22. 3. 69 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 39/7 
Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  betreffende  de gemeenschappelijke  fiscale 
regeling  voor  moedermaatschappijen  en  dochterondernemingen  uit  verschillende 
Lid-Staten 
(door  de Commissie  bij  de Raad  ingediend  op 16 januari  1969) 
DE RAAD  VAN  DE  EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet  op de bepalingen  van  het  Verdrag  tot oprich-
ting van  de  Europese  Economische  Gemeenschap, 
inzonderheid  op artikel  100, 
Gelegt  op het voorstel  van  de Commissie, 
Gezien  het  advies  van  het  Economisch  en Sociaal 
Comité, 
Gezien  het advies  van  het Europese  Parlement, 
Overwegende  dat  hergroeperingen  van  vennoot-
schappen  uit  verschillende  Lid-Staten  mogelijk 
moeten  worden  gemaakt  ten  einde  in de Gemeen-
schap  soortgelijke  voorwaarden  te scheppen  als bij 
een binnenlandse  markt  en daardoor  de instelling 
en de goede  werking  van  de  gemeenschappelijke 
markt  te verzekeren  en dat  deze  operaties  daarom 
niet moeten  worden  belemmerd  door  uit de fiscale 
voorschriften  der Lid-Staten  voortvloeiende  bijzondere 
beperkingen,  nadelen  of distorsies;  dat  dergelijke 
hergroeperingen  in zoverre  geen  bezwaren  meebren-
gen als een  doeltreffende  concurrentie  en daarmede 
de vrijheid  van  handelen  om een  keuze  te doen  voor 
de leveranciers,  afnemers  en verbruikers  gewaar-
borgd  blijft;  dat dit terrein  beheerst  wordt  door  de 
mededingingsregels  van  de Verdragen  van  Rome  en 
Parijs;  dat  in dit kader  voor  deze  hergroeperingen 
van vennootschappen  uit  verschillende  Lid-Staten 
concurrentie-neutrale  belastingvoorschriften  tot stand 
moeten  komen  om  de ondernemingen  in staat  te 
stellen  zich  aan  te passen  aan  de eisen  van  de ge-
meenschappelijke  markt,  hun  produktiviteit  te ver-
groten  en hun  concurrentiepositie  op de internatio-
nale markt  te versterken; 
Overwegende  dat  dergelijke  hergroeperingen  kunnen 
geschieden  door  deelnemingen  die  leiden  tot  de 
vorming  van  groepen  van  moeder-  en dochtermaat-
schappijen; 
Overwegende  dat  de  huidige  fiscale  voorschriften 
voor  de betrekkingen  tussen  moeder-  en dochter-
maatschappijen  uit verschillende  Lid-Staten  van  land 
tot land  aanzienlijke  verschillen  vertonen  en ernstige 
bezwaren  meebrengen  die moeten  worden  opgeheven 
door  invoering  van  een  gemeenschappelijke  regeling 
om te voorkomen  dat  deze  hergroeperingen  van 
vennootschappen  worden  bemoeilijkt; 
Overwegende  dat  de gemeenschappelijke  fiscale  re-
geling  in de eerste  plaats  moet  voorkomen  dat  een door  een  dochteronderneming  gerealiseerde  winst,  die 
reeds  bij deze  vennootschap  is belast,  opnieuw  wordt 
onderworpen  aan  vennootschapsbelasting  bij  de 
moedermaatschappij; 
Overwegende  dat  voorts  de winst,  die  een  dochter-
onderneming  aan  haar  moedermaatschappij  uitkeert, 
behoudens  in enkele  speciale  gevallen  van  inhouding 
van een  belasting  aan  de bron  moet  worden  vrij-
gesteld  ten  einde  de  belastingneutraliteit  te ver-
zekeren; 
Overwegende  dat het systeem  van  de geconsolideerde 
winst  de vennootschappen  met  name  de mogelijk-
heid biedt  om  met  het  oog  op de berekening  van 
hun belastbare  winst  rekening  te houden  met  door 
hun dochtermaatschappijen  geleden  verliezen;  dat 
aan de vennootschappen  dus  de mogelijkheid  moet 
worden  gegeven  voor  deze  regeling  te opteren  voor 
al hun  dochtermaatschappijen  die in de Gemeenschap 
zijn gevestigd; 
Overwegende  dat ter aanmoediging  van  investeringen 
buiten  de Gemeenschap,  met  name  in de geasso-
cieerde  landen  en  de  ontwikkelingslanden,  het 
systeem  van  de geconsolideerde  winst  op  verzoek 
van de vennootschappen  ook  van  toepassing  moet 
kunnen  zijn  op hun  dochtermaatschappijen  die  in 
derde  landen  of in sommige  daarvan  zijn  gevestigd; 
Overwegende  dat  de  wijze  van  toepassing  en de 
datum  van  inwerkingtreding  van  dit  systeem  thans 
nog niet  kan  worden  vastgesteld  en dat  deze  dus 
later  op basis  van  door  de Commissie  gedane  voor-
stellen  moeten  worden  vastgesteld, 
HEEFT  DE  VOLGENDE  RICHTLIJN  VASTGESTELD: 
Artikel  1 
Elke  Lid-Staat  past  de bepalingen  van  deze  richtlijn 
toe: 
— op winst,  die door  onder  zijn  nationale  wetgeving 
ressorterende  moedermaatschappijen  is ontvangen 
van onder  de  wetgeving  van  een  ander  land 
ressorterende  dochterondernemingen; 
— op winst,  die door  onder  zijn  nationale  wetgeving 
ressorterende  vennootschappen  is uitgekeerd  aan 
vennootschappen  welke  ressorteren  onder  de 
wetgeving  van  andere  Lid-Staten  van  welke  zij 
dochterondernemingen  zijn. 
Nr. C 39/8 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 22. 3. 69 
Artikel  2 
De bepalingen  van  deze  richtlijn  betreffen  de ven-
nootschappen  naar  Belgisch,  Duits,  Frans,  Italiaans, 
Luxemburgs  en Nederlands  recht  die  aan  één  van 
de volgende  belastingen  onderworpen  zijn: 
— vennootschapsbelasting  in België, 
— Körperschaftssteuer  in Duitsland, 
— impót  sur les sociétés  in Frankrijk, 
— imposta  sulle  societa  in Italië, 
— impót  sur le revenu  des collectivités  in Luxemburg, 
— vennootschapsbelasting  in Nederland, 
of aan  enige  andere  belasting  welke  in de plaats 
zou treden  van  één  der  bovengenoemde  belastingen. 
Artikel  3 
1. Voor  toepassing  van deze  richtlijn: 
a) wordt  de hoedanigheid  van  moedermaatschappij 
ten minste  toegekend  aan: 
— iedere  onder  de wetgeving  van  een  Lid-Staat 
ressorterende  vennootschap  die een deelneming 
van ten  minste  20 °/o bezit  in het  kapitaal 
van een  vennootschap  die onder  de wetgeving 
van een andere  Lid-Staat  ressorteert; 
— iedere  onder  de wetgeving  van  een  Lid-Staat 
ressorterende  vennootschap  die  een  deel-
neming  bezit,  voortvloeiende  uit inbreng  van 
activa  ongeacht  de omvang  hiervan,  in het 
kapitaal  van  een  vennootschap  die  onder  de 
wet van  een andere  Lid-Staat  ressorteert; 
b) wordt  verstaan  onder: 
— dochteronderneming:  de vennootschap  in wel-
ker kapitaal  de in sub  a) bedoelde  deelneming 
wordt  bezeten; 
— inbreng  van  activa:  de handeling  waardoor 
een vennootschap,  zonder  ontbinding,  haar 
gehele  vermogen  of één  of meer  takken  van 
werkzaamheid  inbrengt  in één  of meer  reeds 
bestaande  of nieuw  op te richten  vennoot-
schappen  tegen  verkrijging  van  bewijzen  van 
deelgerechtigheid  in het maatschappelijk  kapi-
taal van  de vennootschap  of de vennoot-
schappen  die  de inbreng  hebben  ontvangen; 
— tak  van  werkzaamheid:  het  geheel  van  ele-
menten  die in een  afdeling  van  een  vennoot-
schap  zijn  geïnvesteerd  en die  uit technisch oogpunt  een  onafhankelijke  exploitatie  vor-
men,  dat  wil  zeggen  een  geheel  dat op eigen 
kracht  kan  functioneren. 
2. Elke  Lid-Staat  heeft  evenwel  de mogelijkheid 
de bepalingen  van  deze  richtlijn  niet  toe  te passen 
op onder  haar  wetgeving  ressorterende  vennoot-
schappen  die  niet  gedurende  ten  minste  twee  jaren 
een deelneming  behouden  welke  recht  geeft  op de 
hoedanigheid  van  moedermaatschappij. 
Artikel  4 
De uitgekeerde  winst  die  een  moedermaatschappij 
ontvangt  als vennoot  van  haar  dochteronderneming, 
maakt,  zelfs  bij  liquidatie  van  de  dochteronder-
neming,  geen  deel  uit van haar  belastbare  winst. 
Elke  Lid-Staat  kan  evenwel  voorschrijven  dat  een 
onder  haar  wetgeving  ressorterende  moedermaat-
schappij  een  bedrag  in haar  belastbare  winst  op-
neemt  van  ten hoogste  5 % van  de bedoelde  winst. 
Artikel  5 
1. De  door  een  dochteronderneming  aan  de moe-
dermaatschappij  uitgekeerde  winst  wordt,  in ieder 
geval  wanneer  laatstgenoemde  een  minimumdeel-
neming  van  20  °/o bezit  in het  kapitaal  van  de 
dochterondernemingen  of wanneer  de  deelneming 
voortvloeit  uit inbreng  van  activa,  van  heffing  aan 
de bron  vrijgesteld,  dat wil zeggen  van de: 
— roerende  voorheffing  in België, 
— Kapitalertragsteuer  in Duitsland, 
— retenue  a la source  in Frankrijk, 
— ritenuta  alla  fonte  in Italië, 
— retenue  d'impót  in Luxemburg, 
— dividendbelasting  in Nederland. 
2. In  afwijking  van  het bepaalde  in het eerste  lid 
mag elke  Lid-Staat,  waar  het  belastingtarief  op de 
uitgekeerde  winst  lager  is dan  dat  op de niet-uit-
gekeerde  winst,  een  heffing  aan  de bron  toepassen 
op de  winst  die  een  dochteronderneming  welke 
onder  zijn  nationale  wetgeving  ressorteert,  uitkeert 
aan de moedermaatschappij,  voor  zover: 
a) het  op de uitgekeerde  winst  toepasselijke  tarief 
ten minste  10 punten  lager  is dan  het  tarief, 
geldend  voor  niet-uitgekeerde  winst; 
b) het  tarief  van  de inhouding  niet  meer  bedraagt 
dan het  puntenverschil  tussen  de tarieven  voor 
uitgekeerde  winst  en niet-uitgekeerde  winst  en 
in geen  geval  hoger  is dan  25 °/o van  de uit-
gekeerde  winst. 
22. 3. 6*9 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 
3. De  Lid-Staat  die  onder  de in lid  2 gestelde 
voorwaarden  een  bedrag  aan  de bron  heeft  inge-
houden  op de winst  van  een  dochteronderneming  is 
gehouden  dit bedrag  terug  te betalen  aan  de moeder-
maatschappij  wanneer  deze  in hetzelfde  boekjaar 
tot een  wederuitkering  van  deze  winst  overgaat. 
Deze  terugbetaling  geschiedt  naar  rato  van  de aldus 
door  de moedermaatschappij  wederuitgekeerde  winst, 
die evenwel  de  van  haar  dochtermaatschappijen 
ontvangen  winst  waarop  een  dergelijke  inhouding  is 
toegepast  bij  voorrang  tot  de door  haarzelf  uitge-
keerde  winst  mag  rekenen. 
Artikel  6 
De Lid-Staat  onder  welks  wetgeving  de moeder-
maatschappij  ressorteert  mag  geen  belasting  aan  de 
bron  inhouden  op de winst  die  deze  maatschappij 
van haar  dochteronderneming  ontvangt. 
Artikel  7 
1. Iedere  moedermaatschappij  die  onder  de wet-
geving  van  een  Lid-Staat  ressorteert  en een  deel-
neming  van  ten  minste  50 % bezit  in het  kapitaal 
van een  vennootschap  welke  ressorteert  onder  de 
wetgeving  van  een  andere  Lid-Staat,  mag  voor  een 
minimumperiode  van  vijf  jaren  opteren  voor  het 
stelsel  van  heffing  naar  de geconsolideerde  winst. 
2. Het  stelsel  van  heffing  naar  de geconsolideerde 
winst  bedoeld  in lid 1 houdt  in dat  de Lid-Staat 
onder  welks  wetgeving  de voor  dit stelsel  opterende 
moedermaatschappij  ressorteert: 
a) in de belastinggrondslag  voor  de winsten  van  de 
moedermaatschappij,  naar  rato  van  het door  deze 
bezeten  kapitaal,  opneemt: 
— de volgens  de voorschriften  van  het  nationale 
recht  berekende  resultaten  van  alle  vennoot-
schappen  die onder  de wetgeving  van  de Lid-
Staten  ressorteren  en in welker  kapitaal  de moedermaatschappij  een  deelneming  van  ten 
minste  50 °/o bezit; 
— op verzoek  van  de moedermaatschappij,  de 
volgens  dezelfde  voorschriften  berekende  re-
sultaten  van  alle  vennootschappen  welke  res-
sorteren  onder  de wetgeving  van  andere  sta-
ten, landen  of gebieden  of van  slechts  enkele 
onder  hen  en in welker  kapitaal  de moeder-
maatschappij  een  zodanige  deelneming  bezit; 
b) het  bedrag  van  de nationale  belasting  op de winst 
van de moedermaatschappij  vermindert,  ten  ein-
de rekening  te houden  met  de omstandigheid  dat 
de vennootschappen  welker  winst  in de belas-
tingsgrondslag  is begrepen  aan  een  belasting  op 
deze  winst  zijn  onderworpen. 
3. De  Raad  stelt  met  algemene  stemmen  op voor-
stel van  de Commissie  op een  later  tijdstip  de wijze 
van toepassing  van  het  stelsel  van  heffing  naar  de 
geconsolideerde  winst  alsmede  de datum  waarop  de 
Lid-Staten  dit stelsel  in hun  nationale  wet  moeten 
opnemen,  vast. 
Artikel  8 
De Lid-Staten  doen  uiterlijk  op 1 januari  1971  de 
wettelijke  en administratieve  bepalingen  die  voor 
het opvolgen  van  deze  richtlijn  nodig  zijn  in werking 
treden  en zij stellen  de Commissie  hiervan  onmid-
dellijk  in kennis. 
Artikel  9 
Na kennisgeving  van  deze  richtlijn  stellen  de Lid-
Staten  de Commissie  in kennis  van  alle  van  wezen-
lijk belang  zijnde  ontwerpen  van  wettelijke  en be-
stuursrechtelijke  bepalingen  welke  zij  voornemens 
zijn op het  door  deze  richtlijn  bestreken  gebied  in 
te voeren  en zulks  op een  zodanig  tijdstip  dat  de 
Commissie  gelegenheid  heeft  haar  opmerkingen  te 
maken. 
Artikel  10 
Deze  richtlijn  is gericht  tot de Lid-Staten.