[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 4.7.2006

COM(2006) 374 definitief

2004/0055 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT krachtens artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag inzake het

gemeenschappelijk standpunt van de Raad over de vaststelling van een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure

2004/0055 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT krachtens artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag inzake het

gemeenschappelijk standpunt van de Raad over de vaststelling van een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure

1. OVERZICHT VAN DE PROCEDURE

Indiening van het voorstel bij het Europees Parlement en de Raad (document COM(2004) 173 definitief – 2004/0055 (COD)): | 19.03.2004. |

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité: | 09.02.2005. |

Advies van het Europees Parlement in eerste lezing: | 13.12.2005. |

Indiening van het gewijzigd voorstel: | 08.02.2006. |

Vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt: | 30.06.2006 |

2. DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

Een snelle invordering van schulden waarvan de gegrondheid niet ter discussie staat, is van het grootste belang voor het bedrijfsleven in de Europese Unie en voor de goede werking van de interne markt. Een rechtskader dat schuldeisers geen toegang verschaft tot een snelle afwikkeling van niet-betwiste schuldvorderingen kan malafide schuldenaren een zekere straffeloosheid verzekeren en derhalve aanzetten tot het opzettelijk achterwege laten van betalingen tot hun eigen voordeel. Betalingsachterstanden zijn een belangrijke oorzaak van insolventie die het voortbestaan van bedrijven, vooral kleine en middelgrote bedrijven, in gevaar brengt en tot een groot banenverlies leidt.

De noodzaak zelfs voor de invordering van niet-betwiste schulden langdurige, lastige en dure gerechtelijke procedures in te stellen kan alleen maar tot een verergering van deze schadelijke economische gevolgen leiden. Deze situatie vormt een veelzijdige uitdaging voor de gerechtelijke systemen van de lidstaten. Het is heel belangrijk geworden dat er in een zo vroeg mogelijk stadium van de procedure een onderscheid wordt gemaakt tussen de werkelijk betwiste zaken en de zaken waarin er geen sprake is van een echt rechtsgeschil. Dat dit onderscheid wordt gemaakt, is een noodzakelijke, zij het niet voldoende voorwaarde om doeltreffend gebruik te maken van de beperkte middelen waarover de rechtbanken beschikken. Het stelt de rechtbanken in staat zich te concentreren op geschillen waarover er rechtsstrijd is en deze binnen een redelijke termijn te beslechten. Dit is echter alleen haalbaar indien er een snelle en efficiënte procedure voor niet-betwiste schuldvorderingen beschikbaar is.

De doelstelling van dit voorstel is de invoering van een eenvormig, snel en efficiënt mechanisme voor de invordering van niet-betwiste geldvorderingen binnen de Europese Unie.

3. OPMERKINGEN OVER HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

3.1. Algemene opmerking

Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad is met eenparigheid van stemmen goedgekeurd. Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie, zoals gewijzigd bij het gewijzigd voorstel, blijft grotendeels behouden.

De belangrijkste wijzigingen in het gemeenschappelijk standpunt hebben betrekking op de volgende aspecten:

- in het gemeenschappelijk standpunt wordt de werkingssfeer beperkt tot grensoverschrijdende zaken; onder grensoverschrijdende zaak wordt verstaan: een zaak waarin ten minste een van de partijen haar woonplaats of haar gewone verblijfplaats heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat van het aangezochte gerecht;

- aan de tekst werden verscheidene wijzigingen aangebracht om de elektronische en geautomatiseerde verwerking van het verzoek (zie artikel 7, lid 5 en 6, artikel 8, artikel 16, lid 4 en 5) mogelijk te maken;

- de oorspronkelijke betalingsbevelprocedure in twee stappen werd vervangen door een procedure in een stap. Toch werden in de tekst aanvullende procedurele waarborgen ingevoegd ter bescherming van de rechten van de partijen in de procedures (zie in het bijzonder de artikelen 8, 10, 11 en 12). Bijgevolg zal het gerecht na ontvangst van een verzoek aan de hand van het verzoekformulier onderzoeken of de ontvankelijkheidscriteria zijn vervuld en of de vordering gegrond lijkt. Op grond van dat onderzoek wijst het gerecht het verzoek af of vaardigt het een Europees betalingsbevel uit.

- anders dan het oorspronkelijke voorstel, voorziet de verordening nu in de mogelijkheid om een Europees betalingsbevel uit te vaardigen voor een deel van het verzoek ingeval de verzoeker daarmee akkoord gaat.

- in de verordening werden de termijnen voor de verschillende procedurele fases verduidelijkt. Om de consistentie te verzekeren wordt in de verordening gebruik gemaakt van een uniforme termijn van 30 dagen voor het uitvaardigen van het Europees betalingsbevel en voor het aantekenen van verzet.

- anders dan in het oorspronkelijke voorstel, bevat de verordening nu bepalingen over de handhaving (zie de artikelen 21, 22 en 23). De afschaffing van het exequatur is in de tekst van de verordening zelf opgenomen, samen met de minimumnormen die reeds zijn opgenomen in Verordening (EG) nr. 805/2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen.

- het gemeenschappelijk standpunt bevat een gedetailleerde evaluatieclausule.

Andere wijzigingen zijn eerder formeel van aard en zijn aangebracht om de tekst leesbaarder te maken.

De Commissie kan instemmen met het gemeenschappelijk standpunt, dat weliswaar een aantal specifieke aspecten van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie, zoals dat werd gewijzigd na het advies van het Parlement, wijzigt, maar niet tornt aan de doelstelling de beslechting van een geschil met betrekking tot niet-betwiste geldvorderingen te vereenvoudigen, te versnellen en goedkoper te maken.

3.2. De amendementen van het Europees Parlement

Alle amendementen van het Parlement werden in het gewijzigd voorstel van de Commissie en in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen. In bepaalde gevallen toonden de besprekingen in de Raad en de revisie van de tekst door juridische/taalexperten echter aan dat een aantal technische verduidelijkingen nodig waren. De overwegingen en de standaardformulieren werden aangepast en bijgewerkt om ze in overeenstemming te brengen met de tekst van de verordening.

Wat artikel 3, lid 1, betreft, lopen het gewijzigd voorstel en het gemeenschappelijk standpunt uiteen:

- Artikel 3, lid 1, van het gewijzigd voorstel: “In deze verordening wordt onder grensoverschrijdende zaak verstaan: een zaak waarin ten minste een van de partijen haar woonplaats of haar gewone verblijfplaats heeft in een andere staat dan de lidstaat van het aangezochte gerecht.”

- Artikel 3, lid 1, van het gemeenschappelijk standpunt. “In deze verordening wordt onder grensoverschrijdende zaak verstaan: een zaak waarin ten minste een van de partijen haar woonplaats of haar gewone verblijfplaats heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat van het aangezochte gerecht.”

De Commissie betreurt nog steeds de beperking tot de gevallen waarin beide partijen hun woonplaats hebben in een lidstaat en heeft een verklaring in die zin vastgesteld.

Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad werd in overleg met het Europees Parlement opgesteld teneinde in eerste lezing overeenstemming te bereiken. Daarom zou het Europees Parlement geen wijzigingen van het gemeenschappelijk standpunt mogen verlangen.

4. CONCLUSIE

De Commissie aanvaardt het gemeenschappelijk standpunt omdat het alle kernpunten bevat van het oorspronkelijke voorstel en van de amendementen van het Europees Parlement zoals die zijn overgenomen in het gewijzigd voorstel.

5. VERKLARING VAN DE COMMISSIE

De Commissie heeft bij de vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt de volgende verklaring afgelegd:

_____________

VERKLARING VAN DE COMMISSIE

De Commissie verklaart dat de definitie van het begrip "grensoverschrijdende zaak" in de context van deze verordening geen uitlegging is van de verplichting van artikel 65 van het Verdrag om het optreden van de Gemeenschap te beperken tot aangelegenheden met grensoverschrijdende gevolgen, maar slechts een van de mogelijkheden om de werkingssfeer van deze verordening in de context van artikel 65 te beperken.

Het is niet nodig om de werkingssfeer te beperken door te verwijzen naar een algemene definitie van "grensoverschrijdend" in de instrumenten betreffende internationaal privaatrecht.

De noodzaak of het belang om gebruik te maken van een algemene definitie van "grensoverschrijdend" in andere instrumenten die geen verband houden met het internationaal privaatrecht, zoals het voorstel voor een richtlijn over bemiddeling waarvan de aard verschilt van die van deze verordening, moet van geval tot geval nauwkeurig worden onderzocht, waarbij rekening wordt gehouden met de doelstellingen van elk instrument.