30. 8.76 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 204/37 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  met  betrekking  tot het 
gebruik  van stookolie,  met  het oog  op de beperking  van zwavelemissies 
Pe tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 54 van 8 maart  1976,  blz. 79. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 21 januari  1976  heeft  de Raad  besloten,  het Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 30 juni  en 1 juli  1976  te Brussel  gehouden  140e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  de adviesaanvrage  van  de Raad  van  de Euro-
pese Gemeenschappen  d. d. 21 januari  1976, 
Gezien  het  op 27 januari  1976  door  zijn  Bureau 
genomen  besluit,  de Afdeling  voor  milieu,  volksge-
zondheid  en consumptie  te belasten  met  de voorbe-
reiding  van een advies, 
Gezien  het  door  de Afdeling  voor  milieu,  volksge-
zondheid  en consumptie  tijdens  haar  vergadering  op 
8 juni  1976  opgestelde  advies  en het door  de heer 
Gailey  voorbereide  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  140e  zitting 
van 30 juni  en  1 juli  1976  (vergadering  van 
30 juni  1976), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  is goedgekeurd. 1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Hoewel  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
erkent  dat  de aanwezigheid  van  zwaveldioxide  en 
zwevende  deeltjes  in de atmosfeer  in stadsgebieden 
een gevaar  voor  de gezondheid  kan  opleveren,  kan 
het de onderhavige  door  de Commissie  ingediende 
voorstellen  om  de hiernavolgende  redenen  toch  niet 
zonder  meer  goedkeuren. 
1.2. Volkomen  terecht  streeft  de Commissie  er 
uiteindelijk  naar,  de luchtverontreiniging  door  zwavel 
terug  te dringen.  Thans  is reeds  een  richtlijn  inzake 
het zwavelgehalte  van  gasolie  van kracht,  maar  helaas 
zullen  de resultaten  hiervan  te laat  bekend  zijn  om 
hiermee  nog  rekening  te kunnen  houden  bij de be-
handeling  van de onderhavige  voorstellen. 
1.3. Is  zuivere  lucht  echter  het doel,  dan  zou  het 
toch veel  logischer  en bevredigender  zijn,  overeen-
stemming  te bereiken  over  de invoering  van  kwali-
teitsnormen  voor  de lucht,  in plaats  van  de bij de 
verbranding  van  stookolie  vrijkomende  hoeveelheid 
zwaveldioxide  — slechts  één  van  de factoren  die de 
kwaliteit  van  de ludht  bepalen  — aan  banden  te 
leggen.  Een  veel  sterkere  verontreiniging  door  zwavel-
emissies  en zwevende  deeltjes  doet  zich  in sommige 
gebieden  voor  als gevolg  van  de verbranding  van 
steenkool,  waarvoor  nog  geen  richtlijn  is vastgesteld. 
Nr. C 204/38 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 30. 8.76 
Het bereiken  van  overeenstemming  over  de invoering 
van kwaliteitsnormen  voor  de lucht,  welke  door  de 
Lid-Staten  zouden  worden  voorgeschreven  en waarop 
zij door  middel  van  een  bewakingssysteem  controle 
zouden  kunnen  uitoefenen,  had  het eerste  doel  moe-
ten zijn.  Hierdoor  zou  het  niet  langer  nodig  zijn, 
steeds  een  deel  van  het  verontreinigingsprobleem 
aan te pakken  en voor  iedere  mogelijke  verontreini-
gende  stof  een  afzonderlijke  richtlijn  proberen  uit te 
werken. 
1.4. Het  Comité  heeft  thans  kennis  genomen  van 
het richtlijnvoorstel  van  de Commissie  waarin  kwali-
teitsnormen  voor  de lucht  gegeven  worden.  Deze 
voorstellen  worden  afzonderlijk  doch  tegelijkertijd 
behandeld. 
1.5. Het  Comité  constateert  dat  het in de bedoe-
ling ligt,  deze  richtlijn  toe  te passen  in die  regio's 
die in dit verband  enige  voorrang  verdienen.  Om-
streeks  1980  dient  aan  de hand  van  de opgedane 
ervaring  te worden  nagegaan  of wijzigingen  op de 
richtlijn  moeten  worden  aangebracht  en of moet 
worden  overgegaan  tot de tweede  fase  van  de voor-
schriften.  Weliswaar  wordt  de door  de Commissie 
in de richtlijn  gelaten  soepelheid  op prijs  gesteld, 
doch  het  valt  te betwijfelen  of dit  een  volkomen 
bevredigende  handelwijze  is. De situatie  loopt  van 
land tot  land  sterk  uiteen.  De  belastingpolitiek 
varieert  aanzienlijk,  terwijl  ook  de klimatologische 
omstandigheden  van  veel  invloed  zijn.  Niet  alle 
stookolie  bevat  evenveel  zwavel:  naarmate  meer 
aardolie  uit de Noordzee,  die een laag  zwavelgehalte 
heeft,  ter beschikking  komt,  zal in deze  situatie  onge-
twijfeld  verbetering  komen. 
1.6. Hoe  belangrijk  de bescherming  van  de volks-
gezondheid  ook  mag  zijn,  de voorgestelde  richtlijn 
lijkt in dit opzicht  echter  een onnodig  gecompliceerde 
weg te volgen.  Het  Comité  vraagt  zich  af of de 
hoge  kosten  die  de toepassing  van  deze  richtlijn 
met zich  mee  zou  brengen  wel  opwegen  tegen  de 
te verwachten  verbetering  van  de volksgezondheid. 
Het is duidelijk  dat  slechts  oppervlakkig  overleg  is 
gepleegd  met  deskundigen  op energiegebied  en met 
vertegenwoordigers  van  de consumentenorganisaties. 
Er dient  een  speciale  adviescomissie  voor  milieu-
zaken  te komen  — bestaande  uit vertegenwoordigers 
van alle  hierbij  betrokken  belangengroeperingen  —, 
die geraadpleegd  moet  worden  voordat  met  het op-
stellen  van  een  richtlijnvoorstel  wordt  begonnen. 
Deze  voorafgaande  adviesprocedure  zou  op overeen-
komstige  wijze  kunnen  verlopen  als  die  welke  op 
landbouwgebied  wordt  gevolgd.  In dat  geval  kan 
wellicht  bepaald  worden,  welke  de  belangrijkste 
bronnen  van  zwavelemissies  zijn  en welke  rol deze 
spelen  bij de verontreiniging  in de Gemeenschap. 
1.7. De  ervaring  heeft  geleerd  dat de van  de gezins-
huishoudingen  en kleine  verbruikers  met  lage  schoor-stenen  afkomstige  vervuiling  een  onevenredig  grote 
invloed  heeft  op de verontreiniging  in de lagere 
luchtlagen  in stadsgebieden,  en niet  de van  grotere 
installaties  met  hoge  schoorstenen  afkomstige  emis-
sies. Deze  vorm  van  verontreiniging  als gevolg  van 
de verbranding  van  vaste  brandstoffen  wordt  in de 
richtlijn  niet  aan  banden  gelegd,  doch  zou  wel  eens 
van veel  meer  invloed  kunnen  zijn  op de gezondheid. 
Een beleid  gericht  op een  optimaal  energiegebruik, 
zoals  bij stadsverwarming,  zau  automatisch  tot een 
aanzienlijke  vermindering  van  de  verontreiniging 
leiden. 
1.8. Weliswaar  stemt  het Comité  in met  alle  posi-
tieve  maatregelen  waarmee  snel  overeenstemming 
kan worden  bereikt  over  kwaliteitsnormen  voor  de 
lucht,  toch  meent  het dat de kosten  die de invoering 
en vervolgens  de toepassing  van  de richtlijn  met 
zich brengen  onevenredig  'hoog  zijn  in verhouding 
tot het  mogelijke  voordeel  hiervan.  Het  bestaande 
distributienet  voor  stookolie  zou  ingrijpend  moeten 
worden  veranderd,  waarbij  de olieleveranciers  over 
meer  en alternatieve  opslag-  en distributiefaciliteiten 
zouden  moeten  beschikken.  De  grootgebruikers, 
voornamelijk  krachtcentrales,  zouden  op  ieder 
moment  op een  alternatieve  brandstof  moeten  kun-
nen overschakelen.  Het  valt  te betwijfelen  of het 
aantal  keren  dat  deze  brandstoffen  moeten  worden 
gebruikt  de  daarmee  samenhangende  kosten  en 
moeite  ooit  kan  rechtvaardigen,  terwijl  een  soort-
gelijke  regeling  niet  geldt  voor  met  steenkool  ge-
stookte  centrales.  De Commissie  heeft  laten  weten, 
in de toekomst  een  richtlijn  te zullen  uitwerken  voor 
de beperking  van  de van  steenkool  afkomstige  emis-
sies. Zou  een  dergelijke  richtlijn  strikt  worden  toe-
gepast,  dan  zou  de elektriciteitsprijs  voor  de consu-
ment  in sommige  Lid-Staten  met  30 % verhoogd 
moeten  worden.  De Commissie  geeft  toe dat  in de 
tweede  fase  wellicht  stookolie  ontzwaveld  moet  wor-
den om  de benodigde  oliekwaliteit  te bereiken.  Der-
gelijke  procédés  vergen  echter  een  energieverbruik 
dat overeenkomt  met  6 a 8 % van  de met  stookolie 
mogelijke  energieproduktie.  Dit  moet  wel  in strijd 
zijn met  de huidige  politiek  van  energiebesparing. 
Het Comité  meent  dat  de Commissie  de kosten  en 
de baten  van  de voorgestelde  maatregelen  nauwkeu-
riger  moet  evalueren,  in het bijzonder  in samenhang 
met het  aandeel  in de luchtvervuiling  in stadsge-
bieden  van  bronnen  die  in deze  richtlijn  niet  aan 
banden  worden  gelegd. 
1.9. Het  staat  niet  vast  dat voldoende  laagzwave-
lige stookolie  voorradig  zal zijn  om  aan  de te ver-
wachten  vraag  te voldoen.  Indien  als gevolg  van  de 
richtlijn  voorraden  stookolie  met  een  laag  zwavel-
gehalte  voor  de beschermde  zones  worden  gereser-
veerd,  dan  is het wellicht  nodig,  stookolie  met  ge-
middeld  een  hoger  zwavelgehalte  te gebruiken  in 
zones  die niet  beschermd  worden.  Hierdoor  zou  de 
verontreiniging  in deze  zones  toenemen  en niet  alleen 
leiden  tot luchtvervuiling,  maar  ook  tot corrosie  van 
30. 8.76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 204/39 
gebouwen  en installaties  — hetgeen  natuurlijk  af-
hankelijk  is van de omvang  van de beschermde  zones 
en van  de hoeveelheid  beschikbare  laagzwavelige 
olie. De Commissie  wordt  geadviseerd,  hiermee  ter-
dege  rekening  te houden. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
2.1. Preambule,  eerste  „overweging" 
2.1.1.  De  vaststelling  van  kwaliteitsnormen  of 
-doelstellingen  voor  de lucht  vormt  een realistischere 
benadering  om  ongelijke  concurrentievoorwaarden 
te corrigeren;  deze  zouden  door  de toepassing  van 
sommige  van  de andere  voorstellen  in de richtlijn 
zelfs  nog  verscherpt  kunnen  worden.  Dit  laatste 
zou kunnen  gebeuren  in de Lid-Staten  waar  veel 
stookolie  wordt  gebruikt  in verhouding  tot andere 
brandstoffen  waarvoor  geen  regeling  bestaat. 
2.2. Artikel  1 c) 
2.2.1.  Het  begrip  „equivalente  brandstof"  wordt 
hier uitsluitend  gebaseerd  op het zwavelgehalte,  doch 
ook de calorische  waarde  moet  in aanmerking  wor-
den genomen. 
2.3. Artikel  2 
2.3.1.  Het  Comité  is verheugd  te vernemen  dat 
zal worden  nagegaan  in hoeverre  de eerste  fase  van 
de richtlijn  effect  heeft  gesorteerd,  in het bijzonder 
in het licht  van  de krachtens  de richtlijn  inzake  de 
vermindering  van  het zwavelgehalte  van  gasolie  ver-
kregen  resultaten,  voordat  de tweede  fase  van  de 
beperking  van  het  zwavelgehalte  van  stookolie  van 
kracht  zal worden. 
2.4. Artikel  3 
2.4.1.  De  richtlijn  geeft  geen  richtsnoeren  voor 
het aantal  meetpunten  dat  benodigd  is voor  een 
adequate  controle  en naleving  ervan.  Hoewel  het 
Comité  van  oordeel  is dat  de Lid-Staten  over  de 
wettelijke  uitvoering  van  de richtlijn  zelf moeten  be-
slissen,  kan  deze  alleen  plaatsvinden  wanneer  de me-
tingen  juist  zijn  en de resultaten  op ondubbelzinnige 
wijze  geïnterpreteerd  kunnen  worden. 
2.5. Artikel  5 
2.5.1.  Het  begrip  „invloedsgebieden",  alsmede  het 
maximale  aandeel  dat  in deze  gebieden  gelegen  in-
stallaties  hebben  in de verslechtering  van de kwaliteit 
van de lucht  in de beschermingsgebieden,  zijn  veel 
te onduidelijk  omschreven.  Er wordt  gesuggereerd dat met  behulp  van  modellen  kan  worden  bepaald, 
in hoeverre  de verontreiniging  het  gevolg  is van 
buiten  deze  gebieden  gelegen  bronnen,  maar  deze 
modellen  geven  vooralsnog  slechts  bevredigende  re-
sultaten  wanneer  zij worden  toegepast  op kleine 
gebieden. 
In het algemeen  lijken  de bepalingen  van  dit artikel 
moeilijk  te interpreteren  of toe te passen. 
2.6. Artikel  6 
2.6.1.  Men  zou  dit artikel  zo kunnen  uitleggen 
dat bij grote  verbrandingsinstallaties  die  buiten  de 
speciale  beschermingszones  zijn  gelegen,  afzonderlijke 
of extra  brandstofreservoirs  moeten  worden  aange-
legd en twee  soorten  stookolie  in voorraad  moeten 
worden  gehouden,  hetgeen  een  zeer  kostbare  zaak 
kan zijn.  Het  lijkt  onnodig,  bij al deze  verbran-
dingssystemen  voor  te schrijven  dat  twee  reservoirs 
worden  aangelegd  en dat van  het ene  op het andere 
wordt  overgeschakeld  naar  gelang  van  de weersom-
standigheden. 
2.6.2.  Het  verband  tussen  het aandeel  van  grote, 
buiten  de speciale  beschermingszones  gelegen  emissie-
bronnen  en de kwaliteit  van  de lucht  binnen  deze 
zones  dient  nauwkeuriger  te worden  gedefinieerd 
voordat  kan  worden  vastgesteld  of de bepalingen 
van dit artikel  het gewenste  effect  zullen  sorteren. 
2.7. Artikel  8 
2.7.1.  Lid  1 b) 
Hier  geldt  hetzelfde  voorbehoud  als ten aanzien  van 
artikel  6. 
2.7.2.  Lid  2 
Hier  geldt  hetzelfde  voorbehoud  als ten aanzien  van 
artikel  5. 
2.8. Artikel  9 
2.8.1.  Door  toe te staan  dat ook  „andere  criteria" 
in aanmerking  mogen  worden  genomen,  zonder  hier-
van een  definitie  te geven,  zullen  wellicht  strengere 
kwaliteitseisen  voor  de lucht  dan  die  in bijlage  I 
moeten  worden  vastgesteld. 
2.9. Artikel  10 
2.9.1.  Het  is wenselijk,  alle  krachtens  dit artikel 
vereiste  controlerapporten  op gezette  tijden  aan  de 
Commissie  voor  te leggen. 
Nr. C 204/40 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 30. 8. 76 
2.10.  Artikel  11 verkregen  resultaten,  daar  dubbelzinnige  resultaten 
aanleiding  zouden  kunnen  geven  tot heel  wat  moei-
lijkheden.  Het  Comité  adviseert  de Commissie,  zo 
spoedig  mogelijk  een  nieuwe  referentietestmethode 
te ontwikkelen  en daarbij  rekening  te houden  met 
de door  de WHO  in haar  verslag  „Criteria  voor  de 
kwaliteit  van  de lucht  en richtwaarden  betreffende 
luchtverontreinigende  stoffen  in stadsgebieden"  ge-
formuleerde  opmerkingen. 2.10.1.  Het  valt  zeer  te betwijfelen  of de voor 
gesuspendeerde  deeltjes  (zwarte  rook)  voorgestelde 
methode  in alle  omstandigheden  waarin  deze  moet 
worden  toegepast  ondubbelzinnige  resultaten  zal op-
leveren.  Wettelijke  uitvoering  van  deze  richtlijn  moet 
mogelijk  zijn  op basis  van  de met  deze  methode 
Gedaan  te Brussel,  30 juni  1976. 
De voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad  houdende  twaalfde  wijzi-
ging van  Richtlijn  64/54/EEG  betreffende  de aanpassing  van  de wetgevingen  der  Lid-
staten  inzake  de conserveermiddelen  die mogen  worden  gebruikt  in voor  menselijke 
voeding  bestemde  waren 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 133  van 14 juni  1976,  blz.  35. 
Op 20 mei  1976  heeft  de Raad  besloten,  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn op 30 juni  en 1 juli 1976  te Brussel  gehouden  140e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, Gezien  het besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  24 mei  1976 
de Afdeling  voor  milieu,  volksgezondheid  en 
consumptie  met  het  opstellen  van  een  advies  ter 
zake  te belasten, Gezien  artikel  100  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het verzoek  om advies  van  de Raad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  d.d.  20 mei  1976, Gezien  de Basisrichtlijn  64/54/EEG  van  de Raad  van 
5 november  1963,