de onontbeerlijke  vooruitgang  kunnen  boeken. 
Deze laatste  moet worden  getoetst  aan realistische  referenties  inzake  kosten en 
prijzen.  Naast de niveaus voor de  prijzen  die zijn vastgesteld  om het 
streven  naar herstructurering  te ondersteunen  dient ook rekening  te worden  ge­
houden met de  referentieniveaus  van de  meest efficiënte  concurrenten. 
Rond deze economische elementen  moet een nieuwe  samenhang  worden  geschapen : 
in de eerste  plaatr «'oor de ondernemingen, die erop uit  moeten  zijn hun stra­
tegie te richten  op aanpassing aan de  reële vraag; 
door de  regelingen,  wier optreden  moet bijdragen  tot de  herstructurering  om­
dat zij een ondocImati.ge  basisstructuur  niet onbeperkt  kunnen  handhaven; 
door de Gemeenschap,  die, in een  krachtiger  streven  naar doeltreffendheid, 
alle ins' uraenten voor een coherente communautaire  actie  (crisismaatregelen, 
regels b. reffende  steunmaatregelen,  financiering,  handelspolitiek,  regionaal 
en socia?'  aspect)  moet aanwenden  voor het  verwezenlijken  van doestellingen, 
die beter  zijn aangepast aan de  eisen van de  situatie. 
door de regeringen en de  Gemeenschap,  om de onschakelingsinspanning  mogelijk 
te makep,  die onmisbaar is uit een oogpunt van werkgelegenheid en  regionale 
ontwi kkeling. 
Naar de mening van de Commissie zal op deze voorwaarden, door de  mogelijke  samen­
werking van de verschillende  betrokkenen,  de ijzer- en staalsector  kunnen overgaan 
van een defensieve  houding naar de  toepassing  van een  strategie  die is afgestemd 
op de uitdagingen  waarvoor men  zich gesteld  ziet. 
C0M(81)639  def./2 van  29.10.1981 

- 1 -
I. EEN REALISTISCH  EN ACTIEGERICHT  BELEID  TOT HERSTEL  VAN DE IJZER-  EN STAAL­  
INDUSTRIE 
1. Realistische  en actiegerichte  algemene  doelstel  tingen 
Algemene  doelstellingen  staal die op basis van een lagere  vraagprognose  zijn op­
gesteld kunnen  gemakkelijk een pessimistische en negatieve indruk  wekken. 
In de eerste plaats dienen dan ook de aard en de bedoeling van dit  document,  dat 
zowel realistisch  als actiegericht  wil zijn, te worden  onderstreept. 
Om realistisch  te zijn moet men bij een analyse van de huidige  situatie  en de 
toekomstige ontwikkelingen rekening  houden  met : 
de algemene  economische  beperkingen en de technische  evolutie  die eigen is 
aan de sector,  welke het kader van de  structurele  aanpassing bepalen; 
onderlinge  samenhang  tussen de sectoren, die aangeeft in  welke richting  men 
dient te gaan om het  ijzer-  en staatbeleid  in het  raam van een  industriële 
strategie  te plaatsen; 
de urgentie van de  problemen,  die vraagt om het in acht  nemen van bepaalde 
prioriteiten; 
de omvang  van de vraagstukken, die een verruiming van het actiespectrum  vereist. 
In het onrustige en  onzekere  economische  klimaat van de jaren  tachtig  kan reali­
teitszin  niet leiden  tot zeer gedetailleerde  ramingen  voor een langere periode 
van meerdere  jaren. 
De ervaring  pleit eerder voor een  diepgaande  kwalitatieve beoordeling, die  haar 
geldigheid  in de loop van de  tijd waarschijnlijk  zal behouden  en die steunt op 
geleidelijk  bij te  steli kwantitatieve analyses. In ieder geval  kunnen  de aldus 
verkregen  sectoriële  pre , jses de  deelnemers  aan het  economische  leven niet meer 
dan een algemene  oriër tatie verschaffen.  Deze oriëntatie  op zich is niet voldoende 
en moet derhalve  worden  geïntegreerd  in een veel verder uitgewerkte en nauwkeuri­
gere analyse,  waarvoor  de onderneminq  verantwoordelijk is. 
In deze context  zullen  de algemene  doelstellingen  dus realistisch  zijn voor zover 
zij - zonder  dat de analyse  zich in quasi nuttige  details  verliest  - voldoende 
licht werpen  op het kader dat  zijn eisen  stelt aan het optreden van de  verschil­
lende betrokken  partijen. 
Gezien het  feit dat zich nog bijzonder moeitijke  tijden aandienen  is een  actie- 
gerichte  aanpak  voor een grondige sanering van de sector noodzakelijk,  want de 
oplossing  van de  problemen  kan niet van buiten  komen.  Deze aanpak moet zich 

- ? -
tot verscheidene  niveaus  uitstrekken, vooral  : 
om de reeds  getroffen herstructureringsmaatregelen,  welke  duidelijk te kort 
schieten, aan te vullen; 
om de beoogde  activiteiten  in een  communautaire  samenhang  op te nemen  en te 
weerstaan  aan de verleiding van een herstructurering  waarbij  de gemeenschap­
pelijke markt wordt verdeeld; 
om vaart te zetten achter de  omschakelingsprojecten.  Dit zijn wezenlijke 
elementen  van een positieve strategie die een  betere  allocatie  van de  mid­
delen beoogt. 
2. Prioriteiten  die aan de  behoeften  beantwoorden 
De gekozen  realistische en positieve  aanpak  impliceert dat de structuur en de 
inhoud van deze algemene  doelstellingen, ten opzichte van de  voorafgaande  docu­
menten,  worden  gewijzigd op basis van de  volgende  prioriteiten  : 
7 Het onhoudbare  structurele  gebrek  aan evenwicht  moet op .korte termijn  
worden opgeheven  ... 
De politieke verplichtingen van de  Gemeenschap  in verband  met de herstructurering 
gaan tot 1985, het jaar  waarin  de ijzer-  en staalindustrie  onder normale  markt­
omstandigheden  levensvatbaar  zou moeten  zijn. · 
Tussen 1980 en 1985 zal ae  tnt^li.  vraag  na-ir staal enigszins  dalen  (1) omdat,  bij 
een ongewijzigd saldo uit  hoofde  van de buitenlandse  handel,  binnen  de Gemeen­
schap een geringe  stijging  van de  activiteit  in de verschillende bedrijfstakken 
waarschijnlijk  niet zal  opwegen  tegen een vermindering  van hun specifieke ver­
bruik. 
Aan de aanbodzijde  blijkt  uit de  opgaven  van de  ondernemingen  dat de produktie-
capaciteit  in belangr.ijke  mate wordt gehandhaafd  : de aangekondigde  sluitingen 
van installaties  zullen  door produktiviteitsverbeteringen  worden  gecompenseerd. 
(1) bij een  relatief  optimistische  hypothese  van een  jaarlijks  gemiddelde  groei 
van het B.B.P.  van 1,9 %. 

- 3 -
Aldus zou de  overcapaciteit  voor eindprodukten in 1985 rond de 50 miljoen ton 
liggen, overeenkomende  met ongeveer"33  X van de  geïnstalleerde  capaciteit.  Dit 
structurele  gebrek aan evenwicht is te  meer onhoudbaar,  daar het  zich reeds in 
1975 aftekende en het voortduren ervan  tijdens  een zo lange periode een kost­
bare en  gevaarlijke  blokkering  van middelen betekent : 
op het niveau van de  bedrijfstak,  aangezien zij de  omstandigheden  waaronder 
de i jzei—  en staalindustrie  werkt negatief  beïnvloedt  en haar concurrentie­
vermogen  aantast; 
op algemeen  vlak, omdat zij de aanpassing van andere  industrietakken  meer of 
minder rechtstreeks  belemmert,  vooral  door hen noodzakelijke  financiële  mid­
delen te onthouden. 
Derhalve  betreffen  de analyse en de voorgestelde maatregelen in de eerste  plaats 
het opheffen van de  structurele  onevenwichtigheid. 
... tegenover een  internationale  concurrentie die in de loop van het  
decennium  feller  zal worden  ... 
Voor de periode na 1985  zijn de prognoses minder nauwkeurig, zonder overigens 
iets van hun  dwingend  karakter te  verliezen. 
Het gebrek aan  referenties  op lange  termijn  weerspiegelt de  moeilijke  situatie 
op het gebied van  economische  voorspellingen;  in dit verband achten de  meest 
gekwalificeerde  waarnemers  het echter  redelijk  de thans  bekende  onderliggende 
tendensen tot 1990 door te trekken. 
Hoewel deze raming  niet zo'n gedetailleerd  beeld geeft als die voor 1985  wijst 
zij, voor 1990, op een  lichte  stijging  van de vraag naar  ijzer-  en staalproduk-
ten en op een toeneming van de  internationale  concurrentiedruk; de  prijzen,  die 
op de Europese  markt  verkregen  worden,  zullen  onmiskenbaar de neerwaartse durk 
ondergaan  van de  internationale  prijzen,  die de  neiging  vertonen  zich te richten 
op de produktiekosten van de op het mondiale  vlak meest efficiële  ondernemingen. 
De positie  en de ontwikkeling van iedere  ijzer-  en staalonderneming  zullen  dan 
ook sterker  afhankelijk  zijn van haar concurrentievermogen. 
Dit betekent dat bij het streven naar een  structureel  evenwicht tussen vraag en 
aanbod zorg moet worden  gedragen voor een verbetering van de concurrentiekracht 
van de vershcil  lende factoren  die hierbij  een rol spelen. 
Aan de hand van een analyse van de in operationeel en  strategisch  opzicht be­
langrijkste  factoren  kan worden  aangegeven  welke elementen,  wanneer  eenmaal  een 

- u -
einde is gekomen  aan het aanbodoverschot, de  concurrentiepositie  van de com­
munautaire  ijzer-  en staalindustrie  voor de  rest van dit decennium  zullen  be­
palen. 
Deze elementen  zijn talrijk  en kunnen  in drie groepen  worden  ingedeeld : 
toegang tot de markten, 
beheer van de middelen, 
sociaal-economisch  kader. 
Ten aanzien van deze  drie groepen  dient een grotere  activiteit  te worden  ont- / 
plooid, want voor het ogenblik  treedt de industrie  v<w de  Gemeenschap  bij geen 
enkele ervan op de voorgrond. 
- ... de communautaire  samenhang  zal strategisch  belangrijke r worden . 
Bij het- concurrentievermogen gaat het  niet allen.om de  vrije mede­
dinging,  maar ook om verscheidene  factoren  van commr  rc i ó t e en jrelfs  politieke 
aard. Deze factoren  zullen  waarschijlijk  eveneens voor de  ijzer-  en staalindustrie 
van de jaren  tachtig  gelden. 
Tegenover de scherpere  opstelling  van de andere grote concurrenten en de agres­
siviteit  van de nieuwe producenten  krijgt  de communautaire  samenhang  rond de 
eenheid  van dé  interne  markt een  toenemend  strategisch  gewicht evenals een  reële 
politieke  betekenis. 
De omvang  van de  interno  markt  blijft  oen compamt  ïcf viutdP'-l  van de  er-rste 
orde, terwijl  ae handelsbesprekingen cn dp  industriële  siratfgio  die noodzake­
lijk zijn om de economie  weer op gan<j te bn-n  ii-n e<'n minimale  schaal  vereisen 
welke de mogelijkheden van  iedere  Lid-Staat  afzondertijK  re boven gaat. 
De t»terke  onderlinge  afhankelijkheid  van de  nationale-  ijzei—  en staalindus­
trieën en de  . \.aalverwerkende sectoren in de  Gemeenschap  leidt er bovendien 
toe dat zowel de gevolgen va"  ondoeltreffendheid  als de gunstige  effecten  van 
een sanering  zich voortplanten. 
Daarom hebben  deze algemene  doelsteItinyen  betrekking  op de Gemeenschap  in 
haar geheel, zonder een analyse per  Lid-Staat. 

- 5 -
De bedoeling daarvan is te  voorkomen  dat de aandacht wordt  gevestigd  op 
kwesties  die, zonder het belang of de  gevoeligheid  ervan te negeren,  omdanks  alles 
van secundair belang  blijven  in vergelijking  met het  eigenlijke  probleem, de  struc­
turele crisis  binnen de Gemeenschappelijke Markt. 
Zolang deze niet is overwonnen  hebben  alle producenten en  verbruikers  eronder 
te lijden,  want distorsies  vertonen een sneeuwbaleffect zodat het steeds 
moeilijker  wordt een  doeltreffende  herstelstrategie  te ontwikkelen. 
3. Een ruimer  politiek  kader 
De omvang  van de  uitdaging  waarvoor men  zich gesteld  ziet en de  central  rol welke de 
communautaire  samenhang  bij het saneren van de  sector  kan vervullen  zijn aanleiding 
de grondslagen van het  beleid  van de  Gemeenschap  te vermelden. 
De institutionele  basis van het  ijzer-  en staatbeleid  is vanzelfsprekend het  EGKS-
Verdrag,  dat in  wezen verrassend  actueel  is als men in aanmerking  neemt dat het  werd 
opgesteld  met het oog op de  kwantitatieve  ontwikkeling  van de onderhavige  industrietak. 
Dit verdrag  voorziet,  dat de Commissie tot  actie moet overgaan, zodra er sprake is van 
een crisis  of een  crisisdreiging. 
Meer fundamenteel  gezien,  pleit dit verdrag voor de  meest  rationele  verdeling  van de 
produktie  op een zo  hoog mogelijk  peil en verbied*'het de  eenzijdige  steunmatregelen, 
die door de  lidstaten  worden  toegekend.: het is  wellicht  nuttig  zulks in herinnering 
te brengen  wanneer  de moeilijkheden van de  sector  leiden  tot een te zeer op bescherming 
en instandhouding  gericht  beleid. 
Een dergelijk  beleid  is evenmin  te rechtvaardigen volgens het EEG-Verdrag, op 
grond waarvan  de Commissie  streeft  naar een communautaire  strategie  (1) voor 
het aanpassen van de  industrie  aan de nieuwe economische omstandigheden. 
Een sterkere  coördinatie  van het  ijzer-  en staatbeleid  en het  beleid  ten aan­
zien van andere  industrietakken  is om twee redenen  noodzakelijk  : 
voor een coherent optreden van de  Gemeenschap  op economisch gebied; 
— voor het verruimen van de actiemogelijkheden tot  herstel  van de  ijzer-  en 
staalsector. 
(1) C0MC81)  639 def./2 van  29.10.1981 

- 6 -
4. Het structurele karakter  van de  crisis 
Het samenvallen  van de  recessie  en de  structurele  teruggang  vormde  voor alle ijzer­
en staalproducenten  in de geïndustrialiseerde  landen een probleem,  maar de industrie 
van de Gemeenschap  heeft er over het geheel genomen  minder  doeltreffend  op 
gereageerd  dan haar concurrenten  : 
- de Japanse  industrie,  die bij  de uitvoering  van een  grootscheeps  expansieprogramma 
door de crisis van  1973-74  werd verrast, heeft onmiddellijk a' les  in het  werk gesteld 
om haar kosten te verlagen  en haar techniek  te verbeteren zodat zij  door een grotere 
concurrentiekracht  haar afzet kon verruimen;  desomdanks  heeft de Japanse  regering 
thans opnieuw  verklaard  dat de  Japanse  industrie  zich in eer  crisis  bevindt.  , 
- de Amerikaanse  industrie,  uit technologisch  oogpunt  minder  geavanceerd  mmar met een 
soliede financiële  grondslag, heeft  een aantal  installaties  gesloten  om de  capaciteit 
in overeenstemming  te houden met de  vraag zonder  echter systematisch  naar produkti-
viteitsverbeteringen  te streven.  Toch is momenteel  de benuttingsgraad gedaald 
tot 40 X van de  capaciteit. 
In de Gemeenschap  kon de  ijzer- en staalindustrie,  welke ouder,  minder  gunstig 
gelokaliseerd  en meer versnipperd is  dan die in Japan,  zich in kwantitatief 
noch in kwalitatief  opzicht snel  genoeg aan de  ontwikkeling  van de  vraag aan­
passen. De stagnatie  van de  ijzer- en staalproduktie  in de Gemeenschap,  die 
samenhangt  met het  zwakke interne verbruik  en het  feit dat het  concurrentie­
vermogen  onvoldoende  is om de  export op te  voeren, zou op  zichzelf  niet tot een 
structureel  gebrek aan evenwicht  hebben  geleid  als niet tevens oe produktiecapa-
citeit sinds 1974 aanzienlijk  was vergroot,  hetzij  ais -jevulj van uitbreidings­
investeringen  hetzij  door een verbetering  van de  technische  ppoduktiviteit.  De 
'structurele  rigiditeit  die aan de  Lid-Staten eigen is heeft  "de invloed  van de 
overcapaciteit  nog versterkt.  De trage aanpassing leidde tot  een achterstand 
wat de concurrentiepositie  betreft,  die zwaar drukte cp de  rentabiliteit  en 
financiële  moeilijkheden veroorzaakte. 
De toenemende  structurele  onevenwichUoheic  ying gepaard  met een  niet gecontroleerde toe­
name van overheidsmaatregelen  en ontketende  voorts een prijzenoorlog,  waardoor  de 
opbrengsteen  van alle producenten,  zelfs de meest concurrerende,  werden  aangetast  • 
zodat dè algemene  vooruitzichten  voor een herstel  onzeker  werden. 
Gezien de moeilijkheid  van de  meeste  ondernemingen  in de  sector  zich zelf aan de meuwe 
marktsituatie  aan te  passen zonder de rommunautairo  reqelingen  op losse schroe­
ven te zetten, heeft  de Commissie,  zodra de daartoe  door het Verdrag gestelde 
voorwaarden  waren vervuld,  niet geaarzeld in sterkere  mate rechtstreeks in tegrijpen  : het 
betreft in feite een gedwongen  keuze. 
Bij dit actie-gerichte  beleid werd er voortdurend zonj  voor gedragen  de soLidari-
teit van de  Gemeenschap  in stand te houden om de  ijzer- en staalindustrie  uit­
eindelijk  weer concurrerend  te maken. 

- 7 -
5. Maatregelen  tot ordening  van de  markt : verplichte  overgangsfase  om de  
sector de middelen voor  een herstructurering  te verschaffen 
Eind 1980 werd het stelsel  van quota voor  de produktie  en de afzet op de  interne 
markt gevoegd  bij het toezicht  op de  naleving  van overeengekomen  zelfbeperkingen, 
de prijsrichtsnoeren,  de controle  van de  toepassing  der prijsschalen  (in 1981 
uitgebreid  tot die van de  handelaren)  en de  verschillende  maatregelen  betref­
fende de invoer  uit derde landen,  die gaan van het  toezicht  op deze invoer tot 
het bekendmaken  van basisprijzen  en het  sluiten  van bilaterale  akkoorden. 
a) Positieve  resultaten,  maar onzekerheden  op termijn 
Door deze maatregelen,  die werden  getroffen  om de  sector de nodige middelen 
en tijd te geven voor een herstructurering  met behoud van de  eenheid  van de 
interne markt, verkregen  zelfs de minder efficiënte  ondernemingen  een rela­
tieve financiële  zekerheid  via een  belangrijke  verhoging  van de  verkoop­
prijzen. 
Bij het in het  eerste  halfjaar  1982 bereikte  prijsniveau  konden  ondernemingen  met 
een' gemiddeld  prestatieniveau  hun produktiekosten  volledig  dekken,  terwijl  in de 
daaraan voorafgaande periode  slechts  de marginaLe kosten  werden  gedekt. 
Als in dit opzicht  de balans van de  anti-crisismaatregelen  beschouwd  kon worden als 
positief  en als het van  belang is het  toezicht  op de  naleving  van verdragsregels 
terzake van de  prijzen  te versterken,  dan mogen het  doel en de middelen  niet met 
elkaar worden  verward. 
De invoering  door een actiegerichte  politiek  van meer  evenwichtige marktvoorwaarden 
heeft bi jzondere>eperkingen opgelegd  aan de  meest concurrerende producenten  en de 
staalverwerkende  ondernemingen,  d.w.z. aan de  twee categorieën die een 
beslissende  invloed  hebben  op het  functioneren  van de  sector;  immers : 
- bij een stagnatie  van de  vraag veronderstelt  herstel  van het  gemiddelde 
concurrentievermogen  van de  sector een uitbreiding  van de  marktaandelen 
der meest concurrerende producenten; 
- een strikte  reglementering  van de  produktie  en kunstmatig  hoge prijzen 
kunnen ertoe bijdragen  dat de  vraag later daalt doordat  : 
+ de moeilijkheden  van de  staalverwerkende sectoren  toenemen; 
4- het substitutie-effect  sterker  wordt; 
4- de druk van de  invoer  wordt verhoogd. 

- 8 -
Het stelsel  van produktiequota  kan dan ook  niet worden  geïnstitutionaliseerd 
noch het enige uitgangspunt  worden van een  structuurbeleid;  evenmin  is het  mogelijk 
staande te houden dat de  capaciteitsaanpassing  over een lange periode  als 
een zuiver  conjuncturele  aangelegenheid  kan worden behandeld  : dat zou  geheel 
in tegenspraak  zijn niet alleen met de  economische  logica,  maar ook met de 
voorschriften  van het  EGKS-Verdrag. 
Daar de structurele  weerslag  van de  beperkingen  groter  wordt naarmate  deze 
langer worden  toegepast,  is de enige manier  om te  voorkomen  dat deze de 
aanpassing  belemmeren,  in het  verplichte  systeem  van quota dynamische  ele­
menten in te bouwen,  die de  herstructurering  kunnen  bevorderen. 
b) Criteria  voor een geleidelijk  meer dynamisch  karakter  der controlemaat­ 
regelen 
Omdat zij tijdelijk  in de  plaats  treedt van het  marktmechanisme,  moet de 
communautaire  controle  daaraan  geleidelijk  de criteria  voor haar werking 
ontlenen  : 
- De verdeelsleutel  voor de produktie  mag de  eisen van economische  doel­
matigheid  niet veronachtzamen.  Door te voorzien  in een  zekere  elastici­
teit dient derhalve  de mogelijkheid  tc worden geschapen  om : 
. de structurele  ontwikkeling  van de  markten  te integreren,  waarbij 
vooral te denken  valt aan het  naderbij brengen  van de  referentieproduktie-
penoden  op basis waarvan  de verminderingspercentages  worden  berekend; 
. de bijzondere nadelen  op te vangen welke het quotastelsel  voor bepaalde 
producenten,  en met name  voor de monoproducenten  die geen interne  com­
pensaties  tussen produkten  kunnen  toepassen,  met zich kan brengen; 
. rekening  te houden met de  herstructureringsmaatregelen  van onderne­
mingen, in die  zin dat de  quota worden  afgestemd  op de  inspanningen 
en de resultaten  in dit verband. 
- De mate waarin de produktie wordt beperkt  mag niet leiden  tot een omke­
ring van de structurele tendens van de prijzen, die in deze industrietak 
door  de ontwikkeling van de kosten worden bepaald. De reële prijzen 
daalden in de periode  1974-1981  met 2,2 X per  jaar  : voor de periode 
1982-1985/86  is een reële teruggang van ongeveer 2 X per  jaar  het meest 
waarschijnlijk, zulks door de kostendaling als gevolg van de technolo­
gische  ontwikkeling. 

- 9 -
Tezamen  zullen de  maatregelen  tot ordening  en beheersing  van de interne  markt 
dus de "endogene"  herstructurering van de  onderneming,  gefinancierd met de 
middelen  waarover  zij beschikt,  moeten  vergemakkelijken. 
Deze eigen activiteit  dient te  worden  versterkt in  vergelijking  met het in­
grijpen  van buitenaf  door de overheid, dat -  naast de waarschijnlijke  gevolgen 
van concurrentievervalsing -  v66r het inwerkingtreden van de  steuncode,  niet gevoerd 
werd op basis van voornamelijke  economische  en communautaire  criteria. 
6. Eisen en  criteria  van het herstructureringsbeleid 
Om te verzekeren  dat door het overheidsingrijpen ten  behoeve  van de  ijzer-  en 
staalindustrie  de noodzakelijke herstructurering  wordt bevorderd,  heeft de 
Gemeenschap,  paral Lel aan de invoering van de verplichte marktdiscipline, 
speciale  regels  voor steunverlening aan  deze industrie vastgesteld. 
Steunmaatregelen  worden  slechts tot 1985  toegestaan,  en wel in  afnemende  mate 
en in het  kader  van herstructureringsprogramma's  die zijn afgestemd  op de 
doelstellingen  van rentabiliteit  en capaciteitsvermindering. 
Evenals  de produktiequota zal dus het overheidsingrijpen, dat ook gericht 
dient te  zijn op een werkelijke structurele sanering, de  voorwaarden  voor 
zijn eigen stopzetting  moeten  scheppen. 
a) Referenties  voor het beoordelen  van de herstructureringsplannen 
Uiteraard dient de  voornaamste  inspanning te  worden  geleverd  door de 
ondernemingen  die : 
- de meest verouderde  en oneconomische  installaties  gebruiken; 
- de grootste verliezen  lijden; 
- de hoogste  subsidies  ontvangen; 
- niet zeker  zijn van hun afzet,  hetzij vanwege  de aard van hun  produkten  hetzij 
vanwege  hun afhankelijkheid van de  extra-communautaire  uitvoer. 
De referenties  voor het beoordelen  van de herstructureringsplannen vloeien 
voort uit de  gehele  analyse  van deze algemene  doelstellingen : 
- de overcapaciteit heeft een sterkere  negatieve  invloed op de  algemene 
levensvatbaarheid van de sector in de  Gemeenschap  dan elke  andere  factor. 
De beoogde  inkrimping  moet in overeenstemming  zijn met de  voor de 

- 10 -
periode tot 1985 voorziene  overcapaciteit,  die «>nd de 33 * bedraagt 
voor eindprodukten en  varieert  van 23 X voor  koudgewalste  plaat tot ruim 
44 X voor  warmgewaIste  plaat • 
- de reële  prijzen  zullen,  na de inhaalbeweging van het eerste 
halfjaar  1982, dalen. Een  herstel  van de  rentabiliteit  waarbij 
geen rekening  wordt gehouden  met een  gemiddelde  jaarlijkse  daling  van de 
reële verkoopprijzen in de  Gemeenschap  van minstens 2 X tot 1985 is  niet 
haalbaar; 
- wat het kostenaspect  betreft  komt bij de  dalende  tendens  als gevolg van 
de technische vooru.itgang het  effect  van de  aanzienlijke  produktiviteits-
reserves zoals die  blijken  uit de achterstand ten opzichte van de 
Japanners  en, eventueel, de  meest efficiënte  producenten  in de Gemeenschap. 
In dit verband  maakt het begrip "normatieve kosten" (1) een  bedrijfs­
economische  beoordeling van de in de ondernemingsplanning veronderstelde 
kostenverlagingen mogelijk.  Hoewel  gemiddeld  voor de  Gemeenschap  een 
jaarlijkse  vermindering van de kosten van  ongeveer  2 X mag  worden  aange­
nomen, is het  duidelijk  dat op het vlak van de kosten,  meer nog dan ten 
aanzien van de capaciteitsbeperking en de  prijzen,  de analyse en de  refe­
renties  op de bijzondere structuur van iedere  ondeineming  dienen te  worden 
afgestemd. 
b) Tegenstrijdigheden die voor het welslagen van de  algemene  herstructurering 
moeten worden  vermeden 
Op grond van de ervaring  welke in eerste  instantie  werd opgedaan  bij het 
toetsen  van de  ondernemingsplannen  aan deze fundamentele  criteria  kunnen 
reeds enkele tegenstrijdigheden  worden  vastgesteld die de doeltreffendheid 
van de algemene  herstructurering bedreigen •:• 
— Te veel  ondernemingen  trachten hun  rentabiliteit  vooral te verbeteren  door liever 
een intensiever gebruik van de be-.i  üor.de installaties  te maken dan door een antwoord  te 
zoeken op de problemen,  die-veroorzaakt  worden  door  hun minder  efficiënte  installaties 
Daarbij vormt het belangrijkste  doel de vergrorinq van het afzetvolume en 
van het marktaandeel,  hetgeen  leidt tot een aantal tegenstrijdigheden : 
+ de ondernemingen  rekenen  op de capaciteitsbeperkingen  waartoe  hun partners 
zullen overgaan,  maar die zij  zelf afwijzen; 
+ de beoogde  produktieverhogingen  zijn niet mogelijk  onde' de quotarege­
ling, waarvan  men tegelijk  ertijd  toch de  voortzetting  wenst; 
<1) De "normatieve kosten"  zijn de theoretische kosten van iedere  onderneming  op 
basis van een optimaal gebruik van haar installaties en van de  oriizen  der 
productiefactoren  waarover  zij beschikt. 

- 11 -
f bij een stagnerende of  zelfs teruglopende vraag is de  relatie  tussen 
prijzen  en afzetvolume van beslissende betekenis : 
de winst van een produktieverhoging in  termen  van kosten per eenheid pro­
dukt dreigt  vaak meer dan te  niet te worden  gedaan  door de daaruit voort­
vloeiende  daling  van de verkoopprijzen. 
— De aldus opgestelde  afzonderlijke  herstructureringsprogramma's van de  onder­
nemingen  zijn niet met elkaar en  niet met het in de  Gemeenschap  nagestreefde 
doel te verenigen. 
Op zichzelf  genomen  blijkt  uit elk van  deze programma's  een herstel  van de 
rentabiliteit  van de  onderneming  tegen 1985. Opgeteld  leidt de capaciteit 
waarin alle programma's  tezamen  voorzien er echter toe dat op het vlak van 
de markt een algemeen  gebrek  aan evenwicht  wordt gehandhaafd  waarvan  de weer­
slag op de prijzen  niet onbeperkt  kan worden  geneutraliseerd, zodat de 
hypothesen  betreffende het  weer rendabel'worden  van de sector een  illusoir 
karakter  krijgen. 
- Bij een zelfde neerwaartse  beweging  van de  prijzen  in de loop van de  tijd 
wordt het prijspeil  beïnvloed  door de omvang  van de  capaciteit  : de prijzen 
zullen volledig  kostendekkend  zijn - met behoud  van het  inhaaleffect  van 
1982 - indien de overcapaciteit  wordt opgeheven  en zullen  slechts de marginale 
kosten dekken  indien de overcapaciteit  blijft bestaan. 
Voor het vermijden van dit  risico  is een grotere inspanning op  twee niveaus 
noodzakelijk  : 
- de ondernemingen  mogen de prijzen  niet langer als een  uitsluitend  exogene 
factor beschouwen,  want zij zijn er - veel  meer dan de Commissie  - meester 
over door hun beslissingen met betrekking tot de  capaciteit.  Het stilleggen 
van installaties  moet dus de eigen  belangen  dienen,  niet alleen  inzake het 
verlagen van de kosten  maar ook wat de ontwikkeling van de  prijzen  betreft. 
Naast dit micro-economische  inzicht  vraagt ook het besef van de  noodzaak 
van een evenwichtsherstel van de sector om een  specifieke  inzet van de 
ondernemingen; 
- in dit  verband  wordt een stringent toezicht van de  Commissie  van fundamen­
tele betekenis,  omdat de verbinding tussen capaciteitsbeperking en  relatieve 
prijsstabiliteit  slechts in het kader van coherente  ondernemingsplannen  tot 
stand zal  komen. 

- 1? -
c) Een beleid dat geen automatische uitsonderingen toet jat 
De noodzaak  van een  hernieuwde  inspanning,  die groter is dan  bij de eerder 
opgemaakte  prognoses,  laat geen automatische uitzonderingen  toe voor zover 
de overheidssteun  in de  periode  1980-1985  wordt verleend  : 
- de vóór 1980  getroffen herstructureringsmaatregelen  nemen  niet weg, ook 
al wordt er door de Commissie  rekening  mee gehouden,  dat de  nspanningen 
moeten worden  voortgezet.  Het feit alleen dat een  onderneming  een beroep 
doet op de  overheid  wijst erop dat zij zich nog a; < de  ontwikkeling  van 
de markt na 1980  dient aan te  passen en dus  verantwoordelijk  is voor het 
gebrek aan evenwicht  op die  markt; 
- financiële  herstructureringsmaatregelen zouJi-n  niet mogen worden  uitge­
sloten van het  streven  naar capaciteitsvermindering, zodat dit  alleen op 
herstructureringsmaatregelen  met een  industrieel  karakter betrekking  zou 
hebben. Een gezond  investeringsbeleid  moet er  minstens  toe leiden dat de 
kosten van de  gebruikte  financiële  middelen  wordt gedekt,  ongeacht  de 
oorsprong ervan.  Financiële  problemen  zijn vrijwel  steeds het gevolg van 
verkeerde  industriële  beslissingen,  wat een  specifieke verantwoordelijk­
heid voor de structurele onevenwichtigheid  impliceert; 
- daar. in de eerste plaats  een effect wordt beoogd  waardoor  het markteven­
wicht naderbij  komt,  zijn de beperkingen  ten aanzien van gewalste eind­
produkten  onontbeerlijk  en kunnen  deze niet door sluitingen  in een  vooraf­
gaand produktiestadium  worden  vervangen.  De laatste  dienen de eerste 
veeleer aan te  vullen,  want het is in het  stadium  van de  produktie  van 
ruwijzer  en staal dat de  invloed  op de kosten het grootst  *is; 
- de sociale  en regionale aspecten  zijn uiterst  belangrijk  : uitstel  van de  herstruc­
turering  zou in het  geheel  niet hét probleem  op de  langere termijn  van de  werkge­
legenheid oplossen  en loopt het gevaar de regionale ontwikkeling  te ontmoedigen. 
Het is derhalve  van belang specifieke acties  te ontwikkelen terzake  van de 
omschakeling. 
De weg te  werken  overcapaciteit heeft  een zodanige  omvang dat ook  niet-
gesubsidieerde  producenten  er niet aan ontkomen  hun bijdrage  te leveren, 
al was het maar omdat  zij ook profiteren  van het  herstel  van de  prijzen,  dat 
voortvloeit  uit de crisismaatregelen. 
Hoewel minder  dwingend  dan in het  geval van de  gesubsidieerde  ondernemingen, 
is de rol van de  Commissie  daarbij  evenmin  onbelangrijk. Bijzondere stimu­
lansen zullen met name uitgaan  van : 
- een dynamische  gebruik  van de  produktiequota; 
- de adviezen inzake investeringen 
- de herstructurerings-  en omschakelingsleningen. 

- 13 -
7. Een relancestrategie in plaats van een defensief beleid 
Het communautaire  doel is de onderlinge  afstemming  en de concentratie van de 
middelen  op de sterke  punten  te bevorderen.  Het betreft hier allerminst een 
demobilisatie,  maar de enige  op een relance gerichte strategie die  onder de 
huidige en te voorziene  omstandigheden  mogelijk is.  Deze omstandigheden  latenniet 
toe dat een defensief beleid  wordt geinstitutionaliseerd  waardoor  : 
- belangrijke  politieke  middelen  op het vlak van de  Gemeenschap  in beslag 
zouden worden genomen; 
- voedsel zou  worden  gegeven  aan de verleiding om nationale  initiatieven  te 
ontplooien die  onverenigbaar  zijn met de  Gemeenschappelijke  Markt; 
- een afwachtende  houding  in de hand zou worden  gewerkt  en de prikkels tot 
aanpassing  voor de industrie  zouden  verminderen; 
- het menselijk, technisch en  financieel  kapitaal dat niet hoeft  onder te doen 
voor dat van de  meest geduchte  concurrenten op zinloze wijze zou  worden  ge­
bruikt. 
Of het er nu om  gaat tegen optimale  voorwaarden  van kwaliteit  en prijs aan de 
interne vraag te voldoen,  of men het consolideren van de  werkgelegenheid  dan 
wel de heropleving van de  door de crisis  getroffen regio's  beoogt,  een beleid 
dat de ondoelmatigheid  van de sector steunt zal  uiteindelijk  geen resultaten 
kunnen opleveren. 
a) De sleutelfactoren  beïnvloeden 
Van belang  is dus dat de neiging tot het  beheren  van de achteruitgang  wordt 
gekeerd  om te komen  tot een doeltreffende  aanpak  van het  gehele gamma van 
sleutelfactoren  voor het concurrentievermogen  van de communautaire  i j zei—  en 
staalindustrie  in de jaren tachtig : 
- de vraag moet worden  'je-.teund via een  juiste  combinatie  van kwaliteit  en 
pri j s en door een agressieve market  i ng-
oohtiek waarbti het  accent  wordt qe-
legd op snelle en  betrouwbare  leveringen, service en adviezen v6ór en na 
de verkoop,  een nauwere  samenwerking  met de verbruikers en een sterkere 
integratie  in de grote  handelsstromen; 
- bij het  beheer  van de produktie  zijn aanzienlijke verbeteringen mogelijk, 
die moeten  worden  verwezenlijkt  zodat het rendement  van de produktiefac­
toren de ontwikkeling van hun prijzen kan  compenseren. 
De gunstige  positie  van Japan  (die als voorbeeld kan  dienen  bij het 
beoogde  beleid) berust niet hoofdzakelijk op de prijzen van de produktie-
factoren,  maar op de produktiviteit  ervan. De  gemiddelde  achterstand van 

- 14 -
de communautaire  industrie  ten opzichte  van de  Japanse  producenten  in 
kosten per ton  staal bedroeg  in 1980  minstens  1b tot 20 X. Het is  rius 
in deze zin dat de  investeringsactiviteit  dient te worden opgevoerd,  dat 
interne en externe rationalisatiemaatregelen  moeten worden  getroffen  en 
dat de efficiëntie van de  bedrijfsvoering  moet worden  vergroot. 
Rationalisatie  van de  produktie  van ruwijzer,  ruimere  toepassing  van con-
tinugieten  en verbetering  van het  rendement  van de  walserijen  dienen  strikt 
te worden  gecoördineerd om het  "break-even-point" aanmerkelijk  te verlagen 
en het economisch  rendement  van de  gebruikte produktiefactoren  te verhogen; 
- de beschikbaarheid  en de  kosten van de financiële  uiddelen  welke deze in­
spanningen  mogelijk'moeten  maken  zullen van doorslaggevende  betekenis  zijn. 
Zelffinanciering  dient een grotere plaats  in IJ nemen, omdat de voorwaar­
den waarop  buiten de onderneming  middelen  kunnen  wvnden  aangetrokken  over­
wegend zullen worden  bepaald  door de algemene  marktsituatie,  die waarschijn­
lijk moeilijk zal  blijven. 
b) Het effect van het  communautaire  beleid versterken 
De rol die de Gemeenschap  direct en indirect  kan vervullen  met het oog op een 
verbetering  van het  concurrentievermogen  van de  ijzer- en staalindustrie  is 
belangrijk  : 
- de steun bij  omschakeling  zal worden  vergroot.  Nadat in het  kader van de 
"quotavrije"  afdeling  van het  Fonds voor regionale ontwikkeling  van de EEG 
een specifieke  communautaire  actie werd ingesteld  om bij te dragen tot het 
opheffen  van de  belemmeringen  voor de ontwikkeling  van nieuwe  activiteiten 
- in bepaalde  streken  waar de ijzer- en staalindustrie  wordt;  geherstructureerd, 
zal de Commissie,  naast andere  initiatieven,  nieuwe  maatregelen  voorstellen 
in het raam van een  tweede  reeks operaties  binnen de "quotavrije" afdeling 
van het EFRO. 
Het optreden  dat meer  rechtstreeks  verband  houdt met het  c.ociale aspect  zal 
- afgezien  van de  omschakelingsleningen  en de  steun voor wederaanpassing 
die onlangs  werden  uitgebreid  - op een  l.jter tijdstip  worden  geïntensi­
veerd en een  specifieke  component  van het  omschakeliimsbeleid  worden; 
- aan het  onderzoek  op het  gebied van de  ijzer- tn staalindustrie  zal een 
nieuwe impuls worden  gegeven  om de fase van hei  ontwerpei, beter  te verbin­
den met die van de industriële  toepassing  en om de coördinatie met  onder­
zoekwerkzaamheden  in andere  sectoren  te versterken; 
- de financieringspoiitiek  van de EGKS zal met  kracht worden  voortgezet  en een 
belangrijke  factor  zijn bij het sturen van de  investeringen,  het diversi­
fiëren van de  voorziening  en de toegang  tor de  internationale kapitaalmarkten 
om tegen zo gunstig mogelijke  voorwaarden  en zelfs met rentesubsidies finan­
ciële middelen  te kunnen  verschaffen. 

- 15 -
De behoeften  hebben  een zodanige  omvang  «Jat het noodzakelijk zal  zijn 
maatregelen te bestuderen en, eventueel, in te voeren ten einde de "hef­
boomwerking"  van de  communautaire  financiering  en bijdragen te versterken; 
- het beleid  op het gebied van de buitenlandse handel  moet leiden  tot een betere 
bevordering  van de export van  ijzer-  en staalprodukten, 
De globale  kansen  van de  ijzer-  en staalsector  zijn echter ook en vooral af­
hankelijk  van het welslagen van een  industriële  strategie  der Gemeenschap  en 
van een op  herstel  van de investeringen  gericht  beleid.  De diagnose van de 
Commissie  is bekend;  verscheidene concrete  voorstellen  werden  reeds gedaan  en 
aan andere  wordt gewerkt  : het is  daarom  van belang dat de  samenhang  van de 
sectoriële  maatregelen met  deze algemene  doelstellingen  niet uit het oog 
wordt verloren. 
Conclusie 
De maatregelen van de  Gemeenschap  kunnen  talrijk  en ingrijpend  zijn en niet alleen 
de ondernemingen,  maar ook hun sociaal-economische  omgeving  raken.  Toch dienen de 
instrumenten op coherente wijze te  worden  gebruikt en  moet men trachten hen te 
zien als een geheel dat noodzakelijk is om de problematiek van de  ijzer-  en staal­
industrie  in al haar aspecten te  kunnen  aanpakken.  Door het blokkeren van één 
enkel element  van dit geheel, ook al zou dat in een bijzonder geval gerechtvaar­
digd zijn, kan de  samenhang  van het systeem  gedeeltelijk  verloren  gaan zodat 
andere maatregelen,  waarvan  de specifieke  doeltreffendheid door hun  integratie 
met alle andere  elementen  wordt  bepaald,  niet langer  effect  sorteren. 
Het feit dat de  Gemeenschap  een dynamisch  kader biedt voor de  samenhang  van het 
beleid van de Lid-Staten en de  strategie  van de  ondernemingen  neemt echter  niet 
weg dat de heropleving in de eerste  plaats  afhankelijk  is van de  mate waarin de 
ondernemingen  zich zelf inzetten  en van hun wil om de stoot te  geven tot de 
sanering  van de  sector. 

- 1ó -
II. ECONOMISCHE  REFEHENTIECIJ  FERS : SOMBERE  PROGNOSES 
1. Een woei Lijk macro-economisch  klimaat 
In het afgelopen  decennium  zijn de traditionele  evenwichtsverhoudingen op monetair, 
industrieel  en commercieel gebied in de gehele wereld diepgaand gewijzigd en is de 
algemene  economische  groei overal  afgenomen.  De samengestelde  indicator  van de 
internationale  handel geeft in kwantitatieve  termen  uitdrukking  aan deze malaise 
nl. een vermindering van de  jaarlijke  toeneming  van het  volume  van de wereldhandel 
van 8,5 X van 1960 t/m 1973 tot 4,5 X van 1973 t/m 1979.  Deze  indicator  geeft 
echter niet de intensivering  van de  internationale  concurrentie  weer, die beoogt 
een steeds  moeilijker  interne  groei te ondersteunen. Vooruitblikkend  moeten al 
deze factoren  worden  gezien tegen de horizon van 1985,  waarvoor  de meest  opti­  
mistische  ramingen  voorzien in een  toeneming  van de extra-communautaire wereld­ 
handel met gemiddeld 5 X per  jaar. 
Voor de Gemeenschap  is in het  ontwerp  van het  vijfde  programma  voor de  econo­
mische politiek  op middellange  termijn  een economische  context geschetst, die 
wordt gekenmerkt  door een  zwak en variabel  ontwikkelingstempo. Dit onderstreept 
het belang van de inspanningen die  moeten  worden  gedaaa  om tot een passend ont­
wikkelingsmechanisme te  komen. 
In de 6emeenschap  is de groei trend van het bruto binnenlands produkt, die  v66r  
1973 5 X bedroeg, na de eerste  aardoliecris  tot 2,5 X gedaald. 
De vertraging  van de  groei,  de dalende winsten, het pessimisme en de  onzekerheden 
op het gebied van de  economische  vooruitzichten  kwamen  tot uiting  in een aanzien­
lijke vertraging  van de  investeringsontwikkeling.  Na 1973  zijn de investeringen  
met minder  dan 1 X per  jaar toegenomen,  terwijl  in de  tien voorafgaande  jaren  een  
jaarlijks  groeipercentage van  meer dan 5 X was  geregistreerd . Hoewel  de investe­
ringen voornamelijk  zijn gericht  op modernisering en  rationalisatie,  is onvol­
doende vooruitgang  geboekt  bij de aanpassing van de  industriële  produktiestruc-
turen, zulks hetzij wegens  de onvoldoende  inspanningen,  hetzij wegens  het ont­
breken van een  werkelijke  omschakelingsstrategie. 
./. 

- 17 -
Dit is, in  vergelijking  saet de ontwikkeling bij  sommige  van onze concurrenten, een 
onbevredigende  ontwikkeling- De  door de diensten van de  Commissie  «et betrekking 
tot het mededingingsvermogen  van de Gemeenschapsindustrie uitgevoerde analyses 
tonen symptonen  van relatieve  zwakte  ten opzichte van de  internationale  concur­
rentie aan, die nog  meer gevaar  inhouden  omdat zij zich uitstrekken  over talrijke 
sectoren,  - ook sectoren met  snelle  groei - en  verschillende  sleutelfactoren  raken, 
van de produktiviteit  tot de schepping van overschotten en de accumulatie daarvan. 
De voor 1985 te voorziene globale ontwikkeling -  indien  de huidige  tendenzen  zich 
voortzetten  - zal thans nauwelijks anders  kunnen  zijn dan de tussen 1973 en 1980  
waargenomen  ontwikkeling.  Tegenover  de relatieve  vooruitgang bij de  inflatie-
bestrijding  bestaat het gevaar dat het  gebrek  aan evenwicht op de begrotingen en 
de stijgende werkloosheid ernstige hindernissen voor het  herstel  van de interne 
groei gaan vormen.  Op internationaal  niveau  dreigt  de ontwikkeling van de  olie­
prijzen in een  financieel  kader dat  wordt gekenmerkt  door spanningen op het gebied 
van de wisselkoersen en  door toeneming  van de  schuldposities,  de vraag van de 
OPEC-landen  ernstig  te verminderen,  terwijl  de vraag van de industrielanden zou 
kunnen lijden onder  een opleving van  protectionistische  neigingen. 
In dit kader zal de  toeneming  van het BBP in de  Gemeenschap  over de periode 
1981-1985  gemiddeld 1,9 %  kunnen  bedragen . De investeringen  zouden 
derhalve  licht kunnen  stijgen,  zonder echter de groeipercentages van het BBP te 
overschrijden.  De werkgelegenheid zou  evenwel  nauwelijks  toenemen,  terwijl  de 
betalingsbalans  geringere tekorten zou  kunnen  vertonen. 
In het mondiale en  communautaire  referentiekader is er derhalve  geen al te grote  
plaats voor optimisme  : in een context van vertraagde groei  worden  de sectoriële 
aanpassingen  immers  steeds  moeilijker  en belangrijker.  Bovendien  dienen deze 
sectoriële  aanpassingen op onderling coherente wijze plaats te vinden ten einde 
zowel het gevaar voor wederzijdse  belemmeringen  te voorkomen  als het voordeel van 
wederzijdse  samenwerking  zo veel mogelijk te stimuleren. Beide  kunnen  gelijkelijk 
voorkomen  in een complex  industrieel  bestel. 
2. Een vertraagde ontwikkeling van de staalverbruikende sectoren 
In een micro-economische  benadering  vormt het verbruik van  halffabrikaten  als ijzer­
en staalprodukten een vraag, die  wordt afgeleid  van de bedrijvigheidsgraad van de 
verbruikende sectoren. 
./. 

- 18 -
Nadat de index  voor de algemene  bedrijvigheid van de staalverbruikende sectoren 
in 1975 duidelijk  was verslechterd, heeft zij  zich in 1976 enigszins hersteld tot 
een peil,  dat tot 1981 min of  meer werd gehandhaafd  (zie tabel 1). 
Bedrijvigheidsin  an de verbruikende sectoren,  gebundeld  aan de hand van de NACE-normen 
Produktie-index 1975 = 100  T'BEL 1 | NACE | 
SECT0R-JAAR 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1985 
22 Eerste verwerking -101,3 107,5 118,7 122,5 100 108,9 106,6 110,7 116,6 110,5 1C8,3 115,5o 
Bui zenfabri cage -----100 100,5 93,5 103,7 104,7 103,6 114,7 114,IC 
32 Mach i nebouw -95,8 94,5 100,4 105,5 1CQ 100,5 100,9 1CG,9 103,7 105,3 102,5 110,57 
34 Elektrotechnische industr ie 83,1 86,0 92,4 102,0 106,4 100 106,5 111,5 1 U,6 1 16,5 12C,7 1 17,4 123,47 
35 Transportmiddelen -100,2 104,1 111,9 103,3 100 113,7 119,8 122,1 127,0 119,1 113,4 123,60 
Scheepswerven 89,5 98,1 104,5 100,6 87,1 1C0 112,0 95,3 76,9 64,9 53,0 -69,7 
31 Vervaardiging van producten -103,2 101,5 108,0 110,8 100 105,3 106,4 1C4,3 108,7 108,8 103,4 110,73 
uit metaal 1C4,3 108,7 
50 Bouwnijverheid en openbare 
werken (exclusief I, M. »n 0K> 107,4 107,6 112,3 112,1 107,8 100 99,9 99,6 1C2,5 103,4 102,5 95,6 104,10 
Di versen 102,8 99,4 102,6 107,6 107,4 100 104,3 104,9 115,1 ---118,13 
TOTAAL" 1' -101,2 104,5 112,0 112,9 100 106,8 106,8 108,9 113,1 109,6 105,6 113,60 
(*) Indexen van de toegevoegde  waarde tegen factorkosten en constante  prijzen,  behalve : 
- buizenfabricage : produktie-index 
- scheepswerven  : gbrt-index 
- diversen : procuktie-index  gewogen net het verbruik in 1977 
(1) Weging : werkelijk staalverbruik in 1978 
Sinds 1976  blijkt  het profiel  van de produktie van  alle verbruikende sectoren te­
zamen zwakker  te zijn dan dat van de  industriële  produktie en van het bruto natio­
naal produkt : dit is een ontwikkeling die verenigbaar is met en aansluit op die 
van de daling van het  relatieve  investeringsaandeel in het B8P (zie tabel 2). 
TABEL 2 
Ontwikkeling van het zichtbaar verbruik van eindprodukten en van de  bedrijvigheid  van de sectoren in de  Gemeenschap 
Index : 1975 = 100 
Bedri jvigheidsindex 
van de staalverbrui-
kenie sectoren (.1) Zichtbaar verbruik 
van eina-produkten Index van de indus­
triële produktie BBP 
1971 101,2 103 * 94,9 »B,4 
1972 104,5 109 * 99,1 «,o 
1973 112,0 120 * 106,5 9»,5 
1974 112,9 120,0 107,1 101,3 
1975 100 100 100 100 
1976 106,8 113,1 107,4 105,1 
1977 106,8 107,3 109,9 107,5 
1978 108,9 106,4 112,5 110,9 
1979 113,1 114,4 118-1 114,6 
1980 109,6 108,7 117,1 115,9 
1981 105,6 105 « 114,5 115,3 
1985 113,6 106,0 127,2 
(1) Index gewogen met het werkelijk  staalverbruik in de verschilLende sectoren in 1978. 
Paringen. 

19 -
Deze tendensen  lij Ken redelijkerwijze  te kunnen  worden  geprojecteerd  tegen de 
horizon van 1985, indien de internationale  mededingingsdruk  blijft aanhouden,  zulks 
rekening  houdend  met de algemene  daling van de  activiteit  in 1980 en met een  cal­
culering  van een verspreid herstel in  1982/1983,  dat eerder toe te schrijven zou 
vallen aan technische en conjuncturele  redenen  dan aan een structurele  omkering  van 
de cyclus, die waarschijnlijk verder in het verschiet zal liggen. 
Zo zou de  activiteit  bij de  scheepswerven  op een  vrij laag niveau  blijven,  lager 
dan in 1970, waarbij echter het beste  relatieve  herstel ten opzichte van 1980 zou 
worden geboekt,  terwijl  in alle andere  sectoren het bedrijvigheidspeil van 1975 
zou worden  overschreden. De beste resultaten vallen te  verwachten  bij de productie 
van transportmiddelen waarin de bedrijvigheid ten opzichte van 1975 met  ongeveer 
een vierde zou  toenemen,  gevolgd  door de elektrotechnische industrie en de eerste 
verwerking. Ten opzichte van 1980 zou  zich in de sector  machinebouw  en buizen-
fabricage een zeker herstel  kunnen  aftekenen,  terwijl  het zeer  zwakke  ontwikkelings­
profiel van de sector vervaardiging van  producten  uit metaal  en de bouwnijverheid 
geen veranderingen zou  ondergaan. 
Deze ontwikkeling weerspiegelt het nog conjuncturele karakter van de cyclische be­
wegingen  (transportmiddelen),  terwijl  de structurele  aanpassingen  meer de ontwik­
keling van de dienstensector en de voortgezette modernisering van het produktie-
apparaat  betreffen (elektrotechnische  industrie).  Elders is in de  toekomst  alleen 
sprake van hernieuwing van de  bestaande  produktieinstallaties  (eerste verwerking 
en machinebouw). 
Over het algemeen  is er gezien de  prognoses  betreffende het beeld van de  activi­
teit van de staalverbruikende sectoren derhalve  geen ruimte  voor optimisme,  maar 
zal er integendeel nog  meer voorzichtigheid  moeten worden  betracht. 
De ontwikkeling van de  indexcijfers  wordt namelijk  weergegeven  door zö sterk her­
leide cijfers  dat de bij  deze methode  over het algemeen  toegestane  statistische 
foutenmarges  de omvang  of zelfs het teken van de  vermelde  mutaties  kunnen  wij­
zigen. 
Dit beïnvloedt  eveneens  de betrouwbaarheidsgraad  van de sectorvergelijkingen, 
die zijn gebaseerd  op algemene  statistische  indelingen die steeds  minder  passen 
bij de ontwikkeling van de werkelijke produktie. 
./. 

- 20 -
Om deze reden zullen  deze sectoriêle  indicaties,  evenals  de macro-economische, 
slechts een algemene  oriëntatie  kunnen  geven. Dit zal  wellicht  niet voldoende  zijn, 
doch moet worden  aangevuld  door een veel verfijndere  aanduiding  van de  ontwikke­
lingen van de  vraag per categorie produkt  (kwaliteit  - prijs) ten opzichte  van de 
afnemer en de markt,  hetgeen  alleen op het  niveau van de  onderneming  kan geschieden. 
3. Dalend verbruik  per produkt in de Gemeenschap 
Om van de  ontwikkeling  van het  macro-economisch  kader en de  bedrijvigheid  van de 
verbruikende sectoren  te komen tot het  verbruik  van ijzer- en staalprodukten dient 
men consumptiefuncties  «ast te  stellen,  waarvan  de coëfficiënten  door verschil­
lende factoren  worden  bepaald. 
Deze coëfficiënten  zijn afhankelijk  van twee hoofdelementen  : 
- structureel  element  : de groei van het BBP  boven bepaalde  drempels  gaat verge­
zeld van een  vermindering  van het  gewicht  van de  sectoren  met een  sterker  staal­
verbrui k, en met name van het  bouwbedrijf; 
- technisch  element  : de technologische vooruitgang, gekoppeld  aan de  variatie 
van de relatieve  prijzen,  bepaalt  de variatie  van de  technische produktie-
coëfficiënten in de  ijzer- en staalindustrie  en in de  verbruikende  industrieën 
die eveneens  alternatieve  produkten voor  staal gebruiken. Vele totnogtoe  aange­
toonde factoren bepalen  de vermindering  van het-specifieke  staalverbruik  : 
bijvoorbeeld  de waarde  tegen constante  prijzen  van de  meeste  produkten  neemt 
sneller toe dan hun  gewicht,  de produkten  met een  hoge waarde per eenheid  ge­
wicht ontwikkelen  zich sneller,  de wijzigingen  op het  punt van de  vormgeving  en 
uitvoering  van produkten  en produktieprocessen  houden  een vermindering  van de 
afval en een  toeneming  van het  rendement  bij het gebruik  van staal in. 
Derhalve  neemt het specifieke  staalverbruik  over het algemeen  op langere termijn 
af : het  totale  staalverbruik  in de Gemeenschap  in 1980 is in  feite beneden  dat 
van 1972 gebleven,  ondanks  een stijging  van de  produktie  in de verbruikende sec­
toren, van de industriële  produktie  en van het BNP  (zie tabel 2). 
In 1985 zal  deze tendens  zich zeer waarschijnlijk  nog doen voelen wegens  het 
feit dat deze dalende  tendens  thans vrijwel  los staat van een  conjunctureel 
herstel,  zodat de afzet voor de communautaire  ijzer- en staalproduktie  nog verder 
zal worden  verminderd. 

- ?1 -
Het samenvallen  van een  zwakke economische  ontwikkeling  en een  voortzetting  van  
de algemene  trend tot vermindering  van het specifieke staalverbruik  leidt tot een 
te verwachten  verbruik  van eindprodukten  in de Gemeenschap van_±  92 miljoen 
ton (zie tabel 3). 
TABEL  3 
Werkelijk  verbruik van eindprodukten per sector in de Gemeenschap 
(miljoen  tor.  ) 
- 1978 Verwacht ing 
1985 Gemiddelde  variatie 
per jaar tussen 
1978 en 1985 (X) Gemiddelde  variatie  per jaar 
tussen 1978 en 1985 bij een 
constant specifiek verbruik 
Eerste verwerking 20,8 22,2 0,89 0,62 
Buizenfabricage H,1 15,5 1,31 1,37 
Machinebouw 7,3 7,5 0,35 1,31 
Elektrotechni  sche industrie 2,5 2,3 -1,0C 1,07 
Scheepswerven 1,5 0,9 -6,21 -1,38 
Transportmiddelen 10,7 9,7 -1,45 0,17 
Bouwnijverheid  en openbare werken 9,2 8,4 -1,31 0,22 
Vervaardiging  van producten  uit metaal 20,0 19,5 -0,40 0,86 
Diversen 6,6 6,2 -0,77 0,37 
TOTAAL 9 2,8 92,2 -0,09 0,72 
Het gevolg  van de  vermindering  van het  specifiek verbruik  is verre van onaanzien­
lijk : de gemiddelde  jaarlijkse  variatie  van het  totale verbruik tussen  1978 en 
1985 zal  -0,09 '/.  zijn in vergelijking  met de in  geval van een  constant specifiek 
verbruik te bereiken  jaarlijkse  variatie  van +0,72 %. 
De ontwikkeling  van de  vraag zou dan  negatief  worden in de meeste  sectoren, zoals 
de elektrotechnische industrie,  scheepswerven,  vervoermiddelen  en bouwnijverheid, 
zonder te worden gecompenseerd  door de ontwikkelingen  van het  verbruik  van de 
eerste verwerking  en de  buizenfabricage  en door het vrijwel op peil blijven  van 
de machinebouw  en de  vervaardiging  van produkten  uit metaal. 
./. 

- 22 -
Uitgaande  «an de traditionele  indeling  in twee grote groepen,  zullen de platte 
Produkten  in vergelijking  «et de  lange Produkten  een relatieve  groei vertonen 
(zie tabel *>). 
Zichtbaar  verbruik van eindprodukten  in de Gemeenschap per  categorie  produkt 'nPCL 
•iLjoen ton 
1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981» 1985 Gemiddelde variatie per j aar 1976 
85/78 85/8? (X: 85/81· 
Vloeibaar  staal 2,1 2,0 1,8 1,7 1,6 1,6 1,6 1,' - 1, 5» - 2," 
Blokken en half fabrieken 
Blokken voor buizen 2,4 1,5 1,4 1,3 1,2 - 3,2 - 2,21 
^Andere blokken en halffa­ 7,7 8,4 9,8 8,7 8,4 - 0,7 - 0,80 
brikaten 
TOTAAL 11,8 10,5 10,2 10,1 10,3 11,2 10,1 9,6 - 0,01 - 0,99 
Gewalste eindprodukten 
Zware profielen 7,2 6,0 6,8 6,1 6,8 6,8 6,6 5,7 - 2,55 - 3,12 
Staafstaal 20,0 17,3 18,6 17,6 16,3 17,2 17,8 15,3 - 0,91 - 2,95 
Walsdraad 10,7 8,3 9,9 9,6 10,1 10,9 10,2 10,2 • 0,12 • 0,05 1 
Uarmband 7,7 5/ 6,7 6,1 6,1 6,4 5,4 4,6 - 3,86 -3,15 I 
Plaat > 3 mm ) ) 19,1 1 17,1 16,4 17,9 17,5 ! 17,4 • 0,79 - 0,18 
Plaat { 3 mm ) (.4,9 )37,5 18,5 18,3 17,8 19,3 17,4 I 18,7 - 0,69 . 1,49 
Bekleae plaat ) ) 7,0 j 6,9 7,2 8,1 8,0 ' 9,4 • 3,85 • 3,14 ' 
TOTAAL 90,5 74,4 86,5 ; 81,6 80,7 86,7 83,0 ' 81,2 - 0,0» - 0,42 
TOTAAL GENERAAL 104,4 67,0 98,4 1*A 9 2,6 99,5 94,6 1 91,1 92,2 - 0,06 - 0,51 • 0,3 
(*) "aming. 
Bij de platte  produkten zal  er meer vraag bestaan naar  dunne  plaat (minder  dan 
3 mm dik)  en beklede  plaat : in de periode 1980-1985  zouden  de jaarlijkse  stij­
gingspercentages  respectievelijk  circa  1,5 en 3,1  kunnen  bedragen;  het verbruik 
van dikke  plaat zal op het niveau  van  1980 blijven  en, dat  van bandstaai  met 
- 3 X dalen. 
Bij de lange produkten zou  de vraag aanzienlijk  afnemen  voor zware  profielen 
(- 3,1 X)  en staafstaal  (-3,0 X) terwijl het verbruik  van walsdraad  stabiel 
zou blijven,  en zich derhalve  op de  sinds 1979  waargenomen  niveaus  zou consoli­
deren. 
Als besluit  moet men er zich van bewust  zijn dat, wet ook het  criteriur  zij voor 
de gemiddelde  bezettingsgraad  van de capaciteit  (-80% of -60%) en wat ook de houding 
zij die men wenst aan  te nemen (optimistisch  of pessimistisch),  het niet minder  waar 
blijft dat er een te aanzienlijke structurele overcapaciteit  bestaat  die het  gebrek 
aan competitiviteit  van de sector  bepaalt. 
4). De wereldmarkt  en de  buitenlandse handel  : vertraagde ontwikkelingstempo's 
Technologie  en gestandaardiseerde produkten  naken van de ijzer- en staalindustrie, 
die overal  als een noodzakelijke basis voor  de industriële  ontwikkeling  wordt be­
schouwd,  een "mondiale"  industrie. 

- 23 -
De wereldmarkt  van staal wordt gekenmerkt door  een sterke mate van concurrentie 
bij een achteruitgang  van de  vraag en een  structureel  gebrek aan evenwicht. 
Het wereldoverschot  aan produktiecapaciteit  gaat samen met sterke  geografische 
verschillen  bij de ontwikkeling  van vraag en aanbod.  Hieruit  resulteert  een margi­
naal aanbod van aanzienlijke  omvang,  dat de  fluctuaties  van de  ijzer- en staal-
cyclus nog versterkt. 
Aan de zijde van de  vraag wordt  de voorraadbeweging  van fundamentele betekenis 
uit hoofde van de  toeneming  van zowel haar  relatief  gewicht als  van haar variabi­
liteit. Het effect van de  speculatieve  aankopen  ten gevolge van de  onstabiele 
wisselkoersen  wordt nog versterkt  door de gevolgen  van het  opkomen van nieuwe 
landen, die een  aktief verkoopbeleid  voeren, alsmede door  de gevolgen  van pro­
tectionistische  handelwijzen. 
De wereldvraag naar  staal is in de  jaren 1970 minder snel toegenomen  : in de 
tweede helft van het  decennium  steeg  zij gemiddeld  per jaar met circa 2 X tegen 
5 X in de  voorafgaande periode (zie  tabel 5). 
TftBEL 5 
Wereldproductie  en wereldconsuwptie  van stol milioen  ton 
Produkt ie X gemiddelde Zichtbaar  verbruik X gemiddelde 
(ruwstaalequivalent) groei per jaar (ruwst aalequivalent) groei per j aar 
1980 1985 1980 1985 
1975 1980 1985 1975 1980 1975 1980 1985 1975 1980 
We*t-Europa  (/onder EEG) 29,4 33,8 35, (' • 2,K • 0,7 36,2 34,5 35,0 - 1,0 • 0,3 
|Oost-Europa 192,7 209,2 220,0 • 1,7 • 1,0 194,7 210,4 220,0 • 1,6 • 0,9 
Afrika 7,8 10,7 13,0 • 4,6 • 4,0 13,4 15,9 18,0 • 3,5 • 2,5 
Midden-Oosten 1,2 2,7 5,5 • 17,9 •15,3 14,5 17,0 20,5 • 3,2 '3,8 
Japan 102,3 111,4 110,0 • 1,7 - 0,3 64,8 74,3 80,0 • 2,8 • 1,5 
i China/Noordkorea 26,8 42,9 50,0 • »,9 •3,1 31,4 49,1 54,0 • 9,4 • 1,9 
jRest Azië 12,5 24,5 32,0 «14,5 21,' 37,8 46,0 + 12,1 • 4,0 
IV. s. 105,3 101,7 110,C - 0,7 • 1,6 115,8 114,8 124,0 - 0,2 • 1,6 
Canada 1 J,0 15,9 17,0 • 4,1 • 1,3 13,3 13,3 13,5 -•0,3 
Latijns Amerika 18,6 28,8 34,5 • 9,1 • 3,7 29,6 36,6 37,0 • 4,3 • 0,2 
0c ean i ë 8,1 I 7,8 - 0,6 • 1,7 7,0 8,0 • 1,8 •2,7 
E.E.G. 12',2 ! 127,7 12-,  r • ( ,4 - C,( 98,6 103,8 103,5 • i,r 
10IAAL (-.>,: | 716,1 | 7,,, j • i.; 64:, 1 714,5 759,5 
t>t* \ r y'- c rj e pr:duk**"- * M r * ' ï gd> Na'. * 

- 24 -
Oe factoren  die de nieuwe  ontwikkeling  van de Mondiale  ijzer-  en staalhandel 
sinds 1974 kenmerken  lijken  ook in de  komende  jaren nog te  zullen  doorwerken. 
Bepaalde  structurele  elementen  zijn reeds  duidelijk  : 
de toenemende  betekenis van de produktie en het  verbruik  van de nieuwe 
industrielanden  en de ontwikkelingslanden; 
het capaciteitsoverschot  op wereldniveau en met  name in de industrie­
landen; 
de hernieuwde  herstructureringsactie  van de voornaamste producentenlanden, 
met name Japan. 
Het referentiekader  is rijker aan onzekerheden dan aan  optimistische  aspecten. 
Drie categorieën  factoren  lijken  tezamen  tot een  bijzonder  moeilijk  klimaat  te 
zullen leiden  : 
in de periode  1980-1985  moet thans worden  gerekend met een  vertraging  van 
de wereldeconomie,  terwijl  met betrekking  tot de perspectieven vanaf 1985 
nog geen contouren  kunnen  worden  geschetst; 
het gebrek aan  stabiliteit  van de wisselkoersen  komt direct  tot uiting  bij 
een produkt, dat op de wereldmarkten in  dollars  pleegt  te worden  uitgedrukt; 
het optreden van de overheid uit hoofde van  bijstand  aan of bescherming van 
nationale  markten  leidt soms tot een  ernstige  verstoring  van het  commerciële 
evenwicht. 
In deze context  zullen  de wereldproduktie en het wereldverbruik van  staal in 
de periode  1980-1985  (EGKS-produkten en niet-EGKS-produkten)  jaarlijks  aanzien­
lijk minder  toenemen  dan het gemiddelde over de  tweede  heLft van de  jaren 
zeventig,  en van + 2 X dalen tot  circa + 1 X. 
Op grond van de verwachtingen voor de produktie en het  verbruik  van staal in de 
verschillende  mondiale deelmarkten kan het kader  worden  vastgesteld,  waarbinnen de 
verschillende  producenten  waarschijnlijk  zullen  handelen (zie  tabel 5). 
Andere landen van West-Europa 
In deze zone  kunnen  voor 1985 een geringe toeneming van het  aanbod  en de vraag 
en een evenwichtige  situatie  worden  verwacht.  Hoewel  enerzijds  de in Spanje en 
Zweden uitgevoerde  herstructurering  tot een vermindering van de  capaciteiten  zou 
moeten leiden,  moet anderzijds  een bepaalde  stijging  van de produktie in 

- 25 -
Joegoslavië  (Smederevo)  en Tukije (Iskenderum)  worden  verwacht,  terwijl  de ver­
dubbeling  van de  capaciteit  in Portugal  is uitgesteld tot  1986. Wat het  ver­
bruik betreft  moet een herstel  worden  verwacht  in Spanje,  waar het niveau buiten­
gewoon laag blijft,  en in  Portugal. 
Oost-Europa 
Een capaciteitsuitbreiding  wordt met name in  Roemenië,  Bulgarije  en de DDR  voor­
zien. Zelfs al zouden de doelstellingen  van de programma's  in de landen van deze 
zone slechts gedeeltelijk  worden  gerealiseerd,  lijkt het realistisch  over het 
geheel een toeneming  van de  produktie  moet 11 miljoen  ton voor 1985 te  voorzien. 
Een overeenkomstige  stijging  van het  verbruik  lijkt eveneens  waarschijnlijk,  met 
name rekening  houdend  met een  zekere  expansie  van de  industrieproduktie  in de 
USSR (met name  duurzame  consumptiegoederen). 
Lat i js-Ameri  ka 
Het binnenlands  verbruik zal  nog meer dan de  produktie  lijden  onder een vertra­
ging van de  ontwikkeling  en onder aanzienlijke moeilijkheden  op het  punt van de 
buitenlandse schuld.  Het tekort op de  staalhandelsbalans  zou derhalve  in 1985 
worden teruggebracht  tot 1/3 van 1980. 
Afrika 
Verwacht  wordt, dat de  vooruitgang  van produktie  en verbruik  in 1985 ten  gevolge 
van recessie  in de  industrielanden  en de alarmerende  stijging  van de  buiten­
landse schuld  van verschillende  landen van deze zone enigszins zal  worden  ver­
traagd. 
Japan 
Ten overstaan  van een  stagnerende  produktie  zouden  de voorziene groei  van de  in­
vesteringen  en het  verbruik  in de  particuliere  sector  moeten  leiden tot  een lichte 
stijging  van het  verbruik.  Hoewel het aanzienlijk  is teruggebracht,  zou Japan het 
grootste positieve saldo  blijven  behouden. 
China en Noord-Korea 
Het stijgingspercentage  van het  verbruik  over de periode  1980/1985  (1/3 van dat 
tussen 1975 en 1980) zou  kunnen worden  verklaard  door het feit dat China, on­
danks de neerwaartse  herziening  van de  doelstellingen  van het  plan 1976-1985, 
een grote  expanderende  markt  blijft en het  staalverbruik  per hoofd tot de laagste 
van de wereld  blijft  behoren. 

- 26 -
Andgre  Aiiatir.i.hi?  landen 
De verwachte  produktiestijgingen  zijn ernstig  beknot  ton gevolge  van de  beslis­
sing van China Steel Corp. (Taiwan)  de uitvoering  van fase III  van haar uitbrei­
dingsprogramma,  waardoor  haar ruwstaalcapaciteiten  van 3,2 op 5,7  miljoen  ton 
zouden zijn gebracht, voor onbepaalde  tijd uit te  stellen.  Bovendien  blijft  de 
grootst  mogelijk onzekerheid bestaan  met betrekking  tot de  data van verwezenlijking 
van de programma's  voor de ijzer- en staalontwikkeling  in India. 
Verenigde Staten 
De totale  ruwstaalcapaciteit  van de  Verenigde Staten  zal tot 1985  waarschijnlijk 
niet verminderen, waarbij  èen bepaalde  inperking  in de geïntegreerde  i j zei— en 
staalindustrie  in de toekomst  zal worden gecompenseerd  door een verdere ontwik­
keling van de  elektrostaalovens.  Het lijkt gerechtvaardigd voor  1985 een  capaci­
teitsbezetting  van circa 80 X te  verwachten, hetgeen verwachtingen voor  een licht 
stijgende  produktie inhoudt.  Een verhoging  van het  verbruik  met een  overeen­
komstig percentage  lijkt niet irreëel in het  perspectief  van de  heropleving  van 
de Amerikaanse  economie  vanaf 1983. Een  negatief saldo  van de  handelsbalans  van 
14 miljoen  ton in 1985  ligt niet ver af van het  gemiddelde over  de afgelopen  vijf 
jaar. 
Oceani ë 
Daar Australië een  expanderende  markt is lijkt het realistisch  een lichte  verhoging 
van produktie  en verbruik  te voorzien. 
De produktiezones  met een  structureel  overschot  zullen  in 1985 dezelfde  blijven  : 
de echte netto-exporteurs  zullen nog altijd  Japan en de Gemeenschap  zijn. 
In het kader van deze ontwikkeling  van de  produktie  en het  verbruik  op wereld­
niveau zou een  zekere vermindering  van het  netto positieve  saldo van het  extra-
communautaire  handelsverkeer  moeten  worden  verwacht,  dat van  23,9 miljoen  ton in 
1980 zou dalen tot 20,5 miljoen  ton in  1985, waardoor  het verschil  met het  Japanse 
overschot enigszins  wordt verminderd (zie  tabel 6). 
Nrtto-sttdo v»n de st *j lh»nd» Ub»lJOJ  _,,· Miljoen ton 
1975 1980 1985 
Wftt-fjropj  (jondtr EES) - -0,7 0 
Ooit-Europ« -2,1 -1,2 * 0 Alrik» -5,5 -5,2 -5,0 
Hidd>n-Oosten -13,3 -H,3 -15,0 
Japan • 37,5 t 37,1 * 30,0 
China/Noordkorta -5,1 -6,2 -*,0 
Ändert Aiietitch* landen -8,9 -15,5 -12,0 
v.s. -10,5 -13,1 -H,0 
Canad* -0,J • 2,6 • 3,5 
Lai i jn-,-A»tr i k» -",0 -7,8 -2.5 
Ocfanit • 1,7 • 0,8 • 0,5 
E.E.G. • 26,6 • 23,9 • 20,5 
Definitiv v*" d* orodukim ; v.N. - • n*ito-»«porteur 
• • n#tto-*»pori»«ur 

27 -
Wat betreft  de handel in EGKS-produkten  zou het  saldo echter  met circa 12 mil­
joen ton dichtbij  het peil van 1980  kunnen  liggen (zie tabel  7). 
Netto-saldo van het handelsverkeer  van de Gemeenschap met derde tanden TABEL  7 
(miljoen ton eindprodukten)  <U 
1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 198r 1981 1985 
Blokken en halffabrikaten -0,1. "0,2 1,4 -0,3 -0,9 -0,9 -0,9 -C,3 -0,5 
Warmbreeaband -0,1 0,2 0,6 -0,8 1,3 2,7 2,3 2,1 2,5 
Zware profielen 2,3 3,1 2,6 1,9 2,1 2,5 2,0 ',8 1.5 
Lichte profielen- 3,0 5,2 3,4 2,2 2,2 3,3 3,5 2,* 1,9 
Walsdraad 1,3 1,8 1,0 0,3 0,6 1,0 1,1 0,8 
Bandstaai 0,4 0,4 0,3 0,2 0,4 0,4 0,5 0,5 0,3 
Zware en middeldikke plaat 0,8 1,7 0,8 -0,2 0,6 1,6 1,2 0.9 0,9 
Dunne onbeklede plaat 2,8 3,9 3,0 1,9 3,6 4,3 3,8 3,5 2,7 
Dunne beklede plaat 2,0 2,1 1.6 1,5 1,7 2,0 1,9 1.5 2,0 
TOTAAL 12,1 18,1 14,7 6,7 11,5 16,9 15,3 11.2 16,9* 12,1 
(" EGKS -Produkten C*) Raming. 
Het nastreven  van een  vermeerdering  in waarde van de geëxporteerde  produkten 
ter compensatie  van het  zwakke  exportvolume  zou er toe  kunnen  leiden,  dat het 
positieve saldo  van de  beklede  dunne  plaat met 1/3  wordt verhoogd,  en het  nega­
tieve saldo van blokken  en halffabrikaten vrijwel  wordt verdubbeld. 
In 1985 zouden  derhalve  de belangrijkste positieve  saldi worden  gevonden  bij 
beklede en onbeklede  dunne  plaat en breedwarmband. 
Op middellange  termijn  zal de  ontwikkeling  van het  saldo van de  buitenlandse 
handel van de  Gemeenschap  afhankelijk  zijn van haar internationaal  mededingings­
vermogen.  In dit perspectief  mag de  wereldstaalmarkt  niet meer worden  gezien 
als een marginaal  afzetkanaal,  dat de  ontoereikende  interne  vraag  opvangt,  doch 
dient men zich veeleer  te oriënteren op een  beleid dat expliciet  daarmee  reke­ 
ning houdt  zulks niet alleen  aan de  hand van de  exportvooruitzichten,  doch ook 
als voornaamste  referentie  voor het niveau van prijzen  en rendementen,  waaraan 
de communautaire  ijzer-  en staalindustrie zich  in zijn geheel  moet aanpassen. 

- 28 -
AU: besluit  is het  interessant  de ontwikkeling  van de uitvoer van staal van 
d:? Gcmeens<:hap,  Japan en Amerika te vergelijken  met de ontwikkeling  van de 
uitvoer van dezelfde  drie entiteiten  van de voornaamste Produkten,die  staal 
als grondstof gebruiken. 
Men kan  aldus de ontwikkeling  vaststellen  van een  bepaalde  industriele  Stra­
tegie die de tendens heeft  de uitvoer  van Produkten  met hoge toegevoegde 
waarde meer te bevoordelen  dan het  onafgewerkte produkt. 
TABEL A 
EVOLUTIE  VAN DE UITVOER  VAN IJZER  EN STAAL (waarde  miljoen  ERE) 
Bestemming Wereld (1) Europa 10 USA Japan Ontwikkelings Latijns- Klasse 3 (2) 
. landen AmeriVa Oorsprong (a) (b) (a) (b) (a) (b) (a) (b) (a) (b) (a) (b) (a) (b) 
Europa  10 1975 9.939 inn 998 mo 9 ion 3.199 100 791 100 2.911 100 1976 8.467 85 945 95 20 222 2.470 77 371 4/ 2.637 91 1977 9.544 96 1.822 183 11 122 2.674 84 464 59 2.355 81 1978 7.995 • I 1.857 18* 21 233 3.696 ! 16 735 93 2.925 100 19/9 IJ.1111/ 1.1 1 1 .6',2 167 28 311 3.79/ 119 635 80 3.2/6 113 19H0 11. 119 1 1.25». 126 24 26/ 4.261 1 53 /68 ^ 2.546 87 1 
U.S.A. 1975 2.000 IHM 152 ! 100 11 100 1.219 100 46/ inn 25 100 
1976 1.724 u6 188 , 124 28 255 784 64 39/ 85 52 208 1977 1.481 74 128 : S4 18 164 659 54 326 70 27 108 1978 1.576 il 142 ; 9 3 31 282 759 62 382 82 16 64 19/9 1. / 56 ' 1 'A', · 109 38 345 89H li. 50(1 10/ 12/ 5n8 19S|| 2.266 ! 1 '.05 I 201 58 345 1.5/2 < ' 5 843 181 43 1/2 1981 .'.04 0 1 52 2 50 I 151 39 355 1.527 125 933 20(1 28 
JAPAN 19 7', .192 52'. 1(ir: 1.50': 1H0 4.147 inn 352 l.ifl 1.252 1!10 
19/r, '1.. V7 1'"'1 1 .,<Wi 124 4.121 99 /19 "4 1.848 148 1977 >./.\n i ' 5 . V /s 2.'135 156 4.421 vv 829 9/ 1.544 123 197« •1.5113 1-4 5  1 1.S79 125 4.62/ '12 Z08 i i 1.985 159 1979 VI.297 12'. 35 1 68 2. W 134 5.275 !JZ 819 2.'191 16/ 19W "."99 <ri · '· '.95 75 1.983 132 '..232 '50 949 111 '.SU 145 1"H1 14.931 22 5 43 Ï.'.ÖI' 239 7.915 '91 1.212 142 ..1/1 173 
(1) Extra-E.ü.  voor EUR 10 
(2) Landen net staatshandel. (a) miljoen  ERE 
(b) Index 1975 = 100 
TABEL · 
EVOLUTIE VAN DE UITVOER VAN MACHINES EN TRANSPORTHATERIEEL  (waarde Biljoen ERE) 
BcYternnring 
Oorsprong 
EUROPA 
U.S.A. 
JAPAN j Wereld (1> 
I (a) (b) 1975 52.285 100 1976 61.430 117 19/7 69.837 135 1978 71.740 137 1979 76.115 145 1980' 86.890 166 
1975 37.186 100 
1976 44.752 120 197/ 45.241 121 1978 47.882 128 1979 53.021 142 19fn 62.598 168 1981 88.581 238 
1975 22.087 100 
1976 32.124 145 1977 39.204 177 1978 43.560 197 1979 40.316 182 1980 51.087 231 1981 77.336 350 I Europa 10 
6.382 7.499 7.915 9.336 11.224 14.455 18.557 
5.350 5.719 5.557 6.632 Japan 
(1) Extra-EG  voor EUR 10 
(2) Landen met staatshandel. (b) (a) (b) (a) 
5.816 100 681 6.570 112 769 7.968 137 955 9.334 16(1 1.111 10.461 1/9 1.296 11.722 201 1.346 
100 1.479 
117 1.576 124 1.504 146 1.906 175 2.600 226 2.999 290 4.347 
100 4.813 100 
165 8.221 170 211 10.347 214 226 12.335 256 220 i 12.233 254 I 262 14.730 306 I 
3a.2 ; 21.553 i 447 
Ca) miljoen ERE (b) 100 112 140 163 190 197 
100 106 101 128 175 202 293 -Ontwikkeling5-Latijns- Klasse 3(2) 
landen Amerfk* 
(a) (b) <*>_ (b) . 1»> (b) 
21.892 100 4.008 100 5.56/ 100 26.722 122 4.307 107 5.917 106 31.117 142 4.819 120 5.969 10/ 31.968 146 4.635 115 5.9/3 107 32.329 147 5.344 133 6.25/ 112 37.707 172 6.214 155 6.082 109 
13.511 100 5.741 100 745 100 
17.307 128 6.716 116 745 100 17.189 127 6.684 116 535 72 17.529 129 7.427 129 544 73 19.747 146 8.658 150 630 84 24.388 180 11.121 193 654 88 35.186 260 16.370 285 624 83 
10.659 100 1.976 100 1.492 100 
14.435 135 2.577 130 1.324 88 17.766 166 3.248 164 1.504 100 19.469 182 3.174 160 1.882 126 16.942 158 2.533 128 .798 120 21.728 203 3.633 183 Ï.558 171 33.465 j 313 5.892 298 5.595 240 
(b) index 1975 = 100 

- 29 -
TABEL  C 
EVOLUTIE VAN OE UITVOER VAN MACHINES (UITGENOMEN ELEKTRISCHE) (waarde miljoen ERE) 
Besteming I Ontuikkelings- Latijns-Klasse 3 (2) 
Wereld (1) Europa 10 USA Japan landen Amerika 
(a) (b) (a) (b) (a) (b) (a) (b) (a) Cb> (a) (b> (3) Cb) 
25.401 100 2.305 100 448 ion 10.059 !100 2.345 100 3.796 100 28.972 114 2.577 112 482 | 108 12.045 120 2.300 98 4.297 113 32.536 128 3.081 134 578 129 14.189 141 2.648 113 4.324 114 34.259 135 3.885 169 617 138 14.655 146 2.599 111 4.450 117 35.568 140 4.448 193 694 155 14.174 141 2.698 115 4.510 119 40.503 159 4.996 217 726 162 16.329 162 3.529 150 4.075 107 
16.997 100 3.458 100 666 100 6.312 100 2.865 100 602 100 
19.857 117 4.029 117 791 119 7.584 120 3.303 115 611 101 19.695 116 4.298 124 756 114 7.454 118 3.240 113 379 63 20.908 123 4.802 139 830 125 8.021 127 3.667 128 392 65 23.656 139 5.682 164 1.029 155 9.071 144 4.306 150 427 71 29.424 173 7.272 210 1.296 195 11.710 186 5.495 192 321 53 41.643 245 9.628 278 1.889 284 17.051 270 8.051 281 362 60 5.424 100 613 ICO 772 100 2.781 100 550 100 770 100 
6.948 128 800 131 1.139 148 3.532 127 654 119 818 106 8.894 164 836 136 1.568 203 4.829 174 I 852 155 972 112* 11.188 206 969 158 2.126 275 6.104 219 1 757 138 1.167 1152 10.908 201 1.138 I 186 2.206 286 5.750 207 ] 848 15* 9?f. |127 13.06? 241 1.475 241 2.444 317 6.382 229 • 935 170 1.453 ; 189 20.287 374 ! 1.921 313 '3.906 506 10.202 !367 1.419 258 '2.213 287 Oorsprong 
EUROPA 10 1975 197A 1977 1978 1979 1980 1981 
U.S.A. 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 
JAPAN 1975 1976 1977 1978 1979 198(1 19S1 
(1) Extra-EG voor EUR 10 
(2) Landen met staatshandel. (a) miljoen ERE 
(b) index 1975 = 100 
EVOLUTIE VAN DE UITVOER VAN ELEKTRISCHE MACHINES (waarde miljoen ERE) 
Bestemming wereld (1) 
Oorsprong 
1975 1976 1977 1978 1979 1980 
1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 
1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 (a) 
9.834 12.280 14.403 15.429 16.059 17.857 
6.264 »..5»7 9.200 9.'.S3 1U.5R1 12.438 17.470 
4.947 3.595 9.806 m..H45 10.644 13.341 20.086 Cb) 
inn 125 146 157 163 182 110 136 147 151 169 199 279 
100 174 198 219 215 2/0 406 USA Ontwikkelings- • 
Europa  10 j USA Japan landen 
(a) (b) (a) (b) (a) (b) (a) (b) 
-684 100 " " IÖT" 1 100 4.088 100 
884 129 150 143 5.564 136 948 139 195 186 6.924 169 954 139 222 211 7.898 193 1.157 169 246 234 7.730 189 1.337 195 259 247 8.553 209 
1.425 100 335 100 2.678 100 
1 .791 126 417 124 4.021 150 1 .991 140 418 125 4.489 168 2.382 167 536 160 4.159 155 2.853 200 754 225 4.459 167 3.517 247 770 230 5.180 193 4.337 308 1.122 335 7.661 286 
680 100 1.393 100 1.976 100 
1.091 160 3.007 216 3.130 158 1 .3 39 197 3.023 217 4.084 207 1.588 234 3.020 217 4.919 249 1.596 235 2.546 183 5.184 262 2.033 299 2.385 207 6.598 334 2.774 408 14.913 353 - 9.126 487 
(1) Extra-EG voor EUR 10 
(2) Landen met staatshandel (a) Miljoen ERE 
(b) Index  1975 = 100 TABEL t> 
>-«ijns- Klasse  3 (2) Amerika 
U)^ <M Ca) (b) 
676 ~| 100 779 100 830 123 840 108 989 1*6 943 121 955 Hl 998 128 1.062 157 .062 136 1.284 190 998 128 
1.111 100 98 100 1.480 153 78 80 1.559 HB 89 91 1.623 14« 93 95 1.920 173 112 114 2.381 21* 123 126 3.469 312 132 135 
324 100 22'. 100 531 16t 22.' 100 638 197 239 107 695 215 32b 145 738 228 381 170 1.0 54 325 S8C. 262 1.600 494 868 _[388 

- 30 -
TABEL E 
f/JIJliE VAN 0E UITVOER VAN TRANSPORTMATERIEEL  (waarde  miljoen ERE) 
Bestemming Wereld (1) ! Europa 10 Japan Ontwiltkelings-i Latijns-
landen I Aiserika Klasse 3(2) 
Oorsprong 
EUROPA 10 •—_ (a) (b) (a) <b> (a) (b) (a) (b) (a) 
1975 17.050 100 2.826 100 128 100 7.746 1976 20.178 118 3.109 110 I 137 , 107 9.112 1977 22.898 134 I 3.93« 139 182 1« 10.003 1978 22.052 129 4.496 159 272 213 9.416 1979 24. 487 144 4.856 172 355 277 10.425 1980 28.487 167 5.443 193 365 285 12.302 
1975 13.927 100 1.499 100 397 100 4.521 
1976 16.389 118 1.679 112 368 93 5.702 1977 16.347 117 1.626 103 330 83 5.246 1978 17.491 126 2.152 144 540 136 5.350 1979 18.784 135 2.690 179 817 206 6.217 1980 20.736 149 3.667 245 933 235 7.498 1981 29.468 212 4.542 303 1.336 336 10.473 
1975 11.715 100 1.231 100 2.648 100 5.902 
1976 16.582 142 2.297 186 4.076 154 7.774 1977 20.505 175 3.176 258 5.756 217 8.853 1978 21.528 184 3.162 257 7.189 271 8.447 1979 18.763 160 2.822 229 7.481 283 6.009 1980 ,'4.684 211 3.124 254 9.401 355 8.749 1981 16.963 316 4.953  1 402 12.735 j 481 13.637 U.S.A. 
JAPAN 
(1) Extra-EG voor  EUR 10 
(2) Landen met staatshandel (a) miljoen ERE 
(b) Index 1975 = 100 
5. De produkt  i e 
a) Eindprodukten 
Op basis van de  verwachtingen inzake  het binnenlands verbruik  en de  buitenlandse 
handel zal de produktie  aan eindprodukten naar gewicht  met3,6X  afnemen  in 1985 
ten opzichte  van 1980. 
Voor de gewalste eindprodukten  zou deze afneming  zich beperken  tot - 1,8 %,  dank zij 
een zekere ontwikkeling  van de  platte  produkten,  waardoor  de verminderingen  bij 
de zware en lichte profielen vrijwel  zouden  worden  gecompenseerd  (zie ook ver­
klarende  tabel in de  bijlage). 
PRODUKTIE  1974  - 1980  5 1985  .,„,, 
VLOEIBAAR  STAAL VOOR GIETWERK,  BLOKKEN EN HALFFABRIKATEN  VOOR DE  VERKOOP,  GEWALSTE  EINDPRODUKTEN  , .,-
' -— ;— r (B1  [ jpen PRODUKTEN 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1985 
VLOEIBAAR-STAAL VOOR GIETWERK  (1) 2,1 2,0 1,8 1,6 1,6 1,6 1,6 1,* 1,4 
BLOKKEN EN HALFFABRIKATEN VOOR DE VERKOOP  (2) 10,5 11,0 9,7 9,1 11,3 11,5 11,1 12,: 9,1 
GEWALSTE EINDPRODUKTEN 
BoUen (eindprodukten) 8,4 7,2 8,6 10,G 12,0 12,6 11,9 14,1 '2,? 
Zwaar profielstaal 10,5 8,9 9,0 8,7 »,3 8,3 8,4 8,5 7,2 
Licht profielstaal 25,5 19,8 20,6 19,0 19,4 21,1 19,6 17,0 17,2 
waarvan betonstaal (9,9) (7,9) (8,6) (7,7) (7,7) (8,8) (8,7) (7,4) (7,5) 
Walsdraad 12,8 9,2 10,4 10,2 11,1 12,1 10,8 10,5 11,0 
Bands taal/bui zenstrip 8,2 5,5 7,1 6,4 6,6 7,1 6,0 5,2 4,9 
Dikke en middeldikke plaat 17,6 14,5 12,5 12,3 12,6 13,0 12,5 12,8 12,3 
Dunne plaat 29,3 21,7 26,8 27,4 28,0 29,2 26,3 26,1 28,3 
TOTAAL 112,4 86,9 95,0 94,0 99,0 104,0 95,5 94,2 93,8 
TOTAAL GENERAAL 124,9 100,0 106,5 104,7 111,9 117,0 108,2 107,7 104,3 
(DMet inbegrip van de produktie van onafhankelijke  staalgieteri jen 
(2) Behalve voor walserij of herwalserij  in de Gemeenschap.  Inclusief blokken en halffabrikaten  voor buizen 1f>0 
118 
129 
122 
135 
159 
100 
126 
116 
118 
138 
166 
232 
100 
132 
150 
143 
102 
148 
231 (a) 
986 
1.177 
1.182 
1.081 
1.584 
1.468 
1.765 
1.933 
1.886 
2.137 
2.432 
3.245 
4.851 
1.102 
1.391 
1.757 
11.722 
946 
{1.644 
Ì2.872 (b) 
100 
119 
120 
110 
161 
149 
100 
110 
107 
121 
138 
184 
275 
100 
126 
159 
156 
86 
149 
."ol (a) 
992 
830 
703 
525 
665 
635 
43 
56 
68 
58 
91 
210 
130 
480 
283 
292 
390 
440 
518 
514 (b) 
100 
84 
71 
53 
67 
64 
100 
130 
158 
135 
212 
488 
302 
100 
59 
61 
81 
92 
( 108 
. 107 

- 31 -
b) RuwstaalbaLans 
De snelle  vooruitgang van het continu gieten  maakt elke vergelijking  van de ruw-
staaIproduktie  van jaar tot jaar bijzonder  lastig vanwege  de bij het continu 
gieten verkregen besparingen aan staalblokken.  Over een langere periode  wordt 
op deze manier  de reële  ontwikkeling van de eindprodukten  ondergewaardeerd, 
wanneer  men zou uitgaan van een vaste verhouding tussen de ontwikkeling van de 
staalproduktie  en de ontwikkeling van de produktie van eindprodukten. 
Op de ruwstaaIbalans  zijn de produktiemogelijkheden voor continu gieten voor het 
jaar 1985 gebaseerd op de  opgaven  van het  bedrijfsleven  na correctie  voor de 
historische  tendens. Een der  doelstellingen  van de  communautaire  ijzei — en 
staalindustrie  moet in feite de zo spoedig mogelijke maximalisering van de 
produktie  op basis van continu gieten  zijn, d.i. ca.  85 tot 90 % van de  benodigde 
produkt i emogelijkheden voor ruwstaal, veel  meer dan het  cijfer  van 69 X dat thans 
voor 1985 kan worden  voorzien. 
RUWSTAALBALANS (in niljoen ton) TÄ5EL 0 
- 197* 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1985 
I. BL0KKENE3UIVALENT 
Verbruik  (1) 
voorraadschommeling  (2) 
uit voer (·] > 
Invoer (1) 
Schrootgebruik in ae 
walserijen 151,2 
• 1.0 
34,3 
7,4 
0,2 111,* 
- ',i 
24,8 
7,8 
0,2 124,2 
. 5,7 
21,5 
12,' 
0,2 117,8 
- 1.1 
27.7 
12.6 
0,2 118,1 
- 0,7 
35,2 
11,1 
0,2 126,0 
••1.5 
32,1 
11.6 
0.2 120,7 
- 0,7 
28,3 
11,6 
0,2 117,4 
- 3,6 
29,9; 
8,1. 
0,2 11 8, 5 
15,6 
Proauktie blokken-
equi valent 158,9 129,2 138,8 131,7 139,3 H7.8 136,5 135,3 134,1 
II. OVEREENKOMSTIGE  RUUSTAALPRODUKTIE 
Procukt iemogeli  j kheoen 
continu gieten (3) 
Proauktie continu 
gieten  (4) 
Correctie  continu 
gieten (5) 22.9 
19,0 
3,3 33,4 
23.7 
3,6 42,6 
27,2 
4,8 48,8 
32,1 
5,6 54,9 
38,6 
6,7 38,7 
*3,7 
7.6 70,9 
50,0 
8.8 81,5 
56,6 
9,9 110 
82.5 
14,4 
Ruwstaalproduktie (6) 155,5 125.6 134,0 126,1 132,6 140,2 127,7 125,4 119,7 
(1) Voor het prognosejaar omrekeningscoëfficient  = 1,290 (2) Voorraden  bij producenten en handelaren (3) Cij fer voor 1985, raming (O Veronderstelde  bezettingsgraad  van produktiemogelijkheden van  75 X in 1985 (5>Blokkenbespar ingen, gerealiseerd aoor ae produktie van de installaties  voor continu gieten : produktie continu gieten x 0,175 (6)Blokkenproduktie  - correctie continu gieten. 

- 32 -
c) Ontwikkeling  van ministaalfabrieken 
In het kader van de  produktiestructuren dient  de rol van de  ministaal­
fabrieken  tegen de achtergrond  van de  huidige ontwikkeling  van de  Europese 
ijzep-en  staalindustrie  aan een  nader onderzoek  te worden  onderworpen.  Dit 
type structuur  zal zich namelijk waarschijnlijk  nog ontwikkelen  en als 
aanvulling  op de geïntegreerde  structuren fungeren. 
I. Economische  aspecten 
De noodzaak  tot herstructurering  van de  Europese  ijzer-en staalindustrie 
vereist  vanzelfsprekend  de definitie  van de rol van de  minifabrieken  in het 
kader van deze nieuwe  structuur. Gezien  het betrekkelijk  bevredigende  resul­
taat van de  minifabrieken  ten opzichte  van de geïntegreerde  bedrijven  mag 
worden aangenomen dat  deze fabrieken  in de  toekomst  vrijwel  alle produkten 
van het gamma dat zij reeds thans met succes  produceren,  zullen  kunnen  ver­
vaardigen.  Dit impliceert natuurlijk  een dienovereenkomstige  herstructurering 
van de geïntegreerde  bedrijven. 
De minifabrieken bieden  een aantal gunstige factoren  ten opzichte  van de geïn­
tegreerde bedrijven, zoals bijvoorbeeld  : 
- zeer lage investeringskosten; 
- eenvoudig  bestuur; 
- weinig kostbare verkooporganisatie. 
Hierbij komt nog de  aanzienlijke technische vooruitgang,  waarvan  de elektro-
staalfabrieken  in de  afgelopen jaren  hebben  geprofiteerd  : 
Vermindering  van het  verbruik  van electroden  en electriciteit  (3C%) en 
verhoging  van de  produktiviteit  (tot 100  %). Niettemin  is de  belangrijkste 
factor die tot  deze gunstige  situatie  leidt het peil van de  schrootprijzen. 
Om tot een  gelijke kostprijs  voor vloeibaar staal  voor de sector  hoogovens-
oxystaalfabrieken  en de  sector ministaalfabrieken  te komen, zou de  schroot­
prijs op het  volgende  peil moeten  liggen (afgezien  van de  kwaliteit)  : 
P (schroot)=  0,85 X P  (gietijzer)  + C02 - Cel 
0,8 X 1,5 
P (schroot)  = de  schrootprijs. 
P (gietijzer)  = de  gietijzerprijs. 
r 
02 = de produktiekosten  in een  oxystaalfabriek 
r 
el = de  produktiekosten  in een  elektrostaal-oven. 

- 33 -
De gemiddelde  schrootprijs  ligt ongeveer  40 Ecu  onder deze evenwichtsprijs. 
Ook moet  natuurlijk  rekening  worden  gehouden  met een  zeer brede marge van dit 
voordeel  al naar de individuele geografische, technische  en economische 
situaties. 
Het betrekkelijk betere  mededingingsvermogen  van de  ministaalfabrieken  ten 
aanzien van de geïntegreerde  bedrijven  neemt bij een  stijging  van de  schroot­
prijs snel af. Uit de  ervaring  blijkt  echter  dat deze stijgingen  uitsluitend 
voorkomen  in verband  met overeenkomstige stijgingen  van de  staalprijzen,  zodat 
een voldoende  winstmarge  wordt gehandhaafd. 
2. Kwalitatieve  en kwantitatieve aspecten 
Hieruit  vloeit  voort dat de  kwestie  van de  minifabrieken  nauw verband  houdt 
met het  schrootprobleem.  Het is  voor Europa  in feite niet noodzakelijk  nader 
in te gasn ophet  vraagstuk  van het  sponsijzer,  dat als  alternatieve grondstof 
in de minifabrieken  zou kunnen  worden  gebruikt, aangezien  dit produkt- afgezien 
van de vraag naar  de kwantitatieve beschikbaarheid  - niet onder de 130 Ecu per 
ton zou kunnen  worden  aangeboden,  d.w.z.  ongeveer  het dubbele  van de  huidige 
gemiddelde  schrootprijs. 
Het schrootprobleem  kan van uit  drie aspecten  worden  onderzocht  : 
- kwaliteit; 
- algemene  beschikbaarheid  en ontwikkeling  van de  behoeften  van de  ver­
schillende  verbruikende sectoren; 
- regionale beschikbaarheid. 
Kwaliteit 
In het kader van dit  hoofdstuk  is de  kwestie  van de  kwaliteit  van het  schroot 
alleen van belang voor zover  deze het gamma van de  produkten  van de  minif abrieken 
beperkt.  Over het algemeen  beperken  de minifabrieken  zich tot de  produktie  van 
drie grote categorieën : 
- betonstaal; 
- andere  lichte  profielen; 
- walsdraad. 

- 34 -
Het is zeker dat de  kwaliteit  van het  schroot  het mogelijk  zou maken 100 % 
van het betonstaal  in de  minifabrieken  te produceren. 
Over de produktie  van de  andere  lichte  profielen  en het  walsdraad bestaat 
geen enkele  nauwkeurige  statistiek  inzake  de kwaliteit,  doch op grond van 
talrijke  indicaties  van deskundigen  kan worden  geraamd  dat althans  60% van 
deze produkten  eveneens  in de  minifabrieken  zou kunnen  worden  geproduceerd. 
Wanneer  deze gegevens  als referentiecijfers  worden  genomen zou in 1985 
theoretisch  de volgende produktie  in de  minifabrieken  kunnen  worden  bereikt  : 
- betonstaal  7,5 Mio t 
- andere  lichte  profielen  9,7 X 0,6 5,8 Mio t 
- walsdraad  11,0 X 0,6 6,6 Mio t 
19,9 Mio t 
Om deze produktie  te verwezenlijken  en in de  hypothese  van een  bezettings­
graad van 85 % en een  metaalrendement  van 90 % zou een  capaciteit  van 26,0  mil­
joen ton noodzakelijk  zijn. 
Uit de capaciteitsregistratie  blijkt  voor 1981 een  capaciteit  van slechts  20,1 
miljoen  ton. Op  basis van dit  cijfer zou derhalve  kunnen  worden  aangenomen dat 
een bepaalde verdere ontwikkeling  van de  ministaalfabrieken mogelijk  zou zijn. 
Hierbij  dient echter  te worden  opgemerkt  dat de  capaciteitsopgaven zeer conser­
vatief  zijn. 
De fabrieken corrigeren  in feite over het algemeen  helaas niet  hun capaciteits-
cijfers op het  ogenblik  waarop  zij de produktie verhogen,  en zoals boven gezegd 
is de produktiviteit  juist in deze sector aanzienlijk  toegenomen. 
Gezien deze aspecten  zou het  derhalve  op het  niveau  van de  totale  capaciteit 
zeer gevaarlijk  zijn de bouw van  nieuwe  mini fabrieken  aan te  moedigen. 
Dit wil niet zeggen  dat een  capaciteitsherziening  op regionaal niveau wenselijk 
zou zijn.  Alvorens  dit probleem  te behandelen  moet echter  worden  nagegaan  of de 
beschikbaarheid  van schroot  een dergelijke uitbreiding  toe zou  staan. 
Al2emene_beschikbaarhe2d_e^ 
yerbrujkende_sectoren -
- Beschikbaarheid 
In het kader van deze analyse  beperken  wij ons tot de  ontwikkeling t.a.v.  het 
in de handel gebrachte schroot.  In 1974  bereikte  deze met + 37  miljoen  ton 
een hoogtepunt. 

- 35 -
Bij extrapolatie  van het  cijfer van dat  jaar zou men  voor 1985 op + 47  miljoen 
ton komen. 
Aangezien  het staalverbruik binnen  de Gemeenschap  het voorziene niveau  niet 
heeft bereikt,  zou dit  cijfer tot + 42  miljoen  ton moeten  worden  herzien. 
Zelfs dit herziene  cijfer  lijkt  echter zeer optimistisch  te zijn bij verge­
lijking met het in 1982  geboekte  cijfer,  nL. + 33  miljoen  ton. 
Het is duidelijk  dat dit  cijfer  niet de werkelijke beschikbaarheid weerspiegelt, 
aangezien  het enerzijds  wordt vervalst door  de geringe vraag  en anderzijds 
door het ontmoedigende  aankoopprijspeil. 
Dit wil zeggen dat het  niveau  van 42  miljoen  ton eventueel  zou kunnen  worden 
bereikt  doch dat het  zeer gevaarlijk  zou zijn zich op een  hoger  cijfer  te 
baseren. 
- Ontwikkeling  van de  behoeften  van de  verschillende  verwerkende  sectoren 
Schroot  wordt  gebruikt door  de volgende sectoren  : 
- hoogovens; 
- oxystaalfabrieken; 
- elektrostaal-ovens; 
- ministaalfabrieken; 
- speciaal  staal; 
- buizenproducenten; 
- staalgieterijen; 
- ijzergieterijen; 
- uitvoer. 
Wat de hoogovens  betreft  is het  verbruik reeds  op een  zeer laag niveau terug­
gevallen  en kan het in de  toekomst  wellicht  als te  verwaarlozen  worden  beschouwd. 
Het schrootverbruik  van de  oxystaalfabrieken  is uiterst  uiteenlopend  en 
beweegt  zich tussen  de 80 en 300 kg  schroot  per ton  staal. 
De vermindering  van de  hoeveelheid  nieuw  schroot  ten gevolge  van de  invoering 
van het continu gieten  zou derhalve  kunnen  worden  gecompenseerd  door een 
vermindering  van de verbruikscoëfficiënt.Er moet  echter rekening  mee worden 
gehouden  dat een verbruikscoëf  fi cië'nt van 200 a 300 kg  schroot  vrijwel  kosteloos 
in staal kan worden  omgezet.  Althans  op energiegebied  zou het  niet economisch 
zijn om de verbruikscoëfficiënt van  schroot  in oxystaalfabrieken  te verminderen. 
In de hypothese  dat de  huidige  verbruikscoëfficiënt  wordt  gehandhaafd  zouden 
deze staalfabrieken netto-schrootkopers  worden  en onder deze omstandigheden 
zou + 10 miljoen  ton schroot voor  dit doel moeten  worden  gereserveerd. 

- 36 -
Ten aanzien van het speciaal  staal kan worden  voorzien dat het aandeel van de irj 
oxystaalfabrieken  geproduceerdespeciale staalsoorten  zou'töenernen,  met name 
door de invoering van de pannenmetallurgie, zodat de schrootbehoeften van  deze 
sector  licht zouden  kunnen  afnemen. 
Bij de electrostaalfabrieken die halffabrikaten voor de buizenfabricage produ­
ceren moet een min of  meer constant verbruik  worden  verwacht. 
Ditzelfde  geldt eveneens  voor de  staalgieterijen. 
De activiteit  van de  ijzergieterijen  neemt  af. Niettemin  moedigt  het verschil 
tussen de  prijs  van nieuw  gieten'j-ruwijzer en schroot de  gieterijen  aan zoveel 
mogelijk schroot te gebruiken. 
Dientengevolge  moetvoor  hen dezelfde hoeveelheid schroot  worden  gereserveerd 
als thans,  zelfs  indien hun  activiteit  niet  blijft  dalen. 
Tot 1977 was de  Europese  Gemeenschap  een netto-schrootimporteur. 
Sindsdien is de  situatie  gewijzigd en heeft de netto-export in 1982  ongeveer 
2 miljoen ton bereikt. Gezien de  bovenstaande  opmerkingen  hebben  wij drie 
hypotheses opgesteld betreffende de schrootbehoeften van de  andere  sectoren 
dan minifabrieken om de voor de minifabrieken overblijvende beschikbare schroot-
hoeveelheid te vinden. 
Pessimi  st i sche 
hypothese  voor 
de minifabrieken Gemiddelde  hypothese 
voor de minifabrieken Optimistische  hypo­
these voor de 
minifabrieken 
Totale beschikbaarheid 
van schroot 42,0 42,0 42,0 
Verbruik  hoogovens 0,6 0 0 
Verbruik oxystaal-
fabrieken 10,0 6,0 3,0 
E lektrost  aalfabrieken 
en gieterijen  exclusief 
minifabrieken  (bezettings­
graad van 60 % van de 
bestaande  capaciteit) 16,8 16,8 16,8 
Ij zergieterijen 4,0 3,5 3,0 
Netto-uitvoer 2,0 1,0 0 
Beschikbaar voor de 8,6 14,7 19,2 
mini staalfabrieken 

- 37 -
Het is wel  duidelijk  dat het  beschikbare schroot  zelfs onder de best 
mogelijke  omstandigheden  niet voldoende  zou zijn om de  totale  produktie  van 
de categorieën  produkten  waarvoor  de ministaalfabrieken technologisch  het best 
zijn uitgerust,  te bereiken. Derhalve  zou nog  steeds een gedeelte  van het 
betonstaal,  de lichte  profielen  en het  walsdraad  in de geïntegreerde  bedrijven 
moeten worden  geproduceerd. 

- 38 -
6. Grundstoffen  en schroot 
a) Grondstoffen 
In 1985 en 1990 zou de  wereldproduktie  van ijzererts  zieh als volgt kunnen  ont-
wikkelen  : 
IJZERERTSPRODUKTIE TABEL 10 
(miljoen ton) 
TV 80 1985 199Ü 
E.G. 35,2 28,2 27,0 
Zweden 28,5 26,0 25,0 
Rest van Europa 18,6 20,9 21,9 
V.S. 77,8 73,0 68,0 
Canada 51,2 50,0 50,0 
Brazi lië 91,5 102,0 140,0 
Mexico en rest Zuid-Amerika 40,3 43,4 46,2 
Afrika 64,6 71,8 92,6 
India 40,0 47,0 50,0 
Rest Azië 2,0 2,1 2,8 
Australië en  Nieuw-Zeeland 106,0 106,0 112,0 
China en Noord-Korea 81,0 86,0 90,0 
U.S.S.R. 249,0 260,0 270,0 
Andere landen met staatshandel 11,7 14,6 H,5 
AFGEROND  TOTAAL 895 930 1.010 
Met een veiligheidsmarge  van 10 X zou het  evenwicht  op de  balans "aanbod-vraag" 
weer moeten  terugkeren  na een  aanzienlijke  aanbodsoverschot  in 1980. 
AANBOD ~ VRAAG :  IJZERERTSBALANS 
(miljoen  ton TABEL 11 
Aanbod Vraag 
1980 895 805 
1985 930 910 - 950 
1990 1.01'0 1.000 - 1.050 
Op communautair  niveau zal  de te verwachten  ontwikkeling  van de ijzer- en staal-
produktie in 1985 tot uiting komen in een behoefte aan ijzererts van 130 
miljoen ton tegen een verbruik van 146,8  miljoen ton in 1980. 

- 39 -
Bij incaLculering  van een  daling van de  interne ertsproduktie  tot 28,2 miljoen 
ton zal het te  dekken saLdo derhalve  101,8  miljoen  ton bedragen, 
tegen een feitelijke  invoer van 115 miljoen  ton in  1980. 
De communautaire  ijzei — en staalindustrie  neemt thans rechtstreeks deel  aan 
5 mijnbouwprojecten  .in derde landen : het merendeel  van haar bevoorrading  wordt 
echter gewaarborgd  via leveringscontracten  op lange termijn.  Deze situatie  zal 
zich in de  nabije  toekomst  waarschijnlijk nauwelijks wijzigen,  terwijl op mid­
dellange termijn  de communautaire  financiële  steun aan projecten  in derde landen 
een aanvullende factor  voor de stabilisatie  van de  voorziening zal  kunnen vormen. 
b) Schroot 
Voor hun schrootbehoeften gebruiken  ondernemingen  in eerste  instantie  afval van 
hun eigen produktie.  Tot in het  zeer recente verleden  vormde  deze bron nog + 40 % 
van de totale  voorziening  van de  Gemeenschap. 
Dit aandeel  zal echter aanzienlijk  worden  gewijzigd  ten gevolge  van de  sterke 
opkomst van het  continu gieten,  waardoor  de hoeveelheid eigen  afval afneemt.  Het 
installeren  van het  continu gieten  in een geïntegreerde  "standaard"-fabriek  doet 
de gemiddelde  aankoopbehoeften  aan schroot  toenemen  (+ 115  kg/ton  eindprodukt), 
terwijl deze installatie  bij koppeling  aan een  electrostaalfabriek  de aankoop­
behoeften  doet verminderen  <- 40 kg/ton  eindprodukt). 
Wanneer men uitgaat  van een  specifiek schrootgebruik  van 240 kg in de  LD-conver-
tors, en van een  totaal aandeel  van het  continugieten  van 70 X (81 X voor de 
electrostaalfabrieken  en 66 voor de oxystaalfabrieken)  en voorts van de  veronder­
stelling  dat 26 X van de  totale  produktie  voor rekening  komt van de  elektrostaal-
fabrieken,  dan zal de aankoopbehoefte  voor schroot  in 1985 42,0  miljoen  ton be­
dragen. 
TABEL 12 
SCHROOT : Aankoopbehoeften  in 1985 («Ujoen ton ) 
Procédé Ruwstaalprodukt  ie Produkten voor de verkoop Aarkoopbehoeften per ton orodukt Aankoop-behoeften 
Electrostaal 30,8 (25,0 continu waarvan l , c ... , C 5,6 blokken 22,7 C1.-C9) 2-, 3 5,C 
Oxystaal 87,5 157,5 continu waarvan {JQ<0 blokken 52,-23,5 ( 65) 
Staalgieteri jen Hoogovens 1,4 1,4 c a3:> ;,2 
- »**» 
Totaal 119,7 119,7 102,9 ^1,2 

- 40 - 3 
De totale  voor de ijzer-  en staalindustrie  in de Gemeenschap  beschik^ire schroot- 
hoeveeIheden zouden  in 1985 41,6  miljoen  tonnen  kunnen  bedragen;  op t'ie  datum 
zullen vraag en aanbod  vrijwel  in evenwicht  kunnen  zijn. 
TAbfcL 13 
Schrootbehoeften en beschikbare  hoeveelheden  (in miljoen ton) 
Ruwstaalprodukt  ie(uitgez.vloeibaarst.) 
Schrootverbruik van  rje staalfabrieken. 
E-igen afval 1974 1975 1976 1977 1978 1985 
Ruwstaalprodukt  ie(uitgez.vloeibaarst.) 
Schrootverbruik van  rje staalfabrieken. 
E-igen afval 153,5 
64,7 
31,0 123,5 
54,1 
26,1 · 
ï 132,2 
57,7 
25,9 124,4 
55,0 
24,9 131,0 
59,1 
24,3 118,3 
53,3 
13,1 
Aankoopbehoeften  in de staalfabrieken 
Verbruik in de  gieterijen 
Verbruik in de  hoogovens 33,7 
1,6 
2,2 28,0, 
1,6 
1,8 31,8 
1,7 30,1 
1,4 
1,6 34,8 
1,3 
1,4 40,2 
1,2-
0,6 
Totaal behoeften 37,5 31,4 35,0 33,1 37,5 42,0 ' 
Nieuw verwerkingsschroot 
Gekocht schroot 15,2 
21,2 13,9 
17,o 13,8 
27,8 
Totaal op de binnenlandse  markt 
beschikbare  hoeveelheden 36,4 30,9 41,6 
Niet door de op de binnenlandse  markt 
ibeschikbare  hoeveelheden  gedekte be-
ihoeften 1,1 ... 0,4 
7. Energie 
Kwantitatief  gezien  zijn er tot 1985  geen voorzieningsmoeilijkheden te  verwachten. 
Alleen ten aanzien van de  hoogovens,  die een ingewikkelde en  relatief  belangrijk 
geval vormen,  moeten  enkele  nadere  opmerkingen  worden  gemaakt. 
a) Energieverbruik van  hoogovens 
Het energieverbruik van  hoogovens  (inclusief  ertsvoorbereiding) daalde van 
23,7 gigajoule per ton ruwijzer in 1974 tot 20,9 gigajoule in 1980,  d.w.z.  met 
ongeveer  12 X. Voor de periode  1981-1985  kan een  even regelmatige  doch trage 
vermindering van het specifieke energieverbruik  worden  verwacht  met nog  ongeveer 
10 X tot  circa 19 gigajoule. De behoeften aan gas en  elektriciteit  zullen  even­
wel stijgen  van 2,24 gigajoule in 1980 tot 2,4 gigajoule in 1985,  waarmede  de 
behoefte aan vaste en vloeibare brandstoffen in 1985 16,6 gigajoule per ton  ruw­
ijzer zal bedragen. 

- 41 -
b) Energievoorziening  van hoogovens 
Ter dekking  van de  behoeften voor  de produktie  van ruwijzer  in 1985  zal, afgezien 
van de injectie  met vloeibare  en gasvormige  brandstoffen,  ongeveer  42 miljoen  ton 
cokes nodig  zijn. De cokesfabri  eken ramen de vercooksingscapaciteit  in 1985 op 
73 miljoen  ton per  jaar en de  produktie  op 65 miljoen ton,  hetgeen  voldoende  is 
ter bevrediging  van de  vraag van de  i jzei— en staalindustrie,  de overige  industrie 
en de uitvoer. 
c) Energiebesparing  (1) 
Het aandeel  van de  energiekosten  in de produktiekosten  van staal bedraagt  onge­
veer 30 % voor de geïntegreerde  ijzer- en staalindustrie  en 20 %  voor electro­
staal. Het uiteindelijke  effect van deze kosten berust  op de  prijs van de  energie 
doch kan worden  verminderd  door een rationeel  gebruik  van deze factor;  de in 1985 
realiseerbare  energiebesparingen  kunnen  in vergelijking  met het  verbruik  in 1979 
worden gesteld  op ten  minste 7 a 8 % (5 tot 6  miljoen  ton per  jaar) en wel  door 
middel van : 
- het gebruik  van uit oogpunt  van energie optimale grondstoffen; 
- een doeltreffender energiebeleid, bijvoorbeeld  door terugwinning  van warmte; 
- het gebruik  van technieken  om energie terug  te winnen,  bijvoorbeeld  het gebruik 
van de tegendruk  aan de  uitlaatmondingen  en van het gas van de  convectoren. 
8. Een  uitzonderlijk  gebrek  aan evenwicht tussen vraag  en aanbod 
De stagnatie  van de  ijzer- en staaIproduktie  in de Gemeenschap,  die verband  houdt 
met de zwakte van het  interne verbruik  en een  gering concurrentievermogen  ter 
verhoging  van de  uitvoer,  zou op  zichzelf  niet hebben  geleid tot een  structureel 
gebrek aan evenwicht,  ware het niet dat terzelfder  tijd de produktiecapaciteit 
sedert 1974 aanzienlijk  was opgevoerd  en aldus heeft  geleid tot een  ernstige  en 
aanhoudende  discrepantie tussen vraag  en aanbod. 
a) De hoofdoorzaken  van het  gebrek aan evenwicht 
De capaciteitsuitbreiding  was zowel de consequentie  van specifieke  besluiten  ten 
aanzien van de  capaciteit  - die  vlak vöör het  begin van de  crisis waren genomen 
- als van de  produktiviteitsstijging  als gevolg van herstructurerings-  en rationa­
lisatiemaatregelen  die werden  getroffen zodra  duidelijk  bleek dat de  crisis van 
structurele  aard was : 
- de verkoopprijzen  tijdens  de hoogconjunctuur  1973/1974  hebben  vele producenten 
ertoe gebracht marginale, weinig  efficiënte  installaties  te handhaven,  zo niet 
opnieuw in bedrijf te stellen; 
- in dezelfde periode  werd besloten  tot omvangrijke investeringsprogramma's  ter  uit­
breiding  van de  capaciteit  in de  verwachting  van een  duurzame  voortzetting  van de 
toeneming  van de  behoeften.  Deze programma's  hebben  geleid tot een  nettotoeneming 
van de capaciteiten  met ongeveer  15% ten  opzichte  van 1973; , 
• * · 
(1) Het aandeel  van de  communautaire  ijzer- en staalindustrie  maakt ongeveer  8 X uit 
van het primaire energieverbruik  van de  Gemeenschap  en 20 X van dat van de 
industrie. 

- 42 -
- de sedert 1975 begonnen  herstructurering  en rationalisatie  hebben  geleid tot een 
krachtige  toeneming  van de  produktiviteitsgroei  van de  installaties.  Het in ton 
uitgedrukte  rendement  is tussen 1972 en 1980  gemiddeld  toegenomen  met 47 X  voor 
de hoogovens,  zuurstofconvectors  en flamboogovens,  69 X voor het continugieten 
en 105 X voor de bandstaalwalserijen. Bij  de heersende  produktiestagnatie heeft 
een dergelijke produktiviteitsgroei geleid  tot overcapaciteit,  aangezien  hier een 
geringere capaciteitsinkrimping  door het buiten bedrijf  stellen  van installaties 
tegenover  stond. 
Sedert 1974 bestaat  voor alle belangrijke  produktcategorieën een  belangrijk  gebrek 
aan evenwicht  tussen  vraag en aanbod.  0e geïnstalleerde  produktiecapaciteiten  hebben  ' 
gemiddeld  het theoretische capaciteitsniveau,  dat bij een bezettingsgraad  van 85 X  
voor ruwstaal  en 80 X  voor de eindprodukten  nodig is ter  voldoening  aan behoeften 
van de produktie,  overschreden  met resp. 23 X en 27 X. ïn 1980 en 1981  zijn deze 
structurele  overschotten  nog ernstiger  geworden  (zie tabel  14). 
TABEL K Ontwikkeling van de overcapaciteit   
(miljoen ton en X) 
JAAR 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 
PRODUKTEN ton X ton X ton X ton X ton X ton X ton X ton X 
I RUWSTAAL "4, ,0 "2 ,2 42, ,0 22, 1 39,9 20 ,2 52 ,3 26,1 46,1 22, 8 37,9 18, 6 52,1 25, 7 50 ,3 25,4 
II EINDPRODUKTEN 
Zware en lichte profielen 0 ,4 0,8 11,7 23, 0 11,8 22,9 13,2 26,3 12,6 24 ,9 9, ,6 19 ,6 12,1 24,7 15,9 31,6 
(+ halffabrikaten  voor bui zen) Walsdraad -o, ,6 "3,9 5 ,0 30, 7 3,7 22 ,2 4,8 27,3 4,8 24, 3 3, 1 16 r4 4,8 25,1 6,0 30,8 
Blik- en bandstaai voor buizen 0 ,6 5,5 4,1 37, 3 3,0 25 ,2 4. ,0 33,3 4,1 33, ,1 3,2 26 ,2 4 .0 34, ,8 4,4 40,4 
Warmgewalste  plaat o, 3 1,3 5, 7 23, 7 9 ,2 36, 7 10, 8 40,9 11,3 41, 2 9,9 35,5 10,2 37,1 ,6 34,8 
Koudgewalste  plaat 1,8 4, ,8 13,5 33, 4 8, 0 19,4 8,8 20,6 8,2 19,1 7,5 17,1 11, 6 26,1 11-4 25,9 
2,3 1, 7 39,8 27, 9 35,6 24,3 42,0 28,2 41,0 27,0 33, 6 22,1 42,8 28, 3 47, 3 31,1 
III ROLLEN -1,5 -2,7 18, 5 30, 2 9,6 15, 2 12, 0 17,9 9,3 13, 7 7, 9 11, 3 16,0 21, 9 14,9 20,3 
De communautaire  ijzer- en staalindustrie is  derhalve  niet in staat  gebleken  haar 
structuur aan te passen aan een markt waarvan de krachtige en aanhoudende  groei was 
verdwenen en waar de instabiliteit  is toegenomen. 
b) Toenemende  negatieve  effecten 
Het inzetten  van de  vicieuze  cirkel is niet zozeer te wijten aan de  stagnatie  van de 
vraag, doch eerder aan de  investeringsbeslissingen  - niet gecorrigeerd  of gecompen­
seerd door het buiten bedrijf  stellen  van de  marginale  installaties  - en de  produk-
tiviteitsstijging  - aanzienlijk  doch onvoldoende  voor een echt herstel  van het  con­
currentievermogen.  De ongunstige  gevolgen  daarvan  zijn uit verschillende  hoofde 
funest : * 

- 43 -
- de bezettingsgraad is in de  Gemeenschap  aanmerkelijk gedaald :  voor ruwstaal is 
deze gedaald van 87 % in 1974 tot  gemiddeld  65 % en daalt in  1980/1981  nog steeds. 
Het specifieke gevolg  daarvan  ten opzichte van een theoretische bezetting van 
100 % kan  worden  gesteld op een verhoging van de bedrijfskosten  (exclusief  finan­
ciële lasten en belastingen) met  ongeveer  22%, welk verschil  even groot is als 
dat tussen de laagste effectieve bezettingsgraad (55 X) en de  hoogste  (95 %). 
Het nadeel was in  deze periode derhalve bijzonder groot in  vergelijking  met de 
industrie  van de  Verenigde  Staten die een bezettingsgraad kon  handhaven  tussen 
85 % en 90 X.  Hoewel  ook de  Japanse  industrie  een overeenkomstige  daling ver­
toonde als die van de  Gemeenschap  is zij in staat  geweest  het effect  daarvan 
aanmerkelijk te  beperken  door middel van belangrijke verbeteringen met betrekking 
tot de andere  kostprijscomponenten : het "break-even-point"  ligt in Japan name­
lijk thans  rond een bezettingsgraad van 60 X; 
- de gemiddelde  technische  kwaliteit  van de  installaties  heeft geleden  door het in 
bedrijf houden  van verouderde  installaties,  hetgeen  gepaard  is gegaan  met een 
relatieve  vervangings- en moderniseringsachterstand ten opzichte van de  Japanse 
industrie  waar verouderde  installaties  op grote schaal  zijn vervangen  door mo­
derne (voor de periode 1977 tot  medio 1979 bijvoorbeeld resp. - 23,2 en + 22,6 
miljoen  ton). Zo is het  percentage  installaties  dat volgens internationale stan­
daarden  als technisch verouderd  wordt aangemerkt  in de Gemeenschap  aanzienlijk 
hoger dan in  Japan,  terwijl  de verhouding  omgekeerd  is voor de technisch  uit­
stekende  installaties  (1). Op het gebied van de bedrijfskosten  komt het verschil 
tussen uitstekende en  verouderde  installaties  tot uiting  in een  gemiddeld  kosten­
verschil  van ongeveer  25 '/.. Dit technische  verschil  heeft samen met het niveau 
van de bezetting de grootste invloed op de produktiekosten.  Zelfs indien de 
ijzer- en staalindustrie  van de EGKS de THOMAS-convertors,  (bijna)  alle MS-ovens 
en de walserijen  voor middeldikke en  voor dunne plaat buiten  bedrijf  zou hebben 
gesteld,  zouden  voor de belangrijkste produktiefasen van de  ijzer-  en staal­
industrie  de verschillen  in technisch niveau tussen het  communautaire  gemiddelde 
en het Japanse  gemiddelde  nog steeds belangrijk  blijven  (tabel  1.5). 
(1) De installaties  van 62  ijzer-  en staalbedrijven, die in  1979/1980  88 % van de 
communautaire  produktie van  gewoon  stdal uitmaakten,  zijn vergeleken met de 
installaties  van Japanse  bedrijven die  ongeveer  een even groot percentage  van 
de Japanse  produktie  uitmaken.  Voor elk stadium van de produktiecyclus kan op 
grond van specifieke  beoordelingscriteria  - leeftijd,  omvang  en specifieke  ken­
merken die bepalend  zijn voor het rendement  van de  installatie  - gewogen  volgens 
hun effect  op het concurrentievermogen, een  classificatie  in vijf niveaus van 
technische prestatie  worden  opgesteld van uitstekend  naar pover. 

- 44 -
TAtH IS 
T.'-hiiitcl'.  -tv-.au vin da ijifr^ «n miltninlltm  1n dt Sftentcnap en Japan in 1980 <·) Totaal beichouwde K van de capaciteiten  in dt rubrieken : 
Type instel latic capac 11 e 11 »·. 
(« 1 Miljoen ton) ( uitstekend) 1-( ge^ddeld) 2 ( pc?ver) 
Hoogovens EEG 132,8 20 13 12 22 32 
Japan 156,1 58 15 12 7 8 Zuursto:convertoren EEG 5Ï,6 36 37 23 $ 0 
Japan 64,6 51 35 10 4 0 Wornwatser1 jen van bendltaal EEG 70 23 16 32 24 5 
J apa-. 53,4 42 31 9 12 5 Kwarto*alseri)en EEG 15,2 20 8 24 35 13 
J ap*n 21.2 82 10 8 0 0 KouOwalserijen EEG 34,2 8 26 29 27 10 
Japa< 23,2 44 23 10 17 6 
• lr> enkele gevallen dateren de laat«I 'br»cl>i«be'* geirven» voor valserijen van 1977. 
Het verschil  is bijzonder  groot voor  de hoogovens,  die ongeveer  60 X van de  pro­
ductiekosten  (exclusief  afschrijvingen  en financiële  lasten)  voor de halfproduk-
ten uitmaken  en in de  Gemeenschap  een gemiddelde  produktiviteit  hebben van slechts 
1/3 van de  Japanse  produktiviteit,  in hoofdzaak  als gevolg van de  geringere  omvang 
en een geringer  energierendement. 
Een belangrijke  achterstand bestaat eveneens  op het  gebied van het  continugieten, 
dat in 1981 71 X van de  Japanse produktie uitmaakte tegenover  39 X in de  Gemeen­
schap. Wegens de latere aanschaf  en de  relatieve  spreiding  van de  installaties 
heeft het continugieten  in de Gemeenschap  bovendien  een kostennadeel  ten opzichte 
van Japan  dat wordt becijferd  op ongeveer  12 X voor een steekproef  die 65 X van de 
totale capaciteit  van het  continugieten  omvat. 
Van de communautaire  installaties  leveren  in feite alleen de elektrische  ovens 
technisch  betere  prestaties  dan de  Japanse.  Over het geheel genomeo  is de  capaciteit 
van de verouderde  installaties  in de Gemeenschap  ongeveer  gelijk aan de  bestaande 
overcapaciteit.  Dit betekent  dat de  modernisatiegraad  van die installaties,  die vol­
doende  zijn om aan de  bestaande vraag  te voldoen - en we  kunnen dan de  meest  effi­
ciënte installaties  nemen - opmerkelijkerwijze  de modernisatiegraad  van de  Japanse 
bedrijven  benadert  en die van de  Noordamerikaanse  bedrijven  zelfs aanmerkelijk 
overschri  jdt. 
- Hoewel de kosten van de  overcapaciteit  verschillen  al naar gelang  de structuur  van 
het bedrijf  en deze binnen  het bedrijf  kunnen  worden  gecompenseerd  door besparingen 
op andere kostencomponenten  is hun  ongunstig  effect op de  verkooppri  j zen algemeen 
en aanhoudend. 

- 45 -
Wegens de krappe  bruto marges  heeft elke verandering in de  relatie  tussen  prijzen 
en kosten belangrijke gevolgen voor de  bedrijfsresultaten.  In de Gemeenschap  heeft 
zich tot medio 1981 het volgende  voorgedaan  : het streven van de bedrijven naar 
verhoging van hun  omzet ter betere verdeling van de vaste kosten heeft  geleid  tot 
een prijsstelling  op basis van de marginale kosten in plaats van op basis van de 
totale kosten. De uiteenlopende ontwikkeling tussen  totale  kosten en de aldus 
vastgestelde  verkoopprijzen heeft desastreuze gevolgen  gehad voor de  verlies-  en 
winstrekening. 
In de Gemeenschap  is juist de combinatie van  kostenverhogende  elementen  die vrijwel' 
rechtstreeks  voortvloeien uit het bestaan van  overcapaciteit  funest :  alleen  al 
aan de kant van de kosten bedraagt de  gecumuleerde  bedrijfskostenverhoging van 
de combinatie van verouderde  installaties  en minimale bezettingsgraad (55 X) in 
vergelijking  met de combinatie van uitstrekende  installaties  en een  maximale  effec­
tieve bezettingsgraad (95 X) gemiddeld  ongeveer  47 X en kan oplopen tot  ongeveer 
60 X. 
Ten einde enige indruk te  verkrijgen  van de  relatieve  betekenis van  deze beide fac­
toren vergelijken  wij deze met andere  variabelen : het  verschil  tussen de  Europese 
en het Japanse  gemiddelde  arbeidskosten per uur betekent gemiddeld een verhoging 
van de bedrijfskosten  met 7 X  terwijl  het verschil  tussen de  energieprijs  voor de 
communautaire  producenten  (inclusief  subsidies) en voor de  Amerikaanse  producenten 
een onbetekenend  nadeel van 1 X betekent. 
Op basis van de in 1981  gehouden  communautaire  enquête  naar de investeringen en 
rekening  houdend  met de behoeften van de produktie ter voldoening aan de voorzien­
bare vraag zal het  algemene  gebrek  aan evenwicht tussen vraag en  aanbod  blijven 
bestaan. In 1985 zal  deze voor ruwstaal 29 X en voor eindprodukten 33 X  bedragen 
en uiteenlopen van 44 X voor warmgewalste plaat tot 23 * voor  koudge-
walste plaat  (tabellen  16 en 17, blz. 38). 
Weliswaar  omvatten  deze gegevens  niet de reeds in het kader van de reglementering 
van de steun aan de  ijzer-  en staalindustrie  beoogde  sluitingen  doch deze hebben 
tot dusver nog  geen voldoende  omvang  bereikt  om de resultaten  aanmerkelijk te  beïn­
vloeden. De eventuele overschattingen van de  aangemelde  capaciteit  - ten einde 
profijt te trekken van  hogere  quota's in het kader van de  anti-crisisregeling  -
zijn niet groot genoeg  om de ernst van de  situatie  te doen verminderen. 

- 46 -
Evengewicht tussen vraag  en aanboc - 1985 E'.R 9 T*BEL '6 
Χ 1 -.i I · oen ton 
"ROCKTEN proouktie  MPH 
19SO 1980 Procuktie "PM 
1981 1981 Geraar.ae 
produk t i 
1985 [Noodzake-
ijke MPC 
1985 
(1) Aangekcn-
aigae -^PM 
:935 Bezet t ingsgraad 
1980  I 1981 i 1985 jvercaoaciteit 
1985 
ter 
I. Ρ-ίΙ j TAAL 
II. EI'.DPRODLKTEN 
Zware prof ielen 
L ichte prof ielen 
Sono betonstaal 
Walsdraao 
Ba^sstaal  (2) 
waarvan uit speciale 
walsst raat 
Warmgewalste  plaat (2) 
waarvan uit speciale 
walsst raat 
Koucgewalste  plaat 
TOTAAL (3) 
III. BREEDWARMBAND 
waarvan  rollen  eind­
produkten 127,7 
8.4 
:c,9 
8.7 
10,8 
6,0 
(4.3) 
12,6 
(9.7) 
26,2 
83,6 
45.3 
(11.9) 202,5 
15,7 
18,1 
12.2 
19,1 
11.5 
(7.9) 
27,6 
(19,2) 
44,4 
148,5 
72,9 
(17,2) 125,1 
8,5 
9,5 
7,4 
10,5 
5,2 
(3,4) 
13,0 
(10,4) 
26,0 
80,1 
46,5 
14,1 197,7 
14,0 
18,3 
13,0 
19,5 
10,9 
(7,1) 
27,6 
(19,0) 
44,0 
149,2 
73,4 
18,6 119,7 
7,2 
9,7 
7.5 
11,0 
4.9 
(2.5) 
12,5 
(7.5) 
28,1 
80,9 
51,5 
12,9 140,8 
9.0 
12.1 
9. 4 
13, 8 
«.1 
(3,1) 
15,6 
(9,4) 
35,1 
101..1 
64,4 
16,1 197,0 
15.« 
19,4 
12,4 
19,7 
10,7 
(6,5) 
27,9 
(19,0) 
45,5 
151,3 
76,5 
19,5 «3,1 
53,5 
71,2 
56,6 
52.2 
(54.8) 
45,7 
(50,7) 
59,1 
56,3 
62,1 
69,4 63,3 
53,2 
51,9 
57,0 
54,0 
47,6 
(48,0) 
47,1 
(54,7) 
59,0 
53,7 
63,4 
76,2 ffl,8 
46.2 
50.0 
«0,5 
55.« 
<5,8 
(38,5) 
44,8 
(38,5) 
61,8 
53.5 
67,3 
6*,2 5». 2 
6,6 
7,3 
3,0 
5.« 
4,6 
(V) 
12.3 
(9.6) 
10,4 
50,2 
12,1 
3,4 ?8.5 
2 
37,6 
2«, 2 
29,' 
43,0 
(5*.l) 
4*.' 
(5C.5) 
22,9 
33,2 
15,8 
17,* 
(1) Bij een aangenonen  bezettinqsqraaO  van 85*X van ruwstaal en 80 %  voor qewalste eindorodukten 
(?) IncLusi'ef  banastaal  en warmgewalste  plaat uit de rolLen 
C3) Exclusief  roLLen einaprodukten 
TABEL 17 
Evenwicht tussen vraag  en aanbod van rollen - 1985 
PRODUKTEN Produkten 
ex rollen Omreke-
nings-
coeffi­
cient Behoefte 
aan 
rolI en Noodzake 
lijke 
MPM • Aange-
kondi gde 
MPM Bezet-
t ings-
graad Overcapaciteit 
PRODUKTEN Produkten 
ex rollen Omreke-
nings-
coeffi­
cient Behoefte 
aan 
rolI en Noodzake 
lijke 
MPM • Aange-
kondi gde 
MPM Bezet-
t ings-
graad 
ton X 
Rollen, eindprodukten 12,9 1,00 12,9 16,1 19,5 66,2 3,4 17,4 
Bandstaal  (1) 2,5 T,05 2,6 3,3 
Warmgewalste  plaat (2) 5,0 1,07 5/ 6,8 
Koudgewalste  plaat 28^1 1,09 30,6 38 ,3 
TOTAAl 48,5 - 51,5 64,4 76,5 67,3 12,1 15,8 
CI) 50 X van de totale bandstaalprodufctie 
(2) 40 X van de totale produktie  van uarmgewalste  plaat 

- 47 -
9. Onderzoek  en ontwikkeling inzake  staal 
In de afgelopen 20 tot 30  jaar heeft de technologische vooruitgang die kon 
worden gerealiseerd op basis van een doeltreffende  exploitatie  van de  resul­
taten van onderzoek  en ontwikkelingswerk, in  aanzienlijke  mate bijgedragen 
tot de vooruitgang en de groei van de  staalindustrie  in de gehele wereld. 
De besparingen  door schaalvergroting bereikt  door exploitatie  van zeer grote 
hoogovens,  de invoering van de oxystaalbereiding met  haar hoge produktiviteit, 
het vervangen  van het  gebruikelijke  gietprocédé  met gietelingen  door continu-
gieten en de automatisering van het produktieproces met  computers  zijn even 
zoveel voorbeelden van de wijze  waarop  de nieuwe  technologie heeft  geleid  tot 
aanzienlijke  economische  voordelen en.tot verbetering van de  kwaliteit  van 
staalprodukten. 
De mate waarin de  industrie  op doeltreffende wijze gebruik heeft  kunnen  maken 
van deze stappen voorwaarts  verschilt  echter  aanzienlijk,  waarbij de  Japanse 
staalfabrieken  hun voornaamste  concurrenten in  Europa  en Noord-Amerika  op een 
aantal belangrijke terreinen van de produktie en verwerking  alsmede  bij de 
produktontwikkeling  hebben  ingehaald. 
De indrukwekkende  vooruitgang die in  Japan werd bereikt berustte voor het 
merendeel  op de groeiende innoverende bijdrage van de  Japanse  industrie  in 
de staalfabricage sinds het einde van de jaren  zestig. 
Ongetwijfeld  vormden  de economische  doelstellingen  en het  beleid  van overheid 
en bedrijfsleven,  de stimulans van een bijzonder snel stijgende produktie 
(van 22 miljoen ton in 1960 tot 117 miljoen ton in 1974) om aan de steeds toe­
nemende  vraag te  kunnen  voldoen en het  vermogen  om zich snel aan te  passen  bij 
veranderende  omstandigheden  op de wereldmarkt  belangrijke factoren voor  deze 
piek in de technologische vooruitgang. 
In een meer recent verleden vertoonde de  toekomst  van de  staalindustrie  over 
de gehele wereld een heel  ander  beeld ten gevolge van de recessie die ontstond 
na de aardoliecrisis  van 1973-1974  en die nog steeds  aanhoudt. 

- 48 -
De gevolgen  hiervan  kwamen  bijzonder  hard aan in de  Gemeenschap  waar zij 
een schel  licht wierpen  op structurele  tekortkomingen  en de verzwakking 
van de internationale concurrentiepositie. 
Vast staat dat de staalindustrie zich  zowel  in Europa  als in  andere  geïndus­
trialiseerde  landen,  in een  nieuwe  ontwikkelingsfase bevindt.  Wanneer  wij nu 
pogen de trend op het  gebied  van het  onderzoek  en de technologische  vooruit­
gang te voorspellen,  moeten  wij ons  bewust  zijn van deze veranderende  situatie 
waarin de vroeger,  in de periode  van snelle groei tijdens de laatste 30 jaar 
belangrijke factoren zoals sterke  economische  groei en  lage energiekosten  niet 
meer werken.  Daarom  bestaat  er alle reden  om aan te  nemen  dat de verbetering van 
bestaande  en'de  ontwikkeling van  nieuwe  technologieën  een uiterst  belangrijk 
slagveld zal  vormen,  waarop  alle landen  met een aanzienlijke staalproduktie 
streven naar versterking van hun concurrentiepositie. 
Binnen de afzienbare  toekomst  wordt geen spectaculaire wijziging in de  techno­
logie van de  ijzer-  en staalbereiding  verwacht  en de vooruitgang  zal grotendeels 
geleidelijken  incidenteel plaatsvinden.  Daarom  mag in  alle redelijkheid  worden 
verwacht  dat de industrie  blijft  aangewezen  op de traditionele  hoogoven  voorde 
oxystaalproduktie (en  daarmede  op cokeskolen)  als het  voornaamste  hulpmiddel 
voor de staalbereiding, met  daarnaast  het procédé  waarbij  van schroot  en de 
vlamboogoven  gebruik  wordt gemaakt. 
Terwijl  het onderzoek  in de industrie in de eerste plaats gericht zal  blijven 
op cie verbetering var, deze  bestaande  produktieprocédé 1 s door optimalisering 
en een betere  controle, zal het  onderzoek  op langere  termijn ook  meer  specula­
tieve projecten  omvatten  over de technische  en economische  uitvoerbaarheid 
van geheel  nieuwe  procédé's  voor de ijzer-  en staalbereiding. 
Als bijdrage tot verbetering van de concurrentiepositie en tot de  modernisering 
en herstructurering van de staalbereiding in de  Gemeenschap  hebben  onderzoek 
en ontwikkeling de  volgende  belangrijke doelstellingen : 
- ver laging van de kostprijs en  verhoging  van de produktiviteit 
- vt:betering van de kwaliteit van het  produkt 
- be,-r-, 1 ing van de investeringskosten en de kapitaaluitgaven 

- 49 -
- verbetering  van de  gedragingen  van de  produkten  en uitbreiding  van de 
toepassingsmogelijkheden voor  staal. 
Sommige  sectoren  waarbinnen  op middellange termijn veel  onderzoek  zal worden 
verricht,  zijn hieronder  nader omschreven. 
Problemen  die rechtstreeks  of indirect  in verband  staan met energie  zullen 
een sterke invloed uitoefenen  op de  technologische behoeften  van de  staal­
industrie  gezien  hun effect op de  produktiemethodes,  de afzetmogelijkheden 
voor staalprodukten  en de  soorten  staal die op de  betrokken  markten  moeten 
worden aangeboden.  Het feit dat de  energiekosten  ongeveer  30 % van de  kostprijs 
van staal  uitmaken,  leidt er reeds toe dat in  deze sector  door onderzoek  en ont­
wikkelingswerk veel winst  kan worden  behaald. 
In de produktiesector  blijven  de energiebesparing  en de  grotere soepelheid voor 
wat betreft  de toepassing  van verschillende  vormen van energie  de twee belang­
rijkste  onderwerpen.  Voor wat dit  laatste  betreft  zal men  zich er vooral op 
toeleggen  de energiebehoefte  van staalfabrieken  om te schakelen  van aardolie 
en aardgas  op een  hoger percentage steenkool  en op de  beperking  van het  verbruik 
van duurdere  cokeskolen. 
Injectie  van steenkool  is een  interessante mogelijkheid voor  de vervanging  van 
stookolie  als injectiemiddel  in de  hoogoven  en voor een ruimere toepassing daar­
van zal nog  veel onderzoek  moeten  worden  verricht. 
Ook steenkoolinjectie  bij de bereiding  van oxystaal  zal nader worden  onderzocht 
waarbij  wordt  gestreefd  naar een verhoging  van het  aanvaardbare  schrootpercentage 
waarbij kan worden  geprofiteerd  van fluctuerende schrootprijzen. 
Geringere  hoeveelheden  cokes mogen worden  verwacht  van een  verbeterde  exploitatie 
van en controle  op de hoogoven  op basis van een  beter inzicht  van aspecten zoals 
de cohesiezone  terwijl  het werk aan het  zoeken  naar methoden  voor de vervaardiging 
van een goede  kwaliteit  cokes op basis van laagwaardige steenkool  zal worden 
voortgezet. 
De invoering  van plasma-gasverwarmers  in de  ijzer- en staalproduktie biedt  in­
teressante  vooruitzichten; eerste onderzoekresultaten  met deze technologie  wij­
zen er thans reeds  op dat de  toepassing  van plasmaverwarming  in de hooghoven  de 
cokesbehoefte  aanzienlijk  zal doen dalen  terwijl  de produktiviteit  stijgt. 

- 50 -
Het probleem  van de energieconservering kan op  verschillende  wijzen technisch 
worden benaderd  : terugwinning van de  latente  en restwarmte uit de  uitlaat­
gassen van oxystaalconverters, van de restwarmte van converterslakken en een 
doeltreffender  gebruik van gas dat als bijprodukt in de  staalfabriek  ontstaat. 
Bij het walsen en afwerken kan energie  worden  bespaard  door direct  walsen en 
heet laden toe te passen  maar of deze technieken op ruimere schaal  worden  toe­
gepast hangt  af van de ontwikkeling van on-line hete  inspectie  en herstelsys­
temen om te kunnen  voldoen aan strenge  kwaliteitseisen  voor het oppervlak. 
Voorts vormt  het vooraf  verwarmen  van schrootcharges voor  vlamboogovens  met 
behulp van de restwarmte van afvalgas uit de  hoogoven  (met of zonder  bijkomende 
verbranding van brandstof) een  belangrijk  hulpmiddel om  elektrische  energie te 
besparen en de  produktiviteit  van de  fabriek  te verbeteren. 
Opgemerkt  zij dat op dit gebied de nodige  technologieën  veelal  reeds beschik­
baar zijn zodat het  onderzoek  thans voornamelijk is  gericht  op de verbetering 
en toepassing van  deze technologieën  op ruimere schaal. 
De toepassing van continu-gieten is een  ander bekend  hulpmiddel voor het  reali­
seren van  aanzienlijke  energiebesparingen en naar verwachting zal het produktie-
potentieel  in de Gemeenschap  op basis van  deze techniek tegen 1985 110 miljoen 
ton bereiken,  d.w.z.  59 % van het  totale  staalproduktiepotentieel.  Bij het on­
derzoek op dit gebied spelen de strengere eisen voor de  kwaliteit  van het pro-
dukt en de  noodzaak  de produktiviteit  van de  fabriek  te verhogen  de hoofdrol. 
Horizontaal  continu-gieten  waarvoor  minder  investeringskosten  zijn vereist, 
blijft een belangrijke sector voor het ontwikkelingswerk. 
In de jongste jaren kon in  verschillende  industrietakken, zoals de  autoindustrie, 
aanzienlijke  vooruitgang  worden  geboekt  door automatisering, mechanisering en 
de robotica;  er zal hoe langer hoe  meer aandacht  aan moeten  worden  besteed om 
deze ook in de  staalbereiding  toe te passen. Zo zal voorrang  moeten  worden 
verleend  aan de ruimere toepassing van automatisering en aan de ontwikkeling van 
technisch  meer geavanceerde  controlesystemen met  computers  ter verbetering van 
het gebruik van de  uitrusting,  voor een  hogere  en meer constante  kwaliteit  van 
het produkt, voor de verlaging van de  kostprijzen  en voor een beter onderling 
contact  tussen  verschillende  produktietrappen zoals de continu-gietmachine 
en de walserij.  Of op dit gebied vooruitgang  wordt geboekt  hangt  af van verbe­
teringen  in de instrumentering voor inspectiedoeleinden  alsmede  voor meting en 
controle. 

- 51 -
Afgezien van het reeds  besproken  cokes-aspect is schroot van bijzonder be­
lang aangezien voor het smelten van schroot veel  minder  energie is  vereist 
dan voor de reductie van  ijzererts.  De meeste  technologische wijzigingen op 
korte of middellange termijn  zullen  blijkbaar  gericht  zijn op een verhoging 
van het schrootgebruik;  deze veranderingen  omvatten  een steeds veelvuldiger 
toepassing van  vlamboogovens  en continu-gieten  alsmede  wijzigingen aan de 
gewone hoogoven  ten einde het schrootgehalte per  charge  te kunnen  verhogen. 
Bovendien  neemt  de vraag  naar speciale staalsoorten met een  hoger  gehalte 
aan legeringsmetalen en  andere  materialen toe,  hetgeen  de terugwinning van 
schroot  moeilijk  maakt.  Deze ontwikkelingen  zijn van aanzienlijke  invloed 
op de toekomstige vraag en  aanbod  van schroot en  daarmee  op de  prijs daarvan. 
Een ruimere toepassing van  door directe  reductie verkregen sponsijzer zou een 
van de mogelijkheden  kunnen  zijn om problemen  met de schrootvoorziening te 
overwinnen.  Dit zou als stimulans  kunnen  dienen voor verder  onderzoek  en voor 
een semi-industrieel demonstratieproject gericht op de ontwikkeling van in eco­
nomisch  opzicht interessantere en voor het  milieu  beter aanvaardbare  produktie-
procédé's  voor sponsijzer in de  Gemeenschap;  daarbij zou  moeten  worden  uitge­
gaan van het rechtstreeks gebruik van steenkool of de combinatie van  directe 
reductie  en koolvergassing en  niet zozeer van kostbaar  aardgas  als reductie­
middel. 
Een steeds belangrijker eis bij de staalbereiding is dat de fabriek en de 
uitrusting  soepeler  moeten  worden  ten einde een ruimer  gamma  produkten te  kun­
nen vervaardigen. De  werktuigbouw  kan hier een aanzienlijke  bijdrage leveren 
zodat de  installaties  zich gemakkelijk  kunnen  aanpassen  bij veelvuldige  wij­
zigingen  in het produktieschema  terwijl  tevens  minimale  produktiekosten  kunnen 
worden bereikt.  Bij het ontwikkelingswerk op dit  terrein  zal men  zich ook moe­
ten toeleggen op de modernisering van  bestaande  installaties  zodat de  produk-
tiviteit  hoger  wordt,  minder  onderhoud  is vereist  en soepeler kan  worden  gewerkt. 
Ook bij de technologie van staaIprodukten zal de vooruitgang eerder inciden­
teel dan spectaculair  zijn; de toekomstige ontwikkeling zal  onder meer worden 
beïnvloed  door de volgende  factoren : 
- de noodzaak  het hoofd te bieden aan de steeds strengere eisen van gebruikers 
voor wat  betreft  de duurzaamheid,  de betrouwbaarheid, de  uniformiteit  en de 
kosten; 
- de noodzaak  produkten te vervaardigen die beter  zijn aangepast  voor speciale 
gebruiksdoeleinden en  meer geraffineerde produkten met een  hogere  toege-
voegde waarde  vooral voor de uitvoer te produceren; 

- 52 -
- de noodhaak  w jzigingen  te onderkennen (en daarop te reageren) in de techno­
logie van de  staalbereiding  en in het verbruiksschema voor staaIprodukten daar 
op de binnenlandse markten de vraag naar  plaatstaal  constant  blijft  of zelfs 
licht stijgt, terwijl  de vraag naar langwerpige produkten  blijkbaar  daalt 
(zie sectie  II.3.); 
- de noodzaak het hoofd te bieden aan de steeds  sterkere  concurrentie  van andere 
materialen,  zoals aluminiumlegeringen en  plastics,  zulks  vooral  in zo belang­
rijke sectoren als de  automobielindustrie; 
- de noodzaak voor nog  nauwere  samenwerking tussen staalproducent en  staalgebrui-
ker ten einde een  meer offensieve  strategie  te kunnen  uitstippelen  voor de  ver­
koop en voor de  ontwikkeling  van nieuwe en bestaande markten. 
Gezien de grote verscheidenheid van staalprodukten is het  moeilijk  de priori­
teiten vast te leggen,  maar vermoed  wordt dat het  tekort  aan energie een van de 
belangrijkste  factoren  is die de ontwikkelingen op dit  terrein  beïnvloeden.  Staal 
speelt een belangrijke  rol bij het winnen en het vervoer van energiedragers 
(offshore  constructies,  pijpleidingen)  en bij de produktie van energie (opwekking 
van elektrische  stroom) en de groeiende behoefte van de  energiesector  zal tot 
hogere eisen aan het  staal  leiden.  Bijzonder  sterke  staalsoorten  maken  energie­
besparingen  mogelijk in de automobiel- en de  vervoerssector  aangezien door ver-
Laging van het gewicht van het  voertuig  brandstof kan  worden  bespaard. De  nood­
zaak de levensduur van onderdelen en produkten te verlengen - nog een aspect van 
de energiebesparing -  maakt dat zowel in de weerstand en de bescherming  (coating) 
van produkten tegen  corrosie,  als in de mechanische eigenschappen van die pro­
dukten verbeteringen  moeten worden  aangebracht. 
Naast specifieke  produktontwikkeling zal  meer zuiver  wetenschappelijk onderzoek 
moeten worden  gedaan  op gebieden als  sterkte-  en breukkarakteristieken,  verwer­
kingstechnieken  (vooral  lassen  en lasbaarheid),  vervormbaarheid, gedrag onder 
hoge temperaturen en  structurele  gedragingen van  staalsoorten.  Een beter weten­
schappelijk  inzicht  in de eigenschappen van het  staal dat voortvloeit  uit der­
gelijk onderzoek kan een aanduiding  vormen  voor het probleem hoe verbeteringen 
kunnen worden  verwezenlijkt  en bovendien fundamentele  gegevens  opleveren die 
van nut  kunnen  zijn bij het ontwerpen van werktuigbouwmachines en het  opstellen 
van internationale  codes,  voorschriften  en specificaties. 

- 53 -
Terwijl  iedereen het in grote trekken wel  eens is met  deze tendenzen  bij het 
onderzoek,  blijft  de vraag  welke  invloed de nog  altijd  moeilijke  financiële  si­
tuatie van deze industrietak  heeft op het fourneren van de nodige middelen voor 
het onderzoek  en op de snelheid  waarmee  de technologische vooruitgang kan  worden 
verwezenli  j kt. 
In de eerste plaats mag,  daar kapitaal  slechts in beperkte  mate beschikbaar is, 
worden aangenomen  dat de voorkeur  wordt gegeven  aan investeringen in  nieuwe 
technologie  waar de kosten/baten-verhouding het  meest  gunstig is en de periode 
tussen het begin van het  onderzoek  en de toepassing van de resultaten  daarvan 
betrekkelijk  kort is. Bij het vastleggen van de  prioriteiten  bij de planning van 
het onderzoek  spelen  dergelijke  overwegingen  zeker een rol en  zullen  projecten op 
het gebied van kapitaalbesparende  technologieën,  zoals goedkopere  fabrieken en 
uitrusting,  worden  aangemoedigd. 
In de tweede  plaats  maakt het heersende  financiële  klimaat het de  industrie 
moeilijk  om de onderzoek-  en ontwikkelingswerkzaamheden  op een behoorlijk niveau 
te handhaven.  Uit ramingen  inzake de  financiering  van onderzoek  over staal 
blijkt dat de desbetreffende uitgaven in de  Gemeenschap  gemiddeld  2,2 Ecu per 
ton geproduceerd  staal bedragen,  tegen 2,7 Ecu/ton in de USA en 4,0 Ecu/ton in 
Japan. De doeltreffendheid van dit toch al lage onderzoekingsbudget in  Europa 
wordt nog geringer  door dubbel  werk dat herhaaldelijk  voorkomt  wanneer  het onder­
zoek op nationaal niveau  wordt  uitgevoerd. 
Zo gezien bestaat het  gevaar  dat de snelheid  waarmede  technologische verbeteringen 
worden ingevoerd, en  daarmede  de technologische concurrentiepositie van de  staal­
bereiding  in de Gemeenschap  in de komende  jaren  zullen  afnemen  of men zal 
steeds meer een beroep  moeten  doen op licenties  en know-how  die in het buitenland 
worden gekocht.  Daarom  zal de  staalindustrie  in de Gemeenschap  de mogelijkheden 
moeten onderzoeken  van een  nauwere  samenwerking  bij het  onderzoek  op gebieden 
waar de concurrentie en  commerciële  aspecten  geen al te grote rol spelen.  Momen­
teel vindt de  meest  uitgebreide  samenwerking  plaats binnen het kader van het  door de 
EGKS gefinancierde  programma  dat ongeveer  8 % van al het  onderzoek  inzake  staal 
in de Gemeenschap  vertegenwoordigt. 
Aangenomen  wordt dat op het gebied van  meer fundamenteel  onderzoek  op langere  ter­
mijn alsmede  op dat van de produktie en de verwerking mogelijkheden voor een betere 
coördinatie  en nauwere  samenwerking  in de  staalsector  bestaan; vooral wat  betreft 
de verwerking zou een  betrekkelijk  aanzienlijke  winst te behalen  zijn gezien de  vaak 
daarbij  betrokken  hoge kosten. Verwezenlijking van  deze doelstelling  dient een  onder­
werp van voortdurende zorg te  zijn voor hen die  zich bezighouden  met de technische 
zaken in de  ijzer-  en staalindustrie  in de Gemeenschap  op middellange tot lange 
termijn. 

- 54 -
Ten einde  het hoofd te bieden aan de  gemeenschappelijke  technologische  behoeften 
van de industrie  zal de  Commissie  steun  blijven  geven  voor onderzoek  en ontwikke­
lingswerk,  terwijl  een nieuw  initiatief  voor semi-industriële  projecten  een kost­
bare en noodzakelijke stimulans  zal vormen voor het overbrengen  van research-
resultaten  naar demonstratieprojecten  op ware grootte  en uiteindelijk  naar  instal­
laties waar zij op commerciële  schaal  kunnen  worden  geëxploiteerd. 

Β I J L A û t 
A. ALGEMENE  METHODOLOGIE VOOR _D E OPSTELLING  VAN DE  PKOGNOSES 
1. Op grond  van studies per tand met betrekking tot het verbruik in de verschillende 
verbruikende sectoren tussen 1970 en 1978  zijn op communautair  niveau opgesteld : 
een tabel van het  staal  verbruik per  produkt  en per sector  voor 1978, welk  jaar 
als basisjaar  wordt beschouwd  voor de prognose  (gewoon  staal  en speciale  staal­
soorten); 
tabellen  per sector waaruit de ontwikkeling van het specifieke verbruik (SV) 
blijkt tussen 1970 en 1977 per  type produkt. 
staalverbruik  kg  staal 
sv =  =  
produktie ton materieel 
Voor het totaal  (EUR 9)  werd het specifieke verbruik per land per jaar  gewogen 
met de produktie van de sector in  1970/1977. 
met behulp  van een  databank  van statistische  gegevens,  die in de  vorm van tijd­
reeksen  zijn geregistreerd en  zijn opgenomen  in het  systeem  CHR0N0S,  werden  voor 
de Gemeenschap  als geheel  en per verbruikende sector  reeksen  activiteitsindices 
opgesteld. 
Deze indices, met de basis 1970 = 100,  zijn indices van de  toegevoegde  waarde  
tegen factorkosten, in constante  prijzen . Voor drie sectoren  werden  deze activi­
teitsindices  op een  andere  wijze en wel als volgt  berekend  : 
+ "overige verbruikers" : produktie-indices,  gewogen  met het verbruik in 1977 
+ "scheepswerven"  : indices per bruto  gecompenseerde  registerton  (1.000  gbrt), 
+ "buizenfabricage" : produktie-indices. 
2. De voor 1985 vermelde  cii'ers  gevens  het tendensniveau  weer,  dat als volgt  werd 
bepaald  : 
de prognoses  voor de ontwikkeling van de  activiteit  van de sectoren  zijn gebaseerd 
op de relaties  tussen  deze grootheid en de ontwikkeling van de  volgende  belang­
rijkste  economische  variabelen  voor de periode  1980/1985  : 
1. BBP 
2. Particuliere  consumptie  en overheidsconsumptie 
3. Bruto-investeringen in vaste activa 
4. Industriële  produktie 
zoals deze  zijn vastgesteld in het  kader  van de  werkzaamheden  voor het ontwerp 
van vijfde  programma  voor de economische  politiek  op middellange  termijn die 
door de Commissie  in samenwerking  met de Lid-Staten  werden  verricht; 

2. 
de prognoses voor  het verbruik  per produkt  werden  bepaald door  op de  activiteit 
van de verbruikende sector  coefficienten  voor het specifieke  staalverbruik  toe 
te passen  die voortvtoeien  uit het  historisch  verloop  en die  indien  nodig vol-jens 
de laatste  ontuikkelingen  werden  gecorrigeerd. 
B. TOELICHTENDE  TABEL OP DE  PRODUKTIEPROGNOSES 
Met betrekking  tot de in  tabel 8 vermelde produkten zij  opgemerkt dat : 
voor rollen,  eindprodukten,  geen autonome  prognose  is opgesteld.  De produktie 
van 1985 werd  bepaald  onder de hypothese  dat de  verdeling  van de  behoeften  in 
1981 over dikke  en midde'ldikke  platen,  dunne  platen  en rollen  ongewijzigd  zal 
bli)ven.  Op grond van de  ontuikkeling  in het  verleden  zal df.ze hypothese  waar-
schijnlijk  leiden  tot een  geringe onderschatting  van de  produktie, hetgeen even-
wel geen consequenties heeft.  De produktie  van warmbreedband zal in dit  geval 
enigszins  zijn overschat  uegens de toegenomen  behoeften  aan dunne,  dikke en 
middeldikke  plaat en wegens de  grotere  verliezen  u uar«iede  de bewerking  van deze 
produkten gepaard gaat  in vergelijking  met die van  rollen,  eindprodukten; 
eveneens  is de  produktieprognose  van rond betonstaal gebaseerd  op een  zekere  sta-
biliteit  van de  verdeling  van dit  produkt binnen  de categorie  lichte  profielen; 
de categorieen dikke  en middeldikke  plaat en dunnen  plaat oravatten  de warm- en 
PRODUKTIE  VAN PLATEN  197* TOT 1980/1985 
(Toelichtend*  tabel) niljoen ton 
PRODUKTEN 1974 1975 1976 1977 1978 1979 . 1980 1981 1985 
DIKKE EN HIDDELDIKKE PLATEN 17,575 14,494 12,526 12,262 12,601 13,005 12,461 12,839 12,3 
- warmgewalst 17,450. 14,382 12,366 12,097 12,414 12,822 12,265 12,626 12,1 
- koudgewalst 0,125 0,112 0,160 0,165 0,187 0,183 0,196 0,213 0,2 
DUNNE PLATEN 29,269 21,731 26,766 27,374 28,032 29,248 26,332 26,102 28,3 
- warmgewdlst 0,559 0,291 0,320 0,390 0,454 0,451 0,335 0,340 0.4 
- koudgewalst 28,710 21,440 26,446 26,984 27,578 28,797 25,997 li,loc 27.9 
TOTAAL KOUDGEWALSTE  PLATEN  
TOTAAL WARHGEWALSTE  PLATEN 21,975 28,1 
12,966 12,5 koudgewalste produkten.  In onderstaande  tabel is de  verdeling  over wamgewalste 
platen en koudgewalste platen  weergegeven  waarbij evenals  boven is  verondersteld 
dat de structuur  gelijk  blijft  aan die van de  afgelopen periode. Aangezien  de 
betrokken hoeveelheden  miniem  zijn heeft dit onderscheid  slechts  betekenis voor 
een aeer gedetaiIleerde berekening  van de  behoeften  aan koudgewalste  plaat.