Nr. C 168/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 90 
BIJLAGE 
Het volgende wijzigingsvoorstel, dat overeenkomstig de bepalingen van het Reglement van Orde is ingediend, is 
tijdens de beraadslagingen door het Comité verworpen. 
Bladzijde 2, par. 1.4 
Na de tweede alinea de volgende tekst toe te voegen: 
„Juist ten einde de overgangsperiode tot een doeltreffend en nuttig instrument te maken, zulks in de geest 
van en overeenkomstig de vierde overweging van het richtlijnvoorstel, zou de aanvang van punt 8 van 
artikel 1 in ieder geval als volgt moeten worden geformuleerd: 
„De volgende...: „Voorts dienen de Lid-Staten het in de handel brengen ... voorschriften toe te staan voor 
een periode ..."". 
Wordt alleen bepaald dat de Lid-Staten de mogelijkheid hebben om het in de handel brengen en/of het 
gebruik toe te staan, dan zou zulks averechtse uitwerkingen kunnen hebben en kunnen worden aangewend 
om belemmeringen binnen de Gemeenschap te creëren en niet om ervoor te zorgen dat de 
„overgangsregeling" zinvol ten uitvoer wordt gelegd.". 
Motivering 
Het wijzigingsvoorstel spreekt voor zichzelf. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 21; 
tegen: 56; 
onthoudingen: 3. 
Advies betreffende het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 80/836/ 
Euratom tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking 
en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren wat voorafgaande 
vergunningen voor de overbrenging van radioactieve afvalstoffen betreft (*) 
(90/C 168/13) 
De Commissie heeft op 30 november 1989 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 31 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, het Economisch 
en Sociaal Comité om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor energie, nucleaire vraagstukken en onderzoek, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 10 april 1990 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Flum. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 276e zitting (vergadering van 25 april 1990) 
het volgende advies uitgebracht, dat zonder stemmen tegen, bij zeven onthoudingen, is 
goedgekeurd. 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. De thans geldende basisnormen zijn vastgelegd in 
Richtlijn 80/836/Euratom, zoals gewijzigd bij Richtlijn 84/ 
467/Euratom. Hierin zijn de eisen ten aanzien van het 
vervoer van radioactieve afvalstoffen zeer algemeen 
behandeld. Ten einde een volledig administratief toezicht 
te verkrijgen op hetgeen met radioactieve afvalstoffen 
gebeurt, dienen nauwkeuriger voorschriften te worden 
opgesteld. Het onderhavige ontwerp is hierop gericht. 
1.2. Voorgesteld wordt om artikel 5 van Richtlijn 80/ 
836/Euratom te completeren en een bijlage I A, waarin de 
administratieve procedure voor de overbrenging wordt 
beschreven, toe te voegen. 
(!) PB nr. C 5 van 10. 1. 1990, blz. 7. 1.3. De Commissie heeft op overtuigende manier naar 
voren gebracht, hoe belangrijk het is administratief 
toezicht te houden op de overbrenging van radioactieve 
afvalstoffen. 
1.4. Het Comité juicht het voorstel van de Commissie 
principieel en nadrukkelijk toe. 
2. Algemene opmerkingen over het administratief toe­
zicht op de overbrenging van radioactieve afvalstoffen 
2.1. In bijlage I A wordt nauwkeurig beschreven welke 
procedure dient te worden gevolgd bij de kennisgeving van 
de betrokken instanties en het verkrijgen van ver­
gunningen, en welke documenten voor het vervoer dienen 
te worden gebruikt. 
2.2. Aangezien verschillende Lid-Staten en derde landen 
direct of indirect bij een transport betrokken kunnen zijn, 
werd geprobeerd met alle aspecten rekening te houden. De 
regeling wordt hierdoor evenwel minder eenvoudig en is 
dus minder gemakkelijk te controleren. 
10. 7. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 168/19 
2.3. De publieke opinie wordt telkens weer gealarmeerd 
door meldingen van onregelmatigheden bij het transport 
van radioactief afval. Een dergelijk voorval was ook de 
aanleiding voor het opstellen van de richtlijn. Zoals zo vaak 
was er ook in dit geval geen sprake van gebrekkige 
administratieve registratie, maar van foutieve declaratie: 
de inhoud van de vaten kwam niet overeen met de 
opgegeven inlichtingen. 
2.4. Het administratief volgen van de afvalstoffen wordt 
zeer belangrijk geacht. Aangezien het respecteren van de 
voorschriften evenwel de voorwaarde is voor de veiligheid 
van werkers en bevolking, dient telkens weer te worden 
gewezen op de verantwoordelijkheid van alle bij het 
transport betrokken partijen — van producent tot 
ontvanger. De autoriteiten dienen adequate procedures te 
ontwikkelen, op gevoelige punten van de transportketen de 
naleving van de voorschriften adequaat te controleren en 
bij tekortkomingen direct op te treden. 
2.5. Overeenkomstig de richtlijn hebben de producent 
en de ontvanger terecht een door de bevoegde autoriteiten 
af te geven vergunning nodig. Dit geldt voor alle bij het 
transport betrokken partijen en met name ook voor de 
vervoerder. Hierbij mag er niet voor worden terugge­
schrokken een onderneming een vergunning af te nemen. 
3. Opmerkingen over de onderhavige ontwerp-richtlijn 
3.1. Het Comité wijst erop dat de onderhavige richtlijn 
niet betrekking heeft op de in Richtlijn 80/836/Euratom 
geregelde transporten. Het is de bedoeling dat de richtlijn 
inzake overbrenging van radioactieve afvalstoffen een 
leemte op dit gebied aanvult. 
3.2. In de richtlijn worden vraagstukken die verband 
houden met metingen, identificatie, verpakking, concrete 
controle, risico's, aansprakelijkheid, voorzorgsmaat­
regelen en vermenging niet behandeld. Hiervoor bestaan 
andere richtlijnen en overeenkomsten die in de bijlage 
zouden moeten worden vermeld. 
3.3. Het Comité had het nuttig geacht dat alle 
vraagstukken en voorschriften met betrekking tot dit 
probleem in een nieuwe richtlijn zouden zijn gebundeld en 
dat de Commissie niet met een aanvulling van Richtlijn 80/ 
836/Euratom had volstaan. Daardoor zou het Europese 
recht op dit gebied ook voor de betrokken partijen 
eenvoudiger kunnen worden toegepast, hetgeen ook de 
rechtszekerheid ten goede zou komen. 
3.4. Desalniettemin juicht het Comité de onderhavige 
ontwerp-richtlijn toe, aangezien deze een belangrijke stap 
ter verbetering van de veiligheid op dit gebied vormt. Het 
gaat er evenwel van uit dat de Commissie in de uiteindelijke 
richtlijn met zijn aanbevelingen rekening houdt. 3.5. Voorts bestaat onduidelijkheid in verband met de 
overbrenging van militaire afvalstoffen (hoeveelheid, 
potentiële gevaren). De Commissie dient ervoor te zorgen 
dat ook dit gebied aan voorschriften wordt onderworpen. 
3.6. In de richtlijn dienen ook de gevaren in verband met 
de overbrenging van toxische chemische stoffen te worden 
behandeld. Het mag niet zo zijn dat afvalstoffen die 
eigenlijk als toxische materialen zouden moeten worden 
behandeld, als laag radioactief worden geclassificeerd en 
daardoor aan minder strenge veiligheidsvoorschriften 
worden onderworpen. 
3.7. Het Comité verzoekt de Commissie ervoor te 
zorgen dat de veiligheidsvoorschriften snel tot toepassing 
komen. 
4. Bijzondere opmerkingen over de onderhavige ontwerp­
richtlijn 
4.1. Artikel 1, lid 1 
4.1.1. Overeenkomstig artikel 1, lid 1, is een vooraf­
gaande vergunning alleen voorgeschreven voor over­
brenging van radioactieve afvalstoffen die niet voor verder 
gebruik zijn bestemd en dus definitief opgeslagen dienen te 
worden. Dientengevolge is er geen vergunningsplicht voor 
radioactieve stoffen en materialen die tijdens de produk-
tiecyclus of voor opwerking worden overgebracht ten einde 
op een later tijdstip — vaak pas na meerdere jaren 
voorlopig te zijn opgeslagen — verder te worden gebruikt. 
4.1.2. Het Comité is er geenszins van overtuigd dat een 
dergelijke beperking van het toepassingsgebied van de 
richtlijn gegrond is; het is namelijk niet duidelijk geworden 
dat de overbrenging van de radioactieve afvalstoffen en 
materialen in kwestie onder Richtlijn 80/836/Euratom dan 
wel onder andere rechtsvoorschriften van de Gemeenschap 
ter zake valt. 
4.1.3. Bij ontbreken van garanties op dit gebied is het 
Comité van oordeel dat er hier sprake is van een belangrijke 
leemte in het richtlijnvoorstel die haaks staat op de 
aangegeven doelstelling, dat is betere bescherming van de 
gezondheid van bevolking en werknemers tegen de aan 
ioniserende straling verbonden gevaren. De Commissie zou 
derhalve onverwijld moeten onderzoeken of het mogelijk is 
het toepassingsgebied van de richtlijn uit te breiden tot alle 
radioactieve stoffen, ongeacht hun bestemming of uiteinde­
lijk gebruik, of een gelijkwaardige regeling moeten 
instellen. 
4.2. Bijlage 1 A 
4.2.1. Deel I „Definities en algemene vereisten" 
4.2.1.1. Punt 1 
a) Voor de definitie van radioactieve afvalstoffen in de zin 
van het richtlijnvoorstel wordt gewezen op de opmer­
kingen in par. 4.1. 
Nr. C 168/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 90 
b) De Commissie wordt verzocht de Lid-Staten te vragen 
haar de bevoegde autoriteiten mede te delen. 
c) De definitie van „producent van de radioactieve 
afvalstoffen" gaat niet ver genoeg, aangezien geen 
rekening wordt gehouden met bij voorbeeld gebruikers 
van radioactieve stralingsbronnen, materiaaltests, enz. 
Stralingsbronnen worden namelijk door de gebruiker 
ten dele direct aan de producent teruggegeven en door 
deze laatste verwijderd dan wel opgewerkt. 
d) De definitie van „houder van de radioactieve afvalstof­
fen" komt niet haarscherp overeen met de rechts­
personen van expediteur, vervoerder en hun mogelijke 
onderaannemers. Deze begrippen dienen duidelijker te 
worden vastgelegd. 
4.2.1.2. Punt 2 
In dit verband zouden zowel de vervoerder die voor de 
overbrenging zorgt, als de „houder" die de opdracht tot 
overbrenging geeft, moeten worden genoemd. 
4.2.2. Deel III 
Lid 10 
Volgens de eerste zin van lid 10 mag tussen de ontvangst 
van de kennisgeving en de toezending van de ontvangstbe­
vestiging maximaal één maand liggen. Het vervoer vindt 
dus reeds plaats zonder dat de Lid-Staat van doorvoer van 
zijn recht gebruik heeft kunnen maken. 
Deze procedure brengt grote gevaren met zich mee, 
aangezien niet kan worden uitgesloten dat pseudo-
verklaringen worden afgegeven of dat de opleiding in de 
derde landen van bestemming ontoereikend is. Dergelijke 
gevaren waren immers ook een reden voor wijziging van de 
richtlijn. 
In overeenstemming met lid 10, onder d), tweede alinea, 
hebben de autoriteiten van de laatste Lid-Staat van 
doorvoer die grenst aan het derde land waarvoor 
radioactieve afvalstoffen zijn bestemd, het recht in plaats 
van de Lid-Staat van verzending de ontvangstbevestiging af 
te geven of bezwaren naar voren te brengen. Van dit recht 
mag pas na een periode van ten minste drie maanden 
volgend op de mededeling van hun intenties dienaangaande 
aan de Commissie en de andere Lid-Staten gebruik worden 
gemaakt. 
Volgens het Comité zal een dergelijke periode, die in totaal 
dus vier maanden kan duren, niet slechts praktische 
belemmeringen veroorzaken met extra kosten in verband 
met de noodzakelijke opslag, maar ook leiden tot grotere 
risico's uit het oogpunt van bescherming van bevolking, 
werknemers en milieu, hetgeen met deze richtlijn juist niet 
wordt beoogd. 
Het Comité stelt daarom voor om deze bepaling te laten 
sporen met artikel 6 (vierde alinea) van het Verdrag van 
Bazel inzake controle op grensoverschrijdende over­brenging van gevaarlijke afvalstoffen en verwijdering 
daarvan, en aldus te formuleren: 
„Een Lid-Staat van doorvoer (...) stelt de Commissie en 
de andere Lid-Staten hiervan onverwijld in kennis. Hij 
kan vervolgens binnen een periode van 60 dagen na deze 
kennisgeving van dit recht gebruik maken.". 
Lid 14 
Gezien de formulering van lid 14 zijn verschillende niveaus 
voor de veiligheid mogelijk. De Commissie zou er door 
geëigende formuleringen voor moeten zorgen dat de 
veiligheidsvoorschriften zowel in de Lid-Staten van 
verzending als in de Lid-Staten van doorvoer op een zelfde, 
hoog niveau worden vastgelegd. 
4.2.3. Deel VI 
Lid 22 
Er moet zorg voor worden gedragen dat de producent van 
de radioactieve afvalstoffen tot het moment dat deze 
definitief worden opgeslagen of opnieuw worden gebruikt, 
niet van zijn verantwoordelijkheid wordt ontslagen. De 
documenten dienen ten minste tien jaar te worden 
bewaard. 
Dit geldt ook voor deel VII, lid 26. Er mogen geen hiaten in 
de verantwoordelijkheid ontstaan. 
4.2.4. Deel VIII 
De Commissie zou er op moeten toezien dat bij het 
verstrekken van de gegevens over autoriteiten ook wordt 
gedacht aan moderne communicatiemiddelen zoals bij 
voorbeeld telefax en electronic mail. 
De Commissie wordt verzocht ervoor te zorgen dat de 
correspondentie van de houder met de betrokken auto­
riteiten inzake de overbrenging van radioactieve afvalstof­
fen alleen via de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van 
verzending plaatsvindt. Deze laatste is zodoende in staat de 
gehele procedure te overzien. Dit is de enige manier om te 
waarborgen dat de bevoegde autoriteiten in geval van 
onregelmatigheden geïnformeerd zijn en de vereiste 
maatregelen kunnen coördineren. 
4.2.5. Deel IX 
Lid 30 
Eerste gedachtenstreepje: Het woord „belangrijke" dient te 
worden geschrapt. 
Tweede en derde gedachtenstreepje: 
Naast „hoeveelheid en type" zou ook de aard van de 
afvalstoffen moeten worden aangegeven, zodat beter 
rekening kan worden gehouden met de specifieke proble­
men van bij voorbeeld vaste, losse of poedervormige 
stoffen. Voorts wordt ook de aard van de vrijkomende 
straling (alfa, bèta, gamma) buiten beschouwing gelaten. 
10. 7. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 168/21 
4.2.6. Deel X 
Het Comité toont zich verheugd over het feit dat er om de 
twee jaar een verslag zal worden opgesteld dat ook aan hem 
zal worden voorgelegd. Dit verslag zou op verstaanbare 
wijze en onverbloemd een overzicht moeten geven van de 
ervaringen die met de richtlijn zijn opgedaan en eventueel 
conclusies moeten trekken. Hierbij zouden de betrokken 
werknemers gehoord moeten worden. 
4.2.7. Deel XII 
Door ondervinding is bekend dat de controle alleen met 
behulp van elektronische middelen mogelijk zal zijn. Een 
BIJLAGE 
Het onderstaande wijzigingsvoorstel is tijdens de beraadslaging verworpen. 
Bladzijde 3, par. 4.1.1 
Aan het einde toe te voegen: 
„Het is derhalve noodzakelijk afvalstoffen reeds op de plaats van herkomst als afval aan te merken, zodat 
deze niet naderhand opnieuw als brandstof worden gebruikt dan wel opgewerkt.". 
Par. 4.1.2 en 4.1.3 
Schrappen. 
Motivering 
Door de toevoeging aan par. 4.1.1 wordt benadrukt dat de afvalstoffen zich in het eindstadium van de 
levenscyclus van het produkt bevinden. 
Met het schrappen van genoemde paragrafen wordt beoogd te waarborgen dat de reden voor de aanvullende 
richtlijn niet uit het oog wordt verloren door het toepassingsgebied uit te breiden. 
De richtlijn is er duidelijk op gericht de bestaande regelingen inzake overbrenging van radioactieve afvalstoffen 
aan te scherpen op punten waarop dit, gelet op de opgedane ervaringen, noodzakelijk leek. 
Het zou zeer verkeerd zijn en voor verwarring zorgen indien deze duidelijke doelstelling bij alle radioactieve 
stoffen zou worden toegepast. De aandacht voor het vervoer van afvalstoffen zou hierdoor verslappen en er zou 
een conflict ontstaan ten aanzien van geschikt en uitvoerbaar gebleken IAEA-regelingen, bepalingen in de 
Overeenkomst van Lomé en nationale bepalingen betreffende het vervoer van stoffen in de splijtstofkringloop 
dan wel van stoffen bestemd voor opwerking. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 27; 
tegen: 61; 
onthoudingen: 9. begeleidend document mag daarom niet langer zijn dan één 
„beeldschermpagina", aangezien blijkt dat verdere gege­
vens meestal niet of onvolledig worden ingevuld. Derhalve 
zou de Commissie alleen de belangrijkste gegevens moeten 
opnemen. 
Gedaan te Brussel, 25 april 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE