24. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 134/1 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Advies inzake het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening 
(EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werk­
nemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap 
verplaatsen en van Verordening (EEG) nr. 574/72 houdende vaststelling van de wijze van 
toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 
(88/C 134/01) 
De Raad heeft op 22 februari 1988 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en Sociaal Comité advies te vragen inzake het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor sociale aangelegenheden, gezinsvraagstukken, onderwijs en cultuur, die 
met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden van het Comité belast was, heeft 
haar advies op 10 maart 1988 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Pearson. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 254e zitting (vergadering van 23 maart 
1988) het volgende advies uitgebracht, dat met meerderheid van stemmen, bij 1 onthouding, 
is goedgekeurd. 
1. Het Comité stemt om de volgende redenen met 
het voorstel van de Commissie in: 
1.1. De onderhavige verordening is noodzakelijk ge­
worden met het oog op de harmonisering van het sys­
teem voor de betaling van gezinsuitkeringen. Het hui­
dige systeem is dualistisch van aard (artt. 73 en 74 van 
Verordening (EEG) 1408/71). Alle lid-staten behalve 
Frankrijk baseren de betaling van gezinsuitkeringen op 
„het land van arbeid"; Frankrijk gaat uit van „het 
land van verblijf". Dit onderscheid, dat thans door de 
ongelijke behandeling van de verschillende nationali­
teiten discriminerend wordt geacht, was in 1971 slechts 
bedoeld als een tijdelijk compromis; destijds werd een 
uitzondering gemaakt voor Frankrijk, waar toen als 
voorwaarde voor de betaling van gezinsuitkeringen gold 
dat het gezin van de werknemer in kwestie met hem in 
Frankrijk diende te verblijven. Indien de gezinsleden 
buiten Frankrijk in een andere lid-staat verbleven, wa­
ren op de gezinsuitkering de wetten van die lid-staat 
van toepassing en werd de terugbetaling bij art. 75 van 
de Verordening geregeld. Om de gelijke behandeling 
van alle werknemers te verzekeren is het wenselijk dat 
alle lid-staten hun uitkeringsregeling op „het land van 
arbeid" gaan baseren, en dat „ het land van verblijf" 
niet langer in aanmerking wordt genomen. 1.2. Sedert de goedkeuring van het oorspronkelijk 
compromis zijn Griekenland, Spanje en Portugal tot de 
Europese Gemeenschap toegetreden. 
1.3. Het Europees Hof van justitie {l) heeft in de 
zaak-Pinna een uitspraak gedaan waarmee artikel 73, 
lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 ongeldig is 
verklaard, en heeft geoordeeld dat het land van verblijf 
van de gezinsleden een discriminerend criterium voor 
de betaling van gezinsuitkeringen is en dat deze praktijk 
niet met artikel 48 t/m 51 van het EEG-Verdrag te 
verenigen is. Hoewel artikel 51 van het Verdrag de 
coördinatie, en niet de harmonisatie, van de wetgevin­
gen van de lid-staten voorziet, dient dit tweeledige 
systeem voor de betaling van gezinsuitkeringen te wor­
den afgeschaft, omdat het de verwezenlijking van het 
vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap 
(art. 48 t/m 51) en de voltooiing van de interne markt 
in 1992 in de weg staat. 
1.4. Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de uitvoe­
ringsverordening (EEG) nr. 574/72 betreffende de toe­
passing van sociale-zekerheidstelsels zijn sedert het oor­
spronkelijke compromis aangepast, zodat nu ook zelf­
standigen onder het toepassingsgebied vallen. 
(') Arrest van 15 januari 1986. 
Nr. C 134/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 5. 88 
1.5. Lid 2 van artikel 75 van de Verordening betref­
fende de terugbetaling van gezinsbijslagen is nu niet 
Gedaan te Brussel, 23 maart 1988. 
Het Comité keurt het voorstel van de Commissie goed, 
maar maakt daarbij de volgende opmerkingen: 
1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het onderhavige commissievoorstel vormt een 
belangrijke stap bij het uit de weg ruimen van handels­
belemmeringen op zulke gewichtige gebieden als radio 
en televisie, huishoudelijke apparatuur, elektronica enz. 
Deze belemmeringen zijn het gevolg van bewuste bu­
reaucratische procedures én van het gebrek aan formele 
harmonisatie van technische beschrijvingen. 
1.2. Het Comité is van mening dat de voorgestelde 
richtlijn het aangewezen instrument is om een aanzien­
lijk aantal van deze kostbare belemmeringen van handel 
en innovatie te doen verdwijnen. 
1.3. De Commissie wordt evenwel verzocht de for­
mulering van de in de richtlijn opgenomen ont­
snappingsclausule (art. 6) te herzien. Het Comité stemt 
ermee in dat het in bepaalde gevallen mogelijk moet 
zijn van de bepalingen af te wijken, maar stelt, om het 
gebruik van zulke onnauwkeurige termen als „stations 
van algemeen belang of bestemd voor hulpverlenings­
activiteiten" te vermijden, een systeem voor waarbij de 
(') PB nr. C 322 van 2. 12. 1987, blz. 4. langer nodig. Deze regeling was zo gecompliceerd dat 
zij toch al niet unaniem was goedgekeurd. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT 
Commissie uitdrukkelijk het laatste woord heeft. De 
Commissie dient daarbij binnen een bepaalde termijn 
te beslissen of bij een bepaalde, door een lid-staat 
doorgegeven bijzondere maatregel werkelijk terecht en 
in het algemeen belang van de bepalingen is afgeweken, 
of dat het om een onverantwoorde handelsbelemmering 
gaat. In een bepaalde lid-staat vormen politiefrequenties 
momenteel bijvoorbeeld een feitelijke handelsbelemme­
ring, zonder dat het algemeen belang als rechtvaar­
digingsgrond schijnt te dienen. Indien van lid-staten 
slechts wordt verlangd dat zij de Commissie in kennis 
stellen van de door hen getroffen maatregelen, zullen 
dergelijke belemmeringen niet verdwijnen. 
1.4. Voorts verzoekt het Comité de Commissie de 
door een lid-staat genomen bijzondere maatregelen in 
het Publikatieblad te publiceren, zodat fabrikanten en 
importeurs gemakkelijk toegang tot deze informatie 
hebben. Ook dient te worden vermeld vanaf welke 
datum deze maatregelen van toepassing zijn. Om de 
kosten te beperken, stelt het Comité voor, gebruik te 
maken van een systeem zoals in de sector overheidsop­
drachten zal worden ingevoerd, nl. publikatie van het 
gehele pakket maatregelen in het Publikatieblad (hetzij 
in de originele taal, hetzij in het Engels, daar deze 
taal op het gebied waarop de onderhavige richtlijn 
betrekking heeft, een grote rol speelt). De originele tekst 
zal dan als authentiek gelden, terwijl een samenvatting 
van de belangrijkste punten ook in de andere officiële 
talen van de Gemeenschap zou worden gepubliceerd. Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing 
van de wetgevingen der lid-staten inzake elektromagnetische compatibiliteit (') 
(88/C 134/02) 
De Raad heeft op 25 november 1987 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en Sociaal Comité advies te vragen inzake het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereiding van de 
desbetreffende werzaamheden was belast, heeft haar advies op 2 maart 1988 goedgekeurd. 
Rapporteur was de heer Noordwal. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 254e zitting (vergadering van 23 maart 
1988) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd.