23. 7. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 182/27 
Met het oog op mogelijke zoönoses dienen draadvormige 
virussen en andere overdraagbare aandoeningen eveneens 
te worden vermeld. 
De titel „Apen" dient te worden vervangen door „Primaten 
met uitsluiting van mensen"; dit geldt tevens voor de 
punten 11.1 (a) en 11.1 (b) in het certificaat. Het certificaat 
kan in bepaalde gevallen niet worden ondertekend door 
personen die niet op de hoogte zijn van de definitie van 
apen in de wetgeving. Aangezien veterinairrechtelijke 
voorschriften grotendeels van wederzijds vertrouwen 
afhankelijk zijn, dragen niet alleen de ondertekenaars, 
maar ook de bevoegde autoriteiten de verantwoordelijk­
heid, dubbelzinnigheid te voorkomen. (!) Met betrekking tot Suidae is het van belang dat de 
mogelijkheid wordt geschapen voor controle op de ziekte 
van Aujeszky, terwijl voor bepaalde herkauwers (bij 
voorbeeld herten en kameelachtigen) is gebleken dat de 
voorgestelde test/isolatie-regeling voor tuberculose in de 
praktijk volstrekt niet toereikend is om de overbrenging 
van tuberculose via ingevoerde herten of andere soorten te 
voorkomen. 
Er is vastgesteld dat er een isolatieperiode van ten minste 
120 dagen vóór de uitvoer nodig is, gedurende welke de 
herten negatief moeten reageren op 3 TB-tests, gevolgd 
door een isolatieperiode na de invoer, gedurende welke de 
herten negatief moeten reageren op nog een TB-test. 
In punt 9 van het certificaat dient de identiteit van het dier 
— voor zover deze bekend is — te worden ingevuld 
(eventueel aan de hand van vingerafdrukken of DNA-
kenmerken). Er dient aandacht te worden besteed aan het gerapporteer­
de optreden van sponsachtige encefalopathie bij runder-
achtigen en herten in dierentuinen. 
Het certificaat dient (zoals in bijlage F) door een officiële 
dierenarts te worden ondertekend. Bijlage I 
Bijlage F —Hoef dieren 
Alhoewel de hier voorgestelde controles zekere garanties 
opleveren als gevolg van de eis dat het bedrijf van herkomst 
zich niet in een gebied mag bevinden waar een epidemie 
heerst en dat het gedurende een bepaalde periode vrij is 
geweest van ziekten waarmee hoefdieren kunnen worden 
besmet en waarvoor aangifteplicht geldt, is de Afdeling van 
mening dat dit niet ver genoeg gaat. 
(*) De wetenschappelijke naam Primata omvat zowel de onder­
orde halfapen, zoals bushbabies, als de onderorde apen 
(staartloze apen en staartapen). De Afdeling gaat ermee akkoord dat de behandeling vooral 
bedoeld is om het mond- en klauwzeervirus te vernietigen. 
De bewoordingen van deze Bijlage dienen in overeen­
stemming te zijn met de richtlijn en de voorgestelde 
verordening inzake melk [doe. COM(89) 672 def.]. 
Gedaan te Brussel, 30 mei 1990. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad betreflende de toepassing van 
artikel 85, lid 3, van het Verdrag op bepaalde groepen van overeenkomsten, besluiten en onderling 
afgestemde feitelijke gedragingen binnen de verzekeringssector (*) 
(90/C 182/10) 
De Raad heeft op 15 januari 1990 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten was belast met de voorbereiding van de 
werkzaamheden. In de loop van die werkzaamheden is de heer Mourgues door het Comité tot 
algemeen rapporteur benoemd. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 277e zitting (vergadering van 30 mei 1990) het 
volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd: 
(!) PB nr. C 16 van 23. 1. 1990, blz. 13. 
Nr. C 182/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 7. 90 
1. Inleiding Namelijk: 
1.1. Het onderhavige voorstel voor een verordening van 
de Raad betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van 
het Verdrag op bepaalde groepen van overeenkomsten, 
besluiten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in 
de verzekeringssector biedt de Commissie de mogelijkheid 
in bepaalde gevallen (artikel 1 van de ontwerp-ver-
ordening) generieke vrijstellingen te verlenen. Het Comité 
stemt met dit voorstel in. 
1.2 Het acht het echter nuttig en noodzakelijk op de 
ie punten in te gaan: volgende punten in te gaan 
motivering van het voorstel voor een verordening en 
door de Commissie te volgen procedure, 
standpunt inzake de soorten overeenkomsten, besluiten 
en onderling afgestemde feitelijke gedragingen die voor 
vrijstelling in aanmerking komen, 
mening over de plaats van het voorstel voor een 
verordening van de Raad in het ruimere verband met de 
betrekkingen tussen verzekeraars en verzekerden. — de voorwaarden die gesteld worden aan afspraken in 
artikel 85, lid 3 van het Verdrag, 
— de dwingende bepalingen van artikel 86 van het 
Verdrag, die betrekking hebben op het risico van 
misbruik van machtspositie, 
— de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 4064/89 (PB 
nr. L 395 van 30 december 1989) inzake de controle op 
concentraties. 
2.5. Derhalve worden in het voorstel voor een ver­
ordening (EEG) van de Raad uitdrukkelijk de categorieën 
overeenkomsten, besluiten van ondernemersverenigingen 
en onderling afgestemde feitelijke gedragingen genoemd 
met betrekking waartoe de Commissie de verzekerings­
maatschappijen zal kunnen vrijstellen van het bepaalde in 
artikel 85, lid 1 van het Verdrag en dit onverminderd de 
toepassing van Verordening nr. 17 van 1962. 
2.6. Alvorens een generieke vrijstellingsverordening 
vast te stellen, zal de Commissie daarvan eerst een ontwerp 
bekend maken, om de Lid-Staten en de betrokken personen 
en organisaties in de gelegenheid te stellen opmerkingen te 
maken. Het Comité zou gaarne over een dergelijk ontwerp 
worden geraadpleegd vóór de voltooiing van de interne 
markt. 
2. Motivering en procedure 
2.1. Het grote aantal aanmeldingen dat is binnengeko­
men pleit te meer voor een maatregel ter vereenvoudiging, 
daar de totstandbrenging van de interne markt snel voor 
een nog grotere stroom aanmeldingen zal zorgen. 
2.2. Door groepsvrijstellingen te overwegen, kiest de 
Commissie voor een door haar inmiddels beproefde 
juridische formule, waarvan zij de toepassing in de praktijk 
ook kan controleren. 
2.3. Hiermee ondervangt de Commissie de bezwaren 
van een wellicht omslachtige, administratieve controle, 
waarvan de kosten niet in overeenstemming zouden zijn 
met het beoogde doel. 
De Commissie behoudt zich evenwel het recht voor 
verordeningen waarbij zij vrijstelling verleend heeft, in te 
trekken of te wijzigen indien de omstandigheden zijn 
gewijzigd (artikel 2), of het voordeel van de toepassing van 
een verordening te ontnemen indien wordt vastgesteld dat 
bepaalde gevolgen onverenigbaar zijn met artikel 85 
(artikel 7). Het Comité gaat akkoord met deze speciale 
garanties. 
2.4. Het blijft niettemin nuttig te wijzen op de 
bepalingen die het gevaar kunnen wegnemen van afspraken 
of machtsposities die het mededingingsbeleid zouden 
kunnen ondermijnen. Voorstellen met betrekking tot de verschillende typen 
overeenkomsten 
3.1. Een onafhankelijke verzekeraar en een onafhanke­
lijke verzekeringnemer moeten kunnen onderhandelen over 
de hoogte van de premie. De raming van de kosten van de 
premie is daarentegen een zaak van de verzekeraar. 
Bepaalde komponenten van deze kosten zullen in aanmer­
king kunnen komen voor vrijstelling van artikel 85, lid 1; 
andere niet. In dit opzicht zal invoering van de verordening, 
volgens het Comité, de vaststelling van de premiebestand­
delen kunnen vergemakkelijken. 
3.2. Overeenkomsten tussen verzekeringsmaatschap­
pijen die binnen de Lid-Staten worden gesloten (volgens 
Verordening nr. 17/62 van de Raad, artikel 4, lid 2.1), 
blijven onderworpen aan de rechtsregels van die Lid-
Staten. Het spreekt vanzelf dat, na voltooiing van de 
interne markt, de aanpassing van de nationale mededin­
gingsvoorschriften aan de communautaire voorschriften 
bepaalde distorsies zal voorkomen. 
3.3. De samenwerking in het vlak van medeverzekering 
en herverzekering, in de vorm van pools of groepen, dient 
in het belang te zijn van de verzekerden. Het nut van een 
dergelijke samenwerking is zonder meer duidelijk, met 
name gezien de zeer grote risico's als natuurrampen of 
milieuongelukken. Het Comité hoopt in dit verband dat de 
Commissie de toepassingsverordening met bijzonder veel 
zorg zal opstellen. 
23. 7. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 182/29 
3.4. Bij de samenwerking bij het testen en goedkeuren 
van veiligheidsmechanismen dient rekening te worden 
gehouden met de wettelijke bepalingen die de overheden 
hebben vastgesteld en mag daarop nooit worden achter­
gelopen. 
3.5. Ten slotte mogen overeenkomsten tussen verzeke­
ringsmaatschappijen over standaardcontracten in geen 
geval voorwaarden opleggen die de verzekeringnemers niet 
schriftelijk hebben onderschreven, vooral waar het gaat om 
toevoegingen aan of de wijzigingen van de contracten. 
4. Andere aspecten van de relatie verzekeraar-ver­
zekeringnemer 
4.1. Het Comité acht het nuttig de gedachten nog wat 
verder te laten gaan en de mening uit te spreken dat de 
verzekeraars verplicht moeten worden produkten en 
diensten op de markt aan te bieden tegen zo gunsitg 
mogelijke voorwaarden, in het belang van de volks­
huishouding en van de consument. 
4.2. De samenwerking met betrekking tot de afwikke­
ling van schadegevallen dient tot een snellere afhandeling te 
leiden. In dit verband zou kunnen worden gedacht aan 
vereffenings- of verrekeningsovereenkomsten (clearing). Er dient op te worden toegezien dat de mededingings­
voorschriften die op verzekeringsgebieden gelden ook van 
toepassing zijn op verzekeringsmaatschappijen die hun 
zetel in derde landen hebben en dat er geen sprake is van 
concurrentievervalsing bij de toepassing van communau­
taire wetgeving ten nadele van de verzekeringsmaat­
schappijen uit de Gemeenschap. 
4.4. Het Comité stelt de Commissie voor aandacht te 
besteden aan de problemen die samenhangen met ver­
zekeringen die als waarborg dienen voor afgesloten 
leningen. 
4.5. De consumenten zijn soms slachtoffer van door 
bepaalde verzekeraars opgestelde misleidende clausules. 
Dergelijke clausules zijn dikwijls het gevolg van een 
onduidelijke formulering van de polissen, waarin andere 
bepalingen, die vanuit een oogpunt van currentie aantrek­
kelijk zijn, worden benadrukt. Het Comité verzoekt de 
Commissie en de nationale overheden voortdurend 
waakzaam te zijn op dit punt. 
4.6. Het Comité stelt ten slotte vast dat verzekerings­
maatschappijen soms bepaalde risico's weigeren te ver­
zekeren, zelfs tegen een hogere premie. Een dergelijke 
houding is het gevolg van juridische onzekerheid die 
bestaat in gevallen waarin verzekering wettelijk verplicht 
is. Een verzekeraar dient een eventuele weigering in ieder 
geval schriftelijk te motiveren. 
Gedaan te Brussel, 30 mei 1990. 
4.3. Het verzekeringsbedrijf staat bloot aan internatio­
nale concurrentie, met name wat de sector zeevaart en off 
shore, de dekking van grote risico's en de herverzekering 
betreft. De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 85/3/EEG 
betreffende de gewichten, de afmetingen en sommige andere technische kenmerken van bepaalde 
wegvoertuigen met het oog op de vaststelling van een aantal toegestane maximale afmetingen voor 
aanhangercombinaties (') 
(90/C 182/11) 
De Raad heeft op 7 december 1989 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 75 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 11 mei 1990 goedgekeurd. Rapporteur was de 
heer Cavazzuti. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 277e zitting (vergadering van 30 mei 1990) het 
volgende advies uitgebracht, dat met 104 vóór en 31 stemmen tegen (bij 8 onthoudingen) is 
goedgekeurd. 
(!) PB nr. C 316 van 16. 12. 1989, blz. 5.