NL Publicatieblad van de Europese Unie C 417/13

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

2014/C 417/10

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (2)

„TRADITIONAL AYRSHIRE DUNLOP”

EG-nummer: UK-PGI-0005-0889-30.8.2011

BGA ( X ) BOB ( )

1. Naam

„Traditional Ayrshire Dunlop”

2. Lidstaat of derde land

Verenigd Koninkrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.3. Kaas

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Traditional Ayrshire Dunlop is een harde kaas die is gemaakt van de rauwe of gepasteuriseerde volle melk van koeien van het ras Ayrshire. De kaas heeft een natuurlijke lichtgele kleur. Wanneer de kaas wordt gesneden, wordt een glad, vast snijvlak zichtbaar, dat vochtig aanvoelt. De kaas heeft een cilindrische vorm en een harde, dunne gouden korst die zeer licht gevlekt is.

In het begin van de rijpingsfase heeft de Traditional Ayrshire Dunlop een zeer milde nootachtige smaak en een gladde, vaste textuur. Naarmate de kaas ouder wordt, ontwikkelen zich de subtiele, nootachtige, romige smaken en wordt de textuur glad en enigszins elastisch. Hoe korter de rijpingsperiode, hoe milder de kaas — naarmate de kaas ouder wordt, ontwikkelen zich sterkere smaken.

De minimale rijpingsperiode voor de kaas is zes maanden. De jongste kaas zou zes maanden oud zijn en de oudste kaas achttien maanden, maar de populairste leeftijd voor de kaas ligt tussen de tien en twaalf maanden.

De kaas worden geclassificeerd als:

— mild (6-10 maanden)

— gerijpt (10-12 maanden)

— extra gerijpt (12-18 maanden).

De oudere kazen hebben een drogere textuur, omdat zij met de tijd wat vocht verliezen.

Het gemiddelde vochtgehalte van de kaas varieert van 39 tot 44 %. Het botervetgehalte van de melk kan variëren van 3,9 tot 4,4 %. De kleinere vetdeeltjes van de melk van de Ayrshirekoe zorgen ervoor dat gemakkelijker vocht kan worden opgenomen in de wrongel.

De kaas wordt traditioneel in drie formaten geproduceerd: met een diameter van 9 cm (3,5 inch), een dikte van 8 cm (3 inch) en een gewicht van 350 g; met een diameter van 18 cm (7 inch), een dikte van 11 cm (4,5 inch) en een gewicht van ongeveer 3 kg; of met een diameter van 33 tot 38 cm (13-15 inch), een dikte van 23 cm (9 inch) en een gewicht van ongeveer 20 kg. Er kunnen echter ook andere formaten worden geproduceerd om aan de eisen van de klant te voldoen.

Kenmerken van de kaas:

— Vastheid: tamelijk vaste massa

— Kleur: natuurlijk lichtgeel

— Aroma: zuiver, geen bijsmaak of vreemde geurtjes

— Smaak: mild nootachtig, naarmate de kaas ouder wordt, ontwikkelen zich meer nootachtige, romige smaken.

— Uiterlijk: melkachtig wit met enkele openingen

— Textuur: gladde, vaste textuur, enigszins elastisch wanneer de kaas jong is. Gladder naarmate de kaas ouder wordt.

Fysisch-chemische eigenschappen:

— pH: 5,2-5,4

— Droge stof: 31,3 %

— Vet in de droge stof: 52,1 %

— Natriumchloride: 1,6-1,8 %

— Microbiologische grenswaarden:

— Enterobacteriaceae 10-100 — E. coli < 10 — Gistcellen 100-1 000 — Schimmels 100-1 000 — S. aureus 20-100 — List. monocyt. Afwezig — Salmonella Afwezig

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Rauwe of gepasteuriseerde volle melk van koeien van het ras Ayrshire.

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong)

De koeien grazen gedurende de zomermaanden (doorgaans van mei tot september) op de weiden en krijgen wanneer nodig aanvullende voeding tijdens het melken. Wanneer de koeien in de wintermaanden op stal staan, worden zij gevoerd met een combinatie van geconserveerd gras (hooi, voordroogkuil of kuilvoer) en het nodige mengvoer voor rundvee.

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Alle fasen van de voorbereiding en productie van de Traditional Ayrshire Dunlop moeten plaatsvinden in het gebied, met inbegrip van:

— de pasteurisatie van de melk (wanneer gepasteuriseerde melk wordt gebruikt voor de kaasproductie)

— de verwarming en koeling van de melk

— de voorbereiding en het mengen van de ingrediënten

— de toevoeging van zout

— de rijping van de kaas

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering

—

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

De kaas wordt geproduceerd in een gebied rond de traditionele gemeente Dunlop. De grenzen van het geografische gebied zijn:

In het westen — van Neilston de A736 naar Lugton, dan de B777 naar Beith. Van Beith de A737 naar Dalry.

In het zuiden — van Dalry de B707 naar de kruising met de A736, een kort stuk in zuidelijke richting op de A736, dan in oostelijke richting op de B778 naar Stewarton.

In het oosten — de B769 van Stewarton tot de kruising met de Glanderston Road North.

In het noorden — in westelijke richting langs Glanderston Road naar de kruising met Springhill Road. Een kort stuk in zuidelijke richting langs Springfield Road naar de kruising met Kirkton Road, dan in westelijke richting langs Kirkton Road naar Kingston Road in Neilston. In noordelijke richting langs Kingston Road naar Main Street, dan in zuidelijke richting langs Main Street naar de kruising met Holehouse Brae. Langs Holehouse Brae tot aan de A736.

5. Verband met het geografische gebied

5.1. Specificiteit van het geografische gebied

Het recept voor het maken van Dunlop-kaas is ontwikkeld door Barbara Gilmour, een vrouw uit die streek die rond 1660 om religieuze redenen naar Ierland werd verbannen, waar zij leerde kaas te maken van volle melk. Ze keerde terug naar Dunlop na de Glorious Revolution van 1688 en trouwde met John Dunlop, een plaatselijke boer. Er wordt aangenomen dat zij door het combineren van de Ierse en Schotse methoden voor het maken van kaas begon met het maken van haar eigen kaas en de plaatselijke boeren de technieken bijbracht. De kaas die werd gemaakt aan de hand van het recept en de technieken van Barbara Gilmour en met de melk van de Ayrshirekoeien die werd geproduceerd in het geografische gebied won snel aan populariteit en werd bekend onder de naam Dunlop.

De Traditional Ayrshire Dunlop wordt gemaakt van volle melk van Ayrshirekoeien, volgens het traditionele recept, de technieken en het vakmanschap overgeleverd uit de tijd van Barbara Gilmour. Het geografische gebied werd van oudsher eeuwenlang gebruikt voor de melkveehouderij vanwege de combinatie van een mild, vochtig klimaat en zware klei- en leemgronden, waar rijk, weelderig groen gras en natuurlijke vegetatie met klaver groeien die zorgen voor goede graasweiden voor Ayrshirekoeien. Bovendien zorgt het natte klimaat van de regio voor een vochtige omgeving waarin de kaas kan rijpen met behoud van vocht, dat bijdraagt tot het gladde, enigszins elastische oppervlak en de romige, nootachtige smaak van de kaas.

De geografische kenmerken van dit deel van Schotland, met veel regen en relatief mild weer vanwege de Atlantische golfstroom, betekenen dat het gebied geschikt is voor het laten grazen van runderen en de productie van melk. Vanwege de veranderlijkheid van de weersomstandigheden verandert de samenstelling van de melk echter het hele jaar door. Deze subtiele veranderingen zijn van invloed op het productieproces van de kaas en het hangt van de vaardigheden van de kaasmaker af of deze veranderingen worden begrepen en of hierop wordt gereageerd met het oog op het produceren van een kaas met een constante kwaliteit. Met een combinatie van de vaardigheden en de kennis die zijn ontwikkeld door Barbara Gilmour en van generatie op generatie zijn doorgegeven en een goed begrip van de plaatselijke omstandigheden kan de kaasmaker een Traditional Ayrshire Dunlop produceren.

5.2. Specificiteit van het product

De Traditional Ayrshire Dunlop onderscheidt zich van andere Dunlop-kazen door de traditionele productiemethode, de rijke romige melk van het koeienras Ayrshire en het vochtige klimaat van het geografische gebied. De karakteristieke natuurlijke lichtgele kleur kan worden toegeschreven aan de melk van de Ayrshirekoeien, waarin zich kleinere vetdeeltjes bevinden, waardoor een kaas kan worden geproduceerd met een rondere diepe smaak en een glad, vast oppervlak dat vochtig aanvoelt.

De kaas wordt gemaakt aan de hand van een oud origineel recept met gebruik van traditionele methoden. Het succes van de productie van de kaas hangt af van de vaardigheden en de inschatting van de kaasmaker. De Traditional Ayrshire Dunlop wordt gemaakt in open vaten en de wrongel wordt gesneden en voorzichtig met de hand geroerd totdat de korrels „helen” tot de vereiste vastheid. Tijdens het roeren en koken op de vereiste temperatuur wordt de zuurgraad gecontroleerd met behulp van een zuurgraadmeter. De kaasmakers bepalen op grond van hun vaardigheden en inschatting wanneer moet worden gestopt met roeren zodra de korrels de vereiste vastheid hebben bereikt. Wanneer de korrels te stevig zijn, zal de kaas droog zijn en wanneer ze te zacht zijn, zal dit leiden tot een natte kaas.

Zodra de vereiste textuur is bereikt, wordt de wei afgetapt. De overgebleven wrongel moet glanzen. De wrongel wordt naar de kanten van het vat gedrukt om verder uitlekken mogelijk te maken en om ervoor te zorgen dat de zuren en textuur zich ontwikkelen. Dit staat vaak bekend als de „kippenborstvastheid”, wat betekent dat het oppervlak van de wrongel glad is en dat de wrongel een vochtige, vezelachtige textuur heeft wanneer deze wordt opengebroken. De kaasmaker moet inschatten wanneer de juiste zuurgraad is bereikt (doorgaans ongeveer 0,55 % titreerbare aciditeit) en de wrongel in de wrongelmolen moet. In de wrongelmolen wordt de wrongel verkruimeld en wordt vervolgens zout toegevoegd, dat gelijkmatig door de wrongel wordt gemengd. De wrongel wordt vervolgens in vormen gegoten en gedurende één nacht geperst.

Na één nacht persen worden de kazen gebroeid in heet water, de kleine kazen door onderdompeling in broeiwater, de grote kazen door er broeiwater overheen te gieten. De kazen worden vervolgens verpakt in doeken die ook in het broeiwater zijn ondergedompeld. Het broeien zorgt ervoor dat de kaas een gelijkmatige korst krijgt, terwijl de doeken ervoor zorgen dat de kaas zijn vorm behoudt, de korst minder dik wordt en de kaas er netter uitziet nadat het doek na het rijpingsproces wordt verwijderd. De kazen worden vervolgens weer in de vormen geplaatst, zodat de doek op de kaas kan worden gedrukt. De volgende dag worden de kazen uit de vormen gehaald en laat men ze drogen, voordat ze op houten planken in de rijpingscel worden geplaatst. De kaasmakers controleren de kazen regelmatig en beoordelen hierbij de rijpheid en kwaliteit van het product. Dit zijn vaardigheden die op basis van ervaring moeten worden geleerd en ontwikkeld.

De kaas wordt gemaakt in open vaten en de wrongel wordt met de hand gesneden, volgens dezelfde methoden die vijftig jaar geleden werden gebruikt. De kaas wordt dan ingepakt in een doek en wordt op houten planken geplaatst om te rijpen, waardoor de kaas een korst krijgt die niet zou ontstaan met gebruik van modernere methoden.

De vaardigheden en kennis van de kaasmaker zijn van essentieel belang voor de beoordeling van het product tijdens het productieproces, rekening houdend met de seizoensgebonden veranderingen in de samenstelling van de melk en de seizoensgebonden omgevingsluchttemperatuur en -vochtigheid. Met deze vaardigheden is de kaasmaker in staat ervoor te zorgen dat de gewenste vochtigheid en zuurgraad worden bereikt, zodat afgewerkte kazen worden geproduceerd die consistent zijn wat betreft het uiterlijk, de smaak en de textuur.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA)

De Traditional Ayrshire Dunlop werd rond 1690 voor het eerst ontwikkeld door Barbara Gilmour, die het recept hiervoor mee terugbracht uit Ierland, waar zij tijdelijk in ballingschap had geleefd. Ze vestigde zich in het dorpje Dunlop, waar zij de kaas die uiteindelijk bekend zou worden als Dunlop maakte en anderen de technieken bijbracht voor het maken van deze kaas.

De melk die werd gebruikt voor de oorspronkelijke kaas van Barbara Gilmour kwam van haar eigen Dunlopkoeien, die een romige melk gaven die werd ontleend aan de dankzij de gunstige regenval weelderige plaatselijke weiden. De productie van de Traditional Ayrshire Dunlop werd in 1989 nieuw leven ingeblazen in de gemeente Dunlop, met gebruik van het originele recept, rekening houdend met de moderne hygiënevoorschriften.

De meeste traditionele productietechnieken en -vaardigheden, waaronder die hieronder, worden echter nog steeds toegepast:

— de ambachtelijke methode van productie „met de hand”; de vaardigheden en kennis van de kaasmaker bij het bepalen van de zuurgraad en het toevoegen van de juiste hoeveelheid zout;

— het broeien van de kazen en het gebruik van doeken om de dikte van de korst te bepalen en te zorgen voor het behoud van de vorm;

— het trage rijpingsproces van de kaas en de inschatting die nodig is om het stadium van rijping van elke afzonderlijke kaas te bepalen.

De kaas heeft door de jaren heen steeds weer prijzen gewonnen en is met name populair op boerenmarkten en in gespecialiseerde delicatessenzaken en kaaswinkels. Enkele van de gewonnen prijzen zijn verschillende eerste en tweede plaatsen bij de Royal Highland Show tussen 1991 en 1996; de British Cheese Awards in 1999 (zilver), 2001 (goud) en 2004 (brons) en de Nantwich International Cheese Show in 1992 (eerste plaats) en 2005 (goud).

De Traditional Ayrshire Dunlop wordt al meer dan twintig jaar verkocht door Clarks Specialty Foods nabij Edinburgh en de algemeen directeur van deze onderneming heeft de kaas omschreven als „een kaas met een unieke smaak en romige textuur die anders is dan andere kazen met de naam Dunlop die buiten Ayrshire worden gemaakt”.

Malcolm Webster, chef-kok bij het Sheraton Grand Hotel in Edinburgh, merkt op dat de Traditional Ayrshire Dunlop een zeer consistente kaas is die hij gedurende zijn zeven jaar in Schotland heeft gebruikt, met een unieke smaak en textuur die niet te vergelijken is met andere Dunlop-kazen en die hij iedereen zou aanbevelen.

De aanvraag voor de „Traditional Ayrshire Dunlop” als beschermde geografische aanduiding is gebaseerd op het feit dat het geografische gebied traditioneel wordt beschouwd als de plek waar de Dunlop-kaas voor het eerst werd ontwikkeld en waaraan het zijn naam ontleent.

Hoewel kazen die in andere delen van Schotland worden gemaakt de naam „Dunlop” krijgen, kan de ambachtelijke kaas, die als kaas van bijzonder hoge kwaliteit bekend staat, bovendien mede worden geproduceerd dankzij de melk van het koeienras Ayrshire, dat uit het gebied komt en zich derhalve heeft aangepast aan de specifieke klimatologische en geografische omstandigheden in de regio.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006 (3))

https://whitehall-admin.production.alphagov.co.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/289149/traditional-ayrshire-dunlop-pgi-140312.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

(2) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12. Vervangen door Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(3) Zie voetnoot 2.