Nr. C 356/60 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 87 
Advies over het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van de voorwaar­
den waaronder in een lid-staat niet-woonachtige vervoerondernemers aldaar tot binnenlands 
personenvervoer over de weg worden toegelaten (*) 
(87/C 356/15) 
De Raad heeft op 17 maart 1987 besloten, overeenkomstig artikel 75 van het Verdrag tot 
oprichting van de Europese Economische Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité 
advies te vragen inzake het bovengenoemd voorstel. 
De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 11 november 1987 goedgekeurd. Rapporteur 
was de heer Tukker. 
Het Economisch en Sociaal Comité (ESC) heeft tijdens zijn 250e zitting (vergadering van 
18 november 1987) het volgende advies uitgebracht, dat met nagenoeg algemene stemmen 
(1 onthouding) is goedgekeurd: 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het van 22 mei 1985 daterende arrest nr. 13/83 
van het Europese Hof van justitie in de zaak: Europees 
Parlement tegen Raad („nalatigheidsarrest") heeft een 
stimulerend effect gehad op de initiatieven van de Raad 
op het gebied van het vervoerbeleid; verder heeft de 
publikatie van het „Witboek inzake de voltooiing van 
de interne markt" ertoe geleid dat de ministers van 
Verkeer van de EG-lid-staten op 14 november 1985 
overeenstemming hebben bereikt over politieke richt­
snoeren waarvan de hoofdlijnen tijdens de zitting van 
de Raad van 30 juni 1986 zijn bevestigd. 
1.2. Met betrekking tot het kaderprogramma voor 
het EG-vervoerbeleid („master-plan") heeft de Raad 
zich op het standpunt gesteld „dat het noodzakelijk 
is de verkeersproblematiek in haar algemeenheid te 
bestuderen met het oog op de verbetering van de doel­
treffendheid en de rentabiliteit van de sector en in het 
vooruitzicht van de consolidatie van de interne markt, 
van een harmonische integratie, van een economische 
convergentie en van de maatschappelijke vooruitgang". 
1.3. Het is uiterst belangrijk dat het voornemen ul­
timo 1992 een vrije vervoermarkt in de EG tot stand te 
brengen, wordt verwezenlijkt. Daartoe dient echter een 
gemeenschappelijk beleidsplan voor het totale vervoer 
te worden opgesteld, met afzonderlijke plannen voor 
iedere tak van vervoer. Tot nu toe zijn de voorstellen 
van de Commissie slechts aanzetten tot liberalisatie in 
enkele sectoren. 
1.4. In ieder geval deelt men het standpunt dat er 
een nauw verband bestaat tussen liberalisatie van ver­
voerdiensten en de harmonisatie van de voorwaarden 
die voor die diensten gelden. Beiden hebben de hoogste 
prioriteit. 
1.5. Krachtens artikel 4 van dit voorstel voor een 
verordening constateert men dat de niet-ingezeten ver-
voersondernemer net zoals de ingezeten vervoersonder-
nemer onder de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa­
lingen van de lid-staat valt waarin dit cabotagevervoer 
wordt verricht. Ook niet-ingezeten vervoersonderne-
mers zullen met andere woorden mogen opereren op 
een nationale markt. 
(') PB nr. C 77 van 24. 3. 1987, blz. 13. 1.6. Met haar voorstel voor een verordening wil de 
Commissie bereiken dat niet-ingezeten vervoersonder­
nemingen op dezelfde wijze worden behandeld als inge­
zeten vervoersondernemingen. Dit zal in de praktijk 
voor diverse soorten personenvervoer verschillende con­
sequenties hebben. Uitgangspunt dient echter te zijn dat 
door liberalisering van het personenvervoer over de 
weg de vrijheid van dienstverlening en de rentabiliteit 
verbeterd worden, de ritten zonder passagiers tot een 
minimum worden teruggebracht en de service aan het 
publiek wordt opgevoerd. 
2. Bijzondere opmerkingen over de artikelen 
2.1. Artikel 1 
2.1.1. De Commissie houdt in haar voorstel vast aan 
de definitie van Verordening nr. 117/66/EEG van de 
Raad met betrekking tot de term „geregeld vervoer", 
„pendelvervoer" en „ongeregeld vervoer". Hoewel deze 
termen niet in alle lid-staten gebruikt worden, meent de 
Afdeling voor vervoer en communicatie dat de termen 
„geregeld vervoer" en „pendelvervoer" bruikbaar zijn, 
maar dat het begrip „ongeregeld vervoer" een andere 
definitie behoeft dan de Commissie in haar voorstel 
verwoordt. De Commissie gaat ervan uit dat alle ver­
voer dat niet onder „geregeld vervoer" of „pen­
delvervoer" valt, automatisch „ongeregeld vervoer" is. 
2.1.2. Men geeft de voorkeur aan volgende definitie:: 
„Ongeregeld vervoer is het vervoer van personen over 
de weg met voertuigen, die geschikt zijn voor het ver­
voer van meer dan negen personen en toegelaten tot 
het internationale verkeer door de bevoegde autoriteiten 
in de lid-staat van vestiging, niet vallende onder pendel-
of geregeld vervoer." 
2.1.3. Geregeld vervoer: onder geregeld vervoer ver­
staat de Commissie het vervoer van personen met be­
paalde regelmaat en langs een bepaalde reisweg, waarbij 
op vooraf vastgestelde stopplaatsen reizigers mogen 
worden opgenomen of afgezet. 
2.1.4. Aangezien dit vervoer, nationaal zowel als in­
ternationaal, veelal door de overheid uitgevoerd c.q. 
31. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 356/61 
gecontroleerd wordt en aan vergunningen gebonden is, 
zal de cabotage in het personenvervoer voor deze tak 
van vervoer nauwelijks veranderingen teweegbrengen. 
2.1.5. Pendelvervoer: is vervoer van vooraf in 
groepen samengebrachte reizigers in verscheidene heen-
en terugreizen van dezelfde plaats van vertrek naar 
dezelfde plaats van bestemming, waarbij elke aldus 
gevormde groep nadien weer naar de plaats van vertrek 
wordt gebracht, enz. Toelating van cabotage in sa­
menhang met pendelvervoer zou voor dit vervoer rui­
mere mogelijkheden bieden, leegloop verminderen en 
het rendement verbeteren. 
2.1.6. Ongeregeld vervoer: volledig vrijmaken van 
het ongeregeld vervoer betekent: 
a) dat zowel heen als terug met passagiers mag worden 
gereden, dus minder lege ritten; 
b) dat ook burgers van andere lid-staten dan de eigen 
mogen worden vervoerd; 
c) dat ook onderweg passagiers mogen worden opge­
nomen en/of afgezet; 
d) dat een vervoersonderneming, die ongeregeld ver­
voer uitvoert, in aansluiting aan een rit naar of 
door een andere lid-staat „tijdelijk" cabotage mag 
verrichten. 
2.2. Artikel 2 
2.2.1. De Commissie laat in haar voorstel in het 
midden wat onder „tijdelijk" wordt verstaan. Op grond 
van artikel 60 (laatste gedeelte) van het Verdrag tot 
oprichting van de Europese Economische Gemeenschap 
meent men dat een vervoersonderneming vrij in een 
andere lid-staat kan opereren, ook al is zij niet in deze 
lid-staat gevestigd. Dit zou men ook op kunnen maken 
uit de laatste zin van artikel 2 van het voorstel van de 
Commissie. 
2.3. Artikel 3 
Geen commentaar. 
Gedaan te Brussel, 18 november 1987. 2.4. Artikel 4 
2.4.1. In dit artikel bepaalt de Commissie dat een 
vervoersonderneming zich bij cabotagevervoer in een 
andere lid-staat dient te houden aan de wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen van die staat. Er wordt 
op gewezen dat o.a. op de volgende gebieden reeds 
communautaire of andere internationale regelingen be­
staan : 
— rij- en rusttijden (Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 
en nr. 3821/85), 
— technische uitrusting (Genève 1949). 
2.4.2. De Commissie wordt geadviseerd in haar toe­
lichting genoemde wettelijke en bestuursrechtelijke be­
palingen, te weten: 
— het vervoers- en verkeersrecht, 
— het belastingsrecht inzake directe en indirecte be­
lastingen, 
— het sociale recht, 
— het strafrecht en de administratieve sancties. 
In het desbetreffende artikel van de verordening op te 
nemen. 
2.5. Artikel 5 
Geen commentaar. 
2.6. Artikel 6 
2.6.1. Akkoord met het voorstel van de Commissie, 
onder voorbehoud dat rekening wordt gehouden met de 
hiervoor gemaakte opmerkingen. Bovendien is zij van 
mening dat het onderhavige voorstel gezien moet wor­
den in samenhang met het voorstel (doe. COM(87) 79 
def.) inzake voorstel voor een verordening van de Raad 
houdende gemeenschappelijke regels voor het inter­
nationaal vervoer van personen met touringcars en met 
autobussen, waardoor Verordening nr. 117/66/EEG 
komt te vervallen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT