Nr. C 37/8 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 1. 4. 74 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 29 november  1973  te Straatsburg  gehouden  115e  zitting  heeft  het Comité 
zijn advies  over  de sub  B opgenomen  tekst  vastgesteld  met  eenparigheid  van  stemmen 
van de aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van dit advies  luidt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  verzoek  om  advies  van  de Voorzitter 
van de Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  d. d. 
24 september  1973  met  betrekking  tot het  „Voor-
stel voor  een  verordening  (EEG)  van  de Raad  hou-
dende  wijziging  van Verordening  (EEG)  nr. 1496/68 
van de Raad  van  27 september  1968  inzake  de de-
finitie  van het douanegebied  van de Gemeenschap", 
Gezien  artikel  198  van  het  Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap, 
Gezien  het op 26 september  1973  door  zijn  Bureau 
genomen  besluit  de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  met  het  opstellen  van 
een advies  en rapport  ter zake  te belasten, 
Gezien  Verordeningen  (EEG)  nr.  1496/68  en 
2744/72  van  de Raad  inzake  de definitie  van  het 
douanegebied  van de Gemeenschap, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  industrie,  handel, 
ambacht  en dienstverlening  tijdens  zijn  vergadering 
op 7 november  1973  opgestelde  advies, 
Gedaan  te Straatsburg,  29 november  1973. Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  115e  zitting 
d.d. 29 november  1973, 
BRENGT  HET  VOLGENDE  ADVIES  UIT: 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  hecht  zijn  goed-
keuring  aan  de ontwerp-verordening.  Het  neemt 
nota van  het feit dat deze  ten doel  heeft  het bepaalde 
in Verordening  (EEG)  nr. 2744/72  van  de Raad  van 
19 december  1972  houdende  wijziging  van  Verorde-
ning (EEG)  nr. 1496/68  inzake  de definitie  van  het 
douanegebied  van  de Gemeenschap,  tot en met  30 
juni 1977  van kracht  te doen  blijven. 
Het Comité  vraagt  zich  af of het  geen  tijd  is de 
definitie  van  het douanegebied  van  de Gemeenschap 
te vereenvoudigen. 
Handhaving  van  een  aantal  historisch  gegroeide 
bijzondere  omstandigheden,  die  overigens  volledig 
te rechtvaardigen  zijn,  brengt  namelijk  op  het 
niveau  van  de toepassing  van  de communautaire  be-
palingen  moeilijkheden  met  zich  mee  die  in geen 
enkele  verhouding  staan  tot de belangen  die  deze 
bepalingen  worden  geacht  te respecteren. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
A. LAPPAS 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een mededeling  van de Commissie  aan de Raad  inzake  een eerste  tenuitvoerlegging 
van de richtlijnen  en prioritaire  acties  voor  een  communautair  energiebeleid 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  256e  zitting  van  24 september  1973,  heeft  de Raad  besloten,  vrijwillig  het 
Economisch  en Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  vorengenoemde  mededeling. 
Met een  brief  d.d.  25 september  1973  heeft  de Voorzitter  van  de Raad  het  verzoek 
om advies  aan de Voorzitter  van het Economisch  en Sociaal  Comité  gezonden. 
B. TEKST  WAAROVER  HET  ECONOMISCH  EN 
SOCIAAL  COMITÉ  IS GERAADPLEEGD 
De tekst  waarover  het  Economisch  en Sociaal  Comité  is geraadpleegd,  is nog  niet 
bekendgemaakt  in het Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
1. 4. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 37/9 
C. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Tijdens  zijn  op 29 november  1973  te Straatsburg  gehouden  115e  zitting  heeft  het Comité 
zijn advies  over  de sub B genomen  tekst  vastgesteld  met  50 stemmen  tegen  18 en 5 ont-
houdingen  op 73 aanwezige  of vertegenwoordigde  leden. 
De tekst  van  dit advies  luidt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de bepalingen  van  het Verdrag  tot oprichting 
van de Europese  Economische  Gemeenschap,  in het 
bijzonder  de artikelen  5,113,145  en 213  hiervan, 
Gezien  de van  25'september  1973  daterende  brief 
waarin  het door  de Voorzitter  van  de Raad  van  de 
Europese  Gemeenschappen  om advies  werd  verzocht 
inzake  de „Mededeling  van  de Commissie  aan  de 
Raad  inzake  een  eerste  tenuitvoerlegging  van  de 
richtlijnen  en prioritaire  acties  voor  een  commu-
nautair  energiebeleid"  en de zes  bijgevoegde  voor-
stellen, 
Gezien  het op 26 september  1973  door  zijn  Bureau 
genomen  besluit,  de Afdeling  voor  energie  en nucle-
aire vraagstukken  met  het  opstellen  van  een  advies 
en een rapport  inzake  dit onderwerp  te belasten, 
Gezien  zijn  advies  van  27 juni  1973  inzake  het 
„Voorstel  voor  een verordening  van de Raad  houden-
de de totstandbrenging  van  een  gemeenschappelijke 
regeling  voor  de invoer  van  aardolie  en aardgas  uit 
derde  landen", 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  energie  en nucle-
aire vraagstukken  tijdens  haar  vergadering  op 9 no-
vember  1973  opgestelde  advies, 
Gezien  het hem  door  de heer  Bonomi,  rapporteur, 
voorgelegde  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  115e  zitting 
d.d. 29 november  1973, 
Overwegende  dat de Gemeenschap  voor  haar  kool-
waterstoffenvoorziening  op invoer  is aangewezen  en 
daarom  een  bevoorradingsbeleid  dient  te voeren 
waarin  de  continuïteit  van  de  leveranties  tegen 
economisch  bevredigende  voorwaarden  centraal  staat; 
Overwegende  dat  de nationale  en communautaire 
overheidsinstanties  nauwkeurig  en volledig  op de 
hoogte  dienen  te worden  gesteld  van  de bevoor-
radingssituatie  van  de Gemeenschap  op het  gebied 
van koolwaterstoffen, 
BRENGT  HET  VOLGENDE  ADVIES  UIT: 
I. ALGEMENE  OPMERKINGEN 
Wil men  een  algemene  beoordeling  van  de voor-
stellen  van  de Commissie  geven,  dan  moet  worden uitgegaan  van  de „Mededeling  van  de Commissie 
aan de Raad  inzake  een eerste  tenuitvoerlegging  van 
de richtlijnen  en prioritaire  acties  voor  een  commu-
nautair  energiebeleid",  alsmede  van  het  document 
„Richtlijnen  en prioritaire  acties  voor  het  commu-
nautaire  energiebeleid"  — waarover  het Economisch 
en Sociaal  Comité  zich  niet  speciaal  heeft  uitge-
sproken  — en de conclusies  van  de Raad  van  22 mei 
1973. 
Tijdens  deze  zitting  heeft  de Raad  slechts  verklaard 
dat de „Richtlijnen  en prioritaire  acties  in grote 
lijnen  een  geschikte  gespreksbasis  vormen  voor 
maatregelen  van  de Gemeenschap  om haar  energie-
voorziening  veilig  te stellen".  Tevens  heeft  de Raad 
daarbij  de onderwerpen  aangegeven  waarover  voor-
stellen  van  de Commissie  worden  verwacht.  Naast 
de onderwerpen  die  in de onderhavige  mededeling 
door  de Commissie  worden  behandeld  heeft  de 
Raad  ook  nog  genoemd:  „de  bevordering  van  het 
gebruik  van  kernenergie,  de toekomstige  rol  van 
steenkool  in de energievoorziening  van  de Gemeen-
schap,  het  gebruik  en de valorisatie  van  aardgas, 
de problemen  in verband  met  de dwingende  eisen 
van de milieubescherming  bij de tenuitvoerlegging 
van een  communautair  energiebeleid  en het rationeel 
gebruik  van  energie  en de ontwikkeling  van  weten-
schappelijke  en technische  werkzaamheden  ter be-
vordering  van nieuwe  energiebronnen". 
Het Comité  vestigt  er de aandacht  op  hoe  be-
langrijk  het  is, de tweede  groep  onderwerpen  te 
bestuderen  ten  einde  op middellange  en lange  ter-
mijn  in de energiesituatie  van  de Gemeenschap  ver-
betering  te brengen.  Daarom  moeten  maatregelen 
worden  genomen  die in de huidige  omstandigheden 
de Gemeenschap  een  grotere  bewegingsvrijheid  ge-
ven dan  haar  door  de maatregelen  betreffende  kool-
waterstoffen  wordt  geboden. 
In de mededeling  van  de Commissie  worden  inder-
daad  de drie  onderwerpen  behandeld  die  reeds  in 
het door  de Raad  besproken  document  „Richtlijnen 
en prioritaire  acties  voor  het  communautaire  ener-
giebeleid"  ter sprake  waren  gebracht,  nl. de betrek-
kingen  met  energie-invoerende  landen,  de betrek-
kingen  met  energie-exporterende  landen  en de orga-
nisatie  van de communautaire  aardoliemarkt. 
Het Comité  beseft  dat in deze  begrippen  inderdaad 
de moeilijkheden  kunnen  worden  samengevat  waar-
voor  de Gemeenschap  zich  gesteld  ziet  bij het streven 
naar een  zekere  en continue  voorziening  tegen  eco-
Nr. C 37/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 1. 4. 74 
nomisch  aanvaardbare  voorwaarden,  terwijl  de 
aardoliemarkt  vóór  de gebeurtenissen  van  oktober 
j.1. werd  gekenmerkt  door  het  ontbreken  van  een 
aanbodoverschot,  door  stijgende  prijzen  van  ruwe 
en geraffineerde  produkten  en door  sterk  gewijzigde 
betrekkingen  tussen  de producentenlanden  en de 
maatschappijen  die  voor  de bevoorrading  van  de 
Gemeenschap  zorg  dragen. 
De Gemeenschap  dient  . te trachten,  voor  deze 
moeilijkheden  oplossingen  te vinden  die  zoveel 
mogelijk  overeenkomen  met  haar  vitale  belangen  als 
grootverbruiker  van  het  produkt  aardolie  dat  bui-
ten haar  grondgebied  wordt  gewonnen  en wel 
grotendeels  door  concerns  die niet  binnen  haar  eco-
nomische  invloedssfeer  actief  zijn. 
De Commissie  stelt  dat  deze  drie  problemen  „om 
redenen  van  politiek,  logica  en doelmatigheid"  niet 
afzonderlijk  kunnen  worden  behandeld,  waarmee  de 
mogelijkheid  wordt  uitgesloten,  deze  problemen  vol-
gens een rangorde  van prioriteiten  te behandelen. 
Zonder  deze  zienswijze  geheel  van  de hand  te wil-
len wijzen,  staat  het Comité  op het standpunt  dat 
deze uitspraak  van  de Commissie  sterker  zou  kun-
nen worden  genuanceerd. 
De indruk  bestaat  namelijk  dat  afspraken  tussen 
consumentenlanden  in het licht  van  de communau-
taire doelstellingen  van  minder  groot  gewicht  zijn 
dan afspraken  tussen  de Gemeenschap  en de produ-
centenlanden,  aangezien  juist  deze  laatste  groep  lan-
den in de situatie  die de laatste  jaren  is ontstaan  de 
produktie-  en de verkoopvoorwaarden  van  aardolie 
alsmede  de positie  van  de produktiemaatschappijen 
en zelfs  van de invoerlanden  bepalen.  Aan  de andere 
kant is de interne  marktordening  slechts  een instru-
ment  van  het  aardoliebeleid,  waarin  het  voor-
zieningsbeleid  centraal  staat  omdat  met  behulp 
hiervan  in de vraag  moet  worden  voorzien.  Voor 
een verbruiksgebied  dat  voor  zijn  voorziening  gro-
tendeels  op invoer  is aangewezen,  vormen  de be-
trekkingen  met  de producentenlanden  en de aardolie-
maatschappijen  dus  de grondslag  van  het  voor-
zieningsbeleid.. 
Het Comité  stelt  vast  dat de onderhavige  mededeling 
althans  wat  de betrekkingen  tussen  de Gemeenschap 
en de consumenten-  en producentenlanden  aangaat 
geen echte  vooruitgang  ten opzichte  van  het voor-
gaande  document  betekent.  Wel  beseft  het dat  het 
gezien  de politieke,  diplomatieke  aard  van  de op 
deze beide  terreinen  denkbare  maatregelen  moeilijk 
is, de concrete  inhoud  en de wijze  van  uitvoering 
hiervan  nauwkeurig  aan  te geven,  vooral  daar  de 
Raad  geen  duidelijke  politieke  koers  heeft  vastge-
steld.  Daarom  wil het Comité  alleen  stellen  dat het 
op grond  van  de ontegenzeglijke  betekenis  van  de 
richtlijnen  van  de Commissie  — hoewel  deze  zeer 
algemeen  zijn  — toch  gewenst  is dat deze  met  de 
door  de gestadige,  snelle  veranderingen  van  de si-tuatie  vereiste  spoed  in concrete  daden  zullen  wor-
den omgezet. 
Door  de gebeurtenissen  van  oktober  j.1. en de ge-
volgen  hiervan  voor  de aardolieleveranties  is de 
noodzaak  van  een  gemeenschappelijk  energiebeleid 
nog duidelijker  komen  vast  te staan.  In het kader 
hiervan  dienen  maatregelen  te worden  genomen  om 
de leveranties  in geografisch  opzicht  sterker  te sprei-
den en de afhankelijkheid  van  aardolie  te vermin-
deren. 
Het in het derde  hoofdstuk  — Organisatie  van  de 
communautaire  aardoliemarkt  — door  de Commissie 
ingenomen  standpunt  wordt  in grote  lijnen  door  het 
Comité  gedeeld;  de Commissie  legt  namelijk  de 
nadruk  op de continuïteit  van  de voorziening,  die 
in de huidige  omstandigheden  meer  aandacht  ver-
dient  dan  de concurrentie.  Zij stelt  hiertoe  de vol-
gende  concrete  maatregelen  voor:  een gedegen  voor-
lichting,  een nauwer  overleg  met  de Lid-Staten  en de 
aardoliemaatschappijen  en de totstandbrenging  van 
een gemeenschappelijke  in- en uitvoerregeling  voor 
koolwaterstoffen. 
De zes voorstellen  voor  verordeningen  en besluiten 
van de Raad  komen  onder  het  hoofd  „Bijzondere 
opmerkingen"  uitvoerig  ter sprake. 
Het Comité  merkt  ter inleiding  op dat  deze  maat-
regelen  een kader  vormen  bestaande  uit maatregelen 
ter verbetering  van  het inzicht  in de situatie  op de 
gemeenschappelijke  markt  en de overlegprocedure 
waarmee  wordt  gestreefd  naar  een  samenhangend 
gedrag  van  de Lid-Staten  en de aardoliemaatschap-
pijen  en die — zoals  de Commissie  stelt  — tot doel 
heeft  „geleidelijk  en pragmatisch  de specifieke  acties 
vorm  (te geven)  die vereist  zijn  voor  de verwezen-
lijking  van de doelstellingen  van het koolwaterstoffen-
beleid  van  de Gemeenschap". 
Het is echter  duidelijk  dat dit samenstel  van  regels 
geen inhoud  kan  geven  aan  dit beleid,  waaruit  de 
specifieke  acties  zouden  moeten  voortvloeien.  Hier 
wordt  namelijk  voorbijgegaan  aan  een  zeer  belang-
rijke  factor  als het streven  naar  nieuwe  betrekkingen 
met de uitvoerlanden,  die gevolgen  zouden  kunnen 
hebben  voor  de maatschappijen  die ruwe  aardolie 
winnen  alsmede  voor  de ondernemingen  die in de 
„down-stream"-fase  op de gemeenschappelijke  markt 
actief  zijn.  Zolang  dit kader  uit politiek  en wettelijk 
oogpunt  onvolledig  is, kan geen  duidelijk  en afdoend 
antwoord  worden  gegeven  op de vraag  hoe  het op 
grond  van  de verkregen  informatie  te vormen  beeld 
van de situatie  moet  worden  geïnterpreteerd  en hoe 
de voorschriften  van het handelsbeleid  moeten  wor-
den toegepast.  In het  bijzonder  bij de invoer  zal 
de overgang  van  het toezichtsysteem  naar  de com-
munautaire  vrijwaringsmaatregelen  moeizaam,  zoniet 
onmogelijk  kunnen  zijn,  omdat  in het voorzienings-
beleid  criteria  ontbreken. 
1.4.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 37/11 
Het Comité  meent  daarom  de nadruk  te moeten 
leggen  op de noodzaak  van  een algemene  benadering 
van het  probleem  „continuïteit  van  de  voorzie-
ning". 
In de huidige  omstandigheden,  die nog  langdurig  op 
de aardolie-  en energiemarkt  zullen  heersen,  is een 
samenhangend  geheel  van  politieke,  industriële  en 
wetgevende  maatregelen  nodig,  omdat  de Gemeen-
schap  anders  geen  concrete  mogelijkheid  tot optre-
den heeft.  Het  Comité  betwijfelt  evenwel  of de ge-
meenschappelijke  invoerregeling,  zoals  de Commissie 
stelt,  wel  „de  grondslag  voor  de opzet  van  een  ge-
meenschappelijk  energiebeleid  kan  vormen  voor 
zover  zij gepaard  gaat  met  een  passende  informatie 
van de overheidsautoriteiten  van  de Gemeenschap 
en met  een  goede  mate  van  overleg  tussen  deze 
overheidsautoriteiten  enerzijds  en tussen  deze  en de 
(aardolie)  maatschappij  en "anderzijds". 
II. BIJZONDERE  OPMERKINGEN 
1. Betrekkingen  met  energie-invoerende  landen 
Het Comité  is het met  de Commissie  eens  dat  de 
invoerlanden  in het  belang  van  een  voorziening 
tegen  bevredigende  voorwaarden  moeten  gaan  be-
seffen  dat  de aard  olieprijzen  als  gevolg  van  de 
enorme  vraag  naar  de beschikbare  reserves  nog  ster-
ker zullen  stijgen. 
Het lijkt  haar  — zoals  de Commissie  meent  — echter 
niet voldoende  dat de betrokken  landen  het eens  wor-
den over  de omschrijving  van  het  begrip  „prijsop-
drijving"  en de praktijken  of gedragingen  die  de 
stabiliteit  van  de markt  nadelig  kunnen  beïnvloe-
den, ook  al zou  de vaststelling  van „prijsindicatoren" 
(gebaseerd  — zoals  uit de tekst  kan  worden  opge-
maakt  — op de in het kader  van  de invoercontrole 
te verschaffen  prijsgegevens)  nuttige  inlichtingen 
opleveren,  zodat  eventuele  gevallen  van  prijsopdrij-
ving kunnen  worden  geconstateerd.  Uit het oogpunt 
van de communautaire  belangen  en in verband  met 
de marktsituatie  merkt  het Comité  op dat eventuele 
toepassing  van  rechtstreekse  methoden  ter verhin-
dering  van  prijsopdrijving  niet  mogelijk  of toelaat-
baar zou  zijn  wanneer  niet  bekend  is wie  zich 
hieraan  schuldig  maakt  en waarom  en om  welke 
hoeveelheden  het gaat. 
Het Comité  merkt  op dat  het  verschijnsel  „prijs-
opdrijving"  zich  voornamelijk  voordoet  wegens  het 
ontbreken  van  een  aanbodoverschot  of zelfs  alleen 
al vanuit  de overtuiging  dat er geen  aanbodoverschot 
is. Dit verschijnsel  kan  moeilijk  worden  tegengegaan 
wanneer  de oorzaken  hiervan  niet  worden  wegge-
nomen  of niet  een  algemene,  strikte  marktordening 
wordt  ingevoerd,  hetgeen  moeilijk  voorstelbaar  is. 
2. Betrekkingen  met  energie-exporterende  landen 
In hoofdstuk  II van  de mededeling  van  de Com-
missie  wordt  ingegaan  op de problematiek  van  de betrekkingen  met  energie-exporterende  landen.  Het 
is duidelijk  dat de Gemeenschap  er alle  belang  bij 
heeft  te streven  naar  zodanige  betrekkingen  met  de-
ze landen  dat de energieleveranties  van  de Gemeen-
schap  niet  in gevaar  worden  gebracht.  Wel  kan  vol-
gens het Comité  uit de woorden  van  de Commissie 
worden  opgemaakt  dat deze  hoofdzakelijk  de betrek-
kingen  met  aardolie-exporterende  landen  op het oog 
heeft. 
Blijkens  het  document  „Richtlijnen  en prioritaire 
acties"  ligt  aan  deze  betrekkingen  het  beginsel  ten 
grondslag  dat de continuïteit  van  de communautaire 
koolwaterstoffenvoorziening  wordt  vergroot  wanneer 
een „sfeer  van  vertrouwen"  tussen  de Gemeenschap 
en de producentenlanden  tot stand  wordt  gebracht 
en dus  het besef  veld  wint  dat beide  groepen  landen 
in economisch  opzicht  op elkaar  zijn  aangewezen. 
Door  de Commissie  wordt  dus,  evenals  reeds  door 
andere  instanties  en ook  door  de OPEC  zelf,  een 
verband  gelegd  tussen  de differentiëring  van  de 
economische  ontwikkeling  van  de producentenlan-
den en de stabiliteit  van  hun  leveranties  aan  de 
consumentenlanden.  Het  Comité  is van  mening  dat 
de onderhavige  voorstellen  geen  echte  vooruitgang 
betekenen:  den  verwezenlijking  van  de eerder  uit-
gewerkte  algemene  oriëntatie  is niet  dichterbij  ge-
komen,  terwijl  ook  de concrete  inhoud  van  een 
dermate  complex  en ambitieus  voornemen  niet  ver-
der is uitgediept  en niet  in een  beter  haalbare  vorm 
is gegoten. 
De Commissie  stelt  voor: 
a) de mogelijkheden  van  de  communautaire  en 
nationale  overheden  en het  bedrijfsleven  tot sa-
menwerking  met  de uitvoerlanden  na te gaan; 
b) ontmoetingen  tussen  industriëlen  uit  de  Ge-
meenschap  en uit de betrokken  landen  te or-
ganiseren; 
c) voorbereidende  besprekingen  te  voeren  met 
uitvoerlanden,  in de eerste  plaats  met  de landen 
die hiervoor  reeds  belangstelling  hebben  getoond, 
in de tweede  plaats  eventueel  ook  met  de overige 
uitvoerlanden;  aldus  wordt  de weg  gebaand  voor 
samenwerkingsovereenkomsten  op het gebied  van 
economie  en handel. 
Uit de wijze  van  formulering  van  deze  voorstellen 
kan duidelijk  worden  opgemaakt  dat  de Gemeen-
schap  zich  de economische  ontwikkeling  van  de pro-
ducentenlanden  tot taak  stelt,  maar  komt  niet  naar 
voren  dat  de Gemeenschap  daarbij  ook  voor  con-
tinuïteit  van  de leveranties  van  koolwaterstoffen 
zou kunnen  zorgen.  De  Commissie  neemt  zich 
weliswaar  voor,  „te  streven  naar  mogelijke  econo-
mische  en commerciële  samenwerkingsovereenkom-
sten tussen  de  Gemeenschap  en  deze  landen". 
Niettemin  zou  het gewenst  zijn  geweest  dat de Com-
missie  er in haar  mededeling  aan  de Raad  sterker 
Nr. C 37/12  Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen  1.  4. 74 
dan in het  document  „Richtlijnen  en prioritaire  ac-
ties"  op had  gewezen  dat  de belangen  van  de Ge-
meenschap  als  grootverbruiker  van  aardolie  en 
aardgas  en het  belang  dat  de producentenlanden  bij 
hun economische  ontwikkeling  hebben,  elkaar  aan-
vullen. 
Aangezien  deze  materie  uiterst  ingewikkeld  is, acht 
het Economisch  en Sociaal  Comité  zich  niet  in staat, 
alle facetten  van  deze  problematiek  in een  advies 
uitvoerig  te behandelen.  Aangezien  de Raad  echter 
een besluit  zal  moeten  nemen  over  de mededeling 
van de Commissie  en waarschijnlijk  ook  over  haar 
verzoek  om  toestemming  voor  het  aanknopen  van 
contacten  met  de betrokken  landen,  wil  het  Comi-
té althans  in grote  lijnen  enige  gedachten  over 
sommige  facetten  van  de kwestie  naar  voren  bren-
gen: 
— het  moet  nog  blijken  of een  „sfeer  van  ver-
trouwen"  het  resultaat  van  een  nauwere  econo-
mische  samenwerking  kan  zijn,  terwijl  de draag-
wijdte  van  de initiatieven  van  de Gemeenschap 
niet is afgestemd  op de omvang  van  de belan-
gen en de verwachtingen  van  de producenten-
landen; 
— wil  dit streven  tot een  goed  resultaat  met  de ver-
eiste  draagwijdte  — d.w.z.  in de betrekkingen  met 
de belangrijkste  leveranciers  van  de  Gemeen-
schap  — leiden,  dan  dient  te worden  voldaan  aan 
twee  voorwaarden  die  in de huidige  en te ver-
wachten  constallatie  in de Gemeenschap  moeilijk 
met elkaar  in overeenstemming  te brengen  zijn, 
nl.: 
i) er dient  een  breed  opgezet,  echt  gemeen-
schappelijk  beleid  te worden  gevoerd,  dat  op 
de solidaire  inzet  van  alle  Lid-Staten  berust, 
ii) wil  men  de  Gemeenschap  werkelijk  meer 
inhoud  geven,  dan  moet  zij  een  oplossing 
vinden  voor  de uit het vastberaden  ontwikke-
lingsstreven  van  de producentenlanden  voort-
vloeiende  moeilijkheden  op het  terrein  van  de 
industriepolitiek,  het  regionaal  beleid,  het 
handelsbeleid  en de buitenlandse  betrekkin-
gen; 
— het  valt  te  verwachten  dat  in  de  praktijk 
geïsoleerde,  ongecoördineerde  initiatieven  wor-
den genomen,  waarvan  de kracht  onvoldoende 
is om  het  gewenste  effect  te kunnen  bewerk-
stelligen; 
— het  is aan  te nemen  dat  de nieuwe  relaties  tussen 
de Gemeenschap  en de producentenlanden  niet 
werkelijk  tot  gunstiger  leveringsvoorwaarden 
zullen  leiden  wanneer  zij  niet  rechtstreeks  op 
aardolie  betrekking  hebben;  hierbij  dienen  de 
structuur  en de  werking  van  de  wereldmarkt 
voor  aardolie  zodanig  te worden  gewijzigd  dat 
de consumentenlanden  de mogelijkheid  krijgen, 
naast  de producentenlanden  en de aardoliemaat-schappijen'  bij de besluitvorming  inzake  funda-
mentele  aangelegenheden  te worden  betrokken; 
— de Commissie  gaat  in het  geheel  niet  in op de 
vraag  hoe  de enorme  deviezenreserves  van  de 
producentenlanden  worden  aangewend,  hoewel 
deze  kwestie  van  het  grootste  belang  is voor 
de monetaire  verhoudingen,  voor  de ontwikke-
lingshulp  ten  behoeve  van  al dan  niet  aardolie-
producerende  ontwikkelingslanden  en  voor  de 
continuïteit  van  de  communautaire  aardolie-
voorziening. 
Het Comité  herinnert  er voorts  aan  dat  het  zich  in 
zijn advies  inzake  de mededeling  van  de Commissie 
aan de Raad  getiteld  „Noodzakelijke  ontwikkelingen 
op het  gebied  van  het  gemeenschappelijk  energie-
beleid"  reeds  heeft  uitgesproken  over  de moeilijk-
heden  bij de economische  samenwerking  tussen  con-
sumenten-  en producentenlanden  en de monetaire 
problemen  die zich  bij uitbreiding  van  de koolwater-
stoffenproduktie  voordoen. 
3. Organisatie  van  de gemeenschappelijke  markt 
De zes  voorstellen  van  de Commissie  betreffende 
de organisatie  van  de communautaire  aardoliemarkt 
zijn op grond  van  hun  doel  in drie  groepen  in te 
delen,  nl. maatregelen  ter verkrijging  van  inzicht  in 
de koolwaterstoffenbewegingen,  voorstellen  tot  in-
voering  van  een  gemeenschappelijke  in- en uitvoer-
regeling  voor  koolwaterstoffen  en maatregelen  tot 
invoering  van  een  gemeenschappelijke  overlegpro-
cedure. 
INFORMATIE 
Het „Voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van  de 
Raad  inzake  toepassing  van  Verordening  (EEG)  nr. 
1055/72  van  de Raad  van  18 mei  1972  betreffende 
mededeling  aan  de Commissie  van  de invoer  van 
koolwaterstoffen  en aardolieprodukten  van  de posten 
27.10  en 27.11  A van  het gemeenschappelijk  douane-
tarief"  vult  een  lacune  in het invoeroverzicht,  waarop 
het Comité  reeds  in zijn  advies  inzake  het  „Voor-
stel voor  een  verordening  van  de Raad  houdende 
de totstandbrenging  van  een  gemeenschappelijke  re-
geling  voor  de invoer  van  aardolie  en aardgas  uit 
derde  landen"  heeft  gewezen.  Daarom  stemt  het 
Comité  met  dit voorstel  in. 
Over  de tekst  van  het  voorstel  behoeven  geen  bij-
zondere  opmerkingen  te worden  gemaakt,  omdat  het 
bij de reeds  in werking  getreden  Verordening  (EEG) 
nr. 1055/72  en de bijbehorende  bijlagen  aansluit. 
Doel  van  het  „Voorstel  voor  een  verordening  van 
de Raad  inzake  mededeling  aan  de Commissie  van 
uitvoer  van  koolwaterstoffen  naar  derde  landen"  is, 
het inzicht  van  de Gemeenschap  in de bevoorra-
dingssituatie  te vergroten  door  de Commissie  ge-
gevens  te doen  verschaffen  over  de uitvoer  van  ruwe 
aardolie,  geraffineerde  produkten  en aardgas  naar 
1. 4. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 37/13 
derde  landen.  De mogelijkheid  bestaat  immers  dat 
door  uitvoer  naar  derde  landen  in bepaalde  markt-
omstandigheden  minder  produkten  voor  communau-
tair verbruik  beschikbaar  zijn;  dit is het motief  voor 
het verzoek  van  de Commissie,  dat samenhangt  met 
het verordeningsvoorstel  tot uitbreiding  van  Verorde-
ning  (EEG)  nr. 2603/69  tot koolwaterstoffen  (zie  het 
navolgende). 
Ook in dit geval  zijn  in het  verordeningsvoorstel 
en de bijgevoegde  bijlagen  — voorzien  van  de ge-
wenste  wijzigingen  — de reeds  in werking  getreden 
Verordening  (EEG)'  nr. 1055/72  betreffende  medede-
ling van  de invoer  van  koolwaterstoffen  aan  de 
Commissie  overgenomen. 
Volgens  het  Comité  moet  worden  verhinderd  dat 
zowel  de  ondernemingen  als  de  nationale  over-
heidsinstanties  bij het verstrekken  resp.  het verwer-
ken van  de gegevens  voor  te grote  administratieve 
moeilijkheden  komen  te staan.  Aangezien  de in- en 
de uitvoer  van  geraffineerde  produkten  maar  van 
bescheiden  omvang  is en een  ongeregeld  karakter 
draagt,  stelt  het Comité  voor,  over  de in het komen-
de jaar  te verwachten  in- of uitvoer  alleen  gegevens 
te doen  verstrekken  wanneer  deze  meer  dan  100  000 
ton per  jaar  bedraagt.  Voorts  acht  het  Comité  het 
van belang  dat behalve  voor  de invoer  ook  voor  de 
uitvoer  de opgave  van  het  zwavelgehalte  wordt 
voorgeschreven. 
GEMEENSCHAPPELIJKE  IN-  EN  UITVOERREGELING 
VOOR  KOOLWATERSTOFFEN 
a) Opmerkingen  over  de uitvoermaatregelen 
De voornemens  van  de Commissie  betreffende  de 
uitvoer  zijn  in twee  voorstellen  ondergebracht;  één 
hiervan  is het  „Voorstel  voor  een  besluit  van  de 
Raad  inzake  het  vervallen  van  bepaalde  produkten 
opgenomen  in de bijlage  van  Verordening  (EEG) 
nr. 2603/69  ter vaststelling  van  een  gemeenschap-
pelijke  regeling  voor  de uitvoer".  In artikel  10 van 
Verordening  (EEG)  nr. 2603/69  wordt  bepaald  dat 
het in artikel  1 van  deze  verordening  neergelegde 
beginsel  van  uitvoervrijheid  niet  van  toepassing  is 
op de in de bijlage  opgenomen  produkten  — o. m. de 
aard olieprodukten  van  de posten  27.09  en 27.10  van 
het gemeenschappelijk  douanetarief  —,  totdat  de 
Raad  hiervoor  een  gemeenschappelijke  regeling  vast-
stelt. 
Dit besluit  is van  zuiver  technische  betekenis,  daar 
aldus  door  schrapping  van  de in de bijlage  bij 
Verordening  (EEG)  nr. 2603/69  opgenomen  produk-
ten de uitvoer  van  deze  produkten  overeenkomstig 
artikel  1 van deze  verordenirig  wordt  geliberaliseerd; 
hierop  kan  dan  worden  toegepast  het (Voorstel  voor 
een) „Verordening  (EEG)  van  de Raad  betreffende 
de toepassingsmodaliteiten  van  Verordening  (EEG) 
nr. 2603/69  voor  de uitvoer  van  koolwaterstoffen 
bestemd  voor  derde  landen".  Het  doel  hiervan  is: 1. voor  de aangegeven  produkten  een  toezichtrege-
ling in de  zin  van  Verordening  (EEG)  nr. 
1025/70  in te voeren  die  overeenkomt  met  de 
regeling  welke  reeds  voor  de invoer  geldt;  deze 
regeling  is echter  niet  in Verordening  (EEG)  nr. 
2603/69  opgenomen; 
2. op  deze  uitvoer  de vrijwaringsmaatregelen  van 
titel III van  Verordening  (EEG)  nr. 2603/69  toe-
passelijk  te maken. 
b) Opmerkingen  over  de invoer  maatregelen 
Op de invoer  zou  de Commissie  het „Voorstel  voor 
een besluit  van  de Raad  betreffende  de toepassings-
modaliteiten  van  Verordening  (EEG)  nr.  1025/70 
voor  de invoer  van  koolwaterstoffen  uit derde  lan-
den"  willen  toepassen.  De bedoeling  is dat de kool-
waterstoffen  van de posten  27.09,  27.10  en 27.11  van 
het gemeenschappelijk  douanetarief  wordën  onder-
worpen  aan  de in titel  III van  Verordening  (EEG) 
nr. 1025/70  neergelegde  communautaire  toezicht-
procedure. 
De Commissie  heeft  in het  op 4 oktober  1972  bij 
de Raad  ingediende  verordeningsvoorstel  verzocht 
om uitbreiding  van  Verordening  (EEG)  nr. 1025/70 
tot koolwaterstoffen. 
Dit verordeningsvoorstel  is thans  nog  bij de Raad 
in behandeling;  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
heeft  hierover  tijdens  de Zitting  van  27 juni  1973 
een negatief  advies  uitgebracht. 
De reden  van  dit afwijzende  advies  was  dat  de Ge-
meenschap  nog  geen  voorzieningsbeleid  voor  kool-
waterstoffen  heeft  vastgesteld  en dat het daarom  niet 
gewenst  is, het beginsel  vast  te leggen  dat deze  pro-
dukten  volgens  de  liberaliseringsregeling  zouden 
worden  uitgevoerd.  Het  Comité  is nu  voor  de 
moeilijke  beslissing  gesteld  of de toepassing  van  de 
toezichtprocedure  van  titel  III  van  Verordening 
(EEG)  nr. 1025/70  voldoende  is om  zijn  standpunt 
te kunnen  wijzigen  en de Raad  te adviseren,  het 
verordeningsvoorstel  van  oktober  1972  tegelijk  met 
het onderhavige  voorstel  voor  een  besluit  goed  te 
keuren. 
Wordt  de invoer  van  koolwaterstoffen  onder  toezicht 
gesteld,  dan  betekent  dit ongetwijfeld  dat  de Ge-
meenschap  over  de mogelijkheid  tot optreden  komt 
te beschikken.  Een  dergelijk  besluit  zou  een  beter 
motief  vormen  voor  de uitbreiding  van  Verordening 
(EEG)  nr.  1025/70  tot koolwaterstoffen,  aangezien 
de continuïteit  van  de voorziening  luidens  de derde 
overweging  van  het  voorstel  het  met  nadruk  ge-
stelde  doel  is en niet  de bescherming  van  de interne 
produktie  die  aan  Verordening  (EEG)  nr.  1025/70 
ten grondslag  lag. 
Het Comité  is in het  algemeen  de mening  toege-
daan  dat  toepassing  van  de algemene  regels  van  het 
gemeenschappelijk  handelsbeleid  op het  bijzondere 
geval  „koolwaterstoffen"  op  zich  geen  effectief 
Nr. C 37/14 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 1. 4. 74 
middel  ter verwezenlijking  van  een  energiebeleid  is 
dat met  de belangen  van  de Gemeenschap  strookt, 
zeker  wanneer  men  ervan  uitgaat  dat het werkelijke 
nut van  regelende  maatregelen  van  deze  aard  sterk 
moet  worden  betwijfeld  op een  markt  die  aan 
elasticiteit  heeft  verloren  en zeker  vele  jaren  nodig 
heeft  om weer  elastisch  te worden. 
Meent  de Raad  het verordeningsvoorstel  tot uitbrei-
ding  van  Verordening  (EEG)  nr. 1025/70  tot kool-
waterstoffen  te moeten  goedkeuren  en wordt  tegelij-
kertijd  de invoer  aan  toezicht  onderworpen,  dan  kan 
het Comité  toch  wel  met  dit voorstel  akkoord  gaan, 
hoewel  zij  het  hierboven  genoemde  algemene 
bezwaar  tegen  het gebrek  aan  overeenstemming  tus-
sen deze  maatregelen  en de eisen  van  de Gemeen-
schap  op  het  gebied  van  de  aardolievoorziening 
handhaaft. 
c) Opmerkingen  over  de invoer-  en  uitvoermaat-
regelen 
Volgens  het  voorstel  van  de Commissie  behoeven 
behoudens  andersluidend  besluit  harerzijds,  de 
krachtens  de  toezichtregeling  door  de  Lid-Staten 
ontvangen  gegevens  over  de in- en uitvoer  niet  aan 
haar  te worden  verstrekt. 
Het Comité  merkt  in de eerste  plaats  op dat  de 
beide  maatregelen  qua  inhoud  op dit  punt  sterk 
uiteenlopen  en nauwkeuriger  dienen  te worden  ge-
steld  en met  elkaar  in overeenstemming  dienen  te 
worden  gebracht.  Het  merkt  in het bijzonder  op dat 
op grond  van  artikel  2 van  beide  voorstellen  het 
enige  belangrijke  gegeven  dat  de toezichtprocedure 
ten opzichte  van  de andere  mededelingsprocedures 
extra  oplevert  niet  behoeft  te worden  verstrekt, 
d. w. z. „de  op grond  van  de cif-prijzen  berekende 
bedragen"  betreffende  de ingevoerde  hoeveelheid 
(artikelen  8 en 9, Verordening  (EEG)  nr. 1025/70) 
en „de  fob-prijzen  (en  niet  cif-prijzen)  franco 
grens"  van  de met  de uitvoervergunningen  overeen-
komende  hoeveelheden  (artikel  1 van  het  verorde-
ningsvoorstel  tot uitbreiding  van  de toezichtregeling 
tot de uitvoer). 
Behoeven  deze  gegevens,  in tegenstelling  tot de in-
lichtingen  die  beslist  wel  dienen  te worden  ver-
schaft,  niet  te worden  medegedeeld,  dan  zou  dit 
volgens  het  Comité  in strijd  zijn  met  de wens  van 
de Commissie,  te beschikken  over  „een  gemeenschap-
pelijke  beoordelingsgrondslag  voor  de kosten  van 
de voorziening"  en een  goed  inzicht  te verkrijgen 
in „de  normale  prijsvoorwaarden  van  de voorziening 
van de Gemeenschap  met  ruwe  produkten"  (mede-
deling  van  de Commissie:  blz.  2, derde  alinea  en 
blz. 6, derde  alinea);  voorts  zou  dit in strijd  zijn 
met het  voorstel,  „prijsindicaties  vast  te stellen  bij 
de binnenkomst  van ruwe  olie  in de Gemeenschap". 
Het Comité  heeft  de indruk  dat  het mededelen  van 
de cif-invoerprijzen  een  op het  doel  afgestemd  in-strument  is dat algemener  gezegd  tot een  „algemeen 
overzicht"  van  de bevoorrading  van  de Gemeenschap 
kan leiden,  waarvan  de Commissie  reeds  in haar 
mededeling  van  18 december  1968  aan  de Raad 
betreffende  de „Eerste  oriëntatie  voor  een  gemeen-
schappelijk  energiebeleid"  spreekt.  Deze  mededeling 
vormde  dan  weer  de basis  voor  Verordening  (EEG) 
nr. 1055/72. 
Het Comité  is voorts  van  mening  dat duidelijk  dient 
te worden  vastgesteld  welke  autoriteiten  van  de Lid-
Staten  de prijsgegevens  moeten  inzamelen,  om  te 
voorkomen  dat  door  het  uiteenlopen  van  de natio-
nale procedures  de verzamelde  gegevens  nul  en van 
gener  waarde  zijn  en ook  niet  met  elkaar  kunnen 
worden  vergeleken.  Aangezien  de toezichtregeling 
een instrument  van  het  voorzieningsbeleid  is en het 
verlenen  van  invoer-  of uitvoervergunningen  met 
zich medebrengt,  ligt het voor  de hand  dat de prijzen 
moeten  worden  opgetekend  door  de voor  het  aard-
oliebeleid  verantwordelijke  instantie  en niet  door 
b. v. de ministeries  van  financiën  of van  buitenlandse 
handel. 
Het belang  hiervan  wordt  wel  heel  duidelijk  wan-
neer men  beseft  dat de prijsindicatoren,  die zijn  ge-
baseerd  op de krachtens  de toezichtregeling  waarge-
nomen  gegevens,  moeten  worden  gebruikt  om  ge-
vallen  van  prijsopdrijving  op te sporen  en te be-
strijden.  Het  Comité  spreekt  nu reeds  zijn  bezwaar 
tegen  een  dergelijk  gebruik  van  de indicatoren  uit, 
maar  zal zijn  standpunt  pas  nader  bepalen  wanneer 
de door  de Commissie  in te dienen  voorstellen  op 
dit terrein  bekend  zijn. 
DE RAADPLEGINGSPROCEDURE 
In het  „Voorstel  voor  een  verordening  (EEG)  van 
de Raad  voor  de vaststelling  van  een  gemeenschap-
pelijke  raadplegingsprocedure  inzake  de koolwater-
stoffenvoorziening  van  de Gemeenschap"  acht  de 
Commissie  het  noodzakelijk  „overleg  tot stand  te 
brengen  tussen  de Lid-Staten  en de Commissie  over 
de voorwaarden  en de structurele  aard  van  deze 
voorziening  en dit  overleg  te baseren  op weder-
zijdse  informatie  en raadpleging  tussen  de Lid-Sta-
ten en de Commissie". 
Het Comité  heeft  echter  vastgesteld  dat zowel  in de 
mededeling  en op één  plaats  in de overweging  van 
het onderhavige  voorstel  wordt  gesproken  van 
„overleg",  terwijl  in de titel  van  dit voorstel  en de 
artikelen  slechts  wordt  gesproken  van  „raadpleging 
tussen  de Lid-Staten  en de Commissie". 
In elk geval  bestaat  de indruk  dat  de aard  van  het 
voorgestelde  comité  voor  de koolwaterstoffenvoor-
ziening  wordt  vastgesteld  in artikel  1, waarin  wordt 
bepaald  dat  de Lid-Staten  en de Commissie  elkaar 
raadplegen;  daarnaast  wordt  in artikel  3 bepaald  dat 
de aardoliemaatschappijen  kunnen  worden  geraad-
pleegd. 
1.4. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 37/15 
Voor  raadpleging  dienen  ook  de vertegenwoordigers 
van koolwaterstoffenverbruikende  ondernemingen, 
vakorganisaties  en consumentenbonden  in aanmer-
king  te komen. 
Het Comité  staat  in beginsel  positief  tegenover  de 
oprichting  van  dit raadgevend  comité.  Aangezien  met 
overleg  en met  raadpleging  een  verschillend  doel 
wordt  nagestreefd  en de Commissie  de beide  be-
grippen  heeft  gebruikt  zonder  de inhoud  hiervan 
nu duidelijk  aan  te geven,  vindt  het  Comité  het 
echter  moeilijk  een standpunt  inzake  de voorgestelde 
maatregel  te bepalen.  Nu  het  de bedoelingen  van 
de Commissie  niet  volledig  kent,  staat  het  uiterst 
gereserveerd  tegenover  ten  minste  de eerste  vier  ar-
tikelen  van  het onderhavige  voorstel. 
Afgezien  van  dit  algemene  bezwaar  geeft  het  in 
artikel  4 omschreven  toepassingsgebied  volgens  het 
Comité  aanleiding  tot een groot  aantal  opmerkingen. 
Zo vraagt  het zich  af hoe  een  soepele  en op weder-
zijdse  bereidheid  gebaseerde  raadpleging  tot stand 
kan worden  gebracht  wanneer  men  vaststelt  over 
welke  onderwerpen  de raadpleging  van  artikel  4 zal 
gaan  en dat  de bepalingen  betreffende  de raadple-
ging van ondernemingen  vrij star  zijn. 
In het  bijzonder  is het  Comité  van  mening  dat  de 
in artikel  4 opgenomen  lijst  met  raadplegingsonder-
werpen  onderwerpen  bevat  van  zeer  uiteenlopende 
aard en betekenis: 
— in de eerste  beide  streepjes  gaat  het om gegevens 
die de Commissie  reeds  krachtens  de reeds  be-
staande  en thans  in behandeling  zijnde  verorde-
ningen  ontvangt; 
— de voorzieningsvooruitzichten  op lange  termijn,  in 
het bijzonder  geografische  spreiding  hiervan, 
waarvan  in het  achtste  streepje  wordt  gespro-
ken, kunnen  grotendeels  reeds  uit  de beschik-
bare  documentatie  worden  afgeleid; 
— de indruk  bestaat  dat  over  de technische  en fi-
nanciële  capaciteiten  van  de ondernemingen  die 
de Gemeenschap  van  koolwaterstoffen  voor-
zien (vijfde  streepje)  niet  meer  inlichtingen  kun-
nen worden  verstrekt  dan  thans  reeds  het geval 
is. Evenzo  is het  uitgesloten  dat  krachtens  het 
zesde  streepje  inlichtingen  worden  gegeven  waar-
door  handelsbesprekingen  van  de ondernemingen 
zouden  kunnen  mislukken  en hun  particuliere 
belangen  zouden  kunnen  worden  geschaad. 
Ten aanzien  van  de mogelijke  raadpleging  van  on-
dernemingen  krachtens  artikel  3 merkt  het  Comité 
op dat  talrijke  fundamentele  vragen  open  zijn  ge-
bleven,  aangezien  dit artikel  onnauwkeurig  is gesteld 
en niet  de kenmerken  van  bedoelde  ondernemingen 
Gedaan  te Straatsburg,  29 november  1973. aangeeft.  Wat  is in de aardoliesector  namelijk  een 
kleine  of middelgrote  onderneming?  Aangezien  er 
bovendien  geen  criterium  bestaat  waarmee  de grootte 
van een  onderneming  kan  worden  bepaald  kan  men 
zich afvragen  waarom  bepaalde  ondernemingen  in-
dividueel  zullen  worden  uitgenodigd,  terwijl  andere 
ondernemingen  over  de  mogelijkheid  beschikken, 
zich collectief  door  een  beroepsorganisatie  te doen 
vertegenwoordigen. 
Daar  de bij de raadpleging  verzamelde  inlichtingen 
van vertrouwelijke  aard  zijn,  moeten  de leden  van 
het voorzieningscomité  bij de behandeling  hiervan 
de nationaliteit  van  de geraadpleegde  ondernemingen 
buiten  beschouwing  laten. 
Ten slotte  betwijfelt  het  Economisch  en  Sociaal 
Comité  of het  de Commissie  toegekende  recht,  de 
ondernemingen  overeenkomstig  artikel  5 boetes  en 
dwangsommen  op te leggen  wel  in overeenstemming 
is met  het  feit  dat  het  comité  voor  de koolwater-
stoffenvoorziening  geen  rechtsprekende  instantie  is, 
en wel  kan  bijdragen  tot het welslagen  van  de raad-
plegingen,  die  immers  in een  sfeer  van  vertrouwen 
moeten  plaatsvinden.  In dit verband  herinnert  het 
Economisch  en Sociaal  Comité  eraan  dat  in Ver-
ordening  (EEG)  nr.  1055/72  en evenmin  in Ver-
ordening  (EEG)  nr.  1056/72  wordt  gesproken  van 
toepassing  van sancties  op ondernemingen. 
Dit advies  heeft  betrekking  op voorstellen  die door 
de Commissie  werden  voorgelegd  voordat  de recente 
politieke  gebeurtenissen  in het  Midden-Oosten  zich 
voordeden.  Om  deze  reden  en ook  om  andere  be-
langrijke  redenen  is in dit advies  niet  ingegaan  op 
de gevolgen  van  deze  gebeurtenissen  voor  de aard-
olievoorziening.  Het  Comité  beseft  dat de aardolie-
voorziening  Europa  voor  ernstige  problemen  stelt 
die geen  uitstel  dulden  en dat  deze  problemen  nog 
acuter  zijn  geworden  sinds  de huidige  crisis  waar-
van de gevolgen  permanent  in de economie  van  alle 
Lid-Staten  kunnen  doorwerken.  Het  verzoekt  de 
communautaire  instanties  dan  ook: 
— onverwijld  op communautair  niveau  de nodige 
maatregelen  te treffen  om  de huidige  moeilijk-
heden  te boven  te komen; 
— een  coherent  en doeltreffend  gemeenschappelijk 
energiebeleid  vast  te stellen  met  maatregelen  die 
vooral  naar  een  grotere  spreiding  van  de voor-
ziening  en een  geringere  afhankelijkheid  van 
aardolie  kunnen  leiden. 
Om een  bijdrage  te leveren  tot de vaststelling  van 
dit beleid,  besluit  het  Comité  daarom,  een  studie 
over het  doel  en de inhoud  van  een  gemeenschap-
pelijk  energiebeleid  en tevens  over  de algemene  si-
tuatie  van  de grondstoffenvoorziening  op te stellen. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
A. LAPPAS 
Nr. C 37/16 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 1. 4. 74 
BIJLAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
Verworpen  wijzigingsvoorstel 
Het onderstaande  wijzigingsvoorstel  is bij hoofdelijke  stemming  met  42 stemmen  vóór, 
50 stemmen  tegen  bij 4 onthoudingen  verworpen: 
„In dit advies  kon  nog  niet  rekening  worden  gehouden  met  de moeilijkheden  die door  de olie-
boycot  van  de producentenlanden  zijn  ontstaan.  Het  Economisch  en Sociaal  Comité  heeft 
er bij de Commissie  meermalen  op aangedrongen,  een  gemeenschappelijk  energiebeleid  te 
ontwerpen,  ten einde  voor  een continue  voorziening  met  voldoende  primaire  energie  te zorgen. 
Niettemin  vertrouwde  de Gemeenschap  grotendeels  op de toezegging  van  de internationale 
olieconcerns,  tot 1985  met  aardolie  in 60 °/o van de energiebehoefte  te voorzien. 
De aardoliemaatschappijen  hebben  intussen  echter  nauwelijks  meer  invloed  op de te winnen 
hoeveelheid  en op de vaststelling  van  de prijzen  in de producentenlanden.  Zij zijn  bijgevolg 
niet meer  in staat,  voor  een stabiele  en regelmatige  aardoliebevoorrading  van de Gemeenschap 
te zorgen. 
Het ligt in de lijn der verwachtingen  dat als gevolg  van deze  gedragslijn  de economie  van alle 
Lid-Staten  langdurig  zal worden  beïnvloed  en de werkgelegenheid  van  miljoenen  werknemers 
in gevaar  wordt  gebracht. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  dringt  er daarom  bij de Europese  Commissie  en de Raad  op 
aan, de voorwaarden  voor  rechtstreekse  onderhandelingen  met  de producentenlanden  te creëren 
om de crisissituatie  in de energievoorziening  te boven  te komen.  Daarnaast  dringt  het Comité 
erop aan,  met  spoed  een  energieconferentie  van  de Gemeenschap  te organiseren  ten  einde 
concrete  voorstellen  uit te werken  voor  urgente  maatregelen  waarmee  voor  een  uniforme 
continue  energievoorziening  in de Gemeenschap  kan  worden  gezorgd. 
Bovendien  is het Comité  van  oordeel  dat bij de verwezenlijking  van  een  gemeenschappelijk 
energiebeleid  van  de volgende  prioriteiten  dient  te worden  uitgegaan: 
— coördinatie  van de in verband  met  de huidige  crisis  genomen  of nog  te nemen  maatregelen, 
waarbij  rekening  moet  worden  gehouden  met  de Verdragsbepalingen  en daarop  betrekking 
hebbende  regelingen; 
— exploratie  en exploitatie  van  nieuwe  energiebronnen; 
— een intensiever  en rationeler  gebruik  van  de energiebronnen  van  de Gemeenschap; 
— totstandbrenging  van  een  Europese  installatie  voor  uraniumverrijking  en coördinatie  in 
communautair  verband  van  de nationale  of multinationale  initiatieven  op het terrein  van 
onderzoek  en ontwikkeling  ten einde  kernenergie  op grotere  schaal  te kunnen  aanwenden. 
Er dienen  maatregelen  van  overheidswege  te worden  genomen  indien  blijkt  dat het doel  van 
het energiebeleid  niet  volledig  door  het particulier  initiatief  kan  worden  bereikt.  Deze  maat-
regelen  moeten  in overeenstemming  zijn  met  de op andere  terreinen  — zoals  het regionaal  en 
het sociaal  beleid  — gestelde  taken. 
Hoewel  het Economisch  en Sociaal  Comité  de gemeenschappelijke  verklaring  van de Negen  over 
de toestand  in het Midden-Oosten  als een vooruitgang  op de weg  naar  de politieke  eenwording 
beschouwt,  betreurt  het dat de Negen  niet  evenveel  aandacht  aan  het beleid  van  de multi-
nationale  aardolieconcerns  hebben  besteed,  vooral  wanneer  men  beseft  dat de eerste  voor-
zieningsmoeilijkheden  van  het begin  van  het jaar  dateren  en met  het conflict  in het Midden-
Oosten,  maar  met  het beleid  van de concerns  samenhangen." 
RAADPLEGING  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  een  voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  tot aanvulling  van  Verordening 
(EEG)  nr. 543/69  van  de Raad  van  25 maart  1969  met  enkele  voorschriften  van  sociale 
aard  voor  het wegvervoer 
A. VERZOEK  OM  ADVIES 
Tijdens  zijn  206e  zitting  van  25/26  september  1973,  heeft  de Raad  besloten,  overeen-
komstig  artikel  75 van  het  Verdrag  tot  oprichting  van  de Europese  Economische 
Gemeenschap,  het  Economisch  en Sociaal  Comité  te raadplegen  aangaande  voren-
genoemd  voorstel  voor  een  verordening.