Ê^l^^'î?^^ 
"Hh ' ' r 
m^ COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM03 )468 def. - SYN481 
Brussel, 8 december 1993 
Voorstel voor een 
VERORDENING (EG) VAN DE RAAD 
betreffende de tenuitvoerlegging van 
IMO-Resolutie A.747(18) inzake de toepassing van de tonnagemeting op 
ballastruimten in tankers met gescheiden ballasttanks (SBT) 
(door de Commissie ingediend) 
ALGEMENE INLEIDING 
1. In haar mededeling "Een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op 
zee«(l) van 24 februari 1993 vestigt de Commissie de aandacht op het 
probleem van het heffen van havenrechten op de tonnage van gescheiden 
ballasttanks in olietankers. 
2. In de mededeling wordt erop gewezen dat, niettegenstaande de algemene 
vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) in 1991 
Resolutie A.722(17) ^ "Toepassing van de tonnagemeting op ballastruimten 
in tankers met gescheiden ballasttanks" heeft aangenomen, de havenrechten en 
andere heffingen door het niet toepassen van die resolutie voor SBT's 15 à 
20 % hoger liggen dan voor conventionele tankers wanneer men de vervoerde 
olielading vergelijkt. 
3. Een lege olietanker moet om veilig te kunnen varen water als ballast 
innemen. De conventionele olietankers gebruiken hiervoor een aantal tanks 
waarin tevoren olie werd vervoerd. Het ballastwater wordt verontreinigd met 
+ 5 % van de achtergebleven olie. Tijdens de reis wordt het vervuilde 
ballastwater na het reinigen van de tanks vervangen door schoon zeewater. 
Het vervuilde water wordt na bezinking geloosd waardoor het mariene milieu 
wordt verontreinigd. 
Moderne olietankers zijn evenwel voorzien van tanks die uitsluitend als 
waterballasttanks worden gebruikt. Het vervangen van het ballastwater 
veroorzaakt dus geen verontreiniging van de zee. 
4. De kwestie van het vervangen van het ballastwater wordt behandeld in het 
MARPOL-73/78-Verdrag^ waarin wordt geëist dat elke nieuwe olietanker als 
omschreven in het Verdrag boven een bepaald laadvermogen moet zijn voorzien 
van tanks waarin het olievrije ballastwater wordt opgeslagen. Deze 
(1) COM(93)66 def., punten 29-33 van deel II 
(2) Resolutie A.722 (17) van 6 november 1991, thans vervangen door 
Resolutie A. 747 (18) van 4 november 1993 
(3) Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen 
(1973) en het daarop betrekking hebbend Protocol van 1978 
- 2 -
olietankers worden SBT's genoemd^4). 
De SBT's en de conventionele tankschepen maken op dit ogenblik naar schatting 
respectievelijk 35 en 65 % uit van de olietankervloot van de wereld. 
Het verschil tussen een SBT en een conventionele olietanker bestaat hierin 
dat de eerste beschikt over ballasttanks en een leidingsysteem die volledig 
zijn gescheiden van die voor de lading en die niet gebruikt worden voor het 
vervoer van de olielading. Deze afzonderlijke of gescheiden ballasttanks 
worden dus constant gebruikt voor het opslaan en pompen van ballastwater. Het 
feit dat het door een SBT geloosde ballastwater geen olie bevat is uiteraard 
gunstig voor het milieu. 
Aangezien een gedeelte van de ruimte van een olietanker die voldoet aan de 
voorwaarden voor een SBT permanent gereserveeerd wordt voor ballastwater, 
heeft een dergelijk tankschip een kleiner laadvermogen. Om een zelfde 
laadvermogen te hebben als een conventionele olietanker moet een SBT een 
bruto tonnage (GT)(5) hebben die 15 à 20 % hoger ligt dan die van een 
conventionele olietanker. 
Het probleem ontstaat doordat de havenrechten en andere heffingen vaak op de 
bruto tonnage van het schip zijn gebaseerd. Aangezien een SBT een bruto 
tonnage heeft die 15 à 20 % hoger ligt dan die van een conventionele 
olietanker moet een SBT ook 15 à 20 % meer aan havenrechten en andere 
heffingen betalen dan een conventionele tanker. Dit heeft tot gevolg dat een 
SBT, hoewel hij milieuvriendelijk is, niet te rechtvaardigen hogere 
havenrechten en heffingen moet betalen. 
De discriminatie die ontstaat wanneer volgens het huidige tariefsysteem 
rechten worden geheven, maakt het dringend nodig dat als grondslag voor de 
havenrechten en andere heffingen op uniforme wijze de tonnagemeting wordt 
toegepast op gescheiden ballastruimten in olietankers ten einde de 
scheepseigenaars ervan te overtuigen te investeren in milieuvriendelijke 
olietankers die in aanmerking kunnen komen voor een op basis van 
internationale overeenkomsten vast te stellen financieel gunstige regeling. 
Om in een dergelijke regeling te voorzien heeft de vergadering van de 
Internationele Maritieme Organisatie (IMO) als aanvulling op het 
Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen, 1969, op 
14 november 1977 Resolutie A.388(X) aangenomen, gewijzigd bij 
Resolutie A.722 (17) van 6 november 1991 en laatstelijk bij 
Resolutie A.747 (18) van 4 november 1993 die Resolutie A.722(17) vervangt. 
Deze IMO-resoluties zijn slechts aanbevelingen. In de resolutie worden de 
regeringen verzocht hun havenautoriteiten en loodsdiensten te adviseren om 
bij de vaststelling van de vergoedingen de tonnage van de gescheiden 
ballasttanks in mindering te brengen van de bruto tonnage (GT) als berekend 
in overeenstemming met de formule in de bijlage van de resolutie en als 
vermeld op de Internationale Meetbrief (1969). 
Naast de IMO-aanbeveling heeft de International Association of Ports and 
Harbours (IAPH) op haar tweejaarlijkse vergadering in 1991 een resolutie 
aangenomen ter ondersteuning van IMO-Resolutie A.722(17). Op haar 18e 
conferentie in 1993 heeft de IAPH vervolgens Resolutie nr. 2 aangenomen 
waarin, met het oog op een duurzame economische en operationele ontwikkeling 
van de havens, wordt verklaard dat stimulansen dienen te worden overwogen die 
(4) Verordening 13 in bijlage I van MARPOL-73/78 
(5) Overeenkomstig het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen, 
1969 
"de goedkeuring zouden kunnen omvatten van een regeling waarbij schepen die 
qua uitrusting en exploitatie milieuvriendelijk zijn door de structuur van de 
haventarieven en -vergoedingen worden gestimuleerd". 
9. De overheid en andere openbare en particuliere instanties in veel landen, 
waaronder de Lid-Staten, blijven evenwel in het huidige tariefstelsel rechten 
en heffingen toepassen op SBT's op een wijze die niet in overeenstemming is 
met IMO-Resoluties A.388(X), A.722(17) en A.747(18). De eigenaars van SBT's 
worden dus nog steeds financieel benadeeld en de exploitanten en 
contractanten worden ertoe aangezet geen gebruik te maken van deze 
milieuvriendelijke schepen omdat dit voor hen commercieel gezien nadelig is. 
Het financieel verschil schommelt naargelang van de ouderdom van de schepen 
tussen ongeveer 15 en 20 %. 
SBT-supertankers moeten telkens wanneer zij een haven aandoen 40.000 tot 
240.000 dollar meer aan havenrechten betalen. Dit betekent dat voor sommige 
schepen op bepaalde routes een SBT per jaar tot 1 miljoen dollar meer kan 
moeten betalen aan rechten indien de IMO-resolutie niet ten uitvoer wordt 
gelegd. 
10. Deze verordening heeft niet tot doel de tarieven te harmoniseren die de 
autoriteiten toepassen voor het toerekenen van de verleende diensten aan de 
gebruikers. Evenmin zal via deze verordening het Internationaal Verdrag 
betreffende de meting van schepen van 1969 verplicht worden gesteld in het 
Gemeenschapsrecht aangezien alle Lid-Staten dit Verdrag reeds hebben 
bekrachtigd en ten uitvoer gelegd. 
MOTIVERING 
11. a) Welke zijn de doelstellingen van de voorgenomen actie in het licht van de 
verplichtingen van de Gemeenschap ? 
De verordening heeft tot doel : 
- het ontwerp, de bouw en het gebruik van gescheiden ballasttanks in 
olietankers aan te moedigen; 
- het gebruik van de milieuvriendelijke SBT's in de Gemeenschap aan te 
moedigen door bij het bepalen van de havenrechten in de havens van de 
Gemeenschap de bestaande internationale aanbevelingen toe te passen 
voor het in mindering brengen van de tonnage van gescheiden 
ballasttanks van sommige olietankers om aldus het mariene milieu te 
beschermen. 
De Buitengewone Raad "Milieu en Vervoer" heeft op zijn vergadering van 
25 januari 1993 de Gemeenschap en de Lid-Staten aangespoord tot een 
strikte en convergente toepassing van de internationale regels in de 
gehele Gemeenschap. In de op 7 en 8 juni 1993 besproken lijst van 
prioritaire acties heeft de Raad er ook bij de Gemeenschap en de Lid­
staten op aangedrongen "IMO-Resolutie A.722(17) inzake de toepassing van 
de tonnagemeting op ballastruimten in olietankers met gescheiden 
ballasttanks ten uitvoer te leggen". In de op 24 februari 1993 door de 
Commissie goedgekeurde en door de Raad Vervoer op 8 juni 1993 aangenomen 
mededeling "Een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee", 
waarvan de doelstellingen ten volle door de Commissie werden gesteund, 
4 -
wordt gewezen op de noodzaak van een verplichte toepassing van IMO-
Resolutie A.722 (17) (thans vervangen door Resolutie A.747(18) van 
4 november 1993) waarin de beginselen zijn neergelegd die door alle Lid-
Staten voor alle havens in de Gemeenschap zijn onderschreven om het 
beoogde doel, namelijk schonere zeeën, te kunnen verwezenlijken. 
Een en ander impliceert dat door de toepassing van deze internationaal 
overeengekomen aanbeveling door de havens en andere personen in de 
Gemeenschap een financiële stimulans zal worden gegeven aan de eigenaars 
en exploitanten om gebruik te maken van en te investeren in 
milieuvriendelijke olietankers. 
b) Valt de voorgenomen actie onder de exclusieve bevoegdheid van de 
Gemeenschap of onder een met de Lid-Staten gedeelde bevoegdheid ? 
De bevoegdheid is verdeeld over de Gemeenschap en de Lid-Staten. Het is 
de taak van de Lid-Staten in het kader van de IMO een methode voor het 
berekenen van de tonnage van schepen uit te werken en goed te keuren. De 
Gemeenschap bezit uit hoofde van artikel 84, lid 2, van het Verdrag de 
exclusieve bevoegdheid om te zorgen voor een uniforme toepassing door de 
openbare instanties en particulieren. De markt is het meest gediend met 
een uniforme toepassing van de IMO-aanbeveling. Het optreden van de 
Gemeenschap vormt de rechtsgrondslag - de verplichte toepassing van een 
internationale aanbeveling - terwijl de openbare instanties en 
particulieren passende maatregelen moeten nemen om voor de naleving van 
de regel te zorgen. 
De actie wordt overwogen omdat de havenautoriteiten in de Lid-Staten er 
zeer weigerachtig tegenover stonden om ieder afzonderlijk de relevante 
IMO-resoluties in te voeren en dit ook waarschijnlijk in de toekomst niet 
zullen willen doen aangezien de afzonderlijke havens in een nadelige 
concurrentiepositie zouden worden geplaatst indien zij als enige de 
resolutie toepassen. 
Er is bijgevolg een optreden van de Gemeenschap nodig om de Lid-Staten te 
helpen bij de tenuitvoerlegging van de IMO-resolutie omdat zij, ook al 
hebben zij de daaraan ten grondslag liggende beginselen goedgekeurd, dit 
niet zonder steun van de Gemeenschap kunnen doen. De verordening voorziet 
in een mechanisme dat, om eventueel inkomensverlies te compenseren, de 
havenautoriteiten en andere autoriteiten de mogelijkheid biedt om andere 
schepen extra te laten betalen. 
c) Communautaire dimensie van het probleem ? 
Elf Lid-Staten zijn als havenstaten voor zeeschepen bij deze kwestie 
betrokken. Het olievervoer naar de Gemeenschap over de haar omringende 
wateren maakt ongeveer 25 % uit van het olietransport over de gehele 
wereld. Voor het olietransport in de communautaire wateren liggen deze 
cijfers zelfs nog hoger als gevolg van de schepen die deze wateren in 
transito passeren. Dit enorme vervoer van een energiebron die van vitaal 
belang is voor de Gemeenschap moet in stand worden gehouden. Dit mag 
evenwel niet gebeuren tegen een onaanvaardbaar hoog risico voor het 
milieu. Daarom moeten maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat 
deze lading met milieuvriendelijke schepen wordt vervoerd. Schepen die 
aan deze voorwaarden voldoen, zoals de SBT's, mogen niet economisch 
worden benadeeld. 
De communautaire dimensie wordt ook bepaald door de milieuaspecten die 
hiermee verband houden. In het milieubeleid is het beleidsniveau waarop 
actie dient te worden ondernomen afhankelijk van de geografische 
uitgestrektheid van het milieuprobleem. Ruimtelijke congruentie 
veronderstelt dat verontreiniging op communautair of wereldvlak, zoals 
die welke in deze verordening wordt behandeld, op EG-niveau moet worden 
aangepakt om tot een efficiënte en kosteneffectieve oplossing te komen. 
De afzonderlijke Lid-Staten kunnen het probleem niet oplossen indien het 
grensoverschrijdende Europese en internationale dimensies heeft. 
Welke is, rekening houdend met de middelen van de Gemeenschap en die van 
de Lid-Staten, de efficiëntste oplossing ? 
De efficiëntste oplossing bestaat, zoals hierboven uitvoerig is 
beschreven, in een optreden op communautair niveau. 
Wat is de concrete meerwaarde van de door de Gemeenschap overwogen actie 
en hoeveel zou het kosten als de actie niet wordt uitgevoerd ? 
De concrete meerwaarde van deze verordening bestaat erin dat zij alle 
havenautoriteiten en andere autoriteiten in de Gemeenschap, zonder 
inmenging in het rechtssysteem van de Lid-Staten, er op ondubbelzinnige 
wijze zal toe dwingen te doen wat zij ondanks het bestaan van een 
internationale aanbeveling tot dusver hebben nagelaten, namelijk : 
- de internationale bepalingen op een uniforme wijze op alle havens van 
de Gemeenschap toe te passen en te handhaven en de onverantwoord hoge 
havenrechten en andere heffingen voor SBT's af te schaffen; 
- verontreiniging van het mariene milieu te helpen voorkomen door SBT's 
naar de Gemeenschap aan te trekken in plaats van de vroegere generatie 
van tankschepen zonder gescheiden ballasttanks. Van alle olietankers 
die tussen de Middellandse-Zeehavens varen zou naar schatting 60 % niet 
over gescheiden ballasttanks beschikken; 
- voorkomen dat er tussen de havens in de Gemeenschap die de 
internationaal aanbevolen gunstiger regeling voor olietankers al dan 
niet toepassen concurrentiedistorsie ontstaat bij de vaststelling en 
heffing van havenrechten. Dit punt vraagt nadere toelichting : 
i) havens die de vermindering niet toepassen hebben voor hetzelfde 
aantal verwerkte tonnen olie meer inkomsten uit havenrechten dan 
havens die de vermindering wel toepassen; 
ii) havens die de vermindering toepassen moeten een groter aantal 
tonnen olie uit andere havens aantrekken om evenveel inkomsten per 
ton verwerkte olie te hebben als havens die de vermindering niet 
toepassen; 
iii) eigenaars of exploitanten van olietankers die een vaste route 
exploiteren kunnen hun transport (laden en lossen) niet van een 
haven naar een andere overbrengen om te kunnen genieten van de 
lagere heffingen in een haven die de gunstige regeling toepast; 
iv) het is voor een eigenaar of exploitant van een conventionele 
olietanker gunstiger om vervoer te verrichten van en naar een 
haven waar de regeling niet wordt toegepast aangezien de heffingen 
per ton vervoerde olie lager liggen dan voor een SBT met dezelfde 
tonnage (GT) hoewel de conventionele olietanker een grotere 
bedreiging vormt voor het milieu dan een SBT. 
Uit het bovenstaande blijkt dat de concurrentie tussen de havens van de 
Gemeenschap zal worden verstoord indien niet alle havens tegelijkertijd 
de internationaal overeengekomen financiële stimuleringsregeling 
toepassen. Doel van deze verordening is een gelijktijdige toepassing van 
deze regeling in de Gemeenschap waardoor wordt voorkomen dat de 
concurrentie tussen de communautaire havens wordt verstoord, hetgeen 
nadelig zou zijn voor het mariene milieu omdat eigenaars en exploitanten 
van milieuvriendelijke olietankers er niet worden toe aangemoedigd in de 
communautaire wateren te opereren indien de financiële prikkel niet op 
consequente wijze wordt toegepast in de Gemeenschap. 
Daartegenover staat dat concurrentieverstoring in theorie zou kunnen 
optreden wanneer communautaire en andere havens dezelfde markt 
bevoorraden. Men kan zich moeilijk van tevoren een beeld vormen van een 
dergelijke situatie. Wanneer een dergelijke situatie zich voordoet, zal 
men zich voortaan na de toepassing van de financiële regeling voor het 
gebruik van SBT's in de Gemeenschap een oordeel daarover vormen. 
f) Over welke actiemiddelen beschikt de Gemeenschap ? 
Het beste actiemiddel van de Gemeenschap bestaat erin dat de Raad een 
verordening aanneemt waarbij hij de openbare instanties en particuliere 
personen in de Gemeenschap ertoe verplicht de door de algemene 
vergadering van de IMO goedgekeurde internationale aanbeveling integraal 
toe te passen, dit met het oog op een zo efficiënt en pragmatisch 
mogelijke aanpak. Aldus ontstaat er bij het aantrekken van SBT's naar de 
Gemeenschap geen concurrentiedistorsie tussen de havens van de 
Gemeenschap. Het milieu zal profiteren van het feit dat de exploitanten 
en eigenaars die olie vervoeren naar de Gemeenschap meer SBT's zullen 
gaan gebruiken waardoor de conventionele olietankers onrechtstreeks 
zullen worden weggedrongen. 
g) Is een uniforme regelgeving noodzakelijk of volstaat het een richtlijn 
vast te stellen met algemene doelstellingen en de uitvoering aan de Lid-
Staten over te laten ? 
Om de nationale voorschriften ter zake te harmoniseren en 
concurrentiedistorsie tussen de havens in de Gemeenschap te voorkomen, 
wordt het nagestreefde doel, namelijk het bevorderen van het gebruik van 
SBT's en het beschermen van het mariene milieu, niet beter gediend door 
de uniforme tenuitvoerlegging van de IMO-aanbeveling door middel van een 
richtlijn dan door een kaderrichtlijn of verordening. Een verordening is 
het meest geschikt. In punt 14 wordt dit nader toegelicht. 
12. Uit bovenvermelde feiten blijkt dat er dringend moet voor worden gezorgd dat 
IMO-Resolutie A.747(18) inzake de toepassing van de tonnagemeting op 
ballastruimten in tankers (gescheiden ballasttanks) op uniforme wijze in de 
Gemeenschap wordt toegepast bij het vaststellen van havenrechten en 
heffingen op tankschepen om de verontreiniging van het mariene milieu terug 
te dringen. Dit houdt in dat een maatregel wordt genomen om ervoor te zorgen 
dat de totale tonnage van de uitsluitend voor ballastwater gebruikte tanks 
in mindering wordt gebracht van de tonnage van het schip die als grondslag 
voor de heffingen wordt gehanteerd. 
_ 7 -
13. Dit doel is tot dusver nog niet bereikt door een optreden op internationaal 
niveau aangezien de IMO-résolutie, op een paar uitzonderingen na, nog niet 
ten uitvoer is gelegd. Bovendien kan er op nationaal niveau geen afdoende 
oplossing worden gevonden voor de hierboven geschetste situatie. De 
Gemeenschap daarentegen kan voor een oplossing zorgen door bindende 
voorschriften vast te stellen om de naleving van een IMO-resolutie af te 
dwingen, d.w.z. er in dit geval voor te zorgen dat SBT's niet worden 
benadeeld met het betalen van hogere rechten dan de conventionele 
olietankers. Op deze wijze worden de Lid-Staten verlost van de in de 
voorgaande punten beschreven problemen. 
14. In overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel zal in de door de 
Commissie voorgestelde verordening op communautair niveau worden bepaald dat 
i) een duidelijk omschreven aanpak moet worden worden gevolgd die 
internationaal wordt aanvaard en door alle Lid-Staten wordt gesteund; ii) de 
tenuitvoerlegging van de maatregelen een zaak is van de havenautoriteiten en 
andere autoriteiten; iii) deze autoriteiten hun vergoedingen naar eigen 
goeddunken moeten kunnen aanpassen op voorwaarde dat zij de bepalingen van 
de verordening met betrekking tot de tonnagemeting als basis voor de 
heffingen ten volle respecteren en SBT's niet discrimineren en iv) de 
autoriteiten, indien zij dat wensen, hun heffingenstelsel zo moeten kunnen 
aanpassen dat zij geen inkomensverlies lijden. 
15. Er mag niet uit het oog worden verloren dat er momenteel voor de 
tonnagemeting van schepen geen uniforme regels bestaan. Voor het meten van 
de tonnage van een olietanker zijn er verschillende regels : de Griekse 
regels, de regels van het Verdrag van Oslo (1947) of die van het 
Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen, 1969 (Regels van 
Londen). Veel Staten zijn thans bezig om in overeenstemming met de regels 
van laatstgenoemd verdrag binnen de overgangsperiode de tonnage van de 
schepen die onder hun vlag mogen varen opnieuw vast te stellen. Om 
onduidelijkheid te vermijden gelden alleen laatstgenoemde regels als basis 
voor het meten van de tonnage van gescheiden ballastruimten. 
16. Het is de taak van de Lid-Staten erop toe te zien dat deze verordening 
correct wordt toegepast door de havenautoriteiten en andere autoriteiten in 
de Gemeenschap. Zij voeren deze taak uit en brengen geregeld verslag uit bij 
de Commissie over de uitvoering van de verordening en haar gevolgen. 
INHOUD VAN DE VERORDENING VAN DE RAAD 
17. Doel van deze verordening is de bevordering van het gebruik van SBT's in de 
Gemeenschap en een betere bescherming van het mariene milieu door de 
toepassing van IMO-Resolutie A.747 (18) verplicht te stellen in de 
Gemeenschap. 
18. Deze verordening is ook een essentiële stap op de weg naar een betere 
naleving van de thans voor de scheepvaartsector geldende internationale 
voorschriften. Problemen met het toezicht op de naleving van die 
internationale voorschriften hebben ertoe geleid dat zij op verschillende 
wijze worden toegepast. Vooral de internationaal aanvaarde financiële 
regelingen die de bouw en exploitatie van milieuvriendelijke olietankers 
moeten stimuleren door een vermindering van de havenrechten en andere 
heffingen voor speciaal ontworpen olietankers zijn niet toegepast. 
19. Met deze verordening wordt een uniforme toepassing van de relevante 
internationale bepalingen beoogd. Daartoe moet ervoor worden gezorgd dat : 
primo, SBT's op ondubbelzinnige wijze worden geïdentificeerd als die welke 
in het MARPOL-73/78-Verdrag zijn gedefinieerd; 
secundo, een schip dat aan deze definitie beantwoordt als SBT wordt erkend 
en dat dit op zijn Internationaal Certificaat van voorkoming van 
verontreiniging door olie wordt vermeld; 
tertio, de tonnage van het schip wordt gemeten in overeenstemming met de 
regels van het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen, 
1969; dat de tonnage van de gescheiden ballasttanks wordt berekend in 
overeenstemming met de in punt 4 van de bijlage bij de verordening 
vermelde formule en dat deze tonnage, tezamen met de in punt 3 van de 
bijlage bij de verordening bedoelde verklaring, door de instantie die het 
tonnagecertificaat afgeeft wordt vermeld op de Internationale Meetbrief 
(1969) van het schip onder de rubriek "Opmerkingen"; 
quarto, de organisatie die heffingen voor olietankers vaststelt bij het 
innen daarvan de tonnage van de gescheiden ballasttanks van een SBT, als 
vermeld onder de rubriek "Opmerkingen" van de Internationale Meetbrief 
(1969) van het schip, in mindering brengt van de GT van dat schip. 
BIJZONDERE OVERWEGINGEN 
Artikel 1 
Doel van deze Verordening is het aanmoedigen van het gebruik van 
milieuvriendelijke olietankers via een geharmoniseerde tenuitvoerlegging van 
IMO-Resolutie A.747 (18) (1) . 
Artikel 2 
Dit artikel heeft betrekking op het toepassingsgebied van de Verordening. De 
Verordening is van toepassing op tankers met gescheiden ballasttanks zoals 
omschreven in MARPOL-73/78^ , welke voldoen aan de voorschriften van zowel 
MARPOL-73/78 als het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen 
van 1969, en waarvoor een geldige Internationale Meetbrief (1969) is afgegeven. 
Artikel 3 
Dit artikel bevat bepalingen voor de administratie van de Lid-Staten en de 
andere organen welke bevoegd zijn voor het namens de Lid-Staten afgeven van 
internationale certificaten aan schepen die gerechtigd zijn hun vlag te voeren. 
Lid 1. Een voor de maatregelen van de Verordening in aanmerking komende 
olietanker dient te zijn ontworpen en gebouwd, en te worden geëxploiteerd, in 
overeenstemming met de voorschriften van MARPOL-73/78. 
Als bewijs voor deze overeenstemming moet de olietanker worden gecertificeerd 
als een SBT-tanker voorzien van gescheiden ballasttanks. 
Lid 2. Aan boord van iedere voor deze regeling in aanmerking komende tanker 
moet een geldige Internationale Meetbrief (1969) aanwezig zijn om te bewijzen 
dat het vaartuig werd gemeten in overeenstemming met de voorschriften van het 
Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen van 1969. Verder dient, 
met het oog op de vermindering van de administratieve rompslomp voor de openbare 
en particuliere instanties in verband met de heffingen op SBT-tankers, in het 
bijvoegsel bij het Internationaal Certificaat van Voorkoming van Verontreiniging 
door Olie een verklaring te worden opgenomen waaruit blijkt dat de gescheiden 
ballasttanks in overeenstemming zijn met de voorschriften van MARPOL-73/78. 
Bovendien dient het tonnagecijfer voor de gescheiden ballasttanks van de 
olietanker te worden vermeld in een apart vak van de Internationale Meetbrief 
(1969) welke voor die olietanker wordt afgegeven. 
De tonnage van de gescheiden ballasttanks moet worden gemeten in overeenstemming 
met de voorschriften van het Internationaal Verdrag betreffende de meting van 
schepen (1969) en dient te worden vastgesteld in overeenstemming met de 
(1) Vervangt de op 6 november 1991 aangenomen Resolutie A.722(17) van de IMO. 
(2) Het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen 
van 1973 en het daarop betrekking hebbende Protocol van 1978. 
- 10 -
voorschriften en procedures welke worden aangegeven in de bijlage bij deze 
Verordening, waarin de bijlage van IMO-Resolutie A.747(18) volledig wordt 
overgenomen. Deze aanpak heeft als enig doel de harmonisering van de 
tenuitvoerlegging in de Gemeenschap van de financieel gunstige regeling die de 
IMO-Resolutie impliceert, ten einde het gebruik van SBT's door een vermindering 
van de heffingen op milieuvriendelijke tankers te bevorderen. 
Het voorschrift dat de tonnage van de schepen waarop deze Verordening betrekking 
heeft, alleen mag worden gemeten in overeenstemming met het Internationaal 
Verdrag betreffende de meting van schepen van (1969) heeft als reden dat op dit 
ogenblik er verschillende meetmethoden kunnen worden gebruikt en van vóór de 
vankrachtwording van genoemd Verdrag in gebruik zijn, en dat de vlaggestaten 
bezig zijn de tonnage van de schepen welke gerechtigd zijn hun vlag te voeren, 
gedurende de internationaal overeengekomen overgangsperiode opnieuw te bepalen. 
Artikel 4 
Dit artikel heeft betrekking op de openbare en particuliere instanties in de 
Lid-Staten. 
In dit artikel wordt bevestigd dat de openbare en particuliere instanties aan de 
financieel gunstige regeling waarin de IMO-resolutie voor milieuvriendelijke 
tankers voorziet, slechts uitvoering dienen te geven, indien aan de hand van de 
internationale certificaten voor genoemde vaartuigen kan worden vastgesteld dat 
zij inderdaad milieuvriendelijk zijn. Dat is het geval wanneer het vaartuig 
volledig in overeenstemming is met de eisen van artikel 3 en als een SBT wordt 
geëxploiteerd. Alleen in dergelijke gevallen moet de tonnage van de gescheiden 
ballasttanks van de heffingen op de tonnage van de betreffende olietanker worden 
uitgesloten. 
Artikel 5 
Dit artikel voorziet in de mogelijkheid dat de Commissie de bijlage van de 
Verordening in overeenstemming met de comitologieprocedure wijzigt met het oog 
op de aanpassing ervan aan de mogelijke ontwikkelingen met betrekking tot de 
internationale verdragen en resoluties terzake. 
Artikel 6 
In dit artikel wordt de procedure omschreven welke door de Commissie bij het 
nemen van besluiten moet worden gevolgd. 
Artikel 7 
De Verordening richt zich rechtstreeks tot particuliere en openbare instanties, 
zodat zij in het intern recht niet dient te worden geïmplementeerd wanneer dat 
in het kader van het wettelijk stelsel van de Lid-Staten niet is voorgeschreven. 
Iedere Lid-Staat dient evenwel in overeenstemming met de Verordening toe te zien 
op de toepassing ervan en de andere Lid-Staten met betrekking tot dit toezicht 
bij te staan. Bovendien zijn de Lid-Staten verplicht te voorzien in de wetgeving 
op grond waarvan overtredingen van de Verordening kunnen worden bestraft. 
11 
Artikel 8 
De Verordening dient in werking te treden op 1 januari 1995. Deze datum werd 
gekozen om de instanties binnen de Gemeenschap de nodige tijd te geven voor het 
aanpassen van hun financiële regeling betreffende de heffingen voor 
dienstverlening aan de scheepvaart, zodat naar aanleiding van de 
tenuitvoerlegging van de financieel gunstige regeling ten behoeve van 
milieuvriendelijke olietankers geen inkomstenverlies hoeft te worden geleden. 
- 12 
SYN 481 
•voorstel voor een verordening van de Raad 
. betreffende de tenuitvoerlegging van 
IMO-Resolutie A.747 (18) inzake de toepassing van tonnagemeting op de 
ballastruimten in tankers met gescheiden ballasttanks 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op 
artikel 84, lid 2, 
Gelet op het voorstel van de Commissie^, 
In samenwerking met het Europees Parlement(2), 
Gelet op het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3), 
Overwegende dat de zee nog steeds op bedrijfsmatige en accidentele wijze door 
olietankers wordt verontreinigd en dat het vervoer van olie met tankers van het 
conventionele type een aanhoudende bedreiging van het mariene milieu inhoudt; 
Overwegende dat internationaal overeengekomen voorschriften betreffende het 
ontwerp en de exploitatie van milieuvriendelijke olietankers werden vastgesteld 
onder auspiciën van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO); 
Overwegende dat in internationale verdragen bepalingen zijn opgenomen met 
betrekking tot de certificatie van olietankers; dat voor het meten van de 
tonnage van gescheiden ballasttanks in olietankers door de IMO een specifieke 
regeling werd getroffen; 
Overwegende dat op één na alle Lid-Staten het Internationaal Verdrag ter 
voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973 en het daarop betrekking 
hebbende Protocol van 1978 (MARPOL-73/78) hebben bekrachtigd en geïmplementeerd; 
dat alle Lid-Staten het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen 
van 1969 hebben bekrachtigd en geïmplementeerd; 
Overwegende dat het, in overeenstemming met de aanbeveling van de Vergadering 
(l) 
(2) 
(3) 
- 13 -
van de IMO van 4 november 1994^, wenselijk is het ontwerpen van 
milieuvriendelijke tankers en het gebruik van gescheiden ballasttanks in 
olietankers aan te moedigen; 
Overwegende dat de Raad ermee heeft ingestemd dat, naargelang van de behoefte op 
communautair of nationaal niveau, intensievere maatregelen worden genomen om te 
verzekeren dat op toereikende wijze wordt voldaan aan de eisen inzake maritieme 
veiligheid en preventie van verontreiniging van de zee; dat het wenselijk is het 
gebruik te bevorderen van tankers welke voldoen aan de voorschriften van 
Verordening 13F van bijlage I van MARPOL-73/78 zoals gewijzigd op 6 maart 1992, 
evenals van tankers met gescheiden ballasttanks; 
Overwegende dat het niet aangaat scheepseigenaars en -exploitanten in verband 
met het gebruik van olietankers welke uit ontwerp- en exploitatie-oogpunt 
milieuvriendelijk zijn, te benadelen; 
Overwegende dat het heffen van rechten op het volume van de gescheiden 
ballasttanks van olietankers de personen welke belangrijke stappen hebben 
ondernomen om het milieu schoner te houden, met betrekking tot de exploitatie 
benadeelt ,-
Overwegende dat de afzonderlijke havenautoriteiten om economische redenen - zij 
vrezen met name dat hun concurrentiepositie wordt aangetast - in het uitvoering 
geven aan de IMO-resolutie niet alleen willen staan; 
Overwegende dat IMO-Resolutie A.722(17) ondanks de overeenstemming welke erover 
werd bereikt, door de Lid-Staten niet werd geïmplementeerd; 
Overwegende dat, in het kader van milieubeleid, het niveau waarop bepaalde 
maatregelen dienen te worden genomen, afhankelijk is van de geografische 
draagwijdte van het milieuprobleem; dat in het onderhavige geval met het oog op 
ruimtelijke congruentie de verontreiniging met communautaire of mondiale 
gevolgen op Gemeenschapsniveau dient te worden aangepakt, ten einde tot 
doeltreffende en rendabele oplossingen te komen; dat de Lid-Staten afzonderlijk 
het probleem gezien de grensoverschrijdende internationale dimensie ervan niet 
kunnen oplossen; 
Overwegende dat met betrekking tot de bescherming van het mariene milieu tegen 
verontreiniging door olietankers van een conventioneel type de beste oplossing 
voor het mariene milieu, voor de Gemeenschap en haar Lid-Staten, en voor de 
betrokken sector erin bestaat in de Gemeenschap op uniforme wijze uitvoering te 
geven aan de internationaal overeengekomen voorschriften ten aanzien van alle 
instanties welke op olietankers heffingen toepassen, en met name de 
havenautoriteiten en de instanties van het loodswezen in de Gemeenschap; 
Overwegende dat, in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, de 
overeenkomst in het kader van de IMO betreffende de berekening van de tonnage 
van ballastruimten in tankers met gescheiden ballasttanks waarop de op 
4 november 1993 goedgekeurde IMO-Resolutie A.747 (18) betrekking heeft, in het 
bijzijn van Lid-Staten werd gesloten; 
(4) Resolutie A.747(18), waarbij de op 6 november 1991 goedgekeurde 
Resolutie A.722(17) werd ingetrokken. 
- 14 -
Overwegende dat met het oog op ruimtelijke congruentie en de behoefte aan 
maatregelen voor de Gemeenschap als geheel, welke distorsies van de 
concurrentievoorwaarden in de scheepvaart binnen de Gemeenschap kunnen voorkomen 
en een doeltreffende en rendabele oplossing vormen, het wenselijk is, met 
inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, te kiezen voor een verordening 
waarbij in de Gemeenschap uitvoering wordt gegeven aan de overeengekomen 
voorschriften; 
Overwegende dat de vlaggestaat of andere instanties die het Internationaal 
Certificaat van Voorkoming van Verontreiniging door Olie en de Internationale 
Meetbrief (1969) afgeven, evenals de scheepseigenaars en de instanties welke 
rechten op olietankers heffen, met het oog op een betere bescherming van het 
mariene milieu elkaar de nodige samenwerking dienen te verlenen door middel van 
met name een vermindering van de tonnage waarop de rechten worden geheven met de 
tonnage van de gescheiden ballasttanks van olietankers, in overeenstemming met 
de daarop betrekking hebbende aanbeveling van de Vergadering van de IMO en 
uitgaande van de in de bijlage bij deze Verordening opgenomen beginselen; 
Overwegende dat het door middel van deze Verordening te bevorderen gebruik van 
milieuvriendelijke olietankers voordelig is voor zowel de kuststaten als de 
betrokken sector; 
Overwegende dat het niet de bedoeling is bij deze Verordening de wetten en 
regelingen van de Lid-Staten betreffende bovengenoemde verdragen of de systemen 
voor het toepassen van heffingen op de gebruikers van havendiensten te 
harmoniseren; 
Overwegende dat de personen welke de door de IMO aanbevolen regeling toepassen, 
ten opzichte van die welke genoemde regeling niet toepassen geen financieel 
nadeel mogen ondervinden, 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : 
Artikel 1 
Doel van deze Verordening is het binnen de Gemeenschap doen naleven van de op 
4 november 1993 goedgekeurde en in bijlage bij deze Verordening opgenomen 
Resolutie A.747.(18) ^5^ van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), ten 
einde het gebruik van olietankers met gescheiden ballasttanks aan te moedigen. 
Artikel 2 
(5) Deze Resolutie vervangt de op 6 november 1991 goedgekeurde 
Resolutie A.722 (17) van de IMO. 
- 15 -
1. Deze Verordening is van toepassing op olietankers welke, in speciaal daarvoor 
bestemde ladingtanks, gescheiden ballast kunnen vervoeren zoals omschreven in 
Verordening 1(17) van bijlage I van MARPOL-73/78(6), welke ontworpen, 
gebouwd, ingericht, en in bedrijf zijn als tankers met gescheiden 
ballasttanks en beantwoorden aan de voorschriften van het Internationaal 
Verdrag betreffende de meting van schepen van 1969, en waarvoor een 
Internationale Meetbrief (1969) is afgegeven. 
Artikel 3 
1. Voor de toepassing van deze Verordening dient een olietanker, die volledig in 
overeenstemming met de daarop betrekking hebbende bepalingen van MARPOL-73/78 
ontworpen, gebouwd, uitgerust en in bedrijf is, door de regering van de 
vlaggestaat of door andere namens die Staat daartoe bevoegde instanties te 
worden gecertificeerd als een olietanker voorzien van gescheiden 
ballasttanks. Bedoelde overeenstemming wordt door de bevoegde instantie 
duidelijk vermeld in het passende vak van het bijvoegsel bij het 
Internationaal Certificaat van Voorkoming van Verontreiniging door Olie. 
2. Het bevoegde orgaan neemt, voor de toepassing van deze Verordening, bij de 
afgifte van de Internationale Meetbrief (1969) voor een tanker met gescheiden 
ballasttanks welke overeenkomstig de voorschriften van het Internationaal 
Verdrag betreffende de meting van schepen van 1969 is gemeten, onder de 
rubriek "Opmerkingen" de onder punt 3 van de bijlage bij deze Verordening 
bedoelde verklaring op, waarin de overeenkomstig de methode en procedure van 
punt 4 van de bijlage bij deze Verordening berekende tonnage van de 
gescheiden ballasttanks van het schip wordt aangegeven. 
Artikel 4 
Bij het vaststellen van de tarieven voor olietankers wordt door de openbare of 
particuliere instanties de onder de rubriek "Opmerkingen" van de Internationale 
Meetbrief (1969) vermelde tonnage van de gescheiden ballasttanks van een aan de 
bepalingen van artikel 3 beantwoordende olietanker niet meegerekend. 
Artikel 5 
De Commissie kan, in overeenstemming met de in artikel 6 omschreven procedure, 
de bijlage bij deze Verordening wijzigingen ter aanpassing ervan aan eventuele 
(6) Het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen 
van 1973 en het daarop betrekking hebbende Protocol van 1978 
- 16 -
wijzigingen van Resolutie A.747(18) van de IMO en van de daarmee verband 
houdende internationale verdragen, of aan nieuwe internationale verdragen. 
Artikel 6 
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité met raadgevende bevoegdheid, 
dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en wordt 
voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. Dit comité wordt door 
de Commissie eenmaal per jaar of telkens zulks voor de toepassing van deze 
verordening nodig is, bijeengeroepen. 
2. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. 
3. Met betrekking tot artikel 5 wordt de volgende procedure gevolgd : 
a) de vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van 
de te nemen maatregelen; het comité brengt binnen een termijn die de 
voorzitter kan vaststellen naargelang van de urgentie van de materie 
advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming; 
b) het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid-Staat 
het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen; 
c) de Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité 
uitgebrachte advies; zij brengt het comité op de hoogte van de wijze 
waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. 
Artikel 7 
1. De Lid-Staten stellen te gelegener tijd maar vóór 1 januari 1995 de voor de 
tenuitvoerlegging van deze verordening nodige wettelijke en 
bestuursrechtelijke bepalingen vast. 
Bedoelde bepalingen dienen, inter alia, betrekking te hebben op de 
organisatie van de controle, de controleprocedure en -middelen, en de in 
geval van overtredingen toe te passen sancties. 
2. De Lid-Staten verlenen elkaar bijstand met betrekking tot de toepassing van 
deze verordening en de controle op de naleving ervan. 
3. In het kader van deze wederzijdse bijstand sturen de administraties van de 
17 
Lid-Staten elkaar en de Commissie jaarlijks alle beschikbare informatie 
betreffende : 
- door havenautoriteiten en andere instanties begane overtredingen van deze 
Verordening en 
- de ten aanzien van dergelijke overtredingen toegepaste sancties. 
4. Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die 
bepalingen naar deze Verordening verwezen of wordt ernaar verwezen bij de 
officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing 
worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
5. De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld in kennis van alle bepalingen 
van intern recht welke zij op het onder deze Verordening vallende gebied 
vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis. 
Artikel 8 
De Commissie evalueert jaarlijks, na de in artikel 7 bedoelde verslagen van de 
Lid-Staten te hebben ontvangen, op welke wijze aan de Verordening uitvoering is 
gegeven. 
Artikel 9 
Deze Verordening treedt in werking op 1 januari 1995. 
Artikel 10 
Deze Verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks 
toepasselijk in elke Lid-Staat. 
Gedaan te Brussel, Voor de Raad 
De Voorzitter 
- 18 
BIJLAGEt1* 
Met het oog op de uniformiteit dienen de administraties, de voor het afgeven van 
internationale certificaten bevoegde organen en de instanties welke rechten 
heffen op olietankers, voor het meten van de gescheiden ballasttanks in 
olietankers uit te gaan van de volgende beginselen : 
1. Het schip is gecertifieerd als een olietanker met gescheiden ballasttanks 
zoals bedoeld in punt 5 van het bijvoegsel bij het Internationaal Certificaat 
van Voorkoming van Verontreiniging door Olie en de plaats waar de gescheiden 
ballasttanks zich bevinden, is aangegeven onder punt 5.2 van dat bijvoegsel. 
2. Gescheiden ballasttanks zijn tanks welke uitsluitend worden gebruikt voor het 
volledig van de olielading gescheiden vervoer van ballastwater, zoals 
omschreven in Verordening 1, punt 17, van bijlage I van MARPOL-73/78. De 
gescheiden ballasttanks moeten zijn voorzien van een volledig apart 
geïnstalleerd pomp- en leidingsysteem dat uitsluitend wordt gebruikt voor het 
opnemen en lozen van ballastwater uit en in de zee. Er mogen geen 
buisverbindingen zijn aangebracht tussen de gescheiden ballasttanks en het 
zoetwatersysteem. Er mag van geen ballasttanks gebruik worden gemaakt voor 
het vervoer van lading of voor het opslaan van scheepsvoorraden of materiaal. 
3. In de Internationale Meetbrief (1969) wordt onder de rubriek "Opmerkingen" de 
volgende verklaring met betrekking tot de tonnage van de gescheiden 
ballasttanks in olietankers opgenomen : 
"De gescheiden ballasttanks zijn in overeenstemming met Verordening 13 van 
bijlage I van het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging 
door schepen van 1973 zoals gewijzigd bij het daarop betrekking hebbende 
Protocol van 1978, en de totale tonnage van die uitsluitend voor het vervoer 
van gescheiden ballastwater gebruikte tanks bedraagt .... 
De verminderde voor de berekening van de tarieven in aanmerking te nemen 
brutotonnage bedraagt ....". 
(1) Deze bijlage bevat de volledige tekst van de bijlage van de door de 
Internationale Maritieme Organisatie op 4 november 1993 aangenomen 
Resolutie A.747(18). 
- 19 -
4. Bovengenoemde tonnage van de gescheiden ballasttanks wordt berekend aan de 
hand van de volgende formule : 
Kl x Vb 
waarin : 
K-L = 0,2 + 0,02 log10 V (of zoals getabelleerd in aanhangsel 2 van het 
Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen van 1969); 
V = het totale volume in kubieke meter van alle in het schip besloten ruimten 
zoals omschreven in Verordening 3 van het Internationaal Verdrag betreffende 
de meting van schepen van 1969; 
Vfc = het totale volume in kubieke meter van de gescheiden ballasttanks 
gemeten in overeenstemming met Verordening 6 van het Internationaal Verdrag 
betreffende de meting van schepen van 1969. 
- 20 -
ISSN 0254-1513 
COM(93) 468 def. 
DOCUMENTEN 
NL 14 07 
Catalogusnummer : CB-CO-93-680-NL-C 
ISBN 92-77-62485-X 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
M