[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 22.12.2005

COM(2005) 690 definitief

2005/0267 (CNS)

Voorstel voor een

KADERBESLUIT VAN DE RAAD

betreffende de organisatie en de inhoud van uitwisselingen van gegevens uit het strafregister tussen de lidstaten

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |

110 | Motivering en doel van het voorstel De verbetering van de kwaliteit van de uitwisseling van informatie over strafrechtelijke veroordelingen is door de Europese Raad van 25-26 maart 2004 als prioriteit aangemerkt in zijn verklaring over de bestrijding van terrorisme, en dit werd bevestigd in het Haags Programma, dat werd goedgekeurd door de Europese Raad van 4-5 november 2004. Deze doelstellingen zijn overgenomen in het actieplan dat de Commissie en de Raad op 2-3 juni 2005 samen hebben opgesteld om het Haags Programma uit te voeren. Dit voorstel komt tegemoet aan de verwachtingen die de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van 14 april 2005 heeft geuit naar aanleiding van de publicatie in januari 2005 van het witboek over de uitwisseling van informatie over strafrechtelijke veroordelingen en hun gevolgen in de Europese Unie en de daaropvolgende oriënterende discussie. |

120 | Algemene context De uitwisseling van informatie over strafrechtelijke veroordelingen verloopt thans via de mechanismen van het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 1959 (Verdrag van de Raad van Europa, hierna "het verdrag van 1959" te noemen). Deze mechanismen vertonen bepaalde tekortkomingen, die in het witboek zijn geanalyseerd. Uit deze analyse blijkt dat de nationale rechterlijke instanties bij het opleggen van straffen vaak alleen rekening houden met het uittreksel uit het strafregister van hun eigen land en absoluut niet op de hoogte zijn van eventuele in andere lidstaten uitgesproken veroordelingen. |

130 | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Op 13 oktober 2004 heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan een eerste voorstel voor een besluit van de raad inzake de uitwisseling van gegevens uit het strafregister, dat beoogde de mechanismen van het verdrag van 1959 op korte termijn te verbeteren, voornamelijk door de toezendingstermijnen te verkorten (goedgekeurd door de Raad op 21 november 2005). Dit voorstel brengt echter geen fundamentele wijzigingen in deze mechanismen aan en is slechts een eerste gedeeltelijke reactie op de tekortkomingen ervan. Het onderhavige voorstel, dat de bij dit besluit ingevoerde verbeteringen overneemt, beoogt daarentegen een grondige wijziging van deze mechanismen, om ervoor te zorgen dat de lidstaat waarvan de veroordeelde de nationaliteit heeft, in staat is een juist en volledig antwoord te geven op de tot hem gerichte verzoeken. |

140 | Samenhang met andere beleidsgebieden en met de doelstellingen van de Unie Het voorstel strookt met de grondrechten. Het omvat een aantal bepalingen die een hoog en adequaat niveau van bescherming van de door de lidstaat van veroordeling aan de lidstaat van nationaliteit verstrekte persoonsgegevens waarborgen. De bepalingen van het besluit van 21 november 2005 inzake de grenzen voor het gebruik door de verzoekende lidstaat van de op zijn verzoek verstrekte gegevens worden in het voorstel overgenomen en aangevuld (artikel 9). Het voorstel omvat tevens specifieke regels voor het doorgeven door de lidstaat van nationaliteit van gegevens die op zijn verzoek door de lidstaat van veroordeling zijn verstrekt, waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen in het kader van een strafrechtelijke procedure ingediende verzoeken en andere verzoeken (artikel 7). Indien het verzoek voor andere doeleinden dan een strafrechtelijke procedure wordt ingediend, kan alleen de lidstaat van veroordeling bepalen of de gegevens over strafrechtelijke veroordelingen gelet op het doel van het verzoek in hun geheel mogen worden doorgegeven. De lidstaat van nationaliteit moet dus bij de lidstaat van veroordeling navragen of, en zo ja in hoeverre, hij deze gegevens aan de verzoekende lidstaat mag verstrekken. Dezelfde beginselen gelden wanneer het verzoek uit hoofde van artikel 13 van het verdrag van 1959 wordt ingediend door een derde land, om te voorkomen dat de lidstaat van nationaliteit meer informatie toezendt aan een derde land dan aan een lidstaat. |

RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |

Raadpleging van belanghebbende partijen |

219 | Van tevoren heeft een uitvoerig proces van raadpleging en in winning van deskundig advies over deze vraagstukken plaatsgevonden: 1) In 2001 en 2002 zijn twee studies over het strafregister verricht (Institute of Advanced Legal Studies (ISLA) - Falcone Programme (2000/FAL/168) en Institute for International Research on Criminal Policy (IRCP) - Grotius Programme (2001/GRP/024). 2) In april 2004 zijn aan de lidstaten gedetailleerde vragenlijsten over de werking van hun nationale strafregisters toegezonden. De antwoorden hierop zijn in het witboek samengevat en geanalyseerd. 3) De deskundigen van de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor de nationale strafregisters en de bevoegde ministers zijn uitvoerig geraadpleegd. Zij hebben geantwoord op vragenlijsten en deelgenomen aan verschillende vergaderingen van deskundigen (o.a. op 27 - 28 september 2004 en 14 - 15 maart 2005). De Raad heeft de door de Commissie voorgestelde opties op 14 april 2005 bestudeerd. |

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

229 | Het was niet nodig een beroep te doen op externe deskundigheid. |

230 | Effectbeoordeling Niet van toepassing. |

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |

305 | Samenvatting van de voorgestelde maatregelen Tijdens de Raad van 14 april 2005 hebben de lidstaten zich uitgesproken voor handhaving van het huidige beginsel om de gegevens over strafrechtelijke veroordelingen van onderdanen in de lidstaat van nationaliteit te centraliseren. Deze oplossing is echter alleen mogelijk voor de onderdanen van de lidstaten, en niet voor onderdanen van derde landen die op het grondgebied van de Europese Unie zijn veroordeeld (of personen wier nationaliteit onbekend is). Voor de laatstgenoemde categorie hebben de lidstaten gepleit voor de totstandbrenging van een register van veroordeelden – beperkt tot de identificatiegegevens – om gemakkelijk te kunnen nagaan in welke lidstaat zij veroordeeld zijn. In haar witboek had de Commissie gepleit voor een register met zowel onderdanen van de lidstaten als onderdanen van derde landen. Dit voorstel heeft voornamelijk betrekking op het eerste van bovengenoemde aspecten en beoogt te waarborgen dat de lidstaat van nationaliteit in staat is een juist en volledig antwoord te geven op de tot hem gerichte verzoeken met betrekking tot de gerechtelijke antecedenten van zijn onderdanen. Dit voorstel stelt tevens het kader op voor het opzetten en ontwikkelen van een geautomatiseerd systeem voor de uitwisseling van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen dat gebaseerd is op het gebruik van een "Europees standaardformaat" waarmee deze gegevens kunnen worden uitgewisseld in een homogene vorm die automatische vertaling vergemakkelijkt. |

Rechtsgrondslag Het gaat om artikel 31 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Nice, met betrekking tot gezamenlijk optreden inzake justitiële samenwerking in strafzaken, alsmede artikel 34, lid 2, onder b). |

320 | Subsidiariteitsbeginsel Het subsidiariteitsbeginsel is van toepassing, aangezien het voorstel een terrein betreft dat niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. |

321 | Het doel is om op het niveau van de Europese Unie de kwaliteit van de gegevensuitwisseling over strafrechtelijke veroordelingen te verbeteren, die momenteel wordt geregeld door het verdrag van 1959. Daarvoor moeten alle lidstaten zich houden aan een aantal verplichtingen om ervoor te zorgen dat de lidstaat van nationaliteit een volledig antwoord kan geven op de tot hem gerichte verzoeken inzake gerechtelijke antecedenten; hiervoor is een gecoördineerd optreden op Europees niveau nodig. Elke lidstaat moet echter zelf bepalen wat de beste manier is om aan deze verplichtingen te voldoen (bijvoorbeeld het bepalen van het stadium van de procedure waarin de nationaliteit van de veroordeelde moet worden vastgesteld of de wijze waarop de verstrekte gegevens worden bewaard). Het voorstel strookt dus met het subsidiariteitsbeginsel. |

Evenredigheidsbeginsel Het voorstel strookt met het evenredigheidsbeginsel omdat de erin vervatte regels betreffende de organisatie en de inhoud van uitwisselingen beperkt zijn tot dat wat nodig is om de hierboven beschreven doelstellingen te bereiken. Bijvoorbeeld: |

331 | - Het voorstel bepaalt dat bij aan het nationale strafregister doorgegeven veroordelingen de nationaliteit van de veroordeelde moet worden vermeld wanneer het een onderdaan van een lidstaat betreft. Zonder deze informatie is het nationale strafregister niet in staat de lidstaat van nationaliteit van veroordelingen van zijn onderdanen in kennis te stellen. Het voorstel laat de beslissing over de vraag in welk stadium van de procedure en in welke vorm deze informatie moet worden verstrekt, echter aan de lidstaten over. - Het voorstel neemt het in artikel 22 opgenomen beginsel van de verplichte doorgifte aan de lidstaat van nationaliteit over, waarbij de vrijstelling van kennisgeving die geldt wanneer de betrokkene ook de nationaliteit van de lidstaat van veroordeling heeft, wordt geschrapt. De schrapping van deze uitzondering, die het mogelijk maakt eender welke van de lidstaten van nationaliteit van de betrokken persoon aan te spreken, is essentieel om ervoor te zorgen dat de verzoekende lidstaat, die niet altijd op de hoogte is van de dubbele nationaliteit van de betrokkene, volledige informatie krijgt. - Het voorstel legt de verplichting tot bewaring van de aan de lidstaat van nationaliteit verstrekte gegevens op, maar elke lidstaat moet zelf bepalen op welke wijze deze gegevens worden bewaard. Evenredig karakter van de financiële en administratieve lasten |

332 | De door dit voorstel ingestelde onderlinge aanpassing van de wetgeving is strikt beperkt tot dat wat noodzakelijk is om ervoor te zorgen dat de lidstaat van nationaliteit snel een juist, volledig en begrijpelijk antwoord kan geven op de tot hem gerichte verzoeken inzake gerechtelijke antecedenten. Wanneer wordt afgezien van een gedeeltelijk gecentraliseerd systeem waarvoor de Commissie in haar witboek had gepleit, moeten voor de verwezenlijking van deze doelstelling de twee bovengenoemde categorieën verplichtingen worden vastgelegd, alsmede de invoering van een geautomatiseerd uitwisselingssysteem dat berust op een Europees standaardformaat. De kosten die hieruit voortvloeien voor de nationale overheden staan dus in verhouding tot de nagestreefde doelstellingen. |

Keuze van instrumenten |

342 | De voorgestelde maatregel behelst een onderlinge aanpassing van bepaalde nationale regels betreffende de organisatie en de inhoud van de strafregisters, zodat een kaderbesluit het geschikte middel is. Het tekortschieten van de bestaande mechanismen en de gevolgen daarvan maken een dergelijke maatregel noodzakelijk. |

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |

409 | Het enige budgettaire gevolg van het voorstel is het gevolg dat voortvloeit uit de door het voorstel ingestelde comitologieprocedure. De overeenkomstig deze procedure genomen besluiten met gevolgen voor de begroting zullen onder het kaderprogramma "grondrechten en justitie" vallen. |

AANVULLENDE INFORMATIE |

510 | Vereenvoudiging |

511 | Het voorstel behelst een vereenvoudiging van het wettelijk kader, omdat het een eerste serie verbeteringen overneemt die aan de bestaande uitwisselingsmechanismen werden aangebracht bij het besluit van 21 november 2005, dat bij dit voorstel wordt ingetrokken. |

520 | Intrekking van bestaande wetgeving De vaststelling van het voorstel heeft de intrekking van bestaande wetgeving tot gevolg. Het voorstel vervangt artikel 22 van het verdrag van 1959 voor de betrekkingen tussen de lidstaten en trekt het besluit van 21 november 2005, waarvan de relevante bepalingen worden overgenomen, in. |

540 | Herschikking Het voorstel impliceert een herschikking van de huidige wetgeving. |

570 | Nadere uitleg van het voorstel, per hoofdstuk of per artikel Dit deel bevat een korte analyse van de belangrijkste artikelen van het voorstel die niet in het besluit van 21 november 2005 zijn opgenomen en die hierboven nog niet zijn beschreven. Artikel 2 - Definities De definities van de begrippen "strafregister" en "veroordeling" zijn gelijk aan die welke zijn opgenomen in het voorstel voor een kaderbesluit betreffende de wijze waarop bij een nieuwe strafrechtelijke procedure rekening wordt gehouden met veroordelingen in andere lidstaten van de Europese Unie, dat de Commissie op 17 maart 2005 heeft goedgekeurd (COM (2005)91). De definitie van "veroordeling" strookt met het normale toepassingsgebied van de wederzijdse rechtshulp en omvat de beslissingen van gemengde (administratieve/strafrechtelijke) aard die in sommige lidstaten bestaan, zodat ook bepaalde verkeersovertredingen, waarbij kennis van de antecedenten bijzonder nuttig is, eronder vallen. Voor het overige beperkt de gekozen definitie het begrip veroordeling bewust tot veroordelingen in engere zin, d.w.z. definitieve beslissingen van een strafgerecht (of die een beslissing van een strafgerecht hadden kunnen zijn in het geval van overtredingen van "administratief/strafrechtelijke" aard) die in alle lidstaten als veroordelingen kunnen worden beschouwd. Deze definitie laat eventuele definities die in het kader van de werkzaamheden op het gebied van het "ne bis in idem-beginsel" worden opgesteld, onverlet. Het "strafregister" is het nationale register waarin deze veroordelingen zijn opgenomen. Sommige lidstaten hebben meer dan een register. Artikel 4 - Verplichtingen van de lidstaat van veroordeling Zie deel 3 (met name de rubrieken "subsidiariteit" en "evenredigheid"). Lid 5 neemt de bepalingen over van artikel 4 van het aanvullende protocol van 17 maart 1978 bij het verdrag van 1959. Artikel 5 – Verplichtingen van de lidstaat van nationaliteit Dit artikel voorziet in een verplichting tot bewaring en bijwerking van de verstrekte gegevens. De in de lidstaat van veroordeling aangebrachte wijzigingen en schrappingen moeten in de lidstaat van nationaliteit worden overgenomen, en laatstgenoemde lidstaat mag uitsluitend de bijgewerkte gegevens gebruiken. Deze regels mogen er echter niet toe leiden dat de betrokkene een ongunstiger behandeling krijgt dan wanneer hij door een nationale rechterlijke instantie veroordeeld zou zijn geweest. Wanneer bijvoorbeeld de nationale regels inzake de opneming in het nationale strafregister zouden hebben geleid tot schrapping van de vermelding van de veroordeling in het geval van een nationale veroordeling, mag de lidstaat van nationaliteit deze gegevens inhet kader van een nationale procedure niet meer gebruiken (maar hij mag ze nog wel doorgeven op verzoek van een andere lidstaat). Deze beginselen waren ten dele al opgenomen in artikel 6 van het voorstel voor een kaderbesluit betreffende de wijze waarop rekening wordt gehouden met veroordelingen, dat door de Raad van 14 april 2005 is goedgekeurd, en dat derhalve moet worden aangepast. Artikel 7 – Antwoord op een verzoek om gegevens over veroordelingen Dit artikel bevat bepalingen die een hoog en adequaat niveau van bescherming van de door de lidstaat van veroordeling aan de lidstaat van nationaliteit verstrekte persoonsgegevens moeten waarborgen. (zie de alinea over de grondrechten in deel 1). Artikel 7, lid 1, maakt een onderscheid tussen voor en na de inwerkingtreding van het kaderbesluit verstrekte gegevens om duidelijk te maken dat de in artikel 5 (leden 1 en 2) opgenomen verplichtingen tot integrale bewaring en bijwerking slechts betrekking hebben op de gegevens die na de inwerkingtreding van het kaderbesluit verstrekte gegevens. Artikel 9 – Voorwaarden voor het gebruik van persoonsgegevens De leden 1, 2 en 5 zijn overgenomen van het besluit van 21 november 2005. Lid 3 versoepelt het in de leden 1 en 2 vervatte beginsel door een beperkt hergebruik van de verstrekte gegevens toe te staan ter voorkoming van een onmiddellijke en ernstige bedreiging van de openbare veiligheid. Artikelen 11 - 13 - Formaat en comitologie Verbetering van de circulatie van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen heeft weinig nut als deze gegevens voor de ontvangende lidstaat niet begrijpelijk zijn. Voor een beter wederzijds begrip is een "Europees standaardformaat" nodig waarmee de gegevens kunnen worden uitgewisseld in een homogene en elektronische vorm die automatische vertaling vergemakkelijkt. Dit kaderbesluit voorziet in de oprichting van een comité dat de Commissie zal bijstaan bij de totstandbrenging en ontwikkeling van dit uitwisselingsmechanisme. Artikel 14 - Verhouding tot andere rechtsinstrumenten Het voorstel vult artikel 13 van het verdrag van 1959 aan. Het doet geen afbreuk aan de mogelijkheid die de gerechtelijke autoriteiten door de toepassing van artikel 6, lid 1, van de Overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie van 29 mei 2000 hebben om elkaar rechtstreeks gegevens met betrekking tot het strafregister toe te zenden. Het voorstel vervangt echter artikel 22 van het verdrag van 1959 voor de betrekkingen tussen de lidstaten en trekt het besluit van 21 november 2005, waarvan het de relevante bepalingen overneemt, in. |

1. 2005/0267 (CNS)

Voorstel voor een

KADERBESLUIT VAN DE RAAD

betreffende de organisatie en de inhoud van uitwisselingen van gegevens uit het strafregister tussen de lidstaten

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 31 en artikel 34, lid 2, onder b),

Gezien het voorstel van de Commissie[1],

Gezien het advies van het Europees Parlement[2],

Overwegende hetgeen volgt:

2. De Europese Unie heeft zich ten doel gesteld de burgers een hoog niveau van bescherming te bieden in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Hiervoor is het nodig dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten gegevens uitwisselen over strafrechtelijke veroordelingen van personen die op het grondgebied van de lidstaten verblijven.

3. Op 29 november 2000 heeft de Raad overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15-16 oktober 1999 een programma van maatregelen vastgesteld om uitvoering te geven aan het beginsel van wederzijdse erkenning van strafrechtelijke beslissingen[3]. Dit kaderbesluit draagt bij tot de verwezenlijking van de doelstellingen van maatregel 3 van het programma, die voorstelt een standaardformulier voor verzoeken om gerechtelijke antecedenten in te voeren dat in de talen van de Europese Unie wordt vertaald en dat is uitgaat van het formulier dat in het kader van de Schengeninstanties is opgesteld.

4. Het eindverslag over de eerste evaluatieronde van de wederzijdse rechtshulp in strafzaken[4] riep de lidstaten op de procedures voor de verzending van stukken tussen de lidstaten te vereenvoudigen door gebruik te maken van standaardformulieren en zo de wederzijdse rechtshulp te vergemakkelijken.

5. De verbetering van de kwaliteit van de uitwisselingen van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen is door de Europese Raad van 25-26 maart 2004 als prioriteit aangemerkt in zijn verklaring betreffende de bestrijding van terrorisme, hetgeen werd bevestigd in het door de Europese Raad van 4-5 november 2004 goedgekeurde Haags programma[5], dat oproept tot intensivering van de uitwisseling van gegevens uit de nationale registers van veroordelingen en ontzettingen. Deze doelstellingen worden weerspiegeld in het actieplan ter uitvoering van het Haags programma dat gezamenlijk is goedgekeurd door de Commissie en de Raad van 2-3 juni 2005.

6. Met dit kaderbesluit wordt tegemoet gekomen aan de wensen die door de Raad Justitie en binnenlandse zaken van 14 april 2005 waren uitgesproken in aansluiting op de publicatie van het Witboek over de uitwisseling van informatie over strafrechtelijke veroordelingen en hun gevolgen in de Europese Unie[6] en het daarop volgende oriënterende debat. Het kaderbesluit beoogt in het bijzonder een betere uitwisseling van informatie over strafrechtelijke veroordelingen van burgers van de Europese Unie tot stand te brengen. De toegang tot informatie over in de Europese Unie uitgesproken veroordelingen van onderdanen van derde landen of personen van wie de nationaliteit onbekend is, geeft aanleiding tot specifieke problemen en zal het voorwerp uitmaken van latere voorstellen.

7. Op de verstrekking van gegevens over de in andere lidstaten uitgesproken veroordelingen zijn momenteel de artikelen 13 en 22 van het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 1959[7] van toepassing. Deze mechanismen functioneren evenwel te traag om nog te voldoen aan de vereisten van justitiële samenwerking in een ruimte zoals de Europese Unie.

8. Dit kaderbesluit heeft tot doel artikel 22 van het bovengenoemde verdrag te vervangen. Naast de verplichting voor de lidstaat van veroordeling om informatie aan de lidstaat van nationaliteit mee te delen betreffende veroordelingen van onderdanen van deze laatste, dient voor de lidstaat van nationaliteit de verplichting te gelden om de betrokken informatie te bewaren, zodat verzoeken om informatie die uitgaan van andere lidstaten volledig kunnen worden beantwoord.

9. Het bepaalde in dit kaderbesluit met betrekking tot verzoeken om gegevens uit het strafregister te verstrekken, mag geen afbreuk doen aan de mogelijkheid voor gerechtelijke autoriteiten om direct informatie uit het strafregister aan elkaar mee te delen op grond van artikel 6, lid 1, van de Overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie, vastgesteld bij Akte van de Raad van 29 mei 2000[8].

10. Het nut van een betere circulatie van informatie over strafrechtelijke veroordelingen is beperkt als de lidstaten niet in staat zijn om met de verstrekte informatie rekening te houden. Op XXX heeft de Raad een kaderbesluit aangenomen betreffende de wijze waarop bij een nieuwe strafrechtelijke procedure rekening wordt gehouden met veroordelingen in andere lidstaten van de Europese Unie[9].

11. De persoonsgegevens die bij de tenuitvoerlegging van dit kaderbesluit worden verwerkt, zijn beschermd overeenkomstig het bepaalde in het kaderbesluit XXX betreffende de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politionele en justitiële samenwerking in strafzaken[10]. In het onderhavige kaderbesluit worden bovendien de bepalingen verwerkt van het besluit van 21 november 2005 betreffende de uitwisseling van gegevens uit het strafregister[11], waarbij gebruiksbeperkingen ten aanzien van meegedeelde gegevens worden opgelegd aan de lidstaat die om de gegevens heeft verzocht. Ter aanvulling daarvan worden specifieke regels opgenomen inzake de verdere verstrekking, door de lidstaat van nationaliteit, van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen die door de lidstaat van veroordeling spontaan aan de lidstaat van nationaliteit zouden zijn verstrekt.

12. Volgens aanbeveling nr. R (84) 10 van de Raad van Europa inzake het strafregister en de rehabilitatie van veroordeelden is het strafregister hoofdzakelijk bedoeld om de bevoegde strafrechtelijke autoriteiten te informeren over de antecedenten van rechtsonderhorigen om het nemen van een geïndividualiseerde beslissing te vergemakkelijken. Aangezien elk ander gebruik van het strafregister dat de kansen van resocialisatie van de veroordeelde kan bemoeilijken, zoveel mogelijk moet worden beperkt, kan het gebruik van de op grond van dit besluit meegedeelde gegevens voor andere doeleinden dan in het kader van strafprocedures, worden beperkt overeenkomstig de nationale wetgeving van de aangezochte staat en de verzoekende staat.

13. Het nut van een betere circulatie van informatie over strafrechtelijke veroordelingen is beperkt als de betrokken informatie door de ontvangende lidstaat niet wordt begrepen. Voor een beter wederzijds begrip is er behoefte aan een "gestandaardiseerd Europees formaat" waarmee informatie op homogene wijze, langs elektronische weg en in een vorm die zich voor automatische vertaling leent, kan worden uitgewisseld. Het is dienstig de maatregelen te nemen die vereist zijn voor de implementatie van de bij dit kaderbesluit voorziene gegevensuitwisselingsmechanismen, overeenkomstig de procedure van artikel 13 van dit kaderbesluit.

14. In dit kaderbesluit worden de grondrechten geëerbiedigd en de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, in acht genomen.

15. Dit kaderbesluit eerbiedigt het in artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 5 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap vastgelegde subsidiariteitsbeginsel, aangezien het de verbetering van de mechanismen voor de uitwisseling van informatie over veroordelingen tussen lidstaten beoogt, hetgeen niet voldoende door de lidstaten afzonderlijk kan worden verwezenlijkt en een gecoördineerd optreden op het niveau van de Europese Unie vereist. Overeenkomstig het in het laatstgenoemde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken,

HEEFT HET VOLGENDE KADERBESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1 Onderwerp

Dit kaderbesluit heeft als doel

a) de wijze vast te stellen waarop een lidstaat waar een onderdaan van een andere lidstaat is veroordeeld (hierna "lidstaat van veroordeling" te noemen) de lidstaat waarvan de veroordeelde de nationaliteit heeft (hierna "lidstaat van nationaliteit" te noemen) hiervan in kennis stelt;

b) de verplichtingen van de lidstaat van nationaliteit inzake de bewaring van deze gegevens vast te stellen en de voorwaarden te bepalen waaraan deze staat zich moet houden wanneer hij antwoordt op een verzoek om gegevens uit het strafregister;

c) het kader vast te stellen waarbinnen een geautomatiseerd systeem voor de uitwisseling van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen tussen de lidstaten kan worden opgebouwd en ontwikkeld.

Arti kel 2 Definities

In dit kaderbesluit wordt verstaan onder

a) "veroordeling": elke definitieve beslissing van een strafgerecht of van een administratieve autoriteit tegen welker beslissing beroep kan worden ingesteld bij een met name in strafzaken bevoegd gerecht, waarbij wordt vastgesteld dat een persoon schuldig is aan een strafbaar feit of een handeling die volgens de nationale wetgeving strafbaar is als inbreuk op de rechtsvoorschriften;

b) "strafregister": het nationale register of de nationale registers waarin de veroordelingen overeenkomstig het nationale recht worden geregistreerd.

Artikel 3 Centrale autoriteit

16. Voor de toepassing van dit kaderbesluit wijst elke lidstaat een centrale autoriteit aan. Voor de mededeling van gegevens uit hoofde van artikel 4 en voor de antwoorden op de in de artikelen 6 en 7 bedoelde verzoeken kunnen de lidstaten evenwel een of meer centrale autoriteiten aanwijzen.

17. Elke lidstaat stelt het secretariaat-generaal van de Raad en de Commissie in kennis van de overeenkomstig lid 1 aangewezen autoriteit of autoriteiten. Het secretariaat-generaal van de Raad deelt deze informatie mede aan de lidstaten en Eurojust.

Artikel 4 Verplichtingen van de lidstaat van veroordeling

1. Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat bij elke op zijn grondgebied uitgesproken veroordeling die in het nationale strafregister wordt opgenomen, de nationaliteit van de veroordeelde wordt vermeld indien het een onderdaan van een lidstaat betreft.

2. Elke centrale autoriteit stelt de centrale autoriteiten van de andere lidstaten zo spoedig mogelijk in kennis van de op zijn grondgebied uitgesproken strafrechtelijke veroordelingen van onderdanen van die staten, zoals ze in het strafregister zijn opgenomen.

Wanneer de betrokkene onderdaan van verschillende lidstaten is, worden de gegevens aan al deze lidstaten toegezonden, ook wanneer de veroordeelde onderdaan is van de lidstaat van veroordeling.

3. Bij de toezending van de gegevens over de veroordeling aan de lidstaat van nationaliteit wordt tevens vermeld hoe lang de veroordeling in het strafregister van de lidstaat van veroordeling opgenomen blijft overeenkomstig de nationale wetgeving van de lidstaat van veroordeling ten tijde van de toezending.

4. Latere overeenkomstig de nationale wetgeving van de lidstaat van veroordeling genomen maatregelen die wijziging of schrapping van de in het strafregister opgenomen gegevens meebrengen, inclusief wijzigingen die gevolgen hebben voor de periode gedurende welke deze gegevens worden bewaard, worden onverwijld door de centrale autoriteit van de lidstaat van veroordeling aan de centrale autoriteit van de lidstaat van nationaliteit doorgegeven.

5. De lidstaat die overeenkomstig de leden 2 tot en met 4 gegevens heeft verstrekt, zendt aan de lidstaat die daarom verzoekt, afschriften van de uitspraken (en de betrokken maatregelen) toe, alsmede alle andere relevante informatie, om hem in staat te stellen na te gaan of interne maatregelen nodig zijn.

Artikel 5 Verplichtingen van de lidstaat van nationaliteit

1. De centrale autoriteit van de lidstaat van nationaliteit bewaart alle overeenkomstig artikel 4 verstrekte gegevens, om ze overeenkomstig artikel 7 te kunnen doorgeven.

2. Elke wijziging of schrapping van een vermelding in de lidstaat van veroordeling geeft aanleiding tot een identieke wijziging of schrapping van de overeenkomstig artikel 4 verkregen gegevens door de lidstaat van nationaliteit.

3. De lidstaat van nationaliteit mag uitsluitend de gegevens gebruiken die overeenkomstig lid 2 zijn bijgewerkt. De verplichting van lid 2 mag er in geen geval toe leiden dat de betrokkene in het kader van een nationale procedure een ongunstiger behandeling krijgt dan wanneer hij door een nationale rechterlijke instantie veroordeeld zou zijn geweest.

Artikel 6 Verzoek om gegevens over veroordelingen

1. Wanneer om gegevens uit het nationale strafregister van een lidstaat wordt verzocht, kan de centrale autoriteit, overeenkomstig het nationale recht, een verzoek om een uittreksel uit het strafregister en om informatie hierover richten tot de centrale autoriteit van een andere lidstaat.

2. Wanneer iemand om gegevens over zijn eigen strafblad verzoekt, kan de centrale autoriteit van de lidstaat waar dit verzoek wordt ingediend, overeenkomstig het nationale recht een verzoek om een uittreksel uit het strafregister en om informatie hierover richten tot de centrale autoriteit van een andere lidstaat indien de betrokkene ingezetene of onderdaan van de verzoekende of aangezochte lidstaat is of is geweest.

3. Voor elk verzoek om gegevens van een centrale autoriteit van een lidstaat wordt het als bijlage opgenomen formulier gebruikt.

Artikel 7 Antwoord op een verzoek om gegevens over veroordelingen

1. Wanneer in het kader van een strafrechtelijke procedure overeenkomstig artikel 6 een verzoek om gegevens uit het strafregister wordt gericht tot de centrale autoriteit van de lidstaat van nationaliteit, verstrekt deze de centrale autoriteit van de verzoekende lidstaat gegevens over:

a) nationale veroordelingen;

b) in andere lidstaten uitgesproken veroordelingen die haar na de inwerkingtreding van dit kaderbesluit overeenkomstig artikel 4 zijn verstrekt en die overeenkomstig artikel 5, leden 1 en 2, worden bewaard;

c) in andere lidstaten uitgesproken veroordelingen die haar voor de inwerkingtreding van dit kaderbesluit zijn verstrekt;

d) in derde landen uitgesproken veroordelingen die haar zijn verstrekt.

2. Wanneer voor andere doeleinden dan een strafrechtelijke procedure overeenkomstig artikel 6 een verzoek om gegevens uit het strafregister tot de centrale autoriteit van de lidstaat van nationaliteit wordt gericht, antwoordt zij overeenkomstig het nationale recht voor wat betreft de nationale veroordelingen en de in derde landen uitgesproken veroordelingen waarvan zij in kennis is gesteld.

De centrale autoriteit van de lidstaat van nationaliteit vraagt onverwijld bij de centrale autoriteit van de lidstaat van veroordeling na of en in hoeverre de aan haar toegezonden gegevens over de in deze lidstaat uitgesproken veroordelingen aan de centrale autoriteit van de verzoekende lidstaat mogen worden doorgegeven.

De centrale autoriteit van de lidstaat van veroordeling antwoordt de centrale autoriteit van de lidstaat van nationaliteit binnen een zodanige termijn dat deze laatste de in artikel 8 genoemde antwoordtermijnen in acht kan nemen.

De gegevens over nationale veroordelingen, in derde landen uitgesproken veroordelingen en in een andere lidstaat uitgesproken veroordelingen worden tegelijkertijd door de centrale autoriteit van de lidstaat van nationaliteit aan de centrale autoriteit van de verzoekende lidstaat toegezonden.

3. Wanneer uit hoofde van artikel 13 van het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 1959 door een derde land een verzoek om gegevens uit het strafregister tot de lidstaat van nationaliteit wordt gericht, antwoordt de lidstaat van nationaliteit overeenkomstig het nationale recht voor wat betreft de nationale veroordelingen en de in derde landen uitgesproken veroordelingen waarvan zij in kennis is gesteld.

Voordat hij een derde land uit hoofde van artikel 13 van het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 1959 in kennis stelt van in andere lidstaten uitgesproken veroordelingen waarvan hij in kennis is gesteld, vraagt de lidstaat van nationaliteit bij de centrale autoriteit van de lidstaat van veroordeling na of en in hoeverre deze gegevens aan het verzoekende derde land mogen worden doorgegeven.

De centrale autoriteit van de lidstaat van veroordeling antwoordt de centrale autoriteit van de lidstaat van nationaliteit binnen een redelijke termijn.

De gegevens over nationale veroordelingen, in derde landen uitgesproken veroordelingen en in een andere lidstaat uitgesproken veroordelingen worden tegelijkertijd door de lidstaat van nationaliteit aan het verzoekende derde land toegezonden.

4. Wanneer een verzoek om gegevens uit het strafregister wordt gericht tot de centrale autoriteit van een andere lidstaat dan de staat van nationaliteit, zendt deze de gegevens over nationale veroordelingen aan de centrale autoriteit van de verzoekende lidstaat toe. Indien het verzoek voor andere doeleinden dan een strafrechtelijke procedure wordt ingediend, antwoordt zij overeenkomstig het nationale recht.

5. Het antwoord gaat vergezeld van een overzicht van de veroordelingen, met inachtneming van het nationale recht.

Artikel 8 Antwoordtermijnen

1. Het antwoord op het in artikel 6, lid 1, bedoelde verzoek wordt onverwijld, maar in ieder geval binnen tien werkdagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek, via het als bijlage opgenomen formulier door de centrale autoriteit van de aangezochte lidstaat aan de centrale autoriteit van de verzoekende lidstaat toegezonden, met inachtneming van de nationale wet- of regelgeving of de nationale praktijk.

Wanneer de aangezochte lidstaat meer informatie nodig heeft voor de identificatie van de persoon op wie het verzoek betrekking heeft, raadpleegt hij onverwijld de verzoekende lidstaat; hij antwoordt binnen tien werkdagen na ontvangst van de gevraagde aanvullende informatie.

2. Het antwoord op het in artikel 6, lid 2, bedoelde verzoek wordt binnen twintig werkdagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek toegezonden.

Artikel 9 Voorwaarden voor het gebruik van persoonsgegevens

1. Persoonsgegevens die uit hoofde van artikel 7, leden 1 en 4, voor een strafrechtelijke procedure worden verstrekt, mogen door de verzoekende lidstaat slechts worden gebruikt voor de strafrechtelijke procedure waarvoor om deze gegevens is verzocht, overeenkomstig het als bijlage opgenomen formulier.

2. Persoonsgegevens die uit hoofde van artikel 7, leden 2 en 4, voor andere doeleinden dan een strafrechtelijke procedure worden verstrekt, mogen door de verzoekende lidstaat, met inachtneming van zijn nationale recht, slechts worden gebruikt voor de doeleinden waarvoor om deze gegevens is verzocht, binnen de door de aangezochte lidstaat op het formulier vermelde grenzen.

3. In afwijking van de leden 1 en 2 mogen uit hoofde van artikel 7, leden 1, 2 en 4, verstrekte persoonsgegevens door de verzoekende lidstaat worden gebruikt voor de voorkoming van een onmiddellijke en ernstige bedreiging van de openbare veiligheid.

4. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat voor persoonsgegevens die uit hoofde van artikel 7, lid 3, aan een derde land zijn verstrekt, dezelfde gebruiksbeperkingen gelden als die welke krachtens de leden 1, 2 en 3 van dit artikel voor de lidstaten gelden.

5. Dit artikel is niet van toepassing op persoonsgegevens die uit hoofde van dit kaderbesluit door een lidstaat zijn verkregen en die uit dezelfde lidstaat afkomstig zijn.

Artikel 10 Talen

Voor de toezending van het in artikel 6, lid 1, bedoelde verzoek door de verzoekende lidstaat aan de aangezochte lidstaat, wordt het als bijlage opgenomen formulier opgesteld in de officiële taal of een van de officiële talen van de aangezochte lidstaat.

De aangezochte lidstaat antwoordt in een van zijn officiële talen of in een andere taal die door beide lidstaten wordt aanvaard.

Elke lidstaat kan bij de goedkeuring van dit kaderbesluit of later in een tot het Secretariaat-generaal van de Raad gerichte verklaring aangeven welke officiële taal of talen van de instellingen van de Europese Gemeenschappen hij aanvaardt. Het Secretariaat-generaal van de Raad deelt deze informatie aan de lidstaten mede.

Artikel 11 Formaat en wijze waarop de gegevensuitwisseling wordt georganiseerd en vergemakkelijkt

1. Tot het verstrijken van de in lid 6 bedoelde termijn zenden de centrale autoriteiten van de lidstaten die de in lid 5 bedoelde kennisgeving niet hebben verricht, elkaar de verzoeken, antwoorden en andere relevante informatie toe op een wijze die schriftelijk traceerbaar is en die de ontvangende lidstaat in staat stelt zich van de echtheid ervan te vergewissen.

2. Na het verstrijken van de in lid 6 bedoelde termijn zenden de centrale autoriteiten van de lidstaten elkaar de gegevens uit het strafregister langs elektronische weg toe in een standaardformaat, dat het met name mogelijk moet maken de volgende gegevens op te nemen:

a) gegevens over de veroordeelde (naam, voornamen, geboortedatum, geboorteplaats, eventueel pseudoniemen of aliassen, geslacht, nationaliteit, rechtsvorm en hoofdkantoor voor rechtspersonen);

b) gegevens over de vorm van de veroordeling (datum en plaats, naam en aard van de autoriteit die de veroordeling heeft uitgesproken);

c) gegevens over de aan de veroordeling ten grondslag liggende feiten (datum, plaats, aard, juridische kwalificatie, toepasselijke strafwetgeving);

d) gegevens over de inhoud van de veroordeling (opgelegde maatregel of straf, eventuele bijkomende straffen, latere elementen met betrekking tot de strafuitvoering, eventuele ontzettingen).

3. Dit formaat en de andere bepalingen inzake organisatie en vergemakkelijking van de gegevensuitwisseling over strafrechtelijke veroordelingen tussen de nationale autoriteiten van de lidstaten worden opgesteld en eventueel gewijzigd overeenkomstig de procedure van artikel 13.

De andere bepalingen behelzen:

a) opstelling van regelingen die het begrip van de verzonden informatie en de automatische vertaling ervan vergemakkelijken;

b) opstelling van de voorwaarden voor de geautomatiseerde gegevensuitwisseling, met name ten aanzien van de te gebruiken technieken en, in voorkomend geval, de toepasselijke procedures;

c) eventuele aanpassingen van het als bijlage bij dit kaderbesluit opgenomen formulier.

4. Zolang de in de leden 2 en 3 bedoelde wijze van toezending niet beschikbaar is, blijft lid 1 van toepassing.

5. Elke lidstaat verricht de technische aanpassingen die nodig zijn voor het gebruik van het formaat en voor de toezending ervan langs elektronische weg aan de andere lidstaten. Hij deelt de Commissie mede vanaf welke datum hij in staat is deze wijze van toezending te gebruiken. De Commissie stelt het in artikel 12 bedoelde comité hiervan onverwijld in kennis.

6. De in lid 5 bedoelde technische aanpassingen moeten binnen drie jaar na de goedkeuring van het formaat en de bepalingen inzake geautomatiseerde uitwisseling van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen plaatsvinden.

7. De maatregelen die voor de tenuitvoerlegging van de leden 2 en 3 nodig zijn, worden overeenkomstig de in artikel 13 bedoelde regelgevingsprocedure vastgesteld.

Artikel 12 Comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie (hierna "het comité" te noemen).

2. Het comité stelt op voorstel van zijn voorzitter zijn reglement van orde vast op basis van het standaardreglement dat in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt.

3. Het comité kan aanbevelingen doen aan zijn leden over met name de normen inzake verzameling en bewaring van de in de nationale strafregisters opgenomen gegevens.

Artikel 13 Procedure

1. Ingeval naar dit artikel wordt verwezen, legt de vertegenwoordiger van de Commissie het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt zijn advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het advies wordt met het in artikel 205, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap bedoelde meerderheid uitgebracht voor de goedkeuring van de besluiten die de Raad dient te nemen op voorstel van de Commissie. Bij de stemmingen binnen het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers gewogen op de in voornoemd artikel omschreven wijze. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.

2. De Commissie stelt de voorgenomen maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité.

3. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen en stelt zij het Europees Parlement daarvan in kennis.

4. De Raad kan binnen drie maanden na de datum van verwijzing naar de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit over het voorstel nemen.

Als de Raad zich binnen die termijn met gekwalificeerde meerderheid tegen het voorstel heeft uitgesproken, onderzoekt de Commissie het voorstel opnieuw. Zij kan bij de Raad een gewijzigd voorstel indienen, haar voorstel opnieuw indienen of een wetgevingsvoorstel op basis van het Verdrag indienen.

Wanneer de Raad na het verstrijken van die termijn het voorgestelde uitvoeringsbesluit niet heeft goedgekeurd en zich niet tegen het voorstel voor uitvoeringsmaatregelen heeft uitgesproken, wordt het voorgestelde uitvoeringsbesluit door de Commissie vastgesteld.

Artikel 14 Verhouding tot andere rechtsinstrumenten

1. Wat de lidstaten betreft, dient dit kaderbesluit als aanvulling op het bepaalde in artikel 13 van het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 20 april 1959 en de aanvullende protocollen van 17 maart 1978[12] en 8 november 2001[13], alsmede de Overeenkomst van 29 mei 2000 betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie[14] en het protocol van 16 oktober 2001[15].

2. Voor de toepassing van dit kaderbesluit maken de lidstaten onderling geen gebruik van hun mogelijkheid om voorbehoud te maken ten aanzien van artikel 13 van het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 20 april 1959.

3. Onverminderd de toepassing ervan in de betrekkingen tussen lidstaten en derde landen vervangt dit kaderbesluit in de betrekkingen tussen de lidstaten met ingang van XXXXXX het bepaalde in artikel 22 van het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 1959, zoals aangevuld door artikel 4 van het aanvullende protocol bij dit verdrag van 17 maart 1978.

4. Het besluit van 21 november 2005 inzake de uitwisseling van gegevens uit het strafregister wordt bij dit kaderbesluit ingetrokken.

5. Dit kaderbesluit heeft geen gevolgen voor de toepassing van gunstiger bepalingen van bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen de lidstaten.

Artikel 15 Uitvoering

1. De lidstaten nemen de maatregelen die nodig zijn om uiterlijk op XXXXXX aan dit kaderbesluit te voldoen.

2. De lidstaten delen het secretariaat-generaal van de Raad en de Commissie de tekst mede van de bepalingen waarmee zij hun verplichtingen uit hoofde van dit kaderbesluit in hun nationaal recht omzetten.

3. Op basis van de door het secretariaat-generaal van de Raad verstrekte informatie dient de Commissie uiterlijk op XXXXX bij het Europees Parlement en de Raad een verslag over de toepassing van dit kaderbesluit in, alsmede, zo nodig, wetgevingsvoorstellen.

Artikel 16 Inwerkingtreding

Dit kaderbesluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De voorzitter

BIJLAGE Formulier als bedoeld in de artikelen 6, 8, 9 en 10 van het kaderbesluit betreffende de organisatie en de inhoud van uitwisselingen van gegevens uit het strafregister tussen de lidstaten

Verzoek om gegevens uit het strafregister

Om dit formulier goed te kunnen invullen moeten de lidstaten kennis nemen van de procedurehandleiding |

a) Gegevens over de verzoekende lidstaat: Lidstaat: Centrale autoriteit: Contactpersoon: Telefoonnummer (met kengetal): Faxnummer (met kengetal): E-mailadres: Postadres: Dossiernummer indien bekend: |

b) Gegevens over de identiteit van de persoon op wie het verzoek betrekking heeft: Naam: Voorna(a)m(en): Eventueel naam bij geboorte: Eventuele pseudonymen: Geslacht:...M ⁪…V ⁪ Nationaliteit: Geboortedatum (in cijfers: dd/mm/jjjj): Geboorteplaats (plaats en land): Naam vader: * Naam moeder: * Verblijfplaats of adres (facultatief): Vingerafdrukken (facultatief): Andere identificatiegegevens (bijvoorbeeld: rijksregisternummer, socialezekerheidsnummer enz.) (facultatief) * Deze gegevens moeten worden ingevuld overeenkomstig de procedurehandleiding als deze van toepassing is. Als dit niet het geval is, moeten ze worden vermeld wanneer ze bekend zijn. |

c) Doel van het verzoek: Kruis aan wat van toepassing is 1) ⁪ strafrechtelijke procedure |

2) ⁪ verzoek van een gerechtelijke autoriteit buiten het kader van een strafrechtelijke procedure ⁪ verzoek van een bevoegde administratieve autoriteit 3) ⁪ verzoek van de betrokken persoon Het doel van het verzoek moet worden ingevuld overeenkomstig de procedurehandleiding als deze van toepassing is. Als dit niet het geval is, moet het worden vermeld wanneer het bekend is. Verzoekende autoriteit: ⁪ De betrokkene heeft ingestemd met de verstrekking van de gegevens (wanneer volgens de wetgeving van de aangezochte lidstaat instemming moet worden verkregen). Aan het verzoek wordt gevolg gegeven overeenkomstig de wet- of regelgeving of de praktijk van de aangezochte lidstaat. ________________________________________________________________________________ Contactpersoon voor het geval dat aanvullende inlichtingen nodig zijn: Naam: Telefoonnummer: E-mailadres: Andere informatie (bijvoorbeeld: urgentie van het verzoek, enz.) |

Antwoord op het verzoek

Gegevens over de bovengenoemde persoon Kruis aan wat van toepassing is De ondergetekende autoriteit bevestigt: ⁪ dat het strafregister van de bovengenoemde persoon geen veroordelingen bevat ⁪ dat het strafregister van de bovengenoemde persoon veroordelingen bevat. Een overzicht van de veroordelingen is bij dit antwoord gevoegd ⁪ dat volgens de wet- of regelgeving of de praktijk van de aangezochte lidstaat geen gevolg kan worden gegeven aan een verzoek voor andere doeleinden dan een strafrechtelijke procedure. Contactpersoon voor het geval dat aanvullende inlichtingen nodig zijn: Naam: Telefoonnummer: E-mailadres: Andere informatie (bijvoorbeeld: overeenkomstig artikel 9, lid 2, vermelde grenzen) De verstrekte gegevens mogen uitsluitend worden gebruikt voor de doeleinden waarvoor om deze gegevens is verzocht. |

Gedaan te (datum) Handtekening en officieel stempel (in voorkomend geval): Naam en functie: |

Voeg in voorkomend geval een overzicht van de veroordelingen bij en zend dit samen met het antwoord aan de verzoekende lidstaat toe. Het formulier en het overzicht van de veroordelingen behoeven niet te worden vertaald in de taal van de verzoekende lidstaat.

FINANCIEEL MEMORANDUM

1. BENAMING VAN HET VOORSTEL:

Voorstel voor een kaderbesluit van de Raad betreffende de organisatie en de inhoud van uitwisselingen van gegevens uit het strafregister tussen de lidstaten

2. ABM/ABB-KADER

Betrokken beleidsterrein(en) en bijbehorende activiteit(en):

Hoofdstuk 18 06 – totstandbrenging van een ware justitiële ruimte in strafrechtelijke en burgerlijke zaken.

3. BEGROTINGSONDERDELEN

3.1. Begrotingsonderdelen (beleidsuitgaven en bijbehorende uitgaven voor technische en administratieve bijstand (vroegere BA-onderdelen)) inclusief omschrijving:

3.2. Duur van de actie en van de financiële gevolgen:

3.3. Begrotingskenmerken :

Begrotingsonderdeel | Soort uitgave | Nieuw | Bijdrage EVA | Bijdragen kandidaat-lidstaten | Rubriek financiële vooruitzichten |

Verplicht/ niet-verplicht | GK[16]/ NGK[17] | JA/NEE | JA/NEE | JA/NEE | nr. |

Verplicht/ niet-verplicht | GK/ NGK | JA/NEE | JA/NEE | JA/NEE | nr. |

4. OVERZICHT VAN DE MIDDELEN

4.1. Financiële middelen

4.1.1. Overzicht van de vastleggingskredieten (VK) en betalingskredieten (BK)

in miljoen euro (tot op 3 decimalen)

Soort uitgave | Punt nr. | Jaar n | n+1 | n+2 | n+3 | n+4 | n+5 e.v. | Totaal |

Beleidsuitgaven[18] |

VK | 8.1. | a |

BK | b |

Administratieve uitgaven binnen het referentiebedrag[19] |

Technische & administratieve bijstand (NGK) | 8.2.4. | c |

TOTAAL REFERENTIEBEDRAG |

VK | a+c |

BK | b+c |

Administratieve uitgaven die niet in het referentiebedrag zijn begrepen[20] |

Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven (NGK) | 8.2.5. | d |

Andere niet in het referentiebedrag begrepen administratieve uitgaven (NGK) | 8.2.6. | e | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 1.2 |

Totale indicatieve kosten van de maatregel |

TOTAAL VK inclusief personeelsuitgaven | a+c+d+e | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 1.2 |

TOTAAL BK inclusief personeelsuitgaven | b+c+d+e | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 1.2 |

Medefinanciering

Indien het voorstel door lidstaten of uit andere bronnen (geef aan welke) wordt medegefinancierd, geef dan een raming daarvan in de onderstaande tabel (voeg extra rijen toe indien de medefinanciering uit meer dan een bron afkomstig is):

in miljoen euro (tot op 3 decimalen)

Medefinancieringsbron | Jaar n | n+1 | n+2 | n+3 | n+4 | n+5 e.v. | Totaal |

…………………… | f |

TOTAAL VK inclusief medefinanciering | a+c+d+e+f |

4.1.2. Verenigbaarheid met de financiële programmering

( Het voorstel is verenigbaar met de bestaande financiële programmering.

( Het voorstel vergt herprogrammering van de betrokken rubriek van de financiële vooruitzichten.

( Het voorstel vergt wellicht toepassing van de bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord[21] (flexibiliteitsinstrument of herziening van de financiële vooruitzichten).

4.1.3. Financiële gevolgen voor de ontvangsten

( Het voorstel heeft geen financiële gevolgen voor de ontvangsten.

( Het voorstel heeft de volgende financiële gevolgen voor de ontvangsten:

in miljoen euro (tot op een decimaal)

Vóór de actie [Jaar n-1] | Situatie na de actie |

Totale personele middelen in VTE |

5. KENMERKEN EN DOELSTELLINGEN

5.1. Behoefte waarin op korte of lange termijn moet worden voorzien

Een van de doelstellingen van het voorstel is het kader vast te stellen waarbinnen een geautomatiseerd systeem voor de uitwisseling van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen kan worden opgebouwd en ontwikkeld. Dit systeem is gebaseerd op het gebruik van een "Europees standaardformaat" waarmee deze gegevens kunnen worden uitgewisseld in een homogene en geautomatiseerde vorm die automatische vertaling vergemakkelijkt. Voor de voorbereiding van de nodige uitvoeringsbesluiten moeten regelmatig voorbereidende vergaderingen met de deskundigen van de lidstaten worden belegd, waarin zowel technische als juridische kwesties worden behandeld. De Commissie kan deze maatregelen niet vaststellen indien zij niet wordt bijgestaan door een comité. Daarom wordt in dit voorstel een comitéprocedure ingesteld.

5.2. Meerwaarde van het communautaire optreden, samenhang van het voorstel met andere financiële instrumenten en mogelijke synergie

Momenteel worden de gegevens over strafrechtelijke veroordelingen tussen de lidstaten uitgewisseld op basis van de mechanismen van het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 1959 (verdrag van de Raad van Europa; hierna “het verdrag van 1959” genoemd). Deze mechanismen vertonen vele tekortkomingen, met als gevolg dat de nationale rechterlijke instanties bij het opleggen van straffen vaak alleen rekening houden met het uittreksel uit het strafregister van hun eigen land en absoluut niet op de hoogte zijn van eventuele in andere lidstaten uitgesproken veroordelingen.

Het voorstel heeft ten doel de kwaliteit van de uitwisseling van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen, die momenteel door het verdrag van 1959 wordt geregeld, in de hele Europese Unie te verbeteren. Dit veronderstelt dat alle lidstaten voldoen aan een reeks verplichtingen om ervoor te zorgen dat de lidstaat waarvan de veroordeelde de nationaliteit heeft, in staat is een volledig antwoord te geven op de tot hem gerichte verzoeken. Dat vereist een gecoördineerd optreden op het niveau van de Europese Unie.

Alleen de werking van de door het voorstel ingestelde comitéprocedure heeft een weerslag op de begroting. Wat betreft de overeenkomstig deze procedure vastgestelde besluiten die gevolgen kunnen hebben voor de begroting: die vallen onder het kaderprogramma "Grondrechten en justitie".

5.3. Doelstellingen, verwachte resultaten en bijbehorende indicatoren van het voorstel in de context van het ABM

In zijn verklaring betreffende de bestrijding van terrorisme heeft de Europese Raad van 25 en 26 maart 2004 de verbetering van de kwaliteit van de uitwisseling van gegevens over strafrechtelijke veroordelingen als een prioriteit aangeduid; dit werd bevestigd in het Haags programma, dat door de Europese Raad van 4 en 5 november 2004 werd aangenomen. Deze doelstellingen worden weerspiegeld in het actieplan ter uitvoering van het Haags programma, dat op 2 en 3 juni 2005 gezamenlijk door de Commissie en de Raad is aangenomen.

Met dit voorstel wordt tegemoet gekomen aan de verwachtingen die de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken op 14 april 2005 heeft geformuleerd, na de publicatie in januari 2005 van het witboek over de uitwisseling van informatie over strafrechtelijke veroordelingen en hun gevolgen in de Europese Unie en na het daaropvolgende oriënterende debat daarover.

5.4. Wijze van uitvoering (indicatief)

[23]( Gecentraliseerd beheer

( rechtstreeks door de Commissie

( gedelegeerd aan:

( uitvoerende agentschappen

( door de Gemeenschappen opgerichte organen als bedoeld in artikel 185 van het Financieel Reglement

( nationale publiekrechtelijke organen of organen met een openbaredienstverleningstaak

( Gedeeld of gedecentraliseerd beheer

( met lidstaten

( met derde landen

( Gezamenlijk beheer met internationale organisaties (geef aan welke)

Opmerkingen:

6. TOEZICHT EN EVALUATIE

6.1. Toezicht

6.2. Evaluatie

6.2.1. Evaluatie vooraf:

Vooraf heeft over deze kwesties een brede raadpleging plaatsgevonden en is een beroep gedaan op deskundigen:

1) in 2001 en 2002 zijn twee studies over het strafregister uitgevoerd (Institute of Advanced Legal Studies (ISLA) - Falcone Programme (2000/FAL/168) en Institute for International Research on Criminal Policy (IRCP) - Grotius Programme (2001/GRP/024).

2) in april 2004 werden aan de lidstaten gedetailleerde vragenlijsten toegezonden over de werking van hun nationale strafregisters. De antwoorden daarop werden samengevat en geanalyseerd in het witboek.

3) de voor de nationale strafregisters bevoegde deskundigen van de lidstaten en de betrokken ministeries zijn uitvoerig geraadpleegd. Zij hebben op vragenlijsten geantwoord en deelgenomen aan meerdere deskundigenvergaderingen (onder andere op 27/28 september 2004 en 14/15 maart 2005).

In het kader van deze raadplegingen kon worden vastgesteld wat de belangrijkste tekortkomingen van de huidige mechanismen zijn. In april 2005 heeft de Raad de door de Commissie voorgestelde opties om deze problemen te verhelpen onderzocht en de toekomstige werkzaamheden uitgestippeld. Met dit voorstel wordt tegemoet gekomen aan de verwachtingen van de Raad en wordt met name beoogd ervoor te zorgen dat de lidstaat waarvan de veroordeelde de nationaliteit heeft, in staat is een juist en volledig antwoord te geven op de tot hem gerichte verzoeken over de strafrechtelijke antecedenten met betrekking tot zijn onderdanen. De verbetering van de toegang tot informatie over op het grondgebied van de Europese Unie uitgesproken veroordelingen van onderdanen van derde landen zullen in afzonderlijke voorstellen worden behandeld.

6.2.2. Naar aanleiding van een tussentijdse evaluatie of evaluatie achteraf genomen maatregelen (ervaring die bij soortgelijke activiteiten in het verleden is opgedaan):

6.2.3. Vorm en frequentie van toekomstige evaluaties:

7. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN

8. MIDDELEN

8.1. Financiële kosten van de doelstellingen van het voorstel

Vastleggingskredieten, in miljoen euro (tot op 3 decimalen)

Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Jaar n+4 | Jaar n+5 |

Ambtenaren of tijdelijk personeel[25] (XX 01 01) | A*/AD |

B*, C*/AST |

Uit art. XX 01 02 gefinancierd personeel[26] |

Uit art. XX 01 04/05 gefinancierd ander personeel[27] |

TOTAAL |

8.2.2. Omschrijving van de taken die uit de actie voortvloeien

8.2.3. Herkomst van het (statutaire) personeel

( Posten die momenteel zijn toegewezen aan het beheer van het te vervangen of te verlengen programma

( Posten die al zijn toegewezen in het kader van de JBS/VOB-procedure voor jaar n

( Posten waarom in het kader van de volgende JBS/VOB-procedure zal worden gevraagd

( Bestaande posten binnen de beherende dienst die worden heringedeeld (interne herindeling)

( Posten die voor jaar n nodig zijn maar die in het kader van de JBS/VOB-procedure voor dat jaar nog niet zijn toegewezen

8.2.4. Andere administratieve uitgaven binnen het referentiebedrag (XX 01 04/05 – Uitgaven voor administratief beheer)

in miljoen euro (tot op 3 decimalen)

Begrotingsonderdeel (nummer en omschrijving) | Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Jaar n+4 | Jaar n+5 e.v. | TOTAAL |

Andere technische en administratieve bijstand |

- intern |

- extern |

Totaal Technische en administratieve bijstand |

8.2.5. Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven die niet in het referentiebedrag zijn begrepen

in miljoen euro (tot op 3 decimalen)

Soort personeel | Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Jaar n+4 | Jahr n+5 e.v. |

Ambtenaren en tijdelijk personeel (XX 01 01) |

Uit art. XX 01 02 gefinancierd personeel (hulpfunctionarissen, gedetacheerde nationale deskundigen, personeel op contractbasis, enz.) (vermeld begrotingsonderdeel) |

Totaal Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven die NIET in het referentiebedrag zijn begrepen) |

Berekening - Ambtenaren en tijdelijke functionarissen

Berekening - Uit artikel XX 01 02 gefinancierd personeel

8.2.6. Andere administratieve uitgaven die niet in het referentiebedrag zijn begrepen in miljoen euro (tot op 3 decimalen) |

Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Jaar n+4 | Jaar n+5 e.v. | TOTAAL |

XX 01 02 11 01 – Dienstreizen |

XX 01 02 11 02 – Conferenties en vergaderingen |

XX 01 02 11 03 – Comités[29] |

XX 01 02 11 04 – Studies en adviezen |

XX 01 02 11 05 - Informatiesystemen |

2 Totaal Andere beheersuitgaven (XX 01 02 11) |

3 Andere uitgaven van administratieve aard (vermeld welke en verwijs naar het begrotingsonderdeel) |

Totaal Andere administratieve uitgaven die NIET in het referentiebedrag zijn begrepen) |

Berekening - Andere administratieve uitgaven die niet in het referentiebedrag zijn begrepen

[1] PB C van , blz. .

[2] PB C van , blz. .

[3] PB C 12 van 15.1.2001, blz. 10.

[4] PB C 216 van 1.8.2001, blz. 14.

[5] PB C 53 van 3.3.2005, blz.1.

[6] COM (2005) 10.

[7] Raad van Europa, Serie Europese Verdragen nr. 30.

[8] PB C 197 van 12.7.2000, blz. 3.

[9] PB C van , blz. .

[10] PB C van , blz. .

[11] PB C van , blz. .

[12] Raad van Europa, Serie Europese Verdragen nr. 99.

[13] Raad van Europa, Serie Europese Verdragen nr. 182.

[14] PB C 197 van 12.7.2000, blz. 1.

[15][16]9\]l PB C 326 van 21.11.2001, blz. 1.

[17] Gesplitste kredieten

[18] Niet-gesplitste kredieten

[19] Uitgaven die niet onder hoofdstuk xx 01 van de betrokken titel xx vallen.

[20] Uitgaven in het kader van artikel xx 01 04 van titel xx.

[21] Uitgaven in het kader van hoofdstuk xx 01, met uitzondering van de artikelen xx 01 04 en xx 01 05.

[22] Zie de punten 19 en 24 van het Interinstitutioneel Akkoord.

[23] Voeg zo nodig extra kolommen toe (wanneer de duur van de actie langer is dan 6 jaar).

[24] Verstrek, indien meer dan een methode wordt aangekruist, extra informatie onder Opmerkingen.

[25] Zoals beschreven in punt 5.3.

[26] Waarvan de kosten NIET door het referentiebedrag worden gedekt.

[27] Waarvan de kosten NIET door het referentiebedrag worden gedekt.

[28] Waarvan de kosten door het referentiebedrag worden gedekt.

[29] Verwijs naar het specifieke financieel memorandum voor de betrokken uitvoerende agentschappen.

[30] Vermeld het soort comité en de groep waartoe het behoort.