EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 20.12.2011 
SEC(2011) 1589 definitief 
  
COMMISSION STAFF WORKING PAPER 
WERKDOCUMENT VAN DE COMMISSIE 
 
SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING  
bij 
VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE 
RAAD 
betreffende de gunning van concessieopdrachten 
{COM(2011) 897 definitief} 
{SEC(2011) 1588 definitief}  
 
NL 2   NL SAMENVATTING 
VAN DE EFFECTBEOORDELING VAN HET VOORSTEL  VOOR EEN RICHTLIJN BETREFFENDE DE 
GUNNING VAN CONCESSIEOPDRACHTEN  
1. PROBLEEMSTELLING  
De gunning van concessieopdrachten wordt bij de ove rheid veel gebruikt om te voorzien in de 
verrichting van diensten of de aanleg van infras tructuur. Concessies houden een contractuele 
regeling in tussen een overheid en een ondernemer  (de concessiehouder), waarbij deze laatste 
diensten verricht of werken uitvoert en subs tantieel wordt vergoed in  zoverre het hem wordt 
toegestaan het werk of de dienst te exploite ren. Concessies zijn ee n bijzonder aantrekkelijke 
manier om projecten van openb aar belang uit te voeren wanneer  nationale of plaatselijke 
overheden particulier kapitaal  en knowhow moeten mobiliser en om de schaarse publieke 
middelen aan te vullen. Zij ondersteunen een signif icant deel van de econo mische activiteit in 
de EU en komen met name veel voor bij ne twerkindustrieën en voo r de verrichting van 
diensten van algemeen economisch bela ng. Concessiehouders kunnen bijvoorbeeld 
autosnelwegen aanleggen en beheren, luchthavendi ensten verrichten of waterdistributienetten 
beheren. 
Concessies waarbij private pa rtners betrokken zijn, zijn een bijzondere vorm van publiek-
privaat partnerschap (PPP)1. Volgens de beschikbare informatie gelden meer dan 60 % van 
alle PPP-opdrachten als concessi es. Als een model waarbij aan  de private partner tegen 
tegenprestatie het recht wordt verleend om het we rk of de dienst te exploiteren, met de 
financiële risico’s die daaraan verbonden zijn, vormen concessies  een geschikt juridisch kader 
voor de uitvoering van openbare taken mi ddels PPP’s en kunnen er daardoor hoognodige 
openbare werken en diensten worden uitgevoe rd, terwijl deze activa uit de overheidsbalans 
worden gehouden. 
Aangezien het aanbesteden van concessies (en de rhalve indirect van PP P’s) de efficiënte 
toewijzing van overheidsmiddelen inhoudt, is het bijzonder belangrijk in de huidige context 
van ernstige budgettaire beperkin gen en economische moeilijkhede n in veel EU-lidstaten. Het 
initiatief met betrekking tot concessies moet worden gezien als een van de maatregelen die 
kan bijdragen tot efficiëntere toewijzing va n overheidsgeld door voor waarden te scheppen 
voor de aanbesteding van een opdracht. 
Momenteel is de gunning van concessies voor diensten  enkel onderworpen aan de 
Verdragsbeginselen (gelijke be handeling, niet-discriminatie, tran sparantie en ev enredigheid), 
terwijl op concessies voor werken  (met uitzondering van de sect or “nutsbedrijven”) ook deels 
afgeleide wetgeving van toepassing is. Cont racten inzake overheids opdrachten daarentegen 
vallen onder nadere afgeleide wetgeving (die de ‘klassieke ’ sectoren en de sectoren 
‘nutsbedrijven’ omvat)2. 
                                                 
1 Voor de statistische verwerking wordt onder “co ncessies” verstaan, projecten waarbij de meeste 
inkomsten door derdegebruikers worden gegenereerd, terwijl bij PPP’s de meeste inkomsten van overheden afkomstig zijn. 
2 Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de 
coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en 
 
NL 3   NL Het gebrek aan duidelijke EU-rege ls voor concessies is de be langrijkste oorzaak van de ten 
aanzien van de huidige situ atie vastgestelde problemen : rechtsonzekerheid (1.1.), 
toetredingsbelemmeringen (1.2.) en gebrek aan passende juridische waarborgen voor de 
inschrijvers (1.3.). 
1.1. Gebrek aan rechtszekerheid die tot economische inefficiënties leidt 
De rechtsonzekerheid is zowel van invloed op de definitie van concessie als op de 
toepasselijke wettelijke regeli ng. De huidige definitie maakt het moeilijk een onderscheid te 
maken tussen concessies en overheidsopdrachte n (en ook tussen concessies voor werken en 
concessies voor diensten). Hoewel het Hof heef t verduidelijkt dat het aan de exploitatie van 
een werk of een dienst inherente risico dat de concessiehouder moet dragen het hoofdkenmerk 
van een concessie vormt, blijven essentiële elementen van de definitie, zoals de omvang van het risico en het soort risico's, nog steeds onge definieerd. Voorts blijft de precieze inhoud van 
de uit het Verdrag voor tvloeiende verplichtingen van transparantie en niet-discriminatie 
onduidelijk. Nationale rechtskaders bieden ook geen oplossing voor het probleem, aangezien 
de verenigbaarheid ervan met de EU-regels  om dezelfde redenen niet op een eenvoudige 
wijze kan worden gewaarborgd. 
De huidige situatie van onzekerheid op ve rschillende gebieden veroorzaakt grote 
economische inefficiëntie en brengt schade to e aan aanbestedende diensten en entiteiten, 
ondernemers en gebruikers van diensten. Voor aanbestedende diensten en entiteiten verhoogt 
het gebrek aan rechtszekerheid namelijk het risico van opzegging of vroegtijdige beëindiging van onwettig gegunde opdrachten en weerhoudt het he n er uiteindelijk van om concessies te 
gebruiken in gevallen waarin dit soort overeenkomst een goede oplossing kan vormen. 
Ondernemers kunnen er ook voor terugdeinzen om  zich in te laten met projecten die 
misschien in strijd met het EU -recht werden gegund. Een beperkte  interesse in concessies kan 
ook een negatief effect hebben op het gebruik van PPP’s en bijgevolg verhoogde efficiëntie 
en innovatie bij het verrichten van diensten di e van levensbelang zijn voor de EU-burgers in 
het gedrang brengen. 
1.2. Toetredingsbelemmeringen 
Naast rechtsonzekerheid , wordt de huidige situatie geke nmerkt door de aanwezigheid van 
barrières voor markttoegang. 
De rechtsstelsels van de lidstaten verschillen aanzienlijk wat betreft het toepassingsgebied van 
de regels met betrekking tot de gunning van concessies, het ni veau van de normen inzake 
bekendmaking en transparantie, de keuze van de  procedures, de select ie en -gunningscriteria 
en de technische specificaties. Deze situatie draagt bij tot de fragmentatie van nationale kaders, hetgeen door de vaak onwettige praktijk en van aanbestedende diensten en entiteiten, 
zoals de rechtstreekse gunning van concessieopd rachten of het gebrui k van niet-objectieve 
criteria, nog wordt verergerd. 
Hierdoor hebben ondernemers met ongelijke concurrentievoorwaarden te kampen, hetgeen 
vaak tot het mislopen van marktkansen le idt. Veel respondenten op de openbare 
raadplegingen hebben bevestigd dat deze situ atie tot kosten met betrekking tot juridisch 
                                                                                                                                                        
 
diensten en Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende 
coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en 
energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 134 van 30.4.2004). 
 
NL 4   NL advies en tot de behoefte aan diepgaande ke nnis van specifieke plaatselijke omstandigheden 
aanleiding geeft en belemmeringen opwerpt voor de toegang tot deze markten van niet-
binnenlandse EU-ondernemers. Naast de aan in andere lidstaten gevestigde concurrenten 
toegebrachte schade, kunnen ook aanbestedende entiteiten en consumenten hierbij verlies 
lijden als zij voor hun geld niet krijge n wat zij mogelijk hadden verwacht.  
1.3. Onvoldoende rechtsbescherm ing van inschrijvers 
Concessies voor diensten, en tot op een bepaal de hoogte concessies voor werken, vallen niet 
onder de regels die op het gebied van ove rheidsopdrachten in rechtsmiddelen voorzien. 
Benadeelde inschrijvers genieten aldus niet de aanzienlijke rechtsbescherming die door de 
richtlijn inzake rechtsmiddele n wordt geboden. Hoewel bepaalde  lidstaten de toepassing van 
deze richtlijn tot concessies voor diensten hebben uitgebre id, hebben sommige dit niet 
gedaan. Bijgevolg kunnen mogelijke schendingen van de beginselen van het EU-Verdrag niet 
op toereikende wijze worden aangepakt. 
2. SUBSIDIARITEIT  
Alhoewel de bovengenoemde problemen materiël e effecten op nationaal niveau hebben, 
beïnvloeden zij ook de effi ciënte werking van de interne markt van de EU. 
Zelfs indien de lidstaten wetgevende maatregelen zouden nemen om een op de 
Verdragsbeginselen gebaseerd rechtskade r te scheppen, zouden ten minste nog twee 
problemen onopgelost blijven: het risico van rechtsonzekerheid met betrekking tot de 
interpretatie van deze beginsel en door nationale wetgevers en  grote verschillen tussen de 
wetgeving in de verschillende lidstaten. 
Een gemeenschappelijke interpretatie in alle  lidstaten van de uit de EU-beginselen 
voortvloeiende verplichtingen, ka n enkel door actie op EU-niveau worden bereikt. Ook is een 
onderlinge aanpassing van de regels door de EU-wetgever het meest aangewezen om 
verschillen tussen nationale stelsels weg te werken. 
3. DOELSTELLINGEN  
De hoofddoelstelling van het huid ig initiatief is he t scheppen van een ondersteunend kader 
voor breder gebruik van concessi es om zo bij te dragen aan economische groei en innovatie. 
Het initiatief is gericht op opl ossingen waarmee de kwaliteit van en de toegang tot veel 
sociaal en economisch belangrijke diensten ka n worden verbeterd door het bevorderen van 
investeringen en verhoogde concurrentie voor  de gunning van concessies, waardoor meer 
commerciële mogelijkheden voor EU-bedrijven worden gecreëerd en innovatie wordt gestimuleerd. 
4. T
OEPASSINGSGEBIED VAN DE WETGEVING  
Wetgeving inzake concessies moet betrekki ng hebben op het gunnen van dit soort opdrachten, 
niet alleen met betrekking to t de ‘klassieke’ sector’ (Ric htlijn 2004/18/EG), maar ook de 
sector ‘nutsbedrijven’ (Richtlijn 2004/17/EG ), die goed is voor ee n significant aantal 
concessies. 
 
NL 5   NL Niet-prioritaire diensten (bijv. gezondheid, onderwijs en social e diensten) worden momenteel 
slechts gedeeltelijk door de ri chtlijnen inzake overheidsopdrachten geregeld aangezien het 
potentieel ervan voor grensoverschrijdende hande l niet als aanzienlijk werd beschouwd. In het 
licht van de recente bevindingen van de Commi ssie na de evaluatie van de impact en de 
effectiviteit van de EU-wetgevi ng inzake overheidsaanbestedingen, werden veel categorieën 
van diensten die vroeger bij de niet-prioritaire diensten werden ingedeeld echter in relatief 
hoge mate grensoverschrijdend verricht.  Elk nieuw voorstel op het gebied van 
overheidsaankopen moet rekening houden met deze bevindingen. Derhalve rechtvaardigen die 
conclusies de uitbreiding van de beoogde regels tot die dienst en. Niettemin hebben diensten 
op onder meer sociaal, gezondheids- en onderwijsg ebied als gevolg van de  sterke impact van 
de verschillende nationale culturele tradities nog steeds een beperkte grensoverschrijdende 
dimensie en worden zij minder vaak als concessie gegund. 
Concessieopdrachten voor bepaalde specif ieke soorten diensten, zoals openbaar 
personenvervoer per spoor en  over de weg (geregeld bij Verordening 1370/2007) en 
luchtvervoerdiensten (geregeld bij Verorden ing 1008/2008), zijn r eeds aan specifieke 
regelgeving onderworpen en moeten derhalve van het toepassingsgebied van toekomstige 
wetgeving inzake concessies worden uitgesloten. 
5. BELEIDSOPTIES  
De Commissie heeft verschillende beleidsopties onderzocht die op de verwezenlijking van de 
in de vorige afdeling uiteengezette doelstelli ngen zijn gericht. Deze opties omvatten de 
volgende wetgevende en niet-wetgevende maatrege len: geen wijziging van het beleid; gericht 
inbreukbeleid; zachte wetgeving; wetgeving: ba sisregels, nadere regels, gemengde regels. 
Alleen de bovenstaande wetgevende opties zull en in detail worden geanalyseerd, aangezien, 
zoals hieronder zal worden uitgelegd, noch he t gerichte inbreukbeleid, noch de optie van 
zachte wetgeving geheel toereikend lijken om de vastgelegde doelstellingen te verwezenlijken. 
5.1. Uitgangsscenario (optie 1) 
Deze optie houdt in dat er geen maatregelen worden genomen om de status-quo aan te 
pakken. In dit geval zullen de economische inef ficiëntie als gevolg van de rechtsonzekerheid 
en de bestaande toegangsdrempels tot de EU-markt van concessies blijven bestaan: 
aanbestedende diensten en entiteiten zouden de  kans missen om kostenefficiënt te werk te 
gaan bij het gunnen van concessies, onder nemers zouden belangrijke commerciële 
mogelijkheden mislopen en de voordelen voor de consument zouden beperkt blijven. 
5.2. Gericht inbreukbeleid (optie 2) 
Deze optie zou bestaan uit verhoogd en meer sy stematisch gebruik van de inbreukprocedure 
van artikel 258 van het VWEU om  gevallen van inbreuken op de  Verdragsbeginselen bij het 
gunnen van concessies aan te pakken. Terwijl d eze optie bepaalde positieve effecten biedt, 
zou zij de vastgestelde probl emen niet aanpakken en kunnen re sultaten enkel op lange termijn 
worden verwacht. Deze optie zou daarom niet aan de doelstellingen va n het initiatief voldoen 
en kan eveneens terzijde worden geschoven. 
 
NL 6   NL 5.3. Zachte wetgeving (optie 3) 
De optie van zachte wetgeving zou ofwel een interpretatieve mededeling van de Commissie 
ofwel een aanbeveling met zich meebrengen. De  mededeling van 2000 over concessies heeft 
tot dusver niet voor rechtszeker heid en de naleving van de Verdragsbeginselen gezorgd3. Een 
nieuwe mededeling zou de belanghebbenden waarschijnlijk bekender maken met de rechtspraak van het Hof, maar zou niet verder kunnen gaan dan interpretatie van de bestaande 
rechtspraak. Verder is een mededeling niet binde nd en zou zij er derhalve waarschijnlijk niet 
voor zorgen dat publiciteit wordt gegeven aan concessieopdrachten in de EU of de gebruikte 
procedures om deze te gunnen eerlijk verlopen. 
Een en ander geldt eveneens voor een aanbeveli ng van de Commissie. Hieruit blijkt dan ook 
dat noch met een mededeling, noch met een aanbeveling, de doelstellingen van het initiatief zouden worden bereikt. Deze optie kan derhalve terzijde worden geschoven.  
5.4. Wetgeving — inhoud van de opties 
De twee ‘uiterste’ wetgevende opties zijn de  invoering van basisregels die overeenstemmen 
met de bestaande bepalingen voor concessies  voor werken van Richtlijn 2004/18/EG of 
nadere regels die op het huidige rechtskade r voor overheidsopdrachten zijn gebaseerd. De 
derde optie, gemengde regels, zou enigszin s een compromis tussen de twee vormen. 
6. B
EOORDELING VAN DE EFFECTEN VAN DE WETGEVENDE OPTIES  
6.1. Toepassingsgebied van de wetgeving 
Een voorstel voor een richtlijn inzake concessi es zou, ongeacht de werkelijke inhoud ervan, 
op concessies in zowel de ‘klassieke’ sector al s de sector ‘nutsbedrijven’ van toepassing zijn. 
Daartegenover staat dat nieuwe  regels niet van toepassing zouden zijn op concessies voor 
diensten, die, ter wille van de stabiliteit va n de betrokken afzonderlij ke rechtsregelingen, 
momenteel door de ve rvoersverordening4 en de verordening luchtvervoerdiensten5
 worden 
geregeld, en slechts gedeeltelijk op sociale di ensten van toepassing zouden zijn. De drempel 
voor zowel concessies voor werk en als concessies voor diensten  moet ervoor zorgen dat deze 
regels enkel op concessies met een kennelijk gr ensoverschrijdend belang van toepassing zijn. 
6.2. Optie 4: wetgeving — basisregels 
De basisregels zouden bepalingen omvatten die momenteel van toepassing zijn op concessies 
voor werken in de ‘klassieke’ sectoren, alsook een verduidelijk ing van het begrip concessie. 
Duidelijkere criteria met een onderscheid tu ssen overheidsopdrachten en concessies zouden 
naar verwachting het aantal verkeerdelijk als concessies gelabelde overheidsopdrachten doen 
dalen. 
                                                 
3 Interpretatieve mededeling van de Commissie over concessies in het communautaire recht (PB C 121 
van 29.4.2000). 
4 Verordening 1370/2007, PB L 315 van 3.12.2007. 
5 Verordening 1008/2008, PB L 293 van 31.10.2008. 
 
NL 7   NL De belangrijkste van deze regels is de verplichting  om een aankondiging van de concessie in 
het Publicatieblad van de EU te publiceren . Deze verplichting zal na ar verwachting het aantal 
onderhandse gunningen doen afnemen, bijdragen tot betere informatie inzake concessies, 
rechtsonzekerheid met betrekking tot de al da n niet vervulling van de  richtlijnen inzake 
"toereikende bekendmaking" wegnemen en de kosten met betrekking tot het inschrijven op 
concessies voor kleine en midde lgrote ondernemingen verminderen. 
Meer concurrentie en aanvechtbaarheid zal wellicht resulteren in meer concurrerende 
inschrijvingen en dus ook in be tere resultaten voor aanbestedende  diensten en entiteiten en 
consumenten. 
Bepalingen inzake de minimumtermijnen  voor het indienen va n inschrijvingen zouden 
kunnen helpen discriminatie te vermijden, corr uptie te bestrijden en de deelname van 
grensoverschrijdende insc hrijvers te bevorderen. 
Wetgeving is de enige optie waaronder proc edures voor de gunning van concessies voor 
diensten onder de werki ngssfeer van de richtlijnen inzake rechtsmiddelen  kunnen worden 
gebracht. Dit zou de juridische bescherming va n inschrijvers aanzienlijk moeten verbeteren, 
wat wellicht hun vertrouwen in de onpartijdig heid van de beslissingen van aanbestedende 
diensten en entiteiten zal verhogen en hen zal stimuleren vaker in te schrijven. 
De basisregels zouden ook ge lijke behandeling tijdens de pr ocedure kunnen garanderen. Hun 
doeltreffendheid in dat opzicht is echter minde r zeker. Eén mogelijk na deel is dat grotere 
transparantie bij het gunnen van concessi es tot een verhoogde dominantie door grote 
bedrijven zou kunnen leiden. Een dergelijke afloop is echter helemaal niet zeker. De 
belanghebbenden zien de door basiswetgeving waarsc hijnlijk gegenereerde  administratieve en 
nalevingskosten als eerder miniem en menen dat deze kosten door de dankzij de verhoogde 
concurrentie verwezenlijkte effici ëntie zouden worden gecompenseerd. 
Wat de mogelijke sociale nadelen aangaat, verh indert de huidige EU -wetgeving betreffende 
het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen de mogelijkheid van ontslagen wanneer een zi ttende exploitant een opdracht verliest. 
Basisregels zouden geen invl oed hebben op het vermogen van aanbestedende diensten en 
entiteiten of toezichthouders om vast te  stellen welke milieunormen moeten worden 
nageleefd.  
Basisregels zouden een stabiel juridisch kader kunnen creëren, het gebruik van concessies 
stimuleren en derhalve investeringen verg emakkelijken en innovatie bevorderen. Meer 
transparantie, die leidt tot i nnovatievere benaderingen van openba re diensten en een grotere 
keuze en efficiëntie, zou positieve resultaten voor de aanbestedende diensten en entiteiten en voor de gebruikers opleveren, de toegang tot de  markt verbeteren en nieuwe zakelijke kansen 
scheppen. 
6.3. Optie 5: wetgeving — nadere regels 
De nadere regels zouden alle juridische oplossingen omvatten waarin de optie basisregels 
voorziet. Het effect van nadere regels op de r echtszekerheid zou dus deels identiek zijn aan 
het effect van basisregels. Daar naast zou deze optie echter de to epassing van dezelfde regels, 
met name de regels inzake selectie- en gunningscriteria en gunningsprocedures,
 als voor 
overheidsopdrachten impliceren. In bepaalde opzichten zouden deze regels waarschijnlijk 
 
NL 8   NL voor meer rechtszekerheid zorgen, aangezien zi j de Verdragsbepalingen die op veel aspecten 
van de gunningsprocedure van toepassing zijn  breed zouden verank eren. Ondanks alle 
verwachte voordelen, zou de invoering van na dere regels toch contraproductief kunnen 
blijken en de aantrekkelijkheid van con cessies aanzienlijk kunnen doen afnemen. De 
complexiteit van regels en specifieke bepalingen (zoals verplicht gebruik van standaardaanbestedingsprocedur es of de criteria inzake  de economisch voordeligste 
inschrijving) zou een afschrikkend effect kunne n hebben en ook de algehele rechtszekerheid 
verminderen door een hoger risico op rechtsza ken, waardoor het gebruik van concessies 
uiteindelijk zou worden ontmoedigd. Vers cheidene belanghebbenden beschouwen de 
complexiteit van de nadere re gels als een grote bedreiging. 
Het economische effect van de invoering van de nadere regels is daar om wellicht negatief, 
aangezien bedrijven voor het inschrijven op co ncessies zouden terugdeinzen, aanbestedende 
diensten en entiteiten de voor delen die zij mogelijk verwachten niet zouden verwezenlijken en 
consumenten geen toegang tot goedkopere dien sten van betere kwa liteit zouden krijgen.  
Het effect op de werkgelegenheid en de kwaliteit van jobs is waarschijnlijk beperkt, terwijl 
het algehele effect op sociaal en milieugebied met minder innovatie en een slechtere kwaliteit 
van de diensten negatief zou kunnen zijn. 
6.4. Optie 6: Wetgeving — gemengde regels 
De basisregels zouden echter zinvol kunnen worden aangevuld met enkele bepalingen inzake 
de selectie- en gunningscriteria, en inzak e het verloop van procedures. Deze bepalingen 
zouden de inhoud (zoals bijvoorbeeld de rege ls betreffende de economisch voordeligste 
inschrijving) van de richtlijnen inzake ove rheidsopdrachten niet strikt overnemen, maar 
zouden bijvoorbeeld bestaan ui t verplichtingen om select ie- en gunningscriteria met 
betrekking tot het voorwerp van de opdrachten voorafgaande lijk bekend te maken of 
minimumtermijnen voor de indiening van inschrijvingen in acht te nemen. Deze bepalingen kunnen onder andere ook regels inzake technische  specificaties, verplich tingen om tijdens de 
onderhandelingen dezelfde informatie aan alle inschrijvers mee te delen, publiek-publieke 
samenwerking en wijzigingen van concessies tijdens de uitvoering inhouden. Tot slot kan 
middels deze bepalingen verplichte bekendmaking van de aankondiging van de overeenkomst worden opgelegd. 
Die bepalingen zouden naar verw achting een gunstig effect op het gebied van transparantie, 
eerlijkheid en rechtszekerh eid kunnen hebben en daardoor bijdragen tot een betere 
verwezenlijking van een aantal doelstellingen va n onderhavig initiatief, met name betere 
toegang tot de markt, verbeterde investerings kansen en bijgevolg meer diensten van een 
betere kwaliteit. Door het ge bruik van concessies meer te  stimuleren dan een van de 
alternatieve opties, zouden deze bepalingen ook een positief effect hebben op het aangaan van 
een PPP. Een substantieel aantal belanghebbend en steunde de invoering van de gemengde 
regels. 
Met gemengde regels zouden, in vergelijking met de  basisregels, alle e ffecten (economische, 
sociale en milieu-effecten) licht moeten verbeteren. 
 
NL 9   NL 7. VERGELIJKING VAN DE OPTIES  
Zowel met de optie basisregels als de optie gemengde regels ka n een significante versterking 
van de rechtszekerheid worden bereikt en kan zo de toegang tot de markt worden bevorderd. 
Dit leidt tot verbeterde resultaten voor de aanbe stedende diensten en entiteiten, de gebruikers 
en de ondernemingen. Met de nadere regels k unnen betere resultaten worden bereikt op het 
gebied van eerlijkheid van de procedures, maar  is er meer kans op belangrijke nadelen door 
een minder succesvolle toepassing van concessies. Gemengde regels lijken de beste resultaten 
op te leveren op het gebied van eerlijkheid en prijs-kwaliteitverhoudi ng, maar dankzij de 
flexibiliteit ervan ook voor het stimuleren van het gebruik van concessies. 
In het licht van het voorgaande verdient he t aanbeveling te kiezen voor optie 6 — gemengde 
regels, die een ambitieuze en veelomvattende oplossing inhouden. 
8. TOEZICHT EN EVALUATIE  
Evaluatie van de wetgeving zal gebaseerd zijn  op indicatoren zoals veranderingen in het 
aantal en de waarde van gepubli ceerde en gegunde concessies, he t aantal inschrijvers en niet-
binnenlandse begunstigden, en het percentage kleine en middelgrote ondernemingen onder de 
inschrijvers.