NL    NL  
 EUROPESE  
COMMISSIE 
Brussel, 26.6.2013  
COM(2013) 445 final 
2013/0211 (NLE) 
  
Voorstel voor een 
VERORDENING VAN DE RAAD 
inzake de uitvoering van het elfde Europees Ontwikkelingsfonds 
 
NL 2   NL TOELICHTING  
1. ACHTERGROND  VAN  HET  VOORSTEL 
Armoede blijft een groot probleem in de ACS-staten (groep van staten in Afrika, het 
Caribische gebied en de Stille Oceaan). V eel van deze landen liggen niet op koers om de 
millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDG 's) te behalen en zijn onvoldoende bezig 
met duurzame ontwikkeling. De EU helpt de AC S-staten om deze problemen aan te pakken. 
De EU moet de ACS-staten blijven ondersteun en bij hun inspanningen om de armoede terug 
te dringen en uiteindelijk uit te bannen, teneinde de doelstellingen van een duurzame 
ontwikkeling te behalen en tot een geleidelijke integratie in  de wereldeconomie te komen. 
De EU onderhoudt geprivilegieerde relaties met de groep van ACS-ontwikkelingslanden op 
grond van de Partnerschapsovereenkomst tussen de  ACS-staten, enerzijds, en de Europese 
Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, die op 23 juni 2000 in Cotonou voor een periode 
van 20 jaar1 werd ondertekend (hierna "Overeenkoms t van Cotonou" genoemd). Het Europees 
Ontwikkelingsfonds (EOF) is het voornaamste in strument voor de verstrekking van EU-steun 
aan de ontwikkelingssamenwerking met de ACS- landen in het kader van de Overeenkomst 
van Cotonou en voor samenwerking met de landen  en gebieden overzee (LGO) in het kader 
van het LGO-besluit. Het EOF wordt buiten de EU-begroting om door de EU-lidstaten 
gefinancierd op basis van een specifieke verdeel sleutel. Elk EOF wordt voor een periode van 
meerdere jaren vastgesteld. 
Voor het meerjarig financieel kader na 2013 heef t de Europese Commissie in haar mededeling 
"Een begroting voor Europa 2020"2, een totaalbedrag van 30 318,7 miljoen EUR in prijzen 
van 2011 (34 275,6 miljoen EUR in lopende prijzen) voorgesteld voor samenwerking met ACS-landen en LGO in het kader van het el fde EOF. Zij heeft ook in een mededeling
3 
vastgelegd welke belangrijkste elementen voor de periode van 1 januari 2014 tot en met 31 
december 2020 kunnen worden opgenomen in het Intern Akkoord van het elfde EOF. De 
Europese Commissie verwacht dat tussen de Europese Unie en haar lidstaten 
overeenstemming zal worden bereikt over de va ststelling van het financieringsmechanisme 
(het elfde EOF), de precieze te bestrijken pe riode (2014-2020) en het bedrag van de middelen 
die aan dat mechanisme moeten worden toeg ewezen voor de tenuit voerlegging van het ACS-
EU-partnerschap, en dat de vertegenwoordigers  van de regeringen van de lidstaten zullen 
instemmen met een Intern Akkoord voor het elfd e EOF. De Europese Raad heeft in haar 
conclusies van 8 februari 2013 voor het elfde EOF een totaalbedrag van 30 506 miljoen EUR 
in lopende prijzen vastgelegd4. 
Nieuwe uitdagingen, gekoppeld aan de in de Eu ropa 2020-strategie vast gelegde prioriteiten, 
hebben de Commissie ertoe aange zet een voorstel in te dienen  voor de aanpassing van de 
uitvoeringsverordening voor het elfde EOF, ov ereenkomstig de mededeling "Het effect van 
het EU-ontwikkelingsbeleid vergro ten: een agenda voor verandering"5 van 13 oktober 2011. 
De Europese consensus inzake ontwikkeling van 22 december 2005 en de internationaal 
overeengekomen beginselen inzake de doeltre ffendheid van steun, met inbegrip van het 
                                                 
1 PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3. Gewijzigd bij de op 25 juni 2005 in Luxemburg ondertekende 
overeenkomst (PB L 287 van 28.10.2005, blz. 4) en bij de op 22 juni 2010 in Ouagadougou 
ondertekende overeenkomst (PB L 287 van 4.11.2010, blz. 3). 
2 COM(2011) 500. 
3 COM(2011) 837. 
4 EUCO 37/13 en EUCO 37/13 COR 1  
5 COM(2011) 637. 
NL 3   NL slotdocument van Busan (2011), maken eveneens d eel uit van het algemene beleidskader voor 
de programmering en uitvoering van het elfde EOF. 
2. RESULTATEN  VAN  DE RAADPLEGINGEN  VAN  BELANGHEBBENDEN  
EN EFFECTBEOORDELING 
Openbare raadpleging  
De Commissie hield tussen 26 november 2010 en 31 januari 2011een openbare raadpleging 
inzake de toekomstige financiering van het extern optreden van de EU. Deze procedure steunde op een online vragenlijs t en een achtergronddocument "W elke financiering voor het 
extern optreden van de EU na 2013?". Uit de an twoorden bleek dat er over het algemeen geen 
behoefte was aan een substantiële wijziging van de uitvoeringsmechanismen, hoewel een aanzienlijke meerderheid van de respondenten zich uitsprak voor  meer flexibiliteit en een 
vereenvoudiging van de uitvoering. 
Effectbeoordeling
 
De Commissie heeft een effectbeoordeling6 uitgevoerd waarin drie fundamentele 
beleidsalternatieven voor elke doelstelling werden onderzocht (meer differentiatie en 
concentratie, versterkte  coördinatie met de EU -lidstaten, meer gebrui kmaking van innovatieve 
financieringsinstrumenten, ruimere flexibilite it): een status quo (geen wijzigingen ten 
opzichte van het 10e EOF) en een alternatie f met twee deelopties om het EOF-kader te 
wijzigen. Het status quo werd niet aanvaard om dat het de vastgestelde problemen niet zou 
oplossen. De twee deelopties konden de vastge stelde problemen in verschillende mate 
oplossen, maar hebben allebei specifieke gevol gen. Uit de effectbeoordeling bleek dat voor 
elke doelstelling moest worden gekozen voor de  tweede deeloptie – die beter strookt met de 
nieuwe herziene strategische ri chtsnoeren van het extern optr eden van de EU –, omdat deze 
optie: 
– door een sterkere geografische focus er toe bijdraagt dat de middelen gericht 
worden op gebieden waar zij het mees t nodig zijn en de grootst mogelijke 
impact en toegevoegde waarde hebben; 
– door een sterkere focus op sectoren er toe bijdraagt dat de  middelen gericht 
worden op een beperkt aantal sectoren, zodat de kritische massa van de EU 
toeneemt; 
– de doeltreffendheid en het politieke ge wicht van de EU-steun versterkt door 
een betere taakverdeling tussen de  donoren, gezamenlijke programmering en 
het gebruik van EU-trustfondsen; 
– de financiële impact van de EU-subsi dies vergroot door gebruikmaking van 
innovatieve financieringsinstrumenten; 
– het mogelijk maakt de steuntoewijzingen snel aan te passen om rekening te 
houden met veranderende omstandigheden of specifieke situaties (zoals een crisis, kwetsbaarheid of overgang), of om een meer op stimulansen gebaseerde 
aanpak uit te voeren.  
                                                
 
6 http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexU riServ.do?uri=SEC:2011:1459:FIN:EN:PDF   
 
NL 4   NL 3. JURIDISCHE  ELEMENTEN  VAN  HET  VOORSTEL 
De voornaamste beleidsdoelstellingen van het ex tern optreden van de EU worden beschreven 
in het Verdrag van Lissabon (artikel 21 VEU). Daarnaast is de voornaamste doelstelling van 
de EU-ontwikkelingssamenwerking (artikel 208 VWEU) de armoede terug te dringen en op 
termijn uit te bannen. Daarbij moet de EU zich houden aan de verbintenissen en de 
doelstellingen die zij in het kader van de Verenigde Naties en andere internationale 
organisaties heeft onderschreven. 
Wat de samenwerking met ACS-landen en -regi o's betreft, wordt dit wetgevingskader 
aangevuld met de Overeenkomst van Cotonou. 
Dit voorstel wordt door de Commi ssie ingediend op basis van een  Intern Akkoord betreffende 
het elfde EOF7, waarin is bepaald dat een  verordening van de Raad inzake de uitvoering van 
het elfde EOF uit hoofde van de Overeenkomst  van Cotonou met eenparigheid van stemmen 
moet worden vastgesteld, op basis van een voors tel van de Commissie en  na raadpleging van 
de Europese Investeringsbank (EIB).  
4. GEVOLGEN  VOOR  DE BEGROTING 
N.v.t. 
5. HOOFDELEMENTEN 
Bij het opstellen van de verordening inzak e de uitvoering van het elfde Europees 
Ontwikkelingsfonds is rekening gehoude n met de volgende doelstellingen:  
– in overeenstemming met de basisbeginsele n van vereenvoudiging en meer efficiëntie 
de tekst zoveel mogelijk afstemmen op de belangrijkste bepalingen van het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot 
vaststelling van een financieringsinst rument voor ontwikkelingssamenwerking 
(DCI)
8 (in het bijzonder op het vlak van progra mmering) en van het voorstel van de 
Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot 
vaststelling van gemeenschappelijke voo rschriften en procedures voor de 
tenuitvoerlegging van de instrumenten voor  extern optreden van de Unie (CIR)9 (in 
het bijzonder op het vlak van tenuit voerlegging) dat vereenvoudigde en 
geharmoniseerde uitvoeringsvoorschriften en procedures voor alle instrumenten voor 
extern optreden bevat (behalve het EOF en  Groenland). Met deze inspanning om de 
teksten op elkaar af te stemme n wordt ook rekening gehouden met de 
onderhandelingen in de Raad over deze teksten (op Coreper-niveau) en in de parlementaire commissies, in het licht  van voor de Commissie aanvaardbare 
compromissen. Bovendien behoudt de Commis sie het recht om dit voorstel na de 
goedkeuring ervan te wijzigen tijdens de  onderhandelingen met de Raad, om ervoor 
te zorgen dat de tekst wordt afgestemd op de teksten over het DCI en de CIR, 
waarover gelijktijdig wo rdt onderhandeld. Met deze afstemming wordt de weg 
vrijgemaakt voor mogelijke integratie va n het EOF in de EU-begroting in het 
meerjarig financieel kader na 2020, wat overeenstemt met de voorstellen van de 
                                                
 
7 Verwijzing naar het Intern Akkoord van het elfde EOF. 
8 COM(2011) 840 definitief. 
9 COM(2011) 842 definitief. 
NL 5   NL Commissie in de al genoemde mededeling "Een begroting voor Europa 2020” en met 
de conclusies van de Europe se Raad van 8 februari 2013; 
– de tekst afstemmen op de bepalingen va n de Overeenkomst van Cotonou, met name 
bijlage IV betreffende de procedures voor u itvoering en beheer, en tegelijk de tekst 
eenvoudiger maken dan de uitvoering sverordening voor het tiende EOF10. 
Titel I: Doelstellingen en algeme ne beginselen - Artikelen 1 en 2  
Artikel 1 (Doelstellingen en subsidiabiliteitscriteria)  is  zoveel mogelijk afgestemd op 
artikel 2 van het Commissievoorstel voor de  DCI-verordening over doelstellingen en 
subsidiabiliteitscriteria, en bevat ook een ve rwijzing naar de ruim ere doelstellingen, 
beginselen en waarden die z ijn vastgelegd in de Overeenko mst van Cotonou, en naar de 
ontwikkelingdoelstellingen en samenwerkingsstrate gieën die worden uiteengezet in het beleid 
van de Unie, met inbegrip van de agenda voor  verandering. Dit artikel bepaalt ook dat moet 
worden voldaan aan de criteria voor o fficiële ontwikkelingshul p (ODA) die door de 
OESO/DAC zijn vastgesteld. Ook de comple mentariteit tussen humanitaire hulp en de EOF-
instrumenten wordt erin verduidelijkt. 
Artikel 2 (Algemene beginselen)  is afgestemd op artikel 3, lid 5 tot en met lid 10 van het 
Commissievoorstel voor de DCI-v erordening. Het bepaalt de al gemene beginselen van de 
uitvoering van deze verordening, namelijk sterkere samenhang van het extern optreden van de EU, betere coördinatie tussen de lidstaten en  andere bi- of multila terale donoren, en een 
ontwikkelingsproces dat geleid wordt door de partnerlanden en -regio's met wederzijdse 
verantwoordingsplicht, door middel van een in clusieve en op participatie gebaseerde 
benadering en met gebruikmaking van doeltreffe nde en innovatieve samenwerkingsvormen in 
overeenstemming met de beste praktijken va n de OESO/DAC, om zo het effect van 
ontwikkelingshulp te verbet eren en overlapping en he rhaling te verminderen. 
Titel II: Programmering en toewijzing van middelen - Artikelen 3 tot en met 7  
Artikel 3 (Algemeen kader voor de toewijzing van middelen)  bevat het kader voor de 
toewijzing van middelen uit hoofde van het EOF. Het is zoveel mogelijk afgestemd op artikel 
3, lid 2, van het Commissievoorst el voor de DCI-verordening ove r de beginselen van een 
gedifferentieerde benadering van de partnerlande n. Artikel 3 zorgt voor de toepassing van de 
beginselen van de mededeling "Het effect va n het EU-ontwikkelingsbeleid vergroten: een 
agenda voor verandering" op het EOF, met resp ect voor de vereisten van de Overeenkomst 
van Cotonou op het vlak van de toewijzing van mi ddelen (criteria die worden beschreven in 
artikel 3 van bijlage IV bij de Overeenkomst van Cotonou). De toewijzingscriteria worden 
daarom in twee leden beschreven: lid 1 verwij st naar de vereisten van Cotonou op het vlak 
van behoeften en prestaties, en lid 2 bevat meer  specifiek de principes voor differentiatie van 
de agenda voor verandering bi j de vaststelling van de indi catieve nationale toewijzingen 
(behoeften, capaciteiten, verbinte nissen, prestaties en effect). 
Artikel 4 (Algemeen kader voor de programmering)  bevat het algemene kader voor de 
EOF-programmering uit hoofde van deze verordening. Dit artikel verwijst naar de beginselen 
van partnerschap en afstemming van de Overeenkomst van Cotonou, namelijk dat 
programmering zoveel mogelijk gezamenlijk word t uitgevoerd met het partnerland of de 
partnerregio en in toenemende mate word t afgestemd op de armoedebestrijdings- of 
equivalente strategieën van het partnerland of de partnerregio. Het artik el bevat ook aspecten 
                                                
 
10 Verordening (EG) nr. 617/2007 van de Ra ad – PB L152 van 13.6.2007, blz. 1. 
NL 6   NL van artikel 10, lid 2, van het Commissievoorstel  voor de DCI-verordeni ng: om synergie en 
complementariteit tussen de maatregelen van de Unie en die van de lidstaten te garanderen, 
zullen de lidstaten volledig worden be trokken bij het programmeringsproces, ook via 
gezamenlijke programmering. Gezien de specifiek e aard van de EOF-financiering, is het de 
bedoeling dat alle lidstaten deelnemen, ook de lidst aten die niet lokaal vertegenwoordigd zijn. 
Bij de raadplegingsprocedures  zullen ook andere donoren en  ontwikkelingsactoren worden 
betrokken, alsook de organisaties van het maat schappelijk middenveld en de regionale en 
plaatselijke overheden.  
Artikel 4, lid 3, beschrijft de omstandigheden als bedoeld in de Overeenkomst van Cotonou, 
waarin de Commissie specifieke voorzieni ngen kan vaststellen voor de unilaterale 
programmering en uitvoering van ontwikkelingssteun. 
Artikel 4, lid 4, verwijst naar de doelstelling van de EU om haar bilaterale steun als 
aangekondigd in de mededeling "Het effect va n het EU-ontwikkelingsbe leid vergroten: een 
agenda voor verandering" te richten op ten hoogs te drie sectoren, overeenkomstig artikel 5, 
lid 4, van het Commissievoorst el voor de DCI-verordening.  
Artikel 5 (Programmeringsdocumenten)  is zoveel mogelijk afgestemd op artikel 11 van het 
Commissievoorstel voor de DCI-v erordening. Het bevat de vereis ten en beginselen voor het 
voorbereiden van strategiedocumenten voor la nden en regio's en de daarop gebaseerde 
meerjarige indicatieve programma's. Het artik el somt ook de uitzond eringen op waarvoor er 
geen strategiedocument moet worden opgest eld, om het programmeringsproces te 
vereenvoudigen en te stroomlijnen en om g ezamenlijke programmering met de lidstaten en 
afstemming op de nationale programma's van de  ontwikkelingslanden in de hand te werken. 
Het artikel introduceert ook de mogelijkheid van een gezamenlijk kaderdocument met een 
brede EU-strategie, inclusief het ontwikkeli ngsbeleid. Overeenkomstig het beginsel van 
partnerschap van de Overeenkomst van Coto nou is voor het gebruik van alternatieve 
programmeringsdocumenten de toestemming vere ist van de regering van het partnerland; 
zonder die toestemming moet een strategiedocument worden opgesteld. 
Artikel 5, leden 5 en 6, bevatten programmeri ngstypes die specifiek zijn voor het EOF als 
bepaald in de Overeenkomst van Cotonou, b ijvoorbeeld voor samenwerking tussen ACS-
staten en speciale ondersteuningsprogramma's.  
Artikel 6 (Programmering voor landen en regio's  in een crisis-, postcrisis- of kwetsbare 
situatie) is afgestemd op artikel 12 van het Commissievoorstel voor de DCI-verordening. Het 
benadrukt de speciale behoeften en de omst andigheden van landen regio's in crisis-, 
postcrisis- of kwetsbare situaties, waarm ee bij het opstellen van programmeringsdocumenten 
rekening moet worden gehouden.  
Artikel 7 (Goedkeuring en wijzig ing van programmeringsdocumenten)  is zoveel mogelijk 
afgestemd op artikel 14 van he t Commissievoorstel voor de  DCI-verordening over de 
goedkeuring van strategiedocumenten en indi catieve meerjarenprogramma's. Het artikel 
bepaalt dat programmeringsdocumenten (bijvoor beeld strategiedocum enten, indicatieve 
meerjarenprogramma's en speciale ondersteunin gsprogramma's worden goedgekeurd door de 
Commissie in overeenst emming met artikel 14 van deze verordening.  Het weerspiegelt ook 
de bepalingen van de Overeenkomst van Cot onou over de verzending van documenten aan de 
Paritaire Parlementaire Vergadering en ove r de goedkeuring van programmeringsdocumenten 
door de ACS-staat of -regio nadat de Comm issie ze heeft goedgeke urd. Het regelt de 
aanpassing van de programmering en de herzie ning van de betrokken documenten waar nodig 
(als de strategie of de geprogrammeerde prio riteiten aanzienlijk worden gewijzigd). Het 
NL 7   NL artikel zorgt ook voor flexibil iteit en vereenvoudiging door te bepalen dat er ook niet-
wezenlijke wijzigingen zijn, waarover het EOF- comité wordt ingelicht. Het artikel bevat 
eveneens een spoedprocedure om de progra mmeringsdocumenten te wijzigen om naar 
behoren gemotiveerde dwingende redenen, gel ijkwaardig aan de comitologieprocedure van 
artikel 8 van Verordening 182/201111, als bepaald in artikel 14, lid 10, van deze verordening. 
Titel III: Uitvoering – Artikelen 8 tot en met 13  
Artikel 8 (Algemeen uitvoeringskader)  legt het algemeen kader vast voor de uitvoering van 
EU-steun overeenkomstig het Financi eel Reglement van het elfde EOF. 
Artikel 9 (Vaststelling van actieprogramma's , afzonderlijke maatregelen en bijzondere 
maatregelen)  is zoveel mogelijk afgestemd op arti kel 2 van het Commissievoorstel voor de 
CIR-verordening. Het bevat het principe dat Co mmissie financieringsbesluiten neemt in de 
vorm van actieprogramma's, gebaseerd op de meerjarige programmeringsdocumenten. Buiten 
het kader van actieprogramma’s kunnen afzonderl ijke maatregelen worden vastgesteld, die 
echter wel in overeenstemming dienen te zijn met de meerjarige programmeringsdocumenten. 
In specifieke gevallen (uitzonde rlijke omstandigheden of onvoorziene behoeften), als bepaald 
in de Overeenkomst van Cotonou, kan de Comm issie ook bijzondere maatregelen nemen die 
niet in de meerjarige programmeringsdocumente n zijn vastgelegd.  Het artikel bepaalt de 
procedures voor de vaststel ling van de genoemde financie ringsbesluiten.  Het bevat ook 
bepalingen over passend milieuonderzoek, met inbegrip van het effect op klimaatverandering en biodiversiteit. 
 
Artikel 10 (Aanvullende bijdragen van de lidstaten)  beschrijft de voorwaarden voor het 
beheer van vrijwillige bijdrage n die de lidstaten de Commissi e of de EIB kunnen verstrekken 
overeenkomstig het Intern Akkoord van het elfde EOF. 
Artikel 11 (Belastingen, rechten en heffingen)  beschrijft mogelijke regelingen met 
betrekking tot belastingen, rechten en heffingen, overeenkomstig artikel 5 van het 
Commissievoorstel voor de CIR- verordening, met naleving van de bepalingen van artikel 31 
van bijlage IV bij de Overeenkomst van Cotonou. 
Artikel 12 (Bescherming van de fina nciële belangen van de Unie)  is afgestemd op artikel 7 
van het Commissievoorstel voor de CIR-verordening. Het stelt maatregelen vast om de 
financiële belangen van de Unie te beschermen, en in het bijzonder om de Unie (met name de Commissie, de Rekenkamer en OLAF) in staat te stellen de nodige contro les uit te voeren van 
de uitgevoerde maatregelen. 
 
Artikel 13 (Nationaliteits- en oorsprongsreg els voor overheidsopdrachten, subsidies en 
andere procedures)  is niet afgestemd op de artikelen 8 en 9 van het Comm issievoorstel voor 
de CIR-verordening omdat het verwijst naar  de bepalingen over nationaliteits- en 
oorsprongsregels van artikel 20 van bijlag e IV bij de Overeenkomst van Cotonou.  
                                                
 
11 Verordening van het Europees Parlement en de Raad  tot vaststelling van de algemene voorschriften en 
beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de 
uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren. 
NL 8   NL Titel IV: Besluitvormingsprocedures – Artikelen 14 tot en met 16  
Artikel 14 (Taken van het EOF-comité)  beschrijft de taken van het EOF-comité en zijn 
betrokkenheid bij de uitvoering van deze verord ening. Het stemt de EOF-procedures af op 
artikel 15 van het Commissievoorstel voor de CIR-verordening, dat verwijst naar de 
verordening betreffende de comitologi eprocedures. De procedures zijn mutatis mutandis  
gelijkwaardig aan artikel 3 (g emeenschappelijke bepalingen), ar tikel 5 (onderzoeksprocedure) 
en artikel 8 (spoedprocedure) van Verorden ing 182/2011 betreffende de comitologie.  
Artikel 15 (Vredesfaciliteit voor Afrika)  stelt ad-hocprocedures vast voor het beheer van de 
vredesfaciliteit voor Afrika. 
Artikel 16 (Comité van de investeringsfaciliteit)  beschrijft de structuur en de werking van 
het Comité van de investeringsfaciliteit, da t werd ingesteld onder auspiciën van de EIB 
overeenkomstig het Intern Akkoord, voor de uitvoering van deze verordening. Het beschrijft de werkwijzen en de voorw aarden voor EIB-operaties. 
Titel V - Slotbepalingen - Artikelen 17 tot en met 22 
Artikel 17 (Deelname van een derde land of een derde regio)  is gebaseerd op de 
uitvoeringsverordening van het tiende EOF,  rekening houdend met artikel 15 van het 
Commissievoorstel voor de DCI-verordening. Het bevat de mogelijkheid om 
ontwikkelingslanden die geen ACS- staat zijn en organisaties voor regionale samenwerking en 
integratie waaraan ACS-staten deelnemen, in aanmerking te laten komen voor financiering in 
het kader van het EOF. Het stimuleert o ok sterkere programma's voor regionale 
samenwerking tussen de ACS-staten, de LGO en  de ultraperifere ge bieden van de Unie. 
Artikel 18 (Monitoring, rapportage en beoordeling van de EOF-bijstand)  is afgestemd op 
de artikelen 12 en 13 van het Commissievoorste l voor de CIR-verordening. Op grond van dit 
artikel moeten de Commissie en de EIB rege lmatig de resultaten beoordelen van het 
uitgevoerde beleid, de programma's en de proj ecten. De Commissie moet  het effect en de 
doeltreffendheid van de programmering beoordele n en een tweejaarlijks verslag opstellen 
over de vooruitgang bij de uitvoering van deze verordening. Ook moet een prestatie-evaluatie 
worden uitgevoerd om te beoordelen in hoeverre de vastleggingen en betalingen zijn 
gerealiseerd en wat het resultaat en het eff ect van de verstrekte steun zijn, evenals een 
tussentijdse en eindevaluatie va n de investeringsfaciliteit als bepaald in bijlage II bij de 
Overeenkomst van Cotonou. 
Artikel 19 (Uitgaven voor kl imaatactie en biodiversiteit)  is afgestemd op ar tikel 14 van het 
Commissievoorstel voor de CIR- verordening. Het bepaalt een sp ecifiek traceringssysteem op 
basis van de methode van de  OESO ("Rio markers"). 
Artikel 20 (Europese Dienst  voor extern optreden)  is een horizontaal artikel dat deel 
uitmaakt van alle Commissievoorstellen voor verordeningen over extern optreden, zoals 
artikel 21 in het Commissievoorstel voor de DCI-verordening. Het benadrukt dat deze 
verordening moet worden toegepast in overe enstemming met het besluit van de Raad tot 
vaststelling van de organisatie en werking va n de Europese Dienst  voor extern  optreden
12, met 
name artikel 9 van dat besluit. 
Artikel 21 (Overgangsmaatregelen)  voert een overbruggingsfacilite it in om ervoor te zorgen 
dat financiële middelen voorhanden zijn voor he t geval het elfde EOF te laat in werking 
                                                 
12 Besluit 2010/427/EU van de Raad. 
NL 9   NL treedt, in het bijzonder in het licht van mogelijk e vertragingen bij het ratificatieproces van het 
Intern Akkoord van het elfde EOF. Tot de inwerkingtreding van het elfde EOF worden 
actieprogramma's, afzonderlijke maatregelen,  bijzondere maatregelen en specifieke 
actieprogramma's voor ondersteunende uitgaven gefinancierd uit een overbruggingsfaciliteit 
voor het elfde EOF, binnen de grenzen van de  saldi van voorgaande EOF's en geannuleerde 
middelen voor projecten in het kader van die EOF's. De in het kader van deze 
overbruggingsfaciliteit vastgelegde middelen13 moeten ten laste van het elfde EOF worden 
geboekt. Door de huidige verordening unaniem  goed te keuren beslist de Raad over het 
gebruik van de saldi van voorgaande EOF's, zoals beschreven in artikel 1, lid 5, van het Intern 
Akkoord voor het tiende EOF en in punt 5 van b ijlage I ter bij de Ov ereenkomst van Cotonou. 
Dit artikel bepaalt eveneens dat de verordeni ng inzake de uitvoering va n het tiende EOF van 
kracht dient te blijven tot de verordening inzak e de uitvoering van het elfde EOF in werking 
treedt.  
Artikel 22 (Inwerkingtreding)  bepaalt dat deze verordening van toepassing is met ingang 
van 1 januari 2014 tot de laatste dag van toep assing van het Intern Akkoord van het elfde 
EOF. 
                                                 
13 In de terminologie van de EIB "goedgekeurde". 
NL 10   NL 2013/0211 (NLE) 
Voorstel voor een 
VERORDENING VAN DE RAAD 
inzake de uitvoering van het el fde Europees Ontwikkelingsfonds 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gezien het Verdrag betreffende de Europese Un ie en het Verdrag betreffende de werking van 
de Europese Unie, 
Gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het 
Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzi jds, en de Europese Gemeenschap en haar 
lidstaten, anderzijds, ondert ekend te Cotonou op 23 juni 200014 (hierna "de Overeenkomst van 
Cotonou" genoemd), 
Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoor digers van de regeringen van de lidstaten, 
in het kader van de Raad bijeen, betreffende de  financiering van de steun van de Europese 
Unie binnen het meerjarig financieel  kader voor 2014-2020, overeenkomstig de 
Overeenkomst van Cotonou en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de 
landen en gebieden overzee waarop de bepalinge n van deel vier van he t Verdrag betreffende 
de werking van de Europese Unie van toepassing zijn15 (hierna "Intern Akkoord" genoemd), 
en met name artikel 10, lid 1, 
Gezien het voorstel van de Europese Commissie, 
Gezien het advies van de Eur opese Investeringsbank (EIB), 
Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Besluit nr. (…) van de ACS-EU-Raad van Ministers
16 wordt het meerjarig 
financieel kader voor samenwerking met de ACS-landen voor de periode 2014-2020 
vastgesteld en wordt aan de Overeenkoms t van Cotonou de nieuwe bijlage I quater 
toegevoegd. 
(2) Bij het Intern Akkoord worden de diverse financiële toewijzingen in het kader van het 
elfde Europees Ontwikkelingsfonds (hiern a "elfde EOF" genoemd) vastgesteld, 
alsmede de verdeelsleutels en bijdragen aan het elfde EOF; worden het EOF-comité en 
het Comité van de invester ingsfaciliteit (hierna "IF-comité" genoemd) ingesteld en 
worden voor beide comités de weging van de stemmen en de regels inzake de 
gekwalificeerde meerderheid vastgesteld. 
                                                 
14 PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3. Gewijzigd bij de op 25 juni 2005 in Luxemburg ondertekende 
overeenkomst (PB L 287 van 28.10.2005, blz. 4) en bij de op 22 juni 2010 in Ouagadougou ondertekende overeenkomst (PB L 287 van 4.11.2010, blz. 3).  
15 Verwijzing naar het Intern Akkoord van het elfde EOF: PB (...) 
16 Verwijzing naar het besluit van de ACS-EU-Raad: PB (…) 
NL 11   NL (3) Bij het Intern Akkoord wordt het totaalbe drag aan steun van de Unie aan de ACS-
staten (met uitzondering van de Republiek Zuid-Afrika) en de landen en gebieden 
overzee (hierna "LGO" genoe md) voor de zevenjarige periode van 2014 tot en met 
2020 vastgesteld op 30 506 miljoen EUR, in de  vorm van bijdragen door de lidstaten. 
Van dit bedrag wordt (…) miljoen EU R toegewezen aan ACS-staten zoals 
gespecificeerd in het meerjarig financ ieel kader voor de periode 2014-2020 als 
bedoeld in bijlage 1 quater bij de Overeenkomst van Cotonou; (…) miljoen EUR wordt toegewezen aan de LGO en (…) m iljoen EUR wordt toegewezen aan de 
Commissie voor ondersteunende uitgaven di e verband houden met de programmering 
en uitvoering van het EOF door de Commissie. 
(4) De elfde EOF-toewijzing aan de LGO wo rdt geregeld bij Besluit nr. (…) van (…) 
betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Unie
17 
en de bijbehorende uitvoeringsvoorschri ften en alle bijwerkingen daarvan. 
(5) Maatregelen in de zin van Verordeni ng (EG) nr. 1257/96 van de Raad van 20 juni 
1996 betreffende humanitaire hulp18 die voor financiering krachtens die verordening in 
aanmerking komen, worden slechts in uitzonderlijke omstandigheden gefinancierd uit hoofde van het elfde EOF, namelijk wanneer die bijstand noodzakelijk is om de continuïteit in de samenw erking op het traject van crisissituatie naar stabiele 
omstandigheden voor ontwikkeling te bewa ren, en niet uit de begroting van de 
Europese Unie kan worden gefinancierd. 
(6) De Raad heeft op 11 april 2006 het beginsel  vastgesteld dat de Vredesfaciliteit voor 
Afrika uit het EOF wordt gefinancierd. 
(7) De ACS-landen hebben ook toegang tot EU-bijstand in het kader van thematische 
programma's die zijn ingesteld op grond van Verordening (…) van het Europees 
Parlement en de Raad van (…) tot vastst elling van een financieringsinstrument voor 
ontwikkelingssamenwerking, van Verordening (… ) van het Europees Parlement en de 
Raad van (...) tot vaststel ling van een partnerschapsinstrument voor samenwerking met 
derde landen, van Verordening (…) van het Eu ropees Parlement en de Raad van (...) 
tot invoering van een stabilite itsinstrument en van Verorden ing (...) van het Europees 
Parlement en de Raad van (...) tot invoeri ng van een financieringsinstrument voor de 
bevordering van democratie en mensenrechte n in de wereld. Die programma's bieden 
een meerwaarde aan, zijn consistent met, en vormen een aanvulling op de 
programma's die uit het elfde EOF worden gefinancierd.  
(8) Teneinde de internationale dimensie  van het hoger onderwijs te bevorderen, zal 
overeenkomstig artikel 13, lid 2, van Verordening (EU) nr. […/…] van het Europees 
Parlement en de Raad tot vaststelling va n "Erasmus voor iedereen", het programma 
van de Unie voor Onderwijs, Be roepsopleiding, Jeugd en Sport
19, een indicatief 
bedrag van 1 812 100 000 EUR van de versch illende externe instrumenten (het 
financieringsinstrument voor ontwikke lingssamenwerking, het Europees 
nabuurschapsinstrument, het instrume nt voor pretoetredingssteun, het 
partnerschapsinstrument en het Europees  Ontwikkelingsfonds) worden toegewezen 
aan acties van leermobiliteit naar en vanuit landen buiten de EU en aan samenwerking 
en beleidsdialoog met overheden/instellinge n/organisaties afkomstig uit die landen. De 
                                                 
17 Verwijzing naar het herziene besluit: PB (…) 
18 PB L 163 van 2.7.1996, blz. 1. 
19 PB L […]. 
NL 12   NL bepalingen van Verordening (EU) nr. […/… ] ["Erasmus voor iedereen"] zijn van 
toepassing op het gebruik van deze middele n. De middelen worden beschikbaar 
gesteld door middel van twee meer jarige toewijzingen die respect ievelijk de eerste vier 
jaar en de resterende drie jaar afdekken. Deze financiering wordt uitgewerkt in de 
meerjarige indicatieve programmering uit hoofde van deze verordening, 
overeenkomstig de behoeften en prioriteit en van de betrokken la nden. De toewijzingen 
kunnen worden herzien in geval van be langrijke onvoorziene omstandigheden of 
politieke veranderingen in overeenstemming met de externe prioriteiten van de EU. 
(9) De regionale samenwerking tussen de AC S-staten, de LGO en de ultraperifere 
gebieden van de Unie dient nog ve rder te worden aangemoedigd.  
(10) Met het oog op de uitvoering van he t elfde EOF dienen de procedure voor 
programmering, onderzoek en goedkeuring van de  steun en de wijz e van toezicht op 
het gebruik van de steun te worden  vastgesteld. Op (…) hebben de 
vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad 
bijeen, Besluit (...) betreffende de voorl opige toepassing van het Intern Akkoord20 
goedgekeurd, zulks met het oog op de goedkeur ing van de uitvoeringsverordening en 
het Financieel Reglement en, onder andere, de instelling van het EOF-comité en het 
IF-comité. 
(11) De Europese consensus inzake ontwikkeling van 22 december 200521 en de conclusies 
van de Raad betreffende de mededelingen va n de Commissie "Het effect van het EU-
ontwikkelingsbeleid vergroten: een agenda voor verandering"22 en "De toekomstige 
strategie inzake EU-begroti ngssteun aan derde landen"23 moeten het algemene 
beleidskader vormen voor de programmering en uitvoering van het elfde EOF, met 
inbegrip van de internationaal overeengekom en beginselen inzake de doeltreffendheid 
van steun, zoals bepaald in de Verklari ng van Parijs over doeltreffendheid van 
ontwikkelingshulp (2005), de EU-gedragsco de inzake de taakve rdeling binnen het 
ontwikkelingsbeleid (2007), de EU-richts noeren voor de actieagenda van Accra 
(2008), het slotdocument van Busan (2011) en  het Verdrag van de Verenigde Naties 
inzake de rechten van personen met een handicap, waarbij de Unie partij is.  
(12) De Unie wil ook zorgen voor samenhang met andere gebieden van haar extern 
optreden bij het formuleren van het ontwi kkelingssamenwerkingsbeleid van de Unie, 
bij de strategische planning en bij de programmering en de uitvoering van 
maatregelen. 
(13) De bestrijding van klimaatverandering en de bescherming van het milieu behoren tot 
de grootste uitdagingen waaraan de Unie he t hoofd zal moeten bieden en waarvoor er 
dringend internationaal mo et worden opgetreden. In overeenstemming met het 
voornemen dat in de mededeling van de Commissie "Een begroting voor Europa 
2020" van 29 juni 2011 is geuit, moet deze verordening zoveel mogelijk bijdragen tot de doelstelling om ten minste 20% van a lle EU-financiering te besteden aan 
milieudoelstellingen, en tegelijk het in  de Overeenkomst van Cotonou opgenomen 
beginsel van partnerschap met ACS-landen te eerbiedigen. Acties op het gebied van 
                                                
 
20 Verwijzing naar het besluit inzake de voorlopige toepassing. 
21 PB C 46 van 24.2.2006, blz. 1. 
22 Document 9369/12 van de Raad van 14 mei 2012. 
23 Document 9371/12 van de Raad van 14 mei 2012. 
NL 13   NL een koolstofarme en klimaatresistente maatschappij moeten elkaar, waar mogelijk, 
ondersteunen om hun effecten te vergroten.  
(14) De Unie en de lidstaten moeten de  samenhang en de complementariteit van hun 
respectieve ontwikkelingssamenwerkingsbeleid  verbeteren, met name door zowel op 
nationaal als op regionaal niveau  in te spelen op de prior iteiten van de partnerlanden 
en -regio's. Om ervoor te zorgen dat he t ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de 
Unie en dat van de lidstaten elkaar aanvul len en versterken, is  het aangewezen te 
voorzien in gezamenlijke programmeringsproce dures, die waar mogelijk en relevant 
steeds moeten worden gevolgd. 
(15) Op de top EU-Afrika werd in december  2007 het strategisch partnerschap Afrika-EU 
aangenomen24, dat op de top EU-Afrika in nov ember 2010 werd bevestigd. Op 19 
november 2012 heeft de Raad eveneens conclusies aangenomen over een gezamenlijke strategie voor een partnerschap tussen het Caribisch gebied en de EU
25, 
ter vervanging van de conclusies van de Raad  over het partnerschap  tussen de EU en 
het Caribisch gebied van 11 ap ril 2006. Wat het Stille Oceaan -gebied betreft, heeft de 
Raad op 14 mei 2012 conclusies aangenomen ov er een hernieuwd partnerschap voor 
ontwikkeling26, die de in 2006 aangenomen strategi e (conclusies van de Raad van 
17 juli 2006) bijwerken en aanvullen. 
(16) De financiële belangen van de Eur opese Unie moeten gedurende de gehele 
uitgavencyclus worden beschermd met evenredige maatregelen, waaronder de 
preventie, de opsporing en het onderzoek  van onregelmatighede n, de terugvordering 
van verloren gegane, ten onr echte betaalde of slecht be stede middelen en, indien 
nodig, met sancties. Deze maatregelen dienen  te worden uitgevoerd overeenkomstig 
de toepasselijke overeenkomsten met intern ationale organisaties en derde landen. 
(17) Overeenkomstig artikel 1, lid 5, van het Intern Akkoord van het elfde EOF en punt 5 
van bijlage I ter bij de Overeenkomst van Cotonou mogen de saldi van het tiende EOF 
(behalve de middelen die waren toegewezen aa n de investeringsfaciliteit, exclusief de 
daarmee verband houdende rentesubsidies), niet na 31 december 2013 worden vastgelegd, tenzij de Raad met eenpari gheid van stemmen, op voorstel van de 
Commissie, anders besluit. Het is daarbij raadzaam te bepalen dat deze middelen moeten worden gebruikt om voor continuïteit te zorgen in het geval van een laattijdige 
inwerkingtreding van het elfde EOF. Aanvu llend op artikel 10 va n het Intern Akkoord 
van het elfde EOF, waarin wordt bepaald da t de verordening inzak e de uitvoering van 
het tiende EOF van kracht dient te blijven tot de verordening inzake de uitvoering van 
het elfde EOF wordt aangenomen, dient ook he t Financieel Reglement van het tiende 
EOF van kracht te blijven tot het Financ ieel Reglement van het elfde EOF wordt 
aangenomen. 
(18) De organisatie en de werking van de Europese Dienst voor extern optreden zijn 
beschreven in Besluit 2010/427/EU van de Raad, 
                                                
 
24 Document 16344/07 van de Raad. 
25 Document 16455/12 van de Raad. 
26 Document 9877/12 van de Raad. 
NL 14   NL HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: 
TITEL  I 
DOELSTELLINGEN  EN ALGEMENE  BEGINSELEN 
Artikel 1 
Doelstellingen en subsidiabiliteitscriteria 
1. Geografisch bepaalde samenwerking met de  ACS-landen en -regio's in het kader van 
het elfde EOF wordt gebaseerd op de doe lstellingen, algemene beginselen en 
waarden die ten grondslag li ggen aan de algemene bepalingen van de Overeenkomst 
van Cotonou. 
2. In het bijzonder en in het kader van de beginselen en doelstellingen van het extern 
optreden van de Unie, de Europese consensus inzake ontwikkeling en de 
daaropvolgende wijzigingen en toevoegingen:  
(a) is het hoofddoel van samenwerking in het kader van deze verordening het 
 terugdringen en, op lange termijn, het uitbannen van armoede; 
(b) moet samenwerking in het kader van deze verordening ook bijdragen tot: 
i) het stimuleren van duurzame econom ische, sociale en ecologische 
ontwikkeling, en 
ii) het consolideren en ondersteunen van democratie, de rechtsstaat, goed 
bestuur, mensenrechten en de toepassel ijke beginselen van het internationale 
recht. 
De verwezenlijking van deze doelstellingen zal worden gemeten aan de hand van 
relevante indicatoren, met inbegrip van i ndicatoren van de menselijke ontwikkeling, 
met name millenniumontwikkelingsdoelstel ling (MDG) 1 voor het doel onder a) en 
MDG 1 tot en met 8 voor de doelen onder b)  en – na 2015 – andere door de Unie en 
haar lidstaten op internationaal ni veau overeengekomen indicatoren.  
3. De programmering wordt zodanig vormgegeven dat zij zoveel mogelijk voldoet aan 
de criteria voor officiël e ontwikkelingshulp (hierna " ODA-criteria" genoemd) die 
door de OESO/DAC zijn vastgesteld.   
4. Maatregelen in de zin van Verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad van 20 juni 
1996 betreffende humanitaire hulp27 die voor financiering krachtens die verordening 
in aanmerking komen, worden in beginsel niet op grond van deze verordening gefinancierd, tenzij de continuïteit van de samenwerking op het traject van 
crisissituatie naar stabiele omstandigheden voor ontwi kkeling moet worden bewaard. 
In dergelijke gevallen moet in het bijz onder worden toegezien  op de doeltreffende 
samenhang tussen humanitaire hulp, re habilitatie en ontwikkelingssteun. 
                                                
 
27 PB L 163 van 2.7.1996, blz. 1. 
NL 15   NL Artikel 2 
Algemene beginselen 
1. Overeenkomstig artikel 208 van het Verdra g betreffende de werking van de EU 
wordt bij de uitvoering va n deze verordening gezorgd voor samenhang met andere 
gebieden van het extern optreden en met ander relevant beleid van de Unie en 
coherentie van het ontwikkelingsbeleid. M aatregelen die in het kader van deze 
verordening worden gefinancierd, met i nbegrip van de maatregelen die door de 
Europese Investeringsbank (EIB) worden beheerd, worden daarom gebaseerd op het samenwerkingsbeleid dat is vastgelegd in  documenten zoals regelingen, verklaringen 
en actieplannen tussen de Unie en de be trokken derde landen en  regio's, en op 
besluiten, specifieke belange n, beleidsprioriteiten en strategieën van de Unie. 
2. De Unie en de lidstaten ijveren voor de  uitwisseling van informatie op regelmatige 
en frequente basis, ook met andere donoren, en bevorderen een betere coördinatie en 
complementariteit tussen donoren, door te streven naar gezamenlijke 
meerjarenprogrammering, op basis van de armoedebestrijdings- of equivalente 
strategieën van de partnerlanden. Zij kunnen gezamenlijk optreden ondernemen met 
inbegrip van gezamenlijke analyse en gezamenlijke respons op deze strategieën, waarbij prioritaire interventiegebieden worden bepaald en een werkverdeling binnen een land wordt vastgesteld, door gezamenlijke donormissies en het gebruik van medefinanciering en gedelegeer de samenwerkingsregelingen. 
3. De Unie bevordert een multilaterale aanpa k van de mondiale uitdagingen en werkt in 
dit verband samen met de lidstaten en de partnerlanden. Waar nodig stimuleert zij de 
samenwerking met internationale organisati es en lichamen en andere bilaterale 
donoren. 
4. De relaties tussen de EU en haar lidst aten en partnerlanden zijn gebaseerd op 
gedeelde waarden met betrekking tot de eerbiediging van de mensenrechten, 
democratie en de rechtsstaa t alsook de beginselen van ei gen inbreng en wederzijdse 
verantwoording en op de bevordering van deze waarden. 
Voorts wordt bij de relaties met de partnerlanden rekening gehouden met hun 
verbintenissen en hun prestaties bij he t uitvoeren van de internationale 
overeenkomsten en contractuele relaties met de Unie. 
5. De Unie bevordert doelmatige samenwer king met de partnerlanden en -regio's 
overeenkomstig internationaal beproefde methoden. Zij stemt haar steun zoveel 
mogelijk af op de nationale of regionale ontwikkelingsstrategieën, het hervormingsbeleid en de procedures van haar  partners en bevordert de democratische 
inbreng en verantwoordingsplicht van de landen. Daartoe bevordert zij het volgende: 
(a) een doorzichtig ontwikkelingsproces dat wordt geleid door en onder de 
verantwoordelijkheid valt van het partne rland of de partnerregio, met inbegrip 
van de bevordering van de plaatselijke knowhow; 
(b) de responsabilisering van de bevolking van de partnerlanden, inclusieve en 
participerende ontwikkelingsmethoden en ruime inschakeling van alle segmenten van de samenleving in het ontwikkelingsproces en de nationale en regionale dialoog, waaronder de politie ke dialoog. Daarbij moet bijzondere 
aandacht worden besteed aan de respectie ve rol van de parlementen, de lokale 
NL 16   NL overheid en het maatschappelijk mi ddenveld, onder andere wat betreft 
participatie, controle en  verantwoordingsplicht; 
(c) doelmatige samenwerkingsvormen en -instrumenten overeenkomstig de beste 
praktijken van de OESO/DAC, waar onder het gebruik van innovatieve 
instrumenten, zoals het samenvoegen va n subsidies en leningen en andere 
mechanismen voor risicodeling in bepaalde sectoren en landen en de inzet van 
de particuliere sector, waarbij re kening wordt gehouden met de houdbaarheid 
van de schuldenlast en het aantal derg elijke mechanismen. Alle programma's, 
acties en samenwerkingsvormen en -instrumenten worden aangepast aan de bijzondere omstandigheden van elk part nerland of -regio, met aandacht voor 
een programmagerichte benadering, voorspelbare ste unverlening, het 
mobiliseren van particuliere middelen, met inbegrip van middelen uit de lokale particuliere sector, universele en niet-discriminerende toegang tot 
basisdiensten, en de ontwikkeling en het gebruik van nationale systemen; 
(d) de mobilisering van binnenlandse inko msten en de versterking van het 
begrotingsbeleid van de pa rtnerlanden, teneinde de armoede terug te dringen 
en de afhankelijkheid van steun te verminderen; 
(e) een beter effect van beleid en progr amma's door middel van coördinatie, 
samenhang en harmonisatie tussen donoren  om synergieën te creëren en 
overlapping en herhaling te vermindere n, de complementariteit te verbeteren 
en initiatieven van alle donoren te steunen; 
(f) coördinatie in de partnerlanden en  -regio's op basis van overeengekomen 
richtsnoeren en beginselen van beste praktijken inzake de coördinatie en 
doeltreffendheid van ontwikkelingshulp; 
(g) resultaatgerichte ontwikkelingsmethoden, met inbegrip van transparante en 
door de landen zelf opgestelde result atenkaders, eventueel gebaseerd op 
internationaal overeengekomen streefdoe len en indicatoren zoals die van de 
MDG's voor de beoordeling en mededeling van de resultaten, met inbegrip van opbrengst, resultaten en gevol gen van de ontwikkelingshulp. 
6. De Unie ondersteunt waar nodig de ui tvoering van bilatera le, regionale en 
multilaterale samenwerking en dialoog, de ontwikkelingsdimensie van partnerschapsovereenkomsten en driehoe kssamenwerking. De Un ie bevordert de 
zuid-zuid-samenwerking. 
7. In het kader van haar activiteiten inzak e ontwikkelingssamenwerking zal de Unie, 
waar passend, putten uit de ervaringen van de lidstaten met hervorming en overgang 
en de geleerde lessen, en deze delen. 
8. De Unie streeft naar een regelmatige in formatie-uitwisseling met het maatschappelijk 
middenveld. 
NL 17   NL TITEL  II  
PROGRAMMERING  EN TOEWIJZING  VAN  MIDDELEN 
Artikel 3 
Algemeen kader voor de toewijzing van middelen 
1. De Commissie stelt de meerjarige indi catieve middelentoewijzing voor elke ACS-
staat en -regio en voor de intra-ACS-same nwerking vast aan de hand van de criteria 
van de artikelen 3, 9 en 12 quater van bijl age IV bij de Overeenkomst van Cotonou, 
binnen de financiële grenzen die zijn vast gesteld in artikel 2 van het Intern Akkoord. 
2. Bij de vaststelling van de indicatieve nati onale toewijzingen wordt gestreefd naar een 
gedifferentieerde benadering om ervoor te zo rgen dat de partnerlanden specifieke, op 
maat gemaakte samenwerking krijgen, op basis van: 
(a) hun behoeften; 
(b) hun capaciteiten om financiële middelen te  mobiliseren en te gebruiken, en hun 
 absorptievermogen;   
(c) hun verbintenissen en prestaties; en 
(d) het mogelijke effect van de bijstand van de Unie.  
De meest behoeftige landen, met name de  minst ontwikkelde landen, de lage-
inkomenslanden en de landen in crisis-, postcri sis- of fragiele en kwetsbare situaties, 
krijgen prioriteit in de procedur e voor de toewijzing van middelen. 
Artikel 4 
Algemeen kader voor de programmering 
1. De programmering van de steun voor de ACS-staten en -regio's op grond van de 
Overeenkomst van Cotonou geschiedt overeen komstig de algemene beginselen van 
de artikelen 1 tot en met 14 van bijlage IV bij die overeenkoms t en overeenkomstig 
de artikelen 1 en 2 van deze verordening. 
2. Behalve in de in lid 3 bepaalde ge vallen wordt de programmering gezamenlijk 
uitgevoerd met het betrokken partnerland of de betrokken partnerregio en in 
toenemende mate afgestemd op de armoed ebestrijdings- of equivalente strategieën 
van het betrokken partnerland of  de betrokken partnerregio.  
De Unie en de lidstaten plegen in een vroeg stadium van het programmeringsproces 
overleg met elkaar ter bevordering van de  coherentie en de complementariteit van 
hun samenwerkingsactiviteiten. 
De Unie en de EIB plegen overleg met el kaar over aangelegenheden in verband met 
haar deskundigheid en activiteite n, alsook met andere donoren en 
ontwikkelingsactoren, waaronder vertegen woordigers van het maatschappelijk 
middenveld en regionale en plaatselijke overheden. 
NL 18   NL De Commissie en de lokaal vertegenwoor digde lidstaten streven, waar mogelijk en 
relevant, naar een gezamenlijke programmeri ng. Alle andere lidstat en wordt verzocht 
mee te werken aan een sterker gezamenlijk extern optreden van de Unie. De gezamenlijke programmering moet worden ge baseerd op de comparatieve voordelen 
van alle donoren van de Unie. 
3. In omstandigheden als bedoeld in  artikel 3, lid 3, en artikel 4, lid 5, van bijlage IV bij 
de Overeenkomst van Cotonou, stelt de Co mmissie specifieke voorzieningen vast 
voor de unilaterale programmering en uitvoering van de ontwikkelingssteun 
overeenkomstig het beleid van de Unie op dit gebied. 
4. De Unie richt haar bilaterale steun in  beginsel op ten hoogste drie sectoren. 
Artikel 5 
Programmeringsdocumenten 
1. Strategiedocumenten worden door de Unie  en het betrokken partnerland of de 
betrokken regio opgesteld om een samenha ngend beleidskader te bieden voor 
ontwikkelingssamenwerking, in overeenstem ming met het algemene doel en de 
werkingssfeer, de doelstellingen en de algemene beginselen van de Overeenkomst 
van Cotonou, en uitgaande van de beginselen bedoeld in de artikelen 2, 8 en 12 bis 
van bijlage IV bij die overeenkomst. 
Bij de voorbereiding en uitvoe ring van strategiedocumente n worden de in artikel 2 
van deze verordening neergelegde beginselen inzake de doeltreffendheid van hulp geëerbiedigd, te weten nationale verantwoor delijkheid, partnerschap, coördinatie, 
harmonisatie, afstemming op de proce dures van het ontvangende land of de 
ontvangende regio, transparantie, we derzijdse verantw oordingsplicht en 
resultaatgerichtheid. De programmeringsperi ode wordt in beginsel afgestemd op de 
strategische cycli van de partnerlanden. 
2. Voor de volgende partnerlanden of -regi o's is, voor zover zij daarin toestemmen, 
geen strategiedocument vereist: 
(a) landen of regio's die een ontwikkeling sstrategie hebben in de vorm van een 
 ontwikkelingsplan of een soortgelijk ontwikkelingsdocument dat de  Commissie bij de vaststelling va n het overeenstemmende indicatief 
 meerjarenprogramma als basi s daarvoor heeft aanvaard; 
(b) landen of regio's waarvoor een gezamenlijk meerjarig 
 programmeringsdocument tussen de Unie en  de lidstaten is overeengekomen;  
(c) landen of regio's waarvoor reeds een g ezamenlijk kaderdocument is opgesteld 
waarin een allesomvattende benadering va n de Unie voor de betrekkingen met 
die partnerlanden of -regio's, met inbe grip van het ontwikkelingsbeleid van de 
Unie, is opgenomen; 
(d) regio's die een gezamenlijk met de Unie overeengekomen strategie hebben; 
(e) landen waarvoor de Unie voornemens is haar strategie af te stemmen op een 
nieuwe nationale cyclus die vóór 1 janua ri 2017 begint; in dergelijke gevallen 
NL 19   NL bevat het indicatief meerjarenprogram ma voor de tussenliggende periode 
tussen 2014 en het begin van de nieuwe nationale cyclus de respons van de Unie voor dat land. 
3. Er zijn geen strategiedocumenten vereist voor de landen of regi o's die in het kader 
van deze verordening een initiële toew ijzing van middelen van de Unie ontvangen 
die voor de periode 2014-2020 niet meer dan 50 miljoen EUR bedraagt. In dergelijke 
gevallen bevatten de indicatieve meerjarenp rogramma's de respons van de Unie voor 
deze landen of regio's. 
Indien de in de leden 2 en 3 genoemd e opties niet aanvaar dbaar zijn voor het 
partnerland of de partnerregio, wo rdt een strategiedocument opgesteld. 
4. Behalve in de in artikel 4, lid 3, genoemd e omstandigheden worden de indicatieve 
meerjarenprogramma's gebaseerd op een dialoog met het partnerland of de 
partnerregio en opgesteld op basi s van de strategiedocumente n of soortgelijke in dit 
artikel genoemde documenten, waarover me t het betrokken la nd of de betrokken 
regio tot overeenstem ming wordt gekomen. 
Voor de toepassing van deze verordening kan het in lid 2, onder b), bedoelde 
gezamenlijk meerjarig programmeringsdocument als het indicatief meerjarenprogramma worden beschouwd, mits het in overeenstemming is met de in 
dit lid vastgestelde beginselen en voorw aarden, met inbegrip van een indicatieve 
toewijzing van middelen, en met de in ar tikel 14 vastgestelde  procedures, in 
overeenstemming met het betrokken partnerl and of de betrokken partnerregio. 
De indicatieve meerjarenpr ogramma's bepalen de prioritaire gebieden die voor 
financiering van de Unie in aanmerking komen, de specifieke doelstellingen, de verwachte resultaten, de prestatie-indicatoren en de indicatieve financiële toewijzing, zowel in totaal als per prioritair gebied. 
5. Naast de nationale en de regionale programmeringsdocumenten worden door de 
Commissie en de ACS-staten, via he t ACS-secretariaat, een intra-ACS-
ondersteuningsstrategie en een bijbe horend indicatief meerjarenprogramma 
geformuleerd, overeenkomstig de beginselen van de artikelen 12 tot en met 14 van bijlage IV bij de Overeenkomst van Cotonou. 
6. De in artikel 4, lid 3, van deze verordening bedoelde specifieke voorzieningen 
kunnen de vorm aannemen van speciale ondersteuningsprogramma's, rekening houdende met de bijzondere overwegingen die in artikel 6, lid 1, van deze 
verordening zijn opgenomen. 
Artikel 6 
Programmering voor landen en regio's in een cr isis-, postcrisis- of  kwetsbare situatie 
1. Bij het opstellen van programmeringsdocumente n voor de landen en re gio's in crisis-, 
postcrisis- of kwetsbare situaties, moet  terdege rekening gehouden worden met de 
kwetsbaarheid, de speciale behoeften en de  omstandigheden van de betrokken landen 
of regio's. 
NL 20   NL Er moet voldoende aandacht worden be steed aan conflictpre ventie, staat- en 
vredesopbouw, postconflictverzo ening en maatregelen voor  de wederopbouw en aan 
de rol van de vrouwen in deze processen. 
Ten aanzien van partnerlanden of -regio' s die rechtstreeks betrokken zijn bij of 
getroffen worden door een crisis-, postcrisi s- of kwetsbare situatie, wordt bijzondere 
nadruk gelegd op versterking van de coör dinatie tussen hulp, rehabilitatie en 
ontwikkeling bij alle betrokkenen, zoda t de overgang van noodsituatie naar 
ontwikkelingsfase kan worden verzekerd en  de weerbaarheid wordt verhoogd. Voor 
de landen en regio's in een kwetsbare situa tie of waar zich regelmatig natuurrampen 
voordoen, ligt de nadruk op de voorbereidi ng op en het voorkomen van rampen en de 
beheersing van de gevolgen van dit soort rampen. 
2. Voor landen of regio's in crisis-, postc risis- of kwetsbare situaties kan een ad-
hocevaluatie van de samenwerkingsstrategi e van het land of de regio worden 
uitgevoerd. In dergelijke evaluaties ka n een specifieke en gewijzigde strategie 
worden voorgesteld om te zorgen voor  de overgang naar samenwerking en 
ontwikkeling op lange termijn, waarbij een be tere coördinatie en overgang tussen de 
instrumenten voor humanitaire hulp en die voor ontwikkelingsbeleid wordt bevorderd. 
Artikel 7 
Goedkeuring en wijziging van programmeringsdocumenten 
1. De programmeringsdocumenten, met inbegrip  van de daarin opgenomen indicatieve 
toewijzingen, worden door de Commissi e volgens de in artikel 14 bedoelde 
procedure goedgekeurd. 
Wanneer de Commissie de programmerings documenten doet toekomen aan het in 
artikel 14 bedoelde EOF-comité, zendt zij deze tegelijkertijd ter informatie aan de Paritaire Parlementaire Vergadering. 
De programmeringsdocumenten worden ver volgens door de betrokken ACS-staat of 
-regio goedgekeurd. Landen of regio's w aarvoor geen programmeringsdocument is 
ondertekend, blijven in aanmerking komen voor financiering onder de in artikel 4, lid 
3, van deze verordening genoemde voorwaarden. 
2. De strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma's, met inbegrip van de 
daarin vervatte indi catieve toewijzingen, kunnen worden  aangepast om rekening te 
houden met evaluaties die op grond van de artik elen 5, 11 en 14 van bijlage IV van 
de Overeenkomst van Cotonou zijn verricht. 
3. De in artikel 14 uiteengezette procedure zal ook worden gevolgd voor grondige 
wijzigingen die als gevolg hebben dat de st rategie, of de programmeringsdocumenten 
ervan en/of de programmeerbare midde lentoewijzing ervan aanzienlijk wordt 
gewijzigd. In voorkomend geval worden  desbetreffende wijzigingen van de 
programmeringsdocumenten vervolgens goe dgekeurd door de betrokken ACS-staat 
of -regio. 
4. De in lid 1 bedoelde procedure is niet van toepassing op niet-wezenlijke wijzigingen 
van programmeringsdocumenten, die technisc he aanpassingen, de herverdeling van 
NL 21   NL middelen binnen de indicatieve toewijzingen per prioritair gebied of een verhoging 
of verlaging van de omvang van de aanvanke lijke indicatieve toewijzing met minder 
dan 20% betreffen, mits deze wijzigi ngen geen invloed hebben op de deze 
documenten vastgelegde priorita ire gebieden en doelstellin gen. In dat geval deelt de 
Commissie deze wijzigingen binnen één  maand aan het EOF-comité mee. 
5. Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen, zoals crisissen of onmiddellijke 
bedreigingen voor de democratie, de r echtsstaat, de mensenrechten of de 
fundamentele vrijheden, met inbegrip van de in artikel 6, lid 2, bedoelde gevallen, 
kan de in artikel 14, lid 10, be doelde procedure worden gebr uikt om de in artikel 5 
genoemde programmeringsdocumenten te wijzigen. 
TITEL  III  
UITVOERING 
Artikel 8 
Algemeen uitvoeringskader 
De uitvoering van de steun voor ACS-staten en -regio's die op grond van de Overeenkomst 
van Cotonou door de Commissie en de EIB wordt beheerd, geschiedt overeenkomstig het 
Financieel Reglement bedoeld in artikel 10, lid 2, van het Intern Akkoord (hierna het 
"Financieel Reglement van het EOF" genoemd). 
Artikel 9 
Vaststelling van actieprogramma's, afzonderl ijke maatregelen en bijzondere maatregelen 
1. De Commissie stelt jaarlijkse  actieprogramma's vast, indi en nodig op basis van de in 
artikel 5 bedoelde indicatie ve programmeringsdocumenten.  
In geval van terugkerende acties kan zij ook meerjarige actieprogramma's voor een 
periode van ten hoogste dr ie jaar vaststellen. 
Indien nodig kan een maatrege l vóór of na de aanneming van jaarlijkse of meerjarige 
actieprogramma's, als afzonderlijke  maatregel worden aangenomen. 
2. De actieprogramma's en afzonderlijke maatregelen worden opgesteld door de 
Commissie samen met het part nerland of de partnerregio, met betrokkenheid van de 
lokaal vertegenwoordigde lidstaten en w aar dienstig in coördinatie met andere 
donoren, met name bij gezamenlijke programmering, en met de EIB. 
In de actieprogramma's worden voor elke  maatregel de doelstellingen, verwachte 
resultaten, hoofdactiviteite n, uitvoeringsmethoden, begroting, indicatief tijdschema, 
eventuele bijbehorende ondersteunende m aatregelen en regelingen voor toezicht op 
de prestaties vermeld. 
Zij vermelden hoe rekening is gehouden me t lopende of geplande EIB-activiteiten. 
3. In de in artikel 4, lid 3, vermelde geva llen en bij onvoorziene behoeften kan de 
Commissie bijzondere maatregelen nemen. 
NL 22   NL 4. Actieprogramma's en afzonderlijke maatrege len, als bedoeld in lid 1, waarvoor de 
financiële bijstand van de Unie meer  dan 10 miljoen EUR bedraagt alsmede 
bijzondere maatregelen waarvoor de financ iële bijstand van de Unie meer dan 
30 miljoen EUR bedraagt, worden door de Commissie vastgesteld volgens de in 
artikel 14 van deze verordening bedoelde procedure. 
Die procedure is niet ve reist voor actieprogramma's en maatregelen onder de 
bovengenoemde drempelwaarde of voor niet-s ubstantiële wijzigingen daarvan. Niet-
substantiële wijzigingen zijn technisc he aanpassingen zoals verlening van de 
uitvoeringstermijn, herschikking van midde len binnen de geraamde begroting of 
verhoging of verlaging van de omvang va n de begroting met minder dan 20% van 
het oorspronkelijke bedrag, mits deze w ijzigingen de doelstellingen van het 
oorspronkelijke actieprogramma niet substan tieel aantasten. In dit geval worden de 
actieprogramma's en maatregelen en ni et-substantiële wijzigingen daarvan 
aangenomen door de Commissie, die het EO F-comité daarvan binnen één maand in 
kennis stelt. 
Om naar behoren gemotiveerde dwingende re denen van urgentie, zoals crisissen of 
onmiddellijke bedreigingen voor de democratie , de rechtsstaat, de mensenrechten of 
de fundamentele vrijheden, kan de Comm issie overeenkomstig de procedure van 
artikel 14, lid 10, afzonderlijk e of bijzondere maatregelen of wijzigingen van de 
bestaande actieprogramma's en maatregelen vaststellen. 
5. De Commissie stelt specif ieke actieprogramma's voor ondersteunende uitgaven als 
bedoeld in artikel 6, lid 2, van het Intern Akkoord vast volgens de procedure van artikel 14. Wijzigingen van de actiepr ogramma's voor ondersteunende uitgaven 
worden volgens dezelfde procedure goedgekeurd. 
6. Onder meer wat betreft het effect op k limaatverandering en biodi versiteit vindt op 
projectniveau een passend milieuonderzoek plaats, waar nodig met inbegrip van een 
milieueffectbeoordeling voor milieugevoeli ge projecten, in het bijzonder voor 
belangrijke nieuwe infrastructuur. Waar zulk s relevant is, wordt bij de uitvoering van 
sectorale programma's gebruik gemaakt van strategische milieueffectbeoordelingen. Er wordt erop toegezien dat de belanghebbe nden bij de milieueffectbeoordelingen 
worden betrokken en dat het publiek toegang krijgt tot de resultaten. 
Artikel 10 
Aanvullende bijdragen van de lidstaten 
1. Teneinde de doelstellingen van de Overeenkomst van Co tonou te helpen 
verwezenlijken, kunnen de lidstaten de Com missie of de EIB op eigen initiatief, 
buiten de medefinancieringsregelingen om, vrijwillige bijdragen verstrekken 
overeenkomstig artikel 1, lid  9, van het Intern Akkoord. Die bijdragen laten de 
algemene middelentoewijzing uit hoofde van het elfde EOF onverlet. Zij worden op 
dezelfde manier behandeld als de gewone bijdragen bedoeld in artikel 1, lid 2, van 
het Intern Akkoord, behalve wat betreft de bepalingen in de artikelen 6 en 7 van het Intern Akkoord, waarvoor specifieke regelingen kunnen wo rden vastgesteld in een 
bilaterale bijdrageovereenkomst. 
2. Het reserveren van middelen geschiedt alleen indien de omstandigheden dat 
rechtvaardigen, bijvoorbeeld als reactie op uitzonderlijke omsta ndigheden bedoeld in 
NL 23   NL artikel 4, lid 3. In dit geval worden vrijwillige bijdragen die aan de Commissie of de 
EIB zijn verstrekt, overeenkomstig het Fi nancieel Reglement van het EOF behandeld 
als bestemmingsontvangsten. 
3. De aanvullende middelen worden opgenomen in de programmerings- en 
evaluatieprocessen en in de  jaarlijkse actieprogramma' s, afzonderlijke maatregelen 
en bijzondere maatregelen als bedoeld in deze verordening en doen recht aan de 
eigen inbreng van partnerlanden of -regio's. 
4. Alle daaruit voortvloeiende wijzigingen van de actieprogramma's, afzonderlijke 
maatregelen of bijzondere maatregelen worden door de Commissie goedgekeurd 
volgens de bepalingen van artikel 9. 
5. Lidstaten die de Commissie of de EIB vr ijwillige aanvullende bijdragen verstrekken 
om de doelstellingen van de Overeenkoms t van Cotonou te helpen verwezenlijken, 
stellen de Raad en het EOF/IF-comité van tevoren van hun voornemen in kennis. 
Artikel 11 
Belastingen, rechten en heffingen 
De bijstand van de Unie leidt niet tot de instelling van specifieke belastingen, rechten of 
heffingen noch tot de inning ervan. 
Onder voorbehoud van artikel 31 van bijlage IV bij de Ov ereenkomst van Cotonou zijn 
dergelijke belastingen, rechten en heffinge n onderworpen aan de voorwaarden van het 
Financieel Reglement van het EOF als bedoeld in artikel 10, lid 2, va n het Intern Akkoord. 
Artikel 12 
Bescherming van de financië le belangen van de Unie 
1. De Commissie neemt passende maatregelen om ervoor te zorgen dat bij de 
uitvoering van uit hoofde van deze verordening gefinancierde acties, de financiële belangen van de Unie door de toepassing va n preventieve maatregelen tegen fraude, 
corruptie en andere onwettige activitei ten worden beschermd door middel van 
doeltreffende controles en, indien onreg elmatigheden worden ontdekt, door de 
terugvordering of eventueel de terugbetaling van de ten onrechte betaalde bedragen 
en zo nodig door doeltreffende, evenredige en afschrikkende administratieve en 
financiële sancties. 
2. De Commissie of haar vertegenwoor digers en de Rekenkamer hebben de 
bevoegdheid om audits of controles, op ba sis van documenten of ter plaatse, uit te 
voeren bij alle begunstigden, contractanten en subcontractanten die middelen van de 
Unie hebben ontvangen uit hoofde van de verordening. 
3. Het Europees Bureau voor fraudebest rijding (OLAF) kan overeenkomstig de 
bepalingen en procedures van Verorden ing (EG) nr. 1073/1999 van het Europees 
Parlement en de Raad
28 en Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/9629 onderzoeken, 
waaronder controles en inspecties ter plaatse,  uitvoeren om vast te stellen of er 
                                                 
28 PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1. 
29 PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2. 
NL 24   NL sprake is van fraude, corruptie of a ndere onwettige activiteiten waardoor de 
financiële belangen van de Unie worden geschaad in verband met een subsidie- 
overeenkomst of -besluit of een contract da t in het kader van d eze verordening wordt 
gefinancierd. 
4. Onverminderd de leden 1, 2 en 3, word en in samenwerkingsovereenkomsten met 
derde landen en internationale or ganisaties, subsidieovereenkomsten, 
subsidiebesluiten en contracten die uit de  tenuitvoerlegging van deze verordening 
voortvloeien, bepalingen opgenomen die uitd rukkelijk voorzien in de bevoegdheid 
van de Commissie, de Rekenkamer en OLAF om dergelijke audits, controles en verificaties ter plaatse, overeenkomstig hun respectieve bevoegdheden, uit te voeren. 
Artikel 13 
Nationaliteits- en oorsprongsregels voor overheidsopdrachten, subsidies en andere 
toekenningsprocedures  
De nationaliteits- en oorspr ongsregels voor overheidsopdrach ten, subsidies en andere 
toekenningsprocedures zijn vastgelegd in artikel 20 van bijlage IV bij de Overeenkomst van Cotonou. 
TITEL
 IV  
BESLUITVORMINGSPROCEDURES 
Artikel 14 
Taken van het EOF-comité 
1. Het overeenkomstig artikel 8 van het In tern Akkoord ingestelde comité van het 
Europees Ontwikkelingsfonds (hierna "EOF -comité" genoemd) brengt volgens de in 
de leden 3 tot en met 10 van dit artike l uiteengezette procedure advies uit. 
Een waarnemer van de EIB neemt deel aan  de werkzaamheden van het EOF-comité 
voor wat betreft aangelegenheden die de bank aangaat. 
2. De taken van het EOF-comité hebben betrekking op de taken die in titel II en titel III 
van deze verordening uiteengezet worden: 
(a) programmering van de steun van de Unie in het kader van het elfde EOF en 
evaluatie daarvan, waarbij met name word t gelet op de nationale, regionale en 
intra-ACS-strategieën; en 
(b) toezicht op de uitvoering van de steun van de Unie en haar lidstaten, met 
inbegrip van onder meer het effect va n hulp op de terugdrin ging van armoede, 
sectorale aspecten, transsectorale kwesti es, de wijze waarop de coördinatie met 
de lidstaten en andere donoren in het veld functi oneert en de vooruitgang 
inzake de in artikel 2 be doelde algemene beginselen van doeltreffendheid van 
hulp. 
3. In de gevallen waarin het EOF-comité advies moet uitbrengen, legt de 
vertegenwoordiger van de Co mmissie binnen de termijn va stgesteld in het reglement 
van orde van het EOF-comité een ontwerp  van de te nemen maatregelen voor. Het 
NL 25   NL EOF-comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen ee n termijn die de voorzitter 
naar gelang van de urgentie van de aangelegenheid kan vaststellen, maar die ten hoogste 30 dagen mag bedragen. 
Zolang het EOF-comité geen advies heeft uitgebracht, kan elk lid van het comité 
wijzigingen voorstellen en kan de voorzitter het comité een gewijzigde versie van de 
ontwerpmaatregel voorleggen. 
De voorzitter streeft ernaar oplossingen te  vinden die in het EOF-comité de ruimst 
mogelijke steun genieten. De voorzitter dee lt het EOF-comité mede op welke manier 
rekening is gehouden met de gevoerde besp rekingen en voorgestelde wijzigingen, 
met name die welke ruime steun in het EOF-comité hebben genoten. 
4. Het advies wordt uitgebracht met de ge kwalificeerde meerderheid van stemmen als 
voorgeschreven in artikel 8, lid 3, van he t Intern Akkoord, waarbij de stemmen van 
de lidstaten worden gewogen als vastgest eld in artikel 8, lid 2, van het Intern 
Akkoord. 
5. Indien het EOF-comité een positief advies  uitbrengt, stelt de Commissie maatregelen 
vast die onmiddellijk van toepassing zijn. 
6. Indien het EOF-comité een negatief advies uitbrengt, stelt de Commissie de 
maatregelen niet vast. Wanneer de maatre gelen noodzakelijk worden geacht, kan de 
voorzitter binnen twee maanden na het uitb rengen van het negatieve advies een 
gewijzigde versie van de ontwerpmaatregele n bij hetzelfde comité indienen of de 
ontwerpmaatregelen binnen één maand na he t uitbrengen van het negatieve advies ter 
verdere bespreking aan het in lid 9 bedoelde comité van beroep voorleggen. 
7. Indien geen advies is u itgebracht, kan de Commissie, behoudens de in de tweede 
alinea bedoelde gevallen, de ontwerpm aatregelen vaststellen. Wanneer de 
Commissie de ontwerpmaatrege len niet vaststelt, kan de  voorzitter een gewijzigde 
versie daarvan aan het EOF-comité voorleggen. 
De Commissie stelt de maatregelen niet va st indien een gewone meerderheid van de 
leden van het EOF-comité zich hier tege n verzet. In dit geval kan de voorzitter, 
wanneer de maatregelen noodzakelijk worden geacht, binnen twee maanden na de stemming een gewijzigde versie van die ontwerpmaatregelen bij hetzelfde comité 
indienen of de ontwerpmaatregelen binne n één maand na de stemming ter verdere 
bespreking aan het in lid 9 bedoe lde comité van beroep voorleggen. 
8. Wanneer het advies van het EOF-comité via een schriftelijke procedure dient te 
worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de 
termijn voor het uitbrengen va n het advies, de voorzitter van het EOF-comité daartoe 
besluit of een eenvoudige meerderheid van de leden van het EOF-comité daarom 
verzoekt. 
9. Het comité van beroep stel t op voorstel van de Commi ssie bij gewone meerderheid 
van stemmen van de leden zijn reglement va n orde vast. Het comité van beroep komt 
niet eerder dan 14 dagen en niet later da n 6 weken na de verwijzingsdatum bijeen, 
behalve in naar behoren gemotiveerde geva llen. Onverminderd lid 3, eerste alinea, 
brengt het comité van bero ep uiterlijk twee maanden na  de verwijzingsdatum zijn 
advies uit. Dit advies wordt uitgebrach t met de gekwalificeerde meerderheid van 
NL 26   NL stemmen als voorgeschreven in  artikel 8, lid 3, van he t Intern Akkoord, waarbij de 
stemmen van de lidstaten worden gewogen al s vastgesteld in artikel 8, lid 2, van het 
Intern Akkoord. Het comité van be roep wordt voorgezeten door een 
vertegenwoordiger va n de Commissie. 
De voorzitter stelt de datum van de vergad ering van het comité van beroep in nauwe 
samenspraak met de leden van het comité va st, teneinde de lidst aten, de Commissie 
en de EIB - ten aanzien van aangelege nheden die betrekking hebben op bank - in 
staat te stellen vertegenwoordigers van het juiste niveau af te vaardigen. 
Indien het advies van het comité van beroep positief is, stelt de Commissie de 
maatregelen vast. Indien het comité van beroep geen advies uitbrengt, kan de Commissie de maatregelen vaststellen. Indi en het comité van beroep een negatief 
advies uitbrengt, stelt de Commi ssie de maatregelen niet vast. 
10. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, stel t de Commissie de maatregelen vast die 
onmiddellijk van toepassing zijn, zonder deze vooraf aan het EOF-comité voor te 
leggen. De maatregelen blijven van toepassing gedurende de geldigheidsduur van de vastgestelde of gewijzigde documen ten, actieprogramma's of maatregelen. 
De voorzitter legt de maatregelen uiterlijk  14 dagen nadat deze zijn vastgesteld, voor 
advies aan het EOF-comité voor. 
Indien het EOF-comité overeenkomstig de leden 3 en 4 van dit artikel een negatief 
advies uitbrengt, trekt de Commissie de overeenkomstig de eerste alinea  
vastgestelde maatrege len onmiddellijk in.  
Artikel 15 
Vredesfaciliteit voor Afrika 
In het kader van het indicatieve programma voor intra-ACS-samenwerking worden middelen 
uitgetrokken voor de Vredesfaciliteit voor Afrika. Deze middelen kunnen aangevuld worden 
door middelen uit de regionale indicatieve  programma's. Daarvoor geldt de hieronder 
uiteengezette bijzondere procedure: 
(a) op verzoek van de Afrikaanse Unie word t met de instemming van het ACS-comité 
van ambassadeurs door de Commissie meer jaarlijkse actieprogramma's opgesteld 
waarin de doelstellingen, de aard en de reikwijdte van mogelijke maatregelen en de uitvoeringsregelingen worden vastgesteld. In een bijlage bij elk actieprogramma worden de specifieke besluitvormingspro cedures voor elk mogelijk type maatregel 
omschreven, naargelang van de aar d, omvang en urgentie ervan; 
(b) de actieprogramma's, met inbegrip van de onder a) bedoelde bijlage, en alle 
wijzigingen daarvan, worden bespr oken door de bevoegde voorbereidende 
werkgroepen van de Raad en het Politiek en Veiligheidscomité, en goedgekeurd door 
het Coreper met gekwalificeerde meerderhei d van stemmen als bepaald in artikel 8, 
lid 3, van het Intern Akkoord, en vervol gens aangenomen door de Commissie; 
(c) de actieprogramma's, met uitz ondering van de onder a) bedoelde bijlage, vormen de 
basis voor de financieringsovereenkomst di e tussen de Commissie en de Afrikaanse 
Unie zal worden gesloten; 
NL 27   NL (d) elke maatregel die uit hoofde van de fi nancieringsovereenkoms t wordt uitgevoerd, 
wordt van tevoren goedgekeurd door het Po litiek en Veiligheidscomité; de bevoegde 
voorbereidende werkgroepen van de R aad worden ruim op tijd voordat de 
maatregelen worden voorgelegd aan het Politiek en Veiligheidscomité ingelicht en geraadpleegd, volgens de specifieke besl uitvormingsprocedures bedoeld onder b), 
om ervoor te zorgen dat, afgezien van de  militaire en de veiligheidsdimensie, ook de 
ontwikkelingsaspecten van de voorgenomen maatregelen in acht worden genomen; 
(e) de Commissie brengt ter informatie van het EOF-comité en de Raad jaarlijks, en op 
verzoek van een van beide, een activiteitenverslag uit over het gebruik van de 
middelen, waarin een onderscheid wordt ge maakt tussen met ODA en niet met ODA 
verband houdende verplich tingen en uitbetalingen. 
De Unie blijft de mogelijkheden voor toek omstige alternatieve financieringsbronnen 
onderzoeken, waaronder financiering in het kade r van het gemeenschappelijk buitenlands- en 
veiligheidsbeleid. 
Artikel 16 
Comité van de investeringsfaciliteit 
1. Het overeenkomstig artikel 9 van het In tern Akkoord onder au spiciën van de EIB 
ingestelde Comité van de investeringsfaciliteit (hierna "IF-comité" genoemd) is 
samengesteld uit vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten en een 
vertegenwoordiger van de Co mmissie. Een waarnemer van het Secretariaat-generaal 
van de Raad en een waarnemer van de EEAS worden op de vergaderingen uitgenodigd. Iedere lidstaat en de Comm issie benoemen één vertegenwoordiger en 
wijzen één plaatsvervanger aan. Met het oog op de continuïteit wordt de voorzitter 
van het IF-comité gekozen door en onder de leden van het IF-comité voor een periode van twee jaar. De EI B verzorgt het secretariaat en de ondersteunende 
dienstverlening van het com ité. Slechts de door de lidst aten benoemde leden van het 
IF-comité of hun plaatsverva ngers hebben stemrecht. 
De Raad stelt met eenparigheid van stem men het reglement van orde van het IF-
comité vast op basis van een door de EIB na raadpleging van de Commissie 
opgesteld voorstel. 
Het IF-comité besluit bij gekwalificeerde  meerderheid van stemmen. De stemmen 
worden gewogen zoals bepaald in artikel 8 van het Intern Akkoord. 
Het IF-comité komt ten minste viermaal per jaar bijeen. Daarnaast kan het 
bijeenkomen op verzoek van de EIB of van leden van het comité, zoals bepaald in 
het reglement van orde. Voorts kan het IF -comité schriftelijk advies uitbrengen, 
onder de in zijn intern regl ement vastgestelde voorwaarden. 
2. Het IF-comité hecht zijn goedkeuring aan: 
(a) de operationele richtsnoeren voor de uit voering van de investeringsfaciliteit; 
(b) de investeringsstrategieën en bedrijfsp lannen van de investeringsfaciliteit, 
overeenkomstig de doelstellingen van de Overeenkomst van Cotonou en de algemene beginselen van het ont wikkelingsbeleid van de Unie; 
NL 28   NL (c) de jaarverslagen van de investeringsfaciliteit; 
(d) alle algemene beleidsdocumenten, me t inbegrip van evaluatierapporten, 
betreffende de inve steringsfaciliteit. 
3. Het IF-comité brengt advies uit over: 
(a) voorstellen voor de toekenning van rentesubs idie uit hoofde van artikel 2, lid 7, 
en artikel 4, lid 2, onder b), van bijlage II bij de Overeenkomst van Cotonou. In dergelijke gevallen brengt het IF-comité tevens advies uit over het gebruik van 
deze rentesubsidie; 
(b) voorstellen voor een IF-inve stering voor projecten w aarvoor de Commissie een 
negatief advies heeft uitgebracht; 
(c) andere voorstellen betreffende de inve steringsfaciliteit, op basis van de 
algemene beginselen zoals vastgelegd in  de operationele richtsnoeren van de 
investeringsfaciliteit. 
Om het goedkeuringsproces voor kleine in terventies te stroom lijnen, kan het IF-
comité gunstig advies uitbrengen over voor stellen van de EIB voor een algemene 
toewijzing (rentesubsidies, technische bijs tand) of algemene goedkeuring (leningen, 
risicokapitaal) die vervolgens, zonder dat nader advies van het IF-comité en/of de 
Commissie nodig is, door de EIB specifiek  worden toegewezen aan individuele 
projecten volgens in de algemene toew ijzing/goedkeuring bepaalde criteria, met 
inbegrip van de maximale toewijzing van rentesubsidie per project.  
De bestuursorganen van de EIB kunnen voor ts van tijd tot ti jd het IF-comité 
verzoeken advies uit te brengen over alle  financieringsvoorstellen of bepaalde 
categorieën financie ringsvoorstellen. 
4. Het is de taak van de EIB om iedere kw estie waarvoor de goedkeuring of het advies 
van het IF-comité is vereist, zoals bepaald in de leden 2 en 3 re spectievelijk, tijdig 
aan het IF-comité voor te leggen. De voorst ellen die voor advies aan het IF-comité 
worden voorgelegd, moeten worden geda an overeenkomstig de desbetreffende 
criteria en beginselen die in de operationele  richtsnoeren van de in vesteringsfaciliteit 
zijn vastgelegd. 
5. De EIB werkt nauw samen met de Commissi e en coördineert, indien van toepassing, 
haar optreden met dat van ande re donoren. Meer in het b ijzonder geldt het volgende: 
(a) samen met de Commissie stelt de EI B de in lid 2, onder a), bedoelde 
operationele richtsnoeren op, en herziet zi j deze. De EIB is verantwoordelijk 
voor de naleving van de richtsnoeren en dr aagt er zorg voor dat bij de projecten 
die zij steunt de intern ationale normen op sociaal en milieugebied worden 
nageleefd en dat zij sporen met de doelstellingen van de Overeenkomst van 
Cotonou en de algemene beginselen van het EU-ontwikkelingsb eleid en met de 
betrokken samenwerkingsstrategieën voor het land of de regio; 
(b) de EIB vraagt de Commissie om advies bij de voorbereiding van 
investeringsstrategieën, bedrijfsplanne n en algemene beleidsdocumenten; 
NL 29   NL (c) de EIB stelt de Commissie, overeenkomstig  artikel 18, lid 1, in kennis van de 
projecten die zij steunt. In de beoordel ingsfase van een project vraagt zij de 
Commissie om advies over de samenhang van projecten met de samenwerkingsstrategie voor het land of de regio of, in voorkomend geval, de 
algemene doelstellingen van de investeringsfaciliteit; 
(d) met uitzondering van de rentesubsidies die onder de algemene toewijzing, 
bedoeld in lid 3, onder a), vallen, verz oekt de EIB de Commissie in de  
beoordelingsfase van een project tevens  om instemming betreffende aan het 
IF-comité gedane voorstellen voor re ntesubsidie, wat de overeenstemming 
ervan betreft met artikel 2, lid 7, en ar tikel 4, lid 2, van bijlage II bij de 
Overeenkomst van Cotonou en met de in de operationele richtsnoeren van de 
investeringsfaciliteit vastgestelde criteria. 
De Commissie wordt geacht een positief a dvies te hebben uitgebracht of met het 
voorstel te hebben ingestemd, tenzij zij uite rlijk drie weken na de indiening van het 
voorstel een negatief advies uitbrengt. Wanneer de Commissie wordt gevraagd om 
advies over projecten in de ove rheidssector of de financiële  sector of om instemming 
met rentesubsidies, kan zij verzoeken dat het definitieve projectvoorstel haar wordt 
voorgelegd twee weken voor het naar  het IF-comité wordt gezonden. 
6. De EIB onderneemt geen in lid 3 vermelde actie tenzij het IF-comité een positief 
advies heeft uitgebracht. 
Indien het IF-comité een positief advies uitbrengt, besluit de EIB over het voorstel 
overeenkomstig haar eigen procedures. Meer  bepaald kan zij besluiten het voorstel 
niet uit te voeren. De EIB stelt het IF-comité en de Commissie op gezette tijden in kennis van de gevallen waarin zij heeft besloten een actie niet te ondernemen. 
Voor leningen uit haar eigen middelen en  voor IF-investeringen waarvoor het advies 
van het IF-comité niet is vereist, be sluit de EIB overeenkomstig haar eigen 
procedures en, in het geval van de investeringsfaciliteit,  overeenkomstig de door het 
IF-comité goedgekeurde operationele rich tsnoeren en investeringsstrategieën. 
Ondanks een negatief advies van het IF -comité betreffende een voorstel tot 
toekenning van een rentesubsidie, kan de  EIB de desbetreffende lening zonder 
rentesubsidie toekennen. De EIB stelt he t IF-comité en de Commissie op gezette 
tijden in kennis van de gevallen waarin zij hiertoe heeft besloten. 
Onder voorbehoud van in de operationele rich tsnoeren van de investeringsfaciliteit 
vastgestelde voorwaarden en op voorwaarde  dat de hoofddoelstelling van de lening 
of IF-investering niet wordt gewijzigd, ka n de EIB besluiten tot wijziging van de 
voorwaarden van een IF-l ening of -investering waarover het IF-comité 
overeenkomstig lid 3 een positief advies heeft gegeven of een  lening waarvoor het 
IF-comité een positief advies betreffende de  rentesubsidie heeft uitgebracht. In het 
bijzonder kan de EIB besluiten het bedrag va n de lening of de IF-investering met ten 
hoogste 20% te verhogen. 
Voor projecten met rentesubsidie die onder artikel 2, lid 7, van bijlage II bij de 
Overeenkomst van Cotonou vallen, kan een dergelijke verhoging gepaard gaan met 
een proportionele verhoging van de waarde van de rentesubsidie. De EIB stelt het IF-
comité en de Commissie op gezette tijden in kennis van de ge vallen waarin zij 
NL 30   NL hiertoe heeft besloten. Indien voor project en die onder artikel 2, lid 7, van bijlage II 
bij de Overeenkomst van Cotonou vallen, om verhoging van de  waarde van de 
subsidie wordt verzocht, moet het IF-comité advies uitbrengen vóór de EIB deze afhandelt. 
7. De EIB beheert de IF-investeringen en alle middelen die zij namens de 
investeringsfaciliteit aanhoudt overee nkomstig de doelstellingen van de 
Overeenkomst van Cotonou. Zij mag met name zitting hebben in de beheers- en toezichtsorganen van de rechtspersonen waar in door de investeringsfaciliteit is 
geïnvesteerd en mag transigeren, kwijting verlenen en de rechten die zij namens de investeringsfaciliteit houdt, wijzigen ove reenkomstig de operationele richtsnoeren 
van de investeringsfaciliteit. 
TITEL
 V 
SLOTBEPALINGEN 
Artikel 17 
Deelname van een derde land of een derde regio 
Met het oog op de samenhang en de doeltreffendheid van de bijstand van de Unie kan de 
Commissie besluiten dat ontwikke lingslanden die geen ACS-staat zijn, en organisaties voor 
regionale samenwerking en integratie waar aan ACS-staten deelnemen, indien zij in 
aanmerking komen voor bijstand van de Unie of  andere financieringsinstrumenten van de 
Unie voor extern optreden, in aanmerking komen voor de middelen bedoeld in artikel 1, lid 2, 
onder a), i), van het Intern Akkoord, wanneer het betrokken projec t of programma van 
regionale of grensoverschrijde nde aard is en voldoet aan arti kel 6 van bijlage IV bij de 
Overeenkomst van Cotonou. De landen en gebieden overzee ("LGO") die in aanmerking komen voor bijstand van de Unie uit hoofde van be sluit [...], en de ultraperifere gebieden van 
de Unie kunnen eveneens deelnemen aan regionale  samenwerkingsprojecten of -programma's; 
de voor de deelneming van deze gebieden of ultraperifere gebieden benodigde kredieten 
vormen een aanvulling op de kredieten bedoeld in  artikel 1, lid 2, onder a), i), van het Intern 
Akkoord. De doelstelling van een sterkere same nwerking tussen de lidstaten, hun ultraperifere 
gebieden, de LGO en de ACS-staten dient voor ogen te worden ge houden, en waar passend 
dienen coördinatiemechanismen te worden ingesteld. In de strategiedocumenten en indicatieve meerjarenprogramma's en in de artikel 9 bedoelde actieprogramma's en 
maatregelen kan worden voorzien in deze financieringsmogelijkheid en in de financieringsvormen genoemd in het Fina ncieel Reglement van het elfde EOF. 
Artikel 18 
Monitoring, rapportage en beoor deling van de EOF-bijstand 
1. De Commissie en de EIB houden regelmatig toezicht op hun acties en gaan 
regelmatig na of vooruitgang is geboekt met het behalen van de verwachte resultaten. De Commissie zal tevens evaluaties verr ichten betreffende het effect en de 
doeltreffendheid van haar sectoraal beleid en sectorale acties en de doeltreffendheid 
van de programmering, eventueel door middel van onafhankelijke externe evaluaties. De evaluaties moeten zijn gebaseerd op de beginselen van beste praktijken van de 
OESO/DAC, ten einde zich er van te vergewissen of de specifieke doelstellingen, 
waar van toepassing met inachtneming van gendergelijkheid, zijn verwezenlijkt en 
NL 31   NL om aanbevelingen te kunnen ops tellen om toekomstige interventies beter te laten 
verlopen. 
De EIB houdt de Commissie regelmatig op de hoogte van de uitvoering van de uit de 
middelen van het elfde EOF gefinancierde pr ojecten die zij behe ert, overeenkomstig 
de procedures die zijn vastgesteld in  de operationele richtsnoeren van de 
investeringsfaciliteit. 
2. De Commissie zendt de evaluatieversla gen via het EOF-comité en de EIB ter 
informatie toe aan de lidstaten. De resultaten zullen worden meegenomen in het ontwerp van de programma's en de toewijzing van middelen. 
3. De Commissie betrekt a lle relevante belanghebbenden op passende wijze bij de 
evaluatie van de EU-bijstand waarin deze verordening voorziet en kan in voorkomend geval ernaar streven gezamenlijk e evaluaties met EU-lidstaten, andere 
donoren en ontwikkelingspar tners te verrichten.  
4. De Commissie onderzoekt de vooruitgang bij de uitvoering van het elfde EOF en legt 
de Raad iedere twee jaar, om te be ginnen in 2016, een verslag voor over de 
uitvoering en de resultaten en, voor zove r mogelijk, de voornaamste uitkomsten en 
effecten van de financiële bijstand va n de Unie. Dit verslag wordt tevens 
toegezonden aan het Europees Parlement,  het Europees Economisch en Sociaal 
Comité en het Comité van de Regio's.  
5. Het tweejaarlijkse verslag bevat gegevens  met betrekking tot de voorafgaande twee 
jaar inzake de gefinancierde maatregele n, de resultaten van he t toezicht en de 
evaluatie, de inschakeling van de relevant e ontwikkelingspartners en de uitvoering 
van de vastleggings- en betalingskred ieten per land en regio en per 
samenwerkingsgebied. 
6. Het verslag bevat een beoordeling van de re sultaten van de hulp, voor zover mogelijk 
aan de hand van specifieke en meetbare i ndicatoren betreffende de rol die de hulp 
heeft gespeeld bij het bere iken van de doelstellinge n van de Overeenkomst van 
Cotonou. In dit verslag worden de voornaamste geleerde lessen vermeld en de follow-up van de aanbevelingen uit de  evaluaties van voorgaande jaren. 
7. De Unie en haar lidstaten voeren een pr estatie-evaluatie uit om te beoordelen in 
hoeverre de vastleggingen en betalingen zijn  gerealiseerd en wat het resultaat en het 
effect van de verstrekte steun zijn. D eze evaluatie wordt verricht op basis van een 
voorstel van de Commissie. 
8. De EIB verstrekt het IF-comité informatie over de vooruitgang die is geboekt bij de 
verwezenlijking van de doelstellingen van de  investeringsfaciliteit. Overeenkomstig 
artikel 6 ter van bijlage II bij de Over eenkomst van Cotonou worden de algehele 
prestaties van de investerings faciliteit halverwege de loop tijd en aan het einde van de 
looptijd van het elfde EOF gezamenlijk ge toetst. De tussentijdse evaluatie wordt 
uitgevoerd door onafhankeli jke externe deskundigen, in samenwerking met de EIB, 
en wordt ter beschikking ge steld van het IF-comité. 
NL 32   NL Artikel 19 
Uitgaven voor klimaatactie en biodiversiteit 
Op basis van de goedgekeurde indicatieve programmeringsdocum enten wordt een jaarlijkse 
raming opgesteld van de totale uitgaven voor k limaatactie en biodivers iteit. De financiering 
die in het kader van het EOF wo rdt toegewezen, wordt, zonder uitsluiting van het gebruik van 
nauwkeuriger methodieken indien deze besc hikbaar zijn, onderworpe n aan een jaarlijks 
traceringssysteem op basis van de  methode van de OESO ("Rio markers"), dat geïntegreerd 
wordt in de bestaande methode  voor het prestatiebeheer van de EU-programma's, om de 
uitgaven voor klimaatactie en biodiversiteit op het niveau van de in artikel 9 bedoelde actieprogramma's, afzonderlijke maatregelen en bijzondere maatregelen en opgenomen in de 
evaluaties en de tweejaarlijkse  verslagen te kwantificeren. 
Artikel 20 
Europese Dienst voor extern optreden 
Deze verordening wordt toegep ast in overeenstemming met Be sluit 2010/427/EU van de Raad 
tot vaststelling van de organisatie en werking van de Europese Dienst voor extern optreden. 
Artikel 21 
Overgangsmaatregelen 
Tot de inwerkingtreding van het Inte rn Akkoord van het elfde EOF worden 
overgangsmaatregelen in de vorm van de in artikel 9 bedoelde actieprogramma's, 
afzonderlijke maatregelen, bijzondere maatre gelen en specifieke actieprogramma's voor 
ondersteunende uitgaven, gefinancierd uit een overbruggingsfaciliteit voor het elfde EOF, dat 
is samengesteld uit de resterende middelen uit voorgaande EOF's en  geannuleerde middelen 
voor projecten in het kader van voorgaande EO F's. Uit deze overbruggingsfaciliteit kunnen 
ook subsidies voor de financieri ng van de rentesubsidies en van projectgerelateerde 
technische bijstand als bedoeld in artikel 2, onder d), van het Intern Akkoord gefinancierd 
worden. Deze overgangsmaatregelen zijn bedoeld om de uitvoering van de programmeringsdocumenten te vergemakkelijken.   
De in het kader van deze overbruggingsfacilite it vastgelegde middelen worden ten laste van 
het elfde EOF geboekt. De in artikel 1, lid 2, onder a), van de inte rne akkoorden van het 
negende en het tiende EOF vastgelegde aandeel  van de bijdragen van de lidstaten wordt 
dienovereenkomstig verminderd.   
Voor de toepassing van deze overgangsmaatregele n blijft het Financieel Reglement van het 
tiende EOF van kracht tot de inwerkingtreding van het Financieel Reglement van het elfde 
EOF.  
Artikel 22 
Inwerkingtreding 
Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het 
Publicatieblad van de Europese Unie.  
NL 33   NL   
  Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2 014 tot de laatste dag van toepassing van het 
Intern Akkoord.   
Deze verordening is verbindend in al haar onderdel en en is rechtstreeks toepasselijk in elke 
lidstaat. 
Gedaan te Brussel, 
 Voor de Raad 
 De Voorzitter