Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende intermodale laadeenheden

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

Inleiding

In het Witboek van de Commissie over het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010 [1] wordt dit voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad aangekondigd. Het voorstel is gebaseerd op de artikelen 71 en 80 van het EG-Verdrag.

[1] COM(2001) 370 van 12.9.2001.

De Gemeenschap moet een duurzame oplossing aandragen voor de vervoersproblemen, zodat de knelpunten in met name de wegeninfrastructuur worden verminderd. Zij heeft er dus belang bij dat het intermodale vervoer voor transportgebruikers aantrekkelijker wordt.

Tegenwoordig hanteren vervoerders diverse methoden van multimodaal vervoer:

- Chauffeurs in het wegvervoer reizen in hun voertuig mee met speciaal uitgeruste treinen of veerboten. Dit is begeleid transport.

- Met name op treinen worden opleggers aangebracht die hiertoe speciaal zijn ontworpen. De wagons zijn hier specifiek op afgestemd.

- Containers [2] of wissellaadbakken [3] worden van de ene vervoerswijze naar de andere overgeslagen.

[2] Container: kist voor het vervoer van goederen die stevig genoeg voor herhaaldelijk gebruik en stapelbaar is en van de ene vervoerswijze naar de andere kan worden overgebracht.

[3] Wissellaadbak: eenheid voor het vervoer van goederen die optimaal is afgestemd op de afmetingen van wegvoertuigen (een fundamenteel verschil met containers) en die voorzien is van grijpelementen waarmee overslag van de ene naar de andere vervoerswijze kan plaatsvinden, gewoonlijk van spoorweg- naar wegvervoer.

In dit voorstel wordt slechts het laatstgenoemde geval behandeld. Omdat intermodale laadeenheden (UCI) [4] zoveel verschillen vertonen, met name bij de onderdelen voor het laden en lossen en vastzetten, komt de doeltreffendheid van de overslag in het gedrang. Men dient zelfs iedere intermodale laadeenheid te onderzoeken om te bepalen wat de geschikte laad- en losmethode is en de laad- en losinstallaties aan te passen of te wijzigen. Hetzelfde geldt voor het vastzetten van de eenheden in de voertuigen of schepen die als transportmiddel dienen. De overslag, die ingewikkeld en traag is geworden, brengt onnodige kosten met zich mee. De methoden voor het laden en lossen en vastzetten van intermodale laadeenheden moeten derhalve met elkaar in overeenstemming worden gebracht.

[4] UCI: intermodale laadeenheid, d.w.z. container of wissellaadbak.

Veiligheid is een prioriteit. De nieuwe intermodale laadeenheden moeten zijn voorzien van een alarm dat afgaat wanneer de eenheid wordt geopend. Op deze manier wil men het gevaar verkleinen dat er niet-aangegeven materialen of clandestiene passagiers naar binnen worden gesmokkeld.

Om de veiligheid te waarborgen en de risico's voor personen en goederen tot een minimum te beperken, moeten alle in Europa gebruikte intermodale laadeenheden worden onderhouden en periodiek worden gekeurd. Een dergelijke verplichting tot onderhoud en periodieke controle met betrekking tot containers die in het internationale verkeer worden gebruikt, vloeit ook voort uit de CSC [5] die op internationaal niveau is aangenomen. De procedures voor de uitvoering van deze maatregelen moeten uniform zijn.

[5] CSC: overeenkomst voor veilige containers. Aangenomen op 2.12.1972, in werking getreden op 6.9.1977 en gewijzigd in 1981, 1983, 1991 en 1993. Het verdrag is te vinden op de internetpagina van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), www.imo.org

Wat Europa nodig heeft, is een optimale intermodale laadeenheid, de UECI [6], die zowel de voordelen van de container (stevig en stapelbaar) als van de wissellaadbak heeft, met name de grotere capaciteit. Een dergelijke Europese eenheid kan bij vier vervoerswijzen (spoor, weg, zee- en binnenvaart) worden gebruikt en de overslag tussen deze vervoerswijzen zal daardoor eenvoudiger worden. Om voor maximale intermodaliteit te zorgen, moet de eenheid stapelbaar zijn en aan de bovenzijde beetgepakt kunnen worden. Ook moet vervoer over zee mogelijk zijn. De eenheid moet zo veel mogelijk ruimte bieden voor het vervoer van ISO-pallets [7] en laden en lossen moet snel kunnen plaatsvinden, om de kosten en het tijdverlies te beperken. Deze Europese intermodale laadeenheid kan bestaan uit een multifunctionele laadbak voor drooggoed waarin twee pallets voor belading naast elkaar kunnen worden gezet. De nuttige binnenbreedte moet dus ten minste 2 x 1200 mm zijn plus de nog te bepalen noodzakelijke manoeuvreerruimte. De breedte aan de buitenzijde moet zo klein mogelijk zijn, idealiter 2500 mm om rekening te houden met de bestaande geleidingsrails in bepaalde schepen. Deze Europese laadeenheden moeten in ieder geval over de weg vervoerd kunnen worden. Derhalve moeten zij in overeenstemming zijn met de bepalingen van Richtlijn 96/53 [8]. Er bestaan slechts zeer weinig intermodale laadeenheden die aan deze eisen voldoen.

[6] UECI: Europese intermodale laadeenheid.

[7] Pallet: platform, doorgaans van hout, waarmee goederen gemakkelijk kunnen worden geladen en gelost. In Europa worden meestal de volgende gestandaardiseerde afmetingen gebruikt: 800 x 1200 mm en 1 000 x 1200 mm (ISO 6780).

[8] Richtlijn 96/53/EG van de Raad houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten.

Ten slotte bevat het voorstel voor een richtlijn essentiële eisen inzake veiligheid, beveiliging, interoperabiliteit, laden en lossen, vastzetten, stevigheid, codering en identificatie van de eenheden, op basis waarvan de Commissie de Europese normalisatie-instellingen zal verzoeken geharmoniseerde normen vast te stellen, teneinde nuttige parameters te ontwikkelen om aan de essentiële eisen te kunnen voldoen. Een regelgevend comité, dat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en de Commissie is samengesteld, zal bijzondere interoperabiliteitseisen vaststellen met betrekking tot de eigenschappen van intermodale laad eenheden die zijn vereist om ervoor te zorgen dat zij voor meerdere vervoerswijzen bruikbaar zijn. Procedures voor periodieke keuring van intermodale laadeenheden moeten waarborgen dat deze steeds aan de bovengenoemde eisen voldoen. Met dit systeem wordt het volgende beoogd:

* Waarborgen van een voldoende onderhoudsniveau voor alle in Europa gebruikte intermodale laadeenheden, ongeacht wanneer deze in gebruik zijn genomen.

* Vergemakkelijken van de overslag tussen de vervoerswijzen door bepaalde eigenschappen van de onderdelen voor het laden en lossen en vastzetten van de laadeenheden te harmoniseren. In de richtlijn wordt de naleving van de desbetreffende eisen verplicht gesteld voor alle intermodale laadeenheden die 24 maanden na de uiterste datum voor omzetting ervan door de lidstaten in gebruik zijn genomen.

* Zo goed mogelijk beveiligen van de nieuwe intermodale laadeenheden tegen ongeoorloofd gebruik, naargelang de ontwikkeling van de techniek.

* Omschrijven wat een Europese intermodale laadeenheid is, die de voordelen van een container en een wissellaadbak combineert met inachtneming van de eisen en de procedures voor overeenstemmingsbeoordeling en periodieke keuring die voor elke nieuwe intermodale laadeenheid gelden. Het gebruik ervan wordt in de richtlijn niet verplicht.

Vanaf de aanvaarding van de opdracht die de Europese Commissie aan de Europese normalisatie-instellingen zal verlenen, zouden er maximaal drie jaar nodig zijn om bijna alle geharmoniseerde normen op te stellen.

Vanaf het begin van de werkzaamheden van het bij de richtlijn ingestelde regelgevende comité zouden er maximaal twee jaar nodig zijn om de bijzondere interoperabiliteitseisen op te stellen.

De voorschriften met betrekking tot de beveiliging tegen ongeoorloofd gebruik moeten, gezien het karakter ervan, regelmatig worden bijgesteld.

5. Het probleem: verscheidenheid van de technische eigenschappen

1. Om multimodaal vervoer aantrekkelijk te maken, is het nodig dat het gebruiksgemak wordt verbeterd en dat in de behoeften van de gebruikers wordt voorzien. Het moet minimaal dezelfde voordelen bieden als het wegvervoer. De verschillende vervoerswijzen moeten beter op elkaar aansluiten en de voordelen ervan moeten worden gecombineerd in de leveringsketens van deur tot deur. De overgang tussen de vervoerswijzen moet naadloos zijn en een hoog niveau van interoperabiliteit bieden. Door de verscheidenheid van intermodale laadeenheden wordt overslag een ingewikkelde zaak.

2. De containers die gewoonlijk in Europa worden gebruikt (20 en 40 voet) voldoen aan de normen van de Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO). Er komen ook andere containers voor met andere technische eigenschappen (breedte, hoogte, constructie, enz.). Over het algemeen kunnen deze containers door de vier bestaande vervoerswijzen worden gebruikt. Ze zijn doorgaans stapelbaar en kunnen met een hijskraan worden opgetild. De beladingscapaciteit voor ISO-pallets [9] is echter meestal niet optimaal of de maximale afmetingen die voor het vervoer over land beschikbaar zijn, kunnen niet volledig worden benut. Daarom worden ze maar weinig gebruikt in het Europese weg- en spoorwegvervoer.

[9] De standaardisatie van pallets heeft geleid tot een zekere harmonisatie van de afmetingen en de verpakking van producten die internationaal worden verhandeld, teneinde deze afmetingen maximaal te benutten.

3. Wissellaadbakken zijn hoofdzakelijk ontworpen voor overbrenging tussen spoor en weg. Hiermee kan bij weg- en spoorwegvoertuigen de beschikbare capaciteit goed worden benut. De bakken bieden echter geen economische oplossing voor de binnenvaart of het zeevervoer. Ze zijn gewoonlijk niet stapelbaar, omdat de wanden niet erg sterk zijn, en kunnen niet over zee worden vervoerd of met een hijskraan worden opgetild. Ze bestaan met verschillende afmetingen en eigenschappen. Het CEN heeft een aantal Europese normen voor wissellaadbakken ontwikkeld.

4. De verscheidenheid van ontwerpen, afmetingen en technische eigenschappen maakt het intermodale vervoer tot een complex probleem en vormt een belemmering voor de interoperabiliteit die met intermodale laadeenheden wordt beoogd. Het laden en lossen loopt vertraging op omdat elke laadbak afzonderlijk moet worden geïdentificeerd om te bepalen welke techniek moet worden toegepast. De hijsapparatuur moet vaak speciaal worden afgesteld of worden gewijzigd. Dat brengt onnodige kosten met zich mee. Wissellaadbakken worden slechts in het weg- of spoorwegvervoer gebruikt (sommige ook in het ro-ro-vervoer [10] over korte afstand), terwijl containers voornamelijk worden gebruikt in de zee- en binnenvaart. Hierdoor wordt het moeilijker investeringsbesluiten met betrekking tot intermodale laadeenheden te nemen. De capaciteit van het vervoersstelsel kan niet ten volle worden benut en een naadloze integratie van het intermodale vervoer kan niet worden gegarandeerd.

[10] De term "ro-ro" (roll-on-roll-off) houdt in dat op een zeeschip het laden en lossen plaatsvindt via het op- en afrijden van weg- of spoorwegvoertuigen.

6. De methode: harmonisatie en normalisatie

5. Er moeten drie problemen worden opgelost:

- de complexiteit van het laden en lossen en het gebrek aan interoperabiliteit,

- het gebrek aan optimale intermodale laadeenheden die in alle vervoerswijzen bruikbaar zijn,

- de noodzaak in een uniform versterkt systeem te voorzien met betrekking tot de eigenschappen van de eenheden in kwestie op de bovengenoemde gebieden, waaronder veiligheid en beveiliging.

6. Deze problemen kunnen worden opgelost door harmonisatie van bepaalde eigenschappen van nieuwe intermodale laadeenheden, zodat ze veiliger worden en het laden en lossen op meer uniforme wijze kan plaatsvinden, waardoor ook de interoperabiliteit wordt verbeterd. Door de vaststelling van de eigenschappen en prestaties van een nieuw type intermodale laadeenheid, de Europese intermodale laadeenheid (UECI), kan een eenheid ontstaan die de voordelen van een container en een wissellaadbak combineert met inachtneming van de voorschriften en eisen die voor de nieuwe intermodale laadeenheden gelden. De Commissie zal de Europese normalisatie-instellingen belasten met de opstelling van geharmoniseerde normen en zal met medewerking van de lidstaten bijzondere interoperabiliteitseisen vaststellen, die na de goedkeuring ervan een verplicht karakter zullen krijgen.

6.1. Geharmoniseerde interoperabiliteitseigenschappen van intermodale laadeenheden

7. De intermodale laadeenheden hebben verschillende eigenschappen. Sommige moeten aan de onderzijde worden beetgepakt (bijvoorbeeld door middel van een vorkheftruck), andere aan de bovenzijde (bijvoorbeeld via een hijskraan). De bevestigingspunten bevinden zich op verschillende plaatsen en de stevigheid varieert ook. Deze problemen kunnen worden opgelost door de invoering van een pakket gemeenschappelijke eigenschappen die geharmoniseerd zijn om tot een uniforme procedure voor het laden en lossen te komen, de opslag van de eenheden te vergemakkelijken en deze tijdens het vervoer beter te kunnen vastzetten.

8. De harmonisatie van de locatie en het ontwerp van hoekstukken, openingen voor het laden en lossen met een strop en doorgangen voor vorkheftrucks zou bijdragen tot een uniforme manier van laden en lossen van de eenheden. Volgens sommige deskundigen kan daardoor de duur van de overslag gemiddeld met de helft worden verminderd. De harmonisatie van de eigenschappen van tussensteunen, zoals steunvoeten, zou zorgen voor een eenvoudigere opslag tussen de vervoersactiviteiten. Door een gemeenschappelijke omschrijving te hanteren voor punten die zo sterk zijn dat ze de massa van de intermodale laadeenheid tijdens het vervoer kunnen verdragen (belastingoverdrachtszones), zou de kans op schade worden verkleind en de plaatsing van de eenheid gemakkelijker worden. Bovendien kan de lading in de wegvoertuigen, wagons en schepen eenvoudiger op een doeltreffende en veilige manier worden vastgezet door een harmonisatie van de koppelingen met de voorzieningen voor het vastzetten van de lading.

9. De omschrijving, het ontwerp en de precieze locatie van deze geharmoniseerde eigenschappen verschillen bijvoorbeeld naar gelang van de lengte en de configuratie (o.a. sterkte van de wanden) van de laadeenheid. Deze richtlijn bevat verplichte essentiële eisen op basis waarvan de Commissie de bevoegde normalisatie-instellingen zal verzoeken geharmoniseerde normen op te stellen per klasse en categorie laadeenheid. Deze normen kunnen door de fabrikanten worden toegepast en in dat geval worden hun producten geacht aan de essentiële eisen te voldoen. Via de procedure van het regelgevende comité zullen verplichte bijzondere interoperabiliteitseisen worden vastgesteld.

10. De geharmoniseerde intermodale laadeenheden krijgen een CE-markering, waaruit blijkt dat deze aan de geldende eisen voldoen, en een specifiek aanvullend symbool waardoor zij tijdens het laden en lossen gemakkelijker kunnen worden geïdentificeerd.

11. Niettemin zal een zekere verscheidenheid blijven bestaan, en wel om de volgende redenen:

- Uit economisch oogpunt kan men niet verlangen dat de bestaande intermodale laadeenheden worden gewijzigd of met de geharmoniseerde eigenschappen in overeenstemming worden gebracht. Zolang zulke eenheden worden gebruikt, zal er dus sprake blijven van een zekere diversiteit. Deze oude laadeenheden zullen evenwel geleidelijk van de markt verdwijnen (gemiddeld na vijf jaar voor de minst stevige wissellaadbakken en tien tot vijftien jaar voor de sterkste containers).

- Men kan evenmin verlangen dat alle laadeenheden net zo stevig zijn als een stapelbare ISO-container. Er zullen altijd "broze" containers en wissellaadbakken op de markt blijven, omdat de vervaardiging ervan minder duur is en omdat zij voor een aantal toepassingen kunnen worden gebruikt (bijvoorbeeld wanneer er geen sprake is van vervoer over zee).

6.2. Genormaliseerde Europese intermodale laadeenheid (UECI)

12. In een Europese intermodale laadeenheid moeten de voordelen van containers (stapelbaarheid, grijppunten aan de bovenzijde, vervoerbaarheid over zee) en van wissellaadbakken, met name de grotere breedte, worden samengebracht. Om maximale intermodaliteit te verzekeren, moet een Europese intermodale laadeenheid bruikbaar zijn in alle vervoerswijzen en gemakkelijk kunnen worden overgeslagen. Een dergelijke eenheid moet bestaan uit een multifunctionele laadbak voor drooggoed die bij de kopwand of aan de zij- of bovenkant wordt geopend.

13. Omdat er momenteel onvoldoende intermodale laadeenheden van dit type bestaan, voorziet deze richtlijn in daartoe strekkende essentiële eisen en bijzondere interoperabiliteitseisen. Op basis van de essentiële eisen zullen, op verzoek van de Commissie, de Europese normalisatie-instellingen dan geharmoniseerde normen opstellen. Er is wat dit betreft al veel gebeurd, zowel door het CEN als op OTO-gebied [11]. Dit voorstel stoelt volledig op de werkzaamheden van het CEN en het UTI-NORM-onderzoek [12]. Deze werkzaamheden kunnen de grondslag vormen voor de geharmoniseerde normen en bijzondere interoperabiliteitseisen voor de Europese intermodale laadeenheden met betrekking tot de binnenafmetingen:

[11] OTO: onderzoek en technologische ontwikkeling.

[12] Het UTI-NORM-onderzoek, dat volledig door de Commissie is gefinancierd voor een bedrag van 179 000 euro, heeft als referentie JC-98-RS.5039. Er werd onderzoek verricht naar de actuele stand van zaken en aangegeven welke behoeften in de toekomst zouden ontstaan als het gaat om de standaardisatie van intermodale laadeenheden. Het onderzoek is uitgevoerd door het ICB (internationaal bureau voor containers en intermodaal vervoer), de UIRR (Internationale Unie van Maatschappijen voor Gecombineerd Rail-Wegvervoer), een Duitse adviseur (Hannoversche Konsulding für Verkehrswesen, Transporttechnik und elektronische Datenverarbeitung) en een Britse onderneming (Three Quays Marine Services Ltd).

- lengte: twee verschillende varianten. Wat betreft de lange variant moeten in de lengterichting van de laadeenheid 11 eenheden van 1,2 m kunnen worden geplaatst met de eventueel benodigde manoeuvreerruimte. De korte variant moet onder dezelfde voorwaarden zes van deze eenheden kunnen bevatten. De eerste lengte is gekozen omdat deze optimaal is voor ISO-pallets en tevens met het oog op de maximumlengte die in het wegvervoer is toegestaan. Voor de tweede lengte is gekozen omdat de eenheden zo precies per tweetal in samenstellen kunnen worden vervoerd, waardoor het gebruik van speciale voertuigen (zoals korte koppelingen) overbodig is. Beide varianten kunnen eveneens worden vervoerd over het spoor en via de zee- en binnenvaart.

- breedte: er moeten drie pallets naast elkaar kunnen worden geplaatst van elk 800 mm breed of twee pallets in lengterichting van elk 1200 mm lang, plus de benodigde manoeuvreerruimte, waarbij de maximaal toelaatbare breedte in het wegvervoer, 2550 mm, niet mag worden overschreden.

- hoogte: er is gekozen voor een hoogte van 2670 mm, omdat wissellaadbakken doorgaans 2670 mm hoog zijn [13]. Deze waarde ligt hoger dan de normen voor de hoogte van containers ISO 668 en 650 van serie 1 (2438 mm en 2591 mm) en biedt meer ruimte. Bovendien kan een dergelijke eenheid worden gebruikt op grote spoorlijnen waarop wagons met een standaardhoogte rijden.

[13] Zie COST 339 - kleine containers, punt 5.2.4 van het eindverslag, 2001.

14. Elke normalisatie houdt verplichtingen en beperkingen in. De afmetingen van de Europese intermodale laadeenheid kunnen de volgende problemen veroorzaken:

* lengte:

- Op schepen en boten met een cellenstructuur moeten de geleiders op een nieuwe lengte worden afgesteld, wat marginale afgeleide kosten met zich meebrengt. Wanneer schepen voor een bepaalde containerlengte worden ontworpen, kan het voorkomen dat door de constructievereisten de laadruimte minder goed wordt benut.

- Met de lange Europese intermodale laadeenheid kan de capaciteit van de huidige standaardspoorwagons niet volledig worden benut.

* breedte:

- Een buitenbreedte van meer dan 2500 mm kan voor problemen zorgen, bijvoorbeeld op bepaalde schepen met een cellenstructuur waar de cellen slechts 2500 mm breed zijn, waardoor aanpassing van de geleiders nodig is. Op sommige binnenvaartschepen kan laadruimte verloren gaan, met name op schepen die ontworpen zijn om naast elkaar vier ISO-containers zonder manoeuvreerruimte te vervoeren. Op bepaalde schepen worden echter reeds niet-ISO-containers met een breedte van 8 voet en 6 duim (ongeveer 2,59 m) geaccepteerd.

* hoogte:

- In het Verenigd Koninkrijk mag een intermodale laadeenheid voor het spoorwegvervoer niet hoger zijn dan 2540 mm.

15. De omvang van deze mogelijke problemen moet evenwel niet overschat worden. In het spoorwegvervoer kan dankzij de korte Europese laadeenheden de capaciteit van de wagons beter worden benut. In het Verenigd Koninkrijk mogen intermodale laadeenheden op een groot aantal belangrijke spoorlijnen naar de Kanaaltunnel een hoogte hebben van 2670 mm, met een hoogte van 1045 mm voor de verlaagde wagonlaadvloer. Wat betreft het vervoer over rivieren of over zee moet er met nadruk op worden gewezen dat nu reeds soms aanpassing van de geleiders plaatsvindt.

16. Het belangrijkste argument blijft dat de capaciteit van de Europese intermodale laadeenheid beter kan worden benut dan die van ISO-containers, als het gaat om het vervoer van genormaliseerde pallets. De beste prestatie van de Europese laadeenheid kan in eerste instantie bij benadering als volgt worden samengevat:

* een belading met europallets die tot 32% groter is dan de ISO-container van 40 voet (lange laadeenheid);

* een belading met europallets die tot 63% groter is dan de ISO-container van 20 voet (korte laadeenheid).

17. In de bijlage bij deze toelichting zijn een vergelijkende tabel en schetsen te vinden waarin getoond wordt hoe de beschikbare oppervlakte in de acht genoemde gevallen wordt gebruikt.

18. Op grond van de beschikbare gegevens schat de Commissie dat er 25 % [14] minder wegvoertuigen nodig zijn om dezelfde hoeveelheid goederen te vervoeren, wanneer alle intermodale laadeenheden, uitgaande van volledige belading, zouden worden vervangen door volgeladen Europese intermodale laadeenheden.

[14] Zie de berekeningen en hypothesen in de bijlage bij de toelichting.

19. De Europese intermodale laadeenheid kan voor de korte zeevaart en de binnenvaart alleen dan een interessante optie zijn, wanneer zij stapelbaar is. Ro-ro-veerboten kunnen hun capaciteit economischer benutten, indien ten minste twee eenheden gestapeld kunnen worden vervoerd. In lo-lo-schepen [15] wordt meer gestapeld (tot maximaal 6 eenheden in het laadruim). Ook voor de tussentijdse opslag in terminals en havens geldt dat de stapelbaarheid van de laadeenheden duidelijke economische voordelen biedt als het gaat om het gebruik van de beschikbare ruimte. Zoals blijkt uit het normontwerp prEN 13853, heeft een korte Europese intermodale laadeenheid hetzelfde stapelvermogen als de ISO-container van 20 voet. Wat betreft de lange laadeenheden moet een tussenoplossing worden gevonden tussen stapelvermogen en tarragewicht. Daarom wordt in de essentiële eisen van bijlage II een stapeling op vier niveaus voor volle laadeenheden vermeld die geschikt zijn voor een reis over zee.

[15] "Lift on lift off", d.w.z. dat de intermodale laadeenheden worden geladen en gelost door middel van hefinrichtingen.

20. Onder vergelijkbare productievoorwaarden zouden de Europese intermodale laadeenheden duurder kunnen blijken te zijn dan containers (vanwege de grotere beschikbare oppervlakte) en wissellaadbakken, vanwege de versterking van de wanden die waarschijnlijk nodig is om deze te kunnen stapelen. De grotere capaciteit van de Europese intermodale laadeenheden vergeleken met containers moet de meerkosten echter ruimschoots compenseren. Ten opzichte van wissellaadbakken liggen de opslagkosten van Europese laadeenheden lager; dit geldt ook voor de vervoerskosten wanneer de eenheden gestapeld vervoerd kunnen worden.

21. De kosten van een Europese intermodale laadeenheid hangen evenwel af van het aantal geproduceerde eenheden, dus van het succes van dit initiatief. Omdat er een grote verscheidenheid van wissellaadbakken is, kunnen de eenheden niet in grote hoeveelheden worden vervaardigd; de meerkosten als gevolg van de versterking van de wanden moeten derhalve gecompenseerd worden door de schaalvoordelen, voor zover deze realiseerbaar zijn.

22. In de essentiële eisen van bijlage II worden de benodigde eigenschappen en prestaties van een Europese intermodale laadeenheid genoemd, die uiteraard ook moet voldoen aan de geharmoniseerde criteria van bijlage I, die gelden voor alle nieuwe intermodale laadeenheden.

23. De Europese intermodale laadeenheid wordt voorzien van een CE-markering waaruit blijkt dat deze aan de eisen voldoet en van een specifieke markering waarmee deze gemakkelijk kan worden geïdentificeerd. Deze markering wordt aangebracht op basis van de procedures en bepalingen van artikel 8 en de bijlagen IV en VII van deze richtlijn

24. Het gebruik van de Europese intermodale laadeenheid wordt niet verplicht gesteld. Het is aan de Europese ondernemers er de voordelen van te ontdekken.

Gezien de geschiedenis van de ISO-containers kan niet worden uitgesloten dat een dergelijke laadeenheid op termijn de Europese logistieke en vervoerssituatie totaal zal veranderen. Bij de afmetingen die in 1964 voor serie I (de enige serie die is samengesteld en die nog steeds van kracht is) zijn aangenomen, werd geen rekening gehouden met de normalisatie in 1947 van laadeenheden (pallets), die in twee formaten werden goedgekeurd: 800 mm x 1200 mm en 1000 mm x 1200 mm. Deze normalisatie voorzag zelfs in de mogelijkheid om een formaat van 1200 mm x 1200 mm te accepteren, zodra de binnenafmetingen van de nieuwe containers dit zouden toelaten. Deze drie palletafmetingen zijn afgeleid van het goedgekeurde basisverpakkingsformaat (400 mm x 600 mm) dat gevolgen heeft gehad voor de afmetingen van meubels en vooral van huishoudelijke elektrische apparaten.

25. Door de goedkeuring van de nominale lengten voldeden de eenheden die destijds de meest gebruikte in de wereld waren, niet langer aan de normen. Het gaat hier om eenheden die het eigendom waren van Amerikaanse ondernemingen. In 1978 bezat SEA LAND bijvoorbeeld nog een 35-voets-containerpark gelijk aan 55.000 TEU [16].

[16] TEU: Twenty-foot Equivalent, maateenheid die overeenkomt met een ISO-container van 20 voet lang (6,10 m) en die gebruikt wordt om capaciteiten of vervoersstromen aan te duiden.

26. Ondanks deze twee handicaps is het containerpark tussen halverwege 1970 en halverwege 2000 wereldwijd gestegen van 0,5 tot 14,3 miljoen TEU. Gedurende de afgelopen vijf jaar bedroeg de jaarlijkse gemiddelde groei 9%. Het succes van de ISO-norm is vooral te danken aan de promotie-inspanningen en investeringen van maritieme rederijen en verhuurbedrijven. Door de normalisatie ontstond een wereldwijd, stabiel kader waarbinnen het gemakkelijker werd investeringsbesluiten te nemen.

6.3. Veiligheid van de intermodale laadeenheden

27. De veiligheid van vervoer en materiaal is een van de hoofddoelstellingen van het communautaire vervoersbeleid. Het is dus van belang dat de laadeenheden die in Europa worden gebruikt, voldoen aan strenge veiligheidseisen. Om elk risico te vermijden, moeten zij doeltreffend worden onderhouden en aan periodieke keuringen worden onderworpen.

28. De Raad heeft in 1979 de aanbeveling gedaan [17] dat de lidstaten de op 2 december 1972 in Genève goedgekeurde Internationale overeenkomst voor veilige containers (CSC) ratificeren. De oorspronkelijke overeenkomst is door de meeste lidstaten geratificeerd, maar de laatste wijzigingen van 1993 zijn niet van kracht geworden.

[17] Aanbeveling van de Raad van 15 mei 1979 betreffende de bekrachtiging van de Internationale overeenkomst voor veilige containers (CSC), PB L 125 van 22.5.1979, blz. 18.

29. Deze overeenkomst vormt een internationaal instrument waarmee beoogd wordt voor personen een hoog veiligheidsniveau te waarborgen tijdens het vervoer en het laden en lossen van containers. Hiertoe zijn algemeen aanvaardbare testprocedures en daaraan gerelateerde bestendigheidseisen opgesteld. Ook wordt het internationale vervoer eenvoudiger door de formulering van uniforme internationale veiligheidsvoorschriften die op gelijke wijze gelden voor alle vervoerswijzen.

30. Deze richtlijn bevat bepalingen inzake onderhoud en periodieke keuringen, zowel voor internationaal vervoer als voor nationaal vervoer. Deze bepalingen zijn niet in tegenspraak met de bepalingen van de CSC, die op hetzelfde onderwerp betrekking hebben, om te voorkomen dat zij onverenigbaar zijn met de internationale verplichtingen van de lidstaten.

31. Er is geen enkele reden om de Europese en andere laadeenheden (UECI en UCI) die vóór de inwerkingtreding van de richtlijn zijn vervaardigd, uit te sluiten van de verplichting tot onderhoud en periodieke keuring. Daarom hebben deze verplichtingen betrekking op alle intermodale laadeenheden die in de Gemeenschap zijn toegelaten.

32. De richtlijn dwingt de lidstaten niet de CSC te ondertekenen of te aanvaarden, aangezien daarin de veiligheidseisen en het kader voor de periodieke keuring zijn opgenomen.

33. De vervoersveiligheid is tegenwoordig een essentieel punt. Elke nieuwe laadeenheid moet zijn voorzien van de meest geavanceerde alarmapparatuur tegen ongeoorloofd gebruik, bijvoorbeeld een elektronische verzegeling.

6.4. Procedures voor overeenstemmingsbeoordeling van intermodale laadeenheden en periodieke keuring

34. De richtlijn voorziet in procedures voor beoordeling van de overeenstemming van Europese en andere intermodale laadeenheden (UCI en UECI) met de geldende eisen, overeenkomstig Besluit 93/465/EG van de Raad [18]. De procedures voor overeenstemmingsbeoordeling en periodieke keuring van intermodale laadeenheden (UCI) vinden volgens hetzelfde principe plaats.

[18] Besluit 93/465 van de Raad van 22 juli 1993 betreffende de modules voor de verschillende fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures en de voorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering van overeenstemming, die in de richtlijnen voor technische harmonisatie moeten worden gebruikt, PB L 220 van 30.8.1993.

35. De CE-markering waaruit blijkt dat de laadeenheden aan de eisen voldoen, wordt op de laadeenheden aangebracht overeenkomstig het bovengenoemde Besluit 93/465.

36. De modules voor de beoordeling (bijlage IV) en de periodieke keuring (bijlage V) houden rekening met de internationale verplichtingen van de lidstaten, met name die welke uit de CSC voortvloeien. Zij houden voorts rekening met het feit dat deze overeenstemming voornamelijk samenhangt met het toepassingsgebied, waarvoor de interoperabiliteit in het vervoer en niet alleen het vrije verkeer op de communautaire markt moet worden gewaarborgd.

7. Inhoud van het voorstel voor een richtlijn

Artikel 1: dit artikel behelst de vaststelling van na te komen eisen, procedures voor beoordeling van de overeenstemming met deze eisen en voor periodieke keuring en voorziet in de opstelling van geharmoniseerde normen.

Artikel 2: in dit artikel wordt het toepassingsgebied van de richtlijn omschreven, namelijk Europese en andere intermodale laadeenheden. De richtlijn is niet van toepassing op het luchtvervoer.

Artikel 3: in dit artikel worden bepaalde termen gedefinieerd die in de richtlijn worden gebruikt.

Artikel 4: dit artikel voorziet in de beoordeling van de overeenstemming van Europese en andere intermodale laadeenheden met de eisen, met inbegrip van de CE-markering en de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures.

Artikel 5: dit artikel bevat bepalingen inzake het vrije verkeer van Europese en andere intermodale laadeenheden, beperkingen daarop en vrijwaringsclausules.

Artikel 6: dit artikel voorziet in de verplichting voor de lidstaten om ervoor te zorgen dat Europese en andere intermodale laadeenheden de gezondheid, de veiligheid van personen en, in voorkomend geval, huisdieren en goederen niet in gevaar brengen. Het voorziet tevens in het recht om op beurzen en soortgelijke evenementen, met inachtneming van bepaalde regels, Europese en andere intermodale laadeenheden te presenteren die niet aan de richtlijn voldoen.

Artikel 7: dit artikel stelt de regels vast in verband met de verplichting tot onderhoud en periodieke keuring.

Artikel 8: dit artikel heeft betrekking op de CE-markering, de wijze van aanbrengen, de verplichting om verwarring met andere symbolen te voorkomen en de bepalingen inzake ten onrechte aangebrachte markering. Het behelst voorts het aanbrengen van een verschillend symbool voor Europese en andere intermodale laadeenheden en het aanbrengen van specifieke symbolen in verband met de periodieke keuring.

Artikel 9: dit artikel voorziet in de regeling voor toepassing van de essentiële eisen en bijzondere interoperabiliteitseisen en de geharmoniseerde normen, met inbegrip van de procedure voor bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het voorziet tevens in de herziening van de geharmoniseerde normen en de procedure voor gevallen waarin deze niet geheel aan de eisen voldoen.

Artikel 10: dit artikel heeft betrekking op de aangemelde instellingen die door de lidstaten zijn aangewezen om de procedures voor beoordeling van de overeenstemming met de eisen en de periodieke keuringen uit te voeren voor Europese en andere intermodale laadeenheden.

Artikel 11: dit artikel voorziet in de procedure voor wijziging van de bijlagen I en II van de richtlijn.

Artikel 12: gezien het overwegende regelgevende karakter van de taken van het comité, voorziet dit artikel in een regelgevend comité voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn in overeenkomst met Besluit 99/468/EG van de Raad, en bepaalt de bevoegdheden ervan.

Artikel 13: dit artikel behelst de verplichting voor de lidstaten om te voorzien in sancties wanneer de bepalingen van de richtlijn niet worden nageleefd, zoals in geval van een onrechtmatige markering of van slecht onderhoud van de intermodale laadeenheden. Deze sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn.

Artikel 14: dit artikel stelt de maximumtermijn vast voor omzetting van de richtlijn door de lidstaten en hun verplichting de Commissie daarvan onmiddellijk in kennis te stellen. Tevens wordt de datum van toepassing van de richtlijn vastgesteld.

Bijlage bij de toelichting

A - Berekeningen ter bepaling van de NUTTIGE afmetingen van Europese intermodale laadeenheden (UECI)

Rekenhypothesen

* De Europese intermodale laadeenheden moeten aan de binnenzijde zo breed zijn dat er naast elkaar twee europallets in lengterichting kunnen worden geplaatst (2 x 1,2 m) of drie europallets in breedterichting (3 x 0,8), waarbij voldoende manoeuvreerruimte moet worden overgelaten.

* In eerste instantie geldt voor de laadeenheden die van achteren naar voren worden geladen, dat de pallets in de lengterichting van de eenheid tegen elkaar moeten worden geplaatst om het risico van een instabiele lading te verminderen. Het CEN doet hier verder onderzoek naar.

* De lange laadeenheid mag een buitenlengte hebben van maximaal 13,6 m, de korte eenheid van maximaal 7,82 m.

* In de ISO-containers, die een binnenbreedte van 2,33 m hebben, kunnen twee rijen pallets worden geladen, een in de lengterichting en een in de breedterichting.

Lange UECI

Twee europallets (1,2 m x 0,8 m) naast elkaar

Een buitenlengte van 13,6 m is gelijk aan 17 x 0,8 m. De wanden hebben echter ook een zekere dikte. Het aantal pallets per rij moet dus worden beperkt tot 16.

De benodigde nuttige lengte om 32 europallets te vervoeren, is derhalve 12,8 m.

Drie europallets (1,2 m x 0,8 m) naast elkaar

Een buitenlengte van 13,6 m is gelijk aan 11,33 x 1,2 m. Het aantal pallets per rij moet dus worden beperkt tot 11.

De benodigde nuttige lengte om 33 europallets te vervoeren, is derhalve 13,2 m.

UK-pallets (1,2 m x 1 m)

Hiervan kunnen er slechts twee naast elkaar worden geplaatst.

Bij een nuttige lengte van 13 m kunnen 26 UK-pallets worden vervoerd.

Conclusie

De meest geschikte binnenlengte is 13,2 m. Er blijft dan 400 mm beschikbaar voor de wanden aan voor- en achterzijde. Deze marge is sowieso toereikend, omdat deze wanden bij ISO-containers samen slechts 165 mm dik zijn.

Korte UECI

Twee europallets (1,2 m x 0,8 m) naast elkaar

Een buitenlengte van 7,82 m is gelijk aan 9,775 x 0,8 m. Het aantal pallets per rij moet dus worden beperkt tot 9.

De benodigde nuttige lengte om 18 europallets te vervoeren, is derhalve 7,2 m.

Drie europallets (1,2 m x 0,8 m) naast elkaar

Een buitenlengte van 7,82 m is gelijk aan 6,52 maal 1,2 m. Het aantal pallets per rij moet dus worden beperkt tot 6.

De benodigde nuttige lengte om 18 europallets te vervoeren, is derhalve 7,2 m.

UK-pallets (1,2 m x 1 m)

Hiervan kunnen er slechts twee naast elkaar worden geplaatst.

Bij een nuttige lengte van 7 m kunnen 14 UK-pallets worden vervoerd.

Conclusie

De meest geschikte binnenlengte is 7,2 m. Er blijft dan 620 mm beschikbaar voor de wanden aan voor- en achterzijde. Deze marge is sowieso toereikend, omdat deze wanden bij ISO-containers slechts 108 mm dik zijn.

ISO-containers van 40 voet: binnenlengte van 12 m

Eerste rij (grotere afmetingen in de breedterichting van de container): 15 europallets of 12 UK-pallets.

Tweede rij: 10 pallets.

Totaal: 25 europallets of 22 UK-pallets.

ISO-containers van 30 voet: binnenlengte van 8,931 m

Eerste rij (grotere afmetingen in de breedterichting van de container): 11 europallets of 8 UK-pallets.

Tweede rij: 7 pallets.

Totaal: 19 europallets of 15 UK-pallets.

ISO-containers van 20 voet: binnenlengte van 5,867 m

Eerste rij (grotere afmetingen in de breedterichting van de container): 7 europallets of 5 UK-pallets.

Tweede rij: 4 pallets.

Totaal: 11 europallets of 9 UK-pallets.

B - Schetsen waaruit blijkt hoe de capaciteit van Europese intermodale laadeenheden en containers wordt benut

Lange UECI (nuttige lengte van 13,2 m)

Gebruik van de binnenoppervlakte

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

ISO 40 voet

Afmetingen van container en pallets

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Gebruik van de binnenoppervlakte

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

Korte UECI (nuttige lengte van 7,2 m)

Gebruik van de binnenoppervlakte

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

ISO 20 voet

Afmetingen van container en pallets

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Gebruik van de binnenoppervlakte

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

Overzichtstabel

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

C - Berekening van het voordeel met betrekking tot het aantal wegvoertuigen (verbindingen met havens)

De gebruikte gegevens zijn:

* de samenstelling van het mondiale containerpark in 1999 (bron: AFNOR/H90B), waarbij de TEU-capaciteit per type container kan worden onderverdeeld: 37,18% voor 20-voets-containers, 0,1% voor 30-voets-containers, 61,22% voor 40-voets-containers en 1,5% voor 45-voets-containers;

* het statistisch zakboekje van DG TREN over de jaren 2000 en 2001, waarin het volgende vermeld staat:

- het verkeer per vervoerswijze waarmee in 1996 over land goederen naar een haven zijn gebracht, uitgedrukt in TEU (containers) (tabel 3.4.15), en wel ongeveer 16.413.000 TEU;

- het wegverkeer en de ontwikkeling ervan tussen 1996 en 1999.

Hierbij wordt uitgegaan van de volgende veronderstellingen:

* Het containertransport over de weg naar havens heeft zich, uitgedrukt in tonkilometer, tussen 1996 en 1999 op dezelfde wijze ontwikkeld als het wegverkeer. Hiermee kan de hoeveelheid die in 1999 over de weg naar een haven is gebracht, worden geraamd op ongeveer 18,78 miljoen TEU.

* De verdeling van de capaciteit per type container is wat betreft het wegtransport naar Europese havens vergelijkbaar met de verdeling wereldwijd.

* Alle intermodale laadeenheden worden volgeladen hetzij met europallets hetzij met UK-pallets, niet met beide.

* De containers van 20 en 30 voet worden vervangen door korte Europese intermodale laadeenheden, de containers van 40 en 45 voet door lange Europese laadeenheden.

Berekeningen voor het containertransport over de weg naar havens in 1999.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Gezien de capaciteit die de Europese intermodale laadeenheden in theorie hebben, kan per type worden bepaald hoeveel laadeenheden er nodig zijn om de pallets te vervoeren, afhankelijk van het type container. De uitkomsten verschillen naargelang men europallets of UK-pallets vervoert. Voor alle zekerheid wordt gekozen voor het minst gunstige geval, dus het grootste van de beide aantallen laadeenheden die zijn berekend.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Het aantal benodigde intermodale laadeenheden is dus gedaald van 12.868.682 tot 9.491.467, ofwel een vermindering van 3.377.215. Door deze afname met 26% van het aantal intermodale laadeenheden zal de hoeveelheid wegvoertuigen die nodig is voor hetzelfde aantal vervoerde tonkilometer, met hetzelfde percentage zijn verkleind. Wat betreft de samenstellen is er namelijk waarschijnlijk weinig veranderd.

De laatste veronderstelling is dat dit voordeel dat uitsluitend voor het wegtransport naar havens is geraamd, ook geldt voor het overige goederenvervoer over de weg.

2003/0056 (COD)

Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende intermodale laadeenheden

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, en artikel 80, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie [19],

[19] PB C [...] van [...], blz. [...].

Gezien het advies van het Economisch en Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) [20],

[20] PB C [...] van [...], blz. [...].

Gezien het advies van het Comité van de Regio's [21],

[21] PB C [...] van [...], blz. [...].

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag [22],

[22] PB C [...] van [...], blz. [...].

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Gemeenschap voert een beleid dat duurzame vormen van vervoer stimuleert, zoals multimodaal vervoer waartoe het weg- en spoorwegtransport, de binnenvaart en het zeevervoer over korte afstand behoren. In het kader van het gemeenschappelijke vervoersbeleid moeten verdere maatregelen worden genomen ter verzekering van de veiligheid van het vervoer.

(2) Containers voldoen over het algemeen aan normen die door de Internationale Organisatie voor Normalisatie zijn goedgekeurd, maar optimale belading met pallets is niet mogelijk en evenmin kunnen de maximaal toegestane afmetingen in het vervoer over land ten volle worden benut.

(3) Wissellaadbakken worden doorgaans in het weg- of spoorwegvervoer gebruikt, maar zijn vanwege hun constructie-eigenschappen niet geschikt voor intermodaal vervoer dat een traject over water behelst.

(4) Intermodale laadeenheden moeten voldoende interoperabel zijn voor de overslag van goederen van de ene vervoerswijze naar de andere. Wegens de hoeveelheid en de verscheidenheid van de bestaande eenheden geldt de eis tot harmonisatie van de interoperabiliteitskenmerken uitsluitend voor nieuwe eenheden.

(5) De richtlijn stelt een nieuwe eenheid vast: de Europese intermodale laadeenheid. Deze moet niet alleen een optimale laadruimte bieden wat de afmetingen betreft die door de geldende communautaire wetgeving zijn opgelegd, maar tevens de geharmoniseerde interoperabiliteitskenmerken vertonen die voor alle nieuwe intermodale laadeenheden zijn vereist.

(6) De doelstellingen van het overwogen optreden zijn: dezelfde mate van harmonisatie van intermodale laadeenheden en van procedures voor beoordeling en periodieke keuring, alsmede totstandbrenging van de Europese intermodale laadeenheid. Aangezien deze doelstellingen niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en dus beter op communautair niveau kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap maatregelen nemen, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag vastgelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in het genoemde artikel vastgelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te bereiken.

(7) Om redenen in verband met het specifieke karakter van de markt voor luchtvracht vervoer is deze richtlijn niet van toepassing op deze vervoerstak.

(8) De interne markt omvat een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen is gewaarborgd. De voorschriften betreffende dit vrije verkeer zonder handelsbelemmeringen zijn gebaseerd op de resolutie van de Raad van 7 mei 1985 [23] betreffende een nieuwe aanpak op het gebied van de technische harmonisatie en normalisatie. Deze richtlijn gaat uit van deze beginselen.

[23] Resolutie van de Raad van 7 mei 1985 betreffende een nieuwe aanpak op het gebied van de technische harmonisatie en normalisatie, PB C 136 van 4.6.1985, blz. 1.

(9) De lidstaten moeten overeenkomstig Besluit 93/465/EG [24] toestaan dat op hun grondgebied intermodale laadeenheden die voorzien zijn van de CE-markering en de symbolen, zoals bedoeld in deze richtlijn, die aangeven dat de periodieke keuring is verricht, vrij in het verkeer en in de handel worden gebracht en worden gebruikt in de loop van elke vervoersoperatie of voor het gebruiksdoel ervan, zonder een aanvullende beoordeling te eisen met het oog op de toepassing van deze richtlijn of, als het gaat om de Europese intermodale laadeenheid, de overeenstemming met andere technische eisen.

[24] Besluit van de Raad van 22 juli 1993 betreffende de modules voor de verschillende fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures en de voorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering van overeenstemming, die in de richtlijnen voor technische harmonisatie moeten worden gebruikt, PB L 220 van 30.8.1993, blz. 23.

(10) Het is passend dat een lidstaat, die daarvan kennis geeft aan de Commissie, maatregelen kan nemen om het in de handel brengen en het gebruik van intermodale laadeenheden te beperken of te verbieden, met name wanneer deze een bepaald gevaar voor de veiligheid van personen en, voorzover van toepassing, van huisdieren en goederen opleveren. De procedure moet gemotiveerd en transparant zijn.

(11) Het is passend dat een lidstaat, die daarvan kennis geeft aan de Commissie, maatregelen kan nemen om het in de handel brengen en het gebruik van intermodale laadeenheden te beperken of te verbieden, wanneer deze eenheden die zijn voorzien van de CE-markering, het symbool met betrekking tot de hernieuwde beoordeling van deze eenheden en het symbool met betrekking tot de periodieke keuring, niet aan de eisen voldoen. De procedure moet gemotiveerd en transparant zijn.

(12) In het kader van de beginselen als bedoeld door de resolutie van de Raad van 7 mei 1985, voorziet deze richtlijn in de bijlagen I en II in de essentiële eisen inzake veiligheid, beveiliging, laden en lossen, vastzetten, stabiliteit en identificatie die nodig zijn voor intermodale laadeenheden en voor Europese intermodale laadeenheden. Deze eisen zullen worden aangevuld met bijzondere eisen die onmisbaar zijn om de interoperabiliteit te waarborgen. Intermodale laadeenheden moeten aan al deze eisen voldoen.

(13) Gezien de doelstellingen van deze richtlijn en om gemakkelijker aan te kunnen tonen dat nieuwe eenheden aan de eisen voldoen, dienen procedures voor beoordeling en periodieke keuring te worden vastgesteld; bij het uitwerken van deze procedures moet rekening worden gehouden met het belang van de inherente eisen voor intermodale laadeenheden. Er moet worden voorzien in een adequate procedure of een keuze uit verschillende gelijkwaardige procedures. De aangenomen procedures moeten in overeenstemming zijn met Besluit 93/465.

(14) Nieuwe intermodale laadeenheden mogen alleen in de handel worden gebracht en in gebruik genomen, indien zij aan de eisen van deze richtlijn voldoen. Deze overeenstemming wordt bevestigd aan de hand van de beoordelingsprocedures van Besluit 93/465/EG die in bijlage IV zijn weergegeven.

(15) De periodieke keuring heeft tot doel te controleren of de staat van onderhoud en de staat van slijtage van intermodale laadeenheden verenigbaar zijn met de veiligheids eisen. De keuring wordt verricht volgens de procedure van bijlage V van deze richtlijn.

(16) De eenheden waarop deze richtlijn betrekking heeft, moeten zijn voorzien van een CE-markering die aangeeft dat zij aan de eisen daarvan voldoen. Er moet onderscheid worden gemaakt tussen de symbolen met betrekking tot de geharmoniseerde eigenschappen van intermodale laadeenheden en de symbolen die aangeven dat de eenheid in kwestie een geharmoniseerde Europese intermodale laadeenheid is. Op elke intermodale laadeenheid moet zijn aangegeven dat deze met succes de vorige periodieke keuring heeft ondergaan of, bij eenheden van minder dan vijf jaar oud, dat deze nog niet aan de keuringsverplichting is onderworpen, met vermelding van de datum van de eerstvolgende keuring.

(17) Teneinde de doelstellingen in verband met de in de bijlagen I en II van deze richtlijn vermelde essentiële eisen te bereiken, dienen geharmoniseerde normen te worden uitgewerkt voor intermodale laadeenheden en voor Europese intermodale laad eenheden. Voor deze eenheden dient tevens te worden voorzien in de vaststelling van bijzondere interoperabiliteitseisen volgens de procedure van artikel 12.

(18) Geharmoniseerde normen worden in opdracht van de Commissie door Europese normalisatie-instellingen opgesteld. Indien deze normen ontoereikend worden geacht ten opzichte van de twee soorten eisen van de richtlijn, wendt de Commissie of de betrokken lidstaat zich tot het Permanent Comité van Richtlijn 98/34/EG [25].

[25] Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37.

(19) De lidstaten wijzen keuringsinstanties aan die gerechtigd zijn de beoordelings procedures en periodieke keuring uit te voeren. Ook moeten zij er voor zorgen dat die instanties onafhankelijk, deskundig en onpartijdig genoeg zijn om de taken te vervullen waarvoor zij zijn aangewezen en aangemeld.

(20) De beoogde versterking van de veiligheid van intermodale laadeenheden en Europese intermodale laadeenheden wordt bevorderd door de Internationale overeenkomst voor veilige containers die op 2 december 1972 door de Verenigde Naties werd goedgekeurd [26]. De meeste lidstaten hebben in lijn met aanbeveling 79/487/EEG van de Raad [27] deze overeenkomst reeds geratificeerd.

[26] CSC: overeenkomst voor veilige containers. Aangenomen op 2.12.1972, in werking getreden op 6.9.1977 en gewijzigd in 1981, 1983, 1991 en 1993. Het verdrag is te vinden op de internetpagina van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), www.imo.org

[27] PB L 125 van 22.5.1979, blz. 18.

(21) Er dient te worden voorzien in een procedure die de Commissie in staat stelt bepaalde bijlagen bij deze richtlijn te wijzigen.

(22) Er dient te worden voorzien in een procedure die de Commissie in staat stelt de nodige maatregelen te nemen indien de geharmoniseerde normen niet geheel voldoen aan de eisen van deze richtlijn.

(23) De nodige maatregelen voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn dienen te worden genomen in overeenstemming met Besluit 99/468/EG van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [28].

[28] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(24) Er dient in sancties te worden voorzien in geval van niet-naleving van nationale bepalingen die krachtens deze richtlijn zijn vastgesteld.

(25) Er moeten maatregelen worden getroffen met het oog op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn voor de bekendmaking van de specificaties in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(26) Er moet een overgangsbepaling komen die het mogelijk maakt dat intermodale laad eenheden die vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn zijn vervaardigd, ook na die datum in de handel worden gebracht en in gebruik worden genomen,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1 - Doel

Deze richtlijn stelt essentiële eisen vast en voorziet in de goedkeuring van geharmoniseerde normen en bijzondere interoperabiliteitseisen met het oog op een efficiënter en veiliger gebruik van nieuwe intermodale laadeenheden. De richtlijn stelt tevens eisen vast en voorziet in de goedkeuring van geharmoniseerde normen en bijzondere interoperabiliteitseisen met het oog op de totstandkoming van een Europese intermodale laadeenheid. Zij behelst verplichtingen inzake overeenstemmingsbeoordeling en onderhoud alsmede procedures voor overeenstemmingsbeoordeling en periodieke keuring met betrekking tot laadeenheden die in het intermodale vervoer worden gebruikt.

Artikel 2 - Toepassingsgebied

1. Deze richtlijn is van toepassing op:

a) de op de datum van inwerkingtreding ervan bestaande intermodale laadeenheden en Europese intermodale laadeenheden,

b) vervaardigde, in de handel gebrachte, in het verkeer gebrachte en/of gebruikte intermodale laadeenheden, die moeten voldoen aan de eisen van bijlage I en de bijzondere interoperabiliteitseisen van artikel 9,

c) nieuwe Europese intermodale laadeenheden, die moeten voldoen aan de eisen van de bijlagen I en II en de bijzondere interoperabiliteitseisen van artikel 9.

2. Deze richtlijn is eveneens van toepassing op de in lid 1 bedoelde laadeenheden, die uitsluitend worden gebruikt voor goederenvervoer tussen het grondgebied van de Gemeenschap en dat van een derde land.

3. Het luchtvervoer valt buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn.

Artikel 3 - Definities

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

a) « intermodale laadeenheid », een container of een wissellaadbak;

b) « Europese intermodale laadeenheid », een intermodale laadeenheid die in overeenstemming met de essentiële eisen, als omschreven in de bijlagen I en II, en met de interoperabiliteitseisen is geconstrueerd;

c) « container », kist voor het vervoer van goederen die stevig genoeg voor herhaaldelijk gebruik en stapelbaar is en die is uitgerust met toebehoren dat overbrenging van de ene naar de andere vervoerswijze mogelijk maakt;

d) « wissellaadbak », in Europa gebruikte eenheid voor het vervoer van goederen die optimaal is afgestemd op de afmetingen van wegvoertuigen en die voorzien is van grijpelementen waarmee overslag van de ene naar de andere vervoerswijze kan plaatsvinden, gewoonlijk van spoorweg- naar wegvervoer;

e) « geharmoniseerde norm », een technische specificatie die een erkende normalisatie-instelling heeft vastgesteld op basis van een opdracht die de Commissie heeft verleend overeenkomstig de procedures van Richtlijn 98/34/EG met het oog op de vaststelling van een Europese eis waarvan de naleving niet verplicht is;

f) « aanduiding van periodieke keuring », een symbool dat aangeeft dat de intermodale laadeenheid een periodieke keuring heeft ondergaan of aan een eerste periodieke keuring moet worden onderworpen en geacht wordt aan de relevante eisen te voldoen; voorts wordt de datum aangegeven waarop de eerstvolgende periodieke keuring als bedoeld in artikel 7 zal plaatsvinden;

g) « periodieke keuring », de controles die worden verricht om de staat van onderhoud en veiligheid van de in de punten a), b) en c) bedoelde intermodale laadeenheden te onderzoeken, overeenkomstig de procedures van bijlage V;

h) « overeenstemmingsbeoordelingsprocedures », de in bijlage IV bedoelde procedures;

i) « aangemelde instantie », een keuringsinstantie die door de bevoegde nationale autoriteit van een lidstaat is aangewezen overeenkomstig artikel 10 en die voldoet aan de criteria van bijlage III.

Artikel 4 -- Beoordeling van de overeenstemming van intermodale laadeenheden

Alvorens intermodale laadeenheden en Europese intermodale laadeenheden in de handel te brengen, onderwerpt de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde zijn productie aan een van de in bijlage IV beschreven overeenstemmingsbeoordelingsprocedures overeenkomstig de vastgestelde voorwaarden.

Deze overeenstemming wordt met het oog op het aanbrengen van de CE-markering op de intermodale laadeenheden vastgesteld door middel van:

- hetzij interne productiecontrole door toepassing van module A, wanneer aan de in artikel 9, lid 3, bedoelde geharmoniseerde normen is voldaan;

- hetzij interne productiecontrole door toepassing van module Aa;

- hetzij de eenheidskeuringsprocedure (module G);

- hetzij de volledige kwaliteitsborgingsprocedure (module H).

Artikel 5 - Vrij verkeer, restricties en vrijwaringsclausules.

1 Een lidstaat mag, om redenen die verband houden met de toepassing van deze richtlijn, het in de handel brengen of de ingebruikneming op zijn grondgebied (met inbegrip van het vervoeren, opslaan, laden en lossen en herladen) van intermodale laadeenheden niet verbieden, beperken of belemmeren, voorzover deze eenheden voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn en, indien van toepassing, aan de geldende geharmoniseerde normen die krachtens deze richtlijn in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt en die voorzien zijn van de CE-markering waaruit deze overeenstemming blijkt alsmede van de aanduiding met betrekking tot de periodieke keuring conform artikel 8.

2 Intermodale laadeenheden die zijn voorzien van de CE-markering en van de EG-verklaring van overeenstemming volgens bijlage VII, worden door de lidstaten geacht aan de bepalingen van deze richtlijn te voldoen.

3 Wanneer een lidstaat vaststelt dat een in artikel 2 bedoelde eenheid die behoorlijk is onderhouden en voor haar gebruiksdoel wordt gebruikt, de gezondheid en / of veiligheid van personen en, in voorkomend geval, van huisdieren of goederen tijdens het vervoer en / of gebruik in gevaar dreigt te brengen, ondanks dat de eenheid is voorzien van de CE-markering en een aanduiding van periodieke keuring, kan hij het in de handel brengen of het gebruik van deze eenheid beperken, dan wel maatregelen nemen om deze eenheid uit de handel of het verkeer te nemen. De lidstaat stelt de Commissie onmiddellijk van die maatregel in kennis en geeft de redenen van zijn besluit aan.

4 De Commissie treedt zo spoedig mogelijk met de betrokken partijen in overleg. Wanneer de Commissie na dit overleg vaststelt dat de maatregel gerechtvaardigd is, stelt zij onmiddellijk alle lidstaten daarvan in kennis. Indien de maatregel niet gerechtvaardigd blijkt te zijn, stelt de Commissie de lidstaat die de maatregel heeft genomen alsook de fabrikant of zijn in de Europese Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de eigenaar of zijn in de Europese Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder onmiddellijk daarvan in kennis.

5 Wanneer een in artikel 2 bedoelde eenheid niet in overeenstemming blijkt te zijn, neemt de bevoegde lidstaat passende maatregelen tegen degene die de CE-markering of de aanduiding van periodieke keuring heeft aangebracht, en stelt hij zo spoedig mogelijk de Commissie en de overige lidstaten daarvan in kennis.

6 De Commissie vergewist zich ervan dat de lidstaten op de hoogte worden gehouden van het verloop en de resultaten van deze procedure.

7 Wanneer een lidstaat vaststelt dat de CE-markering of de aanduiding van periodieke keuring ten onrechte is aangebracht, is de eigenaar of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder of de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde verplicht onder de door deze lidstaat gestelde voorwaarden aan de overtreding een einde te maken.

Indien het gebrek aan overeenstemming blijft bestaan, neemt de lidstaat alle benodigde maatregelen om het in de handel brengen, het vervoer of het gebruik van de betrokken eenheid te beperken of te verbieden, dan wel ervoor te zorgen dat deze uit de handel of uit het verkeer wordt genomen.

8 Ieder krachtens deze richtlijn door een lidstaat genomen besluit dat ertoe leidt dat het in de handel brengen, het vervoer of het gebruik van intermodale laadeenheden wordt beperkt of dat het uit de handel of uit het verkeer nemen daarvan oplegt, moet nauwkeurig worden gemotiveerd. Het wordt zo spoedig mogelijk ter kennis gebracht van de betrokken partij, die tegelijkertijd wordt ingelicht over de rechtsmiddelen waarover zij volgens de wetgeving van de betrokken lidstaat beschikt, en over de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen moeten worden ingesteld.

Artikel 6 - Toezicht met betrekking tot intermodale laadeenheden

1 De lidstaten nemen alle dienstige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in artikel 3, onder a) en b), bedoelde intermodale laadeenheden uitsluitend in de handel gebracht en in bedrijf gesteld kunnen worden, indien zij geen gevaar opleveren voor de gezondheid en de veiligheid van personen en, in voorkomend geval, van huisdieren of goederen, wanneer zij op passende wijze worden geïnstalleerd en onderhouden en worden gebruikt voor het gebruiksdoel ervan.

2 De bepalingen van deze richtlijn doen geen afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten om, met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, de eisen vast te stellen die zij noodzakelijk achten voor de bescherming van personen en met name bij het laden en lossen van de eenheden, voorzover zulks niet inhoudt dat die eenheden veranderingen moeten ondergaan ten opzichte van het bepaalde in deze richtlijn.

3 De lidstaten verhinderen niet dat met name op beurzen of exposities en bij demonstraties in artikel 1 omschreven intermodale laadeenheden tentoon worden gesteld die niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze richtlijn, mits op een zichtbaar bord duidelijk is aangegeven dat zij niet met de eisen in overeenstemming zijn en niet te koop zijn voordat zij door de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde in overeenstemming zijn gebracht. Bij demonstraties moeten passende veiligheidsmaatregelen worden getroffen in overeenstemming met alle eisen die de bevoegde instantie van de betrokken lidstaat heeft vastgesteld teneinde de veiligheid van personen te waarborgen.

Artikel 7 - Onderhoud en periodieke keuring

1 Voor het einde van het vijfde jaar, te rekenen vanaf de fabricage van een intermodale laadeenheid of een Europese intermodale laadeenheid, onderwerpt de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde, de eigenaar of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder deze aan de eerste keuring, als bedoeld in artikel 3, onder e), volgens een van de in bijlage V bedoelde procedures.

Voor bestaande eenheden vindt de eerste keuring plaats vóór 1 juli 2007 of vóór het einde van het vijfde jaar, te rekenen vanaf de fabricage ervan.

Bestaande of nieuwe intermodale laadeenheden die in de Gemeenschap in het verkeer zijn of worden gebruikt voor goederenvervoer tussen het grondgebied van de Gemeenschap en het grondgebied van een derde land ondergaan ten minste om de 24 maanden een periodieke keuring.

2 De eigenaar, zijn in de Europese Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder van de intermodale laadeenheid draagt er zorg voor dat deze met het oog op de veiligheid in goede staat wordt gehouden.

3 De uiterste datum (maand en jaar) van de volgende periodieke keuring van de intermodale laadeenheid wordt op zichtbare, gemakkelijk leesbare en onuitwisbare wijze op de eenheid aangebracht.

4 Intermodale laadeenheden kunnen in iedere lidstaat aan een periodieke keuring worden onderworpen, overeenkomstig de procedures van bijlage V van deze richtlijn.

Artikel 8 - CE-markering en aanduiding van periodieke keuring

1 De «CE»-markering bestaat uit de letters «CE» volgens het model in bijlage VI.

De «CE»-markering wordt gevolgd door het identificatienummer van de aangemelde instantie die betrokken is bij de productiecontrolefase.

2 De «CE»-markering wordt zichtbaar, goed leesbaar en onuitwisbaar op elke intermodale laadeenheid aangebracht.

3 Het is verboden op intermodale laadeenheden en op Europese intermodale laad eenheden markeringen aan te brengen die derden kunnen misleiden omtrent de betekenis of de grafische vorm van de «CE»-markering. Op intermodale laad eenheden mogen andere markeringen worden aangebracht, op voorwaarde dat de zichtbaarheid en de leesbaarheid van de «CE»-markering niet worden verminderd.

4 Naast de CE-markering wordt een symbool aangebracht volgens het model in bijlage VII. Het is verschillend voor intermodale laadeenheden en voor Europese intermodale laadeenheden.

5 De aanduiding van periodieke keuring vermeldt de fabricagedatum, de datum van de vorige keuring en de uiterste datum voor de volgende keuring. Deze wordt door de keuringsinstantie aangebracht volgens het model in bijlage VII.

6 Ten onrechte aangebrachte «CE»-markering

a) Wanneer een lidstaat vaststelt dat de «CE»-markering en / of de aanduiding van periodieke keuring ten onrechte is aangebracht, is de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde, de eigenaar of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder verplicht onder de door deze lidstaat gestelde voorwaarden dit product in overeenstemming te brengen met de bepalingen inzake de «CE»-markering en aan de overtreding een einde te maken.

b) Indien de tekortkoming blijft bestaan, neemt de lidstaat alle nodige maatregelen om overeenkomstig de procedures van artikel 5 het in de handel brengen van het bewuste product te beperken of te verbieden dan wel het uit de handel te laten nemen.

Artikel 9 - Eisen, geharmoniseerde normen en formele bezwaren

1 Intermodale laadeenheden en Europese intermodale laadeenheden, als bedoeld in artikel 1, moeten respectievelijk voldoen aan de essentiële eisen van de bijlagen I en II alsook aan de bijzondere interoperabiliteitseisen. Deze laatste worden vastgesteld en eventueel herzien volgens de procedure van artikel 12, lid 2.

De Commissie maakt in het Publicatieblad van de Europese Unie de besluiten bekend met betrekking tot de toe te passen bijzondere interoperabiliteits eisen.

2 Intermodale laadeenheden en Europese intermodale laadeenheden die zijn voorzien van de in artikel 8 bedoelde CE-markering en van de verklaring van overeenstemming volgens bijlage VII, worden door de lidstaten geacht aan alle betreffende bepalingen van deze richtlijn te voldoen.

3 Intermodale laadeenheden en Europese intermodale laadeenheden die in overeenstemming zijn met de geharmoniseerde normen waarvan de verwijzings nummers in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekend gemaakt, worden geacht aan de essentiële eisen en de bijzondere interoperabiliteits eisen te voldoen.

4 Wanneer een lidstaat of de Commissie oordeelt dat de in lid 3 bedoelde geharmoniseerde normen niet in overeenstemming zijn met de in de bijlagen I en II vermelde essentiële eisen en/of met de bijzondere interoperabiliteitseisen, legt deze lidstaat of de Commissie de zaak voor aan het bij Richtlijn 98/34/EG ingestelde Permanent Comité.

Rekening houdend met het advies van het comité, deelt de Commissie de lidstaten mee of de desbetreffende normen al dan niet uit de in lid 3 bedoelde publicaties moeten worden geschrapt.

Artikel 10 - Aangemelde instanties

1 De lidstaten berichten aan de Commissie en de overige lidstaten welke in de Gemeenschap gevestigde aangemelde instanties zij hebben aangewezen voor de uitvoering van de in de bijlagen IV en V bedoelde procedures alsmede voor de uitvoering van de specifieke taken waarvoor deze instanties zijn aangewezen, met vermelding van de vooraf door de Commissie aan hen toegewezen identificatie nummers.

De Commissie maakt in het Publicatieblad van de Europese Unie een lijst van de aangemelde instanties bekend, met hun identificatienummer en de taken waarvoor zij zijn aangemeld. De Commissie zorgt voor de bijwerking van deze lijst.

2 De lidstaten passen voor de aanwijzing van aangemelde instanties de criteria van bijlage III toe.

3 Een lidstaat die een instantie heeft aangemeld, trekt die aanmelding in indien hij vaststelt dat de instantie niet meer aan de in lid 2 bedoelde criteria voldoet.

Hij stelt de Commissie en de overige lidstaten onmiddellijk van de intrekking van een aanmelding in kennis.

Artikel 11 - Aanpassing van de bijlagen

De wijzigingen die nodig zijn om de bijlagen I en II bij deze richtlijn aan te passen, worden aangenomen volgens de procedure van artikel 12.

Artikel 12 - Comité

1 De Commissie wordt bijgestaan door een regelgevend comité bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.

2 In de gevallen waarin naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 99/468/EG, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 daarvan, van toepassing.

3 Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Het comité kan zich buigen over ieder probleem in verband met de tenuitvoerlegging en de praktische toepassing van deze richtlijn, dat de voorzitter op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat aan de orde stelt.

Artikel 13 - Sancties

De lidstaten stellen sancties vast voor inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde bepalingen van intern recht en nemen de nodige maatregelen om de toepassing van die sancties te garanderen. De sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn.

De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk een jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn in kennis van de bedoelde bepalingen en delen alle latere wijzigingen zo spoedig mogelijk mee.

Artikel 14 - Tenuitvoerlegging

1 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.

2 Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De lidstaten stellen de regels voor deze verwijzing vast.

3 De bepalingen van artikel 4 zijn niet van toepassing op intermodale laadeenheden die vóór de in lid 1 genoemde datum zijn vervaardigd en uiterlijk binnen zes maanden na deze datum in gebruik zijn genomen.

Artikel 15

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 16

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, op [...]

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitter De Voorzitter

[...] [...]

BIJLAGE I

Essentiële eisen met betrekking tot intermodale laadeenheden

Om het laden en lossen van intermodale laadeenheden tussen vervoerswijzen te vergemakkelijken en het intermodale vervoer in het algemeen te bevorderen, moeten deze naar klasse en categorie voldoen aan de in deze bijlage vastgestelde essentiële eisen. Deze eisen waarborgen voor de intermodale laadeenheden een maximale interoperabiliteit tussen wegvervoer, railvervoer, binnenvaart en zeevervoer over korte afstand.

Veiligheid: // Inachtneming van de relevante bepalingen van de Internationale overeenkomst voor veilige containers die op 2 december 1972 in Genève werd gesloten.

Tot een minimum beperken van het risico van schade binnen een en dezelfde vervoerswijze en tijdens het overbrengen van lading van de ene vervoerswijze naar de andere.

Elke nieuwe intermodale laadeenheid voorzien van een geavanceerd alarmsysteem tegen ongeoorloofd gebruik, bijvoorbeeld elektronische verzegeling.

Laden en lossen: // Efficiënt laden en lossen mogelijk maken, onder andere door het gebruik van materieel dat voor ISO-containers geschikt is.

Vastzetten: // De koppelingen voor het vastzetten compatibel maken met de vier vervoerswijzen.

Stevigheid: // Intermodale laadeenheden mogen bij een val niet breken en niet opengaan.

Intermodale laadeenheden moeten bestand zijn tegen normale schokken bij het laden en lossen zonder schade te ondervinden die ertoe kan leiden dat de aanduiding van periodieke keuring niet wordt aangebracht.

Codering en identificatie van de eenheden: // Elektronische codering en identificatie overeenkomstig de stand van de techniek.

Intermodale laadeenheden die in het wegvervoer worden gebruikt, moeten voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 96/53/EG.

BIJLAGE II

Essentiële eisen betreffende de Europese intermodale laadeenheid

De Europese intermodale laadeenheid is de ideale laadeenheid voor het transport van uiteenlopend drooggoed over weg, spoorweg en binnenwateren en voor het zeevervoer over korte afstand.

Behalve de in bijlage I vermelde eisen, die voor alle nieuwe intermodale laadeenheden gelden, moeten de Europese intermodale laadeenheden bovendien aan de volgende eisen voldoen:

Gewicht en afmetingen: // Inachtneming van de bepalingen van Richtlijn 96/53/EG [29].

[29] PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59.

Type: // Multifunctionele laadbak voor drooggoed

Binnenlengte: // In de lengterichting moeten kunnen worden geplaatst:

* 11 eenheden van 1200 mm (lange variant)

* 6 eenheden van 1200 mm (korte variant)

daarbij rekening houdend met de benodigde manoeuvreerruimte.

Binnenbreedte: // In de lengterichting moeten twee europallets (1 200 x 800 mm) of twee UK-pallets (1 200 x 1 000 mm) (dus 2x1200 mm) en in de breedterichting drie europallets (dus 3 x 800 mm) naast elkaar kunnen worden geplaatst met voldoende manoeuvreerruimte.

Buitenhoogte: // 2670 mm

Stevigheid van de constructie: // Het referentiedocument voor de waarden van de stevigheid is in voorkomend geval de normenreeks ISO 1496.

- Stapeling mogelijk op vier niveaus voor lange laadeenheden die geschikt zijn voor een zeereis.

- Stapelvermogen gelijk aan dat van ISO-containers van 20 voet, voor korte laadeenheden.

- Voldoende scheurbestendigheid om de binnenvaart en het zeevervoer over korte afstand mogelijk te maken bij stapeling op het genoemde aantal niveaus

- Geschiktheid om aan de bovenzijde opgetild te worden.

BIJLAGE III

Minimumcriteria voor de aanwijzing van de in artikel 10 bedoelde aangemelde instanties

1 De instantie, de directeur daarvan en het personeel dat met de beoordelings- en verificatiewerkzaamheden is belast, mogen niet de ontwerper, de fabrikant, de leverancier, de installateur of de gebruiker zijn van de intermodale laadeenheden die deze instantie keurt, noch de gemachtigde van één der genoemde personen. Zij mogen noch rechtstreeks noch als gemachtigden van de betrokken partijen optreden bij het ontwerpen, de bouw, de verkoop of het onderhoud van deze eenheden. Een eventuele uitwisseling van technische informatie tussen de fabrikant van laad eenheden en de aangemelde instantie wordt door deze bepaling niet uitgesloten.

2 De instantie en het personeel daarvan dienen de beoordelings- en verificatie werkzaamheden uit te voeren met de grootste mate van beroepsintegriteit en technische bekwaamheid; zij dienen vrij te staan tegenover elke pressie en beïnvloeding, met name van financiële aard, die hun oordeel of de uitslagen van hun keuring kunnen beïnvloeden, inzonderheid van personen of groepen van personen die bij de resultaten van de verificatie belang hebben.

3 De instantie dient te beschikken over het nodige personeel en de nodige middelen te bezitten om de met de uitvoering van de keuringen of het toezicht verbonden technische en administratieve taken op passende wijze te vervullen; tevens dient de instantie toegang te hebben tot het materiaal dat nodig is voor bijzondere verificaties.

4 Het personeel dat met de keuringen is belast, dient:

- een goede technische en beroepsopleiding te hebben,

- een behoorlijke kennis te bezitten van de voorschriften betreffende de keuringen die het verricht en voldoende ervaring met die keuringen te hebben,

- de vereiste bekwaamheid te bezitten om op grond van de verrichte keuringen verklaringen, processen-verbaal en rapporten op te stellen.

5 De onafhankelijkheid van het personeel van de instantie dat met de keuringen is belast, dient te zijn gewaarborgd. De bezoldiging van dat personeel mag niet afhangen van het aantal keuringen dat het verricht, noch van de uitslagen van die keuringen.

6 De instantie dient een verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid te sluiten, tenzij die wettelijke aansprakelijkheid op basis van het nationale recht door de staat wordt gedekt of de keuringen rechtstreeks door de lidstaat worden verricht.

7 Het personeel van de instantie is gebonden aan het beroepsgeheim ten aanzien van al hetgeen hem bij de uitoefening van zijn taak in het kader van deze richtlijn of van de bepalingen van intern recht die daaraan uitvoering geven ter kennis is gekomen (behalve tegenover de terzake bevoegde overheidsinstanties van de staat waarin de instantie haar werkzaamheden uitoefent).

BIJLAGE IV

Overeenstemmingsbeoordelingsprocedures

De fabrikant van een intermodale laadeenheid of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde bepaalt welke van de volgende, in deze bijlage beschreven overeenstemmings beoordelingsprocedures, als bedoeld in artikel 6, op de eenheid moet worden toegepast:

- hetzij interne productiecontrole door toepassing van module A, wanneer aan de in artikel 9, lid 3, bedoelde geharmoniseerde normen is voldaan;

- hetzij interne productiecontrole door toepassing van module Aa;

- hetzij de eenheidskeuringsprocedure (module G);

- hetzij de volledige kwaliteitsborgingsprocedure (module H).

Module A (interne productiecontrole)

1 In deze module wordt de procedure beschreven in het kader waarvan de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde die voldoet aan de in punt 2 genoemde verplichtingen, garandeert en verklaart dat de intermodale laadeenheden aan de desbetreffende eisen van de richtlijn voldoen. De fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde moet op alle intermodale laadeenheden het toepasselijke merkteken aanbrengen en een schriftelijke verklaring van overeenstemming opstellen.

2 De fabrikant stelt de in punt 3 beschreven technische documentatie samen; de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde houdt deze documentatie gedurende tien jaar na de vervaardiging van de laatste intermodale laadeenheid voor controledoeleinden ter beschikking van de bevoegde nationale instanties. Indien noch de fabrikant noch zijn gemachtigde in de Gemeenschap is gevestigd, is de persoon die de intermodale laadeenheden in de Gemeenschap in de handel brengt, degene die de technische documentatie ter beschikking moet houden.

3 Op basis van de technische documentatie moet kunnen worden beoordeeld of de intermodale laadeenheden in overeenstemming zijn met de desbetreffende eisen van de richtlijn. De technische documentatie dient, voor zover dat voor deze beoordeling nodig is, inzicht te verschaffen in het ontwerp, het fabricageproces en de werking van de intermodale laadeenheden en bevat het volgende:

- een algemene beschrijving van de intermodale laadeenheden;

- ontwerp- en fabricagetekeningen, alsmede schema's van delen, onderdelen, leidingen, enz.;

- beschrijvingen en toelichtingen die nodig zijn voor het begrijpen van genoemde tekeningen en schema's en van de werking van het product;

- een beschrijving van de oplossingen die zijn aangenomen om aan de eisen van de richtlijn te voldoen;

- de resultaten van de gemaakte ontwerpberekeningen, de verrichte onderzoeken, enz.;

- de beproevingsverslagen.

4 De fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde bewaart samen met de technische documentatie een afschrift van de verklaring van overeenstemming.

5 De fabrikant neemt alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat er tijdens het fabricageproces intermodale laadeenheden worden vervaardigd die voldoen aan de eisen van de in punt 2 bedoelde technische documentatie en aan de eisen van de geldende richtlijn.

Module Aa (interne productiecontrole met toezicht op de eindcontrole)

Naast de voorschriften van module A zijn de volgende bepalingen van toepassing.

De eindcontrole staat onder toezicht van een door de fabrikant gekozen aangemelde instantie, die daartoe onaangekondigde bezoeken aflegt.

Tijdens deze bezoeken moet de aangemelde instantie:

- zich ervan vergewissen dat de fabrikant de eindcontrole verricht;

- op de plaats van fabricage of opslag van de intermodale laadeenheden een controlemonster nemen. De aangemelde instantie bepaalt hoeveel eenheden het monster omvat en of zij op de eenheden de gehele eindcontrole of een deel daarvan moet verrichten of laten verrichten.

Zijn een of meer gecontroleerde intermodale laadeenheden niet in overeenstemming, dan neemt de aangemelde instantie passende maatregelen.

De fabrikant brengt onder de verantwoordelijkheid van de aangemelde instantie het identificatienummer van die instantie op elke intermodale laadeenheid aan.

Module G (EG-eenheidskeuring)

1 In deze module wordt de procedure beschreven in het kader waarvan de fabrikant garandeert en verklaart dat de intermodale laadeenheid waarvoor de in punt 4.1 bedoelde verklaring is afgegeven, in overeenstemming is met de desbetreffende eisen van de richtlijn. De fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde brengt op deze eenheid de passende markering aan en stelt een verklaring van overeenstemming op.

2 De fabrikant vraagt een eenheidskeuring aan bij een aangemelde instantie naar keuze. De aanvraag omvat:

- naam en adres van de fabrikant en plaats waar de intermodale laadeenheid zich bevindt;

- een schriftelijke verklaring dat er geen soortgelijke aanvraag is ingediend bij een andere aangemelde instantie;

- de technische documentatie.

3 Op basis van de technische documentatie moet kunnen worden beoordeeld of de intermodale laadeenheid in overeenstemming is met de eisen van de richtlijn en moet inzicht kunnen worden verkregen in het ontwerp, het fabricageproces en de werking van die eenheid. De technische documentatie omvat:

- een algemene beschrijving van de eenheid in kwestie;

- ontwerp- en fabricagetekeningen, alsmede schema's van delen, onderdelen, leidingen, enz.;

- beschrijvingen en toelichtingen die nodig zijn voor het begrijpen van genoemde tekeningen en schema's, en van de werking van deze eenheid;

- de resultaten van de gemaakte ontwerpberekeningen, de verrichte onderzoeken, enz.;

- de beproevingsverslagen;

- de van belang zijnde gegevens over de kwalificatie van de fabricage- en controleprocessen en over de kwalificatie of goedkeuring van het betrokken personeel.

4 De aangemelde instantie onderzoekt het ontwerp en de constructie van elke intermodale laadeenheid en verricht tijdens de fabricage passende proeven, teneinde na te gaan of de eenheid in overeenstemming is met de desbetreffende eisen van deze richtlijn.

4.1 De aangemelde instantie brengt haar identificatienummer aan op iedere intermodale laadeenheid of laat dat doen en stelt een verklaring van overeenstemming betreffende de verrichte proeven op. Die verklaring wordt gedurende tien jaar bewaard.

4.2 De fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde moet in staat zijn de verklaringen van overeenstemming van de aangemelde instantie over te leggen indien daarom wordt verzocht.

De aangemelde instantie zal met name:

- de technische documentatie bestuderen aangaande het ontwerp en de fabricageprocédés;

- de gebruikte materialen beoordelen, als deze niet in overeenstemming zijn met de voorschriften van de richtlijn, en het door de fabrikant van de materialen afgeleverde certificaat controleren;

- de methoden voor de permanente verbinding van de onderdelen van de intermodale laadeenheden erkennen;

- de kwalificaties of goedkeuringen controleren;

- het eindonderzoek uitvoeren, de beproeving verrichten of laten verrichten en, indien van toepassing, de veiligheidsvoorzieningen onderzoeken.

Module H (volledige kwaliteitsborging)

1 In deze module wordt de procedure beschreven in het kader waarvan de fabrikant die voldoet aan de in punt 2 genoemde verplichtingen, garandeert en verklaart dat de producten in kwestie aan de desbetreffende eisen van de richtlijn voldoen. De fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde brengt op alle producten de «CE»-markering aan en stelt een schriftelijke verklaring van overeenstemming op. De «CE»-markering gaat vergezeld van het identificatie nummer van de aangemelde instantie die belast is met het toezicht als omschreven in punt 4.

2 De fabrikant hanteert voor ontwerp, fabricage, eindinspectie en beproeving van de producten een goedgekeurd kwaliteitssysteem als omschreven in punt 3, en is onderworpen aan het in punt 4 bedoelde toezicht.

3 Kwaliteitssysteem

3.1 De fabrikant dient bij een aangemelde instantie een aanvraag in voor de beoordeling van zijn kwaliteitssysteem.

Deze aanvraag behelst:

- alle van belang zijnde informatie voor de beoogde categorie producten;

- de documentatie over het kwaliteitssysteem.

3.2 Het kwaliteitssysteem moet waarborgen dat de producten aan de desbetreffende eisen van de richtlijn voldoen.

Alle door de fabrikant toegepaste beginselen, voorschriften en bepalingen moeten systematisch en ordelijk worden gedocumenteerd in de vorm van schriftelijk vastgelegde maatregelen, procedures en instructies. Deze documentatie over het kwaliteitssysteem zorgt ervoor dat de procedure- en kwaliteitsmaatregelen zoals kwaliteitsprogramma's, -plannen, -handleidingen en -rapporten door iedereen op dezelfde manier worden geïnterpreteerd.

De documentatie bevat met name een passende beschrijving van:

- de kwaliteitsdoelstellingen, het organisatieschema en de verantwoordelijkheden en bevoegdheden van de bedrijfsleiding met betrekking tot ontwerp en kwaliteit van de producten;

- de technische ontwerpspecificaties, met inbegrip van de normen die worden toegepast en, indien de in artikel 5 bedoelde normen niet volledig worden toegepast, de middelen die zullen worden aangewend om te waarborgen dat wordt voldaan aan de essentiële eisen van de richtlijn die op de producten van toepassing zijn;

- de controle- en keuringstechnieken voor het ontwerp, de procédés en systematische maatregelen die zullen worden toegepast bij het ontwerpen van de producten, met betrekking tot de beoogde categorie producten;

- de daarbij toegepaste fabricage-, kwaliteitsbeheersings- en kwaliteitsborgings technieken en de in dat verband systematisch toe te passen procédés en maatregelen;

- de onderzoeken en proeven die vóór, tijdens of na de fabricage worden verricht en de frequentie waarmee dat zal gebeuren;

- de kwaliteitsrapporten, zoals inspectieverslagen, beproevingsgegevens, ijkgegevens, rapporten betreffende de kwalificatie van het betrokken personeel, enz.;

- de middelen om controle uit te oefenen op het bereiken van de vereiste ontwerp- en productkwaliteit en de doeltreffende werking van het kwaliteitssysteem.

3.3 De aangemelde instantie beoordeelt het kwaliteitssysteem om na te gaan of dit voldoet aan de in punt 3.2 bedoelde eisen. Kwaliteitssystemen die de desbetreffende geharmoniseerde norm toepassen, worden geacht in overeenstemming te zijn met deze eisen.

Op basis van de technische documentatie moet kunnen worden beoordeeld of de intermodale laadeenheden in overeenstemming zijn met de desbetreffende eisen van de richtlijn. De technische documentatie moet, voorzover dat nodig is voor de beoordeling, inzicht verschaffen in het ontwerp, de fabricage en de werking van intermodale laadeenheden en omvat:

- een algemene beschrijving van de intermodale laadeenheden;

- ontwerp- en fabricagetekeningen alsmede schema's van delen, onderdelen, leidingen, enz.;

- beschrijvingen en toelichtingen die nodig zijn voor het begrijpen van genoemde tekeningen en schema's en van de werking van het product;

- een beschrijving van de oplossingen die zijn aangenomen om aan de eisen van de richtlijn te voldoen;

- de resultaten van de gemaakte ontwerpberekeningen, de verrichte onderzoeken, enz.;

- de beproevingsverslagen.

Ten minste één lid van het beoordelingsteam dient ervaring te hebben met het beoordelen van de technologie in kwestie. De beoordelingsprocedure omvat een inspectiebezoek aan de installaties van de fabrikant.

De fabrikant wordt van de beslissing in kennis gesteld. De kennisgeving bevat de conclusies van het onderzoek en het met redenen omklede beoordelingsbesluit.

3.4 De fabrikant verbindt zich ertoe de verplichtingen die voortvloeien uit het goedgekeurde kwaliteitssysteem, na te komen en er zorg voor te dragen dat het adequaat en doeltreffend blijft.

De aangemelde instantie die het kwaliteitssysteem heeft goedgekeurd, wordt door de fabrikant of zijn gemachtigde vertegenwoordiger op de hoogte gebracht van elke voorgenomen aanpassing van het kwaliteitssysteem.

De aangemelde instantie beoordeelt de voorgestelde wijzigingen en beslist of het gewijzigde kwaliteitssysteem nog steeds voldoet aan de in punt 3.2 bedoelde eisen dan wel of een nieuwe beoordeling noodzakelijk is.

Zij stelt de fabrikant van haar beslissing in kennis. De kennisgeving bevat de conclusies van het onderzoek en het met redenen omklede beoordelingsbesluit.

4 EG-toezicht onder verantwoordelijkheid van de aangemelde instantie

4.1 Het toezicht heeft tot doel ervoor te zorgen dat de fabrikant naar behoren voldoet aan de verplichtingen die voortvloeien uit het goedgekeurde kwaliteitssysteem.

4.2 De fabrikant verleent de aangemelde instantie voor inspectiedoeleinden toegang tot de ontwerp-, fabricage-, inspectie-, beproevings- en opslagruimten en verstrekt haar alle nodige informatie, met name:

- de documentatie over het kwaliteitssysteem;

- de kwaliteitsrapporten als bedoeld in het deel van het kwaliteitssysteem dat betrekking heeft op het ontwerp, zoals resultaten van analyses, berekeningen, proeven, enz.;

- de kwaliteitsrapporten als bedoeld in het deel van het kwaliteitssysteem dat betrekking heeft op de fabricage, zoals inspectieverslagen, beproevings gegevens, ijkgegevens, rapporten betreffende de kwalificatie van het betrokken personeel, enz.

4.3 De aangemelde instantie verricht elk jaar een controle om zich ervan te vergewissen dat de fabrikant het kwaliteitssysteem onderhoudt en toepast, en bezorgt de fabrikant een controleverslag.

4.4 De aangemelde instantie kan bovendien onaangekondigde bezoeken brengen aan de fabrikant. Bij die bezoeken kan de aangemelde instantie zo nodig proeven verrichten of laten verrichten om zich van de goede werking van het kwaliteitssysteem te vergewissen. Zij verstrekt de fabrikant een verslag van het bezoek en, indien een proef heeft plaatsgevonden, een beproevingsverslag.

5 De fabrikant houdt gedurende tien jaar na de vervaardiging van het laatste product de volgende gegevens ter beschikking van de nationale autoriteiten:

- de in punt 3.1, tweede alinea, tweede streepje, bedoelde documentatie;

- de in punt 3.4, tweede alinea, bedoelde aanpassingen;

- de in punt 3.4, laatste alinea, en in de punten 4.3 en 4.4 bedoelde beslissingen en verslagen van de aangemelde instantie.

6 Iedere aangemelde instantie stelt de andere aangemelde instanties in kennis van de terzake dienende informatie over de door haar verleende en ingetrokken goedkeuringen van kwaliteitssystemen.

BIJLAGE V

Procedures voor periodieke keuring

Voor de periodieke keuring dient een van beide onderstaande procedures te worden gevolgd.

Module 1 (periodieke productkeuring)

1 In deze module wordt de procedure beschreven in het kader waarvan de eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder garandeert dat de intermodale laadeenheid nog steeds voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn.

2 Om aan de in punt 1 bedoelde voorschriften te voldoen neemt de eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder alle maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de gebruiks- en onderhoudsvoorwaarden waarborgen dat de intermodale laadeenheid in overeenstemming blijft met de voorschriften van deze richtlijn, met name opdat:

- de intermodale laadeenheden gebruikt worden voor het doel waarvoor zij bestemd zijn;

- in voorkomend geval, onderhoudswerkzaamheden of reparaties uitgevoerd worden;

- de nodige periodieke keuringen verricht worden.

De uitgevoerde maatregelen moeten in documenten opgetekend worden en door de eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder ter beschikking van de nationale autoriteiten gehouden worden.

3 De keuringsinstantie verricht passende onderzoeken en proeven teneinde na te gaan of de intermodale laadeenheid in overeenstemming is met de desbetreffende eisen van de richtlijn.

3.1 Alle intermodale laadeenheden worden afzonderlijk onderzocht en er worden passende proeven als omschreven in de Europese specificaties verricht, teneinde na te gaan of de eenheden voldoen aan de eisen van deze richtlijn.

3.2 De keuringsinstantie brengt op ieder periodiek gekeurd product direct achter de datum van de periodieke keuring haar identificatienummer aan, of laat dit doen, en stelt een verklaring van periodieke keuring op. Deze verklaring kan gelden voor een reeks afzonderlijke eenheden.

3.3 De eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder bewaart de in punt 3.2 voorgeschreven verklaring van periodieke keuring en de in punt 2 voorgeschreven documenten ten minste tot de volgende periodieke keuring.

Module 2 (periodieke keuring via kwaliteitsborging)

1 In deze module wordt de procedure omschreven in het kader waarvan de eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder die aan de vereisten van punt 2 voldoet, garandeert en verklaart dat de intermodale laadeenheid nog steeds voldoet aan de voorschriften van de richtlijn. De eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder brengt de datum van de periodieke keuring aan op alle intermodale laadeenheden en stelt een schriftelijke verklaring van overeenstemming op. De datum van de periodieke keuring moet vergezeld gaan van het identificatienummer van de aangemelde instantie die belast is met het toezicht als omschreven in punt 4.

2 De eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder neemt alle maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de gebruiks- en onderhoudsvoorwaarden waarborgen dat de intermodale laadeenheid in overeenstemming blijft met de voorschriften van deze richtlijn, met name opdat:

- de intermodale laadeenheden gebruikt worden voor het doel waarvoor zij bestemd zijn;

- in voorkomend geval, onderhoudswerkzaamheden of reparaties uitgevoerd worden;

- de nodige periodieke keuringen verricht worden.

De uitgevoerde maatregelen moeten in documenten opgetekend worden en door de eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder ter beschikking van de nationale autoriteiten gehouden worden.

De eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder ziet erop toe dat voor de periodieke keuringen gekwalificeerd personeel en de nodige faciliteiten in de zin van bijlage III, punten 3 tot en met 7, beschikbaar zijn.

De eigenaar, zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde of de houder hanteert een goedgekeurd kwaliteitssysteem voor de periodieke keuring en de beproeving van de eenheid als omschreven in punt 3, en is onderworpen aan het toezicht als omschreven in punt 4.

3 Kwaliteitssysteem

De bepalingen van bijlage IV, module H, van deze richtlijn kunnen eveneens, mutatis mutandis, op periodieke keuringen worden toegepast.

BIJLAGE VI

«CE»-markering en andere symbolen

1 CE-markering

De «CE»-markering bestaat uit de letters «CE» die in de volgende vorm worden weergegeven:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

2 Symbolen

2.1 UCI

Op intermodale laadeenheden die aan de eisen van deze richtlijn voldoen, wordt vlak onder de «CE»-markering het symbool «UCI» aangebracht. Dit symbool bestaat uit de letters «UCI» die in de volgende vorm worden weergegeven:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

2.2 UECI

Op Europese intermodale laadeenheden die aan de eisen van deze richtlijn voldoen, wordt vlak onder de «CE»-markering het symbool «UECI». aangebracht. Dit symbool bestaat uit de letters «UECI» die in de volgende vorm worden weergegeven:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

3 Aanduiding van periodieke keuring

Op alle intermodale laadeenheden die op het grondgebied van de Gemeenschap worden gebruikt, worden de volgende gegevens vermeld:

- de fabricagedatum, die bestaat uit de letters « DF » gevolgd door vier cijfers: twee voor de maand en twee voor het jaartal;

- de datum van de meest recente keuring, die bestaat uit het symbool « D1 », gevolgd door vier cijfers: twee voor de maand en twee voor het jaartal;

- de uiterste datum voor de volgende keuring, die bestaat uit het symbool « D2 », gevolgd door vier cijfers: twee voor de maand en twee voor het jaartal.

Dit symbool wordt in de volgende vorm weergegeven:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4 Gemeenschappelijke bepalingen

Bij vergroting of verkleining van de «CE»-markering of de symbolen moeten de verhoudingen van bovenstaande gegradueerde afbeelding in acht worden genomen.

De onderscheiden onderdelen van de «CE»-markering en symbolen hebben nagenoeg dezelfde hoogte, welke minimaal 5 cm moet bedragen.

De gebruikte cijfers kunnen echter vrij worden gewijzigd, zolang het Arabische cijfers zijn van dezelfde hoogte als de overige onderdelen van het symbool.

BIJLAGE VII

VERKLARING VAN OVEREENSTEMMING

De «EG»-verklaring van overeenstemming moet de volgende gegevens bevatten:

- naam en adres van de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde;

- een beschrijving van de intermodale laadeenheid (of serie);

- de gevolgde overeenstemmingsbeoordelingsprocedure;

- in voorkomend geval, naam en adres van de aangemelde instantie die de keuring heeft verricht;

- in voorkomend geval, een verwijzing naar het certificaat van EG-typeonderzoek, het certificaat van EG-ontwerponderzoek of het EG-certificaat van overeenstemming;

- in voorkomend geval, naam en adres van de aangemelde instantie die toeziet op het kwaliteitssysteem van de fabrikant;

- in voorkomend geval, de vindplaatsen van de toegepaste geharmoniseerde normen;

- in voorkomend geval, de overige technische specificaties die zijn gebruikt;

- in voorkomend geval, de verwijzingen naar de overige communautaire richtlijnen die zijn toegepast;

- identiteit van de ondertekenaar die gemachtigd is de verklaring voor de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde te ondertekenen.

FINANCIEEL MEMORANDUM BIJ HET BESLUIT

Beleidsgebied(en): energie en vervoer

Activiteit: Land-, lucht- en zeevervoersbeleid

Benaming van de actie: RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende intermodale laadeenheden

1. BEGROTINGSPLAATS(EN) + OMSCHRIJVING(EN)

A07031 - Comités die moeten worden geraadpleegd

2. ALGEMENE CIJFERS

2.1 Totale toewijzing voor de actie (deel B): miljoen EUR aan VK

906.000 EUR

2.2 Duur:

3 jaren vanaf adoptie van de richtlijn

2.3 Meerjarenraming van de uitgaven:

a) Tijdschema vastleggingskredieten/betalingskredieten (financiering uit de begroting) (cf. punt 6.1.1)

in miljoen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

b) Technische en administratieve bijstand en ondersteuningsuitgaven (cf. punt 6.1.2)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

c) Financiële gevolgen in verband met de personele middelen en andere huishoudelijke uitgaven (cf. punten 7.2 en 7.3)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.4 Verenigbaarheid met de financiële programmering en de financiële vooruitzichten

[X] Voorstel verenigbaar met de bestaande financiële programmering.

[...] Dit voorstel vereist een herprogrammering van de betrokken rubriek van de financiële vooruitzichten.

[...] inclusief, in voorkomend ge