GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 10/94 door de Raad vastgesteld op 4 maart 1994 met het oog op de aanneming van Richtlijn 94/. . ./EG van het Europees Parlement en de Raad van . . . betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen (94/C 137/05)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),

Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag,

1. Overwegende dat de verschillen tussen de nationale wetgevingen met betrekking tot overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen kunnen leiden tot belemmering van de goede werking van de interne markt, tot concurrentievervalsing en tot opdeling van de nationale markten;

2. Overwegende dat de doelstelling van deze richtlijn erin bestaat op dit terrein een minimale basis van gemeenschappelijke regels te creëren die het mogelijk maakt de goede werking van de interne markt en zodoende de bescherming van de verkrijgers te garanderen; dat het voldoende is dat deze regels alleen betrekking hebben op bepaalde aspecten van de contractuele transacties, namelijk de informatie over de wezenlijke bestanddelen van de overeenkomst, de wijze waarop deze informatie wordt meegedeeld en de procedure en wijze van verbreking en terugtreding; dat het passende instrument om deze doelstelling te bereiken een richtlijn is; dat deze richtlijn bijgevolg strookt met het subsidiariteitsbeginsel;

3. Overwegende dat het juridische karakter van de rechten waarop de in deze richtlijn bedoelde overeenkomsten betrekking hebben sterk verschilt per Lid-Staat; dat deze diversiteit derhalve in een voldoende ruime definitie van die overeenkomsten moet worden gevat, zonder dat zulks een communautaire harmonisatie van dat juridische karakter impliceert;

4. Overwegende dat deze richtlijn noch de mate waarin in de Lid-Staten overeenkomsten inzake deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen kunnen worden gesloten noch de rechtsgrond van die overeenkomsten beoogt te regelen;

5. Overwegende dat overeenkomsten betreffende de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen in de praktijk verschillen van huurovereenkomsten; dat dit verschil onder meer tot uitdrukking komt in de betalingswijze;

6. Overwegende dat op de markt hotels, hotelresidenties of andere soortgelijke residentiële toeristische structuren betrokken zijn bij contractuele transacties van het type waarvoor deze richtlijn diende te worden opgesteld;

7. Overwegende dat misleidende of onvolledige gegevens in de informatie die over de verkoop van rechten van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen wordt verstrekt, dienen te worden vermeden; dat deze informatie dient te worden aangevuld met een document waarover iedereen die daarom vraagt, moet kunnen beschikken; dat de in dit document opgenomen inlichtingen deel moeten uitmaken van de overeenkomst inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen;

8. Overwegende dat, om de verkrijger een hoog beschermingsniveau te bieden en gezien de bijzondere kenmerken van systemen voor deeltijds gebruik van onroerende goederen, de overeenkomst voor de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen ten minste bepaalde elementen moet bevatten;

9. Overwegende dat het, ten einde op dit gebied tot een doeltreffende bescherming van de verkrijgers te komen, dienstig is de minimumverplichtingen vast te leggen waaraan de vervreemders zich jegens de verkrijgers dienen te houden;

10. Overwegende dat de overeenkomst voor de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen dient te worden gesteld in een van de officiële talen van de Gemeenschap, namelijk ofwel in de taal of een van de talen van de Lid-Staat waar de verkrijger woont ofwel in de taal of een van de talen van de Lid-Staat waarvan hij onderdaan is; dat de Lid-Staat waar de verkrijger woont evenwel kan bepalen dat de overeenkomst gesteld dient te worden in de taal of talen van dat land welke de officiële taal of talen van de Gemeenschap is of zijn; dat, met het oog op de formaliteiten welke vervuld moeten worden in de Lid-Staat waarin het goed gelegen is, dient te worden voorzien in een eensluidende vertaling van de overeenkomst;

11. Overwegende dat, ten einde de verkrijger in staat te stellen zich een beter beeld te vormen van de rechten en de verplichtingen die aan de overeenkomst zijn verbonden, hem een bedenktijd moet worden toegestaan waarbinnen hij uit de overeenkomst kan terugtreden, aangezien het onroerend goed dikwijls in een ander land is gelegen dan dat waar de verkrijger woont en aan een andere wetgeving dan de zijne onderworpen is;

12. Overwegende dat, indien de vervreemder verlangt dat vóór de afloop van de termijn waarbinnen de verkrijger uit de overeenkomst kan terugtreden voorschotten worden betaald, dit de bescherming van de verkrijger kan verminderen; dat de betaling van voorschotten vóór de afloop van bovengenoemde termijn derhalve moet worden verboden;

13. Overwegende dat bepaald moet worden dat bij verbreking van of terugtreding uit een overeenkomst voor de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen waarvan de prijs geheel of gedeeltelijk gedekt is door een lening die aan de verkrijger verstrekt is door de vervreemder of door een derde partij op grond van een overeenkomst tussen de derde en de vervreemder, ook de leningovereenkomst zonder boete wordt verbroken;

14. Overwegende dat het gevaar bestaat dat de consument in bepaalde gevallen de hem krachtens deze richtlijn toegekende bescherming onthouden wordt doordat het recht van een derde land als voor de overeenkomst geldend recht wordt vastgesteld; dat derhalve bepalingen moeten worden vastgesteld om dit gevaar te weren;

15. Overwegende dat het de taak van de Lid-Staten is maatregelen vast te stellen om te verzekeren dat de vervreemder zijn verplichtingen nakomt,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Deze richtlijn strekt tot onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten die direct of indirect te maken hebben met het verkrijgen van een recht op deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen.

Deze richtlijn heeft alleen betrekking op de volgende aspecten van de bepalingen inzake contractuele transacties:

- de informatie over de wezenlijke bestanddelen van de overeenkomst en de wijze waarop deze informatie wordt meegedeeld;

- de procedure voor en de wijze van verbreking en terugtreding.

De Lid-Staten blijven met inachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag bevoegd ten aanzien van de andere aspecten, waaronder de bepaling van het juridische karakter van de rechten waarop de in deze richtlijn bedoelde overeenkomsten betrekking hebben.

Artikel 2

In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:

- "overeenkomst die direct of indirect te maken heeft met de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen", hierna te noemen "overeenkomst": elke overeenkomst of groep overeenkomsten met een looptijd van ten minste drie jaar, waarbij, direct of indirect, tegen een bepaalde totaalprijs een zakelijk recht of enig ander recht op het gebruik van een of meer onroerende goederen gedurende een bepaalde of bepaalbare periode per jaar van minstens één week ontstaat, wordt overgedragen of het voorwerp uitmaakt van een verbintenis tot overdracht;

- "onroerend goed": elk voor bewoning bestemd gebouw of deel ervan waarop het in de overeenkomst bedoelde recht betrekking heeft;

- "vervreemder": iedere natuurlijke of rechtspersoon, die, bij een onder deze richtlijn vallende transactie en in het kader van zijn beroepsuitoefening, het in de overeenkomst bedoelde recht doet ontstaan of overdraagt dan wel zich ertoe verbindt dit over te dragen;

- "verkrijger": iedere natuurlijke persoon die, bij een onder deze richtlijn vallende transactie, handelt voor doeleinden welke geacht kunnen worden niet binnen het kader van zijn beroepsuitoefening te liggen, en aan wie het in de overeenkomst bedoelde recht wordt overgedragen of voor wie het in de overeenkomst bedoelde recht in het leven wordt geroepen.

Artikel 3

1. De Lid-Staten nemen in hun wetgeving maatregelen op waarbij de vervreemder wordt verplicht om aan een ieder die informatie wenst over het onroerend goed of de onroerende goederen, een document te overhandigen, dat, naast een algemene beschrijving van dit goed of deze goederen, ten minste beknopte en exacte informatie bevat over de in de bijlage onder a) tot en met g), i) en l), genoemde aspecten alsmede gegevens over de wijze waarop nadere inlichtingen kunnen worden verkregen.

2. De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving dat alle in lid 1 bedoelde informatie een integrerend deel uitmaakt van de overeenkomst.

Behoudens een uitdrukkelijk akkoord tussen de partijen mogen wijzigingen in de informatie vervat in het in lid 1 bedoelde document alleen voortvloeien uit omstandigheden buiten de wil van de vervreemder.

De wijzigingen in deze informatie moeten vóór de sluiting van de overeenkomst aan de verkrijger worden meegedeeld. Deze wijzigingen moeten uitdrukkelijk in de overeenkomst worden vermeld.

3. In iedere reclame voor het betrokken onroerend goed moet worden meegedeeld dat het in lid 1 bedoelde document verkrijgbaar is en waar het verkrijgbaar is.

Artikel 4

De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving:

- dat de overeenkomst, die schriftelijk moet zijn, ten minste de in de bijlage genoemde gegevens moet bevatten;

- dat de overeenkomst en het in artikel 3, lid 1, bedoelde document moeten worden gesteld in een van de officiële talen van de Gemeenschap, die, ter keuze van de verkrijger, de taal of een van de talen is van de Lid-Staat waar hij woont, of de taal of een van de talen van de Lid-Staat waarvan hij onderdaan is. De Lid-Staat waar de verkrijger woont kan echter bepalen dat de overeenkomst in elk geval ten minste moet worden gesteld in de taal of talen van dat land welke de officiële taal of talen van de Gemeenschap is of zijn; en

- dat de verkoper ervoor moet zorgen dat de verkrijger een eensluidende vertaling van de overeenkomst ontvangt in een van de officiële talen van de Gemeenschap, die de taal (of een van de talen) is van de Lid-Staat waar het onroerend goed gelegen is.

Artikel 5

De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving het volgende:

1. Naast de mogelijkheden waarover de verkrijger beschikt uit hoofde van de nationale wetgevingen inzake de ongeldigheid van overeenkomsten, heeft hij het recht om:

- indien de overeenkomst de in de bijlage, onder a), b), h), i), k) en l), genoemde gegevens bevat, binnen tien kalenderdagen na de ondertekening van de overeenkomst door beide partijen of na de ondertekening door beide partijen van een bindende voorlopige overeenkomst, zonder opgave van redenen uit de overeenkomst terug te treden. Wanneer de tiende dag een algemeen erkende feestdag is, wordt deze termijn verlengd tot de eerstvolgende werkdag;

- indien de overeenkomst de in de bijlage, onder a), b), h), i), k) en l), genoemde gegevens niet bevat op het moment van de ondertekening van de overeenkomst door beide partijen of van de ondertekening door beide partijen van een bindende voorlopige overeenkomst, de overeenkomst binnen drie maanden daarna te verbreken. Indien de bedoelde gegevens binnen deze drie maanden worden verstrekt, beschikt de verkrijger vanaf dat moment over de in het eerste streepje bedoelde terugtredingstermijn;

- indien hij bij het verstrijken van de in het tweede streepje bedoelde termijn van drie maanden geen gebruik heeft gemaakt van het verbrekingsrecht en indien de overeenkomst niet de in de bijlage, onder a), b), h), i), k) en l), genoemde gegevens bevat, vanaf de dag volgend op die waarop deze termijn verstrijkt, de in het eerste streepje bedoelde terugtredingstermijn te benutten.

2. Indien de verkrijger de in punt 1 bedoelde rechten wil uitoefenen, stelt hij de persoon wiens naam en adres daartoe conform punt l) van de bijlage in de overeenkomst vermeld zijn, hiervan vóór het einde van de termijn in kennis, op naar het nationale recht voor bewijs vatbare wijze.

3. Indien de verkrijger het in punt 1, eerste streepje, bedoelde recht uitoefent, behoeft hij, in voorkomend geval, alleen de kosten te vergoeden die overeenkomstig het nationale recht moeten worden gemaakt bij het aangaan van respectievelijk het terugtreden uit de overeenkomst en die verbonden zijn aan handelingen die noodzakelijkerwijs moeten worden verricht vóór het einde van de in punt 1, eerste streepje, bedoelde termijn. Deze kosten moeten uitdrukkelijk in de overeenkomst worden vermeld.

4. Indien de verkrijger het in punt 1, tweede streepje, bedoelde recht uitoefent, behoeft hij geen enkele vergoeding te betalen.

Artikel 6

De Lid-Staten voorzien in hun wetgeving in maatregelen die verbieden dat vóór het einde van de terugtredingstermijn door de verkrijger voorschotten worden betaald.

Artikel 7

De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving dat:

- indien de prijs geheel of gedeeltelijk gedekt is door een door de vervreemder verstrekte lening, of

- indien de prijs geheel of gedeeltelijk gedekt is door een lening die aan de verkrijger verstrekt is door een derde partij op grond van een overeenkomst tussen de derde en de vervreemder,

de leningovereenkomst zonder boete wordt verbroken ingeval de verkrijger overeenkomstig artikel 5 gebruik maakt van zijn recht om de overeenkomst te verbreken of daaruit terug te treden.

De Lid-Staten bepalen op welke wijze de leningovereenkomst moet worden verbroken.

Artikel 8

De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving dat ieder beding waarbij de verkrijger afstand doet van de hem krachtens deze richtlijn verleende rechten of waarbij de vervreemder ontheven wordt van de uit deze richtlijn voortvloeiende verantwoordelijkheden, onder de in het nationale recht geldende voorwaarden de verkrijger niet bindt.

Artikel 9

De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat, ongeacht het toepasselijke recht, de verkrijger niet de hem krachtens deze richtlijn toegekende bescherming onthouden wordt indien het onroerend goed op het grondgebied van een Lid-Staat is gelegen.

Artikel 10

De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving welke gevolgen niet-nakoming van deze richtlijn heeft.

Artikel 11

Deze richtlijn belet de Lid-Staten niet voorschriften vast te stellen of te handhaven waarin de verkrijger op het door deze richtlijn bestreken gebied een verderreikende bescherming wordt geboden, zulks onverminderd hun uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen.

Artikel 12

De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk drie jaar na de bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 13

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te . . ..

Voor het Europees Parlement

De Voorzitter

Voor de Raad

De Voorzitter

(1) PB nr. C 299 van 5. 11. 1993, blz. 8.

(2) PB nr. C 108 van 19. 4. 1993, blz. 1.

BIJLAGE

Gegevens die ten minste in de in artikel 4 bedoelde overeenkomst moeten worden vermeld

a) De identiteit en het adres van de partijen, met nauwkeurige vermelding van de juridische status van de vervreemder op het moment dat de overeenkomst wordt gesloten, alsmede de identiteit en het adres van de eigenaar.

b) De precieze aard van het in de overeenkomst bedoelde recht en een bepaling waarin de voorwaarden worden aangegeven voor de uitoefening van dat recht op het grondgebied van de Lid-Staat (Lid-Staten) waar het onroerend goed zich bevindt of de onroerende goederen zich bevinden en of aan die voorwaarden voldaan is, dan wel aan welke voorwaarden nog moet worden voldaan indien zulks niet het geval is.

c) Indien het gaat om een bepaald onroerend goed, een gedetailleerde beschrijving van het onroerend goed en de ligging ervan.

d) In geval van een onroerend goed in aanbouw:

1. de mate waarin het onroerend goed voltooid is;

2. een redelijke termijn voor de voltooiing van het onroerend goed;

3. indien het gaat om een bepaald onroerend goed, het nummer van de bouwvergunning, naam en volledig adres van de bevoegde instantie of instanties;

4. de mate waarin de gemeenschappelijke diensten die het goed gebruiksklaar maken, voltooid zijn (aansluiting op gas, electriciteit, water, telefoon);

5. de waarborgen voor de deugdelijke voltooiing van het onroerend goed en, indien het goed niet wordt voltooid, de terugbetaling van alle betaalde bedragen en, in voorkomend geval, de voorwaarden waaronder die waarborgen worden verstrekt.

e) De gemeenschappelijke diensten (verlichting, water, onderhoud, ophalen van huisvuil) die de verkrijger ter beschikking staan of komen te staan en onder welke voorwaarden.

f) De gemeenschappelijke voorzieningen zoals een zwembad, sauna, enz. die de verkrijger in voorkomend geval ter beschikking staan of komen te staan en onder welke voorwaarden.

g) De beginselen volgens welke het onderhoud en de instandhouding van het onroerend goed alsmede de administratie en het beheer zullen worden geregeld.

h) De precieze duur van de periode gedurende welke het in de overeenkomst bedoelde recht kan worden uitgeoefend en, in voorkomend geval, de duur van de vastgestelde regeling; de datum vanaf welke de verkrijger het in de overeenkomst bedoelde recht kan uitoefenen.

i) De prijs die de verkrijger moet betalen voor de uitoefening van het in de overeenkomst bedoelde recht; een raming van het bedrag dat de verkrijger moet betalen voor het gebruik van de gemeenschappelijke voorzieningen en diensten; de grondslag voor de berekening van het bedrag van de kosten die verbonden zijn aan het gebruik van het onroerend goed door de verkrijger, van de wettelijk verplichte bedragen (belastingen, rechten) en de bijkomende administratieve kosten (beheer, onderhoud, instandhouding).

j) Een bepaling dat de verkrijging geen andere kosten, lasten of verplichtingen met zich brengt dan in de overeenkomst worden vermeld.

k) De mededeling dat al dan niet kan worden deelgenomen aan een systeem van ruil en/of wederverkoop van het in de overeenkomst bedoelde recht, alsmede de eventuele kosten indien het systeem van ruil en/of wederverkoop wordt geregeld door de vervreemder of door een door hem in de overeenkomst aangewezen derde.

l) Gegevens over het recht om de overeenkomst te verbreken of eruit terug te treden, vermelding van de persoon aan wie een eventuele verbreking of terugtreding moet worden meegedeeld en van de wijze of wijzen waarop die mededeling kan geschieden; een nauwkeurige opgave van aard en bedrag van de kosten die de verkrijger overeenkomstig artikel 5, punt 3, moet vergoeden indien hij gebruik maakt van zijn terugtredingsrecht; zo nodig gegevens over de wijze waarop de leningovereenkomst die aan de overeenkomst verbonden is, kan worden verbroken in geval van verbreking van of terugtreding uit de overeenkomst.

m) Datum en plaats van de ondertekening van de overeenkomst door elk van de partijen.

TOELICHTING VAN DE RAAD

I. Inleiding

1. Op 2 juli 1992 heeft de Commissie bij de Raad een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad betreffende de bescherming van de koper bij overeenkomsten inzake gebruik van onroerende goederen in timesharing (1).

2. Het Europees Parlement heeft op 26 mei en 14 juli 1993 zijn advies uitgebracht (2).

3. Het Economisch en Sociaal Comité heeft zijn advies uitgebracht op 24 februari 1993 (3).

4. Ingevolge het advies van het Europees Parlement heeft de Commissie op 7 oktober 1993 haar gewijzigde voorstel voorgelegd aan de Raad (4).

II. Gemeenschappelijk standpunt

1. De Raad heeft op 4 maart 1994 met gekwalificeerde meerderheid van stemmen (5) een gemeenschappelijk standpunt vastgesteld op grond van artikel 100 A van het Verdrag.

2. Doel van de richtlijn

Doel van dit voorstel is bij te dragen tot de voltooiing van de interne markt en daarbij, gezien het grensoverschrijdende karakter van deze overeenkomsten en de specifieke verkooptechnieken die in dit verband worden gehanteerd, een betere bescherming te bieden aan de verkrijgers die een overeenkomst wensen te sluiten die direct of indirect betrekking heeft op de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen.

Met het oog hierop bevat dit voorstel hoofdzakelijk bepalingen betreffende:

- de voorafgaande informatie van de verkrijger over de wezenlijke bestanddelen van de overeenkomst;

- de procedures voor verbreking en terugtreding;

- het verbod op voorschotten.

3. Algemene opmerkingen

Bij het opstellen van het gemeenschappelijk standpunt heeft de Raad bepalingen opgenomen die een hoog beschermingsniveau van de verkrijgers waarborgen, en is daarin op bepaalde punten (voorafgaande informatie, voorschotten) verder gegaan dan het Europees Parlement. Daarbij werd beoogd de discrepanties tussen de nationale wetgevingen ter zake te verminderen, zonder evenwel te raken aan fundamentele onderdelen van de nationale rechtsstelsels, met name die welke vallen onder het recht inzake onroerend goed. De Raad heeft zodoende getracht het subsidiariteitsbeginsel in acht te nemen en dit zoveel mogelijk te laten rijmen met de beoogde harmonisatie.

Deze beleidslijnen vinden hun beslag in de overwegingen nr. 1 en nr. 2.

Op grond van bovenstaande beleidslijnen heeft de Raad de amendementen van het Europees Parlement die in het gewijzigde voorstel van de Commissie zijn verwerkt letterlijk, qua strekking dan wel gedeeltelijk, kunnen opnemen in zijn gemeenschappelijk standpunt.

4. Specifieke opmerkingen

(Onderstaande referenties verwijzen, behalve indien anders is vermeld, naar de tekst van het gemeenschappelijk standpunt.)

4.1. Door de Raad ingediende wijzigingen op het gewijzigde voorstel van de Commissie, die door de Commissie zijn aanvaard

i) Artikel 1

Voor zover artikel 1 van het gewijzigde voorstel ruimer is geformuleerd dan hetgeen de verschillende bepalingen van de richtlijn daadwerkelijk omvatten, heeft de Raad zich genoodzaakt gezien de tekst van dit artikel te beperken tot die bepalingen en duidelijk aan te geven dat de aspecten van de contractuele transacties die buiten het bereik van die bepalingen vallen, tot de bevoegdheid van de Lid-Staten behoren.

Een en ander vindt zijn beslag in de overwegingen nr. 2 (tweede zin), nr. 3 (tweede zin) en nr. 4.

ii) Artikel 2 (en overwegingen nr. 5 en nr. 6)

Er zijn enkele wijzigingen aangebracht in alle definities in dit artikel, waarmee beoogd wordt optimaal rekening te houden met de uiteenlopende rechten die in de verschillende overeenkomsten kunnen worden aangeboden, of het nu gaat om het in de overeenkomst bedoelde recht zelf, om de vraag of het recht al dan niet bestond voordat de overeenkomst werd gesloten, of om de vraag of de overeenkomst direct (b.v. timesharing) dan wel indirect (b.v. Happimag-systeem) recht geeft op gebruik.

Daarnaast is het noodzakelijk gebleken om een minimale gebruiksduur van één week vast te leggen, waarmee wordt teruggegaan naar het oorspronkelijke Commissievoorstel.

Gezien de uiteenlopende juridische status van de vervreemders leek het verstandig om voor te schrijven dat deze vermeld wordt in de overeenkomst (zie de bijlage, onder a)), in plaats van zich te wagen aan een opsomming onder het derde streepje.

iii) Artikel 3 van het gewijzigde voorstel

Gezien de zeer geringe bescherming die geboden wordt door de "verzekering" die de vervreemder op grond van dit artikel zou moeten bieden, en overeenkomstig de algemene lijn die de Raad gevolgd heeft door het accent te leggen op voorafgaande inlichting van de verkrijger, zijn de verschillende aspecten van dit artikel opgenomen in de bijlage (onder meer onder d), g), i), en j)), als wezenlijke gegevens die in een overeenkomst minimaal moeten worden vermeld.

Krachtens de artikelen 10 en 11 van het gemeenschappelijk standpunt kunnen de Lid-Staten deze bepalingen trouwens nog aanscherpen.

iv) Artikel 4 van het gewijzigde voorstel

Aangezien het uitgesloten is dat centraal wordt geregeld hoe de kosten moeten worden vastgesteld, kon de tekst van dit artikel niet gehandhaafd blijven. Het is daarentegen absoluut noodzakelijk dat de verkrijger vooraf in kennis wordt gesteld van alle gegevens omtrent die kosten, zoals is bepaald in artikel 3, lid 1, en in de bijlage, onder e) en i), van het gemeenschappelijk standpunt.

v) Artikel 3 (en overweging nr. 7)

Met de wijzigingen die bij dit artikel in artikel 5 van het gewijzigde voorstel zijn aangebracht, wordt hoofdzakelijk aangegeven voor wie het informatiedocument bestemd is ("een ieder die informatie wenst over het onroerend goed") en wordt van de vervreemder een grotere hoeveelheid informatie verlangd.

vi) Artikel 4 (en overwegingen nr. 8 en nr. 10)

Opdat de aan de verkrijger verstrekte informatie daadwerkelijk bijdraagt tot zijn bescherming, heeft de Raad het noodzakelijk geacht om met het oog op eventuele geschillen zo nauwkeurig en zo uitvoerig mogelijk aan te geven in welke talen de overeenkomst en het informatiedocument gesteld moeten worden.

De Raad heeft ook de voorkeur gegeven aan objectieve elementen (taal van het land van verblijf, van herkomst, enz.) om het risico dat de verkrijger gemanipuleerd wordt, te verkleinen (taal die de verkrijger "verklaart te kennen").

vii) Artikelen 5 en 6 (en overwegingen nr. 11 en nr. 12)

Deze twee artikelen moeten samen worden behandeld, omdat zij gezamenlijk het door de Raad gewenste hoge beschermingsniveau garanderen dat in de tekst van artikel 7 van het gewijzigde voorstel niet werd geboden, omdat dat artikel de mogelijkheid van een voorschot open liet terwijl de praktijk heeft aangetoond dat er in bepaalde marktsegmenten weliswaar doeltreffende garanties bestaan met betrekking tot de betaling van voorschotten, maar dat in andere gevallen, wanneer de verkrijger eenmaal een dergelijk voorschot heeft betaald, terugtreding, zelfs met een termijn van enkele weken, bijzonder lastig is en dat het nog moeilijker is om het voorschot terugbetaald te krijgen.

Derhalve is geen enkel voorschot toegestaan. Onder die omstandigheden draagt een zo lange terugtredingstermijn als die waarin het gewijzigde voorstel voorzag, niet bij tot een aanzienlijke verbetering van de bescherming van de verkrijger en zou hij een averechts effect kunnen hebben; doordat de vervreemder langer moet wachten zou hij geneigd kunnen zijn zijn prijzen te verhogen, hetgeen de toegang van de consumenten tot deze markt zou beperken. Daarom is deze termijn teruggebracht tot tien dagen.

Voorts moet een duidelijk onderscheid gemaakt worden tussen:

- de situatie waarin de verkrijger uit eigen beweging, hoewel hij goed is ingelicht en over een volledige overeenkomst beschikt, besluit om deze geen doorgang te laten vinden en terugtreedt; en

- de situatie waarin de overeenkomst onvolledig is bij gebrek aan informatie, en waarin verbreking van de overeenkomst van rechtswege kan plaatsvinden omdat de vervreemder in gebreke is gebleven. In deze situatie zou het niet billijk zijn kosten in rekening te brengen aan de verkrijger, maar is het wel redelijk om de vervreemder enige tijd te gunnen om de ontbrekende informatie te verstrekken.

In ieder geval kunnen alleen de kosten die rechtstreeks met de overeenkomst te maken hebben en die zijn vastgelegd in de nationale wetgeving in aanmerking worden genomen; a priori is er geen enkele reden dat deze kosten overeenkomen met een bepaald percentage van de verkoopprijs.

Informatie over deze rechten op terugtreding en verbreking moet tweemaal gegeven worden: vóór de overeenkomst (zie artikel 3, lid 1) en in de overeenkomst (bijlage, onder l)).

viii) Artikel 7 (en overweging nr. 13)

Artikel 8 van het gewijzigde voorstel is hier op twee punten nader gepreciseerd:

- er mag geen boete staan op het verbreken van de leningovereenkomst die verbonden is met de timesharingovereenkomst;

- deze verbreking is geen vrijblijvende mogelijkheid die aan de verkrijger wordt geboden, maar een recht.

ix) Artikel 9 (en overweging nr. 14)

Hoewel ook de Raad een zo ruim mogelijke bescherming wenst te bieden aan de verkrijger, met inbegrip van het geval waarin de overeenkomst voorziet in toepassing van het recht van een derde land, heeft hij gemeend dat het illusoir en misleidend zou zijn te pretenderen dat deze bescherming universeel gegarandeerd kan worden; daarom heeft hij de strekking ervan tot het grondgebied van de Lid-Staten beperkt.

x) Artikel 11 (en overweging nr. 9)

De Raad heeft de voorkeur gegeven aan een formulering die de inhoud van de tekst van het gewijzigde voorstel onverlet laat, maar waarin het accent wordt gelegd op het doel dat wordt nagestreefd (". . . verderreikende bescherming").

xi) Artikel 12

Er is voor een termijn van drie jaar gekozen op grond van praktische overwegingen in verband met de nationale omzettingsprocedures.

xii) Bijlage

De tekst van het gewijzigde voorstel is in essentie onverkort gehandhaafd, behoudens de wijzigingen die uit de artikelen voortvloeien, met uitzondering van een toevoeging betreffende informatie over de voorwaarden waaronder het in de overeenkomst bedoelde recht uitgeoefend wordt (onder b)).

4.2. Amendementen van het Europees Parlement die zijn opgenomen in het gewijzigde Commissievoorstel en overgenomen in het gemeenschappelijk standpunt

i) Schrapping van de titels (amendement nr. 5)

Ongewijzigd overgenomen. Omwille van de coherentie is geen enkele titel, ook niet voor de artikelen, opgenomen.

ii) Artikel 2, eerste streepje (amendement nr. 7)

De Raad heeft de belangrijkste aspecten van dit amendement overgenomen; "deeltijds", "bepaalde of bepaalbare" minimumperiode, uitsluiting van huurovereenkomsten die niet overeenkomen met de definities van dit artikel (zie overweging nr. 5), en wel als volgt:

- via een nadere precisering (minimumduur van één week);

- door verwarrende of te restrictieve elementen achterwege te laten ("kapitaalbedrag" is een zinloze restrictie ten opzichte van "totaalprijs"; gezien het uiteenlopende karakter van de verschillende rechten waarop een overeenkomst betrekking kan hebben, is de ruime formulering "of enig ander recht" passender;

- door het toepassingsgebied aan te passen aan artikel 1: onroerend goed, overeenkomst die te maken heeft met de verkrijging van een recht van gebruik.

iii) Artikel 2, tweede streepje (amendement nr. 48)

De huidige formulering van dit streepje dekt de strekking van dit amendement; toestand (al dan niet gebouwd) en aard (huizen, enz.) van het goed zijn niet nader gepreciseerd. Overweging nr. 6 en de bijlage, onder d), dekken dit punt eveneens.

iv) Amendementen nr. 11, nr. 12, nr. 13 en nr. 14

Overeenkomstig de opmerkingen in punt 4.1, onder iii), zijn de belangrijkste inhoudelijke elementen van deze amendementen opgenomen in de bijlage (onder b) en d) voor amendement nr. 11; onder j) en i) voor amendement nr. 12; onder e) en f) voor amendement nr. 13; onder g) voor amendement nr. 14).

Bepaalde preciseringen, onder meer betreffende bouwvoorschriften of mogelijke verrichtingen met betrekking tot het in de overeenkomst bedoelde goed, zijn evenwel niet overgenomen door de Raad; zij stonden ook niet in het gewijzigde voorstel. Dergelijke zaken kunnen immers beter via de nationale wetgeving geregeld worden, en bovendien zijn de voorgestelde bewoordingen zo algemeen dat de bescherming van de consument er niet door verbeterd wordt.

Het leek daarentegen zinvol om de verkrijger in te lichten over de mogelijkheden voor wederverkoop of ruil die eigen zijn aan dit type overeenkomst (zie bijlage, onder k)).

v) Amendement nr. 16

Zoals in punt 4.1, onder iv), is opgemerkt, is dit amendement in essentie overgenomen in artikel 3, lid 1, en in de bijlage, onder e) en i).

vi) Artikel 3 (amendement nr. 17)

Dit amendement is overgenomen met de kanttekeningen die in punt 4.1, onder v), zijn gemaakt. De kwestie van de taal waarin de tekst geredigeerd moet zijn, is geregeld in artikel 4, tweede streepje.

vii) Artikel 4 (amendement nr. 19)

Dit amendement is overgenomen met de in punt 4.1, onder iv), gemotiveerde wijzigingen.

viii) Artikel 5 (amendementen nr. 51, nr. 21 en nr. 22) en artikel 6 (amendement nr. 58)

Zoals reeds uitvoerig is uiteengezet in punt 4.1, onder vii), heeft de Raad willen zorgen voor een doeltreffende bescherming van de verkrijger door elk voorschot te verbieden, door de verkrijger te beschermen tegen een ontoereikende informatievoorziening door de vervreemder en door de eventuele kosten ten laste van de verkrijger strikt te beperken. De amendementen zijn dus overgenomen, met voornoemde aanpassingen en aanvullingen, in de artikelen 5 en 6 en in de bijlage, onder l).

ix) Artikel 8 (amendement nr. 25)

Het beginsel van dit amendement betreffende het samenvoegen van clausules die niet bindend zijn voor de verkrijger, is door de Raad overgenomen, maar de bewoordingen ervan zijn in overeenstemming gebracht met die van artikel 6, lid 1, van de richtlijn van de Raad betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten.

x) Artikel 9 (amendement nr. 27)

Behoudens de kanttekeningen die gemaakt zijn in punt 4.1, onder ix), is de Raad het met het Europees Parlement eens dat de verkrijger over zo ruim mogelijke beroepsmogelijkheden moet kunnen beschikken; hij meent evenwel dat de voorgestelde tekst, gezien het internationale privaatrecht, in feite geen praktisch effect heeft. Daarom geeft de Raad de voorkeur aan een soortgelijke tekst als die van voornoemde richtlijn van de Raad betreffende oneerlijke bedingen.

xi) Bijlage (amendementen nr. 31, nr. 32, nr. 33, nr. 34, nr. 36, nr. 37, nr. 38, nr. 39, nr. 40, nr. 41 en nr. 42)

Behoudens bovenstaande opmerkingen en wijzigingen die uit de artikelen voortvloeien of preciseringen die moeilijk uitvoerbaar lijken, zijn deze amendementen in essentie overgenomen en in voorkomend geval aangevuld ten einde de inlichting van de verkrijger te verbeteren (met name onder b), d), j), l) en m)).

4.3. Amendementen van het Europees Parlement die niet zijn overgenomen in het gewijzigde voorstel van de Commissie

De Raad heeft deze amendementen evenmin overgenomen, en wel om de volgende redenen:

- amendementen nr. 1, nr. 2, nr. 3 en nr. 4: deze konden niet aanvaard worden omdat zij niet stroken met het dispositief;

- amendement nr. 6: dit amendement kan niet worden overgenomen om de volgende redenen:

- de bijlage maakt integraal deel uit van het dispositief van de richtlijn en kan dus qua formulering niet daarvan worden losgekoppeld;

- de verkrijgers verwerven het in de overeenkomst bedoelde recht in zijn totaliteit; het zijn dus geen "acquéreurs partiels", ook al gaat het om "deeltijds" gebruik van het goed;

- gezien de huidige marktsituatie en de mogelijke ontwikkelingen daarvan leek het niet verstandig roerende goederen, zelfs indien bestemd voor bewoning, op te nemen in het toepassingsgebied van de richtlijn;

- amendement nr. 9: verworpen om bovenstaande redenen;

- amendement nr. 10: doel van deze richtlijn is de verkrijgers als individuele consumenten te beschermen. Rechtspersonen zijn dus niet opgenomen;

- amendement nr. 15: het gaat hier om een bepaling van het type algemene bepalingen inzake faillissementen of insolventie van een dienstverrichter, die niet specifiek gericht is op timesharing-produkten; dergelijke zaken kunnen beter geregeld worden in het kader van de nationale wetgeving;

- amendement nr. 18: dit amendement strookt niet met de bestaande praktijken, met inbegrip van die welke in de nationale wetgeving van bepaalde Lid-Staten zijn omschreven. Voorts bepaalt de bijlage, onder b), dat de precieze aard van het in de overeenkomst bedoelde recht moet worden aangegeven;

- amendement nr. 24: ook al zou dit type bepaling in principe kunnen bijdragen tot de bescherming van de verkrijgers, in de praktijk zijn de voorgestelde bewoordingen onuitvoerbaar. In ieder geval kunnen de Lid-Staten op grond van artikel 11 dergelijke bepalingen aannemen;

- amendement nr. 26, nr. 28, nr. 29 en nr. 30: deze amendementen vallen niet te rijmen met het door de Raad en de Commissie overgenomen amendement nr. 5;

- amendement nr. 49: gezien de diversiteit en de constante ontwikkeling van de aangeboden timesharing-produkten zou een indeling in slechts drie categorieën niet alleen een onjuist beeld van de markt geven maar ook weinig scrupuleuze vervreemders de mogelijkheid bieden de richtlijn te omzeilen;

- amendement nr. 35: in de richtlijn wordt uitgegaan van het begrip recht van gebruik en niet van genotsrechten;

- amendement nr. 43: de opmerking betreffende amendement nr. 15 is mutatis mutandis van toepassing;

- amendement nr. 44: het lijdt geen twijfel dat dergelijke informatie bijzonder nuttig zou zijn voor de verkrijger, maar uitvoering van dit amendement zou veronderstellen dat de vervreemder voor elk eventueel geschilpunt in de overeenkomst ten eerste kan beoordelen welke de bevoegde rechtbank is en ten tweede welk recht door de rechtbank zal worden toegepast, rekening houdend, in voorkomend geval, met alle desbetreffende bepalingen van het internationale recht.

(1) PB nr. C 222 van 29. 8. 1992, blz. 5.

(2) PB nr. C 176 van 28. 6. 1993, blz. 5, en PB nr. C 255 van 20. 9. 1993, blz. 70.

(3) PB nr. C 108 van 19. 4. 1993, blz. 1.

(4) PB nr. C 299 van 5. 11. 1993, blz. 8.

(5) De Portugese delegatie stemde tegen en Nederland onthield zich van stemming.