B4-0054, 0057, 0060, 0075, 0088 en 0099/99

Resolutie over de toestand in Angola

Het Europees Parlement,

- onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Angola,

- gezien de verklaring van de EU van 28 december 1998,

- gezien de resoluties van de Veiligheidsraad van de VN over dit onderwerp,

A. betreurend dat er in Midden-Angola sinds kort weer wordt gevochten tussen de troepen van de regering en van UNITA, hetgeen een ernstige bedreiging vormt voor het vredesproces en voor de tenuitvoerlegging van het protocol van Lusaka,

B. overwegende dat de UNITA de hoofdverantwoordelijke is voor deze ernstige tegenslag in het vredesproces, door na te laten zijn troepen te demilitariseren en de uitbreiding van het overheidsapparaat te vergemakkelijken, en door de dringende verzoeken van de Veiligheidsraad en de internationale gemeenschap naast zich neer te leggen,

C. betreurend dat er na kerstmis twee transportvliegtuigen van de VN zijn neergeschoten bij de stad Huambo, bezet door UNITA, en betreurend dat geen van beide partijen meewerkt aan de pogingen van de VN om de plaatsen waar de vliegtuigen zijn neergestort te bereiken,

D. overwegende dat de enige hoop op duurzame vrede in Angola ligt in een politieke oplossing door middel van de volledige en onvoorwaardelijke tenuitvoerlegging van het protocol van Lusaka en de desbetreffende resoluties van de Veiligheidsraad van de VN,

E. de eis steunend die is uitgesproken door de Veiligheidsraad van de VN dat UNITA onmiddellijk en onvoorwaardelijk zijn verplichtingen nakomt en de volledige en onmiddellijke tenuitvoerlegging steunend van de maatregelen tegen UNITA, vastgelegd in resolutie 864 van 15 september 1993, 1127 van 28 augustus 1997 en 1173 van 12 juni 1998 van de Veiligheidsraad van de VN, in het bijzonder met betrekking tot wapens en diamanten,

F. verontrust over de slechter wordende humanitaire situatie in Angola, met name ten gevolge van de stopzetting van de hulpvluchten van het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties na het neerschieten van de vliegtuigen van de VN,

G. de noodzaak bevestigend van het handhaven van een internationale waarnemersmissie in Angola en ongerust over het gevaar dat de Verenigde Naties zich definitief en volledig uit dit land terug zullen trekken,

H. overwegende dat ondanks de natuurlijke hulpbronnen in het land, voornamelijk gebruikt om het conflict te financieren, de Angolese bevolking in de grootst mogelijke armoede leeft,

1. veroordeelt krachtig de hervatting van de oorlog, die een ernstige terugslag betekent voor het vredesproces en roept beide partijen op om met onmiddellijke ingang een staakt-het-vuren af te kondigen en ten uitvoer te leggen;

2. wijst de strijdende partijen erop dat er geen militaire oplossing voor het conflict is en dat slechts de naleving van het protocol van Lusaka de Angolese bevolking uitzicht kan bieden op een leven in vrede en de instelling van een democratische regering;

3. verzoekt UNITA nogmaals met klem om zijn verplichtingen in het kader van het protocol van Lusaka onvoorwaardelijk en onverwijld na te komen;

4. roept de VN en de EU op om tot die tijd zware internationale druk op UNITA te blijven uitoefenen, in het bijzonder door middel van een betere uitvoering en verzwaring van de bestaande sancties van de VN;

5. verzoekt de Commissie op korte termijn een grondig onderzoek te verrichten naar de praktijken van de diamanthandel, om een einde te kunnen maken aan de smokkel door UNITA ter financiering van zijn oorlogsinspanningen;

6. verzoekt de Angolese regering en in het bijzonder UNITA om de mensenrechten te eerbiedigen en volledig samen te werken met MONUA en de speciale vertegenwoordiger van de VN, de heer Issa DIALLO, en met de humanitaire organisaties bij het verlenen van noodhulp;

7. veroordeelt het neerschieten van de vliegtuigen van de VN, die humanitaire hulpgoederen vervoerden, en verzoekt alle partijen volledige medewerking te verlenen aan verzoeken van de VN, waaronder een verzoek tot het instellen van een staakt-het-vuren om de plaatsen waar de vliegtuigen zijn neergestort te kunnen onderzoeken;

8. handhaaft zijn overtuiging dat een sterke aanwezigheid van de VN in Angola noodzakelijk blijft en verzoekt de Veiligheidsraad van de VN het mandaat van MONUA tot na 26 februari 1999 te verlengen;

9. verzoekt de Commissie de nodige middelen beschikbaar te stellen teneinde bij te kunnen dragen aan de humanitaire hulp en verzoekt de strijdende partijen om volledig mee te werken met de humanitaire organisaties en de veiligheid van de medewerkers van deze organisaties te waarborgen;

10. veroordeelt het gebruik van antipersonenmijnen en roept alle partijen op het gebruik van dergelijke uiterst onmenselijke wapens ogenblikkelijk te staken;

11. verzoekt verder de EU om een speciaal initiatief te ontplooien op het gebied van mijnopruiming, een punt dat momenteel nog een belangrijke belemmering vormt voor de opbouw van een vredeseconomie;

12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de medevoorzitters van de Paritaire Vergadering EU-ACS, de Veiligheidsraad van de VN, de OAE, de regering van Angola en UNITA.