ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
9.

herhaalt zijn steun voor het COVID-19 C-TAP-initiatief van de WHO en de transferhub voor mRNA-vaccintechnologie; betreurt dat farmaceutische ondernemingen tot nu toe besloten hebben niet aan het C-TAP-initiatief mee te doen; spoort de Commissie aan farmaceutische bedrijven te stimuleren hun technologieën en knowhow via het C-TAP te delen, en in toekomstige aankoopovereenkomsten van de EU toezeggingen inzake partnerschappen voor de overdracht van technologie met derde landen, en met name ontwikkelingslanden, op te nemen; spoort de Commissie aan haar volledige gewicht in de schaal te leggen tijdens onderhandelingen over contracten voor de volgende generatie COVID-19-vaccins, teneinde ervoor te zorgen dat ontwikkelaars hun technologie tegen lage kosten overdragen aan landen met een laag en een middeninkomen; dringt erop aan dat bedrijven, met inbegrip van onderaannemers, die over de nodige knowhow voor technologieoverdracht beschikken, actief in kaart worden gebracht, en dat deze worden gekoppeld aan bedrijven met ongebruikte productiefaciliteiten;
35.

wijst er daarom nogmaals op hoe belangrijk het is het publiek te informeren over de tastbare voordelen van het SFEU teneinde het vertrouwen van de burgers in EU-instrumenten en -programma’s verder te vergroten; verzoekt de Commissie en de lidstaten de zichtbaarheid van de bijstandsverlening uit het fonds te vergroten aan de hand van specifieke en gerichte communicatieactiviteiten en tegelijkertijd een prioriteit te maken van de reactiesnelheid en hulpverlening, in het bijzonder om de meerwaarde van de EU te benadrukken in het geval van grote en regionale natuurrampen en noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid, waarin de solidariteit van de EU tot uitdrukking komt, evenals het vermogen van de Unie om echte wederzijdse hulp in de praktijk te brengen via de beschikbaarstelling van aanzienlijke begrotingsmiddelen; verzoekt de Commissie tevens, in het kader van de toekomstige herziening van de verordening, de begunstigde landen te verplichten hun burgers te informeren over de financiële steun van de EU voor de uitgevoerde acties;
51.

veroordeelt met klem alle pogingen van politici in Montenegro en elders in de regio om de genocide van Srebrenica of andere oorlogsmisdaden in het voormalige Joegoslavië te ontkennen; is verheugd over de ondertekening van een protocol voor samenwerking bij het zoeken naar vermiste personen tussen de regeringen van Bosnië en Herzegovina en Montenegro, als goed voorbeeld van samenwerking bij het onderzoek naar zaken met betrekking tot vermiste personen; is bezorgd over het gebrek aan vooruitgang bij de afhandeling van in Montenegro begane oorlogsmisdrijven en verzoekt de autoriteiten meer inspanningen te leveren om oorlogsmisdrijven te bestraffen en het lot van vermiste personen te verduidelijken, en het opgerichte documentatie- en informatiecentrum te steunen en verder te ontwikkelen;
8.

is van mening dat corruptie permanent moet worden bestreden; is verheugd over het feit dat transparantie nuttig is gebleken tijdens proces ter afronding van de VPA en vindt dat ook in de komende uitvoeringsfase voor volledige transparantie moet worden gezorgd; benadrukt dat het succes van Flegt ook afhangt van de aanpak van fraude en corruptie in de hele houttoeleveringsketen; roept de EU er in dit verband toe op het toepassingsgebied en de handhaving van de EU-houtverordening te versterken om de corruptierisico's in de houttoeleveringsketen van de EU aan te pakken, onder meer door regelmatiger en systematischer controles en onderzoeken uit te voeren in EU-havens; stelt vast dat Honduras zich inspant om tot meer transparantie te komen, en dringt er bij de regering van Honduras op aan stimulansen te bieden voor de verschillende schakels van de waardeketen in de bosbouw om de transparantie te vergroten en toe te zien op de inclusie van de kwetsbaarste marktdeelnemers, zoals jongeren en vrouwen uit inheemse gemeenschappen, bevolkingsgroepen van Afrikaanse afkomst en landbouwers; dringt er bij de regering van Honduras bovendien op aan een einde te maken aan de wijdverbreide corruptie en andere factoren aan te pakken die de illegale houtkap en de aantasting van bossen aanwakkeren, met bijzondere aandacht voor de douane, de Hondurese dienst voor bosbeheer, de ministeries die bevoegd zijn voor bossen en landeigendomsrechten en andere autoriteiten die een sleutelrol zullen spelen bij de tenuitvoerlegging en handhaving van de VPA; beklemtoont dat er een einde moet worden gemaakt aan de straffeloosheid in de bosbouwsector en dat dit kan worden bereikt door ervoor te zorgen dat overtreders worden vervolgd;
R.

overwegende dat 17 miljoen EU-burgers in een andere dan hun eigen lidstaat werken of wonen, en verder overwegende dat vele miljoenen in perifere of grensregio’s wonen en vaak, soms zelfs elke dag, een grens moeten oversteken; overwegende dat deze burgers ook onevenredig getroffen worden door de onvoldoende beschikbaarheid van tests en de kosten daarvan; overwegende dat test- en quarantainevoorschriften onverminderd vertragingen opleveren voor het grensoverschrijdende vervoer van goederen en voor de levering over grenzen heen van fysieke diensten, en de kosten daarvan opdrijven;
99.

is bezorgd over het feit dat Servië op het gebied van defensiematerieel en -technologieën steeds afhankelijker wordt van China, waarvan het massabewakingssysteem in Belgrado en de massale verzameling van persoonsgegevens zonder passende waarborgen voorbeelden zijn; is tevens bezorgd over het gebrek aan transparantie met betrekking tot openbare aanbestedingen in de veiligheidssector; maakt zich nog altijd zorgen over de nauwe politieke en militaire samenwerking van Servië met Rusland, alsook over de permanente aanwezigheid van Russische luchtvaartvoorzieningen in Niš; vraagt dat Servië zich aanpast aan het GVDB en de bijbehorende instrumenten;
10.

herhaalt dat de lidstaten, zoals bepaald in de richtlijn opvangvoorzieningen, een persoon niet in bewaring mogen houden uitsluitend omdat hij een verzoeker is en dat verzoekers uitsluitend in bewaring mogen worden gehouden in duidelijk gedefinieerde uitzonderlijke omstandigheden; herinnert aan zijn voorlopig akkoord met de Raad over de herschikking van de richtlijn opvangvoorzieningen, waarin is bepaald dat de lidstaten verzoekers niet in bewaring mogen houden op basis van hun nationaliteit; benadrukt dat in de richtlijn opvangvoorzieningen is bepaald dat bewaring alleen als laatste redmiddel mag worden ingezet, zo kort mogelijk moet duren en slechts zolang de in artikel 8, lid 3, van de richtlijn opvangvoorzieningen vastgestelde gronden van toepassing zijn, en dat personen in bewaring de kans moeten krijgen om in beroep te gaan tegen hun vrijheidsbeneming; herhaalt dat het recht op vrijheid zoals vastgelegd in artikel 6 van het Handvest en artikel 5 van het EVRM ook aan de grenzen van de EU geldt; betreurt dat er nauwelijks alternatieven voor bewaring zijn ontwikkeld en toegepast in grensprocedures en spoort de lidstaten aan de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat er alternatieven voor bewaring beschikbaar zijn;
—

gezien zijn eerdere resoluties over Cambodja, met name die van 14 september 2017 over Cambodja, en met name de zaak van Kem Sokha (1), 14 december 2017 over Cambodja: naar aanleiding van de ontbinding van de CNRP-partij (2) en van 13 september 2018 over Cambodja, en met name de zaak van Kem Sokha (3),
39.

verzoekt de Commissie na te gaan of het beginsel ne bis in idem wordt nageleefd, een evenredigheidscontrole voor de uitvaardiging van een EAB uit te voeren, gebaseerd op alle relevante factoren en omstandigheden, zoals de ernst van het strafbare feit, de vraag in hoeverre de zaak klaar is voor berechting, de gevolgen voor de rechten van de gezochte persoon, de financiële implicaties en de beschikbaarheid van een minder ingrijpende alternatieve maatregel, te voorzien in een gestandaardiseerde raadplegingsprocedure aan de hand waarvan de bevoegde autoriteiten in de uitvaardigende lidstaat en in de uitvoerende lidstaat informatie over de uitvoering van een EAB kunnen uitwisselen, in het bijzonder met betrekking tot evenredigheid, jurisdictiegeschillen en de vraag in hoeverre de zaak klaar is voor berechting, alsook een overzicht te verstrekken van mogelijke wetgevingsmaatregelen overeenkomstig artikel 82, lid 1 VWEU;
1.

is verheugd over de rol die de ECB speelt bij het waarborgen van de stabiliteit van de euro; benadrukt dat de statutaire onafhankelijkheid van de ECB, zoals vastgelegd in de Verdragen, een voorwaarde is voor het vervullen van haar mandaat, alsook voor het waarborgen van haar democratische legitimiteit; herinnert eraan dat onafhankelijkheid betekent dat de ECB geen instructies moet vragen of aanvaarden van instellingen of organen van de Unie, van regeringen van lidstaten of van andere organen; benadrukt dat niet aan deze onafhankelijk mag worden getornd, en onderstreept verder dat onafhankelijkheid van een centrale bank altijd gepaard moet gaan met een dienovereenkomstig niveau van verantwoordingsplicht; benadrukt dat in het VWEU staat dat de ECB, naast haar primaire mandaat van handhaving van de prijsstabiliteit, ook steun moet verlenen aan het algemene economische beleid in de Unie met als doel bij te dragen tot het verwezenlijken van de doelstellingen van de Unie, op voorwaarde dat deze niet botsen met het primaire mandaat; benadrukt dat duurzame ontwikkeling, convergentie, volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang algemene doelstellingen van de Unie zijn zoals gedefinieerd in artikel 3 VWEU;
—

gezien zijn eerdere resoluties over Venezuela, met name die van 31 januari 2019 over de situatie in Venezuela (1), van 16 januari 2020 over de situatie in Venezuela na de illegale verkiezing van de voorzitter en het bureau van het nieuwe parlement (parlementaire coup) (2) en die van 10 juli 2020 over de humanitaire situatie in Venezuela en de migratie- en vluchtelingencrisis (3),
O.

overwegende dat stedelijke gebieden voortdurend groeien en steeds meer druk zetten op waterzuiveringsinstallaties; overwegende dat de belangrijkste, deels ongereguleerde puntbron van waterverontreiniging in de EU de lozing van ongezuiverd of niet naar behoren behandeld stedelijk en/of industrieel afvalwater is; overwegende dat de richtlijn inzake de behandeling van stedelijk afvalwater oorspronkelijk niet was bedoeld om ook betrekking te hebben op de lozing van chemische stoffen, geneesmiddelenresten of microplastics in waterlichamen; overwegende dat die richtlijn doeltreffend was voor het verminderen van specifieke verontreinigende stoffen in waterlichamen doordat de belasting van de biochemische zuurstofvraag, stikstof en fosfor in behandeld afvalwater in de EU werd verlaagd; overwegende dat er desalniettemin meer aandacht moet zijn voor zowel bestaande als opkomende bronnen van verontreiniging; overwegende dat een andere belangrijke bron van diffuse waterverontreiniging de landbouw is, door het vrijkomen van nutriënten, bestrijdingsmiddelen, antibiotica en andere verontreinigende stoffen in stroomgebieden en rivieren; overwegende dat de watergerelateerde bepalingen van het huidige GLB ontoereikend zijn geweest om de doelstellingen van de kaderrichtlijn water te ondersteunen; overwegende dat diffuse verontreiniging een hindernis vormt voor de uitvoering van het beginsel dat de vervuiler betaalt;
18.

is van oordeel dat elke EU-burger cultuur en ontspanning in zijn of haar taal moet kunnen beleven; wijst erop dat taalkundige minderheden vaak te klein zijn of geen institutionele steun krijgen om een eigen omvangrijk systeem van mediadiensten uit te bouwen; verzoekt de Commissie in verband hiermee een beoordeling uit te voeren en de meest gepaste maatregelen te nemen om dit mogelijk te maken; stelt vast dat, sinds de indiening van het EBI Minority SafePack bij de Europese Commissie in 2013, essentiële voorstellen inzake auteursrechten en audiovisuele mediadiensten al door de medewetgevers zijn goedgekeurd; erkent de onlangs goedgekeurde mededeling van de Commissie over de eerste herziening op korte termijn van de verordening inzake geoblocking (COM(2020)0766) waarin de Commissie voorstelt een gedetailleerde balans op te maken tegen 2022, wanneer de volledige impact van de verordening duidelijk zal zijn; is verheugd over het plan van de Commissie om met belanghebbenden in gesprek te gaan over audiovisuele inhoud als onderdeel van haar media- en audiovisueel actieplan; benadrukt dat het nodig is ervoor te zorgen dat in toekomstige verordeningen rekening wordt gehouden met kwesties inzake minderheidstalen;
N.

overwegende dat in punt 3.6.5 van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt bepaald dat een werkzame stof slechts kan worden goedgekeurd wanneer hij niet wordt geacht hormoonontregelende eigenschappen te hebben die schadelijk kunnen zijn voor de mens, tenzij de blootstelling van mensen aan die werkzame stof, die beschermstof of die synergist in een gewasbeschermingsmiddel in realistische voorgestelde gebruiksomstandigheden te verwaarlozen is, dat wil zeggen dat het middel wordt gebruikt in gesloten systemen of in andere omstandigheden die contact met mensen uitsluiten en waarbij residuen van de werkzame stof, de beschermstof of de synergist in kwestie in levensmiddelen en diervoeders de overeenkomstig artikel 18, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde standaardwaarde niet overschrijden (16);
17.

neemt kennis van het arrest van het grondwettelijk hof van 27 juli 2018 betreffende de niet-overeenstemming van het Verdrag van Istanbul met de Bulgaarse grondwet; betreurt het feit dat dit besluit ervoor zorgt dat Bulgarije het Verdrag niet kan ratificeren; is erg bezorgd over het aanhoudend negatieve en misleidende publieke debat over het Verdrag, dat tot stand is gekomen door een uitgebreide desinformatie- en lastercampagne na negatieve berichtgeving erover door verschillende mediakanalen met vermeende banden met de regering en oppositiepartijen en dat des te verontrustender is geworden door de deelname van politici en politieke partijen die in het Bulgaarse parlement zijn vertegenwoordigd; is bezorgd over het feit dat de aanhoudende negatieve houding ten aanzien van het Verdrag verder bijdraagt aan de stigmatisering van kwetsbare groepen die risico lopen op gendergerelateerd geweld — groepen van wie de situatie bijzonder is verergerd door de COVID-19- en lockdownmaatregelen in heel Europa, waaronder in Bulgarije — en een gevoel van straffeloosheid bij daders van gendergerelateerde strafbare feiten verder aanmoedigt en aanwakkert; betreurt het feit dat de recente wijzigingen van het wetboek van strafrecht, waarbij strengere straffen zijn ingevoerd voor gendergerelateerd geweld, onvoldoende zijn gebleken om de complexiteit van het probleem aan te pakken en vooral om het probleem te voorkomen; roept de Bulgaarse autoriteiten er daarom toe op om de preventie van en strijd tegen huiselijk geweld te verbeteren, om al het nodige te doen om de ratificatie van het Verdrag van Istanbul mogelijk te maken, om zo veel mogelijk elementen van het Verdrag die in overeenstemming zijn met de grondwet in te voeren in afwachting van een bredere oplossing voor de resterende elementen en om het aantal opvangtehuizen en andere sociale diensten die nodig zijn om de slachtoffers van huiselijk geweld te ondersteunen, op te voeren;
80.

is verheugd dat de EIB zich inspant om nieuwe documentatie over klimaatactie, scoreborden uit EFSI-projecten en verslagen over de voltooiing van afgeronde projecten buiten de EU te publiceren; is van mening dat de EIB ook zoveel mogelijk de notulen van de vergaderingen van de Raad van Gouverneurs openbaar moet maken, evenals de notulen en agenda’s van de vergaderingen van het directiecomité, de rapporten in het kader van de driepijlerbeoordeling (3PA) en het Results Measurement (ReM) en de monitoringverslagen van projecten; begrijpt evenwel dat er bepaalde grenzen zijn aan de transparantie met betrekking tot documenten, aangezien het zaak is vertrouwelijke informatie van de cliënten en projectpartners van de EIB te beschermen;
21.

roept de Filipijnse autoriteiten op om de tenuitvoerlegging van de leidende beginselen inzake bedrijfsleven en mensenrechten van de VN (UNGP’s) te ondersteunen en te zorgen voor effectieve zorgvuldigheidsprocedures op het gebied van de mensenrechten voor investerings-, ontwikkelings- en bedrijfsprojecten, met name met betrekking tot grote overnames in de agro-industrie, de winningsindustrie, infrastructuurprojecten en samenwerking waarbij de veiligheidssector betrokken is; dringt er bij bedrijven die in de EU gevestigd zijn of actief zijn in de EU op aan de UNGP’s en zowel het internationaal recht als het nationaal recht op het gebied van de mensenrechten strikt na te leven, en om nauwgezette en alomvattende zorgvuldigheidsvereisten in acht te nemen in het kader van al hun zakelijke activiteiten en betrekkingen in het land;
23.

verzoekt de Commissie de notulen en conclusies van de vergaderingen van de gemengde commissie, het meerjarig sectoraal programma zoals bedoeld in artikel 5 van het protocol, de resultaten van haar jaarlijkse evaluaties en informatie over de coördinatie van dit programma met het strategisch plan voor de ontwikkeling van de visserij van Guinee-Bissau (2015-2020) te doen toekomen aan het Parlement, evenals de notulen en conclusies van de vergaderingen van het gezamenlijk wetenschappelijk comité en informatie over IOO-visserij in de visserijzone van Guinee-Bissau, de integratie van marktdeelnemers uit de EU in de Guinee-Bissause visserijsector (artikel 10 van het protocol) en het toezicht op de naleving van de voor reders geldende verplichtingen (bijvoorbeeld wat betreft de bijdrage in natura zoals voorzien in hoofdstuk V van de bijlage bij het protocol); verzoekt de Commissie om in het laatste jaar van toepassing van het protocol en voorafgaand aan de onderhandelingen over de verlenging ervan een uitvoerig verslag over de toepassing van het protocol aan het Parlement voor te leggen;
M.

overwegende dat in de mededeling van de Commissie van 20 oktober 2009, getiteld “Solidariteit in de gezondheidszorg: verkleining van de ongelijkheid op gezondheidsgebied in de EU” (COM(2009)0567), wordt benadrukt dat er in de hele EU sprake is van een sociale gradiënt in gezondheidsstatus; overwegende dat de WHO deze sociale gradiënt omschrijft als het verband tussen sociaaleconomische ongelijkheden en ongelijkheden op het gebied van gezondheid en toegang tot gezondheidszorg; overwegende dat gezondheidsachterstanden hun oorsprong vinden in sociale verschillen in levensstandaard en ongelijke maatschappelijke gedragsmodellen die gerelateerd zijn aan geslacht en etniciteit, opleidingsniveau, werkgelegenheidsstatus, inkomen en de ongelijke verdeling van toegang tot medische bijstand, ziektepreventie en gezondheidsbevordering;
9.

wijst erop dat in het verslag van de Commissie van 2017 over de tenuitvoerlegging van de aanbeveling van de Commissie “Het beginsel van gelijke beloning voor mannen en vrouwen versterken door transparantie” (COM(2017)0671) werd geconcludeerd dat de maatregelen niet doeltreffend waren en dat de uitvoering ervan ontoereikend was; is daarom verheugd over de toezegging van de voorzitter van de Commissie in haar politieke beleidslijnen voor de volgende Europese Commissie 2019-2024 dat het beginsel van gelijke beloning voor gelijke arbeid het grondbeginsel van een nieuwe Europese genderstrategie zal zijn, en is verder verheugd over de erkenning dat gendergelijkheid een cruciaal onderdeel is van economische groei, alsook onlosmakelijk verbonden is met grondrechten en billijkheid;
56.

wijst erop dat doeltreffende internationale regelingen inzake wapencontrole, ontwapening en non-proliferatie een hoeksteen vormen van de mondiale en Europese veiligheid; merkt op dat onverantwoorde wapenoverdrachten aan derde landen het GBVB, en in het bijzonder de inspanningen van de EU op het gebied van vrede, stabiliteit en duurzame ontwikkeling, ondermijnen en verzwakken; verzoekt om strikte naleving van de acht criteria van Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB inzake controle op de uitvoer van wapens en pleit voor een mechanisme voor toezicht en controle in dit verband op EU-niveau; benadrukt dat er behoefte is aan een defensie-industrie waarin het geld van de belastingbetaler op doeltreffende en efficiënte wijze wordt gebruikt, en onderstreept dat de EU de totstandbrenging van een geïntegreerdere interne markt voor defensiegoederen en een gecoördineerd beleid ter ondersteuning van onderzoek en ontwikkeling op het gebied van defensie moet bevorderen; verzoekt de lidstaten in het buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU prioriteit toe te kennen aan multilaterale nucleaire ontwapening; is van mening dat de EU zich moet blijven inspannen om het nucleair akkoord met Iran in stand te houden; vraagt de VV/HV met klem gebruik te maken van alle beschikbare politieke en diplomatieke middelen om het gezamenlijk alomvattend actieplan (het nucleair akkoord met Iran — JCPOA) en het New START-verdrag inzake de vermindering van strategische kernwapens te waarborgen en een samenhangende, geloofwaardige strategie vast te stellen voor multilaterale onderhandelingen over regionale de-escalatie- en vertrouwenwekkende maatregelen in de Golf, waarbij alle actoren in de regio worden betrokken; benadrukt dat het vermogen van de EU om diplomatieke contacten te onderhouden met alle betrokken actoren een belangrijke troef is die daartoe volledig moet worden aangewend;
3.

uit zijn teleurstelling dat de hoorzittingen nog niet hebben geleid tot aanzienlijke vooruitgang van de twee betrokken lidstaten bij het wegnemen van de duidelijke gevaren voor een ernstige schending van de in artikel 2 van het VEU bedoelde waarden; stelt met bezorgdheid vast dat uit de verslagen en verklaringen van de Commissie en internationale organisaties, zoals de VN, de OVSE en de Raad van Europa blijkt dat de situatie in zowel Polen als Hongarije is verslechterd artikel 7, lid 1, van het VEU in stelling is gebracht; wijst erop dat het verzuim van de Raad om artikel 7 van het VEU doeltreffend in te zetten de integriteit van de gemeenschappelijke Europese waarden, het wederzijds vertrouwen en de geloofwaardigheid van de Unie als geheel blijft ondermijnen; herhaalt zijn standpunt over het besluit van de Commissie om artikel 7, lid 1, van het VEU in werking te stellen in verband met de situatie in Polen, en over zijn eigen voorstel houdende een verzoek aan de Raad om overeenkomstig artikel 7, lid 1, van het VEU te constateren dat er een duidelijk gevaar bestaat voor een ernstige schending door Hongarije van de waarden waarop de Unie berust; verzoekt de Raad daarom erop toe te zien dat er bij hoorzittingen in het kader van artikel 7, lid 1, van het VEU ook rekening wordt gehouden met nieuwe ontwikkelingen en dat er een beoordeling plaatsvindt van de gevaren voor inbreuken op de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, de vrijheid van meningsuiting, met inbegrip van mediavrijheid, vrijheid van kunsten en wetenschappen, de vrijheid van vereniging en het recht op gelijke behandeling; verzoekt de Commissie ten volle gebruik te maken van de beschikbare instrumenten om een duidelijk gevaar voor een ernstige schending door Polen en Hongarije van de waarden waarop de Unie berust, te ondervangen, met name versnelde inbreukprocedures en verzoeken in kortgedingprocedures bij het Hof van Justitie;
—

gezien de verklaringen van 3 december 2019 van de Group of Friends of Children and Armed Conflict (CAAC), waarvan de Europese Unie lid is, over aantijgingen van seksueel misbruik van jongens in de provincie Logar en de daaropvolgende acties tegen mensenrechtenverdedigers,