ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 207 
 
 
 
Vol. 1983/0 086 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the openi ng to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Community and the European Atomic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this f ile is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 198 3 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 27 .9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
COMMISSIE  VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(83)  207 def. 
Brussel,  16 mei 1983 
FINANCIELE  INTEGRATIE 
(Mededeling  van de  Commissie  aan de Raad) 
COM(83)  207 def. 

INHOUD 
INLEIDING BLz. 
1 
I. DE BLOKKERING  VAN HET  PROCES  VAN FINANCIËLE  INTEGRATIE  3 
1. De feiten  3 
2. De verklaring 5 
II. NOODZAAK  VAN NIEUWE  INSPANNINGEN  VOOR DE FINANCIËLE  INTEGRATIE  7 
1. Minder  sterke  macro-economische  incompatibiliteiten 7 
2. De verdieping van de interne  markt omvat eveneens  de 
diensten op  financieel  gebied 8 
3. De herstructurering van de  Gemeenschapseconomie  zou pro­
fijt trekken van een  meer rechtstreekse mobilisering van 
de Europese  besparingen  8 
4. Een te grote inschakeling van de  Europese  besparingen  op 
de internationale kapitaalmarkten en in valuta's van  derde 
landen dient waarschijnlijk niet de  stabiliteit  van het 
internationaal  financieel  stelsel  10 
III. VOORSTELLEN  VOOR EEN REALISTISCH  PROCES  VAN FINANCIËLE  11 
INTEGRATIE 
1. Het financiële  stelsel  meer rechtstreeks in dienst  stellen 
van de economische  ontwikkeling van de  Gemeenschap  11 
2. Bijdragen tot een beter  evenwicht  van de internationale 
financiële  betrekkingen 15 
3. Het gebruik van de Ecu  bevorderen. 18 
Conclusies 20 

- 1 -
INLEIDING 
De opmerkelijke ontwikkeling  van de  internationale  financiële be­
trekkingen  in de  afgelopen  twintig  jaar, waarvan  de spectaculaire ontwik­
keling van de  Euromarkten  wel het  beste voorbeeld is, steekt sterk  af 
tegen de traagheid  van de  Europese  opbouw op  financieel  terrein. 
Men kan er  zich terecht over verbazen,  dat het  goederenverkeer  ge­
makkelijker  verloopt  dan het  vrij verrichten  op verzekeringsgebied,  of dat 
de ten aanzien  van de  Europese  valuta's  betoonde  solidariteit,  kennelijk 
geenszins  portefeuille-arbitrages  tussen  de beleggingsinstellingen  op de 
verschillende  markten  van de  Gemeenschap  vergemakkelijkt. 
Deze dagelijkse  realiteit  kan analytisch  worden  uitgedrukt  in de 
constatering  dat de  mate van financiële  integratie  in de Gemeenschap  ver 
verwijderd  blijft van een  optimale  situatie,  die zich zou kenmerken  door : 
- het bestaan  van één  enkele,  homogeen  gestructureerde  markt,  die 
op goed geregelde wijze openstaat  naar buiten.  Op deze markt zouden  de 
economische  subjecten,  die streven  naar een zo  optimaal mogelijke renta­
biliteit  van hun  beleggingen,  vrij hun financiële  activa  moeten  kunnen  ko­
pen, verkopen  en uitwisselen,  zodat een grotere  mobiliteit  van het  kapitaal 
binnen het financiële  bestek van de  Gemeenschap  wordt  bereikt; 
- de bevordering  van mechanismes  en instrumenten,  die de financiële 
ruggesteun  kunnen  vormen  voor een doeltreffende mobilisering  van communau­
taire spaargelden  en de  allocatie  daarvan  voor produktieve investeringen. 
Het proces  van financiële  integratie  betreft  derhalve zowel  de mobi­
lisering  als het  verkeer  en de  allocatie  van de financiële  middelen binnen 
de Gemeen :hap,  hetgeen  veronderstelt  dat de  hindernissen  in verband  met 
het deviezenverkeer  of de  belastingtechniek  worden  opgeheven,  en dat  naast 
de communautaire  financiële  instrumenten  een coördinatie van de  voor de 
kapitaalmarkten  geldende  regelingen  wordt bevorderd.  Deze inspanningen 
moeten echter  ook vergezeld  gaan van een  gemeenschappelijk,  of althans 
gecoördineerd  standpunt  op het  gebied van de  organisatie  van de  internatio­
nale monetaire  en financiële  betrekkingen  en de  totstandbrenging  van een 
sterkere  solidariteit  tussen  de Lid-Staten  die betalingsbalansmoeilijkheden 
ondervinden.  Ten slotte is het  vanzelfsprekend  dat de  draagwijdte  en het 

- 2 -
tempo van de  integratie,  zowel op financieel  als op  monetair gebied,  gekop­
peld zijn aan het  bereiken  van een  grotere convergentie  van het  economisch 
beleid, als voorwaarde  voor een onmisbare  stabilisatie  van de  verwachtingen 
van beleggers  en spaarders. 
Gezien de omvang van het  gebied dat zij bestrijkt,  kan en moet 
met de financiële  integratie  voortgang  worden  geboekt  via tussenstadia, 
die o.a.  vrijere  kapitaalbewegingen,  een grotere  stabiliteit  van de  wissel­
koersen,  een grotere convergentie  van het  econmisch  en monetair  beleid  en 
een vollediger  institutionele  harmonisatie  omvatten.  In werkelijkheid heeft 
het integratieproces  zich niet over een even breed front  ontwikkeld  en lijkt 
de eigenlijke  financiële  dimensie  van de  Europese  opbouw  thans weinig ont­
wikkeld en fragmentarisch.  Dit gebrek aan vooruitgang bij  de financiële in­
tegratie  staat in tegenstrijd  met de  niet zonder  moeilijkheden  geboekte 
vooruitgang  op andere  gebieden  van de  Europese  opbouw. 
Deze situatie  valt ongetwijfeld  te wijten  aan een  bepaalde  historische 
en economische  ontwikkelingsgang.  De voorwaarden  voor de economische  inte­
gratie worden  echter thans  in min of meer  nieuwe  termen  gesteld.  De dienstig­
heid van een  Europese  kapitaalmarkt  blijft  bestaan  en het  gebrek aan vooruit­
gang in die  richting  vormt een hindernis voor  de verdieping  van de gemeen­
schappelijke  markt en een  doeltreffende mobilisering  van de  besparingen  ten 
behoeve van de  Gemeenschapseconomie. 
Deze mededeling  wil een  overzicht  geven van de  huidige staafde  moge­
lijkheden  om daarin  beweging  te brengen  beoordelen,  en bij wijze  van voorbeeld 
bepaalde  realistische  maatregelen  aangeven,  die, indien zij  zouden worden 
geadopteerd,  de hervatting  van het  thans onderbroken  proces van financiële 
integratie  zouden  markeren. 

- 3 -
I. DE BLOKKERING  VAN HET  PROCES  VAN FINANCIËLE  INTEGRATIE 
1. De feiten 
a) Anders  dan het geval is met de bepalingen van het verdrag inzake 
het recht van  vestiging  en het  vrije verkeer van  goederen,  diensten en 
personen,  zijn de bepalingen betreffende het  vrije kapitaalverkeer, zoals 
door een recent  arrest  van het Hof van  Justitie  wordt  bekrachtigd,  niet 
rechtstreeks  toepasselijk.  De door de Raad in 1960 en 1962 vastgestelde 
richtlijnen  krachtens  artikel  67 vormen  derhalve het huidige kader van 
de desbetreffende verplichtingen van de Lid-Staten. 
Voor een eerste type  transactie  (rechtstreekse beleggingen, 
transacties  inzake ter beurze verhandelde effecten, handelskredieten, 
kapitaalbewegingen van persoonlijke aard of in  verband  met dienstverrich­
tingen) is de  liberalisatie  onvoorwaardelijk en kan zij  alleen worden  op­
geschort  door de tenuitvoerlegging van de in de  artikelen  73, 108 en 109 van 
her Verdrag voorziene  vrijwaringsclausules.  Voor een tweede  categorie transacties 
(buitenlandse  emissies op nationale  markten  en toelating  ter beurze van 
buitenlandse effecten, transacties met betrekking tot niet-genoteerde  effec­
ten, verwerving van bewijzen van deelgerechtigdheid van gemeenschappelijke 
beleggingsfondsen en  financieringskredieten)  geldt slechts een  gedeeltelijke 
liberalisatie,  in die zin dat een Lid-Staat beperkingen voor  deze transacties 
kan handhaven  of weer invoeren,  wanneer  deze bij de  datum  van inwerking­
treding  van de  richtlijn  of de datum  van toetreding  bestonden,  indien de 
vrijheid  van deze bewegingen  de doelstellingen  van het  economisch  beleid 
van deze staat kan  belemmeren.  Voor de andere  transacties,  die met  name 
de kapitaalbewegingen op korte termijn betreffen,  blijft het de Lid-Staten 
vrij staan al dan  niet beperkingen voor te  schrijven. 
Mei deze twee richtlijnen  is de  laatste  vooruitgang  geboekt  in de 
zin van de  liberalisatie  van de kapitaalbewegingen. Sindsdien is  geen der 
pogingen  om deze doelstelling  in etappes  te bereiken geslaagd. Integendeel 
moest zelfs een achteruitgang ten opzichte van de  zestiger  jaren bij de 
integratie  van de kapitaalmarkten  worden  geconstateerd,  omdat  het algemene 

- 4 -
liberalisatieniveau  van de kapitaalbewegingen in de  Gemeenschap  onge­
twijfeld  thans minder  hoog is en de  verschillen  tussen de Lid-Staten  groter 
zijn geworden.  Duitsland,  België  en Luxemburg  (voor de laatstgenoemde  twee 
landen onder voorbehoud van een dubbele wisselmarkt) en het Verenigd 
Koninkrijk  hebben  hun deviezenbeperkingen voor  alle kapitaaltransacties 
opgeheven.  Nederland  houdt  zich aan de  communautaire  verplichtingen  en 
neemt een ruimdenkend standpunt in ten aanzien van  kapitaaltransacties, 
waarvoor de  liberalisatie  niet verplicht  is. Frankrijk,  Italië,  Ierland 
en Denemarken  houden  controles  inzake de  meeste  kapitaalbewegingen in 
stand en zijn door de  Commissie  gemachtigd in het kader van de  vrijwarings­
clausules  beperkingen in te  stellen  voor bepaalde door de  richtlijnen 
van '1960 en 1962 vrijgemaakte  kapitaaltransacties. 
b) Deze  mogelijkheid gebruik te  maken van beperkende  maatregelen  wan­
neer de kapitaalbewegingen verstoringen in de werking van de kapitaalmarkt 
van een  Lid-Staat  tot gevolg  hebben,  (artikel  73 van het Verdrag) of in ge­
val van moeilijkheden of  ernstig  dreigende moeilijkheden in de  betalings­
balans van een  Lid-Staat  (artikel  108 van het Verdrag)  vormt  een van de 
door de Lid-Staten  onderling  voorziene  vormen  van solidariteit.  Gezien de 
geest en de draagwijdte van de  vrijwaringsclausules,  vormen  de in dit kader 
toegestane beperkingen echter uitzonderingsmaatregelen, en  mogen  zij niet, 
zoals het geval is, over lange periodes  worden  gehandhaafd;  zoniet  wordt de 
rechtstreekse  overheidscontrole over de wisselmarkten een  permanent  instru­
ment van het economisch  beleid,  hetgeen onverenigbaar is met de beschikkingen 
van het Verdrag. 
Aan het beroep op  vrijwaringsclausules  wordt de voorkeur  gegeven 
boven de andere  vorm van solidariteit  - die  positiever  is doch uit andere 
oogpunten  dwingender  - nl. de totstandbrenging van wederzijdse  bijstand. 
Sinds het begin van de zeventiger  jaren heeft de  Gemeenschap  zich hiervoor, 
onafhankelijk  van de kredietvoorzieningen tussen de  centrale  banken,  voor­
zien van twee instrumenten : de  financiële  bijstand  op middellange  termijn 
en het mechanisme  van de Gemeenschapsleningen. In beide gevallen wordt de 
toegestane ondersteuning  afhankelijk  gesteld  van de naleving door de  begun­
stigde Lid-Staat  van een economisch  beleid  in overeenkomst  met gezamenlijk 
vastgestelde  oriëntaties.  De instrumenten voor wederzijdse  bijstand  moeten 
niet worden  gezien als  laatste  redmiddelen; hun voldoende  tijdige  hantering 

- 5 -
moet integendeel de  betalingsbalanscrisis  voorkomen  en de vereiste  aan­
passing  met inachtneming van de Verdragsverplichtingen vergemakkelijken. 
Ondanks  de aanzienlijke  verhoging van de mobiliseerbare  bedragen  zijn de 
instrumenten voor wederzijdse  bijstand  sinds 1977  niet meer gebruikt. 
c) Op  institutioneel  gebied  konden  een aantal  richtlijnen  worden  vast­
gesteld  betreffende de  activiteit  van financiële  tussenpersonen en  effecten­
beurzen. De  geleidelijk  opgezette  regeling  beoogt  de vrijheid  van vestiging 
binnen de  Gemeenschap  voor banken  en verzekeringsmaatschappijen tot een 
feit te doen worden  en het  vrij verrichten  van hun diensten te vergemakkelijken. 
Wat de effectenbeurzen  betreft  was de nagestreefde  doelstelling  een grotere 
doorzichtigheid  van de effectenmarkten en de vergemakkelijking van de toe­
gang van emittenten tot de beurzen van de  verschillende  Lid-Staten. 
De draagwijdte van de bereikte of nog te bereiken vooruitgang in de  rich­
tingvan  een institutionele  harmonisatie van de  activiteit  van tussenpersonen 
en kapitaalmarkten zou echter onverbiddelijk beperkt  blijven,  indien  zij 
niet vergezeld gaat van een  gelijktijdige  vooruitgang naar de  liberalisatie 
van de kapitaalbewegingen.  Hoewel  de vrijheid  van vestiging  door middel van 
het bestaan van  agentschappen  en filialen  een zekere onderlinge  vervlechting 
van de markten  vergemakkelijkt,  leidt zij op  zichzelf  niet tot een  integratie. 
Zo worden  ook het  vrij verrichten  van diensten op  financieel  gebied of de 
keuze van beleggingen voor de spaarder  ernstig  ingeperkt  indien  de daarmee 
overeenkomende  kapitaalbewegingen  onderworpen  zijn aan beperkingen. 
2. De verklaring 
Het in hst Verdrag gestelde doel en de  economische  analyse  waarop 
het berus1 .  waren coherent. Bij een  situatie  van vaste wisselkoersen, zoals 
die impliciet  door het Verdrag was  aangehouden,  impliceert  het nastreven 
van de dubu .e doelstelling  van het  vrije verkeer van  goederen  en diensten 
en het  vrije verkeer van  kapitaal  dat het voeren van het nationaal monetair 
beleid afhankelijk  wordt  gesteld van  betalingsbalansvereisten.  Voor zover de 
meeste Lid-Staten er de voorkeur aan  hebben  gegeven  een eigen monetair 
beleid te blijven  voeren met het oog op de  doelstellingen  van binnenlands 

- 6 -
bestuur,  hebben  zij zich althans aan een van de  andere  vereisten  moeten 
onttrekken of op verschillende wijzen  daarmee  een compromis  moeten  aan­
gaan. Zij hebben  in deze vanzelfsprekend de  voorkeur  gegeven  aan het 
vereiste  dat het  minst  stringent leek, nl. het  vrije  kapitaalverkeer. Aan 
deze doelstelling  leek overigens een lagere  prioriteit  te moeten  worden 
toegekend  op grond  van twee overwegingen.  In eerste  instantie  kunnen  de 
schommelingen  van de kapitaalbewegingen  soms  zowel aan speculatieve over­
wegingen  dan aan de ontwikkeling van de  fundamentele  economische  variabelen 
te wijten  zijn. In tweede  instantie  wordt  een netto-wegvloeiing van  kapitaal 
op lange termijn  dikwijls  gezien als een  verlies  van reële  middelen  voor 
de nationale  economie,  zonder  dat rekening  wordt gehouden  met de daaruit 
voortvloeiende accumulatie van vorderingen op het buitenland.  Deze redenen 
verklaren  waarom  het stelsel  van Bretton  Woods  beperkingen  voor de kapitaal­
bewegingen  rechtvaardigde,  wanneer  deze onmisbaar  bleken om de  vrijheid  van 
de lopende  transacties en de  stabiliteit  van de wisselkoersen te  waarLorgen 
(art. VI van de Statuten).  Zijnerzijds  stelt het Verdrag  van Rome het beginsel 
van de verwijdering tussen de Lid-Staten van hinderpalen  voor het vrije  ver­
keer van  kapitaal  (art. 3 c) ), met dien verstande dat  deze beperkingen  eerst 
geleidelijk  behoeven  te worden  opgeheven  voor zover zulks noodzakelijk is  voor 
de goede  werking  van de  gemeenschappelijke  markt  (art. 67). 

- 7 -
II. NOODZAAK VAN NIEUWE  INSPANNINGEN  VOOR DE  FINANCIËLE  INTEGRATIE 
Het ontbreken  van een  Europees  financieel  bestek is kennelijk  weinig 
bevredigend ui' h.-t  oogpunt van het  Gemeenschapsrecht.  Ook vormt zij steeds 
meer een ernstige  belemmering  op de weg  naar de verdieping  van de gemeen­
schappelijke  markt, de herstructurering  van de  Europese  economie,  en zelfs 
de stabilisatie  van het  internationaal  financieel  stelsel.  Daarentegen  hebben 
de economische  beleidsoverwegingen, die  deze situatie  lange tijd hebben gerecht­
vaardigd,  hun actualiteit  verloren. 
1. Minder sterke  macro-economische  incompatibiliteiten 
Het is een vaste ervaring  dat de  rechtstreekse  controles  nauwelijks  bij­
dragen tot  het herstel van het  fundamenteel economisch evenwicht  en dat  bij 
een toepassing  op de kapitaalbewegingen  hun werking op de betalingsbalans  snel 
vermindert. 
Uit algemene  oogpunt is het  steeds minder waar dat een  beheersing  van 
de kapitaalstromen voor  de regeringen  van de Lid-Staten  een waarborg  voor 
een relatieve  autonomie  bij het voeren van hun  economisch  beleid vormt. De 
hoge mate van convertibiliteit  van de  valuta's  en de aanhoudende  tekorten  op de 
betalingsbalans  in de meeste Lid-Staten beperken  de onafhankelijkheid  van het 
monetair  beleid wel ten  zeerste.  Vooral door  de belangrijke  vooruitgang die 
bij de coördinatie  var het  economisch  en monetair  beleid in de Gemeenschap  is 
bereikt, met name  ondersteund door  het Europees Monetair  Stelsel,  hebben de 
autoriteiten  echter meer armslag gekregen  met betrekking tot  het stelsel van 
de kapitaalbewegingen.  Het is dan ook  mogelijk terug  te komen op de traditionele 
controle-opvattingen,  die merendeels  zijn verworven  of versterkt  toen het stelsel 
van Bretton  '.JOÖS nog van  kracht was, toen de coördinatie  van het  economisch  be­
leid zich r,c nauwelijks  begon af te tekenen en de nationale  economieën  on­
derworpen  war ~ aan  zelden gelijklopende  conjuncturele  bewegingen. 
Uit de ervaring  blijkt bovendien  dat de  controlestelsels  alleen  opti­
male greep hebben op de kapitaalbewegingen  op lange termijn,  die gemakkelijker 
vatbaar  zijn doch die meestal  overeenkomen  met een  mobilisering  of een  realo-
katie van spaargelden  op lange termijn,terwijl  de kapitaalbewegingen  op korte 
termijn,  die geregeerd  worden door meer speculatieve overwegingen,  moeilijker 
grijpbaar  zijn, jmdat de economische  subjecten  de warwinkel  van de  nationale 
regelingen  gemakkelijk  kunnen ontwijken. 

- 8 -
2. De verdieping van de interne  markt omvat eveneens  de diensten op T inanc  ie••_ L 
gebied 
Om de mogelijkheden  van de grote  eenheidsmarkt  die de  communautaire 
ruimte vormt  optimaal te  kunnen  benutten,  moeten  de ondernemingen  niet alleen 
hun produkten  vrij kunnen  Laten  circuleren  doch ook de vestigingsplaatsen van 
hun produktie-eenheden  kunnen  kiezen  zonder  daarbij de schaalvoordelen die het 
gecentraliseerd  beheer  van een aantal  gemeenschappelijke  diensten, met  name op 
financieel  en bankgebied  met zich brengt, in  gevaar  te brengen.  De vrijheid 
om rechtstreekse investeringen te  doen,  die in de  Gemeenschap  thans min of 
meer een feit is, volstaat niet om de daadwerkelijke  mobiliteit  van de  produk-
tiefactoren  te waarborgen.  De ontwikkeling van bedrijven vindt  zowel  plaats 
door de bijeenbrenging van  financiële  activa als  door het verwezenlijken van 
produktieve investeringen. In de afgelopen jaren heeft de nettoverwerving van 
financiële  activa 20 a 30 % van de investeringen van Duitse,  Franse  en Engelse 
ondernemingen  en een nog groter  aandeel  van die der Italiaanse  ondernemingen 
ui tgemaakt. 
De financiële  lasten die de  ondernemingen  moeten  dragen  vormen  een 
toenemend  aandeel  van hun bruto-exploitatieoverschot. Een verdieping van de 
gemeenschappelijke  bankmarkt  door middel  van concurrentie en schaalvoordelen 
zou nuttig  zijn voor een minimalisering van de kosten. Het uitoefenen van de  vrij­
heid tot het verrichten van diensten op verzekeringsgebied zou  daartoe  eveneens 
moeten bijdragen. De schadevcrzekeringsprcmics  vertegenwoordigen  thans ever 
het algemeen  meer dan 3 % van het  bruto-exploitatieresultaat.  De doeltreffende 
ontplooiing  van de  activiteit  van industriegrocpen cp de  eenheidsmarkt  veron­
derstelt,  dat zij niet  kunstmatig  worden  gedwongen  om het  patroon  van hun  fi­
nanciële  relaties  te verbreken  of te versplinteren. 
3. De herstructurering van de  Gemeenschapseconomie  zou profijt  trekken van een  
meer rechtstreekse mobilisering van de  Europese  besparingen 
De geordende  herstructurering van de in moeilijkheden  verkerende  in -
dustriesectoren en de ontwikkeling van  nieuwe  activiteiten  vereisen aanzien­
lijke kapitalen. 

- 9 -
In 1980 beliepen de bruto-besparingen in de  Gemeenschap  \30 miljard 
Ecu tegenover  slechts  340 miljard  in de Verenigde Staten.  Daarvan  brengen 
de nationale kapitaalmarkten  slechts  een beperkt gedeelte op. Op de  vijf 
hoofdmarkten  (Duitsland,  Frankrijk,  Italië,  Nederland en het Verenigd Konink­
rijk) was het  totaal  van de effectenemissies  veel lager dan dat van  deemis-
sies op de Amerikaanse  markt  (respectievelijk  142 miljard  en 212  miljard  Ecu). 
De wanverhouding  is nog  duidelijker  op het  specifieke  gebied van het  risico­
dragend  kapitaal,  daar de gekapitaliseerde  waarde van de nationale op de 
beurzen van de  Gemeenschap  genoteerde aandelen nog  geen 40 % van die van de 
op de beurs van  New-York  genoteerde aandelen vertegenwoordigt. 
Algemenerwijze is de ontwikkeling van de kapitaalstromen tussen de 
landen van de  Gemeenschap  ten zeerste achtergebleven bij die van het goederen­
en dienstenverkeer. Het is  pijnlijk  te moeten  constateren dat de kapitaalbe­
wegingen  op lange  termijn  (1) tussen de Lid-Staten  slechts  een 20e gedeelte 
van het handelsverkeer uitmaakten  (respectievelijk  gemiddeld 10 en 230  miljard 
tussen 1976 en 1980). 
De compartimentering van de kapitaalmarkten van de  Gemeenschap  lijkt 
nog paradoxaler,  wanneer  men bedenkt  dat derde landen op  deze zelfde  markten 
leningen  opnemen  (2) voor  veel hogere  bedragen  en voor een nauwelijks  kleiner 
aandeel van hun behoeften dan de landen van de  Gemeenschap.  In 1981  hebben  de 
Gemeenschapslanden  leningen ten belope van 2,2  miljard  USD bij hun partners  uit­
gegeven  tegenover 10  miljard  emissies van derde landen, d.i. 8 % van hun  inter­
nationale  leningen tegenover 6 % voor de derde landen.  Alleen  de Gemeenschaps­
instellingen  dragen in  aanzienlijke  mate bij tot het kapitaalverkeer binnen de 
Gemeenschap  : in 1981  werd immers  meer dan de  helft van hun leningen geplaatst 
op de markt van de Lid-Staten. 
De financiële  bemiddeling is nooit neutraal ten opzichte van de  allocatie 
van de besparingen. Op nationaal niveau is de compartimentering van de  finan­
ciële circuits  een bron van  verkwisting;  daarentegen is het  vrije  spel van het 
criterium  van de  maximale  financiële  rentabiliteit  niet altijd  een waarborg 
voor de grootst mogelijke  economische  doeltreffendheid.  Zo kan ook op  communau­
tair niveau  worden  gesteld  dat een  financieel  stelsel  dat ten gevolge van een 
excessieve  interne  compartimentering en het ontbreken van een  homogene  regulering 
van haar buitenlandse betrekkingen, een  uitzonderlijke  afvloeiing  van de bespa­
ringen naar het buitenland-begunstigt, de produktieve investeringen in de Ge­
meenschap  niet op de beste wijze  dient. 
(1) Rechtstreekse beleggingen, beleggingen in  effecten,  ander langlopend  kapitaal,, 
met inbegrip van de banksector. 
(2) Met inbegrip van de  internationale  leningen in  communautaire  valuta's. 

- 10 -
4. Een te  grote inschakeling  van de Europese besparingen op de  internationale  
kapitaalmarkten  en in  valuta's  van derde landen  dient waarschijnlijk  niet  
de stabiliteit  van het  internationaal  financieel  stelsel 
De aanzienlijke  ontwikkeling  van het  internationaal  financieel  stel­
sel heeft  grotendeels plaatsgevonden vanaf het grondgebied van de  Gemeenschap. 
De daar gelegen  financiële  centra nemen meer dan 2/3 van de  Eurokredieten 
voor hun rekening.  Dit geeft  blijk van een  opmerkelijk  technisch  vermogen, 
dat in het belang van de  Gemeenschap  moet worden  behouden. 
De Euromarkten dragen  slechts  indirect  en onvolledig  bij tot de 
koppeling  van de  nationale  markten,  omdat de voorwaarden voor de toegang van 
ingezetenen  tot deze markten al naar de  nationale  deviezenregeling  uiteen­
lopen. De verbindingen die op deze  wijze tot stand  kunnen komen worden  echter 
meestal  gerealiseerd  door inschakeling  van valuta's  van derde landen en cnder 
voorwaarden  waarop  de autoriteiten  van de  Lid-Staten  nauwelijks  greep h.oben. 
Het aandeel van de communautaire besparingen dat in  feite via de 
internationale  markten bestemd wordt voor  niet nader bekende  economische 
doelstellingen  en volgens  modaliteiten  waarvan de onzekerheid door de recente 
gebeurtenissen  wordt aangetoond, is onnodig  groot.  Terwijl  slechts  de helft 
van het handelsverkeer van de  Lid-Staten  plaats vindt  met derde landen wordt 
naar raming 2/3 van hun externe  financiële  transacties  op lange  termijn  buiten 
de financiële  circuits  van de  Gemeenschap  om verricht.  Zo beliepen  volgens 
een door de BIB opgestelde  statistiek  de tegoeden van  niet-bancaire  ingezetenen 
bij de gegevensverstrekkende banken  eind 1981 circa 70 miljard  USD. Het aan­
deel van de in andere  valuta's  dan die van de  Gemeenschap  aangehouden  deposito's 
kan op ten minste 80 %  worden  geraamd. 

- 11 -
III. VOORSTELLEN  VOOR EEN REALISTISCH  PROCES  VAN FINANCIËLE  INTEGRATIE 
De hervatting  van de  geleidelijke  beweging  naar een  financiële  integra­
tie vereist  een gediversificeerd  geheel van  specifieke  maatregelen,  waarvan 
waarschijnlijk  geen enkel  afzonderlijk  gezien als bepalend kan  worden  beschouwd, 
doch waarvan  de gelijktijdige  tenuitvoerlegging  een vooruitgang van betekenis 
naar de bekrachtiging van de  financiële  identiteit  van de  Gemeenschap  en de 
versterking  van de  financiële  structuur  zou vormen,  die een thans verworven 
commerciële  identiteit  en een in ontwikkeling  zijnde  monetair  identiteit  zouden 
gaan aanvullen en versterken. 
1. Het financiële  stelsel  meer rechtstreeks  in dienst  stellen  van de  economische 
ontwikkeling  van de  Gemeenschap 
a) Een geleidelijke  decompartimentering van de kapitaalmarkten 
De Commissie  erkent dat de huidige  situatie  op de betalingsbalans van 
verschillende  Lid-Staten hen nauwelijks in  staat  stelt tot een  aanzienlijke 
en onmiddellijke  liberalisatie  van de kapitaalbewegingen; toch  dient de toepassing 
van de vrijwaringsclausules  krachtens  artikelen  73 en 108 van het Verdrag tot 
een strict  minimum  beperkt te  worden. 
- Zij is echter  voornemens  binnen een  jaar over te  gaan tot een  algemeen  on­
derzoek van de  situatie,  ten einde  tezamen  met de betrokken Lid-Staten na 
te gaan welke mogelijkheden bestaan voor een  geleidelijke  opheffing van de 
beperkingen die  voortvloeien  uit de toepassing van  deze vrijwaringsclausules. 
- Daarnaast zou gevolg  moeten  worden  gegeven  aan het  voorstel  van de  Commissie 
een lijst van de deviezencontrolemaatregelen of maatregelen van monetair 
beleid van gelijke  werking op te  stellen,  waardoor  de afwikkeling  van lopende 
transacties  kan worden  belemmerd  en waarvan  de uitvoering  tussen Lid-Staten 
zou worden  verboden,  tenzij  daartoe op  communautair  niveau en voor beperkte 
duur zou  worden  besloten. 
- Onafhankelijk van het  bovengenoemde  onderzoek van de  vrijwaringsclausules  is 
de Commissie  van oordeel dat de  geleidelijke  opheffing van de  belemmeringen 
voor de kapitaalbewegingen in de  Gemeenschap  prioritair  gericht  moet zijn 
op de vorming van een Europese  markt  voor risicodragend  kapitaal. 

- 12 -
In eeneerste fase  zouden  de krachtens  de vrijwaringsclausules  op 
effectentransacties  toegepaste beperkingen  geleidelijk  kunnen  worden  opge­
heven met betrekking  tot de  aankoop  van op een  effectenbeurs  van de Gemeen­
schap verhandelde aandelen  die zijn uitgegeven  door onder de Lid-Staten  res­
sorterende  vennootschappen.  Deze aankopen  moeten  kunnen  geschieden tegen  de 
officiële  marktkoers. 
Voor zover de institutionele  beleggers beleggingen  in risicodragend 
kapitaal  kunnen  doen zou geen discriminatie  mogen worden  gemaakt  tussen  de door 
ondernemingen  uit eigen land uitgegeven effecten  en die van  ondernemingen  van 
andere Lid-Staten.  Dit niet-discriminatiebeginsel  zou eveneens  moeten  worden 
uitgebreid  tot de  fiscale  maatregelen  die beogen  beleggingen  in risicodragend 
kapitaal  te begunstigen  in het  kader van een coördinatie van  dergelijke  maat­
regelen. 
Aangetekend  zij hier dat de  liberalisatie  van de  bewegingen  van risico­
dragend  kapitaal  volledig  effectief  zou zijn, indien  zij vergezeld  zou ga.n 
van een harmonisatie  van de  stelsels  van vennootschapsbelasting  in de Gemeen­
schap. De Commissie  wil eraan herinneren  dat zij een dergelijk  voorstel  heeft 
ingediend,  dat thans in bespreking  is bij het Europese  Parlement,  en dat  beoogt 
te voorkomen  dat de  beleggingen  in aandelen  op communautair  niveau bij  gelijk­
blijvende  omstandigheden  geschieden  aan de  hand van fiscale  overwegingen. 
b) Grotere eenheid  van het net van  diensten  op financieel  gebied 
1) Ten  aanzien  van de  banken  was het  nagestreefde doel  in eerste  instantie 
de bevordering  van de  integratie  door middel van de  vestiging  van agentschappen 
en bijkantoren.  De richtlijn  van 12  december  1977 heeft in deze de regels vast­
gesteld  voor een coördinatie van de  nationale  wettelijke  regelingen.  De Commis­
sie is voornemens  haar werkzaamheden  in deze zin voort te zetten en te  ver­
sterken,  waarbij  met name de  nadruk zal worden gelegd  op een  aanpassing  van de 
controlestelsels,  waardoor  de ontwikkeling  van bankverrichtingen binnen  de 
Gemeenschap  kan worden  vergemakkelijkt. 
2) Op  verzekeringsgebied  is het  recht van vestiging  een feit sinds de vast­
stelling  van de  eerste  richtlijn  van 24  juli 1973. Dit  geldt echter  niet voor 
het vrij verrichten  van diensten niettegenstaande  de direkte  uitwerking  van de 
desbetreffende beschikkingen,  met name de  artikelen  59, 60 en 106 van het  Ver­
drag. Met het  doel het vrije verkeer  van diensten  te vergemakkelijken,  is er 
eind 1975 een  richtlijn  op het  gebied van de  niet-levensverzekering bij  de 
Raad ingediend, begin  1978 gevolgd  door een wijzigingsvoorstel.  Sinds die datum 
is het overleg geblokkeerd  om redenen  van technische aard. 

- 13 -
Door de ontwikkeling  van dienstverrichtingen  in deze rector 
zou de interne  Gemeenschapsmarkt  kunnen  worden  verdiept.  Wat betreft  de 
financiële  weerslag  op de  betalingsbalansen,  zullen  de premie-overdrachten 
naar het buitenland  geen eenrichtingsverkeer  zijn en waarschijnlijk  niet 
meer dan een  gering  aandeel  van het  totale  premie-incasso  in ongeacht 
welke Staat bedragen. Overigens  kan men een  zekere congruentie tussen  de 
munteenheid  van de  premie-ontvangsten  en die van de  beleggingen verwachten. 
Daarentegen  zou het  beheer van de  ondernemingen wier  activiteit  op communautair 
niveau het verst ontwikkeld  is daardoor  worden  vergemakkelijkt.  De mededin­
ging tussen verzekeraars  zou de  ontwikkeling  van nieuwe  verzekerings­
technieken  aanmoedigen,  hetgeen zowel voorde'.en  zou hebben  voor de verze­
kerden als voor de verzekeraars  die hun  internationale  activiteit  willen 
vergroten. 
3) Wat de  effectenbeurzen  betreft,  is de  Commissie  van mening dat de 
banden tussen  de nationale  beursmarkten  versterkt  dienen  te worden,  zodat 
de orders  van de  klanten  op de  beursmarkt  die op een  gegeven  ogenblik  de 
beste voorwaarden  biedt,  uitgevoerd  kunnen  worden. 
Het gaat  er niet om een  nieuwe beursmarkt  te scheppen, doch  een 
zekere koppeling tussen  de bestaande beursmarkten  tot stand te brengen; 
de bedoeling  is een  integratie  van alle Europese  financiële  middelen  mo­
gelijk te maken en een  eind te maken aan de  huidige  versnippering.  De kop­
peling zou zich in eerste  instantie  kunnen  beperken  tot de  Europese aandelen 
die aan verschillende  beurzen  zijn genoteerd  en vervolgens  worden  uitgebreid 
tot andere  effecten  en andere markten.  De Commissie,  in nauwe  samenwerking 
met het Europese  Beurscomité,  houdt zich op het  ogenblik  bezig met een  studie 
die bestemd  is om de  juiste  middelen  te vinden om dit doel te bereiken.  Zij 
is bereid  de noodzakelijkheid  te onderzoeken  van een  gemeenschappelijke 
financiële  steun aan de tot  standbrenging  van het  thans bestudeerde koppe­
lingsstelsel,  met name betreffende  de investeringen  in de  infrastructuur  op 
het gebied  van de  informatiek  en de  telematiek. 
Opdat de effectenbeurzen  van alle Lid-Staten  vanaf het begin de 
mogelijkheid  wordt geboden  volledig  deel te nemen aan  dit stelsel,  zouden 
de door bepaalde hunner voor  de opneming  en de  notering  van buitenlandse 
aandelen toegepaste beperkingen  moeten  worden  opgeheven. 
Bovendien  dient de Raad, om mededingingsdistorsies  tussen  de beurzen 
van verschillende  Lid-Staten  te voorkomen,  zo spoedig mogelijk  het voorstel 

- 14 -
voor een richtlijn  betreffende de indirecte belastingen op effectentrans­
acties vast te  stellen,  ten einde  elke dubbele  belasting te  voorkomen  en de 
omvang van deze belastingen te  verminderen  met het oog op hun latere op­
heffing. 
Ook is de  Commissie  van oordeel dat de ontwikkeling of de  schepping 
in de Lid-Staten van  markten  van niet-genoteerde  fondsen  die speciaal  zouden 
zijn aangepast  aan de financieringsbehoeften van het MKB,  eveneens  zou kunnen 
leiden tot een versterking van de  Europese  markten  en dientengevolge  tot 
een nieuwe  opleving van de  markten  voor risicodragend kapitaal in  Europa. 
Bovendien  dient de rol die de in de  Gemeenschap  gevestigde  organismen 
voor collectieve belegging in effecten  (ICBE)  kunnen  spelen bij de onderlinge 
vervlechting  van de  markten  van de  Gemeenschap  te worden  gestimuleerd.  Dien­
tengevolge  is het belangrijk dat het verrichten van diensten van  ICBE's  wordt 
vergemakkelijkt,  door middel  van de  gelijktijdige  vaststelling  door de Raad 
van de twee voorstellen  voor richtlijnen  respectievelijk met betrekkinr tot 
de coördinatie  van de nationale voorschriften inzake de  ICBE's  en anderzijds 
de vrijmaking van de transacties met betrekking tot de  door de ICBE's  uitge­
geven bewijzen  van deelgerechtigdheid. 
c) Nieuwe instrumenten  voor de mobilisering van de  besparingen  in de Gemeenschap 
De communautaire  instellingen  (EIB, Gemeenschappen)  kunnen  op dit  gebied 
nuttige bijdragen leveren.  Daarnaast  moeten  financiële  instrumenten  worden 
ontwikkeld  waarmee  een daadwerkelijke onderlinge vervlechting van de  financiële 
circuits  kan worden  verwezenlijkt en de mobilisering en het verkeer van kapi­
taal binnen  een uitgebreide  financiële  dimensie  doeltreffend kan  worden  ge­
waarborgd. 
De Commissie  is voornemens  initiatieven  te nemen  betreffende : 
1) Een nauwere  samenwerking  van de  instellingen  voor kredietverlening op  mid­
dellange en  lange  termijn inzake  programma's  of projecten van  gemeenschap­
pelijk belang  te bevorderen,  er met name cofinancieringsoperaties te  ont­
wikkelen, zoals  deze reeds  zijn geschied  door tussenkomst  van de  Club van 
gespecialiseerde  instellingen  voor krediet op  lange  termijn van de  Gemeen­
schap. Deze samenwerking  zou bijvoorbeeld  kunnen  steunen  op een  programma 
van tegelijkertijd  op de markten  van de Lid-Staten  uitgegeven  geünificeerde 
leningen. 

- 15 -
2) De schepping van op de industrie gerichte organismen voor coLLectieve 
beLegging  in effecten, waarvan de bewijzen van dee Lgerecht' g.iei d  vrij 
zouden  worden geplaatst op de markten van de l.id-Staten en wier porte­
feuille zou worden gevormd door aandelen welke zijn uitgegeven door  ven­
nootschappen  van de Gemeenschap, zou kunnen worden overwogen. Het adopteren 
van bovengenoemde  richtlijnen  betreffende de  ICBE's  zou de schepping van 
dergelijke instellingen en de verspreiding van hun effecten vergemakkelijken. 
3) Een derde type actie  betreft  het hypothecair krediet. De instellingen voor 
onroerend goed-krediet die hun financiering verkrijgen door de  uitgifte 
van hypothecaire obligaties, zouden moeten worden gemachtigd ten belope 
van een bepaald plafond dergelijke effecten te plaatsen in andere Lid-Staten 
om de opbrengst daarvan te gebruiken voor hypotheken in het land waar deze 
zijn uitgegeven. Andere tot deze sector behorende instellingen, die zich 
financieren door het bijeenbrengen van deposito's en die thans ten gevolge 
van administratieve hindernissen geen gebruik kunnen maken van de  vrijheid 
van vestiging, zouden moeten worden gemachtigd zich te vestigen op de 
markten van andere Lid-Staten. 
2. Bijdragen tot een beter evenwicht van de internationale financiële  
betrekkingen 
Op het gebied van de internationale financiële betrekkingen moet de 
Gemeenschap  zich een overeenkomstig doel stellen als op monetair gebied : een 
zone  van stabiliteit te vormen en aldus bij te dragen tot de totstandbrenging 
van evenwichtigere relaties tussen de verschillende financiële wereldcentra. 
Dit veronderstelt dat de Gemeenschap een eigen financiële persoonlijkheid 
verkrijgt  ten opzichte van het buitenland. 
a) Een_grotere_beheerS2Qg_van_ 
De vrijmaking van de kapitaalstromen in het begin van de Europese 
opbouw is uitgegaan van een  trend  tot mondialisatie van het financieel ver­
keer.  Tegelijkertijd bestaan binnen de Gemeenschap nationale beschikkingen 
betreffende de kapitaalstromen naar het buitenland die in bepaalde Lid-Staten 
gelden.  Tot nog toe is artikel 70 van het Verdrag, dat voorziet in een gelei­
delijke coördinatie van het deviezenbeleid van de Lid-Staten met betrekking 
tot de kapitaalbewegingen tussen deze staten en derde landen, in concreto 
slechts  eenmaal toegepast met de  richtlijn  van 1972 voor het reguleren van 
de internationale geldstromen en het neutraliseren van de ongewenste gevolgen 
daarvan  voor de interne  liquiditeit.  De instrumenten waarmee de Lid-Staten 
zich  uit dien hoofde hebben voorzien zijn echter opgezet voor een toepassing a) Een qrotere beheersinq van de kapitaalstromen met het buitenland 
De vrijmaking van de kapitaalstromen in het begin van de  Europese 
opbouw  is uitgegaan van een trend tot mondialisatie van het financieel ver-
keer.  Tegelijkertijd  bestaan binnen de  Gemeenschap  nationale beschikkingen 
betreffende de kapitaalstromen naar het buitenland die in bepaalde Lid-Staten 
gelden.  Tot nog toe is artikel 70 van het Verdrag, dat voorziet in een  gelei-
delijke coordinatie van het deviezenbeleid van de Lid-Staten met betrekking 
tot de kapitaalbewegingen tussen  deze  staten en derde landen, in concreto 
slechts  eenmaal toegepast met de  richtlijn  van 1972 voor het reguleren van 
de Internationale  geldstromen en het neutraliseren van de ongewenste gevolgen 
daarvan  voor de interne liquiditeit. De instrumenten waarmee de Lid-Staten 
zich uit dien hoofde hebben voorzien zijn echter opgezet voor een toepassing 

- 16 -
erga  omnes, waarin geen gedifferentieerde behandeling tussen  de  intracom-
munautaire kapitaaLbewegingen  en die met  derde Landen  wordt  voorzien.  Boven-
dien waren deze instrumenten uitsluitend gericht  op een  betere controle  van 
specuLatieve  kapitaaLtoevtoeiingen (Bardepot-stelsel bijvoorbeeld  (1). 
De doeLsteLLing  van de  Gemeenschap moet zijn  dat een  hoge mate  van li-
beraLisatie  ten  opzichte  van het  buitenland  wordt  gehandhaafd  en de  interna-
tionale  activiteit  van de op het  communautaire grondgebied gevestigde finan-
ciele  centra  in  stand  wordt  gehouden. Tegelijkertijd moeten  de  bevoegde  ge-
meenschappelijke instanties bestuderen  hoe,  zowel  op  gemeenschappelijk  als 
op internationaal niveau, instrumenten kunnen worden ingesteld  om zo  nodig 
beter  te  kunnen ingrijpen  op de  kapitaalstromen tussen  de  Lid-Staten  en de  andere 
landen. 
b) Een  gemeenschappeIiike overdenking  op het  gebied  van het Internationale 
banktoezi  cht 
De Gemeenschap  kan,  wanneer  zij zal  zijn uitgerust  met  passende instru­
menten  om de  integratie  tot  stand  te brengen,door middel  van de  harmonisatie 
van het  bankrecht  een  zone  van  stabiliteit scheppen  die  niet  alleen  intern 
homogene structuren  zou  vertonen, doch  ook zou  bijdragen  tot de  verwezenlijking 
van beginselen  en  technieken  van het  banktoezicht  op  internationaal niveau, 
die beter  dan in het  verleden zullen zijn aangepast  aan de  toenemende risico's, 
die de  internationale banken  op  zich nemen. 
Zo heeft  de  Commissie bijvoorbeeld  in  nauwe samenwerking  met het  Raad-
gevend Comite voor  het  Bankwezen  van de EEG en in de  geest  van de  door  de  Bank 
voor Internationale Betalingen verrichte werkzaamheden,  een  voorstel voor  een 
richtlijn  uitgewerkt inzake  het  toezicht  op  banken  op  geconsoIideerde  basis, 
die de  toezichthoudende autoriteiten  van het  land waarin  de  moedermaatschappij 
van een  bankconcern haar zetel heeft,  in  staat moet stellen  de  financiele situa-
tie van het  gehele concern  te beoordelen,  met  inbegrip  van die van de in  andere 
Lid-Staten  gevestigde bijkantoren. 
De Commissie heeft overigens  ook  andere initiatieven genomen, betreffende  : 
de jaarrekeningen  van  banken  en de  inhoud  van de  periodieke informatie  die zij 
aan de  toezichthoudende autoriteiten moeten verstrekken;  de  controle  op  grote 
risico's  en met  name  op de  grote kredieten  die  door  de  banken worden verleend,als-
mede  ee,"  samerwerking..van  de  "risicocentrales";  de  berekening  van  bepaalde  sol-
vabiliteits-  en  liquiditeitsverhoudingscijfers voor banken;  de  procedures voor 
de sanering  of in  voorkomend geval  de  liquidatie  van in een  crisissituatie  ver-
kerende internationale banken. 
(1) In 1972 en 1973  hebben  de  Duitse autoriteiten  een  verplicht deposito  op een 
geblokkeerde rekening  - de  zogenaamde Bardepot  - ten  belope  van een  bepaald 
percentage  dat  heeft geschommeld tussen  20 en 50 % van de  buitenlandse lenin-
gen van de  ingezetenen, ingesteld.  Het  ging  dus om een  anr'er mechanisme  dan 
dat van het  renteloos deposito  dat  herhaaidelijk (1974,  976 en 1981)  door 
Italie  op de  aankoop  van  buitenlandse valuta's door ingezetenen  is ingesteld. 

- 17 -
Met nar.ie  de berekening  van  de verhoudingscijfers,  waaraan het  Raad­
gevend Comité voor het Bankwezen eveneens een  zeer  grote betekenis hecht, 
kan aanLeidino geven tot een internationale afstemming met betrekking tot 
de vetmogensvcreisten en het dagelijkse toezicht op internationaal werkzame 
banken;  des te meer waar deze berekeningsmethodes eveneens in studie zijn 
buiten de Gemeenschap en met name bij een comité van de Groep van Tien te 
Basel. 
Naar  de mening van de Commissie vormen de voltooiing van de hier­
boven genoemde werkzaamheden en meer in het bijzonder de vaststelling van 
de richtlijn  inzake het toezicht op geconsolideerde basis een onmisbare 
voorwaarde voor een juiste beoordeling van de internationale  activiteit  van 
de Europese banken.  Deze  maatregelen zouden eveneens kunnen bijdragen tot 
een beter beleid inzake de desbetreffende risico's. Aan de hand van de aldus 
ontwikkelde technische basis zal een communautaire zienswijze moeten worden 
uitgewerkt in de colleges waarin over de door het internationaal financieel 
stelsel  gelopen risico's of de heraanpassing van de  termijnen  voor de terug­
betaling van de externe schulden van bepaalde in moeilijkheden verkerende 
landen  wordt  beraadslaagd. De vaststelling van een gemeenschappelijk stand­
punt  is bijzonder noodzakelijk wanneer deze vraagstukken betrekking hebben 
op geografische zones of landen waarmee de Gemeenschap belangrijke of be­
voorrechte betrekkingen onderhoudt. 
c) De  coördinatie  van_het_bej.eid_2Qzake_de_bui_ten 
Lid-Staten 
Het gezamenlijk nastreven, op communautair niveau, van een goed  even­
wicht tussen het vereiste van de internationale aanpassing en de faciliteiten 
voor de externe financiering  vormt  een van de hoofdelementen van de conver­
gentie v<  . het economisch beleid der Lid-Staten. 
Overeenkomstig het in  1980  in zijn verslag inzake de terugsluizing 
aangekondigde programma, heeft het Monetair Comité een procedure van  infor­
matie en wederzijds toezicht inzake de stand van betalingsbalansen en de 
buitenlandse schuld van de Lid-Staten ingesteld.  Deze  werkzaamheden zouden 
moeten leiden tot de afbakening van algemene oriëntaties op het gebied van 
het beleid inzake de buitenlandse schuld. In dit kader zal het wenselijk 
zijn na te gaan of de communautaire instrumenten zijn aangepast aan de 
nieuwste technische gegevens van de kapitaalmarkten en of hun kenmerken wel 
overeenkomen met de behoeften van de Lid-Staten. c) De coordinatie van het beleid inzake de buitenlandse schuld van de 
Lid-Staten 
Het gezamenlijk nastreven, op communautair niveau, van een goed even-
«/icht  tussen het vereiste van de internationale aanpassing en de  faciliteiten 
voor de externe financiering  vormt  een van de hoofdelementen van de conver­
gence v< . het economisch beleid der Lid-Staten. 
Overeenkomstig het in 1980 in  zijn  verslag inzake de terugsluizing 
aangekondigde programma,  heeft  het Monetair Comite een procedure van  infor-
matie  en wederzijds toezicht inzake de stand van betalingsbalansen en de 
buitenlandse schuld van de Lid-Staten ingesteld. Deze werkzaamheden zouden 
moeten Leiden tot de afbakening van algemene orientaties op het gebied van 
het beleid inzake de buitenlandse schuld. In dit kader zal het wenselijk 
zijn na te gaan of de communautaire  instrumenten  zijn  aangepast aan de 
nieuwste technische gegevens van de kapitaaLmarkten en of hun kenmerken wel 
overeenkomen met de behoeften van de Lid-Staten. 

- 18 -
3. Het gebruik van de Ecu bevorderen 
De financiele integratie in de Gemeenschap zal eerst echt voortgang 
kunnen boeken indien zij steunt op een grotere monetaire  identiteit.  Uit 
dien hoofde en in het huidige stadium  blijft  de ontwikkeling van de rot van 
de Ecu essentieel, zowel als bevoorrechte ondersteuning van een grotere ovei— 
draagbaarheid van de financiele activa binnen de Gemeenschap, doch ook als 
uitdrukking ten opzichte van het buitenland van een komende monetaire unie, 
die een van de drie steunpilaren van een ordelijk internationaal monetair 
stelsel  kan zijn. 
a) Erkenni_n2_yan_de_status_van_bu2ten^andse_valuta_ 
Aan de Ecu de status van buitenlandse valuta toekennen en de in deze 
eenheid luidende transacties naar analogie met de transacties in converteeibare 
valuta's behandelen zou een beslissende stap vormen. De officiele notering 
van de Ecu op alle wisse  Imarkten  van de Gemeenschap, zelfs indien deze is af-
geleid van die van de valuta's waaruit zij bestaat, zou ten-aanzien van de 
economische  subjecten een dergelijke erkenning inhouden. 
b) Bevoorrechte behandelinq van in Ecu luidende financiele transacties 
De transacties met betrekking tot in Ecu luidende effecten zouden al-
thans binnen bepaalde grenzen toegankelijk moeten zijn voor communautaire in-
gezetenen onder de voorwaarden van het gemeen recht, hetgeen in verschi Ilende 
Lid-Staten  een van de vigerende regeling afwijkende behandeling zou inhouden. 
- In eerste instantie zouden alle ingezetenen van Lid-Staten  vrij  en tegen 
de officiele wisselkoers moeten kunnen inschrijven op Ecu-leningen van emit-
tenten van de Gemeenschap en met name op door de communautaire instellingen 
uitgegeven leningen van dit type. 
- In het kader van de regelingen inzake de samenstelling van de portefeuille 
van de institutionele beleggers zouden de in Ecu luidende effecten onder vooi— 
behoud van eventuele bepalingen ter beperking van het wisselkoersrisico, 
worden gelijkgesteld met de nationale effecten van eenzelfde karakter. 
- De opzet, op communautair niveau, van elk nieuw instrument voor de mobili-
sering van de besparingen zou de mogelijkheid moeten bieden voor een bevooi— 
recht beroep op de Ecu. 

- 19 -
c) Uitbreiding van de officiele rol van de Ecu 
Thans  vindt  het officieel gebruik van de Ecu tussen de centrale 
banken die deelnemen aan het EMS plaats in een geslbten circuit. De open-
stelling van het EMS naar buiten, op de weg die reeds door de Commissie 
in haar mededeling van 15 maart 1982 inzake de verdieping van het EMS 
is aanbevolen, zou ertoe leiden de stabiIiteitszone van het stelsel uit 
te breiden door de valuta van derde landen die speciale economische en 
financiele betrekkingen met de Gemeenschap en haar Lid-Staten onderhouden, 
te betrekken bij de wisselkoers- en interventiemechanismen. Ook zou zij 
het mogelijk maken de mogeIijkheden voor gebruik en mobilisering van de 
officiele Ecu te vergroten en door dit voorbeeld bijdragen tot de  ontwik-
keling van het particulier gebruik ervan door economische subjecten buiten 
de Gemeenschap. 

- 20 -
CONCLUSIES 
Ten einde de noodzakelijke financiële ondersteuning voor de  ontwik­
keling van de  produktie-activiteit  en de mobilisering van de besparingen 
te bieden, verzoekt de Commissie de  Raad  : 
1. In te stemmen met de noodzaak tot  hervatting  van het streven naar fi­
nanciële  integratie  door de decompartimentering van en het scheppen van on­
derlinge betrekkingen tussen de kapitaalmarkten, het daadwerkelijk uitoefenen 
van diensten op financieel gebied en de geleidelijke concretisering van een 
Europese  financiële demensie, ook ten aanzien van derden. 
2. Nota te nemen van het voornemen van de Commissie het Monetair Comité 
een verzoek om advies voor te leggen op basis van deze mededeling, ten einde 
haar  de uitoefening van haar verantwoordelijkheden op het gebied van beheer en 
het doen van voorstellen te vergemakkelijken, met name op de drie volgende 
punten  : 
- onderzoek door de Commissie van de gegrondheid van de gedeeltelijke of  vol­
ledige handhaving van de krachtens de artikelen  73  en 108  van het Verdrag 
toegestane nationale maatregelen; 
- opstelling van een  lijst  van maatregelen inzake de deviezencontrole of van 
monetair beleid van gelijke werking, waardoor de afwikkeling van lopende 
transacties in de Gemeenschap kan worden belemmerd en waarvan de Lid-Staten 
zouden  moeten afzien, behoudens gemeenschappelijke beslissing in het kader 
van de vrijwaringsclausules; 
- afbakening van de aard van de voorwaarden voor de hantering van instrumenten 
waarvan de Lid-Staten zich zouden kunnen voorzien op het gebied van de  wissel­
koersen  en de regeling met betrekking tot de kapitaalbewegingen tussen deze 
staten en de derde landen. 
3. De Lid-Staten te verzoeken, onverminderd de  uitkomst  van het onderzoek 
van de vrijwaringsclausules waartoe de Commissie zal overgaan, de nodige maat­
regelen te nemen om  : 
- de hindernissen voor het  vrij  verkeer van door vennootschappen van de Gemeenschap 
uitgegeven aandelen, verhandeld op een effectenbeurs van de Gemeenschap, 
op te heffen, en de regelingen die van toepassing zijn op beleggingen in  aan­
delen beter te doen aansluiten op een communautaire benadering, met name 
met betrekking tot de regels die gelden voor de  institutionele  beleggers 
en de fiscale stimuleringsmaatregelen; 

- 21 -
- de Ecu ten identieke status toe te kennen als aan alle andere convertibele 
valuta's en .jan de in deze eenheid luidende operaties, met name aan de 
door de Gemeenschapsinstellingen uitgegeven leningen, een bevoorrechte 
behandeling te verlenen uit het oogpunt van de deviezenregeling en de be­
palingen die van toepassing zijn op  institutionele  beleggers. 
4. Voor zichzelf de volgende richtsnoeren te stellen : 
- De vaststelling van de  richtlijn  inhoudend de coördinatie van de natio­
nale beschikkingen op het gebied van de niet-levensverzekering met het 
oog op het vergemakkelijken van het  vrij  verrichten van diensten als prio­
ritaire  maatregel voor de versterking van de  interne  markt. 
- De vaststelling voor eind 1983 van de  richtlijn  inzake het toezicht op 
banken op geconsolideerde  basis. 
- De zo spoedig mogelijke vaststelling van : 
. de  twee  richtlijnen  betreffende de organismen voor de collectieve be­
legging in effecten, met name ten einde de schepping van op de industrie 
gerichte organismen van dit  type  en de verspreiding van hun effecten op 
de markten van de Lid-Staten te vergemakkelijken, 
. de  richtlijn  inzake de indirecte belastingen op effectentransacties. 
- De pogingen ter vergemakkelijking van de geleidelijke schepping van een 
gemeenschappelijke  markt  moeten worden geïntensiveerd, zowel uit het 
oogpunt van de voorwaarden van toegang tot de  markt  als met betrekking 
tot de coördinatie van de maatregelen inzake de bedrijfseconomische  con­
trole  en de vaststelling van geharmoniseerde verslaggevingsprocedures. 
- De coördinatie van het beleid inzake de buitenlandse schuld moet worden 
voortgi  zet en de respectieve rol van de verschillende vormen van overheids­
schuld  :ou in dit kader moeten worden  bezien. 
- De associatie van centrale banken van derde landen aan de mechanismen 
van het Europees Monetair Stelsel zou onder de huidige internationale, 
economische  en monetaire omstandigheden een bijzonder dienstige versterking 
van het EMS vormen.