ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
c)

wat de toewijzing van middelen betreft, is in de verordening een beperkte toewijzing opgenomen voor de financiering die aan de doelstellingen van de verordening moet worden toegewezen. Ter ondersteuning van elk van de doelstellingen van de verordening is ook voorzien in een flexibiliteitsmarge om in de eerste plaats acties ter bevordering van de rechtsstaat te ondersteunen. Deze beperkte toewijzing was weliswaar niet voorzien in het oorspronkelijke Commissievoorstel, maar is gebaseerd op een soortgelijke toewijzing van middelen in de verordening tot vaststelling van het programma Justitie 2014-2020.
18.

Het Europees Parlement had uitgebreide amendementen en aanvullende tekstvoorstellen voor het programmaonderdeel humanitaire hulp ingediend, maar de wetgevers zijn overeengekomen slechts een beperkt aantal hiervan over te nemen. Reden is dat dit onderdeel weliswaar speciale kenmerken bezit, maar uiteindelijk slechts 6 % van het programma uitmaakt. Het definitieve compromis over de programmabepalingen over humanitaire hulp is in dit opzicht evenwichtig. Behalve de hogere leeftijdsgrens hebben de Raad en het Parlement besloten de belangrijkste humanitairehulpbeginselen een plaats in de tekst te geven en betere vrijwaringsmaatregelen in te voeren voor vrijwilligerswerk ter ondersteuning van humanitaire-hulpoperaties.
12.

Het Europees Parlement en de Raad hebben onderhandelingen gevoerd met als doel een akkoord in tweede lezing te sluiten op basis van een standpunt van de Raad in eerste lezing dat het Parlement als zodanig zou kunnen goedkeuren. In de tekst van het standpunt van de Raad in eerste lezing komt het tussen de twee wetgevers bereikte compromis volledig tot uiting.
11.

De tekst van het standpunt van de Raad in eerste lezing weerspiegelt het billijke compromis dat het Europees Parlement en de Raad tijdens hun onderhandelingen met de hulp van de Commissie hebben bereikt. Het akkoord heeft de volgende doelen: — een evenwicht tussen de procedurele bepalingen en de beperkte omvang van het programma. Met name wordt het werkprogramma vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen zonder comitéprocedure (artikel 11) en de Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen voor de ontwikkeling van een monitoring- en evaluatiekader voor het programma en tot wijziging van de bijlage bij de verordening, met inbegrip van een lijst van monitoringindicatoren (artikel 12); — de verplichting voor de Commissie om in het kader van het verslag over de bescherming van de financiële belangen van de Unie jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad te rapporteren over de prestaties van het programma. De Commissie moet terdege rekening houden met de aanbevelingen van het Europees Parlement in dit verband (artikel 12); — een indicatieve verdeling van de financiële middelen over drie onderdelen van het programma, en een maximum van 2 % voor uitgaven voor technische en administratieve bijstand bij de uitvoering van het programma (artikel 3); — een niet-uitputtende lijst van voor subsidies in aanmerking komende acties (artikel 9) en een maximaal medefinancieringspercentage voor subsidies van 80 % van de subsidiabele kosten, dat in uitzonderlijke gevallen kan worden verhoogd tot maximaal 90 % van de subsidiabele kosten (artikel 8); — een toezegging van de Commissie om de onafhankelijkheid en objectiviteit bij het uitvoeren van de evaluaties te waarborgen (artikel 13); — bepalingen inzake de retroactieve toepassing van het programma vanaf 1 januari 2021 met het oog op de continuïteit van de door het programma gefinancierde activiteiten (artikelen 18 en 19); — naast standaardbepalingen inzake de deelname van derde landen, een overweging waarin de deelname wordt aangemoedigd van entiteiten die gevestigd zijn in derde landen die een associatieovereenkomst met de Unie hebben gesloten, met het oog op een betere bescherming van de financiële belangen van de Unie door samenwerking op douanegebied en door uitwisseling van beste praktijken (overweging 20); — een overweging waarin de klimaatdoelstelling wordt opgenomen ondanks het beperkte budget en de specifieke focus van het programma (overweging 33).
9.

De voornaamste verbeteringen kunnen als volgt worden samengevat: — apparatuur in particulier bezit (artikel 3, lid 5, en artikel 4, lid 2, onder a): wat externe onderzoeken betreft, krijgt OLAF, mits de passende juridische waarborgen in acht worden genomen, toegang tot apparatuur in particulier bezit die voor professionele doeleinden wordt gebruikt, en wel in dezelfde mate als de nationale onderzoeksinstanties. Wat interne onderzoeken betreft, wordt verwezen naar de besluiten van de respectieve instellingen, organen of instanties; — toegang tot bankrekeningtransacties (artikel 7, lid 3, lid 3 bis en lid 3 ter): er is een compromisformulering gevonden die de toegangsrechten van OLAF beperkt tot die van nationale onderzoekers die toegang hebben tot bankrekeningen; — Europese Toezichthouder op de procedurewaarborgen (artikelen 9 bis en 9 ter): er is overeenstemming bereikt over een onafhankelijke functie die vanuit organisatorisch oogpunt aan het Comité van toezicht wordt toegewezen. Het toepassingsgebied van de functie van de toezichthouder omvat ook de regels die van toepassing zijn op OLAF-onderzoeken, met name procedurele vereisten en grondrechten. De toezichthouder kan aanbevelingen doen aan de directeur-generaal van OLAF; — toegang tot verslagen van OLAF (artikel 10, lid 3 ter): de betrokkene mag om toegang tot het eindverslag van OLAF verzoeken op voorwaarde dat de bevoegde nationale autoriteiten die de daaruit voortvloeiende nationale procedures voeren, daartoe binnen een termijn van twaalf maanden uitdrukkelijk toestemming geven; — toelaatbaarheid van bewijsmateriaal (artikel 11): de toelaatbaarheid van OLAF-verslagen als bewijsmateriaal in administratieve procedures en de communicatie met OLAF over problemen in verband met de toelaatbaarheid ervan werden verbeterd; — strengere procedurele normen voor OLAF-onderzoeken ter ondersteuning van het EOM (artikel 12 sexies, lid 3): om de toelaatbaarheid te beschermen van bewijsmateriaal dat in het kader van het daaruit voortvloeiend strafrechtelijk onderzoek wordt vergaard, heeft het Europees Parlement — op advies van het Comité van toezicht van OLAF — OLAF verzocht procedurenormen toe te passen die gelijkwaardig zijn aan die welke in strafrechtelijke onderzoeken worden gebruikt. Het bereikte compromis verplicht het EOM tot nauwe samenwerking met OLAF om ervoor te zorgen dat de procedurenormen worden nageleefd, zonder dat het mandaat van OLAF wordt uitgebreid; — samenwerking tussen OLAF en het EOM (artikelen 12 ter tot en met 12 octies): er is een compromis gevonden waarbij OLAF de toestemming van het EOM nodig heeft om aanvullend onderzoek te verrichten. Het EOM moet zich uitspreken maar is niet verplicht zijn bezwaren ten aanzien van OLAF te rechtvaardigen; — Comité van toezicht (artikel 15): de toegang van het Comité van toezicht tot de dossiers van OLAF is geregeld, waardoor er een einde komt aan een langdurig geschil tussen de twee organen; — follow-uprapportage door de autoriteiten van de lidstaten aan OLAF (artikelen 11 en 16): er is een verbetering gepland om OLAF in staat te stellen zijn zaken beter te volgen en tekortkomingen vast te stellen.
30.

Het standpunt van de Raad in eerste lezing komt volledig overeen met het compromis dat de Raad en het Europees Parlement met behulp van de Commissie hebben bereikt. Het compromis is bevestigd in een brief d.d. 23 januari 2020 van de voorzitter van de Commissie TRAN aan de voorzitter van het Coreper. Hierin laat de voorzitter van de Commissie TRAN weten dat zij de leden van de commissie en vervolgens de plenaire vergadering zal aanbevelen het standpunt van de Raad in eerste lezing aan te nemen — dus zonder amendementen van het Parlement in tweede lezing — onder voorbehoud van toetsing van de tekst door de juristen-vertalers van beide instellingen.
12.

Na het politiek akkoord is het duidelijk geworden dat met name de overgangsbepalingen hadden kunnen leiden tot onzekerheid over de uitlegging ervan en dus misschien tot onvoorziene gevolgen voor de industrie, patiënten en regelgevers. Op initiatief van verscheidene lidstaten en in lijn met suggesties van een aantal leden van het Europees Parlement werd derhalve besloten de intentie van het politiek akkoord in dit verband toe te lichten. Dat heeft technische verduidelijkingen bij de twee compromisteksten opgeleverd die informeel door alle lidstaten en het Europees Parlement zijn goedgekeurd en vervolgens door de juristen-vertalers in de teksten verwerkt. De technische verduidelijkingen bij de ontwerpverordening betreffende medische hulpmiddelen staan in: — de tweede en derde zin in overweging 98, — overweging 99, — artikel 120, lid 3, — artikel 122, eerste en tweede alinea, — de laatste alinea van punt d) van artikel 123, lid 3, en in — artikel 123, lid 3, onder i).
(5)

De visserijinspanningsregeling die in Verordening (EG) nr. 1342/2008 is vastgesteld, heeft een aantal resultaten op het gebied van selectiviteit en andere maatregelen ter vermijding van kabeljauwvangst opgeleverd, maar is ook een obstakel geworden voor de implementatie van de aanlandingsverplichting, omdat zij een verdere aanpassing van de visserijpatronen, zoals de gebieds- en visserijtuigkeuze, belemmert. De visserijinspanningsregeling moet dan ook worden stopgezet. Aangezien Verordening (EG) nr. 1342/2008 heeft geleid tot aanzienlijke verbeteringen in selectiviteit en de vermijding van kabeljauwvangst, dankzij stimuli die samenhingen met de visserijinspanningsregeling en dankzij nationale maatregelen (plannen ter vermijding van kabeljauwvangsten of ter vermindering van de teruggooi van kabeljauw) is het van het allergrootste belang dat, in de periode waarin de aanlandingsverplichting wordt ingevoerd voor alle kabeljauwvangsten in overeenstemming met het tijdschema voor de invoering ervan die in Verordening (EU) nr. 1380/2013 is vastgesteld, lidstaten die een rechtstreeks belang hebben bij de visserij die nationale maatregelen voortzetten of verder ontwikkelen.
11)

Artikel 9 wordt vervangen door: „Artikel 9 Rechten verbonden aan het Uniemerk 1. De inschrijving van een Uniemerk geeft de houder een uitsluitend recht. 2. Onverminderd de rechten die houders vóór de datum van indiening of de datum van voorrang van het Uniemerk hebben verkregen, is de houder van dat Uniemerk gerechtigd iedere derde die niet zijn toestemming hiertoe heeft verkregen, het gebruik van een teken in het economische verkeer voor waren en diensten te verbieden wanneer: a) het teken gelijk is aan het Uniemerk en wordt gebruikt voor dezelfde waren of diensten als die waarvoor het Uniemerk is ingeschreven; b) het teken gelijk is aan of overeenstemt met het Uniemerk en wordt gebruikt met betrekking tot waren of diensten die gelijk zijn aan of overeenstemmen met de waren of diensten waarvoor het Uniemerk is ingeschreven, indien daardoor verwarring bij het publiek kan ontstaan; verwarring behelst ook de mogelijkheid van associatie met het merk; c) het teken gelijk is aan of overeenstemt met het Uniemerk ongeacht of het wordt gebruikt voor waren of diensten die gelijk zijn aan, overeenstemmen met of niet overeenstemmen met die waarvoor het Uniemerk is ingeschreven, wanneer het een in de Unie bekend merk betreft en wanneer door het gebruik zonder geldige reden van het teken ongerechtvaardigd voordeel wordt gehaald uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het Uniemerk. 3. Krachtens lid 2 kan met name worden verboden: a) het aanbrengen van het teken op de waren of op de verpakking; b) het aanbieden, in de handel brengen of daartoe in voorraad hebben van waren of het aanbieden of verrichten van diensten onder het teken; c) het invoeren of uitvoeren van waren onder het teken; d) het gebruik van het teken als handels- of bedrijfsnaam of als deel van een handels- of bedrijfsnaam; e) het gebruik van het teken in stukken voor zakelijk gebruik en in advertenties; f) het gebruik van het teken in vergelijkende reclame op een wijze die strijdig is met Richtlijn 2006/114/EG. 4. Onverminderd de rechten van houders die vóór de datum van indiening of de datum van voorrang van het Uniemerk zijn verkregen, heeft de houder van dat Uniemerk eveneens het recht te verhinderen dat derden in het economische verkeer waren binnenbrengen in de Unie zonder dat deze daar in de vrije handel worden gebracht, wanneer deze waren, met inbegrip van verpakking, uit derde landen afkomstig zijn en zonder toestemming een merk dragen dat gelijk is aan het voor deze waren ingeschreven Uniemerk of in zijn belangrijkste onderdelen niet van dat merk kan worden onderscheiden. Het recht van de houder van een Uniemerk op grond van de eerste alinea vervalt indien door de aangever of de houder van de waren tijdens de procedure om te bepalen of er inbreuk op het Uniemerk is gemaakt, die is ingeleid overeenkomstig Verordening (EU) nr. 608/2013 inzake de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten door de douane, het bewijs wordt geleverd dat de houder van het Uniemerk niet gerechtigd is om het op de markt brengen van waren in het land van eindbestemming te verbieden.”.
4)

De volgende artikelen worden ingevoegd: „Artikel 8 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie overgedragen onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 3, lid 1, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie overgedragen voor een termijn van vier jaar met ingang van … (5). De Commissie stelt uiterlijk negen maanden vóór het einde van de termijn van vier jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden vóór het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 3, lid 1, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het besluit laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en aan de Raad. 5. Een op grond van artikel 3, lid 1, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie heeft meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Op initiatief van het Europees Parlement of van de Raad kan die termijn met twee maanden worden verlengd. Artikel 8 ter Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het in artikel 47 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (6) ingestelde Comité voor de visserij en de aquacultuur. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (7). 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
4)

artikel 5 wordt als volgt gewijzigd: a) in lid 1 wordt de eerste alinea vervangen door: „De lidstaten nemen de nodige maatregelen opdat de stoffen als zodanig of verwerkt in een preparaat slechts in de handel kunnen worden gebracht indien deze stoffen zijn verpakt en gekenmerkt overeenkomstig de artikelen 22 tot en met 25 van deze richtlijn en de criteria van bijlage VI van deze richtlijn, en voor geregistreerde stoffen, aan de hand van de informatie die wordt verkregen door de toepassing van de artikelen 12 en 13 van Verordening (EG) nr. .../2006, behalve indien er voor de preparaten voorschriften krachtens andere richtlijnen gelden.”; b) lid 2 wordt vervangen door: „2. De in lid 1, eerste alinea, bedoelde maatregelen zijn van kracht totdat de stof in bijlage I is opgenomen of totdat volgens de procedure van artikel 29 besloten is om de stof niet op te nemen.”;
23.1.93 'Publikatieblad vandeEuropeseGemeenschappen Nr.C18/1
I
(Mededelingen)
RAAD
Vaststellingvangemeenschappelijke standpunteninhetkadervandesamenwerkingsprocedure
vanartikel149,lid2,vanhetVerdragtotoprichtingvandeEuropeseEconomische
Gemeenschap
(93/C18/01)
DeRaadheefteengemeenschappelijk standpuntvastgesteldmetbetrekkingtotdevolgende
voorstellen :
1.richtlijntotwijzigingvandeRichtlijnen65/65/EEG,75/318/EEGen75/319/EEGin­
zakegeneesmiddelen
doe.8922/1/92+ADD1
2.richtlijntotintrekkingvanRichtlijn87/22/EEGtotonderlingeaanpassingvandenatio­
nalemaatregeleninzakehetindehandelbrengenvanmetbehulpvanhoogwaardige tech­
nieken,metnamebiotechnieken ,vervaardigdegeneesmiddelen
doe.8923/1/92+ADD1
3.richtlijntotwijzigingvandeRichtlijnen81/851/EEGen81/852/EEGbetreffendedeon­
derlingeaanpassingvandewetgevingenvandeLid-Stateninzakegeneesmiddelen voor
diergeneeskundig gebruik
doe.8924/1/92+ADD1
4.richtlijnbetreffendehetverrichtenvandienstenophetgebiedvanbeleggingenineffecten
doe.10465/2/92+ADD1
5.richtlijnbetreffendedeharmonisatievandebepalingeninzakehetindehandelbrengen
vanendecontroleopexplosievenvoorcivielgebruik
doe.11012/1/92+ADD1
6.verordeningbetreffendededoorvoer-endeentrepotstatistiek metbetrekkingtothetgoe­
derenverkeer tussenLid-Staten
doe.9377/2/92+ADD1
7.verordeninginzakedestatistischeeenhedenvoorwaarnemingenanalysevanhetproduk­
tiestelselindeGemeenschap
doe.10449/1/92+ADD1
8.richtlijnbetreffendedereminrichtingvantwee-ofdriewicligemotorvoertuigen
doe.10709/1/92-I-ADD1
9.richtlijntervergemakkelijking vanhetvrijeverkeervanartsenendeonderlingeerkenning
vanhundiploma's,certificatenenanderetitels
doe.10150/1/92+ADD1
10.richtlijntotzesdewijzigingvanRichtlijn76/768/EEGbetreffendedeonderlingeaanpas­
singvandewetgevingenderLid-Stateninzakekosmetischeprodukten
doe.9816/1/92+ADD1
11.richtlijntotwijzigingvanRichtlijn90/531/EEGinzakedeproceduresvoorhetplaatsen
vanopdrachtenindesectorenwater-enenergievoorziening ,vervoerentelecommunicatie
doe.10777/1/92+ADD1
12.richtlijntotwijzigingvanRichtlijn89/392/EEGinzakedeonderlingeaanpassingvande
wetgevingenvandeLid-Statenbetreffendemachines
doe.10587/1/92+ADD1
Detekstvandegemeenschappelijke standpuntenisverkrijgbaarbijhetSecretariaat-generaal
vandeRaad,Kamer12/53,Wetstraat170,B-1048Brussel(telefax(02)2348174).
GelievebijiedereaanvraaghetnummervanditPublikatieblad envanhetbetrokkenvoorstelte
vermelden .
15.3.91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 67/1 
I 
(Mededelingen) 
RAAD 
BEKENDMAKINGEN 
Vaststelling door de Raad van gemeenschappelijke standpunten in het kader van de samenwer­
kingsprocedure van artikel 149, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Econo­
mische Gemeenschap 
(91/C 67/01) 
De Raad heeft een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld met betrekking tot het volgende: 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEG inzake de 
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten met betrekking tot maatregelen tegen 
luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen 
doe. 4102/91 (aangenomen op 4 maart 1991). 
De tekst van dit gemeenschappelijk standpunt is verkrijgbaar bij het Secretariaat-generaal van 
de Raad, Kamer 12/53, Wetstraat 170, B-1048 Brussel (tel. (02) 234 76 21; telefax (02) 
234 81 74). Gelieve bij iedere aanvraag het nummer van dit Publikatieblad en van het betrok­
ken voorstel te vermelden.
20.3.86 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 65/5 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
RAAD 
INSTEMMING Nr. 12/86 
betuigd door de Raad uit hoofde van artikel 54, tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting 
van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, met het oog op de medefinanciering van 
een investeringsproject van de STEAG Aktiengesellschaft te Essen, dat betrekking heeft op de 
bouw van een deel van een thermische centrale van 410 MW te Walsum 
(86/C 65/06) 
In een mededeling van 17 januari 1986 heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen 
de Raad van de Europese Gemeenschappen uit hoofde van artikel 54, tweede alinea, van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal verzocht om de 
benodigde instemming om haar in staat te stellen een lening toe te kennen voor de medefinan­
ciering van een investeringsproject van de STEAG Aktiengesellschaft te Essen, dat betrekking 
heeft op de bouw van een deel van een thermische centrale van 410 MW te Walsum. 
De Raad heeft de door de Commissie gevraagde instemming betuigd tijdens zijn op 6 maart 
1986 gehouden 1065e zitting. 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
P. WINSEMIUS 
RAADPLEGING 
van de Raad, uit hoofde van artikel 50, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Gemeenschap voor Kolen en Staal, betreffende de ontwerp-aanbeveling van de Commissie 
inzake de invoering van een voorrecht voor schuldvorderingen uit hoofde van de in de artikelen 
49 en 50 van het EGKS-Verdrag bedoelde heffingen 
(86/C 65/07) 
Met een brief van 5 december 1984 heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen de 
ontwerp-aanbeveling van de Commissie inzake de invoering van een voorrecht voor schuld­
vorderingen uit hoofde van de in de artikelen 49 en 50 van het EGKS-Verdrag bedoelde hef­
fingen ter raadpleging, uit hoofde van artikel 50, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de 
Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, aan de Raad van de Europese Gemeenschappen 
voorgelegd. 
De Raad heeft zich over deze kwestie uitgesproken tijdens zijn 1063e zitting op 24 en 25 
februari 1986.
Mededeling van de Commissie in het kader van de tenuitvoerlegging van Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen(1)

(2001/C 319/05)

(Voor de EER relevante tekst)

(Publicatie van de titels en de referenties van de Europese geharmoniseerde normen krachtens deze richtlijn)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

NB:

- Alle informatie over de beschikbaarheid van de normen kan worden verkregen bij de Europese normalisatieorganisaties of bij de nationale normalisatieorganisaties, waarvan de lijst een bijlage is bij Richtlijn 98/34/EG van het Europese Parlement en de Raad(2).

- De publicatie van de titels en referenties in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen houdt niet in dat de normen beschikbaar zijn in alle talen van de Gemeenschap.

- De Commissie zal er zorg voor dragen dat deze lijst regelmatig wordt bijgewerkt(3).

(1) PBL 169 van 12.7.1993, blz. 1.

(2) PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37.

(3) PB C 181 van 26.6.1999, blz. 4, PB C 227 van 10.8.1999, blz. 15, PB C 288 van 9.10.1999, blz. 43, PB C 293 van 14.10.2000, blz. 9.
Mededeling van de Commissie inzake referentie- en disconteringspercentages die per 1 december 2001 van toepassing zijn

(2001/C 327/05)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Deze percentages werden vastgesteld op basis van de methode voor de vaststelling en actualisering van de referentie- en disconteringspercentages, die is bekendgemaakt in Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 273 van 9 september 1997, bladzijde 3. Deze methode werd technisch aangepast met de mededeling van de Commissie die is bekendgemaakt in Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 241 van 26 augustus 1999, bladzijde 9. Na de invoering van de euro in Griekenland is het referentiepercentage voor Griekenland vanaf 1 januari 2001 hetzelfde als dat voor de elf lidstaten waar de euro reeds was ingevoerd.

In de bekendmaking van deze percentages wordt voorzien door de Verordeningen (EG) nr. 68/2001 (considerans 9), (EG) nr. 69/2001 (considerans 6) en (EG) nr. 70/2001 (considerans 10) van de Commissie (PB L 10 van 13.1.2001, blz. 20, 30, 33) betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op, onderscheidenlijk, opleidingssteun, de-minimissteun en staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen.