12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr C 131/57 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  tot oprichting  van 
een Instituut  van  de Europese  Gemeenschappen  voor  analyse  en onderzoek  op 
economisch  gebied 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 258  van  11 november 
1975,  blz.  2. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 20 oktober  1975  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité 
overeenkomstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadple-
gen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake 
voornoemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 31  maart  en 1 april  1976  te Brussel 
gehouden  138e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de van  20 oktober  1975  daterende  advies-
aanvrage  van  de Raad  van  de Europese  Gemeen-
schappen, 
Gezien  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europe-
se Economische  Gemeenschap,  in het  bijzonder 
artikel  198, 
Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  28 okto-
ber 1975,  de Afdeling  voor  economische  en 
financiële  vraagstukken  te belasten  met  de voor-
bereiding  van een advies  inzake  dit onderwerp, 
Gezien  het haar  door  de rapporteur,  de heer  De 
Ridder,  voorgelegde  rapport, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  economische  en 
financiële  vraagstukken  tijdens  haar  vergadering 
van 2 maart  1976  opgestelde  advies, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  138e  zit-
ting van  31 maart  en 1 april  1976  (vergadering 
van 31 maart  1976), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Op  grond  van  de hieronder  uiteengezette 
overwegingen  keurt  het  Comité  het voorstel  tot 
oprichting  van  een  Instituut  van  de Europese 
Gemeenschappen  voor  analyse  en onderzoek  op 
economisch  gebied  goed  en geeft  het hieraan  zijn 
steun.  Dit  Instituut  is bedoeld  als wetenschappe-
lijk instrument  ten behoeve  van  alle  organen  van 
de Gemeenschap. 
1.2. Het  Economisch  en Sociaal  Comité  is 
rechtstreeks  betrokken  bij de functionering  van 
het voorgestelde  orgaan.  Zijn  eigen  werkzaamhe-
den kunnen  slechts  baat  vinden  bij een systemati-
sche,  diepgaande  en objectieve  bestudering  van de 
sociaal-economische  problemen  die  zich  bij de 
Europese  integratie  voordoen. 
In zijn  advies  van  13 december  1973  inzake  de 
mededeling  van  de  Commissie  aan  de Raad 
betreffende  het overzicht  van  de tijdens  de eerste 
etappe  van  de economische  en monetaire  unie 
bereikte  vooruitgang,  de voor  de goede  werking 
van de economische  en monetaire  unie  vereiste 
verdeling  van  bevoegdheden  en verantwoordelijk-
heden  tussen  de instellingen  van  de Gemeenschap 
en de Lid-Staten  en de tijdens  de tweede  etappe 
van deze  unie  te treffen  maatregelen  (') heeft  het 
Comité  reeds  gewag  gemaakt  van  zijn  belangstel-
ling voor  het  voorstel  tot  oprichting  van  een 
dat met  meerderheid  van  stemmen  (2 stemmen 
tegen  bij 13 onthoudingen)  is goedgekeurd: (') PB nr. C 115  van  28. 9. 1974. 
Nr. C 131/58 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
dergelijk  Instituut  en heeft  het de wens  te kennen 
gegeven,  geraadpleegd  te worden  wanneer  dit 
voorstel  concrete  vorm  zou  aannemen. 
1.3. Het  Comité  stemt  er weliswaar  mee  in dat 
het Instituut  zich  hoofdzakelijk  met  economische 
problemen  zal bezighouden,  doch  zou  gaarne  zien 
dat dit  orgaan  ook  aandacht  besteedt  aan  de 
sociale  aspecten  van  de te behandelen  problemen; 
beide  benaderingswijzen  hangen  meestal  immers 
nauw  met  elkaar  samen. 
1.4. Bij  het verrichten  van  wetenschappelijke 
werkzaamheden  moet  men  normaliter  beginnen 
met het  verzamelen  van  feiten  en gegevens  met 
betrekking  tot het studie-object,  alsmede  met  het 
vaststellen  van  hun  onderlinge  relaties;  pas daar-
na kan  men  gaan  analyseren  en de aldus  verkre-
gen resultaten  interpreteren.  Het  zou  dan  ook 
logisch  zijn,  de volgorde  van  de in de naam  van 
het Instituut  genoemde  werkzaamheden  om  te 
keren:  eerst  onderzoek,  daarna  analyse. 
Daarom  zou  het  Comité  willen  voorstellen,  het 
op te richten  orgaan  de volgende  officiële  naam  te 
geven:  Instituut  van  de Europese  Gemeenschap-
pen voor  onderzoek  en analyse  op sociaal-econo-
misch  gebied. 
2. De motieven  van  de Commissie  voor  de 
oprichting  van  het onderzoekinstituut 
2.1. Samenvattend  voert  de Commissie  voor 
haar  voorstel  tot  oprichting  van  een  Instituut 
voor  onderzoek  en analyse  op economisch  gebied 
de volgende  argumenten  aan: 
a) terwijl  de problemen  in verband  met  de Euro-
pese integratie  steeds  talrijker  en ingewikkel-
der worden,  heeft  het onderzoek  op dit gebied 
geen  gelijke  tred  gehouden  met  deze  ontwikke-
ling (eerste  Overweging  van het voorstel); 
b) de Europese  Gemeenschappen  beschikken  niet 
over een  onderzoekapparaat  waarmee  deze 
problematiek  op wetenschappelijke  wijze  kan 
worden  benaderd  (tweede  Overweging); 
c) het  is van  belang  dat de ten behoeve  van  de 
economische  integratie  te treffen  economische 
beleidsmaatregelen  in de Gemeenschap  op een 
wetenschappelijke  basis  kunnen  stoelen.  De 
oprichting  van  een  Instituut  van  de Europese 
Gemeenschappen,  dat zich  bij zijn  werkzaam-
heden  moet  laten  leiden  door  het  algemeen 
belang,  lijkt  de juiste  oplossing  om aan  deze 
vereisten  te voldoen  (tweede  Overweging). 2.2. Volgens  het Comité  staat  de juistheid  van 
de genoemde  argumenten  over  het geheel  geno-
men buiten  kijf. 
2.2.1.  Wat  het eerste  argument  betreft  (2.1.a)), 
heeft  de ervaring  sedert  de inwerkingtreding  van 
het Verdrag  van  Rome  duidelijk  geleerd  dat  de 
moeilijkheden  die zich  bij het integratieproces  en 
alleen  al bij de coördinatie  van  het sociaal-econo-
misch  beleid  der  Lid-Staten  voordoen,  steeds 
ingewikkelder  en  heterogener  worden.  In de 
Gemeenschap  is direct  al sprake  van  uiteenlopen-
de structuren  en opvattingen,  terwijl  de door  de 
Lid-Staten  genomen  beleidsmaatregelen  onderling 
onverenigbaar  werden  en de actieradius  en doel-
treffendheid  van bepaalde  traditionele  instrumen-
ten van  de nationale  economische  politiek  gelei-
delijk  afbrokkelden  naarmate  het integratieproces 
vorderde. 
2.2.2.  De  ernst  van  de te overwinnen  moeilijk-
heden  is nog  aanmerkelijk  toegenomen  als gevolg 
van de recente  internationale  ontwikkelingen,  die 
een uitdaging  vormen  voor  de economie  van  de 
Gemeenschap. 
De ontwrichting  van  het internationale  monetaire 
stelsel,  de energiecrisis,  de gewijzigde  prijsverhou-
dingen  bij grondstoffen  en industrieprodukten,  de 
veranderde  betrekkingen  tussen  onderontwikkel-
de en geïndustrialiseerde  landen  hebben  geleid  tot 
de noodzaak,  ingrijpende  structurele  veranderin-
gen in de economie  van  de Gemeenschap  aan  te 
brengen.  Bij al deze  moeilijkheden  kwam  nog  een 
economische  depressie  met  een  omvang  die niet 
meer  mogelijk  werd  geacht.  Nog  nooit  werd  de 
Gemeenschap  geconfronteerd  met  een  gelijktijdig 
optreden  van  werkloosheid,  inflatie  en betalings-
balanstekorten  van  een  zo ernstige  omvang.  Som-
mige  traditionele  opvattingen  en remedies  blijken 
in deze  nieuwe  situatie  ondoeltreffend  te zijn. 
2.2.3.  Tevens  — wellicht  is dit het belangrijk-
ste aspect  — moet  rekening  worden  gehouden 
met de veranderingen  van  sociologische  aard  die 
zich hebben  voorgedaan  in de ideeën  en de 
situaties,  alsmede  met  het feit  dat de maatschap-
pelijke  verhoudingen  in de Westerse  landen  sedert 
de laatste  wereldoorlog  een nieuw  patroon  te zien 
geven.  Onder  dergelijke  omstandigheden  behoeft 
het dan  ook  geen  verbazing  te wekken  dat  de 
volgens  de traditionele  methoden  en argumentatie 
uitgewerkte  analyses  en prognoses  dikwijls  en 
soms  op pijnlijke  wijze  door  de werkelijkheid  zijn 
gelogenstraft. 
2.2.4.  De  laatste  jaren  worden  alle  Lid-Staten 
van de Gemeenschap  met  dezelfde  fundamentele 
moeilijkheden  geconfronteerd.  Hoogstens  kan 
men constateren  dat  de omvang  van  deze  moei-
lijkheden  uiteenloopt.  Deze  problemen  hebben 
12. 6.76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/59 
dus zowel  een  nationale  als een  internationale 
dimensie,  zodat  zij  vanuit  de  verschillende 
gezichtshoeken,  zowel  wat  het zuivere  onderzoek 
als het toegepast  onderzoek  (hypothesen  en gevol-
gen) op het  gebied  van  het  sociaal-economisch 
beleid  betreft,  dienen  te worden  aangepakt. 
2.2.5.  Hieruit  blijkt  wel hoeveel  onderzoek  zou 
moeten  worden  verricht  naar  de oorzaken,  de 
aard  en de gevolgen  van  de veranderingen  in de 
structuur  en in de wijze  van  functioneren  van de 
economie  van  de Gemeenschap;  dit onderzoek 
moet  fungeren  als wetenschappelijke  basis  voor 
een gestructureerd  communautair  programma  op 
korte  en op  middellange  termijn.  Niet  alleen 
moeten  de feiten  worden  nagegaan,  hun  onderlin-
ge relaties  worden  bepaald  en de te verwachten 
ontwikkeling  wordt  geëxtrapoleerd,  tevens  moe-
ten bepaalde  methodologische  grondslagen  voor 
het verrichten  van  onderzoek  naar  en het analyse-
ren van  deze  nieuwe  economische  situatie  worden 
herzien. 
2.2.6.  Met  betrekking  tot de achterstand  bij de 
wetenschappelijke  bestudering  van de sociaal-eco-
nomische  problemen  op Europees  niveau  merkt 
het Comité  op dat  verscheidene  landen  van  de 
Gemeenschap  reeds  onderzoekinstituten  van  hoog 
niveau  kennen,  terwijl  regelmatig  studies  over 
bepaalde  aspecten  van  de economische  integratie 
worden  gepubliceerd.  Gesteld  moet  echter  wor-
den dat  het  merendeel  van  deze  werkzaamheden 
tot nog  toe  slechts  op deelaspecten  betrekking 
heeft  en dat een onderlinge  samenhang  ontbreekt. 
Er is nog  geen  aanvang  gemaakt  met  de systema-
tische  bestudering  van  de structuren  van  en de 
gedragingen  in een gedifferentieerde  economische 
zone  die zich  in een  integratieproces  bevindt.  De 
doelstellingen  van  de Europese  Gemeenschappen 
hebben  niet  ten  grondslag  gelegen  aan  of als 
leidraad  gediend  voor  de oprichting  van  onder-
zoekinstituten  en  hun  werkzaamheden.  Deze 
onafhankelijk  van  elkaar  verrichte  werkzaamhe-
den worden  door  geen  enkel  communautair 
orgaan  gecoördineerd. 
2.3.1.  Het  tweede  argument  van  de Commissie 
(2.1.b))  is dat  haar  eigen  onderzoekapparaat 
tekortschiet  om  in de bestaande  behoeften  te 
voorzien;  weliswaar  verzamelen  de diensten  van 
de Europese  Instellingen  grote  hoeveelheden 
documentatiemateriaal  en besteden  zij veel  tijd 
aan het uitdenken  van  communautaire  maatrege-
len, maar  dat  neemt  niet  weg  dat  hun  taak 
hoofdzakelijk  van uitvoerende  en technische  aard 
is. Bovendien  beschikken  deze  diensten  meestal 
niet over  de tijd  of de middelen  welke  voor  een 
zuiver  wetenschappelijke  benadering  van  de pro-
blematiek  vereist  zijn.  Alleen  een specifiek  onder-
zoekorgaan  kan  een  dergelijke  taak  op werkelijk doeltreffende  wijze  verrichten.  Op  Gemeen-
schapsniveau  dient  een dergelijk  orgaan  zijn  eigen 
methoden  vrijelijk  te kunnen  kiezen  en de feiten 
zonder  enige  beïnvloeding  van  buiten  af te kun-
nen beoordelen  ten einde  diepgaand  en objectief 
onderzoek  te kunnen  verrichten  naar  onderwer-
pen die  de communautaire  Instellingen  van  het 
grootste  belang  achten. 
2.3.2.  De  Commissie  merkt  op  dat  in het 
merendeel  der Lid-Staten  voor  soortgelijke  oplos-
singen  is gekozen  en research-instellingen  zijn 
opgericht  die losstaan  van  de overheid  en onaf-
hankelijk  hiervan  functioneren. 
2.3.3.  Deze  zelfde  redenen  pleiten  voor  de 
oprichting  van  een  Instituut  voor  onderzoek  dat 
speciaal  voor  de Gemeenschappen  zal  werken. 
Nationale  onderzoekcentra  — hoe  uitstekend  die 
ook mogen  zijn  — hebben  geen  typisch  commu-
nautaire  taak.  Hetzelfde  geldt  voor  sommige 
internationale  organisaties  als de O.E.S.O.  en de 
I.A.O.,  die ook  zeer  interessante  werkzaamheden 
verrichten  welke  gedeeltelijk  betrekking  hebben 
op de Europese  landen,  doch  evenmin  een  speci-
fiek communautaire  benadering  kennen.  Welis-
waar  wordt  ieder  jaar  een  aantal  Europees 
georiënteerde  studies  gepubliceerd,  toch  blijft  er 
een grote  leemte  doordat  dit  onderzoek  niet 
gericht  is op de fundamentele  behoeften  van  de 
Gemeenschap  en niet  gecoördineerd  wordt. 
Men  kan  dus  wel  begrijpen  hoe  belangrijk  het is, 
een communautair  onderzoekinstituut  op te rich-
ten dat er met  zijn  programma  naar  zou  streven, 
enerzijds  de werkzaamheden  van  de nationale 
centra  of van  individuele  onderzoekers  te stimule-
ren, te coördineren  en meer  Europees  te oriënte-
ren, en anderzijds  zelf  de bestudering  van  die 
gebieden  van  de Europese  economie  ter hand  te 
nemen  die niet  door  de bestaande  centra  bestu-
deerd  worden. 
2.4.1.  Wat  het derde  argument  (2.1.c))  betreft, 
gaat het Comité  akkoord  met  het streven,  de ter 
bevordering  van  de Europese  integratie  te nemen 
economische  beleidsmaatregelen  te funderen  op 
een wetenschappelijke  basis,  die het Instituut  kan 
helpen  leggen.  Het  acht  dit argument  van  het 
grootste  belang. 
2.4.2.  Met  vrij  grote  zekerheid  kan  worden 
gesteld  dat het mislukken  of althans  de beperkte 
doeltreffendheid  van  bepaalde  communautaire 
maatregelen  hoofdzakelijk  te wijten  is aan politie-
ke factoren.  Het  Comité  meent  trouwens  dat hier 
een duidelijk  onderscheid  moet  worden  gemaakt 
tussen  de resultaten  van  het  economisch  onder-
zoek  en de politieke  besluitvorming,  die al dan 
niet hieruit  kan  voortvloeien.  Dit betekent  echter 
niet dat men  het belang  van  het wetenschappelijk 
analyseren  van  de problemen  mag  onderschatten. 
Nr. C 131/60 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12.6.76 
Het Comité  is er integendeel  van  overtuigd  dat 
de weinig  bevredigende  resultaten  die tot nog  toe 
op een  aantal  communautaire  gebieden  behaald 
zijn,  in het bijzonder  bij de economische  integra-
tie, goeddeels  te wijten  zijn  aan  onvoldoende 
inzicht  in alle  componenten  van  de problemen, 
waardoor  ook  de ontwikkeling  hiervan  moeilijk 
voorspelbaar  is. Doordat  de gekozen  oplossingen 
niet degelijk  werden  voorbereid,  op hun  implica-
ties werden  onderzocht  en werden  gemotiveerd,  is 
maar  al te vaak  gekozen  voor  een  opportunisti-
sche handelwijze  en zijn  besluiten  genomen  waar-
in de continuïteit  ontbreekt. 
2.4.3.  De  communautaire  activiteiten  van  de 
laatste  jaren  hebben  echter  geleerd  dat het,  zon-
der een  minimum  aan  gezamenlijk  optreden  op 
basis  van  een  juist  inzicht  in de problemen,  de 
doelstellingen  en de geschikte  middelen  hiertoe, 
nauwelijks  mogelijk  is, wezenlijke  vooruitgang  te 
boeken  op  de  weg  naar  de economische  en 
monetaire  unie.  Bij het vaststellen  van  beleidskeu-
zes en op grond  daarvan  te nemen  maatregelen 
spelen  politieke  bereidheid  en politieke  besluit-
vorming  natuurlijk  een  overheersende  rol.  Door 
echter  een  objectieve  en degelijke  wetenschappe-
lijke  basis  aan  deze  beleidskeuzes,  maatregelen  en 
eventuele  varianten  hiervan  te geven,  kan  een 
Europees  Instituut  voor  economisch  onderzoek 
een gewichtige  bijdrage  leveren  tot de integratie. 
Door  een  beter  inzicht  in de aard  en de gevolgen 
van de Europese  problematiek  zou  het  wellicht 
gemakkelijker  zijn,  te bepalen  welke  oplossingen 
in het  belang  van  de Gemeenschap  zijn,  en 
zouden  deze  oplossingen  op een  grotere  consen-
sus steunen.  Het  Comité  is dan  ook  van  mening 
dat het  noodzakelijk  is, zo spoedig  mogelijk 
fundamenteel  onderzoek  te verrichten  naar  de 
wijze  waarop  de Lid-Staten  hun  economische 
politiek  onderling  kunnen  afstemmen.  Het  ver-
richten  van  vergelijkende  studies  in de negen 
Lid-Staten  onder  auspiciën  van  het  Europees 
Instituut  zou  van  grote  waarde  zijn,  terwijl  elke 
Lid-Staat  bij het uitstippelen  van  zijn  eigen  „com-
munautair"  beleid  baat  zou  vinden  bij  het 
„poolen"  van  de op deze  wijze  verkregen  kennis. 
3. Band  tussen  het communautaire  onderzoekin-
stituut  en de nationale  of internationale  insti-
tuten 
3.1. Weliswaar  moet  het Instituut  een specifiek 
en onafhankelijk  onderzoekorgaan  zijn  dat recht-
streeks  ten dienste  van  de Gemeenschappen  staat, 
toch  zal het ook  soepel  moeten  blijven  functione-
ren en mag  het  zich  niet  afsluiten  van  andere 
wetenschappelijke  of documentatiebronnen  bin-
nen of buiten  de Gemeenschap. 
3.2. In  artikel  3, lid 1, van  het voorstel  van  de 
Commissie  staat  dat „het  Instituut  bij het vervul-len van  zijn  taak  zo nauw  mogelijk  met  de in de 
Lid-Staten  bestaande  Instellingen  voor  econo-
misch  onderzoek  en  economische  prognoses 
samen  (werkt)  en erop  toe  (ziet)  dat  de hun 
beschikbare  capaciteit  optimaal  wordt  benut". 
Het Instituut  zal tevens  kunnen  samenwerken  met 
buiten  de Gemeenschap  gevestigde  onderzoekcen-
tra en zich  kunnen  interesseren  voor  de werk-
zaamheden  van  individuele  onderzoekers.  Al deze 
contacten  dienen  voornamelijk  ten doel  te heb-
ben, het onderzoek  op het gebied  van  de integra-
tie te bevorderen. 
3.3. Het  Comité  meent  dat  de taak  van  het 
Instituut  als „stimulator",  coördinator  en weten-
schappelijke  katalysator  binnen  de Gemeenschap 
van groot  belang  is. Zodoende  kan  het  zich  op 
twee  manieren  verdienstelijk  maken:  het  draagt 
zorg  voor  een  meer  Europese  koers  van  het 
onderzoek,  terwijl  het door  vereenvoudiging  van 
de uitwisseling  van  inlichtingen,  zowel  wat  de 
analysemethoden  als de resultaten  van  de werk-
zaamheden  betreft,  overlappingen  kan  voorko-
men,  leemtes  kan  opvullen  en op deze  wijze  kan 
bijdragen  tot  een  groter  nuttig  effect  van  het 
onderzoek  op een  gebied  waar  nog  veel  ruimte  is 
voor  meer  samenwerking  en coördinatie. 
3.4. In  elk  van  de Lid-Staten  zullen  ook  de 
nationale  onderzoekcentra  slechts  baat  vinden  bij 
een betere  organisatie  van  alle  werkzaamheden 
op Gemeenschapsniveau.  Hiertoe  dient  de Raad 
van Bestuur  van  het Instituut,  waarin  een  verte-
genwoordiger  per  Lid-Staat  zitting  zal hebben, 
ervoor  te zorgen  dat  een  nauwe  en permanente 
band  blijft  bestaan  tussen  de nationale  centra  en 
het Europees  Instituut. 
3.5. In  dit  verband  zou  het  Instituut  onder 
meer  bijzonder  nuttig  werk  verrichten  door  een 
permanente,  systematische  en volledige  boekhou-
ding  bij  te houden  van  het  in de Lid-Staten 
aanwezige  wetenschappelijke  en documentatiepo-
tentieel:  lijst  van  de  belangrijkste  nationale 
onderzoekcentra,  beschrijving  van  hun  structuur 
en doelstellingen,  omschrijving  van  de lopende 
werkzaamheden,  beknopte  analyse  van  de toege-
paste  methoden  en de verkregen  resultaten. 
3.6. Een  van  de taken  van  het Instituut  is het 
geven  van  een  Europese  oriëntering  aan  het 
Europees  economisch  onderzoek.  Daarbij  dient 
het Instituut  het  beschikbare  wetenschappelijke 
potentieel  optimaal  te benutten  door  het  pro-
gramma  van  de met  of zonder  hulp  van  het 
Instituut  te verrichten  studies  over  de respectieve 
nationale  centra  te verdelen  naar  gelang  van  hun 
deskundigheid  en specialisatie.  Het  Instituut  mag 
geen  monopoliepositie  opeisen  op het gebied  van 
communautaire  studies,  hetgeen  het  gezien  zijn 
beperkte  financiële  armslag  trouwens  ook  niet 
12.6.76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/61 
zou kunnen.  De voor  rekening  van  het Instituut 
verrichte  werkzaamheden  vormen  een  doeltref-
fend  middel  om  de samenwerking  tussen  de 
verschillende  centra  te bevorderen,  een  meer 
Europese  oriëntatie  aan  het  onderzoek  te geven 
en door  een  betere  verdeling  van  de wetenschap-
pelijke  arbeid  het rendement  hiervan  te vergroten. 
3.7. Men  dient  echter  goed  te beseffen  dat de 
keuze  van  de instituten  waarmee  zal  worden 
samengewerkt  en de taakverdeling  aan  de hand 
van hun  respectieve  capaciteit  waarschijnlijk  een 
delicate  zaak  zal zijn.  Ook  de kosten  van  buiten 
het Instituut  verrichte  werkzaamheden  vormen 
een aspect  waarmee  rekening  moet  worden 
gehouden. 
Ook al kunnen  bepaalde  studies  beter  door 
gespecialiseerde  centra  worden  verricht,  zullen 
nog omvangrijke  gebieden  overblijven  waar  dit 
niet mogelijk  zal zijn;  ook  zullen  bepaalde  speci-
fieke  vraagstukken  die van  onmiddellijk  en groot 
belang  zijn  voor  de Gemeenschap  noodzakelijker-
wijs door  het Instituut  zelf  moeten  worden  bestu-
deerd.  Het  eigenlijke  werk  van  het  Instituut,  nl. 
de rechtstreekse  dienstverlening  aan  de commu-
nautaire  organen,  zal  dan  ook  een  essentieel 
bestanddeel  blijven  vormen  van  zijn  Europese 
taak. 
4. Taak  van  het Instituut 
4.1. Volgens  artikel  2 van  het voorstel  van  de 
Commissie  is „het  Instituut  belast  met  de bestu-
dering  van  de voornaamste  economische  en soci-
ale aspecten  van  de met  de economische  integratie 
van de Gemeenschap  samenhangende  vraagstuk-
ken om bij te dragen  tot de uitbouw  van  weten-
schappelijke  grondslagen  voor  maatregelen  op het 
gebied  van  economisch  beleid  in de Gemeen-
schap". 
4.1.1.  „In  het  bijzonder  houdt  het  Instituut 
zich bezig  met  de bestudering  van  de methodolo-
gische  vraagstukken  die optreden  bij het opstellen 
van economische  prognoses  voor  een  gebied  dat 
zich in een  integratieproces  bevindt,  alsmede  met 
onderzoek  aangaande  de specifieke  vraagstukken 
van de Gemeenschap.  Tevens  zorgt  het voor  de 
theoretische  onderbouw  die daartoe  is vereist." 
4.1.2.  De  in  artikel  3 van  het  voorstel 
omschreven  taak  van  het Instituut,  de samenwer-
king  met  de nationale  onderzoekcentra  te bevor-
deren,  is in het voorgaande  hoofdstuk  behandeld. 
De nu volgende  opmerkingen  hebben  dan  ook 
voornamelijk  betrekking  op de werkzaamheden 
binnen  het Instituut  zelf.  Opgemerkt  moet  echter 
worden  dat  de taken  van  het  Instituut  als één 
geheel  moeten  worden  beschouwd,  zodat  het 
dikwijls  lastig  of zelfs  zinloos  zal zijn,  een duide-lijk onderscheid  te maken  tussen  de interne  en de 
externe  werkzaamheden  van  het  Instituut.  Heel 
vaak  zullen  binnen  het Instituut  verrichte  werk-
zaamheden  een  aanvulling  vormen  op door  nati-
onale  centra  uitgevoerde  studies  en omgekeerd. 
4.2. Het  Comité  gaat  akkoord  met  de in de 
artikelen  2 en 3 van  het  voorstel  neergelegde 
omschrijving  van de taak  van  het Instituut,  alsme-
de met  de desbetreffende  verklarende  opmerkin-
gen in de toelichting  op het Commissievoorstel. 
Toch  plaatst  het een  aantal  vraagtekens  en kant-
tekeningen  bij de eigenlijke  inhoud  en omvang 
van het taakgebied  van  dit nieuwe  orgaan,  in het 
bijzonder  wat  de aard  en de koers  van  de te 
verrichten  werkzaamheden  betreft. 
4.2.1.  In  de eerste  plaats  kan  men  zich  afvra-
gen of het Instituut  zich  vooral  moet  toeleggen  op 
theoretische  en methodologische  onderzoekingen, 
of dat  het meer  het accent  zou  moeten  leggen  op 
toegepast  economisch  onderzoek.  Hoewel  funda-
menteel  onderzoek  onmiskenbaar  van  waarde  is 
en de  werkzaamheden  van  het  Instituut  een 
bijdrage  kunnen  vormen  tot de vooruitgang  van 
de economische  wetenschap,  meent  het  Comité 
niettemin  dat  het  Instituut  zich  vooral  moet 
concentreren  op  de  bestudering  van  concrete 
problemen  die  zich  voordoen  bij  de Europese 
economische  integratie,  met  het  doel,  uit deze 
onderzoekingen  kennis  af te leiden  en conclusies 
te trekken,  waardoor  een  beter  inzicht  kan  wor-
den verkregen  in de problematiek  en hiervoor 
gemakkelijker  oplossingen  kunnen  worden 
gevonden.  Het  Comité  staat  op het standpunt  dat 
realiteitszin  en  doelgerichtheid  ten  grondslag 
moeten  liggen  aan  de werkzaamheden  van  het 
Instituut.  Zo moet  het  Instituut  bij zijn  econo-
misch  onderzoek  bij voorbeeld  wel  van  wiskundi-
ge technieken  gebruik  maken,  doch  het  mag 
daarbij  niet  uitgroeien  tot  een  centrum  voor 
econometrie. 
4.2.2.  Een  andere  vraag  is of het Instituut  zich 
vooral  moet  toeleggen  op de bestudering  van 
problemen  op korte  termijn,  of op middellange  en 
lange  termijn. 
Het door  de Commissie  ingediende  voorstel  ver-
schaft  hieromtrent  geen  opheldering;  daar  hierin 
echter  wordt  bepaald  dat het Instituut  voorname-
lijk tot  taak  zal  hebben,  de problematiek  in 
verband  met  de Europese  integratie  te bestuderen 
en daar  deze  vooral  van  structurele  aard  is, valt  te 
verwachten  dat de werkzaamheden  van  het Insti-
tuut hoofdzakelijk  gericht  zullen  zijn  op doelstel-
lingen  op middellange  en op lange  termijn;  deze 
problemen  zijn  overigens  de moeilijkste. 
Op conjunctureel  gebied  daarentegen  bestaat 
reeds  een  groot  aantal  voortreffelijke  onderzoek-
centra  die met  zeer  geperfectioneerde  onderzoek-
Nr. C 131/62 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
methoden  en interventietechnieken  werken;  hier 
zal het  Instituut  zich  waarschijnlijk  niet  nuttig 
kunnen  maken  of een  originele  bijdrage  kunnen 
leveren,  behalve  door  de op  het  gebied  van 
analyse  en voorspellingen  verrichte  werkzaamhe-
den op Europees  niveau  beter  te coördineren. 
4.2.3.  Overigens  is het  geen  simpele  zaak, 
problemen  op korte,  middellange  en lange  termijn 
van elkaar  te onderscheiden,  terwijl  het aanbren-
gen van  een  strikte  scheiding  altijd  een  stuk 
willekeur  met  zich  brengt.  In het  algemeen  zijn 
deze  soorten  problemen  nauw  met  elkaar  verbon-
den; latere  ontwikkelingen  zijn  immers  het gevolg 
van gebeurtenissen  en maatregelen  die  hieraan 
voorafgaan.  Het  is dan  ook  niet  goed  in te zien, 
hoe het  Instituut  zou  kunnen  afzien  van  het 
opstellen  van  prognostische  studies  op langere 
termijn.  In dat geval  dienen  andere  projecten  die 
thans  in behandeling  zijn,  zoals  „Europa  + 30", 
waarbij  juist  wordt  overwogen,  dergelijk  prog-
nostisch  onderzoek  van  structurele  aard  te ver-
richten,  te worden  herzien.  Punt  6 van  de toelich-
ting op het  voorstel  lijkt  erop  te wijzen  dat de 
Commissie  zich  op deze  weg  begeeft.  Men  kan 
zich namelijk  afvragen,  of het  zin  zal hebben, 
naast  een  Instituut  voor  middellange  termijn  een 
ander  orgaan  in het  leven  te roepen  voor  de 
bestudering  van lange-termijnproblemen. 
4.2.4.  In  eerste  aanleg  kan  men  het  Instituut 
beschouwen  als een  centrum  voor  wetenschappe-
lijke  informatie  en research  in beperkte  zin.  In dat 
verband  houdt  het zich  bezig  met  de bestudering 
van sociaal-economische  feiten  en verschijnselen, 
alsmede  van  de hiertussen  bestaande  relaties  en 
de factoren  welke  bepalend  zijn  voor  hun  ontwik-
keling.  Het  Instituut  kan  en moet  tevens,  zowel 
door  zijn  eigen  onderzoek  als door  zijn  taak  als 
coördinator,  bijdragen  tot de perfectionering  van 
de methoden  en de instrumenten  van  de economi-
sche analyse  en prognostica.  Al deze  werkzaam-
heden  zijn  beslist  noodzakelijk  en vormen  op zich 
al een ambitieus  programma. 
4.2.5.  Men  kan  zich  echter  ook  afvragen  of 
aan de taak  van  het Instituut,  nl. het analyseren 
van de sociaal-economische  realiteit  en het voor-
spellen  van  de ontwikkeling  hiervan,  niet  meer 
inhoud  moet  worden  gegeven.  De ervaring  heeft 
uitgewezen  dat  de belangrijkste  belemmeringen 
bij de economische  integratie  te wijten  zijn  aan 
onvoldoende  inzicht  in de bestaande  problemen, 
vooral  die op lange  termijn,  en aan  de onsamen-
hangendheid  of zelfs  de onverenigbaarheid  van  de 
door  de Lid-Staten  genomen  economische  beleids-
maatregelen.  Ook  is reeds  bewezen  dat  een 
gecoördineerd  optreden  op Gemeenschapsniveau 
noodzakelijk  is, wil men  aanzienlijke  vooruitgang 
boeken  op  de  weg  naar  de economische  en 
monetaire  unie.  Met  andere  woorden,  het integra-tie- en ontwikkelingsproces  van  de  Europese 
economie  dient  door  de politieke  organen  met 
inspraak  van  de sociaal-economische  kringen,  en 
in het bijzonder  met  het Economisch  en Sociaal 
Comité,  te worden  gepland:  onder  andere  in het 
licht  van  de  door  het  Instituut  ondernomen 
studies  moeten  de doelstellingen  worden  bepaald 
en de juiste  middelen  worden  gekozen  om deze  te 
bereiken,  waarbij  gezorgd  moet  worden  voor 
onderlinge  samenhang,  het verrichten  van  keuzes 
in dit verband  en het aangeven  van  noodzakelijke 
prioriteiten. 
4.2.6.  Het  Instituut  zou  aan  de hand  van  zijn 
bevindingen  — zonder  daarbij  enige  normatieve 
kracht  aan  zijn  uitspraken  te verbinden  — de 
implicaties  kunnen  afleiden  van  de door  hem 
aangegeven  beleidslijnen  voor  met  name  de groei, 
de verdeling  en de toewijzing  van communautaire 
middelen;  hierbij  zal het zich  strikt  moeten  beper-
ken tot werkhypotheses  en de gewenste  varianten 
moeten  uitwerken  met  betrekking  tot de doelstel-
lingen  en de middelen  om  deze  te bereiken. 
Zodoende  zou  het Instituut  conclusies  en sugges-
ties kunnen  formuleren  voor  een  coherent  soci-
aal-economisch  beleid  in het kader  van  het inte-
gratieproces. 
In dit  verband  vormt  het  uitwerken  van  een 
geïntegreerd  communautair  model  voor  even-
wichtige  groei  een  weliswaar  benijdenswaardig, 
maar  uit technisch  en politiek  oogpunt  voorlopig 
nog niet  haalbaar  project.  Niettemin  dient  het 
Instituut  zijn  onderzoekwerkzaamheden  vanaf  het 
begin  te oriënteren  op vooruitgang  bij de verwe-
zenlijking  van de economische  en monetaire  unie. 
Deze  onderzoekingen  zullen  trouwens  een belang-
rijk nuttig  effect  hebben  voor  Europa  indien  de 
perfectionering  van  de analyse-  en prognoseme-
thoden,  alsmede  het betere  inzicht  in de feiten  en 
hun ontwikkeling,  waartoe  deze  onderzoekingen 
zullen  kunnen  leiden,  meer  vooruitgang  bij de 
communautaire  harmonisatie  mogelijk  maken 
dan in het verleden  het geval  was. 
4.2.7.  Er  zij met  klem  op gewezen  dat de taak 
van het Instituut,  dat een wetenschappelijk  instru-
ment  moet  zijn  van  en de theoretische  basis  moet 
leveren  voor  een  gecoördineerd  communautair 
beleid,  strikt  beperkt  moet  blijven  tot  weten-
schappelijk  onderzoek.  Het  spreekt  vanzelf  dat de 
besluiten  betreffende  de beleidsdoelstellingen  en 
-middelen,  alsmede  bij  meningsverschillen,  uit-
sluitend  blijven  berusten  bij de hiervoor  verant-
woordelijke  communautaire  Instellingen.  Het  In-
stituut  werkt  slechts  binnen  het kader  van  opties 
en instrumenten  welke  door  de politieke  instan-
ties zijn  gekozen.  Door  hierop  de kennis  en de 
methoden  van  de moderne  economische  weten-
schap  toe  te passen,  tracht  het  Instituut,  met 
inachtneming  van  externe  gegevens  of vereisten, 
12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/63 
de gevolgen  van  de gekozen  hypotheses  te analy-
seren  en op deze  wijze  objectief  en onafhankelijk 
conclusies  te formuleren  over  de degelijkheid  van 
deze  hypotheses  of de verenigbaarheid  van  de 
gedane  keuzes.  Het  kan  zeer  zeker,  en het moet 
zelfs,  verscheidene  combinaties  van  doelstellingen 
en middelen  in ogenschouw  nemen;  het  mag 
echter  niet  aangeven  wat  wèl  of wat  niét  gedaan 
moet  worden. 
5. Onafhankelijkheid  van  het Instituut 
5.1. Het  Comité  wijst  op de noodzaak,  de 
wetenschappelijke  onafhankelijkheid  en  de 
bestuurlijke  autonomie  van  het Instituut  te garan-
deren.  Om  de objectiviteit  van  de werkzaamhe-
den van  het Instituut  te bewaren,  is wetenschap-
pelijke  onafhankelijkheid  een  absolute  vereiste, 
terwijl  deze  onafhankelijkheid  op haar  beurt 
grotendeels  afhankelijk  is van  bestuurlijke  auto-
nomie.  Het  Instituut  moet  zijn  onderzoekingen 
kunnen  verrichten  zonder  daarbij  bloot  te staan 
aan enige  dwang  of druk,  of gebonden  te zijn  aan 
enige  beperking.  Deze  intellectuele  bewegingsvrij-
heid geldt  niet  alleen  ten aanzien  van  de Lid-Sta-
ten, maar  ook  ten aanzien  van  de communautaire 
Instellingen  of van  andere  invloeden  van  buitenaf. 
5.2. In  dit opzicht  is de financiering  van  het 
Instituut  van  groot  belang.  De Commissie  stelt 
voor,  ieder  jaar  voor  het Instituut  een  bedrag  op 
de begroting  uit  te trekken,  maar  andere  of 
aanvullende  financieringsmethoden  zijn  ook 
denkbaar.  Met  name  kan  worden  gedacht  aan 
een stichting  die over  eigen,  speciaal  voor  dit doel 
bestemde  middelen  beschikt:  hierdoor  zou  de 
financiering  van  het  Instituut  een  permanenter 
karakter  kunnen  dragen  (bij  voorbeeld  per  peri-
ode van  vijf jaar). 
Ook de inkomsten  uit voor  rekening  van  derden 
verrichte  studies  kunnen  de onafhankelijkheid 
van het  Instituut  bevorderen.  Men  mag  echter 
niet te ver gaan  op deze  weg,  omdat  anders  het 
risico  van  pressie  door  de opdrachtgevers  groter 
wordt.  De door  de Commissie  voorgestelde  grens 
van 20 % van  de totale  activiteiten  lijkt  aan-
vaardbaar,  maar  mag  in dat opzicht  niet  te strikt 
worden  genomen. 
5.3. Het  streven,  de onafhankelijkheid  van het 
Instituut  te handhaven,  mag  echter  geen  beletsel 
zijn voor  een  zo nauw  mogelijke  samenwerking 
tussen  het  Instituut  en de directoraten-generaal 
van de Commissie,  en in het bijzonder  het Bureau 
voor  de Statistiek  der Europese  Gemeenschappen, 
alsmede  andere  communautaire  organen  en dien-
sten. 5.4. Wat  de publikatie  van  de werkzaamheden 
van het Instituut  betreft,  dient  ervoor  te worden 
gezorgd  dat de in artikel  11 neergelegde  mogelijk-
heid,  de publikatie  van  bepaalde  studies  uit te 
stellen,  geen  bedreiging  kan  vormen  voor  de 
onafhankelijkheid  en de objectiviteit  van de werk-
zaamheden  van  het  Instituut.  Een  uitstel  om 
technische  of wetenschappelijke  redenen  is nor-
maal,  maar  de zaak  wordt  heel  wat  delicater 
wanneer  dit uitstel  wordt  voorgesteld  om politie-
ke redenen,  of dit nu wordt  toegegeven  of niet. 
Wellicht  zou  het  gewenst  zijn  dat  de Raad  van 
Bestuur  inzake  deze  materie  slechts  met  gekwalifi-
ceerde  meerderheid  van  stemmen  een besluit  mag 
nemen.  Daar  de Raad  in dit opzicht  slechts  op 
voorstel  van  de directeur  van  het Instituut,  welke 
zelf door  de Commissie  is benoemd,  mag  hande-
len, behoort  dit initiatiefrecht  ook  aan  de leden 
van de Raad  van  Bestuur  te worden  toegekend. 
6. Bestuur  van  het Instituut 
6.1. Volgens  het voorstel  (artikelen  4 en 5) zal 
het Instituut  worden  bestuurd  door  een Raad  van 
Bestuur  en een directeur;  de Raad  van  Bestuur  zal 
bestaan  uit twaalf  leden:  één  per Lid-Staat,  twee 
voor  de Commissie  en één  voor  de Europese 
Investeringsbank. 
Terecht  wordt  bepaald  dat  de leden  zullen  wor-
den gekozen  „op  grond  van  hun  deskundigheid 
ter zake  van  economische  analyse  en economisch 
onderzoek". 
6.2. Hoewel  deze  laatste  voorwaarde  kan  wor-
den beschouwd  als  een  zekere  garantie  voor 
onpartijdigheid  en de noodzaak  van  een  recht-
streekse  vertegenwoordiging  van  de Lid-Staten  in 
de Raad  van  Bestuur  van  het Instituut  niet  wordt 
aangevochten,  kan  men  zich  niettemin  afvragen 
of binnen  een  Raad  van  Bestuur,  die grotendeels 
bestaat  uit nationale  afgevaardigden  (9 van  de 
12), niet  dezelfde  moeilijkheden  zullen  rijzen  als 
die welke  zich  in andere  communautaire  instan-
ties of op andere  communautaire  gebieden  heb-
ben voorgedaan  en of dit niet  ten koste  zal gaan 
van de doelmatige  functionering  van het Instituut. 
6.3. Het  Comité  constateert  dat in het voorstel 
van de Commissie  niet  wordt  bepaald  dat  het 
E.S.C.  in de Raad  van  Bestuur  van  het Instituut 
wordt  vertegenwoordigd,  hoewel  het rechtstreeks 
betrokken  is bij de werkzaamheden  van  dit Insti-
tuut en dikwijls  nauw  hiermee  zal moeten  samen-
werken.  Evenmin  wordt  expliciet  aangegeven  dat 
het Comité  direct  of indirect  betrokken  zal wor-
den bij het opstellen  van  het werkprogramma  van 
het Instituut. 
Nr. C 131/64 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
6.4. In  artikel  9 van  het  voorstel  staat  het 
volgende:  „Aan  de hand  van  een  door  de direc-
teur voorgelegd  ontwerp  stelt  de  Raad  van 
Bestuur  het  jaarlijks  werkprogramma  op.  Het 
programma  stelt  de  wetenschappelijke  en 
bestuurlijke  beleidslijnen  en richtlijnen  vast  die 
voor  een  goede  werking  van  het Instituut  vereist 
zijn. Het  houdt  rekening  met  de behoeften  welke 
door  de Instellingen  van  de Gemeenschap  als 
prioritair  zijn  aangeduid.". 
In punt  5 van  de toelichting  op het voorstel  van 
de Commissie  wordt  dienaangaande  het volgende 
verklaard:  „de  door  het  Instituut  uit te voeren 
studies...  zullen  het Instituut  hoofdzakelijk  door 
de verschillende  Gemeenschapsinstellingen  wor-
den opgedragen;  deze  zullen  het Instituut  jaarlijks 
het programma  van  werkzaamheden  waarmee  zij 
het zouden  willen  belasten  voorleggen. 
Indien  arbitrage  noodzakelijk  is, zal deze  geschie-
den door  de Raad  van  Bestuur  van  het  Insti-
tuut.". 
6.5. Het  Comité  wil erop  wijzen  dat het Eco-
nomisch  en Sociaal  Comité  volgens  het Verdrag 
van Rome  geen  communautaire  Instelling  is. Daar 
het evenmin  vertegenwoordigd  zal zijn  in de Raad 
van Bestuur  van  het  Instituut,  betekent  dit juri-
disch  gezien  dat het niet  mag  meewerken  aan  het 
opstellen  van  het  werkprogramma  van  het Insti-
tuut. 
6.6. Wil  men  dat  een  Instituut  voor  sociaal-
economisch  onderzoek  het  contact  met  de soci-
aal-economische  realiteit  niet  verliest,  zo stelt  het 
Comité  met  klem,  dan  moet  een  instantie  als het 
Economisch  en Sociaal  Comité,  dat representatief 
is voor  de belangrijkste  organisaties  en stromin-
gen op dit gebied,  hierin  op de een  of andere 
manier  zijn  stem  kunnen  doen  horen. 
6.7. De  meest  rechtstreekse  wijze  waarop  dit 
doel bereikt  kan  worden  is wellicht,  formeel  voor 
te schrijven  dat het Economisch  en Sociaal  Comi-
té in de Raad  van  Bestuur  van  het  Instituut 
vertegenwoordigd  zal  worden,  waarbij  ervoor 
moet  worden  gezorgd  dat het evenwicht  tussen  de 
verschillende  groepen  waaruit  het  bestaat, 
gehandhaafd  blijft.  Formele  vertegenwoordiging 
van het  Comité  kan  echter  bepaalde  delicate 
aspecten  hebben.  Bovendien  wordt  thans  op diep-
gaande  wijze  ingegaan  op het probleem  rond  zijn 
invloed  op andere  communautaire  instanties  of 
activiteiten.  Daarom  geeft  het  Comité  er de 
voorkeur  aan,  momenteel  nog  geen  definitieve 
uitspraak  over  dit punt  te doen. 
6.8. Het  Comité  dringt  er daarentegen  met 
klem  op aan  dat  hem  de mogelijkheid  wordt 
gegeven,  zijn  mening  over  het onderzoekprogram-
ma van  het  Instituut  te kennen  te geven.  Het 
Comité  zou  met  name  de bevoegdheid  moeten 
krijgen,  ieder  jaar  aan  de Raad  van  Bestuur  van 
het Instituut  een  beperkt  aantal  studie-onderwer-
pen voor  te leggen  welke  het als de belangrijkste beschouwt  en welke  het  gaarne  behandeld  zou 
zien;  deze  zullen  worden  gerangschikt  in een door 
hem bepaalde  rangorde  van  prioriteiten. 
6.9. Hiertoe  zou  in artikel  9 moeten  worden 
bepaald  dat  het  door  de directeur  van  het Insti-
tuut voor  te bereiden  jaarlijkse  ontwerp-werkpro-
gramma  voor  advies  aan  het  Economisch  en 
Sociaal  Comité  wordt  voorgelegd.  Dit  aan  de 
hand  van  de suggesties  en opmerkingen  van  het 
Comité  eventueel  te wijzigen  ontwerp  zou  vervol-
gens  worden  voorgelegd  aan  de Raad  van  Bestuur 
van het  Instituut,  die  hierover  een  besluit  zou 
nemen. 
6.10.  Hoewel  het  Comité  nu nog  geen  uit-
spraak  wil doen  over  de vertegenwoordiging  van 
het Economisch  en Sociaal  Comité  als zodanig  in 
de Raad  van  Bestuur  van  het Instituut,  meent  het 
niettemin  dat  de belangrijkste  sociaal-economi-
sche sectoren,  via hun  organisaties  op Europees 
niveau,  vanaf  het  begin  deel  moeten  nemen  aan 
het bestuur  van  het Instituut. 
6.11.  Het  Comité  is tevens  de mening  toege-
daan  dat  de vertegenwoordiging  van  de commu-
nautaire  Instellingen  in de Raad  van  Bestuur,  met 
name  die van  de Commissie,  moet  worden  ver-
sterkt. 
Een dergelijke  versterking  alsmede  de deelneming 
van de belangrijkste  sociaal-economische  organi-
saties,  zouden  het  mogelijk  maken,  een  beter 
evenwicht  in deze  Raad  te bereiken. 
6.12.  Het  Comité  ziet  daarentegen  niet  in 
waarom  een  vertegenwoordiger  van  de Europese 
Investeringsbank,  een  uitvoerend  orgaan  met  een 
nauwkeurig  omlijnde  technische  taak,  zitting  zou 
moeten  hebben  in de Raad  van  Bestuur  van  een 
Instituut  met  een  zuiver  wetenschappelijke  taak. 
Begeeft  men  zich  op deze  weg,  dan  zouden  andere 
communautaire  Instellingen  of organen  even  gel-
dige redenen  kunnen  aanvoeren  om zich  in deze 
Raad  te laten  vertegenwoordigen. 
6.13.  Gezien  hetgeen  in het  voorgaande  is 
opgemerkt,  stelt  het Comité  de volgende  samen-
stelling  van  de Raad  van  Bestuur  van  het Instituut 
voor: 
— negen  vertegenwoordigers,  d.w.z.  een  voor 
elke Lid-Staat; 
— drie  vertegenwoordigers  van  de Commissie; 
— negen  leden  die de meest  representatieve  orga-
nisaties  vertegenwoordigen  van  de voornaam-
ste sociaal-economische  sect"ren  van  de 
Gemeenschap. 
In totaal  dus  21 leden. 
7. Omvang  en begroting  van  het Instituut 
7.1. Wanneer  het  Instituut  volledig  functio-
neert,  zal de wetenschappelijke  staf  volgens  de 
Commissie  „ongeveer  20"  onderzoekers  omvat-
ten. 
12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/65 
Het is moeilijk,  reeds  nu een  uitspraak  te doen 
over  de voorgestelde  grootte.  Alles  hangt  af van 
de omvang  en de aard  van  de te verrichten 
onderzoekwerkzaamheden,  alsmede  van  de verde-
ling van  de communautaire  studietaken  over  het 
Europees  Instituut  en de nationale  centra.  Indien 
het Instituut,  zoals  te verwachten  valt;  zich  zal 
toeleggen  op de bestudering  van  structurele  pro-
blemen  op  middellange  en op  lange  termijn, 
gebieden  waarop  het onderzoek  het moeilijkst  is, 
het langst  duurt  en de onderzoek-  en voorspel-
lingsmethoden  niet  zo ver gevorderd  zijn  als bij 
de conjunctuuranalyse,  zal de grootte  van  het 
Instituut  dienovereenkomstig  moeten  worden 
aangepast. 
7.2. Voor  een  internationaal  georiënteerd 
orgaan  voor  economisch  onderzoek  lijkt  het 
thans  overwogen  aantal  onderzoekers  in vergelij-
king  met  andere  onderzoekcentra  op het  eerste 
gezicht  nogal  gering.  Onderzoekwerkzaamheden 
worden  normaliter  in teamverband  verricht  en 
voor  de meeste  belangrijke  projecten  zullen  werk-
groepen  van  ten minste  drie  a vier  onderzoekers 
moeten  worden  samengesteld;  zo zal het met  het 
voorgestelde  aantal  academici  nauwelijks  moge-
lijk zijn,  meer  dan  vier  a vijf belangrijke  studies 
per jaar  te verrichten.  Dit  is maar  weinig  in 
vergelijking  met  het  grote  aantal  ingewikkelde 
problemen  dat  zich  bij de Europese  integratie 
voordoet.  Een  tamelijk  strikte  selectie  en rangor-
de van  prioriteiten  zullen  dus  nodig  zijn.  Tevens 
kan men  hieruit  concluderen  dat  een  belangrijk 
gedeelte  van  de werkzaamheden  door  middel  van 
samenwerking  met  andere  instituten  of onderzoe-
kers zal moeten  worden  verricht  of via contracten 
zal moeten  worden  uitbesteed. 
7.3. Wat  de werving  van  het personeel  van  het 
Instituut  betreft,  plaatst  het Comité  een  vraagte-
ken bij  het  voornemen  van  de Commissie,  de 
wetenschappelijke  staf van  het Instituut  slechts  op 
tijdelijk  contract  in dienst  te nemen  (drie  tijdvak-
ken van  twee  jaar,  dus  maximaal  zes  jaar). 
Hoewel  het  voor  een  onderzoekinstituut  van 
belang  is, vastroesten  en bureaucratisering  tegen 
te gaan,  kan  men  zich  afvragen  of het Instituut, 
door  zo onzekere  arbeidsvoorwaarden  te bieden, 
er gemakkelijk  in zal slagen,  onderzoekers  van 
formaat  aan te trekken,  en of geen  uitzonderingen 
moeten  worden  gemaakt  om de beste  krachten  in 
staat  te stellen,  binnen  het Instituut  een volledige 
carrière  te maken. 
7.4. Aangezien  enigermate  nauwkeurige  gege-
vens  ontbreken,  is het evenzo  moeilijk,  een stand-
punt  in te nemen  omtrent  de in de bijlage  bij het 
voorstel  opgenomen  staat  van  uitgaven,  namelijk 1158916  rekeneenheden  voor  1976,  2518177 
rekeneenheden  voor  1977  en 3281485  reken-
eenheden  voor  1978. 
7.5. Op  het  eerste  gezicht  lijken  deze  cijfers 
niet bijzonder  hoog  voor  een  groot  onderzoekin-
stituut,  verre  van  dat.  Volgens  door  de Commis-
sie verstrekte  inlichtingen  komen  de verwachte 
kosten  op 10 % na overeen  met  de bedragen  die 
in bepaalde  landen  van  de Gemeenschap  voor 
soortgelijke  centra  worden  uitgetrokken;  de 10 % 
extra-uitgaven  vinden  hun  verklaring  in het inter-
nationale  karakter  van  het Instituut.  In elk geval 
dient  de bestuursstructuur  van  het  Instituut  zo 
soepel  mogelijk  te worden  gehouden,  zodat  de 
lopende  kosten  niet  onnodig  worden  verzwaard. 
7.6. Hoewel  het totaal  van  de overwogen  uit-
gaven  aan  de bescheiden  kant  lijkt,  kan  men  zich 
afvragen  of de post  „operationele  kosten",  nl. de 
kosten  van  de werkzaamheden  die door  andere 
onderzoekcentra  ten  behoeve  van  het  Instituut 
worden  verricht,  niet  aan  de hoge  kant  is ten 
opzichte  van  de totale  uitgaven.  In 1978,  wanneer 
het Instituut  op volle  toeren  zal draaien,  bedraagt 
deze  post  (900000  rekeneenheden)  ruim  58 % 
van de personeelskosten  van  het  Instituut  zelf 
(1544345  rekeneenheden);  onder  deze  laatste 
post valt  niet  alleen  de bezoldiging  van'de  weten-
schappelijke  staf,  maar  ook  die  van  het  admi-
nistratief  personeel.  Ook  op dit punt  dient  men 
met het doen  van  een  uitspraak  te wachten  totdat 
de globale  activiteitenstructuur  van  het  Instituut 
zich duidelijker  zal aftekenen. 
8. Vestigingsplaats  van  het Instituut 
8.1. De  Commissie  laat  het aan  de Raad  over, 
de vestigingsplaats  van  dit nieuwe  orgaan  vast  te 
stellen,  zonder  hierbij  zelf  een  standpunt  in te 
nemen.  Hoewel  dit probleem  duidelijk  in grote 
mate  afhankelijk  is van  politieke  factoren,  valt 
het niettemin  te betreuren  dat de Commissie  niet 
een aantal  wensen  of technische  criteria  heeft 
geformuleerd  die aan  de keuze  van  de vestigings-
plaats  van  het  Instituut  ten  grondslag  zouden 
moeten  liggen. 
8.2. Zonder  de naam  van  een  land  of een  stad 
te willen  noemen,  meent  het  Comité  dat  het 
onderzoekcentrum  in verband  met  de noodzaak 
van nauwe  en permanente  contacten  tussen  dit 
Instituut  en de communautaire  organen  die  het 
meest  bij zijn  werkzaamheden  zijn  betrokken  (de 
Raad,  de Commissie  en haar  diensten  — in het 
bijzonder  het  Bureau  voor  de Statistiek  —, het 
Economisch  en Sociaal  Comité  en het Parlement) 
ofwel  in de onmiddellijke  omgeving,  ofwel  op een 
vanuit  deze  Instellingen  gemakkelijk  en snel  te 
Nr. C 131/66 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
bereiken  plaats  moet  worden  gevestigd.  Boven-
dien moet  de uiteindelijk  aan  te wijzen  stad  over 
een adequate  wetenschappelijke  infrastructuur 
(gespecialiseerde  bibliotheken,  informaticavoor-
zieningen,  enz.)  beschikken.  Niettegenstaande 
hetgeen  aan  het  begin  van  deze  paragraaf  is 
opgemerkt,  dringt  het Comité  erop  aan,  Brussel 
als vestigingsplaats  voor  het  Instituut  aan  te 
wijzen,  indien  de Raad  niet  binnen  een  jaar  een 
besluit  hierover  neemt. 
9. Bijzondere  opmerkingen 
Overeenkomstig  de in de voorgaande  hoofdstuk-
ken van  dit advies  geformuleerde  standpunten, 
stelt het  Comité  voor,  het  door  de Commissie 
ingediende  voorstel  voor  een  verordening  van  de 
Raad  op de volgende  punten  te wijzigen: 
a) Preambule 
De eerste  regel  van  de tweede  Overweging 
dient  als volgt  te luiden: 
„Overwegende  dat de Europese  Gemeenschap-
pen niet  over  een eigen  onderzoekapparaat...". 
b) Artikel  1, lid 1 
Dit lid dient  als volgt  te luiden: 
„Opgericht  wordt  een instituut  van  de Europe-
se Gemeenschappen  voor  onderzoek  en  analy-
se op sociaal-economisch  gebied,  hierna  te 
noemen  het Instituut". 
c) Artikel  2, lid 2 
De voorlaatste  regel  dient  als volgt  te luiden: 
met onderzoek  aangaande  de specifieke 
structurele  vraagstukken  van  de Gemeenschap. 
Tevens...". 
d) Artikel  3, lid 1 
De laatste  twee  regels  van  dit lid dienen  als 
volgt  te worden  gelezen: 
Gedaan  te Brussel,  31 maart  1976. „... economische  prognoses  samen,  stimuleert 
Europees  georiënteerde  studiewerkzaamheden 
en ziet  erop  toe  dat  de  hun  beschikbare 
capaciteit...". 
e) Artikel  3, lid 2 
De woorden  „voor  zover  de behoefte  zich 
voordoet"  in de eerste  regel  van  dit lid dienen 
te worden  geschrapt. 
f) Artikel  5, lid 1 
Dit lid dient  als volgt  te worden  gelezen: 
„De Raad  van  bestuur  bestaat  uit 21 leden: 
één voor  elke  Lid-Staat,  drie  voor  de Commis-
sie, negen  voor  de organisaties  die  de belang-
rijkste  sociaal-economische  sectoren  van  de 
Gemeenschap  vertegenwoordigen.". 
g) Artikel  9 
Dit artikel  dient  als volgt  te worden  gelezen: 
„Voordat  het  door  de Directeur  opgestelde 
ontwerp-werkprogramma  ter  vaststelling  bij 
de Raad  van  Bestuur  wordt  ingediend,  dient 
dit ontwerp  voor  advies  aan  het Economisch 
en Sociaal  Comité  te worden  voorgelegd.  Het 
programma  stelt  de  wetenschappelijke  en 
bestuurlijke  beleidslijnen  en richtlijnen  vast  die 
voor  een  goede  werking  van  het  Instituut 
vereist  zijn.  Het  houdt  tevens  rekening  met  de 
behoeften  welke  door  de andere  Instellingen 
van de Gemeenschap  als prioritair  zijn  aange-
duid". 
h) Artikel  11 
Dit artikel  dient  als volgt  te luiden: 
„Het  Instituut  publiceert  verslagen  van  de 
verrichte  studies.  In uitzonderingsgevallen  kan 
de Raad  van  Bestuur  op  initiatief  van  de 
Directeur  of van  één  van de leden,  besluiten  de 
publikatie  uit te stellen.  Een  dergelijk  besluit 
kan slechts  worden  genomen  met  twee  derde 
meerderheid  van  de leden  van  de Raad". 
De voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
Henri  CANONGE 
12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/67 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel  is tijdens  de beraadslagingen  verworpen: 
Paragraaf  8.2 
De volgende  zin,  de laatste  van  de alinea,  te schrappen: 
„Niettegenstaande  hetgeen  aan  het  begin  van  deze  paragraaf  is opgemerkt,  dringt  de 
Afdeling  erop  aan,  Brussel  als vestigingsplaats  van  het Instituut  aan  te wijzen,  indien  de 
Raad  niet  binnen  een jaar  hierover  een besluit  neemt." 
Toelichting 
1. Deze  termijn  zou  normaliter  moeten  lopen  vanaf  de  inwerkingtreding  van  de 
verordening.  De  Raad  moet  echter  de vestigingsplaats  van  het  Instituut  juist  in deze 
verordening  vaststellen  (artikel  1, lid 3). Het  valt  dan  ook  slecht  te begrijpen  wat  de 
betekenis  is van de zin waarvan  schrapping  wordt  voorgesteld. 
2. De  Gemeenschap  is geen  eenheidsstaat.  Daarom  moet  worden  geadviseerd,  de 
instellingen  te decentraliseren,  voor  zover  dit verenigbaar  is met  een  goed  functioneren  van 
de Gemeenschap.  Het  is voldoende  indien  de vestigingsplaats  van  het Instituut  beantwoordt 
aan de in het begin  van  deze  paragraaf  genoemde  criteria,  nl. een  vanuit  de verschillende 
Gemeenschapsinstellingen  (ook  vanuit  het Bureau  voor  de Statistiek),  gemakkelijk  en snel  te 
bereiken  plaats,  een adequate  wetenschappelijke  infrastructuur,  informaticavoorzieningen. 
Uitslag  van  de stemming 
Stemmen  voor:  22, stemmen  tegen:  26, onthoudingen:  31. 
Advies  inzake  een  mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  betreffende  het 
Europees  Sociaal  Budget 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 6 januari  1976  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
overeenkomstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het  Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemde  mededeling  te 
raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake 
voornoemd  onderwerp  tijdens  zijn  op  31  maart  en  1 april  1976  te Brussel 
gehouden  138e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: