Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Wereldvoedselcongres te Rome (13 t/m 17. 11. 1996)"

(96/C 295/16)

Conform het bepaalde in artikel 23, derde alinea, van zijn Reglement van Orde heeft het Economisch en Sociaal Comité op 9 juli 1996 besloten, een advies op te stellen over het "Wereldvoedselcongres te Rome (13 t/m 17. 11. 1996)".

Het Economisch en Sociaal Comité heeft besloten, de heer Kallio als algemeen rapporteur voor dit advies aan te wijzen.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 337e Zitting d.d. 10 en 11 juli 1996 (vergadering van 11 juli 1996) het volgende advies uitgebracht, dat met 95 stemmen voor en geen stemmen tegen, bij 7 onthoudingen, is goedgekeurd.

De beschikbaarheid van voldoende voedsel is voor de toekomst van de mensheid van vitaal belang. De omstandigheden waaronder op aarde voedsel geproduceerd wordt, zijn per streek heel verschillend. Vooral de minst ontwikkelde landen hebben permanente problemen gehad bij de organisatie van hun voedselproduktie.

Aan de andere kant heeft de overproduktie in de geïndustrialiseerde landen een misleidend beeld gegeven van de voedselsituatie in de wereld. Dankzij de landbouwsubsidies konden landen met hoge kosten concurreren op de wereldmarkten. Vooralsnog is er onvoldoende aandacht geweest voor het garanderen van de continuïteit der voedselproduktie. Het landbouwbeleid is te veel gericht geweest op kortetermijnoplossingen. Daarbij is niet voldoende rekening gehouden met de planning van de voedselvoorziening op de lange termijn en met het bepalen van een voedselbeleid op wereldwijde schaal. De landen met de meeste problemen hebben hun toevlucht moeten nemen tot de aangeboden voedselhulp.

De snelle afname van de voedselvoorraden in de wereld heeft ertoe geleid dat het ontwikkelen van een internationaal beleid om de continuïteit van de voedselvoorziening in de wereld te waarborgen, is uitgegroeid tot een kwestie die beslissend is voor het lot van de gehele aarde en de mensheid. De ongecontroleerde groei van de wereldbevolking, gekoppeld aan de milieuproblematiek, heeft de fundamentele vraag opgeworpen, hoe men op de langere termijn de mensheid nog zal kunnen voeden. Het Economisch en Sociaal Comité acht het dan ook uiterst belangrijk dat de problematiek van de continuïteit der voedselvoorziening op de van 13 t/m 17. 11. 1996 in Rome te houden Wereldvoedseltop op het niveau van staatshoofden aan de orde zal komen.

Het Economisch en Sociaal Comité wenst in het kader van de voorbereiding van deze top de aandacht te vestigen op de volgende punten:

1. De internationale gemeenschap dient voldoende garanties te bieden voor handhaving van de capaciteit voor voedselproduktie op aarde uiteraard met inachtneming van de territoriale geschiktheid voor bepaalde produkties.

2. De capaciteit aan landbouwgronden dient met zoveel zorg beheerd te worden dat het produktievermogen ervan gehandhaafd blijft, waarbij rekening wordt gehouden met o.a. erosie, verontreiniging van lucht en water en een beheerst landgebruik.

3. Bij de bepaling van het landbouwbeleid zal geaccepteerd moeten worden dat elk land recht heeft op een toereikend niveau van gewaarborgde voedselvoorziening.

4. Bij het uitstippelen van een landbouwbeleid moet er, zowel op nationale als op internationale schaal, voldoende aandacht zijn voor milieufactoren.

5. In het landbouwbeleid zal ook een eigen sociale verantwoordelijkheid voor de continuïteit der voedselvoorziening onder alle omstandigheden ingebouwd moeten worden.

6. De landbouwproduktie dient overal op de principes van duurzame ontwikkeling gestoeld te zijn, waarbij ook geprofiteerd wordt van de nieuwe genetische en biotechnologie.

7. Oprichten en groei van familiebedrijven moeten worden gestimuleerd, omdat deze produktievorm de grootste bijdrage levert aan de stabiliteit van de produktie, de instandhouding van ruimte en milieu, en een betere spreiding van de bevolking, zodat de toenemende woestijnvorming kan worden bestreden.

8. De internationale overeenkomsten die de voedselproduktie reguleren, en de activiteiten van de betrokken organisaties dienen veel beter op elkaar afgestemd te worden.

9. De regionale en uit de natuurlijke omstandigheden voortvloeiende verschillen in landbouwproduktie moeten bij het opstellen van internationale overeenkomsten als feit geaccepteerd worden.

10. Om de zuiverheid van het voedsel en de veiligheid van de produktie te garanderen, dienen er degelijke internationale beoordelingscriteria en controlesystemen ontwikkeld te worden.

11. De levensvatbaarheid van het platteland dient overal ter wereld gewaarborgd te worden d.m.v. een actief plattelandsbeleid, zodat de plattelandssamenleving dienovereenkomstig wordt geherstructureerd.

12. Landbouwers en andere bij de produktie van voedingsmiddelen betrokken partijen moeten op alle mogelijke wijzen gemotiveerd worden; en de organisaties die hen vertegenwoordigen, dienen voldoende mogelijkheden te hebben om deel te nemen aan de besluitvorming omtrent de continuïteit der voedselvoorziening, ook tijdens de top van Rome.

Brussel, 11 juli 1996.

De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité C. FERRER