P6_TA(2005)0153

Financiële markten

Resolutie van het Europees Parlement over de stand bij de integratie van de financiële markten in de Europese Unie (2005/2026(INI))

Het Europees Parlement,

- gelet op de tenuitvoerlegging van het door de Commissie aangenomen Actieplan voor financiële diensten (APFD) (COM(1999)0232), inzonderheid Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten [1], Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) [2], Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten [3] en Richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten [4],

- gelet op Richtlijn 2001/107/EG [5] en Richtlijn 2001/108/EG [6] van het Europees Parlement en de Raad van 21 januari 2002 tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad betreffende instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) [7],

- gezien het derde verslag van de Interinstitutionele Controlegroep over het Lamfalussy-proces,

- gezien de vier in mei 2004 door de Commissie bekendgemaakte rapporten van vier onafhankelijke groepen van deskundigen over de stand van de financiële integratie in het bankwezen, het verzekeringswezen, het effectenbedrijf en de sector vermogensbeheer, en het commentaar op deze rapporten van de deelnemers aan de financiële markten,

- gezien zijn resolutie van 21 november 2002 over de regels inzake bedrijfseconomisch toezicht in de Europese Unie [8],

- gezien zijn resolutie van 15 januari 2004 over de toekomst van risicodekkingsfondsen en derivaten [9],

- gezien zijn resolutie van 10 februari 2004 over de rol en de werkwijze van ratingbureaus [10],

- gezien het zogenaamde "Himalaya-rapport" van het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) over instrumenten voor het toezicht op de effectenmarkten van de EU,

- gelet op artikel 45 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A6-0087/2005),

A. overwegende dat de Commissie op 11 mei 1999 het APFD heeft aangenomen om investeringen, groei en concurrentievermogen te bevorderen, rechtszekerheid en stabiliteit te verbeteren en alle betrokken partijen transparantie en bescherming te bieden,

B. overwegende dat de grensoverschrijdende markt, met name voor financiële consumentenproducten, nog altijd gefragmenteerd is en te kampen heeft met juridische en fiscale belemmeringen, culturele verschillen en een grote verscheidenheid aan nationale wetten, met name op het punt van consumentenbescherming,

C. overwegende dat de reikwijdte voor verdere wetgevingsactiviteiten op EU-niveau onderwerp van discussie moet zijn en duidelijk moet worden afgebakend en dat de effecten ervan voor de betrokken partijen, voor de van kracht zijnde regelgeving en met name voor de verwezenlijking van de interne markt in overleg met alle betrokken partijen volledig moeten worden ingeschat; overwegende dat de beginselen betreffende betere regelgeving in acht moeten worden genomen en dat er kosten-batenanalyses moeten worden uitgevoerd,

D. overwegende dat het klimaat voor regelgeving en toezicht een kader zou moeten bieden dat bijdraagt tot de verwezenlijking van de interne markt voor financiële diensten waarin bedrijven doeltreffend en doelmatig kunnen functioneren; een dergelijk kader moet consequent worden toegepast en gehandhaafd, ongeacht de lidstaat waarin de bedrijfsactiviteiten worden ontplooid,

E. overwegende dat het Lamfalussy-proces tot doel heeft zorg te dragen voor een hoog niveau van kwaliteit en flexibiliteit van de wetgeving, consistente tenuitvoerlegging en controle, institutionele transparantie en hoge normen ten aanzien van raadpleging; overwegende dat de verwezenlijking van deze doelstellingen, de politieke en democratische verantwoordingsplicht voor het algehele proces en de rol van niet-legislatieve belanghebbende partijen zorgvuldig moeten worden beoordeeld,

A. Algemene perspectieven

1. neemt er nota van dat het APFD, wat de wetgevingsprocedure betreft, als een succes wordt beschouwd, aangezien reeds 39 van de 42 maatregelen zijn goedgekeurd; merkt evenwel op dat nog geen definitief oordeel kan worden geveld omdat veel uitvoeringsmaatregelen nog op goedkeuring wachten, de uitvoeringstermijnen nog niet zijn verstreken en nationale omzetting nog niet heeft plaatsgevonden; stelt voor dat de Commissie een volledige en openbare evaluatie verricht van de doeltreffendheid van het huidige APFD wanneer de omzetting is voltooid;

2. onderstreept dat een doelmatige omzetting en rechtshandhaving alsmede een betere convergentie van nationale toezichtpraktijken de sleutel zijn tot het welslagen van het APFD; dringt er bij de Europese instellingen op aan om ervoor te zorgen dat het Lamfalussy-proces doelmatig werkt op elk niveau, met name dat de comités op niveau 3 hun rol vervullen en dat via rechtshandhavingsprocedures op niveau 4 wordt zekergesteld dat de EU-regels nauwgezet en tijdig worden omgezet in nationale wetgeving;

3. beveelt aan dat er meer politieke aandacht wordt gegeven aan de tenuitvoerlegging en toepassing van bestaande wetgeving; heeft het voornemen om op systematische wijze op het niveau van zijn bevoegde commissie dialogen te voeren met alle betrokken partijen ten einde democratisch toezicht op het tenuitvoerleggingsproces te waarborgen;

4. herinnert eraan dat de erkenning van zijn recht op revocatie van uitvoeringsmaatregelen op niveau 2 en opneming van desbetreffende bepalingen in het EG-Verdrag een basisvoorwaarde waren voor steun van het Europees Parlement voor het Lamfalussy-proces en de uitbreiding ervan tot het bank- en verzekeringswezen, de pensioenfondsen en de icbe's en de horizonbepalingen in de diverse richtlijnen;

5. is van mening dat de beginselen betreffende betere regelgeving, zoals uiteengezet in het Actieplan "Vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving" van 2002 van de Commissie (COM(2002)0278), ten uitvoer moeten worden gelegd; met name moet in het kader van eventuele toekomstige maatregelen, die moeten worden gericht op het corrigeren van specifieke tekortkomingen van de markt, een kosten-batenanalyse worden gemaakt van buiten de sfeer van wetgeving gelegen mogelijkheden om die tekortkomingen aan te pakken;

6. is van mening dat de raadpleging van alle betrokken partijen bijzonder belangrijk is voor de ontwikkeling van adequate wetgeving en doet een beroep op de Commissie de raadpleging uit te breiden tot een officiële dialoog met vertegenwoordigers van verenigingen van zowel de leveranciers als de consumenten van financiële diensten, met inbegrip van verenigingen van kleine aandeelhouders, de sociale partners en de kleine en middelgrote ondernemingen;

7. betreurt het gebrek aan inbreng van de kant van consumenten en gebruikers in de wetgeving inzake financiële dienstverlening; verzoekt de Commissie en de lidstaten om consumentenbewustwordingsprogramma's, scholingsinitiatieven en de ontplooiing van speciale consumenteninitiatieven in de financiële sector te bevorderen en te ondersteunen; herinnert aan het belang van het door het CEER geleide raadplegingsproces waarbij vertegenwoordigers van consumentenorganisaties zijn betrokken en dringt bij deze belanghebbende partijen aan op een actieve en waardevolle inbreng in het besluitvormingsproces;

8. is van mening dat beleid en wetgeving die gericht zijn op financiële integratie moeten worden gebaseerd op fundamentele beginselen en doelstellingen van het type zoals aanbevolen in het rapport-Lamfalussy en het rapport van de groep van deskundigen op het gebied van effecten, daaronder begrepen dat de wetgeving het vertrouwen in de EU-markten en een hoog niveau van prudentieel toezicht moet handhaven, moet bijdragen tot systeemstabiliteit, een in verhouding tot de risico's passend niveau van consumentenbescherming moet waarborgen, het subsidiariteits- en proportionaliteitsbeginsel in acht moet nemen, de concurrentie moet bevorderen, moet zorgen voor doelmatige regelgeving die innovatie aanmoedigt en niet ontmoedigt, rekening moet houden met de Europese en ruimere internationale dimensie van markten, op feiten moet zijn gebaseerd en onderworpen moet worden aan een effectanalyse van de regelgeving, buiten de sfeer van wetgeving gelegen oplossingen moet aanmoedigen, gebaseerd moet zijn op grondige raadpleging en een gefundeerde beoordeling van de reacties in het kader van de raadpleging, het internationale concurrentievermogen van de Europese markten in stand moet houden en op nationaal en EU-niveau doeltreffend moet worden uitgevoerd en gehandhaafd;

9. is van mening dat bij de beoordeling van de gevolgen van de EU-regelgeving inzake financiële diensten voor het concurrentievermogen van in de EU gevestigde financiële bedrijven en centra een globaal perspectief nodig is, aangezien de financiële markten een wereldwijd karakter hebben en derhalve om internationale en niet alleen tot de EU beperkte oplossingen vragen;

B. Systeem voor toezicht en regelgeving

10. merkt op dat het op elkaar afstemmen van de toezichtpraktijken van de autoriteiten van de lidstaten van doorslaggevend belang is voor doelmatige grensoverschrijdende transacties; is van mening dat samenwerking en wederzijds vertrouwen tussen toezichthoudende autoriteiten van cruciaal belang is en dringt er bij deze autoriteiten op aan hun samenwerking te intensiveren;

11. wijst op het belang van de coördinatie van de omzetting door de lidstaten teneinde de voordelen van harmonisatie niet verloren te doen gaan in de omzettingsfase; steunt het initiatief van de Commissie om voor de lidstaten informele werkbijeenkomsten over dit onderwerp te organiseren en stelt voor dat een vertegenwoordiger van zijn bevoegde commissie bij die werkzaamheden wordt betrokken; wenst dat over de resultaten van die bijeenkomsten verslag wordt uitgebracht aan het Europees Parlement, dat op die manier beter in staat zal zijn om zijn bevoegdheden uit te oefenen zoals die in het kader van het Lamfalussy-proces zijn vastgesteld;

12. is ingenomen met het zogenaamde "Himalaya-rapport" dat voor consultatiedoeleinden is opgesteld door het CEER, omdat het een goed uitgangspunt voor verdere discussie is, en onderschrijft een aantal van de hierin vervatte hoofdaanbevelingen met name inzake de noodzaak van convergentie van de bevoegdheden, verantwoordelijkheden en praktijken van de toezichthouders, mits er sprake is van parlementaire controle; beveelt aan dat het CEER, het Comité van Europese bankentoezichthouders (CEBT) en het Comité van Europese toezichthouders op verzekeringen en bedrijfspensioenen (CETVB) een toetsende en controlerende rol spelen, voortbouwend op het huidige toezichtkader, nauwe onderlinge samenwerking en vooral de nodige actie van de lidstaten om de werkmethoden van de nationale toezichthoudende instanties aan te passen en hun meer middelen ter beschikking te stellen;

13. is zich ervan bewust dat het moeilijker zal zijn om convergentie van de regelgevende bevoegdheden en sanctiesystemen tot stand te brengen dan convergentie van het toezicht, gezien de uiteenlopende nationale tradities en rechtsstelsels; verzoekt de Commissie niettemin om samen met het Comité financiële diensten en het CEER, het CEBT en het CETVB grondig na te gaan waar deze verschillen tot problemen leiden en de tenuitvoerlegging van de APFD-maatregelen zouden kunnen ondermijnen;

14. wenst, ter waarborging van de democratische verantwoordingsplicht en om het Europees Parlement in staat te stellen zijn bevoegdheden in het kader van het Lamfalussy-proces volledig uit te oefenen, dat de verantwoordelijke regelgevende comités, niet alleen op het gebied van effecten, maar ook op het gebied van het bank- en verzekeringswezen, twee keer per jaar worden gehoord door de bevoegde commissie van het Parlement teneinde verslag uit te brengen over hun activiteiten; wenst tevens dat dezelfde commissie officieel geadresseerde wordt van de brieven en alle andere documenten die deze regelgevende comités richten aan de Commissie en de Raad;

15. is voorstander van een stapsgewijze, vrijwillige bottom-up aanpak om de standaardisering en de convergentie van de praktijken te waarborgen om zo eventueel te komen tot een verzameling van Europese normen die kunnen zorgen voor meer transparantie en rechtszekerheid voor de marktdeelnemers in de hele Europese Unie;

16. merkt op dat de Europese financiële markten zeer dynamisch zijn en met name dat de concentratie van Europese effectenbeurzen en de verdere consolidering van grote Europese banken en financiële conglomeraten nopen tot een Europees optreden dat zorgt voor een passend, doelmatig en gecoördineerd toezicht; waarschuwt voor de problemen die het ontbreken van een dergelijk gecoördineerd toezicht kan opleveren voor de goede werking van de markt van financiële instrumenten; wijst er in dit verband opnieuw op dat het zaak is een geïntegreerd Europees toezichtsysteem te ontwikkelen dat tegemoet komt aan de noodzaak voor elke lidstaat afzonderlijk om overeenkomstig het beginsel van wederzijdse erkenning zijn verantwoordelijkheid te kunnen dragen voor de bescherming van de belangen van zijn ondernemingen en burgers, ongeacht hun plaats van vestiging;

17. dringt er bij de Europese instellingen op aan om convergentie aan te moedigen door voortdurend na te gaan of de samenwerking tussen de toezichthoudende autoriteiten toereikend is of dat te gelegener tijd moet worden overwogen om een vorm van geïntegreerd toezicht op Europees niveau te ontwikkelen, met als een van de opties een dubbelsporig toezichtsysteem voor grote grensoverschrijdende marktspelers op Europees niveau, zonder de concurrentievoorwaarden tussen grensoverschrijdende en lokale marktspelers te verstoren;

18. beschouwt het concept van de over grensoverschrijdende bevoegdheden beschikkende lead supervisor of toezichthouder "op geconsolideerde basis", dat wordt voorgesteld in de kapitaalvereistenrichtlijn (COM(2004)0486), als belangrijk en positief; pleit voor de opstelling van adequate richtsnoeren of, zo nodig te gelegener tijd, van regels voor de overdracht van beslissingsbevoegdheden tussen toezichthouders, de oplossing van geschillen en de beslissingsbevoegdheid in laatste instantie; merkt op dat met bemiddeling door het CEER, het CEBT of het CETVB, in gevallen die onder hun respectieve werkterreinen vallen, vooruitgang zou kunnen worden geboekt; verzoekt de Commissie na te gaan of het mogelijk is om voorstellen in te dienen die de comités van de Europese Gemeenschap in staat moeten stellen deze rol te vervullen;

19. onderkent dat nationale toezichthouders de mogelijkheid moeten hebben zelf hun werkzaamheden te organiseren met betrekking tot de uitoefening van de bevoegdheden die hen bij communautaire richtlijnen en verordeningen, alsmede op grond van hun nationale wetgevingen zijn toegekend, maar acht het van het allergrootste belang dat politieke verantwoording wordt afgelegd over het toezichtsysteem op Europees en nationaal niveau; constateert dat er lacunes zijn in het parlementaire toezicht en de democratische controle, met name met betrekking tot werkzaamheden die op niveau 3 worden verricht, als gevolg van de overdracht van bevoegdheden naar Europees niveau of initiatieven van toezichthouders in hun Europese coördinatiestructuur, die aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor de interne markt; dringt er bij alle comités van niveau 3 op aan de grootst mogelijke aandacht te schenken aan de vaststelling van een goede rechtsgrondslag voor hun maatregelen, te voorkomen dat zij zich mengen in politieke kwesties en eventuele schade voor nieuwe communautaire wetgeving te voorkomen; is voornemens om op het niveau van zijn bevoegde commissie op regelmatige en formele basis hoorzittingen met deskundigen te beleggen en debatten met de Commissie, de Europese Centrale Bank, het CEER, het CEBT en het CETVB te voeren;

20. acht het tevens van belang zorg te dragen voor het afleggen van politieke en democratische verantwoording in gevallen waarin andere regelgevende instanties zoals de International Accounting Standards Board, de International Auditing and Assurance Standards Board (IAASB), en de Financial Action Task Force (FATF) zich bezighouden met "technische maatregelen" die gevolgen kunnen hebben die het technische niveau overstijgen en raken aan belangrijke beleidsbeginselen waarover op politiek niveau zou moeten worden beslist; stelt een permanente interinstitutionele dialoog voor met de relevante bestaande organen in het kader van een interinstitutionele werkgroep die procedures moet vaststellen voor het besluitvormingsproces op Europees niveau in gevallen waarin de EU is gehouden aan dergelijke externe maatregelen; is van mening dat, ongeacht de procedure die wordt toegepast, daarin ook een rol moet zijn weggelegd voor het Europees Parlement en de Raad, die de mogelijkheid moeten hebben om normen af te wijzen die strijdig zijn met het Europees belang;

21. dringt er bij de Commissie en het CEER, het CEBT en het CETVB op aan een parlementaire en politieke controle van hun Europese en internationale werkzaamheden te waarborgen; gelooft dat het gevaar bestaat dat de reguleringspraktijk dusdanig zal blijken te zijn dat noch coördinatie op Europees niveau, noch rechtshandhaving op nationaal niveau democratische legitimiteit verschaft; dringt er derhalve bij de Commissie op aan te voorkomen dat er een rechtsvacuüm ontstaat; is voornemens de contacten van zijn bevoegde commissie met haar parlementaire tegenhangers in het Congres van de V.S. en elders te intensiveren;

C. Follow-up van het APFD

22. merkt op dat de Commissie, in vervolg op de lopende wetgevingsinitiatieven, zoals die met betrekking tot kapitaalvereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, herverzekering, solvabiliteitsvereisten (Solvency II), wettelijke accountantscontrole, witwassen van geld, wettelijk kader voor betaal-, verreken- (clearing) en afwikkelingssystemen en de acties op het gebied van ondernemingsbestuur (corporate governance) en vennootschapswetgeving, inclusief het grote aantal op niveau 2 voorbereide maatregelen, alleen moet komen met gerichte, goed onderbouwde en geëvalueerde voorstellen, vergezeld van een analyse van de gevolgen en een motivering van de keuze voor wetgevings- of niet-wetgevingsmiddelen om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken;

23. constateert dat diverse richtlijnen elkaar overlappen, hetgeen kan leiden tot tegenstrijdige of dubbele voorschriften; is voorstander van een functionele risicogebaseerde benadering van (toekomstige) wetgeving die zorgt voor gelijke concurrentievoorwaarden voor soortgelijke producten van verschillende emittenten; verzoekt de Commissie gebruik te maken van de bestaande herzieningsclausules in de relevante communautaire richtlijnen om het huidige pakket instrumenten in dat perspectief te evalueren en zo nodig in een nieuwe vorm te gieten, met name als het risico bestaat op verstoring van de concurrentie en/of hiaten in de wetgeving of zelfs inbreuken; verzoekt de Commissie om bij de evaluatie van het APFD of in toekomstige voorstellen ervoor te zorgen dat de horizontale richtlijnen op dit gebied consistent zijn met de richtlijnen inzake consumentenbescherming; verzoekt de Commisie voorts prioriteit te geven aan wijziging of afschaffing van elke wetgeving die schadelijk is voor de goede werking van de Europese financiële markten;

24. stelt een wetgevingsaanpak voor die zorgt voor eerlijke concurrentie tussen de vele aanbieders en hun bedrijfsmodellen, structuren, distributiekanalen en gediversifieerde producten;

25. verzoekt de Commissie in het kader van haar permanente analyse van het vermogensbeheer in Europa en gezien de vage grenzen tussen verschillende soorten vermogensbeheer dringend een onderzoek in te stellen naar de haalbaarheid van een algemene horizontale benadering, zij het niet in een nieuwe aparte pijler, van de regelgeving inzake vermogensbeheer waarin alle relevante aspecten van de richtlijnen inzake de markten voor financiële instrumenten, icbe's, bedrijfspensioenfondsen en levensverzekeringsmaatschappijen kunnen worden ondergebracht en geharmoniseerd ten einde te komen tot een naar behoren werkende, werkelijk geïntegreerde, veilige en wereldwijd concurrerende interne markt voor vermogensbeheer;

26. verzoekt de Commissie een inventarisatie te maken van de vele nationale regelingen voor risicokapitaal, met name startkapitaal voor innoverende bedrijven en microleningen; onderschrijft de preferentiële behandeling voor dergelijke regelingen die in de kapitaalvereistenrichtlijn wordt voorgesteld; dringt aan op de ontwikkeling van de nodige promotie-, toezichts- en anti-discriminatiemaatregelen voor grensoverschrijdende kapitaalverwerving bij ter zake kundige beleggers en investeringen door risicokapitaalfondsen;

27. stelt vast dat belegging in niet-beursgenoteerde ondernemingen momenteel erg populair is en verzoekt de Commissie deze ontwikkeling op de voet te volgen ten einde de bijdrage die daardoor wordt geleverd aan innovatie en groei in de economie te bevorderen en daarbij tevens de risico's voor onervaren beleggers te evalueren en de transparantie te verbeteren;

28. dringt aan op een onderzoek naar bedrijfsstructuren waarvan is gebleken dat zij grote financiële of systeemrisico's in zich bergen en verlangt dat er speciale aandacht wordt besteed aan offshoreconstructies (met inbegrip van structuren waarin gebruik wordt gemaakt van "special purpose vehicles" in niet-geëigende rollen of omstandigheden);

29. benadrukt de rol van het mededingingsbeleid bij het toezicht op en de verbetering van de prestaties van de financiële markten in de Europese Unie; dringt er bij de commissarissen en de betrokken directoraten op aan om nauw samen te werken en proactiever op te treden met betrekking tot de mogelijke concentratie van de Europese aandelenbeurzen;

30. dringt er bij de Commissie op aan om de nog bestaande significante belemmeringen bij de grensoverschrijdende verlening van financiële diensten in de EU, zoals bijvoorbeeld naar voren gebracht in de Giovannini-rapporten, op te heffen en, met inachtneming van de bevoegdheden van de lidstaten op dit gebied, na te gaan hoe discriminerende en mededingingsverstorende fiscale belemmeringen kunnen worden opgeheven;

31. moedigt de lidstaten aan om vorderingen te maken met de tenuitvoerlegging van de bedrijfspensioenfondsenrichtlijn [11] en een geïntegreerde interne markt voor investeringen in aanvullende pensioenregelingen te creëren om de mogelijkheden en alternatieven voor spaarders te vergroten, zodat zij een maximaal rendement uit hun beleggingen kunnen halen, gelet op het belang van deze regelingen voor de integratie, de doeltreffendheid en de liquiditeit van de Europese markten en de steeds belangrijker wordende rol die zij vervullen voor wat betreft de duurzaamheid van de stelsels voor sociale zekerheid in het perspectief van de toenemende vergrijzing van de bevolking van de Europese Unie;

32. verzoekt de Commissie te reageren op de in de vorige zittingsperiode door het Europees Parlement aangenomen initiatiefverslagen; neemt met belangstelling nota van de inspanningen van de Internationale organisatie van effectentoezichthouders en het CEER om de transparantie en het bestuur van kredietbeoordelingsbureaus te verbeteren en stelt de Commissie voor om met het oog op de instelling van een EUerkenningssysteem voor externe instellingen voor kredietbeoordeling overeenkomstig artikel 81 van de ontwerprichtlijn kapitaalvereisten hun situatie met betrekking tot mededinging en mogelijke belangenconflicten te evalueren; verzoekt de Commissie haar bevindingen dienaangaande aan het Europees Parlement mede te delen;

33. neemt nota van de groei van het vermogensvolume dat wordt beheerd via hedge funds en andere collectieve spaarproducten die buiten de toepassingssfeer van de icbe-richtlijn vallen; neemt nota van de initiatieven van de Amerikaanse Securities and Exchange Commission om beheerders en/of adviseurs van hedge funds te registreren en dringt er bij de Commissie op aan na te gaan of er in de EU behoefte bestaat aan optreden;

34. wijst op het cruciale belang van een herziening en stroomlijning van de grondslagen voor financiële verslaggeving en controle; benadrukt dat niet alleen financieel controleurs maar ook investeringsbanken, advocatenkantoren en andere bureaus die ondernemingen adviseren over financieel beheer en accountancypraktijken blijk moeten geven van een ethisch en verantwoordelijksbesef; hoopt dat het actieplan voor ondernemingsbestuur (corporate governance) (COM(2003)0284) verder wordt uitgewerkt; is verheugd over de convergentie van de nationale codes betreffende ondernemingsbestuur op basis van het beginsel "comply or explain"; is ingenomen met de oprichting van het Europees Forum voor corporate governance;

35. vraagt de Commissie om een grondige studie van de financiële diensten voor consumenten, met bijzondere aandacht voor bankdiensten, in de diverse lidstaten ten einde de belangrijkste belemmeringen voor mededinging en verdere integratie, met inbegrip van culturele en sociale verschillen, te identificeren; onderkent dat een laag niveau van grensoverschrijdende activiteit niet impliceert dat er sprake is van te weinig concurrentie op de nationale consumentenmarkten; onderkent tevens het belang van de vrijheid van vestiging voor de mogelijkheden van marktdeelnemers om zeer actief te zijn op een groot aantal verschillende nationale markten voor consumentendiensten, zelfs wanneer de grensoverschrijdende handel beperkt is;

36. is zich ervan bewust dat de lidstaten lange en uiteenlopende tradities kennen op het punt van consumentenbescherming; constateert dat een deel van de sector financiële dienstverlening minimale harmonisatie bepleit, terwijl sommige beoefenaars uit de beroepsgroep, met name het bankwezen, voorstander zijn van gerichte harmonisatie teneinde te komen tot werkelijk gelijke concurrentievoorwaarden; verzoekt de Commissie derhalve met klem een discussie over de fundamentele structuur van de markt voor financiële diensten in de EU op gang te brengen, met inachtneming van de belangen van consumenten en beroepsbeoefenaars en het Europese concurrentievermogen op mondiaal niveau;

37. merkt op dat de ontwikkeling van internet en e-banking de vraag naar grensoverschrijdende financiële producten kan doen toenemen; verzoekt de Commissie de tenuitvoerlegging en de doeltreffendheid van de richtlijn betreffende de verkoop van financiële diensten op afstand [12] te evalueren;

38. stelt vast dat de vraag naar grensoverschrijdende financiële diensten niet zo groot is, maar dat er niettemin bij bepaalde groepen internationaal mobiele consumenten, zoals grensoverschrijdende forensen en emigranten, een aanzienlijke behoefte bestaat aan financiële producten waarmee zij vertrouwd zijn; is van mening dat opt-in "pan-Europese" programma's, ondergebracht in een uniform Europees 26e stelsel (te vergelijken met bij voorbeeld het statuut van de Europese vennootschap), voor dergelijke groepen en dergelijke doeleinden een vrijwillige optie kan zijn; verzoekt de Commissie na te gaan of dergelijke programma's haalbaar zijn en deze te analyseren;

39. is zich ervan bewust dat de potentiële voordelen van de interne markt voor financiële diensten voor andere consumentengroepen afhangen van de activiteiten van buitenlandse en binnenlandse deelnemers op de thuismarkt van de consument; merkt op dat meer concurrentie niet mag leiden tot financiële uitsluiting van klanten; komt tot de slotsom dat financiële basisdiensten beschikbaar en betaalbaar moeten blijven voor alle Europese burgers; vraagt de Commissie om een evaluatie van de situatie in de lidstaten;

*

* *

40. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.

[1] PB L 345 van 31.12.2003, blz. 64.

[2] PB L 96 van 12.4.2003, blz. 16.

[3] PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.

[4] PB L 390 van 31.12.2004, blz. 38.

[5] PB L 41 van 13.2.2002, blz. 20.

[6] PB L 41 van 13.2.2002, blz. 35.

[7] PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3.

[8] PB C 25 E van 29.1.2004, blz. 394.

[9] PB C 92 E van 16.4.2004, blz. 407.

[10] PB C 97 E van 22.4.2004, blz. 117.

[11] Richtlijn 2003/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening (PB L 235 van 23.9.2003, blz. 10).

[12] Richtlijn 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten (PB L 271 van 9.10.2002, blz. 16).

--------------------------------------------------