Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van bepalingen betreffende het beheer van de uitgaven in verband met de voedselketen, diergezondheid en dierenwelzijn, alsmede in verband met plantgezondheid en teeltmateriaal, tot wijziging van de Richtlijnen 98/56/EG, 2000/29/EG en 2008/90/EG van de Raad, de Verordeningen (EG) nr. 178/2002, (EG) nr. 882/2004 en (EG) nr. 396/2005, Richtlijn 2009/128/EG en Verordening (EG) nr. 1107/2009 en tot intrekking van de Besluiten 66/399/EEG en 76/894/EEG en Beschikking 2009/470/EG van de Raad /* COM/2013/0327 final - 2013/0169 (COD) */





TOELICHTING 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL · Algemene context Op 29 juni 2011 heeft de Europese Commissie haar voorstel voor een meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 ingediend[1], dat op 6 juli 2012 is gewijzigd[2]. Gezien de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 stelt de Commissie voor de uitgaven in verband met levensmiddelen en diervoeders in de hele periode 2014-2020 een maximumbedrag van 1 891,936 miljoen euro voor. Deze verordening heeft tot doel de financiële bepalingen voor dit gebied te moderniseren. Het belangrijkste financiële rechtskader voor de financiering van deze gebieden wordt momenteel gevormd door Beschikking 2009/470/EG voor veterinaire maatregelen voor de uitroeiing van ziekten bij dieren, Richtlijn 2000/29/EG voor fytosanitaire maatregelen en Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad voor financieringsmaatregelen in verband met officiële controles. Nadere specifieke financiële bepalingen zijn opgenomen in Verordening (EG) nr. 396/2005 betreffende maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong, in Verordening (EG) nr. 1107/2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, in Richtlijn 2009/128/EG tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden, alsook in talrijke andere richtlijnen van de Raad in verband met de gezondheid van dieren en planten. Dit versnipperde kader is in strijd met enkele bepalingen van het Financieel Reglement en is vrij complex. Het is in de loop der tijd aangepast en moet worden gerationaliseerd. Dit biedt de gelegenheid om de huidige financiële bepalingen in verschillende rechtsgrondslagen te vervangen door één duidelijk en modern financieel kader dat de uitvoering en werking van het financiële beheer van uitgaven op het gebied van levensmiddelen en diervoeders optimaliseert. In het bijzonder zullen er duidelijke doelstellingen en indicatoren komen, waardoor de structuren voor het financieel beheer worden vereenvoudigd. Ook worden de financieringspercentages duidelijker en eenvoudiger. Dit voorstel vormt een onderdeel van het pakket over "Gezondere dieren en planten voor een veiligere voedselketen", met voorstellen betreffende: – het diergezondheidsbeleid, bedoeld om de gezondheidstoestand en de omstandigheden van dieren, en in het bijzonder voedselproducerende dieren, in de EU te beschermen en te verbeteren en tegelijkertijd binnen de EU de handel in en invoer van dieren en dierlijke producten overeenkomstig passende gezondheidsnormen en internationale verplichtingen mogelijk te maken; – de fytosanitaire regeling, bedoeld om de land- en bosbouw van de EU te beschermen door de insleep en verspreiding van niet-inheemse plantenziekten te voorkomen; – de regeling voor de productie en het op de markt aanbieden van teeltmateriaal voor landbouwgewassen, groenten, bosbouwsoorten, fruit, wijnstokken en sierplanten, waarmee wordt gewaarborgd dat aan de EU‑criteria voor gezondheid, identiteit en kwaliteit wordt voldaan; – de voorschriften voor officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om te waarborgen dat de wetgeving inzake levensmiddelen en diervoeders en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn, plantgezondheid, teeltmateriaal, gewasbeschermingsproducten en pesticiden worden toegepast. · Doel van de acties/uitgaven De veterinaire programma's voor de uitroeiing van ziekten zijn essentieel om een aantal in een lijst opgenomen dierziekten die in bepaalde gebieden van de Unie endemisch zijn, te elimineren door middel van uiteenlopende maatregelen, waaronder vaccinatie, uitvoering van tests op dieren en compensatie voor slacht en ruiming. Bij de verlening van EU-middelen ter ondersteuning van deze maatregelen wordt prioriteit toegekend aan ziekten die belangrijk zijn voor de volksgezondheid en aan ziekten waaraan grote economische belangen verbonden zijn vanwege de gevolgen die zij hebben voor het handelsverkeer en vanwege het wegvallen van inkomsten voor landbouwers, de veehouderij in het algemeen en verwante sectoren. In de fytosanitaire regeling en de regeling voor teeltmateriaal van de EU wordt voorrang gegeven aan de bescherming van de land- en bosbouw van de EU door preventie van de insleep en verspreiding van niet-inheemse plantenziekten en de beschikbaarheid en het gebruik van gezond plantgoed aan het begin van de plantenproductieketen. De uitgaven voor officiële controles omvatten de financiering van het programma Betere opleidingen voor veiliger voedsel, dat gericht is op een geharmoniseerde aanpak voor de toepassing van de controlesystemen van de Unie en de lidstaten, en de financiering van het netwerk van EU‑referentielaboratoria, die wetenschappelijke en technische deskundigheid leveren op gebieden waar de doeltreffendheid van de officiële controles afhangt van de kwaliteit, uniformiteit en betrouwbaarheid van de door de officiële laboratoria toegepaste analysemethoden of tests en de resultaten ervan. De uitgaven omvatten ook andere acties ter vergroting van de doeltreffendheid van de officiële controles van de lidstaten en de handhaving van het acquis op het gebied van de voedingsmiddelenketen. 2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING · Raadpleging van belanghebbende partijen Aangezien al enige tijd wordt gewerkt aan de evaluatie van deze beleidsterreinen, wordt elke maatregel geschraagd door een afzonderlijke effectbeoordeling en zijn de details van de maatregelen in verschillende raadplegingsfora uitgebreid met de belanghebbenden besproken. · Versnelde effectbeoordeling Tussen augustus en september 2012 is door directoraat-generaal Gezondheid en Consumenten een effectbeoordeling uitgevoerd. Er zijn vier opties in aanmerking genomen: – optie 1: geen wijziging. Het huidige wettelijk kader is niet consistent met het meerjarig financieel kader. De fytosanitaire uitgaven kunnen niet stijgen; – optie 2: samenvoeging van de bestaande wetgeving in één wetgevingsinstrument. Hierdoor wordt de wetgeving eenvoudiger en begrijpelijker, maar het financiële kader kan niet worden aangepast; – optie 3a: opstelling van één coherent financieringsprogramma, waarbij de bestaande financiële bepalingen grotendeels worden overgenomen, met de nodige verbeteringen. Door de vereenvoudiging van het systeem en de harmonisatie van de percentages neemt de administratieve last voor de Commissie en de lidstaten af. Dankzij nieuwe hulpmiddelen voor financieel beheer, zoals duidelijke doelstellingen en indicatoren, kunnen de beschikbare middelen doeltreffender worden gebruikt; – optie 3b: invoering van aspecten van regelingen voor de deling van kosten en verantwoordelijkheden. Bij deze optie wordt gekozen voor een op participatie gebaseerde aanpak, waarbij overheidsinstanties de last van de geleden verliezen en de verantwoordelijkheden voor de toepassing van het systeem delen met het bedrijfsleven. Verwacht wordt dat de administratieve last op korte termijn stijgt en dat het systeem lastig te beheren is; – optie 4: stopzetting van alle EU-maatregelen. Deze optie werd ongeschikt geacht, omdat de doelstellingen van de beleidsgebieden hierdoor in gevaar zouden komen en de handel zwaar te lijden zou hebben. 3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL Het voorstel is gebaseerd op artikel 43, lid 2, en artikel 168, lid 4, onder b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Maatregelen die uit hoofde van artikel 43, lid 2, worden vastgesteld, moeten de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid nastreven. Maatregelen die uit hoofde van artikel 168, lid 4, onder b), worden vastgesteld, moeten ten doel hebben een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te verzekeren. Dit voorstel is erop gericht financiële steun te verlenen voor maatregelen van de EU en de lidstaten, met als doel in de hele voedselketen een hoog niveau van gezondheid voor mensen, dieren en planten te verzekeren, alsook een hoog niveau van bescherming en voorlichting van voedselketenconsumenten. Zowel de doelstelling als de inhoud van het voorstel rechtvaardigen bijgevolg de keuze van artikel 43, lid 2, en artikel 168, lid 4, onder b), VWEU. Dit voorstel zal worden vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure, na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Op 29 juni 2011 heeft de Europese Commissie haar voorstel voor een meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 ingediend[3], dat op 6 juli 2012 is gewijzigd[4]. Gezien de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 stelt de Commissie voor de uitgaven in verband met levensmiddelen en diervoeders in de hele periode 2014-2020 een maximumbedrag van 1 891,936 miljoen euro voor. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd heeft de Commissie het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten sinds 2008 belast met implementatietaken voor het beheer van het programma voor levensmiddelen en diervoeders. De Commissie kan voor de uitvoering van dit programma, op basis van een kosten-batenanalyse, gebruikmaken van een bestaand uitvoerend agentschap. 5. SAMENVATTING VAN DE INHOUD VAN DEZE VERORDENING In deze verordening worden de reikwijdte en de doelstellingen voor de uitgaven op het gebied van levensmiddelen en diervoeders vastgesteld, met een maximum van 1 891,936 miljoen euro in lopende prijzen. De doelstellingen zijn een hoog niveau van veiligheid van levensmiddelen en voedselproductiesystemen, een betere diergezondheid en beter dierenwelzijn, de opsporing en uitroeiing van plaagorganismen en doeltreffende officiële controles. Aan deze doelstelling zijn indicatoren verbonden. In deze verordening wordt bovendien vastgesteld welke maatregelen en kosten voor financiering in aanmerking komen. De financieringspercentages voor subsidies worden gerationaliseerd. Er geldt een standaardfinancieringspercentage van 50 % van de subsidiabele kosten. Onder bepaalde voorwaarden kan dit tot 75 % of 100 % worden verhoogd. Om administratieve lasten voor het beheer van microprogramma's te voorkomen, voorziet de verordening in een minimumbedrag van 50 000 euro voor subsidies. Deze verordening maakt het mogelijk in bepaalde omstandigheden gebruik te maken van de reserve voor crisissituaties in de landbouwsector. Om de EU te beschermen tegen plaagorganismen die bijvoorbeeld het gevolg zijn van de mondialisering van de handel en de klimaatverandering, omvat de financiële bijdrage van de Unie op fytosanitair gebied ook programma's voor onderzoek naar de aanwezigheid van plaagorganismen, alsmede fytosanitaire steunmaatregelen voor de ultraperifere delen van het grondgebied van de lidstaten. Deze verordening voorziet in de mogelijkheid steun te verlenen aan de referentielaboratoria van de Unie en voor projecten ter verbetering van de doeltreffendheid en doelmatigheid van de officiële controles. Omwille van de duidelijkheid en transparantie omvat deze verordening de procedures voor de indiening en evaluatie van jaarlijkse en meerjarenprogramma's voor controles en de procedure voor de vaststelling of bijwerking van de lijst van dierziekten of plantenziekten die voor medefinanciering in aanmerking komen. De procedures voor de verlening van financiële steun op deze gebieden worden vereenvoudigd. In het bijzonder zal de Commissie aanzienlijk minder besluiten hoeven vast te stellen. Zo zullen bijvoorbeeld vergoedingsbesluiten niet meer door de Commissie worden genomen. 2013/0169 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van bepalingen betreffende het beheer van de uitgaven in verband met de voedselketen, diergezondheid en dierenwelzijn, alsmede in verband met plantgezondheid en teeltmateriaal, tot wijziging van de Richtlijnen 98/56/EG, 2000/29/EG en 2008/90/EG van de Raad, de Verordeningen (EG) nr. 178/2002, (EG) nr. 882/2004 en (EG) nr. 396/2005, Richtlijn 2009/128/EG en Verordening (EG) nr. 1107/2009 en tot intrekking van de Besluiten 66/399/EEG en 76/894/EEG en Beschikking 2009/470/EG van de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, en artikel 168, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Europese Commissie[5], Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[6], Gezien het advies van het Comité van de Regio's[7], Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) De wetgeving van de Unie omvat voorschriften voor levensmiddelen en diervoeders, alsmede de veiligheid ervan, in alle stadia van de productie, met inbegrip van voorschriften om eerlijke handelspraktijken te waarborgen en consumenten te informeren. Zij omvat tevens voorschriften voor de preventie en bestrijding van overdraagbare ziekten bij dieren en van zoönosen alsmede voorschriften voor dierenwelzijn, dierlijke bijproducten, plantgezondheid en teeltmateriaal, de bescherming van plantenrassen, genetisch gemodificeerde organismen en het in de handel brengen en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en een duurzaam gebruik van pesticiden. De wetgeving van de Unie voorziet tevens in officiële controles en andere controleactiviteiten om toe te zien op de doeltreffende uitvoering en naleving van die voorschriften. (2) De algemene doelstelling van de wetgeving van de Unie op deze gebieden is bij te dragen tot een hoog niveau van gezondheid voor mensen, dieren en planten in de hele voedselketen, tot een hoog niveau van bescherming en voorlichting van consumenten en tot een hoog niveau van milieubescherming, terwijl tegelijkertijd het concurrentievermogen en het scheppen van banen worden bevorderd. (3) Voor de verwezenlijking van die algemene doelstelling zijn passende financiële middelen nodig. Daarom moet de Unie bijdragen tot de financiering van maatregelen die op de verschillende met die algemene doelstelling samenhangende gebieden worden genomen. Om die middelen doeltreffend te kunnen toewijzen, moeten bovendien specifieke doelstellingen worden vastgesteld, alsmede indicatoren waarmee de verwezenlijking van die doelstellingen kan worden beoordeeld. (4) In het verleden heeft de Unie uitgaven in verband met levensmiddelen en diervoeders gefinancierd in de vorm van subsidies, plaatsing van opdrachten en betalingen aan internationale organisaties die op dit terrein werkzaam zijn. Het is aangewezen deze wijze van financiering voort te zetten. (5) Omwille van de begrotingsdiscipline moet in deze verordening de lijst worden vastgesteld van subsidiabele maatregelen die voor een bijdrage van de Unie in aanmerking kunnen komen, alsook de subsidiabele kosten en toepasselijke percentages. (6) Op 29 juni 2011 heeft de Europese Commissie haar voorstel voor een meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 ingediend[8], dat op 6 juli 2012 is gewijzigd[9]. Gezien de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013 trekt de Commissie voor de hele periode 2014-2020 een bedrag van maximaal 1 891,936 miljoen EUR uit voor uitgaven in verband met levensmiddelen en diervoeders. (7) In haar voorstel voor een meerjarig financieel kader voor 2014-2020 stelt de Commissie bovendien voor een noodmechanisme in het leven te roepen om te kunnen reageren op crisissituaties. Dit betekent dat wanneer in uitzonderlijke omstandigheden, zoals noodsituaties in verband met de gezondheid van dieren en planten, noodmaatregelen nodig zijn maar de middelen van rubriek 3 van de begroting ontoereikend zijn, overeenkomstig het Interinstitutioneel Akkoord van ... tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer[10] middelen uit de reserve voor crisissituaties in de landbouwsector moeten worden overgeschreven. (8) De thans geldende wetgeving kent een vast vergoedingspercentage voor een deel van de subsidiabele kosten, terwijl voor andere kosten geen beperking geldt. Om het systeem te rationaliseren en te vereenvoudigen, moet een vast maximumpercentage voor vergoedingen worden vastgesteld. Het is passend dat percentage vast te stellen op het gebruikelijke niveau voor subsidies. Tevens moet de mogelijkheid worden geboden om dat maximumpercentage in bepaalde omstandigheden te verhogen. (9) Gezien het belang van de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening, moet voor bepaalde acties 100 % van de subsidiabele kosten worden vergoed, op voorwaarde dat de uitvoering van die acties ook niet-subsidiabele kosten meebrengt. (10) De Unie heeft tot taak ervoor te zorgen dat de middelen op behoorlijke wijze worden besteed, maar moet tegelijkertijd maatregelen nemen om haar uitgavenprogramma's te vereenvoudigen, zodat de administratieve lasten en de kosten voor de begunstigden van de middelen en alle betrokken actoren, overeenkomstig de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's "Slimme regelgeving in de Europese Unie"[11], afnemen. Omwille van de kosteneffectiviteit bij zowel de Commissie als de lidstaten moeten geen subsidies meer worden verleend die lager zijn dan een bepaald minimum. (11) De wetgeving van de Unie verplicht de lidstaten bepaalde maatregelen te nemen als bepaalde ziekten of zoönosen optreden of zich verspreiden. Daarom moet de Unie voorzien in een financiële bijdrage voor dergelijke noodmaatregelen. (12) Tevens moet het aantal uitbraken van dierziekten en zoönosen die een risico voor de gezondheid van mensen en dieren vormen, door middel van passende uitroeiings-, bestrijdings- en monitoringmaatregelen worden beperkt en moeten dergelijke uitbraken worden voorkomen. Daarom moet financiering van de Unie worden verleend voor nationale programma's voor de uitroeiing, bestrijding en monitoring van die ziekten en zoönosen. (13) Omwille van de organisatie en de doelmatigheid van de verstrekking van financiering op het gebied van de gezondheid van dieren en planten, is het passend voorschriften vast te stellen voor de inhoud, indiening, evaluatie en goedkeuring van nationale programma's, met inbegrip van programma's die worden uitgevoerd in de ultraperifere gebieden van de Unie als bedoeld in artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Om dezelfde redenen moeten ook uiterste termijnen voor de verslaglegging en de indiening van betalingsverzoeken worden vastgesteld. (14) Krachtens Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen[12] moeten de lidstaten bepaalde noodmaatregelen nemen om voor planten en plantaardige producten schadelijke organismen ("plaagorganismen") uit te roeien. De Unie moet een financiële bijdrage voor de uitroeiing van die plaagorganismen verlenen. Onder bepaalde voorwaarden moet ook een financiële bijdrage van de Unie beschikbaar zijn voor noodmaatregelen gericht op het inperken van de plaagorganismen die zeer ernstige gevolgen voor de Unie hebben en die in bepaalde gebieden niet kunnen worden uitgeroeid, alsook voor preventiemaatregelen tegen die plaagorganismen. (15) Noodmaatregelen tegen plaagorganismen moeten in aanmerking komen voor medefinanciering van de Unie indien die maatregelen een toegevoegde waarde voor de hele Unie hebben. Daartoe moet een financiële bijdrage van de Unie beschikbaar worden gesteld voor plaagorganismen die in Richtlijn 2000/29/EG zijn opgenomen als plaagorganismen die voor zover bekend niet in de Unie voorkomen. Voor plaagorganismen waarvan bekend is dat zij in de Unie voorkomen, moet gelden dat alleen maatregelen tegen de plaagorganismen die zeer ernstige gevolgen voor de Unie hebben in aanmerking komen voor een financiële bijdrage van de Unie. Maatregelen in verband met plaagorganismen waarvoor noodmaatregelen van de Unie gelden met het oog op uitroeiing, moeten ook voor een financiële bijdrage van de Unie in aanmerking komen. (16) De aanwezigheid van bepaalde plaagorganismen moet tijdig worden opgespoord. Onderzoeken die de lidstaten hiertoe uitvoeren zijn essentieel om uitbraken van die plaagorganismen onmiddellijk te kunnen uitroeien. Onderzoeken van individuele lidstaten zijn essentieel om het grondgebied van alle andere lidstaten te beschermen. De Unie moet een bijdrage leveren aan de financiering van die onderzoeken. (17) De ultraperifere gebieden van lidstaten ondervinden moeilijkheden door hun afgelegen ligging en hun afhankelijkheid van een klein aantal producten. Het is wenselijk dat de Unie de lidstaten een financiële bijdrage verleent voor programma's die zij uitvoeren om plaagorganismen in die ultraperifere gebieden te bestrijden overeenkomstig de doelstellingen van Verordening (EU) nr. 228/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 13 maart 2013 houdende specifieke maatregelen op landbouwgebied ten behoeve van de ultraperifere gebieden van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 247/2006 van de Raad[13]. (18) Officiële controles door de lidstaten zijn een essentieel hulpmiddel om te verifiëren en monitoren of de toepasselijke voorschriften van de Unie worden toegepast, nageleefd en gehandhaafd. Een doeltreffend en doelmatig systeem van officiële controles is cruciaal om een hoog niveau van veiligheid voor mensen, dieren en planten in de hele voedselketen te behouden en tegelijkertijd een hoog niveau van milieubescherming te waarborgen. Voor dergelijke controlemaatregelen moet financiële steun van de Unie beschikbaar worden gesteld. In het bijzonder moet een financiële bijdrage voor de referentielaboratoria van de Unie beschikbaar zijn, teneinde deze laboratoria de kosten als gevolg van de uitvoering van de door de Commissie goedgekeurde werkprogramma's te helpen dragen. Aangezien de doeltreffendheid van officiële controles ook afhangt van de beschikbaarheid voor de controleautoriteiten van goed opgeleid personeel, met behoorlijke kennis van de wetgeving van de Unie, moet de Unie kunnen bijdragen aan de opleiding van dat personeel en aan relevante uitwisselingsprogramma's die de bevoegde autoriteiten opzetten. (19) Om de officiële controles doelmatig te kunnen beheren, is een snelle uitwisseling van gegevens en informatie op dit gebied vereist. Bovendien is een behoorlijke en geharmoniseerde toepassing van de desbetreffende voorschriften alleen mogelijk als er efficiënte systemen worden ingesteld met betrokkenheid van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten. Daarom moet ook een financiële bijdrage kunnen worden verleend voor de oprichting en exploitatie van databanken en geautomatiseerde informatiebeheersystemen voor die doeleinden. (20) De Unie moet financiering beschikbaar stellen voor technische, wetenschappelijke, coördinatie- en communicatieactiviteiten die nodig zijn voor een correcte toepassing van de wetgeving van de Unie en voor de aanpassing van de wetgeving aan wetenschappelijke, technologische en maatschappelijke ontwikkelingen. Er moet ook financiering beschikbaar zijn voor projecten ter verbetering van de doeltreffendheid en doelmatigheid van de officiële controles. (21) Krachtens artikel 3 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002[14] moeten in elk bij de wetgevende autoriteit ingediend voorstel duidelijk de bepalingen worden vermeld die afwijkingen bevatten van die verordening en de specifieke redenen worden genoemd die deze afwijkingen rechtvaardigen. Gezien de specifieke aard van enkele doelstellingen van deze verordening en omdat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten in de beste positie verkeren om de met die doelstellingen samenhangende activiteiten uit te voeren, moeten die autoriteiten voor de toepassing van artikel 128, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 worden beschouwd als de kenbaar gemaakte begunstigden. Daarom moet het mogelijk zijn zonder voorafgaande publicatie van oproepen tot het indienen van voorstellen subsidies aan die autoriteiten te verlenen. (22) In afwijking van artikel 86 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 en bij wijze van uitzondering, zoals bedoeld in artikel 130 van die verordening, moeten de kosten van noodmaatregelen die onder de artikelen 7 en 17 van deze verordening vallen, vanwege de dringende en onvoorzienbare aard van die maatregelen subsidiabel zijn vanaf de datum waarop de lidstaat een uitbraak van een ziekte of de aanwezigheid van een plaagorganisme aan de Commissie meldt. De Commissie moet de desbetreffende begrotingsvastleggingen en betalingen voor de subsidiabele uitgaven doen nadat de betalingsaanvragen van de lidstaten zijn beoordeeld; hiervoor kan, indien passend en nodig, de reserve voor crisissituaties in de landbouwsector worden gebruikt. (23) Het is van het grootste belang dat dergelijke noodmaatregelen onmiddellijk worden uitgevoerd. Daarom zou het contraproductief zijn om kosten die vóór indiening van de subsidieaanvraag zijn gemaakt van financiering uit te sluiten, aangezien dit in de hand zou werken dat de lidstaten hun onmiddellijke inspanningen richten op de opstelling van de subsidieaanvraag, in plaats van op de uitvoering van noodmaatregelen. (24) Gezien de reikwijdte van de geldende wetgeving van de Unie betreffende de uitvoering van uitroeiings- en surveillancemaatregelen en de technische beperkingen ten aanzien van andere beschikbare deskundigheid, moeten de onder deze verordening vallende maatregelen grotendeels door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden uitgevoerd. Daarom moet in bepaalde gevallen medefinanciering worden verleend voor de loonkosten van het personeel van nationale overheden. (25) Programmering maakt coördinatie en prioriteitstelling mogelijk en draagt daardoor bij tot een doeltreffend gebruik van de financiële middelen van de Unie. Daarom moet de Commissie bevoegd zijn werkprogramma's vast te stellen voor de uitvoering van bepaalde maatregelen waarin deze verordening voorziet. (26) Om toe te zien op een verantwoord en doeltreffend gebruik van de financiële middelen van de Unie, moet de Commissie door middel van controles ter plaatse of controles van documenten kunnen nagaan of de financiering van de Unie doeltreffend wordt gebruikt voor de uitvoering van subsidiabele maatregelen. (27) De financiële belangen van de Unie moeten gedurende de gehele uitgavencyclus worden beschermd, waarbij onregelmatigheden worden voorkomen, opgespoord en onderzocht en verloren gegane, ten onrechte betaalde of slecht bestede middelen worden teruggevorderd. (28) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend ten aanzien van de vaststelling en wijziging van de lijsten van dierziekten en zoönosen in verband waarmee financiering van de Unie kan worden verleend, alsmede de vaststelling van werkprogramma's. Wanneer de Commissie de lijst wijzigt van dierziekten die voor financiering van noodmaatregelen in aanmerking komen, moet zij rekening houden met de dierziekten die overeenkomstig Richtlijn 82/894/EEG van de Raad van 21 december 1982 inzake de melding van dierziekten in de Gemeenschap[15] moeten worden gemeld. Die bevoegdheden moeten in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren[16] worden uitgeoefend. (29) Voor de vaststelling van de oorspronkelijke lijsten van dierziekten en zoönosen die voor financiering op het gebied van diergezondheid in aanmerking komen, moet de raadplegingsprocedure worden toegepast aangezien die oorspronkelijke lijsten uitsluitend de dierziekten en zoönosen moeten bevatten in verband waarmee reeds dergelijke financiering kan worden verleend op grond van Beschikking 2009/470/EG van de Raad van 25 mei 2009 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied[17], zonder dat daarin enige wijzigingen worden aangebracht. (30) Wetgeving van de Unie moet op zodanige wijze worden beheerd en toegepast dat de beoogde voordelen worden verwezenlijkt, rekening houdend met de opgedane ervaring. Daarom is het wenselijk dat de Commissie de werking en doeltreffendheid van deze verordening evalueert en de resultaten aan de andere instellingen meedeelt. (31) Bij de uitvoering van de onder deze verordening vallende regelgeving van de Unie wordt de Commissie bijgestaan door verscheidene comités, in het bijzonder de comités die zijn ingesteld bij Besluit 66/399/EEG van de Raad van 14 juni 1966 houdende de instelling van een permanent comité voor teeltmateriaal voor land‑, tuin‑ en bosbouw[18], Besluit 76/894/EEG van de Raad van 23 november 1976 tot instelling van een Permanent Planteziektenkundig Comité[19], Richtlijn 98/56/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal van siergewassen[20], Richtlijn 2008/90/EG van de Raad van 29 september 2008 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt[21] en Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden[22]. Het is wenselijk de comitéprocedure op dit gebied te stroomlijnen en het bij artikel 58 van Verordening (EG) nr. 178/2002 ingestelde comité te belasten met de taak de Commissie bij te staan bij de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden in verband met de uitgaven op de betrokken gebieden, alsook de naam van dat comité te veranderen zodat deze aansluit bij de uitbreiding van de taken. Bijgevolg moeten de Besluiten 66/399/EEG en 76/894/EEG worden ingetrokken en moeten de Richtlijnen 98/56/EG en 2008/90/EG en Verordening (EG) nr. 178/2002 dienovereenkomstig worden gewijzigd. (32) Deze verordening vervangt de bepalingen van Beschikking 2009/470/EG. Bovendien vervangt deze verordening artikel 13 quater, lid 5, en de artikelen 22 tot en met 26 van Richtlijn 2000/29/EG, artikel 66 van Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn[23], de artikelen 36 en 37 van Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad[24], artikel 22 van Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden[25] en artikel 76 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad[26]. Bijgevolg moeten Richtlijn 2000/29/EG, de Verordeningen (EG) nr. 882/2004 en (EG) nr. 396/2005, Richtlijn 2009/128/EG en Verordening (EG) nr. 1107/2009 dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: TITEL I GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN HOOFDSTUK I VOORWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DOELSTELLINGEN Artikel 1 Voorwerp en toepassingsgebied Deze verordening bevat bepalingen betreffende het beheer van de uitgaven uit de algemene begroting van de Europese Unie op de gebieden die vallen onder de regelgeving van de Unie: a) betreffende levensmiddelen en voedselveiligheid, in elk stadium van de productie, verwerking, distributie en verwijdering van levensmiddelen, met inbegrip van de voorschriften om eerlijke handelspraktijken te waarborgen, de belangen van de consument te beschermen en consumenten te informeren, alsook betreffende de vervaardiging en het gebruik van materialen en voorwerpen die bestemd zijn om met levensmiddelen in contact te komen; b) betreffende diervoeders en de veiligheid van diervoeders, in elk stadium van de productie, verwerking, distributie en verwijdering van diervoeders en het gebruik van diervoeders, met inbegrip van de voorschriften om eerlijke handelspraktijken te waarborgen, de belangen van de consument te beschermen en consumenten te informeren; c) tot vaststelling van diergezondheidsvoorschriften; d) tot vaststelling van dierenwelzijnsvoorschriften; e) betreffende beschermende maatregelen tegen voor planten of voor plantaardige producten schadelijke organismen, zoals gedefinieerd in Richtlijn 2000/29/EG (hierna "plaagorganismen" genoemd); f) betreffende de productie met het oog op het in de handel brengen en het in de handel brengen van teeltmateriaal; g) tot vaststelling van voorschriften voor het in de handel brengen van gewasbeschermingsmiddelen en het duurzaam gebruik van pesticiden; h) gericht op het voorkomen en tot een minimum beperken van de risico's voor de gezondheid van mensen en dieren als gevolg van dierlijke bijproducten en daarvan afgeleide producten; i) betreffende de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu; j) betreffende de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten in verband met plantenrassen en het behoud en de uitwisseling van plantaardige genetische hulpbronnen. Artikel 2 Doelstellingen 1. De in artikel 1 bedoelde uitgaven zijn gericht op de verwezenlijking van: a) de algemene doelstelling om in de hele voedselketen, alsook op aanverwante gebieden, bij te dragen tot een hoog niveau van gezondheid voor mensen, dieren en planten en tot een hoog niveau van bescherming voor consumenten en van het milieu, terwijl tegelijkertijd de levensmiddelen- en diervoederindustrie van de Unie in staat wordt gesteld te werken in een omgeving die het concurrentievermogen en het scheppen van banen bevordert; b) de volgende specifieke doelstellingen: i) bijdragen tot een hoog niveau van veiligheid van levensmiddelen en voedselproductiesystemen, alsook van andere producten die van invloed kunnen zijn op de voedselveiligheid, terwijl tegelijkertijd de duurzaamheid van de voedselproductie wordt vergroot; ii) bijdragen tot vergroting van de diergezondheid in de Unie en ondersteunen van de verbetering van het dierenwelzijn; iii) bijdragen tot de tijdige opsporing van plaagorganismen en de uitroeiing van plaagorganismen in geval van insleep in de Unie; iv) bijdragen tot vergroting van de doeltreffendheid, doelmatigheid en betrouwbaarheid van officiële controles en andere activiteiten die worden uitgevoerd met het oog op de doeltreffende uitvoering en naleving van de in artikel 1 bedoelde regelgeving van de Unie. 2. De verwezenlijking van de in lid 1, onder b), vermelde specifieke doelstellingen wordt gemeten aan de hand van de volgende indicatoren: a) voor de in lid 1, onder b), i), vermelde specifieke doelstelling: de afname van het aantal aan voedselveiligheid of zoönosen gerelateerde ziektegevallen bij mensen in de Unie; b) voor de in lid 1, onder b), ii), vermelde specifieke doelstelling: i) de toename van het aantal lidstaten of regio's van lidstaten die vrij zijn van dierziekten in verband waarmee een financiële bijdrage wordt verleend; ii) een algemene afname van ziekteparameters als incidentie, prevalentie en aantal uitbraken; c) voor de in lid 1, onder b), iii), vermelde specifieke doelstelling: i) de dekking van het grondgebied van de Unie met onderzoeken naar plaagorganismen, in het bijzonder plaagorganismen die voor zover bekend niet op het grondgebied van de Unie voorkomen en plaagorganismen die voor het grondgebied van de Unie het gevaarlijkst worden geacht; ii) de tijd en het slagingspercentage voor de uitroeiing van die plaagorganismen; d) voor de in lid 1, onder b), iv), vermelde specifieke doelstelling: een gunstige tendens van de uitkomst van controles voor bijzondere gebieden van zorg, door deskundigen van de Commissie in de lidstaten uitgevoerd en gerapporteerd. HOOFDSTUK II VORMEN VAN FINANCIERING EN ALGEMENE FINANCIËLE BEPALINGEN Artikel 3 Vormen van financiering 1. De financiering van de Unie voor de in artikel 1 bedoelde uitgaven wordt uitgevoerd overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012. 2. Wanneer subsidies worden toegekend aan de bevoegde instanties van de lidstaten, worden die instanties beschouwd als de kenbaar gemaakte begunstigden in de zin van artikel 128, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012. Dergelijke subsidies mogen worden verleend zonder oproep tot het indienen van voorstellen. 3. De financiële bijdrage van de Unie voor de in deze verordening bedoelde maatregelen kan ook worden verleend in de vorm van vrijwillige betalingen aan internationale organisaties die werkzaam zijn op de gebieden die onder de in artikel 1 bedoelde regelgeving vallen en waarvan de Unie lid is of aan de werkzaamheden waarvan de Unie deelneemt. Artikel 4 Begroting 1. Onverminderd artikel 5 bedragen de in artikel 1 bedoelde uitgaven voor de periode van 1 januari 2014 tot en met 31 december 2020 maximaal 1 891,936 miljoen EUR in lopende prijzen. 2. Het in lid 1 bedoelde maximum kan ook uitgaven omvatten die betrekking hebben op activiteiten op het gebied van voorbereiding, monitoring, controle, audit en evaluatie, die nodig zijn voor het beheer van de in artikel 1 bedoelde uitgaven en de verwezenlijking van de doelstellingen ervan, in het bijzonder studies, vergaderingen van deskundigen en uitgaven voor IT-netwerken waarbij de nadruk ligt op informatieverwerking en ‑uitwisseling, alsook alle andere kosten voor technische en administratieve bijstand die de Commissie voor het beheer van die uitgaven maakt. 3. Het maximum kan ook de kosten voor technische en administratieve bijstand omvatten die gemaakt moeten worden met het oog op de overgang tussen acties die voor en na de inwerkingtreding van deze verordening zijn vastgesteld. Indien nodig kunnen in de begroting voor de jaren na 2020 kredieten worden opgenomen om vergelijkbare uitgaven te dekken, zodat maatregelen die per 31 december 2020 nog niet zijn voltooid verder kunnen worden beheerd. Artikel 5 Gebruik van de reserve voor crisissituaties in de landbouwsector De bijdrage van de Unie voor maatregelen in noodsituaties als bedoeld in hoofdstuk I, afdeling 1, en hoofdstuk II, afdeling 1, van titel II kan ook worden gefinancierd overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder e), van Verordening (EU) nr. XXX/201X van het Europees Parlement en de Raad inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Artikel 6 Maximumpercentages en minimumbedrag van subsidies 1. Wanneer de financiële bijdrage van de Unie de vorm van een subsidie aanneemt, bedraagt deze niet meer dan 50 % van de subsidiabele kosten. 2. Het in lid 1 bedoelde maximumpercentage kan tot 75 % van de subsidiabele kosten worden verhoogd voor: a) grensoverschrijdende activiteiten die door twee of meer lidstaten gezamenlijk ten uitvoer worden gelegd met het oog op de bestrijding of uitroeiing van plaagorganismen of dierziekten; b) lidstaten waarvan het bruto nationaal inkomen per inwoner volgens de meest recente gegevens van Eurostat lager is dan 90 % van het gemiddelde van de Unie. 3. Het in lid 1 bedoelde maximumpercentage kan tot 100 % van de subsidiabele kosten worden verhoogd wanneer de activiteiten waarvoor de bijdrage van de Unie wordt verleend: a) betrekking hebben op de bestrijding van ernstige gezondheidsrisico's voor de Unie; b) specifieke taken van bijzonder belang voor de Unie zijn, zoals expliciet door de Commissie is erkend in het overeenkomstig artikel 35, lid 1, vastgestelde werkprogramma; of c) in derde landen ten uitvoer worden gelegd. 4. Er wordt geen subsidie van minder dan 50 000 EUR verleend. TITEL II FINANCIËLE BEPALINGEN HOOFDSTUK I GEZONDHEID VAN DIEREN Afdeling 1 Noodmaatregelen Artikel 7 Subsidiabele maatregelen 1. Wanneer bevestigd is dat een van de krachtens artikel 8 in een lijst opgenomen dierziekten zich voordoet, kunnen, tot de in artikel 6, leden 1, 2 en 3, vastgestelde maximumpercentages, aan lidstaten subsidies voor de genomen maatregelen worden toegekend op voorwaarde dat de maatregelen onmiddellijk zijn toegepast en dat de toepasselijke bepalingen van de desbetreffende wetgeving van de Unie zijn nageleefd. 2. Wanneer bevestigd wordt dat een van de krachtens artikel 8 in een lijst opgenomen dierziekten zich voordoet, kunnen subsidies aan lidstaten worden toegekend als twee of meer lidstaten nauw samenwerken om de epidemie te bestrijden. 3. Wanneer de gezondheidsstatus van de Unie rechtstreeks in gevaar komt doordat een van de krachtens artikel 8 of artikel 11 in een lijst opgenomen dierziekten en zoönosen zich voordoet of zich verspreidt op het grondgebied van een derde land of een lidstaat, kunnen subsidies voor beschermende maatregelen worden toegekend aan lidstaten, derde landen en internationale organisaties. 4. Wanneer de Commissie op verzoek van een lidstaat besluit dat lidstaten voorraden biologische producten moeten aanleggen voor de bestrijding van de krachtens artikel 8 of artikel 11 in een lijst opgenomen dierziekten en zoönosen, kunnen subsidies aan lidstaten worden toegekend. 5. Wanneer het optreden of de verspreiding van een van de krachtens artikel 8 of artikel 11 in een lijst opgenomen dierziekten en zoönosen in een derde land of in een lidstaat een bedreiging voor de Unie kan vormen, kan een financiële bijdrage van de Unie worden verleend voor het aanleggen van voorraden biologische producten of de aankoop van vaccindoses. Artikel 8 Lijst van dierziekten 1. De lijst van dierziekten in verband waarmee uit hoofde van artikel 7 financiering kan worden verleend, wordt door de Commissie vastgesteld door middel van een uitvoeringshandeling. Die lijst bevat de in artikel 3, lid 1, artikel 4, lid 1, artikel 6, lid 2, en artikel 14, lid 1, van Beschikking 2009/470/EG bedoelde dierziekten. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 39, lid 2, van deze verordening bedoelde raadplegingsprocedure vastgesteld. 2. De Commissie kan de krachtens lid 1 vastgestelde lijst van dierziekten door middel van uitvoeringshandelingen wijzigen, waarbij zij rekening houdt met de dierziekten die overeenkomstig Richtlijn 82/894/EEG moeten worden gemeld en met de ziekten die een nieuwe bedreiging voor de Unie kunnen vormen omdat zij aanzienlijke gevolgen hebben voor: a) de menselijke gezondheid; b) de gezondheid of het welzijn van dieren; of c) de landbouw- of aquacultuurproductie of aanverwante sectoren van de economie. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 39, lid 3, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 9 Subsidiabele kosten 1. De volgende kosten die de lidstaten bij de uitvoering van de in artikel 7, lid 1, bedoelde maatregelen maken, kunnen in aanmerking komen voor financiering uit hoofde van dat lid: a) kosten voor de compensatie van eigenaren voor de waarde van hun geslachte of geruimde dieren, binnen de grenzen van de marktwaarde van de dieren onmiddellijk voordat zij werden geslacht of geruimd; b) kosten voor de compensatie van eigenaren voor de waarde van hun vernietigde producten van dierlijke oorsprong, binnen de grenzen van de marktwaarde van die producten onmiddellijk voordat zij werden vernietigd; c) kosten voor de reiniging, desinsectie en ontsmetting van bedrijven en apparatuur; d) kosten voor de destructie van besmet diervoeder en, voor zover dat niet kan worden ontsmet, van besmette apparatuur; e) kosten voor de aankoop en toediening van vaccins als de Commissie daartoe besluit of dat toestaat; f) kosten voor het eventuele vervoer van kadavers naar verwerkingsfabrieken; g) in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde gevallen: eventuele overige kosten die essentieel zijn voor de uitroeiing van de ziekte, overeenkomstig het in artikel 35, lid 3, van deze verordening bedoelde financieringsbesluit. 2. Bij wijze van uitzondering, zoals bedoeld in artikel 130, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, zijn kosten subsidiabel vanaf de datum waarop de lidstaten de Commissie melden dat de ziekte zich voordoet. Nadat de betalingsaanvragen van de lidstaten zijn beoordeeld, doet de Commissie de desbetreffende begrotingsvastleggingen en betalingen voor de subsidiabele uitgaven. Afdeling 2 Programma's voor de uitroeiing, bestrijding en surveillance van dierziekten en zoönosen Artikel 10 Subsidiabele programma's Er kunnen subsidies worden verleend voor de nationale jaarprogramma's of meerjarenprogramma's van lidstaten voor de uitroeiing, bestrijding en surveillance van de krachtens artikel 11 in een lijst opgenomen dierziekten en zoönosen (hierna "nationale programma's" genoemd). Artikel 11 Lijst van dierziekten en zoönosen 1. De lijst van dierziekten en zoönosen in verband waarmee uit hoofde van artikel 10 subsidies kunnen worden verleend, wordt door de Commissie vastgesteld door middel van een uitvoeringshandeling. Die lijst bevat de in bijlage I bij Beschikking 2009/470/EG vermelde dierziekten en zoönosen. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 39, lid 2, van deze verordening bedoelde raadplegingsprocedure vastgesteld. 2. De Commissie kan de krachtens lid 1 vastgestelde lijst door middel van uitvoeringshandelingen wijzigen, waarbij zij rekening houdt met: a) de situatie van dierziekten die aanzienlijke gevolgen voor de veeteelt of handel hebben; b) de verspreiding van zoönosen die een bedreiging voor mensen vormen; of c) nieuwe wetenschappelijke of epidemiologische ontwikkelingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 39, lid 3, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 12 Subsidiabele kosten De volgende kosten die de lidstaten bij de uitvoering van de nationale programma's maken, kunnen in aanmerking komen voor subsidiëring uit hoofde van artikel 10: a) kosten van de bemonstering van dieren; b) kosten van tests, mits deze beperkt zijn tot: i) kosten van testkits, reagentia en verbruiksgoederen die identificeerbaar zijn en specifiek voor de uitvoering van die tests worden gebruikt; ii) kosten van personeel dat rechtstreeks betrokken is bij de uitvoering van de tests, ongeacht de status van het personeel; c) kosten voor de compensatie van eigenaren voor de waarde van hun in het kader van het nationale programma geslachte of geruimde dieren, binnen de grenzen van de marktwaarde van de dieren onmiddellijk voordat zij werden geslacht of geruimd; d) kosten voor de compensatie van eigenaren voor de waarde van hun vernietigde producten van dierlijke oorsprong, binnen de grenzen van de marktwaarde van die producten onmiddellijk voordat zij werden vernietigd; e) kosten van de aankoop en opslag van voor de programma's gebruikte vaccindoses of aasvaccins voor dieren; f) kosten van de inoculatie van vaccindoses aan als landbouwhuisdier gehouden dieren; g) kosten van de verspreiding van aasvaccins voor in het wild levende dieren; h) kosten van de reiniging, ontsmetting en desinsectie van het bedrijf en de apparatuur, op basis van de epidemiologie en de eigenschappen van de ziekteverwekker; i) in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde gevallen: kosten die gemaakt worden bij de uitvoering van andere dan de onder a) tot en met h) bedoelde maatregelen die noodzakelijk blijken, op voorwaarde dat die maatregelen vermeld zijn in het in artikel 14, lid 2, bedoelde subsidiebesluit. Voor de toepassing van punt c) van de eerste alinea wordt de eventuele restwaarde van de dieren van de vergoeding afgetrokken. Voor de toepassing van punt d) van de eerste alinea wordt de eventuele restwaarde van niet-uitgebroede eieren die een warmtebehandeling hebben ondergaan, van de vergoeding afgetrokken. Artikel 13 Inhoud en indiening van de nationale programma's 1. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 31 mei bij de Commissie de nationale programma's in die het volgende jaar beginnen en waarvoor zij een subsidie aanvragen. Na 31 mei ingediende nationale programma's komen het volgende jaar niet in aanmerking voor financiering. 2. De nationale programma's omvatten ten minste het volgende: a) een beschrijving van de epidemiologische situatie van de dierziekte of zoönose voor de begindatum van het programma; b) een beschrijving en afbakening van de geografische en bestuurlijke gebieden waar het programma zal worden uitgevoerd; c) de looptijd van het programma; d) de uit te voeren maatregelen; e) het geraamde budget; f) de streefdoelen die op de einddatum van het programma moeten zijn bereikt en de verwachte baten ervan; g) geschikte indicatoren aan de hand waarvan zal worden gemeten in hoeverre de streefdoelen van het programma zijn gehaald. In elk nationale meerjarenprogramma wordt de onder a) tot en met g) van de eerste alinea bedoelde informatie gegeven voor elk jaar waarop het programma betrekking heeft. 3. Indien het uitbreken of de verspreiding van een van de krachtens artikel 11 in een lijst opgenomen dierziekten en zoönosen waarschijnlijk een bedreiging voor de gezondheidsstatus van de Unie inhoudt, kunnen de lidstaten, om de Unie tegen de insleep van een van die ziekten of zoönosen te beschermen, in hun nationale programma's maatregelen opnemen die in samenwerking met de autoriteiten van aangrenzende derde landen op het grondgebied van die landen zullen worden uitgevoerd. Artikel 14 Evaluatie en goedkeuring van de nationale programma's 1. Bij de evaluatie van de nationale programma's wordt rekening gehouden met de prioriteiten en criteria die worden vastgesteld in de in artikel 35, lid 1, bedoelde jaarlijkse of meerjarige werkprogramma's alsook, in voorkomend geval, in de in lid 5 van dit artikel bedoelde jaarlijkse of meerjarige richtsnoeren. 2. Jaarlijkse nationale programma's en de financiering ervan worden elk jaar uiterlijk op 31 januari goedgekeurd door middel van een subsidiebesluit betreffende de tussen 1 januari en 31 december van dat jaar uitgevoerde maatregelen en gemaakte kosten. Na indiening van de tussentijdse verslagen als bedoeld in artikel 15 kan de Commissie die besluiten zo nodig wijzigen voor de hele subsidiabiliteitsperiode. 3. Meerjarige nationale programma's en de financiering ervan worden uiterlijk op 31 januari van het eerste uitvoeringsjaar goedgekeurd door middel van een subsidiebesluit betreffende de tussen 1 januari van het eerste uitvoeringsjaar en het eind van de uitvoeringsperiode uitgevoerde maatregelen en gemaakte kosten. 4. Bij goedkeuring van nationale meerjarenprogramma's overeenkomstig lid 3 kunnen de vastleggingen in jaartranches worden verdeeld. Wanneer de vastleggingen in jaartranches worden verdeeld, houdt de Commissie daarbij rekening met de voortgang van de programma's, de geschatte behoeften en het beschikbare budget. 5. De Commissie kan jaarlijkse of meerjarige richtsnoeren vaststellen waarin de veterinaire prioriteiten en criteria worden opgenomen die bij de evaluatie van de nationale programma's moeten worden gebruikt. Artikel 15 Verslaglegging Voor elk goedgekeurd nationaal jaarprogramma of meerjarenprogramma dienen de lidstaten jaarlijks uiterlijk op 31 maart een uitvoerig technisch en financieel jaarverslag over het voorgaande jaar bij de Commissie in, met vermelding van de bereikte resultaten, gemeten aan de hand van de in artikel 13, lid 2, onder g), bedoelde indicatoren, en een gedetailleerd overzicht van de gemaakte subsidiabele kosten. Daarnaast dienen de lidstaten voor elk goedgekeurd nationaal jaarprogramma jaarlijks uiterlijk op 31 juli tussentijdse technische en financiële verslagen in. Artikel 16 Betalingen Het betalingsverzoek voor een nationaal programma voor een bepaald jaar wordt uiterlijk op 31 maart van het volgende jaar door de lidstaat bij de Commissie ingediend. De Commissie betaalt de financiële bijdrage van de Unie voor de subsidiabele kosten na behoorlijke verificatie van de in artikel 15 bedoelde verslagen. HOOFDSTUK II GEZONDHEID VAN PLANTEN Afdeling 1 Noodmaatregelen Artikel 17 Subsidiabele maatregelen 1. Aan lidstaten kunnen, tot de in artikel 6, leden 1, 2 en 3, vastgestelde maximumpercentages, subsidies voor de volgende maatregelen tegen plaagorganismen worden toegekend onder de in artikel 18 bepaalde voorwaarden: a) maatregelen om een plaagorganisme in een besmet gebied uit te roeien, genomen door de bevoegde autoriteiten krachtens artikel 16, leden 1 en 2, van Richtlijn 2000/29/EG of krachtens de maatregelen van de Unie overeenkomstig artikel 16, lid 3, van die richtlijn; b) maatregelen om een plaagorganisme in te perken waartegen krachtens artikel 16, lid 3, van Richtlijn 2000/29/EG inperkingsmaatregelen van de Unie zijn genomen, in een besmet gebied waar dat plaagorganisme niet kan worden uitgeroeid, indien die maatregelen essentieel zijn om de Unie tegen verdere verspreiding van het plaagorganisme te beschermen. Als vastgesteld is dat het plaagorganisme in de bufferzone aanwezig is, betreffen die maatregelen uitsluitend de uitroeiing van dat plaagorganisme in die bufferzone; c) aanvullende beschermende maatregelen tegen de verspreiding van een plaagorganisme waartegen krachtens artikel 16, lid 3, van Richtlijn 2000/29/EG maatregelen van de Unie zijn genomen, anders dan de onder a) bedoelde uitroeiingsmaatregelen en de onder b) bedoelde inperkingsmaatregelen, indien die maatregelen essentieel zijn om de Unie tegen verdere verspreiding van dat plaagorganisme te beschermen. 2. Wanneer op het grondgebied van een lidstaat de in lid 1 bedoelde plaagorganismen niet aanwezig zijn, maar in die lidstaat toch maatregelen tegen de insleep ervan zijn genomen omdat de plaagorganismen in een aangrenzende lidstaat of een aangrenzend derde land voorkomen, kunnen de in lid 1 bedoelde subsidies ook aan een dergelijke lidstaat worden toegekend. Artikel 18 Voorwaarden De in artikel 17 bedoelde maatregelen kunnen voor subsidies in aanmerking komen op voorwaarde dat zij onmiddellijk zijn toegepast, dat de toepasselijke bepalingen van de desbetreffende wetgeving van de Unie zijn nageleefd en dat de maatregelen aan ten minste een van de volgende voorwaarden voldoen: a) zij betreffen plaagorganismen die vermeld zijn in bijlage I, deel A, rubriek I, of bijlage II, deel A, rubriek I, bij Richtlijn 2000/29/EG; b) zij vallen onder een maatregel die de Commissie krachtens artikel 16, lid 3, van Richtlijn 2000/29/EG heeft vastgesteld. Als de maatregelen aan de voorwaarde van punt b) van de eerste alinea voldoen, mag de subsidie niet betrekking hebben op kosten die zijn gemaakt na het verstrijken van de maatregel die de Commissie krachtens artikel 16, lid 3, van Richtlijn 2000/29/EG heeft vastgesteld. Artikel 19 Subsidiabele kosten 1. De volgende kosten die lidstaten bij de uitvoering van de in artikel 17 bedoelde maatregelen maken, kunnen in aanmerking komen voor subsidies uit hoofde van dat artikel: a) kosten van personeel dat rechtstreeks betrokken is bij de maatregelen, ongeacht de status van het personeel, en kosten van de huur van apparatuur, verbruiksgoederen en andere noodzakelijke materialen, behandelingsproducten en laboratoriumtests; b) kosten van dienstencontracten met derden voor de uitvoering van een deel van de maatregelen; c) kosten voor de compensatie van de betrokken exploitanten voor de vernietiging en daaropvolgende verwijdering van planten, plantaardige producten en andere materialen, alsmede de reiniging en ontsmetting van lokalen, grond, water, bodem, groeimedia, faciliteiten, machines en apparatuur; d) in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde gevallen: kosten die gemaakt worden bij de uitvoering van andere dan de onder a) tot en met c) bedoelde maatregelen die noodzakelijk blijken, op voorwaarde dat die maatregelen vermeld zijn in het in artikel 35, lid 3, bedoelde financieringsbesluit. 2. Bij wijze van uitzondering, zoals bedoeld in artikel 130, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, zijn kosten subsidiabel vanaf de datum waarop de lidstaten de Commissie melden dat het plaagorganisme aanwezig is. Nadat de betalingsaanvragen van de lidstaten zijn beoordeeld, doet de Commissie de desbetreffende begrotingsvastleggingen en betalingen voor de subsidiabele uitgaven. Afdeling 2 Programma's voor onderzoek naar de aanwezigheid van plaagorganismen Artikel 20 Subsidiabele programma's voor onderzoek Er kunnen subsidies aan lidstaten worden verleend voor door hen uitgevoerde jaarprogramma's of meerjarenprogramma's voor onderzoek naar de aanwezigheid van plaagorganismen (hierna "programma's voor onderzoek" genoemd), op voorwaarde dat die programma's voor onderzoek aan ten minste een van de volgende voorwaarden voldoen: a) zij betreffen plaagorganismen die vermeld zijn in bijlage I, deel A, rubriek I, of bijlage II, deel A, rubriek I, bij Richtlijn 2000/29/EG; b) zij vallen onder een maatregel die de Commissie krachtens artikel 16, lid 3, van Richtlijn 2000/29/EG heeft vastgesteld. De programma's voor onderzoek naar de in punt a) van de eerste alinea bedoelde plaagorganismen worden gebaseerd op een beoordeling van het risico van de insleep, vestiging en verspreiding van die plaagorganismen op het grondgebied van de betrokken lidstaat en moeten ten minste betrekking hebben op de plaagorganismen die de grootste risico's opleveren en de voornaamste plantensoorten die aan die risico's blootstaan. Als de maatregelen aan de voorwaarde van punt b) van de eerste alinea voldoen, mag de subsidie niet betrekking hebben op kosten die zijn gemaakt na het verstrijken van de maatregel die de Commissie krachtens artikel 16, lid 3, van Richtlijn 2000/29/EG heeft vastgesteld. Artikel 21 Subsidiabele kosten De volgende kosten die de lidstaten bij de uitvoering van de in artikel 20 bedoelde programma's voor onderzoek maken, kunnen in aanmerking komen voor subsidies uit hoofde van dat artikel: a) bemonsteringskosten; b) kosten van tests, mits deze beperkt zijn tot: i) kosten van testkits, reagentia en verbruiksgoederen die identificeerbaar zijn en specifiek voor de uitvoering van de tests worden gebruikt; ii) kosten van personeel dat rechtstreeks betrokken is bij de verzameling van de monsters en de uitvoering van de tests, ongeacht de status van het personeel; c) in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde gevallen: kosten die gemaakt worden bij de uitvoering van andere dan de onder a) en b) bedoelde maatregelen die noodzakelijk blijken, op voorwaarde dat die maatregelen vermeld zijn in het in artikel 23, lid 2, bedoelde subsidiebesluit. Artikel 22 Inhoud en indiening van de programma's voor onderzoek 1. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 31 mei bij de Commissie de programma's voor onderzoek in die het volgende jaar beginnen en waarvoor zij een subsidie aanvragen. Na 31 mei ingediende programma's voor onderzoek komen het volgende jaar niet in aanmerking voor financiering. 2. De programma's voor onderzoek omvatten ten minste het volgende: a) de plaagorganismen waarop het programma betrekking heeft; b) een beschrijving en afbakening van de geografische en bestuurlijke gebieden waar het programma wordt uitgevoerd en een beschrijving van de status van die gebieden in verband met de aanwezigheid van de betrokken plaagorganismen; c) de looptijd van het programma; d) het aantal geplande visuele onderzoeken, monsters en tests voor de plaagorganismen en de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen; e) het geraamde budget; f) de streefdoelen die op de einddatum van het programma moeten zijn bereikt en de verwachte baten ervan; g) geschikte indicatoren aan de hand waarvan zal worden gemeten in hoeverre de streefdoelen van het programma zijn gehaald. In elk meerjarenprogramma voor onderzoek wordt de onder a) tot en met g) van de eerste alinea bedoelde informatie gegeven voor elk jaar waarop het programma betrekking heeft. Artikel 23 Evaluatie en goedkeuring van de programma's voor onderzoek 1. Bij de evaluatie van de programma's voor onderzoek wordt rekening gehouden met de prioriteiten en criteria die worden vastgesteld in de in artikel 35, lid 1, bedoelde jaarlijkse of meerjarige werkprogramma's alsook, in voorkomend geval, in de in lid 5 van dit artikel bedoelde jaarlijkse of meerjarige richtsnoeren. 2. Jaarlijkse programma's voor onderzoek en de financiering ervan worden elk jaar uiterlijk op 31 januari goedgekeurd door middel van een subsidiebesluit betreffende de tussen 1 januari en 31 december van dat jaar uitgevoerde maatregelen en gemaakte kosten. Na indiening van de tussentijdse verslagen als bedoeld in artikel 15 kan de Commissie die besluiten zo nodig wijzigen voor de hele subsidiabiliteitsperiode. 3. Meerjarige programma's voor onderzoek en de financiering ervan worden uiterlijk op 31 januari van het eerste uitvoeringsjaar goedgekeurd door middel van een subsidiebesluit betreffende de tussen 1 januari van het eerste uitvoeringsjaar en het eind van de uitvoeringsperiode uitgevoerde maatregelen en gemaakte kosten. 4. Bij goedkeuring van meerjarenprogramma's voor onderzoek overeenkomstig lid 3 kunnen de vastleggingen in jaartranches worden verdeeld. Wanneer de vastleggingen in jaartranches worden verdeeld, houdt de Commissie daarbij rekening met de voortgang van de programma's, de geschatte behoeften en het beschikbare budget. 5. De Commissie kan jaarlijkse of meerjarige richtsnoeren vaststellen waarin de fytosanitaire prioriteiten, in het bijzonder ten aanzien van plaagorganismen die voor zover bekend niet op het grondgebied van de Unie voorkomen en plaagorganismen die voor het grondgebied van de Unie het gevaarlijkst worden geacht, en de criteria worden opgenomen die bij de evaluatie van de programma's voor onderzoek moeten worden gebruikt. Artikel 24 Verslaglegging en betalingen De artikelen 15 en 16 zijn van overeenkomstige toepassing op programma's voor onderzoek. Afdeling 3 Programma's betreffende de bestrijding van plaagorganismen in de ultraperifere gebieden van de Unie Artikel 25 Subsidiabele maatregelen en kosten 1. Er kunnen subsidies aan lidstaten worden verleend voor door hen uitgevoerde programma's ter bestrijding van plaagorganismen in de ultraperifere gebieden van de Unie zoals vermeld in artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie overeenkomstig de in artikel 2 van Verordening (EU) nr. 228/2013 vermelde doelstellingen (hierna "programma's voor de ultraperifere gebieden" genoemd). Die subsidies betreffen activiteiten die nodig zijn om te waarborgen dat in die gebieden de toepasselijke voorschriften voor de bestrijding van plaagorganismen correct worden toegepast. 2. De volgende kosten die lidstaten voor programma's voor de ultraperifere gebieden maken, kunnen in aanmerking komen voor een financiële bijdrage van de Unie: a) kosten van personeel dat rechtstreeks betrokken is bij de uitvoering van de maatregelen, ongeacht de status van het personeel, alsook kosten van de huur van apparatuur, verbruiksgoederen en behandelingsproducten; b) kosten van dienstencontracten met derden voor de uitvoering van een deel van de maatregelen; c) bemonsteringskosten; d) kosten van tests, mits deze beperkt zijn tot: i) kosten van testkits, reagentia en verbruiksgoederen die identificeerbaar zijn en specifiek voor de uitvoering van de tests worden gebruikt; ii) kosten van personeel dat rechtstreeks betrokken is bij de verzameling van de monsters en de uitvoering van de tests, ongeacht de status van het personeel. Artikel 26 Inhoud en indiening van de programma's voor de ultraperifere gebieden 1. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 31 mei bij de Commissie de programma's voor de ultraperifere gebieden in die het volgende jaar beginnen en waarvoor zij een subsidie aanvragen. Na 31 mei ingediende programma's voor de ultraperifere gebieden komen het volgende jaar niet in aanmerking voor financiering. 2. De programma's voor de ultraperifere gebieden omvatten ten minste het volgende: a) de plaagorganismen waarop het programma betrekking heeft; b) een beschrijving en afbakening van de geografische en bestuurlijke gebieden waar het programma wordt uitgevoerd en een beschrijving van de status van die gebieden in verband met de aanwezigheid van de betrokken plaagorganismen; c) een technische analyse van de fytosanitaire situatie in het gebied; d) de looptijd van het programma; e) de in het programma opgenomen activiteiten en, in voorkomend geval, het aantal geplande visuele onderzoeken, monsters en tests voor de plaagorganismen en de betrokken planten, plantaardige producten en andere materialen; f) het geraamde budget; g) de streefdoelen die op de einddatum van het programma moeten zijn bereikt en de verwachte baten ervan; h) geschikte indicatoren aan de hand waarvan zal worden gemeten in hoeverre de streefdoelen van het programma zijn gehaald. In elk meerjarenprogramma voor de ultraperifere gebieden wordt de onder a) tot en met h) van de eerste alinea bedoelde informatie gegeven voor elk jaar waarop het programma betrekking heeft. Artikel 27 Evaluatie en goedkeuring van de programma's voor de ultraperifere gebieden 1. Bij de evaluatie van de programma's voor de ultraperifere gebieden wordt rekening gehouden met de prioriteiten en criteria die worden vastgesteld in de in artikel 35, lid 1, bedoelde jaarlijkse of meerjarige werkprogramma's. 2. Jaarlijkse programma's voor de ultraperifere gebieden en de financiering ervan worden elk jaar uiterlijk op 31 januari goedgekeurd door middel van een subsidiebesluit betreffende de tussen 1 januari en 31 december van dat jaar uitgevoerde maatregelen en gemaakte kosten. Na indiening van de tussentijdse verslagen als bedoeld in artikel 15 kan de Commissie die besluiten zo nodig wijzigen voor de hele subsidiabiliteitsperiode. 3. Meerjarige programma's voor de ultraperifere gebieden en de financiering ervan worden uiterlijk op 31 januari van het eerste uitvoeringsjaar goedgekeurd door middel van een subsidiebesluit betreffende de tussen 1 januari van het eerste uitvoeringsjaar en het eind van de uitvoeringsperiode uitgevoerde maatregelen en gemaakte kosten. 4. Bij goedkeuring van meerjarenprogramma's voor de ultraperifere gebieden overeenkomstig lid 3 kunnen de vastleggingen in jaartranches worden verdeeld. Wanneer de vastleggingen in jaartranches worden verdeeld, houdt de Commissie daarbij rekening met de voortgang van de programma's, de geschatte behoeften en het beschikbare budget. Artikel 28 Verslaglegging en betalingen De artikelen 15 en 16 zijn van overeenkomstige toepassing op programma's voor de ultraperifere gebieden. HOOFDSTUK III financiële STEUN voor officiële controles en andere activiteiten Artikel 29 Referentielaboratoria van de Europese Unie 1. Er kunnen subsidies aan de in artikel 32 van Verordening (EG) nr. 882/2004 bedoelde referentielaboratoria van de Europese Unie worden verleend voor de kosten die zij maken bij de uitvoering van de door de Commissie goedgekeurde werkprogramma's. 2. De volgende kosten kunnen in aanmerking komen voor subsidiëring uit hoofde van lid 1: a) kosten van personeel dat rechtstreeks betrokken is bij de activiteiten van de laboratoria die zij in hun hoedanigheid van referentielaboratorium van de Unie uitvoeren, ongeacht de status van het personeel; b) kosten van kapitaalgoederen; c) kosten van verbruiksgoederen; d) kosten van de verzending van monsters, dienstreizen, vergaderingen en opleidingsactiviteiten. Artikel 30 Opleiding 1. De Unie kan financiering verlenen voor de in artikel 51 van Verordening (EG) nr. 882/2004 bedoelde opleiding van het personeel van de bevoegde autoriteiten dat belast is met officiële controles, teneinde bij te dragen tot een geharmoniseerde aanpak van de officiële controles en andere officiële activiteiten om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van mensen, dieren en planten te waarborgen. 2. De Commissie ontwikkelt opleidingsprogramma's voor het bepalen van de prioriteiten voor ingrijpen op basis van de vastgestelde risico's voor de volksgezondheid, de diergezondheid en het dierenwelzijn en de plantgezondheid. 3. Om voor de in lid 1 bedoelde financiering door de Unie in aanmerking te komen, waarborgen de bevoegde autoriteiten dat de kennis die met de in dat lid bedoelde opleidingsactiviteiten wordt opgedaan, waar nodig wordt verspreid en op passende wijze wordt gebruikt in de nationale opleidingsprogramma's. 4. De volgende kosten kunnen in aanmerking komen voor de in lid 1 bedoelde financiële bijdrage: a) kosten van de organisatie van opleidings- of uitwisselingsactiviteiten; b) reis- en verblijfskosten van het personeel van de bevoegde autoriteiten dat aan de opleiding deelneemt. Artikel 31 Deskundigen uit de lidstaten Er kan een financiële bijdrage van de Unie worden verleend voor de reis- en verblijfskosten die deskundigen van de lidstaten maken doordat zij door de Commissie zijn aangewezen om haar deskundigen bij te staan, overeenkomstig artikel 45, lid 1, en artikel 46, lid 1, van Verordening (EG) nr. 882/2004. Artikel 32 Gecoördineerde controleplannen en gegevensverzameling 1. Er kunnen subsidies aan lidstaten worden verleend voor kosten die zij maken voor de uitvoering van de in artikel 53 van Verordening (EG) nr. 882/2004 bedoelde gecoördineerde controleplannen en voor gegevensverzameling. 2. De volgende kosten kunnen in aanmerking komen: a) kosten van laboratoriumtests; b) kosten van apparatuur die nodig is om de taken voor de officiële controles en gegevensverzameling te verrichten. HOOFDSTUK IV andere maatregelen Artikel 33 Informatiesystemen 1. De Unie financiert de oprichting en exploitatie van databanken en geautomatiseerde informatiebeheersystemen die nodig zijn om de in artikel 1 bedoelde regelgeving doeltreffend en doelmatig toe te passen en die door de Commissie worden beheerd. 2. Er kan een financiële bijdrage van de Unie worden verleend voor de oprichting en het beheer van databanken en geautomatiseerde informatiebeheersystemen van derden, met inbegrip van internationale organisaties, op voorwaarde dat dergelijke hulpmiddelen: a) een aangetoonde toegevoegde waarde hebben voor de Unie als geheel en in de hele Unie voor alle belanghebbende gebruikers beschikbaar zijn; en b) nodig zijn om de in artikel 1 bedoelde regelgeving doeltreffend en doelmatig toe te passen. Artikel 34 Toepassing en aanpassing van de regelgeving 1. De Unie kan technische en wetenschappelijke werkzaamheden, met inbegrip van studies en coördinatieactiviteiten, financieren die nodig zijn om de in artikel 1 bedoelde regelgeving correct toe te passen en aan de wetenschappelijke, technische en maatschappelijke ontwikkelingen aan te passen. Er kan ook een financiële bijdrage van de Unie worden verleend aan de lidstaten of internationale organisaties die op de in artikel 1 bedoelde gebieden werkzaam zijn om activiteiten te verrichten ter ondersteuning van de ontwikkeling en toepassing van de in artikel 1 bedoelde regelgeving. 2. Er kunnen subsidies worden verleend aan projecten die door een of meer lidstaten worden georganiseerd om de doelmatigheid van de officiële controles te vergroten door gebruik te maken van innovatieve technieken en protocollen. 3. Er kan ook een financiële bijdrage van de Unie worden verleend voor de ondersteuning van initiatieven op het gebied van voorlichting en bewustmaking die gericht zijn op beter, correct en duurzaam gedrag bij de toepassing van de in artikel 1 bedoelde regelgeving. TITEL III PROGRAMMERING, UITVOERING EN CONTROLE Artikel 35 Werkprogramma's 1. De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen gemeenschappelijke of afzonderlijke jaarlijkse of meerjarige werkprogramma's vast voor de uitvoering van de maatregelen als bedoeld in titel II, met uitzondering van hoofdstuk I, afdeling 1, en hoofdstuk II, afdeling 1. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 39, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. In de in lid 1 bedoelde werkprogramma's worden de beoogde doelstellingen, de verwachte resultaten, de wijze van uitvoering en het totaalbedrag vermeld. Zij bevatten ook een omschrijving van de te financieren maatregelen, een indicatie van het voor elke maatregel toegewezen bedrag en een indicatief tijdschema voor de uitvoering. Voor subsidies worden daarin de prioriteiten, de essentiële evaluatiecriteria en het financieringspercentage vermeld. 3. Met het oog op de uitvoering van de maatregelen als bedoeld in titel II, hoofdstuk I, afdeling 1, en titel II, hoofdstuk II, afdeling 1, of wanneer het nodig is om te reageren op niet te voorziene ontwikkelingen, stelt de Commissie overeenkomstig artikel 84, lid 2, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 op ad-hocbasis financieringsbesluiten vast. Artikel 36 Controles ter plaatse door de Commissie De Commissie kan controles ter plaatse in de lidstaten en in de gebouwen van de begunstigden houden, in het bijzonder om te verifiëren: a) of de maatregelen waarvoor de financiële bijdrage van de Unie wordt verleend, doeltreffend worden uitgevoerd; b) of de administratieve werkwijzen in overeenstemming zijn met de regelgeving van de Unie; c) of de voorgeschreven bewijsstukken bestaan en overeenkomen met de maatregelen waarvoor een bijdrage van de Unie wordt verleend. Artikel 37 Toegang tot informatie De lidstaten en begunstigden stellen alle informatie ter beschikking van de Commissie die nodig is om de uitvoering van de maatregelen te controleren en nemen alle passende maatregelen om de controles te vergemakkelijken die de Commissie in verband met het beheer van de financiering van de Unie passend acht, met inbegrip van controles ter plaatse. Artikel 38 Bescherming van de financiële belangen van de Unie 1. De Commissie neemt passende maatregelen om ervoor te zorgen dat bij de uitvoering van uit hoofde van deze verordening gefinancierde maatregelen de financiële belangen van de Unie worden beschermd door preventieve maatregelen tegen fraude, corruptie en andere onwettige activiteiten te nemen, doeltreffende controles te verrichten en, indien onregelmatigheden worden ontdekt, de ten onrechte betaalde bedragen terug te vorderen en, indien passend, doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties op te leggen. 2. De Commissie of haar vertegenwoordigers en de Rekenkamer hebben de bevoegdheid om audits, op basis van documenten of ter plaatse, uit te voeren bij alle begunstigden van subsidies, uitvoerende organen, contractanten en subcontractanten die uit hoofde van deze verordening middelen van de Unie hebben ontvangen. Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) is bevoegd overeenkomstig de procedures van Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad[27] controles en verificaties ter plaatse bij de direct of indirect bij de financiering betrokken economische subjecten uit te voeren om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten in verband met een subsidieovereenkomst of –besluit of een contract betreffende financiering door de Unie, waardoor de financiële belangen van de Unie zijn geschaad. Onverminderd de eerste en de tweede alinea verlenen de uit deze verordening voortvloeiende samenwerkingsovereenkomsten met derde landen en internationale organisaties, subsidieovereenkomsten en –besluiten en contracten de Commissie, de Rekenkamer en OLAF uitdrukkelijk de bevoegdheid om dergelijke audits en controles en verificaties ter plaatse uit te voeren. TITEL IV ALGEMENE EN SLOTBEPALINGEN Artikel 39 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 ingestelde Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité daartoe wordt besloten of door een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom wordt verzocht. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité daartoe wordt besloten of door een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom wordt verzocht. Artikel 40 Evaluatie 1. Uiterlijk op 31 december 2018 stelt de Commissie een evaluatieverslag op over de verwezenlijking van de in artikel 2, lid 1, vermelde doelstellingen in verband met de in titel II, hoofdstukken I en II, en hoofdstuk III, artikelen 29 en 30, bedoelde maatregelen (resultaten en effecten), de doelmatigheid van het gebruik van middelen en de toegevoegde waarde ervan op het niveau van de Unie. In de evaluatie wordt ook aandacht besteed aan de mogelijkheden voor vereenvoudiging, de vraag of alle doelstellingen relevant blijven en de bijdrage die de maatregelen leveren aan de verwezenlijking van de prioriteiten van de Unie op het gebied van slimme, duurzame en inclusieve groei. Zij houdt daarbij rekening met de resultaten van evaluaties van het langetermijneffect van de eerdere maatregelen. 2. Uiterlijk op 30 juni 2022 verricht de Commissie in nauwe samenwerking met de lidstaten een evaluatie achteraf van de in lid 1 bedoelde maatregelen. In die evaluatie achteraf van de in lid 1 bedoelde maatregelen worden de doeltreffendheid en doelmatigheid van de in artikel 1 bedoelde uitgaven en de effecten ervan onderzocht. 3. Bij de in de leden 1 en 2 bedoelde evaluaties wordt de geboekte vooruitgang aan de hand van de in artikel 2, lid 2, vermelde indicatoren beoordeeld. 4. De Commissie deelt de conclusies van de in de leden 1 en 2 bedoelde evaluaties mee aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Artikel 41 Informatie, communicatie en publiciteit 1. De begunstigden en de betrokken lidstaten zien erop toe dat aan de financiële bijdragen in het kader van deze verordening, voor zover passend, behoorlijke bekendheid wordt gegeven om het publiek te informeren over de rol van de Unie bij de financiering van de maatregelen. 2. De Commissie legt informatie- en communicatieacties over de gefinancierde maatregelen en resultaten ten uitvoer. Het budget voor communicatie uit hoofde van deze verordening dekt tevens de institutionele communicatie over de politieke prioriteiten van de Unie. Artikel 42 Intrekking 1. De Besluiten 66/399/EEG en 76/894/EEG en Beschikking 2009/470/EG worden ingetrokken. 2. Verwijzingen naar de Besluiten 66/399/EEG en 76/894/EEG gelden als verwijzingen naar artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002. Artikel 43 Overgangsbepalingen Artikel 27, leden 7 en 8, van Beschikking 2009/470/EG blijft van toepassing op nationale programma's voor de uitroeiing, bestrijding en monitoring van dierziekten en zoönosen voor het jaar 2013 waarvoor financiering van de Unie wordt verleend krachtens de financiële maatregel in artikel 27 van die beschikking. Artikel 44 Wijziging van Richtlijn 98/56/EG Richtlijn 98/56/EG[28] wordt als volgt gewijzigd: Artikel 17, lid 1, komt als volgt te luiden: "1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad ingestelde Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011." Artikel 18, lid 1, komt als volgt te luiden: "1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 ingestelde Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011." Artikel 45 Wijziging van Richtlijn 2000/29/EG Richtlijn 2000/29/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 13 quater, lid 5, wordt geschrapt. 2) De artikelen 22 tot en met 26 worden geschrapt. Artikel 46 Wijziging van Verordening (EG) nr. 178/2002 1. Artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 komt als volgt te luiden: "1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, hierna "het comité" genoemd. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad[29]. Het comité wordt onderverdeeld in afdelingen voor de behandeling van alle betrokken vraagstukken." 2. Alle verwijzingen in de wetgeving van de Unie naar het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid gelden als verwijzingen naar het in artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 bedoelde comité. Artikel 47 Wijziging van Verordening (EG) nr. 882/2004 Artikel 66 van Verordening (EG) nr. 882/2004 wordt geschrapt. Artikel 48 Wijziging van Verordening (EG) nr. 396/2005 De artikelen 36 en 37 van Verordening (EG) nr. 396/2005 worden geschrapt. Artikel 49 Wijziging van Richtlijn 2008/90/EG Artikel 19, lid 1, van Richtlijn 2008/90/EG komt als volgt te luiden: "1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad ingestelde Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad." Artikel 50 Wijziging van Richtlijn 2009/128/EG Artikel 22 van Richtlijn 2009/128/EG wordt geschrapt. Artikel 51 Wijziging van Verordening (EG) nr. 1107/2009 Artikel 76 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt geschrapt. Artikel 52 Inwerkingtreding en toepassing Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2014. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter FINANCIEEL MEMORANDUM 1. KADER VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 1.1. Benaming van het voorstel/initiatief 1.2. Betrokken beleidsterrein(en) in de ABM/ABB-structuur 1.3. Aard van het voorstel/initiatief 1.4. Doelstelling(en) 1.5. Motivering van het voorstel/initiatief 1.6. Duur en financiële gevolgen 1.7. Beheersvorm(en) 2. BEHEERSMAATREGELEN 2.1. Regels inzake het toezicht en de verslagen 2.2. Beheers- en controlesysteem 2.3. Maatregelen ter voorkoming van fraude en onregelmatigheden 3. GERAAMDE FINANCIËLE GEVOLGEN VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 3.1. Rubriek(en) van het meerjarige financiële kader en betrokken begrotingsonderde(e)l(en) voor uitgaven 3.2. Geraamde gevolgen voor de uitgaven 3.2.1. Samenvatting van de geraamde gevolgen voor de uitgaven 3.2.2. Geraamde gevolgen voor de beleidskredieten 3.2.3. Geraamde gevolgen voor de administratieve kredieten 3.2.4. Verenigbaarheid met het huidige meerjarige financiële kader 3.2.5. Bijdrage van derden aan de financiering 3.3. Geraamde gevolgen voor de ontvangsten FINANCIEEL MEMORANDUM 1. KADER VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF 1.1. Benaming van het voorstel/initiatief Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van bepalingen betreffende het beheer van de uitgaven op het gebied van de voedselketen, diergezondheid, dierenwelzijn, plantgezondheid en teeltmateriaal ("uitgaven op het gebied van levensmiddelen en diervoeders") 1.2. Betrokken beleidsterrein(en) in de ABM/ABB-structuur[30] 17 04 Veiligheid van levensmiddelen en diervoeders, diergezondheid, dierenwelzijn en gezondheid van planten 1.3. Aard van het voorstel/initiatief ¨ Het voorstel/initiatief betreft een nieuwe actie. ¨ Het voorstel/initiatief betreft een nieuwe actie na een proefproject/een voorbereidende actie[31]. ¨ Het voorstel/initiatief betreft de verlenging van een bestaande actie. P Het voorstel/initiatief betreft een actie die wordt omgebogen naar een nieuwe actie. 1.4. Doelstellingen 1.4.1. De met het voorstel/initiatief beoogde strategische meerjarendoelstelling(en) van de Commissie De onder deze verordening vallende uitgaven moeten tot doel hebben om in de hele voedselketen, alsook op aanverwante gebieden, een hoog niveau van gezondheid voor mensen, dieren en planten en een hoog niveau van bescherming voor consumenten en het milieu te waarborgen, terwijl tegelijkertijd de levensmiddelenindustrie van de EU in staat wordt gesteld te werken in een omgeving die het concurrentievermogen en het scheppen van banen bevordert. 1.4.2. Specifieke doelstelling(en) en betrokken ABM/ABB-activiteiten Specifieke doelstelling nr. 1 Bijdragen tot een hoog niveau van veiligheid van levensmiddelen en voedselproductiesystemen, alsook van andere producten die van invloed kunnen zijn op de voedselveiligheid, terwijl tegelijkertijd de duurzaamheid van de voedselproductie wordt vergroot. Specifieke doelstelling nr. 2 Bijdragen tot vergroting van de diergezondheid in de Unie en ondersteunen van de verbetering van het dierenwelzijn. Specifieke doelstelling nr. 3 Bijdragen tot de tijdige opsporing van plaagorganismen en de uitroeiing van plaagorganismen in geval van insleep in de Unie. Specifieke doelstelling nr. 4 Bijdragen tot vergroting van de doeltreffendheid, doelmatigheid en betrouwbaarheid van officiële controles en andere activiteiten die worden uitgevoerd met het oog op de doeltreffende uitvoering en naleving van de regelgeving van de Unie als bedoeld in de verordening tot vaststelling van bepalingen betreffende het beheer van de uitgaven op het gebied van levensmiddelen en diervoeders. 1.4.3. Verwachte resulta(a)t(en) en gevolg(en) Het financiële kader voor 2007-2013 heeft primair gevolgen voor de lidstaten en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, aangezien zij de belangrijkste begunstigden van de financiële bijdrage zijn. Er zijn ook indirecte gevolgen voor de belanghebbenden, zoals primaire producenten (landbouwers enz.), andere marktdeelnemers en dierenartsen, maar die zijn secundair. Deze situatie wordt voortgezet in de ontwerpverordening voor de periode 2014-2020. Het verwachte algemene resultaat is dat de medefinanciering door de EU ertoe zal leiden dat: - dier‑ en plantenziekten bij een uitbraak sneller worden uitgeroeid; - voorkomen wordt dat dier- en plantenziekten zich voordoen; - de EU-wetgeving in verband met de veiligheid van levensmiddelen en diervoeders in de hele EU op meer geharmoniseerde wijze wordt toegepast. Daardoor zal bovendien de interne markt soepeler gaan werken en de toegang tot markten van derde landen gemakkelijker worden, wat ten goede kan komen aan de werkgelegenheid in de EU. Resultaat- en effectindicatoren Doelstelling 1: Bijdragen tot een hoog niveau van veiligheid van levensmiddelen en voedselproductiesystemen, alsook van andere producten die van invloed kunnen zijn op de voedselveiligheid, terwijl tegelijkertijd de duurzaamheid van de voedselproductie wordt vergroot. Deze doelstelling zal worden gemeten aan de hand van de afname van het aantal aan voedselveiligheid of zoönosen gerelateerde ziektegevallen bij mensen in de Unie. Doelstelling 2: Bijdragen tot vergroting van de diergezondheid in de Unie en ondersteunen van de verbetering van het dierenwelzijn. Deze doelstelling zal worden gemeten aan de hand van de toename van het aantal lidstaten of regio's van lidstaten die vrij zijn van dierziekten waarvoor een financiële bijdrage wordt verleend en de afname van ziekteparameters als incidentie, prevalentie en aantal uitbraken. Doelstelling 3: Bijdragen tot de tijdige opsporing van plaagorganismen en de uitroeiing van plaagorganismen in geval van insleep in de Unie. Deze doelstelling zal worden gemeten aan de hand van: - de dekking van het grondgebied van de Unie met onderzoeken naar plaagorganismen, in het bijzonder plaagorganismen die voor zover bekend niet op het grondgebied van de Unie voorkomen en plaagorganismen die voor het grondgebied van de Unie het gevaarlijkst worden geacht; en - de tijd en het slagingspercentage voor de uitroeiing van die plaagorganismen. Doelstelling 4: Bijdragen tot vergroting van de doeltreffendheid, doelmatigheid en betrouwbaarheid van officiële controles en andere activiteiten die worden uitgevoerd met het oog op de doeltreffende uitvoering en naleving van de in artikel 1 van de ontwerpverordening bedoelde regelgeving van de Unie. Deze doelstelling zal worden gemeten aan de hand van een gunstige tendens van de uitkomst van controles voor bijzondere gebieden van zorg, door deskundigen van de Commissie in de lidstaten uitgevoerd en gerapporteerd. 1.5. Motivering van het voorstel/initiatief 1.5.1. Behoefte(n) waarin op korte of lange termijn moet worden voorzien De privésector moet worden beschermd tegen ernstige schadelijke gevolgen van ziekten en plaagorganismen, zodat hij kan bijdragen tot de groei en het scheppen van banen in de EU. De bepalingen van deze verordening moeten de beleidsdoelen voor elk gebied ondersteunen: goede diergezondheid, plantgezondheid en teeltmateriaal, en goede officiële controles. Deze verordening zal het EU-optreden op het gebied van voedselveiligheid vanaf 2014 blijven ondersteunen. Zij bouwt voort op de resultaten die behaald zijn met de bestaande wetgeving en op de bij dit voorstel gevoegde versnelde effectbeoordeling. 1.5.2. Toegevoegde waarde van de deelname van de EU Dit optreden volgt de "van boer tot bord"-benadering voor de veiligheid van levensmiddelen en diervoeders en is erop gericht in de hele voedselketen verbeteringen aan te brengen. Deze sector is op EU-niveau geharmoniseerd en er is een druk handelsverkeer tussen de lidstaten. De voedsel- en drankenindustrie van de EU is de grootste industriesector in Europa, met een jaaromzet van 954 miljard euro in 2009. De sector voert voor ongeveer 54 miljard euro aan levensmiddelen en dranken uit naar derde landen, draagt bij tot een positieve handelsbalans van zo'n 10 miljard euro en biedt werk aan circa 4, 2 miljoen mensen (bron: Confederatie van de voedingsmiddelenindustrie van de EU). Uitbraken van ernstige dier- en plantenziekten kunnen de landbouw grote rechtstreekse schade berokkenen en enorme indirecte verliezen voor de Europese economie veroorzaken. Dergelijke problemen kunnen zich snel verspreiden tussen de lidstaten en de hele EU-markt treffen. De recente uitbraak van blauwtong in grote delen van Europa, die grote schade veroorzaakte, wijst ons nog eens op de onvoorspelbaarheid en ernst van uitbraken van dierziekten. Het optreden van de EU heeft tot doel de gevolgen voor de gezondheid van mens en dier en voor de markten zo veel mogelijk te beperken en de risico's in de hele voedselketen te beperken door middel van preventieve acties en het beheer van crises. Er wordt een EU-bijdrage geleverd voor nationale programma's gericht op de verbetering van de diergezondheid of de uitroeiing van ziekten waarvan mensen gevolgen ondervinden of die grote sociale, economische en politieke effecten teweeg kunnen brengen. Programma's voor uitroeiing, surveillance en monitoring zijn noodzakelijk om dit risico voor de volksgezondheid en/of diergezondheid tot een aanvaardbaar niveau te beperken. Ook voor ziekten als aviaire influenza en overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) wordt in de hele EU surveillance uitgevoerd. Er is een financiële bijdrage voor noodmaatregelen beschikbaar om de lidstaten te helpen het hoofd te bieden aan veterinaire crises (het noodfonds) en er zijn vaccinbanken opgericht, waarvan de voorraad noodvaccins op peil wordt gehouden. Ook wordt financiële steun verstrekt aan lidstaten die getroffen worden door organismen die schadelijk zijn voor planten, met name in het licht van de toegenomen handel tussen de lidstaten onderling en met andere landen. Niet alleen de levensmiddelenindustrie ondervindt hiervan schade, maar ook de industrie in het algemeen, aangezien bepaalde organismen ook gevolgen hebben voor hout en houten verpakkingsmateriaal, bv. pallets. Bovendien wordt financiële steun verleend aan een netwerk van referentielaboratoria van de Europese Unie, om beter voorbereid te zijn en de Commissie en de lidstaten wetenschappelijke ondersteuning op EU-niveau te bieden. Dit draagt bij tot harmonisering van de diagnostische praktijken op EU-niveau. Het optreden omvat tevens een opleidingsprogramma (Betere opleiding voor veiliger voedsel - BOVV) voor personeel van de bevoegde autoriteiten binnen en buiten de EU om te zorgen voor een behoorlijke toepassing van de EU-normen. 1.5.3. Nuttige ervaring die bij soortgelijke activiteiten in het verleden is opgedaan De problemen van het huidige wettelijke kader hebben er vooral mee te maken dat het moet worden aangepast aan de behoeften van de sector die in de diverse evaluaties zijn geconstateerd. De toekomstige wetgeving moet op die behoeften worden afgestemd, ongeacht of de bepalingen betreffende uitgaven worden opgenomen in de sectorale besluiten of in één horizontaal besluit. Probleemfactor 1: Het huidige wettelijk kader is te complex. Het huidige gebrek aan duidelijkheid ten aanzien van de financieringspercentages leidt tot grote onzekerheid voor de lidstaten bij de planning. Daarom worden drie maximumpercentages voorgesteld: 50, 75 en 100 %. Het financieringspercentage van 100 % geldt voor de aankoop van vaccins en de subsidiabele kosten van de EU-referentielaboratoria; dat van 75 % geldt voor de subsidiabele uitgaven van lidstaten waarvan het meest recente bruto nationaal inkomen per inwoner lager is dan 90 % van het gemiddelde van de Unie; dat van 50 % geldt voor alle overige subsidiabele uitgaven; vanaf 2014 wordt dit als basispercentage beschouwd. Bovendien zijn de diverse financiële bepalingen momenteel verspreid over een aantal verschillende wetgevingsinstrumenten. Dit zal worden opgelost door deze bepalingen in één rechtsgrondslag op te nemen. Het voorgestelde minimum van 50 000 euro per subsidie zal het budgettaire beheer voor de administratieve instanties in de lidstaten en de Europese instellingen sterk vereenvoudigen. Probleemfactor 2: De bestaande hulpmiddelen voor financieel beheer zijn onvolledig. De bestaande financiële bepalingen omvatten geen duidelijke en consistente doelstellingen en indicatoren. De definitie van subsidiabele maatregelen en daarmee verband houdende kosten is onduidelijk. In een auditverslag uit 2012 werd aanbevolen deze duidelijker en eenvoudiger te maken. Al deze factoren dragen bij tot een situatie waarin het systeem te complex is en de foutenpercentages te hoog liggen. Uit een recent onderzoek onder vertegenwoordigers van de lidstaten blijkt dat het kader voor de planning van jaar- en meerjarenprogramma's als belastend wordt ervaren. De jaarlijkse cyclus van opstelling, beoordeling, goedkeuring en vaststelling van plannen en rapportage legt een zwaar beslag op de middelen, waarbij veel procedures jaar na jaar moeten worden herhaald. 1.5.4. Samenhang en eventuele synergie met andere relevante instrumenten Het is van cruciaal belang dat de samenhang tussen het voorliggende voorstel en ander EU‑beleid behouden blijft. Op hoog niveau betekent dit dat wordt bijgedragen tot de doelstellingen van EU 2020 en het meerjarig financieel kader. Het belangrijkste is misschien wel dat het financiële kader door bevordering van de handel en andere belangrijke economische activiteit bijdraagt tot het economische herstel. Op andere gebieden is het belangrijk dat het beleid op het gebied van voedsel- en diervoederveiligheid het overige EU-beleid ondersteunt en aanvult, en daar geen afbreuk aan doet of daarmee overlapt. Dit geldt in het bijzonder op het gebied van landbouw en handel. De nieuwe voorstellen voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid steunen dezelfde soorten algemene doelstellingen als de onderhavige ontwerpverordening, al verschillen de specifieke doelstellingen en de gebruikte middelen. Het is tevens cruciaal dat het ontwerp de Europese handel blijft ondersteunen en strookt met de bestaande en toekomstige handelsvoorschriften. Er is enige afstemming op het mariene beleid nodig, bijvoorbeeld als het financiële kader steun verleent voor de preventie of uitroeiing van ziekten waardoor aquacultuurdieren worden getroffen. Ten slotte is het ook belangrijk rekening te houden met de doelstellingen van het milieubeleid, die nauw verband houden met beleidsterreinen als volksgezondheid en dierenwelzijn en de nodige coördinatie vereisen. 1.6. Duur en financiële gevolgen þ Voorstel/initiatief met een beperkte geldigheidsduur – þ Voorstel/initiatief is van kracht vanaf 1.1.2014 tot en met 31.12.2020 – þ Financiële gevolgen vanaf 2014 tot en met 2020 (vastleggingskredieten) ¨ Voorstel/initiatief met een onbeperkte geldigheidsduur – Uitvoering met een opstartperiode vanaf JJJJ tot en met JJJJ, – gevolgd door een volledige uitvoering. 1.7. Beheersvorm(en)[32] þ Direct gecentraliseerd beheer door de Commissie þIndirect gecentraliseerd beheer door uitvoeringstaken te delegeren aan: – þ uitvoerende agentschappen – ¨ door de Unie opgerichte organen[33] – ¨ nationale publiekrechtelijke organen of organen met een openbaredienstverleningstaak – ¨ personen aan wie de uitvoering van specifieke acties in het kader van titel V van het Verdrag betreffende de Europese Unie is toevertrouwd en die worden genoemd in het betrokken basisbesluit in de zin van artikel 49 van het Financieel Reglement ¨ Gedeeld beheer met lidstaten ¨ Gedecentraliseerd beheer met derde landen ¨ Gezamenlijk beheer met internationale organisaties Verstrek, indien meer dan een beheersvorm is aangekruist, extra informatie onder "Opmerkingen". Opmerkingen Uitvoerend agentschap EAHC: Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd[34], heeft de Commissie aan het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten de uitvoeringstaken voor het beheer van het beleid op het gebied van Betere opleiding voor veiliger voedsel (BOVV) voor 2007-2013 gedelegeerd[35]. De Commissie kan daarom besluiten om aan het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten ook de uitvoeringstaken voor het beheer van