De herziening van de EPBD heeft twee hoofddoelstellingen: 1) bijdragen tot de vermindering van de broeikasgasemissies van gebouwen en het finale energieverbruik tegen 2030; 2) ervoor zorgen dat gebouwen een passende bijdrage leveren aan het bereiken van klimaatneutraliteit tegen 2050. De specifieke doelstellingen zijn: het tempo en de grondigheid van renovaties van gebouwen verhogen (beleidsterrein A); zorgen voor betere informatie over de energieprestaties en de duurzaamheid van gebouwen dankzij digitale instrumenten (alle beleidsterreinen); ervoor zorgen dat alle gebouwen in overeenstemming zijn met de doelstelling van klimaatneutraliteit in 2050 (beleidsterrein B); en gebouwen integreren in koolstofvrij gemaakte en gedigitaliseerde energiesystemen (beleidsterrein C).

De belangrijkste maatregel in het kader van beleidsterrein A is de invoering van minimumnormen voor energieprestaties, aangevuld met versterkte energieprestatiecertificaten, de invoering van renovatiepaspoorten voor gebouwen en een definitie van grondige renovatie. Voor beleidsterrein B is de belangrijkste maatregel de invoering van een norm voor “emissievrije gebouwen” en voor beleidsterrein C gaat het om strengere eisen voor oplaadinfrastructuur voor elektrische voertuigen in gebouwen. De maatregelen voor elk beleidsterrein zijn gegroepeerd in vier opties, met een toenemend ambitieniveau: laag, gematigd en hoog (met twee varianten, I - II). Optie 3 (hoge ambitie I) is de voorkeursoptie in de effectbeoordeling. Daarin worden bestaande maatregelen versterkt en nieuwe maatregelen ingevoerd, met de nadruk op zowel nieuwe als bestaande gebouwen. Er worden met name minimumnormen voor energieprestaties voorgesteld waarbij bindende normen voor de slechtst presterende gebouwen op EU-niveau worden gecombineerd met op nationaal niveau vastgestelde normen. De Raad voor regelgevingstoetsing heeft in negatieve adviezen zijn bezorgdheid geuit dat de effectbeoordeling onvoldoende solide bewijs bevat ter ondersteuning van de voorkeursoptie voor beleidsmaatregelen, met name wat betreft evenredigheid en de mate van EU-harmonisatie. Daarom is het wetgevingsvoorstel afgestemd op optie 2 (gematigde ambitie) voor verschillende aspecten, waaronder de renovatie van bestaande gebouwen, terwijl optie 3 (hoge ambitie I) is behouden voor nieuwe gebouwen en de modernisering ervan.

De versterking van het EPBD-kader en de invoering van de nieuwe voorgestelde beleidsmaatregelen kon rekenen op brede steun van de belanghebbenden. Er was echter geen eensgezindheid over de precieze opzet van de maatregelen. 75 % van de deelnemers aan de openbare raadpleging staat positief tegenover minimumnormen voor energieprestaties en 84 % is voorstander van de opname van een definitie van emissievrije gebouwen in de EPBD. Er is brede steun (89 %) voor een versterkte monitoring van de doelstellingen die de lidstaten hebben vastgesteld in hun langetermijnrenovatiestrategieën. Meer dan twee derde (68 %) van de respondenten is voorstander van maatregelen voor het verstrekken van informatie over de koolstofemissies gedurende de gehele levenscyclus. 68 % is ook van mening dat het nuttig zou zijn om een wettelijke definitie van “grondige renovatie” op te nemen. Meer dan driekwart (76 %) van de respondenten steunt de harmonisatie van energieprestatiecertificaten (EPC).