NL Publicatieblad van de Europese Unie C 212/6

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2012/C 212/05

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„AIL FUMÉ D'ARLEUX”

EG-nummer: FR-PGI-0005-0820-02.08.2010

BGA ( X ) BOB ( )

1. Naam:

„Ail fumé d'Arleux”

2. Lidstaat:

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie:

Categorie 1.6: Groenten en fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt.

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

„Ail fumé d'Arleux” (gerookte knoflook van Arleux) is knoflook met een lange houdbaarheid die het product dankt aan een traditionele methode waarbij de knoflook wordt gevlochten en met turf en/of bruinkool en/of stro en/of zaagsel wordt gerookt, een methode waarbij heel wat menselijke knowhow komt kijken.

De „Ail fumé d'Arleux” is roze lenteknoflook (Allium sativum, leliefamilie), van de variëteitengroep II en de soort „Ail du Nord” (knoflook van het noorden), die wordt gerookt. Kenmerkend voor de „Ail du Nord” zijn: een lange rustperiode, middelgrote knoflookbollen, het ontbreken van een bloeistengel, het feit dat de knoflook zich heeft aangepast aan het klimaat en aan de historische context van de regio Nord-Pas de Calais. Doordat een bloeistengel ontbreekt en het loof van de knoflook voldoende soepel is om te worden gevlochten, kan het product in een typische vlecht op de markt worden gebracht. De gebruikte variëteiten zijn Ail du Nord, Gayant en Arno. Nieuwe variëteiten zijn toegestaan op voorwaarde dat zij voldoen aan bovengenoemde criteria. Na iedere aanpassing van de lijst van variëteiten wordt de nieuwe lijst ter beschikking gesteld van de producenten, het controleorgaan en de voor de controle bevoegde autoriteiten. Wanneer hij wordt geoogst is de knoflookbol middelgroot (een groottesortering die varieert van 40 tot 80 mm naargelang van het aantal bollen in de vlecht) en wit van kleur terwijl de buitenste rokken van de bolknoppen donkerroze zijn.

De „Ail fumé d'Arleux” wordt van oudsher aangeboden in vlechten met 10 tot 90 en zelfs 120 bollen. Een vlecht met 3 knoflookbollen behoort ook tot de mogelijkheden. Het drogen van de knoflookbollen zonder dat het loof wordt verwijderd — op het veld of in een loods (door middel van droogblazen) — maakt het vlechten van de knoflook mogelijk. De knoflook wordt, zoals een haarvlecht, met de hand gevlochten.

De knoflook wordt na het vlechten in een rookkamer gerookt, een proces dat minstens 7 dagen in beslag neemt. Na het roken, neemt de knoflook verschillende kleuren aan, afhankelijk van de voor het roken gebruikte brandstof. De kleuren variëren van licht bruinrood tot donkerbruin. De vlechten worden eventueel verpakt in een net met het oog op de verkoop.

De „Ail fumé d'Arleux” heeft de volgende kenmerken:

— aangename rookgeur

— homogene kleur van de gehele vlecht; de intensiteit wordt gevalideerd conform een vastgesteld kleurenreferentiesysteem.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

Niet van toepassing

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

Niet van toepassing

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

Alle stadia van de productie: de teelt, het vlechten, het roken en de verpakking moeten plaatsvinden in het afgebakende productiegebied.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz.:

Na het roken kan de knoflook in netten worden verpakt. De verpakking moet plaatsvinden in het afgebakende productiegebied om het product zo weinig mogelijk te manipuleren. De „Ail fumé d'Arleux” is een broos product (door het roken worden de buitenste rokken en de stengels fragieler en breekbaarder) en manipulatie en vervoer moeten dus worden beperkt. Het verpakken van de knoflook in het afgebakende productiegebied zorgt ervoor dat de fysische integriteit van het product en van de vlechten niet wordt geschonden.

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

Behalve de bij wet voorziene gegevens, moeten op ieder etiket de volgende gegevens worden vermeld:

— de naam van de BGA;

— het nummer van de partij met het oog op de traceerbaarheid van het product;

— het BGA-logo van de Europese Unie en/of de vermelding „Indication Géographique Protégée”.

4. Beknopte omschrijving van de afbakening van het geografische gebied:

De grenzen van het geografische productiegebied vallen samen met die van de gronden waarop de knoflook wordt geteeld in wat vanouds het bekken van Arleux is; dat de gronden zich daar bevinden wordt verklaard door het klimaat en de bodemgesteldheid en doordat er veen aanwezig is.

Het geografische gebied omvat 65 gemeenten: 35 in het departement Nord en 27 in het departement Pas de Calais.

Departement Nord

Arleux, Aubencheul au Bac, Aubigny au Bac, Bruille lez Marchiennes, Brunemont, Bugnicourt, Cantin, Courchelettes, Cuincy, Dechy, Ecaillon, Erchin, Esquerchin, Estrées, Fechain, Ferin, Flers en Escrebieux, Fressain, Fressies, Goeulzin, Guesnain, Hamel, Haynecourt, Hem Lenglet, Lambres lez Douai, Lauwin Planque, Lecluse, Lewarde, Loffre, Marcq en Ostrevant, Marquette en Ostrevant, Masny, Monchecourt, Roucourt, Villers au tertre.

Departement Pas-de-Calais

Baralle, Bellonne, Brebières, Buissy, Cagnicourt, Corbehem, Dury, Ecourt Saint Quentin, Epinoy, Gouy sous Bellonne, Hendecourt les Cagnicourt, Marquion, Noyelles sous Bellonne, Oisy le Verger, Palluel, Quiery La Motte, Recourt, Riencourt les Cagnicourt, Rumaucourt, Sailly en Ostrevent, Sains les Marquion, Sauchy Cauchy, Sauchy Lestrée, Saudemont, Tortequesne, Villers les Cagnicourt, Vitry en Artois.

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied:

De bodem

Verschillende moedergesteenten liggen aan de oorsprong van de meest representatieve gronden in de regio Cambrésis. Er zijn lössleemgronden, kleigronden uit het tertiair en in mindere mate zanderige gronden die voortkomen uit tertiaire formaties, krijtgronden en aanslibbingsgronden voortkomend uit rivieren.

De „Ail fumé d'Arleux” wordt geteeld in het afgebakende geografische gebied op percelen die gekenmerkt worden door lemige bodems tot lemig/kleiige bodems met maximaal 30 % klei.

Klimaat

Het productiegebied kan bogen op een gematigd klimaat, met jaar na jaar vrij homogene temperaturen. De minimumtemperaturen zijn gematigd (het aantal dagen met temperaturen onder 0 is gering) en de maximumtemperaturen zijn zelden hoger dan 30 °C. Ook de dag/nacht-schommelingen zijn beperkt.

De neerslag is gelijkmatig verdeeld over het jaar en bedraagt op jaarbasis in totaal zowat 650 mm (het gemiddelde van de laatste 30 jaar).

De aanwezigheid van veen

Arleux bevindt zich in een vallei die omgeven is door weiden, rivieren en moerassen.

De vallei van de Sensée (rivier) „trekt een lang groen spoor” tussen twee kale plateaus, dat van Douaisis (de streek rond Douai/Dowaai) en dat van Cambrésis (de streek rond Cambrai/Kamerijk).

De Sensée ontvangt het water van bijrivieren, waaronder de Agache en de Hirondelle, loopt via moerassen en meertjes en mondt uiteindelijk uit in het Canal du Nord.

De moerassen van de vallei van de Sensée bestrijken haast 800 hectare en worden gekenmerkt door aanslibbingsgronden en veengronden.

De destijds talrijke molens en sluizen in de vallei hebben eraan bijgedragen dat het waterpeil in de moerassen werd gehandhaafd terwijl het steken van de turf, die als brandstof werd gebruikt totdat op grote schaal kolen werden gedolven, tot het ontstaan van de meertjes heeft geleid.

5.2. Specificiteit van het product:

Dat de knoflook als een specifiek product wordt ervaren, is te danken aan een typische knowhow — namelijk het roken — maar ook aan de kwaliteit van het product die zowel het resultaat is van dat roken als van het feit dat de knoflook in een typische vlecht wordt aangeboden; de specificiteit is ook gebaseerd op de faam die de knoflook van oudsher geniet en die nog steeds voortduurt.

Een typische knowhow: het roken

Voor het traditionele rookproces wordt gebruik gemaakt van een mengsel van turf, zaagsel en strohalmen. Heden ten dage bevat dit mengsel ook bruinkool omdat turf niet meer echt wordt geëxploiteerd en beide stoffen bij het verbranden dezelfde kenmerken vertonen. Dat de knoflookteelt in het bekken van Arleux tot ontwikkeling kwam, is te danken aan de beschikbaarheid van turf en aan de rooktechniek. Dat verklaart dat in Arleux de knoflook van oudsher wordt gerookt.

Een zekere kwaliteit

Het roken van de „Ail fumé d'Arleux” verleent de hele knoflookvlecht een homogene kleur die varieert van licht bruinrood tot donkerbruin, en een aangename rookgeur. Dankzij het rookproces is de knoflook ook langer houdbaar. Doordat gebruik wordt gemaakt van knoflookvariëteiten van de soort „Ail du Nord” en bij deze soort de bloeistengel ontbreekt, kan de knoflook in de vorm van een vlecht worden aangeboden. De vlecht vond aanvankelijk ingang omdat de knoflook hierdoor in de rookkamer kon worden opgehangen en de knoflook in deze aanbiedingsvorm gemakkelijker op de markt kon worden gebracht. Nu wordt de vlecht op prijs gesteld omdat zij praktisch is en esthetisch oogt.

Een niet tanende faam

In 1804 dook de knoflookteelt voor het eerst op in de statistieken van het departement. In de loop van de XIXe eeuw sleepte de knoflook herhaaldelijk prijzen in de wacht bij wedstrijden en op landbouwbeurzen. In de XXe eeuw werd de teelt uitgebreid en maakten de landbouwers reclame voor de knoflook door huis-aan-huisverkoop. De faam van de „Ail fumé d'Arleux” breidde zich hierdoor uit tot voorbij de grenzen van het productiegebied.

Momenteel is de knoflookbeurs van Arleux het belangrijkste evenement voor de promotie van het product. Deze beurs werd voor het eerst georganiseerd in 1962 en de laatste edities konden rekenen op een steeds groter aantal bezoekers en hebben ertoe bijgedragen dat het product in de pers en bij het bezoekende publiek bekendheid verwierf.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

De regio kan bogen op een bodemgesteldheid en een klimaat die gunstig zijn voor de knoflookteelt (luchtige, weinig humushoudende gronden die gemakkelijk drogen en vlug opwarmen en weinig kiezelachtig zijn en een gematigd klimaat met weinig temperatuurschommelingen en met gelijkmatig over het jaar verspreide neerslag) maar het is de beschikbaarheid van turf die aan de basis lag van het feit dat de knoflook werd gerookt.

De turf werd gestoken voor verwarmingsdoeleinden maar werd al snel aangewend om de knoflook te roken. Door het klimaat droogt de knoflook immers onvoldoende. Dankzij het rookproces droogt de knoflook beter en kan hij tevens worden verduurzaamd want het roken gaat schimmelvorming tegen. Het rookproces verleent de knoflook ook zijn karakteristieke rode kleur en zijn typische geur. De knoflooktelers maken voor het rookproces ook gebruik van andere brandstoffen, die eveneens sterk met de regio worden geassocieerd.

Het vlechten van de knoflook heeft ten doel het ophangen van het product in de rookkamer te vergemakkelijken. Beide behandelingen houden nauw verband met elkaar en vormen samen de knowhow die met de „Ail fumé d'Arleux” geassocieerd wordt. De introductie van trekpaarden (moerassig, onvast terrein) en in sterkere mate nog de mechanisering waren er de oorzaak van dat geen knoflook meer kon worden geteeld in de moerassige gebieden. Zodoende werd overgeschakeld op gronden die verder verwijderd waren van het veen.

Strohalmen worden verzameld wanneer het graan met oude dorsmachines wordt gedorst. Maar die machines zijn steeds zeldzamer en worden ingezet voor het dorsen van kleine oppervlakten. Vandaag de dag kunnen slechts weinig landbouwbedrijven nog strohalmen aan de knoflooktelers leveren omdat de strohalmen met de moderne machines tijdens het maaien op het veld terechtkomen. In de regio rond Béthune bevinden zich nog talrijke traditionele landbouwbedrijven. Deze produceren stro voor de „Haras Nationaux” (staatsstoeterijen) of voor de grote renstallen in de Parijse regio (Vincennes, Chantilly) die stro wensen voor hun paarden dat aan specifieke eisen voldoet. De telers bevoorraden zich met zaagsel in de regio. Het bos in de regio Nord-Pas de Calais bestaat hoofdzakelijk uit loofbomen (93 %); eiken, beuken en essen zijn goed vertegenwoordigd. Dat zijn nu net de soorten die zeer geschikt zijn voor het roken van de knoflook.

De telers van de „Ail fumé d'Arleux” zijn erin geslaagd, enerzijds door de knoflook te vlechten en anderzijds door het product op specifieke wijze te roken (aanvankelijk met turf, maar recentelijk met een combinatie van verschillende brandstoffen), om het product een onbetwiste reputatie te bezorgen zoals heden ten dage door het succes van de knoflookbeurs nog wordt aangetoond.

Verwijzing naar de bekendmaking in het productdossier:

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1857/2006)

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCIGPAilfumedArleux06122011.pdf

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.