[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 13.11.2008

COM(2008) 781 definitief

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S

Tweede strategische toetsing van het energiebeleid EEN EU-ACTIEPLAN INZAKE ENERGIEZEKERHEID EN –SOLIDARITEIT {SEC(2008) 2870}{SEC(2008) 2871}{SEC(2008) 2872}

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S

Tweede strategische toetsing van het energiebeleid EEN EU-ACTIEPLAN INZAKE ENERGIEZEKERHEID EN -SOLIDARITEIT

1. INLEIDING

In het nieuwe EU-beleid inzake energie en milieu, waarover in maart 2007[1] overeenstemming is bereikt in de Europese Raad, wordt een toekomstgerichte agenda vastgesteld voor het verwezenlijken van de kerndoelstellingen van de Gemeenschap op energiegebied, namelijk duurzaamheid, concurrentiekracht en voorzieningszekerheid. Om deze doelstellingen te verwezenlijken, heeft de EU zich verbonden tot het initiatief "20-20-20": de broeikasgasemissies met 20% doen dalen, het aandeel hernieuwbare energie in het energieverbruik met 20% doen stijgen ten opzichte van het huidige aandeel van 8,5%, en de energie-efficiëntie met 20% verbeteren, en dit alles tegen 2020.

Om dit in de praktijk te brengen, heeft de Commissie in 2007 het derde wetgevingspakket betreffende de interne energiemarkt[2] ingediend. Doel daarvan is de concurrentie efficiënter te maken en omstandigheden te creëren die bevorderlijk zijn voor investeringen, diversiteit en voorzieningszekerheid. Een concurrerende energiemarkt is van fundamenteel belang voor het verwezenlijken van de "20-20-20"-doelstellingen. In januari 2008 heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een herziening van richtlijn inzake de emissiehandelsregeling voor de periode 2013-2020, waarbij wordt besloten dat sectoren die niet onder de emissiehandelsregeling vallen ook een inspanning moeten leveren en waarbij een nieuwe richtlijn inzake hernieuwbare energie wordt voorgesteld, die een veilig en voorspelbaar investeringsklimaat voor het bedrijfsleven in de EU tot stand moet brengen[3]. Het Parlement en de Raad hebben hun vaste voornemen bekendgemaakt om deze voorstellen snel goed te keuren.

Het nieuwe Europese energiebeleid zal de energietoekomst van de EU fundamenteel veranderen. Het pakket moet het energieverbruik in de EU tot 15% doen dalen tegen 2020 en de geraamde energie-invoer tot 26% doen dalen in vergelijking met de toestand voor het 20-20-20-initiatief[4]. Met andere woorden, met dit nieuwe beleid zet de EU de eerste stap om de cyclus van stijgend energieverbruik, stijgende invoer en stijgende uitstroom van rijkdom, namelijk betalingen aan externe energieproducenten, te doorbreken. Europa importeert nu 54%[5] van zijn energie. Tegen de huidige energieprijzen heeft deze invoer een geraamde waarde van 350 miljard euro, wat neerkomt op ongeveer 700 euro per EU-burger per jaar. Handel in energie kan een positieve rol spelen, maar ons energiesysteem heeft vooral behoefte aan energie-efficiëntie, verlaging van de broeikasgasemissies, diversiteit van energiebronnen en diversiteit van de voorziening. Wanneer het 20-20-20-pakket wordt goedgekeurd, zal de EU klaar zijn om de volgende belangrijke stappen te zetten op weg naar een duurzamer en op technologie gebaseerd energiebeleid met grotere voorzieningszekerheid, dat bovendien voor rijkdom en werkgelegenheid in de EU zal zorgen.

Er zijn echter aanvullende maatregelen nodig om de drie basisdoelstellingen van het nieuwe energiebeleid van de EU – duurzaamheid, concurrentiekracht en, in de eerste plaats, voorzieningszekerheid – te verwezenlijken. Volgens de ramingen zal de EU nog vele jaren afhankelijk blijven van ingevoerde energie (olie, kolen en vooral gas). De productie van fossiele brandstoffen in de EU zelf neemt af. Daarom wordt verwacht dat de netto-invoer van fossiele brandstoffen zich in 2020 op ongeveer hetzelfde niveau zal bevinden als vandaag, ook als het klimaat- en energiebeleid van de EU volledig ten uitvoer worden gelegd.

Wereldwijd wordt verwacht dat de vraag naar olie en gas, met name in de ontwikkelingslanden, op middellange termijn gestaag zal blijven stijgen. Tegelijk zullen de overblijvende reserves en de reserveproductiecapaciteit steeds sterker worden geconcentreerd in enkele handen. Deze tendens wordt duidelijk bevestigd door de recente scherpe prijsstijgingen en de volatiliteit op de olie- en gasmarkten.

In de EU geldt dit vooral voor gas, omdat een aantal lidstaten zeer sterk afhankelijk is van slechts één leverancier. Telkens wanneer zich politieke incidenten, ongevallen of natuurrampen voordoen in de leverings- of transitlanden, wordt de EU eraan herinnerd hoe kwetsbaar haar onmiddellijke energievoorziening wel is.

Elke lidstaat is verantwoordelijk voor zijn eigen voorzieningszekerheid, maar solidariteit tussen de lidstaten is een van de fundamentele kenmerken van het EU-lidmaatschap. Specifieke nationale oplossingen volstaan vaak niet op de gemeenschappelijke energiemarkt. Strategieën om de risico's te delen en te spreiden en om optimaal gebruik te maken van het gecombineerde gewicht van de EU op mondiale schaal zijn vaak efficiënter dan uiteenlopende nationale acties. De energievoorzieningszekerheid is dan ook een kwestie die voor de hele EU van belang is.

Gezien deze mondiale ontwikkelingen moet de EU actie ondernemen om haar energievoorziening in de toekomst veilig te stellen en om haar essentiële energiebelangen te beschermen. De EU moet grotere inspanningen leveren om een doeltreffend extern energiebeleid tot stand te brengen, waarbij alle lidstaten hetzelfde standpunt innemen; zij moeten de infrastructuur identificeren die van essentieel belang is voor hun energievoorziening, erop toezien dat die infrastructuur wordt gebouwd, en coherente maatregelen nemen om hun partnerschap met belangrijke energieleveranciers, transitlanden en consumenten te verdiepen.

De EU moet ook het volledige energieopwekkende potentieel van haar oceanen en zeeën aanboren, haar vervoerssysteem snel ontwikkelen en reële vooruitgang boeken op het vlak van de interconnectie van de Europese energiemarkt. De eerste prioriteit is garanderen dat het 20-20-20-pakket wordt goedgekeurd en snel ten uitvoer wordt gelegd. Daarom stelt de Commissie een EU-actieplan inzake energiezekerheid en -solidariteit voor, dat de kern vormt van haar tweede strategische toetsing van het energiebeleid en een aanvulling vormt op de maatregelen die tot dusver zijn ingediend om te garanderen dat de drie kerndoelstellingen van het energiebeleid van de EU worden verwezenlijkt.

Bovendien worden in deze strategische toetsing van het energiebeleid de eerste stappen gezet op weg naar de volgende fase van het Europees energiebeleid, namelijk het identificeren van de uitdagingen die tussen 2020 en 2050 waarschijnlijk aan de orde zullen zijn en de eerste aanzet geven tot een antwoord van de EU op deze uitdagingen op langere termijn.

2. EEN EU-ACTIEPLAN INZAKE ENERGIEZEKERHEID EN -SOLIDARITEIT

Het voorstel van de Commissie voor een EU-actieplan inzake energiezekerheid en - solidariteit bevat vijf punten:

- Infrastructuurbehoeften en de diversificatie van de energievoorziening

- Externe betrekkingen op energiegebied

- Olie- en gasvoorraden en crisisbestrijdingsmechanismen

- Energie-efficiëntie

- De inheemse energiebronnen van de EU zo goed mogelijk benutten.

2.1. Het bevorderen van infrastructuur die van essentieel belang is voor de energiebehoeften van de EU

De oliemarkt is een liquide internationale markt, maar de gasvoorziening is afhankelijk van een vaste pijplijninfrastructuur. Momenteel wordt 61% van het bruto-gasverbruik in de EU geïmporteerd. 42% van deze import komt uit Rusland, 24% uit Noorwegen, 18% uit Algerije en 16% uit andere landen, voornamelijk in de vorm van vloeibaar aardgas (LNG)[6]. Aangezien de productie in de EU blijft dalen, zal de gasinvoer tegen 2020 naar verwachting gestegen zijn tot 73%[7].

Op EU-niveau is de voorziening dus redelijk gediversifieerd. Om historische redenen zijn een aantal lidstaten voor hun gasvoorziening echter voor 100% afhankelijk van één leverancier. Interconnectie en solidariteit op de interne markt is niet alleen een inherent kenmerk van een geïntegreerd marktgebaseerd systeem, maar is ook van essentieel belang om de individuele risico's te spreiden en te beperken. De EU moet dan ook concrete maatregelen nemen om te garanderen dat de diversiteit van de gasvoorziening op deze markten wordt vergroot.

Om de 20-20-20-doelstellingen te halen zonder de elektriciteits- en gasvoorziening voor alle EU-burgers in het gedrang te brengen, zijn in de komende jaren en decennia bovendien grondige wijzigingen van de interne energie-infrastructuur van de EU nodig. Dit vergt transparante en betrouwbare kaderomstandigheden in de EU en derde landen, zodat bedrijven in staat zijn nieuwe investeringskansen te grijpen . Een vastberaden communautaire aanpak, die als katalysator voor deze ontwikkelingen werkt, is dan ook essentieel.

De Commissie stelt daarom voor de volgende zes prioritaire infrastructuurmaatregelen als communautaire prioriteiten te aanvaarden:

- De aansluiting van de resterende geïsoleerde markten in Europa is van prioritair belang. Samen met de betrokken lidstaten, en in nauwe samenwerking met de nationale energieregelgevers, zal de Commissie in 2009 een plan voor de interconnectie van de Baltische landen opstellen, dat betrekking heeft op gas, elektriciteit en opslag. In het kader van dat plan wordt nagegaan welke belangrijke infrastructuur nodig is voor de interconnectie van de Baltische landen met de rest van de EU, wordt een zekere en gediversifieerde energievoorziening voor deze regio tot stand gebracht, en wordt een overzicht opgesteld van de acties, inclusief financieringsacties, die nodig zijn om dit plan in de praktijk te brengen. Bij de opstelling van het plan moet rekening worden gehouden met de efficiënte ontwikkeling van de markt en met de bijdrage die energie-efficiëntie en hernieuwbare energiebronnen kunnen leveren tot een grotere voorzieningszekerheid. Een groep op hoog niveau, samengesteld uit vertegenwoordigers van de betrokken lidstaten, gaat onmiddellijk aan de slag. In de tweede helft van 2009 wordt een regionale topontmoeting georganiseerd om het startschot te geven voor de tenuitvoerlegging van het plan.

- Voor de levering van gas uit het gebied rond de Kaspische Zee en uit het Midden-Oosten, die in een aanzienlijk gedeelte van de toekomstige behoeften van de EU kunnen voorzien, moet een zuidelijke gascorridor tot stand worden gebracht. Dit is een van de belangrijkste prioriteiten voor de voorzieningszekerheid van de EU. De Commissie en de lidstaten moeten er samen met de betrokken landen, met name met partners zoals Azerbeidzjan en Turkmenistan, Irak en de Machrak-landen, naar streven snel vaste verbintenissen tot stand te brengen voor de levering van gas en de aanleg van alle fasen van de pijpleidingen die daarvoor nodig zijn. Op langere termijn, als de politieke situatie dit mogelijk maakt, kunnen ook andere landen uit deze regio, zoals Oezbekistan en Iran, uitgroeien tot belangrijke leveranciers voor de EU. De mogelijkheid van een mechanisme voor gezamenlijke aankoop van Kaspisch gas ("Caspian Development Corporation") zal worden onderzocht, met volledige inachtneming van de mededingings- en andere EU-regels. Met transitlanden, en met name Turkije, moet overeenstemming worden bereikt over de doortocht van de gasleidingen. Daarbij moet rekening worden gehouden met de basisbeginselen van het EU-acquis en met de legitieme bezorgdheid van de transitlanden over hun eigen voorzieningszekerheid. De Commissie zal vertegenwoordigers van de betrokken landen uitnodigen op een vergadering op ministerieel niveau, teneinde te garanderen dat concrete vooruitgang wordt geboekt en een tijdschema voor het sluiten van een overeenkomst wordt opgesteld. De Commissie zal tegen midden 2009 nagaan welke hinderpalen er nog bestaan voor de voltooiing van het project. Zij zal daarover een mededeling inzake de zuidelijke gascorridor opstellen en aan de Raad en het Parlement voorleggen.

- Vloeibaar aardgas en voldoende opslagmogelijkheden voor gas zijn belangrijk voor de liquiditeit en diversiteit van de EU-gasmarkten. Alle lidstaten moeten, rechtstreeks of via solidariteitsregelingen met andere lidstaten, kunnen beschikken over voldoende LNG-capaciteit, bestaande uit vloeibaarmakingsfaciliteiten in de producerende landen en LNG-terminals en hervergassingsfaciliteiten aan boord van schepen in de EU. Dit is met name belangrijk voor lidstaten die momenteel bijna uitsluitend afhankelijk zijn van één gasleverancier. In 2009 zal de Commissie de algemene situatie met betrekking tot LNG beoordelen en eventuele hiaten identificeren, zodat zij een LNG-actieplan kan voorstellen.

- De mediterrane energiering , waarbij Europa via elektriciteits- en gasinterconnecties wordt gekoppeld aan het gebied ten zuiden van de Middellandse Zee, moet worden voltooid . De ring is met name belangrijk om het grote potentieel van deze regio op het gebied van zonne- en windenergie te ontwikkelen. De lijst prioritaire infrastructuurprojecten die is vastgesteld op de vergadering van de ministers van energie van de Euromed-landen in december 2007 en het mediterrane zonne-energieplan dat in juli 2008[8] in Parijs is vastgesteld vormen de blauwdruk voor deze ontwikkeling en kunnen rekenen op financiële en politieke steun van de EU. Uiterlijk in 2010 zal de Commissie een mededeling inzake de mediterrane energiering opstellen, waarin een plan zal worden uiteengezet voor de voltooiing van de ontbrekende delen, inclusief projecten die van cruciaal belang zijn voor de diversificatie van de externe energievoorziening van de EU, zoals toekomstige links met Irak, het Midden-Oosten en Afrika bezuiden de Sahara.

- De ontwikkeling van noord-zuid gas- en elektriciteitinterconnecties in Midden- en Zuidoost-Europa moet prioriteit krijgen. Daarbij moet worden voortgebouwd op het initiatief "New European Transmission System (NETS)" om een gemeenschappelijke systeemexploitant voor gastransmissie[9], de gasring van de energiegemeenschap, de op de ministeriële vergadering van de energiegemeenschap van december 2007[10] geïdentificeerde prioritaire interconnecties en de pan-Europese oliepijpleiding[11] tot stand te brengen. Het nieuwe wetgevingspakket betreffende de interne energiemarkt voorziet in het opstellen van een tienjarig netwerkontwikkelingsplan waarin de ontbrekende links worden geïdentificeerd en waarin wordt nagegaan welke maatregelen moeten worden genomen om deze links tot stand te brengen. Dit voortschrijdend plan zal worden opgesteld door het nieuwe Europese netwerk van transmissiesysteemexploitanten (ENTSO). De Commissie zal de nationale energieregelgevers en de transmissiesysteembeheerders helpen met de voorbereiding van een eerste plan tegen 2010, indien nodig zelfs vóór de formele inwerkingtreding van het derde pakket betreffende de interne markt.

- In de lijn van de werkzaamheden van de Europese coördinator en de mededeling inzake offshorewindenergie, die samen met deze strategische toetsing van het energiebeleid door de Commissie is ingediend, moet een blauwdruk voor een Noordzee-offshorenetwerk worden opgesteld, dat tot doel heeft de nationale elektriciteitsnetwerken in Noordwest-Europa aan elkaar te koppelen en de vele geplande projecten voor offshorewindenergie daarop aan te sluiten. Samen met de mediterrane energiering en het project voor de interconnectie van de Baltische landen moet dit een van de hoekstenen van een toekomstig Europees supernetwerk worden. In de blauwdruk moeten de stappen en een tijdschema worden vastgesteld, alsook de concrete acties die moeten worden ondernomen. Deze blauwdruk moet worden opgesteld door de betrokken lidstaten en regionale actoren en waar mogelijk worden gefaciliteerd door acties op communautair niveau.

De Commissie zal dan ook gebruik maken van haar bestaande instrumenten om snelle vooruitgang te boeken met betrekking tot al deze prioritaire acties, die reeds erkend zijn als projecten die steun en maatregelen van de Gemeenschap vereisen in het kader van het bestaande TEN-E-programma. Dit vergt een actieve samenwerking met de betrokken lidstaten teneinde het vermogen van de EU om zich eensgezind uit te spreken over internationale energiekwesties, maximaal te benutten.

Om de hierboven geschetste projecten te financieren zijn aanzienlijke inspanningen van alle betrokken partijen vereist. Vooral voor de financiering van grensoverschrijdende projecten is nauwere een efficiëntere samenwerking met de privésector en de financiële instellingen vereist, met name met de Europese Investeringsbank en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling. Deze werkzaamheden vormen ook een cruciaal onderdeel van de respons van de EU op de huidige financiële crisis, en moeten derhalve worden versneld, zoals voorgesteld in de recente mededeling van de Commissie[12]; dit zal onder meer bijdragen tot de werkgelegenheid en de dalende vraag helpen compenseren. Dit is met name belangrijk voor bepaalde cruciale onderdelen van de externe energie-infrastructuur, die geconfronteerd worden met verhoogde niet-commerciële risico's. Ook het ontwikkelen van publiek-private partnerschappen, het verlenen van de nodige politieke steun, een voorzieningskader, eventueel een bepaalde mate van overheidsfinanciering of overheidsgaranties en andere innovatieve financieringsvormen winnen aan belang. Ook andere EU-lidstaten, bedrijven en communautaire financiële instellingen en publieke en private entiteiten uit derde landen kunnen hierbij worden betrokken.

De Commissie is echter van oordeel dat de bestaande instrumenten niet volstaan om sneller vooruitgang te kunnen boeken. Bij wijze van eerste stap moet de EU overeenkomen dat de bovengenoemde projecten van prioritair belang zijn voor de energiezekerheid .

Als tweede stap moet in 2009-2010 in detail worden vastgesteld welke concrete acties nodig zijn om deze projecten te realiseren en met name welke welke financiële middelen nodig zijn en welke financieringsbronnen beschikbaar zijn. Dit vergt nauwe samenwerking tussen de Commissie, de lidstaten, de sector, de exploitanten van transmissiesystemen, de nationale energieregelgevers en het Europees Parlement, en zal uitmonden in de bovenvermelde mededelingen. Deze samenwerking zal uitmonden in de bovenvermelde mededelingen. In dit opzicht zij erop gewezen dat energie-infrastructuur een lange levensduur heeft. De Commissie zal erop toezien dat bij de ontwikkeling, het ontwerp en de locatie van infrastructuur rekening wordt gehouden met het effect van de veranderende klimaatomstandigheden gedurende de rest van deze eeuw. Dit is immers van cruciaal belang voor de economische leefbaarheid van de infrastructuur. Alle nieuwe energie-infrastructuur in de EU moet klimaatbestendig zijn.

Als derde stap moeten de geïdentificeerde acties vanaf 2010 worden ondernomen, zowel op communautair als op nationaal niveau. Daarom zij erop gewezen dat de actuele TEN-E-begroting van 22 miljoen euro per jaar slechts beperkte ruimte laat om dienst te doen als katalysator voor de ontwikkeling van belangrijke projecten van communautair belang. Toen het originele TEN-E-instrument werd ontworpen en ontwikkeld was de EU veel kleiner; ook de energie-uitdagingen waarmee de EU werd geconfronteerd, waren van een totaal andere orde dan tegenwoordig. Daarom heeft de Commissie, samen met deze strategische toetsing van het energiebeleid, een groenboek opgesteld waarin wordt nagedacht over de manier waarop het huidige TEN-E-instrument kan worden vervangen door een nieuw instrument, het EU-instrument voor energievoorzieningszekerheid en infrastructuur , met als mogelijke doelstellingen (i) de interne energiemarkt voltooien, (ii) ervoor te zorgen dat het netwerk voldoende wordt ontwikkeld om de EU-doelstellingen inzake hernieuwbare energie te kunnen verwezenlijken en (iii) de zekerheid van de energievoorziening in de EU garanderen via bijstand voor belangrijke infrastructuurprojecten binnen en buiten de EU. Bovendien wordt in het groenboek nagedacht over de manier waarop het buitenlands beleid en de financiële instrumenten van de EU doeltreffend kunnen worden ontwikkeld en gebruikt om deze doelstellingen te verwezenlijken, onverminderd de voor het voorjaar van 2009 geplande halftijdse evaluatie van de instrumenten voor externe bijstand.

In het licht van de resultaten van de raadpleging die na de publicatie van het groenboek wordt georganiseerd, zal de Commissie overwegen een voorstel in te dienen voor het bovenvermelde nieuwe EU-instrument voor energievoorzieningszekerheid en infrastructuur. Zij zal onder meer de behoefte aan toekomstige communautaire financiering beoordelen, met inbegrip van het volgende financiële kader vanaf 2014.

2.2. Meer aandacht voor energie in de internationale betrekkingen van de EU

Over de hele wereld worden landen steeds sterker van elkaar afhankelijk op energiegebied. Deze onderlinge afhankelijkheid heeft een invloed op de ontwikkeling, handel, concurrentiekracht, internationale betrekkingen en mondiale samenwerking op klimaatgebied. Energie moet passende aandacht krijgen in de internationale betrekkingen van de EU, zoals het handelsbeleid en handelsakkoorden, bilaterale partnerschappen, samenwerkings- en associatieovereenkomsten en politieke dialogen. In de context van de toenemende onderlinge afhankelijkheid op energiegebied wijzen de sterk uiteenlopende energiebelangen van landen op de behoefte aan een robuuster internationaal rechtskader, gebaseerd op een evenwicht tussen verbintenissen en baten in de energiesector en andere economische sectoren.

De Europese Unie tracht haar energievoorziening veilig te stellen door de voorspelbaarheid en diversiteit, onder meer van verschillende bedrijven op stroomopwaarts gelegen markten, te vergroten, maar buitenlandse regeringen en externe leveranciers trachten evenzeer om de vraag naar energie veilig te stellen, met name wanneer het gaat om grote investeringen in nieuwe stroomopwaarts gelegen gasleveringen via pijpleidingen. Beide partijen hebben behoefte aan duidelijke en stabiele regels voor de werking van de interne markt en aan regelingen voor toegang tot of investeringen in de Europese markt. In veel gevallen moeten het vertrouwen en diepere juridische banden tussen de EU en productie- en transitlanden worden verdiept, wat op lange termijn de wederzijdse voordelen kan opleveren die nodig zijn om de meer kapitaalintensieve toekomstige projecten te financieren. De EU moet alle instrumenten gebruiker die zij ter beschikking heeft, zowel interne als externe, om haar collectieve invloed bij de leveringslanden te vergroten en nieuwe soorten partnerschappen op ruime basis aan te bieden. Op multilateraal niveau moet de EU blijven streven naar verdere liberalisering van de handel en investeringen in de energiesector.

In sommige gevallen is er al sprake van regelgevings- en marktintegratie. Noorwegen is reeds in de interne energiemarkt geïntegreerd als lid van de Europese Economische Ruimte. Noorwegen speelt een essentiële rol in het versterken van de voorzieningszekerheid van de EU op het gebied van gas (24% van de invoer in de EU) en olie (16%)[13]. In het kader van de energiedialoog tussen de EU en Noorwegen moet deze rol verder worden ontwikkeld door gemeenschappelijke projecten uit te voeren, zoals offshorewindparken in de Noordzee en de exploitatie van de aanzienlijke bewezen reserves van Noorwegen. Doeltreffende samenwerking met Noorwegen is van essentieel belang voor de voorzieningszekerheid van de EU; zowel Noorwegen als de EU hebben er alle belang bij de langetermijnproductie op het Noorse continentaal plat op duurzame wijze te optimaliseren.

De energiegemeenschap [14] bouwt aan een geïntegreerde markt in Zuidoost-Europa, die verankerd is in de EU. Dit omvat de wetgeving betreffende de interne markt en de voorzieningszekerheid voor elektriciteit en gas, en er zijn besprekingen aan de gang om deze uit te breiden tot olie. Als de onderhandelingen, die in november formeel van start gaan, succesvol zijn, zal de toetreding van Oekraïne, de Republiek Moldavië en Turkije tot de energiegemeenschap als katalysator werken voor de hervormingen van hun energiesector en uitmonden in een uitgebreide energiemarkt, gebaseerd op gemeenschappelijke regels en met voordelen voor alle partijen. Dit kan Oekraïne, een belangrijk transitland, helpen om zijn infrastructuur op te waarderen. Waar nodig moet ook worden overwogen andere landen de status van waarnemer toe te kennen. Ten slotte zij erop gewezen dat de uitbreiding er in belangrijke mate kan toe bijdragen dat het communautaire acquis op ruime schaal wordt toegepast in de energiesector, dat de doelstellingen van de EU inzake voorzieningszekerheid worden verwezenlijkt en dat wordt bijgedragen tot de veiligheid van de uitbreidingslanden.

Er moet een strategie met betrekking tot Belarus worden opgesteld, waarbij rekening moet worden gehouden met het belang van Belarus als buurland en transitland.

De EU heeft intentieverklaringen inzake energie gesloten met een groot aantal derde landen. Europa moet een nieuwe generatie bepalingen inzake “onderlinge afhankelijkheid op energiegebied” opnemen in algemene overeenkomsten met producerende landen buiten Europa. De bepalingen inzake onderlinge afhankelijkheid op energiegebied moeten gericht zijn op het bereiken van een evenwicht tussen voorzieningszekerheid en vraagzekerheid. De nadruk moet liggen op het aanmoedigen van stroomopwaarts gelegen investeringen, het vergemakkelijken van de bouw van de nodige infrastructuur, het vaststellen van duidelijke voorwaarden voor markttoegang (in de energie- en andere economische sectoren), het totstandbrengen van een dialoog over markt- en beleidsontwikkelingen en het vaststellen van bepalingen inzake geschillenbeslechting. Om ook in tijden van politieke spanningen de normale energiestromen te garanderen, moet via innoverende benaderingen, zoals gemeenschappelijk beheer en zelfs gemeenschappelijke eigendom van pijpleidingen door bedrijven uit de productie-, transit- en verbruikslanden, overeenstemming worden bereikt over transitregelingen. Deze regelingen moeten, voor zover nodig, gebaseerd zijn op het energieacquis van de EU en op de beginselen van het Verdrag inzake het Energiehandvest[15]. De regelingen moeten bijdragen tot een politiek kader op lange termijn, dat de politieke risico's beperkt en privébedrijven aanmoedigt verbintenissen aan te gaan op het gebied van levering en transit. Europese banken als de Europese Investeringsbank en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling kunnen passend gestructureerde financiering verstrekken voor de ontwikkeling van belangrijke infrastructuurprojecten in derde landen. Bijzondere aandacht zal worden besteed aan cruciale externe infrastructuur die geconfronteerd wordt met verhoogde niet-commerciële risico's.

In het geval van Rusland moet in de huidige context worden onderhandeld over een nieuwe ruimere overeenkomst ter vervanging van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst uit 1997. Om de energiebetrekkingen tussen de EU en Rusland op lange termijn gezond te houden, is het belangrijk dat de overeenkomst uit 1997 wordt verdiept en dat een sterkere en bredere basis voor deze overeenkomst wordt gelegd. Rusland zal nog lange tijd de belangrijkste energiepartner van de EU blijven. Daarom moeten grotere inspanningen worden geleverd om te garanderen dat deze relatie op vertrouwen gebaseerd is; beide partijen hebben er baat bij de belangrijkste beginselen waarop dit partnerschap is gebaseerd, te consolideren in hun wetgeving. De onderhandelingen kunnen de hervorming en liberalisering van de energiemarkt in Rusland helpen vergemakkelijken overeenkomstig binnenlandse doelstellingen; voorts kunnen ze de vraag naar Russisch gas voorspelbaarder en stabieler maken, en verduidelijken onder welke voorwaarden Russische bedrijven stroomafwaarts mogen investeren in de EU. Ten slotte kan een overeenkomst met Rusland ook bindende en effectieve transitregels over het pan-Europese continent tot stand helpen brengen. Dergelijke regels bestaan momenteel niet. Elk van deze verbeteringen kunnen de diversificatie en betrouwbaarheid van de Europese vraag en het Russische aanbod ten goede komen.

Het is dan ook van belang dat juridisch bindende bepalingen inzake onderlinge energieafhankelijkheid worden opgesteld in het kader van de nieuwe overeenkomst die de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst zal opvolgen. Dit betekent dat het mandaat om te onderhandelen over de nieuwe overeenkomst moet worden aangevuld met een mandaat om besprekingen in de FTA op te starten. In het verleden hebben Rusland en de EU FTA-onderhandelingen steeds gekoppeld aan de toetreding van Rusland tot de Wereldhandelsorganisatie, maar recentelijk is het minder duidelijk of verdere vooruitgang kan worden geboekt in deze onderhandelingen. Bovendien moet de energiedialoog tussen de EU en Rusland worden voortgezet en moeten praktische samenwerkingsactiviteiten en gemeenschappelijke projecten worden ontwikkeld. Hoe meer de energiebetrekkingen tussen de EU en Rusland op een solide, wederzijds overeengekomen en evenwichtige rechtsgrond zijn gebaseerd, hoe sterker het vertrouwen tussen de partijen zal toenemen, waardoor een klimaat ontstaat dat bevorderlijk is voor investeringen in exploratie- en infrastructuurprojecten.

Een soortgelijke benadering moet worden ontwikkeld met betrekking tot de landen rond de Kaspische Zee . De Europese Raad heeft prioriteit gegeven aan de verdere ontwikkeling van de betrekkingen met deze landen. Gezien de energiebronnen van deze landen en het belang van deze landen om vooruitgang te boeken met betrekking tot de infrastructuur die van prioritair belang is voor de voorzieningszekerheid, zal de Commissie alles in het werk stellen om een robuuste samenwerking, met inbegrip van een versterking van het Bakoe-proces[16], tot stand te brengen teneinde een echt energiepartnerschap aan te moedigen. Het versterken van de relaties met alle relevante landen, met name via bilaterale betrekkingen, is dan ook een belangrijke prioriteit.

De energiedialoog tussen de EU en de OPEC vormt het forum voor de gemeenschappelijke beoordeling van de factoren die de prijs beïnvloeden, de investeringen die stroomopwaarts en stroomafwaarts nodig zijn in de productie- en verbruikslanden, en het effect van technologische ontwikkelingen. Deze dialoog vormt een erkenning van het feit dat zowel de producerende als de consumerende landen een gemeenschappelijk belang hebben bij het aanmoedigen van regelmatige leveringen tegen betaalbare prijzen. De energiebetrekkingen met Irak en de Samenwerkingsraad van de Golf moeten verder worden ontwikkeld op het gebied van koolwaterstoffen, met inbegrip van nieuwe domeinen zoals zuivere energietechnologieën. Tegelijk zal ook worden gestreefd naar bilaterale energiebetrekkingen met individuele landen van de Samenwerkingsraad van de Golf.

De samenwerking met landen als Australië, Canada, Japan en de VS en met ontluikende verbruikslanden moet worden verdiept om een gemeenschappelijk standpunt inzake de mondiale voorzieningszekerheid te bevorderen, teneinde de transparantie van de mondiale energiemarkten te vergroten en het probleem van duurzaamheid op te lossen. Er worden samenwerkingskaders opgezet met landen als China en India , zowel bilateraal als multilateraal, en met regio's als Latijns-Amerika en de Caraïben . Ook met alternatieve leveranciers, zoals Brazilië , een belangrijke exporteur van biobrandstoffen, worden samenwerkingsvormen opgezet.

Gezien het grote energiepotentieel van Afrika , met name Noord-Afrika, gaande van waterstofproducten tot een immens onaangeboord potentieel aan hernieuwbare energie, moeten de betrekkingen met deze landen worden geïntensiveerd. Landen als Algerije, Egypte, Libië en Nigeria zijn al sinds lange tijd belangrijke olie- en gasleveranciers. Het is dan ook belangrijk de energiebetrekkingen met deze landen te verbeteren. De trans-Sahara gaspijpleiding biedt belangrijke kansen voor de EU om haar aanvoerroutes en energiebronnen te diversifiëren. De EU is klaar om via diverse instrumenten, met name bilaterale samenwerking, het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument, het Europees Ontwikkelingsfonds en de Europese Investeringsbank, hulp te bieden bij de aanleg van deze pijplijn. Voorts moet het Afrika-EU-energiepartnerschap met de Afrikaanse Unie en de regionale economische gemeenschappen bijdragen tot de totstandbrenging van een diepere energiedialoog en concrete initiatieven. De EU zal de steeds belangrijkere rol van Afrika in de voorzieningszekerheid van de EU beoordelen en erop toezien dat passende middelen en beleidsmaatregelen worden aangereikt. De regionale integratie van elektriciteitsmarkten en de stimulering van hernieuwbare energie bieden zeer belangrijke ontwikkelingskansen voor Afrika. De Commissie zal haar bijstand op deze gebieden opdrijven.

Een aantal EU-partners overweegt om een nucleair programma op te starten (de EU is wereldleider in deze technologie) of om hun huidige activiteiten uit te breiden. Veel ontwikkelingslanden beschikken op dit ogenblik niet over de wet- en regelgevingsinfrastructuur om te garanderen dat bij ontwerp-, constructie- en exploitatiebeslissingen prioriteit wordt gegeven aan veiligheid. De EU heeft recentelijk uiteengezet hoe zij hoge normen inzake nucleaire veiligheid en beveiliging zal aanmoedigen[17]. Op basis van het instrument voor samenwerking op het gebied van nucleaire veiligheid zal de EU met derde landen samenwerken en hen helpen bij het verbeteren van hun nucleaire veiligheidscultuur en de exploitatieveiligheid van hun kerncentrales. De EU zal opkomende landen die voornemens zijn om kerncentrales te bouwen, bijstaan bij de oprichting van bekwame en onafhankelijke nucleaire regelgevingsautoriteiten die in staat zijn te garanderen dat de nieuwe centrales overeenkomstig internationale normen inzake veiligheid van kerncentrales worden gebouwd en overeenkomstig de hoogste normen worden geëxploiteerd.

De Europese Raad heeft benadrukt dat het bij het nastreven van de doelstellingen van de EU van vitaal belang is dat Europa zich eensgezind opstelt en dienovereenkomstig handelt[18]. Tijdens de recente toetsing van het energiebeleid van de EU door het Internationaal Energieagentschap[19] is vastgesteld dat externe betrekkingen en voorzieningszekerheid prioritaire acties zijn voor de EU. “Zich eensgezind opstellen” betekent niet dat één communautaire vertegenwoordiger moet worden aangesteld voor externe betrekkingen, maar dat de planning en coördinatie efficiënt moeten gebeuren teneinde een gemeenschappelijke boodschap uit te dragen op het niveau van de Gemeenschap en de lidstaten en dienovereenkomstig te handelen. Om dit in de praktijk te brengen, zal de Commissie in 2009 nagaan welke concrete mechanismen nodig zijn om de transparantie tussen de lidstaten en de EU te garanderen . Dit moet het mogelijk maken de ontwikkelingen en intenties met betrekking tot internationale energiekwesties beter te coördineren. Ter aanvulling van deze mechanismen overweegt de Commissie een herziening van Verordening 736/96 voor te stellen, waarbij de lidstaten verplicht worden de Commissie in kennis te stellen van investeringsprojecten in de petroleum-, aardgas- en elektriciteitssectoren die van belang zijn voor de Gemeenschap, teneinde de relevantie voor de energieuitdagingen van vandaag te vergroten. De Commissie zal nagaan hoe zij de systemen voor vroegtijdige waarschuwing met belangrijke energiebuurlanden verder kan ontwikkelen.

2.3. Verbeterde olie- en gasvoorraden en crisisbestrijdingsmechanismen

Om haar doelstellingen inzake energievoorzieningszekerheid te bereiken, moet de EU er ook voor zorgen dat haar interne crisisbestrijdingsmechanismen en normen inzake voorzieningszekerheid zo efficiënt mogelijk zijn. Het derde onderdeel van het actieplan inzake energiezekerheid en -solidariteit heeft dan ook betrekking op de actualisering en verbetering van de bestaande communautaire regels op dit gebied.

Sinds 1968 bestaat een verplichte regeling voor olienoodvoorraden [20]. De lidstaten hebben uiteenlopende mechanismen ontwikkeld om de richtlijn inzake olievoorraden ten uitvoer te leggen: sommige maken gebruik van overheidsvoorraden, naar het voorbeeld van de VS en Japan, andere doen hoofdzakelijk een beroep op voorraden van de oliesector. Het systeem heeft bewezen efficiënte oplossingen te kunnen bieden voor beperkte verstoringen, meestal als reactie op gezamenlijke acties die door het Internationale Energieagentschap worden gecoördineerd. Desondanks kan het huidige systeem nog worden verbeterd in het licht van de opgedane ervaring.

Daarom stelt de Commissie samen met deze strategische toetsing van het energiebeleid een herziening van de wetgeving inzake strategische olienoodvoorraden voor, teneinde de coherentie met de regeling van het Internationaal Energieagentschap te vergroten, de betrouwbaarheid en transparantie van de beschikbare voorraden te vergroten, de handhaving en controle te vereenvoudigen, en de noodprocedures te verduidelijken.

De EU publiceert gegevens over het niveau van de strategische olievoorraden voor elke lidstaat. In tegenstelling tot de VS publiceert de EU geen informatie over het niveau van aanvullende commerciële olievoorraden in de EU. Teneinde de transparantie van de oliemarkt te vergroten en het effect van niet-gefundeerde speculatie te beperken, stelt de Commissie voor dat de EU voortaan wekelijks geaggregeerde informatie publiceert over het niveau van de commerciële olievoorraden die in handen zijn van EU-maatschappijen.

De Commissie heeft ook de tenuitvoerlegging en doeltreffendheid van de richtlijn inzake de gasvoorziening [21] getoetst. Zij is tot de conclusie gekomen dat het huidige rechtskader kan worden verbeterd. Met name de normen inzake voorzieningszekerheid en de vooraf vastgestelde noodmaatregelen moeten verder worden geharmoniseerd, zowel op regionaal als op EU-niveau. In deze fase beschikt de EU echter over onvoldoende aanwijzingen een beslissing te nemen over het bijhouden van strategische gasvoorraden. Strategische gasvoorraden kosten minstens vijf keer zoveel als olievoorraden. Het is efficiënter de ontwikkeling en effectieve transparante exploitatie van commerciële voorraden aan te moedigen, grotere diversiteit te brengen in de aanvoerconnecties, waardoor flexibele LNG-voorziening door buurlanden in de interne markt van de EU mogelijk wordt, en de vraag snel te beperken via onderbreekbare contracten en het overstappen op andere brandstoffen, met name voor het opwekken van elektriciteit.

Net zoals in de oliesector moeten ook in de gassector de reacties van de EU op crisissen beter worden gecoördineerd, zowel de tussen lidstaten onderling als in de betrekkingen met leverings- en transitlanden. Er moet worden nagedacht over een geschiktere drempel voor het op gang brengen van de EU-acties en de compensatieregelingen moeten worden verduidelijkt. De Groep Coördinatie Gas moet voortwerken aan scenario’s voor reacties op eventuele toekomstige crisissen in de gastoevoer. Rekening houdende met deze werkzaamheden en die van het Internationaal Energieagentschap en de Europese groep van elektriciteits- en gasregulatoren, zal de Commissie de belanghebbende partijen raadplegen teneinde in 2010 een herziene richtlijn inzake de zekerheid van de gasvoorziening voor te stellen.

2.4. Een nieuwe impuls voor energie-efficiëntie

De EU heeft zich ertoe verbonden de energie-efficiëntie tegen 2020 met 20% te verbeteren. Zowel de EU-doelstelling inzake beperking van de broeikasgasemissies als die inzake hernieuwbare energie zal bijdragen tot de verwezenlijking van deze doelstelling. Omgekeerd zullen ambitieuze maatregelen inzake energie-efficiëntie sterk bijdragen tot de verwezenlijking van de klimaatdoelstelling van de EU tegen 2020, met name in het kader van het besluit tot gezamenlijke inspanningen. Maatregelen inzake energie-efficiëntie spelen dus een kritieke rol bij het verwezenlijken van de klimaat- en energiedoelstellingen tegen de laagste kosten. Daarbij wordt bijzondere aandacht besteed aan gebouwen en vervoer.

Het is ook duidelijk dat het streven naar een verbetering van de energie-efficiëntie met 20% in grote mate zal bijdragen tot de doelstellingen van de EU inzake duurzaamheid en concurrentievermogen. Bovendien is een beperking van het verbruik door een verbetering van de energie-efficiëntie de meest duurzame wijze om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en ingevoerde energie te beperken. In de huidige moeilijke economische situatie bieden maatregelen om de energie-efficiëntie te verbeteren en groene technologieën aan te moedigen ook nieuwe kansen voor de economie, inclusief het mkb. Energie-efficiëntie moet dan ook de kern vormen van het EU-actieplan inzake energiezekerheid en -solidariteit.

Er is aanzienlijke vooruitgang geboekt bij de verwezenlijking van de doelstelling om de energie-efficiëntie met 20% te verbeteren. Deze maatregelen moeten een verbetering van de energie-efficiëntie met 13 tot 15% opleveren. Samen met deze strategische toetsing van het energiebeleid dient de Commissie een nieuw energie-efficiëntiepakket 2008 in, met initiatieven op het gebied van energie-efficiëntie, teneinde verder vooruitgang te boeken bij de verwezenlijking van de doelstelling van 20%:

- Een herziening van de richtlijn inzake de energieprestaties van gebouwen , teneinde het toepassingsgebied ervan uit te breiden, de tenuitvoerlegging te vereenvoudigen en de energieprestatiecertificaten voor gebouwen te ontwikkelen tot echte marktinstrumenten. Door die herziening zal een gemiddeld gezin honderden euro’s per jaar kunnen besparen, zelfs na aftrek van de kosten voor energie-efficiënte verwarmings-, koelings- en bouwproducten.

- Uitbreiding van de richtlijn inzake energie-etikettering , die tot dusver alleen betrekking had op huishoudtoestellen, tot een ruimer gamma van zowel commerciële als industriële energieverbruikende producten, en vaststelling van een geharmoniseerde basis voor openbare aanbestedingen en stimulansen van de lidstaten. Voor een aantal productgroepen bereidt de Commissie ook verbeterde of nieuwe classificaties voor. Er zal afzonderlijke wetgeving worden opgesteld met een nieuwe regeling voor de energie-etikettering van autobanden.

- De tenuitvoerlegging van de richtlijn inzake ecologisch ontwerp zal worden geïntensifieerd. De Commissie zal in de komende maanden minimumeisen vaststellen voor lampen (die uiteindelijk moet leiden tot het verdwijnen van energieverslindende gloeilampen), elektrische apparatuur in de standby- en uit-stand, straat- en kantoorverlichting, externe stroomvoorzieningen en eenvoudige decoderkastjes voor televisies. Deze eerste reeks maatregelen zal spoedig worden gevolgd door maatregelen voor wasmachines, vaatwasmachines en koelkasten, boilers en heetwatertoestellen, motoren en televisietoestellen. Door het gecombineerde effect van ecologisch ontwerp en etikettering kan 96 Mtoe worden bespaard tegen 2020[22].

- Het aanmoedigen van warmtekrachtkoppeling is een belangrijke prioriteit. Samen met deze strategische toetsing van het energiebeleid zal de Commissie een mededeling en gedetailleerde richtsnoeren voor de technische tenuitvoerlegging van de richtlijn inzake warmtekrachtkoppeling vaststellen.

- De Commissie zal benchmarking- en netwerkinitiatieven ontwikkelen om goede werkwijzen te verspreiden. het Convenant van burgemeesters [23] is een belangrijk instrument om dit te vergemakkelijken. Er zullen communautaire fondsen (met inbegrip van het programma “Intelligente energie – Europa”) worden ingezet om de verspreiding van goede werkwijzen in de EU te bevorderen, samen, voor zover nodig, met andere financiële instrumenten van de EU. Samen met de Europese Investeringsbank en, voor zover nodig, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, zal een nieuw initiatief voor de financiering van duurzame energie worden gelanceerd om deze doelstelling te verwezenlijken. Het is belangrijk dat passende financieringsinstrumenten worden opgezet en toegepast voor de vaak kleinschalige investeringen in energie-efficiëntie (bijvoorbeeld aanloopkosten voor eigenaars of gebruikers van gebouwen).

- In het kader van de programma’s van het cohesiebeleid wordt in de periode 2007-2013 meer dan 9 miljard euro besteed aan het bevorderen van energie-efficiëntie en duurzame energie. De fondsen van het cohesiebeleid verlenen steun voor een uitgebreide waaier activiteiten, waaronder verbeteringen van de energie-efficiëntie in industrie, handel, vervoer en overheidsgebouwen, warmtekrachtkoppeling en lokale energieproductie, innovatie op het vlak van duurzame energie en opleiding met het oog op de bewaking en evaluatie van energieprestaties. Bovendien wordt in het kader van het cohesiebeleid in de nieuwe lidstaten onder bepaalde voorwaarden steun verleend voor investeringen in de energie-efficiëntie van residentiële woningen. Aangezien de financiering van sommige van deze maatregelen onder andere begrotingsonderdelen van het cohesiebeleid valt, zoals O&O, stads- en plattelandsvernieuwing en technische bijstand, wordt verwacht dat de totale steun voor het Europese energiebeleid veel hoger is. Aan de hand van bepaalde financiële instrumenten, waaronder schuldfinanciering en risicokapitaal van de Europese Investeringsbank (bijv. via programma’s voor structurele leningen) en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, kan aanvullende financiering ter ondersteuning van operationele programma’s worden verstrekt.

- In aanvulling op het pakket wetgeving inzake energie en klimaatverandering zal ook een pakket wetgeving inzake milieubelastingen worden voorgesteld. Dit pakket zal een voorstel bevatten ter herziening van de richtlijn energiebelasting, teneinde deze volledig in overeenstemming te brengen met de doelstellingen op het gebied van energie en klimaatverandering, en een onderzoek naar de manier waarop btw en andere fiscale instrumenten kunnen worden gebruikt om energie-efficiëntie te bevorderen. De Commissie zal haar inspanningen voortzetten om de liberalisering van energie-efficiënte goederen en diensten te bevorderen, ook in het kader van handelsonderhandelingen .

Het is minstens even belangrijk de energie-efficiëntie te verbeteren in andere geïndustrialiseerde landen en opkomende economieën. De samenwerking op het vlak van energie-efficiëntie zou een grote stimulans krijgen wanneer vooruitgang wordt geboekt inzake een mondiale overeenkomst over klimaatverandering. Energie-efficiëntie moet in de komende jaren een van de belangrijkste doelstellingen van de energiegemeenschap zijn. De Commissie zal voortbouwen op het Internationale partnerschap inzake samenwerking op het gebied van energie-efficiëntie , dat in juli 2008 in de context van de G8 met China, India en Korea is overeengekomen, teneinde overal ter wereld gemeenschappelijke productnormen en ambitieuze inspanningen aan te moedigen. De Commissie zal in 2009 deelnemen aan de lancering van dit partnerschap in de vorm van een uitvoeringsovereenkomst van het IEA. In deze context zijn vooral de "outreach"-activiteiten van de IEA met opkomende landen belangrijk.

Energie-efficiëntie moet een constante prioriteit zijn in het energiebeleid van de Gemeenschap. De Commissie zal het actieplan inzake energie-efficiëntie in 2009 beoordelen en een meer gericht actieplan voorbereiden, zoals in juni 2008 door de Europese Raad is gevraagd.

2.5. Beter gebruik maken van de eigen energiereserves van de EU

46% van alle energie die in de EU wordt verbruikt, wordt ook in de EU geproduceerd[24]. Zonder het 20-20-20-initiatief zou dit tegen 2020 terugvallen tot 36%[25]. Als het nieuwe energiebeleid wordt uitgevoerd, zal dit percentage ongeveer constant blijven op ongeveer 44% van het EU-verbruik[26].

Alle kosteneffectieve maatregelen die kunnen worden genomen om de ontwikkeling en het gebruik van eigen bronnen te stimuleren, moeten een belangrijk onderdeel vormen van een EU-actieplan inzake energiezekerheid en -solidariteit.

De ontwikkeling van hernieuwbare energie , zoals wind-, zonne-, waterkracht- en biomassa-energie, alsook energie uit mariene bronnen, moet worden beschouwd als de grootste potentiële bron van eigen energie in de EU. Vandaag komt 9% van het totale energieverbruik in de EU uit hernieuwbare bronnen, maar er is overeenstemming bereikt om dit aandeel tegen 2020 op te trekken tot 20%. Ingevolge de inwerkingtreding van de nieuwe richtlijn inzake hernieuwbare energie zal de Commissie haar aandacht toespitsen op het toezicht en het vergemakkelijken van de correcte en tijdige tenuitvoerlegging, en op resterende praktische kwesties die een hinderpaal kunnen vormen voor de effectieve en snelle groei van hernieuwbare energie op de markt, zoals bijvoorbeeld netwerkbeperkingen. In het licht van de ervaring die is opgedaan met de richtlijn inzake hernieuwbare energie, zal de Commissie een mededeling over "het overwinnen van hinderpalen voor de richtlijn inzake hernieuwbare energie in de EU" indienen, waarin wordt nagegaan welke hinderpalen er bestaan en waarin maatregelen worden voorgesteld om deze uit de weg te ruimen.

Teneinde op EU-niveau passende financieringsmechanismen op te richten voor de massale ontwikkeling van hernieuwbare energie, werkt de Commissie, samen met de Europese Investeringsbank, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling en andere financiële instellingen, aan een financieringsinitiatief voor duurzame energie in de EU , zodat op de kapitaalmarkten op grote schaal middelen kunnen worden vrijgemaakt voor investeringen in energie-efficiëntie, hernieuwbare energie, het schone gebruik van fossiele brandstoffen en warmtekrachtkoppeling uit duurzame energiebronnen in Europese steden.

Technologie speelt een cruciale rol bij het optimaal benutten van de natuurlijke rijkdommen van de EU. De behoefte aan hernieuwbare energie zal nog toenemen als onze doelstellingen inzake broeikasgasemissies strenger worden. Het is dus van vitaal belang snel vooruitgang te boeken op het gebied van de concurrentiekracht, efficiëntie en duurzaamheid van de productie van hernieuwbare energie. Dit is niet alleen van prioritair belang voor de voorzieningszekerheid en duurzaamheid, maar biedt ook grote economische kansen voor de EU. Dit is dan ook een van de doelstellingen die worden nagestreefd in het kader van het Europees strategisch energietechnologieplan, dat in 2008 door de Europese Raad is onderschreven[27]. Er is al vooruitgang geboekt bij de tenuitvoerlegging van dat plan, met name met betrekking tot zes Europese industriële initiatieven: windenergie, zonne-energie, bio-energie (biobrandstoffen van de tweede generatie), afvang, vervoer en opslag van koolstof, elektriciteitsnetwerken en duurzame kernsplitsing. Deze initiatieven worden ontwikkeld in nauwe samenwerking met bestaande technologieplatformen en met de Europese industrie. De volgende stap is een mededeling over de financiering van koolstofarme technologieën, die in 2009 door de Commissie zal worden voorgesteld, in nauwe samenwerking met de Europese Investeringsbank. In die mededeling zullen de vereiste middelen en mogelijke financieringsbronnen worden beoordeeld en manieren worden voorgesteld om grootschalige demonstratie op EU-niveau te ondersteunen, inclusief de bouw van tot twaalf demonstratiecentrales voor afvang, vervoer en opslag. In de mededeling wordt rekening gehouden met de resultaten van de lopende besprekingen over de herziening van de richtlijn inzake emissiehandel, met name de mogelijkheid om inkomsten uit veilingen en toegewezen emissierechten te gebruiken om de tenuitvoerlegging van de dringend noodzakelijke demonstratieactiviteiten te versnellen.

Steenkool is nog steeds een essentieel bestanddeel van Europa's interne energievoorziening, en een belangrijk alternatief voor olie en gas. Het is in betrekkelijk grote hoeveelheden beschikbaar bij talloze leveranciers over de hele wereld, en kan relatief gemakkelijk worden opgeslagen. Elektriciteitsopwekking op basis van steenkool wint over de hele wereld aan belang, en naar verwachting zal ook Europa in belangrijke mate gebruik blijven maken van steenkool en bruinkool voor de opwekking van elektriciteit. Het grootste nadeel hiervan is zijn de hogere CO2-emissies. Op lange termijn is het gebruik van steenkool en bruinkool alleen te verzoenen met de klimaatdoelstellingen als op grote schaal gebruik wordt gemaakt van uiterst efficiënte centrales en van afvang en opslag. De ontwikkeling van afvang en opslag, zowel in Europa als daarbuiten, hangt af van de regelgeving, de prijs van steenkool en de beschikbaarheid van nieuwe technologieën en processen. Verplichte CO2-emissienormen mogen pas worden overwogen nadat de resultaten van industriële demonstraties zijn beoordeeld, met name wanneer de bovenvermelde stimulansen van de emissiehandelsregeling niet blijken te volstaan. Om de Europese doelstelling, namelijk tot twaalf demonstratiecentrales in gebruik nemen tegen 2015, en die van de G8, namelijk wereldwijd twintig demonstratiecentrales opstarten tegen 2020, te kunnen verwezenlijken, zijn grotere stimulansen nodig dan op dit ogenblik beschikbaar zijn.

Hoewel de gas- en oliereserves in Europa afnemen, maken de hoge olieprijzen en de premies voor eigen productie het toch interessant om interne olie- en gasreserves te ontginnen, inclusief niet-conventionele reserves, voor zover dit op duurzame wijze gebeurt. In sommige gebieden van de EU kunnen andere inheemse brandstoffen, zoals olieschalie en turf, bijdragen tot de voorzieningszekerheid van bepaalde lidstaten.

Als de niet-conventionele reserves worden meegerekend, verviervoudigen de gecombineerde gasreserves van de EER tot meer dan 60 000 Mtoe. Om deze reserves te kunnen ontginnen, moeten in sommige gevallen echter grote technologische en ecologische problemen worden overwonnen. De Commissie zal op het forum van Berlijn voor fossiele brandstoffen[28] besprekingen op gang brengen die tot gevolg kunnen hebben dat op communautair en nationaal niveau, met name in samenwerking met Noorwegen, aanvullende maatregelen worden genomen om de kosteneffectiviteit en de ecologisch verantwoorde ontginning van eigen voorraden van fossiele brandstoffen in de EU te verbeteren.

Ook de olieraffinagecapaciteit is een belangrijke factor voor het garanderen van de energievoorziening van de EU. Het is belangrijk het evenwicht tussen vraag en aanbod transparanter te maken met betrekking tot de raffinagecapaciteit die nodig is om te voorzien in de behoeften van de EU, rekening houdende met de drijvende krachten achter de vraag (met name initiatieven voor groen vervoer) en vooral met de bezorgdheid over de toekomstige beschikbaarheid van diesel. In 2010 zal de door de Commissie opgerichte Europese waarnemingspost voor de energiemarkt een mededeling over de raffinagecapaciteit en de vraag naar olie in de EU opstellen.

Ten slotte draagt ook kernenergie bij tot de voorzieningszekerheid van de EU. Het is immers een belangrijke bron van elektriciteit op basislastniveau die geen extra broeikasgasemissies veroorzaakt en dus de klimaatverandering helpt bestrijden. De leveringen van uranium aan de EU komen uit diverse stabiele regio's (Australië en Canada voorzien in bijna de helft van de behoeften van de EU) en de kosten van uranium hebben slechts een beperkte invloed op de elektriciteitsprijs. Eén derde van de elektriciteitsopwekking in de EU is afkomstig uit kernenergie.

Zoals aangegeven in de mededeling "Update van het indicatief programma op het gebied van kernenergie", die als begeleidend document bij deze toetsing is gevoegd, zullen de meeste kerncentrales in de EU in de loop van de volgende 10 tot 20 jaar het einde bereiken van de levensduur waarvoor zij oorspronkelijk waren ontworpen. Tegen 2020 zal het aandeel van kernenergie in de opwekking van elektriciteit aanzienlijk afnemen indien geen beslissingen over nieuwe investeringen worden genomen. Er moeten dus dringend beslissingen worden genomen over het verlengen van de levensduur van bestaande centrales, nieuwe investeringen of de vervanging van bestaande centrales, met name in het licht van de nieuwe doelstelling inzake CO2-reductie.

Elke lidstaat mag zelf kiezen of ze al dan niet investeert in kernenergie, maar de nucleaire veiligheid en het beveiligingskader dat in de hele EU wordt toegepast, zijn van gemeenschappelijk belang. Er mag geen twijfel over bestaan dat de EU de hoogste normen inzake veiligheid, beveiliging, non-proliferatie en milieubescherming moet toepassen bij het opwekken van kernenergie. De EU moet daarom een gemeenschappelijk rechtskader opstellen voor de veiligheid van kerninstallaties en het beheer van kernafval.

Naar aanleiding van de oprichting van de groep op hoog niveau voor nucleaire veiligheid en afvalbeheer, die bestaat uit nationale regulatoren, en de besprekingen in het Europees kernenergieforum, zal de Commissie in 2008 een herzien voorstel indienen voor een richtlijn tot oprichting van een communautair kader voor nucleaire veiligheid .

3. EEN TOEKOMSTVISIE VOOR 2050

De wereldwijde vraag naar olie blijft toenemen, maar de productiecapaciteit van veel bestaande olievelden neemt af. Het evenwicht tussen vraag en aanbod wordt dus steeds precairder, en mogelijk zelfs kritiek. Om de klimaatverandering te bestrijden, zal een massale omschakeling naar hoogefficiënte, koolstofarme energietechnologieën nodig zijn.

In de agenda van de EU voor 2020 zijn de noodzakelijke eerste stappen in dit proces uiteengezet. Voor verregaande structurele veranderingen, zoals koolstofvrije elektriciteitsopwekking, of voor een radicale technologische verschuiving, zoals het doorbreken van de olieafhankelijkheid van de vervoersector, zal veel meer tijd nodig zijn. Het is echter noodzakelijk dat politici, investeerders, onderwijsinstellingen en wetenschappers nu reeds deze keuze maken. De Commissie zal dan ook voorstellen het Europese energiebeleid in 2010 opnieuw te bekijken teneinde een beleidsagenda voor 2030 en een toekomstvisie voor 2050 te kunnen uittekenen. Er zal een grootschalige raadpleging worden gehouden om mogelijke doelstellingen op langere termijn te onderzoeken, zoals:

- De elektriciteitsvoorziening van de EU koolstofvrij maken tegen 2050 . Dit is een grote uitdaging, maar een waaraan de EU niet kan ontsnappen als zij een rol wil spelen in het terugdringen van de mondiale broeikasgasemissies tegen 2050 en in het bestrijden van de klimaatverandering. Dit zal een verdere verschuiving vergen in de richting van hernieuwbare energie, koolstofafvang en -opslag en, voor landen die daarvoor kiezen, kernenergie. De toepassing van de emissiehandelsregeling zal de overgang naar koolstofarme elektriciteitsopwekking vergemakkelijken door de vervanging van de bestaande opwekkingscapaciteit, waarvan de helft tegen 2030 het einde van haar levensduur bereikt. Wanneer snel strategische investeringsbeslissingen worden genomen, kan de Europese elektriciteitsopwekking al in het begin van de jaren 20 van deze eeuw voor bijna twee derde koolstofarm zijn. Momenteel is slechts 44% van de elektriciteitsopwekking koolstofarm.

- Het vervoer minder afhankelijk maken van olie . De overgang naar voertuigen op elektriciteit, waterstof en alternatieve brandstoffen zal niet van de ene dag op de andere gebeuren, en zal enorme wijzigingen in de transportinfrastructuur van de EU vergen. Op basis van de mededeling van de Commissie uit 2008 "Groener vervoer in Europa", zal de Commissie nagaan welke acties nodig zijn om de EU een voortrekkersrol te laten spelen in deze veranderingen. Zij zal met name onderzoek doen naar (i) de behoefte aan belastingvrijstellingen en andere stimulansen voor de aankoop van groenere voertuigen op elektriciteit, biomethaan en waterstof, rekening houdende met de staatssteunregels, en voor de vroegtijdige buitengebruikstelling van oudere, vervuilende voertuigen, (ii) de mogelijkheid om regeringen en lokale overheden te verplichten een minimumpercentage van hun wagenpark uit te rusten met voertuigen op elektriciteit, biomethaan of waterstof en (iii) de mogelijkheid om tankstations te verplichten de nodige infrastructuur te bouwen om de snelle ontwikkeling van alternatief vervoer in heel Europa mogelijk te maken. De Commissie zal ook nagaan hoe zij verdere verbeteringen van de efficiëntie van voertuigen kan aanmoedigen na 2012.

- Energiearme en energiepositieve gebouwen . 40% van alle energie wordt verbruikt in gebouwen. Gebouwen kunnen zodanig worden ontworpen en gebruikt dat ze niet meer energie verbruiken dan ze kunnen opwekken, en dus netto-energieproducenten worden. De Commissie zal gemeenschappelijke beginselen opstellen voor het definiëren van koolstofarme of -vrije en energiepositieve gebouwen en indien nodig maatregelen voorstellen om het aantal van dergelijke gebouwen te doen toenemen. Het is ook belangrijk vooruitgang te boeken bij de renovatie van bestaande gebouwen. Alle investeringen die nu worden gedaan in bestaande gebouwen kunnen onze energiebehoeften helpen beperken en bijdragen tot de verwezenlijking van de emissiedoelstellingen van de EU in de komende decennia. De Commissie en de lidstaten zullen de omstandigheden op de interne markt onderzoeken en nagaan met welke stimulansen zij energiebesparende investeringen in gebouwen kunnen aanmoedigen.

- Een slim koppelnet . Het huidige elektriciteitsnet is gebouwd om elektriciteit over te brengen van grote elektriciteitscentrales naar nationale distributienetten. Bij het ontwerpen van het elektriciteitsnet van morgen moet rekening worden gehouden met het effect op de klimaatverandering en het feit dat het niet alleen ten dienste moet staan van grote elektriciteitscentrales, maar ook van veel kleine leveranciers van duurzame energie, zoals windmolenparken of particulieren die zelf energie opwekken. Deze geïntegreerde markt levert een steeds grotere bijdrage tot de zekerheid van de essentiële energievoorziening voor de EU-economie. Om deze gedecentraliseerde opwekking mogelijk te maken, zijn grote aanpassingen van het elektriciteitsnet van de EU nodig; concepten als een ringvormig offshore-supernetwerk, dat de zonne-energie uit het zuiden, de golfslagenergie uit het westen en de wind- of waterkrachtenergie uit het noorden koppelt aan de belangrijkste verbruikscentra, moeten verder worden onderzocht. Op kleine schaal kunnen slimme meters en bedieningen en de ontwikkeling van elektrische voertuigen de energie-efficiëntie aanzienlijk vergroten.

- Het aanmoedigen van een hoogefficiënt koolstofarm energiesysteem over de hele wereld. De voordelen van een ambitieuze Europese energieagenda voor 2030/2050 zullen nog vele malen groter zijn wanneer de rest van de wereld kan worden overtuigd en geholpen om dit voorbeeld te volgen. Vorderingen bij het totstandbrengen van een mondiale klimaatovereenkomst kunnen een krachtige impuls geven aan veranderingen over de hele wereld. Een ambitieuze agenda voor de snelle omvorming van de energiesector in Europa zal er mede voor zorgen dat de Europese auto- en bouwsector en de sector energietechniek wereldwijd aan de spits van de technologie komen te staan.

Deze lijst is niet volledig, maar de bovenstaande voorbeelden zijn gebaseerd op technologieën waarvan reeds is aangetoond dat ze op experimentele schaal werken. Het gaat om ingrijpende technologische verschuivingen die niet mogelijk zijn zonder een gecoördineerde agenda voor onderzoek en technologische ontwikkeling, regelgeving, investeringen en infrastructuurontwikkeling, vaak op continentale schaal.

Om verder vooruitgang te boeken op deze punten zal de Commissie in het kader van het strategisch energietechnologieplan een stappenplan op weg naar een energiebeleid voor 2050 voorstellen, met acties die in overleg met ambtenaren, academici en industriële experten uit de lidstaten moeten worden uitgevoerd om ze, waar nodig, op grote schaal ten uitvoer te kunnen leggen. Dit stappenplan bevat met name de acties die nodig zijn om de energievoorziening van de EU tegen 2050 koolstofvrij te maken, en de mogelijkheden om deze doelstelling te bereiken.

4. CONCLUSIES

De voorstellen van de Commissie inzake broeikasgasemissies, hernieuwbare energie en de interne energiemarkt vormen het kader binnen hetwelke Europa de door de Europese Raad vastgestelde doelstellingen voor 2020 moet verwezenlijken. Met deze voorstellen wordt een eerste belangrijke stap gezet in het omvormen van de EU tot een duurzame, zekere en op technologie gebaseerde energiemarkt met lage CO2-emissies die in de hele EU voor welvaart en werkgelegenheid zorgt. Snelle overeenstemming over deze voorstellen en tenuitvoerlegging ervan vormen het eerste essentiële onderdeel van een energiezekerheidsbeleid voor Europa.

- De 20-20-20-maatregelen alleen zullen echter niet volstaan om te voldoen aan de behoeften van de EU inzake zekerheid van de energievoorziening. In antwoord op de oproep van de Europese Raad van 15-16 oktober 2008 om intensiever te werken aan voorzieningszekerheid, stelt de Commissie een vijf punten tellend actieplan inzake energiezekerheid en -solidariteit voor, en roept zij de Raad en het Parlement op om te erkennen dat de EU haar inspanningen voor de ontwikkeling van een effectief extern energiebeleid moet opdrijven, met name door zich eensgezind op te stellen, na te gaan welke infrastructuur van essentieel belang is voor de voorzieningszekerheid van de EU, erop toe te zien dat die infrastructuur wordt gebouwd en coherent op te treden teneinde haar partnerschap met belangrijke energieleveranciers, transitlanden en verbruikers te verdiepen. De Raad en het Parlement worden dan ook verzocht:

- Als eerste stap , de zes prioriteiten te onderschrijven die door de Commissie als essentieel voor de energievoorziening van de EU zijn aangemerkt: de zuidelijke gascorridor, een gediversifieerde en adequate LNG-voorziening voor Europa, effectieve interconnectie van de Baltische landen, de mediterrane energiering, de behoefte aan adequate noord-zuidverbindingen voor gas en elektriciteit met Midden- en Zuidoost-Europa, en het Noordzee-offshorenetwerk.

Bovendien roept de Commissie de Raad en het Parlement op om in te stemmen met:

- Als tweede stap , het voornemen van de Commissie om na te gaan welke specifieke acties nodig zijn om de verwezenlijking van deze projecten in de praktijk te garanderen, en om dit tegen 2009/2010 aan de Raad en het Parlement mee te delen.

- Als derde stap , het voornemen van de Commissie om in 2010, op basis van de respons op het groenboek, een nieuw instrument voor de energievoorziening en infrastructuur in de EU voor te stellen, dat voortbouwt op het bestaande TEN-E-instrument.

- De vaste wil van de Commissie om een zuidelijke gascorridor te ontwikkelen, en om de Commissie en de financiële instellingen in de Gemeenschap aan te moedigen nauw samen te werken bij het onderzoeken van mechanismen voor mogelijke blokaankopen ("Caspian Development Corporation").

- Het voornemen van de Commissie om de maatregelen te schetsen die nodig zijn om te garanderen dat de EU een eensgezind standpunt inneemt als het over externe energiekwesties en de in punt 2.1 geschetste maatregelen gaat.

- Het voornemen van de Commissie om de samenwerking met Afrika inzake energiekwesties te versterken via het energiepartnerschap tussen Afrika en de EU, en om in het ontwikkelingsbeleid van de EU sterker de nadruk te leggen op het bevorderen van hernieuwbare energie in Afrika.

- Het pakket inzake energie-efficiëntie uit 2008, waarbij de Raad en het Europees Parlement worden aangemoedigd snel overeenstemming te bereiken over de inhoud van dit pakket.

- De voorgestelde herziening van de richtlijn inzake olievoorraden, en het voornemen van de Commissie om de richtlijn inzake de zekerheid van de gasvoorziening in 2010 te verfijnen.

- Het voornemen van de Commissie om de milieuvriendelijke ontwikkeling van de inheemse reserves aan fossiele brandstoffen in de EU te stimuleren en om het forum van Berlijn voor fossiele brandstoffen aan te moedigen concrete acties voor de verwezenlijking van deze doestelling aan te bevelen.

- Het voornemen van de Commissie om, in het licht van de ervaring die is opgedaan met de nieuwe richtlijn inzake hernieuwbare energie, een mededeling voor te stellen over "het overwinnen van hinderpalen voor hernieuwbare energie in de EU".

- Het herziene voorstel voor een richtlijn inzake het opzetten van een communautair kader voor nucleaire veiligheid.

- Het gemeenschappelijk project van de Commissie en de Europese Investeringsbank om een initiatief voor de financiering van hernieuwbare energie te nemen, teneinde de kapitaalmarkten ertoe aan te zetten op grote schaal financiering te verstrekken voor investeringen in energie-efficiëntie, hernieuwbare energie en het schone gebruik van fossiele brandstoffen.

Ten slotte moet de EU haar energietoekomst op langere termijn beginnen voor te bereiden. De Commissie zal daarom voorstellen het energiebeleid voor Europa in 2010 opnieuw te bekijken, teneinde een beleidsagenda voor 2030 en een toekomstvisie voor 2050 te kunnen opstellen. Dit zal worden ondersteund door een nieuw actieplan.

BIJLAGE

Bijlage 1 – Belangrijkste scenario's voor 2020

In de onderstaande tabel is het energieprofiel van de EU in 2005 en het geraamde profiel in 2020 weergegeven, bij vier mogelijke scenario's: (i) een basisscenario, d.w.z. zonder energiebeleid voor Europa en met olieprijzen van 61 dollar per vat; (ii) een scenario zonder energiebeleid voor Europa, maar met olieprijzen van 100 dollar per vat; (iii) een scenario met het nieuwe energiebeleid voor Europa en met gematigde olieprijzen. (iii) een scenario met het nieuwe energiebeleid voor Europa en met hogere olieprijzen.

EU-27 Mtoe | 2005 | Basisscenario[29] met olieprijs van 61 dollar per vat | Scenario zonder energiebeleid en met olieprijs van 100 dollar per vat | Scenario met nieuw energiebeleid en met olieprijs van 61 dollar per vat | Scenario met nieuw energiebeleid en met olieprijs van 100 dollar per vat |

Primaire vraag naar energie | 1811 | 1968 | 1903 | 1712 | 1672 |

Olie | 666 | 702 | 648 | 608 | 567 |

Gas | 445 | 505 | 443 | 399 | 345 |

Vaste brandstoffen | 320 | 342 | 340 | 216 | 253 |

Hernieuwbare energie | 123 | 197 | 221 | 270 | 274 |

Kernenergie[30] | 257 | 221 | 249 | 218 | 233 |

Energieproduc-tie in de EU | 896 | 725 | 774 | 733 | 763 |

Olie | 133 | 53 | 53 | 53 | 52 |

Gas | 188 | 115 | 113 | 107 | 100 |

Vaste brandstoffen | 196 | 142 | 146 | 108 | 129 |

Hernieuwbare energie | 122 | 193 | 213 | 247 | 250 |

Kernenergie | 257 | 221 | 249 | 218 | 233 |

Netto-invoer | 975 | 1301 | 1184 | 1033 | 962 |

Olie | 590 | 707 | 651 | 610 | 569 |

Gas mtoe (bcm) | 257 (298) | 390 (452) | 330 (383) | 291 (337) | 245 (284) |

Vaste brandstoffen | 127 | 200 | 194 | 108 | 124 |

Totale vraag naar elektriciteit | 238 | 303 | 302 | 257 | 260 |

Zie het bijgevoegde werkdocument van de diensten van de Commissie "De huidige en toekomstige energiepositie van Europa: vraag – aanbod – investeringen" voor een meer gedetailleerde analyse. vraag – aanbod – investeringen". In de laatste twee kolommen worden voorspellingen gedaan over de energievoorziening in de EU als de 20-20-20-doelstellingen volledig zijn gehaald, gebaseerd op het Primes-model.

[1] Europese Raad van maart 2007, conclusies van het voorzitterschap.

[2] COM(2007)0528-32.

[3] COM(2008) 30.

[4] Deze voorspellingen zijn gebaseerd op een vergelijking tussen enerzijds het scenario "nieuw energiebeleid + hoge olieprijzen" en anderzijds het basisscenario, dat uitgaat van gematigde olieprijzen. Nadere informatie over alle statistieken, ramingen en scenario's die in deze toetsing worden gebruikt, is beschikbaar in het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie "De huidige en toekomstige energiepositie van Europa: vraag – aanbod – investeringen".

[5] Eurostat, 2006.

[6] Eurostat, 2006.

[7] Scenario nieuw energiebeleid + hoge olieprijzen; zie voetnoot 4.

[8] www.euromedinfo.eu.

[9] www.molgroup.hu/en/press_centre/press_releases/european_energy_infrastructure__ndash__nets_project/

[10] www.energy-community.org/

[11] www.ens-newswire.com/ens/apr2007/2007-04-03-03.asp

[12] Mededeling van de Commissie "Van financiële crisis naar herstel: een Europees kader voor actie", COM(2008) 706, 29.10.2008.

[13] Eurostat, 2006.

[14] www.energy-community.org.

[15] www.encharter.org.

[16] ec.europa.eu/dgs/energy_transport/international.

[17] "De internationale uitdaging van nucleaire veiligheid en nucleaire beveiliging", COM(2008) 312.

[18] Europese Raad van maart 2007, conclusies van het voorzitterschap.

[19] IEA Energy Policies Review – The European Union", OECD/IEA, september 2008.

[20] http://ec.europa.eu/energy/oil/stocks/index_en.htm.

[21] Mededeling over het beoordelingsverslag met betrekking tot Richtlijn 2004/67 betreffende maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening, COM(2008) 735.

[22] Afgeleid uit studies ter voorbereiding van Richtlijn 2005/32/EG http://ec.europa.eu/energy/demand/legislation/eco_design_en.htm .

[23] http://ec.europa.eu/energy/climate_actions/mayors/index_en.htm.

[24] Eurostat, 2006; de consumptie omvat ook bunkerolie.

[25] Basisscenario met gematigde olieprijzen; zie voetnoot 4.

[26] Scenario nieuw energiebeleid + hoge olieprijzen; zie voetnoot 4.

[27] COM(2007) 30; ec.europa.eu/energy/res/setplan/communication_2007_en.htm.

[28] http://ec.europa.eu/energy/oil/berlin/index_en.htm.

[29] Het basisscenario gaat uit van een voortzetting van de huidige tendensen. Het houdt alleen rekening met beleidsmaatregelen die tegen eind 2006 ten uitvoer zijn gelegd.

[30] Rekening houdende met de vóór eind 2006 door lidstaten genomen beslissingen om uit kernenergie te stappen.