Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende verbeterde samenwerking tussen openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA's) /* COM/2013/0430 final - 2013/0202 (COD) */





TOELICHTING 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL Dit voorstel, een stimuleringsmaatregel overeenkomstig artikel 149 VWEU, heeft tot doel de samenwerking te versterken tussen de openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA’s) van de lidstaten. ODA’s zijn verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van actief arbeidsmarktbeleid en het verlenen van diensten voor arbeidsvoorziening in het openbaar belang. Ze vormen onderdeel van relevante ministeries, openbare organen of (non-profit)organisaties die onder het publiekrecht vallen. De door ODA’s verleende diensten aan werknemers en werkgevers omvatten informatie over de arbeidsmarkt, ondersteuning bij het zoeken naar een baan, adviesverlening, begeleiding bij opleiding, plaatsing en ondersteuning van beroeps- en geografische mobiliteit. ODA’s geven ook vaak uitvoering aan werkloosheids- en andere socialezekerheidssystemen. De doelmatigheid van ODA’s is een essentiële factor voor succesvol werkgelegenheidsbeleid. Het versterken van de samenwerking tussen ODA’s in de EU is erkend als cruciaal onderdeel voor het behalen van de werkgelegenheidsdoelstellingen van de Europa 2020-strategie[1]. De Commissie heeft regelmatig gepleit voor modernisering van de dienstverlening door ODA’s, voor partnerschappen tussen ODA’s en andere diensten voor arbeidsvoorziening en voor het transformeren van ODA's tot „overgangsbeheersagentschappen” die een nieuwe combinatie van „actief” en „passief” werkgelegenheidsbeleid leveren[2]. De Raad heeft recentelijk opgeroepen tot partnerschappen tussen openbare en private diensten voor arbeidsvoorziening, werkgevers, sociale partners en jongerenvertegenwoordigers bij het leveren van regelingen voor een jongerengarantie[3]. ODA’s worden ook direct aangesproken in de huidige Europese richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten, de „werkgelegenheidsrichtsnoeren”[4]. Afnemende overheidsbegrotingen en de noodzaak van verhoogde kostenefficiëntie bij ODA’s hebben er in verschillende lidstaten toe geleid dat hervormingen zijn doorgevoerd in de ODA’s in de vorm van fusies met verstrekkers van werkloosheidsuitkeringen, uitbesteding van diensten aan private leveranciers, het onder regionaal of gemeentelijk beheer brengen van werkgelegenheidsdiensten en het verbeteren van de dienstverlening via ICT- en zelfservicehulpmiddelen. Tegelijkertijd veranderen de uitgaven van ODA’s (uitgezonderd werkloosheidsuitkeringen) voortdurend: uit een regelmatig onderzoek onder ODA’s[5] bleek dat de uitgaven tussen 2007 en 2010 toenamen, terwijl de uitgaven in 2011 voornamelijk afnamen. Uit de meest recente begrotingsverwachtingen blijkt dat de meeste ODA's hogere uitgaven verwachten in 2013 dan vorig jaar. Als gevolg van de nationale diversiteit in termen van bedrijfsmodellen voor ODA’s, instrumenten, arbeidsmarktomstandigheden en juridisch kader, hebben ODA’s verschillende effectiviteitsniveaus bij het leveren van arbeidsmarktprogramma’s. Hoewel lidstaten verantwoordelijk blijven voor het organiseren, bemensen en exploiteren van ODA’s, wordt met dit voorstel een Europees netwerk van openbare diensten voor arbeidsvoorziening opgericht dat een platform biedt voor het vergelijken van prestaties op Europees niveau, het identificeren van goede praktijken en het stimuleren van wederzijds leren ter versterking van de capaciteit en effectiviteit van diensten. Uit ervaring is gebleken dat lidstaten zelf niet voldoende aandacht besteden aan wederzijds leren en benchmarkingactiviteiten. Samenwerking tussen ODA’s op EU-niveau gaat terug tot 1997, toen de Commissie een informele adviesgroep van ODA’s oprichtte voor het stimuleren van samenwerking, uitwisseling en wederzijds leren tussen de organisaties die lid zijn[6] en voor het ontvangen van specialistisch commentaar op beleidsinitiatieven op het gebied van werkgelegenheid. Ondanks de vooruitgang die in de loop der jaren is geboekt, laat het huidige samenwerkingsmodel aanzienlijke beperkingen zien. Deelname van nationale ODA’s aan deze activiteiten blijft op vrijwillige basis en dit hindert de mogelijkheden voor vroege identificatie van mindere prestaties door ODA’s en mogelijke structurele problemen op de arbeidsmarkt die hier het gevolg van zijn. Tevens ontbreekt er een rapportagemechanisme, wat inhoudt dat beleidsmakers op nationaal en EU-niveau niet systematisch worden geïnformeerd over de resultaten van bestaande praktijken op het gebied van benchmarking en wederzijds leren. Inspanningen om ODA’s vergelijkbaarder te maken door ze te clusteren op basis van het bedrijfsmodel zijn tot nog toe niet succesvol geweest. De koppelingen tussen activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds leren zijn zwak en onsamenhangend en de wetenschappelijke onderbouwing van de activiteiten voor het bestaande programma voor wederzijds leren is niet wetenschappelijk solide. Deelname aan wederzijds leren is beperkt tot een kleine groep ODA’s en de effecten zijn daarom niet breed genoeg verspreid. ODA’s moeten hun organisatiemodellen, bedrijfsstrategieën en -processen aanpassen aan snelle veranderingen als zij „leerorganisaties” moeten worden en moeten bijdragen aan de werkzaamheden van het Comité voor de werkgelegenheid. In het recente document „Paper inzake de strategie van de ODA’s voor 2020”[7], heeft het ODA-netwerk vijf sleutelgebieden geïdentificeerd voor het bereiken van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie: i) aansluiting zoeken bij de vraagzijde, ii) aannemen van een sturende rol bij samenwerking/partnerschappen, iii) ontwikkelen van op vaardigheden gerichte activiteiten, iv) voeren van een activeringsbeleid met duurzame resultaten, en v) verbeteren van loopbanen. Met dit voorstel wordt gestreefd naar de uitbreiding, versterking en consolidatie van lopende initiatieven die aan alle ODA's ten goede komen. Het voorstel voor verbeterde samenwerking tussen ODA’s vormt een gecoördineerde actie om ODA's te moderniseren en hen in staat te stellen succesvol gezamenlijk op te trekken gelet op de huidige economische crisis. Een Europees netwerk van ODA’s dat is gebaseerd op een solide juridische grondslag is in staat om de integraal gecoördineerde activiteiten onder ODA's te verhogen en het netwerk de legitimiteit te bieden om te op te treden. Een geformaliseerde structuur is de voorwaarde voor de verhoging van het potentieel van het netwerk om bij te dragen aan de ontwikkeling van innovatieve, wetenschappelijk onderbouwde beleidsimplementatiemaatregelen in overeenstemming met de doelstellingen van Europa 2020. Ook kan het de uitvoering van arbeidsmarktprojecten faciliteren die worden gefinancierd door het Europees Sociaal Fonds (ESF). Het voorgestelde initiatief kan bijdragen aan verbeterde kostenefficiëntie. Het ODA-netwerk dat krachtens dit besluit wordt opgericht, voert initiatieven uit in de zin van stimuleringsmaatregelen die zijn ontworpen voor het verbeteren van de samenwerking tussen lidstaten op het gebied van werkgelegenheid. Deze vormen een aanvulling op de samenwerking van ODA’s binnen EURES op basis van de artikelen 45 en 46 van het Verdrag. 2. RESULTATEN VAN RAADPLEGINGEN VAN DE BETROKKEN PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELINGEN In overeenstemming met de grotere nadruk die wordt gelegd op beleidsontwikkeling met wetenschappelijke onderbouwing, is dit voorstel gebaseerd op een aantal evaluatieonderzoeken en raadplegingen van belanghebbenden. Van bijzonder belang waren: onderzoeken naar de bedrijfsmodellen van ODA’s[8], naar de meetsystemen van de prestaties van ODA’s en geografische arbeidsmobiliteit[9], naar de rol van ODA’s in verband met „flexizekerheid”[10], naar de rol van ODA’s bij het anticiperen op de vaardigheidsbehoeften van de beroepsbevolking en het toerusten van mensen voor nieuwe banen[11]. Er is rekening gehouden met de uitkomsten van het programma voor wederzijds leren van ODA’s[12] en de resultaten van de vragenlijst aan ODA’s betreffende de reactie op de crisis van 2009-2013[13], evenals de resultaten van het huidige benchmarkingproject voor ODA’s[14], dat mede is gefinancierd door de Commissie. De toekomst van het benchmarkinginitiatief voor ODA’s is in 2012 en 2013 meerdere keren besproken met de huidige adviesgroep van ODA’s. Een raadpleging van de groep over de belangrijkste elementen van het voorstel heeft plaatsgevonden in mei 2013; de leden waren uitgenodigd om hun opmerkingen in te dienen over mogelijke doelstellingen, initiatieven en beleidsopties voor dit voorstel. In januari 2013 heeft de groep de discussienota „Towards an integrated European Public Employment Services bench-learning initiative” uitgebracht. Op de informele bijeenkomst van ministers van werkgelegenheid en sociale zaken („informele EPSCO”) en het Comité voor de werkgelegenheid (EMCO) is deze ODA-nota besproken. De informele EPSCO erkende dat meer en gerichtere samenwerking tussen ODA’s zou leiden tot een verbeterde uitwisseling van beste praktijken en vroeg om een gedetailleerd voorstel voor een initiatief op het gebied van „benchlearning”[15] . De voornoemde raadplegingen en onderzoeken bevestigen dat er algemene overeenstemming bestaat onder belanghebbenden over de noodzaak van verbeterde samenwerking tussen ODA’s. Alle ODA’s zouden actieve spelers moeten worden binnen het netwerk. Tevens bestond er brede steun voor uitbreiding van de omvang van het benchmarkingmechanisme en voor een betere koppeling tussen de activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds leren. ODA’s zijn ook op tijdige en transparante wijze betrokken bij de aanloop naar de aankondiging van dit besluit in het werkprogramma van de Commissie (CWP) voor 2013-2014 en de meer diepgaande voorbereidingen van de hierbij gepresenteerde tekst. Hun meningen zijn verzameld in zowel schriftelijke vorm als door middel van open raadplegingsbijeenkomsten en zijn in overweging genomen bij de belangrijkste aspecten die direct op hen betrekking hebben, d.w.z.: initiatieven/activiteiten van het netwerk, bestuursstructuur van het netwerk, de rol van de Commissie, samenwerking met andere aanbieders van werkgelegenheidsdiensten en samenwerking met de Raad, in het bijzonder het Comité voor werkgelegenheid (EMCO). Gelet op het feit dat het voorstel voornamelijk indirecte effecten zal hebben en dat de belangrijkste technische elementen van het initiatief voor benchmarking en wederzijds leren worden vastgelegd in een gedelegeerde handeling, werd een effectbeoordeling niet proportioneel geacht. Evenmin zijn er gevolgen voor de begroting te verwachten. 3. JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL Het recht om te handelen vloeit voort uit artikel 149 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, waarin staat dat „[h]et Europees Parlement en de Raad […] stimuleringsmaatregelen [kunnen] aannemen die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en hun werkgelegenheidsbeleid te ondersteunen door middel van initiatieven ter ontwikkeling van de uitwisseling van informatie en optimale praktijken, verstrekking van vergelijkende analyses en advies, alsmede bevordering van innoverende benaderingswijzen en evaluatie van ervaringen, in het bijzonder door gebruik te maken van proefprojecten. […]”. Actie van de Unie is tevens gerechtvaardigd op de grond dat het wetsvoorstel betreffende verbeterde samenwerking tussen ODA's bijdraagt aan de doelstellingen van het Verdrag, namelijk het stimuleren van volledige werkgelegenheid (art. 3 VEU). Het gehele voorstel betreffende verbeterde samenwerking tussen ODA’s is een stimuleringsmaatregel in de zin van artikel 149. Gelet op de aard van de voorgestelde stimuleringsmaatregel is het gekozen wettelijke instrument, een besluit van het Europees Parlement en de Raad, het meest geschikt. Verbeterde samenwerking door ODA’s te stimuleren om samen te werken aan specifieke initiatieven voldoet aan het subsidiariteitsbeginsel voor zover het beoogt lidstaten ondersteuning te bieden bij het moderniseren van hun openbare diensten voor arbeidsvoorziening in het kader van de huidige economische crisis en met het oog op het behalen van de Europa 2020-doelstelling betreffende werkgelegenheid. In zijn algemeenheid biedt het optreden door de Unie op het gebied van de coördinatie van ODA’s een toegevoegde waarde in vergelijking met lidstaten die alleen handelen. Openbare diensten voor arbeidsvoorziening hebben een mandaat om nationale belangen en prioriteiten na te streven; ze handelen meestal niet in een EU-breed kader. De activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds leren op EU-niveau voegen waarde toe aan soortgelijke activiteiten op kleinere schaal van mogelijk slechts enkele nationale ODA’s die zich vrijwillig inzetten om EU-brede samenwerking vorm te geven. Het voorstel voldoet aan het proportionaliteitsbeginsel, aangezien het wordt voorgesteld in de vorm van een stimuleringsmaatregel voor openbare diensten voor arbeidsvoorziening en de duur beperkt is tot de periode van de Europa 2020-strategie, zoals overeengekomen door de Raad. 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Het voorstel van de Commissie voor een meerjarig financieel kader omvat een voorstel van 958,19 miljoen euro voor een programma van de Europese Unie voor sociale verandering en innovatie (PSCI) voor de periode 2014-2020. De financiering van de verbeterde samenwerking tussen ODA’s is afkomstig uit het gedeelte PSCI/PROGRESS/Werkgelegenheid. Er wordt een indicatief jaarlijks bedrag voorzien van 4 miljoen euro voor de hiervoor beschreven stimuleringsmaatregel. Ongeveer 3 miljoen euro wordt voorzien voor de activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds leren; er kunnen meerdere oproepen tot inschrijvingen worden gepubliceerd. Er wordt waarschijnlijk maximaal 1 miljoen euro gebruikt voor netwerkbijeenkomsten en wetenschappelijke studies naar ODA-kwesties. Het voorstel is begrotingsneutraal en vereist geen aanvullende personeelsmiddelen. De werknemers bij de Commissie, 2½ FTE, die momenteel bij DG EMPL werken aan ODA-kwesties, worden het ODA-netwerksecretariaat. 5. GEDELEGEERDE HANDELINGEN Het voorstel bevat een bepaling waarin de Commissie de bevoegdheid wordt verleend om gedelegeerde handelingen aan te nemen. Dit heeft met name betrekking op een gedelegeerde handeling voor het opzetten van een algemeen kader voor de tenuitvoerlegging van initiatieven op het gebied van benchmarking en wederzijds leren. De keuze voor het gebruik van gedelegeerde handelingen als juridisch instrument is gerechtvaardigd, aangezien dit de basishandeling aanvult met meer gedetailleerde niet-essentiële elementen, in dit geval het algemeen kader voor de uitvoering van initiatieven op het gebied van benchmarking en wederzijds leren. Het algemeen kader omvat de technische elementen van de benchmarkingsystemen, zoals de methodologie, de kwantitatieve en kwalitatieve basisindicatoren voor het beoordelen van de resultaten, uitkomsten, effecten en kosten van de verschillende ODA-bedrijfsmodellen, -processen, -prestaties en -hulpmiddelen, evenals andere criteria voor het vaststellen van beste praktijken. Het kader stelt de maandelijkse en/of jaarlijkse eisen vast voor de levering van gegevens door ODA’s, de leerinstrumenten van het geïntegreerde programma voor wederzijds leren, zoals workshops, collegiaal toezicht, technische bijstand, studiebezoeken en de voorwaarden voor deelname aan de activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds leren. Gepland is dat het verzamelen en analyseren van de gegevens van de benchmarkingactiviteiten worden uitbesteed. De ODA’s worden bij dit proces betrokken om de eigendom van de benchmarkingresultaten te verzekeren. Afhankelijk van instemming door de ODA’s, wordt verwacht dat belangrijke delen van de huidige vrijwillige ODA-projecten op het gebied van benchmarking kunnen worden gebruikt. Er zijn tijdsseries beschikbaar voor verschillende indicatoren die de overgang van werkzoekenden naar werk meten, zoals de overgang van werkloosheid naar werk, de overgang naar werk voordat werkloosheid te lang duurt , overgang van opleidingsmaatregelen naar werk. De toegang tot vacatures en de koppeling aan geschikte kandidaten evenals de tevredenheid van werkzoekenden en werkgevers over de verleende diensten worden ook gemeten met behulp van verschillende indicatoren. Aanvullende indicatoren en contextvariabelen moeten worden gedefinieerd om de onderlinge afhankelijkheid tussen bedrijfsmodellen en -processen te beoordelen aan de hand van de resultaten. In het algemeen kader worden de meeste aspecten van de activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds leren vastgesteld. Technische details die in de loop der tijd kunnen wijzigen, worden opgenomen in het jaarlijkse werkprogramma van het ODA-netwerk. 2013/0202 (COD) Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende verbeterde samenwerking tussen openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA's) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 149, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[16], Gezien het advies van het Comité van de Regio’s[17], Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) Op 17 juni 2010 keurde de Europese Raad[18] het voorstel van de Commissie betreffende een Europa 2020-strategie voor banen en slimme, duurzame en inclusieve groei[19] goed. De Europese Raad was voorstander van volledige aanwending van de geschikte EU-instrumenten en het EU-beleid voor de ondersteuning van het bereiken van de gemeenschappelijke doelstellingen en nodigde de lidstaten uit tot het intensiveren van de gecoördineerde acties. De openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA’s) spelen een centrale rol bij het behalen van de Europa 2020-doelstelling van een arbeidsparticipatie van 75 % voor vrouwen en mannen in de leeftijd van 20 tot 64 in 2020. (2) Artikel 45 van het Verdrag verzekert het vrij verkeer van werknemers binnen de Unie, terwijl artikel 46 de maatregelen bevat voor het bereiken van dit vrije verkeer, in het bijzonder door het verzekeren van nauwe samenwerking tussen ODA’s. Het ODA-netwerk dat krachtens dit besluit wordt opgericht, beslaat echter naast algemene aspecten van geografische mobiliteit een breed scala aan doelstellingen en initiatieven in de vorm van stimuleringsmaatregelen die zijn ontworpen om de samenwerking tussen lidstaten op het gebied van werkgelegenheid te verbeteren. Artikel 149 van het Verdrag vormt derhalve de geschikte juridische grondslag voor dit besluit. (3) In overeenstemming met artikel 148, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft de Raad op 21 oktober 2010 richtsnoeren aangenomen voor het werkgelegenheidsbeleid. Deze geïntegreerde richtsnoeren bieden de lidstaten een leidraad bij het vaststellen van hun nationale hervormingsprogramma’s en het ten uitvoer leggen van hervormingen. De werkgelegenheidsrichtsnoeren vormen de basis voor landspecifieke aanbevelingen die de Raad richt tot de lidstaten overeenkomstig artikel 148, lid 4, van het VWEU. De afgelopen jaren bevatten deze specifieke aanbevelingen betreffende de werking en de capaciteit van ODA’s en de effectiviteit van het arbeidsmarktbeleid in de lidstaten. (4) Voor deze aanbevelingen zou het gunstig zijn als zij nader zouden worden ondersteund door een verbeterde, op wetenschappelijk bewijs gestoelde, terugkoppeling over de geslaagde tenuitvoerlegging van beleid en de samenwerking tussen de ODA’s van de lidstaten. Hiervoor moet het ODA-netwerk dat krachtens dit besluit wordt opgericht concrete initiatieven uitvoeren, zoals gemeenschappelijke, op wetenschappelijk bewijs gestoelde benchmarkingsystemen, overeenkomstige activiteiten voor wederzijds leren, wederzijdse bijstand tussen leden van het netwerk en de tenuitvoerlegging van strategische acties voor de modernisering van ODA’s. De specifieke kennis van het netwerk en zijn afzonderlijke leden moet ook worden gebruikt om, op verzoek van de Raad Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken (EPSCO) en het Comité voor de werkgelegenheid (EMCO), bewijs te leveren voor de ontwikkeling van werkgelegenheidsbeleid. (5) De informele bijeenkomst van EPSCO-ministers erkende dat meer en gerichtere samenwerking tussen ODA’s zou leiden tot een verbeterde uitwisseling van beste praktijken en vroeg om een gedetailleerd voorstel voor een initiatief op het gebied van „benchlearning”[20] . (6) Het ODA-netwerk dat krachtens dit besluit wordt opgericht, moet nauw samenwerken met EMCO op basis van artikel 150 VWEU en aan de werkzaamheden van het Comité bijdragen als verstrekker van feitelijk bewijs en verslagen over de tenuitvoerlegging van beleid. Bijdragen van het ODA-netwerk aan de Raad worden aangeboden via EMCO. In het bijzonder de gecombineerde kennis van het ODA-netwerk over leveringsaspecten van het werkgelegenheidsbeleid en de vergelijkende analyse van ODA’s kan beleidsmakers op zowel nationaal als Unie-niveau van nut zijn bij de beoordeling en het ontwerp van werkgelegenheidsbeleid. (7) Het ODA-netwerk moet bijdragen aan de tenuitvoerlegging van beleidsinitiatieven op het gebied van werkgelegenheid, zoals de Aanbeveling van de Raad tot invoering van een jongerengarantie[21]. Het netwerk kan tevens initiatieven ondersteunen die zijn gericht op het vergemakkelijken van de overgang van onderwijs en opleiding naar werk, waaronder verbeterde transparantie van vaardigheden en kwalificaties. (8) Het ODA-netwerk moet de samenwerking tussen zijn leden versterken, gezamenlijke initiatieven ontwikkelen die zijn gericht op de uitwisseling van informatie en beste praktijken op alle gebieden waarop de ODA’s zich richten, vergelijkende analyse en advies, evenals de bevordering van innovatieve benaderingen bij het verlenen van werkgelegenheidsdiensten. Met de oprichting van dit netwerk is een inclusieve, op wetenschappelijk bewijs gestoelde en prestatiegerichte vergelijking mogelijk van alle ODA’s, waardoor identificatie van beste praktijken mogelijk wordt gemaakt. Met deze resultaten moeten de leden van het netwerk in staat zijn om het ontwerp en de verlening van werkgelegenheidsdiensten binnen hun specifieke verantwoordelijkheden vorm te geven. De initiatieven die door het netwerk worden uitgevoerd, moeten de effectiviteit van ODA’s verbeteren en een efficiëntere besteding van overheidsgelden mogelijk maken. (9) Om een algemeen kader te kunnen invoeren voor de tenuitvoerlegging van de initiatieven op het gebied van benchmarking en wederzijds leren, moet de bevoegdheid om handelingen aan te nemen in overeenstemming met artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie worden gedelegeerd aan de Commissie voor de vaststelling van de technische aspecten van de benchmarkingsystemen en de activiteiten op het gebied van wederzijds leren. Dit omvat tevens de methodologie, de kwantitatieve en kwalitatieve basisindicatoren voor de beoordeling van ODA-prestaties, de leerinstrumenten van het geïntegreerde programma voor wederzijds leren en de voorwaarden voor deelname aan deze initiatieven. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau, in het bijzonder van ODA-deskundigen. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. (10) Als gevolg van de verscheidenheid aan ODA-modellen, -taken en vormen van dienstverlening, is het aan elke lidstaat om uit het hogere kader („senior management”) van zijn openbare diensten voor arbeidsvoorziening één lid te benoemen voor het bestuur van het ODA-netwerk. Indien van toepassing, moet het lid in het bestuur de andere openbare diensten voor arbeidsvoorziening uit de lidstaat vertegenwoordigen. De benoemde leden moeten het vermogen hebben om beslissingen te nemen namens de organisaties door wie ze zijn afgevaardigd. Om de betrokkenheid van alle ODA’s bij de werkzaamheden van het netwerk te waarborgen, moeten de activiteiten openstaan voor alle deelnameniveaus. (11) Het ODA-netwerk moet voortbouwen op de ervaring van een bestaande informele adviesgroep van de EU/EER die de Commissie al sinds 1997 steunt en deze groep vervangen. De standpunten van deze groep zijn meegenomen bij de opstelling van dit besluit. (12) De belangrijkste actiegebieden die door deze informele deskundigengroep zijn vastgesteld in haar document „Paper inzake de strategie van de ODA’s voor 2020”[22] moeten dienen als leidraad voor het in de praktijk brengen van het beoogde concept voor modernisering en versterking van de ODA’s. (13) Het ODA-netwerk moet wederzijdse bijstand verlenen ten gunste van zijn leden en helpen elkaar te ondersteunen bij de modernisering van organisatiestructuren en dienstverlening door het verbeteren van de samenwerking, in het bijzonder door de overdracht van kennis, studiebezoeken en personeelsuitwisseling. (14) Het ODA-netwerk en zijn initiatieven moeten worden gefinancierd uit het onderdeel PROGRESS/Werkgelegenheid van het programma voor sociale verandering en innovatie, binnen de door de begrotingsautoriteit vastgestelde toewijzingen. (15) Voor projecten die door het netwerk worden ontwikkeld of geïdentificeerd bij de activiteiten op het gebied van wederzijds leren en die vervolgens ten uitvoer worden gelegd bij afzonderlijke ODA’s, hebben de lidstaten toegang tot financiering uit het Europees Sociaal Fonds (ESF), het Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en Horizon 2020. (16) De Commissie neemt de benodigde administratieve stappen voor het oprichten van het netwerk. HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: Artikel 1 Oprichting Er wordt een EU-breed netwerk van openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA’s), hierna te noemen „het netwerk”, opgericht voor de periode van 1 januari 2014 tot 31 december 2020. Het netwerk voert de in artikel 3 gedefinieerde initiatieven uit. Het netwerk bestaat uit: a) de door de lidstaten voorgedragen openbare diensten voor arbeidsvoorziening, en b) de Commissie. Lidstaten met autonome regionale openbare diensten voor arbeidsvoorziening zorgen ervoor dat deze adequaat vertegenwoordigd zijn in de specifieke initiatieven van het netwerk. Artikel 2 Doelstellingen Via dit netwerk draagt de hierin voorziene stimuleringsmaatregel bij aan: a) de tenuitvoerlegging van de Europa 2020-strategie voor banen en slimme, duurzame en inclusieve groei en de hoofddoelen daarvan, in het bijzonder de doelen betreffende werkgelegenheid; b) de betere werking van de arbeidsmarkten in de EU; c) de betere integratie van arbeidsmarkten; d) verhoogde geografische en beroepsmobiliteit; e) bestrijding van sociale uitsluiting en integratie van personen die zijn uitgesloten van de arbeidsmarkt. Artikel 3 Initiatieven van het netwerk 1. Het netwerk ontplooit met name de volgende activiteiten: a) Ontwikkelen en ten uitvoer leggen van Europa-brede, op wetenschappelijk bewijs gestoelde benchmarkingsystemen tussen openbare diensten voor arbeidsvoorziening op basis van het gebruik van kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren voor de beoordeling van de prestaties van ODA’s en voor het verzamelen van informatie met het oog op de ontwikkeling van een geschikt mechanisme voor wederzijds leren. Tevens neemt het netwerk actief deel aan de tenuitvoerlegging van deze activiteiten door gegevens, kennis en praktijken te delen. b) Verlenen van wederzijdse bijstand, hetzij in de vorm van „peer-to-peer”- of groepsactiviteiten door middel van samenwerking en de uitwisseling van informatie, ervaring en personeelsleden tussen zijn leden, waaronder ondersteuning bij de tenuitvoerlegging van de ODA-gerelateerde landspecifieke aanbevelingen die door de Raad worden gedaan. c) Aannemen en ten uitvoer leggen van een concept voor de modernisering en versterking van ODA’s op de belangrijkste gebieden. d) Opstellen van verslagen op het gebied van werkgelegenheid op verzoek van de Raad of de Commissie of op eigen initiatief. e) Bijdragen aan de tenuitvoerlegging van beleidsinitiatieven op het gebied van werkgelegenheid. f) Het netwerk neemt een jaarprogramma aan dat de basis vormt voor de uitvoering, waarin de werkmethoden, te leveren producten en diensten en aanvullende details uiteengezet worden met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de benchmarkingsystemen. 2. Het netwerk stelt een verslagleggingsmechanisme vast met betrekking tot de initiatieven voorzien in artikel 3, lid 1, onder a) en b). Overeenkomstig deze bepaling doen de leden van het netwerk jaarlijks verslag aan het netwerk. Artikel 4 Samenwerking Het netwerk werkt samen met belanghebbenden op de arbeidsmarkt, waaronder andere verleners van werkgelegenheidsdiensten, door hen te betrekken bij relevante activiteiten en bijeenkomsten van het netwerk en door de uitwisseling van informatie en gegevens. Artikel 5 Werking van het netwerk 3. Het netwerk wordt geleid door een bestuur waarvoor elke lidstaat uit het hogere kader („senior management”) van zijn openbare diensten voor arbeidsvoorziening één lid en één plaatsvervangend lid benoemd. De Commissie benoemt één lid en één plaatsvervangend lid van het bestuur. Plaatsvervangende leden vervangen de leden indien nodig. 4. Uit de ODA-leden van het bestuur worden een voorzitter en twee vicevoorzitters benoemd. De voorzitter vertegenwoordigt het netwerk. De vicevoorzitters vervangen de voorzitter indien nodig. 5. Het bestuur neemt zijn reglement van orde aan bij unaniem besluit. Dit bevat, onder andere, de regelingen voor het nemen van besluiten door het bestuur, de bepalingen over de benoeming en de ambtstermijn van de voorzitter en de vicevoorzitters van het netwerk. Het bestuur neemt bij meerderheidsbeslissing het jaarlijkse werkprogramma aan, waaronder de instelling van werkgroepen en de taal van de netwerkbijeenkomsten, evenals het te publiceren jaarverslag van het netwerk. 6. Het bestuur wordt bijgestaan door een secretariaat dat ter beschikking wordt gesteld door en gevestigd is binnen de Commissie. Het secretariaat bereidt in samenwerking met de voorzitter en de vicevoorzitters de bijeenkomsten van het bestuur, het jaarlijkse werkprogramma en het jaarverslag voor. Artikel 6 Financiële ondersteuning van deze stimuleringsmaatregel De algemene middelen voor de tenuitvoerlegging van dit besluit worden vastgesteld binnen het kader van het programma voor sociale verandering en innovatie, waarvan de jaarlijkse toewijzingen worden goedgekeurd door de begrotingsautoriteit binnen de grenzen van het financieel kader. Artikel 7 Vaststellen van een algemeen kader De Commissie heeft de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen aan te nemen in overeenstemming met artikel 8 betreffende een algemeen kader voor de uitvoering van initiatieven op het gebied van benchmarking en wederzijds leren, zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 1, inclusief de methodologie, de kwantitatieve en kwalitatieve basisindicatoren voor de beoordeling van de prestaties van de ODA’s, de leerinstrumenten van het geïntegreerde programma voor wederzijds leren en de voorwaarden voor deelname aan deze initiatieven. Artikel 8 Uitoefening van de delegatie 7. De bevoegdheid voor het vaststellen van gedelegeerde handelingen wordt overgedragen aan de Commissie onder de voorwaarden vastgesteld in dit artikel. 8. De in artikel 7 bedoelde bevoegdheidsdelegatie wordt overgedragen aan de Commissie voor een periode van zeven jaar vanaf de datum waarop dit besluit in werking treedt. 9. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 7 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag volgend op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 10. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 11. Een overeenkomstig artikel 7 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 9 Herziening Vier jaar na de inwerkingtreding ervan dient de Commissie een verslag in over de toepassing van dit besluit bij het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s. In het verslag wordt in het bijzonder beoordeeld in welke mate het netwerk heeft bijgedragen aan het behalen van de in artikel 2 genoemde doelstellingen en of het aan zijn taken heeft voldaan. Artikel 10 Adressaten Dit besluit is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter [1] Mededeling van de Commissie, Europa 2020, een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei, COM(2010) 2020 definitief. [2] Mededeling van de Commissie, Een agenda voor nieuwe vaardigheden en banen: een Europese bijdrage aan volledige werkgelegenheid, COM(2010) 682 definitief, Mededeling van de Commissie „Naar een banenrijk herstel”, COM(2012) 173 final. [3] EPSCO-conclusies, 28 februari 2013. [4] Besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten, 2010/707/EU, 21 oktober 2010. [5] PES Crisis Response Questionnaire 2010-2013, Europees Laboratorium voor beroepsmobiliteit. [6] De groep bestaat uit ODA’s afkomstig uit de lidstaten van de EU, Noorwegen, IJsland en Liechtenstein (EER). [7] Openbare diensten voor arbeidsvoorziening: bijdrage aan de EU 2020-strategie, Paper inzake de strategie van de ODA’s voor 2020, 2012. [8] Study on PES Business Models, Europees Laboratorium voor beroepsmobiliteit, 2012. [9] Evaluatie prestatiemeetsystemen publieke adviesbureaus en adviesindicatoren geografische arbeidsmobiliteit, Ecorys 2012. [10] The role of the Public Employment Services related to ‘Flexicurity’ in the European Labour Markets, Deens Technologisch Instituut, 2009. [11] Anticipating skill needs of the labour force and equipping people for new jobs - Which role for Public Employment Services in early identification of skill needs and labour up-skilling? Deens Technologisch Instituut, 2010. [12] „Dialoog tussen overheidsdiensten voor arbeidsbemiddeling” is het ondersteuningsprogramma voor wederzijds leren voor openbare diensten voor arbeidsvoorziening van de Europese Commissie. Meer informatie is beschikbaar op: http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=964&langId=en [13] PES Crisis Response Questionnaire 2010-2013, Europees Laboratorium voor beroepsmobiliteit. [14] Het benchmarkingproject voor ODA’s is een vrijwillig ODA-project, mede gefinancierd door PROGRESS. Meer informatie is beschikbaar op: http://www.pes-benchmarking.eu/english/about.asp?IdPageLv=1. [15] Informele bijeenkomst van EPSCO-ministers, Dublin, 7-8 februari 2013. [16] PB C […] van […], blz. […]. [17] PB C […] van […], blz. […]. [18] Nr.: EUCO 13/10 van 17 juni 2010. [19] Mededeling van de Commissie, Europa 2020, een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei, COM(2010) 2020 van 3 maart 2010. [20] Informele bijeenkomst van EPSCO-ministers, Dublin, 7-8 februari 2013. [21] Aanbeveling van de Raad tot invoering van een jongerengarantie (7123/13). [22] Openbare diensten voor arbeidsvoorziening: bijdrage aan de EU 2020-strategie, Paper inzake de strategie van de ODA’s voor 2020, 2012.