Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding (1) (94/C 127/04)

De Raad heeft op 15 november 1993 besloten, overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 43 en 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 6 januari 1994 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Gardner.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 26 en 27 januari 1994 gehouden 312e Zitting (vergadering van 26 januari 1994) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen werd goedgekeurd.

1. Inleiding

1.1. Dit is weer een voorstel waarover het Comité al te snel een advies heeft moeten opstellen - hetgeen in het recente verleden al verschillende keren is voorgekomen -, zodat het onvoldoende diep op de technische aspecten ervan heeft kunnen ingaan. Bij het beoordelen van het advies moet hiermee dan ook terdege rekening worden gehouden.

2. Algemene opmerkingen

2.1. Het onderhavige voorstel lijkt veel op Richtlijn 89/397/EEG inzake de officiële controles op levensmiddelen, waarover het Comité destijds een gunstig advies heeft uitgebracht (2). De opmerkingen van het Comité hebben toen voor een groot deel hun neerslag gekregen in de definitieve versie van de richtlijn.

Behoudens het in par. 1 gemaakte algemene voorbehoud, stemt het Comité in met de algemene strekking van het onderhavige richtlijnvoorstel; wel zou het gaarne zien dat de voorgestelde richtlijn uitgaande van de volgende opmerkingen, nog op een aantal detailpunten wordt bijgesteld.

3. Bijzondere opmerkingen

3.1. Derde overweging

In de Engelse versie zou de laatste regel moeten worden gelezen als:

"... quality of the resulting foodstuff".

3.2. Zesde overweging

Exportprodukten zouden altijd even rigoureus moeten worden gecontroleerd als produkten die voor de interne markt bestemd zijn. Deze overweging zou daarom als volgt moeten luiden:

"Overwegende dat de lid-staten ervoor dienen te zorgen dat naar landen buiten de Gemeenschap te exporteren produkten even zorgvuldig worden geïnspecteerd als produkten die binnen de Gemeenschap verbruikt zullen worden;".

3.3. Artikel 2

3.3.1. Het geheel van wetten en voorschriften inzake diervoeders heeft op alle dieren betrekking, en dus ook op voer voor vissen en gezelschapsdieren. Het zou beter zijn indien dit in de voorgestelde richtlijn expliciet tot uitdrukking kwam.

3.3.2. Artikel 2, sub a)

In overeenstemming met Richtlijn 89/397/EEG zouden hier nog twee punten aan moeten worden toegevoegd:

"- verpakkings- en andere materialen die met bovengenoemde produkten in aanraking komen,

- etikettering".

3.4. Artikel 3, lid 2

Dit lid is te zwak geformuleerd en zou als volgt moeten worden veranderd:

"In het geval van voor export naar landen buiten de Gemeenschap bestemde produkten, moeten de controles worden uitgevoerd volgens de in deze richtlijn, en met name in art. 2, lid 1, neergelegde voorschriften en procedures".

3.5. Artikel 4, lid 3

In de laatste zin van de Engelse versie worden verboden produkten niet met name genoemd, en deze zou daarom als volgt moeten worden gewijzigd:

"They should also cover uses and components prohibited in relation to animal nutrition".

3.6. Artikel 5

In de eengemaakte binnenmarkt is het soms onmogelijk na invoer de tijdelijke of definitieve bestemming van een produkt te controleren. Het is vooral moeilijk na te gaan of een produkt over het grondgebied van de Gemeenschap doorgevoerd wordt, dan wel in de Gemeenschap ingevoerd wordt. Dit artikel zou daarom duidelijker geformuleerd moeten worden.

3.7. Artikel 6, lid 3, sub a)

De tekst na het tweede streepje zou als volgt moeten worden aangevuld:

"- ze voor andere doeleinden dan als diervoeder te gebruiken, vooropgesteld dat het milieu hiervan geen schade ondervindt, of".

Verder zouden de inspectie-autoriteiten erop moeten toezien dat hieronder vallende produkten niet opnieuw in diervoeders worden aangeboden.

3.8. Artikel 16, lid 1

Lid 1 zou met het volgende derde punt moeten worden aangevuld:

"- te bereiken dat er een officieel verzegeld referentiemonster wordt bewaard".

3.9. Artikel 16, lid 3

Het Comité stelt voor, het volgende aan de tekst toe te voegen:

"De Commissie zorgt ervoor dat t.a.v. alle voor diervoeding relevante parameters tegen 31 december 1995 gemeenschappelijke methodes inzake analyse en bemonstering zijn vastgelegd. Zoveel mogelijk dienen reeds op internationale schaal toegepaste methodes (bijv. de AOAC-methode) te worden gebruikt."

3.10. Artikel 18

Dit artikel bepaalt slechts dat de bestaande mogelijkheden van verhaal behouden moeten blijven. Dit is veel te zwak geformuleerd. Dit artikel zou in dezelfde bewoordingen moeten worden gesteld als art. 12, lid 1, van Richtlijn 89/398/EEG:

"De lid-staten nemen de nodige maatregelen om de aan de controle onderworpen natuurlijke en rechtspersonen het recht te verlenen beroep in te stellen tegen de maatregelen die de bevoegde instantie met het oog op de uitoefening van de controle heeft genomen."

3.11. Artikel 22, lid 1

Hoewel het uiterst wenselijk is dat vooraf een programma voor regelmatige inspecties wordt opgesteld, moet er ook worden voorzien in ad hoc-controles, vooral wanneer het vermoeden bestaat dat er fraude gepleegd wordt.

3.12. Artikel 22, lid 3

Het is nodig de inspecties in de gehele Gemeenschap tot hetzelfde hoge niveau op te trekken. Bij de in dit lid voorgestelde aanbevelingen zou daarom ook gedacht moeten worden aan:

- de mogelijkheid voor alle bij de controles betrokken instellingen en personen om informatie uit te wisselen;

- de mogelijkheid van communautaire kwaliteitsnormen voor alle bij de controle betrokken laboratoria;

- de mogelijkheid van communautaire bepalingen inzake de opleiding van inspecteurs (deze worden genoemd in art. 13 van de richtlijn inzake levensmiddelencontrole);

- de frequentie van nationale inspecties;

- de middelen waarover de nationale inspectiediensten moeten kunnen beschikken.

3.13. Artikel 21 en 22

Dat de lid-staten informatie over bemonstering en inspecties moeten verstrekken, is uiterst wenselijk. Maar dan zou de Commissie wel een schema moeten aanbevelen, zodat alle lid-staten hun rapporten op uniforme en onderling vergelijkbare wijze opstellen.

Gedaan te Brussel, 26 januari 1994.

De Voorzitter

van het Economischen Sociaal Comité

Susanne TIEMANN

(1) PB nr. C 313 van 19. 11. 1993, blz. 10.

(2) PB nr. C 397 van 22. 12. 1987.