>iA»»#w*i 
COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 23.05.1997 
COM(97) 190 def. 
95/0167 (SYN) 
Opnieuw behandeld voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD 
BETREFFENDE DE BEGROTINGSLIJN B7-6210 MET BETREKKING TOT DE 
NOORD-ZUID SAMENWERKING IN DE STRIJD TEGEN DRUGS EN 
DRUGSVERSLAVING 
(door de Commissie overeenkomstig artikel 189 C 
onder d), van het EG-verdrag ingediend) 

TOELICHTING 
Overeenkomstig artikel 189 C aanvaardt de Commissie de hiernavolgende 
amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, die bij de tweede 
lezing op 13 maart 1997 bij stemming door het Europees Parlement werden aangenomen. 
Amendement 1 : 
"Overwegende dat één van de belangrijkste voorwaarden voor de bestrijding van het 
drugsvraagstuk is dat de armoede in het zuiden drastisch wordt teruggebracht en de 
bevolking een legaal alternatief wordt geboden voor de verbouw van illegale gewassen.". 
De Commissie is van mening dat alternatieve ontwikkelingsprogramma's meer kans op 
succes hebben, wanneer er diversiteit wordt gebracht in de economie van de landen die 
met illegale teelt te kampen hebben en indien de armoede wordt verminderd, omdat één 
van de voornaamste redenen die arme boeren ertoe brengen coca of opium te telen is, dat 
zij geen ander middel hebben om geld te verdienen. 
Amendement 2 : 
Schrappen : "Overwegende dat een financieel referentiebedrag in de zin van punt 2 van 
de verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 6 maart 1995 
(1) in deze verordening wordt opgenomen voor de periode 1998-2000, zonder dat 
daardoor afbreuk wordt gedaan aan de door het Verdrag vastgestelde bevoegdheden van 
de begrotingsautoriteit". 
De Commissie is van mening dat het voor deze begrotingslijn uitgetrokken bedrag alleen 
onder de bevoegdheid van de begrotingsautoriteit valt. 
Amendement 3 ; 
"De Commissie tracht haar invloed bij de internationale donors en financiële instellingen 
(IMF, Wereldbank, enz.) aan te wenden om contradicties tussen hun beleid en de 
doelstellingen van het nationale beleid inzake drugsbestrijding te voorkomen". De 
achterliggende gedachte is om zich ervan te verzekeren dat het beleid van de Bretton 
Woods-Instellingen verenigbaar en niet in strijd is met de doelstellingen van de 
drugsbestrijding. Daar de Commissie in algemene zin niet de status van lid van die 
internationale financiële instellingen heeft, is het beter te spreken van "de EG" (Europese 
Gemeenschap). 
Amendement 4 : 
"Er worden criteria vastgesteld voor de beoordeling van de vooruitgang van elk door de 
Gemeenschap gesteund initiatief. Deze criteria, die zowel voor de Gemeenschap als voor 
de partnerregeringen en -organisaties aanvaardbaar moeten zijn, worden in het kader van 
een dialoog ontwikkeld alvorens een aanvang wordt gemaakt met de financiële steun van 
de Gemeenschap". 
Dit amendement is onaanvaardbaar omdat de Commissie dient vast te houden aan haar 
eigen criteria voor de beoordeling van de wijze waarop de door haar gefinancierde 
programma's zijn uitgevoerd. 
Amendement 5 : 
"De bevordering van modelprojecten met het oog op alternatieve ontwikkeling, met 
inbegrip van projecten in het kader waarvan wordt gezocht naar alternatieve gewassen 
1 
waarbij gebruik kan worden gemaakt van handelspreferenties, in het bijzonder ten 
behoeve van onafhankelijke kleine producenten van de grondstoffen voor illegale drugs. 
Voor dergelijke modelprojecten gelden dezelfde eisen als voor andere 
ontwikkelingsprojecten van de Gemeenschap (wat betreft haalbaarheidsstudies en 
betrokkenheid van de plaatselijke bevolking en doelgroepen bij keuze, planning en 
uitvoering) en zij dienen te worden opgevat als het proces waarmee de productie van 
illegale drugs wordt bestreden en uiteindelijk uitgeschakeld via doelgerichte maatregelen 
voor de ontwikkeling van het platteland in het kader van een duurzame nationale 
economische groei. Deze projecten behelzen economische en sociale maatregelen, 
waarbij rekening wordt gehouden met de factoren die de illegale productie bevorderen en 
tevens maatregelen waardoor de commerciële preferenties gemakkelijker kunnen worden 
gebruikt. In dit verband wordt stelselmatig nagegaan op welke wijze andere financiële 
instrumenten (bijv. ALA) en het Europees Ontwikkelingsfonds meer kunnen worden 
ingezet voor alternatieve ontwikkelingsprojecten". 
Alternatieve ontwikkelingsprogramma's worden gesteund door de voor sommige Latijns-
Amerikaanse landen geldende speciale SAP-regeling. Het SAP draagt bij tot de bereiking 
van het doel om illegale activiteiten door legale te vervangen, hetzij op industrie- hetzij 
op landbouwgebied. 
Daar het voor deze begrotingslijn uitgetrokken bedrag beperkt is, verdienen ook andere 
financieringsbronnen voor alternatieve ontwikkelingsprojecten op grote schaal 
vermelding, zoals bijvoorbeeld de bestaande begrotingslijnen voor technische 
samenwerking. 
Amendement 6 ; 
"Er wordt bijzonder aandacht geschonken aan" vervangen door : "Er wordt bijzondere 
nadruk gelegd op : 
• maatregelen tegen de productie van en de handel in heroïne, cocaïne en gevaarlijke 
synthetische drugs; 
• de inschakeling van de plaatselijke bevolking en de doelgroepen bij de keuzen, de 
planning en de uitvoering van de acties; daarbij dient met name de sleutelpositie van 
de vrouw in aanmerking genomen te worden, en dienen de sociale en ecologische 
effecten in het oog te worden gehouden; 
• de ondersteuning van bevolkingsgroepen die besloten hebben de productie van drugs 
of precursoren op te geven, door hen te helpen alternatieve productie te ontwikkelen; 
• de bestrijding van het witwassen van geld". 
De enorme toename van het gebruik van synthetische drugs moet doelgericht worden 
aangepakt, evenals het steeds toenemende verschijnsel van de witwassing van geld. Het is 
van belang de mensen die illegale gewassen telen bij de uitstippeling en uitvoering van 
alternatieve ontwikkelingsprojecten te betrekken. 
Amendement 7 : 
"De Gemeenschap steunt alleen projecten waarbij de eerbiediging van de mensenrechten 
verzekerd is". 
Het is van vitaal belang dat in elk gefinancierd programma het aspect mensenrechten naar 
behoren wordt behandeld. 
Amendement 8 : 
"De middelen die in het kader van de in artikel 3 en artikel 4 bedoelde acties kunnen 
worden ingezet, omvatten met name technische bijstand, opleiding of andere 
dienstverlening, leveringen en werken. Ze bestaan ook uit voorafgaande studies en 
boekhoudinspecties voor evaluatie en controle, waarvan de kosten niet meer bedragen 
dan 10% van de kredieten die door de begrotingsautoriteit in ieder begrotingsjaar voor 
deze post zijn uitgetrokken. 
Bij de na drie jaar uit te voeren algehele evaluatie mogen de kosten bij wijze van 
uitzondering maximaal 20% bedragen." 
Sinds 1987 werd een zeer gering percentage van de begrotingslijn beteed voor seminars, 
haalbaarheidsstudies en programmabeoordelingen. Wegens het bepaalde in artikel 12 
moeten er meer middelen worden uitgetrokken voor externe evaluaties van programma's 
en projecten in de toekomst, terwijl de functie van de begrotingslijn waarmee 
programma's moeten worden gefinancierd, bewaard dient te blijven. In dat verband 
schijnt het maximum van 20% een goed compromis te zijn. 
Amendement 9 : 
"Er wordt gezocht naar mogelijkheden voor cofinanciering, in het bijzonder met de 
lidstaten, met derde landen of met multilaterale, regionale of andere organisaties". 
Dit amendement is geschikt, omdat hiermee het gamma van instanties die tot door de EG 
gefinancierde programma's kunnen bijdragen, wordt uitgebreid. 
Amendement 10 : 
"Om de doelstellingen van cohesie en complementariteit, als bedoeld in het Verdrag, te 
verwezenlijken en om optimale doeltreffendheid van de steun te garanderen, neemt de 
Commissie alle noodzakelijke coördinatiemaatregelen, waarbij het beginsel van 
behoorlijk bestuur in acht wordt genomen en uitzonderlijk hoge uitgaven van 
administratieve aard worden vermeden, met name" : 
Dit amendement is een bevestiging van het beginsel van een goed programmabeheer. 
Amendement 11 : 
"Alles wordt in het werk gesteld, opdat de steun naar behoren wordt geëvalueerd, 
gecontroleerd en verantwoord". 
Dit amendement is een bevestiging van het beginsel van een goed programmabeheer. 
Amendement 12 : 
Schrappen : " Het financieel referentiebedrag voor de tenuitvoerlegging van dit 
programma in het tijdvak 1998-2000 beloopt 30 miljoen ecu". 
De Commissie is van mening dat deze zaak uitsluitend onder de bevoegdheid van de 
begrotingsautoriteit valt. 
Amendement 13 : 
Schrappen : "Bij de evaluatie van projecten en programma's wordt rekening gehouden 
met de volgende factoren : 
• doeltreffendheid en levensvatbaarheid van de operaties; 
3 
• culturele, sociale, sexe- en milieuaspecten; 
• de voor de verwezenlijking van de projectdoelstellingen noodzakelijke institutionele 
ontwikkeling; 
• ervaringen opgedaan met soorgelijke operaties." 
De Commissie moet enige speelruimte behouden om voor ieder programma, naargelang 
van de kenmerken van elk daarvan de desbetreffende beoordelingscriteria vast te stellen. 
Amendement 14 : 
Schrappen : "Deze kennisgeving vindt uiterlijk een week voordat het besluit wordt 
genomen plaats." 
De Commissie is van mening dat het algemene debat over de hoofdlijnen voor de 
besteding van de begrotingslijn aan het begin van elk jaar en de door de Commissie in het 
PVD-ALA-Comité en in het jaarverslag over de aanwending van de begrotingslijn 
verstrekte informatie, volledig aan het doel van transparantie beantwoorden. 
Amendement 15 : 
Schrappen : "en" de ontvangende landen vervangen door " * ". Toevoegen : "zij kan 
worden uitgebreid tot" inplaats van "en". 
Dit amendement is het gewijzigde voorstel van de Commissie (d.d. 6.9.1996). 
Amendement 16 : 
"zijn" vervangen door "dienen" en de tweede zin vervangen door "Uitzonderingen 
mogelijk met voorafgaande toestemming van de terzake bevoegde dienst, in het bijzonder 
wanneer de partners, in het tegengestelde geval, hogere kosten of bijzonder hoge lasten 
zouden moeten dragen". 
Dit amendement is het gewijzigde voorstel van de Commissie (d.d. 6.9.1996). 
Amendement 17 : 
Schrappen : "Bijzondere aandacht zal worden besteed aan : 
• het streven naar kosteneffectiviteit en blijvende resultaten in het projectontwerp; 
• een duidelijke omschrijving en toetsing van de doelstellingen en de 
resultaatindicatoren voor alle projecten" 
De principes van goed beheer zijn reeds uiteengezet in amendement 10 en amendement 
11 van het EP, die door de Commisise zijn aanvaard. Deze extra verklaring is dan ook 
onnodig. 
Amendement 18 : 
"Het geografische comité dat bevoegd is voor ontwikkeling" vervangen door "De 
Commissie wordt bijgestaan door een comité van raadgevende aard, bestaande uit 
vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de 
Commissie, alnaargelang van het land of de regio waarvoor de maatregelen bedoeld zijn. 
• voor de landen in Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Oceaan, het EOF-comité, 
dat is opgericht bij artikel 21 van het intern akkoord nr. 91/40l/EEG betreffende de 
financiering en het beheer van de hulp van de Gemeenschap in het kader van de vierde 
Overeenkomst van Lomé, dat op 16 juli 1990 is vastgesteld door de 
vertegenwoordigers van de lidstaten, binnen de Raad bijeen; 
• voor de Middellandse-Zeelanden, het MED-Comité, dat is opgericht bij artikel 6 van 
Verordening (EEG) nr. 1762/92 van de Raad van 29 juli 1992; 
• voor de landen van Latijns-Amerika en Azië, het ALA-Comité, opgericht bij artikel 15 
van Verordening (EEG) nr. 443/92 van de Raad van 25 februari 1992." 
Met dit amendement wordt beoogd om terug te komen op het voorstel van de Commissie 
van 30juni 1995. 
Amendement 19 ; 
"De urgentie van de materie" vervangen door "De vertegenwoordiger van de Commissie 
legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen 
een termijn die de Voorzitter kan vaststellen naargelang van de urgentie van de materie 
advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. 
Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te 
verlangen dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. 
De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het advies dat het comité heeft 
uitgebracht. Zij stelt het comité in kennis van de wijze waarop zij rekening heeft 
gehouden met zijn advies." 
Dit amendement is het oorspronkelijke voorstel van de Commissie inzake "comitologie" 
(d.d. 30 juni 1995). 
Amendement 20 : 
Toevoegen : "De gezamenlijke vergadering van de comités brengt advies uit over de 
algemene hoofdlijnen." 
Dit was het oorspronkelijke voorstel van de Commissie (d.d. 30 juni 1995). 
Amendement 21 : 
"Na" vervangen door : "Voor 1 september van elk begrotingsjaar dient de Commissie een 
jaarverslag in bij het Europees Parlement en de Raad, dat een overzicht bevat van de 
partners in de medegefinancierde acties, het percentage van de medefinanciering, de 
tijdens het begrotingsjaar gefinancierde acties en een cijfermatige beoordeling van de 
uitvoering van deze verordening tijdens het begrotingsjaar. 
Het verslag bevat met name gegevens over de partners waarmee 
uitvoeringsovereenkomsten of -contracten zijn gesloten". 
Dit amendement is onaanvaardbaar, aangezien in september niet alle middelen van de 
begrotingslijn zijn vastgelegd. Daarom zou de voor 1 september van elk jaar door de 
Commissie te verstrekken informatie onjuist zijn. 
Amendement 22 
Schrappen : "De Commissie maakt regelmatig een evaluatie van de door de 
Gemeenschap gefinancierde acties om vast te stellen of de met deze acties beoogde 
doelstellingen verwezenlijkt zijn en om richtsnoeren te kunnen geven voor de verbetering 
van de doeltreffendheid van toekomstige acties. De Commissie legt het in artikel 10 
bedoelde comité samenvattingen van de evaluatieverslagen voor, die eventueel door dat 
comité kunnen worden bestudeerd. De verslagen worden desgevraagd ter beschikking 
van de lidstaten gesteld. 
De Commissie stelt uiterlijk één maand na haar besluit de lidstaten in kennis van de 
goedgekeurde acties en projecten en vermeldt daarbij de bedragen, de aard, het 
ontvangend land en de deelnemende partners." 
Dit onderwerp wordt reeds door de amendementen 10 en 11 van het EP gedekt. Daarom 
hecht de Commissie haar goedkeuring aan amendement 22 van het EP. 
Amendement 23 : 
In artikel 12 "intrekking daarvan" vervangen door "wijziging daarvan." 
De Commissie deelt de mening van het EP dat een verordening waarvan de goedkeuring 
2 jaar heeft gekost, driejaar na haar inwerkingtreding alleen moet worden bestudeerd met 
het oog op een eventuele wijziging daarvan, indien daaraan werkelijk behoefte is, maar 
niet met het doel om de verordening in trekken. 
OPNIEUW BEHANDELD VOORSTEL 
VOOR EEN VERORDENING (EG) VAN DE RAAD 
BETREFFENDE DE BEGROTINGSLIJN B7-6210 MET BETREKKING TOT DE 
NOORD-ZUID SAMENWERKING IN DE STRIJD TEGEN DRUGS EN 
DRUGSVERSLAVING 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en inzonder op artikel 
130w, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Handelend volgens de procedure van artikel 189c van het Verdrag, 
Overwegende dat de gevolgen van een economie die is gebaseerd op de productie van 
verdovende middelen - of daaruit belangrijke inkomsten ontvangt - voor de structuren van 
een ontwikkelingsmaatschappij de harmonieuze toetreding van het land tot de 
wereldeconomie belemmeren; 
Overwegende dat de ontwrichting van de sociale structuren die het gevolg is van 
drugsgebruik en de daarmee samenhangende industrie in de ontwikkelingslanden, 
schadelijk is voor de duurzame sociale ontwikkeling en voor het verwezenlijken van de 
doelstellingen van het communautaire beleid op het gebied van 
ontwikkelingssamenwerking, zoals omschreven in artikel 130u van het Verdrag; 
Overwegende dat één van de belangrijkste voorwaarden voor de bestrijding van het 
drugsvraagstuk is dat de armoede in het zuiden drastisch wordt teruggebracht en de 
bevolking een legaal alternatief wordt geboden voor de verbouw van illegale gewassen; 
Overwegende dat aan de ontwikkelingslanden die daarom verzoeken institutionele steun 
moet worden geboden zodat zij drugs efficiënter kunnen bestrijden; 
Overwegende dat de Commissie in haar mededeling van 23 juni 1994 aan het Europees 
Parlement en aan de Raad haar richtsnoeren heeft ontvouwd voor een actieplan van de 
Europese Unie inzake drugsbestrijding (1995-1999), in het bijzonder op internationaal 
niveau; 
Overwegende dat het Europees Parlement zich over die richtsnoeren heeft uitgesproken in 
zijn op 15 juni 1995 aangenomen advies inzake deze mededeling; 
Overwegende dat de vierde ACS-EG-Overeenkomst van Lomé en de door de Europese 
Gemeenschap met bepaalde ontwikkelingslanden gesloten samenwerkings-, associatie- of 
partnerschapsovereenkomsten bepalingen behelzen betreffende de samenwerking bij de 
bestrijding van drugsmisbruik en illegale drugshandel, het toezicht op de handel in 
precursoren, chemische producten en psychotrope stoffen, en de uitwisseling van 
desbetreffende informatie, ondermeer over de maatregelen inzake het witwassen van 
kapitaal, alsmede overwegende het verband tussen de bestrijding van drugs en 
^r 
drugsverslaving en de doelstellingen van de door de Gemeenschap en haar 
ontwikkelingspartners ten uitvoer gelegde samenwerking; 
Overwegende dat de universele toetreding tot het Enkelvoudigd Verdrag inzake verdovende 
middelen van 1961, tot dit Verdrag zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, tot het 
Verdrag van 1971 inzake psychotrope stoffen en tot het Verdrag van 1988 tegen de 
sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen alsmede de stelselmatige 
tenuitvoerlegging op nationaal en internationaal niveau van de bepalingen van die 
verdragen, de hoeksteen van de internationale strategie ter bestrijding van het 
drugsmisbruik en de illegale drugshandel vormen; 
Overwegende dat de Europese Gemeenschap partij is bij het Verdrag van 1988, in het 
bijzonder krachtens artikel 12, en dat de Europese Gemeenschap op grond van de 
aanbevelingen van de in 1989 door de G7 en de Voorzitter van de Europese Commissie 
opgerichte "Chemical Action Task Force" (CATF) een communautaire wetgeving inzake 
toezicht op de handel in precursoren heeft aangenomen, die over het geheel genomen 
doeltreffender zou worden door de aanneming van het adequate juridische kader en de 
passende mechanismen in andere regio's in de wereld; 
Overwegende dat een doeltreffende bestrijding van drugs ook maatregelen moet omvatten 
tegen het witwassen van geld afkomstig uit de drugshandel, zoals de aanneming van een 
juridisch kader en passende mechanismen in de betrokken landen; 
Overwegende dat de mensenrechten naar behoren nageleefd moeten worden bij de 
tenuitvoerlegging van maatregelen krachtens deze verordening; 
Overwegende dat de lidstaten van de Europese Gemeenschap hebben ingestemd met de 
politieke verklaring en het algemene actieprogramma die op de 17de speciale zitting van de 
Algemene Vergadering van de VN werden aangenomen; 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : 
Artikel 1 
In het kader van haar beleid inzake ontwikkelingssamenwerking voert de Gemeenschap, 
rekening houdend met de schadelijke gevolgen van de drugsproductie, de drugshandel en 
het drugsgebruik voor de inspanningen inzake ontwikkeling, samenwerkingsacties op het 
gebied van de bestrijding van drugs en drugsverslaving in de ontwikkelingslanden bij 
voorrang, in de landen waar de politieke wil om het drugsprobleem op te lossen op het 
allerhoogste niveau exlusicf tot uitdrukking is gebracht. Als aanwijzing van die bereidheid 
kan ondermeer worden beschouwd de bekrachtiging van het Enkelvoudig Verdrag van 
1961, als gewijzigd bij het Protocol van 1972, het Verdrag van 1971 en het Verdrag van 
1988. Het engagement van ontwikkelingslanden moet onder andere concreet tot uiting 
komen in de toepassing van de nationale wetgeving op het witwassen van geld dat met 
illegale drugs is verkregen. 
Artikel 2 
De steun uit hoofde van deze Verordening vormt een aanvulling op en een versterking van 
de steun uit hoofde van andere instrumenten van ontwikkelingssamenwerking. 
Artikel 3 
De Gemeenschap verleent, op verzoek van een partnerland, bij voorrang steun bij de 
voorbereiding van een "National Drug Control Master Plan", in nauw overleg met het 
programma van de Verenigde Naties voor internationale drugsbestrijding (UNDCP). In dit 
"Plan" worden niet alleen de doelstellingen, strategieën en prioriteiten voor de 
drugsbestrijding aangegeven, maar ook de daarmee verband houdende behoeften aan 
middelen, waaronder ook financiële. Dit leidt tot een geïntegreerde, pluridisciplinaire, 
multisectoriële aanpak, waarmee de maximale efficiëntie van de nationale programma's 
voor drugsbestrijding en van de internationale bijstand wordt beoogd. 
Voor de preventie van drugsverslaving en voor het teruggdringen van de vraag moet een 
consequent beleid worden gevoerd, dat educatie omvat, alsmede objectieve voorlichting 
over de gevolgen van drugsverslaving bij voorrang ten behoeve van jongeren. De 
communautaire samenwerking heeft plaats in een sfeer van dialoog, waarbij rekening wordt 
gehouden met de reële cultuurverschillen die van invloed zijn op de wijze waarop de 
drugsproblematiek wordt ervaren. Een dergelijke dialoog is van vitaal belang om de sociale 
en politieke levensvatbaarheid van de drugsbestrijdingsstrategieën te garanderen. De 
Europese Gemeenschap tracht haar invloed bij de internationale donors en financiële 
instellingen (IMF, Wereldbank, enz.) aan te wenden om contradicties tussen hun beleid en 
de doelstellingen van het nationale beleid inzake drugsbetrijding te voorkomen. 
Artikel 4 
Bij voorkeur in het bij de nationale plannen uitgestippelde strategische kader, verleent de 
Gemeenschap eveneens steun voor specifieke acties die daadwerkelijk effect (dat wil 
zeggen effectieve en tastbare resultaten binnen een van te voren vastgestelde termijn) 
kunnen sorteren op de volgende gebieden : 
de ontwikkeling van de institutionele capaciteit, met name voor : 
• de tenuitvoerlegging door de ontwikkelingslanden van het "National 
Drug Control Master Plan", 
• de tenuitvoerleggin van overeenkomsten tussen de Europese 
Gemeenschap en bepaalde ontwikkelingslanden, met name op het 
gebied van de bestrijding van het misbruik van chemische 
precursoren en de bestrijding van het witwassen van geld; 
het terugdringen van de vraag, met name door middel van de analyse van het 
plaatselijk verschijnsel, de invoering van regelingen voor toezicht op de handel in 
en het gebruik van verdovende middelen en psychotorope stoffen, de behandeling 
en de reclassering van drugsverslaafden en de vermindering van de risico's. Deze 
acties moeten worden opgenomen in het beleid op gebied van gezondheidszorg en 
onderwijs, ontwikkeling, armoedebestrijding en economische uitsluiting. 
9 
De bevordering van modelprojecten met het oog op alternatieve ontwikkeling, met inbegrip 
van projecten in het kader waarvan wordt gezocht naar alternatieve gewassen waarbij 
gebruik kan worden gemaakt van handelspreferenties, in het bijzonder ten behoeve van 
onafhankelijke kleine producenten van de grondstoffen voor illegale drugs. Voor dergelijke 
modelprojecten gelden dezelfde eisen als voor andere ontwikkelingsprojecten van de 
Gemeenschap (wat betreft haalbaarheidsstudies en betrokkenheid van de plaatselijke 
bevolking en doelgroepen bij keuze, planning en uitvoering) en zij dienen te worden 
opgevat als het proces waarmee de productie van illegale drugs wordt bestreden en 
uiteindelijk uitgeschakeld via doelgerichte maatregelen voor de ontwikkeling van het 
platteland in het kader van een duurzame nationale economische groei. Deze projecten 
behelzen economische en sociale maatregelen, waarbij rekening wordt gehouden met de 
factoren die de illegale productie bevorderen, en tevens maatregelen waardoor de 
commerciële preferenties gemakkelijker kunnen worden gebruikt. In dit verband wordt 
stelselmatig nagegaan op welke wijze andere financiële instrumenten (bijvoorbeeld ALA) 
en het Europees Ontwikkelingsfonds meer kunnen worden ingezet voor alternatieve 
ontwikkelingsprojecten. 
De financiering van studies, seminars en fora voor het uitwisselen van ervaringen op de 
hiervoor genoemde gebieden. 
"Er wordt bijzondere nadruk gelegd op " : 
• maatregelen tegen de productie van en de handel in heroïne, cocaïne en gevaarlijke 
synthetische drugs; 
• de inschakeling van de plaatselijke bevolking en van de doelgroepen bij de keuze, 
de planning en de uitvoering van de acties, daarbij dient met name de sleutelpositie 
van de vrouw in aanmerking genomen te worden, en dienen de sociale en 
ecologische effecten in het oog te worden gehouden; 
• de ondersteuning van bevolkingsgroepen die besloten hebben de productie van 
drugs of precursoren op te geven, door hen te helpen alternatieve productie te 
ontwikkelen; 
• de bestrijding van het witwassen van geld. 
De Gemeenschap steunt alleen projecten waarbij de eerbiediging van de mensenrechten 
verzekerd is. 
Artikel 5 
De samenwerkingspartners die in aanmerking komen voor financiële steun uit hoofde van 
deze verordening zijn regionale en internationale organisaties, met name het UNDCP, niet-
gouvernementele organisaties uit de landen zelf en uit de lidstaten, nationale, regionale en 
plaatselijke overheidsdiensten en instanties, alsook organisaties op gcmccnschapsbasis, 
instellingen en openbare of particuliere bedrijven. 
Artikel 6 
1. De middelen die in het kader van de in artikel 3 en artikel 4 bedoelde acties kunnen 
worden ingezet, omvatten niet name studies, technische bijstand, opleiding of andere 
7C 
dienstverlening, leveringen en werken, alsmede financiële controles en evaluatie- en 
controlemissies. Ze bestaan ook uit voorafgaande studies en boekhoudinspecties voor 
evaluatie en controle, waarvan de kosten niet meer bedragen dan 10% van de kredieten 
die door de begrotingsautoriteit in ieder begrotingsjaar voor deze post zijn uitgetrokken. 
Bij de na drie jaar uit te voeren algehele evaluatie mogen de kosten bij wijze van 
uitzondering maximaal 20% bedragen. 
2. De communautaire financiering kan zowel worden gebruikt voor investeringsuitgaven, 
met uitzondering van aankoop van onroerend goed, als voor operationele kosten in 
deveizen of in plaatselijke valuta, alnaargelang de behoeften die zich bij de uitvoering 
van de acties voordoen. De operationele kosten mogen echter, met uitzondering van de 
opleidingsprogramma's, normaliter alleen gedekt worden tijdens de aanloopfase en wel 
in afnemende mate. 
3. Voor elke samenwerkingsactie is een fianciële bijdrage van de in artikel 5 omschreven 
partners vereist. Deze bijdrage wordt gevraagd binnen de grenzen van de mogelijkheden 
van de betrokken partners en naargelang van de aard van elke actie. 
4. In het bijzonder voor de operationele kosten is een financiële bijdrage van de plaatselijke 
partners vereist, bij voorrang in het geval van projecten waarmee een lange 
termijnactiviteit op gang moet worden gebracht, teneinde te garanderen dat deze 
projecten ook na de stopzetting van de communautaire financiering nog levensvatbaar 
zijn. 
5. Er wordt gezocht naar mogelijkheden voor cofinanciering, in het bijzonder met de 
lidstaten, met derde landen of met multilaterale, regionale of andere organisaties. 
6. De Commissie treft alle nodige maatregelen om bekendheid te geven aan de 
communautaire herkomst van de steun die uit hoofde van deze verordening wordt 
gegeven. 
7. Om de doelstellingen van cohesie en complementariteit, als bedoeld in het Verdrag, te 
verwezenlijken en om optimale doeltreffendheid van de steun te garanderen, neemt de 
Commissie alle noodzakelijke coördinatiemaatregelen, waarbij het beginsel van 
behoorlijk bestuur in acht wordt genomen en uitzonderlijk hoge uitgaven van 
administratieve aard worden vermeden, met name : 
a) het instellen van een systeem voor regelmatige informatie-uitwisseling en -analyse 
betreffende de acties waarvan de financiering door de Gemeenschap en de lidstaten 
plaatsvindt of wordt overwogen; 
b) coördinatie daar waar de acties worden uitgevoerd, door middel van regelmatige 
bijeenkomsten en informatieuitwisseling tussen de vertegenwoordigers van de 
Commissie en de lidstaten in het ontvangende land. 
8. Met het oog op een maximale doeltreffendheid op nationaal en mondiaal niveau neemt 
de Commissie in contact met de lidstaten alle nodige initiatieven om te zorgen voor een 
goede coördinatie en een nauwe samenwerking met de ontvangende landen alsmede met 
s)1 
de betrokken geldverschaffers en andere betrokken internationale instanties, met name 
die van het stelsel van de Verenigde Naties, en meer in het bijzonder het UNDCP. 
Artikel 7 
De financiële steunverlening krachtens deze verordening vindt plaats in de vorm van niet-
terugvorderbare hulp. Alles wordt in het werk gesteld, opdat de steun naar behoren wordt 
geëvalueerd, gecontroleerd en verantwoord. 
Artikel 8 
Jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van 
de financiële vooruitzichten. 
Artikel 9 
1. De Commissie is belast met het onderzoek en het beheer van, en de besluitvorming over 
de in deze verordening bedoelde acties overeenkomstig de geldende begrotings- en 
andere procedures, met name die van het Financieel Reglement van toepassing op de 
algemene begroting van de Europese Gemeenschappen. 
2. De besluiten betreffende acties waarvan de financiering uit hoofde van deze verordening 
de 2 miljoen ecu per actie overschrijdt, worden vastgesteld volgens de procedure van 
artikel 10, alsook elke wijziging van deze acties die leidt tot een overschrijding van het 
oorspronkelijk voor de betrokken actie goedgekeurde bedrag met meer dan 20%. 
3. De Commissie kan zonder het advies van het in artikel 10 bedoelde comité in te winnen 
aanvullende bedragen goedkeuren die nodig zijn ter dekking van te verwachten of reeds 
geregistreerde overschrijdingen uit hoofde van deze acties, indien de overschrijding of 
bijkomende behoefte 20% of minder van het in het oorspronkelijke financieringsbesluit 
vastgestelde bedrag beloopt. 
4. Elke krachtens deze verordening gesloten financieringsovereenkomst of elk krachtens 
deze verordening gesloten financieringscontract voorziet er met name in dat de 
Commissie en de Rekenkamer controles ter plaatse kunnen uitvoeren op de gebruikelijke 
wijze, vastgesteld door de Commissie in het kader van de geldende bepalingen, met 
name die van het financieel reglement van toepassing op de algemene begroting van de 
Europese Gemeenschappen. 
5. Voor zover de acties leiden tot financieringsovereenkomsten tussen de Gemeenschap en 
de ontvangende landen wordt daarin bepaalt dat de betaling van belastingen, rechten en 
lasten niet door de Gemeenschap wordt gefinancierd. 
6. De deelneming aan aanbestedingen en opdrachten staat onder gelijke voorwaarden open 
voor alle natuurlijke en rechtspersonen van de lidstaten en de ontvangende landen. Zij 
kan worden uitgebreid tot andere ontwikkelingslanden. 
-ie 
7. De leveringen dienen van oorsprong te zijn uit de lidstaten of de ontvangende landen of 
andere ontwikkelingslanden. Uitzonderingen zijn mogelijk met voorafgaande 
toestemming van de terzake bevoegde dienst, in het bijzonder wanneer de partners, in 
het tegengestelde geval, hogere kosten of bijzonder hoge lasten zouden moeten dragen. 
Artikel 10 
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité van raadgevende aard, bestaande uit 
vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de 
Commissie, alnaargelang van het land of de regio waarvoor de maatregelen bedoeld zijn 
voor de landen in Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Oceaan, het EOF-
Comité, dat is opgericht bij artikel 21 van het intern akkoord nr. 91/401/EEG 
betreffende de financiering en het beheer van de hulp van de Gemeenschap in het 
kader van de 4de Overeenkomst van Lomé, dat op 16 juli 1990 is vastgesteld door 
de vertegenwoordigers van de lidstaten, binnen de Raad bijeen; 
voor de Middellandse-Zeelanden, het MED-Comité dat is opgericht bij artikel 6 van 
Verordening (EEG) nr. 1762/92 van de Raad van 29 juni 1992; 
voor de landen van Latijns-Amerika en Azië, het ALA-Comité, opgericht bij artikel 
15 van Verordening (EEG) nr. 443/92 van de Raad van 25 februari 1992. 
2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te 
nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de Voorzitter kan 
vaststellen naargelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo 
nodig door middel van een stemming. 
Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te 
verlangen dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt 
zoveel mogelijk rekening met het advies dat het comité heeft uitgebracht. Zij stelt het 
comité in kennis van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. 
3. In het kader van een gezamenlijke vergadering van de in lid 1 bedoelde comités, wordt 
éénmaal per jaar een gedachten wisseling gehouden aan de hand van een uiteenzetting 
door de vertegenwoordiger van de Commissie van de algemene hoofdlijnen voor de in 
het komende jaar te voeren acties. De gezamenlijke vergadering van de comités brengt 
advies uit over de algemene hoofdlijnen. 
Artikel 11 
Na elk begrotingsjaar dient de Commissie een jaarverslag in bij het Europees Parlement en 
de Raad, dat een overzicht bevat van de tijdens het begrotingsjaar gefinancierde acties en 
een evaluatie van de uitvoering van deze verordening tijdens het begrotingsjaar. Het verslag 
bevat met name gegevens over de partners waarmee uitvoeringsovereenkomsten of -
contracten zijn gesloten. Ook behelst het een samenvatting van alle onafhankelijke 
evaluaties die van specifieke maatregelen zijn gemaakt. 
-»3 
Artikel 12 
1. Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar 
bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
2. Drie jaar na de inwerkingtreding van deze verordening legt de Commissie het Europees 
Parlement en de Raad een algemene evaluatie voor van de in het kader van deze 
verordening door de Gemeenschap gefinancierde acties, welke evaluatie vergezeld gaat 
van voorstellen voor de toekomst van de verordening en, zo nodig, voorstellen voor de 
wijziging daarvan. 
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke 
lidstaat. 
Gedaan te Brussel 
Voor de Raad, 
De Voorzitter 
^ 

ISSN 0254-1513 
COM(97) 190 def. 
DOCUMENTEN 
NL 05 11 01 
Catalogusnummer : CB-CO-97-180-NL-C 
ISBN 92-78-19083-7 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
lx