Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende de "octroi de mer"-regeling in de Franse overzeese departementen en tot verlenging van Beschikking 89/688/EG

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

1. In artikel 2, lid 3, van Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 inzake de regeling voor de heffing, in de Franse overzeese departementen, op over zee aangevoerde goederen ("octroi de mer") [1] is bepaald dat vanwege de bijzondere problemen waarmee de overzeese departementen te kampen hebben, lokale productiesectoren gedeeltelijk of volledig kunnen worden vrijgesteld van de octroi de mer gedurende een periode van ten hoogste tien jaar na de invoering van deze heffing. Deze periode zou normaal gezien op 31 december 2002 verstrijken, aangezien de heffing op 1 januari 1993 werd ingevoerd bij wet nr. 92-676 van 17 juli 1992 [2] waarbij Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 in Frans recht werd omgezet.

[1] PB L 399 van 30.12.1989, blz. 46.

[2] Staatscourant van de Franse Republiek van 19.7.2002, blz. 9697.

2. Overeenkomstig artikel 3 van Beschikking 89/688/EEG [3] heeft de Commissie op 24 november 1999 een verslag bij de Raad ingediend, waarin zij de communautaire "octroi de mer"-regeling vanaf de datum van inwerkingtreding evalueert. De Commissie stelt in haar verslag vast dat de vier overzeese departementen van Frankrijk door hun ultraperifere ligging economisch en sociaal veel kwetsbaarder zijn dan de rest van de Europese Unie. Zij benadrukt het belang van de octroi de mer en de vrijstellingen ten gunste van de lokale productie, waarbij de volgende elementen worden genoemd. De heffing verschaft de lokale overheden de instrumenten om bedreigde sectoren te helpen zich in een ongunstige economische context te handhaven, en biedt hun de middelen waarmee ze de economische en sociale ontwikkeling van hun regio kunnen ondersteunen, in aanvulling op het communautaire beleid, en een bepaald niveau van onderwijs en gezondheidszorg kunnen handhaven. In hetzelfde verslag wijst de Commissie echter op de door het Europees Hof van Justitie vastgestelde criteria met betrekking tot de vrijstellingen van de octroi de mer, krachtens welke de vrijstellingen noodzakelijk en evenredig moeten zijn en nauwkeurig omschreven moeten worden.

[3] COM(1999)621 def.

3. Artikel 299, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat sinds 1 mei 1999 van kracht is, vervangt artikel 227, lid 2, waarop de beschikking van de Raad van 1989 was gebaseerd. Dit artikel vormt het juridische kader dat van toepassing is op de ultraperifere gebieden van de Europese Unie, op grond waarvan maatregelen kunnen worden genomen ter compensatie van de permanente handicaps waarmee deze gebieden kampen. Artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag betekent derhalve een erkenning van de eigenheid van de ultraperifere gebieden, waartoe de Franse overzeese departementen worden gerekend. Deze bepalingen vormen het kader voor de normen die van toepassing zijn op deze gebieden. Ofschoon de bepalingen van het EG-Verdrag op deze gebieden van toepassing zijn [4], moet er daarom toch ook rekening worden gehouden met de bestaande structurele economische en sociale situatie. Als verzwarende factoren noemt het Verdrag de grote afstand, het insulaire karakter, de kleine oppervlakte, het moeilijke reliëf en klimaat en de economische afhankelijkheid van enkele producten. Ook wordt gesteld dat het blijvende en cumulatieve karakter van deze factoren de ontwikkeling van deze gebieden ernstig schaadt. Op grond daarvan wordt de Raad verzocht specifieke maatregelen aan te nemen die er met name op gericht zijn de voorwaarden voor de toepassing van het EG-Verdrag op deze gebieden vast te stellen. In het bijzonder op het gebied van fiscaal beleid kunnen specifieke maatregelen worden aangenomen. Deze specifieke maatregelen moeten rekening houden met de bijzondere kenmerken en beperkingen van deze gebieden, zonder evenwel afbreuk te doen aan de integriteit en de samenhang van de communautaire rechtsorde, met inbegrip van de interne markt en het gemeenschappelijk beleid. Het is binnen dit kader dat de nieuwe fiscale maatregelen voor de Franse overzeese departementen moeten worden vastgesteld.

[4] Wat belastingen betreft, is besloten dat een reeks bepalingen van van het EG-Verdrag afgeleid recht niet van toepassing is op bepaalde grondgebieden, waaronder de Franse overzeese gebieden. Dit geldt met name voor het gemeenschappelijk BTW-stelsel dat werd opgezet bij de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, en de accijnsregeling die werd ingesteld bij Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop.

4. In verschillende door de opeenvolgende Europese Raden [5], het Europees Parlement [6], het Comité van de Regio's [7] en het Economisch en Sociaal Comité [8] aangenomen standpunten worden de kenmerken van deze gebieden aan de orde gesteld, waarbij de nadruk wordt gelegd op de handicaps en op de noodzaak de specifieke in artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag bedoelde maatregelen ter compensatie van deze handicaps vast te stellen, en wordt de Commissie verzocht zonder dralen de maatregelen in kwestie voor te stellen.

[5] Punt 38 van de conclusies van de Europese Raad van Keulen van 4 juni 1998, punt 59 van de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 24 maart 2000, punt 53 van de conclusies van de Europese Raad van Feira van 20 juni 2000, de conclusies van de Europese Raad van Nice van 7, 8 en 9 december 2000, de conclusies van de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001, de conclusies van de Europese Raad van Sevilla van 21 en 22 juni 2002.

[6] Resolutie van het Europees Parlement van 24 april 1997 over de ontwikkelingsproblematiek van de ultraperifere regio's van de Europese Unie (PB C 150 van 19.5.1997, blz. 62).

[7] Advies van het Comité van de Regio's van 13 december 2000 over "De problematiek van de ultraperifere regio's in het licht van de tenuitvoerlegging van artikel 299" (PB C van 144 van 16.5.2001, blz. 11).

[8] Advies 682 van het Economisch en Sociaal Comité van 29 mei 2002 over de "Toekomstige strategie voor de ultraperifere regio's van de Europese Unie".

5. De Commissie heeft in een op 13 maart 2000 door haar aangenomen verslag [9] een reeks specifieke maatregelen in kaart gebracht die moeten worden vastgesteld. Wat fiscale maatregelen betreft, blijkt uit het verslag dat artikel 299, lid 2, op belastinggebied bijzondere maatregelen toestaat ten gunste van de ultraperifere regio's, mits de betrokken lidstaten een daartoe strekkend verzoek indienen. Het rapport van de Commissie stelt ook dat per geval naar de instrumenten moet worden gezocht die het beste aansluiten bij de doelstellingen van regionale ontwikkeling en ondersteuning van deze regio's, met inbegrip van fiscale derogatiemaatregelen, ook over een lange periode.

[9] Verslag van de Commissie van 13 maart 2000 over de maatregelen ter uitvoering van artikel 299, lid 2: de ultraperifere regio's van de Europes Unie (COM(2000)147 def.).

6. Frankrijk heeft zich op 12 maart 2002 tot de Commissie gericht met een verzoek om verlenging van de vrijstellingsregeling van de octroi de mer met tien jaar. In dit verzoek wordt evenwel niet gepreciseerd welke goederen onder de toekomstige regeling zouden worden vrijgesteld en welke tariefverschillen er zouden gelden tussen lokale en van elders aangevoerde producten, en worden deze vrijstellingen en tariefverschillen ook niet gerechtvaardigd in het licht van de handicaps waarmee de overzeese departementen te kampen hebben. De Commissie heeft de Franse autoriteiten medegedeeld dat zij dergelijke gegevens nodig had om een voorstel voor een beschikking van de Raad te kunnen opstellen die aan de vereisten van artikel 299, lid 2, voldoet. In die omstandigheden heeft de Commissie op 28 augustus 2002 [10] een voorstel voor een beschikking van de Raad ingediend teneinde de beschikking van de Raad van 22 december 1989 met één jaar, tot eind 2003, te verlengen. Dat voorstel is op 10 december 2002 door de Raad aangenomen (Beschikking 2002/973/EG [11] van de Raad).

[10] COM(2002)473 def.

[11] PB L 337 van 13.12.2002, blz. 83.

7. Frankrijk heeft zich op 14 april 2003 tot de Commissie gericht met een nieuw verzoek dat aan de genoemde eisen voldeed. Daarin verstrekt zij met name voor elk Frans overzees departement een lijst van producten waarvoor zij vrijstellingen of verminderingen van de octroi de mer wil kunnen verlenen ten gunste van lokale producten, tezamen met het maximale tariefverschil dat zou kunnen worden toegepast tussen lokaal en elders vervaardigde producten: tien, twintig, dertig of vijftig procentpunten. De Franse autoriteiten hebben erop aangedrongen dat de beschikking van de Raad betrekking heeft op een periode van vijftien jaar, waarbij elke drie jaar opnieuw wordt onderzocht of de regeling moet worden aangepast. Het tariefverschil van tien procentpunten zou vooral van toepassing zijn op basisproducten en op producten waarvoor een relatief evenwicht is bewerkstelligd tussen lokale productie en productie van elders. Het tariefverschil van twintig procentpunten zou in het bijzonder betrekking hebben op producten waarvoor kostbare investeringen moeten worden verricht die van invloed zijn op de kostprijs van goederen die voor een kleine markt worden vervaardigd. Het tariefverschil van dertig procentpunten zou vooral van toepassing zijn op producten die vervaardigd worden door grote bedrijven en producten die zeer kwetsbaar zijn ten opzichte van de invoer uit buurlanden van de overzeese departementen. Het tariefverschil van vijftig procentpunten zou in Guyana en Réunion van toepassing zijn op alcohol, met name rum. In het Franse verzoek wordt aangedrongen op aanvullende maatregelen, zoals de mogelijkheid om de betaling van de octroi de mer te schorsen voor producten die lokaal worden vervaardigd door bedrijven waarvan de jaaromzet kleiner is dan 550 000 euro, de mogelijkheid om een korting van 15% toe te passen van de heffingsgrondslag van de octroi de mer voor lokaal vervaardigde producten, en de mogelijkheid voor de lokale autoriteiten om dringende maatregelen te nemen om de lijsten van producten aan te passen waarvoor een ander tarief van de octroi de mer geldt.

8. De Commissie heeft dit verzoek geëvalueerd rekening houdende met de handicaps die op de industriële productieactiviteiten in de Franse overzeese departementen wegen en die door de tariefverschillen zouden moeten worden gecompenseerd. Te dien einde hebben de Franse autoriteiten en de diensten van de Commissie tussen mei en eind september 2003 verschillende malen contact met elkaar gehad via brieven en werkvergaderingen, hoofdzakelijk om de handicaps waarmee lokaal vervaardigde producten kampen in vergelijking met producten van elders, te verklaren en op kostprijsbasis te kwantificeren.

9. De belangrijkste handicaps die voor de Franse overzeese departementen in kaart werden gebracht, zijn het gevolg van de in artikel 299, lid 2, genoemde punten: de grote afstand, het insulaire karakter, de kleine oppervlakte, een moeilijk reliëf en klimaat, en de afhankelijkheid van een klein aantal producten. Drie van de vier overzeese departementen liggen op 7 000 kilometer van het Franse moederland, het vierde (Réunion) op circa 9 000 kilometer. Van de zeven ultraperifere regio's zijn de vier Franse overzeese departementen de tot de Gemeenschap behorende gebieden die, met afstand, het verst verwijderd zijn van het Europese continent. Verder moet nu en dan rekening worden gehouden met natuurverschijnselen als wervelstormen, vulkaanuitbarstingen en aardbevingen.

10. De grote afstand waarnaar hierboven werd verwezen, vormt een aanzienlijke belemmering voor het vrije verkeer van personen, goederen en diensten. De afhankelijkheid van bepaalde vervoerswijzen, het luchtvervoer en het zeevervoer, is groter geworden doordat de liberalisering in deze sectoren nog niet voltooid is. De productiekosten gaan onvermijdelijk omhoog, omdat deze vervoerswijzen minder efficiënt en duurder zijn dan het vervoer over de weg, het spoor of de Trans-Europese netwerken.

11. Behalve de grote afstand worden de productiekosten ook opgedreven door de afhankelijkheid van grondstoffen en energie, de verplichting om voorraden aan te leggen en de moeilijkheden bij de levering van productieapparatuur.

12. Door de geringe omvang van de lokale markt en de nauwelijks ontwikkelde exportactiviteit, gezien de geringe koopkracht in de omliggende landen, wordt een gediversifieerde, maar qua volume beperkte productie in stand gehouden om aan de behoeften van een kleine markt te voldoen, wat de mogelijkheden van schaalvergroting verkleint. De "uitvoer" van in de overzeese departementen vervaardigde producten naar het Franse moederland of de andere lidstaten van de Gemeenschap is moeilijk, omdat de transportkosten de prijs van deze producten opdrijven en dus hun concurrentievermogen drukken. De geringe omvang van de lokale markt leidt bovendien tot het aanhouden van te grote voorraden, wat ook weer op het concurrentievermogen van de bedrijven drukt.

13. Bedrijven zijn genoodzaakt om gespecialiseerde onderhoudsteams samen te stellen die een passende opleiding hebben gekregen en snel kunnen optreden, een taak die nagenoeg onmogelijk kan worden uitbesteed, wat de kosten verhoogt en op die manier het concurrentievermogen beïnvloedt.

14. Al deze elementen samen maken duidelijk dat bedrijven in de overzeese departementen het hoofd moeten bieden aan organisatorische beperkingen die bedrijven op het Europese continent niet kennen en die in de prijs van lokaal vervaardigde producten tot uiting komen door een stijging van hun kostprijs.

15. Daarnaast hebben de producten uit de Franse overzeese departementen het nadeel dat zij een Europese kostprijs hebben die maakt dat hun lokale producten, met name landbouwproducten, moeilijk kunnen concurreren met producten die worden vervaardigd in de buurlanden, waar de arbeid veel goedkoper is.

16. Om deze redenen zouden lokaal vervaardigde producten, als er geen specifieke maatregelen worden genomen, dus niet kunnen concurreren met producten van elders, die niet met dezelfde handicaps te kampen hebben, zelfs met inachtneming van de kosten voor het vervoer van deze producten naar de overzeese departementen. Dit gebrekkige concurrentievermogen van lokale producten zou betekenen dat de lokale productie onmogelijk in stand kan worden gehouden, hetgeen schadelijke gevolgen zou hebben voor de werkgelegenheid van de bevolking in de overzeese departementen.

17. Het Franse verzoek is onderzocht rekening houdende met de beginselen van evenredigheid, teneinde in het algemeen te garanderen dat de tariefverschillen die de Franse autoriteiten willen toepassen, niet leiden tot een buitensporige compensatie van de handicaps waarmee lokale producten, in termen van kostprijs, kampen ten opzichte van producten van elders.

18. In het licht van al deze elementen samen stelt de Commissie derhalve voor toestemming te verlenen voor een heffing die van toepassing is op een lijst van producten waarvoor vrijstellingen of verminderingen kunnen worden toegestaan ten voordele van lokale productiesectoren in de Franse overzeese departementen. Voor ieder overzees departement moet een aparte lijst van producten worden opgesteld, aangezien de lokale producten die in ieder overzees departement worden vervaardigd, uiteraard niet dezelfde zijn, hetgeen ook geldt voor de handicaps waarmee zij worden geconfronteerd.

19. De regionale en nationale autoriteiten zouden verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de gedifferentieerde heffing van de octroi de mer, binnen de grenzen van het toegestane maximale tariefverschil: de in het communautaire kader vastgestelde tarieven zouden maximumwaarden zijn, binnen de grenzen waarvan de nationale en regionale autoriteiten de toepasselijke tarieven zouden kunnen aanpassen met het oog op de noodzakelijke steun aan de lokale productiesectoren in de overzeese gebieden. Hetzelfde zou gelden voor de mogelijkheid om vrijstelling te verlenen voor lokale producten: voor sommige producten zou volledige vrijstelling mogelijk zijn, voor andere slechts gedeeltelijke.

20. Het is evenwel dienstig om, behalve met de eisen van artikel 299, lid 2, ook rekening te houden met artikel 90 van het Verdrag en de eisen inzake de samenhang van het Gemeenschapsrecht en de interne markt. Dit betekent derhalve dat uitsluitend maatregelen kunnen worden genomen die strikt noodzakelijk zijn en in verhouding staan tot de nagestreefde doelen, rekening houdende met de handicaps van de ultraperifere gebieden. De werkingssfeer van het communautaire kader is daarom begrensd tot een lijst van gevoelige producten waarvoor kon worden aangetoond dat, wanneer zij lokaal worden vervaardigd, de kostprijs aanzienlijk hoger is dan de kostprijs van soortgelijke producten van elders. De hoogte van de heffing moet, als gezegd, echter zodanig worden vastgesteld dat het tariefverschil van de octroi de mer uitsluitend de handicaps compenseert en deze belasting niet tot een protectionistisch wapen wordt omgesmeed, waardoor de beginselen waarop de interne markt rust zouden worden ondergraven. Zo verhindert de samenhang met het Gemeenschapsrecht ook de toepassing van uiteenlopende tarieven voor landbouwproducten die zijn bestemd om te worden verwerkt of te worden gebruikt als agrarische input en die in aanmerking komen voor steun als bepaald in de artikelen 2 en 3 van Verordening (EG) nr. 1452/2001 van 28 juni 2001, en met name voor de specifieke voorzieningsregeling, teneinde te voorkomen dat het effect van de toegekende subsidies of vrijstellingen van douanerechten teniet zou worden gedaan door heffing van de octroi de mer. Anderzijds zou wel een tariefonderscheid kunnen worden gemaakt voor producten die niet voor deze steun in aanmerking komen, omdat zij bestemd zijn om rechtstreeks tot verbruik te worden uitgeslagen.

21. De producten waarvoor vrijstelling of vermindering van belasting zou kunnen worden verleend ten gunste van de lokale productiesectoren in de Franse overzeese departementen, zijn verdeeld in drie categorieën naar gelang van het belastingverschil waarvoor wordt voorgesteld toestemming te verlenen: tien, twintig of dertig procentpunten. De Commissie acht het niet mogelijk een tariefverschil van vijftig procentpunten voor te stellen voor alcohol.

22. Voor lokaal vervaardigde producten waarvoor uitsluitend een vermindering wordt toegepast, is echter bepaald dat de verschillen de toegestane maximale tariefverschillen mogen overschrijden wanneer degenen die de belasting dienen te voldoen die normaal verschuldigd is voor lokaal vervaardigde producten, een jaaromzet hebben van minder dan 550 000 euro. Zo kunnen deze personen worden vrijgesteld van de betaling van deze heffing en hun lasten worden verlicht. Deze bepaling mag echter niet leiden tot verhoging van de maxima bedoeld in lid 2 met meer dan vijf procentpunten. Zo zou in het geval van een product waarvoor een tariefverschil van tien procentpunten wordt toegestaan, aangenomen dat voor in de overzeese departementen geproduceerde goederen een octroi de mer geldt van 5%, op producten van elders een octroi de mer kunnen worden toegepast ter hoogte van 15%. Indien bedrijven waarvan de jaaromzet lager is dan 550 000 euro worden vrijgesteld van octroi de mer voor lokaal vervaardigde producten, bedraagt het maximale tariefverschil tien plus vijf, d.w.z. vijftien procentpunten voor de door deze bedrijven vervaardigde goederen en tien procentpunten voor goederen die zijn vervaardigd door bedrijven met een omzet van meer dan 550 000 euro.

23. Wat de producten betreft die niet in deze beschikking worden bedoeld, zouden de nationale of regionale autoriteiten echter de mogelijkheid behouden om op deze producten een octroi de mer toe te passen, mits deze heffing in precies dezelfde omstandigheden wordt toegepast voor lokale producten en producten die van elders afkomstig zijn. Dit zou niet het geval zijn indien alleen voor lokaal vervaardigde producten een korting van de heffingsgrondslag zou gelden. Evenals in de gevallen waarin een tariefverschil zou worden toegestaan, zal de vrijstelling van de octroi de mer voor lokaal vervaardigde producten van bedrijven waarvan de omzet kleiner is dan 550 000 euro, in dit geval echter kunnen leiden tot de toepassing van een tariefverschil van ten hoogste vijf procentpunten.

24. Het doel van ondersteuning van de sociaal-economische ontwikkeling van de Franse overzeese departementen, dat al werd genoemd in de beschikking uit 1989, wordt bevestigd door de eisen ten aanzien van het doel van de heffing en de besteding van de opbrengsten van de octroi de mer. De verplichting om de middelen van de heffing bij de middelen van de economische en fiscale regeling voor de Franse overzeese departementen te voegen en te gebruiken voor een strategie van economische en sociale ontwikkeling van de Franse overzeese departementen door een bijdrage aan de stimulering van lokale activiteiten, is een wettelijke verplichting.

25. Om de procedure in bepaalde omstandigheden waarin een dringend besluit nodig is, te versnellen, is bepaald dat de Raad, bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie, de maatregelen vaststelt die nodig zijn met het oog op de toepassing van deze beschikking. Ondanks het beperkte karakter van deze aanpassingen, zijn deze maatregelen van invloed op de lijst van producten of het bedrag van de vrijstellingen of belastingverminderingen die kunnen worden toegepast. Op grond hiervan is het gerechtvaardigd dat de Raad zich, overeenkomstig artikel 202 van het EG-Verdrag, het recht voorbehoudt zijn uitvoeringsbevoegdheden rechtstreeks uit te oefenen. Deze bepaling zou de mogelijkheid moeten creëren de procedure voor de aanpassing van de beschikking van de Raad te versnellen, met name in gevallen waarin sprake is van de opkomst van nieuwe lokale producten in een van de Franse overzeese departementen. Deze versnelde procedure zou eveneens nuttig zijn ter vergemakkelijking van het nemen van dringende maatregelen, die nodig zouden kunnen zijn vanwege bepaalde oneerlijke handelspraktijken. In dergelijke situaties zou de Commissie bijvoorbeeld niet aarzelen de Raad, op verzoek van de nationale autoriteiten, voor te stellen dringende maatregelen te nemen als die nodig zouden blijken te zijn.

26. De duur van de regeling is vastgesteld op tien jaar. Het is niet mogelijk te voorzien in een langere periode, ondanks een daartoe strekkend verzoek van de Franse autoriteiten. Tien jaar is overigens langer dan ooit is toegestaan voor afwijkende maatregelen op basis van artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag. Evaluatie van het voorgestelde systeem na het verstrijken van een periode van vijf jaar lijkt evenwel noodzakelijk. Bijgevolg zullen de Franse autoriteiten de Commissie uiterlijk op 31 december 2007 een verslag voorleggen over de toepassing van de in artikel 1 bedoelde regeling, teneinde het effect van de genomen maatregelen en de bijdrage daarvan aan de stimulering of het behoud van lokale economische activiteiten te toetsen, rekening houdende met de handicaps waarmee ultraperifere regio's kampen. Op deze grondslag zullen eventueel het toepassingsgebied en de vrijstellingen waarvoor overeenkomstig de communautaire normen toestemming is verleend, worden herzien.

27. Met het oog op de nodige continuïteit met de regeling die is vastgesteld bij Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 en Beschikking 2002/973/EG van de Raad van 10 december 2002, dient de onderhavige beschikking vanaf 1 januari 2004 te worden toegepast. Gezien de tijd die de Franse autoriteiten hebben genomen voor de aanlevering van de ter ondersteuning van hun verzoek vereiste motiveringen, met name wat de lijsten van producten betreft waarvoor zij hebben aangekondigd voornemens te zijn een gedifferentieerde heffing toe te passen, en de hoogte van de gedifferentieerde heffing die zij willen toepassen, lijkt het echter noodzakelijk de bepalingen voor de inwerkingtreding van de beschikking aan te passen, zodat de Franse autoriteiten de inhoud van de beschikking van de Raad in de nationale wetgeving om kunnen zetten. Derhalve wordt enerzijds voorgesteld te bepalen dat de gedeelten van de beschikking die betrekking hebben op producten waarvoor een gedifferentieerde heffing mag worden vastgesteld en maatregelen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de beschikking, slechts op 1 juli 2004 van kracht zullen worden, en anderzijds dat de toepassing van Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 tot die datum wordt verlengd, dat wil zeggen met een periode van zes maanden.

28. Onderhavig voorstel heeft geen betrekking op de bepalingen van het Verdrag inzake het toezicht op staatssteun.

Commentaar op de artikelen.

Artikel 1

Lid 1 van dit artikel machtigt de Franse autoriteiten, tot en met 31 december 2013 (dat wil zeggen gedurende 10 jaar), vrijstellingen of verminderingen van de octroi de mer toe te passen voor de in de bijlage bedoelde producten die lokaal zijn vervaardigd in de Franse overzeese departementen.

Lid 2 dient tot vaststelling van de toegestane maximale tariefverschillen tussen lokaal en elders vervaardigde producten. Deze tariefverschillen bedragen, al naar gelang de in de bijlage bedoelde categorie goederen, tien, twintig of dertig procentpunten.

Lid 3 bepaalt dat voor producten waarvoor uitsluitend een belastingverlaging wordt toegepast, de maximale tariefverschillen mogen worden overschreden wanneer degenen die de belasting dienen te voldoen die normaal verschuldigd is, bedrijven zijn waarvan de jaaromzet minder dan 550 000 euro bedraagt en die derhalve van deze belasting zijn vrijgesteld. Het bijkomende belastingverschil mag echter niet meer bedragen dan vijf procentpunten.

Lid 4 bepaalt dat, voor producten die niet in de bijlage zijn opgenomen en waarvoor geen belastingverschil zou mogen bestaan, de vrijstelling van de in lid 3 bedoelde kleine bedrijven mag leiden tot een belastingverschil. Dit belastingverschil mag echter niet meer bedragen dan vijf procentpunten.

Artikel 2

Dit artikel beoogt de toepassing te verhinderen van een tariefverschil voor landbouwproducten die zijn bestemd om te worden verwerkt of te worden gebruikt als agrarische input en die in aanmerking komen voor de steun bedoeld in de artikelen 2 en 3 van Verordening (EG) nr. 1452/2001 van 28 juni 2001, en met name voor de specifieke voorzieningsregeling, in de vorm van subsidies of vrijstellingen van de douanerechten.

Artikel 3

Dit artikel bepaalt dat de maatregelen voor de toepassing van de artikelen 1 en 2 onder de bevoegdheid vallen van de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten neemt.

Artikel 4

Deze bepaling betreft in de eerste plaats de verplichting voor de Franse autoriteiten om octroi de mer-regelingen die voorzien in een belastingverschil voor producten aan te melden bij de Commissie. Deze bepaling voorziet ook in de mogelijkheid het communautaire kader aan te passen na het verstrijken van een periode van vijf jaar, op basis van een voorstel van de Commissie aan de Raad en een evaluatieverslag dat de Franse autoriteiten haar voorleggen, teneinde het effect van de genomen maatregelen en de bijdrage daarvan aan de stimulering of het behoud van lokale economische activiteiten te toetsen.

Artikel 5

Dit artikel heeft betrekking op de inwerkingtreding en toepassing van de maatregelen. Belangrijk is dat de continuïteit van de huidige regeling wordt gegarandeerd. Artikel 5 stelt de datum van inwerkingtreding van de beschikking vast op 1 januari 2004. Om de Franse autoriteiten echter de tijd te geven de beschikking van de Raad in de nationale wetgeving om te zetten, bepaalt lid 2 dat de bepalingen van de artikelen 1 en 2 slechts op 1 juli 2004 van kracht zullen worden. Om een juridisch vacuüm te voorkomen, bepaalt lid 3 dat de toepassing van Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 tot die datum wordt verlengd, dat wil zeggen met een periode van zes maanden.

2003/0308 (CNS)

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende de "octroi de mer"-regeling in de Franse overzeese departementen en tot verlenging van Beschikking 89/688/EG

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 299, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie [12],

[12] PB C [...] van [...], blz. [...].

Gezien het advies van het Europees Parlement [13],

[13] PB C [...] van [...], blz. [...].

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Overeenkomstig artikel 299, lid 2, van het Verdrag, zijn de bepalingen van dit Verdrag van toepassing op de ultraperifere gebieden, en daarmee ook op de Franse overzeese departementen, dit vanwege hun structurele economische en sociale situatie, die wordt bemoeilijkt door de grote afstand, het insulaire karakter, de kleine oppervlakte, een moeilijk reliëf en klimaat en hun economische afhankelijkheid van enkele producten, welke factoren door hun blijvende en cumulatieve karakter de ontwikkeling van deze gebieden ernstig schaden. Deze bepaling van het verdrag ligt in de lijn van maatregelen die eerder zijn vastgesteld ten gunste van de ultraperifere gebieden, met name de Franse overzeese departementen, bij Besluit 89/687/EEG van de Raad van 22 december 1989 tot instelling van een programma van speciaal op het afgelegen en insulaire karakter van de Franse overzeese departementen afgestemde maatregelen (Poseidom) [14].

[14] PB L 399 van 30.12.1989, blz. 39.

(2) Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 inzake de regeling voor de heffing, in de Franse overzeese departementen, op over zee aangevoerde goederen ("octroi de mer") [15] bepaalt in artikel 2, lid 3, dat, gelet op de bijzondere problemen waarmee de overzeese departementen te kampen hebben, gedeeltelijke of volledige vrijstellingen van de octroi de mer kunnen worden toegestaan ten voordele van lokale productiesectoren tijdens een periode van ten hoogste tien jaar na de invoering van de betrokken belastingregeling. Die periode is op 31 december 2002 verstreken. De heffing werd immers op 1 januari 1993 ingevoerd.

[15] PB L 399 van 30.12.1989, blz. 46. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2002/973/EG (PB L 337 van 13.12.2002, blz. 83).

(3) Krachtens artikel 3 van Beschikking 89/688/EEG dient de Commissie bij de Raad een verslag in over de toepassing van de regeling, teneinde de gevolgen van de genomen maatregelen en de eventuele noodzaak van handhaving van de mogelijkheid van vrijstellingen te toetsen. In bedoeld verslag, dat zij op 24 november 1999 [16] aan de Raad heeft voorgelegd, constateert de Commissie dat de vier overzeese departementen van Frankrijk door hun ultraperifere ligging economisch en sociaal veel kwetsbaarder zijn dan de rest van de Gemeenschap en benadrukt zij het belang van de octroi de mer en de vrijstellingen van deze belasting ten gunste van de lokale productie voor de sociaal-economische ontwikkeling van deze gebieden.

[16] COM(1999)621 def.

(4) Volgens het verslag van de Commissie van 14 maart 2000 over de maatregelen ter uitvoering van artikel 299, lid 2, van het Verdrag [17], moet aan dat artikel uitvoering worden gegeven in het kader van een partnerschap met de betrokken lidstaten op basis van door hen geformuleerde gedetailleerde verzoeken.

[17] COM(2000)147 def.

(5) Frankrijk heeft zich op 12 maart 2002 tot de Commissie gericht met een verzoek om verlenging met tien jaar van de vrijstellingsregeling van de octroi de mer. In dit verzoek wordt evenwel niet gepreciseerd welke goederen onder de toekomstige regeling zouden worden vrijgesteld en welke tariefverschillen zouden gelden tussen lokale producten en van elders aangevoerde producten, en worden deze vrijstellingen en tariefverschillen ook niet gerechtvaardigd in het licht van de handicaps waarmee de overzeese departementen te kampen hebben. Derhalve is de toepassingsduur van Beschikking 89/688/EEG bij Beschikking 2002/973/EG met één jaar verlengd, teneinde aldus te voorkomen dat er een juridisch vacuüm ontstaat door het ontbreken van een volledige aanvraag.

(6) Frankrijk heeft zich op 14 april 2003 tot de Commissie gericht met een nieuw verzoek dat aan de genoemde eisen voldeed. In het verzoek hebben de Franse autoriteiten erop aangedrongen dat de beschikking van de Raad betrekking heeft op een periode van vijftien jaar, waarbij elke drie jaar opnieuw wordt onderzocht of de regeling moet worden aangepast. Er wordt toestemming gevraagd om een gedifferentieerd tarief toe te mogen passen, teneinde producten van elders zwaarder te kunnen belasten dan producten uit de overzeese departementen zelf. Het tariefverschil van tien procentpunten zou vooral van toepassing zijn op basisproducten en op producten waarvoor een relatief evenwicht is bewerkstelligd tussen lokale productie en productie van elders. Het tariefverschil van twintig procentpunten zou in het bijzonder betrekking hebben op producten waarvoor kostbare investeringen moeten worden verricht die van invloed zijn op de kostprijs van de goederen die voor een kleine markt worden vervaardigd. Het tariefverschil van dertig procentpunten zou vooral van toepassing zijn op producten die vervaardigd worden door grote ondernemingen en producten die zeer kwetsbaar zijn ten opzichte van de invoer uit buurlanden van de overzeese departementen. Het tariefverschil van vijftig procentpunten zou in Guyana en Réunion van toepassing zijn op alcohol, met name rum. In het Franse verzoek wordt aangedrongen op aanvullende maatregelen, zoals de mogelijkheid om de betaling van de octroi de mer te schorsen voor producten die lokaal worden vervaardigd door bedrijven waarvan de jaaromzet kleiner is dan 550 000 euro, de mogelijkheid om een korting van 15% toe te passen van de heffingsgrondslag van de octroi de mer voor lokaal vervaardigde producten, en de mogelijkheid voor de lokale autoriteiten om dringende maatregelen te nemen om de lijsten van producten aan te passen waarvoor een ander tarief van de octroi de mer geldt.

(7) De Commissie heeft dit verzoek geëvalueerd rekening houdende met de handicaps die op de industriële productieactiviteiten in de Franse overzeese departementen wegen. De belangrijkste handicaps die in kaart werden gebracht, zijn het gevolg van de in artikel 299, lid 2, van het Verdrag genoemde punten: de grote afstand, het insulaire karakter, de kleine oppervlakte, een moeilijk reliëf en klimaat, en de economische afhankelijkheid van enkele producten. Verder moet ook rekening worden gehouden met natuurverschijnselen die zich nu en dan voordoen, zoals wervelstormen, vulkaanuitbarstingen en aardbevingen.

(8) De grote afstand vormt een belemmering voor het vrije verkeer van personen, goederen en diensten. De afhankelijkheid van bepaalde vervoerswijzen, het luchtvervoer en het zeevervoer, is groter geworden doordat de liberalisering in deze sectoren nog niet voltooid is. De productiekosten zijn gestegen, omdat deze vervoerswijzen minder efficiënt en duurder zijn dan het vervoer over de weg, het spoor of de Trans-Europese netwerken.

(9) Behalve de grote afstand worden de productiekosten ook opgedreven door de afhankelijkheid van grondstoffen en energie, de verplichting om voorraden aan te leggen en de moeilijkheden bij de levering van productieapparatuur.

(10) Door de geringe omvang van de lokale markt en de nauwelijks ontwikkelde exportactiviteit, gezien de geringe koopkracht in de omliggende landen, wordt een gediversifieerde, maar qua volume beperkte productie in stand gehouden om aan de behoeften van een kleine markt te voldoen, wat de mogelijkheden van schaalvergroting verkleint. De "uitvoer" van in de overzeese departementen vervaardigde producten naar het Franse moederland of de andere lidstaten is moeilijk, omdat de transportkosten de prijs van deze producten opdrijven en dus hun concurrentievermogen drukken. De geringe omvang van de lokale markt leidt bovendien tot het aanhouden van te grote voorraden, wat ook weer op het concurrentievermogen van de bedrijven drukt.

(11) Bedrijven zijn genoodzaakt om gespecialiseerde onderhoudsteams samen te stellen die een passende opleiding hebben gekregen en snel kunnen optreden, een taak die nagenoeg onmogelijk kan worden uitbesteed, wat de kosten verhoogt en op die manier het concurrentievermogen beïnvloedt.

(12) Al deze elementen samen komen financieel tot uiting in een stijging van de kostprijs van lokaal vervaardigde producten, die, als er geen specifieke maatregelen zouden worden genomen, niet zouden kunnen concurreren met producten van elders, die niet met dezelfde handicaps te kampen hebben, zelfs met inachtneming van de kosten voor het vervoer van deze producten naar de overzeese departementen. Dit gebrekkige concurrentievermogen van lokale producten zou betekenen dat de lokale productie onmogelijk in stand kan worden gehouden, hetgeen schadelijke gevolgen zou hebben voor de werkgelegenheid van de bevolking in de overzeese departementen.

(13) Daarnaast hebben producten uit de Franse overzeese departementen het nadeel dat zij een Europese kostprijs hebben die maakt dat hun lokale producten, met name landbouwproducten, moeilijk kunnen concurreren met producten die worden vervaardigd in de buurlanden, waar de arbeid goedkoper is.

(14) Het Franse verzoek is onderzocht rekening houdende met de beginselen van evenredigheid, teneinde in het algemeen te garanderen dat de tariefverschillen die de Franse autoriteiten willen toepassen, niet leiden tot een buitensporige compensatie van de handicaps waarmee lokale producten, in termen van kostprijs, kampen ten opzichte van producten van elders.

(15) In het licht van al deze elementen samen dient derhalve toestemming te worden verleend voor een heffing die van toepassing is op een lijst van producten waarvoor vrijstellingen of verminderingen kunnen worden toegestaan ten voordele van lokale productiesectoren in de Franse overzeese departementen. Deze gedifferentieerde belasting heeft tot doel de concurrentiepositie van lokale producten te herstellen, teneinde aldus de handhaving mogelijk te maken van activiteiten die werkgelegenheid creëren in de overzeese departementen. Voor ieder overzees departement moet een aparte lijst van producten worden opgesteld, aangezien de lokale producten die in ieder overzees departement worden vervaardigd, niet dezelfde zijn.

(16) Het is evenwel dienstig om, behalve met de eisen van artikel 299, lid 2, ook rekening te houden met artikel 90 van het Verdrag en de eisen inzake de samenhang van het Gemeenschapsrecht en de interne markt. Dit betekent derhalve dat uitsluitend maatregelen kunnen worden genomen die strikt noodzakelijk zijn en in verhouding staan tot de nagestreefde doelen, rekening houdende met de handicaps van de ultraperifere gebieden. De werkingssfeer van het communautaire kader is daarom begrensd tot een lijst van gevoelige producten waarvoor kon worden aangetoond dat, wanneer zij lokaal worden vervaardigd, de kostprijs aanzienlijk hoger is dan de kostprijs van soortgelijke producten van elders. De hoogte van de heffing moet echter zodanig worden aangepast dat het tariefverschil van de octroi de mer uitsluitend deze handicap compenseert en deze belasting niet tot een protectionistisch wapen wordt omgesmeed. Zo verhindert de samenhang met het Gemeenschapsrecht ook de toepassing van uiteenlopende tarieven voor voedingsproducten die in aanmerking komen voor steun als bepaald in de artikelen 2 en 3 van Verordening (EG) nr. 1452/2001 van de Raad van 28 juni 2001 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Franse overzeese departementen, houdende wijziging van Richtlijn 72/462/EEG en houdende intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 525/77 en (EEG) nr. 3763/91 (Poseidom) [18], en met name voor de specifieke voorzieningsregeling.

[18] PB L 198 van 21.7.2001, blz. 11.

(17) De producten waarvoor vrijstelling of vermindering van belasting zou kunnen worden verleend ten gunste van de lokale productiesectoren in de Franse overzeese departementen, zijn verdeeld in drie categorieën naar gelang van het belastingverschil waarvoor wordt voorgesteld toestemming te verlenen: tien, twintig of dertig procentpunten.

(18) Lokale producenten die een jaaromzet hebben van minder dan 550 000 euro, moeten echter van de betaling van deze belasting kunnen worden vrijgesteld. Derhalve dient, indien de producten die zij vervaardigen uitsluitend in aanmerking komen voor een belastingverlaging, te worden toegestaan dat de verschillen groter zijn dan de maximaal toegestane verschillen. Deze bepaling mag echter niet leiden tot verhoging van de maxima met meer dan vijf procentpunten.

(19) Met het oog op de samenhang dient ervoor te worden gezorgd dat de beoogde vrijstelling van de octroi de mer ten gunste van bedrijven met een jaaromzet van minder dan 550 000 euro voor niet in de bijlage opgenomen lokaal vervaardigde producten, tot een belastingverschil leidt, al naar gelang de producten lokaal zijn vervaardigd of niet. Dit belastingverschil mag, evenals in het vorige geval, niet meer bedragen dan vijf procentpunten.

(20) Het doel van ondersteuning van de sociaal-economische ontwikkeling van de Franse overzeese departementen, dat al werd genoemd in Beschikking 1989/688/EEG, wordt bevestigd door de eisen ten aanzien van het doel van de heffing en de besteding van de opbrengsten van de octroi de mer. De verplichting om de middelen van de heffing bij de middelen van de economische en fiscale regeling voor de Franse overzeese departementen te voegen en te gebruiken voor een strategie van economische en sociale ontwikkeling van de Franse overzeese departementen door een bijdrage aan de stimulering van lokale activiteiten, is een wettelijke verplichting.

(21) Om de procedure in bepaalde omstandigheden waarin een dringend besluit nodig is, te versnellen, is het dienstig te bepalen dat de Raad, bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen en op voorstel van de Commissie, de maatregelen kan vaststellen die nodig zijn met het oog op de toepassing van deze beschikking, met name wat de aanpassing van de in de bijlage opgenomen lijsten van producten betreft in gevallen waarin sprake is van de opkomst van nieuwe producten in de Franse overzeese departementen of het nemen van dringende maatregelen wanneer de lokale productie in gevaar wordt gebracht als gevolg van bepaalde handelspraktijken. Ondanks het beperkte karakter van deze aanpassingen, kan in bepaalde gevallen niet worden uitgesloten dat de begrotingsimplicaties aanzienlijk zullen zijn voor de begunstigden van de opbrengsten van de octroi de mer. Verder zijn deze maatregelen van invloed op de lijst van producten of het bedrag van de vrijstellingen of belastingverminderingen die kunnen worden toegepast. Om deze twee redenen is het gerechtvaardigd dat de Raad zich het recht voorbehoudt zijn uitvoeringsbevoegdheden voor deze beschikking uit te oefenen.

(22) Het is dienstig dat Frankrijk de Commissie van iedere uit hoofde van deze beschikking vastgestelde regeling in kennis stelt.

(23) De duur van de regeling is vastgesteld op tien jaar. Evaluatie van het voorgestelde systeem na het verstrijken van een periode van vijf jaar lijkt evenwel noodzakelijk. Bijgevolg moeten de Franse autoriteiten de Commissie uiterlijk op 31 december 2007 een verslag voorleggen over de toepassing van de toegestane regeling, teneinde het effect van de genomen maatregelen en de bijdrage daarvan aan de stimulering of het behoud van lokale economische activiteiten te toetsen, rekening houdende met de handicaps waarmee de Franse overzeese departementen kampen. Op deze basis zullen eventueel de lijsten van producten en de vrijstellingen waarvoor toestemming is verleend, worden herzien.

(24) Met het oog op de nodige continuïteit met de regeling die is vastgesteld bij Beschikking 89/688/EEG en Beschikking 2002/973/EG, dient de onderhavige beschikking vanaf 1 januari 2004 te worden toegepast. Om de Franse autoriteiten echter de tijd te geven de inhoud van deze beschikking in de nationale wetgeving om te zetten, dient te worden bepaald dat de gedeelten van de beschikking die betrekking hebben op producten waarvoor een gedifferentieerde heffing mag worden vastgesteld en op de vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de beschikking, slechts op 1 juli 2004 van kracht zullen worden. Om een juridisch vacuüm te voorkomen, dient de toepassing van Beschikking 89/688/EEG tot 30 juni 2004 te worden verlengd,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

1. In afwijking van de artikelen 23, 25 en 90 van het Verdrag, worden de Franse autoriteiten, voor de periode tot en met 31 december 2013, gemachtigd, voor de in de bijlage bedoelde producten die lokaal zijn voortgebracht in de Franse overzeese departementen Guadeloupe, Guyana, Martinique en Réunion, de "octroi de mer" genoemde vrijstellingen of belastingverminderingen vast te stellen.

Deze vrijstellingen moeten passen in de economische en sociale ontwikkelingsstrategie van de overzeese departementen, gelet op het communautair bestek daarvan, en bijdragen tot de bevordering van lokale activiteiten; zij mogen evenwel de handelsvoorwaarden niet dermate wijzigen dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.

2. Vergeleken met de tarieven voor soortgelijke producten die niet afkomstig zijn van de overzeese departementen mag de toepassing van de in lid 1 bedoelde vrijstellingen en verminderingen niet leiden tot verschillen die groter zijn dan:

(a) tien procentpunten voor de in de bijlage, deel A, bedoelde producten;

(b) twintig procentpunten voor de in de bijlage, deel B, bedoelde producten;

(c) dertig procentpunten voor de in de bijlage, deel C, bedoelde producten.

3. Teneinde de Franse autoriteiten de mogelijkheid te bieden producten die lokaal worden vervaardigd door bedrijven waarvan de jaaromzet kleiner is dan 550 000 euro vrij te stellen, kunnen de in lid 2 bedoelde gedifferentieerde heffingen worden verhoogd met maximaal vijf procentpunten.

4. Voor niet in de bijlage genoemde producten die lokaal zijn vervaardigd door een in lid 3 bedoeld bedrijf, kunnen de Franse autoriteiten echter een belastingverschil toepassen, teneinde deze vrij te stellen. Dit belastingverschil mag echter niet meer bedragen dan vijf procentpunten.

Artikel 2

De Franse autoriteiten passen dezelfde belastingregeling toe voor lokaal vervaardigde producten als die welke zij toepassen voor producten die in aanmerking komen voor de specifieke voorzieningsregeling bedoeld in de artikelen 2 en 3 van Verordening (EG) nr. 1452/2001.

Artikel 3

De Raad stelt, bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie, de maatregelen vast die nodig zijn met het oog op de toepassing van de artikelen 1 en 2, met name wat de aanpassing van de in de bijlage opgenomen lijsten van producten betreft in gevallen waarin sprake is van de opkomst van nieuwe producten in de Franse overzeese departementen of het nemen van dringende maatregelen wanneer de lokale productie in gevaar wordt gebracht als gevolg van bepaalde handelspraktijken.

Artikel 4

Frankrijk stelt de Commissie onmiddelijk in kennis van de in artikel 1 bedoelde regelingen.

De Franse autoriteiten leggen de Commissie uiterlijk op 31 december 2007 een verslag voor over de toepassing van de in artikel 1 bedoelde regeling, teneinde het effect van de genomen maatregelen en de bijdrage daarvan aan de stimulering of het behoud van lokale economische activiteiten te toetsen, rekening houdende met de handicaps waarmee ultraperifere regio's kampen.

Op basis van dat verslag legt de Commissie de Raad een verslag voor met een volledige economische en sociale analyse en, in voorkomend geval, een voorstel tot aanpassing van de bepalingen van deze beschikking.

Artikel 5

Beschikking 89/688/EEG wordt verlengd tot 30 juni 2004.

Artikel 6

De artikelen 1 tot en met 4 zijn van toepassing vanaf 1 juli 2004.

Artikel 5 is van toepassing vanaf 1 januari 2004.

Artikel 7

Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek.

Gedaan te Brussel, op

Voor de Raad

De voorzitter

BIJLAGE

A. Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder (a), bedoelde producten, volgens de classificatie van de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief [19].

[19] Bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2176/2002 van de Commissie van 6 december 2002 (PB L 331 van 7.12.2002, blz. 3).

1. Departement Guadeloupe

0105, 0201, 0203, 0205, 0207, 0208, 0209, 0305 behalve 0305 10, 0403, 0405, 0406, 08 behalve 0807, 1106, 2001, 2005, 2103, 2104, 2209, 2302, 2505, 2710, 2711 12, 2711 13, 2712, 2804, 2806, 2811, 2814, 2836, 2851 00, 2907, 3204, 3205, 3206, 3207, 3211 00 00, 3212, 3213, 3214, 3215, 3808, 3809, 3925 behalve 3925 10 00, 3925 20 00, 3925 30 00 en 3925 90, 4012, 4407 10, 4409 behalve 4409 20, 4415 20, 4818 behalve 4818 10, 4818 20 en 4818 30, 4820, 7003, 7006 00, 7225, 7309 00, 7310, 7616 91 00, 7616 99, 8419 19 00, 8471, 8902 00 18, 8903 99.

2. Departement Guyana

3824 50, 6810 11.

3. Departement Martinique

0105, 0201, 0203, 0205, 0207, 0208, 0209, 0305, 0403 behalve 0403 10, 0406, 0706 10 00, 0707, 0709 60, 0709 90, 0710, 0711, 08 behalve 0807, 1106, 1209, 1212, 1904, 2001, 2005, 2103, 2104, 2209, 2302, 2505 10 00, 2505 90 00, 2710, 2711 12, 2711 13, 2712, 2804, 2806, 2811, 2814, 2836, 2851 00, 2907, 3204, 3205, 3206, 3207, 3211 00 00, 3212, 3213, 3214, 3215, 3808 90, 3809 91, 3820 00 00, 4012, 4401, 4407, 4408, 4409, 4415 20, 4418 behalve 4418 10, 4418 20, 4418 30, 4418 50 en 4418 90, 4421 90, 4811, 4820, 6902, 6904 10 00, 7003, 7006 00, 7225, 7309 00, 7310, 7616 91 00, 7616 99, 8402 90 00, 8419 19 00, 8438, 8471, 8903 99.

4. Departement Réunion

0105, 0207, 0208, 0209, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 0403, 0405, 0406, 0407, 0408, 0601, 0602, 0710, 0711, 08, 0904, 0905 00 00, 0910 91, 1106, 1212, 1604 14, 1604 19, 1604 20, 1701, 1702, 1902 behalve 1902 11 00, 1902 19, 1902 20, 1902 30 en 1902 40, 1904, 2001, 2005 behalve 2005 51, 2006, 2007, 2103, 2104, 2201, 2309, 2710, 2712, 3211 00 00, 3214, 3402, 3505, 3506, 3705 10 00, 3705 90 00, 3804 00, 3808, 3809, 3811 90, 3814 00, 3820, 3824, 39 behalve 3917, 3919, 3920, 3921 90 60, 3923, 3925 20 00 en 3925 30 00, 4009, 4010, 4016, 4407 10, 4409 behalve 4409 20, 4415 20, 4421, 4806 40 90, 48 11, 48 18 behalve 4818 10, 4820, 6306, 6809, 6811 90 00, 7009, 7312 90, 7314 behalve 7314 20, 7314 39 00, 7314 41 90, 7314 49 en 7314 50 00, 7606, 8310, 8418, 8421, 8471, 8537, 8706, 8707, 8708, 8902 00 18, 8903 99, 9001, 9021 29 00, 9405, 9406 behalve 9406 00, 9506.

B. Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder (b), bedoelde producten, volgens de classificatie van de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief [20].

[20] Bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2176/2002 van de Commissie van 6 december 2002 (PB L 331 van 7.12.2002, blz. 3).

1. Departement Guadeloupe

0210, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305 10, 0306, 0307, 0407, 0409 00 00, 0601, 0602, 0603, 0604, 0702, 0705, 0706 10 00, 0707 00, 0709 60, 0709 90, 0807, 1008 90 90, 1601, 1602, 1604 20, 1605, 1702, 1704, 1806, 1902, 1905, 2105 00, 2201 10, 2202 10 00, 2202 90, 2309, 2523 21 00, 2523 29 00, 2828 10 00, 2828 90 00, 3101 00 00, 3102, 3103, 3104, 3105, 3301, 3302, 3305, 3401, 3402, 3406 00, 3917, 3919, 3920, 3923, 3924, 3925 10 00, 3925 20 00, 3925 30 00, 3925 90, 3926 10 00, 3926 90, 4409 20, 4418, 4818 10, 4818 20, 4818 30, 4819, 4821, 4823, 4907 00 90, 4909 00, 4910 00 00, 4911 10, 6306, 6805, 6810, 6811 90 00, 7213, 7214, 7217, 7308, 7314, 7610 10 00, 7610 90 90, 9401, 9403, 9404, 9406.

2. Departement Guyana

0303 79, 0306 13, 0403 10, 1006 20, 1006 30, 2009 80, 2202 10, 2309 90, 2505 10 00, 2517 10, 2523 21 00, 3208 20, 3209 10, 3917, 3923, 3925, 7308 90, 7610 90.

3. Departement Martinique

0210, 0302, 0303, 0304, 0306, 0307, 0403 10, 0405, 0407, 0409 00 00, 0601, 0602, 0603, 0604, 0702, 0705, 0807, 1008 90 90, 1102, 1601, 1602, 1604 20, 1605, 1702, 1704, 1806, 1902, 2105 00, 2106, 2201, 2202 10 00, 2202 90, 2309, 2523 21 00, 2523 29 00, 2828 10 00, 2828 90 00, 3101 00 00, 3102, 3103, 3104, 3105, 3301, 3302, 3305, 3401, 3402, 3406 00, 3808 behalve 3808 90, 3809 behalve 3809 91, 3820 behalve 3820 00 00, 3917, 3919, 3920, 3923, 3924, 3925, 3926, 4418 10, 4418 20, 4418 30, 4418 50 en 4418 90, 4818, 4819, 4821, 4823, 4907 00 90, 4909 00, 4910 00 00, 4911 10, 6103, 6104, 6105, 6107, 6203, 6204, 6205, 6207, 6208, 6306, 6805, 6810, 6811 90 00, 7213, 7214, 7217, 7308, 7314, 7610, 9401, 9403, 9404, 9405 60, 9406.

4. Departement Réunion

0306, 0307, 0409 00 00, 0603, 0604, 0709 60, 0901 21 00, 0901 22 00, 0910 10 00, 0910 30 00, 1507 90, 1508 90, 1510 00 90, 1512 19, 1515 29, 1516, 1601, 1602, 1605, 1704, 1806, 1901, 1902 11 00, 1902 19, 1902 20, 1902 30, 1902 40, 1905, 2005 51, 2008, 2105 00, 2106, 2828 10 00, 2828 90 00, 3208, 3209, 3210, 3212, 3301, 3305, 3401, 3917, 3919, 3920, 3921 90 60, 3923, 3925 20 00, 3925 30 00, 4012, 4418, 4818 10, 4819, 4821, 4823, 4907 00 90, 4909 00, 4910 00 00, 4911 10, 4911 91, 7308, 7309 00, 7310, 7314 20, 7314 39 00, 7314 41 90, 7314 49, 7314 50 00, 7326, 7608, 7610, 7616, 8419 19 00, 8528, 9401, 9403, 9404, 9406 00.

C. Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder (c), bedoelde producten, volgens de classificatie van de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief [21].

[21] Bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2176/2002 van de Commissie van 6 december 2002 (PB L 331 van 7.12.2002, blz. 3).

1. Departement Guadeloupe

0901 11 00, 0901 12 00, 0901 21 00, 0901 22 00, 1006 30, 1006 40 00, 1101 00, 1517 10, 1701, 1901, 2006, 2007, 2009, 2106, 2203 00, 2208 40, 2517 10, 3208, 3209, 3210, 3705 10 00, 3705 90 00, 7009 91 00, 7009 92 00, 7015 10 00, 71 13, 71 14, 71 15, 71 17, 90 01 40.

2. Departement Guyana

2208 40, 4403 49, 4407 29.

3. Departement Martinique

0901 11 00, 0901 21 00, 0901 22 00, 1006 30, 1006 40 00, 1101 00, 1517 10, 1701, 1901, 1905, 2006, 2007, 2008, 2009, 2203 00, 2208 40, 2517 10, 3208, 3209, 3210, 7009, 7015 10 00, 7113, 7114, 7115, 7117, 9001 40.

4. Departement Réunion

2009, 2202 10 00, 2202 90, 2203 00, 2204 21, 2206 00, 2208 40, 2402 20, 2403, 7113, 7114, 7115, 7117, 8521.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>