ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
22.

is ingenomen met het akkoord dat de Raad op 13 april 2022 heeft bereikt over een derde tranche van de militaire steun in het kader van de Europese Vredesfaciliteit, ten bedrage van 1,5 miljard EUR voor de levering van zwaar militair materieel, brandstof en beschermende uitrusting, en roept op tot de onmiddellijke levering ervan; benadrukt dat het in het licht van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne en de voortdurende verslechtering van de veiligheidssituatie, waardoor de stabiliteit en het bestuur van onze oostelijke partners worden beïnvloed, voor de EU van belang is onze samenwerking op het gebied van veiligheid en defensie te versterken; is ingenomen met het besluit van de Europese Raad van 2 december 2021 om de Europese Vredesfaciliteit te gebruiken en Oekraïne een pakket van 31 miljoen EUR, Georgië een pakket van 12,75 miljoen EUR en de Republiek Moldavië een pakket van 7 miljoen EUR te verstrekken ter ondersteuning van de versterking van hun veerkracht en defensiecapaciteiten, met name op het gebied van cyberveiligheid, medische, technische, mobiele en logistieke capaciteiten, en de bestrijding van desinformatie; moedigt het verdere gebruik van de Europese Vredesfaciliteit aan om de geassocieerde landen van het Oostelijk Partnerschap, met name de landen die met gewapende agressie worden geconfronteerd en de landen die GVDB-missies ontvangen, beter in staat te stellen in hun veiligheidsbehoeften op belangrijke gebieden te voorzien, zoals de uitrusting die nodig is om via beveiligde communicatielijnen inlichtingen uit te wisselen en de technische instrumenten die nodig zijn om gewapende agressie en hybride dreigingen te bestrijden; onderstreept dat de EU de materiële en financiële steun aan de landen van het Oostelijk Partnerschap moet opvoeren en zich ook moet richten op capaciteitsopbouw om elk land van het Oostelijk Partnerschap weerbaarder te maken, met name waar het gaat om het tegengaan van desinformatiecampagnes en het versterken van de nationale defensie; onderstreept dat de EU een geïntegreerde aanpak moet ontwikkelen om de landen van het Oostelijk Partnerschap te kunnen bijstaan om de complexe veiligheidssituatie het hoofd te bieden;
36.

stelt voor regelmatig toezicht in te voeren (met inbegrip van bewakings-/politiepatrouilles en bewaking vanuit de lucht) in bossen en gebieden van waaruit hout wordt vervoerd, of waar melding is gemaakt van illegale houtkap of van het vervoer van en de handel in illegaal gekapt hout; wijst erop dat de politie bewuster moet worden gemaakt van illegale houtkap als delict en verzoekt de lidstaten te voorzien in speciale opleidingen voor rechtshandhavers, zodat zij over praktische instrumenten en de vaardigheden en kennis beschikken voor het voorkomen, opsporen en vervolgen van illegale houtkap, alsmede voor het beschermen van milieuactivisten, klokkenluiders en personeel dat verantwoordelijk is voor bosbeheer; spoort de lidstaten aan samen te werken zodat slim gebruik kan worden gemaakt van de middelen die erop zijn gericht te voorkomen dat deze maatregel niet volgens de voorschriften wordt toegepast;
54.

herinnert eraan dat in het IPA III wordt voorzien in een sterke voorwaarde volgens welke de financiering moet worden bijgesteld of opgeschort in geval van een significante achteruitgang of het aanhoudend uitblijven van vorderingen op het gebied van de fundamentele prioriteiten, met name op het gebied van de rechtsstaat en de grondrechten, met inbegrip van de bestrijding van corruptie en georganiseerde criminaliteit, en mediavrijheid; beklemtoont dat het in het belang van de veiligheid van de EU is en onder haar verantwoordelijkheid valt om ervoor te zorgen dat de EU-middelen niet bijdragen aan corruptie; verzoekt de EU en de landen van de Westelijke Balkan in dit verband de grensoverschrijdende justitiële samenwerking te versterken en een kader vast te stellen voor een doeltreffende samenwerking met het Europees Openbaar Ministerie, met name op het gebied van middelen uit het IPA III;
14.

merkt op dat het nieuwe handelsinstrument om producten die met dwangarbeid zijn vervaardigd te verbieden in overeenstemming moet zijn met en een aanvulling moet vormen op andere initiatieven voor passende zorgvuldigheid en de geldende mensenrechten en duurzaamheidsbepalingen; merkt op dat hiermee rekening moet worden gehouden bij de herziening van het 15-puntenactieplan inzake hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling en bij toekomstige hoofdstukken over dit thema in vrijhandelsovereenkomsten van de EU;
benadrukt dat er moet worden gestreefd naar synergieën en meer samenwerking door middel van de programma’s voor extern optreden van de Unie, zoals het instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking, alsook naar investeringen in de wereldwijde ontwikkeling van infrastructuur in het kader van de Global Gateway en het instrument voor pretoetredingssteun, om in partnerlanden capaciteit op te bouwen op het gebied van onderzoek en innovatie en op het gebied van hoger onderwijs, en beklemtoont dat bestaande partnerschappen, met name met Afrikaanse landen, moeten worden versterkt; acht het even belangrijk om capaciteit op het gebied van onderzoek en innovatie op te bouwen in EU-delegaties wereldwijd, om te komen tot een werkelijk mondiale aanpak van onderzoek en innovatie in de EU;
72.

is van oordeel dat dit ook gegevens moet omvatten over de bijdrage van de sector aan milieuduurzaamheid, naast gegevens over de productie, de verwerking, de consumptie, waaronder in de horeca en openbare kantines, over de handel binnen de EU en met derde landen, en over prijzen aan boer en de detailhandelsprijzen, consumentenvoorkeuren, de structuur van toeleveringsketens, de toegevoegde waarde en het aandeel van landbouwers in de toeleveringsketens; is ervan overtuigd dat deze gegevens essentieel zijn voor het ontwikkelen en monitoren van EU-beleid inzake biologische productie en voor het nemen van maatregelen voor het aanpakken van onevenwichtigheden in verband met vraag en aanbod, om consumptie- en productietrends te evalueren, en om de transparantie en het vertrouwen in de biologische sector te vergroten;
50.

roept op tot een verdere versterking van de rol van het Parlement en tot het aanhalen van zijn banden met maatschappelijke organisaties met betrekking tot specifieke geldige EBI’s en de uitvoering ervan door de Commissie; is van mening dat in de specifieke gevallen waarin de Commissie verzuimt overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) 2019/788 haar voornemens bekend te maken binnen de daarvoor gestelde termijnen, of in een mededeling aangeeft dat zij geen maatregelen neemt naar aanleiding van een EBI dat aan de procedurele voorschriften voldoet — namelijk dat het initiatief verenigbaar is met het primaire EU-recht en niet indruist tegen de in artikel 2 VEU vastgelegde waarden van de Unie en de rechten die zijn verankerd in het Handvest –, het Parlement overeenkomstig artikel 222 van het Reglement van het Parlement kan besluiten om gevolg te geven aan het EBI door een initiatiefverslag van wetgevende aard (INL-verslag) op te stellen; verzoekt de Commissie zich ertoe te verbinden na de aanneming van een dergelijk INL-verslag door het Parlement een wetgevingsvoorstel in te dienen; is van mening dat als een dergelijk geval zich voordoet, de Commissie haar oorspronkelijke antwoord grondig moet herbeoordelen en het INL-verslag van het Parlement daarbij volledig in acht moet nemen; verzoekt om een wijziging van Verordening (EU) 2019/788 om de Commissie te stimuleren een voorstel voor een rechtshandeling in te dienen mits aan de voorwaarden voor de indiening van een EIB is voldaan;
A.

overwegende dat in artikel 3 van de gedelegeerde verordening van de Commissie is bepaald dat de gevallen waarin identiteitsgegevens als vergelijkbaar kunnen worden beschouwd, zijn beschreven in bijlage II bij die verordening;
48.

is van oordeel dat het tot de verantwoordelijkheid en rol van de Unie en haar lidstaten behoort om het Europese integratieproces te behouden, de Europese waarden en beginselen te beschermen, met inbegrip van het beginsel van loyale samenwerking, en te voorkomen dat opnieuw een land zich uit de Unie terugtrekt; betreurt in dit verband de terughoudendheid en beperkte betrokkenheid van het Europees Parlement en zijn commissies in de aanloop naar het referendum in het VK, waardoor de burgers van het VK, die op dat moment EU-burgers waren, geen volledige toegang hadden tot informatie over het functioneren van de EU en de gevolgen van de terugtrekking; benadrukt dat er waarborgen moeten worden vastgesteld om te verzekeren dat het maatschappelijke debat dat voorafgaat aan het inroepen van artikel 50 VEU door een lidstaat, ervoor zorgt dat de betrokken burgers een onderbouwd besluit kunnen nemen; verzoekt de lidstaten en de EU voortdurend uitgebreide informatie te verstrekken aan EU-burgers over de werking van de Europese Unie, haar beleidsterreinen, haar besluitvormingsproces, de rechten van EU-burgers en de gevolgen van terugtrekking uit de EU; is van mening dat de Conferentie over de toekomst van Europa met het oog op dit doel een gelegenheid biedt voor een versterkte dialoog met de burgers en het maatschappelijke middenveld over de Europese Unie en hoe die zich zou moeten ontwikkelen; moedigt de Commissie aan een voorstel in te dienen dat Europese politieke partijen in staat stelt referendumcampagnes in verband met de tenuitvoerlegging van het VEU of het VWEU te financieren;
32.

maakt zich grote zorgen over de dreiging die uitgaat van chemische oorlogsvoering in het licht van de grootste en langdurige inzet van chemische wapens in decennia, maakt zich met name zorgen over het toegenomen vermogen van sommige statelijke en niet-statelijke actoren om verboden chemische agentia sneller te produceren, en over het feit dat deze productie maar beperkt kan worden gedetecteerd; hamert op het belang van handhaving van de mondiale ethische norm tegen chemische wapens middels voorkoming van straffeloosheid in geval van het gebruik daarvan; dringt erop aan de onlangs vastgestelde wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten ten volle toe te passen om invulling te geven aan deze norm; is verheugd over de goedkeuring door de Raad van een horizontale sanctieregeling ter bestrijding van het toenemende aantal schendingen met betrekking tot de productie, opslag, gebruik en proliferatie van chemische wapens; herhaalt zijn grote bezorgdheid over de moordaanslagen op Alexei Navalny en Sergei en Yulia Skripal met het verboden zenuwgas Novichok, dat in het kader van het CWC als een chemisch wapen wordt beschouwd; is ingenomen met de sancties die op 14 oktober 2020 aan Russische functionarissen zijn opgelegd als reactie op deze flagrante schending van internationale normen en van de internationale verbintenissen van Rusland; verzoekt Rusland met klem duidelijkheid te verschaffen over de vergiftiging van de Kremlincriticus Alexei Navalny, zoals gevraagd door een groep van 45 westerse landen uit hoofde van de regels van de OPCW;
16.

stelt met bezorgdheid vast dat mondiale onlineplatforms een enorm ontwrichtend effect hebben op de mediasector, aangezien zij de gegevens- en reclamemarkt domineren en de consumptiepatronen van het publiek radicaal hebben veranderd; onderstreept de noodzaak van een gelijk speelveld; benadrukt in dit verband dat de huidige wetgeving niet echt voorziet in een eerlijk klimaat voor centrale kwesties in het online-ecosysteem, zoals de toegang tot en transparantie van gegevens, de verantwoordingsplicht van platforms ten aanzien van algoritmen, en reclameregels, met name voor politieke onlinereclame, en wijst erop dat al deze kwesties van essentieel belang zijn opdat Europese mediaspelers en audiovisuele spelers eerlijk met deze platforms kunnen concurreren; is bezorgd over de bedrijfspraktijken die platforms hanteren om legale inhoud die onder de redactionele verantwoordelijkheid van een aanbieder van mediadiensten valt en aan specifieke normen en specifiek toezicht onderworpen is, te verwijderen of te manipuleren; is van mening dat er dringend wetgeving moet worden aangenomen om deze misstanden aan te pakken, en denkt daarbij met name aan de toekomstige wetten inzake digitale diensten en digitale markten en aan een aanzienlijk aangescherpte praktijkcode betreffende desinformatie; stelt vast dat de bevolking steeds meer toegang krijgt tot nieuws en diverse inhoud via platforms van derde partijen zoals sociale netwerken en nieuwsaggregatoren; onderstreept anderzijds dat onlineplatforms, als ze goed worden gebruikt, mensen toegang bieden tot informatie, met name in landen en regio’s met een geringe mate van mediavrijheid;
10.

onderstreept dat de Somalische autoriteiten in eerste instantie verantwoordelijk moeten zijn voor waarborging van de veiligheid in hun land, maar daar nog niet toe in staat zijn in de strijd tegen Al-Shabaab en opstandige groeperingen; herinnert eraan dat het — in overeenstemming met Resolutie 2568 (2021) van de VN-Veiligheidsraad — van belang is om met spoed een plan uit te werken over de vorm die de aangepaste aanwezigheid van de AU na 2021 moet aannemen; herinnert er in dit verband aan dat de VN, de AU en de federale regering van Somalië primair verantwoordelijk zijn voor de uitwerking van een dergelijk plan, waarbij zij ondersteund worden door internationale partners;
47.

benadrukt het verband tussen biodiversiteitsverlies en de toename van zoönotische ziekteverwekkers; herinnert eraan dat het risico op pandemieën wordt vergroot door antropogene veranderingen waardoor wilde dieren, vee en mensen nauwer met elkaar in contact komen, zoals veranderingen in landgebruik, ontbossing, uitbreiding en intensivering van de landbouw, legale en illegale handel in en consumptie van wilde dieren en planten, en demografische druk; herinnert eraan dat ecologisch herstel van cruciaal belang is voor de uitvoering van de “één gezondheid”-benadering; benadrukt, meer in het algemeen, dat de COVID-19-pandemie heeft aangetoond hoe belangrijk het is het intrinsieke verband tussen menselijke gezondheid, diergezondheid en biodiversiteit te erkennen; benadrukt daarom het belang van de “één gezondheid” -benadering en de daaruit voortvloeiende noodzaak om meer aandacht te besteden aan gezondheidszorg, ziektepreventie en toegang tot geneesmiddelen in ontwikkelingslanden, door te zorgen voor samenhang tussen het handels-, gezondheids-, onderzoeks- en innovatiebeleid en de doelstellingen van het ontwikkelingsbeleid; verzoekt de Commissie om, in samenwerking met het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding, het EU-optreden tegen pandemieën en andere bedreigingen voor de gezondheid te versterken, rekening houdend met het verband tussen zoönotische pandemieën en biodiversiteitsverlies, in overeenstemming met het nieuwe voorstel van de Commissie over ernstige grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid, voortbouwend op de samenwerking met de partnerlanden van de EU om het risico op toekomstige zoönotische pandemieën te beperken en de ontwikkeling van een internationaal verdrag inzake pandemieën in het kader van de WHO te ondersteunen;
24.

merkt op dat uit de bevindingen van de casestudy’s in het externe evaluatieverslag is gebleken dat sommige begunstigde landen het moeilijk vonden om binnen de beperkte tijd die in een crisissituatie beschikbaar was, de volledige aanbestedingsprocedure uit te voeren; waarschuwt dat openbare aanbestedingen in noodsituaties bijzonder gevoelig zijn voor fraude, corruptie en onregelmatigheden, en wijst daarom op het belang van doeltreffende controlesystemen en klachtenprocedures; onderstreept dat het van belang is erop toe te zien dat de lidstaten in crisissituaties de openbare aanbestedingsprocedures volgen; benadrukt dat in het geval van afwijkingen moet worden gewaarborgd dat de aanbestedingsprocedures in overeenstemming zijn met de beginselen van goed financieel beheer en met de bescherming van de financiële belangen van de Unie, onder meer op regionaal en lokaal niveau;
O.

overwegende dat de Hoorn van Afrika ondanks enorme natuurlijke hulpbronnen een van de armste regio’s ter wereld is; overwegende dat de voedselzekerheid er uitermate precair is en dat miljoenen mensen in deze regio ondervoed zijn en worden bedreigd door hongersnood; overwegende dat droogte en gewapende conflicten de twee belangrijkste redenen zijn voor de ontheemding van personen in de regio, waaronder in Kenia, zoals ook werd benadrukt in het mondiaal actieplan van Nairobi, dat op 26 maart 2017 werd aangenomen tijdens de top van de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit (IGAD); overwegende dat conflicten zoals die in Somalië en Ethiopië en geweld in de periode vóór en na de verkiezingen in Uganda en Tanzania maken dat vrijwillige terugkeer bij de meeste vluchtelingen in het Kakuma-kamp om redenen van veiligheid en waardigheid niet verdedigbaar is; overwegende dat Kenia sinds eind 2019 gebukt gaat onder een combinatie van ernstige dreigingen, en grote gevolgen heeft ondervonden van de klimaatverandering, en onder meer geteisterd is geweest door de ergste woestijnsprinkhanenplaag sinds 60 jaar en last heeft gehad van overstromingen tijdens het regenseizoen en van de beperkende maatregelen in verband met COVID-19;
B.

overwegende dat de arrestatie van de heer Rusesabagina in augustus 2020 willekeurig was, onder valse voorwendselen heeft plaatsgevonden en gepaard is gegaan met onwettige overbrenging naar Rwanda, gedwongen verdwijning en incommunicado-detentie; overwegende dat voor zijn arrestatie geen arrestatiebevel is uitgevaardigd overeenkomstig artikel 37 van het Rwandese Wetboek van strafvordering van 2019 en dat er tot zijn veroordeling geen tenlastelegging is overgelegd, hetgeen in strijd is met artikel 68 van het Rwandese Wetboek van strafvordering; overwegende dat de heer Rusesabagina herhaaldelijk publiekelijk heeft verklaard dat hij niet naar zijn geboorteland kon terugkeren uit vrees voor vergelding;
31.

benadrukt dat de Commissie in gevallen als ernstige corruptie, nepotisme, systematische fraude, onrechtmatige banden met politieke partijen en belangenconflicten, en met name in gevallen die worden ontdekt door het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting (EDES) dat is vastgesteld in het Financieel Reglement of die door OLAF of het EOM worden onderzocht, zorgvuldig per geval moet beoordelen of betalingen aan eindontvangers en begunstigden al dan niet moeten worden voortgezet;
16.

is verheugd over de bevredigende resultaten van het ERTMS in termen van snelheid, capaciteit en veiligheid op de gedeelten die er al mee zijn uitgerust; betreurt derhalve het feit dat in vergelijking met de in het Europese invoeringsplan vastgestelde streefdoelen eind 2020 slechts rond 13 % van de kernnetwerkcorridors met het ERTMS uitgerust waren, en dat de invoering van het ERTMS in de meeste corridors uiteenliep van 7 % tot 28 %; merkt bovendien op dat investeringen in het ERTMS geen systematisch doel zijn voor het kernnetwerk, in weerwil van de implementatieplannen en de richtsnoeren van het T-TEN waarin een dergelijke investering wordt aanbevolen, of zelfs voor geïsoleerde baanvakken en baanvakken die niet in verbinding staan met het kernnetwerk; is bijgevolg van mening dat een corridorbenadering moet worden versterkt om de belemmeringen voor de invoering van het ERTMS weg te nemen, met name op de corridors met de laagste invoeringspercentages, zoals de Atlantische corridor, in het bijzonder op het Iberische Schiereiland; verzoekt voorts de Commissie een lijst op te stellen van de grensoverschrijdende spoorverbindingen op het kernnetwerk waar de volledige invoering van het ERTMS langs het spoor nog niet is verwezenlijkt, en haar bevindingen openbaar te maken om de aandacht te vestigen op de meerwaarde voor de EU van de volledige invoering van het ERTMS langs deze spoorverbindingen;
55.

is van oordeel dat het jaarverslag een essentieel monitoringinstrument is, maar dat er naar aanleiding van de geconstateerde problemen ook duidelijke aanbevelingen moeten worden gedaan en aangegeven moet worden welke follow-upmaatregelen moeten worden genomen; wijst er nogmaals op dat, indien de tekortkomingen niet worden aangepakt en de aanbevelingen niet worden opgevolgd, het jaarverslag als basis moet dienen om te besluiten of een of meer relevante instrumenten moeten worden geactiveerd, zoals de procedure van artikel 7 VEU, het conditionaliteitsmechanisme of het rechtsstaatkader, dan wel inbreukprocedures moeten worden ingeleid, met inbegrip van versnelde procedures, verzoeken om voorlopige maatregelen bij het HvJ-EU en acties in verband met de niet-uitvoering van arresten van het HvJ-EU die verband houden met de bescherming van de waarden van de EU; benadrukt dat het verslag in ieder geval vergezeld moet gaan van uitvoerbare aanbevelingen, en dat er termijnen moeten worden vastgesteld voor de uitvoering daarvan; herinnert eraan dat het mogelijk is gelijktijdig inbreukprocedures in te leiden met betrekking tot aangelegenheden die in de met redenen omklede voorstellen van artikel 7, lid 1, VEU worden genoemd, zoals reeds door het HvJ-EU is vastgesteld; dringt er bij de Commissie op aan om, waar nodig, krachtdadig gebruik te maken van inbreukprocedures om te voorkomen dat de rechtsstaat in de nationale rechtsstelsels wordt aangetast; is van oordeel dat de Conferentie over de toekomst van Europa ervoor moet zorgen dat het algemeen aanvaarde rechtsbeginsel van voorrang van het EU-recht verder in verdragsbepalingen wordt geconsolideerd; zou graag zien dat in het kader van de Conferentie over de toekomst van Europa nagedacht wordt over het versterken van de rol van het HvJ-EU bij de bescherming van de fundamentele waarden van de Unie;
D.

overwegende dat Abdullah al-Howaiti berecht is in een massaproces van zes personen op beschuldiging van het plegen van een “gewapende overval”; overwegende dat de rechtbank in Tabuk (in het noorden van Saudi-Arabië) Abdullah al-Howaiti op 27 oktober 2019 ter dood heeft veroordeeld, hoewel zijn DNA na zijn arrestatie is afgenomen, waardoor zijn identificatie als mogelijke verdachte ongeldig was; overwegende dat al-Howaiti 14 jaar oud was toen hij in mei 2017 werd gearresteerd; overwegende dat uit rechtbankstukken blijkt dat hij gedurende de verhoorperiode vier maanden lang in eenzame opsluiting heeft gezeten en gefolterd is, en geen contact met zijn ouders of een advocaat heeft gehad; overwegende dat hij gedurende deze periode in de afdeling Strafrechtelijke Onderzoeken van de gevangenis van Tabuk is vastgehouden, in plaats van in een jeugdgevangenis; overwegende dat Abdullah al-Howaiti, die 14 jaar oud was toen hij het ten laste gelegde feit zou hebben begaan, nog altijd in de dodencel vast zit; overwegende dat het Hooggerechtshof sinds juni 2021 bezig is met de herziening van zijn dossier;
J.

overwegende dat er duidelijke signalen zijn dat de civiele regeringsfuncties in Sri Lanka steeds meer in handen van militairen komen; overwegende dat sinds 2020 ten minste 28 militairen of voormalige militairen en leden van de inlichtingendiensten op bestuurlijke sleutelposten zijn benoemd; overwegende dat er onder die benoemingen ten minste twee hoge militaire functionarissen zijn die in verslagen van de VN worden genoemd als zijnde betrokken bij vermeende oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid tijdens de laatste jaren van het conflict; overwegende dat veel verdachten in politiehechtenis, maar ook gevangenen in Sri Lankaanse detentiecentra om het leven zijn gekomen; overwegende dat in de meest recente gevallen sprake is van sterfgevallen in politiehechtenis in mei 2021; overwegende dat elf gevangenen in de Mahara-gevangenis om het leven zijn gekomen en 117 anderen gewond zijn geraakt toen bewakers in november 2020 het vuur openden om een oproer in verband met omstandigheden rond COVID-19 de kop in te drukken;