ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (84) 0 75 
 
 
 
Vol. 1984/0030 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the open ing to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Communit y and the European Atom ic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 19 83 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 2 7.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
EMBARGO
Woensdag 15 februari 1984 -  10.00 uur
Com. (84).7 5 . F I N A L
Redevoering
van de heer Gaston E. Thom,  
voorzitter van de Commissie  
van de Europese Gemeenschappen,  
voor het Europese Parlement
Straatsburg, 15 februari 1984

C O M (84)75 fin.
Mijnheer de Voorzitter,
D a m e s en Heren,
W eer is het tijdstip van het jaar gekom en waarop de voorzitter van de 
Commissie in U w  vergadering verschijnt o m  het program m a van de Com m issie 
voor het lopende jaar voor te stellen.
Ik doe dit deze keer onder w el zeer bijzondere omstandigheden.
Over enige m aanden zult U  voor het Europese kiezersvolk treden terwijl 
de Com m issie kortelings het laatste jaar van haar mandaat is ingegaan.
D aar k o m t nog bij dat wij enkele w eken voor een gebeurtenis staan 
die beslissend kan zijn voor de toekomst van de Europese Gemeenschap, 
namelijk de bijeenkomst van de Europese R aad in Brussel, die naar ik 
hoop een positieve ontknoping zal hebben.
D eze omstandigheden zouden eerder aanleiding kunnen geven tot de 
opscelling van een balans dan een programma.
T och heeft voor de Commissie het uur van de balans nog niet geslagen.
In de politiek is een jaar een lange tijdsperiode en wij, mijn collega's 
en ik, zijn van plan, tot het einde toe voor de voltooiing van ons 
program m a en voor het doen ingang vinden van de voorstellen die 
daarvan de uitdrukking zijn te strijden.

-  2 -
H et kaderprogramma dat U  ter hand is gesteld wijst tot in onderdelen 
aan hoe wij onze inspanning in dit laatste jaar van dit mandaat 
denken voort te zetten. D e  hoofdtrekken van dit program m a w orden ons 
overduidelijk opgelegd. W ij moeten in 1984 :
- het communautaire stelsel weer vlot krijgen,
- de Gem eenschap w eer op gang brengen,
~  laten zien dat wij er zijn, zow el tegenover onze grote handelspartners 
als in onze betrekkingen m et de ontwikkelingslanden.
H et is voor Europa een beslissend jaar. W ij weten allen dat het welslagen 
of het mislukken van onze pogingen een om m ekeer zal betekenen in de 
geschiedenis van de Europese opbouw .
W ij beseffen dat de Gem eenschap zich in een crisis bevindt, dat zij 
dreigt die "verlaten werkplaats" te w orden waarvan President Mitterand 
spreekt, m aar de Commissie is ervan overtuigd dat w ij verplicht zijn 
én in staat zijn haar te redden. Zij wil alles doen w at in haar verm ogen 
is o m  de hoop weer te doen opleven die de Europeanen bezielde toen zij de 
communautaire onderneming hebben opgezet o m  de eenheid der volken van 
Europa tot stand te brengen.
H et Parlement heeft onze actie ondersteund m et zijn kritiek zow el als 
m et zijn aanmoedigingen. W ij hebben zijn ondersteuning m eer nodig 
dan ooit.
Dit zo zijnde, is het U  niet onbekend dat m e n  U , wanneer U  voor de tweede 
keer voor het Europese kiezersvolk verschijnt, niet zal vragen alleen 
de balans van de actie van het Parlement te rechtvaardigen.

- 3  -
D eze balans is stellig zeer positief en  evenals de voorzitter van de R aad 
m een ik dat U w  actie. U w  standpunten, Europa tot eer hebben gestrekt.
M aar U  w eet dat U  minstens evenzeer als voor de actie van het Parlement aan­
sprakelijk zult zijn voor de balans van de Gem eneschap zelf.
M e n  zal U  vragen hoe de G em eenschap antwoord heeft gegeven o p  de aspiraties 
en de bezorgdheden van de Europeanen; m e n  zal U  alle vragen stellen, die de 
Europeanen, helaas, niet kunnen stellen aan de verantwoordelijken. Dit is 
wellicht onrechtvaardig, w ant U  verdient niet de kritiek die de ontoereikend­
heden van de G em eenschap terecht doen opkom en, m aar dit is n u eenmaal een 
onontkoombare politieke realiteit.
D e  Europeanen hebben overigens genoeg redenen tot ongerustheid en twijfel.
E r zijn m omenteel in Europa ruim 1 2  miljoen werklozen, dat is tweemaal 
zoveel als o p  het tijdstip van U w  verkiezing. V a n  elke 1 0 jongeren zijn 
er 4  zonder werk.
A l m eer dan 10 jaar verslechtert de werkgelegenheidssituatie van jaar 
tot jaar en gaan de industriële structuren achteruit. W ij moeten de m o e d  
kunnen opbrengen o m  te erkennen dat er nog geen uitzicht is o p  herstel, 
ondanks de eerste tekenen van een conjunctuuropleving en het feit dat 
de stijging van de werkloosheidscijfers zich heeft gestabiliseerd-
%

- 4  -
D e  Europeanen moeten im m ers w el vraagtekens zetten bij het vermogen van 
hun Gem eenschap o m  de groei w eer te herstellen en de werkloosheid terug 
te dringen. W a n t zij zijn zich bewust van de verregaande herstructurering 
die de traditionele pijlers van de Europese industrie (ijzei—  en staal- 
industrie, scheepsbouw, zware chemie, vervoer) m oeten ondergaan onder de 
druk van nieuwe concurrenten. Is het dan niet normaal dat zij twijfelen 
aan hun capaciteit o m  de nieuwe technologieèn onder de knie te krijgen en  
het internationaaL concurrentievermogen van de Europese industrie hoog 
te houden ?  Zij zien helaas hoe de inspanningen van hun regeringen w orden 
versnipperd en hoe m ager de resultaten ervan zijn.
D e  Europeanen hebben nog andere gronden voor ongerustheid. D e  dreigingen 
voor hun veiligheid worden steeds groter naarmate de spanningen tussen 
Oost en W est toenemen en de situatie in het Midden-Oosten op dramatische 
wijze verslechtert. H o e  zou m e n  dan de onverbiddelijke diagnose van 
R ay m o n d  A ron over Europa kunnen negeren, die ligt opgesloten in zijn 
uitspraak dat "dit samenstel van eertijds gròte naties, zich nog steeds m e e  
bewust van hun individuele roeping dan van hun gemeenschappelijk lot, na 
"dertig glorieuze jaren" dreigt vast te lopen, niet in staat zich te 
verdedigen, afhankelijk van energie en grondstoffen uit overzeese landen 
waarvan Europa de aanvoer niet Langer beheerst".
D eze twijfels en deze ongerustheid zijn terecht, m aar toch kunnen w e  
vaststellen dat de Gem eenschap in deze moeilijke fase althans de Europese 
verworvenheden veilig heeft weten te stellen en op som m ige punten zelfs 
vorderingen heeft weten te m aken.

- 5  -
T e  m idden van de crisis die de wereld teistert en ondanks haar interne 
verdeeldheid heeft de Gem eenschap toch gezorgd voor de instandhouding van :
- de Gemeenschappelijke Markt, ondanks alle protectionistische neigingen 
die nog w orden aangewakkerd door de toenemende werkloosheid; sedert de 
Europese R aad van Kopenhagen is zelfs concrete vooruitgang geboekt voor 
een verruiming van de interne markt;
- het communautaire kader, zonder hetwelk de onafwendbare herstructurering 
van de grote traditionele bedrijfstakken in een chaos zou eindigen;
- haar cohesie ten aanzien van de buitenwereld, in het bijzonder bij de 
verdediging van haar handelsbelangen ten opzichte van haar grote 
concurrenten;
- het gemeenschappelijk landbouwbeleid, waardoor zij de Europese landbouw  
veel beter heeft kunnen behoeden voor de crisis dan andere OESO-landen, 
m et n am e de Verenigde Staten;
- de zone van monetaire stabiliteit, die w erd gecreëerd m et de instelling 
van het E M S  in maart 1979;
- terwijl tevens het gemeenschappelijk visserijbeleid in werking is getreden.
Dit positieve aspect van de balans van de Gem eenschap m a g  niet w orden onderschat. 
D at w e  in de moeilijke situatie waarin w e  verkeren, toch deze verworvenheden 
veilig hebben kunnen stellen is een opmerkelijk succes en een hoopgevend teken. 
Dit k an  leiden tot het behoud van duizenden of zelfs miljoenen arbeidsplaatsen, 
het voorkom en van veel leed en het vrijwaren van kansen o p  herstel.
T och m oet ik zeggen dat voor de openbare m ening dit alles absoluut ontoereikend 
is en dat deze bet rekkelijke successen zullen w orden bedreigd als de G em eenschap 
niet in staat zou blijken te zijn o m  zich aan de veranderingen aan te passen 
en de nieuwe uitdagingen aan te n em en  waarvoor de geschiedenis haar nu plaatst.

-  6 -
H et gemeenschappelijk landbouwbeleid is helaas wellicht het duidelijkste 
voorbeeld van deze verstarring, dit gebrek aan aanpassingsvermogen.
D e  Com m issie heeft reeds in 1980 de diagnose gesteld. Zij heeft de 
R aad toen gewaarschuwd dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid o p  
korte termijn uit de hand zou lopen als de prijshiërarchie niet 
grondig w erd gewijzigd en geen beperkingen werden ingevoerd o p de 
prijsgaranties voor diegenen die de overschotten produceren, die 
nu een zodanige om vang hebben aangenom en dat ze niet m eer kunnen 
worden afgezet, zelfs niet in de vorm  van schenkingen.
In 1 9 8 1  zijn door de Com m issie voorstellen gedaan die, als ze 
door de R aad waren aanvaard, het mogelijk zouden hebben gem aakt het 
roer o m  te gooien en de daarmee onvermijdelijk gepaard gaande offers 
tot een m in im u m  te beperken.
Doordat ons in 1981/1982 als gevolg van de gunstige ontwikkeling van 
de wereldmarktprijzen nog een illusoir respijt w erd gegund, is veel 
tijd verloren en is de moeilijke situatie o p  de landbouwmarkten nog 
verergerd. D e  onopgeloste problemen hebben zich opgestapeld, zodat de 
besluiten waaraan niet te ontkomen valt er alleen m aar m o ei lijker o p  
zijn geworden.
O o k  op het gebied van het onderzoek en de industriële samenwerking uit
zich dit gebrek aan aanpassingsvermogen. f “
Als resultaat van de door de vele voorstellen van de Com m issie op gang gebracht 
debatten erkennen de regeringen thans weliswaar dat het noodzakelijk is de pote 
tiële dimensie van Europa beter te benutten door de samenwerking tussen de 
ondernemingen te bevorderen, de interne markt te verruimen en de geldmarkten 
ineen te vlechten, m aar de Lid-Staten hebben jaren verloren doen gaan 
m et pogingen o m  de meest belovende sectoren van ei gen land te pousseren 
en de intracommunautaire rivaliteiten op de spits te drijven, in plaats 
van de complementariteit van de Europese' landen ten nutte te m aken o m  
de concurrentie van buitenaf beter aan te kunnen.

- 7  -
Tekenend voor deze situatie is de Europese elektronika.
D e  Regering van de B R D  heeft aan haar nationale industrie tussen 1976 
en 1979 ongeveer 800 miljoen dollar toegewezen, terwijl de Franse bedrijven 
voor micro-elektronika 500 a  600 miljoen dollar hebben ontvangen; ander­
zijds heeft de Britse regering ruim  800 miljoen E c u  geïnvesteerd in een 
algemeen program m a o m  de informatica-industrie te ontwikkelen en o m  onderzoek 
en  onderwijs opdit gebied te bevorderen.
In de laatste jaren hebben de landen van de Gem eenschap dus in totaal ruim  
2  miljard E cu  geïnvesteerd o m  hun informatica-industrie te versterken. Dit 
zijn hoge cijfers vergeleken bij die voor Japan en  de Verenigde Staten.
T och zijn de resultaten van deze versnipperde pogingen beslist teleurstellend. 
Europa heeft een achterstand, niet door gebrek aan middelen of aan creativi­
teit m aar door zijn onm acht o m  alle krachten te bundelen, terwijl toch al 
is gebleken dat telkens als w e  sam en optreden het succes verzekerd is.
D e  Europese industrie is zich hiervan bewust en heeft zich tot de 
Gem eenschap gew end o m  een Europese strategie van de grond te krijgen 
voor de beheersing van de informatietechologie. H et is n u  bijna vier jaar 
geleden dat de Commissie het ESPRIT-program m a o p  stapel heeft gezet m et de 
overtuigde en  enthousiaste medewerking van de betrokken industrieën.
O ndanks het feit dat er op het niveau van de beleidsfunctionarissen voor 
het onderzoek overeenstemming w erd bereikt, aarzelt de R aad vanw ege de 
beperkte begrotingsmiddelen, terwijl in Japan en in de Verenigde Staten 
regering en industrie te zam en uitgebreide onderzoekprogramma's voor de 
computers van de vijfde generatie lanceren.
Ik hoop dat in de kom ende dagen een akkoord kan w orden bereikt w ant anders 
zullen w e  zonder een schijn van een excuus een kans voor Europa teloor 
hebben laten gaan en zal voor lange tijd het vertrouwen dat de industriëlen 
in de Gem eenschap hadden gesteld, verloren zijn.

-  8 -
Daar w aar w ij vorderingen hebben gemaakt is dat m et overmatige behoedzaamheid 
gebeurd.
H et Europees Monetaire Stelsel vormt ontegenzeggelijk een van de sieraden 
der Gemeenschap. H et is allengs een hoofdrol gaan spelen bij de convergentie 
van de economische beleidsmaatregelen.
T och is de overgang naar de tweede fase van het E M S  die in 1 9 8 1  had moeten 
plaatsvinden, voor onbepaalde tijd uitgesteld. Zijn consolidatie blijft 
problematisch. D e  R aad heeft nog steeds geen gevolg gegeven aan de voorstel­
len van de Commissie, onder andere strekkende tot versterking van de 
publieke en private rol van de E cu  en m e n  wacht nog steeds op het ogenblik 
waarop de onverkorte deelneming van het pond de zo dikwijls aangeroepen 
communautaire solidariteit k o m t voltooien en het gemeenschappelijke valuta- 
m echanismekomt versterken door uitbreiding van de zone van interne stabili­
teit en vergroting van zijn externe invloed.
Dit schoorvoetend optreden, dit weifelen alvorens tot de noodzakelijke 
aanpassingen over te gaan, deze versnippering van de nationale inspanningen 
geven een ontzaglijke behoefte w eer :  de behoefte van Europa o m  geregeerd te 
worden.  Europa wordt niet geregeerd. D e  Commissie stelt voor, het Parlement 
dringt aan, en niemand beslist.
Dit onvermogen tot beslissen en in ieder geval tot beslissen op het passende 
ogenblik is het ergste gebrek van de Gemeenschap. In de politiek is de 
goede beslissing die welke wordt genom en o p  het m o m en t dat de omstandig­
heden vereisen dat er wordt doorgehakt.
D e  besluiteloosheid van de R aad heeft de Gem eenschap al te dikwijls 
veroordeeld te weinig te laat te doen.
H et is de praktijk van de eenstemmigheid in de R aad geweest die het door 
de verdragen gewilde institutionele evenwicht heeft verstoord, de dynamiek 
van het communautaire stelsel heeft doen vastlopen en uiteindelijk heeft 
gevoerd tot een ernstige ontsporing van de rol die de Europese R aad had moeten 
spelen.

- 9  -
In de afgelopen drie jaar is o p  de bijeenkomsten van de staatshoofden 
en regeringsleiders m eer tijd besteed aan de verdeling van de begrotings- 
lasten - m et als enig resultaat dat het onderlinge vertrouwen w erd 
ondermijnd - dan aan het w eer op gang brengen van Europa, aan het herstel 
van zijn industrie, aan de vergroting van de werkgelegenheid.
H et zij m ij vergund de nadruk te leggen o p het choquerende in het onjuiste 
gebruik dat m e n  van deze Topbijeenkomsten heeft gemaakt. D e  periodieke 
ontmoetingen van de hoogste leiders van onze landen hadden h u n  de gelegen­
heid m oeten verschaffen tussen hen onderling een klimaat van vertrouwen 
te scheppen en de Europese eenmaking te bevorderen. In plaats daarvan heeft 
het niet-handelen van de normale bes l  issingsinstanties, die verlamd w aren 
door de eenparigheidsregel, ertoe geleid dat de meest technische zaken 
naar de Europese R aad werden verwezen.
H o e  hadden de staatshoofden en regeringsleiders, in de Europese R aad 
bijeen, in de korte tijd dat zij zich aan hun nationale verantwoordelijk­
heid konden onttrekken richtsnoeren voor een gemeenschappelijk optreden 
kunnen uitwerken? Telkens w eer werden zij opgescheept m et financiële 
geschillen van middelmatig belang, en moesten zij trachten - overigens 
tevergeefs - hun rang onwaardige detailkwesties te regelen.
D e  stilstand en het onvermogen o m  besluiten te nem en m o g en  niet langer 
voortduren. W ij voelen allen dat een nieuw echec van de Europese R aad de 
Gem eenschap in een proces van zelfvernietiging zou doen belanden waarin 
het belangrijkste w at de Europeanen sinds 2 5  jaar hebben gepresteerd 
verloren zou kunnen gaan.

-  10  -
Ik ben er niet op uit te dramatiseren. Ik zou U  zonder veel ophef, 
m aar vastberaden, deelgenoot willen m aken van de diepe overtuiging 
die ook de andere leden van de Europese R aad delen :  indien in maart de 
T o p  van Brussel een mislukking wordt, zal m e n  zich niet m eer - zoals 
sinds de T o p  van november 1981  telkens het geval w as - kunnen vergenoegen 
m et de hoop dat de volgende keer een oplossing zal w orden gevonden.
Tussen maart en juni zullen wij m et de realiteit van de begrotingscrisis 
worden geconfronteerd, bevinden wij ons middenin de verkiezingscampagne 
en zijn de regeringen gebonden door de publieke verklaringen van de hen 
steunende politieke partijen. D e  regeringen, of althans som m ige regeringen, 
zullen geneigd zijn de terughoudendheid te laten varen waarvan zij na 
Athene blijk hebben gegeven,en zich misschien laten verleiden tot spectaculair 
gestes en beschuldigingen o m  de nationale publieke opinie voor zich te w in n
D e  belangrijkste voorwaarden voor het ontstaan van een politieke crisis 
die de Gem eenschap zou kunnen doen uiteenvallen, zouden dan wellicht 
vervuld zijn.
T och kunnen de problemen worden opgelost. E en  oplossing is niet alleen nood­
zakelijk, m aar naar ik m een  ook mogelijk.
Ik constateer namelijk dat de staatshoofden en regeringsleiders zich er 
rekenschap van geven welke gevaren hun verdeeldheid voor de G em eenschap 
zou inhouden. D e  politieke partijen en de opiniemakers zijn zich daarvan 
bewust.
D at is de belangrijkste reden w aarom  m a g  worden gehoopt o p  een gunstige afloop 
van de Europese R aad in Brussel.
E en  andere zeer belangrijke reden o m  te hopen o p een positieve uitkomst is 
het persoonlijk engagement van de president van de Franse Republiek. Hij 
stelt zijn persoonlijk prestige en het gewicht van zijn functie in dienst 
van de Gemeenschap, spaart tijd noch moeite o m  de onderlinge toenadering tot 
stand te brengen waardoor de Europese R aad te Brussel de gordiaanse knoop 
yan het verleden kan doorhakken en nieuwe perspectieven voor de G em eenschap 
kan scheppen,en schildert zelfs een ambitieus toekomstbeeld.

-  11  -
Ook is het zo dat bepaalde lessen van de mislukking van Athene zijn onthouden. 
De Raad heeft de aanbevelingen van de Commissie opgevolgd om 
terug te keren tot naleving van het Verdrag en van de communautaire 
procedures. Ik neem aan dat het niet een louter formele kwestie is en dat de 
gewone Raden van Ministers eindelijk hun verantwoordelijkheid zullen opnemen 
en aldus de taak van de Europese Raad zullen verlichten.
Zelfs als men zich tot het wezenlijke beperkt gaat het hier nog om een 
immense taak :  deze kon wel eens de krachten van de Europese Raad te boven 
gaan indien viir 15 maart geen aanzienlijke vooruitgang is geboekt bij de 
herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Het is immers duidelijk 
dat afhandeling van het landbouwdossier een dwingende voorwaarde is waaraan 
moet worden voldaan alvorens enig akkoord kan ontstaan over de basiselementen 
van de nieuwe financiële opzet van de Gemeenschap. Deze elementen zijn :
- de verbetering van de begrotingsdiscipline;
- de regeling van het probleem van de verdeling der begrotingslasten;
- de toekomstige financiering van de vergrote Gemeenschap.
Dit zijn de drie vragen, die verstrengeld met de hervorming van het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid,de gordiaanse knoop vormen die door de 
Europese Raad moet worden doorgehakt om de weg vrij te maken voor het weer 
op gang brengen van Europa.
De beheersing van de landbouwuitgaven is voor verschillende regeringen - 
overigens terecht - een voorwaarde om het plafond van de eigen middelen te 
verhogen.
Ik heb al herhaaldelijk gezegd - en ik blijf erbij - dat een hervorming 
van het gemeenschappelijk beleid hoe dan ook noodzakelijk was, zelfs 
indien het plafond niet was bereikt.
We moeten te allen prijze de produktie van overschotten intomen omdat de 
kosten van de afzet ervan een bedreiging vormen voor alle garanties die 
het gemeenschappelijk landbouwbeleid kan en moet bieden voor nuttige en 
economisch verantwoorde produkties.

-  1 2  -
Ook al door het succes zelf van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, moest 
dit beleid vroeg of laat worden aangepast, maar doordat nog geen enkel 
besluit is genomen, verkeert de Gemeenschap nu in een zodanige financiële 
ademnood dat zij geen manoeuvreerruimte meer heeft.
Noodgedwongen moest de Commissie dan ook in 1983 rigoureuze voorstellen 
tot hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en daarbij aan­
sluitende prijsvoorstellen indienen. De voorgestelde maatregelen mogen 
niet worden gezien als een gamma van bezuinigingsmogelijkheden waaruit een 
keuze kan worden gemaakt; zij vormen een pakket van beleidsmaatregelen 
waarmee wordt beoogd beter rekening te houden met de ontwikkeling van vraag 
en aanbod, de landbouw van de Gemeenschap beter te integreren in het agro- 
industriële complex en te zorgen voor een nauwere samenhang tussen het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid in zijn interne dimensie en de buitenlandse 
handel in landbouwprodukten van de Gemeenschap.
Er moeten nu dringend een aantal moeilijke besluiten worden genomen. Die 
besluiten zijn onontkoombaar, niet alleen omdat de situatie ons geen andere 
keuze laat, maar vooral omdat zulks volstrekt noodzakelijk is om de grond­
slag te leggen voor een gezonde ontwikkeling van het Europese landbouw- 
potentieel op lange termijn, om de landbouwbevolking van de Gemeenschap 
overeenkomstig het Verdrag een redelijke levensstandaard te garanderen 
en ook om het gemeenschappelijk landbouwbeleid nieuw leven in te blazen.
Ik wil U niet verhelen dat de stand van de werkzaamheden in de Raad van 
Landbouwministers en de verklaringen volgens welke het dossier wellicht

- 13 -
zal moeten worden doorverwezen naar de staatshoofden en regeringsleiders 
mij aanleiding geven tot ongerustheid.
De Raad van Landbouwministers moet besluiten nemen opdat de Europese Raad 
op solide grondslagen de nieuwe financiële regeling voor de Gemeenschap 
kan vaststellen.
Het eerste element daarvan betreft de verbetering van de begrotings­
discipline.
Ter zake heeft de Commissie de Raad dezer dagen een mededeling doen toekomen 
waarin haar vroegere voorstellen worden herhaald, aangevuld met sommige 
belangrijke elementen die in de loop van het debat naar voren zijn gekomen.
Het doel van de Commissie is drieledig :
- de jaarlijkse begroting van de Gemeenschap maken tot de uitdrukking van 
politieke prioriteiten en het instrument van een streng beheer van de 
Gemeenschapsfinanciën en te dien einde voorzien in een aan de eigenlijke 
begrotingsprocedure voorafgaande fase van overleg tussen de drie Instellingen;
- algehele instandhouding van de budgettaire bevoegdheden van het Parlement 
en het recht van initiatief van de Commissie;

- 14 -
- rationalisatie van de begrotingsprocedure op zodanige wijze dat strijdigheden 
tussen de twee takken van het budgettaire gezag zoveel mogelijk worden 
voorkomen.
Ik meen dat een akkoord binnen de Raad op basis van de Commissievoorstellen 
bereikt kan worden.
Als dat het geval is zullen de problemen van de toekomstige financiering 
van de Gemeenschap en het probleem van de correctie van de onevenwichtigheden 
in de verdeling van de begrotingslasten eindelijk geplaatst worden in een 
context die gunstig is voor een alomvattend akkoord.
Over deze beide onderwerpen zal de Commissie haar standpunt vaststellen 
vóór de komende zitting van de Raad Algemene Zaken van 20 en 21 februari.
Zonder in de details te treden van de voorstellen die wij van plan zijn bij 
de Raad in te dienen, wil ik U echter wel onomwonden de beginselen uiteen­
zetten door welke wij ons laten leiden.

- 15 -
Zodra de Lid-Staten de zekerheid hebben van een rigoureus beheer van 
de Gemeenschapsfinanciën, zodra zij paal en perk hebben gesteld aan de 
ongeremde stijging van de landbouwuitgaven, hebben zij de verplichting 
de financiering van de vergrote Gemeenschap voor een lange tijdsperiode 
veilig te stellen en zulks op zodanige wijze dat de ontwikkeling van de 
gemeenschappelijke beleidssectoren is verzekerd.
Het huidige plafond van de eigen middelen zal worden verhoogd. Het zal 
waarschijnlijk niet worden weggenomen zoals de Commissie en het Parlement 
dit hadden gewenst, aangezien de Lid-Staten zich vrijwel eenstemmig tegen 
deze wegneming verzetten.
Onder die omstandigheden zal de Commissie eisen dat het nieuwe plafond hoog 
genoeg wordt gesteld om een waarlijk uitzicht te bieden op het weer vaart 
geven aan de Gemeenschap en de budgettaire vrede gedurende ten minste 
tien jaren te garanderen.
De Commissie zal niet aanvaarden dat de thans dreigende uitputting van de 
eigen middelen een permanent karakter krijgt en het vervangingsmiddel 
wordt van de noodzakelijke gestrengheid in het begrotingsbeheer; zij zal 
het risico niet aanvaarden dat een te veelvuldig beroep op de nationale 
parlementen inhoudt voor de geloofwaardigheid van de Gemeenschap.
Wat betreft de oplossingen voor de onevenwichtigheden in de verdeling van 
de begrotingslasten is het de wens van de Commissie dat zij :
- conform zijn aan de beginselen die ten grondslag liggen aan de Gemeenschap, 
hetgeen betekent dat elke gedachte aan billijke terugverkrijging terzijde 
wordt geschoven;
- billijk zijn, hetgeen inhoudt dat rekening wordt gehouden zowel met de 
bijdragecapaciteit van de Lid-Staten als met hun gewettigde zorg dat de 
ontwikkeling van hun begrotingslast voorzienbaar is;

-  16  -
- en tenslotte, dat zij duurzaam zijn. Wat dit betreft is de Commissie 
van oordeel dat de oplossingen voor de correctie van de begrotings- 
onevenwichtigheden moeten gelden voor de duur van de nieuwe eigen 
middelen.
Een akkoord van de Europese Raad over deze drie componenten van de nieuwe 
financiën van de Gemeenschap is mogelijk op voorwaarde dat de ministers 
van Landbouw tevoren hun werk hebben voltooid en de Europese Raad in een 
positie hebben gebracht om de knoop te kunnen doorhakken, vooral echter op 
voorwaarde dat de staatshoofden en regeringsleiders naar Brussel komen om 
de grondslag te leggen voor een echte nieuwe start van de Gemeenschap.
Een akkoord over de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid 
en de Gemeenschapsfinanciën zou stellig de weg vrijmaken voor de uitbreiding 
van.de Gemeenschap en ons eindelijk in staat stellen een datum te bepalen 
voor de voltooiing van de onderhandelingen met Spanje en Portugal.
Het beheersen van de landbouwuitgaven, een nieuwe budgettaire vrede, 
de uitbreiding zelf vormen nog geen plan voor een nieuwe start van de 
Gemeenschap; het zijn slechts voorafgaande voorwaarden daarvoor. Terwijl 
orde op zaken wordt gesteld moet een nieuwe start worden voorbereid waarvan 
de hoofdpunten door de Europese Raad in Brussel moeten worden bepaald.
Zonder zich met alle details bezig te houden, moet de Raad de beleidslijnen 
van de Gemeenschap vastleggen. Dat is zijn ware rol. We moeten :
- een nieuwe toekomst openen voor de Europese landbouw en daarbij verder 
gaan dan enkele toch al te lang uitgestelde aanpassingen;
- het gemeenschappelijke optreden organiseren dat Europa op industrieel 
en technologisch gebied opnieuw sterk moet maken;

-  1 7  -
- de instrumenten tot stand brengen die een betere convergentie van het 
economische en sociale beleid mogelijk moeten maken ten einde te zamen 
krachtdadiger te kunnen strijden tegen de werkloosheid die onze samen­
levingen aantast;
- de streefdoelen vastleggen voor de solidaire actie van de Lid-Staten 
tot ontwikkeling van de achtergebleven regio's in de Gemeenschap;
- de aanwezigheid van Europa in de wereld bevestigen en, zo nodig,
de leiding op zich nemen van hetgeen op wereldniveau dient te geschieden 
om de onderontwikkeling en de honger te bestrijden. Wij onderhandelen 
reeds over een nieuwe Overeenkomst van Lomé; wij kunnen en mogen niet 
vergeten dat het mislukken van onze gemeenschappelijke onderneming tevens 
het mislukken zou kunnen betekenen van ons geheel eigen beleid van samen­
werking met de landen van Afrika, het Caraibische gebied en de Stille Oceaan. 
Op al deze punten heeft de Commissie voorstellen ingediend en in veel 
gevallen kunnen deze voorstellen vrij snel ten uitvoer worden gelegd want 
er is in de Gemeenschap meer overeenstemming over de toekomstige ont­
wikkelingen dan over de wijze waarop eerst orde op zaken moet worden gesteld.
Als de Europese Raad in Brussel, zoals ik hoop, erin slaagt de banden te 
verbreken die de Gemeenschap thans verlammen zal hij zonder moeite de eerste 
stappen naar deze nieuwe ontwikkelingen kunnen zetten en het debat inleiden 
over de nieuwe beleidsgebieden die de Voorzitter van de Europese Raad wil 
openen voor het Europa van de tweede generatie.

-  18  -
Mocht de Europese Raad van Brussel ongelukkigerwijs mislukken, dan zal 
duidelijker dan ooit blijken dat men tot dusver de randverschijnselen en 
niet de oorzaak van de problemen heeft behandeld. Dan zal wel een 
antwoord moeten worden gegeven op de fundamentele vraag die men voor de 
eerste uitbreiding niet heeft durven te stellen :
Welke Gemeenschap willen wij bouwen ? Hoever willen wij samen gaan in 
de logica van het Verdrag ?
Deze vragen moeten een antwoord krijgen voordat men tracht een keer te meer 
de brokken te lijmen. Want de mislukking zou dwingen tot de erkenning 
van een diepe tegenstrijdigheid tussen de streefdoelen van de Europese 
opbouw en de wil tot actie van de Lid-Staten.
De Europese integratie was nooit alleen maar een economische noodzaak.
Al bij al kan het economisch soms verkieslijk zijn zich bij afhankelijkheid 
van anderen en bij tweederangs rol len neer te leggen. De Europese opbouw 
heeft echter niet alleen tot doel een economische ruimte tot stand te 
brengen die gekenmerkt wordt door een gemeenschappelijke markt, een 
gemeenschappelijk douanetarief en een gemeenschappelijk landbouwbeleid.
Het Verdrag van Rome gaat veel verder :  als eerste doel, waaruit al het 
overige wordt afgeleid, noemt het de totstandbrenging van een steeds hechter 
verbond tussen de Europese volkeren.  Een verbond van volkeren. Niet van 
de handel, het economisch beleid, de wisselkoersen of de industriële strategie 
neen, van de volkeren. Dat betekent een politieke unie, in die zin dat een 
politieke entiteit het resultaat is van een samenleving - of een groep van 
samenlevingen - die de eigen vrijheid en de eigen identiteit bevestigt.
In die zin dat een samenleving - of een groep van samenlevingen - als 
fundamentele doelstellingen interne eendracht door solidariteit en externe 
onafhankelijkheid door eigen verdedigingsmogelijkheden erkent.

- 19 -
Zonder te wachten op de afloop van de Europese Raad, wil ik U reeds nu, 
namens de Commissie, vragen om van de Europese verkiezingen gebruik te 
maken om de opinievormers in de Gemeenschap het belang te doen inzien van 
dit essentiële punt :  de herbevestiging van de politieke streefdoelen 
van de Europese opbouw.
Er bestaat een zeer duidelijk verband tussen die herbevestiging en uw 
strijd voor de Europese Unie, voor een waarachtige hervorming van het 
institutionele systeem en van de besluitvorming in de Gemeenschap.
In sommige kringen staat het goed zich daarover nogal laatdunkend 
uit te laten. Die hervorming zou iets zijn voor diegenen die met 
heimwee terugdenken aan de eerste tijden van de Gemeenschap, voor 
al wie nog niet begrepen heeft dat de economische efficiëntie niets 
te maken heeft met onvruchtbare en voorbijgestreefde discussies over 
i  nstelli ngen.
Het is een van de grootste verdiensten van dit Parlement aan deze mode 
niet te hebben toegegeven. Het is immers een enorme vergissing te 
geloven dat de Europese Gemeenschap vooruitgang zou kunnen boeken zonder 
dat haar besluitvormingsmechanismen doeltreffender en democratischer worden. 
Dat blijkt telkens weer overduidelijk. Ik heb daarvan vele voorbeelden 
gegeven.
Zij laten zien dat de Europese Instellingen bij de huidige stand van zaken 
een gewoonweg enorm, en uiterst schadelijk, vermogen bezitten om geen 
besluiten te nemen.

-  20  -
Onder deze omstandigheden moeten wij toegeven dat, als er niets ver­
andert,de uitbreiding met twee nieuwe Lid-Staten de mogelijkheden 
tot blokkering alleen maar zal vergroten.
Het dient tot niets bij iedere uitbreiding weer te doen alsof men het 
institutionele probleem ontdekt en het vervolgens weg te moffelen door zich te 
concentreren op rekenkundige aspecten zoals de vraag hoeveel leden de 
Commissie zou moeten tellen. Alsof dat belangrijk was !
De Gemeenschap moet zich als zodanig kunnen inzetten voor de verwezen­
lijking van programma's en acties van gemeenschappelijk belang, met demo­
cratische en doeltreffende procedures vastgelegd en goedgekeurd. In 
één woord :  de Gemeenschap moet geregeerd worden. Dat is de enige echte 
vraag. Ongetwijfeld moet nog veel worden gedaan om zover te komen. ^
Allen die begrijpen waar het eigenlijk om gaat, moeten hun krachten 
verenigen om de noodzakelijke hervormingen zo spoedig mogelijk tot stand 
te brengen.
De Commissie moet opnieuw de middelen krijgen om de rol en de functie 
die volgens de Verdragen de hare zijn, volledig te kunnen vervullen.
Haar rol als motor van de Gemeenschap verliest alle werkelijkheidsgehalte 
wanneer het verzet van één Lid-Staat de besluitvorming kan verhinderen.
De beheersbevoegdheid van de Commissie moet worden uitgebreid.
Het met algemeen stemrecht verkozen Parlement bekleedt in het besluit­
vorm! ngsstelsel niet zijn wettige plaats. Als uitdrukking van de ^
werkelijke aspiraties van de Europese volkeren dient het bij de 
vastlegging van de Europese beleidslijnen een veel grotere rol te 
spelen. In het Europa van morgen dient het de wetgevende bevoegdheid 
en de begrotingsmacht volledig te delen met de Raad.

21
Bij gebrek aan een dergelijke evenwichtige verdeling van de bevoegdheden 
zullen de vormen van samenwerking ontstaan buiten het kader van de 
Gemeenschap, dat als verstard en versteend en niet in staat tot de nodige 
aanpassingen zal worden geoordeeld. De komende verkiezingscampagne biedt 
een onvervangbare gelegenheid om deze vraagstukken in de openbaarheid 
te brengen. Het zal evenwel moeilijk blijken om de burgers belangstelling 
te doen opbrengen voor hetgeen een discussie tussen specialisten dreigt 
te blijven, indien terzelfder tijd de diepe betekenis van de Europese 
idee niet met klem opnieuw naar voren wordt gebracht.
Terwijl U aldus de Europese opinie tracht te mobiliseren, gaat onze 
Commissie een jaar van intense onderhandelingen tegemoet. Zij heeft haar 
plicht gedaan, al betekende dat vaak dat zij rigoureuze en dus onpopulaire 
maatregelen moest voorstellen. Ik sluit niet uit dat zij in de loop van 
dit jaar bij het beheer van de begroting opnieuw voor moeilijke keuzen 
komt te staan.
U weet dat wij de begroting beheren met de rug tegen de muur zonder 
veel speelruimte. De Commissie zal U nauwkeurig en regelmatig van de 
ontwikkeling van de toestand op de hoogte houden. Onder alle omstandigheden 
zal ik na de Europese Raad van Brussel bij U terugkomen om U de conclusies 
mede te delen die de Commissie daaruit zal trekken. Het is duidelijk dat 
bij uitblijven van uiterlijk op de Europese Raad van maart genomen maat­
regelen die de verenigbaarheid van de landbouwuitgaven met de beschikbare 
kredieten zouden verzekeren, de Commissie verplicht zal zijn te zijner 
tijd de begrotingsautoriteit de passende maatregelen voor te stellen hoe 
hard die ook mochten zijn.

22
Daarom is het van belang dat iedereen op elk niveau zijn plicht doet en 
het snel doet. Het kan niemand ontgaan dat we geen ogenblik meer te verliezen 
hebben. Uitstel is niet langer mogelijk.
Tijdens de verkiezingscampagne zal het Uw taak zijn duidelijk te maken 
in naam van welke hogere doeleinden de opofferingen van vandaag nodig 
zijn. U zal met overtuigingskracht moeten pleiten voor het verbond van 
de Europese volkeren, U zal moeten aantonen dat het - als men het werkelijk 
wil - mogelijk is onze kortzichtige meningsverschillen te overbruggen, 
in naam van een lotsgemeenschap die diep in onze geschiedenis geworteld is.
Nu er zich een wijfelend .en onzeker herstel van de Europese economie begint 
af te tekenen, kan een nieuwe start van de Gemeenschap een doorslaggevende 
factor zijn om het vertrouwen te herstellen.
Al zijn de economische prestaties een van de duidelijkste aanwijzingen 
voor de hiscor'ische levenskracht van de volkeren geworden, toch
vormen zij volstrekt geen voldoende verklaring of beweegreden voor deze 
historische levenskracht. De culturele verwantschap tussen de volkeren 
van Europa, de analogie van hun maatschappelijke, economische en poli­
tieke instellingen waarop Tocqueville meer dan een eeuw geleden reeds 
heeft gewezen, zijn nog steeds de voedingsbodem waaruit een nieuwe 
dynamiek kan ontstaan. Onze samenlevingen, sterk door hun geschiedenis, 
hun cultuur, hun kennis en hun instellingen, zijn nog steeds in staat 
om de uitdagingen van de crisis, van de externe concurrentie en van 
de huidige onzekerheid het hoofd te bieden. Daartoe dienen zij hun 
historische levenskracht te hervinden en te bundelen, hun inspanningen 
samen te voegen en instellingen tot stand te brengen die voldoende 
krachtig zijn om hun aspiraties te verwezenlijken. Er is geen onafwend- 
baar verval.  Wat zich wel kan voordoen is verblindheid en moedeloosheid, 
twee kwalen die wij, ieder voor zich en allen te zamen, onophoudelijk 
moeten bestrijden. Dat is de bestaansreden van onze Instellingen.