A4-0078/95

Resolutie over de rechten van de mens in de wereld in 1993 en 1994 en het communautair beleid op het gebied van de rechten van de mens

Het Europees Parlement,

- gelet op de artikelen B, F, J, J.1, J,7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 130 U, 228 en 238 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen,

- gezien de resolutie van 28 november 1991 inzake mensenrechten, democratie en ontwikkeling van de Raad en de vertegenwoordigers van de lid-staten in de Raad bijeen,

- gezien de gezamenlijke verklaring van 5 april 1977 inzake de fundamentele rechten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie ((PB C 103 van 27.4.1977.)),

- gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel (10/11.12.1993), Korfoe (24/25.6.1994) en Essen (9/10.12/1994),

- gezien zijn resolutie van 12 maart 1993 inzake de rechten van de mens in de wereld in 1991/1992 en het communautair beleid op het gebied van de rechten van de mens ((PB C 115 van 26.4.1993, blz. 214.)),

- gezien zijn resolutie van 21 april 1994 inzake de rechten van de mens op het gebied van het buitenlands beleid van de Europese Unie ((PB C 128 van 9.5.1994, blz. 370.)),

- gezien zijn resoluties aangenomen sinds het vorige jaarverslag, en met name:

. van 27 mei 1993 over de Wereldconferentie van de Verenigde Naties over de rechten van de mens in juni 1993 in Wenen ((PB C 176 van 28.6.1993, blz. 154.)),

. van 13 juli 1993 over de mensenrechten, democratie en ontwikkeling ((PB C 255 van 20.9.1993, blz. 47.)),

. van 18 november 1993 over de bescherming van de rechten van journalisten in het kader van gevaarlijke dienstreizen ((PB C 329 van 6.12.1993, BLZ. 347.)),

. van 8 februari 1994 over de rol van de Unie binnen de VN en het probleem van de hervorming van de VN ((PB C 61 van 28.2.1994, blz. 43.)),

. van 9 februari 1994 over de internationale maatregelen die nodig zijn voor een doeltreffende bescherming van de inheemse volkeren ((PB C 61 van 28.2.1994, blz. 69.)),

. van 9 februari 1994 over de eerbiediging van de mensenrechten en de economische uitbuiting van kinderen in de wereld ((PB C 61 van 28.2.1994, blz. 106.)),

. van 20 april 1994 over etnische zuiveringen ((PB C 128 van 9.5.1994, blz. 221.)),

. van 20 april 1994 over het recht op humanitair ingrijpen ((PB C 128 van 9.5.1994, blz. 225.)),

. van 21 april 1994 over de oprichting van een Permanent Internationaal Strafrechtelijk Tribunaal ((PB C 128 van 9.5.1994, blz. 343.)),

. van 27 oktober 1994 over de daden van agressie van fundamentalistische terroristische groeperingen tegen intellectuelen, kunstenaars en journalisten ((PB C 323 van 21.11.1994, blz. 165.)),

- gezien het memorandum van de Raad inzake de activiteiten van de Europese Unie op het gebied van de mensenrechten in 1994 (C4-0086/95),

- gelet op artikel 148 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A4- 0078/95),

A. overwegende dat de vijftigste verjaardag van het einde van de Tweede Wereldoorlog plechtig moet worden gevierd binnen de Europese instelling die door roeping en democratische opzet gehecht is aan de eerbiediging en de bevordering van de mensenrechten,

B. overtuigd van de plicht de slachtoffers van de holocaust te blijven gedenken, ten einde een lotsgemeenschap en een politieke unie op te bouwen, gebaseerd op vrijheid, respect voor verschillen en de voortdurende strijd tegen onverdraagzaamheid, fanatisme, racisme en antisemitisme, en dit in het kader van een op rechtvaardigheid gebaseerde internationale rechtsorde,

C. verontrust over het succes van racistische en ultra-nationalistische stromingen in vele lid-staten van de Unie en in andere Europese landen en ongerust over het stilzwijgen of de te beperkte reactie van democratische partijen die door een dergelijke houding meehelpen aan het ondergraven van de rechtsstaat en het legitimeren van xenofobe reacties,

D. overtuigd van de zin om van de gelegenheid van de huidige vieringen gebruik te maken om de beginselen van universaliteit, ondeelbaarheid en onderlinge afhankelijkheid van de fundamentele rechten van de mens te bevestigen en de noodzaak deze in een rechtsstaat tot wasdom te brengen,

E. verontrust over de omvang van de uitdagingen waar de internationale gemeenschap voor staat, geconfronteerd als zij wordt met misdaden als volkerenmoord en etnische zuiveringen, ongeëvenaarde trek van bevolkingen, aanslagen op de burgerbevolking die het slachtoffer is van conflicten, over de opkomst van fanatisme en de ontkenning van de vrijheid van meningsuiting, de veronachtzaming van de rechten van minderheden en de toenemende omvang van verschijnselen als uitsluiting en marginalisering,

F. verontrust over het feit dat de internationale wapenhandel, die voornoemde conflicten voedt, opnieuw toeneemt,

G. vastbesloten gebruik te maken van de mogelijkheden en de bevoegdheden die het heeft uit hoofde van zijn adviserende, controlerende en toezichthoudende taak in het kader van de vaststelling en de uitvoering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid,

H. in zijn verlangen om in het vooruitzicht van de Intergouvernementele Conferentie die in 1996 zal worden gehouden als grondslag voor dit buitenlands beleid in statu nascendi de bevordering en de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen op te nemen,

I. erop wijzend dat de geloofwaardigheid van een dergelijk beleid zeker berust op de toepassing door de Europese instellingen zelf van de binnen de lid- staten van de Unie ook in hun bilaterale betrekkingen met derde landen geformuleerde beginselen, en verheugd over de voortaan jaarlijkse behandeling door de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken van het ter zake gevoerde beleid,

J. overwegende dat het Unieverdrag geen enkele bepaling bevat ter bescherming van de rechten en de gelijke kansen van lichamelijk of geestelijk gehandicapten,

K. vastbesloten om zijn standpunt te bevestigen ten opzichte van de belangrijke gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden tijdens de behandelde periode (1993-1994) door zijn aandacht te concentreren op het verband tussen eerbiediging van de mensenrechten en bevordering van de democratie, door voorstellen te formuleren met het oog op de herziening van de Verdragen en door voor de Raad en de Commissie mogelijke en realistische vormen van interventie in te stellen,

L. bijzonder overtuigd van de noodzaak om hiertoe een antwoord te formuleren op het memorandum over de activiteiten van de Europese Unie op het terrein van de rechten van de mens in 1994 dat de Raad ter attentie van het Europees Parlement heeft doen verschijnen,

M. vastbesloten de verwezenlijking te steunen van plannen of actieprogramma's opgesteld door de Unie en de lid-staten in het kader van internationale of regionale conferenties, meer in het bijzonder de programma's ter bestrijding van uitingen van onverdraagzaamheid - bezorgd door de conclusies van de speciale rapporteur van de mensenrechtencommissie van de VN over de hedendaagse vormen van racisme en vreemdelingenhaat - en de projecten ter bescherming en bevordering van de rechten van minderheden,

N. overwegende dat de steun voor de ontwikkeling van het recht of de plicht tot inmenging en humanitaire interventie niet in de plaats mag komen van een buitenlands beleid dat die naam waard is, al is het wel een belangrijk aspect daarvan,

O. ervan overtuigd dat de eerste vereiste is de partners van de Unie te vragen de vrijwillig in het kader van internationale overeenkomsten aangegane verplichtingen na te leven en in hun nationale wetgeving op te nemen,

P. overwegende dat het vermijden van crises en conflicten een vergaande en doeltreffende inspanning van de lidstaten en de instellingen van de Unie vereist, met name inzake een striktere controle op de wapenexport naar potentiële conflictgebieden en de wapenhandel met regeringen die bekend staan om hun gebrek aan respect voor het internationaal recht, en onder erkenning van de vooruitgang die ook in de Overeenkomst van Lomé en in de debatten met de ACS-landen is geboekt,

Q. zich ervan bewust dat beginselverklaringen moeten uitmonden in een beleid dat berust op conditionaliteit, gekoppeld aan steunprogramma's, in de geest van de bovengenoemde resolutie van 28 november 1991 van de Raad en de lid- staten,

R. overwegende dat het in het kader van de eerbiediging van de mensenrechten en de democratie noodzakelijk is dat de politiek zich niet beperkt tot het stellen van voorwaarden voor ontwikkelingshulp, maar bijzondere nadruk legt op positieve maatregelen, met name stimuleringsmaatregelen en maatregelen op het gebied van vorming en onderwijs,

S. overwegende dat - zoals de Commissie schrijft in haar verslag "mensenrechten, democratie en ontwikkeling" over de tenuitvoerlegging in 1993 van de resolutie van de Raad en van de lid-staten, in het kader van de Raad bijeen op 28 november 1991 - het beginsel dat bij de internationale samenwerking de nadruk moet worden gelegd op positieve aansporingsmaatregelen ter bevordering van de democratie en de rechten van de mens, ertoe leidt dat slechts tot sancties wordt overgegaan wanneer alle andere mogelijkheden zijn uitgeput, waarbij tevens als regel geldt dat de betrokken bevolkingen niet moeten lijden als gevolg van deze sancties (handhaving van humanitaire steun en voedselhulp),

T. zich bewust van de noodzaak het begrotingsproces te rationaliseren om de begrotingslijnen in de operationele begroting van de Commissie nog duidelijker te profileren, die van belang zijn voor de rechten van de mens en democratisering, met het oog op een betere controle op de uitvoering ervan en om de evaluatie van de resultaten mogelijk te maken,

U. in zijn verlangen de interinstitutionele dialoog over de bevordering en de eerbiediging van de mensenrechten in de wereld te structureren en het door de Raad en de Commissie aan zijn resoluties of aanbevelingen gegeven gevolg te bestuderen,

V. indachtig de slachtoffers van de genocide die in 1915, nu tachtig jaar geleden, plaatsvond tegen het Armeense volk, dat sinds eeuwen in West-Europa aanwezig is;

ALGEMENE BEGINSELEN

1. bewijst bij de herdenking van de bevrijding van de kampen des doods en van het einde van de Tweede Wereldoorlog, nu vijftig jaar geleden, plechtig eer aan de slachtoffers van de holocaust en wil trouw zijn aan de beginselen van humanisme en verdraagzaamheid die als reactie daarop ten grondslag liggen aan het streven naar toenadering tussen de volkeren en naties van Europa;

2. bevestigt nogmaals de taak van het Europees Parlement om als het enige via rechtstreekse verkiezingen gekozen plurinationale parlement ter wereld gebruik te maken van zijn mogelijkheden tot aansporing en controle om bij de vaststelling en de uitvoering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid doeltreffend rekening te houden met de bevordering van de mensenrechten en de basisprincipes van een rechtsstaat;

3. verzoekt de Raad, de Commissie en de regeringen van de lid-staten om gevolg te geven aan de standpunten die het inneemt bij de opstelling en de tenuitvoerlegging van het beleid inzake handel, ontwikkelingssamenwerking en van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid; herhaalt in dezen het belang van de toepassing van het principe van de "conditionaliteit" en verwerpt aldus de bijna systematische primauteit van economische belangen op het respect voor mensenrechten in de internationale handel;

4. wenst de geboekte vooruitgang te consolideren, met name uitgaande van voorafgaande jaarverslagen over de mensenrechten in de wereld, en door zijn antwoord op het memorandum van de Raad en de desbetreffende verslagen van de Commissie over de activiteiten van de Europese Unie ter zake te systematiseren;

5. leidt de Raad en de Commissie naar een nieuwe etappe die bestaat uit de nakoming van de aangegane verplichtingen om de sectoren mensenrechten en democratie van het buitenlands beleid in statu nascendi om te zetten in een werkelijk doeltreffend, realistisch en geloofwaardig instrument in dienst van de humanistische waarden die ten grondslag liggen aan de opzet van de Gemeenschap en de huidige opbouw van de Unie;

6. verzoekt de Commissie haar bevoegdheden en werkwijzen onverwijld te herzien in de zin dat een samenhangend beleid inzake de mensenrechten en de humanitaire hulp wordt uitgewerkt en onder de verantwoordelijkheid van een enkel lid van de Commissie op verantwoorde en duidelijke wijze kan worden uitgevoerd;

7. wenst dat bij de herziening van de Verdragen de bevoegdheid en de plicht van de Unie om te zorgen voor een samenhangend beleid inzake de mensenrechten en de humanitaire hulp duidelijk worden vastgelegd en verankerd;

8. verzoekt de lid-staten, de Commissie en de EU om de clausule over de mensenrechten en de democratie in de Overeenkomsten van Lomé en de betrekkingen met de ACS-landen aan te scherpen;

UITDAGINGEN VAN ONGEKENDE OMVANG

Volkerenmoord en etnische zuiveringen

9. veroordeelt krachtig de hernieuwde aantasting van de waarden die de communautaire opbouw nu juist hebben gerechtvaardigd, en in het bijzonder de misdadige volkerenmoord, etnische zuiveringen en systematische verkrachtingen die in Rwanda en het voormalige Joegoslavië hebben plaatsgevonden;

10. verzet zich nadrukkelijk tegen iedere vorm van etnische zuivering, door gedwongen gelijkschakeling (assimilatie) of door gedwongen marginalisatie, verdrijving of zelfs vernietiging;

11. steunt het streven van de internationale gemeenschap en de aanzienlijke bijdrage van de Europese Unie om humanitaire hulp te zenden aan de getroffen volkeren, maar verzoekt de regeringen van de lid-staten van de Unie, de Raad en de Commissie enerzijds preventieve stelsels in te voeren, en anderzijds een werkelijk buitenlands beleid uit te stippelen, waarbij het "humanitaire" niet in de plaats mag komen van politieke keuzen, waardoor men in de zelf gegraven kuil zou vallen;

12. steunt de tenuitvoerlegging, als belangrijk preventie-element en getrouw aan zijn eerdere eisen om de straffeloosheid te bestrijden, van de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, waarin wordt besloten tot de instelling van ad hoc-tribunalen ter vervolging van de verantwoordelijken voor de oorlogsmisdaden zoals de etnische zuiveringen en systematische verkrachtingen als oorlogswapen in het voormalige Joegoslavië (resolutie 808) en ter vervolging, berechtiging en veroordeling van de verantwoordelijken voor de volkerenmoord in Rwanda (resolutie 955);

13. veroordeelt de systematische verkrachtingen als oorlogsstrategie in het voormalige Joegoslavië, en meent dat systematische verkrachting als ernstige oorlogsmisdaad moet worden beschouwd, vergelijkbaar met terrorisme en foltering; verzoekt derhalve de lid-staten, de Raad en de Commissie zich ervoor in te zetten dat systematische verkrachting wordt opgenomen op de lijst van ernstige oorlogsmisdaden van het aanvullend protocol van de Conventie van Genève (artikel 75, vierde protocol);

14. verzoekt de lid-staten, de Raad en de Commissie hun bijdrage te leveren tot een goed functioneren van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, in een aanvangsperiode de instelling te steunen van een permanente internationale strafrechtbank overeenkomstig de plannen die zijn uitgewerkt door de Commissie internationaal recht van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en te helpen bij de voortzetting van de onderzoeksmissies in het kader van de Verenigde Naties die de noodzakelijke basisgegevens moeten verstrekken voor een goede afwikkeling van de aldus opgezette procedures (bijv. de afvaardiging voor toezicht op de rechten van de mens in het voormalige Joegoslavië, geleid door de heer Mazowiecki); herhaalt zijn verzoek in paragraaf 16 van zijn bovengenoemde resolutie van 21 april 1994 voor deze doelstellingen een gemeenschappelijk optreden te ondernemen in de zin van artikel J.1-3 van het EU-Verdrag;

15. verzoekt de Commissie een verslag te publiceren en aan het Parlement voor te leggen over de toepassing van de bestaande internationale overeenkomsten in de lid-staten, in de eerste plaats van de Overeenkomst van 1948 inzake de voorkoming en bestraffing van genocide;

16. verzoekt de Commissie een overzicht op te stellen van de conventies over de mensenrechten en de rechten van minderheden van de Raad van Europa die de lid-staten hebben ondertekend en geratificeerd of nog niet hebben ondertekend of geratificeerd, en zich ervoor in te zetten dat alle EU-leden in dit opzicht een voorbeeld stellen;

Vluchtelingen en schending van de rechten van de burgerbevolking

17. verlangt de toepassing van de internationale overeenkomsten (conventie inzake de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, statuut van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen van 1 januari 1951, conventie betreffende de status van statenlozen van 28 september 1954) betreffende de bescherming van vluchtelingen en de burgerbevolking en verzoekt de Raad en de Commissie stelselmatig aan deze eisen te herinneren in hun betrekkingen met landen die deze wetten en internationale gebruiken schenden;

18. veroordeelt het beroep op het beginsel van niet-inmenging in interne aangelegenheden als voorwendsel om de slachtoffers van burgeroorlogen, etnische conflicten en onderdrukking door dictatoriale regeringen niet te beschermen, waarbij de kwestie van de rechten van politieke vluchtelingen in eigen land overeind blijft, aangezien het merendeel van de slachtoffers van de huidige conflicten burgers zijn;

19. verzoekt de Commissie een overzicht te publiceren en aan het Europees Parlement voor te leggen van de grondwettelijke, wetgevende en administratieve praktijken van de lid-staten bij de erkenning en toelating van vluchtelingen, de toekenning van het recht van asiel en het verband dat bestaat tussen deze praktijken en de huidige situatie bij de bevolkingsbewegingen buiten de Unie;

20. wijst met klem op de noodzaak te zorgen voor betere wederzijdse kennis en eerbiediging van de diverse godsdiensten, welke dan ook, maar wijst er ook op dat er een fundamenteel verschil bestaat tussen het belijden van een godsdienst en de ongecontroleerde en gevaarlijke excessen die ontstaan wanneer fanatieke groeperingen een godsdienst gebruiken om een bepaald doel te bereiken;

Opkomst van fanatisme en zijn uitingsvormen

21. is verontrust over de opkomst van fanatisme en onverdraagzaamheid in verscheidene gebieden van de wereld - omdat die indruisen tegen de beginselen van neutraliteit en scheiding van kerk en staat die de beginselen van een rechtsstaat zijn - waarbij de eerste uitingen bestaan uit beperkingen van de vrijheid van meningsuiting, expressie en creativiteit; veroordeelt het aanvoeren van religieuze waarden en geloof om beleidsmaatregelen door te voeren die in strijd zijn met de waardigheid van de persoon en de beginselen van de rechtsstaat; veroordeelt opnieuw de houding van regeringen zoals die van Iran (met name ten aanzien van Salman Rushdie) en Soedan;

22. veroordeelt de overtredingen door overheids- of particuliere organisaties ten opzichte van producenten van of hoofdrolspelers in informatie, herinnert aan zijn steun, door de toekenning van de Sacharov-prijs (door het Europees Parlement ingesteld voor de verdediging van de rechten van de mens) aan het dagblad Oslobodenje (1993) en aan de schrijfster Taslima Nasrin (1994) aan de volledige verwezenlijking van deze fundamentele vrijheden, verklaart eens te meer gehecht te zijn aan de vrije uitoefening van het beroep van journalist en geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de ontwikkelingen in Rusland op dit gebied en over de aanvallen waaraan de intelligentsia in Algerije dagelijks blootstaan;

23. verzoekt de Raad stelselmatig verklaringen te publiceren over de daden van agressie, gepleegd door terroristische groeperingen of door regeringen, tegen intellectuelen, kunstenaars en journalisten, en verzoekt de regeringen van de lid-staten het recht van asiel aan slachtoffers van fanatisme toe te kennen;

24. herinnert eraan dat de daadwerkelijke eerbiediging van de culturele verscheidenheid en verschillen slechts kan plaatsvinden in het kader van het onaantastbaar recht op bescherming tegen aanvallen die leiden tot aantasting van de fysieke en morele integriteit van vrouwen en mannen, en dat aantastingen van de vrijheid van meningsuiting de eerste uiting zijn van een intolerant optreden dat leidt tot de meer algemene ontkenning van de rechten van het individu en van minderheden;

Rechten van minderheden

25. steunt de conclusies ten aanzien van de rechten van minderheden van de Wereldconferentie voor de rechten van de mens van de VN (Wenen, juni 1993), en van de Top van de staatshoofden en regeringsleiders van de lid-staten van de Raad van Europa (Wenen, oktober 1993), alsmede de initiatieven die op dit gebied zijn genomen door de Unie en die bestaan in een gemeenschappelijke actie voor een Stabiliteitspact in Europa;

26. veroordeelt, rekening houdend met het gebruik dat gemaakt is van het wederopkomend nationalisme en van tussen nationaliteiten gecreëerde spanningen, de houding van de Turkse regering ten opzichte van de Koerdische bevolking, en met name tegen afgevaardigden van Koerdische afkomst die gevangen zijn gezet na uitspraken van de staatsveiligheidsrechtbank in Ankara, en houdt vast aan het respect verschuldigd aan de heer Medhi Zana, die veroordeeld is voor zijn toespraak voor het Europees Parlement en met name de Subcommissie rechten van de mens, waarbij het de toevlucht tot terrorisme veroordeelt (waarbij minderheden als de Alevieten in het kruisvuur raakten tussen fundamentalisten en de ordetroepen), en verzoekt voorts de Indonesische regering de besluiten van de VN betreffende de rechten van de bevolkingsgroepen op Oost-Timor te eerbiedigen;

27. veroordeelt de voortdurende vervolging van de Moeras-Arabieren in Zuid-Irak door Saddam Hoessein, zijn aanvallen op Irakese Koerden en zijn genadeloze onderdrukking van elke vorm van dissidentie in Irak;

28. stelt het huidige onvermogen vast van de internationale gemeenschap om bevredigende oplossingen te vinden voor het conflict in voormalig Joegoslavië en een einde te maken aan de flagrante schendingen van de mensenrechten in naam van opvattingen die radicaal indruisen tegen de waarden universalisme en verdraagzaamheid die moeten gelden bij de instelling van juridische en politieke stelsels die de rechten van minderheden beschermen;

29. betreurt het ten zeerste dat de Unie en de internationale gemeenschap in het algemeen schandelijk hebben verzuimd steun te geven aan democraten, vredesbewegingen en onafhankelijke media in alle delen van het voormalige Joegoslavië en nog steeds niet de nodige (bescheiden) politieke en financiële middelen daarvoor beschikbaar stellen;

30. veroordeelt de militaire agressie tegen de burgerbevolking in Tsjetsjenië die in strijd is met de internationale overeenkomsten over de mensenrechten, zoals de Slotakte van Helsinki, de slotdocumenten van Wenen en Madrid, het Handvest van Parijs voor een nieuw Europa en de in de verklaring van Boedapest verankerde beginselen van de OVSE; verzoekt de Europese Unie, de lid-staten daarvan en de overige landen van de internationale gemeenschap derhalve om alle nodige en mogelijke politieke en economische druk uit te oefenen op de Russische centrale regering om een permanente OVSE-missie toe te laten; verwerpt de op internationaal niveau getrokken conclusies, en met name wat betreft de schendingen van de mensenrechten en de aanval op de burgerbevolking in Tsjetsjenië;

31. verzoekt de Unie om met name vanuit het Stabiliteitspact in Europa, bij het sluiten en de toepassing van overeenkomsten van welke aard dan ook gesloten met derde landen en in de politieke dialoog met deze landen de bescherming van de rechten van minderheden en de bevolking na te streven omdat deze in eerste instantie het individu en zijn fundamentele rechten betreffen, en verzoekt iedere lid-staat, de Raad en de Commissie om als bijdrage van de Unie aan het internationaal decennium van de inheemse volkeren in hun betrekkingen met derde landen bijzonder waakzaam te zijn ten aanzien van de eerbiediging van de rechten, de culturele identiteit en het milieu van deze volkeren, door bijvoorbeeld instrumenten voor te stellen met het oog op hun participatie in de besluiten op het gebied van ontwikkelingshulp;

32. wenst dat de expliciete verplichting van de Unie in de verdragen wordt vermeld dat elke culturele verscheidenheid die van oudsher in elk van haar regio's aanwezig is wordt beschermd en bevorderd, met bijzondere aandacht voor de minst verspreide culturen;

33. verzoekt de Raad en de Commissie gevolg te geven aan de conclusies van de Conferentie van Wenen van de VN inzake de rechten van de mens en van de Top van de Raad van Europa, met name door hun steun te verlenen aan de inwerkingstelling van de Verklaring inzake de rechten van personen die tot nationale of etnische, religieuze of linguïstische minderheden behoren (Algemene vergadering van de VN, 18 december 1992), contacten te onderhouden met het Centrum voor de mensenrechten van de VN te Genève, dat over deskundigheid op dit gebied beschikt, door de lid-staten en de toetredingskandidaten ertoe te verbinden de kaderovereenkomst te tekenen die is aangenomen door de Raad van Europa en de opstelling te steunen van een protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; neemt zich voor de discussie te heropenen over de status en de definities van 'minderheden', om de beschuldiging te vermijden dat het zelf zijn taken op dit gebied niet omschrijft;

34. verwelkomt de ambtsaanvaarding van de Hoge Commissaris voor de nationale minderheden van de OVSE op 1 januari 1993;

35. geeft zijn steun aan de door de Unie voor een periode van twee jaar, te rekenen vanaf 27 juli 1994, naar Mostar afgevaardigde bestuursfunctionaris, om een verzoening na te streven tussen Serviërs, Kroaten en moslims, waardoor gemeenschappen met tegelijkertijd verschillende en onderling verbonden historische en culturele achtergronden vreedzaam kunnen samenleven;

36. stelt de Raad, de lid-staten en de Commissie voor om een interinstitutionele verklaring op te stellen waarin de wil wordt onderstreept van de Europese instellingen en hun vertegenwoordigers om op te treden ten gunste van eerbiediging van verdraagzaamheid, van erkenning, toepassing en vorming ten aanzien van verschillen en de afwijzing van uitsluiting in alle vormen, met name op godsdienstig gebied, opdat fanatisme nooit wordt verward met het belijden of bedrijven van een godsdienst;

Ontwikkeling van het recht op inmenging en humanitaire interventie

37. verwerpt, ervan overtuigd dat de beginselen van nationale soevereiniteit niet opwegen tegen waargenomen schendingen van de mensenrechten en de elementaire democratische beginselen, categorisch het beroep op de beginselen van niet-inmenging in de interne aangelegenheden en steunt de toepassing van een recht op humanitaire interventie;

38. neemt kennis van de door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangenomen resoluties die interventie - in ruime zin - sanctioneren wanneer het om humanitaire redenen en de eerbiediging van de mensenrechten gaat (o.a. resolutie 929 van 22 juni 1994 die op grond van hoofdstuk VII van het Handvest een multinationale operatie voor humanitaire doeleinden in Rwanda steunde; resolutie 836 van 4 juni 1993, inzake de bescherming van zes gebieden in Bosnië-Herzegovina die in maart en april 1993 tot veilige gebieden zijn verklaard);

39. onderstreept de absolute noodzaak om snel een preventiesysteem in te stellen om drama's te voorkomen ten aanzien van de oplossing waarvan moet worden vastgesteld dat de internationale gemeenschap op tragische wijze machteloos staat;

40. verzoekt de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement een verslag voor te leggen ter aanvulling van het jaarverslag van ECHO, haar Europees bureau voor humanitaire noodhulp, waarin de mogelijke politieke interventiemiddelen en in te stellen procedures (zenden van waarnemers, vredesmissies, bescherming van humanitaire konvooien, financiële steun aan NGO's) worden omschreven om een kosten/batenanalyse hiervan op te stellen om te komen tot een onderscheid tussen een buitenlands beleid, gebaseerd op de eerbiediging van de mensenrechten en een humanitair beleid dat wordt voorbijgestreefd door strategische en zelfs economische belangen;

41. onderschrijft de inspanningen van de Verenigde Naties om via een vrijwillig register te bevorderen dat de handel in belangrijke wapensystemen doorzichtiger wordt; meent echter dat dit register verplicht moet worden en tevens alle soorten draagbare wapens moet omvatten;

42. stelt verontrust vast dat alle inspanningen om de internationale wapenhandel in te dammen tot op heden zonder succes zijn gebleven, vanwege een toenemende wapensmokkel maar ook door hernieuwde inspanningen van de wapenindustrie in vele landen, ook in de Europese Unie, om hun marktaandelen te vergroten;

43. verzoekt de Raad, de Commissie en de nationale regeringen om onverwijld de acht beginselen toe te passen die de Raad van Europa heeft vastgelegd om de vergunningen van individuele wapenexporten te beheersen;

44. verzoekt de Raad een gemeenschappelijk standpunt in te nemen en gemeenschappelijk actie te ondernemen om te komen tot een algeheel verbod op landmijnen en verblindende wapens;

REACTIES VAN DE INTERNATIONALE GEMEENSCHAP

Verband tussen eerbiediging van mensenrechten, democratie en ontwikkeling

45. herhaalt zijn gehechtheid aan de coherente en consequente uitvoering van bovengenoemde resolutie van de Raad en de lid-staten over democratie, mensenrechten en ontwikkeling van 28 november 1991;

46. neemt kennis van de resoluties van de Paritaire Vergadering ACS-EU, met name over de ontwikkeling en de verdieping van de democratie, en is verheugd over de instrumenten die zijn ingesteld met het oog op het aansnijden en bespreken van de rechten van de mens binnen deze Vergadering; acht het van belang dat inspanningen worden gesteund om de Afrikaanse Commissie voor de mensenrechten die is ingesteld door de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid, te versterken en slagvaardiger te maken;

47. wijst op het grote belang van de NGO's die op dit gebied werkzaam zijn en waarmee het Parlement steeds nauwer wil gaan samenwerken, ook door middel van de onderlinge uitwisseling van allerlei informatie of de toezending van documenten betreffende de eerbiediging van de mensenrechten;

48. verlangt dat de handelsovereenkomsten die de Gemeenschap en de lid-staten met derde landen sluiten, afhangen van de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen, ook ten aanzien van de economische en sociale rechten, alsook het recht op een gezond en niet verontreinigd milieu;

49. herhaalt zijn steun voor het opnemen van sociale en milieuclausules in het multilaterale handelsstelsel, zolang deze geen voorwendsel vormen voor protectionistische handelsbarrières, en steunt de inspanningen in dit verband van de Raad en de Commissie en veroordeelt de economische uitbuiting van gevangenen, vrouwen en kinderen in de wereld;

50. is ten zeerste verontrust over de opkomst van verschijnselen van sociale uitsluiting, en verzoekt de Commissie, terwijl het de doelstellingen steunt die de Commissie en de Raad hebben meegedeeld met het oog op de Wereldtop inzake sociale ontwikkeling (VN, Kopenhagen, maart 1995) en die beogen de sociale rechten te bevorderen onder verwijzing naar de overeenkomsten van de Internationale Arbeidsorganisatie (o.a. inzake de vrijheid van vereniging en collectieve onderhandelingen, kinderarbeid en dwangarbeid) door er bij de landen op aan te dringen deze te ratificeren en de daadwerkelijke naleving ervan te verzekeren, elk jaar een document te publiceren waarin de stand van zaken wordt opgemaakt van de handelsbetrekkingen en de ontwikkelingssamenwerking met derde landen, waarbij voor elk daarvan wordt aangegeven welk van de desbetreffende internationale overeenkomsten zij hebben ondertekend en geratificeerd;

51. wijst op het belang van de rol van verkiezingssteun en steun aan projecten met het oog op de versterking van de rechtsstaat op het niveau van de instellingen, en van de beginselen van "behoorlijk bestuur" (waarbij volgens het interimmemorandum van het Belgisch voorzitterschap 21 landen betrokken zijn), en stemt in met de opmerking van de Raad, die de vooruitgang van de representatieve democratie en het gemeenschappelijke concept van de universele rechten van de mens in Latijns-Amerika en in het Caraïbisch gebied onderstreept, doch blijft waakzaam ten aanzien van de situatie in Peru, Guatemala, Cuba, Jamaica en Columbia, en steunt het in San José aangenomen programma voor acties ter bevordering van de mensenrechten in Midden-Amerika;

Internationale actieplannen

52. neemt met voldoening kennis van de conclusies van de Wereldconferentie van de Verenigde Naties inzake de mensenrechten, wenst de Commissie geluk met de aan de NGO's aangeboden steun om in deze grote manifestatie een rol van betekenis te vervullen en is verheugd over de bevordering van een gedachtengang waarin het menselijk individu de centrale rol speelt als onderwerp van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden die zijn uitgeroepen als zijnde universeel, ondeelbaar, onderling afhankelijk en nauw verbonden;

53. wil zijn steun met name uitspreken voor maatregelen betreffende:

a) de bestrijding van antisemitisme, racisme, vreemdelingenhaat en andere vormen van onverdraagzaamheid, en stelt voor in de Verdragen specifieke bepalingen op te nemen waarin wordt verklaard dat het Europees bouwwerk de ontkenning is van iedere vorm van onverdraagzaamheid, en met name van racisme en antisemitisme,

b) gelijke kansen en fundamentele rechten voor vrouwen, en verzoekt de Commissie op de conferentie van Peking (VN - september 1995) standpunten te verdedigen met het oog op de naleving van de geldende internationale overeenkomsten enerzijds, en bepleit anderzijds dat ook verkrachting en seksueel geweld wordt opgenomen op de lijst van ernstige misdaden, zonder onderscheid naar tijd en plaats van het misdrijf, tegen personen die worden beschermd door de Overeenkomst van Genève van 1949 en verzoekt haar ten slotte ieder jaar ten behoeve van het Parlement een verslag te publiceren over het geweld tegen vrouwen en rekening te houden met dit verschijnsel bij het buitenlands beleid van de Unie, als bijdrage aan de werkzaamheden van de bijzondere rapporteur van de VN voor dit onderwerp anderzijds,

c) de rechten van het kind, door de ondertekening en ratificatie alsmede de toepassing aan te moedigen van de Overeenkomst inzake de rechten van het kind, de aansluiting bij de aanbevelingen van de IAO (en met name aanbeveling 36) ter verhindering van gedwongen of verplichte kinderarbeid, steunt de bewustwording van het verschijnsel van dienstplicht voor kinderen in oorlogen (bijeenkomst van de landen van Zuidoost-Azië over de bescherming van het kind van oktober 1994), steunt de opstelling van een facultatief protocol bij de VN-overeenkomst betreffende de verkoop, prostitutie en pornografie van kinderen en de basismaatregelen om deze praktijken te voorkomen en te doen verdwijnen; koppelt iedere handels- en samenwerkingsovereenkomst aan het minimum aan respect voor de mensenrechten, d.w.z. de naleving van vrijwillig ondertekende internationale verdragen,

d) personen die behoren tot nationale of etnische, religieuze of linguïstische minderheden, en herinnert met name aan zijn gehechtheid aan het respect voor de inheemse volkeren en hun milieu, en verzoekt de Commissie de inspanningen voort te zetten die bijvoorbeeld zijn gedaan tijdens het eerste zigeunercongres in de Europese Unie (Sevilla, mei 1994), om Roma en zigeuners in staat te stellen hun taal te gebruiken,

e) personen die het slachtoffer kunnen worden van uitsluiting of discriminatie op grond van hun seksuele of maatschappelijke gedrag, hun lichamelijk anders-zijn, of lichamelijke en/of geestelijke handicaps en verzoekt de Raad, de Commissie en iedere lid-staat om in hun betrekkingen met derde landen de bescherming te bevorderen van de betrokkenen, met name onder verwijzing naar de internationale algemene en specifieke overeenkomsten op dit gebied,

f) het recht om niet gemarteld te worden, door bijvoorbeeld vanuit de begroting het optreden voort te zetten van de centra ter bestrijding van martelingen en voor eerherstel, door gevolg te geven aan de verslagen van de comités, ingesteld door de geldende internationale overeenkomsten, en door acties voor de opsporing van vermisten te steunen,

g) het recht om niet het slachtoffer te worden van mensenhandel, of het nu gaat om vrouwen, mannen of kinderen, met speciale bescherming van vrouwen die ten prooi vallen aan vrouwenhandel uit derde landen naar de Unie, met de bijzondere garantie dat zij niet zullen worden uitgewezen, en bovendien strenge voorzorgsmaatregelen tegen ongecontroleerde en uit winstbejag bedreven handel in menselijke organen van levenden of doden,

h) toepassing van de doodstraf, door de veroordeling hiervan (volgens Amnesty International zijn in 1993 ten minste 1831 executies uitgevoerd in 32 verschillende landen, hoewel het echte aantal vermoedelijk veel hoger lag) en verzoekt de Raad stelselmatig op te treden ten gunste van clementiemaatregelen en in de richting van de afschaffing van de doodstraf door pogingen te steunen om overeenkomsten op te stellen waarin de toepassing ervan wordt verboden,

i) onderricht, door realistische acties aan te moedigen zowel op het gebied van onderwijs, ontwikkelingshulp, steun voor het democratiseringsproces, waarbij de Commissie wordt verzocht nauwomschreven voorstellen voor te leggen aan het Parlement met het oog op de bevordering van de kennis van en het begrip voor de ander enerzijds, en anderzijds de bijdragen van de Unie aan te geven aan het programma van de Verenigde Naties inzake een decennium voor lessen in mensenrechten; verzoekt de Commissie in dit verband een specifiek programma uit te werken voor steun aan culturele en voorlichtingsinitiatieven van met name plaatselijke instellingen, vrouwenverenigingen, jeugd- en vrijwilligersorganisaties en universiteiten, een programma dat uitgaat van het verband tussen het bewaren van het historisch besef en de blik naar de toekomst, in het kader van de maatregelen ter bestrijding van revisionisme, racisme en antisemitisme,

j) de methodes voor de uitvoering van, het toezicht op en de voortzetting van het gedachtengoed van de wereldconferentie, en verzoekt de Commissie zich concreet in te zetten voor samenwerking met de andere internationale openbare instellingen belast met de eerbiediging van de menselijke waardigheid, en spoort de leidinggevenden in de Gemeenschap aan om de financiële steun aan de in februari 1994 benoemde Hoge Commissaris en het Centrum voor de mensenrechten in Genève te verhogen;

54. stemt in met de conclusies van de Top van de staatshoofden en de regeringsleiders van de Raad van Europa (Wenen, oktober 1993), en is verheugd over de goedkeuring van protocol nr. 11 bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden betreffende de hervorming van de beschermingsinstrumenten (instelling van een speciale rechtbank) en de recente toetredingen;

55. verlangt van de Raad en de Commissie een systematisch beleid voor participatie en ondersteuning van NGO's die op het vlak van de mensenrechten werkzaam zijn, en wenst dat deze organisaties vooral in internationale conferenties via een passend forum kunnen deelnemen;

56. herhaalt zijn wens dat de Europese Unie toetreedt tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens;

57. wil met name zijn steun geven aan maatregelen betreffende:

a) de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, door projecten te steunen als de Europese week van de jeugd (Europese jeugdcampagne tegen racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme en onverdraagzaamheid) en door de Commissie te verzoeken om volgens hetzelfde model, maar dan permanent, in haar ontwerp-onderwijs- en opleidingsprogramma's routes langs herdenkingsplaatsen in Europa uit te werken als middel in de strijd tegen pogingen tot revisionisme, met name door een wereldherdenkingsdag in te stellen om te voorkomen dat de holocaust en de volkenmoorden in de wereld in vergetelheid geraken;

b) de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat in politiekorpsen en het leger, door tijdens de opleiding te voorzien in cursussen over mensenrechten en door bijvoorbeeld de snelle integratie van allochtone agenten in politiekorpsen te bevorderen;

c) de bijzondere rol van de media bij het overbrengen van waarden van verdraagzaamheid en multi-etnisch samenleven door de aandacht te vestigen op de negatieve en gevaarlijke gevolgen van het gebruik van de media voor het brengen van tegengestelde boodschappen, bijvoorbeeld aanzetting tot rassehaat of religieuze of politieke onverdraagzaamheid;

d) de rechten van minderheden, door de ondertekening aan te moedigen van de kaderovereenkomst inzake de bescherming van nationale minderheden (goedkeuring in november 1994 en ondertekening door 22 landen in februari 1995) en het Europees Handvest van regionale of minderheidstalen (goedgekeurd in 1992, maar nog niet in werking getreden door een onvoldoende aantal ratificaties);

58. stelt vast dat de CVSE op de Top van Boedapest (december 1994) in de OVSE is omgezet en dat zij rekening houdt met de opkomst van nationalisme, en stemt in met "de aanvullingen die zijn aangebracht met het oog op het, rekening houdend met de resoluties van de Verenigde Naties, met elkaar in overeenstemming brengen van de beginselen van niet-inmenging en de eerbiediging van de territoriale onschendbaarheid met de eerbiediging van de mensenrechten, waaronder de rechten van de minderheden";

59. stemt in met de conclusies van de Internationale Conferentie over bevolking en ontwikkeling (Caïro, september 1994) over de gelijkwaardigheid van de geslachten, de noodzakelijke autonomie van de vrouw - met name te bereiken door onderwijs - en het recht op gezondheid in verband met voortplanting en gezinsplanning, en blijft vasthouden aan de vooruitgang die moet worden geboekt op het gebied van gelijke kansen en rechten voor de vrouw;

MET HET OOG OP EEN DUIDELIJKE VASTLEGGING VAN HET VERBAND TUSSEN EERBIEDIGING VAN DE MENSENRECHTEN EN DE BEVORDERING VAN DE DEMOCRATIE ALS BASIS VAN HET BUITENLANDS BELEID VAN DE EUROPESE UNIE

60. steunt met het oog op een duidelijke vastlegging van het verband tussen eerbiediging van de mensenrechten en de bevordering van de democratie als basis van het buitenlands beleid van de Europese Unie het beleid dat gericht is, enerzijds op de bevestiging dat het recht op deelname aan het politieke proces een fundamenteel en universeel recht is, evenals de invoering van een representatieve democratie (punten K61 en K62 van het memorandum van de Raad), en anderzijds op de voortzetting van de gemeenschappelijke acties die elementen omvatten met betrekking tot het observeren van de verkiezingen en verkiezingssteun (Rusland, Zuid-Afrika, het Midden-Oosten en Mozambique);

61. verzoekt de internationale financiële instellingen zich in te zetten voor opneming van sociale en mensenrechtenclausules in de programma's voor structurele aanpassing;

62. verlangt dat in eerste instantie op het Middellandse-Zeegebied gerichte programma's ter ondersteuning van de democratie en eerbiediging van de rechten van de mens worden uitgewerkt en dat vervolgens een ruimer project met aandacht voor de menselijke dimensie met het oog op een volwaardig gemeenschappelijk beleid gericht op de verwezenlijking van institutionele en administratieve partnerschappen en verkiezingssteun, het mogelijk maakt om de "aspecten mensenrechten en democratie" van de thans op verscheidene regio's en hoofzakelijk op Midden- en Oost-Europa (PHARE) en de voormalige Sovjetunie (TACIS) gerichte programma's te rationaliseren;

63. spreekt zich positief uit ten aanzien van mensenrechtenclausules/ democratische clausules alsmede clausules ter bescherming van de rechten van minderheden in alle overeenkomsten, met inbegrip van interim-overeenkomsten die de Gemeenschap met derde landen sluit en prijst de instelling aan van een daadwerkelijk toezichtsorgaan binnen de Commissie om de toepassing van deze clausules te volgen, waardoor het Parlement zich hierover kan uitspreken;

64. verzoekt de Commissie het Europees Parlement haar juridische analyse voor te leggen van de waarde van deze clausules en de consequenties die uit eventuele niet-naleving kunnen worden getrokken en duidelijke criteria te stellen voor de beoordeling van de naleving;

65. verzoekt de Europese Unie en haar lid-staten de uitvoering en continuering van overeenkomsten met derde landen afhankelijk te stellen van de concrete verwezenlijking van de mensenrechten- en democratieclausules die in de overeenkomsten zijn vervat, en onderschrijft derhalve de huidige opschorting van de ratificatieprocedure voor de interimovereenkomst tussen de Europese Unie en de Russische Federatie;

66. verlangt de stelselmatige opneming van een punt betreffende de eerbiediging van de mensenrechten bij de afwikkeling van de politieke dialoog - bijvoorbeeld voor de bijeenkomsten van de Associatieraden - bedacht als het is op pogingen om dit onderwerp los van de normale betrekkingen tussen de Unie en derde landen te zien en is daarom verheugd over het standpunt dat de Raad ten opzichte van China heeft ingenomen (punt G28 van het memorandum), waar de situatie van de mensenrechten nog altijd zeer zorgwekkend is;

67. verzoekt de Commissie een open discussie met de bevoegde organen van het Parlement aan te gaan om aan het begin van ieder jaar een actieplan en prioriteiten voor de mensenrechten en de democratisering in dat jaar vast te stellen, en voorts het Parlement aan het eind van het desbetreffende jaar verslag te doen van de tenuitvoerlegging van dat actieplan;

68. bepleit dat de Commissie pas uitvoeringsbesluiten neemt over de oprichting van zogenoemde "satellietorganen" voor mensenrechten, democratisering, verkiezingsbijstand of preventie van crises, na overleg met de bevoegde organen van het Parlement;

69. dringt aan op de oprichting van een interinstitutionele werkgroep op een passend beleidsniveau, waarin vooral Parlement en Commissie zijn vertegenwoordigd, om te zorgen voor een doelmatiger samenwerking en meer doorzichtigheid van de werkzaamheden op het vlak van mensenrechten, democratie en wettigheid van verkiezingsprocedures;

VOORSTELLEN VOOR DE VERSTERKING VAN DE DIMENSIE "MENSENRECHTEN EN DEMOCRATISERING" IN HET VOORUITZICHT VAN DE INTERGOUVERNEMENTELE CONFERENTIE VAN 1996

70. formuleert met het oog op de Intergouvernementele Conferentie van 1996 de volgende elf voorstellen, waarin het zijn eisen uit, waarvan een aantal institutioneel kunnen worden geregeld, en andere kunnen worden toegepast als vervolg op de debatten waartoe de voorbereiding van deze conferentie zal leiden:

a) opneming van een expliciete verwijzing, bijvoorbeeld in een preambule, naar de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 5 april 1977 over de fundamentele rechten in de bepalingen van het Verdrag betreffende het buitenlands beleid van de Unie,

b) versmelting van alle aspecten van het buitenlands beleid (handelsbeleid, ontwikkelingsbeleid en gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid) tot een gemeenschappelijk beleid dat als belangrijkste grondslag de eerbiediging van de menselijke waardigheid heeft,

c) aanmoediging om duidelijke verwijzingen naar mensenrechten en democratische beginselen op te nemen in de bilaterale overeenkomsten tussen de individuele lid-staten en derde landen,

d) opneming van een bepaling "essentieel onderdeel" in alle akkoorden van de Unie met derde landen in het kader van de tenuitvoerlegging van een zogenoemd "beleid van positieve maatregelen en conditionaliteit" dat van toepassing is in alle beleidstakken die samen het buitenlands beleid van de Unie vormen,

e) verplichting voor de Commissie en de Raad om jaarlijks een memorandum te publiceren over hun beleid ter zake, met onder meer het aan de resoluties van het Europees Parlement gegeven gevolg,

f) verplichting voor de Commissie om het Europees Parlement de nodige informatie te verstrekken om zich uit te spreken over de opschorting van de betrekkingen met een derde land om redenen die verband houden met de niet-eerbiediging van de mensenrechten en democratische beginselen,

g) verplichting voor de Commissie om sanctiemaatregelen uit te werken op grond waarvan de Europese Unie en haar lid-staten hun betrekkingen met derde landen bij schendingen van de mensenrechten onderling kunnen coördineren en zich op geloofwaardige wijze ervoor inzetten dat de mensenrechten weer worden geëerbiedigd;

h) verplichting voor de Raad om gevolg te geven aan een resolutie van het Europees Parlement die is aangenomen door twee derde van de leden en betrekking heeft op de mensenrechten en de democratie,

i) opneming van het voorkomen van aantasting van de menselijke waardigheid onder de doelstellingen van het buitenlands beleid van de Unie,

j) verplichting tot coördinatie van de gevoerde acties met de regionale en internationale organisaties, met een passende rol van de niet- gouvernementele organisaties, waarbij de Commissie jaarlijks een verslag dient te publiceren over de concrete vormen van deze samenwerking, de hinderpalen en de eventuele successen,

k) aanwijzing van een lid van de Commissie dat zich onder rechtstreekse verantwoordelijkheid van de Commissievoorzitter bezighoudt met de mensenrechten, de initiatieven van de andere Commissieleden met betrekking tot de mensenrechten coördineert, zorgt voor een samenhangende en consequente toepassing van de programma's in de diverse begrotingsafdelingen, met name in onderafdeling B-7, en fungeert als directe contactpersoon voor het Parlement;

BEVOEGDHEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

71. wijst erop dat zijn bevoegdheden, naast de traditionele rol bestaande uit een parlementaire diplomatie ten behoeve van bijzondere gevallen, kunnen worden samengevat in het aannemen van dringende resoluties, goedkeuring of afwijzing bij de instemmingsprocedure, de goedkeuring van de begroting en de goedkeuring van jaarverslagen over de rechten van de mens, en wil nogmaals:

a) het belang bevestigen dat wordt gehecht aan de mogelijkheid om overeenkomsten van bijzonder belang goed te keuren,

b) dat de Raad en de Commissie daadwerkelijk, in de ruime zin des woords, gevolg geven aan zijn aanbevelingen en daadwerkelijk rekening houden met de mensenrechten bij de vaststelling en de uitvoering van het GBVB, het handelsbeleid en het beleid op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en dat een interinstitutioneel mechanisme voor het uitwisselen van informatie tussen Raad, Commissie en Parlement wordt ingesteld,

c) het proces van de goedkeuring van de met deze beleidsvormen verband houdende en de mensenrechten en de democratie betreffende kredieten nog verder rationaliseren, alsook de controle op de besteding ervan, uitgaande van de inspanningen die reeds zijn gedaan bij de goedkeuring sedert twee jaar van hoofdstuk B7-52 - Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten (9 begrotingslijnen), terwijl het zich ervan bewust is dat het onderhavige terrein veel breder is en het van de Commissie nog altijd meer informatie verlangt over de uitvoering en de evaluatie van de betrokken programma's, met name gezien het belang van acties voor opleiding, voorlichting en steun aan de totstandbrenging of de instandhouding van de democratie;

REACTIES OP HET MEMORANDUM VAN DE RAAD INZAKE DE SITUATIE VAN DE MENSENRECHTEN IN EEN AANTAL LANDEN

72. is het eens met de opschorting van de financiële en technische samenwerking als uiterste sanctie, onder meer in geval van niet-naleving door de betrokken regeringen van de democratische beginselen en de fundamentele vrijheden (Nigeria, Liberia, Somalië, Zaïre, Soedan, Togo en Equatoriaal- Guinea in 1993), maar eist dat de hulp aan de bevolkingen doorgaat, met name in de vorm van voedselhulp, op voorwaarde dat deze ook werkelijk bij de betrokken bevolking terecht komt;

73. stemt in met de acties van de Unie, vertegenwoordigd door haar voorzitterschap, binnen de Verenigde Naties, die bestonden uit de indiening van resoluties en uit redes betreffende Iran, Irak, Rwanda, Soedan, China, Birma, Zaïre, Togo, Georgië en de straatkinderen;

74. verwijst naar zijn meest recente standpunten inzake de situatie van de mensenrechten, genoemd in het memorandum (Iran, Irak, Syrië, Algerije, Egypte, Rwanda, Boeroendi, Togo, Soedan, Nigeria, Senegal, Angola, Zuid- Afrika, Turkije, Cyprus, Albanië, Bosnië-Herzegovina, voormalig Joegoslavië, Georgië, China, Tibet, Birma (Myanmar), Indonesië (Oost-Timor), Bangladesj, India (Kashmir), Guatemala, Haïti, Peru, Cuba, Colombia);

75. verwijst naar zijn meest recente standpunten inzake Salvador, Mexico (en in het bijzonder de situatie in Chiapas), Brazilië (situatie van kinderen), Viëtnam (houding van de Viëtnamese regering ten opzichte van de verenigde boeddhistenkerk en vertegenwoordigers van andere religieuze gemeenschappen), Rusland (de schending van de rechten van de mens en van de burgerbevolking in Tsjetsjenië), Ethiopië, Equatoriaal Guinee, Mali (het lot van de Toearegs), Marokko (westelijke Sahara) en een aantal staten van de Verenigde Staten waar de doodstraf nog steeds wordt toegepast, en betreurt het dat deze toestanden niet in het memorandum zijn genoemd;

76. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de parlementen en regeringen van de lid-staten, alsmede aan de Raad van Europa, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de OVSE, de OAS, de OAE, de Associatie van Zuidoostaziatische landen en aan de parlementen en regeringen van alle landen die in deze resolutie zijn genoemd.