COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 16.04.1997 
COM(97) 153 def. 
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE 
AAN DE RAAD, AAN HET EUROPEES PARLEMENT, 
AAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITE 
EN AAN HET COMITE VAN DE REGIO'S 
BENCHMARKING VAN HET 
CONCURRENTIEVERMOGEN 
EEN INSTRUMENT TEN DIENSTE VAN 
ONDERNEMERS EN DE OVERHEID 

Inhoudsopgave 
1. BENCHMARKING VAN HET CONCURRENTIEVERMOGEN: EEN INSTRUMENT 
TER BEVORDERING VAN DE ONTWIKKELING EN DE VOORTDURENDE 
VERBETERING VAN HET CONCURRENTIEVERMOGEN VAN DE EUROPESE 
INDUSTRIE 2 
2. DRIE NIVEAUS VOOR BENCHMARKING 4 
3. EEN COMMUNAUTAIR KADER 8 
BIJLAGE 
GEBIEDEN WAAROP PROEFPROJECTEN VOOR BENCHMARKING KUNNEN 
WORDEN UITGEVOERD 11 
1. BENCHMARKING VAN HET CONCURRENTIEVERMOGEN: EEN 
INSTRUMENT TER BEVORDERING VAN DE ONTWIKKELING EN DE 
VOORTDURENDE VERBETERING VAN HET 
CONCURRENTIEVERMOGEN VAN DE EUROPESE INDUSTRIE 
Door de integratie van de interne markt van de Gemeenschap, het vooruitzicht 
van de Economische en Monetaire Unie en de mondialisering ziet de Europese 
industrie zich geplaatst voor de uitdaging om haar concurrentievermogen 
voortdurend te verbeteren. 
In haar mededeling "Benchmarking van het concurrentievermogen van de 
Europese industrie'" - COM(96)463 def. van 9 oktober 1996 - heeft de Commissie 
bepaalde zwakke punten in de Europese economische prestaties aangewezen, met 
name een geringe groei van de totale productiviteit van de productiefactoren, een 
te trage aanpassing van de economische structuur aan nieuwe markten en nieuwe 
technologieën en een grote inactiviteit van het arbeidsaanbod. 
Deze handicaps van de Europese economie zijn des te sterker daar de 
veranderingen in de wereldeconomie zich steeds sneller voltrekken, onder invloed 
van de mondialisering en de snelle verspreiding van nieuwe technologieën, met 
name op het gebied van informatie en communicatie. 
Geconfronteerd met deze uitdaging moet Europa systematisch en vastbesloten de 
strijd aanbinden met de factoren die het groeipotentieel verzwakken, ten einde een 
snel herstel van de werkgelegenheid en de productiviteit te bevorderen. 
Met dit doel heeft de Commissie voorgesteld om op grote schaal benchmarking 
toe te passen, zowel in de economie als in andere sectoren van de samenleving, 
teneinde de prestaties op de voor economisch succes doorslaggevende gebieden 
en factoren te vergelijken; naast de hieronder genoemde initiatieven gaat het 
-2-
hierbij ook om de ontwikkeling en het gebruik van benchmarking in het kader van 
de Europese strategie voor werkgelegenheid. 
Een verzoek van de industrie 
De industrie heeft de Commissie en de Lid-Staten herhaaldelijk verzocht om 
benchmarking aan te wenden als instrument waarmee beleid dat bepalend is voor 
het concurrentievermogen kan worden geoptimaliseerd. 
De Adviesgroep Concurrentievermogen heeft gepleit voor een brede toepassing 
van benchmarking ten aanzien van de randvoorwaarden, met name wat de 
openbare infrastructuur, de arbeidsmarkt en de internationalisering van de 
Europese economie betreft. 
In zijn verslag "Benchmarking for policy-makers -The way to competitiveness, 
growth and job creation" (oktober 1996) heeft de ronde-tafelconferentie van 
Europese industriëlen (ERT) de aandacht van de Raad van Ministers en van de 
Commissie gevestigd op de potentiële bijdrage van benchmarking tot de 
verwezenlijking van groei- en werkgelegenheidsdoelstellingen. Met name 
nodigde de ERT de overheden uit voor een debat over prioriteiten, doelstellingen 
en methodes voor benchmarking en over de wijze waarop de resultaten daarvan in 
beleid kunnen worden vertaald-
Een uitnodiging van de Raad 
In zijn conclusies over benchmarking van het concurrentievermogen 
(14 november 1996) heeft de Raad van ministers de Commissie uitgenodigd tot 
het indienen van voorstellen ter bevordering van dit instrument als middel om het 
concurrentievermogen van de Europese industrie te verbeteren. Voorts was de 
Europese Raad van Dublin, van 13 en 14 december 1996, van oordeel dat 
benchmarking moet worden uitgebouwd "tot een instrument voor de regelmatige 
bewaking en evaluatie van het concurrentievermogen van de EU in het licht van 
de beste praktijk op mundiaal niveau". 
Een instrument voor het concurrentievermogen 
Volgens de mededeling van de Commissie aan de Europese Raad van Dublin 
inzake de wederzijds gunstige effecten van een betere coördinatie van het 
economisch beleid en het structuurbeleid (Europa als economisch geheel, CSE 
(96)8 def.), kan het concurrentievermogen van de EU en dat van regio's, sectoren, 
ondernemingen en zelfs afzonderlijke personen op lange termijn alleen worden 
versterkt door verbetering van de productiviteit van de ondernemingen en 
degenen die daarin werkzaam zijn. Het concurrentievermogen wordt niet 
ontwikkeld tussen landen maar tussen ondernemingen, zowel binnen de grenzen 
als over grenzen heen. Als belangrijk instrument bij de verbetering van het 
concurrentievermogen berust benchmarking op twee uitgangspunten: 
het vergelijken van maatschappelijke gedragingen, commerciële 
praktijken, marktstructuren en overheidsinstellingen in landen, regio's, 
3-
sectoren en ondernemingen, teneinde de beste praktijken in kaart te 
brengen; 
het gebruik van de beste praktijken als oriëntatiepunt voor het uitzetten 
van een nieuwe koers en om alle betrokkenen in het economische en 
maatschappelijke speelveld voortdurend aan te sporen om in deze richting 
te evolueren. 
De eerste stap vergt van alle betrokkenen de bereidheid om de bestaande 
praktijken kritisch te onderzoeken. Benchmarking kan alleen succesvol zijn 
wanneer er zwakke punten en ondoelmatigheden door aan het licht worden 
gebracht. In een eerste fase roept dit proces waarschijnlijk weerstand en verzet 
tegen veranderingen op. Daar kunnen echter aanzienlijke voordelen tegenover 
staan: betere diensten voor de individuele gebruikers en de ondernemingen, lagere 
kosten, publieksvriendelijker overheidsdiensten, betere economische prestaties, 
meer werkgelegenheid, verbetering van veiligheid en hygiëne, en een grotere 
welvaart. Verder draagt dit proces bij tot de convergentie van de economische 
prestaties in de Unie, door vermindering van de productiviteitsverschillen en de 
economische ongelijkheid. 
Voor het vergelijken van commerciële praktijken en marktstructuren moeten 
referentie-indicatoren worden ontwikkeld. Het concurrentievermogen van de 
industrie is alleen bij een dergelijke operatie gebaat wanneer deze niet in verband 
kan worden gebracht met anti-concurrentiële praktijken waarbij bedrijven 
onderhands gegevens uitwisselen met betrekking tot hun prijzen, geproduceerde 
hoeveelheden, verkochte hoeveelheden, marktaandelen, capaciteit en 
investeringen. Ieder benchmarkingonderzoek dat is gericht op het uitwerken van 
statistische referentie-indicatoren moet dan ook zodanig worden beheerd dat de 
ondernemingen niet over afzonderlijke gegevens inzake de. activiteiten van de 
concurrenten kunnen beschikken. 
De tweede stap vergt van alle betrokkenen de bereidheid om de vereiste 
veranderingen daadwerkelijk door te voeren; dit impliceert niet alleen dat wordt 
overgeschakeld op de beste praktijk maar ook dat het voortdurend zoeken naar de 
optimale werkwijze een constante wordt in het besluitvormingsproces op het 
niveau van het bedrijfsleven, instellingen en overheidsorganen. 
2. DRIE NIVEAUS VOOR BENCHMARKING 
Het benchmarken van het concurrentievermogen kan gebeuren op het niveau van 
ondernemingen of sectoren of op dat van de economische en maatschappelijke 
randvoorwaarden. Op al deze niveaus kan het instrument worden ingezet ten 
dienste van het concurrentievermogen van de Europese industrie. Het is dan 
respectievelijk gericht op de verbetering van de concurrentieprestaties van de 
ondernemingen of de industriële sectoren dan wel op de verbetering van de 
werkomgeving, het ondernemingsklimaat of het functioneren van de samenleving 
in haar geheel. 
4-
Op het niveau van de ondernemingen 
Benchmarking op het niveau van de ondernemingen is in de eerste plaats een 
"kwaliteitsinstrument" waarmee bedrijven hun industriële of beheersprocessen 
voortdurend kunnen verbeteren. Benchmarking maakt deel uit van de algehele 
ondernemingsstrategie waarin kwaliteit als bepalende factor voor de versterking 
van het concurrentievermogen is geïntegreerd. Als zodanig speelt benchmarking 
een belangrijke rol in het Europese kwaliteitsbeleid. 
Het vaststellen van de te analyseren processen, het identificeren van de beste 
praktijken op mondiaal niveau voor deze processen, het beoordelen van 
verschillen in prestaties tussen deze processen en het begrijpen van de oorzaken 
daarvan, zijn de stappen die het betrokken bedrijf in staat moeten stelien om de 
prestaties te verbeteren, het concurrentievermogen te versterken en de 
concurrenten voorbij te streven. 
Benchmarking op het niveau van de ondernemingen is voor alles een zaak van de 
industrie zelf. De overheid kan echter een nuttige bijdrage leveren, door 
benchmarking bij een breder publiek bekend te maken, met name bij de kleine en 
middelgrote ondernemingen die niet beschikken over de middelen en de ervaring 
die nodig zijn om geheel zelfstandig benchmarkinganalyses uit te voeren. Daarom 
heeft de Commissie voorgesteld om tezamen met de betrokkenen de mogelijkheid 
te onderzoeken om een Europees netwerk voor benchmarking van ondernemingen 
op te zetten. Een dergelijk netwerk moet in de gehele Unie voorzien in 
samenhangende, betrouwbare en gelijkwaardige diensten, met name voor het 
MKB. De Commissie steunt momenteel twee initiatieven op dit gebied (zie 
onderstaand kader). 
Voorbeelden van benchmarking van ondernemingen 
De Commissie steunt twee initiatieven op dit gebied: 
een project van Forbairt (Ierland) voor het identificeren van de 
ervaringen, diensten en methoden die momenteel in Europa worden 
ontwikkeld, en het uitwerken van een actieplan voor de oprichting van 
een Europees netwerk voor benchmarking van ondernemingen; 
een project van Eurochambres dat ten doel heeft om, op basis van het 
bestaande netwerk van de Europese kamers van koophandel en industrie, 
programma's te bevorderen voor bewustmaking inzake kwaliteit, ten 
behoeve van het MKB, en om de betrokken ondernemingen aan te 
moedigen bij wijze van proef benchmarking toe te passen, en om 
gunstige voorwaarden te creëren voor de toegang van het MKB tot het 
bovengenoemde Europese netwerk. 
Het Britse ministerie van handel en industrie (DT1) ondersteunt een nationaal 
systeem voor benchmarking, dat de uitwisseling van statistische gegevens en het 
identificeren van de beste praktijken op nationaal niveau mogelijk maakt. 
Het systeem is voortgekomen uit een initiatief van de London Business 
School, die een panel van industriële ondernemingen, waaronder talrijke 
kleine en middelgrote ondernemingen, heeft opgezet en in samenwerking 
daarmee een model heeft ontwikkeld voor benchmarking van de 
-5-
strategische aspecten in de bedrijfsvoering en de organisatie van de 
ondernemingen. 
Toen het systeem zijn waarde had bewezen en steeds meer deelnemers 
trok, waaronder buitenlandse ondernemingen, heeft de Confederation of 
British Industries (CBI) zijn steun aan het experiment gegeven. 
Het DTI heeft vervolgens besloten om het experiment officieel te 
erkennen en te ondersteunen door er publiciteit aan te geven en te helpen 
bij de oprichting van een nationaal netwerk van bureaus en 
agentschappen die de ondernemingen toegang tot het panel bieden. Met 
de groei van het panel is ook de representativiteit als referentiepunt 
toegenomen. 
Bepaalde Lid-Saten en particuliere organisaties hebben programma's opgezet om 
de verspreiding van de beste milieupraktijken te bevorderen (b.v. het programma 
voor de beste praktijken op het gebied van milieutechnologie in het Verenigd 
Koninkrijk). 
Op sectorniveau 
Benchmarking op sectorniveau betreft vooral specifieke factoren van een 
bepaalde sector: zo zijn bepaalde milieuvoorschriften bijna uitsluitend van 
invloed op bepaalde sectoren (emissies van motorvoertuigen, gevaarlijke stoffen, 
enz.). 
Voorbeelden van benchmarking op sectorniveau 
De proefprogramma's - gezamenlijk beheerd door de Commissie en het MITI -
voor leveranciers van componenten in de sector consumentenelektronica en in de 
automobielsector hadden als doelstelling de concurrentieprestaties van de 
Europese industrie te verbeteren op basis van de beste praktijken die in Japan 
worden toegepast. 
Door de chemische industrie en de automobielindustrie zijn of worden andere 
initiatieven ondernomen. Het benchmarken van de Europese chemische industrie 
bestaat uit de voortdurende verbetering van het concurrentievermogen, een 
vergelijking van de stand van zaken met betrekking tot het Europese 
concurrentievermogen in het licht van de beste praktijken op mondiaal niveau en 
de uitvoering van maatregelen die erop zijn gericht om in de richting van deze 
beste praktijken te convergeren. 
In juli 1996 is een gemengde werkgroep van de industrie en de Commissie 
opgericht die zich met benchmarking moet bezighouden. De werkgroep heeft 
besloten om eerst de chemische industrie in haar geheel te benchmarken en zich 
vervolgens te richten op de verschillende subsectoren, bijvoorbeeld de 
petrochemische industrie. 
Hoewel in dit geval geen benchmarking op ondernemingsniveau plaatsvindt, kan 
er wel een verschil worden gemaakt op basis van de omvang van de 
ondernemingen. Zodoende kunnen de specifieke problemen van grote 
ondernemingen enerzijds, en die van het midden- en kleinbedrijf anderzijds, 
worden onderzocht. 
Hoewel benchmarking van communautair beleid bij deze werkzaamheden op 
zichzelf geen doelstelling is, kunnen er wellicht ook operationele voorstellen 
betreffende de randvoorwaarden worden geformuleerd. 
De werkgroep beoordeelt een beperkt aantal indicatoren die nauw verband 
houden met de belangrijkste concurrentiefactoren voor de chemische industrie. 
De voorkeur is gegeven aan indicatoren waarvoor vergelijkbare gegevens 
bestaan. Het verzamelen van gegevens verloopt moeizaam, als gevolg van de 
statistische geheimhoudingsplicht, de verschillende definities van parameters en 
een gebrek aan gegevens over derde landen. 
Ook in Nederland is het concurrentievermogen van de Europese informatie- en 
communicatietechnologie beoordeeld, door benchmarking van de eigen 
concurrentieprestaties in vergelijking met die van de belangrijkste concurrenten. 
Op het niveau van de randvoorwaarden 
Door benchmarking op het niveau van de randvoorwaarden - met name de 
kosten van de productiefactoren, infrastructuur, kwalificaties, innovatie, milieu -
kan het overheidsbeleid dat van invloed is op het concurrentievermogen op 
doelmatigheid worden beoordeeld, waarbij tevens mogelijk verbeteringen kunnen 
worden aangegeven. Benchmarking moet in de eerste plaats gericht zijn op de 
beoordeling van de randvoorwaarden die direct van invloed zijn op het 
concurrentievermogen van de Europese industrie. 
Benchmarking van de randvoorwaarden berust op een volledige beoordeling van 
de concurrentiesituatie van de industrie en op een doorlichting van de 
belangrijkste gebieden die in dat verband relevant zijn. Voor de op deze wijze in 
kaart gebrachte zwakke punten kunnen vervolgens met behulp van dit instrument 
oplossingen worden uitgewerkt. 
Voor de macro-economische indicatoren die een globaal beeld geven van de 
ontwikkeling van het concurrentievermogen van de economie als geheel kunnen 
gemakkelijk gegevens worden verkregen, maar dat is niet het geval voor 
specifieke indicatoren met betrekking tot de diverse randvoorwaarden die van 
invloed zijn op het concurrentievermogen. Moeilijkheden op methodologisch vlak 
en het ontbreken van betrouwbare en vergelijkbare statistische gegevens leiden tot 
problemen bij bepaalde indicatoren voor variabelen waarvan het effect op het 
concurrentievermogen in sommige gevallen direct kwantificeerbaar is en in 
andere gevallen over een langere periode via inductie moet worden bepaald. 
Benchmarking op het niveau van de randvoorwaarden is een complexe operatie 
omdat de effecten van een bepaald beleid soms moeilijk van de effecten van 
andere beleidsmaatregelen zijn te onderscheiden; daarom biedt benchmarking van 
de randvoorwaarden alleen kans op succes wanneer wordt vastgehouden aan 
bepaalde beginselen, zoals: 
benchmarking van resultaten en van inputs (b.v. marktaandelen en O&O-
uitgaven, die een nuttige indicator kunnen vormen); 
-7 
benchmarking van de oorzaken en niet van de symptomen (b.v. de situatie 
op de arbeidsmarkt en niet het werkloosheidscijfer); 
benchmarking van de processen en van de prestaties (b.v. de mate waarin 
een opleidingssysteem kan voorzien in bekwaamheden en het 
kwalificatieniveau). 
Voorbeelden van benchmarking van de concurrentieprestaties op het 
niveau van de randvoorwaarden 
De Commissie heeft de ervaringen geïnventariseerd die in de Lid-Staten zijn 
opgedaan met benchmarking van de randvoorwaarden. Daarnaast heeft zij in het 
kader van het comité voor het beleid inzake werkgelegenheid en arbeidsmarkt 
een begin gemaakt met een benchmarkingonderzoek dat in samenwerking met de 
Lid-Staten wordt uitgevoerd. 
Het Nederlandse Ministerie van Economische Zaken heeft een rapport 
gepubliceerd, getiteld "Toets op het concurrentievermogen", waarin 
verschillende benaderingen van benchmarking op het niveau van de 
randvoorwaarden worden onderzocht. De analyse had betrekking op gebieden als 
arbeid, kapitaal, het belastingstelsel, opleiding en infrastructuur. Uit de resultaten 
kwamen de sterke punten van de Nederlandse economie naar voren, maar ook de 
handicaps die een optimale benutting van het potentieel in de weg staan. Naar 
aanleiding van deze analyse heeft de Nederlandse regering maatregelen genomen 
om deze handicaps te verhelpen. In 1997 zullen verdere correcties plaatsvinden 
op basis van een bijgewerkte benchmarkinganalyse. 
In het kader van het Comité van de Industrie heeft de OESO een werkgroep 
opgericht die de criteria voor benchmarking van de randvoorwaarden moet 
beoordelen. De OESO heeft acht significante parameters voor het industriële 
concurrentievermogen vastgesteld: O&O-infrastructuur, onderwijs en 
arbeidspotentieel, beheer van ondernemingen, arbeidswetgeving, arbeidskosten, 
belastingen voor ondernemingen, kosten van energie en kosten van 
telecommunicatie-infrastructuur. 
3. EEN COMMUNAUTAIR KADER 
Het initiatief tot benchmarking moet worden genomen door de deelnemers aan 
het economische leven, maar de Gemeenschap kan er een meerwaarde aan 
toevoegen door het beschikbaar stellen van deskundigheid inzake de ontwikkeling 
en de toepassing van de meest geavanceerde methodes, het benutten van de 
ervaringen en het bijeenbrengen van de kennis die met de verschillende nationale 
systemen is opgedaan, en door een stimulerende rol ten aanzien van de Lid-Staten 
te spelen. 
Om dit te realiseren wil de Commissie proefprojecten op het gebied van 
benchmarking van de randvoorwaarden ondernemen. 
In het kader van deze proefprojecten moet enerzijds kunnen worden 
geëxperimenteerd met samenwerking tussen een beperkt aantal Lid-Staten aan 
specifieke thema's van gezamenlijk belang voor de Gemeenschap, en moeten 
-8-
anderzijds mechanismen ten behoeve van samenwerking en transparantie en 
deskundigheidsnetwerken kunnen worden opgezet, waarop de toekomstige acties 
kunnen worden gebaseerd: 
niet alle Lid-Staten hebben noodzakelijkerwijs evenveel belang bij een 
initiatief op het gebied van benchmarking. Dit zou echter noch voor de 
Lid-Staten die wel belangstelling hebben voor dergelijke werkzaamheden, 
noch voor de doelmatigheid van het ondernemingsklimaat in de 
Gemeenschap nadelige gevolgen mogen hebben. De bereidwillige landen 
zouden dan ook gebruik moeten kunnen maken van de op het niveau van 
de Gemeenschap aanwezige deskundigheid en mogelijkheden voor 
overleg. 
de afzonderlijke Lid-Staten beschikken niet altijd over de nodige analyse-
en onderzoekscapaciteit om benchmarking op zodanige wijze toe te passen 
dat adequate en vergelijkbare gegevens worden verkregen en kunnen 
worden geïnterpreteerd als uitgangspunt voor beleidskeuzes die tot 
verbetering van het ondernemingsklimaat moeten leiden; 
De Commissie zal derhalve een aantal proefprojecten uitvoeren., met name op 
basis van de in de bijlage genoemde thema's en indien mogelijk met financiële 
steun, voor zover daarvoor begrotingsmiddelen beschikbaar zijn. Hierbij staat de 
ontwikkeling van een werkmethode die de transparantie, de dialoog en de 
deskundigheid waarborgt, centraal. Op basis van deze methode kunnen 
vervolgens andere benchmarkinganalyses worden uitgevoerd op het niveau van de 
randvoorwaarden, met name wat betreft de druk van de regelgeving op het MKB, 
de bescherming van de intellectuele eigendom en innovatie. 
voor zover deze actie gericht is op verbeteringen van de economische 
omgeving, moeten alle betrokkenen kunnen meebeslissen over de 
richtsnoeren en prioriteiten voor benchmarking. Daarom zal de 
Commissie een Groep Benchmarking op hoog niveau instellen, 
bestaande uit bedrijfsleiders en vertegenwoordigers van kamers van 
koophandel, vakorganisaties, consumenten en de maatschappelijke 
wereld. Bij de samenstelling zal de Commissie erop toezien dat aan de 
verschillende maatschappelijke knelpunten, met name die voor kleine 
industriële en ambachtelijke bedrijven, voldoende aandacht wordt 
gegeven. De Groep zal de Commissie bijstaan bij het vaststellen van de 
prioriteiten inzake benchmarking; daarnaast dient zij een kader te creëren 
om de industrie te betrekken bij benchmarkingonderzoek, terwijl zij met 
de Commissie zal samenwerken om de voor de Gemeenschap relevante 
resultaten daarvan te interpreteren en door te geven aan de industrie voor 
zover deze er belang bij kan hebben; 
de groep van Directeuren-generaal Industrie volgt de werkzaamheden 
en ziet erop toe dat de gevolgde benadering in beleidsmatig opzicht 
consistent is. Zo kan per geval de betrokkenheid van de Lid-Staten bij de 
door de stuurgroep geselecteerde projecten duidelijk worden aangegeven. 
Verder ondersteunt de groep de Commissie bij de exploitatie van de 
resultaten van de afzonderlijke benchmarking-studies; 
.9-
tenslotte zal de Commissie, op basis van een inventaris van de ervaringen 
die in de Lid-Staten met benchmarking van de randvoorwaarden zijn 
opgedaan, openbare of particuliere centra voor economisch onderzoek die 
over deskundigheid op dit gebied beschikken, uitnodigen tot het opzetten 
van een deskundigheidsnetwerk dat de toepassing van benchmarking 
moet vergemakkelijken. Met inachtneming van de regels inzake 
overheidsopdrachten, kan dit netwerk worden gebruikt voor benchmarking 
op basis van een opdracht die door de deelnemers aan een project of een 
cofinanciering is opgesteld. Naarmate de proefprojecten verder worden 
uitgevoerd, zal het deskundigheidsnetwerk worden versterkt; daarbij 
zullen ook de bekendheid en de geloofwaardigheid ervan toenemen, zodat 
het gemakkelijker zelfstandig initiatieven kan nemen. 
De resultaten worden ter beschikking gesteld van de Lid-Staten, de instellingen 
van de Gemeenschap en de andere belanghebbende partijen. Zij dienen als 
uitgangspunt voor een diepgaande discussie over het concurrentievermogen van 
de industrie. In deze discussie zal de Commissie haar eigen opmerkingen 
inbrengen en duidelijk maken welke lering zij voor zichzelf uit de resultaten trekt. 
Deze werkmethode moet tevens zorgen voor de nodige continuïteit van de 
maatregelen. De ervaring moet leren of die continuïteit kan worden gerealiseerd 
binnen de jaarperiodiciteit van de begroting of dat er een meerjarig programma 
moet worden opgesteld. 
-to 
BIJLAGE 
GEBIEDEN WAAROP PROEFPROJECTEN VOOR BENCHMARKING 
KUNNEN WORDEN UITGEVOERD 
Nieuwe technologische en organisatorische context 
De nieuwe technologische en organisatorische context die is ontstaan door de 
mondialisering en de verspreiding van nieuwe technologieën, houdt een reeks 
uitdagingen in voor de Europese industrie. In deze situatie zal benchmarking in 
de eerste plaats worden toegepast op de verspreiding en het gebruik van 
nieuwe informatie- en communicatietechnologieën op het niveau van de 
ondernemingen. Deze werkzaamheden zullen worden uitgevoerd op basis van 
bestaande gegevens of op basis van nieuwe onderzoeken bij een 
representatieve groep van ondernemingen. 
Financiering van innovatie en bescherming van de intellectuele eigendom 
De financiering van innovatie is van het grootste belang voor het vertalen van 
O&O-resultaten in goederen en diensten. Bij benchmarking op dit gebied zal 
nauw worden samengewerkt met de industrie en de andere economische 
spelers. Bij een eerste analyse moet benchmarking worden toegepast op enkele 
cruciale indicatoren, namelijk de toegang tot risicokapitaal, de daaraan 
verbonden kosten en de kwaliteit, de kosten van octrooiaanvragen, enz.... 
Logistiek en vervoer 
Gezien de belangrijke rol van de Europese Unie in het internationale 
handelsverkeer en gelet op de perifere ligging van bepaalde Lid-Staten, is de 
logistiek op het niveau van het beheer van stromen grondstoffen, informatie en 
producten tussen leveranciers en gebruikers een essentiële factor voor het 
Europese concurrentievermogen. Aangezien dit per definitie een uitgestrekt 
gebied is, kan er moeilijk een gerichte aanpak voor benchmarking worden 
gevolgd en moet er in plaats daarvan stapsgewijs worden gewerkt. 
Ontwikkeling van menselijke hulpbronnen 
Op het gebied van de beroepsopleidingen kan benchmarking van 
bekwaamheden worden toegepast bij de analyse van 
beroepsopleidingssystemen, en zodoende bijdragen tot de verbetering van het 
door ondernemingen gevolgde beleid inzake opleidingen en beheer. Het 
proefproject moet een beoordeling mogelijk maken van de benadering die aan 
bepaalde beroepsopleidingssystemen in de industrie ten grondslag ligt, waarbij 
zowel de praktische uitvoering van de opleidingen in de onderneming als de 
prognoses inzake de opleidingsbehoeften in het licht van de economische 
veranderingen en de technologische ontwikkelingen in aanmerking worden 
genomen. In het proefproject zal het accent worden gelegd op de 
beroepsopleidingen in het MKB. 
-11 -

ISSN 0254-1513 
COM(97) 153 def. 
DOCUMENTEN 
NL 15 
Catalogusnummer : CB-C0-97-158-NL-C 
ISBN 92-78-18718-6 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg