COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 06.02.1998 
COM(1998) 39 def. 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE 
over de te volgen strategie bij de 
voorlichting over de euro 

A. VOORLICHTINGSACTIES: DOELSTELLINGEN EN TAKEN 
De lancering van de Economische en Monetaire Unie op 1 januari 1999 en een soepele 
invoering van de gemeenschappelijke Europese munt, de euro, zijn voor de Unie 
prioritaire doelstellingen die alleen bereikt kunnen worden door middel van goede 
voorlichting en informatie. Dit werd al benadrukt in het Groenboek over het 
overgangsscenario voor de euro dat de Commissie in mei 1995 heeft aangenomen. 
Nu de overgang naar de EMU in een beslissende fase is beland, wil de Commissie bij 
wege van deze mededeling de grote betekenis van de voorlichting hierbij onderstrepen. 
Daarom richt zij zich niet uitsluitend tot de lidstaten en het Europees Parlement maar ook 
tot regionale en lokale overheden, het bedrijfsleven en talrijke andere groeperingen die de 
gevolgen van de invoering van de euro zullen ondervinden. 
Bij het opstellen van het onderhavige document heeft de Commissie zich voornamelijk 
gebaseerd op haar ervaringen met informatie en voorlichting over de euro in de afgelopen 
jaren. 
1.0. Het belang voor de toekomst 
Toen de Commissie samen met het Parlement in het kader van het programma voor 
informatie van de burgers (PRINCE) begin 1996 haar eigen voorlichtingsstrategie 
ontwikkelde, heeft zij zich laten leiden door twee doelstellingen: enerzijds in de gehele 
Unie de overtuiging kweken dat de EMU volgens de bepalingen van het Verdrag 
betreffende de Europese Unie tot stand zal komen en anderzijds banken, financiële 
dienstverleners en grote ondernemingen ertoe aanzetten zich onverwijld op de overgang 
op de euro voor te bereiden. Beide doelstellingen konden worden bereikt door middel van 
informatie- en voorlichtingsacties van de Commissie en het Europees Parlement die 
gebaseerd waren op besluiten van de regeringsleiders. 
Om te bereiken dat de overgang in de komende jaren zonder moeilijkheden verloopt, 
moet de voorlichtingsstrategie nu geconcentreerd worden op een aantal specifieke 
doelstellingen: 
- de euro zo begrijpelijk mogelijk maken zodat het eenvoudiger wordt de euro te 
aanvaarden en te gebruiken. Dit betekent ook dat moet worden uitgelegd waarom 
Europa op weg is naar de EMU en welke voordelen de euro de burgers gaat brengen; 
- het publiek in staat stellen vertrouwd te raken met de nieuwe munt, de waarde ervan te 
leren begrijpen en gemakkelijk en zonder schroom met de munt om te gaan. Deze 
actie is gericht op het grote publiek en moet ook specifieke doelgroepen benaderen 
zoals bijvoorbeeld de consumenten; 
- het midden- en kleinbedrijf en alle andere branches moeten ertoe worden aangezet nu 
. met de voorbereidingen te beginnen door hen ervan te overtuigen dat zij anders 
problemen kunnen krijgen op het moment van de definitieve overgang op de euro op 
1 januari 2002; 
- ervoor zorgen dat de EMU begrijpelijk wordt gepresenteerd aan politici, bestuurders 
en ondernemers in derde landen. 
1.1. Gedeelde verantwoordelijkheden op het vlak van de voorlichting 
Het gaat om ambitieuze doelstellingen die alleen kunnen worden bereikt wanneer de 
voorlichtingscampagnes worden voortgezet. De voorlichtingscampagnes moeten helder, 
intensief en goed gefinancierd zijn, over enkele jaren gespreid zijn en op alle niveaus 
2/34 
plaatsvinden, van Europees tot lokaal niveau. Het is de bedoeling dat niet alleen 
gemakkelijk toegankelijke, concrete informatie wordt verstrekt, maar dat ook de 
gevolgen van de invoering van de euro voor eenieder worden uitgelegd. De overgang op 
politiek niveau en in de praktijk zal des te makkelijker verlopen naarmate de bevolking er 
meer achter staat. 
De overheid kan niet alléén de gehele bevolking voorbereiden op de komst van de euro: 
• intermediairs en multipliers - branche-organisaties, beroepsorganisaties, Europese 
centrales, consumentenbonden en talrijke openbare instanties - zijn onmisbare 
informatiebronnen die moeten worden aangemoedigd tot en gesteund bij het nemen 
van eigen initiatieven; 
• grote ondernemingen moeten hun werknemers, aandeelhouders, leveranciers en 
klanten uitleggen wanneer, hoe en voor welke doeleinden zij in de overgangsperiode 
die voorafgaat aan de invoering van bankbiljetten en munten op 1 januari 2002, de 
euro zullen gebruiken. Zij moeten ook uitleggen welke gevolgen de euro zal hebben 
voor hun eigen activiteiten en voor de aspecten die de werknemers het meest 
interesseren zoals lonen en pensioenen; 
• banken moeten hun klanten uitleggen dat zij in de overgangsperiode, d.w.z. vanaf 
1 januari 1999 transacties in euro kunnen uitvoeren en hen helpen vertrouwd te raken 
met bedragen in euro; 
• de detailhandel in al zijn geledingen heeft er ook alle belang bij de consument te 
helpen met de euro vertrouwd te raken, zich een waardebeeld in euro te vormen en de 
euro met gemak te gebruiken; 
• financiële dienstverleners, met name verzekeraars en pensioenfondsen, moeten 
uitleggen welke gevolgen de euro voor hun producten heeft. 
2.0. Voorlichting: rol en verantwoordelijkheden 
2.1. Een centrale plaats voor de lidstaten 
Voorlichtingsacties kunnen alleen geloofwaardig en efficiënt zijn, wanneer zij zijn 
aangepast aan de cultuur, de taal en de belangstelling van de nationale bevolking. De 
beste informatiebronnen zijn voor de burger de dichtstbijzijnde bronnen en de bronnen 
die hij als officiële en betrouwbare bronnen beschouwt. Daarom ligt de voorlichtingstaak 
hoofdzakelijk bij de lidstaten, die niet alleen voor de logistiek moeten zorgen maar ook 
de lagere overheden, openbare diensten en niet-gouvernementele organisaties zoals 
vakbonden, beroepsorganisaties, consumentenbonden moeten inzetten als intermediairs 
bij de voorlichting over de euro. 
De meeste lidstaten hebben in samenwerking met de Europese Unie nationale 
voorlichtingsacties opgezet. De bijeenkomst van hoofden van de nationale diensten die 
belast zijn met voorlichting over de euro, die de Commissie op 30 oktober 1997 te 
Brussel had georganiseerd liet zien dat in de lidstaten inmiddels een veelvoud aan 
interessante initiatieven is ontplooid. 
2.2. Parnterschapsovereenkomsten met de Europese instellingen staan garant 
voor een coherente voorlichting 
3/34 
Sedert 1996 werken de Instellingen van de Unie en verschillende lidstaten in nauwe 
samenwerking aan de vormgeving van de voorlichting over de euro. In 1998 zullen de 
Instellingen met tien lidstaten een partnerschap aangaan op basis van tripartiete-
overeenkomsten tussen de lidstaat, de Commissie en het Europees Parlement. Deze 
partnerschapsovereenkomsten voorzien in Europese subisidies voor voorlichtingsacties in 
de lidstaten die hierom vragen. Dergelijke acties worden gecoördineerd door een eenheid 
waarin de lidstaat, de Commissie en het Europees Parlement vertegenwoordigd zijn. 
In totaal zal twee derde van de middelen die in de Gemeenschapsbegroting zijn 
gereserveerd voor voorlichting over de euro, in 1998 worden toegewezen aan deze 
partnerschapsovereenkomsten. Deze hebben de volgende voordelen: 
- zij zorgen voor coherente voorlichtingsacties die zijn aangepast aan de situatie in de 
afzonderlijke lidstaten; 
- zij voorkomen dat acties van de lidstaten en van de Europese instellingen elkaar 
doorkruisen of overlappen; 
- zij laten het grote publiek zien dat nationale acties deel uitmaken van een Europees 
geheel. 
2.3. De rol van de Commissie: informatie verstrekken en voorlichting stimuleren 
en coördineren 
Op het vlak van informatie en voorlichting over de euro heeft de Commissie inmiddels 
ruim ervaring opgedaan en deze ervaring wil zij ter beschikking van de lidstaten stellen. 
Zo zal zij in de komende vier jaar in nauwe samenwerking met het Europees Parlement: 
• de lidstaten en degenen die de euro moeten presenteren, allerlei informatiemateriaal 
ter beschikking stellen: technische verslagen, brochures voor het grote publiek in de 
vorm van vragen/antwoorden, video's, afbeeldingen van munten en bankbiljetten in 
euro, enz.; 
• voorlichtingsacties van lidstaten en niet-gouvernementele organisaties stimuleren en 
aanmoedigen; 
• garanderen dat de informatie en de berichtgeving over de euro in de Unie coherent is, 
• grensoverschrijdende voorlichtingsacties organiseren en steunen. Louter nationale 
projecten worden op nationaal niveau onderzocht en gefinancierd; 
• voorlichtingsacties in derde landen organiseren. 
B. EEN PRAGMATISCHE BENADERING VAN DE VOORLICHTING 
3.0. Successen waarop kan worden voortgebouwd 
De voorlichtingscampagnes die de Commissie in de afgelopen twee jaren heeft gevoerd, 
hebben veel weerklank gevonden: 
• dank zij deze campagnes konden de voornaamste geldgebruikers worden geïnformeerd 
over de start van de EMU op 1 januari 1999; 
• financiële instellingen en grote bedrijven konden ervan worden overtuigd dat zij 
onmiddellijk met de voorbereidingen moesten beginnen om goed voorbereid te zijn. 
4/34 
Uit onderzoek is gebleken dat in meer dan 50% van deze groepen inderdaad met de 
voorbereidingen is begonnen; 
• via rondetafelbij eenkomsten en deskundigengroepen kon een groot aantal van deze 
organisaties worden betrokken bij de bestudering en bespreking van technische 
aspecten zoals dubbele prijsaanduidingen, bankkosten, rechtsstatus van de euro en 
verschillende boekhoudkundige problemen. Hierdoor konden in onderling overleg 
tussen de betrokkenen oplossingen worden aangedragen; 
• de campagnes waren voor talrijke openbare instanties - vertegenwoordigingen, 
vakbonden ... - aanleiding om ook zelf met voorlichting over de euro te beginnen. 
De Europese instellingen, de lidstaten en allerlei actieve organisaties in de 
burgermaatschappij kunnen nuttig gebruik maken van deze resultaten. 
3.1. De betekenis van het EMU-rooster voor de voorlichtingsstrategie 
Het Verdrag en de Europese Raad van Madrid van december 1995 hebben een tijdschema 
vastgelegd, waaruit de voorlichtingsstrategie drie belangrijke data moet lichten: 
• 2-3 mei 1998: het moment waarop de Raad van staatshoofden en regeringsleiders 
besluit welke lidstaten op 1 januari 1999 deel zullen uitmaken van de Economische en 
Monetaire Unie. Op dat moment worden ook de bilaterale wisselkoersen tussen de 
deelnemende valuta vastgesteld. Aangezien de EMU dan de volle aandacht van de 
media zal krijgen, zal het grote publiek zich er van bewust worden dat de overgang op 
de euro onvermijdelijk is en niet meer lang op zich zal laten wachten. De vraag naar 
informatie zal dan zowel kwalitatief als kwantitatief explosief toenemen en daarop 
moeten de openbare en particuliere informatieverstrekkers voorbereid zijn, zowel in de 
"pré-ins" als in de eurozone. 
• 1 januari 1999. Op deze datum wordt de euro de gemeenschappelijke munt van de 
deelnemende lidstaten en worden de wisselkoersen tussen hun valuta en de euro 
onherroepelijk vastgesteld. Met name in de eurozone zal de bevolking dan behoefte 
hebben aan enige begeleiding om te wennen aan een situatie waarin de euro nog niet 
als chartaal geld bestaat, maar wel gebruikt wordt op financiële markten en door 
bepaalde deelnemers aan het economisch leven, waarin het monetair beleid bepaald 
wordt door een Europese centrale bank en ook de detailhandel in sommige landen 
geleidelijk zal overgaan naar een dubbele prijsaanduiding. 
• 1 januari 2002. Op deze datum worden de munten en biljetten in euro ingevoerd. Lang 
voor die datum moet de voorlichtingscampagne worden geïntensiveerd om te bereiken 
dat de bevolking de nieuwe munt gemakkelijk en vol vertrouwen zal gaan gebruiken. 
4.0. Doelgroepen 
4.1. Het grote publiek 
• Het is duidelijk dat intensiteit en omvang van de openbare voorlichtingscampagnes in 
1998 zullen moeten worden opgevoerd en dat de campagnes tot begin 2002 moeten 
worden voortgezet. Ook moeten zij steeds beter worden afgestemd op de specifieke 
behoeften van bepaalde groepen in het grote publiek. In de eerste plaats zal het 
overgangsscenario moeten worden toegelicht, want velen zullen in de war raken door 
de komst van giraal geld drie jaar voor de tastbare invoering van munten en 
bankbiljetten. Het is dus belangrijk dat aan het grote publiek wordt uitgelegd hoe de 
euro in de overgangsperiode kan worden gebruikt. 
5/34 
De overgangsperiode zal in zijn totaliteit benut moeten worden om de burgers voor te 
bereiden op de invoering van munten en biljetten in euro en op het verdwijnen van het 
nationale geld. Niet alleen de regeringen maar ook alle deelnemers aan het 
economisch leven die in dienst van de consument staan, staan voor een moeilijke 
opgave: de* burgers moeten namelijk leren de waarde van de nieuwe munt te 
assimileren en deze met wezenlijke aspecten van hun bestaan te verbinden. Dit gaat 
van de prijzen voor levensmiddelen en consumptie-artikelen tot de waarde van lonen 
en pensioenen. In het begin zullen de mensen de bedragen in nationale munt 
systematisch omrekenen in euro en dat zal nog lang duren. Het uiteindelijke doel moet 
zijn de bevolking zo vertrouwd met de nieuwe waardeschaal te maken, dat het niet 
meer nodig zal zijn bedragen eerst om te rekenen. 
Het is echter niet realistisch te verwachten dat de gehele bevolking binnen 24 maanden 
zover gevorderd zal zijn. Maar hoe beter en duidelijker de campagnes gevoerd 
worden, hoe eenvoudiger het voor de meerderheid van de bevolking zal zijn op de 
euro over te schakelen. 
• Bepaalde groepen van het grote publiek verdienen bijzondere aandacht: er moeten 
speciale voorlichtingsacties komen om de consumentenbescherming te waarborgen. 
Daarom zal de Commissie op 26 februari aanstaande een rondetafel organiseren om te 
onderzoeken hoe lokale waarnemingsposten kunnen worden gecreëerd die de invloed 
van de nationale voorlichting over de euro evalueren. 
Bovendien moet de informatie zijn aangepast aan de specifieke behoeften van iedere 
bevolkingsgroep, of het nu om kwetsbare groepen gaat (ouderen, gehandicapten, 
analfabeten), jongeren (met name schoolgaande jongeren) of vrouwen. 
4.2. Het midden-en kleinbedrijf 
Er moet van worden uitgegaan dat vele kleine bedrijven zich pas laat en langzaam op de 
verandering zullen voorbereiden. Daardoor bestaat het risico dat ook de grote 
ondernemingen die hun klanten zijn, in de problemen komen. De 
voorlichtingscampagnes moeten dus in een vroeg stadium van start gaan en coherent en 
overtuigend zijn zodat: 
• het MKB beseft welke aanpassingen het meest nodig zijn: wijziging van de 
automatiseringssystemen, boekhouding, facturering, marketing, enz.; 
• het MKB weet hoe het toegang kan krijgen tot de middelen waarmee het deze 
technische overgangsproblemen kan oplossen; 
• het MKB ertoe aangemoedigd wordt de strategische voordelen van de euro te gaan 
benutten, eventueel door nieuwe producten op de markt te brengen en nieuwe 
afzetmarkten te ontsluiten. 
Voor de campagnes ten behoeve van het MKB zijn in eerste instantie de nationale 
overheid, banken en beroepsorganisaties verantwoordelijk. Maar ook grote 
ondernemingen spelen hierbij een belangrijke rol; voor hun economische gezondheid is 
het belangrijk de kleine bedrijven die hun leveranciers zijn, in staat zijn zich aan de 
nieuwe euro-situatie aan te passen. 
De Commissie zal van haar kant blijven samenwerken met organisaties die belangrijke 
informatieluiken zijn naar het MKB toe. 
4.3. Lokale en regionale overheden, volksvertegenwoordigers en 
overheidspersoneel 
6/34 
• De nationale overheidsdiensten zijn veel verder gevorderd met de voorbereidingen dan 
de lokale en gedecentraliseerde diensten. Dit is een reden voor bezorgdheid, omdat 
juist de regionale en lokale overheden dichter bij de burgers staan en regelmatiger 
contact met de bevolking hebben. Nu de nationale overheidsdiensten hun 
overgangsplannen hebben gepubliceerd, hebben de lagere overheden en de 
volksvertegenwoordigers een kader waarbinnen zij hun eigen programma's kunnen 
opstellen. Toch zullen zij op het vlak van informatie en voorlichting specifieke 
behoeften hebben waaraan door de centrale overheid moet worden voldaan. 
Vooral voor degenen die in rechtstreeks contact met het publiek staan, is het 
belangrijk dat opleidingsprogramma's worden georganiseerd. De Commissie is bereid 
de lidstaten te helpen bij het uitwerken van de vereiste voorlichtings- en 
opleidingsmethodes. 
• Ook het personeel van de Europese instellingen moet goed op de hoogte zijn over 
EMU-aangelegenheden, zowel in de contacten met nationale ambtenaren als in hun 
contacten met de particuliere sector. Vooral degenen die in rechtstreeks contact met 
het publiek staan, moeten de EMU kunnen uitleggen en de voordelen ervan duidelijk 
kunnen maken. De Commissie heeft voor het eigen personeel een 
informatieprogramma opgesteld en zal voorstellen dit uit te breiden tot andere 
Europese instellingen. 
4.4. Derde landen 
De euro zal waarschijnlijk een belangrijke reservevaluta worden en een financieel 
instrument voor internationale handelstransacties. Nu het voor de wereld steeds 
duidelijker wordt dat Europa de politieke vastberadenheid heeft om de EMU tot stand te 
brengen, neemt de vraag naar informatie hand over hand toe. Daarom moet ook worden 
gewerkt aan voorlichting naar derde landen toe. Hierbij moet voorrang worden verleend 
aan kandidaat-lidstaten, de partners van de Unie rond de Middellandse Zee en landen 
waarmee speciale handelsrelaties bestaan (bijvoorbeeld in het kader van associatie­
overeenkomsten) alsmede aan landen die belangrijke potentiële afzetmarkten 
vertegenwoordigen (met name de Verenigde Staten en Japan). 
Daarbij mag niet uit het oog worden verloren dat ook onderdanen van de Unie die in 
dergelijke landen wonen, informatie nodig hebben. Aan hen kunnen namelijk vragen 
worden gesteld over de EMU en zij moeten dan in staat zijn hierop te antwoorden. 
5.0. Evaluatie van de voorlichtingscampagnes 
De voorlichtingscampagnes moeten flexibel zijn opgezet en aangepast kunnen worden 
aan de ontwikkeling van de vraag; zo zal niet altijd dezelfde informatie worden gevraagd 
en zullen ook de doelgroepen van tijd tot tijd verschillen. In ieder geval zal de gevoerde 
strategie regelmatig moeten worden geëvalueerd om te beoordelen of zij efficiënt is en 
eventuele verbeteringen aan te brengen. Dit moet gedaan worden zolang de 
voorlichtingscampagnes gevoerd worden. 
Voor de Europese Unie is de totstandkoming van de euro een prioriteit. Om dit 
belangrijke doel te bereiken zullen goede voorlichtingscampagnes moeten worden 
7/34 
gevoerd. In 1998 treedt de totstandkoming van de Economische en Montaire Unie in een 
beslissende fase en daarmee ook de voorlichtingscampagne. Commissie en Parlement 
moeten nu aard en omvang van de voorlichting wijzigen en zich op het grote publiek 
gaan richten om de bevolking te kunnen uitleggen waarom Europa op weg is naar de 
EMU en het publiek vertrouwd te maken met de nieuwe munt, zodat deze met gemak en 
vertrouwen kan worden gebruikt. De voorlichtingscampagne die de Europese Unie in 
partnerschap met de lidstaten voert, moet daarom ook op het niveau staan van deze 
historische gebeurtenis die rechtstreeks gevolgen heeft voor alle burgers van Europa. 
Voorlichting is wezenlijk voor het welslagen van deze operatie. 
8/34 

BIJLAGE 1 
De voorlichtingsstrategie 
voor de invoering van 
de euro 
in detail 
(doelgroepen, middelen, enz.) 
9/34 

INHOUDSOPGAVE 
1. BETEKENIS VAN DE VOORLICHTING VOOR HET WELSLAGEN VAN DE 
OVERGANG OP DE EURO 
2. STAND VAN DE WERKZAAMHEDEN 
2.1. Nationale en Europese overheden alsmede sociaal-economische groeperingen zijn 
al met voorlichtingscampagnes begonnen 
2.1.1 Het Europees Parlement 
2.1.2. De Commissie 
2.1.3 De lidstaten 
2.1.4. De intermediairs 
2.2. De eerste informatie- en voorlichtingscampagnes hebben al resultaat opgeleverd 
2.2.1. Een aantal doelstellingen van de Commissie is inmiddels bereikt 
2.2.2. Uit de ervaringen konden bepaalde conclusies worden getrokken 
3. INLICHTING EN VOORLICHTING IN DE KOMENDE JAREN 
3.1. Mei 1998 tot januari 1999 
3.2. Het einde van de overgangsperiode 
4. STRATEGIE VOOR INFORMATIE EN VOORLICHTING OVER DE EURO 
4.1. Algemene beginselen en rol van de betrokken partijen 
4.1.1 .Subsidiariteit en partnerschap 
4.1.1.1 .De belangrijke rol van de lidstaten 
4.1 
4.1 
4.1 
4.1 1.2.De rol van het Europees Parlement 
1.3.De rol van de Commissie 
1.4.De rol van het bedrijfsleven 
1.5De rol van de intermediairs 
4.1.2. Decentralisering en kleinschaligheid 
4.2. Voornaamste doelgroepen 
4.2.1. Het grote publiek 
4.2.2. Bijzondere aandacht voor midden- en kleinbedrijf (met name detailhandel 
en ambachtelijke bedrijven) 
4.2.3. Lagere overheden, volksvertegenwoordigers en overheidspersoneel op alle 
niveaus 
4.2.4. Ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Instellingen 
4.2.5. Voorlichting en informatie aan derde landen is onmisbaar 
4.3. Inhoud van de voorlichting 
4.3.1. Concrete informatie is belangrijk 
4.3.2. Speciale informatie voor "pré-ins" 
10/34 
4.3.3. Opiniepeilingen en evaluaties 
5. MIDDELEN EN MEDIA VOOR DE VOORLICHTINGSSTRATEGIE 
5.1. Radio en televisie 
5.2. Brochures 
5.3. Internet, CD-rom, diskettes 
5.4. Algemene infonummers 
5.5. Voordrachten en seminars 
5.6. Huis-âan-huis informatie 
5.7. Speciale acties voor kwetsbare groepen 
6. CONCLUSIES 
11/34 
In dit document wordt beoogd duidelijk te maken hoe belangrijk informatie en 
voorlichting zijn bij de invoering van de euro. Er wordt een balans opgemaakt van de 
reeds gevoerde campagnes en aangegeven hoe de voorlichting nu verder moet gaan: 
verloop, doelgroepen, inhoud van de informatie, informatiekanalen. De mededeling bevat 
de hoofdpunten van de strategie die moet worden gevoerd met een duidelijke 
omschrijving van de taken van de Europese Instellingen, de lidstaten en de economische 
groeperingen. 
1. BETEKENIS VAN DE VOORLICHTING VOOR HET WELSLAGEN VAN DE OVERGANG 
OP DE EURO 
Geld wordt bij een groot aantal handelingen in het dagelijks leven gebruikt en vervult een 
spilfunctie in het economisch leven. Geld staat ook voor bepaalde waarden en idealen. 
Een geslaagde invoering van één munt voor Europa vereist daarom voorbereidingen op 
twee niveaus: 
• technische voorbereidingen die ervoor moeten zorgen dat de euro soepel in alle 
sectoren van de economie wordt ingevoerd; 
• de voorbereiding van de bevolking die de euro moet leren begrijpen, accepteren en 
gebruiken. 
In beide gevallen zijn informatie en voorlichting over de euro niet weg te denken 
onderdelen. Het Groenboek van de Commissie van 31 mei 1995 betreffende de 
praktische aspecten van de invoering van de gemeenschappelijke munt geeft overigens 
reeds aan dat dit de hoofddoelstellingen van het voorlichtingsbeleid moeten zijn: 
• technische voorbereidingen in alle sectoren van de economie op gang brengen en 
stimuleren; 
• de bevolking overtuigen van het nut van de gemeenschappelijke munt. 
De invoering van de euro bestaat niet alleen maar uit een aantal technische regels. Zowel 
voor de lidstaten als voor hun bevolking staat de gemeenschappelijke munt min of meer 
duidelijk voor een aantal waarden en idealen. De voorbereiding van de deelnemers aan 
het economisch leven en van het grote publiek op de invoering van de euro kan dus niet 
beperkt blijven tot de praktische aspecten. 
Bij het geven van voorlichting en informatie moet dus steeds rekening worden gehouden 
met de vragen die het publiek zich stelt, de reacties van wantrouwen en de bezorgdheid 
van de mensen. Het publiek heeft recht op duidelijke, volledige en toegankelijke 
informatie die antwoord geeft op al zijn vragen zodat het zich op de komst van de euro 
kan voorbereiden. Dit is het doel dat de Europese Unie en de lidstaten met hun 
voorlichting willen bereiken. 
De euro moet aan de bevolking worden gepresenteerd en uitgelegd. Hoe dit gebeurt hangt 
af van de nationale cultuur en gebruiken. Hoe dit gebeurt hangt af van de nationale 
gewoontes en gebruiken. Bij het kiezen van een strategie moet zorgvuldig worden 
gehandeld omdat het geld een gevoelig thema is. Zo hebben sommige lidstaten de nadruk 
gelegd op het verband tussen de euro en Europa door de euro voor te stellen als een 
12/34 
onderdeel van het gemeenschappelijk erfgoed van de Europeanen, als een 
stabiliteitsfactor voor Europa, als een middel tot behoud van een economisch sociaal en 
cultureel Europees model. De informatie over de euro is bovendien vaak een gelegenheid 
om nadere informatie over de Europese Unie zelf te verstrekken. 
2. STAND VAN DE WERKZAAMHEDEN 
2.1. Nationale en Europese overheden alsmede sociaal-economische 
groeperingen zijn al met voorlichtingscampagnes begonnen 
Deze campagnes worden gevoerd door het Europees Parlement, de Commissie, de 
lidstaten en de meest dynamische intermediairs (banken, kamers van koophandel, 
beroepsorganisaties, bedrijfsleven...). 
2.1.1 Het Europees Parlement 
Het Europees Parlement heeft er vanaf het begin voor geijverd, dat de voorlichting over 
de euro afgestemd zou zijn op de behoeften van de burgers. De organen van het 
Parlement zijn dan ook betrokken bij vormgeving en uitvoering van het 
voorlichtingsbeleid. In alle lidstaten die besloten hebben samen met de Europese Unie 
een voorlichtingsstrategie uit te werken, treedt het Parlement op als partner van de 
lidstaten en de Commissie. 
2.1.2. De Commissie 
De Commissie heeft haar voorlichtingsacties gebaseerd op drie beginselen: subsidiariteit, 
partnerschap en geleidelijke opbouw. In aansluiting op het Groenboek betreffende de 
praktische aspecten van de invoering van de gemeenschappelijke munt, dat in mei 1995 
werd uitgebracht, startte de Commissie in samenwerking met het Europees Parlement de 
prioritaire actie "De euro, één munt voor Europa", een onderdeel van het programma 
PRINCE (Voorlichtingsprogramma voor de Europese burgers). In 1996 volgden 
bewustmakings- en voorlichtingsacties in de richting van de intermediairs. Hiervoor zijn 
sedert twee jaar bijna 50 miljoen ECU uitgetrokken, drie kwart van de middelen die de 
Commissie bestemd heeft voor prioritaire voorlichtingsacties. Bij deze intensieve 
inspanningen kwamen verschillende aspecten aan bod: 
• samenstelling van de inhoud van de voorlichting over de euro (bijeenbrengen van 
documentatie, logo, grafiek van de euro, brede verspreiding van de afbeelding van 
munten en bankbiljetten in euro); 
• het opzetten van de voorlichting (publicatie van de nieuwsbrief 
"inf€uro","Groep€uro", afbeeldingen, video's; informatie over de euro op de 
internetsite Europa, een databank QUEST in 11 talen waaraan vragen kunnen worden 
gesteld, organisatie van evenementen partnerschap met intermediairs en multipliers). 
2.1.3. De lidstaten 
Deze activiteiten van de Commissie zijn voor de lidstaten aanleiding geweest om zelf 
ook met informatie- en voorlichtingscampagnes te beginnen. In een aantal lidstaten is van 
regeringszijde reeds een grootschalige voorlichtingscampagne op gang gebracht waarbij 
13/34 
gebruik wordt gemaakt van televisie en tegelijkertijd op grote schaal informatiemateriaal 
wordt verspreid. Ook bestaan in diverse landen al speciale telefoonnummers en 
internetsites met informatie over de euro. 
Aangezien de Commissie verantwoordelijk is voor de coördinatie, heeft zij besloten in 
Brussel de nationale directeuren van de diensten voor voorlichting over de euro bijeen te 
laten komen. Hoewel talrijke initiatieven bleken te zijn genomen ten behoeve van de 
voorlichting over de euro, waren de inspanningen niet gelijkelijk verdeeld. Los van het 
taalaspect bestaan van land tot land grote verschillen, waarbij ook de algemene houding 
van het publiek ten opzichte van de euro een rol speelt. De meeste lidstaten voeren hun 
campagnes uit in partnerschap met de Europese Commissie en het Europees Parlement. 
1. 
2.1.4. De intermediairs 
De intermediairs die meer rechtstreeks in contact staan met het grote publiek hebben met 
behulp van specifiek materiaal via intermediairs al informatie over de euro doorgegeven. 
Sommige acties zijn gericht op een bepaalde doelgroep, anderen op het grote publiek. 
Bijzondere aandacht verdient in dit verband de rol van financiële instellingen en banken. 
Vele banken hebben hun klanten al uiterst gedetailleerde informatiebrochures over de 
overgang naar de euro aangeboden waarin informatie wordt verstrekt over de belangrijke 
institutionele aspecten van de totstandbrenging van de EMU en over vragen in verband 
met spaargelden en financiële producten. Ook hebben banken conferenties georganiseerd 
op lokaal niveau die grote belangstelling hebben genoten zowel bij vertegenwoordigers 
van het MKB als bij particulieren. 
Andere belangrijke intermediairs zijn de grote Europese beroepsorganisaties die hun 
klanten uitvoerige informatie hebben verstrekt. Zo zijn nuttige gidsen uitgereikt aan het 
MKB. In alle lidstaten heeft de Commissie zowel op nationaal als op regionaal niveau 
bijgedragen tot de financiering van dergelijke initiatieven. Ook heeft zij steun verleend 
aan de euro-infocentra die in 1997 veel hebben ondernomen om het MKB voor de euro te 
interesseren en erover te informeren (5.300.000 contacten). 
2.2. De eerste informatie- en voorlichtingscampagnes hebben al resultaat 
opgeleverd 
2.2.1. Een aantal doelstellingen is inmiddels bereikt 
De voornaamste deelnemers aan het economisch leven zijn er nu van overtuigd dat de 
euro er op 1 januari 1999 inderdaad komt en dat de totstandkoming van de monetaire 
unie een onomkeerbaar proces is. 
Dat geldt voor de voornaamste intermediairs bij het gebruik van de euro : financiële 
instellingen, overheidsdiensten en talrijke grote ondernemingen die inmiddels voor de 
nodige structurele aanpassingen en investeringen gezorgd hebben. Bovendien zijn zij 
waardevolle en nuttige informatiebronnen voor hun klanten en de gebruikers. 
14/34 
Ook heeft de euro nu concreet gestalte gekregen in de vorm van munten en biljetten en 
bestaat er een monetair symbool: € 
2.2.2. Uit de ervaringen konden bepaalde conclusies worden getrokken 
Aan de hand van deze eerste serie voorlichtingscampagnes in verband met de euro 
konden een aantal conclusies worden getrokken die nuttig zijn voor de toekomstige acties 
van de voorlichters. 
Zo blijken de Gemeenschapsinstellingen de meeste basisinformatie over het algemeen 
kader en de verschillende sectorale aspecten van de overgang op de gemeenschappelijke 
munt te bezitten. Zij kunnen dus gegevens, naslagmateriaal en studies over specifieke 
technische aspecten van de euro ter beschikking stellen. Bovendien zijn zij door hun 
contacten met overheden en beroepsorganisaties in de gehele Europese Unie op de hoogte 
van alle voorlichtingsactiviteiten en het succes dat ze hebben alsmede van eventuele 
nieuwe initiatieven. Daardoor kunnen zij voor een uitwisseling van ervaringen zorgen, 
zodat de bestaande programma's steeds kunnen worden verbeterd. 
Voor de lidstaten, die op nationaal hun eigen communicatiekanalen hebben, is het veel 
eenvoudiger informatie aan het grote publiek te verspreiden. Ook kunnen zij de inhoud 
van de boodschap aanpassen aan de culturele gebruiken van eigen land. Bovendien 
kunnen de lidstaten de informatie aanpassen aan hun eigen nationale 
overschakelingsplan. 
Het is duidelijk dat de overheid niet alleen kan voldoen aan alle verzoeken om informatie 
over de gemeenschappelijke munt: de bijdrage van ondernemingen, banken en financiële 
instellingen, die in rechtstreeks contact staan met het publiek, vormt een wezenlijke 
ondersteuning van de inspanningen van de overheid. Veel bedrijven en banken hebben 
inmiddels begrepen dat het in hun eigen belang is met hun personeel, hun klanten en hun 
leveranciers over de euro te communiceren. 
Daarnaast moeten spontane initiatieven vanuit de maatschappij beslist aangemoedigd 
worden. 
Het publiek wordt steeds nieuwsgieriger naar de euro. Niemand twijfelt er meer aan dat 
de euro er gaat komen. Daarom bestaat bij alle groeperingen - bedrijfsleven, groot 
publiek, volksvertegenwoordigers, ambtenaren - behoefte aan concrete en praktische 
informatie over de euro. Deze informatie moet afgestemd zijn op de behoeften en 
rechtstreeks verband houden met het dagelijks leven van de betrokkenen. 
Al twee jaar worden zowel door de Commissie als de lidstaten en de intermediairs 
voorlichtingscampagnes georganiseerd in allerlei vormen (conferenties, 
tentoonstellingen, internet, brochures, eurosymbool). 
Deze campagnes hebben reeds een aantal resultaten opgeleverd: 
• de zekerheid dat de euro er op 1 januari 1999 komt en dat de totstandkoming 
van de monetaire unie een onomkeerbaar proces is; 
• de belangrijkste schakels bij het gebruik van de euro - financiële instellingen, 
15/34 
grote ondernemingen en overheidsdiensten - hebben de nodige voorbereidingen 
getroffen om op 1 januari 1999 klaar te zijn voor de overgang op de euro; 
• de euro heeft een gezicht (munten, bankbiljetten en een symbool). 
Uit de ervaringen kunnen een aantal conclusies worden getrokken waarmee 
rekening moet worden gehouden bij het uitstippelen van het voorlichtingsbeleid 
voor de komende jaren: de betekenis van subsidiariteit, intermediairs, concrete 
informatie en voorlichting aan de basis. 
3. INLICHTING EN VOORLICHTING IN DE KOMENDE JAREN 
Het kader en de belangrijke bepalingen ten aanzien van de instellingen in het Verdrag 
vormen samen met het overgangsscenario dat de Europese Raad van Madrid in 
december 1995 heeft vastgesteld, in de praktijk de achtergrond voor het 
voorlichtingsprogramma, dat om een aantal belangrijke peildata draait: 
3.1. Van mei 1998 tot januari 1999 
In deze periode vallen twee belangrijke data te vermelden: 
• 2 mei 1998, de datum waarop de Raad van staatshoofden en regeringsleiders bepaalt 
welke leden vanaf 1 januari 1999 mee mogen doen aan de euro. Het gaat hier om een 
historische gebeurtenis die grote belangstelling in de media zal krijgen. Voor het grote 
publiek zal van deze gebeurtenis een positief schokeffect uitgaan: wanneer de media 
hieraan als verwacht uitgebreid aandacht zullen besteden, zal het publiek op dat 
moment begrijpen dat de komst van de euro dichtbij is en definitief vaststaat. Op dat 
moment zal er een grote vraag naar informatie ontstaan en zullen de lidstaten en de 
Instellingen van de Gemeenschap, maar ook de grote intermediairs tussen het publiek 
en de munt (financiële instellingen, markten) en de lokale instanties klaar moeten zijn 
om aan deze behoefte te voldoen. 
• Op 1 januari 1999 wordt de euro ingevoerd en worden de wisselkoersen tussen de 
euro en de nationale valuta onherroepelijk vastgesteld. Voor de totstandkoming van de 
Economische en Monetaire Unie is dit de doorslaggevende datum. 
Deze twee belangrijke gebeurtenissen, die in de media uitgebreid ter sprake zullen 
komen, zullen de nieuwsgierigheid van het grote publiek en van de deelnemers aan het 
economische leven opwekken die niet mag worden teleurgesteld. Daarom is het 
belangrijk dat ook in de lidstaten die dit nog niet gedaan hebben voorlichtingscampagnes 
voor het grote publiek worden gelanceerd. 
Op 2 mei 1998 zullen de laatste belangrijke punten in verband met de praktische aspecten 
van de invoering van de euro (duur van de periode waarin eurogeld en nationaal geld 
naast elkaar circuleren, dubbele prijsaanduidingen, in de overgangsperiode 1999-2002) 
geregeld zijn. Er kunnen dan dus duidelijke antwoorden worden gegeven op de vragen 
16/34 
die het publiek en de deelnemers aan het economisch leven stellen. Overigens zal op 
26 februari 1998 in Brussel een rondetafel over deze aspecten worden gehouden. 
De Commissie zal ervoor zorgen dat alle basisteksten over de euro waarvan op dat 
moment de definitieve versie bestaat, beschikbaar zijn voor het publiek. Op deze manier 
kan het rechtstreeks, via elektronische weg of op papier alle informatie krijgen,.terwijl 
intermediairs die in contact staan met het publiek, antwoord kunnen geven op de vragen 
die gesteld worden. 
Gedurende deze periode moet steeds ruim aandacht worden besteed aan het bedrijfsleven 
en meer in het bijzonder aan het MKB, temeer daar een aantal bedrijven al het besluit zal 
hebben genomen om op de euro over te gaan en daardoor het publiek mee zullen trekken. 
3.2. Het einde van de overgangsperiode 
De overgangsperiode (1999-2001) dient om vertrouwd te raken met de idee dat de euro er 
komt. Vervolgens moet in 2001 een tweede voorlichtingsgolf volgen om de bevolking en 
de deelnemers aan het economisch leven voor te bereiden op de komst van munten 
en biljetten in euro en op het volledig verdwijnen van de nationale valuta. 
De voorlichtingscampagnes ter voorbereiding van 1 januari 2002 moeten het publiek en 
de deelnemers aan het economisch leven voorbereiden op de praktische gevolgen van de 
invoering van chartaal eurogeld. Dit kan in verschillende etappes gebeuren: eerst een 
periode waarin geleerd wordt bedragen in nationale munt om te rekenen in euro; dan een 
periode waarin vooral getracht wordt euroreferentiewaarden te scheppen zodat eenieder 
een idee krijgt van de waarde van goederen en diensten in de nieuwe munt zonder eerst in 
de nationale munt te hoeven denken. In deze periode moeten bepaalde kwetsbare groepen 
actief worden benaderd (ouderen, gehandicapten, analfabeten). 
De overgangsperiode 1999-2001 moet benut worden om de voorlichting te 
intensiveren. Op dat moment zal bij het publiek en bij de deelnemers aan het 
economisch leven, met name de bedrijven, gezien de gebeurtenissen grote 
belangstelling voor de euro bestaan en zullen veel vragen worden gesteld. Een 
tweede golf van voorlichtingscampagnes zal in de loop van 2001 moeten volgen, vlak 
voor de daadwerkelijke invoering van bankbiljetten en munten in euro en het 
verdwijnen van de nationale munten. 
4. STRATEGIE VOOR INFORMATIE EN VOORLICHTING OVER DE 
EURO 
4.1. Algemene beginselen en rol van de betrokken partijen 
4.1.1. Subsidiariteit en partnerschap 
4.1.1.1. De belangrijke rol van de lidstaten 
De lidstaten spelen een centrale rol bij de voorlichting van de bevolking en het 
bedrijfsleven. Dit is subsidiariteit: gezien de verschillen in cultuur en taal en de 
17/34 
gevoeligheid ten opzichte van de nationale munt kan de voorlichting het best afgestemd 
worden op de nationale situatie. 
Deze voorlichting krijgt geleidelijk aan de dimensie die past bij een gebeurtenis waardoor 
het leven van de gehele bevolking rechtstreeks wordt beïnvloed. Hierbij moet het niet 
alleen gaan om initiatieven van de overheid maar moet zoveel mogelijk ook rekening 
worden gehouden met de behoeften en eigen initiatieven van regio's, verenigingen en 
intermediairs, grote particuliere en openbare bedrijven, beroepsorganisaties, vakbonden, 
enz. om op coherente wijze over de euro te kunnen informeren. De Instellingen van de 
Gemeenschap hebben de lidstaten voorgesteld de krachten te bundelen in nieuwe 
partnerschapsovereenkomsten: 
- tripartiete afspraken lidstaten/Commissie/Europees Parlement; 
- overeenkomsten over de gezamenlijke financiering van specifieke 
voorlichtingsplannen; 
- coördinatie tussen de betrokken partijen en oprichting van een hiermee belaste 
coördinatie-eenheid op nationaal niveau. 
In 1998 zullen in tien van de vijftien lidstaten dergelijke overeenkomsten bestaan. Zij zijn 
een voor de hand liggende manier om Europese subsidies te verstrekken aan nationale 
voorlichtingscampagnes. Voor de Gemeenschap gaat het om een prioriteit: twee derde 
van de begrotingspost prioritaire actie "de euro, één munt voor Europa" is bestemd voor 
deze overeenkomsten. Zo kan bereikt worden dat de voorlichting aangepast is aan de 
situatie in de afzonderlijke lidstaten en toch coherent blijft waar het om de strategische 
doelstellingen gaat. 
In deze overeenkomsten moeten naast de specifieke acties die iedere regering wil voeren, 
de overeenkomsten ook aanwezig zijn: 
- een voorlichtingsprogramma voor het grote publiek dat voorziet in de 
maatschappelijke behoefte in de lidstaten; 
- aangepaste multimediale voorlichting die onmisbaar is voor de bewustmaking van de 
gehele bevolking. 
4.1.1.2 Het Europees Parlement 
Het Europees Parlement is de Gemeenschapsinstelling die alle burgers vertegenwoordigt 
en speelt als zodanig een belangrijke rol bij het opzetten van de voorlichtingsstrategie. De 
organen van het Parlement zijn steeds betrokken bij de voorlichtingsacties en de 
partnerschapsovereenkomsten met de lidstaten. 
De leden van het Parlement spelen een actieve rol bij evenementen die in het kader van 
de voorlichtingsacties in de lidstaten plaatsvinden. 
4.1.1.3. Rol van de Commissie 
18/34 
De Commissie zal haar kennis ter beschikking stellen van alle intermediairs die erom 
vragen. Zij verstrekt de nodige technische informatie voor hun voorlichtingsacties zoals 
technische rapporten, mededelingen, vragen/antwoorden, overzichten. Deze doorgegeven 
informatie kan vervolgens worden aangepast voor eigen gebruik. Indien dit nuttig lijkt, 
moet de Commissie ook aanwezig zijn bij conferenties en evenementen die georganiseerd 
worden naar aanleiding van de euro. 
De Commissie zal voorts een stimulerende rol spelen bij de voorlichting. Zo zorgt zij 
voor het beheer van de overeenkomsten met de lidstaten en neemt zij deel aan acties en 
vervolgacties in het kader van de overeenkomst. 
In de derde plaats moet de Commissie erop toezien dat de berichtgeving over de euro 
binnen de Unie coherent is. Daarom heeft de Commissie in alle lidstaten zitting in de 
coördinatiediensten van de nationale programma's. Voorts hebben de 
voorlichtingsdirecteuren van de lidstaten tijdens hun regelmatige bijeenkomsten de 
gelegenheid hun voorlichting over de euro te vergelijken met die in de andere lidstaten en 
de beste methodes van elkaar over te nemen. 
Tot besluit heeft de Commissie een belangrijke taak bij het organiseren en begeleiden van 
grensoverschrijdende acties en acties die op derde landen gericht zijn. Wat de derde 
landen betreft kan dit regelrecht gebeuren in het kader van de bestaande 
Gemeenschapsinstrumenten of via initiatieven van de vertegenwoordigingen van de 
Commissie en de pers- en informatiediensten in de derde landen samen met de 
ambassades van de lidstaten. Het personeel van deze vertegenwoordigingen (Commissie 
en lidstaten) zal speciaal op deze taak moeten worden voorbereid. Ook bij de informatie 
van buiten Europa gevestigde Europeanen spelen de ambassades en consulaten een 
belangrijke rol. 
4.1.1.4. Rol van het bedrijfsleven 
Industrie, handel, openbare en particuliere bedrijven, het MKB en de detailhandel zijn de 
hoofdrolspelers in het economische leven. Bij de overgang op de euro .spelen zij een 
belangrijke rol bij het doorgeven van informatie naar het publiek. Verschillende aspecten 
komen hier aan de orde: 
• ondernemingen die op grote schaal factureren (openbare of particuliere energie-, 
water- en telecommunicatiebedrijven) kunnen een pedagogische functie vervullen ten 
opzichte van de consumenten door. in een vroeg stadium rekeningen in euro op te 
stellen waardoor de klanten referenties krijgen voor een nieuwe waardeschaal; 
• grote ondernemingen die besluiten op de euro over te gaan, zouden ook hun 
toeleveranciers (vaak kleine bedrijven) moeten voorbereiden op en helpen bij de 
overgang; 
• de detailhandel, die dagelijks contact heeft met het grote publiek, speelt een 
belangrijke rol bij de informatie en begeleiding van de consument bij zijn dagelijkse 
aankopen in euro. 
19/34 
De toeristische sector verdient bijzondere aandacht bij de invoering van de euro. Immers, 
deze sector kan een belangrijke rol spelen bij de informatie over de praktische en 
concrete aspecten van de duro. 
4.1.1.5. De rol van de intermediairs 
De intermediairs zoals verenigingen, bonden, nationale overheids- en 
semi-overheidsinstellingen, lagere overheden, Euroinfocentra en alle andere kunnen 
informatienetwerken van de Gemeenschap voorlichting geven die is aangepast aan de 
doelgroepen. 
Het is dus belangrijk dat zij hierbij worden gestimuleerd en gesteund. Zo moet met name 
informatie worden verstrekt die de intermediairs kunnen verwerken om aan hun eigen 
doelstellingen te voldoen. 
De nationale projecten moeten door de lidstaten zelf en door de nationale overheid 
worden opgezet. Zij moeten worden gefinancierd door de nationale overheid, eventueel 
via een specifieke regeling, uit gedecentraliseerde Gemeenschapsmiddelen in het kader 
van de overeenkomsten of in laatste instantie door de vertegenwoordiging van de 
Commissie voor zover deze over kredieten beschikt die hiervoor gebruikt mogen worden. 
Louter nationale projecten zullen niet door de Commissie worden gefinancierd, tenzij het 
gaat om uitzonderlijke projecten met een geheel nieuwe opzet. 
4.1.2. Decentralisering en kleinschaligheid 
Het is belangrijk dat de Europese burgers ter plekke informatie krijgen. Daarom moet de 
informatie gedecentraliseerd worden zodat zij van dichtbij kan komen. Dit betekent dat 
alle beschikbare informatiekanalen in de lidstaten moeten worden ingeschakeld 
(gedecentraliseerde administraties, bankloketten, bijkantoren van bepaalde 
ondernemingen, bedrijven die op grote schaal factureren). 
In het kader van de partnerschapsovereenkomsten kan de driepartijenstructuur waarbij 
een vertegenwoordiger van de lidstaat, een vertegenwoordiger van de Commissie en een 
vertegenwoordiger van het Europees Parlement samenwerken, ertoe bijdragen dat de 
informatie aan de lokale behoefte wordt aangepast. 
Tenslotte is ook belangrijk welke communicatiemiddelen gebruikt worden: de nieuwe 
technologieën (gratis telefoonnummers, Internet) kunnen de informatie dicht bij de 
gebruiker brengen. Hetzelfde geldt voor veldacties (reizende tentoonstellingen, 
infobussen, indien financieel mogelijk deelneming aan sportevenementen of culturele 
evenementen die een groot publiek bereiken) die in sommige lidstaten al georganiseerd 
zijn. 
De voorlichting over de euro moet in het teken van de subsidiariteit staan en in 
partnerschap worden georganiseerd: 
• partnerschap met de lidstaten waardoor de boodschap en de informatiekanalen 
kunnen worden gekozen die passen bij de nationale cultuur en structuur; 
• partnerschap met de intermediairs die gerichte informatie verspreiden. Zij 
20/34 
hebben de taak praktische, maatgesneden informatie te verspreiden. 
Het optreden van de Commissie zal bestaan uit: 
• het verstrekken van informatie, basismateriaal en technische steun aan de 
intermediairs voor de voorlichting over de euro en aan deskundig publiek; 
• deelneming aan de vormgeving en uitvoering van de nationale 
voorlichtingsprogramma's in het kader van een partnerschap waarbij 
medefinancieringsovereenkomsten met de lidstaten worden gesloten; 
• coördinatie op Europees niveau van voorlichtingsacties en bevordering van 
contacten en informatie-uitwisseling tussen de lidstaten; 
• stimulering van en deelneming aan grensoverschrijdende initiatieven en aan 
voorlichtingsacties gericht op derde landen. 
Tenslotte is het belangrijk dat alle Europese burgers ter plaatse de informatie 
kunnen krijgen die beantwoordt aan hun behoeften en daarom moeten de 
voorlichtingscampagnes gedecentraliseerd worden zodat zij dicht bij de 
doelgroepen kunnen worden georganiseerd. 
4.2. Voornaamste doelgroepen 
De tot nu toe gevoerde voorlichtingsacties zijn voornamelijk gericht geweest op de 
financiële wereld en de overheid, die zich als eerste zullen moeten gaan bezighouden met 
de technische voorbereidingen op de overgang naar de euro en de voornaamste 
informatiekanalen vormen. Ook vele grote ondernemingen zijn zich aan het klaarmaken. 
Overal wordt actief gewerkt aan de voorbereiding. 
Vanuit dit uitgangspunt moet de voorlichting nu verder gaan naar een aantal andere 
doelgroepen: 
4.2.1. Het grote publiek 
Het grote publiek in al zijn geledingen (vooral consumenten, werknemers, spaarders, 
gepensioneerden, uitkeringstrekkers, vrouwen, jongeren, enz.) wil geïnformeerd worden 
over de wijze waarop de euro zal worden ingevoerd en welke gevolgen dit zal hebben. En 
uiteindelijk zal het succes van de euro afhangen van de aanvaarding door het grote 
publiek, die niet is af te dwingen maar bereikt moet worden door voortdurende informatie 
ter plaatse over zeer concrete aspecten van de gemeenschappelijke munt. 
In een eerste stadium moet ernaar gestreefd worden dat alle burgers vóór 1 januari 1999 
weten dat de euro gaat komen en welke data belangrijk zijn voor de overgang 
(1 januari 1999, 1 januari 2002); ook moeten zij weten onder welke voorwaarden de euro 
in de overgangsperiode kan worden gebruikt (betalingen, cheques, continuïteit van 
contracten, belastingen, betrekkingen met overheidsdiensten, met name sociale diensten). 
21/34 
Vanaf het begin van deze periode speelt het onderwijs en met name het onderwijzend 
personeel een belangrijke rol bij de voorlichting van jongeren. In de praktijk zullen 
jongeren waarschijnlijk vaak degenen zijn die de oudere generaties over de euro inlichten 
en ermee vertrouwd maken. De Commissie zal binnenkort met een initiatief komen. 
Daarnaast moet aangepaste informatie. worden verstrekt aan bepaalde doelgroepen: 
bejaarden, blinden en slechtzienden, analfabeten, personen die in grote armoede leven, 
enz.. Bij deze bevolkingsgroepen kunnen de overheidsdiensten een belangrijke rol spelen 
via vertrouwenspersonen die hiertoe worden opgeleid en over de juiste 
informatiemethodes beschikken. 
4.2.2. Bijzondere aandacht voor midden- en kleinbedrijf (met name 
detailhandel en ambachtelijke bedrijven) 
Voor het midden- en kleinbedrijf geldt hetzelfde als voor het grote publiek: het moet 
mentaal en praktisch worden voorbereid op de komst van de euro. Talrijke grote 
ondernemingen hebben zich namelijk dankzij hun structuur, hun omvang (studie- of 
planningsdiensten) of hun deelneming aan een organisatie namelijk al kunnen instellen 
op de komst van de euro en de nodige voorbereidingen kunnen treffen. Dit is meestal niet 
het geval bij het MKB en nog minder bij zeer kleine bedrijven, eenmansbedrijfjes en 
ambachtslieden voor wie de euro nog in het verschiet lijkt te liggen. Er moet voor worden 
gezorgd dat de leiding binnen het MKB een algemene basiskennis verwerft van het 
overgangsscenario en de voorwaarden voor het gebruik van de euro. 
Op dit punt is de aanpak min of meer dezelfde als die voor het grote publiek, maar het 
MKB moet er ook toe worden aangezet technische voorbereidingen te treffen voor de 
overgang. De voorlichting, die in 1998 geïntensiveerd wordt, moet het MKB er vooral 
van overtuigen dat de komst van de euro een strategische aanpassing vergt 
(concurrentiedoelstellingen, strategie, eventueel nieuwe markten) en dat ruim voor 
31 december 2001 moet worden begonnen met de voorbereidingen. 
Gezien de economische betekenis van het MKB zijn deze voorbereidingen 
doorslaggevend voor het welslagen van de Economische en Monetaire Unie. Bovendien 
is bijna twee derde van de werkgelegenheid in Europa te vinden in het MKB, hetgeen 
betekent dat deze sector een belangrijke multiplierfunctie kan vervullen bij zijn 
werknemers en klanten. Dit geldt met name voor de detailhandel die in dagelijks contact 
staat met het grote publiek. De detailhandel kan de consument namelijk rechtstreeks 
informeren en geruststellen over de overgang naar de euro en er op deze wijze voor 
zorgen dat de nieuwe munt ook aanvaard wordt. 
Ten aanzien van de algemene en technische informatie van het midden- en kleinbedrijf is 
een belangrijke rol weggelegd voor banken, accountants, kamers van koophandel en 
beroepsorganisaties waartoe ook de Euro-infocentra en de andere gespecialiseerde 
netwerken behoren. Analoog daaraan hebben grote ondernemingen een bijzondere 
verantwoordelijkheid ten opzichte van de kleine en middelgrote bedrijven die hun klanten 
of toeleveranciers zijn. Dit geldt met name voor grote ondernemingen die toeleveranciers 
hebben en bij de overschakeling op de euro hun toeleveranciers kunnen stimuleren 
hetzelfde te doen en ze daarbij kunnen begeleiden. 
22/34 
Tot besluit moet er voor worden gezorgd dat ook diensten- en automatiseringsbedrijven, 
die aan de vraag van het MKB zullen moeten voldoen, voorbereid zijn om te voorkomen 
dat in 2001 alles samenkomt en de sector verzadigd raakt waardoor de kosten voor de 
afnemers zullen stijgen. Ontmoetingen zoals de ronde tafel over informatietechnologieën 
(Euro IT forum) die op 2 oktober 1997 in Brussel is gehouden en waaraan 
automatiseringsbedrijven en hun gebruikers hebben deelgenomen, kunnen hiertoe 
bijdragen. 
De Commissie zal haar contacten met de intermediairs in het MKB en de SSII-bedrijven 
verbeteren en voortzetten. 
4.2.3. Lagere overheden, volksvertegenwoordigers en overheidspersoneel op 
alle niveaus 
Lagere overheden en volksvertegenwoordigers zijn veel minder goed voorbereid dan de 
centrale overheid. Toch hebben zij een bevoorrecht contact met het grote publiek en 
zullen zij als eerste worden aangesproken. De publicatie van de nationale 
overschakelingsplannen in alle lidstaten met een duidelijke beschrijving van de 
voorwaarden waaronder de overschakeling zal plaatsvinden, moet de voorbereiding van 
lokale volksvertegenwoordigers en overheden vergemakkelijken. Daarnaast moet ook 
specifieke informatie en voorlichting voor deze groep worden gepland. 
Het personeel van de centrale overheid moet via de bestaande structuren doelgericht 
worden ingelicht en voorbereid op de euro. Deze vorming is vooral nodig voor de 
ambtenaren die rechtstreeks contact hebben met het publiek. Sommige lidstaten hebben 
bijvoorbeeld al "cursuspakketten" over de overgang naar de euro voor opleiders 
voorbereid. Het overheidspersoneel moet in de sectoren waarvoor het verantwoordelijk is 
over de nodige informatie beschikken en deze aan zijn gesprekspartners kunnen 
doorgeven (ondernemingen, verenigingen, groot publiek). Voor lagere overheden geldt 
hetzelfde. 
De Commissie zal de lidstaten helpen de nodige middelen te scheppen om dit doel te 
bereiken. 
4.2.4. Ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Instellingen 
Ambtenaren en overige personeelsleden van de Europese Commissie, staan midden in het 
gebeuren rond de overgang naar de euro en moeten uitstekend geïnformeerd zijn over de 
wijze waarop de invoering van de euro plaatsvindt en de gevolgen ervan. Dit geldt in 
eerste instantie voor Commissievertegenwoordigers die rechtstreeks met het publiek in 
contact staan. Zij moeten de EMU en de positieve gevolgen ervan aan hun 
gesprekspartners kunnen uitleggen. 
De Commissie is bezig met de voorbereiding van een voorlichtingsprogramma voor het 
eigen personeel en zal daarvoor alle mogelijke middelen inzetten (dienstnota's en 
informatiedossiers, gebruikelijke kanalen voor de interne communicatie en meer in het 
bijzonder het interne net "Europa Plus"). Voorgesteld zal worden deze actie uit te breiden 
tot de andere Europese instellingen. 
23/34 
De Commissie zal een speciaal vormings- en voorlichtingsprogramma uitvoeren voor 
Europese ambtenaren en andere personeelsleden 
4.2.5. Voorlichting en informatie aan derde landen is onmisbaar 
De invoering van een gemeenschappelijke munt in Europa betekent dat de euro naar 
buiten toe de munt van één van de voornaamste handelsblokken ter wereld wordt. 
Aangezien inmiddels niet meer getwijfeld wordt aan de politieke wil van de Europeanen 
om hun eigen munt te scheppen, zijn de belangstelling voor de euro en de verzoeken om 
informatie hierover bij de vertegenwoordigingen van de Europese Commissie in derde 
landen sterk toegenomen. Voorlichting naar buiten toe wordt dus nu ook noodzakelijk 
om misverstanden weg te nemen en te zorgen voor een juiste inschatting van de betekenis 
van deze gebeurtenis voor de internationale monetaire wereld. 
Enkele lidstaten en de Commissie zijn al begonnen met voorlichtingscampagnes buiten 
Europa, hoofdzakelijk in de grote internationale financiële centra (New York, Tokio, 
Toronto, Chicago, Hong Kong, Singapore ...). Het is belangrijk dat op deze weg wordt 
voortgegaan en dat de voorlichting systematisch ook wordt uitgebreid tot andere derde 
landen: 
• de kandidaat-lidstaten en de Middellandse-Zeepartners van de Europese Unie; 
• handelspartners en ondernemingen in derde landen die bevoorrechte 
handelsbetrekkingen met de Gemeenschap hebben (associatieovereenkomsten) maar 
ook markten die potentieel belangrijk zijn voor de Europese Unie. 
In deze externe voorlichting moeten ook de Europese burgers die in derde landen wonen 
worden meegenomen: enerzijds moeten zij als Europeanen volledig worden voorgelicht 
over de overgang naar de gemeenschappelijke munt en anderzijds moeten zij, wanneer zij 
in hun contacten op het werk en privé rechtstreeks worden aangesproken over de euro, in 
staat zijn antwoord te geven. 
De Commissie zal in samenwerking met de lidstaten in derde landen uitleg geven over de 
euro en de voordelen ervan belichten. Hierbij kan gebruik worden gemaakt van de 
normale samenwerkingsstructuren ter plaatse tussen de vertegenwoordigingen van de 
Europese Commissie en met name hun pers- en informatiediensten, en de ambassades en 
consulaten van de lidstaten. 
Voorafgaande aan deze voorlichtingscampagne moet het diplomatiek personeel ter 
plaatse systematisch worden geïnformeerd en voorbereid. 
De Commissie, de lidstaten en hun intermediairs moeten van nu af aan in eerste 
instantie denken aan de voorlichting van het grote publiek (met inbegrip van 
kwetsbare groepen), het MKB, de lagere overheden en volksvertegenwoordigers, 
overheidspersoneel en derde landen. 
24/34 
4.3. Inhoud van de voorlichting 
Tijdens de vergadering van informatiedirecteuren uit de lidstaten op 30 oktober 1997 in 
Brussel is gebleken dat het moeilijk zal zijn tot methodes of formuleringen te komen die 
in alle lidstaten gebruikt kunnen worden. Toch kan van een aantal gemeenschappelijke 
beginselen worden uitgegaan. 
4.3.1. Concrete informatie is belangrijk 
De euro zal alleen door het grote publiek aanvaardt worden indien duidelijke antwoorden 
gegeven kunnen worden op vragen als waarom, wanneer en hoe ? Enthousiasme voor de 
euro kan pas ontstaan wanneer het grote publiek leert de euro te begrijpen, te gebruiken 
en ermee om te gaan. De voorlichting moet dus concrete en duidelijke boodschappen 
bevatten: afbeeldingen van de euromunten en biljetten, mogelijkheden en praktische 
gevolgen van het gebruik van de euro in het dagelijks leven (inkomen, pensioenen, 
spaargelden, contracten), assimilatie van de "waarde" van de euro na de vaststelling van 
de wisselkoersen op 1 januari 1999. De informatie moet nuttig zijn en ook gebruikt 
worden. 
De verstrekte informatie moet ook juist zijn: bij gebrek aan kennis worden vaak 
verkeerde inlichtingen gegeven. Dit leidt tot verwarring bij het publiek en is schadelijk 
voor het gehele overschakelingsproces. De Commissie zal ervoor zorgen dat alle 
informatiedragers referentieteksten krijgen waaraan zij de juistheid van hun boodschap 
kunnen toetsen. 
Uiteraard zal het steeds eenvoudiger worden concrete informatie te verstrekken naarmate 
de laatste technische bepalingen betreffende de invoering van de euro op Europees en op 
nationaal niveau zijn vastgelegd (dubbele prijsaanduidingen, omrekeningskosten, duur 
van de periode waarin het nationale geld uit de circulatie wordt genomen, voorwaarden 
waaronder de euro mag worden gebruikt in de betrekkingen met de overheid). 
4.3.2. Speciale informatie voor "pré-ins" 
De lidstaten die niet voorkomen op de lijst die begin mei 1998 door de Raad van 
staatshoofden en regeringsleiders zal worden opgesteld, moeten een speciale voorlichting 
voor hun eigen publieke opinie voorbereiden: naargelang van de omstandigheden kan 
worden uitgelegd welke gevolgen de niet-deelneming van de lidstaat aan de eurozone in 
de praktijk heeft, welke vorderingen nog gemaakt moeten worden om zich bij de lidstaten 
van de eerste golfte kunnen aansluiten of eenvoudigweg hoe de euro werkt. Ongeacht de 
vraag of een lidstaat die geen deel uitmaakt van de eerste golf, hiervoor gekozen heeft of 
nog niet in staat is aan de euro deel te nemen, zullen zowel de bevolking als het 
bedrijfsleven van dit land namelijk gezien de economische en commerciële betrekkingen 
met de partners van de eerste golf toch geconfronteerd worden met transacties in euro. 
Om ervoor te zorgen dat zij daar geen hinder van ondervinden, moet dus voldoende 
feitelijke en praktische informatie over de gemeenschappelijke munt worden verstrekt. 
In ieder geval vormen de pre-ins een groep apart en zal de behoefte aan informatie over 
de euro (aard van de boodschap, verspreidingsdichtheid en inhoud) anders zijn dan in de 
andere landen. 
25/34 
4.3.3. Opiniepeilingen en evaluaties 
Informatie en voorlichting over de euro moeten telkens worden aangepast en bijgewerkt. 
Naast een efficiënt actieprogramma moet ook een periodieke evaluatie zijn voorzien om 
de uitgevoerde acties te kunnen beoordelen op kwaliteit en resultaten. Aan de hand 
daarvan kunnen dan namelijk verbeteringen worden aangebracht zodat toekomstige acties 
meer resultaat opleveren. 
Uit de tot nu toe opgedane ervaring is gebleken dat het moeilijk is tot een methode 
of een informatieboodschap over de euro te komen die in alle lidstaten evenveel 
succes heeft. Niettemin kunnen een aantal hoofdlijnen worden aangehouden: 
• de informatie moet praktisch en concreet zijn; 
• de euro moet door het grote publiek gemakkelijk aanvaard kunnen worden; 
voor de pré-ins moet een speciale informatieboodschap worden opgesteld; • 
• het is belangrijk dat opiniepeilingen worden gehouden en dat de resultaten van 
de acties worden geëvalueerd. 
5. MIDDELEN EN MEDIA VOOR DE VOORLICHTINGSSTRATEGIE 
5.1. Radio en televisie 
Bij de voorlichting van het grote publiek zijn radio en televisie niet weg te denken 
elementen die deel moeten uitmaken van alle voorlichtingsprogramma's en met name van 
de programma's waarvoor medefinancieringsovereenkomsten bestaan. De gekozen 
formule hangt uiteraard steeds af van de kenmerken van het nationale publiek en de 
gebruikelijke methodes van de overheid. 
Daarnaast kunnen aanvullende acties door de Gemeenschap worden overwogen: 
uitzendingen via "Europe by Satellite" (rechtstreeks ontvangen door ongeveer 
700 televisiestations in Europa), interviews, studio-opnames, verstrekking van 
beeldmateriaal. 
5.2. Brochures 
Uit enquêtes blijkt dat het publiek altijd geïnteresseerd is in schriftelijke informatie 
(brochures, folders). De lidstaten die al van start gegaan zijn met hun 
voorlichtingscampagnes hebben de verspreiding.van schriftelijke informatie via lokale 
contactpunten (gemeentehuizen, postkantoren, banken) of/en via advertenties in grote 
nationale of regionale dagbladen in hun programma opgenomen. Om bovengenoemde 
redenen van subsidiariteit zal de Commissie zelf niet op grote schaal met brochures voor 
het brede publiek komen, maar wel in minder uitgewerkte vorm nuttige informatie 
beschikbaar stellen aan intermediairs. Ook zal zij informatie en documentatie verstrekken 
aan lidstaten die brochures voor het grote publiek willen publiceren. 
5.3. Internet, CD-rom, diskettes 
26/34 
Er zal ruimschoots gebruik worden gemaakt van nieuwe communicatiemiddelen. 
Daardoor kan de informatie efficiënt worden verspreid tegen redelijk lage kosten. 
Doordat vele praktische en gespecialiseerde inlichtingen beschikbaar zijn op internet, is 
een ruime verspreiding gegarandeerd. Zo zal op de internetsite Europa de gegevensbank 
"Quest" beschikbaar zijn, die antwoord geeft op een aantal praktische en concrete vragen 
van het grote publiek maar ook van gespecialiseerde gebruikers. 
Er zouden links moeten worden gelegd tussen de sites van de lidstaten, de centrale 
banken, de Commissie en het Europees Monetair Instituut of particuliere organisaties om 
de gebruikers in staat te stellen toegang te krijgen tot alle informatie over de euro die in 
Europa beschikbaar is. 
5.4. Algemene Infonummers 
De lidstaten moeten worden aangespoord om diensten te gaan aanbieden die rechtstreeks 
en snel antwoord kunnen geven op vragen van de burgers over de euro via onder andere 
telefoon, fax, internet of minitel. De Commissie zal een bijdrage leveren om het 
informatiemateriaal ter beschikking te stellen dat deze diensten nodig hebben. 
5.5. Voordrachten en seminars 
Er worden steeds meer conferenties en seminars gehouden die nu ook technische 
onderwerpen voor gespecialiseerde groepen toehoorders behandelen. De Commissie 
neemt meer dan duizend keer per jaar aan dergelijke gebeurtenissen deel door het sturen 
van ambtenaren die toespraken houden of via de sprekers van de Groep€uro. Ook voor 
groepen die Brussel bezoeken, is steeds vaker een voordracht over de euro in het 
programma opgenomen. 
5.6. Huis-aan-huis informatie 
De meest zekere manier om het publiek rechtstreeks te raken is de informatie op lokaal 
niveau. Sommige lidstaten hebben hieraan speciale aandacht besteed door infobussen en 
reizende tentoonstellingen te organiseren die bijzonder effeciënt blijken als 
informatiekanaal. De lidstaten worden ertoe aangespoord dergelijke initiatieven te 
ontplooien. De Commissie zal voor zover mogelijk technische bijstand voor deze 
projecten leveren. De Commissie zal ook onderzoeken of het nuttig is op lokaal of 
nationaal niveau eurowaarnemingsposten op te richten, die eventueel zouden kunnen 
worden geïntegreerd in bestaande Europese netwerken en bij de overgang op de euro met 
name zouden toezien op een goede informatie van de consument. 
5.7. Speciale acties voor kwetsbare groepen 
Een van de kenmerken van kwetsbare groepen (blinden en slechtzienden, analfabeten, 
personen die geen vaste woonplaats hebben of in grote armoede leven) is juist dat zij 
moeilijk bereikt kunnen worden via de traditionele of gestandaardiseerde media. Deze 
bevolkingsgroepen moeten daarom worden geïnformeerd over de euro via andere 
informatiekanalen die speciaal aan hun situatie zijn aangepast. Hierbij kan worden 
27/34 
gedacht aan vertrouwenspersonen die dicht bij deze groepen staan en over geschikte 
informatie en communicatiemiddelen beschikken. De Commissie zal samen met de 
lidstaten onderzoeken hoe deze bevolkingsgroepen benaderd moeten worden, en met 
name kijken naar de inhoud, de middelen en de plaats van de voorlichting. 
Er moet gebruik worden gemaakt van alle beschikbare media en met name van 
radio en televisie die bij uitstek geschikt zijn voor grootschalige campagnes. Ook 
moet bijzondere aandacht worden besteed aan informatie op lokaal niveau. 
6. CONCLUSIES 
Al twee jaar worden zowel door de Commissie met steun van het Parlement als door 
de lidstaten of de intermediairs op allerlei manieren informatie en voorlichting over 
de euro verstrekt (conferenties, tentoonstellingen, internetsites, brochures, 
eurosymbool). Deze inspanningen hebben reeds hun vruchten afgeworpen: 
• Men is er algemeen van overtuigd dat de euro er op 1 januari 1999 komt en dat 
de totstandkoming van de monetaire unie een onomkeerbaar proces is; 
• de grote gebruikers van de euro - financiële instellingen, grote ondernemingen en 
overheidsdiensten - hebben de nodige voorbereiding getroffen om op 
01 januari 1999 klaar te zijn voor de euro. 
Aan de hand van de ervaringen die met deze acties zijn opgedaan, kunnen nuttige 
conclusies worden getrokken voor de voorlichtingscampagnes over de euro in de 
komende jaren: subsidiariteit, intermediairs, concrete informatie en huis-aan-huis 
acties zijn belangrijk. 
De periodes tussen 2 mei 1998 en 1 januari 1999 en tussen 1999 en 2002 moeten 
gebruikt worden om de voorlichtingsacties uit te breiden, omdat het publiek in die 
periode vanwege de gebeurtenissen veel vragen over de euro zal hebben en de 
ontwikkelingen met belangstelling zal volgen. In de loop van het jaar 2001 zal een 
tweede grote golf van voorlichtingsacties moeten volgen. 
De Commissie, de lidstaten en de intermediairs moeten hun voorlichting nu 
voornamelijk richten op het grote publiek, het MKB, de lagere overheden, 
volksvertegenwoordigers, overheidspersoneel en derde landen. 
Uit de ervaring is gebleken dat het moeilijk is een voorlichtingscampagne op te 
stellen die beantwoordt aan de culturele kenmerken en de achtergrond van het 
publiek in de verschillende lidstaten. Niettemin kunnen enkele hoofdlijnen worden 
aangehouden: 
• de informatie moet praktisch en concreet zijn; voor het MKB kan zelfs gedacht 
worden aan opleiding en steun bij het evalueren van de gevolgen door de euro-
infocentra; 
• er moet een klimaat van vertrouwen worden geschapen zodat het grote publiek 
met de euro vertrouwd kan raken; 
28/34 
• opiniepeilingen en evaluaties van de voorlichtingsacties zijn belangrijk. 
De organisatie van de voorlichting over de euro moet gebaseerd zijn op 
subsidiariteit en partnerschap: 
• partnerschap met de lidstaten in het kader van driepartijenovereenkomsten 
tussen de lidstaat, de Commissie en het Europees Parlement en 
medefinancieringsovereenkomsten die de mogelijkheid bieden vorm en inhoud 
van de voorlichting aan te passen aan de nationale culturen en structuren; 
• partnerschap met intermediairs die specifieke informatie verstrekken. 
Het optreden van de Commissie zal voornamelijk bestaan uit: 
• het verstrekken van basisinformatie en basismateriaal en technische bijstand aan 
de intermediairs en aan deskundig publiek; 
• deelneming aan organisatie en uitvoering van de nationale 
voorlichtingscampagnes over de euro in het kader van een partnerschap en via 
medefinancieringsovereenkomsten met de lidstaten; 
• coördinatie van de nationale voorlichtingscampagnes en bevordering van 
contacten en informatie-uitwisseling tussen de lidstaten; 
• stimulering van en deelneming aan grensoverschrijdende initiatieven alsmede 
aan informatie en voorlichting over de euro die bestemd is voor derde landen. 
De Europese burgers moeten gemakkelijk de informatie kunnen vinden die een 
antwoord geeft op hun vragen en daarom is het belangrijk dat in de 
voorlichtingscampagnes aandacht wordt besteed aan een gedecentraliseerde aanpak 
die dicht bij de burger staat. 
Tenslotte moet actief gebruik worden gemaakt van alle beschikbare media en met 
name van radio, televisie en internet die bij uitstek geschikt zijn om grootschalige 
voorlichtingscampagnes te voeren. 
29/35 
BIJLAGE 2 
Financieel memorandum 
30/35 

Financieel memorandum 
BENAMING VAN DE MAATREGEL 
Voorlichtingsactie -de euro, één munt voor Europa: aanpassing van de 
voorlichtingsstrategie 
BETROKKEN BEGROTINGSLIJN(EN) 
B3-306: PRINCE (programma voor de informatie van de Europese burger) 
voorlichtingsacties voor specifieke beleidsonderdelen 
3. RECHTSGRONDSLAG 
Zelfstandig besluit van de Commissie 
4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL 
Algemene doelstelling 
De voorlichting over de euro moet de bevolking klaarmaken voor de overgang op de 
gemeenschappelijke munt en voorts de overheid, het bedrijfsleven en de financiële 
wereld ertoe aanzetten de nodige voorbereidingen te treffen. 
Looptijd van de maatregel 
De prioritaire voorlichtingsactie beslaat de periode 1996-2001, de 
onderhavige mededeling de periode 1999 t/m2001. 
INDELING VAN DE UITGAVEN 
NVU (niet verplichte uitgaven) 
GK (gesplitste kredieten) 
31/35 
AARD VAN DE UITGAVEN 
Subsidies voor medefinanciering en partnerschapsovereenkomsten met de lidstaten en 
burgermaatschappij alsmede dienstencontracten 
FINANCIËLE GEVOLGEN 
Berekeningsmethode voor de totale kosten van de actie 
Aan de hand van de ervaringen die in de eerste jaren zijn opgedaan, kunnen als 
voornaamste uitgaven worden genoemd: 
- partnerschap met de lidstaten, 
- voorlichting in derde landen, 
- partnerschap met de burgermaatschappij, 
- ontmoetingen, debatten, conferenties, 
- voorlichtingsinstrumenten, 
- onderzoek, enquêtes, 
- diversen. 
De totale kosten van de actie over de periode 1999-2001 bedragen 100 miljoen ECU. 
PRINCE in miljoen ECU 
Heden en verleden 
1996 
18,7 1997 
30,8 1998 
30 toekomst 
1999 
38 2000 
32 2001 
30 totaal 
100 
De partnerschapsovereenkomsten met de lidstaten behoren tot de voornaamste posten. 
Tot 1997 was het de regel dat 50% van de kosten uit de Gemeenschapsbegroting werd 
gefinancierd. Uit hoofde van het subsidiariteitsbeginsel zullen de lidstaten echter steeds 
meer kosten voor eigen rekening nemen, met name waar het gaat om campagnes voor het 
grote publiek. De lidstaten zullen dus meer middelen beschikbaar moeten gaan stellen 
voor de voorlichting over de euro. 
32/35 
Door het financieringsniveau van 1998 (21 miljoen ECU) te handhaven, moet de 
Gemeenschapsbegroting de nodige ruimte laten voor de rol, de prioriteiten en de 
instrumenten van de voorlichting door de Gemeenschapsinstellingen. In de praktijk komt 
dit neer op een vermindering van de relatieve bijdrage van de Unie aan de totale uitgaven 
van de lidstaten voor voorlichting over de euro. 
Bij gebrek aan middelen zal in 1998 niet veel worden gedaan aan de voorlichting voor de 
lidstaten die niet aan de eerste golf deelnemen en voor derde landen. In 1999 zal dit beter 
worden, omdat dan alleen kredieten zullen worden aangevraagd voor derde landen die 
niet onder een Gemeenschapsprogramma met een onderdeel voorlichting vallen. 
Partnerschapsovereenkomsten met de burgermaatschappij zijn belangrijk voor 
grensoverschrijdende acties die gericht zijn op organisaties zoals de Europese 
beroepsorganisaties en voor debatten, ontmoetingen en conferenties in het kader van de 
EMU. 
In 1998 is bij gebrek aan middelen vrijwel geen voorlichtingsmateriaal meer gemaakt, 
maar vanaf 1999 moeten de Europese instellingen het basismateriaal gaan aanpassen. 
Hetzelfde geldt voor enquêtes waarvan het tempo in 2001 verder moet worden 
opgevoerd. 
De voorlichtingsacties van de Commissie die niet in partnerschap met de lidstaten 
worden uitgevoerd, hebben meestal een grensoverschrijdend karakter. 
FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN 
Alle contracten worden behandeld volgens de inschrijvingsprocedure als vastgelegd in 
het financieel reglement. 
In geval van partnerschap met de lidstaten wordt een intentieverklaring opgesteld die het 
kader vastlegt waarbinnen de medefinancieringsovereenkomsten voor de 
voorlichtingsacties worden gesloten. 
Subsidies aan de burgermaatschappij worden verstrekt volgens de hiervoor geldende 
regels bij de Commissie. Er zal rekening worden gehouden met de herziening van deze 
regels die momenteel bezig is. 
ELEMENTEN VOOR EEN KOSTEN-BATENANALYSE 
Specifieke doelstellingen 
Bijdragen tot een geslaagde overgang op de gemeenschappelijke munt door ervoor te 
zorgen dat de juiste informatie op de juiste tijd en plaats beschikbaar is. 
Vanaf 1 januari 1999 moet in eerst instantie worden gewerkt aan de praktische 
voorbereiding op de overgang van het grote publiek en aan het verstrekken van 
informatie en antwoorden die zijn aangepast aan de behoeften en bezigheden van de 
doelgroepen. 
Ook moet de voorlichting van bedrijven en financiële instellingen worden afgerond met 
inachtneming van de specifieke behoeften van het MKB. 
33/35 
Alle overheidsdiensten die in contact staan met het publiek, moeten de nodige informatie 
en middelen krijgen om uitleg te kunnen geven. 
Het is belangrijk dat de gemeenschappelijke munt ook in de rest van de wereld wordt 
uitgelegd en begrepen. 
Doelgroepen 
- het grote publiek (in al zijn onderdelen en vooral consumenten, spaarders, 
gepensioneerden, uitkeringstrekkers, vrouwen, jongeren enz.) Er moet maatgesneden 
informatie komen voor specifieke groepen: bejaarden, blinden en slechtzienden, 
analfabeten, personen die in grote armoede leven enz. 
- het MKB en vooral kleine bedrijfjes, eenmansbedrijfjes, ambachtslieden en de 
detailhandel. 
- lagere overheden, volksvertegenwoordigers en ambtenaren 
- derde landen, waaronder ook regerings- en niet-regeringspartners van de Unie en 
Europese onderdanen die buiten de Unie wonen 
Rechtvaardiging van de actie 
Bij een zo gevoelig liggend en belangrijk onderwerp als de munt zal het succes van de 
overgang in grote mate afhangen van het wegnemen van onzekerheden, het mobiliseren 
van de voornaamste betrokkenen en de aanvaarding en steun van de kant van de publieke 
opinie. 
Begeleiding en evaluatie van de actie 
Begeleiding en evaluatie van de actie verlopen via permanente instrumenten en externe 
evaluaties. 
Regelmatige peilingen van Eurobarometer geven een beeld van de ontwikkeling van de 
publieke opinie ten aanzien van de euro. Daarnaast zouden nog speciale enquêtes onder 
doelgroepen moeten worden uitgevoerd. 
In alle lidstaten is een permanente evaluatie-en begeleidingsstructuur in het leven 
geroepen, waarmee afspraken worden gemaakt. In het kader daarvan wordt een 
toezichtdienst opgericht en komen er maandelijkse verslagen. Ook worden ter plekke 
evaluaties gemaakt. 
In gevallen van partnerschap met de burgermaatschappij wordt voor iedere subsidie door 
de begunstigden een inhoudelijk en financieel verslag opgesteld, dat vervolgens 
geëvalueerd wordt. 
34/35 
ADMINISTRATIEKOSTEN 
Effect op het aantal posten 
geen extra posten 
Globaal financieel effect van het bijkomend personeel 
geen extra kosten 
Stijging van de overige beleidsuitgaven als gevolg van de maatregel 
geen extra kosten 
35/35 
ISSN 0254-1513 
COM(98) 39 def. 
DOCUMENTEN 
NL 09 01 16 
Catalogusnummer : CB-CO-98-050-NL-C 
ISBN 92-78-30724-6 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
AG