[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 21.2.2006

COM(2006) 69 definitief

2006/0018 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot wijziging van Richtlijn 76/769/EEG wat betreft de beperking van het op de markt brengen van bepaalde kwikhoudende meettoestellen

(door de Commissie ingediend) {SEC(2006) 194}

TOELICHTING

Achtergrond van het voorstel

- Motivering en doel van het voorstel

Op 28 januari 2005 heeft de Commissie een mededeling over de strategie van de Gemeenschap voor kwik[1] goedgekeurd op basis van een uitgebreide effectbeoordeling (UEB)[2]. In de strategie worden de effecten van kwik op mondiaal niveau bekeken en worden maatregelen voorgesteld om de gezondheid van de mens en het milieu tegen het vrijkomen van kwik te beschermen op basis van een levenscyclusanalyse, waarbij rekening wordt gehouden met productie, gebruik, afvalverwerking en emissies.

Met het doel de vraag naar kwik voor gebruik in producten terug te dringen en de vervanging van kwik te bespoedigen, werd het in de UEB wenselijk geacht op communautair niveau een beperking in te stellen voor het op de markt brengen van kwikhoudende meet- en regelapparatuur voor gebruik door consumenten en, met enkele uitzonderingen, in de gezondheidszorg. Hoewel de meeste regelapparatuur voor huishoudelijk gebruik, bv. thermostaten, onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/95/EG[3] (RoHS-richtlijn) valt, hebben meettoestellen zoals koorts- en kamerthermometers, barometers, bloeddrukmeters en manometers geen elektrische stroom nodig om goed te functioneren, zodat zij buiten het toepassingsgebied van de RoHS-richtlijn vallen. Over deze niet-elektrische meettoestellen gaat het in dit voorstel (zie actie 7 van de strategie).

Doel van de richtlijn is geharmoniseerde bepalingen betreffende kwik vast te stellen door beperkingen voor meettoestellen op te leggen en zodoende, door te voorkomen dat aanzienlijke hoeveelheden kwik in de afvalstroom terechtkomen, bij te dragen aan een hoog niveau van bescherming van het milieu en de menselijke gezondheid, en tegelijkertijd de interne markt in stand te houden, zoals bepaald in artikel 95 van het Verdrag.

- Algemene context

Kwik en kwikverbindingen zijn zeer giftig voor de mens, voor ecosystemen en voor dieren en planten in de natuur. In eerste instantie werd de verontreiniging met kwik als een acuut en lokaal probleem beschouwd, maar nu is het besef doorgedrongen dat dit ook een mondiaal, diffuus en chronisch probleem is. Kwik is persistent en kan in het milieu worden omgezet in methylkwik, de meest giftige vorm. De blootstelling aan methylkwik vindt voornamelijk via de voeding plaats. Methylkwik verzamelt en concentreert zich met name in de aquatische voedselketen, zodat vooral bevolkingsgroepen met een hoge consumptie van vis en schaal- en schelpdieren kwetsbaar zijn (vooral in de kustgebieden van de Middellandse Zee). Directe blootstelling aan kwik door inademing van damp en opname via de huid vormt eveneens een gezondheidsrisico.

Een zekere hoeveelheid kwik komt weliswaar vrij uit natuurlijke bronnen, maar de hoeveelheid die daarnaast door de mens in het milieu wordt gebracht, bijvoorbeeld door de verbranding van kolen en het gebruik in producten, heeft tot een duidelijke stijging van de concentraties in het milieu geleid. Daarom is het belangrijk de door de mens in het milieu gebrachte hoeveelheid kwik te verminderen, hetzij door maatregelen ter beperking van de emissies of door maatregelen in vroegere stadia van de kwikcyclus zoals aanbod en gebruik.

De mondiale vraag naar kwik bedraagt ongeveer 3 600 ton per jaar, inclusief ongeveer 300 ton in de EU. Wereldwijd zijn ambachtelijke goudwinning, batterijen en de chloor/alkali-industrie de belangrijkste toepassingen, die samen meer dan 75% van het verbruik voor hun rekening nemen. Van deze toepassingen is in de EU alleen nog het gebruik in de chloor/alkali-industrie significant, maar het kwikcelprocédé wordt momenteel geleidelijk geëlimineerd. De op een na belangrijkste toepassing in de EU is amalgaam in de tandheelkunde, waaraan aandacht wordt besteed in communautaire wetgeving op het gebied van medische hulpmiddelen en afvalbeheer. Elektrische en elektronische apparatuur is een van de grote productgroepen waarover communautaire wetgeving bestaat (de RoHS-richtlijn). De belangrijkste groep kwikproducten die nog niet onder het communautaire recht valt, is niet-elektrische en niet-elektronische meet- en regelapparatuur.

Uit de beschikbare informatie blijkt dat 80-90% van al het kwik dat in meet- en regelapparatuur wordt gebruikt, terug te vinden is in medische thermometers (koortsthermometers) en andere thermometers voor huishoudelijk gebruik. Hoewel het gebruik van kwik terugloopt, blijven de gebruikte hoeveelheden aanzienlijk. Geraamd wordt dat in de EU per jaar 33 ton kwik wordt gebruikt voor meet- en regelapparatuur, en op jaarbasis komt zowat 25-30 ton kwik alleen al via thermometers in de cyclus terecht2.

Het niveau van de kwikemissies in het milieu is gedaald doordat steeds meer apparatuur wordt ingezameld en het kwik wordt teruggewonnen, maar toch blijven de emissies aanzienlijk. In een analyse van RPA (2002)[4] werd erop gewezen dat de luchtemissie ongeveer 8 ton per jaar zal bedragen bij een verbruik van 33 ton kwik per jaar in nieuwe meet- en regelapparatuur, terwijl nog eens 27 ton uit oude apparatuur in de afvalstroom zal terechtkomen. Het is echter moeilijk om de verwijdering van kwik over de tijd gezien te kwantificeren, daar de meeste van deze toestellen een lange levensduur hebben. Veel kwikhoudende consumentenproducten zullen uiteindelijk op een stortplaats terechtkomen, waarbij de mogelijkheid van trage maar langdurige uitloging bestaat. Uit sommige kwikhoudende toestellen kan, wanneer ze breken, kwik vrijkomen in woningen.

Uit het oogpunt van risicobeheer is het wenselijk een onderscheid te maken tussen meettoestellen voor gebruik door consumenten en die voor professioneel gebruik in wetenschap en industrie. De professionele toepassingen zijn zeer gespecialiseerd. Het kwikgehalte per toestel kan weliswaar vrij hoog zijn, maar het aantal toestellen is vrij beperkt en deze apparatuur wordt normaliter gebruikt in systemen met beproefde controleprocedures inzake veiligheid op het werk en beheer van gevaarlijk afval. Daarentegen is het uiterst moeilijk gebleken om gebruikte meettoestellen voor consumentengebruik buiten de afvalstroom te houden. Sommige lidstaten (bv. NL, FR) melden dat kwik uit producten de voornaamste bron van kwik in oppervlaktewater is.

Uit de resultaten van een studie van RPA uit 2002 blijkt dat de meeste meettoestellen voor consumenten (ongeveer twee derde) nu in de EU worden ingevoerd. Veel thermometers en andere meetapparatuur worden uit China, India en Japan ingevoerd. Binnen de EU zijn er grote fabrikanten in het VK en Duitsland (RPA 2002). Europa is de grootste producent van instrumenten voor technische of wetenschappelijke toepassingen, met het Verre Oosten als tweede grote producent.

Voor meettoestellen die door particuliere huishoudens worden gebruikt, zijn alternatieven tegen vergelijkbare prijzen voorhanden en in feite is het vervangingsproces al flink gevorderd. Uit de beschikbare studies en de informatie van het bedrijfsleven blijkt dat de situatie voor specialistische industriële en wetenschappelijke meetinstrumenten veel minder duidelijk is. In heel wat gevallen zijn geen geschikte alternatieven voorhanden of zijn deze aanzienlijk duurder.

- Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

Voor diverse kwikhoudende producten zijn reeds verboden of beperkingen opgelegd in een aantal landen zoals Denemarken, Frankrijk, Nederland en Zweden. Hoewel de beperkingen niet overal hetzelfde toepassingsgebied hebben, zijn de meeste specialistische professionele toepassingen in nagenoeg alle gevallen uitgesloten van het toepassingsgebied van deze nationale wetgeving.

- Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU

Deze maatregel ligt in de lijn van wetgeving betreffende het gebruik van deze stof in andere toepassingen zoals elektrische en elektronische apparatuur. Hij draagt ook bij aan de tenuitvoerlegging van de kaderrichtlijn water, waarin kwik als een van de prioritaire gevaarlijke stoffen wordt aangemerkt.

RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

- Raadpleging van belanghebbende partijen

Al de belanghebbende partijen zijn geraadpleegd via een zeer breed raadplegingsproces in het kader van de voorbereidende werkzaamheden voor het opstellen van de strategie voor kwik. Tijdens de raadpleging heeft de Commissie vergaderingen met de lidstaten en de belanghebbenden georganiseerd en een open raadpleging van het publiek op internet opgezet over de specifieke kwestie of de EU aanvullende maatregelen moet nemen om het op de markt brengen van meet- en regelapparatuur te beperken. Over het geheel genomen werd een optreden van de EU toegejuicht; nadere bijzonderheden zijn te vinden in de UEB.

Bovendien heeft DG ENTR in het kader van het raadplegingsproces op 2 mei 2005 aan alle belangstellenden (lidstaten, vertegenwoordigers van de industrie, ngo’s) een voorontwerp van het voorstel toegezonden. Dit voorontwerp werd op 20 mei 2005 op de vergadering van de werkgroep in het kader van Richtlijn 76/769/EEG (Richtlijn beperkingen)[5] gepresenteerd. Tijdens die vergadering konden de belanghebbenden hun eerste reacties op het raadplegingsdocument te kennen geven; in het algemeen was er forse steun voor het voorstel. Alle lidstaten die het woord hebben genomen, spraken zich uit voor het voorstel. Sommige lidstaten verzochten de Commissie het toepassingsgebied van de beperkingen uit te breiden en ten minste ook de in de gezondheidszorg gebruikte bloeddrukmeters (met uitzondering van rekstrookjes) in het voorstel op te nemen. Zij drongen er bij de Commissie ook op aan om op korte termijn verder te werken aan de geleidelijke eliminatie van kwikhoudende producten binnen het toepassingsgebied van de Richtlijn beperkingen en zich niet te verlaten op de vergunningsprocedure in REACH[6].

De lidstaten werden verzocht feedback over de gepresenteerde analyse te verstrekken. Met name werden de lidstaten verzocht, indien zij een uitbreiding van het toepassingsgebied van de beperking wilden, de nodige technische, wetenschappelijke en economische informatie te verstrekken om de beperking te rechtvaardigen en de evenredigheid aan te tonen. Er werden vijf antwoorden ontvangen. Vier lidstaten wilden dat de in de gezondheidszorg gebruikte sfygmomanometers ook in het toepassingsgebied werden opgenomen, terwijl één lidstaat dat niet wilde.

De Commissie heeft de kwestie van een mogelijke beperking voor in de gezondheidszorg gebruikte sfygmomanometers voorgelegd aan de nationale deskundigen op het gebied van medische hulpmiddelen. De conclusie van deze raadpleging was dat ziekenhuizen zeer precieze instrumenten nodig hebben voor de behandeling van levensbedreigende aandoeningen zoals hoge bloeddruk, aritmie en pre-eclampsie. Kwiksfygmomanometers bieden de nodige precisie en betrouwbaarheid om de veiligheid van de patiënt te verzekeren. Een even grote betrouwbaarheid is nog niet haalbaar met alternatieve bloeddrukmonitors.

Kwiksfygmomanometers zullen in de nabije toekomst weliswaar nodig zijn om andere bloeddrukmanometers te testen en te kalibreren, maar het standpunt moet opnieuw worden bekeken zodra uit feitenmateriaal blijkt dat niet op kwik gebaseerde sfygmomanometers niet alleen geschikt zijn voor het meten van bloeddruktrends, maar ook voor de diagnose en behandeling van hoge bloeddruk en voor klinische proeven.

Een groep van vier ngo’s vond dat het voorstel moest worden uitgebreid tot alle toepassingen voor consumenten en professionele gebruikers.

Bezwaar tegen het voorstel werd geuit door de European Medical Devices Association en door twee fabrikanten van barometers.

Nadere bijzonderheden over de ontvangen opmerkingen staan vermeld in de begeleidende effectbeoordeling [SEC(2006)194 van 21.2.2006].

- Effectbeoordeling

Meetapparatuur is de grootste kwikgebruikende productgroep in de EU die niet onder de communautaire wetgeving inzake kwik valt. Voor deze productgroep werden twee grote opties onderzocht: de optie “geen aanvullende maatregelen” en de optie “beperkingen voor het op de markt brengen en het gebruik”. Bij de tweede optie zou het op de markt brengen van meet- en regelapparatuur worden verboden via een wijziging van Richtlijn 76/769/EEG. Bij het omschrijven van het toepassingsgebied van een beperking in het kader van die richtlijn moet rekening worden gehouden met de uitvoerbaarheid en de evenredigheid van de voorgestelde maatregel voor risicobeheer. De informatie waarover de Commissie beschikt, kan als voldoende worden beschouwd om een verbod op alle koortsthermometers en andere meetapparatuur voor consumentengebruik te rechtvaardigen. Specialistische toepassingen zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van dit voorstel. Geschikte alternatieven zijn niet altijd voorhanden en de meeste specialistische professionele toepassingen vallen buiten het toepassingsgebied van de meeste nationale wetgeving. De kosten en baten van deze optie worden hierna in het kort beschreven.

- Kosten

Het economische effect van de voorgestelde beperking zal naar verwachting klein zijn. Voor door particuliere huishoudens gebruikte meettoestellen zijn alternatieven tegen vergelijkbare prijzen beschikbaar. Volgens de beschikbare informatie blijft in de EU nog slechts een kleine groep ondernemingen als producent over. Dit blijkt ook uit het feit dat er op Europees of nationaal niveau geen brancheorganisatie bestaat. De negatieve gevolgen voor de producenten moeten worden afgewogen tegen de wegvallende kosten van het verwijderen van kwik in het kader van het afvalbeheer en van de bestrijding van de gevolgen van emissies. De maatregel kan bijgevolg als kosteneffectief worden beschouwd in vergelijking met sommige andere maatregelen die al zijn genomen (bv. beperking van kwik in batterijen of in verlichtingsapparatuur).

Het verwachte sociale effect van de voorgestelde beperking blijft grotendeels beperkt tot mogelijk banenverlies bij de producenten die niet kunnen overschakelen op de productie van alternatieven. Uit de opmerkingen in het kader van het raadplegingsproces blijkt dat de negatieve effecten voor de werkgelegenheid zeer beperkt zouden zijn.

Het effect zal neutraal zijn wat de handel betreft. Sommige externe leveranciers zullen een markt voor hun producten verliezen, terwijl externe leveranciers die kwikvrije alternatieven produceren, hun markt zullen zien groeien.

- Baten

Het grootste voordeel van een beperking van het op de markt brengen van bepaalde meetapparatuur ligt in een vermindering van de hoeveelheid kwik in de gemeentelijke afvalstroom. Een beperking is ook gunstig voor de afvalstroom in de gezondheidszorg. Globaal gezien zal de beperking leiden tot een doeltreffender afvalbeheer en een vermindering van de emissies door storten en verbranding.

Op lange termijn biedt het verminderen van de kwikemissies het grote voordeel dat de kwikgehaltes in het milieu zullen worden verlaagd. Dit zal op zijn beurt leiden tot lagere niveaus van blootstelling van de mens aan kwik, inclusief methylkwik in vis, hetgeen voordelen voor de gezondheid zal opleveren. Door de maatregel zullen ook de gevolgen van kwik in de bodem en voor de biodiversiteit worden verminderd.

Bovendien zal door de vermindering van het huishoudelijk gebruik van kwikhoudende meettoestellen minder kwik vrijkomen in woningen. Hoewel de hoeveelheden kwik die aldus vrijkomen, zelden een direct effect op de menselijke gezondheid hebben, vormen zij een bron van blootstelling en van emissies die tot het minimum moeten worden beperkt.

Gezien het mondiale en grensoverschrijdende karakter van de effecten van kwik voor de gezondheid en het milieu ondersteunt dit voorstel ook de internationale initiatieven van de EU ter bevordering van de mondiale vermindering van het gebruik van kwik.

Nadere bijzonderheden over de bestudeerde opties en de resultaten van de economische, sociale en milieueffecten van het voorstel staan vermeld in de begeleidende effectbeoordeling [SEC(2006)194 van 21.2.2006].

Juridische elementen van het voorstel

- Samenvatting van de voorgestelde maatregel

Dit voorstel heeft tot doel een hoog niveau van bescherming van het milieu en de menselijke gezondheid te verzekeren en tegelijkertijd de interne markt in stand te houden, zoals bepaald in artikel 95 van het Verdrag. Daartoe worden geharmoniseerde bepalingen met betrekking tot kwik ingevoerd om het gebruik ervan in meetapparatuur te beperken en aldus te voorkomen dat aanzienlijke hoeveelheden kwik in de afvalstroom terechtkomen.

- Rechtsgrond

Het voorstel is een wijziging van Richtlijn 76/769/EEG inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, waarvoor artikel 95 van het Verdrag de rechtsgrond is.

Overeenkomstig artikel 95 van het Verdrag wordt het voorstel in het kader van de medebeslissingsprocedure aan het Europees Parlement en de Raad voorgelegd. Het Europees Economisch en Sociaal Comité wordt ook geraadpleegd.

- Subsidiariteitsbeginsel

Alle lidstaten die een mening hebben geuit, hebben hun steun betuigd voor de communautaire beperkingen voor kwik tijdens een bespreking in de werkgroep voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 76/769/EEG, alsmede in antwoorden op het raadplegingsdocument van de Commissie over kwik. Bovendien is het niet wenselijk deze kwestie aan te pakken door middel van streefcijfers die zouden leiden tot uiteenlopende maatregelen op het niveau van de lidstaten en bijgevolg tot verstoringen in de interne markt en minder effectieve garanties voor de gezondheid en het milieu. De beperking van bepaalde kwikhoudende meetapparatuur op communautair niveau is doelmatiger dan nationale maatregelen van de lidstaten. De voorgestelde richtlijn stelt een uniforme regeling voor het verkeer van producten in de interne markt vast. Zij draagt tevens bij aan een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en het milieu. Kortom, de voorgestelde wijziging van Richtlijn 76/769/EEG is de enige manier om die doelstellingen volledig te verwezenlijken.

- Evenredigheidsbeginsel

De relatief grote hoeveelheden kwik die nog steeds worden gebruikt voor de productie van meetapparatuur, en de hoge risico’s die aan die toepassingen verbonden zijn, rechtvaardigen het optreden van de Gemeenschap op dit gebied. De beperkingen voor koortsthermometers en andere meettoestellen voor consumentengebruik omvatten het grootste deel van het kwikgebruik en de kwikemissies voor deze productgroep. Voor de overige, gespecialiseerde toepassingen in wetenschap en industrie zijn er ofwel geen betrouwbare alternatieven, ofwel zijn ze zeer duur. Beperkingen voor deze productgroep zouden niet evenredig zijn. Bovendien zijn systemen in gebruik voor de inzameling en terugwinning van het kwik in afgedankte producten van deze categorie. Een dergelijke aanpak is uit technisch en economisch oogpunt geschikt om kwik uit de gemeentelijke afvalstroom te houden, daar het om een vrij beperkt aantal bronnen gaat. De voorgestelde richtlijn levert voordelen op in de vorm van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu in het kader van de algemene maatregelen voor risicobeheer voor deze stof. De kosten om dit te bereiken zijn relatief gering.

- Keuze van instrument

Het voorgestelde instrument is een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 76/769/EEG.

Gevolgen voor de begroting

De voorgestelde richtlijn heeft geen budgettaire gevolgen.

Aanvullende informatie

Deze richtlijn beperkt het op de markt brengen van nieuwe meetapparatuur. Deze beperking geldt niet voor toestellen die reeds in gebruik zijn of tweedehands worden verkocht. Het doel op korte termijn is de hoeveelheid kwik te verminderen die in het milieu terechtkomt. Aangezien de hoeveelheid kwik in bestaande huishoudelijke apparatuur groter is dan in nieuwe apparatuur, is de Commissie van plan een afzonderlijke studie uit te voeren (zie actie 10 van de strategie) om deze kwestie aan te pakken.

Op middellange tot lange termijn zal voor alle overige toepassingen wellicht een vergunning nodig zijn op grond van de voorgestelde REACH-verordening (zie actie 8 van de strategie).

2006/0018 (COD)

Voorstel voor een

RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot wijziging van Richtlijn 76/769/EEG wat betreft de beperking van het op de markt brengen van bepaalde kwikhoudende meettoestellen (Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,

Gezien het voorstel van de Commissie[7],

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[8],

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag[9],

Overwegende hetgeen volgt:

1. In de Mededeling van de Commissie van 28 januari 2005 over de strategie van de Gemeenschap voor kwik[10], waarin aan alle toepassingen van kwik aandacht wordt besteed, wordt geconcludeerd dat het wenselijk zou zijn op communautair niveau beperkingen in te stellen voor het op de markt brengen van bepaalde kwikhoudende, niet-elektrische of niet-elektronische meet- en regelapparatuur, de belangrijkste groep kwikhoudende producten waarvoor tot dusver geen communautaire maatregelen zijn genomen.

2. Het instellen van beperkingen voor het op de markt brengen van kwikhoudende meettoestellen zou voordelen opleveren voor het milieu, en op lange termijn voor de menselijke gezondheid, doordat wordt voorkomen dat kwik in de afvalstroom terechtkomt.

3. Uit het beschikbare feitenmateriaal betreffende meet- en regelapparatuur blijkt dat, rekening houdend met de technische en economische uitvoerbaarheid, beperkende maatregelen alleen moeten gelden voor meettoestellen voor verkoop aan het grote publiek en in één segment van de gezondheidszorg.

4. Bij deze richtlijn mag alleen het op de markt brengen van nieuwe meettoestellen worden beperkt. Deze beperking mag dus niet gelden voor toestellen die reeds in gebruik zijn of tweedehands worden verkocht.

5. De verschillen tussen de door de lidstaten vastgestelde wetten of bestuursrechtelijke maatregelen betreffende de beperking van kwik in diverse meet- en regelapparaten kunnen handelsbelemmeringen opwerpen en de concurrentie in de Gemeenschap verstoren, en kunnen bijgevolg een rechtstreekse invloed hebben op de totstandbrenging en de werking van de interne markt. Het lijkt dan ook noodzakelijk de wetten van de lidstaten op het gebied van meet- en regelapparatuur onderling aan te passen door geharmoniseerde bepalingen vast te stellen betreffende kwikhoudende producten, en aldus de interne markt in stand te houden en tegelijkertijd een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu te waarborgen.

6. Richtlijn 76/769/EEG[11] van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

7. Deze richtlijn laat de communautaire wetgeving onverlet waarbij minimumvoorschriften voor de bescherming van werknemers zijn vastgelegd, vervat in Richtlijn 89/391/EEG[12] van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van werknemers op het werk en daarop gebaseerde bijzondere richtlijnen, met name Richtlijn 98/24/EG[13] van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.

Artikel 2

1. De lidstaten dienen uiterlijk op xx xx 200x [ één jaar na de inwerkingtreding ] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.

Zij passen die bepalingen toe vanaf xx xx 200x [ achttien maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn ].

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen aan de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De voorzitter De voorzitter

BIJLAGE

Het volgende punt 19 bis wordt ingevoegd in bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG:

“19 bis Kwik CAS-nr.: 7439-97-6 | Mag niet op de markt worden gebracht: 1) in koortsthermometers; 2) in andere meettoestellen bedoeld voor verkoop aan het grote publiek (bv. manometers, barometers, sfygmomanometers, andere thermometers dan koortsthermometers).” |

[1] COM(2005) 20 definitief van 28.1.2005.

[2] SEC(2005) 101 van 28.1.2005.

[3] Richtlijn 2002/95/EG van 27 januari 2003 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur, PB L 37 van 13.2.2003, blz. 19.

[4] RPA (2002). Risk to health and the environment related to the use of mercury products. Rapport opgesteld door Risk and Policy Analysts Ltd voor DG Ondernemingen van de Europese Commissie.

[5] PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201.

[6] Voorstel voor een Verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de vergunningverlening en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Chemicaliënagentschap en tot wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en Verordening (EG) {inzake persistente organische stoffen}, COM(2003) 644 definitief van 29.10.2003.

[7] PB C xx.

[8] PB C xx.

[9] PB C xx.

[10] COM(2005) 20 definitief van 28.1.2005.

[11] PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/98/EG van de Commissie (PB L 305 van 1.10.2004, blz. 63).

[12] PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

[13] PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11-23.