NL    NL NL 
 
NL 1   NL  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 29.7.2009 
SEC(2009) 1077 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
Begeleidend document bij het Voorstel voor een 
 
VERORDENING VAN DE RAAD 
 
tot vaststelling van een lang etermijnplan voor het ansjovisbestand in de Golf van 
Biskaje en de daarop vissende visserijtakken 
  
SAMENVATTING VAN DE  EFFECTBEOORDELING
 
 
 
{COM(2009) 399 final} 
 
{SEC(2009)1076 final} 
 
NL 2   NL SAMENVATTING VAN DE  EFFECTBEOORDELING 
 
Deze effectbeoordeling betreft een ontw erpvoorstel voor de vaststelling van 
langetermijnbeheersdoelstellingen en uitvoe ringsmethoden voor de visserij op ansjovis 
(Engraulis encrasicolus ) in de Golf van Biskaje. De ze pelagische soort met korte 
levenscyclus is van groot soci aaleconomisch belang voor een aanta l havens en vissers aan de 
Spaanse Cantabrische kust en de Franse Atlantische kust. 
Financieel gezien is het voorst el, dat betrekking heeft op een vangstwaarde van maximaal 50 
miljoen euro per jaar, van middelgroot belang. V óór de sluiting van de ansjovisvisserij waren 
in 2004 ongeveer 300 vaartuigen, met in totaal ongeveer 3000 op zee actieve werknemers, 
betrokken bij de ansjov isvisserij. De vangst bedroeg to en ca. 16 000 ton voor menselijke 
consumptie bestemde vis. Deze cijfers dienen ter staving van het effect van het onderhavige 
voorstel, dat gericht is op de stabiliteit en duurzaamheid van deze visserijtak. Het bestand 
wordt bevist door Spaanse ringzeg envaartuigen en Franse ringzeg envaartuigen en pelagische 
trawlers. De omvang van het bestand kan van j aar tot jaar enorm variëren, voornamelijk als 
gevolg van door het milieu veroorzaakte verschillen  in rekrutering. Het niveau van rekrutering 
van juvenielen ligt sinds 2001 zeer laag. De j aarklasse 2004 heeft het op dit vlak bijzonder 
slecht gedaan, met een bestandskrimp en vervolgens  sluiting van de visseri j in de tweede helft 
van 2005 tot gevolg. Sindsdien is deze visserij niet meer opengesteld. 
Dit voorstel heeft betrekking op de voorwaarden voor een heropening van de visserij en het 
beheer ervan op basis van de omvang van he t bestand. Het voorstel wordt door DG MARE 
beschouwd als een extra stap in het streven naar de inbedding van de besluitvorming over het 
gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) in een langetermijnraamwerk dat verenigbaar is met 
internationale verplichtingen en met de doels tellingen van het GVB zelf. In het voorjaar van 
2009 is de visserij gesloten naar  aanleiding van een wetenscha ppelijk advies waarin werd 
geraamd dat de biomassa van het bestand onder de grenswaarden lag (B lim). Pas wanneer de 
visserij in veilige omstandigheden kan worden  heropend, kan een langetermijnplan worden 
toegepast voor de bepaling van een vangstniveau dat he t bestand van een herstelpeil naar het 
peil van de maximale duurzame opbrengst kan tille n. Belangrijk punt is echter dat het in het 
rapport geanalyseerde voorstel niet tot doel heef t een hoog biomassaniveau te bereiken, maar 
wel een optimale manier om te voorkomen dat de visserij weer moet worden gesloten. 
Aan de effectbeoordeling is een omstandige wetenschappelijk evaluatie door de betrokken 
comités van wetenschappers en  belanghebbenden voorafgegaan.  
Er kunnen verschillende GVB-instrumenten worden  ingezet om een visserijtak duurzaam te 
beheren:  
• de vaststelling van een c onstant blijvende TAC; 
• de invoering van technische maatregelen, zoals sluitingsperioden of gesloten gebieden om 
de volwassen (paaiende) vis en/of de juvenielen te beschermen; 
• de invoering van bepalingen inzake de afstem ming van de capaciteit en de inspanning op 
de vangstmogelijkheden; 
• de integratie van economische inst rumenten, zoals marktmaatregelen; 
• de bevordering van de samenwer king tussen belanghebbende partijen. 
Vanwege de specifieke behoeften van deze kort levende soort en gezien het feit dat de 
betrokken visserij al enkele jaren gesloten is, werd de invoering van een beheersplan als het 
meest haalbare alternatief voor het bestaande, op jaarlijkse besluiten gebaseerde systeem 
 
NL 3   NL beschouwd. De controle van de visserijinsp anning voor pelagische  soorten is niet 
doeltreffend. Daarom werd ervoor gekozen het ansjovisbestand te beheren aan de hand van een TAC die wordt bepaald op basis van ee n vangstniveau, en niet op basis van een 
inspanningsbeperking. Aanvullende maatregelen, zoals hierboven beschreven, kunnen worden 
ingezet om het plan verder te verbeteren, m aar worden in dit rappor t niet behandeld. Om 
rekening te houden met verschil lende aspecten en zowel de technische kenmerken als de 
capaciteit van de visserij in aanmerking te nemen, werden twee hoofdopties en drie extra 
subopties getoetst:  
• Optie 1 – geen beleidswijziging; 
• Optie 2 – langetermijnplan met drie verschillende subopties; 
2.1. Voorschrift A – een strategie met relatief hogere TAC-niveau s, maar een hoger risico van 
instorting van het bestand; 
2.2. Voorschrift B – een strategie met relatief lagere TAC-niveaus en een lager risico van 
instorting van het bestand; 
2.3. Voorschrift C – een strategie die het midden houdt tussen opties A en B. 
Uit verdere analyse is gebleken  dat het bestand het best kan worden beheerd op basis van een 
TAC die in het midden van het jaar aan de ha nd van het wetenschappelijk advies van juni 
wordt vastgesteld, geflankeerd door een vangst voorschrift tot automatische vaststelling van 
het jaarlijkse TAC-niveau. Het systeem zou ook bepalingen bevatten over sluiting van de 
visserij wanneer de biomassa onder een bepaal d minimum duikt. Er wordt voorzien in meer 
informatie over raadplegingspr ocessen, opties en effecten.