Resolutie van het Europees Parlement

van 10 mei 2011

over de kwijting 2009: prestaties, financieel beheer en controle van de agentschappen

HET EUROPEES PARLEMENT,

gezien het verslag van 15 oktober 2008 van de Commissie aan het Europees Parlement betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006 (COM(2008) 629) en het werkdocument van de Commissiediensten (SEC(2008) 2579),

gezien de mededeling van 11 maart 2008 van de Commissie getiteld "Europese agentschappen — Verdere ontwikkelingen" (COM(2008) 135),

onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 2010 over de kwijting 2008: prestaties, financieel beheer en controle van de agentschappen [1],

gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen [2],

gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen [3], en met name artikel 96,

gezien Speciaal verslag nr. 5/2008 van de Rekenkamer getiteld "Agentschappen van de Europese Unie: resultaten bereiken",

gezien de specifieke jaarverslagen [4] van de Rekenkamer over de jaarrekeningen van de gedecentraliseerde agentschappen voor het begrotingsjaar 2009,

gezien zijn studie "Opportunity and feasibility of establishing common support services for EU agencies" over de haalbaarheid en de mogelijkheid van gedeelde diensten voor de agentschappen van de Europese Unie, die is uitgebracht op 7 april 2009,

gezien zijn Verklaring van 18 mei 2010 over de inspanningen van de Unie ter bestrijding van corruptie [5],

gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,

gezien het verslag van de Commissie Begrotingscontrole (A7-0149/2011),

A. overwegende dat deze resolutie voor elk orgaan in de zin van artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 de horizontale op- en aanmerkingen bevat die zijn vervat in de kwijtingsbesluiten volgens artikel 96 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 en artikel 3 van bijlage VI bij zijn Reglement,

B. overwegende dat het aantal agentschappen de afgelopen jaren spectaculair is toegenomen, waardoor het mogelijk was bepaalde taken van de Commissie extern te laten uitvoeren,

C. overwegende dat Parlement, Raad en Commissie na de goedkeuring van de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie van 11 maart 2008 het project tot vaststelling van een gemeenschappelijk kader voor de agentschappen opnieuw hebben gelanceerd en in 2009 een interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen hebben ingesteld,

D. overwegende dat deze interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen op 10 november 2010 voor de derde maal bijeen is gekomen op politiek niveau, waarbij de volgende punten zijn besproken: de criteria voor het instellen van nieuwe agentschappen, de keuze van de zetel van de agentschappen, de samenstelling van raden van bestuur, de benoemingsprocedures voor directeuren, de beoordeling en de prestaties, het meerjarig programma en de administratieve ondersteuning,

E. overwegende dat de Rekenkamer ook van plan is om na te denken over de prestaties van agentschappen en om eind 2011 een speciaal verslag te presenteren over het vaststellen van kostenbenchmarks voor agentschappen van de Unie,

F. overwegende dat de bijdragen van de Unie aan de gedecentraliseerde agentschappen tussen 2000 en 2011 drastisch zijn gestegen,

G. overwegende dat het Parlement in zijn Verklaring van 18 mei 2010 over de inspanningen van de Unie ter bestrijding van corruptie de Commissie en de betrokken agentschappen van de Unie oproept alle noodzakelijke maatregelen te nemen en voldoende middelen beschikbaar te stellen om te garanderen dat corruptie bij de aanwending van EU-middelen uitblijft, en afschrikkende sancties in te stellen wanneer corruptie en fraude worden geconstateerd,

I. GEMEENSCHAPPELIJKE UITDAGINGEN OP HET GEBIED VAN FINANCIEEL BEHEER

Overdracht en annulering van operationele kredieten

1. neemt nota van het feit dat de Rekenkamer opnieuw de aandacht heeft gevestigd op het grote volume aan overdrachten en annuleringen van operationele kredieten door een aantal agentschappen in 2009; stelt daarnaast vast dat er sprake is van ongebruikte begrotingslijnen en een groot aantal overschrijvingen door een aantal agentschappen; verzoekt de betreffende agentschappen hun inspanningen ter verbetering van de financiële en budgettaire planning en programmering op te voeren;

2. wijst op de problemen die voortvloeien uit het meerjarige karakter van veel programma’s en de periode tussen de inning van vergoedingen en de uitvoering en daaropvolgende betaling van de overeenkomstige taken; benadrukt niettemin dat de daaraan verbonden uitgaven voorspelbaar moeten zijn en dat een oplossing moet worden gevonden die het jaarperiodiciteitsbeginsel van de Uniebegroting respecteert;

3. wijst erop dat het hoge niveau van overgedragen en geannuleerde kredieten vaak een aanwijzing is dat een agentschap niet in staat is goed om te gaan met een grote verhoging van zijn begroting; vraagt of het niet verstandiger zou zijn als begrotingsautoriteiten in de toekomst voorzichtiger zijn bij hun besluiten om de begroting van een agentschap te verhogen, gezien de tijd die nodig is om de nieuwe activiteiten uit te voeren;

Beheer van liquide middelen

4. roept de agentschappen op hun jaarlijkse prognoses van behoeften aan liquide middelen te verbeteren; stelt vast dat agentschappen vaak over aanzienlijke kasmiddelen beschikken en moedigt ze derhalve aan om het goede voorbeeld van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) te volgen, dat de prognose voor het jaar 2009 heeft verbeterd door bij de relevante diensten van de Commissie een ondersteunend document in te dienen ter rechtvaardiging van de driemaandelijkse betalingsverzoeken, en dit document vervolgens voortdurend aan te passen;

Tekortkomingen in aanbestedingsprocedures

5. betreurt opnieuw het feit dat de Rekenkamer bij aanbestedingsprocedures van een aantal agentschappen opnieuw tekortkomingen heeft geconstateerd;

6. verzoekt daarom de agentschappen hun interne controles te versterken om ervoor te zorgen dat contracten en aanbestedingsprocedures correct worden toegepast; weigert het chronische onvermogen te accepteren om een systeem op te zetten dat in staat is de hardnekkige fouten die de wettigheid en regelmatigheid van transacties van het agentschap ondermijnen, te vermijden of op te sporen;

7. dringt er met het oog hierop bij de agentschappen op aan om:

- de transparantie van schattingen en de verantwoordelijkheid voor projecten te verbeteren,

- hun goedkeuringsprocedures op het niveau van financieringsbesluiten en werkprogramma’s te versterken,

- ervoor te zorgen dat de openbaarmaking van uitzonderingen in hun jaarlijkse activiteitenverslagen volledig is,

- te zorgen voor een adequate follow-up van potentiële onregelmatigheden,

- controles achteraf te ontwikkelen en hierover verslag uit te brengen;

8. spoort de agentschappen verder aan om een uitgebreide tabel met hun financiële circuits en verantwoordelijkheden van de financiële en operationele actoren op te stellen en vervolgens regelmatig bij te werken;

9. verzoekt alle agentschappen om een lijst op hun website te zetten met alle contracten die ten minste in de laatste drie jaar zijn gegund, en verzoekt de Commissie om haar inspanningen voort te zetten om deze informatie beter toegankelijk te maken en uiteindelijk op te nemen in haar systeem voor financiële transparantie;

10. feliciteert Eurojust niettemin met het vaststellen van maatregelen voor het schatten van de marktwaarde van relevante producten en diensten voordat de aanbestedingsprocedures worden geopend; beschouwt dit initiatief als een belangrijke praktijk die navolging verdient door andere agentschappen; verwelkomt ook het Jaarlijks Aanbestedingsplan van Eurojust voor 2009, dat de afdelingen en diensten van het agentschap in hoge mate heeft geholpen bij het beheer van hun aanbestedingen; benadrukt met name dat deze initiatieven de sturing en controle door de bevoegde ordonnateur verbeteren;

Beheer van de subsidies

11. acht het van belang dat de agentschappen het beheer van hun subsidies verbeteren door:

- ter plaatse controles uit te voeren bij de begunstigden,

- normbedragen per categorie te bevorderen, in plaats van vergoedingen van subsidiabele kosten,

- de verantwoordelijkheden van actoren duidelijk te omschrijven, mede te delen en te bewaken;

- een operationeel plan op te stellen waarover alle actoren overeenstemming hebben bereikt;

II. GEMEENSCHAPPELIJKE UITDAGINGEN OP HET GEBIED VAN PERSONELE MIDDELEN

Aanwervingsprocedures

12. constateert bij verschillende agentschappen tekortkomingen in de procedures voor de personeelsselectie, waardoor de transparantie van deze procedures in gevaar komt en/of inbreuk kan worden gepleegd op het beginsel van gelijke behandeling bij de toepassing van de geschiktheidscriteria; neemt in het bijzonder kennis van het feit dat de Rekenkamer herhaaldelijk wijst op de volgende tekortkomingen:

- geen aanwijzingen dat de selectiecriteria en de drempelwaarden waaraan kandidaten moeten voldoen om te worden uitgenodigd voor schriftelijke tests en gesprekken, worden vastgesteld voordat het beoordelingsproces begint,

- onvoldoende documentatie van wervingsprocedures,

- ongelijke behandeling van interne en externe kandidaten bij aanwervingsprocedures,

- beperkte concurrentie,

en is van mening dat deze tekortkomingen het voor de agentschappen lastiger zouden kunnen maken om mogelijke beschuldigingen van willekeur bij besluiten aangaande het in dienst nemen van personeel te weerspreken; is daarnaast van mening dat, voor zover de concurrentie beperkt is, de daaruit voortvloeiende beslissingen aangaande indienstneming niet de optimale keus weerspiegelen, en menselijke en financiële middelen mogelijk inefficiënt worden gebruikt;

13. bepleit de invoering van een stelsel van kruiscontroles tussen agentschappen voor gevallen van wangedrag of wanbeheer door een persoon die eerder in dienst was bij een agentschap, wanneer deze persoon solliciteert bij een ander agentschap;

14. roept de agentschappen derhalve op om de noodzakelijke maatregelen te treffen om de objectiviteit en transparantie van hun wervingsprocedures te verhogen; is met het oog hierop van mening dat het initiatief van Frontex om toepassingsregels en interne richtsnoeren voor de leden van zijn selectiecommissies in te voeren een belangrijke praktijk is, die navolging door andere agentschappen verdient; is in het bijzonder ingenomen met het initiatief van Frontex om over te gaan op een aanwervingsbeleid dat concrete acties omvat, zoals:

- inachtneming van een uiterste termijn bij het benoemen van leden van de selectiecommissie,

- het voorbereiden van vragen voor het gesprek en de inhoud van de schriftelijke test,

- anonieme beoordeling van schriftelijke tests,

- modelantwoorden voor vragen in het gesprek en schriftelijke tests,

- notulen van alle aanwervingsbesluiten,

- een elektronisch wervingssysteem om het proces van werving en selectie te vereenvoudigen,

en onderstreept de noodzaak om dit beleid rigoureus uit te voeren en te bewijzen dat het resultaat oplevert;

Uitvoering van aanwervingsplannen

15. constateert dat de aanwervingsplannen van de agentschappen vaak niet volledig worden uitgevoerd en bespeurt een gebrek aan consistentie tussen begrotings- en personeelsvooruitzichten, wat invloed kan hebben op de manier waarop belanghebbenden aankijken tegen het gebruik van hun medewerkers door de agentschappen; moedigt de instellingen van de Unie aan om te zoeken naar mogelijkheden om de aanwervingsprocedures te vereenvoudigen; roept de agentschappen derhalve op om zich meer in te spannen voor de uitvoering van en het toezicht op hun aanwervingsplannen; spoort de agentschappen ook aan om in hun werkprogramma’s en jaarlijkse activiteitenverslagen extra informatie te verstrekken over de toewijzing en het gebruik van hun personeel, alsmede een omschrijving van het effect op het beschikbare personeel bij het vaststellen van hun doelen; verzoekt de Commissie om de personeelsbehoeften van de agentschappen te evalueren, het huidige personeelsbestand te vergelijken met de begrotingsramingen, na te gaan of de ramingen ruimer zijn dan de behoeften en capaciteiten van de agentschappen en het Parlement een overzicht van de uitkomsten te doen toekomen;

16. neemt er nota van dat elk jaar personeelsleden, ook directeurs, tussen de agentschappen roteren; verzoekt de Commissie het Parlement een overzicht te verstrekken van alle personeelsleden die sinds 2008 van arbeidsplaats zijn veranderd tussen agentschappen;

17. verzoekt de Commissie informatie te verstrekken over het bestaan en de toepassing van regels inzake rechten en plichten van ambtenaren zoals bepaald in artikel 16 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie [6] (zogenaamde "afkoelingsperioden") bij alle agentschappen;

Uitzendpersoneel

18. roept de agentschappen op om ervoor te zorgen dat gevoelige taken niet worden toegewezen aan uitzendpersoneel, en het bekend is dat tijdelijk personeel wordt aangeworven voor zover het organigram dat toelaat; betreurt het dat agentschappen in sommige gevallen dergelijke medewerkers in dienst hebben genomen om gevoelige taken uit te voeren of hun toegang tot gevoelige informatie hebben gegeven; wil wijzen op de potentiële veiligheidsrisico’s wanneer uitzendpersoneel toegang heeft tot gevoelige informatie of niet op de hoogte is van de juiste procedures;

Belangenconflicten

19. herinnert de agentschappen aan het belang van een volledig gegarandeerde onafhankelijkheid van hun personeel en deskundigen; spoort de agentschappen in het bijzonder aan om hun controlemechanismen op dit gebied zorgvuldig te archiveren en te evalueren; benadrukt dat de reputatie van een agentschap kan worden geschaad wanneer deze ter discussie wordt gesteld op grond van een belangenconflict;

20. verzoekt de Commissie het Parlement een gedetailleerd overzicht te verstrekken van de criteria die worden toegepast om de onafhankelijkheid van aangeworven personeel te verzekeren, met name gezien mogelijke belangenconflicten, en om afschrikwekkende sancties toe te passen als onregelmatigheden worden vastgesteld;

21. roept de Rekenkamer op om een alomvattende analyse te maken van de manier waarop de agentschappen omgaan met situaties waarin er sprake is van een mogelijk belangenconflict;

III. GEMEENSCHAPPELIJKE UITDAGINGEN OP HET GEBIED VAN HET INTERNE CONTROLESYSTEEM

22. spoort de agentschappen aan om hun interne controlesystemen verder te verbeteren teneinde de jaarlijkse betrouwbaarheidsverklaring van hun directeur te onderbouwen; benadrukt ook hoe belangrijk het voor een agentschap is om daadwerkelijk een risicobeheerfunctie in te stellen voor het registreren van risico’s en het maken van plannen ter voorkoming van risico’s;

Samenvattingen van de interne-controleverslagen

23. dringt bij de directeuren van alle agentschappen aan op volledige naleving van hun verplichting om in hun samenvattingen van de verslagen van de dienst Interne audit (IAS) aan de kwijtingsautoriteit de volgende punten op te nemen:

- het aantal en type interne controles door de IAS,

- alle aanbevelingen (inclusief die welke mogelijk door het agentschap zouden kunnen worden geweigerd), en

- alle maatregelen die naar aanleiding van deze aanbevelingen zijn genomen;

is wat dat betreft ingenomen met het initiatief van Frontex om een geharmoniseerde structuur op te zetten waarmee alle agentschappen deze samenvattingen bij de kwijtingsautoriteit kunnen indienen;

24. constateert niettemin dat bepaalde agentschappen hun internecontroleverslagen van de IAS op vrijwillige basis aan de kwijtingsautoriteit hebben verstrekt; is van mening dat dit de normale praktijk moet zijn en verwacht dat alle andere agentschappen van de Unie deze praktijk zullen volgen, erop wijzend dat de kwijtingsautoriteit de vertrouwelijkheid van deze verslagen moet waarborgen;

Rol van de IAS

25. beschouwt de taak van de IAS als interne controleur van de gedecentraliseerde agentschappen als essentieel; benadrukt in het bijzonder dat de IAS onafhankelijke adviezen uitbrengt omtrent de kwaliteit van beheer- en controlesystemen en aanbevelingen formuleert ter verbetering van de uitvoeringsvoorwaarden van de verrichtingen en ter bevordering van een goed financieel beheer door de agentschappen;

26. roept de raden van bestuur van de agentschappen derhalve op om terdege rekening te houden met de aanbevelingen van de IAS, teneinde de vastgestelde tekortkomingen op korte termijn te verhelpen;

27. begroet het feit dat de agentschappen overeenkomstig artikel 86, lid 4, van het Financieel Reglement een samenvatting van de bevindingen van de IAS toezenden aan het Parlement; wijst er nogmaals op dat de verslagen van de IAS interne en geen openbare documenten zijn; wijst er tevens op dat dit ook geldt voor afzonderlijke jaarverslagen over de agentschappen en andere organen; zou het op prijs stellen dat de agentschappen deze verslagen op een specifiek en gemotiveerd verzoek van het Parlement beschikbaar stellen; dringt er bij de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen op aan om deze tekortkoming in de wetgeving inzake IAS-verslagen aan te pakken en een oplossing voor te stellen;

28. verzoekt de Rekenkamer nadrukkelijk om in zijn jaarverslagen over de agentschappen een verwijzing naar de conclusies van de controles van de IAS op te nemen alsmede een evaluatie van de uitvoering van de aanbevelingen van de IAS door de agentschappen;

29. wil graag de belangrijke taak van de IAS bij het controleren van de prestaties van de agentschappen benadrukken; betreurt echter dat de kwijtingsautoriteit niet noodzakelijkerwijs wordt geïnformeerd over de bevindingen van deze controles, als gevolg van de in paragraaf 27 genoemde tekortkoming in de wetgeving inzake de agentschappen;

Taak van de internecontrolefunctie (IAC)

30. dringt er bij de agentschappen op aan om een internecontrolefunctie in te stellen teneinde ondersteuning en advies te bieden aan de directeuren van de agentschappen over het beheer van de interne controle, en risicobeoordelingen en interne controles uit te voeren;

31. verwelkomt het initiatief van het Communautair Bureau voor visserijcontrole en het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid om een gezamenlijke IAC in te stellen; beschouwt deze gezamenlijke dienst als een belangrijke praktijk die navolging verdient door andere agentschappen;

32. verwelkomt en steunt daarnaast het feit dat de IAS het voorzitterschap van het Audinet-netwerk voor de agentschappen op zich heeft genomen, dat twee tot drie maal per jaar bijeenkomt om het werk van de IAC te coördineren en om ervaringen met de aanpak, de methodologie en de beste praktijk van controles uit te wisselen;

Proefcontrole van het ethische kader

33. complimenteert het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) met het feit dat het in 2009 als eerste agentschap vrijwillig een proefcontrole heeft ondergaan wat het ethische kader betreft; spoort het Cedefop aan om dit initiatief met andere agentschappen te delen;

IV. BETROUWBAARHEIDSVERKLARING EN JAARLIJKS ACTIVITEITENVERSLAG

Betrouwbaarheidsverklaring

34. spoort de agentschappen aan om de betrouwbaarheidsverklaring van hun directeur op hun website te publiceren en op te nemen in een bijlage bij het jaarlijkse activiteitenverslag, teneinde te bevestigen dat de informatie in het jaarlijkse activiteitenverslag een juist en eerlijk beeld geeft van de inkomsten en uitgaven, tenzij anders gespecificeerd in voorbehouden met betrekking tot bepaalde gebieden;

35. onderstreept de verplichting van de directeuren van de agentschappen om voorbehouden op te nemen in hun betrouwbaarheidsverklaring wanneer belangrijke problemen zijn gesignaleerd door de Rekenkamer of door de IAS van de Commissie, dat wil zeggen kritische auditaanbevelingen over onderliggende zwakke punten en overschrijdingen van materialiteitsdrempels;

Jaarlijkse activiteitenverslagen

36. spoort de agentschappen aan om de structuur van hun jaarlijkse activiteitenverslag te standaardiseren volgens de indeling die wordt gebruikt door de directoraten-generaal (DG’s) van de Commissie en om dienovereenkomstig verslag te doen van de behaalde resultaten, de uitdagingen op het gebied van beheer, de bevindingen van interne controles en de verbeteringen op personeelsgebied in het desbetreffende begrotingsjaar; complimenteert in dit verband het Europees Milieuagentschap (EMA) omdat het zijn eigen jaarlijkse activiteitenverslag al heeft opgezet met de hierboven genoemde structuur en beschouwt dit als een beste praktijk die door de andere agentschappen moet worden gevolgd;

37. complimenteert verder het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding en opnieuw het EMA met het feit dat zij in hun jaarlijkse activiteitenverslag goed leesbare tabellen en afbeeldingen hebben opgenomen waarin de belangrijkste prestaties worden samengevat; beschouwt dit als een uitstekende praktijk die door andere agentschappen moet worden nagevolgd;

38. moedigt de Rekenkamer aan om in zijn specifieke jaarverslagen over de agentschappen een algemene beoordeling van elk jaarlijks activiteitenverslag op te nemen, zoals al gebeurt in het jaarverslag over de Commissie, waarin de Rekenkamer de jaarlijkse activiteitenverslagen van de verschillende DG’s van de Commissie beoordeelt;

V. BESTUUR VAN DE AGENTSCHAPPEN

De raden van bestuur van de agentschappen

39. constateert dat de grote omvang van de raden van bestuur van bepaalde agentschappen en het grote personeelsverloop zouden kunnen leiden tot een ineffectief besluitvormingsorgaan; roept de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen daarom op deze kwestie aan te pakken; stelt tevens voor om de mogelijkheid van een fusie van raden van bestuur van agentschappen die op een verwant terrein werkzaam zijn te overwegen, om de tijd die wordt besteed aan vergaderingen te beperken;

40. nodigt de directeuren van de agentschappen verder uit om maatregelen te nemen om de rol van hun bestuur te versterken door strategische kwesties/prioriteiten vroegtijdig ter sprake te brengen, zodat strategische beslissingen tijdig kunnen worden genomen;

41. roept de raden van bestuur van de agentschappen op om de planning van de taken en de (financiële en personele) middelen in de grootst mogelijke onderlinge overeenstemming te brengen door verbetering van de activiteitsgestuurde begroting en management (ABB/ABM);

Rol van de Commissie

42. spreekt zijn tevredenheid uit over het succesvolle tweede werkingsjaar van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), nadat de Commissie (DG Ondernemingen en industrie) verantwoordelijk was voor het beheer van de begroting van het ECHA in 2007; benadrukt met name dat de vlotte en vrij snelle oprichting van het ECHA vooral te danken is aan de effectieve steun van het partner directoraat-generaal, de uitwisseling van deskundigheid met andere gelijksoortige agentschappen en de volledige steun van het gastland; is daarom van mening dat deze beste praktijk navolging van de Commissie verdient bij het instellen van nieuwe agentschappen;

43. wijst erop dat de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen heeft vastgesteld dat ongeveer 30 % van de middelen van de agentschappen wordt uitgegeven voor administratie; moedigt de Commissie aan om meer inspanningen te leveren om administratieve bijstand aan relatief kleine en vooral pas opgerichte agentschappen te verstrekken en ervoor te zorgen dat alle agentschappen efficiënt werken;

Disciplinaire procedures

44. herinnert er opnieuw aan dat het Parlement in zijn kwijtingsresoluties voor 2006, 2007 en 2008 de agentschappen gevraagd heeft om een gemeenschappelijke tuchtraad te overwegen; merkt op dat er nog steeds moeilijkheden zijn bij de verwezenlijking van dit project, vooral door problemen om personeelsleden met de goede carrièretrap te vinden om in de tuchtraad zitting te nemen; verzoekt het coördinerende agentschap van het netwerk van agentschappen desalniettemin een netwerk van personeelsleden met de vereiste carrièretrap in het leven te roepen om in de tuchtraad zitting te nemen;

VI. PRESTATIES

45. beschouwt het initiatief van Eurojust om essentiële prestatie-indicatoren (KPI’s) op te nemen in zijn plannen voor 2010 als een beste praktijk voor de andere agentschappen; spoort de agentschappen verder aan om KPI’s effectief te koppelen aan hun doelstellingen, begroting en jaarlijkse werkprogramma; is van mening dat deze praktijk ertoe zal leiden dat belanghebbenden een beter beeld krijgen van de prestaties van de agentschappen; moedigt andere agentschappen aan om KPI’s in hun jaarlijkse werkprogramma op te nemen;

46. stelt vast dat prestaties en efficiëntie niet op gestandaardiseerde wijze worden gemeten; roept de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen op deze kwestie aan te pakken;

47. wijst erop dat agentschappen die met KPI’s werken hoofdzakelijk uitgaan van procedurele en procesaspecten en niet van daadwerkelijke resultaten; moedigt de agentschappen aan om resultaatgerichte KPI’s te formuleren en verzoekt de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen zich met deze kwestie bezig te houden;

Meerjarig werkprogramma

48. dringt er bij elk agentschap op aan een meerjarig werkprogramma op te stellen, overeenkomstig de meerjarenstrategie van de Unie voor de sector waarin het actief is; benadrukt dat het meerjarig werkprogramma een agentschap in staat stelt zijn activiteiten beter te organiseren, een geoptimaliseerde risicobeoordeling van zijn activiteiten te maken, effectieve organisatorische regelingen te treffen om zijn strategie uit te voeren en zijn doelen te realiseren;

Jaarlijks werkprogramma

49. dringt er bij de agentschappen op aan om de koppeling tussen hun begroting en hun jaarlijkse werkprogramma te versterken; neemt kennis van het feit dat de Rekenkamer vaak melding heeft gemaakt van onvoldoende krachtige procedures voor het opstellen van de begroting, met als gevolg een aanzienlijk aantal begrotingsoverschrijvingen voor de meeste begrotingsonderdelen;

50. is verheugd over het voornemen van Cedefop en het ECHA om Gantt-diagrammen voor hun belangrijkste operationele activiteiten beschikbaar te maken; herinnert de agentschappen eraan dat deze grafieken bondig weergeven hoeveel tijd een personeelslid aan een bepaald project heeft besteed en een meer resultaatgerichte benadering stimuleren;

Terugkoppelingsprocedures

51. roept de agentschappen op om hun klantgerichtheid en terugkoppelingsprocedures te versterken en ten volle gebruik te maken van hun evaluaties in dit verband; feliciteert met name het ECHA met de in 2009 gehouden enquête onder belanghebbenden en met de toegenomen bijstand aan de bedrijfstak (zoals bijvoorbeeld het bieden van een telefonische adviesdienst voor hoofdregistranten en het houden van workshops, netwerkbijeenkomsten en openbare raadplegingen);

52. verwelkomt het initiatief van Eurofund om een tweede evaluatie achteraf van zijn werkprogramma 2005-2008 te organiseren; beschouwt dit als een waardevolle activiteit die zeker navolging door de andere agentschappen verdient;

53. acht het bovendien van het grootste belang dat de agentschappen hun systeem van prestatiebeoordeling verder ontwikkelen, teneinde te garanderen dat de resultaten van hun prestaties worden doorgelicht, en spoort de agentschappen aan hiernaar te verwijzen in hun jaarlijkse activiteitenplan;

54. spoort de agentschappen bovendien aan om regelmatig verslag uit te brengen over KPI’s;

Tabel gevoegd bij het verslag van de Rekenkamer

55. waardeert het dat het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD), het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT) en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) in een tabel die is gevoegd bij de specifieke jaarverslagen van de Rekenkamer over 2009 een vergelijking hebben gemaakt tussen activiteiten die zijn uitgevoerd in 2008 en in 2009, zodat de kwijtingsautoriteit de prestaties over de jaren heen beter kan beoordelen;

VII. BESCHOUWING OVER DE AGENTSCHAPPEN: EEN GEMEENSCHAPPELIJKE AANPAK

56. is verheugd over de voortdurende inspanning van de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen, die tot taak heeft de rol en de positie van de gedecentraliseerde agentschappen in het institutionele bestel van de Unie, de oprichting, de structuur en werking ervan, en aangelegenheden in verband met financiering, begroting, controle en beheer tegen het licht te houden; verzoekt de werkgroep een analyse en een algemeen advies inzake de efficiëntie van de bestaande agentschappen voor te leggen en met plannen te komen voor een over de hele linie verbeterde efficiëntie ten aanzien van het type en het aantal agentschappen;

57. herinnert aan de gemeenschappelijke verklaring van de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen van maart 2009 waarin de aanzet wordt gegeven tot een "dialoog over de regelgevende agentschappen teneinde de bestaande situatie te evalueren, met name gelet op de coherentie, de effectiviteit, de controleerbaarheid en de transparantie van deze agentschappen" en dat de werkgroep "een aantal door de deelnemende instellingen voorgelegde belangrijke thema’s zal behandelen, zoals de rol en de positie van de agentschappen in het institutionele bestel van de EU, de oprichting, de structuur en de werking ervan, en aangelegenheden in verband met financiering, begroting, controle en beheer";

58. wijst erop dat het Parlement in de kwijtingsresolutie 2008 van 5 mei 2010 verklaarde dat de interinstitutionele werkgroep moet "nadenken over de mogelijkheid om bepaalde agentschappen te laten samenwerken en eventueel zelfs te laten fuseren" en dat "de kleine agentschappen … er nauwelijks in slagen efficiënt te zijn";

59. pleit voor een moratorium op de vorming van nieuwe agentschappen, en wel ten minste totdat de vragen die worden opgeworpen in de gemeenschappelijke verklaring van de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen en de kwijtingsresolutie van 5 mei 2010 op bevredigende wijze zijn opgelost;

60. meent dat, ook nadat deze kwesties zijn opgelost, uiterst omzichtig omgegaan moet worden met de vorming van nieuwe agentschappen om er zeker van te zijn dat zij werkelijk nodig zijn en de meest kosteneffectieve oplossing bieden om een overeengekomen beleidsdoelstelling te bereiken;

61. benadrukt nogmaals het belang van mogelijke fusering van agentschappen, zodat zij administratie- en andere kosten kunnen delen;

62. wenst dat de interinstitutionele werkgroep voor de agentschappen nadenkt over het groeperen van enkele kleinere agentschappen, die zich wellicht niet lenen voor een echte fusie, in dezelfde stad en misschien zelfs hetzelfde gebouw, zodat zij kunnen profiteren van gemeenschappelijke centrale hulpmiddelen om de administratieve lasten en andere kosten zo laag mogelijk te houden;

63. verwelkomt het voornemen van de Rekenkamer om in het najaar van 2011 een speciaal verslag te presenteren over het vaststellen van kostenbenchmarks voor agentschappen van de Unie;

64. stelt vast dat een aantal agentschappen die zich op dezelfde werkterreinen bewegen, dezelfde activiteiten verrichten; herinnert eraan dat overlappende activiteiten onnodige extra kosten met zich brengen;

65. herinnert eraan dat de begroting van de Unie gebaseerd moet zijn op een gezond financieel beheer, dat vereist dat uitgaven relevant, doeltreffend en doelmatig zijn, en dat onnodige uitgaven aangepakt moeten worden;

66. verzoekt de Commissie daarom een evaluatie van alle agentschappen van de Unie te maken om gevallen van overlappende activiteiten op te sporen en, als deze worden vastgesteld, na te gaan of de betrokken agentschappen gefuseerd kunnen worden, en om vóór 31 december 2011 aan het Parlement verslag uit te brengen over deze kwestie;

VIII. ALGEMENE BESCHOUWINGEN OVER DE TOENAME VAN HET AANTAL GEMEENSCHAPPELIJKE ONDERNEMINGEN (GO’s)

67. vestigt de aandacht op de recordtoename van het aantal GO’s in de afgelopen jaren; wijst er met name op dat deze organen onder dezelfde financiële kaderregeling vallen als de gedecentraliseerde agentschappen, maar dat zij in hun financiële regels nog steeds geen duidelijke verwijzing bevatten naar de bevoegdheden van de IAS als hun interne controleur;

68. is niettemin verheugd over het voornemen van de IAS om deze rol van interne controleur van de GO’s met ingang van het begrotingsjaar 2011 op zich te nemen;

69. is verder van oordeel dat de GO’s gezien de omvang van hun begroting en de complexiteit van hun taken een controlecommissie in moeten stellen die rechtstreeks verslag uitbrengt aan hun raad van bestuur;

70. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de agentschappen die aan deze kwijtingsprocedure onderworpen zijn, alsmede aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer.

[1] PB L 252 van 25.9.2010, blz. 241.

[2] PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

[3] PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

[4] PB C 338 van 14.12.2010.

[5] Aangenomen teksten, P7_TA(2010)0176.

[6] PB L 56 van 4.3.1968, blz. 1.

--------------------------------------------------