P9_TA(2021)0503

Tenuitvoerlegging van de richtlijn energieprestatie van gebouwen

Resolutie van het Europees Parlement van 15 december 2021 inzake de tenuitvoerlegging van de richtlijn energieprestatie van gebouwen (2021/2077(INI))

(2022/C 251/05)

Het Europees Parlement,

— gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 194,

— gezien zijn resolutie van 17 september 2020 over het maximaliseren van het energie-efficiëntiepotentieel van het gebouwenbestand in de EU (1),

— gezien zijn resolutie van 21 januari 2021 over toegang tot fatsoenlijke en betaalbare huisvesting voor iedereen (2),

— gezien zijn resolutie van 19 mei 2021 over een Europese strategie inzake geïntegreerde energiesystemen (3),

— gezien zijn resolutie van 19 mei 2021 over een Europese waterstofstrategie (4),

— gezien Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen (5) (Energy Performance of Buildings Directive, EPBD),

— gezien Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van Richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de Richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (6) (richtlijn energie-efficiëntie),

— gezien Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (7), en de geplande herziening daarvan,

— gezien Verordening (EU) 2019/631 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot vaststelling van CO2-emissienormen voor nieuwe personenauto’s en nieuwe lichte bedrijfsvoertuigen (8) en het voorstel van de Commissie van 14 juli 2021 tot wijziging van Verordening (EU) 2019/631 wat betreft de aanscherping van de bovenvermelde normen in overeenstemming met de verhoogde klimaatambitie van de Unie (COM(2021)0556),

— gezien Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de totstandbrenging van klimaatneutraliteit en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (de “Europese klimaatwet”) (9),

— gezien Aanbeveling (EU) 2019/786 van de Commissie van 8 mei 2019 betreffende de renovatie van gebouwen (10),

— gezien Aanbeveling (EU) 2019/1019 van de Commissie van 7 juni 2019 betreffende de modernisering van gebouwen (11),

— gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 getiteld “De Europese Green Deal” (COM(2019)0640) en de resolutie van het Parlement van 15 januari 2020 (12) daarover,

— gezien de mededeling van de Commissie van 11 maart 2020 getiteld “Een nieuw actieplan voor een circulaire economie — Voor een schoner en concurrerender Europa” (COM(2020)0098),

— gezien de mededeling van de Commissie van 14 oktober 2020 getiteld “Een renovatiegolf voor Europa — groenere gebouwen, meer banen, hogere levenskwaliteit” (COM(2020)0662),

— gezien de mededeling van de Commissie van 9 december 2020 getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit — Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” (COM(2020)0789),

— gezien de mededeling van de Commissie van 6 juli 2021 getiteld “Strategie voor de financiering van de transitie naar een duurzame economie” (COM(2021)0390),

— gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 25 maart 2021 getiteld “Preliminary analysis of the long-term renovation strategies of 13 Member States” (Voorlopige analyse van de langetermijnrenovatiestrategieën van 13 lidstaten) (SWD(2021)0069),

— gezien het onlangs gepubliceerde “Klaar voor 55”-pakket,

— gezien artikel 54 van zijn Reglement en artikel 1, lid 1, punt e), van en bijlage 3 bij het besluit van de Conferentie van voorzitters van 12 december 2002 betreffende de procedure inzake het verlenen van toestemming voor het opstellen van initiatiefverslagen,

— gezien het advies van de Commissie vervoer en toerisme,

— gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie (A9-0321/2021),

A. overwegende dat gebouwen verantwoordelijk zijn voor 36 % van de totale uitstoot van broeikasgassen en overwegende dat de sector renovatie van gebouwen een van de belangrijkste gebieden is voor de vermindering van broeikasgassen en de verwezenlijking van de doelstellingen van de EU op het gebied van klimaatneutraliteit, energie-efficiëntie en de Europese Green Deal;

B. overwegende dat grondige renovaties, ook in gefaseerde vorm, van de 210 miljoen bestaande gebouwen van cruciaal belang zullen zijn voor elke overtuigende strategie, aangezien deze gebouwen het meest energie-inefficiënt zijn, met tot 110 miljoen gebouwen die potentieel aan renovatie toe zijn (13);

C. overwegende dat in 2019 6 % van de EU-huishoudens zijn energierekening niet kon betalen; overwegende dat de energie-efficiëntie van gebouwen een positief effect kan hebben op de bestrijding van energiearmoede;

D. overwegende dat het renovatietempo van gebouwen momenteel erg laag ligt, met ongeveer 1 % per jaar, en dat het cijfer voor grondige renovaties 0,2 % per jaar bedraagt; overwegende dat renovatieprogramma’s niet altijd betrekking hebben op verbeteringen van de energie-efficiëntie en een verhoging van het gebruik van hernieuwbare energiebronnen;

E. overwegende dat energie-efficiëntie overeenkomstig de definitie in artikel 2, lid 18, van Verordening (EU) 2018/1999 (14) inzake de energie-unie en de klimaatactie een leidend beginsel is voor het Europese energiebeleid om de vraag naar energie en de energievoorziening efficiënter te maken, met name door middel van kosteneffectieve besparingen op het eindgebruik van energie, vraag-responsinitiatieven en efficiëntere omzetting, transmissie en distributie van energie;

F. overwegende dat volgens een beoordeling van de Commissie verwarming en warm water alleen goed zijn voor 79 % van het totale eindenergieverbruik in de huishoudens in de EU (192,5 Mtoe) (15);

G. overwegende dat de laatste herziening van de EPBD in 2018 door middel van Richtlijn (EU) 2018/844 (16) tot doel had de renovatie van bestaande gebouwen tegen 2050 te versnellen, de modernisering van alle gebouwen met slimme technologieën en een duidelijkere koppeling met schone mobiliteit te ondersteunen, een stabiel klimaat voor investeringsbeslissingen te bieden en consumenten en bedrijven in staat te stellen beter geïnformeerde keuzen te maken om energie en geld te besparen;

H. overwegende dat de EU sinds de laatste herziening van de EPBD de doelstelling heeft vastgesteld om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te realiseren;

I. overwegende dat de EPBD de lidstaten opdraagt langetermijnrenovatiestrategieën vast te stellen, maar hun niet verplicht om te renoveren, noch bepaalt hoe dit moet gebeuren, en geen efficiënte middelen aanreikt om hun strategieën te beoordelen aan de hand van de resultaten;

J. overwegende dat de langetermijnrenovatiestrategieën op adequate wijze de energieprestaties moeten ondersteunen van sociale woningen;

K. overwegende dat de in de herziene EPBD opgenomen maatregelen inzake de systemen voor de automatisering en controle van gebouwen nog niet volledig zijn omgezet in de lidstaten; overwegende dat tenuitvoerlegging meer zekerheid zou scheppen voor investeerders en professionals;

L. overwegende dat de lidstaten overeenkomstig de richtlijn energie-efficiëntie alomvattende beoordelingen inzake efficiënte en hernieuwbare verwarming en koeling moeten uitvoeren, om het potentieel voor verwarmings- en koelingsoplossingen in de bouwsector in kaart te brengen en beleidsmaatregelen voor te stellen om het potentieel op het gebied van efficiëntie en hernieuwbare energie te benutten;

M. overwegende dat het initiatief inzake een Nieuw Europees Bauhaus is gericht op het uitwissen van het verschil tussen ontwerp en functie, duurzaam wonen, slim gebruik van middelen en innovatieve, inclusieve oplossingen;

N. overwegende dat toereikende middelen en financiering essentieel zijn om de renovatiegolf op gang te brengen; overwegende dat renovatie een kerngebied is voor investeringen en hervormingen in het kader van de faciliteit voor herstel en veerkracht;

O. overwegende dat elektrische voertuigen een belangrijk onderdeel vormen van de overgang van de EU naar schone energie op basis van energie-efficiëntiemaatregelen, hernieuwbare energie, vervangende brandstoffen en innovatieve beheersoplossingen inzake energieflexibiliteit, teneinde uiterlijk in 2050 de doelstelling van klimaatneutraliteit te verwezenlijken;

P. overwegende dat de EPBD een aanvulling vormt op Richtlijn 2014/94/EU betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen door een rechtsgrondslag te bieden voor de plaatsing van oplaadpunten in residentiële en niet-residentiële gebouwen; overwegende dat de EPBD op EU-niveau een belangrijke rol speelt bij het ondersteunen van slim, particulier opladen, aangezien opladen hoogstwaarschijnlijk het vaakst zal gebeuren op particuliere en voor het publiek toegankelijke niet-residentiële locaties;

Q. overwegende dat particuliere oplaadpunten voor elektrische voertuigen vaak andere applicaties en technische vereisten hebben dan openbare oplaadpunten, aangezien ze worden gevoed met een lager vermogen en worden gebruikt voor langere oplaadperioden, terwijl ze veruit het meest betaalbare type van oplaadmethode blijven;

R. overwegende dat in de EPBD rekening moet worden gehouden met de vereisten inzake de installatie van een minimumaantal oplaadpunten op parkeerplaatsen in gebouwen door de plaatsing van adequate voorbekabeling voor het opladen van elektrische voertuigen verplicht te stellen; overwegende dat de lidstaten vanaf 2025 een verplicht minimum moeten bepalen wat het aantal oplaadpunten betreft voor alle niet-residentiële gebouwen, zowel openbare als particuliere, die meer dan twintig parkeerplaatsen tellen, overeenkomstig de nationale, regionale en plaatselijke omstandigheden;

Waarnemingen

1. benadrukt dat de bepalingen van artikel 2 bis van de EPBD moeten worden aangescherpt en doeltreffend ten uitvoer moeten worden gelegd om ervoor te zorgen dat de bouwsector met succes bijdraagt tot een vermindering van de broeikasgassen met ten minste 55 % uiterlijk in 2030 en tot de doelstelling van de EU om uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te realiseren; is van mening dat de belangrijkste doelstelling en de tussentijdse mijlpalen en indicatoren van de EPBD ook dienovereenkomstig moeten worden aangepast, aangezien de langetermijnrenovatiestrategieën momenteel niet op het vereiste niveau liggen om de doelstellingen van de EPBD te verwezenlijken;

2. benadrukt dat de EPBD en uitvoerige langetermijnrenovatiestrategieën een stuwende kracht moeten zijn om de omvang, het tempo, de grondigheid en de kwaliteit van de renovatie van het Europese gebouwenbestand op te schalen door middel van nieuwe, innovatieve beleidsmaatregelen, zoals voorgesteld in het kader van de renovatiegolf;

3. betreurt het feit dat sommige lidstaten hun langetermijnrenovatiestrategie pas laat hebben ingediend en dat één lidstaat zijn langetermijnrenovatiestrategie zelfs nog indienen moet; wijst erop dat het hierdoor moeilijk is de plannen van de lidstaten met elkaar te vergelijken; beklemtoont dat het wel positief is dat in de laat ingediende plannen koppelingen konden worden opgenomen naar de nationale herstelplannen die zijn goedgekeurd als gevolg van de COVID-19-crisis en de meest recente EU-beleidsinitiatieven, zoals de Europese Green Deal en de renovatiegolf; merkt echter op dat dit tot verschillen heeft geleid met de lidstaten die hun langetermijnrenovatiestrategieën hebben ingediend vóór hun plannen voor herstel na de pandemie;

4. herinnert eraan dat het belangrijk is om via NextGenerationEU voldoende financiële middelen beschikbaar te stellen op het gebied van renovatie en energieprestaties en -efficiëntie van gebouwen; is van mening dat het koppelen van de renovatie van gebouwen aan middelen voor het herstel een economische kans biedt en een middel kan zijn voor de lidstaten om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen;

5. merkt op dat de ingediende langetermijnrenovatiestrategieën in het algemeen voldoen aan de eisen van artikel 2 bis EPBD door informatie te verstrekken met betrekking tot de verschillende daarin vastgestelde categorieën; betreurt echter het feit dat de mate van detail en ambitie verschilt van de ene langetermijnrenovatiestrategie tot de andere; betreurt het feit dat diverse lidstaten nog geen duidelijke mijlpalen hebben vastgesteld voor 2030, 2040 en 2050, zoals vereist wordt in artikel 2 bis; betreurt bovendien het feit dat niet alle langetermijnrenovatiestrategieën gegevens over de vermindering van broeikasgasemissies verstrekken, hetgeen het lastig maakt te beoordelen hoe ambitieus de strategieën zijn als het gaat om klimaatmitigatie; is van mening dat de langetermijnrenovatiestrategieën moeten streven naar de creatie van duidelijke maatregelen en monitoringinstrumenten om het jaarlijkse renovatiepercentage te verdrievoudigen, rekening houdend met de verschillende uitgangsposities en gebouwenbestanden in de lidstaten;

6. wijst erop dat de lidstaten zich in het algemeen richten op het koolstofvrij maken van de energievoorzieningssystemen en op broeikasgasemissies en niet zozeer op het actief ontwikkelen van specifieke maatregelen en beleid voor het verbeteren van de energieprestatie van gebouwen door de toepassing van het beginsel energie-efficiëntie eerst, om zo het totale energieverbruik in de sector terug te dringen als onderdeel van een op geïntegreerde systemen gebaseerde aanpak van energie; wijst erop dat energie-efficiëntie en het gebruik van hernieuwbare energie moeten worden gemaximaliseerd doorheen de hele energiewaardeketen, zowel voor elektriciteit als voor verwarming en gas, en niet alleen in afzonderlijke gebouwen;

7. verzoekt de Commissie nauwlettend toe te zien op de vraag of de doelstellingen van de langetermijnrenovatiestrategieën zijn afgestemd op de renovatiegolf, de in de richtlijn energie-efficiëntie en de richtlijn hernieuwbare energie vereiste alomvattende beoordelingen van verwarming en koeling ( 17 ) , en de nieuwe klimaat- en energiedoelstellingen voor elke lidstaat op basis van hun gebouwenbestand;

8. verzoekt de lidstaten renovatie te stimuleren die de integratie van hernieuwbare energiebronnen in de energiesystemen van gebouwen bevordert, zoals de installatie van oplaadinfrastructuur voor elektrische voertuigen, warmteopslag en verbindingen met slimme netwerken; moedigt de lidstaten en de Commissie aan de uitwisseling van beste praktijken te bevorderen;

9. is van mening dat de betrokkenheid van de burgers bij de groene transitie en de renovatie van gebouwen essentieel is voor het welslagen ervan; benadrukt dat de betrokkenheid van deskundigen en gebruikmaking van de expertise van het publiek kunnen helpen om de uitvoering te verbeteren; verzoekt de lidstaten te zorgen voor voldoende transparantie gedurende de hele openbare raadpleging over de langetermijnrenovatiestrategieën en te garanderen dat het proces inclusief is door de betrokkenheid te vergemakkelijken van alle relevante belanghebbenden, in overeenstemming met de specifieke vereisten van de EPBD;

10. betreurt het feit dat de EU haar energie-efficiëntiedoelstelling in 2020 niet heeft gehaald; benadrukt dat er sprake is van een collectieve ambitiekloof wat de nationale bijdragen in het kader van de nationale energie- en klimaatplannen betreft met betrekking tot het realiseren van de energie-efficiëntiedoelstelling in 2030 en dat de lidstaten daarom hun inspanningen aanzienlijk moeten opvoeren;

11. merkt op dat bouwen een complexe activiteit is die nauwe coördinatie vereist tussen een groot aantal professionals en vakmensen waarbij gebruikgemaakt wordt van een breed scala aan bouwtechnieken en materiaal; is van mening dat bij de herziening van de EPBD rekening moet worden gehouden met de wisselwerking met ander beleid op het gebied van duurzaam bouwen en met de neutraliteit van het materiaal teneinde de Europese gebouwen op efficiënte wijze koolstofvrij te maken;

12. benadrukt het belang van duurzaamheid met betrekking tot het gebruik van materialen en het hulpbronnenverbruik tijdens de levenscyclus van een gebouw, van de winning van materialen, de bouw en het gebruik tot de buitengebruikstelling en de sloop, alsmede van recycling en hergebruik, met inbegrip van hernieuwbare en duurzame natuurlijke materialen; beklemtoont voorts dat bij het plannen van gebouwen gebruik moet worden gemaakt van de circulaire economie in de verschillende fasen van het bouwproces;

13. ondersteunt het gebruik van duurzame, innovatieve, niet-toxische bouwmaterialen en wijst erop dat het belangrijk is het kringloopgebruik van bouwmaterialen te versterken door een etiketteringssysteem voor de circulaire economie ten uitvoer te leggen of tot stand te brengen op basis van milieunormen en specifieke criteria voor bepaalde materialen; merkt op dat verder onderzoek nodig is naar duurzame materialen en duurzame processen; benadrukt dat materialen op houtbasis een rol kunnen spelen bij de vervanging van fossiele alternatieven bij de bouw van gebouwen en wijst op hun langetermijnpotentieel voor koolstofopslag;

14. erkent dat grondige renovaties weliswaar het voordeel bieden dat zij een holistische verandering teweegbrengen in de energieprestatie van een gebouw, maar dat gefaseerde renovaties en gefaseerde grondige renovaties minder ontwrichtende en meer kostenefficiënte renovatiemaatregelen mogelijk kunnen maken door deze af te stemmen op bepaalde “interventiemomenten”; merkt op dat dergelijke momenten ontstaan als gevolg van praktische mogelijkheden, persoonlijke omstandigheden, een verandering van eigenaar of een verandering van huurder in huurwoningen; moedigt de lidstaten aan om te bekijken hoe “interventiemomenten” kunnen worden aangewend om renovaties te stimuleren; merkt op dat eenstaps- en gefaseerde renovaties geen concurrerende oplossingen zijn, maar beide geschikte oplossingen kunnen zijn al naargelang de specifieke situatie; is van mening dat gefaseerde renovaties en gefaseerde grondige renovaties moeten worden uitgevoerd overeenkomstig de normen voor grondige renovaties teneinde lock-in-effecten te voorkomen, door bij de renovatie van een gebouw te zorgen voor een stappenplan;

15. merkt op dat de huidige definitie van bijna-energieneutraal gebouw in de EPBD van kwalitatieve aard is en veel ruimte laat aan de lidstaten om passende normen vast te stellen; verzoekt de Commissie een norm voor “grondige renovatie” in te voeren om energiebesparingen en een vermindering van de broeikasgassemissies te realiseren, alsmede een geharmoniseerde definitie van bijna-energieneutrale gebouwen;

16. is van mening dat bij renovaties en normen voor nieuwbouw rekening moet worden gehouden met brandveiligheid en risico’s in verband met intensieve seismische activiteit, die gevolgen hebben voor de energie-efficiëntie en de levensduur van gebouwen, en voorzien moet worden in strenge normen op het gebied van gezondheid; verzoekt de lidstaten een inspectieregime voor elektriciteit te ontwikkelen, aangezien elektriciteit de oorzaak is van 30 % van de woningbranden en 50 % van de accidentele woningbranden ( 18 ) ; is van mening dat renovaties van het Europese gebouwenbestand controles en verbeteringen van de elektrische veiligheid moeten omvatten en dat bij renovaties moet worden gezorgd voor voldoende ventilatie voor rook in geval van brand; onderstreept dat de langetermijnrenovatiestrategieën ook moeten bijdragen tot de statische en structurele versterking van het gebouwenbestand;

17. herhaalt dat rekening moet worden gehouden met de aanwezigheid van asbesthoudende producten in gebouwen en dat deze producten moeten worden verwijderd en dat gebouwen moeten worden beschermd tegen de uitstoot van asbest in het milieu wanneer ze worden verbeterd met betrekking tot de energie-efficiëntie ( 19 )

18. betreurt het feit dat, hoewel de deadline voor het omzetten van de EPBD op 10 maart 2020 is verstreken, sommige lidstaten deze wetgeving nog steeds niet volledig ten uitvoer hebben gelegd;

19. herinnert eraan dat het belangrijk is passende stimulansen in te voeren voor de renovatie van gebouwen, alsmede financiële maatregelen die afhankelijk worden gesteld van verbeteringen van de energie-efficiëntie en energiebesparingen, overeenkomstig artikel 10, lid 6, van de EPBD, en dat stimulansen belangrijk zijn om renovaties betaalbaar te houden;

20. benadrukt het belang van duidelijke en nauwkeurige informatie over energieprestatie en energiekosten voor toekomstige kopers en toekomstige huurders; erkent dat de energieprestatiecertificaten (EPC’s) in de lidstaten moeten worden verbeterd en beter moeten worden geharmoniseerd om ze gemakkelijker te kunnen vergelijken, om de kwaliteit ervan te verbeteren en om ze betrouwbaarder te maken, waarbij ook rekening moet worden gehouden met de verschillende uitgangsposities en gebouwenbestanden in de lidstaten; is daarom van mening dat de EPC’s toegankelijker en leesbaarder moeten worden gemaakt, dat zij praktische informatie moeten bevatten over de reële energieprestaties, met name de feitelijke koolstofvoetafdruk van een gebouw, dat zij moeten worden gedigitaliseerd, dat er informatie van de lokale markt in moet worden geïntegreerd op EU-niveau en dat er informatie in moet worden opgenomen over parameters inzake binnenmilieukwaliteit zoals thermisch comfort; benadrukt dat de EPC’s daarom kunnen worden gebruikt voor facultatieve vraagresponsdiensten als referentie voor regelgevende maatregelen, financieringsprogramma’s en geïntegreerd renovatiebeleid;

21. wijst op de kloof tussen de reële energieprestatie en de energieprestatie die wordt berekend door middel van de EPC’s, die tot verwarring leidt bij EPC-gebruikers; benadrukt dat het gebouwrenovatiepaspoort, het digitale gebouwlogboek en de indicator van gereedheid voor slimme toepassingen moeten worden geïntegreerd in het EPC-kader om een wildgroei aan instrumenten te vermijden en meer duidelijkheid te scheppen voor consumenten; is van mening dat dit renovatie zal vergemakkelijken, de reikwijdte ervan zal vergroten, coördinatie tussen de verschillende maatregelen doorheen de tijd zal waarborgen en ervoor zal zorgen dat de talrijke voordelen worden benut;

22. herinnert eraan dat de langetermijnrenovatiestrategieën de ruimere voordelen van renovaties moeten omvatten, zoals gezondheid, veiligheid, thermisch comfort en binnenluchtkwaliteit; merkt op dat volgens een onderzoek van de Commissie ( 20 ) gezondheid de belangrijkste stimulans is voor particuliere eigenaren om energierenovaties uit te voeren, met een duidelijk verband tussen kwaliteit van de woning, energiearmoede en gezondheid; is van mening dat de binnenluchtkwaliteit een thema moet zijn wanneer de lidstaten de renovatie van gebouwen promoten met stimuleringsmaatregelen van de overheid en informatiecampagnes, naast andere initiatieven; moedigt de lidstaten aan de gegevensverzameling voor parameters in verband met de kwaliteit van het binnenmilieu te verbeteren, teneinde minimumnormen voor de kwaliteit van het binnenmilieu te ontwikkelen;

23. benadrukt dat ambitieuze doelstellingen voor een grondige renovatie, ook in gefaseerde vorm, van het bestaande gebouwenbestand kunnen leiden tot de creatie van maximum 2 miljoen banen ( 21 ) , vooral lokale, niet-uitbesteedbare banen, met name in kleine en middelgrote ondernemingen, dat zij schone en betaalbare energie voor de consument kunnen opleveren en dat zij voor verbeteringen kunnen zorgen van de leefomstandigheden van de bewoners;

24. herinnert eraan dat openbare gebouwen het voorbeeld moeten geven op het gebied van renovatietempo en de verwezenlijking van decarbonisatie, energie-efficiëntie en kostenefficiëntie, om bij te dragen tot bewustmaking bij en aanvaarding door het bredere publiek;

25. herhaalt zijn verzoek om de bevordering van een EU-vaardighedeninitiatief, met inbegrip van aspecten om genderinclusiviteit aan te moedigen, samen met nationale inspanningen, teneinde tussenpersonen zoals installateurs, architecten of aannemers in staat te stellen om advies te verstrekken over de vereiste oplossingen, met inbegrip van digitale oplossingen, om energie-efficiëntieprogramma’s en een gedecarboniseerd gebouwenbestand te realiseren en om dergelijke oplossingen voor te schrijven of toe te passen, waarbij ook gefocust moet worden op de bij- en omscholing van alle actoren in de bouwsector; acht het noodzakelijk dat de lidstaten zorgen voor een duidelijke koppeling tussen hun nationale langetermijnrenovatiestrategieën en passende initiatieven om vaardigheden en onderwijs in de bouw- en de energie-efficiëntiesector te bevorderen;

26. is van mening dat de beginselen van kostenefficiëntie en kostenneutraliteit, waarbij huurverhogingen in evenwicht zijn met energiebesparingen, de energierekening voor eindverbruikers zullen verlagen; moedigt de lidstaten ertoe aan om in hun langetermijnrenovatiestrategieën systematisch beleid en maatregelen op te nemen om energiearmoede en de slechtst presterende gebouwen in hun nationale gebouwenbestand aan te pakken en om marktverstoringen en speculatieve aankopen die leiden tot hogere huurprijzen, met onevenredig grote gevolgen voor huurders met een laag inkomen, tegen te gaan; herinnert eraan dat de last waarmee de kwetsbaarste consumenten worden opgezadeld door de veranderlijkheid van de energiemarkten in significante mate kan worden verlicht door de energie-efficiëntie van gebouwen te verbeteren; benadrukt de noodzaak om te zorgen voor flexibele financiële steun en mechanismen voor deze consumenten om energiearmoede te helpen bestrijden; merkt evenwel op dat stimulansen kunnen worden overwogen om de renovatiekosten voor specifieke doelgroepen en -sectoren te verlagen;

27. benadrukt dat de EPBD ervoor moet zorgen dat renovatie de eigenaars van huizen en gebouwen een rendement op hun investering oplevert, door reële en gemeten verbeteringen van de energieprestatie van gebouwen vast te stellen; beklemtoont dat een aanpak op basis van de gemeten energie die als gevolg van renovatie wordt bespaard, de kosten zal drukken en de grondigheid, kwaliteit en schaal van de energie-efficiëntiegerelateerde renovaties van bestaande gebouwen zal doen toenemen; verzoekt de Commissie te onderzoeken of een herziening van het kostenoptimale niveau zoals bedoeld in artikel 2, lid 14, bij de herziening van de EPBD nodig is;

28. is verheugd over het relatieve succes van de centrale aanspreekpunten en benadrukt de cruciale rol die deze kunnen spelen bij het koppelen van potentiële projecten aan marktspelers, met inbegrip van burgers, overheden en projectontwikkelaars, met name voor kleinschaligere projecten; merkt op dat er geen gemeenschappelijke opvatting bestaat over wat een centraal aanspreekpunt is, aangezien de bestaande modellen in de EU verschillen qua structuur, beheer en het soort bijstand dat wordt verleend; herinnert eraan dat het belangrijk is de bekendheid van de centrale aanspreekpunten te vergroten, ook op lokaal en regionaal niveau; wijst erop dat centrale aanspreekpunten een aanzienlijke rol kunnen spelen bij de aanpak van het probleem van lang aanslepende en omslachtige vergunningsprocedures en bij de bevordering van toegang tot financiering voor de renovatie van gebouwen, door te helpen bij het verspreiden van informatie over voorwaarden; is van mening dat centrale aanspreekpunten advies en ondersteuning moeten verschaffen zowel voor eengezinswoningen als voor gebouwen met meerdere wooneenheden en dat zij ondersteuning moeten bieden voor geaccrediteerde installateurs;

29. herinnert eraan dat artikel 19 van de EPBD een herzieningsclausule bevat, met inbegrip van een evaluatie achteraf die uiterlijk in 2026 moet worden uitgevoerd; benadrukt dat dit het mogelijk moet maken lessen te trekken uit de tenuitvoerlegging van de EPBD en kan dienen om de vooruitgang te beoordelen die met de toepassing ervan in de hele Unie is geboekt;

Aanbevelingen

30. wijst erop dat de EPBD van cruciaal belang is om resultaten te boeken met de renovatiegolf en de vermindering van emissies;

31. verzoekt de lidstaten te zorgen voor de correcte tenuitvoerlegging van de richtlijn in al zijn aspecten, met bijzondere aandacht voor het socialewoningenbestand; verzoekt de Commissie deze tenuitvoerlegging te blijven monitoren en indien nodig op te treden in geval van niet-naleving;

32. verzoekt de Commissie de huidige bepalingen van de EPBD aan te scherpen om ervoor te zorgen dat de langetermijnrenovatiestrategieën van de lidstaten consistent zijn met de doelstellingen inzake klimaatneutraliteit en de energiedoelstellingen van de EU; benadrukt dat de renovaties van gebouwen zullen moeten worden uitgevoerd a rato van 3 % per jaar voor grondige renovaties, al dan niet in gefaseerde vorm, om de EU in staat te stellen uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te realiseren;

33. verzoekt de Commissie te onderzoeken hoe een standaardmodel kan worden geformuleerd dat de lidstaten kunnen gebruiken om ervoor te zorgen dat zij aan alle eisen van artikel 2 bis van de EPBD voldoen en de doelstellingen en eisen te harmoniseren om te zorgen voor een betere vergelijkbaarheid van de vooruitgang en de resultaten, alsmede een beoordeling van de nationale herstel- en veerkrachtplannen, of andere EU-financiering waarvoor een volledige langetermijnrenovatiestrategie een voorwaarde is; moedigt de Commissie aan een ad-hocnetwerk van deskundigen op te richten om de lidstaten te ondersteunen bij de ontwerp-, monitoring- en uitvoeringsprocessen van hun langetermijnrenovatiestrategieën;

34. verzoekt de Commissie na te gaan hoe de ontwikkeling van centrale aanspreekpunten die adviesdiensten verstrekken aan burgers en andere belanghebbenden verder kunnen worden gefaciliteerd, met inbegrip van strengere maatregelen in de EPBD; is ervan overtuigd dat aanvullende begeleidings- en ondersteuningsmaatregelen, met name technische bijstand, voorlichtingscampagnes, opleiding en projectfinanciering, kunnen leiden tot een hoger renovatietempo;

35. dringt er bij de lidstaten op aan zo groot mogelijke synergieën te bewerkstelligen tussen hun langetermijnrenovatiestrategieën, hun nationale herstel- en veerkrachtplannen en andere herstelmaatregelen, om ervoor te zorgen dat in het kader van NextGenerationEU zowel onmiddellijke financiering wordt verstrekt voor grondige renovaties, al dan niet in gefaseerde vorm, met bijzondere aandacht voor de slechtst presterende gebouwen en huishoudens met een laag inkomen, als dat er een kader mee wordt gecreëerd waarbinnen leidende markten voor duurzame renovatie kunnen blijven groeien na afloop van de financieringsperiode;

36. is van mening dat de digitalisering van gebouwen en bouwtechnologieën, waar mogelijk, een belangrijke rol kan spelen voor de verhoging van de energie-efficiëntie; is van mening dat de herziening van de EPBD moet dienen voor het verder bevorderen van slimme en flexibele technologieën voor gebouwen overeenkomstig het beginsel energie-efficiëntie eerst en het stimuleren van een gegevensgerichte aanpak; moedigt het gebruik en de invoering aan van opkomende technologieën zoals slimme meters, slim opladen, slimme verwarmingstoestellen, opslagtechnologieën en energiebeheerssystemen die interoperabel zijn met het energienet, 3D-modellering en -simulatie en artificiële intelligentie, om verminderingen van de koolstofemissies te stimuleren in elke fase van de levenscyclus van een gebouw, te beginnen met de plannings- en de ontwerpfase en vervolgens bij de bouw, de werking en de renovatie;

37. beklemtoont dat geactualiseerde, betrouwbare en volledige gegevens over de prestatie van het volledige Europese gebouwenbestand van cruciaal belang zijn voor de ontwikkeling en uitvoering van doeltreffend beleid dat erop gericht is de energie-efficiëntie van de sector te verbeteren; merkt op dat digitale technologieën eveneens moeten worden aangewend om het in kaart brengen van het bestaande gebouwenbestand en de invoering van de langetermijnrenovatiestrategieën te ondersteunen;

38. is van mening dat een gegevensgerichte aanpak moet worden gevolgd om te zorgen voor een ruimere beschikbaarheid van geaggregeerde en geanonimiseerde gegevens voor huiseigenaren, huurders en derden, die deze kunnen gebruiken om het energieverbruik te optimaliseren, onder meer op basis van met de AVG strokende toestemmingsregelingen, alsook voor statistische en onderzoeksdoeleinden;

39. moedigt lidstaten aan te zorgen voor een doeltreffende, ambitieuze en consistente uitvoering van de goedgekeurde regeling inzake de indicator van gereedheid voor slimme toepassingen (Smart Readiness Indicator, SRI) in de EU; wijst erop dat de SRI moet helpen bij de verwezenlijking van de renovatiegolf en de integratie van energiesystemen door de ingebruikname van slimme en flexibele gebouwen te ondersteunen; erkent dat de SRI zal helpen om verder aan te moedigen dat nieuwe gebouwen energieneutraal worden ontworpen en gebouwd;

40. is van mening dat de langetermijnrenovatiestrategieën meer details moeten bevatten voor langetermijnactie en geïntegreerde infrastructuurplanning, op basis van een routekaart met concrete beleidsmaatregelen en een tijdsschema met duidelijke mijlpalen voor 2030, 2040 en 2050, teneinde een stabieler klimaat te scheppen voor investeerders, ontwikkelaars, huiseigenaars en huurders en de impact van gebouwen gedurende hun gehele levenscyclus aan te pakken; wijst erop dat de lidstaten moeten zorgen voor betere toegang tot een waaier van financiële en fiscale mechanismen om het mobiliseren van particuliere investeringen te ondersteunen en publiek-private partnerschappen te bevorderen; pleit voor maatregelen ter bevordering van leningen waarbij energie-efficiëntie wordt gebruikt als criterium voor een lagere interestvoet;

41. benadrukt dat de EPBD ervoor moet zorgen dat renovatie de eigenaars van huizen en gebouwen waar voor hun geld en rendement op hun investering oplevert, alsmede lagere energierekeningen en een grotere duurzaamheid, door te zorgen voor reële en gemeten verbeteringen in de energieprestatie van gebouwen; onderstreept dat een aanpak op basis van de feitelijke energie die als gevolg van renovatie wordt bespaard, de kosten zal drukken en zowel de kwaliteit als de schaal van de energie-efficiëntiegerelateerde aanpassingen bij gebouwenrenovaties zal doen toenemen;

42. wijst op het potentieel van groene infrastructuur, zoals groene daken en muren, voor het verbeteren van de energieprestatie van gebouwen en voor het bevorderen van de aanpassing aan en de beperking van de klimaatverandering en van de biodiversiteit, met name in stedelijke gebieden;

43. verzoekt de lidstaten hun langetermijnrenovatiestrategie te gebruiken voor de tenuitvoerlegging van innovatieve beleidsmaatregelen om burgers actief te betrekken bij de vaststelling en uitvoering van de strategie en bij de energie-efficiëntieprogramma’s; wijst erop dat het belangrijk is dat belanghebbenden, met inbegrip van burgers, lokale overheden, woningbouwverenigingen en professionals uit de bouwsector, worden geactiveerd en betrokken bij de ontwikkeling van geïntegreerde plannen en uitvoeringsstrategieën voor het koolstofvrij maken van gebouwen;

44. erkent dat er verschillende bouw- en renovatiedynamieken bestaan voor verschillende soorten gebouwen (publiek en particulier, niet-residentieel en residentieel) in de lidstaten; verzoekt de Commissie een kader te bieden voor de invoering van minimumnormen voor energieprestaties, waarbij rekening wordt gehouden met verschillende uitgangsposities en gebouwenbestanden in de lidstaten, met name gebouwen met een bijzondere architectonische of historische waarde, om het renovatietempo te versnellen en de hele waardeketen zichtbaar te maken met betrekking tot de verwachte verbeteringen en om innovatie te stimuleren, en tegelijkertijd de betaalbaarheid te waarborgen, met name voor mensen met een laag inkomen en in kwetsbare situaties;

45. verzoekt de lidstaten een geïntegreerd, ingebed kader te ontwikkelen dat relevante financiële en technische bijstand omvat voor de geleidelijke invoering van minimumnormen voor energieprestaties en dat uiteindelijk de verwezenlijking van de in de langetermijnrenovatiestrategieën vastgestelde mijlpalen voor 2030, 2040 en 2050 zal garanderen; benadrukt dat dergelijke minimumnormen zouden helpen om het pad te effenen voor klimaatneutraliteit in de bouwsector uiterlijk in 2050 en kunnen zorgen voor zichtbaarheid en zekerheid voor de markt met betrekking tot de transformatie van het bestaande gebouwenbestand; erkent dat de lidstaten over de flexibiliteit beschikken om de nodige maatregelen vast te stellen om rekening te houden met verschillende economische, klimatologische, politieke, sociale en bouwomstandigheden; is van mening dat moet worden voorzien in specifieke financiële instrumenten en stimulansen voor gebouwen met technische, architecturale, erfgoedgerelateerde en historische beperkingen, die niet tegen redelijke kosten kunnen worden gerenoveerd in vergelijking met de waarde van de eigendom;

46. verzoekt de Commissie de langetermijnrenovatiestrategieën te koppelen aan de relevante bepalingen van de richtlijn energie-efficiëntie en de richtlijn hernieuwbare energie met betrekking tot efficiënte stadsverwarming en -koeling en de bevordering van hernieuwbare energie in de bouwsector, zoals zonne-energie en thermische en geothermische energie, alsmede een grotere rol voor energieopslag en zelfverbruik als reactie op signalen van het netwerk en micronetten, en daarbij te erkennen dat fossiele brandstoffen, met name aardgas, momenteel worden gebruikt in verwarmingssystemen voor gebouwen; merkt op dat consumenten steun nodig hebben om af te stappen van fossiele brandstoffen;

47. verzoekt de lidstaten de bepalingen van artikel 14 en artikel 15, lid 4, van de EPBD volledig uit te voeren en burgers en professionals duidelijke, gedetailleerde informatie te verstrekken over de manier om ervoor te zorgen dat het systeem voor de automatisering en controle van gebouwen de verplichte capaciteit zo snel mogelijk levert, teneinde te garanderen dat alle voorbereidende maatregelen onverwijld en vóór de deadline van 2025 worden genomen; verzoekt de Commissie en de lidstaten het gebruik te overwegen van instrumenten of checklists die zijn ontwikkeld door deskundigen en professionals, wanneer zij deze bepalingen omzetten;

48. verzoekt de lidstaten zich te richten op het koolstofvrij maken van verwarming en koeling in gebouwen, overeenkomstig de prioriteiten van de renovatiegolf, en stimuleringsregelingen te overwegen, met bijzondere aandacht voor de meest kwetsbare consumenten, om oude, op fossiele brandstoffen gebaseerde en inefficiënte verwarmingssystemen in gebouwen te vervangen, onder meer door de invoering van vervangingsdoelstellingen overeenkomstig de langetermijnrenovatiestrategieën;

49. herinnert aan zijn verzoek om bij de volgende herziening na te gaan of de eisen inzake oplaadinfrastructuur in de EPBD moeten worden aangescherpt, rekening houdend met het feit dat de stabiliteit van het net moet worden gewaarborgd, bijvoorbeeld door de invoering van slimme oplaadfuncties, en dat duurzame mobiliteit moet worden bevorderd, en om een geïntegreerde, systematische en circulaire aanpak zowel stedelijke als voor plattelandsontwikkelingen op te nemen, op basis van passende stadsplanning en transportroutes;

50. moedigt de lidstaten aan na te gaan hoe het best de voordelen worden benut van een op districten gebaseerde aanpak voor grootschalige renovaties in samenwerking met belanghebbenden en lokale gemeenschappen;

51. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat oplaadpunten in gebouwen klaar zijn voor slim opladen en de vereisten af te stemmen op de herziene richtlijn hernieuwbare energie; verzoekt de lidstaten een kader te ontwikkelen om de uitrol van oplaadpunten in nieuwe en bestaande residentiële en niet-residentiële gebouwen te vereenvoudigen en te versnellen, mogelijke belemmeringen in de regelgeving aan te pakken en passende manieren te bevorderen om te zorgen voor gemakkelijke toegang en opslag voor fietsen in het ontwerp van gebouwen;

52. juicht het toe dat de Commissie het belang van e-mobiliteit onderkent middels de introductie van minimumvereisten voor parkeerterreinen vanaf een bepaalde grootte en andere minimuminfrastructuurvereisten voor kleinere gebouwen; benadrukt dat de uitrol van deze oplaadcapaciteit verder moet worden ondersteund;

53. benadrukt de belangrijke rol die de renovatie van bestaande gebouwen en het ontwerp van nieuwe gebouwen kunnen spelen bij het aanmoedigen van het gebruik van elektrische voertuigen zoals auto’s, bestelbusjes, fietsen en motorfietsen door zowel te voorzien in voldoende parkeerruimte als in oplaadinfrastructuur, waarmee een bijdrage wordt geleverd aan de algehele decarbonisatie van de vervoersector; merkt op dat met een dergelijke ingreep gebouwen gezonder en groener kunnen worden gemaakt, met elkaar kunnen worden verbonden in een wijk, en beter bestand kunnen worden gemaakt tegen de negatieve gevolgen van de klimaatverandering; verzoekt de Commissie te overwegen de reikwijdte van mobiliteit in de EPBD uit te breiden middels de introductie, in voorkomend geval, van minimumvereisten inzake de aanleg van parkeerplaatsen voor fietsen en oplaadpunten voor elektrische fietsen in verschillende soorten gebouwen;

54. is verheugd over de erkenning van het belang van de vereisten inzake de voorbekabelingsinfrastructuur in nieuwe residentiële en niet-residentiële gebouwen als een van de voorwaarden om snel oplaadpunten te kunnen installeren; verzoekt de Commissie erop aan te dringen dat dergelijke vereisten worden opgenomen in de nationale beleidskaders worden opgenomen;

55. benadrukt dat de beschikbaarheid van oplaadpunten voor een particuliere huurder of eigenaar van een woning een van de stimulansen is om voor een e-mobiliteitsoplossing te kiezen; stelt evenwel vast dat in de EPBD momenteel alleen vereisten inzake leidinginfrastructuur zijn opgenomen voor nieuwe gebouwen en gebouwen die een ingrijpende renovatie ondergaan die meer dan tien parkeerplaatsen tellen; wijst erop dat de richtlijn in een opt-out voorziet indien de kosten van de oplaad- en leidinginfrastructuur meer bedragen dan 7 % van de totale kosten van de hele renovatie van het gebouw; verzoekt de Commissie in samenwerking met de lidstaten een kostenanalyse uit te voeren om na te gaan hoe projectontwikkelaars kunnen worden aangemoedigd om te voorzien in passende infrastructuur voor de gebruikers van elektrische voertuigen;

56. brengt in herinnering dat de lidstaten uiterlijk op 1 januari 2025 voorschriften moeten vaststellen voor de installatie van een aantal oplaadpunten voor alle niet voor bewoning bestemde gebouwen met meer dan 20 parkeerplaatsen; merkt op dat het in dit verband belangrijk is de tekortkomingen bij de uitvoering van de EPBD in kaart te brengen, en dat bij de herziening daarvan bepalingen moeten worden opgenomen om de aanleg van particuliere en openbare oplaadinfrastructuur in residentiële en niet-residentiele gebouwen verder aan te moedigen en te vergemakkelijken;

57. benadrukt dat oplossingen op het gebied van e-mobiliteit gemakkelijk toegankelijk moeten zijn voor iedereen; benadrukt in dit verband dat gebouwen, met inbegrip van parkeergarages, moeten worden gerenoveerd om de toegankelijkheid ervan te verbeteren voor personen met verminderde mobiliteit; benadrukt verder dat er in gerenoveerde en nieuwe gebouwen ruimte moet worden gecreëerd voor mobiliteitshulpmiddelen, waaronder rolstoelen en kinderwagens;

58. is verheugd dat wordt onderkend dat er maatregelen nodig zijn die de aanleg van oplaadinfrastructuur vergemakkelijken en versnellen, door bestaande belemmeringen — zoals versnipperde stimulansen en administratieve obstakels — aan te pakken; geeft evenwel aan dat er op nationaal en lokaal niveau nog steeds administratieve obstakels bestaan met betrekking tot de plannings- en vergunningsprocedures voor oplaadinfrastructuur, die een hinderpaal vormen voor de aanleg van oplaadinfrastructuur in nieuwe en bestaande residentiële en niet-residentiële bestemde gebouwen; benadrukt dat verdere inspanningen nodig zijn om deze duidelijke administratieve obstakels weg te nemen;

59. onderstreept dat het opladen van elektrische voertuigen in residentiële en niet-residentiële gebouwen complementair moet zijn aan publiek toegankelijke oplaadinfrastructuur, om de capaciteit voor het opladen van elektrische voertuigen te waarborgen; benadrukt dat de investeringen in e-mobiliteit moeten worden opgevoerd en dat oplaadinfrastructuur moet worden aangelegd waarmee slim kan worden opgeladen, wat piekverschuiving en het inspelen op de vraag kan vergemakkelijken, zodat goedkopere en op efficiëntere energie gerichte elektriciteitsnetwerken worden gecreëerd waarvoor minder opwekkingscapaciteit en infrastructuur nodig is;

60. is van mening dat de aanleg van publieke, semipublieke en private slimme oplaadinfrastructuur een kernvoorwaarde blijft om de marktacceptatie van elektrische voertuigen te stimuleren; roept daarom op tot meer investeringen in gebouwen en mobiliteit, bevordering van innovatie en het gebruik van digitale instrumenten voor e-mobiliteit;

61. geeft aan dat de desbetreffende EU-wetgeving de aanleg van oplaadpunten voor elektrische voertuigen in het kader van renovaties, nieuwbouw en nieuwe installaties moet vergemakkelijken; onderstreept het belang van investeringen in openbare oplaadpunten langs de kernnetwerkcorridors en in het gehele netwerk, maar benadrukt dat deze slechts een aanvulling kunnen vormen op het veel grotere aantal oplaadpunten dat in stedelijke gebieden nodig zal zijn; benadrukt dat de meest kosteneffectieve en praktische manier om de overgang van het wagenpark naar elektrische aandrijving te bespoedigen bestaat in de beschikbaarstelling van oplaadpunten in de nabijheid van woningen en werkplekken, waar zij fungeren als een elementaire toevoeging aan de noodzakelijke, maar duurdere infrastructuur voor snel opladen;

62. benadrukt dat het belangrijk is voor inclusieve, samenhangende en duurzame mobiliteit te zorgen voor alle Europeanen en regio’s, inclusief de ultraperifere regio’s; onderstreept het belang van de bevordering van alternatieve, inclusieve, veilige en duurzame vervoerswijzen en van de hiervoor benodigde infrastructuur; verzoekt de lidstaten voor sociaal-economische en territoriale cohesie te zorgen bij het formuleren van hun vereisten inzake de installatie van een minimumaantal oplaadpunten; verzoekt de lidstaten met klem in kaart te brengen wat de sociale, economische, juridische, regelgevings- en administratieve obstakels voor de snelle aanleg van oplaadpunten zijn, en deze aan te pakken;

63. wijst erop dat het belangrijk is de bestaande stedelijke groene ruimten en duurzame stedelijke rioleringssystemen zo veel mogelijk te behouden bij de planning van residentiële en niet-residentiële oplaadinfrastructuur en parkeerplaatsen;

64. neemt er nota van dat slechts enkele lidstaten veelbelovende vooruitgang hebben gemeld wat oplaadinfrastructuur voor elektronische voertuigen in gebouwen en parkeerterreinen betreft; acht het gebrek aan vooruitgang in de andere lidstaten zorgwekkend en dringt erop aan dat snel een ruimere waaier aan gegevens ter beschikking wordt gesteld; merkt op dat de meeste lidstaten ramingen hebben verstrekt met betrekking tot de uitrol van elektrische voertuigen en streefcijfers voor de invoering van elektrische oplaadpunten voor het jaar 2020; wijst er echter op dat slechts twee derde van de lidstaten gegevens heeft verstrekt over de doelstellingen voor 2025 en 2030;

65. wijst erop dat diverse lokale overheden begonnen zijn met het opstellen van decarbonisatieplannen die ook de vaststelling inhouden van bindende deadlines voor een verbod op het gebruik van verbrandingsmotoren in voertuigen; roept deze overheden op ervoor te zorgen dat hun plannen specifieke financiële en technische steun omvatten om hun gebouwenbestand aan te passen teneinde hun plannen voor een koolstofarme economie te verwezenlijken;

o

o o

66. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.

(1) PB C 385 van 22.9.2021, blz. 68.

(2) PB C 456 van 10.11.2021, blz. 145.

(3) Aangenomen teksten, P9_TA(2021)0240.

(4) Aangenomen teksten, P9_TA(2021)0241.

(5) PB L 153 van 18.6.2010, blz. 13.

(6) PB L 315 van 14.11.2012, blz. 1.

(7) PB L 307 van 28.10.2014, blz. 1.

(8) PB L 111 van 25.4.2019, blz. 13.

(9) PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1.

(10) PB L 127 van 16.5.2019, blz. 34.

(11) PB L 165 van 21.6.2019, blz. 70.

(12) PB C 270 van 7.7.2021, blz. 2.

(13) Directoraat-generaal Intern Beleid van het Europees Parlement, beleidsondersteunende afdeling Economisch en Wetenschapsbeleid, Boosting Building Renovation: What Potential and Value for Europe?, oktober 2016.

(14) Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van Richtlijn 94/22/EG, Richtlijn 98/70/EG, Richtlijn 2009/31/EG, Verordening (EG) nr. 663/2009, Verordening (EG) nr. 715/2009, Richtlijn 2009/73/EG, Richtlijn 2009/119/EG van de Raad, Richtlijn 2010/31/EU, Richtlijn 2012/27/EU, Richtlijn 2013/30/EU en Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 525/2013 (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 1).

(15) Studie getiteld “Mapping and analyses of the current and future (2020-2030) heating/cooling fuel deployment (fossil/renewables)”, maart 2017.

(16) PB L 156 van 19.6.2018, blz. 75.

(17) PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82.

(18) Forum for European Electrical Domestic Safety (FEEDS), “In the news: the European Parliament calls on Member States to develop an electrical inspection regime”.

(19) Resolutie van het Europees Parlement van 20 oktober 2021 met aanbevelingen aan de Commissie betreffende de bescherming van werknemers tegen asbest (Aangenomen teksten, P9_TA(2021)0427).

(20) Comprehensive study of building energy renovation activities and the uptake of nearly zero-energy buildings in the EU, november 2019.

(21) Mededeling van de Commissie van 27 mei 2020 getiteld “Het moment van Europa: herstel en voorbereiding voor de volgende generatie” (COM(2020)0456).