RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT  
van 10 mei 2012  
met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit tot het verlenen van 
kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het 
begrotingsjaar 2010, afdeling III — Commissie en uitvoerende agentschappen  
HET EUROPEES PARLEMENT,  
— gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010 (  1 ), 
— gezien de jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010 (COM(2011) 473 — C7- 
0256/2011) (  2 ), 
— gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2009 
(COM(2011) 736) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2011) 
1350) en (SEC(2011) 1351),  
— gezien de mededeling van de Commissie van 1 juni 2011 getiteld „Synthese van de beheersresultaten 
van de Commissie in 2010” (COM(2011) 323),  
— gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2010 uitgevoerde interne 
controles (COM(2011) 643) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie 
(SEC(2011) 1189),  
— gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 
2010, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (  3 ) (jaarverslag), en gezien de speciale verslagen 
van de Rekenkamer,  
— gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2010 (  4 ) waarin de betrouwbaarheid 
van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden 
bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,  
— gezien de aanbevelingen van de Raad van 21 februari 2012 over de aan de Commissie te verlenen 
kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 
2010 (06081/1/2012 — C7-0053/2012), waarbij zij aangetekend dat voor het eerst het Verenigd 
Koninkrijk, Nederland en Zweden het verlenen van kwijting niet hebben willen aanbevelen,  
— gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 over de aan de uitvoerende agentschappen te 
verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2010 (06084/2012 — 
C7-0052/2012), waarbij zij aangetekend dat voor het eerst het Verenigd Koninkrijk, Nederland en 
Zweden het verlenen van kwijting niet hebben willen aanbevelen,  
— gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie 
(VWEU) en artikel 106 bis van het Euratom-Verdrag,  
— gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Finan ­
cieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (  5 ), en met 
name de artikelen 55, 145, 146 en 147,NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/31  
( 1 ) PB L 64 van 12.3.2010.  
( 2 ) PB C 332 van 14.11.2011, blz. 1.  
( 3 ) PB C 326 van 10.11.2011, blz. 1.  
( 4 ) PB C 332 van 14.11.2011, blz. 134.  
( 5 ) PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.
— gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het 
statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire 
programma’s worden gedelegeerd (  6 ), en met name artikel 14, lid 2 en 3,  
— gezien artikel 76 van en bijlage VI bij zijn Reglement,  
— gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de andere betrokken 
commissies (A7-0098/2012),  
A. overwegende dat Europa kampt met een ernstige budgettaire en financiële crisis die kan leiden tot een 
vertrouwenscrisis in de Unie, en overwegende dat het van belang is dat de Europese Unie een toon ­
aangevend voorbeeld is van goed openbaar bestuur, waarbij de Commissie de begroting van de Unie 
uitvoert; overwegende dat goed openbaar bestuur een essentieel element is om de AAA-status van de 
Europese Unie te behouden, die met name van belang is om de verplichting na te komen een garantie 
van 60 000 000 000 EUR te verstrekken aan het Europees financieel stabiliteitsmechanisme;  
B. overwegende dat 2010 het eerste volledige begrotingsjaar onder het Verdrag van Lissabon betreft met 
nieuwe begrotingsprocedures en de inwerkingtreding van de Europese Dienst voor extern optreden 
(EDEO), evenals de functionering van de Europese Raad naast het roulerend voorzitterschap van de 
Raad; overwegende dat het tevens het eerste jaar van de nieuwe Europa 2020-strategie is;  
C. overwegende dat goed bestuur vereist dat politieke doelstellingen worden bepaald alvorens de rechts ­
instrumenten om deze doelstellingen te bereiken worden goedgekeurd, en overwegende dat bestaande 
rechtsinstrumenten die niet volledig in overeenstemming zijn met de politieke doelstellingen moeten 
worden aangepast;  
D. overwegende dat er adequate regelingen moeten zijn met betrekking tot transparantie, publieke ver ­
antwoordingsplicht en overheidscontrole wanneer er overheidsmiddelen in het geding zijn; overwegende 
dat de Rekenkamer voor het zeventiende jaar op rij geen positieve betrouwbaarheidsverklaring kon 
afgeven met betrekking tot de begroting van de Unie;  
E. overwegende dat artikel 287, lid 1, tweede alinea, VWEU de Rekenkamer verplicht een betrouwbaar ­
heidsverklaring aan het Parlement en de Raad voor te leggen inzake de wettigheid en de regelmatigheid 
van de onderliggende verrichtingen, waarbij wordt vermeld dat de verklaring mag worden aangevuld 
met specifieke beoordelingen voor ieder belangrijk werkterrein van de Unie;  
F. overwegende dat 90 % van alle fouten niet bij de Commissie wordt vastgesteld, maar op het niveau van 
de autoriteiten van de lidstaten en het niveau van de uiteindelijke begunstigden (Jaarverslag, punt 1.22);  
G. overwegende dat in het merendeel van de gevallen waarbij fouten werden vastgesteld op het gebied van 
cohesie de autoriteiten van de lidstaten over voldoende informatie beschikten om de fouten op te 
sporen en te verhelpen alvorens de uitgaven bij de Commissie te certificeren (Jaarverslag, punt 4.25);  
H. overwegende dat het noodzakelijk is om onderscheid te maken tussen nationale autoriteiten die hebben 
gezorgd voor goed functionerende toezicht- en controlesystemen en nationale autoriteiten die verant ­
woordelijk zijn voor slechts deels doeltreffende systemen, teneinde extra lasten voor alle lidstaten te 
voorkomen;  
I. overwegende dat het gebrek aan serieuze interesse van de lidstaten in de kwijtingsprocedure wellicht te 
wijten is aan de ontoereikende inspanningen van de Commissie om publiekelijk, duidelijk, ondubbel ­
zinnig en op onderbouwde wijze vast te stellen welke lidstaten, regio’s en programma’s tekortschieten 
bij het beheer van Unie-middelen;  
J. overwegende dat de verplichte nationale beheersverklaringen, afgegeven en ondertekend op ministerieel 
niveau en terdege gecontroleerd door een onafhankelijk accountant, een noodzakelijk middel vormen 
om het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel bij sommige nationale autoriteiten ten aanzien van het 
gebruik en het beheer van gelden van de Unie te corrigeren;NL L 286/32 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 6 ) PB L 11 van 16.1.2003, blz. 1.
K. overwegende dat het toegenomen gebruik van voorfinanciering door de Commissie gevolgen heeft voor 
de controlemethode van de Rekenkamer, en overwegende dat de Rekenkamer haar methodologie aan de 
nieuwe omstandigheden zou kunnen aanpassen teneinde het nut van de informatie die zij aan de 
kwijtingsautoriteit verschaft te waarborgen;  
L. overwegende dat de Unie meer dan ooit behoefte heeft aan een sterke, onafhankelijke, efficiënte en 
volledig externe controle-instelling, wat er uit respect voor de belastingbetaler op moet neerkomen dat 
de benoeming van leden van de Rekenkamer nooit een politieke zaak mag zijn, maar altijd op 
professionele gronden moet berusten;  
M. overwegende dat het gebruik van innovatieve en complexe financiële instrumenten gepaard moet gaan 
met volledige transparantie, inclusief de openbaarmaking van gedetailleerde gegevens over alle eind ­
begunstigden, en heldere rapportagevoorschriften teneinde ieder risico voor de begroting en de reputatie 
van de Unie te vermijden;  
N. overwegende dat de lidstaten met de Commissie moeten samenwerken om ervoor te zorgen dat de 
kredieten worden besteed volgens de beginselen van goed financieel beheer;  
O. overwegende dat lidstaten, zelfs wanneer zij een federale structuur hebben, verantwoording verschuldigd 
zijn aan de buitenwereld en de Unie;  
P. overwegende dat kwesties met betrekking tot de naleving van regels en taakvervulling beter moeten 
worden aangepakt om de legitimiteit van de Unie te versterken;  
Q. overwegende dat de voortdurende ontwikkeling van de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer 
door de jaren heen van nut is geweest om vast te stellen op welke terreinen het beheer van de lidstaten 
en de Commissie moet worden verbeterd;  
R. overwegende dat de Rekenkamer wederom geen positieve betrouwbaarheidsverklaring heeft kunnen 
afgeven met betrekking tot de wettigheid en regelmatigheid van de betalingen, hetgeen te betreuren valt,  
Prioritaire acties voor de Commissie  
1. verzoekt de Commissie om het Parlement een actieplan voor te leggen voor de verwezenlijking van de 
volgende prioritaire acties:  
— nauwlettend toezicht op het gebruik van financiële instrumenten, zoals beschreven in paragraaf 21 
van deze resolutie;  
— verbetering en versterking van de betrouwbaarheid van de verantwoordingsketen, zoals beschreven 
in paragraaf 36 van deze resolutie;  
— heroverweging van het toegenomen gebruik van voorfinanciering, zoals beschreven in paragraaf 
56 van deze resolutie;  
— totstandbrenging van een doeltreffend sanctiemechanisme op het gebied van cohesiebeleid, zoals 
beschreven in paragraaf 124 van deze resolutie;  
Betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer  
Rekeningen — Goedkeurend advies  
2. constateert dat de jaarrekeningen van de Unie voor het begrotingsjaar 2010 in alle materiële opzichten 
een getrouw beeld geven van de situatie van de Unie per 31 december 2010, en van de resultaten van 
haar verrichtingen en kasstromen van het op die datum afgesloten jaar;  
3. neemt kennis van de toelichting inzake een wijziging in de financiële verslaggeving van de Commissie 
ten aanzien van financiële instrumenten, hetgeen aantoont dat het risico van materiële onjuistheden 
blijft bestaan, ook al zijn de jaarrekeningen sinds 2007 steeds ongewijzigd vastgesteld; vraagt de 
Commissie elk jaar opnieuw na te gaan of de nieuwe behandeling de onderliggende realiteit getrouw 
weergeeft;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/33
Wettigheid en regelmatigheid van ontvangsten — Goedkeurend oordeel  
4. constateert met voldoening dat de onderliggende ontvangsten betreffende het per 31 december 2010 
afgesloten begrotingsjaar op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn;  
Wettigheid en regelmatigheid van vastleggingen — Goedkeurend oordeel  
5. constateert met voldoening dat de onderliggende vastleggingen betreffende het per 31 december 2010 
afgesloten begrotingsjaar op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn;  
Wettigheid en regelmatigheid van betalingen — Afkeurend oordeel  
6. betreurt ten zeerste dat betalingen nog steeds substantiële fouten bevatten;  
7. heeft begrepen dat het afkeurende oordeel van de Rekenkamer is gebaseerd op de waarneming dat 
toezicht- en controlesystemen slechts ten dele effectief zijn en dat betalingen bijgevolg een fouten ­
percentage vertonen dat naar alle waarschijnlijkheid moet worden geschat op 3,7 %;  
8. brengt in herinnering dat het meest waarschijnlijke foutenpercentage voor het begrotingsjaar 2009 
werd geschat op 3,3 %;  
9. is bezorgd over deze stijging aangezien zij een ommekeer betekent van de positieve trend die de 
afgelopen jaren werd waargenomen; vraagt de Commissie om te komen tot een trend die een voort ­
gezette daling van het foutenpercentage toont, hetgeen reeds gevraagd werd in vroegere kwijtings ­
verslagen;  
10. schrijft deze ontwikkeling hoofdzakelijk toe aan de stijging van het meest waarschijnlijke foutenper ­
centage op het gebied van cohesie, energie en vervoer naar 7,7 %;  
Horizontale kwesties  
Financiële instrumenten  
11. brengt in herinnering dat de Commissie een intensiever gebruik van financiële instrumenten voor het 
volgende meerjarige financiële kader stimuleert (  7 ), ofschoon zij deze financiële instrumenten zelf als 
risicovol beschouwt (  8 ); heeft begrepen dat financiële instrumenten de bestaande toekenning van 
financiering niet zozeer zullen vervangen als wel zullen aanvullen en dat zij het mogelijke voordeel 
hebben vaker dan één keer gebruikt te kunnen worden;  
12. is ernstig bezorgd over het gebrek aan informatie over de tenuitvoerlegging van bestaande financiële 
instrumenten, hetgeen van invloed blijkt te zijn op alle beleidsterreinen (Jaarverslag, punten 1.31 en 
1.33);  
13. betreurt de afwezigheid van formele rapportageverplichtingen en erkent dat de Commissie zich heeft 
ingespannen om van de lidstaten informatie over het huidige gebruik van financiële instrumenten te 
ontvangen in het kader van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO); is ingenomen 
met het samenvattende verslag inzake de door de Commissie verzamelde informatie over „financiële 
instrumenten die door de lidstaten met EFRO-bijdragen ten uitvoer zijn gelegd — situatie per 31 de ­
cember 2010” (Samenvattend verslag over financiële instrumenten), zoals ingediend bij de Commissie 
begrotingscontrole van het Parlement; wijst erop dat er tegen het eind van 2010 financiële instru ­
menten met een totale vastlegging van circa 8 100 000 000 EUR waren gecreëerd die ongeveer 
5 200 000 000 EUR aan betalingen hebben ontvangen in het kader van operationele programma’s 
voor de periode 2007-2013 (Jaarverslag, punt 4.32);  
14. betreurt dat de Commissie slechts informatie heeft ontvangen over ongeveer 75 % van de totale 
bijdragen aan de financiële instrumenten voor ondernemingen (  9 ); vreest dat de van de lidstaten 
ontvangen informatie onderlinge verschillen vertoont voor wat volledigheid en nauwkeurigheid betreft, 
en dat een beperkt aantal lidstaten of regio’s geen feedback heeft verschaft of de rapportagemodellen 
voor toezicht niet heeft ingevuld; begrijpt dat dit het voor de Commissie onmogelijk maakt om over 
alle financiële instrumenten per 31 december 2010 te rapporteren;NL L 286/34 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 7 ) COM(2011) 662.  
( 8 ) SEC(2011) 1179, blz. 24.  
( 9 ) Samenvattend verslag over financiële instrumenten, blz. 6.
15. onderstreept dat:  
— het precieze aantal en de omvang van specifieke fondsen die zijn opgezet  
(de Commissie schat dat circa 92 specifieke fondsen in Frankrijk en Italië, waarvoor geen toezicht ­
verslagen werden ontvangen of waarover onvoldoende informatie beschikbaar was, ten uitvoer 
worden gelegd naast de bijna 300 specifieke fondsen waarover wel informatie beschikbaar 
was (  10 )); 
— indicatoren met streefdoelniveaus met betrekking tot de doeltreffendheid van financiële instru ­
menten  
(bijvoorbeeld het aantal investeringen in kleine en middelgrote ondernemingen, gecreëerde of 
behouden banen, aanvullende bronnen die zijn aangeboord op het niveau van ondernemingen 
of op het niveau van specifieke fondsen (  11 )), en  
— indicatoren met betrekking tot de efficiëntie en de zuinigheid van financiële instrumenten  
(bijvoorbeeld beheerkosten en de vraag of de financiële instrumenten voorzien in prikkels om het 
geld zo goed mogelijk te besteden, informatie inzake de uitgaven en opbrengsten van fondsen, 
informatie met betrekking tot het nalatenschap van de fondsen na afloop van de programmerings ­
periode (  12 )) 
belangrijke en onmisbare elementen vormen voor een evaluatie van het gebruik van financiële instru ­
menten, en betreurt ten zeerste dat deze informatie nog niet volledig beschikbaar is;  
16. neemt kennis van en betreurt de constateringen van de Rekenkamer met name ten aanzien van het 
cohesiebeleid, zoals de buitensporige schenkingen aan financiële instrumenten hetgeen resulteert in 
omzeiling van de „n + 2”-regel (Jaarverslag, voorbeeld 4.4, punt a)), vertragingen en trage tenuit ­
voerlegging van financiële instrumenten (Jaarverslag, voorbeeld 4.4, punt b)), afwijkende afwikkelings ­
voorschriften (Jaarverslag, voorbeeld 4.4, punt c)), financiële bijdragen die als voorschot worden 
uitbetaald zodra de juridische structuur van de financiële instrumenten is opgezet (Jaarverslag, punt 
4.34) en problemen bij de uitvoering van adequate controles met betrekking tot financiële instru ­
menten (Jaarverslag, punten 4.35 en 4.36);  
17. gelooft dat deze constateringen hun oorsprong vinden in een gebrekkige juridische basis voor finan ­
ciële instrumenten; vreest dat de op financiële instrumenten toepasbare voorschriften geen passende 
prikkels creëren om de financiële instrumenten doeltreffend te gebruiken; is tevens bang dat zij de 
lidstaten te veel ruimte voor flexibiliteit bieden; is echter verheugd over de recente verbeteringen bij de 
ontwikkeling van een juridische basis voor financiële instrumenten; benadrukt de volgende belang ­
rijkste tekortkomingen van de juridische basis die destijds in een verordening van de Raad is vast ­
gelegd (  13 ): 
— ontoereikende bepalingen om een snelle tenuitvoerlegging van financiële instrumenten te bevor ­
deren;  
— ontoereikende bepalingen voor de verplichtingen inzake hefboomeffect en het hernieuwbaar ka ­
rakter van financiële instrumenten;  
— ontoereikende bepalingen om buitensporige schenkingen te voorkomen;  
— ontoereikende bepalingen om buitensporige schenkingen te voorkomen; ontoereikende bepalingen 
om structuren voor de beheerkosten in het leven te roepen die prikkels bevatten om financiële 
instrumenten zo efficiënt mogelijk te gebruiken;  
— ontoereikende bepalingen inzake het nalatenschap van de fondsen na afloop van de programme ­
ringsperiode;  
— onduidelijke voorwaarden om in aanmerking te komen voor werkkapitaal;  
— mogelijkheid dat zonder rechtvaardiging wordt teruggegrepen op de preferentiële behandeling voor 
de privésector;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/35  
( 10 ) Samenvattend verslag over financiële instrumenten, blz. 10.  
( 11 ) Samenvattend verslag over financiële instrumenten, blz. 9.  
( 12 ) Samenvattend verslag over financiële instrumenten, blz. 21 en 26.  
( 13 ) Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees 
Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds (PB L 210 van 31.7.2006, 
blz. 25).
18. is het eens met de zienswijze van de Rekenkamer dat vóór sluiting van het operationele programma 
geen nieuwe bestemming mag worden gegeven aan fondsen die worden teruggestort naar de financiële 
instrumenten en aan ontvangsten die deze instrumenten opleveren, maar dat deze fondsen weer ten 
goede moeten komen aan de relevante financiële instrumenten (advies van de Rekenkamer 
7/2011 (  14 ), blz. 11); verwacht dat deze aanbeveling serieus zal worden overwogen gedurende de 
wetgevingsprocedure voor het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de 
Raad houdende gemeenschappelijke bepalingen voor de structuurinstrumenten (COM(2011) 615 — 
2011/0276 (COD));  
19. noemt het verheugend dat in de artikelen 130 en 131 van het voorstel voor een verordening van het 
Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de jaarlijkse 
begroting van de Unie (COM(2010) 815 — 2010/0395 (COD)) wordt voorzien in de mogelijkheid de 
geldigheidsduur van een financieringsinstrument vast te stellen; vraagt de Commissie om een overzicht 
van de maatregelen waarmee de risico’s van de financiële instrumenten voor de EU-begroting kunnen 
worden vermeden;  
20. wijst erop dat ook op andere beleidsterreinen gebruik wordt gemaakt van financiële instrumenten: 
onderkent het gevaar van overlapping en inconsistente toepassing van deze instrumenten zonder 
adequate coördinatie; verzoekt de Rekenkamer derhalve om financiële instrumenten op horizontale 
wijze en verspreid over alle beleidsterreinen te controleren;  
21. verzoekt de Commissie het als een prioritaire actie te beschouwen om nauwlettend toe te zien op het 
gebruik van financiële instrumenten, en om, onder andere:  
— een objectieve en kritische evaluatie te maken van de ervaringen die tot dusver zijn opgedaan met 
financiële instrumenten op het gebied van cohesiebeleid voor de programmeringsperiode 2007- 
2013, met name ten aanzien van de constateringen van de Rekenkamer en met inbegrip van 
lessen en conclusies die getrokken kunnen worden, en om de resultaten van deze evaluatie aan het 
Parlement te doen toekomen;  
— het geven van een risicobeoordeling waarbij diverse financiële instrumenten afzonderlijk worden 
beschouwd en rekening houden met de risicostructuur van de begunstigde van de financiële 
instrumenten;  
— het proces af te ronden met betrekking tot het verzamelen van informatie van de lidstaten inzake 
kwesties waarover nog informatie ontbreekt, zoals het precieze aantal en de omvang van specifieke 
fondsen en relevante indicatoren met betrekking tot de doeltreffendheid, de efficiëntie en de 
zuinigheid van financiële instrumenten; het ontwikkelen van instrumenten voor de handhaving 
van de rapportageverplichtingen van de lidstaten;  
— in het kader van de kwijtingsprocedure jaarlijks verslag uit te brengen aan het Parlement over het 
gebruik van financiële instrumenten in de lidstaten, met inbegrip van indicatoren inzake de 
doeltreffendheid, de efficiëntie en de zuinigheid van de financiële instrumenten, alsook over de 
vraag hoe de Commissie coördineert, consistentie waarborgt en het risico van overlapping tussen 
verschillende beleidsterreinen beperkt;  
Verantwoordelijkheid van de Commissie en haar „management representations”  
22. brengt in herinnering dat de Commissie, overeenkomstig artikel 317 van het VWEU, de begroting van 
de Unie uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid; onderstreept dat wanneer de Commissie de 
begroting onder gedeeld beheer uitvoert, er uitvoeringstaken aan de lidstaten moeten worden gede ­
legeerd, overeenkomstig artikel 53 ter van het Financieel Reglement;  
23. benadrukt nogmaals (  15 ) dat de Commissie daarom de primaire verantwoordelijkheid draagt voor het 
beheer van de desbetreffende middelen van de Unie en dat zij, bijgevolg, de verplichting heeft om 
maatregelen te nemen die gericht zijn op wettigheid en regelmatigheid, alsook op goed financieel 
beheer;  
24. onderstreept dat de Commissie niet over de mogelijkheid beschikt om haar financiële verantwoorde ­
lijkheid over te dragen aan de lidstaten, zelfs niet wanneer er gebreken of onregelmatigheden op het 
gebied van beheer zijn vastgesteld op het niveau van een lidstaat;NL L 286/36 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 14 ) PB C 47 van 17.2.2012, blz. 1.  
( 15 ) Resolutie van het Europees Parlement van 21 april 2004 over het verlenen van kwijting aan de Commissie voor het 
begrotingsjaar 2002 (PB L 330 van 4.11.2004, blz. 82).
25. is van mening dat een zinvol gebruik van de term „gedeeld beheer” gebaseerd dient te zijn op het 
grondbeginsel dat de Unie enkele van haar bevoegdheden aan de lidstaten delegeert en dat de lidstaten 
verplicht zijn hun deel van het werk uit te voeren overeenkomstig de rechtshandelingen van de Unie; 
verzoekt om volledige tenuitvoerlegging van punt 44 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 
2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een 
goed financieel beheer (  16 ); is van oordeel dat de jaarlijkse samenvattingen van de beschikbare audits 
en declaraties openbaar moeten zijn, zodat een bijdrage wordt geleverd aan de verbetering van het 
beheer van de begroting van de Unie;  
26. wijst op het nauwe verband tussen de eindverantwoordelijkheid van de Commissie voor de uitvoering 
van de begroting en het belang van de kwijtingsprocedure; onderstreept dat de uiteindelijke verant ­
woordelijkheid van de Commissie in verband met de uitvoering van de begroting ook geldt voor 
tekortkomingen in het beheer van de lidstaten en van controlesystemen;  
27. benadrukt dat financiële verantwoordelijkheid ondeelbaar is en blijft en roept artikel 53 ter, punt 4), in 
herinnering waarin het volgende is vastgelegd: „Om zich ervan te vergewissen dat de middelen over ­
eenkomstig de toepasselijke voorschriften worden besteed, past de Commissie procedures voor de 
goedkeuring van de rekeningen of financiële correctiemechanismen toe  die haar in staat stellen de 
eindverantwoordelijkheid voor de uitvoering van de begroting op zich te nemen ” (cursivering toegevoegd);  
28. onderstreept in dit verband het belang van de „management representations” van de Commissie; wijst 
evenwel op de algemene opmerkingen van de Rekenkamer inzake de jaarlijkse activiteitenverslagen 
van de Commissie waarin wordt vastgesteld dat er geen richtsnoeren bestonden voor de berekening 
van het resterende foutenpercentage of het resterend risico; wijst er voorts op dat deze onderdelen van 
groter belang zijn geworden voor de vraag of een voorbehoud moet worden gemaakt (Jaarverslag, 
punten 1.19 en 1.20); vreest dat dit leidt tot inconsistentie bij de toepassing door de verschillende 
directoraten-generaal;  
29. wijst voorts op de opmerkingen van de Rekenkamer inzake de volgende afzonderlijke jaarlijkse 
activiteitenverslagen:  
— het voorbehoud inzake onder zwaartepunt 2 ressorterende maatregelen op het gebied van platte ­
landsontwikkeling had niet mogen worden ingetrokken (Jaarverslag, punt 3.53), de berekening van 
het resterende foutenpercentage voor steunregelingen wordt beïnvloed door meerdere onvol ­
komenheden (Jaarverslag, punt 3.54);  
— het in de jaarlijkse activiteitenverslagen van het directoraat-generaal Regionaal Beleid (DG REGIO) 
en het directoraat-generaal Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Inclusie (DG EMPL) gepresenteerde 
risicodragende bedrag is wellicht te laag ingeschat (Jaarverslag, bijlage 4.3);  
— de in het jaarlijkse activiteitenverslag van het directoraat-generaal Uitbreiding gepresenteerde be ­
rekening van het resterende foutenpercentage beperkt zich tot 30 % van de uitgevoerde betalingen 
(Jaarverslag, punt 5.33);  
— het activiteitenverslag van directoraat-generaal EuropeAid Ontwikkeling en Samenwerking bevat 
slechts een ten dele getrouwe beoordeling van het financieel beheer met betrekking tot de regel ­
matigheid (Jaarverslag, punt 5.34);  
— het voorbehoud ten aanzien van kaderprogramma 6 in het jaarlijkse activiteitenverslag van direc ­
toraat-generaal Informatiemaatschappij en Media had moeten worden gehandhaafd (Jaarverslag, 
punt 6.47);  
30. herinnert de Commissie eraan dat alle voorbehouden als bijlage bij het samenvattend verslag van de 
Commissie zijn gevoegd en onderstreept dat de Commissie met de vaststelling van het samenvattend 
verslag „de politieke verantwoordelijkheid op zich neemt voor het beheer door de directeuren-generaal 
en diensthoofden, op basis van de door hen in hun jaarlijkse activiteitenverslagen opgenomen be ­
trouwbaarheidsverklaringen en punten van voorbehoud” (  17 ); 
31. onderstreept dat het college en de commissarissen daarmee de eindverantwoordelijkheid op zich 
nemen voor de betrouwbaarheid en volledigheid van de door de directeuren-generaal en diensthoof ­
den gemaakte voorbehouden en optreden als „gedelegeerde ordonnateurs”, en benadrukt dat het 
delegatiebesluit het college en de commissarissen geenszins van de eindverantwoordelijkheid ontheft;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/37  
( 16 ) PB C 139 van 14.6.2006, blz. 1.  
( 17 ) Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2010 (COM(2011) 323), blz. 2.
32. neemt kennis van de opmerkingen van de Rekenkamer betreffende dit algemene oordeel van de 
interne controleur; is van mening dat het nut van het algemene oordeel beperkt zal blijven indien 
geen wezenlijke herziening plaatsvindt waarbij aan de zorgen van de Rekenkamer tegemoet wordt 
gekomen;  
33. is ongerust over de constateringen van de Rekenkamer inzake de jaarlijkse activiteitenverslagen en het 
samenvattend verslag (Jaarverslag, punten 1.17-1.25); meent dat onverwijld werk moet worden ge ­
maakt van deze constateringen zodat de waarde van deze documenten als boekhoudinstrumenten 
behouden blijft; ziet echter in dat de berekening van een resterend foutenpercentage slechts één van de 
methoden is die de Commissie voor het ramen van het risico lopende bedrag aanwendt; vraagt de 
Commissie om consistente richtsnoeren te verstrekken waaraan alle directoraten-generaal zich dienen 
te houden;  
34. neemt kennis van het groenboek van de Commissie over het EU-kader inzake corporate governan ­
ce (  18 ); neemt tevens kennis van het feit dat de Commissie na de gebeurtenissen die in 1999 leidden 
tot het aftreden van de Commissie-Santer grote voortgang heeft geboekt met betrekking tot adequate 
corporate governance binnen de Commissie;  
35. neemt kennis van de verklaring van de Commissie over governance die op 30 mei 2007 werd 
vastgesteld en betrekking heeft op de interne werking van de Commissie, en die toelicht hoe zij 
wordt geleid en gecontroleerd alsmede hoe zij haar betrekkingen met haar belanghebbenden onder ­
houdt; spoort de Commissie aan haar corporate governance verder te verbeteren en de kwijtings ­
autoriteit op de hoogte te brengen van de acties en maatregelen die zij heeft uitgevoerd;  
— de door het vennootschapsrecht van de Unie voorgeschreven of voorgestelde elementen van 
corporate governance over te nemen voor zover deze relevant zijn voor de instellingen van de 
Unie;  
— maatregelen te nemen die de voorzitter in staat stellen de rekeningen te tekenen en tezamen met 
de rekeningen de volgende documenten over te leggen:  
i) een beschrijving van de risico’s en onzekerheden die de verwezenlijking van de beleidsdoel ­
stellingen zouden kunnen beïnvloeden, evenals een verklaring waarin de voorzitter, samen met 
het college van commissarissen, de verantwoordelijkheid voor het risicobeheer aanvaart; en 
tevens  
ii) een formele verklaring inzake corporate governance waaruit blijkt aan welke internationale 
normen voor corporate governance de Commissie zich houdt, en die tevens het doel en de 
volledige motivatie bevat ingeval van de aanbeveling van de corporate governance code moet 
worden afgeweken (het „naleven of motiveren”-beginsel);  
36. verzoekt te Commissie het als een prioritaire actie te beschouwen om de verantwoordingsketen te 
verbeteren en te versterken, door onder andere:  
— de Commissie begrotingscontrole volledige inzage te geven in de jaarlijkse samenvattingen van de 
lidstaten; betreurt het dat de Commissie tot dusver geen enkele informatie over de jaarlijkse 
samenvattingen heeft gegeven, aangezien zij bij het volledig ontbreken van kennis over de inhoud 
van deze samenvattingen niet als nationale beheersverklaringen kunnen worden beschouwd;  
— een politieke verklaring af te geven waarin zij de volledige eindverantwoordelijkheid aanvaart voor 
de uitvoering van de begroting, met inbegrip van het deel van de begroting dat onder gedeeld 
beheer wordt uitgevoerd;  
— het jaarlijkse activiteitenverslag mede door de verantwoordelijke commissaris te laten onderteke ­
nen;  
— de jaarlijkse activiteitenverslagen vast te stellen overeenkomstig het objectiviteitsbeginsel en op ­
timistische prognoses te vermijden;NL L 286/38 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 18 ) COM(2011) 164.
— te voorzien in verplichte, volledige en relevante richtsnoeren voor de directoraten-generaal, met 
name met betrekking tot de wijze waarop resterende foutenpercentages en resterende risico’s 
worden geraamd, overeenkomstig het voorzichtigheidsbeginsel;  
— in ieder jaarlijks activiteitenverslag een volledige en betrouwbare toelichting op te nemen inzake de 
verhouding tussen het resterende risico of het resterende foutenpercentage en het foutenpercentage 
van de Rekenkamer; vraagt de Commissie in nauwe samenwerking met de Rekenkamer de mo ­
gelijkheden na te gaan om haar methode voor de berekening van het resterende foutenpercentage 
en de berekeningsmethode van de Rekenkamer voor het waarschijnlijkste foutenpercentage op 
elkaar af te stemmen;  
— de methodologie voor het algemene oordeel van de interne controleur te herzien en de door de 
Rekenkamer vastgestelde tekortkomingen daarbij aan te pakken;  
— na te gaan of de codes van de Commissie inzake corporate governance verder kunnen worden 
verbeterd, mede op basis van het bovengenoemde groenboek van de Commissie over het EU-kader 
inzake corporate governance voor de private sector;  
Europese Scholen  
37. betreurt dat de Europese scholen ondanks de aanzienlijke begrotingsmiddelen die daarvoor zijn uit ­
getrokken hun hoofdtaak, te weten zorgen voor voldoende plaatsen in de vereiste talen en in de 
nabijheid van de werk- of woonplaats van de ambtenaren, nog steeds niet vervullen, maar wel hun 
activiteiten tot andere onderwijsgebieden hebben uitgebreid;  
38. erkent dat er een wezenlijk probleem is met de besluitvormings- en financieringsstructuren van de 
Overeenkomst over de Europese Scholen; verzoekt de Commissie derhalve om met de lidstaten ver ­
kennende gesprekken te houden over een herziening van deze overeenkomst, en vóór 31 december 
2012 een voortgangsverslag uit te brengen; verzoekt de Commissie intussen aan te dringen op meer 
inspanningen om de bovengenoemde doelen te verwezenlijken dankzij een betere benutting van de 
uitgetrokken begrotingsmiddelen;  
Administratie  
39. verlangt opheldering van de Commissie over haar verhuisplannen, de kosten die daarmee gemoeid 
zijn, de vrijkomende en nieuwe kantoorruimten en het aantal betroffen personeelsleden per directo ­
raat-generaal;  
40. verzoekt de Commissie onverwijld over te gaan tot de herindeling van alle tijdelijke ambtenaren van 
het Europees Bureau voor fraudebestrijding met een contract voor onbepaalde tijd, zoals aangekondigd 
door commissaris Šef čovi č in de vragenlijst als voorbereiding op deze kwijting (  19 ); 
41. wijst erop dat de Commissie in 2010 in het kader van de verlening van toestemming voor flexibele 
werktijden en compensatieverlof uit eigen beweging circa 90 000 extra vrije dagen voor haar per ­
soneel heeft toegekend, wat overeenkomt met circa 445 ambten, en dat terwijl het Statuut (artikel 56) 
niet in overurencompensatie voorziet voor ambtenaren vanaf categorie AD 5/AST 5; wenst ophelde ­
ring over de totale kosten die de belastingbetaler voor overurencompensatie betaalt;  
Verantwoordelijkheid van de lidstaten  
42. brengt in herinnering dat de Commissie, overeenkomstig artikel 317 VWEU, de begroting van de Unie 
uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid, maar tevens in samenwerking met de lidstaten;  
43. onderstreept dat twee beleidsterreinen met de hoogste foutenpercentages („Cohesie, vervoer en energie” 
en „Landbouw en natuurlijke hulpbronnen”) onder gedeeld beheer worden uitgevoerd en betreurt het 
feit dat de meest waarschijnlijke foutenpercentages voor deze terreinen worden geschat op respectie ­
velijk 7,7 % en 2,3 %;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/39  
( 19 ) Antwoord van commissaris Šef čovi č op schriftelijke vraag nr. 12 ingediend voor de hoorzitting op 8 december 2011 
in de Commissie begrotingscontrole van het Europees Parlement.
44. verwelkomt in dit verband de analyse door de Commissie van de door de Rekenkamer vastgestelde 
fouten voor de begrotingsjaren 2006-2009, waaruit voor de eerste keer helder naar voren komt dat 
voor het EFRO en het Cohesiefonds drie lidstaten (Spanje, Italië en het Verenigd Koninkrijk) goed 
waren voor 59 % van de gecumuleerde kwantificeerbare fouten die in dat tijdvak zijn vastgesteld, 
terwijl voor het ESF vier lidstaten (Spanje, Portugal, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland) voor 68 % 
hebben bijgedragen aan de gecumuleerde kwantificeerbare fouten die gedurende deze periode op het 
gebied van cohesiebeleid (  20 ) zijn vastgesteld; wijst erop dat voor het EFRO en het Cohesiefonds de 
meeste fouten in Italië werden vastgesteld in de regio’s Calabria, Campania en Puglia, terwijl in Spanje 
een klein aantal operationele programma’s in de regio’s Andalucía, Valencia en Castilla La Mancha 
voor 75 % hebben bijgedragen aan de in Spanje vastgestelde fouten (  21 ); heeft voorts begrepen dat 
Spanje en Italië eveneens aanzienlijk hebben bijgedragen aan het foutenpercentage voor begrotingsjaar 
2010;  
45. wijst erop dat de problemen in Italië ten aanzien van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling 
„verband houden met systematische tekortkomingen die zijn vastgesteld op het niveau van controle- 
en beheersautoriteiten” en met „de tenuitvoerlegging van de voorschriften inzake overheidsopdrachten 
en de selectie van projecten, inclusief de subsidiabiliteit van „retrospectieve” projecten” (  22 ); merkt 
voorts op dat de problemen in Spanje hun wortel vinden in een complex beheers- en controlesysteem 
hetgeen „in de praktijk kan leiden tot een onduidelijke verdeling van de bevoegdheden, alsook tot een 
gebrek aan doeltreffend toezicht door de beheersautoriteit” (  23 ); 
46. brengt in herinnering dat de ministers van Financiën van Griekenland, Italië en Spanje zijn uitgenodigd 
voor een gedachtewisseling met de Commissie begrotingscontrole van het Parlement; betreurt dat geen 
van de uitgenodigde ministers van Financiën is verschenen om met de leden van deze commissie van 
gedachten te wisselen over de bevindingen van de Rekenkamer teneinde het beheer van de structuur ­
fondsen en, op den duur, de juridische basis ervan te verbeteren; verzoekt zijn voorzitter op de 
volgende bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders aan te kaarten dat de betrokken 
ministers hebben geweigerd om deze belangrijke kwesties in het openbaar te bespreken met de 
bevoegde commissie van het Parlement;  
47. brengt in herinnering dat het Parlement de Commissie herhaaldelijk heeft verzocht met een voorstel te 
komen voor de invoering van verplichte verklaringen inzake nationaal beheer, die moeten worden 
uitgevaardigd, openbaar gemaakt en grondig gecontroleerd door de verantwoordelijke auditinstantie, 
als onderdeel van de uiteindelijke algemene verantwoordelijkheid van de Commissie voor de uitvoe ­
ring van de begroting van de Unie; wijst erop dat dergelijke verklaringen inzake nationaal beheer alle 
informatie zouden moeten omvatten over het gebruik van Uniefondsen;  
48. stelt voor dat de inhoud van de nationale verklaringen die op het niveau van de directoraten-generaal 
worden ondertekend conform moet zijn aan de internationale auditstandaards en bruikbaar voor de 
auditverrichtingen van de Rekenkamer, en met name gebaseerd moet zijn op de verklaringen van 
instanties aan wie beheersbevoegdheid is gedelegeerd;  
49. wijst erop dat er tussen de lidstaten aanzienlijke verschillen bestaan met betrekking tot de inkomsten 
en uitgaven in gedeeld beheer, in het bijzonder in verband met het opsporen van onregelmatigheden, 
fraude en fouten en de financiële follow-up op het gebied van zowel de douane als de besteding van 
EU-gelden; meent dat, als alle lidstaten naar behoren zouden presteren, alleen al op het gebied van de 
douane-inkomsten ten minste 100 000 000 EUR extra zou kunnen worden geïnd voor de EU-begro ­
ting; merkt op dat de Commissie tot dusverre de administratieve prestaties alleen maar achteraf en van 
geval tot geval monitort en zich dus onvoldoende bezighoudt met het analyseren van tendensen, om 
daarmee risicoterreinen vast te stellen; verzoekt de Commissie zich te bedienen van de tendensanalyse ­
methode om financiële risico’s op te sporen en maatregelen te nemen om de administratieve prestaties 
van de lidstaten te verbeteren;  
Bulgarije en Roemenië  
50. neemt met grote bezorgdheid kennis van het tussentijds rapport van de Commissie over de voortgang 
van Bulgarije met betrekking tot het mechanisme voor samenwerking en toetsing; maakt zich zorgen 
over het feit dat het met de Bulgaarse rechtspraak nog even beroerd gesteld is als voorheen; neemt 
kennis van het feit dat er tegen 28 rechters 27 rechtszaken lopen; wenst opheldering over een reeks 
gevallen van vermeende fraude met EU-gelden in Bulgarije, naar aanleiding waarvan in 2008 de 
betalingen werden opgeschort, en waarbij het openbaar ministerie het vooronderzoek stopzette hoe ­
wel de procedure over een soortgelijk en op identieke feiten berustende gevallen in een andere lidstaat 
wel voortgezet werd; verbaast zich erover dat in alle gevallen van fraude met EU-gelden die voor deNL L 286/40 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 20 ) SEC(2011) 1179, blz. 13.  
( 21 ) Antwoord van commissaris Johannes Hahn op schriftelijke vraag nr. 4 ingediend voor de hoorzitting op 19 december 
2011 in de Commissie begrotingscontrole van het Europees Parlement.  
( 22 ) SEC(2011) 1179, blz. 20.  
( 23 ) SEC(2011) 1179, blz. 21.
rechtbank werden gebracht, de strafvervolging werd omgezet in administratieve sancties en dat in één 
belangrijk geval van fraude met EU-gelden de behandeling in hoger beroep meer dan 18 maanden 
gerekt werd; betreurt voorts dat de aanbeveling van de Commissie om de nationale commissie voor de 
inventarisatie en inbeslagname van criminele vermogens (CEPACA) bevoegdheden te geven om de 
vermogens van hoge ambtenaren en politici proactief te controleren, in de wind is geslagen; is bezorgd 
over het feit dat het in Bulgarije niet gebruikelijk is gerechtelijke uitspraken met de motivering ervan 
stelselmatig op gelijkvormige wijze en binnen de voorgeschreven termijnen bekend te maken; verzoekt 
de Commissie druk uit te oefenen op de justitiële autoriteiten om hun inspanningen op het gebied van 
de hervormingen op te voeren en zo spoedig mogelijk gevolg te geven aan de aanbevelingen van de 
Commissie; verzoekt de Commissie in dit verband met klem de bedragen die voor ondersteuning van 
de Bulgaarse hervormingsinspanningen bestemd zijn openbaar te maken en te evalueren in hoeverre 
de beloofde resultaten met dat geld verwezenlijkt zijn; verwacht serieuze verbetering in het komende 
jaar; wenst dat de Commissie in samenwerking met de Bulgaarse regering een taskforce opricht en een 
maatregelenpakket opstelt waarmee de integriteit van het Bulgaarse rechtsstelsel weer kan worden 
hersteld;  
51. neemt met bezorgdheid kennis van het tussentijds rapport van de Commissie over de voortgang van 
Roemenië met betrekking tot het mechanisme voor samenwerking en toetsing; is echter ook verheugd 
over de positieve trend in de balans van het Nationaal Agentschap voor integriteitsbewaking (ANI) bij 
de vervolging van niet verantwoorde vermogensbestanddelen en het opsporen van belangenconflicten; 
merkt op dat de middelen van het ANI met EU-gelden verhoogd zijn; neemt echter met bezorgdheid 
kennis van het feit dat er geen eenvormige follow-up voor ANI-zaken is en dat zich bij de follow-up 
vaak vertraging voordoet; noemt het verheugend dat de Nationale Directie voor corruptiebestrijding 
(DNA) nog steeds optreedt als effectieve vervolgende instantie in corruptiegevallen op hoog niveau; 
wijst op de toename van het aantal aanklachten, rechterlijke beslissingen en veroordelingen in 2011, 
en de bespoediging van zaken voor het Hoge Hof van cassatie en justitie, die tot uiting komt in de 
stijging van het aantal definitieve rechterlijke beslissingen in door de DNA aangebrachte zaken van 
85 % ten opzichte van 2011 (  24 ); is tevens bezorgd over het resultaat van een analyse van de ge ­
rechtelijke uitspraken in corruptiezaken op hoog niveau, waaruit blijkt dat 60 % van de straffen wordt 
uitgezeten en dat de opgelegde straffen vaak zo dicht mogelijk bij het wettelijk minimum liggen; 
verbaast zich ook over de onbevredigende praktijk ten aanzien van het binnen de voorgeschreven 
termijnen bekendmaken van gemotiveerde gerechtelijke uitspraken, waardoor in sommige gevallen van 
corruptie op hoog niveau het gevaar van verjaring dreigt omdat de motivering te laat komt vanwege 
het feit dat de verhaalmogelijkheden zo lang gerekt worden; vraagt de Commissie te onthullen hoeveel 
gelden er zijn uitgetrokken om de inspanningen van Roemenië tot hervorming van de rechterlijke 
organisatie te steunen; verwacht verdere verbetering in het komende jaar; verzoekt de Commissie de 
druk op de Roemeense regering om gevolg te geven aan de aanbevelingen van de Commissie, op te 
voeren; verwacht dat de Commissie onvoorwaardelijk van de Roemeense regering eist dat zij zich 
meer inspant om een consistente jurisprudentie met betrekking tot overheidsopdrachten te ontwik ­
kelen; verzoekt de Commissie om bij de Roemeense regering vastberaden en standvastig aan te 
dringen op uitvoering van de aanbeveling van de Commissie en op een duidelijker en uitgebreider 
plan voor de voorbereiding op de uitvoering van de bepalingen van het wetboek van strafrecht en het 
wetboek van strafvordering; verwacht dat de inspanningen om vorderingen te boeken met betrekking 
tot de inbeslagname van via misdrijven verworven vermogen worden opgevoerd; verwacht verder dat 
de Commissie samen met de Roemeense regering een maatregelenpakket opstelt waarmee de integri ­
teit van het Roemeense rechtsstelsel verbeterd kan worden;  
Voorfinancieringen  
52. wijst erop dat voorfinancieringen als een noodzakelijke voorwaarde worden beschouwd voor begun ­
stigden om tot de overeengekomen handeling over te gaan;  
53. neemt nota van de constatering van de Rekenkamer dat de Commissie het gebruik van voorfinan ­
cieringen tussen 2005 en 2010 aanzienlijk heeft uitgebreid (Jaarverslag, punt 1.28); acht het zorg ­
wekkend dat de verrekening van de voorfinancieringen gebreken vertoont (Jaarverslag, punt 1.29 en 
punt 86 van advies nr. 6/2010 van de Rekenkamer);  
54. is bezorgd over het vastgestelde effect van voorfinancieringen, met name op de beleidsterreinen 
„Externe steun, ontwikkeling en uitbreiding” en „Onderzoek en intern beleid”; constateert dat er 
meer gebruik is gemaakt van voorfinanciering en dat de totale foutenpercentages op deze twee 
beleidsterreinen onder de 2 % liggen; merkt verder op dat de Rekenkamer wel concludeert dat de 
voorfinancieringen vrij geen materiële fouten vertoonden, maar dat de tussentijdse en saldobetalingen 
nog steeds een substantieel foutenpercentage laten zien (Jaarverslag, punten 5.35 en 6.48);NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/41  
( 24 ) Verslag Commissie over de voortgang van Roemenië met betrekking tot het mechanisme voor samenwerking en 
toetsing, COM(2012) 56, blz. 4.
55. is van mening dat de Commissie door veel voorfinancieringen uit te betalen een verhoogd financieel 
risico neemt, bijvoorbeeld wanneer er sprake is van insolventie van de begunstigden, maar ook ten 
aanzien van de wettigheid en regelmatigheid, aangezien de goedkeuring van de door de begunstigden 
gedeclareerde kosten wordt verschoven naar een latere datum;  
56. is van mening dat het efficiënter is om onregelmatigheden te voorkomen dan om ten onrechte 
betaalde bedragen achteraf terug te vorderen; verzoekt de Commissie daarom het als een prioritaire 
actie te beschouwen om het toegenomen gebruik van voorfinanciering, evenals de controle- en audit ­
methoden, te herzien, door:  
— het Parlement op de hoogte te stellen van de redenen waarom de Commissie tussen 2005 en 
2010 in toenemende mate gebruikt heeft gemaakt van voorfinancieringen;  
— het niveau van voorfinancieringen in de diverse programma’s zodanig aan te passen dat de 
begunstigde het noodzakelijke voorschot krijgt om het project van start te laten gaan, terwijl 
tegelijkertijd de financiële belangen van de Unie worden beschermd;  
Niet-afgewikkelde begrotingsvastleggingen  
57. brengt in herinnering dat niet-afgewikkelde begrotingsvastleggingen ongebruikte (dat wil zeggen niet 
uitbetaalde) vastleggingskredieten zijn en dat zij hoofdzakelijk voortvloeien uit meerjarenprogramma’s 
(bv. op het gebied van cohesiebeleid), waarbij de vastleggingen worden gedaan in de eerste jaren van 
de programmeringsperiode, terwijl de bijbehorende betalingen geleidelijk en gedurende de gehele 
programmeringsperiode plaatsvinden;  
58. merkt op dat een hoog niveau van niet-afgewikkelde begrotingsvastleggingen kan duiden op moei ­
lijkheden waar de lidstaten tegenaan lopen bij de absorptie van de toegewezen bedragen;  
59. wijst erop dat de Rekenkamer in 2010 heeft geconstateerd dat de niet-afgewikkelde begrotingsvast ­
leggingen met bijna 10 % zijn toegenomen tot een bedrag van circa 194 000 000 000 EUR (Jaar ­
verslag, punt 1.43 en grafiek 1.2), hetgeen overeenkomt met de uitgaven van bijna drie jaar, uitgaande 
van het huidige uitgavenpatroon;  
60. is van mening dat er met betrekking tot de programmeringsperiode 2007-2013 een risico bestaat dat:  
— de vastgelegde middelen sneller zullen moeten worden uitgegeven dan gebruikelijk, hetgeen een 
groter risico op fouten met zich meebrengt;  
— lidstaten aan het einde van de programmeringsperiode 2007-2013 zullen proberen alle vastgelegde 
middelen te absorberen waarbij zij wellicht projecten mede zullen financieren die reeds met 
nationale middelen zijn uitgevoerd en gefinancierd (zogeheten „retrospectieve” projecten die het 
beheers- en controlesysteem van de Unie niet hebben doorlopen en die bijgevolg gevoeliger zijn 
voor fouten);  
61. verzoekt de Commissie om informatie over de omvang van de uitstaande verplichtingen per lidstaat 
en over hoe zij met de lidstaten samenwerkt om terreinen waarop risico in verband met absorptie en 
regelmatigheid bestaat, op te sporen en aan te pakken;  
Begrotingssubsidies voor gedecentraliseerde agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen  
62. merkt op dat de Unie in het begrotingsjaar 2010 voor meer dan 620 000 000 EUR subsidie heeft 
uitgekeerd aan de gedecentraliseerde agentschappen en voor meer dan 500 000 000 EUR aan de 
gemeenschappelijke ondernemingen; constateert dat het niet altijd makkelijk is informatie te vinden 
over de bijdragen van de Unie aan agentschappen; verzoekt de Commissie derhalve de kwijtings ­
autoriteit jaarlijks geconsolideerde informatie te verstrekken over de totale jaarlijkse financiering die 
per agentschap en per gemeenschappelijke onderneming uit hoofde van de algemene begroting van de 
Unie wordt toegekend, en met name  
— de oorspronkelijke bijdrage van de Unie die in de begroting voor het agentschap/de gemeenschap ­
pelijke onderneming is opgenomen;  
— het bedrag dat afkomstig van terugvordering van overschotten;NL L 286/42 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
— de totale bijdrage van de Unie voor het agentschap/de gemeenschappelijke onderneming;  
— het bedrag van de bijdrage van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA);  
63. verwacht dat de Commissie in deze tijd van financiële crisis vermijdt de begrotingen van de agent ­
schappen te verhogen en zelfs overweegt om de bijdrage van de Unie aan hun begrotingen te ver ­
kleinen op basis van een beoordeling van hun prioriteiten;  
64. verzoekt de Commissie richtsnoeren op te stellen voor modelformulieren die alle agentschappen/ge ­
meenschappelijke ondernemingen kunnen gebruiken voor de opstelling van hun jaarlijkse werkpro ­
gramma en hun jaarlijkse activiteitenrapport, zodat de resultaten zinvol kunnen worden vergeleken 
met de geplande doelstellingen;  
65. verzoekt de Commissie het Parlement een gedetailleerd overzicht te verstrekken van de criteria en 
verificatiemechanismen die gehanteerd worden om belangenconflicten en „draaideurgevallen” bij agent ­
schappen en gemeenschappelijke ondernemingen te voorkomen;  
Begroting van de Unie en de financiële en begrotingscrisis  
66. is bezorgd over de voortdurende financiële en begrotingscrisis in de lidstaten; is van mening dat deze 
crisis tevens diverse soorten risico’s voor de begroting van de Unie met zich meebrengt, te weten:  
— financiële risico’s in verband met aan lidstaten verstrekte leningen;  
— financiële risico’s in verband met inkomsten;  
67. brengt in herinnering dat zes lidstaten (Griekenland, Hongarije, Ierland, Letland, Portugal en Roemenië) 
op dit moment worden beschouwd als „lidstaten in moeilijkheden” aangezien zij steun ontvangen in 
de vorm van betalingsbalansleningen, leningen in het kader van het Europees financieel stabilisatie ­
mechanisme (EFSM) of steun in het kader van de Griekse kredietfaciliteit;  
68. merkt op dat de begroting van de Unie leningen garandeert in het kader van het betalingsbalans ­
mechanisme (ter beschikking gestelde leningen die op 31 december 2010 circa 12 000 000 000 EUR 
bedroegen) en het EFSM (geen ter beschikking gestelde leningen op 31 december 2010) (  25 ); wijst er 
voorts op dat het maximale uitstaande bedrag aan leningen die worden toegekend in het kader van het 
betalingsbalansmechanisme en het EFSM respectievelijk 50 000 000 000 EUR (Verordening (EG) 
nr. 332/2002 van de Raad, artikel 1, lid 1, tweede alinea (  26 )) en 60 000 000 000 EUR (  27 ) mogen 
bedragen; benadrukt dat de som van deze twee bedragen (110 000 000 000 EUR) bijna gelijk is aan 
de jaarlijkse begroting van de Unie, aangezien het totaal aan betalingen uit de begroting van de Unie 
in 2010 circa 122 000 000 000 EUR bedroeg (  28 ); 
69. is bezorgd over het feit dat de Rekenkamer in haar jaarverslag over 2010 onvoldoende aandacht heeft 
besteed aan deze nieuwe uitdagingen voor de Unie; betreurt vooral dat de Rekenkamer deze risico's 
voor de Uniebegroting niet voldoende aangegeven heeft; benadrukt dat de Rekenkamer in haar verdere 
werk een belangrijke plaats moet toekennen aan het nieuwe Europese Stabiliteitsmechanisme;  
70. brengt in herinnering dat er geen garantiefonds is gecreëerd om de begroting te beschermen ingeval er 
een beroep wordt gedaan op bovengenoemde garantiemechanismen; verzoekt de Commissie derhalve 
te evalueren of het eventueel nodig is een garantiefonds op te zetten om mogelijke verliezen te 
dekken, vergelijkbaar met het Garantiefonds voor externe acties, teneinde de begroting te beschermen;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/43  
( 25 ) Jaarrekening van de Europese Unie (COM(2011) 473), blz. 32 en 90.  
( 26 ) Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002 houdende instelling van een mechanisme voor 
financiële ondersteuning op middellange term ĳn van de betalingsbalansen van de lidstaten (PB L 53 van 23.2.2002, 
blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 431/2009 van de Raad (PB L 128 van 27.5.2009, blz. 1).  
( 27 ) In artikel 2, lid 2, van Verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een 
Europees financieel stabilisatiemechanisme (PB L 118 van 12.5.2010, blz. 1) wordt een plafond van 1,23 % vast ­
gesteld hetgeen, volgens de raming van de Commissie ruimte biedt om een totaalbedrag van 60 000 000 000 EUR 
ter beschikking te stellen (COM(2010) 713, blz. 4).  
( 28 ) Bron:  Diagram IV van de bijlage bij het jaarverslag van de Rekenkamer 2010.
71. wijst er met klem op dat de EFSF naar de stand van 30 september 2011 leningen voor 
48 500 000 000 EUR van de in totaal 60 000 000 000 EUR heeft ondertekend; spoort de Rekenka ­
mer ertoe aan om vóór eind 2012 een verslag op te stellen over de EFSF-operaties en met name de 
door de Commissie ingestelde controlemechanismen;  
72. herinnert eraan dat de ontvangsten van de begroting van de Unie uit diverse bronnen afkomstig zijn; 
herhaalt dat de begroting, onverminderd andere ontvangsten, volledig uit eigen middelen wordt 
gefinancierd; wijst erop dat met name de bni-middelen, die 73 % van de totale ontvangsten uitmaken, 
voortkomen uit de nationale begrotingen van de lidstaten (  29 ); 
73. is van mening dat het, naarmate de ernst van de financiële situatie in bepaalde lidstaten toeneemt, 
voor deze lidstaten steeds moeilijker zal worden om aan de begroting van de Unie bij te dragen; 
gelooft dat dit de uit de „lidstaten in moeilijkheden” afkomstige ontvangsten van de begroting van de 
Unie in gevaar brengt, temeer daar deze lidstaten hun overheidsschuld wellicht zullen laten oplopen 
ten behoeve van de financiering van de begroting van de Unie of de nationale medefinanciering van 
bepaalde steunregelingen;  
74. merkt op dat de bni-middelen uit de „lidstaten in moeilijkheden” goed zijn voor grofweg 6 % van de 
totale bni-middelen voor het begrotingsjaar 2010 (  30 ); 
75. wijst er voorts op dat de medefinancieringspercentages voor lidstaten in moeilijkheden zijn verhoogd 
met betrekking tot het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), de structuur ­
fondsen, het Cohesiefonds en het Europees Visserijfonds; verwacht dat de medefinancieringspercenta ­
ges worden opgetrokken om met name in de lidstaten in moeilijkheden meer te kunnen investeren; 
wijst in dit verband met klem op de toegenomen verantwoordelijkheid van de Commissie op het 
gebied van controle en toezicht;  
Europese financiële stabiliteitsfaciliteit (EFSF) en Europees Stabiliteitsmechanisme(ESM)  
76. hekelt het feit dat de Raad in 2010 artikel 122 VWEU heeft gebruikt om de Europese Faciliteit voor 
financiële stabiliteit (EFSF) op te zetten, aangezien dat artikel alleen geldt voor natuurrampen en niet 
voor economische rampen; is bezorgd over het feit dat de EFSF enig element van democratische 
controle door het Parlement of financiële controle door de Rekenkamer bevat; uit felle kritiek op het 
feit dat er voor de EFSF niet eens een externe publieke audit geregeld is;  
77. neemt nota van het feit dat de lidstaten onlangs het ESM-Verdrag hebben ondertekend; benadrukt dat 
het Parlement in zijn resolutie van 23 maart 2011 (  31 ) al gewaarschuwd had voor de oprichting van 
een permanent Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) buiten het institutionele kader van de Unie, 
aangezien een dergelijke beslissing problemen zou meebrengen voor het controlemechanisme van de 
instellingen van de Unie; eelt de bezwaren van sommige hogere auditinstellingen, dat het Verdrag de 
nodige bepalingen mist om een effectieve externe audit te kunnen waarborgen;  
78. roept de Raad en de lidstaten nogmaals op de nodige aandacht te schenken aan de volgende kwesties 
rond de tenuitvoerlegging van het ESM:  
— in de ESM-statuten adequate regelingen te waarborgen voor openbare externe controle, met 
betrekking tot wettigheid, regelmatigheid en doeltreffendheid, overeenkomstig internationaal aan ­
vaarde auditstandaards, en rekening houdend met de volgende documenten:  
i) de resolutie van het Contactcomité van de Rekenkamers van de Europese Unie van 14 oktober 
2011 betreffende de verklaring van de Rekenkamers van de eurozone inzake de externe 
controle van het Europees stabiliteitsmechanisme (CC-R-2011-01) (  32 ), evenals,NL L 286/44 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 29 ) Bron:  Diagram I van de bijlage bij het jaarverslag van de Rekenkamer 2010.  
( 30 ) Bron:  Diagram V van de bijlage bij het jaarverslag van de Rekenkamer 2010.  
( 31 ) Resolutie van het Europees Parlement van 23 maart 2011 inzake het ontwerpbesluit van de Europese Raad tot 
wijziging van artikel 136 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met betrekking tot een 
stabiliteitsmechanisme voor de lidstaten die de euro als munt hebben (P7_TA(2011)0103).  
( 32 ) http://eca.europa.eu/portal/pls/portal/docs/1 /9406723.PDF
ii) de verklaring van het Contactcomité van de Rekenkamers van de Europese Unie gericht aan 
het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de parlementen en regeringen van de EU- 
lidstaten van 14 oktober 2011 betreffende de gevolgen van een Europees semester en andere 
recente ontwikkelingen op het gebied van economische beleidsaansturing van de EU voor de 
Rekenkamers van de lidstaten van de Europese Unie en de Europese Rekenkamer (  33 ), 
iii) een brief van de president van de Nederlandse rekenkamer (  34 ) over kwesties die in de statuten 
van de ESM moeten worden geregeld ten aanzien van artikel 30 van het ESM-Verdrag;  
— te zorgen voor adequate regelingen met betrekking tot verantwoordingsplicht en volledige trans ­
parantie van het permanente crisismechanisme;  
— de betrouwbaarheid van gegevens en statistieken te waarborgen;  
— duidelijkheid te geven over de verantwoordings- en verslagleggingsregelingen van alle actoren die 
aansprakelijkheid op zich nemen bij de totstandbrenging van het mechanisme;  
— er bij de Commissie op aan te dringen dat zij tweemaal per jaar aan het Parlement en de Raad 
verslag uitbrengt over het risico dat de garantie aan het EFSM voor de begroting van de Unie met 
zich brengt, en de Commissie te vragen hoe dit geld in geval van insolvabiliteit naar de Unie ­
begroting zou worden overgeheveld en vervolgens naar het EFSM;  
79. een definitie te geven van het politieke toezicht van het Parlement op de mogelijke uitgifte van euro- 
obligaties in het algemeen en het permanente crisismechanisme in het bijzonder; deelt de mening dat 
het Parlement op voet van gelijkheid bij het mechanisme moet worden betrokken;  
Transparantie  
80. benadrukt de essentiële rol van transparantie bij het waarborgen van het afleggen van verantwoording 
over het gebruik van publiek geld en herinnert eraan dat transparantie één van de belangrijkste 
instrumenten is bij de totstandbrenging van wettige en regelmatige uitgaven;  
81. dringt er andermaal op aan dat alle met gelden van de Unie betaalde subsidies worden opgetekend in 
een gebruiksvriendelijke online databank, met inachtneming van de wetgeving inzake gegevens ­
bescherming; is van mening dat aan de uitkering van subsidies van de Unie uitdrukkelijk de voor ­
waarde moet worden verbonden dat de begunstigden ermee instemmen dat de basisgegegevens, 
waaronder het bedrag, de naam van de ontvanger en het doel, publiekelijk toegankelijk zijn; wijst 
erop dat het huidige systeem geen volledige transparantie waarborgt ten aanzien van de begunstigden 
die steun ontvangen uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) of het Cohesiefonds; 
binnen het huidige kader voorziet de Commissie in een webportaal dat toegang verschaft tot lijsten 
van begunstigden op nationale websites, die alleen beschikbaar zijn in de respectieve nationale talen en 
die niet voldoen aan gemeenschappelijke criteria; verwacht dat met de toekomstige verordening die 
betrekking zal hebben op de structuurinstrumenten (COM(2011) 615 — 2011/0276 (COD)) wordt 
bereikt dat lidstaten gegevens verstrekken over de eindbegunstigden van de middelen uit het EFRO en 
het Cohesiefonds, zodat deze op de officiële website van de Commissie kunnen worden gepubliceerd 
in een van drie werktalen van de Unie, en dat deze gegevens gebaseerd zijn op een reeks gemeen ­
schappelijke criteria om onderlinge vergelijking en vaststelling van tekortkomingen mogelijk te maken; 
verzoekt de Commissie hiervoor inspiratie op te doen bij het Amerikaanse Recovery Accountability 
and Transparency Board en zijn website www.recovery.gov;  
82. herinnert aan het arrest van het Hof van Justitie van 9 november 2010 in de gevoegde zaken Volker 
und Markus Schecke GbR C-92/09 en Hartmut Eifert C-93/09, dat voor het beleidsterrein landbouw 
en natuurlijke rijkdommen van belang is; dringt er bij de Commissie op aan om zo spoedig mogelijk 
een voorstel in te dienen voor nieuwe wetgeving die lidstaten verplicht tot openbaarmaking van 
informatie over natuurlijke en rechtspersonen die steun uit de Europese landbouwfondsen ontvangen, 
daarbij rekening houdend met voornoemd arrest; is van mening dat informatie over de begunstigden 
op de officiële website van de Commissie beschikbaar moet zijn in een van drie werktalen van de 
Unie, en dat deze gegevens gebaseerd moeten zijn op een reeks gemeenschappelijke criteria om 
onderlinge vergelijking en vaststelling van fouten mogelijk te maken;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/45  
( 33 ) http://eca.europa.eu/portal/pls/portal/docs/1 /9504723.PDF  
( 34 ) Zie de website van de Nederlandse rekenkamer http://www.courtofaudit.com/english/News/2012/02/Letter_of_ 
president_Netherlands_Court_of_Audit_on_ESM_Board_of_Auditors
Methodologie inzake betrouwbaarheidsverklaringen  
83. is op de hoogte van het feit dat de Rekenkamer voornemens is het Parlement meer informatie te 
verstrekken over de beleidsterreinen „landbouw en natuurlijke hulpbronnen” en „cohesie, energie en 
vervoer”; verwelkomt dit voornemen aangezien het zou leiden tot meer transparantie en een nauw ­
keurigere afbakening van de problematische onderdelen van de begroting; is van mening dat dit de 
Commissie, de Rekenkamer, het Parlement en andere betrokkenen in staat stelt hun aandacht beter te 
richten op de terreinen waar het beheer moet worden verbeterd, en om hiertoe aanbevelingen te doen; 
wenst evenwel te benadrukken dat het van belang is dat de vergelijkbaarheid van het ene jaar met het 
volgende blijft gewaarborgd;  
84. is ingenomen met de uitvoerige evaluatie door de Rekenkamer van de betrouwbaarheid van de 
„management representations” van de Commissie in zowel hoofdstuk 1 als de afzonderlijke hoofd ­
stukken van het jaarverslag 2010; brengt in herinnering dat een management representation moet 
worden ondersteund door een krachtig tweede advies van de Rekenkamer; spoort de Rekenkamer aan 
om haar analyses van de management representations van de Commissie verder te intensiveren en 
hiervan op beschrijvende wijze verslag te doen;  
85. wijst op het toegenomen gebruik van voorfinancieringen; is ervan overtuigd dat voorfinancieringen 
een lager risiconiveau hebben met betrekking tot wettigheid en regelmatigheid dan tussentijdse of 
saldobetalingen, aangezien voor een voorfinanciering geen onderbouwing van de kosten is vereist; 
verzoekt de Rekenkamer te overwegen om haar controlemethode aan te passen en hierbij rekening te 
houden met het toegenomen gebruik van voorfinancieringen, teneinde het Parlement nog meer 
bruikbare informatie te verstrekken over de transacties met het hoogste risico;  
86. wijst erop dat de Rekenkamer één gemeenschappelijke methodologie hanteert om de fouten inzake 
overheidsopdrachten op de twee beleidsterreinen „Landbouw en natuurlijke hulpbronnen” en „Cohesie, 
vervoer en energie” te kwantificeren; betreurt dat de Commissie op beide terreinen andere methoden 
hanteert die bovendien niet aansluiten bij die van de Rekenkamer; vreest dat verschillende benaderin ­
gen op deze terreinen de geloofwaardigheid van het toezicht en de controle op gedeelde beheers ­
uitgaven kunnen ondermijnen; dringt er derhalve bij de Commissie en de Rekenkamer op aan de 
behandeling van fouten inzake overheidsopdrachten met spoed te harmoniseren voor deze twee 
beleidsterreinen die onder gedeeld beheer vallen en eind 2012 aan de bevoegde commissies van 
het Parlement verslag uit te brengen over de gemaakte vorderingen;  
Afzonderlijke vraagstukken  
De rol van de commissaris belast met aangelegenheden in verband met begrotingscontrole  
87. merkt op dat in de Commissie 2004-2009 een commissaris fulltime belast was met begrotingscon ­
trole, zoals het Parlement had gevraagd; betreurt dat begrotingscontrolekwesties in de huidige Com ­
missie samengevoegd zijn met andere verantwoordelijkheden („belasting en douane-unie”); stelt voor 
dat er in de Commissie 2014-2019 weer een commissaris fulltime belast wordt met begrotingscon ­
trole en onder meer verantwoordelijk wordt voor de volgende terreinen:  
— interne audit;  
— fraudebestrijding;  
— de betrekkingen met de Rekenkamer en de bevoegde commissie van het Parlement;  
— de contacten met de relevante begrotings- en auditautoriteiten in de lidstaten en het opzetten van 
een breed kader voor interne controle;  
— het evalueren en verbeteren van het nut van het jaarlijks samenvattend verslag, met inbegrip van 
de beheers- en controlestelsels van de lidstaten;  
— het laten uitvoeren en het beoordelen van onafhankelijke programmabeoordelingen en het doen 
uitgroeien van het in artikel 318 VWEU bedoelde beoordelingsverslag tot een waardevol instru ­
ment voor prestatieverbetering;NL L 286/46 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
Prestaties: resultaten behalen met de begroting van de Unie  
88. is ingenomen met het nieuwe hoofdstuk 8 „Resultaten behalen met de EU-begroting” in het jaar ­
verslag, alsook met de opmerkingen van de Rekenkamer over de in de jaarlijkse activiteitenverslagen 
opgenomen zelfevaluatie door de Commissie van haar prestaties;  
89. wijst op de bevindingen van de Rekenkamer inzake de kwaliteit van de verslaglegging van de Com ­
missie over de prestaties, zoals:  
— „Momenteel voorziet het beheersplan niet in doelstellingen en indicatoren om de zuinigheid en 
efficiëntie te meten” (Jaarverslag, titel vóór punt 8.17)  
— „Op sommige terreinen [zijn] de doelen niet voldoende gekwantificeerd of gespecificeerd” (Jaar ­
verslag, titel vóór punt 8.18)  
— „Tussentijdse ijkpunten voor meerjarige streefdoelen [worden] op sommige terreinen niet gedefi ­
nieerd” (Jaarverslag, titel vóór punt 8.20)  
— „De beschrijving van beleidsprestaties omvat beperkte informatie over de resultaten en gevolgen” 
(Jaarverslag, titel vóór punt 8.22);  
90. beschouwt deze belangrijke bevindingen als een illustratie van het feit dat het Parlement niet volledig 
kan vertrouwen op de verslaglegging van de Commissie over prestaties; is van mening dat betrouw ­
bare gegevens de basis vormen voor goed bestuur, beleidsontwikkeling en parlementaire controle; zou 
er prijs op stellen als de Rekenkamer haar werkzaamheden op dit terrein zou kunnen uitbreiden en 
hierin tevens de geregelde „certificatie” van de door de Commissie aangeleverde prestatiegegevens zou 
kunnen opnemen;  
91. is van mening dat prestaties even belangrijk zijn als wettigheid en regelmatigheid en verzoekt de 
Rekenkamer na te gaan of de nieuwe inzichten met betrekking tot de resultaten van de verschillende 
beleidsgroepen kunnen worden opgenomen in de desbetreffende hoofdstukken van het jaarverslag;  
92. wijst erop dat de in de beheersplannen vermelde doelstellingen, indicatoren en streefcijfers hoofd ­
zakelijk zijn gericht op doeltreffendheid (Jaarverslag, punt 8.15); verzoekt de Commissie om haar 
verslaglegging over prestaties, inclusief de indicatoren met betrekking tot zuinigheid en efficiëntie, te 
verbeteren, en om adequate streefcijfers vast te stellen om de voortgang bij de verwezenlijking van 
meerjarige doelstellingen te evalueren;  
93. verzoekt de Commissie voorts om voor de terreinen die onder gedeeld beheer vallen in samenwerking 
met de lidstaten passende prestatie-indicatoren vast te stellen die op consistente wijze moeten worden 
toegepast, en om erop toe te zien dat de verslaglegging door de lidstaten inzake de behaalde resultaten 
verplicht, volledig, nauwkeurig en openbaar is;  
94. wijst erop dat zowel de Rekenkamer als de Commissie herhaaldelijk hebben geconstateerd dat er grote 
verschillen bestaan tussen de lidstaten en tussen de verschillende programma’s voor wat de kwaliteit 
van de beheers- en controlesystemen betreft;  
95. dringt er bij de Commissie op aan stelselmatig rekening te houden met deze verschillen in doel ­
treffendheid van controlesystemen en met duidelijke evaluaties te komen van de inspanningen — of 
het ontbreken daarvan — van de lidstaten om onregelmatigheden op te sporen en te verhelpen, om 
zo te waarborgen dat lidstaten met een goed functionerend toezicht- en controlesysteem niet het 
gevaar lopen in diskrediet te worden gebracht;  
96. verzoekt de Commissie het in artikel 318 VWEU bedoelde evaluatieverslag aan de bevoegde com ­
missie en de plenaire vergadering van het Parlement te presenteren op hetzelfde moment waarop de 
Rekenkamer haar jaarverslag presenteert en verzoekt de Rekenkamer bij die gelegenheden haar op ­
merkingen over het evaluatieverslag te presenteren; benadrukt dat het evaluatieverslag op een zodanig 
tijdstip gepubliceerd moet worden dat zowel het Parlement als de Rekenkamer de mogelijkheid 
hebben het naar behoren te beoordelen;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/47
97. herinnert eraan dat de Commissie overeenkomstig artikel 318 van het Verdrag betreffende de werking 
van de Europese Unie een evaluatieverslag over de financiën van de Unie moet indienen dat gebaseerd 
is op de bereikte resultaten; merkt op dat de Commissie op 17 februari 2012 het eerste evaluatie ­
verslag krachtens artikel 318 VWEU heeft goedgekeurd, dat betrekking heeft op het begrotingsjaar 
2010;  
98. herinnert er voorts aan dat het Parlement in zijn resolutie over het verlenen van kwijting aan de 
Commissie voor het begrotingsjaar 2009 (  35 ) de volgende suggesties had gedaan:  
— de Commissie moet een „prestatiebeoordelaar” benoemen om duidelijk te maken wie verantwoor ­
delijk is voor het evaluatieverslag (par. 199);  
— het evaluatieverslag moet zodanig worden opgesteld dat de relatie tussen de prestatie-indicatoren, 
hun rechtsgrondslag en beleidsgrondslag, het bedrag van de uitgaven en de bereikte resultaten 
duidelijk en transparant is (par. 200);  
— de dienst Interne Audit moet de methodiek die voor de samenstelling van dit verslag wordt 
gebruikt controleren en de verrichte werkzaamheden beoordelen (par. 200);  
— de door de diensten van de Commissie gebruikte kernprestatie-indicatoren moeten openbaar zijn 
(par. 200);  
99. betreurt dat de Commissie deze aanbevelingen niet volledig heeft kunnen meenemen in het eerste 
evaluatieverslag krachtens artikel 318 VWEU; merkt voorts op dat het eerste evaluatieverslag een 
samenvatting is van bestaande evaluatieverslagen met betrekking tot twee beleidsterreinen (Onderwijs 
en Cultuur, en Onderzoek); is van mening dat de reikwijdte en inhoud van het eerste evaluatieverslag 
minder zijn dan wat van een krachtens het VWEU opgesteld evaluatieverslag mocht worden verwacht;  
100. verzoekt de Commissie de inhoud van het evaluatieverslag krachtens artikel 318 VWEU te verbreden 
en met name aan te geven welke meerwaarde dit evaluatieverslag biedt ten opzichte van „normale” 
evaluatieverslagen die uit hoofde van het Financieel Reglement (artikel 27) en de uitvoeringsvoor ­
schriften daarbij (Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie (  36 ), artikel 21) worden 
opgesteld;  
101. staat volledig achter het voornemen van de Commissie om „zorg te dragen voor meer coördinatie, 
uitwisseling van informatie en samenhang, zowel binnen de Commissie als met de lidstaten, met 
betrekking tot de programmering, de organisatie en het gebruik van monitoring en evaluaties in het 
volgende financiële kader” (  37 ); 
102. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer voornemens is opmerkingen te maken bij het eerste 
krachtens artikel 318 VWEU opgestelde evaluatieverslag (  38 ); 
103. verzoekt de Commissie om een herziening van de instructies en opleiding voor het personeel met 
betrekking tot „Titel II: Rechten en verplichtingen van de ambtenaar” van het Statuut van de ambte ­
naren, teneinde te waarborgen dat alle personeelsleden volledig op de hoogte zijn van de bepalingen 
en met name van de verplichtingen overeenkomstig artikel 22 bis; verzoekt de Commissie uiterlijk in 
september 2012 een verslag over haar activiteiten ter zake in te dienen bij de bevoegde commissie van 
het Parlement;  
104. verzoekt de Commissie uiterlijk in september 2012 een verslag over haar activiteiten ter bevordering 
van het openbaar maken van misstanden door het brede publiek in te dienen bij de bevoegde com ­
missie van het Parlement;  
Cohesie, energie en vervoer — Negatieve conclusie  
105. betreurt de stijging van het foutenpercentage op het beleidsterrein „Cohesie, energie en vervoer” naar 
7,7 % ondanks het toegenomen aantal onderbrekingen van de betalingstermijn; vindt het uiterst 
zorgwekkend dat bij 58 % van de transacties die fouten vertonen, sommige van die fouten hadden 
kunnen worden opgespoord en gecorrigeerd (Jaarverslag, punt 4.25); vreest dat het feit dat er ge ­
sproken wordt van een „stabiele” situatie met betrekking tot foutenpercentages een toenemende mate 
van inschikkelijkheid verraadt;  
106. verzoekt de Rekenkamer de foutenpercentages voor het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, 
het Cohesiefonds, het Europees Sociaal Fonds, energie en vervoer afzonderlijk te presenteren en niet 
geaggregeerd;NL L 286/48 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 35 ) PB L 250 van 27.9.2011, blz. 33.  
( 36 ) PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1.  
( 37 ) COM(2012) 40, blz. 16.  
( 38 ) Werkprogramma van de Rekenkamer 2012, blz. 6
107. betreurt dat een groot deel van de fouten ieder jaar weer te wijten is aan niet-naleving van de 
voorschriften inzake overheidsopdrachten; is zich bewust van de verstrekkende gevolgen en beschouwt 
dit als een teken dat de werking van de interne markt in het geding is; dringt er bij de Commissie op 
aan om de hervorming van de procedures voor overheidsopdrachten voort te zetten en daarbij terdege 
rekening te houden met deze verontrustende resultaten, en om schendingen rigoureus aan te pakken 
aangezien de Rekenkamer tevens gevallen heeft geconstateerd waarin de richtlijnen van de Unie niet 
correct zijn omgezet in nationale wetgeving inzake overheidsopdrachten (Jaarverslag, punt 4.27);  
108. verneemt met grote zorg dat de controleautoriteiten slechts ten dele effectief zijn; is ernstig bezorgd 
over het feit dat de controlemethoden van de controleautoriteiten in dusdanige mate verschillen dat 
hun resultaten niet kunnen worden samengevoegd om per fonds op nationaal niveau tot een alge ­
meen oordeel te komen (Jaarverslag, punt 4.41); vraagt de Commissie mee te delen hoe zij de 
informatie die zij ontvangt van de controleautoriteiten consolideert en de samenhang verzekert, opdat 
zij betrouwbare informatie zou kunnen meedelen aan het Parlement in haar jaarlijkse activiteitsver ­
slagen;  
109. verzoekt de Rekenkamer overeenkomstig artikel 287, lid 4, tweede alinea, advies uit te brengen over 
de onafhankelijkheid van de nationale controleautoriteiten wat betreft het gedeelde beheer;  
110. verzoekt de Commissie aan het Parlement kenbaar te maken wanneer zij voornemens is zich te gaan 
verlaten op hiervoor aangewezen controleautoriteiten, overeenkomstig artikel 73 van Verordening 
(EG) nr. 1083/2006 van de Raad (  39 ), om zo haar eigen controles ter plaatse te beperken; verzoekt 
de Rekenkamer deze ontwikkeling nauwgezet te volgen en te controleren;  
111. spoort de Rekenkamer aan de mogelijkheid te onderzoeken om iets te doen aan het aanhoudende 
probleem met betrekking tot het feit dat de tenuitvoerlegging van de fondsen over meerdere jaren is 
uitgespreid, terwijl de controles van de Rekenkamer op jaarbasis plaatsvinden; benadrukt dat het 
foutenpercentage gedurende de tenuitvoerleggingsperiode doorgaans hoger ligt dan aan het einde 
hiervan wanneer de uitgaven op alle niveaus aan controle zijn onderworpen;  
Toezichtsfunctie van de Commissie op het gebied van cohesiebeleid  
112. constateert dat de Commissie de mogelijkheid (maar niet de verplichting) heeft om lidstaten die zich 
niet aan de regels houden sancties op te leggen door middel van verschillende instrumenten:  
Onderbreking  Opschorting  Financiële correcties waar 
de lidstaten mee 
instemmen  Financiële correcties waar 
de lidstaten niet mee 
instemmen  
Gevolgen  Betalingstermijn 
wordt met maximal 
zes maanden 
verlengd door de 
ordonnateur  Betaling wordt voor 
onbepaalde periode 
opgeschort door het 
college van 
commissarissen  Lidstaten mogen de 
„vrijgegeven” 
middelen 
hergebruiken zonder 
dat dit leidt tot 
verlies van middelen 
voor de lidstaat  De bijdrage van de 
Unie wordt geheel of 
ten dele geannuleerd 
(netto vermindering)  
Voorwaarden  Er zijn 
aanwijzigingen voor 
een aanzienlijke 
tekortkoming in het 
beheers- en 
controlesysteem  Ernstige 
tekortkoming in het 
beheers- en 
controlesysteem of 
de opgegeven 
uitgaven vertonen 
ernstige 
onregelmatighe-den  Lidstaat stemt in met 
financiële correcties 
die voortvloeien uit 
de controles van de 
Commissie, de 
Rekenkamer of een 
andere controleur 
van de Unie  Lidstaat stemt niet in 
met financiële 
correcties die 
voortvloeien uit de 
controles van de 
Commissie, de 
Rekenkamer of een 
andere controleur van 
de Unie  
Rechtsgrond 
(Verordening (EG) 
nr. 1083/2006)  Artikel 91  Artikel 92  Artikel 98  Artikel 99NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/49  
( 39 ) PB L 210 van 31.7.2006, blz. 25.
113. verwelkomt de door de Commissie verstrekte verduidelijking (  40 ) met betrekking tot het onderscheid 
tussen een „aanzienlijke tekortkoming” en een „ernstige tekortkoming”; begrijpt dat de evaluatie die tot 
een dergelijke kwalificatie leidt is gebaseerd op toelichting COCOF 08/0019/01-EN, krachtens de 
daarin opgenomen essentiële voorwaarden;  
114. wijst erop dat de Commissie niet de macht heeft om sancties op te leggen aan lidstaten of regio’s die 
er bij herhaling niet in zijn geslaagd de structuurfondsen en de cohesiefondsen op correcte wijze ten 
uitvoer te leggen;  
D o e l t r e f f e n d h e i d v a n o n d e r b r e k i n g e n e n o p s c h o r t i n g e n  
115. brengt in herinnering dat het Parlement heeft aangedrongen op stelselmatige inwerkingtreding van 
onderbrekingen en opschortingen, onafhankelijk van politieke overwegingen (kwijtingsresolutie 
2009 (  41 ), punten 194-196);  
116. wijst erop dat de Commissie in 2010 meer gebruik heeft gemaakt van onderbrekingen, aangezien DG 
REGIO 49 betalingstermijnen heeft onderbroken (jaarlijks activiteitenverslag van DG REGIO, blz. 42- 
44), terwijl DG EMPL 14 betalingstermijnen heeft onderbroken (zie jaarlijks activiteitenverslag van DG 
EMPL, blz. 50); merkt voorts op dat de Commissie in 2010 geen betalingen heeft opgeschort voor het 
Europees Fonds voor regionale ontwikkeling noch voor het Cohesiefonds, terwijl zij wel zes betalingen 
voor het Europees Sociaal Fonds heeft opgeschort;  
117. betreurt dat het foutenpercentage op het gebied van cohesiebeleid, en met name op het gebied van 
regionaal beleid, is gestegen ondanks het toegenomen gebruik van onderbrekingen en in weerwil van 
het feit dat de Commissie heeft vastgesteld welke lidstaten en regio’s de grootste bijdrage aan het 
foutenpercentage leveren; herinnert de Commissie aan haar actieplan ter versterking van de toezicht ­
houdende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties (  42 ); dringt 
er bij de Commissie op aan de tekortkomingen te analyseren in de lidstaten en regio’s die met hoge 
foutenpercentages kampen, en haar toezichthoudende rol te vervullen door overeenkomstig het ac ­
tieplan maatregelen op te leggen;  
118. dringt er bij de Commissie op aan om betalingen alleen te hervatten indien toereikende adequate 
controlegegevens die ter plaatse zijn verkregen, aantonen dat tekortkomingen zijn verholpen, zodat 
deze sanctiebevoegdheid doeltreffender wordt en het risico wordt vermeden dat betalingen te snel 
worden hervat;  
119. merkt op dat DG REGIO 24 % van de onderbroken betalingen (12 van de 49 in oktober 2010 
onderbroken betalingen (  43 )) in december 2010 heeft hervat; vreest dat hervatting van de betalingen in 
december het evenwicht van de betalingsbalans voor het gehele jaar verstoort, hetgeen een groter 
risico op fouten bij het beheer van de betalingen met zich meebrengt en de tijd voor de Rekenkamer 
om die betalingen te controleren beperkt; dringt er bij de Commissie op aan het Parlement mede te 
delen in welke van deze 12 gevallen de financiering op basis van de N + 3/N + 2-regel verloren zou 
zijn gegaan indien de betalingen zouden zijn hervat in 2011;  
D o e l t r e f f e n d h e i d v a n f i n a n c i ë l e c o r r e c t i e s  
120. wil het belangrijke verschil benadrukken tussen financiële correcties die door een lidstaat worden 
uitgevoerd en die niet leiden tot een netto vermindering en financiële correcties die door de Com ­
missie worden uitgevoerd door middel van invorderingsopdrachten en die wel leiden tot een netto 
vermindering; is van mening dat de door de lidstaten uitgevoerde financiële correcties een „virtueel 
karakter” hebben met een gering sanctionerend effect; verwelkomt de verbeteringen die zijn aange ­
bracht in Toelichting 6 van de jaarrekening van de Europese Unie en spoort de Commissie aan om de 
verstrekte informatie te blijven verbeteren, bijvoorbeeld door de financiële correcties en teruggevor ­
derde bedragen te vergelijken met de bijbehorende bedragen van betalingen;NL L 286/50 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 40 ) Antwoord op vraag 21, document „bijlage van vragen aan commissaris Šemeta” die het Secretariaat begrotings ­
controle op 16 december 2011 openbaar heeft gemaakt na de hoorzitting met commissaris Šemeta in de Commissie 
begrotingscontrole op 8 december 2011.  
( 41 ) Zie voetnoot 35.  
( 42 ) COM(2008) 97.  
( 43 ) Bijlage bij de antwoorden op de schriftelijke vragen aan commissaris Johannes Hahn voor de hoorzitting op 
19 december 2011 in de Commissie begrotingscontrole van het Europees Parlement.
121. is ernstig bezorgd over de volgende feiten:  
— financiële correcties in 2010 hebben slechts in circa 20 % van alle gevallen geleid tot een netto 
vermindering (zie jaarrekening van de Europese Unie, blz. 68) aangezien als niet-subsidiabel 
aangemerkte projecten mogen worden vervangen door andere projecten, mogelijk ook door „retro ­
spectieve projecten” hoewel deze een verhoogd risico met zich brengen voor wat betreft wettigheid 
en regelmatigheid en bovendien geen meerwaarde voor de Unie hebben;  
— in het merendeel van de gevallen hebben financiële correcties betrekking op tekortkomingen in 
controlesystemen van de lidstaten en niet op individuele projecten, hetgeen betekent dat de 
financiële gevolgen van systeemgebreken doorgaans worden betaald door de nationale belasting ­
betaler die reeds heeft bijgedragen aan de begroting van de Unie;  
— het uitvoeringsniveau van financiële correcties voor de programmeringsperiode 2000-2006 is 
gedaald van 62 % tot 58 % (zie jaarrekening van de Europese Unie, blz. 71), hoofdzakelijk als 
gevolg van de lage uitvoeringsniveaus in het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en het 
Cohesiefonds;  
122. is van mening dat deze zaken de doeltreffendheid van financiële correcties ernstig ondermijnen; vreest 
dat de mogelijkheid om niet-subsidiabele uitgaven te vervangen lidstaten onder druk zet om met 
andere, mogelijk retrospectieve projecten te komen, hetgeen zelfs een averechts effect zou kunnen 
hebben en het risico met betrekking tot wettigheid en regelmatigheid voor de begroting van de Unie 
zou kunnen vergroten;  
C o n c l u s i e s b e t r e f f e n d e d e t o e z i c h t s f u n c t i e v a n d e C o m m i s s i e  
123. dringt er bij de Commissie en met name bij DG REGIO op aan volledig gebruik te maken van de 
bestaande sanctiemechanismen; is evenwel van mening dat het regelgevingskader voor 2007-2013 
niet genoeg prikkels voor de lidstaten bevat om aan de regels te voldoen noch voorziet in voldoende 
efficiënte instrumenten waarmee de Commissie naleving kan belonen of niet-naleving kan bestraffen;  
124. verzoekt de Commissie bijgevolg om het als een prioritaire actie te beschouwen het Parlement te 
ondersteunen bij zijn inspanningen in het kader van de gewone wetgevingsprocedure betreffende het 
voorstel voor een verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake de structuurinstru ­
menten (COM(2011) 615 — 2011/0276 (COD)), teneinde een doeltreffend sanctiemechanisme tot 
stand te brengen dat de Commissie in staat stelt haar eindverantwoordelijkheid voor de uitvoering van 
de begroting volledig te aanvaarden en dat onder andere de volgende elementen moet omvatten:  
— netto verminderingen dienen als regel te gelden voor de door de Commissie opgelegde financiële 
correcties, en de mogelijkheid om retrospectieve projecten aan te melden moet worden afgeschaft;  
— lidstaten moeten worden verplicht om, voor zover mogelijk, niet-subsidiabele uitgaven terug te 
vorderen van de uiteindelijke begunstigden, zodat de uiteindelijke begunstigden en niet de na ­
tionale belastingbetaler de consequenties moeten dragen voor niet-subsidiabele uitgaven, en de 
Commissie dient informatie inzake deze terugvorderingen aan het Parlement te verstrekken;  
— de Commissie moet de lidstaten middels prikkels kunnen aanmoedigen om aan de regels te 
voldoen, maar ook om het cohesiebeleid op doeltreffende, efficiënte en zuinige wijze ten uitvoer 
te leggen;  
— er moet worden gewaarborgd dat een volledig sanctiepakket (onderbrekingen, opschortingen, 
financiële correcties en boeten) beschikbaar is voor alle fondsen met minimale ruimte voor han ­
delingsvrijheid wanneer inbreuken op de voorschriften worden ontdekt;  
— de Commissie moet de mogelijkheid krijgen om sancties aan de lidstaten op te leggen of om 
operationele programma’s te beëindigen in lidstaten of regio’s die er bij herhaling niet in zijn 
geslaagd de structuurfondsen en de cohesiefondsen op correcte wijze ten uitvoer te leggen;  
— gerechtelijke stappen ondernemen als een lidstaat hardnekkig verzuimt aan zijn verplichtingen 
ingevolge artikel 258 VWEU te voldoen;  
— de Commissie moet kunnen beschikken over alle relevante gegevens en informatie die zij nodig 
heeft om haar toezichtsfunctie te vervullen met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de fondsen 
door de lidstaten;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/51
Landbouw en natuurlijke hulpbronnen — Gekwalificeerde conclusie  
125. verwelkomt het feit dat de onder het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) ressorterende 
directe betalingen — die in 2010 goed waren voor 77 % van de totale uitgaven in het kader van het 
GLB — geen materiële fouten vertoonden;  
126. is ingenomen met het feit dat de Commissie erin is geslaagd het meest waarschijnlijke foutenpercen ­
tage tot 2,3 % te beperken (Jaarverslag, bijlage 3.1) en spoort de Commissie aan te blijven streven naar 
een verdere verlaging van het foutenpercentage;  
127. brengt in herinnering dat het GBCS moet waarborgen dat betalingen aan boeren op correcte en 
traceerbare wijze worden verricht; wijst er evenwel op dat de doeltreffendheid van het GBCS te lijden 
heeft onder onjuiste gegevens in de databanken, onvolledige kruiscontroles of een onjuiste dan wel 
onvolledige follow-up van anomalieën (Jaarverslag van de Rekenkamer, punt 3.29); dringt er bij de 
Commissie op aan te waarborgen dat alle databanken worden geactualiseerd en dat alle anomalieën 
een deugdelijke follow-up krijgen;  
128. neemt kennis van het door de Rekenkamer vermelde voorbeeld van een fout inzake de subsidiabiliteit 
in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) (  44 ) in verband met een ruilregeling 
waarbij gebruik werd gemaakt van interventievoorraden; merkt voorts op dat het totale ten laste van 
de begroting van de Unie komende bedrag voor het vervoer van 9 894 ton boter in verband met 
genoemde regeling circa 900 000 EUR bedraagt (  45 ); is ernstig bezorgd over de kwaliteit van het 
financiële beheer van deze operaties; dringt er bij de Commissie op aan om de noodzakelijke maat ­
regelen te nemen om te waarborgen dat ruilregelingen, als die al moeten worden voortgezet, trans ­
parant en kosteneffectief zijn;  
129. wijst erop dat uitgaven inzake plattelandsontwikkeling (circa 11 483 000 000 EUR (  46 )) bijzonder 
gevoelig zijn voor fouten, zoals blijkt uit het feit dat van de 80 in een steekproef opgenomen 
verrichtingen, 40 verrichtingen (50 %) fouten vertoonden, terwijl 21 verrichtingen daarvan (52 %) 
kwantificeerbare fouten vertoonden (Jaarverslag, punt 3.19);  
130. merkt op dat de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen over het algemeen doeltreffend is 
gebleken bij de bescherming van de financiële belangen van de begroting van de Unie, onder meer 
door uitgaven die niet conform de voorschriften van de Unie zijn verricht van EU-financiering uit te 
sluiten;  
131. spoort de Commissie aan om de duur van de goedkeuringsprocedure te beperken, maar te waarborgen 
dat het recht van lidstaten om beroep aan te tekenen wordt gehandhaafd; verzoekt de Commissie om 
het verband tussen de opgelegde financiële correcties en het werkelijke bedrag van onregelmatige 
betalingen te verbeteren; dringt er bij de lidstaten op aan om met de Commissie samen te werken 
door alle noodzakelijke informatie tijdig aan te leveren;  
132. verwelkomt de bevindingen in het Speciaal verslag nr. 8/2011 van de Rekenkamer getiteld „Terug ­
vorderingen van onverschuldigde betalingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid” 
waaruit blijkt dat de systemen met betrekking tot terugvorderingen en financiële correcties de afge ­
lopen jaren zijn verbeterd; spreekt nogmaals de overtuiging uit dat ten onrechte uitbetaalde land ­
bouwmiddelen zoveel mogelijk van de eindbegunstigden moeten worden teruggevorderd om te voor ­
komen dat de belastingbetaler twee keer wordt benadeeld; verzoekt de Commissie nadere maatregelen 
te treffen om de speelruimte voor verschillende interpretaties en afwijkende praktijken door de lid ­
staten weg te nemen, en om de terugvorderingssystemen van de lidstaten streng te controleren;  
133. is uitdrukkelijk van mening dat de tripartiete vergaderingen van de Rekenkamer, de Commissie en de 
nationale autoriteiten moeten worden uitgebreid naar het beleidsterrein van landbouw en natuurlijke 
hulpbronnen, teneinde te komen tot een geharmoniseerde interpretatie en tenuitvoerlegging van de 
voorschriften inzake het beheer van en de controle op uitgaven, alsmede om misverstanden zoveel 
mogelijk te voorkomen;NL L 286/52 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 44 ) Jaarverslag, voorbeeld 3.1, blz. 79.  
( 45 ) Jaarverslag, voetnoot 23, blz. 79.  
( 46 ) Jaarverslag, tabel 3.1, blz. 72.
Externe steun, ontwikkeling en uitbreiding — Gekwalificeerde conclusie  
134. heeft kennis genomen van de conclusie van de Rekenkamer dat de systemen voor toezicht en controle 
voor het beleidsterrein „Externe steun, ontwikkeling en uitbreiding” slechts ten dele doeltreffend waren 
bij het waarborgen van de regelmatigheid van de betalingen (Jaarverslag, punt 5.36);  
135. merkt op dat het totale meest waarschijnlijke foutenpercentage door de Rekenkamer is geraamd op 
1,7 % (Jaarverslag, punt 5.13); betreurt evenwel dat in tussentijdse en saldobetalingen een aanzienlijk 
foutenpercentage is vastgesteld dat volgens commissaris Andris Piebalgs ongeveer 5 % bedraagt (  47 ) en 
zelfs nog hoger zou uitvallen wanneer begrotingssteun niet in de berekening zou worden opgenomen; 
wijst er voorts op dat alle kwantificeerbare fouten werden aangetroffen in de tussentijdse en saldo ­
betalingen (Jaarverslag, punt 5.13); betreurt dat twee derde van de in saldobetalingen vastgestelde 
fouten niet tijdens de controles van de Commissie aan het licht waren gekomen (Jaarverslag, punt 
5.16);  
136. is van mening dat het totale meest waarschijnlijke foutenpercentage onder de materialiteitsdrempel van 
2 % ligt als gevolg van het aandeel van voorfinancieringen en begrotingssteun in de totale operationele 
uitgaven; wijst erop dat dit aandeel is toegenomen van 66 % in het begrotingsjaar 2008 naar 75 % in 
het begrotingsjaar 2010 (  48 ); 
137. herinnert eraan dat voorfinancieringen een ander risicoprofiel hebben, hetgeen niet naar voren komt 
in het onderzoek met de betrouwbaarheidsverklaring; is van mening dat het efficiënter is om on ­
regelmatigheden te voorkomen dan om ten onrechte betaalde bedragen achteraf terug te vorderen;  
138. brengt in herinnering dat de belangrijkste risico’s in verband met begrotingssteun (het risico dat de 
steun niet doeltreffend is en het risico op fraude en corruptie) evenmin worden genoemd in het 
onderzoek met de betrouwbaarheidsverklaring; dringt er bij de Commissie op aan streng op deze 
risico’s te letten; beschouwt sectorale begrotingssteun evenwel als een efficiënte maatregel voor capa ­
citeitsopbouw op de lange termijn; verzoekt de Commissie enkel onder strikte en goed omschreven 
voorwaarden begrotingssteun in te voeren;  
139. is ingenomen met de verklaring van de Rekenkamer dat „EuropeAid een alomvattende controlestra ­
tegie heeft opgezet en belangrijke verbeteringen is blijven aanbrengen in de opzet en de uitvoering van 
haar toezicht- en controlesystemen.” (Jaarverslag, bijlage 5.3);  
140. wijst erop dat volgens de Rekenkamer „de verklaring van de directeur-generaal en het jaarlijkse 
activiteitenverslag een  ten dele getrouwe  beoordeling geven van het financieel beheer met betrekking 
tot de regelmatigheid van de Europese ontwikkelingsfondsen en de algemene begroting van de Euro ­
pese Unie” (Jaarverslag, punt 5.34, cursivering toegevoegd);  
141. verzoekt de Commissie EuropeAid aan te sporen zo spoedig mogelijk de werkzaamheden af te ronden 
met betrekking tot een methode om het niveau te berekenen van „resterende fouten” die na uitvoering 
van alle controles overblijven, en de resultaten te delen met de overige directoraten-generaal voor het 
beleidsterrein Externe betrekkingen, teneinde de „management representations” van de Commissie op 
het gebied van externe steun, ontwikkeling en uitbreiding te verbeteren;  
142. dringt er bij de Commissie op aan het mogelijk te maken dat het adjunct-hoofd van de delegatie, 
doorgaans afkomstig uit een lidstaat, indien aanwezig, waarneemt voor het hoofd van de delegatie 
gedurende diens afwezigheid met betrekking tot alle zaken behalve de tenuitvoerlegging van de 
operationele uitgaven die door de delegatie worden beheerd, hetgeen kan worden gesubdelegeerd 
aan medewerkers van de Commissie;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/53  
( 47 ) Antwoord van commissaris Andris Piebalgs op mondelinge vraag tijdens de hoorzitting op 12 januari 2012 in de 
Commissie begrotingscontrole van het Europees Parlement.  
( 48 ) Berekening op basis van het antwoord op de schriftelijke vraag nr. 2 aan commissaris Andris Piebalgs voor de 
hoorzitting op 12 januari 2012.
143. wijst op de opmerkingen van de Rekenkamer in voorbeeld 5.3 van het jaarverslag; is uiterst bezorgd 
over de „flexibele interpretatie van de subsidiabiliteit van gecofinancierde acties” of de „hypothetische 
aanpak” ten aanzien van VN-organisaties, hetgeen het risico met zich meebrengt dat dezelfde kosten 
dubbel worden gefinancierd; is van mening dat dit het door de Rekenkamer vastgestelde foutenper ­
centage eveneens lager doet uitvallen; is daarnaast zeer bezorgd over de „verruimde subsidiabiliteits ­
criteria” die worden toegepast in het kader van de financiële en administratieve kaderovereenkomst 
met de Verenigde Naties en de partnerschapskaderovereenkomsten met de uitvoeringspartners van de 
Commissie, en die eveneens het risico met zich brengen dat dezelfde kosten tweemaal worden 
gefinancierd; dringt er met klem bij de Commissie op aan beide praktijken een halt toe te roepen; 
verwacht dat VN-agentschappen intergouvernementele donororganisaties dezelfde rechten op toegang 
tot interne controleverslagen verlenen als aan lidstaten van de VN worden verleend; is echter van 
oordeel dat verdere vooruitgang moet worden geboekt om de rapportering over het gebruik van EU- 
middelen te verbeteren door informatie over de resultaten en niet zozeer over de acties te verschaffen;  
144. is ingenomen met het door de Commissie afgegeven herziene mandaat waarmee de EIB begrotings ­
garantie wordt verleend voor risico’s inzake verliezen op leningen en garanties voor projecten buiten 
de Unie; onderstreept dat de door de Unie aan de EIB verleende garantie zonder enige twijfel onder 
het toezicht van de Rekenkamer ressorteert;  
145. wijst erop dat de informatie over door EuropeAid (  49 ) en DG ECHO (  50 ) gegunde contracten niet 
volgens hetzelfde model worden vastgelegd; spoort de Commissie aan een gemeenschappelijk model 
te implementeren voor de databanken waarin de door deze twee DG’s gegunde contracten worden 
opgeslagen en waarin minimaal de volgende informatie moet worden opgenomen: contractnummer/ 
referentie, titel van het contract, onderwerp/sector van interventie, naam en nationaliteit van de 
contractant, land van interventie, bedrag, soort contract en de duur ervan (zowel begin- als eind ­
datum);  
146. verzoekt om een gedetailleerd verslag van de Commissie over de totale kosten van de publiciteit voor 
de uitbreiding van de EU (publiciteit via bioscopen, televisie, internet en andere media), een uitsplitsing 
van de kosten per individueel medium en de landen waar deze publiciteit is vertoond, alsmede 
gedetailleerde informatie over de uitvoerende bedrijven, van productie tot uitzending; verwacht tevens 
een verslag over alle andere publiciteitsactiviteiten van de Commissie met betrekking tot de uitbrei ­
ding, met een gedetailleerd verslag en een uitgesplitst overzicht van de kosten;  
Hulp van de Unie aan Haïti  
147. herinnert aan de aardbeving in Haïti en de rampzalige gevolgen ervan; betreurt de ontoereikende 
coördinatie tussen humanitaire hulp en ontwikkelingshulp (koppeling van noodhulp aan weder ­
opbouw en ontwikkeling); is van mening dat aan de verlening van humanitaire hulp een exitstrategie 
ten grondslag moet liggen; is van mening dat de Commissie haar inspanningen en financiële middelen 
moet concentreren op wederopbouw en ontwikkeling;  
148. betreurt de ontoereikende coördinatie tussen de delegatie van de Unie en de vertegenwoordiging van 
ECHO; steunt een versterkte coördinatie tussen alle actoren van de Unie in Haïti; dringt er derhalve bij 
de Commissie op aan te zorgen voor betere samenhang en complementariteit tussen humanitaire hulp 
en ontwikkelingshulp, zowel op beleidsniveau als in de praktijk;  
149. betreurt de gebrekkige duurzaamheid van sommige projecten en benadrukt dat de projecten hoofd ­
zakelijk gericht moeten zijn op het creëren van werkgelegenheid en duurzame groei zodat de eigen 
inkomsten van de Haïtiaanse overheid kunnen stijgen waardoor het land minder afhankelijk wordt van 
buitenlandse hulp; verlangt daarom dat de Commissie het Parlement een lijst van projecten voorlegt 
die gedurende de afgelopen 15 jaar in Haïti zijn uitgevoerd met een gedetailleerde beoordeling van de 
huidige situatie om te zien hoe duurzaam zij zijn;  
150. wijst op de gebrekkige zichtbaarheid van de hulp van de Unie aan Haïti; is van mening dat ter 
vergroting van de zichtbaarheid niet alleen de vlag, maar ook de naam van de Europese Unie in 
pr-materiaal moet verschijnen en niet alleen die van de Commissie of DG ECHO, die voor de 
gemiddelde Haïtiaanse burger veel minder herkenbaar zijn;NL L 286/54 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 49 ) http://ec.europa.eu/europeaid/work/funding/ben eficiaries/index.cfm?lang=en&mode=SM &type = contract  
( 50 ) http://ec.europa.eu/echo/files/funding/agre ements/agreements_2010.pdf
Onderzoek en ander intern beleid — Gekwalificeerde conclusie  
151. heeft kennis genomen van de conclusie van de Rekenkamer dat de systemen voor toezicht en controle 
voor het beleidsterrein „Onderzoek en intern beleid” slechts ten dele doeltreffend waren bij het 
waarborgen van de regelmatigheid van de betalingen (Jaarverslag, punt 6.49);  
152. wijst erop dat dit beleidsterrein specifiek wordt gekenmerkt door het feit dat het merendeel van de 
operationele uitgaven (72 %, jaarverslag, tabel 6.1) plaatsvindt door middel van voorfinanciering — 
waarvoor slechts aan een beperkt aantal voorwaarden hoeft te worden voldaan in tegenstelling tot 
tussentijdse en saldobetalingen — en dat deze specificiteit het totale foutenpercentage positief beïn ­
vloedt;  
153. is met name bezorgd over het percentage voorfinancieringen in het programma „Een leven lang leren”, 
waarin tot 100 % van de begrote kosten kan worden voorgefinancierd (Jaarverslag, punt 6.9) en 
waarvan 93 % van alle in 2010 verrichte betalingen voorfinancieringen betrof (Jaarverslag, tabel 6.1);  
154. wijst erop dat in tussentijdse en saldobetalingen aan de begunstigden een aanzienlijk aantal fouten is 
vastgesteld en dat het meest waarschijnlijke foutenpercentage door de Rekenkamer wordt geraamd op 
1,4 % (Jaarverslag, punt 6.12) als gevolg van het effect van voorfinanciering; wijst er voorts op dat de 
Rekenkamer geen specifiek foutenpercentage vermeldt voor tussentijdse en saldobetalingen;  
155. heeft begrepen dat de Commissie (  51 ) het representatieve foutenpercentage zonder voorfinancieringen 
op meerjaarbasis voor kaderprogramma 6 heeft beraamd op 3,4 %, terwijl zij het voorlopige repre ­
sentatieve foutenpercentage op meerjaarbasis voor kaderprogramma 7 inschat op iets meer dan 4 %; 
heeft voorts vernomen dat het resterende foutenpercentage op meerjaarbasis, dat wil zeggen het 
foutenpercentage dat overblijft na de correcties en terugvorderingen die de diensten van de Commissie 
op basis van hun controles hebben uitgevoerd, voor kaderprogramma 6 circa 2,4 % bedraagt, terwijl 
de Commissie met betrekking tot kaderprogramma 7 nog niet genoeg tijd heeft gehad om het 
volledige effect van terugvorderingen en correcties op meerjaarbasis te bekijken;  
156. onderstreept de belangrijke rol van de financieringsfaciliteit met risicodeling (RSFF) in het licht van de 
huidige financiële crisis; dringt er bij de Commissie op aan de steun te verhogen die door de faciliteit 
wordt verstrekt aan universiteiten en onderzoeksorganisaties voor hun investeringen in publiek-private 
samenwerking en projecten voor onderzoeksinfrastructuur van Europees belang, met het oog op 
verwezenlijking van de doelstellingen voor slim overheidsbeleid in het kader van de Europa 2020- 
strategie;  
157. wijst erop dat de Commissie haar procedures voor vooraf uitgevoerde controles zoveel mogelijk wil 
vereenvoudigen teneinde de verwerking van betalingen te vergemakkelijken, hetgeen tot gevolg heeft 
dat slechts controles met betrekking tot de administratieve vereisten en rekenkundige controles 
kunnen worden uitgevoerd; is bezorgd over het feit dat zelfs in het geval van twijfel over de subsi ­
diabiliteit van de gedeclareerde kosten, slechts beperkte controles vooraf werden uitgevoerd (Jaarver ­
slag, punt 6 17 en voorbeeld 6.2); benadrukt dat actie moet worden ondernomen om deze situatie te 
verhelpen;  
158. is van mening dat een balans moet worden gevonden tussen de vergemakkelijking van betalingen en 
de controle op de subsidiabiliteit van gedeclareerde kosten; dringt er derhalve bij de Commissie op aan 
haar strategie met betrekking tot controles vooraf aan te passen om zo de specifieke risico’s van 
kostendeclaraties beter te kunnen aanpakken en — in geval van een zeer hoog risico — de procedures 
voor de controles vooraf uit te breiden naar controles ter plaatse;  
159. vindt het uiterst zorgelijk dat controlecertificaten nog steeds slechts ten dele doeltreffend zijn (Jaar ­
verslag, punt 6.22); brengt in herinnering dat controlecertificaten een van de belangrijkste elementen 
vormen van de vooraf door de Commissie uitgevoerde controles; verzoekt de Commissie er een 
standaardprocedure van te maken om formeel contact te onderhouden met de externe controleurs 
en hun feedback te geven en om opheldering te vragen in gevallen van onbetrouwbare controlecer ­
tificaten;  
160. constateert met voldoening dat de strategie van de Commissie voor controles achteraf als doeltreffend 
wordt beoordeeld voor wat betreft de opsporing en correctie van fouten (Jaarverslag, punt 6.30); is 
voorts verheugd dat de procedures van de Commissie voor terugvordering van ten onrechte uitbe ­
taalde middelen adequaat zijn en dat zij in grotere mate gebruik heeft gemaakt van corrigerende 
maatregelen zoals vroegtijdige beëindiging van contracten en sancties;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/55  
( 51 ) Bijkomende antwoorden op vragen aan commissaris Máire Geoghegan-Quinn voor de hoorzitting op 23 januari 
2012 door de commissie voor begrotingscontrole van het Europees Parlement.
161. vindt het uiterst zorgwekkend dat de berekening van het resterende foutenpercentage is gebaseerd op 
aannames die in werkelijkheid niet altijd blijken te kloppen zoals de „extrapolatie” van fouten in een 
kostendeclaratie naar andere kostendeclaraties van dezelfde begunstigde; deelt de mening van de 
Rekenkamer dat het resterende foutenpercentage slechts in beperkte mate betrouwbaar is (Jaarverslag, 
punt 6.32); is van mening dat in dit verband vraagtekens moeten worden geplaatst bij de betrouw ­
baarheid van vastleggingen door de directoraten-generaal, aangezien een van de belangrijkste indica ­
toren op basis waarvan tot een vastlegging wordt besloten het resterende foutenpercentage is;  
Standpunten vanuit specifieke beleidsperspectieven  
Vanuit het oogpunt van het ontwikkelingsbeleid  
162. is van mening dat de huidige economische en begrotingscrisis waarmee veel lidstaten zich gecon ­
fronteerd zien de Unie er meer dan ooit toe dwingt de efficiency en impact van de door haar geboden 
steun te optimaliseren; spreekt tegen deze achtergrond zijn bezorgdheid uit over het feit dat de 
Rekenkamer in zijn Jaarverslag over de uitvoering van de begroting 2010 heeft geconstateerd dat 
de systemen voor toezicht en controle op externe steun en ontwikkeling in 2010 andermaal slechts 
gedeeltelijk doeltreffend waren in het waarborgen van de regelmatigheid van betalingen en dat twee 
derde van de kwantificeerbare fouten is aangetroffen in definitieve betalingen, alsmede dat deze fouten 
niet bij controles door de Commissie aan het licht zijn gekomen;  
163. spreekt niettemin haar waardering uit voor het voortdurende streven van de Commissie naar ver ­
betering van de opzet en uitvoering van haar toezicht- en controlesystemen en verbetering van de 
kwaliteit van de gegevens waarmee het CRIS-systeem voor beheersinformatie wordt gevoed; acht het 
een goede zaak dat de betalingen voor externe steun en ontwikkeling in 2010 over het geheel gezien 
geen materiële fouten bevatten en dat het geschatte foutenpercentage lager is dan in 2009; moedigt de 
Commissie aan een coherente methode te ontwikkelen waarmee de directoraten voor externe betrek ­
kingen het restfoutpercentage kunnen berekenen, haar structuur voor externe controle te verbeteren 
en de strengst mogelijke controlenormen te hanteren;  
164. moedigt de Commissie met name aan de kwaliteit van ex-antecontrole, toezicht en verslaglegging, 
supervisie en op risicoanalyse gebaseerde audittaken van EU-delegaties, waar de meeste fouten zijn 
geconstateerd, te verbeteren, de capaciteit van de operationele en financiële diensten van de delegaties 
uit te breiden, de aan delegaties toegewezen middelen voor essentiële toezichttaken te verhogen en de 
toezichtstructuur te systematiseren, met inbegrip van de invoering van meerjarenplannen voor toezicht 
en evaluatie alsmede betere richtsnoeren voor toezicht;  
165. dringt er bij de Commissie op aan naar werkbare oplossingen te zoeken voor de organisatorische 
vraagstukken die ontstaan zijn als gevolg van de samenvoeging van DG DEV en DG AIDCO eind 
2010; dringt er bij de Commissie en de in december 2010 opgerichte EDEO op aan de taakverdeling 
onverwijld af te ronden teneinde duidelijkheid te scheppen omtrent hun respectieve taken en ver ­
antwoordelijkheden bij de cyclus van programmering en uitvoering van externe steun, ook wat de 
delegaties betreft;  
166. is van mening dat de nieuwe financieringsinstrumenten van het volgende meerjarig financieel kader 
2014-2020 de grotere wetgevings- en toetsingsbevoegdheden die het Parlement op grond van het 
Verdrag van Lissabon heeft gekregen, volledig moeten weerspiegelen, en dat het Parlement op gelijke 
voet met de Raad bij het programmeringsproces moet worden betrokken;  
167. moedigt de Commissie aan de steun van de Unie aan het basisonderwijs in Afrika bezuiden de Sahara 
en in Zuid-Azië (  52 ) nog doeltreffender te maken, in het bijzonder door de invoering van realistische 
indicatoren en doelstellingen om de resultaten effectief te kunnen meten, door te waarborgen dat de 
delegaties personeelsleden met voldoende deskundigheid en ervaring aanstellen om een sectorale 
beleidsdialoog te kunnen voeren met partnerregeringen en andere donoren en door meer nadruk te 
leggen op de kwaliteit van het onderwijs en de mate waarin begunstigde regeringen een toename van 
het aantal leerlingen aankunnen;NL L 286/56 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 52 ) EU-ontwikkelingshulp voor elementair onderwijs in Afrika bezuiden de Sahara en Zuid-Azië (Speciaal verslag 
nr. 12/2010).
168. is verbijsterd over de op grote schaal gepleegde fraude die eind 2010 aan het licht is gebracht door het 
Wereldfonds ter bestrijding van aids, tuberculose en malaria in Mali, Mauritanië, Djibouti en Zambia 
en is bezorgd over de mogelijke verduistering van grote hoeveelheden geld, zoals de EU-bijdrage van 
2010 aan het Wereldfonds; moedigt de Commissie aan om nauwer samen te werken met het Wereld ­
fonds om de maatregelen op landelijk niveau te ondersteunen en te monitoren teneinde nieuwe 
gevallen van corruptie te voorkomen en de verantwoordelijkheid en de doeltreffendheid van het 
Wereldfonds te verhogen;  
169. verzoekt nogmaals om meer betrokkenheid van de parlementen en meer overleg met het maatschap ­
pelijk middenveld en de plaatselijke autoriteiten in partnerlanden bij de opstelling en herziening van 
landenstrategiedocumenten en meerjarige indicatieve programma’s in het kader van het instrument 
voor ontwikkelingssamenwerking (IOS).  
Standpunten vanuit oogpunt van werkgelegenheid en sociale zaken  
170. wijst erop dat 18 % van de uitgaven voor het cohesiebeleid van de Unie naar werkgelegenheid en 
sociale zaken gaat, terwijl het overgrote deel van de uitgaven op dit beleidsterrein (94 %) afkomstig is 
uit het Europees Sociaal Fonds (ESF);  
171. acht het dan ook positief dat de kredieten voor het ESF met 10 800 000 000 EUR aan vastleggingen 
voor 100 % en met 7 100 000 000 EUR aan betalingen voor 87,9 % zijn vastgelegd; erkent dat het 
lagere percentage betalingen een gevolg is van het feit dat sommige vastleggingen pas in het laatste 
kwartaal zijn gedaan; waardeert het streven van de Commissie naar verbetering van het financieel 
beheer;  
172. neemt kennis van de raming van de Rekenkamer die ervan uitgaat dat bij de uitgaven op het gebied 
van cohesie, energie en vervoer het foutenpercentage in 2010 bij 7,7 % lag; is verrast dat de Reken ­
kamer heeft moeten constateren dat EU-richtlijnen niet naar behoren zijn omgezet in nationale 
wettelijke bepalingen voor de gunning van overheidsopdrachten; verwacht daarom van de Commissie 
dat zij beter toezicht houdt op de omzetting in nationale wetgeving en de toelaatbaarheid van de 
gesubsidieerde projecten toetst; is van mening dat openbare aanbestedingen een minder grote rol 
spelen bij het ESF;  
173. spreekt zijn waardering uit voor het streven van de Commissie om door middel van bilaterale en 
multilaterale opleidingen te verzekeren dat de lidstaten de begunstigden en de uitvoeringsorganen 
voortdurend voorzien van opleiding, informatie, advies en sturing, teneinde het foutenpercentage bij 
betalingen terug te dringen; betreurt het dat de lidstaten daartoe zelf blijkbaar niet in staat zijn;  
174. dringt er andermaal op aan de lidstaten te verplichten verslag te doen van de financiële afwikkeling 
van de financieringsinstrumenten, en sluit zich aan bij de eis van de Rekenkamer dat het gebruik van 
het ESF regelmatig door de Commissie wordt gecontroleerd;  
175. herinnert eraan dat moet worden toegezien op een behoorlijke besteding van de middelen door de 
lidstaten en dat onderbreking en opschorting van betalingen daarvoor een geschikt instrument zijn;  
176. is bezorgd over het grote aantal fouten dat de Rekenkamer bij financieringsinstrumenten heeft vast ­
gesteld;  
177. betreurt het dat de Commissie tot dusver slechts ten dele gehoor heeft gegeven aan de aanbevelingen 
van de Rekenkamer met betrekking tot de bijdrage van het ESF aan het terugdringen van het aantal 
voortijdige schoolverlaters;  
178. herinnert eraan dat het de taak is van het directoraat-generaal Werkgelegenheid, Sociale Zaken en 
Inclusie, dat de kredieten beheert, om passende maatregelen te nemen inzake preventie van fraude en 
corruptie; is verheugd over de nauwe samenwerking met het Europees Bureau voor fraudebestrijding 
(OLAF); vraagt om een toezegging dat ook de nationale justitiële instanties fraudegevallen bij het ESF 
zullen blijven onderzoeken en sanctioneren;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/57
179. is ingenomen met het streven van de Commissie om van alle lidstaten een uitvoerige rekening en 
verantwoording te ontvangen door middel van jaarlijkse controlerapporten van de controlerende 
instanties en samenvattende jaarverslagen, en acht het noodzakelijk dat de Commissie haar contro ­
lerende taak in die zin uitbreidt dat zij het Parlement in kennis stelt van de meerwaarde van 
financiering door de Unie;  
180. onderstreept de bijzondere behoeften van de doelgroepen en voor projecten bevoegde organen bij het 
ESF; stelt voor bij de medefinanciering van projecten ook vrijwillige werkzaamheden in non-profit ­
organisaties en investeringen in natura in aanmerking te nemen; verzoekt de voor projecten bevoegde 
organen om een actueel overzicht per lidstaat en per project van de administratieve kosten van het 
ESF;  
181. wijst erop dat het Fonds voor aanpassing aan de globalisering tot dusverre 21 projecten ten belope 
van in totaal 105 000 000 EUR heeft gefinancierd, terwijl er via overschrijvingen maximaal 
500 000 000 EUR kan worden vrijgemaakt; vindt het in dit verband verheugend dat de lidstaten 
steeds vaker passende projecten ontwikkelen en indienen; stimuleert de Commissie om de lidstaten 
daadwerkelijk te steunen bij het ontwikkelen en indienen van projecten voor het Globaliseringsfonds, 
teneinde werknemers die als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen of de mondiale 
financiële en economische crisis hun baan hebben verloren, te helpen bij het vinder van ander werk of 
het ontwikkelen van nieuwe vaardigheden;  
182. verzoekt de Rekenkamer ook de overige begrotingslijnen op het gebied van sociale zaken en werk ­
gelegenheid te controleren en na te gaan waarom de beschikbare middelen niet volledig zijn opge ­
nomen;  
183. verzoekt de Rekenkamer voor het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en het ESF aparte 
foutenpercentages te verstrekken en geen geaggregeerd cijfer;  
184. verwacht van de Commissie dat zij uitvoerige verslagen over de proefprojecten voorlegt;  
Standpunten vanuit oogpunt van interne markt en consumentenbescherming  
185. stelt met voldoening vast dat het uitvoeringspeil van betalingskredieten in titel 12 gestegen is; wijst 
niettemin op het lage uitvoeringspeil van begrotingslijn 17 02 04, dat een negatieve impact heeft 
gehad op het gemiddelde uitvoeringspeil op het gebied van het consumentenbeleid; beklemtoont dat 
de Commissie efficiëntere mechanismen voor de raming van de betalingsbehoeften moet hanteren om 
de uitvoering van de begroting te verbeteren; is ingenomen met de vorderingen die de Commissie in 
2011 op dit vlak heeft gemaakt;  
186. benadrukt dat de financiële bewustmaking van consumenten noodzakelijk is om hen mondiger te 
maken voor wat financiële diensten betreft; herhaalt daarom zijn steun aan het in 2010 opgerichte 
proefproject inzake transparantie en stabiliteit op de financiële markten, ondanks de eerder vermelde 
uitvoeringstekortkomingen en rekening houdend met de recente positieve ontwikkelingen in dit 
opzicht; spoort de Commissie ertoe aan actie te ondernemen om na te gaan wat de beste manieren 
zijn om de toegewezen middelen te besteden;  
187. verheugt zich over het initiatief van de Commissie om workshops te organiseren in de lidstaten met 
als doel de problemen aan te pakken waarmee nationale administraties te maken krijgen bij de 
uitvoering en handhaving van de wetgeving inzake de interne markt; meent dat dit een positieve 
invloed zal hebben op de uitvoeringsgraad;  
188. herhaalt zijn oproep aan de Commissie om de doeltreffendheid van de huidige financieringsprogram ­
ma’s voor het mkb te analyseren en de ontwikkeling van nieuwe, gezamenlijke financiële instrumenten 
te onderzoeken;  
189. is ingenomen met het belang dat de Commissie hecht aan het promoten van SOLVIT en EU-Pilot als 
alternatieve mechanismen voor het oplossen van problemen, en verzoekt de Commissie haar inspan ­
ningen in dit verband te intensiveren; benadrukt dat SOLVIT efficiënt is gebleken bij het oplossen van 
problemen die de burger treffen, zoals de erkenning van beroepskwalificaties en werknemersrechten; 
herhaalt dat het voorstander is van een afzonderlijke begrotingslijn en gepaste financiële middelen 
voor SOLVIT, de centrale webpagina Uw Europa en alle andere instrumenten die ervoor moeten 
zorgen dat de interne markt functioneert; is ingenomen met de vernieuwde centrale webpagina Uw 
Europa, waar internetgebruikers informatie kunnen vinden over de rechten van consumenten in 
diverse sectoren en waarlangs ze voorts toegang kunnen krijgen tot hulpverlenende diensten; is van 
mening dat de verstrekking van publiek toegankelijke informatie op de centrale webpagina Uw Europa 
moet worden uitgebreid en dat hieraan meer ruchtbaarheid moet worden gegeven bij de burgers en 
bedrijven van de Unie;NL L 286/58 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
190. verheugt zich over de handhaving van de financiële steun aan het netwerk van Europese centra voor 
de consument (het ECC-netwerk) en over de bestelde studie ter beoordeling van de doeltreffendheid 
ervan; vraagt dat de Commissie gebruikmaakt van de conclusies van deze studie en maatregelen neemt 
om enerzijds de kwaliteit van de aangeboden diensten te verbeteren en anderzijds de continuïteit van 
de financiering van het ECC-netwerk veilig te stellen; benadrukt dat het belangrijk is de bekendheid 
van de door het ECC-netwerk aangeboden diensten bij de consumenten te vergroten; is bijzonder 
ingenomen met de maatregelen van de Commissie in dit verband, zoals mediacampagnes en maat ­
regelen ter optimalisatie van het gebruik van zoekmachines;  
191. vraagt dat de Commissie grotere inspanningen levert om ervoor te zorgen dat de rekeningafschriften 
van de lidstaten voor de traditionele eigen middelen nauwkeurig zijn, en het nationale douanetoezicht 
versterkt met als doel, conform de aanbeveling van de Rekenkamer (punt 2.21), fouten in de bedragen 
betreffende de verkregen traditionele eigen middelen te vermijden; moedigt de Commissie er bijgevolg 
toe aan verdere inspanningen te leveren om het rechtskader te vereenvoudigen, met name om de 
resterende problemen met betrekking tot bepaalde controlesystemen op te lossen;  
192. wijst op de complexiteit van de voorschriften als een belangrijke oorzaak van fouten in het hoofdstuk 
betreffende onderzoek en andere beleidsmaatregelen; vraagt dat de Commissie verschillende mogelijk ­
heden onderzoekt om het evenwicht tussen vereenvoudiging en controle te verbeteren, met als doel de 
administratieve last voor het mkb te verminderen; brengt de complexiteit van de regels inzake 
openbare aanbestedingen onder de aandacht en beveelt bijgevolg aan deze regels te vereenvoudigen 
om het globale aantal fouten te verlagen;  
193. maakt zich zorgen over de onvolledige doeltreffendheid van de toezicht- en controlesystemen van de 
Commissie; wijst erop dat de Commissie een aantal door de Rekenkamer vastgestelde fouten niet had 
opgemerkt, en beklemtoont daarom dat er inspanningen moeten worden gedaan om de huidige 
controlesystemen te verbeteren;  
194. is zich bewust van de inspanningen van de Commissie voor wat de tenuitvoerlegging van het 
gemoderniseerde douanewetboek betreft; stelt vast dat de uitvoering vertraging heeft opgelopen en 
vraagt de Commissie met aandrang een realistischer tijdslimiet vast te leggen;  
195. verzoekt de Commissie opnieuw om het Europees Parlement en de Raad elk jaar een meer gedetail ­
leerde beschrijving van de uitgaven uit hoofde van elke begrotingslijn te doen toekomen en die te 
vergelijken met de toelichting bij de betrokken lijn;  
196. is ondanks de terechte kritiek van de Rekenkamer (  53 ) van mening dat de mkb-garantiefaciliteit een 
essentieel financieel instrument is om het potentieel van ambachtelijke bedrijven en detailhandels nog 
meer te stimuleren; spoort de Commissie ertoe aan om de mkb-garantiefaciliteit Europese toegevoegde 
waarde te verlenen en de innovatie en het ondernemerschap binnen de EU op mondiaal niveau te 
promoten;  
197. wijst op het speciale verslag nr. 13/2011 van de Rekenkamer over de vraag of met douaneregeling 42 
btw-ontwijking wordt voorkomen of ontdekt; vraagt dat de Commissie het regelgevingskader van de 
EU verder wijzigt om te vermijden dat de begrotingen van de lidstaten aanzienlijke verliezen lijden als 
gevolg van btw-ontduiking; roept de lidstaten er bovendien toe op beter samen te werken en effi ­
ciënter informatie uit te wisselen om te zorgen voor een gelijke benadering van de btw-vrijstelling 
door de douane-instanties;  
198. wijst op de verantwoordelijkheid van de lidstaten krachtens artikel 317 VWEU, op hun plicht om de 
controlesystemen voor beheersverificaties te versterken alvorens hun uitgaven ten overstaan van de 
Commissie te certificeren, en op de richtsnoeren in het Verdrag inzake jaaroverzichten, die een 
belangrijke mate van zekerheid bieden;  
199. roept de Commissie er in verband met „Een begroting voor Europa 2020” toe op te blijven samen ­
werken met het Parlement en de Raad en ervoor te zorgen dat toekomstige programmeringsactivi ­
teiten in de Unie verlopen volgens de beginselen van vereenvoudiging, goed financieel beheer en 
verantwoording; vraagt dat de lidstaten en de Commissie zich toespitsen op Smart-doelstellingen, die 
specifiek zijn, meetbaar, aanvaardbaar en realistisch en waarvan de uitvoering overeenstemt met de 
planning van de uitgavenprogramma’s van de EU, en tegelijk rekening houden met de mogelijke 
uitvoeringsrisico’s;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/59  
( 53 ) Speciaal verslag nr. 4/2011 van de Rekenkamer inzake controle van de mkb-garantiefaciliteit
Standpunten vanuit oogpunt van vervoer en toerisme  
200. merkt op dat in de begroting 2010, zoals uiteindelijk goedgekeurd en gewijzigd in de loop van dat 
jaar, specifiek voor het beleid dat tot de bevoegdheid van de Commissie vervoer en toerisme behoort, 
in totaal 2 640 819 360 EUR aan vastleggingskredieten was opgenomen en 1 895 014 386 EUR aan 
betalingskredieten beschikbaar was; merkt voorts op dat van deze bedragen:  
— 1 012 440 000 EUR aan vastleggingskredieten en 890 594 000 EUR aan betalingskredieten be ­
schikbaar was voor trans-Europese vervoersnetwerken (TEN-T);  
— 16 876 000 EUR aan vastleggingskredieten en 15 375 000 EUR aan betalingskredieten beschik ­
baar was voor verkeersveiligheid;  
— 63 940 000 EUR aan vastleggingskredieten en 30 257 000 EUR aan betalingskredieten beschik ­
baar was voor het Marco Polo-programma;  
— 165 788 360 EUR aan vastleggingskredieten en 128 447 410 EUR aan betalingskredieten beschik ­
baar was voor vervoersagentschappen;  
— 896 035 000 EUR aan vastleggingskredieten en 455 135 000 EUR aan betalingskredieten beschik ­
baar was voor het Galileoprogramma;  
— 427 740 000 EUR aan vastleggingskredieten en 346 880 476 EUR aan betalingskredieten beschik ­
baar was voor vervoer, met inbegrip van het prioritaire beleidsgebied van het duurzaam stedelijk 
vervoer, in het raam van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling,  
— 4 600 000 EUR aan vastleggingskredieten en 3 520 000 EUR aan betalingskredieten beschikbaar 
was voor toerisme;  
201. neemt er kennis van dat de Rekenkamer bij haar behandeling van de uitvoering van de begroting 
2010 er de voorkeur aan heeft gegeven haar aandacht hoofdzakelijk te richten op het cohesie- en het 
energiebeleid in plaats van het vervoerbeleid;  
202. is ingenomen met de hoge bestedingspercentages voor de vastleggingskredieten voor TEN-T-projecten; 
verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat voldoende middelen beschikbaar worden gesteld uit de 
nationale begrotingen om gelijke tred te houden met de committering van de Unie; herinnert eraan 
dat het Parlement gepleit heeft voor een hogere financiering van de Unie; moedigt de lidstaten aan in 
het kader van de grensoverschrijdende projecten van het centrale net alles in het werk te stellen om te 
komen tot evenwichtige financiële akkoorden die in overeenstemming zijn met de ambitie van de 
Unie;  
203. verzoekt de Commissie jaarlijks lijsten in te dienen van toerisme- en vervoersinfrastructuurprojecten 
die worden medegefinancierd uit het Cohesiefonds en de structuurfondsen, zoals reeds het geval is 
voor de TEN-T-middelen, en zo informatie over medefinanciering door de Unie gemakkelijk toegan ­
kelijk en transparant te maken voor de andere instellingen en de belastingbetaler;  
204. is tevreden met de evaluatie halverwege de looptijd van de prioritaire projecten van het meerjaren ­
programma 2007-2013 TEN-V die in 2010 door het DG Mobiliteit en Vervoer (MOVE) tot een goed 
einde is gebracht, om de vooruitgang op het gebied van de installatie van het netwerk te beoordelen; is 
van mening dat met deze evaluatie het principe is gedefinieerd dat een geprogrammeerde financiering 
afhangt van tastbare vooruitgang met de projecten, om ervoor te zorgen dat de beschikbare financiële 
middelen zo goed mogelijk worden gebruikt; verzoekt de Commissie deze aanpak met een evaluatie 
waarbij in de eerste plaats wordt gekeken naar de resultaten, uit te breiden naar andere directoraten- 
generaal en beleidsterreinen van de Unie en verzoekt de andere commissies van het Parlement 
hetzelfde verzoek te formuleren;  
205. ingenomen met de voorstellen die de Commissie met betrekking tot de TEN-T heeft ingediend, 
alsmede met het instrument voor de financiering ervan, dat de naam „Connecting Europe Facility” 
heeft gekregen, onderstreept het feit dat een beter gebruik van de middelen een Europese meerwaarde 
oplevert en steunt het budgettaire engagement van de Commissie, dat met de ambitie van het nieuwe 
voorstel overeenkomt; steunt de ontwikkeling van innoverende financieringsbronnen om de Europese 
vervoersinfrastructuurprojecten, die noodzakelijkerwijs lang duren en veel kosten, op tijd te voltooien;NL L 286/60 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
206. is ingenomen met het initiatief inzake projectobligaties en verzoekt de Commissie te controleren hoe 
efficiënt dit nieuwe instrument is en wat de multiplicatoreffecten ervan zijn; is ingenomen met het 
voorstel om in het kader van de Connecting Europe Facility 10 000 000 000 EUR uit het Cohesie ­
fonds te bestemmen voor infrastructuur in verband met vervoer, om zowel de efficiëntie als de 
toegevoegde waarde van het structuur- en het cohesiebeleid te verbeteren; vraagt dat de systemen 
voor het beheer en de controle van het gebruik van de kredieten van het Cohesiefonds worden 
verbeterd, om een correcte en effectieve benutting van deze middelen te garanderen;  
207. betreurt het feit dat het bestedingspercentage van de betalingskredieten voor vervoersveiligheid laag is 
(65 %); neemt kennis van het feit dat het bedrag dat in de begroting voor het jaar 2010 staat, hetgene 
is dat de Commissie in haar voorontwerp van begroting had voorgesteld; verzoekt de Commissie 
gedetailleerde uitleg te verstrekken over de onderbesteding van de kredieten in kwestie en over de 
maatregelen die zij in het vooruitzicht stelt om ervoor te zorgen dat dit probleem zich niet meer 
voordoet;  
208. is ingenomen met de stijging van het bestedingspercentage van de betalingskredieten voor vervoers ­
veiligheid en passagiersrechten en voor het Marco Polo II-programma; stelt niettemin vast dat 14 % 
van de kredieten voor dit programma zijn overgeschreven naar andere begrotingslijnen; merkt op dat 
een deel van de begrotingslijn van het Sesar-programma ook is verplaatst en wenst te herhalen dat dit 
programma bijzonder belangrijk is voor de versterking van het Europese industriebeleid;  
209. is tevreden met het bestedingspercentage van de betalingskredieten voor het Egnos- en het Galileo- 
programma, waarvoor de in 2009 geboekte vooruitgang is behouden; onderstreept de belangrijkheid 
van investeringen in deze sector, die een secundair effect hebben op alle beleidsterreinen van de Unie, 
met name de sectoren logistiek, duurzaam vervoer en vervoersveiligheid; is tevreden met de geslaagde 
lancering van de eerste twee operationele Galileo-satellieten op 21 oktober 2011, die een fundamen ­
tele stap is in de richting van het welslagen van beide programma’s; vraagt dat wordt gezorgd voor 
behoorlijke financiering, ontwikkeling, ingebruikname en haalbaarheid van de innoverende toepassin ­
gen en diensten die door deze programma’s worden ondersteund op het gebied van vervoer, om het 
potentieel van deze programma’s zo goed mogelijk te benutten;  
210. neemt kennis van het speciaal verslag „Waren de uit het EFRO gecofinancierde toerismeprojecten 
doeltreffend?”, waarin wordt vastgesteld dat toerisme de belangrijkste branche van de dienstensector in 
de Unie is; is tevreden met de conclusie van de Rekenkamer dat de meeste projecten meerdere 
resultaten hadden, ofwel door banen te creëren of te behouden, ofwel door toeristische capaciteit 
of activiteit te creëren; verzoekt de Commissie de aanbevelingen van de Rekenkamer inzake het beheer 
en de controle van het EFRO-geld voor toeristische projecten te volgen en de bepalingen van het 
Verdrag van Lissabon te gebruiken om een meerjarenprogramma voor toerisme voor te stellen; with 
appropriately funded budget lines;  
211. spreekt er zijn tevredenheid over uit dat de Rekenkamer heeft geoordeeld dat de jaarrekeningen van 
het Uitvoerend Agentschap van het trans-Europees vervoersnet wettig en regelmatig zijn wat de 
belangrijkste aspecten ervan betreft; is bezorgd door het bedrag van de overgedragen vastleggings ­
kredieten (14,5 %); verzoekt de Commissie gedetailleerde uitleg over de overgedragen vastleggingen te 
verstrekken;  
212. wenst dat aan de begroting van elk jaar een verslag wordt gehecht over de begrotingsoverschotten van 
de voorgaande jaren, waarin wordt aangegeven waarom deze middelen niet zijn gebruikt, alsmede hoe 
en wanneer ze gebruikt zullen worden;  
Standpunten vanuit oogpunt van burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken  
213. betreurt de verlaging van het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten op de begroting voor de 
ruimte van vrijheid, veiligheid en recht (94,8 % in 2010 in vergelijking met 97,7 % in 2009), alsook 
de geringe achteruitgang van het uitvoeringspercentage van de betalingen (88,7 % in 2010 in ver ­
gelijking met 89,6 % in 2009);  
214. verheugt zich over de aanzienlijke vooruitgang met betrekking tot de vermindering van de annule ­
ringen van betalingskredieten (van 8,5 % in 2009 tot 2,8 % in 2010); betreurt de toename van het 
niveau van de overdrachten (van 1,9 % in 2009 naar 8,5 % in 2010), met name als gevolg van 
overdrachten in het Buitengrenzenfonds, het Europees Terugkeerfonds en SIS II; spoort de Commissie 
aan het niveau van overdrachten van betalingen in de begroting voor de ruimte van vrijheid, veiligheid 
en rechtvaardigheid te verlagen;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/61
215. is ingenomen met de hoge uitvoeringspercentages van drie van de vier fondsen voor „solidariteit en 
beheer van de migratiestromen”; neemt kennis van de verklaring van de Commissie voor het lagere 
uitvoeringspercentage van het Buitengrenzenfonds, namelijk dat de jaarprogramma’s van de vijf landen 
die in 2010 voor de eerste keer deelnamen aan dit fonds niet werden aangenomen in 2010;  
Standpunten vanuit oogpunt van cultuur- en onderwijsbeleid  
216. is ingenomen met de inspanningen om de procedures verder te vereenvoudigen en de programma’s op 
het gebied van onderwijs en cultuur toegankelijker te maken, en wijst erop dat het Uitvoerend 
Agentschap voor onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) in 2010 voor de meeste acties 
en programma’s over elektronische formulieren beschikte, met name voor het programma „Een leven 
lang leren”, het programma „Cultuur” en het programma „Europa voor de burger”; is verheugd over 
het verdere gebruik van vaste bedragen en subsidiebesluiten; benadrukt het belang van een goed 
evenwicht tussen flexibele procedures en noodzakelijke controles;  
217. betreurt dat de primaire controles voor het programma „Een leven lang leren” niet volledig door de 
nationale agentschappen zijn uitgevoerd, hetgeen ertoe heeft geleid dat de voor dit programma 
beschikbare middelen onvoldoende zijn benut, wegens incoherente rapportagegegevens en het niet 
tijdig verrichten van het minimumaantal controles; dringt er bij de Commissie op aan zich te blijven 
inspannen om ervoor te zorgen dat alle nationale agentschappen hun verantwoordelijkheid nemen;  
218. stelt met tevredenheid vast dat de Commissie haar controlesystemen heeft verbeterd en dat er op het 
beleidsterrein „cultuur en onderwijs”, als onderdeel van de beleidsgroep „onderzoek en ander intern 
beleid” geen sprake was van materiële fouten;  
219. is verheugd over de aanzienlijke verbetering op het gebied van betalingsachterstanden en stelt met 
tevredenheid vast dat het EACEA 94 % van zijn betalingen binnen de termijnen heeft verricht; wijst er 
nogmaals op dat iedere betalingsachterstand de rechten van de begunstigden, met name die van kleine 
en middelgrote ondernemingen, rechtstreeks aantast en derhalve het succes van de programma’s 
ondergraaft; herinnert er evenwel aan dat het grootste gedeelte van een subsidie zo snel mogelijk 
moet worden betaald en in ieder geval gedurende de gesubsidieerde periode, om de afhankelijkheid 
van organisaties van banken die leningen goedkeuren niet groter te maken, aangezien het EACEA 
rente niet als „subsidiabel” beschouwt;  
220. wijst erop dat de Commissie een aanbesteding voor een pan-Europees tv-netwerk heeft uitgeschreven, 
waarvoor in de begroting 2009 en 2010 middelen waren opgenomen; is dan ook zeer verontrust over 
het feit dat de Commissie in 2010 zonder de instemming van het Parlement en de Raad heeft besloten 
het project te annuleren en het geld voor andere doeleinden te gebruiken; dringt erop aan dat alle 
contracten en aanbevelingen met betrekking tot het tv-netwerk en de beoordelingen van het selectie ­
comité openbaar worden gemaakt;  
Standpunten vanuit oogpunt van milieu-, volksgezondheids- en voedselveiligheidsbeleid  
221. beschouwt de algemene uitvoeringspercentages van de begrotingslijnen voor milieu, volksgezondheid 
en voedselveiligheid als bevredigend; herinnert er in dit verband aan dat in de begroting van de Unie 
slechts 0,76 % is uitgetrokken voor de beleidsterreinen waarvoor de Commissie milieubeheer, volks ­
gezondheid en voedselveiligheid bevoegd is;  
Milieu en klimaatmaatregelen  
222. onderstreept dat het algemene uitvoeringspercentage op het gebied van milieu en klimaatmaatregelen 
99,26 % bedraagt; merkt daarnaast op dat 84,1 % van de betalingskredieten is uitgevoerd;  
223. is tevreden dat 99,4 % van de operationele begroting voor Life + is uitgevoerd; merkt op dat in 2010 
een bedrag van 240 000 000 EUR is gebruikt voor de subsidiëring van projecten, 9 300 000 EUR 
voor de ondersteuning van de operationele activiteiten van ngo’s, 42 500 000 EUR voor maatregelen 
ter ondersteuning van de taken van de Commissie in verband met ontwikkeling van en toezicht op 
het beleid en de wetgeving, en 14 500 000 EUR voor administratieve ondersteuning;NL L 286/62 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012
224. onderstreept de verschillen tussen de indicatieve en de uiteindelijke verdeling over de lidstaten van de 
Life+-fondsen, alsook de verschillen in het aantal voorstellen dat de lidstaten indienen; spoort de 
Commissie aan om haar jaarlijkse opleidingen voor de nationale overheden voort te zetten, en om 
in iedere lidstaat studiedagen te organiseren met algemene informatie over wat Life + beoogt en over 
hoe een voorstel moet worden voorbereid;  
225. erkent dat er geen rechtsgrondslag bestaat om het EU-actieprogramma ter bestrijding van klimaatver ­
andering ten uitvoer te leggen; is tevreden dat het volledige bedrag van 15 000 000 EUR is over ­
geschreven naar de financiële faciliteit van het initiatief voor de financiering van hernieuwbare energie, 
aangezien hiermee passende financieringsinstrumenten kunnen worden ontwikkeld, wat een krachtige 
impuls kan geven aan energie-efficiënte projecten en projecten voor de benutting van hernieuwbare 
energiebronnen;  
226. neemt kennis van de opmerkingen van de Rekenkamer met betrekking tot de audits achteraf die de 
Commissie sinds 2006 uitvoert op basis van risicocriteria; is tevreden dat DG ENV heeft besloten om 
in 2011 gebruik te maken van een nieuwe steekproefmethode, teneinde ook te kunnen beschikken 
over op willekeurige steekproeven gebaseerde resultaten, die representatiever zijn voor het project in 
zijn geheel;  
227. is verheugd over het actieplan van DG CLIMA ter verbetering van de nationale beveiligingsmaat ­
regelen, hetgeen noodzakelijk was nadat een grove fout was vastgesteld in de nationale registers van 
het emissiehandelssysteem van de EU;  
228. merkt op dat in het kader van de begroting van 2010 zeven proefprojecten en één voorbereidende 
actie zijn uitgevoerd;  
229. benadrukt dat het uitvoeringspercentage van de bijdragen aan internationale activiteiten op milieu ­
gebied, die dienen ter dekking van verplichte en vrijwillige bijdragen aan internationale conventies, 
protocollen en overeenkomsten, afhankelijk is van wisselkoersschommelingen omdat de meeste bij ­
dragen in US-dollar worden betaald;  
Volksgezondheid en voedselveiligheid  
230. is tevreden dat het uitvoeringspercentage van de vastleggingskredieten op het gebied van volksgezond ­
heid 99,7 % bedraagt (exclusief de kredieten voor de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, het 
Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding en het Europees Geneesmiddelenbureau); merkt 
op dat het uitvoeringspercentage van de vastleggingskredieten op het gebied van voedselveiligheid, 
diergezondheid, dierenwelzijn en gezondheid van planten 95,3 % bedraagt;  
231. onderstreept het belang van het programma voor de volksgezondheid; is derhalve ingenomen met het 
bevredigende uitvoeringspercentage van bijna 100 % van de vastleggingskredieten; is op de hoogte van 
het lagere uitvoeringspercentage van de betalingskredieten (95,1 %) doordat sommige begunstigden 
hun verzoek laattijdig indienden en doordat een aantal contractuele overeenkomsten verlengd zijn;  
232. benadrukt dat het belangrijk blijft om de burger bewust te maken van de schadelijke gevolgen van 
tabaksgebruik; beschouwt het feit dat het in 2010 beschikbare krediet volledig is uitgevoerd als een 
illustratie van het succes van de HELP-campagne;  
233. wijst op de opmerkingen van de Rekenkamer aan het adres van Uitvoerend Agentschap voor ge ­
zondheid en consumenten; roept het agentschap op zijn begrotingsplanning en rapportage-instru ­
menten te herzien om op die manier het aantal overdrachten sterk terug te dringen, aangezien het 
jaarperiodiciteitsbeginsel van de begroting van de Unie moet worden nageleefd; heeft ook kennis 
genomen van het jaarverslag 2010 van de Commissie inzake interne audits, en spoort het agentschap 
aan om zich samen met zijn partner-DG toe te leggen op de hierin aangestipte zorgpunten, zoals IT- 
beheer en systeemarchitectuur;  
234. neemt er kennis van dat het uitvoeringspercentage van begrotingshoofdstuk 17 04 — voedselveilig ­
heid, diergezondheid, dierenwelzijn en gezondheid van planten — 95,3 % bedraagt; ziet in dat een 
volledige uitvoering onmogelijk was omdat er weinig dierziekten zijn uitgebroken, en het dus tegen de 
verwachtingen in niet nodig is geweest om de noodfondsen op te gebruiken of noodvaccins aan te 
kopen;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/63
235. merkt in verband met de uitroeiingsmaatregelen op dat de uiteindelijke kostenclaims die de lidstaten 
indienen vaak veel lager liggen dan de oorspronkelijke raming; merkt daarbij op dat hoge foutenper ­
centages betekenen dat er meer audits moeten worden georganiseerd en dat de uitvoering van de 
betalingen op dit gebied vertraging oploopt;  
236. betreurt dat er minder betalingskredieten zijn uitgevoerd voor maatregelen ten aanzien van de ge ­
zondheid van planten omdat de lidstaten de vereiste documenten te laat indienden of omdat de 
dossiers onvolledig waren; verzoekt de lidstaten de procedures op dit gebied te verbeteren;  
Vanuit het oogpunt van het buitenlands beleid  
237. merkt op dat de meeste niet-kwantificeerbare fouten die zijn vastgesteld door de Rekenkamer fouten 
in aanbestedingsprocedures en de verlenging van contracten betreffen; geeft opnieuw, zoals ook bij 
vorige kwijtingsprocedures, uiting aan zijn bezorgdheid over de aanzienlijke gevoeligheid van deze 
twee sectoren voor fraude en wanbeheer;  
238. neemt kennis van het feit dat de toezichts- en controlesystemen voor het beleid inzake extern 
optreden, ontwikkeling en uitbreiding slechts als ten dele doeltreffend worden beschouwd, en verzoekt 
de Commissie en de EDEO alle nodige maatregelen te treffen om de regelmatigheid van betalingen te 
verbeteren;  
239. herinnert eraan dat de belangrijkste risico’s in verband met begrotingssteun (namelijk het risico dat de 
steun niet doeltreffend is en het risico op fraude en corruptie) niet worden genoemd in het onderzoek 
met de betrouwbaarheidsverklaring; verzoekt de Commissie deze risico’s streng in het oog te houden;  
240. is van mening dat, afgezien van de vereiste inspanningen om de regelmatigheid van betalingen te 
verbeteren, de Commissie bij al haar interventies systematische evaluaties moet uitvoeren bezien door 
het prisma van de kosten-batenverhouding, zoals aanbevolen door de Rekenkamer in zijn speciaal 
verslag (  54 ); dringt erop aan dat het Parlement als een van de takken van de begrotingsautoriteit 
geïnformeerd wordt over de conclusies van dergelijke evaluaties, inclusief de conclusies van de eva ­
luaties over GBVB-activiteiten;  
241. benadrukt echter dat de kosten-batenverhouding op zich niet altijd als afdoende criterium kan worden 
beschouwd om de adequaatheid van een EU-interventie in een derde land te beoordelen; is er in feite 
van overtuigd dat de doeltreffendheid van steun met betrekking tot de doelstellingen van het buiten ­
landbeleid van de Europese Unie systematisch moet worden geëvalueerd en aanvullende criteria moet 
omvatten, zoals de strategische belangen van de Europese Unie, de noodzaak van EU-aanwezigheid ter 
plaatse, of de uitvoering van projecten en activiteiten waarmee de waarden en de fundamentele 
beginselen van de Europese Unie worden bevorderd, die ook moeten worden meegewogen;  
242. sluit zich aan bij de opvattingen van de Rekenkamer dat diverse terreinen van EU-interventie in 
sommige gevallen kunnen worden geoptimaliseerd en dat het effect van de steun kan worden vergroot 
door middel van betere coördinatie met lidstaten waarvan het externe optreden niet moet worden 
gezien als competitief, maar aanvullend; roept daarom op tot grotere inspanningen binnen de Euro ­
pese Unie op het gebied van donorcoördinatie met derde landen en internationale organisaties;  
Vanuit het oogpunt van het ontwikkelingsbeleid  
243. wijst erop dat de uitvoering van de begroting gunstig uitviel voor het regionaal beleid, met 
30 557 000 000 EUR aan uitbetalingen, en dat het grootste deel van de betalingen in 2010 voor ­
namelijk en voor het eerst betrekking had op de uitvoering van de programma’s voor 2007-2013 
(25 550 000 000 EUR aan tussentijdse betalingen, ten opzichte van 9 420 000 000 EUR in 2009);NL L 286/64 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 54 ) Speciaal verslag van de Europese Rekenkamer nr. 1/2011: „Heeft de deconcentratie van het externe-steunbeheer van 
de Commissie van het hoofdkantoor naar de delegaties geleid tot een betere steunverlening?”
244. betreurt het dat het regionaal beleid deel uitmaakte van een foutgevoelige groep van de beleids ­
terreinen van de EU-uitgaven, aangezien in 49 % van de 243 uitbetalingen die waren geauditeerd 
door de Rekenkamer fouten voorkwamen; merkt echter op dat slechts enkele fouten een financiële 
impact zullen hebben, en dat het percentage van 49 % lager is dan in de periode 2000-2006; 
onderstreept dat dit foutenpercentage is afgenomen vergeleken met de foutenpercentages die waren 
geconstateerd in de programmeringsperiode 2000-2006; verzoekt de Commissie en de lidstaten te 
garanderen dat onder gezamenlijk beheer de tendens een consistente daling in het foutenpercentage 
laat zien;  
245. brengt in herinnering dat een fout wordt geconstateerd als een transactie niet is uitgevoerd conform de 
wettelijke en regelgevende bepalingen, wat resulteert in de onregelmatigheid van gedeclareerde (en 
terugbetaalde) uitgaven; merkt tevens op dat een fout niet per definitie duidt op de omstandigheid dat 
er middelen zijn verdwenen, verloren gegaan of verspild, of dat er fraude is gepleegd;  
246. wijst erop dat niet-naleving van de regels voor openbare aanbestedingen en subsidiabiliteit een groot 
deel van het geschatte foutenpercentage vormt (31 % resp. 43 %); wijst in deze context op de aan ­
beveling van de Rekenkamer om terreinen aan te wijzen voor verdere vereenvoudiging; vraagt daarom 
te analyseren of de technische ondersteuning moet worden geïntensiveerd, maar in ieder geval of bij 
het financieel toezicht de volledige operationele capaciteit moet worden gehandhaafd; onderstreept dat 
de Commissie de regels moet vereenvoudigen om te zorgen voor gebruiksvriendelijkere procedures en 
om potentiële begunstigden niet te ontmoedigen deel te nemen aan projecten; verzoekt de lidstaten 
hun nationale bepalingen te vereenvoudigen die maar al te vaak meer administratieve lasten met zich 
brengen dan door de EU-regelgeving wordt voorgeschreven; is daarom van mening dat er verregaande 
inspanningen moeten worden verricht om dit foutenpercentage verder terug te dringen;  
247. betreurt de tekortkomingen in de uitvoering van de financiële instrumentering, dat wil zeggen niet- 
naleving van de vereisten in de regelgeving bij het leveren van een financiële bijdrage uit de ope ­
rationele programma’s aan de fondsen ter uitvoering van deze instrumenten, alsmede onvolledige 
vereisten op het gebied van verslaglegging en verificatie; merkt op dat het potentieel van de financiële 
instrumentering verder moet worden ontwikkeld om de ontwikkeling van hoogwaardige strategische 
projecten, de participatie van particuliere partijen, met name het mkb, en de benutting van kapitaal in 
EU-projecten mogelijk te maken; verzoekt de Commissie de regels van deze instrumentering te ver ­
eenvoudigen, omdat het gebruik momenteel wordt beperkt door de complexiteit ervan; beveelt aan 
een grondigere analyse uit te voeren om het werkelijke effect van deze instrumentering en de richt ­
snoeren op de uitvoering te bepalen; verzoekt de lidstaten hun verslagleggingsverplichtingen na te 
komen;  
248. merkt op dat bij een groot aantal transacties waarin fouten voorkwamen, de instanties in de lidstaten 
over voldoende informatie beschikten om deze fouten vast te stellen en corrigerende maatregelen te 
treffen voorafgaand aan certificering; verzoekt de Commissie meer steun uit te trekken voor de 
beheersautoriteiten (MA’s), door middel van gerichte workshops, richtsnoeren, verspreiding van op ­
timale werkmethoden en scholing van ambtenaren die voor het beheer verantwoordelijk zijn, aange ­
zien de meeste fouten worden gemaakt bij de controle op het eerste niveau; merkt op dat er 
voortdurend toezicht moet worden gehouden op de daadwerkelijke overdracht van de op de MA’s 
gerichte opleidingsmaatregelen om te controleren of die kennis daadwerkelijk wordt overgedragen, 
met bijzondere aandacht voor wat er gebeurt op het plaatselijk niveau; roept op tot de instelling van 
corrigerende mechanismen, inclusief het opleggen van sancties in duidelijke gevallen van nalatigheid;  
249. is verheugd over de uitleg van de Commissie waarin voor het eerst wordt gemeld dat het merendeel 
van de fouten is geconcentreerd in slechts drie lidstaten en alleen in een aantal operationele pro ­
gramma’s.  
Vanuit oogpunt van vrouwenrechten- en gendergelijkheidsbeleid  
250. herinnert de Rekenkamer en de Commissie eraan dat uit hoofde van artikel 8 VWEU de bevordering 
van de gelijkheid van mannen en vrouwen een grondbeginsel is bij elk optreden van de Europese 
Unie; verzoekt de Rekenkamer daarom de uitvoering van de begroting waar passend te beoordelen 
vanuit genderperspectief;  
251. betreurt dat het jaarverslag geen opmerkingen van de Rekenkamer of antwoorden van de Commissie 
bevat betreffende gendergerelateerde uitgaven;NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/65
252. benadrukt dat het voor de opstelling van een begroting met een genderdimensie van belang is dat bij 
de begrotingscontrole rekening wordt gehouden met het genderperspectief, aangezien op deze manier 
duidelijk wordt wat de effecten zijn van uitgaven voor gendergelijkheid, met name of de uitgaven in 
gelijke mate ten goede komen aan mannen en vrouwen en of de begroting moet worden aangepast 
om beter tegemoet te kunnen komen aan de verschillende behoeften van mannen en vrouwen.  
Vanuit oogpunt van internationale handelspolitiek  
253. vestigt de aandacht op het feit dat het waarborgen van doeltreffende bescherming van de financiële 
belangen van de Unie ook betrekking heeft op macrofinanciële bijstand; acht het noodzakelijk dat de 
Commissie instaat voor passende controles en dat de Rekenkamer instaat voor passende audits met 
betrekking tot dit instrument;  
254. benadrukt dat de middelen van de Unie als gevolg van de „aid for trade”-strategie doeltreffend en 
overeenkomstig de geldende regels en bepalingen moeten worden gebruikt om te zorgen voor een 
betere integratie van begunstigden in het op regels gebaseerde wereldhandelssysteem en om de 
uitroeiing van armoede te bevorderen;  
255. benadrukt dat de handelscentra van de Unie in China, Thailand en India moeten worden gesteund; is 
evenwel van mening dat voldoende controles moeten worden ingebouwd om de goede en doeltref ­
fende werking van deze centra te waarborgen.  
Vanuit het oogpunt van het visserijbeleid  
256. neemt kennis van de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en de 
Rekenkamer — Jaarrekening van de Europese Unie — Begrotingsjaar 2010 (  55 ) en van het Jaarverslag 
van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2010 (  56 ); onder ­
streept het feit dat deze twee verslagen weinig opmerkingen bevatten op het gebied van maritieme 
kwesties en visserij;  
257. bedankt DG MARE voor de aanvullende documenten die zijn toegezonden en beschouwt de algemene 
uitvoeringspercentages van de begrotingslijnen op het gebied van maritieme kwesties en visserij voor 
2010 als bevredigend;  
258. wijst op het algemene uitvoeringspercentage van de begroting van 97,20 % voor de vastleggings ­
kredieten en op het algemene percentage van 79,23 % voor de betalingskredieten; stelt evenwel een 
erg zwakke uitvoering vast voor hoofdstuk 11.02, visserijmarkten, en neemt kennis van de specifieke 
uitleg van de Commissie wat de uitvoering van de visserijprogramma’s ten gunste van de ultraperifere 
gebieden betreft;  
259. neemt met tevredenheid kennis van de intentie van DG MARE om de uitvoering te verbeteren wat 
betreft de kredieten die ter beschikking staan voor door de lidstaten medegefinancierde acties en 
moedigt de bevoegde Commissiediensten aan voort te gaan op de ingeslagen weg;  
260. merkt op dat DG MARE inspanningen heeft geleverd op het gebied van interne controle en verzoekt 
de Commissie om alle projecten en dossiers zo efficiënt en zo snel mogelijk te blijven beheren;  
261. stelt vast dat DG MARE een voorbehoud blijft formuleren bij de beheers- en controlesystemen voor de 
operationele programma’s van het FIOV (Financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij) in 
Duitsland — verpakkingsbedrijf; neemt kennis van het feit dat het gaat om een oud en ingewikkeld 
programma dat gestart is in 2001 en verzoekt de Commissie het dossier in kwestie snel te sluiten, en 
de belangen van de Unie daarbij in het oog te houden;  
262. is tevreden met het feit dat DG MARE de efficiëntie heeft verbeterd van de controles op het gebied van 
internationale overeenkomsten en met het feit dat is afgesproken een scheiding aan te brengen tussen 
de betalingen die uitsluitend te maken hebben met het commerciële aspect (104 017 795 EUR of 
72 % van het totaal) en de betalingen in het kader van de steun aan de sector (40 211 849 EUR of 
28 % van het totaal);NL L 286/66 Publicatieblad van de Europese Unie 17.10.2012  
( 55 ) PB C 332 van 14.11.2011, blz. 1.  
( 56 ) PB C 326 van 10.11.2011, blz. 3.
263. benadrukt het feit dat de door de Unie gefinancierde acties voor sectorondersteuning in het kader van 
de internationale overeenkomsten op efficiënte wijze moeten worden gevolgd, via matrixtabellen die 
zo gedetailleerd mogelijk worden opgesteld, alsmede het feit dat de ontwikkeling van het aandeel van 
de sectorondersteuning moet worden aangemoedigd; is ervan overtuigd dat het commerciële onderdeel 
van de overeenkomsten op lange termijn afhankelijk moet worden gesteld van een efficiënte, vol ­
doende gevolgde en substantiële sectorondersteuning;  
264. wil graag nauwer bij het visserijbeleid betrokken worden, wegens zijn rol op het gebied van wetgeving 
en begroting, met name wat internationale visserijovereenkomsten en de diverse vergaderingen in 
verband hiermee betreft (bijvoorbeeld gezamenlijke commissies of bilaterale onderhandelingen met 
derde landen);  
265. vraagt de Rekenkamer om opstelling van speciale verslagen over de prioritaire domeinen van het 
gemeenschappelijk visserijbeleid, als gevolg van de diverse wetgevingsvoorstellen en mededelingen in 
het pakket betreffende de hervorming van dit beleid, inclusief de externe dimensie ervan.NL 17.10.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 286/67