GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 1/98 door de Raad vastgesteld op 20 november 1997 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. . . . ./98 van de Raad over de denominaties en technische specificaties van voor circulatie bestemde euromuntstukken (98/C 23/01)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 105 A, lid 2,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Europees Monetair Instituut (2),

Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),

(1) Overwegende dat tijdens de vergadering van de Europese Raad te Madrid op 15 en 16 december 1995 het scenario voor de overgang op de gemeenschappelijke munteenheid is vastgesteld en dat daarin bepaald is dat uiterlijk op 1 januari 2002 euromuntstukken worden ingevoerd; dat de juiste datum voor de uitgifte van euromuntstukken zal worden vastgesteld wanneer de Raad zijn verordening over de invoering van de euro aanneemt onmiddellijk nadat de lidstaten het besluit tot invoering van de euro als enige munt zo vroeg mogelijk in 1998 hebben genomen;

(2) Overwegende dat in artikel 105 A, lid 2, van het Verdrag bepaald is dat de lidstaten munten kunnen uitgeven, onder voorbehoud van goedkeuring van de ECB met betrekking tot de omvang van de uitgifte en dat de Raad, volgens de procedure van artikel 189 C en na raadpleging van de ECB, maatregelen kan nemen om de nominale waarden en technische specificaties van alle voor circulatie bestemde munten te harmoniseren voorzover dit nodig is voor een goede circulatie van munten binnen de Gemeenschap;

(3) Overwegende dat het Europees Monetair Instituut te kennen heeft gegeven dat de coupures van eurobankbiljetten uiteen zullen lopen van 5 euro tot 500 euro; dat de denominaties van bankbiljetten en muntstukken het mogelijk moeten maken betalingen van bedragen die in euro en in cent luiden, gemakkelijk te verrichten;

(4) Overwegende dat de directeuren van de munten van de Gemeenschap van de Raad de opdracht hebben gekregen een afgerond voorstel voor één Europees muntstelsel te bestuderen en uit te werken; dat zij in november 1996 een rapport hebben ingediend en vervolgens in februari 1997 een gewijzigd rapport hebben gedaan, waarin de denominaties en technische specificaties (diameter, dikte, gewicht, kleur, legering en randafwerking) van de nieuwe euromuntstukken worden aangegeven;

(5) Overwegende dat het nieuwe Europese muntstelsel het vertrouwen van het publiek moet winnen en technologische vernieuwingen mee moet brengen, zodat het als veilig, betrouwbaar en efficiënt wordt beschouwd;

(6) Overwegende dat de acceptatie van het nieuwe stelsel door het publiek een van de hoofddoelstellingen is van het muntstelsel van de Gemeenschap; dat het vertrouwen van het publiek in het nieuwe stelsel afhangt van de fysieke kenmerken van de euromuntstukken, die gebruikersvriendelijk zouden moeten zijn;

(7) Overwegende dat met consumentenorganisaties, de Europese blindenvereniging en vertegenwoordigers van de verkoopautomatenindustrie overleg is gevoerd om rekening te houden met de specifieke eisen van belangrijke categorieën gebruikers van muntstukken; dat, voor een soepele overgang op de euro en ter bevordering van de acceptatie van de nieuwe muntstukken door de gebruikers, de muntstukken door hun visuele en tactiele kenmerken gemakkelijk van elkaar te onderscheiden moeten zijn;

(8) Overwegende dat de herkenbaarheid van de nieuwe euromuntstukken wordt verbeterd en de gewenning daaraan wordt vergemakkelijkt, wanneer er een samenhang bestaat tussen de grootte van de diameter en de nominale waarde van de muntstukken;

(9) Overwegende dat, vanwege de hoge nominale waarde van de muntstukken van 1 en 2 euro, voor deze munten extra beveiligingskenmerken nodig zijn om fraude te bemoeilijken; dat het gebruik van een techniek waarbij de muntstukken in drie lagen worden vervaardigd en het combineren van twee verschillende kleuren in het muntstuk geacht worden de meest effectieve beveiliging te zijn die thans beschikbaar is;

(10) Overwegende dat de munten, wanneer zij een Europese en een nationale zijde krijgen, de idee van Europese monetaire unie tussen de lidstaten duidelijk zullen weergeven en beter door de bevolking geaccepteerd zullen worden;

(11) Overwegende dat het Europees Parlement en de Raad op 30 juni 1994 Richtlijn 94/27/EG (4) hebben vastgesteld om het gebruik van nikkel in bepaalde producten te beperken, aangezien geconstateerd was dat nikkel onder bepaalde omstandigheden allergieën kan veroorzaken; dat muntstukken niet onder die richtlijn vallen; dat bepaalde lidstaten desalniettemin om redenen van volksgezondheid voor hun huidige muntstukken reeds gebruikmaken van een legering zonder nikkel, die bekendstaat als "Nordic Gold"; dat het wenselijk lijkt bij de overgang naar een nieuw muntstelsel het nikkelgehalte van muntstukken te verminderen;

(12) Overwegende dat het derhalve dienstig is in beginsel het voorstel van de voornoemde directeuren van de munten te volgen en het alleen aan te passen waar zulks nodig is om met name rekening te houden met de specifieke eisen van belangrijke groepen gebruikers van munten en de noodzaak het nikkelgehalte van muntstukken te verlagen;

(13) Overwegende dat van alle voorgeschreven technische specificaties voor euromuntstukken alleen de waarde voor de dikte van indicatieve aard is, aangezien de feitelijke dikte van een muntstuk afhankelijk is van een voorgeschreven diameter en gewicht,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De eerste serie euromuntstukken bestaat uit acht denominaties, die uiteenlopen van 1 cent tot 2 euro en die de navolgende technische specificaties hebben:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1999.

Gedaan te . . .

Voor de Raad

De Voorzitter

(1) PB C 208 van 9.7.1997, blz. 5.

(2) Advies uitgebracht op 25 juni 1997 (PB C 205 van 5.7.1997, blz. 18).

(3) Advies van het Europees Parlement van 6 november 1997 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 20 november 1997 en besluit van het Europees Parlement van . . .

(4) PB L 188 van 22.7.1994, blz. 1.

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

1. De Commissie heeft bovengenoemd verordeningsvoorstel, dat is gebaseerd op artikel 105 A, lid 2, van het EG-Verdrag, op 4 juni 1997 bij de Raad ingediend.

2. Het Europees Parlement heeft op 6 november 1997 in eerste lezing advies uitgebracht.

Op 17 november 1997 heeft de Commissie een gewijzigd voorstel ingediend, zulks overeenkomstig artikel 189 A, lid 2, van het Verdrag. In dit gewijzigd voorstel is rekening gehouden met het advies van het Europees Parlement en de daarin voorgestelde wijzigingen.

3. Op 20 november 1997 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt overeenkomstig artikel 189 C van het Verdrag vastgesteld.

II. DOELSTELLING

In het bovengenoemde voorstel voor een verordening wordt een goede circulatie van de euromuntstukken binnen de Gemeenschap beoogd. Er worden acht denominaties ingevoerd (1, 2, 5, 10, 20 en 50 cent, 1 en 2 euro) en de verschillende muntstukken moeten gemakkelijker herkenbaar zijn door verschillen in vorm, gewicht, kleur en dikte. Extra beveiligingskenmerken voor muntstukken van 1 en 2 euro zijn bedoeld om fraude te bemoeilijken.

Als reactie op de bezorgdheid voor de volksgezondheid is het gebruik van nikkel aanzienlijk verminderd ten opzichte van de huidige situatie in de meeste lidstaten.

III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad behelst verscheidene wijzigingen die het Europees Parlement in zijn advies in overweging heeft gegeven en die ook in het gewijzigde Commissievoorstel waren overgenomen:

- In overweging 4 van het gemeenschappelijk standpunt wordt duidelijk gemaakt dat de directeuren van de Munten van de Gemeenschap een technisch verslag terzake hebben uitgewerkt maar dat het formele voorstel van de Commissie komt overeenkomstig de procedures van het Verdrag (amendement nr. 1).

- In overweging 5 van het gemeenschappelijk standpunt wordt erop gewezen dat het vertrouwen van het publiek voor het euromuntstelsel moet worden gewonnen en dat technologische vernieuwingen mogelijk moeten zijn (amendement nr. 2).

- In overweging 6 van het gemeenschappelijk standpunt wordt gewezen op de noodzaak de acceptatie door het publiek te versterken door de euromuntstukken gebruikersvriendelijke fysieke kenmerken te geven (amendement nr. 3).

- In overweging 8 wordt gewezen op het belang van een samenhang tussen de diameter en de nominale waarde van de muntstukken (eerste deel van amendement nr. 8).

- In overweging 10 wordt erop gewezen dat, wanneer de munten een Europese en een nationale zijde krijgen, dit adequaat werkt qua symboliek en acceptatie door het publiek (amendement nr. 21).

Daarentegen heeft de Raad niet aanvaard om andere door het Europees Parlement voorgestelde wijzigingen in zijn gemeenschappelijk standpunt over te nemen:

- De suggestie het aantal munten tot zes te beperken werd niet aanvaard aangezien dit naar het algemene gevoelen het contant betalen ingewikkelder zou maken (amendementen nrs. 7, 15 en 18).

- De suggestie nikkel volledig uit te sluiten van het oppervlak van alle muntstukken is niet gevolgd aangezien dat niet noodzakelijk is om redenen van volksgezondheid, meer bepaald in het licht van het advies van het Raadgevend Wetenschappelijk Comité voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen van 4 september 1997; in dit advies wordt geconcludeerd dat het gezondheidsrisico van de nikkelafgifte van munten zeer laag is en dat het niet waarschijnlijk is dat nikkel dat vrijkomt van de nieuwe euromuntstukken een groter risico voor verbruikers of beroepsgroepen zou meebrengen dan momenteel het geval is. In feite zal slechts 8 % van alle euromuntstukken nikkel bevatten en de euromuntstukken zullen aldus veel gebruikersvriendelijker zijn dan momenteel het geval is in de lidstaten, waar ongeveer 75 % van alle muntstukken nikkel bevat. Nikkel wordt gebruikt in de muntstukken van 1 en 2 euro als onderdeel van de beveiligingskenmerken tegen fraude. Bij de huidige technologie is in dit verband geen bruikbaar alternatief materiaal beschikbaar (amendementen nrs. 10, 12, 13 en 14).

- De suggestie roestvrij staal te gebruiken voor het 50-centstuk en de muntstukken van 1 en 2 euro werd niet aanvaard vanwege de hogere productiekosten in verband met het gebruik van roestvrij staal en omdat men vond dat deze muntstukken dan een te grote gelijkenis zouden vertonen met de muntstukken die een hogere waarde hebben (amendementen nrs. 7, 12, 13 en 14).

- De suggestie een gouden munt uit te geven met een nominale waarde van 100 euro is niet aanvaard vanwege de waarschijnlijke discrepantie tussen de marktwaarde en de nominale waarde en het daaraan verbonden risico van speculatief hamsteren en ook omdat door het Europees Monetair Instituut de uitgifte van een bankbiljet van 100 euro wordt gepland (amendement nr. 11).

- Voor de herkenbaarheid van muntstukken werd een variatie in vorm, gewicht, kleur en dikte gebruikersvriendelijker geacht dan het benadrukken van de diameter zoals het Parlement voorstelt (amendementen nrs. 8 (gedeeltelijk), 12, 13, 14, 16, 17 en 19).

- De Raad achtte het niet juist in de artikelen van de verordening te verwijzen naar de Europese en de nationale zijde van de euromuntstukken omdat het in deze verordening niet om de grafische aspecten gaat (amendement nr. 28). Een verwijzing daarnaar in de overwegingen, zoals het Parlement voorstelt, is echter wel aanvaard (overweging 10).

IV. CONCLUSIE

De Raad is van oordeel dat:

- het gemeenschappelijk standpunt de nodige elementen bevat om een soepele circulatie van de euromuntstukken in de Gemeenschap mogelijk te maken;

- in het gemeenschappelijk standpunt rekening is gehouden met het advies van het Europees Parlement, waarvan diverse wijzigingsvoorstellen zijn overgenomen, in het bijzonder die welke betrekking hebben op de acceptatie door het publiek.