EUROPESE COMMISSIE Brussel,14.9.2016 COM(2016) 605 final 2016/0282(COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2012/2002, (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1305/2013, (EU) nr. 1306/2013, (EU) nr. 1307/2013, (EU) nr. 1308/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en (EU) nr. 652/2014 van het Europees Parlement en de Raad en Besluit nr. 541/2014/EU van het Europees Parlement en de Raad



TOELICHTING 1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL •Motivering en doel van het voorstel In het Financieel Reglement worden de beginselen en procedures inzake de vaststelling en de uitvoering van de EU-begroting en de controle van de EU-fondsen vastgesteld. De voorbije 30 jaar is het aantal algemene financiële regels in het Financieel Reglement sterk gestegen. Bovendien zijn een aantal sectorale financiële regels ingevoerd: de regels voor deelname aan het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie, de gemeenschappelijke bepalingen voor de Europese structuur- en investeringsfondsen en de gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen voor extern optreden. De gebruikers van EU-fondsen hebben herhaaldelijk geklaagd over de wildgroei aan algemene en sectorale regels, over hun heterogeniteit en over hun complexiteit, die te wijten zijn aan het feit dat deze regels voortvloeien uit de opzet van het programma en de diverse controlelagen. Bovendien heeft de complexiteit van de reeks financiële regels ertoe geleid dat de EU-fondsen trager worden uitgevoerd, waardoor de kostprijs stijgt en het risico op fouten vergroot. In 2012 werd een eerste stap gezet naar coherentere en eenvoudigere financiële regels: de Commissie stelde voor om de programma's en instrumenten die onder het meerjarig financieel kader 2014-2020 (MFK) vallen in aantal te verminderen, bundelde hen in één enkel kader met gemeenschappelijke regels, vereenvoudigde de procedures voor aanvragen en kostendeclaraties door eindbegunstigden, vergemakkelijkte het gebruik van innovatieve financieringsinstrumenten, maakte EU-trustfondsen mogelijk en verbeterde de kostenefficiëntie van de controles. In recente herzieningen is het Financieel Reglement afgestemd op de resultaten van de onderhandelingen voor het MFK 2014-2020 (herziening van 2013) alsook op de nieuwe aanbestedingsrichtlijn (herziening van 2015). Maar er is nog ruimte voor vereenvoudiging. Dit blijkt uit de sinds 2014 opgedane ervaring en uit de werkzaamheden van de Groep op hoog niveau van onafhankelijke deskundigen, belast met het monitoren van vereenvoudiging ten behoeve van begunstigden van de Europese structuur- en investeringsfondsen. De resultaten van de openbare raadpleging over de herziening van het Financieel Reglement wijzen ook op de duidelijke verwachtingen die de belanghebbenden op dit vlak hebben. Er blijven inspanningen nodig om obstakels weg te nemen, de synergie en de complementariteit tussen ESI-fondsen en andere EU-fondsen te bewerkstelligen en de efficiëntie van uitvoerings- en controlevoorschriften te verbeteren. Eenvoudigere en flexibelere financiële regels zullen ertoe bijdragen dat de uitgaven en de impact van het MFK 2014-2020 worden geoptimaliseerd en vormen als zodanig een van de hoekstenen van het initiatief van de Commissie voor een resultaatgerichte EU-begroting (Budget Focused on Results of BFOR); dit moet ervoor zorgen dat middelen worden toegewezen aan prioriteiten en dat elke maatregel zo veel mogelijk resultaten en meerwaarde oplevert. Bovendien zal dit de kosten in verband met de uitvoering van de regels van de EU doen dalen en het aantal fouten verminderen. Eenvoudigere en flexibelere financiële EU-regels zijn van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat met de EU-begroting beter op veranderende omstandigheden en onverwachte ontwikkelingen kan worden ingespeeld. Dit wetgevingsvoorstel is een integraal onderdeel van de tussentijdse evaluatie/herziening van het meerjarig financieel kader (MFK) 2014-2020. Het draagt bij tot twee van de voornaamste doelstellingen van deze evaluatie/herziening: vereenvoudiging en flexibiliteit. De Commissie stelt daarom in één enkele handeling een ambitieuze herziening van de algemene financiële regels voor, samen met overeenkomstige wijzigingen van de sectorale financiële regels in 15 wetgevingshandelingen die betrekking hebben op meerjarenprogramma’s. De sectorale wijzigingen worden in hetzelfde wetgevingsvoorstel opgenomen om een coherent onderhandelingsproces en een spoedige goedkeuring door de wetgever te waarborgen. De nadruk ligt op de volgende gebieden: 1. Vereenvoudiging voor ontvangers van EU-middelen: veel maatregelen zijn erop gericht het leven van ontvangers van EU-middelen te vereenvoudigen. Het gaat om subsidies (opheffing van de controle op niet-cumuleerbaarheid voor subsidies van kleine bedragen en op het non-profitbeginsel; eenvoudigere waarderingsregels voor bijdragen in natura; erkenning van vrijwilligerswerk; toekenning van subsidies zonder oproep tot het indienen van voorstellen, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan) en vereenvoudigde vormen van subsidies (titel VIII). 2. Van meerdere controlelagen naar wederzijds vertrouwen bij audits, beoordelingen of goedkeuringen, en harmonisatie van verslagleggingsvereisten: deze maatregelen hebben tot doel te bevorderen dat zoveel mogelijk op één enkele audit, evaluatie of goedkeuring (bv. inachtneming van de voorschriften inzake staatssteun) wordt vertrouwd indien de audit, evaluatie of goedkeuring aan de noodzakelijke voorwaarden voldoet om voor het EU-stelsel in aanmerking te komen. Algemener gesteld zullen de regels voor de uitvoerende partners (internationale organisaties, EIB/EIF, nationale stimuleringsbanken, nationale agentschappen, ngo’s) worden vereenvoudigd door meer op hun procedures en beleidslijnen te vertrouwen van zodra deze een positieve beoordeling hebben gekregen. Door met langetermijnpartners financiële partnerschapskaderovereenkomsten af te sluiten, zal vooruitgang kunnen worden geboekt met de harmonisatie van de controle-, rapportage- en andere administratieve vereisten tussen donoren onderling (artikelen 122, 123 en 126 van titel V). 3. Toepassing van slechts één reeks voorschriften bij hybride acties of bij een combinatie van maatregelen of instrumenten: met dit voorstel wordt beoogd een verdere vereenvoudiging voor de partners van de EU te realiseren door middel van een aantal maatregelen om te voorkomen dat verschillende regels en procedures parallel worden toegepast, met name door het gemakkelijker te maken om financiering uit Europese structuur- en investeringsfondsen (ESIF) te combineren met financieringsinstrumenten en het Europees Fonds voor strategische investeringen (titel V). 4. Doeltreffender gebruik van financieringsinstrumenten: het gebruik van terugvloeiende middelen optimaliseren door de belangrijkste uitvoerende partners van de EU een gelijk speelveld te waarborgen en de zware vereisten m.b.t. de bekendmaking van individuele gegevens over eindontvangers of m.b.t. de uitsluitingscriteria te verminderen (titel X). 5. Flexibeler begrotingsbeheer: het voorstel voorziet in verschillende manieren om meer budgettaire flexibiliteit te bewerkstelligen, zodat de Unie doeltreffender met onvoorziene uitdagingen en nieuwe taken kan omgaan en sneller op crises kan reageren: het gaat onder meer om de invoering van een "flexibiliteitsbuffer" in het budget voor geografische instrumenten van extern optreden om op onvoorziene behoeften en nieuwe crises te kunnen reageren, een efficiëntere activering van het Solidariteitsfonds en het Fonds voor aanpassing aan de globalisering, de uitbreiding van trustfondsen tot intern beleid (artikelen 14 en 227), de aanleg van een crisisreserve van de EU door vrijgemaakte kredieten te hergebruiken, alsook het voorzien in de mogelijkheid, in het volgende meerjarig financieel kader, dat andere financiële transacties dan financieringsinstrumenten een voorwaardelijke verplichting voor de Unie genereren die groter is dan de financiële activa ter dekking van de financiële aansprakelijkheid van de Unie (artikel 203), en de oprichting van een gemeenschappelijk voorzieningsfonds met de middelen die beschikbaar zijn gesteld voor financiële verrichtingen (artikel 205). Recente initiatieven (zoals het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI) of het Europees Fonds voor duurzame ontwikkeling (EFDO)) hebben inderdaad aangetoond dat het effect van de EU-begroting ten volle moet worden gebruikt door te voorzien in niet door voorzieningen gedekte voorwaardelijke verplichtingen. In titel X wordt het kader vastgesteld waarbinnen deze financiële risico's worden toegestaan, beheerd en gecontroleerd. 6. Resultaatgerichtheid en gestroomlijnde verslaglegging: een grotere nadruk op resultaten door middel van vaste bedragen, prijzen, betalingen op basis van output en resultaten, en niet ter vergoeding van kosten, betaling mits bepaalde voorwaarden zijn vervuld (artikel 121 van titel XIII). Dit zou moeten bijdragen aan een verdere vermindering van de kosten voor de uitvoering van EU-fondsen, alsook van het aantal fouten. Wat de verslaglegging betreft, worden de verslagen gegroepeerd rond de ontwerpbegroting en het geïntegreerde pakket financiële verslaglegging, hetgeen efficiënter en transparanter is ten aanzien van het grote publiek en de begrotingsautoriteit (artikelen 39 en 239-245). 7. Een eenvoudigere en efficiëntere administratie op EU-niveau: overeenkomsten of delegaties tussen Europese instellingen of organen vergemakkelijken, zodat de uitvoering van de administratieve kredieten wordt gebundeld in de Europese bureaus of binnen de uitvoerende agentschappen (artikelen 57, 58, 64, 65 en 68); de voor financiële onregelmatigheden bevoegde adviescomités (artikel 73, lid 6) samenvoegen met het EDES-panel (artikel 139) en overstappen van jaarlijkse op meerjarige financieringsbesluiten (artikel 108). 8. Betrokkenheid van de burger mogelijk maken: het voorstel voorziet in een mogelijkheid om de burgers te raadplegen over de uitvoering van de EU-begroting door de Commissie, de lidstaten en alle andere entiteiten die de EU-begroting uitvoeren (аrtikel 54).

Door de financiële regels van de EU te vereenvoudigen en te versoepelen, effent het huidige voorstel de weg voor de voorbereiding van uitgavenprogramma’s van de volgende generatie (na 2020). •Consistentie met bestaande bepalingen op dit beleidsterrein De Commissie heeft er bij het opstellen van eenvoudigere en flexibelere financiële regels op toegezien dat dit niet ten koste gaat van goed financieel beheer, wat nog steeds een hoofddoelstelling is. Sterker nog, met dit voorstel worden ook de door de uitvoerende partners van de EU te respecteren regels ter voorkoming van belastingontwijking aangescherpt en wordt verduidelijkt dat voor alle vormen van uitvoering van EU-fondsen de plicht geldt om belangenconflicten te voorkomen (ook op het niveau van de lidstaten). In het voorstel worden ook de systemen ter bescherming van de EU-begroting tegen fraude en financiële onregelmatigheden geconsolideerd (uitbreiding van de bevoegdheden van de ordonnateur om maatregelen te treffen met betrekking tot het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting in indirecte uitvoering). Dankzij de vereenvoudiging van de financiële regels van de EU zullen bij de uitvoering van EU-fondsen ook kosten en tijd worden gespaard en zal het aantal fouten dalen. Bovendien moet deze vereenvoudiging ook het effect van de beleidsmaatregelen en de daaruit voortvloeiende resultaten op het terrein vergroten. 2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID •Rechtsgrondslag Het gedeelte van dit voorstel dat betrekking heeft op de herziening van het Financieel Reglement, is gebaseerd op artikel 322 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en de bij het tweede gedeelte gewijzigde wetgevingshandelingen hebben een sectorale rechtsgrondslag. •Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden) De goedkeuring van de algemene financiële regels van de EU en van de voorgestelde wijzigingen van de sectorale wetgevingshandelingen valt onder de exclusieve bevoegdheid van de EU. •Evenredigheid Dit voorstel is gericht op vereenvoudiging en bevat geen regels die niet noodzakelijk zijn om de doelstellingen van het Verdrag te verwezenlijken. Met name de in het omnibusgedeelte voorgestelde wijzigingen van de sectorale wetgevingshandelingen blijven beperkt tot wijzigingen die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat de voorgestelde vereenvoudigingen van het Financieel Reglement ten volle voelbaar zijn in het veld. 3.RESULTATEN VAN EVALUATIES ACHTERAF, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN •Raadplegingen van belanghebbenden In april/mei 2016 werd een openbare raadpleging over de herziening van het Financieel Reglement gehouden. In totaal werden 111 bijdragen van uiteenlopende belanghebbenden ontvangen. Uit de antwoorden blijkt de algemene steun voor de voorgestelde maatregelen op het vlak van vereenvoudiging (65 %) en flexibiliteit (79 %). Wat de vereenvoudiging van de subsidieregels van de EU betreft, geven de belanghebbenden nog steeds de voorkeur aan de vergoeding van de reële kosten, maar verzetten ze zich niet tegen vereenvoudigde vergoedingen door middel van eenheidskosten, vaste bedragen of forfaits, noch tegen vergoedingen op basis van vooraf bepaalde resultaten, zolang deze niet verplicht zijn. Deze bezorgdheden komen tot uiting in het voorstel. Met name de vereenvoudigde vergoeding van kosten blijft slechts een extra optie die de ordonnateur afhankelijk van de aard van de gesteunde acties en ontvangers kan gebruiken. Uitvoerende partners van de EU (nationale ontwikkelingsagentschappen, internationale organisaties, EIB/EIF, ngo's) vragen de Commissie om meer op hun regels en beleidslijnen te vertrouwen wanneer deze eenmaal positief zijn beoordeeld. Zij klagen over de vele voorafgaande beoordelingen van hun systemen of procedures, of over herhaalde audits van dezelfde activiteiten door de EU en andere donoren, terwijl bij dergelijke evaluaties en audits wederzijds vertrouwen mogelijk zou kunnen zijn. Zij laken ook de verschillen in verslagleggingsvereisten tussen donoren. Op 6 april 2016 vond in Brussel een bewustmakingsevent plaats om belanghebbenden de kans te geven hun bezorgdheid en suggesties met betrekking tot het Financieel Reglement te uiten. Hun opmerkingen lagen in dezelfde lijn als de antwoorden op de openbare raadpleging. Met de in dit voorstel vervatte maatregelen wordt gevolg gegeven aan deze klachten. •Effectbeoordeling Voor de herziening van het Financieel Reglement is geen effectbeoordeling verricht. Het Financieel Reglement als zodanig heeft slechts in beperkte mate economische, sociale of milieugevolgen (het bepaalt de algemene regels voor de uitvoering van de uitgavenprogramma’s, maar er zijn pas concrete economische of sociale gevolgen wanneer bij de uitvoering van de sectorale programma’s beleidskeuzes worden gemaakt). De voorgestelde wijzigingen van de sectorale wetgevingshandelingen zijn louter indirecte gevolgen van de vereenvoudigingen die worden voorgesteld in het Financieel Reglement. •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging Hoewel de herziening van het Financieel Reglement en de overeenkomstige wijzigingen van de sectorale wetgevingshandelingen niet onder het programma voor gezonde regelgeving vallen, zijn zij in overeenstemming met – en leveren zij een aanzienlijke bijdrage aan – de agenda voor betere regelgeving: dit voorstel verlaagt immers het totale aantal algemene financiële regels die van toepassing zijn op de EU-begroting, met ongeveer 25 % en bundelt hen in één "rulebook" dat in de plaats komt van het Financieel Reglement en de daarbij behorende uitvoeringsvoorschriften:

·De belangrijkste bepalingen van de uitvoeringsvoorschriften worden verplaatst naar het Financieel Reglement, terwijl voor minder belangrijke elementen indien nodig geval per geval zal worden bekeken of ze worden opgenomen in de interne regels van de Commissie of in de door de Commissie bekendgemaakte richtsnoeren. ·De gedetailleerde aanbestedingsregels die van toepassing zijn op de instellingen en organen van de EU, zijn samengevoegd in een bijlage bij het herziene Financieel Reglement, die door middel van een gedelegeerde handeling kan worden gewijzigd. ·De bepalingen van deel twee van het Financieel Reglement met betrekking tot bijzondere bepalingen die van toepassing zijn op het Europees Landbouwgarantiefonds, op de middelen voor onderzoek en voor extern optreden en op andere specifieke EU-fondsen, worden opgenomen in de desbetreffende delen van het Financieel Reglement, tenzij deze niet langer relevant zijn. In het voorstel tot herziening van het Financieel Reglement ligt de nadruk ook op gemeenschappelijke kenmerken en worden specifieke kenmerken tot een minimum beperkt, zodat de gebruikers de regels gemakkelijker kunnen toepassen: de nadruk wordt gelegd op gemeenschappelijke regels die toepasbaar zijn voor alle wijzen van uitvoering (direct, indirect en gedeeld) en voor alle juridische instrumenten door deze te bundelen in specifieke hoofdstukken. Bepalingen met betrekking tot Europese bureaus, uitvoerende agentschappen, gedecentraliseerde agentschappen en publiek-private partnerschapsorganen die momenteel over het hele Financieel Reglement zijn verspreid, worden samengebracht in hetzelfde hoofdstuk. Regels inzake EU-trustfondsen, begrotingssteun en deskundigen (waaronder onderzoeksdeskundigen) worden ondergebracht onder een nieuwe titel "Overige instrumenten voor de uitvoering van de begroting". Het voorstel is ook sterk gericht op een aanzienlijke vereenvoudiging van de huidige financiële regels van de EU. Zoals in punt 1 is aangegeven, bevat het voorstel talrijke elementen om de administratieve lasten voor aanvragers en ontvangers van EU-middelen te verlichten. Ook micro-ondernemingen vallen binnen het toepassingsgebied van het voorstel. Dergelijke ondernemingen kunnen EU-middelen ontvangen en worden dus aan de regels onderworpen. Op bepaalde gebieden voorziet het voorstel evenwel in een verlaging van de kosten voor overwegend kleine en middelgrote ondernemingen (door de bekendmaking van individuele gegevens van de begunstigden bij financieringsinstrumenten te vervangen door geaggregeerde statistieken) en meer in het algemeen moeten de talrijke vereenvoudigingsmaatregelen ten goede komen aan alle ondernemingen. •Grondrechten Het voorstel is in overeenstemming met de bescherming van de grondrechten. 4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Dit voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting. •Gedetailleerde toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel 1. Vereenvoudiging voor ontvangers van EU-middelen 1.1. Vereenvoudiging van subsidiegebruik, vaste bedragen en kostenberekeningen Veel maatregelen zijn erop gericht het leven van de ontvangers van EU-middelen te vereenvoudigen. Zij hebben betrekking op de inhoud van de subsidieaanvragen, de waarde van bijdragen in natura, de erkenning van vrijwilligerswerk, de voorwaarden om onder specifieke omstandigheden subsidies aan lidstaten toe te kennen zonder oproep tot het indienen van voorstellen, het winstverbod, het beginsel van niet-cumuleerbaarheid en de geleidelijke afschaffing van subsidiebesluiten. Andere maatregelen duiden op de overstap naar een eenvoudigere en efficiëntere administratie. 1.1.1. Algemene financiële regels Het voorstel bevordert het gebruik van vereenvoudigde vormen van subsidies die geschikt zijn voor alle door de EU gefinancierde programma’s indien de aard van de maatregelen en de daaruit voortvloeiende uitgaven een dergelijke aanpak mogelijk maken (bijv. bij opleidings- en mobiliteitsmaatregelen, reiskosten, enz.). Dit zou de administratieve lasten verlichten, meer zekerheid bieden over het aan de begunstigden terugbetaalde bedrag en het gebruik van vereenvoudigde vormen van subsidies en combinaties daarvan bevorderen (artikel 175). Gebruik van deskundig oordeel: het gebruik van vereenvoudigde vormen van subsidies wordt belemmerd door het gebrek aan gegevens die nodig zijn om een redelijke raming van de werkelijke kosten te maken. Dit is vaak te wijten aan de innovatieve aard van de desbetreffende acties of aan het feit dat deze acties uitsluitend in bepaalde landen worden uitgevoerd en er voor andere landen geen gegevens beschikbaar zijn. Om deze lacune op te vullen, wordt voorgesteld om, afhankelijk van de aard van de actie, gebruik te maken van deskundig oordeel in aanvulling op of als alternatief voor de statistische of historische gegevens (artikel 175). Eenvoudigere toestemming voor vaste bedragen, eenheidskosten en forfaits: in plaats van de lange en lastige toestemmingsprocedure (collegebesluit voor bedragen hoger dan 60 000 EUR per subsidie) mag de bevoegde ordonnateur besluiten ter goedkeuring van vereenvoudigde vormen van subsidies vaststellen. Gelet op de zeer technische inhoud van het besluit (berekeningsmethoden, gegevensoverzichten, enz.) is dit niveau geschikter (artikel 175). Eenvoudigere en duidelijkere inhoud van subsidieaanvragen, inclusief de bijbehorende bewijsstukken: geen verplichting om informatie te verstrekken waaruit de financiële en operationele capaciteit van de aanvragers blijkt, indien deze niet worden gecontroleerd (bv. voor openbare organen); de verplichting om een auditverslag in te dienen, wordt in overeenstemming gebracht met het toepasselijke EU- en nationaal recht inzake boekhouding (artikel 189). Eenvoudiger beginsel van niet-cumuleerbaarheid: subsidies aan natuurlijke personen, zoals studiebeurzen, en rechtstreekse steun aan vluchtelingen, werklozen en andere personen in grote nood zullen worden vrijgesteld van deze regel, omdat het normaal gesproken om vrij lage bedragen gaat (artikel 185).

Opheffing van het winstverbod: het praktische belang van het winstverbod is aanzienlijk verminderd: inkomstengenererende projecten worden in beginsel ondersteund via financieringsinstrumenten. Voor projecten die in principe geen inkomsten genereren, creëert het winstverbod negatieve prikkels: de begunstigden worden niet aangemoedigd om hun projecten duurzaam of winstgevend te maken. Dit heeft op zijn beurt negatieve gevolgen voor de economie. Eenvoudigere bepaling van de waarde van bijdragen in natura: deze bijdragen zijn geen subsidiabele kosten. Bijgevolg is hun precieze waarde irrelevant. Zij mogen evenwel nog steeds worden aanvaard als onderdeel van de medefinanciering. Op basis van elke waarde die door de ordonnateur op het moment van aanvaarding van het geraamde budget redelijkerwijze is vastgesteld, kan worden aangetoond dat de actie uit andere bronnen dan de EU-subsidie wordt gefinancierd en dat het medefinancieringbeginsel wordt nageleefd (artikel 184). Erkenning van vrijwilligerswerk: om de deelname van kleine organisaties aan de uitvoering van het EU-beleid te bevorderen in een context waarin slechts beperkte middelen beschikbaar zijn, is het nodig de waarde van vrijwilligerswerk te erkennen als subsidiabele kosten. Bijgevolg mogen deze organisaties zich in sterkere mate op vrijwilligers verlaten om de actie te medefinancieren (artikelen 175, 180 en 184). Eenvoudigere en gestroomlijnde voorwaarden voor de toekenning van subsidies zonder oproep tot het indienen van voorstellen: er wordt voorgesteld om de mogelijkheid tot toekenning van directe subsidies aan door de lidstaten gemachtigde entiteiten uit te breiden tot gevallen van de facto of de jure monopolies of gevallen waarin directe begunstigden zijn gekozen op grond van hun technische deskundigheid, zeer specialistische kennis of administratieve bevoegdheden. Bovendien zou de ordonnateur worden gemachtigd om het evaluatieverslag en het gunningsbesluit in één document te combineren. Dit zal de administratieve lasten verlichten en de toekenning van directe subsidies versnellen (artikel 188). Eenvoudiger bijhouden van gegevens: gegevens moeten in alle gevallen gedurende een termijn van vijf jaar worden bijgehouden (drie jaar indien het financieringsbedrag lager is dan of gelijk is aan 60 000 EUR), ook in indirecte uitvoering (artikel 128). Hypothetische aanpak voor subsidies: in gevallen waarin de subsidies uitsluitend worden uitgedrukt in absolute waarden (niet als percentages van de subsidiabele kosten), wordt de subsidiabiliteit van de kosten uiterlijk op het ogenblik van de betaling van het saldo geverifieerd (artikel 180). Voor deze verificatie kan een vereenvoudigde ("hypothetische") aanpak worden gebruikt (artikel 150). Geleidelijke afschaffing van subsidiebesluiten: voorgesteld wordt om het gebruik van subsidiebesluiten gefaseerd te laten uitdoven en hoofdzakelijk gebruik te maken van subsidieovereenkomsten, onder voorbehoud van een toetsing aan het eind van het huidige MFK van de voortgang die is geboekt met betrekking tot elektronische subsidies (artikel 277). 1.1.2. Sectorale voorschriften Naast de verbeteringen inzake het gebruik van vereenvoudigde kostenopties in het Financieel Reglement worden wijzigingen van de sectorale wetgeving voorgesteld om het gebruik van vereenvoudigde kostenopties uit te breiden in: ·Verordening (EU) nr. 1303/2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij; ·Verordening (EU) nr. 1304/2013 betreffende het Europees Sociaal Fonds; ·Verordening (EU) nr. 223/2014 betreffende het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen. 2. Van meerdere controlelagen naar wederzijds vertrouwen bij audits, beoordelingen of goedkeuringen, en harmonisatie van verslagleggingsvereisten Het doel van deze maatregelen is te bevorderen dat voor zover mogelijk op één enkele audit, evaluatie of toestemming (bv. inachtneming van de voorschriften inzake staatssteun) wordt vertrouwd indien deze aan de noodzakelijke voorwaarden voldoen om voor het EU-stelsel in aanmerking te komen. Om meerdere controlelagen te vermijden, bevordert de Commissie de erkenning van internationaal aanvaarde normen of internationale beste praktijken op dat terrein en gemeenschappelijke verslagleggingsvoorschriften tussen donoren onderling: ·Wederzijds vertrouwen op beoordelingen vooraf en reeds door andere entiteiten (donoren) verrichte controles van ontvangers die betrekking hebben op voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die van de EU (artikel 122). ·Wederzijds vertrouwen op overeenkomstig internationaal aanvaarde normen uitgevoerde audits wordt tevens aangemoedigd om te vermijden dat dezelfde personen/entiteiten meerdere malen met betrekking tot dezelfde activiteiten worden gecontroleerd. Hierdoor zou de Commissie kunnen steunen op onafhankelijke audits naar het gebruik van EU-middelen door internationale partners (VN, Wereldbank, enz.) of lidstaten (artikel 123). ·Harmonisatie van de verslagleggingsvoorschriften van de Commissie met die van andere donoren: de Commissie bevordert de goedkeuring van gemeenschappelijke verslagleggingsvoorschriften via de financiële partnerschapskaderovereenkomsten die zij met haar belangrijkste internationale partners heeft afgesloten (artikel 126). ·De Commissie toelaten op de systemen en procedures van de EU-partners in indirecte uitvoering te vertrouwen, indien deze positief zijn beoordeeld (artikel 149) en maatregelen opleggen indien bepaalde regels of procedures de financiële belangen van de EU onvoldoende beschermen; indien de Commissie eist dat haar eigen of specifieke procedures worden gebruikt, wordt er geen beoordeling uitgevoerd. In ieder geval moet de mate van toezicht/controle worden aangepast op basis van het evenredigheidsbeginsel. ·Betere financiële partnerschapskaderovereenkomsten (artikel 126): dergelijke overeenkomsten die met vertrouwde partners worden gesloten met het oog op langetermijnsamenwerking, zullen voortaan betrekking hebben op alle acties in directe en indirecte uitvoering. Deze overeenkomsten zullen bepalen in welke mate de Commissie op de positief beoordeelde systemen en procedures kan vertrouwen en zullen ervoor zorgen dat slechts één reeks regels voor alle juridische instrumenten van toepassing is. Partnerschapsovereenkomsten op lange termijn bieden een flexibel kader om waar mogelijk te vertrouwen op elkaars evaluaties en audits en om de audit-, verslagleggings- en andere administratieve voorschriften van donoren te harmoniseren. 3. Toestaan dat in het geval van hybride acties of van een combinatie van maatregelen of instrumenten slechts één reeks regels wordt toegepast

Het voorstel is gericht op een zo sterk mogelijke vereenvoudiging voor de partners van de EU in indirecte uitvoering. 3.1. Algemene financiële regels ·In bepaalde gevallen zou worden toegestaan dat een uitvoerende partner van de Commissie slechts één reeks regels i.p.v. twee toepast, ongeacht de aard van de actie en de rol van de partner als beheerder van fondsen of als uitvoerder. Indien in het kader van hybride acties directe en indirecte uitvoering worden gecombineerd, hetgeen momenteel twee reeksen regels met zich meebrengt, zouden bijkomende elementen die momenteel onder de regels voor directe uitvoering vallen (wat zeer vaak het geval is voor technische bijstand), de regels van de kernelementen van de actie moeten volgen (bv. het beheer van een financieringsinstrument, al dan niet met garanties (artikel 208, lid 2)). ·Om het combineren van subsidies met financieringsinstrumenten gemakkelijker te maken, is één reeks regels (die van de financieringsinstrumenten) van toepassing op subsidies ter aanvulling van financieringsinstrumenten indien deze in één enkele actie worden gecombineerd (artikel 208, lid 2); ·De termijn voor het bewaren van gegevens wordt gelijkgetrokken voor subsidies en financieringsinstrumenten en bedraagt voortaan vijf jaar (drie jaar voor bedragen van maximaal 60 000 EUR (artikel 128)). 3.2. Sectorale voorschriften ·De verificatie van staatssteun beperken tot het controleren van de verenigbaarheid met de staatssteunregels van financieringsinstrumenten op EU-niveau die in het Financieel Reglement zijn vastgesteld, indien ESI-fondsen bijdragen aan financieringsinstrumenten op EU-niveau (geen dubbele controle): voor bijdragen van lidstaten aan financieringsinstrumenten op EU-niveau die kunnen worden gebruikt zonder bijkomende voorwaarden, behalve deze met betrekking tot het geografische gebied, is geen afzonderlijke verificatie van staatssteun nodig, aangezien het financieringsinstrument reeds in overeenstemming is met de staatssteunregels op grond van het Financieel Reglement. Dit zal worden verduidelijkt door middel van passende richtsnoeren. ·Verlenging van het EU-initiatief voor kleine en middelgrote ondernemingen waardoor dit initiatief ook na 2016 mag worden gebruikt en lidstaten de mogelijkheid hebben om tot 2020 middelen vrij te maken voor dit initiatief. ·Uitbreiding en verduidelijking van de bepalingen van de GB-verordening met betrekking tot combinaties van financieringsinstrumenten en subsidies teneinde het gecombineerde gebruik ervan te vergemakkelijken. ·Introductie van een nieuwe mogelijkheid om de ESI-fondsen te combineren met het EFSI en van een nieuwe structuur om ESI-fondsen met de EIB en het EIF te combineren: programma’s in het kader van de ESI-fondsen moeten een bijdrage kunnen leveren aan financieringsinstrumenten in combinatie met EIB-financiering in het kader van het EFSI. 4. Doeltreffender gebruik van financieringsinstrumenten 4.1. Algemene financiële regels Uit ervaring met financieringsinstrumenten en in het bijzonder uit de inbreng van de belangrijkste uitvoerende partners (EIB/EIF) blijkt dat de volgende mogelijkheden het beheer en de doeltreffendheid van deze instrumenten verder zouden verbeteren: ·Alle terugvloeiende middelen (ontvangsten + terugbetalingen) die door een financieringsinstrument worden gegenereerd, moeten voor datzelfde instrument worden gebruikt om de doeltreffendheid ervan te vergroten; volledige transparantie wordt verzekerd door middel van verslaglegging (artikel 202, lid 2); ·De EIB / het EIF zouden hun status als belangrijke uitvoerende EU-partners behouden, maar rechtstreekse onderhandelingen tussen de Commissie en een groter aantal potentiële entiteiten moeten worden toegelaten om een gelijk speelveld te waarborgen (artikel 149); ·Omdat het onmogelijk is om de volledige naleving van de EU-regels af te dwingen wanneer de EU als minderheidsaandeelhouder van een fonds deelneemt aan een financieringsinstrument, wordt voorgesteld om in dergelijke gevallen een evenredige toepassing van EU-regels toe te staan (artikel 208, lid 4); ·Voor begunstigden die minder dan 500 000 EUR aan EU-steun ontvangen, zou de bekendmaking van individuele gegevens van eindontvangers worden vervangen door statistische gegevens, gebundeld per relevant criterium (beleidsterrein, aard van de steun, aard van de begunstigde, geografische spreiding (artikel 36, lid 5)). ·Eindbegunstigden en bemiddelende instanties zijn niet verplicht op erewoord te verklaren dat zij niet in een van de uitsluitingssituaties verkeren indien de uitvoerende partner een uitsluitingsbeleid voert dat als gelijkwaardig aan dat van de EU wordt beschouwd (artikel 131). ·Er worden twee nieuwe afdelingen voorgesteld voor de regulering van andere instrumenten met een financieel risico, zoals begrotingsgaranties en financiële bijstand aan lidstaten of derde landen (titel X, hoofdstuk 2, afdelingen 2 en 3). ·Er zijn regels ingevoerd om niet door voorzieningen gedekte voorwaardelijke verplichtingen toe te staan, te beheren en te controleren (artikelen 203 t/m 206).

4.2. Sectorale voorschriften Om het beheer en gebruik van financieringsinstrumenten in gedeelde uitvoering verder te optimaliseren, worden wijzigingen van Verordening (EU) nr. 1303/2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen (GB-verordening) voorgesteld: ·Het verduidelijken van de mogelijkheid waarover beheersautoriteiten van de lidstaten beschikken om de EIB / het EIF, andere internationale financiële instellingen en nationale stimuleringsbanken onderhands een opdracht, inclusief technische bijstand, te gunnen. ·Het beheer van de kasmiddelen: indien de tijdelijke belegging van ESIF-geld dat voorafgaand aan investeringen in de eindontvangers in een financieringsinstrument is gestort, negatieve rente genereert, wordt de betaling daarvan uit terugbetaalde middelen toegestaan wanneer ten minste één investeringscyclus is uitgevoerd. ·Sommige specifieke voorschriften voor ELFPO-maatregelen die de programmering van financieringsinstrumenten op het vlak van plattelandsontwikkeling en de uitvoering ervan door de fondsbeheerders belemmerden, worden geschrapt om het hefboomeffect van de ELFPO-middelen te vergroten door middel van een intensiever gebruik van financieringsinstrumenten. 5. Flexibeler begrotingsbeheer 5.1. Algemene financiële regels Het voorstel voorziet in verschillende manieren om tot meer budgettaire flexibiliteit te komen, zodat de Unie doeltreffender met onvoorziene uitdagingen en nieuwe taken kan omgaan: ·De oprichting van EU-trustfondsen ook toestaan voor noodsituaties, operaties na een noodsituatie of thematische acties binnen de EU (en niet alleen voor derde landen). De recente gebeurtenissen in de Europese Unie tonen aan dat er behoefte is aan flexibelere financiering binnen de EU. Aangezien de grenzen tussen extern en intern beleid steeds meer vervagen, zou dit instrument ook een antwoord kunnen bieden op grensoverschrijdende uitdagingen (artikel 227). ·De "negatieve reserve" optrekken van 200 miljoen EUR naar 400 miljoen EUR en zo ook gevolg geven aan een verzoek van de Raad om de ontwerpen van gewijzigde begroting in verband met betalingen in aantal te beperken (artikel 48). ·Een flexibiliteitsbuffer voor extern optreden creëren door niet toegewezen middelen voor het instrument voor pretoetredingssteun (IPA II), het Europees nabuurschapsinstrument (ENI) en het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) over te dragen naar jaar n+1 mits inachtneming van de bovengrens van 10 % van de oorspronkelijke kredieten van elk instrument (artikel 12). ·Voorzien in meer flexibiliteit voor crisis- en noodsituaties en humanitaire hulp in de vorm van subsidies: De administratieve procedures worden vereenvoudigd om snel en doeltreffend te kunnen reageren (bv. de bevoegde ordonnateur kan tot retroactieve subsidiabiliteit besluiten vóór de indiening van de aanvraag, artikel 186). ·In de delegaties van de Unie zouden gelden ter goede rekening mogen worden gebruikt om langs budgettaire weg geringe bedragen te betalen. Niet-statutair personeel dat bij hulp in crisissituaties en humanitaire hulp wordt ingezet, zou dergelijke rekeningen kunnen beheren en met deze rekeningen uitgevoerde juridische verbintenissen van maximaal 2 500 EUR kunnen ondertekenen (artikel 109). ·De Commissie meer flexibiliteit geven om autonoom overschrijvingen uit te voeren door het huidige toepassingsgebied uit te breiden, dat wil zeggen door ook overschrijvingen van operationele uitgaven van de ene titel naar de andere toe te staan indien deze onder dezelfde basishandeling vallen, met inbegrip van de ondersteunende hoofdstukken, en van de begrotingsonderdelen voor administratieve bijstand naar de overeenkomstige beleidskredieten (artikel 28). ·Eenvoudigere beschikbaarstelling van middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (SFEU) door middel van een autonome overschrijving uit de reserve naar het begrotingsonderdeel zodra het besluit tot beschikbaarstelling is goedgekeurd door het Europees Parlement en de Raad (artikel 28). ·Eenvoudigere beschikbaarstelling van middelen uit het

Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) door middel van een automatische goedkeuring van de overschrijving uit de reserve naar het begrotingsonderdeel nadat de beschikbaarstelling van middelen uit het fonds door de begrotingsautoriteit is goedgekeurd (artikel 30). ·Verduidelijken dat de bedragen die overeenstemmen met vastleggingskredieten voor de reserve voor noodhulp en het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, automatisch worden overgedragen (artikel 12). ·De verplichting opheffen om eerst de voor het lopende begrotingsjaar toegestane kredieten te gebruiken totdat deze zijn uitgeput, vooraleer overgedragen kredieten mogen worden gebruikt. ·Toestaan dat interne bestemmingsontvangsten voor een ander doel kunnen worden gebruikt dan dat waarvoor zij zijn bestemd, indien er geen behoeften met hetzelfde doel zijn vastgesteld waaraan deze ontvangsten kunnen worden besteed (artikel 30, lid 3). ·Toestaan dat de instellingen en organen voor specifieke evenementen of activiteiten (d.w.z. geen recepties of andere louter sociale events) sponsoring in natura mogen aanvaarden van bedrijven. Om de uitvoering van deze bepaling mogelijk te maken, zou elke instelling eerst het beginsel van aanvaarding van steun in natura moeten toelaten en specifieke richtsnoeren betreffende met name de ethische aspecten hiervan moeten vaststellen (artikel 24).

·Bepalen dat de begrotingsautoriteit, in het kader van de goedkeuringsprocedure voor de verkoop van gebouwen en grond, geval per geval mag aanvaarden dat de opbrengsten van die verkoop als bestemmingsontvangsten worden beschouwd, zodat het facilitymanagement van de Commissie wordt verbeterd en de aankoop van andere gebouwen wordt vergemakkelijkt (artikel 20, lid 3, onder g)). ·Een crisisreserve van de EU creëren door vrijgemaakte kredieten te hergebruiken. ·In het volgende meerjarig financieel kader mogelijk maken dat andere financiële transacties dan financieringsinstrumenten een voorwaardelijke verplichting voor de Unie genereren die groter is dan de financiële activa ter dekking van de financiële aansprakelijkheid van de Unie (artikel 203), alsook een gemeenschappelijk voorzieningsfonds creëren met de middelen die beschikbaar zijn gesteld voor financiële verrichtingen (artikel 205) 5.2 Sectorale voorschriften ·In Verordening (EU) nr. 1305/2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling wordt voor lidstaten de mogelijkheid geïntroduceerd om ook in het geval van door de mens veroorzaakte rampen, zoals de vluchtelingencrisis, hulp te verlenen en onmiddellijk gebruik te maken van beschikbare geldmiddelen (zonder te moeten wachten op de indiening van een programmawijziging). Ook wordt een specifieke investeringsprioriteit voor migranten en vluchtelingen toegevoegd om de programmering van op hulpverlening aan migranten en vluchtelingen gerichte maatregelen in het kader van Verordening (EU) nr. 1301/2013 betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling te vereenvoudigen. ·Programma van de Europese Unie voor werkgelegenheid en sociale innovatie (Verordening (EU) nr. 1296/2013): om het aanpassingsvermogen van het programma van de Europese Unie voor werkgelegenheid en sociale innovatie te vergroten in geval van een crisis en bij veranderende politieke prioriteiten, is er flexibiliteit vereist wat de indicatieve uitgavenniveaus voor elk van de drie pijlers van het programma en voor elk van de thematische prioriteiten binnen deze pijlers betreft. Bovendien moet gezien de huidige economische context de afwijking worden gehandhaafd die bepaalt dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering kan worden gebruikt ten behoeve van jongeren die niet werken en geen onderwijs of opleiding genieten. ·Verordening (EU) nr. 1316/2013 tot vaststelling van de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen: gezien het succes van de meerjarige werkprogramma’s moet de flexibiliteit worden vergroot zodat 95 % van de middelen kan worden besteed aan meerjarenprogramma’s en andere ondersteunde projecten met de grootste meerwaarde voor het trans-Europese vervoersnetwerk (kernnetwerkcorridors, grensoverschrijdende projecten en projecten m.b.t. andere delen van het kernnetwerk). ·Beheer van de uitgaven in verband met de voedselketen, diergezondheid en dierenwelzijn (Verordening (EU) nr. 652/2014): gezien de positieve ervaringen met de toepassing van deze regel en de aanzienlijke vermindering van de hiermee verbonden werklast voor de begunstigden en de diensten van de Commissie, wordt voorgesteld de mogelijkheid tot gebruik van in jaartranches verdeelde vastleggingen in de begroting te verlengen. ·In Verordening (EU) nr. 1305/2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling wordt toegestaan dat onderlinge fondsen worden toegespitst op het helpen van landbouwers in geval van grote inkomensdalingen in specifieke sectoren, alsook dat het aanvangskapitaal van dergelijke fondsen wordt gesubsidieerd. 6. Resultaatgerichtheid en gestroomlijnde verslaglegging Het voorstel bevat een reeks maatregelen bedoeld om de begroting resultaatgerichter te maken, een duidelijk prestatiekader vast te stellen, meer transparantie te bewerkstelligen en de verslaglegging te stroomlijnen. 6.1 Resultaatgerichtheid Bij een aantal voorstellen, die op alle beleidsterreinen toepasbaar zijn, wordt het accent gelegd op resultaten en niet zozeer op hetgeen werkelijk is besteed. Hiermee geeft de Commissie blijk van haar inzet om de noodzakelijke voorwaarden te scheppen voor een resultaatgerichte aanpak: ·Toestaan van betalingen op basis van voldane voorwaarden, output of prestaties in alle beheersvormen (bv. betalingen per hervestigde vluchteling in de AMIF-fondsen of de steun aan een jonge startende landbouwer (artikel 121)). In dergelijke gevallen wordt de financiering van projecten losgekoppeld van de terugbetaling van de kosten van de ontvangers van EU-middelen: de financiering is rechtstreeks afhankelijk van de resultaten op het terrein. Van belang is het vervullen van een aantal vooraf in de basishandeling vastgestelde voorwaarden en/of het boeken van resultaten die worden gemeten aan de hand van prestatie-indicatoren (achteraf). Een dergelijk systeem verbetert het verantwoordelijkheidsgevoel en de motivatie van de ontvangers van de middelen om resultaten te boeken. Hierdoor nemen de administratieve lasten en de controlekosten aanzienlijk af. Bij de controles hoeft immers enkel te worden gekeken naar de vooraf overeengekomen resultaten/voorwaarden en de administratieve lasten. Dit beperkt dan weer het risico op fouten met betrekking tot wettigheid en regelmatigheid. Dit heeft de Europese Rekenkamer bepleit onder de naam "rechten". ·"Prijzen" vergemakkelijken (titel IX): de titel "Prijzen" wordt ingekort en vereenvoudigd; de verplichting om prijzen ter waarde van 1 miljoen EUR of meer bekend te maken in de begeleidende verklaringen bij de ontwerpbegroting wordt vervangen door een voorafgaande kennisgeving aan het Europees Parlement en een expliciete bekendmaking van dergelijke prijzen in het financieringsbesluit. ·Eenmalig vast bedrag (artikel 176): een "eenmalig vast bedrag" kan in de toekomst alle subsidiabele kosten van de actie dekken. Tijdens toetsen en controles zal uitsluitend naar de outputs en resultaten worden gekeken. Het eenmalig vast bedrag is gebaseerd op de beoordeling van het door de aanvrager voorgestelde budget, rekening houdend met de beginselen van efficiëntie, zuinigheid en doeltreffendheid, alsook met relevante gegevens en/of deskundig oordeel. ·Voorrang aan vereenvoudigde vormen van subsidies waarbij de betaling afhangt van output en resultaten (artikel 175): een op input gebaseerde aanpak mag alleen worden overwogen indien een op output gebaseerde aanpak onmogelijk of onwenselijk is. Vereenvoudigde vormen van subsidies worden momenteel voornamelijk gebruikt om de waarde van de input te dekken (bijv. aantal mandagen, aantal reizen, aantal dagen van dienstreizen, enz.). De mogelijkheid om voor het behalen van concrete resultaten (bijvoorbeeld de organisatie van een conferentie of festival, de bouw van een prototype, enz.) vereenvoudigde vormen van subsidies uit te betalen, wordt eveneens aangemoedigd. ·Verduidelijking van de reikwijdte van de controles van vereenvoudigde vormen van subsidies en van de gevolgen indien de output niet wordt geleverd (artikel 177): de controles worden toegespitst op de te vervullen voorwaarden die aanleiding geven tot betaling (bv. of de productie van een ondersteunde Europese film aan de nodige kwaliteitseisen voldoet en of deze op voldoende grote schaal is verdeeld, of een Erasmusstudent daadwerkelijk in het buitenland heeft gestudeerd, enz.). Het is niet nodig verslag uit te brengen over de door de begunstigde daadwerkelijk gemaakte kosten. Indien niet is voldaan aan de voorwaarden die aanleiding geven tot betaling, of indien de overeengekomen werkzaamheden slecht, gedeeltelijk of te laat zijn uitgevoerd, verlaagt de Commissie het bedrag van de subsidie in verhouding tot de nalatigheid en vordert zij ten onrechte uitgegeven bedragen terug. 6.2 Een duidelijk prestatiekader Naast de sterkere nadruk op resultaten wordt een duidelijk prestatiekader voorgesteld waarbij:

·prestaties, doelstellingen, indicatoren, resultaten en de beginselen van zuinigheid, efficiëntie en doeltreffendheid bij het gebruik van de middelen aan elkaar worden gekoppeld (artikel 31); ·prestatievergoedingen worden betaald om organisaties te vergoeden voor het beheer van EU-middelen (artikel 150); ·programmaverklaringen worden beschouwd als de belangrijkste bron van informatie over de prestaties van de programma’s (artikel 39); ·het syntheseverslag en het in artikel 318 VWEU genoemde verslag worden samengevoegd in één "jaarlijks beheers- en prestatieverslag over de EU-begroting" zodat jaarlijks één enkel prestatieverslag over de EU-begroting wordt geleverd (vanaf begrotingsjaar 2015, artikel 239); ·de terminologie wordt afgestemd op de bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 2016 en er wordt een verband gelegd tussen de evaluaties vooraf in het kader van het Financieel Reglement enerzijds en de effectbeoordelingen anderzijds (artikel 32). 6.3 Gestroomlijnde verslaglegging 6.3.1. Algemene financiële regels Door achtereenvolgende herzieningen van het Financieel Reglement zijn de gevraagde verslagen en gegevens, onder meer over de rekeningen, aanzienlijk in aantal toegenomen: de verslaglegging is nu versnipperd over verschillende documenten en gebeurt op verschillende tijdstippen. Om niet alleen de begrotingsautoriteit, maar ook het grote publiek meer efficiëntie en transparantie te bieden, zonder aan de momenteel geleverde hoeveelheid informatie te raken, wordt voorgesteld om: ·de verslagleggingsverplichtingen te bundelen rond twee sleutelmomenten: begeleidende verslagen ·bij de ontwerpbegroting; alle verslagen over financieringsinstrumenten op EU-niveau zouden worden samengevoegd tot één enkel begeleidend document bij de ontwerpbegroting (artikel 39); ·en alle verslagen die als onderdeel van de kwijtingsprocedure worden ingediend: "het geïntegreerd pakket financiële verslaglegging" – in een afzonderlijk hoofdstuk zou budgettaire en andere financiële verslaglegging aan bod komen (artikelen 239 t/m 245); ·ervoor te zorgen dat het nieuwe jaarlijkse beheers- en prestatieverslag over de EU-begroting, dat het resultaat is van de samenvoeging vanaf 2015 van het financieel jaarverslag, het syntheseverslag en het in artikel 318 VWEU genoemde verslag, een hoeksteen van het geïntegreerd pakket financiële verslaglegging wordt (artikel 239); ·te specificeren dat bij de externe auditwerkzaamheden van de Rekenkamer rekening wordt gehouden met het meerjarige karakter van programma’s (artikel 247, lid 1). 6.3.2. Verslaglegging: ·Door bepaalde redundanties achterwege te laten, worden de verslagleggingsverplichtingen gestroomlijnd (GB-verordening). 7. Eenvoudigere en efficiëntere administratie op EU-niveau 7.1. Algemene financiële regels Een reeks vereenvoudigingsmaatregelen is erop gericht de EU-instellingen toe te laten efficiënter te werken, met name door gezamenlijk administratieve kredieten uit te voeren en zo schaalvoordelen te realiseren: ·Voorzien in een expliciete rechtsgrondslag voor overeenkomsten inzake dienstverleningsniveau (SLA) tussen de diensten van de EU-instellingen, de EU-organen en de Europese bureaus, en uitbreiden naar alle instellingen van de mogelijkheid tot het sluiten van SLA's die de uitvoering van administratieve kredieten vergemakkelijken. In de toekomst zal het ook mogelijk zijn om de uitvoering van administratieve kredieten te delegeren aan een door de Commissie opgericht bureau. ·Het onderscheid tussen verplichte en facultatieve taken van bureaus verduidelijken (artikelen 64 en 65): verplichte taken moeten worden gedekt door de kredieten van de begrotingsafdeling die betrekking heeft op het bureau. Facultatieve taken die het bureau vrijwillig uitvoert op verzoek van een andere instelling of een ander orgaan, worden gedekt door de begroting van de betrokken instelling of het betrokken orgaan.

·Meerjarige financieringsbesluiten toestaan en het aantal verplichte elementen van een financieringsbesluit verminderen (artikel 108). Daarnaast wordt voorgesteld dat het financieringsbesluit tegelijkertijd het jaarlijkse of het meerjarige werkprogramma vormt. Deze wijzigingen zouden de uitvoering van de begroting vanaf jaar twee van een programma versnellen. ·De regels met betrekking tot uitvoerende agentschappen verduidelijken (artikel 68): zij ontvangen een jaarlijkse bijdrage; de directeur treedt bij de uitvoering van de beleidskredieten op als gedelegeerd ordonnateur; de overdracht van een operationeel programma aan een uitvoerend agentschap kan proefprojecten en voorbereidende acties, alsook de uitvoering van administratieve uitgaven ter verwezenlijking van synergieën en schaalvoordelen omvatten. ·De in artikel 139 van het Financieel Reglement bedoelde instantie samenvoegen met de instantie voor financiële onregelmatigheden (artikel 90): omwille van de efficiëntie zou de instantie van het Financieel Reglement die aanbevelingen doet over de uitsluiting van en financiële sancties tegen ondernemers, ook bevoegd worden voor financiële onregelmatigheden door personeelsleden van de EU, terwijl de tuchtraad uit hoofde van het Statuut de consequenties aan deze onregelmatigheden blijft verbinden. 7.2. Sectorale voorschriften ·Er worden diverse wijzigingen van de verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen voorgesteld om het programmabeheer te vergemakkelijken en nationale programma’s evenals gezamenlijke actieplannen met op output en resultaten gerichte projecten te bevorderen. ·Wat rechtstreekse betalingen aan landbouwers betreft, wordt steun verleend aan actieve landbouwers en wordt met bepaalde maatregelen de steun op jonge landbouwers toegespitst. Voor financiële correcties in verband met fouten inzake overheidsopdrachten wordt het evenredigheidsbeginsel ingevoerd om te vermijden dat dergelijke fouten altijd worden geacht gevolgen te hebben voor 100 % van de desbetreffende steun. 8. Andere wijzigingen Ontvangsten: de volgende wijzigingen worden voorgesteld: ·De bepaling betreffende negatieve correcties van eigen middelen voor boekhoudkundige doeleinden wordt gewijzigd om redenen van transparantie (artikel 94). ·Als gevolg van recente jurisprudentie van het Hof van Justitie voorziet een nieuwe bepaling in een termijn waarbinnen een debetnota aan de debiteur moet worden toegezonden (artikel 96, lid 2). ·Een nieuw artikel 107 bevat de regels met betrekking tot de rentevoet die moet worden toegepast voor het bepalen van de compensatierente indien een bedrag moet worden terugbetaald na een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie of na een minnelijke schikking. ·De bepaling betreffende boeten, andere dwangsommen of sancties wordt gewijzigd om te verduidelijken dat de voorlopig geïnde bedragen aan de betrokken derde worden terugbetaald rekening houdend met het rendement; en dat de boeten die door andere instellingen dan de Commissie worden opgelegd (bv. door de Raad in overeenstemming met Verordening nr. 1173/2011), eveneens onder het Financieel Reglement vallen (momenteel is dit beperkt tot de door de Commissie opgelegde boeten, artikel 106). ·De formulering met betrekking tot de bestemmingsontvangsten wordt gewijzigd om rekening te houden met bijdragen aan maatregelen zoals de vluchtelingenfaciliteit voor Turkije (artikel 20, lid 2). Lijst van door het voorstel gewijzigde sectorale handelingen: ·Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (PB L 311 van 14.11.2002, blz. 3); ·Verordening (EU) nr. 1296/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende een programma van de Europese Unie voor werkgelegenheid en sociale innovatie ("EaSI") en tot wijziging van Besluit nr. 283/2010/EU tot instelling van een Europese Progress-microfinancieringsfaciliteit voor werkgelegenheid en sociale insluiting (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 238); ·Verordening (EU) nr. 1301/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en specifieke bepalingen met betrekking tot de doelstelling "Investeren in groei en werkgelegenheid", en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1080/2006 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 289); ·Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320); ·Verordening (EU) nr. 1304/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Sociaal Fonds en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1081/2006 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 470); ·Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 487);

·Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 549); ·Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 637/2008 van de Raad en Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 608); ·Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke marktordening voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671); ·Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855); ·Verordening (EU) nr. 1316/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 tot vaststelling van de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen, tot wijziging van Verordening (EU) nr. 913/2010 en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 680/2007 en (EG) nr. 67/2010 (PB L 348 van 20.12.2013, blz. 129); ·Verordening (EU) nr. 223/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2014 betreffende het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen (PB L 72 van 12.3.2014, blz. 1); ·Verordening (EU) nr. 283/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2014 betreffende richtsnoeren voor trans-Europese netwerken op het gebied van telecommunicatie-infrastructuur en tot intrekking van Beschikking nr. 1336/97/EG (PB L 86 van 21.3.2014, blz. 14); ·Verordening (EU) nr. 652/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot vaststelling van bepalingen betreffende het beheer van de uitgaven in verband met de voedselketen, diergezondheid en dierenwelzijn, alsmede in verband met plantgezondheid en teeltmateriaal, tot wijziging van de Richtlijnen 98/56/EG, 2000/29/EG en 2008/90/EG van de Raad, de Verordeningen (EG) nr. 178/2002, (EG) nr. 882/2004 en (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van de Besluiten 66/399/EEG en 76/894/EEG en Beschikking 2009/470/EG van de Raad (PB L 189 van 27.6.2014, blz. 1); ·Besluit nr. 541/2014/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot oprichting van een ondersteuningskader voor ruimtebewaking en monitoring (PB L 158 van 27.5.2014, blz. 227). 2016/0282 (COD) Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2012/2002, (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1305/2013, (EU) nr. 1306/2013, (EU) nr. 1307/2013, (EU) nr. 1308/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en (EU) nr. 652/2014 van het Europees Parlement en de Raad en Besluit nr. 541/2014/EU van het Europees Parlement en de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 42, artikel 43, lid 2, artikel 46, onder d), artikel 149, artikel 153, lid 2, onder a), artikel 164, artikel 168, lid 4, onder b), de artikelen 172, 175, 177 en 178, artikel 189, lid 2, artikel 209, lid 1, artikel 212, lid 2, artikel 322, lid 2 en artikel 349, in samenhang met het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 106 bis, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, Gezien het advies van het Comité van de Regio's, Gezien het advies van de Rekenkamer,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1)Aangezien de financiële regels die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie, nadat deze drie jaar zijn toegepast, verder moeten worden gewijzigd om de knelpunten bij de tenuitvoerlegging te verhelpen door de flexibiliteit te vergroten, om de uitvoering voor de belanghebbenden en de diensten te vereenvoudigen en om meer op resultaten te focussen, moet Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad worden ingetrokken en door deze verordening worden vervangen. (2)Om de financiële regels die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie (hierna "de begroting" genoemd) minder complex te maken en de relevante regels in één enkele verordening op te nemen ("één rulebook"), moet Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie worden ingetrokken. Omwille van de duidelijkheid moeten de voornaamste regels van Verordening (EU) nr. 1268/2012 in onderhavige verordening worden opgenomen; andere moet worden opgenomen in de richtsnoeren voor diensten. (3)De budgettaire grondbeginselen moeten worden gehandhaafd. De afwijkingen van de grondbeginselen voor specifieke terreinen als onderzoek, extern optreden en structuurfondsen moeten worden herzien en zoveel mogelijk worden vereenvoudigd, rekening houdend met hun relevantie, hun meerwaarde voor de begroting en de lasten die zij voor de betrokkenen meebrengen. (4)Maximaal 10 % van de middelen van het instrument voor pretoetredingssteun (IPA II), het Europees nabuurschapsinstrument en het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking mag aan het begin van het begrotingsjaar niet-toegewezen blijven, zodat met extra financiering, bovenop de reeds geprogrammeerde bedragen, op ernstige onvoorziene behoeften, nieuwe crisissituaties of belangrijke politieke verschuivingen in derde landen kan worden gereageerd. Deze niet-toegewezen middelen moeten, indien zij in de loop van het jaar niet zijn vastgelegd, bij besluit van de Commissie worden overgedragen. (5)De regels inzake overdracht moeten duidelijker worden voorgesteld, waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen automatisch overgedragen en niet automatisch overgedragen kredieten. (6)Teneinde de uitvoering van de begroting te optimaliseren, is het belangrijk dat externe bestemmingsontvangsten kunnen worden overgedragen naar en gebruikt voor het vervolgprogramma of de vervolgactie. Interne bestemmingsontvangsten moeten kunnen worden overgedragen, zij het slechts één jaar, behalve indien in deze verordening anders is bepaald. (7)De regels inzake kredietoverschrijvingen moeten meer flexibiliteit bieden zodat de begroting beter wordt uitgevoerd. Daarom is het belangrijk dat de Commissie kan besluiten tot de overschrijving van, tot 10 % van, de beleidskredieten tussen titels, indien deze onder dezelfde basishandeling vallen. De Commissie moet ook autonoom kredieten uit de begrotingsonderdelen voor administratieve bijstand naar de overeenkomstige beleidskredieten kunnen overschrijven. (8)Om de uitvoering van speciale instrumenten flexibeler te maken, is er behoefte aan eenvoudigere beschikbaarstellings- en overschrijvingsprocedures voor het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering en het Solidariteitsfonds van de Europese Unie. (9)Wat de interne bestemmingsontvangsten betreft, moet worden afgeweken van het specialiteitsbeginsel, zodat alle beschikbare soorten kredieten optimaal kunnen worden gebruikt. Bij gebrek aan vastgestelde behoeften waarvoor dergelijke ontvangsten kunnen worden gebruikt voor de doeleinden waarvoor zij zijn bestemd, moeten zij voor een ander doel kunnen worden gebruikt. (10)De instellingen van de Unie moeten eventuele schenkingen ten gunste van de Unie kunnen aanvaarden. (11)Er moet een machtigingsclausule worden ingevoerd waardoor sponsoring in natura door een rechtspersoon van evenementen of activiteiten van de EU voor promotiedoeleinden of in het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen mogelijk wordt. (12)Het begrip "prestaties" met betrekking tot de EU-begroting moet worden verduidelijkt. Prestaties moeten worden beschreven als een rechtstreekse toepassing van het beginsel van goed financieel beheer. Bij het gebruik van kredieten moet een verband worden gelegd tussen prestaties, doelstellingen, indicatoren, resultaten, zuinigheid, efficiëntie en doeltreffendheid. Om tegenstrijdigheden met de bestaande prestatiekaders van de verschillende programma’s te voorkomen, moeten verwijzingen naar prestatiegerelateerde terminologie worden beperkt tot de doelstellingen en het toezicht op de voortgang in de verwezenlijking van die doelstellingen. (13)De wetgeving van de Unie moet van hoge kwaliteit zijn, gericht zijn op die gebieden waar zij voor de Europese burgers het meeste meerwaarde genereert, en zo doeltreffend en efficiënt mogelijk de gemeenschappelijke beleidsdoelstellingen van de Unie verwezenlijken. De evaluatie van bestaande en nieuwe uitgavenprogramma’s, alsook werkzaamheden die aanzienlijke uitgaven met zich meebrengen, kan helpen bij het verwezenlijken van deze doelstellingen. (14)Overeenkomstig het in artikel 15 VWEU vastgelegde transparantiebeginsel, dat vereist dat de instellingen zo open mogelijk werken, moeten de burgers inzake de uitvoering van de begroting kunnen weten waar en voor welk doel middelen van de Unie worden besteed. Dergelijke informatie stimuleert het democratisch debat, draagt bij aan de deelname van de burgers aan het besluitvormingsproces van de Unie en versterkt institutionele controle en institutioneel toezicht op de uitgaven van de Unie. Deze doelstellingen moeten worden verwezenlijkt door relevante informatie over alle ontvangers van middelen van de Unie bekend te maken, bij voorkeur via moderne communicatiemiddelen, waarbij rekening wordt gehouden met de legitieme belangen van alle ontvangers wat betreft vertrouwelijkheid en veiligheid en, wanneer het natuurlijke personen betreft, hun recht op privacy en de bescherming van hun persoonsgegevens. Daarom moeten de instellingen wat betreft de bekendmaking van informatie een selectieve aanpak hanteren die in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel. Bekend te maken besluiten moeten gebaseerd zijn op relevante criteria teneinde zinnige informatie te verstrekken. (15)De informatie betreffende het gebruik van middelen van de Unie in directe uitvoering moet op een website van de instellingen worden bekendgemaakt en ten minste de naam en de vestigingsplaats van de ontvanger, het bedrag en het doel waarvoor de middelen zijn toegekend, omvatten. Deze informatie moet rekening houden met relevante criteria zoals de periodiciteit, het type en de omvang van de maatregel. (16)De naam en de vestigingsplaats van ontvangers van middelen van de Unie dienen te worden bekendgemaakt voor prijzen, subsidies en opdrachten die worden toegekend na een openbare procedure met mededinging, zoals in het bijzonder het geval is bij wedstrijden, oproepen tot het indienen van voorstellen en aanbestedingen, met inachtneming van de beginselen van het VWEU, met name de beginselen van transparantie, evenredigheid, gelijke behandeling en niet-discriminatie. Dergelijke bekendmaking moet daarenboven controle op de openbare selectieprocedures door de afgewezen mededingers mogelijk maken. (17)Persoonsgegevens betreffende natuurlijke personen mogen niet langer gepubliceerd blijven dan de middelen door de ontvanger worden gebruikt en dienen daarom na twee jaar te worden verwijderd. Hetzelfde geldt voor persoonsgegevens betreffende rechtspersonen waarvan de officiële benaming naar één of meer natuurlijke personen verwijst. (18)In de meeste gevallen waarop deze verordening betrekking heeft, betreft de bekendmaking rechtspersonen.

(19)Wanneer het om natuurlijke personen gaat, moet voorafgaand aan de bekendmaking een evenredigheidsafweging worden gemaakt, tussen enerzijds de omvang van het toegekende bedrag en anderzijds de behoefte aan controle op de besteding van de middelen. In het geval van natuurlijke personen is bekendmaking van de regio op NUTS 2-niveau in overeenstemming met de doelstelling van bekendmaking van de ontvangers van middelen, een waarborg voor gelijke behandeling van lidstaten die niet dezelfde omvang hebben en verenigbaar met het recht op privacy van de ontvangers en in het bijzonder de bescherming van hun persoonsgegevens. (20)Studiebeurzen en andere vormen van directe steun aan natuurlijke personen in grote nood moeten van de publicatieverplichting vrijgesteld blijven. (21)Ter eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling van ontvangers, moet informatie betreffende natuurlijke personen ook worden bekendgemaakt ter nakoming van verplichting die op de lidstaten rust om grote transparantie te waarborgen voor opdrachten van meer dan het bedrag dat is vastgesteld in Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten. (22)De naam en de vestigingsplaats van de ontvanger, en het bedrag en de bestemming ervan hoeven niet te worden bekendgemaakt als daardoor afbreuk zou worden gedaan aan de bij het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie beschermde integriteit van de ontvanger of zijn commerciële belangen zouden worden geschaad. (23)In geval van indirecte en gedeelde uitvoering moeten de personen, entiteiten of aangewezen organen die middelen van de Unie uitvoeren, informatie over ontvangers en eindontvangers beschikbaar stellen. In voorkomend geval moeten de criteria en de mate van gedetailleerdheid worden vastgelegd in de desbetreffende sectorspecifieke regelgeving en kunnen deze nader worden bepaald in de financiële kaderpartnerschapsovereenkomsten. De Commissie moet een verwijzing naar de website beschikbaar stellen waarop informatie over de ontvangers en eindontvangers kan worden gevonden. (24)Om de gegevens over financieringsinstrumenten in directe en indirecte uitvoering leesbaarder en transparanter te maken, is het passend alle verslagleggingsvereisten samen te voegen in één bij de ontwerpbegroting gevoegd werkdocument. (25)Het is passend om de Commissie de mogelijkheid te geven overeenkomsten inzake dienstverleningsniveau te sluiten met andere instellingen, teneinde de besteding van administratieve kredieten te vergemakkelijken, en te voorzien in een uitdrukkelijke mogelijkheid om voor de verlening van diensten, de levering van producten, de uitvoering van werken of de uitvoering van onroerendgoedopdrachten dergelijke overeenkomsten te sluiten tussen de diensten van de instellingen, organen van de Unie, Europese bureaus, organen of personen aan wie de uitvoering van specifieke maatregelen op het gebied van het GBVB in het kader van titel V van het VEU is toevertrouwd, en het bureau van de secretaris-generaal van de Raad van Bestuur van de Europese scholen. (26)Het is passend de Europese bureaus te omschrijven en een onderscheid te maken tussen de verplichte en de facultatieve taken van deze bureaus. Voor instellingen van de Unie, organen van de Unie en andere Europese bureaus moet er een mogelijkheid worden ingevoerd om ordonnateursbevoegdheden te delegeren aan de directeur van het Europees bureau. Europese bureaus moeten ook de mogelijkheid hebben om overeenkomsten inzake dienstverleningsniveau te sluiten voor de verlening van diensten, de levering van producten, de uitvoering van werken of de uitvoering van onroerendgoedopdrachten. Het is passend om specifieke regels voor het verschaffen van boekingsbescheiden vast te stellen, alsook bepalingen op grond waarvan de rekenplichtige van de Commissie sommige van zijn taken aan personeel van de Europese bureaus kan delegeren, en operationele procedures voor de bankrekeningen waarvoor die bureaus de toestemming kunnen krijgen deze in naam van de Commissie te openen. (27)Om de kostenefficiëntie van de uitvoerende agentschappen nog op te voeren en gezien de met andere organen van de Unie opgedane praktijkervaring, moeten de taken van de rekenplichtige van een uitvoerend agentschap geheel of gedeeltelijk aan de rekenplichtige van de Commissie kunnen worden toevertrouwd. (28)Om redenen van rechtszekerheid is het nodig te verduidelijken dat de directeuren van uitvoerende agentschappen als gedelegeerd ordonnateur optreden bij het beheer van de beleidskredieten van de aan hun agentschap gedelegeerde programma’s. Om de efficiëntieverbeteringen die uit een algemene centralisatie van bepaalde ondersteunende diensten voortvloeien, volledig te benutten, moet uitdrukkelijk worden vermeld dat uitvoerende agentschappen de mogelijkheid hebben om administratieve uitgaven uit te voeren. (29)Er moeten regels worden vastgesteld met betrekking tot de bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de financiële actoren, met name de ordonnateurs en de rekenplichtigen. (30)Het Europees Parlement en de Raad moeten binnen twee weken in kennis worden gesteld van de maatregelen in verband met de aanstelling of beëindiging van de functie van gedelegeerde ordonnateurs, interne controleurs en rekenplichtigen. (31)De ordonnateurs moeten volledig verantwoordelijk zijn voor alle ontvangsten- en uitgavenverrichtingen die onder hun gezag worden uitgevoerd, inclusief op het gebied van internecontrolesystemen, en rekenschap afleggen van hun handelingen, indien nodig ook in het kader van tuchtrechtelijke procedures. (32)Bijgevolg moeten de taken, verantwoordelijkheden en procedurele beginselen die in acht moeten worden genomen, worden vastgelegd. Er moet worden bepaald dat de gedelegeerde ordonnateurs ervoor zorgen dat de gesubdelegeerde ordonnateurs en hun medewerkers informatie over de controlenormen en respectieve methoden en technieken ontvangen en dat maatregelen worden getroffen om de werking van het controlesysteem te waarborgen dat in de plaats komt van de verplichting tot vaststelling van een specifieke beroepscode die enkel van toepassing is op financiële verificaties. Over de verantwoordelijkheden moet rekenschap worden afgelegd in een jaarlijks verslag aan de instelling, met de nodige financiële en beheersinformatie tot staving van de verklaring van de gedelegeerd ordonnateur betreffende de uitvoering van zijn taken, waaronder de informatie over de algehele prestaties van de uitgevoerde verrichtingen. De bewijsstukken betreffende de uitgevoerde verrichtingen moeten worden bewaard. Ten slotte moet, gezien het afwijkende karakter ervan, een bijzonder verslag aan de instelling worden uitgebracht over alle soorten onderhandelingsprocedures op het gebied van het plaatsen van overheidsopdrachten, dat ook aan het Europees Parlement en de Raad wordt toegezonden. (33)Er moet rekening worden gehouden met de dubbele rol van de hoofden van delegaties van de Unie, en van hun adjuncten in hun afwezigheid, als gesubdelegeerd ordonnateur voor zowel de Europese Dienst voor extern optreden (hierna "EDEO" genoemd) als, wat de beleidskredieten betreft, voor de Commissie. (34)De situaties waarin de Commissie bevoegdheden tot uitvoering van de begroting met betrekking tot de beleidskredieten van haar eigen afdeling kan delegeren aan de adjunct-hoofden van delegaties, beperken zich tot die situaties waarin de uitvoering van deze taken door de adjunct-hoofden van delegaties strikt noodzakelijk is om in afwezigheid van de hoofden van delegaties de continuïteit van de werkzaamheden te waarborgen. De adjunct-hoofden van delegaties kunnen deze bevoegdheden niet op systematische basis of vanwege de interne werkverdeling uitoefenen. (35)De rekenplichtige blijft belast met de goede uitvoering van de betalingen, de inning van de ontvangsten en de invordering van de schuldvorderingen. Hij beheert de kasmiddelen, bankrekeningen en dossiers van derden, voert de boekhouding en is belast met het opstellen van de financiële staten van de instelling. Alleen de rekenplichtige van de Commissie is bevoegd om de boekhoudregels en het geharmoniseerde rekeningstelsel vast te stellen, terwijl de rekenplichtigen van alle andere instellingen van de Unie de in hun instelling te volgen boekhoudprocedures bepalen. (36)Ook de wijze van aanstelling of beëindiging van de functie van de rekenplichtige wordt nader uitgewerkt. (37)Het is passend dat de rekenplichtige procedures moet vaststellen om ervoor te zorgen dat de rekeningen die zijn geopend met het oog op het beheer van de kasmiddelen, alsook de rekeningen voor gelden ter goede rekening, geen negatief saldo vertonen. (38)De voorwaarden waaronder gebruik kan worden gemaakt van het beheer van gelden ter goede rekening, een beheersysteem dat afwijkt van de normale procedures, worden vastgelegd, en de taken en verantwoordelijkheden van de beheerders van gelden ter goede rekening dienen te worden uitgewerkt, evenals die van de ordonnateurs en rekenplichtigen op het gebied van de controle van het beheer van gelden ter goede rekening. Het Europees Parlement en de Raad dienen in kennis te worden gesteld van elke maatregel in verband met de aanstelling of beëindiging van de functie. Om redenen van efficiëntie is het dienstig dat bij de delegaties van de Unie rekeningen voor gelden ter goede rekening worden geopend, en dit voor de kredieten van zowel de afdeling Commissie als de afdeling EDEO van de begroting. Het is ook wenselijk om onder specifieke voorwaarden toe te staan dat in de delegaties van de Unie gelden ter goede rekening worden aangewend voor het betalen van kleine bedragen volgens begrotingsprocedures. Wat de aanstelling van beheerders van gelden ter goede rekening betreft, is het noodzakelijk gebleken om, wanneer er geen statutair personeel van de Commissie beschikbaar is, hiervoor een keuze te maken uit de personeelsleden van de Commissie die werken op het gebied van hulp in crisissituaties en humanitaire hulp.

(39)Teneinde rekening te houden met de situatie op het gebied van humanitaire hulp wanneer er geen statutair personeel van de Commissie beschikbaar is, en met de technische moeilijkheden om alle juridische verbintenissen door de bevoegde ordonnateur te laten ondertekenen, moet worden toegestaan dat de op dit gebied werkzame personeelsleden van de Commissie juridische verbintenissen met een zeer geringe waarde van ten hoogste 2 500 EUR ondertekenen die verband houden met de betalingen uit gelden ter goede rekening, en dat de hoofden van delegaties van de Unie of hun adjuncten juridische verbintenissen ondertekenen in opdracht van de bevoegde ordonnateur. (40)Zodra de taken en verantwoordelijkheden van elke betrokkene zijn vastgesteld, mag hun verantwoordelijkheid evenwel slechts aan de orde worden gesteld onder de voorwaarden van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie. In de instellingen van de Unie zijn in financiële onregelmatigheden gespecialiseerde instanties opgericht, maar gezien het beperkte aantal dossiers dat hun wordt voorgelegd, en om de efficiëntie te verhogen, verdient het aanbeveling hun taken over te hevelen naar de interinstitutionele instantie die recentelijk is opgericht om met betrekking tot zaken die haar door de Commissie of andere instellingen en organen van de Unie worden voorgelegd, verzoeken te beoordelen en aanbevelingen te doen over het opleggen van administratieve sancties (uitsluiting en financiële sancties). Met deze overheveling wordt ook dubbel werk vermeden en wordt het risico op tegenstrijdige aanbevelingen of adviezen beperkt in zaken waarbij zowel een ondernemer als een personeelslid van de EU betrokken zijn. De procedure die een ordonnateur, wanneer hij een instructie onrechtmatig of in strijd met het beginsel van goed financieel beheer acht, in staat stelt daarvan bevestiging te krijgen zodat hij van zijn aansprakelijkheid kan worden ontheven, moet worden gehandhaafd. De samenstelling van deze instantie moet worden aangepast indien zij deze rol vervult. (41)Wat de ontvangsten betreft, is het noodzakelijk om de negatieve correcties van de eigen middelen waarop de verordening van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie betrekking heeft, aan te pakken. Met uitzondering van het bijzondere geval van de eigen middelen, is het noodzakelijk om de taken en controlewerkzaamheden die in de verschillende stadia van de procedure onder de verantwoordelijkheid van de ordonnateurs vallen, te behouden: opstelling van de raming van de schuldvordering en vervolgens de invorderingsopdracht en toezending van de debetnota waarmee de debiteur in kennis wordt gesteld van de vaststelling van schuldvorderingen, berekening van eventuele achterstandsrente en ten slotte het besluit om eventueel van de invordering van de schuldvordering af te zien, met inachtneming van de criteria die goed financieel beheer garanderen, om een efficiënte inning van de ontvangsten te waarborgen. (42)De ordonnateur moet geheel of gedeeltelijk kunnen afzien van de invordering van een vastgestelde schuldvordering wanneer de debiteur zich in een insolventieprocedure bevindt zoals gedefinieerd in Verordening (EU) 2015/848 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 betreffende insolventieprocedures, met name in het geval van gerechtelijke of faillissementsakkoorden en andere soortgelijke procedures. (43)Specifieke bepalingen betreffende procedures voor de aanpassing of intrekking van ramingen van schuldvorderingen moeten worden toegepast. (44)Gezien de recente ontwikkelingen op de financiële markten en de door de ECB op haar basisherfinancieringstransacties toegepaste rentevoet, moeten de bepalingen betreffende de rentevoet voor boeten of andere sancties worden herzien en moeten regels worden vastgesteld voor gevallen waarin de rente negatief zou zijn. (45)Teneinde rekening te houden met de specifieke kenmerken van vorderingen die bestaan uit door de instellingen krachtens het VWEU of het Euratom-Verdrag opgelegde boeten of andere sancties, moet worden voorzien in specifieke bepalingen inzake de rentevoeten die van toepassing zijn op verschuldigde, maar nog niet betaalde, bedragen, indien deze door het Hof van Justitie van de Europese Unie worden verhoogd. (46)De invorderingsregels moeten niet alleen worden verduidelijkt, maar ook worden aangescherpt. In het bijzonder moet worden verduidelijkt dat wanneer de rekenplichtige bedragen invordert, hij deze ook verrekent met vorderingen van de debiteur aan een uitvoerend agentschap dat de begroting van de Unie uitvoert. (47)Omwille van de rechtszekerheid moeten de regels met betrekking tot de termijnen voor de verzending van debetnota's worden bepaald. (48)Voor een goed beheer van activa en het verzekeren van een financieel rendement, is het noodzakelijk om voorlopig geïnde bedragen, zoals in mededingingszaken opgelegde boeten waartegen beroep is aangetekend, te beleggen in financiële activa en de bestemming van hun rendement te bepalen. Aangezien de Commissie niet de enige instelling is die boeten of andere sancties mag opleggen, moeten bepalingen met betrekking tot dergelijke door andere instellingen opgelegde boeten of andere sancties, alsook regels voor hun invordering worden vastgesteld, die gelijkwaardig moeten zijn aan die voor de door de Commissie opgelegde boeten of sancties. (49)Opdat de Commissie financieringsbesluiten kan nemen op basis van alle vereiste informatie, moeten minimumvereisten worden vastgesteld voor de inhoud van financieringsbesluiten betreffende subsidies, overheidsopdrachten, trustfondsen, prijzen, financieringsinstrumenten, blendingfaciliteiten en begrotingsgaranties. Om potentiële ontvangers een perspectief voor de langere termijn te bieden, moet tegelijkertijd worden toegestaan dat de financieringsbesluiten voor meer dan één jaar worden genomen, maar dat de uitvoering afhankelijk is van de beschikbaarheid van begrotingskredieten voor het desbetreffende jaar. Om een dergelijk langeretermijnperspectief mogelijk te maken, moet het aantal voor het financieringsbesluit vereiste elementen worden teruggeschroefd. Met het oog op vereenvoudiging moet het financieringsbesluit tegelijkertijd een jaarlijks of een meerjarig programma zijn. Aangezien de bijdrage aan de in de artikelen 69 en 70 bedoelde organen reeds in de jaarlijkse begroting is vastgesteld, hoeft in dit verband geen specifiek financieringsbesluit te worden genomen. (50)Wat de uitgaven betreft, moeten het verband tussen financieringsbesluiten, totale vastleggingen en afzonderlijke vastleggingen, alsook de concepten vastlegging en juridische verbintenis van uitgaven worden verduidelijkt zodat een duidelijk kader wordt geschapen voor de verschillende stadia van begrotingsuitvoering. (51)Teneinde rekening te houden met in het bijzonder het aantal juridische verbintenissen dat in de delegaties en vertegenwoordigingen van de Unie wordt gesloten en met de koersschommelingen waaraan die onderhevig zijn, moeten voorlopige vastleggingen ook mogelijk zijn in gevallen waarin de eindontvangers en de bedragen bekend zijn. (52)Om de voor de uitvoering van externe maatregelen beschikbare kredieten beter te benutten, moet de termijn worden geschrapt waarbinnen individuele juridische verbintenissen op basis van globale vastleggingen in de begroting kunnen worden aangegaan, alsook de verplichting tot het sluiten van een bijdrageovereenkomst tot en met 31 december van jaar n+1 in gevallen waarin een financieringsovereenkomst met een derde land overeenkomt met de globale vastlegging in de begroting waaronder ook de bijdrageovereenkomst valt. (53)De verschillende soorten betalingen die door ordonnateurs mogen worden uitgevoerd, moeten worden verduidelijkt overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer. De regels voor de vereffening van de voorfinancieringen moeten verder worden verduidelijkt, met name met betrekking tot situaties waarin geen tussentijdse vereffening mogelijk is. Daartoe moeten de nodige bepalingen worden opgenomen in juridische verbintenissen die worden ondertekend. (54)In deze verordening moet worden bepaald dat de betalingen binnen een bepaalde termijn moeten worden gedaan en dat in geval van overschrijding van deze termijn schuldeisers recht hebben op achterstandsrente ten laste van de begroting, met uitzondering van de lidstaten en vanaf nu ook de Europese Investeringsbank en het Europees Investeringsfonds. (55)Het wordt wenselijk geacht om de bepalingen betreffende de betaalbaarstelling en de betalingsopdracht onder één artikel samen te brengen en een definitie van vrijmakingen in te voeren. Aangezien de transacties worden uitgevoerd via computersystemen, is het begrip "ondertekening van een betaalbaarverklaring" vervangen door het begrip "elektronisch beveiligde handtekening", behalve in een beperkt aantal gevallen. Ook moet worden verduidelijkt dat de betaalbaarstelling van toepassing is voor alle subsidiabele kosten, d.w.z. ook die kosten die geen verband houden met een betalingsverzoek, zoals het geval is voor de vereffening van voorfinanciering. (56)Om de complexiteit te reduceren, de bestaande regels te stroomlijnen en deze verordening leesbaarder te maken, moeten gemeenschappelijke bepalingen worden vastgesteld voor meer dan één instrument ter uitvoering van de begroting. Daarom moet een aantal bepalingen worden gebundeld, moeten de formulering en het toepassingsgebied van andere bepalingen op elkaar worden afgestemd en moeten onnodige herhalingen en kruisverwijzingen worden verwijderd. (57)Er moet meer nadruk worden gelegd op prestaties en resultaten. Het is derhalve aangewezen om, bovenop de reeds goed functionerende vormen van bijdragen van de Unie (vergoeding van de werkelijk gemaakte subsidiabele kosten, eenheidskosten, vaste bedragen en forfaitaire financiering), een extra vorm van financiering te definiëren die geen verband houdt met de kosten van de betrokken verrichtingen. Deze vorm van financiering moet afhangen van hetzij de vervulling van bepaalde voorwaarden vooraf, hetzij het bereiken van resultaten gemeten aan de hand van de eerder vastgestelde mijlpalen, hetzij prestatie-indicatoren. (58)Wanneer de Commissie de operationele capaciteit en de financiële draagkracht van ontvangers van EU-middelen of hun systemen en procedures beoordeelt, moet zij kunnen vertrouwen op de reeds door andere entiteiten en donoren, zoals internationale organisaties, uitgevoerde beoordelingen om te vermijden dat eenzelfde ontvanger tweemaal wordt beoordeeld. De mogelijkheid om op beoordelingen van andere entiteiten te vertrouwen, moet worden gebruikt mits deze beoordelingen zijn verricht met inachtneming van voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan de in deze verordening vastgestelde voorwaarden voor de toepasselijke wijze van uitvoering. Om te bevorderen dat donoren vertrouwen stellen in elkaars beoordelingen, moet de Commissie daarom de erkenning van internationaal aanvaarde normen of internationale beste praktijken aanmoedigen.

(59)Ook is het belangrijk te voorkomen dat ontvangers van EU-middelen meerdere malen door verschillende entiteiten worden gecontroleerd op het gebruik van deze middelen. Daarom moet worden voorzien in de mogelijkheid om op reeds door onafhankelijke auditoren uitgevoerde audits te vertrouwen, mits deze volgens internationaal aanvaarde normen zijn verricht, redelijke zekerheid bieden en betrekking hebben op de financiële staten en verslagen inzake het gebruik van de bijdrage van de Unie. Op dergelijke audits moet dan de algemene zekerheid over het gebruik van EU-middelen worden gebaseerd. (60)Het is belangrijk dat de lidstaten de mogelijkheid krijgen om te vragen dat de hun in gedeelde uitvoering toegewezen middelen naar het niveau van de Unie worden overgedragen en door de Commissie worden uitgevoerd in directe of indirecte uitvoering, wanneer dat mogelijk is ten voordele van de betrokken lidstaat. Dit zou het gebruik van deze middelen en van de uit hoofde van deze verordening of in het kader van sectorspecifieke verordeningen (zoals de EFSI-verordening) ingestelde instrumenten waaraan deze middelen op verzoek van de lidstaten zouden worden overgeschreven, optimaliseren. Om een efficiënte uitvoering van deze instrumenten te garanderen, moet worden bepaald dat indien middelen worden overgeschreven naar uit hoofde van deze verordening of sectorspecifieke regelgeving (zoals de EFSI-verordening) ingestelde instrumenten, de voorschriften van die verordeningen van toepassing zijn. (61)Om te voorzien in een mechanisme voor langetermijnsamenwerking met ontvangers van financiering van de Unie, moet worden voorzien in de mogelijkheid om financiële kaderpartnerschapsovereenkomsten te sluiten. Financiële kaderpartnerschappen moeten ten uitvoer worden gelegd door middel van subsidies of via samenwerkingsovereenkomsten met entiteiten die middelen van de Unie uitvoeren. De minimale inhoud van dergelijke overeenkomsten moet nader worden bepaald. Financiële kaderpartnerschappen mogen niet nodeloos de toegang tot financiering van de Unie beperken. (62)De voorwaarden en procedures voor het opschorten, verlagen of beëindigen van de bijdrage van de Unie moeten worden geharmoniseerd in de verschillende instrumenten tot uitvoering van de begroting (bijvoorbeeld subsidies, overheidsopdrachten, indirecte uitvoering, prijzen, enz.). De redenen voor opschorting, beëindiging of verlaging moeten worden gedefinieerd. (63)In deze verordening moeten standaardtermijnen worden vastgelegd gedurende dewelke ontvangers documenten moeten bewaren die betrekking hebben op bijdragen van de Unie, zodat uiteenlopende of niet in verhouding staande contractuele vereisten worden vermeden, maar de Commissie, het Europees Bureau voor fraudebestrijding en de Rekenkamer niettemin voldoende tijd hebben om die gegevens en documenten in te zien en toetsen en audits achteraf uit te voeren. Daarnaast moeten deelnemers en ontvangers verplicht zijn mee te werken aan de bescherming van de financiële belangen van de Unie. (64)Om deelnemers en ontvangers gepaste informatie te verschaffen en ervoor te zorgen dat zij hun recht op verdediging kunnen uitoefenen, moet deze verordening het mogelijk maken dat deelnemers en ontvangers hun opmerkingen kenbaar maken vooraleer maatregelen met negatieve gevolgen voor hun rechten worden vastgesteld, en dat zij worden geïnformeerd over de te hunner beschikking staande rechtsmiddelen om een dergelijke maatregel aan te vechten. (65)Met het oog op de bescherming van de financiële belangen van de Unie moet de Commissie één enkel systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting opzetten. (66)Het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting moet van toepassing zijn op deelnemers, ontvangers, entiteiten waarop de gegadigde of inschrijver voornemens is een beroep te doen of subcontractanten van een contractant, elke persoon of entiteit die middelen van de Unie ontvangt bij de uitvoering van de begroting in indirecte uitvoering, elke persoon of entiteit die middelen van de Unie ontvangt uit hoofde van financieringsinstrumenten in directe uitvoering, en deelnemers of ontvangers van entiteiten die de begroting uitvoeren in gedeelde uitvoering. (67)Er moet worden verduidelijkt dat indien een besluit om een persoon of entiteit in de databank van het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting op te nemen, wordt genomen op basis van de uitsluitingssituaties van een natuurlijke persoon of rechtspersoon die lid is van het bestuurs-, leidinggevend of toezichthoudend orgaan van die persoon of entiteit of die vertegenwoordigings-, beslissings- of controlebevoegdheid heeft ten aanzien van die persoon of entiteit, of een natuurlijke persoon of rechtspersoon die onbeperkt aansprakelijk is voor de schulden van die persoon of entiteit, of een natuurlijke persoon die essentieel is voor de gunning of de uitvoering van de juridische verbintenis, de in de databank opgenomen informatie ook de informatie betreffende deze personen omvat. (68)Het besluit om een persoon of entiteit uit te sluiten van deelname aan gunningsprocedures of een financiële sanctie op te leggen, en het besluit tot bekendmaking van de desbetreffende informatie, moeten door de bevoegde ordonnateur worden genomen, gezien diens autonomie in administratieve aangelegenheden. Bij ontstentenis van een definitieve rechterlijke beslissing of een definitief administratief besluit en bij een ernstige schending van een overeenkomst moeten de bevoegde ordonnateurs hun besluit nemen met inachtneming van de aanbeveling van de instantie op basis van een voorlopige juridische kwalificatie. De instantie moet voorts een beoordeling van de duur van een uitsluiting verrichten ingeval de duur niet bij de definitieve rechterlijke beslissing of het definitieve administratief besluit is vastgesteld. (69)De rol van de instantie moet erin bestaan voor een samenhangende werking van het uitsluitingssysteem te zorgen. De instantie moet zijn samengesteld uit een vaste voorzitter, vertegenwoordigers van de Commissie en een vertegenwoordiger van de bevoegde ordonnateur. (70)De voorlopige juridische kwalificatie laat de definitieve beoordeling van het gedrag van de betrokken persoon of entiteit door de bevoegde instanties van de lidstaten op grond van het nationale recht onverlet. De aanbeveling van de instantie en het besluit van de bevoegde ordonnateur moeten derhalve na de kennisgeving van een dergelijke definitieve beoordeling worden geëvalueerd. (71)Een persoon of entiteit moet door de bevoegde ordonnateur worden uitgesloten wanneer een definitieve rechterlijke beslissing of een definitief administratief besluit is genomen betreffende een ernstige beroepsfout, de al dan niet opzettelijke niet-nakoming van de verplichtingen tot betaling van socialezekerheidsbijdragen of van belastingen, fraude met een weerslag op de begroting, corruptie, deelname aan een criminele organisatie, het witwassen van geld, de financiering van terrorisme, met terrorisme verband houdende delicten, kinderarbeid of andere vormen van mensenhandel of onregelmatigheden. De persoon of entiteit moet tevens worden uitgesloten bij een ernstige schending van een juridische verbintenis of bij faillissement. (72)Bij het nemen van een besluit tot uitsluiting of oplegging van een financiële sanctie en tot bekendmaking daarvan of tot afwijzing van een persoon of entiteit, moet de bevoegde ordonnateur ervoor zorgen dat het evenredigheidsbeginsel in acht wordt genomen, en wel door met name rekening te houden met de ernst van de situatie, de budgettaire gevolgen ervan, de tijd die is verlopen sedert het betrokken gedrag werd vertoond, de duur en de herhaling ervan, de opzet of mate van nalatigheid, de mate van medewerking met de betrokken bevoegde instantie door de persoon of entiteit en zijn bijdrage aan het onderzoek. (73)De bevoegde ordonnateur moet een persoon of entiteit tevens kunnen uitsluiten indien een natuurlijke persoon of een rechtspersoon die onbeperkt aansprakelijk is voor de schulden van die ondernemer, failliet is of in een gelijkaardige situatie van insolventie verkeert, of indien die natuurlijke persoon of rechtspersoon zijn verplichtingen in verband met het betalen van socialezekerheidsbijdragen of van belastingen niet nakomt, indien dergelijke situaties gevolgen hebben voor de financiële situatie van de ondernemer. (74)Een persoon of entiteit mag niet worden uitgesloten wanneer hij corrigerende maatregelen heeft genomen en zodoende zijn betrouwbaarheid aantoont. Van die mogelijkheid mag geen gebruik worden gemaakt bij de meest ernstige vormen van criminaliteit. (75)In het licht van het evenredigheidsbeginsel moet er een onderscheid worden gemaakt tussen gevallen waarin er een financiële sanctie kan worden opgelegd als alternatief voor uitsluiting, en gevallen waarin de ernst van het gedrag van de betrokken ontvanger, bestaande uit het pogen om op onrechtmatige wijze middelen van de Unie te verkrijgen, rechtvaardigt dat er naast de uitsluiting een financiële sanctie wordt opgelegd teneinde voor een afschrikkende werking te zorgen. Van de financiële sanctie die door de aanbestedende dienst kan worden opgelegd, moeten bovendien het minimum- en het maximumbedrag worden vastgesteld. (76)Een financiële sanctie mag uitsluitend worden opgelegd aan een ontvanger en niet aan een deelnemer, aangezien het bedrag van de op te leggen financiële sanctie wordt berekend op basis van de waarde van de betrokken juridische verbintenis. (77)Er zij op gewezen dat de mogelijkheid tot het toepassen van administratieve en/of financiële sancties op basis van regelgeving, losstaat van de mogelijkheid tot het toepassen van contractuele sancties, zoals een forfaitaire schadevergoeding. (78)De uitsluiting moet van beperkte duur zijn, zoals bij Richtlijn 2014/24/EU het geval is, en moet stroken met het evenredigheidsbeginsel.

(79)De aanvangsdatum en d