11^.88 Publikatiebladvan de Europese gemeenschappen l^r.C^9^29 
Adviesoverhetvoorstel voor eenrichtlijn van de Raad betreffende deonderlinge aanpassingen 
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw 
bestemde produkten 
^88^9^B08^ 
De Raad heeft op 28 januari 1987 besloten,overeenkomstig de bepalingen van artikellOO 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en sociaal Gomité advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op^februari 1988 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer de ^ormann. 
Idet Economisch en sociaal comité heeft tijdens ^ijn2^e fitting ^vergadering van 2^ februari 
1988^ hetvolgende advies uitgebracht, dat met vrijwel algemene stemmen ^drieonthoudingen^ 
isgoedgekeurd^ 
L Algemene opmerkingen 
LL Idet comité stemt in metonderhavig voorstel 
voor een richtlijn van de Raad tot onderlinge aanpassing 
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van 
de lidstaten met betrekking tot voor de bouw bestemde 
produkten, hoewel het daarbij het volgende wenst aan 
te tekenen. 
1,2. Het comité stelt vast dat met dit richtlijnvoor^ 
stel twee hoofddoelstellingen worden nagestreefd. 
De eerste doelstelling wordt expliciet geformuleerde 
voor de bouw bestemde produkten waarvan de geD 
schiktheid voor het gebruik is aangetoond, moeten vrij 
op de gehele binnenmarkt kunnen worden verhandeld 
en toegepast. Voor de handel in en de toepassing van 
dergelijkeprodukten mogen dangeen belemmerende 
wettelijke enbestuursrechtelijkebepalingenindelid^ 
staten gelden, 
1,^, De tweede doelstelling kan slechts worden afge^ 
leid. Beoogd wordt, krachtens artikel 100A van de 
Europese Akte, langs de^e weg t,b,v,de Raad maatregeD 
len vast te stellen tot onderlinge aanpassing van de 
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lid 
staten, In artikel 100A, lid ^, staat expliciet vermeld 
dathethierombepalingenophet gebied van volkse 
gewondheid, veiligheid, milieubescherming en consuD 
mentenbescherming moet gaan, 
1,^, Volgens het comité komen laatstgenoemde 
doelstelling en de gevolgen ervan in dit richtlijnvoorstel 
niet duidelijk genoeg uit de verf. Daarom is het voorstel 
vatbaar voor uiteenlopende interpretaties, hetgeen ten 
minste tot uitvoerige discussies zal leiden en in het 
uiterste geval ^elfs tot gevolg kan hebben dat het EuD 
ropeesrlofvan]ustitie moet worden ingeschakeld, 
Idet comité dringt erop aan dat de desbetreffende ar^ 
tikelen en toelichtingen in het richtlijnvoorstel zodanig 
worden geherformuleerd dat duidelijk wordt dat het 
hier om bindende voorschriften gaat met betrekking tot 
bouwwerken, en daarmee ook met betrekking tot het 
op de markt brengen en de toepassing van voor de 
bouw bestemde produkten. Plet comité heeft zich bij de analvse van dit richtlijn^ 
voorstel opcm.de volgende overwegingen gebaseerd. 
1,^,1, De bouwnijverheid — welke het optrekken 
van bouwwerken en de produkten waarmee de^eworD 
denopgetrokken,omvat — is een grote encomple^e 
sector, Idier opereren o,m. industriële en ambachtelijke 
bedrijven, beoefenaren van vrijeberoepen alsookeen 
groot scala van consumenten. De complexiteit van deze 
sector maakt dat zij zich het best vanuit gerichte kennis 
en ervaring laat benaderen. 
l,éó,2. De bouwsector in haar geheel is goed voor een 
om^et van meer dan ^00 miljard Ecu per jaar,waarvan 
één derde voor rekening van materialen komt,^at het 
aantal werknemers betreft, is deze sector vergelijkbaar 
met de landbouwsector, 
1BÓBÓ5 Afbraak van de bestuursrechtelijke handels^ 
belemmeringen voor bouwprodukten is eenessentiële 
stapop wegnaareeninternemarktin 1992 waarop 
ook de bouwnijverheid is vertegenwoordigd. 
IBömA Volgenshet C^omitéiseeneersteaanpakop 
basis van een richtlijn die gericht is op duidelijkom^ 
schreven en haalbaredoelstellingen, de beste manier 
om voortgang te maken op weg naar voltooiing van de 
interne marktin 1992. Een moeizameen langdurige 
poging om tot overeenstemming te komen over een 
ingewikkelde richtlijn waarin alle situaties worden gere 
geld, is wellicht gedoemd te stranden, 
IB^Bö, Idet is wellicht niet mogelijk, alle moeilijkhe 
den die bij de toepassing van deze richtlijn bullen rijden, 
te voordien en daarvoor nu al voorzieningen te treffen. 
Daarom is het volgens het comité van belang dat er 
een regeling komt waardoor in het toepassingsstadium 
een feed^backproces op gang komt op basis waarvan 
bijstellingen daarna steeds mogelijk ^ijn. 
1,^. Derichtlijn moetleiden toteenvoudige, be 
grijpelijkeenhanteerbareregelingen,enniettotnog 
meer bureaucratie, Idet toezicht op het functioneren en 
de uitvoering van deze richtlijn gouden niet moeilijker 
mogen zijn dan bij bestaande verordeningen het geval 
is. 
Nr. C 95/30 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 11. 4. 88 
1.6. Interpretatie van het richtlijnvoorstel 
Het Comité heeft uit het richtlijnvoorstel het volgende 
opgemaakt: 
1.6.1. De wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin­
gen van de lid-staten m.b.t. de bouwsector moeten in 
de toekomst de in de richtlijn genoemde fundamentele 
eisen (bijlage I) bestrijken. 
1.6.2. De lid-staten mogen additionele bepalingen 
invoeren, maar zij mogen deze niet gebruiken om de 
handel in produkten die aan de voorwaarden van deze 
richtlijn voldoen, te belemmeren. 
1.6.3. Er mag in de Gemeenschap geen voor de bouw 
bestemd produkt op de markt worden gebracht of 
worden toegepast dat niet beantwoordt aan de fun­
damentele eisen die gelden voor het bouwwerk waar­
voor genoemde produkten zijn bestemd. 
1.6.4. Voor geen enkel voor de bouw bestemd pro­
dukt dat aan de vereisten van de richtlijn beantwoordt, 
mogen de lid-staten wettelijke of bestuursrechtelijke 
bepalingen laten gelden die afzet en gebruik ervan op 
de gehele interne markt verbieden. Hierbij wordt veron­
dersteld dat het produkt gespecificeerd is voor het doel 
waarvoor het is bestemd, en dat het op de juiste wijze 
wordt geïnstalleerd. 
1.6.5. In de Gemeenschap mag geen enkel bouwwerk 
worden opgetrokken dat niet in overeenstemming is 
met de in de richtlijn vastgelegde fundamentele eisen. 
Dat het bouwwerk in overeenstemming is met de fun­
damentele eisen, volgt uit het feit dat uitsluitend pro­
dukten mogen worden toegepast die geschikt zijn voor 
het doel waarvoor zij zijn bestemd en die op de juiste 
wijze zijn geïnstalleerd. 
1.6.6. Hoewel de lid-staten er krachtens deze richtlijn 
geen wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen op na 
mogen houden die het vrije verkeer van produkten 
die aan de voorwaarden van deze richtlijn voldoen, 
belemmeren, wordt geen beperking verbonden aan de 
vrijheid van de consument om naar eigen keuze op de 
markt aangeboden produkten te specificeren en deze in 
bouwwerken te installeren. 
1.6.7. Deze bepalingen gelden niet voor bestaande 
bouwwerken. Er zou echter duidelijk moeten worden 
aangegeven dat de bepalingen wel gelden voor produk­
ten die bestemd zijn voor bestaande bouwwerken. In­
dien produkten voor bestaande bouwwerken namelijk 
buiten het toepassingsgebied zouden blijven, dan zou­
den dubbele normen noodzakelijk worden, één voor 
produkten bestemd voor nieuwe bouwwerken en één 
voor produkten bestemd voor bestaande bouwwerken. 
Dit zou de produktiviteit in de sector voor de bouw 
bestemde produkten niet ten goede komen. 
1.7. Nieuwe aanpak 
Onderhavig richtlijnvoorstel is gebaseerd op de resolu­
tie van de Raad van 7 mei 1985 „betreffende een nieuwe 
aanpak op het gebied van de technische harmonisatie 
en normalisatie", en moet derhalve tot de reeks „nieuwe 
aanpak-richtlijnen" worden gerekend. 1.8. Het eerste beginsel van de „nieuwe aanpak" 
is dat op Gemeenschapsniveau overstemming wordt 
bereikt over de fundamentele eisen (art. 100 A, Europe­
se Akte) (of andere eisen in het algemeen belang) waar­
aan op de markt gebrachte produkten moeten voldoen 
en op grond waarvan deze produkten overal in de 
Gemeenschap in het vrije verkeer mogen worden ge­
bracht. 
1.9. Aangezien voor de bouw bestemde produkten 
maar voor één doel kunnen worden gebruikt, nl. ver­
werking ervan in bouwwerken, worden deze produkten 
overeenkomstig de in deze richtlijn gekozen toepassing 
van de nieuwe aanpak, aan deze bouwwerken gere­
lateerd. 
1.10. Deze richtlijn zal dan ook tot gevolg hebben 
dat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van 
alle lid-staten m.b.t. bouwwerken de fundamentele ei­
sen zullen bestrijken en daarop zullen worden afge­
stemd. 
1.11. Voorts zal de richtlijn tot gevolg hebben dat 
geen enkel produkt in.de Gemeenschap op de markt 
mag worden gebracht of toegepast mag worden als het 
niet beantwoordt aan de fundamentele eisen die gelden 
voor het bouwwerk waarin het wordt toegepast. 
1.12. Het tweede hoofdbeginsel van de nieuwe aan­
pak is dat het de taak „van de op het gebied van de 
industriële normalisatie bevoegde organen" is om de 
technische specificaties op te stellen die nodig zijn voor 
het vervaardigen en het op de markt brengen van pro­
dukten die aan de voor bouwwerken vastgelegde fun­
damentele eisen voldoen. 
1.13. Het Comité is het eens met de Commissie dat 
het Europees Comité voor normalisatie (CEN) be­
schouwd zou moeten worden als het orgaan dat verant­
woordelijk is voor het opstellen van Europese normen 
voor bouwwerken. 
1.14. Volgens het Comité is het zaak dat er een 
duidelijke werkverdeling komt tussen Commissie en 
CEN en dat bij die werkverdeling wordt uitgegaan van 
de hoofdbeginselen van de nieuwe aanpak. Om een 
aanvang te maken met het langdurige proces dat met 
de uitvoering van deze richtlijn is gemoeid, moet voor 
een eenvoudige benadering worden gekozen. 
1.15. Het derde hoofdbeginsel van de nieuwe aanpak 
is dat de technische specificaties voor produkten die 
aan de vereisten van de richtlijn voldoen, niet bindend 
zijn en op basis van vrijwilligheid blijven gelden. Het 
Comité pleit voor handhaving van het beginsel van 
facultatieve normen, aangezien dit beginsel bij consen­
sus tot stand is gekomen en binnen de Europese nor­
malisatie-instellingen met meerderheid van stemmen 
(gewogen stemming) is goedgekeurd. 
1.16. Het CEN zou dus op basis van consensus nor­
men moeten uitwerken op het gebied van terminologie, 
classificatie, testmethodes en tolerantieniveaus, normen 
m.b.t. het ontwerp, specificaties voor produkten alsook 
11. 4. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 95/31 
kwalificaties die voor het installeren van produkten 
vereist zijn. 
1.17. De Commissie kan het CEN opdragen, deze 
werkzaamheden te verrichten, maar uiteindelijk bepaalt 
het CEN hoe en wanneer het deze werkzaamheden 
verricht. 
1.18. De Commissie zal het met het CEN eens moe­
ten worden over de volgorde waarin de werkzaamheden 
zullen worden verricht. Volgens het Comité moet de 
Commissie voorrang geven aan het verstrekken van 
opdrachten om de fundamentele eisen in de richtlijn te 
codificeren door verwijzing naar normen m.b.t. ont­
werp en technische produktspecificaties. Zodoende kan 
het CEN werkzaamheden aanvatten m.b.t. de harmoni­
satie van technische specificaties ter vervanging van 
nationale normen. 
1.19. De Commissie zou zich tegenover de Raad 
van haar verantwoordelijkheden krachtens de Europese 
Akte moeten kwijten door de verplichte fundamentele 
eisen expliciet te vermelden en door deze vergezeld te 
doen gaan van een reeks verklarende documenten waar­
in de normen betreffende het ontwerp en de technische 
produktnormen die voor elk van de fundamentele eisen 
nodig zijn, worden beschreven. 
Deze documenten zouden na raadpleging van het Eco­
nomisch en Sociaal Comité in samenwerking met het 
Europese Parlement en door de Raad moeten worden 
goedgekeurd. 
Het Comité dringt erop aan dat aan het richtlijnvoorstel 
een artikel wordt toegevoegd waarin deze procedure 
wordt voorgeschreven. 
1.20. Volgens het Comité zou de Commissie zelf geen 
verdere technische werkzaamheden moeten beginnen 
m.b.t. de fundamentele eisen wanneer de verklarende 
documenten eenmaal zijn goedgekeurd. De ervaring die 
is opgedaan met de door de Commissie opgestelde 
Eurocodes, waarbij zowel een beroep op openbare als 
op particuliere instanties uit de lid-staten is gedaan, is 
niet voor herhaling vatbaar. 
1.21. Het Comité acht de test- en certificatieprocedu-
res van groot belang. Het heeft begrepen dat de Com­
missie in de nabije toekomst met voorstellen op dit 
gebied zal komen; het Comité zal zich hierover uit­
spreken. 
1.22. Het Comité vestigt de aandacht op zijn advies 
over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betref­
fende de harmonisatie van de wetgevingen der lid-staten 
inzake drukvaten van eenvoudige vorm [doe. COM(86) 
mdef.K1): 
„De techniek vormt een dynamisch onderdeel van 
het beleid ten aanzien van de samenleving. Vei­
ligheidsnormen moeten een belangrijke functie ver-
(!) PB nr. C 328 van 22. 12. 1986. vullen bij het te bereiken evenwicht tussen economi­
sche en sociale belangen (o.m. bescherming van de 
gezondheid). Dit vergt medewerking en inschakeling 
van de maatschappelijke groeperingen." 
1.23. Om deze reden en ook in verband met de 
enorme complexiteit van de bouwsector dringt het 
Comité bij de Commissie aan op invoering van een 
mechanisme waarmee de Commissie de beschikking 
krijgt over de ervaring en de adviezen van de partners 
in de bouwnijverheid, te weten de fabrikanten van voor 
de bouw bestemde produkten, de werknemers die deze 
produkten maken, installeren, bedienen en onderhou­
den, de ontwerpers die ze specificeren, de aannemers 
die ze installeren, alsook de eigenaars en gebruikers 
van bouwwerken. Het Comité ziet dit niet als een 
uitbreiding van het in artikel 19 van het richtlijnvoorstel 
vermelde „Permanent Comité voor de bouw", en 
evenmin als een tweede adviesorgaan, hetgeen immers 
tot verwarring zou kunnen leiden. 
1.24. Het Comité beschouwt de oprichting en het 
goed functioneren van dit voorgestelde orgaan als een 
essentieel onderdeel van de communicatiestroom tussen 
de partners in de bouwsector en de Commissie, alsook 
voor wederzijds begrip voor de belangen van consu­
menten, werknemers en producenten. Dit comité zou 
ook een nuttig effect kunnen sorteren m.b.t. andere 
gebieden die met de gemeenschappelijke bouwnij-
verheidsmarkt samenhangen. 
1.25. Bovendien meent het Comité dat normalisatie-
opdrachten alsook ontwerp-normen met betrekking tot 
of met gevolgen voor gezondheid en veiligheid van 
de werknemers door een tripartiete instantie moeten 
worden besproken, zodat de werknemersvertegenwoor­
digers hun invloed kunnen doen gelden. 
1.26. Voortgang m.b.t. de tenuitvoerlegging van de 
richtlijn 
Het Comité beseft dat er, wanneer deze richtlijn een­
maal is vastgesteld, een overgangsperiode zal zijn waar­
in de Commissie in samenwerking met het CEN en de 
lid-staten naar een volledige tenuitvoerlegging van de 
richtlijn zal toewerken. Dit proces kan verscheidene 
jaren in beslag nemen. 
1.27. In eerste instantie zullen de lid-staten hun wet­
telijke en bestuursrechtelijke bepalingen zodanig her­
zien dat aan de fundamentele eisen wordt voldaan. 
1.28. De Commissie zal verklarende documenten op­
stellen die als richtsnoer zullen fungeren bij de noodza­
kelijke werkzaamheden van het CEN m.b.t. de krach­
tens de fundamentele eisen op te stellen normen en 
classificaties. 
1.29. Aangezien de klimaat- en andere omstandighe­
den in de Gemeenschap nogal uiteenlopen, zullen de 
fundamentele eisen per lid-staat ook verschillen te zien 
geven. Het zal de lid-staten vrij staan, voor iedere 
fundamentele eis in hun wettelijke en bestuursrechtelij­
ke bepalingen kwaliteitscategorieën voor te schrijven, 
Nr. C 95/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 11. 4. 88 
terwijl zij tegelijkertijd hun consumenten de vrijheid 
laten om uit de nationale normen de gewenste categorie 
te kiezen. Hiermee is het doel van artikel 100 A van de 
Europese Akte bereikt. 
1.30. Het Comité dringt erop aan dat de Commissie 
een hoge prioriteit geeft aan de tenuitvoerlegging van 
dit onderdeel van de richtlijn. 
1.31. Tegelijkertijd dienen de werkzaamheden ter 
verwezenlijking van het andere doel, nl. het wegnemen 
van handelsbelemmeringen door harmonisatie van de 
technische normen, te worden voortgezet. Deze werk­
zaamheden zullen worden uitgevoerd door het CEN, 
dat hiermee overigens al een aanvang heeft gemaakt. 
Er wordt voorrang gegeven aan produkten waarin reeds 
een aanzienlijke grensoverschrijdende handel bestaat en 
waar het ontbreken van een geharmoniseerde norm kan 
leiden tot handelsbelemmeringen of tot hogere kosten 
doordat een breed produktassortiment moet worden 
geboden. De in hoofdstuk VI van het richtlijnvoorstel 
beschreven procedures zijn in dit verband volkomen 
adequaat. 
1.32. Volgens het Comité verdient het harmoniseren 
van testmethodes, toleranties en minimumvoorwaar­
den, alsook van kwaliteitsindelingen een zeer hoge 
prioriteit. Het dringt er bij de Commissie op aan, alle 
bestaande mogelijkheden in dit verband te onderzoe­
ken; daarbij kan worden gedacht aan benutting van 
bij het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek 
aanwezige faciliteiten. Het Comité merkt tot zijn te­
vredenheid op dat de Commissie reeds gebruik maakt 
van een programma van DG XIII ten behoeve van de 
kleine en middelgrote ondernemingen (KMO) ter fi­
nanciering van een project inzake harmonisatie van 
brandbaarheidsnormen. 
1.33. Er mag onder geen beding druk worden uitge­
oefend op de normalisatie-instanties om kant-en-klare 
normen of voorstellen voor normen ingediend door 
individuele lid-staten die over normalisatie-instituten 
beschikken, te accepteren, aangezien zulks ten nadele 
van andere lid-staten kan gaan. De Commissie besteedt 
opdrachten voor werkzaamheden uit en dient ervoor te 
zorgen dat de belangen van alle lid-staten aan bod 
komen. 
1.34. Het uiteindelijke doel moet volgens het Comité 
zijn, alle belemmeringen i.v.m. het gebruik weg te ne­
men, zodat de consument in alle vrijheid en met kennis 
van zaken zijn keuze kan bepalen. Daartoe is het zaak, 
een duidelijke voorlichtingsstructuur met een uniforme 
terminologie voor de gehele Gemeenschap uit te wer­
ken. Er moeten formules komen waarmee ontwerpers 
en bouwers gemakkelijker kunnen nagaan of de hun 
ter beschikking staande produkten geschikt zijn voor 
het gebruik dat ervan moet worden gemaakt. Het 
Comité stelt voor dat de Commissie deze problematiek 
bestudeert en voorstellen voor maatregelen uitwerkt. 
1.35. Iedere lid-staat zal zijn eigen procedures hebben 
om aan de hand van testprogramma's zijn nationale 
eisen te verifiëren; tevens zal hij procedures hebben 
voor certificatie van de conformiteit van produkten door afgifte van een conformiteitsmerk — in eerste 
instantie op basis van typegoedkeuring en op permanen­
te basis bij wege van een geregelde kwaliteitskeuring 
— alsook voor de erkenning van testlaboratoria en 
certificatie-instellingen. 
1.36. Om ultimo 1992 tot een interne markt voor 
bouwprodukten te kunnen komen, zullen de lid-staten 
een harmonisatieprogramma ten uitvoer moeten leggen. 
Daartoe zal de Commissie in samenwerking met het 
CEN een gecoördineerd programma op stapel moeten 
zetten. De Commissie zal verklarende documenten moe­
ten opstellen waarin elk van de fundamentele eisen 
wordt uitgewerkt, alsook normen voor het ontwerp en 
technische eisen moeten definiëren waaraan produkten 
moeten voldoen willen zij met de fundamentele eisen 
in overeenstemming zijn. 
1.37. De lid-staten zouden dezelfde wetten en voor­
schriften moeten kunnen toepassen als momenteel het 
geval is om krachtens hun gewijzigde bouwvoorschrif­
ten doeltreffend controle te kunnen uitoefenen op de 
toepassing van voor de bouw bestemde produkten. Het 
controleren van de afzet van produkten die niet aan de 
richtlijn voldoen, is echter een heel andere zaak, waar­
aan volgens het Comité nog de nodige aandacht zou 
moeten worden besteed. 
1.38. Het Comité dringt erop aan dat de Commissie 
een prioriteitenplan opstelt, alsook een tijdschema voor 
de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Deze zouden 
gepubliceerd moeten worden om hierover een brede 
discussie mogelijk te maken, waarna hierin de gewenste 
veranderingen zouden kunnen worden aangebracht. 
1.39. Volgens het Comité zal de Commissie alle part­
ners in de bouwnijverheid moeten voorlichten over de 
voordelen die de tenuitvoerlegging van de richtlijn met 
zich mee zal brengen. 
1.40. Betrokkenheid van de landen van de Europese 
Vrijhandelsassociatie (EVA) 
Het stemt het Comité tot tevredenheid dat de EVA-
landen ook bij de werkzaamheden in CEN-verband 
betrokken zijn, en dat het CEN en de EVA-landen een 
afspraak hebben die te vergelijken is met de afspraken 
tussen het CEN en de Commissie. Hiermee dragen 
de EVA-landen zowel financieel als in de vorm van 
menselijk potentieel bij tot de totstandkoming van ge­
harmoniseerde normen voor het ontwerp en van techni­
sche produktnormen. Een dergelijke samenwerking tus­
sen de Gemeenschap en de EVA-landen zou een grotere 
Europese markt tot gevolg moeten hebben. 
Er zullen zich ongetwijfeld moeilijkheden en belan­
genconflicten voordoen. Het Comité dringt er bij de 
Commissie op aan, ervoor te zorgen dat een formule 
wordt ontwikkeld waardoor probleemgebieden al in 
een vroeg stadium kunnen worden opgespoord en hier­
voor oplossingen kunnen worden gevonden. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Het Comité gaat ervan uit dat als gevolg van de 
goedkeuring van de Europese Akte in de „Overwe­
gingen" van dit richtlijnvoorstel niet artikel 100, maar 
artikel 100 A van de Europese Akte als grondslag zal 
worden genoemd. 
11.4.88- Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 95/33 
2.2. Artikel 1 
Voorts meent het Comité dat lid 2 van dit artikel 
zodanig zou moeten worden geformuleerd dat onder 
voor de bouw bestemde produkten alle produkten wor­
den verstaan die gebruikt worden in zowel boven­
grondse als ondergrondse constructies, alsook in op de 
zeebodem verankerde constructies. Onder produkten 
moeten worden verstaan materialen of componenten 
die naar een bouwplaats worden vervoerd of aldaar 
worden vervaardigd. Het Comité zou er de voorkeur 
aan geven indien de in lid 2 genoemde voorbeelden niet 
zouden worden vermeld, aangezien een dergelijke lijst 
nooit volledig kan zijn en tor verwarring aanleiding kan 
geven. Moet de lijst toch blijven, dan moet duidelijk 
worden vermeld dat het geen volledige lijst is. Met name 
punt e) zou dan als volgt moeten worden gewijzigd: 
„..., bijvoorbeeld in woningen aangebrachte in­
stallaties voor de watervoorziening, de afvoer van 
afval, alsook waterafvoerinstallaties." 
Punt f) zou als volgt moeten worden gelezen zodat geen 
verwarring bestaat over het toepassingsgebied van de 
richtlijn: 
„Geprefabriceerde constructies zoals huizen en ga­
rages." 
De Commissie zou moeten onderzoeken of dit richtlijn­
voorstel ook van toepassing dient te zijn op: 
— installaties voor de opwekking en distributie van 
elektriciteit, wegenbouw, spoorwegen, tunnels, mij­
nen, watervoorziening, riolering en onderwa­
terstructuren, 
— agrarische gebouwen, zowel tijdelijk als permanent, 
en silo's, 
— campingwagens, caravans en soortgelijke construc­
ties. 
Het Comité dringt erop aan dat de richtlijn op grond 
hiervan vervolgens wordt gewijzigd. 
2.3. Een nog door de Commissie te publiceren proce­
dure voor de beproeving van produkten en de erkenning 
van keuringsinstanties zou volgens het Comité de basis 
moeten zijn voor het vermoeden dat produkten geschikt 
zijn voor het gebruik waarvoor zij zijn bestemd. De 
kwaliteitskenmerken van het voltooide bouwwerk 
waarin het betrokken produkt is verwerkt, zullen afhan­
gen van de ontwerpspecificaties van het betrokken pro­
dukt en van de voor de toepassing ervan te volgen 
correcte werkwijze. Geen van deze zaken wordt in dit 
richtlijnvoorstel geregeld. 
Volgens het Comité is lid 4 van artikel 2 niet in overeen­
stemming met de nieuwe aanpak. Tevens conflicteert 
dit artikel met de algemene paragraaf in bijlage I. Daar­
om zou dit lid moeten worden geschrapt. 
Volgens het Comité moeten voor de bouw bestemde 
produkten niet alleen geschikt zijn voor het gebruik 
waarvoor zij zijn bestemd, maar mogen zij bovendien 
geen gevaar opleveren voor gezondheid en veiligheid van de werknemers die ze vervaardigen, installeren, 
gebruiken en onderhouden. 
2.4. Artikel 3 
Om praktische redenen zou volgens het Comité lid 1 
van dit artikel als volgt moeten worden gewijzigd: 
„... waarvan de desbetreffende referenties in de 
vorm van lijsten worden bekendgemaakt in de C-
reeks van het Publikatieblad van de Europese Ge­
meenschappen." 
2.5. Artikel 4 
Volgens het Comité zou de zinsnede „en particuliere 
instellingen" in lid 1 van dit artikel moeten worden 
geschrapt. De toepassing van deze richtlijn zou beperkt 
moeten blijven tot de overheid en de openbare instellin­
gen van de lid-staten. Het Comité zou graag zien dat 
lid 1 zodanig wordt geformuleerd dat het toepassings­
gebied volledig duidelijk wordt. 
Met deze richtlijn mag niet worden getracht, de lid­
staten ertoe aari te zetten om wetsvoorschriften in te 
voeren die de keuzevrijheid van ontwerpers, aannemers 
en hun cliënten met betrekking tot de produkten kunnen 
beïnvloeden. 
2.6. Overeenkomstig het in de paragrafen 1.6.4 en 
1.23 geschetste beginsel zullen dergelijke handelsbelem­
meringen aan het licht treden wanneer deze richtlijn 
eenmaal van kracht is. De Commissie zal hiervoor — 
na de nodige adviezen te hebben ingewonnen — bij 
wege van afzonderlijke en specifieke EG-maatregelen 
een oplossing kunnen vinden. 
2.7. Artikel 5 
Het Comité zou graag zien dat de procedure voor het 
verstrekken van opdrachten aan Europese normalisatie­
instellingen, alsook de relatie en de inschakeling van 
het in artikel 19 genoemde comité met respectievelijk 
bij de procedure in het voorstel voor een richtlijn van 
de Raad tot wijziging van Richtlijn 83/189/EEC [doe. 
COM(87) 52 def.] duidelijk worden omschreven. 
2.8. Het Comité is het ermee eens dat de aldus opge­
stelde normen zoveel mogelijk in termen van „kwali­
teitskenmerken" (zie par. 1.26) worden uitgedrukt. Op 
die wijze wordt rekening gehouden met de sterk uiteen­
lopende klimaatomstandigheden en werkwijzen in de 
uitgebreide Gemeenschap, en zal het programma voor 
vrijwillige harmonisatie in een stroomversnelling te­
rechtkomen. 
2.9. Artikel 6 
Krachtens de publikatieplicht (art. 3, eerste lid) is dit 
artikel overbodig, zodat het kan worden geschrapt. 
Nr. C 95/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 11.4.88 
2.10. Artikel 7 
In verband met het naar verhouding grote aantal indi­
viduele produkten waarvoor geen normen bestaan, is 
het Comité ingenomen met de erkenning die de „Eu­
ropese technische goedkeuring" in onderhavig richtlijn­
voorstel krijgt. 
De Europese technische goedkeuring zal vooral waar­
devol zijn in de eerste fase, waarin slechts voor weinig 
produkten Europese normen bestaan. Ten aanzien van 
produkten die in beginsel voor normalisatie in aanmer­
king komen, zouden de in hoofdstuk VI beschreven 
„Bijzondere procedures" gevolgd moeten worden. 
2.11. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan, 
voorrang te geven aan het harmoniseren van test­
methoden (zie par. 1.29) en aan procedures voor de 
wederzijdse erkenning van testresultaten. 
2.12. Artikel 8 
Bijlage II, waarin richtsnoeren worden gegeven voor de 
Europese technische goedkeuring, zou wat de inhoud 
van deze richtsnoeren betreft, specifieker moeten zijn. 
Met name zouden in deze bijlage specifieke produkt-
vereisten en definities van testprocedures en -methoden 
voor de evaluatie en de beoordeling van testresultaten 
moeten worden opgenomen. 
Voorts zouden de criteria voor de erkenning van goed­
keuringsinstanties specifieker moeten worden gefor­
muleerd. 
2.13. Hoofdstuk IV, artikel 11 en 12 
Om zuiver praktische redenen zijn deze artikelen (toe­
passing van nationale en andere technische specificaties) 
niet bruikbaar. Alleen door één of meer vergelijkbare 
nationale normen als uitgangspunt te nemen, komt men 
tot een vlot en bruikbaar alternatief voor de normali-
satiewerkzaamheden zoals die thans door de Europese 
normalisatie-instellingen worden uitgevoerd. De Raad 
zou de Commissie moeten vragen dit hoofdstuk te 
herzien. 
2.14. Hoofdstuk V en bijlage III, IV en V 
Het Comité is niet uitvoerig op deze delen van het 
richtlijnvoorstel ingegaan; het heeft begrepen dat de 
Commissie een afzonderlijke mededeling zal publiceren 
waardoor de voorstellen in dit hoofdstuk komen te 
vervallen. Het Comité is het ermee eens dat „horizon­
tale" voorstellen moeten worden ingediend inzake con­
formverklaring, toepassing en bescherming van het EG-
conformiteitsmerk, kwaliteitscontrole in de fabriek (bij­
lage III) en erkenning van testlaboratoria en inspectie-
en certificatie-instellingen (bijlage V). 
Wel zijn de volgende opmerkingen op hun plaats. 2.15. Kwaliteitscontrole is om veiligheids- en ge­
zondheidsredenen van cruciale betekenis voor het toe­
zicht op de vervaardiging van bouwprodukten. Certifi­
catie is in vergelijking hiermee, van secundair belang. 
Uiteindelijk moet deze richtlijn er zo gaan uitzien dat 
eerst de procedures voor kwaliteitscontrole, en dan pas 
de voorschriften voor certificatie worden geregeld. In 
dit verband wordt de aandacht op de door het CEN 
goed te keuren Europese kwaliteitsnorm gevestigd. 
2.16. Wederzijdse erkenning van nationale certifi­
catievoorschriften moet de basis zijn voor het EG-con-
formiteitsmerk. Ter ondersteuning van de richtlijn in 
dit verband en ter vermijding van onnodige bureaucra­
tie zou op nationaal niveau aan de hand van de nu 
beschikbare ISO/IEC-handleidingen een Europese test­
en certificatieregeling van kracht moeten worden. Op 
het EG-conformiteitsmerk dient het verschil tussen een 
volledige, door onafhankelijke instanties verrichte pro-
duktcertificatie en een conformverklaring door de fa­
brikant onmiddellijk zichtbaar te zijn. Kwaliteitscertifi-
catie („prestatie-evaluatie") mag in geen geval verward 
worden met het conformiteitsmerk. 
2.17. Overeenkomstig het functioneren van bestaan­
de certificatieregelingen in het kader van de GATT-
overeenkomst betreffende technische handelsbelem­
meringen zouden ook fabrikanten uit derde landen die 
in de Gemeenschap zaken willen doen, in aanmerking 
moeten kunnen komen voor het EG-conformiteitsmerk. 
2.18. Er dient duidelijk te worden aangegeven welke 
criteria en voorschriften zullen gelden voor het type 
certificatie dat voor een bepaald produkt nodig wordt 
geacht. Conformverklaring van produkten door de fa­
brikant kan tot moeilijkheden leiden in de sector voor 
de bouw bestemde produkten, hoewel een dergelijke 
handelwijze in sommige andere bedrijfstakken mis­
schien wél op haar plaats is. 
2.19. Een procedure voor certificatie door derden, 
gekoppeld aan een kwaliteitsgarantie zal in de sector 
voor de bouw bestemde produkten volgens het Comité 
het beste middel zijn om de doelstellingen van de richt­
lijn, namelijk bescherming van gezondheid en veilig­
heid, te verwezenlijken. 
2.20. Certificatie door de fabrikant zelf is een be­
vredigende formule voor grote bedrijven met een ge­
vestigde reputatie die over de vereiste testfaciliteiten 
beschikken. Bij produkten van kleinere en nieuwe be­
drijven die wellicht niet over adequate middelen be­
schikken en waarvan de continuïteit aan onzekerheid 
onderhevig is, moet de consument volgens het Comité 
een extra zekerheid worden geboden in de vorm van 
certificatie door derden. Door deze vorm van certificatie 
worden de KMO's soortgelijke uitgangsvoorwaarden 
geboden. 
2.21. Het Comité spreekt de hoop uit dat de Com­
missie rekening zal houden met de procedures voor 
vrijwillige certificatie door derden die in enkele lid-
iL^.D^ Publicatieblad van de europese gemeenschappen l^r.C^A^ 
staten functioneren en dat zij het voortbestaan van 
deze regelingen niet op losse schroeven zal zetten, foit 
precedent is geschapen door de laagspanningsrichtlijn, 
op grond daarvan oombepaalde veiligheidsmerl^en die 
door officiële organisaties in lidstaten zijn afgegeven, 
erkend voorden. 
2.22. Van de Commissie v^ordt verdacht dat zij ook 
aandacht zal besteden aan de handhaving van de kv^alP 
teit van erkende goedkeuringsinstanties, zodat geen in 
ferieureprodukten op de markt kunnen komen. 
2.23. r^oo^r^V^ 
In artikel!^ staat dat er een permanent comité moet 
worden ingesteld dat uit twee vertegenwoordigers van 
iederelid-staat bestaatendoor de Commissie wordt 
voorgezeten. 
Artikel 20 schrijft voor dat de Commissie ditcomité 
over vraagstukken op zes specifieke gebieden dient te 
raadplegen. 
Het Comité kan niet beoordelen of deze lijst van specP 
fieke gebieden wel volledig is. Het had liever eenfors 
mulering gezien als^ „De Commissie raadpleegt het 
comité over alle vraagstukken die van belang zijn voor 
de verwezenlijking vandedoelstellingen en voor het 
soepel functioneren van deze richtlijn.^ 
Het Comité gaat ermee akkoord dat dit een adviserend 
comité zou moeten zijn. Het dringt er echter op aan dat 
de Commissie dezelfde beginselen op het functioneren 
ervan toepast als die welke ertoe geleid hebben dat 
het comité,vermeld in de richtlijn ^3B1^BEEC, naar 
behoren en in het belang van zowel de Cemeenschap 
als de lidstaten functioneert. 
2.2^. De R.aad zou de Commissie moeten vragen, 
over te gaantot oprichting van het inparagraafL23 
voorgestelde adviescomité. 
COp onderzoeksgebied is reeds positieve ervaring opge 
daan met een dergelijk comité, namelijk het R.aadD 
gevendcomitévoorindustrieelonderzoekenontwik^ 
kelingswerk^CCORDLlRDAC^, waarin de sociale part 
ners zijn vertegenwoordigd. 
Het Comité zou graag ziendatdedesbetreffendere 
presentatieve organisaties in^uropa door de Commissie 
worden aangespoord om, in samenwerking met en met 
steun van de Commissie, een dergelijk comité voor 
zichzelf in te stellen. 
Deze fundamentele eis heeft met namebetrekkingop 
de veiligheid van de consument en van de gebruiker in 
voltooide bouwwerken. Deze eis zou volgens het Comité ook op onderhoudsper 
soneel van toepassing moeten zijn. 
De veiligheid en de gezondheid van de bij de vervaar 
diging van bouwprodukten betrokken werknemers ko 
men in deze richtlijn niet ter spraken dit moet expliciet 
worden vermeld. De Internationale Arbeidsorganisatie 
^lACo^ werkt momenteel aan een nieuwe conventie 
waarin degezondheid en de veiligheid van de werkD 
nemers in de bouwnijverheid worden behandeld, terwijl 
de Commissie onlangseen richtlijnvoorstel m.b.t. de 
veiligheid op de werkplek heeft ingediend. 
^^^^^r^^éö D^r^^^^ 
In het licht van de specifieke situatie in de bouwnijver 
heidzoudefactorduurzaamheidniet alsopzichzelf 
staande fundamentele eis moeten worden opgesomd. 
Duurzaamheid, tenzij deze van invloed is op gezondheid 
en veiligheid, is niet een factor die onder artikel it^A 
van de Europese Akte valL 
Volgens het Comité zullen eigenaars van gebouwen 
naast de benodigde levensduur van het gebouw ook de 
hoogte van de onderhoudskosten en het gemak van het 
onderhoud in hun produktkeuze laten meespelen. 
De normen inzake geschiktheid voor het gebruik moe 
ten daarom ook een redelijk beeld van de te verwachten 
levensduur van het produktgeven^ deduurzaamheid 
zou derhalve met behulp van kwaliteitscategorieën moe 
ten worden weergegeven. 
COm die reden vindt het Comité dat de factor duurzaam 
heid niet als aparte fundamentele eis, maar in sa 
menhang met alle fundamentele eisen moet worden 
beschouwd. 
2.2^. ^^^^^^^^^ ó^^^^^^r^^ 
HetComité wilde Commissie erop wijzen dat de geD 
luidsproblematiek zeer complet is en, afhankelijk van 
de lokatie en de kwaliteit van het verrichte werk, sterk 
uiteenloopt. Lr moet naar een gemeenschappelijke ter 
minologie alsook naar gemeenschappelijke evaluatie 
en testmethodes worden toegewerkt. 
2B2B5 ^^^^^^ro^^^^^^^^o^^^r^ 
Het Comité stelt voor, de laatste zin van paragraaf 3.2 
te schrappen, nl „Het permanent Comité kan een groep 
^^o^ van deskundigen samenstellen, die haar opvat^ 
tingen en verlangens ter zake kenbaar maakte 
Nr. C 95/36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 11. 4. 88 
De instelling van een dergelijke groep van deskundigen 
kan tot stagnatie leiden, aangezien in dezelfde alinea 
(3.2) al gesteld wordt dat zo nodig overleg plaatsvindt 
binnen de Europese overkoepelende organisatie. Deze bestaat reeds uit deskundigen, die elk weer met andere 
deskundigen kunnen overleggen. Het Comité is in be­
ginsel tegen overleg met twee groepen van deskundigen 
die op hetzelfde terrein werkzaam zijn. 
Gedaan te Brussel, 25 februari 1988. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT