A4-0379/96

Resolutie houdende advies van het Europees Parlement, overeenkomstig artikel 109 J, lid 2 van het Verdrag over het convergentiebesluit 1996 van de Raad in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders

Het Europees Parlement

- geraadpleegd door de Raad overeenkomstig Artikel 109 J, lid 2 van het EG- Verdrag (11505/96 - C4-0586/96);

- gezien het verslag van de Commissie inzake de convergentie in de Europese Unie in 1996 (COM(96)0560);

- gezien de aanbeveling van de Commissie voor een besluit van de Raad in overeenstemming met Artikel 109 J, lid 2 van het Verdrag,

- gelet op het verslag van het Europees Monetair Instituut over de voortgang op de weg naar de convergentie van 1996;

- gezien de aanbeveling van de Raad in overeenstemming met Artikel 109 j, lid 2 van het EG-Verdrag;

- gelet op Artikel 139 van het Reglement;

- gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid (A4-0379/96);

A. overwegende dat de convergentiecriteria zelf veel ruimte laten voor interpretatie, hetgeen de intentie was van de opstellers van het Verdrag,

B. overwegende dat in de convergentieverslagen van de Commissie en het EMI terecht de bestaande flexibiliteit van de convergentiecriteria in het Verdrag worden beklemtoond;

C. overwegende dat een interpretatie van de criteria als beoogd in het Verdrag waarschijnlijk voldoende lid-staten in staat stelt om vanaf het begin aan de derde fase deel te nemen,

D. overwegende dat een zuiver rekenkundige toepassing van de criteria niet mogelijk is en dat een poging daartoe ertoe zou kunnen leiden dat een onvoldoende aantal lid-staten van meet af aan aan de derde fase van de EMU zou kunnen deelnemen,

E. overwegende dat in Artikel 3 van het protocol inzake de convergentiecriteria deelneming aan het wisselkoersmechanisme betekent dat een lid-staat de normale fluctuatiemarges van het wisselkoersmechanisme heeft kunnen aanhouden,

F. overwegende dat zowel de toepassing van het criterium van het overheidstekort als dat van de overheidsschuld uitgebreide evaluatie en interpretatie vereisen, waardoor het aantal in aanmerking komende lid- staten dienovereenkomstig kan worden uitgebreid of beperkt,

1. is het eens met de aanbeveling van de Raad dat er op het ogenblik geen meerderheid van de lid-staten is die voldoen aan de noodzakelijke voorwaarden voor de aanneming van één munt;

2. is ingenomen met de informatieve aard van het Commissieverslag ten aanzien van de criteria en de mogelijkheid van interpretatie ervan;

3. wijst er nogmaals op dat volgens artikel 140 C, lid 2 van het Verdrag de begrotingscriteria van 3% en 60% referentiewaarden zijn, die kunnen worden overschreden indien de verhouding tussen de overheidsschuld en het bruto binnenlands produkt in aanzienlijke mate en voortdurend is afgenomen en een niveau bereikt heeft dat de referentiewaarde benadert, of de overschrijding van de referentiewaarde slechts van uitzonderljike en tijdelijke aard is en de verhouding dicht bij de referentiewaarde blijft, of de verhouding in voldoende mate afneemt en de referentiewaarde in een bevredigend tempo benadert;

4. neemt nota van de uitgebreide secties in de verslagen van de Commissie en het EMI inzake de wettelijke eisen wat betreft de onafhankelijkheid van de nationale centrale banken;

5. neemt nota van het feit dat deze secties nog niet diepgaand ingaan op deze instellingen zelf en ook voor een deel ruimte openlaten voor discussie ;

6. besluit deze en onderstaande vraagstukken uitgebreider aan de orde te zullen stellen in afzonderlijke verslagen:

- Het institutionele gebrek aan evenwicht van de ECB,

- De acceptatie door het publiek en de derde fase van de EMU,

- De internationale aspecten van de EMU,

- De vertegenwoordiging van de ECB in het IMF en de Wereldbank,

7. neemt er nota van dat in het EMI-verslag terecht melding wordt gemaakt van de problemen van de financiering van pensioenrechten in verband met de fiscale convergentiecriteria en stelt voor deze vraagstukken in een afzonderlijk verslag te behandelen;

8. is verheugd over het feit dat de historisch gezien lage inflatie, de lage rentevoeten op lange termijn en de stabiliteit van de wisselkoersen aantonen dat er sprake is van een indrukwekkende mate van nominale convergentie, zodat de meeste lid-staten op 1 januari 1999 aan de EMU kunnen deelnemen;

9. adviseert de onvolmaakte stand van de harmonisatie in beschouwing te nemen wanneer de mate van convergentie op het punt van de inflatie wordt beoordeeld; wijst erop dat, gemeten met de huidige nog onvolmaakte instrumenten, de inflatie op indrukwekkende wijze is geconvergeerd en zich op een historisch laag niveau bevindt;

10. is ervan overtuigd dat de gunstige effecten van de Monetaire Unie op de economische groei van Europa ruimschoots opwegen tegen de zeer geringe risico's van een wederopleving van de inflatie, die het gevolg zou zijn van een tijdelijke geringe overschrijding van het criterium van 3%;

11. adviseert de Commissie en de Ecofin-Raad de besluiten inzake het buitensporig tekort zo snel mogelijk in te trekken, d.w.z. zodra de buitensporige tekorten in de betrokken lid-staten zijn gecorrigeerd en niet langer bestaan, overeenkomstig artikel 104 C, lid 12, van het Verdrag, en voorts de ongunstige invloed van de economische cyclus waarin de lid-staten zich bevinden en het deel van het tekort dat het gevolg van investeringsuitgaven van de overheid, volledig in aanmerking te nemen,

12. dringt er bij de EMI-Raad, de Commissie en de Ecofin-Raad en de Raad in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders op aan om de in artikel 104 C, lid 2, van het EG-Verdrag voorziene beoordelingsmarge ten volle te gebruiken en ook bij het stabiliteitspact dezelfde interpretatie voor de beoordelingsmarge te hanteren;

13. is ervan overtuigd dat de derde fase van de EMU op 1 januari 1999 zal beginnen met een voldoende aantal lid-staten;

14. beveelt aan om de convergentiecriteria op onpartijdige wijze op alle lid- staten toe te passen;

15. adviseert om na te gaan of het tweejarige officiële lidmaatschap van het wisselkoersmechanisme nodig is voor de beoordeling van het criterium van wisselkoersstabiliteit; inachtneming van de huidige normale fluctuatiemarges, zonodig rond een nominale spilkoers, en het uitblijven van devaluatie ten opzichte van andere valuta zouden voldoende kunnen zijn om aan dit criterium te voldoen;

16. adviseert dat de lid-staten met een opt-out-clausule, d.w.z. het Verenigd Koninkrijk en Denemarken, net zoals de andere lid-staten alles in het werk stellen om te behoren tot die lid-staten die vanaf 1 januari 1999 aan de derde fase van de EMU kunnen deelnemen;

17. adviseert de Raad, in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders, te besluiten dat de in Artikel 109 J, lid 4 van het EG- Verdrag vastgelegde procedure in 1996 zal worden toegepast en dat de derde fase van de EMU op 1 januari 1999 zal ingaan;18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders, de Raad en aan de Commissie.