29. 8. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 218/15 
a) verlening van de status van valuta aan de particuliere Ecu 
en toelating ervan tot de officiële fixing in alle landen 
waar deze bestaat; 
b) geleidelijke gebruikmaking van de Ecu voor kapitaalver­
keer, waarbij normen worden vastgesteld voor een vrije 
toegang tot in Ecu luidende financiële instrumenten 
(emissies van de Gemeenschapsinstellingen, door Euro­
pese ondernemingen uitgegeven obligaties) en waarbij 
den ingezetenen van de Gemeenschap het recht krijgen, 
lopende rekeningen en termijnrekeningen in Ecu te 
openen; 
c) bevordering van het gebruik van de Ecu: 
— voor facturaties bij zakentransacties binnen de 
Gemeenschap; 
— voor intracommunautaire aanbestedingen; 
— via gesprekken met de olie- en grondstoffenproduce-
rende landen - waarbij de Gemeenschap overwe-
Gedaan te Brussel, 4 juli 1985. 
1. Sociaal-economische ontwikkelingen 
1.1. Het Comité stelt vast dat de economische groei in de 
Gemeenschap in 1984 voor het eerst sinds het eind van de 
jaren '70 meer dan 2 % bedroeg. Het inflatiepercentage bleef 
dalen, er vond een reële vermindering van de overheidsuit­
gaven plaats, de produktiviteit steeg, de loonmatiging werd 
gehandhaafd en de winsten gingen omhoog. 
Niettemin klom de werkloosheid op tot een jaargemiddelde 
van 12,7 miljoen werklozen, d.w.z. 11 % van de beroepsbe­
volking. gend in het krijt staat - met het doel, de contracten in 
Ecu te doen luiden. 
Alle belemmeringen voor het vrije gebruik van de Ecu in de 
Lid-Staten moeten uit de weg worden geruimd, zodat voor 
allen dezelfde voorwaarden gelden. 
d) eventuele gebruikmaking van de Ecu bij de handel in 
landbouwprodukten binnen de Gemeenschap (nagegaan 
moet worden welke voordelen zulks zou opleveren); 
e) meer systematische vergaring van inlichtingen betreffen­
de de ontwikkeling van de Ecu in de commerciële en de 
financiële sector; 
f) bevordering - in samenwerking met de Bank voor 
internationale betalingen - van clearing van banktrans-
fers in Ecu. 
Deze voorstellen zouden in het bestaande institutionele 
raamwerk tot verwezenlijking kunnen worden gebracht. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Gerd MUHR 
1.2. Deze stijging van de werkloosheid heeft er samen met 
de demografische ontwikkeling voor gezorgd dat de onge­
lijkheden groter zijn geworden, aangezien zowel absoluut als 
proportioneel gezien steeds meer mensen afhankelijk worden 
van de sociale zekerheidstelsels van de Gemeenschap. Bijzon­
der opvallend is dat de langdurige werkloosheid tot nieuwe 
armoede leidt (*). 
1.3. Het bezuinigingsbeleid van de overheden, waardoor 
vele uitkeringtrekkers er reëel op achteruitgingen of in 
sommige gevallen zelfs geheel of gedeeltelijk het recht op een 
(l) Zie het advies van het ESC inzake een specifieke communautaire 
actie ter bestrijding van de armoede (PB nr. C 25 van 28. 1. 
1985). Advies inzake de ontwikkeling van de sociale toestand in de Gemeenschap in 1984 
(85/C 218/09) 
Procedure 
De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft op 3 juni 1985 besloten het Economisch en 
Sociaal Comité om advies te vragen inzake de ontwikkeling van de sociale toestand in de Gemeenschap 
in 1984. 
De Afdeling voor sociale vraagstukken, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaam­
heden was belast, heeft haar advies op 23 mei 1985 goedgekeurd. Rapporteur was de heer 
Roycroft. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 228e zitting (vergadering van 4 juli 1985) het 
volgende advies uitgebracht, dat met 75 stemmen vóór en 10 stemmen tegen, bij 13 onthoudingen, is 
goedgekeurd: 
Nr. C 218/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 8. 85 
uitkering verloren, heeft deze trend nog versterkt. Bovendien 
is dit beleid nadelig geweest voor vernieuwingsmaatregelen 
en belangrijke projecten van de Gemeenschap die gericht 
waren op verkleining van de sociale en regionale ongelijkhe­
den. 
1.4. In sommige landen ontstaat niet alleen een steeds 
grotere kloof tussen „werkhebbenden" en „werklozen", maar 
worden ook de verschillen tussen de loontrekkers steeds 
groter. Hoewel in sommige landen de reële lonen stegen, 
ondanks een geringere stijging van de nominale lonen, is de 
reële koopkracht van de werknemers ten gevolge van de 
loonmatiging in het algemeen toch verminderd. 
1.5. Positief te beoordelen in dit verband zijn volgens het 
Comité een aantal afspraken over lonen en arbeidsvoorwaar­
den, in het bijzonder wanneer 
— deze bescherming bieden aan de laagstbetaalden en de 
zwaksten, en 
— verband houden met arbeidsplaatsenschepping. 
Een dergelijke gezamenlijke aanpak verdient de voorkeur 
boven het eenzijdig doordrukken van veranderingen die voor 
bepaalde groepen tot verslechtering van de arbeidsvoorwaar­
den en van hun maatschappelijke status leiden. 
2. Overwegingen van economisch beleid 
2.1. De Commissie schetst in de conclusies van haar 
economisch jaarverslag voor 1984 de hoofdlijnen van een 
economisch beleid: blijvende loonmatiging, verdere reële 
verlaging van de overheidsuitgaven (en dus van de sociale 
uitgaven) en versoepeling van een aantal arbeids-, aanwer-
vings- en ontslagvoorwaarden (1). De bedoeling van dit alles 
is de industriële groei te bevorderen en het economisch herstel 
te consolideren en te stimuleren om via deze weg werkgele­
genheid te scheppen. 
2.2. Het Comité onderstreept met name dat een positieve 
dialoog tussen de sociale partners en solidariteit binnen de 
democratische maatschappij onmisbare voorwarden zijn 
voor een blijvende economische en industriële groei die in de 
eerste plaats gericht zou moeten zijn op het scheppen van 
werkgelegenheid. 
Daarom bestaat bezorgdheid over sommige implicaties van 
de beleidsvoorstellen uit het economisch jaarverslag van de 
Commissie: minder binnenlandse vraag, verdere verlaging 
van de overheidsuitgaven waardoor de ongelijkheden nog 
groter worden en kwetsbare groepen, die afhankelijk zijn van 
de sociale zekerheidstelsels, steeds meer tot randgroepen 
worden, verslechtering van de arbeidsvoorwaarden en de 
betrekkingen tussen de sociale partners doordat veranderin­
gen worden opgelegd en niet via ca.o.-onderhandelingen 
gezamenlijk wordt besloten over de wederzijdse rechten en 
plichten. 
(^ PBnr. L45 van 14. 2. 1985. Het Comité staat niettemin open voor nieuwe ideeën omtrent 
de werkloosheid, die een cruciaal probleem vormt. Het ziet 
dan ook in dat in onderling overleg moet worden bekeken op 
welke wijze de industriële groei bevorderd kan worden en 
hoe dit moet gebeuren: bij voorbeeld door het wegnemen van 
marktbelemmeringen in „het Europa dat geen Europa is" en 
de invoering van selectieve belastingverlichtingen voor kleine 
of groeiende bedrijven waarin arbeidsplaatsen worden 
gecreëerd. 
Voor een positievere aanpak van een en ander zou kunnen 
worden voortgebouwd op de resultaten van het Eerste en de 
in overleg gekozen sociaal-economische beleidsopties van het 
Tweede Sociaal Actieprogramma. 
3. Overwegingen van sociaal beleid 
3.1. Er zij aan herinnerd dat het sociale beleid geïnspi­
reerd moet zijn op de in artikel 2 van het Verdrag geformu­
leerde doelstelling: harmonische ontwikkeling van de econo­
mische activiteit en een toenemende verbetering van de 
levensstandaard voor alle burgers van de Gemeenschap. 
3.2. Het Comité wijst er evenals in vroegere adviezen op, 
dat het economische en het sociale beleid op elkaar moeten 
zijn afgestemd en dat stabiele maatschappelijke verhoudin­
gen en solidariteit een eerste vereiste zijn voor de verwezen­
lijking van een kwalitatieve economische groei (2). 
3.3. Het Comité vestigt er de aandacht op dat stijgende en 
langdurige werkloosheid, met name onder de jongeren, een 
bedreiging vormt voor de maatschappelijke orde en de 
democratische instellingen. Het is niet overbodig hier op­
nieuw te wijzen op de kosten en de gevolgen van 
hoge, aanhoudende werkloosheid (3): 
— meer armoede en uitholling van de maatschappij en het 
gezin; 
— grotere eenzamheid en wanhoop waardoor zelfmoord, 
drugsmisbruik en criminaliteit toenemen; 
— risico's voor de politieke stabiliteit in Europa en een reële 
kans op extremistische en gewelddadige reacties. 
4. Conclusies 
Bij beschouwing van de ontwikkeling van de sociale toestand 
in 1984 komt men tot de volgende zeven conclusies: 
4.1. Een blijvende kwalitatieve economische groei kan 
slechts bereikt worden bij maatschappelijke stabiliteit en 
solidariteit. 
(2) Zie het advies van het ESC inzake de ontwikkeling van de sociale 
toestand in 1983 (PB nr. C 307 van 19. 11. 1984). 
(3) Zie het advies van het ESC inzake de ontwikkeling van de sociale 
toestand in 1982 (PB nr. C 286 van 24. 10. 1983). 
29. 8. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 218/17 
4.2. Voor een dynamisch door allen gesteund beleid dat 
in de allereerste plaats gericht is op bestrijding van de 
werkloosheid, is het onder meer noodzakelijk dat de collec­
tieve maatschappelijke verantwoordelijkheid in het bijzon­
der voor de zwakste en meest kwetsbare groepen wordt 
gehandhaafd en dat voor ca.o.'s en meer in het algemeen 
voor het sociaal overleg een grotere plaats wordt inge­
ruimd. 
4.3. Een terugblik op de aanbevelingen van het advies 
inzake de ontwikkeling van de sociale toestand in 1983 laat 
zien dat er weinig vooruitgang is geboekt en dat deze 
aanbevelingen niets aan betekenis hebben verloren. Dit geldt 
in het bijzonder voor enkele van de in bovengenoemd advies 
beschreven voorwaarden die aan het welslagen van een 
sociaal beleid van de Gemeenschap werden verbonden: 
— erkenning van de kosten van „het Europa dat geen 
Europa is" en van de positieve „multiplier"-effecten van 
gezamenlijke economische en sociale maatregelen op 
Gemeenschapsniveau die bevorderlijk zijn voor een bre­
dere, snellere en duurzamere groei; 
— het bijeenbrengen en de besteding van de „eigen midde­
len" van de Gemeenschap; 
— een doeltreffende communautaire besluitvormingsproce­
dure; 
— schepping van beleidsinstrumenten met het doel de 
maatschappelijke stabiliteit in de Gemeenschap te hand­
haven en te consolideren. 
4.4. Er is vooral een „veelzijdige" aanpak nodig, bestaan­
de uit: 
— maatregelen aan de aanbodzijde bij het op peil houden 
van de vraag en selectieve stimulering in de richting van 
arbeidsplaatsenschepping en sociale behoeften; 
— een nieuwe positieve houding ten opzichte van de onder­
neming waarbij de sociale verworvenheden gehandhaafd 
blijven en op verschillende niveaus gebruik wordt 
gemaakt van de ca.o.'s, bij voorbeeld op het punt van de 
verkorting en de reorganisatie van de werktijd, de 
maatregelen ter bevordering van de geografische en 
beroepsmobiliteit enz.; 
— technologische vernieuwing gepaard gaande met vol­
doende informatie en overleg, registratie van de maat­
schappelijke gevolgen, een goede overlegstructuur in het 
bedrijfsleven en een positievere aanpak van beroepskeu­
zevoorlichting, scholing en herscholing, in het bijzonder 
waar het jongeren en langdurige werklozen betreft ('); 
(') Zie de volgende adviezen van het Economisch en Sociaal 
Comité: 
— Technologische ontwikkeling en sociale veranderingen (PB 
nr. C 307 van 19. 11. 1984). 
— Beroepsopleiding en nieuwe informatietechnologieën: nieu­
we communautaire initiatieven in het tijdvak 1983-1987 
(PBnr. C 77 van 21. 3. 1983). 
— Beroepsopleiding in de Europese Gemeenschappen in de 
jaren '80 (PB nr. C 124 van 9. 5. 1983). 
— Plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven (PB nr. C 206 van 
6. 8. 1984). — identificatie van bedrijvigheidsremmende belastingfacto­
ren en bestudering van de winstpercentages, de winsten 
en de werkscheppende winstinvesteringen; 
— schepping van arbeidsplaatsen in het midden en kleinbe­
drijf door middel van selectieve, doelgerichte premie-
steun, met name voor de aanstelling van jonge werkzoe­
kenden in arme stadswijken en achtergebleven platte­
landsgebieden. 
Het Comité onderstreept nogmaals dat bij de huidige 
sociaal-economische problemen een intensievere samenwer­
king tussen de sociale partners ook op EG-niveau noodza­
kelijk is en dat zij gezamenlijke verantwoordelijkheid moeten 
dragen. Deze verantwoordelijkheid op het vlak van de 
sociaal-economische aspecten van het beroepsleven zou 
moeten worden geschraagd door begeleidende maatregelen 
van de Europese Gemeenschap en van de Lid-Staten. 
4.5. Overeenkomstig de geest van de Verdragen van 
Rome en Parijs moet er voortdurend op worden gelet dat niet 
wordt getornd aan de sociale verworvenheden van de 
werklozen, maar ook niet aan die van bejaarden, gehandi­
capten en andere kwetsbare groepen die buiten het arbeids­
proces vallen. In dit verband pleit het Comité met klem voor 
de opzet van een communautair beleid ten behoeve van 
bejaarden. 
4.6. Er is dringend behoefte aan een aantal streefcijfers en 
parameters voor algemene doelstellingen van het sociaal 
beleid van de Gemeenschap, die even belangrijk zijn als 
vergelijkbare maatregelen ter bevordering van de commu­
nautaire economische groei. Er zou bij voorbeeld kunnen 
worden gekeken naar de ontwikkeling van de ongelijkheid, 
maatschappelijke isolatie (randgroepen) en de levensstan­
daard van de armen, beroepsongevallen en -ziektes in de 
Gemeenschap en de kostenvoordelen van preventieve maat­
regelen, uitvoering van de sociale wetgeving van de Gemeen­
schap, arbeidsplaatsenschepping en opleidingsplaatsen, 
enz. (2). Op al deze terreinen zijn gefundeerde maatregelen 
op communautair niveau nodig. 
4.7. De huidige Europese Gemeenschap bestaat niet 
alleen om gezamenlijk handel te drijven en nauwere econo­
mische banden aan te knopen. Zij heeft ook een belangrijke 
opdracht van sociale aard. Zij is opgericht met het doel 
volkeren te verenigen in een gezamenlijk op te vatten 
onderneming en maatschappelijke saamhorigheid te creëren. 
Daarom moet zij kwetsbare groepen aan zich binden, de 
zwakken, gehandicapten, zieken en bejaarden beschermen 
en de bij de oprichting nagestreefde gemeenschappelijke 
sociale doelstellingen en verantwoordelijkheden ten opzichte 
van elkaar opnieuw onderschrijven. Dit is de reden waarom 
het economische en het sociale beleid hand in hand moeten 
gaan. Het nemen van economische maatregelen moet steeds 
(2) Zie het advies van het ESC inzake arbeidsgeneeskunde (PB nr. 
C 307 van 19. 11. 1984) en het advies van het ESC inzake 
kanker als beroepsziekte (PB nr. C 188 van 29. 7. 1985). 
Nr. C 218/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 8. 85 
gepaard gaan met zorg voor het welzijn van degenen die zich 
in deze tijd van radicale veranderingen minder goed staande 
kunnen houden. Deze globale aanpak, die het eerst in de Verdragen tot uitdrukking is gekomen, moet in tijden van 
economische crisis of trage groei meer dan ooit door de 
Gemeenschap worden onderschreven. 
Gedaan te Brussel, 4 juli 1985. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Gerd MUHR 
BIJLAGE 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
Verworpen wijzigingsvoorstel 
Onderstaand wijzigingsvoorstel zoals geformuleerd op basis van het advies van de Afdeling, dat in overeenstem­
ming met het Reglement van Orde werd ingediend, is tijdens de beraadslagingen door het Comité verworpen: 
Paragraaf 2.1 
Aan het slot van deze paragraaf de volgende tekst toe te voegen: 
„Verder wordt aanbevolen de bestaande nationale belasting- en verzekeringsregelingen die enerzijds de werkgevers 
ervan weerhouden nieuwe arbeidsplaatsen te scheppen en anderzijds potentiële werknemers ervan weerhouden een 
betrekking aan te nemen, nader te bekijken. Het Comité schaart zich achter deze doelstellingen omdat het scheppen 
van nieuwe arbeidsmogelijkheden de werkgelegenheidssituatie alsook het werknemersinkomen ten goede komt en 
tegelijkertijd meer geld vrijmaakt voor sociale actieprogramma's ten bate van de meest kwetsbare categorieën van 
onze samenleving.". 
Bijgevolg moet ook de eerste zin van de tweede alinea van paragraaf 2.2 worden gewijzigd, en wel als volgt: 
„Er is dan ook reden tot bezorgdheid over sommige implicaties . . .". 
Motivering 
Dit wijzigingsvoorstel spreekt voor zichzelf. 
Uitslag van de stemming 
28 stemmen vóór, 
48 stemmen tegen, 
13 onthoudingen. 
Advies inzake de economische situatie medio 1985 
(85/C 218/10) 
Procedure 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 20, november 1984 besloten, overeenkomstig artikel 20, 
vierde alinea, van het Reglement van Orde een advies op te stellen over het onderwerp „Economische 
situatie in de Gemeenschap (medio 1985)".