A4-0169/95

Resolutie over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over immigratie- en asielbeleid (COM(94)0023 - C3-0107/94)

Het Europees Parlement,

- gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie,

- gezien de beginselen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

- gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over immigratie- en asielbeleid (COM(94)0023 - C3-0107/94),

- gezien de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie inzake de fundamentele rechten van 5 april 1977 ((PB C 103 van 24.7.1977, blz. 1.)),

- gelet op het "Europees Verdrag inzake de rechtspositie van migrerende werknemers" van de Raad van Europa,

- gelet op richtlijn 77/486/EEG van de Raad van 25 juli 1977 over de begeleiding op school van de kinderen van migrerende werknemers ((PB L 199 van 6.8.1977, blz. 32.)) en gezien zijn resolutie van 21 januari 1993 over de culturele verscheidenheid en het probleem van de schoolopleiding van kinderen van immigranten in de Europese Gemeenschap ((PB C 122 van 20.5.1980, blz. 61.)),

- gezien zijn resolutie van 12 maart 1987 over het asielrecht ((PB C 99 van 13.4.1987, blz. 167.)) en zijn resolutie van 18 november 1992 over de harmonisatie in de Europese Gemeenschap van asielwetgeving en asielbeleid ((PB C 337 van 21.12.1992, blz. 97.)),

- gezien zijn resolutie van 14 oktober 1987 over discriminatie van geïmmigreerde vrouwen en migrerende werkneemsters in wetten en rechtsvoorschriften in de Gemeenschap ((PB C 305 van 16.11.1987, blz. 70.)),

- gezien zijn resolutie van 18 november 1992 over het Europees immigratiebeleid ((PB C 337 van 21.12.1992, blz. 94.)),

- gezien zijn resolutie van 15 juli 1993 over het Europees immigratiebeleid ((PB C 255 van 20.9.1993, blz. 184.)),

- gezien zijn resolutie van 19 januari 1994 over de principes van een Europees vluchtelingenbeleid ((PB C 44 van 14.2.1994, blz. 106.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 april 1995 over racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme ((PB C 126 van 22.5.1995, blz. 75.)),

- gezien de verslagen van zijn onderzoekscommissies over "Racisme en vreemdelingenhaat in Europa",

- gezien de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad, de vertegenwoordigers van de lid-staten in het kader van de Raad bijeen en de Commissie tegen racisme en vreemdelingenhaat van 11 juni 1986,

- gezien de verzoekschriften:

a) 574/93, ingediend door de heer Gunter Feneis, Duitser, over de visumplicht voor burgers uit derde landen;

b) 335/94 van de heer Wilfried Rundholz, Duitser, over de harmonisatie van het asielrecht op basis van de Geneefse vluchtelingenconventie;

c) 434/94, ingediend door mevrouw Ute Dorschner, Duitse nationaliteit, namens "Initiative Pro Asyl Wörthsee" over de op handen zijnde uitzetting uit Duitsland en deportatie naar Turkije van een Koerdisch vluchtelingengezin;

d) 449/94, ingediend door mevrouw Ute Dorschner, Duitse nationaliteit, namens het "Initiative Pro Asyl Wörthsee" over de aanstaande uitwijzing uit Duitsland en deportatie naar Turkije van een Koerdisch vluchtelingengezin;

e) 458/94, ingediend door de heer Paliah Ganesh, Srilankaanse nationaliteit, over een aanvraag voor politiek asiel;

f) 564/94, ingediend door de heer Krishna Vaikunthavasan, Britse nationaliteit, namens de "Tamil Coordinating Committee" over de situatie van de Tamils die in de Europese Unie om politiek asiel verzoeken;

g) 591/94, ingediend namens de Duitse beweging "Anti-Rassismus AG" over de op handen zijnde uitwijzing uit Duitsland van een groep Roemeense vluchtelingen die tot dezelfde familie behoren;

h) 714/94, ingediend door de heer Constantin Lascu Sorin, Roemeen, over een aanvraag voor politiek asiel;

i) 778/94, ingediend door mevrouw Erika Rennhack, Duitse, inzake de aanstaande uitzetting van haar echtgenoot uit Duitsland,

- gezien het verslag van de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en van de Commissie sociale zaken en werkgelegenheid (A4-0169/95),

A. overwegende dat asielbeleid en immigratiebeleid duidelijk onderscheiden dienen te worden,

B. overwegende dat het recht op asiel een universeel mensenrecht is dat is verankerd in artikel 14 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en aansluit op de beste Europese tradities,

C. overwegende dat de door de Europese Commissie voorgestane brede aanpak van het immigratie- en asielbeleid van de Europese Unie, bestaande uit:

- beïnvloeding van de migratiedruk,

- beïnvloeding van de migratiebeweging,

- integratie van vluchtelingen en migranten,

- bestrijding van elke vorm van discriminatie,

wenselijk en noodzakelijk is, maar dat de maatregelen van de Raad in dat kader vooral moeten bijdragen aan de daadwerkelijke bescherming van vluchtelingen en aan het wegnemen van de oorzaken van de vluchtelingenproblematiek,

D. overwegende dat een dergelijke evenwichtige benadering gegrond dient te zijn op de op dit terrein geldende verdragen, in het bijzonder op het Geneefse Vluchtelingenverdrag van 1951, het Protocol van New York van 1967, de basisprincipes van het UNHCR en het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens van 1950, en dat deze benadering dient te worden verbreed, opdat de internationale bescherming van vluchtelingen:

- uitgaat van een geharmoniseerde invulling van het begrip "vluchteling";

- gebaseerd kan worden op een goed werkend systeem van internationale verplichtingen waarin VN-lid-staten zich gebonden weten aan het beleid van de UNHCR en daaraan een substantiële bijdrage leveren,

E. overwegende dat politici en beleidsmakers een speciale verantwoordelijkheid dragen om het debat over asiel- en immigratiebeleid op evenwichtige en zorgvuldige wijze te voeren,

F. overwegende dat de meeste vluchtelingen en asielzoekers reeds in eigen regio worden opgevangen, en dat de Europese Unie verhoudingsgewijs slechts een bescheiden aantal vluchtelingen en asielzoekers opvangt en dat daarvan een groot deel naar het eigen land terugkeert, als de oorzaak van de vlucht uit de weg geruimd is,

G. overwegende dat de Overeenkomst van Dublin van 15 juni 1990 betreffende de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij een van de lid-staten van de Europese Gemeenschap wordt ingediend nog altijd niet door alle EU-lid-staten die deze overeenkomst getekend hebben, is geratificeerd,

H. overwegende dat "aanbevelingen", "resoluties" en andere besluiten van algemene strekking van de Raad inzake immigratie- en asielbeleid zich ten onrechte onttrekken aan parlementaire en justitiële controle, zodoende een onvoldoende democratisch en rechtsstatelijk karakter dragen, en daarmee als vormen van Unieregeling niet aanvaardbaar zijn,

I. overwegende dat bij het steeds vrijer wordende verkeer binnen de Europese Unie het opnemen van asielzoekenden en vluchtelingen niet meer nationaal kan worden geregeld, maar geharmoniseerd moet worden,

J. overwegende dat de Europese Unie als geheel voor vluchtelingen als een veilig gebied wordt gezien en dat daarom niet meer kan worden volstaan met een uitsluitend nationaal beleid,

K. overwegende dat de immigranten uit derde landen in vele gevallen op grond van hun nationaliteit blootstaan aan discriminatie bij de toegang tot arbeid, bij de beloning, bij de belastingheffing en bij de sociale voorzieningen, en zij het sterkst getroffen worden door werkloosheid en andere gevolgen van de economische crisis,

L. overwegende dat vele mensen in de Unie geen volledige burgerrechten genieten omdat zij afstammelingen zijn van immigranten, hoewel zij in de Unie geboren zijn en zich daar het middelpunt van hun leven bevindt,

M. overwegende dat het asiel- en immigratiebeleid van de lid-staten onvoldoende acht slaat op de specifieke positie van vrouwen,

N. overwegende dat vrouwen, jongeren en kinderen dikwijls zijn blootgesteld aan het gevaar van mensenhandel en misbruiken en zij derhalve bij immigratie bijzondere aandacht verdienen,

O. overwegende dat de Commissie en de Raad, de herhaalde verzoeken van het Europees Parlement ten spijt, geen actieprogramma's ontwikkeld hebben voor de integratie van immigranten en ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat,

P. overwegende dat de inwerkingtreding van de Schengen-Verdragen een eerste positieve stap is in de richting van het vrij verkeer van personen in de Europese Unie, maar het nadeel heeft dat een Europa van twee snelheden is ontstaan op het terrein van justitie en binnenlandse zaken,

Q. overwegende dat er in de lid-staten sprake is van een stijgende tendens in overvallen en brandaanslagen met een racistische achtergrond op vluchtelingen, immigranten en burgers van een andere huidskleur,

R. overwegende dat racisme en antisemitisme in Europa zichtbaar zijn toegenomen en dat tegen deze achtergrond racistische en rechts-extreme partijen steeds grotere successen kunnen boeken bij verkiezingen, en van mening dat deze ontwikkeling een bedreiging vormt voor de democratische waarden van de Gemeenschap,

S. overwegende dat verscheidene lid-staten hun nationale wetgeving op het gebied van het asiel- en immigratiebeleid de afgelopen jaren hebben aangescherpt,

T. overwegende dat in de Europese Unie een conventie inzake tijdelijke opname van vluchtelingen uit burgeroorlogen met een gepaste regeling van de verdeling van lasten sinds lang nodig is,

Institutionele aangelegenheden

1. acht het noodzakelijk dat de Commissie vóór 1 januari 1996 met een werkprogramma komt dat uitgaat van deze resolutie en dat tevens een heldere opzet bevat voor concrete uitvoering van het beleid, tijdsplanning en bekostiging van de voorgestelde maatregelen;

2. dringt er bij de Commissie op aan een actievere rol te spelen op dit beleidsterrein en haar recht van initiatief te benutten met het oog op een snelle harmonisatie van de onderdelen van dit beleidsterrein en vraagt ter zake om de ontwikkeling van gemeenschappelijke criteria die - aan het Verdrag van Genève ontleend - behulpzaam zijn bij het beantwoorden van de vraag of men aan vluchtelingen een permanente of tijdelijke verblijfsstatus moet toekennen; wijst er daarbij op dat het principe van "tijdelijke opvang" niet mag worden gebruikt om het bieden van een permanente bescherming aan vluchtelingen uit de weg te gaan en stelt derhalve eisen aan:

- de voorwaarden voor tijdelijke opvang,

- de duur van de opvang,

- de inhoud van de opvang,

en verzoekt de Commissie een voorstel uit te werken;

3. meent dat besluiten inzake het asielbeleid en het immigratiebeleid geleidelijk onder de bevoegdheid van de Gemeenschap dienen te worden gebracht, en dringt erop aan dat de Commissie vóór 1 januari 1996 een voorstel doet om artikel K.9 van het Verdrag betreffende de Europese Unie toe te passen;

4. is van mening dat "aanbevelingen", "resoluties" en andere besluiten van algemene strekking van de Raad inzake immigratie- en asielbeleid zich ten onrechte onttrekken aan parlementaire en justitiële controle en daarmee als vormen van Unieregeling niet aanvaardbaar zijn, en eist dat wanneer de Raad besluiten wil nemen op grond van het EU-Verdrag, deze voorafgaand aan de besluitvorming voor advies aan het Europees Parlement worden voorgelegd overeenkomstig artikel K.6 van het EU-Verdrag en wenst dat ontwerp-teksten die lid-staten of de Commissie aan de Raad voorleggen openbaar worden gemaakt op dezelfde wijze als dat met Commissievoorstellen voortkomend uit de eerste pijler van het EU-Verdrag, het geval is;

5. acht het onaanvaardbaar, dat de harmonisatie van immigratie- en asielbeleid plaatsvindt zonder behoorlijk internationaal juridisch toezicht, en dringt er mitsdien op aan dat de bevoegdheden van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in het algemeen worden uitgebreid tot kwesties in verband met justitie en binnenlandse zaken;

6. verzoekt de Raad tenminste eenmaal per jaar - ter voorbereiding van het jaarlijks debat over de voortgang bij de tenuitvoerlegging op het gebied van de derde pijler - schriftelijk verslag te doen aan het Europees Parlement;

Migratie

7. dringt er bij de Commissie op aan een voorstel in te dienen dat voorziet in concrete aanbevelingen voor een betere coördinatie en samenwerking tussen instellingen en organisaties die zich richten op studie en informatieverwerking over migratie;

8. verzoekt de Commissie in het bijzonder uitgaande van uniforme categorieën uit de hele Unie vergelijkbaar cijfermateriaal over immigratie naar de Unie en emigratie naar derde landen bijeen te brengen;

9. wijst in dit verband op de lopende discussies over de mogelijke oprichting van een migratie-observatorium, en benadrukt dat een flexibele en projectmatige aanpak de voorkeur geniet boven de oprichting van een migratie-observatorium;

10. dringt er bij de Commissie op aan de aanbevelingen van de Sociale Top in Kopenhagen op te volgen, en beleidsvoorstellen uit te werken om te investeren in sociale prioriteiten en het opbouwen van een "civic society" in ontwikkelingslanden; dringt er bij de Commissie tevens op aan haar inspanningen en haar initiatieven te verveelvoudigen ter bestrijding van de conjuncturele oorzaken van de migrantenbewegingen en suggereert dat een krachtiger en doeltreffender buitenlands en veiligheidsbeleid daarbij een rol kan spelen;

11. dringt er bij de Commissie op aan te komen tot een behoorlijk preventief migratiebeleid van de Unie en in dat kader tevens te komen tot een betere bijdrage van de Unie aan de organisatie van de opvang van ontheemden in de regio van herkomst bij grootschalige noodtoestanden, opdat deze mensen zo min mogelijk vervreemden van hun land van herkomst, en stelt voor om

- gemeenschappelijke criteria voor de inhoudelijke beoordeling van asielaanvragen,

- (na evaluatie) bestaande procedure-afspraken en criteria voor de daadwerkelijke opvang en bescherming van vluchtelingen in de Europese regio,

als programmapunten in het EG-recht te verankeren;

12. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan om te voorzien in een doeltreffend en doorzichtig noodhulpsysteem dat het mogelijk maakt bij rampen, conflicten en duidelijke mensenrechtschendingen doeltreffend in te grijpen;

13. vraagt de Commissie andermaal een kaderrichtlijn uit te werken inzake immigratie, gevolgd door bijzondere richtlijnen inzake de gebieden

- toegang tot de arbeidsmarkt,

- opleiding en bijscholing,

- tijdelijk werk,

- remigratie,

en de bestaande resolutie inzake gezinshereniging te vervangen door een richtlijn;

Asiel

14. acht het noodzakelijk dat de Commissie besluiten van de Raad met gevolgen voor asielzoekers aan een nader onderzoek onderwerpt en controleert of de maatregelen in overeenstemming zijn met de vereisten van de Conventie van Genève (1951), aansluiten op het UNHCR-handboek (over procedures en criteria voor het bepalen van de vluchtelingenstatus) en rekening houden met de Europese Conventie voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en gaat er daarbij van uit dat de Commissie het Parlement van de uitkomsten van dit onderzoek op de hoogte stelt;

15. stelt dat het recht op "non-refoulement" tot de basisrechten van het Verdrag van Genève behoort, en verzoekt de Commissie een onderzoek in te stellen om te bezien of het gebruik van het begrip "veilig derde land" dit recht direct of indirect bedreigt;

16. verzoekt de lid-staten met name de beginselen van het Verdrag van New York van 1952 ten aanzien van het recht van minderjarigen, ook al zijn het kinderen van illegalen, op onderwijs, gezondheid en bijstand ten uitvoer te leggen;

17. verzoekt de Commissie en de lid-staten hun wetgeving zodanig te wijzigen dat asielprocedures nooit langer dan drie jaren duren en een regeling te treffen voor gevallen waar deze termijn buiten toedoen van de asielzoeker overschreden wordt;

18. vraagt de Commissie en de lid-staten eveneens in het kader van het asielbeleid bijzondere aandacht te besteden aan personen met een onbevredigende rechtspositie waaronder geweldslachtoffers, kinderen en vrouwen; verzoekt de Commissie en de lid-staten tevens extra aandacht te besteden aan het groeiende verschijnsel van onbegeleide minderjarige asielzoekers, zowel wat de oorzaken daarvan betreft als wat betreft het verzorgen van een menselijke opvang; verzoekt de Commissie met spoed een voorstel uit te werken waarin seksespecifieke onderdrukking en seksueel geweld tegen vrouwen als legitieme gronden voor asiel worden aanvaard;

19. verzoekt de lid-staten zich niet te verschuilen achter de "internationale zones" van de luchthavens en vreest dat het voortbestaan van dergelijke praktijken het aantal 'zwervende' vluchtelingen nog zal doen toenemen;

20. verzoekt de Commissie en de lid-staten bijzondere aandacht te schenken aan personen, die zich door desertie uit militaire eenheden of privélegers aan deelname aan een burgeroorlog onttrokken hebben;

21. verzoekt de Commissie en de lid-staten om, gezien hun voornemen om een geharmoniseerde interpretatie te geven van het begrip "vluchteling" overeenkomstig artikel 1 A van de Conventie van 1951, de gezaghebbende richtsnoeren te volgen die zijn vervat in de Conclusies van het Uitvoerend Comité van de UNHCR en het UNHCR-handboek inzake procedures en criteria voor vaststelling van de status van vluchteling;

22. verzoekt de Raad dringend de werkzaamheden in verband met de definitie van het begrip 'vluchteling' overeenkomstig artikel 1A van de Conventie van Genève af te ronden, en hierbij in het bijzonder erop te letten dat deze status wordt toegekend aan personen die werkelijk in hun land vervolgd worden, zelfs al vindt die vervolging niet plaats door de nationale autoriteiten;

23. stelt vast dat door de inwerkingtreding van de Schengen-Verdragen tussen zeven lid-staten van de Unie nu daadwerkelijk sprake is van een Europa van twee snelheden op het terrein van justitie en binnenlandse zaken; betreurt deze toestand en is van mening dat deze zo kort mogelijk moet duren; dringt in dat verband bij de Raad en de lid-staten aan op spoedige inwerkingtreding van het Verdrag van Dublin inzake asielbeleid, onverminderd de wens om ter zake eveneens tot Uniewetgeving te komen;

24. verzoekt de lid-staten de door de UNHCR opgestelde minimumnormen voor asielprocedures na te leven en ervoor te zorgen dat alle bij de procedures betrokkenen grondig worden opgeleid en steeds worden bijgeschoold;

25. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de inhoud van de resolutie van de Raad met betrekking tot minimumgaranties voor de asielprocedures; acht het ontoelaatbaar dat de Raad inmiddels op 20 juni 1995 tot besluitvorming is overgegaan en eist dat de Raad het Europees Parlement alsnog overeenkomstig titel VI van het EU-Verdrag raadpleegt;

26. verzoekt de Raad en de lid-staten de uitdrukkelijk in de Verdragen vastgelegde instrumenten te benutten om minimale waarborgen in te bouwen in de asielprocedures, met inachtnemening van de Conventie van Genève van 1951; dringt erop aan dat deze waarborgen ten minste de naleving van de volgende criteria moeten inhouden:

- alle asielzoekers hebben het recht op een grondige en billijke behandeling van hun zaak;

- landen kunnen asielzoekers alleen doorsturen naar derde landen zonder een grondige behandeling van hun aanvraag, als gewaarborgd is dat de asielzoeker doeltreffende en duurzame bescherming krijgt tegen uitwijzing;

- het besluit tot afwijzing van een asielaanvraag kan alleen worden genomen door de instantie die belast is met de behandeling van asielaanvragen;

- alle asielzoekers wier aanvraag is afgewezen moeten in beroep kunnen gaan bij een onafhankelijke gerechtelijke instantie; een besluit tot uitzetting wordt in geval van beroep automatisch opgeschort;

27. wijst erop dat sancties tegen vervoerders van personen met ongeldige documenten niet in strijd mogen zijn met bijlage 9 van het Verdrag van Chicago van 1944;

28. dringt er bij de Commissie op aan een Unieregeling in de vorm van een gemeenschappelijk kader en concrete maatregelen uit te werken inzake tijdelijke bescherming van massale groepen ontheemden die buiten eigen schuld in groot gevaar verkeren, ook al zijn zij geen vluchtelingen in de zin van het Vluchtelingenverdrag, en daarbij samen te werken met de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties;

29. dringt er bij de Commissie op aan te komen tot een betere bijdrage van de Unie aan de organisatie van de opvang van ontheemden in de regio van herkomst bij grootschalige noodtoestanden;

30. is van mening dat een dergelijke regeling inzake tijdelijke bescherming op geen enkele wijze afbreuk mag doen aan de rechten van personen die om asiel verzoeken op grond van het Verdrag van Genève; dat zij minimumgaranties zou moeten bieden, onder meer de waarborg dat bescherming wordt geboden zolang het gevaar in het land van oorsprong blijft bestaan; dat het besluit om de tijdelijke bescherming stop te zetten alleen kan worden genomen na een zorgvuldig onderzoek naar de mensenrechtensituatie in het land van herkomst en op voorwaarde dat de personen die terugkeren niet het slachtoffer zullen worden van schendingen van de mensenrechten;

31. dringt er bij de Commissie op aan met spoed te komen tot het ontwerp van een Europees stelsel voor de algehele opvang van asielzoekers, ontheemden en vluchtelingen opdat de verantwoordelijkheid voor deze opvang gezamenlijk en op evenredige wijze door de lid-staten wordt gedragen;

32. verzoekt de Commissie een voorstel uit te werken om expertise en financiële middelen voor de opvang van asielzoekers en vluchtelingen over te dragen aan de landen van Midden- en Oost-Europa;

Illegale immigratie

33. acht het hoogst betreurenswaardig, dat het Buitengrenzenverdrag van de Unie nog steeds uitblijft terwijl de binnengrenzen vervallen;

34. verzoekt de Commissie een voorstel te doen voor een samenhangend terugkeerbeleid ten aanzien van illegale immigranten, waarin aandacht wordt besteed aan de mogelijkheden voor scholing binnen terugkeerprojecten, aan de afspraken met derde landen over de wedertoelating van hun onderdanen, en dit plan voor te bereiden in overleg met de Internationale Organisatie voor Migratie (I.O.M.);

35. verzoekt de lid-staten de strijd tegen mensensmokkelaars en hun netwerken te versterken en illegale arbeid te bestrijden, door de ondernemingen te beboeten en te verplichten tot het nabetalen van een passende beloning en sociale premies alsmede belasting voor illegale werknemers om aldus o.a. hun herintegratie in de landen van herkomst te vergemakkelijken;

Racisme en vreemdelingenhaat

36. is van oordeel dat er - mede op grond van de jurisprudentie van het Hof van Justitie - argumenten zijn om aan te nemen dat de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat onder de werking van de eerste pijler van het Unieverdrag valt; verzoekt de Commissie een anti-discriminatierichtlijn in te dienen; is voorts van mening dat de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat op grond van het subsidiariteitsbeginsel mede valt onder de verantwoordelijkheid van alle overheden en alle maatschappelijke instellingen; verzoekt tevens de Commissie de aanbevelingen van de Onderzoekscommissie racisme en vreemdelingenhaat ter harte te nemen;

37. verzoekt de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat op te nemen onder de prioriteiten van de Unie en dit voldoende op de Intergouvernementele Conferentie van 1996 te onderstrepen;

38. verzoekt de Commissie de sociale partners aan te sporen om deel te nemen aan het opstellen van een gedragscode die rassendiscriminatie op het werk verbiedt en die in januari 1997 moet ingaan;

Inburgering

39. onderstreept de noodzaak, o.a. met behulp van lokale autoriteiten en NGO's, de maatregelen te versterken voor de opvang van migranten- en vluchtelingenvrouwen en kinderen in de gastvrijheid verlenende landen;

40. acht het van groot belang dat prioriteit wordt gegeven aan de versterking van de rechtspositie van burgers van derde landen die legaal verblijven in een van de lid-staten; herhaalt zijn opvatting dat het recht op vrij verkeer in de Unie moet gelden voor alle personen die rechtmatig in de lid-staten wonen, ongeacht hun herkomst, nationaliteit, godsdienst of huidskleur; verzoekt de Commissie om voor 1 januari 1996 te komen tot voorstellen ter verwezenlijking hiervan, alsmede om een inventarisatie te verrichten van wettelijke bepalingen die deze personen uit derde landen achterstellen bij Unieburgers en van de mogelijkheden hen toegang te verlenen tot een Europees burgerschap;

41. verzoekt de lid-staten de verwerving van de dubbele nationaliteit voor legale inwoners gemakkelijker te maken, en wijst in dit verband op de positieve ervaringen in bepaalde lid-staten;

42. verzoekt de lid-staten het actief en passief kiesrecht, ten minste bij lokale, regionale, en Europese verkiezingen, te verlenen aan inwoners uit derde landen die tenminste vijf jaar in de Unie verblijven;

43. is van mening dat vrouwen uit derde landen die legaal in de Unie verblijven recht zouden moeten hebben op een onafhankelijke verblijfsstatus die niet komt te vervallen in geval van emigratie, scheiding of overlijden van de echtgenoot, en eist dat de Commissie dienaangaande een ontwerp-richtlijn voorlegt;

44. wijst op de verschillende praktijken ten aanzien van verblijfsvergunningen in de lid-staten, waardoor de immigranten wordt verhinderd hun leven op lange termijn te plannen, en verzoekt de Commissie voor de harmonisatie van de bepalingen rond verblijfsvergunningen te zorgen om de verblijfsstatus van immigranten uit derde landen te verstevigen;

45. verzoekt de Commissie specifieke programma's in het kader van het Europees Sociaal Fonds op te stellen, die geschikt zijn voor de ondersteuning van de beroepsopleiding en voor de integratie van jongeren die blootstaan aan specifieke problemen ten gevolge van migratie en algemene discriminatie;

46. verzoekt de Commissie te komen tot de opstelling van een gemeenschappelijk programma voor de inburgering van migranten, waarbij versterking van de maatschappelijke positie van migranten centraal staat en specifieke aandacht wordt besteed aan de positie van migrantenvrouwen;

47. verzoekt de Commissie om een actieprogramma voor de integratie van immigranten voor te bereiden, dat hun culturele identiteit respecteert en gebruik maakt van de mogelijkheden van de programma's SOCRATES en LEONARDO voor onderwijs en scholing van migranten en hun gezinsleden, maar ook van ambtenaren die bij het integratieproces fungeren als "portiers", zoals politiefunctionarissen en ambtenaren die werkzaam zijn op gebieden als huisvesting, gezondheidszorg, onderwijs, enz;

48. verzoekt de Commissie zich in te zetten voor basisnormen voor de behandeling van immigranten, vluchtelingen en asielzoekers en hun familieleden, zoals maatschappelijke hulpverlening, onderwijsfaciliteiten (met inbegrip van taalcursussen), werkgelegenheid, gezinshereniging en bewegingsvrijheid, opdat zij zich in het gastland beter kunnen redden;

49. vraagt het onderwijs en de media een actievere bijdrage te leveren aan de voorlichting van de Europese publieke opinie over de buitenlandse gemeenschappen, over hun geschiedenis en cultuur, en hun bijdrage aan het economische en sociale leven in de Europese Unie, teneinde de harmonische betrekkingen tussen de gemeenschappen te bevorderen;

50. dringt er bij de Raad op aan om het vierde armoedebestrijdingsprogramma onmiddellijk aan te nemen en te blijven strijden tegen de maatschappelijke uitsluiting van kwetsbare groepen, waaronder buitenlandse werknemers en hun gezinsleden;

Slotbepalingen

51. stelt vast dat de Unie en haar lid-staten de facto altijd al immigratielanden zijn geweest en verzoekt de Commissie en de lid-staten het openbare debat tussen politici, wetenschappers en praktijkmensen over de ervaringen met het asiel- en het immigratiebeleid duurzaam te stimuleren met het oog op de vraag of en in hoeverre in de toekomst een actief immigratiebeleid nodig is;

52. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio's, de regeringen en parlementen van de lid-staten, de kandidaat-lid-staten, de Raad van Europa en de Verenigde Naties.