Nr. C 116/52 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 30. 9. 74 
Advies  inzake  de „Voorlopige  maatregelen  die moeten  worden  getroffen  in afwachting 
van de oprichting  van  het Europees  regionaal  ontwikkelingsfonds" 
Het advies  van het Comité  heeft  niet  op een bepaald  document  betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Het van  17 mei  1974  daterende  besluit  van  het Bureau  van  het Comité  een  aanvulling 
op advies  op te stellen,  overeenkomstig  de bepalingen  van  het artikel  20, lid 3 van  het 
Reglement  van  Orde. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 26 en 27 juni  1974  te Brussel  gehouden  121e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Gezien  de verschillende  door  hem  met  betrekking  tot 
het regionaal  beleid  uitgebrachte  adviezen,  met  name 
zijn advies  inzake  het: 
— „Voorstel  voor  een  beschikking  van  de Raad  tot 
oprichting  van een comité  voor  regionaal  beleid" 
— „Voorstel  voor  een financieel  reglement  houdende 
bijzondere  bepalingen  welke  van  toepassing  zijn 
op het Europees  Regionaal  Ontwikkelingsfonds" 
— „Voorstel  voor  een  verordening  van  de Raad  tot 
oprichting  van  een  Europees  Regionaal  Ontwik-
kelingsfonds"  (x), 
Gezien  artikel  20, lid 3, van het Reglement  van Orde, 
Gezien  het van  17 mei 1974  daterende  besluit  van zijn 
Bureau,  de Afdeling  voon  regionale  ontwikkeling  te 
belasten  met  het opstellen  van  een  aanvulling  op ad-
vies inzake  „De  voorlopige  maatregelen"  die moeten 
worden  getroffen  in afwachting  van  de oprichting 
van het Europees  regionaal  ontwikkelingsfonds, 
Gezien  de stand  van  de communautaire  werkzaamhe-
den met  betrekking  tot het regionaal  beleid, 
Gezien  de door  de rapporteur,  de heer  Ventejol,  mon-
deling  uitgebrachte  aanvulling  op rapport, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  regionale  ontwik-
keling  tijdens  haar  op 17 juni  1974  te Crotone  gehou-
den vergadering  uitgebrachte  advies, 
C1) PB nr. C 8 van  31. 1. 1974. Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 26 en 27 
juni 1974  gehouden  121e  zitting,  vergadering  van  26 
juni 1974, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  algemene  stemmen  werd  goedgekeurd. 
1.1. De  erkenning  door  de staatshoofden  en rege-
ringsleiders  op de in oktober  1972  te Parijs  gehouden 
topconferentie  dat  het  regionaal  beleid  van  de Ge-
meenschap  de hoogste  prioriteit  dient  te krijgen,  heeft 
tot geen  enkel  concreet  resultaat  geleid. 
1.2. Tijdens  zijn  zitting  van  mei  1974  heeft  het 
Europees  Parlement  ernstige  kritiek  geuit  ten aanzien 
van de traagheid  waarmee  het  verenigd  Europa  tot 
stand  komt.  Het  Parlement  heeft  zich  in een resolutie 
als volgt  uitgesproken: 
„Het  is te betreuren  dat  de topconferenties  van 
1972  en 1973  er niet  in zijn  geslaagd  het commu-
nautaire  werk  waarlijk  te doen  vorderen  ... Men 
moet  wel de steeds  verder  gaande  afbraak  van het 
communautaire  besluitvormingsproces  constate-
ren, die tot uiting  komt  in een  uitholling  van  het 
recht  van  initiatief  van  de Commissie  en in toene-
mende  inactiviteit  van  de Raad  van  de Europese 
Gemeenschappen". 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  deelt  dit stand-
punt. 
1.3. De  oprichting  van  het  Regionaal  Ontwikke-
lingsfonds,  die op 1 januari  1974  zou  plaatsvinden, 
wordt  voortdurend  uitgesteld,  waaruit  hoe  langer  hoe 
30.9.74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 116/53 
duidelijker  blijkt  dat er een  gevaarlijke  kloof  gaapt 
tussen  de plechtige  verklaringen  en de besluiten  die 
worden  genomen. 
1.4. Er  hebben  in de Raad  weliswaar  beraadslagin-
gen plaatsgevonden  over  het totale  bedrag  ter finan-
ciering  van het Fonds,  over  de mate  waarin  de steun 
moet  worden  geconcentreerd  en over  de aan te leggen 
criteria,  maar  het ontbreken  van politieke  wil heeft  er 
steeds  weer  toe  geleid  dat  wezenlijke  beslissingen 
werden  uitgesteld. 
2.1. Het  is duidelijk  een kwestie  van politieke  wil. 
De Instellingen  van  de Gemeenschap  mogen  het be-
sluit van de Regering  van het Verenigd  Koninkrijk  om 
opnieuw  te gaan  onderhandelen  over  zijn  toetreding 
tot de E.E.G.  niet  aangrijpen  als een alibi  om de uit-
werking  en de tenuitvoerlegging  van  de communau-
taire beleidsvormen  stop  te zetten. 
2.2. Het  zou  des te meer  onaanvaardbaar  zijn  in 
een dergelijke  handelwijze  te volharden  daar  de Euro-
pese Gemeenschap  nu juist  de gelegenheid  wordt  ge-
boden  om de bevolking  van het Verenigd  Koninkrijk, 
evenals  trouwens  die van  Ierland  en Italië  — zijnde 
de meest  direct  betrokkenen  — door  een  snelle  en 
vastberaden  tenuitvoerlegging  van  het regionaal  be-
leid te tonen  dat zij vastbesloten  is, het vraagstuk  van 
de onderontwikkeling  van  de grootste  probleemge-
bieden  in Europa  aan  te pakken.  De situatie  is daar-
om zo ernstig  daar  zij in sommige  gevallen  een uit-
breiding  van  het  nationale  beleid  inzake  regionale 
ontwikkeling  tegenhoudt  en in gebieden  waar  het 
aanbod  van  arbeidskrachten  groter  is dan  de vraag 
onrust  doet  ontstaan. 
2.3. Het  kwaad  schuilt  in feite  echter  dieper. 
Nationaal  egoïsme  en korte  termijn-analyses  krijgen 
bij de Europese  onderhandelingen  weer  de overhand. 
2.4. Bij  ontstentenis  van  een  algemene  visie,  lijkt 
elk der Lid-Staten,  en dus de Gemeenschap  zelf,  zich 
vooral  te bekommeren  om de behartiging  van directe 
belangen.  Op die manier  wordt  er op velerlei  gebie-
den blijk  gegeven  van  een  conservatisme  dat onver-
enigbaar  is met  de voor  een economische,  monetaire, 
sociale  en vooral  politieke  eenheid  zo broodnodige 
onderlinge  aanpassing  en wil om verder  te komen. 
2.5. De  communautaire  instanties  waren  niettemin 
door  het  Economisch  en Sociaal  Comité  gewaar-
schuwd,  dat in zijn  informatief  rapport  van  6 april 
1970  inzake  het verzoek  tot aansluiting  bij de Ge-
meenschap  van het Verenigd  Kohinkrijk,  Ierland,  De-
nemarken  en Noorwegen  het  volgende  naar  voren 
bracht:  „Evenals  bij de inwerkingtreding  van de Ver-
dragen  in 1958  zou  het zeker  onjuist  zijn,  thans  de 
door  de uitbreiding  van  de Gemeenschap  geboden mogelijkheden  uitsluitend  aan  de hand  van  bereke-
ningen  op korte  termijn  te beoordelen;  er zou  dan 
ongetwijfeld  in bepaalde  gevallen  aanleiding  tot 
ongerustheid  hlijken  te bestaan,  zonder  dat  deze 
nadelen  tegen  de totale  voordelen  van  een  groots 
opgezette  integratie  kunnen  worden  afgewogen.  Om 
een dergelijke  actie  te beoordelen,  dient  men  — onge-
acht of het  de oprichting  van  de Gemeenschap  of 
haar uitbreiding  betreft  — zich  meer  door  politieke 
intuïtie  dan door  uitvoerige  berekeningen  te laten  lei-
den". 
2.6. Deze  beoordeling  geldt  ook  nu nog  en is van 
toepassing  op het gehele  communautaire  beleid. 
2.7. Deze  houding  leidt  wat  het regionale  beleid 
betreft  tegelijkertijd  tot sociale  onrechtvaardigheid, 
omdat  ontoelaatbare  inkomensverschillen  gehand-
haafd  en zelfs  vergroot  worden,  en tot een  ernstige 
economische  vergissing. 
2.8. Toch  is het nu duidelijk  geworden  dat  een 
regionaal  beleid,  dat in een eerste  fase  een uiting  van 
solidariteit  tussen  de regio's  van de Gemeenschap  zal 
zijn, als zodanig  door  inkomensgroei,  ontwikkeling 
van handel  en consumptie,  en dus van produktie,  een 
beslissende  groei-  en evenwichtsfactor  voor  de gehele 
Gemeenschap  zou  moeten  zijn,  evenals  een  middel 
om van  de, momenteel  slechts  benutte,  beschikbare 
arbeidskrachten  en grondstoffen  ten volle  gebruik  te 
maken. 
2.9. De  Gemeenschap  mag  er evenmin,  door  een 
onjuiste  kijk  op de zaken,  van  worden  afgebracht 
alles in het werk  te stellen  dat van  haar  wordt  ver-
langd.  De economische  en monetaire  moeilijkheden 
waarmeee  het merendeel  van  de Lid-Staten  van  de 
Europese  Gemeenschappen  te kampen  heeft  mogen  er 
niet toe leiden  dat de vraagstukken  i.v.m.  de verwe-
zenlijking  van een gemeenschappelijk  regionaal  beleid 
uit de weg  worden  gegaan.  Deze  moeten  integendeel 
beschouwd  worden  als één  van  de intrinsieke  be-
standdelen  van  de hervormingen  die  de structuren 
zelf van  ons  bestel  dienen  te ondergaan,  indien  men 
werkelijk  de huidige  crisis  te boven  wil komen. 
2.10.  Men  kan  beter  met  behulp  van  voldoende 
financiële  middelen  de ontwikkeling  van achtergeble-
ven regio's  stimuleren,  dan  overeenkomstige  of nog 
hogere  bedragen  spenderen  aan  werkloosheidsuitke-
ringen  of aan kunstmatige  afzwakking  van inkomens-
verschillen,  hetgeen  een  extra  belasting  zou  vormen 
voor  het Sociaal  Fonds,  dat toch  al over  te weinig 
middelen  beschikt. 
2.11.  Dit  betekent,  met  andere  woorden,  dat het 
sociale  beleid  beslist  niet  ten doel  heeft  de feilen  van 
een beleid  inzake  kwalitatieve  groei  en over  de regio's 
van de Gemeenschap  goedgespreide,  volledige  en 
optimale  werkgelegenheid  te herstellen. 
Nr.C  116/54 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 30.9.74 
2.12.  Het  spreekt  vanzelf  dat  de Gemeenschap 
haar solidariteit  ten aanzien  van de ontwikkelingslan-
den toont,  maar  het zou  ondenkbaar  zijn  dat zij niet 
ten spoedigste  ten minste  van  dezelfde  wil zou  blijk 
geven  om een einde  te maken  aan de onderontwikke-
ling van haar  eigen  regio's. 
2.13.  Om  al deze  redenen  houdt  het Economisch 
en Sociaal  Comité  krachtig  en onverminderd  vast  aan 
de voorstellen  die het heeft  gedaan  in zijn  studie  en 
adviezen: 
— Studie  van het Economisch  en Sociaal  Comité  in-
zake de „tenuitvoerlegging  van een gemeenschap-
pelijk  regionaal  beleid" 
— Advies  van het Economisch  en Sociaal  Comité  over 
— het „Voorstel  voor  een  beschikking  van  de 
Raad  tot  oprichting  van  een  comité  voor 
regionaal  beleid", 
— het „Voorstel  voor  een  financieel  reglement 
houdende  bijzondere  bepalingen  welke  van 
toepassing  zijn  op het  Europees  Regionaal 
Ontwikkelingsfonds", 
— het „Voorstel  voor  een  verordening  van  de 
Raad  tot oprichting  van  een Europees  Regio-
naal Ontwikkelingsfonds"  (*); 
— Advies  van het Economisch  en Sociaal  Comité  over 
— het „Voorstel  voor  een  verordening  van  de 
Raad  inzake  de lijst  van prioritaire  landbouw-
streken  en -zones  bedoeld  in Verordening 
(EEG)  ... betreffende  de financiering  door  het 
Europees  Oriëntatie-  en Garantiefonds  voor 
de Landbouw,  afdeling  Oriëntatie,  van projec-
ten in het kader  van  ontwikkelingsacties  in 
prioritaire  landbouwstreken", 
— het „Voorstel  voor  een  verordening  van  de 
Raad  betreffende  de lijst  van  de regio's  en 
zones  bedoeld  bij Verordening  (EEG)  hou-
dende  oprichting  van  een Europees  Regionaal 
Ontwikkelingsfonds"  (2). 
3.1. Het  Comité  dringt  er bijgevolg  op aan dat het 
Regionaal  ontwikkelingsfonds  onverwijld  wordt 
opgericht. 
3.2. Het  wijst  er echter  op dat meer  dan  een jaar 
geleden  is voorgesteld  de doeltreffendheid  van  dit 
Fonds  te vergroten  door  de eigen  middelen  te combi-
neren  met  de mogelijkheid  waarover  de Gemeenschap 
beschikt  om in Europees  verband  leningen  af te slui-
ten, 
(*) PB nr. C 8 van 31. 1. 1974. 
(2) PB nr. C 37 van 1. 4. 1974. 3.3. De  voordelen  van  een  dergelijk  voorstel  zijn 
onmiddellijk  duidelijk  zichtbaar: 
— indien  men  een  lening  zou  afsluiten  ten behoeve 
van de regionale  ontwikkeling  in de Gemeen-
schap,  dan  zou  dit een  sneeuwbaleffect  hebben, 
0.a. ten gevolge  van  de renteuitkeringen.  Er zou 
een politieke  daad  worden  gesteld  waardoor 
tevens  zou worden  aangetoond  dat de welvarende 
regio's  daadwerkelijk  solidair  zijn  met  de minder 
ontwikkelde  streken. 
3.4. In  ieder  geval  dient  snel  te worden  gehandeld 
en zou men  slechts  bij wijze  van aanvullende  maatre-
gelen  leningen  kunnen  afsluiten,  waardoor  slechts 
voorlopig  zou worden  voorzien  in de leemte  die ont-
staat  indien  het Regionaal  Ontwikkelingsfonds  niet 
wordt  ingesteld.  Een  lening  zal geenszins  door  de 
Lid-Staten  en de Gemeenschap  mogen  worden  aange-
grepen  als een voorwendsel  om zich  te kunnen  ont-
trekken  aan  hun  dwingende  verplichtingen  om naar 
gelang  van de behoefte  en met  name  voor  het Regio-
naal Ontwikkelingsfonds  kapitaal  ter beschikking  te 
stellen. 
4.1. Zonder  ook  maar  iets  af te doen  aan  zijn  eis 
tot onmiddellijke  instelling  van het Regionaal  Ontwik-
kelingsfonds  verzoekt  het Comité,  dat voorstander  is 
van doeltreffende  maatregelen,  nog  in 1974  ertoe 
over te gaan  een Europese  lening  ten behoeve  van de 
regionale  ontwikkeling  uit te schrijven,  die minimaal 
1 miljard  rekeneenheden  zou kunnen  bedragen. 
4.2. De  opbrengst  van  de lening  zou  het,  samen 
met de eigen  middelen  van  de Gemeenschap  die de 
Lid-Staten  met  het  oog  op de oprichting  van  het 
Regionaal  Ontwikkelingsfonds  hebben  bijeenge-
bracht,  mogelijk  moeten  maken  dat aan  degenen  die 
hiervoor  in aanmerking  komen,  op grond  van  reeds 
door  het Economisch  en Sociaal  Comité  vastgestelde 
criteria  betreffende  de ernst  en intensiteit,  al naarge-
lang het geval: 
— krediet  wordt  verstrekt  met  renteuitkeringen 
waarvan  de percentages  zouden  kunnen  variëren, 
of 
— subsidie  wordt  verstrekt,  wanneer  de problemen 
1.v.m.  de achtergebleven  ontwikkeling  zó ernstig 
zijn dat de betrokken  regio's  of streken  niet  in 
staat  zijn  de kredieten  geheel  of gedeeltelijk  terug 
te betalen. 
4.3. Bovendien  zou  de Europese  Investeringsbank 
worden  opgedragen,  voorlopig  overeenkomstig  de 
richtlijnen  van de Raad  en de Commissie  de haar  ter 
beschikking  gestelde  bedragen  te beheren,  in afwach-
ting van  de oprichting  van  het Regionaal  Ontwikke-
lingsfonds.  De Bank  zou op die manier  meer  kunnen 
doen.  De overige  fondsen,  en vooral  het E.O.G.F.L. 
(afdeling  Oriëntatie)  en het Sociaal  Fonds,  zouden  in 
30. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 116/55 
staat  moeten  worden  gesteld  hun  respectieve  activitei-
ten voort  te zetten  en uit te breiden,  en daarbij  meer 
met de behoeften  van  de minst  ontwikkelde  regio's 
rekening  te houden. 
4.4. De  maatregelen  dienen  bij voorrang  te worden 
getroffen  in de onderontwikkelde  communautaire 
regio's  van Ierland,  Italië  en het Verenigd  Koninkrijk, 
waarbij  de steunverlening  dient  te worden  verdeeld 
naar gelang  van de intensiteit  van de onderontwikke-
lingsproblemen  en in overeenstemming  met  de reeds 
met algemene  stemmen  door  het  Economisch  en 
Sociaal  Comité  voorgestelde  criteria. 
4.5. De  betrokken  Lid-Staten  dienen  spoedig  met 
volledige  plannen  te komen;  deze  moeten  dan  aan de 
Commissie  worden  voorgelegd  en vervolgens  ter uit-
voering  in handen  van  de Europese  Investeringsbank 
worden  gegeven,  die tot taak  heeft  de door  de Lid-
Staten  gedane  financiering  aan te vullen. 
4.6. Er  dient  bekendheid  te worden  gegeven  aan de 
aldus  gefinancierde  projecten,  zodat  de publieke  opi-
nie zich  rekenschap  geeft  van de communautaire  soli-
dariteit;  dit is de enige  manier  waarop  men  opnieuw 
het vertrouwen  kan  winnen  van  een  bevolking  die 
zich momenteel  afvraagt  of een  onherroepelijke  en door  het communautaire  egoïsme  nog verhevigde  ver-
arming  het lot is waartoe  zij definitief  is gedoemd. 
4.7. Het  Comité  is zich  ervan  bewust  dat  elke 
lening  moet  worden  afgelost  en dit dus voor  het op te 
richten  Regionaal  Fonds  uiteraard  lasten  i.v.m.  aflos-
sing en rentebetaling  met zich  meebrengt. 
5. Eens  te meer  heeft  de Raad  van  de Europese 
Gemeenschappen  op 4 juni  jl. het voornemen  ken-
baar gemaakt,  prioriteit  aan de tenuitvoerlegging  van 
een gemeenschappelijk  regionaal  beleid  te verlenen. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  gaat  ervan  uit dat 
deze plechtige  beloften  dienen  te worden  nagekomen; 
in afwachting  hiervan  zou het,  naar  zijn  oordeel,  aan 
de hand  van  de door  hem  voorgestelde  voorlopige 
procedure  mogelijk  zijn  de prioritaire  acties  reeds 
onmiddellijk  ten uitvoer  te leggen. 
6. Het  Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  het 
recht  gekregen  op eigen  initiatief  adviezen  uit te bren-
gen; het zou  gaarne  zien  dat dit initiatiefrecht  werd 
aangevuld  met  de mogelijkheid  om rechtstreeks  en 
mondeling  zijn  zienswijzen  aan  de Raad  kenbaar  te 
maken,  waardoor  er een levendiger  en, vooral  meer 
doeltreffende  dialoog  tussen  beide  Instellingen  zou 
ontstaan,  dan  door  middel  van  adviezen,  rapporten 
of studies. 
Gedaan  te Brussel,  26 juni  1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Alfons  LAPPAS