Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2021/C 282/05)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie van 17 oktober 2018 (1)

MEDEDELING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING DIE GEVOLGEN HEEFT VOOR HET ENIG DOCUMENT

“Cérons”

PDO-FR-A0668-AM02

Datum van mededeling: 28 april 2021

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1. Verwijzing naar de officiële code

Voor het geografische gebied is een verwijzing naar de officiële geografische code toegevoegd. Deze toevoeging verandert niets aan de omtrek van het gebied.

Punt 6 van het enig document is dienovereenkomstig gewijzigd.

2. Wijze van beheer

In hoofdstuk I, deel VI, punt 1, a), wordt de afstand tussen de stokken verminderd van 0,90 m tot ten minste 0,85 m.

Het doel is de regels voor de benaming “Cérons” te harmoniseren met die van de productdossiers voor de benamingen waarvan het geografische gebied dat van Cérons bestrijkt. Aangezien de minimumafstand kleiner wordt, doet dit geen afbreuk aan de beplantingsdichtheid van meer dan 5 000 stokken per hectare.

Punt 5.1 van het enig document wordt gewijzigd.

3. Agromilieubepalingen

— in hoofdstuk I, deel VI, punt 1, e), wordt de zin “De dode stokken moeten van de percelen worden verwijderd; zij mogen niet op de percelen worden opgeslagen.” toegevoegd.

— in hoofdstuk I, deel VI wordt een punt 2 toegevoegd: “2 - Andere teeltwijzen Volledig chemische onkruidbestrijding van de percelen is verboden. Elke exploitant berekent en registreert zijn behandelingsfrequentie-index.”

De invoering van de berekening van deze index komt voort uit de wens om de exploitanten bewust te maken van en voor te lichten over hun methoden en het gebruik van bestrijdingsmiddelen.

Het verbod op volledig chemische onkruidbestrijding is gericht op het terugdringen van onkruidverdelgers, waardoor het mogelijk moet worden de bodems van de wijngaarden beter te beschermen en de natuurlijke functies ervan (vruchtbaarheid, biodiversiteit, biologische zuivering) te behouden, hetgeen bijdraagt aan de kwaliteit en de authenticiteit van de wijnen.

Deze wijzigingen hebben tot doel het gebruik van bestrijdingsmiddelen te verminderen en daarmee beter aan te sluiten bij wat de samenleving van nu wenst.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

4. Verkorting van de opvoedingsduur van de wijnen

De opvoeding van de wijnen wordt met drie maanden verkort en loopt dus tot 15 januari (in plaats van 15 april).

Deze wijziging houdt in dat ook de datum waarop het product op de consumentenmarkt wordt gebracht, drie maanden naar voren wordt gehaald.

Door de verkorting van de opvoedingsduur worden frissere en fruitigere wijnen verkregen, hetgeen aansluit bij de ontwikkeling van de markt en de verwachtingen van de consument zonder dat dit ten koste gaat van het typische karakter van de wijnen. Bij de bereiding van de wijnen wordt steeds minder gebruikgemaakt van houten vaten; de opvoeding vindt plaats in tanks en de duur ervan kan aanzienlijk worden verkort om de frisse en fruitige kenmerken van de wijnen te behouden.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

5. Verkeer tussen erkende depothouders

In hoofdstuk I, deel IX, punt 5, wordt punt b), betreffende de datum van het in verkeer brengen van de wijnen tussen erkende entrepothouders, geschrapt.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

6. Verband met het geografische gebied

De volgende zin in het punt over het verband: “De gisting van deze wijnen verloopt traag, vaak in houten vaten. De opvoeding van de wijnen loopt tot ten minste 15 april van het jaar dat volgt op het oogstjaar” wordt vervangen door: “De gisting van deze wijnen vindt plaats in houten vaten of in tanks, afhankelijk van het gewenste productprofiel. Zij kan traag verlopen voor zeer geconcentreerde wijnen.”

Hiermee wordt rekening gehouden met de recente methoden en de wijziging van het productdossier betreffende de opvoedingsduur.

Punt 8 van het enig document wordt gewijzigd.

7. Verwijzing naar de controlestructuur

De formulering van de verwijzing naar de controlestructuur is herzien om die in overeenstemming te brengen met de andere productdossiers voor oorsprongsbenamingen. Deze wijziging is louter redactioneel.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

ENIG DOCUMENT

1. Naam/namen

Cérons

2. Type geografische aanduiding

BOB – beschermde oorsprongsbenaming

3. Categorieën wijnbouwproducten

1. Wijn

4. Beschrijving van de wijn(en)

Korte beschrijving

Het betreft niet-mousserende witte wijnen met fermenteerbare suikers.

De wijnen hebben een minimaal natuurlijk alcoholvolumegehalte van 14,5 % en een minimaal effectief alcoholvolumegehalte van 12 %. Het totaal alcoholvolumegehalte van de wijnen mag na verrijking niet hoger zijn dan 21 %.

De wijnen hebben bij verpakking een gehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van ten minste 45 gram per liter.

Elke in de handel gebrachte partij wijn heeft een gehalte aan vluchtige zuren van ten hoogste 25 milli-equivalent per liter of 1,5 gram per liter, uitgedrukt in azijnzuur (1,225 gram per liter uitgedrukt in H2SO4).

Het totaalgehalte aan zuren en het totale gehalte aan zwaveldioxide komen overeen met de in de Europese regelgeving vastgestelde gehalten. De wijnen worden hoofdzakelijk bereid uit semillon B, een druivenras van oorsprong uit de Sauternais, naast de druivenrassen sauvignon B en muscadelle B. Deze rassen zijn bijzonder geschikt voor edele rotting (botrytisering) en de productie van grote likeurwijnen. Botrytis cinerea is verantwoordelijk voor de biochemische omzetting van de aromatische verbindingen van de druiven en de concentratie van suikers in de druiven, waardoor de wijnen erg zoet worden en complexe aroma’s krijgen, met soms een zweem van citrusvruchten, honing en acacia.

De wijnen van Cérons zijn zeer aromatisch, fijn, fruitig en fris met een zekere levendigheid. Ze hebben een mooie amplitude en veel vetheid in de mond.

Algemene analytische kenmerken

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

5. Wijnbereidingsprocedés

5.1. Specifieke oenologische procedés

Specifiek oenologisch procedé

Het totaal alcoholvolumegehalte van de wijnen mag na verrijking niet hoger zijn dan 21 %.

Naast de bovengenoemde bepaling moeten de wijnen wat oenologische procedés betreft voldoen aan de verplichtingen die zijn vastgesteld op Europees niveau en in het Franse wetboek landbouw en zeevisserij.

Teeltwijze

De wijngaarden hebben een minimale beplantingsdichtheid van 5 000 wijnstokken per hectare. De afstand tussen de rijen mag niet meer dan 2 meter bedragen en de afstand tussen de wijnstokken binnen eenzelfde rij niet minder dan 0,85 meter.

De snoei moet vóór 1 mei plaatsvinden. De wijnstokken worden met maximaal twaalf ogen per stok gesnoeid met behulp van de volgende technieken: dubbele Guyot-snoei, enkele en gemengde Guyot-snoei, snoei “à la bordelaise”, tweezijdige cordon de Royat-snoei, snoei in waaiervorm.

De wijnen worden verkregen uit druiven die overrijp zijn bij de oogst, botrytis hebben en/of aan de stam zijn ingedroogd, en worden uitsluitend bereid uit druiven die met de hand zijn geoogst in opeenvolgende plukbeurten.

5.2. Maximumopbrengsten

44 hectoliter per hectare

6. Afgebakend geografisch gebied

De oogst van de druiven, de vinificatie, de bereiding en de opvoeding van de wijnen vinden plaats op het grondgebied van de volgende gemeenten in het departement Gironde op basis van de officiële geografische code op 26 februari 2020: Cérons, Illats en Podensac.

7. Voornaamste wijndruivenras(sen)

Muscadelle B

Sauvignon B – Sauvignon blanc

Sauvignon gris G – Fié gris

Semillon B

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

Het geografische gebied van de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Cérons” valt onder dat van de benaming Graves. Op 35 kilometer stroomopwaarts van Bordeaux wordt het plateau van Cérons van Barsac gescheiden door een klein zijriviertje van de Garonne, de Saint-Cricq. Het geografische gebied omvat drie gemeenten in het departement Gironde (Cérons, Illats en Podensac) op de linkeroever van de Garonne.

De regio Cérons heeft, net als de gehele wijnstreek Graves, een geologische voorgeschiedenis die zeer ver teruggaat. Op een substraat van kalksteen en mergel, een carbonaatrijke mariene sedimentatie in het tertiair, hebben zich materialen afgezet in verschillende fasen die nauw samenhangen met het ontstaan van de Garonne, wijzigingen in de loop daarvan en opeenvolgende glacialen in het kwartair, welke fasen gepaard gingen met zeer complexe erosieverschijnselen, aardverschuivingen en klimaatwisselingen.

Het gebied van de benaming Cérons kent dan ook een grote verscheidenheid aan bodems, die liggen tussen de zeer grindrijke bodems in het noorden, die typisch zijn voor de benaming Graves, en de kleiige, kalkhoudende bodems op een ondergrond van Asteria-kalksteen in het zuiden, die typisch zijn voor de benaming Barsac. Sommige bodems vallen echter enkel onder deze benaming. Zij zijn gevormd uit ronde toppen van residueel grindzand op een min of meer zandige kleikalkondergrond met tussengelegen, doorgaans zandige keteldalen; deze toppen liggen in één lijn op de linkeroever van de voormalige Ciron en de beek Saint-Cricq.

De eigenheid van het in de buurt van Barsac gelegen Cérons is vooral gelegen in het bijzondere (meso)klimaat: de oceaan, de Garonne en het immense bos van de Landes Girondines in de directe omgeving hebben een thermoregulerend effect dat gunstig is voor de wijnbouw. De zachte en natte winters en de gematigd warme zomers maken een trage rijping mogelijk die gunstig is voor witte druiven. In de herfst zorgt de samenvloeiing van de Garonne en de zijrivieren voor ochtendnevels die de wijngaarden bedekken en die weer oplossen door de middagzon, maar ook door de natuurlijke luchtstroom, die de al zeer rijpe druiven droogt en de concentratie ervan verhoogt. In deze bijzondere klimatologische omstandigheden ontwikkelt zich een minuscule schimmel op de druiven, de “Botrytis cinerea”. Deze symbiose van schimmel en druif, die edele rotting wordt genoemd, zorgt voor de concentratie van de suikers en aroma’s en de synthese van oorspronkelijke stoffen, waarvan het specifieke karakter terugkomt in de wijnen.

Het landschap rond Cérons, met zijn vele wijngaarden, enkele oude molens en talrijke dorpen met huizen van kalksteen, heeft een afwisselend karakter tussen rivier en bos van pijn- of acaciabomen, daar waar de “Sable des Landes” (stuifzand uit het kwartair) alle formaties in het westen of tussen de toppen van grindzand bedekt. Er zijn ook nog sporen van oude steen- of grindzandgroeven, waarvan sommige nog worden geëxploiteerd.

Cérons heeft dezelfde etymologische wortel als de rivier Ciron, die vroeger bij Cérons in de Garonne uitmondde. De Latijnse naam Sirio is de enige naam van de regio die wordt genoemd op de kaart van Antoninus, de kaart van het wegennet onder keizer Caracalla (211-217), en op de Peutingerkaart (derde eeuw). Het bestaan van een doorwaadbare plaats bij laagwater zou ten grondslag kunnen liggen aan de vermelding van deze militaire en handelspleisterplaats.

Hoewel is aangetoond dat er al in de middeleeuwen wijnbouw plaatsvond in het gebied, is het de handel met Nederland aan het einde van de zestiende eeuw, en vooral in de zeventiende eeuw, die ervoor zorgt dat het accent bij de productie in de streek wordt verlegd naar zoete witte wijnen met restsuikers. De wijnbouwstreek, die deel uitmaakt van het koninklijk provoostschap van Barsac, dijt geleidelijk uit en de wijnen worden via de haven van het rechtsgebied, in Barsac, verscheept.

Aan het eind van de zeventiende eeuw en in de achttiende eeuw komen de knowhow van de keuze van druivenrassen en de praktijk van de pluk van overrijpe druiven of druiven met botrytis, die al waren ontwikkeld voor de benamingen Sauternes en Barsac, ook tot ontwikkeling in de regio Cérons.

De zeer rijpe druiven raken bedekt met het pluis van botrytis, dat de schil van de druiven aantast en dunner maakt. De door de stenige bodem weerkaatste zonnewarmte droogt de druiven langzaam maar zeker uit, die bruin en rimpelig worden en waarin een sterke concentratie van suikers en aroma’s ontstaat. Vervolgens halen de plukkers deze “geroosterde” druiven er wijnstok voor wijnstok af met een schaar: dit is de eerste, sterk geconcentreerde pluk. Daarna volgen nog twee of drie, of zelfs nog meer plukbeurten, afhankelijk van wanneer zich de juiste klimatologische omstandigheden voordoen voor de ontwikkeling van de schimmel en de concentratie van de druiven. De druivenpluk vindt uitsluitend met de hand plaats. De geperste druiven gisten vervolgens zeer langzaam, waarbij het hoge alcoholgehalte ertoe leidt dat de gisting van de wijnen, die nog vol suikers zitten, op natuurlijke wijze stopt, terwijl het alcoholgehalte de gist doodt.

De benaming “Cérons” is erkend bij decreet van 30 september 1936, waarbij de lokale praktijken in een regelgevend kader werden ingebed: artikel 6 - de vinificatie moet plaatsvinden met overrijpe druiven (edele rotting) die in opeenvolgende plukbeurten worden geoogst.

Het afgebakende gebied van de benaming “Cérons” omvat 2 089 hectare, een oppervlakte die tegenwoordig door slechts zo’n twintig producenten wordt geëxploiteerd in wijngaarden van 30 tot 80 hectare, afhankelijk van de wijnjaren. De druivenpluk vindt veel later plaats dan elders in Gironde. Zij begint zelden vóór oktober en gaat vaak door tot in november. In dit seizoen kunnen de door de Atlantische depressies veroorzaakte natte weersomstandigheden de concentratie en de edele rotting van de druiven in gevaar brengen, wat tevens de verklaring vormt voor de schommelende productie van deze benaming. Overigens kunnen de producenten van Cérons in dit gebied ook de benamingen Graves produceren in de varianten droge witte wijn, rode wijn en “Graves supérieures”, waarbij de wijngaarden in de afgelopen vijftig jaar grotendeels zijn overgeschakeld op de productie van rode wijn: het aandeel witte wijn is van 95 % vijftig jaar geleden gedaald naar 40 % nu.

De wijnen van Cérons zijn niet-mousserende witte wijnen met restsuikers.

De wijnen worden hoofdzakelijk bereid uit semillon B, een druivenras van oorsprong uit de Sauternais, naast de druivenrassen sauvignon B en muscadelle B. Deze rassen zijn bijzonder geschikt voor edele rotting (botrytisering) en de productie van grote likeurwijnen. Botrytis cinerea is verantwoordelijk voor de biochemische omzetting van de aromatische verbindingen van de druiven en de concentratie van suikers in de druiven, waardoor de wijnen erg zoet worden en complexe aroma’s krijgen, met soms een zweem van citrusvruchten, honing en acacia.

De wijnen van Cérons zijn zeer aromatisch, fijn, fruitig en fris met een zekere levendigheid. Ze hebben een mooie amplitude en veel vetheid in de mond.

Het perceelgebied van de productie omvat geen gronden op een dikke onderlaag van klei of gronden met een homogene bedekking van stuifzand (“Sable des Landes”), aangezien deze gronden belangrijke tekenen van hydromorfie vertonen en over het algemeen door bossen worden bezet. Ook gronden op recentere rivierafzettingen (draslanden van de Garonne) zijn uitgesloten. Hoewel de andere gronden divers zijn, zijn ze geschikt voor de productie van Cérons, aangezien deze diversiteit de aromatische expressie van de crus complexer maakt.

Bij de inrichting en opzet van de wijngaard worden dezelfde regels gevolgd als voor de productie van Graves, maar het is het speciale bij de oogst toegepaste procedé dat de bereiding van deze likeurwijnen mogelijk maakt. Omdat de wijnen worden verkregen uit druiven die overrijp zijn bij de oogst, botrytis hebben en/of aan de stam zijn ingedroogd, zijn de opbrengsten met maximaal 40 hectoliter per hectare laag. Voorts mogen er bij de snoei niet meer dan twaalf ogen per wijnstok overblijven, en de gemiddelde maximale belasting van het perceel wordt vastgesteld op 8 000 kg per hectare vóór het overrijp worden, ofwel maximaal twaalf trossen per wijnstok. De wijnen worden uitsluitend bereid uit druiven die met de hand zijn geoogst in opeenvolgende plukbeurten. Het persen van deze sterk geconcentreerde druiven is een langzaam en delicaat proces, waarbij opgemerkt moet worden dat het gebruik van continupersen met schroef zonder einde verboden is. De overrijpheid van de druiven komt tot uiting in het feit dat de wijnen gemiddeld genomen een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 14,5 % hebben.

De gisting van deze wijnen vindt plaats in houten vaten of in tanks, afhankelijk van het gewenste productprofiel. Zij kan traag verlopen voor zeer geconcentreerde wijnen.

De reputatie van de wijnen van Cérons heeft zich al vroeg gevestigd. De wijnmakelaar Paguierre wijst er in een Engelse publicatie uit 1828 op dat deze wijnen “zich onderscheiden door veel pit, een rijke smaak, stevigheid en veel “moelleux””. In zijn boek “Les Appellations d’Origine Bordelaises” schrijft Pierre Célestin in 1932 het volgende over Cérons: “Er is nooit enige discussie geweest over deze meer dan honderd jaar oude afbakening, en daarom hoefde er ook nooit een rechter aan te pas te komen om de uitstraling ervan vast te leggen”.

Hoewel zij tegenwoordig concurrentie ondervindt van de mogelijke productie van een andere belangrijke benaming uit de Bordeauxstreek, namelijk Graves, hechten enkele producenten aan de instandhouding van deze productie, die vaak van zeer hoge kwaliteit is, omdat zij het resultaat is van een strenge selectie van druiven die overrijp zijn geworden in deze wijngaarden die uitzonderlijk geschikt zijn voor de productie van grote wijnen.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid waar bij wijze van uitzondering de vinificatie, de bereiding en de opvoeding van de wijnen die in aanmerking kunnen komen voor de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Cérons”, mogen plaatsvinden, bestaat uit het grondgebied van de volgende gemeenten van het departement Gironde, op basis van de officiële geografische code van 26 februari 2020: Arbanats, Barsac, Béguey, Cadillac, Gabarnac, Haux, Ladaux, Landiras, Langoiran, Loupiac, Monprimblanc, Portets, Preignac, Pujols-sur-Ciron, Rions, Saint-Selve, Sainte-Croix-du-Mont, Toulenne, Villenave-de-Rions en Virelade.

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen betreffende de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

Op het etiket van de wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag de grotere geografische eenheid “Vin de Bordeaux” of “Grand Vin de Bordeaux” worden vermeld. De lettertekens van de vermelding van de grotere geografische eenheid mogen niet hoger noch breder zijn dan twee derde van de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming.

Link naar het productdossier

http://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-93e93fda-2aa5-49a1-85e4-b0bb4dcbfc88

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.