Nr. C 180/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 11.7.91 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake vergelijkende reclame en tot wijziging van Richt­
lijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame 
(91/C 180/15) 
COM(91) 147 def. — SYN 343 
(Door de Commissie ingediend op 28 mei 1991) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 
100 A, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Co­
mité, 
Overwegende dat een van de hoofddoelstellingen van de 
Gemeenschap eruit bestaat om uiterlijk op 31 december 
1992 de interne markt te voltooien; dat passende maatre­
gelen dienen te worden genomen om de interne markt 
geleidelijk tot stand te brengen; dat de interne markt uit 
een ruimte zonder binnengrenzen bestaat waarbinnen het 
vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapi­
taal is gewaarborgd; 
Overwegende dat reclame een zeer belangrijk middel is 
om overal in de Gemeenschap voor alle goederen en 
diensten reële afzetmogelijkheden te scheppen; dat der­
halve de basisbepalingen die de vorm en inhoud van re­
clame regelen, eenvormig dienen te zijn; dat dit bij ver­
gelijkende reclame echter niet het geval is; 
Overwegende dat met de voltooiing van de interne markt 
het aanbod steeds gevarieerder zal worden; dat gezien 
de mogelijkheid en de noodzaak voor de consumenten 
om van de interne markt maximaal profijt te trekken, het 
gebruik van vergelijkende reclame in alle Lid-Staten 
dient te worden toegestaan, aangezien dit ertoe zal bij­
dragen dat de voordelen van de verschillende produkten 
van een zelfde categorie beter zullen worden belicht; dat 
vergelijkende reclame voorts in het belang van de consu­
menten de concurrentie tussen de leveranciers van goe­
deren en diensten kan stimuleren; Overwegende dat de wettelijke en bestuursrechtelijke be­
palingen van de Lid-Staten betreffende vergelijkende re­
clame sterk van elkaar verschillen; dat reclame over de 
grenzen heen reikt en op het grondgebied van andere 
Lid-Staten doordringt; dat het feit dat vergelijkende re­
clame naar gelang van de nationale wetgevingen toege­
staan dan wel verboden is, een belemmering voor het 
vrije verkeer van goederen en diensten kan vormen en 
concurrentievervalsing kan veroorzaken; 
Overwegende dat in de zesde overweging van Richtlijn 
84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake 
het nader tot elkaar brengen van. de wettelijke en be­
stuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake mislei­
dende reclame (') is bepaald dat na de harmonisatie van 
de nationale bepalingen inzake bescherming tegen mislei­
dende reclame ,,in een tweede stadium, op basis van pas­
sende voorstellen van de Commissie, de oneerlijke en zo 
nodig dé vergelijkende reclame moet worden geregeld"; 
Overwegende dat in punt 3, onder d), van de bijlage bij 
de resolutie van de Raad van 14 april 1975 betreffende 
een eerste programma van de Europese Economische 
Gemeenschap voor een beleid inzake bescherming en 
voorlichting van de consument (2) het recht op voorlich­
ting onder de fundamentele rechten van de consument is 
opgenomen; dat dit recht wordt bevestigd in de resolutie 
van de Raad van 19 mei 1981 betreffende een tweede 
programma van de Europese Economische Gemeenschap 
voor een beleid inzake bescherming en voorlichting van 
de consument (5) in punt 40 van de bijlage, waarbij met 
name de voorlichting van de consument ter sprake komt; 
dat vergelijkende reclame waarin relevante en contro­
leerbare details worden vergeleken en die misleidend 
noch oneerlijk is, een gewettigd middel vormt om de 
consumenten tot hun eigen voordeel voor te lichten; 
O PB nr. L 250 van 19. 9. 1984, blz. 17. 
(2) PB nr. C 92 van 25. 4. 1975, blz. 1. 
(J) PB nr. C 133 van 3. 6. 1981, blz. 1. 
11. 7.91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 180/15 
Overwegende dat objectieve criteria moeten worden 
vastgesteld ten einde te bepalen welke praktijken in ver­
band met vergelijkende reclame oneerlijk zijn en der­
halve de concurrentie zouden kunnen verstoren, de con­
currenten schade zouden kunnen berokkenen en op de 
keuze van de consument een negatieve invloed zouden 
kunnen hebben; 
Overwegende dat het, ten einde te voorkomen dat verge­
lijkende reclame op een oneerlijke en anti-concurrentiële 
wijze wordt toegepast, noodzakelijk is uitsluitend verge­
lijkingen toe te staan tussen door concurrenten aangebo­
den vergelijkbare goederen en diensten; 
Overwegende dat voor vergelijkende reclame door derde 
partijen uitgevoerde vergelijkende tests een bruikbare 
grondslag kunnen vormen; dat deze onafhankelijke acti­
viteit een duidelijk omschreven bescherming tegen het 
zonder toestemming gebruiken van testresultaten door 
adverteerders vergt; dat, voor zover van deze resultaten 
een geoorloofd gebruik wordt gemaakt, de adverteerders 
zelf de verantwoordelijkheid voor dit gebruik moeten 
dragen; 
Overwegende dat bij artikel 5 van Eerste Richtlijn 
89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref­
fende de aanpassing van het merkenrecht der Lid-Sta-
ten (l) de houder van een ingeschreven merk een uitslui­
tend recht wordt verleend dat met name inhoudt dat 
deze gerechtigd is derden te verbieden in het economisch 
leven voor dezelfde produkten of diensten, of in voorko­
mend geval zelfs voor andere produkten, hetzelfde of 
een vergelijkbaar teken te gebruiken; 
Overwegende dat het voor een doeltreffende vergelij­
kende reclame evenwel noodzakelijk kan zijn de pro­
dukten of diensten van een concurrent aan te duiden 
door melding te maken van een merk waarvan deze laat­
ste houder is of van diens handelsnaam; 
Overwegende dat, mits de in deze richtlijn vastgestelde 
voorwaarden worden nageleefd en met name geen po­
ging wordt gedaan van de bekendheid van een ander 
merk mee te profiteren, een dergelijk gebruik van het 
merk of de handelsnaam van een derde geen inbreuk op 
het uitsluitend recht van die derde vormt, aangezien het 
in dit geval niet de bedoeling is van de bekendheid van 
dat merk of van die handelsnaam mee te profiteren, 
maar er integendeel naar wordt gestreefd de verschillen 
op objectieve wijze te doen uitkomen; 
Overwegende dat dient te worden bepaald dat de in de 
artikelen 4 en 5 van Richtlijn 84/450/EEG genoemde 
gerechtelijke en/of administratieve procedures ook ter 
beschikking staan om tegen vergelijkende reclame die 
niet aan de bij deze richtlijn vastgestelde eerlijkheidseisen 
beantwoordt, op te treden; 
Overwegende dat artikel 7 van Richtlijn 84/450/EEG, 
waarbij de Lid-Staten de mogelijkheid wordt geboden 
(') PB nr. L 40 van 12. 2. 1989, blz. 1. voorschriften te handhaven of aan te nemen met het oog 
op een verdergaande bescherming van de consumenten, 
van de personen die een commerciële, industriële, am­
bachtelijke of beroepsactiviteit uitoefenen, en van het pu­
bliek in het algemeen, niet op vergelijkende reclame van 
toepassing kan zijn, aangezien met de onderhavige aan­
passing van de richtlijn juist wordt beoogd vergelijkende 
reclame onder dezelfde voorwaarden en met inachtne­
ming van een hoog beschermingsniveau in alle Lid-Sta­
ten toe te staan, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Richtlijn 84/450/EEG wordt als volgt gewijzigd: 
1. De titel wordt gelezen: 
„Richtlijn van de Raad van 10 september 1984 inzake 
zowel misleidende als vergelijkende reclame". 
2. In artikel 2 wordt punt 3 door de volgende tekst ver­
vangen : 
„3. wordt onder vergelijkende reclame verstaan elke 
vorm van reclame waarbij een concurrent of door 
een concurrent aangeboden vergelijkbare goede­
ren of diensten uitdrukkelijk of impliciet worden 
aangeduid; 
4. worden onder persoon zowel natuurlijke als 
rechtspersonen verstaan.". 
3. Het volgende artikel wordt toegevoegd: 
„Artikel 3 bis 
1. Vergelijkende reclame is toegestaan, mits daarin 
uitsluitend wezenlijke, relevante, controleerbare en op 
een billijke wijze geselecteerde kenmerken van con­
currerende goederen of diensten met elkaar worden 
vergeleken, en deze: 
a) niet misleidend is; 
b) geen verwarring op de markt veroorzaakt tussen 
de adverteerder en een concurrent of tussen de 
merken, handelsnamen, goederen of diensten van 
een adverteerder en die van een concurrent; 
c) zich niet kleinerend of minachtend over een con­
current of over diens merken, handelsnamen, goe­
deren, diensten of activiteiten uitlaat, noch deze in 
diskrediet brengt, noch als hoofddoel heeft van de 
bekendheid van een merk of de handelsnaam van 
een concurrent profijt te trekken. 
2. Het in reclame vermelden of weergeven van de 
resultaten van vergelijkende tests van goederen of 
diensten die door derden zijn uitgevoerd, is uitslui­
tend toegestaan indien de persoon die de test heeft 
Nr. C 180/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 11.7.91 
uitgevoerd daarvoor uitdrukkelijk toestemming heeft 
verleend. In dat geval aanvaardt de adverteerder de­
zelfde verantwoordelijkheid voor de vergelijkende test 
als had hij deze zelf uitgevoerd of onder zijn leiding 
doen uitvoeren.". 
4. Artikel 4, lid 1, wordt gelezen: 
„1. De Lid-Staten dragen zorg voor passende en 
doeltreffende middelen ter bestrijding van misleidende 
reclame en vergelijkende reclame in het belang van 
zowel consumenten als concurrenten en het publiek in 
het algemeen. 
Daartoe behoren wettelijke bepalingen op grond 
waarvan personen of organisaties die volgens de na­
tionale wetgeving bij het verbieden van misleidende en 
van vergelijkende reclame een rechtmatig belang heb­
ben: 
a) tegen die reclame in rechte kunnen optreden, 
en/of 
b) die reclame kunnen voorleggen aan een admini­
stratieve instantie die bevoegd is, hetzij zelf over 
een klacht uitspraak te doen, hetzij een passende 
gerechtelijke procedure in te leiden. 
Elke Lid-Staat beslist welke van deze procedures zal 
worden gevolgd en of de rechterlijke of administra­
tieve instantie zal mogen eisen dat afdoening van de 
klacht eerst langs andere wegen, met inbegrip van die 
vermeld in artikel 5, wordt beproefd.". 
5. Artikel 4, lid 2, wordt gelezen: 
„2. In het kader van de in lid 1 bedoelde wettelijke 
bepalingen verlenen de Lid-Staten aan rechterlijke of 
administratieve instanties bevoegdheden om, ingeval 
zij deze maatregelen, rekening houdend met alle be­
langen die op het spel staan en met name het alge­
meen belang, nodig achten: 
— te bevelen dat de misleidende of de vergelijkende 
reclame wordt gestaakt dan wel een gerechtelijke 
procedure in te leiden ter verkrijging van zo'n be­
vel, 
of 
— indien de misleidende of de vergelijkende reclame 
nog niet onder het publiek is gebracht, doch zulks 
op het punt staat te gebeuren, de publikatie te ver­
bieden of een gerechtelijke procedure in te leiden 
ter verkrijging van zo'n verbod, 
ook zonder bewijs van daadwerkelijk geleden verlies 
of schade dan wel van opzet of onachtzaamheid van 
de adverteerder. De Lid-Staten bepalen voorts dat de in de eerste ali­
nea bedoelde maatregelen in het kader van een ver­
snelde procedure kunnen worden getroffen: 
— hetzij bij wege van voorlopige voorziening, 
— hetzij bij wege van definitieve voorziening, 
met dien verstande dat elke Lid-Staat dient te bepalen 
welke van deze twee mogelijkheden wordt gekozen. 
Voorts kunnen de Lid-Staten aan rechterlijke of ad­
ministratieve instanties bevoegdheden verlenen om, ter 
ondervanging van het voortdurende effect van mislei­
dende of van vergelijkende reclame waarvan de stop­
zetting bij een definitieve beslissing is bevolen, 
— de volledige of gedeeltelijke bekendmaking van 
die beslissing te bevelen in een door hen passend 
geachte vorm; 
— bovendien de publikatie van een rechtzetting te 
bevelen.". 
6. Artikel 5 wordt gelezen: 
^Artikel 5 
Deze richtlijn sluit vrijwillig toezicht op misleidende 
of op vergelijkende reclame door zelfreguleringscolle­
ges en het inschakelen van deze colleges door de in 
artikel 4 genoemde personen of organisaties niet uit, 
indien de mogelijkheid van behandeling door zulke 
colleges bestaat naast de gerechtelijke of de admini­
stratieve procedure bedoeld in artikel 4.". 
7. Artikel 7 wordt gelezen : 
>rArtikel 7 
1. Deze richtlijn belet de Lid-Staten niet voor­
schriften te handhaven of aan te nemen met het oog 
op een verdergaande bescherming, op het gebied van 
misleidende reclame, van de consument, van de perso­
nen die een commerciële, industriële, ambachtelijke of 
beroepsactiviteit uitoefenen, en van het publiek in het 
algemeen. 
11.7.91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 180/17 
2. Lid 1 is niet van toepassing op vergelijkende re­
clame.". 
Artikel 2 
De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuurs­
rechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 
31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stel­
len de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, 
wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn 
verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële be­
kendmaking van die bepalingen. De regels voor deze 
verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
Artikel 3 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.