B4-0260, 0261, 0263 en 0269/96

Resolutie over de gemeenschappelijke munt, werkgelegenheid en groei

Het Europees Parlement,

- gelet op het Witboek inzake groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid en het Witboek over sociaal beleid,

- gelet op de conclusies van de Europese Raden van Essen en Cannes, het gezamenlijke verslag van de Commissie/Raad (ECOFIN en Sociale Zaken) over het werkgelegenheidsbeleid in de lid-staten dat is goedgekeurd tijdens de Europese Raad van Madrid, alsmede het ECOFIN-verslag over de mate waarin de lid-staten zich houden aan de algemene economische richtsnoeren,

- gelet op de verklaring van Jacques Santer, voorzitter van de Commissie, tegenover het Europees Parlement op 31 januari 1996 over een Europees Pact voor Vertrouwen en Werkgelegenheid,

A. overwegende dat de toenemende werkloosheid de publieke acceptatie van de EMU in gevaar brengt en het voor de lid-staten moeilijker maakt te voldoen aan de convergentiecriteria,

B. overwegende de paradoxale situatie dat de Europese economie nu over een sterk fundament beschikt, maar toch weinig vertrouwen geniet van de consument en kampt met een laag investeringspeil en een hoge werkloosheid,

1. dringt erop aan dat de bepalingen in het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake de overgang naar één gemeenschappelijke munt worden nageleefd;

2. wijst er in dit verband nogmaals op dat, om te voldoen aan de begrotingscriteria die zijn vastgelegd in het Verdrag, het begrotingstekort van de lid-staten niet hoger mag zijn dan 3% van het BBP, of aanzienlijk en voortdurend teruggelopen is en de 3% van het BBP nadert, of anders de 3% van het BBP slechts bij wijze van uitzondering en tijdelijk overschrijdt en dicht bij de 3% van het BBP in de buurt blijft, en dat de overheidsschuld niet hoger mag zijn dan 60% van het BBP, of in voldoende mate afneemt en de 60% in een bevredigend tempo nadert;

3. wijst er eveneens nogmaals op dat in het Verdrag bepaald wordt dat de algemene economische situatie in beschouwing wordt genomen wanneer wordt bepaald of een lid-staat al dan niet een buitensporig tekort heeft;

4. dringt erop aan dat het Parlement wordt geraadpleegd over alle verslagen, richtlijnen en aanbevelingen die nodig zijn voor de invoering van de gemeenschappelijke munt en met name, in aansluiting op de Europese Raad van Madrid, over de verslagen die zullen worden opgesteld over de relatie tussen de wel en niet aan het Euro-gebied deelnemende lid-staten, gezien het belang van de instandhouding en consolidatie van de gemeenschappelijke markt, alsmede over voorstellen voor het bereiken van duurzame convergentie;

5. is van mening dat het begrip duurzame convergentie moet stroken met de bestaande Verdragsbepalingen en -beginselen en, met inachtneming van de benodigde begrotingsdiscipline van de landen die deelnemen aan fase III, ook moet omvatten de nodige begrotingsflexibiliteit en -capaciteit en passende fiscale beleidsinstrumenten om op regionaal, nationaal en Europees niveau te reageren op economische crises en de stand van de feitelijke Europese economie over een volledige conjunctuurcyclus te beheren;

6. benadrukt dat, om te voorkomen dat de fiscale sanering die vereist is om te voldoen aan de convergentiecriteria, een tegengesteld effect heeft op de werkgelegenheid, het van essentieel belang is dat de regeringen en de Monetaire Autoriteiten zorg dragen voor een juiste balans tussen het fiscale en monetaire beleid; acht het tevens van essentieel belang dat de bestaande Verdragsverplichtingen aangaande de economische cooerdinatie op Europees niveau worden nagekomen;

7. wijst op het feit dat deze balans in 1996 in de gehele Europese Unie moet worden bereikt zodat, dientengevolge, de reële lange-termijnrentetarieven kunnen dalen en investeringen en groei kunnen worden gestimuleerd, met name in de particuliere sector;

8. benadrukt eveneens dat, aangezien er duidelijke tekenen zijn dat de inflatie in de Europese economie onder controle is, de Monetaire Autoriteiten ervoor zorg dienen te dragen dat dit tot uitdrukking komt op de financiële markten;

9. benadrukt dat de negatieve effecten van de hevige schommelingen in de wisselkoersen in het recente verleden geleid hebben tot een vermindering van de investeringen in Europa en tot het verlies van enige honderdduizenden banen en wijst er in dit verband op dat de EMU niet een doel in zichzelf is maar bijdraagt tot het creëren van een gunstig klimaat voor investeringen en werkgelegenheid;

10. wenst, aangezien het nog steeds hoge werkloosheidscijfer het vertrouwen van de burgers in de Europese opbouw en met name de gemeenschappelijke munt ondermijnt, dat het accent wordt gelegd op de rol die de Europese Unie kan spelen bij de bestrijding van de werkloosheid, en op het feit dat de EMU een middel biedt ter verbetering van de vooruitzichten voor de werkgelegenheid en het behoud van een zekere standaard van sociale bescherming in Europa; wenst derhalve een snelle bekendmaking van de resultaten die de uitvoerige analyse van de gevolgen van het communautaire werkgelegenheidsbeleid heeft opgeleverd, en die voorzitter Santer in zijn verklaring voor het EP van januari 1996 heeft genoemd;

11. is verheugd over het feit dat de Commissie haar verantwoordelijkheid neemt door een Europees Pact voor Vertrouwen en Werkgelegenheid te lanceren, en benadrukt de positieve invloed die dit initiatief moet hebben om de burgers nauwer bij het Europese integratieproces te betrekken; dringt er bij de lid- staten op aan de uitvoering van structurele hervormingen op nationaal niveau te bespoedigen en roept de sociale partners op een positieve houding aan te nemen ten opzichte van maatregelen die gericht zijn op het scheppen van werkgelegenheid;

12. benadrukt dat deze inspanningen alleen maar resultaat zullen opleveren wanneer de lid-staten hun fiscaal, monetair en structuurbeleid cooerdineren;

13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lid-staten.