31. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 332/71 
omdat dit gebruik voordelen heeft voor de samenleving 
als geheel. Zo zou het gebruik van agrarische 
grondstoffen met name uit milieuoverwegingen kunnen 
worden bevorderd." [Vert.: doe. COM(89) 597 def., 
blz. 3.] 
Gedaan te Brussel, 19 september 1990. 
1. Het Economisch en Sociaal Comité staat positief 
tegenover het voornemen van de Commissie om op het 
door de Colombiaanse regering aan de internationale 
gemeenschap voorgelegde „speciaal plan inzake samen­
werking" met passende steunmaatregelen te reageren. 
1.1. Bovendien erkent het Economisch en Sociaal 
Comité dat tevens buitengewone maatregelen moeten 
worden genomen t.a.v. de twee andere grote produ­
centen van verdovende middelen in Latijns-Amerika: 
Peru en Bolivië. 
2. Afgezien van de in het onderstaande uitgewerkte 
kanttekeningen, is het Comité ingenomen met: 
2.1. Het besluit van de Commissie om de financiële 
steun aan Colombia op te voeren tot een bedrag van 
60 miljoen Ecu over de komende vier jaar en deze onder 
artikel 931 en post 9490 van de EG-begroting (*) op te 
voeren; 
(') 931 Financiële en technische samenwerking met ontwikke­
lingslanden in Latijns-Amerika; 9490 Programma voor de 
Noord-Zuid-samenwerking op het gebied van de bestrijding 
van het drugmisbruik. 15.3. De bevordering van toepassingen van land-
bouwprodukten in de niet-voedingssector moet tevens 
sporen met de doelstellingen van de hervorming van het 
GLB, voor zover milieu- en andere beleidsoverwegingen 
geen prioriteit hebben. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
2.2. Het voorstel voor een verordening (EEG) van 
de Raad houdende uitbreiding tot Bolivië, Colombia en 
Peru van het stelsel van algemene tariefpreferenties dat 
van kracht is voor de minst ontwikkelde landen; 
2.3. Het voorstel voor een besluit van de Raad hou­
dende toekenning van meer voordelen voor de uitvoer 
van bepaalde produkten van de Europese Gemeenschap 
voor Kolen en Staal (EGKS) naar de Gemeenschap; 
2.4. Het voorstel voor een besluit van de Raad betref­
fende de coördinatie van de bilaterale hulp van de lid­
staten en van de EEG m.b.t. het speciale plan inzake 
samenwerking van Colombia. 
3. Algemene opmerkingen 
3.1. De Gemeenschap zou op het speciaal plan inzake 
samenwerking van Colombia met veel verdergaande 
maatregelen moeten reageren dan nu zijn voorgesteld. 
Samen met Colombia zouden ook Bolivië en Peru meer 
steun moeten krijgen door ook te putten uit andere Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad houdende uitbreiding tot 
Bolivië, Colombia en Peru van het stelsel van algemene tariefpreferenties van toepassing op 
bepaalde produkten van oorsprong uit de minst ontwikkelde landen alsmede wijziging van 
Verordeningen (EEG) nrs. 3896/89, 3897/89 en 3898/89 van 18 december 1989 
(90/C 332/21) 
De Raad heeft op 5 juli 1990 besloten, het Economisch en Sociaal Comité facultatief te 
raadplegen over de bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor externe betrekkingen, handels- en ontwikkelingsbeleid, die met de voorberei­
ding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 september 
1990 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Cavazzuti. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 279e zitting (vergadering van 
19 september 1990) het volgende advies uitgebracht, dat met eenparigheid van stemmen is 
goedgekeurd. 
Nr. C 332/72 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 90 
hoofdstukken van de begroting, naast die welke ge­
noemd worden in paragraaf 2.1 (1). 
3.2. Het Comité staat volledig achter het streven van 
de Commissie om een bijdrage te leveren aan de strijd 
tegen het drugmisbruik. Het beschouwt echter het 
nemen van maatregelen tegen het gebruik, maar vooral 
ook tegen het verhandelen en verspreiden van drugs 
als minstens even belangrijk als de bestrijding van de 
produktie ervan (2). 
Zolang er immers een „koopkrachtige markt" voor 
drugs bestaat, zullen cocaboeren — juist omdat zij zo 
arm zijn en omdat coca toch vrij makkelijk kan worden 
verbouwd — niet op andere gewassen overschakelen, 
ongeacht de stimulansen waarvan zij dan zouden kun­
nen profiteren. 
3.3. De overschakeling op andere inkomstenbronnen 
dan het verbouwen en verwerken van coca is een pro­
bleem dat ten eerste om veel verdergaande maatregelen 
vraagt en waarvoor ten tweede meer samenhangende 
en concretere samenwerkingsvoorstellen nodig zijn dan 
nu op tafel liggen; daarbij moet worden vastgelegd 
hoe een en ander zal worden uitgevoerd, aangezien de 
maatregelen onder meer op de lopende projecten en 
programma's moeten aansluiten. 
3.4. De keuze van de Commissie om gebruik te ma­
ken van reeds begrote middelen, impliceert dat de gehele 
(') 93 Samenwerking met ontwikkelingslanden in Azië en Latijns-
Amerika; 931 Financiële en technische samenwerking met 
ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika; 9311 Bevordering 
van de handelsbetrekkingen van ontwikkelingslanden in La-
tijns-Amerika; 9312 Maatregelen ter bevordering van regiona­
le of subregionale integratie van ontwikkelingslanden in La­
tijns-Amerika; 9313 Samenwerking met ontwikkelingslanden 
in Latijns-Amerika op energiegebied; 9314 Opleidings­
maatregelen voor onderdanen van ontwikkelingslanden in 
Latijns-Amerika; 9315 Maatregelen ter bevordering van com­
munautaire investeringen in de ontwikkelingslanden van La­
tijns-Amerika in het kader van de overeenkomsten voor eco­
nomische en commerciële samenwerking; 940 Voorlichtings­
bijeenkomsten over het communautaire stelsel van algemene 
tariefpreferenties; 941 Deelneming van de Gemeenschap aan 
maatregelen ten behoeve van ontwikkelingslanden van niet-
gouvernementele organisaties (NGO's); 9411 Bijdrage in de 
uitgaven voor de aankoop van levensmiddelen en zaaigoed 
door niet-gouvernementele en internationale organisaties; 947 
Steun aan opleidingsinstituten voor onderdanen van ontwik­
kelingslanden; 949 Programma voor de Noord-Zuid-samen-
werking op het gebied van de bestrijding van het 
drugmisbruik; 950 Hulp aan de bevolking van ontwikkelings­
landen en aan door rampen getroffen derde landen; 954 
Bestrijding van aids in de ontwikkelingslanden; 958 Speciaal 
programma ter bestrijding van de honger in de wereld; 990 
Maatregelen in het kader van overeenkomsten voor economi­
sche en commerciële samenwerking met derde landen; 709 
Acties tot rationalisatie van het elektriciteitsgebruik. Ref.: 
Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor 
het begrotingsjaar 1990 (PB nr. L 24 van 29. 1. 1990). Zie 
tevens het advies van het Comité over de samenwerking op 
economisch en handelsgebied tussen de Europese Gemeen­
schap en Latijns-Amerika van 31 januari 1990 (PB nr. C 75 
van 26. 3. 1990). 
(2) Zie ook het advies van het Comité over richtlijnvoorstel tot 
voorkoming van het gebruik van het financiële systeem voor 
het witwassen van geld. operatie binnen het reguliere beleid komt te vallen, dat 
zoals gezegd vrij beperkte middelen beschikbaar zijn, 
en dat de steun als het ware over de arme landen wordt 
herverdeeld, waarbij andere landen minder krijgen wat 
Colombia meer krijgt. 
3.5. Colombia heeft weliswaar een plan voor 
drugsbestrijding voorgelegd, en heeft dan wel een 
„draaischijf-functie als doorvoer-, meng- en 
grondstofverwerkingscentrum, maar neemt niet weg 
dat Bolivië en vooral Peru veel meer coca produceren 
(zie bijlage 2) en Colombia dus wat de afzet van verdo­
vende middelen op de wereldmarkt aangaat, verre over­
treffen. 
3.6. Het Comité vraagt zich derhalve af of aan deze 
twee landen niet een overeenkomstige steun moet wor­
den toegekend, waarbij dan dezelfde begrotingshoofd­
stukken kunnen worden aangesproken (op geschikte 
wijze samengevoegd); voor de steun aan genoemde twee 
landen zou dan, met inachtneming van de in de tweede 
helft van paragraaf 3 genoemde criteria één overkoe­
pelend voorstel moeten worden uitgewerkt. 
3.7. Het Comité neemt met voldoening kennis van 
het door de Commissie geuite voornemen om extra 
middelen vrij te maken voor maatregelen t.b.v. landen 
(in Latijns-Amerika) die verdovende middelen produce­
ren, maar betreurt het dat de Commissie deze mogelijk­
heid pas voor 1992 en 1993 overweegt. 
3.8. De genoemde steun is bedoeld voor de om­
schakeling op produkten die ook qua inkomen een 
alternatief voor het verbouwen van drugs vormen; het 
Comité acht het noodzakelijk dat deze steun daad­
werkelijk de lokale bevolking in de betrokken regio's 
ten goede komt. 
3.9. Het Comité betreurt het echter dat de Commis­
sie en de Raad niet duidelijker uitdrukking hebben 
gegeven aan hun politieke wil om vanaf 1990 de drie 
genoemde Andeslanden bij de omschakeling van hun 
economie een merkbare ondersteuning te geven. Het 
Comité stelt dan ook vast dat de Commissie en de Raad 
zich tevreden stellen met een lapmiddel door alleen via 
het systeem van algemene preferenties (SAP) te werken. 
4. Het besluit om de steunverlening tussen de EG en 
de lid-staten en vooral ook tussen de lid-staten onder­
ling te coördineren, lijkt niet meer dan een inten­
tieverklaring: het Comité acht het niet waarschijnlijk 
dat de coördinatie tussen de lid-staten beter wordt. 
Zoals bekend houdt iedere lid-staat er immers over het 
samenwerkingsbeleid met de ontwikkelingslanden een 
eigen opvatting op na en voert dit beleid op eigen wijze 
uit, en daarbij wordt niet zozeer gelet op de (niet alleen 
economisch, maar ook sociaal en politiek gezien) vaak 
moeilijke situatie waarin de ontwikkelingslanden verke­
ren, maar wordt slechts getracht de afzetpositie van de 
eigen produkten op deze markten te verbeteren. 
5. Aangaande het voorstel om de SAP-voordelen 
voor de minst ontwikkelde landen (zie bijlage 1) mede 
op Colombia, Peru en Bolivië van toepassing te verkla­
ren, merkt het Comité het volgende op: 
31. 12. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 332/73 
5.1. Het Comité ziet in dat de Commissie niet onmid­
dellijk beschikt over andere middelen voor toegang 
tot de markt dan de maatregel waarvoor zij nu heeft 
gekozen; het is een eerste stap ter verbetering van de 
afzet van de produkten die genoemde landen vanwege 
hun traditie, klimaat en cultuur bij uitstek kunnen 
leveren. 
5.2. Het Comité stelt evenwel vast dat de Gemeen­
schap in toenemende mate terugvalt op het SAP en 
dit in de meest uiteenlopende situaties als instrument 
hanteert (b.v. t.a.v. van de landen in Midden- en Oost-
Europa). 
Het Comité wijst erop dat het SAP een instrument voor 
ontwikkelingssteun moet blijven, dat afhankelijk van 
het reële ontwikkelingsniveau van de begunstigde lan­
den concreet vorm kan krijgen. Derhalve moet de toe­
passing van de SAP-regeling voor de minst ontwikkelde 
landen op Colombia, Bolivië en Peru als een tijdelijke en 
buitengewone voorziening worden beschouwd (volgens 
het Commissievoorstel vier jaar). 
5.3. De Commissie vermeldt terecht dat de instorting 
van de koffieprijzen voor de deviezeninkomsten van 
Colombia fatale gevolgen heeft gehad. In verband hier­
mee hoopt het Comité dat de Gemeenschap de inter­
nationale koffie-overeenkomst nieuw leven zal in­
blazen. Daarmee kan de koffieproducenten ter plaatse 
immers een hoger inkomen worden verzekerd. Voorts 
zal een verlaging van de heffing op de invoer van 
koffie in de Gemeenschap weliswaar geen belangrijke 
economische gevolgen met zich meebrengen, maar naar 
de producerende landen toe in ieder geval de betrokken­
heid van de Gemeenschap laten zien. In dit verband 
kan wellicht worden gedacht aan een Europese accijns 
op koffie, waarvan de opbrengst in een steunfonds voor 
de diversificatie van de economie van de betrokken 
landen zou worden gestort. Met een dergelijk initiatief 
kunnen alle burgers in Europa wellicht attent worden 
gemaakt op de omvang van het drugprobleem en voor­
al op de rampzalige sociale en economische gevolgen 
daarvan. 
Gedaan te Brussel, 19 september 1990. 5.4. Het is de vraag of de voornoemde toepassing 
van het SAP werkelijk doeltreffend zal zijn; nu tijdens 
het overleg van de Algemene Overeenkomst betreffende 
tarieven en handel (GATT) in Genève wordt gesproken 
over een geleidelijk verminderen van de invoerheffingen 
voor alle produkten, en met name ook voor EGKS-
produkten (de invoerrechten zouden met rond 30% 
worden verminderd) wordt het stelsel van tarief­
preferenties als instrument steeds minder krachtig. 
5.5. Aangezien ongeacht de door de EG geheven 
invoerrechten op de Europese markt vrij weinig moge­
lijkheden voor de afzet van verwerkte of niet-verwerkte 
landbouwprodukten en eenvoudigere textielprodukten 
biedt, dreigt ook hier het gevaar dat de voordelen in 
feite slechts van het ene land naar het andere worden 
overgeheveld, en aldus worden onttrokken aan landen 
die in dezelfde of in een soms nog slechtere situatie 
verkeren dan de landen die men wil begunstigen. 
6. Ook de financiële consequenties die de Commissie 
aan haar plannen verbindt, zijn in het geheel niet over­
tuigend. 
Als immers ten gevolge van deze maatregelen de uitvoer 
naar de Gemeenschap niet alleen slechts verschuivingen 
tussen de ontwikkelingslanden onderling te zien geeft, 
maar ook — zij het in bescheiden mate — gaat groeien, 
heeft dit ook min of meer verstrekkende gevolgen voor 
de werkgelegenheid; waarschijnlijk zal een dergelijke 
weerslag juist in de marginale bedrijfstakken van de 
Gemeenschap voelbaar worden (snijbloemen, bepaalde 
katoenprodukten, een klein aantal chemische pro­
dukten). 
7. Dit alles in aanmerking genomen, spreekt het 
Comité zich niet tegen de uitvoering van de onderhavige 
voorstellen uit, maar hoopt het toch — mede gezien de 
in het onderhavige advies gemaakte opmerkingen — 
dat het EG-beleid voor steun aan deze landen snel 
zal worden herzien en bijgesteld. De daartoe gekozen 
middelen en doelstellingen moeten daarbij omvang­
rijker, concreter en ambitieuzer zijn. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Nr. C 332/74 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 90 
BIJLAGE 1 
Lijst van de minst ontwikkelde ontwikkelingslanden 
224 
228 
232 
236 
240 
244 
247 
252 
257 
260 
264 
280 
284 
306 
310 
311 
324 
328 
334 
338 
342 Soedan 
Mauritanië 
Mali 
Burkina Faso 
Niger 
Tsjaad 
Republiek Kaapverdië 
Gambia 
Guinee-Bissau 
Guinee 
Sierra Leone 
Togo 
Benin 
Centraalafrikaanse Republiek 
Equatoriaal Guinee 
Sao Tomé en Principe 
Rwanda 
Boeroendi 
Ethiopië 
Djibouti 
Somalië 350 
352 
366 
375 
386 
391 
395 
452 
652 
656 
660 
666 
667 
672 
675 
676 
684 
807 
812 
817 
819 Oeganda 
Tanzania 
Mozambique 
Comoren 
Malawi 
Botswana 
Lesotho 
Haïti 
Noord-Jemen 
Zuid-Jemen 
Afghanistan 
Bangladesh 
Maldiven 
Nepal 
Boetan 
Birma 
Laos 
Tuvalu 
Kiribati 
Tonga 
West-Samoa 
BIJLAGE 2 
Cocateelt en -produktie in de Andeslanden 
Colombia 
Coc, 
Verbouwd (ha) 
Vernietigd (ha) 
Geproduceerd ( x 1 000 kg) 1986 
25 000 
760 
20 000 1987 
25 000 
460 
20 000 1988 
27 230 
230 
21600 1989 
42 500 
641 
33 500 1990 
(geschat) 
42 500 
800 
34 000 
Bolivië 
Co. 
Verbouwd (ha) 
Vernietigd (ha) 
Geproduceerd ( x 1 000 kg) 1986 
37 000 
200 
51800 1987 
40 300 
1042 
54 961 1988 
49 976 
1476 
67 900 1989 
53 920 
2 504 
80 004 1990 
(geschat) 
55 000 
5000 
81400 
Peru 
Coca 
Verbouwd (ha) 
Vernietigd (ha) 
Geproduceerd ( x 1 000 kg) 1986 
107 500 
0 
104 925 1987 
109 500 
355 
109 145 1988 
115 630 
5 130 
110 500 1989 
120 415 
1285 
124 403 1990 
(geschat) 
132 457 
6000 
108 544 
(Bron: Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten)