EUROPESE COMMISSIE Brussel, 23.4.2021 COM(2021) 198 final 2021/0103(COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van de instandhoudings- en beheersmaatregelen die gelden in het verdragsgebied van de Commissie voor de visserij in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad



TOELICHTING 1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL •Motivering en doel van het voorstel Doel van het voorstel is de implementatie van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de Commissie voor de visserij in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan (WCPFC) in het recht van de Europese Unie (EU). De EU is sinds 2004 verdragsluitende partij bij de WCPFC. In dat jaar ratificeerde zij het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan (het verdrag). De WCPFC is als regionale organisatie voor visserijbeheer (ROVB) verantwoordelijk voor het beheer van visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan. De instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC gelden voor het gehele WCPFC-verdragsgebied. In 2019 had de EU vijf actieve vissersvaartuigen in het WCPFC-verdragsgebied. De WCPFC mag instandhoudings- en beheersmaatregelen (CMM’s) aannemen voor bepaalde biologische rijkdommen van de zee die onder haar bevoegdheid vallen. Deze maatregelen zijn bindend voor de verdragsluitende partijen. Overeenkomstig artikel 20, lid 5, van het verdrag treden CMM’s die bij WCPFC-besluit zijn aangenomen, zestig dagen na de datum van aanneming ervan in werking. Vóór elke bijeenkomst van de WCPFC stelt de Europese Commissie namens de EU onderhandelingsrichtsnoeren op op basis van een bij besluit van de Raad vastgesteld mandaat van vijf jaar en op basis van wetenschappelijk advies. Overeenkomstig dit mandaat worden deze richtsnoeren gepresenteerd, besproken en bekrachtigd in de werkgroep van de Raad. Op coördinatiebijeenkomsten met de lidstaten tijdens de WCPFC-jaarvergaderingen worden ze verder aangepast in het licht van de ontwikkelingen op dat moment. De WCPFC-jaarvergaderingen brengen de WCPFC-leden, inclusief de door de Commissie vertegenwoordigde EU, en vertegenwoordigers van belanghebbenden samen. Alle maatregelen zijn bindend tenzij in het kader van het verdrag bezwaar wordt aangetekend. Het bezwaar kan vervolgens door een verdragsluitende partij worden ingetrokken. Daarna is die partij gebonden aan de maatregelen. De bezwaarprocedure valt ook onder artikel 218, lid 9, VWEU omdat CMM’s rechtsgevolgen hebben, met andere woorden ze worden bindend voor de verdragsluitende partijen. Voordat de Commissie besluit bezwaar aan te tekenen tegen een maatregel, verzoekt zij de desbetreffende instanties van de Raad om het besluit tot bezwaarmaking te bekrachtigen. In artikel 3, lid 5, van het Verdrag betreffende de Europese Unie is bepaald dat de EU het internationaal recht – waaronder de CMM’s vallen – strikt moet naleven. Dit voorstel heeft betrekking op de maatregelen die de WCPFC sinds 2008 heeft aangenomen. De CMM’s zijn hoofdzakelijk gericht tot de verdragsluitende partijen bij de WCPFC, maar leggen ook exploitanten (bijvoorbeeld de kapitein van een vaartuig) verplichtingen op. De CMM’s van de WCPFC kunnen jaarlijks worden gewijzigd en uit een historisch overzicht van de WCPFC-bijeenkomsten blijkt dat dat mogelijk is voor elk onderdeel van de CMM’s. Het is de taak van de EU te waarborgen dat deze maatregelen, die internationale verplichtingen zijn, worden nageleefd zodra ze in werking treden. Dit voorstel is derhalve bedoeld om de meest recente versie van de CMM’s van de WCPFC te implementeren. Ook bevat het een mechanisme om de implementatie van WCPFC-maatregelen in de toekomst te vergemakkelijken. Dit voorstel voorziet in de verlening van gedelegeerde bevoegdheden aan de Commissie op basis van artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Aldus kan worden ingehaakt op de naar verwachting frequente wijzigingen van maatregelen en kan worden gewaarborgd dat de vissersvaartuigen van de Unie op gelijke voet worden gesteld met vaartuigen van andere verdragsluitende partijen bij de WCPFC. Daarom voorziet het voorstel in gedelegeerde bevoegdheden voor de WCPFC-aangifte van overlading, de meldingen van overladingen, de beste behandelingsmethoden voor roggen van het geslacht Mobula en walvishaaien, de verwijzing naar de afbeelding van haaienlijnen, de behandelingsmethoden voor walvisachtigen en zeeschildpadden, de indiening van vaartuiginformatie, de VMS-vereisten, de dekkingsgraad in het kader van het regionaal waarnemersprogramma en de taken van waarnemers, de uiterste rapportagedatums, meldingsformaten voor overladingen, en de bijlagen 1, 2 en 3, die respectievelijk risicobeperkende maatregelen voor vogels, markeringsvoorschriften en andere specificaties voor vaartuigen en normen voor de in het VMS van de WCPFC gebruikte automatische locatiemelders bevatten. De voorgestelde rapportagetermijnen sluiten aan bij het WCPFC-tijdschema om ervoor te zorgen dat de EU haar rapporten tijdig indient bij het WCPFC-secretariaat. Het ontwerp volgt de structuur en bewoordingen van CMM’s nauwgezet om te voorkomen dat wordt afgeweken van de internationale verplichtingen van de EU als verdragsluitende partij, en om de tekst handzamer te maken voor monitoring-, controle- en bewakingsambtenaren en voor exploitanten. •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein Het voorstel vormt een aanvulling op en is doorgaans verenigbaar met andere bepalingen van het Unierecht op dit gebied. Wel bevat het vanwege de aard van de voorgestelde specifiekere maatregelen afwijkingen van bestaande handelingen. De CMM’s van de WCPFC zijn voor het laatst geïmplementeerd bij titel V van Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad van 7 mei 2007. Daarbij werden technische maatregelen vastgesteld voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden en werd Verordening (EG) nr. 973/2001 ingetrokken. De CMM’s die de WCPFC heeft aangenomen in de periode 2008-2019 (d.w.z na de laatste belangrijke implementatie), zijn nieuw of bevatten wijzigingen van eerdere maatregelen. Om redenen van duidelijkheid, vereenvoudiging en rechtszekerheid is het daarom beter om titel V van Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad in te trekken vanwege de wijzigingen die sinds 2008 zijn aangenomen en waarin het EU-recht nog niet voorziet. Het voorstel is volledig in overeenstemming met deel VI (extern beleid) van Verordening (EU) nr. 1380/2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB). Daarin is bepaald dat de Unie haar externe betrekkingen op visserijgebied in overeenstemming met haar internationale verplichtingen moet onderhouden door de EU-visserijactiviteiten op regionale visserijsamenwerking te baseren. Het voorstel vormt een aanvulling op Verordening (EU) 2017/2403 inzake het beheer van de externe vloot. Daarin is bepaald dat vissersvaartuigen van de Unie moeten beschikken over een ROVB-vismachtiging overeenkomstig de voorwaarden en regels van de desbetreffende ROVB’s en overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad inzake illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

Dit voorstel heeft geen betrekking op door de WCPFC vastgestelde vangstmogelijkheden voor de EU. De vangstmogelijkheden worden ten uitvoer gelegd bij besluiten van de Raad op basis van artikel 43, lid 3, VWEU. Maatregelen inzake de vaststelling van prijzen, heffingen, steun en kwantitatieve beperkingen en inzake de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden kunnen uitsluitend door de Raad worden aangenomen. •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie Het voorstel is in overeenstemming met andere beleidsterreinen van de Unie. 2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID •Rechtsgrondslag Het voorstel berust op artikel 43, lid 2, VWEU en bevat bepalingen die nodig zijn in het kader van de GVB-doelstellingen. •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid) Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie (artikel 3, lid 1, punt d), VWEU). Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. •Evenredigheid Het voorstel zorgt ervoor dat het recht van de Unie in overeenstemming is met haar internationale WCPFC-verplichtingen en dat de Unie zich voegt naar de besluiten van de ROVB’s waarbij de Unie overeenkomstsluitende partij is. Met het voorstel worden de grenzen van de bevoegdheden die nodig zijn om deze doelstelling te verwezenlijken, niet overschreden. •Keuze van het instrument Het gekozen instrument is een verordening van het Europees Parlement en de Raad. 3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan Niet van toepassing. •Raadpleging van belanghebbenden Het doel van dit voorstel is de implementatie van bestaande WCPFC-maatregelen die bindend zijn voor de verdragsluitende partijen. Nationale deskundigen en vertegenwoordigers van de sector uit EU-landen zijn geraadpleegd, zowel in de aanloop naar de WCPFC-bijeenkomsten waar deze CMM’s zijn aangenomen, als tijdens de onderhandelingen in de jaarvergadering van de WCPFC. Daarom werd het niet nodig geacht een raadpleging van belanghebbenden over deze verordening te houden. •Bijeenbrengen en gebruik van expertise Niet van toepassing. •Effectbeoordeling

Niet van toepassing. Het gaat hier om de implementatie van een CMM die rechtstreeks van toepassing is op de lidstaten. •Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging Het voorstel houdt geen verband met Refit. •Grondrechten Het voorstel heeft geen gevolgen voor de bescherming van de grondrechten van de burgers. 4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Er zijn geen gevolgen voor de begroting. 5.OVERIGE ELEMENTEN •Uitvoeringsplanning en monitoring-, evaluatie- en rapportageregelingen Niet van toepassing. •Toelichtende stukken (bij richtlijnen) Niet van toepassing. •Artikelsgewijze toelichting Hoofdstuk I bevat algemene bepalingen over het onderwerp, toepassingsgebied en doel van het voorstel. Het bevat ook definities. Deze verordening is van toepassing op EU-vaartuigen die in het WCPFC-verdragsgebied vissen, en op de voorschriften inzake vismachtigingen. Hoofdstuk II heeft betrekking op de instandhoudings- en beheersmaatregelen en bevat onder meer bepalingen voor ringzegenvaartuigen die op tropische tonijn vissen, en beugvisserijvaartuigen die op zwaardvis vissen, de sluiting van de visserij, het verbod op de visserij bij databoeien, visserij in de nabijheid van visaantrekkende voorzieningen en de inzet en het ontwerp ervan, en overladingen in de haven. Hoofdstuk III bevat maatregelen om mariene soorten in het WCPFC-verdragsgebied te beschermen, zoals oceanische witpunthaaien, zijdehaaien, hamerhaaien, roggen van het geslacht Mobula (ook bepalingen inzake de gegevensverzameling voor en rapportage over deze roggen en het losmaken en vrijlaten ervan), zeeschildpadden, zeevogels en walvisachtigen. Hoofdstuk IV bevat regels voor vaartuigen en de markering en identificatie ervan, het volgsysteem voor vaartuigen, waaronder de WCPFC-regeling voor het regionale vaartuigenregister, bunkertaken, en de kennisgevingsregeling voor gecharterde vaartuigen. Hoofdstuk V bevat bepalingen inzake de regionale waarnemersregeling van de WCPFC, met inbegrip van regels voor de dekking van het waarnemersprogramma, de rechten en plichten van exploitanten en kapiteins van vaartuigen, de veiligheid van waarnemers, en de rapportagetaken en -verplichtingen van waarnemers. Hoofdstuk VI bevat de procedures voor inspecties aan boord, de lijst van ernstige inbreuken, bepalingen voor het bewijsmateriaal en de handhaving en de toepassing van dwang. Hoofdstuk VII betreft havenstaatmaatregelen en de procedure in geval van vermoedelijke illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserijactiviteiten.

Hoofdstuk VIII bevat slotbepalingen die betrekking hebben op zaken als de vertrouwelijkheid van elektronische rapporten en berichten, de procedure voor het indienen van wijzigingsvoorstellen, gedelegeerde bevoegdheden en wijzigingen van bestaande EU-wetgeving. 2021/0103 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van de instandhoudings- en beheersmaatregelen die gelden in het verdragsgebied van de Commissie voor de visserij in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1)Het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB), zoals vastgelegd in Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad, heeft tot doel te waarborgen dat de exploitatie van levende aquatische rijkdommen tot duurzame omstandigheden op economisch, ecologisch en sociaal gebied leidt. (2)Bij Besluit 98/392/EG van de Raad heeft de Europese Unie haar goedkeuring gehecht aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee en aan de Overeenkomst over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden, waarin beginselen en regels voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee zijn vastgelegd. In het kader van haar internationale verplichtingen neemt de Unie deel aan de inspanningen die in internationale wateren worden geleverd om visbestanden in stand te houden. (3)Bij Besluit 2005/75/EG van de Raad heeft de Europese Gemeenschap haar goedkeuring gehecht aan het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan (het verdrag), waarbij de Commissie voor de visserij in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan (WCPFC) werd opgericht. (4)De WCPFC mag juridisch bindende besluiten (“instandhoudings- en beheersmaatregelen”, afgekort “CMM’s”) aannemen voor de instandhouding van de visbestanden die onder haar bevoegdheid vallen. Deze handelingen zijn in hoofdzaak gericht tot de verdragsluitende partijen bij de WCPFC, maar bevatten tevens verplichtingen waaraan de exploitanten (zoals kapiteins van vaartuigen) moeten voldoen. (5)Na de inwerkingtreding van de CMM’s van de WCPFC zijn deze bindend voor alle verdragsluitende partijen bij de WCPFC, en dus ook de Unie. (6)De relevante essentiële CMM-bepalingen worden in het kader van de regelgeving inzake de vangstmogelijkheden op jaarbasis geïmplementeerd, maar voor de resterende bepalingen is dat voor het laatst geschied bij titel V van Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad tot vaststelling van technische maatregelen voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden. Derhalve moet ervoor worden gezorgd dat de CMM’s van de WCPFC volledig in Unie-recht worden geïmplementeerd en daarmee op uniforme en doeltreffende wijze in de Unie worden uitgevoerd. (7)Aangezien aangenomen mag worden dat besluiten van de WCPFC tijdens haar jaarvergaderingen in de toekomst verder worden gewijzigd, en om deze besluiten snel in het Unierecht te kunnen integreren en het gelijke speelveld te bevorderen en het duurzame beheer van de bestanden op lange termijn verder te ondersteunen, moet de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen, aan de Commissie worden overgedragen voor de volgende elementen: de WCPFC-aangifte van overlading, de meldingen van overladingen, de beste behandelingsmethoden voor roggen van het geslacht Mobula, walvishaaien en andere haaien, de verwijzing naar de afbeelding van haaienlijnen, de behandelingsmethoden voor walvisachtigen en zeeschildpadden, de indiening van vaartuiginformatie, de vereisten in het kader van het volgsysteem voor vaartuigen (VMS), de dekkingsgraad in het kader van het regionaal waarnemersprogramma (“ROP”) en de taken van waarnemers, en de uiterste rapportagedatums, de meldingsformaten voor overladingen, en de bijlagen 1, 2 en 3, die respectievelijk risicobeperkende maatregelen voor vogels, markeringsvoorschriften en andere specificaties voor vaartuigen en normen voor de in het VMS van de WCPFC gebruikte automatische locatiemelders bevatten. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen plaatsvinden conform de beginselen van het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen, ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde moment als de deskundigen van de lidstaten en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. (8)De gedelegeerde handelingen waarin deze verordening voorziet, mogen geen afbreuk doen aan de implementatie in Unierecht van toekomstige wijzigingen van CMM’s via de gewone wetgevingsprocedure.

(9)Artikel 4, punt 4), en artikel 28 van Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad moeten worden geschrapt omdat alle WCPFC-maatregelen met de onderhavige verordening worden geïmplementeerd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1

Onderwerp Deze verordening bevat beheers- en instandhoudingsmaatregelen voor de visserij in het gebied dat onder het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan valt, en voor de vissoorten die onder dat verdrag vallen. Artikel 2

Toepassingsgebied Deze verordening is van toepassing op vissersvaartuigen van de Unie die in het verdragsgebied vissen. Artikel 3

Definities In deze verordening wordt verstaan onder: (a)“het verdrag”: het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan, zoals van tijd tot tijd gewijzigd; (b)“het verdragsgebied”: het gebied waarop het verdrag van toepassing is, als omschreven in artikel 3, lid 1, van dat verdrag; (c)“WCPFC”: de in het kader van het verdrag opgerichte Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan; (d)“vissersvaartuig van de Unie”: elk vaartuig dat de vlag van een lidstaat voert en dat gebruikt wordt voor of bestemd is voor de visserij, met inbegrip van ondersteuningsvaartuigen, transportvaartuigen en andere vaartuigen die rechtstreeks betrokken zijn bij deze visserij; (e)“visserij”: –zoeken naar, vangen van, meenemen van of oogsten van vis; –pogingen doen om naar vis te zoeken of vis te vangen, mee te nemen of te oogsten;

–elke andere activiteit die, naar redelijkerwijs mag worden verwacht, leidt tot het opsporen, vangen, meenemen of oogsten van vis voor om het even welk doel; –plaatsen, zoeken of ophalen van visaantrekkende voorzieningen of bijbehorende elektronische apparatuur, zoals radiobakens; –alle activiteiten op zee die rechtstreeks dienen ter ondersteuning of voorbereiding van activiteiten als omschreven in de punten i) tot en met iv), met inbegrip van overlading; –het gebruik van enig ander vaartuig, voertuig, vliegtuig of hovercraft voor activiteiten als omschreven in de punten i) tot en met v), behalve in noodgevallen waarin de gezondheid en veiligheid van de crew of de veiligheid van een vaartuig in het geding is; (f)“CMM”: vigerende instandhoudings- en beheersmaatregel van de WCPFC, zoals van tijd tot tijd gewijzigd; (g)“vangstmogelijkheden”: vangstquota en visserijinspanning toegewezen aan een lidstaat, of sluitingsperioden zoals bij een vigerende Uniehandeling ingesteld voor het verdragsgebied; (h)“ongeschikt voor menselijke consumptie”: heeft onder meer betrekking op vis die: –in een ringzegen verstrikt of geplet is, of –door haaien of walvissen beschadigd is, of –in het net gestorven is en bedorven is omdat, door een defect van het vistuig, het net en de vangst niet op een normale wijze konden worden opgehaald en de vis evenmin levend kon worden vrijgelaten; (i)“ongeschikt voor menselijke consumptie”: heeft niet betrekking op vis die: –ongewenst wordt geacht op basis van de grootte, verhandelbaarheid of soortensamenstelling, of –bedorven of besmet is als gevolg van een handeling of nalatigheid van de crew van het vissersvaartuig; (j)“visaantrekkende voorziening” of “FAD”: een object of groep objecten, van welke grootte dan ook, al dan niet uitgezet en al dan niet levend, waaronder boeien, vlotten, netwerk, plastic, bamboe, blokken hout en walvishaaien die op of dicht onder het wateroppervlak drijven en waar vissen kunnen samenscholen; (k)“ondiep uitzetten”: visserijen waarbij met het merendeel van de haken op een diepte van minder dan honderd meter wordt gevist; (l) “register”: het WCPFC-register van vissersvaartuigen; (m)“WIN”: het WCPFC-identificatienummer; (n) “VMS”: het volgsysteem voor vaartuigen; (o)“ROP”: het regionale waarnemersprogramma dat door de WCPFC is opgezet om geverifieerde vangstgegevens, andere wetenschappelijke gegevens en aanvullende informatie over de visserij in het verdragsgebied te verzamelen en de uitvoering van de CMM’s te volgen; (p)“instrumentboei”: een boei die duidelijk is gemarkeerd met een referentienummer waarmee deze kan worden geïdentificeerd, en die is uitgerust met een satellietvolgsysteem om de positie ervan te monitoren;

(q)“databoei”: een al dan niet verankerde drijvende voorziening die door overheidsinstanties of erkende wetenschappelijke organisaties of entiteiten wordt ingezet voor het elektronisch verzamelen en meten van milieugegevens en niet voor visserijactiviteiten; (r)‘WCPFC-aangifte van overlading: een document met de in bijlage I bij CMM 2009-06 bedoelde informatie, zoals van tijd tot tijd gewijzigd; (s)“Oostelijk Vollezeegebied”: het gebied van de volle zee dat ten westen, ten oosten en ten noorden wordt begrensd door de exclusieve economische zone van respectievelijk de Cookeilanden, Frans-Polynesië en Kiribati en dat de in CMM 2016-02 vermelde geografische coördinaten heeft; (t)“roggen van het geslacht Mobula”: soorten van de familie Mobulidae, waartoe ook mantaroggen behoren; (u)“ALC”: staat voor automatic location communicator, een zender waarmee een positie via de satelliet bijna-realtime kan worden bepaald; (v)“teruggooi”: vangsten die in zee worden teruggezet; (w)“gemachtigde inspecteur”: een inspecteur van een verdragsluitende partij bij de WCPFC van wie de identiteit aan de WCPFC is meegedeeld; (x)“gemachtigde inspecteur van de Unie: een Unie-inspecteur van wie de identiteit overeenkomstig artikel 121 van Verordening (EU) nr. 404/2011 aan de WCPFC is meegedeeld. Artikel 4

Machtigingen 1.De lidstaten beheren het aantal vismachtigingen en het visserijniveau overeenkomstig de vangstmogelijkheden. 2.Elke machtiging vermeldt voor het vissersvaartuig van de Unie waaraan deze wordt afgegeven, het volgende: (a)de specifieke gebieden, soorten en perioden waarvoor de machtiging geldig is; (b)de toegestane activiteiten van het vissersvaartuig van de Unie; (c)een verbod op het vissen, aan boord houden, overladen en aanlanden door het vaartuig in gebieden die onder de nationale jurisdictie van een andere staat vallen, tenzij uit hoofde van een vergunning of machtiging die door die andere staat is voorgeschreven; (d)de vereiste dat het vissersvaartuig van de Unie de in het kader van dit lid afgegeven machtiging of een gecertificeerde kopie ervan, een door een kuststaat afgegeven vergunning of machtiging of een gecertificeerde kopie ervan en een geldig vaartuigregistratiebewijs aan boord moet houden. HOOFDSTUK II

INSTANDHOUDINGS- EN BEHEERSMAATREGELEN Artikel 5

Aan boord houden van vangsten bij de visserij op tropische tonijn met ringzegens 1.Ringzegenvaartuigen van de Unie die in exclusieve economische zones en in het verdragsgebied tussen 20° N.B. en 20° Z.B. op volle zee vissen, houden alle vangsten van grootoogtonijn, gestreepte tonijn en geelvintonijn aan boord, behalve in de volgende situaties: (a)wanneer er bij de laatste trek van een visreis onvoldoende opslagruimte is voor alle bij die trek gevangen vis, wordt de overtollige vis van die laatste trek overgebracht naar en aan boord gehouden van een ander ringzegenvaartuig, mits dit niet verboden is in het kader van het toepasselijke nationale recht, of (b)wanneer de vis ongeschikt voor menselijke consumptie is, of

(c)bij een ernstige disfunctie van de uitrusting. 2.Wanneer de kapitein van een vissersvaartuig van de Unie bepaalt dat vis vanwege de grootte, de verhandelbaarheid of de soortensamenstelling niet aan boord mag worden genomen, wordt de vis vrijgelaten voordat het net volledig is samengetrokken en niet meer dan de helft van het net is opgehaald. 3.Wanneer de kapitein van een vissersvaartuig van de Unie bepaalt dat vis niet aan boord mag worden genomen omdat deze is gevangen bij de laatste trek van een visreis en er onvoldoende opslagruimte is voor alle bij die trek gevangen vis, mag de vis worden teruggegooid, mits: (a)kapitein en crew proberen de vis zo spoedig mogelijk levend vrij te laten, (b)na de teruggooi niet verder wordt gevist totdat de vis aan boord van het vissersvaartuig is aangeland of overgeladen. 4.Vis wordt pas vanaf een vissersvaartuig van de Unie teruggegooid nadat een ROP-waarnemer de soortensamenstelling van de terug te gooien vis heeft geraamd. 5.Binnen 48 uur na elke teruggooi dient de lidstaat bij het WCPFC-secretariaat, met in kopie de Commissie, een rapport met de volgende informatie in: (a)naam, vlag en WCPFC-identificatienummer van het vissersvaartuig en naam en nationaliteit van de kapitein; (b)nummer van de vergunning; (c)naam van de waarnemer aan boord; (d)datum, tijdstip en locatie (breedtegraad/lengtegraad) van de teruggooi; (e)datum, tijdstip en locatie (breedtegraad/lengtegraad) en soort trek (niet-verankerde FAD, verankerde FAD, vrije school); (f)reden van de teruggooi van de vis, waaronder een verklaring over de ophaalstatus indien de vis overeenkomstig artikel 7, lid 4, werd teruggegooid; (g)geraamde tonnage en soortensamenstelling van de teruggegooide vis; (h)geraamde tonnage en soortensamenstelling van de aan boord gehouden vis van die trek; (i)bij teruggooi overeenkomstig lid 3, een verklaring dat niet meer zal worden gevist totdat de vangst aan boord is gelost; en (j)overige informatie die door de kapitein van het vaartuig van belang wordt geacht. 6.De kapitein van het vissersvaartuig van de Unie verstrekt de in lid 5 genoemde informatie aan een ROP-waarnemer aan boord. Artikel 6

Monitoring en controle bij de visserij op tropische tonijn met ringzegens 1.Onverminderd artikel 26 wordt de frequentie waarmee de positie van een vaartuig met een VMS wordt doorgegeven, tijdens de FAD-sluitingsperioden zoals bepaald in de vangstmogelijkheden, verhoogd tot elke dertig minuten.

2.Tijdens de FAD-sluitingsperioden werken ringzegenvaartuigen van de Unie niet op basis van manuele meldingen. 3.Indien de automatische ontvangst van VMS-posities van de vissersvaartuigen van de Unie door het WCPFC-secretariaat stilvalt, wordt het vaartuig niet opgedragen om naar de haven terug te keren, totdat het WCPFC-secretariaat alle redelijke stappen heeft gezet om de normale automatische ontvangst van VMS-posities te herstellen. 4.Ringzegenvaartuigen hebben bij het vissen in het gebied tussen 20° N.B. en 20° Z.B. een ROP-waarnemer aan boord in een van de volgende situaties: (a)op volle zee, of (b)op volle zee en in de wateren die onder de jurisdictie van een of meer kuststaten vallen, (c)of in de wateren die onder de jurisdictie van twee of meer kuststaten vallen. Artikel 7

FAD’s en instrumentboeien bij de visserij op tropische tonijn met ringzegens 1.Het ontwerp en de constructie van FAD’s die worden ingezet in of drijven naar het verdragsgebied, voldoen aan de volgende specificaties: (a)indien het drijvende of vlottende gedeelte (platte of rolstructuur) van de FAD bedekt is met een maasnet, moet dit net een gestrekte maaswijdte van minder dan 7 cm (2,5 inch) hebben en moet het goed om het gehele vlot zijn gewikkeld zodat er geen netwerk onder de uitgezette FAD hangt; (b)bij gebruik van een maasnet moet het een gestrekte maaswijdte van minder dan 7 cm (2,5 inch) hebben of stevig worden vastgebonden in bundels of “worstjes” met genoeg gewicht aan het uiteinde om het netwerk strak in de waterkolom te houden. Als alternatief mag één enkel verzwaard netpaneel met een gestrekte maaswijdte van minder dan 7 cm (2,5 inch) of een stevig blad (zoals weefsel of nylon) worden gebruikt. 2.Tijdens de FAD-sluitingsperioden die bij Uniehandelingen inzake de toewijzing van vangstmogelijkheden zijn ingesteld, mogen ringzegenvaartuigen van de Unie, met inbegrip van hun vistuig en tenders, bij een trek niet binnen één zeemijl van een FAD worden gelokaliseerd. 3.Vissersvaartuigen van de Unie worden niet gebruikt voor het samendrijven van vis of voor het verplaatsen van samengedreven vis, ook niet met onderwaterlicht of lokvoer. 4.Tijdens een FAD-sluitingsperiode haalt een vissersvaartuig van de Unie geen FAD’s of bijbehorende elektronische apparatuur op tenzij: (a)FAD’s of bijbehorende elektronische apparatuur opgehaald en aan boord van het vaartuig worden gehouden tot de aanlanding of tot het eind van de FAD-sluitingsperiode, en (b)het vissersvaartuig van de Unie hetzij gedurende een periode van zeven dagen na het ophalen hetzij in een straal van vijftig zeemijl rond het punt waarop een FAD werd opgehaald, geen trek verricht. 5.Naast het bepaalde in lid 4 werken vissersvaartuigen van de Unie niet met elkaar samen om aangetrokken vis te vangen. 6.Vissersvaartuigen van de Unie verrichten tijdens de sluitingsperiode geen trek binnen één zeemijl rond een punt waarop een FAD minder dan 24 uur vóór de trek door een ander vaartuig werd opgehaald. 7.De leden 2 tot en met 6 gelden ook voor FAD’s op volle zee. 8.De lidstaten zorgen ervoor dat hun vaartuigen in de wateren van een kuststaat voldoen aan de wetten van die kuststaat inzake het beheer van FAD’s, met inbegrip van het opsporen van FAD’s. Artikel 8

Instrumentboeien

De instrumentboei wordt uitsluitend aan boord van het ringzegenvaartuig geactiveerd. Artikel 9

Databoeien 1.Visserij binnen één zeemijl rond een databoei en interacties met een databoei zijn verboden. Daaronder valt ook het omsluiten van de boei met vistuig, het vastbinden of vastmaken van het vaartuig, vistuig of deel van het vaartuig aan een databoei of meerlijn van een databoei en het doorsnijden van een ankerlijn van de databoei. 2.Wanneer het vistuig van een vissersvaartuig van de Unie verstrikt raakt met een databoei, wordt het met zo min mogelijk schade aan de databoei verwijderd. 3.De kapitein van een vissersvaartuig van de Unie meldt alle verstrikkingen aan de vlaggenlidstaat, met inbegrip van de datum, locatie en aard van de verstrikking en de identificatiegegevens op de databoei. Die vlaggenlidstaat zendt de melding onmiddellijk door aan de Commissie. 4.Onverminderd lid 1 mogen vissersvaartuigen in het kader van wetenschappelijke onderzoeksprogramma’s die zijn aangemeld bij en goedgekeurd door de Commissie, binnen één zeemijl rond een databoei worden ingezet zolang de vaartuigen niet met die databoeien interageren als omschreven in lid 1. Artikel 10

Bijzonder beheersgebied “Oostelijk Vollezeegebied” 1.Kapiteins van vissersvaartuigen van de Unie in het Oostelijk Vollezeegebied melden waarnemingen van een vissersvaartuig aan hun vlaggenlidstaat, de Commissie en het WCPFC-secretariaat. In een dergelijke melding moeten de datum en het tijdstip (UTC), de positie (werkelijke graden), de peiling, de markeringen, de snelheid (knopen) en het vaartuigtype worden opgegeven. De vissersvaartuigen zorgen ervoor dat deze informatie binnen zes uur na een waarneming wordt verzonden. 2.De aangrenzende kuststaten of -gebieden ontvangen continu en in bijna-realtime VMS-gegevens. Artikel 11

Overlading 1.Alle overladingen in het verdragsgebied van over grote afstanden trekkende soorten die onder het verdrag vallen, vinden in een haven plaats en worden overeenkomstig artikel 60 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 gewogen. 2.De lidstaten melden overladingen door vaartuigen die hun vlag voeren, tenzij het vaartuig op basis van een charter-, lease- of ander, soortgelijk mechanisme wordt geëxploiteerd als integraal onderdeel van de binnenlandse vloot van een kuststaat in het verdragsgebied. 3.De kapitein van een vissersvaartuig van de Unie dat tijdens een overlading in een haven of buiten het WCPFC-verdragsgebied visserijproducten lost van over grote afstanden trekkende visbestanden die onder het verdragsgebied vallen en in het verdragsgebied zijn gevangen, vult voor elke overlading van een vangst die in het verdragsgebied is gedaan, een WCPFC-aangifte van overlading in met daarin de informatie als bedoeld in bijlage I bij CMM 2009-06. De WCPFC-aangifte van overlading wordt toegezonden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van het vaartuig. 4.De kapitein van een vissersvaartuig van de Unie dat tijdens een overlading in een haven of buiten het WCPFC-verdragsgebied visserijproducten ontvangt van over grote afstanden trekkende visbestanden die onder het verdragsgebied vallen en in het verdragsgebied zijn gevangen, vult voor elke overlading van een vangst die in het verdragsgebied is gedaan, een WCPFC-aangifte van overlading in met daarin de informatie als bedoeld in bijlage I bij CMM 2009-06. De WCPFC-aangifte van overlading wordt toegezonden aan de bevoegde autoriteit van zijn lidstaat. 5.De vlaggenlidstaten valideren deze gegevens overeenkomstig artikel 109 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 en corrigeren voor zover mogelijk de informatie van de vaartuigen die overladingen verrichten, op basis van alle beschikbare informatie, zoals vangst- en inspanningsgegevens, positiegegevens, waarnemersrapporten en monitoringgegevens van havens. Artikel 12

Overlading naar en vanaf vaartuigen van niet-verdragsluitende partijen 1.Vissersvaartuigen van de Unie laden niet over naar of vanaf een vaartuig dat de vlag van een niet-verdragsluitende partij voert, tenzij dat vaartuig bij WCPFC-besluit is gemachtigd, zoals: (a)een transportvaartuig van een niet-verdragsluitende partij dat in het register staat, of (b)een vissersvaartuig van een niet-verdragsluitende partij dat een vergunning heeft om in de exclusieve economische zone van een verdragsluitende partij overeenkomstig een WCPFC-besluit te vissen. 2.In de in lid 1 omschreven situatie zendt de kapitein van een transportvaartuig van de Unie of de charterende lidstaat de WCPFC-aangifte van overlading naar de bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat en is artikel 11, lid 5, van toepassing.

HOOFDSTUK III BESCHERMING VAN MARIENE SOORTEN Artikel 13

Roggen van het geslacht Mobula 1.Het is verboden om gericht te vissen op of opzettelijk vistuig in te zetten voor roggen van het geslacht Mobula. 2.Het is ook verboden om delen of hele karkassen van roggen van het geslacht Mobula aan boord te houden, over te laden, aan te landen of te koop aan te bieden. 3.Vissersvaartuigen van de Unie laten roggen van het geslacht Mobula voor zover mogelijk terstond levend en ongedeerd vrij en doen dit op zodanige wijze dat een gevangen exemplaar zo min mogelijk wordt gedeerd. De vissersvaartuigen van de Unie zetten alle redelijke stappen om de in bijlage I bij CMM 2019-05 beschreven behandelingsmethoden toe te passen zonder de veiligheid van de crew uit het oog te verliezen. 4.Onverminderd lid 3 moet in gevallen waarin roggen van het geslacht Mobula in het kader van de exploitatie van een ringzegenvaartuig onopzettelijk worden gevangen en daarna worden aangeland, het vaartuig bij aanlanding of overlading de hele rog inleveren bij de verantwoordelijke instanties of waar mogelijk teruggooien. Roggen van het geslacht Mobula die op deze wijze worden ingeleverd, mogen niet worden verkocht of geruild, maar mogen wel voor huishoudelijk menselijk gebruik worden gedoneerd. 5.Dergelijke vangsten worden overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 in het logboek genoteerd, met vermelding van de toestand van de dieren bij het losmaken of vrijlaten ervan (dood of levend). Artikel 14

Algemene beschermingsmaatregel voor haaien 1.De beugvisserijvaartuigen van de Unie die op tonijn en zeilvis vissen, maken niet gebruik van rechtstreeks van de beug of de vallijn lopende bijlijnen, die ook wel haaienlijnen worden genoemd en afgebeeld zijn in bijlage I bij CMM 2019-04. 2.De vissersvaartuigen van de Unie zetten alle redelijke stappen conform de WCPFC-richtsnoeren voor de beste behandeling van haaien, die betrekking hebben op zowel de beug- als de ringzegenvisserij. Artikel 15

Oceanische witpunthaaien 3.Het is verboden om oceanische witpunthaaien geheel of in delen aan boord te houden, over te laden, op een vissersvaartuig op te slaan, aan te landen of te koop aan te bieden. 4.Een gevangen oceanische witpunthaai wordt nadat deze langszij het vaartuig is gebracht, zo spoedig mogelijk vrijgelaten, op zodanige wijze dat de haai zo min mogelijk wordt gedeerd. 5.ROP-waarnemers mogen biologische monsters nemen van oceanische witpunthaaien die al bij het ophalen dood waren, mits de monsterneming deel uitmaakt van een onderzoekproject dat door het wetenschappelijk comité van de WCPFC is goedgekeurd. 6.Incidentele vangsten van oceanische witpunthaaien worden overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 in het logboek genoteerd, met vermelding van de toestand van de dieren bij het losmaken of vrijlaten ervan (dood of levend). Artikel 16

Walvishaaien 1.Het is verboden om een ringzegennet uit te zetten op een school tonijnen indien vóór het begin van de uitzetting een walvishaai in de nabijheid van de tonijnen wordt opgemerkt. 2.Indien een walvishaai onopzettelijk wordt ingesloten door een ringzegennet: (a)zorgt het vaartuig van de Unie ervoor dat alle redelijke stappen worden gezet om een veilige vrijlating van het dier te waarborgen, en

(b)meldt het vaartuig van de Unie het incident aan de relevante autoriteit van de vlaggenlidstaat en geeft het daarbij aan om hoeveel exemplaren het gaat, hoe, waarom en waar de insluiting heeft plaatsgevonden, welke stappen zijn gezet om een veilige vrijlating te waarborgen en in welke toestand de walvishaai bij vrijlating verkeerde (waarbij ook wordt vermeld of het dier levend is vrijgelaten, maar vervolgens dood is gegaan). 3.Bij het zetten van de stappen om een veilige vrijlating van een walvishaai te waarborgen, zoals vereist op grond van lid 2, punt a), zetten de vissersvaartuigen van de Unie alle redelijke stappen conform de WCPFC-richtsnoeren voor de beste behandeling van walvishaaien. 4.Incidentele vangsten van walvishaaien worden overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 in het logboek genoteerd, met vermelding van de toestand van de dieren bij het losmaken of vrijlaten ervan (dood of levend). Artikel 17

Zijdehaaien 1.Het is verboden om zijdehaaien geheel of in delen aan boord te houden, over te laden, op een vissersvaartuig op te slaan, of aan te landen. 2.Zijdehaaien worden nadat ze langszij het vaartuig van de Unie zijn gebracht, zo spoedig vrijgelaten op zodanige wijze dat ze zo min mogelijk worden gedeerd. 3.Incidentele vangsten van zijdehaaien worden overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 in het logboek genoteerd, met vermelding van de toestand van de dieren bij het losmaken of vrijlaten ervan (dood of levend). 4.De lidstaten ramen aan de hand van gegevens die zijn verzameld in het kader van waarnemersprogramma’s of langs andere weg, bijvoorbeeld uit visserijlogboeken of met elektronische monitoring, het aantal zijdehaaien dat is losgemaakt of vrijgelaten, met inbegrip van de toestand van de dieren bij het losmaken of vrijlaten ervan (dood of levend), en zenden deze informatie overeenkomstig artikel 37 aan de Commissie toe. 5.ROP-waarnemers mogen biologische monsters nemen van gevangen zijdehaaien die al bij het ophalen dood waren, mits de monsterneming deel uitmaakt van een onderzoekproject dat door het wetenschappelijk comité van de WCPFC is goedgekeurd. Artikel 18

Walvisachtigen 1.Het is verboden om een ringzegennet uit te zetten op een school tonijnen indien vóór het begin van de uitzetting een walvisachtige in de nabijheid van de tonijnen wordt opgemerkt. 2.Ingeval een walvisachtige onopzettelijk wordt ingesloten door een ringzegennet, zorgen de vissersvaartuigen van de Unie ervoor dat alle redelijke stappen worden gezet om een veilige vrijlating van het dier te waarborgen. Daaronder vallen het stilleggen van de netrol en het niet-hervatten van de visserijactiviteiten totdat het dier is vrijgelaten en er geen kans meer bestaat dat het opnieuw wordt gevangen. 3.Incidentele vangsten van walvisachtigen worden overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 in het logboek genoteerd, met vermelding van de toestand van de dieren bij het losmaken of vrijlaten ervan (dood of levend). 4.Bij het zetten van de stappen om een veilige vrijlating van de walvisachtige te waarborgen, zoals vereist op grond van lid 2, zetten de vissersvaartuigen van de Unie alle redelijke stappen conform de WCPFC-richtsnoeren. De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 46 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging of aanvulling van deze verordening met de bijlage die de WCPFC-richtsnoeren bevat. Artikel 19

Risicobeperkende maatregelen voor zeevogels 1.Beugvisserijvaartuigen die ten zuiden van 30° Z.B. vissen: (a)passen ten minste twee van de volgende drie risicobeperkende maatregelen toe: het gebruik van verzwaarde bijlijnen, ’s nachts vissen of het gebruik van torilijnen (vogelverschrikkerlijnen), of (b)het gebruik van haakafschermende middelen. 2.Beugvisserijvaartuigen van de Unie die tussen 25° Z.B. en 30° Z.B. vissen, passen een van de volgende risicobeperkende maatregelen toe: het gebruik van verzwaarde bijlijnen, van torilijnen of van haakafschermende middelen. 3.Beugvisserijvaartuigen van de Unie met een lengte over alles van 24 meter of meer die ten noorden van 23° N.B. vissen, passen ten minste twee van de risicobeperkende maatregelen van tabel 1 van bijlage I bij deze verordening toe, met inbegrip van ten minste één maatregel uit kolom A.

4.Torilijnen mogen alleen overeenkomstig de specificaties van bijlage I bij deze verordening worden gebruikt. 5.Dergelijke interacties worden overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 in het logboek genoteerd, met vermelding van de toestand van de dieren bij het losmaken of vrijlaten ervan (dood of levend). Artikel 20

Zeeschildpadden 1.Vissersvaartuigen van de Unie brengen elke gevangen zeeschildpad die in een comateuze toestand verkeert of inactief is, na de vangst zo snel mogelijk aan boord en bevorderen het herstel van het dier, onder meer door het te reanimeren, voordat het in het water wordt teruggezet. De kapiteins en exploitanten van vissersvaartuigen van de Unie zorgen ervoor dat de crew bekend is met correcte risicobeperkings- en behandelingstechnieken zoals beschreven in de WCPFC-richtsnoeren voor de behandeling van zeeschildpadden, en deze technieken toepast. 2.Ringzegenvaartuigen van de Unie: (a)voorkomen dat zeeschildpadden ingesloten raken, en nemen praktische maatregelen om zeeschildpadden die onopzettelijk zijn ingesloten of verstrikt zijn geraakt, veilig vrij te laten; (b)bevrijden alle zeeschildpadden die verstrikt in een FAD of ander vistuig worden waargenomen; (c)zorgen ervoor dat indien een zeeschildpad in het net verstrikt is geraakt, de netrol wordt stilgelegd zodra de schildpad uit het water komt, bevrijden eerst de schildpad zonder deze te verwonden en hervatten pas daarna de netrol, zorgen er voor zover haalbaar voor dat het dier kan herstellen voordat het in het water wordt teruggezet, en (d)hebben schepnetten voor het behandelen van schildpadden aan boord en gebruiken deze indien nodig. 3.Beugvisserijvaartuigen van de Unie zetten alle redelijke stappen om ervoor te zorgen dat bij het vervoer en gebruik van lijnsnijders en onthakers voor de behandeling en onmiddellijke vrijlating van zeeschildpadden die gevangen zijn of verstrikt zijn geraakt, de in lid 1 genoemde WCPFC-richtsnoeren zoveel mogelijk worden gevolgd. 4.Beugvisserijvaartuigen van de Unie die hun vistuig ondiep uitzetten, passen ter beperking van het risico dat zeeschildpadden worden gevangen, ten minste een van de volgende drie methoden toe: (a)ze gebruiken alleen grote cirkelhaken: min of meer cirkelvormige of ovale vishaken die oorspronkelijk zo zijn ontworpen en gemaakt dat de punt naar binnen is gebogen en loodrecht op de schacht is gericht. De punt van de haak staat maximaal 10° gedraaid ten opzichte van de schacht; (b)ze gebruiken uitsluitend vis als aas; (c)ze passen een andere maatregel of activiteit of ander risicobeperkingsplan toe die (dat) door het wetenschappelijk comité van de WCPFC en het technisch en nalevingscomité van de WCPFC is geëvalueerd en door de WCPFC is goedgekeurd als zijnde geschikt om het percentage interacties met schildpadden (waargenomen aantallen per gebruikte haak) terug te dringen in beugvisserijen waarin het vistuig ondiep wordt uitgezet. 5.Lid 4 is niet van toepassing op beugvisserijen waarin het vistuig ondiep wordt uitgezet en de waargenomen gemiddelde percentages interacties met zeeschildpadden over de drie voorgaande jaren lager zijn dan 0,019 zeeschildpad (alle soorten tezamen) per 1 000 haken en de waarnemersdekkingsgraad voor elk van die drie jaren ten minste 10 % bedraagt. Artikel 21

Teruggooi van plastic Het is vissersvaartuigen van de Unie verboden om plastic dat geen vistuig vormt (met inbegrip van plastic verpakkingen en items met plastic en polystyreen), in zee te dumpen. HOOFDSTUK IV VAARTUIGVOORSCHRIFTEN EN CHARTERING Artikel 22

Register van vissersvaartuigen

1.De lidstaten zorgen ervoor dat vaartuigen overeenkomstig deze verordening in het register van vissersvaartuigen zijn ingeschreven. 2.Vissersvaartuigen van de Unie die niet in het register zijn ingeschreven, worden geacht niet gemachtigd te zijn om in het verdragsgebied op over grote afstanden trekkende visbestanden te vissen of deze bestanden aan boord te houden, over te laden, te vervoeren of aan te landen. 3.De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle feitelijke informatie waaruit blijkt dat er redelijke gronden zijn om te vermoeden dat een vaartuig dat niet in het register staat, betrokken is of betrokken is geweest bij de visserij op of overlading van over grote afstanden trekkende visbestanden in het verdragsgebied. Artikel 23

Indiening van vaartuiginformatie 1.Elke vlaggenlidstaat dient voor elk in het register opgenomen vaartuig langs elektronische weg de volgende informatie bij de Commissie in: (a)naam van het vissersvaartuig, registratienummer, WCPFC-identificatienummer (WIN), vorige namen (indien bekend) en haven van registratie; (b)naam en adres van de eigenaar of eigenaren; (c)naam en nationaliteit van de kapitein; (d)vroegere vlag (indien van toepassing); (e)internationale radioroepnaam van het vaartuig; (f)communicatiemiddelen en -nummers van het vaartuig (nummers Inmarsat A, B en C en satelliettelefoonnummer); (g)kleurenfoto van het vaartuig; (h)waar en wanneer het vaartuig is gebouwd; (i)type vaartuig; (j)reguliere crew; (k)type vismethode(n); (l)lengte (type en meeteenheid aangeven); (m)holte naar de mal (meeteenheid aangeven); (n)breedte (meeteenheid aangeven); (o)brutoregistertonnage (GRT) of brutotonnage (GT);

(p)vermogen van de hoofdmotor of hoofdmotoren (meeteenheid aangeven); (q)laadvermogen, met inbegrip van het type, het aantal en de capaciteit van de vriezers, de capaciteit van de visruimen en de capaciteit van de vriesruimen (meeteenheid aangeven); (r)vorm en nummer van de door de vlaggenstaat verleende machtiging, met inbegrip van de specifieke gebieden, soorten en perioden waarvoor deze geldig is; en (s)IMO-nummer (Internationale Maritieme Organisatie) of LR-nummer (Lloyd’s Register). 2.De lidstaten stellen de Commissie in kennis van elke wijziging in de in lid 1 bedoelde informatie en van elke toevoeging van een vissersvaartuig aan of schrapping ervan uit het register, en wel binnen twaalf dagen na elke wijziging en in elk geval uiterlijk zeven dagen vóór aanvang van de visserijactiviteiten van het betrokken vaartuig in het verdragsgebied. 3.Uiterlijk zeven dagen na een verzoek van de Commissie om informatie over vissersvaartuigen die in het register van vissersvaartuigen zijn opgenomen, dienen de lidstaten deze informatie bij de Commissie in. 4.Vóór 1 juni van elk jaar dient elke lidstaat bij de Commissie een lijst in van alle vaartuigen die op enig moment in het voorgaande kalenderjaar in het register voorkwamen, samen met het WIN van elk vaartuig en met vermelding of elk vaartuig in het verdragsgebied buiten zijn onder nationale jurisdictie vallende gebied heeft gevist op over grote afstanden trekkende visbestanden. In deze vermelding wordt aangegeven of het vaartuig a) heeft gevist of b) niet heeft gevist. 5.De lidstaten die actief zijn in het kader van een lease-, charter- of soortgelijke overeenkomst waarbij gegevensrapportageverplichtingen zijn overgedragen aan een andere partij dan de vlaggenstaat, treffen regelingen om ervoor te zorgen dat de vlaggenstaat aan zijn verplichtingen uit hoofde van lid 4 kan voldoen. 6.De lidstaten dienen bij de Commissie volledige vaartuigregistergegevens in die voldoen aan de structuur- en formaatspecificaties van aanhangsel 1 van CMM 2014-03, en dienen vaartuigfoto’s in die voldoen aan de specificaties van aanhangsel 2 van CMM 2014-03. 7.Vaartuigregistergegevens worden in elektronische vorm overeenkomstig de elektronische formaatspecificaties van aanhangsel 3 van CMM 2014-03 toegezonden aan de Commissie. Artikel 24

Bunkeren 1.De lidstaten zorgen ervoor dat hun vissersvaartuigen alleen bunkeren voor, gebunkerd worden door of anderszins worden ondersteund door: (a)vissersvaartuigen die de vlag van een verdragsluitende partij voeren, of (b)vissersvaartuigen die de vlag van een niet-verdragsluitende partij voeren, maar wel in het register zijn vermeld, of vissersvaartuigen die door een niet-verdragsluitende partij in het kader van een charter-, lease- of soortgelijke overeenkomst worden geëxploiteerd en die voldoen aan de CMM’s. Artikel 25

Markering en identificatie van vissersvaartuigen 1.In afwijking van artikel 6, punt c), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 van de Commissie worden vissersvaartuigen van de Unie die in het verdragsgebied actief zijn, ter identificatie gemarkeerd met de radioroepnaam van de Internationale Telecommunicatie-unie (IRCS). 2.Vissersvaartuigen van de Unie voldoen aan de overige technische en markeringsspecificaties van bijlage II bij deze verordening. Artikel 26

Volgsysteem voor vaartuigen (VMS) 1.Vissersvaartuigen van de Unie die in het verdragsgebied actief zijn, maken gebruik van twee volgsystemen:

a) het bij artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 voorgeschreven systeem, met inbegrip van de in artikel 19 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 bedoelde satellietvolgapparatuur (ALC), en b) het hetzij door de WCPFC beheerde hetzij aan het Forum Fisheries Agency meldende VMS dat rechtstreeks gegevens ontvangt van vissersvaartuigen van de Unie die in het verdragsgebied op volle zee actief zijn, waarbij: (a)de lidstaten ervoor zorgen dat hun vissersvaartuigen in het verdragsgebied op volle zee aan de VMS-eisen van de WCPFC voldoen en uitgerust zijn met een ALC die dergelijke gegevens toezendt op de door de WCPFC bepaalde wijze; (b)de lidstaten ervoor zorgen dat VMS-apparatuur op vissersvaartuigen van de Unie voldoet aan de normen, specificaties en procedures voor de monitoring van vissersvaartuigen in het WCPFC-verdragsgebied zoals bepaald in bijlage III; (c)de lidstaten samenwerken om de compatibiliteit tussen het VMS op nationaal en op hoge-zeeniveau te waarborgen; (d)de lidstaten ervoor zorgen dat de ALC aan boord van vissersvaartuigen van de Unie voldoet aan de minimumeisen van bijlage III bij deze verordening; (e)de lidstaten ervoor zorgen dat de standaardfrequentie voor de melding van posities in het verdragsgebied vier uur bedraagt (zes positiemeldingen per dag); (f)vaartuigen die het verdragsgebied verlaten, hun positie eenmaal per dag melden. Artikel 27 Kennisgevingsregeling voor gecharterde vaartuigen 1.Binnen 20 dagen en in elk geval uiterlijk binnen 96 uur vóór aanvang van de visserijactiviteiten in het kader van een charterovereenkomst deelt de charterende lidstaat de Commissie mee welke vaartuigen als gecharterd moeten worden aangemerkt, door voor elk gecharterd vaartuig elektronisch de volgende informatie in te dienen: (a)naam van het vissersvaartuig; (b)WIN; (c)naam en adres van de eigenaar of eigenaren; (d)naam en adres van de charteraar; (e)de looptijd van de charterovereenkomst; en (f)de vlaggenstaat van het vaartuig. 2.Na ontvangst van de in lid 1 bedoelde informatie geeft de Commissie deze onmiddellijk door aan het WCPFC-secretariaat. 3.Elke charterende lidstaat stelt de Commissie en de vlaggenstaat binnen 20 dagen en in elk geval uiterlijk 96 uur vóór aanvang van de visserijactiviteiten in het kader van een charterovereenkomst in kennis van:

(a)de nieuw gecharterde vaartuigen, samen met de in lid 1 bedoelde informatie; (b)de wijzigingen in de in lid 1 bedoelde informatie voor elk gecharterd vaartuig; en (c)de beëindiging van de chartering van een vaartuig dat eerder in het kader van lid 1 was aangemeld. 4.Alleen vaartuigen die in het register zijn vermeld, komen in aanmerking voor chartering. 5.Vaartuigen op de IOO-lijst van de WCPFC of van een andere regionale organisatie voor visserijbeheer komen niet in aanmerking voor chartering. 6.Vangsten en de visserij-inspanning van vaartuigen die als gecharterd zijn aangemeld, worden toegerekend aan de charterende lidstaten of verdragsluitende partij. De charterende lidstaat deelt de Commissie jaarlijks de vangsten en visserij-inspanning van gecharterde vaartuigen over het voorgaande jaar mee. 7.Lid 6 is niet van toepassing op de visserij op tropische tonijn met ringzegens, waarvoor de vangsten en visserij-inspanning worden toegerekend aan een vlaggenstaat. HOOFDSTUK V REGIONAAL WAARNEMERSPROGRAMMA Artikel 28

Regionaal waarnemersprogramma (ROP) 1.Het regionale waarnemersprogramma van de WCPFC heeft tot doel geverifieerde vangstgegevens, andere wetenschappelijke gegevens en aanvullende informatie over de visserij in het verdragsgebied te verzamelen en de uitvoering van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC te volgen. 2.Het ROP is van toepassing op vaartuigen die in het verdragsgebied op volle zee vissen in wateren die onder de nationale jurisdictie van een of meer kuststaten vallen. 3.De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de inachtneming van de waarnemersdekkingsgraad die de WCPFC heeft vastgesteld. 4.De lidstaten bereiken een ROP-dekkingsgraad van 100 % per jaar voor de ringzegenvisserij in het gebied tussen 20° N.B. en 20° Z.B. en van ten minste 5 % per jaar voor de overige visserijen. 5.In het kader van het ROP worden geverifieerde vangstgegevens, andere wetenschappelijke gegevens en aanvullende informatie over de visserij in het verdragsgebied verzameld en wordt de uitvoering van de CMM’s gevolgd. 6.ROP-waarnemers hebben onder meer tot taak vangstgegevens en andere wetenschappelijke gegevens te verzamelen, de uitvoering van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC te volgen en door de WCPFC te bepalen aanvullende informatie over de visserij te verzamelen. 7.Vissersvaartuigen van de Unie die in het verdragsgebied vissen, staan een ROP-waarnemer aan boord toe. 8.De lidstaten gebruiken de informatie van de waarnemers voor onderzoek naar mogelijke gevallen van niet-naleving en werken bij de uitwisseling van dergelijke informatie met elkaar samen, onder meer door proactief een kopie van waarnemersrapporten op te vragen, daarop te reageren of de inwilliging van verzoeken om een dergelijke kopie te faciliteren overeenkomstig de WCPFC-normen. 9.De vaartuigexploitanten of kapiteins van vaartuigen zorgen ervoor dat ROP-waarnemers:

(a)volledige toegang hebben tot en volledig gebruik kunnen maken van alle voorzieningen en uitrusting van het vaartuig die waarnemers nodig achten voor de uitvoering van hun taken, met inbegrip van volledige toegang tot de brug, de vis aan boord en de plaatsen waar de vis wordt gehouden, verwerkt, gewogen en opgeslagen; (b)volledige toegang hebben tot de gegevens van het vaartuig, met inbegrip van de logboeken en documentatie, zodat zij deze kunnen inspecteren en kopiëren, en redelijke toegang tot navigatie-uitrusting, kaarten en radio’s en redelijke toegang tot overige visserij-informatie; (c)desgewenst toegang krijgen tot en gebruik kunnen maken van communicatie-uitrusting en crew voor de invoer, verzending en ontvangst van werkgerelateerde gegevens en informatie; (d)toegang hebben tot alle aanvullende uitrusting aan boord om de werkzaamheden van de waarnemer aan boord van het vaartuig te vergemakkelijken, zoals sterke kijkers, elektronische communicatiemiddelen enz.; (e)toegang hebben tot het werkdek tijdens het ophalen van het net of de lijn en tot (levende en dode) exemplaren om monsters te nemen; (f)ten minste 15 minuten vóór het binnenhalen of uitzetten van het net daarvan in kennis worden gesteld, tenzij de waarnemer aangeeft dat een kennisgeving niet nodig is; (g)maaltijden en een onderkomen krijgen en toegang hebben tot medische en sanitaire voorzieningen die van een redelijke standaard zijn en vergelijkbaar zijn met die welke gewoonlijk aan een officier aan boord van het vaartuig geboden worden; (h)voldoende ruimte op de brug of een andere aangewezen plaats hebben voor het administratieve werk en voldoende ruimte op het dek hebben voor de waarnemerstaken; (i)hun taken vrij kunnen verrichten zonder bij de uitoefening van hun taken te worden aangevallen, gehinderd, tegengehouden, opgehouden, geïntimideerd of lastiggevallen. 10.Waarnemers voldoen aan de volgende verplichtingen: (a)zij zijn in staat om de in deze verordening en in de CMM’s omschreven taken uit te voeren; (b)zij gaan akkoord met en houden zich aan de overeengekomen vertrouwelijkheidsregels en -procedures voor de visserijactiviteiten van vaartuigen en eigenaren van vaartuigen; (c)zij blijven tijdens de uitoefening van hun ROP-werkzaamheden te allen tijde onafhankelijk en onpartijdig; (d)zij houden zich aan de ROP-protocollen voor waarnemers die ROP-taken aan boord van een vaartuig vervullen; (e)zij houden zich aan de wet- en regelgeving van het CCM dat jurisdictie over het vaartuig uitoefent; (f)zij eerbiedigen de hiërarchie en algemene gedragsregels die gelden voor al het personeel van het vaartuig; (g)zij vervullen de taken zodanig dat de rechtmatige activiteiten van het vaartuig niet onnodig worden belemmerd, en houden naar behoren rekening met de operationele vereisten van het vaartuig en communiceren daarover regelmatig met de kapitein van het vaartuig; (h)zij kennen de noodprocedures aan boord van het vaartuig, met inbegrip van de plaats van de reddingsboten, brandblusapparaten en EHBO-dozen; (i)zij communiceren regelmatig met de kapitein van het vaartuig over waarnemerszaken en -taken; (j)zij eerbiedigen de etnische tradities van de crew en de gebruiken van de vlaggenstaat van het vaartuig;

(k)zich houden zich aan de toepasselijke gedragscode voor waarnemers; (l)zij stellen tijdig rapporten op en dienen deze tijdig bij de Commissie in overeenkomstig de WCPFC-procedures; (m)zij belemmeren de rechtmatige activiteiten van het vaartuig niet onnodig en houden bij de uitvoering van hun taken naar behoren rekening met de operationele vereisten van het vaartuig en zorgen ervoor dat de exploitatie van vaartuigen die in het verdragsgebied vissen, zo min mogelijk wordt onderbroken; (n)zij zetten alle redelijke stappen conform de richtsnoeren voor de rechten en plichten van waarnemers in bijlage A en voor de rechten en plichten van vaartuigexploitanten, kapiteins en crew in bijlage B bij CMM 2018-05. Artikel 29

Plichten van de vaartuigexploitanten, van de kapiteins en van de crews 1.De exploitanten van vissersvaartuigen, onder wie de kapiteins, voldoen aan de volgende verplichtingen: (a)op verzoek van de WCPFC nemen zij personen aan boord die zich als ROP-waarnemer hebben geïdentificeerd; (b)zij delen de crew mee wanneer ROP-waarnemers aan boord gaan, en wat haar rechten en plichten zijn wanneer een ROP-waarnemers aan boord van het vaartuig komt; (c)zij helpen ROP-waarnemers om op een afgesproken plaats en tijdstip veilig in te schepen en te ontschepen; (d)zij stellen ROP-waarnemers ten minste 15 minuten vóór het inzetten of binnenhalen van het vistuig daarvan in kennis, tenzij de waarnemer aangeeft dat een kennisgeving niet nodig is. (e)zij stellen ROP-waarnemers in staat en helpen hen om alle taken veilig te uitvoeren; (f)zij verlenen ROP-waarnemers volledige toegang tot de gegevens van het vaartuig, met inbegrip van de logboeken en documentatie, zodat zij deze kunnen inspecteren en kopiëren; (g)zij verlenen ROP-waarnemers redelijke toegang tot navigatie-uitrusting, kaarten en radio’s en tot overige visserij-informatie; (h)zij verlenen toegang tot alle aanvullende uitrusting om de werkzaamheden van de ROP-waarnemers aan boord van het vaartuig te vergemakkelijken, zoals sterke kijkers, elektronische communicatiemiddelen enz.; (i)zij stellen ROP-waarnemers in staat en helpen hen om monsters van de vangst te nemen en op te slaan; (j)zij stellen ROP-waarnemers in staat en helpen hen om alle taken veilig te uitvoeren; (k)zij bieden ROP-waarnemers tijdens hun verblijf aan boord van het vaartuig maaltijden, een onderkomen en adequate sanitaire voorzieningen zonder dat dit kosten meebrengt voor de ROP-waarnemer zelf, de provider van de waarnemer of de regering van de waarnemer, en bieden ook medische voorzieningen die van een redelijke standaard zijn en vergelijkbaar zijn met die welke gewoonlijk aan een officier aan boord van het vaartuig geboden worden; (l)zij zorgen ervoor dat ROP-waarnemers aan boord van het vaartuig verzekerd zijn voor de duur van hun verblijf aan boord; (m)zij zorgen ervoor dat ROP-waarnemers volledige toegang hebben tot en volledig gebruik kunnen maken van alle voorzieningen en uitrusting van het vaartuig die waarnemers nodig achten voor de uitvoering van hun taken, met inbegrip van volledige toegang tot de brug, de vis aan boord en de plaatsen waar de vis wordt gehouden, verwerkt, gewogen en opgeslagen; (n)zij zorgen ervoor dat ROP-waarnemers bij de uitoefening van hun taken niet worden aangevallen, gehinderd, tegengehouden, opgehouden, geïntimideerd, lastiggevallen, omgekocht noch gepoogd wordt hen om te kopen;

(o)zij zorgen ervoor dat ROP-waarnemers niet worden gedwongen of overgehaald om hun plichten te verzaken. 2.De crew van vissersvaartuigen voldoet aan de volgende verplichtingen: (a)zij mag de uitoefening van waarnemerstaken niet belemmeren of vertragen en mag ROP-waarnemers niet dwingen om hun plichten te verzaken; (b)zij voldoet aan deze verordening en aan regelgeving en procedures uit hoofde van het verdrag en aan andere richtsnoeren, regelgeving of voorwaarden van de lidstaat die jurisdictie over het vaartuig uitoefent; (c)zij zorgt ervoor dat ROP-waarnemers volledige toegang hebben tot en gebruik kunnen maken van alle voorzieningen en uitrusting van het vaartuig die waarnemers nodig achten voor de uitvoering van hun taken, met inbegrip van volledige toegang tot de brug, de vis aan boord en de plaatsen waar de vis wordt gehouden, verwerkt, gewogen en opgeslagen; (d)zij stelt ROP-waarnemers in staat en helpt hen om alle taken veilig te uitvoeren; (e)zij stelt ROP-waarnemers in staat en helpt hen om monsters van de vangst te nemen en op te slaan; (f)zij voldoet aan de instructies die de kapitein van het vaartuig geeft met betrekking tot de taken van de ROP-waarnemers. Artikel 30

Veiligheid van waarnemers 1.Indien een ROP-waarnemer overlijdt, wordt vermist of vermoedelijk overboord is geslagen, zorgt de kapitein van een vissersvaartuig ervoor dat: (a)alle visserijactiviteiten onmiddellijk worden stopgezet; (b)onmiddellijk een opsporings- en reddingsoperatie op touw wordt gezet als de waarnemer wordt vermist of vermoedelijk overboord is geslagen, en dat ten minste 72 uur lang wordt gezocht, tenzij de lidstaten vanwege overmacht worden genoopt hun vaartuigen toe te staan om een opsporings- en reddingsoperatie al vóór het verstrijken van de termijn van 72 uur stop te zetten, of tenzij de vlaggenlidstaat opdracht geeft om na het verstrijken van de termijn van 72 uur toch door te zoeken; (c)de vlaggenlidstaat onmiddellijk in kennis wordt gesteld; (d)andere vaartuigen in de nabijheid onmiddellijk worden gewaarschuwd met behulp van alle beschikbare communicatiemiddelen; (e)volledig wordt meegewerkt aan elke opsporings- en reddingsoperatie; (f)het vaartuig zich, ongeacht of de opsporing succesvol is of niet, naar de dichtstbijzijnde haven begeeft voor verder onderzoek, als overeengekomen door de vlaggenlidstaat en de provider van de ROP-waarnemer; (g)het verslag van het incident aan de provider van de waarnemer en aan de autoriteiten in kwestie wordt verstrekt; en (h)volledig wordt meegewerkt aan elk officieel onderzoek en alle mogelijke bewijsstukken en de persoonlijke bezittingen en het logies van de overleden of vermiste waarnemer bewaard en in stand gehouden worden. 2.De punten a), c) en h) van lid 1 zijn van toepassing bij het overlijden van een waarnemer. Daarnaast zorgt de kapitein van het vissersvaartuig ervoor dat het lichaam goed intact blijft met het oog op autopsie en onderzoek. 3.Indien een ROP-waarnemer een ernstige ziekte of verwonding oploopt waardoor de gezondheid of veiligheid van die persoon in gevaar komt, zorgt de kapitein van het vissersvaartuig ervoor dat:

(a)alle visserijactiviteiten onmiddellijk worden stopgezet; (b)de vlaggenlidstaat onmiddellijk in kennis wordt gesteld; (c)de waarnemer wordt verzorgd en de medische behandeling krijgt die beschikbaar en mogelijk is aan boord van het vaartuig; (d)wordt meegeholpen om de waarnemer overeenkomstig de instructies van de vlaggenstaat of, bij ontstentenis van dergelijke instructies, overeenkomstig de instructies van de provider van de POP-waarnemer zo snel mogelijk te ontschepen en te vervoeren naar een medische inrichting die de vereiste zorg kan verlenen; en (e)volledig wordt meegewerkt aan elk officieel onderzoek naar de oorzaak van de ziekte of verwonding. 4.Voor de toepassing van de leden 1, 2 en 3 zorgt de lidstaat ervoor dat het desbetreffende coördinatiecentrum voor redding op zee, de provider van de waarnemer en het WCPFC-secretariaat onmiddellijk in kennis worden gesteld. 5.Indien er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat een ROP-waarnemer zodanig is aangevallen, geïntimideerd, bedreigd of lastiggevallen dat de gezondheid of veiligheid van die persoon in gevaar is gekomen, en de waarnemer of de provider van de waarnemer aan de lidstaat kenbaar maakt dat het wenselijk is dat de waarnemer van het vissersvaartuig van boord wordt gehaald, zorgt de lidstaat ervoor dat de kapitein van het vissersvaartuig: (a)onmiddellijk actie onderneemt om de veiligheid van de waarnemer te waarborgen en de situatie aan boord te verbeteren en op te lossen; (b)de vlaggenlidstaat en de provider van de waarnemer zo spoedig mogelijk in kennis stelt van de situatie en van de toestand waarin de waarnemer verkeert en de plaats waar deze zich bevindt; (c)ondersteuning verleent bij de ontscheping van de waarnemer op een door de vlaggenlidstaat en de provider van de ROP-waarnemer overeengekomen wijze en plaats die de toegang tot alle nodige medische behandelingen vergemakkelijkt; en (d)volledig meewerkt aan elk officieel onderzoek naar het incident. 6.Indien er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat een ROP-waarnemer is aangevallen, geïntimideerd, bedreigd of lastiggevallen, maar de waarnemer noch de provider van de waarnemer wenst dat de waarnemer van boord wordt gehaald, zorgt de lidstaat ervoor dat de kapitein van het vissersvaartuig: (a)onmiddellijk actie onderneemt om de veiligheid van de waarnemer te waarborgen en de situatie aan boord zo spoedig mogelijk te verbeteren en op te lossen; (b)de vlaggenlidstaat en de provider van de waarnemer zo spoedig mogelijk in kennis stelt van de situatie; en (c)volledig meewerkt aan elk officieel onderzoek naar het incident. 7.Indien een provider van een waarnemer na ontscheping van een ROP-waarnemer een mogelijke overtreding constateert waarbij de waarnemer tijdens de aanwezigheid aan boord van het vissersvaartuig is aangevallen of lastiggevallen, stelt de provider van de waarnemer de lidstaat en het WCPFC-secretariaat daarvan schriftelijk in kennis. 8.Na de in lid 7 bedoelde kennisgeving: (a)onderzoekt de lidstaat het voorval op basis van de informatie van de provider van de waarnemer en geeft hij een passend gevolg aan de resultaten van het onderzoek; (b)werkt de lidstaat volledig mee aan elk onderzoek van de provider van de waarnemer, zoals het verstrekken van het verslag van het incident aan de provider van de waarnemer en aan de autoriteiten in kwestie; en (c)stelt de lidstaat de provider van de waarnemer en het WCPFC-secretariaat in kennis van de resultaten van zijn onderzoek en van de eventueel ondernomen actie.

9.De lidstaten zorgen ervoor dat hun nationale providers van waarnemers: (a)de lidstaat onmiddellijk in kennis stellen wanneer een ROP-waarnemer overlijdt, wordt vermist of vermoedelijk overboord is geslagen tijdens de uitvoering van waarnemerstaken; (b)volledig meewerken aan elke opsporings- en reddingsoperatie; (c)volledig meewerken aan elk officieel onderzoek naar een incident waarbij een ROP-waarnemer is betrokken; (d)ondersteuning verlenen bij een zo spoedig mogelijke ontscheping en vervanging van een ernstig zieke of gewonde ROP-waarnemer; (e)ondersteuning verlenen bij de ontscheping van een bedreigde, aangevallen, geïntimideerde of lastiggevallen ROP-waarnemer die zo spoedig mogelijk van boord wenst te worden gehaald; en (f)de lidstaat desgewenst een kopie van het waarnemersrapport verstrekken over beweerde inbreuken waarbij die waarnemer van de provider is betrokken. 10.De vlaggenlidstaten zorgen ervoor dat hun gemachtigde inspectievaartuigen samenwerken bij opsporings- en reddingsoperaties waarbij een waarnemer is betrokken. HOOFDSTUK VI INSPECTIES AAN BOORD Artikel 31

Taken van de kapitein van een vaartuig van de Unie tijdens een inspectie 1.Naast het bepaalde in de artikelen 113 en 114 van Verordening (EU) nr. 404/2011 is de kapitein van een vissersvaartuig van de Unie in het kader van een inspectie aan boord verplicht om: (a)internationaal aanvaarde beginselen van goed zeemanschap te volgen om gevaar voor de veiligheid van gemachtigde inspectievaartuigen en inspecteurs te voorkomen; (b)het snel en veilig aan boord gaan van de gemachtigde inspecteurs toe te staan en te faciliteren; (c)mee te werken aan de inspectie van het vaartuig volgens deze procedures; (d)de inspecteurs bij de uitvoering van hun taken niet onnodig te hinderen of op te houden; (e)de inspecteurs in staat te stellen om te communiceren met de crew van het inspectievaartuig, met de autoriteiten van het inspectievaartuig en met de autoriteiten van het geïnspecteerde vissersvaartuig; (f)de inspecteurs redelijke voorzieningen te bieden, waaronder in voorkomend geval maaltijden en een onderkomen; en (g)een veilige ontscheping van de inspecteurs te faciliteren.

2.Indien de kapitein van een vissersvaartuig van de Unie weigert om een gemachtigde inspecteur aan boord te laten voor een inspectie aan boord overeenkomstig de procedures van deze verordening, legt de kapitein uit waarom dit wordt geweigerd. De autoriteiten van het inspectievaartuig stellen de autoriteiten van het vissersvaartuig, alsmede de Commissie, onmiddellijk in kennis van de weigering van de kapitein en van de gegeven uitleg. De Commissie brengt het WCPFC-secretariaat onmiddellijk op de hoogte van een dergelijke kennisgeving. 3.Bij ontvangst van de kennisgeving van een dergelijke weigering dragen de autoriteiten van de vlaggenlidstaat van een vissersvaartuig de kapitein op om akkoord te gaan met een inspectie aan boord, tenzij het op grond van algemeen aanvaarde internationale regels, procedures en praktijken voor de veiligheid op zee nodig is om de inspectie aan boord uit te stellen. 4.Indien de kapitein een dergelijke opdracht niet opvolgt, schorst de vlaggenlidstaat de vismachtiging van het vaartuig en gelast hij het vaartuig om onmiddellijk naar de haven terug te keren. De vlaggenlidstaat stelt de Commissie en de autoriteiten van het inspectievaartuig onmiddellijk in kennis van de actie die hij ter zake heeft ondernomen. Artikel 32

Procedure bij inbreuken 1.Na ontvangst van een kennisgeving uit hoofde van artikel 33 van een gemachtigde inspecteur van een verdragsluitende partij moet de vlaggenlidstaat van de betrokken vissersvaartuig onverwijld: (a)zijn onderzoeksverplichting in het kader van artikel 43 van Verordening (EG) nr. 1005/2008 nakomen en, als de bewijzen daar aanleiding toe geven, handhavingsactie tegen het betrokken vissersvaartuig ondernemen en de autoriteiten van de inspecteur, de Commissie en het WCPFC-secretariaat ervan in kennis stellen, of (b)de autoriteiten van de inspecteur machtigen om het onderzoek naar de inbreuk te voltooien, en de Commissie en het WCPFC-secretariaat ervan in kennis stellen. 2.Inspecteurs van de Unie behandelen inspectierapporten overeenkomstig artikel 76 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. 3.In het geval van lid 1, punt b), dienen de lidstaatautoriteiten van de inspecteur de door de inspecteurs verzamelde specifieke bewijzen samen met de resultaten van hun onderzoek onmiddellijk na voltooiing van het onderzoek in bij de vlaggenstaatautoriteiten van het vissersvaartuig. Na ontvangst van een kennisgeving uit hoofde van lid 1 reageert de vlaggenlidstaat van het vissersvaartuig onverwijld en in elk geval binnen drie werkdagen. Artikel 33

Ernstige inbreuk 1.Elk van de volgende overtredingen vormt een ernstige inbreuk in de zin van artikel 90 van Verordening (EG) nr. 1224/2009: (a)het vissen zonder vergunning of machtiging van de lidstaat; (b)het niet overeenkomstig de meldingsvoorschriften van de verordening bijhouden van vangstaangiften en vangstgerelateerde gegevens of het apert verkeerd melden van dergelijke vangst- of vangstgerelateerde gegevens; (c)het vissen in een gesloten gebied; (d)het vissen tijdens een gesloten seizoen; (e)het opzettelijk vangen of aan boord houden van soorten in strijd met de toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen van deze verordening; (f)het significant overschrijden van vangstbeperkingen of quota bij de vangstmogelijkheden; (g)het gebruiken van verboden vistuig; (h)het vervalsen of verbergen van de markeringen, de identiteit of het registratienummer van een vissersvaartuig; (i)het achterhouden, vervalsen of laten verdwijnen van bewijsmateriaal dat van belang is voor het onderzoek van een inbreuk;

(j)het begaan van meerdere inbreuken die samen een ernstige overtreding van de geldende maatregelen uit hoofde van deze verordening vormen; (k)het weigeren van een inspectie aan boord; (l)het onnodig hinderen of ophouden van een inspecteur; (m)het knoeien met of onklaar maken van het VMS; (n)het vissen door vissersvaartuigen van de Unie die niet in het register staan ingeschreven; (o)het vissen in de nabijheid van een databoei of het aan boord nemen van een databoei in strijd met artikel 9, leden 1 of 2. 2.Wanneer is vastgesteld dat een vissersvaartuig van de Unie betrokken is geweest bij het plegen van een ernstige inbreuk, trekken de autoriteiten van de vlaggenlidstaat de vergunning van dat vaartuig in en zorgen zij ervoor dat niet meer in het verdragsgebied wordt gevist totdat de sancties die de vlaggenstaat vanwege de overtreding heeft opgelegd, zijn uitgevoerd. Artikel 34

Handhaving 1.De autoriteiten van de lidstaat bezien gevallen waarin een gemachtigde inspecteur of een gemachtigd inspectievaartuig door hun vissersvaartuigen, kapitein of crew is lastiggevallen, op dezelfde wijze als dergelijke gevallen in de exclusieve jurisdictie van de lidstaat. 2.Bij de uitvoering van hun activiteiten in het kader van de procedures van deze verordening verrichten gemachtigde inspecteurs van de Unie ook bewakingsactiviteiten die gericht zijn op de identificatie van vissersvaartuigen van niet-verdragsluitende partijen die in het verdragsgebied op volle zee visserijactiviteiten uitoefenen. Dergelijke geïdentificeerde vaartuigen worden onmiddellijk aangegeven bij de Commissie en het WCPFC-secretariaat. 3.De lidstaten melden de in lid 2 bedoelde visserijactiviteiten aan de Commissie en aan de vlaggenstaat van het betrokken vaartuig. 4.De autoriteiten van de lidstaten melden waarnemingen van vissersvaartuigen die geen nationaliteit lijken te hebben en mogelijk in het verdragsgebied op volle zee vissen op soorten die onder het verdrag vallen, zo snel mogelijk aan de Commissie. HOOFDSTUK VII HAVENSTAATMAATREGELEN Artikel 35

Havenstaatmaatregelen De kapitein van een vissersvaartuig van de Unie werkt met de havenautoriteiten van elke verdragsluitende partij samen bij de uitvoering van de havenstaatmaatregelen uit hoofde van het verdrag en deze verordening. Artikel 36

Procedure in geval van vermoedelijke IOO-visserij Wanneer een lidstaat na een haveninspectie een inspectierapport ontvangt waarin staat dat er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat een vaartuig dat zijn vlag voert, betrokken is geweest bij IOO-visserij of bij visserijgerelateerde activiteiten ter ondersteuning van dergelijke visserij, onderzoekt hij de zaak onmiddellijk en volledig overeenkomstig artikel 43 van Verordening (EG) nr. 1005/2008 en artikel 25 van het verdrag.

HOOFDSTUK VIII

SLOTBEPALINGEN Artikel 37

Rapportage 1.De lidstaten dienen bij de Commissie jaarlijks uiterlijk op 20 april wetenschappelijke gegevens overeenkomstig de toepasselijke WCPFC-vereisten in en uiterlijk op 15 juni een jaarverslag over de uitvoering en naleving van de WCPFC-rapportagerichtsnoeren, met inbegrip van de controles die zij op hun vloot hebben verricht, en de monitoring-, controle- en nalevingsmaatregelen die zij hebben getroffen om de naleving in het kader van die controles te waarborgen. 2.De vangst- en de visserijinspanning van de vaartuigen van de Unie worden gerapporteerd voor de volgende soortengroepen: witte tonijn, grootoogtonijn, gestreepte tonijn, geelvintonijn, zwaardvis, overige zeilvis, en haaien. Voor elk van deze soorten worden ook ramingen van de teruggooi en losmakingen en vrijlatingen verstrekt. Voor andere soorten worden vangstramingen verstrekt overeenkomstig hetgeen de Commissie heeft bepaald. 3.De lidstaten verstrekken de Commissie elk jaar met name de volgende informatie: (a)de vangstniveaus van hun vissersvaartuigen die gestreepte marlijn als bijvangst hebben gevangen, alsmede het aantal en de vangstniveaus van vaartuigen die op gestreepte marlijn vissen in het verdragsgebied ten zuiden van 15° Z.B.; (b)de jaarlijkse vangstniveaus van elk van hun vissersvaartuigen dat in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan voorkomende witte tonijn heeft gevangen, alsmede het aantal vaartuigen dat actief op in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan voorkomende witte tonijn vist in het verdragsgebied ten zuiden van 20° Z.B.; (c)de voortgang bij de uitvoering van de verordening wat betreft de instandhouding van zeeschildpadden, met inbegrip van informatie die is verzameld over interacties met zeeschildpadden bij de visserijen die in het kader van het verdrag worden beheerd; (d)een raming, aan de hand van gegevens die in het kader van waarnemersprogramma’s en langs andere weg zijn verzameld, van het aantal zijdehaaien en oceanische witpunthaaien dat is losgemaakt of vrijgelaten, met inbegrip van de toestand van de dieren bij het losmaken of vrijlaten ervan (dood of levend); (e)de verzending naar de Commissie van alle in het kader van artikel 11, leden 3 en 4, ontvangen WCPFC-aangiften van overlading; (f)gevallen waarin walvishaaien zijn ingesloten door een ringzegennet van hun vlag voerende vaartuigen, met inbegrip van de op grond van artikel 16, lid 2, punt b), vereiste nadere informatie; (g)gevallen waarin walvisachtigen zijn ingesloten door een ringzegennet van hun vlag voerende vaartuigen, zoals gemeld in het kader van artikel 18, lid 2; (h)alle onder artikel 11 vallende overladingsactiviteiten als onderdeel van hun jaarverslag overeenkomstig de richtsnoeren van bijlage II bij CMM 2009-06; (i)een jaarlijkse nalevingsverklaring uit hoofde van artikel 25, lid 8, van het verdrag over de actie die zij hebben ondernomen naar aanleiding van beweerde inbreuken op deze verordening, met inbegrip van de inspecties aan boord van hun vissersvaartuigen die resulteerden in de waarneming van beweerde inbreuken, en de ingestelde procedures en toegepaste sancties. 4.De lidstaten melden aan de Commissie het totale aantal vaartuigen dat op zwaardvis heeft gevist, en de totale vangst van zwaardvis voor: (a)vaartuigen die in het verdragsgebied ten zuiden van 20° Z.B. hun vlag voeren, met uitzondering van vaartuigen die in het kader van een charter-, lease- of soortgelijk mechanisme actief zijn als onderdeel van de binnenlandse visserij van een andere verdragsluitende partij; (b)vaartuigen die in het kader van een charter-, lease- of soortgelijk mechanisme actief zijn als onderdeel van hun binnenlandse visserij ten zuiden van 20° Z.B.; en (c)alle overige vaartuigen die in hun wateren ten zuiden van 20° Z.B. vissen. 5.De lidstaten melden ook waarnemingen van vissersvaartuigen die geen nationaliteit lijken te hebben en mogelijk in het verdragsgebied op volle zee vissen op soorten die onder het verdrag vallen, zo snel mogelijk aan de Commissie. Artikel 38

Beweerde niet-naleving gemeld door de WCPFC

1.Indien de Commissie van de WCPFC informatie ontvangt die wijst op een vermoedelijke niet-naleving van het verdrag of een CMM door een lidstaat of door een vaartuig dat zijn vlag voert, geeft zij die informatie onverwijld door aan de betrokken lidstaat. 2.De lidstaat deelt de Commissie binnen één maand na de ontvangst van het verzoek van de Commissie als bedoeld in lid 1, mee welke bevindingen zijn gedaan in het onderzoek dat is ingesteld naar aanleiding van de beweerde niet-naleving en, in voorkomend geval, welke actie is ondernomen om de nalevingszorgen weg te nemen. 3.De Commissie zendt die informatie ten minste zestig dagen vóór de vergadering van het technisch en nalevingscomité van de WCPFC door naar de WCPFC. Artikel 39

Vertrouwelijkheid Naast de verplichtingen van de artikelen 112 en 113 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 zorgen de lidstaten en de Commissie ervoor dat elektronische rapporten en berichten die verzonden worden naar en ontvangen worden van het secretariaat van de WCPFC, vertrouwelijk worden behandeld. Artikel 40

Procedure in geval van wijzigingen 1.De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 46 gedelegeerde handelingen vast te stellen voor WCPFC-maatregelen die betrekking hebben op het volgende: (a)de in artikel 3, punt 18), bedoelde WCPFC-aangifte van overlading; (b)de in artikel 3, punt 19), bedoelde verwijzing naar het Oostelijk Vollezeegebied; (c)de in artikel 11, leden 3 en 4, bedoelde meldingen van overladingen; (d)de in artikel 13, lid 3, bedoelde beste behandelingsmethoden voor roggen van het geslacht Mobula; (e)de verwijzing naar de in artikel 14, lid 1, bedoelde afbeelding van haaienlijnen; (f)de verwijzing naar de in artikel 14, lid 2, bedoelde richtsnoeren voor de beste behandeling van haaien, die betrekking hebben op zowel de beug- als de ringzegenvisserij; (g)de in artikel 16, lid 3, bedoelde beste behandelingsmethoden voor een veilige vrijlating van walvishaaien; (h)de in artikel 18, lid 4, bedoelde maatregelen voor de behandeling van walvisachtigen; (i)de in artikel 20, lid 1, bedoelde risicobeperkings- en behandelingstechnieken voor zeeschildpadden; (j)de vaartuiginformatie die overeenkomstig artikel 23, lid 1, bij de Commissie moet worden ingediend; (k)de VMS-vereisten van artikel 26; (l)de in artikel 28, lid 4, bedoelde dekkingsgraad in het kader van het regionale waarnemersprogramma; (m)de in artikel 28, lid 10, bedoelde aanvullende taken van ROP-waarnemers;