MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten

1. Achtergrond

In juli 2000 heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten (COM(2000)393 - C5-0428/2000 - 2000/0184 (COD)) met de bedoeling dat dit zou worden goedgekeurd conform de medebeslissingsprocedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap [1].

[1] PB C 365 van 19.12.2000, blz. 198.

Op 24 januari 2001 [2] heeft het Economisch en Sociaal Comité advies uitgebracht.

[2] PB C 123 van 25.4.2001, blz. 56.

Het Comité van de Regio's heeft de Raad en het Europees Parlement bij schrijven van 16 februari 2001 meegedeeld geen advies over deze kwestie te zullen uitbrengen.

Op 1 maart 2001 [3] heeft het Europees Parlement in eerste lezing een reeks amendementen vastgesteld.

[3] PB C

Op 4 juli 2001 [4] heeft de Commissie krachtens artikel 250 van het EG-Verdrag haar gewijzigd voorstel vastgesteld waarin een groot deel van de in eerste lezing door het Europees Parlement vastgestelde amendementen geheel, gedeeltelijk of in beginsel is verwerkt.

[4] PB C

De Raad heeft op 17 september 2001 [5] overeenkomstig artikel 251 van het EG-Verdrag zijn gemeenschappelijk standpunt over dit voorstel voor een richtlijn bepaald.

[5] PB C

In deze mededeling geeft de Commissie haar standpunt over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad overeenkomstig artikel 251, lid 2, derde streepje, van het EG-Verdrag.

2. Doel van het voorstel van de Commissie

Het doel van de voorgestelde richtlijn is een geharmoniseerd regelgevingskader vast te stellen voor elektronische communicatienetwerken en -diensten voor de gehele EU. Zij dient als een antwoord op het convergentieverschijnsel in de zin dat zij voor alle elektronische communicatienetwerken en -diensten geldt. Zij definieert een aantal beginselen en doelstellingen waaraan regelgevers zich dienen te houden, alsmede een reeks van taken die bijvoorbeeld verband houden met het beheer van het radiospectrum, de nummervoorraad en het doorgangsrecht. Tenslotte bevat zij een aantal horizontale bepalingen die gemeenschappelijk zijn voor verschillende maatregelen uit het pakket, waaronder met betrekking tot de geschillenregeling, de marktdefinitie en -analyse, alsmede een nieuwe definitie van ondernemingen met een "aanmerkelijke marktmacht", die gebaseerd is op het begrip machtspositie uit het mededingingsrecht.

3. Commentaar op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

3.1. Samenvatting van het standpunt van de Commissie

De Commissie is niet in staat haar steun te verlenen aan het gemeenschappelijk standpunt van de Raad. Het gemeenschappelijk standpunt verzwakt het voorstel van de Commissie op cruciale onderdelen, waaraan het Parlement in zijn eerste lezing duidelijk zijn steun heeft verbonden. De belangrijkste reden om het gemeenschappelijk standpunt niet te accepteren, is de wijziging door de Raad van artikel 6 (het raadplegings- en transparantiemechanisme) en de daarmee samenhangende artikelen. De Commissie heeft derhalve een verklaring hieromtrent afgelegd, welke in de bijlage is opgenomen. Maar de Commissie heeft nog een aantal andere reserves ten aanzien van het gemeenschappelijk standpunt. Op deze punten wordt in het onderstaande uitvoeriger ingegaan.

Niettemin merkt de Commissie op dat diverse amendementen van het Parlement ten dele of in beginsel zijn overgenomen en dat een groot deel van de wijzigingen van de Raad het oorspronkelijke voorstel van de Commissie versterken en verduidelijken zonder de uitgangspunten ervan aan te tasten.

3.2. Door het Europees Parlement in eerste lezing vastgestelde amendementen

3.2.1. Amendementen van het Europees Parlement

Het Europees Parlement heeft in eerste lezing 77 amendementen op het oorspronkelijke voorstel van de Commissie vastgesteld (de amendementen 12 en 14 werden voor de stemming ingetrokken).

Naar aanleiding van het advies van het Europees Parlement heeft de Commissie diverse essentiële wijzigingen in haar gewijzigd voorstel opgenomen.

In haar gewijzigd voorstel heeft de Commissie 47 amendementen van het Europees Parlement hetzij geheel, hetzij gedeeltelijk of in beginsel verwerkt: de amendementen 1, 2, 3, 4, 6, 7, 9, 10, 11, 13, 15, 17, 19, 21, 22, 25, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 40, 45, 46, 47, 48, 53, 54, 55, 57, 58, 59, 60, 61, 65, 66, 67, 68, 69 en 75.

3.2.2. Door de Commissie aanvaarde en in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen amendementen van het Europees Parlement

De volgende geheel, gedeeltelijk of in beginsel door de Commissie aanvaarde en in het gewijzigd voorstel verwerkte amendementen zijn door de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt gehandhaafd: de amendementen 1, 3, 4, 6, 9, 10, 11, 13, 15, 19, 28, 31, 36, 37, 38, 40, 45, 47, 48, 55, 57, 58, 59, 60, 61, 66, 67, 68 en 69.

Ofschoon in een aantal van de aanvaarde amendementen minimale of kleine wijzigingen zijn aangebracht en andere ingrijpend zijn aangepast, is de onderliggende doelstelling van de wijzigingen van het Europees Parlement niettemin gehandhaafd. De ingrijpende aanpassingen zijn hieronder toegelicht.

3.2.3. Door de Commissie aanvaarde maar niet in het gemeenschappelijk standpunt verwerkte amendementen van het Europees Parlement

De volgende amendementen zijn geheel, gedeeltelijk of in beginsel door de Commissie aanvaard en in haar gewijzigd voorstel verwerkt, maar niet door de Raad in zijn gemeenschappelijk standpunt overgenomen: de amendementen 2, 7, 17, 21, 22, 25, 27, 29, 30, 32, 33, 34, 35, 46, 53, 54, 65 en 75. De amendementen 2, 27, 29, 32 en 75 zijn niet door de Raad aanvaard, omdat de delen van het dispositief waaraan zij refereren, uit het gemeenschappelijk standpunt zijn geschrapt. Dit wordt nader toegelicht in sectie 3.2.4.

De amendementen 7, 53 & 54 (doorgangsrechten)

De amendementen van het Parlement waren erop gericht de positie van ondernemingen bij het verkrijgen van de voor de aanleg van infrastructuur noodzakelijke doorgangsrechten te versterken. In het gewijzigd voorstel van de Commissie werd de redactie enigszins aangepast, in het bijzonder om te voorkomen dat de tekst op enigerlei wijze zou kunnen worden geïnterpreteerd als zijnde in strijd met artikel 295 van het Verdrag inzake het eigendomsrecht. De Raad kon geen van de amendementen van het Europees Parlement op dit punt aanvaarden, ofschoon de tekst volgens de Commissie op andere punten, met name wat betreft de uitbreiding van het toepassingsgebied tot particuliere netwerken, is verbeterd.

Amendementen 17 & 21 (definities)

De Raad heeft hoogspanningslijnen niet opgenomen in de lijst van voorbeelden in de definitie van "elektronisch communicatienetwerk", maar de Commissie gaat er niettemin van uit dat dergelijke systemen eronder vallen. De Raad heeft ook de definitie van transnationale markten laten vallen, maar de definitie blijkt duidelijk uit overweging 27.

Amendement 22 (NRI's)

De Raad vond het voorstel van het Parlement om de bepaling op te nemen dat de nationale regelgevende instantie in vrijheid te werk moet kunnen gaan, gelet op de nu reeds bestaande algemene eis van onafhankelijkheid, overbodig. De Commissie beschouwt de tekst van het Parlement als een nuttige, zij het niet essentiële verheldering.

Amendement 25 (één-loketprocedure voor raadplegingen)

De Commissie had het principe achter de eis van een één-loketprocedure voor raadplegingen in artikel 6, lid 1, opgenomen, maar de Raad heeft dit niet in het gemeenschappelijk standpunt overgenomen. De Commissie meent dat het amendement van het Parlement een nuttig aanvullend instrument voor transparantie is, maar is het met de Raad eens dat de bepalingen van artikel 3, lid 4, waarschijnlijk volstaan.

Amendement 30 (verstrekking van informatie)

De Raad is er niet mee akkoord gegaan de vérstrekkende inspectiebevoegdheden en sancties van het Parlement, die door de Commissie waren aanvaard, in het voorstel op te nemen, omdat de bepalingen van artikel 5, lid 1, volgens de Raad volstaan.

Amendement 33 (transparantiemechanisme)

De Raad heeft niet ingestemd met die delen van het amendement die door de Commissie in het gewijzigd voorstel waren opgenomen. Artikel 6 is een van de principiële punten waarop de Commissie en de Raad van mening verschillen. Hierop zal in het vervolg nog worden teruggekomen.

Amendementen 34 & 35 (doelstellingen)

De Commissie beschouwt beide amendementen als nuttige verduidelijkingen, maar de Raad achtte beide overbodig: de bepalingen van artikel 7, lid 1, zouden volstaan.

Amendement 46 (coördinatie van radiospectrumbeslissingen)

De Commissie had het uitgangspunt van dit amendement aanvaard en had in overweging 19 een passage opgenomen om ervoor te zorgen dat het radiospectrumbeheer op gecoördineerde wijze zou plaatsvinden (op basis van haar voorstel om radiospectrumbeslissingen onder het transparantiemechanisme te laten vallen). De Raad heeft deze wijziging niet aanvaard (en al evenmin de voorgestelde uitbreiding van het transparantiemechanisme, zie punt 3.2.4 hieronder).

Amendement 65 (normalisatie)

De Commissie beschouwt dit amendement als een zinvolle versterking van de tekst naar de Raad heeft het niet aanvaard. Maar omdat verplichte toepassing van normen alleen mogelijk is na een openbare raadpleging en op voorstel van de Commissie, is de tekst in het gemeenschappelijk standpunt voor de Commissie toch aanvaardbaar.

3.2.4. Verschillen tussen het gewijzigd voorstel van de Commissie en het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

Overwegingen

De Raad heeft nieuwe overwegingen toegevoegd en een groot deel van de bestaande overwegingen aangepast teneinde de tekst duidelijker te maken, de overwegingen in overeenstemming te brengen met de amendementen op de artikelen van de richtlijn of de nadruk te leggen op een aantal essentiële bepalingen. In het bijzonder heeft de Raad een aantal overwegingen toegevoegd waarin de nadruk wordt gelegd op het belang van voorschriften betreffende inhoud, milieudoelstellingen, andere beleidsdoelstellingen en aspecten van de openbare veiligheid.

Artikel 1 - Toepassingsgebied en doelstelling

De Raad heeft een nieuw lid 3 ingevoegd, dat betrekking heeft op het audiovisuele beleid en de voorschriften ten aanzien van inhoud, en dat in grote lijnen overeenkomt met amendement 15 van het Europees Parlement (een amendement dat ten dele en in beginsel door de Commissie was aanvaard door een soortgelijke passage toe te voegen aan overweging 5). De Commissie blijft erbij dat dit nieuwe lid overbodig is.

Artikel 2 - Definities

Het gemeenschappelijk standpunt laat de oorspronkelijke definities vrijwel ongemoeid, maar voegt hier een aantal nieuwe definities aan toe om de tekst duidelijker te maken.

Artikel 3 - Nationale regelgevende instanties

De bepalingen van dit artikel zijn niet wezenlijk veranderd, afgezien van een kleine verduidelijking van het overleg en de samenwerking tussen de NRI's en de nationale mededingings- en consumentenautoriteiten.

Artikel 4 - Recht van beroep

De lidstaten konden niet akkoord gaan met de uitdrukkelijke bepaling in dit artikel dat de zaak in het kader van de beroepsprocedure op zijn merites zou worden beoordeeld (en zij hebben de desbetreffende tekst dan ook uit het voorstel van de Commissie geschrapt met het argument dat dit een zaak van subsidiariteit was en ertoe zou kunnen leiden dat het beroepslichaam tot een alternatieve regelgevende instantie zou verworden). De Raad kon al evenmin instemmen met het voorstel van de Commissie om te bepalen dat het beroepslichaam onafhankelijk van de overheid dient te zijn. Tenslotte heeft de Raad ook de aanvulling van het Parlement verworpen op grond waarvan NRI-beslissingen van kracht zouden blijven hangende het resultaat van het beroep, aangezien ook deze bepaling is geschrapt. De Commissie meent dat de rechtszekerheid in deze sector door deze wijzigingen aanmerkelijk wordt verlaagd en kan er daarom niet mee akkoord gaan.

De Raad heeft ook besloten de leden 2 en 4 niet in het gemeenschappelijk standpunt op te nemen.

Artikel 5 - Verstrekking van informatie

In het gemeenschappelijk standpunt van de Raad wordt gepoogd twee strijdige belangen, die ook al in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie waren opgenomen, met elkaar te verzoenen: vertrouwelijkheid en transparantie. De principes en hoofdpunten van het voorstel van de Commissie zijn gehandhaafd en wat dit betreft kan de Commissie haar steun aan de tekst verbinden. Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad scherpt de bepalingen inzake vertrouwelijkheid aan, maar zonder afbreuk te doen aan de noodzakelijke bepalingen ten aanzien van transparantie en informatie-uitwisseling.

Artikel 6 - Raadpleging en transparantiemechanisme

In dit artikel is de eis opgenomen dat de NRI's op nationaal niveau een raadpleging dienen te houden over ontwerpbeslissingen en wordt een zogenaamd "transparantiemechanisme" gedefinieerd op basis waarvan de Commissie de bevoegdheid krijgt om in bepaalde omstandigheden van een NRI te verlangen haar ontwerpbesluiten aan te passen of in te trekken. Deze bepaling is gerechtvaardigd vanwege de veel grotere mate van vrijheid waarover de lidstaten beschikken bij besluiten over op welke markten wettelijke maatregelen gerechtvaardigd zijn en welke verplichtingen aan welke marktdeelnemers moeten worden opgelegd. De Commissie beschouwt dit artikel als een essentieel onderdeel van het nieuwe kader dat nodig is met het oog op de samenhang van de wettelijke maatregelen op EU-niveau. Met het gemeenschappelijk standpunt wordt dit artikel ingrijpend gewijzigd, waardoor het volgens de Commissie inhoudelijk aanzienlijk wordt verzwakt, met als gevolg het gevaar van een gebrek aan samenhang binnen de regelgeving.

Ten eerste heeft de Raad het toepassingsgebied voor het transparantiemechanisme verkleind door radiospectrumbeslissingen uit te tekst te schrappen. Vooral gezien de recente moeilijkheden op de 3G-markt is een dergelijke wijziging voor de Commissie onaanvaardbaar. Ten tweede heeft de Raad de bindende ex ante-bevoegdheid van de Commissie om van een NRI te verlangen dat zij een maatregel intrekt, vervangen door de publicatie van een niet-bindend "met redenen omkleed advies". De Commissie gelooft niet dat een dergelijk niet-bindend advies een doeltreffend middel is om te voorkomen dat nationale beslissingen worden genomen die indruisen tegen het Gemeenschapsrecht.

Artikel 7 - Beleidsdoelstellingen en regelgevingsbeslissingen

In het gemeenschappelijk standpunt is het gewijzigd voorstel van de Commissie op diverse punten aangepast. Met sommige aanpassingen zijn doelstellingen toegevoegd, bijvoorbeeld ten aanzien van netwerkveiligheid en -integriteit. Diverse aanpassingen gaan in de richting van het gewijzigd voorstel, bijvoorbeeld de passage over technologische neutraliteit, die naar een van de overwegingen is verplaatst. De Raad heeft in dit artikel ook een nieuw lid geïntroduceerd, waarin de doelstelling voor de regelgevers is opgenomen om binnen de grenzen van hun bevoegdheden bij te dragen tot de uitvoering van het beleid ten aanzien van de culturele en taalverscheidenheid en het pluralisme van de media, waarmee tegemoet wordt gekomen aan de ongerustheid van het Parlement die de drijfveer was voor bepaalde, niet in het gewijzigd voorstel van de Commissie opgenomen amendementen (42 en 43).

Het enige punt ten aanzien waarvan de Commissie enige reserves heeft, is het schrappen van de verplichting dat de in dit artikel opgenomen doelstellingen de enige doelstellingen van de NRI's op het onder het nieuwe regelgevingskader vallende gebied dienen te zijn. De Commissie vreest dat door het ontbreken van een dergelijke bepaling de samenhang tussen de wettelijke maatregelen wordt verminderd.

Artikel 8 - Beheer van het radiospectrum voor elektronische communicatiediensten

De belangrijkste wijzigingen in dit artikel zijn al in verband met artikel 6 ter sprake gekomen: de verwijdering van radiospectrumbeslissingen uit het toepassingsgebied van het transparantiemechanisme. De overige wijzigingen stroken met het gewijzigd voorstel.

Artikel 9 - Nummering, naamgeving en adressering

De Raad heeft besloten de bepalingen met betrekking tot grensoverschrijdende toegang tot niet-geografische nummers uit de richtlijn te schrappen en deze in plaats daarvan in gewijzigde vorm op te nemen in een nieuw artikel in de richtlijn inzake de universele dienst.

Artikel 10 - Doorgangsrechten

De Raad heeft de tekst van dit artikel in zijn gemeenschappelijk standpunt opnieuw geformuleerd, maar de essentie ervan is ruwweg gelijk aan die van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie. Bovendien geldt dit artikel nu ook voor particuliere netwerkexploitanten, hetgeen de Commissie toejuicht.

Artikel 11 - Collocatie en gedeeld gebruik van faciliteiten

Een van de leden van dit artikel is geschrapt, maar de Commissie meent dat dit geen nadelige gevolgen heeft voor de doeltreffendheid van de bepaling.

Artikel 12 - Scheiding van boekhoudingen en financiële verslaglegging

Ook van dit artikel is de tekst verduidelijkt, zonder substantiële inhoudelijke gevolgen. De enige verandering is dat een van de leden van dit artikel is geschrapt omdat daarmee de tekst van artikel 5, zoals ook de Commissie erkent, werd gedupliceerd.

Artikel 13 - Ondernemingen met een aanmerkelijke marktmacht

Het begrip aanmerkelijke marktmacht speelt een cruciale rol in het nieuwe regelgevingskader. De veranderingen in het gemeenschappelijk standpunt komen de duidelijkheid van de tekst ten goede, terwijl het begrip gebaseerd blijft op het concept machtspositie uit het mededingingsrecht. De Raad wilde in de eerste plaats bereiken dat de regelgevende instanties zich voldoende zeker zouden voelen om het concept gezamenlijke machtspositie op oligopolistische markten toe te passen wanneer er geen economische betrekkingen tussen de betrokken ondernemingen bestaan. De ontwerprichtsnoeren van de Commissie [6] zijn in dit verband nuttig gebleken, maar niettemin heeft de Raad een nieuwe bijlage II aan de richtlijn toegevoegd, waarin meer gedetailleerde criteria worden gegeven om te bepalen of er op een bepaalde markt sprake is van een gezamenlijke machtspositie.

[6] http://europa.eu.int/ISPO/infosoc/telecompolicy/en/com2001-175-5en.pdf

Artikel 14 & 15 - Procedure voor marktdefinitie & procedure voor marktanalyse

Artikel 14 is gesplitst in twee afzonderlijke artikelen: artikel 14 heeft betrekking op de marktdefinitie, terwijl in artikel 15 de analyse van daadwerkelijke concurrentie aan de orde komt. De bedoeling van de meeste aanpassingen was de tekst te verduidelijken, met name wat betreft de samenhang met de jurisprudentie, doch zonder aan de essentie ervan te raken.

Maar in het gemeenschappelijk standpunt is de beschikking van de Commissie inzake relevante markten voor producten en diensten vervangen door een aanbeveling. Alleen voor pan-Europese markten (in een aanvulling op overweging 27 gedefinieerd als transnationale markten die de gehele Gemeenschap of een aanzienlijk deel daarvan bestrijken) blijft de beschikking van de Commissie gehandhaafd. De Commissie vreest dat deze verandering, samen met de afzwakking van artikel 6, tot een aanzienlijke vermindering zal leiden van de mogelijkheden van de Commissie om de rechtszekerheid voor het bedrijfsleven te waarborgen door middel van een samenhangend wetgevend optreden in de gehele EU.

Artikel 17 - Harmonisatiemaatregelen

Het gemeenschappelijk standpunt verduidelijkt het toepassingsgebied van bindende harmonisatiemaatregelen door te verwijzen naar "technische uitvoeringsmaatregelen" en duidelijk te maken dat zij uitsluitend betrekking hebben op artikel 9, lid 4, van de richtlijn (inzake harmonisatie van de nummering). De Commissie meent dat technische uitvoeringsmaatregelen ook op andere gebieden dan die welke uitdrukkelijk zijn genoemd, nodig kunnen zijn teneinde tot een samenhangende toepassing van de EU-regels door de NRI's te komen.

Artikel 18 - Beslechting van geschillen tussen ondernemingen

De termijn voor de beslechting van geschillen is verlengd tot vier maanden. De Raad heeft bovendien een nieuw lid toegevoegd, dat de regelgevingsinstantie de bevoegdheid geeft een verzoek om beslechting van een geschil af te wijzen als zij van mening is dat alternatieve mechanismen, zoals bemiddeling, effectiever zouden zijn. Niettemin is in dit artikel toch een duidelijke termijn voor dergelijke alternatieve mechanismen opgenomen, alsmede de verplichting voor de NRI om het geschil alsnog te beslechten, mochten dergelijke alternatieven falen.

Bovendien is in het gemeenschappelijk standpunt de lijst van doelstellingen uit het oorspronkelijke voorstel vervangen door een verwijzing naar artikel 7 van de richtlijn, hetgeen naar de mening van de Commissie een zinvolle verduidelijking is.

Artikel 19 - Beslechting van grensoverschrijdende geschillen

In het gemeenschappelijk standpunt is de bevoegdheid van de Commissie om besluiten te nemen ter beslechting van geschillen op juridisch advies geschrapt omdat dit tot problemen zou kunnen leiden gelet op de rechtsgrondslag van de richtlijn. De Commissie aanvaardt deze conclusie, ofschoon zij twijfels blijft hebben over de doeltreffendheid van de bepalingen in hun huidige vorm.

Artikel 21 - Groep op hoog niveau voor communicatie

De Raad heeft de bepalingen omtrent de Groep op hoog niveau voor communicatie op advies van de Juridische Dienst van de Raad geschrapt. De Commissie gaat hiermee tegen haar zin akkoord, maar zal onderzoeken of het niet mogelijk is een dergelijke groep op eigen initiatief op te richten.

4. Conclusie

Concluderend kan worden gesteld dat het gemeenschappelijk standpunt tegemoet is gekomen aan een groot aantal door het Parlement in eerste lezing geuite twijfels en dat het in de meeste opzichten nauw aansluit bij de uitgangspunten van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie. Niettemin is de Commissie van mening dat het gemeenschappelijk standpunt tekortschiet op cruciale punten die van belang zijn voor het garanderen van de samenhang van de regelgeving en de werking van de geharmoniseerde interne markt, en die ook door het Parlement essentieel worden geacht. Daarom kan de Commissie niet akkoord gaan met het gemeenschappelijk standpunt van de Raad.

Bijlage

Tekst van de verklaring die de Commissie op de Telecommunicatieraad van 4 april heeft afgelegd

"De Commissie neemt nota van het unanieme besluit van de Raad. Zij betreurt dat de Raad niet heeft kunnen aanvaarden dat de transparantie- en raadplegingsprocedure van artikel 6 van de kaderrichtlijn, van toepassing zou zijn op beslissingen van de lidstaten over frequentievraagstukken, dit met name gezien de verklaring uit de conclusies van de Europese Raad van Stockholm volgens welke "de Commissie met de Raad zal samenwerken aan een ondersteunend beleidskader voor mobiele communicatie van de derde generatie in de Unie, inclusief overeenstemming over een regelgevend kader voor radiospectrumbeleid".

De Commissie betreurt eveneens de wijzigingen in het oorspronkelijke voorstel voor artikel 6, waardoor de Commissie niet langer de mogelijkheid heeft van een nationale regelgevingsinstantie te verlangen dat deze een ontwerp van een nationale maatregel dat strijdig is met het nieuwe regelgevingskader voor elektronische communicatie; aanpast of intrekt."