[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 29.10.2008

COM(2008) 430 definitief

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het gebruik van antimicrobiële stoffen om de buitenkant van pluimveekarkassen te ontsmetten

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

In Verordening (EG) nr. 853/2004 worden voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong vastgesteld. De verordening bepaalt dat exploitanten van levensmiddelenbedrijven geen andere stoffen dan water mogen gebruiken om de buitenkant van producten van dierlijke oorsprong te ontsmetten, tenzij het gebruik van een de stof is goedgekeurd overeenkomstig die verordening. Het gebruik van goedgekeurde stoffen doet niets af aan de verplichtingen van de exploitant van het levensmiddelenbedrijf om te voldoen aan de voorschriften van deze verordening.

In oktober 1998 en april 2003 zijn er verscheidene adviezen uitgebracht door het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid ("WCVMV") en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid ("EFSA"), waarin wordt geconcludeerd dat het gebruik van antimicrobiële stoffen ertoe kan bijdragen dat het aantal pathogenen in het pluimvee daalt mits die stoffen worden gebruikt in het kader van een geïntegreerd bestrijdingssysteem voor de voedselketen.

In het kader van de Veterinaire Overeenkomst tussen de EU en de Verenigde Staten van Amerika hebben de VS dossiers verstrekt betreffende het gebruik van vier antimicrobiële stoffen op pluimveekarkassen. Die dossiers zijn doorgegeven aan de EFSA, die in december 2005 advies uitbracht. De EFSA concludeerde dat het gebruik van die stoffen (chloordioxide, aangezuurd natriumchloriet, trinatriumfosfaat en peroxyzuren) onder de beschreven voorwaarden geen risico voor de volksgezondheid inhoudt en dat het gebruik van antimicrobiële oplossingen de noodzaak voor goede hygiënepraktijken bij de verwerking van pluimveekarkassen en met name het hanteren daarvan, niet wegneemt. In een tweede advies van december 2005 heeft de EFSA er echter op gewezen dat uit de over peroxyzuren verstrekte informatie blijkt dat de doeltreffendheid daarvan beperkt is en dat er specifieke gebruiksvoorwaarden moeten worden vastgesteld.

Op 6 maart 2008 kwam de EFSA in haar wetenschappelijk advies over de beoordeling van het mogelijke effect van de vier voor antimicrobiële behandeling gebruikte stoffen op het ontstaan van antimicrobiële resistentie tot de conclusie dat er thans geen gepubliceerde gegevens bestaan aan de hand waarvan een uitspraak kan worden gedaan over het al dan niet ontstaan van verworven verminderde gevoeligheid voor deze stoffen wanneer zij op pluimveekarkassen worden toegepast, of van resistentie tegen antimicrobiële stoffen voor therapeutisch gebruik.

Ten slotte verklaarden het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico’s ("WCNG") en het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico’s ("WCGM") op 31 mei 2008 in hun gezamenlijke wetenschappelijk advies over de milieueffecten en het effect van vier voor de ontsmetting van de buitenkant van pluimveekarkassen gebruikte stoffen op de antimicrobiële resistentie dat er niet voldoende informatie voor uitvoerige kwantitatieve beoordelingen beschikbaar was, dat er wat betreft het milieu verontrusting bestaat over de mogelijkheid dat er resistentere stammen worden geselecteerd of verspreid en tot slot dat het risico voor het milieu in verband met de mogelijke residuen in de karkassen als gering wordt ingeschat.

Tegen deze achtergrond werd op 2 juni 2008 een ontwerpverordening van de Commissie tot goedkeuring van het gebruik van vier stoffen om de buitenkant van pluimveekarkassen te ontsmetten en tot vaststelling van de voorwaarden waaronder de stoffen mogen worden gebruikt, in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid in stemming gebracht. Het comité bracht een negatief advies uit over het voorstel: 26 lidstaten stemden tegen en één lidstaat onthield zich van stemming.

Daarom dient de Commissie krachtens artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 853/2004 en overeenkomstig artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van de Raad, gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG, een voorstel betreffende de te nemen maatregelen in bij de Raad, die drie maanden de tijd heeft om daarover met gekwalificeerde meerderheid een besluit te nemen, en brengt zij het Parlement daarvan op de hoogte.

Dit voorstel heeft geen financiële gevolgen voor de begroting van de Europese Unie.

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het gebruik van antimicrobiële stoffen om de buitenkant van pluimveekarkassen te ontsmetten

(Voor de EER relevante tekst)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong[1], en met name op artikel 3, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In Verordening (EG) nr. 853/2004 worden voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong vastgesteld. De verordening bepaalt dat exploitanten van levensmiddelenbedrijven geen andere stoffen dan water mogen gebruiken om de buitenkant van producten van dierlijke oorsprong te ontsmetten, tenzij het gebruik van een dergelijke stof is goedgekeurd overeenkomstig die verordening.

(2) Daarom dient het gebruik van bepaalde antimicrobiële stoffen voor de ontsmetting van de buitenkant van pluimveekarkassen te worden goedgekeurd.

(3) In Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater[2] worden voorschriften vastgesteld betreffende de behandeling en de lozing van afvalwater van bepaalde bedrijfstakken.

(4) In Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)[3] worden minimumvoorschriften vastgesteld voor de bescherming van werknemers tegen risico's voor hun veiligheid en gezondheid die het gevolg zijn van de aanwezigheid van chemische agentia.

(5) Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bestrijding van salmonella en andere specifieke door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers[4] voorziet in maatregelen voor de opsporing en bestrijding van salmonella en andere zoönoseverwekkers in alle stadia van productie, verwerking en distributie. Die verordening voorziet in tegen specifieke pathogenen gerichte nationale bestrijdingsprogramma's voor de opsporing van zoönoses en zoönoseverwekkers in het stadium van de primaire productie.

(6) In Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn[5] zijn algemene voorschriften opgenomen voor officiële controles op de naleving van de voorschriften inzake het voorkomen, wegnemen of tot een aanvaardbaar niveau terugbrengen van risico's voor mens en dier.

(7) Bij die besluiten worden hygiënische en andere verplichtingen voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven en door de bevoegde autoriteit uit te voeren controles vastgesteld. Er moeten echter nog aanvullende voorwaarden en voorschriften voor de exploitanten van levensmiddelenbedrijven en controles door de bevoegde autoriteit worden vastgesteld, naast hetgeen al in het bestaande Gemeenschapsrecht is opgenomen, wat betreft het gebruik van antimicrobiële stoffen om de buitenkant van pluimveekarkassen te ontsmetten.

(8) Bij de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap dient een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te worden gewaarborgd. Maatregelen van de Gemeenschap inzake levensmiddelen en diervoeders moeten berusten op een deugdelijke beoordeling van de mogelijke risico's voor de gezondheid van mens en dier en moeten, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke gegevens, gericht zijn op handhaving of, indien vanuit wetenschappelijk oogpunt gerechtvaardigd, verhoging van het in de Gemeenschap gegarandeerde niveau van bescherming van de gezondheid van mens en dier. Het is echter onmogelijk om uit te gaan van een volledige uitsluiting van risico's als realistische doelstelling voor risicomanagementbeslissingen op dit gebied. Het behoort tot de taak en de verantwoordelijkheid van de risicomanager om te beslissen wat het aanvaardbare niveau van een risico is, daarbij rekening houdend met alle aspecten van een wetenschappelijke risicobeoordeling.

(9) Bovendien wordt bij de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van het milieu gewaarborgd: zowel door besluiten inzake het milieubeleid zelf als door plaats in te ruimen voor eisen van het milieubeleid bij de formulering en implementatie van andere communautaire beleidsmaatregelen en activiteiten.

(10) Het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid ("WCVMV") heeft op 30 oktober 1998 een verslag uitgebracht over de voordelen en beperkingen van antimicrobiële behandelingen van pluimveekarkassen en heeft aanbevolen om ontsmettingsmiddelen en -technieken volledig te evalueren voordat zij voor gebruik worden toegelaten.

(11) Het WCVMV heeft op 14 en 15 april 2003 ook advies uitgebracht over de evaluatie van antimicrobiële behandelingen van pluimveekarkassen en is daarbij tot de conclusie gekomen dat ontsmetting een waardevolle rol kan spelen bij het verder terugdringen van het aantal pathogenen, mits in de gehele voedselketen een geïntegreerde bestrijdingsstrategie wordt toegepast, waaronder hygiënische maatregelen tijdens de primaire productie, tijdens vervoer en in het slachthuis en het verwerkingsbedrijf.

(12) De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid ("EFSA") heeft op 6 december 2005 een wetenschappelijk advies uitgebracht waarin zij concludeerde dat de behandeling van pluimveekarkassen met chloordioxide, aangezuurd natriumchloriet, trinatriumfosfaat of peroxyzuren geen veiligheidsprobleem oplevert. Voorts wees zij erop dat besproeien in vergelijking met een korte of volledige onderdompeling in herhaaldelijk gebruikt water in koeltanks de mogelijke blootstelling aan residuen en dierlijke bijproducten als gevolg van de toepassing van antimicrobiële stoffen reduceert.

(13) De toxicologische effecten van de toepassing van meerdere antimicrobiële stoffen die gelijktijdig of meteen na elkaar gebruikt worden voor de ontsmetting van de buitenkant van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, zijn niet voldoende geëvalueerd. Daarom dient er geen gebruik van combinaties van verscheidene antimicrobiële stoffen te worden gemaakt.

(14) De EFSA heeft op 6 maart 2008 een wetenschappelijk advies uitgebracht over de beoordeling van het mogelijke effect van de vier voor antimicrobiële behandeling gebruikte stoffen op het ontstaan van antimicrobiële resistentie. Haar conclusie luidde dat er thans geen gepubliceerde gegevens bestaan aan de hand waarvan kan worden vastgesteld dat de toepassing van de vier in haar advies van 6 december 2005 vermelde stoffen kunnen leiden tot het ontstaan van verworven verminderde gevoeligheid voor deze stoffen en tot resistentie tegen antimicrobiële stoffen voor therapeutisch gebruik. Op basis hiervan moedigde de EFSA verder onderzoek aan naar de waarschijnlijkheid van het ontstaan van een dergelijke gevoeligheid voor deze soorten stoffen en de mogelijkheid tot resistentie tegen therapeutische antibiotica en andere antimicrobiële stoffen.

(15) Het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico’s ("WCGM") en het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico’s ("WCNG") hebben op 18 maart 2008 en 2 april 2008 een gezamenlijk wetenschappelijk advies uitgebracht over de milieueffecten en het effect van de vier voor de ontsmetting van de buitenkant van pluimveekarkassen gebruikte stoffen op de antimicrobiële resistentie. Hierin stelden zij dat er momenteel onvoldoende bekend is omtrent de mogelijke negatieve effecten van het gebruik van verschillende biociden. Naar aanleiding van het hun door de Commissie verstrekte mandaat inzake de vier stoffen verklaarden zij dat er niet voldoende informatie voor een uitvoerige kwantitatieve beoordeling beschikbaar was. Er bestaat wat betreft het milieu verontrusting over de mogelijkheid dat er resistentere stammen worden geselecteerd of verspreid en dat er residuen in de pluimveekarkassen achterblijven. Zowel het WCGM als het WCNG schatten het risico voor het milieu echter als gering in.

(16) De Commissie, die in haar rol van risicomanager verantwoordelijk is voor de vaststelling van het aanvaardbare niveau van een risico voor de volks- en diergezondheid en het milieu, is van oordeel dat het gevaar van eventuele antimicrobiële resistentie en van milieueffecten van de vier antimicrobiële stoffen niet kan worden uitgesloten. Daarom moeten er zeer strenge voorwaarden en voorschriften voor het gebruik van deze vier stoffen, met name ten aanzien van de blootstellingsduur, de concentratie van de stoffen en de beperking van de toepassing tot slechts één stof, worden vastgelegd om eventuele risico's nog verder te verminderen.

(17) Verscheidene antimicrobiële stoffen die worden gebruikt om de buitenkant van pluimveekarkassen te ontsmetten, zouden een gevaar kunnen vormen voor het aquatische milieu, voor de gezondheid van personeel dat werkzaam is bij afvalwatersystemen en voor de bedrijfsvoering en het functioneren van rioolstelsels en/of waterzuiveringsinstallaties. Het gebruik van chloorbevattende antimicrobiële stoffen zou kunnen leiden tot de vorming van gechloreerde organische verbindingen, waarvan een aantal persistent, bioaccumuleerbaar en kankerverwekkend zijn. Fosforverbindingen zijn tevens een van de oorzaken van de eutrofiëring van Europese regionale zeeën en kunnen leiden tot massale algengroei en andere ongewenste verstoringen van het aquatische milieu. Derhalve moeten er adequate maatregelen worden genomen voor een afdoende controle op de verwijdering van dergelijke stoffen.

(18) Het gebruik van andere antimicrobiële stoffen dan drinkwater op pluimveekarkassen moet worden vermeld op de etikettering van de karkassen en op delen van karkassen en van vleesbereidingen, verkregen van dergelijke karkassen, om de consument voor te lichten. Daarom dienen dergelijke etiketteringsvoorschriften in deze verordening te worden vastgesteld.

(19) Stoffen die gebruikt worden voor de ontsmetting van de buitenkant van pluimveekarkassen en niet voor conserveringsdoeleinden, zijn niet van invloed op de definitie van 'vers vlees' in punt 1.10 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 853/2004.

(20) Deze verordening dient pas van toepassing te worden na wijziging van de definitie van vlees van pluimvee in punt 1 van deel B.II van bijlage XIV bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (Integrale-GMO-verordening)[6]. Door deze wijziging zou vlees dat met antimicrobiële stoffen is behandeld als pluimveevlees in de handel kunnen worden gebracht.

(21) Het gebruik van chloordioxide, aangezuurd natriumchloriet, trinatriumfosfaat of peroxyzuren om de buitenkant van pluimveekarkassen te ontsmetten dient te worden goedgekeurd, zolang de exploitanten van levensmiddelenbedrijven in de lidstaten geen verdere wetenschappelijke gegevens betreffende het gebruik van dergelijke stoffen ter beschikking hebben gesteld. Die informatie moet ook het eventuele milieueffect en het mogelijke ontstaan van antimicrobiële resistentie omvatten. De exploitanten van levensmiddelenbedrijven in derde landen wordt eveneens verzocht gegevens dienaangaande te verstrekken. Aan de hand van deze gegevens zullen de toelating en de gebruiksvoorwaarden van deze stoffen opnieuw worden bezien.

(22) Het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid heeft een negatief advies uitgebracht over de door de Commissie voorgestelde maatregelen en de in deze verordening vervatte maatregelen moeten daarom door de Raad worden vastgesteld,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1 Goedgekeurde stoffen

De in de bijlage vermelde antimicrobiële stoffen zijn goedgekeurd voor de ontsmetting van de buitenkant van pluimveekarkassen (hierna 'goedgekeurde stoffen' genoemd).

Artikel 2 Verplichtingen van de exploitanten van levensmiddelenbedrijven ten aanzien van het gebruik van goedgekeurde stoffen

De exploitanten van levensmiddelenbedrijven gebruiken de goedgekeurde stoffen alleen voor gehele pluimveekarkassen en niet voor delen van karkassen of delen van pluimvee.

Zij gebruiken de goedgekeurde stoffen alleen voor pluimveekarkassen onder de in de bijlage gestelde voorwaarden en overeenkomstig de volgende vereisten:

a) bij het pluimveekarkas vindt geen gelijktijdig of opeenvolgend gebruik van meer dan een goedgekeurde stof plaats;

b) indien een goedgekeurde stof tijdens het productieproces meer dan eenmaal wordt gebruikt, mag de totale contacttijd niet langer zijn dan de in de punten 2, 3 en 4 van de bijlage aangegeven tijdsduur;

c) bij het gebruik van een goedgekeurde stof in de voorkoeling of koeltank wordt de oplossing die de desbetreffende stof bevat, op gezette tijden vervangen om de voorgeschreven concentratie van de goedgekeurde stof te handhaven;

d) het pluimveekarkas wordt met drinkwater afgespoeld, evenals de binnenkant van het van ingewanden ontdane karkas, in een adequate fase van het productieproces, volgend op het gebruik van de goedgekeurde stof, zodat de stof opzettelijk zodanig wordt verwijderd dat zij geen technologisch effect op het eindproduct heeft;

e) de doeltreffendheid van het afspoelen, waardoor gegarandeerd moet worden dat er geen residuen van de goedgekeurde stof of mogelijke derivaten daarvan in het eindproduct achterblijven, wordt door middel van een toereikende permanente controle wetenschappelijk aangetoond;

f) de goedgekeurde stof wordt gebruikt en het afspoelen vindt plaats in de slachtruimte voordat de pluimveekarkassen in de koel- of vriesruimte worden gebracht.

Artikel 3 Verplichtingen van de exploitanten van levensmiddelenbedrijven ten aanzien van gegevensverzameling

1. De exploitanten van levensmiddelenbedrijven verzamelen gegevens voor de volgende onderzoeksdoeleinden:

a) de waarschijnlijkheid van het ontstaan van verworven verminderde gevoeligheid voor de goedgekeurde stoffen en resistentie tegen antimicrobiële stoffen voor therapeutisch gebruik;

b) het milieueffect van de lozing van de gebruikte oplossingen van de goedgekeurde stoffen en van uitloogwater;

c) de mogelijkheid dat resistente stammen worden verspreid en geselecteerd in het afvalwater.

2. De exploitanten van levensmiddelenbedrijven stellen de in lid 1 bedoelde gegevens ter beschikking aan de bevoegde autoriteit, zodra de Commissie de technische specificaties heeft vastgelegd.

Artikel 4 Etikettering

Wanneer een goedgekeurde stof is gebruikt om de buitenkant van pluimveekarkassen te ontsmetten, brengt de exploitant van een levensmiddelenbedrijf de volgende vermelding aan op een duidelijk zichtbare plaats en in duidelijk leesbare en onuitwisbare letters op de etikettering van de pluimveekarkassen en op de hiervan verkregen delen en vleesbereidingen:

a) behandeld met antimicrobiële stoffen; of

b) ontsmet door middel van chemische stoffen.

Artikel 5 Afvalwater

1. De exploitanten van levensmiddelenbedrijven nemen de volgende kwaliteitsnormen voor afvalwater in acht wanneer het gebruik van de goedgekeurde stoffen gepaard gaat met de lozing van afvalwater in een stedelijk opvang- en behandelingssysteem of met de lozing – na behandeling – van industrieel afvalwater in wateren:

a) de afvalwaterkwaliteit bij lozing in stedelijke opvang- en behandelingssystemen:

totaal chloor (uitgedrukt als Cl2): 0,4 mg/l

gechloreerde organische verbindingen, uitgedrukt als absorbeerbare organischehalogeenverbindingen (AOX): 1,0 mg/l

b) afvalwaterkwaliteit bij lozingen in oppervlaktewateren:

totaal chloor (uitgedrukt als Cl2): 0,4 mg/l

totaal fosfor (uitgedrukt als P): 2,0 mg/l

gechloreerde organische verbindingen, uitgedrukt als absorbeerbare organischehalogeenverbindingen (AOX): 0,1 mg/l

2. De exploitanten van levensmiddelenbedrijven controleren ten minste eenmaal per maand de naleving van de in lid 1 bedoelde kwaliteitsnormen voor afvalwater aan de hand van met het debiet evenredige 24-uur-monsters.

De controle van de afvalwaterkwaliteit is gebaseerd op de internationale normen ISO 7393-1:1985/2001, ISO 7393-2:1985, ISO 7393-3:1990, ISO 6878:2004 en ISO 9562:2004. De bevoegde autoriteit kan echter andere methoden toestaan, indien kan worden aangetoond dat de resultaten van deze methoden equivalent zijn aan de door middel van de ISO-methoden verkregen resultaten.

Artikel 6 Officiële controles

1. Wanneer een goedgekeurde stof gebruikt wordt om de buitenkant van pluimveekarkassen te ontsmetten,

a) verhoogt de bevoegde autoriteit de frequentie van de officiële controles en/of verlengt zij de duur ervan, met name van de officiële controles overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 882/2004, waarbij de nadruk in het bijzonder ligt op de verplichtingen van de exploitanten van levensmiddelenbedrijven overeenkomstig artikel 2 van deze verordening;

b) kan de bevoegde autoriteit per geval aanvullende voorwaarden voor het gebruik van die stof vaststellen.

2. De bevoegde autoriteit voert officiële controles uit op de overeenkomstig artikel 5, lid 2, door de exploitanten van levensmiddelenbedrijven uitgevoerde controles.

Artikel 7 Verplichtingen van de bevoegde autoriteit ten aanzien van gegevensverzameling

De bevoegde autoriteit legt vanaf de datum van toepassing van deze verordening om de zes maanden de gegevens overeenkomstig artikel 3 aan de Commissie voor.

Artikel 8 Inwerkingtreding, evaluatie en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Zij is van toepassing met ingang van de datum van toepassing van de verordening van de Raad tot wijziging van de definitie van vlees van pluimvee in punt 1 van deel B. II van bijlage XIV bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad.

Binnen twee jaar na de datum van toepassing evalueert de Commissie deze verordening op grond van verdere wetenschappelijke gegevens betreffende het gebruik van de in de bijlage vermelde stoffen en stelt zij, indien noodzakelijk, de benodigde aanpassingen van de toelating voor.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, op

Voor de Raad

De Voorzitter

BIJLAGE

Lijst van goedgekeurde stoffen en de gebruiksvoorwaarden ervan (lijst bedoeld in artikel 2)

1. Chloordioxide:

a) een maximale concentratie van 3 mg/kg residueel chloordioxide in water op de punten in het productieproces waar de goedgekeurde stof wordt gebruikt;

b) in het geval van continue dompelkoeling in tegenstroom staat de contacttijd in de juiste verhouding tot de omvang van de pluimveekarkassen en wordt deze op basis van de concentratie van de gebruikte chloordioxide beoordeeld.

2. Aangezuurd natriumchloriet:

a) concentratie van 50-150 mg/kg natriumchloriet in water voor de verwerking van pluimvee, gebruikt als voorkoeling of koeloplossingen in combinatie met een voor voedingsdoeleinden toegestaan zuur dat zorgt voor een pH tussen 2,8 en 3,2 in de oplossing; de karkassen worden maximaal 5-8 seconden in de oplossing ondergedompeld;

b) concentratie van 500-1200 mg/kg natriumchloriet in water voor de verwerking van pluimvee, gebruikt als sproeioplossingen in combinatie met een voor voedingsdoeleinden toegestaan zuur dat zorgt voor een pH tussen 2,3 en 2,9 in de oplossing; de karkassen worden maximaal 15 seconden besproeid met de oplossing.

3. Trinatriumfosfaat

concentratie van 80-120 g/kg, gebruikt in water voor de verwerking van pluimveekarkassen, die niet zijn gekoeld; de karkassen worden maximaal 15 seconden ondergedompeld in de oplossing of ermee besproeid.

4. Peroxyzuren:

in water voor de verwerking van pluimvee kan gedurende in totaal 15 seconden een mengsel van perazijnzuur, octaanzuur, azijnzuur, waterstofperoxide, peroxyoctaanzuur en 1-hydroxyethylideen-1,1-difosfonzuur (HEDP) met een maximale concentratie van 220 mg/kg perazijnzuur, 110 mg/kg waterstofperoxide en 13 mg/kg HEDP worden gebruikt om de karkassen te besproeien of in onder te dompelen.

[1] PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55; rectificatie in PB L 226 van 25.6.2004, blz. 22. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1243/2007 van de Commissie (PB L 281 van 25.10.2007, blz. 8).

[2] PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

[3] PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2007/30/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 165 van 27.6.2007, blz. 21).

[4] PB L 325 van 12.12.2003, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1237/2007 van de Commissie (PB L 280 van 24.10.2007, blz. 5).

[5] PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1; rectificatie in PB L 191 van 28.5.2004, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 301/2008 van de Raad (PB L 97 van 9.4.2008, blz. 85).

[6] PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 248/2008 van de Raad (PB L 76 van 19.3.2008, blz. 6).