Nr. C 125/54 Publikatieblad  van  dc Europese  Gemeenschappen 16.10.74 
terinair  en fytosanitair  gebied  en  inzake  dierlijke 
voeding  heeft  uitgebracht,  en in het  bijzonder  het 
document  met  betrekking  tot de „Harmonisatie  van 
de wetgevingen  inzake  landbouwprodukten  en le-
vensmiddelen  dat  het  op 24 mei  1972  op basis  van 
een door  de rapporteur,  de heer  Bourel,  voorgelegd 
rapport  heeft  opgesteld, 
Gezien  het mondelinge  rapport  van  de rapporteur,  de 
heer Droulin, 
Gezien  het  door  de Afdeling  voor  de landbouw  tij-
dens  haar  vergadering  van  4 juli  1974  opgestelde 
advies, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  122e  zitting 
van 17 en 18 juli 1974  (vergadering  van  17 juli 1974), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat door  de aanwezige  en vertegenwoordigde  leden 
met algemene  stemmen  werd  goedgekeurd: 
Het Comité  keurt  het  voorstel  van  de Commissie 
goed,  onder  voorbehoud  van  de volgende  opmer-
kingen: 
1. Het  Comité  kan  instemmen  met  het  door  de 
Commissie  uitgewerkte  tijdschema  en  werkpro-
gramma;  het  moet  echter  tot zijn  spijt  constateren 
dat de communautaire  instanties  een  aanzienlijke 
achterstand  hebben  opgelopen  ten  opzichte  van  het 
vroeger  vastgestelde  algemene  programma  inzake  de 
opheffing  van  de belemmeringen  in het  handelsver-keer.  Zoals  het Comité  reeds  meermalen  heeft  onder-
streept,  wijst  het er eens  te meer  op dat  deze  achter-
stand  — meestal  — in hoofdzaak  aan  de Raad  te 
wijten  is; door  zijn  procedures  en werkmethoden 
heeft  de Raad  nl. de voorstellen  van  de Commissie 
niet kunnen  behandelen  telkens  wanneer  zij bij hem 
werden  ingediend. 
2. Het  Comité  hoopt  ten  zeerste  dat het  thans  door 
de Commissie  voorgestelde  tijdschema  de Raad  zijn 
verantwoordelijkheid  zal  doen  inzien,  en hem  zal 
doen  beseffen  welke  gevolgen  een  vergroting  van  de 
thans  reeds  opgelopen  aanzienlijke  achterstand  onge-
twijfeld  zou hebben. 
3. Bijgevolg  verzoekt  het  Comité  de Raad,  de hem 
door  de Commissie  voorgestelde  data  goed  te keuren 
en strikt  in acht  te nemen-
4. Van  zijn  kant  is het  Comité  voornemens  zich 
over  alle  in het  werkprogramma  overwogen  voor-
stellen  uit te spreken,  waarbij  het terloops  opmerkt 
dat het  niet  om  een  uitputtend  geheel  van  voor-
stellen  gaat.  Wat  hem  betreft  verklaart  het  al zijn 
adviezen  binnen  de korst  mogelijke  termijn  te zullen 
uitbrengen,  ten einde  de Raad  in staat  te stellen  zijn 
desbetreffende  besluiten  op de vastgestelde  data  te 
nemen. 
Gedaan  te Brussel,  17 juli 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
Advies  inzake  de „Toestand  van  de Gemeenschap" 
Het advies  van  het Comité  heeft  niet  op een  bepaald  document  betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 29 en 30 mei  1974  gehouden  120e  zitting  heeft  het Comité  op voorstel 
van zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een  advies  inzake  voornoemd  onderwerp 
op te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 17 en 18 juli  1974  te Brussel  gehouden  122e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
16.10.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 125/55 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de Mededeling  van  zijn  voorzitter,  de heer 
A. Lappas,  d. d. 29 mei  1974  inzake  de toestand  van 
de Gemeenschap,  waarin  de voltallige  vergadering 
werd  verzocht  de mogelijkheden  na te gaan  om  de 
publieke  opinie  bewust  te maken  van  de positieve 
balans  van  de Europese  opbouw  en van  de middelen 
om de grondslagen  en de verworvenheden  van  de 
Europese  Gemeenschap  veilig  te stellen, 
Gezien  het  van  30 mei  1974  daterende  besluit  van 
de voltallige  vergadering,  overeenkomstig  artikel  20, 
vierde  alinèa,  Reglement  van  Orde  een  advies  inzake 
dit onderwerp  op te stellen  en de heer  De  Bruyn, 
algemeen  rapporteur,  en  de  heren  Friedrichs  en 
Masprone,  co-rapporteurs,  te belasten  hem,  overeen-
komstig  artikel  18 Reglement  van  Orde,  een  ont-
werp  advies  voor  te leggen, 
Gezien  het  ontwerp  advies  van  3 juli  1974,  door 
rapporteur  en corapporteurs  voorgelegd, 
Gezien  de  beraadslagingen  tijdens  de zitting  van 
17 en 18 juli 1974,  vergadering  van  17 juli 1974, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat door  de aanwezige  of vertegenwoordigde  leden 
met algemene  stemmen  bij één  onthouding  is goed-
gekeurd: 
De Europese  Gemeenschap  wordt  sedert  enige  tijd 
geconfronteerd  met  grote  moeilijkheden  die  een  be-
dreiging  zouden  kunnen  vormen  voor  haar  toekomst 
en haar  grondslagen  opnieuw  ter  discussie  zouden 
kunnen  stellen.  Er zijn  enkele  recente  positieve  aan-
wijzingen  dat  deze  vrees  niet  geheel  gegrond  is. Het 
Economisch  en Sociaal  Comité  wil deze  situatie  thans 
aan een  onderzoek  onderwerpen. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  constateert  dat 
de bevolking  van  de Lid-Staten,  die onvoldoende  op 
de hoogte  is en die  vooral  onvoldoende  beseft  wat 
de bijdrage  van  de Gemeenschap  is geweest  tot de 
algemene  verbetering  van  de levensomstandigheden 
van de Europese  volkeren,  niet  goed  beseft  welke 
ernstige  economische  en sociale  gevolgen  onvermij-
delijk  zouden  voortvloeien  uit het  mislukken  van  de 
Europese  eenwording. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  legt  er de nadruk 
op dat  de balans  van  de Gemeenschap  ruimschoots 
positief  is, maar  constateert  dat  een  zekere  interne 
zwakte  haar  zeer  kwetsbaar  maakt,  in het  bijzonder 
voor  de gevolgen  van  internationale  onevenwichtig-
heden. I. DE EUROPESE  EENWORDING  IS IN RUIME  MATE 
TEN  GOEDE  GEKOMEN  AAN  DE  GEHELE 
GEMEENSCHAP 
De Europese  gedachte  is oorspronkelijk  voort-
gevloeid  uit de wil  Europa  internationaal  weer  een 
belangrijke  rol  te laten  spelen.  Zij  moest  zorgen 
voor  een  duurzame  vrede  tussen  de Europese  staten 
in een  economisch  welvarend  en  politiek  stabiel 
gebied  dat  openstaat  voor  een  dientengevolge  even-
wichtigere  wereld. 
1. Op  het  economische  vlak  heeft  de Gemeenschap 
bijgedragen  tot een  verbetering  van  de levensom-
standigheden 
Het scheppen  van  één  grote  Europese  markt  waar-
aan een  gemeenschappelijk  douanetarief  ten  grond-
slag ligt  en het beginsel  van  de communautaire  pre-
ferenties  hebben  de handel  bevorderd  en hebben  ge-
leid tot  een  opmerkelijke  uitbreiding  van  de pro-
duktie,  het  handelsverkeer  en de consumptie  van 
goederen. 
De onafgebroken  groei  — tussen  1959  en 1972 
is het  bruto  nationaal  produkt  per  hoofd  van  de 
bevolking  in het  Europa  van  de Zes  meer  dan  ver-
drievoudigd  — (van  1 012  dollar  per  jaar  tot 3 400 
dollar)  heeft  in elk der  Lid-Staten  een  aanmerkelijke 
verbetering  van  het  levens-  en werkgelegenheidspeil 
mogelijk  gemaakt-
In de praktijk  is dank  zij de Gemeenschap  op talrijke 
punten  vooruitgang  geboekt,  waaronder  enkele  als 
voorbeeld  dienen  te worden  aangehaald. 
Zo is door  de  afschaffing  van  de douanerechten 
en de harmonisering  van  de nationale  wettelijke  rege-
lingen  inzake  de fabricage  en de handel  in pro-
dukten  de vrijmaking  van  het handelsverkeer  een  feit 
geworden. 
Het vrije  verkeer  van  personen  is reeds  ver  gevor-
derd,  met  name  voor  wat  betreft  de vrijheid  van 
vestiging  en het  vrij  verrichten  van  diensten  voor 
werkzaamheden  anders  dan  in loondienst. 
Het gemeenschappelijk  landbouwbeleid  vormt  het 
beste  bewijs  van  de wil  tot economische  integratie 
en van  de  communautaire  solidariteit.  Het  heeft 
onder  meer  een  aanzienlijke  verbetering  bewerk-
stelligd  van  het  levenspeil  en de levensomstandig-
heden  van  de landbouwers. 
Er is vooruitgang  geboekt  op de weg  naar  harmoni-
sering  van  het  door  de verschillende  Lid-Staten  ge-
voerde  vervoerbeleid  en bij de regeling  van  de ar-
beidsvoorwaarden  in deze  sector. 
Nr. C 125/56 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16. 10. 74 
Op sociaal  terrein  is het  een  en ander  tot  stand 
gebracht  waarvan  kan  worden  genoemd: 
— de verschillende  steunmaatregelen  die  het  Euro-
pees  Sociaal  Fonds  heeft  verleend; 
— de regeling  ter bescherming  van  de rechten  van 
migrerende  werknemers; 
— de aanzienlijke  stijging  van  de lonen  van  vrou-
welijke  werknemers  door  de  toepassing  van 
artikel  119  van  het  E. E. G.-Verdrag  betreffende 
de gelijke  beloning  voor  mannen  en vrouwen; 
— de poging  om  te komen  tot  een  regeling  voor 
de bescherming  van  de werkgelegenheid,  hetzij 
in een  algemeen  juridisch  kader  (bij  fusies  en 
concentraties  van  ondernemingen),  hetzij  in het 
kader  van  bijzondere  interventies  ten behoeve  van 
bepaalde  in moeilijkheden  verkerende  sectoren. 
De Gemeenschap,  wier  economische  ontwikkeling  is 
gebaseerd  op produktie  en ruilhandel,  neemt  in de 
internationale  handel  een  vooraanstaande  plaats  in. 
De totale  export  van  de negen  Lid-Staten  vertegen-
woordigt  op het  ogenblik  ongeveer  de helft  van  de 
wereldhandel. 
Dit brengt  vanzelfsprekend  met  zich  mee  dat  de 
Gemeenschap  in belangrijke  mate  verantwoordelijk 
is voor  het  evenwicht  in de wereld  en dat  elk  der 
Lid-Staten  zijn  invloed  op  het  internationale  ge-
beuren  ziet  toenemen. 
2. Op  het politieke  vlak  is de Gemeenschap  een  sterk 
stabiliserende  factor  geweest 
Bninen  de  Gemeenschap  hebben  de  onafgebroken 
economische  groei  en de stijging  van  het  levenspeil 
een bijdrage  geleverd  tot  de  handhaving  van  de 
stabiliteit  van  de democratische  regeringsstelsels  in 
de verschillende  Lid-Staten  in  een  internationaal 
sterk  bewogen  tijd. 
Inetrnationaal  gezien  gaat  er van  het  Europa  van 
de Negen  door  de rol  die  de Lid-Staten  in de ge-
schiedenis  hebben  gespeeld  en  door  haar  econo-
mische  macht,  een  grote  invloed  uit op en wekt  zij 
veel vertrouwen  bij  de internationale  publieke  opi-
nie, en vooral  in de ontwikkelingslanden. 
Europa  levert  een  actieve  bijdrage  tot de economische 
expansie  van  enkele  van  deze  landen  door  de ont-
wikkelingshulp  die zij verleent  in het kader  van  asso-
ciatie-overeenkomsten,  door  het  afsluiten  van  han-
delsakkoorden,  of door  het  toekennen  van  algemene 
preferenties.  Het  heeft  eveneens  een  belangrijk  aan-
deel in de vrijmaking  van  de internationale  handel 
en in de bevordering  van  de handel  met  de overige 
Europese  landen. *1. DE NOG  BESTAANDE  INTERNE  ZWAKTE  MAAKT 
DE GEMEENSCHAP  ECHTER  ZEER  GEVOELIG  VOOR 
DE GEVOLGEN  VAN  INTERNATIONALE  ONEVEN-
WICHTIGHEDEN 
De bereikte  resultaten  mogen  niet  de illusie  scheppen 
dat de opbouw  van  het  Verenigd  Europa  altijd  vor-
deringen  zal  blijven  maken.  Integendeel,  de huidige 
crisis  wijst  uit  dat  tengevolge  van  ernstige  interne 
tekortkomingen,  waarvoor  een  oplossing  dient  te 
worden  gevonden,  het  gevaar  van  een  mislukking 
aanwezig  is-
1. Interne  tekortkomingen  van  de Lid-Staten 
Door  het  gebrek  aan  Europese  solidariteit  en het 
ontbreken  van  politieke  wil  is er een  belangrijke 
achterstand  in de tenuitvoerlegging  van  prioritaire 
communautaire  acties. 
In dit verband  dienen  te worden  onderstreept: 
— het  gebrek  aan  eenheid  op het  gebied  van  het 
energiebeleid; 
— de achterstand  bij  de  verwezenlijking  van  de 
economische  en monetaire  unie; 
— de ernstige  tekortkomingen  in het  gemeenschap-
pelijk  vervoerbeleid; 
— de ontoereikendheid  van  hetgeen  op het  gebied 
der sociale  politiek  tot stand  is gebracht; 
— het  dralen  bij  de tenuitvoerlegging  van  het 
regionaal  beleid. 
Ten aanzien  van  het  regionaal  beleid  is er op struc-
tureel  gebied  en op dat  van  de werkgelegenheid  geen 
enkele  doeltreffende  maatregel  in onderling  overleg 
genomen  tegen  de groter  wordende  onevenwichtig-
heden  tussen  de regio's  van  de Gemeenschap. 
Deze  achterstand  in de verwezenlijking  van  de sociale 
beleidsvoornemens  van  de Gemeenschap  oefent  een 
remmende  werking  uit op de ontwikkeling  van  haar 
identiteit. 
Bovendien  worden  door  het  feit  dat  de besluitvor-
ming  dient  plaats  te vinden  bij  algemene  stemmen 
de werkwijzen  extra  omslachtig  en de besluitvor-
ming  zelfs  totaal  lam  gelegd,  hetgeen  niet  bepaald 
in overeenstemming  is met  hetgeen  een  politieke 
actie  vereist. 
De verschillende  topconferenties,  die  bedoeld  waren 
om aan  deze  bezwaren  tegemoet  te komen,  hebben 
ondanks  de  verwachtingen  die  sommige  plechtige 
beloftes  hebben  gewekt,  niet  de verwachte  resultaten 
afgeworpen. 
16.10.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 125/57 
Wat betreft  de betrekkingen  met  derde  landen  vor-
men de monetaire  besprekingen  en de Conferentie 
van "Washington  over  het  energievraagstuk  het  zo-
veelste  bewijs  dat er onvoldoende  eensgezindheid  is, 
in weerwil  van  de pogingen  die in Kopenhagen  zijn 
ondernomen  om  duidelijker  de Europese  identiteit 
tot uitdrukking  te brengen. 
2. De  Europese  eenwording  dreigt  te mislukken 
Nog ernstiger  is het  risico  dat  de hoge  inflatieper-
centages  waarmee  de Lid-Staten  thans  worden  ge-
confronteerd,  de bereikte  vooruitgang  en het  heer-
sende  evenwicht  ernstig  in gevaar  brengen. 
Natuurlijk  zijn  de prijsstijgingen  en het gebrek  aan 
evenwicht  op de betalingsbalansen  nauwelijks  aan 
communautaire  beslissingen  te wijten,  maar  vinden 
grotendeels  hun  oorzaak  in gebeurtenissen  die  zich 
buiten  de Gemeenschap  hebben  afgespeeld,  zoals  de 
internationale  monetaire  crisis  of de stijging  van  de 
energie-  en grondstoffenprijzen.  Niettemin  onder-
vindt  de Gemeenschap  er de gevolgen  van  en dit doet 
zich des  te sterker  gevoelen  daar  de communautaire 
samenwerking,  die  het  mogelijk  zou  maken  de ge-
volgen  van  de crisis  op te vangen,  ontbreekt. 
Verscheidene  Lid-Staten  zijn  reeds  uit de monetaire 
overeenkomst  getreden,  ten  einde  hun  valuta  tegen 
speculatie  te beschermen.  Andere  landen  hebben,  nu 
hun betalingsbalans  opnieuw  wordt  bedreigd,  een-
zijdige  beslissingen  genomen. 
Indien  de Lid-Staten  elkaar  op handelsgebied  gaan 
overtroeven  zou  dit zeker  de produktie,  de werk-
gelegenheid  en het  levenspeil  ernstig  verstoren.  De 
sociale  rust  en de internationale  betrekkingen  zouden 
zeker  te lijden  hebben  onder  een  algemene  econo-
mische  teruggang. 
In verband  daarmee  is iedereen  het erover  eens  dat 
nationale  beslissingen  genomen  binnen  het kader  van 
de eigen  verantwoordelijkheid  van  iedere  staat  on-
doeltreffend  en gevaarlijk  zijn  indien  er geen  com-
munautaire  samenwerking  aan  vooraf  gaat.  Die  com-
munautaire  samenwerking  moet  dan  wel  geloofwaar-
dig zijn  voor  de Lid-Staat  die zich  in moeilijkheden 
bevindt  en deze  moet  kunnen  rekenen  op de doel-
treffendheid  van  de gemeenschappelijke  solidariteit. 
Want  hoe  kan  men,  wanneer  die  solidariteit  ont-
breekt,  voorkomen  dat  eenzijdige  beslissingen  wor-
den genomen  indien  de Lid-Staten  geen  andere  moge-
lijkheid  openstaat  dan  geheel  alleen  het  hoofd  te 
bieden  aan  interne  moeilijkheden,  die  het  gevolg 
zijn van  een  internationale  verstoring  van  het  even-
wicht  waaraan  zij zijn  blootgesteld  omdat  zij deel 
uitmaken  van  een in ruime  mate  openstaande  markt. 
Het is dan  ook  duidelijk  dat de Gemeenschap  haar 
taak in de wereld  niet  naar  behoren  kan  vervullen zonder  ernstig  risico  te lopen,  indien  zij niet  serieus 
werkt  aan  de verdere  opbouw  van  een  duidelijke 
eigen  identiteit. 
De recente  positieve  aanwijzingen  voor  een  nieuwe 
opleving  en de eerste  pogingen  die zijn  ondernomen 
om gezamenlijk  het evenwicht  te herstellen  stemmen 
het Comité  tot tevredenheid.  Het  is echter  van  me-
ning  dat  men  de moeilijkheden  nog  lang  niet  te 
boven  is en dat  op  zeer  korte  termijn  opnieuw 
concreet  uiting  moet  worden  gegeven  aan  een  werke-
lijke  communautaire  solidariteit,  door: 
— de totstandkoming  van  de Europese  monetaire 
solidariteit  die  tot  doel  moet  hebben  terug  te 
keren  naar  een systeem  van vaste  wisselkoersen, 
— de invoering  van  een  communautair  instrumen-
tarium  voor  een  doelmatige  bestrijding  van  de 
inflatie, 
— het  onverwijld  ten  uitvoer  leggen  van  het  re-
gionaal  beleid  door  het  Regionaal  Fonds  van 
financiële  middelen  te voorzien, 
— de snelle  uitvoering  van  het  sociale  beleidspro-
gramma  dat  op de topconferentie  van  Parijs  is 
opgesteld, 
— de formulering  van  een  gemeenschappelijk  ener-
giebeleid  dat tot doel  heeft  een voldoende  bevoor-
rading  tegen  redelijke  prijzen  veilig  te stellen  en 
dat de Gemeenschap  op dit gebied  minder  af-
hankelijk  moet  maken-
Het Comité  is van  mening  dat  een  communautaire 
politieke  actie  zó noodzakelijk  is geworden  dat  een 
strak  juridisch  denken  verwerpelijk  is daar  het  ver-
lammend  werkt,  en dat  niet  langer  de zogenaamde 
institutionele  zwakte  als argument  voor  het uitblijven 
van beslissingen  mag  worden  aangevoerd. 
Het is daarentegen  van  mening  dat  de hierboven 
voorgestelde,  bij voorrang  te nemen  gemeenschappe-
lijke  maatregelen,  evenals  andere  maatregelen  die na-
derhand  nodig  zouden  blijken  te zijn,  ten  uitvoer 
kunnen  worden  gelegd  door  toepassing  van  de moge-
lijkheden  die artikel  148  van  het Verdrag  tot oprich-
ting van  de E.E.G.  biedt  met  betrekking  tot  de 
besluitvorming,  zoals  met  name  het  beginsel  dat 
beslissingen  kunnen  worden  genomen  bij meerder-
heid van  stemmen  en door  op ruime  schaal  een 
beroep  te doen  op artikel  235  van  hetzelfde  Verdrag 
telkens  wanneer  het  nodig  mocht  blijken  passende 
maatregelen  te treffen  ten  einde  een  nieuwe  doel-
stelling  van de Gemeenschap  te verwezenlijken. 
Voorts  is het  van  mening  dat  de verbetering  van 
het besluitvormingsproces  gepaard  dient  te gaan  met: 
— een  versterking  van  de controlebevoegdheden  van 
het Europees  Parlement  en verkiezing  van  zijn 
leden  via algemene  verkiezingen, 
Nr. C 125/58 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 16.10.74 
-— een  toenemende  inschakeling  van  de economische 
en sociale  groepen  bij de communautaire  besluit-
vorming,  met  name  door  de versterking  van  de 
rol van  het Economisch  en Sociaal  Comité. 
Ten slotte  wijst  het  Comité  op  de noodzaak  de 
bevolking  voortdurend  voldoende  objectieve  infor-
matie  te verschaffen.  In plaats  van  de Gemeenschap 
aan te wenden  als een  alibi  door  haar  impopulaire 
maatregelen  ten  laste  te leggen  of i.p.v.  daadwerke-
lijke  vooruitgang  daarentegen  juist  voor  te stellen  als 
een nationale  overwinning,  moeten  de politici  de 
publieke  opinie  juist  opmerkzaam  maken  op  de 
vooruitgang  van  de Gemeenschap.  De  beroeps-  en 
vakorganisaties  dienen  ten  opzichte  van  de econo-mische  en sociale  kringen  dezelfde  verantwoordelijk-
heid op zich  te nemen. 
Alleen  door  een  eerlijke  voorlichting  van  het publiek 
en door  de actieve  deelname  van  de bevolking  van 
de Gemeenschap,  kan  volgens  het  Comité  een  Euro-
pees bewustzijn  worden  gekweekt,  dat  op het  ogen-
blik nog  aan  de opbouw  van  de Gemeenschap  ont-
breekt  en zonder  welke  deze  geen  vooruitgang  kan 
boeken. 
Gedaan  te Brussel,  17 juli 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS 
Advies  inzake  de „Mededeling  van  de Commissie  aan  de Raad  getiteld:  ,,Naar  een 
nieuwe  strategie  inzake  het energiebeleid  voor  de Gemeenschap" 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft,  is nog  niet  bekendgemaakt  in het 
Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 10 juni  1974  heeft  de Raad  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité  overeen-
komstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemde  mededeling  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 17 en 18 juli  1974  te Brussel  gehouden  122e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  van  12  juni  1974  daterend  schrijven 
waarin  het  Economisch  en Sociaal  Comité  door  de 
Raad  van  de Europese  Gemeenschappen  om  advies 
wordt  verzocht  inzake  de Mededeling  van  de Com-
missie  aan  de Raad  getiteld:  „Naar  een  nieuwe  stra-
tegie  inzake  het energiebeleid  voor  de Gemeenschap", 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  met  name  het 
artikel  198, 
Gezien  het  op  13 juni  1974  door  zijn  Voorzitter 
genomen  besluit  overeenkomstig  artikel  46  Regle-ment  van  Orde,  de urgentieprocedure  toe  te passen 
en de Afdeling  voor  energie  en nucleaire  vraag-
stukken  gezien  haar  bevoegdheid  te belasten  met 
de voorbereiding  van  zijn  advies  inzake  dit onder-
werp, 
Gezien  het op 17 juni  1974  overeenkomstig  artikel  47 
Reglement  van  Orde  door  de Voorzitter  van  ge-
noemde  afdeling  genomen  besluit,  de  werkzaam-
heden  van  de Afdeling  inzake  dit onderwerp  in te 
delen, 
Gezien  zijn  advies  inzake  het  „Voorstel  voor  een 
verordening  van  de Raad  betreffende  de toepassing