Brussel, 10.11.2010

COM(2010) 658 definitief

2010/0324 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot vaststelling, voor 2011, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde wateren buiten de EU, van toepassing zijn

TOELICHTING

1. Achtergrond van het voorstel |

Motivering en doel van het voorstel Elk jaar neemt de Raad van Ministers een besluit over de vangstmogelijkheden voor de bestanden in de Atlantische Oceaan, de Noordzee en internationale wateren waarin EU-vaartuigen actief zijn. Qua aantal gereguleerde bestanden is dit de belangrijkste verordening tot vaststelling van de vangstmogelijkheden. Evenals de verordeningen tot vaststelling van de vangstmogelijkheden voor de Baltische Zee, de Zwarte Zee en de diepzeebestanden (deze laatste om de twee jaar) voorzien deze verordeningen in een beperking van de vangsten tot niveaus die in overeenstemming moeten zijn met de algemene doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid[1] voorziet in de doelstellingen voor de jaarlijkse voorstellen voor vangst- en inspanningsbeperkingen die ervoor moeten zorgen dat de visserij in de EU vanuit ecologisch, economisch en sociaal oogpunt duurzaam verloopt. De bij deze verordeningen vastgestelde vangstmogelijkheden zijn een afspiegeling van het succes van het beleid in zijn geheel. De instrumenten van de Unie ter verwezenlijking van de doelstellingen van het beleid moeten er samen voor zorgen dat de hulpbronnen van de Europese visserijen op een passend niveau worden geëxploiteerd en niet worden overbevist. Dit beheer is niet alleen het resultaat van de beperking van de vangstmogelijkheden. Ook het vlootbeleid en de controle van visserijactiviteiten, om maar twee gebieden te noemen waarop het gemeenschappelijk visserijbeleid actief regelgevende maatregelen ontwikkelt, kunnen in dit verband een beslissende rol spelen. Het belangrijkste kenmerk van de jaarlijkse vaststelling van de vangstmogelijkheden is het kortetermijnkarakter ervan. Dit heeft voornamelijk te maken met historische redenen, en met name met de manier waarop het GVB de verdeling van de maritieme ruimte en de hulpbronnen over de nationale vloten van de EU regelt. Het is van groot belang dit jaarlijks proces ten behoeve van een overeenkomst op EU-niveau te handhaven als basis van het beleid. Dit staat de invoering van een langetermijnbeheer evenwel niet in de weg. De Europese Unie heeft in dit verband aanzienlijke vooruitgang geboekt: de uit commercieel oogpunt belangrijkste bestanden vallen nu onder meerjarige beheersplannen waarmee de jaarlijkse TAC's en maximale inspanningsniveaus in overeenstemming moeten zijn. Algemeen wordt aangenomen dat meerjarenplannen resultaat opleveren, aangezien de meeste aldus gereglementeerde bestanden het beter doen dan de andere. Met name in tijden van schaarste is een langetermijnperspectief noodzakelijk om een zinvol beleid ten uitvoer te kunnen leggen en een reële kans te hebben om de gestelde doelstellingen te verwezenlijken. Sinds vijf jaar publiceert de Commissie in dit verband een jaarlijkse mededeling met een evaluatie van de stand van zaken met betrekking tot de situatie waarop de voorstellen voor vangstmogelijkheden moeten inspelen. Dit jaar bevat de mededeling van de Commissie "Raadpleging over de vangstmogelijkheden voor 2011" (COM(2010)241 definitief) ook goed nieuws: de toestand van een aantal bestanden is verbeterd. Voor veel visbestanden wordt evenwel opnieuw aanbevolen de vangst stil te leggen of tot het laagst mogelijke niveau te beperken. Veel bestanden bevinden zich buiten biologisch veilige grenzen. Ondanks de instandhoudingsmaatregelen in het kader van het GVB behoren te veel bestanden tot deze kwetsbare categorieën en hebben te weinig bestanden zich hersteld. De analyse bevestigt dat de instandhoudingsmaatregelen voor overbeviste visbestanden moeten worden aangescherpt. Uit het advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) en het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) voor 2011 komt eens te meer naar voren dat de toestand van een groot aantal visbestanden in de EU-wateren deplorabel is. Voor bepaalde bestanden zoals heek, tong en zeeduivel wordt evenwel melding gemaakt van verbeteringen. Op verzoek van de Commissie brengt de ICES advies uit over een beheersstrategie om tegen 2015 de maximale duurzame opbrengst (MSY) te bereiken. De Unie heeft zich hiertoe verbonden met de onderschrijving van de conclusies van de wereldtop over duurzame ontwikkeling (Johannesburg 2002) en het bijbehorende uitvoeringsplan. |

Algemene context De vaststelling en verdeling van vangstmogelijkheden is een exclusieve bevoegdheid van de Unie. De plicht van de EU om de levende aquatische rijkdommen op duurzame wijze te exploiteren, vloeit voort uit de verplichtingen die zijn vastgelegd in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2371/2002. Door de Unie vastgestelde vangstmogelijkheden voor grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende soorten moeten in overeenstemming zijn met internationale overeenkomsten, onder andere de overeenkomst van de Verenigde Naties betreffende de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende bestanden en bestanden van over grote afstanden trekkende soorten. Met dit voorstel worden de instandhoudingsmaatregelen (zowel vangst- als inspanningsbeperkingen) die de Unie met haar internationale tegenhangers voor dergelijke bestanden is overeengekomen, omgezet in EU-recht voor zover zij kunnen worden vertaald in vangstmogelijkheden. Voor bestanden waarvan het beheer uitsluitend onder de bevoegdheid van de Unie valt, beantwoorden de voorgestelde vangstmogelijkheden aan het de Commissie verstrekte wetenschappelijk advies inzake de visstand op basis waarvan vangstbeperkingen in overeenstemming met meerjarige beheersplannen worden vastgesteld. Voor bestanden die niet onder dergelijke plannen vallen, beantwoorden de voorgestelde TAC's aan het wetenschappelijk advies zoals uiteengezet in mededeling COM(2010)241 definitief. In de mededeling wordt een reeks beheersopties uiteengezet die passend worden geacht voor de verschillende scenario's die uit het wetenschappelijk advies kunnen voortvloeien naargelang van de toestand van het bestand (van "duurzaam geëxploiteerd" tot "leeggevist") of van de vastgestelde trends (wanneer een precieze evaluatie op basis van de beschikbare gegevens niet mogelijk is). De bestanden zijn ingedeeld in categorieën. Vervolgens zijn aan elk van deze categorieën regels voor de vaststelling van vangst- en inspanningsbeperkingen toegewezen. Wetenschappelijk advies berust hoofdzakelijk op gegevens. Alleen bestanden waarvoor voldoende en betrouwbare gegevens beschikbaar zijn, kunnen worden geëvalueerd met het oog op schattingen van de omvang en prognoses over hoe zij zullen reageren op de diverse exploitatiescenario's ("vangstopties"). Dit is slechts het geval voor een aantal gereglementeerde bestanden. Voor de overige bestanden moet het beheer gebaseerd zijn op min of meer betrouwbare trends die worden afgeleid uit indicatoren zoals aangegeven vangsten. In sommige gevallen kunnen wetenschappers door het gebrek aan betrouwbare gegevens zelfs geen advies op basis van trends uitbrengen. In al deze gevallen moet de Raad vangstmogelijkheden op basis van de voorzorgsaanpak vaststellen en zodoende instandhoudingsmaatregelen ten uitvoer leggen. Gezien de diverse belangen die op het spel staan, is deze aanpak soms moeilijk te realiseren. De Commissie is evenwel verplicht haar voorstellen op dit beginsel te baseren. Het is met name van essentieel belang om strak de hand te houden aan de regel dat de visserijdruk niet mag worden verhoogd, tenzij uit wetenschappelijk advies blijkt dat dit mogelijk is zonder schadelijke gevolgen voor het betrokken bestand. |

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied De bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied verlopen op 31 december 2010, met uitzondering van een aantal inspanningsbeperkingen die van toepassing zijn tot en met 31 januari 2011. |

Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de Unie De voorgestelde maatregelen zijn opgesteld overeenkomstig de doelstellingen en de voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid en zijn in overeenstemming met het beleid van de Unie inzake duurzame ontwikkeling. |

2. Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling |

Raadpleging van belanghebbende partijen |

Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten Bij het opstellen van het voorstel is rekening gehouden met het overleg dat heeft plaatsgevonden met het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur (het "RCVA", dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de beroepsorganisaties in de productiesector, de verwerkende industrie en de visserij- en aquacultuurbedrijven, en van niet-beroepsorganisaties die consumenten-, milieu- en ontwikkelingsbelangen behartigen) en met de regionale adviesraden (RAR's) met een belang in de visserijtakken waarop het voorstel betrekking heeft. Basis voor het overleg was de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Verbetering van de raadpleging inzake het communautaire visserijbeheer" (COM(2006) 246 definitief), waarin de beginselen van het zogenoemde "front-loadingproces" (vroegtijdige consultatie) zijn uiteengezet. In het kader hiervan heeft de Commissie vier raadplegingsdocumenten over specifieke voor dit voorstel relevante onderwerpen ontwikkeld: ruimtelijk gestructureerd beheer van langoustine in zone VII; gescheiden TAC-gebieden voor schol in VIId en VIIe; beheer van de visserijinspanning in zone VIIfg: een op het ecosysteem gebaseerde aanpak; beheersbeslissingen in verband met onzekerheden in bestanden van categorie 11. De eerste twee documenten betreffen technische aanpassingen aan de ruimtelijke uitvoering van vangstbeperkingen en de berekeningen die nodig zijn om de quota van de lidstaten hierop af te stemmen. Het derde document heeft betrekking op de invoering van een maximum voor de inspanning naar aanleiding van het algemene advies om de visserijinspanning voor bestanden in de Keltische Zee te bevriezen of te verminderen. In het laatste document wordt ingegaan op een mogelijke aanpak voor beheersbeslissingen ten behoeve van bestanden waarover wetenschappers bij gebrek aan passende gegevens geen advies kunnen uitbrengen. Deze aanpak wordt besproken met het oog op het voorstel voor 2012. De tenuitvoerlegging ervan moet namelijk eerst worden bekeken in het kader van het wetenschappelijk advies in de eerste helft van 2011. Deze "frontloading"-documenten zijn voorgelegd aan de lidstaten en als feedback toegezonden aan de ROVB's. Op 14 oktober heeft de Commissie een gezamenlijke vergadering met de RCVA en de RAR's georganiseerd, voorafgegaan door een open seminar (met medewerking van de lidstaten, leden van het Parlement, visserijdeskundigen, belanghebbenden, de pers en het publiek) op 14 september, voor een presentatie en bespreking van de resultaten van het wetenschappelijk advies en de belangrijkste implicaties daarvan. Het raadplegingsproces was eveneens gebaseerd op de mededeling van de Commissie "Raadpleging over de vangstmogelijkheden voor 2011" (COM(2010)241 definitief.), waarin de Commissie in afwachting van het wetenschappelijk advies over de visstand voor 2011 haar visie en voornemens met betrekking tot haar voorstellen voor de vangstmogelijkheden toelicht. |

Samenvatting van de reacties en de manier waarop daarmee rekening is gehouden Terwijl het frontloadingsproces gericht is op technische aspecten, weerspiegelen de antwoorden op de raadpleging van de Commissie inzake de vangstmogelijkheden de standpunten van de lidstaten en de belanghebbenden over de evaluatie van de Commissie betreffende de visstand en de manier waarop adequaat kan worden opgetreden. In dit verband hebben vier lidstaten en 4 regionale adviesorganen hun standpunten over de mededeling van de Commissie kenbaar gemaakt. De door elk van de RAR's naar voren gebrachte standpunten kunnen als volgt worden samengevat: RAR Zuidwestelijke wateren: Steunt het MSY-streefdoel en betreurt dat de Commissie niet reeds eerder stappen in die richting heeft ondernomen. De tenuitvoerlegging zou in een gemengde visserij in een op het ecosysteem gebaseerde context moeten plaatsvinden. De RAR betreurt evenwel dat deze aanpak zal resulteren in aanzienlijker TAC-verlagingen voor bestanden in de categorieën 2 en 3 dan voorheen. Met betrekking tot het delegeren van individuele TAC-besluiten aan de lidstaten vindt de RAR dat een mechanisme voor sectorale raadpleging moet worden ingesteld, en dat delegatie alleen niet toereikend is. Steunt meerjarenplannen, voor zover deze technische maatregelen, capaciteits- en inspanningsbeperkingen, enz… omvatten en in een regionaal kader worden ontwikkeld. Wijst op het probleem van ontbrekende wetenschappelijke informatie. Trekt de inspanningsgegevens voor het zuidelijk heekbestand in twijfel. Is het er niet mee eens dat voor de categorieën 6 en 9 op gemiddelde vangstniveaus wordt overgestapt. RAR Noordwestelijke wateren: Neemt nota van de wettelijke verplichting van de EU om het MSY-streefdoel te halen. In het licht van de wetenschappelijke onzekerheden en het gebrek aan gegevens zal de Commissie keuzes moeten maken in de richting van de voorzorgsaanpak. Net zoals de RAR voor de zuidwestelijke wateren vreest de RAR voor de noordwestelijke wateren dat dit voor bestanden van de categorieën 2 en 3 zal resulteren in aanzienlijker TAC-verlagingen dan in de afgelopen jaren. De brancheleden van de RAR zien in dat het onmogelijk is de sociaaleconomische gevolgen van de voorstellen die voor 2011 op basis van het nieuwe beginsel voor elk bestand zijn opgesteld, voor alle vissers te evalueren. Zij wijzen er niettemin op dat een dergelijke evaluatie wel noodzakelijk is wanneer een ingrijpende verandering in de koers van het beleid wordt opgelegd. Met betrekking tot het beheer van de Keltische Zee verkiest de RAR voor de Noordwestelijke wateren een capaciteitsbeperking boven een inspanningsbeperking. Met betrekking tot het beheer van schol in de deelsectoren VIId en VIIe is de RAR het niet eens met de voorgestelde opdeling van de TAC's vanwege de vermenging van beide bestanden, en is hij van oordeel dat de bij deze visserijen betrokken lidstaten het best geplaatst zijn om de TAC's zo te beheren dat de duurzaamheidsdoelstellingen worden bereikt. De RAR stelt voor dat een geïntegreerd visserijbeheersplan voor de visserij op langoustine in VIIa wordt ontwikkeld dat ook betrekking moet hebben op de instandhouding van wijting en tong, aangezien dit bijvangsten in deze visserijen zijn. Pelagische RAR Had het op prijs gesteld als de Commissie een positiever beeld van de pelagische bestanden had geschetst. Steunt het MSY-kader van de ICES. Had graag de bevestiging gekregen dat de TAC's voor pelagische soorten in overeenstemming met wetenschappelijke adviezen worden vastgesteld. Zet zich verder in voor een verbetering van de gegevens. Is voorstander van een langetermijnplan voor haring in de westelijke Oostzee. Betreurt de vertraging bij de goedkeuring van het meerjarenplan voor westelijke horsmakreel. Neemt nota van de noodzaak om de schattingen van de visserijsterfte in overeenstemming met MSY (Fsmy) te herzien. Betreurt dat geen sociaaleconomische analyses zijn verricht. RAR voor de Noordzee Geeft de voorkeur aan een meersoorten- en ecosysteemaanpak. Is gekant tegen de verlaging met 25% voor bestanden in de categorieën 2 en 10, die slechts 15% zou mogen bedragen. In plaats van te streven naar de Fmsy-waarde in 4 gelijke stappen tegen 2015, verdient het de voorkeur enige flexibilteit te bewaren. Drukt zijn bezorgdheid uit over het grote aantal bestanden waarvoor onvoldoende gegevens beschikbaar zijn, en pleit voor het gebruik van de gegevens van vissers. Stelt dat aanhoudende inspanningsverminderingen teruggooi veroorzaken. Betreurt dat geen sociaaleconomische analyses voor tussentijdse besluiten zijn verricht. Wenst dat belanghebbenden worden betrokken bij initiatieven voor de overdracht van verantwoordelijkheden. Preciseert met betrekking tot de maximale inspanningsniveaus voor diepzeesoorten dat de maxima worden vastgesteld op basis van de vangstcijfers van elke afzonderlijke lidstaat. Is gekant tegen verlagingen voor de bestanden van "categorie 11". * * * De belanghebbenden houden vast aan het beginsel dat eventuele wijzigingen in de jaarlijkse TAC’s en quota geleidelijk worden ingevoerd, zodat de verstoring van de economische activiteit die dergelijke maatregelen op korte termijn met zich meebrengen, tot een minimum wordt beperkt. Zoals blijkt uit de onderstaande gedetailleerde toelichting, is het voorstel in overeenstemming met het beginsel van een geleidelijke aanpassing en van een beperking van de jaarlijkse wijzigingen van de vangstmogelijkheden, voor zover dit mogelijk was zonder de toestand van kwetsbare bestanden te verslechteren. De belanghebbenden maken ook hun standpunt kenbaar met betrekking tot de doelstelling om de bestanden te herstellen tot niveaus die de maximale duurzame opbrengst kunnen produceren overeenkomstig de verbintenis die de Unie tijdens de wereldtop over duurzame ontwikkeling van Johannesburg in 2002 is aangegaan. Zij zijn het in grote lijnen eens met die doelstelling, maar betreuren dat de ontwikkeling van een geleidelijke aanpak om deze in 2015 te bereiken, pijnlijk kan zijn voor de sector omdat er nog maar nog maar 5 jaar tijd is om te handelen. Zij verwachten dat hun vangstverwachtingen voor bestanden in een vrij gunstige staat van instandhouding door de nodige aanpassingen lager zullen liggen. Voor dergelijke bestanden kan de MSY-doelstelling, in tegenstelling tot vangstniveaus die er louter op gericht zijn het bestand binnen veilige biologische grenzen te houden, namelijk een beperking van de vangsten vereisen om de voordelen van de betere toestand ervan te maximaliseren. Voor bestanden waarvoor een toereikende technische basis voor een dergelijke strategie aanwezig is, is de door de ICES voorgestelde aanpak gevolgd, die voorziet in een stapsgewijze overgang naar MSY, doch met extra waarborgen voor bestanden die zich op een laag niveau bevinden. Uitvoering geven aan de standpunten van de RAR's met betrekking tot bestanden in relatief goede toestand, zou betekenen dat moet worden afgezien van de doelstelling van Johannesburg, en dit juist voor de bestanden waarvoor deze het meest haalbaar lijkt. De belanghebbenden zijn het eens over de noodzaak om verantwoordelijkheid over te dragen naar de sector. In alle antwoorden wordt gewezen op de behoefte aan betere gegevens, en wordt voorgesteld dat de visserijsector een actievere rol gaat spelen bij het doorspelen van dergelijke gegevens aan wetenschappers. Overdracht van verantwoordelijkheid impliceert evenwel dat de gevolgen van niet-optreden door de sector moeten worden gedragen. Deze gevolgen zijn af te lezen uit de ontwikkeling van de visstand. Wanneer deze niet verbetert, moeten de vangstmogelijkheden op een laag niveau worden gehandhaafd of zelfs verder worden verlaagd. |

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

Betrokken wetenschaps- en kennisgebieden Biologie en economie in de visserijsector. |

Gebruikte instrumenten De Commissie heeft de ICES, een onafhankelijke, internationale wetenschappelijke instantie, geraadpleegd en heeft de plenaire vergadering van het WTECV georganiseerd. Het advies van de ICES is gebaseerd op een advieskader dat binnen de ICES is ontwikkeld en dat wordt gebruikt overeenkomstig de verzoeken van hun cliënten, waartoe ook de Commissie behoort. Het WTECV brengt zijn advies uit op basis van de door de Commissie verstrekte taakomschrijving. |

Belangrijkste geraadpleegde organisaties en deskundigen - Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES). -Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV). |

Samenvatting van de ingewonnen en benutte adviezen De ICES heeft in 2010 voor het eerst drie opties in haar advies voorgesteld: tenuitvoerlegging van het kader voor de voorzorgsaanpak en historische continuïteit; onmiddellijke toepassing van het MSY-kader van de ICES; geleidelijke tenuitvoerlegging van het MSY-kader van de ICES die tot een volledige tenuitvoerlegging vanaf 2015 moet leiden (zoals overeengekomen op de wereldtop in Johannesburg). Naast deze opties wordt ook de informatie verstrekt die nodig is om de in mededeling COM(2010)241 definitief vastgestelde regels toe te passen, inclusief de geleidelijke overgang van de huidige visserijsterftecoëfficiënten naar coëfficiënten die in overeenstemming zijn met MSY (Fmsy) tegen 2015. Per gebied kunnen de belangrijkste punten van het advies als volgt worden samengevat: Noordzee, Skagerrak en Kattegat (ICES-gebieden IIa (EU-wateren), III en IV) Voor schol zijn geringe verhogingen mogelijk. Voor tong, haring, langoustine, schelvis, wijting en koolvis zijn geringe verlagingen noodzakelijk. De visserijsterfte voor kabeljauw neemt toe sinds 2007 en het bestand bevindt zich nog steeds onder de grenswaarde voor de biomassa, ondanks maatregelen om de teruggooi te beperken. De geschatte vangsten liggen ongeveer driemaal hoger dan de quota. Haring en schelvis worden nog steeds in overeenstemming met MSY gevangen. Wateren ten westen van Schotland en ten noorden van Ierland (ICES-gebied VI) Door de demersale visserij in dit gebied is het morenebestand bijna opgevist, zodat vrijwel alleen langoustine, zeeduivel en scharretong overblijven. Zeeduivel: uit nieuwe onderzoeken blijkt een vermindering van de dichtheid sinds 2007 en van de biomassa sinds 2009. Dit wijst op de noodzaak om categorie 7 en een TAC-verlaging met 15% toe te passen. De toestand van de morenebestanden is nog steeds problematisch. Ondanks de (zeer betwiste) nieuwe technische maatregelen voor het westen van Schotland bedroeg de teruggooi voor schelvis in 2009 nog steeds 66%. Schelvis ligt nog steeds beduidend onder Blim. Het wijtingbestand is ingestort; de kabeljauwbestanden zijn licht toegenomen maar liggen ook nog steeds beduidend onder Blim. Het advies voor langoustine is opnieuw restrictief en impliceert een verlaging met 15%. De kennisbasis is ontoereikend door onbetrouwbare vangstmeldingen. Het kabeljauwplan voorziet in verdere TAC- en inspanningsverlagingen met 25%. Ierse Zee (ICES-gebied VIIa) De situatie is ongewijzigd ten opzichte van vorig jaar: aanhoudende problemen met vangstaangiften; voor de uitputting van de wijting- of tongbestanden is nog geen oplossing in zicht. Het kabeljauwplan voorziet in verdere TAC- en inspanningsverlagingen met ten minste 25%. Alle visbestanden, met uitzondering van schol en haring, zijn uitgeput. De visserij in dit gebied is aan een grondige herziening toe. Keltische Zee (ICES-gebied VIIb tot en met k) De slechte toestand van het langoustinebestand op de Porcupine Bank wordt bevestigd, maar de seizoensgebonden sluiting in 2010 lijkt bemoedigende effecten te hebben. De teruggooi van langoustine wordt op 20 tot 25% geschat. De evaluatie en het advies voor tong in VIIe zijn opnieuw relevant: het meerjarenplan is opnieuw operationeel. Een verhoging van de TAC voor zeeduivel is mogelijk, hoewel in dit advies geen rekening wordt gehouden met de verhoging die vorig jaar reeds door de Raad is vastgesteld. Golf van Biskaje en Iberisch-Atlantisch gebied Het ansjovisbestand in de westelijke Iberische wateren vertoont tekenen van achteruitgang. Voor zeeduivel is een verhoging van de TAC mogelijk. De tenuitvoerlegging van het plan voor zuidelijke heek is niet doeltreffend gebleken: de visserijsterfte is niet verminderd en de TAC's zijn overschreden. Geringe TAC-vermindering voor scharretong. Langoustine: verlagingen met 10% in VIIIc en IXa; ongewijzigd in VIIIab. Voor tong in de Golf van Biskaje moet de TAC worden verlaagd. Diepzeebestanden (alle gebieden) Uit een aantal dichtheidsindices kunnen stijgende trends voor leng, torsk en blauwe leng worden afgeleid, maar uit de beschikbare informatie kunnen geen conclusies worden getrokken over trends in de omvang van het bestand. Wetenschappers bevelen nog steeds inspanningsbeperkingen aan als belangrijkste beheersinstrument en raden aan maatregelen ter voorkoming van uitputting van plaatselijke paaibestanden van bepaalde soorten (Atlantische slijmkop, blauwe leng) voort te zetten of uit te breiden. |

Het ICES-advies wordt door het WTECV bevestigd en in een aantal gevallen nader uitgewerkt. |

Wijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt voor het publiek Alle rapporten van het WTECV worden, na de officiële vaststelling ervan door de Commissie, ter beschikking gesteld op de website van DG MARE. Alle verslagen van de ICES zijn beschikbaar op de website. |

Effectbeoordeling De verordening tot vaststelling van de vangstmogelijkheden is niet langer een instrument waarmee de Raad zelfstandig complexe maatregelenpakketten kan vaststellen, en moet zich beperken tot het in artikel 43, lid 3, VWEU vastgestelde toepassingsgebied. Zij is derhalve toegesneden op een resultaatgeoriënteerd beheer. Wanneer het beleid in zijn geheel beter functioneert, zullen ook de jaarlijkse vangstmogelijkheden verbeteren. Dit beleid omvat met name vlootbeheer, structurele steun, controle en handhaving, marktregulering en opneming van beheersinstrumenten in een allesomvattend maritiem beleid. De verordening is echter nog steeds een noodzakelijk instrument om aanpassingen aan te brengen die nodig zijn om de essentiële hulpbronnen voor de Europese visserij- en verwerkingssector in stand te houden en negatieve gevolgen van een te hoge visserijsterfte voor het mariene milieu te voorkomen of te corrigeren. De Unie heeft een aantal meerjarige beheersplannen vastgesteld voor bestanden van essentieel economisch belang, zoals onder andere heek, kabeljauw en platvis. Aan de goedkeuring van dergelijke plannen moet een effectbeoordeling voorafgaan. Zodra zij van kracht zijn, voorzien zij in de TAC-niveaus die voor het gegeven jaar moeten worden vastgesteld om de langetermijndoelstellingen te verwezenlijken. De Commissie moet haar voorstel tot vaststelling van de TAC's baseren op deze plannen. Bijgevolg zijn meerdere essentiële TAC's in het voorstel het resultaat van de specifieke effectbeoordeling die is uitgevoerd voor het plan waarop zij zijn gebaseerd. Voor het overige, en ondanks het feit dat voor de betrokken bestanden geen meerjarenplannen gelden, worden kortetermijnbenaderingen in het voorstel vermeden ten gunste van duurzame beslissingen op langere termijn. In veel gevallen impliceert dit een meer geleidelijke verlaging van de vangstmogelijkheden. Bijgevolg zullen lagere TAC's op korte termijn, naarmate overbeviste bestanden zich herstellen, leiden tot meer vangstmogelijkheden. Verwacht wordt dat de aanpak op middellange en lange termijn minder gevolgen zal hebben voor het milieu dankzij de vermindering van de visserij-inspanning, een vermindering van het aantal vaartuigen en/of een vermindering van de visserij-inspanning per vaartuig, en een onveranderde of zelfs toegenomen aanvoer. |

3. Juridische elementen van het voorstel |

Samenvatting van de voorgestelde maatregel Om de met het gemeenschappelijk visserijbeleid beoogde totstandbrenging van een biologisch, economisch en sociaal duurzame visserij te verwezenlijken, wordt in dit voorstel vastgesteld welke vangst- en inspanningsbeperkingen gelden voor de EU-visserij en voor internationale visserijactiviteiten waaraan EU-vaartuigen deelnemen. |

Rechtsgrondslag Artikel 43, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. |

Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de EU, zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, onder d), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |

Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de onderstaande reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. |

Het GVB is een gemeenschappelijk beleid. Krachtens artikel 43, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dient de Raad maatregelen vast te stellen tot vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden. Krachtens de voorgestelde verordening van de Raad worden vangstmogelijkheden aan de lidstaten toegewezen. Met inachtneming van artikel 20, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 mogen de lidstaten deze mogelijkheden op hun beurt naar eigen goeddunken over de regio's en de marktdeelnemers verdelen. De lidstaten kunnen dus met een ruime mate aan vrijheid en conform het sociaaleconomische model van hun keuze beslissen hoe zij de aan hen toegewezen vangstmogelijkheden benutten. |

Het voorstel heeft geen nieuwe financiële gevolgen voor de lidstaten. De Raad stelt elk jaar een verordening als de onderhavige vast, en de openbare en particuliere middelen voor de tenuitvoerlegging van de onderhavige verordening zijn dan ook reeds beschikbaar. |

Keuze van instrumenten |

Voorgesteld instrument: verordening. |

Dit is een voorstel voor visserijbeheer op basis van artikel 43, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad. |

4. Gevolgen voor de begroting |

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de EU-begroting. |

5. Aanvullende informatie |

Vereenvoudiging |

Het voorstel voorziet in vereenvoudiging van de administratieve procedures voor overheidsinstanties (EU of nationaal), met name wat betreft de voorschriften op het gebied van inspanningsbeheer. |

Evaluatie-/herzienings-/uitdovingsclausule |

Dit voorstel betreft een jaarlijkse verordening voor het jaar 2011 en bevat derhalve geen herzieningsclausule. |

Het voorstel nader bekeken In het Verdrag van Lissabon wordt de medebeslissingsprocedure als de gewone besluitvormingsprocedure voor GVB-aangelegenheden aangemerkt. Een uitzondering hierop is vastgesteld in artikel 43, lid 3, van het Verdrag, met betrekking tot maatregelen “voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden”. Dergelijke maatregelen worden op voorstel van de Commissie door de Raad vastgesteld zonder dat het Parlement hierbij wordt betrokken. Het onderhavige voorstel beperkt zich derhalve tot de vaststelling en toewijzing van vangstmogelijkheden en tot de voorwaarden die functioneel verbonden zijn met het gebruik daarvan. Het voorstel is wat de vangstbeperkingen en het beheer van de visserijinspanning betreft, in overeenstemming met de beginselen van het zogenoemde "front-loadingproces" (vroegtijdige consultatie), zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Verbetering van de raadpleging inzake het communautaire visserijbeheer" (COM(2006) 246 definitief), en in de mededeling van de Commissie "Vangstmogelijkheden voor 2011" (COM(2011) 224 definitief), waarin de Commissie in afwachting van het wetenschappelijk advies over de visstand voor 2011 haar visie en voornemens met betrekking tot haar voorstellen voor de vangstmogelijkheden toelicht. In overeenstemming met die mededeling zijn de vangstmogelijkheden voor een toenemend aantal bestanden, zoals bijvoorbeeld heek, tong, schol en langoustine, vastgesteld op basis van de in de desbetreffende meerjarenplannen vervatte voorschriften. Voor de bestanden waarvoor nieuwe meerjarenplannen zijn voorgesteld (westelijk horsmakreelbestand) en de bestanden waarvoor de Raad en de Commissie een verbintenis zijn aangegaan in de vorm van een tijdens de Raad van december 2009 aangenomen verklaring (haring in de Keltische zee en schelvis in de zones Vb en VIa), volgt het voorstel de daarin vervatte voorschriften. De specifieke situatie van de kabeljauwbestanden verdient bijzondere aandacht. In de westelijke wateren (de Ierse Zee, ten westen van Schotland en het Kattegat) bevinden deze bestanden zich onder de grenswaarde van 5% van hun ongebruikte biomassa, waardoor zij zijn ingestort. Deze bestanden, samen met het bestand in de Noordzee, het Skagerrak en het oostelijk deel van het Kanaal, vallen onder een meerjarig beheersplan (Verordening (EG) nr. 1342/2008 van 18 december 2008) dat in het licht van het wetenschappelijk advies niet naar behoren ten uitvoer wordt gelegd. De visstand blijft achteruitgaan in plaats van te verbeteren. De vangsten worden veel hoger geschat dan de vastgestelde niveaus, wat wijst op een gebrek aan adequate controle van de visserij en het ontbreken van betrouwbare gegevens, met name betreffende teruggooi. Voor drie bestanden (de Ierse Zee, ten westen van Schotland en het Kattegat) is het resultaat eens te meer dat onvoldoende gegevens beschikbaar zijn, en er zijn geen tekenen van een ommekeer in de trends die tot de instorting van deze bestanden hebben geleid. Voor kabeljauw in de Noordzee moet de situatie worden besproken met Noorwegen, aangezien dit een gezamenlijk geëxploiteerd bestand is. Voor bestanden die onder de exclusieve verantwoordelijkheid van de Unie vallen, moet de Raad overeenkomstig artikel 10, lid 2, van het beheersplan strengere maatregelen toepassen dan normaal wanneer uit het advies van het WTCEV blijkt dat de bestanden zich niet naar behoren herstellen. Het advies bevat voldoende gegevens om te concluderen dat deze bepaling van toepassing is, en de ICES en het WTECV hebben hier zelf ook uitdrukkelijk op gewezen. Aangezien de bestanden zijn ingestort, lijkt het raadzaam deze visserijen geleidelijk te beëindigen. Het voorstel voorziet derhalve in een verlaging van de TAC met 50% in plaats van 25% zoals normaal het geval zou zijn geweest. Een vermindering van de visserijinspanning met 25% zou hoe dan ook van toepassing zijn. Vervolgens zou voor het visseizoen 2012 een nul-TAC worden voorgesteld. Parallel hiermee zal de Commissie de lidstaten verzoeken de nodige maatregelen te nemen om nauw toe te zien op de tenuitvoerlegging van deze maatregelen. Voorts is het voorstel in overeenstemming met de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Verduurzaming van de EU-visserij op basis van de maximale duurzame opbrengst" (COM(2006) 360 definitief), aangezien de voorgestelde vangstmogelijkheden geen toename van de visserijsterfte voor de betrokken bestanden met zich meebrengen. Een dergelijke toename zou in strijd zijn met de op de wereldtop over duurzame ontwikkeling van Johannesburg door de EU en de lidstaten aangegane verbintenis om de visbestanden te handhaven op of te herstellen tot niveaus die de maximale duurzame opbrengst kunnen produceren, waarbij het streven er in het geval van leeggeviste bestanden op moet zijn gericht deze doeleinden met spoed, en zo mogelijk niet later dan in 2015, te bereiken. De vorig jaar ingevoerde mogelijkheid om de kabeljauwvangsten met maximaal 5% van de quota voor volledig gedocumenteerde kabeljauwvisserijen te verhogen, wordt in het onderhavige voorstel gehandhaafd, maar tussen rechte haakjes, omdat hierover met Noorwegen nog een akkoord moet worden bereikt. Aan dergelijke initiatieven moet hoe dan ook een wetenschappelijke evaluatie door het WTECV voorafgaan. Op basis daarvan wordt in het voorstel voor de TAC voor tong in zone VIIe voorzien in een stimulans in de vorm van een extra vangstquotum. In het voorstel zijn vangstbeperkingen opgenomen die door bepaalde regionale organisaties voor visserijbeheer zijn overeengekomen. De vangstbeperkingen en andere aanbevelingen van de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO), de Commissie voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn (CCSBT), de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR), de Visserijcommissie voor het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC), de Organisatie voor de visserij in het zuidoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO), de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC) en de Internationale Commissie voor de instandhouding van tonijn in de Atlantische Oceaan (ICCAT) gelden onder voorbehoud van de uitkomst van de jaarlijkse vergadering van deze organisaties in de periode van oktober tot en met december 2010. Voor bestanden in de wateren van Groenland en voor met Noorwegen en de Faeröer gedeelde bestanden zijn nog geen TAC’s beschikbaar, omdat zij afhangen van de resultaten van het overleg in november en december 2010. Deze TAC’s krijgen derhalve de vermelding pro memorie (pm). Wat het inspanningsbeheer betreft, wordt voor de kabeljauwvisserij sinds 2009 een op kilowattdagen gebaseerd systeem toegepast, dat in 2011 zal worden gehandhaafd. Wat betreft het inspanningsbeheer voor tong in het westelijk Kanaal en voor zuidelijke heek en langoustine wordt het op zeedagen gebaseerde systeem per type vaartuig dat in het verleden reeds visserijactiviteiten heeft bedreven, in 2011 gehandhaafd, maar zullen de lidstaten krachtens de voorgestelde verordening een op kilowattdagen gebaseerd systeem kunnen blijven toepassen met het oog op een efficiënter gebruik van de vangstmogelijkheden en het stimuleren van instandhoudingspraktijken in overleg met de visserijsector. Met betrekking tot de voorschriften voor de visserijinspanning voor zuidelijke heek en langoustine zal het systeem voor de vaststelling van maximale inspanningsniveaus per lidstaat door het voorstel worden gerationaliseerd. Vanaf 2011 zal het daadwerkelijke cijfer per lidstaat in de verordening worden vermeld. Dit zal zorgen voor meer transparantie wanneer zeedagen van gesloopte vaartuigen in deze visserij opnieuw worden toegewezen, wat resulteert in specifieke cijfers per lidstaat naargelang van zijn sloopactiviteiten. De maximaal toelaatbare visserijinspanning die voor de diverse bestanden in bijlage II is vastgesteld, ongeacht of deze wordt gemeten in zeedagen per vaartuig of in kilowattdagen per inspanningsgroep, is een voorlopige waarde die wellicht moet worden aangepast in het licht van het definitieve advies van het WTECV na zijn plenaire vergadering in november 2010. Ook de methode voor de vaststelling van de definitieve visserijinspanning voor de visserij op zandspiering in de EU-wateren van de zones IIa, IIIa en IV wordt momenteel nog geanalyseerd. Het voorstel voor 2011 omvat voor het eerst maatregelen ter beperking van de visserijinspanning in de Keltische Zee. Deze maatregelen voorzien in de vaststelling van een maximale visserijinspanning voor dit gebied die zonder onderscheid voor alle visserijtakken zou gelden. Voorgesteld wordt de inspanningsniveaus met 10% te verminderen ten opzichte van het referentiejaar 2007. Dit referentiejaar is gekozen om te vermijden dat lidstaten die de afgelopen jaren verlagingen hebben toegepast, worden benadeeld ten opzichte van die welke hun inspanningsniveaus in het betrokken gebied in diezelfde periode hebben verhoogd. De maatregel wordt gerechtvaardigd door het feit dat de visserijinspanning in het licht van het wetenschappelijk advies voor de meeste bestanden in dit gebied moet worden verminderd en in geen geval mag worden verhoogd. Aangezien het gemengde visserijen betreft, is een algemene beperkende maatregel een geschikt instrument om de tenuitvoerlegging en de controle te vergemakkelijken. Hij zou van toepassing zijn in de deelsectoren f en g van ICES-gebied VII, waar de grootste visserijinspanning plaatsvindt. Aangezien de maatregel de huidige situatie op de visgronden zou moeten stabiliseren, zijn de gevolgen voor de vloot wellicht te verwaarlozen. Voor de bestanden heeft de maatregel het voordeel dat geen inspanning uit aangrenzende gebieden, waar de bestanden zwaarder getroffen zijn, zoals de Ierse Zee (deelsector VIIa), naar dit gebied wordt verlegd. Met betrekking tot het inspanningsbeheer voor diepzeebestanden heeft de Visserijcommissie voor het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) in 2002 aanbevolen de visserijinspanning twee jaar lang te bevriezen. Vervolgens is de maximaal toegestane visserijinspanning middels een jaarlijkse overeenkomst in het kader van het NEAFC-verdrag, en de omzetting daarvan door de Raad, voor 2008 en 2009 stapsgewijs verlaagd tot respectievelijk 75% en 65% van de inspanning in het referentiejaar 2003. Voor de jaren 2010 tot en met 2012 heeft de NEAFC aanbevolen de inspanningsbeperking te handhaven op maximaal 65%. Gezien de internationale verplichtingen van de EU en het herhaaldelijke advies van de ICES om bestanden te beschermen die vanwege hun extreem lage voortplantingspotentieel uitermate kwetsbaar zijn en dringend bescherming nodig hebben, is deze voortzetting van de inspanningsbeperking noodzakelijk. Voor kortlevende soorten, zoals zandspiering, kever en sprot in de Noordzee, worden de jaarbeheerssystemen gehandhaafd. In deze gevallen kunnen de voor begin 2011 voorgestelde vangstmogelijkheden in de loop van het jaar worden herzien overeenkomstig het bijgewerkte wetenschappelijke advies, door middel van verordeningen van de Commissie die een snelle invoering van de voorgestelde beheersmaatregelen mogelijk maken. De methode voor het beheer van het zandspieringbestand wordt momenteel herzien. Mogelijk resulteert dit in een systeem waarbij herzieningen in de loop van het jaar niet langer nodig zijn. Deze eventuele veranderingen moeten in het najaar met Noorwegen worden besproken en overeengekomen, waardoor bijlage IIID wellicht ingrijpend zal moeten worden gewijzigd of zelfs geschrapt, afhankelijk van het resultaat van deze besprekingen. Tot slot voorziet de onderhavige verordening voor het eerst sinds de jaarlijkse vaststelling van de vangstmogelijkheden in de vaststelling van bepaalde TAC's door de lidstaten zelf. Het betreft 7 TAC's die aan één enkele lidstaat zijn toegekend. In dit geval is er dus geen sprake van een echte verdeling, aangezien de TAC toebehoort aan en wordt beheerd door één enkele lidstaat. Gelet op het bovenstaande is het dienstig de verordening te vereenvoudigen en voor te stellen dat de verantwoordelijkheid in deze gevallen bij de belanghebbende lidstaat berust, op voorwaarde evenwel dat hij handelt in overeenstemming met de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid. |

2010/0324 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot vaststelling, voor 2011, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde wateren buiten de EU, van toepassing zijn

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3,

Gezien het voorstel van de Commissie[2],

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Conform artikel 43, lid 3, van het Verdrag, stelt de Raad op voorstel van de Commissie de maatregelen vast voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden.

(2) Krachtens Verordening (EG) nr. 2371/2002 van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid[3] moeten, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke, technische en economische adviezen en met name van verslagen van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV), maatregelen inzake de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden vastgesteld.

(3) De Raad moet maatregelen voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden vaststellen per visserijtak of groep visserijtakken, inclusief bepaalde voorwaarden die er functioneel verband mee houden. De vangstmogelijkheden moeten zo over de lidstaten worden verdeeld dat elke lidstaat een relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten voor elk bestand of elke visserij geniet, mede met inachtneming van de in Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde doelstellingen van het gemeenschappelijke visserijbeleid.

(4) Wanneer een TAC aan één enkele lidstaat wordt toegewezen, is het dienstig de betrokken lidstaat overeenkomstig artikel 2, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te machtigen het niveau van deze TAC vast te stellen. Het is evenwel dienstig ervoor te zorgen dat de betrokken lidstaat bij de vaststelling van dit TAC-niveau volledig in overeenstemming met de beginselen en voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid handelt en ervoor zorgt dat het betrokken bestand wordt geëxploiteerd op niveaus die de maximale duurzame opbrengst kunnen produceren, onder meer door de nodige maatregelen te nemen om relevante gegevens te verzamelen, het betrokken bestand te evalueren en de maximale duurzame opbrengst ervan te bepalen.

(5) De TAC's dienen te worden vastgesteld op basis van de beschikbare wetenschappelijke adviezen, met inachtneming van de biologische en sociaaleconomische aspecten waarbij een gelijke behandeling van de visserijsectoren moet worden gegarandeerd, en in het licht van de standpunten die naar voren zijn gekomen tijdens de raadpleging van de belanghebbenden, met name op de bijeenkomsten met het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur en de betrokken regionale adviesraden.

(6) Voor bestanden waarvoor specifieke meerjarenplannen gelden, dienen de TAC's overeenkomstig de in die plannen vervatte voorschriften te worden vastgesteld. Bijgevolg dienen de TAC's voor de bestanden van heek, langoustine en tong in de Golf van Biskaje, het westelijk Kanaal en de Noordzee, schol in de Noordzee, haring in het gebied ten westen van Schotland en kabeljauw in het Kattegat, de Noordzee en het Skagerrak, het oostelijk deel van het Kanaal, het gebied ten westen van Schotland en de Ierse Zee te worden vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in respectievelijk de Verordening (EG) nr. 811/2004 van de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor het noordelijke heekbestand[4], Verordening (EG) nr. 2166/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van de bestanden van zuidelijke heek en langoustines in de Cantabrische Zee en ten westen van het Iberisch Schiereiland[5], Verordening (EG) nr. 388/2006 van de Raad van 23 februari 2006 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in de Golf van Biskaje[6], Verordening (EG) nr. 509/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in het westelijk Kanaal[7], Verordening (EG) nr. 676/2007 van de Raad van 11 juni 2007 tot vaststelling van een beheersplan voor de bevissing van de schol- en tongbestanden in de Noordzee[8], Verordening (EG) nr. 1300/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van een meerjarenplan voor het haringbestand in het gebied ten westen van Schotland en de visserijen die dat bestand exploiteren[9], Verordening (EG) nr. 1342/2008 en Verordening (EG) nr. 302/2009 van de Raad van 6 april 2009 betreffende een meerjarig herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee[10].

(7) Op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota[11] moet worden bepaald op welke bestanden de verschillende, in die verordening bedoelde maatregelen van toepassing zijn.

(8) Voor sommige soorten, zoals bepaalde haaisoorten, kan zelfs een beperkte vorm van visserijactiviteit een ernstig risico inhouden voor de instandhouding van de soort. Voor dergelijke soorten moet derhalve een volledige beperking van de vangstmogelijkheden worden opgelegd middels een totaalverbod op de visserij op deze soorten.

(9) Langoustine wordt in gemengde visserijen op demersale soorten samen met diverse andere soorten gevangen. In een gebied ten westen van Ierland, bekend als de Porcupine Bank, is er een dringende behoefte aan instandhoudingsmaatregelen om de vangsten van langoustine zo veel mogelijk te beperken. Het is derhalve dienstig de vangstmogelijkheden in dit gebied te beperken tot uitsluitend de vangst van pelagische soorten zonder bijvangst van langoustine.

(10) De maxima voor de visserijinspanning voor 2011 dienen te worden vastgesteld overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 2166/2005, artikel 5 van Verordening (EG) nr. 509/2007, artikel 9 van Verordening (EG) nr. 676/2007, de artikelen 11 en 12 van Verordening (EG) nr. 1342/2008 en de artikelen 5 en 9 van Verordening (EG) nr. 302/2009, en rekening houdend met Verordening (EG) nr. 754/2009 van de Raad van 27 juli 2009 tot uitsluiting van bepaalde groepen vaartuigen uit de visserijinspanningsregeling die is vastgesteld in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1342/2008[12].

[(11) Volgens het advies van de ICES is het noodzakelijk een systeem te handhaven, zij het met herziening, voor het beheer van de visserijinspanning op zandspiering in de EU-wateren van de ICES-zones IIa, IIIa en IV.]

(12) In het licht van het wetenschappelijk advies over de visstand in de Keltische Zee en gelet op het gemengde karakter van de visserijen in dit gebied is het dienstig maatregelen vast te stellen om de visserijinspanning voor de visserijactiviteiten in de deelsectoren f en g van ICES-gebied VII te beperken.

(13) In het licht van het meest recente wetenschappelijke advies van de ICES en overeenkomstig de internationale verbintenissen in het kader van het Verdrag inzake de visserij in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) dient de visserijinspanning op bepaalde diepzeesoorten te worden beperkt.

(14) De Unie heeft, volgens de procedure die is vastgesteld in de overeenkomsten of protocollen inzake de visserijrelaties, over de visserijrechten overleg gepleegd met Noorwegen[13], de Faeröer[14] en Groenland[15].

(15) De Unie is verdragsluitende partij bij verscheidene visserijorganisaties en neemt aan andere organisaties deel als samenwerkende niet-verdragsluitende partij. Voorts worden de visserijovereenkomsten die de Republiek Polen vóór de toetreding tot de Europese Unie heeft gesloten, zoals de Overeenkomst voor de instandhouding en het beheer van de alaskakoolvisbestanden in het centrale gedeelte van de Beringzee, krachtens de Toetredingsakte van 2003 vanaf de datum van toetreding beheerd door de Unie. De visserijorganisaties hebben aanbevolen om voor 2011 een aantal maatregelen in te voeren, onder meer vangstmogelijkheden voor EU-vaartuigen. Deze vangstmogelijkheden moeten door de Unie ten uitvoer worden gelegd.

(16) De Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC) is er tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2010 niet in geslaagd een consensus te bereiken over de vaststelling van instandhoudingsmaatregelen voor geelvintonijn, grootoogtonijn en gestreepte tonijn. Niettemin was de meerderheid van de verdragsluitende partijen, waaronder de Europese Unie, van oordeel dat de vangstmogelijkheden voor deze drie bestanden dienen te worden gereguleerd om het duurzame beheer ervan te kunnen garanderen. Het is derhalve dienstig dat de Unie maatregelen in die zin neemt.

(17) De Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC) heeft tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2010 besloten tot een herziening van de totale capaciteit van de vloten die in de periode 2006-2008 op tropische tonijn en in de periode 2007-2008 op zwaardvis en witte tonijn hebben gevist. De IOTC heeft tevens de tenuitvoerlegging van vlootontwikkelingsplannen goedgekeurd. Voorts heeft de IOTC een resolutie over de instandhouding van voshaaien (familie Alopiidae ) goedgekeurd die worden bijgevangen in het kader van andere visserijen in haar bevoegdheidsgebied.

(18) Tijdens de derde internationale vergadering over de oprichting van een Regionale Organisatie voor het visserijbeheer op volle zee in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO) in mei 2007, hebben de deelnemers tussentijdse maatregelen goedgekeurd, waaronder vangstmogelijkheden, om, in afwachting van de oprichting van deze regionale organisatie voor het visserijbeheer, de pelagische en de bodemvisserij in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan te reguleren. Deze maatregelen zijn opnieuw bezien tijdens het 8ste internationaal overleg over de oprichting van de SPRFMO in november 2009 en zullen nogmaals worden herzien tijdens de aanstaande 2de voorbereidende conferentie voor de SPRFMO-Commissie in januari 2011. De huidige tussentijdse maatregelen blijven derhalve van kracht totdat de nieuwe maatregelen zijn goedgekeurd. Conform het door de deelnemers bereikte akkoord zijn deze tussentijdse maatregelen vrijwillig en niet juridisch bindend uit hoofde van het internationaal recht. In het licht van de desbetreffende bepalingen in de VN-visbestandenovereenkomst lijkt het niettemin raadzaam deze maatregelen op te nemen in de wetgeving van de Unie.

(19) Tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2010 heeft de Organisatie voor de visserij in het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO) vangstbeperkingen vastgesteld voor vier visbestanden in het SEAFO-verdragsgebied. Deze vangstbeperkingen moeten in EU-recht worden omgezet.

(20) Overeenkomstig artikel 291 van het Verdrag moeten de maatregelen die nodig zijn voor het vaststellen van vangstbeperkingen voor bepaalde kortlevende bestanden worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden[16];

(21) Bepaalde internationale maatregelen waarbij vangstmogelijkheden voor de EU worden ingesteld of beperkt, worden op het einde van het jaar door de betrokken regionale organisaties voor visserijbeheer vastgesteld en worden van kracht vóór de inwerkingtreding van deze verordening. Derhalve dienen de bepalingen ter uitvoering van deze maatregelen met terugwerkende kracht van toepassing te zijn.

(22) De in de onderhavige verordening vastgestelde vangstmogelijkheden moeten worden gebruikt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen[17], en met name de artikelen 33 en 34 over, respectievelijk, de registratie van de vangsten en de visserijinspanning en de melding van gegevens over de uitputting van de vangstmogelijkheden. Derhalve dient te worden gepreciseerd welke codes de lidstaten moeten gebruiken wanneer zij gegevens met betrekking tot de aanlandingen van onder de onderhavige verordening vallende bestanden aan de Commissie doen toekomen.

(23) De vangstmogelijkheden dienen in volledige overeenstemming met de desbetreffende geldende wetgeving van de Unie te worden gebruikt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I

TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

ARTIKEL 1

Onderwerp

Bij deze verordening worden de volgende vangstmogelijkheden vastgesteld, alsmede de voorwaarden die functioneel verbonden zijn met het gebruik ervan:

a) voor het jaar 2011, de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden, en

b) voor de periode van 1 februari 2011 tot en met 31 januari 2012, bepaalde beperkingen van de visserijinspanning,

c) voor de in de artikelen 18, 19 en 20 en de bijlagen IE en V vastgestelde perioden, de vangstmogelijkheden voor bepaalde bestanden in het gebied van het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR).

[d) voor de in artikel 26 vastgestelde perioden, de vangstmogelijkheden voor bepaalde bestanden in het gebied van de Interamerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC).]

Artikel 2

Toepassingsgebied

Tenzij anders bepaald, is deze verordening van toepassing op:

a) EU-vaartuigen, en

b) vaartuigen van derde landen in EU-wateren.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:

a) “EU-vaartuigen”: vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en in de Unie zijn geregistreerd;

b) "vaartuigen van derde landen": vissersvaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd zijn in een derde land;

c) "EU-wateren": wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van de lidstaten, met uitzondering van wateren die grenzen aan de in bijlage II bij het Verdrag genoemde gebieden;

d) "totaal toegestane vangsten (TAC's)": de hoeveelheden die elk jaar van elk bestand mogen worden gevangen en aangeland;

e) "quotum": een vast aandeel van de aan de EU, de lidstaten of derde landen toegewezen TAC's;

f) "internationale wateren": wateren die niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van enige staat vallen;

g) "maaswijdte": de maaswijdte zoals vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 517/2008 van de Commissie van 10 juni 2008 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 850/98 wat betreft de bepaling van de maaswijdte en de meting van de twijndikte van visnetten[18];

(h) "EU-vissersvlootregister": het register dat door de Commissie is ingevoerd overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;

i) "visserijlogboek": het logboek als bedoeld in artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009;

Artikel 4

Visserijzones

Voor de toepassing van deze verordening geldt de volgende afbakening van visserijzones:

a) voor de ICES-zones (International Council for the Exploration of the Sea - Internationale Raad voor het onderzoek van de zee): de afbakening van Verordening (EG) nr. 218/2009 van het Europees Parlement en de Raad[19];

b) voor het Skagerrak: het gebied dat in het westen wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust;

c) voor het Kattegat: het gebied dat in het noorden wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap Hasenøre naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen;

d) voor zone VII (Ierse Zee Oost – Eenheid 14): het gebied dat wordt begrensd door

i ) een loxodroom die achtereenvolgens de volgende punten met elkaar verbindt:

- het snijpunt van 5°WL met de kust van Groot-Brittannië nabij Portpatrick.

- 54°30' NB 5°WL;

- 54°30' NB 4°WL;

- het snijpunt van 4°WL met de kust van Groot-Brittannië nabij Llanfairfechan;

ii ) de kust van Groot-Brittannië

e) voor zone VII (Ierse Zee West – Eenheid 15): het gebied dat wordt begrensd door:

i ) een loxodroom die achtereenvolgens de volgende punten met elkaar verbindt:

- het snijpunt van 55°NB met de kust van Ierland nabij Camlough;

- het snijpunt van 55°NB met de kust van Groot-Brittannië nabij Stranraer;

ii ) de kust van Groot-Brittannië tussen het snijpunt van 55°NB met de kust nabij Stranraer en het snijpunt van 5° WL met de kust nabij Portpatrick;

iii ) een loxodroom die achtereenvolgens de volgende punten met elkaar verbindt:

- het snijpunt van 5°WL met de kust van Groot-Brittannië nabij Portpatrick;

- 54°30' NB 5°WL;

- 54°30' NB 4°WL;

- het snijpunt van 4°WL met de kust van Groot-Brittannië nabij Llanfairfechan;

iv ) de kust van Groot-Brittannië tussen het snijpunt van 4°WL met de kust nabij Llanfairfechan en het snijpunt van 53° NB met de kust nabij het schiereiland Llyn;

v ) een loxodroom die achtereenvolgens de volgende punten met elkaar verbindt:

- het snijpunt van 53°NB met de kust van Groot-Brittannië nabij het schiereiland Llyn;

- het snijpunt van 53°NB met de kust van Ierland nabij Wicklow;

- de oostkust van Ierland tussen 53°00' NB en 55°00' NB.

f) voor zone VII (Porcupine Bank – Eenheid 16): het gebied dat wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende geografische coördinaten met elkaar verbinden:

- 53°30' NB 15°00' WL;

- 53° 30' NB 11°00' WL;

- 51°30' NB 11°00' WL;

- 51°30' NB 13°00' WL;

- 51°00' NB 13°00' WL;

- 51°00' NB 15°00' WL;

- 53°30' NB 15°00' WL.

g) voor zone VII (Aran Grounds – Eenheid 17): het gebied dat wordt begrensd door:

i ) de westkust van Ierland;

ii ) 53°30' NB;

iii ) 11°00' WL;

iv ) 52°30' NB.

h) voor zone VII (Zuid- en Zuidwest-Ierland – Eenheid 19): het gebied dat wordt begrensd door

i ) de loxodromen die achtereenvolgens de volgende punten met elkaar verbinden:

- het snijpunt van 52°30' NB met de westkust van Ierland

- 52°30'NB 11°00'WL;

- 51°00'NB 11°00'WL;

- 51°00' NB 8°00' WL;

- 51°30'NB 8°00'WL;

- 51°30'NB 7°00'WL;

- 52°00'NB 7°00'WL;

- 52°00'NB 6°00'WL;

- 52°30'NB 6°00'WL;

- het snijpunt met 52°30' NB en

ii ) de oostkust van Ierland ten zuiden van 52°30'NB.

i) voor zone VII (Keltische Zee – Eenheden 20-22): het gebied dat wordt begrensd door de loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende geografische coördinaten met elkaar verbinden:

- 51°00' NB 9°00' WL;

- 51°00' NB 8°00' WL;

- 51°30'NB 8°00'WL;

- 51°30'NB 7°00'WL;

- 52°00'NB 7°00'WL;

- 52°00'NB 6°00'WL;

- 51°30'NB 6°00'WL;

- 51°30'NB 5°00'WL;

- 51°00'NB 5°00'WL;

- 51°00'NB 6°00'WL;

- 50°30'NB 6°00'WL;

- 50°30'NB 7°00'WL;

- 49°30'NB 7°00'WL;

- 49°30'NB 9°00'WL;

- 51°00'NB, 9°00'WL.

j) voor zone VII (Noord-West-Ierland en andere gebieden – eenheid 18): het deel van zone VII dat niet tot de in d) tot en met i) hierboven gedefinieerde gebieden behoort.

k) voor de Golf van Cadiz: het gebied van ICES-zone IXa ten oosten van 7° 23′48″ WL;

l) voor de CECAF-zones (Fishery Committee for the Eastern Central Atlantic - Visserijcomité voor de centraal-oostelijke Atlantische Oceaan, of FAO-gebied 34): de afbakening van Verordening (EG) nr. 216/2009 van het Europees Parlement en de Raad[20];

m) voor de NAFO-zones (Northwest Atlantic Fisheries Organisation - Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van Verordening (EG) nr. 217/2009 van het Europees Parlement en de Raad[21];

n) voor de SEAFO-zones (South East Atlantic Fisheries Organisation - Organisatie voor de visserij in het zuidoostelijk deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de visbestanden in het zuidoostelĳke deel van de Atlantische Oceaan[22];

o) voor de ICCAT-zone (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas - Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen): de afbakening van het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen[23];

p) voor de CCAMLR-zones (Convention on the Conservation of Antarctic Marine Living Resources — Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren): de afbakening van Verordening (EG) nr. 601/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot vaststelling van bepaalde controlemaatregelen voor de visserij in het verdragsgebied van het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren[24];

q) voor de IATTC-zone (Inter American Tropical Tuna Convention - Interamerikaanse Commissie voor tropische tonijn): de afbakening van het Verdrag ter versterking van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn opgericht bij het Verdrag van 1949 tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Republiek Costa Rica[25];

r) voor de IOTC-zone (Indian Ocean Tuna Commission - Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan): de afbakening van de Overeenkomst tot oprichting van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan[26];

s) voor het SPRFMO-gebied (South Pacific Regional Fisheries Management Organisation - Regionale visserijorganisatie voor het zuidelijke deel van de Stille Oceaan): het gebied op open zee bezuiden 10° noorderbreedte, ten noorden van het CCAMLR-verdragsgebied, ten oosten van het SIOFA-verdragsgebied zoals vastgesteld in de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische Oceaan[27], en ten westen van de gebieden die onder de visserijjurisdictie van de Zuid-Amerikaanse staten vallen;

t) voor de WCPFC-zone (Western and Central Pacific Fisheries Convention - Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan): de afbakening van het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan[28];

u) voor de diepzee van de Beringzee: het diepzeegebied van de Beringzee vanaf 200 zeemijlen van de basislijnen vanwaar de breedte van de territoriale zee van de aan de Beringzee gelegen kuststaten wordt gemeten.

TITEL II

VANGSTMOGELIJKHEDEN VOOR EU-VAARTUIGEN

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

ARTIKEL 5

TAC's en toewijzingen

1. De TAC's voor EU-vaartuigen in EU-wateren of bepaalde niet-EU-wateren en de toewijzing van deze TAC's aan de lidstaten, alsmede de voorwaarden die er functioneel verband mee houden, worden vastgesteld in bijlage I.

2. EU-vaartuigen mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde TAC's en de voorschriften van artikel 13 en bijlage III van de onderhavige verordening en van Verordening (EG) nr. 1006/2008 van de Raad[29] en de uitvoeringsbepalingen daarvan, vissen in de wateren die onder de visserijjurisdictie van de Faeröer, Groenland, IJsland en Noorwegen vallen, en in de visserijzone rond Jan Mayen.

3. De Commissie stelt de TAC's voor lodde in de Groenlandse wateren van de ICES-zones V en XIV voor de Unie vast op basis van de TAC en de toewijzing voor de Unie, zoals die zijn vastgesteld door Groenland overeenkomstig de met dit land gesloten overeenkomst.

4. In het licht van de in het eerste halfjaar 2011 verzamelde wetenschappelijke gegevens kan de Commissie de in bijlage I vastgestelde TAC's voor de onderstaande bestanden herzien volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure:

[a) zandspiering in de EU-wateren van de ICES-zones IIa, IIIa en IV volgens de regels in punt 6 van bijlage IID;]

b) kever in de EU-wateren van de ICES-zones IIa, IIIa en IV en sprot in de EU-wateren van de ICES-zones IIa en IV;

c) wijting in de EU-wateren van de ICES-zones IIa, IIIa en IV en schelvis in de ICES-zones IIa, III en IV, om rekening te houden met de industriële bijvangsten in de kevervisserij.

Artikel 6

Verboden soorten

1. Het is EU-vaartuigen verboden de onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen:

a) reuzenhaai ( Cetorinhus maximus ) en witte haai ( Carcharodon carcharias ) in alle EU- en niet-EU-wateren;

b) zee-engel ( Squatina squatina ) in alle EU-wateren;

c) vleet ( Dipturus batis ) in de EU-wateren van de ICES-zones IIa, III, IV, VI, VII, VIII, IX en X;

d) golfrog ( Raja undulata ) en witte rog ( Rostroraja alba ) in de EU-wateren van de ICES-zones VI, VII, VIII, IX en X;

e) haringhaai ( Lamna nasus ) in internationale wateren en

d) gitaarroggen ( Rhinobatidae ) in de EU-wateren van I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X en XII.

2. De in lid 1 bedoelde soorten worden voor zover mogelijk onverwijld en ongedeerd teruggezet.

Artikel 7

Bijzondere bepalingen inzake toewijzingen

1. De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig de onderhavige verordening aan de lidstaten toegewezen onverminderd:

a) het ruilen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;

b) nieuwe toewijzingen op grond van artikel 37 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 of op grond van artikel 10, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1006/2008;

c) het aanlanden van extra hoeveelheden op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96;

d) het inhouden van hoeveelheden op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96;

e) verminderingen of kortingen op grond van de artikelen 37, 105, 106 en 107 van Verordening (EG) nr. 1224/2009.

2. Tenzij anders vermeld in bijlage I van deze verordening is artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96 van toepassing op bestanden waarvoor TAC's bij wijze van voorzorgsmaatregel zijn vastgesteld, en zijn artikel 3, leden 2 en 3, en artikel 4 van die verordening van toepassing op bestanden waarvoor analytische TAC's zijn vastgesteld.

Artikel 8

Beperkingen van de visserijinspanning

Vanaf 1 februari 2011 tot en met 31 januari 2012 zijn de maatregelen tot vermindering van de visserijinspanning die zijn vastgesteld in:

a) bijlage IIA, van toepassing op het beheer van sommige bestanden in het Kattegat, het Skagerrak, het deel van ICES-zone IIIa dat niet behoort tot het Skagerrak en het Kattegat, de ICES-zones IV, VIa, VIIa en VIId en de EU-wateren van de ICES-zones IIa en Vb;

b) bijlage IIB, van toepassing op het herstel van heek en langoustine in de ICES-zones VIIIc en IXa, met uitzondering van de Golf van Cadiz;

c) bijlage IIC, van toepassing op het beheer van de tongbestanden in ICES-zone VIIe;

[d) bijlage IID, van toepassing op het beheer van de zandspieringbestanden in de EU-wateren van de ICES-zones IIa, IIIa en IV;]

e) bijlage IIe, van toepassing op het beheer van bepaalde bestanden in de ICES-zones VIIf en g.

Artikel 9

Vangst- en inspanningsbeperkingen voor de diepzeevisserij

1. Artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2347/2002 van de Raad[30] is van toepassing op zwarte heilbot. Voor het vangen, aan boord houden, overladen en aanlanden van zwarte heilbot gelden de voorwaarden van dat artikel.

2. De lidstaten zorgen ervoor dat de voor 2011 geldende visserijinspanningsniveaus, gemeten in kilowattdagen buitengaats, van vaartuigen met diepzeevisserijdocumenten als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2347/2002, niet meer bedragen dan 65% van de gemiddelde jaarlijkse visserijinspanning van de vaartuigen van de betrokken lidstaat in 2003 op reizen tijdens welke deze vaartuigen beschikten over visdocumenten voor diepzeevisserij en/of diepzeesoorten, als opgesomd in de bijlagen I en II bij die verordening, hebben gevangen. Dit lid is alleen van toepassing op visreizen tijdens welke meer dan 100 kg andere diepzeesoorten dan grote zilversmelt is gevangen.

Artikel 10

Voorwaarden voor de aanlanding van vangsten en bijvangsten

Vis van bestanden waarvoor TAC's zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits:

a) die vis is gevangen met vaartuigen van een lidstaat die een quotum heeft en dat quotum nog niet is opgebruikt; of

b) die vis deel uitmaakt van een quotum van de EU dat niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, en dat quotum nog niet is opgebruikt.

Artikel 11

Beperkingen op het gebruik van bepaalde vangstmogelijkheden

1. De in bijlage I vastgestelde vangstmogelijkheden voor torsk, kabeljauw, scharretong, zeeduivel, schelvis, wijting, heek, blauwe leng, leng, langoustine, schol, pollak, koolvis, rog, tong [en doornhaai] in ICES-gebied VII of deelgebieden daarvan, worden beperkt door een verbod om deze soorten in de periode van 1 mei tot en met 31 juli 2011 op de Porcupine Bank te vangen of aan boord te houden. In de desbetreffende vermeldingen in bijlage I wordt naar dit artikel verwezen.

2. Voor de toepassing van dit artikel omvat de Porcupine Bank het gebied dat wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende geografische coördinaten met elkaar verbinden:

Punt | Breedtegraad | Lengtegraad |

1 | 52o 27' NB | 12o 19' WL |

2 | 52o 40' NB | 12o 30' WL |

3 | 52o 47' NB | 12o 39.600' WL |

4 | 52o 47' NB | 12o 56' WL |

5 | 52o 13,5' NB | 13° 53.830' WL |

6 | 51° 22' NB | 14° 24' WL |

7 | 51° 22' NB | 14° 03' WL |

8 | 52o 10' NB | 13° 25' WL |

9 | 52o 32' NB | 13° 07,500' WL |

10 | 52o 43' NB | 12o 55' WL |

11 | 52o 43' NB | 12o 43' WL |

12 | 52o 38.800' NB | 12o 37' WL |

13 | 52o 27' NB | 12o 23' WL |

14 | 52o 27' NB | 12o 19' WL |

3. Artikel 50, leden 3, 4 en 5, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 is van toepassing in het in lid 2 omschreven gebied.

Artikel 12

Gegevensverstrekking

Wanneer de lidstaten overeenkomstig de artikelen 33 en 34 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 gegevens met betrekking tot de aanlanding van hoeveelheden gevangen vis aan de Commissie doen toekomen, gebruiken zij daarvoor de in bijlage I bij de onderhavige verordening vermelde bestandscodes.

HOOFDSTUK II

VISMACHTIGINGEN IN WATEREN VAN DERDE LANDEN

ARTIKEL 13

Vismachtigingen

1. Het maximum aantal vismachtigingen voor EU-vaartuigen in wateren van derde landen wordt vastgesteld in bijlage III.

2. Indien een lidstaat quota in de in bijlage III genoemde visserijzones op basis van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 aan een andere lidstaat overdraagt (uitwisseling of "swap"), worden daarbij ook de overeenkomstige vismachtigingen overgedragen en wordt de Commissie hiervan in kennis gesteld. Het in bijlage III vastgestelde totale aantal vismachtigingen per visserijzone mag echter niet worden overschreden.

HOOFDSTUK III

VANGSTMOGELIJKHEDEN IN WATEREN VAN REGIONALE ORGANISATIES VOOR VISSERIJBEHEER

AFDELING 1

GEBIED VAN HET INTERNATIONAAL VERDRAG VOOR DE INSTANDHOUDING VAN ATLANTISCHE TONIJNEN (ICCAT)

ARTIKEL 14

Beperkingen van de visserij en van de kweek- en mestcapaciteit voor blauwvintonijn

1. Het aantal met de hengel of de sleeplijn vissende EU-vaartuigen die in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan actief op blauwvintonijn tussen 8 kg/75 cm en 30 kg/115 cm mag vissen, wordt beperkt overeenkomstig punt 1 van bijlage IV.

2. Het aantal vaartuigen dat in het kader van de EU-ambachtelijke kustvisserij in de Middellandse Zee actief op blauwvintonijn tussen 8 kg/75 cm en 30 kg/115 cm mag vissen, wordt beperkt overeenkomstig punt 2 van bijlage IV.

3. Het aantal EU-vaartuigen dat in de Adriatische Zee actief op blauwvintonijn tussen 8 kg/75 cm en 30 kg/115 cm mag vissen voor kweekdoeleinden, wordt beperkt overeenkomstig punt 3 van bijlage IV.

4. Het aantal en de totale capaciteit in brutoton van de vissersvaartuigen die in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee op blauwvintonijn mogen vissen, deze aan boord mogen houden en mogen overladen, vervoeren of aanlanden, wordt beperkt overeenkomstig punt 4 van bijlage IV.

5. Het aantal tonnara's dat in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee wordt gebruikt bij de visserij op blauwvintonijn, wordt beperkt overeenkomstig punt 5 van bijlage IV.

6. De capaciteit voor het kweken en mesten van blauwvintonijn, alsmede de maximumhoeveelheid in het wild gevangen blauwvintonijn die wordt toegewezen aan kweek- en mestbedrijven in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, wordt beperkt overeenkomstig punt 6 van bijlage IV.

Artikel 15

Aanvullende voorwaarden voor de in bijlage ID toegekende quota voor blauwvintonijn

Onverminderd de in artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 302/2009 vastgestelde verbodsperiode is het in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee van 15 april tot en met 15 mei 2011 verboden met ringzegenvaartuigen op blauwvintonijn te vissen.

Artikel 16

Recreatie- en sportvisserij

De lidstaten kennen een specifiek quotum van de hun in bijlage ID toegekende quota voor blauwvintonijn toe aan de recreatie- en sportvisserij.

Artikel 17

Haaien

1. In alle visserijtakken geldt een verbod op het aan boord houden, overladen en aanlanden van delen van of volledige karkassen van grootoogvoshaaien ( Alopias superciliosus ).

2. Het is verboden gericht te vissen op voshaaisoorten van het geslacht Alopias .

Afdeling 2

GEBIED VAN HET VERDRAG INZAKE DE INSTANDHOUDING VAN DE LEVENDE RIJKDOMMEN IN DE ANTARCTISCHE WATEREN (CCAMLR)

ARTIKEL 18

Verbodsbepalingen en vangstbeperkingen

1. Gerichte visserij op de in bijlage V, deel A, vermelde soorten is verboden in de daarin aangegeven zones en perioden.

2. Voor nieuwe en experimentele visserij worden de beperkingen van de TAC's en de bijvangsten per deelgebied vastgelegd in bijlage V, deel B.

Artikel 19

Experimentele visserij

1. EU-vaartuigen die bij de CCAMLR zijn aangemeld overeenkomstig de artikelen 7 en 7 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004, mogen deelnemen aan de experimentele visserij met de beug op Dissostichus spp. in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 buiten gebieden onder nationale jurisdictie.

2. De beperkingen van de TAC's en de bijvangsten in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 en de verdeling daarvan over de kleine onderzoeksvakken (Small Scale Research Units, SSRU's) in elk gebied worden vastgesteld in bijlage V, deel B. De visserijactiviteiten in een SSRU worden stopgezet zodra de gemelde vangsten de geldende vangstbeperking hebben bereikt, waarna dit vak voor de rest van het seizoen voor de visserij wordt gesloten.

3. De visserijactiviteiten vinden plaats in een zo groot mogelijk geografisch gebied en op zo veel verschillende diepten als mogelijk om de nodige informatie te verzamelen voor het bepalen van het visserijpotentieel en om overconcentratie van vangsten en visserijinspanning te voorkomen. In de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 is het echter verboden om te vissen op diepten van minder dan 550 m.

Artikel 20

Visserij op Antarctisch krill in het visseizoen 2011/2012

1. Uitsluitend de lidstaten die lid zijn van de CCAMLR mogen tijdens het visseizoen 2011/2012 in het CCAMLR-verdragsgebied op Antarctisch krill ( Euphausia superba ) vissen. Lidstaten die voornemens zijn om in het CCAMLR-verdragsgebied op Antarctisch krill te vissen, stellen het CCAMLR-secretariaat en de Commissie overeenkomstig artikel 5 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004 uiterlijk op 1 juni 2011 in kennis van:

a) hun voornemen om op Antarctisch krill te vissen, waarbij zij gebruik maken van het in bijlage V, deel C, vastgestelde formulier;

b) de vorm van de netten, waarbij zij gebruik maken van het in bijlage V, deel D, vastgestelde formulier.

2. De in lid 1 vermelde kennisgeving omvat de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde informatie voor elk vaartuig dat van de lidstaat toestemming krijgt om aan de visserij op Antarctisch krill deel te nemen.

3. De lidstaten die voornemens zijn om in het CCAMLR-verdragsgebied de visserij op Antarctisch krill te beoefenen, geven alleen kennis van de vaartuigen met vergunning die ten tijde van de kennisgeving hun vlag voeren.

4. De lidstaten mogen toestaan dat een ander vaartuig dan de overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 aan de CCAMLR gemelde vaartuigen, deelneemt aan de visserij op Antarctisch krill, wanneer een vaartuig met vergunning om legitieme operationele redenen of vanwege overmacht niet aan die visserij kan deelnemen. De betrokken lidstaten brengen in dat geval het CCAMLR-secretariaat en de Commissie onverwijld op de hoogte, met opgave van:

a) alle bijzonderheden over het vervangende vaartuig (of de vervangende vaartuigen), inclusief de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde informatie;

b) een volledig overzicht van de redenen voor de vervanging, alsmede van alle relevante ondersteunende bewijsstukken of referenties.

5. De lidstaten staan niet toe dat een vaartuig dat voorkomt op één van de door de CCAMLR vastgestelde lijsten van IOO-vaartuigen, aan de visserij op Antarctisch krill deelneemt.

Afdeling 3

GEBIED VAN DE COMMISSIE VOOR DE TONIJNVISSERIJ IN DE INDISCHE OCEAAN (IOTC)

ARTIKEL 21

Beperking van de visserijcapaciteit van vaartuigen die in het IOTC-gebied vissen

1. Het maximum aantal EU-vaartuigen dat in het IOTC-gebied op tropische tonijn vist, en de overeenkomstige in brutotonnage (GT) uitgedrukte capaciteit, wordt vastgesteld in bijlage VI, punt 1.

2. Het maximum aantal EU-vaartuigen dat in het IOTC-gebied op zwaardvis ( Xiphias gladius ) en witte tonijn ( Thunnus alalunga ) vist, en de overeenkomstige in GT uitgedrukte capaciteit, worden vastgesteld in bijlage VI, punt 2.

3. De lidstaten kunnen vaartuigen die zijn toegewezen aan één van de twee in de leden 1 en 2 bedoelde visserijtakken opnieuw toewijzen aan de andere visserijtak, mits zij ten genoegen van de Commissie kunnen aantonen dat deze wijziging niet tot een stijging van de visserijinspanning voor de betrokken visbestanden leidt.

4. De lidstaten zorgen er bij een voorgestelde overdracht van capaciteit naar hun vloot voor dat de over te dragen vaartuigen voorkomen in het vaartuigenregister van de IOTC of van andere regionale tonijnvisserijorganisaties. Vaartuigen die voorkomen op de lijst van vaartuigen die illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserijactiviteiten verrichten (IOO-vaartuigen) van een regionale organisatie voor visserijbeheer, mogen niet worden overgedragen.

Rekening houdend met de uitvoering van de bij de IOTC ingediende ontwikkelingsplannen, kunnen de lidstaten de in dit artikel bedoelde maxima van de visserijcapaciteit slechts verhogen binnen de in die ontwikkelingsplannen bepaalde grenzen.

Artikel 22

Haaien

1. In alle visserijtakken geldt een verbod op het aan boord houden, overladen en aanlanden van delen van of volledige karkassen van alle voshaaisoorten van de familie Alopiidae .

2. De in lid 1 bedoelde soorten worden voor zover mogelijk onverwijld en ongedeerd teruggezet.

Afdeling 4

GEBIED VAN DE REGIONALE ORGANISATIE VOOR HET VISSERIJBEHEER IN HET ZUIDELIJKE DEEL VAN DE STILLE OCEAAN (SPRFMO)

Artikel 23

Pelagische visserij - capaciteitsbeperking

De lidstaten die in 2007, 2008 of 2009 actief pelagische visserijactiviteiten hebben uitgeoefend in het SPRFMO-verdragsgebied, beperken de totale brutotonnage (GT) van de vaartuigen die hun vlag voeren en die op pelagische bestanden vissen in 2011 tot het niveau van 78610 GT in dat gebied, en wel zodanig dat de duurzame exploitatie van de pelagische visbestanden in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan is gewaarborgd.

Artikel 24

Pelagische visserij - TAC's

1. Alleen de lidstaten die in 2007, 2008 of 2009 actief pelagische visserijactiviteiten hebben uitgeoefend in het SPRFMO-verdragsgebied zoals omschreven in artikel 23, mogen in dat gebied op pelagische bestanden vissen met inachtneming van de in bijlage IJ vastgestelde TAC's.

2. De lidstaten stellen de Commissie maandelijks in kennis van de naam en de kenmerken, met inbegrip van de brutotonnage (GT), van hun vaartuigen die betrokken zijn bij de in dit artikel bedoelde visserij.

3. Voor het toezicht op de in dit artikel bedoelde visserij sturen de lidstaten de Commissie, ter toezending aan het interim-secretariaat van de SPRFMO, VMS-gegevens, maandelijkse vangstaangiften en, indien voorhanden, gegevens over aanloophavens uiterlijk de 15e dag van de maand na die waarop de gegevens betrekking hebben.

Artikel 25

Bodemvisserij

De lidstaten beperken de bodemvisserijinspanning of de uit die visserij voortkomende vangsten in het SPRFMO-verdragsgebied tot het gemiddelde van de jaarlijkse hoeveelheden in de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2006, wat betreft het aantal vissersvaartuigen en andere parameters die een maatstaf zijn voor de vangsthoeveelheid, de visserijinspanning en de visserijcapaciteit, en tot de delen van het SPRFMO-verdragsgebied waar tijdens het vorige visseizoen bodemvisserij heeft plaatsgevonden.

Afdeling 5

GEBIED VAN DE INTERAMERIKAANSE COMMISSIE VOOR TROPISCHE TONIJN (IATTC)

Artikel 26

Ringzegenvisserij

1. De visserij met ringzegens op geelvintonijn ( Thunnus albacares ), grootoogtonijn ( Thunnus obesus ) en gestreepte tonijn ( Katsuwonus pelamis ) is verboden:

a) hetzij van 29 juli tot en met 28 september 2011, hetzij van 18 november 2011 tot en met 18 januari 2012 in het gebied dat wordt begrensd door:

de kustlijnen van Amerika langs de Stille Oceaan,

lengtegraad 150° WL,

breedtegraad 40° NB,

breedtegraad 40° ZB;

b) van 29 september tot en met 29 oktober 2011 in het gebied dat wordt begrensd door:

lengtegraad 96° WL,

lengtegraad 110° WL,

breedtegraad 4° NB,

breedtegraad 3° ZB.

2. De betrokken lidstaten delen de Commissie vóór 1 april 2011 de in lid 1, onder a), bedoelde periode mee waarin de visserijactiviteiten worden stilgelegd. Alle ringzegenvissers van de betrokken lidstaten moeten de visserij met de ringzegen in het beschreven gebied en gedurende de vastgestelde periode stopzetten.

3. Ringzegenvissers die in het IATTC-gebied vissen, moeten alle gevangen geelvintonijnen, grootoogtonijnen en gestreepte tonijnen aan boord houden en aanlanden, behalve vis die om andere redenen dan de grootte als ongeschikt voor menselijke consumptie wordt beschouwd. Eén uitzondering vormt de laatste trek van een reis, wanneer misschien onvoldoende ruimte is overgebleven om alle bij die trek gevangen tonijn op te slaan.

Afdeling 6

GEBIED VAN DE ORGANISATIE VOOR DE VISSERIJ IN HET ZUIDOOSTELIJK DEEL VAN DE ATLANTISCHE OCEAAN (SEAFO)

Artikel 27

Maatregelen ter bescherming van diepzeehaaien

De gerichte visserij op de volgende diepzeehaaien in het SEAFO-verdragsgebied is verboden:

- roggen ( Rajidae ),

- doornhaai ( Squalus acanthias ),

- gevlekte gladde lantaarnhaai ( Etmopterus bigelowi ),

- kortstaartlantaarnhaai ( Etmopterus brachyurus ),

- grote lantaarnhaai ( Etmopterus princeps ),

- gladde lantaarnhaai ( Etmopterus pusillus ),

- spookkathaai ( Apristurus manis ),

- fluweelijshaai ( Scymnodon squamulosus )

- en diepzeehaaien van de superorde Selachimorpha .

Afdeling 7

GEBIED VAN DE COMMISSIE VOOR DE VISSERIJ IN DE WESTELIJKE EN CENTRALE STILLE OCEAAN (WCPFC)

ARTIKEL 2 8

Beperkingen van de visserijinspanning voor geelvintonijn, grootoogtonijn, gestreepte tonijn en witte tonijn/zuidelijke geelvintonijn?

De lidstaten zien erop toe dat de totale inspanning bij de visserij op grootoogtonijn ( Thunnus obesus ), geelvintonijn ( Thunnus albacares ), gestreepte tonijn ( Katsuwonus pelamis ) en witte tonijn? ( Thunnus alalunga ) in het WCPFC-gebied wordt beperkt tot de visserijinspanning die in partnerschapsovereenkomsten tussen de Unie en kuststaten in de regio is overeengekomen.

Artikel 29

Gesloten gebied voor de visserij met visconcentratievoorzieningen (FAD's)

1. In het gedeelte van het WCPFC-gebied tussen 20°NB en 20°ZB zijn visserijactiviteiten van ringzegenvaartuigen die gebruik maken van FAD's verboden tussen 1 juli 2011, 00.00 uur en 30 september 2011, 24.00 uur. In die periode mogen ringzegenvaartuigen in dat gedeelte van het WCPFC-gebied alleen visserijactiviteiten verrichten indien zich aan boord een waarnemer bevindt die erop toeziet dat het vaartuig op geen enkel ogenblik:

a) een FAD of soortgelijk elektronisch apparaat gebruikt of in dienst heeft;

b) met behulp van FAD's vist op scholen.

2. Alle ringzegenvaartuigen die in het in lid 1 bedoelde gedeelte van het WCPFC-gebied vissen, houden alle gevangen grootoogtonijn, geelvintonijn en gestreepte tonijn aan boord en landen deze aan of laden deze over.

3. Lid 2 geldt niet in de volgende gevallen:

a) tijdens de laatste trek van een visreis, indien onvoldoende ruimte is overgebleven om al deze vis op te slaan;

b) wanneer de vis om andere dan met de grootte verband houdende redenen niet geschikt is voor menselijke consumptie; dan wel

c) wanneer zich een ernstige storing van de koelinstallatie voordoet.

Artikel 3 0

Gesloten gebieden voor de ringzegenvisserij

De visserij met ringzegens op grootoogtonijn en geelvintonijn is verboden in de volgende, in volle zee gelegen gebieden:

a) de internationale wateren die worden afgebakend door de grenzen van de exclusieve economische zones van Indonesië, Palau, Micronesië en Papoea-Nieuw-Guinea;

b) de internationale wateren die worden afgebakend door de grenzen van de exclusieve economische zones van Micronesië, de Marshall-eilanden, Nauru, Kiribati, Tuvalu, Fiji, de Salomon-eilanden en Papoea-Nieuw-Guinea.

Artikel 3 1

Beperking van het aantal vaartuigen dat op zwaardvis mag vissen

Het maximum aantal EU-vaartuigen dat in de gebieden bezuiden 20° ZB van het WCPFC-gebied op zwaardvis ( Xiphias gladius ) mag vissen, wordt vastgesteld in bijlage VII.

Afdeling 8

BERINGZEE

Artikel 32

Verbod op de visserij in de volle zee van de Beringzee

De visserij op alaskakoolvis ( Theragra chalcogramma ) in de volle zee van de Beringzee is verboden.

TITEL III

VANGSTMOGELIJKHEDEN VOOR VAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN IN EU-WATEREN

ARTIKEL 3 3

TAC's

Vissersvaartuigen die de vlag voeren van Noorwegen, alsook vissersvaartuigen die op de Faeröer geregistreerd staan, mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde TAC's en de in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1006/2008 en de onderhavige titel vastgestelde voorwaarden, in EU-wateren vissen.

Artikel 3 4

Vismachtigingen

1. Het maximum aantal vismachtigingen voor vaartuigen van derde landen die in EU-wateren vissen, wordt vastgesteld in bijlage VIII.

2. Vis van bestanden waarvoor TAC's zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits die vis is gevangen met vaartuigen van derde landen die een quotum hebben en dat quotum niet is opgebruikt.

Artikel 3 5

Verboden soorten

1. Het is vaartuigen van derde landen verboden de onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen:

a) reuzenhaai ( Cetorinhus maximus ) en witte haai ( Carcharodon carcharias ) in alle EU-wateren;

b) zee-engel ( Squatina squatina ) in alle EU-wateren;

c) vleet ( Dipturus batis ) in de EU-wateren van de ICES-zones IIa, III, IV, VI, VII, VIII, IX en X; en

d) golfrog ( Raja undulata ) en witte rog ( Rostroraja alba ) in de EU-wateren van de ICES-zones VI, VII, VIII, IX en X.

2. De in lid 1 bedoelde soorten worden voor zover mogelijk onverwijld en ongedeerd teruggezet.

TITEL IV

SLOTBEPALINGEN

ARTIKEL 3 6

Inwerkingtreding en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2011.

Op vangstmogelijkheden voor het CCAMLR-gebied die gelden voor perioden die ingaan vóór 1 januari 2011, zijn de artikelen 18, 19 en 20 en de bijlagen IE en V van toepassing met ingang van de datum waarop de betrokken vangstmogelijkheden van toepassing zijn.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De voorzitter

BIJLAGE I

Vangstbeperkingen, per soort en per gebied (in ton levend gewicht, tenzij anders vermeld), voor EU-vaartuigen in gebieden met TAC's en voor vaartuigen van derde landen in de EU-wateren

De onderstaande tabellen bevatten de TAC's en quota (in ton levend gewicht, tenzij anders vermeld) per bestand en, in voorkomend geval, de voorwaarden die er functioneel verband mee houden.

Alle in deze bijlage vastgestelde TAC's worden als quota beschouwd voor de toepassing van deze verordening en vallen derhalve onder het bepaalde in Verordening (EG) nr. 1224/2009, met name de artikelen 33 en 34. Tenzij anders bepaald zijn de verwijzingen naar visserijzones verwijzingen naar ICES-zones.

Per gebied staan de visbestanden vermeld in alfabetische volgorde op de Latijnse naam van de vissoort. In de onderstaande overzichtstabel staan naast de in deze verordening gebruikte wetenschappelijke namen de corresponderende gewone namen vermeld:

Wetenschappelijke benaming | Drielettercode | Gewone naam |

Amblyraja radiata | RJR | Sterrog |

Ammodytes spp. | SAN | Zandspieringen |

Argentina silus | ARU | Grote zilvervis |

Beryx spp. | ALF | Beryciden |

Brosme brosme | USK | Torsk |

Centrophorus squamosus | GUQ | Donkere doornhaai |

Centroscymnus coelolepis | CYO | Portugese hondshaai |

Chaceon maritae | CGE | Rode diepzeekrab |

Champsocephalus gunnari | ANI | IJsvis |

Chionoecetes spp. | PCR | Sneeuwkrabben |

Clupea harengus | HER | Haring |

Coryphaenoides rupestris | RNG | Grenadiervis |

Dalatias licha | SCK | Zwarte haai |

Deania calcea | DCA | Spitssnuitsnavelhaai |

Dipturus batis | RJB | Vleet |

Dissostichus eleginoides | TOP | Zwarte patagonische ijsheek |

Engraulis encrasicolus | ANE | Ansjovis |

Etmopterus princeps | ETR | Grote lantaarnhaai |

Etmopterus pusillus | ETP | Gladde lantaarnhaai |

Euphausia superba | KRI | Antarctisch krill |

Gadus morhua | COD | Kabeljauw |

Galeorhinus galeus | GAG | Ruwe haai |

Glyptocephalus cynoglossus | WIT | Witje |

Hippoglossoides platessoides | PLA | Amerikaanse schol |

Hippoglossus hippoglossus | HAL | Heilbot |

Hoplostethus atlanticus | ORY | Atlantische slijmkop |

Illex illecebrosus | SQI | Kortvinnige pijlinktvis |

Lamna nasus | POR | Haringhaai |

Lepidonotothen squamifrons | NOS | Grijze zuidpoolkabeljauw |

Lepidorhombus spp. | LEZ | Scharretongen |

Leucoraja circularis | RJI | Zandrog |

Leucoraja fullonica | RJF | Kaardrog |

Leucoraja naevus | RJN | Grootoogrog |

Limanda ferruginea | YEL | Geelstaartschar |

Limanda limanda | DAB | Schar |

Lophiidae | ANF | Zeeduivels |

Macrourus spp. | GRV | Grenadiers |

Makaira nigricans | BUM | Blauwe marlijn |

Mallotus villosus | CAP | Lodde |

Martialia hyadesi | SQS | Pijlinktvis |

Melanogrammus aeglefinus | HAD | Schelvis |

Merlangius merlangus | WHG | Wijting |

Merluccius merluccius | HKE | Heek |

Micromesistius poutassou | WHB | Blauwe wijting |

Microstomus kitt | LEM | Tongschar |

Molva dypterygia | BLI | Blauwe leng |

Molva molva | LIN | Leng |

Nephrops norvegicus | NEP | Langoustine |

Pandalus borealis | PRA | Noordse garnaal |

Paralomis spp. | PAI | Krabben |

Penaeus spp. | PEN | Peneide garnalen |

Platichthys flesus | FLE | Bot |

Pleuronectes platessa | PLE | Schol |

Pleuronectiformes | FLX | Platvis |

Pollachius pollachius | POL | Pollak |

Pollachius virens | POK | Koolvis |

Psetta maxima | TUR | Tarbot |

Raja brachyura | RJH | Blonde rog |

Raja clavata | RJC | Stekelrog |

Raja (Dipturus) nidarosiensis | JAD | Noorse rog |

Raja microocellata | RJE | Kleinoogrog |

Raja montagui | RJM | Gevlekte rog |

Raja undulata | RJU | Golfrog |

Rajiformes - Rajidae | SRX-RAJ | Rogachtigen en roggen |

Reinhardtius hippoglossoides | GHL | Groenlandse heilbot/Zwarte heilbot |

Rostroraja alba | RJA | Witte rog |

Scomber scombrus | MAC | Makreel |

Scophthalmus rhombus | SOO | Griet |

Sebastes spp. | RED | Roodbaarzen |

Solea solea | SOL | Tong |

Solea spp. | SOO | Tongen |

Sprattus sprattus | SPR | Sprot |

Squalus acanthias | DGS | Doornhaai |

Tetrapturus albidus | WHM | Witte marlijn |

Thunnus maccoyii | SBF | Zuidelijke blauwvintonijn |

Thunnus obesus | BET | Grootoogtonijn |

Thunnus thynnus | BFT | Blauwvintonijn |

Trachurus spp. | JAX | Horsmakrelen |

Trisopterus esmarkii | NOP | Kever |

Urophycis tenuis | HKW | Witte heek |

Xiphias gladius | SWO | Zwaardvis |

De onderstaande concordantietabel van gewone benamingen en wetenschappelijke benamingen wordt uitsluitend ter verduidelijking gegeven:

Beryciden | ALF | Beryx spp. |

Amerikaanse schol | PLA | Hippoglossoides platessoides |

Ansjovis | ANE | Engraulis encrasicolus |

Zeeduivels | ANF | Lophiidae |

IJsvis | ANI | Champsocephalus gunnari |

Heilbot | HAL | Hippoglossus hippoglossus |

Grootoogtonijn | BET | Thunnus obesus |

Spitssnuitsnavelhaai | DCA | Deania calcea |

Blonde rog | RJH | Raja brachyura |

Blauwe leng | BLI | Molva dypterygia |

Blauwe marlijn | BUM | Makaira nigricans |

Blauwe wijting | WHB | Micromesistius poutassou |

Blauwvintonijn | BFT | Thunnus thynnus |

Griet | SOO | Scophthalmus rhombus |

Lodde | CAP | Mallotus villosus |

Kabeljauw | COD | Gadus morhua |

Vleet | RJB | Dipturus batis |

Tong | SOL | Solea solea |

Krabben | PAI | Paralomis spp. |

Grootoogrog | RJN | Leucoraja naevus |

Schar | DAB | Limanda limanda |

Rode diepzeekrab | CGE | Chaceon maritae |

Platvis | FLX | Pleuronectiformes |

Bot | FLE | Platichthys flesus |

Grote lantaarnhaai | ETR | Etmopterus princeps |

Grote zilvervis | ARU | Argentina silus |

Groenlandse heilbot/Zwarte heilbot | GHL | Reinhardtius hippoglossoides |

Grenadiers | GRV | Macrourus spp. |

Grijze zuidpoolkabeljauw | NOS | Lepidonotothen squamifrons |

Schelvis | HAD | Melanogrammus aeglefinus |

Heek | HKE | Merluccius merluccius |

Haring | HER | Clupea harengus |

Horsmakrelen | JAX | Trachurus spp. |

Zwarte haai | SCK | Dalatias licha |

Antarctisch krill | KRI | Euphausia superba |

Donkere doornhaai | GUQ | Centrophorus squamosus |

Tongschar | LEM | Microstomus kitt |

Leng | LIN | Molva molva |

Makreel | MAC | Scomber scombrus |

Scharretongen | LEZ | Lepidorhombus spp. |

Noordse garnaal | PRA | Pandalus borealis |

Langoustine | NEP | Nephrops norvegicus |

Kever | NOP | Trisopterus esmarkii |

Noorse rog | JAD | Raja (Dipturus) nidarosiensis |

Atlantische slijmkop | ORY | Hoplostethus atlanticus |

Zwarte patagonische ijsheek | TOP | Dissostichus eleginoides |

Peneide garnalen | PEN | Penaeus spp. |

Schol | PLE | Pleuronectes platessa |

Pollak | POL | Pollachius pollachius |

Haringhaai | POR | Lamna nasus |

Portugese hondshaai | CYO | Centroscymnus coelolepis |

Roodbaarzen | RED | Sebastes spp. |

Grenadiervis | RNG | Coryphaenoides rupestris |

Koolvis | POK | Pollachius virens |

Zandspieringen | SAN | Ammodytes spp. |

Zandrog | RJI | Leucoraja circularis |

Kaardrog | RJF | Leucoraja fullonica |

Kortvinnige pijlinktvis | SQI | Illex illecebrosus |

Rogachtigen en roggen | SRX-RAJ | Rajiformes - Rajidae |

Kleinoogrog | RJE | Raja microocellata |

Gladde lantaarnhaai | ETP | Etmopterus pusillus |

Sneeuwkrabben | PCR | Chionoecetes spp. |

Tongen | SOX | Solea spp. |

Zuidelijke blauwvintonijn | SBF | Thunnus maccoyii |

Gevlekte rog | RJM | Raja montagui |

Sprot | SPR | Sprattus sprattus |

Doornhaai | DGS | Squalus acanthias |

Pijlinktvis | SQS | Martialia hyadesi |

Sterrog | RJR | Amblyraja radiata |

Zwaardvis | SWO | Xiphias gladius |

Stekelrog | RJC | Raja clavata |

Ruwe haai | GAG | Galeorhinus galeus |

Tarbot | TUR | Psetta maxima |

Torsk | USK | Brosme brosme |

Golfrog | RJU | Raja undulata |

Witte heek | HKW | Urophycis tenuis |

Witte marlijn | WHM | Tetrapturus albidus |

Witte rog | RJA | Rostroraja alba |

Wijting | WHG | Merlangius merlangus |

Witje | WIT | Glyptocephalus cynoglossus |

Geelstaartschar | YEL | Limanda ferruginea |

BIJLAGE IA

Skagerrak, Kattegat, ICES-zones I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII en XIV, EU-wateren van CECAF en wateren van Frans Guyana

Soort: | Zandspiering Ammodytes spp. | Gebied: | Noorse wateren van IV (SAN/04-N.) |

Denemarken | pm | Analytische TAC. Artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96 is niet van toepassing. Artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 is niet van toepassing. |

Verenigd Koninkrijk | pm |

EU | pm |

TAC | Niet relevant |

Soort: | Zandspiering Ammodytes spp. | Gebied: | EU-wateren van IIa, IIIa en IV(1) (SAN/2A3A4.) |

Denemarken | pm | Voorzorgs-TAC |

Verenigd Koninkrijk | pm |

Duitsland | pm |

Zweden | pm |

EU | pm |

Noorwegen | pm |

Faeröer | pm |

TAC | pm |

(1) Exclusief wateren binnen 6 mijl van de basislijnen van het Verenigd Koninkrijk bij Shetland, Fair Isle en Foula. (2) Te vangen in zone IV. |

Soort: | Grote zilvervis Argentina silus | Gebied: | EU-wateren en internationale wateren van I en II (ARU/1/2.) |

Duitsland | 25 | Voorzorgs-TAC |

Frankrijk | 8 |

Nederland | 20 |

Verenigd Koninkrijk | 42 |

EU | 95 |

TAC | 95 |

Soort: | Grote zilvervis Argentina silus | Gebied: | EU-wateren van III en IV (ARU/3/4.) |

Denemarken | 963 | Voorzorgs-TAC |

Duitsland | 10 |

Frankrijk | 7 |

Ierland | 7 |

Nederland | 45 |

Zweden | 37 |

Verenigd Koninkrijk | 17 |

EU | 1 086 |

TAC | 1 086 |

Soort: | Grote zilvervis Argentina silus | Gebied: | EU-wateren en internationale wateren van V, VI en VII (ARU/567.) |

Duitsland | 330 | Voorzorgs-TAC |

Frankrijk | 7 |

Ierland | 306 |

Nederland | 3