TOELICHTING

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), dat van toepassing is op de ultraperifere gebieden van de Unie, waartoe ook de Canarische eilanden behoren, staat in beginsel geen verschillen toe tussen belastingen die worden geheven op lokale producten en op producten uit Spanje of andere lidstaten. Artikel 349 VWEU (oud artikel 299, lid 2, VEG) maakt het echter mogelijk om voor deze gebieden specifieke maatregelen in te voeren omdat zij worden geconfronteerd met permanente belemmeringen die gevolgen hebben voor hun economische en sociale situatie.

Krachtens Beschikking 2002/546/EG van de Raad van 20 juni 2002[1], vastgesteld op grond van artikel 299, lid 2, VEG, mag Spanje tot 31 december 2011 bepaalde producten die lokaal worden geproduceerd op de Canarische eilanden, vrijstellen van de AIEM-belasting dan wel deze belasting verminderen. In de bijlage bij die beschikking is een lijst van producten opgenomen die in aanmerking komen voor belastingvrijstelling of -vermindering. Afhankelijk van het product mag het belastingverschil tussen lokaal vervaardigde producten en andere producten niet meer dan 5, 15 of 25 procentpunten bedragen.

In Beschikking 2002/546/EG worden de redenen voor het nemen van specifieke maatregelen uiteengezet, waaronder: de geïsoleerde ligging, de afhankelijkheid van grondstoffen en energie, de noodzaak om voorraden aan te leggen, de beperkte omvang van de lokale markt en de geringe exportactiviteit. De combinatie van deze belemmeringen betekent dat de productiekosten, en daarmee de kostprijs van lokaal vervaardigde producten, zodanig stijgen dat de producten zonder specifieke maatregelen minder concurrerend zouden zijn dan producten van elders, zelfs wanneer rekening wordt gehouden met de kosten voor het vervoer daarvan naar de Canarische eilanden. Het behoud van lokale productiecentra zou daardoor worden bemoeilijkt. De specifieke maatregelen van Beschikking 2002/546/EG beogen daarom de lokale industrie te versterken door het concurrentievermogen ervan te verbeteren.

De wereldwijde economische crisis van 2009, die het aantal reizigers deed dalen, heeft ernstige gevolgen gehad voor de economie van de Canarische eilanden, die zeer afhankelijk is van inkomsten uit het toerisme.

De afname van het aantal werknemers in het toerisme heeft tot een sterke toename van het werkloosheidspercentage op de Canarische eilanden geleid. Het werkloosheidspercentage, dat in de periode 2001-2007 tussen 10,4% en 12% schommelde, steeg tot 17,3% in 2008 en 26,2% in 2009. Deze ontwikkeling laat eens te meer het gevaar zien van een economie die uiterst afhankelijk is van toerisme en toont de noodzaak van het bevorderen van diversificatie van economische activiteiten.

Op 16 november 2010 diende Spanje een verzoek in bij de Europese Commissie om de toepassingsduur van Beschikking 2002/546/EG met twee jaar te verlengen, zodat de vervaldatum samenvalt met de datum uit de Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen voor de periode 2007-2013[2].

Spanje heeft ook een verzoek ingediend om de toepassingsduur van het besluit betreffende staatssteun NN 22/2008 met twee jaar te verlengen, volgens welk de door de Spaanse autoriteiten verstrekte steun, wat AIEM betreft, met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is. De Commissie heeft het besluit betreffende staatssteun N 544/2010 tot verlenging van de toepassingsduur van het besluit betreffende staatssteun NN 22/2008 al opgesteld; het zal binnenkort worden goedgekeurd en voor samenhang met dit voorstel zorgen.

Met betrekking tot het verzoek om de toepassingsduur van Beschikking 2002/546/EG te verlengen, heeft de Commissie gekeken naar de omvang van de belemmeringen die zich voordoen op de Canarische eilanden. Zij is tot de conclusie gekomen dat het gerechtvaardigd is om het verzoek op basis van de beschikbare gegevens in te willigen.

Ten eerste bevestigde het op 28 augustus 2008 aangenomen verslag van de Commissie aan de Raad over de uitvoering van de bijzondere regeling betreffende de AIEM-belasting die van toepassing is op de Canarische eilanden, dat deze regeling naar behoren functioneert en de bepalingen van Beschikking 2002/546/EG niet moeten worden aangepast. Het blijvende bestaan van de belemmeringen wordt ook bevestigd door het rapport dat is meegezonden met het huidige verzoek om de toepassingsduur van Beschikking 2002/546/EG te verlengen.

Ten tweede wordt slechts om een verlenging van twee jaar gevraagd.

RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

De aanvraag van de Spaanse autoriteiten om de toepassingsduur van de AIEM-belasting te verlengen, is op verzoek van de betrokken economische sectoren ingediend.

De Commissie heeft geen effectbeoordeling laten uitvoeren.

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Samenvatting van de voorgestelde maatregelen

Verlenging van de toepassingsduur van Beschikking 2002/546/EG, die Spanje machtigt om bepaalde producten die lokaal worden geproduceerd op de Canarische eilanden, vrij te stellen van de AIEM-belasting dan wel deze belasting te verminderen.

Rechtsgrond

Artikel 349 van het VWEU.

Subsidiariteitsbeginsel

Alleen de Raad mag op basis van artikel 349 VWEU specifieke maatregelen nemen ten gunste van de ultraperifere gebieden om de toepassing van de verdragen – met inbegrip van gemeenschappelijk beleid – op deze gebieden bij te sturen, omdat zij worden geconfronteerd met permanente belemmeringen die gevolgen hebben voor hun economische en sociale situatie.

Het voorstel is bijgevolg in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel:

Het doel is de toepassingsduur van Beschikking 2004/162/EG met twee jaar te verlengen teneinde deze te laten samenvallen met de Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen voor de periode 2007-2013.

De Commissie heeft in haar verslag aan de Raad over de uitvoering van de bijzondere regeling betreffende de AIEM-belasting die van toepassing is op de Canarische eilanden, bevestigd dat deze regeling naar behoren functioneert en de bepalingen van Beschikking 2002/546/EG niet moeten worden aangepast.

Een eventuele verdere verlenging zal alleen worden toegestaan na een nieuwe analyse per product.

Keuze van instrumenten

Voorgesteld instrument: besluit van de Raad.

Andere instrumenten zijn niet geschikt om de volgende reden:

De te wijzigen tekst is een beschikking van de Raad, die is aangenomen op dezelfde rechtsgrond (artikel 299, lid 2, VEG).

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Europese Unie.

2011/0192 (CNS)

Voorstel voor een

BESLUIT VAN DE RAAD

tot wijziging van Beschikking 2002/546/EG wat de toepassingsduur betreft

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 349,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie[3],

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Parlement[4],

Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,

Overwegende hetgeen volgt:

1. Krachtens Beschikking 2002/546/EG van de Raad van 20 juni 2002, vastgesteld op grond van artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag, mag Spanje tot 31 december 2011 bepaalde producten die lokaal worden geproduceerd op de Canarische eilanden, vrijstellen van de AIEM-belasting dan wel deze belasting verminderen. De bijlage bij die beschikking bevat een lijst van producten die in aanmerking komen voor belastingvrijstelling en -vermindering. Afhankelijk van het product mag het belastingverschil tussen lokaal vervaardigde producten en andere producten niet meer dan 5, 15 of 25 procentpunten bedragen.

2. Het lijkt gerechtvaardigd om de toepassingsduur van Beschikking 2002/546/EG met twee jaar te verlengen, aangezien de basiselementen, die de machtiging uit hoofde van deze beschikking rechtvaardigden, onveranderd zijn gebleven. In dit verband bevestigde de Commissie in haar verslag aan de Raad over de uitvoering van de bijzondere regeling betreffende de AIEM-belasting die van toepassing is op de Canarische Eilanden[5], dat deze regeling naar behoren functioneert en de bepalingen van Beschikking 2002/546/EG niet moeten worden aangepast.

3. Bovendien bevestigt het door de Spaanse autoriteiten verstrekte rapport dat de belemmeringen die de gehele vrijstelling en gedeeltelijke vermindering van de AIEM-belasting rechtvaardigden voor een lijst van producten die lokaal geproduceerd worden op de Canarische Eilanden, nog steeds gelden,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

In artikel 1 van Beschikking 2002/546/EG wordt de datum 31 december 2011 vervangen door de datum 31 december 2013.

Artikel 2

Dit besluit is gericht tot het Koninkrijk Spanje.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De voorzitter

[1] PB L 179 van 9.7.2002, blz. 22-27.

[2] PB C 54 van 4.3.2006, blz. 13.

[3] PB C […] van […], blz. […].

[4] PB C […] van […], blz. […].

[5] COM(2008) 528.