Nr. C 126/26 Publikatieblad  van  dc Europese  Gemeenschappen 17. 10. 74 
(Voorbereidende  besluiten) 
RAAD 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  betreffende  de ontwikkeling  voor 
het gemeenschappelijk  vervoerbeleid 
Tijdens  zijn  260e  zitting  van  6 november  1973,  heeft  de Raad  besloten,  het Economisch 
en Sociaal  Comité  vrijwillig  te raadplegen  aangaande  bovengenoemde  mededeling. 
Met een brief  d.d.  7 november  1973  heeft  de Voorzitter  van  de Raad  het verzoek  om advies 
aan de Voorzitter  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ  IS GERAAD-
PLEEGD 
De tekst  waarover  het Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is niet  bekend-
gemaakt  in het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 27 en 28 maart  1974  te Brussel  gehouden  119e  zitting  heeft  het Comité 
zijn advies  over  de sub  B opgenomen  tekst  vastgesteld  met  eenparigheid  van  stemmen; 
3 leden  onthielden  zich  van  stemming. 
De tekst  van  dit advies  luidt: A. VERZOEK  OM  ADVIES 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, Gezien  het  van  22  november  1973  daterende  be 
sluit  van  de Raad,  tijdens  een volgende  zitting  gewijd 
aan de vervoerproblematiek,  na ontvangst  van  het 
advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité,  alle 
vraagstukken  die  door  de Commissie  aan  de orde 
zijn gesteld  te behandelen, Gezien  het van  7 november  daterende  schrijven  waar-
in het door  de Voorzitter  van  de Raad  der  Europese 
Gemeenschappen  om  advies  wordt  verzocht  inzake 
de „Mededeling  van  de Commissie  aan  de  Raad 
betreffende  de ontwikkeling  van  het  Gemeenschap-
pelijk  vervoerbeleid", Gezien  het  advies  dat  is opgesteld  door  de Afdeling 
voor  vervoer-  en communicatiewezen  tijdens  haar 
op 8 maart  1974  gehouden  88e  vergadering, Gezien  het  van  15 november  1973  daterende  besluit 
van zijn  Voorzitter,  dat  op 28 november  1973  door 
het Bureau  is bekrachtigd,  de Afdeling  voor  vervoer-
en communicatiewezen  te belasten  met  de voorberei-
ding  van  zijn  advies  inzake  deze  materie, Gezien  het  mondelinge  rapport  van  de rapporteur, 
de heer  Renaud, 
17. 10. 74 Publikatiebiad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 126/27 
Gezien  de  beraadslagingen  tijdens  zijn  op  27  en 
28 maart  1974  gehouden  119e  zitting,  vergadering 
van 28 maart  1974, 
Overwegende  dat  de  tijd  is aangebroken  om  een 
nieuwe  impuls  te geven  aan  de  ontwikkeling  van 
het gemeenschappelijk  vervoerbeleid  en  dat  men 
zich hierbij  dient  te baseren  op de huidige  sociaal-
economische  ontwikkeling  en op de uitbreiding  van 
de Gemeenschap; 
Overwegende  dat  het  daarbij  wenselijk  is, het  ge-
meenschappelijk  vervoerbeleid  aan  te  vullen;  dat 
hierbij  dient  te worden  uitgegaan  van  de tijdens  de 
topconferentie  van  Parijs  met  het  oog  op de econo-
mische  en monetaire  unie  vastgelegde  doelstellingen, 
die gericht  zijn  op een  gezonde  ruimtelijke  ordening, 
het evenwicht  tussen  de regio's,  de verbetering  van 
de kwaliteit  van  het  bestaan  alsmede  de  sociale 
vooruitgang,  waarbij  echter  in het  bijzonder  aan-
dacht  dient  te worden  geschonken  aan  de milieube-
scherming  en het behoud  van  menselijke  waarden; 
Overwegende  dat  daarom  voor  een  hechtere  samen-
hang  tussen  het  gemeenschappelijk  vervoerbeleid  en 
de andere  beleidsvormen  dient  te worden  gezorgd; 
Overwegende  dat  de communautaire  verantwoorde-
lijkheid  voor  de infrastructuurinvesteringen  één  van 
de belangrijkste  bestanddelen  van  het  nieuwe  ge-
meenschappelijke  vervoerbeleid  vormt  zonder  dat 
evenwel  de beginselen  die  tot  dusver  de koers  van 
dit beleid  hebben  bepaald  hun  geldigheid  verliezen, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT: 
Het Comité  stemt  in met  het  initiatief  van  de Com-
missie,  in een  mededeling  aan  de Raad  de hoofdlijnen 
voor  een  nieuw  gemeenschappelijk  vervoerbeleid  te 
formuleren. 
Het wil  echter  in dit  verband  de volgende  opmer-
kingen  maken. 
1. Opmerkingen  inzake  de  doelstellingen  van  het 
gemeenschappelijk  vervoerbeleid 
1.1. Algemene  oriëntatie  van  het  gemeenschappelijk 
vervoerbeleid 
In haar  mededeling  aan  de Raad  voert  de Commissie 
redenen  en overwegingen  aan  die  pleiten  voor  uit-
breiding  en afronding  van  het  huidige  concept  voor 
een gemeenschappelijk  vervoerbeleid.  Daarbij  plaatst 
zij de doelstellingen  op de voorgrond  die  tijdens  de 
in oktober  1972  te Parijs  gehouden  topconferentie 
met het  oog  op  de  E.M.U.  zijn  vastgelegd.  Deze 
doelstellingen  beogen  een  gezonde  ruimtelijke  orde-ning,  evenwicht  tussen  de regio's,  verbetering  van  de 
kwaliteit  van  het  leven  alsmede  sociale  vooruitgang, 
waarbij  tegelijkertijd  bijzondere  nadruk  wordt  gelegd 
op de bescherming  van  het  milieu  en van  menselijke 
waarden.  Met  het  oog  op deze  doelstellingen  poogt 
de Commissie  de samenhang  tussen  het  vervoerbeleid 
en andere  beleidsvormen  (regionaal-  en structuurbe-
leid,  sociaal  beleid,  belastingpolitiek,  industrie-  en 
energiebeleid)  hechter  te maken.  Globaal  moet  het 
vervoerwezen  zo worden  georganiseerd  dat deze  doel-
stellingen  kunnen  worden  verwezenlijkt. 
Volgens  het  Comité  betekent  deze  nieuwe  oriëntatie 
een duidelijke  ommekeer  in de koers  van  het  gemeen-
schappelijk  vervoerbeleid,  aangezien  voortaan  meer 
rekening  zal worden  gehouden  met  bepaalde  aspecten 
die de samenleving  en de ruimtelijke  ordening  raken. 
Deze  nieuwe  conceptie  van  het  gemeenschappelijk 
vervoerbeleid  is absoluut  noodzakelijk,  indien  men 
wil bereiken  dat  het  vervoerwezen  voldoet  aan  de 
eisen  die  de uitgebreide  Gemeenschap  stelt.  Het  Co-
mité  is bijgevolg  van  oordeel  dat  de nieuwe  beleids-
lijn van  de  Commissie  een  elementaire  betekenis 
krijgt,  die  kan  worden  vergeleken  met  de betekenis 
van haar  memorandum  inzake  het  vervoerbeleid  van 
1961. 
Met haar  mededeling  aan  de Raad  breidt  de Com-
missie  tegelijk  het  huidige  toepassingsgebied  van  het 
vervoerbeleid  sterk  uit;  dit is nl. in hoofdzaak  gericht 
op een  onderlinge  aanpassing  van  de concurrentie-
voorwaarden  in en  tussen  de  diverse  takken  van 
vervoer  en op een  doelmatige  ordening  van  de ver-
voermarkt. 
Deze  doelstellingen  en methoden  behouden  volgens 
de Commissie  hun  betekenis,  doch  er wordt  thans 
een nieuwe  dimensie  aan  toegevoegd}  in de ogen  van 
hen die  voor  het  vervoerbeleid  verantwoordelijk  zijn, 
is deze  dimensie  namelijk  nog  niet  voldoende  afge-
stemd  op alle  interne  en externe  factoren  die met  het 
oog op het  algemeen  belang  in aanmerking  dienen  te 
worden  genomen. 
Bij de kosten  waarvan  in het  kader  van  het  gemeen-
schappelijk  stelsel  van  heffingen  op het  gebruik  van 
de verkeerswegen  is bepaald  hoe  ze worden  omge-
slagen,  komen  b. v- nog  de  moeilijk  te becijferen 
externe  maatschappelijke  kosten  (kosten  van  de door 
de vervoermiddelen  veroorzaakte  milieuhinder)  en 
andere  elementen  als  gevolg  van  het  gebruik  van 
schaarse  goederen  (energie,  ruimte,  enz.). 
Tegelijkertijd  betekenen  de voordelen  op het  mense-
lijke  vlak  en de verbetering  van  de kwaliteit  van  het 
bestaan  door  de ontwikkeling  van  alle  vervoermid-
delen  een  onmiskenbare  vooruitgang  die  eveneens 
moeilijk  te becijferen  is. 
Daarom  kan  de keuze  t.a.v.  de koers  van  het  vervoer-
beleid  ook  niet  uitsluitend  worden  gemaakt  aan  de 
hand  van  de mechanismen  van  het vrijemarktstelsel. 
Nr. C 126/28 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17.10.  74 
Bijgevolg  legt  de Commissie  de Gemeenschap  de ver-
antwoording  op de schouders  voor  de totstandbren-
ging van  een  geïntegreerd  vervoernet  dat alle  takken 
van vervoer  omvat.  Uitsluitend  op deze  wijze  kan 
een vervoerstelsel  ontstaan  dat tegen  de laagste  kosten 
voor  de gemeenschap  in de behoeften  van de vervoer-
gebruikers  voorziet.  In een  dergelijk  stelsel  worden 
de verschillende  takken  van  vervoer  niet  uitsluitend 
als concurrenten  gezien  maar  ook  als elkaar  aanvul-
lende  componenten. 
Het Comité  herinnert  eraan  dat  momenteel,  met  de 
medewerking  van  de Commissie,  Europese  infrastruc-
tuurplannen  aan  een  onderzoek  worden  onderwor-
pen. 
Het Comité  stemt  in met  deze  koers.  Er dient  name-
lijk niet  alleen  rekening  te worden  gehouden  met  de 
toegenomen  interdependentie  van  de takken  van  ver-
voer,  maar  tegelijkertijd  met  het feit dat elke  vervoer-
tak steeds  meer  een eigen  karakter  krijgt. 
Het Comité  stemt  in met  het  concept  van  de Com-
missie  waarvan  de algemene  grondgedachte  inhoudt 
dat het personen-  en goederenvervoer  voor  de samen-
leving  en bijgevolg  voor  een  ieder  persoonlijk  beslist 
noodzakelijk  is, aangezien  hierdoor  een  weg  wordt 
gebaand  voor  de vooruitgang  op  economisch  en 
sociaal  gebied.  In dit opzicht  was  en is het vervoer-
beleid  steeds  ook  tegelijkertijd  een onderdeel  van  het 
op de samenleving  gerichte  beleid.  Hierbij  dient  men 
zich echter  objectief  voor  ogen  te houden  dat  de 
mogelijkheden  van  de afzonderlijke  vervoermiddelen 
en -technieken  de samenleving  en het  bedrijfsleven 
ten dienste  staan,  uiteenlopen  en voortdurende  ont-
wikkelingen  en veranderingen  doormaken. 
1.2. Doelstellingen  van  het  gemeenschappelijk  ver-
vervoerbeleid 
In verband  met  de in het bovenstaande  geformuleerde 
overwegingen,  waarmede  de nadruk  is gelegd  op de 
betekenis  van  het vervoer  voor  de samenleving,  is het 
Comité  van  oordeel  dat  de doelstellingen  van  het 
gemeenschappelijk  beleid  met  name  een  synthese  die-
nen te zijn  van  de uiteenlopende  belangen  van  de 
ondernemingen,  de werknemers  en de vervoergebrui-
kers. 
De belangrijkste  doelstellingen  kunnen  als volgt  wor-
den samengevat: 
— vrij  verkeer  van  goederen  en personen  tegen  de 
laagste  kosten  voor  de Gemeenschap; 
— vrijheid  van  keuze  voor  de gebruiker;  het vervoer 
moet  namelijk  producent  en consument  de moge-
lijkheid  bieden,  van  alle  op hun  behoeften  afge-
stemde  vervoertechnieken  gebruik  te maken.  De 
concurrentie  moet  zijn  rol kunnen  spelen  door  de 
gebruikers  substitutiemogelijkheden  te bieden  en 
monopolieposities  te vermijden; — gelijke  behandeling  op nationaal  en communau-
tair niveau,  van  de vervoerondernemingen  in fis-
caal opzicht  en in het kader  van  het vervoerbeleid; 
— verbetering  van  het openbaar  vervoer,  in het bij-
zonder  in gebieden  met  een  sterke  bevolkingscon-
centratie  en in agglomeraties  die  benadeeld  zijn 
door  een irrationele  stadsplanning; 
— verbetering  van  de sociale  voorwaarden  in de ver-
voersector  op grondslag  van  de sociale  vooruit-
gang,  waarbij  de harmonisatie  op dit gebied  het 
doel dient  te zijn.  De arbeidsvoorwaarden  van  de 
werknemers  in de vervoersector  moeten  vergelijk-
baar  zijn  met  die in andere  bedrijfstakken;  hierbij 
dient  men  evenwel  in aanmerking  te nemen  dat 
de werknemers  in de vervoersector  een bijzondere 
verantwoordelijkheid  dragen  en aan  bijzondere 
eisen  moeten  voldoen; 
— uitwerking  van  een  algemeen  beleid  dat alle  tak-
ken van  vervoer  omvat.  Ten  aanzien  van  de lucht-
en zeevaart  (1) dient  in de eerste  plaats  te worden 
nagegaan,  of en op welke  wijze  deze  takken  van 
vervoer  in het  gemeenschappelijk  beleid  kunnen 
worden  opgenomen. 
2. Opneming  van  het  gemeenschappelijk  vervoer-
beleid  in de communautaire  activiteiten 
Evenals  de Commissie  is het Comité  van  oordeel  dat 
voor  een  hechtere  samenhang  tussen  het  vervoerbe-
leid en de andere  communautaire  beleidsvormen  ge-
zorgd  moet  worden.  Het  verzoekt  de Commissie  met 
klem  concrete  voorstellen  ter verwezenlijking  van  dit 
doel in te dienen.  Daarom  stelt  het Comité  voor  dat 
de Commissie  hiertoe  een  tijdschema  opstelt.  Het 
behoudt  zich  het  recht  voor  later  op dit vraagstuk 
terug  te komen. 
2.1. Vervoer  en regionaal  beleid 
De voornaamste  aspecten  van  het  vervoerbeleid  die 
bij de behandeling  van  het  regionaal  beleid  in aan-
merking  dienen  te worden  genomen  zijn  : 
— de heffingen  op het  gebruik  van  de verkeers-
wegen; 
— de met  het begrip  openbare  dienst  verbonden  ver-
plichtingen,  in het  bijzonder  voor  het  personen-
vervoer; 
— de keuze  van  de noodzakelijke  infrastructuurin-
vesteringen; 
— de steunmaatregelen,  in het  bijzonder  de gesub-
sidieerde  tarieven; 
— de regeling  van de capaciteit. 
i1) Vgl.  Advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
inzake  de „Ontwerp-beschikking  van  de Raad  betref-
fende  de eerste  elementen  inzake  een  gemeenschappe-
lijke  actie  op het  gebied  van  het  luchtvervoer". 
17.10.  74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 126/29 
2.2. Vervoer  en sociaal  beleid 
Het Comité  stemt  in met  de denkbeelden  van  de 
Commissie  omtrent  de samenhang  van  het  gemeen-
schappelijk  vervoerbeleid  en de sociale  politiek.  De 
arbeidsvoorwaarden  bepalen  voor  een belangrijk  deel 
de concurrentiepositie  van  de vervoerbedrijven;  de 
harmonisatie  ervan  op de weg  van  de vooruitgang  is 
een essentiële  voorwaarde  voor  het goed  functioneren 
van de  gemeenschappelijke  vervoermarkt.  Voorts 
vormt  het  gemeenschappelijk  vervoerbeleid  een  be-
langrijk  onderdeel  van een gemeenschappelijke  sociale 
politiek,  waardoor  de levensomstandigheden  van  alle 
E.E.G.-burgers  beïnvloed  kunnen  worden.  Anderzijds 
vallen  de vraagstukken  in verband  met  de werkgele-
genheid,  de beroepsopleiding  en de arbeidsveiligheid 
eveneens  onder  de sociale  aspecten  van  het gemeen-
schappelijk  vervoerbeleid.  Het  Comité  hecht  daarom 
bijzondere  betekenis  aan  de sociale  maatregelen  die 
in het actieprogramma  zijn  opgenomen,  doch  betreurt 
dat sommige  van  deze  maatregelen  die  reeds  door 
de Raad  zijn  vastgesteld,  nog  niet  in alle  Lid-Staten 
uniform  worden  uitgevoerd. 
Voorts  betreurt  het dat de Commissie  bij de uitwer-
king en de tenuitvoerlegging  van  de sociale  politiek 
in het vervoer  niet  de nadruk  heeft  gelegd  op de rol 
van de paritaire  comités-
2.3. Vervoer  en fiscaal  beleid 
Bij het fiscaal  beleid  dient  een  onderscheid  te wor-
den gemaakt  tussen  algemene  belastingen  en speci-
fieke  heffingen,  zoals  de infrastructuurheffingen. 
De laatstgenoemde  „dienen  in dezen  niet  als belastin-
gen, doch  als voor  het  gebruik  van  de wegen  op 
bedrijfsvoertuigen  geheven  bijdragen  te worden  be-
schouwd. 
Hierdoor  rijst  de vraag,  of de opbrengst  van  de speci-
fieke  heffingen  eventueel  geheel  of gedeeltelijk  ter 
bestrijding  van de kosten  van  de weg  dient  te worden 
besteed.  Wat  de algemene  belastingen  betreft  mogen 
aan de vervoersector  uitsluitend  die belastingen  wor-
den opgelegd  die ook  door  de overige  bedrijfstakken 
worden  gedragen"  (1). 
De Commissie  brengt  de kwestie  van  de uitbreiding 
van het  toepassingsgebied  van  de B.T.W.  tot  het 
personenvervoer  ter sprake.  Volgens  het Comité  dient 
de vrijstelling  tot en met  31 december  1976  van  het 
internationale  personenvervoer  over  zee  en door  de 
(x) Vgl.  Advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
inzake  een  „Voorstel  voor  een  richtlijn  van  de Raad 
betreffende  de aanpassing  van  de nationale  belasting-
stelsel  voor  bedrijfsautomobielen"  van  26 en 27 februari 
1969,  PB nr. C 48 van  16. 4. 1969,  blz.  6 e.v. lucht  echter  eveneens  van  toepassing  te zijn  op het 
traditionele  vervoer,  waarvan  gebruik  gemaakt  wordt 
door  aanzienlijk  minder  bemiddelde  bevolkingsgroe-
pen dan  de groep  van  personen  die per schip  of per 
vliegtuig  reizen  (2). De vrijstelling  van  of toepassing 
van het laagst  mogelijke  tarief  voor  het personenver-
voer zou  waarschijnlijk  een middel  zijn  om het  col-
lectief  vervoer  te bevorderen,  zoals  door  de Commis-
sie wordt  gewenst. 
Met betrekking  tot het goederenvervoer  zou  het Co-
mité gaarne  zien  dat de aftrekbaarheid  van de B.T.W. 
in het  bijzonder  bij brandstoffen  in alle  Lid-Staten 
op dezelfde  wijze  wordt  toegepast. 
2.4. Vervoer  en milieu 
Het Comité  gaat  akkoord  met  het standpunt  van  de 
Commissie  dat het mogelijk  is bepaalde  soorten  van 
milieubederf  die  aan  het  verkeer  te wijten  kunnen 
zijn, overeenkomstig  het  beginsel  „de  vervuiler  be-
taalt",  op individuele  deelnemers  aan  het verkeer  en 
vervoermiddelen  te verhalen.  Het  is niettemin  van 
oordeel  dat de milieuproblematiek  in samenhang  met 
alle economische  autoriteiten,  en niet  alleen  vanuit 
het specifieke  oogpunt  van  het  vervoer,  behandeld 
dient  te worden-  De  milieubescherming  is nl. een 
gemeenschappelijk  probleem  voor  overheid  en be-
drijfsleven  waarvoor  uiteindelijk  alleen  in een zo ruim 
mogelijk  verband  een  oplossing  kan  worden  gevon-
den. Op vervoergebied  is het ten minste  even  nood-
zakelijk,  de oorzaken  van  alle  vormen  van  milieu-
bederf  te verminderen  als de kosten  in verband  met 
het milieubederf  rechtvaardig  over  de veroorzakers 
ervan  te verdelen. 
2.5. Vervoer  en energiebeleid 
De Commissie  maakt  onderscheid  tussen  het  aspect 
van het  energieverbruik  van  het  vervoer  en de rol 
van deze  sector  bij de aanvoer  van  brandstoffen.  Zij 
heeft  tevens  prognoses  opgesteld  omtrent  de ontwik-
keling  welke  op den  duur  zijn  invloed  op hulpbron-
nen en prijzen  van  energieprodukten  zal doen  gelden. 
Zij kon  echter  niet  de bevoorradingsmoeilijkheden 
voor  aardolieprodukten  bevroeden  waardoor  Europa 
in november  en december  1973  werd  bedreigd. 
Het Comité  is ingegaan  op de huidige  situatie  en de 
vooruitzichten  op energiegebied  vanuit  het  oogpunt 
van de uitwerking  ervan  op de vervoersector.  Het 
heeft  kennis  genomen  van  de verklaring  van  de Com-
missie  waarin  prioriteit  wordt  toegekend  aan  de 
levering  van  brandstoffen  ten behoeve  van  de ver-
schillende  vervoermiddelen  om  te bereiken  dat  zij 
door  hun  regulerende  taak  de voorziening  van  pro-
ducent  en consument  in stand  kunnen  houden. 
(2) Vgl.  Advies  van  het  Economisch  en Sociaal  Comité, 
„zesde  richtlijn  B.T.W." 
Nr. C 126/30 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17.10.  74 
Deze  taak  is in het bijzonder  van  belang  om situaties 
van schaarste  die  hetzij  door  de daling  van  de aan-
voer  en de voorraden,  hetzij  door  diverse  omstandig-
heden  worden  veroorzaakt,  te voorkomen  of hierin 
verbetering  te brengen. 
In verband  met  de behoeften  van  het  vervoer,  in het 
bijzonder  van  energieprodukten,  die  zich  aldus  in 
onvoorziene  omstandigheden  kunnen  doen  gevoelen, 
dient  het  gemeenschappelijk  beleid  een  flexibel  ver-
voerstelsel  te omvatten  dat  in de behoeften  kan  voor-
zien,  door  de vervoergebruiker  een  keuze  te bieden  uit 
verschillende  vervoertechnieken.  Men  mag  niet  stellen 
dat het  ruime  aanbod  aan  vervoermiddelen  strijdig 
is met  de belangen  van  de Gemeenschap,  door  zich 
uitsluitend  te baseren  op vergelijkingen  betreffende 
het rendement  van  de verbruikte  energie. 
Op langere  termijn  zal het einde  van  een  door  abnor-
maal  lage  energiekosten  gekenmerkte  periode  nood-
zakelijkerwijs  zijn  uitwerking  hebben  op het  vervoer. 
Bijgevolg  dient  het  zoeken  naar  methoden  tot  ener-
giebesparing  in alle  takken  van  vervoer  in het  kader 
van het  gemeenschappelijk  beleid  te worden  aange-
moedigd. 
Deze  energiebesparing  is des  te meer  op haar  plaats 
daar  de drastische  verhoging  van  de prijzen  voor 
ruwe  aardolie  met  zich  medebrengt  dat  de  voor-
ziening  van  de Gemeenschap  gepaard  gaat  met  extra 
lasten  die  zowel  de handelsbalans  als  de betalings-
balans  van  de Lid-Staten  verslechteren. 
Er zij evenwel  aan  herinnerd  dat  de stijging  van  de 
energiekosten  niet  uitsluitend  die takken  van  het  ver-
voer  zal  treffen  die  brandstoffen  gebruiken  waarop 
zeer veel  accijns  wordt  geheven. 
Integendeel  ook  de energie  verbruikende  bedrijfstak-
ken en consumenten  die  geen  specifieke  heffingen 
betalen,  zullen  de gevolgen  van  de prijsstijgingen  van 
aardolieprodukten  rechtstreeks  ondervinden. 
In kwantitatief  opzicht  is het  verbruik  van  aardolie-
produkten  door  het  vervoer  in de Gemeenschap  rela-
tief bescheiden  te noemen  (bij  dieselolie  bedraagt  dit 
verbruik  gemiddeld  5 % van  het  totale  aardoliever-
bruik). 
Het gecombineerd  vervoer,  waarbij  de flexibiliteit 
van het  goederenvervoer  over  de weg  met  het  beste 
bruto  energierendement  van  andere  vervoertakken 
wordt  gecombineerd,  dient  evenwel  te worden  aange-
moedigd. 
3. Instrumenten  van  het  gemeenschappelijk  vervoer-
beleid 
In het  kader  van  de totstandbrenging  van  een  com-
munautair  vervoerstelsel  dient  men  zowel  te streven 
naar  een  ordening  van  de markt  als naar  een  rege-ling voor  de investeringen  in het  bijzonder  op het 
gebied  van  de voorzieningen.  De  instrumenten  van 
het gemeenschappelijk  vervoerbeleid  zouden  dan 
gericht  zijn  op de ordening  van  een  gemeenschappe-
lijke  vervoermarkt,  die zo vrij  mogelijk  en onder  op-
timale  omstandigheden  dient  te functioneren,  als-
mede  op de coördinatie  van  de infrastructuur-  Bij een 
gezonde  en eerlijke  concurrentie  moeten  de vervoer-
ondernemingen  zich  kunnen  specialiseren  en  zich 
voortdurend  aan  de behoeften  van  de markt  kunnen 
aanpassen. 
Ontegenzeglijk  vormt  het  vervoer  in de agglomera-
ties thans  een  bijzonder  knelpunt.  De vervoerkosten 
zijn hier  hoog.  Het  is duidelijk  dat  uitsluitend  op 
grote  schaal  van  het individueel  vervoer  op het  open-
baar  vervoer  zal kunnen  worden  overgegaan,  indien 
men zijn  krachten  bundelt  en zich  gezamenlijk  inzet 
voor  de uitbreiding  van  de  infrastructuur  en  het 
buurtvervoer.  De uit de ontoereikende  infrastructuur 
en de tekortkomingen  van  de openbare  vervoermid-
delen  in de agglomeraties  voortvloeiende  nadelen 
hebben  afbreuk  gedaan  aan  het  welzijn.  Daarom 
dient  men  te zorgen  voor  een  evenwichtige  verhou-
ding  tussen  het  individueel  en het  openbaar  vervoer 
door  aan  de hand  van  de eisen  die  stadsplanning  en 
bevolkingsdichtheid  stellen  over  te gaan  tot  uitbrei-
ding  van  de infrastructuur  en het  openbaar  vervoer 
in de agglomeraties  en de regio's  met  een  grote  be-
volkingsdichtheid. 
Voorts  dient  rekening  te worden  gehouden  met  de 
rol die  de personenauto  speelt  bij de mobiliteit  van 
het individu.  Deze  vormt  een  thans  niet  meer  weg 
te denken  economisch  goed  dat  — althans  wat  deze 
positieve  aspecten  betreft  — in zekere  zin  tot  de 
kwaliteit  van  het bestaan  bijdraagt. 
In de mededeling  van  de Commissie  wordt  t.a.v.  de 
werking  van  het gemeenschappelijk  vervoerbeleid  een 
bijzondere  betekenis  gehecht  aan  het  onderscheid 
tussen  de taak  van  de overheid  en de taak  van  de 
vervoerbedrijven.  Volgens  het  Comité  vallen  alle  be-
trokken  beroepsorganisaties  onder  laatstgenoemde 
categorie. 
3.1. Ordening  van  de markt 
De Commissie  wijst  erop  dat  het  gemeenschappelijk 
vervoerbeleid,  ondanks  de besluiten  die  in de jaren 
1965  tot en met  1967  tot stand  zijn  gekomen,  zich 
nog in een  experimenteel  stadium  bevindt.  De stran-
ding  van  het  gemeenschappelijk  vervoerbeleid  zou 
nog veel  gevaarlijker  zijn  op een  tijdstip  waarop  de 
Lid-Staten  gedwongen  kunnen  zijn  maatregelen  te 
nemen,  ten  einde  het  hoofd  te kunnen  bieden  aan 
storingen  die  zich  op de vervoermarkt  kunnen  voor-
doen.  De beginselen  van  gelijke  behandeling  zouden 
bij gebrek  aan  politieke  wil  om  de vervoerproblema-
tiek in een  communautaire  geest  aan  te pakken  in 
de verdrukking  komen.  Voorts  is met  de harmoni-
17. 10. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 126/31 
satie  van  de concurrentievoorwaarden  niet  genoeg 
vooruitgang  geboekt  en is de geldende  regeling,  we-
gens  het ontbreken  van  een  deugdelijke  controle  en 
afdoende  sancties,  niet  met  de gewenste  strengheid 
toegepast  om  het  verscheidene  Lid-Staten  mogelijk 
te maken  een  zekere  mate  van  liberalisatie  te aan-
vaarden. 
De maatregelen  tot reglementering  van  de  markt 
vloeien  voort  uit de actiemiddelen  die  in het  verle-
den in het  kader  van  het  gemeenschappelijk  ver-
voerbeleid  zijn  vastgesteld.  Het  Comité  vestigt  er de 
aandacht  op dat de Commissie  van  het beginsel  uit-
gaat dat sommige  maatregelen,  waaronder  de capaci-
teitsregeling  en de voorschriften  inzake  de vervoer-
prijzen  en vervoervoorwaarden  in het goederenvervoer 
uitsluitend  van  voorbijgaande  aard  zijn  en, na de in 
de Mededeling  nader  vastgelegde  overgangsperiode, 
moeten  worden  vervangen  door  een  markttoezicht 
dat ingrijpen  bij  ernstige  marktstoringen  mogelijk 
maakt-  Deze  interpretatie  is het  resultaat  van  een 
gedachtenwisseling  over  par.  72 (capaciteitsregeling) 
en par.  73 (vervoerprijzen  en -voorwaarden)  van  de 
Mededeling  van  de Commissie  aan  de  Raad  en 
vormt  een  nuttige  verduidelijking  op de bovenge-
noemde  paragrafen  in de Mededeling. 
Het Comité  is namelijk  van  oordeel  dat,  zelfs  al zou-
den de van  meet  af aan  gestelde  voorwaarden  wor-
den geharmoniseerd,  de vervoermarkt  niettemin  ook 
na de overgangsperiode  aan  een  toezicht  onderwor-
pen dient  te blijven.  Deze  markt  staat  nl. bloot  aan 
een aantal  invloeden  die  wegens  hun  cumulatief 
effect  bijzondere  maatregelen  noodzakelijk  maken 
ten einde  een  gezonde  concurrentie  te waarborgen. 
3.2. De  infrastructuur  van  het vervoer 
3.2.1.  Communautaire  verantwoordelijkheid  op het 
gebied  van de infrastructuur 
Volgens  de Commissie  dienen  de  communautaire 
acitviteiten  op  vervoergebied  op  overheidsniveau 
plaats  te vinden  en in het  bijzonder  gericht  te zijn 
op een  confrontatie  van  de investeringsprogramma's 
voor  de infrastructuur  van het vervoer. 
De Commissie  zet uiteen,  op welke  wijze  deze  pro-
gramma's  dienen  te worden  opgesteld. 
De overheidsinstanties  dienen  op basis  van  ramingen 
van de ontwikkeling  van  vraag  en aanbod  een  alge-
meen  plan  op te stellen  voor  een  communautair  ver-
voernet.  Bij het nemen  van  besluiten  inzake  de in-
vesteringen  moet  een  keuze  worden  gemaakt  uit 
„verschillende  mogelijke  oplossingen".  Op grond  van 
deze keuze  of „coördinatie  van  de infrastructuurin-
vesteringen"  worden  de belangrijkste  besluiten  in-
zake  de toekomstige  organisatie  van  het vervoerstelsel 
genomen. Daarom  dient  volgens  het  Comité  bij  dit 
besluitvormingsproces  zowel  zorgvuldig  rekening  te 
worden  gehouden  met  de toekomstige  behoeften  in 
de vervoersector  in kwalitatief  en kwantitatief  op-
zicht  als met  de behoeften  van  de gemeenschap.  Wil 
men met  dit laatste  rekening  kunnen  houden,  dan 
dient  te worden  gezorgd  voor  evenwicht  tussen  het 
aantal  van  en de behoefte  aan  vervoer,  het rationeel 
gebruik  van  ruimte  en energie  alsmede  de bescher-
ming  van het milieu. 
Het Comité  wijst  erop  dat  men  bij de keuze  van 
de infrastructuurprojecten  in de eerste  plaats  de 
sociale  kosten  en voordelen  voor  elke  tak  van  ver-
voer volgens  dezelfde  criteria  en methoden  dient  te 
berekenen.  Tijdens  dit onderzoek  dient  men  niet 
alleen  uit te gaan  van  de behoefte  waarin  de nieuwe 
infrastructuur  zal  moeten  voorzien  maar  ook  van 
het feit  dat  de uitbreiding  van  de vervoercapaciteit 
tot een toeneming  van de behoefte  leidt. 
Wanneer  men  deze  wetmatigheden  niet  in acht  neemt, 
dan bestaat  het  gevaar  dat  arbitraire  beslissingen 
worden  genomen,  waarbij  niet  is uitgegaan  van  een 
juiste  schatting  van  de behoeften.  Dergelijke  vergis-
singen  moeten  des  te meer  gevreesd  worden,  omdat 
het nemen  van  besluiten  inzake  investeringen  altijd 
bemoeilijkt  wordt  doordat  men  slechts  over  beperkte 
financiële  middelen  beschikt. 
Voorts  herinnert  het  Comité  eraan  dat  het  door  de 
Commissie  uitgewerkte  plan  uitsluitend  betrekking 
heeft  op voorzieningen  van  communautair  belang; 
het zou  echter  gaarne  zien  dat dit plan  in een tweede 
fase het gehele  infrastructuurnet  van de Gemeenschap 
zou omvatten. 
3.2.2.  Toerekening  van de kosten 
Door  de coördinatie  van  de infrastructuur  in het 
nieuwe  concept  voor  een  gemeenschappelijk  ver-
voerstelsel  op te nemen,  wordt  de samenhang  van 
de infrastructuurinvesteringen  van  het vervoer  en de 
ordening  van de vervoermarkt  versterkt. 
Zowel  voor  de infrastructuurprogramma's  als voor 
de coördinatie  van  de afzonderlijke  infrastructuurin-
vesteringen  en voor  de werking  van  de vervoermarkt 
dient  het beginsel  te gelden  dat  iedereen  die van  de 
infrastructuur  gebruik  maakt  opkomt  voor  de kosten 
die hij heeft  veroorzaakt,  en alleen  daarvoor.  Het 
Comité  is van  oordeel  dat de marktprijs  alle  externe 
kosten  dient  te dekken,  voor  zover  zij ondubbelzin-
nig en rechtstreeks  kunnen  worden  toegerekend.  Prij-
zen en diensten  kunnen  slechts  dan  hun  rol in het 
concurrentieproces  spelen,  wanneer  hierin  de ver-
schillende  kosten  voor  de infrastructuur  e.d.  begre-
pen zijn. 
In haar  mededeling  gaat  de Commissie  in op de 
toerekening  van  de infrastructuurkosten  en op de re-
Nr. C 126/32 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17. 10. 74 
gelingen  die in het bijzonder  in verband  met  de bere-
kening  van  de „externe  kosten"  dienen  te worden 
getroffen. 
Het Comité  wijst  erop  hoe  moeilijk  het is deze  kosten 
te berekenen  en spreekt  de mening  uit dat  bij  de 
bepaling  van  de „externe  kosten"  ook  dient  te wor-
den uitgegaan  van  de „externe  voordelen",  die welis-
waar  moeilijk  te becijferen  maar  toch  een  feit  zijn. 
Het Comité  beseft  dat dit vraagstuk  nog  diepgaand 
moet  worden  bestudeerd. 
4. Actieprogramma  en prioriteiten 
4.1. Ten  slotte  zou  het  Comité  gaarne  zien  dat  de 
Gemeenschap  de beschikking  krijgt  over  het  nodige 
instrumentarium  om,  in samenwerking  met  de Lid-
Staten,  de door  haar  voorgestelde  nieuwe  taken  op 
zich te kunnen  nemen.  Dit  geldt  o.m.  voor  de maat-
regelen  die  door  de Commissie  nog  aan  een  onder-
zoek  onderworpen  moeten  worden. 
4.2. Het  Comité  is van  oordeel  dat  de regeling  van 
twee  vraagstukken  die  bij de Raad  op behandeling 
wachten,  nl.: 
— de communautaire  contingenten  voor  de landen 
die per  1 januari  1973  tot de Gemeenschap  zijn 
toegetreden,  en 
— de afmetingen  en gewichten  van  bedrijfsvoer-
tuigen, 
een beslissende  bijdrage  zal leveren  tot de gunstige 
ontwikkeling  van  het  gemeenschappelijk  vervoerbe-
leid. Het  is evenwel  de mening  toegedaan  dat de poli-
tieke  moeilijkheden  die  de totstandkoming  van  de betreffende  besluiten  van  de Raad  hebben  vertraagd, 
niet mogen  leiden  tot een  algemene  blokkering  van 
het gemeenschappelijk  vervoerbeleid. 
4-3. Van  de overige  punten  van  het actieprogramma 
dient  de Raad  volgens  het  Comité;  aan  de volgende 
prioriteit  toe te kennen: 
— Aanpassing  van  de in de Lid-Staten  geldende  be-
lastingstelsels  voor  bedrijfsvoertuigen; 
— Gemeenschappelijk  stelsel  van  heffingen  op het 
gebruik  van  de verkeerswegen; 
— Financiële  betrekkingen  tussen  de landen  en de 
spoorwegondernemingen; 
— Toegang  tot de markt  van  het  vervoer  over  de 
weg en over  de binnenwateren; 
— Ratificatie  van  de A.E.T.R.  door  de Lid-Staten; 
— Tweede  sociale  verordening  voor  het  wegvervoer 
(voor  sommige  leden  onder  voorbehoud  van  de 
standpunten  die  zij hebben  ingenomen  bij de in 
december  1973  gehouden  discussie  in het Comité 
over  dit probleem); 
— Studies  inzake  het vervoer  over  zee. 
4.4. Ten  slotte  meent  het  Comité  dat  tevens,  zo 
nodig,  tot  aanpassing  van  de voorschriften  van  de 
bestaande  communautaire  regelingen  zal  moeten 
worden  overgegaan. 
Gedaan  te Brussel,  28 maart  1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
A. LAPPAS