9. 5. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 124/13 
4.4.4. Het Comité stemt in met de voorgestelde 
uitwisseling van deskundigen op het gebied van de 
beroepsopleiding. De resultaten van deze uitwisseling 
dienen ter kennis te worden gebracht van de bevoegde 
communautaire instanties, met name het Economisch en 
Sociaal Comité. 5.4. In het Commissiedocument moet duidelijker 
worden aangegeven op welke manier het voorgestelde 
programma ten uitvoer moet worden gelegd. Het Comité 
neemt aan dat de Commissie inderdaad over nadere 
gegevens beschikt, daar zij anders de steunprojecten niet 
had kunnen uitwerken en de kosten ervan niet had 
kunnen berekenen. 
5. Samenvatting 
5.1. Het Comité vindt het initiatief van de Commissie 
positief en kan zich over het geheel genomen met de 
inhoud van dit document verenigen. 
5.2. De financiële middelen die voor de tenuitvoerleg­
ging van de modelprojecten en de benutting van de 
daarmee opgedane ervaring ter beschikking zijn gesteld, 
staan in geen verhouding tot het belang van de beroeps­
opleiding en dienen dan ook aanzienlijk te worden 
uitgebreid. 
5.3. Er dienen duidelijke prioriteiten te worden vast­
gesteld ten einde verspilling van het beschikbare geld te 
vermijden. 5.5. Tot besluit stelt het Comité vast dat, niettegen­
staande al deze lofwaardige pogingen van de Commissie 
om de met de invoering van nieuwe technologieën 
samenhangende problemen tot een oplossing te brengen, 
er toch nog gevaar bestaat dat aan de fundamentele 
problemen die het toenemende gebruik van technologie 
met zich brengt, wordt voorbijgegaan. Een van die 
problemen is dat het verlies van arbeidsplaatsen als gevolg 
van de invoering van nieuwe technologieën over het 
algemeen niet - op korte noch op middellange termijn -
door het nemen van maatregelen op het gebied van de 
beroepsopleiding kan worden verhinderd, zoals het 
Comité in zijn advies inzake beroepsopleiding en nieuwe 
technologieën: nieuwe communautaire initiatieven in het 
tijdvak 1983-1987 (doe. COM(82) 296 def.) heeft 
verklaard 0). 
l1) PB nr. C 77 van 21. 3. 1983, blz. 7. 
Gedaan te Brussel, 23 maart 1983. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Francois CEYRAC 
Advies inzake een voorstel voor een verordening (EEG) van de Commissie: 
— betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen alleenverkoop­
overeenkomsten , 
— betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve 
afnameovereenkomsten. 
JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
In aansluiting op zijn op 28 oktober 1982 op verzoek van de Commissie opgestelde advies 
inzake'-het elfde verslag over het mededingingsbeleid (*), heeft het Comité tijdens zijn 206e 
zitting van 23 en 24 maart 1983 overeenkomstig het bepaalde in artikel 20, derde alinea, van 
zijn Reglement van Orde een vervolgadvies over genoemd onderwerp uitgebracht. 
De tekst van dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien artikel 20, derde alinea, van zijn Reglement van 
Orde, 
Gezien het besluit van zijn Bureau d.d. 27 oktober 1982, 
in het kader van het advies inzake het elfde verslag over 
het mededingingsbeleid, een advies uit te brengen inzake 
[>) PB nr. C 326 van 13. 12. 1982, blz. 6. het voorstel voor een verordening (EEG) van de Com­
missie betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van 
het Verdrag op groepen alleenverkoopovereenkomsten 
en het voorstel voor een verordening (EEG) van de 
Commissie betreffende de toepassing van artikel 85, 
lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve afnameover­
eenkomsten, en de Afdeling voor industrie, handel, 
ambacht en dienstverlening met de voorbereiding van de 
werkzaamheden ter zake te belasten, 
Nr. C 124/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 5. 83 
Gezien het advies dat deze Afdeling tijdens haar vergade­
ring van 2 maart 1983 heeft opgesteld, 
Gezien het rapport van de heer Bagliano, rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 206e zitting van 23 
en 24 maart 1983 (vergadering van 23 maart), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat bij meerderheid van stemmen (1 stem tegen, bij 
3 onthoudingen) is goedgekeurd. 
INLEIDING 
1.1. Het verheugt het Comité dat het zich heeft 
kunnen uitspreken over deze ontwerp-verordeningen 
waarbij groepen „alleenverkoopovereenkomsten" en „ex­
clusieve afnameovereenkomsten" van de ter zake gelden­
de Verdragsbepalingen kunnen worden vrijgesteld. Het 
distributievraagstuk is namelijk zo belangrijk en gaat 
producenten, distribuanten en consumenten zo recht­
streeks aan - in het bijzonder omdat de distributiesector 
de integratie van de gemeenschappelijke markt vergemak­
kelijkt door bevordering van de handel tussen Lid-Staten 
en doordat hij de consument laat profiteren van een 
grotere keuze en een grotere concurrentie - dat de 
Commissie terecht heeft gemeend de thans afgelopen 
Verordening nr. 67/67/EEG met zes maanden te verlen­
gen, om de bestudering van de talrijke en belangrijke 
positiebepalingen ter zake, waaronder dus de uitspraak 
van het Comité, te kunnen voltooien. 
1.2. Dat de Commissie voor een dermate grondige en 
brede aanpak kiest, moet zonder meer worden toege­
juicht en aangemoedigd, aangezien hierdoor een nauwe, 
zeer opbouwende samenwerking tussen de in verschillen­
de sferen werkzame betrokkenen tot stand wordt 
gebracht, met het doel de bepalingen van het Verdrag, in 
het kader van een coherent en realistisch „mededingings­
beleid" op het bedrijfsleven te kunnen toepassen, zoals het 
Comité herhaalde malen heeft gewenst (2). 
I. ALGEMENE OPMERKINGEN OVER HET VOORSTEL 
VOOR EEN VERORDENING VAN DE COMMISSIE 
INZAKE GROEPEN ALLEENVERKOOPOVEREEN­
KOMSTEN 
2.1.1. In sommige economische kringen heeft deze 
nieuwe verordening enige verwondering gewekt, aange­
zien zulke positieve ervaringen waren opgedaan met de 
voorgaande Verordening nr. 67/67/EEG, die volgens de 
betrokkenen daarom niet behoefde te worden gewij­
zigd. 
(2) Vgl. de recente adviezen van het Comité inzake het mede­
dingingsbeleid van de Gemeenschap tegen de achtergrond 
van de sociaal-economische situatie van het ogenblik (PB nr. 
C322vanl0. 12. 1981) en inzake het tiende verslag over het 
mededingingsbeleid (PB nr. C 112 van 3. 5. 1982). Toch mag vanuit het oogpunt van de Commissie niet 
worden uitgesloten dat er in een eventuele nieuwe 
verordening, aan de hand van de door de Commissie en de 
betrokken kringen opgedane ervaringen, verbeteringen 
ten opzichte van de vorige kunnen worden aangebracht; 
bovendien moet rekening worden gehouden met de 
uitspraken die het Hof van Justitie inmiddels heeft 
gedaan, met de ontwikkelingen in de economie, alsmede 
- zoals het Comité zelf in zijn advies van april 1981, 
hoofdstuk V, stelt - met „de zo belangrijke rationalise­
ring van distributiekanalen en -methodes", waarbij „het 
pluralistische karakter van de diverse vormen van handel 
en het bestaan van kleine en middelgrote ondernemingen 
moeten worden gewaarborgd". 
Wat dit betreft, verzoekt het Comité de Commissie de 
mogelijke gevolgen van de nieuwe verordening voor het 
MKB nog eens grondig te bestuderen. 
2.1.2. Bij zijn opmerkingen zal het Comité zich dan 
ook door bovengenoemde algemene criteria laten lei­
den. 
2.2. Het wekt enige verbazing dat de Commissie 
alleenverkoopovereenkomsten en exclusieve 
afnameovereenkomsten afzonderlijk behandelt. 
In zijn advies inzake het elfde verslag over het mededin­
gingsbeleid vroeg het Comité zich namelijk reeds af 
waartoe dit onderscheid diende, omdat afspraken voor 
exclusieve afname in het algemeen een essentieel onder­
deel van alleenverkoop vormen. Dat exclusieve afname­
overeenkomsten verderop, bij de toegelaten concurrentie-
beperkingen (artikel 2, lid 2, sub b)), wel worden 
genoemd, verandert hieraan niets. 
2.2.1. In elk geval geeft het Comité zijn eigen visie op 
het voorstel voor een verordening betreffende exclusieve 
bevoorradingsovereenkomsten in hoofdstuk II. 
Bijzondere opmerkingen 
3. Met betrekking tot de verplichtingen die de alleen­
verkoper mogen worden opgelegd, moet het volgende 
worden opgemerkt: 
3.1. Artikel 2, lid 2, sub a) 
De formulering „die ... in concurrentie staan" dient 
duidelijker te worden gesteld. 
3.2. Artikel 2, lid 2, sub b) 
Het Comité acht het onjuist de periode gedurende welke 
de alleenverkoper verplicht kan worden het produkt in 
kwestie uitsluitend bij de andere partij te betrekken, tot 
drie jaar te beperken. 
4. Ook bij de gevallen waar de verordening niet van 
toepassing is (artikel 3 van de verordening) dient duide­
lijker te worden aangegeven wat met „in concurrentie 
staande produkten" wordt bedoeld. 
9. 5. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 124/15 
Het Comité gaat akkoord met het voornemen van de 
Commissie om afspraken tot onderlinge verdeling van de 
markten van de verordening uit te sluiten, maar vreest dat 
door deze wijziging van oudsher bestaande distributieka­
nalen, ten aanzien waarvan niet voor onderlinge verde­
ling van de markten behoeft te worden gevreesd, niet 
worden vrijgesteld. Daarom meent het Comité dat de 
Commissie een betere manier moet vinden om tussen 
zulke gevallen te onderscheiden (met het oog op een 
generieke vrijstelling), daar het anders absoluut noodza­
kelijk is een snellere procedure te vinden om individuele 
aanvragen voor toepassing van artikel 85, lid 3, te behan­
delen. 
Een toetsing van bovengenoemde clausule aan de hand 
van artikel 6 zou bovendien de duidelijkheid en juridische 
zekerheid ten goede komen. 
5. In artikel 4 moet duidelijker worden aangegeven 
dat het om de jaaromzet van de onder het contract 
vallende produkten gaat. 
6. Artikel 5 zou in zijn geheel moeten worden herzien, 
o.a. in samenhang met het definitieve besluit dat de 
Commissie met betrekking tot „in concurrentie staande 
produkten" zal nemen. 
In het bijzonder wordt voorgesteld een striktere definitie 
van het begrip „concern" te geven, waarbij tevens reke­
ning moet worden gehouden met andere definities van dit 
begrip in reeds bestaande of nog in het ontwerpstadium 
verkerende verordeningen en richtlijnen. 
7. Wat de in artikel 7 bedoelde overgangsperiode 
betreft, stelt het Comité de Commissie voor, te voorko­
men dat er zou worden gediscrimineerd tussen zeer oude 
en recente overeenkomsten, alsmede ten opzichte van 
overeenkomsten die voor de nieuwe verordening zijn 
gesloten, maar pas na de inwerkingtreding ervan van 
kracht zijn geworden. In elk geval moet het verstandig 
worden geacht de lengte van de overgangsperiode per 
geval te variëren. 
Alvorens de nieuwe verordening van kracht wordt, moet 
er voldoende tijd worden uitgetrokken om de betrokken 
ondernemingen de gelegenheid te geven hun normale 
afspraken met de nieuwe regeling in overeenstemming te 
brengen; maar ook de Commissie heeft tijd nodig om 
formele besluiten te nemen met betrekking tot afspraken 
die voor het aflopen van Verordening nr. 67/67/EEG 
zijn gemaakt en niet aan de nieuwe verordening voldoen; 
hiertoe zou in de verordening moeten worden bepaald dat 
bestaande afspraken die aan Verordening nr. 67/67/ 
Gedaan te Brussel, 23 maart 1983. EEG voldoen en binnen zes maanden na de goedkeuring 
van de nieuwe verordening bij de Commissie zijn aange­
meld, van artikel 85 vrijgesteld blijven, totdat de Com­
missie deze bepaling herroept. 
II. ALGEMENE OPMERKINGEN OVER HET VOORSTEL 
VOOR EEN VERORDENING VAN DE COMMISSIE 
BETREFFENDE GROEPEN EXCLUSIEVE 
AFNAMEOVEREENKOMSTEN 
8. Het Comité wijst er nog eens op dat het naar zijn 
oordeel niet wenselijk is, exclusieve afnameovereenkom­
sten los van alleenverkoopcontracten te behandelen en zo 
uit hun natuurlijk verband te lichten (zie hiertoe zijn 
recente advies inzake het elfde verslag over het mededin­
gingsbeleid). De Commissie zou zich volgens het Comité 
op algemene beginselen moeten concentreren en de 
voorschriften daarom tot algemene groepen overeenkom­
sten moeten beperken. 
Bijzondere opmerkingen 
9. Artikel 1 zou moeten voorzien in een langere 
contractduur, alsmede in de mogelijkheid van een onbe­
paalde looptijd en van vervroegde opzegging en vernieu­
wing; bovendien zou de duur niet algemeen afhankelijk 
mogen zijn van hiertegenover te stellen bijzondere econo­
mische of financiële voordelen. Verder wijst het Comité 
erop dat de zinsnede „bijzondere economische of finan­
ciële voordelen" vaag is en waarschijnlijk moeilijkheden 
zal opleveren, zowel voor de betrokken partijen als voor 
de nationale rechtbanken; de Commissie zou duidelijk 
moeten aangeven wat hiermee wordt bedoeld. 
10. In artikel 2 zou ook gewag moeten worden 
gemaakt van de verenigbaarheid van een concurrentiever-
bod en de vaststelling van minimumhoeveelheden. 
Tevens zou het toegestaan moeten zijn dat wederverkoper 
en leverancier per geval onderling overeenkomen elkaar 
niet te beconcurreren. 
Wat de artikelen 3, 4 en 5 betreft, wordt verwezen naar 
hetgeen bij de behandeling van de verordening betreffen­
de alleenverkoopovereenkomsten reeds is gezegd over de 
berekening van de omzet en het begrip „concern". 
Hetzelfde geldt voor de artikelen van titel IV. 
11. Met betrekking tot de specifieke bepalingen voor 
bier (titel II) en benzine (titel III), wil het Comité de 
Commissie alleen wijzen op de noodzaak zoveel mogelijk, 
en met name wat de artikelen 7 en 10 betreft, met de 
belangen van de consument rekening te houden. 
De Voorzitter 
van bet Economisch en Sociaal Comité 
Franfois CEYRAC