;-..*.,«&•'* i 
a- * COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 24.06.1996 
COM(96)311 def. 
94/0106 (SYN) 
Opnieuw behandeld voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
betreffende 
DE BEOORDELING EN HET BEHEER 
VAN DE LUCHTKWALITEIT 
(door de Commissie overeenkomstig artikel 189 C 
onder d), van het EG-verdrag ingediend) 

TOELICHTING 
Op 4 juli 1994 heef! de Commissie een voorstel aangenomen voor een "Richtlijn van de 
Raad betreffende de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit"1 
liet Economisch en Sociaal Comité heeft op 23 februari 1995 zijn advies uitgebracht2. 
Het Europees Parlement heeft op 16 juni 1995 zijn advies in eerste lezing uitgebracht3. 
Op 6 juli 1995 heeft de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2, van het 
EG-Verdrag een gewijzigd voorstel aangenomen dat 24 van de 37 voorgestelde 
amendementen geheel, gedeeltelijk of in beginsel overnam4. 
Op 30 november 1995 heeft de Raad over dit gewijzigd voorstel van de Commissie een 
gemeenschappelijk standpunt vastgesteld . 
Het Europees Parlement heeft op 22 mei 1996 het gemeenschappelijk standpunt van de 
Raad in tweede lezing onderzocht en met 23 amendementen goedgekeurd. 
De Commissie heeft de door het Europees Parlement in tweede lezing voorgestelde 
amendementen bestudeerd en een aantal ervan in dit opnieuw behandeld voorstel 
overgenomen. 
De Commissie neemt het volgende standpunt in ten aanzien van de door het Europees 
Parlement in tweede lezing goedgekeurde amendementen: 
Amendementen 1, 2 en 3 
Deze amendementen vragen de invoering van het concept kritische belasting; dit in het 
kader van de protocollen van de Verenigde Naties over grensoverschrijdende 
verontreiniging ontwikkelde begrip is slechts bij een zeer beperkt aantal (verzurende) 
stoffen van toepassing; het is niet bruikbaar bij de meeste stoffen waarop de richtlijn 
betrekking heeft; bovendien hangt het effect van de zure neerslag in zeer ruime mate af 
van het type bodem waarop deze terechtkomt, en verschilt het sterk van regio tot regio 
in Europa. Het concept ligt dan ook duidelijk buiten het kader van de richtlijn, die 
betrekking heeft op de concentraties verontreinigende stoffen in de lucht en niet op het 
neerslagprobleem; bovendien kunnen gezien de geografische verscheidenheid van de 
kritische belastingen geen geharmoniseerde waarden op Europese schaal worden 
vastgesteld. Om die redenen worden deze amendementen niet overgenomen. 
PB C216 van 16.8.1994. 
PB C 110 van 2.5.1995, blz. 5. 
PB C 116 van 3.7.1995, blz. 173. 
PB C 28 van 13.9.1995, blz. 10. 
PB C 59 van 28.2.1996, blz. 24. 
Amendementen 4, 7 (streefwaarde), 8 (tweede gedeelte) en 9 
Deze amendementen beogen de algemene invoering van het concept "streefwaarde". Dit 
concept, dat niet voorkwam in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie, werd 
geïntroduceerd tijdens de besprekingen in de Raad om de mogelijkheid te scheppen het 
probleem van de ozonverontreiniging op de meest adequate wijze aan te pakken. 
De richtlijn voorziet momenteel in twee soorten waarden: 
- de grenswaarde, die juridisch bindend is en na een bepaalde datum in geen enkele 
Lid-Staat meer mag worden overschreden; wanneer deze waarde wordt overschreden, 
moeten maatregelen worden getroffen zodat dit niet meer gebeurt. 
- de alarmdrempel, bij overschrijding waarvan het publiek wordt gewaarschuwd. 
De streefwaarden zijn lange-termijndoelstellingen; er worden geen nauwkeurige en 
dwingende eisen gesteld ten aanzien van de naleving ervan. Uit de ervaring is gebleken 
dat zij niet functioneerden. De grenswaarden steunen op objectieve criteria die betrekking 
hebben op de volksgezondheid en het milieu, maar het is niet duidelijk op welke basis 
deze streefwaarden worden vastgesteld. Tenslotte is het invoeren van steeds meer en 
steeds andere soorten waarden niet bevorderlijk voor een eenvoudige en bevattelijke 
publieksvoorlichting. 
Dit concept is slechts voor ozon aanvaardbaar vanwege de bijzondere aard van het 
ozonprobleem: ozon, een secundaire verontreinigende stof, vereist specifieke maatregelen, 
en het staat niet vast dat op basis van de huidige kennis een grenswaarde kan worden 
vastgesteld waaraan in afzienbare tijd kan worden voldaan. 
Gezien het bovenstaande kunnen deze amendementen niet worden overgenomen. 
Amendementen 5 en 12 
Deze amendementen stellen voor de drempel waarboven een meetnet moet worden 
geïnstalleerd van 250.000 tot 100.000 inwoners te verlagen en een derde categorie zones 
toe te voegen. 
De richtlijn bepaalt reeds dat de luchtkwaliteit - met een scala methodes - op het gehele 
grondgebied van een Lid-staat moet worden beoordeeld en dat meetnetten moeten worden 
geïnstalleerd in alle zones waarin de concentraties de grenswaarden overschrijden of 
dreigen te overschrijden; bovendien moet er een meetnet zijn in alle agglomeraties van 
meer dan 250.000 inwoners ongeacht het verontreinigingsniveau. Dit systeem garandeert 
dat de concentraties in de lucht overal worden beoordeeld en zeker worden gemeten in 
dichtbevolkte of sterk verontreinigde zones, zonder kleinere steden die geen 
luchtverontreiniging hebben ertoe te verplichten een overbodig meetnet te installeren en 
te betalen. 
Het is niet nodig industriezones op te nemen omdat deze veelal komen te vallen onder 
de categorie "zones waar de niveaus hoger liggen dan de grenswaarden". 
Om deze redenen worden de twee amendementen niet overgenomen. 
Amendement 6 
Dit amendement, dat bepaalt dat de Lid-staten het publiek in kennis stellen van de in het 
kader van de richtlijn verzamelde informatie, ligt in de lijn van het communautaire beleid 
op dit gebied en wordt bijgevolg overgenomen. 
Amendement 10 
Dit amendement beoogt de geldigheidsduur van de overschrijdingsmarge tot hoogstens 
5 jaar te beperken. Bij deze overschrijdingsmarge gaat het erom dat een termijn wordt 
vastgesteld om maatregelen door te voeren -waardoor de concentraties kunnen worden 
beperkt en de grenswaarden op termijn nageleefd. Het is te voorzien dat deze termijn 
vanwege de niveaus en de min of meer complexe maatregelen die moeten worden 
getroffen voor elke stof zal verschillen. Bovendien kan het vaststellen van een te korte 
periode eveneens tot een afzwakking van de grenswaarde leiden. 
Dit amendement wordt niet overgenomen. 
Amendementen 8 (eerste deel), 11 en 14 
Deze amendementen zijn een nuttige aanvulling van de tekst van de richtlijn en zullen 
bovendien bijdragen tot een snellere en efficiëntere tenuitvoerlegging; zij worden dus 
overgenomen. 
Amendementen 7 (tijdschema), 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 
Deze verschillende amendementen beogen enerzijds het verstrakken van het voor de 
komende richtlijnen over benzeen en koolmonoxide aan te houden tijdschema en 
anderzijds de invoering van een derde lijst stoffen om op termijn te behandelen. 
Deze wijzigingen zijn in beginsel aanvaardbaar onder het volgende voorbehoud: 
-de streefdatum is in de praktijk niet haalbaar; december 1997 lijkt de Commissie de 
meest realistische termijn. 
-hoewel kan worden bekeken of het mogelijk is kwaliteitsdoelstellingen voor nieuwe 
stoffen vast te stellen, is het zoals de zaken nu staan nog te vroeg om een dergelijke lijst 
samen te stellen. 
Amendementen 13, 15 en 23 
Deze amendementen kunnen niet worden overgenomen omdat zij niet verenigbaar zijn 
met de andere bepalingen van de richtlijn. 
Opnieuw behandeld voorstel voor 
EEN RICHTLIJN VAN DE RAAD 
betreffende 
DE BEOORDELING EN HET BEHEER 
VAN DE LUCHTKWALITEIT 
Tekst van het gemeenschappelijk 
standpunt 
Artikel 3, alinea bis (nieuw) 
Artikel 4, lid 1 
1. Voor de verontreinigende stoffen van 
bijlage I dient de Commissie bij de Raad 
voorstellen in voor de vaststelling van de 
grenswaarden en, zo nodig, alarm­
drempels; daarbij wordt het volgende 
tijdschema aangehouden: 
- uiterlijk op 31 december 1996 voor de 
verontreinigende stoffen 1 tot en met 5; 
- overeenkomstig artikel 8 van richtlijn 
92/72/EEG voor ozon; 
- zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk op 
31 december 1999, voor de veront­
reinigende stoffen 7 tot en met 13. 
Artikel 4, lid 2 
2. De Commissie ziet erop toe dat de 
elementen waarop de in lid 1 bedoelde 
grenswaarden en alarmdrempels zijn 
gebaseerd, getoetst worden aan de 
nieuwste gegevens van het 
wetenschappelijk onderzoek op de 
betrokken epidemiologische gebieden en 
aan de meest recente vooruitgang in de 
métrologie. Opnieuw behandeld voorstel 
Artikel 3, alinea bis (nieuw) 
De lidstaten stellen de informatie, te 
gelijkertijd, zowel ter kennis aan de 
Commissie als ter beschikking van het 
publiek, met alle daartoe beschikbare 
middelen. 
Artikel 4, lid 1 
1. Voor de verontreinigende stoffen van 
bijlage I dient de Commissie bij de Raad 
voorstellen in voor de vaststelling van de 
grenswaarden, de streefwaarden en, zo 
nodig, alarmdrempels; daarbij wordt het 
volgende tijdschema aangehouden: 
- uiterlijk op 31 december 1996 voor de 
verontreinigende stoffen van de eerste 
reeks (DEEL I); 
- overeenkomstig artikel 8 van richtlijn 
92/72/EEG voor ozon; 
- uiterlijk op 31 december 1997 voor de 
stoffen 7 en 8; 
- zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk op 
31 december 1999, voor de veront­
reinigende stoffen 9 tot en met 13. 
Artikel 4, lid 2 
2. De Commissie ziet erop toe dat de 
elementen waarop de in lid 1 bedoelde 
grenswaarden en alarmdrempels zijn 
gebaseerd, getoetst worden aan de 
nieuwste gegevens van het 
wetenschappelijk onderzoek op de 
betrokken epidemiologische en milieu-
gebieden en aan de meest recente 
vooruitgang in de métrologie. 
Artikel 4, lid 7 
7. Wanneer een lid-staat voornemens is 
grenswaarden of alarmdrempels vast te 
stellen voor niet in bijlage I bedoelde 
verontreinigende stoffen die niet onder 
de Gemeenschapsvoorschriften Artikel 4, lid 7 
7. Wanneer een lid-staat voornemens is 
grenswaarden of alarmdrempels vast te 
stellen voor niet in bijlage I bedoelde 
verontreinigende stoffen die niet onder 
de Gemeenschapsvoorschriften 
betreffende de luchtkwaliteit in de 
Gemeenschap vallen, deelt hij dat tijdig 
aan de Commissie mee, zodat kan 
worden nagegaan of maatregelen op 
Gemeenschapsniveau aan de hand van de 
criteria in bijlage III nodig zijn. betreffende de luchtkwaliteit in de 
Gemeenschap vallen, deelt hij dat tijdig 
aan de Commissie mee. De Commissie 
is verplicht tijdig te antwoorden op de 
vraag of maatregelen op 
Gemeenschapsniveau aan de hand van de 
criteria in bijlage III nodig zijn. 
Artikel 11, lid 1, punt a (iii) 
de plannen of programma's, bedoeld in 
artikel 8, lid 3, en wel uiterlijk twee jaar 
na het eind van het jaar waarin de 
niveaus werden waargenomen. 
Bijlage I 
I. Verontreinigende stoffen die vallen 
onder bestaande communautaire 
richtlijnen op het gebied van de 
luchtkwaliteit 
7. Benzeen 
8. Poly-aromatische koolwaterstoffen 
9. Koolmonoxide 
10. Cadmium 
11 .Arseen 
12.Nikkel 
13.Kwik Artikel 11, lid 1, punt a en (iii) 
de plannen of programma's, bedoeld in 
artikel 8, lid 3, en wel uiterlijk één jaar 
na het eind van het jaar waarin de 
niveaus werden waargenomen. 
Bijlage I 
I. Verontreinigende stoffen die in een 
eerste stadium moeten worden 
behandeld, met inbegrip van de 
verontreinigende stoffen die vallen onder-
bestaande communautaire richtlijnen op 
het gebied van de luchtkwaliteit 
II. Overige luchtverontreinigende stoffen 
7. Benzeen 
8. Koolmonoxide 
9. Poly-aromatische koolwaterstoffen 
10. Cadmium 
11 .Arseen 
12.Kankerverwekkende 
nikkelverbindingen (categorie L) als 
bedoeld in richtlijn 67/548/EEG. 
13.Kwik 
} 

ISSN 0254-1513 
COM(96)311def. 
DOCUMENTEN 
NL 14 
Catalogusnummer : CB-CO-96-319-NL-C 
ISBN 92-78-05889-0 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-298S Luxemburg