Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2021/C 87/10)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING DIE GEVOLGEN HEEFT VOOR HET ENIG DOCUMENT

“MINERVOIS”

PDO-FR-A0330-AM01

Datum van mededeling: 14.12.2020

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1. Datum van goedkeuring van het afgebakende perceelgebied

Met deze wijziging wordt de datum toegevoegd waarop de bevoegde nationale autoriteit een wijziging van het afgebakende perceelgebied binnen het geografische productiegebied heeft goedgekeurd. Met de afbakening van het perceelgebied wordt bepaald welke percelen binnen het geografische productiegebied geschikt zijn voor de productie van de gecontroleerde oorsprongsbenaming.

2. Wijnstokrassenbestand

De lijst van toegestane druivenrassen wordt aangevuld met twee nieuwe rassen, grenache gris G en viognier, voor de productie van roséwijnen en witte wijnen. Deze rassen, die al gebruikt werden in het productiegebied, worden als secundaire rassen in de lijst opgenomen om het wijnstokrassenbestand van de beschermde oorsprongsbenaming (BOB) “Minervois” in overeenstemming te brengen met de regionale BOB “Languedoc”.

Bijgevolg wordt grenache gris G toegevoegd aan de lijst van secundaire rassen die bestemd zijn voor de productie van roséwijnen.

Grenache gris G en viognier blanc B worden toegevoegd aan de lijst van secundaire rassen die bestemd zijn voor de productie van witte wijnen.

3. Voorschriften inzake het aandeel van de druivenrassen op het bedrijf

Voor de druivenrassen grenache gris en viognier worden voorschriften vastgesteld inzake het aandeel van die rassen op het bedrijf:

— voor roséwijnen wordt aan de derde alinea de volgende alinea toegevoegd: “— Het aandeel van het druivenras grenache gris G is kleiner dan of gelijk aan 20 % van het wijnstokrassenbestand.”,

— voor roséwijnen wordt aan de derde alinea de volgende alinea toegevoegd: “— Het aandeel van het druivenras blanc B is kleiner dan of gelijk aan 10 % van het wijnstokrassenbestand.”.

4. Etikettering

Op het etiket van wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag de grotere geografische eenheid “Languedoc” worden vermeld met de vermelding “Grand Vin du Languedoc”.

Verder mag de naam van de BOB worden aangevuld met de naam van een aanvullende, kleinere geografische eenheid, op voorwaarde dat het gaat om een plaatsnaam die is opgenomen in het kadaster, en die naam vermeld staat op de oogstaangifte.

De in het kadaster opgenomen plaatsnaam wordt onmiddellijk na de naam van de BOB vermeld in lettertekens die niet hoger noch breder zijn dan de helft van de lettertekens van de naam van de BOB.

5. Aangifteverplichtingen

Bij de voorafgaande aangifte van de percelen die bestemd zijn voor de productie van de BOB, moet worden vermeld welke percelen geïrrigeerd kunnen worden.

6. Gegevens van de controle-instantie

De gegevens van de controle-instantie worden in het enig document bijgewerkt.

Hoofdstuk II, punt II, van het productdossier van de BOB wordt gewijzigd om te verduidelijken dat de controle niet langer wordt uitgevoerd door een inspectie-instantie, maar door een controle-instantie die optreedt namens de controleautoriteit, namelijk het INAO (Institut National de l’Origine et de la Qualité).

ENIG DOCUMENT

1. Naam van het product

Minervois

2. Type geografische aanduiding

BOB — beschermde oorsprongsbenaming

3. Categorieën wijnbouwproducten

1 — Wijn

4. Beschrijving van de wijn(en)

Analytische kenmerken van de wijnen

Het betreft droge, niet-mousserende rode, witte en roséwijnen.

De rode, witte en roséwijnen hebben een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 12 %.

De rode wijnen met een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten hoogste 14 % hebben een gehalte aan fermenteerbare suikers van maximaal 3 gram (glucose en fructose).

De rode wijnen met een natuurlijk alcoholvolumegehalte hoger dan 14 % hebben een gehalte aan fermenteerbare suikers van maximaal 4 gram (glucose en fructose).

De rode wijnen hebben een appelzuurgehalte van ten hoogste 0,4 gram per liter.

De roséwijnen en witte wijnen hebben een gehalte aan fermenteerbare suikers van maximaal 4 gram (glucose en fructose).

Het gehalte aan vluchtige zuren, het gehalte aan zwaveldioxide en de totale zuurgraad komen overeen met de in de Europese regelgeving vastgestelde gehalten.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

Organoleptische kenmerken van de wijnen

De rode wijnen worden volgens de bestaande gebruiken gemaakt van een combinatie van druivenrassen die voor ten minste 60 % bestaat uit de rassen grenache N, mourvèdre N en syrah N. Ze hebben een purperen kleur met een blauwpaarse weerschijn. Dankzij hun balans en aromatische rijkdom, die doet denken aan rode vruchten, kunnen ze jong worden gedronken.

Omdat het echter warme en krachtige wijnen zijn die gaandeweg vaak kruidige of dropachtige aromatische toetsen ontwikkelen, zijn ze ook uitermate geschikt om te bewaren.

De roséwijnen hebben een lichte zalmkleur en een aromatisch palet dat doet denken aan rode vruchten. Ze zijn fris en krachtig, harmonieus en persistent.

De witte wijnen hebben een lichte goudkleur met een groene weerschijn. Deze complexe en warme wijnen hebben uitgesproken florale accenten en levendige toetsen van verse vruchten zoals perzik, mango of abrikoos.

5. Wijnbereidingsprocedés

a. Specifieke oenologische procedés

Teeltwijze

De minimale beplantingsdichtheid van de wijngaarden bedraagt 4 000 wijnstokken per hectare. De afstand tussen de rijen mag niet meer dan 2,50 m bedragen en de ruimte tussen de wijnstokken binnen eenzelfde rij niet minder dan 0,80 m.

Het snoeien vindt plaats vóór het stadium E (met drie bladeren, gespreid over de eerste twee ogen).

— De wijnstokken worden kort gesnoeid, met maximaal twaalf ogen per stok. Elke vruchttak heeft maximaal twee ogen.

— De druivenrassen marsanne B, roussanne B en syrah N mogen worden gesnoeid in enkele Guyot-snoei met maximaal tien ogen per stok, waarvan maximaal zes op de lange vruchttak, en maximaal twee ingekorte vervangranken met elk maximaal twee ogen.

— Irrigatie mag worden toegestaan.

Specifiek oenologisch procedé

Bij de bereiding van de roséwijnen is het gebruik van houtskool voor oenologische doeleinden, als afzonderlijk product en in mengsels, verboden.

Naast de bovengenoemde bepalingen moeten de wijnen wat oenologische procedés betreft voldoen aan de verplichtingen die zijn vastgesteld op Europees niveau en in het Franse wetboek landbouw en zeevisserij.

b. Maximumopbrengsten

60 hectoliter per hectare

6. Afgebakend geografisch gebied

Geografisch gebied

De oogst van de druiven en de vinificatie en bereiding van de wijnen vinden plaats op het grondgebied van de volgende gemeenten:

— Departement Aude: Aigues-Vives, Argeliers, Argens-Minervois, Azille, Badens, Bagnoles, Bize-Minervois, Blomac, Bouilhonnac, Cabrespine, Castelnau-d’Aude, Caunes-Minervois, Ginestas, Homps, Laure-Minervois, Limousis, Mailhac, Malves-en-Minervois, Marseillette, Mirepeisset, Paraza, Pépieux, Peyriac-Minervois, Pouzols-Minervois, Puichéric, La Redorte, Rieux-Minervois, Roquecourbe-Minervois, Roubia, Rustiques, Saint-Couat-d’Aude, Saint-Frichoux, Saint-Nazaire-d’Aude, Sainte-Valière, Sallèles-Cabardès, Salsigne, Tourouzelle, Trassanel, Trausse, Trèbes, Ventenac-en-Minervois, Villalier, Villarzel-Cabardès, Villegly, Villeneuve-Minervois.

— Departement Hérault: Agel, Aigne, Aigues-Vives, Azillanet, Beaufort, Cassagnoles, La Caunette, Cesseras, Félines-Minervois, La Livinière, Minerve, Montouliers, Olonzac, Oupia, Saint-Jean-de-Minervois, Siran.

7. Voornaamste wijndruivenras(sen)

Bourboulenc B — Doucillon blanc

Carignan N

Cinsaut N — Cinsault

Clairette B

Grenache N

Grenache blanc B

Grenache gris G

Lledoner pelut N

Macabeu B – Macabeo

Marsanne B

Muscat à petits grains blancs B — Muscat, Moscato

Piquepoul blanc B

Piquepoul noir N

Rivairenc N — Aspiran noir

Roussanne B

Syrah N — Shiraz

Terret blanc B

Terret noir N

Vermentino B — Rolle

Viognier B

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

Natuurlijke en menselijke factoren die bijdragen tot het verband

Het geografische gebied ligt tegen de Montagne Noire aan, een bergketen in het meest zuidelijke deel van de Cevennen met als hoogste punt de Pic de Nore (1 210 meter).

De wijngaarden zijn gelegen in het hart van een groot amfitheater, dat vanuit het noorden regelmatig afloopt in zuidelijke richting; bij de rivier de Aude is dit landschap nog slechts licht hellend. Het gebied ligt volledig op het zuiden en wordt begrensd door twee heuvelketens:

— een nabij Carcassonne, in het westen, die bestaat uit heuvels die van noord (Salsigne) naar zuid (Trèbes) lopen, en waar de rivier Clamoux tussendoor meandert;

— de andere, in het oosten, die “serre d’Oupia” wordt genoemd en wordt doorsneden door de Cesse.

Het middelpunt van het geografische gebied ligt zo’n honderd meter boven het meer van Marseillette en gaat van daaruit gelijkmatig over in een groot plateau, dat wordt doorsneden door twee zijrivieren van de Aude, de Argent-Double en de Ognon.

De Minervois-wijnroute, die over heuvels en vlakten voert, laat iedereen die deze tocht maakt een wijngebied ontdekken dat op fraaie wijze opgaat in de natuurlijke omgeving met haar struikgewas, dennen en eiken.

Het geografische gebied ligt in een grote syncline, die in het noorden op het massief van de Montagne Noire rust, gevuld is met tertiaire molassesedimenten en wordt doorsneden door zandsteenbanken en conglomeraten van lacustrische kalksteenafzettingen.

De meest kenmerkende bodems hebben zich dan ook gevormd op keienterrassen, mergel, zandsteen, afgebrokkeld hard kalksteen en op enkele lensvormige lichamen van schist in de hoger gelegen delen.

Het zeer zachte en relatief droge mediterrane klimaat, met meer dan 2 400 zonne-uren per jaar, kent een gemiddelde jaarlijkse neerslag van 630 mm en een gemiddelde jaartemperatuur van meer dan 14 °C.

In het oostelijke deel profiteert het geografische gebied van de invloed vanuit de Middellandse Zee, in de vorm van een vochtige zuidoostelijke bries in de zomer en weinig neerslag in het voorjaar en de herfst. In het westen daarentegen staat het geografische gebied bloot aan de noordwestelijke wind (Cers), die vaak krachtig en over het algemeen droog is, maar die, wanneer hij op de Montagne Noire botst, met name in de herfst en in het voorjaar oceanische neerslag brengt.

Het geografische gebied strekt zich uit over het grondgebied van 45 gemeenten in het departement Aude en 16 gemeenten van het departement Hérault.

Beschrijving van de menselijke factoren die bijdragen tot het verband

Al in de Romeinse tijd vindt er in de “Minervois” wijnbouw plaats.

De opening, in 1680, van het Canal du Midi, de verbetering van het wegennet in de achttiende eeuw en de komst van het spoor zorgen ervoor dat de ontwikkeling van de wijngaarden een dermate hoge vlucht neemt dat er sprake is van wijnbouw als monocultuur.

Deze welvaart heeft te lijden onder de phylloxera-crisis en overproductie, met als dieptepunt de wijncrisis van 1907, waardoor de hele streek een diepgaande reorganisatie moet ondergaan.

In het oostelijke deel van het geografische gebied ligt het dorp Argeliers, waar de wijnbouwer Marcellin Albert in 1907 het startsein geeft voor de opstand van de Franse wijnbouwers tegen fraude en de verkoop van de wijn onder de kostprijs. Deze periode van ernstige onlusten die de gehele Midi en een deel van wijnbouwend Frankrijk in vuur en vlam zetten, leidt tot de wet waarbij de “appellation d’origine”, de oorsprongsbenaming, wordt ingesteld.

In 1922 wordt in de Minervois een Syndicat de défense (belangenvereniging) opgericht. In 1951 wordt “Minervois” in eerste instantie erkend als “appellation d’origine vins délimités de qualité supérieure” en vervolgens bij besluit van 15 februari 1985 als gecontroleerde oorsprongsbenaming, na een herstructurering van het wijnstokrassenbestand die met name voordelig uitpakt voor de zwarte druivenrassen grenache N, syrah N, mourvèdre N en cinsaut N, de nobele planten van weleer, en de witte druivenrassen grenache B, maccabeu B, roussanne B, marsanne B, vermentino B, en de invoering van strikte productievoorwaarden.

Om beter de hand te kunnen houden aan die voorwaarden hebben de marktdeelnemers in 1996 gekozen voor een bijzondere procedure, waarbij de voor de druivenoogst bestemde percelen twee jaar vóór welke aanvraag of aanspraak dan ook moeten worden toegewezen.

In 2009 werd voor 124 000 hectoliter aanspraak op de gecontroleerde oorsprongsbenaming gemaakt door 210 particuliere wijnhuizen en 25 coöperaties, die 40 % van de volumes produceren.

De rode wijnen zijn goed voor 92 % van de productie, de roséwijnen voor 6 % daarvan. De rode wijnen worden volgens de bestaande gebruiken gemaakt van een combinatie van druivenrassen die voor ten minste 60 % bestaat uit de rassen grenache N, mourvèdre N en syrah N. Ze hebben een purperen kleur met een blauwpaarse weerschijn. Dankzij hun balans en aromatische rijkdom, die doet denken aan rode vruchten, kunnen ze jong worden gedronken.

Omdat het echter warme en krachtige wijnen zijn die gaandeweg vaak kruidige of dropachtige aromatische toetsen ontwikkelen, zijn ze ook uitermate geschikt om te bewaren.

De roséwijnen hebben een lichte zalmkleur en een aromatisch palet dat doet denken aan rode vruchten. Ze zijn fris en krachtig, harmonieus en persistent.

De witte wijnen hebben een lichte goudkleur met een groene weerschijn. Deze complexe en warme wijnen hebben uitgesproken florale accenten en levendige toetsen van verse vruchten zoals perzik, mango of abrikoos.

Oorzakelijke interacties

De combinatie van het mediterrane klimaat en de ligging op het zuiden, in een streek waar de overheersende winden weinig neerslag brengen, maakt het geografische gebied geschikt voor een originele vorm van wijnbouw op bodems die overwegend uit klei en kalk bestaan.

Deze bijzondere omstandigheden dragen bij tot een optimale rijpheid van de druiven en bieden de wijnbouwer de mogelijkheid om het druivenras af te stemmen op de wijnbouwsituatie, wat bijdraagt tot de bijzondere expressie van de wijnen.

Het ras grenache N zorgt voor warmte en rondheid in de mond en doet het goed op de keienterrassen en de mergel. Syrah N, een vroeg druivenras, zorgt voor rijkheid aan suiker en aroma’s van rode vruchten. Twee historische druivenrassen spelen eveneens een belangrijke rol: cinsaut N, van oudsher gereserveerd voor roséwijn maar eveneens deel uitmakend van de assemblage van de rode wijnen, zorgt voor finesse, terwijl carignan N zorgt voor body, tanninen en – naarmate de wijn ouder wordt – bijzondere, dropachtige aroma’s. Het ras mourvèdre N zorgt voor fijne tanninen en kruidenaccenten.

Jacques Puisais beschrijft het verband tussen het product en zijn natuurlijke omgeving zo: ““Minervois” is een wijn waarvoor de lucht sterk bepalend is en wat telt is de aard van de wind in het oogstjaar. Met name in de periode voorafgaand aan de oogst bepaalt deze de snelheid van de evapotranspiratie. Deze wijn wordt gekenmerkt door de zachtheid en rijkdom van de tannine en het respect voor de oorsprong van de vrucht.”.

De geschiedenis van de “Minervois” is al tweeduizend jaar met de wijnbouw verbonden.

De gecontroleerde oorsprongsbenaming is ontleend aan het op een rotsachtige top op het kalksteenplateau gelegen dorp Minerve, dat mythologische herinneringen oproept. Deze oude vesting is bekend om haar unieke locatie en het verzet tegen Simon de Montfort, tijdens de kruistocht tegen de katharen in 1210. Op deze iconische plek, die kenmerkend is voor de plaatsen van de gecontroleerde oorsprongsbenaming, gaan de wijngaarden, die zijn aangelegd op harde kalksteenbodems, op in zuidelijk landschap dat baadt in het licht.

De herinneringen aan het Romeinse Rijk zijn nog altijd zichtbaar. Het merendeel van de huidige domeinen en “châteaux” bevindt zich op klassieke “domus”, zoals “Massanier la Mignarde” in de gemeente Pépieux, dat toentertijd het eigendom was van de legionair Maximus en waarvan de wijn in 2005 tijdens de International Wine Challenge tot beste wijn ter wereld werd gekroond.

Aan de westelijke rand van het geografische gebied behoort de stad Carcassonne, een middeleeuwse vestingstad die is ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van Unesco, tot het culturele en historische erfgoed van de “Minervois”. In het zuiden van het geografische gebied baant het Canal du Midi zich een weg door het landschap. Dit kanaal, dat aan de basis lag van de economische bloei die laat zeventiende eeuw een aanvang nam, staat eveneens op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

Door de historische schatten en schitterende locaties in het gebied getuigt de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Minervois” dan ook van een diepe verbondenheid met de in het gebied gewortelde wijnbouw.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Etikettering

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen betreffende de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

Op het etiket van wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag de grotere geografische eenheid “Languedoc” worden vermeld met de vermelding “Grand Vin du Languedoc”.

De lettertekens van die vermelding van de grotere geografische eenheid mogen niet hoger noch breder zijn dan de helft van de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming.

Op het etiket van wijn met de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag de naam van een kleinere geografische eenheid worden vermeld op voorwaarde dat:

— het gaat om een plaatsnaam die is opgenomen in het kadaster;

— die naam vermeld staat op de oogstaangifte.

De in het kadaster opgenomen plaatsnaam wordt onmiddellijk na de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming vermeld in lettertekens die niet hoger noch breder zijn dan de helft van de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming.

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid waar bij wijze van uitzondering de vinificatie en bereiding van de wijnen mogen plaatsvinden, bestaat uit het grondgebied van de volgende gemeenten:

— Departement Aude: Barbaira, Berriac, Canet, Capendu, Carcassonne, Castans, Citou, Conques-sur-Orbiel, Douzens, Escales, Floure, Fontiès-d’Aude, Fournes-Cabardès, Labastide-Esparbairenque, Lastours, Lespinassière, Lézignan-Corbières, Marcorignan, Montbrun-des-Corbières, Montirat, Moux, Ouveillan, Pradelles-Cabardès, Raissac, Saint-Marcel-d’Aude, Sallèles-d’Aude, Villanière, Villardonnel, Villedubert, Villemoustaussou.

— Departement Hérault: Assignan, Cruzy, Ferrals-les-Montagnes, Villespassans.

Link naar het productdossier

http://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-cc1cf391-d666-49f9-81cc-7ca4a90414cd

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.