Nr. C 80/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 3. 88 
Het Comité stemt in met dit voorstel, dat een „technische" aanpassing inhoudt van het bedrag van 
de belastingvrijstelling voor kleine zendingen zonder commercieel karakter, ten einde dit bedrag 
waardevast te maken. 
Het Comité zou echter de voorkeur hebben gegeven aan een eerder door de Commissie voorgesteld 
systeem, waarmee het eenparig had ingestemd (*), doch dat helaas door de Raad werd verworpen, 
waarbij dit bedrag jaarlijks automatisch zou worden aangepast. 
0) PB nr. C 103 van 16. 4. 1984. 
Gedaan te Brussel, 27 januari 1988. 
De voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT 
Advies over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het stelsel van eigen 
middelen van de Gemeenschappen (J) 
(88/C 80/07) 
De Raad heeft op 15 september 1987 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A van 
het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het stelsel 
van eigen middelen van de Gemeenschappen. 
De Afdeling voor economische, financiële en monetaire vraagstukken, die met de voorbereiding 
van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 12 januari 1988 
goedgekeurd. Rapporteur was de heer Pardon. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 252e Zitting (vergadering van 27 januari 1988) 
het volgende advies uitgebracht, dat met meerderheid van stemmen (twee stemmen tegen) is 
goedgekeurd: 
1. Inleiding 2. Algemene opmerkingen 
1.1. In zijn initiatiefadvies van 19 november 1987 over 
de „Financiering van de Gemeenschap" heeft het Econo­
misch en Sociaal Comité zich al uitgesproken over bepaalde 
aspecten van de Mededeling van de Commissie aan de Raad 
getiteld „Voor het succes van de Europese Akte: een nieuwe 
grens voor Europa". 
Onderhavig voorstel voor een besluit heeft betrekking op 
de eigen middelen en is niets meer dan de juridische 
vertaling van een deel van de in voornoemde mededeling 
opgenomen voorstellen. 
Bovengenoemd advies bevat de belangrijkste standpunten 
van het Comité t. a. v. de door de Commissie voorgestelde 
wegen om de Gemeenschap uit haar financiële moeilijk­
heden te helpen. Onderhavig advies is dan ook een 
aanvulling op het eerste advies en moet tegen de 
achtergrond daarvan worden gelezen. Het feit dat de 
Europese Raad van Kopenhagen op een mislukking is 
uitgelopen, verandert niets aan de strekking van dit advies. 
(!) PB nr. C 241 van 8. 9. 1987, blz. 3. 2.1. De momenteel in de wereld waar te nemen onrust 
aan het monetaire en het beursfront heeft ook consequen­
ties voor de sociaal-economische crisis waarmee wij al 
ettelijke jaren worden geconfronteerd. Daarom moet de 
Gemeenschap des te dringender over de middelen kunnen 
beschikken om haar beleid ten uitvoer te leggen; de Lid-
Staten moeten haar die middelen geven zonder hierop te 
beknibbelen. Dikwijls moet een politiek compromis 
worden gezocht, maar in het onderhavige geval moet 
worden voorkomen dat de begrotingsproblemen als gevolg 
daarvan op min of meer korte termijn weer de kop 
opsteken. 
De Gemeenschap heeft aan de andere kant ook een 
verantwoordelijkheid tegenover de burger, die uiteindelijk 
de gelden fourneert die zij nodig heeft om haar taak tot een 
goed einde te brengen. Het is dus zaak dat de Gemeenschap 
over voldoende middelen de beschikking krijgt, maar ook 
dat de wijze van financiering zo billijk mogelijk is en dat 
daarbij terdege met de draagkracht van iedere Lid-Staat 
rekening wordt gehouden. 
28. 3. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 80/15 
Gemeenschap, in 1992 over 45 % méér middelen beschik­
ken dan het geval zou zijn indien het huidige stelsel 
onveranderd blijft. 
Deze stijging is berekend over een periode van verscheidene 
jaren, tegen constante prijzen en met een ingebouwde 
veiligheidsmarge ten einde met de ontwikkeling van inflatie 
en wisselkoersen rekening te houden. 
Hoewel voorspellingen altijd een graad van onzekerheid 
bezitten en het groeitempo moeilijk te bepalen is, kan dit 
probleem tot op zekere hoogte worden opgevangen door 
ieder jaar over te gaan tot bijstelling van de prognoses voor 
de volgende vijf jaar. 
2.3. Het maximum van 1,4 % van het bruto nationaal 
produkt is zeer aannemelijk en er valt veel voor te zeggen. 
Wel moet er dan een werkelijke begrotingsdiscipline komen 
die ook in acht wordt genomen. 
2.4. Dit plafond zal ook na 1992 van kracht blijven, 
tenzij het besluit wordt gewijzigd. De Commissie zal 
namelijk verslag uitbrengen over de ontwikkeling van de 
eigen middelen tot 1992, het jaar waarin de binnenmarkt 
een feit moet zijn. Het is nu nog te vroeg om hierover meer 
te zeggen. 
2.5. Het streven naar billijkheid en solidariteit is 
kenmerkend voor het nieuwe stelsel; de minder begun­
stigde Lid-Staten moeten worden geholpen door hun 
bijdrage te verminderen èn door hen via de struc­
tuurfondsen in de vruchten van het EG-beleid te laten 
meedelen. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Artikel 2, lid 1, sub b) 
Overheveling van de op EGKS-produkten geheven douane­
rechten naar de begroting van de Gemeenschap — wat op 
ongeveer 150 min Ecu per jaar neerkomt — is een 
volkomen aanvaardbaar voorstel; eventuele specifieke 
behoeften in EGKS-verband kunnen dan uit deze begroting 
worden gedekt. 
3.2. Artikel 2, lid 1, sub c) en lid 2 
Er zal een tarief van 1 % op de BTW-grondslag worden 
geheven, maar de Raad kan dit percentage, zowel naar 
Gedaan te Brussel, 27 januari 1988. boven als naar beneden, bijstellen. Een eventuele verhoging 
van dit percentage mag er uiteraard niet toe leiden dat de in 
artikel 3, lid 1 genoemde plafonds worden overschreden. 
Voorwaarde hiervoor is echter dat het besluit daartoe met 
algemene stemmen wordt genomen en dat het Europees 
Parlement hierover geraadpleegd wordt. Het Comité wenst 
tevens te worden geraadpleegd indien de Raad van deze 
mogelijkheid gebruik zou willen maken. 
Dank zij deze flexibiliteit kan zo nodig met een eventuele 
divergente ontwikkeling in de nationale volkshuishoudin­
gen en/of met een inadequate samenstelling van de eigen 
middelen, b. v. wanneer de opbrengsten van de heffing op 
de aanvullende grondslag onvoldoende zouden zijn, 
rekening worden gehouden. 
Deze flexibiliteit mag er echter in geen geval toe leiden dat 
het nieuwe stelsel, met het bruto nationaal produkt als 
beste maatstaf voor de relatieve welvaart van de Lid-Staten, 
wordt vervalst. 
3.3. Artikel 5 
Overboeking naar het volgende begrotingsjaar van een 
eventueel overschot of tekort aan eigen middelen t. o. v. de 
totale werkelijke uitgaven was bij de vorige regeling ook al 
mogelijk. Deze mogelijkheid wordt volkomen terecht 
voorgesteld, te meer daar het verschil waarschijnlijk gering 
zal zijn. In beginsel is de begroting immers in evenwicht, 
zodat een eventueel verschil slechts het gevolg kan zijn van 
bepaalde veranderingen tijdens het begrotingsjaar. 
4. Conclusie 
Het Comité betreurt het ten zeerste dat de Lid-Staten er 
tijdens de Europese Raad van Kopenhagen niet in zijn 
geslaagd, hun meningsverschillen bij te leggen. Doordat de 
bereidheid er niet was om deze hindernis te nemen, zou de 
toch al moeilijke situatie nog wel eens ernstiger kunnen 
worden. Het Comité wijst er met klem op dat tijdens de in 
februari 1988 te Brussel te houden buitengewone Europese 
Raad beslist een oplossing moet worden gevonden waarbij 
in ruime mate van de voorstellen van de Commissie wordt 
uitgegaan. 
De voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT