Nr. C 185/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 81 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge aanpassing 
van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de vermelding van de oorsprong op be­
paalde textielprodukten en kledingstukken 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 294 van 13 november 1980, blz. 3. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 16 oktober 1980 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van artikel 100 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 29 en 30 april 1981 te Brussel gehouden 187e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder arti­
kel 100, 
Gezien de adviesaanvrage van de Raad van de Euro­
pese Gemeenschappen van 16 oktober 1980 met be­
trekking tot het „Voorstel voor een richtlijn van de 
Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetge­
vingen van de Lid-Staten betreffende de vermelding 
van de oorsprong op bepaalde textielprodukten en 
kledingstukken", 
Gezien het besluit van zijn Voorzitter van 28 oktober 
1980, de Afdeling voor industrie, handel, ambacht en 
dienstverlening te belasten met het opstellen van een 
advies en een rapport inzake deze materie, 
Gezien het door de Afdeling voor industrie tijdens 
haar vergadering van 8 april 1981 goedgekeurde ad­
vies, 
Gezien het mondelinge verslag van mevrouw Clark, 
rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 187e zitting 
van 29 en 30 april 1981 (vergadering van 29 april 
1981), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité kan om de onderstaande redenen 
niet met het richtlijnvoorstel instemmen. 
1.2. Het Comité acht het van het grootste belang dat 
de consument degelijk over de aangeboden produk-
ten wordt voorgelicht en aldus in staat wordt gesteld 
een oordeelkundige keuze te doen. 
1.3. Aanduiding van de oorsprong heeft volgens het 
Comité evenwel geen werkelijk nut voor de consu­
ment; vermelding van prijs, samenstelling en kwali­
teit, en gebruiksaanwijzingen vindt het belangrij­
ker. 
1.4. Vermelding van de oorsprong van een produkt 
overeenkomstig de douanevoorschriften is soms nut­
teloos en zelfs misleidend voor de consument, daar 
niet het land waaruit de grondstoffen afkomstig zijn, 
waar de textielprodukten gesponnen en geweven zijn 
of waar de kledingstukken vervaardigd zijn, maar 
wel het land waar de laatste verwerkingsfase heeft 
plaatsgevonden, wordt vermeld. . 
1.5. Dergelijke bezwaren tegen de vermelding 
van de oorsprong van een produkt op basis van 
douanevoorschriften, alsmede het feit dat geen an­
dere oplossing mogelijk is, zijn er de oorzaak van dat 
het Comité in beginsel tegen de ontwerp-richtlijn ge­
kant is. 
27. 7. 81 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 185/33 
1.6. Het Comité is van oordeel dat de goedkeuring 
van een dergelijke maatregel voor textielproduk-
ten op basis van de argumenten die de Commissie in 
haar toelichting naar voren brengt, als een precedent 
zou kunnen worden beschouwd, waarop men zich 
wel eens zou kunnen beroepen om ook ten aanzien 
van andere produkten een dergelijke maatregel te ei­
sen, hetgeen tot handelsbelemmeringen zou leiden en 
tegen de grondbeginselen van het Verdrag van Rome 
zou indruisen. 
1.7. Het Comité stelt vast dat onderhavige richtlijn 
ten doel heeft de juridische moeilijkheden uit de weg 
te ruimen welke voortvloeien uit de initiatieven die 
enkele Lid-Staten hebben genomen omdat zij het no­
dig achten vermelding van de oorsprong verplicht te 
stellen. 
1.8. Het Comité merkt op dat de maatregelen die 
enkele Lid-Staten reeds hebben genomen, op zichzelf 
of door hun onderlinge verschillen een belemmering 
kunnen vormen voor het vrije handelsverkeer binnen 
de Gemeenschap. Met onderhavig richtlijnvoorstel 
lijkt de Commissie een dergelijke aanpak goed te 
keuren. Deze richtlijn zou bijgevolg wel eens tot een 
toename van het aantal nationale maatregelen kun­
nen leiden. Het Comité vraagt zich dan ook af waar­
om de Commissie op de grondslag van artikel 30 of 
169 van het Verdrag niet de nodige stappen heeft ge­
daan om het ontstaan van handelsbelemmeringen te­
gen te gaan. 
1.9. Tevens stelt het vast dat in de richtlijn niet 
wordt gesproken over goederen die als halffabrikaat 
uit de EEG zijn uitgevoerd en later als afgewerkt pro-
dukt opnieuw worden ingevoerd (passief verede-
lingsverkeer). 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Hoewel het Comité in beginsel tegen het richt­
lijnvoorstel is gekant, brengt het toch de volgende 
bijzondere opmerkingen ten aanzien van de diverse 
artikelen naar voren. 
Artikel 2 
2.2. Volgens het Comité brengt de richtlijn een aan­
zienlijke last met zich voor de kleinhandelaar indien 
de vermelding van de oorsprong van het produkt ver­
plicht wordt gesteld in het stadium waarin het voor 
verkoop aan de eindverbruiker wordt aangeboden. 
Het nut van de informatie die de consument wordt 
verstrekt, weegt niet op tegen het werk en de kosten 
voor de kleinhandelaar. Daar deze kosten uiteinde­
lijk door de consument zouden worden gedragen, 
zou zulks alleen dan van hem mogen worden ver­
langd indien hij duidelijk nut zou hebben van de ver­
strekte informatie, hetgeen niet het geval is. 2.3. Het Comité is zich ervan bewust dat deze last 
de kleinhandelaar bespaard zou blijven indien (op­
tioneel) wordt voorzien in de mogelijkheid dat de 
vermelding van de oorsprong van het produkt in een 
eerder commercialisatiestadium wordt aangebracht. 
Ingeval beide partijen echter niet even sterk zijn, zou 
de zwakste partij geen keus hebben en gedwongen 
worden het werk en de kosten voor zijn rekening te 
nemen. 
2.4. Ingeval bedrijven in een eerder stadium van de 
industriële of commerciële cyclus de vermelding van 
de oorsprong niet zelf hebben aangebracht, zouden 
zij volgens dit artikel verplicht zijn de verkoper 
schriftelijk de nodige gegevens mee te delen. Moch­
ten in dergelijke gevallen fouten worden ontdekt in 
de aan de consument verstrekte informatie, dan zou 
het moeilijk zijn uit te maken wie daaraan schuld 
heeft. De verkoper zou namelijk verantwoordelijk 
zijn voor gegevens die hij niet zelf heeft aangebracht 
en vermoedelijk zou geen rechtsvervolging tegen hem 
kunnen worden ingesteld. Naleving van dit artikel 
lijkt in de praktijk niet te kunnen worden geëist. 
2.5. Het Comité neemt er kennis van dat in de als 
bijlage bij het richtlijnvoorstel te voegen lijst de vol­
gende produkten worden vermeld: breiwerk en haak-
werk, kleding en kledingtoebehoren van textiel, de­
kens, tafel-, bedde- en huishoudlinnen, gordijnen, 
vitrages en andere artikelen voor stoffering. Het Co­
mité ziet niet in waarom ook op brei- en haakwerk 
aan het stuk (posten 60.01 en 60.06 A van het ge­
meenschappelijk douanetarief) de oorsprong ver­
meld zou moeten worden, terwijl alle andere produk­
ten aan het stuk niet onder de richtlijn zouden val­
len. 
2.6. Het Comité wijst erop dat vele van de in de bij­
lage vermelde produkten het resultaat zijn van een 
uitgebreid be- en verwerkingsproces. Het komt haar 
dan ook voor dat de voorgestelde criteria aan de 
hand waarvan moet worden bepaald in welk stadium 
van bovengenoemd proces het produkt in kwestie in 
feite „vervaardigd" is, in dergelijke gevallen geen en­
kele of slechts een geringe waarde hebben voor de 
consument. Dat geldt des te meer wanneer het pro­
dukten betreft waarbij dit proces zich in verschil­
lende landen afspeelt. 
Artikel 3 
2.7. Het Comité vraagt zich af waarom dit artikel is 
opgesteld. Sommigen zullen wellicht van oordeel zijn 
dat het door zuiver nationalistische overwegingen is 
ingegeven, vooral wanneer er geen reden van 
regionale aard is voor de vermelding van het land 
van oorsprong van het produkt in kwestie. Boven­
dien is het nog de vraag of de alternatieve vermelding 
„vervaardigd in de EEG" een essentiële — of zelfs 
nuttige — informatie voor de consument bevat. 
2.8. Het Comité twijfelt er in elk geval aan dat de 
richtlijn in de eerste plaats bedoeld is om de consu-
Nr. C 185/34 Publikatieblad van de 
ment voor te lichten, aangezien de Commissie in een 
gemeenschappelijke markt met reeds zeven talen en 
twee alfabetten alleen maar voorstelt een etiket aan te 
brengen, ook al is de daarop vermelde informatie in 
een taal of een alfabet gesteld waarvan de consument 
in het geheel geen kennis bezit. 
Artikel 4 
2.9. Het Comité stelt vast dat het land van oor­
sprong op verschillende manieren zou mogen wor­
den vermeld en dat de betrokken bedrijven zelf zou­
den mogen beslissen welke methode zij willen toepas­
sen. Het is het er met de Commissie over eens dat de 
verplichting om werkelijk ieder produkt afzonderlijk 
van een etiket te voorzien te grote kosten met zich 
kan brengen, en is dan ook van oordeel dat met „een 
vermelding die met het produkt of in de nabijheid 
[ervan] is geafficheerd", ruimschoots zou kunnen 
worden volstaan. 
2.10. Het Comité merkt op dat vermelding van de 
oorsprong van een produkt in de catalogi van postor­
derbedrijven ondoenbaar is. Het is zeer wel mogelijk 
dat produkten van hetzelfde type in verschillende 
landen vervaardigd zijn, en dat, wanneer een be­
paald produkt niet meer in voorraad is, nieuwe arti­
kelen in een ander land worden besteld dan de vori­
ge. Vooral offertes van postorderbedrijven in kranten 
leveren een groot probleem op. 
Artikel 5 
2.11. Het Comité ziet niet in waarom aanduidingen 
die tot verwarring kunnen leiden duidelijk van an-
Gedaan te Brussel, 29 april 1981. :se Gemeenschappen 27. 7. 81 
dere vermeldingen dienen te worden gescheiden. Het 
is van oordeel dat al wat aanleiding kan geven tot 
verwarring gewoon weggelaten moet worden. 
Artikel 6 
2.12. Het Comité stelt vast dat de Lid-Staten vrij 
zijn deze richtlijn al dan niet toe te passen. Toch zijn 
de producenten in Lid-Staten die besluiten de richt­
lijn niet toe te passen, krachtens dit artikel aan een 
aantal beperkingen onderworpen wanneer zij pro-
xlukten uitvoeren naar landen die de richtlijn wèl toe­
passen. De richtlijn zal dan ook een harmonisatie tot 
stand brengen op een terrein waar sommige Lid-Sta­
ten zich kanten tegen de bepalingen van de richt­
lijn. 
Artikel 7 
2.13. Het Comité is des te sterker tegen het richtlijn­
voorstel gekant omdat de sancties op het niet-naleven 
van de richtlijn van Lid-Staat tot Lid-Staat sterk ver­
schillen, met als gevolg dat de verkopers van goede­
ren die onder de richtlijn vallen in sommige Lid-Sta­
ten als misdadigers zouden worden behandeld indien 
zij de bepalingen van de richtlijn overtreden. Boven­
dien zou het nut van de aan de consument verstrekte 
informatie niet opwegen tegen de hoeveelheid tijd en 
geld die de uitvoering van de richtlijn zou vergen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE