Nr. C 108/42 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15. 5. 75 
genwoordigers  van  de  Raad  van  de  Europese 
Gemeenschappen  van  gedachten  te wisselen. economische  en  sociale  groeperingen  een  uitweg 
te helpen  vinden  voor  de ernstige  problemen  waarmee 
de Europese  Gemeenschap  wordt  geconfronteerd. 
4.4. Met  het  onderhavige  document  is getracht 
een bijdrage  tot  deze  wederzijdse  informatie  te 
leveren,  welke  door  regelmatige  contacten  dient  te 
worden  voortgezet.  Het  Comité  is bereid  zijn 
werkzaamheden  dienovereenkomstig  te organiseren 
en door  bundeling  van  de  krachten  van  alle Gedaan  te Brussel,  26 februari  1975. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
De volgende  wijzigingsvoorstellen  werden  tijdens  de beraadslaging  verworpen: 
Paragraaf  2.2.11. 
De tweede  regel  als volgt  te formuleren: 
„...plaatsvindt  kan  recessie  worden  voorkomen  mits  de OPEC-landen  via afspraken  dienaan-
gaande  hun  leningen,  steun  en uitgaven  zodanig  sturen  dat..."  (verder  ongewijzigd). 
Uitslag  van  de stemming: 
Stemmen  vóór  40, stemmen  tegen  45 en onthoudingen  11. 
Paragraaf  3.3.1. 
De voorlaatste  zin als volgt  te formuleren: 
„Deze  maatregelen  hebben  betrekking  op de bescherming  van  de werkgelegenheid  en van 
de arbeidsinkomens,  alsmede  op de termijnen  waarbinnen  geen  ontslagen  mogen  vallen". 
De rest  schrappen. 
Uitslag  van  de stemming: 
Stemmen  vóór  42, stemmen  tegen  47 en onthoudingen  10. 
Paragraaf  3.3.3. 
Deze  passage  door  de volgende  tekst  te vervangen: 
„Met  een rechtvaardiger  spreiding  van  de arbeidstijdverkorting  is evenwel  het werkgelegen-
heidsprobleem  nog  niet  uit de wereld  geholpen.  Om  dit probleem  aan  te pakken  en alle 
werknemers  een  stabiele  werkkring  te garanderen,  dienen  de Gemeenschap  en de Lid-
Staten  in Europees  verband  alsmede  in elk der Lid-Staten  op grotere  schaal  maatregelen  te 
nemen  om  de herstructurering  in goede  banen  te leiden  en de produktiecapaciteit  van  elk 
land  alsmede  de globale  ontwikkeling  te bevorderen." 
Uitslag  van  de stemming: 
Stemmen  vóór  44, stemmen  tegen  57 en onthoudingen  0. 
Advies  inzake  een  „Voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de Raad  betreffende  de 
gemeenschappelijke  definitie  van  het  begrip  „oorsprong"  van  aardolieprodukten" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 124  van  15 oktober  1974,  blz.  1 tot 3. 
Op 22 juli  1974  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
15. 5. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 108/43 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 26 en 27 februari  1975  te Brussel  gehouden  128e 
zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het van  23 juli  1974  daterende  verzoek  om 
advies  van  de Raad  van  de Europese  Gemeen-
schappen  betreffende  het „Voorstel  voor  een  ver-
ordening  (EEG)  van  de Raad  betreffende  de gemeen-
schappelijke  definitie  van het begrip  „oorsprong"  van 
aardolieprodukten", 
Gezien  artikel  198  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het  door  zijn  Bureau  op 8 oktober  1974 
genomen  besluit,  de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  met  de voorbereiding 
van de werkzaamheden  van  het  Comité  inzake  dit 
onderwerp  te belasten, 
Gezien  het op 5 februari  1975  door  de Afdeling  voor 
industrie,  handel,  ambacht  en dienstverlening  op-
gestelde  advies, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  Clark, 
voorgelegde  rapport, 
Gezien  het  advies  van  het  Economisch  en 
Sociaal  Comité  inzake  het  „Voorstel  voor  een 
verordening  van  de Raad  betreffende  de gemeen-
schappelijke  definitie  van  het  begrip  „oorsprong" 
van goederen"  (*), 
Gezien  het  advies  van  het  Economisch  en Sociaal 
Comité  inzake  de Mededeling  van  de Commissie 
aan de Raad  betreffende  de tenuitvoerlegging  van 
de „oriëntaties  en prioritaire  acties  met  het oog  op 
een communautair  energiebeleid"  en de zes daarbij 
gevoegde  voorstellen, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  128e  zitting 
van 26  en  27  februari  1975  (vergadering  van 
27 februari), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  51 stemmen  vóór,  25 stemmen  tegen  bij 
14 onthoudingen  is goedgekeurd. 
Het Comité  hecht  zijn  goedkeuring  aan  het voorstel 
voor  een  verordening,  maar  wenst  daarbij  de 
volgende  opmerkingen  te maken: 
1. Het  Comité  betuigt  zijn  instemming  met  het 
voorstel  van  de  Commissie,  de  bepalingen  van 
O PB  van  18.  4. 1966. Verordening  (EEG)  nr. 802/68  ook  te doen  gelden 
voor  aardolieprodukten;  hierdoor  wordt  namelijk 
bereikt  dat alle  industriële  produkten  onder  dezelfde 
voorschriften  betreffende  de oorsprong  komen  te 
vallen.  De  Commissie  houdt  daarbij  ook  rekening 
met de praktijk  welke  op dit gebied  reeds  jarenlang 
in acht  Lid-Staten  bestaat. 
Met uitzondering  van  artikel  8 van  het  voorstel 
beschouwt  het Comité  dit voorstel  als een werkelijke 
stap vooruit  op weg  naar  harmonisering  van  de 
douanewetgeving.  Artikel  8 dient  te worden  ge-
schrapt,  aangezien  toepassing  ervan  tal van  moei-
lijkheden  met  zich  mee  zal brengen: 
1.1. Het  is buitengewoon  moeilijk,  de oorsprong 
van het  ruwe  produkt  van  geraffineerde  aardolie-
produkten  aan  te tonen;  bij verdere  bewerkings-
processen  en  wanneer  gebruik  wordt  gemaakt 
van meer  dan  één  ruw  produkt  van  verschillende 
herkomst  wordt  dit technisch  onmogelijk  of vergt 
het onevenredig  hoge  kosten. 
1.2. Het  doen  van  een  valse  opgave  van  de oor-
sprong  kan  streng  worden  bestraft,  daar  deze  ver-
ordening  rechtstreeks  toepasselijk  is in de  Lid-
Staten. 
1.3. Deze  aanzienlijke  technische  en juridische 
belasting  zou  drukken  op alle  industriële,  commer-
ciële  en  ambachtelijke  ondernemingen  die  zich 
bezighouden  met  de  invoer  van  zelfs  minimale 
hoeveelheden,  en zou  aanleiding  geven  tot  een 
aanzienlijke  rechtsonzekerheid  in de Gemeenschap. 
1.4. Deze  extra  verzwaring  van  de toch  al inge-
wikkelde  voorschriften  betreffende  de oorsprong 
zou tegen  het  verlangen  indruisen,  de  gemeen-
schappelijke  douanewetgeving  te vereenvoudigen. 
1.5. Bovendien  zou  artikel  8 bedrijven  binnen 
en buiten  de Gemeenschap  verplichten  tot  open-
baarmaking  van  bepaalde  interne  ondernemings-
aangelegenheden,  bij voorbeeld  van de bevoorradings-
bronnen,  aan  de afnemers  en aan  de concurrenten. 
2. Voorts  is het Comité  van oordeel  dat schrapping 
van artikel  8 noch  de continuïteit  van  de bevoor-
rading  van  de Gemeenschap  met  koolwaterstoffen 
(vooral  aardolie  en aardgas),  noch  het  uniforme 
karakter  van  het  energiebeleid  in gevaar  brengt. 
3. Het  Comité  schaart  zich  volledig  achter  het 
streven  van  de Commissie  naar  een  communautair 
energiebeleid  en het  veiligstellen  van  de energie-
bevoorrading,  zoals  ook  duidelijk  naar  voren  komt 
Nr. C 108/44 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 15. 5. 75 
in zijn  advies  over  de mededeling  van  de Commissie 
getiteld:  „Naar  een  nieuwe  strategie  inzake  het 
energiebeleid  voor  de Gemeenschap". 
3.1. Het  Comité  merkt  op dat  aan  de noodzaak 
van het  veiligstellen  van  de  bevoorrading  en  de 
noodzaak  van  een  communautair  energiebeleid  ten 
aanzien  van  aardolie  en  aardgas  reeds  voldaan 
wordt  in Verordening  (EEG)  nr.  1055/72  en dat 
deze  verordening  bij wege  van  Verordening  (EEG) 
nr. 3254/74  is uitgebreid  tot geraffineerde  produkten. 
3.2. Volgens  het  Comité  is een  dergelijke  uit-
breiding  de aangewezen  weg  om  dit  probleem  tot 
een oplossing  te brengen.  Hierdoor  wordt  het 
bepaalde  in artikel  8 overbodig  en worden  conflicten 
tussen  douanepolitiek  en energiebeleid  vermeden. 
4. Het  certificaat  van  oorsprong  is ongeschikt 
als instrument  voor  een  bevoorradingspolitiek, 
aangezien  het  uitsluitend  de herkomst  van  de gele-
verde  produkten  aangeeft,  zonder  opgave  van  de 
hoeveelheid;  daarom  kan  het  niet  als basis  worden 
gebruikt  voor  het  opstellen  van  energiestatistieken. 4.1. Het  certificaat  van  oorsprong  is overigens 
een internationaal  standaardformulier;  er kan  van 
de gebruikers  niet  eenzijdig  worden  verlangd  dat  zij 
buiten  de in de gehele  wereld  verlangde  informatie 
nog opgave  van  verdere  details  doen.  Dit  zou  een 
nieuwe  handelsbelemmering  betekenen  die  in het 
kader  van  de GATT-handelsbesprekingen  aanleiding 
zou kunnen  geven  tot  het  eisen  van  compensatie 
van de Gemeenschap. 
5. Het  Comité  dringt  er bij  de Commissie  op 
aan,  te bedenken  dat  er behoefte  bestaat  aan  een 
eenvoudige  regeling  betreffende  de herkomst  en dat 
ingewikkelde  procedures  ook  voor  de  handels-
partners  van  de Gemeenschap,  met  name  de ont-
wikkelingslanden,  een  belasting  betekenen. 
Gedaan  te Brussel,  27 februari  1975. 
De Voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
BIJLAGE 
bij het  advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  wijzigingsvoorstel  is tijdens  de beraadslagingen  verworpen: 
De tekst  van  het advies  te vervangen  door  het volgende: 
„Het  Com,ité  hecht  zijn  goedkeuring  aan  de door  de Commissie  voorgestelde  verordening. 
Het is volgens  hem  nu meer  dan  ooit  van  belang,  bij de bevoorrading  met  aardolieprodukten 
zo betrouwbaar  mogelijke  gegevens  te verzamelen.  Deze  gevens  moeten  worden  verstrekt 
door  degenen  die  daarvoor  het  meest  geschikt  zijn,  waarbij  moet  worden  voorkomen  dat 
aan te veel  ondernemingen  een  te zware  last  wordt  opgelegd." 
Motivering 
In bovenstaande  tekst  wordt  het  in de Afdeling  afgewezen  alternatieve  standpunt  opnieuw 
naar  voren  gebracht,  en wel  om de volgende  redenen: 
1. De  bewering  in par.  1.1 is onjuist.  Het  aantonen  van  de oorsprong  van  ruwe  aardolie  is 
niet „technisch  onmogelijk",  want  in één van de Lid-Staten  wordt  deze  inlichting  door  de aardo-
liemaatschapijen  verstrekt.  Het  feit  dat de bevoorrading  van  dit land  minder  gedifferentieerd 
is kan  niet  als een gegrond  bezwaar  worden  aangemerkt. 
2. Het  door  de meerderheid  van  de Afdeling  ingenomen  standpunt  wemelt  van  de tegenstrij-
digheden.  Immers,  volgens  dit standpunt  is het aantonen  van  de oorsprong  van  ruwe  aardolie 
„technisch  onmogelijk"  (punt  1.1),  dient  deze  inlichting  te worden  verstrekt  in het kader  van 
Verordening  (EEG)  nr. 1055/72,  die bij wege  van  Verordening  (EEG)  nr. 3254/74  is uitgebreid 
tot geraffineerde  produkten,  d.w.z.  aan  de hand  van  de declaraties  van  de afnemer  (punt  3.1 
en 3.2)  en wordt  in punt  1.5 de afnemer  het recht  ontzegd,  kennis  te nemen  van  deze  inlichting, 
die hij overigens  wel  moet  verstrekken. 
Ook wil  men  vermijden  dat een  „aanzienlijke  technische  en juridische  belasting  rust  op alle 
industriële,  commerciële  en ambachtelijke  ondernemingen  die zich  bezighouden  met  de invoer 
van zelfs  minimale  hoeveelheden,  en ... aanleiding  (zou)  geven  tot een  aanzienlijke  rechtson-
zekerheid  in de Gemeenschap"  (punt  1.3).  „Deze  extra  verzwaring  van  de toch  al ingewikkelde 
voorschriften  betreffende  de oorsprong  zou  tegen  het  verlangen  indruisen,  de gemeenschap-
pelijke  douanewetgeving  te vereenvoudigen"  (punt  1.4). 
In het advies  van  de Afdeling  moet  het bewijs  van  de oorsprong  echter  juist  wel  geleverd  wor-
den, waardoor  voor  communautaire  ondernemingen  die  uit aardolie  verkregen  produkten 
invoeren  rechtsonzekerheid  ontstaat,  die in het advies  juist  aan  de kaak  wordt  gesteld  (punt  3.1 
15. 5. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 108/45 
en 3.2);  bovendien  wordt  het  deze  ondernemingen  onmogelijk  gemaakt,  deze  inlichting  te 
verstrekken  (punt  3.2 laatste  zin),  waardoor  zij in een  onmogelijke  situatie  gemanoeuvreerd 
worden. 
Volgens  het  advies  worden  al deze  ondernemingen  verplicht  tot het  doen  van  een  tweede 
aangifte,  hetgeen  de toch  al ingewikkelde  voorschriften  betreffende  de oorsprong  nog  verder 
compliceert  en „indruist  tegen  het  verlangen,  de gemeenschappelijke  douanewetgeving  te 
vereenvoudigen"  (zie  punt  1.4). 
In punt  5 wordt  aangedrongen  op een  eenvoudige  regeling  voor  het  aantonen  van  de oor-
sprong  (die  overigens  onmogelijk  wordt  geacht);  het voorgestelde  systeem  wordt  afgewezen, 
omdat  het  te beperkt  zou  zijn  en de hoeveelheden  niet  aangegeven  worden  (punt  4), terwijl 
een ingewikkeld  systeem  wordt  voorgesteld:  tweevoudige  aangifte  voor  alle  ondernemingen 
terwijl  de mogelijkheid  van één enkele  formaliteit  (punt  3.2)  wordt  afgewezen,  waarbij  sommige 
ondernemingen  die onder  bijzonder  toezicht  produkten  invoeren  een  extra  inlichting  (in een 
speciaal  daarvoor  bestemd  vakje  van  een  bestaand  document)  moeten  verstrekken. 
Anderzijds  wordt  volledig  ingestemd  met  het streven  van  de Commissie  naar  een  communau-
tair energiebeleid  en het  veiligstellen  van  de energiebevoorrading,  zoals  ook  duidelijk  naar 
voren  komt  in het  advies  van  het  Comité  over  de mededeling  van  de Commissie  getiteld: 
„Naar  een  nieuwe  strategie  inzake  het energiebeleid  voor  de Gemeenschap"  maar  wordt  de 
Gemeenschap  de informatie  ontzegd  om  haar  „de  statistische  gegevens  te verschaffen  die zij 
nodig  heeft  om een energiebeleid  ten uitvoer  te leggen".  Voornoemd  advies  van  het Comité  wordt 
zelfs  tegengesproken,  en met  name  het door  sommige  leden  geformuleerde  standpunt  dat: 
„Aan  dit beleid  ... de volgende  beginselen  ten grondslag  (zullen)  moeten  liggen: 
de markt  moet  de nodige  doorzichtigheid  hebben  zodat  de nationale  en communautaire 
overheidsinstanties  ervan  verzekerd  kunnen  zijn  dat  de werking  daarvan  in overeenstem-
ming  is met  de voorgaande  beginselen,  alsmede  met  de meer  algemene  beginselen  van  het 
energiebeleid." 
Volgens  het advies  moet  artikel  8 geschrapt  worden  en is het beter  Verordening  (EEG)  nr. 1055/ 
72 uit te breiden,  terwijl  het om  volkomen  verschillende  bepalingen  gaat:  verzameling  van 
gegevens  over  de invoer  en aangifte  van  deze  gegevens  door  de Lid-Staten  bij de Commissie. 
Gegevens  die men  niet  wil  verzamelen  kan  men  nu eenmaal  niet  doorgeven. 
In haar  advies  zegt  de Afdeling  de ontwerp-verordening  goed  te keuren,  terwijl  zij in het rap-
port verklaart  dat  „Het  in artikel  8 van  de ontwerp-verordening  bepaalde  van  een  dergelijk 
belang  (blijkt)  te zijn  dat het beslissend  is voor  de goedkeuring  of de verwerping  van  de veror-
dening." 
3. Onder  het mom  van  technische  overwegingen  wordt  zodanig  gemanipuleerd  dat de Com-
missie  en de Lid-Staten  geen  duidelijk  inzicht  kunnen  krijgen  in de bevoorrading  met  aardo-
lieprodukten  en in de totstandkoming  van  de prijzen. 
4. De  Commissie,  het Europese  Parlement  en de deskundigen  van  de Lid-Staten  zijn  het 
eens  geworden  over  deze  verordening,  waardoor  nu eindelijk  het vrije  verkeer  van  aardoliepro-
dukten  tot stand  kan  komen.  Niemand  heeft  zich  geroepen  gevoeld,  gewichtige  bezwaren 
naar  voren  te brengen,  waardoor  dit moeizaam  tot stand  gekomen  compromis,  dat de enige 
mogelijkheid  biedt  tot dit vrije  verkeer,  op losse  schroeven  kan  komen  te staan. 
5. In  tegenstelling  tot het  standpunt  van  de Commissie  en van  de nationale  deskundigen 
houdt  de belangrijkste  bepaling  die door  de meerderheid  van  de Afdeling  wordt  aangehangen 
een wanhopige  poging  in, te beletten  dat  de voor  het  energiebeleid  noodzakelijke  gegevens 
worden  verkregen,  nl. door  de weigering,  te verlangen  dat  deze  gegevens  worden  verstrekt 
door  de raffinaderijen,  de enige  ondernemingen  die  deze  gegevens  inderdaad  kunnen  ver-
schaffen. 
Alle (invoerende)  ondernemingen  van  de Gemeenschap  worden  aldus  nog  eens  met  extra 
formaliteiten  belast,  zodat  wel  moet  worden  ingezien  dat dit nergens  toe kan  leiden;  het ligt 
immers  voor  de hand  dat de communautaire  importeur  van  benzine,  was,  plastic  of olie  nau-
welijks  of zelfs  in het geheel  niet  op de hoogte  zal zijn  van  de door  de raffinaderijen  in derde 
landen  vermengde  ruwe  aardoliesoorten.  Dit is een reden  te meer  dat hij deze  last en bewijsplicht 
moeilijk  zal kunnen  dragen. 
Het is zinloos  van  de importeur  te verlangen  dat  hij deze  gegevens  verstrekt  en tegelijkertijd 
artikel  8 te schrappen,  die hem  juist  deze  gegevens  kan  verschaffen. 
6. Indien  men  het voorstel  van  de Commissie  wil goedkeuren,  hetgeen  in de huidige  tekst 
van het advies  wordt  beweerd,  dan  moeten  uit het advies  al die punten  worden  geschrapt  die 
erin zijn  opgenomen  met  het doel,  juist  te verhinderen  wat  de Commissie  wil bereiken.  Het 
zou zelfs  veel  duidelijker  zijn  geweest  indien  de oorspronkelijke  bewoording  van  het  advies, 
nl. „De  Afdeling  verwerpt  de verordening",  was  gehandhaafd. 
Stemuitslag  : Stemmen  vóór  29, stemmen  tegen  44 en onthoudingen  17.