ADVIES VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 251, lid 2, derde alinea, onder c), van het EG-Verdrag over de amendementen van het Europees Parlement op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake het voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD houdende wijziging van richtlijn 94/57/EG van de Raad inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties - HOUDENDE WIJZIGING VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag

1. Achtergrond

a) Op 22 maart 2000 heeft de Commissie bij de Raad en het Europees Parlement een voorstel voor een gewijzigde richtlijn (document COM(2000)142 def. - 2000/0066 (COD) van 21 maart 2000) [1] ingediend.

[1] PB C 212E van 25.7.2000, blz. 114.

b) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 19 oktober 2000 advies uitgebracht [2].

[2] PB C 14 van 16.1.2001, blz. 22.

c) Het Comité van de Regio's heeft op 21 september 2000 advies uitgebracht [3].

[3] PB C 22 van 24.1.2001, blz. 19.

d) Op 30 november 2000 heeft het Parlement in eerste lezing advies [4] uitgebracht met toevoeging van 18 amendementen op het voorstel van de Commissie.

[4] Advies van het Europees Parlement (nog niet gepubliceerd).

e) Op 12 december 2000 heeft de Commissie een gewijzigd voorstel goedgekeurd [5], waarin de meeste amendementen van het Parlement en het advies van het Economisch en Sociaal Comité en van het Comité van de Regio's zijn opgenomen.

[5] PB C 154E van 29.5.2001, blz. 51 (COM(2000)849 def. van 12.12.2000).

f) De Raad stelde op 26 februari 2001 het gemeenschappelijk standpunt vast [6].

[6] PB C 101 van 30.3.2001, blz. 1.

g) Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad en het advies van de Commissie [7] zijn op 28 februari 2001 aan het Parlement toegestuurd.

[7] SEC(2001) 343 def. van 27.2.2001 (nog niet gepubliceerd).

h) Het Europees Parlement heeft op 16 mei 2001 in tweede lezing een resolutie aangenomen met 7 amendementen op het gemeenschappelijk standpunt.

Overeenkomstig artikel 251, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag brengt de Commissie advies uit over de amendementen van het Parlement.

2. Doelstelling van het voorstel van de Commissie

Het voorstel van de Commissie beoogt wijziging van Richtlijn 94/57/EC inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties.

Het voorstel is een onderdeel van het zogeheten ERIKA I-pakket en beoogt verscherping van het toezicht op erkende organisaties die door de lidstaten kunnen worden belast met wettelijk voorgeschreven taken (die uit internationale verdragen voortvloeien) in verband met de inspectie van de kwaliteit van schepen en de afgifte van de desbetreffende veiligheidscertificaten.

Het voorstel introduceert meer in het bijzonder het volgende:

- Een nieuwe sanctie voor de erkende organisatie: de opschorting van erkenning gedurende één jaar, die tot intrekking van de erkenning leidt, indien de tekortkomingen die aan de basis van de opschorting lagen, niet worden verholpen. (Zonder EU-erkenning kan een classificatiebureau niet namens een lidstaat van de EU optreden.)

- Een goede staat van dienst op het stuk van veiligheid en preventie van verontreiniging van de erkende organisaties - gemeten aan de hand van alle schepen die zij geclassificeerd hebben, ongeacht de vlag waaronder de schepen varen - wordt een conditio sine qua non voor het verlenen en behouden van de erkenning.

- De financiële aansprakelijkheid van erkende organisaties die namens de lidstaten wettelijk voorgeschreven taken verrichten, kan tot verschillende niveaus worden beperkt naar gelang van de ernst van de nalatige handeling van het classificatiebureau.

- Erkende organisaties moeten aan strengere kwalitatieve criteria voldoen, waaronder het in acht nemen van bepaalde procedures wanneer schepen van klasse veranderen en het verstrekken van meer informatie over de schepen die zij hebben geclassificeerd, aan de instanties van de havenstaatcontrole.

3. Advies van de Commissie inzake de amendementen van het Parlement

Het Parlement heeft in tweede lezing zeven amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad aangenomen.

De Commissie kan vier daarvan geheel of gedeeltelijk aanvaarden, maar verwerpt de overige drie.

3.1 Door de Commissie aanvaarde amendementen

Amendement 2 voert in de tekst van artikel 6, lid 2, onder b), een verwijzing naar de geschillenbeslechting in "...de overheid ... of naar aanleiding van een uitspraak in een geschillenbeslechtingsprocedure...".

Overweging 16 heeft daarop betrekking maar de Commissie kan ter wille van de consistentie en duidelijkheid deze aanvullende tekst aanvaarden.

Amendement 5 waarbij het woord "minimale" wordt geschrapt in de herzieningsclausule in artikel 6, lid 5, teneinde de draagwijdte van de herzieningsclausule niet uitsluitend tot een minimale aansprakelijkheid te beperken, maar met een bredere aanpak aansprakelijkheid in de ruime zin te beschouwen.

De Commissie is het met het Parlement eens dat de herzieningsclausule betrekking moet hebben op aansprakelijkheid in brede zin en kan dit amendement aanvaarden.

Amendement 6 waarbij het woord "verhoging" in artikel 8, lid 1, laatste streepje, wordt veranderd in "wijziging".

De Commissie meent dat er in de praktijk weinig verschil zal zijn tussen "verhoging" of "wijziging" maar kan evengoed het woord "wijziging" aanvaarden.

Amendement 7 dat betrekking heeft op het overleg tussen erkende organisaties over technische normen, zoals bepaald in artikel 15, leden 1 en 2, maar tevens de verwijzing naar IMO-Resolutie 847(20) 'Richtlijnen ter ondersteuning van de vlaggenstaten bij de toepassing van IMO-instrumenten' herhaalt.

De Commissie kan het amendement aanvaarden zonder de verwijzing naar de IMO-resolutie. De Commissie is het eens met het Parlement dat de verwijzing naar IMO-resolutie 847(20) belangrijk is en heeft derhalve de verwijzing naar de IMO-resolutie in artikel 3 (en overweging 6) van de richtlijn opgenomen, dat namelijk betrekking heeft op de verantwoordelijkheden van de bevoegde instanties van de vlaggenstaten. Het is onjuist de IMO-resolutie ook in artikel 15 te herhalen, aangezien dat artikel niet op de bevoegde instanties van de vlaggenstaten betrekking heeft, maar op de technische samenwerking tussen erkende organisaties. De Commissie is er ten stelligste van overtuigd dat het bij de toepassing van de richtlijn verwarring zou scheppen indien de verwijzing in artikel 15 wordt herhaald.

3.2 Door de Commissie verworpen amendementen

Amendement 1 voert in overweging 20 de termen "noch de toestemming, noch de opdracht" in.

De Commissie kan dit amendement niet aanvaarden, omdat het onmogelijk toe te passen is. Dat de bevoegde instantie van een vlaggenstaat een classificatiebureau geen toestemming of opdracht mag geven ingeval er een relatie is tussen het bureau en het schip, betekent dat die instantie elk individueel geval moet kennen en controleren om al dan niet goedkeuring te kunnen geven. Daartoe zou die instantie op elk ogenblik over bijgewerkte informatie moeten beschikken over welke inspecteur door de erkende organisatie is ingeschakeld en met wie hij of zij is getrouwd of wie de zwager is of met wie hij of zij eventueel zakelijke contacten heeft enz. Deze instanties beschikken normaliter niet over dergelijke informatie. De tekst zou de bevoegde instanties een onredelijke last opleggen die niet in verhouding staat tot de bereikte verbetering.

De Commissie heeft in haar gewijzigde voorstel, net zoals de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt, dit amendement in beginsel aanvaard, zowel in de overweging als in de bijlage bij de richtlijn - bijlage A, punt 6 - waar is bepaald dat "de erkende organisatie geen wettelijk voorgeschreven werkzaamheden mag verrichten indien zij identiek is aan of zakelijke, persoonlijke of verwantschapsrelaties heeft met de eigenaar of reder van het schip...". Daardoor is de erkende organisatie verplicht erop toe te zien dat er geen relatie is tussen de inspecteur die zij gebruikt en het te classificeren schip.

Amendementen 3 en 4 voeren vaste minimum- en maximumniveaus van aansprakelijkheid in voor nalatigheid of verzuim zoals bepaald in artikel 6, lid 2, punt (ii) en (iii) (minder ernstige gevallen van nalatigheid of verzuim).

De Commissie kan dit amendement niet in zijn geheel aanvaarden. De Commissie heeft zich in een vroeger stadium niet verzet (zie advies van de Commissie over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad) tegen de invoering van een gemeenschappelijk minimumniveau in gevallen van minder ernstige nalatigheid. De Commissie ziet echter de noodzaak niet in van de vaststelling van een gemeenschappelijk maximumniveau in dit stadium. De Commissie is het met het Parlement eens dat het beginsel van de vaststelling van maximumbedragen moet worden ingevoerd en kan bijgevolg aanvaarden dat "kunnen ... beperken" wordt veranderd in "beperken". Met het oog echter op de invoering van de herzieningsclausules in artikel 6, lid 5, en artikel 8, lid 1, laatste streepje, is de Commissie bereid de vaststelling van het specifieke maximumbedrag aan de lidstaten zelf over te laten in het kader van de overeenkomsten die de lidstaten sluiten met de classificatiebureaus die zij willen machtigen namens hen te werken.

4. Conclusie

Overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het Verdrag wijzigt de Commissie haar voorstel zoals hierboven aangegeven.

De Commissie dringt er bij de Raad en het Parlement op aan alles in het werk te stellen om zo spoedig mogelijk tot overeenstemming te komen, zodat deze gewijzigde richtlijn, die moet bijdragen tot de veiligheid op zee en tot doel heeft te voorkomen dat rampen zoals met de ERIKA zich opnieuw voordoen, zonder verder uitstel kan worden aangenomen.