Nr. C 139/20 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 5. 6. 79 
Advies  van  de Rekenkamer  over  het Financieel  Reglement  van  21 december  1977  van 
toepassing  op de algemene  begroting  der Europese  Gemeenschappen 
DE REKENKAMER  VAN  DE  EUROPESE 
GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet  op artikel  78 van  het EGKS-Verdrag,  artikel  209 
van het  EEG-Verdrag  en artikel  183  van  het  EGA-
Verdrag, 
Gezien  het verzoek  om advies  van de Voorzitter  van  de 
Raad  van  14 november  1977  over  de bepalingen  van 
het ontwerp  van  een  Financieel  Reglement,  voor  zover 
die betrekking  hebben  op de Rekenkamer, 
Gezien  het reeds  door  de Rekenkamer  vastgestelde  ad-
vies over  een gedeelte  — namelijk  over  de artikelen  85 
t/m 91 (nazien  van  de rekeningen)  — van  het ontwerp 
van een Financieel  Reglement  welk  advies  met  een brief 
van 2 december  1977  aan de Voorzitter  van  de Raad  is 
toegezonden  met  het uitdrukkelijke  voorbehoud  dat de 
Rekenkamer  in een nader  advies  kan terugkomen  op het 
betrokken  ontwerp, 
Gezien  de tweede  overweging  van het Financieel  Regle-
ment  van  21 december  1977,  waarin  gedoeld  wordt  op 
de mogelijkheid  alle  bepalingen  van  voornoemd  Regle-
ment  opnieuw  te bezien,  zodra  het aanvullend  advies 
van de Rekenkamer  beschikbaar  is, 
Gezien  artikel  108,  lid 2, van  het Financieel  Reglement 
van 21 december  1977,  dat inhoudt  dat de bepalingen 
van het Financieel  Reglement,  overeenkomstig  de hier-
toe in de Verdragen  vastgestelde  procedures,  opnieuw 
worden  bezien  nadat  de Rekenkamer  een desbetreffend 
advies  heeft  uitgebracht, 
BRENGT  HET  VOLGENDE  ADVIES  UIT: 
Allereerst  is de Rekenkamer  van  mening  dat  de 
„verwijzingen"  van  het  Reglement  moeten  worden 
aangevuld  met  „Gezien  het advies  van de Rekenkamer" 
en dat bijgevolg  de tweede  en de vierde  overweging,  die 
betrekking  hebben  op het reeds  uitgebrachte  advies  over 
een gedeelte  van  het Reglement  overbodig  zijn  gewor-
den. 
TITEL  I 
Algemene  bepalingen 
Artikel  1 
De Rekenkamer  constateert  dat  de derde  alinea  van 
artikel  1 geen  enkele  beperking  behelst  ten aanzien  van de aard  van  de werkzaamheden  van  de Instellingen, 
welke  een  uitgave  kunnen  rechtvaardigen.  Deze  bepa-
ling dient  derhalve  als volgt  te worden  aangevuld: 
„Voornoemde  uitgaven  kunnen  uitsluitend  betrekking 
hebben  op werkzaamheden  die  voortvloeien  uit  de 
taken  die aan  de Instellingen  zijn  opgedragen  bij de 
Verdragen  of bij krachtens  deze  uitgevaardigde  rechts-
besluiten.". 
Artikel  10 
De Rekenkamer  neemt  in aanmerking  dat als aanvulling 
op de in het Financieel  Reglement  vervatte  bepalingen 
een specifieke  regeling  houdende  toepassing  van de ERE 
op de besluiten  van  de Instellingen  van  de Europese 
Gemeenschappen  in voorbereiding  is. Op grond  hiervan 
kan men  stellen  dat de normatieve  regeling  inzake  de 
ERE  geen  samenhangend  geheel  vormt  en dat hieruit 
duidelijk  de noodzaak  van  coördinatie  ter zake  blijkt. 
Los van  deze  eis van  algemene  aard,  acht  de Rekenka-
mer het noodzakelijk  dat het in lid 1 vermelde  begrip 
„som  van  de bedragen"  ter bevordering  van  de duide-
lijkheid  wordt  vervangen  door  het begrip  „alle  bedra-
gen",  dat ook  in het ontwerp  van  een  verordening  be-
treffende  de ERE  is opgenomen. 
Voorts  is de Rekenkamer  van  mening  dat het vooral 
aanbeveling  verdient  dat de betrokken  bepaling  wordt 
aangevuld  met  een  bepaling  waarbij  een  mechanisme 
wordt  ingevoerd  tot periodieke  aanpassing  van de in dit 
artikel  genoemde  bedragen. 
Wat ten slotte  de vaststelling  door  de Commissie  van de 
waarde  van  de ERE  betreft,  lijkt  het de voorkeur  te 
verdienen  de voetnoot,  die alleen  maar  een  verwijzing 
naar het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschap-
pen nr.  C 21 van  30 januari  1976  bevat  (welke 
verwijzing  overigens  onvolledig  is, daar  de oorspronke-
lijke mededeling  van  de Commissie  herhaalde  malen 
gewijzigd  is) te schrappen  en daarvoor  in de plaats  de 
tekst  zelf  aan  te vullen  met:  „Met  betrekking  tot de 
berekeningsmethode  worden  door  de Commissie  rege-
lingen  getroffen,  die steeds  in het Publikatieblad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  worden  bekendgemaakt.". 
TITEL  II 
Indiening  en opzet  van  de begroting 
Artikel  15 
De Rekenkamer  merkt  op dat lid 2 bepaalt  dat de ont-
vangsten  en de uitgaven  worden  gerangschikt  in titels, 
hoofdstukken,  artikelen  en posten,  terwijl  lid 3 stelt  dat 
5. 6. 79 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 139/21 
de begrotingsnomenclatuur,  wat  de indeling  der  ont-
vangsten  en uitgaven  in titels,  hoofdstukken  en artikelen 
betreft,  in het kader  van  de begrotingsprocedure  wordt 
vastgesteld. 
Uit deze  bepalingen  blijkt  niet duidelijk  of de indeling  in 
posten  in de begrotingsnomenclatuur  is begrepen  en 
hieraan  een  bindende  kracht  moet  worden  toegekend, 
vooral  wat  de overschrijvingen  als bedoeld  in artikel  21 
betreft. 
Naar  het  oordeel  van  de Rekenkamer  behoeven  de 
desbetreffende  bepalingen  een verduidelijking. 
TITEL  III 
Uitvoering  van de begroting 
Artikel  18 
De Rekenkamer  is van mening  dat de bepaling  volgens 
welke  het delegeren  van bevoegdheden  is uitgesloten  als 
het gaat  om het nemen  van een besluit  om over  de wei-
gering  van het visum  door  de financieel  controleur  heen 
te stappen,  dient  te worden  aangevuld  met  een 
verwijzing  naar  de artikelen  23.  en 24,  die  eveneens 
handelen  over  dezelfde  soort  besluiten. 
Artikel  20 
De vierde  alinea  van  artikel  20 bepaalt  o.m  dat de on-
dergeschikte  rekenplichtigen  „onder  dezelfde  voorwaar-
den"  worden  aangesteld  als de rekenplichtigen,  zonder 
dat nader  wordt  ingegaan  op de voor  hun  aanstelling  te 
volgen  procedure  (bij  voorbeeld  op voordracht  van  de 
rekenplichtige). 
De Rekenkamer  tekent  hierbij  aan dat de voorschriften 
ter zake  een nadere  uitwerking  behoeven,  te meer  daar 
het hier  ambtenaren  betreft,  die rechtstreeks  verant-
woordelijk  kunnen  worden  gesteld  (artikel  70) en daar, 
in tegenstelling  tot wat  ten aanzien  van  de financiële 
controleurs  is bepaald,  niet  wordt  verwezen  naar  uit-
voeringsbepalingen  ter vaststelling  van bijzondere  voor-
schriften  hieromtrent. 
Opdat  alle  dienstige  informatie  kan  worden  verschaft 
over de door  de Instellingen  ten aanzien  van  de reken-
plichtigen  zelf getroffen  maatregelen,  behoeven  de bepa-
lingen  van dit artikel  voorts  een aanvulling,  naar  analo-
gie van  hetgeen  ten aanzien  van  de financiële  contro-
leurs  is bepaald  (artikel  19, vierde  alinea). 
Artikel  24, lid 2 
De Rekenkamer  geeft  in overweging  tussen  de woorden 
„een"  en „voorstel"  de woorden  „met  redenen  om-
kleed"  in te lassen. Artikel  32, lid 3 
De Rekenkamer  stelt  voor  het  zinsdeel  „in  overeen-
stemming  met  de werkelijke  behoeften"  te schrappen, 
daar dit ten onrechte  zou  kunnen  worden  opgevat  als 
voorwaarde  voor  een  juiste  boeking  van  de betalings-
verplichtingen  en betalingsopdrachten. 
Artikel  37, lid 2, tweede  alinea 
Deze  alinea  dient  als volgt  te worden  gelezen: 
„Stukken  betreffende  niet-definitief  afgesloten  ver-
richtingen  worden  evenwel  nog  langer  bewaard, 
namelijk  minstens  tot het einde  van het jaar  volgend 
op dat waarin  voornoemde  verrichtingen  zijn  afge-
sloten.". 
TITEL  IV 
Sluiten  van overeenkomsten,  inventaris  en boekhouding 
Artikel  50,  lid 2 
Ten einde  aan de uitnodigingen  tot inschrijving  de no-
dige bekendheid  te geven  in de Gemeenschap,  acht  de 
Rekenkamer  het gewenst  dat deze  worden  gepubliceerd 
in het Supplement  op het Publikatieblad  van  de Euro-
pese Gemeenschappen,  evenals  zulks  het geval  is met de 
aankondigingen  van  overheidsopdrachten  en gunning 
van overheidsopdrachten  voor  de uitvoering  van werken 
en voor  leveringen,  (Richtlijn  71/305/EEG  van  de Raad 
van 26  juli  1971,  aangevuld  door  de Richtlijnen 
72/277/EEG  en nr.  77/62/EEG  van  respectievelijk 
26 juli 1972  en 21 december  1976.) 
Artikel  52 
Onder  de gevallen  waarin  onderhandse  overeenkomsten 
kunnen  worden  gesloten,  noemt  dit artikel  onder  punt  c) 
de mogelijkheid  dat  de aanbestedingen  of aanvragen 
van offertes  (aanbiedingen)  geen  resultaat  hebben  opge-
leverd  of althans  niet  hebben  geleid  tot offertes  tegen 
aanvaardbare  prijzen. 
Het lijkt  gewenst  hier  nader  te bepalen  dat in deze  ge-
vallen  slechts  dan  onderhandse  overeenkomsten  kunnen 
worden  gesloten  indien  de marktomstandigheden  sinds-
dien niet  grondig  zijn  gewijzigd. 
Artikel  57 
Dit artikel  voorziet  voor  bepaalde  overeenkomsten 
inzake  „leveringen,  diensten  of werkzaamheden"  in de 
mogelijkheid  van  toepassing  van  een  vereenvoudigde 
procedure  (tegen  afgifte  van een rekening). 
Daarentegen  wordt  in artikel  50, lid 1, derde  alinea,  de 
mogelijkheid  van deze  vereenvoudigde  procedure  alleen 
opengelaten  voor  gevallen  dat iets wordt  „gekocht".  De 
Nr. C 139/22 Publikatieblad  van  de-Europese  Gemeenschappen 5. 6. 79 
formuleringen  van  deze  twee  artikelen  sluiten  dus  niet 
bij elkaar  aan. 
Artikel  58 
De Rekenkamer  is van  mening  dat  de voorschriften 
waaraan  de Instellingen  zich  dienen  te houden,  niet  al-
leen bestaan  in de voorschriften  betreffende  de uitvoe-
ring van  openbare  werken,  maar  ook  in die betreffende 
overheidsopdrachten  voor  leveringen  (Richtlijn 
nr. 77/62/EEG  van  de Raad  van  21 december  1976). 
De Rekenkamer  constateert  echter  dat  dit artikel  niet 
verwijst  naar  laatstgenoemde  categorie  voorschriften. 
Aangezien  deze  voorschriften  op verschillende  punten 
afwijken  van  die,  bedoeld  in deze  afdeling  van  het Fi-
nancieel  Reglement,  stelt  de Rekenkamer  tevens  voor 
het eerste  gedeelte  van dit artikel  als volgt  te wijzigen: 
„Bij het  sluiten  van  de in dit Financieel  Reglement 
bedoelde  overeenkomsten,  dient  elke  Instelling,  onver-
minderd  de bepalingen  van  dit Reglement,  zich  te hou-
den aan...". 
Artikel  61 
Aan het kosteloos  beschikbaar  stellen  door  de Instellin-
gen van  onroerende  goederen  of van  grote  installaties 
dienen  passende  voorwaarden  te worden  verbonden; 
bij voorbeeld  dat  zij die aldus  de beschikking  krijgen 
over onroerende  goederen  of grote  installaties,  deze 
slechts  mogen  gebruiken  indien  dit bevorderlijk  is voor 
de verwezenlijking  van  de doelstellingen  van  de Instel-
lingen  (onderzoek,  verspreiding  van kennis  etc.)  Ook  de 
Rekenkamer  dient  op de hoogte  te worden  gesteld  van 
dit soort  verbintenissen  om  te kunnen  nagaan  of het 
principe  van  een  goed  financieel  beheer  in acht  wordt 
genomen. 
TITEL  V 
Aansprakelijkheid  van  ordonnateurs,  financiële  contro-
leurs,  rekenplichtigen  en beheerders  van gelden  ter goede 
rekening 
Artikel  68 
De Rekenkamer  merkt  op dat onder  de gevallen  waar-
voor  de ordonnateur  verantwoordelijk  kan  worden  ge-
steld  wegens  het niet  in acht  nemen  van  dit Reglement, 
wel sprake  is van het achterwege  laten  of vertragen  van 
de afgifte  van een  inningsopdracht,  maar  niet  van  het 
achterwege  laten  of vertragen  van  de afgifte  van  een 
betalingsopdracht,  hoewel  toch  in beide  gevallen  de 
Instelling  civielrechtelijk  tegenover  derden  aansprakelijk 
is. 
Artikel  70,  lid 1, tweede  alinea 
De rekenplichtigen  en ondergeschikte  rekenplichtigen 
zijn verantwoordelijk  voor  verlies  of aantasting  van  de gelden,  geldswaardige  papieren  (waarden)  en docu-
menten  als  gevolg  van  een  „opzettelijk  vergrijp"  of 
grove  nalatigheid  hunnerzijds. 
De verantwoordelijkheid  van  de rekenplichtigen  als 
bewaarnemers  is dus beperkt  tot gevallen  van  bedrog  of 
grove  schuld  en dit betekent  dus  dat hier  praktisch  de-
zelfde  regeling  geldt  als op grond  van  artikel  22 van  het 
Statuut  op alle  ambtenaren  van  toepassing  is (met  inbe-
grip van  de rekenplichtige  als iemand  die  betalingen 
verricht),  welk  artikel  namelijk  voorziet  in vergoeding 
van geleden  schade  door  „grove  schuld  hunnerzijds". 
Gezien  de bijzondere  aard  van  hun  functie,  mag  men 
evenwel  stellen  dat  de verantwoordelijkheid  van  de 
rekenplichtigen  verder  dient  te reiken  dan  die van  alle 
ambtenaren  en zich  dus ook  moet  uitstrekken  tot gerin-
gere tekortkomingen,  te meer  daar  de rekenplichtigen 
voordelen  genieten,  die  niet  aan  andere  ambtenaren 
worden  toegekend,  namelijk  een  verzekering  tegen 
financiële  risico's  en een waarborgfonds. 
Artikel  70,  lid 2 
De bovenstaande  overwegingen  ten  aanzien  van  de 
rekenplichtigen  gelden  eveneens  voor  de beheerders  van 
gelden  ter goede  rekening,  gezien  de aard  van  de op hen 
rustende  verantwoordelijkheid. 
TITEL  VI 
Rekening  en verantwoording  — Nazien  van  de 
rekeningen 
Artikel  78 
Het bepaalde  in de tweede  alinea  van  dit artikel,  name-
lijk dat de taken  van  de functionarissen  van  de Reken-
kamer  specifiek  moeten  worden  vastgesteld  en beperkt 
worden  tot de tijd die nodig  is voor  de uitvoering  ervan, 
kan een  belemmering  van  hun  controlewerkzaamheden 
tot gevolg  hebben,  daar  immers  de nauwkeurige  aard  en 
de duur  van  de controle  moeilijk  vooraf  zijn  vast  te 
stellen. 
Een reden  te meer  om de tweede  alinea  van  artikel  78 te 
laten  vervallen  is dat door  deze  alinea  de Rekenkamer 
wordt  belemmerd  in de uitoefening  van  haar  bevoegd-
heid tot het treffen  van  organisatorische  voorzieningen 
voor  haar  eigen  diensten. 
Artikelen  79 en 80. 
De verwijzingen  naar  de artikelen  18 en 19 van  Veror-
dening  nr. 2891/77  berusten  op een vergissing;  bedoeld 
zijn hier  kennelijk  de artikelen  17 en 18 van  dezelfde 
verordening. 
5. 6. 79 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 139/23 
TITEL  XI 
Overgangs-  en slotbepalingen 
Artikel  106. 
De uitvoeringsbepalingen  van  het Financieel  Reglement 
vormen  vaak  een  aanvulling  op het Reglement  zelf  en 
het is dan  ook  van  belang  dat de Rekenkamer  bij de 
opstelling  daarvan  wordt  betrokken,  evenals  dit het 
geval  is met  de andere  Instellingen  van  de Gemeen-
schappen,  die vooraf  hun  mening  over  deze  uitvoerings-
bepalingen  kenbaar  moeten  majcen. Voorts  is de Rekenkamer  van  mening  dat deze  uitvoe-
ringsbepalingen  mede  een  speciale  regeling  dienen  te 
omvatten  inzake  de wijze  waarop  de financiële  contro-
leurs  in concreto  verantwoordelijk  kunnen  worden  ge-
steld  voor  hun  handelen  (artikelen  19 en 69 van  het 
Financieel  Reglement). 
Aangenomen  op 8 juni  1978. 
Michael  N. MURPHY 
Voorzitter  van  de Rekenkamer 
Advies  van  de Rekenkamer  over  het voorstel  voor  een verordening  (EGKS,  EEG,  Euratom) 
van de Raad  houdende  toepassing  van de Europese  rekeneenheid  (ERE)  op de besluiten  van 
de Instellingen  van de Europese  Gemeenschappen) 
DE REKENKAMER  VAN  DE EUROPESE 
GEMEENSCHAPPEN 
Gelet  op artikel  78 nonies  van  het Verdrag  tot oprich-
ting van de Europese  Gemeenschap  voor  Kolen  en Staal, 
artikel  209  van  het Verdrag  tot oprichting  van de Euro-
pese Economische  Gemeenschap  en artikel  183  van  het 
Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Gemeenschap 
voor  Atoomenergie, 
Gezien  het verzoek  om advies  van de Voorzitter  van  de 
Raad  dd. 23 januari  1978  over  het oorspronkelijke  en 
het gewijzigde  voorstel  voor  een  verordening  van  de 
Raad  houdende  toepassing  van  de Europese  rekeneen-
heid (ERE)  op de besluiten  van  de Instellingen  der 
Europese  Gemeenschappen  (documenten  R/23  60/76 
(def. 622)  en R/1229/77  (def.  326), 
Overwegende  dat  verzocht  is om  een  advies  van  de 
Rekenkamer  over  de officieel  door  de Commissie  inge-
diende  voorstellen  en dat derhalve,  wat  de tekst  van het 
voorstel  betreft,  het advies  van  de Rekenkamer  uitslui-
tend betrekking  kan  hebben  op de aan de Rekenkamer 
voor  advies  voorgelegde  voorstellen  van  een  verorde-
ning,  ook  al stemmen  deze  niet  geheel  overeen  met  de 
huidige  beleidsvoornemens  ter zake;  hetgeen  inhoudt 
dat de Rekenkamer  opnieuw  dient  te worden  geraad-
pleegd  voor  het geval  dat belangrijke  wijzigingen  in de 
betrokken  voorstellen  voor  een  verordening  worden 
aangebracht; 
Overwegende  dat de Rekenkamer,  vooral  gelet  op de 
bepalingen  vervat  in de Afdelingen  I en II van  de ont-
werp-verordening,  van mening  is dat zij bij het uitbren-
gen van  haar  advies  in het bijzonder  rekening  dient  te 
houden  met  die aspecten  van de regeling  betreffende  de 
ERE  welke  van invloed  zijn  op de externe  controle  door 
de Rekenkamer; 
Overwegende  dat,  wat  de opzet  van het voorstel  van een 
verordening  betreft,  Afdeling  I betrekking  heeft  op het gebruik  van  de ERE  als instrument  van  budgettair  be-
heer,  terwijl  Afdeling  II voorziet  in het gebruik  van  de 
ERE  als instrument  om  dè financiële  rechten  en ver-
plichtingen  van de Gemeenschappen  uit te drukken;  dat 
deze indeling  van het voorstel  niet  logisch  lijkt  daar  het 
hier immers  slechts  gaat  om het zonder  meer  in ERE 
uitdrukken  van  de rechten  en verplichtingen  van  de 
Gemeenschappen;  dat derhalve  omkering  van  de volg-
orde van deze  twee  afdelingen  de voorkeur  verdient; 
Overwegende  dat  artikel  4, lid 2, van  het  ontwerp 
bepaalt  dat  de in ERE  luidende  betalingsopdrachten 
worden  uitgevoerd  door  overmaking  in ERE  met  libera-
toir effect;  dat dit principe,  ook  al vindt  het slechts  in 
beperkte  mate  toepassing,  wegens  de repercussies  daar-
van buiten  de Instellingen  van  de Gemeenschappen  een 
fundamenteel  element  is van de voorgestelde  regeling  en 
dat derhalve  moet  worden  gewezen  op het grote  belang 
ervan  met  het oog  op verdere  ontwikkelingen  in de rich-
ting van  een gewenste  algemene  toepassing  van de ERE 
vanaf  het stadium  van  de betalingsverplichting  tot het 
stadium  van de uitvoering  van de verplichtingen, 
HEEFT  HET  VOLGENDE  ADVIES  AANGENOMEN: 
De Rekenkamer  is allereerst  van  mening  dat  de 
verwijzingen  van de verordening  moeten  worden  aange-
vuld met  „Gezien  het advies  van de Rekenkamer". 
Artikel  1 (Definitie  van  de ERE) 
De Rekenkamer  is van  mening  dat  de in dit artikel 
gegeven  definitie  afgestemd  moet  worden  op de bepa-
lingen  van artikel  10 van  het Financieel  Reglement  van 
21 december  1977  van  toepassing  op de algemene  be-
groting  der  Europese  Gemeenschappen,  ten  einde  te 
voorkomen  dat  wegens  aanneming  van  uiteenlopende 
regelingen  de uniformiteit  verloren  zou gaan.