[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 4.6.2008

COM(2008) 324 definitief

2008/0112 (CNS)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

betreffende de instandhouding van visbestanden via technische maatregelen

(door de Commissie ingediend) {SEC(2008)1977}{SEC(2008)1978}

TOELICHTING

1) Achtergrond van het voorstel

- Motivering en doel van het voorstel

Met dit voorstel wordt beoogd het huidige regelgevende kader betreffende de instandhouding van visbestanden via technische maatregelen te vereenvoudigen door de volgende verordeningen te vervangen:

- Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen[1],

- Verordening (EG) nr. 2549/2000 van de Raad van 17 november 2000 tot vaststelling van aanvullende technische maatregelen voor het herstel van het kabeljauwbestand in de Ierse Zee (ICES-sector VIIa)[2].

Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad bevat de technische maatregelen voor de instandhouding van visbestanden via de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen, die thans van kracht zijn in de wateren van de Gemeenschap met uitzondering van de Oostzee, de Zwarte Zee en de Middellandse Zee. De technische maatregelen bepalen de maaswijdte en de andere aspecten van de structuur van het vistuig, de periodes en de geografische gebieden waarin bepaalde soorten visserijactiviteiten verboden of beperkt zijn en de minimummaten bij aanvoer van mariene organismen.

Bij de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid in 2002 zijn de Commissie en de Raad overeengekomen geleidelijk herstelplannen, beheersplannen en langetermijnplannen in te voeren voor visbestanden die voor de Gemeenschap van belang zijn. Dergelijke plannen zijn opgesteld voor de meeste kabeljauwbestanden in de wateren van de Gemeenschap, voor twee heekbestanden, voor twee nephropsbestanden, twee tongbestanden, alsmede tong- en scholbestanden in de Noordzee, waarbij de in Verordening (EG) nr. 850/98 vervatte voorwaarden zijn gewijzigd en/of uitgebreid.

Bovendien zijn tien verordeningen tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/98 goedgekeurd die niet noodzakelijk betrekking hebben op langetermijnplannen.

Het is noodzakelijk al deze herziene voorwaarden in één enkel pakket technische maatregelen te bundelen. Dit pakket technische maatregelen is bedoeld om een breed scala aan doelstellingen te bereiken. Een belangrijke doelstelling is de bescherming van jonge vis en een belangrijk deel van deze maatregelen is bedoeld om bijvoorbeeld de vangst daarvan te beperken door maatregelen om de selectiviteit van vistuig te verbeteren of door bepaalde gesloten seizoenen/gebieden vast te stellen. Andere maatregelen zijn bedoeld om bepaalde soorten of ecosystemen te beschermen, door bijvoorbeeld de visserijinspanning te beperken via de goedkeuring van gesloten gebieden. Met de goedkeuring van bepaalde technische maatregelen wordt tevens beoogd de teruggooi te verminderen.

Bovendien moeten de technische maatregelen passen in het kader van de oprichting van regionale adviesraden (RAR's) bij Besluit van de Raad van 19 juli 2004 tot oprichting van regionale adviesraden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid[3]. Er moet een balans tot stand worden gebracht tussen maatregelen die algemeen toepasselijk zijn in alle gebieden, en maatregelen die specifiek regionaal toepasselijk zijn in de gebieden van de regionale adviesraden, of in de wateren voor de kust van de Franse departementen Frans-Guyana, Martinique, Guadeloupe en Réunion, die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van Frankrijk vallen.

Daarom is de structuur van de voorgestelde verordening een Verordening van de Raad op basis van artikel 37 van het EG-Verdrag, waarin alle gemeenschappelijke permanente maatregelen voor alle gebieden zijn opgenomen, dat wil zeggen: de leidende beginselen. De maatregelen die van toepassing zijn in elk van de gebieden van de regionale adviesraden of in de wateren voor de kust van de Franse departementen Frans-Guyana, Martinique, Guadeloupe en Réunion die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van Frankrijk vallen, d.w.z. puur technische aspecten van regionale aard, moeten vervolgens ten uitvoer worden gelegd via aparte verordeningen van de Commissie door middel van de procedure van het beheerscomité, op basis van de verordening van de Raad.

Wat procedure en tijdsindeling betreft, moet de verordening van de Raad worden goedgekeurd voordat de regionale verordeningen van de Commissie kunnen worden goedgekeurd.

Algemene context

In juni 2004 heeft de Commissie in het kader van het initiatief van het Ierse voorzitterschap een mededeling voorgelegd aan de Raad en het Europees Parlement: "Milieuvriendelijker visserijmethoden bevorderen: de rol van technische instandhoudingsmaatregelen"[4]. Vervolgens heeft de Raad op 21 juni 2004 conclusies goedgekeurd waarin de Raad de Commissie uitnodigt een nieuw voorstel inzake technische maatregelen in de Atlantische Oceaan te doen, ter vervanging van Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen[5].

In het Actieplan 2006-2008 voor een vereenvoudiging en verbetering van het gemeenschappelijk visserijbeleid[6] (het actieplan) is bepaald dat prioriteit moet worden gegeven aan vereenvoudiging van de wetgeving betreffende maatregelen voor de instandhouding van visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen, welke maatregelen momenteel in Verordening (EG) nr. 850/98 zijn vervat, na raadpleging van de lidstaten en de bedrijfstak.

Vereenvoudiging is een van de belangrijkste doelstellingen van de voorgestelde verordening, waarbij rekening is gehouden met de reacties van de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en de belanghebbenden (het Comité voor de visserij en de aquacultuur en de regionale adviesraden) op het actieplan.

Op basis van een non-paper over toekomstige technische maatregelen in de Atlantische Oceaan, heeft de Commissie in 2006 de betrokken regionale adviesraden[7] en in september 2005 het RCVA (Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur) geraadpleegd.

Dit voorstel heeft niet tot doel het ambitieniveau van de technische instandhoudingsmaatregelen te veranderen door bijvoorbeeld op grote schaal over te gaan op grotere maaswijdtes. Hoewel de Commissie van mening is dat de doelstelling van een duurzame visserij, met name op demersale soorten, alleen kan worden bereikt door selectiever vistuig te gebruiken, is de prioriteit een nieuwe reeks eenvoudiger en duidelijker regels op te stellen. De selectiviteit wordt vervolgens geleidelijk verhoogd door deze regels in de toekomst te wijzigen, naarmate de instandhoudingssituatie van de communautaire visbestanden in het algemeen verbetert via andere elementen van het instandhoudingsbeleid, zoals meerjarenplannen.

Alle bepalingen moeten eenvoudig, begrijpelijk en controleerbaar zijn en moeten een positief effect hebben op de instandhouding van de soorten, op de bescherming van de mariene habitats en op de vermindering van de teruggooi.

Het voorstel is van toepassing op commerciële en recreatievisserij in alle Europese wateren, met uitzondering van die in de Middellandse Zee, de Oostzee, de Zwarte Zee en van de visserij op sterk migrerende visbestanden in alle wateren, waarvoor specifieke regels gelden. In dit voorstel worden de meeste bestaande technische maatregelen uit verschillende communautaire verordeningen voor de Atlantische Oceaan en de Noordzee samengebracht, hoewel een aantal maatregelen, die momenteel in aparte verordeningen zijn ondergebracht, apart zullen blijven bestaan[8].

Harmonisatie / regionalisatie

De Commissie is van mening dat de voorkeur moet worden gegeven aan een regionale aanpak, aangezien het dan waarschijnlijker is dat de belanghebbenden bij het proces worden betrokken. Dat is essentieel, aangezien belanghebbenden dan sterker bij de maatregelen betrokken zullen zijn en deze, eenmaal goedgekeurd, ook beter zullen naleven. Regionalisatie betekent echter niet dat de technische maatregelen opnieuw worden genationaliseerd.

De verordening brengt geen verandering in de verdeling van de bevoegdheden tussen de Gemeenschap en de lidstaten, zoals vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad.

Leidende beginselen vs. technische of regionale regels

In het onderhavige voorstel voor een verordening van de Raad wordt de nadruk gelegd op maatregelen die naar verwachting een permanent karakter zullen hebben. Er worden echter ook procedures in vastgesteld die moeten worden toegepast voor het nemen van maatregelen die zich naar verwachting vrij snel zullen ontwikkelen of die zeer technisch van aard zijn. Voor laatstgenoemde gevallen moet de verordening de voorkeur geven aan de toepassing van een procedure voor de goedkeuring van nieuwe regels via de comitologieprocedure. Deze aanpak is bedoeld om tegemoet te komen aan de wens van de lidstaten om het opnemen van tussentijdse technische maatregelen in de jaarlijkse TAC's- en quotaverordening te verminderen of af te schaffen, mede omdat technische maatregelen zeer vaak dringend moeten worden genomen.

Evaluatie

De lidstaten, het Europees Parlement en de belanghebbenden hebben als gemeenschappelijke prioriteit dat de gevolgen van de technische maatregelen vóór en na invoering ervan moeten worden geëvalueerd. De doeltreffendheid van veel bepalingen in het kader van Verordening (EG) nr. 850/98 is nooit geëvalueerd, en die maatregelen zijn van kracht gebleven, ongeacht hun waarde voor de instandhouding van soorten.

Een fundamenteel beginsel wordt dat de maatregelen van de onderhavige verordening na enige tijd moeten worden geëvalueerd, om de noodzaak ervan opnieuw te beoordelen. Een ander leidend beginsel wordt dat wanneer nieuwe, ingrijpende maatregelen worden voorgesteld (zoals aanzienlijk grotere maaswijdtes), de Commissie, als de beschikbare gegevens dat mogelijk maken, een evaluatie vooraf van de mogelijke gevolgen zal uitvoeren.

- Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad en latere wijzigingen.

Verordening (EG) nr. 2549/2000 van de Raad

- Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU

Het voorstel dient de doelstellingen van het GVB.

2) Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordelingen

- Raadpleging van belanghebbende partijen

Twee non-papers waarin de bedoelingen van de Commissie ten aanzien van de herziening, codificatie en vereenvoudiging van Verordening (EG) nr. 850/98 door de diensten van de Commissie zijn voorbereid voor de raadpleging van de belanghebbende partijen. Het voorstel is gebaseerd op overleg met de lidstaten en de vertegenwoordigers van de belanghebbenden in de regionale adviesraden voor de Noordzee, de noordwestelijke wateren en de zuidwestelijke wateren.

Onder de geraadpleegde partijen bestond algemene overeenstemming over de noodzaak van vereenvoudiging en harmonisatie, maar ook over de noodzaak om rekening te houden met de regionale kenmerken van de visserij en een op visserij gebaseerde aanpak, alsmede om alle technische maatregelen in één verordening samen te brengen. Verder bestond er een grote behoefte aan meer duidelijkheid en een verbeterde selectiviteit van het vistuig voor bodemtrawls. In het voorstel is met al deze opmerkingen rekening gehouden.

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) heeft advies uitgebracht over de gesloten gebieden[9] en over de invloed van de belangrijkste factoren die mede bepalend zijn voor de selectiviteit van de kuil[10]. Deskundigen op het gebied van vistuigtechnologie zijn bijeengekomen in het kader van de bilaterale visserijovereenkomst tussen de EU en Noorwegen om de selectiviteit in de Noordzee te bespreken[11].

Met het verslag van de ICES-FAO werkgroep inzake visserijtechnologie en vissengedrag (Working Group on Fish Technology and Fish Behaviour – WGFTFB) over EU-verordeningen inzake technische maatregelen[12] is rekening gehouden.

Op 3 juli 2007 is in Brussel een vergadering van deskundigen over technische maatregelen gehouden met de medewerking van producenten van visnetten.

Effectbeoordeling

De Commissie heeft een effectbeoordeling van het voorstel verricht die heeft geleid tot een rapport dat toegankelijk zal zijn op de website van het directoraat-generaal Maritieme zaken en visserij van de Europese Commissie.

Vereenvoudiging is de voornaamste doelstelling van de nieuwe voorgestelde verordening. De specifieke operationele doelstellingen luiden:

- alle herziene voorwaarden en wijzigingen opnemen in een omvattend pakket technische maatregelen dat gemakkelijk te begrijpen, te controleren en uit te voeren is;

- evenwicht tot stand brengen tussen, enerzijds, maatregelen die algemeen van toepassing zijn in alle gebieden en, anderzijds, maatregelen die specifiek van toepassing zijn in een bepaald gebied (de onder een regionale adviesraad vallende gebieden).

De bedoeling van het voorstel is niet om de kern van de betrokken wetgeving ingrijpend te veranderen, maar om de wetgevingsmethode te wijzigen; de sociale, economische en milieugevolgen zijn dan ook waarschijnlijk bescheiden.

In het effectbeoordelingsverslag zijn de volgende opties overwogen, en het onderhavige voorstel komt overeen met de in het derde streepje verwoorde optie:

- Optie "status quo": deze aanpak betekent dat er geen specifieke stappen worden gezet om de wetgeving inzake technische maatregelen voor de Atlantische Oceaan en de Noordzee op dit moment te vereenvoudigen of te wijzigen, en dat wordt doorgegaan met het visserijbeheer in zijn huidige vorm. Deze optie was al besproken in de Raad, maar die kwam tot de conclusie dat een nieuw voorstel moest worden gedaan en heeft de Commissie gevraagd om, na raadpleging van de belanghebbenden, met een voorstel te komen voor een nieuwe verordening inzake technische instandhoudingsmaatregelen.

- Optie "vereenvoudiging": bij deze optie zouden de technische maatregelen over de gehele linie worden vereenvoudigd en geharmoniseerd, zonder rekening te houden met de regionale of andere specifieke overwegingen. Wanneer de maatregelen echter niet via een bottom-up benadering aan specifieke plaatselijke behoeften zouden worden aangepast, zou de effectiviteit van de technische maatregelen niet worden verbeterd. Wanneer geen voorstel met betrekking tot milieuvriendelijker visserijmethoden (lees: teruggooibeleid) zou worden gedaan, zou dit ingaan tegen het actieplan 2006-2008 van de Commissie voor verbetering van het GVB. Dit is de reden waarom deze optie meteen terzijde is geschoven en verder niet is onderzocht.

- Optie "vereenvoudiging en regionalisatie": met deze optie wordt een voorstel gedaan voor een nieuw wetgevingspakket dat niet alleen de huidige ingewikkelde regels vereenvoudigt, maar ook specifieke bepalingen voor elk "onder een regionale adviesraad vallend gebied (RAR-gebied)" introduceert, waarin de regionale verschillen tot uiting komen. Een dergelijk wetgevingsvoorstel vormt een antwoord op het verzoek van de Raad om de technische maatregelen te herzien met het oog op vereenvoudiging ervan, en om te kiezen voor een meer geregionaliseerde benadering teneinde de effectiviteit ervan te verbeteren. Dit voorstel behelst een omvattend en samenhangend pakket met een juiste balans tussen maatregelen die algemeen geldend zijn in alle gebieden en maatregelen die specifiek zijn voor bepaalde RAR-gebieden, namelijk één kaderverordening van de Raad met algemene beginselen en bepalingen, en aanvullende verordeningen van de Commissie met specifieke technische regels voor elk "RAR-gebied". Een dergelijke herziening van technische maatregelen strookt met het actieplan 2006-2008 van de Commissie voor vereenvoudiging en verbetering van het GVB.

3) Juridische elementen van het voorstel

- Samenvatting van de voorgestelde maatregel

Vervanging en intrekking van Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad en intrekking van Verordening (EG) nr. 2549/2000 van de Raad.

- Rechtsgrondslag

Artikel 37 van EG-Verdrag.

- Subsidiariteitsbeginsel

Dit voorstel valt binnen de werkingssfeer van het GVB, waarvoor uitsluitend de Gemeenschap bevoegd is. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

- Evenredigheidsbeginsel

Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid[13] moet dit beleid een exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen garanderen die voor duurzame omstandigheden op economisch, ecologisch en sociaal gebied zorgt. Hiertoe volgt de Gemeenschap de voorzorgsaanpak bij het nemen van maatregelen die erop gericht zijn de levende aquatische hulpbronnen te beschermen en in stand te houden, voor een duurzame exploitatie van die hulpbronnen te zorgen en het effect van visserijactiviteiten op de mariene ecosystemen zo gering mogelijk te houden.

Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 stelt de Raad voor het bereiken van die doelstelling communautaire maatregelen vast waarbij de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden geregeld.

In artikel 4, lid 2, onder g), van Verordening (EG) nr. 2371/2002 is verder bepaald dat deze maatregelen met name maatregelen kunnen omvatten voor elk bestand of groep bestanden om de visserijsterfte en het milieueffect van visserijactiviteiten te beperken door het nemen van technische maatregelen.

Aangezien het voorstel aan de doelstellingen van het GVB voldoet, wordt het geacht in overeenstemming te zijn met het evenredigheidsbeginsel.

- Keuze van instrumenten

Voorgesteld instrument: Verordening van de Raad

Andere instrumenten zouden om de onderstaande reden ongeschikt zijn: het voorstel betreft vervanging en intrekking van een verordening van de Raad.

4) Gevolgen voor de begroting

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap.

2008/0112 (CNS)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

betreffende de instandhouding van visbestanden via technische maatregelen

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37,

Gezien het voorstel van de Commissie[14],

Gezien het advies van het Europees Parlement[15],

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[16],

Gezien het advies van het Comité van de Regio's[17],

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Verordening (EG) nr. 850/98[18] zijn technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden vastgesteld.

(2) De Raad heeft in zijn conclusies van juni 2004, waarin werd gepleit voor de bevordering van milieuvriendelijker visserijmethoden, de aanbeveling gedaan om de technische maatregelen voor de Atlantische Oceaan en de Noordzee te herzien, met het oog op vereenvoudiging en rekening houdend met de regionale kenmerken. De Raad heeft de Commissie verzocht om, na raadpleging van de belanghebbenden, met een vereenvoudigd voorstel voor technische maatregelen te komen.

(3) In haar mededeling van juni 2004[19] heeft de Commissie voorstellen gedaan voor manieren waarop de Gemeenschap het gebruik van milieuvriendelijke visserijmethoden verder kan bevorderen, met name door middel van technische instandhoudingsmaatregelen, en tegelijkertijd rekening kan houden met de noodzaak van een evenwicht tussen economische en milieudoelstellingen. Met het gebruik van dergelijke visserijmethoden moet rekening worden gehouden.

(4) In april 2006 heeft de Raad een actieplan van de Commissie inzake vereenvoudiging van de communautaire wetgeving goedgekeurd. In het licht van de conclusies van dit actieplan moeten alle technische maatregelen die verspreid zijn over verschillende verordeningen, waaronder de jaarlijkse verordening inzake vangstmogelijkheden en herstelplannen voor bepaalde bestanden, in één verordening worden samengebracht.

(5) Bij deze verordening moeten technische maatregelen worden vastgesteld voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan, het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de wateren voor de kust van de Franse departementen Frans-Guyana, Martinique, Guadeloupe en Réunion die uitsluitend onder de soevereiniteit of jurisdictie van Frankrijk vallen, aangezien technische maatregelen voor de Oostzee en de Middellandse Zee zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 2187/2005 van 21 december 2005 betreffende de instandhouding door middel van technische maatregelen van de visbestanden in de Oostzee, de Belten en de Sont, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1434/98 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 88/98[20], respectievelijk Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad van 21 december 2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1626/94[21].

(6) Technische maatregelen moeten passen in het in 2002 goedgekeurde nieuwe gemeenschappelijk visserijbeleid, met name ten aanzien van de oprichting van regionale adviesraden bij Besluit van de Raad van 19 juli 2004 tot oprichting van regionale adviesraden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid[22], en rekening houden met milieuaspecten, zoals de bescherming van mariene habitats en de vermindering van de teruggooi.

(7) Er moet een evenwicht tot stand worden gebracht tussen de aanpassing van technische instandhoudingsmaatregelen aan de diversiteit van de visserij en de noodzaak van homogene regels die gemakkelijk zijn toe te passen, alsmede tussen maatregelen die algemeen van toepassing zijn in alle gebieden en maatregelen die specifiek voor bepaalde gebieden van toepassing zijn, namelijk de onder een regionale adviesraad vallende gebieden.

(8) In artikel 174 van het Verdrag is bepaald dat bij alle maatregelen van de Gemeenschap de eisen inzake milieubescherming geïntegreerd moeten worden, met name in het licht van het voorzorgsbeginsel.

(9) De uitvoering van de verbintenis om niet-destructieve visserijpraktijken te ontwikkelen, zoals aanbevolen door de wereldtop over duurzame ontwikkeling van Johannesburg in 2002, moet worden voortgezet.

(10) De bij deze verordening vastgestelde maatregelen moeten na een bepaalde tijd worden geëvalueerd, om hun effectiviteit en rechtvaardiging opnieuw te beoordelen.

(11) Bij Richtlijn 92/43/EEG heeft de Raad maatregelen vastgesteld inzake de instandhouding van natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. Sommige soorten mariene organismen die binnen de werkingssfeer van deze verordening vallen, worden op grond van die richtlijn beschermd.

(12) Met het oog op de bescherming van de levende rijkdommen van de zee en een evenwichtige exploitatie van de visbestanden moeten, in het belang van zowel de vissers als de consumenten, technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden worden vastgesteld, onder meer inzake de vaststelling van passende maaswijdtes en combinaties daarvan voor de vangst van bepaalde soorten, alsmede van andere vistuigkenmerken, inzake minimummaten van mariene organismen, en inzake beperkingen van de visserij in bepaalde gebieden en met bepaalde soorten vistuig en toebehoren.

(13) Bepaald moet worden hoe mariene organismen moeten worden gemeten.

(14) Om het wetenschappelijk onderzoek en het kunstmatig uitzetten en overbrengen van mariene organismen niet te belemmeren, mag deze verordening niet gelden voor activiteiten die met het oog daarop nodig zijn.

(15) Een vaartuig moet onmiddellijk naar een ander gebied varen, zodra de maximumhoeveelheid bijvangsten wordt overschreden.

(16) De afmetingen, de onderwatertijd en de diepte van sommige soorten passief vistuig moeten worden vastgesteld.

(17) De Commissie en de lidstaten moeten worden gemachtigd om, als de instandhouding van de visbestanden ernstig wordt bedreigd, passende voorlopige maatregelen te nemen die onmiddellijk van toepassing zijn.

(18) Aanvullende nationale maatregelen met een strikt plaatselijk karakter mogen worden gehandhaafd of goedgekeurd overeenkomstig het gemeenschappelijk visserijbeleid.

(19) De maatregelen die nodig zijn in het kader van de tenuitvoerlegging van deze verordening, met inbegrip van specifieke bepalingen voor elk gebied dat onder een regionale adviesraad valt, moeten worden genomen overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden[23].

(20) Met het oog op het grote aantal wijzigingen in de regelgeving en de omvang van die wijzigingen, moet Verordening (EG) nr. 850/98 worden ingetrokken en worden vervangen door een nieuwe tekst,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

WERKINGSSFEER EN DEFINITIES

Artikel 1

Werkingssfeer

Deze verordening is van toepassing:

a) op de visserij en op het aan boord houden, overladen en aanvoeren van vis, wanneer deze activiteiten plaatsvinden:

i) in de communautaire wateren van de in artikel 2 bedoelde visserijzones en wateren;

ii) door communautaire vaartuigen in andere dan communautaire wateren van de in artikel 2, lid 1, bedoelde visserijzones;

iii) door onderdanen van lidstaten in andere dan communautaire wateren van de in artikel 2, lid 1, bedoelde visserijzones, onverminderd de primaire verantwoordelijkheid van de vlaggenstaat;

b) op de opslag, de verkoop, de uitstalling of het te koop aanbieden van visserijproducten die zijn gevangen in de in artikel 2 bedoelde visserijzones en wateren;

c) op de invoer van visserijproducten die buiten de in artikel 2 bedoelde visserijzones en wateren zijn gevangen of die waar dan ook door een vissersvaartuig van een derde land zijn gevangen, ten aanzien van het bepaalde in artikel 4.

Artikel 2

Omschrijvingen van visserijzones

1. Deze verordening is van toepassing op de volgende visserijzones, wanneer zij behoren tot of betrekking hebben op een van de in artikel 2, lid 1, onder c) tot en met f), van Besluit 585/2004/EG gespecificeerde gebieden of bestanden:

a) de ICES-zones (International Council for the Exploration of the Sea - Internationale Raad voor het onderzoek van de zee): de afbakening van Verordening (EEG) nr. 3880/91[24];

b) de CECAF-zones 34.1.1, 34.1.2 en 34.2.0 (Fishery Committee for the Eastern Central Atlantic – Visserijcomité voor de centraal-oostelijke Atlantische Oceaan, of FAO-gebied 34): de afbakening van Verordening (EG) nr. 2597/95 van de Raad[25].

2. Deze verordening is van toepassing op alle wateren voor de kust van de Franse departementen Frans-Guyana, Martinique, Guadeloupe en Réunion die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van Frankrijk vallen.

Artikel 3

Andere definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden, naast de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde definities, de volgende definities:

a) "trawlnetten": netten die actief worden gesleept door één of meer vissersvaartuigen en die bestaan uit een net met een kegel- of piramidevormig gedeelte (de eigenlijke trawl) dat aan de achterkant is afgesloten door een kuil;

b) "boomkorren": een bodemtrawl die wordt opengehouden door een horizontale boom;

c) “Deense zegens”: gesleept omringend vistuig dat vanaf een vaartuig wordt bediend door middel van twee lange lijnen (vislijnen), met het doel de vis naar de opening van de zegen te leiden. Dit type vistuig dat uit net bestaat en dat naar vorm en grootte vergelijkbaar is met een bodemtrawl, bestaat uit twee lange vleugels, een middengedeelte en een kuil;

d) "gesleept vistuig": trawlnetten, Deense zegens en vergelijkbaar vistuig met een kegel- of piramidevormig gedeelte dat aan de achterkant is afgesloten door een kuil, of dat uit twee lange vleugels, een middengedeelte en een kuil bestaat, en dat actief door het water wordt gesleept;

e) "kuil": de laatste 8 m van gesleept vistuig, gemeten vanaf de pooklijn, wanneer de maaswijdte groter is dan of gelijk is aan 80 mm, of de laatste 20 m van gesleept vistuig, gemeten vanaf de pooklijn, wanneer de maaswijdte kleiner is dan 80 mm;

f) “overkuil”: een cilindrisch stuk netwerk dat volledig rond de kuil is aangebracht en op verschillende plaatsen aan de kuil is bevestigd. De overkuil is minstens even groot (in de lengte en in de breedte) als het gedeelte van de kuil waaraan het is bevestigd;

g) "verstevigingsstrop": een strop van touw om de kuil of eventueel de overkuil, die aan de kuil of de overkuil is bevestigd;

h) “verdeelstrop”: een strop van touw die door lussen of ringen los om de kuil of eventueel de overkuil is bevestigd;

i) "kieuwnetten": netten die uit één stuk bestaan en in een verticale positie in het water worden gehouden door drijflichamen en zinkers. Mariene organismen worden gevangen doordat zij in het net verward of verstrikt raken;

j) “schakelnetten”: netten die bestaan uit twee of meer wanden die parallel zijn opgehangen aan één enkele hoofdlijn;

k) "onderwatertijd": de periode vanaf het tijdstip waarop de netten voor het eerst in het water worden gelaten tot het tijdstip waarop ze weer volledig aan boord van het vissersvaartuig zijn gehaald;

l) "kustlidstaat": de lidstaat die de soevereiniteit of de jurisdictie heeft over de wateren waarin de visserijactiviteiten plaatsvinden.

HOOFDSTUK II

GEMEENSCHAPPELIJKE PERMANENTE MAATREGELEN VOOR ALLE GEBIEDEN

Afdeling 1

MINIMUMAFMETINGEN BIJ AANVOER

Artikel 4

Minimumafmetingen bij aanvoer van mariene organismen

1. Mariene organismen worden als ondermaats beschouwd als ze kleiner zijn dan de in bijlage I gespecificeerde minimumafmeting bij aanvoer voor de betrokken soort.

2. Ondermaatse mariene organismen mogen niet aan boord worden gehouden, noch worden overgeladen, aangevoerd, vervoerd, opgeslagen, verkocht, uitgestald of te koop aangeboden, maar moeten onmiddellijk in zee worden teruggezet.

3. In afwijking van lid 2 mag ondermaatse sardine, ansjovis, horsmakreel of makreel die is gevangen om als levend aas te worden gebruikt, aan boord worden gehouden, op voorwaarde dat ervoor wordt gezorgd dat de vissen in leven blijven.

4. De grootte van mariene organismen wordt gemeten overeenkomstig het bepaalde in bijlage II.

Afdeling 2

VISTUIG

Artikel 5

Eénnetregel

Het is verboden tijdens een visreis combinaties van netten van meer dan één maaswijdteklasse aan boord te houden.

Artikel 6

Gesleept vistuig

1. Het is niet toegestaan voorzieningen aan netten aan te brengen die de mazen in de bovenste helft van de kuil versperren of anderszins verkleinen.

2. In afwijking van lid 1 is het toegestaan:

a) bij het vissen met gesleept vistuig met een maaswijdte van minder dan 80 mm, aan het uiteinde van de kuil een overkuil te bevestigen. De maaswijdte van de overkuil moet ten minste tweemaal zo groot zijn als die van de kuil;

b) aan de buitenkant van een deel van de kuil een sensor te bevestigen voor het meten van de omvang van de vangsten;

c) verstevigingsstroppen en een verdeelstrop aan de buitenkant van de kuil te bevestigen;

d) drijvers aan de twee zijdelingse naadlijnen van de kuil te bevestigen.

3. Het is verboden te vissen met gebruikmaking van:

a) een kuil waarin het aantal mazen van gelijke grootte langs de omtrek van de kuil van vóór naar achteren toeneemt. Dat verbod geldt niet voor het deel van de kuil waaraan een toegestane selectieve voorziening is ingezet;

b) een kuil met een maaswijdte van 80 mm of meer, waarvan niet alle mazen vierzijdig zijn en waarvan de zijden van de maas niet van ongeveer dezelfde lengte zijn;

c) een kuil waarbij de gestrekte lengte van de bovenste helft niet ongeveer gelijk is aan de gestrekte lengte van de onderste helft;

d) gesleept vistuig met een maaswijdte van 80 mm of meer, met meer dan 100 open mazen en minder dan 40 open mazen in de omtrek van de kuil, met uitzondering van de aanslag en de naadlijnen;

e) kuilen met een maaswijdte van 80 mm of meer die niet zijn gemaakt van:

i) enkelvoudig getwijnd netmateriaal waarvan geen enkele draad dikker is dan 8 mm; of

ii) dubbelgetwijnd netmateriaal waarvan geen enkele draad dikker is dan 5 mm.

4. In afwijking van lid 2, onder a), en van lid 3, onder b), d) en e), wordt de maaswijdte van 80 mm bij de visserij in de ICES-zones VIII, IX en X vervangen door 60 mm.

Artikel 7

Boomkorren

1. Het is verboden boomkorren te gebruiken of aan boord te houden met maaswijdtes van minder dan 120 mm; maaswijdtes van 80 mm of meer zijn toegestaan, mits de bovenste helft van het voorste deel van een dergelijk net bestaat uit een paneel van netmateriaal waarbij geen enkele maas minder dan 180 mm is. De lengte van het paneel is gelijk aan of groter dan de halve lengte van de boom. Het paneel wordt rechtstreeks aan de bovenpees bevestigd, of aan niet meer dan drie rijen netmateriaal van welke maaswijdte ook dat rechtstreeks aan de bovenpees is bevestigd.

2. Het is verboden een boomkor te gebruiken of aan boord te houden met een boomlengte van meer dan 24 meter, of meerdere boomkorren met een totale boomlengte (dat wil dus zeggen: de som van de lengten van de bomen) van meer dan 24 meter, of die kan worden verlengd tot meer dan 24 meter. De lengte van een boom wordt gemeten tussen de uiterste punten, met inbegrip van alle toebehoren.

Artikel 8

Kieuwnetten en schakelnetten

1. Het is vaartuigen van de Gemeenschap niet toegestaan kieuwnetten en schakelnetten te gebruiken op plaatsen waar de kaartdiepte meer dan 200 meter bedraagt.

2. De onderwatertijd van kieuwnetten en schakelnetten mag niet meer dan 48 uur bedragen.

3. Bij het vissen met kieuwnetten en schakelnetten is het gebruik van meer dan 50 km netten verboden.

Artikel 9

Specifieke bepalingen betreffende bepaalde kieuwnetten

1. In afwijking van artikel 8 mogen kieuwnetten met een maaswijdte van 120 mm of meer, maar minder dan 150 mm worden uitgezet ten noorden van 48° NB, en mogen kieuwnetten met een maaswijdte van 100 mm of meer, maar minder dan 130 mm worden uitgezet ten zuiden van 48°NB, in wateren met een kaartdiepte van minder dan 600 meter, mits de netten niet meer dan 100 mazen diep zijn, een hanging ratio van ten minste 0,5 hebben, en voorzien zijn van vlotters of soortgelijke drijfvoorzieningen. De maximale lengte per net bedraagt 5 zeemijl en de totale lengte van alle op eender welk moment uitgezette netten bedraagt maximaal 25 km per vaartuig. De maximale onderwatertijd bedraagt 24 uur.

2. In afwijking van artikel 8 mogen kieuwnetten met een maaswijdte van 250 mm of meer worden uitgezet in wateren met een kaartdiepte van minder dan 600 meter, op voorwaarde dat de netten niet meer dan 15 mazen diep zijn, een hanging ratio hebben van ten minste 0,33 en niet voorzien zijn van vlotters of andere drijfvoorzieningen. De maximale lengte per net bedraagt 10 km. De totale lengte van alle op eender welk moment uitgezette netten bedraagt maximaal 100 km per vaartuig. De maximale onderwatertijd bedraagt 72 uur.

3. De hoeveelheid haaien aan boord van vaartuigen die vissen met de in lid 2 bedoelde kieuwnetten, mag niet meer bedragen dan 5% levend gewicht van de totale hoeveelheid aan boord gehouden mariene organismen.

Afdeling 3

MAATREGELEN OM DE TERUGGOOI TE BEPERKEN

Artikel 10

Het onmiddellijk naar een ander gebied varen, zodra de maximumhoeveelheid bijvangsten wordt overschreden

1. Als de in een enkele trek gevangen hoeveelheid ondermaatse vis meer bedraagt dan 10% van de totale vangst, moet het vaartuig zich ten minste vijf zeemijl van alle posities die het tijdens de vorige trek heeft ingenomen, verwijderen alvorens verder te vissen.

2. Indien de minimum- en/of de maximumpercentages van doelsoorten, met uitzondering van ondermaatse vis van doelsoorten, die mogen worden gevangen met de toegestane maaswijdteklasse voor die soort en die aan boord mogen worden gehouden, in een enkele trek niet in overeenstemming waren met de percentages die in de overeenkomstig artikel 22 vastgestelde uitvoeringsbepalingen zijn bepaald, moet het vaartuig zich onmiddellijk ten minste 10 zeemijl van alle posities tijdens de vorige trek verwijderen en gedurende de volgende trek een afstand van ten minste 10 zeemijl houden ten opzichte van alle posities van de vorige trek.

Artikel 11

Beperkingen op het gebruik van automatische sorteermachines

1. Op vissersvaartuigen mogen geen machines aan boord zijn of worden gebruikt waarmee haring ( Clupea harengus ), makreel ( Scomber scombrus) en horsmakreel ( Trachurus spp .) automatisch naar grootte kunnen worden gesorteerd.

2. In afwijking van lid 1, mag het aan boord hebben en het gebruik van dergelijke machines worden toegestaan indien:

a) de gehele vangst die legaal aan boord mag zijn, in bevroren toestand wordt opgeslagen, de gesorteerde vis onmiddellijk na sortering wordt bevroren en er geen gesorteerde vis overboord kan vallen; en

b) de machines op het vaartuig op een zodanige wijze geïnstalleerd en gesitueerd zijn dat de mariene organismen onmiddellijk worden bevroren en niet overboord kunnen vallen.

3. In afwijking van lid 1 mogen vaartuigen die in de Oostzee, de Belten of de Øresund mogen vissen, in het Kattegat automatische sorteermachines als bedoeld in lid 1 aan boord hebben, mits voor dat doel een speciaal visdocument is afgegeven. In het speciaal visdocument dient vermeld te zijn voor welke soorten, gebieden en perioden en onder welke voorwaarden de sorteermachines aan boord mogen zijn en mogen worden gebruikt.

Afdeling 4

MILIEUBESCHERMINGSMAATREGELEN

Artikel 12

Destructieve visserijpraktijken

Het vangen, het aan boord houden, het overladen, het opslaan, de aanvoer, de verkoop, de uitstalling en het te koop aanbieden van mariene organismen die zijn gevangen met methoden waarbij gebruik is gemaakt van explosieven, giftige of verdovende stoffen, elektrische stroom of projectielen van welke aard ook, zijn verboden.

Afdeling 5

WERKZAAMHEDEN AAN BOORD

Artikel 13

Bewerkingen

1. Aan boord van vissersvaartuigen mag geen fysische of chemische verwerking van vis tot vismeel of visolie plaatsvinden en er mogen ook geen visvangsten voor dergelijke doeleinden worden overgeladen.

2. Het in lid 1 vastgestelde verbod geldt niet voor de volgende activiteiten:

a) het verwerken of overladen van afval;

b) de productie van surimi en visvezels aan boord van vaartuigen.

Afdeling 6

SPECIFIEKE MAATREGELEN VOOR BEPAALDE SOORTEN

Artikel 14

Beperkingen op de garnaalvisserij om platvis te beschermen

1. Het is verboden noordzeegarnalen ( Crangon spp.) of ringsprietgarnalen ( Pandalus montagui) aan boord te houden die met gesleepte demersale visnetten met een maaswijdte tussen 16 en 31 mm zijn gevangen, tenzij die hoeveelheid niet meer dan 5% van het totale levende gewicht van de mariene organismen aan boord bedraagt.

2. Het in lid 1 vastgestelde verbod geldt niet indien:

a) aan boord van het vaartuig een in werking zijnde inrichting aanwezig is om na de vangst platvis van noordzeegarnalen en ringsprietgarnalen te scheiden; en

b) voor de vangst van noordzeegarnalen en ringsprietgarnalen gebruik wordt gemaakt van een zeeflap of van een net met een sorteerrooster, overeenkomstig de uitvoeringsbepalingen die de lidstaten vaststellen. De toepassing van deze voorschriften kan worden beperkt tot door vissersvaartuigen gesleepte netten.

Artikel 15

Beperkingen voor de visserij op zalm en zeeforel

In de communautaire wateren van de in artikel 2, lid 1, onder a), bedoelde visserijzone mag, wanneer deze zone deel uitmaakt van de in artikel 2, lid 1, onder c) tot en met e), van Besluit 585/2004/EG genoemde zones, geen zalm en zeeforel aan boord worden gehouden, worden overgeladen, aangevoerd, vervoerd, opgeslagen, verkocht of uitgestald, dan wel te koop worden aangeboden, maar moeten deze soorten onmiddellijk in zee worden teruggezet, wanneer zij zijn gevangen:

a) in wateren buiten de 6-mijlszone vanaf de basislijnen van de lidstaten, behalve in het Skagerrak en het Kattegat;

b) in delen van het Skagerrak en het Kattegat buiten de 4-mijlszone vanaf de basislijnen van de lidstaten;

c) met gesleept vistuig.

HOOFDSTUK III NATIONALE EN REGIONALE MAATREGELEN

Artikel 16

Door de lidstaten genomen noodinstandhoudingsmaatregelen

1. Wanneer de instandhouding van bepaalde soorten of bepaalde visgronden ernstig wordt bedreigd, onder meer wanneer hoge concentraties jonge vis zijn gedetecteerd, en elk uitstel moeilijk te herstellen schade zou veroorzaken, kan de lidstaat voor de wateren onder zijn soevereiniteit of jurisdictie passende instandhoudingsmaatregelen nemen. De betrokken lidstaat zorgt ervoor dat dergelijke maatregelen geen discriminatie van de vaartuigen van andere lidstaten inhouden.

2. De maximumduur van de in lid 1 bedoelde maatregelen bedraagt 10 dagen, de geografische omvang van de betrokken visgronden moet duidelijk worden afgebakend en de maatregelen mogen alleen betrekking hebben op vissersvaartuigen die zijn uitgerust om de betrokken soorten te vangen en/of die een vergunning hebben om op de betrokken visgronden te vissen.

3. Zodra de in lid 1 bedoelde maatregelen zijn genomen, worden zij met een toelichting tegelijk aan de Commissie, de andere lidstaten en de regionale adviesraden meegedeeld.

Artikel 17

Maatregelen van lidstaten die uitsluitend van toepassing zijn op vaartuigen die hun vlag voeren

1. Een lidstaat mag, voor de instandhouding en het beheer van bestanden of om het effect van de visserij op het mariene ecosysteem te verkleinen, technische maatregelen voor de instandhouding van visbestanden nemen die uitsluitend gelden voor de vaartuigen die zijn vlag voeren. Die maatregelen kunnen:

a) de in de communautaire visserijregelgeving vastgestelde maatregelen aanvullen;

of

b) strenger zijn dan de in de communautaire visserijregelgeving vastgestelde minimumeisen.

2. De in lid 1 bedoelde maatregelen moeten stroken met de communautaire regelgeving.

3. De betrokken lidstaat brengt dergelijke maatregelen onmiddellijk ter kennis van de Commissie en van de andere lidstaten.

4. De lidstaten verstrekken de Commissie desgevraagd alle nodige inlichtingen om de Commissie in staat te stellen te beoordelen of de maatregelen voldoen aan lid 1.

5. Indien de Commissie tot de conclusie komt dat de maatregelen niet aan lid 1 voldoen, gelast zij de betrokken lidstaat bij besluit de maatregelen in te trekken of te wijzigen.

Artikel 18

Nationale en/of regionale plannen om de teruggooi te verminderen of uit te bannen

1. De lidstaten en/of de regionale adviesraden kunnen bij de Commissie voorstellen indienen inzake aangelegenheden die verband houden met de uitvoering van plannen om de teruggooi op zee te verminderen of uit te bannen en om de selectiviteit van vistuig te verbeteren. De Commissie beoordeelt dergelijke voorstellen en legt haar opmerkingen daarover binnen drie maanden na ontvangst aan de lidstaat en/of de regionale adviesraad voor, met name met betrekking tot de bijdrage die de plannen zullen leveren aan de vermindering of de uitbanning van de teruggooi.

2. Wanneer vertraging van de vermindering of de uitbanning van de teruggooi zou resulteren in schade die moeilijk te herstellen zou zijn, mag een lidstaat overeenkomstig artikel 16 passende niet-discriminerende instandhoudingsmaatregelen nemen ten aanzien van de wateren die onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallen.

HOOFDSTUK IV

ACTIVITEITEN WAAROP DEZE VERORDENING NIET VAN TOEPASSING IS

Artikel 19

Wetenschappelijk onderzoek

1. Deze verordening is niet van toepassing op visserijactiviteiten die uitsluitend worden uitgeoefend ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek, op voorwaarde dat:

(a) deze activiteiten worden verricht met toestemming en onder gezag van de vlaggenlidstaat;

b) de betrokken kustlidstaat in voorkomend geval vooraf is geïnformeerd over de visserijactiviteiten;

c) vaartuigen die dergelijke visserijactiviteiten uitoefenen, een vergunning aan boord hebben die is afgegeven door de vlaggenlidstaat;

d) de kapitein van het vaartuig, indien de kustlidstaat de vlaggenlidstaat daarom verzoekt, tijdens de visserijactiviteiten een waarnemer van de kustlidstaat aan boord neemt.

2. Mariene organismen die voor de in lid 1 genoemde doeleinden zijn gevangen, mogen worden verkocht, opgeslagen, uitgestald of te koop aangeboden, op voorwaarde dat:

a) zij voldoen aan de normen die zijn vastgesteld in bijlage I bij deze verordening en aan de handelsnormen die zijn goedgekeurd op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 104/2000[26], of

b) zij rechtstreeks worden verkocht voor andere doeleinden dan menselijke consumptie.

Artikel 20

Kunstmatig uitzetten en overbrengen

Deze verordening is niet van toepassing op visserijactiviteiten die uitsluitend worden uitgeoefend ten behoeve van het kunstmatig uitzetten of overbrengen van mariene organismen met toestemming en onder gezag van de betrokken lidstaat of lidstaten. Wanneer deze visserijactiviteiten plaatsvinden in de wateren van een andere lidstaat of andere lidstaten, dienen de Commissie en alle betrokken lidstaten daarvan vooraf in kennis te worden gesteld.

HOOFDSTUK VSLOTBEPALINGEN

Artikel 21

Beoordeling van de effectiviteit van de technische maatregelen

Vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening en vervolgens om de vijf jaar dient de Commissie op basis van advies door het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) en na raadpleging van de betrokken regionale adviesraad, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van deze verordening, met daarin onder meer een beoordeling van het effect van de technische maatregelen op de instandhouding van de visbestanden. Op basis van dat verslag zal de Commissie de Raad een voorstel doen voor eventuele wijzigingen.

Artikel 22

Uitvoeringsbepalingen

De bepalingen ter uitvoering van deze verordening worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure. In deze uitvoeringsbepalingen wordt in het bijzonder het volgende bepaald:

a) de minimum- en de maximumpercentages van de doelsoorten onder de aan boord gehouden mariene organismen;

b) de voor elke doelsoort toegestane maaswijdteklassen;

c) de voorschriften voor de vermindering of uitbanning van teruggooi en de verbetering van de selectiviteit van vistuig;

d) de op basis van de beste beschikbare wetenschappelijke informatie vast te stellen maatregelen betreffende de beperking van de visserijactiviteiten in specifieke perioden en/of de in artikel 2 bedoelde specifieke gebieden om de mariene habitats in die gebieden te beschermen;

e) andere technische maatregelen om mariene habitats of visbestanden te beschermen.

Artikel 23

Procedure voor de wijziging van de bijlagen

Wijzigingen van de bijlagen bij deze verordening worden goedgekeurd volgens de in artikel 30, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure.

Artikel 24

Intrekking

1. De Verordeningen (EG) nr. 850/98 en (EG) nr. 2549/2000 worden ingetrokken.

2. Verwijzingen naar de bepalingen van de ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en moeten worden gelezen volgens de in bijlage III opgenomen concordantietabel.

Artikel 25

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Zij is van toepassing met ingang van xx xx 2009.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, […]

Voor de Raad

De voorzitter

Bijlage I

Minimummaten bij aanvoer

Vissen

Kabeljauw (Gadus morhua) Koolvis (Pollachius virens) Heek (Merluccius merluccius) Schartong (Lepidorhombus spp.) Tong (Solea spp.) Zeebaars (Dicentrarchus labrax) Makreel (Scomber spp.) Horsmakreel (Trachurus spp.) Haring (Clupea harengus) Sardine (Sardina pilchardus) Ansjovis (Engraulis encrasicolus) | 35 cm 35 cm 27 cm 20 cm 24 cm 36 cm 20 cm 15 cm 20 cm 11 cm 12 cm |

Schaaldieren

Noorse kreeft, langoustine (Nephrops norvegicus) Langoustinestaarten Spinkrab (Maia squinado) Noordzeekrab (Cancer pagurus) | 85 mm (totale lengte) 25 mm (lengte van de schaal) 46 mm 120 mm 140 mm |

Weekdieren

Octopus (Octopus vulgaris) Sint-jakobsschelp (Pecten maximus) | 450 gram (schoongemaakt) 100 mm |

Bijlage II

Bepaling van de afmeting van mariene organismen

1. Vis wordt gemeten van de punt van de snuit tot het uiteinde van de staartvin.

2. Noorse kreeft (langoustine) wordt gemeten in de lengterichting van de schaal, over de middellijn, vanaf de achterkant van een oogkas tot aan de verste rand van het kopborststuk, en/of, in de totale lengte, vanaf de punt van het rostrum tot aan het achterste uiteinde van het telson, met uitzondering van de setae (borstelharen), en/of, bij losse staarten van langoustines: vanaf de voorkant van het eerste aanwezige segment van de staart tot aan het achterste uiteinde van het telson, met uitsluiting van de setae (borstelharen). De staart wordt plat gemeten, zonder deze uit te rekken, en op de rugzijde.

3. Spinkrabben of noordzeekrabben worden gemeten over de minimumbreedte van de schaal, haaks op de middellijn over voor- en achterkant van de schaal.

4. Tweekleppige weekdieren worden gemeten over de grootste afmeting van de schelp.

Bijlage III

Concordantietabel

Verordening (EG) nr. 850/98 | Deze verordening |

Artikel 1 | Artikel 1 |

Artikel 2 | Artikel 2 |

Artikel 3 | Artikel 3 |

Artikel 4, lid 1 |

Artikel 4, lid 2 |

Artikel 4, lid 3 |

Artikel 4, lid 4 |

Artikel 4, lid 5 |

Artikel 4, lid 6 |

Artikel 5 |

Artikel 6, lid 1 | Artikel 6, lid 3, onder d) |

Artikel 6, lid 2 | Artikel 6, lid 3, onder a) |

Artikel 6, lid 3 |

Artikel 7 |

Artikel 8 | Artikel 6, lid 3, onder e) |

Artikel 9 | Artikel 6, lid 3, onder b) |

Artikel 10 |

Artikel 11 |

Artikel 12 |

Artikel 13 |

Artikel 14 |

Artikel 15 |

Artikel 16 | Artikel 6, lid 1 |

Artikel 17 | Artikel 4, lid 1 |

Artikel 18, lid 1 | Artikel 4, lid 4 |

Artikel 18, lid 2 |

Artikel 18, lid 3 |

Artikel 18, lid 4 |

Artikel 19, lid 1 | Artikel 4, lid 2 |

Artikel 19, lid 2 |

Artikel 19, lid 3 | Artikel 4, lid 3 |

Artikel 20 |

Artikel 21 |

Artikel 22 |

Artikel 23 |

Artikel 25 | Artikel 14 |

Artikel 26 | Artikel 15 |

Artikel 27 |

Artikel 28 |

Artikel 29 |

Artikel 29 bis |

Artikel 29 ter |

Artikel 30, lid 1 | Artikel 7, lid 2 |

Artikel 30, lid 2 |

Artikel 30, lid 3 |

Artikel 30, lid 4 |

Artikel 30, lid 5 |

Artikel 31 | Artikel 12 |

Artikel 32 | Artikel 11 |

Artikel 33 |

Artikel 34 |

Artikel 35 |

Artikel 36 |

Artikel 37 |

Artikel 38 |

Artikel 39 |

Artikel 40 |

Artikel 42 | Artikel 13 |

Artikel 43 | Artikel 19 |

Artikel 44 | Artikel 20 |

Artikel 45 | Artikel 16 |

Artikel 46 | Artikel 17 |

Artikel 47 |

Artikel 48 | Artikel 22 |

Artikel 49 |

Artikel 50 | Artikel 25 |

Bijlage I |

Bijlage II |

Bijlage III |

Bijlage IV |

Bijlage V |

Bijlage VI |

Bijlage VII |

Bijlage VIII |

Bijlage IX |

Bijlage X |

Bijlage XI |

Bijlage XII | Bijlage I |

Bijlage XIII | Bijlage II |

Bijlage XIV |

Bijlage XV | Bijlage III |

[1] PB L 125 van 27.4.1998, blz. 1.

[2] PB L 292 van 21.11.2000, blz. 5. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1456/2001 van 16 juli 2001.

[3] PB L 256 van 3.8.2004, blz. 17. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2007/409/EG van de Raad van 11 juni 2007.

[4] COM(2004) 438 definitief.

[5] PB L 125 van 27.4.1998, blz. 1.

[6] COM(2005) 647 definitief.

[7] Regionale adviesraden voor de Noordzee, de noordwestelijke wateren en de zuidwestelijke wateren (NS RAC, NWW RAC en SWW RAC).

[8] Verordening (EG) nr. 812/2004 van de Raad van 26 april 2004 tot vaststelling van maatregelen betreffende de bijvangsten van walvisachtigen bij de visserij en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 88/98. Deze verordening heeft niet alleen betrekking op de Noordzee, maar ook op de Middellandse Zee en de Oostzee, en blijft daarom apart bestaan.

[9] Vergaderingen van de Werkgroep van het WTECV op 19-23 maart 2007 en op 15-19 maart 2007.

[10] Vergadering van de Werkgroep van het WTECV op 11-15 juni 2007.

[11] 4-6 juni 2007, Aalesund, Noorwegen.

[12] ICES WGFTFB Verslag 2005 (ICES CM 2005/B:04)

[13] PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

[14] PB C […] van […], blz. […].

[15] PB C […] van […], blz. […].

[16] PB C […] van […], blz. […].

[17] PB C […] van […], blz. […].

[18] PB L 125 van 27.4.1998, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2166/2005.

[19] COM(2004) 438 definitief.

[20] PB L 349 van 31.12.2005, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 809/2007.

[21] PB L 409 van 30.12.2006. 11.

[22] PB L 256 van 3.8.2004, blz. 17. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2007/409/EG (PB L 155 van 15.6.2007, blz. 68).

[23] PB L 191 van 7.7.1998, blz. 10.

[24]

[25]

[26] PB L 17 van 21.1.2000, blz. 22.