10. 9. 81 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 230/5 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een richtlijn  van de Raad  betreffende  de modaliteiten  voor 
toezicht  en controle  op de milieus  die betrokken  zijn  bij de lozingen  van  de titaandioxide-
industrie 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr. C 356  van 31 december  1980,  blz.  32. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 15 januari  1981  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeenkomstig 
de bep ilingen  van de artikelen  100  en 235  van het Verdrag  tot oprichting  van de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn op 1, 2 en 3 juli 1981  te Brussel  gehouden  189e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  met name  de artikelen  100 
en 235, 
Gezien  het verzoek  van  de Raad  van  de Europese  Ge-
meenschappen  d.d.  15 januari  1981  om advies  inzake 
het voorstel  voor  een richtlijn  van de Raad  betreffende 
de modaliteiten  voor  toezicht  en controle  op de milieus 
die betrokken  zijn  bij de lozingen  van de titaandioxide-
industrie  ('), 
Gezien  het besluit  van het Bureau  van het Comité  van 27 
januari  1981  de Afdeling  voor  milieu,  volksgezondheid 
en consumptie  met  het opstellen  van  een advies  en een 
rapport  over  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  het advies  van  de Afdeling  voor  milieu,  volks-
gezondheid  en consumptie  van 2 juni  1981, 
Gezien  het mondelinge  verslag  van de rapporteur,  de heer 
Blasig, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  189e  zitting  van 
1,2 en 3 juli 1981  (vergadering  van 2 juli), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  is goedgekeurd. 
1. Voorgeschiedenis 
1.1. Op  20 februari  1978  heeft  de Raad  Richtlijn 
\ 78/176/EEG  betreffende  afvalstoffen  van  de titaan-dioxide-industrie  uitgevaardigd  (2). Deze  richtlijn,  uit-
vloeisel  van het milieu-actieprogramma  van de Europese 
Gemeenschap,  is gericht  „op  het  voorkomen  en het 
geleidelijk  verminderen  van  de verontreiniging  veroor-
zaakt  door  afvalstoffen  van de titaandioxide-industrie 
met als oogmerk  haar  te doen  beëindigen.". 
1.2. Het  Comité  is indertijd  over  het op deze  richtlijn 
gebaseerde  voorstel  geraadpleegd  en heeft  hiermee  in zijn 
advies  van 25 februari  1976  (3) onder  voorbehoud  van een 
aantal  opmerkingen  en suggesties  ingestemd.  Met  een 
aantal  hiervan  is bij het opstellen  van de richtlijn  rekening 
gehouden. 
1.3. Richtlijn  78/ 176/EEG  voorzag  in een procedure 
waarbij  voor  lozingen  van afvalstoffen  vooraf  vergunning 
moest  worden  verleend.  Bij het toezicht  op de lozing  van 
afvalstoffen  en de belasting  van  de milieus  in kwestie 
moesten  ook fysische,  chemische,  biologische  en ecologi-
sche aspecten  in beschouwing  worden  genomen.  De 
desbetreffende  parameters  werden  in bijlage  II van  de 
richtlijn  opgesomd.  Bovendien  moest  de Commissie  op 
grond  van artikel  7, lid 3, van de richtlijn  binnen  één jaar 
na kennisgeving  van de richtlijn  met een voorstel  komen 
betreffende  de wijze  van  toezicht  en controle  op de 
betrokken  milieus.  Aan  deze  vereiste  wordt  met  het 
huidige  voorstel  voor  een richtlijn  voldaan. 
1.4. Aan  de algemene  richtsnoeren  van de richtlijn  van 
1978  wordt  aldus  een serie  gedetailleerde  bepalingen  voor 
toezicht  en controle  toegevoegd.  Voor  alle voornaamste 
lozingsmethodes  is een uitvoerige  lijst van de te contro-
leren  parameters  opgesteld,  waarbij  verplichte  en facul-
tatieve  parameters  worden  onderscheiden.  Tevens  is voor 
(') PB nr. C 356  van  31. 12.  1980,  blz.  32. (2) PB nr. L 54 van  25. 2. 1978,  blz.  19. 
(3) PB nr. C 131  van  12. 6. 1976,  blz.  18. 
Nr. C 230/6 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 10. 9. 81 
elk geval  afzonderlijk  de bemonsteringsfrequentie  aange-
geven.  De referentiemethodes  zijn ook  voor  de verschil-
lende  milieus  (lucht,  water,  bodem,  enz.)  gespecificeerd. 
De referentiemethodes  voor  de lucht  zijn bebaseerd  op de 
methoden  die zijn  vastgesteld  in Richtlijn  80/779/EEG 
betreffende  grenswaarden  en richtwaarden  van de lucht-
kwaliteit  voor  zwaveldioxide  en zwevende  deeltjes. 
1.5. Het  voorstel  voorziet  in de oprichting  van  een 
Comité  voor  de aanpassing  aan de vooruitgang  van de 
techniek,  dat uit vertegenwoordigers  van de Lid-Staten 
wordt  samengesteld  en onder  voorzitterschap  van  een 
vertegenwoordiger  van  de Commissie  zal staan.  De 
Commissie  overweegt  bovendien,  binnen  zes jaar  na te 
gaan,  in welke  opzichten  de toezichts-  en controlepro-
cedures  voor  verbetering  vatbaar  zijn. 
2. Algemene  opmerkingen 
2.1. Het  Comité  is ingenomen  met het voorstel  van de 
Commissie  als concreet  uitvloeisel  van de richtlijn  van 20 
februari  1978,  waaraan  zijns  inziens  behoefte  bestond. 
2.2. Aangezien  zijn  desbetreffende  opmerkingen  in 
zijn advies  van 25 februari  1976  nog steeds  gelden,  zal het 
Comité  deze  hier  niet  in hun  geheel  herhalen.  Wel 
onderstreept  het opnieuw  de noodzaak  het gecoördineer-
de programma  voor  research,  experimenteel  onderzoek 
en documentatie  te bevorderen,  met  behulp  waarvan 
enerzijds  de uitwerking  van de geloosde  afvalstoffen  op 
het milieu  moet  worden  beoordeeld  en anderzijds  moet 
worden  vastgesteld  welke  technieken  op dit gebied  kun-
nen worden  toegepast. 
2.3. Het  Comité  is het met de Commissie  eens  dat een 
bijzondere  richtlijn  vereist  is. Om  het toezicht  op de 
verschillende  milieus  effectief  en voor  de betrokken 
bedrijven  alsmede  hun personeel  praktisch  uitvoerbaar  te 
maken,  worden  in het voorstel  van  de Commissie  in 
bijlage  I t/m V terecht  een aantal  parameters  gegeven  en 
wordt  hier  een onderscheid  tussen  verplichte  en gewenste 
parameters  gemaakt.  De verplichte  parameters  vormen 
absolute  minimumvereisten,  waarmee  een doeltreffende 
controle  kan worden  gegarandeerd.  De facultatieve  para-
meters  vormen  een aanvulling  op de verplichte  parame-
ters en zijn  relevant  wanneer  de verplichte  parameters 
tegen  het maximum  aan liggen. 
2.4. De  bijzondere  betekenis  van  deze  richtlijn  is 
vooral  gelegen  in het feit dat zij aansluit  bij een aantal 
reeds  bestaande  internationale  overeenkomsten  ter voor-
koming  van zeeverontreiniging: 
— het Verdrag  ter voorkoming  van verontreiniging  van 
de zee vanaf  het land  (Verdrag  van Parijs)  (Richtlijn 
75/437/EEG), 
— het Verdrag  inzake  de bescherming  van de Middel-
landse  Zee tegen  verontreiniging  (Verdrag  van Barce-
lona), 
— het Protocol  inzake  de voorkoming  van verontreini-
ging van  de Middellandse  Zee  door  storten  vanuit schepen  en luchtvaartuigen  (Richtlijn  77/585/ 
EEG), 
— het Protocol  inzake  de bescherming  van de Middel-
landse  Zee tegen  verontreiniging  vanaf  het land  (VN, 
1980), 
— de Overeenkomst  inzake  de bescherming  van de Rijn 
tegen  chemische  verontreiniging  (Richtlijn  77/586/ 
EEG),  alsmede  de Overeenkomst  ter voorkoming  van 
zeeverontreiniging  door  storten  vanuit  schepen  en 
luchtvaartuigen  (Overeenkomst  van  Oslo),  waarbij 
de Gemeenschap  de status  van waarnemer  heeft. 
2.5. Voor  het Comité  is het van grote  betekenis  dat de 
Raad  vaart  zet achter  de procedures  die tot deelneming 
van de Gemeenschap  aan  de internationale  verdragen 
inzake  milieubescherming  leiden. 
3. Bijzondere  opmerkingen 
3.1.1.  Dat  het nodig  is monsters  te nemen  en de 
verschillende  parameters  te analyseren,  staat  buiten  kijf. 
Wel kan men  zich  afvragen  of de minimumfrequentie  van 
de bemonstering  wel juist  is bepaald. 
3.1.2.  De  keuze  van  de meetpunten  is een  uiterst 
belangrijke  factor.  Daarom  moet  worden  verzekerd  dat 
de meetpunten  in de verschillende  onderzochte  milieus 
onderling  vergelijkbaar  zijn. 
3.2. Artikel  5 
Hoewel  de Commissie  in haar  voorstel  uit praktische 
overwegingen  heeft  afgezien  van uniforme  meetmetho-
des, zou  er toch  in alle  gevallen  voor  moeten  worden 
gezorgd  dat  laboratoria  welke  andere  meetmethodes 
gebruiken,  moeten  aantonen  dat de onderzoeksresultaten 
gelijkwaardig,  dan wel vergelijkbaar  zijn. 
3.3. Artikel  7 
Het voorstel  van  de Commissie  is zo opgezet  dat ook 
„andere"  dan de in deze  richtlijn  bedoelde  parameters  als 
uitgangspunt  kunnen  worden  genomen.  Hierbij  kan men 
zich echter  afvragen  of er aldus  geen  afbreuk  wordt 
gedaan  aan  het door  de Commissie  zelf  nagestreefde 
harmonisatie-effect  en zelfs  of deze  harmonisatie  hier-
door  niet  volledig  wordt  verhinderd.  Daarom  dient 
duidelijk  te worden  gemaakt  dat het niet  om „andere" 
maar  in werkelijkheid  om „verdere"  parameters  gaat. 
3.4. Artikel  8, lid 2 
Omwille  van de duidelijkheid  zou in de Duitse  tekst  in 
plaats  van het woord  „zuerst",  „erstmalig"  moeten  wor-
den gebruikt. 
3.5. Artikel  8, lid 3 
Het Comité  neemt  nota  van het feit dat de Commissie  de 
gegevens  in een daartoe  geschikte  vorm  „met  de vooraf-
10. 9. 81 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 230/7 
gaande  toestemming  van  de betrokken  Lid-Staat"  zal 
publiceren.  Wel  moet  duidelijk  worden  gemaakt  dat deze 
clausule  ten doel  heeft  de juistheid  van deze  gegevens  te 
waarborgen,  en dat zij niet mag  worden  aangewend  om 
informatie  achter  te houden  of een vergelijking  onmoge-
lijk te maken. 
3.6. Artikel  8, lid 4 
Het is moeilijk  in te zien  waarom  de Commissie  uiterlijk 
zes jaar na kennisgeving  van deze  richtlijn  voorstellen  ter 
verbetering  van de procedure  en ter harmonisering  van de 
meetmethodes  zal voorleggen.  Mocht  het niet  de bedoe-
ling zijn deze  bevoegdheid  aan het in artikel  11 bedoelde 
comité  over  te dragen,  dan zou hier een machtiging  van de 
Commissie  door  de Raad  in overweging  kunnen  worden 
genomen.  Bovendien  zal moeten  worden  nagegaan  of het 
tijdvak  van zes jaar niet dienovereenkomstig  kan worden 
ingekort. 
3.7. Artikel  11 
Het Comité  zou gaarne  zien  dat naast  het Comité  voor 
aanpassing  aan  de vooruitgang  van  de techniek  een 
adviescomité  wordt  ingesteld  om de standpunten  van de 
betrokken  organisaties  te vergaren,  nl. vertegenwoordi-
gers van  het bedrijfsleven,  werknemers,  consumenten, 
milieu-organisaties,  enz.  Het  krachtens  artikel  11 in te 
stellen  Comité  zou dit adviescomité  moeten  raadplegen 
voordat  de geplande  maatregelen  worden  genomen. 
3.8. Artikel  13 
3.8.1.  Hier  is wellicht  sprake  van een verschil  tussen 
de Duitse  tekst  waarin  de woorden  „erheblich  geschadigt" 
(aanzienlijk  verslechterd)  worden  gebruikt  en de andere 
versies,  waarin  uitsluitend  gesproken  wordt  van  een 
verslechtering  (zonder  toevoeging  van een bijwoord  als 
„aanzienlijk"). 3.8.2.  Daar  artikel  7, lid 3, van  Richtlijn  78/176/ 
EEG  de grondslag  van het onderhavige  richtlijnvoorstel 
vormt,  dient  aan  dit artikel  bijzondere  betekenis  te 
worden  toegekend.  Door  de in artikel  13 van  het 
onderhavige  richtlijnvoorstel  bedoelde  schrapping  komt 
de toelichting  op „erheblich  geschadigt'',  „verslechterd", 
enz. op losse  schroeven  te staan,  daar  de verwijzing  naar 
bijlage  II in artikel  7 van  Richtlijn  78/176/EEG  zou 
wegvallen.  Deze  schrapping  zou  daarom  alleen  mogen 
plaatsvinden,  indien  bedoelde  toelichting  in het onderha-
vige voorstel  voor  een richtlijn  wordt  gegeven. 
3.8.3.  Sommige  van de bij de meting  van de milieu-
schade  toe te passen  parameters  gelden  niet  slechts  voor 
de titaandioxide-industrie.  Daarom  dienen  die verschil-
lende  oorzaken  van  de milieuschade  zo nauwkeurig 
mogelijk  te worden  vastgesteld. 
3.9. Bijlagen:  (De facultatieve  parameters) 
Volgens  het Comité  zou de Commissie  de mogelijkheid 
kunnen  overwegen  in de richtlijn  nauwkeurige  aanbeve-
lingen  voor  het gebruik  van de facultatieve  parameters  op 
te nemen,  hoewel  het beseft  dat dit in een aantal  gevallen 
niet uitvoerbaar  zal zijn. 
3.10.  Bijlagen:  (Minimum  bemonsteringsfrequentie) 
Het Comité  stelt  vast  dat de fysische  eigenschappen  van 
de milieus  waarin  de monsters  moeten  worden  genomen, 
sterk  uiteen  kunnen  lopen.  Zijns  inziens  bieden  de 
artikelen  4 en 9 te dien  aanzien  voldoende  speelruimte. 
3.11.  Bijlagen:  (Referentiemeetmethoden) 
Het Comité  is niet  bij machte  zich  over  de technische 
bijzonderheden  van de door  de Commissie  voorgestelde 
referentiemethodes  uit te spreken. 
Gedaan  te Brussel,  2 juli 1981. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Tomas  ROSEINGRAVE