GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 22/97 door de Raad vastgesteld op 14 april 1997 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. . . ./97 van de Raad van . . . tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn (97/C 164/02)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),

Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),

(1) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2454/92 van de Raad van 23 juli 1992 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn (4) door het Hof van Justitie in diens arrest van 1 juni 1994 nietig is verklaard (5);

(2) Overwegende dat het tot stand brengen van een gemeenschappelijk vervoerbeleid overeenkomstig artikel 75, lid 1, onder b), van het Verdrag onder meer de vaststelling inhoudt van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers in een lidstaat waar ze niet gevestigd zijn, tot binnenlands vervoer worden toegelaten;

(3) Overwegende dat deze bepaling met zich brengt dat ten aanzien van degene die de diensten verricht elke beperking op grond van nationaliteit of vestiging in een andere lidstaat dan die waarin de dienst moet worden verricht, wordt opgeheven;

(4) Overwegende dat voor deze dienstverrichters vergelijkbare regelingen moeten gelden om ongelijke concurrentievoorwaarden op grond van nationaliteit of land van vestiging te beperken en zodoende de geleidelijke onderlinge aanpassing van de nationale wetgeving te bevorderen;

(5) Overwegende dat voor de verschillende vervoersdiensten per touringcar en per autobus dezelfde definities moeten worden gekozen als in het kader van het internationaal vervoer;

(6) Overwegende dat de toegang van niet-ingezeten vervoersondernemers tot bepaalde vormen van touringcar- en autobusvervoer moet worden gewaarborgd, rekening houdend met de speciale kenmerken van elke vervoersvorm;

(7) Overwegende dat moet worden bepaald welke voorwaarden van toepassing zijn op het cabotagevervoer;

(8) Overwegende dat de bepalingen van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (6) van toepassing zijn in het geval de vervoersondernemers, voor het verrichten van bijzondere vormen van geregeld vervoer, werknemers met wie zij een dienstverband hebben, ter beschikking stellen om werk te verrichten op het grondgebied van een andere lidstaat dan die waar zij gewoonlijk werkzaam zijn;

(9) Overwegende dat wat het geregeld vervoer betreft, onder bepaalde voorwaarden en met name met inachtneming van de wetgeving van de lidstaat van ontvangst, het cabotagevervoer alleen toegankelijk mag zijn voor het geregeld vervoer dat wordt verricht in het kader van internationaal geregeld vervoer, met uitsluiting van stads- en voorstadsvervoer;

(10) Overwegende dat er bepalingen moeten worden aangenomen om in geval van ernstige verstoringen op de desbetreffende vervoersmarkt te kunnen ingrijpen;

(11) Overwegende dat er een raadgevend comité moet worden ingesteld om de Commissie bij te staan bij het opstellen van documenten die betrekking hebben op het verrichten van cabotagevervoer in de vorm van ongeregeld vervoer en de Commissie van advies te dienen inzake vrijwaringsmaatregelen;

(12) Overwegende dat het wenselijk is dat de lidstaten elkaar bijstand verlenen met het oog op de juiste toepassing van deze verordening, met name inzake de sancties die van toepassing zijn bij inbreuken;

(13) Overwegende dat de lidstaten de voor de tenuitvoerlegging van deze verordening noodzakelijke maatregelen dienen vast te stellen;

(14) Overwegende dat de toepassing van deze verordening moet worden gevolgd aan de hand van een door de Commissie in te dienen verslag;

(15) Overwegende dat krachtens voornoemd arrest van het Hof van Justitie waarbij Verordening (EEG) nr. 2454/92 nietig is verklaard, de gevolgen van die verordening worden gehandhaafd totdat de Raad terzake een nieuwe regeling heeft vastgesteld; dat de onderhavige verordening pas 18 maanden na de inwerkingtreding ervan zal worden toegepast; dat er derhalve van moet worden uitgegaan dat de gevolgen van de nietigverklaarde verordening worden gehandhaafd totdat de onderhavige verordening volledig wordt toegepast,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Alle ondernemers in het beroepspersonenvervoer over de weg die houder zijn van de communautaire vergunning als bedoeld in artikel 3 bis van Verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (7), worden op de in deze verordening vastgestelde voorwaarden en zonder discriminatie op grond van nationaliteit of vestigingsplaats, toegelaten tot het tijdelijk verrichten van binnenlands beroepspersonenvervoer over de weg in een andere lidstaat, hierna te noemen "lidstaat van ontvangst", zonder aldaar een zetel of andere vestiging te hebben.

Dit binnenlands vervoer wordt hierna "cabotagevervoer" genoemd.

Artikel 2

Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:

1. "geregeld vervoer": vervoer van personen met een bepaalde regelmaat en op een bepaald traject, waarbij op vooraf vastgestelde halteplaatsen reizigers mogen worden opgenomen of mogen worden afgezet. Geregeld vervoer is voor iedereen toegankelijk, ongeacht, in voorkomend geval, de verplichting om de reis te boeken. Aan het geregelde karakter van het vervoer wordt geen afbreuk gedaan door eventuele aanpassingen van de exploitatievoorwaarden;

2. "bijzondere vorm van geregeld vervoer": geregeld vervoer van bepaalde categorieën reizigers met uitsluiting van andere reizigers, met een bepaalde regelmaat en op een bepaald traject waarbij op vooraf vastgestelde halteplaatsen reizigers mogen worden opgenomen of mogen worden afgezet.

De bijzondere vorm van geregeld vervoer omvat met name:

a) vervoer van werknemers van en naar het werk;

b) vervoer van scholieren en studenten van en naar hun onderwijsinstellingen;

c) vervoer van militairen en hun gezinnen van en naar hun plaats van legering.

Aan het geregelde karakter van de bijzondere vorm van geregeld vervoer wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat bij de organisatie van het vervoer rekening wordt gehouden met de wisselende behoeften van de gebruiker;

3. "ongeregeld vervoer": vervoer dat niet wordt bestreken door de definitie van geregeld vervoer, inclusief de bijzondere vorm van geregeld vervoer, en dat met name gekenmerkt wordt door het feit dat er groepen worden vervoerd die zijn gevormd op initiatief van een opdrachtgever of van de vervoersondernemer zelf. Dat dit vervoer met een zekere frequentie wordt verricht, doet niets aan zijn ongeregelde karakter af;

4. "voertuigen": motorvoertuigen die qua bouwtype en uitrusting geschikt zijn voor het vervoer van meer dan negen personen - met inbegrip van de bestuurder - en die daarvoor bestemd zijn;

Artikel 3

Cabotagevervoer is toegelaten voor de volgende vormen van vervoer:

1. bijzonder geregeld vervoer, mits dit onder een contract valt dat tussen de organisator en de vervoersondernemer is gesloten;

2. ongeregeld vervoer;

3. geregeld vervoer, mits dit door een niet in de lidstaat van ontvangst gevestigde onderneming wordt verricht, in het kader van een internationale geregelde dienst overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 684/92;

Het cabotagevervoer mag niet onafhankelijk van deze internationale dienst worden uitgevoerd.

Het stads- en voorstadsvervoer is van de werkingssfeer van dit punt uitgesloten. Onder "stads- en voorstadsvervoer" wordt verstaan het vervoer dat voorziet in de behoeften van een stedelijk centrum of een agglomeratie, alsook in de behoeften aan vervoer tussen dat centrum of die agglomeratie en de omliggende gebieden.

Artikel 4

1. Onder voorbehoud van de toepassing van de communautaire voorschriften, is het verrichten van het in artikel 3 bedoelde cabotagevervoer onderworpen aan de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die in de lidstaat van ontvangst van kracht zijn op de volgende gebieden:

a) tarieven en contractuele voorwaarden van het vervoer;

b) afmetingen en gewichten van bedrijfsvoertuigen. De afmetingen en gewichten mogen eventueel groter zijn dan die welke in de lidstaat van vestiging van de vervoersondernemer gelden, doch mogen in geen geval groter zijn dan de technische normen als vermeld in het certificaat van overeenstemming;

c) voorschriften inzake het vervoer van sommige categorieën personen, te weten scholieren, kinderen en personen met een beperkte mobiliteit;

d) rij- en rusttijden;

e) belasting over de toegevoegde waarde (BTW) op vervoersdiensten. Op dit gebied is artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (8) - van toepassing op de verrichtingen bedoeld in artikel 1 van deze verordening.

2. Cabotagediensten voor het in artikel 3, punt 3, bedoelde vervoer, zijn, onder voorbehoud van de toepassing van de communautaire voorschriften, onderworpen aan de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die in de lidstaat van ontvangst van kracht zijn ten aanzien van de eisen die worden gesteld aan de machtigingen, de aanbestedingsprocedures, de te onderhouden verbindingen, de regelmaat, de continuïteit, de frequentie, alsmede de routes.

3. De technische normen inzake fabricage en uitrusting waaraan voertuigen moeten voldoen die voor het verrichten van cabotagevervoer worden gebruikt, zijn die welke gelden voor voertuigen die tot het internationale vervoer worden toegelaten.

4. De lidstaten moeten de in de leden 1 en 2 bedoelde nationale bepalingen op de niet op hun grondgebied gevestigde vervoersondernemers onder dezelfde voorwaarden toepassen als op hun eigen onderdanen, zodat openlijke of verkapte discriminatie op grond van nationaliteit of plaats van vestiging daadwerkelijk wordt uitgesloten.

5. Indien blijkt dat de lijst van de in lid 1 genoemde voorschriften van de lidstaat van ontvangst gezien de ervaring moet worden gewijzigd, neemt de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit.

Artikel 5

De communautaire vergunning of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift moet zich aan boord van het voertuig bevinden en op verzoek van de met de controle belaste beambten worden getoond.

Artikel 6

1. Bij ongeregeld cabotagevervoer is een controleformulier, reisblad, vereist dat zich aan boord van het voertuig moet bevinden en op verzoek van de met de controle belaste beambten moet worden getoond.

2. Op het reisblad, waarvan het model door de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 8 wordt vastgesteld, dienen de volgende gegevens te worden vermeld:

a) de punten van vertrek en bestemming van het vervoer;

b) de datum van aanvang en van beëindiging van het vervoer.

3. De reisbladen worden afgegeven in de vorm van door de bevoegde autoriteit of instantie van de lidstaat van vestiging gewaarmerkte boekjes. Het model van het reisbladboekje wordt door de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 8 vastgesteld.

4. In het geval van bijzondere vormen van geregeld vervoer vervangt het contract, gesloten tussen de vervoersondernemer en degene die het vervoer organiseert, of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan, het controleformulier.

Het reisblad wordt evenwel ingevuld in de vorm van een maandoverzicht.

5. De gebruikte reisbladen worden teruggezonden aan de bevoegde autoriteit of instantie van de lidstaat van vestiging op een door deze autoriteit of instantie vast te stellen wijze.

Artikel 7

1. Aan het eind van elk kwartaal en binnen drie maanden - een termijn die door de Commissie in het in artikel 9 bedoelde geval tot één maand kan worden teruggebracht - deelt de bevoegde autoriteit of instantie van elke lidstaat de Commissie de gegevens mee betreffende bijzonder geregeld en ongeregeld cabotagevervoer dat tijdens het betreffende kwartaal is verricht door de aldaar gevestigde vervoersondernemers.

Dit geschiedt door middel van een tabel die wordt opgesteld overeenkomstig het model dat de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 8 heeft vastgesteld.

2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst doen de Commissie eenmaal per jaar een statistisch overzicht toekomen van het aantal vergunningen dat is afgegeven voor cabotagediensten in het kader van geregeld vervoer, zoals bedoeld in artikel 3, punt 3.

3. De Commissie zendt de lidstaten zo spoedig mogelijk overzichten toe van de gegevens die haar uit hoofde van lid 1 worden meegedeeld.

Artikel 8

In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, wordt de Commissie bijgestaan door het in artikel 10 bedoelde comité van raadgevende aard.

De vertegenwoordigers van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming.

Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.

De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.

Artikel 9

1. In geval van ernstige verstoring van de nationale vervoersmarkt in een bepaalde geografische zone, veroorzaakt door de cabotageactiviteit of hierdoor verergerd, kunnen de lidstaten de kwestie bij de Commissie aanhangig maken, zodat vrijwaringsmaatregelen kunnen worden genomen. De lidstaten verstrekken de Commissie daartoe de nodige gegevens en delen haar mee welke maatregelen zij ten aanzien van de op hun grondgebied gevestigde vervoersondernemers overwegen te nemen.

2. In de zin van lid 1 wordt verstaan onder:

- "ernstige verstoring van de nationale vervoersmarkt in een bepaalde geografische zone": het aan de dag treden van specifieke problemen op deze markt, die kunnen leiden tot een ernstig en mogelijk langdurig overaanbod dat een ernstige bedreiging vormt voor het financiële evenwicht en het voortbestaan van een aanzienlijk aantal ondernemingen voor personenvervoer over de weg;

- "geografische zone": een zone die een deel of het geheel van het grondgebied van een lidstaat omvat of zich uitstrekt tot een deel of het geheel van het grondgebied van andere lidstaten.

3. De Commissie onderzoekt de situatie en beslist, na raadpleging van het in artikel 10 bedoelde raadgevend comité, binnen een maand na ontvangst van het verzoek van de lidstaat of het al dan niet noodzakelijk is vrijwaringsmaatregelen te treffen, en in bevestigend geval stelt zij die maatregelen vast.

De overeenkomstig dit artikel genomen maatregelen blijven van kracht gedurende een periode van niet meer dan zes maanden, welke eenmaal met ten hoogste dezelfde geldigheidsduur kan worden verlengd.

De Commissie stelt de lidstaten en de Raad onverwijld in kennis van elk krachtens dit lid genomen besluit.

4. Indien de Commissie besluit vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van een of meer lidstaten te treffen, dienen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten maatregelen van gelijke strekking te treffen ten aanzien van de aldaar gevestigde vervoersondernemers en stellen zij de Commissie daarvan in kennis.

Laatstgenoemde maatregelen gaan uiterlijk in op de datum waarop de vrijwaringsmaatregelen waartoe de Commissie heeft besloten van toepassing worden.

5. Elke lidstaat kan het in lid 3 bedoelde besluit van de Commissie binnen 30 dagen na de kennisgeving ervan aan de Raad voorleggen.

De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een ander besluit nemen binnen een termijn van 30 dagen vanaf de datum waarop een lidstaat de zaak bij hem aanhangig heeft gemaakt of, als verscheidene lidstaten dat gedaan hebben, vanaf de datum van het eerste verzoek.

De maximumperiodes bedoeld in lid 3, tweede alinea, zijn van toepassing op het besluit van de Raad.

De bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten dienen maatregelen van gelijke strekking te nemen ten aanzien van de aldaar gevestigde vervoersondernemers en stellen de Commissie daarvan in kennis.

Indien de Raad binnen de in de tweede alinea bedoelde termijn geen besluit neemt, wordt het besluit van de Commissie definitief.

6. Indien de Commissie van oordeel is dat de in lid 3 genoemde maatregelen verlengd dienen te worden, dient zij daartoe een voorstel in bij de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit.

Artikel 10

1. De Commissie wordt bijgestaan door een raadgevend comité, dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.

Het comité verleent de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 8 bijstand bij de opstelling van de modellen van het reisblad, het reisbladboekje en de tabel waarnaar in de artikelen 6 en 7 wordt verwezen.

2. Daarnaast is het de taak van het comité de Commissie van advies te dienen:

- over verzoeken die overeenkomstig artikel 9, lid 1, door de lidstaten worden gedaan;

- over maatregelen om ernstige verstoringen van de markt als bedoeld in artikel 9 op te lossen en met name over de praktische toepassing van deze maatregelen.

3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

Artikel 11

1. De lidstaten verlenen elkaar bijstand voor de toepassing van deze verordening.

2. Onverminderd strafvervolgingen, mag de lidstaat van ontvangst sancties treffen tegen de niet aldaar gevestigde vervoersondernemer die bij cabotagevervoer op zijn grondgebied inbreuken op deze verordening of op de communautaire en nationale vervoersvoorschriften heeft gepleegd.

Hij treft deze sancties op niet-discriminerende basis en overeenkomstig lid 3.

3. De in lid 2 bedoelde sancties kunnen met name bestaan in een waarschuwing of, in geval van ernstige inbreuk of kleinere herhaalde inbreuken, in een tijdelijk verbod op het verrichten van cabotagevervoer op het grondgebied van de lidstaat van ontvangst waar de inbreuk is gepleegd.

Blijkt een controlevergunning, een machtiging of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift vervalst te zijn, dan wordt het vervalste document onmiddellijk ingetrokken en, in voorkomend geval, zo spoedig mogelijk toegezonden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de vervoersondernemer is gevestigd.

4. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging in kennis van de vastgestelde inbreuken en de eventueel tegen de vervoersondernemer getroffen sancties en kunnen deze kennisgeving in geval van een ernstige inbreuk of van kleinere herhaalde inbreuken vergezeld doen gaan van een verzoek om sancties.

In geval van ernstige inbreuk of van kleinere herhaalde inbreuken beoordelen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging of er een passende sanctie tegen de betrokken vervoersondernemer moet worden getroffen; zij moeten hierbij rekening houden met de sanctie die eventueel is getroffen in de lidstaat van ontvangst en ervoor zorgen dat de sancties tegen de betrokken vervoersondernemer in hun totaliteit in verhouding staan tot de inbreuk(en) die de aanleiding was (waren) voor deze sancties.

De sanctie die de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging na raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst treffen, kan in het uiterste geval intrekking van de machtiging tot uitoefening van het beroep van vervoerder van personen over de weg behelzen.

De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van vestiging kunnen de betrokken vervoersondernemers op grond van hun nationale recht ook voor een bevoegde nationale instantie dagvaarden.

Zij delen de overeenkomstig dit lid genomen besluiten mee aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst.

Artikel 12

De lidstaten garanderen dat de vervoersondernemers tegen een hun opgelegde administratieve sanctie beroep kunnen aantekenen bij een daartoe bevoegde rechter.

Artikel 13

De Commissie brengt het Europees Parlement en de Raad uiterlijk op 31 december 1999 verslag uit over de toepassing van deze verordening en met name over de gevolgen van het cabotagevervoer voor de binnenlandse vervoersmarkten.

Artikel 14

De lidstaten doen tijdig de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden die nodig zijn voor de uitvoering van deze verordening en stellen de Commissie van deze bepalingen in kennis.

Artikel 15

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing vanaf . . . (9*).

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te . . .

Voor de Raad

De Voorzitter

(1) PB nr. C 60 van 29. 2. 1996, blz. 10.

(2) Advies uitgebracht op 25 september 1996 (PB nr. C 30 van 30. 1. 1997, blz. 40).

(3) Advies van het Europees Parlement van 28 november 1996 (PB nr. C 380 van 16. 12. 1996, blz. 35), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 april 1997 en besluit van het Europees Parlement van . . . (nog niet verschenen in het Publikatieblad).

(4) PB nr. L 251 van 29. 8. 1992, blz. 1.

(5) Arrest van 1 juni 1994, zaak C-388/92, Parlement versus Raad (Jurispr. 1994, blz. I-2081).

(6) PB nr. L 18 van 21. 1. 1997, blz. 1.

(7) PB nr. L 74 van 20. 3. 1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. . . ./97 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).

(8) PB nr. L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/680/EEG (PB nr. L 376 van 31. 12. 1991, blz. 1).

(9*) 18 maanden na de inwerkingtreding.

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

De Commissie heeft de Raad op 15 januari 1996 een op artikel 75 van het EG-Verdrag gebaseerd voorstel toegezonden voor een verordening tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn (1).

Het Europees Parlement heeft op 28 november 1996 advies uitgebracht (2) en het Economisch en Sociaal Comité op 25 september 1996 (3).

In het licht van het advies van het Europees Parlement heeft de Commissie de Raad op 28 februari 1997 een gewijzigd voorstel toegezonden (4).

Op 14 april 1997 heeft de Raad overeenkomstig artikel 189 C van het Verdrag zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

II. DOEL VAN HET VOORSTEL

Met het gewijzigd voorstel van de Commissie wordt beoogd Verordening (EEG) nr. 2454/92 (5) te vervangen en te wijzigen ingevolge het arrest van het Hof van Justitie van 1 juni 1994 in de zaak C-388/92 (Europees Parlement tegen de Raad) (6), waarbij genoemde verordening nietig is verklaard.

Om de in Verordening (EEG) nr. 2454/92 beoogde liberalisatie niet op de helling te zetten heeft het Hof de gevolgen van de nietigverklaarde verordening gehandhaafd "totdat de Raad na raadpleging van het Parlement, terzake een nieuwe regeling zal hebben vastgesteld".

In het gewijzigd voorstel wordt de inhoud van de nietigverklaarde verordening grotendeels overgenomen, maar wordt de werkingssfeer ervan uitgebreid.

De bedoeling is namelijk bepaalde beperkingen die in deze verordening voor bijzondere vormen van geregeld vervoer gehandhaafd worden, op te heffen en onder bepaalde voorwaarden voor bepaalde vormen van geregeld cabotagevervoer in te voeren. De Commissie wil zo het beginsel van het vrij verrichten van diensten, dat onder meer de opheffing inhoudt van alle beperkingen ten aanzien van de dienstverlener op grond van nationaliteit of op grond van het feit dat hij in een andere lidstaat gevestigd is dan die waar de dienst verricht wordt ook toepassen op het vervoer van personen over de weg (cabotage).

De Commissie heeft zich aangesloten bij het gemeenschappelijk standpunt van de Raad en haar voorstel dienovereenkomstig gewijzigd.

III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad bepaalt met name:

a) in artikel 3, punt 3, dat cabotagevervoer wordt toegelaten in het geregeld vervoer verricht door een niet in de lidstaat van ontvangst gevestigde onderneming in het kader van een internationale geregelde dienst en dat het stads- en voorstadsvervoer van deze bepaling worden uitgesloten;

b) in artikel 4, lid 2, dat cabotagediensten voor het in artikel 3, punt 3, bedoelde vervoer onderworpen zijn aan de wetgeving van de lidstaat van ontvangst;

c) in artikel 10, lid 1, dat er een raadgevend comité wordt opgericht dat de Commissie volgens procedure I van het comitologiebesluit (artikel 8) bijstaat bij de opstelling van de modellen van het reisblad (artikel 6, lid 2), het reisbladboekje (artikel 6, lid 3), en de statistische tabel (artikel 7, lid 1).

In de achtste overweging van het gemeenschappelijk standpunt wordt gepreciseerd dat de bepalingen van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (7) van toepassing zijn in het geval de vervoersondernemers, voor het verrichten van bijzondere vormen van geregeld vervoer, werknemers met wie zij een dienstverband hebben, ter beschikking stellen om werk te verrichten op het grondgebied van een andere lidstaat dan die waar zij gewoonlijk werkzaam zijn.

IV. AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

1. Door de Raad en door de Commissie overgenomen amendementen van het Europees Parlement

De Raad heeft naar de letter dan wel naar de strekking de volgende amendementen van het Europees Parlement overgenomen:

- amendement nr. 1 betreffende een in de verordening op te nemen nieuwe overweging over de geleidelijke harmonisatie van de nationale wetgevingen, dat in de vierde overweging van het gemeenschappelijk standpunt is overgenomen;

- amendement nr. 14 dat voorziet in schrapping van artikel 4 van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie, waarin de juridische regeling wordt omschreven die van toepassing is op cabotagevervoer in het kader van internationaal geregeld vervoer zoals bedoeld in artikel 3, punt 3, van het gemeenschappelijk standpunt. Deze diensten zijn namelijk overeenkomstig artikel 4, lid 2, van het gemeenschappelijk standpunt onderworpen aan de bepalingen die in de lidstaat van ontvangst van kracht zijn ten aanzien van de eisen die worden gesteld aan de machtigingen, de aanbestedingsprocedures, de te onderhouden verbindingen, de regelmaat, de continuïteit, de frequentie, alsmede de routes;

- het gedeelte van amendement nr. 16 waarin bepaald is dat de Commissie niet alleen aan de Raad maar ook aan het Europees Parlement verslag uitbrengt over de toepassing van deze verordening, een punt dat in artikel 13 van het gemeenschappelijk standpunt is overgenomen.

2. Amendementen van het Europees Parlement die niet door de Raad en door de Commissie zijn overgenomen

Niet overgenomen door de Raad zijn:

- de amendementen nrs. 2 en 3, die voorzien in twee nieuwe overwegingen, het ene ter vermijding van het risico dat 15 verschillende nationale systemen voor cabotagevervoer in stand gehouden worden en het andere waarin gewezen wordt op de parallel tussen de liberalisatie en de geleidelijke harmonisatie op het gebied van het personenvervoer over de weg.

De Raad is van mening dat deze doelstellingen al in aanmerking worden genomen in andere overwegingen en in het dispositief van het gemeenschappelijk standpunt;

- amendement nr. 4 met een nieuwe overweging betreffende het optimaliseren van de bezettingsgraad van het voertuig.

De Raad acht dit amendement gezien de doelstelling van de verordening niet relevant;

- amendement nr. 5 met een nieuwe overweging over de vrije keus van de gebruiker van de wijze van vervoer, mits een van de principes van het gemeenschappelijk vervoerbeleid, namelijk afname van het wegverkeer, geëerbiedigd wordt.

De Raad wijst erop dat de afname van het vervoer van reizigers met touringcars en autobussen niet tot de doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoerbeleid behoort;

- amendement nr. 6 met een nieuwe overweging over de volledige toegankelijkheid van lijnbussen.

De Raad is van mening dat deze kwestie geregeld moet worden in het kader van de specifieke communautaire wetgeving;

- amendement nr. 7 met een nieuwe overweging waarin herinnnerd wordt aan de voornemens van de Commissie inzake de uitbreiding van de werkingssfeer van de verordening.

De Raad is van mening dat deze verwijzing in de verordening niet op haar plaats is;

- Amendementen nrs. 8 en 9 met toevoegingen aan bestaande overwegingen; het eerste amendement heeft betrekking op de toepassing van dezelfde regeling voor cabotagevervoer ongeacht of dit vervoer door een in de lidstaat van ontvangst gevestigd bedrijf dan wel door een niet aldaar gevestigd bedrijf wordt verricht, en het tweede op de harmonisatie van de reglementaire voorwaarden die van toepassing zijn op het cabotagevervoer.

De Raad wijst erop dat deze amendementen niet meer nodig zijn aangezien het gemeenschappelijk standpunt slechts betrekking heeft op de invoering van cabotage voor geregeld vervoer verricht in het kader van een internationale geregelde dienst en dat dergelijke cabotagediensten onderworpen zijn aan de nationale wetgeving van de lidstaat van ontvangst (zie artikel 4, lid 2, van het gemeenschappelijk standpunt);

- amendement nr. 10, met een nieuwe overweging waarin staat dat het wenselijk zou zijn dat de ondernemingen die cabotagediensten verrichten een vertegenwoordiger hebben of benoemen op het grondgebied van de lidstaat van ontvangst.

De Raad acht deze bepaling onverenigbaar met het vrij verrichten van diensten;

- amendement nr. 11 dat in artikel 1 gepreciseerd wil zien dat de lidstaat van vestiging de lidstaat is waar de vervoerder zijn centrum van activiteiten of sociale zetel heeft.

De Raad is van mening dat wanneer de vervoerder houder is van de communautaire vergunning als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 684/92, zoals gewijzigd bij de verordening die bekendgemaakt zal worden in hetzelfde publikatieblad als de onderhavige verordening, aan deze voorwaarde voor toegang tot de markt voldaan is;

- amendement nr. 12 dat de definitie van "bijzondere vorm van geregeld vervoer" in artikel 2, punt 2, verruimt.

De Raad wijst erop dat deze definitie ook zal voorkomen in de gewijzigde Verordening (EEG) nr. 684/92 (zie boven); de definities voor de diverse vormen van personenvervoer met touringcars en autobussen moeten namelijk dezelfde zijn als die in het kader van het internationaal vervoer;

- het deel van amendement nr. 13 waarin niet alleen, zoals in het gemeenschappelijk standpunt, stads- en voorstadsvervoer van de werkingssfeer van de verordening worden uitgesloten, maar ook streekvervoer zolang de eisen die gelden voor de vergunningen voor vervoersdiensten op basis van de verplichting tot openbare dienstverlening in het cabotagevervoer van reizigers over de weg niet geharmoniseerd zijn.

De Raad is van mening dat wanneer het streekvervoer van de cabotage wordt uitgesloten, de doelstelling van de verordening aanzienlijk verzwakt wordt;

- het deel van amendement nr. 13 waarin bepaalde regio's waarvoor reeds communautaire regelingen gelden worden uitgesloten van cabotagevervoer in het kader van internationale geregelde diensten.

De Raad acht deze bepaling te restrictief en zeer moeilijk te controleren;

- amendement nr. 15 waarin de Commissie wordt gevraagd niet alleen de lidstaten maar ook het Europees Parlement alle statistische gegevens toe te zenden over het cabotagevervoer dat onder deze verordening valt.

De Raad herinnert eraan dat het verslag over de toepassing van deze verordening, dat de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad dient uit te brengen uit hoofde van artikel 13 van het gemeenschappelijk standpunt, op basis van deze statistische gegevens wordt opgesteld;

- het deel van amendement nr. 16 waarin aan artikel 13 een lid wordt toegevoegd waarin de Commissie verzocht wordt het Europees Parlement en de Raad vóór 31 december 1996 verslag uit te brengen over de resultaten van de toepassing van de door het Hof nietigverklaarde verordening en over het functioneren van de geregelde diensten in de lidstaten. Los van het feit dat de genoemde datum reeds voorbij is, acht de Raad het niet nodig dat de Commissie een dergelijk verslag uitbrengt;

- het deel van amendement nr. 16 waarin staat dat het verslag dat de Commissie conform artikel 13 van het gemeenschappelijk standpunt uitbrengt, ook betrekking moet hebben op de wenselijkheid van de uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening en dat eventueel de Commissie op grond van de conclusies van dit verslag een voorstel voorlegt.

De Raad is van mening dat, aangezien het gemeenschappelijk standpunt reeds een verruiming van de werkingssfeer van de voorheen terzake toepasselijke communautaire regelgeving inhoudt, het niet dienstig is de Commissie te verzoeken een dergelijk voorstel in te dienen.

(1) PB nr. C 60 van 29. 2. 1996, blz. 10.

(2) PB nr. C 380 van 16. 12. 1996, blz. 35.

(3) PB nr. C 30 van 30. 1. 1997, blz. 40.

(4) PB nr. C 124 van 21. 4. 1997, blz. 73.

(5) Verordening (EEG) nr. 2454/92 van de Raad van 23 juli 1992 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlands personenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn (PB nr. L 251 van 29. 8. 1992, blz. 1).

(6) Jurispr. I van 1994, blz. 2081.

(7) PB nr. L 18 van 21. 1. 1997, blz. 1.