ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

onderschrijft de aanbevelingen van de Commissie om het gebruik van bestaande instrumenten en kanalen te stroomlijnen (onder andere standaardgebruik van het Europol-systeem en oprichting van nationale geïntegreerde centrale contactpunten) en de opleiding voor en de bekendheid met grensoverschrijdende informatie-uitwisseling te verbeteren; is evenwel teleurgesteld over het feit dat de Commissie niet met een ambitieuzere op de toekomst gerichte visie is gekomen, waarom in het programma van Stockholm en in de interneveiligheidsstrategie was gevraagd, hetgeen als uitgangspunt had kunnen dienen voor een politiek debat over de vraag hoe vorm kan worden gegeven aan de uitwisseling van rechtshandhavingsinformatie in de EU, een en ander kan worden geoptimaliseerd en tegelijkertijd wordt ingestaan voor een hoog niveau van gegevensbescherming en privacy; verzoekt de Commissie dan ook met klem met een dergelijke visie en met een op de EU afgestemd kader voor de uitwisseling van rechtshandhavingsinformatie te komen, gebaseerd op beginselen als noodzaak, kwaliteit, evenredigheid, efficiëntie en aansprakelijkheid en waarin een adequate beoordeling wordt gegeven van het beschikbaarheidsbeginsel en het concept van kruisverbanden;
—

gezien het Verdrag inzake de bescherming van het mariene milieu en de kustgebieden van de Middellandse Zee en de bijbehorende protocollen, dat in februari 1976 in Barcelona werd ondertekend en in juni 1995 in Barcelona werd gewijzigd,
26.

verzoekt de Commissie het onderzoek dat is begonnen met de Euromosaic-studie voort te zetten, en voorbeelden van proactief optreden op nationaal niveau in kaart te brengen die hebben geleid tot een significante vermindering van het risico dat een Europese taal uitsterft; pleit ervoor om ter ondersteuning van de uitwisseling van kennis, expertise en optimale praktijken tussen de verschillende taalgemeenschappen, via Europese taalnetwerken een evaluatie op te maken van de in de lidstaten genomen beleidsmaatregelen met het oog op de instandhouding, de bescherming en de bevordering van bedreigde talen, en om de Commissie de daartoe geëigende aanbevelingen te laten opmaken;
46.

is van oordeel dat actie moet worden ondernomen om ervoor te zorgen dat bestaande internationale wettelijke instrumenten, in het bijzonder het Verdrag inzake cybercriminaliteit van de Raad van Europa, in de cyberspace worden geïmplementeerd; vindt in dit verband derhalve dat er nu geen behoefte bestaat aan nieuwe wettelijke instrumenten op internationaal niveau; is wel voorstander van internationale samenwerking bij het ontwikkelen van gedragsnormen voor de cyberspace, ter ondersteuning van de rechtsstaat in de cyberspace; is van oordeel dat nagedacht moet worden over het aan de technologische ontwikkelingen aanpassen van bestaande wettelijke instrumenten; vindt dat er naar aanleiding van jurisdictiekwesties een diepgaand debat moet worden gevoerd over gerechtelijke samenwerking en vervolging in het geval van grensoverschrijdende gevallen van cybercriminaliteit;
wijst erop dat zowel bij het toekomstige Europees Fonds voor Maritieme Zaken en Visserij (EFMZV), via de gegevensverzamelingsprogramma's, als in het kader van de diverse onderzoeksprogramma's van de Unie financiering beschikkingbaar is voor het vergaren van meer kennis over het mariene milieu en voor vorderingen op het stuk van innovatie en beste praktijken in de visserij; verzoekt de lidstaten derhalve in die zin projecten in te dienen en is van mening dat uit de samenwerking tussen de diverse kustlanden, ongeacht of die lid zijn van de Europese Unie, initiatieven van groot belang kunnen voortspruiten die via de projecten van de lidstaten aan het hele Adriatisch-Ionische bekken ten goede kunnen komen;
16.

verzoekt de Raad zo spoedig mogelijk tot een standpunt te komen inzake het voorstel van de Commissie voor een richtlijn voor de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, omdat dit een essentieel instrument is om de risico's voor de belastingbetalers in de EU als gevolg van bankfaillissementen in de toekomst te beperken;
32.

onderkent de door de Commissie gesignaleerde problemen met betrekking tot investeringssteun aan grote ondernemingen, aangezien hiervan geen aantoonbaar stimulerend effect uitgaat; is van mening dat, ofschoon overheidssteun in de eerste plaats naar kmo's moet gaan, het niet terecht is om grotere bedrijven, een categorie die ook familiebedrijven die buiten de definitie van kmo's vallen of bedrijven met middelgroot kapitaal omvat, uit te sluiten van staatssteun in gebieden die onder artikel 107, lid 3, onder c), van het VWEU vallen, gezien hun bijdrage aan de werkgelegenheid, de bevoorradingsketens die zij met kmo's opzetten, hun gebruikelijke activiteiten op het gebied van innovatie, onderzoek en ontwikkeling en de positieve rol die zij spelen in de economische crisis; is van mening dat de aanwezigheid van grote bedrijven vaak de sleutel is tot het succes van kmo's, die profiteren van clusters onder leiding van grote bedrijven en van de activiteiten die door deze bedrijven uitbesteed worden; herinnert eraan dat de Commissie zelf uitdrukkelijk heeft onderkend dat investeringen door grote bedrijven gunstig doorwerken in de economie en de EU toegang verschaffen tot de wereldmarkten; benadrukt dat een besluit om grote ondernemingen in „c”-gebieden uit te sluiten zou kunnen leiden tot banenverlies, inkrimping van de economische bedrijvigheid in de regio's, vermindering van het regionale concurrentievermogen, verslechtering van de aantrekkelijkheid voor buitenlandse investeringen en de verplaatsing van bedrijven naar andere regio's binnen of buiten de EU; meent dan ook dat dergelijke ondernemingen in aanmerking moeten blijven komen voor overheidssteun in „c”-gebieden, maar dat deze steun moet worden onderworpen aan een apart onderzoek dat volgt op de afzonderlijke kennisgeving en aan aanvullende compatibiliteitscriteria inzake stimulerende effecten en de bijdrage aan regionale ontwikkeling via clusters en onderaanneming;
(o)

gevolg te geven aan de voorstellen van het Parlement in zijn aanbeveling aan de Raad inzake het VN-beginsel van „verantwoordelijkheid tot bescherming” (R2P) (16) en samen te werken met partners om ervoor te zorgen dat het R2P-concept gericht is op preventie, bescherming en wederopbouw na conflicten in verband met zorgwekkende situaties inzake genocide, etnische zuivering, oorlogsmisdaden of misdrijven tegen de menselijkheid, maar nooit als voorwendsel wordt gebruikt om particuliere of nationale belangen of de belangen van internationale coalities te bevorderen op basis van geostrategische of economische overwegingen met het oog op een machtswisseling; landen te helpen hiervoor capaciteit op te bouwen;
R.

overwegende dat circa 400 000 Palestijnse vluchtelingen zijn getroffen binnen Syrië; overwegende dat de Palestijnen grotendeels neutraal zijn gebleven in het conflict; overwegende dat bijna 50 000 Palestijnen door het VN-Agentschap voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen in het Nabije Oosten (UN Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East, UNRWA) zijn geregistreerd in Libanon, en bijna 5 000 in Jordanië; overwegende dat Jordanië zijn grens heeft gesloten voor Palestijnen die het conflict in Syrië ontvluchten, en overwegende dat het hun grotendeels niet wordt toegestaan te werken in Libanon; overwegende dat Iraakse, Afghaanse, Somalische en Soedanese vluchtelingen in Syrië nu opnieuw te maken krijgen met ontheemding;
24.

verplicht zich tot nauwe samenwerking met de Raad, de Commissie, het Congres en de regering van de VS en de belanghebbenden om het volledige potentieel van de trans-Atlantische economische betrekkingen te realiseren en de leidinggevende positie van de EU en de VS bij de liberalisering en de regulering van handel en buitenlandse investeringen te versterken; is vastbesloten de totstandkoming van intensievere bilaterale samenwerking tussen de EU en de VS te stimuleren, zodat hun leidinggevende positie binnen de internationale handel en investeringen in stand blijft;
35.

betreurt dat in het kader van de mensenrechtendialoog tussen de EU en China nog altijd geen echte vooruitgang wordt geboekt en geen concrete en zichtbare resultaten worden behaald; herinnert eraan dat bij de vaststelling van een nieuwe EU-mensenrechtenstrategie, de EU-ministers van Buitenlandse Zaken in juni 2012 hebben toegezegd dat de EU voortaan mensenrechtenkwesties in alle passende vormen van bilaterale dialoog, ook op het hoogste niveau, krachtig aan de orde zal stellen; verzoekt de onlangs benoemde speciale EU-afgezant voor mensenrechten, de EDEO, de Raad en de Commissie hun inspanningen op te voeren om dit proces nieuw leven in te blazen en deze dialoog effectiever en resultaatgericht te maken, waaronder middels voorbereidende bijeenkomsten met zowel internationale als lokale maatschappelijke organisaties en ngo's in aanwezigheid van de autoriteiten van beide partijen; is van mening dat een dergelijke dialoog moet worden opgenomen in alle contacten met ambtenaren van strategische partners, zoals China; benadrukt het belang om alle problemen met betrekking tot de mensenrechten en de rechtsstaat in China en de EU grondig aan te pakken; is van mening dat de EU-China topontmoetingen en besprekingen over de mensenrechten een serie transparante kwesties die moeten worden besproken en concrete criteria moeten inhouden; dringt er bij Catherine Ashton, de hoge vertegenwoordiger van de EU voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, op aan dat zij haar bezorgdheid over schendingen van de mensenrechten in China uitspreekt en in het openbaar verwijst naar concrete gevallen en kwesties die met Chinese ambtenaren in alle ontmoetingen zijn besproken; moedigt de ambtenaren van de EU-lidstaten aan op coherente en gecoördineerde wijze dezelfde lijn te volgen; dringt er bij EU-ondernemingen met activiteiten in China op aan te handelen volgens de VN-richtsnoeren inzake ondernemen en mensenrechten, en dringt er bij de EU en de lidstaten op aan de naleving op de voet te volgen;
28.

neemt nota van de voorlopige toepassing van een eerste economische partnerschapsovereenkomst (EPO) met een groep Afrikaanse landen; moedigt de Commissie ertoe aan om een balans op te maken van het gebrek aan vooruitgang tot dusverre bij het sluiten van andere EPO's waarin de ontwikkelingsbelangen van de ontwikkelingslanden volledig in aanmerking worden genomen; doet een beroep op de Commissie om van deze dynamiek gebruik te maken om de lopende onderhandelingen over EPO's tussen de EU en geïnteresseerde ontwikkelingslanden opnieuw op gang te brengen ten einde hun markten geleidelijk aan op te nemen in het multilaterale kader voor handel; onderstreept hoe belangrijk het is een stabiel en eerlijk juridisch en handelskader in te stellen om de EU-investeringen in de ACS-landen op een voor alle partijen heilzame manier te bevorderen; verzoekt de Commissie rekening te houden met de aanbevelingen van het Parlement inzake de uitholling van de preferenties, de flexibiliteit en de omvang van de tariefafbraak, alsmede om speciale aandacht te besteden aan de tenuitvoerlegging van de EPO's;
F.

overwegende dat de regering meteen na de protesten de wet inzake het ICT uit 1973 heeft gewijzigd om een bepaling in te voeren zodat klagers beroep kunnen aantekenen tegen een oordeel van het tribunaal; overwegende dat de uitspraak tegen Abdul Qader Mollah dus in doodstraf kan worden omgezet; overwegende dat deze vorm van wetgeving met terugwerkende kracht de normen voor een eerlijke rechtsgang schendt, de legitimiteit van de werkzaamheden van het ICT ondermijnt en een schending vormt van het internationaalrechtelijke verbod op dubbele bestraffing („ne bis in idem”), dat ook is neergelegd in artikel 14, lid 7, van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, waarbij Bangladesh partij is;
1.

is verheugd over de mededeling van de Commissie over de modernisering van het staatssteunbeleid, alsmede over de nieuwe verordeningsvoorstellen van de Commissie, verzoekt de Commissie evenwel te waarborgen dat de stimulering van economische groei als een van de algemene doelstellingen van deze hervorming niet opnieuw leidt tot stijgende overheidsschulden;
3.

is verheugd over de verslagen die de speciale rapporteurs zullen indienen over o.a. de mensenrechtensituatie in Iran, Birma/Myanmar en de sinds 1967 bezette Palestijnse gebieden, naast het schriftelijke verslag dat de hoge commissaris voor de mensenrechten zal indienen over de mensenrechtensituatie in Mali, met name in het noordelijke deel van het land, alsmede over huisvesting als onderdeel van het recht op een adequaat levenspeil, over het recht op non-discriminatie in dit verband, over de vrijheid van gedachte, godsdienst of levensovertuiging en over de bevordering en bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in het kader van de terrorismebestrijding;
15.

is daarbij gekant tegen het gebrek aan flexibiliteit bij de besteding van deze middelen in het kader van de geïntegreerde territoriale investeringen (ITI); is van mening dat de lidstaten de mogelijkheid moeten krijgen om de geïntegreerde maatregelen voor duurzame stadsontwikkeling ook via een specifiek operationeel programma of een specifiek zwaartepunt ten uitvoer te leggen;
betreurt het feit dat de 5 0 0 00 000 EUR aan betalingskredieten in de EFG-begrotingslijn (begrotingslijn 04 05 01) in de begroting voor 2012 ontoereikend is gebleken om alle benodigde betalingen te verrichten; betreurt dat de Commissie heeft voorgesteld dit bedrag aan te vullen middels een overschrijving van betalingskredieten uit de Europese Progress-microfinancieringsfaciliteit (begrotingslijn 04 04 15) in plaats van om vers geld te vragen via ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012 zoals zij terecht had gedaan voor overige verzoeken om beschikbaarstelling van middelen uit het EFG; herinnert eraan dat het EFG gecreëerd is als afzonderlijk specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen, en dat het bijgevolg ook een specifieke toewijzing verdient, waardoor wordt voorkomen dat er, zoals in het verleden, bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, hetgeen schadelijk kan zijn voor de verwezenlijking van de beleidsdoelen van het EFG;
71.

onderstreept de cruciale rol van nationale mensenrechtenorganisaties en de samenwerking tussen nationale mensenrechtenorganisaties in de EU en die in de nabuurschapslanden; moedigt initiatieven aan die gericht zijn op overdracht van goede praktijken en coördinatie en bevordering van samenwerking tussen de nationale mensenrechteninstellingen in de lidstaten en in de EU-nabuurschapslanden, zoals het programma 2009-2013 voor samenwerking tussen de ombudsmannen van landen van het Oostelijk Partnerschap, een gezamenlijk initiatief van de Poolse en Franse ombudsman om de kantoren van ombudsmannen, overheidsorganen en non-gouvernementele organisaties in landen van het Oostelijk Partnerschap beter in staat te stellen individuele rechten te beschermen en democratische staten op te bouwen die gebaseerd zijn op de rechtsstaat; benadrukt dat dergelijke acties binnen de EU gecoördineerd moeten worden en dat de EU-instellingen gebruik moeten maken van de hiermee opgedane ervaring; onderstreept de noodzaak om de oprichting van nationale mensenrechtenorganisaties in de nabuurschapslanden met rechtsstelsels waarin deze niet bestaan te bevorderen;
54.

is verheugd over de gezamenlijke uitwerking door de Commissie en de regering van de VS, in het kader van de werkgroep EU-VS, van een gemeenschappelijk programma en een stappenplan voor gezamenlijke/gesynchroniseerde transcontinentale cyberoefeningen in 2012/2013; neemt kennis van de eerste Atlantische cyberoefening in 2011;
8.

maakt zich zorgen over de steeds nationalistischer stemming in Oekraïne, zoals die tot uiting komt in de groeiende aanhang van de Svoboda-partij, die als gevolg daarvan als een van de twee nieuwe partijen haar intrede in de Verkhovna Rada zal doen; wijst erop dat racistische, antisemitische en xenofobe opvattingen tegen de fundamentele waarden en beginselen van de EU indruisen, en roept de democratisch gezinde partijen in de Verkhovna Rada op met deze partij geen aansluiting te zoeken, in te stemmen of coalities te vormen;
31.

erkent de belangrijke rol van geldmarktfondsen bij de kortetermijnfinanciering van financiële instellingen en op het gebied van risicodiversificatie; erkent de verschillende rol en structuur van de in de EU en in de VS gevestigde geldmarktfondsen; erkent dat op grond van de richtsnoeren uit 2010 van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) geldmarktfondsen aan strengere normen (kredietwaardigheid, looptijd van onderliggende effecten en betere informatie aan beleggers) onderworpen zijn; merkt echter op dat sommige geldmarktfondsen, in het bijzonder de fondsen die beleggers een stabiele intrinsieke waarde bieden, kwetsbaar zijn voor massale runs; benadrukt dan ook dat aanvullende maatregelen moeten worden genomen om de veerkracht van deze fondsen te versterken en het liquiditeitsrisico te dekken; staat achter de aanbevelingen voor de regulering en het beheer van de geldmarktfondsen in de verschillende jurisdicties opgenomen in het eindverslag van de IOSCO van oktober 2012; is van mening dat geldmarktfondsen die een stabiele intrinsieke waarde bieden moeten worden onderworpen aan maatregelen om de specifieke risico's die gepaard gaan met hun stabiele intrinsieke waarde te beperken en de kosten die uit deze risico's voortvloeien te internaliseren; is van mening dat toezichthouders, indien haalbaar, geldmarktfondsen verplicht moeten stellen een variabele intrinsieke waarde in te voeren en dat anders waarborgen moeten worden ingevoerd om de veerkracht van geldmarktfondsen met een stabiele intrinsieke waarde te versterken, evenals hun vermogen om aanzienlijke geldopvragingen te weerstaan; verzoekt de Commissie tegen het eerste halfjaar van 2013 een herziene versie van het icbe-kader voor te stellen, waarbij speciaal de nadruk moet liggen op de geldmarktfondsenproblematiek, om geldmarktfondsen te verplichten ofwel een variabele waarde van de activa met een dagelijkse waardering in te voeren ofwel, indien aan een constante waarde wordt vastgehouden, een beperkte bankvergunning aan te vragen en zich te onderwerpen aan kapitaalvereisten en andere prudentiële voorschriften; benadrukt dat toezichtsarbitrage tot een minimum moet worden beperkt;
F.

overwegende dat de zaak Sergej Magnitski, waarin de beginselen van de rechtsstaat ernstig worden geschonden, de meest in het oog springende en best gedocumenteerde zaak is in een lange reeks zaken op het gebied van machtsmisbruik door de Russische wetshandhavingsinstanties; overwegende dat er nog veel meer zaken lopen waarin personen zijn aangeklaagd op verdenking van een economisch misdrijf of wegens vermeende corruptie, maar waarin het er in feite om gaat zakelijke concurrenten of politieke rivalen uit de weg te ruimen;
45.

verzoekt de Commissie meer resultaatgericht ontwikkelingsbeleid uit te voeren waarmee doeltreffendere steun wordt geboden en nauwere beleidssamenhang en betere donorcoördinatie wordt gegarandeerd op nationaal, Europees en mondiaal niveau waarbij opkomende spelers op het gebied van mondiale ontwikkeling steeds belangrijker zullen worden; benadrukt dat er een speciaal trustfonds in het leven moet worden geroepen om het probleem van ondervoeding in ontwikkelingslanden aan te pakken en dat er een raadplegingsprocedure moet worden opgestart over het verschijnsel landroof; dringt er bij de Commissie op aan te zorgen voor een grotere doeltreffendheid van EU-steun in het kader van mogelijke millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling voor de periode na 2015;
49.

wijst op de bezorgdheid bij de Europese burgers, die blijkt uit hun verzoekschriften aan het Parlement, over het misbruik van de uitzonderingen voor onverdoofd slachten in de EU; maakt zich vooral zorgen over het feit dat in sommige lidstaten in hoge mate misbruik wordt gemaakt van de huidige uitzondering rond onverdoofd slachten, wat nadelig is voor het dierenwelzijn, de landbouwers en de consumenten; zet de Commissie ertoe aan haar evaluatie van de etikettering van vlees afkomstig van dieren die zonder verdoving werden geslacht te versnellen en haar verslag voor 2013 uit te brengen, volgende op haar toezegging om deze evaluatie in 2011 uit te voeren; benadrukt dat de kwestie van consumenten die niet te weten komen of het vlees dat zij kopen al dan niet afkomstig is van dieren die zonder verdoving werden geslacht een kwestie is van groot algemeen belang om redenen van transparantie en dierenleed; onderstreept echter dat etikettering geen alternatief is voor goede handhaving, aangezien etiketten de consument enkel wegwijs kunnen maken als de verstrekte informatie gecontroleerd en correct is;
C.

overwegende dat iedere vorm van genitale verminking van vrouwen een schadelijke traditionele praktijk is die niet kan worden beschouwd als een godsdienstig voorschrift, maar een daad van geweld is tegen vrouwen en meisjes die een schending van hun grondrechten inhoudt, met name het recht op persoonlijke veiligheid en integriteit, lichamelijke en geestelijke gezondheid en seksuele en reproductieve gezondheid, en bovendien bij minderjarige meisjes ook nog eens een vorm van kindermisbruik inhoudt; overwegende dat de eerbiediging van culturele tradities of initiatieriten geen rechtvaardigingsgrond kunnen vormen voor dergelijke schendingen;
52.

is meer in het algemeen van mening dat de rol van de regionale adviesraden voor wat hun representativiteit en gezag betreft, moet worden versterkt; dringt er in dat verband bij de Commissie op aan om een nieuw voorstel in te dienen dat gericht is op het versterken van de deelname van belanghebbenden en ambachtelijke en kleinschalige visserijtakken, om zo in het kader van het GVB een werkelijke regionalisering tot stand te brengen; is in dat opzicht ingenomen met het voorstel van de Commissie om een adviesraad voor de Zwarte Zee op te richten; benadrukt tevens dat de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee (GFCM) geen passend kader voor het beheer van de Zwarte Zee biedt, maar dat een nieuwe regionale organisatie voor visserijbeheer moet worden opgezet; verzoekt de Commissie de dialoog met de landen aan de Zwarte Zee te intensiveren, met name wat betreft de exploitatie en instandhouding van visbestanden; vraagt om de oprichting van een adviesraad voor de ultraperifere regio's; is van mening dat er conform de richtsnoeren van de Commissie ten aanzien van de beginselen van regionalisering en subsidiariteit moet worden overwogen om gezien de gevoelige aard van de specifieke situatie van de ultraperifere regio's een regionale adviesraad voor de ultraperifere gebieden op te richten; benadrukt dat de regionale adviesraden het Parlement en de Raad advies moeten verstrekken inzake de goedkeuring van meerjarenplannen en in hun besluitvorming een beroep moeten doen op wetenschappers;
6.

is verheugd over de voorstellen van de Commissie om per land verslag uit te brengen in het kader van de jaarrekeningen- en transparantierichtlijnen; herhaalt dat het per land verslag uitbrengen voor grensoverschrijdende bedrijven van essentieel belang is om ontwijking van de vennootschapsbelasting op te sporen;
5.

eist dat over de politieke standpunten die worden overeengekomen door de Europese Raad, wordt onderhandeld tussen het Parlement en de Raad, in de formatie Algemene Zaken, vóór de Raad zijn voorstellen formeel indient om de goedkeuring te verkrijgen van het Parlement van de verordening betreffende het volgende meerjarig financieel kader overeenkomstig artikel 312 VWEU; benadrukt het feit dat de onderhandelingen over de wetgevingsvoorstellen betreffende de meerjarenprogramma's zullen worden gevoerd volgens de gewone wetgevingsprocedure en zullen worden afgewerkt zodra een akkoord over de financiële middelen voor de programma's is bereikt; is vastbesloten indien nodig onbeperkt gebruik te maken van zijn bevoegdheden in het kader van de goedkeuringsprocedure en de gewone wetgevingsprocedure, zoals die zijn vastgelegd in het Verdrag;