m COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(91j 521 def. 
Brussel, 16 december 1991 
MEPEPEUNG VAN PE COMMISSIE 
Normalisatie in de Europese Economie 
(Vervolg op het Groenboek van de Commissie uit oictober 1990) 
¥: tl',&P 

.'t ~ 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE 
Normalisatie in de Europese Economie 
(Vervolg op het Groenboek van de Commissie uit oktober 1990) 
Inhoud 
I. Inleiding 
II. De reacties op het Groenboek van de Commissie 
III. Aanbevelingen van de Commissie voor volgende stappen 
IV. Toekomstige richtingen voor Europese normalisatie 
(i) Prioriteitstelling en programmering 
(ii) Doelmatigheid en openheid 
(iii) Doeltreffende deelname door betrokken partijen 
(iv) Coördinatie- en overlegstructuren 
(v) Steviger banden met internationale normalisatie 
(vi) Uitvoering en zichtbaarheid van Europese normen 
(vii) Informatie over Europese normalisatie 
(viii) Toegang tot Europese normen 
(ix) Externe samenwerking op normalisatiegebied 
(x) Samenwerking met openbare instanties 
(xi) Overige onderwerpen 
V. Normalisatie en Gemeenschapswetgeving 
-, 2 -
.i' 
Normalisatie in de Europese economie 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE 
•• inleiding 
1. Op 28 Januari 1991 publiceerde de Commissie in het Publikatieblad van de 
EG een Groenboek inzake de ontwikkeling van de Europese normalisatie1, een 
discussiestuk waarop alle betrokkenen hun commentaar konden geven. De 
termijn waarbinnen commentaar kon worden geleverd, werd op 28 april 1991 
gesloten. 
2. Het Groenboek van de Commissie was bedoeld als het meest breed opgezette 
overzicht van de Europese normalisatie tot op heden. Hoewei de uitgave 
ervan hoofdzakelijk werd ingegeven door de vrees dat de Europese normen die 
vereist zijn voor de communautaire wetgeving ten aanzien van produkten, 
niet op tijd zouden worden opgesteld, betrof het tevens meer algemene 
kwesties, met name de plaats die normalisatie in de Europese economie 
inneemt en de ontvankelijkheid van de Europese normalisatie voor de nieuwe 
eisen van de wetgevers en de markt. Met inachtneming van het persoonlijke 
en vrijwillige karakter van normalisatie, deed de Commissie meer dan 
veertig gedetailleerde aanbevelingen die waren gericht op het bevorderen 
van een doelmatiger en meer marktgevoelige Europese normalisatie waarmee de 
voordelen van één interne markt optimaal kunnen worden benut. De Commissie 
verzocht alle betrokkenen hun mening over het Groenboek te geven. 
3. Deze tweede Mededeling geeft een samenvatting van de reacties op het 
Groenboek, geeft aanbevelingen voor de ontwikkeling van de Europese 
normalisatie in de Jaren negentig en stelt een ruimer gebruik van Europese 
normalisatie in het EG-beleid voor. 
De Raad in het bijzonder wordt gevraagd haar instemming te bevestigen met 
de inhoud van deze Mededeling door middel van een Resolutie die hierna 
wordt omschreven. 
1 Zie PB Nr. 120, 28/1/1991, blz. 1 
- 3 -
N. De reacties OP het Groenboek van de Commissie 
4. Algemeen wordt erkend dat het Groenboek een kwestie aansnijdt die 
belangrijk is voor het welslagen van de interne markt. Het is gespreksstof 
in alle Lid-Staten van de Gemeenschap, binnen de instellingen van de 
Gemeenschap, en binnen de Europese normalisat ie-instituten en Europese 
ondernemings- en beroepsorganisaties. De Commissie heeft meer dan [250] 
commentaren gekregen van betrokken partijen, waarvan een groot aantal blijk 
geeft van uitvoerig overleg op nationaal of Europees niveau. Ook uit derde 
landen kwamen een aantal commentaren. Voor wat betreft het richten van de 
publieke aandacht op normalisatie, is het Groenboek een ongeëvenaard succes 
geworden. 
5. De Commissie ontving overweldigende steun voor haar doelstelling - de 
vestiging van een meer efficiënt, marktgevoeliger systeem van Europese 
normalisatie, dat wordt erkend als een instrument dat essentieel is voor 
het bereiken van de volledige economische voordelen van één interne markt. 
6. Ten aanzien van de onderwerpen die de Commissie prioriteit toekende -
meer efficiëntie en flexibiliteit in het normalisatieproces, een bredere 
vertegenwoordiging van economische belangengroepen en meer openheid naar 
internationale normalisatie - bestaat brede overeenstemming over de 
noodzaak van verandering en de daartoe voorgestelde methoden. Op andere 
punten, zoals nieuwe organisatiestructuren en een afzonderlijke status voor 
Europese normen, is sprake van enige terughoudendheid of dergelijke 
radicale veranderingen wel zo noodzakelijk of nuttig zijn. Maar zelfs op 
deze punten zijn de normalisat ie-instituten bereid mee te denken en te 
reageren op de onderliggende belangen van de Commissie. 
Commentaren OP de belangrijkste punten van het Groenboek 
Onderstaand wordt een samenvatting van de ontvangen commentaren gegeven. 
Een meer gedetailleerd overzicht, waarin de reacties op elk van de 
aanbevelingen van de Commissie worden weergegeven, wordt degenen die 
commentaar hebben geleverd op het Groenboek toegezonden en is ook op 
verzoek bij de Commissie verkrijgbaar2. 
(i) De rol van de industrie 
7. Het belang van normalisatie voor de Europese industrie wordt algemeen 
onderschreven. De meeste commentatoren achtten het echter onredelijk om van 
de industrie een grotere financiële bijdrage te vragen dan van de overheid. 
De industrie benadrukte daarnaast een sterke wens voor duidelijker 
prioriteiten inzake normal Isatiewerkzaamheden en een beter management van 
het proces. 
(i i) Normalisat ie-inst ituten 
Doel mat iaheid 
8. Commentaren hebben bevestigd dat vooral in CEN verbetering van de 
efficiëntie nodig is. De normalisatie-instituten hebben een betere 
programmering van normalisatie, een duidelijkere prioriteitstelling en 
2 Kopieën zijn verkrijgbaar bij het Directoraat-Generaal Interne Markt 
en Industrie, Eenheid III.B.2, Wetstraat 200, B- 1049 Brussel. 
- 4 -
effectiever toezicht op de voortgang van het werk toegezegd. (De Commissie 
en de Raad wordt dan ook dringend verzocht de normalisatie-instituten in 
hun werk bij te staan met duidelijker richtlijnen). 
Bijzondere aanbevelingen die steun ontvingen zijn: meer flexibele 
werkmethoden (incl. het gebruik van projectteams, toeleveringsbedrijven of 
Associated Standardization Bodies), het gebruik van nieuwe technologie, en 
heldere regels betreffende het gebruik van meerderheidsstemming. Andere 
praktische suggesties omvatten het gebruik van één werktaal bij Europese 
normalisatie, en snellere vertalingen van goedgekeurde teksten; daarnaast 
is voorgesteld dat de Commissie een externe managementcontrole van Europese 
normalisat ie-inst ituten organiseert. 
Tevens is een algemeen waarschuwingssignaal gegeven: bij normalisatie 
speelt kwaliteit een even belangrijke rol als snelheid; buitensporige 
versnelling van het normalisatieproces zou de mogelijkheid voor alle 
belanghebbende partijen om betrokken te raken, kunnen verminderen. 
Coördinatie en structuren 
9. De suggestie dat er naast CEN, CENELEC en ETSI meerdere Europese 
normalisatie-instituten zouden kunnen bestaan, is krachtig verworpen. 
Evenzo bestond er sterke oppositie tegen de vorming van nieuwe 
bureaucratische lagen die de activiteiten van bestaande organen (zoals de 
Europese Normalisatieraad) superviseren of sturen. 
Desalniettemin hebben de drie Europese normalisatie-instituten erkend dat 
er politieke argumenten zijn om een algemeen raadgevend orgaan in het leven 
te roepen' (met als naam het Europese Normalisatieforum), waarin economische 
belangengroepen direct kunnen worden vertegenwoordigd, en tevens hun 
samenwerking binnen de gezamenlijke voorzittersgroep van CEN/CENELEC/ETSI 
te versterken. Het precieze karakter, de taken en de samenstelling van het 
Forum staan nog open voor discussie. 
Lidmaatschap en internationale samenwerking 
10. De aanbeveling dat de normalisatie-instituten in alle Europese landen 
in aanmerking komen voor de status van geassocieerd lid (waarnemer) van 
CEN, CENELEC en ETSI is aangenomen. Van de meeste betrokken instituten zijn 
reeds aanvragen binnengekomen en ingewilligd. 
De samenwerking met de internationale normalisatie-instituten is 
recentelijk verbeterd door CEN en CENELEC en verwacht wordt dat dit proces 
wordt voortgezet. De meeste commentatoren benadrukten echter dat 
internationale, en niet zozeer Europese, normen de hoofddoelstelling van de 
normalisatie- activiteiten moeten blijven en dat zij zich ongerust zouden 
maken als een doeltreffender normalisatie binnen Europa de betrokkenheid 
van Europa bij internationale normen ernstig zou afzwakken. 
Verantwoording 
11. CEN en CENELEC hebben recentelijk maatregelen aangekondigd die 
bedoeld zijn om de vertegenwoordiging van organisaties op Europees niveau 
bij hun werk naast nationale delegaties te laten toenemen; de uitvoering 
van deze maatregelen kan echter nog enige tijd vergen en er zal nauwkeurig 
op moeten worden toegezien. 
- 5 -
F inancier ino 
12. De meeste voorstellen van de Commissie, en dan met name het plan voor 
directe financiering van de Europese normalisatie door middel van verkoop 
van Europese normen, zijn verworpen door de normalisatie-instituten en 
kregen weinig steun van andere partijen. 
Toch is er algemene overeenstemming over de noodzaak de lange-
termiJnplanning inzake de financiering van de Europese normalisatie veilig 
te stellen, en alle organisaties zijn hier dan ook mee bezig. 
Informat ie 
13. De kritiek van de Commissie aangaande de ondermaatse 
informatieverstrekking over Europese normalisatie werd zeer breed gesteund. 
Alle Europese normalisatie-instituten - met name CEN - erkenden dat spoedig 
maatregelen genomen dienen te worden om hun activiteiten voor het voetlicht 
te brengen. 
Status van de Europese norm 
14. Het voorstel van de Commissie dat Europese normen op zichzelf staande 
normen zouden moeten zijn, ondervond veel kritiek. Het werd door een aantal 
industriële sectoren (met name voor nieuwe technologieën) en zelfs door een 
aantal kleinere nationale normalisatie-institutenkrachtig gesteund. De 
meerderheid echter is van mening dat de omzetting van Europese normen tot 
normen op nationaal niveau een sleutelfactor is voor hun marktacceptatie, 
in ieder geval voor de eerstkomende Jaren. 
CEN en CENELEC erkennen de noodzaak van meer zichtbaarheid van de Europese 
norm op nationaal niveau en een veel snellere omzetting: overleg over de 
details is nog gaande. 
Keuring en certificatie 
15. Het Commissievoorstel voor één conformiteitsmerk voor Europese normen 
werd krachtig gesteund door enkele bedrijfstakken, maar als zijnde weinig 
realistisch op korte termijn afgewezen door anderen. CEN heeft nu een 
discussie op gang gebracht over de mogelijkheid van één conform!teitsmerk 
voor Europese normen, dat vergezeld moet gaan van het relevante nationale 
merk of een merk van het orgaan dat de certificatie uitvoerde. 
(i i i) De roi van overheden 
16. Er was algemene steun voor een vernieuwde betrokkenheid van de Raad 
bij Europese normalisatie, waarbij een voorziening voor meerjarige 
financiering zou kunnen zijn opgenomen. De meeste commentatoren benadrukten 
dat overheden meer, en niet minder, zouden moeten doen om normalisatie te 
financieren, met het oog op de algemene economische voordelen ervan. 
Sommige commentatoren hebben tevens gevraagd of de financiële steun van de 
Gemeenschap kan worden beperkt tot betaling voor diensten (door middel van 
'mandaten'); zij zijn de mening toegedaan dat een element van permanente 
maar beperkte subsidie noodzakelijk zal zijn op Europees niveau (zoals 
reeds wordt erkend op nationaal niveau). 
- 6 -
III. Aanbevelingen van de Commissie voor volgende stappen 
17. in het licht van de ontvangen commentaren heeft de Commissie elk van 
de Europese normalisatie- instituten en de gezamenlijke voorzittersgroep 
van CEN/CENELEC/ETSI over het Groenboek geraadpleegd. Bij dit overleg was 
er op de meeste punten een redelijke mate van overeenstemming, hoewel er 
inzake enkele kwesties diepgaande meningsverschillen blijven bestaan. Op 
grond hiervan is de Commissie nu in staat om de Raad en de belangrijkste 
betrokken partijen strategische richtsnoeren voor een toekomstig Europees 
normalisatiebeIe id voor te leggen, gebaseerd op een nauwere samenwerking 
tussen alle belanghebbenden. 
18. De Commissie wil, zoals ze ook al in het Groenboek deed, benadrukken 
dat de verantwoordelijkheid voor de regeling van de normalisatie in 
hoofdzaak berust bij de normalisatie-instituten en de belanghebbenden zelf. 
Zij, en niet zozeer de openbare instanties, zijn het die het tempo en de 
koers van de veranderingen bepalen. Nochtans wordt deze tweede Mededeling 
van de Commissie uitgebracht met de bedoeling de democratische 
zelfregulering van de normalisatie te steunen en te bevorderen door aan te 
geven in welke veranderende politieke context de Europese normalisatie 
plaatsvindt, van welke fundamentele beginselen de normalisatie hoort uit te 
gaan en welke organisatorische wijzigingen nodig zullen zijn om ervoor te 
zorgen dat deze beginselen volledig worden nageleefd. 
19. De voornaamste aanbevelingen van de Commissie kunnen als volgt worden 
samengevat : 
Europese normalisatie-instituten 
* Snelle uitvoering van maatregelen ter verbetering van het dagelijks 
management en de doelmatigheid; 
* uitvoering van hun toezegging om te voorzien in waarnemer-participatie 
(zonder stemrecht) door relevante Europese belangengroepen op elk niveau 
van hun werk; 
* publikatie van de statuten van de gezamenlijke voorzittersgroep van 
CEN/CENELEC/ETSI en hun huishoudelijk reglement; 
* oprichting van een Europees Normalisatieforum in het licht van de 
conferentie in Luxemburg in december 1991; 
* wijziging van interne regels om te voorzien in omzetting door 
bekrachtiging van goedgekeurde Europese normen en andere maatregelen ter 
bevordering van hun zichtbaarheid en beschikbaarheid op nationaal niveau; 
* ontwikkeling, in samenwerking met EOTC en andere betrokken partijen, van 
één enkel merk ter aanduiding van conformiteit met een Europese norm; 
* betere coördinatie van technische bijstand aan derde landen, met name in 
Midden- en Oost- Europa. 
De Commissie 
* Afronding van nieuwe richtsnoeren voor samenwerking en een nieuwe 
kaderovereenkomst met CEN/CENELEC/ETSI; 
- 7 -
* voortgangsrapporten aangaande: 
(i) het effect van de door de Europese normalisatie-instituten genomen 
maatregelen ter verbetering van de doelmatigheid; en 
(ii) nieuwe mogelijkheden inzake normen op andere terreinen van EG-beleid; 
* introductie van programma-mandaten voor grote nieuwe normalisatlevel den; 
* directe verwijzing in toekomstige voorstellen voor Gemeenschapswetgeving 
naar Europese normen, en niet naar de nationale normen waarin ze worden 
omgezet ; 
* indiening begin 1992 van een voorstel tot wijziging van de 
kennisgevingsprocedure voor nationale normen van Richtlijn 83/189/EEG; 
* ontwikkeling en uitvoering van het huidige technische hulpprogramma ten 
behoeve van Midden- en Oost-Europa en andere derde landen. 
De Raad van Ministers 
Goedkeuring van een Resolutie van de Raad die instemming bevestigt met de 
brede beleidslijnen van deze Mededeling en speciale aandacht vraagt voor: 
* de betrokkenheid van de Gemeenschap bij internationale normalisatie; 
* het politieke belang van een Europees normalisatiesysteem dat is 
gebaseerd op doorzichtigheid, openheid naar alle belanghebbende partijen, 
onafhankelijkheid van gevestigde belangen, doelmatigheid en besluitvorming 
volgens de grondbeginselen van de politieke besluitvorming; 
* steun aan het voorgestelde Europese Normalisatieforum, dat de samenhang 
en ontvankelijkheid voor marktbehoeften van de Europese normalisatie zal 
doen toenemen; 
* de bereidheid van de Raad om een beleid te voeren van verwijzing naar 
normen in Gemeenschapswetgeving op daarvoor in aanmerking komende 
terreinen, daarbij rekening houdend met bovengenoemde grondbeginselen; 
* de intentie van de Raad om binnen het kader van de algemene begroting 
voort te gaan met voldoende financiële steun te verlenen aan de Europese 
normalisatie-instituten (op de huidige niveaus over de periode 1992-1994), 
om de levering van normen mogelijk te maken die noodzakelijk zijn voor 
Gemeenschapswetgeving, alsmede van andere normen die nodig zijn voor de 
voltooiing van de interne markt, vooral op gebieden waarvan de invloed zich 
uitstrekt over een groot aantal sectoren, bij voorbeeld energie. 
De begrotingsinstantie (Raad van Ministers en Europese Parlement) 
* Steun voor handhaving van de huidige niveaus van financiële steun van de 
Gemeenschap aan de normalisatie over de periode 1992-1994. 
Europese economische en sociale belangengroepen 
* Doeltreffender coördinatie om input in het normalisatieproces te 
verzekeren. 
- 8 -
De Lid-Staten 
* Passende maatregelen op nationaal niveau met het oog op de naleving door 
nationale normalisatie-instituten van gemeenschappelijke regels betreffende 
kennisgeving van nationale activiteiten en omzetting van goedgekeurde 
Europese normen. 
* Handhaving en, waar nodig, verhoging van financiële steun aan nationale 
normalisatie- instituten. 
* Eventuele steunverlening aan belangengroepen in de ni et-verwerkende 
industrie om hun participatie aan normalisatie te vergemakkelijken, onder 
meer gelet op de Resolutie van de Raad van 4 november 1988 inzake 
verbetering van de betrokkenheid van de consument bij normalisatie. 
In de hierna volgende delen van deze Mededeling worden de aanbevelingen 
meer in detail besproken: 
* Deel IV (Toekomstige richtingen voor Europese normalisatie) schetst de 
beleidslijnen voor Europese normalisatie in de jaren negentig; 
* Deel V (Normalisatie en Gemeenschapswetgeving) stelt voor dat Europese 
normalisatie in sterkere mate binnen het kader van ander EG-beleid zou 
moeten worden aangewend. 
- 9 -
IV.ToekomstIge richtingen voor Europese normalisatie 
20. Dit hoofdstuk behandelt de hoofdthema's die uit de Groenboek­
discussie naar voren zijn gekomen, en niet zozeer de afzonderlijke 
aanbevelingen uit dat document. De doelstelling is het bepalen van de koers 
van het toekomstige normalisatiebeIe id in de context van de interne markt. 
De thema's die aan de orde zullen komen, zijn: 
(i) Prioriteitstelling en programmering; 
(ii) Doelmatigheid en openheid; 
(iii) Doeltreffende deelname door betrokken partijen; 
(iv) Coördinatie- en overlegstructuren; 
(v) Steviger banden met internationale normalisatie; 
(vi) Uitvoering en zichtbaarheid van Europese normen; 
(vii) Informatie over Europese normalisatie; 
(viii) Toegang tot Europese normen; 
(ix) Externe samenwerking op normalisatiegebied; 
(x) Samenwerking met openbare instanties; 
(x i) Over ige onderwerpen. 
(i) Prioriteitstelling en programmering 
21. Het ontbreken van duidelijke prioriteiten voor het Europese 
normalisatiewerk is een grote zorg voor degenen die het Groenboek 
becommentariëren, vooral voor de industrie. Een gebruikelijke reactie op 
het grote aantal normen dat momenteel in voorbereiding is bij de drie 
Europese normalisatie-instituten, CEN, CENELEC en ETSI, is het stellen van 
de vraag of al deze normen ook écht nodig zijn voor het functioneren van de 
interne markt. De industrie is bang dat de schaarse technische kennis in al 
te ambitieuze normalisatieprogramma's versnipperd raakt, en niet wordt 
gericht op datgene wat op korte termijn essentieel is. 
22. De kritiek dat men er niet in is geslaagd prioriteiten te stellen, 
richt zich op de communautaire instellingen, vooral op de Commissie, en op 
de normalisatie-instituten. Er wordt beweerd dat de Commissie in haar 
normalisatiemandaten te onduidelijke prioriteiten heeft gesteld en de 
gedetailleerde programmering aan de Europese normalisatie-instituten heeft 
overgelaten. Deze laatste, zo wordt gesteld, zijn evenmin in staat gebleken 
prioriteiten vast te stellen en waren geneigd om alle of de meeste 
voorstellen die door de nationale leden zijn gedaan, zonder enige serieuze 
selectieprocedure in het Europese normalisatie-programma op te nemen. 
Hoewel het totale programma van bijvoorbeeld CEN daardoor in rap tempo tot 
ongeveer 4000 onderwerpen is uitgedijd, omvat het nog niet alle met de 
voltooiing van de communautaire wetgeving inzake de interne markt verband 
houdende prioriteitsgebieden, en moet dus nog verder worden uitgebreid. De 
doelmatigheid van de Europese normalisatie is afhankelijk van een 
nauwgezette afbakening van de prioriteiten en van zelfdiscipline bij het 
aannemen van meer werk. 
23. De Commissie en de Europese normalisatie-instituten hebben onlangs 
doorgesproken op welke wijze de prioriteitstelling kan worden verbeterd, 
met name (maar niet uitsluitend) ten opzichte van die Europese normen, 
waarnaar in de communautaire produktwetgeving moet worden verwezen. Men is 
overeengekomen dat de planning en programmering van de Europese 
normalisatie in de toekomst zo veel mogelijk gescheiden moeten verlopen van 
het ontwerpen van de normen. De Commissie zal de Europese normalisatie-
- 10 -
instituten 'programmeringsmandaten' verlenen op gebieden waarop een groot 
aantal Europese normen is vereist ten behoeve van EEG-wetgeving; op grond 
van deze mandaten worden na overleg met alle partijen volledige programma's 
van normalisatiewerk voor de betrokken sectoren opgesteld. Op basis van 
zo'n voorgesteld programma zal de Commissie, na overleg met het Permanent 
Comité voor technische voorschriften en normen, vaststellen welk werk onder 
een normalisatiemandaat zal vallen. 
24. Een dergelijke mandaatprocedure In twee fasen heeft een aantal 
voordelen: 
* een krachtens een programmeringsmandaat ontwikkeld programma zou in 
beginsel alle aspecten van de normalisatie in de desbetreffende sector 
bestrijken, en niet alleen de aspecten die van belang zijn voor de EEG-
wetgeving; het zou daarmee de belanghebbende partijen de kans geven om 
prioriteiten voor een andere, marktgerichte normalisatie te stellen-, 
* het overleg over het werkprogramma zou de Europese industrie en andere 
partijen de mogelijkheid bieden hun visie te geven voordat het 
normalisatiewerk is begonnen; 
* de programmering zou de normalisatie-instituten in staat stellen andere 
bronnen van technische inbreng en nieuwe werkwijzen (zoals het gebruik van 
projectteams, 'toeleveringsbedrijven' of Associated Standardizing Bodies) 
te onderzoeken; 
* de Commissie en de Lid-Staten zouden beter kunnen nagaan of het 
voorgestelde normalisatiewerk is toegesneden op de fundamentele eisen en de 
behoeften van de conformiteitsbeoordeIingsprocedures van de communautaire 
wetgeving, aangezien dit in het voorgestelde programma zou zijn aangegeven; 
* het programmeringsmandaat zou de normalisatie-instituten de kans bieden 
de aandacht te vestigen op de moeilijkheden die voortvloeien uit de 
onvoldoende gepreciseerde fundamentele eisen in de voorgestelde wetgeving. 
* dankzij de programmering zal een betere afbakening mogelijk worden van 
het te normaliseren gebied ten opzichte van aanverwante gebieden of 
gebieden waarop de wetgever regelgeving wenst. 
25. Een eerste reeks programmeringsmandaten zal worden uitgevaardigd in 
sectoren waarvoor reeds communautaire wetgeving bestaat, ofwel zal worden 
voorgesteld (machines, medische apparatuur, druksystemen, en 
meetinstrumenten). Er wordt door de Commissie, met de hulp van het 
Permanent Comité van die Richtlijn, een afzonderlijke, prioriteitstellende 
taak uitgevoerd in verband met de Richtlijn inzake bouwprodukten. Voorts 
bestudeert de Commissie samen met de Europese normalisatie-instituten 
opnieuw de lopende normalisatiewerkzaamheden in het kader van de bestaande 
mandaten (bijvoorbeeld voor machines of bouwprodukten) om er voor te zorgen 
dat de prioriteiten goed worden nageleefd. 
Een tweede eventueel voor normalisatie-programmering in aanmerking komend 
gebied betreft de ontwikkeling van transeuropese netwerken, waarvoor, zoals 
de Commissie reeds in haar Mededeling aan de Raad van 10 december 1990 
- 11 -
stelde, een aanzienlijke coördinat ie-inspanning op normalisatiegebied nodig 
zal zijn teneinde tot duidelijke prioriteiten inzake het scheppen van 
dergelijke netwerken te komen. 
(i i) Doelmatigheid en openheid 
26. Uit de commentaren op het Groenboek bleek dat men het er algemeen 
over eens is dat de Europese normalisatie doelmatiger dient te verlopen. 
Dit heeft de Europese normalisatie-instituten er al toe gebracht te 
overwegen hoe een betere managementcontrole, nieuwe werkwijzen en snellere 
procedures kunnen worden aangewend om zo spoedig mogelijk afspraken te 
maken over normen, zonder dat daarbij de noodzaak van handhaving van een 
hoog kwaliteitspeil bij de Europese normen uit het oog wordt verloren. 
Voorbeelden van geslaagde nieuwe projectmethoden zijn de "Vilamoura"-
procedure van CENELEC voor informatie en samenwerking met betrekking tot 
nationale normalisatieprojecten en de programmering van normalisatiewerk in 
ETSI en EWOS. 
27. In de discussies over doelmatigheid bij normalisatie vormt het feit 
dat er niet één regeling is die in alle situaties kan voorzien, echter een 
steeds terugkerend thema. Doelmatigheid is Juist afhankelijk van 
flexibiliteit, dat wil zeggen het vermogen om de normalisatiemethode af te 
stemmen op de afzonderlijke omstandigheden, zoals ook uit de volgende 
voorbeelden zal blijken: 
* kleine, full-time projectteams kunnen nuttig zijn als er originele 
werkdocumenten nodig zijn om de discussie in gang te zetten, maar zijn 
minder geschikt voor gebieden waarop reeds een groot aantal nationale 
normen bestaat; 
* de meer sectorale industriële organisaties kunnen ertoe worden aangezet 
een bijdrage te leveren aan het normalisatieproces, mogelijk via het 
opzetten van Associated Standardization Bodies, maar de desbetreffende 
sector moet betrekkelijk zelfstandig zijn om zo min mogelijk de raakvlakken 
met het overige normalisatiewerk te hoeven regelen; 
* de tijdsduur van het openbaar onderzoek kan worden verkort wanneer de 
Europese normalisatie beperkt blijft tot het overnemen van internationale 
normen, maar dat is veel moeilijker bij het innovatieve Europese werk en in 
gevallen waar met de behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen 
alsook van ambachtelijke bedrijven moet rekening worden gehouden. 
28. De regels van de Europese normalisatie-instituten zorgen al voor een 
iets flexibeler benadering, maar tot dusver is er te weinig gebruik gemaakt 
van deze mogelijkheden. Het wordt inmiddels geaccepteerd dat er meer 
ruchtbaarheid moet worden gegeven aan en een frequenter gebruik moet worden 
gemaakt van de beschikbare mogelijkheden, en dat er nog steeds nieuwe 
werkwijzen nodig kunnen zijn om de basis van de Europese normalisatie te 
verbreden. De Commissie merkt op dat bijvoorbeeld CEN te kennen heeft 
gegeven dat zij haar diverse werkwijzen in industriële kringen bekend wil 
maken en zich erop voorbereidt de mogelijkheid van samenwerking met meer 
Accociated Standardization Bodies te onderzoeken. Ook CENELEC overlegt hoe 
samen te werken met zogenaamde 'toeleveringsbedrijven', die hun eigen 
technische documenten voor toelating als Europese normen kunnen voordragen. 
- 12 
Voor dergelijke procedurewijzigingen zal een leerproces nodig zijn onder de 
nationale leden die in hoofdzaak verantwoordelijk zijn voor het werk van de 
Europese organisaties. 
29. Tegelijk met de introductie van flexibeler werkwijzen houden de 
Europese instituten, en met name CEN (die verantwoordelijk is voor het 
grootste deel van het Europese normalisatiewerk), zich bezig met het 
ontwikkelen van een doelmatiger managementcontrole van een sterk 
gedecentraliseerd systeem voor technisch werk waarin de door een nationaal 
lid opgezette afzonderlijke technische comités zich mogen verheugen in een 
hoge mate van zelfstandigheid. De contractuele verplichtingen die 
bijvoorbeeld CEN is aangegaan om binnen een bepaalde tijd voor de Commissie 
een groot (en nog altijd toenemend) aantal Europese normen op te stellen, 
dwingt deze organisatie ertoe meer verantwoording te eisen van de 
technische comités die het eigenlijke werk uitvoeren. Er wordt beter op 
toegezien dat het werk volgens het afgesproken tijdschema vordert en 
momenteel wordt overwogen of de verdeling van secretariaten onder de leden 
in geval van wanprestaties kan worden gewijzigd. De Commissie en, nog 
belangrijker, de Europese industrie zou een zakelijker benadering ten 
aanzien van de aflevering van Europese normen toejuichen. 
30. Het is nog niet mogelijk vast te stellen hoezeer de doelmatigheid van 
de Europese normalisatie is verbeterd door de wijzigingen die momenteel in 
de Europese normalisatie-instituten in behandeling zijn. Zelfs als men het 
over alle voorgestelde veranderingen eens is, zal de tenuitvoerlegging 
ervan nog enige tijd vergen. De Commissie is echter van zins toe te zien op 
de tenuitvoerlegging van deze maatregelen en zal te zijner tijd nog een 
voortgangsverslag uitbrengen. 
31. In elk geval concludeert de Commissie uit de commentaren op het 
Groenboek dat er een verband bestaat tussen de doelmatigheid van de 
normalisatie en de publieke bewustwording van wat er aan de hand is. Er 
bestaat een welhaast onbeperkte vraag naar informatie over de Europese 
normalisatie, zowel vanuit Europa als van buitenaf. Deze vraag is afkomstig 
van mogelijke gebruikers van Europese normen en van potentiële bijdragers 
aan het normalisatieproces. Als de Europese normalisatie-instituten meer 
bekendheid kunnen geven aan hun huidige en geplande activiteiten (en het in 
het vorige deel besproken programmeringsmechanisme voor een extra 
mogelijkheid zou zorgen), dan zal niet alleen de omvang van de voor hun 
werk beschikbare kennis toenemen, maar ook de markt voor hun eindprodukten. 
Partners uit de industrie en verdere belanghebbenden kunnen voor extra 
middelen zorgen door deskundigen beschikbaar te stellen of door technische 
documenten voor te dragen als basis voor Europese normalisatie. Ziedaar het 
belang van een doelmatig informatiebeleid (zie onderdeel (vii) hierna). 
(i i i) Doeltreffende deelname door belanghebbende partijen 
32. Uit de discussie over het Groenboek blijkt dat nationale 
vertegenwoordiging bij het normalisatie- overleg en nationale 
beleidsvorming over voorgestelde Europese normen als onmisbaar worden 
beschouwd voor het Europese normalisatieproces. De meeste belangengroepen, 
en sommige in het bijzonder, zoals ambachtelijke bedrijven en kleine en 
middelgrote ondernemingen, zien hun nationale normalisatie-instituten als 
de aangewezen instanties om op Europees niveau hun mening naar voren te 
brengen, en beschouwen de ontwikkeling van een nationaal standpunt dat met 
alle belangen rekening houdt als de meest praktische wijze om over Europese 
normen te onderhandelen. 
- 13 -
33. Bij de totstandkoming van Europese normen mag de nationale weg nog 
niet van hoofdweg tot de enige weg worden. De reacties op het Groenboek 
geven tevens aan dat er in het snel veranderende hedendaagse Europa veel 
economische en industriële belangengroepen zijn die zichzelf op Europees 
vlak organiseren en die een directe inbreng in normalisatie op Europees 
niveau verwachten; als voorbeelden zijn te noemen de spoorwegen, het 
bankwezen, bedrijven die elektrische, medische en gasapparatuur 
vervaardigen (afgezien van elektrotechnische en telecommunicatiebedrijven, 
die op Europees vlak al over sectorale normalisatie-instituten beschikken). 
Op Europees niveau kan de inbreng in het normalisatieproces vooral 
belangrijk zijn voor bedrijfstakken die zich voor het eerst aan 
normalisatie wagen, zoals nutsbedrijven en het openbaar vervoer. Ook in 
andere sectoren kunnen Europese industriële vakverenigingen, 
consumentenorganisaties en verenigingen van ambachtelijke bedrijven alsook 
van kleine en middelgrote ondernemingen helpen bij het bepalen van de 
gemeenschappelijke belangen of prioriteiten, als aanvulling op het 
nationale zoeken naar overeenstemming. Voor sommige sectoren kan het zelfs 
mogelijk blijken het werk in verband met normen op Europees vlak uit te 
voeren onder de vleugels van een industriële organisatie, die de resultaten 
van dit werk vervolgens als eventuele Europese normen aan de Europese 
normalisatie-instituton ter overweging voorlegt. 
34. Daarom moeten de Europese normalisatie-instituten bij hun werk de 
directe participatie van vertegenwoordigende Europese organisaties 
toelaten. Deze participatie, in de vorm van waarnemerschap zonder 
stemrecht, moet tijdens elk stadium van het normalisatieproces en op elk 
niveau van het desbetreffende normalisatie-instituut mogelijk zijn, van 
werkgroep tot Algemene Vergadering. In het geval van de sociale partners 
meent de Commissie, met het Europese Parlement en het Economisch en Sociaal 
Comité, dat een dergelijke directe deelname een allereerste politieke 
vereiste voor de aanvaardbaarheid en verdere ontwikkeling van Europese 
normalisat ie vormt. 
35. CEN heeft, na een openbare bijeenkomst van de Algemene Vergadering in 
Milaan op 23 oktober 1991, kennis genomen van de intentie van de 
voornaamste nationale Europese economische en sociale partners van CEN om 
directer betrokken te raken bij de beleidsvorming van CEN en heeft haar 
intentie bevestigd om het onderwerp van betrokkenheid van deze partners 
binnen de structuur van CEN aan te pakken. 
CENELEC heeft, na haar Algemene Vergadering in Toulouse van 29-30 oktober 
1991, besloten een ontwerp-besluit ter goedkeuring voor te leggen aan haar 
leden, volgens hetwelk vertegenwoordigers van ondernemersorganisaties, 
vakbonden en consumentenverenigingen op Europees niveau worden uitgenodigd 
om in de toekomst als waarnemers deel te nemen aan bijeenkomsten van de 
Algemene Vergadering en, bij bespreking van belangrijke agendapunten, aan 
bijeenkomsten van de technische raad. 
ETSI biedt belanghebbende partijen reeds de mogelijkheid lid te worden van 
de organisât ie. 
De Commissie Juicht de initiatieven van CEN en CENELEC van harte toe en 
ziet met belangstelling uit naar de wijze waarop deze beleidsbeslissingen 
in de toekomst tot werkelijke directe participatie zullen leiden. Overigens 
is de Commissie van mening dat de Raad het belang van het recht op directe 
vertegenwoordiging van Europese organisaties bij de Europese normalisatie 
ondubbelzinnig moet onderschrijven. 
- 14 -
36. Voor belanghebbende partijen betekent de mogelijkheid van directe 
participatie een belangrijke verantwoordelijkheid en tevens een uitdaging. 
Het welslagen van hun betrokkenheid zal afhankelijk zijn van hun vermogen 
zich op Europees niveau goed te organiseren om een duidelijke positie in te 
nemen en een substantiële bijdrage te leveren aan het normalisatieproces. 
Voor sommige partijen echter kan het recht om aan normalisatie deel te 
nemen, bij gebrek aan middelen echter een loze kreet zijn. Uit commentaren 
op het Groenboek van de kant van gebruikersgroepen, variërend van 
consumentenorganisaties en vakbonden tot beroepsgroepen als architecten of 
artsen, blijkt dat het resultaat als iedere vorm van openbare financiële 
steun voor hun deelname aan normalisatie ontbreekt, waarschijnlijk zal 
worden bepaald door de belangen van fabrikanten, hetgeen in het geval van 
normen die verband houden met de communautaire wetgeving - waarvan het doel 
is een hoog veiIigheidspeiI te bereiken - niet passend kan zijn. 
37. De Commissie heeft oog voor deze moeilijkheden. Zij heeft de Europese 
vakbonden reeds financiële steun gegeven om een technisch bureau op te 
zetten dat de opvattingen inzake normalisatiekwesties moet coördineren, en 
aan Europese consumentenorganisaties voor hun doeltreffende medewerking aan 
normalisatiewerk, terwijl ze in verband met de afstanden bijstand heeft 
verleend voor de deelname door deskundigen uit enkele Lid-Staten (Portugal, 
Ierland en Griekenland) aan enkele besprekingen in verband met gemandateerd 
normalisatiewerk. Deze maatregelen hebben geen groot beslag gelegd op de 
Gemeenschapsbegroting. Vergelijkbare bijstand wordt eveneens overwogen voor 
consumenten en voor kleine en middelgrote ondernemingen. Dergelijke hulp 
zal echter bescheiden moeten blijven, om de kosten van de 
Gemeenschapsbegroting voor Europese normalisatie niet al te zeer te laten 
stijgen. Er kunnen derhalve extra inspanningen nodig zijn op nationaal 
vlak. 
(iv) Coördinatie- en overlegstructuren 
38. Als aanvulling op het doelmatig deelnemen door alle belanghebbende 
partijen bestaat bij elk Europese normalisatie-instituut de behoefte ervoor 
te zorgen dat het werk van alle Europese normalisatie- instituten, als één 
geheel, in overeenstemming is met de doelstellingen van degenen die in de 
markt werkzaam zijn en met de beginselen van openheid, onafhankelijkheid en 
eerlijkheid waardoor de Europese normalisatie zich moet laten leiden. De 
algemene overtuiging is, dat de banden tussen de Europese normalisatie­
instituten aangehaald moeten worden en dat het Europese normalisatiesysteem 
als geheel zijn democratisch draagvlak op Europees niveau moet tonen. 
39. De Groenboek-discussie heeft aangetoond dat, hoewel de gedetailleerde 
organisatorische wijzigingen die in het Groenboek worden voorgesteld niet 
aanvaardbaar zijn, een verdere consolidatie van de bestaande normalisatie­
instituten op Europees vlak welkom zou zijn. Een dergelijke consolidatie 
zou een tweeledig doel hebben: 
* zorgen voor permanente coördinatie tussen CEN, CENELEC en ETSI, door de 
taken van de gezamenlijke voorzittersgroep formeel vast te leggen, openbaar 
te maken en te versterken als alternatief voor het Europese 
Normalisatiebestuur; en, ten tweede 
* een permanente dialoog op te zetten tussen enerzijds de Europese 
normalisatie-instituten, en anderzijds de voornaamste economische en 
sociale partners die met normalisatie-activiteiten bezig zijn, door een 
Europees Normalisatieforum op te richten als alternatief voor de Europese 
Normalisat ieraad. 
- 15 -
Gezamenlijke voorzittersgroep 
40. De gezamenlijke voorzittersgroep (JPG) van CEN/CENELEC/ETSI is 
bedoeld om de werkprogramma's van de drie Europese normalisatie-instituten 
te coördineren en, waar mogelijk, te komen tot een gemeenschappelijke 
aanpak van kwesties van gemeenschappelijk beiang (zoals bijvoorbeeld het 
Groenboek van de Commissie, het informatiebeleid inzake Europese 
normalisatie of de verhouding tussen intellectuele eigendomsrechten en 
normalisatie). Ook gaat zij zich toeleggen op andere taken, zoals het 
opstellen van gemeenschappelijke regels voor Europese normalisatie of een 
gemeenschappelijke databank voor normalisatieprojecten. Zij 
vertegenwoordigt, op het hoogste niveau, de managementfunctie van de 
Europese normalisatie. 
Op verzoek van de Commissie is de gezamenlijke voorzittersgroep momenteel 
bezig met de voorbereiding van een geconsolideerde versie van zowel haar 
statuten als van die van haar steuncomités, teneinde haar rol duidelijker 
te doen uitkomen. 
Het Europese NormalIsatleforum 
41. Het idee van een Europees Normalisatieforum (ESF) is als alternatief 
voor de Europese NormalisatIeraad naar voren gebracht in commentaren op het 
Groenboek en tijdens overleg met de Europese normalisatie-instituten. Het 
ESF zou een orgaan met een breed draagvlak moeten zijn, dat als brandpunt 
fungeert voor de discussie over belangrijke beleidskwesties inzake 
normalisatie in Europa. Het dient alle vooraanstaande belanghebbende 
partijen op Europees vlak samen te brengen om, waar mogelijk, op 
overeenstemming gebaseerde aanbevelingen op te stellen inzake de op het 
gebied van Europese normalisatie te volgen strategie. Ook moet het zorgen 
voor een regelmatige en algemene dialoog tussen de Europese normalisatie-
instituten en de 'klanten' wier openbare of particuliere belangen zij 
dienen. 
42. De Commissie erkent dat een dergelijk raadgevend orgaan een nuttige 
rol kan spelen in de Europese normalisatie en dat om die reden grote zorg 
moet worden besteed aan haar oprichting en taakstelling. Wat de Commissie 
betreft dient hierbij aan de volgende elementen aandacht te worden 
geschonken: 
a) Taken 
Het ESF zou elke kwestie kunnen aanpakken die het van belang acht voor het 
welslagen van de Europese normalisatie. Daartoe zouden kunnen behoren: 
* De huidige activiteiten van de Europese normalisatie-instituten (zoals 
neergelegd in verslagen van de gezamenlijke voorzittersgroep); 
* Toepassing van de basisprincipes van normalisatie door de Europese 
normalisatie-instituten (zoals openheid, het recht op participatie van 
belanghebbende partijen, onafhankelijkheid van gevestigde belangen, enz.); 
* De criteria voor het recht op vertegenwoordiging van Europese 
organisaties die willen deelnemen aan het normalisatiewerk; 
* Betrekkingen tussen openbare instanties en de Europese normalisatie-
inst ituten; 
- 16 -
* Informatie over en toegang tot het normalisatiewerk; 
* Voorwaarden voor toegang tot goedgekeurde normen (met inbegrip van 
verkoop- en distributiesystemen, de prijs van normen en informatie over 
normen); 
* Nieuwe onderwerpen voor normalisatie; 
* De raakvlakken tussen normalisatie en conformIteitsbepaling; 
* Verhoudingen met de internationale normalisatie; 
* Technische bijstand door normalisatie-instituten aan landen die geen lid 
zijn en samenwerking met geassocieerde leden. 
b) Output 
De conclusies van het ESF kunnen de vorm aannemen van Resoluties die zijn 
gericht aan alle of enkele van de bij Europese normalisatie betrokken 
partijen, dat wil zeggen normalisatie-instituten, gebruikers van normen, 
verwerkende industrie, de sociale partners, of openbare instanties. Hoewel 
ESF-Resoluties niet bindend zijn, zullen ze vermoedelijk zwaar tellen. 
c) Samenstel I ing 
De samenstelling van het ESF moet een zo ruim mogelijke vertegenwoordiging 
van de belanghebbende partijen garanderen, alsmede een redelijk evenwicht 
tussen nationale en Europese belangen. De Commissie doet daarom de volgende 
voorstellen: 
* Eén afgevaardigde uit elke Lid-Staat van de Gemeenschap en uit elk EVA-
land, aan te wijzen door de nationale overheden-, 
* Vijf vertegenwoordigers uit de gezamenlijke voorzittersgroep; 
* Twaalf vertegenwoordigers uit de Europese verwerkende industrie en de 
dienstensector (waaronder kleine en middelgrote bedrijven); 
* Drie consumentenvertegenwoordigers; 
* Drie vakbondsvertegenwoordigers; 
* Drie vertegenwoordigers van beroepsmatige gebruikers van normen (zoals 
architecten, artsen, verzekeringsmaatschappijen, keuringsorganisaties); 
* Eén vertegenwoordiger van de European Organization for Testing and 
Certification (EOTC); 
* Eén vertegenwoordiger van de Commissie van de Europese Gemeenschappen; 
* Eén vertegenwoordiger van het EVA-secretariaat. 
Zoals voorgesteld in het Groenboek betreffende de Europese Normalisatieraad 
zou de voorzitter van het ESF een Europese industrieel kunnen zijn. 
- 17 -
d) Activiteit 
Het ESF dient zelf te beslissen over haar procedureregels en 
vergaderfrequentie; de Commissie beveelt echter aan, in de aanvangsfase 
minstens tweemaal per Jaar bijeen te komen. Leden van het Forum moeten hun 
eigen kosten dragen; secretariaatskosten moeten door de gezamenlijke 
voorzittersgroep worden gedragen. 
43. Op grond van het overleg met de vice-voorzitter van de Commissie, de 
heer Bangemann, kondigde de gezamenlijke voorzittersgroep in juli aan van 
plan te zijn om op 3 en 4 december 1991 een tweedaagse conferentie te 
beleggen waaraan alle grote belangengroepen kunnen deelnemen, teneinde de 
recente ontwikkelingen van de Europese normalisatie en de rol en taken van 
het Europese Normalisatieforum te bespreken. De resultaten van de 
conferentie moeten worden voorgelegd aan de Commissie en de EVA. 
(v) Steviger banden met internationale normalisatie 
44. Verreweg de meeste reacties op het Groenboek vormden een bevestiging 
van het standpunt van de Commissie dat internationale normen de voornaamste 
doelstelling van het normalisatiewerk moeten blijven. Europese normen zijn 
weliswaar belangrijker voor de Europese economie dan louter nationale 
normen, maar komen toch meestal op het tweede plan. 
45. De Europese normalisatie-instituten hebben al stappen genomen om de 
coördinatie met hun internationale tegenhangers te verbeteren. CEN en 
CENELEC hebben met de ISO en IEC overeenkomsten gesloten aangaande 
regelmatig overleg over hun werkprogramma's, met de bedoeling overlappingen 
te voorkomen, en af te spreken waar het werk moet plaatsvinden. CENELEC en 
IEC zijn een stap verder gegaan door afspraken te maken over 'parallel 
stemrecht' over eikaars ontwerp- normen, hetgeen kan leiden tot de 
gelijktijdige goedkeuring van dezelfde tekst als zowel Europese als 
internationale norm (momenteel worden 54 IEC-ontwerp-normen volgens deze 
procedure behandeld). ETSI werkt ook samen met haar Japanse en Amerikaanse 
tegenhangers om de coördinatie van de normvervaardiging in de 
telecommunicatiesector te verbeteren. 
46. Bij de voltooiing van de interne markt en de uitvoering van de nieuwe 
aanpak van de Gemeenschap op het gebied van technische regelgeving moet 
rekening worden gehouden met deze betrokkenheid bij internationale normen. 
Waar mogelijk moet de Gemeenschap eerder haar toevlucht nemen tot 
internationale normen, dan dat ze normen opstelt op regionaal niveau. Deze 
gedachte kan worden uitgebreid tot het gebruik van het huidige 
internationale normalisatiewerk op gebieden waarop nieuwe normen van CEN of 
CENELEC nodig zijn voor de EEG-produktwetgeving, zo lang aan de volgende 
voorwaarden wordt voldaan: 
* de normen kunnen nog binnen het door de EEG-wetgeving voorgeschreven 
tijdschema door het internationale normalisatie-instituut worden 
vervaardigd; 
* er wordt volledig rekening gehouden met de in de EEG-wetgeving 
neergelegde fundamentele eisen; 
* de Europese normalIsatie-instituten behouden de uiteindelijke 
18 -
contractuele verantwoordelijkheid voor de levering van de normen. 
(In geval van een procedure waarbij Europese normalisatie-instituten in 
passende omstandigheden enkele gemandateerde normalisatietaken overdragen 
aan internationale normalisatie-instituten behoeft dit niet de werking van 
het kadercontract dat de relaties tussen de Commissie en de instituten 
regelt te beïnvloeden). 
De Europese normalisatie-organisaties 
47. De Internationale normalisatie-instituten vinden het wellicht lastig 
om aan deze voorwaarden te voldoen. Volgens de communautaire 
normalisatiemandaten mogen CEN/CENELEC en ETSI gemiddeld twee tot drie jaar 
besteden aan het opstellen van nieuwe normen; de totstandkoming van een 
ISO-norm duurt gewoonlijk twee keer zo lang. De andere partijen die bij 
internationale normalisatie zijn betrokken, streven misschien niet naar een 
kwaliteitsniveau dat hoog genoeg is om te kunnen voldoen aan de normen die 
de Gemeenschapswetgeving voor produkten stelt, of hebben wellicht geen 
belang bij het opstellen van sommige normen, omdat er een rechtstreekse 
nationale overheidsregeling voor de desbetreffende sector is. Ondanks deze 
onzekerheden heeft de Commissie de internationale normalisatie-instituten 
uitgenodigd de uitdaging aan te nemen die voortvloeit uit de toezegging van 
de Gemeenschap dat zij de mogelijkheid krijgen tegemoet te komen aan de 
Europese behoeften. Een soortgelijk standpunt is eveneens kenbaar gemaakt 
door andere internationale partners; na de contacten op politiek niveau 
tussen de Commissie en de Amerikaanse regering in juni van dit Jaar, zijn 
de voornaamste Europese en Amerikaanse normalisatie-instituten 
overeengekomen gezamenlijk te stimuleren dat de internationale normen in de 
internationale normalisatie-instituten sneller worden opgesteld en dat er 
prioriteitsgebieden worden aangewezen waarop het internationale werk kan 
worden geïntensiveerd. 
48. De Commissie wenst echter te herhalen wat zij in het Groenboek stelde 
voor wat betreft de noodzaak dat alle deelnemers hun betrokkenheid bij de 
internationale normalisatie tonen, met name door op nationaal vlak 
internationale normen door te voeren die met een hoge mate van consensus 
zijn overeengekomen. Het zou voor de Gemeenschap zinloos en politiek 
onaanvaardbaar zijn het werk over te dragen aan de internationale 
normalisatie-instituten, als alleen de normalisatie-instituten in Europa de 
internationale resultaten zouden overnemen. 
(vi) Uitvoering en zichtbaarheid van Europese normen 
49. Het Groenboek van de Commissie doet de aanbeveling dat 'Europese 
normen OP zichzelf staande normen moeten zijn en dat het niet nodig moet 
zijn deze normen op nationaal niveau om te zetten voordat ze gebruikt 
kunnen worden' (par. 83). Uit de commentaren op deze suggestie blijkt dat 
de meningen uiteenlopen. De Europese industrie heeft zich, bij monde van 
UNICE, voorstander van de aanbeveling getoond. Hetzelfde geldt voor de 
telecommunicatiesector. Ook Europese belangengroepen, zoals consumenten, 
hebben blijk gegeven van hun instemming. De meeste Lid-Staten die 
commentaar hebben geleverd op deze kwestie, zijn het eens met het beginsel 
van directe toepasselijkheid, mits er een geschikte oplossing kan worden 
bedacht voor praktische problemen; slechts enkelen hebben het idee 
afgewezen. Binnen de Europese normalisatie-instituten zelf zijn de meningen 
verdeeld. 
- 19 -
50. Eén van de moeilijkheden die voortvloeien uit de directe 
toepasselijkheid is, dat ervoor moet worden gezorgd dat de nieuwe normen 
onder de aandacht van hun gebruikers worden gebracht. Dit is zelfs nog 
belangrijker als de normen een bijzondere status krijgen krachtens de 
Gemeenschapswetgeving, ofwel door een afgegeven verklaring van 
overeenstemming met de eisen van een Richtlijn, ofwel door een verplichte 
referentie voor het verwerven van zaken die onder de Richtlijnen voor 
openbare aanbestedingen vallen. 
51. De nationale normalisatie-instituten vormen de gebruikelijke bronnen 
van informatie over normen op nationaal niveau en zijn daarom het meest 
geschikt om ervoor te zorgen dat de Europese normen in de markt 'zichtbaar' 
zijn. De Commissie is bereid rekening te houden met deze situatie, maar 
meent dat, overeenkomstig de strekking van de op het Groenboek ontvangen 
commentaren: 
* Europese normen als zodanig zichtbaar moeten zijn, zelfs als ze in 
nationale normen worden omgezet (veel commentatoren zijn het erover eens 
dat er verdere stappen nodig zijn om Europese normen zichtbaar te maken); 
* de omzetting snel en doelmatig moet geschieden: nationale normalisatie­
instituten hechten zelf niet altijd voldoende belang aan de omzetting, die 
in veel gevallen traag verloopt, en in andere gevallen achterwege blijft. 
52. De Commissie stelt derhalve voor dat er door de Europese en nationale 
normalisatie-instituten en door de nationale overheden aanvullende 
maatregelen worden genomen om de omzetting doelmatig te laten verlopen. 
Deze maatregelen horen uit te gaan van het principe dat Europese normen er 
zijn en beschikbaar worden gesteld voor gebruik onmiddellijk na hun 
goedkeuring op Europees niveau: 
(i) De huishoudelijke reglementen van CEN, CENELEC en ETSI behoren te 
voorzien in verplichte bekrachtiging (dwz. publikatie van 
gemeenschappelijke referentie, titel en nummer) van pas goedgekeurde 
Europese normen door nationale normalisatie-instituten korte tijd na de 
goedkeuring; 
(ii) Nationale normalisatie-instituten behoren zichzelf ertoe te 
verplichten binnen zes maanden andere maatregelen af te ronden waarin de 
huishoudelijke reglementen voorzien, zoals intrekking van eventueel 
strijdige nationale normen, of de publikatie van de nieuwe norm in de 
landstaal onder toezicht van een centraal informatiesysteem, indien dit 
passend wordt geacht door de nationale instantie; 
(iii) De huishoudelijke reglementen van de Europese normalisatie-instituten 
behoren het recht van die aangesloten instituten om Europese normen te 
verkopen, te beperken tot die normen die in het betreffende land zijn 
bekrachtigd; 
(iv) Nationale normalisatie-instituten behoren voor alle Europese normen 
één enkel nummeringssysteem te gebruiken, waarin alleen de benaming van het 
nationale normalisatie- instituut vergezeld gaat van de toevoeging 'EN' of 
'ETS' en het Europese nummer, en zonder bijkomend nationaal nummer; 
(v) Nationale overheden behoren overeen te komen alle passende 
maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de nationale normalisatie­
instituten hun verplichtingen volgens de Europese normalisatieregels 
nakomen. 
- 20 -
53. Volgens Gemeenschapsrecht kan iedere nationale norm die een 
geharmoniseerde Europese norm omzet, worden gebruikt om aan de EEG-
wetgeving te voldoen, ongeacht het land van oorsprong van het produkt of de 
producent. Desalniettemin meent de Commissie dat de daadwerkelijke 
toepassing van EEG-wetgeving niet afhankelijk mag zijn van nationale 
omzetting van normen en dat het derhalve passend zou zijn dat deze 
wetgeving in de toekomst verwijst naar Europese normen en niet naar de 
nationale normen die ze omzetten. Toekomstige voorstellen voor Richtlijnen 
zullen een dergelijke bepaling bevatten. 
54. Eén enkel conform!teitsmerk voor Europese normen zou een verdere 
bijdrage betekenen voor de zichtbaarheid van dergelijke normen, alsmede een 
tastbare indicator van de hoge kwaliteit die gewoon is voor de gehele 
Europese markt. Het voorstel in het Groenboek werd op dit punt krachtig 
gesteund door een aantal industriesectoren, hoewel men te kennen gaf dat de 
deskundigheid en reputatie van individuele test- en cert ificatie-organen 
ook in het merkteken zouden moeten worden weergegeven. De Commissie 
constateert met genoegen dat CEN op dit moment de mogelijkheid van de 
invoering van een algemeen conform!teitsmerk voor Europese normen 
onderzoekt, dat vergezeld moet gaan van het toepasselijke nationale 
merkteken of het merk van het orgaan dat de conformiteitscertificatie 
daadwerkelijk uitvoerde. Dit zou een belangrijke stap voorwaarts kunnen 
zijn tot het bereiken van marktzichtbaarheid voor Europese normalisatie, 
indien een en ander geschiedt met krachtige steun en deelname van CENELEC, 
ETSI en de European Organization for Testing and Certification (EOTC). 
(vii) Informatie over Europese normalisatie 
55. De meeste commentatoren van het Groenboek ondersteunen de 
aanbevelingen van de Commissie voor een betere informatieverstrekking over 
Europese normalisatie van harte. Er blijkt een dringende behoefte te 
bestaan aan actuele informatie over het werkprogramma van elk van de 
Europese normalisatie-instituten, een vermelding van welke normen verbonden 
zijn met Gemeenschapsmandaten en welke niet, een veel bredere 
beschikbaarheid van werkdocumenten om ni et-deel nemende partijen in de 
gelegenheid te stellen commentaar te leveren, en, zeker niet in de laatste 
plaats, een snellere beschikbaarheid van Europese normen wanneer deze 
eenmaal zijn goedgekeurd. Speciale maatregelen zijn ook nodig ten ende de 
toegang tot informatie te verbeteren voor ambachtelijke bedrijven alsook 
voor kleine en middelgrote ondernemingen. 
56. De Europese normalisatie-instituten zijn zich bewust van deze vraag 
naar informatie en nemen reeds stappen om eraan te voldoen. De gezamenlijke 
voorzittersgroep van CEN/CENELEC/ETSI heeft besloten een nieuwe brochure 
samen te stellen om de Europese normalisatie te bevorderen en om potentiële 
deelnemers te laten kennismaken met de verschillende betrokken 
organisaties, en tevens een regelmatig verschijnend bulletin voor Europese 
normalisatie uit te geven. CEN heeft een omvangrijke, 500 pagina's tellende 
inleiding op haar complete technische programma ontwikkeld, die in de 
toekomst regelmatig kan worden bijgewerkt voor abonnees. CENELEC is thans 
bezig met een Jaarrapport in aanvulling op haar zesmaande IiJkse 'Rapport 
van lopende activiteiten'. Ook ETSI heeft inmiddels eigen publikaties 
uitgebracht. Publikaties van deze aard, mits ze complete en actuele 
informatie geven, zijn zeker nuttig. Toch zullen de normalisatie-instituten 
de betrokken partijen regelmatig moeten raadplegen om ervoor te zorgen dat 
informatie over normalisatie wordt verstrekt op een wijze zoals deze 
laatsten dat wensen. Een nauwere samenwerking tussen normalisatie­
instituten en professionele informatieverschaffers kan van pas komen om de 
- 21 -
verspreiding van informatie te versnellen. 
57. Niet alleen bestaat er behoefte aan informatie over lopende 
activiteiten, maar ook is er informatie nodig over bestaande normen, 
Europees dan wel nationaal. De Commissie heeft in het verleden met de 
normalisatie-instituten gesproken over de oprichting van een databank voor 
Europese normalisatie (ESD, European Standardization Database), die actuele 
bibliografische informatie over huidige normen zou kunnen verstrekken. 
Gelijktijdig brachten de drie grote nationale normalisatie-instituten (BSI, 
DIN en AFNOR) met financiële steun van de Commissie, een commercieel 
produkt, PERINORM, op de markt, dat aan abonnees bibliografische informatie 
verstrekt over de normen van elke deelnemer. Het PERINORM-systeem was 
aanvankelijk beperkt tot de normen die werden ontwikkeld door de drie 
oorspronkelijke participerende instituten. Momenteel is het systeem ook 
toegankelijk voor andere CEN-leden, en naar verwachting zal het op den duur 
informatie bevatten over de meeste, zo niet alle, bestaande normen in West-
Europa. Indien PERINORM inderdaad een veelomvattend informatiesysteem 
blijkt te worden, is de Commissie van mening dat niet hoeft te worden 
aangedrongen op een uit openbare middelen gefinancierde ESD. 
58. Een laatste punt betreft de behoefte aan betere informatie over 
nationale normalisatie-activiteiten. De Commissie stelde in het Groenboek 
voor dat de normalisatie-instituten het initiatief zouden moeten nemen tot 
versterking van de procedure voor wederzijdse informatie over nationale 
normalisatiewerkzaamheden, zoals neergelegd in Richtlijn 83/189/EEG van de 
Raad, welke onderwerp van kritiek is geweest in twee opeenvolgende 
Commissierapporten betreffende de werking van de Richtlijn6. Met name zou 
de Commissie graag de 
introductie van een vast, driemaandelijks 'status quo' systeem voor 
voorgestelde nieuwe nationale activiteiten zien, teneinde tijd voor 
commentaar van andere nationale en Europese normalisatie-instituten in te 
ruimen, zoals reeds het geval is in de zgn. 'Vilamoura Procedure' die sinds 
1988 door CENELEC wordt toegepast. Tot dusver heeft CEN geen actie 
ondernomen om de informatieprocedure te heroverwegen. 
Bij gebrek aan een effectieve informatieprocedure op vrijwillige basis 
(waarnaar de voorkeur uitgaat) heeft de Commissie besloten in haar 
aangekondigde voorstel voor wijzigingen op Richtlijn 83/189/EEG een 
herziene informatieprocedure voor normen op te nemen om ervoor te zorgen 
dat er voldoende zicht op de nationale normalisatie-activiteiten bestaat. 
(viii) Toegang tot Europese normen 
59. De normalisatie-instituten beschouwden de commentaren in het 
Groenboek betreffende de voorwaarden voor distributie en verkoop van 
Europese normen als inmenging in een zuiver interne aangelegenheid. De 
Commissie is het hier niet mee eens. Zij is van mening dat toegang tot 
goedgekeurde Europese normen medebepalend is voor de doeltreffendheid van 
de interne markt. De kosten van het verkrijgen van normen is een zaak van 
publiek belang (zoals recente vragen in het Europees Parlement bevestigen), 
en de voorwaarden voor verkoop van normen, inclusief de mate van toegestane 
concurrentie, zijn van kritisch belang bij het bepalen van de uiteindelijke 
kosten. Wanneer normen niet vrij beschikbaar komen (tenzij de 
normalisatiekosten geheel uit openbare middelen moeten worden 
6 Het meest recente Commissierapport (voor de Jaren 1988-1989) is 
document COM(91)108 def. 5.4.1991. 
- 22 -
gefinancierd), moet er een prijskaartje aan worden gehangen dat hun brede 
verspreiding bevordert, d.w.z. een prijs die de meest doelmatige producent 
of distributeur binnen de desbetreffende markt vaststelt. 
60. CEN heeft de Commissie meegedeeld dat eerdere beperkingen op 
concurrentie tussen haar leden bij de verkoop van Europese normen zijn 
opgeheven. De Commissie beschikt over onvoldoende informatie over deze 
nieuwe afspraken om te kunnen beoordelen of aan al haar bezwaren tegemoet 
is gekomen. Het overleg over dit onderwerp moet worden voortgezet, niet 
slechts tussen de Commissie en de normalisatie-instituten, maar tussen alle 
betrokken en in het Europese Normalisatieforum vertegenwoordigde partijen. 
61. Toch dienen de effecten van meer concurrentie bij de verkoop van 
normen voor een aantal nationale normalisatie-instituten onderkend te 
worden. De inkomsten die sommige normalisatie- instituten uit de verkoop 
van normen halen - dit kan een aanzienlijk deel van hun totale inkomen 
uitmaken - kunnen door deze concurrentie worden verminderd, hetgeen tot 
gevolg kan hebben dat op andere wijze Inkomsten moeten worden verkregen, 
zoals uit betaling van diensten die vroeger gratis waren of dankzij meer 
nationale financiële overheidssteun. Ook aan deze kwestie dient het 
Europese Normalisatieforum aandacht te schenken. 
(ix) Externe samenwerking op normalisatiegebied 
(a) Technische steun van de EG bli normalisatie 
In het kader van het programma van de Commissie voor technische steun aan 
landen buiten de Gemeenschap heeft de Gemeenschap tot taak de minder 
ontwikkelde economieën in de wereld te helpen. De vraag naar hulp op 
normalisatiegebied neemt toe naarmate het besef van de positieve gevolgen 
van het programma van de Gemeenschap voor 1992 groeit. Hulp aan de 
opkomende markteconomieën van Oost-Europa, Zuid-Afrika, het Middellandse 
Zeegebied, Azië, India en Afrika bij het leren begrijpen en toepassen van 
Europese normen zal de toekomstige economische ontwikkeling in hoge mate 
bevorderen. 
Er zijn reeds vele hulpprogramma's op normalisatiegebied van start gegaan, 
waaronder projecten in de ASEAN-landen, India, Polen, Hongarije, 
Joegoslavië, alsmede een regionaal kwaliteitsborgingsprogramma in Midden-
en Oost-Europa. 
De Commissie spreekt nogmaals de overtuiging uit dat de Europese 
normalisatie-instituten bij deze programma's een belangrijke rol kunnen 
vervullen. De eerste stappen zijn reeds gedaan. CEN heeft een derde landen 
eenheid opgezet die informatie moet verstrekken over Europese normalisatie 
en de technische hulpprojecten moet coördineren voor de Europese 
normalisatie-instituten. De Commissie heeft nu een overeenkomst met CEN 
gesloten, krachtens welke de derde landen eenheid de Commissie op haar 
verzoek diensten verleent bij het beheer van technische hulpprogramma's 
voor derde landen. 
(b) Normalisatie in Midden- en Oost-Europa 
62. De grote politieke veranderingen die in Midden- en Oost-Europa hebben 
plaatsgevonden, hebben tevens de weg geopend naar de ontwikkeling van een 
Europese markteconomie op werkelijk continentale schaal, waarin normen en 
normalisatie een kritische rol zullen spelen. Door de opkomende 
- 23 
markteconomieën van het Oosten te helpen bij het begrip en de toepassing 
van westerse normen, zal hun toekomstige economische ontwikkeling sterk 
worden vergemakkelijkt. Er is dan ook een omvangrijk programma voor 
informatie, opleiding en technische bijstand noodzakelijk om een zo 
complexe overgang te bewerkstelligen. De Commissie herbevestigt haar 
overtuiging dat de Europese normalisatie-instituten de verantwoordelijkheid 
op zich moeten nemen voor de coördinatie en het management van een 
dergelijk programma. 
63. CEN en CENELEC hebben een aantal andere Europese landen toegestaan 
deel te nemen aan hun werkzaamheden als 'geassocieerd lid', hetgeen deze 
landen in de gelegenheid stelt zichzelf vertrouwd te maken met Europese 
normen; ETSI heeft een aantal van hen toegelaten als volledig lid. De 
oprichting van de derde landen eenheid van CEN en de met de Commissie 
gesloten overeenkomst dient een aanzienlijke steun te zijn bij de 
tenuitvoerlegging van het PHARE, het regionaal programma voor technische 
samenwerking betreffende normalisatie, certificatie en kwaliteit, dat werd 
opgezet om tegemoet te komen aan de behoeften van Midden- en Oosteuropese 
landen; er zijn oriëntatiebezoeken afgelegd bij iedere begunstigde staat om 
prioriteiten vast te stellen en praktische afspraken te maken. Een en een 
ander zou een vervolg kunnen krijgen in de toekomst in de vorm van het 
organiseren van conferenties en uitwisseling van deskundigen. 
64. De voor de hand liggende behoeften van deze landen op het gebied van 
technische samenwerking betekenen een extra uitdaging voor het Europese 
normalIsatiesysteem op een moment dat haar werkzaamheden om aan de vraag 
van West-Europa te voldoen toch al snel in omvang toenemen. Er dienen 
aanvullende middelen in termen van geld en deskundigheid te worden 
vrijgemaakt om ervoor te zorgen dat de integratie van deze economieën in de 
rest van de Europese economie niet ten koste gaat van interne prioriteiten 
van de Gemeenschap. De Commissie is voornemens verder te praten met de 
normalisatie-instituten en andere betrokken partijen over de vraag op welke 
wijze extra personele middelen kunnen worden verkregen. 
(x) Samenwerking met openbare instanties 
65. Europese normalisatie is, en moet dat ook blijven, een vrijwillige 
activiteit die wordt beheerd door particuliere organisaties. De huidige 
discussie binnen de instellingen van de Europese Gemeenschappen over de 
toekomstige ontwikkeling ervan is er niet op gericht om aan dat 
basisprincipe te tornen. De Gemeenschapsinstanties erkennen de voordelen 
van vrijwillige normalisatie en het belang ervan voor de bevordering van 
efficiëntie in de Europese economie. Hun voornaamste zorg is te waarborgen 
dat deze particuliere activiteit het algemeen belang ook daadwerkelijk 
dient, d.w.z. in termen van openheid naar alle partijen en doelmatigheid. 
Dit belang is met name aan de orde wanneer normalisatie wordt gebruikt ter 
aanvulling van technische regelgeving, aangezien normalisatie-instituten in 
deze vaakverantwoordelijkheden op zich nemen die voorheen door de openbare 
instanties zelf werden gedragen. Mits aan deze basisvoorwaarde is voldaan, 
zouden de openbare instanties het beheer van het normalisatiesysteem aan de 
betrokken partijen moeten overlaten. 
66. De meeste commentatoren die aan dit onderwerp in het Groenboek 
aandacht besteden merken op dat het publieke voordeel dat verkregen wordt 
uit normalisatie als economisch instrument en als middel om de koppeling 
tussen regelgeving en technologie te beheren, gepaard moet gaan met steun 
voor normalisatie van de zijde van de openbare instanties op zowel Europees 
- 24 -
als nationaal niveau. In ruil voor de diensten die worden bewezen aan de 
economie en de wetgever, dienen de openbare instanties ervoor te zorgen dat 
het Europese normalisatiesysteem sterk genoeg blijft om aan nieuwe eisen te 
voldoen. De band tussen de openbare instanties en de normalisatie­
instituten is er echter één van samenwerking en wederzijdse 
afhankelijkheid, niet van gezag en ondergeschiktheid. 
67. Ten aanzien van Gemeenschapssteun voor Europese normalisatie is de 
Commissie van mening dat haar relatie met de Europese normalisatie­
instituten de relatie van een klant met een dienstverlener moet zijn. Met 
andere woorden, de Commissie zou voor de diensten die de Europese 
normalisatie-instituten verrichten, moeten betalen volgens een overeenkomst 
binnen de context van 'gemandateerd' normalisatiewerk. Overeenkomstig 
hetgeen eerder in deel (i) werd opgemerkt, zouden het bereik van 
gemandateerd werk en de bepalingen en voorwaarden voor de uitvoering op 
voorhand moeten zijn overeengekomen tussen de beide partijen. De Commissie 
heeft bijna overeenstemming bereikt met de Europese normalisatie-instituten 
over een nieuw Kadercontract, dat meer duidelijkheid zal verschaffen over 
de kostenraming van toekomstig normalisatiewerk en genoemde organisaties de 
garantie zal geven dat hun werkelijke kosten zullen worden vergoed, mits de 
overige bepalingen van het contract, zoals leveringstijden, zijn nagekomen. 
68. Een aantal commentatoren, met name uit de Europese industrie, heeft 
voorgesteld de financiële steun van de Gemeenschap aan Europese 
normalisatie verder te laten gaan dan betaling voor overeengekomen 
diensten, teneinde een element van algemene subsidiëring voor de totale 
kosten van normalisatie-instituten in te bouwen. Dergelijke subsidies zijn 
vrij gebruikelijk op nationaal niveau. De Commissie erkent dat normalisatie 
niet voor al haar activiteiten in eigen behoeften kan voorzien en dat haar 
'publieke belang' enige mate van financiële steun van openbare instanties 
rechtvaardigt. Echter, in het geval van de Europese normalisatie is de 
Commissie van mening dat een algemene subsidie op Europees niveau het 
risico van duplicering met subsidies aan normalisatIe-instituten op 
nationaal niveau met zich meebrengt en om die reden moet worden vermeden. 
69. Desalniettemin kan de Commissie het van tijd tot tijd wenselijk 
achten bepaalde activiteiten binnen de Europese normalisatie - andere dan 
de levering van specifieke normen - te bevorderen. Daartoe kunnen 
bijvoorbeeld behoren de bevordering van de Europese normalisatie, de 
verbetering van informatiesystemen, de versterking van het management of 
het kostenbeheer, of technische bijstand aan derde landen. Indien passende 
financiering door de normalisatie-instituten zelf ontbreekt, mag deze 
incidentele overheidsbemoeienis niet worden uitgesloten. 
70. De implicaties van dit beleid op iange termijn voor de EG-begroting 
zijn moeilijk aan te geven, maar duidelijk is dat een substantiële 
voorziening in de EG-begroting voor de financiering van Europese 
normalisatie-activiteiten in de nabije toekomst noodzakelijk is. 
Gedurende ten minste de eerstvolgende drie Jaar (1992-1994) zullen de 
jaarlijkse kosten van nieuw, door de Gemeenschap gecontracteerd 
normalisatiewerk in de praktijk op het huidige niveau - of in de buurt 
daarvan - blijven (ca. 33 miljoen Ecu), omdat enerzijds belangrijke 
onderdelen van communautaire produktwetgeving, zoals de Richtlijnen inzake 
machines, bouwprodukten, medische apparatuur, meetinstrumenten enz. tot 
stand komt en anderzijds normalisatie wordt bevorderd op gebieden als 
industriële-economische politiek (zoals op het gebied van 
- 25 -
informatietechnologie, telecommunicatie en energievoorziening of in door 
overheidsaanbestedingen gedomineerde sectoren). (In de Bijlage wordt 
aangegeven hoe de Gemeenschapsgelden inzake Europese normalisatie momenteel 
worden besteed). 
Vanaf 1995 zal de hoeveelheid gemandateerd werk waarschijnlijk dalen ten 
opzichte van het huidige hoge niveau, met de aantekening dat de vraag van 
Gemeenschapsinstanties naar Europese normen zal blijven bestaan, variërend 
van aanvragen voor actualisering of verbetering van bestaande 
geharmoniseerde normen tot de toepassing van normalisatie op nieuwe 
terreinen in verband met wetgeving of grote industriële projecten zoals de 
transeuropese netwerken. Extra steun aan de infrastructuur van de Europese 
normalisatie is daarbij noodzakelijk, zoals betalingen voor de vertaling 
van Europese normen in alle officiële EG-talen (hetgeen nu al 3 miljoen Ecu 
per Jaar kost). De kosten op lange termijn voor de EG-begroting voor het 
onderhouden van het Europese normalisatiesysteem worden geschat op niet 
minder dan 15 miljoen Ecu per jaar tegen het huidige prijspeil. Belangrijke 
beleidsvoorstellen die aanvullende normalisatie-inspanningen met zich 
meebrengen, alsmede de uitbreiding van de financiële steun aan 
belanghebbende partijen om hen in staat te stellen deel te nemen in de 
Europese normalisatie, zouden dit bedrag nog verder doen stijgen. 
(x i) Overige onderwerpen 
71. In het Groenboek stelde de Commissie de verhouding tussen 
intellectuele eigendomsrechten (IPR) en normalisatie aan de orde en 
verzocht de normalisatie-instituten duidelijke voorwaarden te ontwikkelen 
voor de opneming van IPR in normen, gebaseerd op de praktijk in de 
internationale normalisatie- instituten. Gezien het belang en de 
complexiteit van het onderwerp voor IPR, normalisatie, concurrentie en 
handelsbeleid, is de Commissie van plan een afzonderlijke Mededeling over 
dit onderwerp uit te brengen. In de tussentijd werken de Europese 
normalisatie-instituten voort aan een gemeenschappelijke benadering van IPR 
bij normalisatie. De begin 1992 verwachte resultaten van dit onderzoek 
zullen zorgvuldig worden bestudeerd. 
- 26 -
V. Normalisatie en communautaire wetgeving 
72. De Commissie heeft haar banden met normalisatie gediversifieerd sinds 
de aanname van de 'nieuwe aanpak' van de technische harmonisatie in 1985. 
Mandaten voor de ontwikkeling van Europese normen gaan thans verder dan het 
terrein van de wetgeving inzake produktveiIIgheld. ZIJ omvatten normen voor 
informatietechnologie, brandstoffen voor motorvoertuigen, geavanceerde 
keramische materialen, en meetmethoden voor emissies van 
vuilverbrandingsinstallaties; momenteel worden mandaten overwogen voor 
apparatuur voor energie-opwekking, analysemethoden voor voedingsmiddelen, 
biotechnologische apparatuur en controlemethoden voor toezicht op de 
naleving van EG-RichtIiJnen betreffende overheidsopdrachten. De zin van 
normen wordt in toenemende mate erkend door degenen die verantwoordelijk 
zijn voor het EG-beleid. 
73. Als de Europese en nationale normalisatie-instituten de op 
efficiëntie en openheid gerichte maatregelen uitvoeren die in het 
voorgaande deel van deze Mededeling zijn aangegeven, kan en moet de 
Gemeenschapsregelgeving nóg meer gebruik van normalisatie maken dan thans 
reeds het geval is. Het is zinvol de voordelen van normalisatie als methode 
van vaststelling van technische eisen hier nog eens aan te geven: 
* normalisatie is een helder, doorzichtig proces waarbij alle 
belanghebbende partijen kunnen worden betrokken; 
* het combineert de voordelen van democratie met de mogelijkheid om de 
'state-of-the-art' van de technologieën weer te geven; 
* normen kunnen op eenvoudige wijze worden gewijzigd om technologische 
ontwikkelingen weer te geven; 
* verwijzing naar normalisatie in wetgeving houdt in dat het grootste deel 
van de produktiekosten van technische specificaties wordt overgedragen van 
de publieke naar de particuliere sector; 
* in de mate waarin vele bronnen van deskundigheid beschikbaar zijn voor 
normalisatiewerkzaamheden, en de uiteindelijke uitkomst steun moet krijgen 
van belanghebbende partijen om te worden geaccepteerd, kan normalisatie 
efficiënter zijn dan technische regelgeving, voor zover zij de technische 
realiteit in de markt beter weergeeft. 
74. Enkele economische sectoren waar meer vrijwillige normalisatie zonder 
meer zal bijdragen tot de totstandkoming en consolidatie van de interne 
markt van de Gemeenschap zijn reeds genoemd : informatietechnologie, 
telecommunicatie, energie en vervoer. De Commissie staat klaar om op deze 
gebieden verdere maatregelen te nemen. Andere gebieden die voor 
initiatieven ter stimulering van normalisatie in aanmerking komen zijn 
milieubescherming en voedingsmiddelen, ofschoon op deze gebieden nog enkele 
specifieke voorschriften nodig kunnen blijven. 
75. Normalisatie of het nu nationale, Europese of internationale 
normalisatie is mag geen vervanging zijn of een verzwakking van wetgeving 
dan wel daarmee in strijd zijn. Binnen de grenzen van de regelgeving 
blijven de normalisatie-instituten echter vrij in de opstelling van hun 
normen. 
76. Wanneer normalisatie verbonden is met wetgeving, zal het noodzakelijk 
blijven dat de openbare instanties de parameters vaststellen waarbinnen 
27 -
normalisatie kan plaatsvinden en toezien op het normalisatieproces - zo 
nodig door directe participatie - om ervoor te zorgen dat men zich aan deze 
parameters houdt. De wetgever moet voldoende zekerheid hebben dat de 
rechtstreekse betrokkenheid van de belanghebbende partijen even groot is 
als in het geval van regelgeving; dit verklaart de nadruk die de Commissie 
in het Groenboek en in deze Mededeling legt op de noodzaak voor volledige 
doorzichtigheid en het recht op deelname aan normalisatie op Europees 
niveau. 
77. Van haar kant is de Commissie van plan een interne studie naar de 
mogelijkheden van een ruimer gebruik van normalisatie voor toekomstige EG-
wetgeving te verrichten, en zal zij de Raad rapport uitbrengen over de 
resultaten. 
78. Dit vooruitzicht van een zich ontwikkelende samenwerking tussen 
regelgevers en normalisatiedeskundigen in het raamwerk van de Gemeenschap, 
onderstreept het belang van de beslissingen waarvoor het Europese 
normalisatiesysteem zich thans gesteld ziet. Terwijl openbare instanties 
meer gebruik moeten durven maken van vrijwillige normalisatie, moeten 
normalisatie- instituten laten zien dat zij efficiënt, doorzichtig en 
eerlijk zijn, en in staat hoge kwaliteit te leveren. Het proces van 
kritisch zelfonderzoek en hervorming dat thans binnen de Europese 
normalisatie- instituten aan de gang is, is veelbelovend, maar een 
mislukking zal de Europese economie duur te staan komen. Indien een 
effectief gemanaged Europees normalisatiesysteem ontbreekt, is de 
communautaire wetgever gedwongen zijn toevlucht te nemen tot technische 
regelgeving, waarbij het gevaar van willekeur bestaat en van verlies van 
eff iciënt ie. 
De uitdaging waarvoor het Europese normalisatiesysteem zich gesteld ziet is 
te bewijzen dat het de verantwoordelijkheid die het nu krijgt toebedeeld, 
ook aankan. 
-ZS -
Bijlage 
EuroDûso normalisatie In cl Iters 
De normalIsatlewerkzaamheden van CEN, CENELEC en ETSI In het kader van 
de interne markt, de informatietechnologie en de telecommunicatie 
omvatten momenteel de opstelling van ca. 1950 Europese normen. 
Deze werkzaamheden zijn als volgt verdeeld: 
Terrein Aantal normen Kosten 
'Richtlijnen nieuwe aanpak' 
drukvaten 
speeI goed 
bouwprodukten 
machines 
persoonlijke beschuttings-
middelen 
medische apparatuur 
gastoestellen 
elektromagnet ische 
compat ibiIitelt 
waaraan worden toegevoegd: 
'Andere werkzaamheden' 
i nformat i etechnoIogIe 
telecommunlcatIe 
richtlijn overheidsmarkten 
Eurocodes 
staalIndustr ie 
geavanceerde keramiek 
lucht- en ruimtevaart 42 
7 
484 
184 
102 
42 
54 
23 
257 
30 
216 
27 
129 
42 
300 938 1,15 
0,37 
13,33 
3,79 
3,17 
2,06 
2,91 
0,42 
13,37 
5,57 
3,91 
4,69 
3,80 
0,59 
1,29 27,21 
1.001 33,21 
totaal 1.939 60,42 
, <*9 -
De werkzaamheden van CEN, CENELEC en ETSI in 1991 hadden betrekking op 
828 normen voor een totaalbedrag van ca. 28 miljoen Ecu: de verdeling 
van dit bedrag Is als volgt: 
Nieuwe aanoaK 
* speelgoed 1 0,10 
* bouwprodukten 220 6,37 
* machines É 60 1,93 
* medische apparatuur 42 2,06 
Andere werkzaamheden 323 10,46 
* Informatietechnologieën 80 7,00 
* telecommunicatie 5 
* overheidsmarkten 216 3,91 
* Eurocodes 27 4,69 
* staalindustrie 27 0,98 
* lucht- en ruimtevaart 150 0,80 
505 17,38 
totaal 828 27,84 
Overige uitgaven per Jaar ter 
ondersteuning van de normalisatie 
(vertalingen, INFOPRO-procedure, enz.) 3,70 
" 3o 
Commission Communication on Standardization 
In the European Economy 
F i nanc i a I Statement 
This Communication has no direct financial implications for 
the Community budget. 
The Commission recommends that annual budgetary appropria­
tions for support of European standardization work should be 
maintained at their present level (about 33 MECU) for the 
period 1992-1994, but detailed proposals will be decided in 
the annual budgetary procedure 
* * 
Fiche Fi nanc i ér e 
La présente communication n'a pas d'implications financières 
directes pour le budget communautaire. 
La Commission recommande que les crédits budgétaires annuels 
attribués au soutien de la normalisation européenne soient 
maintenus à leur niveau actuel (à savoir, 33 MECU) mais les 
propositions détaillés à ce propos seront faites ultérieure­
ment dans le cadre de la procédure budgétaire annuelle. 

-3-1 _ 
ISSN 0254-1513 
COM(91)521 del 
DOCUMENTEN 
NL 10 
Catalogusnummer : CB-CO-91-580-NL-C 
ISBN 92-77-78767-8 
Bureau voor ofhricle pi iblikaties der Europese GcmccTUcTiappea 
L-2985 Luxemburg