Nr. C 104/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 4. 85 
b) verscherping van de voorschriften met betrekking tot uitlaatgassen; 
c) voorkeursbehandeling van met milieuvriendelijke energie aangedreven motorvoertuigen; 
d) voorkeursbehandeling van het openbaar vervoer en milieuvriendelijke verkeerssystemen. 
Met behulp van deze maatregelen kunnen de schadelijke stoffen in uitlaatgassen met onmiddellijke ingang krachtig 
worden teruggedrongen. 
15. Terugdringing van de luchtverontreiniging door vliegtuigen. 
De gevolgen van uitlaatgassen van vliegtuigen voor planten moeten worden nagegaan. Er dienen geëigende 
wettelijke voorschriften te worden uitgevaardigd om de uitworp van schadelijke stoffen terug te dringen. 
16. Naast deze rechtstreekse methodes ter vermindering van luchtverontreiniging moeten alle andere 
mogelijkheden tot indirecte terugdringing van luchtverontreiniging door energiebesparing worden geëxploiteerd. 
Daartoe moeten onder meer worden gerekend: 
a) alle besparingsmaatregelen bij het gebruik van energie; 
b) stimulering van energiebronnen en -vormen zoals bio-alcohol, LPG en stadsverwarming, die minder 
luchtverontreiniging veroorzaken; 
c) stimulering van energiebesparing, zoals isolatie, betere stooktechnieken, koppeling van warmte en kracht; 
d) een nieuw, op de lange termijn gericht beleid met betrekking tot woningbouw en stadsplanning, grotere 
nadruk op vermindering van de vervoersbehoefte.". 
Paragraaf 17 a), derde gedachtenstreepje: 
„ - zo nodig tariefverlagingen voor het rail- en wegvervoer van hout;". 
Paragraaf 17b), laatste zin van de eerste alinea en de tweede alinea: 
„Aangezien het wetenschappelijk en juridisch niet mogelijk is, de veroorzaker van luchtverontreiniging en dus van 
de bossterfte op te sporen, dient een bij de wet vast te leggen compensatieregeling te worden getroffen. 
Voor hout dat wordt gewonnen van aangetaste bomen, moeten belastingfaciliteiten worden toegekend.". 
Tweede helft van de tweede alinea: 
„. . . is het zaak, een behoorlijk percentage van het BNP voor dit doel te besteden.". 
Initiatiefadvies inzake de situatie en de vooruitzichten op middellange termijn in de communautaire 
visserijsector 
(85/C 104/07) 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 23 oktober 1984 besloten, overeenkomstig artikel 20, 
vierde alinea, van het Reglement van Orde een initiatiefadvies op te stellen inzake de situatie en de 
vooruitzichten op middellange termijn in de communautaire visserijsector. 
Hierbij is uitgegaan van het informatief rapport van de Afdeling voor de landbouw (rapporteur: de 
heer Morselli) over hetzelfde onderwerp. 
De Afdeling voor de landbouw, die met de voorbereiding van de werkzaamheden was belast, heeft 
haar advies op 7 februari 1985 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Morselli. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 224e zitting van 27 en 28 februari 1985 
(vergadering van 27 februari) het volgende advies uitgebracht, dat met een grote meerderheid van 
stemmen (2 stemmen tegen en 1 onthouding) is goedgekeurd. 
25. 4. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 104/13 
1. Gemeenschappelijk structuurbeleid 
Met de goedkeuring van de Verordeningen (EEG) 
nr. 2908/83 en (EEG) nr. 2909/83 en van Richtlijn 
83/515/EEG van de Raad van 4 oktober 1983 heeft de 
Gemeenschap eindelijk de mogelijkheid geschapen, in de 
communautaire visserijstructuur in te grijpen. 
Niettemin acht het Comité het onwaarschijnlijk dat alle 
doelstellingen van de verordeningen en de richtlijn bereikt 
zullen worden. Indien sommige doelstellingen beter 
omschreven zouden worden, zou een beter resultaat kunnen 
worden behaald. 
1.1. De tekortkomingen van het huidige beleid 
1.1.1. Tijdelijke beperking van de vangstcapaciteit 
De stillegpremies, die tot tijdelijke stopzetting van de visse­
rijactiviteit toegekend worden, blijken te onbeduidend om 
inderdaad effect te sorteren. Bovendien worden door deze 
stillegpremies slechts de kosten voor het stilleggen van de 
schepen gedekt, terwijl volgens het Comité ook de kosten die 
hierdoor voor de vissers ontstaan, zouden moeten worden 
gecompenseerd. Tot nu toe golden de verordeningen overi­
gens slechts voor het noorden van de Atlantische Oceaan. 
Het Comité vindt het echter juist dat de Commissie heeft 
voorgesteld, deze ook toe te passen in het kader van de 
geïntegreerde mediterrane programma's. Met dit voorstel 
erkent de Commissie tenminste dat stopzetting van de vangst 
ook in de Middellandse Zee daadwerkelijk moet worden 
gestimuleerd. Indien vertraging zou optreden bij de goedkeu­
ring van de geïntegreerde mediterrane programma's, zouden 
volgens het Comité maatregelen moeten worden genomen 
om de stillegpremies op korte termijn ook voor de Middel­
landse Zee in te voeren. 
1.1.2. De gemeenschappelijke visserij ondernemingen 
Het gaat hier uitsluitend om gemeenschappelijke onderne­
mingen met partners uit derde landen van het Middel-
landse-Zeegebied of van de westkust van Afrika. 
Volgens het Comité zijn de in aanmerking genomen gebieden 
te beperkt. Bovendien is de steun, die slechts uit een premie 
per bruto registerton bestaat, niet interessant genoeg. Aan­
gezien de Gemeenschap een tekort aan visserijprodukten 
heeft, zou zij, mede om haar politieke en commerciële 
belangen in vele landen te verdedigen, de oprichting van 
gemeenschappelijke ondernemingen overal ter wereld, maar 
vooral in landen die geen visserijovereenkomst met de 
Gemeenschap hebben gesloten (Tunesië, Marokko, Maure-
tanië, enz.) moeten bevorderen. Hierbij kan worden gedacht 
aan tariefpreferenties voor produkten van gemeenschappelij­
ke visserijondernemingen. Na de toetreding van Spanje en 
Portugal, die in deze sector zeer actief zijn, zal hieraan in 
ieder geval hard gewerkt moeten worden. 
1.1.3. Aanleg van kunstmatige structuren in zee 
Hoewel de aanleg van kunstmatige structuren in zee zeer 
veelbelovend lijkt, zijn de voorgenomen investeringen nau­
welijks voldoende om een paar kleine barrières op te richten, 
hetgeen vanzelfsprekend onvoldoende is om de ecologische 
en biologische voordelen van dergelijke structuren te kunnen beoordelen. Niettemin heeft de Commissie enige vordering 
op dat gebied gemaakt met haar voorstellen voor de 
geïntegreerde mediterrane programma's. 
1.2. Voorstellen ter verbetering van de bestaande wet­
geving 
Voorafgaande aan de onderstaande bijzondere opmerkingen 
wijst het Comité erop dat deze wetgeving in haar geheel niet is 
afgestemd op de bijzondere situatie van de overzeese gebieds­
delen. 
1.2.1. Herstructurering, bouw en modernisering van vis­
sersvaartuigen 
Het Comité is van mening dat de steun niet beperkt mag 
blijven tot de bouw van schepen met een lengte van minder 
dan 33 meter tussen de loodlijnen. Wanneer men alle 
vangstmogelijkheden in de communautaire wateren en in de 
wateren van derde landen wil exploiteren, moeten schepen 
worden gebouwd en gemoderniseerd die zijn aangepast aan 
de verschillende visserijtechnieken en -zones. Het in de 
verschillende Lid-Staten vastgestelde rendement van schepen 
met een lengte van meer dan 33 meter pleit voor afschaffing 
van de 33-meter-grens. 
1.2.2. Definitieve vermindering van de vangstcapaciteit 
Voor de Middellandse Zee zou de minimumlengte voor de 
slooppremie, die momenteel 12 meter bedraagt, moeten 
worden herzien. Het Comité onderstreept nogmaals dat het 
beter zou zijn deze grens te verlagen tot 9 meter, zoals in de 
geïntegreerde programma's wordt voorgesteld. 
1.2.3. Steun aan jongeren die een visserijonderneming wil­
len Oprichten 
Het Comité is van mening dat er een bijzondere steunmaat­
regel zou moeten komen ten behoeve van de oprichting van 
rendabele visserijondernemingen door jongeren. Hierbij 
moet vooral gedacht worden aan gezinsbedrijven. 
2. Onderzoek 
De onderzoekactiviteiten zijn tot nu toe ontoereikend 
geweest voor de behoeften van de Gemeenschap. Voor een 
juist structuur- en marktbeleid is onderzoek echter absoluut 
noodzakelijk. De Commissie zou daarom een aantal voor­
stellen moeten uitwerken die naar het oordeel van het Comité 
de volgende aspecten dienen te bevatten: 
a) onderzoek naar de beste systemen voor het beheer van de 
visvoorraden; 
b) economisch en technologisch onderzoek naar een opti­
male aanpassing van de communautaire vloot aan de 
vernieuwingen in de visserij; 
c) biologisch onderzoek, waartoe ook het onderzoek naar 
de gevolgen van de watervervuiling behoort; 
d) onderzoek naar nieuwe methodes inzake verwerking, 
aanbiedingsvorm en conservering van visserijproduk­
ten; 
Nr. C 104/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 4. 85 
e) sociaal-economisch onderzoek, dat moet leiden tot meer 
inzicht in de problemen van de visserij en waardoor beter 
veranderingen kunnen worden aangebracht in de richting 
die wordt aangegeven door de technische resultaten van 
het onderzoek in de domeinen a), b), c) en d); 
f) de biologische, economische en sociale gevolgen van de 
industriële visserij voor de vismeelindustrie. 
Het Comité weet dat op het niveau van de Lid-Staten reeds 
onderzoek is of wordt verricht op een of ander van de 
bovengenoemde gebieden. Een communautaire aanpak ont­
breekt echter volledig. De Commissie zou volgens het Comité 
eerst de bestaande activiteiten moeten coördineren en vervol­
gens zelf het initiatief moeten nemen tot de onderzoekwerk­
zaamheden waaraan zo'n schrijnend gebrek is. 
Het Comité neemt er echter kennis van dat de Commissie 
voornemens is, op korte termijn voorstellen in te dienen om 
verbetering in deze toestand te brengen. 
3. Krediet- en steunverlening 
Ter inlichting wijst het Comité erop dat de afdeling Garantie 
van het EOGFL in 1982 0,166% van haar financiële 
middelen aan interventies op de visserijmarkt heeft 
besteed. 
Wat het structuurbeleid betreft, is de situatie zeer verward, 
omdat de Lid-Staten in zeer verschillende mate deelnemen in 
de investeringen die door het EOGFL gefinancierd worden, 
en het bovendien onmogelijk blijkt exact vast te stellen welke 
bedragen met deze nationale deelneming gemoeid zijn. 
Hierdoor blijven ernstige concurrentiedistorsies ontstaan die 
door de onevenredige verdeling van de steun van het EOGFL 
alleen nog maar vergroot worden. Daarom is het onontbeer­
lijk dat van land tot land en van regio tot regio bekeken 
wordt, hoeveel steun ontvangen wordt en welke gevolgen dit 
heeft voor de marktprijzen van de diverse produkten. Dit is 
volgens het Comité de taak van de Commissie. 
4. De Middellandse Zee 
Het Comité acht het belangrijk dat de Commissie spoed zet 
achter de uitvoering van een Middellandse-Zeebeleid, te 
meer daar de Gemeenschap, wanneer Spanje is toegetreden, 
een nog belangrijkere plaats in het Middellandse-Zeegebied 
zal gaan innemen. 
Begonnen zal moeten worden met de invoering van eenvou­
dige methodes voor de bestudering en de evaluatie van de 
visserijactiviteit. Op grond daarvan dient dan een structuur­
beleid voor de Middellandse Zee te worden uitgestippeld dat 
is aangepast aan de huidige realiteit, zodat in de toekomst 
beter kan worden gewerkt aan de instandhouding en vervol­
gens aan de uitbreiding van de visbestanden. 
In het kader van een globaal Middellandse-Zeebeleid ten 
behoeve van het behoud en de uitbreiding van de visbestan­
den dienen zo spoedig mogelijk met alle derde landen 
overeenkomsten te worden gesloten inzake de visserij en het 
beheer van de visbestanden, ten einde de geschillen tussen 
Griekenland en Turkije en tussen Italië en Tunesië, Libië en 
Joegoslavië, enz. uit de weg te ruimen. 5. Het beleid ten opzichte van derde landen - de visserij­
overeenkomsten 
Te vaak zou de indruk kunnen ontstaan dat aan dit beleid 
andere elementen ten grondslag liggen dan de belangen van 
de visserij en de visvoorziening van de Gemeenschap. In 
beroepskringen wordt erover geklaagd dat de belangen van 
de vissers bij verschillende gelegenheden, zoals in het geval 
van IJsland of Groenland, veronachtzaamd zijn. 
Wanneer men wil voorkomen dat Spanje, dat als eerste 
Europese visserij mogendheid met succes een beleid van 
overeenkomsten heeft gevoerd, na de toetreding tot de 
Gemeenschap het deel van zijn vloot dat momenteel in derde 
wateren vist, naar de communautaire wateren laat komen, 
moet gezorgd worden voor grotere visserijmogelijkheden 
voor de Gemeenschap in de EEZ's (exclusieve economische 
zone) van derde landen. Hiertoe dient tijdens de onderhan­
delingen een hardere positie te worden ingenomen ten einde 
in deze zones meer visvergunningen en grotere quota te 
verkrijgen in ruil voor financiële of tarifaire tegemoetkomin­
gen van de Gemeenschap. 
Voor Italië en Griekenland is het bijzonder belangrijk dat 
onverwijld overeenkomsten worden gesloten tussen de 
Gemeenschap en de landen van West-Afrika en Mozam­
bique. Ook moeten visserij overeenkomsten worden gesloten 
met alle Oostzee-landen, met uitzondering van Zweden en 
Noorwegen. Ten slotte zou in het belang van de Gemeen­
schap, maar ook van Spanje en Portugal met de Verenigde 
Staten en Canada moeten worden onderhandeld over verho­
ging van de quota. 
6. Het marktbeleid 
Nadat de gemeenschappelijke marktordening voor de visse­
rij, die bepaalde tekortkomingen vertoonde, meer dan tien 
jaar (1970- 1981) van kracht was geweest, heeft de Com­
missie in september 1981 door de Raad een nieuwe veror­
dening betreffende de marktordening laten goedkeuren 
waarin deels rekening is gehouden met opmerkingen van de 
zijde van de visserijkringen. 
Bepaalde positieve resultaten hiervan zijn reeds bekend: 
vermindering van de omvang van de uit de markt te nemen 
hoeveelheden en van de hieruit voortvloeiende uitgaven; 
invoering van bepaalde soorten als leng, doornhaai en kleine 
hondshaai in het communautaire prijzensysteem, waardoor 
de prijs van deze produkten kon worden gestabiliseerd. 
Bovendien is begonnen met een geleidelijke herstructurering 
van de sardine-industrie van de Gemeenschap dank zij een 
speciale uitstelpremie. 
Dit neemt echter niet weg dat er nog steeds problemen 
bestaan. 
Het Comité is in de eerste plaats van mening dat de lijst van 
produkten waarvoor een prijsregeling geldt (de zogenaamde 
lijst van bijlage I) uitgebreid zou moeten worden met soorten 
die voor de landen van het zuiden van Europa, Lid-Staten of 
kandidaat-Lid-Staten, van belang zijn. Sommige regelingen, 
zoals die van de uitstelpremies - die in de gehele Gemeen­
schap nog onvoldoende benut worden - zouden ongetwij­
feld beter kunnen functioneren indien met name bepaalde 
formaliteiten vereenvoudigd worden. Het Comité verzoekt 
25. 4. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 104/15 
de Commissie na te gaan of de speciale uitstelpremie, die tot 
nu toe uitsluitend voor sardines en ansjovis uit de Middel­
landse Zee geldt, tot bepaalde andere soorten kan worden 
uitgebreid. 
In de tweede plaats stelt het Comité vast dat in sommige 
landen de oriëntatieprijs voor bepaalde soorten aanzienlijk 
onder de werkelijke marktprijs ligt. Het feit dat de markt­
structuur van Lid-Staat tot Lid-Staat verschilt, maakt dit 
probleem nog gecompliceerder. Het Comité vraagt zich af 
welke gevolgen deze prijsverschillen voor de inkomens van de 
producenten in de betrokken Lid-Staten hebben. 
Het Comité verzoekt de Commissie voorts maatregelen te 
nemen om te waarborgen dat de referentieprijzen gerespec­
teerd worden door de Lid-Staten, maar ook door de derde 
landen die een overeenkomst met de Gemeenschap gesloten 
hebben waarin zij deze referentieprijzen in ruil voor tarief­
voordelen hebben geaccepteerd. 
Het Comité hoopt dat de Commissie bij de toetreding van 
Spanje en Portugal tot de Gemeenschap binnen de GATT de 
belangen van de Gemeenschap zal verdedigen, met inachtne­
ming van haar internationale verplichtingen. 
Het Comité stelt in het algemeen vast dat een aantal 
bepalingen betreffende de criteria voor de erkenning van 
producentenorganisaties, de representatieve markten, de 
situatie van produkten na de eerste verkoop, enz. moeten 
worden afgestemd op de concrete problemen die zich 
voordoen bij de raming van de hoeveelheid en van de waarde 
van de vangst. 
Nu deze nieuwe marktpolitiek twee jaar gefunctioneerd 
heeft, zou het nuttig zijn indien de Commissie een eerste 
balans zou voorleggen van zowel de positieve als de negatieve 
resultaten. 
Aan de hand van een grondige analyse van deze balans door 
de Commissie zelf, en vervolgens door het Raadgevend 
Comité voor de visserij en door het Economisch en Sociaal 
Comité zou kunnen worden vastgesteld, welke maatregelen 
moeten worden gehandhaafd en welke kunnen worden 
verbeterd. Hierbij zou tevens rekening moeten worden 
gehouden met de gevolgen van de uitbreiding van de 
Gemeenschap met Spanje en Portugal. 
7. Het sociaal beleid 
Aangezien slechts enkele schaarse studies hierover beschik­
baar zijn en de cijfers nogal uiteenlopen, komt het Comité tot 
de conclusie dat het sociaal beleid in de visserijsector noch 
door de Commissie noch door de Raad met veel aandacht of 
zorg is aangepakt. Alleen de beroepskringen hebben in 1975 
getracht een eerste stap te doen door een „programma met het 
oog op sociale harmonisatie" op te stellen. Dit programma 
heeft tot in 1984 echter uitsluitend betrekking op schepen 
met een lengte van méér dan 24 m of op de bemanningen van 
schepen die onder een collectieve arbeidsovereenkomst val­
len. 
Het Comité stelt vast dat de momenteel bestaande verschillen 
tussen de sociale-zekerheidsstelsels (sociale zekerheid, pen­
sioenen, arbeidsvoorwaarden, enz.) op aanzienlijke concur-rentiedistorsies tussen de Lid-Staten wijzen. Deze sociale 
distorsies werken door in de exploitatiekosten (economische 
distorsies), ongeacht het feit dat de verschillende betrokken 
partijen in de Gemeenschap over de omvang van deze 
distorsies uiteenlopende en zelfs tegengestelde meningen 
hebben. 
Het Comité begrijpt niet waarom het gemeenschappelijk 
visserijbeleid, dat op 25 januari 1983 tot stand is gekomen en 
bepalingen bevat betreffende de situatie in de Gemeenschap, 
de betrekkingen met derde landen, de markten en structuren, 
geen hoofdstuk „sociaal beleid" bevat waarin een harmoni­
satie op dit gebied wordt nagestreefd. Deze is namelijk 
onontbeerlijk indien men tot een globaal gemeenschappelijk 
beleid wil komen. 
Het Comité wijst erop dat de Commissie reeds in 1980 
interessante voorstellen aan de Raad heeft voorgelegd inzake 
de arbeidsvoorwaarden en de levensomstandigheden, de 
beroepsopleiding en de veiligheid op zee. De Raad heeft 
hiermee blijkbaar geen rekening gehouden en heeft ook het 
probleem van de harmonisatie op sociaal gebied in de zin van 
de vooruitgang kennelijk niet willen aansnijden. Het Comité 
herinnert in dit verband aan zijn advies van 26 september 
1984 inzake de ratificatie van het Verdrag van Torremoli-
nos, waarin met name gezegd wordt datdit voorstel ondanks 
zijn tekortkomingen 
— „. . . een eerste aanzet (vormt) tot de uitwerking van een 
regeling inzake de sociale aspecten van de visserij, waar 
de betrokken beroepskringen reeds jarenlang op aandrin­
gen", 
en dat 
— „De ratificatie (...) dus een eerste stap in de richting van 
een geharmoniseerde communautaire regeling ten aan­
zien van de sociale aspecten van de zeevisserij (kan) 
vormen.". 
Het Comité dringt er bij de Commissie op aan om, wanneer 
de sociale toestand in de communautaire visserijsector 
bekend en geanalyseerd is, overeenkomstig de artikelen 117 
en 118 van het Verdrag voorstellen uit te werken die 
vervolgens door de Raad kunnen worden goedgekeurd. 
Het Comité wenst regelmatig door de Commissie op de 
hoogte te worden gehouden van de vordering van de 
werkzaamheden en de inhoud van de voorstellen die de 
Commissie aan de Raad wil voorleggen. 
8. Werkgelegenheid 
In zijn advies (J) brengt het Comité de mening naar voren dat 
een beter beheer van de visbestanden en een goede herstruc­
turering van de vloot veel positievere gevolgen voor de 
werkgelegenheid zullen hebben dan iedere rechtstreekse 
maatregel ter bevordering van de werkgelegenheid. 
Het is hoe dan ook duidelijk dat men vaak niet genoeg weet 
over de visserijsector. Daarom zou in overleg met de 
(•) Advies van het ESC inzake de „Mededeling van de Commissie 
aan de Raad betreffende de sociale aspecten in de sector van de 
zeevisserij in de EG" (PB nr. C 189 van 30. 7. 1981, blz. 1). 
Nr. C 104/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 4. 85 
Aan de hand van dergelijke studies zou kunnen worden 
nagegaan welke gevolgen de nieuwe verordeningen inzake de 
structuur, en met name Verordening (EEG) nr. 2908/73 
betreffende de herstructurering en de modernisering van de 
vloot, voor de werkgelegenheid zouden hebben. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
G. MUHR 
Advies inzake het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot wijziging van Verordening 
(EEG) nr. 1883/78 betreffende de algemene regels voor de financiering van de interventies door het 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie (*) 
(85/C 104/08) 
De Raad heeft op 13 december 1984 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 43 en 
198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en 
Sociaal Comité om advies te vragen over bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor de landbouw, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was 
belast, heeft haar advies op 7 februari 1985 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Flum, die 
mondeling verslag heeft uitgebracht. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 224e zitting van 27 en 28 februari 1985 
(vergadering van 27 februari 1985) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is 
goedgekeurd. 
1. Het Comité staat principieel positief tegenover iedere poging van de Commissie om de uitgaven 
van de Gemeenschap op zinvolle en verantwoorde wijze in te krimpen. 
In de huidige economische, sociale en politieke toestand van de Gemeenschap moeten dergelijke 
pogingen eenvoudigweg gesteund worden. 
Het is echter niet voldoende alleen naar de begrotingsaspecten te kijken. Er zijn ook structurele 
maatregelen nodig. 
2. Na een uitvoerige discussie en na afweging van de aan het voorstel verbonden nadelen stemt het 
Comité uiteindelijk met het Commissievoorstel in, hoewel het hiertegen een aantal grote bezwaren 
heeft. Van doorslaggevende betekenis is echter geweest dat bij toepassing van de richtlijn jaarlijks toch 
ongeveer 30 miljoen Ecu op de EG-begroting zal kunnen worden bezuinigd. 
Gedaan te Brussel, 27 februari 1985. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
G. MUHR vertegenwoordigers van de reders en de vissers op commu­
nautair niveau moeten worden onderzocht welke werkgele­
genheidsproblemen zich in de visserijsector voordoen of 
veeleer waarom zovele jongeren in de Gemeenschap geen 
interesse voor het vissersberoep hebben. 
Gedaan te Brussel, 27 februari 1985. 
(') PB nr. C 13 van 15. 1. 1985, blz. 2.