Op basis van de ervaring die is opgedaan en de voordelen die zijn behaald in de drie jaar sinds de inwerkingtreding van de Overeenkomst, en met inachtneming van de besprekingen in de Bilaterale Raad van toezicht over de mogelijkheden voor verdere samenwerking in het kader van een uitbreiding van het toepassingsgebied van de Overeenkomst, heeft de Commissie op 3 september 2014 een aanbeveling voor een besluit van de Raad ingediend waarbij de Commissie wordt gemachtigd te onderhandelen over een wijziging van de Overeenkomst. Op basis van het desbetreffende besluit van de Raad dat op 25 september 2014 is goedgekeurd, hebben formele onderhandelingen met de Verenigde Staten plaatsgevonden. De resultaten van de onderhandelingen worden hieronder beschreven en zijn verwerkt in ontwerpwijziging 1 van de Overeenkomst, die als bijlage bij dit voorstel is gevoegd.

In de loop van de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst hebben de Amerikaanse Federal Aviation Administration (hierna "de FAA") en de Commissie vastgesteld, met name via besprekingen in de bij de Overeenkomst opgerichte Bilaterale Raad van toezicht ("gemengd comité" genoemd), dat beide partijen het wenselijk achten de samenwerkingsmogelijkheden op het gebied van luchtvaartveiligheid verder uit te breiden dan voorzien in de Overeenkomst.

Na het besluit van de Raad betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Gemeenschap betreffende samenwerking op het gebied van de regulering van de burgerluchtvaartveiligheid (hierna "de Overeenkomst" genoemd), is deze Overeenkomst op 1 mei 2011 in werking getreden. De Overeenkomst kwam tot stand na onderhandelingen op basis van het besluit van de Raad van 9 maart 2004 waarbij de Commissie wordt gemachtigd onderhandelingen te openen.

(6)luchtvaartterreinen; en

(7)luchtverkeersdiensten en luchtverkeersbeheer.

Vanuit technisch oogpunt dient erop te worden gewezen dat de voorgestelde nieuwe tekst van artikel 2.B leidt tot een wijziging van artikel 5. De nieuwe formulering van artikel 2.B betekent dat het onderscheid dat wordt gemaakt tussen de gebieden onder de huidige artikelen 5.A en 5.B niet langer geldig is. Om artikel 5 vlot te laten werken met de nieuwe versie van artikel 2, wordt voorgesteld alleen de inhoud van artikel 5.B te behouden, met de nodige aanpassingen om het om te vormen tot een algemene regel. Het resultaat zou de huidige bepalingen verder vereenvoudigen, met name door de consolidatie van de punten A en B van het artikel. De bestaande bijlagen waarin de samenwerking concreet wordt uiteengezet, blijven natuurlijk ongewijzigd. Artikel 5.C werd niet langer nodig geacht.

1.3.Tijdschema voor de voltooiing van de wijziging

Het tijdschema voor de voltooiing van deze wijziging is van essentieel belang in het kader van het voorbereidend werk dat is afgerond voor de vaststelling en integratie van een nieuwe bijlage inzake "Afgifte van bewijzen van bevoegdheid aan piloten" bij de Overeenkomst.

Krachtens Verordening (EG) nr. 216/2008 moet een piloot die in de Europese Unie verblijft, een bewijs van bevoegdheid verkrijgen dat is afgegeven door een lidstaat. Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie voorziet in een oplossing voor houders van een bewijs van bevoegdheid dat door een derde land is afgegeven: een piloot kan een buitenlands bewijs van bevoegdheid valideren voor één jaar of permanent omzetten. Tijdens de onderhandelingen over Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie werd echter duidelijk dat de nationale regels weliswaar geharmoniseerd waren tot op een bepaald niveau, maar toch nog sterk van elkaar verschilden wanneer het ging om de behandeling van bewijzen van bevoegdheid die door derde landen zijn afgegeven. Dit zou ertoe kunnen leiden dat er in het Europese systeem geen plaats is voor een groot aantal houders van een buitenlands bewijs van bevoegdheid als privépiloot (meer dan 10 000). Er zij op gewezen dat vooral de houders van een VS-bewijs van bevoegdheid als privépiloot (PPL) die in Europa verblijven, hierdoor getroffen kunnen worden. Omzetting van deze bewijzen van bevoegdheid overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie kan voor PPL-houders aanzienlijke extra financiële en organisatorische kosten met zich meebrengen.

In overleg met de lidstaten, het Europees Parlement en de sector, is dan ook een overgangsperiode ingevoerd in Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie om de partijen de tijd te geven te onderhandelen over een bijlage bij de BASA die tot doel heeft de omzetting van VS-bewijzen van bevoegdheid als privépiloot te vergemakkelijken.

Met inachtneming van de toepasselijke bepalingen en termijnen van Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie (8 april 2017), wordt de opname van een nieuwe bijlage bij de Overeenkomst inzake bewijzen van bevoegdheid als piloot dringend geacht. Als gevolg daarvan moet de Overeenkomst onverwijld worden gewijzigd; in afwachting daarvan moet wijziging 1 van de Overeenkomst voorlopig worden toegepast.

2.RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

De Commissie en de FAA hebben over wijziging 1 van de Overeenkomst onderhandeld tegen de achtergrond van de artikelen 2.C en 19.B van de Overeenkomst.

De luchtvaartsector in het algemeen is consequent voorstander van nauwere samenwerking, wederzijdse erkenning en harmonisatie tussen de twee grootste markten, namelijk de VS en de EU, teneinde onnodige transactiekosten die weinig of niets bijdragen tot de veiligheid maar ten koste gaan van het algemene concurrentievermogen van de sector, te drukken. Zulke voordelen zijn met name van belang op een moment dat in andere delen van de wereld nieuwkomers hun intrede doen op de markt.

Uit een vergelijking van de regelgevingskaders van de EU en de VS blijkt dat het raadzaam zou zijn de regelgevende voorschriften en procedures aan beide zijden van de Atlantische Oceaan verder te vereenvoudigen op alle in punt 1.2 genoemde gebieden. De twee systemen dichter bij elkaar brengen zal aanzienlijke besparingen opleveren wat betreft de organisatiestructuren, middelen, opleidingsprogramma’s, interne processen en toezichtsprogramma’s.

Aanvullende bijlagen bij de Overeenkomst die noodzakelijk zijn om daadwerkelijk over te gaan tot wederzijdse aanvaarding op een bepaald gebied, zullen worden opgesteld en vastgesteld volgens de specifieke procedures van de Overeenkomst en van Besluit 2011/719/EU. De Commissie zal afzonderlijke en aanvullende voorstellen voor besluiten van de Raad opstellen met betrekking tot dergelijke bijlagen.

3.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Samenvatting van de voorgestelde maatregel(en)

De voorgestelde wijziging 1 van de Overeenkomst zou de mogelijkheid creëren om samen te werken op andere gebieden die beide partijen wenselijk vinden, mits de Bilaterale Raad van toezicht een bijlage vaststelt voor elk nieuw samenwerkingsgebied, overeenkomstig artikel 5 van de voorgestelde wijziging 1 en artikel 19.B van de Overeenkomst.

Rechtsgrondslag

Artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

Als onderdeel van de achtergrond moet ook artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van woensdag 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart worden vermeld. Dit artikel voorziet in de mogelijkheid van erkenningsovereenkomsten tussen de Europese Unie en derde landen op grond waarvan autoriteiten in de lidstaat certificaten kunnen afgeven op basis van door luchtvaartautoriteiten van een derde land afgegeven certificaten.

4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING