[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 24.10.2006

COM(2006) 628 definitief

2004/0220 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag over het

gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake de goedkeuring van een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking

2004/0220 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIEAAN HET EUROPEES PARLEMENTovereenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdragover het

gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake de goedkeuring van een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking

1. CHRONOLOGISCH OVERZICHT

Indiening van het voorstel bij het Europese Parlement en de Raad (document COM(2004)629-2004/0220(COD), als gewijzigd COM(2004)629definitief/2): | 1 oktober 2004 |

Advies van het Europese Parlement in eerste lezing: | 18 mei 2006 |

Indiening gewijzigd voorstel: | 24 mei 2006 |

Vaststelling van het gemeenschappelijke standpunt: | 16 oktober 2006 |

2. DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie betreffende een instrument voor ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking, dat geografische en thematische aspecten omvat van de samenwerking met ontwikkelingslanden (inclusief ACS-landen) en geïndustrialiseerde landen, was onaanvaardbaar voor het Parlement, dat in mei 2006 in eerste lezing een groot aantal wijzigingen aannam. Na de stemming in eerste lezing hadden tussen de drie instellingen intensieve besprekingen plaats om zo spoedig mogelijk een oplossing te vinden.

Een briefwisseling tussen voorzitter Barroso en voorzitter Borrell effende in juni 2006 de weg voor een algemeen akkoord over het pakket van externe instrumenten: een akkoord in eerste lezing over het Europese Nabuurschaps- en Partnerschapsinstrument (European Neighbourhood and Partnership Instrument, ENPI), het Instrument voor Stabiliteit (Instrument for Stability, IfS) en een akkoord over het Instrument voor Pretoetredingsbijstand (Instrument for Pre-Accession Assistance, IPA), mits een afzonderlijk Instrument voor de Mensenrechten (Human Rights Instrument) en, wat betreft het DCECI, een nieuwe architectuur met maximaal drie instrumenten (Instrument voor Geïndustrialiseerde Landen (Industrialised Countries Instrument, ICI), een geografisch Instrument voor Ontwikkelingssamenwerking (Development Cooperation Instrument, DCI) en mogelijk een thematisch DCI) worden gecreëerd. De brief van voorzitter Barroso maakte duidelijk dat de Commissie akkoord kon gaan met het opsplitsen van het DCECI, op voorwaarde dat een brede definitie van ontwikkelingssamenwerking wordt gehanteerd.

Het voorzitterschap stelde voor dat de verordening van het Europese Parlement en de Raad tot instelling van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) zowel de geografische samenwerking met de ontwikkelingslanden, als de thematische programma’s omvat, en gebaseerd wordt op één enkele rechtsgrond (artikel 179 EG-Verdrag). In tegenstelling tot het oorspronkelijke voorstel zou het DCI een indicatief financieel overzicht, alsmede een beleidsmatige versterking ten aanzien van de geografische en thematische programma’s moeten omvatten, teneinde het voornaamste streven van het Parlement te bevorderen, namelijk dat zijn bevoegdheden als medewetgever volledig worden gerespecteerd. De Commissie ging akkoord met de veranderingen in verband met de structuur van het DCI om tot een algemeen compromis te komen betreffende de algemene architectuur van de instrumenten voor externe maatregelen.

Na nieuwe intensieve tripartiete besprekingen tussen het onderhandelingsteam van de Commissie Ontwikkelingssamenwerking van het Parlement (DEVE), het Voorzitterschap en de Commissie in augustus en september 2006 werd een akkoord bereikt over een gemeenschappelijk standpunt. Met name is een compromis bereikt over de nog resterende vraagstukken, die eerder door het Parlement tot ‘breekpunt’ waren bestempeld. Het ging daarbij om de vraag of bijstand in aanmerking kan worden genomen als officiële ontwikkelingshulp (ODA), om de streefcijfers voor sectorale uitgaven, de structuur van de thematische programma’s en de dialoog met het Parlement over de ontwerp-programmeringsdocumenten (zie hieronder punt 3.3).

Dit via onderhandelingen tot stand gekomen gemeenschappelijk standpunt, waarover de Raad op 16 oktober 2006 overeenstemming bereikte, is op 3 oktober door de Commissie Ontwikkelingssamenwerking van het Parlement goedgekeurd, die daarbij bevestigde dat het de goedkeuring door het Parlement in tweede lezing van het door onderhandelingen tot stand gekomen gemeenschappelijk standpunt zonder verdere wijzigingen zou steunen.

Dit betekent dat het DCI in januari 2007 in werking kan treden, waardoor een lacune in het wetgevingskader voor de verlening van bijstand wordt voorkomen.

3. OPMERKINGEN OVER HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

3.1. Algemene opmerkingen over het gemeenschappelijke standpunt

De Commissie steunt het door onderhandelingen tot stand gekomen standpunt, dat het resultaat is van intensieve onderhandelingen tussen de drie instellingen. Het is in overeenstemming met de voornaamste doelstellingen en de benadering die aan het oorspronkelijke voorstel van de Commissie ten grondslag ligt. De voorzitter van de Commissie Ontwikkelingssamenwerking heeft reeds per brief bevestigd dat zij de leden van deze commissie en de plenaire vergadering zou aanbevelen het bijgewerkte gemeenschappelijk standpunt vóór eind 2006 zonder wijzigingen in tweede lezing van het Parlement goed te keuren.

3.2. Voornaamste kenmerken van het door onderhandelingen tot stand gekomen gemeenschappelijk standpunt

Het door onderhandelingen tot stand gekomen gemeenschappelijk standpunt omvat de volgende belangrijke elementen:

- Een afzonderlijk instrument voor democratie en mensenrechten : Het thematische programma betreffende mensenrechten en democratie is niet meer opgenomen in het DCI. Op 26 juni 2006 heeft de Commissie een nieuw voorstel goedgekeurd voor een verordening tot instelling van een financieringsinstrument voor de bevordering van de democratie en de mensenrechten (COM(2006)354).

- Een afzonderlijk instrument voor samenwerking met geïndustrialiseerde landen : Het voorstel van het Voorzitterschap voor een verordening betreffende de samenwerking met geïndustrialiseerde landen is voor de eerste maal gepresenteerd in de COASI-werkgroep van de Raad op 19 juli 2006 en is voorgelegd aan het Parlement voor advies.

- Eén rechtsgrond, artikel 179 : De Commissie is weliswaar van mening dat een dubbele rechtsgrond, artikel 179 en artikel 181A, de rechtszekerheid garandeert, maar is bereid akkoord te gaan met een DCI dat gebaseerd is op één enkele rechtsgrond, artikel 179 van het EG-Verdrag, aangezien de ruime definitie van ontwikkelingssamenwerking en de brede reikwijdte van mogelijke maatregelen in het kader van de geografische en thematische programma’s gegarandeerd worden in het gemeenschappelijke standpunt, en gehandhaafd worden in de definitieve verordening. Dit is ook in overeenstemming met het “zwaartepunt”-beginsel, dat tot stand is gekomen op basis van de jurisprudentie van het Hof van Justitie.

- Overwegingen : Er is een aantal overwegingen toegevoegd om nadere toelichting te verschaffen met betrekking tot de inhoudelijke aspecten van het DCI.

- Sterkere nadruk op de ontwikkeling van doelstellingen en beginselen : Artikel 2 bevat de algemene doelstellingen van de ontwikkelingssamenwerking, overeenkomstig Titel XX van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en de Europese Consensus inzake Ontwikkeling. Artikel 3 betreft de algemene beginselen waarop de Gemeenschap is gegrondvest, alsmede de integratie van transversale vraagstukken en beleidssamenhang, en weerspiegelt de meest recente verbintenissen inzake de effectiviteit van hulp, zoals coördinatie tussen donors. Artikel 3, leden 9 en 10, bepaalt dat de Commissie het Parlement moet informeren en regelmatig van gedachten moet wisselen met het Parlement; ook moet de Commissie regelmatig informatie uitwisselen met het maatschappelijke middenveld. Deze twee artikelen geven het algemene kader voor de geografische samenwerking en voor de thematische programma’s.

- Artikelen 5-10, geografische samenwerking : Deze artikelen zijn opgenomen als extra beleidsmatige versterking van de geografische samenwerking, teneinde aldus tegemoet te komen aan het verzoek van het Parlement betreffende verordeningen die beleidsmatig richting verschaffen. Met name in het horizontale artikel 5 , dat voor alle geografische artikelen geldt, worden maatregelen op de samenwerkingsgebieden geschetst die overeenkomen met de in de Europese Consensus inzake Ontwikkeling genoemde gebieden waarop de Gemeenschap kan optreden. De overige artikelen betreffende geografische samenwerking zijn gericht op de specifieke situatie in de geografische regio/het land. De verschillende regio’s/landen zijn: Latijns-Amerika (artikel 6) , Azië (artikel 7 ), Centraal-Azië (artikel 8 ), Midden-Oosten (artikel 9 ) en Zuid-Afrika (artikel 10 ). Elk artikel over specifieke samenwerking bevat een verwijzing naar het horizontale artikel 5, waarmee duidelijk gemaakt wordt dat de in artikel 5 genoemde maatregelen van toepassing zijn op alle regio’s, terwijl de overige, in de artikelen 6 tot en met 10 genoemde maatregelen aanvullende maatregelen zijn.

- Artikelen 11-16, thematische programma’s : Deze artikelen zijn opgenomen als beleidsmatige versterking, in antwoord op het verzoek van het Parlement om beter gedefinieerde beleidsprioriteiten in de vorm van verordeningen die beleidsmatig richting geven. Het horizontale artikel 11 definieert de verhouding tussen thematische programma’s en geografische samenwerking en omvat een beschrijving van de gebieden waarop thematische programma’s een toegevoegde waarde verlenen aan de geografische samenwerking. De thematische programma’s zijn opgesteld op basis van de desbetreffende mededelingen van de Commissie aan de Raad en het Europese Parlement en zijn bedoeld om een antwoord te bieden op toekomstige uitdagingen. Zij zijn gebaseerd op de bestaande thematische verordeningen, maar gaan verder om een aantal nieuwe prioriteiten aan te pakken die de laatste jaren zijn opgekomen, en die zijn uitgestippeld in de Europese Consensus betreffende Ontwikkeling. De verschillende thematische programma’s zijn: artikel 12, investeren in mensen ; artikel 13, milieu en duurzaam beheer van natuurlijke hulpbronnen, waaronder energie; artikel 14, niet-overheidsactoren en lokale autoriteiten ; artikel 15, voedselzekerheid, en artikel 16, migratie en asiel .

- Artikel 17, ACS-landen van het suikerprotocol : dit artikel is een weerspiegeling van de bestaande Verordening (EG) nr. 266/2006 tot instelling van begeleidende maatregelen voor landen van het suikerprotocol die getroffen zijn door de hervorming van de suikerregeling van de Europese Unie. Het gaat gepaard met een verklaring waarin de Commissie benadrukt dat de begeleidende maatregelen van voorbijgaande aard zijn en in 2013 zullen verstrijken (zie verklaring over artikel 17 in de bijlage).

- Artikelen 18-33: Deze artikelen omvatten gedetailleerde bepalingen met betrekking tot de programmering en toewijzing van middelen.

- Artikelen 33 en 34, verslaglegging en evaluatie : Bij de evaluatie en verslaglegging zal een versterkte nadruk komen te liggen op sociale sectoren en vooruitgang bij het verwezenlijken van de millenniumdoelen voor ontwikkeling. De implementatie van de geografische en thematische programma’s zal waar passend geëvalueerd worden aan de hand van onafhankelijke externe evaluaties. Wat betreft dit laatste wordt in artikel 33 bepaald dat rekening zal worden gehouden met voorstellen van het Parlement of de Raad voor onafhankelijke externe evaluaties.

- Clausules betreffende verstrijken en herziening : Artikel 40 bevat een herzieningsclausule, ook voor de financiële middelen, en artikel 41 omvat een clausule betreffende het verstrijken.

- Financieel referentiebedrag : Artikel 38, in combinatie met bijlage 4 van het gemeenschappelijke standpunt van de Raad, biedt een indicatief financieel kader. Er is rekening gehouden met het besluit van de Europese Raad van 16 december 2005 om een intergouvernementeel Europese Ontwikkelingsfonds (EOF) te handhaven voor de financiering van de geografische samenwerking met de landen in Afrika (met uitzondering van Zuid-Afrika), het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-landen). De relevante artikelen zijn dienovereenkomstig gewijzigd door middel van het gewijzigde voorstel van 24 mei 2006 (COM(2004)629 definitief/2). Bijgevolg is het financiële referentiebedrag voor het DCI, over de periode 2007-2013, 16 897 miljoen EUR, als aangegeven in het gemeenschappelijke standpunt. Dit komt overeen met het bedrag voor het eerdere DCECI (17 053 miljoen EUR), waarop de referentiebedragen voor het nieuwe Instrument voor de Mensenrechten (449 miljoen EUR) en het nieuwe Instrument voor de Samenwerking met de Geïndustrialiseerde Landen (172 miljoen EUR) in mindering zijn gebracht, terwijl het indicatieve bedrag van 465 miljoen EUR, dat in het oorspronkelijke voorstel was opgenomen onder het ENPI, nu is toegevoegd aan het totaal voor de thematische programma’s voor de financiering van activiteiten ten behoeve van de ENPI-landen. De indicatieve bedragen die zijn toegewezen aan elke geografische regio en aan elk thematisch programma, zijn opgenomen in bijlage 4, die een integrerend onderdeel is van de verordening (zie ook de verklaring van de Commissie over artikel 38).

3.3. Specifieke vraagstukken:

De volgende vraagstukken waren het onderwerp van langdurige onderhandelingen die hebben geresulteerd in zeer evenwichtige compromissen tussen de drie instellingen:

- Structuur en reikwijdte van de thematische programma’s : Hoewel de geïntegreerde aanpak van de thematische programma’s (TP) ‘Investeren in mensen’ en ‘Niet-overheidsactoren en lokale autoriteiten’ bewaard blijft, is het TP ‘Investeren in mensen’ gewijzigd om rekening te houden met de door het Parlement voorgestelde rubrieken (“Een goede gezondheid voor iedereen”; “Onderwijs, kennis en vaardigheden”; “Gelijkheid van mannen en vrouwen”; en “Andere aspecten van menselijke en sociale ontwikkeling”). In het kader van het TP ‘Niet-overheidsactoren en lokale autoriteiten’ is een percentage vastgesteld dat erop neerkomt dat “ten minste 85% van de in het kader van het thematisch programma geplande financiering moet worden toegewezen aan niet-overheidsactoren” . Er is overeengekomen dat er geen percentages worden opgenomen in het TP ‘Investeren in mensen’, aangezien de Commissie een benchmark voor gezondheid en onderwijs heeft ingecalculeerd in haar verklaring betreffende artikel 5 (zie ‘Streefcijfers voor de uitgaven/ benchmarking’).

- Streefcijfers voor de uitgaven/benchmarking : Tijdens de onderhandelingen over het DCI hebben de Raad en de Commissie duidelijk gemaakt dat zij geen streefcijfers voor de uitgaven zouden aanvaarden (tegen het beginsel van lokale inbreng en donorcoördinatie). De Commissie Ontwikkelingssamenwerking van het Parlement is voorstander van streefcijfers voor de uitgaven, om hogere toewijzingen te stimuleren voor sociale sectoren met een bijzondere nadruk op basisgezondheidszorg en onderwijs. Overeengekomen is dat het Parlement niet langer hamert op streefcijfers voor de uitgaven in de wetstekst, als de Commissie in een verklaring een ruimere benchmark (20%) voorziet voor basis- en middelbaar onderwijs en basisgezondheidszorg, die voor de landenprogramma’s van het hele DCI geldt. De bestaande benchmark van 35% voor sociale infrastructuur en diensten zou dan wegvallen. In de verklaring prioriteert de Commissie bij de programmering en implementatie van landenprogramma’s ook in het algemeen basisgezondheidszorg, onderwijs en sociale cohesie. Voorts zal de Commissie in het programmeringsdocument de verwezenlijking van de millenniumdoelen voor ontwikkeling analyseren (“MDG-profiel”) en de partnerlanden stimuleren sociale sectoren te prioriteren in hun ontwikkelingsstrategieën. Tot slot zal de Commissie, wat betreft deze doelen, met name sociale sectoren en de millenniumdoelen voor ontwikkeling, zorgen voor versterkte monitoring, evaluatie en verslaglegging (zie de verklaring over artikel 5 in de Bijlage).

- Het in aanmerking nemen als ODA en ENPI-landen die geen ontwikkelingslanden zijn : Er is overeengekomen dat in artikel 2, lid 4, het percentage van de thematische programma’s moet worden gespecificeerd dat als officiële ontwikkelingshulp (Official Development Assistance - ODA) moet worden aangemerkt (90%). De ENPI-landen die geen ontwikkelingsland zijn (Rusland en Israël) worden in principe uitgesloten, dat wil zeggen dat de financiële bijstand aan deze landen niet wordt gerekend tot de 10% die niet als ODA wordt aangemerkt. De marge van 10% biedt de COM de nodige flexibiliteit om de TP’s voor migratie en milieu te implementeren die voorzien in maatregelen die niet hoeven te worden aangemeld als ODA. Bijgevolg is de huidige tekst een goed evenwicht tussen het volledig in aanmerking komen als ODA en de nodige marge van flexibiliteit. De Commissie zal in een verklaring die gehecht wordt aan de verordening (zie verklaring over artikel 2, lid 4, in de Bijlage) haar verbintenis bevestigen dat alle geografische maatregelen en de overgrote meerderheid van de thematische maatregelen die gefinancierd worden in het kader van het DCI, in aanmerking komen als ODA en dat zij niet van plan is af te wijken van deze praktijk.

- Dialoog met het Parlement over ontwerp-programmeringsdocumenten : Enkele wijzigingen in verband met de deelname van het Parlement aan het programmeringsproces die niet verenigbaar waren met het comitologiebesluit (Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999, als gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG van de Raad van 17 juli 2006), dat betrekking heeft op het algemene kader voor de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie. Er is overeengekomen dat de Commissarissen Michel en Ferrero-Waldner een gezamenlijke brief verzenden aan de heer Mitchell en mevrouw Morgantini, waarin de Commissie haar verbintenis bevestigt om een regelmatige dialoog aan te gaan met het Parlement, als vastgelegd in de verklaringen over democratische controle die zijn gehecht aan het Interinstitutioneel Akkoord. Verder is in artikel 3 een nieuw lid 9 opgenomen, waarin staat dat de Commissie het Parlement regelmatig informeert en regelmatig van gedachten wisselt met het Parlement.

4. CONCLUSIE

Zoals hierboven uiteen is gezet, weerspiegelt het door onderhandelingen tot stand gekomen standpunt tot op zeer grote hoogte de verzoeken en wijzigingen van het Parlement in eerste lezing, alsmede het akkoord dat de instellingen tijdens hun intensieve besprekingen hebben bereikt.

De Commissie kan het door onderhandelingen tot stand gekomen standpunt derhalve steunen.

5. VERKLARINGEN VAN DE COMMISSIE

De volgende verklaringen zijn opgenomen in de notulen van de bijeenkomst van de Raad waarop het gemeenschappelijke standpunt van de Raad formeel is goedgekeurd (zie bijlage).

BIJLAGE

Verklaring van de Commissie over het in aanmerking nemen als ODA, artikel 2, lid 4:

Het in aanmerking nemen als officiële ontwikkelingshulp, als gedefinieerd door de Commissie ontwikkelingsbijstand van de OESO, blijft de algemene regel voor maatregelen van de Gemeenschap voor de financiering van de geografische programma’s met ontwikkelingslanden en de thematische programma’s. Voor de geografische programma’s verbindt de Commissie zich ertoe de in artikel 2, lid 4, eerste alinea, van de ontwerpverordening genoemde middelen te respecteren. Voor de thematische programma’s kon tot dusver de overgrote meerderheid van de maatregelen in aanmerking worden genomen als ODA, en de Commissie bevestigt haar verbintenis om deze praktijk voort te zetten.

Verklaring van de Commissie betreffende artikel 5 DCI:

De Commissie bevestigt opnieuw dat de bestrijding van armoede en het verwezenlijken van de millenniumdoelen voor ontwikkeling een centraal bestanddeel zijn van het voornaamste doel van ontwikkelingsbijstand.

Zij herinnert eraan dat in 2002 een akkoord is bereikt met het Europees Parlement dat 35% van de bijstand aan ontwikkelingslanden besteed moet worden aan sociale infrastructuur en diensten, daarmee erkennende dat de bijdrage van de EU moet worden gezien als onderdeel van de algemene donorsteun voor de sociale sectoren en dat een bepaalde mate van flexibiliteit de norm moet zijn.

Sindsdien is, als gevolg van de vertaling van het ontwikkelingsbeleid in de landenprogramma’s en vervolgens in vastleggingen, de steun voor sociale infrastructuur toegenomen tot meer dan 35%, en het Europese Parlement is op de hoogte gesteld van de vooruitgang. Hoewel deze specifieke benchmark niet meer van toepassing is, zal de Commissie jaarlijks verslag blijven uitbrengen over deze cijfers.

Overeenkomstig het verzoek van het Europees Parlement verbindt de Commissie zich tot de verwezenlijking van de volgende doelstellingen, waarbij zij benadrukt dat deze doelstellingen nagestreefd moeten worden in overeenstemming met de beginselen van effectiviteit van de bijstand, met name partnerschap met de ontvangende landen, eigen inbreng en complementariteit met andere donors, zoals op 20 december 2005 is uiteengezet in de Europese Consensus inzake Ontwikkeling, die gezamenlijk is goedgekeurd door de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, het Europees Parlement en de Commissie.

In de eerste plaats verbindt de Commissie zich ertoe, bij de programmering en uitvoering van de landenprogramma’s, basisgezondheidszorg en onderwijs te prioriteren, alsmede sociale cohesie als geheel, en in de programmeringsdocumenten de verwezenlijking van de millenniumdoelen voor ontwikkeling te analyseren (“MDG-profiel”). In de dialoog met de partnerlanden zal de Commissie hen tevens aansporen de sociale sectoren te prioriteren in hun eigen ontwikkelingsstrategieën.

Verder zal de Commissie trachten te garanderen dat uiterlijk in 2009 (controlejaar) 20% van de door haar verleende bijstand in het kader van de landenprogramma’s vallende onder het DCI, door middel van project-, programma- of begrotingssteun besteedt wordt aan de sectoren basis- en middelbaar onderwijs en basisgezondheidszorg, waarbij dit aandeel geldt als gemiddelde voor alle geografische regio’s en een zekere mate van flexibiliteit, bijvoorbeeld in het geval van bijzondere bijstand, de norm moet zijn.

Tot slot, om haar verantwoordingsplicht voor het bereiken van deze doelstellingen te waarborgen, verbindt de Commissie zich tot versterkte monitoring, evaluatie en verslaglegging, waarbij bijzondere aandacht zal worden besteed aan de sociale sectoren en de vooruitgang bij de verwezenlijking van de millenniumdoelen voor ontwikkeling.

Verklaring van de Commissie betreffende suiker, artikel 17:

Er is besloten om de ACS-landen van het suikerprotocol te helpen zich aan te passen aan de nieuwe omstandigheden die het gevolg zijn van de hervorming van het gemeenschappelijke landbouwbeleid van de EU in de sector suiker.

Aangezien de situatie waarin de landen van het suikerprotocol zich bevinden, sterk uiteenlopen, steunt deze regeling aanpassingsstrategieën die specifiek zijn toegespitst op de verschillende landen.

Het schema van vastleggingen en uitgaven zal de geleidelijke voltooiing van deze strategieën volgen en in overeenstemming zijn met de voorbijgaande aard van het schema, dat naar verwacht in 2013 afloopt.

Gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de Commissie over artikel 28, lid 2 (overdracht van uitvoeringsbevoegdheden):

Met betrekking tot de bevoegdheden inzake uitvoering van de begroting heeft de Commissie een voorstel gedaan voor herziening van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002, dat door de Raad zal worden aangenomen en de noodzakelijke voorwaarden creëert voor de overdracht van dergelijke bevoegdheden aan de in artikel 27, lid 1, onder a), b) en c), van deze verordening genoemde instanties.

Verklaring van de Commissie betreffende comités, artikel 35:

De bijeenkomsten worden zo georganiseerd dat de in te nemen standpunten en de te houden gedachtewisselingen kunnen worden gebundeld en betrekking hebben op geografische (Latijns-Amerika, Azië, Midden-Oosten, Centraal-Azië, Zuid-Afrika) en thematische (migratie, niet-overheidsactoren, milieu, investeren in mensen, voedselzekerheid) programma’s.

Verklaring van de Commissie over het indicatieve bedrag voor thematische ENPI-programma’s, artikel 38, lid 4:

De Commissie verbindt zich ertoe bij de programmering van de thematische programma’s rekening te houden met de oorspronkelijk door de Commissie voorgestelde geografische verdeling over de landen die in aanmerking komen voor het Europees Nabuurschaps- en Partnerschapsinstrument [ENPI] enerzijds, en het Instrument voor Ontwikkelingssamenwerking anderzijds [DCI].