Nr. C 53/54 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 3. 80 
wikkeld, o. m. ten aanzien van de afmetingen en gewichten van bedrijfsvoertuigen, het heffingen-
stelsel voor het gebruik van de wegen, de aanleg van de wegen, de observering van de vervoer­
markt en de sanering van de financiële positie van de spoorwegen. 
De voorgestelde vergroting van het communautair contingent is een verdere stap in een richting, 
waarvan niet valt te zeggen of deze niet strijdig is met een later gemeenschappelijk vervoerbeleid. 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: 11 stemmen, tegen: 44 stemmen, 6 onthoudingen. 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de periodieke 
informatieverstrekking door vennootschappen wier effecten in de officiële notering aan 
een effectenbeurs zijn opgenomen 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 29 van 1 februari 1979, blz. 5. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 6 februari 1979 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité over­
eenkomstig de bepalingen van de artikel en 54 en 198 van het Verdrag tot oprichting 
van de Europese Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadple­
gen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 24 en 25 oktober 1979 te Brussel gehouden 172e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder de ar­
tikelen 54 en 198, 
Gezien de adviesaanvrage van de Raad van de Eu­
ropese Gemeenschappen d. d. 6 februari 1979, 
Gezien zijn Reglement van Orde, in het bijzonder 
artikel 22, 
Gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 20 februari 
1979, de Afdeling voor economische en financiële 
vraagstukken te belasten met het opstellen van een 
advies inzake deze materie, 
Gezien het door de Afdeling voor economische en 
financiële vraagstukken tijdens haar 53ste vergade­
ring van 18 september 1979 opgestelde advies, Gezien het mondelinge verslag van de heer Miller, 
rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn op 24 en 
25 oktober 1979 gehouden 172e zitting (vergadering 
van 24 oktober), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
Het Comité stemt in beginsel in met hetgeen met het 
richtlijnvoorstel wordt beoogd, namelijk verbetering 
van de bescherming van de belegger door vennoot­
schappen ertoe te verplichten, over te gaan tot pu-
blikatie van halfjaarlijkse verslagen van hUn activi­
teiten en verwezenlijking van enige mate van uni­
formiteit ten aanzien van de verslaglegging van 
vennootschappen in de gehele Gemeenschap. Het 
Comité beschouwt dit richtlijnvoorstel, dat slechts 
3. 3. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 53/55 
minimumnormen omvat, echter uitsluitend als een 
eerste stap in het harmonisatieproces. Het Comité 
hoopt dat dit voorstel op den duur op grond van de 
opgedane ervaringen in positieve zin zal worden 
aangepast. Zelfs met dit voorbehoud kan het 
Comité alleen met dit richtlijnvoorstel akkoord gaan 
indien de artikelen zodanig worden gewijzigd dat de 
volgende algemene en bijzondere opmerkingen in 
aanmerking worden genomen. 
1. Algemene opmerkingen over het richtlijnvoorstel 
1.1. De rol van de bevoegde autoriteit 
Ten aanzien van de rol van de bevoegde autoriteit 
rijzen een aantal zeer belangrijke vragen waarop in 
dit richtlijnvoorstel geen antwoord wordt gegeven, 
doch waarvoor volgens het Comité een 
bevredigende oplossing moet worden gevonden, 
willen de aan deze autoriteiten opgelegde verplich­
tingen voor hen aanvaardbaar zijn. Zo dient volgens 
het voorstel de richtlijn van toepassing te zijn op alle 
vennootschappen die reeds zijn opgenomen in de 
notering van een op het grondgebied van een Lid­
staat gevestigde effectenbeurs op het ogenblik 
waarop het voorstel van kracht wordt, met inbegrip 
van de vennootschappen wier zetel zich in derde 
landen bevindt en die eveneens in de notering zijn 
opgenomen. Uit het richtlijnvoorstel blijkt niet dui­
delijk, welke verplichtingen zullen worden opgelegd 
aan een in de Gemeenschap gevestigde beurs indien 
een dergelijke vennootschap de voorschriften niet 
naleeft, noch, welke maatregelen in dezen kunnen 
worden genomen. Men dient te beseffen dat 
sommige ondernemingen, in het bijzonder de mid­
delgrote en kleine ondernemingen, mogelijkerwijs 
liever van de notering worden geschrapt dan dat zij 
deze nieuwe verplichtingen aanvaarden. Deze on­
dernemingen kunnen bij voorbeeld het juiste argu­
ment aanvoeren dat de verplichting een tussentijds 
verslag te publiceren, in het bijzonder in een speci­
fieke vorm, geen deel uitmaakte van hun oorspron­
kelijke overeenkomst met de in de Gemeenschap 
gevestigde beurs, en dat het eenzijdig verplicht stel­
len daarvan onbillijk zou zijn. 
1.2. In dit opzicht wijkt het richtlijnvoorstel aan­
zienlijk af van het richtlijnvoorstel inzake de opne­
ming waarin de bevoegde autoriteit verplicht wordt, 
bepaalde zaken niet te doen — namelijk effecten tot 
de notering toe te laten — tenzij aan de gestelde 
voorwaarden is voldaan. Door de in dit richtlijn­
voorstel aan de bevoegde autoriteit opgelegde ver­
plichting om maatregelen te nemen, rijzen niet al­
leen problemen in het geval dat niet aan de voor­
schriften wordt voldaan, maar ook in het geval dat 
beleggers en anderen kunnen aantonen dat de niet-
naleving van de voorschriften of schrapping van de 
notering hun schade heeft berokkend. 
1.3. Volgens het Comité dient in de richtlijn te 
worden aangegeven hoe deze zaken dienen te wor­den aangepakt, aangezien het riskant zou zijn deze 
richtlijn ten uitvoer te leggen voordat er praktische 
en redelijke oplossingen zijn gevonden waarmee 
deze algemene bezwaren tegen dit richtlijnvoorstel 
uit de weg worden geruimd. Op de hier aan de orde 
gestelde punten wordt nog eens ingegaan in de bij­
zondere opmerkingen over artikel 11. 
1.4. De positie van kredietinstellingen en 
verzekeringsmaatschappijen 
Volgens het Comité dient meer aandacht te worden 
besteed aan de positie van de kredietinstellingen en 
verzekeringsmaatschappijen in het kader van dit 
richtlijnvoorstel. Zoals de Commissie in haar toe­
lichting erkent, zou een gedeelte van de overeen­
komstig sommige artikelen van het richtlijnvoorstel 
te publiceren gegevens in het geval van deze instel­
lingen niet doelmatig zijn en zou ten aanzien van 
deze gegevens bijgevolg een aanpassing noodzake­
lijk zijn. 
1.5. De Commissie bereidt thans een richtlijn voor­
stel inzake de jaarrekeningen van kredietinstellingen 
voor. Volgens het Comité zijn er sterke argumenten 
om het onderhavig voorstel niet toe te passen op 
kredietinstellingen zolang de richtlijn niet is vastge­
steld. Daardoor zou bij de overeenkomstig 
artikel 11, lid 3, aan te brengen aanpassing bij voor­
beeld rekening kunnen worden gehouden met de te 
treffen voorzieningen voor het opstellen van de jaar­
rekeningen van banken, waardoor althans op dit ge­
bied een redelijke vergelijkbaarheid ontstaat. Het­
zelfde geldt voor de jaarrekeningen van verzeke­
ringsmaatschappijen. 
1.6. Mocht dit voorstel onuitvoerbaar blijken te 
zijn, dan dient volgens het Comité in plaats van 
door de bevoegde autoriteiten te laten vaststellen 
wat ongewenst is op het gebied van de verslagleg­
ging van vennootschappen in het geval van de pe­
riodieke informatieverstrekking door banken en fi­
nanciële instellingen, de Commissie gedetailleerde 
voorschriften op te stellen inzake de door deze in­
stelling tot de inwerkingtreding van de richtlijn in­
zake de jaarrekening van kredietinstellingen te ver­
strekken informatie. 
1.7. Ongeacht de oplossing die zal worden geko­
zen, stelt het Comité met nadruk dat geen van deze 
oplossingen mag worden gebruikt als voorwendsel 
voor het uitstellen van de toepassing van de richtlijn 
op alle hieronder vallende typen financiële instellin­
gen. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 1 
Voor zover de richtlijn, zodra deze van kracht wordt, 
van toepassing zal zijn op vennootschappen die zijn 
Nr. C 53/56 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 3. 80 
opgenomen in de notering van een op het grondge­
bied van een Lid-Staat gevestigde effectenbeurs, 
doch die hun zetel hebben in landen buiten de Ge­
meenschap, zijn de in paragraaf 1.1 gemaakte alge­
mene opmerkingen van het Comité specifiek van 
toepassing op artikel 1. 
2.2. Artikel 3 
Overeenkomstig dit artikel is een Lid-Staat bevoegd, 
op haar grondgebied gevestigde vennootschappen 
aan striktere voorschriften te onderwerpen dan de in 
de richtlijn vervatte voorschriften. De Commissie 
verklaart in haar toelichting dat „een vollediger har­
monisatie in het huidige stadium niet te verwezenlij­
ken leek". Het Comité wil erop wijzen dat het met 
het oog op een betere bescherming van de belegger 
en een gelijke standaard van informatieverstrekking 
in de gehele Gemeenschap in het geheel niet gekant 
zou zijn tegen het oplegen van strengere normen, 
mits deze maar uniform en redelijk zijn. 
2.3. Het standpunt dat de Commissie nog eens 
heeft ingenomen, is onbevredigend, aangezien het 
strijdig is met het beginsel van de harmonisatie, 
Lid-Staten het recht te geven, onder deze richtlijn 
vallende vennootschappen die in de notering van 
op hun grondgebied gevestigde beurzen zijn opge­
nomen, grotere verplichtingen op te leggen dan de 
verplichtingen die in de richtlijn zijn vervat. Aange­
zien door niemand wordt voorgesteld dat Lid-Staten 
met strengere normen dan de voorgestelde mini­
mumnormen de kwaliteit van hun toezicht dienen te 
verminderen, zal in de Gemeenschap een verschei­
denheid van voorschriften blijven bestaan. Hierdoor 
zal het moeilijk worden, gelijke dingen met elkaar te 
vergelijken, en zouden distorsies in de kapitaalstro­
men kunnen ontstaan. Bovendien zou dit praktische 
moeilijkheden kunnen opleveren. Indien bij voor­
beeld de effecten van een vennootschap aan twee of 
meer beurzen in de Gemeenschap worden geno­
teerd, waarbij de ene beurs strengere eisen stelt dan 
de andere, zou de vennootschap dan genoodzaakt 
zijn twee verschillende verslagen te publiceren, of 
dient dan in de richtlijn te worden bepaald dat in 
dergelijke gevallen de voorschriften voor een ven­
nootschap wier effecten aan meer dan één beurs 
worden genoteerd, die van de beurs van het land 
waar deze vennootschap is ingeschreven moeten 
zijn? De Commissie dient haar voorstel te wijzigen 
en de bevoegde autoriteiten ertoe te verplichten met 
elkaar overleg te plegen, ten einde voor bovenge­
noemd probleem, dat voor de in de notering van een 
effectenbeurs opgenomen vennootschappen rijst, 
een oplossing te vinden. 
2.4. Artikel 4 
Volgens het Comité dient, zolang de periode tussen 
de sluiting van het verslagjaar en de publikatie van de jaarrekening nog niet is verkort, de termijn waar­
binnen een vennootschap haar interimverslagen 
moet publiceren, iets langer te zijn, namelijk vier of 
zelfs vijf maanden na het einde van de periode. 
Hoewel publikatie binnen drie maanden weinig 
praktische problemen met zich meebrengt, is het 
zeer positief wanneer vennootschappen op min of 
meer gezette tijden gedurende het jaar verslagen uit­
brengen. Het voorstel van drie maanden zou tot ge­
volg kunnen hebben dat de tussentijdse cijfers te 
spoedig volgen op de slotcijfers over het voorgaande 
jaar, waarna het wel negen maanden kan duren tot 
er nieuwe cijfers komen. 
2.5. Artikel 5 
Het Comité is van oordeel dat in artikel 5 te veel ge­
detailleerde inlichtingen worden verlangd en dat in 
elk geval een groot gedeelte van deze inlichtingen 
niet ter zake doet wanneer een vennootschap be­
kendmaakt hoe groot haar werkelijke winst en haar 
winst per aandeel zijn. Tevens wijst het Comité erop 
dat door gebruikmaking van de overeenkomstig arti­
kel 11, lid 4, mogelijke ontheffingen een groot ge­
deelte van het effect van dit artikel verloren kan 
gaan. In het bijzonder verdient het volgens het Co­
mité de voorkeur, in de halfjaarlijkse verslagen de 
winst voor belastingen te vermelden in plaats van 
her brutobedrijfsresultaat, en dient lid 4 als volgt te 
worden geformuleerd: 
„Aan de hand van de toelichting moeten de be­
leggers zich met kennis van zaken een oordeel 
kunnen vormen over de ontwikkeling van de 
werkzaamheid van de vennootschap; deze toe­
lichting dient betrekking te hebben op de in lid 2 
bedoelde informatie, die waar dit van belang is, 
met cijfers wordt gestaafd.". 
2.6. Aangezien een groot gedeelte van de in lid 4 
specifiek voorgeschreven inlichtingen in de ogen 
van het Comité, hetzij geen betekenis hebben (b. v. 
„voorraad gereed produkt"), hetzij als wettelijke 
verplichting te onduidelijk zijn (b. v. „beslissingen 
inzake het beleggingsbeleid in de toekomst"), ver­
dient het volgens het Comité de voorkeur, de in dit 
artikel van de richtlijn geregelde materie op te ne­
men in een algemeen voorschrift om over te gaan tot 
publikatie van alle aanvullende inlichtingen die 
noodzakelijk zijn voor een redelijke beoordeling 
van de halfjaarlijkse resultaten of van andere essen­
tiële wijzigingen in het totaal van het saldo van de 
winst- en verliesrekening en de reserves. 
2.7. Tevens doet het Comité de aanbeveling, in het 
belang van de verstrekking van wezenlijke informa­
tie aan beleggers in de richtlijn een aanvullende be­
paling op te nemen inzake mededeling omtrent wij­
zigingen in de samenstelling van het kapitaal en de 
ontwikkeling van het vreemd vermogen, in het bij­
zonder van het vreemd vermogen op korte termijn. 
3. 3. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 53/57 
2.8. Artikel 7 
Volgens het Comité is het voldoende dat eenmaal 
per jaar de naar categorie van bedrijfsactiviteit en 
geografische markten onderverdeelde netto-omzet 
wordt gepubliceerd en kan in het halfjaarlijks ver­
slag bijgevolg worden volstaan met het uitsluitend 
publiceren van de aanzienlijke wijzigingen die zich 
hebben voorgedaan. 
2.9. Artikel 8 
Volgens het Comité dient dit richtlijnvoorstel te 
worden vergeleken met de voorschriften van het 
voorstel voor een zevende richtlijn op grond van ar­
tikel 54, lid 3, sub g), van het EEG-Verdrag betref­
fende de concernjaarrekening om er zeker van te 
zijn dat het ene geen onduidelijkheid schept ten 
aanzien van de toepassing van het andere, en hier­
mee ook niet in strijd is. 
2.10. Artikel 9 
Het Comité acht het ter voorkoming van vertraging 
en om te bewerkstelligen dat belangrijke en zeker 
adequate inlichtingen tijdig worden verstrekt, realis­
tischer, vast te stellen dat een uittreksel van het half­
jaarlijkse verslag moet worden gemaakt, waarin ten 
minste de toelichting en de statistische inlichtingen 
zijn opgenomen die worden verlangd in artikel 5 
van. het richtlijnvoorstel zoals gewijzigd bij dit ad­
vies. Bovendien zou alleen dit uittreksel gelijktijdig 
moeten worden gepubliceerd in alle Lid-Staten 
waarin de effecten in de officiële beursnotering zijn 
opgenomen (artikel 9, lid 1, tweede alinea, blz. 5, 
Commissiedocument). Bijgevolg dient het voor­
schrift dat een vertaling moet worden gemaakt, op­
genomen in artikel 9, lid 2, betrekking te hebben op 
het „uittreksel" van het halfjaarlijkse verslag. 
2.11. Artikel 11 
In de algemene opmerkingen heeft het Comité naar 
zijn oordeel ernstig bezwaar gemaakt tegen 
artikel 11. Het Comité zou op het in de algemene 
opmerkingen aan de orde gestelde probleem de na­
druk willen leggen door de vraag te stellen of van 
vennootschappen die zijn opgenomen in de note­
ring van een effectenbeurs van een Lid-Staat, doch 
hun zetel hebben in een land buiten de Gemeen­
schap, en die hun verslagen opstellen overeenkom­
stig de striktere voorschriften van de effectenbeurs 
in hun land van herkomst, verwacht wordt dat zij 
Gedaan te Brussel, 24 oktober 1979. een ander verslag zullen opstellen dat in overeen­
stemming is met de normen van de Gemeenschap, 
zelfs al kan dit inhouden dat tegelijkertijd twee 
uiteenlopende verslagen in omloop zijn. 
2.12. Dit artikel heeft nog een ander aspect waar­
over een opmerking dient te worden gemaakt. Over­
eenkomstig lid 4 van dit artikel mag de bevoegde 
autoriteit in nader omschreven omstandigheden ont­
heffing verlenen. Het Comité is verontrust over de 
verantwoordelijkheid die op de schouders van de 
bevoegde autoriteit wordt gelegd, uitsluitend onthef­
fing te verlenen „wanneer zij (de bevoegde autoritei­
ten) van oordeel zijn ...". Naar de mening van het 
Comité dient de verantwoordelijkheid voor de ge­
volgen van het niet-verstrekken van inlichtingen 
(wanneer een daartoe strekkend verzoek van de ven­
nootschap is toegestaan door de bevoegde autori­
teit) op de schouders van de vennootschap te blij­
ven rusten. Het is zeer onwaarschijnlijk dat de rege­
ringen hun bevoegde autoriteiten verantwoordelijk­
heid willen laten aanvaarden ten opzichte van 
beleggers of anderen met betrekking tot inlichtingen 
die overeenkomstig deze ontheffing niet behoeven 
te worden verstrekt. Het Comité adviseert de Com-
misie, dit aspect verder te bestuderen. 
2.13. Voorts vreest het Comité dat in het geval van 
een vennootschap waarvan de aandelen in meer dan 
één Lid-Staat worden genoteerd, in de praktijk niet 
te werken valt met het aan de bevoegde autoriteiten 
verleende recht deze vennootschap vrij te stellen 
van publikatie van bepaalde inlichtingen. Een der­
gelijke vennootschap zou namelijk bij de bevoegde 
autoriteiten in alle Lid-Staten een verzoek moeten 
indienen, dat overal moet worden ingewilligd, wil 
zij bereiken dat op grond van artikel 11 aanpassin­
gen worden aangebracht of ontheffing wordt ver­
leend. Weigert slechts één van deze bevoegde auto­
riteiten het verzoek van de vennootschap, dan is er 
voor deze vennootschap überhaupt geen versoepe­
ling van de verplichtingen, aangezien het halfjaar­
lijkse verslag in de gehele Gemeenschap in dezelfde 
vorm dient te worden gepubliceerd. Gelet op het­
geen met artikel 11 wordt beoogd, adviseert het Co­
mité, de primaire verantwoordelijkheid op dit ge­
bied te leggen op de schouders van de bevoegde 
autoriteit van de Lid-Staat waarin de betrokken ven­
nootschap haar zetel heeft. 
3. Conclusie 
Behoudens de algemene en bijzondere opmerkingen 
in het voorgaande stemt het Comité met het richt­
lijnvoorstel in. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
R. VANNI