11. 5. 77 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr. C 114/13 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een richtlijn  van de Raad  betreffende  de onderlinge  aanpassing 
van de wetgevingen  der Lid-Staten  inzake  materialen  en voorwerpen  die vinylchloride-mono-
meer  bevatten  en bestemd  zijn  om met  levensmiddelen  in aanraking  te komen 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  nr.  C 16 van 21 januari  1977,  blz.  8. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 11 januari  1977  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeenkomstig 
de bepalingen  van artikel  100  van het Verdrag  tot oprichting  van de Europese  Economische 
Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn  op 30 en 31 maart  1977  te Brussel  gehouden  147e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het Verdrag  tot oprichting  van de Europese  Eco-
nomische  Gemeenschap,  in het bijzonder  artikel  100, 
Gezien  het verzoek  van de Raad  van de Europese  Gemeen-
schappen  om advies  d.d.  11 januari  1977, 
Gezien  het op 25 januari  1977  door  zijn Bureau  genomen 
besluit,  de Afdeling  voor  milieu,  volksgezondheid  en con-
sumptie  met het opstellen  van een advies  en een rapport  te 
belasten, 
Gezien  het advies  dat de Afdeling  voor  milieu,  volksge-
zondheid  en consumptie  op 8 maart  1977  heeft  opgesteld, 
Gezien  het door  de rapporteur,  de heer  De Grave,  voorge-
legde  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn op 30 en 31 maart 
1977  gehouden  147e  zitting,  vergadering  van  30 maart 
1977, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  meerderheid  van  stemmen  (één  stem  tegen,  vier 
onthoudingen)  is goedgekeurd. 
Het Comité  keurt  het richtlijnvoorstel  goed  en maakt 
hierbij  de volgende  aantekeningen: 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Het  Comité  stelt  vast  dat aan dit richtlijnvoorstel 
behoefte  bestaat  doordat  materialen  in de handel  konden 
worden  gebracht  terwijl  onvoldoende  bekend  was  over 
alle gevolgen  van  vinylchloride  voor  de gezondheid. Hoewel  een regeling  op basis  van positieve  lijsten  niet  al 
deze risico's  kan  uitsluiten,  meent  het Comité  dat in de 
„kaderrichtlijn  van  de Raad  betreffende  de onderlinge 
aanpassing  van de wetgevingen  der Lid-Staten  inzake  ma-
terialen  en voorwerpen  bestemd  om met  levensmiddelen 
in aanraking  te komen"  (*) en in het voorontwerp  van 
richtlijn  inzake  „plastics"  terecht  voor  de samenstelling 
van positieve  lijsten  wordt  gepleit. 
1.2. Volgens  het Comité  moet  voorts  meer  vaart  wor-
den gezet  achter  de werkzaamheden  op grond  waarvan  de 
Commissie  een richtlijn  kan indienen  betreffende  de mate-
rialen  en voorwerpen  van plastic  die in aanraking  komen 
met levensmiddelen;  deze  richtlijn  moet  gebaseerd  zijn op 
het beginsel  van  voldoende  stringente  positieve  lijsten. 
Het verzoekt  de Commissie,  prioriteit  te geven  aan  dit 
probleem. 
1.3. Aangezien  er echter  een groot  aantal  materialen  in 
de handel  is, moet  de Commissie  reeds  nu voorlopige 
maatregelen  voorstellen  die nog  steeds  voortvloeien  uit 
het systeem  van de „negatieve  lijsten";  dit systeem  houdt 
in dat reeds  in de handel  gebrachte  produkten  waarvan 
het gevaar  is komen  vast  te staan,  worden  verboden  of aan 
kwantitatieve  beperkingen  worden  onderworpen.  Dien-
aangaande  merkt  het Comité  op dat uit lopende  weten-
schappelijke  onderzoekingen  naar  andere  monomeren  die 
in de industrie  van plastics  worden  toegepast  nu al blijkt 
dat zich  soortgelijke  problemen  kunnen  voordoen  bij 
produkten  waarvan  de onschadelijkheid  niet is bewezen. 
Er moeten  dus  in afwachting  van het resultaat  van  alle 
werkzaamheden  op Gemeenschapsniveau  nu reeds  veilig-
heidsmaatregelen  worden  getroffen.  In de allereerste 
plaats  dringt  het Comité  er bij de Commissie  op aan,  het 
Wetenschappelijk  Comité  voor  de menselijke  voeding 
over de meest  gebruikelijke  andere  monomeren  te raad-
plegen. 
l1) PB  nr. L 340  van  9. 12. 1976. 
Nr. C 114/14 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 11. 5. 77 
1.4. De  Commissie  wil met  haar  werkzaamheden  be-
reiken  dat van de maatregelen  die in een aantal  Lid-Staten 
reeds  van  kracht  zijn,  de meest  stringente  voor  de gehele 
Gemeenschap  gaan  gelden.  In dat verband  valt  het te be-
treuren  dat de Commissie  volgens  het Gemeenschapsrecht 
slechts  kan  optreden  op basis  van  artikel  100  (of van  ka-
derrichtlijnen  ter uitvoering  van  dit artikel).  Zij kan  dus 
niet optreden  wanneer  regelingen  in de Lid-Staten  ontbre-
ken, maar  alleen  wanneer  ten minste  één nationale  bepa-
ling is ingevoerd  of gemeld.  Zo valt  het ook  alleen  maar  te 
betreuren  dat er zoveel  tijd is verstreken  voordat  een richt-
lijnvoorstel  is ingediend  en dat het tijdstip  van inwerking-
treding  nog  zo ver weg  ligt. 
1.5. Het  Comité  merkt  op dat het richtlijnvoorstel  geen 
betrekking  heeft  op drinkwaterleidingen  van  PVC  (met 
name  door  het Wetenschappelijk  Comité  genoemd),  ver-
pakkingen  van  farmaceutische  specialiteiten,  protheses, 
medische  apparatuur,  verpakkingen  van  kosmetische 
produkten,  vloer-  en wandbedekkingen,  autostoelen,  enz. 
Wil men  de risico's  als gevolg  van  het contact  met  vinyl-
chloride  beperken,  dan  moet  de Commissie  onverwijld 
alle vormen  van  blootstelling  onderzoeken  en een  alge-
meen  programma  op dit gebied  opstellen. 
1.6. Het  Comité  stelt  vast  dat dit richtlijnvoorstel  een 
instrument  is tot beperking  van  de migratie  van  mono-
vinylchloride,  doch  dat algehele  eliminatie  hiervan  met  dit 
voorstel  niet  kan  worden  bereikt.  Het  beseft  dat het niet 
mogelijk  is, zonder  meer  af te zien  van een produkt  dat in 
korte  tijd andere  verpakkingsmaterialen  vrijwel  heeft  ver-
drongen.  Het  meent  echter  dat dit risico  zoveel  mogelijk 
moet  worden  beperkt  en dat aan de volgende  aanvullende 
maatregelen  zou  kunnen  worden  gedacht: 
— stimulering  van  het gebruik  van  of omschakeling  op 
andere  materialen  van  plastic  (ook  de complexen)  of 
niet uit plastic  vervaardigde  materialen,  ofwel  ten 
minste  vrije  keuze  voor  de verbruiker; 
— het  aanbrengen  van een film  waardoor  migratie  wordt 
tegengegaan; 
— beperking  van  sommige  toepassingen  en tijdelijke 
stopzetting  van  de uitbreiding  van  de toepassings-
vormen. 
Het schijnt  dat de omvang  van  de migratie  vooral  afhan-
kelijk  is van de tijd gedurende  welke  een vloeistof  in con-
tact is met  de verpakking,  en niet  zozeer  van  de aard  van 
de vloeistof.  Daarom  vraagt  het Comité  zich  af of het niet 
noodzakelijk  is, het gebruik  van PVC-verpakkingen  te re-
serven  voor  aan  bederf  onderhevige  levensmiddelen  en de 
toepassing  van  plastic-complexen  of andere  materialen 
voor  de andere  levensmiddelen  voor  te schrijven. 
1.7. Het  Comité  ziet  in dat iedere  verpakking  aan  de 
hand  van  een  reeks  factoren  moet  worden  beoordeeld: 
— giftigheid  van  de bestanddelen, 
— hygiëne, — sterkte  en eenvoud  in het gebruik, 
— fabricagekosten, 
— moeilijkheden  en kosten  in verband  met  de verwijde-
ring en mogelijkheden  voor  hergebruik  of recycling, 
— politiek  inzake  grondstoffenbevoorrading,  enz. 
Het verzoekt  de Commissie,  deze  problemen  in hun  alge-
meen  verband  en niet  uitsluitend  los van  elkaar  te bezien. 
1.8. Het  Comité  aanvaardt  de voorgestelde  waarden, 
die aan  de hand  van  de technologie  en de analysemetho-
den tot stand  zijn  gekomen;  het beschouwt  deze  echter  als 
een zuiver  tijdelijke  voorzorgsmaatregel,  die in een ruimer 
verband  en in het licht  van de vooruitgang  van  de weten-
schappelijke  kennis  en de technieken  moet  worden 
herzien. 
Bij de huidige  stand  van  de kennis  acht  het Comité  het 
principe  van  een  toelaatbaar  niveau  in het geval  van  een 
kankerverwekkende  stof  echter  onaanvaardbaar.  Het  be-
staan  van  een „no-effect  level"  is immers  nooit  bewezen. 
1.9. Het  Comité  vraagt  zich  af hoe  het beginsel  „de 
vervuiler  betaalt"  in geval  van schade  kan  worden  toege-
past.  Het  bepalen  van  de aansprakelijkheid  vormt  een 
onopgelost  probleem,  evenals  het leveren  van  het bewijs 
dat er een  causaal  verband  bestaat  tussen  mogelijke 
schade  en blootstelling  aan  vinylchloride;  vinylchloride 
komt  immers  in vele  vormen  voor  en blootstelling  hieraan 
kan op verschillende  manieren  geschieden.  De latentietijd 
tussen  de eerste  blootstelling  aan deze  stof  en de gevolgen 
hiervan  bedroeg  20 of bij sommige  werknemers  zelfs 
30 jaar.  Het  Comité  stelt  vast  dat het aansprakelijkheids-
probleem  thans  nog  onopgelost  is en dat met  name  als 
gevolg  van het handelsverkeer  van goederen,  de betekenis 
van de nationale  grenzen  weer  actueel  kan  worden. 
1.10.  Zolang  er nog  risico's  zijn,  dient  de Gemeen-
schap  de bevolking  de nodige  voorlichting  te verstrekken, 
zodat  de consument  dit risico  kan verminderen.  De Com-
missie  zou op grote  schaal  bekendheid  moeten  geven  aan 
de resultaten  van  wetenschappelijke  onderzoekingen,  ten 
einde  zowel  onder-  als overschatting  van  deze  risico's  te 
voorkomen. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
2.1. Artikel  4 
2.1.1.  Het  Comité  is van oordeel  dat bijlage  I niet zon-
der raadpleging  van  de betrokken  kringen  kan  worden 
gewijzigd. 
2.1.2.  Het  neemt  er nota  van  dat  de Commissie  het 
Raadgevend  Comité  voor  levensmiddelen  zal raadplegen 
alvorens  een  wijziging  op deze  bijlage  voor  te stellen. 
11. 5. 77 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 114/15 
2.2. Artikel  6 
2.2.1.  In  een derde  lid zou moeten  worden  bepaald  dat 
deze richtlijn  behoudens  verlenging  in werking  treedt  voor  . 
een periode  die beperkt  is tot één jaar. 
2.2.2.  Voorts  dringt  het Comité  erop  aan  dat al het 
mogelijke  wordt  gedaan  om deze  richtlijn  vóór  1 juli 1978 
te doen  toepassen. 
2.3. Bijlage  I 
2.3.1.  Het  Comité  stelt  vast  dat met  uitzondering  van 
de aan de consument  verkochte  lege  verpakkingen  tegelij-
kertijd  aan twee  grenswaarden  moet  worden  voldaan: 
— een  grenswaarde  voor  de migratie  van monomeer  in 
levensmiddelen.  De gekozen  waarde  ligt dicht  bij de 
technische  detectiegrens; 
— een  grenswaarde  van  monomeer  in het materiaal. 
Deze  grenswaarde  ligt dicht  bij de technische  moge-
Gedaan  te Brussel,  30 maart  1977. lijke minimumgrens  bij de fabricage.  (Zij  wordt  van 
1 op 5 ppm  gebracht  wanneer  het copolymeren  be-
treft die niet  bedoeld  zijn  als verpakking  of recipiënt 
voor  vloeibare  levensmiddelen). 
2.3.2.  Deze  twee  grenswaarden  te zamen  vormen  een 
voorzorgsmaatregel  ten behoeve  van  de consument.  De 
tweede  grenswaarde  biedt  een zekere  garantie  voor  de tal-
rijke  ondernemingen  uit de voedingsmiddelenindustrie. 
De eerste  grenswaarde  blijft  echter  onontbeerlijk,  met 
name  voor  het controleren  van  ingevoerde  produkten. 
2.4. Bijlage  II, par.  4.1 
2.4.1.  De  waarde  0,1 mg dient  te worden  vervangen 
door  0,1 g. 
2.4.2.  Voorts  zou het Comité  gaarne  zien  dat de wijze 
waarop  de vinylchlorideoplossing  moet  worden  bewaard, 
nader  wordt  toegelicht.  De bewering  dat deze  „in een 
koude  omgeving  lange  tijd (kan)  worden  bewaard"  is in 
deze formulering  namelijk  aanvechtbaar. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI 
BIJLAGE 
bij het advies  van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel  werd  tijdens  de beraadslagingen  verworpen: 
Voor  paragraaf  2.3.1  een  nieuwe  paragraaf  invoegen: 
„Gezien  de opmerkingen  van  de Afdeling  in paragraaf  1.8 is het noodzakelijk  om de toegestane  hoe-
veelheden,  zoals  die vermeld  zijn  in bijlage  I, drastisch  te herzien.  Veilig  gesteld  moet  worden  dat er geen 
vinylchloridemonomeer  meer  aanwezig  is, althans  tot een  dicht  bij nul gelegen  niveau  wordt  terugge-
bracht.". 
Motivering 
Door  deze  invoeging  kan  het Commissievoorstel  in overeenstemming  gebracht  worden  met  het principiële 
uitgangspunt  van  het advies  van  de Afdeling. 
Stemuitslag: 
Voor:  13,  tegen:  29, onthoudingen:  19.