[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 17.10.2007

SEC(2007) 1317

WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE

Begeleidend document bij het Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD betreffende de bescherming van kwetsbare mariene ecosystemen op volle zee tegen de nadelige effecten van bodemvistuig SAMENVATTING - EFFECTBEOORDELINGSVERSLAG met betrekking tot mogelijke initiatieven ter bescherming van kwetsbare diepzee-ecosystemen tegen nadelige effecten van bodemvistuig als reactie op de oproep van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties tot dringende actie

{COM(2007) 605 definitief}{SEC(2007) 1315}

SAMENVATTING – EFFECTBEOORDELINGSVERSLAG

met betrekking tot mogelijke initiatieven ter bescherming van kwetsbare diepzee-ecosystemen tegen nadelige effecten van bodemvistuig als reactie op de oproep van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties tot dringende actie

Dit verslag gaat over mogelijke initiatieven van de Commissie naar aanleiding van de internationale discussie die twee jaar lang is gevoerd in het kader van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. De Commissie heeft de Gemeenschap in deze discussie vertegenwoordigd op basis van een standpunt dat is vastgesteld in permanent overleg met de lidstaten. Zij heeft ook feedback van belanghebbenden gekregen, en heeft de uitgebreide wetenschappelijke expertise en literatuur bestudeerd die door NGO's, de visserijsector en het VN-secretariaat onder de aandacht van de deelnemers is gebracht. Dankzij de discussie kon de Commissie de beste opties voor de regeling van het probleem van destructieve visserijpraktijken evalueren overeenkomstig de basisprincipes van de effectbeoordeling. Nu moet de Gemeenschap zich beraden over een adequate follow-up voor haar internationale verbintenissen.

De Algemene Vergadering van de VN (AVVN) heeft het probleem van de vernietiging van diepzeekoraalriffen en andere fragiele habitats reeds in 2004 onder de aandacht gebracht in haar resolutie 59/25. Er is toen opgeroepen tot dringende maatregelen met betrekking tot destructieve visserijpraktijken die een bedreiging vormen voor deze kwetsbare ecosystemen, en besloten om in 2006 de voortgang te evalueren. In november 2006 is dit uitgemond in specifieke aanbevelingen inzake de regeling van de bodemvisserij met het oog op een oplossing voor dit gevoelige probleem. Als vertegenwoordiger van de Europese Gemeenschap heeft de Commissie een cruciale rol gespeeld bij de goedkeuring van de in AVVN-resolutie 61/105 van 8 december 2006 overeengekomen reeks aanbevelingen. De resultaten van dit internationale debat zijn derhalve als bevredigend beschouwd omdat zij in grote mate de gegrondheid van het standpunt van de Gemeenschap bevestigen.

In dit verslag worden de opties geëvalueerd waarmee de Gemeenschap adequaat kan reageren op de oproepen van de AVVN. Het betreft de volgende opties:

Optie 1: geen specifieke maatregelen tot omzetting van resolutie 61/105 aangezien dit een niet-bindend besluit is. Dit betekent evenwel niet dat de EU geen rekening zal houden met deze aanbevelingen. Integendeel, zij zullen haar positie in de internationale samenwerking op visserijgebied onderbouwen. Voor EU-vaartuigen die actief zijn in gebieden die niet door een ROVB worden geregeld, zou de regeling van het probleem aan de verantwoordelijkheid van de individuele EU-lidstaten worden overgelaten. Deze optie zou de internationale geloofwaardigheid van de EU niet ten goede komen en haar leidende rol in de internationale governance inzake visserij in het gedrang brengen. Voorts zou de EU in dit scenario afstand doen van bepaalde op grond van het gemeenschappelijk visserijbeleid op haar rustende verantwoordelijkheden.

Optie 2: verder gaan dan de aanbevelingen van de Algemene Vergadering en een unilateraal verbod voor EU-vaartuigen instellen. Volgens de evaluatie zou deze optie op sociaal-economisch vlak aanzienlijke negatieve gevolgen hebben voor de EU-vloten. Zij zou ook duiden op het sterke engagement van de EU om kwetsbare mariene ecosystemen te beschermen. De doeltreffendheid van deze inspanning zou evenwel niet gegarandeerd zijn als andere vlaggenstaten de visserij verder zouden toestaan, aangezien de aan de EU-vloot opgelegde beperkingen in dat geval nog moeilijk te rechtvaardigen zouden zijn.

Optie 3: Duidelijk vastgesteld beleid en stringente regelgeving waarbij de aanbevelingen van de Algemene Vergadering ten uitvoer worden gelegd. Deze optie houdt in dat specifieke maatregelen worden genomen om de resolutie ten uitvoer te leggen aan de hand van a) een beleidsdocument dat de Commissie en de EU verbindt tot een duidelijke strategie in internationale fora en waarin doelstellingen en voorgenomen acties worden aangegeven; en b) een verordening om de door de Algemene Vergadering aanbevolen maatregelen ten uitvoer te leggen ten aanzien van EU-vaartuigen die actief zijn in gebieden die niet door een ROVB worden geregeld. Deze optie zou zichtbaarheid geven aan het engagement van de EU om het beoogde doel te bereiken en de geloofwaardigheid en de leidende rol van de EU op de internationale scène versterken. Zij zal weliswaar gevolgen hebben voor de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van deze voorschriften, met name wat de voorafgaande evaluatie betreft, doch zal ook de voortzetting van visserijactiviteiten mogelijk maken, mits deze milieuvriendelijk zijn. Deze optie is er derhalve op gericht de bescherming van kwetsbare mariene ecosystemen te garanderen.

In het verslag wordt geconcludeerd dat optie 3 de voorkeur verdient. Voorts wordt voorgesteld dat de Commissie een beleidsdocument opstelt (een mededeling aan de Raad en het Europees Parlement) om een duidelijke strategie voor de regeling van het probleem vast te stellen, rekening houdend met de verantwoordelijkheden van de Gemeenschap als belangrijke partij in de internationale visserij en als belangrijkste regelgevende autoriteit voor de visserij in communautaire wateren. Tot slot wordt gewezen op de dringende noodzaak van een verordening tot regeling van de activiteiten van de EU-vloten in gebieden op volle zee die niet worden geregeld door een regionale organisatie of regeling voor visserijbeheer (ROVB), en die hoofdzakelijk betrekking heeft op de visserij op de Falkland/Malvinas-eilanden in het zuidwestelijke deel van de Atlantische Oceaan. Voor gebieden die niet door een ROVB worden geregeld, heeft de AVVN, gezien de leemten in het internationale governancesysteem inzake visserij, terecht gewezen op de verantwoordelijkheid van de vlaggenstaten. Dit rechtvaardigt de hoge prioriteit die wordt gegeven aan de aanpak van de bedreiging voor fragiele diepzee-ecosystemen in deze gebieden.