28. 7. 77 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 180/39 
meer  aannemen  dat het verband  tussen  de richtlijn  betref-
fende  „gelijke  behandeling  van mannen  en vrouwen  (toe-
gang  tot het arbeidsproces,  de beroepsopleiding  en de 
promotiekansen,  en ten aanzien  van de arbeidsvoorwaar-
den)"  en deze  richtlijn  feilloos  kan  worden  gelegd. 
3. Bijzondere  opmerkingen 
3.1. Aan  artikel  1 dient  het volgende  te worden  toege-
voegd: 
„Met  deze  richtlijn  wordt  beoogd  dat de Lid-Staten  op 
het gebied  van  de sociale  zekerheid  een begin  maken 
met de verwezenlijking  van het beginsel  van de gelijke 
behandeling  van  mannen  en vrouwen,  zoals  dit is 
vastgelegd  in de richtlijn  van de Raad  van  9 februari 
1976  ten aanzien  van  de toegang  tot het arbeidspro-
ces, de beroepsopleidingen  de promotiekansen,  en ten 
aanzien  van  de arbeidsvoorwaarden.". 
3.2. Artikel  2, laatste  zinsdeel  van lid 2, dient  als voegt 
te luiden: 
,,...,  voor  zover  deze  een aanvulling  vormen  op, een 
verlenging  zijn of ter vervanging  komen  van uitkerin-
gen met betrekking  tot voornoemde  eventualiteiten.". 
Gedaan  te Brussel,  22 juni  1977. 3.3 Artikel  6, lid 1, sub b), zou als volgt  moeten  luiden: 
. . (wat  betreft  het  rekening  houden  met  tijd-
vakken  waarin  wegens  zwangerschap  of ouder-
schap)  . . . ". 
3.4. Artikel  6, lid 1, het slot van de eerste  zin als volgt  te 
wijzigen: 
. . van de toepassingssfeer  ervan  voor  een bepaalde 
termijn  uit te sluiten.". 
3.5. Artikel  6, lid 2, de eerste  zin, als volgt  te wijzigen: 
„De Lid-Staten  herzien  periodiek,  en voor  de eerste 
maal  binnen  twee  jaar  na het van  kracht  worden  van 
deze  richtlijn,  hun  regelingen  . . . .". 
3.6. Een  nieuw  artikel  8 in te voegen  (het  huidige  arti-
kel 8 wordt  dan  artikel  9): 
„De Lid-Staten  nemen  in hun  nationale  rechtsorde  de 
nodige  voorschriften  op om iedere  werknemer/werk-
neemster  die door  de niet-toepassing  van het beginsel 
van gelijke  behandeling  meent  te zijn  benadeeld  de 
mogelijkheid  te bieden,  na eventueel  beroep  bij andere 
ter zake  bevoegde  instanties  te hebben  ingesteld, 
zijn/haar  rechten  voor  het gerecht  te doen  gelden.". 
De Voorzitter 
van bet Economisch  en Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI 
Advies  inzake  een voorstel  voor  een richtlijn  van de Raad  inzake  de bescherming  van de consu-
ment  ten  opzichte  van  overeenkomsten  waarbij  onderhandelingen  buiten  bedrijfsruimten 
hebben  plaatsgevonden 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in het Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 22 van  29 januari  1977,  blz.  6. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 27 januari  1977  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeenkomstig 
de bepalingen  van  artikel  100  van  het Verdrag  tot oprichting  van de Europese  Economische 
Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn  op 22 en 23 juni  1977  te Brussel  gehouden  150e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
Nr. C 180/40 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 28. 7. 77 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het Verdrag  ot oprichting  van  de Europese  Eco-
nomische  Gemeenschap,  en met  name  artikel  100, 
Gezien  de adviesaanvrage  van  de Raad  van  de Europese 
Gemeenschappen  van  27 januari  1977, 
Gezien  het in afwachting  van  een  komende  raadpleging 
genomen  besluit  van zijn  Bureau  van  25 januari  1977,  de 
Afdeling  voor  milieu,  volksgezondheid  en consumptie  te 
belasten  met  het opstellen  van  een advies  en een rapport 
ter zake, 
Gezien  het op 7 juni  1977  door  de Afdeling  voor  milieu, 
volksgezondheid  en consumptie  opgestelde  advies, 
Gezien  het door  mejuffrouw  Roberts,  rapporteur,  inge-
diende  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  150e  zitting  van 
22 en 23 juni  1977,  vergadering  van  22 juni  1977, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  56 stemmen  voor  en 16 stemmen  tegen  bij 15 
onthoudingen  is goedgekeurd: 
Het Comité  hecht  onder  voorbehoud  van  de volgende 
opmerkingen  zijn  goedkeuring  aan  het richtlijnvoorstel: 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Volgens  het Comité  dient  ervoor  te worden  ge-
zorgd  dat de richtlijn  bij de beoogde  harmonisatie  van de 
wettelijke  voorschriften  de consument  toch  de grootst 
mogelijke  bescherming  biedt,  zonder  regelmatige  handels-
transacties  in het gedrang  te brengen. 
1.2. Daarom  hecht  het Comité  in het bijzonder  zijn 
goedkeuring  aan  de volgende  punten  van  de richtlijn: 
a) bij  iedere  buiten  bedrijfsruimten  gesloten  overeen-
komst  krijgt  de consument  een  bedenktijd  van  ten 
minste  zeven  dagen; 
b) de  overeenkomst  moet  schriftelijk  worden  vastgelegd 
en door  de klant  worden  ondertekend; 
c) de  richtlijn  is niet  van toepassing  op overeenkomsten 
waarbij  de prijs  een bepaald  bedrag  niet  overschrijdt; 
d) de  Lid-Staten  krijgen  het recht,  nog  striktere  voor-
schriften  vast  te stellen  dan  die welke  in de richtlijn 
zijn opgenomen,  indien  zij zulks  wensen. 
Niettemin  wil het Comité  de volgende  opmerkingen  naar 
voren  brengen: 1.3 Toepassingsgebied 
1.3.1.  Het  Comité  stelt  vast  dat de uit de combinatie 
van de artikelen  1 en 2 voortvloeiende  afbakening  van het 
toepassingsgebied  van het richtlijnvoorstel  voor  uiteenlo-
pende  interpretaties  vatbaar  is. Met  name  is niet  geheel 
duidelijk  of de schriftelijke  verkoop  al dan  niet  onder  de 
richtlijn  valt. 
1.3.2.  Het  Comité  wijst  er nl. op dat sommige  vormen 
van schriftelijke  verkoop,  waarbij  het verrassingseffect  en 
de aanwezigheid  van  tussenpersonen  een rol spelen,  zou-
den indruisen  tegen  de basisbeginselen  van  de onderha-
vige richtlijn,  die juist  ten doel  heeft  te voorkomen  dat een 
psychologische  druk  op de consument  wordt  uitgeoefend 
wanneer  hij bij zich  thuis  een overeenkomst  sluit.  In dit 
geval  heeft  de consument  namelijk  niet  de tijd om grondig 
te overwegen  of hij de betrokken  koopwaar  of dienst  wel 
wil, noch  om  deze  kwestie  met  een  derde  persoon  te 
bespreken. 
1.3.3.  Deze  vormen  van  schriftelijke  verkoop  zouden 
dus op huis-aan-huis-verkoop  lijken  en zouden  derhalve 
onder  het toepassingsgebied  van  de richtlijn  vallen. 
1.3.4.  Voorts  is het Comité  van oordeel  dat aan uitslui-
tend op papier  zonder  aanwezigheid  van  tussenpersonen 
plaatsvindende  schriftelijke  verkoop  bijzondere  aspecten 
verbonden  zijn,  waarvoor  in een  specifieke  richtlijn  een 
oplossing  moet  worden  gevonden.  Het  verzoekt  de Com-
missie  dan  ook,  zo spoedig  mogelijk  een dergelijke  richt-
lijn voor  te leggen. 
1.3.5.  Het  Comité  had  echter  liever  bepaald  gezien  dat 
de verkoper  bij huis-aan-huis-verkoop  over  een  vergun-
ning  moet  beschikken.  Op die wijze  zouden  flagrante  mis-
bruiken  kunnen  worden  tegengegaan,  zoals  bij voorbeeld 
het geval  dat de verkoper  onder  het voorwendsel  een en-
quête  te houden  in feite  een bepaald  produkt  tracht  te ver-
kopen.  Wanneer  tegen  dezelfde  verkoper  verschillende 
klachten  zijn  ingediend,  zou  kunnen  worden  overwogen, 
de vergunning  in te trekken. 
2. Bijzondere  opmerkingen 
2.1. Artikel  l, lid 1 
2.1.1.  Het  Comité  acht  het wenselijk  dat het begrip 
„handelaar"  nauwkeuriger  wordt  gedefinieerd;  ook  ge-
volmachtigde  vertegenwoordigers  zouden  namelijk  als 
handelaren  moeten  worden  beschouwd.  Daarom  stelt  het 
voor,  dit lid als volgt  te wijzigen: 
„Deze  richtlijn  is van  toepassing  op overeenkomsten 
tussen  een consument  en een handelaar  of een ander 
persoon  die  voor  diens  rekening  optreedt,  en  op een-
zijdige  verbintenissen  . . 
28. 7. 77 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 180/41 
2.2. Artikel  1, lid 2, tekst  achter  bet eerste  streepje 
2.2.1.  Daar  overeenkomsten  soms  niet  door  één  per-
soon,  maar  door  groepen  personen  worden  gesloten,  stelt 
het Comité  voor,  deze  tekst  als volgt  aan  te vullen: 
„— ,consument':  natuurlijk(e)  persoon  (personen) 
die (. . .) optreedt  (optreden).  . .". 
2.3. Artikel  2, sub c) 
2.3.1.  Het  Comité  stelt  voor,  de Franse  tekst  aan  de 
Engelse  (en ook  de Nederlandse  — vert.)  versie  aan te pas-
sen. Deze  tekst  zou  dan  als volgt  moeten  luiden:  „un 
notaire  ou toute  autre  personne  . . .". 
2.4. Artikel  2, sub d) 
2.4.1.  Het  Comité  betreurt  dat  overeenkomsten  met 
betrekking  tot onroerende  goederen  niet  onder  de richtlijn 
vallen. 
2.4.2.  Hoewel  de  consument  dergelijke  goederen 
slechts  na rijp  beraad  koopt,  moet  er toch  op worden  ge-
wezen  dat hij juridisch  gebonden  is op het ogenblik  dat hij 
de onderhandse  koopovereenkomst  ondertekent,  d.w.z. 
op een ogenblik  waarop  hij doorgaans  geen  notaris  of ju-
ridisch  adviseur  bij de hand  heeft.  Indien  de koper  een be-
denktijd  werd  toegestaan,  waarin  hij de overeenkomst 
overeenkomstig  de richtlijn  kan herroepen,  zou hij onder-
tussen  het advies  van  een  deskundige  kunnen  inwinnen. 
2.4.3.  Het  Comité  stelt  dan ook  voor,  de tekst  sub d) te 
schrappen. 
2.5. Artikel  2, sub e) 
2.5.1.  Ten  aanzien  van  de bepaling  dat overeenkom-
sten waarbij  de door  de consument  te betalen  prijs  niet 
meer  dan  25 rekeneenheden  bedraagt  buiten  de richtlijn 
vallen,  is het Comité  van oordeel  dat genoemd  bedrag  tot 
15 rekeneenheden  zou moeten  worden  teruggebracht,  met 
name  daar  deze  bepaling  anders  de minst  gegoede  consu-
menten  dreigt  te treffen.  Het stelt  bijgevolg  voor,  onder-
havige  tekst  als volgt  te doen  luiden: 
,,e) overeenkomsten  waarbij  de door  de consument 
te betalen  prijs  een  bedrag  van  15 Europese 
rekeneenheden  niet  overschrijdt. 
Europese  rekeneenheid  betekent  de rekeneen-
heid zoals  gedefinieerd  bij  Beschikking  nr. 
3289/75/EGKS  van  de Commissie  van  18 de-
cember  1975. 
De tegenwaarde  in nationale  valuta  dient  op ba-
sis van  de koopkracht  te worden  vastgesteld. 
De Raad  zal dit bedrag  elk jaar  op voorstel  van 
de Commissie  herzien,  aan  de hand  van  de eco-nomische  en monetaire  ontwikkeling  in de Ge-
meenschap.". 
2.6. Artikel  2 — nieuwe  tekst  sub  f) 
2.6.1.  Het  Comité  acht  het wenselijk,  ook  een  op de 
aard  van  de handel  gebaseerde  afwijking  vast  te stellen; 
het stelt  derhalve  voor,  de volgende  tekst  in te voegen: 
,,f) overeenkomsten  betreffende  de levering  aan huis 
van levensmiddelen,  met  inbegrip  van  dranken, 
door  handelaren  die  hun  klanten  regelmatig 
bezoeken,  ongeacht  het  hiermee  gemoeide 
bedrag". 
2.7. Artikel  2 bis 
2.7.1.  Het  Comité  merkt  op dat het zeer  verwarrend 
zou zijn  dat de vier  in dit artikel  opgesomde  gevallen  voor 
een zekere  tijd  onder  de onderhavige  richtlijn  vallen,  en 
vervolgens  onder  het toepassingsgebied  van nieuwe  richt-
lijnen  komen,  waarbij  de wettelijke  voorschriften  dan 
mogelijkerwijs  worden  gewijzigd. 
2.7.2.  Voorts  is het Comité  van  oordeel  dat dit artikel 
vanuit  juridisch  oogpunt  geen  nieuwe  elementen  aan  de 
richtlijn  toevoegt.  Daarom  stelt  het voor,  dit artikel  te 
schrappen. 
2.8. Artikel  3 
2.8.1.  Het  Comité  stelt  voor,  de handelaar  ertoe  te 
verplichten,  zich  aan  de in de overeenkomst  aangegeven 
totale  prijs  te houden. 
2.8.2.  Bovendien  stelt  het voor,  aan  de in de overeen-
komst  op te nemen  inlichtingen  ook  de datum  toe te voe-
gen waarop  de herroepingstermijn  eindigt. 
2.9. Artikel  4, lid 2 
2.9.1.  Het  Comité  stelt  voor,  in de Franse  versie  het 
woord  „conclusion"  door  „signature"  te vervangen  en het 
eerste  deel  van  dit lid als volgt  te doen  luiden: 
„Een  exemplaar  van  de overeenkomst  dient  hem  te 
worden  overhandigd  bij ondertekening  ervan  door 
beide  partijen  of . . .". 
Met deze  correctie  wordt  beoogd,  alle  verwarring  bij de 
interpretatie  van  het  in de Franse  tekst  voorkomende 
woord  „conclusion"  te voorkomen. 
2.9.2.  Voorts  stelt  de Afdeling  voor,  het tweede  deel 
van dit lid („of  dadelijk  daarna  te worden  toegezonden") 
te schrappen,  daar  men  er onmogelijk  zeker  van  kan  zijn 
dat de handelaar  een  exemplaar  van  de overeenkomst 
inderdaad  zal verzenden. 
Nr. C 180/42 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 28. 7. 77 
2.10.  Artikel  6 
2.10.1.  Ten  aanzien  van  de kennisgeving  van  herroe-
ping  van  de overeenkomst  is het Comité  van  oordeel  dat 
dit artikel  met  een  nieuw  lid moet  worden  aangevuld, 
waarin  wordt  bepaald  dat een hiertoe  bestemd  standaard-
formulier  bij iedere  bij een  huis-aan-huis-verkoop  tot 
stand  gekomen  overeenkomst  moet  worden  gevoegd. 
2.11.  Artikel  6 bis 
2.11.1.  Het  Comité  verzoekt  om  schrapping  van  de 
woorden  „andere"  en „dan  de levensverzekering";  tege-
lijkertijd  verzoekt  het de Commissie,  onverwijld  een speci-
fieke  richtlijn  met  betrekking  tot het verzekeringswezen 
op te stellen,  waarbij  ook  het geval  wordt  geregeld  dat een 
verzekeringsovereenkomst  buiten  bedrijfsruimten  wordt 
gesloten. 
2.11.2.  Het  Comité  is hoe dan  ook  van mening  dat de 
verzekerde  zijn  overeenkomst  zou  moeten  kunnen  her-
roepen  binnen  de termijn  die krachtens  de richtlijn  ook 
geldt  voor  de andere  overeenkomsten  waarbij  de onder-
handelingen  buiten  bedrijfsruimten  hebben  plaatsgevon-
den. In dit geval  zou  de overeenkomst  echter  van  kracht 
blijven  tot de eerste  jaarlijkse  vervaldag,  waarbij  voor 
deze  periode  van  één jaar  de premie  verschuldigd  en het 
risico  gedekt  is. 
2.12.  Artikel  8 
2.12.1.  Het  Comité  stelt  voor,  aan lid 2 een alinea  toe 
te voegen,  waarin  wordt  bepaald  dat  de consument  de 
goederen  in wezenlijk  dezelfde  staat  moet  houden  als die 
waarin  hij ze heeft  ontvangen. 
Gedaan  te Brussel,  22 juni  1977. 2.12.2.  Het  recht  van de consument  om de goederen  te 
gebruiken  mag  namelijk  niet  inhouden  dat aan de produk-
ten zelf  enige  schade  wordt  toegebracht. 
2.13.  Artikel  9 
2.13.1.  Het  Comité  stelt  voor,  dit artikel  als volgt  te 
doen  luiden: 
„Voor  afloop  van  de in artikel  6 bedoelde  herroe-
pingstermijn  mag  door  de handelaar,  afgezien  van een 
ingevolge  het  nationale  recht  vereiste  aanbetaling, 
van de consument 
a) noch  de volledige  of gedeeltelijke  betaling  van  de 
overeengekomen  prijs,  noch  enige  vorm  van beta-
ling,  noch  enige  waarborg  in ontvangst  worden 
genomen; 
b) noch  een wissel,  cheque  of enig  ander  verhandel-
baar  waardepapier  in ontvangst  worden  genomen 
dan wel  een dergelijk  papier  worden  aanvaard.". 
Bij de huidige  redactie  moet  de consument  bewijzen  dat de 
verkoper  die eis heeft  gesteld,  hetgeen  onmogelijk  is. 
2.14.  Artikel  12 
2.14.1.  Het  Comité  stelt  voor,  in lid 2, sub a), vermel-
ding  van de datum  der ondertekening  in de overeenkomst 
verplicht  te stellen;  hiermee  moet  worden  voorkomen  dat 
de consument  er ingevolge  een  vervroegde  dagtekening 
impliciet  van  afziet,  zijn  herroepingsrecht  uit te oefenen. 
De tekst  zou  dan  als volgt  moeten  luiden: 
,,a) De  overeenkomst  eigenhandig  door  de consu-
ment  moet  worden  gedateerd  en de vermelde  da-
tum dezelfde  is als die waarop  de overeenkomst 
daadwerkelijk  werd  ondertekend.". 
De Voorzitter 
van bet Economisch  en  Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI 
BIJLAGE 
bij het advies  van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Het volgende  amendement  werd  tijdens  de debatten  verworpen: 
De tekst  van  paragraaf  1.3.4  door  de volgende  te vervangen: 
,, Voorts  is de Afdeling  van  oordeel  dat  aan  schriftelijke  verkoop  bijzondere  aspecten  verbonden  zijn, 
waarvoor  in een  specifieke  richtlijn  een  oplossing  moet  worden  gevonden.  Zij verzoekt  de Commissie 
dan ook,  zo spoedig  mogelijk  een  dergelijke  richtlijn  voor  te leggen.". 
28. 7. 77 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 180/43 
Motivering 
In de paragrafen  1.3.1  t/m 1.3.4  wordtin  wezen  een verschil  gemaakt  tussen  de uitsluitend  op papier  plaats-
vindende  schriftelijke  verkoop  enerzijds  — waarvoor  een  specifieke  richtlijn  nodig  zou  zijn  — en de 
schriftelijke  verkoop  waarbij  het verrassingseffect  en de aanwezigheid  van  tussenpersonen  een rol spelen, 
waardoor  een  psychologische  druk  op de consument  kan  worden  uitgeoefend. 
Het voor  dit onderscheid  gehanteerde  criterium  is onnauwkeurig  en niet  zeer  bevredigend. 
Het gaat  hier  om gedifferentieerde  en veranderlijke  verkooptechnieken;  het is ontegensprekelijk  waar  dat 
het in het belang  van  de consument  ligt,  het verlangen  naar  voren  te brengen  dat deze  sector  aan een diep-
gaand  onderzoek  wordt  onderworpen  en dat een adequate  richtlijn  betreffende  alle schriftelijke  verkopen 
wordt  uitgewerkt.  Op deze  wijze  zal enerzijds  het consumentenbelang  beter  worden  behartigd  omdat  met 
de verschillende  soorten  van schriftelijke  verkoop  rekening  wordt  gehouden  en worden  anderzijds  bepaalde 
soorten  van  schriftelijke  verkoop  niet  onmogelijk  gemaakt  omdat  na een  diepgaande  studie  eventueel  de 
nodige  modaliteiten  kunnen  worden  vastgesteld. 
De schriftelijke  verkoop  is een zeer  actieve  sector,  waaruit  blijkt  dat talrijke  consumenten  aan  dit soort  van 
verkoop  belang  hechten. 
Het is niet  de bedoeling,  met  dit wijzigingsvoorstel  een  of ander  type  schriftelijke  verkoop  met  het oog 
op de geest  van  het  oorspronkelijke  richtlijnvoorstel  te liberaliseren,  doch  integendeel  na te gaan  met 
welke  middelen  de richtlijn  op uit economisch  oogpunt  verantwoorde  wijze  kan  worden  afgestemd  op 
het belang  van  zowel  verkoper  als consument. 
Om deze  redenen  dient  een iets meer  algemeen  standpunt  te worden  ingenomen  dan  in het advies  is neer-
gelegd. 
Uitslag  van  de stemming: 
Voor:  34, tegen:  36, onthoudingen:  10. 
Advies  inzake  een  voorstel  voor  een  besluit  van  de Raad  houdende  wijziging  van  het besluit  van 
22 juli  1975  betreffende  een  programma  van  modelprojecten  en -onderzoek  voor  de bestrijding 
van de armoede 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is nog  niet  bekendgemaakt  in het Publika-
tieblad  van  de Europese  Gemeenschappen. 
Op 21 juni  1977  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  overeenkomstig  de 
bepalingen  van  artikel  100  van  het  Verdrag  tot  oprichting  van  de Europese  Economische 
Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  tijdens  zijn  op 22 en 23 juni  1977  te Brussel  gehouden  150e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, Gezien  het  door  hem  tijdens  zijn  Voltallige  Vergadering 
van 22 en 23 juni  1977,  overeenkomstig  artikel  18 van  het 
Reglement  van  Orde,  genomen  besluit  tot het  benoemen 
van een  algemeen  rapporteur, Gezien  het van  21 juni  1977  daterende  verzoek  om  advies 
van de Raad  van  de Europese  Gemeenschappen, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese  Eco-  Gezien  het  door  de algemeen  rapporteur,  de heer  Carroll, 
nomische  Gemeenschap,  in het  bijzonder  artikel  100,  mondeling  uitgebrachte  verslag,