NL Publicatieblad van de Europese Unie C 303/14

Eindverslag van de Raadadviseur-auditeur in zaak nr. COMP/M.3653 — SIemens/Va Tech

(overeenkomstig de artikelen 15 en 16 van Besluit (2001/462/EG, EGKS) van de Commissie van 23 mei 2001 betreffende het mandaat van de Raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures — PB L 162 van 19.6.2001, blz. 21)

(2006/C 303/11)

De aangemelde concentratie

Op 10 januari 2005 ontving de Commissie een aanmelding van een beoogde concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 („de concentratieverordening”) waarin is meegedeeld dat het Duitse Siemens AG („Siemens”) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening volledig zeggenschap verkrijgt over de Oostenrijkse onderneming VA Tech AG („VA Tech”) door een openbaar aanbod, openbaar gemaakt op 10 december 2004.

De beoogde transactie zou leiden tot talrijke horizontale en verticale overlappingen op het gebied van de opwekking, het transport en de distributie van elektriciteit, automatisering en besturing, uitrusting voor het spoorwegvervoer, de bouw van metallurgische- en elektriciteitsfabrieken, bouwtechnologie en gemeenschappelijke infrastructuur.

Inleiding van de procedure en de kwestie van de toegang tot belangrijke documenten

Aan het eind van de eerste fase van het onderzoek concludeerde de Commissie dat de concentratie ernstige twijfels opriep met betrekking tot de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt en de EER-Overeenkomst. Derhalve leidde de Commissie op 14 februari 2005 de procedure in overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder c), van de concentratieverordening.

Op 2 maart 2005 kreeg Siemens toegang tot de „belangrijke documenten” van het dossier van de Commissie, overeenkomstig hoofdstuk 7.2 van de „Best Practices on the conduct of EC merger control proceedings” („beste praktijken”), die zijn bepaald door het Directoraat-generaal Concurrentie. Bij brief van 16 maart 2005 verzocht Siemens om toegang tot nog meer documenten. De onderneming was in het bijzonder van mening dat door VA Tech overgelegde documenten van bijzonder belang moeten zijn voor de zaak en derhalve in aanmerking moeten komen als belangrijke documenten. In zijn antwoord van 6 april 2005 herhaalde het Directoraat-generaal Concurrentie zijn standpunt dat de desbetreffende documenten geen belangrijke documenten vormden. Het was van oordeel dat de gevraagde documenten, ongeacht de bron ervan, geen gemotiveerde kennisgeving van derden vormden die indruisten tegen de standpunten van de aanmeldende partijen, zoals de definitie van belangrijke documenten in de beste praktijken luidt. Siemens heeft mij niet officieel verzocht op te treden met betrekking tot deze kwestie.

De bekendmaking van de mededeling van punten van bezwaar en de procedurele kwestie die is ontstaan door het verzoek van Voith Siemens om een mondelinge hoorzitting: het begrip „andere betrokkenen”

Op 22 april 2005 werd aan Siemens een mededeling van punten van bezwaar gestuurd. In de daaropvolgende dagen werd toegang tot het dossier van de Commissie verleend. Siemens werd verzocht uiterlijk op 6 mei 2005 te antwoorden. Deze termijn werd in acht gehouden.

Noch Siemens, noch VA Tech verzochten erom hun argumenten in een formele mondelinge hoorzitting naar voren te brengen.

Bij brief van 6 mei 2005, geregistreerd op 10 mei 2005, verzocht de gemeenschappelijke onderneming tussen J.M. Voith AG en Siemens AG, Siemens Voith Hydropower Generation GmbH & Co. KG („Voith Siemens”), evenwel schriftelijk om een formele mondelinge hoorzitting overeenkomstig artikel 14, lid 2, van Verordening (EG) nr. 802/2004 van de Commissie van 7 april 2004 („de uitvoeringsverordening”). Zij waren van mening dat, aangezien zij rechtstreeks gevolgen kunnen ondervinden van een door Siemens eventueel aan de Commissie voorgestelde corrigerende maatregel, zij als „andere betrokkene” in de zin van artikel 11, onder b), van de uitvoeringsverordening dienen te worden beschouwd.

In mijn schriftelijk antwoord van 13 mei 2005 was ik van oordeel dat Voith Siemens niet in aanmerking kwam als een „andere betrokkene” en derhalve niet om een formele mondelinge hoorzitting kon verzoeken, in de aanwezigheid van de lidstaten en de betrokken diensten van de Commissie, hoewel zij vanzelfsprekend het recht hadden om op gelijk welk moment schriftelijk of mondeling gehoord te worden door de bevoegde personen. De verkoper en de onderneming die het voorwerp van de concentratie is, welke ondernemingen in artikel 11, onder b), van de uitvoeringsverordening als voorbeelden van „betrokkenen bij de voorgenomen concentratie” worden vermeld, vormen „andere betrokkenen” omdat zij rechtstreeks en onvermijdelijk betrokken zijn bij de uitvoering van de voorgenomen concentratie. Dit bepaalt het feit dat zij „betrokkenen bij de voorgenomen concentratie” zoals vermeld in de verordening zijn.

Daarentegen is het onzeker en kan slechts aan het eind van een concentratieprocedure worden bepaald of ondernemingen rechtstreeks gevolgen zullen ondervinden van de verbintenissen die door de aanmeldende partijen aangeboden en door de Commissie geaccepteerd moeten worden.

Derhalve kan het loutere feit dat de in de context van een concentratieprocedure overeengekomen corrigerende maatregelen van invloed kunnen zijn op een onderneming niet rechtvaardigen dat deze onderneming als een „andere betrokkene” wordt beschouwd, aangezien zij niet in de categorie „betrokkenen bij de voorgenomen concentratie” valt.

De markttoets

Op 25 mei 2005 bood Siemens verbintenissen aan die op 7 juni 2005 enigszins werden gewijzigd. De markttoets van de aangeboden verbintenissen was over het algemeen positief.

Er werd mij niet gevraagd de objectiviteit van het onderzoek na te gaan.

Aanvullende verzoeken om toegang tot documenten, eveneens in verband met het begrip „andere betrokkenen”

Bij brief aan de betrokken diensten van de Commissie van 9 juni 2005 en bij een aan mij gerichte brief van 22 juni 2005 verzochten SMS Demag AG en haar moederonderneming SMS GmbH („SMS”) om toegang tot het dossier. Dit verzoek werd op 22 juni 2005 door het Directoraat-generaal Concurrentie verworpen omdat SMS werd beschouwd als belanghebbende en niet als „andere betrokkene” in de zin van artikel 11, onder b), van de uitvoeringsverordening. Derhalve kon de onderneming op grond van de uitvoeringsverordening geen toegang tot het dossier krijgen.

Bij beslissing van 6 juli 2005 overeenkomstig artikel 8 van het mandaat van de raadadviseur-auditeur heb ik het standpunt van het Directoraat-generaal Concurrentie bevestigd omdat het loutere feit dat de voorgenomen corrigerende maatregelen in de context van een concentratieprocedure een invloed zouden kunnen hebben op een derde onderneming op geen enkele wijze kan rechtvaardigen dat deze onderneming beschouwd kan worden als „andere betrokkene” in de zin van artikel 11, onder b), van de uitvoeringsverordening.

Dit wordt bevestigd door overweging 11 van Verordening nr. 802/2004 volgens welke andere betrokkenen desgevraagd in de gelegenheid moeten worden gesteld, vóór de aanmelding informeel met de Commissie over de voorgenomen concentratie van gedachten te wisselen. Daaruit blijkt dat de wetgever uitging van de veronderstelling dat de bepaling van een „andere betrokkene” voortvloeit uit de voorgenomen concentratie zelf, hetgeen reeds vaststaat alvorens mogelijke corrigerende maatregelen worden aangeboden. Dienovereenkomstig kan de vraag of een onderneming als „betrokkene” wordt beschouwd niet afhangen van de manier waarop de uiteindelijk aangeboden corrigerende maatregelen een effect hebben op bepaalde ondernemingen.

Ondanks het bovenstaande ontving SMS een niet-vertrouwelijke versie van de mededeling van punten van bezwaar en kreeg zij de gelegenheid om hierover haar opmerkingen te maken.

Bovendien ontving zij niet-vertrouwelijke versies van de verbintenissen in de context van de markttoets, voor zover deze verband hielden met de metallurgiemarkten waarop SMS belangen heeft.

Derhalve ben ik van mening dat SMS voldoende mogelijkheden heeft gekregen om haar standpunt tijdens de procedure kenbaar te maken.

Op 24 juni 2005 verzocht Siemens om toegang tot het dossier voor niet-vertrouwelijke documenten die de Commissie sinds de mededeling van punten van bezwaar had ontvangen. Op 1 juli 2005 kreeg de onderneming toegang tot deze documenten.

Gelet op het voorgaande ben ik van oordeel dat de rechten van alle deelnemers om te worden gehoord in deze zaak zijn gerespecteerd.