Nr. C 351/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Wijziging van het voorstel voor een eerste richtlijn van de Raad betreffende de aanpassing van 
het merkenrecht der Lid-Staten (1) 
COM(85) 793 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 17 december 1985 krachtens artikel 149, 
tweede alinea, van bet EEG-Verdrag) 
(85/C 351/05) 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, en met name op artikel 100, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende het volgende: 
De thans in de Lid-Staten op de merken van toepassing 
zijnde wetgevingen houden dispariteiten in die het vrije 
verkeer van goederen alsmede het vrij verrichten van 
diensten kunnen belemmeren, de mededingings­
voorwaarden op de gemeenschappelijke markt vervalsen en 
derhalve van rechtstreekse invloed zijn op de instelling en 
werking van deze markt. 
Het schijnt thans niet nodig de merkenwetgevingen van de 
Lid-Staten volledig aan te passen. Het volstaat slechts die 
nationale bepalingen aan te passen, die van directe invloed 
zijn op het vrije verkeer van goederen en diensten. Hieruit 
vloeit voort dat, zonder de Lid-Staten de bevoegdheid tot 
het beschermen van de op grond van het gebruik verworven 
merken te ontnemen, deze richtlijn deze alleen ten aanzien 
van hun relaties tot de door depot verkregen merken, de 
enige waarop zij van toepassing is, in overweging neemt. 
Bovendien is het van belang, dat de oplossingen en 
voordelen die het stelsel van Gemeenschapsmerken biedt 
voor ondernemingen die merken willen verkrijgen, niet 
worden miskend. Overeenkomstig dit stelsel is het niet 
noodzakelijk de Lid-Staten onder andere te verplichten te 
voorzien in het depot van aanvullende categorieën tekens of 
tot erkenning van dienstmerken. Het is niet nodig merken 
die een bijzondere reputatie genieten beter te beschermen. DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Ongewijzigd 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement (2), 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comi-
té (3), 
Overwegende het volgende: 
Ongewijzigd 
Het schijnt thans niet nodig de merkenwetgevingen van de 
Lid-Staten volledig aan te passen. Het volstaat slechts die 
nationale bepalingen aan te passen, die van directe invloed 
zijn op het vrije verkeer van goederen en diensten. Hieruit 
vloeit voort dat, zonder de Lid-Staten de bevoegdheid tot 
het beschermen van de op grond van het gebruik verworven 
merken te ontnemen, deze richtlijn deze alleen wat betreft 
hun verhouding tot de door depot verkregen merken in 
aanmerking neemt. Bovendien is het van belang, dat de 
oplossingen en voordelen die het stelsel van Gemeenschaps­
merken biedt voor ondernemingen die merken willen 
verkrijgen, niet worden miskend. Overeenkomstig dit 
stelsel is het niet noodzakelijk de Lid-Staten onder andere te 
verplichten te voorzien in het depot van aanvullende 
categorieën tekens of tot erkenning van dienstmerken. 
(') PB nr. C 351 van 31. 12. 1980, blz. 1. (2) PB nr. C 307 van 14. 11. 1983, blz. 60. 
(3) PB nr. C 310 van 30. 11. 1981, blz. 22. 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/5 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
Deze richtlijn sluit de toepassing van andere rechtsregels 
van de Lid-Staten, zoals die betreffende de oneerlijke 
concurrentie, op merken uit. Artikel 36 van het Verdrag 
blijft overigens van toepassing, daar deze richtlijn de 
wetgevingen van de Lid-Staten slechts gedeeltelijk aanpast. Deze richtlijn sluit de toepassing van andere rechtsregels 
van de Lid-Staten op merken, zoals die betreffende de 
oneerlijke concurrentie, niet uit. Artikel 36 van het Verdrag 
blijft overigens van toepassing, daar deze richtlijn de 
wetgevingen van de Lid-Staten slechts gedeeltelijk aanpast. 
De verwezenlijking van de doelstellingen beoogd met de 
aanpassing veronderstelt dat de geldigheid van de ver­
krijging en de handhaving van het recht op het merk in alle 
Lid-Staten in beginsel afhankelijk wordt gesteld van gelijke 
voorwaarden. De verwezenlijking van de doelstellingen beoogd met de 
aanpassing veronderstelt dat de geldigheid van de ver­
krijging en de handhaving van het recht op een ingeschre­
ven merk in alle Lid-Staten in beginsel afhankelijk wordt 
gesteld van gelijke voorwaarden. 
Ten einde het totale aantal in de Gemeenschap ingeschre­
ven en beschermde merken en derhalve het aantal 
daartussen rijzende conflicten te verminderen, dient de eis 
te worden gesteld dat het merk daadwerkelijk wordt 
gebruikt. Ten einde het totale aantal in de Gemeenschap ingeschre­
ven en beschermde merken en derhalve het aantal 
daartussen rijzende conflicten te verminderen, dient de eis 
te worden gesteld dat het ingeschreven merk daadwerkelijk 
wordt gebruikt. 
Deze richtlijn beoogt de merken van nu af aan, in alle Lid-
Staten, een uniforme bescherming te laten genieten. Deze richtlijn beoogt de ingeschreven merken van nu af 
aan, in alle Lid-Staten, een uniforme bescherming te laten 
genieten. 
De door het merk verleende bescherming sluit aan bij de 
begrippen van soortgelijkheid van tekens, van soortgelijk­
heid van waren of diensten en het hieruit voortvloeiende 
verwarringsgevaar. Het doel van deze bescherming is de 
herkomst aanduidende functie van het merk te waarbor­
gen. De zoeven genoemde begrippen dienen strikt te 
worden uitgelegd om buiten de noodzakelijke merkbe-
scherming belemmering van het vrije verkeer van goederen 
en van het vrij verrichten van diensten te vermijden. De 
huidige jurisprudentie in verscheidene Lid-Staten biedt aan 
het merk een bescherming die ten dele afwijkt van hetgeen 
het merkenrecht specifiek beoogt en dient derhalve in het 
licht van deze richtlijn te worden gewijzigd. Het is met 
name noodzakelijk in elk afzonderlijk geval aan de hand 
van een gelijktijdige vergelijking van de tekens en van de 
waren of diensten vast te stellen dat de kopers inderdaad 
het gevaar lopen de met het betreffende teken gemerkte 
waren of diensten te verwarren. Een merk moet, wanneer 
het is samengesteld uit verschillende elementen, als geheel 
in overweging worden genomen om te kunnen beoordelen 
of het teken dat vermoed wordt inbreuk daarop te maken, 
daaraan zodanig soortgelijk is, dat verwarring met dit merk 
kan ontstaan. Het is bij de beoordeling of in een Lid-Staat 
twee woordmerken homofoon of althans fonetisch soort­
gelijk zijn, niet mogelijk het bestaan van de Gemeenschap 
en het feit dat het publiek steeds beter op de hoogte is van de 
juiste uitspraak van woorden welke behoren tot de daarin 
gesproken talen, weg te denken. De door het ingeschreven merk verleende bescherming sluit 
aan bij het begrip van overeenstemming van een teken en 
van de soortgelijkheid van waren en diensten in verband 
waarmee het wordt gebruikt, aan het ingeschreven merk en 
de waren en diensten waarvoor het is ingeschreven, 
alsmede aan het gevaar voor verwarring tussen het teken en 
het ingeschreven merk. Het doel van deze bescherming is de 
herkomst aanduidende functie van het merk te waarbor­
gen. De zoeven genoemde begrippen dienen eng te worden 
uitgelegd om buiten de noodzakelijke bescherming van 
ingeschreven merken belemmering van het vrije verkeer 
van goederen en van het vrij verrichten van diensten te 
voorkomen. De huidige jurisprudentie in verscheidene Lid-
Staten biedt aan het merk een bescherming die ten dele 
ruimer kan zijn dan het specifieke doel van het merkenrecht 
en dient derhalve in het licht van deze richtlijn te worden 
heroverwogen. Het is met name noodzakelijk in elk 
afzonderlijk geval aan de hand van een gelijktijdige 
vergelijking van het teken en van de waren of diensten in 
verband waarmee het wordt gebruikt, met het ingeschreven 
merk en met de waren of diensten waarvoor het is 
ingeschreven duidelijk vast te stellen dat de kopers 
inderdaad het gevaar lopen het teken en de met dit teken 
gemerkte waren of diensten te verwarren met het 
ingeschreven merk en de waren of diensten waarvoor het is 
ingeschreven. Een merk moet, wanneer het is samengesteld 
uit verschillende elementen, als geheel worden beschouwd 
om te kunnen beoordelen of het teken dat vermoed wordt 
inbreuk daarop te maken, zodanig met het ingeschreven 
merk overeenstemt dat duidelijk is dat het teken met het 
ingeschreven merk kan worden verward. Het is bij de 
beoordeling of in een Lid-Staat twee woordmerken 
homofoon of althans fonetisch overeenstemmen, niet 
mogelijk het bestaan van de Gemeenschap en het feit dat 
het publiek steeds beter op de hoogte is van de juiste 
uitspraak van woorden welke behoren tot de daarin 
gesproken talen, weg te denken. 
Nr. C 351/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
De herkomst aanduidende functie die het merk vervult 
impliceert dat het gebruik daarvan in beginsel noch aan een 
derde kan worden verboden voor waren die in de 
Gemeenschap of daarbuiten door de rechthebbende of met 
zijn toestemming onder het merk in de handel zijn gebracht, 
noch op grond van het merkenrecht aan een licentiehouder 
die de waren of diensten levert, respectievelijk verricht 
onder het merk buiten het grondgebied van de licenties. 
Het is voor de werking van de gemeenschappelijke markt 
noodzakelijk de nationale procedureregels slechts aan te 
passen voor zover de beslechting van conflicten tussen 
rechthebbenden op merken of tussen hen en houders van 
andere privatieve rechten moet worden bevorderd. Voors­
hands is slechts in een procedure voor minnelijke schikking 
voorzien. Het zou echter later gerechtvaardigd kunnen 
blijken, met name aan de hand van de mate van integratie 
die de Gemeenschap dan zal hebben bereikt, nieuwe 
maatregelen te overwegen waarmee dergelijke conflicten 
gemakkelijker kunnen worden opgelost, Het beginsel van het vrije verkeer van goederen impliceert 
dat de rechthebbende op het ingeschreven merk aan een 
derde het gebruik daarvan niet kan verbieden voor waren 
die in de Gemeenschap door hem zelf of met zijn 
toestemming onder het merk in de handel zijn gebracht, en 
evenmin op grond van het merkenrecht aan een licentie­
houder het recht kan ontzeggen onder het merk waren te 
leveren of diensten te verrichten buiten het grondgebied van 
de licenties. 
Het is voor de werking van de gemeenschappelijke markt 
slechts noodzakelijk de nationale procedureregels aan te 
passen voor zover de beslechting van conflicten tussen 
rechthebbenden op merken of tussen hen en houders van 
andere privatieve rechten moet worden bevorderd. Bijge­
volg is slechts in een procedure van minnelijke schikking 
voorzien, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
Deze richtlijn is van toepassing op individuele, collectieve 
of garantiemerken voor waren of diensten, die in een Lid-
Staat worden gedeponeerd of waarvoor een internationale 
inschrijving is geschied die rechtsgevolgen heeft in een Lid-
Staat. Artikel 1 
Deze richtlijn is van toepassing op individuele, collectieve 
of garantiemerken voor waren of diensten, die in een Lid-
Staat worden ingeschreven of gedeponeerd, dan wel 
waarvoor een internationale inschrijving is geschied die 
rechtsgevolgen heeft in een Lid-Staat. 
Artikel 2 Artikel 2 
1. Weigering van inschrijving of ongeldigverklaring 
vindt plaats ten aanzien van merken die op de datum van 
hun depot zijn samengesteld uit tekens die volgens de 
wetgeving van de betrokken Lid-Staat geen merk kunnen 
vormen noch als zodanig door de aanvrager kunnen 
worden gehouden, alsmede merken die op die datum 
onderscheidend vermogen in een Lid-Staat ontberen, en 
met name: 
a) merken die uitsluitend zijn samengesteld uit tekens of 
aanduidingen die in de handel vereist kunnen zijn ter 
aanduiding van de soort, de kwaliteit, de hoeveelheid, 
de bestemming, de waarde, de geografische herkomst, 
het tijdstip van de vervaardiging van de waar of van de 
dienstverrichting of andere kenmerken daarvan, tenzij 
deze merken ten gevolge van het gebruik dat ervan is 
gemaakt onderscheidend vermogen hebben verkregen; 
b) merken die uitsluitend zijn samengesteld uit tekens of 
aanduidingen die in de gangbare taal of in de eerlijke en 
vaste handelsgebruiken de gebruikelijke aanduiding 
van de waar of van de dienst zijn geworden. 
2. Weigering van inschrijving of ongeldigverklaring 
vindt voorts plaats ten aanzien van merken die op de datum 
van hun depot: 1. Weigering van inschrijving of ongeldigverklaring 
vindt plaats ten aanzien van merken die op de datum van 
hun depot zijn samengesteld uit tekens die volgens de 
wetgeving van de betrokken Lid-Staat geen merk kunnen 
vormen noch als zodanig door de aanvrager kunnen 
worden gehouden of die op die datum onderscheidend 
vermogen in die Lid-Staat ontberen, en met name: 
a) Ongewijzigd 
b) Ongewijzigd 
2. Weigering van inschrijving of ongeldigverklaring 
vindt voorts plaats ten aanzien van merken die op de datum 
van hun depot: 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/7 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
a) zijn samengesteld uit de vorm die door de aard van de 
waar wordt vereist, van een vorm die een uitkomst op 
het gebied van de nijverheid oplevert alsmede de vorm 
van de waar die de wezenlijke waarde daarvan 
beïnvloedt, voor zover een vorm in de betrokken Lid-
Staat als merk kan dienen; 
b) merken die tekens of aanduidingen bevatten waardoor 
het publiek kan worden misleid, met name ten aanzien 
van de aard, de kwaliteit of de geografische herkomst 
van de waar of de dienst; 
c) merken die in strijd zijn met de openbare orde of de 
goede zeden of die bedoeld worden in artikel 6 ter van 
het Verdrag van Parijs tot bescherming van de 
industriële eigendom, hierna „het Verdrag van Parijs" 
te noemen. 
3. Ook wordt een merk ongeldig verklaard wanneer de 
waar waarvoor zij in de betrokken Lid-Staat is ingeschre­
ven in een andere Lid-Staat in de handel is gebracht onder 
een ander merk, door de rechthebbende of met diens 
toestemming, tenzij het gebruik voor deze waar van 
verschillende merken in deze Lid-Staten door gegronde 
redenen wordt gerechtvaardigd; deze bepaling is echter niet 
van toepassing indien de rechthebbende voor de betrokken 
waar besluit afstand te doen van het in de andere Lid-Staat 
bestaande merk en binnen de door de instantie waarbij het 
verzoek om ongeldigverklaring is ingediend gestelde 
termijn het bewijs levert dat op de voorgeschreven wijze 
afstand is gedaan. 
4. De vóór de in artikel 18, lid 1, aangegeven datum 
gedeponeerde of ingeschreven merken worden ongeldig 
verklaard bij het bestaan van een der in de leden 1 tot en 
met 3 bedoelde gronden. 
Artikel 3 
1. Het merk verleent de rechthebbende daarop een 
uitsluitend recht. Dit recht staat de rechthebbende toe aan 
derden in het economisch verkeer het gebruik, waarmee hij 
niet heeft ingestemd, te verbieden van een teken dat 
identiek is met of soortgelijk is aan het merk voor identieke 
of soortgelijke waren of diensten als die waarvoor het is 
gedeponeerd, indien een dergelijk gebruik een ernstig 
gevaar voor verwarring bij het publiek verwekt. a) Ongewijzigd 
b) het publiek zouden kunnen misleiden, met name ten 
aanzien van de aard, de hoedanigheid of de geografi­
sche herkomst van de waar of de dienst; 
c) in strijd zijn met de openbare orde of de goede zeden, 
dan wel bij gebreke van goedkeuring door de bevoegde 
autoriteiten overeenkomstig artikel 6 ter van het 
Unieverdrag van Parijs tot bescherming van de 
industriële eigendom, hierna „het Unieverdrag van 
Parijs" te noemen, geweigerd of ongeldig verklaard 
moeten worden. 
3. Vervallen 
4. Vervallen 
Artikel 3 
1. Het ingeschreven merk verleent de rechthebbende 
daarop een uitsluitend recht. Dit recht staat de recht­
hebbende toe aan derden in het economisch verkeer het 
gebruik, waarmee hij niet heeft ingestemd, te verbieden 
van: 
a) een teken dat identiek is aan het merk, voor goederen 
en diensten die identiek zijn aan die waarvoor het merk 
is ingeschreven; 
b) een teken dat identiek is aan het merk, voor goederen of 
diensten die soortgelijk zijn aan die waarvoor het merk 
is ingeschreven, indien een dergelijk gebruik als gevolg 
van de gelijksoortigheid van de goederen of diensten bij 
het publiek gevaar voor verwarring tussen het teken en 
het merk doet ontstaan; 
c) een op het merk gelijkend teken voor goederen of 
diensten die identiek of soortgelijk zijn aan die 
waarvoor het merk is ingeschreven, indien een dergelijk 
gebruik als gevolg van de gelijksoortigheid van de 
tekens en de gelijkheid of gelijksoortigheid van de 
goederen of diensten bij het publiek gevaar voor 
verwarring tussen het teken en het merk doet ontstaan. 
Nr. C 351/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
2. Met name kunnen, indien de in het eerste lid gestelde 
voorwaarden worden vervuld, de volgende wijzen van 
gebruik worden verboden: 
a) het aanbrengen van het teken op de waren of op hun 
verpakking; 
b) het in de handel brengen van de waren of het verrichten 
van diensten onder dit teken; 
c) het gebruik van het teken in zakencorrespondentie en 
op facturen. 
3. De Lid-Staten stellen de voorwaarden vast, waaron­
der vergoeding kan worden verkregen voor schade, 
veroorzaakt door de in lid 1 bedoelde feiten, alsmede de 
toepasselijke procedureregels. 2. Met name kunnen, indien de in lid 1 gestelde 
voorwaarden worden vervuld, de volgende wijzen van 
gebruik worden verboden: 
a) Ongewijzigd 
b) Ongewijzigd 
c) het gebruik van het teken in stukken voor zakelijk 
gebruik. 
3. Ongewijzigd 
4. Indien het gebruik van een identiek of soortgelijk 
teken voor soortgelijke goederen vóór de in artikel 18, 
lid 1, genoemde datum op grond van het recht van de Lid-
Staat niet kan worden verboden, kan het aan het merk 
verbonden recht niet worden ingeroepen om de voortzet­
ting van het gebruik van dit teken voor de betrokken 
goederen te verhinderen. 
Artikel 4 
1. De uitgever van een woordenboek, een encyclopedie 
of een ander naslagwerk ziet erop toe dat de afbeelding van 
een merk vergezeld gaat van de vermelding dat het een 
gedeponeerd merk betreft. 
2. Indien de uitgever in strijd handelt met de bepalingen 
van het eerste lid, is hij op verzoek van de rechthebbende op 
het merk gehouden bij een nieuwe uitgave van het werk op 
zijn kosten een rectificatie aan te brengen. Artikel 4 
1. De uitgever van een woordenboek, een encyclopedie 
of een ander naslagwerk ziet erop toe dat de afbeelding van 
een merk vergezeld gaat van de vermelding dat het een 
ingeschreven merk betreft, wanneer door de afbeelding in 
dergelijke werken de indruk wordt gewekt dat het hierbij 
gaat om de soortnaam van de goederen of diensten 
waarvoor het merk is ingeschreven. 
2. Ongewijzigd 
Artikel 5 
Het aan het merk verbonden recht staat een rechthebbende 
niet toe een derde het gebruik, in het economisch verkeer, te 
verbieden: 
a) van zijn geslachtsnaam en adres; 
b) van aanduidingen inzake de soort, de kwaliteit, de 
hoeveelheid, de bestemming, de waarde, de geografi­
sche herkomst, het tijdstip van de vervaardiging van de 
waar of van de dienstverrichting of andere kenmerken 
daarvan; 
c) van het merk om de bestemming van accessoires of 
onderdelen aan te geven, 
voor zover het hier niet gaat om een gebruik als merk. Artikel 5 
Het aan het merk verbonden recht staat een rechthebbende 
niet toe een derde te verbieden om in het economisch 
verkeer gebruik te maken: 
a) van zijn naam en adres; 
b) Ongewijzigd 
c) van het merk, indien het gebruik ervan noodzakelijk is 
om de bestemming van een produkt of een dienst, 
inzonderheid van accessoires en onderdelen, aan te 
geven, 
voor zover dit gebruik aan de eerlijke gebruiken in handel 
of nijverheid beantwoordt. 
. Artikel 6 
1. Het aan het merk verbonden recht staat niet toe het 
gebruik daarvan te verbieden voor waren die onder dit 
merk door de rechthebbende of met zijn toestemming in de 
handel zijn gebracht. Artikel 6 
1. Het aan het merk verbonden recht staat de recht­
hebbende niet tot een derde het gebruik daarvan te 
verbieden voor waren die onder dit merk door hem zelf of 
met zijn toestemming in de Gemeenschap in de handel zijn 
gebracht. 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/9 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
2. Het eerste lid is niet van toepassing: 
a) wanneer gegronde redenen in de weg staan aan de 
invoer in de Gemeenschap van daarbuiten in de handel 
gebrachte waren; 
b) wanneer de toestand van de waren, nadat zij in de 
handel zijn gebracht, is gewijzigd of verslechterd; 
c) wanneer de waren door een derde worden omgepakt. 2. Lid 1 is niet van toepassing wanneer de toestand van 
de waren, nadat zij in de handel zijn gebracht, is gewijzigd 
of verslechterd. 
a) Vervallen 
b) Vervallen 
Vervallen 
Artikel 7 
Het aan het merk verbonden recht kan alleen tegen een 
licentiehouder worden ingeroepen indien deze de beperking 
van zijn licentie naar haar duur of tot een deel van de waren 
of de diensten waarvoor het merk is gedeponeerd 
overtreedt of ingaat tegen de aanwijzingen van de 
rechthebbende met betrekking tot de kwaliteit van de 
waren of diensten. Artikel 7 
Het aan het merk verbonden recht kan alleen aan een 
licentiehouder worden tegengeworpen indien deze de 
beperking van zijn licentie naar haar duur of tot een deel 
van de waren of de diensten waarvoor het merk is 
gedeponeerd overtreedt of de aanwijzingen van de 
rechthebbende met betrekking tot de kwaliteit van de 
waren of diensten niet in acht neemt. 
Artikel 8 
1. Weigering van inschrijving of ongeldigverklaring van 
een merk vindt plaats: 
a) 
b) wegens het bestaan van een ouder merk, indien deze 
merken tot verwarring kunnen leiden in de zin van 
artikel 3, lid 1; 
wegens het bestaan van een ouder ander uitsluitend 
recht, indien een ernstig gevaar bestaat voor ver­
warring bij het publiek tussen het merk en dit recht, 
tenzij het laatstgenoemde een portret is, een geslachts­
naam of een auteursrechtelijk of door een tekening of 
model van nijverheid beschermd werk. 
2. Lid 1, sub b), is eveneens van toepassing op het verbod 
van het gebruik van een merk, gebaseerd op het bestaan van 
een ouder ander uitsluitend recht. Artikel 8 
1. Weigering van inschrijving of ongeldigverklaring van 
een merk vindt plaats: 
a) wanneer het identiek is met een ouder recht en de 
betrokken goederen of diensten identiek zijn met die 
waarvoor het oudere recht in de in lid 2, sub a) of b), 
bedoelde gevallen is ingeschreven, dan wel in de in 
lid 2, sub c) of d), bedoelde gevallen is gebruikt; 
b) het identiek is met een ouder recht, de betrokken 
goederen of diensten soortgelijk zijn aan die waarvoor 
het oudere recht in de in lid 2, sub a) of b), bedoelde 
gevallen is ingeschreven, dan wel in de in lid 2, sub c) of 
d), bedoelde gevallen is gebruikt en er daardoor in het 
gebied waarin het oudere recht rechtsgevolgen heeft, 
voor het publiek gevaar voor verwarring bestaat tussen 
het aangevraagde merk en het oudere recht; 
c) wanneer het soortgelijk is aan een ouder recht, de 
betrokken goederen of diensten identiek zijn met of 
soortgelijk zijn aan die waarvoor het oudere recht in de 
in lid 2, sub a) of b), bedoelde gevallen is ingeschreven, 
dan wel in de in lid 2, sub c) of d), bedoelde gevallen is 
gebruikt en er daarvoor in het gebied waarin het oudere 
recht rechtsgevolgen heeft, voor het publiek gevaar 
voor verwarring bestaat tussen het aangevraagde merk 
en het oudere recht. 
2. Onder „ouder recht" worden verstaan: 
a) merken die op een vroegere datum dan het merk 
werden aangevraagd, in voorkomend geval met 
inachtneming van het voor deze merken ingeroepen 
voorrangsrecht, en die tot een van de volgende 
categorieën behoren: 
Nr. C 351/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
— Gemeenschapsmerken; 
— in de Lid-Staat ingeschreven merken; 
— ingevolge internationale overeenkomsten die van 
kracht zijn in de Lid-Staat, ingeschreven merken; 
b) aanvragen voor merken zoals bedoeld sub a), mits zij 
nadien worden ingeschreven; 
c) merken die op de datum van het depot van het merk in 
de Lid-Staat algemeen bekend zijn in de zin van artikel 
6 bis van het Unieverdrag van Parijs; 
d) alle tekens die vóór de indiening van de merkaanvrage 
reeds in het economisch verkeer zijn gebruikt en die de 
rechthebbende, overeenkomstig het recht van de Lid-
Staat, de bevoegdheid verlenen het gebruik van een 
jonger merk te verbieden; 
e) alle tekens die een van de volgende elementen bevatten: 
— de naam van een derde, wanneer het gebruik van 
die naam voor de goederen of diensten waarvoor 
het merk is aangevraagd de eer, de reputatie dan 
wel de kredietwaardigheid van de derde ernstig zou 
kunnen schaden; 
— de afbeelding van een derde; 
— een door een auteursrecht of door een industrieel 
ontwerp of model beschermd werk van een derde, 
in dier voege dat bij een op een dergelijk teken gebaseerde 
oppositie tegen de inschrijving van een merk of in een 
procedure tot ongeldigverklaring van een merk het gevaar 
voor verwarring niet behoeft te worden aangetoond. 
Artikel 9 
1. Wanneer in een oppositieprocedure met betrekking 
tot de inschrijving, de ongeldigverklaring of het verbod van 
het gebruik van een merk de instantie waaraan de zaak is 
voorgelegd van oordeel is dat het conflict tussen dit merk 
enerzijds en een ander merk of een ander recht anderzijds 
kan worden opgelost bij wege van een minnelijke 
schikking, doet zij de partijen voorstellen waarbij aan het 
gebruik van het merk of het andere recht voorwaarden 
kunnen worden verbonden die een ernstig gevaar voor 
verwarring bij het publiek kunnen wegnemen. 
2. Indien de rechthebbende op het merk of het andere 
recht geen partij is bij de procedure, kan de instantie 
waaraan de zaak is voorgelegd zijn tussenkomst gelasten. Artikel 9 
1. Wanneer in een oppositieprocedure met betrekking 
tot de inschrijving, de ongeldigverklaring of het verbod van 
het gebruik van een merk de instantie waaraan de zaak is 
voorgelegd van oordeel is dat het conflict tussen dit merk 
enerzijds en een ander merk of een ander recht anderzijds 
kan worden opgelost bij wege van een minnelijke 
schikking, doet zij de partijen voorstellen waarbij aan het 
gebruik van het merk of het andere recht voorwaarden 
kunnen worden verbonden die een gevaar voor verwarring 
bij het publiek kunnen wegnemen. 
2. Ongewijzigd 
Artikel 10 
1. De rechthebbende op een merk of een ander 
uitsluitend recht die gedurende drie achtereenvolgende 
jaren het gebruik in een Lid-Staat van een later merk dat tot 
verwarring met zijn merk of met zijn recht kan leiden heeft 
gedoogd, kan niet meer de ongeldigverklaring van het 
latere merk vorderen noch het gebruik daarvan in deze Lid-
Staat of een andere Lid-Staat doen verbieden, tenzij het 
depot van het latere merk te kwader trouw is geschied. Artikel 10 
1. De rechthebbende op een ingeschreven merk of een 
ander in artikel 8, lid 2, sub a) tot d), genoemd ouder recht 
in een Lid-Staat, die gedurende drie opeenvolgende jaren 
bewust het gebruik van een later ingeschreven merk in die 
Lid-Staat heeft gedoogd, kan voor de goederen of diensten 
waarvoor het jongere merk is gebruikt, noch de ongeldig­
verklaring van het merk vorderen, noch zich tegen het 
gebruik ervan verzetten, tenzij het depot van het jongere 
merk te kwader trouw is geschied. 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/11 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
2. Het in lid 1 bepaalde doet geen afbreuk aan het recht 
van de rechthebbende op een merk dat in een Lid-Staat 
algemeen bekend is in de zin van artikel 6 bis van het 
Verdrag van Parijs, de ongeldigverklaring te vorderen of 
het gebruik in deze staat te doen verbieden van een later 
merk binnen een termijn van vijf jaren na de inschrijving 
daarvan. Ongewijzigd 
Artikel 11 
1. Behoudens gegronde redenen dient het Gemeen-
schapsmerk onder de in deze richtlijn gestelde voorwaar­
den het voorwerp uit te maken van een wezenlijk gebruik in 
de betrokken Lid-Staat voor de waren of de diensten 
waarvoor het is ingeschreven. 
2. Alleen omstandigheden die onafhankelijk zijn van de 
wil van de rechthebbende op het merk worden als een 
gegronde reden voor niet-gebruik beschouwd. 
3. Het gebruik van het merk door een licentiehouder, 
door een economisch met de rechthebbende op het merk 
verbonden persoon of door een persoon die gemachtigd is 
tot het gebruik van een collectief merk of een garantiemerk 
wordt als gebruik door de rechthebbende beschouwd. 
4. Deze bepaling is op de in de betrokken Lid-Staat vóór 
de in artikel 18, lid 1, aangegeven datum gedeponeerde 
merken eerst van toepassing vanaf deze datum. Artikel 11 
1. Een merk waarvan de houder gedurende een tijdvak 
van vijf jaar na de inschrijving in de betrokken Lid-Staat 
geen normaal gebruik heeft gemaakt voor de waren of 
diensten waarvoor het is ingeschreven, of waarvan het 
gebruik gedurende een ononderbroken tijdvak van vijf jaar 
is geschorst, valt onder de sancties van deze richtlijn, 
behalve indien voor het niet gebruiken gegronde redenen 
worden opgegeven. 
1 bis. Onder lid 1 vallen eveneens: 
a) het gebruik van het merk in een vorm die afwijkt op 
punten waardoor het onderscheidend vermogen van 
het merk in de vorm waarin het is ingeschreven, niet 
wordt gewijzigd; 
b) het aanbrengen van het merk op produkten of de 
verpakkingen ervan in de betrokken Lid-Staat uitslui­
tend met het oog op de uitvoer. 
2. Ongewijzigd 
3. Het gebruik van het merk met toestemming van de 
houder dan wel door een derde die gemachtigd is tot het 
gebruik van een collectief merk of een garantiemerk, wordt 
als gebruik door de merkhouder beschouwd. 
4. Ongewijzigd 
Artikel 12 
Wanneer de wetgeving van een Lid-Staat bepaalt dat het 
bestaan van een merk kan worden tegengeworpen aan de 
inschrijving van een later merk, vereist zij dat de opposant 
op verzoek van de aanvrager of de bevoegde instantie het 
bewijs levert dat het oudere merk overeenkomstig arti­
kel 11 is gebruikt in de vijf jaren die voorafgaan aan de 
openbaarmaking van de aanvrage van het oudere merk, 
voor zover het oudere merk op die datum sinds ten minste 
vijf jaar was ingeschreven. Indien een dergelijk bewijs niet 
kan worden geleverd, wordt de oppositie afgewezen. Indien 
het oudere merk slechts voor een deel van de waren of 
diensten waarvoor het is ingeschreven is gebruikt, wordt 
het ter fine van het onderzoek van de oppositie alleen 
geacht voor de betrokken waren of diensten te zijn 
ingeschreven. Artikel 12 
Wanneer de wetgeving van een Lid-Staat bepaalt dat het 
bestaan van een merk kan worden tegengeworpen aan de 
inschrijving van een later merk, vereist zij dat de opposant 
op verzoek van de aanvrager of de bevoegde instantie het 
bewijs levert dat in de vijf jaren die voorafgaan aan de 
openbaarmaking van de aanvrage van het jongere merk het 
oudere merk in de betrokken Lid-Staat normaal is gebruikt 
voor de waren of diensten waarvoor het ingeschreven is, of 
dat er voor het niet gebruiken goede gronden zijn, voor 
zover het oudere merk op die datum sinds ten minste vijf 
jaar was ingeschreven. Indien een dergelijk bewijs niet kan 
worden geleverd, wordt de oppositie afgewezen. Indien het 
oudere merk slechts voor een deel van de waren of de 
diensten waarvoor het is ingeschreven is gebruikt, wordt 
het ter fine van het onderzoek van de oppositie slechts 
geacht daarvoor te zijn ingeschreven. 
Nr. C 351/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 85 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
Artikel 13 
1. De vernieuwing van de inschrijving van een merk 
wordt afhankelijk gesteld van de overlegging van een 
verklaring van gebruik, waarin de waren of diensten 
worden vermeld waarvoor het merk is gebruikt overeen­
komstig artikel 11 in de vijf jaren die aan het verstrijken van 
de geldigheidsduur van de inschrijving voorafgaan. 
2. Indien de verklaring van gebruik slechts voor een deel 
van de waren of diensten waarvoor het merk is ingeschre­
ven wordt overgelegd, wordt de inschrijving slechts voor de 
betrokken waren of diensten vernieuwd. 
3. De wetgevingen van de Lid-Staten bepalen op welke 
wijze de verklaring van gebruik moet worden ingediend en 
welke sancties staan op de indiening van een valse 
verklaring. Artikel 13 
1. Vervallen 
Vervallen 
Vervallen 
Artikel 14 
1. Een merk, dat niet overeenkomstig artikel 11 
gedurende een ononderbroken tijdvak van vijf jaren is 
gebruikt, wordt ongeldig verklaard; het merk kan echter 
niet meer ongeldig worden verklaard wanneer het tussen 
het verstrijken van deze periode en de datum waarop de 
geldigheid ervan wordt betwist overeenkomstig artikel 11 
is gebruikt en dit gebruik te goeder trouw is geschied. 
2. Een merk wordt eveneens ongeldig verklaard wan­
neer het, na de datum van zijn inschrijving: 
a) door toedoen van de rechthebbende tot de gebruikelij­
ke benaming van een waar of een dienst waarvoor het is 
ingeschreven is geworden; 
b) als gevolg van het gebruik dat ervan wordt gemaakt 
voor de waren of diensten waarvoor het is ingeschreven 
het publiek kan misleiden, met name over de aard, de 
kwaliteit of de geografische herkomst van deze waren 
of deze diensten. Artikel 14 
1. Een merk wordt ongeldig verklaard wanneer het in 
een ononderbroken periode van vijf jaar niet normaal in de 
betrokken Lid-Staat is gebruikt voor de waren of diensten 
waarvoor het is ingeschreven, en er geen gegronde redenen 
zijn voor het niet gebruiken ervan; het merk kan echter niet 
ongeldig worden verklaard wanneer het tussen het 
verstrijken van dit tijdvak en het ogenblik waarop de 
geldigheid ervan wordt betwist te goeder trouw voor het 
eerst of opnieuw is gebruikt. 
2. Een merk wordt eveneens ongeldig verklaard wan­
neer het 
a) door toedoen of stilzitten van de rechthebbende tot de 
in de handel gebruikelijke benaming is geworden van 
een waar of dienst waarvoor het is ingeschreven; 
b) Ongewijzigd 
Artikel 15 
Indien een grond voor weigering van inschrijving of 
ongeldigverklaring van een merk slechts voor een deel van 
de waren of diensten waarvoor dit merk is gedeponeerd of 
ingeschreven bestaat, geldt de weigering van inschrijving of 
de ongeldigverklaring slechts voor de betrokken waren of 
diensten. Artikel 15 
Ongewijzigd 
Artikel 16 
Onverminderd het in artikel 8 bepaalde kunnen de Lid-
Staten welker wetgeving het depot van collectieve of 
garantiemerken machtigt, bepalen dat weigering van 
inschrijving of ongeldigverklaring van deze merken 
plaatsvindt op andere gronden dan de in de artikelen 2 en 
14 bedoelde, voor zover de functie van deze merken zulks 
vereist. Artikel 16 
Ongewijzigd 
31. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 351/13 
OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 
Artikel 17 
De Lid-Staten stellen in hun wetgevingen de procedure voor 
de inschrijving en ongeldigverklaring van merken alsmede 
de rechtsgevolgen van deze ongeldigverklaring vast. 
Bovendien kan worden voorzien dat een merk, waarop een 
der in deze richtlijn bedoelde gronden voor ongeldigver­
klaring van toepassing is, niet aan derden kan worden 
tegengeworpen. Artikel 17 
Artikel 18 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuurs­
rechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... 
aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie 
daarvan onverwijld in kennis. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle 
belangrijke bepalingen van intern recht mede, die zij op het 
onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. 
Artikel 19 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Ongewijzigd 
Artikel 17 bis 
Het symbool bestaande uit een in een cirkel geplaatste 
hoofdletter R, te weten (§), kan worden gebruikt om een 
ingeschreven merk aan te duiden. 
Artikel 18 
1. Ongewijzigd 
Ongewijzigd 
Ongewijzigd Artikel 19 
Wijziging van het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot instelling van een verbod op het 
gebruik van bepaalde stoffen met hormonale werking in de veeteelt (J) 
COM(85) 832 def. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 18 december 1985 krachtens artikel 149, 
tweede alinea, van het EEG-Verdrag) 
(85/C 351/06) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
Gezien het advies van het Europese Parlement, 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Overwegende dat de wetgeving ten aanzien van de 
toediening aan landbouwhuisdieren van bepaalde stoffen 
met hormonale werking momenteel naar Lid-Staat ver­
schilt; dat, terwijl het effect van deze stoffen voor de 
veehouderij evident is, de consequenties ervan voor de 
menselijke gezondheid blijkens die wetgevingen ver­
schillend worden beoordeeld; dat die verschillen resulteren 
in concurrentiedistorsies ten aanzien van de produkten 
(]) PB nr. C 313 van 4. 12. 1985, blz. 4. waarvoor een gemeenschappelijke marktordening geldt, 
alsmede in aanzienlijke belemmeringen bij het intracom­
munautaire handelsverkeer; 
Overwegende dat deze distorsies en belemmeringen 
derhalve uit de weg moeten worden geruimd, waarbij aan 
alle consumenten moet worden gegarandeerd dat zij zich de 
betrokken produkten onder vrijwel identieke omstandig­
heden kunnen aanschaffen, en waarbij een produkt wordt 
geleverd dat zo goed mogelijk aan hun wensen en 
verwachtingen voldoet; dat zulks een gunstig effect moet 
hebben op de afzetmogelijkheden voor de betrokken 
produkten; 
Overwegende dat het gebruik van stoffen met hormonale 
werking voor mestdoeleinden derhalve moet worden 
verboden; dat, hoewel de toediening van bepaalde stoffen 
voor therapeutische doeleinden wel kan worden toege­
staan, in die gevallen een stringente controle vereist is, om 
oneigenlijk gebruik te voorkomen; 
Overwegende dat bovendien levende dieren die een 
dergelijke behandeling hebben ondergaan en het van die 
dieren afkomstige vlees in principe niet in het handelsver-