GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 25/98 door de Raad vastgesteld op 17 maart 1998 met het oog op de aanneming van Richtlijn 98/. . ./EG van de Raad van . . . tot wijziging van Richtlijn 96/26/EG inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en inzake de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde vervoerondernemers (98/C 161/02)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),

Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),

(1) Overwegende dat de bestaande verschillen tussen de nationale regelgeving betreffende de toegang tot het beroep van wegvervoerder en de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels kunnen leiden tot concurrentievervalsing;

(2) Overwegende dat het harmonisatieproces op dit gebied moet worden voortgezet in het kader van de werking van de interne markt door middel van een versterking van de gemeenschappelijke regels van Richtlijn 96/26/EG (4);

(3) Overwegende dat het toepassingsgebied van Richtlijn 96/26/EG in verband met de ontwikkeling op de markt van het goederenvervoer over de weg en de werking van de interne markt moet worden uitgebreid tot bepaalde categorieën ondernemers die voor rekening van derden goederen over de weg vervoeren met voertuigen met een gering tonnage, zoals bijvoorbeeld koeriersdiensten, onder voorbehoud van een bijzondere afwijking voor goederenvervoerondernemingen die lokaal vervoer over korte afstand verrichten met voertuigen met een maximaal toegestaan gewicht tussen 3,5 en 6 ton;

(4) Overwegende dat er strengere eisen inzake betrouwbaarheid moeten worden gesteld, onder meer op het gebied van de bescherming van het milieu en de beroepsaansprakelijkheid;

(5) Overwegende dat, wat financiële draagkracht betreft, een hoger en geharmoniseerd niveau voor het vereiste beschikbare kapitaal en de reserves moet worden vastgesteld, teneinde discrepanties op de markt te voorkomen; dat de waarde van de ECU, uitgedrukt in nationale munteenheden, om de vijf jaar opnieuw moet worden vastgesteld;

(6) Overwegende dat, wat de vakbekwaamheid betreft, de kandidaat-vervoerders moeten kunnen aantonen dat zij een geharmoniseerd minimumopleidingsniveau in dezelfde onderwerpen hebben, dat zij een volgens een vergelijkbaar model opgestelde verklaring bezitten waaruit hun vakbekwaamheid, met name op handelsgebied, op een geharmoniseerd minimumniveau en op basis van uniforme toetsingsregels in alle lidstaten blijkt; dat hiertoe tevens bepaalde aspecten van de organisatie van het examen moeten worden geharmoniseerd;

(7) Overwegende dat bepaalde lidstaten voor de kandidaten die hun gewone verblijfplaats op hun grondgebied hebben, verplichte cursussen ter voorbereiding op de vakbekwaamheidsexamens organiseren;

(8) Overwegende dat bijgevolg de kennisniveaus die in aanmerking worden genomen voor de afgifte van de verklaring van vakbekwaamheid, onverminderd Richtlijn 96/26/EG, per lidstaat verschillen; dat de nationale maatregelen gezien die verschillen dus aanzienlijk kunnen variëren binnen het in bijlage I bij de genoemde richtlijn omschreven kader, met name wat betreft de kwalificatie van de vervoerders, de kwaliteit van de dienst en de verkeersveiligheid;

(9) Overwegende dat moet worden toegestaan dat de lidstaten tijdens een beperkte periode na raadpleging van de Commissie een aanvullend examen kunnen organiseren voor personen die voorheen nooit een verklaring van vakbekwaamheid in een lidstaat hebben verkregen, maar geslaagd zijn voor het examen van vakbekwaamheid in een lidstaat, terwijl zij hun normale verblijfplaats in een andere lidstaat hadden, waar zij het beroep van wegvervoerder voor het eerst wensen uit te oefenen; dat dit aanvullende examen moet gaan over onderwerpen waarbij de nationale aspecten van het beroep verschillen van die van de lidstaat waar zij voor het examen zijn geslaagd, met name de specifieke nationale aspecten van commerciële, sociale, fiscale en technische aard, of de aspecten die verband houden met de ordening van de markt en het vennootschapsrecht;

(10) Overwegende dat een overgangsregeling voor de toepassing van Richtlijn 96/26/EG in Oostenrijk, Finland en Zweden moet worden ingevoerd;

(11) Overwegende dat geregeld moet worden nagegaan of de erkende vervoerders nog steeds aan de voorwaarden inzake betrouwbaarheid, financiële draagkracht en vakbekwaamheid voldoen;

(12) Overwegende dat de lidstaten in het belang van de goede werking van de interne markt sancties moeten instellen die doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 96/26/EG wordt als volgt gewijzigd:

1. in artikel 1, lid 2:

- wordt het eerste streepje vervangen door:

"- "beroep van ondernemer van goederenvervoer over de weg", de activiteit van elke onderneming die met een motorvoertuig of met een samenstel van voertuigen goederen voor rekening van derden vervoert;";

- wordt het volgende streepje toegevoegd:

"- "normale verblijfplaats", de plaats waar een persoon gewoonlijk verblijft, dat wil zeggen gedurende ten minste 185 dagen per kalenderjaar, wegens persoonlijke en beroepsbindingen, of, in het geval van een persoon zonder beroepsbindingen, wegens persoonlijke bindingen, die wijzen op nauwe banden tussen hemzelf en de plaats waar hij woont.

De normale verblijfplaats van een persoon wiens beroepsbindingen op een andere plaats gelegen zijn dan zijn persoonlijke bindingen, en die daardoor afwisselend op verschillende in twee of meer lidstaten gelegen plaatsen moet verblijven, wordt evenwel geacht te liggen op de plaats van zijn persoonlijke bindingen, mits hij regelmatig daarnaar terugkeert. Aan deze laatste voorwaarde behoeft niet te worden voldaan wanneer de persoon in een lidstaat verblijft voor de uitvoering van een opdracht van bepaalde duur. Het bezoeken van een universiteit of een school impliceert niet de overbrenging van de normale verblijfplaats.";

2. in artikel 2:

- wordt lid 1 vervangen door:

"1. Deze richtlijn is niet van toepassing op ondernemingen die het beroep van ondernemer van goederenvervoer over de weg uitoefenen met motorvoertuigen of samenstellen van voertuigen met een maximaal toegestaan gewicht van ten hoogste 3,5 ton. De lidstaten kunnen deze drempel echter voor alle vervoercategorieën of voor een gedeelte daarvan verlagen.";

- wordt de huidige tekst in lid 2 hernummerd tot punt a), en wordt het volgende punt toegevoegd:

"b) Wat betreft ondernemingen die het beroep van ondernemer van goederenvervoer over de weg uitoefenen met gebruikmaking van voertuigen met een maximaal toegestaan gewicht tussen 3,5 en 6 ton, mogen de lidstaten, na de Commissie te hebben geïnformeerd, vrijstelling verlenen voor alle bepalingen van deze richtlijn of een gedeelte daarvan aan ondernemingen die uitsluitend plaatselijk vervoer verrichten dat gezien de korte afstanden slechts een geringe rol speelt op de vervoermarkt.";

3. in artikel 3:

- wordt lid 2, punt c), vervangen door:

"c) veroordeeld is of zijn voor ernstige inbreuken op de geldende voorschriften:

- inzake de in het beroep geldende loon- en arbeidsvoorwaarden, of

- inzake het vervoer van goederen respectievelijk dat van personen over de weg, met name de regels inzake de rij- en rusttijden voor bestuurders, de afmetingen en gewichten van de bedrijfsvoertuigen, de verkeersveiligheid en de veiligheid van de voertuigen, de bescherming van het milieu, alsmede de overige regels inzake beroepsaansprakelijkheid.";

- wordt lid 3, punt c), vervangen door:

"c) De onderneming moet beschikken over een kapitaal en reserves waarvan de waarde ten minste gelijk is aan 9 000 ECU wanneer slechts één voertuig wordt gebruikt en 5 000 ECU voor ieder volgend voertuig.

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt de waarde van de ECU, uitgedrukt in nationale munteenheden, iedere vijf jaar vastgesteld. Toegepast worden de koersen die van kracht zijn op de eerste werkdag in oktober, zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, en wel met ingang van 1 januari van het daaropvolgende kalenderjaar.";

- wordt lid 3, punt d), vervangen door:

"d) Voor de toepassing van a), b) en c) kan de bevoegde autoriteit de bevestiging of de verzekering van een bank of een andere daartoe gekwalificeerde instelling aanvaarden of verlangen als bewijs. Deze bevestiging of verzekering mag de vorm van een bankgarantie, eventueel in de vorm van een onderpand of een borgsom, of enig ander soortgelijk middel hebben.";

- wordt lid 4 vervangen door:

"4 a) Aan de voorwaarde van vakbekwaamheid wordt voldaan door het bezit van kennis die beantwoordt aan het in bijlage I omschreven opleidingsniveau in de daar genoemde onderwerpen. Die kennis wordt vastgesteld aan de hand van een verplicht schriftelijk examen dat met een mondeling examen kan worden aangevuld; deze examens worden volgens de in bijlage I aangegeven vorm georganiseerd door de hiertoe door de lidstaat aangewezen autoriteit of instantie.

b) De lidstaten kunnen kandidaten die ten minste vijf jaar praktijkervaring in een leidende functie binnen een vervoersonderneming aantonen, vrijstellen van het examen, op voorwaarde dat die kandidaten zich onderwerpen aan een controleproef waarvan de inhoud door de lidstaten wordt vastgesteld overeenkomstig bijlage I.

c) De lidstaten kunnen de houders van bepaalde, speciaal door de lidstaten daartoe aangewezen diploma's van hoger of technisch onderwijs die een gedegen kennis van de in de lijst van bijlage I genoemde onderwerpen impliceren, vrijstellen van de onderwerpen van het examen waarop deze diploma's betrekking hebben.

d) Het bewijs van vakbekwaamheid wordt geleverd door overlegging van een verklaring die is afgegeven door de onder a) bedoelde autoriteit of instantie. Deze verklaring wordt opgesteld volgens de modelverklaring van bijlage I bis.

e) Voor kandidaten die van plan zijn om de daadwerkelijke en permanente leiding op zich te nemen van ondernemingen die slechts nationaal vervoer verrichten, kunnen de lidstaten bepalen dat de kennis die telt voor het vaststellen van de vakbekwaamheid uitsluitend betrekking heeft op onderwerpen die met het nationaal vervoer verband houden. In dat geval wordt op het bewijs van vakbekwaamheid, waarvan het model in bijlage I bis staat, vermeld dat de houder ervan uitsluitend gemachtigd is de feitelijke en permanente leiding op zich te nemen van ondernemingen die slechts vervoer verrichten binnen de lidstaat die het bewijs heeft afgegeven.

f) Na raadpleging van de Commissie kan een lidstaat verlangen dat iedere natuurlijke persoon die houder is van een bewijs van vakbekwaamheid dat na . . . (*) door de bevoegde instantie van een andere lidstaat is afgegeven, terwijl die persoon zijn normale verblijfplaats in de eerste lidstaat had, een aanvullend examen aflegt dat door de daartoe door de eerste lidstaat aangewezen autoriteit of instantie wordt georganiseerd. Het aanvullende examen gaat over de specifieke kennis met betrekking tot de nationale aspecten van het beroep van wegvervoerder in de lidstaat.

Dit punt geldt gedurende drie jaar na . . . (*). Deze periode kan door de Raad op voorstel van de Commissie volgens de Verdragsregels met een nieuwe periode van maximaal vijf jaar worden verlengd. Dit punt is alleen van toepassing op natuurlijke personen die het bewijs van vakbekwaamheid nog niet eerder in een lidstaat hadden verkregen op het tijdstip waarop zij het onder de in de eerste alinea bedoelde voorwaarden verkregen.

(*) Een jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn.";

4. in artikel 5:

- wordt aan lid 1 het volgende streepje toegevoegd:

"- 1 januari 1995, wat Oostenrijk, Finland en Zweden betreft.";

- wordt in lid 2, eerste alinea, na het streepje dat begint met "na 2 oktober 1989", het volgende streepje ingevoegd:

"- na 31 december 1994 en vóór 1 januari 1997, wat Oostenrijk, Finland en Zweden betreft,";

- wordt in lid 2, aan het einde van de eerste alinea, na het streepje dat begint met "1 juli 1992", het volgende streepje ingevoegd:

"- 1 januari 1997, wat Oostenrijk, Finland en Zweden betreft,";

- wordt het volgende lid toegevoegd:

"3. a) Alle ondernemingen die vóór . . . (*) het beroep van wegvervoerder mogen uitoefenen, moeten voor het op die datum bij hen in gebruik zijnde wagenpark uiterlijk op . . . (**) voldoen aan de bepalingen van artikel 3, lid 3.

Zij moeten echter voldoen aan de bepalingen van artikel 3, lid 3, voor iedere uitbreiding van het wagenpark na . . . (*).

b) Ondernemingen die vóór . . . (*) het beroep van ondernemer van goederenvervoerder over de weg uitoefenen met voertuigen met een maximaal toegestaan gewicht tussen de 3,5 en 6 ton, moeten uiterlijk op . . . (**) voldoen aan de bepalingen van artikel 3, lid 3.

(*) De in artikel 2, lid 1, bedoelde datum waarop aan deze richtlijn moet worden voldaan.

(**) Twee jaar na de datum waarop aan deze richtlijn moet worden voldaan.";

5. aan artikel 6, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd:

"De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde instanties geregeld, doch ten minste iedere vijf jaar, nagaan of de ondernemingen nog steeds voldoen aan de voorwaarden inzake betrouwbaarheid, financiële draagkracht en vakbekwaamheid.";

6. in artikel 7:

- wordt in lid 1 het begin vervangen door: "1. Bij inbreuken op de voorschriften. . .";

- wordt lid 2 geschrapt en wordt het huidige lid 3 hernummerd tot lid 2;

7. in artikel 8:

- worden in lid 2 de woorden "of van afwezigheid van faillissement" geschrapt;

- wordt in lid 4 de laatste zin geschrapt;

8. in artikel 10, lid 3, wordt de datum "1 januari 1990" vervangen door de in artikel 2, lid 1, eerste alinea, van deze richtlijn bedoelde datum;

9. na artikel 10 worden de volgende artikelen ingevoegd:

"Artikel 10 bis

De lidstaten stellen een regeling vast voor de bestraffing van overtredingen van de nationale bepalingen die krachtens deze richtlijn worden vastgesteld en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties worden toegepast. De aldus opgelegde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

Artikel 10 ter

Vanaf . . . (*) erkennen de lidstaten als voldoende bewijs van vakbekwaamheid verklaringen overeenkomstig het modelgetuigschrift van bijlage I bis die zijn afgegeven door de daartoe door een andere lidstaat aangewezen autoriteit of instantie.

(*) Een jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.";

10. bijlage I wordt vervangen door bijlage I bij deze richtlijn en de in bijlage II bij deze richtlijn opgenomen bijlage I bis wordt toegevoegd.

Artikel 2

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op . . . (5*) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te . . .

Voor de Raad

De Voorzitter

(1) PB C 95 van 24.3.1997, blz. 66, en PB C 324 van 25.10.1997, blz. 6.

(2) PB C 287 van 22.9.1997, blz. 21.

(3) Advies van het Europees Parlement van 17 juli 1997 (PB C 286 van 22.9.1997, blz. 224), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 17 maart 1998 en besluit van het Europees Parlement van . . . (nog niet verschenen in het Publicatieblad).

(4) PB L 124 van 23.5.1996, blz. 1.

(5*) Een jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.

BIJLAGE I

"BIJLAGE I

I. LIJST VAN ONDERWERPEN BEDOELD IN ARTIKEL 3, LID 4

De voor de vaststelling van de vakbekwaamheid door de lidstaten in aanmerking te nemen kennis moet ten minste betrekking hebben op de in de onderstaande lijst genoemde onderwerpen voor het goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg. Voor deze onderwerpen moeten de kandidaat-wegvervoerders het kennis- en vaardigheidsniveau hebben dat nodig is om een vervoersonderneming te leiden.

Het hieronder beschreven minimumkennisniveau mag niet lager zijn dan niveau 3 van de structuur van de opleidingsniveaus als aangegeven in de bijlage bij Besluit 85/368/EEG (1), dat wil zeggen het niveau dat is bereikt door verplicht onderwijs aangevuld met hetzij beroepsopleiding en aanvullende technische opleiding, hetzij technische schoolopleiding of andere technische opleiding, op secundair niveau.

A. Burgerlijk recht

Vervoer van goederen en personen over de weg

De kandidaat moet met name:

1. kennis hebben van de belangrijkste contracten die in het wegvervoer worden gebruikt en van de daaruit voortvloeiende rechten en verplichtingen;

2. in staat zijn een rechtsgeldige vervoersovereenkomst te bedingen, met name wat de vervoervoorwaarden betreft;

Vervoer van goederen over de weg

3. in staat zijn een klacht van zijn opdrachtgever te onderzoeken in verband met schade ten gevolge van verlies of beschadiging van goederen tijdens het transport dan wel van vertraging bij de aflevering, en kunnen bepalen welke de gevolgen van de klacht zijn voor zijn contractuele aansprakelijkheid;

4. kennis hebben van de regels en verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg (CMR);

Vervoer van personen over de weg

5. in staat zijn een klacht van zijn opdrachtgever te onderzoeken in verband met door reizigers geleden schade of schade aan hun bagage ten gevolge van een ongeval tijdens het transport of in verband met schade als gevolg van vertraging, en kunnen bepalen welke de gevolgen van de klacht zijn voor zijn contractuele aansprakelijkheid.

B. Handelsrecht

Vervoer van goederen en personen over de weg

De kandidaat moet met name:

1. kennis hebben van de voorwaarden en de regels inzake de bedrijfsuitoefening en de algemene verplichtingen van ondernemers (inschrijving, boekhouding enz.) en van de consequenties van een faillissement;

2. de vereiste kennis hebben omtrent de verschillende ondernemingsvormen en de daarmee verband houdende voorschriften inzake oprichting en functioneren.

C. Sociaal recht

Vervoer van goederen en personen over de weg

De kandidaat moet met name:

1. op de hoogte zijn van de rol en het functioneren van verschillende sociale instellingen in de wegvervoersector (vakbonden, ondernemingsraden, personeelsvertegenwoordiging, arbeidsinspectie enz.);

2. kennis hebben van de verplichtingen van de werkgever op het gebied van de sociale zekerheid;

3. kennis hebben van de voorschriften inzake de arbeidsovereenkomsten voor de verschillende categorieën werknemers van wegvervoerondernemingen (vorm van de overeenkomst, verplichtingen van de partijen, arbeidsvoorwaarden en werktijden, vakanties, met behoud van loon, salaris, verbreking van het contract enz.);

4. kennis hebben van de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3820/85 (1) en van Verordening (EEG) nr. 3821/85 (2), alsmede van de wijze waarop deze verordeningen in de praktijk worden toegepast.

D. Belastingrecht

Vervoer van goederen en personen over de weg

De kandidaat moet met name kennis hebben van de voorschriften inzake:

1. de BTW op vervoerdiensten;

2. de motorrijtuigenbelasting;

3. de heffingen op bepaalde voertuigen die worden gebruikt voor het vervoer van goederen over de weg alsmede de tolgelden en gebruiksrechten voor het gebruik van bepaalde infrastructuur;

4. de inkomstenbelasting.

E. Commercieel en financieel beheer van de onderneming

Vervoer van goederen en personen over de weg

De kandidaat moet met name:

1. kennis hebben van de wettelijke bepalingen en de praktijken met betrekking tot het gebruik van cheques, wissels, promesses, creditcards en andere betaalmiddelen of -methoden;

2. kennis hebben van de verschillende kredietvormen (bankkrediet, documentair krediet, waarborgsommen, hypotheken, leasing, renting, factoring enz.) en de daaruit voortvloeiende lasten en verplichtingen;

3. weten wat een balans is, hoe een balans is opgesteld en moet worden geïnterpreteerd;

4. een winst- en verliesrekening kunnen lezen en interpreteren;

5. een analyse kunnen maken van de financiële situatie en de rentabiliteit van de onderneming, met name op basis van de financiële ratio's;

6. een begroting kunnen opstellen;

7. weten hoe zijn kostprijs is samengesteld (vaste kosten, variabele kosten, bedrijfskosten, afschrijvingen enz.) en berekeningen per voertuig, per kilometer, per reis of per ton kunnen maken;

8. een organisatieschema voor alle werknemers van de onderneming en werkplanningen enz. kunnen opstellen;

9. kennis hebben van de beginselen van het marktonderzoek (marketing), de verkoopbevordering voor vervoerdiensten, het opzetten van klantenbestanden, reclame, public relations enz.;

10. kennis hebben van de verschillende typen verzekeringen die voor vervoersactiviteiten van belang zijn (aansprakelijkheidsverzekering, verzekering van passagiers, goederen, bagage) en de daarmee verband houdende waarborgen en verplichtingen;

11. kennis hebben van telematicatoepassingen op het gebied van het wegvervoer;

Vervoer van goederen over de weg

12. de regels betreffende de facturering van goederenvervoerdiensten over de weg kunnen toepassen en kennis hebben van de betekenis en de implicaties van de Incoterms;

13. kennis hebben van de verschillende categorieën tussenpersonen, hun rol, hun functie en eventueel hun status;

Vervoer van personen over de weg

14. de regels met betrekking tot de tarieven en de prijsstelling in het openbaar en particulier reizigersvervoer kunnen toepassen;

15. de regels inzake de facturering van personenvervoerdiensten over de weg kunnen toepassen.

F. Toegang tot de markt

Vervoer van goederen en personen over de weg

De kandidaat moet met name:

1. kennis hebben van de beroepsvoorschriften inzake het vervoer over de weg voor rekening van derden, het huren van bedrijfsvoertuigen, uitbesteding, met name de voorschriften betreffende de officiële beroepsorganisatie, de toegang tot het beroep, vergunningen voor intracommunautair en extracommunautair wegvervoer alsmede handhaving en sancties;

2. kennis hebben van de voorschriften inzake de oprichting van een wegvervoeronderneming;

3. kennis hebben van de verschillende documenten die vereist zijn voor de uitvoering van wegvervoerdiensten en controleprocedures kunnen ontwikkelen om ervoor te zorgen dat op het kantoor van de onderneming en aan boord van de voertuigen met elkaar overeenstemmende documenten aanwezig zijn met betrekking tot ieder uitgevoerd transport, met name de documenten inzake het voertuig, de bestuurder, de goederen en de bagage;

Vervoer van goederen over de weg

4. kennis hebben van de voorschriften inzake de marktordening voor het goederenvervoer over de weg, expeditiebedrijven en logistiek;

5. kennis hebben van de formaliteiten bij het passeren van de grens, de functie en betekenis van T-documenten en het carnet-TIR en van de verplichtingen en verantwoordelijkheden die aan het gebruik daarvan zijn verbonden;

Vervoer van personen over de weg

6. kennis hebben van de voorschriften betreffende de marktordening voor het personenvervoer over de weg;

7. kennis hebben van de voorschriften inzake de invoering van nieuwe vervoerdiensten en vervoerplannen kunnen opstellen.

G. Technische normen en exploitatie

Vervoer van goederen en personen over de weg

De kandidaat moet met name:

1. kennis hebben van de voorschriften betreffende gewichten en afmetingen van voertuigen in de lidstaten en van de procedures met betrekking tot uitzonderlijke transporten waarbij van deze voorschriften wordt afgeweken;

2. afhankelijk van de behoefte van de onderneming de voertuigen en de onderdelen daarvan kunnen kiezen (chassis, motor, transmissiesystemen, remsystemen enz.);

3. kennis hebben van de formaliteiten inzake de goedkeuring, de registratie en de technische keuring van de voertuigen;

4. in staat zijn de nodige maatregelen te nemen tegen de luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen en tegen geluidsoverlast;

5. periodieke onderhoudsplannen kunnen opstellen voor voertuigen en uitrusting.

Vervoer van goederen over de weg

6. kennis hebben van de diverse typen laad- en losmachines (laadkleppen, containers, pallets enz.) en in staat zijn procedures en instructies te ontwikkelen voor het laden en lossen van goederen (belastingsverdeling, stapelen, beladen, vastzetten enz.);

7. kennis hebben van de verschillende technieken voor gecombineerd vervoer in het rail-wegvervoer of ro-ro-vervoer;

8. in staat zijn de procedures in het kader van de voorschriften inzake het vervoer van gevaarlijke goederen en afvalstoffen toe te passen, met name die welke zijn gebaseerd op Richtlijn 94/55/EG (1), Richtlijn 96/35/EG (2) en Verordening (EEG) nr. 259/93 (3);

9. in staat zijn de procedures in het kader van de voorschriften betreffende het vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen toe te passen, met name die welke zijn gebaseerd op de Overeenkomst inzake het internationale vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen en het gebruik van speciale vervoermiddelen bij dit vervoer (ATP);

10. in staat zijn de procedures in het kader van de voorschriften inzake vervoer van levende dieren toe te passen.

H. Veiligheid op de weg

Vervoer van goederen en personen over de weg

De kandidaat moet met name:

1. weten over welke certificaten het rijdend personeel moet beschikken (rijbewijs - medische attesten - verklaring van geschiktheid enz.);

2. maatregelen kunnen nemen om ervoor te zorgen dat de bestuurders zich houden aan de in de verschillende lidstaten geldende verkeersvoorschriften en -verboden en -beperkingen (snelheidsbeperkingen, voorrangsregels, voorschriften inzake stoppen en parkeren, gebruik van lichten, verkeerssignalering enz.);

3. in staat zijn voor de bestuurders instructies op te stellen met betrekking tot de controle op de veiligheidsnormen inzake de staat van het vervoermaterieel, de uitrusting, de lading en de te nemen preventieve maatregelen;

4. in staat zijn procedures op te stellen die bij een ongeval moeten worden gevolgd, en de nodige procedures toe te passen om herhaling van ongevallen of ernstige inbreuken te voorkomen.

Vervoer van personen over de weg

5. een elementaire kennis hebben van de structuur van het wegennet in de lidstaten.

II. ORGANISATIE VAN HET EXAMEN

1. De lidstaten organiseren een verplicht schriftelijk examen, dat met een mondeling examen kan worden aangevuld, om na te gaan of de kandidaat-wegvervoerders beschikken over het in punt I vereiste kennisniveau omtrent de daar genoemde onderwerpen en met name in staat zijn om de daarmee verband houdende instrumenten en technieken te gebruiken en de voorgeschreven uitvoerende en coördinerende taken te verrichten.

a) Het verplicht schriftelijk examen bestaat uit twee onderdelen, namelijk:

- schriftelijke vragen in de vorm van hetzij meerkeuzevragen (vier antwoordmogelijkheden), hetzij vragen met één antwoord, hetzij een combinatie van de twee systemen;

- schriftelijke opdrachten/case studies.

Elk onderdeel duurt ten minste twee uur.

b) Wanneer een mondeling examen wordt georganiseerd, kunnen de lidstaten het slagen voor het schriftelijk examen als voorwaarde stellen voor de toelating tot het mondeling examen.

2. Wanneer de lidstaten ook een mondeling examen organiseren, moeten zij voor elk onderdeel een weging van de punten toepassen, die echter niet minder dan 25 % of meer dan 40 % van het in totaal toe te kennen aantal punten mag bedragen.

Wanneer de lidstaten slechts een schriftelijk examen organiseren, moeten zij voor elk onderdeel een weging van de punten toepassen, die echter niet minder dan 40 % of meer dan 60 % van het in totaal toe te kennen aantal punten mag bedragen.

3. Voor alle onderdelen tezamen moeten de kandidaten een gemiddelde van ten minste 60 % van het puntentotaal behalen, zonder dat het voor elk onderdeel behaalde percentage minder mag bedragen dan 50 % van het totaal dat kan worden behaald. Een lidstaat mag voor één onderdeel het percentage van 50 terugbrengen tot 40.

(1) Besluit 85/368/EEG van de Raad van 16 juli 1985 inzake de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap (PB L 199 van 31.7.1985, blz. 56).

(1) Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 1).

(2) Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1056/97 van de Commissie (PB L 154 van 12.6.1997, blz. 21).

(1) Richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (PB L 319 van 12.12.1994, blz. 7). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/86/EG van de Commissie (PB L 335 van 24.12.1996, blz. 43).

(2) Richtlijn 96/35/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de aanwijzing en de beroepsbekwaamheid van veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren (PB L 145 van 19.6.1996, blz. 10).

(3) Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB L 30 van 6.12.1993, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 120/97 (PB L 22 van 24.1.1997, blz. 14)."

BIJLAGE II

"BIJLAGE I bis

EUROPESE GEMEENSCHAP

>BEGIN VAN DE GRAFIEK>

(Beige kraftpapier - formaat DIN A4)

(Opgesteld in de officiële taal(talen) van de lidstaat die de verklaring afgeeft)

Kenteken van de betrokken lidstaat (1)

Benaming van de bevoegde autoriteit of instantie (2)

GETUIGSCHRIFT VAN VAKBEKWAAMHEID VOOR NATIONAAL [EN INTERNATIONAAL] VERVOER (3) VAN GOEDEREN [PERSONEN] (3) OVER DE WEG

Nr. . . .

Wij (2) .

verklaren:

a) dat (4) .

geboren te . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ., op . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

is geslaagd voor de onderdelen van het examen (jaar: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .; zitting . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .) (5) georganiseerd voor het verkrijgen van de verklaring van vakbekwaamheid voor nationaal [en internationaal] (3) vervoer van goederen [personen] (3) over de weg, overeenkomstig de bepalingen van (6) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

b) dat de onder a) genoemde persoon gemachtigd is zijn vakbekwaamheid te gebruiken in een onderneming voor het vervoer van goederen [personen] (3) over de weg:

- die alleen nationaal vervoer verricht in de lidstaat die de verklaring heeft afgegeven (3);

- die alleen internationaal vervoer verricht (3).

Dit document vormt het voldoende bewijs van vakbekwaamheid als bedoeld in artikel 10, lid 1, van Richtlijn 96/26/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en inzake de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde vervoerondernemers.

Afgegeven te . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ., . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. (7)

(1) Kenteken van het land: (B) België, (DK) Denemarken, (D) Duitsland, (GR) Griekenland, (E) Spanje, (F) Frankrijk, (IRL) Ierland, (I) Italië, (L) Luxemburg, (NL) Nederland, (A) Oostenrijk, (P) Portugal, (FIN) Finland, (S) Zweden, (GB) Verenigd Koninkrijk.(2) Daartoe vooraf door elke lidstaat van de Europese Gemeenschap aangewezen autoriteit of instantie die deze verklaring mag afgeven.(3) Doorhalen wat niet van toepassing is.(4) Naam en voornamen, geboorteplaats en -datum.(5) Identificatie van het examen.(6) Verwijzing naar de terzake aangenomen bepalingen van intern recht, overeenkomstig bovengenoemde richtlijn.(7) Stempel en handtekening van de bevoegde autoriteit of instantie die de verklaring afgeeft.>EIND VAN DE GRAFIEK>

"

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

De Commissie heeft op 5 februari 1997 bij de Raad een voorstel ingediend voor een op artikel 75, lid 1, van het EG-Verdrag gebaseerde richtlijn tot wijziging van Richtlijn 96/26/EG inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en inzake de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde vervoerondernemers (1). Het Europees Parlement heeft op 17 juli 1997 advies uitgebracht (2); het Economisch en Sociaal Comité deed dat op 28 mei 1997 (3).

In het licht van het advies van het Europees Parlement diende de Commissie op 6 oktober 1997 bij de Raad een gewijzigd voorstel in (4).

Op 17 maart 1998 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld volgens artikel 189 C van het EG-Verdrag.

II. DOEL VAN HET VOORSTEL

Het gewijzigde voorstel van de Commissie strekt ertoe het harmonisatieproces op het gebied van de toegang tot het beroep van wegvervoerder in het kader van de werking van de interne markt voort te zetten.

De Commissie is van oordeel dat het bereikte niveau van communautaire harmonisatie niet volstaat. Gelet op de ontwikkeling van de markt voor het wegvervoer, met name van goederen, en op de verwezenlijking van de vrije dienstverrichting op dit gebied, kunnen de bestaande verschillen tussen de nationale regelingen namelijk tot concurrentievervalsing leiden.

Er zij gememoreerd dat deze vrije dienstverrichting wat het goederenvervoer betreft zal zijn voltooid op 1 juli 1998, datum waarop voor cabotage geen kwantitatieve beperkingen meer zullen gelden.

De Commissie stelt dus voor de gemeenschappelijke regels van Richtlijn 96/26/EG te versterken.

III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT VAN DE RAAD

Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad voorziet met name in de volgende wijzigingen van Richtlijn 96/26/EG:

a) Wat het goederenvervoer over de weg betreft, behelst het gemeenschappelijk standpunt een verruiming van het toepassingsgebied van de vigerende richtlijn. Deze laatste is namelijk van toepassing op vervoerders die gebruik maken van voertuigen met een maximaal toegestaan gewicht van meer dan 6 ton, terwijl het gemeenschappelijk standpunt ook betrekking heeft op vervoerders die gebruik maken van voertuigen met een maximaal toegestaan gewicht van meer dan 3,5 ton.

In het gemeenschappelijk standpunt gaat de uitbreiding van het toepassingsgebied evenwel minder ver dan in het Commissievoorstel; volgens het voorstel zouden namelijk voor elke ondernemer van goederenvervoer over de weg gemeenschappelijke regels gelden, ongeacht de tonnenmaat van het gebruikte voertuig.

b) Wat de betrouwbaarheidsvoorwaarde betreft wordt in het gemeenschappelijk standpunt bepaald dat daaraan niet of niet langer wordt voldaan indien de vervoerder veroordeeld is voor ernstige inbreuken op bepaalde voorschriften met betrekking tot het vervoer, waaronder de regels met betrekking tot de bescherming van het milieu en de beroepsaansprakelijkheid.

In artikel 3, lid 2, onder c), van de vigerende richtlijn wordt verwezen naar veroordelingen voor "ernstige en herhaalde inbreuken".

Volgens het Commissievoorstel zou ook niet meer aan de betrouwbaarheidsvoorwaarde worden voldaan bij veroordelingen voor "een ernstige inbreuk dan wel voor herhaalde minder ernstige inbreuken".

Het gemeenschappelijk standpunt bepaalt voorts dat de lidstaten een regeling voor de bestraffing van overtredingen van de gewijzigde Richtlijn 96/26/EG vaststellen.

c) Wat de vereiste financiële draagkracht betreft, voorziet het gemeenschappelijk standpunt - zoals ook door de Commissie is voorgesteld - in een verhoging van de bedragen, maar de differentiatie volgens het gewicht van de door de onderneming gebruikte voertuigen voor goederenvervoer of het aantal zitplaatsen van de voertuigen voor personenvervoer komt te vervallen.

d) Wat de vakbekwaamheid betreft, voorziet het gemeenschappelijk standpunt in:

- precisering van de examenprocedure, bijstelling en uitbreiding van de lijst van de examenonderwerpen en invoering van een geharmoniseerd minimumniveau van de voor elk onderwerp vereiste kennis;

- handhaving van verschillende examens, naargelang de kandidaat nationaal of internationaal vervoer wenst te verrichten.

Het Commissievoorstel bepaalt daarentegen dat de kandidaten voor nationaal en voor internationaal vervoer dezelfde examens moeten afleggen;

- permanente vrijstelling van het examen voor kandidaten die kunnen aantonen dat zij minstens vijf jaar praktijkervaring hebben, zoals bepaald in de vigerende richtlijn, op voorwaarde dat zij een controleproef afleggen waarvan de inhoud door de lidstaten wordt vastgesteld overeenkomstig de lijst van onderwerpen in bijlage I bij de richtlijn.

Het Commissievoorstel voorziet daarentegen in de afschaffing van een dergelijke vrijstelling;

- opneming in bijlage I bis van de richtlijn van een communautair modelgetuigschrift van vakbekwaamheid;

- opneming in de richtlijn van een bepaling, die niet in het gewijzigde Commissievoorstel voorkomt, om de lidstaten voor een beperkte periode en na raadpleging van de Commissie toe te staan een aanvullend examen voor te schrijven voor personen die nog niet eerder een bewijs van vakbekwaamheid in een lidstaat hebben verkregen, maar die voor een examen in een lidstaat geslaagd zijn, terwijl zij hun normale verblijfplaats in een andere lidstaat hadden waar zij het beroep voor het eerst willen gaan uitoefenen.

Het aanvullend examen gaat over nationale aspecten van het beroep van wegvervoerder die verschillen van die van de lidstaat waar deze personen voor het examen zijn geslaagd.

e) Voorts voorziet het gemeenschappelijk standpunt, zoals ook door de Commissie wordt voorgesteld, in overgangsmaatregelen voor de uitvoering van de gewijzigde richtlijn in de drie nieuwe lidstaten: Oostenrijk, Finland en Zweden.

f) Wat de controle op de toepassing van de richtlijn betreft, bepaalt het gemeenschappelijk standpunt dat de lidstaten zich er geregeld en ten minste om de vijf jaar van vergewissen of nog steeds wordt voldaan aan de voorwaarden voor de toegang tot het beroep.

De door de Commissie voorgestelde bepaling dat de lidstaten tussen het tweede en het derde jaar de financiële draagkracht nagaan, is niet overgenomen in het gemeenschappelijk standpunt.

g) In het gemeenschappelijk standpunt wordt bepaald dat de lidstaten de richtlijn uiterlijk één jaar na de datum van inwerkingtreding omzetten.

Alle wegvervoerondernemers die onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallen en die het beroep uitoefenen vóór de datum van toepassing van de richtlijn, dienen twee jaar na die datum te voldoen aan de nieuwe eisen inzake financiële draagkracht.

IV. AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

1. Door de Raad overgenomen amendementen

De Raad nam de volgende amendementen van het Europees Parlement naar de geest dan wel naar de letter over:

- amendement nr. 9: vervanging van bijlage I bij de vigerende richtlijn door bijlage I bij de nieuwe richtlijn (redactioneel amendement overgenomen in artikel 1, punt 10, van het gemeenschappelijk standpunt);

- amendement nr. 10: opneming in Richtlijn 96/26/EG van een nieuw artikel waarbij de lidstaten worden verplicht te voorzien in een bestraffingsregeling (redactioneel amendement, overgenomen in artikel 1, punt 9, van het gemeenschappelijk standpunt, waarbij een artikel 10 bis in Richtlijn 96/26/EG wordt opgenomen).

2. Amendementen van het Europees Parlement die de Raad niet heeft overgenomen

De Raad heeft de volgende amendementen niet overgenomen:

a) ad betrouwbaarheidsvoorwaarde:

- amendement nr. 3, eerste deel: wijziging van artikel 3, lid 2, onder c), eerste alinea, van Richtlijn 96/26/EG teneinde te bepalen dat aan de betrouwbaarheidsvoorwaarde niet of niet langer wordt voldaan wanneer de natuurlijke personen die geacht worden daaraan te voldoen "strafrechtelijk of administratiefrechtelijk veroordeeld zijn voor een ernstige inbreuk, of strafrechtelijk of administratiefrechtelijk één- of meermaals veroordeeld zijn voor herhaalde minder ernstige inbreuken" op de in de tweede alinea van dat punt genoemde voorschriften. Het gemeenschappelijk standpunt voorziet in een verruiming van het toepassingsgebied van de vigerende richtlijn; daarin wordt namelijk verwezen naar veroordelingen "voor ernstige en herhaalde inbreuken", terwijl het thans gaat over veroordelingen voor "ernstige inbreuken".

De Raad is namelijk van oordeel dat de lidstaten de mogelijkheid moet worden gelaten de betrouwbaarheid van een vervoerder te beoordelen op basis van de uitlegging die door de nationale wet aan het begrip "ernstige inbreuk" wordt gegeven.

De Raad is van oordeel dat de betrouwbaarheid moeilijk kan worden beoordeeld aan de hand van veroordelingen voor minder ernstige en herhaalde inbreuken aangezien deze inbreuken het voorwerp van gewone bekeuringen kunnen uitmaken. De verplichting om de toegang tot het beroep voor dergelijke inbreuken te ontzeggen zou een te zware sanctie zijn.

De Raad geeft er bovendien de voorkeur aan in de richtlijn alleen het begrip "veroordeling" op te nemen, zonder daaraan een nadere kwalificatie (5) toe te voegen; gelet op de uiteenlopende situaties in de lidstaten vindt hij het bovendien beter om niet te preciseren dat het zowel kan gaan om strafrechtelijke als administratiefrechtelijke veroordelingen;

- amendement nr. 1 en amendement nr. 3, tweede deel: opneming in de richtlijn van een overweging en van een aantal aanvullingen op artikel 3, lid 2, onder c), van Richtlijn 96/26/EG, teneinde te bepalen:

- dat inbreuken op de voorschriften ter bestrijding van fraude op het gebied van het douanevervoer en op de regels voor het vervoer van levende dieren, inbreuken zijn die tot gevolg kunnen hebben dat de vervoeronderneming niet of niet langer betrouwbaar wordt geacht,

- dat er bij de vaststelling van de vraag of er minder ernstige en herhaalde inbreuken werden gepleegd, een verband moet worden gelegd tussen het aantal ritten van de voertuigen van de betrokken onderneming en het aantal inbreuken.

De Raad is van oordeel:

- dat de huidige bepalingen de lidstaten niet beletten om bij de beoordeling van de vraag of de betrouwbaarheidsvoorwaarde wordt vervuld, rekening te houden met de inbreuken op de regels voor het douanevervoer en het vervoer van levende dieren;

- dat de invoering van een gemeenschappelijk criterium voor de beoordeling van minder ernstige inbreuken niet relevant is, aangezien het gemeenschappelijk standpunt niet langer betrekking heeft op minder ernstige en herhaalde inbreuken. Voorts mag de ernst van een inbreuk niet worden beoordeeld naar de omvang van de onderneming (aantal voertuigen van de ondernemingen of het aantal kilometers dat door die voertuigen is afgelegd) maar moet de inbreuk op zichzelf worden beoordeeld;

- amendement nr. 8: als een niet-ingezeten wegvervoerder een ernstige inbreuk of herhaalde geringere inbreuken op de vervoersvoorschriften zoals met name genoemd in artikel 3, lid 2, onder c), van de richtlijn pleegt in een lidstaat waar zo'n inbreuk ertoe kan leiden dat de vergunning om het beroep uit te oefenen wordt ingetrokken, dan is de lidstaat waar die inbreuk is gepleegd of die van een dergelijke inbreuk kennis heeft, gehouden de lidstaat waar de vervoeronderneming gevestigd is, alle inlichtingen te verstrekken waarover hij beschikt.

Standpunt van de Raad: artikel 1, punt 6, van het gemeenschappelijk standpunt, waarbij artikel 7, lid 1, van Richtlijn 96/26/EG wordt gewijzigd, bepaalt dat de lidstaten aan de lidstaat waar de vervoerondernemer is gevestigd, alle inlichtingen verstrekken waarover zij beschikken met betrekking tot elke door de vervoerondernemer gepleegde inbreuk die tot intrekking van de vergunning kan leiden. De draagwijdte van de bepaling werd dus uitgebreid;

b) ad vereiste inzake de financiële draagkracht:

- amendement nr. 4: teneinde het begrip "eigen vermogen" voor de beoordeling van de financiële draagkracht van de onderneming in alle taalversies op geharmoniseerde wijze te omschrijven, wordt de definitie van deze woorden overgenomen uit Richtlijn 78/660/EEG (6), met één uitzondering.

De Raad is van oordeel dat het in dit stadium niet onontbeerlijk is de criteria voor de beoordeling van de financiële draagkracht te harmoniseren. Het gemeenschappelijk standpunt beperkt zich ertoe te eisen dat de onderneming beschikt over een bepaald bedrag per gebruikt voertuig; het is niet de bedoeling de boekhouding en de balansen van de ondernemingen te reglementeren.

De Raad gaf er de voorkeur aan dat de lidstaten hun nationale wetgeving terzake blijven toepassen;

- amendement nr. 7: in aanvulling op artikel 6, lid 1, van de vigerende richtlijn wordt beoogd om enerzijds te bepalen dat de bevoegde nationale instanties verplicht zijn om iedere vijf jaar, alsmede tussen het tweede en het derde jaar van de vijfjarige periode te beoordelen of de ondernemer nog steeds voldoet aan de eis inzake de financiële draagkracht, en anderzijds toe te staan dat er onder bepaalde voorwaarden een bijkomende termijn van ten hoogste een jaar wordt uitgetrokken om de financiële draagkracht van de onderneming te beoordelen.

De Raad is van oordeel dat het volstaat om in artikel 1, punt 5, van het gemeenschappelijk standpunt (artikel 6, lid 1, van de gewijzigde Richtlijn 96/26/EG) te voorzien in de verplichting voor de lidstaten om geregeld, doch ten minste iedere vijf jaar, na te gaan of nog steeds wordt voldaan aan de drie voorwaarden inzake toegang tot het beroep, zonder dat tussen deze voorwaarden een onderscheid wordt gemaakt. De lidstaten kunnen de financiële draagkracht bijgevolg, zoals door het Europees Parlement wordt bepleit, gedurende de vijfjarige periode geregeld controleren, doch zonder daartoe verplicht te zijn;

c) ad vakbekwaamheidsvoorwaarde:

- amendement nr. 6: in aanvulling op artikel 6, lid 1, (nieuwe) tweede alinea, van de vigerende richtlijn wordt beoogd te bepalen dat de personen die de vervoeronderneming permanent en daadwerkelijk leiden en die in het kader van de controlemaatregelen van de richtlijn reeds aan de eis inzake vakbekwaamheid hebben voldaan, niet opnieuw een vakbekwaamheidsexamen hoeven af te leggen, op voorwaarde dat zij hun beroep ononderbroken hebben uitgeoefend.

De Raad was van oordeel dat de algemene regel van de richtlijn erin bestaat dat van een vervoerondernemer niet mag worden verlangd dat hij het examen een tweede maal aflegt. Op deze regel wordt één enkele uitzondering gemaakt, maar die heeft betrekking op een zeer specifiek geval (zie artikel 1, punt 3, van het gemeenschappelijk standpunt, waarbij een nieuw punt f) in artikel 3, lid 4, van de gewijzigde richtlijn wordt opgenomen);

- de amendementen nr. 12 en nr. 13, die betrekking hebben op bijlage I, afdeling I, punt F.5, waarbij meer bepaald zij opgemerkt dat:

- amendement nr. 12, wat punt F.5 betreft bepaalt dat de kandidaat op het stuk van de toegang tot de markt van het wegvervoer van goederen alleen kennis hoeft te hebben van de formaliteiten bij het passeren van de grens, terwijl daarbij, gelet op amendement nr. 13, niet van hem wordt verlangd dat hij, zoals de Commissie voorstelt, ook kennis heeft van de functie en betekenis van T-documenten en het carnet-TIR en van de verplichtingen en de verantwoordelijkheden die aan het gebruik daarvan zijn verbonden,

- amendement nr. 13 beoogt een nieuw punt 5 bis toe te voegen, waarbij van de kandidaat een grondige kennis wordt geëist inzake het communautaire en gemeenschappelijke douanevervoer.

De Raad nam deze amendementen niet over omdat hij van oordeel is dat de gevraagde kennis te gedetailleerd is;

d) ad wijziging van de overgangsperioden voor de nieuwe lidstaten krachtens hun lidmaatschap van de EER:

- amendement nr. 2 tot wijziging van de zesde overweging van het gewijzigde voorstel, en

- de amendementen nr. 5 en nr. 14 tot wijziging van artikel 1 van het gewijzigde voorstel (artikel 5, leden 1 en 2, van de vigerende richtlijn) met betrekking tot de berekening van de duur van de overgangsperioden, die voor Oostenrijk, Finland en Zweden zouden moeten ingaan op de datum van inwerkingtreding van de EER-overeenkomst, namelijk 1 januari 1994.

Het Europees Parlement stelt dat de bepalingen van de bij Richtlijn 96/26/EG gecodificeerde richtlijnen uit hoofde van de EER-Overeenkomst met ingang van 1 januari 1994 in deze staten van toepassing waren.

De Raad, die zich achter het standpunt van de Commissie schaart, is van oordeel dat de communautaire wetgeving alleen op de lidstaten kan worden toegepast. Deze overgangsperioden hebben bijgevolg als referentiedatum de datum van toetreding tot de Gemeenschap, zijnde 1 januari 1995 (zie artikel 1, punt 4, van het gemeenschappelijk standpunt met betrekking tot het nieuwe artikel 5 van de gewijzigde richtlijn);

e) ad inwerkingtreding van de richtlijn:

- amendement nr. 11 uit hoofde waarvan de richtlijn op de twintigste dag na haar bekendmaking in werking zou treden.

Naar de mening van de Raad verdient het de voorkeur dat de richtlijn in werking treedt op de dag van haar bekendmaking.

Aangezien het om een richtlijn gaat en de lidstaten reeds over een omzettingsperiode beschikken acht de Raad het wenselijk dat het instrument zo snel mogelijk in werking treedt, zodat de tenuitvoerlegging van bepaalde toepassingsbesluiten op korte termijn haar beslag kan krijgen. De vaststelling van de datum van de inwerkingtreding wordt hierdoor bovendien vergemakkelijkt.

(1) PB C 95 van 24.3.1997, blz. 66.

(2) PB C 286 van 22.9.1997, blz. 224.

(3) PB C 287 van 22.9.1997, blz. 21.

(4) PB C 324 van 25.10.1997, blz. 6.

(5) Deze opmerking betreft de term "condamnation lourde" in de Franse versie van het amendement van het Parlement (niet weergegeven in de Nederlandse vertaling).

(6) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/8/EG (PB L 82 van 25.3.1994, blz. 33).