P9_TA(2022)0138

EU-strategie voor de bevordering van onderwijs voor kinderen op de wereld

Resolutie van het Europees Parlement van 3 mei 2022“Naar een EU-strategie ter bevordering van onderwijs voor kinderen in de wereld: de gevolgen van de COVID-19-pandemie beperken” (2021/2209(INI))

(2022/C 465/04)

Het Europees Parlement,

— gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind van 20 november 1989,

— gezien artikel 26 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, de artikelen 13en 14 van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en artikel 10 van het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen,

— gezien de in 2015 vastgestelde duurzameontwikkelingsdoelstellingen (Sustainable Development Goals — SDG’s) van de VN en het VN-verslag over de duurzameontwikkelingsdoelstellingen voor 2021,

— gezien de algemene opmerkingen van het VN-Comité voor de rechten van het kind (1),

— gezien de VN-richtsnoeren van 18 december 2009 inzake alternatieve vormen van kinderzorg,

— gezien de in opdracht van de VN verrichte “Global Study on Children Deprived of Liberty” van 11 juli 2019,

— gezien de beleidsnota van de VN van 15 april 2020 getiteld “The impact of COVID-19 on children”, en de positieve, door de EU en de groep van Latijns-Amerikaanse en Caribische landen (Grulac) geïnitieerde reactie daarop, die door 173 landen is ondertekend,

— gezien de beleidsreactie van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) van 19 oktober 2020 getiteld “What is the impact of the COVID-19 pandemic on immigrants and their children?”,

— gezien het Verdrag van Unesco tegen discriminatie in het onderwijs, dat op 14 december 1960 werd aangenomen,

— gezien de brochure van Unicef, Unesco en de Wereldbank getiteld “Mission: Recovering Education in 2021”,

— gezien artikel 49 van het Handvest van de Organisatie van Amerikaanse Staten van 1967,

— gezien artikel 11 van het Afrikaans Handvest inzake de rechten en het welzijn van het kind van 1990,

— gezien de artikelen 17 en 25 van het Afrikaans Handvest inzake de rechten van mensen en volken van 1981,

— gezien artikel 31 van de Mensenrechtenverklaring van de Associatie van Zuidoost-Aziatische Staten van 2012,

— gezien artikel 14 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

— gezien artikel 3, lid 5, en artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie,

— gezien het verslag van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties van april 2021, getiteld “Leaving No One Behind: Impact of COVID-19 on the Sustainable Development Goals (SDGs)”,

— gezien de Europese kindergarantie,

— gezien het Internationaal Jaar voor de uitbanning van kinderarbeid 2021 en de nultolerantiebenadering van de Commissie ten aanzien van kinderarbeid,

— gezien zijn resolutie van 26 november 2019 over kinderrechten naar aanleiding van het dertigjarig bestaan van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind (2),

— gezien zijn resolutie van 11 maart 2021 over het Syrische conflict — tien jaar na de opstand (3),

— gezien artikel 54 van zijn Reglement,

— gezien de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie cultuur en onderwijs,

— gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken (A9-0058/2022),

A. overwegende dat bijna vijf miljoen mensen wereldwijd gestorven zijn vanwege de COVID-19-pandemie, die overheden over de hele wereld ertoe heeft aangezet buitengewone maatregelen te treffen om de verspreiding van het COVID-19-virus te beperken, bijvoorbeeld de sluiting van scholen en de beperking van de toegang tot onderwijsvoorzieningen;

B. overwegende dat de gezondheidscrisis in verband met COVID-19 door nieuwe virusvarianten wordt verergerd en dat kinderen wereldwijd een steeds groter risico lopen om een leerachterstand te ontwikkelen en niet over minimumvaardigheden te beschikken vanwege conflicten en andere crises, waaronder de klimaatcrisis;

C. overwegende dat toegang tot onderwijs een internationaal erkend fundamenteel mensenrecht is dat onmisbaar is voor de uitoefening van andere mensenrechten; overwegende dat het recht op onderwijs inhoudt dat basisonderwijs verplicht en universeel is en voor iedereen toegankelijk is;

D. overwegende dat Unicef schat dat meer dan 168 miljoen kinderen een volledig jaar aan onderwijs hebben gemist door de sluiting van scholen tijdens de lockdowns die vanwege de COVID-19-pandemie zijn ingevoerd, en dat uit gegevens van Unesco blijkt dat het onderwijs voor 800 miljoen leerlingen wereldwijd aanzienlijk is verstoord, aangezien deze leerlingen gemiddeld twee derde van een schooljaar hebben gemist;

E. overwegende dat sinds maart 2020 ongeveer 194 landen naar aanleiding van de COVID-19-pandemie een landelijke sluiting van de scholen hebben moeten doorvoeren, met gevolgen voor meer dan 1,8 miljard leerlingen wereldwijd, waardoor zij geen toegang meer hebben tot onderwijs en andere essentiële voordelen die scholen bieden; overwegende dat de scholen in bepaalde gebieden nog altijd gesloten zijn; overwegende dat kinderen door de sluiting van scholen sterker zijn blootgesteld aan geweld, misbruik en uitbuiting, onder meer thuis; overwegende dat kwetsbare en gemarginaliseerde kinderen het zwaarst door de gedeeltelijke of volledige sluiting van scholen worden getroffen, aangezien hierdoor de bestaande ongelijkheden in het onderwijsstelsel worden vergroot en alle facetten van het dagelijks leven van de kinderen worden verstoord;

F. overwegende dat volgens Unicef een derde van de kinderen wereldwijd geen internettoegang heeft, wat een belemmering vormt voor de toegang tot afstands- en/of digitaal leren; overwegende dat er ook na de COVID-19-pandemie behoefte zal zijn aan leer- en onderwijsprogramma’s op afstand, met name in landen die geteisterd worden door natuurrampen en conflicten; overwegende dat het e-leren nieuwe uitdagingen met zich mee heeft gebracht voor leerkrachten met betrekking tot het vergemakkelijken van het leerproces voor leerlingen en het in stand houden van de sociale interactie; overwegende dat de COVID-19-pandemie en versnelde invoering van innoverende maatregelen die ervoor moeten zorgen dat kinderen kunnen blijven leren, een gelegenheid is om het onderwijs opnieuw vorm te geven en toekomstgerichter, inclusiever, flexibeler en veerkrachtiger in te richten; overwegende dat leerprogramma’s op afstand voor alle kinderen toegankelijk moeten zijn, rekening houdend met de sociaal-economische uitdagingen waarmee kinderen te maken kunnen hebben, alsook met hun gebrek aan toegang tot het internet, uitzendingen of digitale media;

G. overwegende dat de economische gevolgen van de COVID-19-pandemie voor ouders op hun beurt gevolgen hebben gehad voor de gezondheid en het welzijn van hun kinderen, alsook voor tot de toegang van hun kinderen tot onderwijs; overwegende dat de sluiting van scholen heeft uitgewezen dat ouders niet voorbereid zijn op afstands- en thuisonderwijs; overwegende dat bepaalde werkende ouders zonder financiële middelen of alternatieven werden gedwongen hun kinderen alleen thuis te laten en dat andere ouders, voornamelijk vrouwen, zich gedwongen zagen de arbeidsmarkt te verlaten, waardoor gezinnen in armoede zijn vervallen;

H. overwegende dat tijdens de noodsluiting van scholen in ruim 90 % van de landen een vorm van afstandsleren werd ingevoerd; overwegende dat het afstandsonderwijs vooral ten goede kwam aan kinderen in het basis- en middelbaar onderwijs, waardoor kinderen op de kleuterschool het risico liepen niet klaar te zijn om naar de basisschool te gaan;

I. overwegende dat schoolkinderen in de hele wereld sinds het begin van de COVID-19-pandemie reeds rond de 1,8 biljoen uur contactonderwijs hebben gemist en dat wereldwijd meer dan 39 miljard schoolmaaltijden zijn misgelopen vanwege de schoolsluitingen (4);

J. overwegende dat de wereld al lang voor de COVID-19-pandemie te maken had met een wereldwijde leercrisis, die niet alleen werd veroorzaakt door de belemmerde toegang tot onderwijs als gevolg van armoede, het lange reizen naar de dichtstbijzijnde school, schadelijke gendernormen, discriminatie ten aanzien van kwetsbare groepen, milieurisico’s en conflicten, maar ook door onderwijs dat niet noodzakelijk tot leren leidt; overwegende dat de pandemie de kritieke situatie van kinderen in een aantal conflictgebieden heeft verergerd, die vaak onder meer wordt gekenmerkt door toenemende onveiligheid, een grotere gevoeligheid voor de gevolgen van klimaatverandering en aanvallen op onderwijsinstellingen, waardoor kinderen een verhoogd risico lopen om als kindsoldaten te worden gerekruteerd, wat een ernstige schending inhoudt van de rechten van het kind en van het internationaal humanitair recht; overwegende dat wereldwijd 617 miljoen kinderen en tieners niet in staat zijn de minimumvaardigheden op het gebied van lezen (5) en wiskunde te verwerven, ondanks het feit dat twee derde van hen naar school gaat;

K. overwegende dat COVID-19 twintig jaar aan onderwijswinst heeft tenietgedaan en dat in 2020 nog eens 101 miljoen kinderen, oftewel 9 % van de kinderen in de eerste acht leerjaren, onder het minimumniveau van leesvaardigheid zaten (6);

L. overwegende dat naar schatting nog eens 825 miljoen kinderen bij het bereiken van de volwassen leeftijd in 2030 niet over de nodige vaardigheden op middelbareschoolniveau zullen beschikken die zij nodig hebben voor werk en leven; overwegende dat miljoenen kinderen en jongeren die regelmatig naar school gaan niet de kennis en vaardigheden verwerven die zij nodig hebben om met succes de arbeidsmarkt te betreden, zich ten volle te ontplooien en bij te dragen aan de samenleving;

M. overwegende dat de sluiting van scholen verstrekkende economische gevolgen heeft, aangezien kinderen en jongeren hierdoor niet de nodige vaardigheden kunnen verwerven, zich niet ten volle kunnen ontplooien en zich niet kunnen voorbereiden op het leven, wat vaak leidt tot werkloosheid en bijgevolg tot meer ongelijkheid en minder arbeidskansen;

N. overwegende dat er volgens de VN wereldwijd 11 miljoen leerlingen zijn in het basis- en middelbaar onderwijs, onder wie 5,2 miljoen meisjes, die het risico lopen na de schoolsluitingen in verband met COVID-19 niet naar school terug te keren (7); overwegende dat hoe langer kinderen van school zijn, hoe groter de kans is dat zij het onderwijs helemaal verlaten; overwegende dat deze situatie de behaalde resultaten op het gebied van onderwijs en de verwezenlijking van de SDG’s, en met name de SDG’s die betrekking hebben op armoedebestrijding, gezondheid en welzijn, en kwaliteitsonderwijs, dreigt te ondermijnen;

O. overwegende dat de sluiting van scholen duidelijke gendereffecten heeft en ongelijkheden kan vergroten; overwegende dat de sluiting van scholen tijdens crises volgens schattingen kan leiden tot een toename van het aantal tienerzwangerschappen; overwegende dat meisjes die niet naar school gaan naar verhouding sterker worden blootgesteld aan het risico op huwelijken op jonge leeftijd, gedwongen huwelijken en seksuele uitbuiting; overwegende dat het aantal gevallen van vrouwelijke genitale verminking in de komende tien jaar naar schatting met twee miljoen kan toenemen; overwegende dat een aanzienlijk aantal meisjes na de heropening van de scholen niet meer naar school zal kunnen gaan als gevolg van bepaalde discriminerende beleidsmaatregelen op grond waarvan zwangere meisjes en jonge moeders niet naar school mogen gaan;

P. overwegende dat wereldwijd 129 miljoen meisjes niet naar school gaan, onder wie 32 miljoen meisjes van basisschoolleeftijd, 30 miljoen meisjes van middelbareschoolleeftijd die in de onderbouw zouden zitten en 67 miljoen meisjes van middelbareschoolleeftijd die in de bovenbouw zouden zitten; overwegende dat in krap de helft van alle landen in de wereld gendergelijkheid is verwezenlijkt wat de deelname aan het basisonderwijs betreft; overwegende dat kinderen, en met name meisjes, uit de armste en kwetsbaarste huishoudens door de verschuiving naar afstandsleren een aanzienlijk risico lopen om school voorgoed of voor langere tijd te verlaten;

Q. overwegende dat negen van de tien landen waar het voor meisjes het moeilijkst is om onderwijs te volgen, in Afrika bezuiden de Sahara liggen en dat het andere land Afghanistan is, waar de taliban meisjes in wezen onderwijs na de basisschool hebben ontzegd door te gelasten middelbare scholen alleen te heropenen voor jongens; overwegende dat het begrijpelijk is dat het onduidelijke beleid van de taliban en de vage en niet ingeloste beloften over onderwijs voor meisjes miljoenen Afghaanse meisjes doen vrezen voor hun onderwijs; overwegende dat er verschillende internationale initiatieven van universiteiten en particulieren tot stand zijn gekomen om Afghaanse meisjes en vrouwen afstandsonderwijs aan te bieden;

R. overwegende dat kinderen die niet naar school gaan, en in het bijzonder meisjes en kinderen uit kansarme milieus, zoals kinderen uit plattelandsgebieden en kinderen van minderheden, van inheemse volkeren en van migranten, onder wie vluchtelingen, alsook kinderen met een handicap, kinderen in zorginstellingen en kinderen die als gevolg van de COVID-19-pandemie hun ouders of grootouders hebben verloren, volgens verschillende nationale en regionale rechtshandhavingsautoriteiten naar verhouding gevoeliger zijn voor uitbuiting, kinderarbeid en huiselijk geweld, met inbegrip van het zien van huiselijk geweld, cyberpesten en andere strafbare feiten zoals seksuele uitbuiting en misbruik (8);

S. overwegende dat de Wereldbank schat dat een wereldwijde schoolsluiting van vijf maanden naast enorme sociale kosten ook leerachterstanden met een actuele waarde van 10 biljoen USD tot gevolg kan hebben; overwegende dat leerachterstanden economieën tot 161 miljoen USD per dag kunnen kosten;

T. overwegende dat schoolsluitingen een essentiële rol hebben gespeeld bij de beperking van de verspreiding van COVID-19; overwegende dat scholen meer zijn dan alleen een plek waar kinderen kunnen leren, aangezien zij ook ontmoetingsplaatsen en hubs voor geestelijke gezondheid en psychosociale ondersteuning vormen; overwegende dat schoolsluitingen volgens Unesco en Unicef niet alleen gevolgen hebben voor het recht op onderwijs, maar ook voor het recht op gezondheid, aangezien meer dan 80 miljoen kinderen hun primaire vaccinaties mislopen als gevolg van de schoolsluitingen; overwegende dat leerkrachten als gevolg van schoolsluitingen niet alert kunnen zijn op tekenen van misbruik door of gebrekkige zorg van ouders; overwegende dat schoolsluitingen volgens onderzoekscentrum Innocenti van Unicef en volgens het Wereldvoedselprogramma ook gevolgen hebben voor het recht op goede voeding en toegang tot een dagelijkse maaltijd; overwegende dat schoolvoedingsprogramma’s voor de kwetsbaarste kinderen een stimulans kunnen zijn om weer naar school te gaan; overwegende dat schoolsluitingen ernstige gevolgen hebben voor het geestelijk welzijn van kinderen, aangezien zij thuis aan geweld en stress kunnen worden blootgesteld; overwegende dat schoolsluitingen acute en langdurige psychosociale gevolgen kunnen hebben en onder andere tot depressiviteit, meer angst en zelfmoord kunnen leiden, omdat kinderen van hun sociale contacten worden beroofd;

U. overwegende dat schooluitval sociale ongelijkheid versterkt en de stabiliteit en welvaart in een land kan beïnvloeden, en daarmee de toekomst van miljoenen kinderen ter wereld in het gedrang brengt en ernstige gevolgen heeft voor een hele generatie; overwegende dat onderwijs essentieel is gebleken voor het tegengaan van extremisme onder en radicalisering van kinderen en jongeren;

V. overwegende dat volgens het onderwijsverslag 2021 van het UNHCR de helft van alle vluchtelingenkinderen niet naar school gaat; overwegende dat vluchtelingenkinderen worden uitgesloten van leermogelijkheden op afstand; overwegende dat de overvolle leefomstandigheden van vluchtelingenkinderen, en met name van vluchtelingenkinderen die in vluchtelingenkampen wonen, de verspreiding van het virus vaak in de hand werken en de naleving van de gezondheidsvoorschriften in de weg staan; overwegende dat de COVID-19-situatie in de kampen een crisis vormt voor kinderen, aangezien veel kinderen vaak reeds tijdens hun vormingsjaren een verzwakt immuunsysteem of onderliggende gezondheidsproblemen hebben en daardoor een hoger risico lopen om ernstigere symptomen te ontwikkelen wanneer zij met dit dodelijke virus besmet raken; overwegende dat men in de meeste vluchtelingenkampen niet beschikt over de nodige gezondheidsdiensten om aan de behoeften van kinderen en hun gezinnen tegemoet te kunnen komen;

W. overwegende dat laaginkomenslanden naar verhouding zwaarder worden getroffen door de ongelijke verdeling van COVID-19-vaccins in de wereld;

1. erkent en spreekt zijn waardering uit voor het werk van leerkrachten, alle soorten onderwijzers en ondersteunend personeel, die zich snel aan de COVID-19-pandemie hebben aangepast en ervoor hebben gezorgd dat het leerproces voor kinderen en tieners kon worden voortgezet; prijst de initiatieven van internationale en lokale maatschappelijke organisaties, particulieren en bedrijven om kinderen te voorzien van informatie- en communicatietechnologie, cursussen op afstand en ander lesmateriaal, in het bijzonder in landen waar kinderen beperkte toegang hebben tot afstandsonderwijs of helemaal geen toegang hebben tot onderwijs; dringt er bij de Commissie, de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) en de lidstaten op aan bij de wereldwijde inspanningen om de gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de toegang van kinderen tot onderwijs te beperken, een aanpak te bevorderen die uitgaat van de rechten van het kind, alsmede een aanpak die stoelt op de beginselen van non-discriminatie, waarbij de belangen en de deelname van kinderen centraal staan;

2. onderkent dat onderwijs een transversale kwestie is die voor alle dimensies van duurzame ontwikkeling van belang is;

3. is ingenomen met de toezeggingen die zijn gedaan tijdens de Wereldconferentie 2021 van Unesco over onderwijs voor duurzame ontwikkeling, en met de aanneming van de Verklaring van Berlijn; dringt aan op de waarborging van kwaliteitsonderwijs voor alle kinderen, aangezien dit het mogelijk maakt alle SDG’s te verwezenlijken; benadrukt bovendien dat duurzame ontwikkeling in alle onderwijs- en opleidingsniveaus moet worden opgenomen, van voor- en vroegschools onderwijs tot hoger en volwassenenonderwijs, met inbegrip van beroepsonderwijs en -opleidingen, niet-erkend onderwijs en informeel onderwijs;

4. dringt erop aan dat de EU het voortouw neemt als een onderwijsmacht die de lidstaten stimuleert ten volle gebruik te maken van hun vermogen om onderwijs voor kinderen wereldwijd te ondersteunen en hun overtuigingen ter zake te doen gelden; onderstreept de belangrijke rol van de toekomstige Europese onderwijsruimte, aangezien deze een uitgelezen kans biedt om de internationale samenwerking te versterken en ook buiten Europa synergieën met betrekking tot het onderwijs te creëren, teneinde gemeenschappelijke benaderingen en oplossingen voor gemeenschappelijke uitdagingen te ontwikkelen; dringt bij de Commissie aan op extra inspanningen om daartoe een strategie vast te stellen, met inbegrip van duidelijke krijtlijnen en doelstellingen;

5. benadrukt dat het uitermate belangrijk is het recht van kinderen op onderwijs te waarborgen en elk kind de kans te geven terug naar school te gaan en roept de Commissie, de EDEO en de lidstaten op om de autoriteiten van derde landen te ondersteunen bij het prioriteren van de heropening van scholen in hun herstelplannen, onder meer door middel van steun aan leerkrachten om kinderen te helpen hun leerachterstand in te halen en steun voor het welzijn van kinderen, aangezien scholen cruciaal zijn voor de scholing, veiligheid, gezondheid, voeding en het algemene welzijn van kinderen; verzoekt de Commissie, de EDEO en de lidstaten de autoriteiten van derde landen te ondersteunen bij het waarborgen dat alle kinderen hun recht op basisonderwijs kunnen uitoefenen, en maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat secundair onderwijs beschikbaar en toegankelijk is; verzoekt de Commissie, de EDEO en de lidstaten bovendien de autoriteiten van derde landen te ondersteunen bij de ontwikkeling en het gebruik van digitale leer- en onderwijsmethoden en internettoegang voor iedereen te vergemakkelijken;

6. is van mening dat de verbetering van de mobilisering van binnenlandse middelen, de bescherming en sterke verhoging van de binnenlandse uitgaven voor sociale sectoren, met name voor het onderwijs en de gezondheidszorg, en de verbetering van de kwaliteit van deze uitgaven prioriteit moeten krijgen in de nationale herstelplannen en in de bijstandsprogramma’s van de EU en de internationale financiële instellingen; dringt in dit verband aan op billijke toewijzing en financiering zodat kansarme, door armoede getroffen, gemarginaliseerde kinderen, met bijzondere aandacht voor meisjes, alsmede jongeren en hun gezinnen niet aan hun lot worden overgelaten; onderstreept dat de belangen van het kind de leidraad moet vormen bij alle inspanningen om de gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de toegang tot onderwijs te beperken, en dat bij dergelijke maatregelen het recht van kinderen op informatie en empowerment en hun recht om de kans te krijgen hun stem te laten horen, moeten worden geëerbiedigd;

7. benadrukt dat het van essentieel belang is rekening te houden met de sociale situatie van ouders en gezinnen te ondersteunen die hun inkomen hebben zien dalen door de economische gevolgen van de COVID-19-pandemie;

8. erkent dat de verwezenlijking van kwaliteitsonderwijs een prioriteit moet zijn voor de officiële ontwikkelingshulp van de EU en de lidstaten;

9. merkt op dat gedwongen ontheemding leidt tot een toename van het aantal mensen dat in vluchtelingensituaties leeft; verzoekt de Commissie de overdracht van vaardigheden in vluchtelingenkampen en krachtige onderwijssteun voor vluchtelingen en ontheemden te ondersteunen om hun integratie en betrokkenheid bij inkomensgenererende activiteiten te ondersteunen;

10. maakt zich zorgen over de blijvende financiële gevolgen van de pandemie voor de financiering van het onderwijs, aangezien de meeste Unesco-lidstaten de drempel van 4-6 % van het bbp of 15-20 % van de overheidsuitgaven nog niet hebben bereikt;

11. wijst op de onrechtvaardigheid met betrekking tot de inspanningen om de pandemie aan te pakken als gevolg van de ongelijke toegang tot vaccins en de daaruit voortvloeiende ongelijke beschermingsmogelijkheden; benadrukt dat er alleen een einde kan worden gemaakt aan de pandemie indien dit wereldwijd gebeurt, en dat vaccins toegankelijk moeten zijn voor iedereen; verzoekt de lidstaten hun bijdragen aan en de algehele efficiëntie van het Covax-programma van de VN te verhogen om te garanderen dat derde landen toereikende toegang hebben tot COVID-19-vaccins, zodat zij nationale vaccinatiecampagnes kunnen opzetten die in overeenstemming zijn met de richtsnoeren van de bevoegde nationale volksgezondheidsautoriteiten en de Wereldgezondheidsorganisatie, teneinde ervoor te zorgen dat kinderen snel terug naar school kunnen gaan; dringt er bij de Commissie, de EDEO en de lidstaten op aan nauw samen te werken met hun trans-Atlantische partners en internationale bondgenoten om de wereldwijde aanvoer van COVID-19-vaccins op te voeren en daarbij te zorgen voor een billijke verdeling onder de meest behoevende landen en bevolkingsgroepen, de wereldwijde toegang tot betaalbare medische producten voor de bestrijding van COVID-19 te waarborgen en de wereldwijde productiebeperkingen en leveringstekorten aan te pakken;

12. verzoekt de EU met klem, samen met de VS en andere leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), de productie en toeleveringsmogelijkheden op te schalen, zodat een billijke toegang tot diagnosemiddelen, vaccins, geneesmiddelen en andere relevante gezondheidsproducten die nodig zijn voor de beheersing, preventie en behandeling van COVID-19, kan worden gewaarborgd, en ervoor te zorgen dat deze resultaten voor de twaalfde Ministeriële Conferentie van de WTO worden verwezenlijkt;

13. roept de Commissie, de EDEO en de lidstaten op de autoriteiten van derde landen te ondersteunen bij de financiering en tenuitvoerlegging van maatregelen om scholen veilig te maken, waaronder door hygiëneproducten te verstrekken en informatie te delen over handen wassen en andere hygiënemaatregelen, en over het handhaven van de continuïteit van de voedingsdiensten voor kinderen en tieners van schoolgaande leeftijd; benadrukt dat schoolmaaltijden en schoon water van wezenlijk belang zijn voor het waarborgen van de voeding, groei en ontwikkeling van kinderen, aangezien ze een sterke stimulans vormen voor kinderen, en in het bijzonder voor meisjes en kinderen uit de armste en meest gemarginaliseerde gemeenschappen, om weer naar school te gaan zodra de beperkingen zijn opgeheven; benadrukt in dit verband de belangrijke rol die leerkrachten en maatschappelijke organisaties, waaronder confessionele organisaties, religieuze gemeenschappen en ngo’s, kunnen spelen bij het bevorderen van de gezondheid en het bestrijden van de COVID-19-pandemie, alsook bij het steunen van kinderen en hun gezinnen, het overwinnen van de door de gezondheidscrisis ontstane uitdagingen en moeilijkheden, het verbeteren van hun welzijn en het aanbieden van opleidings- en onderwijsprogramma’s;

14. roept de Commissie, de EDEO en de lidstaten op de autoriteiten van derde landen te ondersteunen bij het opstellen van plannen voor risicobeperking en -beheersing in het onderwijs door middel van veerkrachtplanning; benadrukt dat het belangrijk is om nu noodplannen en crisisresponsplannen op te stellen en te waarborgen om het risico op de overdracht van COVID-19 in scholen te verminderen en de gevolgen van de sluiting van scholen voor kinderen en hun gezin, en in het bijzonder voor de armste en meest gemarginaliseerde kinderen en kinderen met een ernstige handicap, tot een minimum te beperken; wijst er in dit verband op dat voorrang moet worden gegeven aan kinderen in gebieden die door conflicten worden geteisterd en aan hun toegang tot kwaliteitsonderwijs;

15. vestigt de aandacht op de gevolgen die de sluiting van scholen kan hebben voor de beroepsverantwoordelijkheden van ouders indien zij tegelijkertijd voor hun kinderen moeten zorgen; benadrukt dat het belangrijk is werkende ouders de juiste middelen te verschaffen voor en begeleiding te bieden bij afstandsonderwijs, buitenschoolse activiteiten en psychologische ondersteuningsmethoden voor het vinden van een evenwicht tussen thuiswerken en thuisonderwijs;

16. onderstreept dat het belangrijk is educatieve en psychosociale ondersteuning te bieden aan kinderen en gezinnen die in zelfisolatie moeten gaan om het risico op besmetting tot een minimum te beperken, teneinde stress en angst thuis te verminderen;

17. roept de Commissie, de EDEO en lidstaten op om de autoriteiten van derde landen te ondersteunen bij het op proactieve wijze verstrekken van richtsnoeren over optimale werkmethoden op het gebied van afstandsleren en bij het waarborgen dat passende en veilige instrumenten, leerplannen en technologie worden gebruikt en beschikbaar worden gesteld aan kinderen uit gezinnen met een laag inkomen, kinderen op het platteland, kinderen van inheemse volkeren en migranten, gemarginaliseerde kinderen en kinderen met een handicap of een leerstoornis, kinderen in alternatieve zorg, kinderen in detentieplaatsen en kinderen die in afgelegen gebieden wonen of in een omgeving waarin ze geen vrijheid genieten of waar internettoegang niet wijdverbreid is; wijst er nogmaals op dat digitaal leren onderwijsinstellingen in staat kan stellen alle kinderen snel en op grote schaal te bereiken, partnerschappen te bevorderen en samen te werken met een brede reeks actoren uit het maatschappelijk middenveld en de publieke en de private sector; dringt er niettemin op aan dat investeringen in digitaal leren erop gericht moeten zijn de digitale kloof te verkleinen, op de situatie moeten worden afgestemd, moeten stroken met de belangen van het kind en niet ten koste mogen gaan van de ondersteuning van de infrastructuur en het personeel van het basisonderwijs, noch van het contactonderwijs; wijst er evenwel op dat de toegang tot digitale technologieën tijdens de pandemie nog altijd niet billijk of wijdverbreid is; meent dat er sterk in deze sector moet worden geïnvesteerd, zowel op het gebied van opleiding als financiering; verzoekt de EU en de lidstaten toegankelijke onderwijsmiddelen te blijven verstrekken en open toegang tot digitale instrumenten te blijven bieden aan leerkrachten, ouders en leerlingen; benadrukt in dit verband dat de privacy van kinderen en de bescherming van persoonsgebonden gegevens bij alle digitale instrumenten moet worden gegarandeerd, en dat daarbij moet worden gelet op gendergevoelige inhoud en de verschillende levenssituaties van kinderen;

18. roept de Commissie en de EDEO op om via alle beschikbare financieringsinstrumenten van de EU robuuste financiering voor onderwijs te handhaven, in overeenstemming met de benchmark van 10 % voor onderwijs in het instrument “Europa in de wereld”, en meer financiering beschikbaar te stellen om de weerbaarheid tegen de huidige en toekomstige crises te vergroten;

19. dringt er bij de Commissie, de EDEO en de lidstaten op aan om de autoriteiten van derde landen te ondersteunen bij het waarborgen van passende zorg voor kinderen, onder meer door een noodplan in te voeren voor de zorg voor kinderen die wees zijn geworden of die geen passende zorg meer krijgen door ernstige gevallen van COVID-19 die de ziekenhuisopname van volwassen verzorgers vereisen;

20. verzoekt de Commissie in het kader van het instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking (NDICI) — Europa in de wereld, een link te leggen tussen mogelijke activiteiten ter vermindering van de risico’s van investeringen en financiële steun voor de toegang tot onderwijs en beroepsopleiding, met name voor het opzetten van passende infrastructuur en opleiding voor leerkrachten;

21. verzoekt de Commissie en de EDEO de overheden van derde landen te ondersteunen bij het opbouwen en verder ontwikkelen van sterkere, gendergevoelige en inclusieve onderwijsstelsels en het uitbannen van alle vormen van gendergerelateerd geweld tegen vrouwen en meisjes; wijst erop dat de toegang van vrouwen tot onderwijs door de VN als grondrecht is erkend; is van oordeel dat het toekennen van prioriteit aan het verbeteren van het onderwijs voor meisjes en het ondersteunen van de deelname van vrouwen aan onderwijs en loopbanen op het gebied van wetenschap, technologie, engineering en wiskunde (de zogenaamde STEM-vakken) een centrale beleidsdoelstelling moet vormen voor de EU en de internationale ontwikkelingsgemeenschap; dringt er in dit verband op aan dat meisjes de kans krijgen om hun opleiding af te ronden, toegang krijgen tot diensten en informatie die op hun leeftijdsgroep zijn afgestemd en vrij zijn van discriminatie en gendervooroordelen, en gelijke kansen krijgen tot ontplooiing; wijst er met klem op dat gendergerelateerde belemmeringen voor onderwijs moeten worden aangepakt, zoals wetten, beleidsmaatregelen en schadelijke sociaal-culturele normen die meisjes verhinderen hun opleiding voort te zetten in geval van zwangerschap, huwelijk of moederschap; pleit ervoor genderstereotypen en schadelijke sociaal-culturele normen aan te pakken door middel van onderwijs, en geweld te voorkomen met behulp van gendergevoelige onderwijsprogramma’s;

22. laakt het feit dat miljoenen meisjes wereldwijd geen toegang hebben tot onderwijs en dus eerder afhankelijk zijn en een hoger risico lopen op geweld en uitbuiting, met name wanneer vrouwen en meisjes systematisch de toegang tot onderwijs, werk en het openbare leven wordt ontzegd door machthebbers; verwerpt het misbruik en de instrumentalisering van alle praktijken die tot doel hebben discriminerende toegang tot onderwijs en de sluiting van scholen op te leggen; vraagt dat een einde wordt gemaakt aan deze praktijken en dringt aan op de heropening van alle scholen voor meisjes en vrouwen;

23. roept de Commissie en de EDEO op om de resultaten die de afgelopen twintig jaar op het gebied van onderwijs voor meisjes en vrouwen in Afghanistan zijn geboekt, vast te houden en verder te versterken; dringt erop aan dat binnen het humanitaire hulppakket van de EU voor Afghanistan de nodige middelen worden uitgetrokken om internationale en lokale organisaties in staat te stellen de heropening van onderwijsvoorzieningen voor vrouwen en meisjes te vergemakkelijken en als tijdelijke maatregel programma’s voor afstandsonderwijs te ontwikkelen; vraagt dat soortgelijke aandacht wordt besteed aan onderwijs aan Afghaanse kinderen en jongeren in landen waar Afghaanse vluchtelingen worden opgevangen;

24. benadrukt dat het recht op onderwijs en voorlichting over seksuele en reproductieve gezondheid, gezinsplanning, moderne voorbehoedsmiddelen, veilige en legale abortus, gezondheidszorg voor moeders, en prenatale en postnatale gezondheidszorg voor iedereen moet worden gewaarborgd;

25. roept de Commissie, de EDEO, de lidstaten en de nationale overheden van derde landen op om specifieke programma’s te ontwikkelen voor het beheer en de beperking van de gevolgen voor de geestelijke gezondheid en de psychosociale gevolgen van de uitbraak van COVID-19 voor kinderen, leerkrachten en de samenleving, en om specifieke, op kinderen, ouders en leerkrachten gerichte preventiecampagnes op te zetten over de risico’s van internetgebruik, zoals intimidatie, mensenhandel, seksueel misbruik en cyberpesten, alsmede om specifieke plannen te bevorderen om kinderen die het slachtoffer zijn geworden van deze praktijken, en hun ouders, bij te staan;

26. onderstreept de noodzaak van op de leeftijd afgestemde, empirisch onderbouwde en alomvattende programma’s voor seksuele voorlichting om meisjes en jonge vrouwen minder kwetsbaar te maken voor tienermoederschap en ongewenste zwangerschap, kindhuwelijken, prostitutie, hiv-besmetting en gendergerelateerd geweld;

27. constateert dat de verhouding tussen het aantal leerlingen en het aantal opgeleide professionals in de regio bezuiden de Sahara nog altijd hoog is, ondanks de diverse inspanningen van de EU en de bijstand die zij verleent; wijst op de regionale gemiddelden van 58 leerlingen per opgeleide leerkracht in het basisonderwijs en 43 leerlingen per opgeleide leerkracht in het middelbaar onderwijs; wijst erop dat veel ontwikkelingslanden het moeilijk hebben om de middelen efficiënt te gebruiken en dat hogere onderwijsuitgaven zeer vaak niet leiden tot meer leren en beter menselijk kapitaal; wijst op de rol die leerkrachten op alle niveaus spelen bij het vergemakkelijken van leren, alsook op het belang van technologie voor leren en efficiënt beheer van scholen en onderwijsstelsels in deze landen; herinnert eraan dat volgens de Unesco ten minste 15 miljoen leerkrachten moeten worden aangeworven om de onderwijsgerelateerde doelstellingen in Afrika bezuiden de Sahara voor 2030 te verwezenlijken, in overeenstemming met SDG 4;

28. verzoekt de Commissie, de EDEO en de lidstaten de autoriteiten van partnerlanden te ondersteunen bij het oplossen van problemen op het gebied van hun onderwijsstelsels om hen in staat te stellen toekomstige crises te doorstaan en de stelsels veerkrachtiger en inclusiever te maken, programma’s voor het inhalen van leerachterstand uit te voeren en de onderwijsbegroting te beschermen, met gerichte investeringen in betaalbaar en inclusief kwaliteitsonderwijs, waaronder investeringen in onderwijstechnologie, opleidingen voor leerkrachten en andere middelen om ervoor te zorgen dat kinderen en jongeren zich ten volle kunnen ontplooien, voorbereid zijn op het leven en later in hun leven bij het betreden van de arbeidsmarkt geen kansen mislopen; vraagt de Commissie, de EDEO en de lidstaten daarbij de onderwijsbehoeften en het recht op onderwijs van ieder kind te eerbiedigen; benadrukt dat programma’s voor afstandsonderwijs die bedoeld zijn om toekomstige crises het hoofd te bieden verschillende leermiddelen moeten omvatten, waaronder gedrukte leermiddelen, om toegankelijk te zijn voor de meest kansarme en gemarginaliseerde kinderen;

29. is ingenomen met de verklaring van Unesco getiteld “Paris Declaration: a Global Call for Investing in the Futures of Education”; spoort landen over de hele wereld aan om onderwijs te beschouwen als een investering in plaats van een kostenpost; is van mening dat voldoende en doeltreffende financiële steun op het gebied van onderwijs een eerste vereiste is om armoede uit te bannen en het welzijn te verbeteren, met name in een tijd waarin de openbare middelen steeds meer worden ingeperkt door concurrerende eisen in zwaar getroffen sectoren als de gezondheidszorg en het onderwijs; verzoekt de Commissie en de lidstaten om de financiering van onderwijs in hun internationale ontwikkelings- en hulpstrategieën aanzienlijk te verhogen;

30. onderstreept dat jongeren de meest waardevolle troef zijn voor het stimuleren van de economische ontwikkeling van ontwikkelingslanden;

31. herinnert eraan dat de wereldgemeenschap zich ertoe heeft verbonden de kwaliteit van het onderwijs voor 2030 te verbeteren (SDG 4);

32. dringt aan op meer internationale onderwijsuitwisselingen tussen jongeren in Afrika en de EU, via programma’s als Erasmus en Erasmus voor jonge ondernemers, die beogen nieuwe ondernemers te helpen de nodige vaardigheden te verwerven om een bedrijf te leiden;

33. verzoekt de lidstaten rekening te houden met het feit dat de situatie van mensen die in Syrië in kampen zitten als gevolg van de gezondheidscrisis in verband met COVID-19 is verergerd, en alle Europese kinderen die in deze kampen zitten, onmiddellijk te repatriëren en daarbij het belang van het kind voorop te stellen;

34. benadrukt dat het belangrijk is beroepsopleiding en zogenaamde tweedekansprogramma’s in de herstelplannen op te nemen om kinderen en jongeren te helpen de arbeidsmarkt te betreden; verzoekt de Commissie, de EDEO, de lidstaten en derde landen jongeren aantrekkelijke toekomstperspectieven te bieden;

35. benadrukt dat het van belang is dat investeringen in opleiding en onderwijs gepaard gaan met steun voor banencreatie, teneinde de volgende generatie jongeren in Afrika en andere ontwikkelingsregio’s betere toekomstperspectieven te bieden; wijst op het bijzondere belang van publiek-private partnerschappen voor de verwezenlijking van SDG 8 inzake toegang tot fatsoenlijk werk; benadrukt het belang van middelbaar onderwijs en beroepsopleiding, die essentieel zijn voor de inzetbaarheid van jongeren en duurzame ontwikkeling; merkt voorts op dat de groeiende jongerenpopulatie van Afrika in de eerste plaats behoefte heeft aan ondersteuning van kwaliteitsonderwijs en bevordering van beroepsopleiding om de mobiliteit te vergroten en de toegang tot markten en rechten te verbeteren;

36. verzoekt de EU in samenwerking met de particuliere sector investeringen in beroepsopleiding en een leven lang leren en de versterking van de onderwijsstructuren te bevorderen teneinde menselijk kapitaal te benutten;

37. wijst op het belang van bij- en nascholing en meer financiële bijstand voor leerkrachten, zodat zij de leerachterstand van hun leerlingen kunnen aanpakken, kunnen reageren op persoonlijke sociale omstandigheden, gezinssituaties en geestelijke gezondheidsproblemen, en digitale technologie in hun lessen kunnen integreren; beklemtoont dat deze gelegenheid dringend moet worden aangegrepen en dat de COVID-19-herstelmiddelen en de versnelde invoering van innoverende maatregelen ter waarborging van afstandsleren tijdens de pandemie moeten worden aangewend om het onderwijs opnieuw vorm te geven en stelsels tot stand te brengen die toekomstgerichter, inclusiever, flexibeler en veerkrachtiger zijn; is van oordeel dat met deze nieuwe benaderingen leerachterstanden moeten worden aangepakt, schooluitval moet worden voorkomen en het sociale en emotionele welzijn van leerlingen, leerkrachten en personeel moet worden gewaarborgd;

38. benadrukt de rol van niet-erkend en informeel onderwijs, burgerschapsvorming en vrijwilligerswerk; verzoekt de Commissie derde landen te ondersteunen bij het verbeteren van de erkenning van zachte vaardigheden; dringt aan op de bevordering van solidariteit tussen generaties en begeleiding om ongelijkheden, uitsluiting en voortijdig schoolverlaten te verminderen;

39. dringt aan op een snellere mondiale kennisuitwisseling en mobiliteit op alle onderwijsniveaus en tussen en binnen landen en regio’s, en vraagt dat daarbij de complexe en omstreden geschiedenis van mondiale relaties wordt erkend en het belang van de bevordering van cultureel erfgoed, culturele identiteit, geschiedenis, kunst en algemeen burgerschap via onderwijs wordt benadrukt; wijst erop dat de combinatie van online-uitwisselingen en reizen in dit verband potentieel heeft;

40. benadrukt het belang van de ontwikkeling en verbetering van voorlichtingsactiviteiten in verband met klimaatverandering en milieubescherming en de gevolgen daarvan voor kinderen en toekomstige generaties; pleit ervoor milieuonderwijs centraal te stellen in de leerplannen;

41. benadrukt de belangrijke rol van lichamelijke opvoeding op scholen, aangezien lichamelijke activiteit en een gezonde levensstijl van essentieel belang zijn om de gezondheid van leerlingen te verbeteren; verzoekt de Commissie en de EDEO daarom de nationale autoriteiten te helpen zorgen voor voldoende en veilige sportfaciliteiten op scholen en voor opleiding van bevoegde gymleraren;

42. wijst erop dat de synergieën tussen cultuur en onderwijs moeten worden benut om duurzame, inclusieve en veerkrachtige samenlevingen tot stand te brengen; verzoekt de Commissie en de EDEO in dit verband de nationale autoriteiten te ondersteunen om kunst en cultuur op te nemen in de leerplannen en in buitenschoolse activiteiten en aldus de onderwijs- en leerervaringen van leerlingen in derde landen te verrijken;

43. is van mening dat nationale overheden en hun bevoegde nationale, regionale en lokale autoriteiten op kindvriendelijke wijze met kinderen moeten communiceren om de maatregelen die genomen zijn om de verspreiding van COVID-19 te beperken, uit te leggen en op deze manier duidelijkheid te verschaffen over de gevolgen, risico’s en gevaren in verband met COVID-19 en kinderen over hun rechten te informeren;

44. benadrukt dat de verwerving van vaardigheden, met name door middel van contactonderwijs, van groot belang is om kinderen in staat te stellen zich te ontwikkelen, bijvoorbeeld op het gebied van persoonlijke relaties, studievaardigheden, empathie en samenwerking; benadrukt dat de deelname van kinderen aan spel- en vrijetijdsactiviteiten een belangrijk onderdeel is van hun ontwikkeling, wat ook is erkend in artikel 31 van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind; pleit voor maatregelen opdat kinderen in nog grotere mate kunnen genieten van vrijetijds- en culturele activiteiten, als een opzichzelfstaand recht en als middel om hun geestelijke gezondheid en algemeen welzijn te verbeteren;

45. roept de lidstaten van de VN die dit nog niet hebben gedaan nogmaals op om het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind te ratificeren en beklemtoont daarbij hoe belangrijk het is om ervoor te zorgen dat dit essentiële mensenrechteninstrument wereldwijd doeltreffend is;

46. benadrukt dat de gevolgen van de tijdens de crisis ingevoerde initiatieven naar behoren moeten worden geëvalueerd, opgevolgd en gecontroleerd om lacunes en tekortkomingen in kaart te brengen en na te gaan hoe deze kunnen worden verholpen;

47. zet zich in om van onderwijs een belangrijk thema te maken in de werkzaamheden van de parlementaire delegaties, met name in paritaire parlementaire vergaderingen zoals de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU;

48. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.

(1) Met name algemene opmerking nr. 5 over algemene uitvoeringsmaatregelen van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind; nr. 6 over de behandeling van niet-begeleide of van hun familie gescheiden kinderen buiten hun land van herkomst; nr. 10 over de rechten van het kind in het jeugdstrafrecht; nr. 12 over het recht van het kind om te worden gehoord; nr. 13 over het recht van het kind op vrijwaring tegen alle vormen van geweld; nr. 14 over het recht van het kind dat zijn belang voorop dient te staan; nr. 15 over het recht van het kind om het hoogst haalbare gezondheidsniveau te bereiken; en nr. 16 over de verplichtingen van staten betreffende de impact van het bedrijfsleven op de rechten van het kind.

(2) PB C 232 van 16.6.2021, blz. 2.

(3) PB C 474 van 24.11.2021, blz. 130.

(4) Onderzoekscentrum van Unicef, “COVID-19: Missing more than a classroom — The impact of school closures on children’s nutrition”, januari 2021.

(5) Unesco, factsheet nr. 46, “More Than One-Half of Children and Adolescents Are Not Learning Worldwide”, september 2017.

(6) VN-verslag over de duurzameontwikkelingsdoelstellingen voor 2021, 15 juli 2021.

(7) Unesco, “How many students are at risk of not returning to school?”, 30 juli 2020.

(8) Persbericht van Europol van 19 juni 2020 getiteld “Exploiting isolation: sexual predators increasingly targeting children during COVID pandemic”.