Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van de Verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen"

(97/C 66/07)

Op 13 juni 1996 heeft de Raad besloten, overeenkomstig artikel 75 van het EG-Verdrag, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel.

De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 11 november 1996 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Ghigonis.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 340e Zitting (vergadering van 27 november 1996) het volgende advies uitgebracht, dat met 103 stemmen vóór, een stem tegen, bij 3 onthoudingen, is goedgekeurd.

1. Door de Commissie uit te brengen verslag

Krachtens artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 684/92 () moet de Commissie vóór 1 juli 1995 aan de Raad verslag uitbrengen over de toepassing van deze Verordening. Het is de bedoeling dat zij in dit verslag aandacht besteedt aan de diverse vervoersdiensten en ingaat op problemen m.b.t. de interpretatie van de verschillende bepalingen. Bovendien moet de Commissie vóór 1 januari 1996 bij de Raad een voorstel voor een verordening indienen om de betrokken procedures te vereenvoudigen c.q. - afhankelijk van de uitkomsten van het verslag - de vergunningen af te schaffen. Het verslag én het nieuwe voorstel zijn op 10 mei 1996 gepubliceerd.

2. Het nieuwe voorstel

2.1. Met het voorstel wordt beoogd de bepalingen inzake vervoersdiensten en de administratieve procedures te vereenvoudigen en te verduidelijken, het beheer van de vervoersactiviteiten en het gebruik van het wagenpark te verbeteren, vervoerders nieuwe kansen te bieden en arbeidsplaatsen te scheppen.

2.2. De categorieën "internationaal pendelvervoer" en "resterend ongeregeld vervoer" worden afgeschaft.

2.3. Alle vormen van ongeregeld vervoer, alle vervoersdiensten die vallen onder de bijzondere vorm van geregeld vervoer, alsmede eigen vervoer worden geliberaliseerd.

2.4. Het inzetten van extra voertuigen in het internationaal geregeld vervoer wordt gemakkelijker gemaakt.

2.5. Het begrip "stedelijk vervoer in grensgebieden" wordt opnieuw gedefinieerd. Dit soort vervoer wordt niet langer beschouwd als een bijzondere vorm van geregeld vervoer, maar als een speciaal soort geregeld vervoer.

2.6. Het begrip "ongeregeld vervoer" wordt duidelijker omschreven.

2.7. Voor vervoer met touringcars wordt een EU-vergunning ingevoerd, ter vervanging van de verschillende vergunningen die de lid-staten voor internationaal vervoer in het leven hebben geroepen.

2.8. De procedure voor de afgifte van vergunningen wordt op de volgende punten gewijzigd: de door de aanvragers te verschaffen gegevens, het overleg tussen lid-staten, en de afwijzingsgronden. Concurrentie met het vervoer per spoor is geen reden meer om voor activiteiten op het gebied van internationaal geregeld vervoer een vergunning te weigeren.

2.9. Bepaalde termijnen die gelden voor het overleg tussen lid-staten en het optreden van de Commissie bij geschillen, worden verlengd.

3. Algemene opmerkingen

3.1. Het Comité neemt met grote belangstelling kennis van het verslag van de Commissie over Verordening (EEG) nr. 684/92 en van het voorstel om deze verordening te wijzigen. Het steunt de inspanningen van de Commissie om de huidige regels te verduidelijken en te vereenvoudigen.

3.2. Het Comité vindt het een goede zaak dat in de vervoerssector nieuwe banen worden geschapen, maar is ook van mening dat al te hevige, door de liberalisering van de markt veroorzaakte concurrentie gemakkelijk kan leiden tot lagere prijzen, faillissementen en bijgevolg een hogere werkloosheid.

3.3. Het Comité ziet ook in dat een vermeerdering van het aantal reizen per autobus en touringcar van belang kan zijn voor aan het vervoer gerelateerde sectoren.

3.4. Liberalisering van het vervoer per autobus en touringcar zal de mobiliteit van de burgers gunstig beïnvloeden en hun een grotere vrijheid bieden bij het kiezen van een vervoermiddel.

4. Opmerkingen over de wettelijke bepalingen

4.1. De nieuwe definitie van het begrip "stedelijk vervoer in grensgebieden" is een belangrijke herziening, omdat hierin beter tot uiting komt wat deze vervoerssoort - eerder een aparte vorm van geregeld vervoer dat voor alle reizigers toegankelijk is dan een vorm van gespecialiseerd geregeld vervoer - nu precies inhoudt.

4.1.1. Het is een goede zaak dat de voorwaarden voor de markttoetreding van stedelijk vervoer in grensgebieden zijn gehandhaafd.

4.2. De afschaffing van de categorie "internationaal pendelvervoer" is een welkome vereenvoudiging van de indeling in diverse vervoerssoorten en komt niet alleen de duidelijkheid ten goede, maar vergemakkelijkt ook de belangrijke taak van de controleurs. Het besluit om deze categorie af te schaffen vloeit echter vooral voort uit het geringe gebruik dat van vergunningen voor pendelvervoer zonder logies wordt gemaakt en uit de overeenkomsten tussen deze vervoersvorm en geregeld vervoer. Wel had de Commissie, alvorens een definitief besluit te nemen, rekening kunnen houden met de situatie van het pendelvervoer mét logies.

4.3. De nieuwe omschrijving van het begrip "ongeregeld vervoer" is een hele verbetering. Er worden echter twee soorten ongeregeld vervoer genoemd: geliberaliseerd ongeregeld vervoer en ongeregeld vervoer waarvoor een vergunning vereist is. Het Comité acht het dan ook wenselijk dat duidelijk wordt aangegeven op welke punten de regelingen betreffende de toegang tot de markt van beide categorieën van elkaar verschillen.

4.4. Eigen vervoer omvat meer dan alleen "niet-commercieel vervoer". Dit blijkt echter niet uit de in het voorstel gebruikte definitie, die dan ook niet alle betrokken vervoersdiensten bestrijkt; hierdoor valt uitsluitend "niet-commercieel" vervoer onder de bepalingen van onderhavig voorstel. Met het oog hierop moet voor andere vormen van eigen vervoer een vergunningenstelsel gehandhaafd blijven, zodat eventuele onbillijke concurrentie met voor rekening van derden opererende vervoerders geen kans krijgt.

4.5. De invoering van een "communautaire vergunning" past goed in het streven om de regels inzake reisdocumenten te harmoniseren en te vereenvoudigen, de voorgeschreven hoeveelheid hiervan in het voertuig te verminderen, en het uitvoeren van controles door de bevoegde autoriteiten te vergemakkelijken.

4.5.1. Alleen vervoerders die de internationale markt op willen, zullen deze communautaire vergunning aanvragen. Aangezien dit niet met zoveel woorden in de nieuwe bepalingen staat, zou een verduidelijking op haar plaats zijn.

4.5.2. De lid-staten en de Commissie moeten samen zorgen voor maatregelen om de invoering van de communautaire vergunning in goede banen te leiden; vervoersondernemers die aan de huidige regels voldoen, mogen niet in moeilijkheden komen bij de overschakeling op dit nieuwe systeem.

4.6. Het Comité leert uit het verslag dat de toepassing van de procedure voor de afgifte van een vergunning en vooral de interpretatie van het begrip "onderneming die het vervoer beheert" binnen een "associatie van ondernemingen" problemen opleveren. De vergunning wordt weliswaar afgegeven aan de onderneming die het vervoer beheert, maar dat wil niet zeggen dat deze hierdoor meer rechten of voordelen zou genieten dan de overige ondernemingen binnen de associatie, waarvoor de vergunning tevens geldt. Bovendien zijn de verplichtingen van de onderneming die het vervoer beheert niet omschreven en dus ook niet afgebakend. Het begrip "onderneming die het vervoer beheert" zou om deze redenen geschrapt kunnen worden, al geeft het wel duidelijk aan, aan wie de vergunning in eerste instantie wordt afgegeven.

4.7. Ook voor het inzetten van extra voertuigen in het geregeld vervoer zijn nieuwe regels voorzien. De procedure om de vergunning in kwestie te laten verlengen, wordt afgeschaft; voortaan moeten zich in touringcars of autobussen drie documenten bevinden waaruit blijkt dat deze als extra voertuigen worden ingezet. Het Comité vindt niettemin dat het inzetten van extra voertuigen wel tot op zekere hoogte gecontroleerd moet blijven worden en dringt er dan ook op aan het voorstel in deze zin te wijzigen.

4.8. De vergunningsprocedure wordt ingrijpend gewijzigd; het accent verschuift van de gronden waarop een vergunningsaanvraag kan worden afgewezen naar de voorwaarden waaronder een vergunning wordt afgegeven. Het feit dat het vervoer per spoor op bepaalde trajecten concurrentie wordt aangedaan, is terecht geen reden meer om exploitanten op het gebied van internationaal geregeld vervoer een vergunning te weigeren. Wel moeten, in die gevallen waarin nog altijd sprake is van ongelijke behandeling, de concurrentievoorwaarden voor de verschillende vervoerswijzen verder worden gelijkgetrokken.

4.9. Een vervoerder mag niet langer in het kader van internationaal ongeregeld vervoer plaatselijke excursies verzorgen; deze vallen namelijk onder cabotagevervoer. De negatieve gevolgen van dit verbod voor vervoerders zullen zeker niet uitblijven; voor bepaalde onderdelen van deze vorm van vervoer zullen deze zich namelijk voortaan in elke lid-staat moeten houden aan de daar geldende wetten, regels en administratieve procedures in kwestie. Deze zijn echter niet altijd geharmoniseerd, waardoor vervoerders de kans lopen met extra bureaucratische rompslomp geconfronteerd te worden. Gezien het streven naar eenvoudiger procedures moet dit gevaar zoveel mogelijk worden bestreden. Daarom dient het mogelijk te blijven dat vervoerders in het kader van internationaal ongeregeld vervoer plaatselijke excursies verzorgen, zij het alleen als deze een logisch voortvloeisel zijn van de betrokken vervoerswijze.

4.10. Om de veiligheid van reizigers en voertuigen te waarborgen, voor eerlijke concurrentieverhoudingen te zorgen en illegale vervoersdiensten te voorkomen, is het belangrijk dat iedereen zich houdt aan de communautaire en nationale regels betreffende het internationaal reizigersvervoer per touringcar en autobus; men denke in dit verband met name aan de rij- en rusttijden en aan de technische controle van de voertuigen. Met het oog hierop is het dan ook een goede zaak dat in het voorstel nieuwe bepalingen inzake controles zijn opgenomen.

4.11. De veiligheid van touringcar-passagiers moet, met name bij internationale ritten over grote afstand, zo goed mogelijk worden gewaarborgd; bovendien is het van groot belang dat de reizigers over alle informatie ter zake kunnen beschikken. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan om hiermee rekening te houden bij het aanpassen van het onderhavige voorstel en bij het uitwerken van toekomstige initiatieven op het gebied van internationaal reizigersvervoer.

5. Wijzigingsvoorstellen

Tekst van het Commissievoorstel Tekst voorgesteld door het Comité

>RUIMTE VOOR DE TABEL> >RUIMTE VOOR DE TABEL>

Brussel, 27 november 1996.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité

T. JENKINS

() PB nr. L 74 van 20. 3. 1992, blz. 1; PB nr. C 356 van 31. 12. 1987, blz. 62.