ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5.1

De kern van de materie wordt gevormd door de voorschriften van artikel 3 betreffende de onrechtmatige daad. In theorie is hier een serie aaanknopingspunten voorhanden die meestal generiek als de lex loci delicti (commissi) worden aangeduid. Het gaat daarbij om de plaats van de schadebrengende handeling, van het feit, van de schade en van gewoonlijk verblijf van gelaedeerde. Deze kennen alle vier een lange traditie, zijn zeer wel verdedigbaar en worden in meerdere landen ook daadwerkelijk gebruikt als verwijzingsregel. De Europese wetgever moet daarom in de eerste plaats een uniforme regeling voor alle lidstaten uitvaardigen. Voor welke collissieregel daarbij wordt gekozen, komt op de tweede plaats. Wat vervolgens de toepassing betreft, dient men te beseffen dat in de meeste zaken alle, zo niet veel van deze aanknopingspunten samen blijken te vallen. De plaats waar gelaedeerde zijn gewone verblijf heeft zal doorgaans dezelfde zijn als de plaats waar de schade is ingetreden, het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan en waar de schadebrengende handeling is verricht. In de praktijk vormt de aanwijzing van de plaats dan ook veeleer een theoretische kwestie. De Commissie stelt nu de plaats waar de schade is ontstaan als aanknopingspunt voor. Het is de vraag of dit in lijn ligt met recente regelgeving op dit gebied (12), maar in ieder geval wordt op die manier de voorkeur gegeven aan de bescherming van gelaedeerde zonder de belangen van de laedens volledig uit het oog te verliezen. Dit laatste zou het geval zijn geweest als men uitsluitend voor de gewoonlijke verblijfplaats van benadeelde zou hebben gekozen. Keuze voor alleen de plaats van handeling zou de laedens onevenredig bevoordelen (13) omdat dan geen rekening wordt gehouden met de legitieme beschermingsverwachtingen van de gelaedeerde. Het streven om zodoende tot evenwicht tussen de belangen van betrokkenen te komen, lijkt in alle opzichten aanvaardbaar. De beperking van de algemene regel van lid 1 voor gevallen waarin betrokkenen hun verblijfplaats in hetzelfde land hebben (lid 2) is logisch en daarmee wordt onnodig graven in buitenlandse rechtstelsels vermeden. Lid 3 bevat een algemeen correctiemechanisme en strookt in functioneel opzicht met artikel 4, lid 5, onder 2, van het Verdrag van Rome. In de rechtspraktijk dient er echter op te worden gelet dat deze uitzonderingsclausule, waarmee een fundamentele koerswijziging wordt nagestreefd, niet wordt omzeild in lidstaten die tot op heden de plaats van handeling als aanknopingspunt kennen.
5.11.1

Het EESC meent dat van de voorgestelde maatregelen de uitwisseling van informatie over goede praktijken en het opstellen van indicatoren om goede praktijken te vergelijken het meest zinvol zijn. Het voor de Raad en het Parlement bestemde tweejaarlijkse verslag loopt het risico het zoveelste verslag te worden wanneer het niet heel concreet en samenhangend is. Het woord „panel” in „Europees panel voor milieutechnologieën” lijkt ongelukkig gekozen, aangezien het hier niet gaat om een echt panel maar om een soort forum waarin wetenschappers, technici, industriëlen, ondernemers, NGO's enz. zijn verenigd. Overigens kan de vraag worden gesteld of de aan dit panel toegewezen taken niet zouden kunnen worden uitgevoerd door DG Milieu en DG Onderzoek; het zou dan niet nodig zijn om een instantie in het leven te roepen waarvan de efficiëntie in gevaar komt wanneer ze te omvangrijk wordt.
Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen" (gecodificeerde versie)

(COM(2003) 252 def. - 2003/0094 (COD))

(2004/C 10/02)

Op 26 mei 2003 heeft de Raad besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De gespecialiseerde afdeling "Interne markt, productie en consumptie", die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 september 2003 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Green.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 24 en 25 september gehouden 402e zitting (vergadering van 24 september) het volgende advies uitgebracht, dat met 119 stemmen vóór, één stem tegen, bij 3 onthoudingen is goedgekeurd.

1. Achtergrond

1.1. Bij besluit van 1 april 1987 heeft de Commissie haar diensten ter wille van de duidelijkheid en het juiste begrip van de communautaire wetgeving opgedragen alle wetgevingbesluiten na maximaal tien wijzigingen of met nog kortere tussenpozen te codificeren.

1.2. Aangezien bij codificatie geen inhoudelijke wijzigingen in de betrokken wetteksten mogen worden aangebracht, zijn het Europees Parlement, de Raad en de Commissie bij Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 een versnelde werkmethode voor de codificatie van wetteksten overeengekomen.

2. Het Commissievoorstel

2.1. Dit voorstel beoogt de codificatie van Richtlijn 73/23/EEG ("de laagspanningsrichtlijn"). De nieuwe richtlijn vervangt de verschillende besluiten die erin zijn verwerkt(1); dit voorstel laat de inhoud van de besluiten die worden gecodificeerd onverlet en beperkt zich er derhalve toe deze samen te voegen en daarin slechts de formele wijzigingen aan te brengen die voor de codificatie zelf vereist zijn.

2.2. De laagspanningsrichtlijn is van toepassing op elektrisch materiaal bestemd voor een nominale wisselspanning tussen 50 V en 1000 V en een nominale gelijkspanning tussen 75 V en 1500 V, en heeft dus betrekking op een groot aantal elektrische producten voor zowel professioneel als particulier gebruik. Deze richtlijn bevat eisen inzake de CE-markering en de EG-verklaring van overeenstemming.

3. Algemene opmerkingen

3.1. Het EESC kan zich in principe vinden in het Commissievoorstel, dat tot doel heeft de communautaire wetgeving duidelijk en transparant te maken.

4. Bijzondere opmerkingen

4.1. Het EESC stelt voor artikel 5, tweede alinea, als volgt te formuleren:""

De huidige formulering omvat niet de organen die in artikel 11 van de voorgestelde richtlijn worden beschreven. In feite gaat het om normen die door Cenelec(2) zijn opgesteld.

Brussel, 24 september 2003.

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

R. Briesch

(1) Zie bijlage V, deel A, bij het voorstel.

(2) European Committee for Electrotechnical Standardization.
Personeelsleden mogen ter bevordering van hun eigen of andermans privébelangen geen informatie gebruiken, of trachten te gebruiken, die gerelateerd is aan de activiteiten van de ECB, nationale centrale banken, nationale bevoegde autoriteiten of het Europees Comité voor systeemrisico’s, en welke informatie niet openbaar is gemaakt noch voor het publiek toegankelijk is (hierna “voorwetenschap”).

Personeelsleden mogen met name geen voordeel putten uit voorwetenschap bij enige financiële privétransactie of bij het aanbevelen of afraden van dergelijke transacties.
(1)

De Europese Centrale Bank (ECB) vindt het van cruciaal belang dat kredietinstellingen hun rol kunnen blijven vervullen om huishoudens, kleine en middelgrote ondernemingen en vennootschappen te financieren tijdens de aan de door het coronavirus veroorzaakte ziekte (COVID-19)-gerelateerde economische schok. Met het oog hierop is het daarom noodzakelijk dat kredietinstellingen zoveel mogelijk kapitaal in stand houden om hun vermogen te behouden om de door de crisis getroffen economie te ondersteunen in een context van grote onzekerheid die door COVID-19 wordt veroorzaakt. Daarom dienen kapitaalmiddelen ter ondersteuning van de reële economie en het opvangen van verliezen voorrang te krijgen op discretionaire dividenduitkeringen en het terugkopen van aandelen.
(2)

De eerste zin van artikel 5.1 van de ESCB-statuten vereist, dat de ECB, bijgestaan door de nationale centrale banken (NCB's), hetzij bij andere bevoegde autoriteiten dan NCB's, hetzij rechtstreeks bij economische subjecten de voor de vervulling van de taken van het ESCB benodigde statistische gegevens verzamelt. De tweede zin van artikel 5.1 bepaalt, dat zij hiertoe samenwerkt met de instellingen of organen van de Unie en met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten of van derde landen en met internationale organisaties. Artikel 5.2 bepaalt dat de NCB's voor zover mogelijk de in artikel 5.1 omschreven taken zullen uitvoeren.
Aanbeveling van de Europese Centrale Bank

van 5 oktober 2000

betreffende de externe accountants van de nationale centrale banken

(ECB/2000/10)

(2000/612/EG)

DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,

Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna aangeduid als de "statuten"), inzonderheid op artikel 27, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken (NCB's) worden door onafhankelijke externe accountants gecontroleerd op aanbeveling van de raad van bestuur van de ECB en aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

(2) Ingevolge Beschikking 2000/427/EG van de Raad van 19 juni 2000 overeenkomstig artikel 122, lid 2, van het Verdrag betreffende de aanneming van één munt door Griekenland op 1 januari 2001(1) voldoet Griekenland nu aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de gemeenschappelijke munt en wordt de in overweging 4 van Beschikking 98/317/EG van de Raad van 3 mei 1998(2) overeenkomstig artikel 109 J, lid 4, van het Verdrag neergelegde derogatie van Griekenland met ingang van 1 januari 2001 ingetrokken.

(3) De in Aanbeveling ECB/1998/5 van de Europese Centrale Bank van 12 november 1998 betreffende de externe accountants van nationale centrale banken(3) aanbevolen externe accountants komen overeen met de huidige benoemingen van elke deelnemende NCB.

(4) Er dient een externe accountant voor de jaarrekening ten behoeve van de Bank of Greece met ingang vanaf het boekjaar 2001 te worden aanbevolen.

(5) Het is noodzakelijk een wijziging van Besluit 1999/70/EG van de Raad van 25 januari 1999 betreffende de externe accountants van de nationale centrale banken(4), gewijzigd bij Besluit 2000/223/EG(5), aan te bevelen, teneinde rekening te houden met lidstaten wier derogatie daarna is ingetrokken,

BEVEELT HIERMEE AAN:

- Ernst & Young (Hellas) Certified Auditors SA en de heer Charalambos Stathakis, die een erkende registeraccountant is, als de externe accountants van de Bank of Greece voor de jaarrekening met ingang van het boekjaar 2001;

- dat de Raad van de Europese Unie haar Besluit 1999/70/EG dienovereenkomstig wijzigt.

Deze aanbeveling wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze aanbeveling is gericht tot de Raad van de Europese Unie.

Gedaan te Frankfurt am Main, 5 oktober 2000.

De President van de ECB

Willem F. Duisenberg

(1) PB L 167 van 7.7.2000, blz. 19.

(2) PB L 139 van 11.5.1998, blz. 30.

(3) PB C 411 van 31.12.1998, blz. 11.

(4) PB L 22 van 29.1.1999, blz. 69.

(5) PB L 71 van 18.3.2000, blz. 24.
De ECB erkent dat het belangrijk is de statistieken van het Europees systeem van rekeningen aan te passen aan economische ontwikkelingen en opkomende gebruikersbehoeften. Daarom moedigt de ECB voor beleidsanalysedoeleinden aan tot een meer volledige en verplichte rapportage voor statistieken over beleggingen en vaste activa van informatie- en communicatietechnologieën, in voorkomend geval uitgesplitst naar economische activiteit. Dit betreft de belangrijkste aggregaten van de jaarlijkse (tabel 1A) en driemaandelijks (tabel 1Q) nationale rekeningen, de kruisclassificatie van vaste activa naar economische activiteit en naar activum (tabel 20) en de kruisclassificatie van de bruto-investeringen in vaste activa naar economische activiteit en naar actief (tabel 22). Bovendien stelt de ECB voor de verplichte rapportage van semi-duurzame en niet-duurzame gegevens op te nemen in tabel 1Q, evenals tenminste een vrijwillige rapportage van onderliggende gebouwen en structuren in de balans voor niet-financiële activa in tabel 26.
3.3.

De door het ESS en ESCB geproduceerde kwaliteitsrapporten beoordelen onder meer of de geproduceerde statistieken stroken met de in Unierecht vastgelegde vereisten, of zij tussen de lidstaten betrouwbaar en vergelijkbaar zijn, en of zij geschikt zijn voor de bijbehorende doeleinden.
Overeenkomstig de Verordeningen (EG) nr. 223/2009 en (EG) nr. 2533/98 worden Europese statistieken door het ESS en het ESCB uit hoofde van twee afzonderlijke maar aanvullende juridische kaders ontwikkeld, geproduceerd en verspreid. Zoals vermeld in overweging 9 van Verordening (EG) nr. 223/2009, nemen ESCB-leden niet deel aan de productie van Europese statistieken uit hoofde van Verordening (EG) nr. 223/2009. Desalniettemin werken het ESS en het ESCB nauw samen en waarborgen aldus dat zij ieder op hun beurt hun eigen statistische functies kunnen vervullen. Meer bepaald, kan een NCB met de statistische autoriteit van de Unie binnen hun respectieve bevoegdheden en zonder afbreuk te doen aan nationale regelingen overeenkomen dat NSI’s, andere nationale instanties en de statistische autoriteit van de Unie voor de productie van Europese statistieken direct of indirect de door de NCB geproduceerde gegevens kan gebruiken. De voorgestelde wijzigingen weerspiegelen deze vigerende regelingen.

„(10) Om de lasten voor statistische instanties en de respondenten te verminderen, moeten de NSI's en andere nationale instanties snel en kosteloos toegang hebben tot en gebruik kunnen maken van administratieve bestanden, ook die welke langs elektronische weg worden opgeslagen, en deze bestanden kunnen integreren in statistieken. (11) De NSI's moeten verder in een vroeg stadium worden geraadpleegd over het ontwerp van nieuwe administratieve bestanden waaruit gegevens kunnen worden geput voor statistische doeleinden en over geplande wijzigingen in of de beëindiging van bestaande administratieve bronnen. Zij moeten van de eigenaren van administratieve gegevens ook relevante metagegevens ontvangen en normalisatiewerkzaamheden coördineren betreffende administratieve bestanden die relevant zijn voor de productie van statistische gegevens.”
„7. Wanneer een beleggingsdienst samen met een andere dienst of een ander product wordt aangeboden als onderdeel van een pakket of als voorwaarde waarvan de overeenkomst of dat pakket afhankelijk wordt gesteld, deelt de beleggingsonderneming aan de cliënt mee of het mogelijk is de verschillende componenten afzonderlijk te kopen en voorziet zij in een apart bewijsstuk van de kosten van elke component.

De ESMA ontwikkelt uiterlijk op [] richtsnoeren voor de beoordeling van en het toezicht op koppelverkoop, waarin met name wordt aangegeven in welke situaties koppelverkoop in strijd is met de verplichtingen van lid 1, en werkt deze richtsnoeren periodiek bij.”
1.4.

Het is wenselijk de in de ontwerpverordening gebruikte terminologie te harmoniseren. Met name worden de termen „uitgifte” en „in omloop brengen” in de ontwerpverordening niet gedefinieerd. Dit kan vragen oproepen naar het juridische verschil in de betekenissen ervan. Onder het begrip uitgifte wordt in het algemeen ook het in omloop brengen van de betreffende euromunten verstaan (6). Het heeft daarom de voorkeur alleen de term „uitgifte” te gebruiken in plaats van beide termen, hetgeen misleidend zou kunnen zijn. Niettemin laat de ECB het in haar formuleringsvoorstellen over aan de Commissie om een besluit te nemen over deze linguïstische kwestie.
2.

De raad van bestuur van de ECB is van mening dat de voorgestelde kandidaat een persoon is met een erkende reputatie en beroepservaring op monetair of bancair gebied, zoals artikel 283, lid 2 van het Verdrag vereist.
Uitleg:

Menig krediet- en raamovereenkomst specificeert „gevallen van verzuim” op grond waarvan een tegenpartij een contract of een krachtens de raamovereenkomst aangegane transactie kan beëindigen. De intrekking van een vergunning is een typisch „geval van verzuim”. Om te vermijden dat intrekking van een BAB-vergunning resulteert in een ongeordende beëindiging — die mogelijkerwijze andere gevolgen heeft in andere lidstaten — ware het wenselijk te stipuleren dat de praktische gevolgen van een intrekking in de hele EU hetzelfde zijn, met name aangaande het intrekkingstijdstip en aan wie de intrekking van een vergunning bekend wordt gemaakt, en wanneer de intrekking van kracht wordt. De ECB stelt voor dat de Commissie uitvoeringsmaatregelen zou kunnen aannemen via de comitologie-procedure om nader te bepalen wanneer een vergunningsintrekking dient te worden aangekondigd en ten aanzien van wie.

Evenzeer is de ECB bezorgd dat wanneer een inbreuk door een BAB op de voorwaarden voor BAB’s voor de in hoofdstuk III van het richtlijnvoorstel vastgelegde bedrijfsuitoefening ook zou resulteren in een geval van verzuim, of een contractueel of wettelijk recht van beëindiging van toepassing verklaard zou kunnen worden.
2.1.

De voorgestelde uitbreiding van het toepassingsbereik van de titel van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1338/2001 van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (5), teneinde ertoe te verplichten nieuwe en oude klassen van valse bankbiljetten af te geven voor andere doeleinden dan identificatie, volgt de ECB-Aanbeveling gedeeltelijk. De voorgestelde wijziging van artikel 4, lid 2 voorkomt evenwel niet dat verondersteld valse bankbiljetten ingevolge artikel 4, lid 3 in strafzaken worden gebruikt of bewaard, hetgeen haaks staat op uitbreiding van het toepassingsbereik van de titel en de effectiviteit van de gewijzigde bepaling in gevaar brengt. De toepassing van de bepaling blijft zowel geheel afhankelijk van nationaal strafrecht, alsook van de discretionaire bevoegdheid van politiële en justitiële instanties. Denkbaar ware dat monsters van nieuwe of bijzonder gevaarlijke vervalsingen in een land bij een inbeslagneming zouden worden ontdekt, en dat de justitiële of vervolgingsinstanties zullen weigeren exemplaren van deze bankbiljetten vrij te geven voor tests, of dat nationaal strafrecht het vrijgeven niet toestaat, waardoor zij de strekking van de nieuwe bepaling zouden frustreren. Zoals in paragraaf 2 van de ECB-Aanbeveling wordt gesteld, wil de ECB de rechten van verdachten in strafzaken niet schaden. In dit opzicht gaat de belangenafweging in Verordening (EG) nr. 1338/2001 die door het voorstel wordt gehandhaafd, evenwel ten koste van de bescherming van de euro tegen valsemunterij. Om die bescherming te verzekeren, zouden de ECB en de NCB's monsters van bankbiljetten moeten kunnen ontvangen, die in strafzaken als bewijs gebruikt of bewaard werden, tenzij dat onmogelijk is, rekening houdend met de hoeveelheid en de soort in beslag genomen vervalsingen.
4.

De ECB verwelkomt de ontwerpverordening aangezien de uit hoofde van deze verordening te berekenen gegevens een aanvulling zullen vormen op de reeks statistieken inzake driemaandelijkse overheidsfinanciën, zoals vastgelegd in het op verzoek van de Raad Economie/Financiën door de Europese Commissie (Eurostat) in nauwe samenwerking met de ECB opgestelde Actieplan over de statistische vereisten van de Economische en Monetaire Unie (EMU) (hierna 'EMU Actieplan' te noemen). Het EMU Actieplan is een antwoord op het door de Raad Economie/Financiën op 18 januari 1999 goedgekeurde verslag van het Monetair Comité over de informatiebehoefte in de EMU en op het tweede door de Raad Economie/Financiën op 5 juni 2000 goedgekeurde voortgangsverslag over de informatiebehoefte in de EMU.
IV.

In de context zoals omschreven in paragraaf III houdt een controle in dat procedures worden uitgevoerd om controle-informatie te verkrijgen over de bedragen en mededelingen in de definitieve geconsolideerde rekeningen en over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen. De selectie van de procedures wordt aan de controleur overgelaten, waaronder de beoordeling van de risico's van afwijkingen van materieel belang in de definitieve geconsolideerde rekeningen en van niet-conformiteit in materieel opzicht van de onderliggende verrichtingen met de voorschriften van de regelgeving van de EOF's, hetzij door fraude, hetzij door fouten. Bij deze risicobeoordelingen kijkt de controleur naar de interne controle met betrekking tot de opstelling en getrouwe weergave van de definitieve geconsolideerde rekeningen en naar de toezicht- en controlesystemen die worden gehanteerd ter waarborging van de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen om controleprocedures op te zetten die onder de gegeven omstandigheden adequaat zijn. In deze context houdt een controle tevens het beoordelen van de geschiktheid van de gehanteerde grondslagen voor financiële verslaglegging en de redelijkheid van de gemaakte boekhoudkundige schattingen in, alsmede het beoordelen van de algemene presentatie van de definitieve geconsolideerde rekeningen en de jaarlijkse activiteitenverslagen.
b)

de actieplannen, opgenomen in het jaarlijks activiteitenverslag 2002 of vastgesteld in 2003, hebben effect gesorteerd wat betreft de structurering van externe controles, de follow-up van controlebevindingen, risicoanalyse in verband met externe steun, alsmede de afwikkeling van terugvorderingen. Als de Commissie deze actieplannen voortzet en volledig ten uitvoer legt, zou zij in de toekomst moeten beschikken over een doeltreffend kader, met name op het niveau van de delegaties;
C 395/5

Speciaal verslag nr. 18/2019

De uitstoot van broeikasgassen in de EU: goed gerapporteerd, maar beter inzicht in toekomstige reducties nodig

(2019/C 395/04)

De Europese Rekenkamer deelt u mee dat Speciaal verslag nr. 18/2019 “De uitstoot van broeikasgassen in de EU: goed gerapporteerd, maar beter inzicht in toekomstige reducties nodig” zojuist is gepubliceerd.

Het verslag kan worden ingezien op of gedownload van de website van de Europese Rekenkamer: http://eca.europa.eu
Rectificatie van speciaal verslag nr. 22/2000 van de Rekenkamer over de evaluatie van de gewijzigde procedure voor de goedkeuring van de rekeningen, vergezeld van de antwoorden van de Commissie



Publicatieblad Nr. C 084 van 14/03/2001 blz. 0019 - 0019



Rectificaties Rectificatie van speciaal verslag nr. 22/2000 van de Rekenkamer over de evaluatie van de gewijzigde procedure voor de goedkeuring van de rekeningen, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 69 van 2 maart 2001) (2001/C 84/02) Op bladzijde 5, in tabel 1, in de laatste kolom (Publicatieblad), bij het jaar 1991: in plaats van: "C 338 van 11.11.1996"; te lezen: "C 10 van 15.1.1996".
23.

Het merendeel van de overdrachten in hoofdstuk 2 0 heeft betrekking op de inrichting van dienstruimten (1 026 617 euro) en de studies in verband met de lopende bouwprojecten (219 855 euro). Evenals in voorgaande jaren betroffen de overige bedragen in hoofdstuk 2 0 die waren vastgelegd maar waarvoor tegen het eind van het jaar geen facturen waren ontvangen, schoonmaak en onderhoud (287 031 euro) veiligheid van en toezicht op de gebouwen (197 087 euro), energieverbruik (182 746 euro) en overige uitgaven in verband met de gebouwen (123 431 euro).
Cepol heeft ten doel om, door optimalisering van de samenwerking tussen de diverse instituten waaruit zij bestaat, bij te dragen aan de opleiding van hoge leidinggevende politiefunctionarissen in de lidstaten. Zij ondersteunt en ontwikkelt een Europese aanpak van de belangrijkste problemen die zich in de lidstaten voordoen op het gebied van criminaliteitsbestrijding, misdaadpreventie en handhaving van de openbare orde en veiligheid, met name vanuit een grensoverschrijdend perspectief.

Tevens detacheerden de lidstaten in de loop van het jaar in totaal 5,5(5) nationale deskundigen.

Producten en diensten in 2014 (2013)