A4-0200/99

Resolutie over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de opruiming en verwijdering van niet meer gebruikte offshore olie- en gasinstallaties (COM(98)0049 - C4-0367/98)

Het Europees Parlement,

- gezien de mededeling van de Commissie (COM(98)0049 - C4-0367/98),

- gelet op het Verdrag inzake de bescherming van het mariene milieu in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (OSPAR) dat op 9 september 1992 te Parijs werd ondertekend ((PB L 104 van 3.4.1998, blz. 3.)),

- gezien het OSPAR-besluit 98/3 over de verwijdering van niet meer gebruikte offshore installaties dat op 22 en 23 juli 1998 in Sintra werd goedgekeurd,

- gelet op de ministeriële verklaring van Sintra van 23 juli 1998,

- gelet op artikel 174 (ex 130 R) van het EG-Verdrag,

- gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming en het advies van de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie (A4-0200/99),

A. overwegende dat de opruiming en verwijdering van niet meer gebruikte offshore installaties gevolgen heeft voor het milieu (verontreiniging van de zee door gevaarlijke stoffen en afvalstoffen met een geringe natuurlijke radioactiviteit),

B. overwegende dat de Commissie in haar voorstel van 16 december 1998 (COM(98)0769) ((PB C 25 van 30.1.1999, blz. 20.)) de noodzaak van een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de zeeverontreiniging heeft erkend,

1. is verheugd over de goedkeuring van het besluit 98/3 in het kader van het OSPAR-Verdrag van juli 1998 waarbij het beginsel is vastgelegd dat het verboden is om niet meer gebruikte offshore installaties in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan inclusief de Noordzee te verzinken of volledig of ten dele ter plaatse achter te laten;

2. is verheugd over het feit dat de opties hergebruik, recyclage en definitieve verwijdering aan land van niet meer gebruikte offshore installaties werden geselecteerd als de best mogelijke praktische oplossingen;

3. vraagt zich echter af wat de concrete gevolgen zijn van de toepassing van de uitzonderingsclausule voor grote stalen installaties waarin artikel 3 van het besluit 98/3 voorziet;

4. betreurt het ten zeerste dat de bestaande mogelijkheid om van de uitzonderingsclausule gebruik te maken en de in de ministeriële verklaring van 23 juli 1998 van Sintra uitgesproken intentie van de verdragspartijen de toepassing van de uitzonderingsclausule inzake stalen installaties zo veel mogelijk te beperken, in krasse tegenstelling met elkaar staan;

5. is van mening dat uitzonderingen uitsluitend kunnen worden toegestaan in bepaalde individuele gevallen, wanneer ontmanteling de veiligheid van de arbeiders in gevaar kan brengen of negatieve gevolgen voor het milieu kan hebben, en ook dan pas na een uitgebreide en doorzichtige openbare raadplegingsprocedure, waaraan met name de zeevaartautoriteiten, de vissers en NGO's die zich met het milieu bezighouden, deelnemen;

6. betreurt het dat in het OSPAR-besluit 98/3 geen sprake is van schoonmaak, noch van ontmanteling van offshore installaties doch alleen van hun verwijdering;

7. betreurt het dat in het bovengenoemd besluit geen onderscheid wordt gemaakt tussen bestaande installaties (waarvan een groot deel binnenkort het einde van de levensduur zal hebben bereikt) en toekomstige installaties;

8. verzoekt de Commissie in overleg met de betrokken bedrijfssectoren (olie- en gasindustrie, visserij) mogelijke oplossingen voor ontmanteling te bestuderen en daarnaast een kosten/batenanalyse uit te voeren voor de verschillende situaties (diepe of ondiepe wateren, ontmanteling in zee of aan de wal, sleep, enz.), waarbij de gevaren worden geëvalueerd voor de arbeiders die de verschillende taken uitvoeren en met deze gevaren rekening wordt gehouden;

9. is van mening dat de kosten voor het ontmantelen van offshore-installaties over het algemeen gering zijn in vergelijking met de winsten die de installaties opleveren; dat met deze kosten in de investeringsplannen steeds rekening moet worden gehouden overeenkomstig het principe dat de vervuiler betaalt; dat, om een optimaal gebruik van het teruggewonnen materiaal (hergebruik, recyclage, ...) te bevorderen na de ontmanteling van de installaties fiscale stimulansen kunnen worden aangewend.

10. verzoekt de Commissie een overzicht op te stellen van de in Europa, met inbegrip van de EER-lidstaten, opgedane ervaringen met ontmanteling en deze te vergelijken met de ervaringen die zijn gemaakt in de rest van de wereld, met name in de Verenigde Staten;

11. verzoekt de Commissie een vergelijkende studie uit te voeren over de bestaande regelingen inzake de verantwoordelijkheid voor de werkzaamheden van ontmanteling, verwijdering en onderhoud van eventueel in zee achtergelaten installaties in de Europese Unie, in de EER-landen en in de overige landen van de wereld;

12. verzoekt de Commissie vóór het jaar 2002 een voorstel in te dienen op basis van in bovenstaande paragrafen 8, 10 en 11 genoemde studies ter voorbereiding van het standpunt van de Gemeenschap bij de volgende herziening van het OSPAR-besluit 98/3 die in 2003 zal plaatsvinden;

13. onderstreept dat deze raadplegingsprocedure door de Commissie te laat werd ingezet zodat het Europees Parlement geen gelegenheid heeft gekregen enige invloed uit te oefenen op het standpunt dat de Gemeenschap op de OSPAR-bijeenkomst heeft ingenomen.

14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad.