A4-0270/97

Mededeling van de Commissie over beoordelingscriteria voor nationale regelingen voor de kostenberekening en financiering van de universele telecommunicatiedienst en richtsnoeren voor de lidstaten over de toepassing van dergelijke regelingen (COM(96)0608 - C4-0647/96)

Het Europees Parlement,

- gezien de Mededeling van de Commissie COM(96)0608 - C4-0647/96,

- gezien richtlijn 97/33/EG van 30.6.1997 van het Europees Parlement en de Raad inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van ONP ((PB L 199 van 26.7.1997, blz. 32.)),

- gezien richtlijn 97/.../EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de richtlijnen 90/387/EEG en 92/44/EEG met het oog op de aanpassing aan een door concurrentie gekenmerkte context in de telecommunicatie ((95/280(COD) nog niet verschenen in het PB.)),

- gezien de richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging van richtlijn 90/388/EEG (richtlijn volledige mededinging) waarin gesteld wordt dat lidstaten onder andere uiterlijk 1 januari 1997 de financiële verplichtingen met betrekking tot de universele dienst aan de Commissie dienen mee te delen en uiterlijk 1 juli 1997 dienen te publiceren ((PB L 74 van 22.3.1996, blz. 13.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 december 1996 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economische en Sociaal Comité en aan het Comité van de regio's over de universele dienst in de telecommunicatiesector in het perspectief van een volledig geliberaliseerde omgeving - een essentieel element van de informatiemaatschappij ((PB C 20 van 20.1.1997, blz. 156. )),

- gezien zijn in eerste lezing uitgebrachte advies van 20 februari 1997 inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat ((PB C 85 van 17.3.1997, blz. 117.)),

- gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid en het advies van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger (A4-0270/97),

1. spreekt zijn afkeuring uit over het feit dat het belangrijke onderwerp universele dienstverlening in verschillende richtlijnen en mededelingen wordt behandeld en gereguleerd;

2. wijst daarbij op de grote interpretatieverschillen binnen de lidstaten die mede het gevolg zijn van deze versnippering zodat een onzeker investeringsklimaat ontstaat voor de telecommunicatie-industrie en een ongelijk niveau van dienstverlening voor de Europese burger; onderstreept daarom nogmaals het belang van een geconsolideerde richtlijn op korte termijn op het gebied van telecommunicatie;

3. ondersteunt in principe de publicatie van richtsnoeren en beoordelingscriteria voor kostenberekening en financiering van de universele telecommunicatiedienst maar vraagt zich af wat de exacte juridische status van deze mededeling is en wat de gevolgen zijn als een lidstaat een andere methode gebruikt dan de hier voorgeschrevene;

4. wijst daarbij op de eerder geuite wens van het Europees Parlement om een richtlijn op Europees niveau op te stellen voor de kostenberekening en financiering van de universele telecommunicatiedienst;

5. benadrukt dat de Commissie zoals op ieder ander gebied ook op het gebied van de telecommunicatie een coherente en normatieve benadering moet volgen die rechtszekerheid brengt en dat de bepalingen van de mededeling in kwestie dan ook niet vooruit mogen lopen op de inhoud van nog niet aangenomen rechtshandelingen op het gebied;

6. verzoekt de Commissie om opheldering over de in deze mededeling gepubliceerde verklaring over de financiering van de universele dienst welke is opgenomen in de notulen van de telecommunicatieraad ((()Zie bijlage C van de mededeling: verklaring van de Commissie opgenomen in de Notulen van de 1910e Raad Telecommunicatie van 27 maart 1996 over wie aan de universele dienst bijdraagt.)) en constateert dat het Europees Parlement hier niet bij betrokken is geweest terwijl artikel 100 A de rechtsgrondslag was van de in de betreffende telecommunicatieraad besproken richtlijn;

7. verzoekt de Commissie om publicatie van een overzicht van wetgeving op het gebied van financiering van de universele telecommunicatiedienst in de lidstaten nadat lidstaten hun verplichting uit hoofde van voornoemde Richtlijn 96/19/EG vervuld hebben;

8. is verheugd dat de verantwoordelijke diensten van de Commissie een joint team hebben opgezet om het telecommunicatiebeleid beter op elkaar af te stemmen;

9. herinnert eraan dat het optreden van de Commissie voor wat de kosten en de financiering betreft moet passen in het kader van de universele dienst van de telecommunicatie, gegrond op de algemene rechtsbeginselen en met name op de beginselen van non-discriminatie en proportionaliteit;

10. onderstreept dat universele dienstverlening een evolutief concept is dat op termijn uitgebreid kan worden, afhankelijk van de ontwikkeling van de technologie en de markt;

11. bevestigt nogmaals zijn overtuiging dat het niveau van dienstverlening zoals bepaald in de huidige communautaire wetgeving, op dit moment reëel is;

12. ondersteunt het principe dat lidstaten die (nog) geen mechanisme instellen voor universele dienstverlening, daarin geheel vrij gelaten moeten worden omdat de marktwerking voor elke burger in de betreffende lidstaten een universele dienstverlening garandeert;

13. onderstreept de noodzaak om, in het geval dat lidstaten wel een systeem van universele dienstverlening opzetten, een geharmoniseerde catalogus van wel en niet toegestane kostenposten en kostensoorten te ontwikkelen in een richtlijn;

14. ondersteunt het principe dat de regelingen voor de universele telecommunicatiedienst slechts betrekking mogen hebben op de kosten die zijn toe te rekenen aan het verlenen van de universele dienst;

15. vestigt de nadruk op het uit Gemeenschapswetgeving voortvloeiende principe dat de berekening van de nettokosten moet worden gebaseerd op objectieve, transparante, niet-discriminerende en volgens het evenredigheidsbeginsel vastgestelde procedures en criteria;

16. ondersteunt het principe dat de aanpak van de kostenberekening "toekomstgericht¨ dient te zijn;

17. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat geen bijdrage voor universele dienstverlening van marktpartijen gevraagd wordt zolang er geen kosten- georiënteerde interconnectietarieven in een lidstaat bestaan;

18. onderstreept dat eventuele regelingen voor het zogenaamde acces deficit slechts tijdelijk, uiterlijk tot 1 januari 2000, mogen lopen, transparant en proportioneel dienen te zijn en uiteindelijk geheel buiten werking gesteld moeten worden als de noodzakelijke tariefherstructurering heeft plaatsgevonden;

19. onderstreept dat elke burger ook na tariefherstructurering recht houdt op een aansluiting die betaalbaar is en dat daarvoor een universeel dienstmechanisme in werking gesteld kan worden;

20. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat eventuele tijdelijke bijdragen van telecommunicatiebedrijven vanwege acces deficits volledig gescheiden zijn van bijdragen voor de universele dienstverlening daar het twee verschillende concepten betreft;

21. verzoekt de Commissie er in het bijzonder op toe te zien dat lidstaten, die nettokosten van de universele dienst in de telecommunicatiesector uit de overheidsbegroting wensen te financieren, dergelijke maatregelen slechts nemen als zij volledig in overeenstemming zijn met de voorschriften inzake staatssteun zoals bepaald in artikelen 92 t/m 94 van het EG-Verdrag om oneerlijke bevoordeling van bestaande bedrijven te voorkomen;

22. onderstreept dat het niet automatisch de huidige verlener van de universele dienst hoeft te zijn die exclusief in een geliberaliseerde omgeving hiermee moet doorgaan maar diegene die op zo efficiënt mogelijke wijze en met de best mogelijke kwaliteit voor de consument het basispakket aan telecommunicatiediensten kan leveren; wijst erop dat het leveren van de universele dienst immers belangrijke commerciële en marketing-voordelen met zich mee kan brengen;

23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad.