3. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 112/17 
schappen wier aandelen in de officiële notering aan een 
effectenbeurs zijn opgenomen, waarmee het Comité 
behoudens enige specifieke voorstellen tot wijzigingen (') 
over het algemeen heeft ingestemd. 
Het Comité deelt het standpunt van de Commissie dat het 
logisch zou zijn de drie richtlijnen op hetzelfde tijdstip in 
de Lid-Staten van kracht te laten worden. Dit houdt in de 
(') PB nr. C 53 van 3. 3. 1980, blz. 54. 
Gedaan te Brussel, 25 februari 1982. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien artikel 54 van het Verdrag tot oprichting van de 
Europese Economische Gemeenschap, 
Gezien de adviesaanvrage van de Raad van de Europese 
Gemeenschappen van 9 april 1981 inzake het voorstel 
voor een richtlijn van de Raad betreffende de jaarrekening 
van banken en andere financiële instellingen, 
Gezien het besluit van zijn voorzitter van 10 april 1981, 
de Afdeling voor industrie, handel, ambacht en dienst­
verlening te belasten met het opstellen van een advies en 
een rapport inzake deze materie, 
Gezien het advies dat deze Afdeling tijdens haar vergade­
ring van 3 februari 1982 heeft opgesteld, 
Gezien het rapport dat is,ingediend door de heer Miller, 
rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 195e zitting van 
24 en 25 februari 1982 (vergadering van 24 februari 
1982), praktijk in dat de tenuitvoerlegging van de Richtlijnen 
79/279/EEG en 80/390/EEG door de Lid-Staten moet 
worden uitgesteld, aangezien Richtlijn 82/121/EEG 
betreffende periodieke informatieverstrekking (2) op zijn 
vroegst op 30 juni 1983 van kracht zal worden. 
Daarom kan het Comité dan ook met dit voorstel 
instemmen. 
(2) PB nr. L 48 van 20. 2. 1982. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVÊ 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met 67 stemmen vóór en 65 stemmen tegen, bij 
3 onthoudingen is goedgekeurd. 
A. Algemene opmerkingen 
1. Het Comité is het volledig met de Commissie eens 
dat kredietinstellingen verplicht zijn, personeel, cliënten, 
aandeelhouders en het publiek alle van belang zijnde 
gegevens over hun activiteiten te verstrekken. Hoewel het 
instemt met het doel van het richtlijnvoorstel betreffende 
de jaarrekening van banken en andere financiële instel­
lingen, kan het evenwel om de in de volgende paragraaf 
vermelde redenen met de beste wil van de wereld niet met 
dit voorstel in zijn huidige vorm akkoord gaan. 
2. In het bijzonder heeft het Comité er bezwaar tegen 
dat het voorstel de vorm van een referentiewetgeving 
heeft aangenomen die een groot aantal bepalingen uit de 
vierde richtlijn „Vennootschapsrecht" bevat. Volgens het 
Comité is referentiewetgeving in de regel ongewenst, 
omdat hierdoor Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de jaarrekening van 
banken en andere financiële instellingen 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publikatieblad 
van de Europese Gemeenschappen nr. C 130 van 1 juni 1981, blz. 1. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 9 april 1981 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van artikel 54 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap* over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 24 en 25 februari 1982 te Brussel gehouden 195e zitting. 
Nr. C 112/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 5. 82 
a) de zaken extra ingewikkeld worden voor de betrok­
kenen, die zich bij het uitstippelen van hun beleid op 
twee documenten moeten baseren, 
b) waarschijnlijk verwarring en mogelijk geschillen zul­
len ontstaan ingeval bepaalde voorschriften in de 
twee richtlijnen hetzij met elkaar in strijd zijn, hetzij 
samengenomen onduidelijk zijn en 
c) problemen kunnen ontstaan ingeval de vierde richtlijn 
zodanig zou worden gewijzigd dat deze wijzigingen 
onverenigbaar zijn met de aard van of ondoelmatig 
zijn voor kredietinstellingen. Het Comité deelt echter 
niet het standpunt van sommigen dat alle aan de 
referentiewetgeving te wijten problemen afdoende 
kunnen worden opgelost bij het opnemen van de 
bepalingen van dit richtlijnvoorstel in de wettelijke 
voorschriften van de Lid-Staten. 
3. Het Comité is in het geheel niet overtuigd door de 
redenen op grond waarvan de Commissie gemeend heeft, 
geen uitvoerige afzonderlijke richtlijn voor de jaarreke­
ning van banken en andere financiële instellingen te 
moeten voorstellen. Het Comité heeft beslist waardering 
voor de poging van de Commissie, de situatie te verdui­
delijken door een werkdocument voor te leggen waarin 
details van de artikelen van de vierde richtlijn worden 
uiteengezet die naar het oordeel van de Commissie voor 
banken en aanverwante instellingen dienen te gelden, 
doch het moet erop wijzen dat dit werkdocument geen 
kracht van wet heeft. Daarom blijft het Comité ondanks 
dit werkdocument van oordeel dat de Commissie een 
afzonderlijke richtlijn dient op te stellen met alle voor­
schriften die haars inziens noodzakelijk zijn om te komen 
tot qua vorm en inhoud vergelijkbare jaarrekeningen van 
kredietinstellingen. 
4. Het Comité baseert zijn opvattingen op het argu­
ment dat de bijzondere kenmerken van kredietinstellin­
gen - die door de Commissie zijn onderkend en vermoe­
delijk aanleiding waren om de positie van deze instellin­
gen bij de discussies in het kader van de uitwerking van de 
vierde richtlijn buiten beschouwing te laten - nog steeds 
bestaan. Het feit dat deze bijzondere kenmerken nog 
steeds bestaan is voor het Comité aanleiding er met klem 
op aan te dringen dat met betrekking tot jaarrekeningen, 
voor banken en andere financiële instellingen wettelijke 
voorschriften dienen te gelden die uitsluitend op deze 
instellingen van toepassing zijn, zelfs al betekent dit dat 
bepaalde voorschriften van de vierde richtlijn moeten 
worden herhaald. 
5. Terwijl het Comité de specifieke aanpak van de 
Commissie van de hand wijst, wil het over de voorgestel­
de artikelen van het document van de Commissie de 
volgende opmerkingen maken. 
B. Bijzondere opmerkingen 
1. Artikel 1 
Zie algemene opmerkingen. 2. Artikel 2 
Wegens het bijzondere karakter van bepaalde gespeciali­
seerde instellingen, waaraan volgens het Comité in het 
richtlijnvoorstel onvoldoende aandacht is besteed, stelt 
het voor, in lid 4, sub b), van dit artikel na de woorden 
„1 januari 1988" het volgende toe te voegen: „of tot een 
door de Raad vast te stellen latere datum", zodat men zo 
nodig over meer tijd zou kunnen beschikken om te 
onderzoeken of het bijzondere karakter van deze instel­
lingen wellicht een bijzondere behandeling noodzakelijk 
maakt. 
3. Artikel 4 
Op de lacunes in dit artikel gaat de Afdeling in haar 
rapport dieper in. Wil men de doelstellingen van dit 
richtlijnvoorstel verwezenlijken, dan zijn volgens het 
Comité wegens het grote aantal kredietinstellingen van 
uiteenlopende grootte en aard in de Lid-Staten, waarvan 
de posities onderling aanzienlijk verschillen, een flexibel 
schema en dito volgorde van de posten en van de 
samenstelling van sommige posten, van het allergrootste 
belang. Elke andere aanpak dan in het algemeen voor te 
schrijven, wat in de balans dient te worden opgenomen, 
waarbij elke Lid-Staat naar goeddunken zijn eigen liqui­
diteitsvolgorde kan vaststellen, zou naar het oordeel van 
het Comité tot distorsies leiden en een verkeerde voor­
stelling van zaken geven. 
4. Artikel 5 
Het Comité wijst erop dat door de te verstrekken 
informatie over vorderingen op verbonden ondernemin­
gen of op ondernemingen waarin een participatie is 
genomen, het vertrouwelijke karakter van de zaken van 
cliënten zou kunnen worden aangetast, wanneer men te 
maken heeft met slechts één verbonden onderneming of 
één participatie. Voor een dergelijk geval zou een uitzon­
dering op de informatieplicht moeten worden inge­
bouwd. 
5. Artikel 8 
Volgens het Comité dient in de Engelse versie van dit 
artikel in plaats van de woorden „legal title" de correcte 
term „beneficial ownership" te worden gebruikt. 
6. Artikel 9 
Aangezien de standpunten uiteenlopen over de vraag wat 
de beste grondslag is voor het opstellen van looptijdana­
lyses, en in verband met de uiteenlopende usances in de 
Lid-Staten met betrekking tot de financiële en als controle 
bedoelde verslaglegging, dienen de Lid-Staten naar het 
oordeel van het Comité enige manoeuvreerruimte te 
krijgen om voor de onder hun rechtsbevoegdheid vallende 
kredietinstellingen te bepalen, welke methode van opstel­
len dient te worden gebruikt ten einde een getrouwe 
voorstelling van zaken te geven. 
3. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 112/19 
7. Artikel 10 
Volgens het Comité dient de Commissie dit artikel, dat 
betrekking heeft op prolongatie- en stallingstransacties, 
opnieuw te bestuderen en daarbij oog te hebben voor de 
bijzondere problemen die kunnen rijzen bij „werkelijke" 
en „fictieve" transacties met betrekking tot het eigendom 
van het betrokken waardepapier. 
8. Artikel 11 
Aangezien de Commissie in haar Toelichting verklaart 
dat geen eisen van monetair beleid of bankcontrole in 
aanmerking dienen te worden genomen wanneer wordt 
bepaald of bij centrale banken gedeponeerde fondsen al 
dan niet direct opeisbaar zijn, is het Comité van oordeel 
dat een dergelijke intentieverklaring in artikel 11 dient te 
worden opgenomen. 
9. Artikel 12 
Volgens het Comité dienen alle voor herdiscontering bij 
de centrale bank in aanmerking komende posten in de 
bepalingen van dit artikel te worden vermeld. 
10. Artikel 14 
Naar het oordeel van het Comité dient in dit artikel ook 
een afzonderlijke post „te incasseren wissels" te omvat­
ten. 
11. Artikel 17 
Bij de discussie over dit artikel merkt het Comité op dat 
bepalingen betreffende post 8 van de activa ontbreken. 
Volgens het Comité moeten deze bepalingen er wel 
komen. Daarom dringt het er bij de Commissie op aan, 
een op dit punt betrekking hebbende bepaling uit te 
werken waarin een evenwicht is gevonden tussen de 
noodzaak te voldoen aan de eisen betreffende een ade­
quate onthulling, en de vereiste eerbiediging van een 
bepaalde mate van vertrouwelijkheid van de trans­
acties. 
12. Artikel 26 
Naar het oordeel van het Comité zou opneming van 
cijfers over termijnzaken in deviezen misleidend zijn om 
de eenvoudige reden dat deze transacties, afgezien van een 
gering percentage dat aan de toezichthoudende autoritei­
ten wordt gemeld, gedekt zijn. Daarom adviseert het 
Comité, in de derde regel van dit artikel het woord 
„deviezen" te schrappen. 
13. /Artikelen 29 en 30 
Ten aanzien van deze artikelen neemt het Comité een 
soortgelijk standpunt in als het ten aanzien van artikel 4 
heeft gedaan. Daarom dient volgens het Comité bij het 
schema van de winst- en verliesrekening dezelfde flexibele 
benadering te worden gekozen als zijns inziens bij de 
balans het geval zou moeten zijn. Met name is het Comité 
van oordeel dat a) de netto-interest dient te worden 
vermeld, omdat de marge dè belangrijke factor is en b) in 
overeenstemming met de aanbevelingen betreffende ver­borgen reserves (zie verder in dit advies), de posten 8 en 9 
in artikel 29 (en evenzo in artikel 30) dienen te worden 
samengevoegd. 
14. Artikelen 34, 35, 36 en 37 
Het Comité behandelt deze artikelen uitvoerig in zijn 
rapport. Het deelt het standpunt van de Commissie dat 
voorzichtigheid geboden is, en dat kredietinstellingen, 
omdat /ij bloot staan aan risico's als schommelingen van 
de rentetarieven en politieke gebeurtenissen die zij niet in 
de hand hebben en wegens de bijzondere plaats die zij in 
het economisch en financieel bestel innemen, voorzichtig­
heidshalve gevormde reserves dienen te mogen aanhou­
den. Toch dient volgens het Comité op de grootte van 
deze reserves en de criteria waarop zij zijn gebaseerd 
toezicht te worden uitgeoefend. Het Comité is echter van 
oordeel dat de Commissie nog niet de juiste oplossing 
voor dit probleem heeft voorgesteld wanneer het de 
bedoeling is dat deze bepalingen voor alle kredietinstel­
lingen zouden gelden. Bij zijn verzoek aan de Commissie 
een andere oplossing te vinden, dringt het Comité erop 
aan oog te hebben voor de speciale problemen van 
kredietinstellingen met een vrij kleine kredietportefeuille, 
doch met b.v. vrij grote verplichtingen op het gebied van 
effecten, valutahandel, wissels of andere onzekere 
passiya. 
15. Artikelen 39 en 40 
Hoewel het Comité zich er terdege van bewust is dat aan 
personeel, cliënten, aandeelhouders en het publiek infor­
matie moet worden verstrekt over de gang van zaken bij 
banken en andere kredietinstellingen, kan het niet volle­
dig akkoord gaan met de hoeveelheid gedetailleerde 
informatie die naar het oordeel van de Commissie door 
deze instellingen moet Worden verstrekt. Het Comité 
neemt dit standpunt in op grond van het uitvoerige 
toezicht dat reeds door de centrale banken en andere 
overheidsdiensten wordt uitgeoefend. 
16. In het bijzonder doet het Comité de aanbeveling 
dat: 
— de overeenkomstig artikel 39, lid 2, te verstrekken 
informatie niet zo gedetailleerd behoeft te worden 
gepubliceerd; 
— in artikel 39, lid 4, uitsluitend de vermelding van een 
benaderingspercentage dient te worden voorgeschre­
ven dat gebaseerd is op de balans en niet op de winst­
en verliesrekening; 
— artikel 39, lid 5, niet van toepassing mag zijn op 
kredietinstellingen die zich normaliter bezighouden 
met het verstrekken van leningen, op voorwaarde dat 
deze leningen op normale condities worden gege­
ven. 
17. Tevens is het Comité van oordeel dat: 
— de uitsplitsing in „genoteerde" en andere waardepa-' 
pieren (art. 40, lid 2, sub a)) niet van belang is (het 
enige noodzakelijke criterium is de „verhandelbaar­
heid"); 
Nr. C 112/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 5. 82 
de toepassing van artikel 40, lid 2, sut>d) strijdig lijkt 
te zijn met artikel 37 en daarom dient te worden 
geschrapt; 
de bepaling in artikel 40, lid 2, sub e) betreffende 
ontvangen interest op achtergestelde vorderingen 
dient te worden geschrapt, aangezien deze van geen 
betekenis is. 18. Tot besluit wij st het Comité erop dat dit advies en 
het bijbehorende rapport als één geheel dienen te worden 
beschouwd en dringt het er nogmaals bij de Commissie op 
aan, een afzonderlijke richtlijn betreffende de jaarreke­
ning van banken en andere financiële instellingen op te 
stellen. 
Gedaan te Brussel, 24 februari 1982. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE 
BIJLAGE 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
I. UITSLAG VAN DE STEMMING OVER HET ADVIES IN ZIJN GEHEEL 
Onderstaande aanwezige of vertegenwoordigde leden hebben voor het advies gestemd: 
de heren Ammundsen, Arena, Bagliano, Benigni, Bernaert, Berns, Blamoutsis, Blasig, mevrouw Bredima, 
de heren Breitenstein, Broicher, Butler, de Caffarelli, Cammann, van Campen, Clavel, du Closcl, 
Couture, Daul, De Bièvre, De Bruyn, De Tavernier, Doble, Evain, Gallacher, Gingembre, Hall, Hemmer, 
Hennig, Hicks-Beach, Jakobsen, Jonker, Kenna, Kolbenschlag, Lane, Lauga, Laur, Leddy, Leo, Loebl, 
Loughrey, Margot, Marvier, Masprone, Miller, Mills, Morselli, Paggi, Papadopoulos, Pearson, De 
Précigout, Renaud, Rizos, Rollinger, Romoli, Savini, Schnieders, Seydaack, Sloman, Staratzke, Storm 
Hansen, Van der Veen, Wagner, Wiek, Wylie, Zinkin, Zunkler. 
Onderstaande aanwezige of vertegenwoordigde leden hebben tegen het advies gestemd: 
de heren Basnett, Beretta, Boddy, Bonety, Bornard, Buckton, Cavazzuti, Chapple, Chronopoulos, 
mevrouw Clark, de heren Colymvas, Cremer, Curlis, Dasis, Debunne, De Grave, Delourme, von der 
Decken, mevrouw Engelen-Kefer, de heren Etty, Fredersdorf, Friedrichs, Glesener, mevrouw Gredal, de 
heren van Greunsven, Hilkens, Houthuys, Jaschick, Jenkins, Karakitsos, Kirschen, Laval, Loccufier, 
Masucci, Meraviglia, Militello, Milne, Muhr, Murphy, Neumann, Nielsen B., mevrouw Nielsen M., de 
heren Nielsen P., Nierhaus, Ognibene, Patterson, Pfeiffer, Piga, Pronk, Querini, van Rens, mej. Roberts, 
de heren Rouzier, Saitis, Scalia, Scharrenbroich, Schneider, Sorensen, Soulat, mevrouw Strobel, de heren 
Theisen, Vanni, Wagenmans, mevrouw Weber, de heer Zoli. 
Onderstaande aanwezige of vertegenwoordigde leden hebben zich van stemming onthouden: 
de heer Goris, mevrouw Heuser, de heer Rainero. 
II. VERWORPEN WIJZIGINGSVOORSTELLEN 
Onderstaande in overeenstemming met de bepalingen van het Reglement van Orde ingediende en op het 
advies van de Afdeling gebaseerde wijzigingsvoorstellen zijn tijdens de beraadslagingen verworpen: 
Blz. 1 t/m 3 van het advies 
Paragrafen 1 t/m 5 van de algemene opmerkingen door het volgende te vervangen: 
„De Afdeling is het volledig met de Commissie eens dat kredietinstellingen verplicht zijn aan personeel, 
cliënten, aandeelhouders en het publiek alle van belang zijnde gegevens over hun activiteiten te 
verstrekken. Daarom stemt de Afdeling in met het doel van het richtlijnvoorstel betreffende de 
jaarrekening van banken en andere financiële instellingen en gaat zij behoudens de volgende 
opmerkingen met het voorstel akkoord.". 
Motivering 
Het feit dat in het advies wordt aangedrongen op een bijzondere richtlijn voor de jaarrekening van banken 
en andere financiële instellingen, zelfs „al betekent dit dat bepaalde voorschriften van de vierde richtlijn 
moeten worden herhaald" is te wijten aan een misverstand over het juridische karakter van een 
EG-richtlijn. Ook al is onderhavig richtlijnvoorstel gebaseerd op de vierde richtlijn, dan houdt dit niet in 
dat de betrokken instellingen bij het opstellen van de jaarrekening twee documenten in aanmerking moeten 
3. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 112/21 
nemen. In tegenstelling met een EG-verordening is een EG-richtlijn geen direct toepasselijk recht, doch 
uitsluitend een verplichting voor de Lid-Staten om hun wettelijke voorschriften aan de bepalingen van de 
EG-richtlijn aan te passen. De betrokken financiële instellingen dienen dus niet met twee EG-richtlijnen 
rekening te houden, maar moeten zich baseren op de nationale wettelijke voorschriften, die evenwel qua 
inhoud d.m.v. de EG-richtlijnen werden geharmoniseerd. 
Onderhavig richtlijnvoorstel gaat uit van de bepalingen van de vierde richtlijn die als algemene regels voor 
het opstellen van de balans kunnen worden aangemerkt. In dit opzicht is hèt voorstel in overeenstemming 
met de praktijk in de Lid-Staten. 
Mijns inziens spreekt het vanzelf dat bij eventuele wijziging van de algemene regels voor het opstellen van de 
balans ook mogelijke gevolgen voor banken of andere bijzondere situaties in aanmerking moeten worden 
genomen. Het zou echter onbegrijpelijk zijn en ook allesbehalve adequaat, ingeval de reeds goedgekeurde 
vierde richtlijn met de erin vervatte algemene bepalingen thans opnieuw een punt van discussie zou worden, 
hetgeen noodzakelijkerwijs zou geschieden wanneer de Commissie een bijzondere en van de vierde richtlijn 
losstaande richtlijn voor banken zou moeten indienen. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 54, tegen: 58, onthoudingen: 5. 
Blz. 4, paragraaf 3 van de bijzondere opmerkingen 
Deze paragraaf door het volgende te vervangen: 
„De Afdeling stelt voor, actiefpost 8 als volgt op te splitsen: 
a) participaties 
waaronder: - aandelen in verbonden ondernemingen, 
- andere participaties, 
b) Aandelen en andere niet-vastrentende waardepapieren.". 
Motivering 
Door aan te dringen op een flexibel schema van de balansindeling zou een harmonisatie onmogelijk 
worden. Dit zou ook duidelijk in strijd zijn met de grondslagen van de vierde richtlijn. Tegen het vaststellen 
van de liquiditeitsvolgorde door de Lid-Staten bestaan dezelfde bezwaren. Er zij op gewezen dat onder de 
huidige formulering van actiefpost 8 uitsluitend participaties in de vorm van effecten vallen. Met de 
voorgestelde formulering wordt deze beslist niet gewilde beperking vermeden. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 55, tegen: 64, onthoudingen: 3. 
Blz. 5, paragraaf 6 
Deze paragraaf te schrappen. 
Motivering 
Tot dusver uiteenlopende usances ten aanzien van en opvattingen over de methode ter bepaling van de 
looptijd dienen te worden beschouwd als reden om deze materie te harmoniseren. Het voorstel dat de 
Lid-Staten deze materie zelf mogen regelen is in strijd met de beoogde harmonisatie. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 54, tegen: 59, onthoudingen: 5. 
Blz. 7, paragraaf 12 
Deze paragraaf door het volgende te vervangen: 
„Om misleiding ten aanzien van de risico's die voortvloeien uit termijnzaken in deviezen te vermijden, 
moet bovendien worden aangegeven in hoeverre dergelijke transacties gedekt zijn.". 
Motivering 
Het door de Afdeling gevreesde gevaar voor misleiding kan door een dergelijke bijkomende informatie 
gemakkelijk worden vermeden. Het voorstel van de Afdeling houdt evenwel in dat een belangrijke 
informatie in het geheel niet behoeft te worden verstrekt. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 55, tegen: 64, onthoudingen: 2. 
Nr. C 112/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 5. 82 
Blz. 7, paragraaf 13 
Deze paragraaf door het volgende te vervangen: 
„De volgens artikel 29 te maken saldering van waardecorrecties en baten is in strijd met een van de 
belangrijkste beginselen van een duidelijke verslaglegging. Daarom stelt de Afdeling voor in artikel 29 
post 8 en post 9 in twee rubrieken, nl. waardecorrecties en baten, op te splitsen.". 
Motivering 
Een flexibele indeling is duidelijk in strijd met de beoogde harmonisatie. Salderingen die verder gaan dan 
hetgeen in het voorstel van de Commissie is bepaald - zoals door de Afdeling aanbevolen - , zouden ertoe 
leiden dat de winst- en verliesrekening een nóg onduidelijker beeld geeft; zulks is in strijd met het doel, nl. 
een getrouwe weergave van de stand van zaken te geven. Juist door opsplitsing in waardecorrecties van 
ontvangsten en baten dient men een duidelijker beeld te kunnen krijgen. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 51, tegen: 58, onthoudingen: 3. 
Blz. 7, paragraaf 14 
Deze paragraaf door het volgende te vervangen: 
„De Afdeling behandelt dit artikel uitvoerig in haar rapport. Zij deelt het standpunt van de Commissie 
dat voorzichtigheid geboden is, doch is van oordeel dat de in artikel 39 van de vierde richtlijn van de 
Raad van 25 juli 1978 in dit opzicht toegestane waarderingsmarge ook voor banken en andere 
financiële instellingen geheel toereikend is.". 
Motivering 
In artikel 37 van het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de jaarrekening van banken en 
andere financiële instellingen (doe. COM(81) 84 def.) is bepaald dat op vorderingen op kredietinstellingen 
en cliënten, nadat bij de waardering de bestaande risico's reeds in aanmerking zijn genomen, nog eens een 
waardecorrectie van ten hoogste 5 % mag worden toegepast. Hierdoor zouden miljarden aan stille reserves 
kunnen worden gevormd. Aangezien de belastingdiensten van de Lid-Staten uiteraard niet akkoord gaan 
met een om fiscale redenen min of meer willekeurige, te lage waardering van vorderingen, is een dergelijk 
willekeurig drukken van de winst in de gepubliceerde balans ook overbodig. Het voorzorgsmotief is er 
overigens veel meer mee gebaat wanneer de banken t.a.v. hun risico's naast de noodzaak in concrete 
gevallen waardecorrecties toe te passen, in de balans open reserves opnemen. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 54, tegen: 59, onthoudingen: 5. 
Blz. 8, paragraaf 14 
De twee laatste zinnen van deze paragraaf door de volgende zin te vervangen: 
„Daarom dient deze voorzichtigheidshalve gevormde reserve afzonderlijk te worden vermeld.". 
Motivering 
De door de Commissie voorgestelde regeling is zeer vérstrekkend, en in de Afdeling is hiertegen reeds 
ernstig bezwaar gemaakt. De vorming van stille reserves voor verplichtingen op het gebied van wissels of 
andere onzekere passiva die toch al buiten de balans worden vermeld, is echter in geen geval 
aanvaardbaar. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 56, tegen: 62, onthoudingen: 5. 
Blz. 8 en 9, paragrafen 15, 16 en 17 
Deze paragrafen te schrappen. 
Motivering 
De door de Afdeling van de hand gewezen „hoeveelheid gedetailleerde informatie" ligt op verscheidene 
punten aanzienlijk onder de volgens de vierde richtlijn te verstrekken hoeveelheid informatie. Controle 
door toezichthoudende autoriteiten is geen reden om minder informatie te verstrekken; of wel wordt een 
jaarrekening opgesteld die duidelijke informatie bevat, ofwel wordt volledig van informatie afgezien. Ook 
ondernemingen in andere bedrijfstakken kunnen toezichthoudende organen hebben die meer dan de 
voorgeschreven informatie ontvangen. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 65, tegen: 66, onthoudingen: 3.