Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid /* COM/2011/0628 definitief - 2011/0288 (COD) */





TOELICHTING 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL In haar voorstel inzake het meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020[1] zet de Commissie het begrotingskader en de voornaamste leidraden voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) uiteen. Op basis daarvan komt zij met een reeks verordeningen tot vaststelling van het wetgevingskader voor het GLB voor de periode 2014-2020, en met een beoordeling van de effecten van alternatieve scenario's voor de ontwikkeling van het beleid. De huidige hervormingsvoorstellen zijn gebaseerd op de mededeling over het GLB tot 2020[2]. Daarin geeft Commissie aan welke globale beleidsopties een antwoord moeten bieden op de uitdagingen waarmee de landbouw en de plattelandsgebieden zullen worden geconfronteerd, en moeten leiden tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het GLB, namelijk 1) een rendabele voedselproductie, 2) een duurzaam beheer van de natuurlijke hulpbronnen en klimaatactie, en 3) een evenwichtige territoriale ontwikkeling. Zowel tijdens de interinstitutionele besprekingen[3] als gedurende het overleg met de belanghebbende partijen in het kader van de effectbeoordeling bleek een breed draagvlak te bestaan voor de leidraden in de mededeling die richting moeten geven aan de hervorming. Gedurende het proces bleken alle partijen het erover eens te zijn dat het efficiënte gebruik van de hulpbronnen moet worden bevorderd om, overeenkomstig de Europa 2020-strategie, te komen tot een slimme, duurzame en inclusieve groei van de landbouw en de plattelandsgebieden in de EU, en bleken zij tevens de mening te delen dat hiervoor moet worden uitgegaan van de bestaande structurering van het GLB rond twee pijlers die aan de hand van op elkaar aansluitende instrumenten dezelfde doelstellingen nastreven. De eerste pijler omvat enerzijds de rechtstreekse betalingen en de marktmaatregelen die de landbouwers in de EU moeten verzekeren van een jaarlijks basisbedrag ter ondersteuning van hun inkomen, en anderzijds de steun bij specifieke marktverstoringen. De tweede pijler heeft betrekking op maatregelen voor plattelandsontwikkeling in het kader waarvan de lidstaten met inachtneming van een gemeenschappelijk kader meerjarenprogramma's opstellen en cofinancieren[4]. De opeenvolgende hervormingen van het GLB hebben ertoe geleid dat de producenten van inkomenssteun worden voorzien en de landbouw tegelijkertijd marktgerichter is geworden, dat de milieuvereisten beter in het beleid zijn geïntegreerd en dat meer steun wordt verleend voor plattelandsontwikkeling als geïntegreerd beleidsinstrument voor de ontwikkeling van plattelandsgebieden in de hele EU. Naar aanleiding van hetzelfde hervormingsproces gaan echter steeds meer stemmen voor een betere verdeling van de steun over en binnen de lidstaten en voor doelgerichtere maatregelen voor het aanpakken van milieuproblemen en van de marktvolatiliteit. De hervormingen uit het verleden hadden vooral tot doel te reageren op endogene problemen gaande van enorme overschotten tot voedselveiligheidscrises, en hebben hun nut voor de EU, zowel op intern als op internationaal niveau, zeker bewezen. Dit neemt echter niet weg dat het merendeel van de uitdagingen die zich nu voordoen, wordt veroorzaakt door factoren die buiten de landbouw liggen en dus een breder opgezette beleidsaanpak vergen. Het inkomen van landbouwers zal naar verwachting onder druk blijven staan als gevolg van het toenemende aantal risico's, de afnemende productiviteit en de krappere marges als gevolg van de duurder wordende productiemiddelen. Daarom is het noodzakelijk de inkomenssteun te handhaven en de instrumenten te verbeteren om de risico's beter te kunnen beheren en het hoofd te kunnen bieden aan crisissituaties. Het is voor de levensmiddelensector en de mondiale voedselzekerheid van vitaal belang dat de landbouwsector stevig op zijn poten staat. Tegelijkertijd wordt van de landbouwsector en van de plattelandsgebieden verwacht dat zij zich harder inspannen om de in de Europa 2020-agenda ingebedde ambitieuze klimaat- en energiedoelstellingen en biodiversiteitstrategie waar te maken. De landbouwers – samen met de bosbouwers de voornaamste grondbeheerders – zullen steun nodig hebben bij het invoeren en in stand houden van landbouwsystemen en -praktijken die met name bijdragen tot de verwezenlijking van doelstellingen op het gebied van milieu en klimaat. Marktprijzen alleen volstaan namelijk niet om hen ertoe aan te zetten dergelijke collectieve goederen te leveren. Om de inclusieve groei en cohesie te bevorderen, is het tevens van essentieel belang de diverse mogelijkheden die inherent zijn aan de plattelandsgebieden, optimaal te benutten. Het toekomstige GLB wordt dus geen beleid dat uitsluitend is afgestemd op een klein, weliswaar wezenlijk, segment van de economie van de Unie, maar wél een beleid van strategisch belang voor de voedselzekerheid en het ecologische en territoriale evenwicht. Precies hierin ligt de toegevoegde waarde van een echt gemeenschappelijk EU-beleid. Met een dergelijk beleid worden de beperkte begrotingsmiddelen immers zo efficiënt mogelijk gebruikt wanneer het erop aankomt in de hele EU een duurzame landbouw te handhaven, grensoverschrijdende problemen zoals de klimaatverandering aan te pakken, de solidariteit tussen de lidstaten te verstevigen en tegelijkertijd voldoende flexibiliteit bij de beleidstenuitvoerlegging in te bouwen om tegemoet te komen aan lokale behoeften. Overeenkomstig het raamwerk in het voorstel voor een meerjarig financieel kader moet het GLB zijn tweepijlerstructuur behouden, met dien verstande dat de nominale begroting voor elke pijler op het niveau van 2013 blijft en duidelijk de nadruk wordt gelegd op de verwezenlijking van de essentiële EU-prioriteiten. De toewijzing van 30 % van de rechtstreekse betalingen voor verplichte maatregelen ten bate van klimaat en milieu, moet de duurzame productie stimuleren. De betalingsniveaus moeten geleidelijk naar elkaar toegroeien en de betalingen aan grote begunstigden moeten progressief worden afgetopt. Plattelandsontwikkeling moet samen met andere EU-fondsen die gedeeld worden beheerd, worden opgenomen in een gemeenschappelijk strategisch kader dat sterker op resultaten is gericht en slechts in werking treedt wanneer vooraf aan duidelijkere en verbeterde voorwaarden is voldaan. Tot slot moet de GLB-financiering voor marktmaatregelen worden versterkt met twee instrumenten die buiten het meerjarig financieel kader vallen: 1) een noodreserve voor crisissituaties, en 2) een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, met een ruimere werkingssfeer. De voornaamste componenten van het wetgevingskader van het GLB voor de periode 2014-2020 zijn vastgesteld in de volgende verordeningen: – Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (verordening rechtstreekse betalingen); – Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een gemeenschappelijke marktordening voor landbouwproducten ("Integrale GMO verordening"); – Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (verordening plattelandsontwikkeling); – Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (horizontale verordening); – Voorstel voor een verordening van de Raad houdende maatregelen tot vaststelling van bepaalde soorten steun en restituties betreffende de gemeenschappelijke marktordening voor landbouwproducten; – Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad, wat de toepassing van de regeling rechtstreekse betalingen op landbouwers voor 2013 betreft; – Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1234/2007, wat de bedrijfstoeslagregeling en de steunregeling voor wijnbouwers betreft. De verordening plattelandsontwikkeling is gebaseerd op het op 6 oktober 2011 door de Commissie ingediende voorstel tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor alle fondsen die onder een gemeenschappelijk strategisch kader vallen[5]. Bovendien zal een verordening inzake de verstrekking van levensmiddelen aan de meest hulpbehoevenden in de Unie worden voorgesteld; de financiering voor deze regeling wordt van nu af aan onder een andere post van het meerjarig financieel kader ondergebracht. Voorts wordt momenteel in het licht van de bezwaren van het Hof van Justitie van de Europese Unie gewerkt aan nieuwe voorschriften voor het bekendmaken van informatie over begunstigden. Met name wordt nagegaan hoe het recht van de begunstigden op bescherming van hun persoonsgegevens het best kan worden verzoend met het beginsel van de transparantie. 2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING Op basis van een evaluatie van het huidige beleidskader en een analyse van de toekomstige uitdagingen en behoeften, wordt in de effectbeoordeling de impact van drie alternatieve scenario's beoordeeld en vergeleken. Dit is het resultaat van een lang proces dat in april 2010 van start is gegaan onder leiding van een uit vertegenwoordigers van verschillende diensten samengestelde groep die uitvoerige kwantitatieve en kwalitatieve analyses heeft onderzocht en onder meer een basissituatie heeft samengesteld in de vorm van middellangetermijnprojecties voor de landbouwmarkten en de landbouwinkomens tot 2020, en een modellering heeft opgesteld van de impact van de verschillende beleidsscenario's op de economische variabelen van de sector. De drie scenario's die in de effectbeoordeling zijn uitgewerkt, worden hieronder toegelicht. 1) Een aanpassingsscenario: het huidige beleidskader wordt voortgezet, met weliswaar een aantal correcties van de voornaamste tekortkomingen, zoals de verdeling van de rechtstreekse betalingen. 2) Een integratiescenario: het beleid wordt ingrijpend gewijzigd door de rechtstreekse betalingen doelgerichter en "groener" te maken, door het plattelandsontwikkelingsbeleid strategischer toe te passen en beter te coördineren met andere beleidsgebieden van de EU en door de rechtsgrondslag te verruimen met het oog op meer samenwerking tussen de producenten. 3) Een heroriënteringsscenario: het beleid wordt uitsluitend op het milieu gericht en de rechtstreekse betalingen worden geleidelijk uitgefaseerd aangezien ervan wordt uitgegaan dat de productiecapaciteit ook zonder steun op peil blijft en dat de sociaaleconomische behoeften van de plattelandsgebieden in het kader van andere beleidsgebieden kunnen worden ingevuld. De drie scenario's zijn opgesteld tegen de achtergrond van de economische crisis en de druk op de overheidsfinanciën (waarop de EU heeft gereageerd met de Europa 2020-strategie en het voorstel voor het meerjarig financieel kader) en kennen elk een ander gewicht toe aan de drie beleidsdoelstellingen van het toekomstige GLB dat tot doel heeft een concurrerende en duurzame landbouw in vitale plattelandsgebieden tot stand te brengen. Met het oog op een betere afstemming op de Europa 2020-strategie, met name wat het efficiënte gebruik van hulpbronnen betreft, wordt het van steeds essentiëler belang de productiviteit van de landbouw te verbeteren via onderzoek, kennisoverdracht en het stimuleren van samenwerking en innovatie (onder meer in het kader van het Europese partnerschap voor innovatie “Productiviteit en duurzaamheid van de landbouw”). Hoewel het GLB het handelsverstorende beleidskader inmiddels achter zich heeft gelaten, wordt verwacht dat de landbouwsector in de EU verder onder druk zal komen staan van de liberalisering, met name in het kader van de ontwikkelingsagenda van Doha en de vrijhandelsovereenkomst met de Mercosur. Bij het opstellen van de drie beleidsscenario's is rekening gehouden met de voorkeuren die naar voren zijn gekomen tijdens het overleg in het kader van de effectbeoordeling. De belanghebbende partijen konden van 23.11.2010 tot 25.1.2011 hun bijdragen indienen en op 12.1.2011 is een bijeenkomst van een adviescomité gehouden. De voornaamste punten worden hieronder samengevat[6]. – De belanghebbende partijen zijn het er grotendeels over eens dat een sterk, op twee pijlers gebaseerd GLB nodig is om de uitdagingen (voedselzekerheid, duurzaam beheer van de natuurlijke hulpbronnen en territoriale ontwikkeling) aan te gaan. – De meeste respondenten vinden dat het GLB een rol moet spelen bij het stabiliseren van markten en prijzen. – De belanghebbende partijen hebben uiteenlopende meningen over de gerichtheid van de steun (met name de herverdeling van de rechtstreekse betalingen en het aftoppen van de betalingen). – Men is het erover eens dat beide pijlers in belangrijke mate kunnen bijdragen tot het intensiveren van klimaatgerelateerde maatregelen en van de milieuprestatie ten bate van de samenleving in de EU. Het brede publiek pleit ervoor dat de betalingen in het kader van de eerste pijler doelgerichter worden gebruikt; veel landbouwers vinden dat dat nu al gebeurt. – De respondenten willen dat alle delen van de EU, ook de probleemgebieden, delen in de toekomstige groei en ontwikkeling. – Een groot aantal respondenten legt de nadruk op de integratie van het GLB en andere beleidsgebieden, zoals milieu, gezondheid, handel en ontwikkeling. – Het GLB kan in overeenstemming met de Europa 2020-strategie worden gebracht aan de hand van innovatie, ontwikkeling van concurrerende ondernemingen en de levering van collectieve goederen aan de EU-burger. De vergelijking van de drie alternatieve beleidsscenario's in het kader van de effectbeoordeling heeft de volgende resultaten opgeleverd. Het heroriënteringsscenario zou leiden tot een versnelde structurele aanpassing in de landbouwsector dankzij een verschuiving van de productie naar de meest kostenefficiënte gebieden en rendabele sectoren. Met dit scenario zouden aanzienlijk meer financiële middelen naar milieu gaan, maar zou de sector aan de andere kant worden blootgesteld aan grotere risico's omdat er maar beperkte ruimte bestaat voor interventie op de markt. Bovendien zou zowel de samenleving als het milieu zware klappen krijgen, aangezien de minst concurrerende gebieden hun inkomens en natuurlijke omgeving danig achteruit zouden zien gaan omdat het hefboomeffect van de combinatie rechtstreekse betalingen - randvoorwaarden verloren zou gaan. Aan de andere kant van het spectrum zou het aanpassingsscenario de beste kansen op continuïteit van het beleid bieden, plus de mogelijkheid om weliswaar beperkte, maar tastbare verbeteringen in te voeren op het gebied van concurrentievermogen en milieuprestatie. Er bestaan echter ernstige twijfels over de vraag of dit scenario een adequaat antwoord kan bieden op de belangrijke klimaat- en milieuproblemen van de toekomst die mee zullen bepalen of de duurzaamheid van de landbouw op lange termijn kan worden gewaarborgd. Met het integratiescenario – en de daarmee gepaard gaande doelgerichtere en "groenere" rechtstreekse betalingen – worden nieuwe paden ingeslagen. Volgens de analyse is "vergroening" tegen een redelijke kostprijs voor de landbouwers een haalbare kaart. Nadeel is evenwel dat dit onvermijdelijk een grotere administratieve belasting met zich zal brengen. Ook is het mogelijk de plattelandsontwikkeling een nieuw elan te geven op voorwaarde dat de lidstaten en de regio's de nieuwe mogelijkheden efficiënt benutten en het gemeenschappelijk strategisch kader (met daarin ook de andere EU-fondsen) de synergie met de eerste pijler niet tenietdoet en de kenmerkende sterke punten van de plattelandsontwikkeling niet verzwakt. Als men erin slaagt het juiste evenwicht te bereiken, zou langetermijnduurzaamheid van de landbouw en de plattelandgebieden het meest gebaat zijn bij dit scenario. Op basis van het voorgaande wordt in de effectbeoordeling geconcludeerd dat het integratiescenario er op de meest evenwichtige manier in slaagt het GLB geleidelijk af te stemmen op de strategische doelstellingen van de EU. Hetzelfde evenwicht is trouwens terug te vinden bij de tenuitvoerlegging van de verschillende componenten in de wetgevingsvoorstellen. Eveneens van essentieel belang is dat een evaluatiekader wordt ontwikkeld om de prestatie van het GLB te meten aan de hand van een gemeenschappelijke reeks aan beleidsdoelstellingen gekoppelde indicatoren. Vereenvoudiging was een belangrijke bekommernis in het hele proces en moet op diverse manieren haar beslag krijgen, bijvoorbeeld bij het stroomlijnen van de randvoorwaarden en van de marktinstrumenten en bij het ontwerpen van de regeling voor kleine landbouwers. Bovendien moet het "vergroenen" van de rechtstreekse betalingen zo worden vormgegeven dat de administratieve belasting, onder meer op het gebied van controlekosten, tot een minimum wordt beperkt. 3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL Voorgesteld wordt de bestaande tweepijlerstructuur van het GLB te handhaven, met verplichte algemeen toepasselijke jaarlijkse maatregelen onder de eerste pijler, aangevuld met optionele, beter op de specifieke nationale en de regionale kenmerken toegesneden maatregelen in het kader van de meerjarige programmeringsaanpak onder de tweede pijler. Met de nieuwe vormgeving van de rechtstreekse betalingen wordt beoogd de synergieën met de tweede pijler beter te benutten en de tweede pijler onder te brengen in een gemeenschappelijk strategisch kader dat een betere coördinatie mogelijk maakt met andere EU-fondsen die gedeeld worden beheerd. Op deze basis wordt de bestaande structuur van de vier basisrechtsinstrumenten behouden, weliswaar met dien verstande dat de werkingssfeer van de financieringsverordening wordt uitgebreid om de gemeenschappelijke bepalingen te bundelen in wat nu de horizontale verordening wordt genoemd. De voorstellen zijn in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel. Het GLB is een echt gemeenschappelijk beleid. De bevoegdheid ervoor wordt gedeeld tussen de EU en de lidstaten. Het beleid wordt op EU-niveau aangestuurd met als doel een duurzame en diverse landbouw in de hele EU te handhaven en in het kader daarvan belangrijke grensoverschrijdende problemen zoals de klimaatverandering aan te pakken en de solidariteit tussen de lidstaten te verstevigen. Gezien het belang van de toekomstige uitdagingen (voedselzekerheid, milieu en territoriaal evenwicht) blijft het GLB een beleid dat van strategisch belang is, wil men ervoor zorgen dat de beleidsuitdagingen op de meest doeltreffende manier worden benaderd en de begrotingsmiddelen op de meest efficiënte manier worden gebruikt. Bovendien wordt voorgesteld de bestaande onderverdeling van de instrumenten in twee pijlers te behouden. Dit biedt de lidstaten meer ruimte voor het vinden van op hun specifieke lokale omstandigheden toegesneden oplossingen en voor het cofinancieren van de tweede pijler. Het nieuwe partnerschap voor innovatie en de toolkit voor risicobeheer worden eveneens onder de tweede pijler ondergebracht. Tegelijkertijd wordt het beleid beter afgestemd op de Europa 2020-strategie (inclusief een gemeenschappelijk kader waaronder ook de andere EU-fondsen zullen vallen) en wordt een aantal verbeteringen en vereenvoudigingen ingevoerd. Tot slot blijkt uit de in het kader van de effectbeoordeling verrichte analyse duidelijk dat niet-optreden kosten met zich zou brengen in de vorm van negatieve economische, ecologische en sociale gevolgen. De horizontale verordening bevat naast financieringsbepalingen voorschriften die voor alle instrumenten van belang zijn, zoals de bepalingen inzake de randvoorwaarden, de controles en de sancties. Concreet heeft de verordening betrekking op de financiering van het landbouwbeleid, op het bedrijfsadviseringssysteem, op de beheers- en controlesystemen, op de na te leven randvoorwaarden en op de goedkeuring van de rekeningen. Daarbij is het de bedoeling geweest om de financieringsvoorschriften op basis van de tot dusver opgedane ervaring aan te passen, de randvoorwaarden te stroomlijnen en aan te scherpen en het bedrijfsadviseringssysteem uit te breiden. Met name de huidige randvoorwaarden zijn herzien: ze zijn vereenvoudigd, er is in de GLMC een sterkere nadruk komen te liggen op de klimaatdimensie en er is gezorgd voor samenhang met de vergroeningsvoorschriften en de desbetreffende milieumaatregelen in het kader van de plattelandsontwikkeling. Tot slot biedt de verordening de grondslag voor een gemeenschappelijk monitoring- en evaluatiekader voor de meting van de resultaten van het GLB in de volgende periode. De verordening bevat diverse vereenvoudigingen. Ten eerste zijn alle randvoorwaarden ondergebracht in één wetgevingshandeling, hetgeen de overzichtelijkheid ten goede komt. Voorts wordt het aantal betaalorganen beperkt en wordt de rol van de coördinerende instantie versterkt. Daardoor wordt het systeem transparanter en brengt het minder rompslomp mee voor zowel de nationale overheden als de diensten van de Commissie. Op nationaal niveau zullen er minder erkenningen en borgingsverklaringen nodig zijn. Ook kan het aantal audits van de Commissie worden beperkt. Met het oog op de rechtszekerheid en op de harmonisering van de procedures worden de voorschriften voor het beheer en de controles voor de twee GLB-pijlers zoveel mogelijk op elkaar afgestemd. Voorts mag de Commissie toestaan dat het aantal controles ter plaatse in lidstaten met goed werkende controlesystemen en met lage foutenpercentages wordt beperkt. Daardoor worden de administratieve lasten voor zowel de landbouwers als de nationale overheden teruggedrongen. 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Krachtens het voorstel inzake het meerjarig financieel kader zou landbouw – per slot van rekening een gemeenschappelijk beleid van strategisch belang – zoals voorheen een aanzienlijk deel van de EU-begroting toegewezen krijgen. Dit komt erop neer dat voor de verwezenlijking van de kerndoelstellingen van het landbouwbeleid in de periode 2014-2020 317,2 miljard euro wordt uitgetrokken voor de eerste pijler en 101,2 miljard euro voor de tweede pijler (cijfers uitgedrukt in lopende prijzen). Bovenop de hierboven genoemde financiële middelen voor de eerste en de tweede pijler wordt nog een extra bedrag van 17,1 miljard euro geoormerkt voor onderzoek en innovatie (5,1 miljard euro), voedselveiligheid (2,5 miljard euro), voedselverstrekking voor de meest hulpbehoevenden in het kader van andere posten van het meerjarig financieel kader (2,8 miljard euro), een nieuwe reserve voor crises in de landbouwsector (3,9 miljard euro) en het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (maximaal 2,8 miljard euro). Dit alles samen brengt de totale begroting voor het GLB in de periode 2014-2020 op 435,6 miljard euro. Wat de verdeling van de steun over de lidstaten betreft, wordt voorgesteld dat indien lidstaten op het gebied van rechtstreekse betalingen minder dan 90 % van het EU-gemiddelde ontvangen, het verschil tussen het niveau van hun rechtstreekse betalingen en dat niveau van 90 % met een derde wordt verkleind. De nationale maxima in de verordening over de rechtstreekse betalingen worden op die grondslag berekend. De steun voor plattelandsontwikkeling wordt met inachtneming van de huidige verdeling verdeeld aan de hand van objectieve criteria die gekoppeld zijn aan de beleidsdoelstellingen. Minder ontwikkelde gebieden moeten, zoals nu ook het geval is, kunnen profiteren van hogere cofinancieringsniveaus die tevens zullen worden toegepast op maatregelen inzake, onder meer, kennisoverdracht, producentengroeperingen, samenwerking en Leader. Er is een mogelijkheid tot flexibiliteit ingevoerd wat de overdracht tussen de pijlers betreft (tot 5 % van de rechtstreekse betalingen). Dit houdt in dat lidstaten die hun plattelandsontwikkelingsbeleid willen versterken, overdrachten van de eerste naar de tweede pijler kunnen doen en dat lidstaten met een percentage rechtstreekse betalingen onder 90 % van het EU-gemiddelde overdrachten kunnen doen van de tweede naar de eerste pijler. In het financieel memorandum dat bij de voorstellen is gevoegd, wordt nader ingegaan op de financiële gevolgen van de voorstellen inzake de hervorming van het GLB. 2011/0288 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie[7], Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[8], Na raadpleging van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming[9], Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: Overwegende hetgeen volgt: (1) In de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's "Het GLB tot 2020: inspelen op de uitdagingen van de toekomst inzake voedsel, natuurlijke hulpbronnen en territoriale evenwichten"[10] worden de uitdagingen en doelstellingen voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) in de periode na 2013 uiteengezet en wordt aangegeven welke richting het GLB in die periode zal uitgaan. Gezien de besprekingen over deze mededeling moet de hervorming van het GLB met ingang van 1 januari 2014 in werking treden. De hervorming moet betrekking hebben op alle belangrijke instrumenten van het GLB, inclusief Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid[11], als gewijzigd bij Verordening van het Europees Parlement en de Raad [COM(2010)…(aanpassing aan "Lissabon")][12]. Uit de ervaring die is opgedaan bij de tenuitvoerlegging van die verordening, blijkt dat bepaalde elementen van het financierings- en monitoringmechanisme moeten worden aangepast. Gezien de reikwijdte van de hervorming moet Verordening (EG) nr. 1290/2005 worden ingetrokken en worden vervangen door een nieuwe tekst. Voorts moeten de bepalingen in het kader van de hervorming zoveel mogelijk worden geharmoniseerd, gestroomlijnd en vereenvoudigd. (2) Aangezien de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt wegens de samenhang ervan met de overige instrumenten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en wegens de beperkte financiële middelen van de lidstaten in een uitgebreide Unie, en deze doelstellingen derhalve beter op EU-niveau kunnen worden verwezenlijkt dankzij de meerjarige garantie van EU-financiering en door de concentratie van die financiering op de EU-prioriteiten, kan de Unie maatregelen nemen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel dat is neergelegd in artikel 5, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Overeenkomstig het in artikel 5, lid 4, van dat Verdrag neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. (3) Om bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze verordening aan te vullen of te wijzigen, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag gedelegeerde handelingen aan te nemen inzake de erkenning van de betaalorganen en coördinerende instanties, inzake de taken van het bedrijfsadviseringssysteem, inzake de uit de EU-begroting te financieren maatregelen in het kader van de openbare interventie en inzake de waardering van de verrichtingen in verband met de openbare interventie, inzake de verlagingen en schorsing van de vergoedingen aan de lidstaten, inzake de verrekening tussen uitgaven en ontvangsten in het kader van de fondsen, inzake de terugvordering van schulden, inzake de sancties die begunstigden bij niet-inachtneming van de subsidiabiliteitsvoorwaarden opgelegd moeten krijgen, inzake de zekerheden, inzake de werking van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem, inzake de maatregelen waarvoor de voorschriften voor de controle van verrichtingen niet gelden, inzake de sancties die in het kader van de randvoorwaarden worden toegepast, inzake de instandhouding van blijvend grasland, inzake de ontstaansfeiten en de wisselkoersen die gehanteerd moeten worden door de lidstaten die de euro niet hebben ingevoerd, en inzake het gemeenschappelijk evaluatiekader voor de maatregelen die in het kader van het GLB zijn vastgesteld. Bij de voorbereiding en opstelling van gedelegeerde handelingen moet de Commissie ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten gelijktijdig, tijdig en op passende wijze bij het Europees Parlement en de Raad worden ingediend. (4) Het GLB omvat een reeks maatregelen, onder meer voor plattelandsontwikkeling. Het is van belang dat de financiering van die maatregelen wordt gewaarborgd om bij te dragen tot de verwezenlijking van de GLB-doelen. Aangezien die maatregelen bepaalde elementen gemeen hebben, maar toch in verscheidene opzichten van elkaar verschillen, is het dienstig voor de financiering ervan te werken met dezelfde reeks bepalingen die in voorkomend geval een verschillende behandeling mogelijk maakt. Bij Verordening (EG) nr. 1290/2005 zijn twee Europese landbouwfondsen opgericht, en wel het Europees Landbouwgarantiefonds (hierna "ELGF" genoemd) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (hierna "ELFPO" genoemd). Deze twee fondsen moeten blijven bestaan. (5) Verordening (EU) nr. [FR]/xxx van het Europees Parlement en de Raad van [...] tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de jaarlijkse begroting van de Unie[13] en de bepalingen die uit hoofde van die verordening worden vastgesteld, moeten van toepassing zijn op de maatregelen van de onderhavige verordening. Met name bevat de verordening bepalingen inzake het tussen de lidstaten en de Gemeenschap gedeelde beheer op basis van de beginselen van een gezond financieel beheer, transparantie en non-discriminatie, alsmede bepalingen inzake de werking van erkende instanties, de begrotingsbeginselen, bepalingen die in het kader van de onderhavige verordening moeten worden nageleefd. (6) De GLB-uitgaven, met inbegrip van de uitgaven voor plattelandsontwikkeling, moeten via beide fondsen uit de EU-begroting worden gefinancierd, hetzij op rechtstreekse wijze hetzij in het kader van een tussen de lidstaten en de Unie gedeeld beheer. Er moet een lijst worden vastgesteld van de maatregelen die uit deze fondsen kunnen worden gefinancierd. (7) Er moeten voorschriften worden vastgesteld voor de erkenning van de betaalorganen door de lidstaten, voor de instelling van procedures die het mogelijk maken de nodige beheersverklaringen af te geven, en voor de certificering van de beheers- en controlesystemen en de jaarrekeningen door onafhankelijke organisaties. Met het oog op de transparantie van de nationale controles, vooral wat de autorisatie-, validerings- en betalingsprocedures betreft, en met het oog op een vermindering van de administratieve en de auditdruk voor de diensten van de Commissie en voor de lidstaten wanneer elk afzonderlijk betaalorgaan moet worden erkend, is het voorts dienstig om het aantal diensten en instanties waaraan die taken worden gedelegeerd, te beperken, zulks met inachtneming van de grondwettelijke bepalingen van elke lidstaat. (8) Een lidstaat die meer dan één betaalorgaan erkent, moet een enkele coördinerende instantie aanwijzen die ermee wordt belast de samenhang in het beheer van de geldmiddelen te waarborgen, als schakel tussen de Commissie en de verschillende erkende betaalorganen te fungeren en ervoor te zorgen dat de door de Commissie gevraagde gegevens over de activiteiten van de verschillende betaalorganen haar snel worden verstrekt. De coördinerende instantie moet er daarnaast voor zorgen dat corrigerende actie wordt ondernomen en de Commissie op de hoogte wordt gehouden van de verdere ontwikkelingen en dat de gemeenschappelijke voorschriften en normen op homogene wijze worden toegepast. (9) Alleen de door de lidstaten erkende betaalorganen bieden een redelijke zekerheid dat vóór de toekenning van de EU-steun aan de begunstigden de nodige controles zijn uitgevoerd. Daarom moet uitdrukkelijk worden vastgelegd dat alleen uitgaven van erkende betaalorganen vergoed mogen worden uit de EU-begroting. (10) Om ervoor te zorgen dat begunstigden zich meer bewust worden van de relatie tussen landbouwpraktijken en het beheer van bedrijven enerzijds en normen op het gebied van milieu, klimaatverandering, een goede landbouwconditie van grond, voedselveiligheid, volksgezondheid, de gezondheid van dieren en planten en dierenwelzijn anderzijds is het noodzakelijk dat de lidstaten een uitgebreid systeem van advisering ten behoeve van de begunstigden opzetten. Dit bedrijfsadviseringssysteem mag op geen enkele wijze afdoen aan de verplichting en verantwoordelijkheid van de begunstigden om deze normen in acht te nemen. Ook moeten de lidstaten zorgen voor een duidelijke scheiding tussen advies en controle. (11) Het bedrijfsadviseringssysteem moet ten minste betrekking hebben op de eisen en normen op het gebied van de randvoorwaarden. Ook moet het systeem betrekking hebben op de eisen waaraan moet worden voldaan in het kader van de klimaat- en milieuvriendelijke landbouwpraktijken en de daaraan gekoppelde rechtstreekse betalingen en op de instandhouding van het landbouwareaal in het kader van Verordening (EU) nr. RB/xxx van het Europees Parlement en de Raad van xxx tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid[14]. Tot slot moet dit systeem betrekking hebben op bepaalde elementen die verband houden met de matiging van en de aanpassing aan de klimaatverandering, op de melding van dier- en plantenziekten en op de duurzame ontwikkeling van de economische activiteiten van kleine landbouwbedrijven. (12) Begunstigden moeten de mogelijkheid hebben zich vrijwillig aan te sluiten bij het bedrijfsadviseringssysteem. Het moet alle begunstigden, dus ook degenen die geen steun ontvangen in het kader van het GLB, worden toegestaan om deel te nemen aan het systeem. Dit neemt niet weg dat de lidstaten een rangorde mogen opstellen. Gezien de aard van het systeem moet de tijdens de adviseringsactiviteit verkregen informatie als vertrouwelijk worden behandeld tenzij ernstige inbreuken op het nationale of het EU-recht worden geconstateerd. Om de efficiëntie van het systeem te waarborgen, moeten de adviseurs voldoende gekwalificeerd zijn en regelmatig worden bijgeschoold. (13) De Commissie moet de kredieten ter dekking van de uitgaven van de erkende betaalorganen ten laste van het ELGF aan de lidstaten beschikbaar stellen in de vorm van vergoedingen op basis van de boeking van de door deze betaalorganen verrichte uitgaven. In afwachting van de vergoedingen in de vorm van maandelijkse betalingen moeten de lidstaten de nodige middelen verschaffen naargelang van de behoeften van hun erkende betaalorganen. De personeels- en administratieve kosten die de lidstaten en de bij de uitvoering van het GLB betrokken begunstigden maken, zijn voor hun rekening. (14) De gebruikmaking van het agrometeorologische systeem en de verwerving en verbetering van satellietbeelden moeten de Commissie de middelen verschaffen om de landbouwmarkten te beheren en de monitoring van de landbouwuitgaven te bevorderen. (15) In het kader van de begrotingsdiscipline moet het jaarlijkse maximum voor de door het ELGF gefinancierde uitgaven worden bepaald door uit te gaan van de maximumbedragen die voor dit fonds zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. xxx/xxx van […] van de Raad tot vaststelling van het meerjarig financieel kader voor 2014‑2020[15] [MFK]. (16) Voor de begrotingsdiscipline is het tevens noodzakelijk dat het jaarlijkse maximum voor de door het ELGF gefinancierde uitgaven onder alle omstandigheden en in alle stadia van de begrotingsprocedure en van de uitvoering van de begroting in acht wordt genomen. Daartoe moet het nationale maximum voor de rechtstreekse betalingen per lidstaat, als bedoeld in Verordening (EU) nr. xxx/xxx [RB], als financieel maximum voor deze betalingen voor de betrokken lidstaat worden beschouwd en mogen de vergoedingen voor deze betalingen dit maximum niet overschrijden. Voorts vereist de begrotingsdiscipline dat alle door de Commissie voorgestelde of door de wetgever of de Commissie aangenomen handelingen op GLB-gebied die door het ELGF worden gefinancierd, binnen het jaarlijkse maximum voor de door dit fonds gefinancierde uitgaven blijven. (17) Om te voorkomen dat de bedragen ter financiering van het GLB de jaarlijkse maxima overschrijden, moet worden vastgehouden aan het financieel mechanisme als bedoeld in Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1782/2003[16], dat voorziet in aanpassing van de rechtstreekse steun. Tevens moet de Commissie worden gemachtigd deze aanpassingen vast te stellen wanneer de Raad dit niet doet vóór 30 juni van het kalenderjaar waarvoor deze aanpassingen gelden. (18) De maatregelen voor de berekening van de financiële maxima die worden genomen om de financiële bijdragen uit het ELGF en het ELFPO te bepalen, mogen geen afbreuk doen aan de bevoegdheden van de door het Verdrag aangewezen begrotingsautoriteit. Deze maatregelen moeten daarom berusten op de referentiebedragen die zijn vastgesteld overeenkomstig het Interinstitutioneel Akkoord van […] tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer[17] en overeenkomstig Verordening (EU) nr. xxx/xxx [MFK]. (19) De begrotingsdiscipline vergt ook een voortdurend onderzoek van de begrotingssituatie op middellange termijn. Daarom moet de Commissie bij de indiening van het ontwerp van begroting voor een bepaald jaar haar ramingen en analysen aan het Europees Parlement en de Raad voorleggen en zo nodig passende maatregelen voorstellen aan de wetgever. Bovendien is het noodzakelijk dat de Commissie op elk moment haar beheersbevoegdheden volledig gebruikt om de inachtneming van het jaarlijkse maximum te waarborgen en dat zij het Europees Parlement en de Raad of alleen de Raad zo nodig passende maatregelen voorstelt om de begrotingssituatie te corrigeren. Wanneer aan het einde van een begrotingsjaar het jaarlijkse maximum als gevolg van de door de lidstaten ingediende vergoedingsaanvragen niet in acht kan worden genomen, moet de Commissie maatregelen kunnen vaststellen die het mogelijk maken om de beschikbare begrotingsmiddelen voorlopig over de lidstaten te verdelen naar evenredigheid van hun nog hangende vergoedingsaanvragen, en het voor het betrokken jaar vastgestelde maximum in acht te nemen. De betalingen voor het betrokken jaar moeten dan in het volgende begrotingsjaar verder worden afgewikkeld, waarbij het totaalbedrag van de EU-financiering per lidstaat definitief moet worden vastgesteld en verrekeningen tussen lidstaten moeten plaatsvinden om de aldus vastgestelde bedragen alsnog in acht te nemen. (20) Bij de uitvoering van de begroting moet de Commissie een alarmsysteem toepassen waarbij de landbouwuitgaven per maand worden gevolgd, zodat de Commissie bij een dreigende overschrijding van het jaarlijkse maximum zo snel mogelijk kan reageren door passende maatregelen vast te stellen in het kader van haar eigen beheersbevoegdheden en, mochten deze maatregelen ontoereikend blijken, andere maatregelen voor te stellen. Het is dienstig dat de Commissie periodiek bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indient waarin de ontwikkeling van de tot dusver gedane uitgaven wordt getoetst aan de profielen en waarin de voor de rest van het begrotingsjaar te verwachten uitvoering van de begroting wordt beoordeeld. (21) De wisselkoers die de Commissie hanteert bij de opstelling van de begrotingsdocumenten, moet berusten op de meest recente informatie die beschikbaar is, mede gezien de tijd tussen de opstelling en de indiening ervan. (22) In Verordening (EU) nr. GV/xxx van het Europees Parlement en de Raad van […] houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor Maritieme zaken en Visserij, die onder het gemeenschappelijk strategisch kader vallen, en houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006[18] zijn voorschriften vastgesteld die van toepassing zijn op de financiële steun die uit de onder die verordening vallende fondsen, waaronder het ELFPO, wordt verleend. Deze voorschriften hebben onder meer betrekking op de subsidiabiliteit van uitgaven, het financiële beheer en de beheers‑ en controlesystemen. Wat het financiële beheer van het ELFPO betreft, moet omwille van de juridische duidelijkheid en de coherentie tussen de landbouwfondsen worden verwezen naar de ter zake relevante bepalingen over vastleggingen, betalingstermijnen en doorhalingen die zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. GV/xxx. (23) De financiële bijdrage uit de EU-begroting voor de programma's voor plattelandsontwikkeling wordt verleend op basis van vastleggingen in jaartranches. Zodra deze programma's ten uitvoer worden gelegd, moeten de lidstaten over financiële EU-middelen kunnen beschikken. Daarom moet binnen bepaalde grenzen een voorfinancieringssysteem worden ingevoerd dat het mogelijk maakt te zorgen voor een regelmatige geldstroom om de betalingen aan de begunstigden in het kader van de programma's tijdig te verrichten. (24) Wat de betalingen betreft die de Commissie na de voorfinanciering aan de erkende betaalorganen doet, dient een onderscheid te worden gemaakt tussen verschillende soorten betalingen. Zo moeten tussentijdse betalingen en de saldobetaling van elkaar worden onderscheiden en moeten voorschriften voor de uitbetaling ervan worden vastgesteld. De regel inzake het ambtshalve doorhalen van vastleggingen moet bijdragen tot een snellere uitvoering van de programma's en tot een goed financieel beheer. (25) Het is belangrijk dat de EU-steun tijdig aan de begunstigden wordt betaald opdat zij er een doeltreffend gebruik van kunnen maken. Als de lidstaten de in de EU-wetgeving bepaalde betalingstermijnen niet in acht nemen, kunnen de begunstigden ernstige problemen ondervinden en kan de jaarlijkse opstelling van de EU-begroting in gevaar komen. Daarom is het gerechtvaardigd de na het verstrijken van de betalingstermijnen verrichte uitgaven uit te sluiten van EU-financiering. In overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel moet de Commissie in uitzonderingen op deze algemene regel kunnen voorzien. Dit uitgangspunt van Verordening (EG) nr. 1290/2005 moet behouden blijven en voor zowel het ELGF als het ELFPO gelden. Als een lidstaat te laat betaalt, moet hij aan de begunstigden een rentevergoeding geven die bovenop de hoofdsom komt. Zo'n bepaling kan de lidstaten aansporen om de betalingstermijnen beter in acht te nemen en kan de begunstigden meer zekerheid bieden dat zij op tijd betaald worden of in elk geval een vergoeding ontvangen bij een te late betaling. (26) Verordening (EG) nr. 1290/2005 voorziet met betrekking tot het ELGF en het ELFPO in verlagingen en schorsingen van maandelijkse of tussentijdse betalingen. Ondanks de vrij ruime formulering van deze bepalingen is geconstateerd dat ze in de praktijk vooral worden gebruikt om betalingen te verlagen bij de niet-inachtneming van betalingstermijnen en maxima en bij soortgelijke "boekhoudkundige problemen" die gemakkelijk kunnen worden ontdekt in de uitgavendeclaraties. Deze bepalingen bieden ook de mogelijkheid om bij ernstige en hardnekkige tekortkomingen in de nationale controlesystemen verlagingen en schorsingen toe te passen, waarvoor evenwel vrij restrictieve inhoudelijke voorwaarden gelden en een speciale twee-stappen-procedure moet worden gevolgd. De begrotingsautoriteit heeft de Commissie herhaaldelijk verzocht om de betalingen aan de lidstaten die niet aan de regels voldoen, te schorsen. Al met al is het noodzakelijk om meer duidelijkheid te verschaffen over het systeem waarin Verordening (EG) nr. 1290/2005 voorziet, en om de voorschriften voor verlagingen en schorsingen voor zowel het ELGF als het ELFPO samen te voegen in één artikel. Het systeem van verlagingen bij "boekhoudkundige problemen" moet gehandhaafd worden, zij het in duidelijkere bewoordingen die aansluiten bij de bestaande administratieve praktijk. De mogelijkheid om betalingen bij duidelijke en hardnekkige tekortkomingen in de nationale controlesystemen te verlagen of te schorsen, moet voortaan ook gelden voor nalatigheden bij de terugvordering van onregelmatige betalingen, waarbij evenwel de twee-stappenprocedure voor dergelijke verlagingen of schorsingen wordt gehandhaafd. (27) Krachtens sectorale landbouwwetgeving moeten de lidstaten binnen bepaalde termijnen informatie over het aantal verrichte controles en de resultaten ervan aan de Commissie toezenden. Deze controlestatistieken worden gebruikt om het foutenpercentage op lidstaatniveau te bepalen en, meer in het algemeen, om het beheer van het ELGF en het ELFPO te controleren. Ze vormen voor de Commissie een belangrijke bron van informatie die zij gebruikt om zich ervan te gewissen dat de middelen op correcte wijze worden beheerd, en zijn voor de jaarlijkse borgingsverklaring van essentieel belang. Gezien het vitale karakter van deze statistische informatie en om ervoor te zorgen dat de lidstaten zich houden aan hun verplichting om deze op tijd te versturen, moet worden voorzien in een middel om een te late indiening van de gegevens te ontmoedigen op een wijze die evenredig is aan de hoeveelheid gegevens die ontbreekt. Daarom moeten bepalingen worden ingevoerd op grond waarvan de Commissie dat deel van de maandelijkse of de tussentijdse betalingen kan opschorten waarvoor de desbetreffende statistische informatie niet op tijd is ingediend. (28) Om ELGF- en ELFPO-middelen opnieuw te kunnen gebruiken, zijn er voorschriften nodig voor de bestemming van de betrokken middelen. Wat de uitgaven uit het ELGF betreft, moet de lijst in Verordening (EG) nr. 1290/2005 worden aangevuld met de bedragen die verband houden met te late betalingen en met de goedkeuring van de rekeningen. Voorts bevat Verordening (EEG) nr. 352/78 van de Raad van 20 februari 1978 inzake de toewijzing van in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid gestelde en verbeurde waarborgen, borgsommen of garanties[19] voorschriften voor de bestemming van de middelen die voortvloeien uit verbeurde zekerheden. Deze bepalingen moeten worden geharmoniseerd en samengevoegd met de bestaande bepalingen inzake bestemmingsontvangsten. Verordening (EEG) nr. 352/78 moet derhalve worden ingetrokken. (29) De GLB-voorlichtingsmaatregelen die in het kader van artikel 5, onder c), van Verordening (EG) nr. 1290/2005 kunnen worden gefinancierd, zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 814/2000 van de Raad van 17 april 2000 betreffende voorlichtingsacties op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid[20] en de uitvoeringsbepalingen ervan. Verordening (EG) nr. 814/2000 bevat een overzicht van deze maatregelen en de doelstellingen ervan, alsmede de voorschriften voor de financiering ervan en de uitvoering van de desbetreffende projecten. Na de vaststelling van die verordening zijn in Verordening (EU) nr. xxx/xxx [FV] voorschriften opgenomen voor subsidies en het plaatsen van overheidsopdrachten. Deze voorschriften moeten ook gelden voor de voorlichtingsmaatregelen in het kader van het GLB. Omwille van de eenvoud en de coherentie moet Verordening (EG) nr. 814/2000 worden ingetrokken, maar de specifieke bepalingen inzake de soorten en doelstellingen van de te financieren maatregelen moeten worden gehandhaafd. In het kader van deze maatregelen moet ook rekening worden gehouden met de behoefte aan meer efficiency in de communicatie met het brede publiek, aan een sterkere synergie tussen de op initiatief van de Commissie ondernomen communicatieactiviteiten en aan een doeltreffende communicatie over de politieke prioriteiten van de Unie. Daarom moeten de hier bedoelde bepalingen tevens van toepassing zijn op voorlichtingsmaatregelen over het GLB die worden overgebracht via bedrijfscommunicatie als bedoeld in de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economische en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's: Een begroting voor Europa 2020 – Deel II: Beleidsfiches[21]. (30) De voor het GLB vereiste maatregelen en werkzaamheden worden gedeeltelijk in het kader van het gedeelde beheer gefinancierd. De Commissie moet nagaan of de met de betalingen belaste instanties van de lidstaten zorg dragen voor een goed financieel beheer van de EU-geldmiddelen. Het is dienstig de aard van de door de Commissie te verrichten controles te bepalen, de voorwaarden te scheppen om het de Commissie mogelijk te maken haar taken op het gebied van de uitvoering van de begroting te vervullen en de door de lidstaten na te komen verplichtingen inzake samenwerking te verduidelijken. (31) Om ervoor te zorgen dat de Commissie kan voldoen aan haar verplichting zich te vergewissen van het bestaan en de goede werking in de lidstaten van systemen voor het beheer en de controle de EU-uitgaven dient, onverminderd de door de lidstaten zelf verrichte inspecties, te worden voorzien in controles door personen die door de Commissie zijn gemachtigd, en in de mogelijkheid voor de Commissie de lidstaten om bijstand te verzoeken bij hun werkzaamheden. (32) Voor de samenstelling van de aan de Commissie te verstrekken informatie moet een zo ruim mogelijk gebruik van informatietechnologie worden gemaakt. Bij de controles moet de Commissie volledig en onmiddellijk toegang hebben tot de op papier en in computerbestanden vastgelegde informatie over de uitgaven. (33) Omwille van heldere financiële betrekkingen tussen de erkende betaalorganen en de EU-begroting moet de Commissie jaarlijks de rekeningen van die betaalorganen goedkeuren. Het betrokken besluit tot goedkeuring van de rekeningen moet de vraag betreffen of de ingediende rekeningen volledig, nauwkeurig en waarheidsgetrouw zijn, en niet de vraag of de uitgaven in overeenstemming zijn met de EU-wetgeving. (34) De Commissie, die op grond van artikel 17 van het Verdrag betreffende de Europese Unie toeziet op de goede toepassing van het EU-recht, moet uitmaken of de door de lidstaten verrichte uitgaven in overeenstemming zijn met de EU-wetgeving. De lidstaten moeten het recht hebben hun besluiten tot betaling te verantwoorden en een beroep te doen op bemiddeling als zij het niet met de Commissie eens kunnen worden. Om de lidstaten juridische en financiële garanties te bieden ten aanzien van de in het verleden verrichte uitgaven dient een maximumperiode te worden vastgesteld waarbinnen de Commissie moet beslissen welke financiële gevolgen moeten worden verbonden aan de niet-naleving van voorschriften. De procedure voor de conformiteitsgoedkeuring moet, wat het ELFPO betreft, in overeenstemming zijn met de bepalingen inzake door de Commissie vast te stellen financiële correcties als vastgesteld in deel 2 van Verordening (EU) nr. GV/xxx. (35) Wanneer door het ELGF betaalde bedragen worden teruggevorderd, moeten deze bedragen in het fonds terugvloeien, aangezien zij betrekking hadden op uitgaven die niet in overeenstemming waren met de EU-wetgeving en de begunstigde er geen recht op had. Een regeling inzake financiële aansprakelijkheid moet worden ingesteld voor gevallen waarin niet het totale bedrag van de onrechtmatig verkregen middelen is terugbetaald. Daartoe dient te worden voorzien in een procedure die het de Commissie mogelijk maakt de belangen van de EU-begroting te beschermen door te besluiten dat de betrokken lidstaat de bedragen die wegens onregelmatigheden niet verschuldigd waren en niet binnen een redelijke termijn zijn terugbetaald, voor zijn rekening moet nemen. Deze voorschriften moeten van toepassing zijn op alle bedragen die bij de inwerkingtreding van deze verordening nog niet zijn terugbetaald. In sommige gevallen van nalatigheid van de betrokken lidstaat is het ook gerechtvaardigd die lidstaat het totale bedrag in rekening te brengen. Voor het ELFPO moeten dezelfde voorschriften gelden, waarbij echter moet worden vastgehouden aan het specifieke voorschrift dat de in verband met onregelmatigheden teruggekregen of geannuleerde bedragen beschikbaar moeten blijven voor de goedgekeurde programma's voor plattelandsontwikkeling in de betrokken lidstaat, aangezien die bedragen aan die lidstaat zijn toegewezen. Voorts moeten bepalingen over de verplichte rapportage door de lidstaten worden vastgesteld. (36) De door de lidstaten ingeleide terugvorderingsprocedures kunnen jaren vergen zonder enige zekerheid dat inning daadwerkelijk plaatsvindt. Ook is het mogelijk dat de kosten van deze procedures in geen verhouding staan tot de geïnde of te innen bedragen. Daarom moet het de lidstaten worden toegestaan de terugvorderingsprocedures in bepaalde gevallen stop te zetten. (37) Ter bescherming van de financiële belangen van de EU-begroting moeten de lidstaten maatregelen nemen om zich ervan te vergewissen dat de door het ELGF en het ELFPO gefinancierde verrichtingen daadwerkelijk plaatsvinden en correct worden uitgevoerd. Ook moeten de lidstaten het nodige doen om onregelmatigheden of niet-naleving van verplichtingen door begunstigden te voorkomen, op te sporen en doeltreffend aan te pakken. In dit verband is Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen[22] van toepassing. (38) Diverse sectorale landbouwverordeningen bevatten bepalingen die betrekking hebben op de algemene beginselen inzake controles, intrekkingen, verlagingen of uitsluitingen van betalingen en op het opleggen van sancties. Deze voorschriften moeten worden verzameld in één horizontaal rechtskader. Ze moeten betrekking hebben op de verplichtingen van de lidstaten op het gebied van administratieve controles en controles ter plaatse en op de voorschriften voor de terugvordering, verlaging en uitsluiting van steun. Ook moeten voorschriften worden vastgesteld voor de controles op de naleving van verplichtingen die niet noodzakelijkerwijs gekoppeld zijn aan de betaling van steun. (39) Krachtens diverse bepalingen in de sectorale landbouwwetgeving moet een zekerheid worden gesteld die waarborgt dat een verschuldigd bedrag wordt betaald als een verplichting niet wordt nagekomen. Ter versterking van het kader voor zekerheden moet voor al deze bepalingen één horizontaal voorschrift gelden. (40) De lidstaten moeten een geïntegreerd beheers- en controlesysteem toepassen voor bepaalde betalingen waarin is voorzien in Verordening (EU) nr. xxx/xxx [RB] en in Verordening (EU) nr. PO/xxx van het Europees Parlement en de Raad van Xxx inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO)[23] . Om de EU-steun doeltreffender te maken en beter te monitoren, moet het de lidstaten worden toegestaan om dit geïntegreerd systeem ook te gebruiken voor andere EU‑steunregelingen. (41) De voornaamste bestanddelen van dit geïntegreerd systeem moeten worden gehandhaafd, met name de bepalingen inzake een geautomatiseerde gegevensbank, een systeem voor de identificatie van de landbouwpercelen, steunaanvragen of betalingsaanvragen, en een systeem voor de identificatie en registratie van de betalingsrechten. (42) De bevoegde nationale autoriteiten moeten betalingen in het kader van EU‑steunregelingen die onder het geïntegreerd systeem vallen, binnen een voorgeschreven termijn volledig aan de begunstigden uitkeren onder voorbehoud van de verlagingen waarin deze verordening voorziet. Met het oog op een flexibeler beheer van de rechtstreekse betalingen moet het de lidstaten worden toegestaan om betalingen die onder het geïntegreerd systeem vallen, in maximaal twee tranches per jaar te verrichten. (43) De controle van de handelsdocumenten van ondernemingen die bedragen ontvangen of verschuldigd zijn, kan een zeer doeltreffend middel zijn ter controle van de verrichtingen in het kader van het systeem van financiering door het ELGF. De bepalingen inzake de controle van de handelsdocumenten zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 485/2008 van de Raad van 26 mei 2008 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van het Europees Landbouwgarantiefonds[24]. Deze controle vormt een aanvulling op de andere door de lidstaten al verrichte controles. Die verordening laat voorts de nationale controlevoorschriften die verder gaan dan de daarin opgenomen bepalingen onverlet. (44) Krachtens Verordening (EG) nr. 485/2008 moeten de lidstaten de nodige maatregelen treffen om een doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de EU-begroting te waarborgen, en met name om zich te vergewissen van de realiteit en de regelmatigheid van de door het ELGF gefinancierde verrichtingen. Omwille van de duidelijkheid en rationaliteit moeten de desbetreffende bepalingen worden opgenomen in één besluit. Derhalve moet Verordening (EG) nr. 485/2008 worden ingetrokken. (45) De documenten aan de hand waarvan deze controle wordt verricht, moeten zo worden gekozen dat een volledige controle kan plaatsvinden. Bij de keuze van de te controleren ondernemingen moet met name rekening worden gehouden met de aard van de verrichtingen die onder de verantwoordelijkheid van deze ondernemingen plaatsvinden, en met de verdeling per sector van de ondernemingen die bedragen ontvangen of verschuldigd zijn, naargelang van hun financiële betekenis in het systeem van financiering door het ELGF. (46) De bevoegdheden van de met controle belaste functionarissen moeten worden vastgesteld, alsmede de plicht van de ondernemingen om de handelsdocumenten gedurende een bepaalde periode ter beschikking van deze functionarissen te houden en hun de gevraagde informatie te verstrekken. Er moet worden bepaald dat handelsdocumenten in sommige gevallen in beslag kunnen worden genomen. (47) In verband met de internationale structuur van het handelsverkeer van landbouwproducten en in het belang van de werking van de interne markt moet de samenwerking tussen de lidstaten worden georganiseerd. Het is ook noodzakelijk om op EU-niveau de informatie over in derde landen gevestigde ondernemingen die bedragen ontvangen of verschuldigd zijn, op een centrale plaats te verzamelen. (48) Hoewel de controleprogramma’s in de eerste plaats door de lidstaten moeten worden vastgesteld, moeten deze aan de Commissie worden voorgelegd, zodat deze haar toezichthoudende coördinerende rol kan vervullen, ten einde ervoor te zorgen dat deze programma’s op basis van passende criteria worden vastgesteld, en te waarborgen dat de controles worden toegespitst op sectoren of ondernemingen met een hoog frauderisico. (49) Het is van essentieel belang dat elke lidstaat over een specifieke dienst beschikt die belast is met de monitoring van de controle van handelsdocumenten in het kader van deze verordening of die belast is met de coördinatie van deze controle. Deze specifieke diensten moeten organisatorisch losstaan van de diensten die controles uitoefenen vóór betaling van de bedragen. De in het kader van deze controles verkregen informatie moet onder het beroepsgeheim vallen. (50) In Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001[25], die later is vervangen door Verordening (EG) nr. 73/2009, is het beginsel vastgelegd dat de volledige betaling aan begunstigden van sommige steunbedragen in het kader van het GLB gekoppeld moet zijn aan de naleving van voorschriften voor het grondbeheer, de landbouwproductie en de landbouwactiviteiten. Dit beginsel was later terug te vinden in Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO)[26] en in Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten ("Integrale-GMO-verordening")[27]. In dit systeem van zogeheten randvoorwaarden moeten de lidstaten sancties opleggen in de vorm van een volledige of gedeeltelijke verlaging of uitsluiting van de steun die in het kader van het GLB is ontvangen. (51) Het randvoorwaardensysteem integreert in het GLB basisnormen voor het milieu, de klimaatverandering, een goede landbouw- en milieuconditie van de grond, de gezondheid van mensen, dieren en planten, en het dierenwelzijn. De bedoeling ervan is de ontwikkeling van duurzame landbouw te bevorderen door de begunstigden beter bewust te maken van de noodzaak om deze basisnormen in acht te nemen. Ook is het de bedoeling van dit systeem ervoor te zorgen dat het GLB nauwer aansluit bij de verwachtingen van de maatschappij door de samenhang van dit beleid met het beleid op het gebied van het milieu, de gezondheid van mensen, dieren en planten, en dierenwelzijn te verbeteren. (52) Dit randvoorwaardensysteem maakt integraal deel uit van het GLB en moet daarom worden behouden. Het toepassingsgebied ervan, dat tot dusver bestaat uit aparte lijsten van uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen en normen voor een goede landbouw- en milieuconditie van de grond, moet evenwel zodanig worden gestroomlijnd dat de consistentie ervan gewaarborgd is en beter zichtbaar wordt. Daartoe moeten de eisen en normen in één lijst worden samengebracht en in gebieden en aspecten worden gecategoriseerd. Ook is gebleken dat een aantal randvoorwaardeneisen onvoldoende betrekking heeft op landbouwactiviteiten of op het areaal van het bedrijf, of veeleer de nationale autoriteiten dan de begunstigden aangaat. Daarom moet dit toepassingsgebied op deze punten worden aangepast. Bovendien moet worden voorzien in het instandhouding van blijvend grasland in 2014 en 2015. (53) De lidstaten moeten de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen onverkort ten uitvoer leggen om ervoor te zorgen dat deze op bedrijfsniveau operationeel worden en de vereiste gelijke behandeling van alle landbouwers garanderen. (54) Wat betreft Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid[28] worden de bepalingen pas operationeel in het kader van de randvoorwaarden wanneer alle lidstaten deze volledig ten uitvoer hebben gelegd en met name in dit verband duidelijke verplichtingen voor landbouwers hebben vastgesteld. Overeenkomstig de richtlijn worden de vereisten op landbouwbedrijfsniveau uiterlijk op 1 januari 2013 toegepast. (55) Wat betreft Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden[29] worden de bepalingen pas operationeel in het kader van de randvoorwaarden wanneer alle lidstaten deze volledig ten uitvoer hebben gelegd en met name in dit verband duidelijke verplichtingen voor landbouwers hebben vastgesteld. Overeenkomstig de richtlijn worden de vereisten op landbouwbedrijfsniveau geleidelijk volgens een tijdsschema toegepast en worden de algemene beginselen van geïntegreerde gewasbescherming uiterlijk op 1 januari 2014 toegepast. (56) Krachtens artikel 22 van Richtlijn 2000/60/EG wordt Richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen[30], op 23 december 2013 ingetrokken. Om ervoor te zorgen dat in het kader van de randvoorwaarden de voorschriften over de bescherming van het grondwater gehandhaafd worden, moet, in afwachting van de opname van Richtlijn 2000/60/EG in de randvoorwaarden, het toepassingsgebied van de randvoorwaarden worden aangepast en moet een norm voor een goede landbouw‑ en milieuconditie van de grond worden gedefinieerd waarin de vereisten van de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 80/68/EEG verwerkt zijn. (57) Het randvoorwaardensysteem brengt voor zowel de begunstigden als de nationale overheden bepaalde administratieve lasten mee, aangezien gegevens moeten worden bijgehouden, controles moeten worden verricht en eventueel sancties moeten worden toegepast. Deze sancties moeten evenredig, objectief en afschrikkend zijn. Ze mogen niet afdoen aan andere sancties die krachtens andere bepalingen van het nationale of het EU-recht worden opgelegd. Omwille van de consistentie moeten de desbetreffende EU-bepalingen in één rechtsinstrument worden ondergebracht. Wat betreft de landbouwers die deelnemen aan de in titel V van Verordening (EU) nr. xxx/xxx [RB] bedoelde regeling voor kleine landbouwers, mag worden aangenomen dat de inspanningen die in het kader van het randvoorwaardensysteem nodig zijn als deze landbouwers in dit systeem worden gehouden, zwaarder wegen dan de voordelen ervan. Daarom moeten deze landbouwers omwille van de eenvoud worden vrijgesteld van toepassing van de randvoorwaarden, en met name van het daaraan gekoppelde controlesysteem, en van de kans op een sanctie bij niet-naleving van de randvoorwaarden. Deze vrijstelling mag echter geen afbreuk doen aan de verplichting om de toepasselijke sectorale wetgeving in acht te nemen, noch aan de mogelijkheid om aan controles te worden onderworpen en een sanctie opgelegd te krijgen op grond van die wetgeving. (58) Bij Verordening (EG) nr. 1782/2003 is een kader van normen voor een goede landbouw- en milieuconditie van de grond vastgesteld waarbinnen de lidstaten nationale normen moeten vaststellen welke rekening houden met de specifieke kenmerken van de betrokken gebieden, met inbegrip van de bodem- en de klimaatgesteldheid, de bestaande landbouwsystemen (grondgebruik, vruchtwisseling, en landbouwpraktijken) en de structuur van de landbouwbedrijven. Deze normen inzake een goede landbouw- en milieuconditie van de grond zijn bedoeld als instrument om bodemerosie te voorkomen, organisch bodemmateriaal en de bodemstructuur op peil te houden, te zorgen voor een minimaal onderhoud, een achteruitgang van habitats voorkomen en water te beschermen en te beheren. Het randvoorwaardensysteem zoals vastgesteld in deze verordening, moet dus in bredere zin een kader bevatten waarbinnen de lidstaten nationale normen voor een goede landbouw- en milieuconditie moeten vaststellen. Het EU-kader moet daarnaast voorschriften bevatten die gericht zijn op een betere aanpak van de problematiek op het gebied van water, bodem, koolstofvoorraden, biodiversiteit en landschap. (59) Begunstigden moeten duidelijk weten waaraan zij in het kader van de randvoorwaarden moeten voldoen. Daartoe moeten alle eisen en normen die deel uitmaken van deze randvoorwaarden, volledig, op begrijpelijke wijze en met uitleg naar de lidstaten worden gecommuniceerd, indien mogelijk ook langs elektronische weg. (60) Voor een effectieve toepassing van de randvoorwaarden is het nodig dat op het niveau van de begunstigden wordt geverifieerd of de verplichtingen worden nagekomen. Wanneer een lidstaat besluit gebruik te maken van de mogelijkheid om geen verlaging of uitsluiting toe te passen op bedragen van minder dan 100 euro moet de bevoegde controleautoriteit in het daaropvolgende jaar voor een steekproef van begunstigden nagaan of de geconstateerde niet-naleving in kwestie is gecorrigeerd. (61) Om voor een harmonische samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten op het gebied van de financiering van de GLB-uitgaven te zorgen, en meer in het bijzonder om het de Commissie mogelijk te maken het financiële beheer van de lidstaten te monitoren en de rekeningen van de erkende betaalorganen goed te keuren, is het noodzakelijk dat de lidstaten bepaalde informatie verstrekken aan of ter beschikking houden van de Commissie. (62) Om ervoor te zorgen dat de aan de Commissie toe te zenden gegevens kunnen worden samengesteld en de Commissie volledig en onmiddellijk toegang kan hebben tot de gegevens over de uitgaven, niet alleen op papier maar ook in elektronische vorm, moeten voorschriften worden vastgesteld voor de presentatie en indiening van gegevens, waaronder voorschriften voor de uiterste data daarvoor. (63) Aangezien de toepassing van de nationale controlesystemen en van de conformiteitsgoedkeuring de melding van persoonlijke gegevens of bedrijfsgeheimen met zich kan meebrengen, moeten de lidstaten en de Commissie de vertrouwelijkheid van de in deze context verkregen informatie waarborgen. (64) Voor een goed financieel beheer van de EU-begroting waarbij de beginselen van billijkheid zowel op het niveau van de lidstaten als op dat van de begunstigden in acht worden genomen, moeten voorschriften voor het gebruik van de euro worden vastgesteld. (65) De wisselkoers voor de omrekening van de euro in nationale valuta kan variëren in de periode waarin een transactie wordt uitgevoerd. Daarom moet de voor de betrokken bedragen toe te passen koers worden bepaald, waarbij rekening wordt gehouden met het feit waardoor het economisch doel van de betrokken transactie wordt bereikt. De wisselkoers moet worden gehanteerd die geldt op de dag waarop dat feit zich heeft voorgedaan. Het is nodig dit ontstaansfeit te preciseren of ervan af te wijken, met inachtneming van bepaalde criteria, en met name de snelheid waarmee de monetaire schommelingen zich doen gelden. Deze voorschriften zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Raad van 15 december 1998 tot vaststelling van het agromonetaire stelsel voor de euro[31] en ze vervolledigen soortgelijke bepalingen van Verordening (EG) nr. 1290/2005. Omwille van de duidelijkheid en rationaliteit moeten de desbetreffende bepalingen worden opgenomen in één wetsbesluit. Derhalve moet Verordening (EG) nr. 2799/98 worden ingetrokken. (66) Er moeten bijzondere bepalingen worden vastgesteld om het hoofd te kunnen bieden aan uitzonderlijke monetaire situaties die zich zowel binnen de Unie als op de wereldmarkt kunnen voordoen en waarop onmiddellijk moet worden gereageerd met het oog op het goed functioneren van de in het kader van het GLB vastgestelde regelingen. (67) De lidstaten die de euro niet hebben ingevoerd, moet de mogelijkheid worden geboden betalingen voor uitgaven die verband houden met de GLB-wetgeving, niet in nationale valuta, maar in euro te verrichten. Er zijn specifieke voorschriften nodig die ervoor zorgen dat deze mogelijkheid geen ongerechtvaardigd voordeel verschaft aan betalingsplichtigen of begunstigden. (68) Elke GLB-maatregel moet worden gemonitord en geëvalueerd om de kwaliteit ervan te verbeteren en de resultaten ervan aan te tonen. In dit verband moet een lijst van indicatoren worden vastgesteld en moet het effect van het GLB-beleid door de Commissie worden getoetst aan specifieke doelstellingen. De Commissie moet een kader voor een gemeenschappelijke monitoring en evaluatie opzetten dat er onder meer voor zorgt dat de desbetreffende gegevens, onder meer afkomstig van de lidstaten, tijdig beschikbaar zijn. De Commissie houdt daarbij rekening met de gegevensbehoeften en de synergieën tussen potentiële gegevensbronnen. Bovendien staat in de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's: Een begroting voor Europa 2020 - Deel II dat het aandeel van de klimaatgerelateerde uitgaven in de totale EU‑begroting tot ten minste 20 % moet oplopen en dat verschillende beleidsgebieden hiertoe moeten bijdragen. Tegen deze achtergrond moet de Commissie kunnen beoordelen welk effect de in het kader van het GLB verleende EU‑steun heeft op de klimaatdoelstellingen. (69) De EU‑wetgeving betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens is van toepassing, met name Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens[32] en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens[33]. (70) In zijn arrest in de gevoegde zaken C-92/09 en 93/09[34] heeft het Europees Hof van Justitie van de Europese Unie de bepalingen in Verordening (EG) nr. 1290/2005 die betrekking hebben op de verplichting van de lidstaten om informatie te publiceren over natuurlijke personen die steun uit de Europese landbouwfondsen ontvangen, ongeldig verklaard. Aangezien natuurlijke personen belang hebben bij de bescherming van hun persoonsgegevens en om te voldoen aan de verschillende doelstellingen van de verplichte bekendmaking van informatie over de begunstigden van financiële middelen, zoals vastgelegd bij Verordening (EG) nr. 259/2008 van de Commissie tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de begunstigden van financiële middelen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO)[35], is deze verordening gewijzigd en is daarin uitdrukkelijk bepaald dat deze verplichting niet van toepassing is op natuurlijke personen. Voordat het Europees Parlement en de Raad nieuwe voorschriften vaststellen waarin rekening wordt gehouden met de bezwaren van het Hof, moet eerst diepgaand worden geanalyseerd en beoordeeld hoe het recht van de begunstigden op bescherming van hun persoonsgegevens het best kan worden verzoend met de behoefte aan transparantie. In afwachting van de resultaten van deze analyse en beoordeling moeten de huidige bepalingen inzake de bekendmaking van informatie over de begunstigden van de Europese landbouwfondsen worden gehandhaafd. (71) Om eenvormige voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van deze verordening te waarborgen, moeten uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden verleend. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren[36]. (72) Voor de aanneming van bepaalde uitvoeringshandelingen moet de raadplegingsprocedure worden gevolgd. Wat de uitvoeringshandelingen inzake de door de Commissie te berekenen bedragen betreft, kan de Commissie haar volle verantwoordelijkheid voor het beheer van de begroting nemen dankzij de raadplegingsprocedure, die bedoeld is om, met inachtneming van de termijnen en de begrotingsprocedures, de efficiëntie, voorspelbaarheid en snelheid te verhogen. Wat de uitvoeringshandelingen in het kader van de betalingen aan de lidstaten en de werking van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen betreft, kan de Commissie dankzij de raadplegingsprocedure haar volle verantwoordelijkheid nemen voor het beheer van de begroting en voor de verificatie van de jaarrekeningen van de nationale betaalorganen met het oog op de aanvaarding van deze rekeningen of, wanneer de uitgaven niet overeenkomstig de EU-voorschriften zijn verricht, de onttrekking van dergelijke uitgaven aan EU-financiering. In andere gevallen moeten uitvoeringshandelingen middels de onderzoeksprocedure worden vastgesteld. (73) De Commissie moet tevens worden gemachtigd bepaalde administratieve of beheerstaken uit te voeren, met name met betrekking tot de vaststelling van het nettosaldo dat voor de uitgaven uit het ELGF beschikbaar is. Op dergelijke machtigingen dient Verordening (EU) nr. 182/2011 niet van toepassing te zijn. (74) De overgang van de bepalingen van de bij de onderhavige verordening ingetrokken verordeningen naar de bepalingen van de onderhavige verordening kan leiden tot enige specifieke praktische problemen. Om deze mogelijke problemen te ondervangen, moet de Commissie de nodige, naar behoren gemotiveerde maatregelen kunnen vaststellen. (75) Aangezien de programmeringsperiode voor de plattelandsontwikkelingsprogramma's die op grond van deze verordening worden gefinancierd, op 1 januari 2014 van start gaat, dient deze verordening met ingang van die datum van toepassing te zijn. Sommige bepalingen, met name over het financiële beheer van de geldmiddelen, moeten echter van toepassing worden op een eerdere datum die samenvalt met het begin van het begrotingsjaar, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: INHOUDSOPGAVE TOELICHTING........................................................................................................................... 2 1........... ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL.................................................................. 2 2........... RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING...................................................................................................................................... 5 3........... JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL................................................. 7 4........... GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING........................................................................ 8 VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid................................................................. 10 TITEL I TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES................................................................. 29 TITEL II ALGEMENE BEPALINGEN INZAKE DE LANDBOUWFONDSEN...................... 30 Hoofdstuk I Landbouwfondsen................................................................................................... 30 Hoofdstuk II Betaalorganen en andere instanties.......................................................................... 32 TITEL III BEDRIJFSADVISERINGSSYSTEEM...................................................................... 36 TITEL IV FINANCIEEL BEHEER VAN DE FONDSEN......................................................... 38 Hoofdstuk I ELGF...................................................................................................................... 38 Afdeling 1 Financiering van de uitgaven........................................................................................ 38 Afdeling 2 Begrotingsdiscipline.................................................................................................... 41 Hoofdstuk II ELFPO.................................................................................................................. 44 Afdeling 1 Algemene bepalingen inzake het ELFPO..................................................................... 44 Afdeling 2 Financiering van programma's voor plattelandsontwikkeling......................................... 44 Afdeling 3 Financiële bijdrage aan plattelandsontwikkelingprogramma's........................................ 45 Afdeling 4 Financiering van de prijs voor innovatieve plaatselijke samenwerking........................... 48 Hoofdstuk III Gemeenschappelĳke bepalingen............................................................................ 49 Hoofdstuk IV Goedkeuring van de rekeningen............................................................................. 55 Afdeling I Algemene bepalingen................................................................................................... 55 Afdeling II Goedkeuring.............................................................................................................. 57 Afdeling III Onregelmatigheden................................................................................................... 59 TITEL V CONTROLESYSTEMEN EN SANCTIES................................................................ 62 Hoofdstuk I Algemene voorschriften............................................................................................ 62 Hoofdstuk II Geïntegreerd beheers- en controlesysteem.............................................................. 67 Hoofdstuk III Controle van verrichtingen..................................................................................... 73 Hoofdstuk IV Overige bepalingen inzake controles...................................................................... 79 TITEL VI RANDVOORWAARDEN........................................................................................ 81 Hoofdstuk I Toepassingsgebied................................................................................................... 81 Hoofdstuk II Controlesysteem en sancties met betrekking tot de randvoorwaarden...................... 83 TITEL VII GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN............................................................ 87 Hoofdstuk I Communicatie.......................................................................................................... 87 HOOFDSTUK II Gebruik van de euro....................................................................................... 89 HOOFDSTUK III Rapportage en evaluatie................................................................................ 92 TITEL VIII SLOTBEPALINGEN.............................................................................................. 94 BIJLAGE I................................................................................................................................. 96 BIJLAGE II................................................................................................................................ 99 BIJLAGE III............................................................................................................................ 102 FINANCIEEL MEMORANDUM........................................................................................... 107 TITEL I TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES Artikel 1 Toepassingsgebied Deze verordening bevat voorschriften voor: a) de financiering van de uitgaven in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met inbegrip van de uitgaven voor plattelandsontwikkeling; b) het bedrijfsadviseringssysteem; c) de door de lidstaten op te zetten beheers- en controlesystemen; d) het randvoorwaardensysteem; e) de goedkeuring van de rekeningen. Artikel 2 In deze verordening gebruikte termen 1. De definities van "landbouwer", "landbouwactiviteiten", "landbouwareaal" en "bedrijf" in artikel 4 van Verordening (EU) xxx/xxx [RB] zijn ook in het kader van de onderhavige verordening van toepassing, tenzij in de onderhavige verordening anders is bepaald. De term "rechtstreekse betalingen" in artikel 1 van Verordening (EU) xxx/xxx [RB] is ook in het kader van de onderhavige verordening van toepassing. 2. Overmacht en uitzonderlijke omstandigheden, zoals gebruikt in deze verordening met betrekking tot Verordening (EU) xxx/xxx [RB], Verordening (EU) xxx/xxx [iGMO] en Verordening (EU) xxx/xxx [PO], kunnen met name worden erkend in de volgende gevallen: a) de begunstigde is overleden; b) de begunstigde is langdurig arbeidsongeschikt geworden; c) het bedrijf is zwaar getroffen door een ernstige natuurramp; d) de veehouderijgebouwen van het bedrijf zijn door een ongeluk verloren gegaan; e) de gehele veestapel van de begunstigde of een deel ervan is getroffen door een epizoötie; f) een groot deel van het bedrijf is onteigend, indien deze onteigening op de dag van indiening van de aanvraag niet was te voorzien. TITEL II ALGEMENE BEPALINGEN INZAKE DE LANDBOUWFONDSEN Hoofdstuk I Landbouwfondsen Artikel 3 Fondsen voor de financiering van de landbouwuitgaven 1. Om de in het Verdrag omschreven doelen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid te bereiken, worden de verschillende maatregelen in het kader van dat beleid, met inbegrip van de maatregelen voor plattelandsontwikkeling, gefinancierd uit: a) het Europees Landbouwgarantiefonds, hierna "ELGF" genoemd; b) het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling, hierna "ELFPO" genoemd. 2. Het ELGF en het ELFPO zijn onderdelen van de algemene begroting van de Europese Unie. Artikel 4 Uitgaven uit het ELGF 1. Het ELGF functioneert op basis van een tussen de lidstaten en de EU gedeeld beheer en financiert de volgende overeenkomstig de EU-wetgeving gedane uitgaven: a) uitgaven in het kader van maatregelen ter regulering of ondersteuning van landbouwmarkten; b) rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid; c) de financiële bijdrage van de EU aan voorlichtings- en afzetbevorderingsmaatregelen voor landbouwproducten op de interne markt van de EU en in derde landen die door de lidstaten worden uitgevoerd op basis van door de Commissie geselecteerde programma's, behalve de in artikel 5 bedoelde programma's; d) de financiële bijdrage van de EU aan de schoolfruitregeling van de EU en aan de maatregelen in verband met dierziekten en verlies van vertrouwen bij de consument, als bedoeld in respectievelijk artikel 21 en artikel 155 van Verordening (EU) nr. xxx/xxx [iGMO]. 2. Het ELGF financiert op rechtstreekse wijze de volgende overeenkomstig de EU-wetgeving gedane uitgaven: a) de rechtstreeks door de Commissie of door tussenkomst van internationale organisaties ondernomen afzetbevordering voor landbouwproducten; b) de overeenkomstig de EU-wetgeving vastgestelde maatregelen voor de instandhouding, de karakterisering, de verzameling en het gebruik van genetische hulpbronnen in de landbouw; c) de totstandbrenging en het onderhoud van de informatiesystemen inzake landbouwbedrijfsboekhoudingen; d) de stelsels van landbouwenquêtes, waaronder de enquêtes inzake de structuur van de landbouwbedrijven. Artikel 5 Uitgaven uit het ELFPO Het ELFPO functioneert op basis van een tussen de lidstaten en de EU gedeeld beheer en financiert de financiële bijdrage van de EU aan programma's voor plattelandsontwikkeling die worden uitgevoerd overeenkomstig de EU-wetgeving inzake steun voor plattelandsontwikkeling, alsmede de uitgaven voor de prijs voor innovatieve plaatselijke samenwerking als bedoeld in titel III, hoofdstuk IV, van Verordening (EU) nr. PO/xxx. Artikel 6 Andere uitgaven, waaronder de uitgaven voor technische ondersteuning Het ELGF en het ELFPO kunnen elk voor zich op rechtstreekse wijze op initiatief van en/of namens de Commissie de maatregelen op het gebied van de voorbereiding, monitoring, administratieve en technische ondersteuning, evaluatie, audit en inspectie financieren die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Deze maatregelen omvatten met name: (a) de maatregelen die nodig zijn om het gemeenschappelijk landbouwbeleid te analyseren, te beheren, te monitoren, er informatie over uit te wisselen en ten uitvoer te leggen, alsmede de maatregelen inzake de tenuitvoerlegging van de controlesystemen en de technische en administratieve ondersteuning; (b) de in artikel 21 bedoelde verwerving door de Commissie van de satellietbeelden die nodig zijn voor de controles; (c) de maatregelen die de Commissie neemt met behulp van teledetectietoepassingen voor de in artikel 22 bedoelde monitoring van agrarische hulpbronnen; (d) de maatregelen die nodig zijn voor de instandhouding en de ontwikkeling van de methoden en technische middelen op het gebied van de informatie, de onderlinge koppeling, de monitoring en de controle met betrekking tot het financiële beheer van de middelen die gebruikt worden voor de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid; (e) de in artikel 47 bedoelde voorlichting over het gemeenschappelijk landbouwbeleid; (f) de studies over het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de evaluatie van de door het ELGF en het ELFPO gefinancierde maatregelen, met inbegrip van de verbetering van de evaluatiemethoden en de uitwisseling van informatie over de betrokken werkwijzen; (g) in voorkomend geval, de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad[37] opgerichte uitvoerende agentschappen die optreden in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid; (h) de in het kader van de plattelandsontwikkeling uitgevoerde maatregelen op het gebied van de verspreiding van informatie, de bewustmaking, de bevordering van samenwerking en de uitwisseling van ervaringen op EU-niveau, met inbegrip van de vorming van netwerken van de betrokken partijen; (i) de maatregelen die nodig zijn voor de ontwikkeling, registratie en bescherming van logo's in het kader van het kwaliteitsbeleid van de EU en voor de bescherming van de daaraan verbonden intellectuele-eigendomsrechten, alsmede de nodige ontwikkeling van informatietechnologie (IT). Hoofdstuk II Betaalorganen en andere instanties Artikel 7 Erkenning en intrekking van de erkenning van de betaalorganen en de coördinerende instanties 1. De betaalorganen zijn nationale gespecialiseerde diensten of instanties die verantwoordelijk zijn voor het beheer en de controle van de in artikel 4, lid 1, en artikel 5 bedoelde uitgaven. Behoudens betalingen kan de uitvoering van deze taken worden gedelegeerd. 2. Als betaalorgaan erkennen de lidstaten de diensten of instanties die voldoen aan de erkenningscriteria die de Commissie uit hoofde van artikel 8, onder a), heeft vastgesteld. Elke lidstaat beperkt, met inachtneming van zijn grondwettelijke bepalingen, het aantal van zijn erkende betaalorganen tot één per lidstaat of, indien van toepassing, één per regio. Wanneer betaalorganen op regionaal niveau worden opgezet, erkent een lidstaat daarnaast echter een betaalorgaan op nationaal niveau voor steunregelingen die vanwege de aard ervan op nationaal niveau moeten worden beheerd. 3. De voor het erkende betaalorgaan verantwoordelijke persoon stelt uiterlijk op [1 februari] van het jaar dat volgt op het betrokken begrotingsjaar het volgende op: a) de jaarrekeningen voor de uitgaven die gedaan zijn bij de uitvoering van de aan de erkende betaalorganen toevertrouwde taken, vergezeld van de informatie die vereist is voor de goedkeuring ervan overeenkomstig artikel 53; b) een beheersverklaring betreffende de volledigheid, nauwkeurigheid en waarachtigheid van de rekeningen, de goede werking van de internecontrolesystemen, de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen en de naleving van het beginsel van een goed financieel beheer; c) een samenvatting van de resultaten van alle beschikbare verrichte audits en controles, waaronder een analyse van de vastgestelde tekortkomingen met een systematisch of repetitief karakter en met de voorgenomen of reeds genomen corrigerende maatregelen. 4. Wanneer meer dan een betaalorgaan wordt erkend, wijst de lidstaat een instantie aan, hierna de "coördinerende instantie" genoemd, die hij met de volgende taken belast: a) zij verzamelt de ter beschikking van de Commissie te stellen informatie en zendt deze informatie aan de Commissie toe; b) zij stelt een syntheseverslag op met een nationaal overzicht van alle in lid 3, onder b), bedoelde beheersverklaringen en de in artikel 9 bedoelde auditoordelen daarover; c) zij zorgt ervoor dat corrigerende actie wordt ondernomen ten aanzien van tekortkomingen van gemeenschappelijke aard en dat de Commissie op de hoogte wordt gehouden van de verdere ontwikkelingen; d) zij bevordert en waarborgt een geharmoniseerde toepassing van de EU-regelgeving. De coördinerende instantie is het voorwerp van een specifieke erkenning door de lidstaat ten aanzien van de verwerking van de in de eerste alinea, onder a), bedoelde financiële informatie. 5. Wanneer een erkend betaalorgaan niet of niet meer aan een of meer van de in lid 2 bedoelde erkenningscriteria voldoet, trekt de lidstaat de erkenning ervan in tenzij het betaalorgaan binnen een naargelang van de ernst van het probleem vast te stellen termijn de nodige aanpassingen verricht. 6. De betaalorganen zorgen voor het beheer en de controle van de verrichtingen in verband met de openbare interventie waarvoor zij verantwoordelijk zijn, en blijven eindverantwoordelijk op dit gebied. Artikel 8 Bevoegdheden van de Commissie 1. Om een goede werking van het bij artikel 7 vastgestelde systeem te waarborgen, wordt de Commissie gemachtigd om overeenkomstig artikel 111 gedelegeerde handelingen aan te nemen inzake: a) de minimumvoorwaarden voor de erkenning van betaalorganen met betrekking tot de interne omgeving, controleactiviteiten, informatie en communicatie en monitoring, alsook de procedure voor de toekenning en intrekking van de erkenning; b) het toezicht op en de procedure voor de herziening van de erkenning van de betaalorganen; c) de minimumvoorwaarden voor de erkenning van de coördinerende instanties, alsook de procedure voor de toekenning en intrekking van de erkenning. 2 De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen voorschriften vast voor: a) de verplichtingen van de betaalorganen wat betreft openbare interventie, alsmede de inhoud van hun verantwoordelijkheden op het gebied van beheer en controle; b) de werking van de coördinerende instantie en de melding van de in artikel 7, lid 4, bedoelde informatie aan de Commissie. De uitvoeringshandelingen waarin de eerste alinea voorziet, worden aangenomen overeenkomstig de in artikel 112, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 9 Certificerende instanties 1. De certificerende instantie is een door de lidstaat aangewezen publieke of particuliere auditorganisatie die een oordeel geeft over de beheersverklaring betreffende de volledigheid, nauwkeurigheid en waarachtigheid van de jaarrekeningen van het betaalorgaan, over de goede werking van het internecontrolesysteem ervan, over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen, en over de naleving van het beginsel van een goed financieel beheer. Zij is operationeel onafhankelijk van zowel het betrokken betaalorgaan als de autoriteit die dit orgaan heeft erkend. 2. De Commissie stelt middels uitvoeringshandelingen voorschriften vast voor de status van de certificerende instanties, voor de specifieke taken, waaronder de controles die zij moeten verrichten, en voor de door deze instanties op te stellen certificaten en rapporten, samen met de begeleidende documenten. Deze uitvoeringshandelingen worden aangenomen overeenkomstig de in artikel 112, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 10 Ontvankelijkheid van de door de betaalorganen verrichte betalingen EU-financiering van de in artikel 4, lid 1, en in artikel 5 bedoelde uitgaven is slechts mogelijk indien deze uitgaven zijn gedaan door erkende betaalorganen. Artikel 11 Volledige uitkering van betalingen aan de begunstigden Tenzij in de EU-wetgeving uitdrukkelijk anders is bepaald, worden betalingen die verband houden met de financiering in het kader van deze verordening, volledig aan de begunstigden uitgekeerd. TITEL III BEDRIJFSADVISERINGSSYSTEEM Artikel 12 Principe en toepassingsgebied 1. De lidstaten zetten een systeem op voor de advisering van de begunstigden over grond- en bedrijfsbeheer (hierna het "bedrijfsadviseringssysteem" genoemd), dat wordt beheerd door een of meer aangewezen instanties. De aangewezen instanties mogen publieke of particuliere organisaties zijn. 2. Het bedrijfsadviseringssysteem heeft ten minste betrekking op: a) de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen en de normen voor een goede landbouw- en milieuconditie van grond, zoals vastgesteld in titel VI, hoofdstuk I, b) de klimaat- en milieuvriendelijke landbouwpraktijken, zoals vastgesteld in titel III, hoofdstuk 2, van Verordening (EU) nr. xxx/xxx [RB], en de instandhouding van het landbouwareaal als bedoeld in artikel 4, lid 1, onder c), van die verordening; c) de eisen of acties inzake de matiging van en de aanpassing aan de klimaatverandering, de biodiversiteit, de bescherming van water, de melding van dier- of plantenziekten, en innovatie, waaronder in elk geval de in bijlage I bij deze verordening genoemde eisen en acties; d) de duurzame ontwikkeling van de economische activiteiten van de kleine landbouwbedrijven als omschreven door de lidstaten, en in elk geval van de bedrijven die deelnemen aan de in titel V van Verordening (EU) nr. xxx/xxx [RB] bedoelde regeling voor kleine landbouwers. 3. Het bedrijfsadviseringssysteem kan met name ook betrekking hebben op: a) de duurzame ontwikkeling van de economische activiteiten van andere bedrijven dan die welke worden bedoeld in lid 2, onder d); b) de in de nationale wetgeving vastgestelde minimumeisen als bedoeld in artikel 29, lid 3, en artikel 30, lid 2, van Verordening (EU) nr. xxx/xxx [PO]. Artikel 13 Specifieke eisen inzake het bedrijfsadviseringssysteem 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de adviseurs in het bedrijfsadviseringssysteem voldoende gekwalificeerd zijn en regelmatig worden bijgeschoold. 2. De lidstaten zorgen voor een scheiding tussen advies en controle. In dit verband zorgen de lidstaten er, onverminderd de nationale wetgeving inzake de toegang van het publiek tot documenten, voor dat de in artikel 12 bedoelde aangewezen instanties geen persoonlijke of individuele informatie en gegevens die zij bij hun adviseringsactiviteiten hebben verkregen, verstrekken aan andere personen dan de begunstigde die het betrokken bedrijf beheert, met uitzondering van onregelmatigheden of inbreuken die bij hun activiteiten zijn geconstateerd en die vallen onder een in nationaal of in EU-recht vastgelegde verplichting om een overheidsinstantie te informeren, in het bijzonder in het geval van strafbare feiten. 3. De bevoegde nationale autoriteit doet de begunstigde, zo mogelijk langs elektronische weg, een passende lijst van aangewezen instanties toekomen. Artikel 14 Toegang tot het bedrijfsadviseringssysteem De begunstigden kunnen op vrijwillige basis gebruikmaken van het bedrijfsadviseringssysteem, ongeacht of zij in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met inbegrip van de plattelandsontwikkeling, steun ontvangen. De lidstaten kunnen evenwel op basis van objectieve criteria bepalen welke categorieën begunstigden in welke rangorde toegang tot het bedrijfsadviseringssysteem krijgen. De lidstaten zorgen