Uitnodiging tot het indienen van opmerkingen over de ontwerp-verordening van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun

(2002/C 88/02)

Belanghebbenden kunnen hun opmerkingen kenbaar maken door deze binnen een maand vanaf de datum van bekendmaking van deze ontwerp-verordening aan het volgende adres te zenden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Eenheid A3

Kamer J 70 5/7

B - 1049 Brussel

Fax (32-2) 296 98 13

E-mail: COMP-EMPLOYMENT-AID@cec.eu.int

Ontwerp voor een Verordening van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op bepaalde soorten van horizontale steunmaatregelen(1), en met name op artikel 1, lid 1, onder a), punt iv), en onder b),

Na bekendmaking van de ontwerp-verordening(2),

Na raadpleging van het Adviescomité inzake overheidssteun,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Verordening (EG) nr. 994/98 is de Commissie de bevoegdheid toegekend in overeenstemming met artikel 87 van het Verdrag vast te stellen dat werkgelegenheidssteun onder bepaalde voorwaarden met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is en niet aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag onderworpen is.

(2) Bij Verordening (EG) nr. 994/98 is de Commissie ook de bevoegdheid toegekend in overeenstemming met artikel 87 van het Verdrag vast te stellen dat steunmaatregelen waarbij de kaart die de Commissie met het oog op de toekenning van regionale steun voor elke lidstaat heeft goedgekeurd, in acht wordt genomen, met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is en niet aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag onderworpen is.

(3) De Commissie heeft de artikelen 87 en 88 van het Verdrag in talrijke beschikkingen toegepast op werkgelegenheidssteun binnen en buiten steungebieden en heeft haar beleid ter zake vastgelegd in de communautaire richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun(3), in de mededeling betreffende de controle op overheidssteun en vermindering van arbeidskosten(4), in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen(5) en in Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen(6). Gezien de grote ervaring van de Commissie met de toepassing van deze bepalingen, is het passend dat de Commissie van de haar bij Verordening (EG) nr. 994/98 toegekende bevoegdheid gebruikmaakt om voor een doeltreffend toezicht te zorgen en de administratie te vereenvoudigen zonder dat de controle door de Commissie daardoor wordt verzwakt.

(4) Deze verordening laat de mogelijkheid voor de lidstaten om werkgelegenheidssteun aan te melden onverlet. Dergelijke aanmeldingen zullen door de Commissie in het bijzonder worden getoetst aan de in deze verordening of in Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie vastgestelde criteria dan wel aan de toepasselijke communautaire richtsnoeren en kaderregelingen, voorzover dergelijke richtsnoeren en kaderregelingen bestaan. Dit is momenteel het geval voor de sector van het zeevervoer. De richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun worden met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening ingetrokken(7). Hetzelfde geldt voor de mededeling betreffende de controle op overheidssteun en vermindering van arbeidskosten(8) en de mededeling betreffende een versnelde procedure voor de behandeling van aanmeldingen van werkgelegenheidssteun(9). Aanmeldingen die in behandeling zijn op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze verordening zullen worden getoetst aan de bepalingen ervan. Werkgelegenheidssteun die vóór de inwerkingtreding van deze verordening zonder de goedkeuring van de Commissie en met veronachtzaming van de verplichting van artikel 88, lid 3, werd verleend, zal worden getoetst aan de bepalingen die van kracht waren op het ogenblik waarop de steun werd verleend.

(5) Het bevorderen van de werkgelegenheid is een van de centrale doelstellingen in de economische en sociale beleidsmaatregelen van de Gemeenschap en van de lidstaten. De Gemeenschap heeft een Europese werkgelegenheidsstrategie ontwikkeld om deze doestelling te bevorderen. Niettemin blijft de werkloosheid een belangrijk probleem in een aantal delen van de Gemeenschap; ook bepaalde groepen werknemers hebben het nog bijzonder moeilijk om tot de arbeidsmarkt toe te treden. Daarom blijven er voor overheden goede redenen om maatregelen toe te passen die ondernemingen moeten stimuleren hun personeelsbestand uit te breiden, met name met werknemers uit deze kwetsbare categorieën.

(6) Algemene maatregelen die de mededinging niet vervalsen of dreigen te vervalsen door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties, zijn geen steunmaatregelen van de staten in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag. Dergelijke maatregelen, waaronder mogelijk een vermindering van de belasting op arbeid en van de sociale kosten, bevordering van investeringen in scholing en opleiding, maatregelen tot verstrekking van voorlichting, advies, algemene bijstand en opleiding aan werklozen en verbeteringen in de arbeidswetgeving vallen derhalve buiten de werkingssfeer van deze verordening. Dit is tevens het geval voor maatregelen waarvan vastgesteld wordt dat zij niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag voldoen en die derhalve overeenkomstig Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun(10) niet aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag onderworpen zijn.

(7) Daarom moeten het doel en de gevolgen van de bij deze verordening vrijgestelde steun erin bestaan de werkgelegenheid, inzonderheid van kwetsbare categorieën werknemers, te bevorderen overeenkomstig de Europese werkgelegenheidsstrategie, mits de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. Werkgelegenheidssteun die individueel aan een onderneming wordt verleend, kan een grote invloed hebben op de mededinging op de betrokken markt, omdat die onderneming wordt begunstigd ten opzichte van andere die dergelijke steun niet hebben ontvangen. Aangezien hij slechts aan één onderneming wordt toegekend, zal dergelijke steun waarschijnlijk slechts een beperkt effect hebben op de werkgelegenheid. Daarom blijft voor individueel verleende steun de aanmeldingsverplichting bestaan en kent deze verordening alleen een vrijstelling toe voor steun die in de vorm van een regeling wordt verleend.

(8) Deze verordening dient in een vrijstelling te voorzien voor elke steunmaatregel die wordt verleend in het kader van een regeling die aan alle relevante voorwaarden van deze verordening voldoet. Om voor een doeltreffend toezicht te zorgen en de administratie te vereenvoudigen zonder dat de controle door de Commissie daardoor wordt verzwakt, dienen steunregelingen uitdrukkelijk naar deze verordening te verwijzen.

(9) Deze verordening dient te gelden onverminderd de bijzondere voorschriften die zijn vastgesteld in de verordeningen van de Raad betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw en aan de koolmijnen.

(10) Deze verordening dient van toepassing te zijn in de vervoersector. Gelet op bepaalde kenmerken van de mededinging in die sector is het evenwel niet gepast steun voor het scheppen van werkgelegenheid vrij te stellen.

(11) De Commissie neemt consequent een minder gunstige houding aan ten aanzien van steun die op bepaalde sectoren gericht is, met name gevoelige sectoren waarin een overcapaciteit bestaat of die in crisis verkeren. Steunregelingen die gericht zijn op specifieke sectoren behoren bijgevolg niet in aanmerking te komen voor de vrijstelling van aanmelding die door deze verordening wordt verleend.

(12) In overeenstemming met de vaste praktijk van de Commissie, en om ervoor te zorgen dat de steun evenredig is en het steunbedrag niet hoger dan noodzakelijk is, dienen de plafonds te worden uitgedrukt als steunintensiteiten in verhouding tot een reeks in aanmerking komende kosten, in plaats van als maximale steunbedragen.

(13) Om te bepalen of steun overeenkomstig deze verordening al dan niet met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is, is het noodzakelijk de steunintensiteit en dus het steunbedrag, uitgedrukt als subsidie-equivalent, in aanmerking te nemen. Bij de berekening van het subsidie-equivalent van steun die in termijnen wordt uitgekeerd, en van steun in de vorm van een zachte lening dienen de marktrentevoeten te worden toegepast die gelden op het ogenblik waarop de steun wordt verleend. Met het oog op een eenvormige, doorzichtige en eenvoudige toepassing van de staatssteunregels dienen voor de toepassing van deze verordening de referentierentevoeten als marktrentevoeten te gelden(11), met dien verstande dat in het geval van een zachte lening daarvoor op de gebruikelijke wijze zekerheid moet worden gesteld en de lening geen abnormale risico's mag meebrengen. De referentierentevoeten dienen op geregelde tijdstippen door de Commissie op grond van objectieve criteria te worden vastgesteld en in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en op internet te worden bekendgemaakt.

(14) Gezien de verschillen tussen ondernemingen van verschillende grootte, dienen voor kleine en middelgrote ondernemingen en voor grote ondernemingen verschillende maximale steunintensiteiten te worden vastgesteld. Om verschillen die tot mededingingsvervalsingen zouden kunnen leiden weg te nemen, om de coördinatie van de verschillende communautaire en nationale initiatieven met betrekking tot kleine en middelgrote ondernemingen te vergemakkelijken en om de administratieve duidelijkheid en de rechtszekerheid te bevorderen, dient in deze verordening de definitie van kleine en middelgrote ondernemingen te worden gebruikt die is neergelegd in Aanbeveling 96/280/EG van de Commissie van 3 april 1996 betreffende de definitie van de kleine en middelgrote ondernemingen(12). Die definitie werd tevens gehanteerd in Verordening (EG) nr. 70/2001.

(15) De maximale steunintensiteiten dienen, met inachtneming van de ervaringen van de Commissie, te worden vastgesteld op een zodanig niveau dat een passend evenwicht wordt bereikt tussen het streven naar zo weinig mogelijk vervalsing van de mededinging in de sector waarvoor de steun bestemd is en het streven naar bevordering van de werkgelegenheid. Met het oog op de samenhang dienen de plafonds te worden geharmoniseerd met die welke zijn vastgesteld in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en in Verordening (EG) nr. 70/2001, volgens welke het bedrag van de steun mag worden berekend op grond van de kosten van de nieuwe investeringsgebonden arbeidsplaatsen.

(16) De kosten van arbeidsplaatsen vormen een onderdeel van de normale exploitatiekosten van elke onderneming. Het is dan ook van het grootste belang dat de steun een gunstige invloed heeft op de werkgelegenheid en niet alleen de ondernemingen in staat stelt kosten te verminderen die zij anders hoe dan ook zouden dragen.

(17) Zonder strenge controle en strikte beperkingen kan werkgelegenheidssteun schadelijke gevolgen hebben die de onmiddellijke gevolgen inzake het scheppen van arbeidsplaatsen tenietdoen. Voorzover werkgelegenheidssteun gegeven wordt om bedrijven tegen de intracommunautaire concurrentie te beschermen, kan het gevolg zijn dat noodzakelijke aanpassingen ter verdediging van de concurrentiekracht van de communautaire industrie uitgesteld worden. Bij gebreke van strenge controle kan dergelijke steun geconcentreerd worden in de meest welvarende regio's, in strijd met het streven naar economische en sociale samenhang. Binnen de interne markt kan steun met het oog op een vermindering van de arbeidskosten aanleiding geven tot concurrentiedistorsies, afwijkende middelenallocaties en mobiele investeringen, alsmede tot verschuiving van de werkloosheid van het ene land naar het andere en verplaatsing van bedrijven.

(18) Steun om arbeidsplaatsen te behouden, die wordt gedefinieerd als steun die aan een onderneming wordt verleend om haar ertoe te brengen geen werknemers te ontslaan, is vergelijkbaar met exploitatiesteun. Behoudens specifieke sectorale voorschriften, zoals die welke gelden in de sector van het zeevervoer, dient dergelijke steun dan ook slechts in welbepaalde omstandigheden en voor een beperkte termijn te worden toegestaan. Dit soort steun zal ook in de toekomst moeten worden aangemeld en dient niet in aanmerking te komen voor de vrijstelling van aanmelding die door deze verordening wordt verleend. De beperkte omstandigheden waarin dit soort steun kan worden toegestaan, zijn onder meer gevallen waarin overeenkomstig artikel 87, lid 2, onder b), van het EG-Verdrag herstel wordt beoogd van de schade die is veroorzaakt door natuurrampen of andere buitengewone gebeurtenissen; onder de voorwaarden die gelden voor exploitatiesteun in het kader van de richtsnoeren betreffende regionale steunmaatregelen, kan steun tot behoud van de werkgelegenheid tevens worden toegestaan in regio's die in aanmerking komen voor de uitzondering van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag betreffende de economische ontwikkeling in streken waarin de levensstandaard abnormaal laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst, met inbegrip van de ultraperifere regio's; een derde omstandigheid is wanneer dergelijke steun wordt verleend in het kader van de redding en herstructurering van een onderneming in moeilijkheden, overeenkomstig de bepalingen van de desbetreffende richtsnoeren.

(19) Een specifieke vorm van steun is steun die aan werkgevers wordt verleend voor de omzetting van tijdelijke arbeidscontracten of arbeidscontracten van bepaalde duur in contracten van onbepaalde duur. Dergelijke maatregelen behoren niet onder de door deze verordening ingestelde vrijstelling van aanmelding te vallen, maar dienen te worden aangemeld, zodat de Commissie kan uitmaken of zij gunstige gevolgen voor de werkgelegenheid hebben. Met name dient te worden voorkomen dat op grond van dergelijke maatregelen zowel bij het scheppen van de arbeidsplaats als bij de omzetting van het contract werkgelegenheidssteun wordt verleend, indien dit meebrengt dat het maximumsteunniveau voor initiële investeringen of voor het scheppen van werkgelegenheid wordt overschreden.

(20) Kleine en middelgrote ondernemingen spelen een doorslaggevende rol bij het scheppen van arbeidsplaatsen. Hun omvang kan evenwel een handicap zijn bij het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen wegens de risico's en de administratieve rompslomp die met het in dienst nemen van nieuw personeel gepaard gaan. Zo ook kan het scheppen van werkgelegenheid bijdragen tot de economische ontwikkeling van minder begunstigde regio's in de Gemeenschap en aldus de economische en sociale samenhang verbeteren. Maar ondernemingen in dergelijke regio's hebben te kampen met de structurele nadelen van hun vestigingsplaats. Het is dan ook passend dat kleine en middelgrote ondernemingen en ondernemingen in steunregio's in aanmerking kunnen komen voor steun voor het scheppen van werkgelegenheid.

(21) Grote ondernemingen in niet-steunregio's ondervinden geen bijzondere moeilijkheden en arbeidskosten vormen een onderdeel van hun normale exploitatiekosten. Daarom, en om het stimulerend effect van steun voor het scheppen van arbeidsplaatsen in het MKB en in regio's die in aanmerking komen voor de uitzonderingsbepalingen van artikel 87, lid 3, onder a) en c), van het EG-Verdrag te maximaliseren, behoren grote ondernemingen in regio's die niet in aanmerking komen voor die afwijkingen, niet in aanmerking te komen voor steun voor het scheppen van werkgelegenheid.

(22) Sommige categorieën werknemers ondervinden bijzondere moeilijkheden om werk te vinden, omdat de werkgevers hen als minder productief beschouwen. Hun vermeende lagere productiviteit kan ofwel het gevolg zijn van het ontbreken van recente werkervaring (bijvoorbeeld jongeren, langdurig werklozen), ofwel van een permanente handicap. Werkgelegenheidssteun die ertoe strekt ondernemingen aan te moedigen dergelijke personen in dienst te nemen, wordt gerechtvaardigd doordat het bedrijf vanwege de geringere arbeidsproductiviteit van de betrokken werknemers slechts een beperkt financieel voordeel heeft en doordat ook de werknemers van de maatregel profiteren, omdat zij bij gebreke van dergelijke stimulansen voor de werkgevers wellicht van de arbeidsmarkt uitgesloten zouden blijven. Het is dan ook wenselijk regelingen die in dergelijke steun voorzien toe te staan, ongeacht de grootte of de vestigingsplaats van de begunstigde onderneming.

(23) Werknemers met een handicap hebben wellicht permanente hulp nodig om zich op de arbeidsmarkt te kunnen handhaven, hetgeen verder gaat dan steun voor indienstneming. Regelingen die in dergelijke steun voorzien dienen van aanmelding te worden vrijgesteld mits kan worden aangetoond dat de steun niet omvangrijker is dan nodig om de geringere productiviteit van de betrokken werknemers of de kosten die met hun tewerkstelling gepaard gaan te compenseren.

(24) Deze verordening mag niet in de weg staan aan de cumulatie van steun voor de indienstneming van kwetsbare werknemers of van steun voor de indienstneming en tewerkstelling van gehandicapte werknemers met andere steun die in verband met de arbeidskosten wordt verleend, aangezien het in dergelijke gevallen gerechtvaardigd is een stimulans te geven om werknemers uit deze categorieën eerder dan andere werknemers in dienst te nemen.

(25) Om te waarborgen dat de steun noodzakelijk is en de werkgelegenheid stimuleert, mag bij deze verordening geen vrijstelling worden verleend voor steun voor het scheppen van werkgelegenheid of voor indienstneming van personeel, indien de begunstigde onderneming dat reeds onder marktvoorwaarden zou doen.

(26) Bij deze verordening mag geen vrijstelling worden verleend voor steun voor het scheppen van werkgelegenheid die gecumuleerd wordt met andere vormen van staatssteun, zoals steun van nationale, regionale of lokale autoriteiten, of met communautaire steun, die betrekking heeft op dezelfde in aanmerking komende kosten of op de kosten van investeringen waaruit de betrokken arbeidsplaatsen voortvloeien, voorzover die gecumuleerde steun meer bedraagt dan de drempels die in deze verordening of in de communautaire voorschriften inzake investeringssteun, met name de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en Verordening (EG) nr. 70/2001, zijn vastgesteld. De enige uitzonderingen die op dit beginsel kunnen worden gemaakt, dienen steun te betreffen voor de indienstneming van kwetsbare werknemers of voor de indienstneming en tewerkstelling van gehandicapte werknemers.

(27) Het is wenselijk dat, wanneer met steunmaatregelen aanzienlijke bedragen gemoeid zijn, deze maatregelen door de Commissie individueel moeten worden beoordeeld alvorens zij ten uitvoer worden gelegd. Bijgevolg komen steunbedragen aan een enkele onderneming of vestiging, die over een bepaalde periode een vastgesteld bedrag overschrijden, niet in aanmerking voor de door deze verordening verleende vrijstelling en blijven zij onderworpen aan de bepalingen van artikel 88, lid 3, van het Verdrag.

(28) Steunmaatregelen ter bevordering van de werkgelegenheid of andere vormen van steun met doelstellingen die verband houden met de werkgelegenheid of de arbeidsmarkt, kunnen een ander karakter hebben dan de maatregelen die door deze verordening worden vrijgesteld. Dergelijke maatregelen dienen te worden aangemeld overeenkomstig artikel 88, lid 3.

(29) In het licht van de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie (WHO) mag deze verordening geen vrijstelling verlenen voor exportsteun of steun die gunstiger is voor binnenlandse producten dan voor ingevoerde producten.

(30) Om voor doorzichtigheid en doeltreffende controle te zorgen, overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 994/98, dient een model te worden vastgesteld dat de lidstaten moeten volgen wanneer zij de Commissie met het oog op bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen de beknopte informatie verstrekken die vereist is telkens wanneer krachtens deze verordening een steunregeling ten uitvoer wordt gelegd. Om dezelfde redenen dienen regels te worden vastgesteld betreffende de dossiers die de lidstaten over de krachtens deze verordening vrijgestelde steunregeling moeten aanleggen. De Commissie dient de specifieke vereisten vast te stellen die zij aan de lidstaten oplegt met betrekking tot het jaarlijks verslag dat deze bij haar moeten indienen. Om de administratieve behandeling te vergemakkelijken en gelet op de algemene beschikbaarheid van de vereiste technologie dienen de beknopte informatie en het jaarlijks verslag tevens in elektronische vorm te worden verstrekt.

(31) Gezien de ervaring van de Commissie op dit gebied en met name de regelmaat waarmee het over het algemeen noodzakelijk is het staatssteunbeleid te herzien, dient de geldigheidsduur van deze verordening te worden beperkt. Ingeval de geldigheidsduur van deze verordening mocht verstrijken zonder dat zij is verlengd, dienen steunregelingen die krachtens deze verordening reeds zijn vrijgesteld, nog zes maanden vrijgesteld te blijven.

(32) De Commissie dient aan de lidstaten passende maatregelen voor te stellen om ervoor te zorgen dat steunregelingen die bij de inwerkingtreding van deze verordening reeds van kracht zijn, in overeenstemming worden gebracht met de bepalingen ervan,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Toepassingsgebied

Deze verordening is van toepassing op regelingen die voorzien in steun voor het scheppen van werkgelegenheid, op regelingen die voorzien in steun voor de indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers en op regelingen die voorzien in steun ter dekking van de extra kosten van de tewerkstelling van gehandicapte werknemers, met inbegrip van steun voor de productie, de verwerking en het in de handel brengen van landbouwproducten, als bedoeld in bijlage I bij het Verdrag, en steun in de bosbouwsector en de vervoersector. Steun in de vervoersector voor het scheppen van werkgelegenheid, in de zin van artikel 4, wordt door deze verordening evenwel niet vrijgesteld van aanmelding.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) "steun" of "steunmaatregel": elke maatregel die aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag voldoet;

b) "kleine of middelgrote onderneming": een onderneming als omschreven in bijlage I;

c) "brutosteunintensiteit": het steunbedrag, uitgedrukt als een percentage van de in aanmerking komende kosten. Alle cijfers die worden gebruikt, zijn cijfers vóór aftrek van de directe belastingen. Wordt steun in een andere vorm dan een subsidie verleend, dan is het steunbedrag het subsidie-equivalent van de steun. Van steun die in termijnen wordt uitgekeerd, wordt door discontering de waarde op het ogenblik van de verlening ervan berekend. De rentevoet die voor de discontering en voor de berekening van het steunbedrag bij een zachte lening wordt gehanteerd, is de referentierentevoet die geldt op het ogenblik waarop de steun wordt verleend;

d) "nettosteunintensiteit": het steunbedrag exclusief belasting, uitgedrukt als een percentage van de in aanmerking komende kosten;

e) "aantal werknemers": het aantal jaararbeidseenheden (JAE), zijnde het aantal gedurende een jaar voltijds werkende werknemers, waarbij deeltijdarbeid en seizoenarbeid in fracties van JAE's worden uitgedrukt.

f) "kwetsbare werknemers": personen die ten minste aan één van de volgende criteria voldoen:

- personen jonger dan 25 jaar die nog niet hun eerste reguliere betaalde betrekking hebben gevonden;

- migrerende werknemers die in de Gemeenschap verhuizen of zijn verhuisd of die ingezetene van de Gemeenschap worden om er te werken;

- personen die deel uitmaken van een etnische minderheid in een lidstaat en wier profiel met betrekking tot talenkennis, beroepsopleiding of werkervaring moet worden bijgesteld om hun vooruitzicht op het verkrijgen van een vaste betrekking te verbeteren;

- personen die willen intreden of herintreden in het arbeidsleven en die gedurende ten minste [twee] jaar niet hebben deelgenomen aan het arbeidsproces of aan een opleiding, inzonderheid personen die hun werk hebben opgegeven wegens de moeilijkheid arbeid en gezinsleven te combineren;

- personen van meer dan 45 jaar die geen diploma hoger middelbaar onderwijs of daarmee gelijkgestelde kwalificatie hebben behaald, en alle personen van meer dan 55 jaar, die geen baan hebben of die hun baan verliezen;

- langdurig werklozen, d.w.z. personen die gedurende twaalf opeenvolgende maanden - zes opeenvolgende maanden voor personen van minder dan 25 jaar - werkloos zijn geweest;

- personen die overeenkomstig het nationale recht als verslaafde of ex-verslaafde zijn erkend;

- personen die na het uitzitten van een gevangenisstraf nog niet hun eerste reguliere betaalde betrekking hebben gevonden;

- vrouwen in een [onder NUTS II vallend] geografisch gebied waar de gemiddelde werkloosheidsgraad reeds gedurende ten minste [twee] kalenderjaren meer dan [100 %] van het Gemeenschapsgemiddelde bedraagt en waar de werkloosheidsgraad van vrouwen reeds gedurende ten minste [twee] kalenderjaren meer dan [150 %] van de gemiddelde werkloosheidsgraad in het betrokken gebied bedraagt;

g) "gehandicapte werknemers":

- personen met overeenkomstig het nationale recht erkende ernstige handicaps van fysieke, mentale of psychologische aard en die toch in staat zijn om de arbeidsmarkt te betreden;

h) "loonkosten":

- het brutoloon, vóór belasting, en

- de verplichte socialezekerheidsbijdragen

die daadwerkelijk door de begunstigde moeten worden betaald met betrekking tot de betrokken arbeidsplaatsen;

i) een arbeidsplaats wordt als "investeringsgebonden" beschouwd wanneer deze verband houdt met de activiteit waarop de investering betrekking heeft en deze tot stand komt in de eerste drie jaar na de volledige verwezenlijking van de investering. Gedurende deze periode zijn eveneens investeringsgebonden de arbeidsplaatsen die zijn geschapen dankzij een verhoging van de bezettingsgraad van de capaciteit als gevolg van de investering.

j) "investering in materiële activa": een investering in vaste materiële activa in verband met de oprichting van een nieuwe vestiging, de uitbreiding van een bestaande vestiging of het verrichten van een werkzaamheid die een fundamentele wijziging in het product of het productieproces van een bestaande vestiging meebrengt (met name door rationalisatie, diversificatie of modernisering). Een investering in vaste activa in de vorm van de overneming van een vestiging die is gesloten of die zonder de overneming zou hebben moeten sluiten, wordt eveneens als een materiële investering beschouwd;

k) "investering in immateriële activa": een investering in technologieoverdracht door de verwerving van octrooirechten, licenties, knowhow of niet-geoctrooieerde technische kennis.

Artikel 3

Voorwaarden voor vrijstelling

1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 9 en 10 zijn steunregelingen die aan alle voorwaarden van deze verordening voldoen, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87, lid 3, van het Verdrag en vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag, indien

a) alle steun die op grond van een dergelijke regeling kan worden verleend, aan alle voorwaarden van deze verordening voldoet,

b) de regeling een uitdrukkelijke verwijzing naar deze verordening bevat, onder vermelding van de titel ervan en de vindplaats in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

2. Op grond van de in lid 1 bedoelde regelingen verleende steun is verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87, lid 3, van het Verdrag en vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag, op voorwaarde dat de verleende steun aan alle voorwaarden van deze verordening voldoet.

Artikel 4

Scheppen van werkgelegenheid

1. Steunregelingen voor de schepping van werkgelegenheid en elke vorm van steun die op grond van een dergelijke regeling kan worden verleend, moeten voldoen aan de voorwaarden van de leden 2 tot en met 4.

2. Indien de werkgelegenheid wordt geschapen in gebieden die op het ogenblik waarop de steun wordt verleend niet in aanmerking komen voor regionale steun uit hoofde van artikel 87, lid 3, onder a) en c), mag de brutosteunintensiteit niet meer bedragen dan:

a) 15 % in het geval van kleine ondernemingen;

b) 7,5 % in het geval van middelgrote ondernemingen.

3. Indien de werkgelegenheid wordt geschapen in gebieden die op het ogenblik waarop de steun wordt verleend in aanmerking komen voor regionale steun uit hoofde van artikel 87, lid 3, onder a) en c), mag de nettosteunintensiteit het plafond dat voor regionale investeringssteun is vastgesteld op de kaart die de Commissie voor elke lidstaat goedkeurt, niet overschrijden. Tenzij op de kaart anders is aangegeven, wordt dit plafond voor kleine en middelgrote ondernemingen verhoogd met:

a) 10 procentpunten bruto in gebieden die onder artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag vallen, mits de totale nettosteunintensiteit niet meer dan 30 % bedraagt; of

b) 15 procentpunten bruto in streken die onder artikel 87, lid 3, onder a), van het Verdrag vallen, mits de totale nettosteunintensiteit niet meer dan 75 % bedraagt.

De hogere regionale steunplafonds zijn slechts van toepassing, indien de steun wordt verleend op voorwaarde dat de begunstigde onderneming ten minste voor 25 % in de kosten van de investering bijdraagt.

Indien de werkgelegenheid wordt geschapen op het gebied van de productie, de verwerking en de distributie van producten die in bijlage I voorkomen, in gebieden die worden beschouwd als probleemgebieden zoals omschreven in Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen(13), zijn deze hogere steunplafonds of, indien van toepassing, de hogere steunplafonds van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van toepassing.

Indien de werkgelegenheid wordt geschapen in de staalsector, zijn de plafonds van lid 2 van toepassing.

4. De in de leden 2 en 3 genoemde plafonds zijn van toepassing op de steunintensiteit, uitgedrukt als een percentage van de loonkosten die over een periode van twee jaar betrekking hebben op de geschapen arbeidsplaatsen, en dit onder de volgende voorwaarden:

a) de geschapen arbeidsplaatsen moeten leiden tot een nettotoename van het aantal werknemers (zoals gedefinieerd in artikel 2, onder e)), zowel in de betrokken vestiging als in de gehele onderneming, in vergelijking met het gemiddelde van de voorbije twaalf maanden;

b) de geschapen arbeidsplaatsen moeten ten minste gedurende een periode van vijf jaar behouden blijven. De hogere regionale steunplafonds zijn slechts van toepassing indien de werkgelegenheid in de betrokken regio wordt behouden; en

c) de nieuwe werknemers die dankzij het scheppen van arbeidsplaatsen in dienst worden genomen, mogen nog nooit een baan hebben gehad of moeten hun vorige baan kwijt zijn geraakt c.q. deze op het moment zelf kwijtraken.

5. Indien steun voor het scheppen van werkgelegenheid wordt verleend in het kader van een regeling die krachtens dit artikel is vrijgesteld, kan daar boven op steun worden verleend in geval van indienstneming van een kwetsbare of gehandicapte werknemer overeenkomstig het bepaalde in artikel 5 of artikel 6.

Artikel 5

Indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers

1. Steunregelingen ter bevordering van de indienstneming van kwetsbare of gehandicapte werknemers door ondernemingen en alle steun die op grond van een dergelijke regeling wordt verleend, moeten voldoen aan de voorwaarden van de leden 2 en 3.

2. De brutosteunintensiteit berekend als een percentage van de loonkosten die verband houden met de tewerkstelling van de kwetsbare of gehandicapte werknemer of werknemers gedurende een periode van twee jaar vanaf de indienstneming mag niet meer dan 20% bedragen.

3. Hierbij gelden de volgende voorwaarden:

a) wanneer de indienstneming niet leidt tot een nettotoename van het aantal werknemers in de betrokken vestiging, moeten de vacatures zijn ontstaan ten gevolge van ontslag op initiatief van de werknemer, ouderdomspensionering, vermindering van de werktijd op initiatief van de werknemer of gewettigd ontslag om dringende redenen, en niet door afvloeiingen; en

b) behalve in het geval van gewettigd ontslag om dringende redenen moeten de werknemer of werknemers aanspraak kunnen maken op ononderbroken tewerkstelling gedurende ten minste [12] maanden.

Artikel 6

Extra kosten van de tewerkstelling van gehandicapte werknemers

1. Steunregelingen ter bevordering van de tewerkstelling van gehandicapte werknemers en alle steun die op grond van een dergelijke regeling wordt verleend, moeten voldoen aan de voorwaarden van de leden 2 en 3.

2. De steun mag niet meer bedragen dan nodig is om:

a) de eventuele lagere productiviteit die een gevolg is van de handicaps van de werknemer of werknemers te compenseren;

en om de kosten te dekken van:

b) de aanpassing van lokalen,

c) de personeelstijd die exclusief wordt besteed aan de bijstand van gehandicapte werknemer of werknemers,

d) de aanpassing of aankoop van apparatuur die door de gehandicapte werknemer of werknemers wordt gebruikt,

voorzover dit extra kosten zijn naast die welke de begunstigde zou hebben gemaakt indien hij niet-gehandicapte werknemers in dienst zou hebben, gedurende de gehele periode waarin de gehandicapte werknemer of werknemers daadwerkelijk in dienst zijn.

3. In regelingen die op grond van dit artikel zijn vrijgesteld, dient bepaald te zijn dat de steun afhankelijk is van de voorwaarde dat de begunstigde een dossier bijhoudt, aan de hand waarvan kan worden geverifieerd dat de verleende steun voldoet aan het bepaalde in lid 1 en in artikel 8, lid 4.

Artikel 7

Vaststaand karakter van de steun

1. Steun is krachtens deze verordening slechts vrijgesteld indien - in het geval van steun uit hoofde van artikel 4 - voordat de betrokken arbeidsplaatsen zijn geschapen, en - in het geval van steun uit hoofde van artikel 5 - voordat de werknemer in dienst is genomen:

a) door de begunstigde onderneming een aanvraag om steun bij de lidstaat is ingediend; of

b) de lidstaat wettelijke bepalingen heeft vastgesteld waarbij overeenkomstig objectieve criteria een wettelijke aanspraak op steun wordt gevestigd zonder dat de lidstaat nog een discretionaire bevoegdheid uitoefent.

2. Om te garanderen dat steun voor het scheppen van werkgelegenheid niet wordt verleend in situaties waarin het, omdat een investeringsproject is opgezet, duidelijk is dat de betrokken arbeidsplaatsen hoe dan ook zouden worden geschapen, verleent deze verordening vrijstelling voor steun uit hoofde van artikel 4 in gevallen waarin:

- het scheppen van arbeidsplaatsen verband houdt met de uitvoering van een project dat voorziet in een investering in materiële of immateriële activa, en

- de arbeidsplaatsen worden gecreëerd binnen drie jaar na de volledige verwezenlijking van de investering,

uitsluitend op voorwaarde dat de in lid 1, onder a), genoemde aanvraag of de in lid 1, onder b), genoemde vaststelling van wettelijke bepalingen plaatsvindt voordat met de werkzaamheden aan het project een aanvang is gemaakt.

Artikel 8

Cumulering

1. De in de artikelen 4, 5 en 6 vastgestelde steunplafonds zijn van toepassing ongeacht of de bijstand voor de gesteunde tewerkstelling of indienstneming volledig met staatsmiddelen dan wel gedeeltelijk door de Gemeenschap wordt bekostigd.

2. Onverminderd het bepaalde in lid 4, mag steun die wordt verleend op grond van regelingen die krachtens deze verordening zijn vrijgesteld, niet worden gecumuleerd met enige andere staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag, noch met andere bijdragen van de Gemeenschap, met betrekking tot dezelfde loonkosten, indien een dergelijke cumulering ertoe zou leiden dat de steunintensiteit hoger is dan in deze verordening is vastgesteld.

3. Onverminderd het bepaalde in lid 4, mag steun die wordt verleend op grond van regelingen die krachtens deze verordening zijn vrijgesteld, niet worden gecumuleerd:

a) noch met andere bijdragen van de Gemeenschap, met betrekking tot de kosten van een investering waaruit de geschapen werkgelegenheid voortvloeit en die nog niet volledig verwezenlijkt is op het ogenblik waarop de arbeidsplaatsen worden geschapen, of die minder dan drie jaar vóór het scheppen van de arbeidsplaatsen verwezenlijkt werd, of

b) met enige dergelijke steun of bijdrage met betrekking tot dezelfde loonkosten of tot andere werkgelegenheid die uit dezelfde investering voortvloeit,

indien die cumulering zou leiden tot een steunintensiteit die hoger is dan het relevante plafond voor regionale investeringssteun, zoals dit is vastgesteld in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en op de kaart die de Commissie voor elke lidstaat heeft goedgekeurd, of dan het plafond van Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen. Indien het relevante plafond in een specifiek geval is aangepast, met name door het toepassen van de regels inzake staatsteun die gelden voor een bepaalde sector of door middel van een instrument dat van toepassing is op grote projecten(14), is binnen het bestek van dit lid het aangepaste plafond van toepassing.

4. Steun die wordt verleend op grond van regelingen die krachtens de artikelen 5 en 6 van deze verordening zijn vrijgesteld, mag worden gecumuleerd met andere staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag of met andere bijdragen van de Gemeenschap, met betrekking tot dezelfde kosten, mits die cumulering de grenzen niet overschrijdt die zijn vastgelegd in de voorschriften die op de betrokken steun van toepassing zijn, en niet leidt tot een steunintensiteit van meer dan 100 %.

Artikel 9

Steun waarvoor voorafgaande aanmelding aan de Commissie verplicht blijft

1. Steunregelingen die bestemd zijn voor specifieke sectoren, vallen niet onder de door deze verordening verleende vrijstelling van aanmelding en blijven onderworpen aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag.

2. Deze verordening verleent geen vrijstelling van aanmelding voor de toekenning van steun aan een enkele onderneming of vestiging, indien het brutosteunbedrag groter is dan 15 miljoen euro over een periode van drie jaar. Indien die steun is verleend in het kader van een regeling die voor het overige krachtens deze verordening vrijgesteld is, toetst de Commissie deze uitsluitend aan de criteria van deze verordening.

3. Steun voor het behoud van arbeidsplaatsen, omschreven als steun aan een onderneming of ondernemingen om werknemers in dienst te houden die anders zouden worden ontslagen, blijft onderworpen aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag. Onverminderd eventuele sectorale regels kan dergelijke steun door de Commissie alleen worden goedgekeurd indien het de bedoeling is om, overeenkomstig artikel 87, lid 2, onder b), van het EG-Verdrag, de schade te herstellen die is veroorzaakt door natuurrampen of buitengewone gebeurtenissen, of, onder de voorwaarden die krachtens de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen gelden voor exploitatiesteun, in regio's die in aanmerking komen voor de uitzondering van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag betreffende de economische ontwikkeling van streken waarin de levensstandaard abnormaal laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst.

4. Steun voor de omzetting van tijdelijke arbeidscontracten of arbeidscontracten van bepaalde duur in contracten van onbepaalde duur blijft onderworpen aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag.

5. Steunregelingen ter bevordering van arbeidsdeling of van hulp aan werkende ouders, en soortgelijke maatregelen die de werkgelegenheid bevorderen maar die niet leiden tot een nettotoename van het aantal arbeidsplaatsen, tot de indienstneming van kwetsbare werknemers of tot de indienstneming of tewerkstelling van gehandicapte werknemers, blijven onderworpen aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag en worden door de Commissie getoetst aan de criteria van artikel 87 van het Verdrag.

6. Andere steunmaatregelen met doelstellingen in verband met de werkgelegenheid en de arbeidsmarkt, zoals maatregelen tot aanmoediging van vervroegde pensionering, blijven eveneens onderworpen aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag en worden door de Commissie getoetst aan de criteria van artikel 87 van het Verdrag.

7. Individuele toekenningen van werkgelegenheidssteun buiten het kader van elke regeling blijven onderworpen aan de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag. Dergelijke steun wordt getoetst aan de bepalingen van deze verordening en kan door de Commissie alleen dan worden goedgekeurd, wanneer hij verenigbaar is met de eventueel toepasselijke specifieke voorschriften die mogelijk zijn vastgesteld voor de sector waarin de begunstigde werkzaam is, en mits kan worden aangetoond dat het effect van de steun op de werkgelegenheid opweegt tegen de gevolgen voor de mededinging op de betrokken markt.

8. Deze verordening doet geen afbreuk aan welke verplichting van een lidstaat ook om individuele steunmaatregelen aan te melden op grond van verplichtingen die zijn aangegaan in het kader van andere instrumenten op het gebied van overheidssteun, inzonderheid de verplichting om steun aan te melden - of althans de Commissie ervan in kennis te stellen - die wordt verleend aan een onderneming die herstructureringssteun ontvangt in de zin van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden(15).

Artikel 10

Steun voor werkzaamheden die verband houden met de uitvoer en steun die afhangt van het gebruik van binnenlandse producten in plaats van ingevoerde producten

Deze verordening verleent geen vrijstelling voor:

a) steun voor werkzaamheden die verband houden met de uitvoer, waaronder wordt verstaan steun die rechtstreeks aan de uitgevoerde hoeveelheden, de oprichting en exploitatie van een distributienet of andere lopende uitgaven in verband met werkzaamheden op het gebied van de uitvoer is gerelateerd; of

b) steun die afhangt van het gebruik van binnenlandse producten in plaats van ingevoerde producten.

Dergelijke steun is onverenigbaar met de verplichtingen die voor de Gemeenschap voortvloeien uit de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie en mag derhalve niet worden vrijgesteld van aanmelding, en ook niet worden goedgekeurd indien aangemeld.

Artikel 11

Doorzichtigheid en controle

1. Wanneer een krachtens deze verordening vrijgestelde steunregeling ten uitvoer wordt gelegd, zendt de betrokken lidstaat de Commissie binnen 20 werkdagen, ter bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en in de in bijlage II vastgestelde vorm, een samenvatting van de informatie betreffende deze steunregeling toe. Dit dient te gebeuren in elektronische vorm.

2. De lidstaten leggen gedetailleerde dossiers aan van de krachtens deze verordening vrijgestelde steunregelingen en de op grond van deze regelingen verleende individuele steun. Deze dossiers moeten alle informatie bevatten die noodzakelijk is om te kunnen nagaan of aan de in deze verordening vastgestelde voorwaarden voor vrijstelling is voldaan, met inbegrip van informatie waaruit blijkt dat de betrokken onderneming de status van kleine of middelgrote onderneming bezit, indien het daarvan afhangt of zij in aanmerking komt. De lidstaten bewaren een dossier betreffende een steunregeling gedurende tien jaar te rekenen vanaf het tijdstip van de laatste individuele steunverlening op grond van deze regeling. De betrokken lidstaat verstrekt de Commissie op haar schriftelijk verzoek binnen 20 werkdagen, of binnen de langere termijn die de Commissie in haar verzoek vaststelt, alle informatie die de Commissie nodig acht om te kunnen beoordelen of aan de voorwaarden van deze verordening is voldaan.

3. De lidstaten stellen voor elk kalenderjaar of gedeelte van een kalenderjaar tijdens hetwelk deze verordening van kracht is, in de in bijlage III vastgestelde vorm, in elektronische vorm, een verslag over de toepassing van deze verordening op. De lidstaten verstrekken de Commissie dit verslag uiterlijk drie maanden na het verstrijken van de periode waarop het betrekking heeft.

Artikel 12

Inwerkingtreding en geldigheidsduur

1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij blijft van kracht tot en met 31 december 2006.

2. Aanmeldingen die op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze verordening in behandeling zijn, worden beoordeeld aan de hand van de bepalingen ervan. Werkgelegenheidssteun die vóór de inwerkingtreding van deze verordening zonder de goedkeuring van de Commissie en met veronachtzaming van de verplichting van artikel 88, lid 3, werd verleend, zal worden beoordeeld aan de hand van de bepalingen die van kracht waren op het ogenblik waarop de steun werd verleend.

3. Na het verstrijken van de geldigheidsduur van deze verordening blijven op grond van deze verordening vrijgestelde steunregelingen nog gedurende een aanpassingsperiode van zes maanden vrijgesteld.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, ...

Voor de Commissie

...

Lid van de Commissie

(1) PB L 142 van 14.5.1998, blz. 1.

(2) PB ...

(3) PB C 334 van 12.12.1995, blz. 4.

(4) PB C 1 van 3.1.1997, blz. 10.

(5) PB C 74 van 10.3.1998, blz. 9.

(6) PB L 10 van 13.1.2001, blz. 33.

(7) Bekendmaking van de Commissie inzake de richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun (PB C 371 van 23.12.2000, blz. 12).

(8) PB C 1 van 3.1.1997, blz. 10.

(9) PB C 218 van 27.7.1996, blz. 4.

(10) PB L 10 van 13.1.2001, blz. 30.

(11) PB C 273 van 9.9.1997, blz. 3.

(12) PB L 107 van 30.4.1996, blz. 4.

(13) PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80.

(14) Bv. de multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten (PB C 107 van 7.4.1998, blz. 7).

(15) PB C 288 van 9.10.1999, blz. 2, inzonderheid de punten 88 tot en met 93.

BIJLAGE I

DEFINITIE VAN KLEINE EN MIDDELGROTE ONDERNEMINGEN

(uittreksel uit de aanbeveling van de Commissie van 3 april 1996 betreffende de definitie van de kleine en middelgrote ondernemingen (PB L 107 van 30.4.1996, blz. 4))

Artikel 1

1. De kleine en middelgrote ondernemingen, hierna "KMO's" genoemd, worden omschreven als ondernemingen:

- met minder dan 250 werknemers,

- en waarvan

- ofwel de jaaromzet 40 miljoen euro niet overschrijdt,

- ofwel het jaarlijks balanstotaal 27 miljoen euro niet overschrijdt en

- die het zelfstandigheidscriterium in acht nemen zoals dit in lid 3 is omschreven.

2. Indien het noodzakelijk is tussen een kleine en een middelgrote onderneming te onderscheiden, wordt de "kleine onderneming" omschreven als een onderneming:

- met minder dan 50 werknemers,

- en waarvan

- ofwel de jaaromzet 7 miljoen euro niet overschrijdt,

- ofwel het jaarlijks balanstotaal 5 miljoen euro niet overschrijdt en

- die het zelfstandigheidscriterium in acht neemt zoals dit in lid 3 is omschreven.

3. Als "zelfstandig" wordt beschouwd de onderneming die niet voor 25 % of meer van het kapitaal of van de stemrechten in handen is van één onderneming of van verscheidene ondernemingen gezamenlijk die niet aan de definitie van de KMO of van de kleine onderneming, naar gelang van het geval, beantwoorden. Deze drempelwaarde mag in twee gevallen worden overschreden:

- indien de onderneming in handen is van openbare participatiemaatschappijen, van ondernemingen van risicokapitaal of van institutionele beleggers, mits deze individueel noch gezamenlijk in enig opzicht zeggenschap over de onderneming hebben;

- indien het wegens de spreiding van het kapitaal onmogelijk is te weten in wiens handen het is, en de onderneming verklaart dat zij redelijkerwijs mag aannemen niet voor 25 % of meer in handen te zijn van één onderneming of van verscheidene ondernemingen gezamenlijk die niet aan de definitie van een KMO of van een kleine onderneming, naar gelang van het geval, beantwoorden.

4. Bij de berekening van de in de leden 1 en 2 bedoelde drempelwaarden dienen bijgevolg de relevante cijfers voor de begunstigde onderneming en die voor alle ondernemingen waarvan zij rechtstreeks of onrechtstreeks 25 % of meer van het kapitaal of van de stemrechten in handen heeft, te worden samengeteld.

5. Ingeval een onderscheid moet worden gemaakt tussen micro-ondernemingen en andere KMO's, worden micro-ondernemingen gedefinieerd als ondernemingen met minder dan 10 werknemers.

6. Indien ondernemingen op de balansdatum boven of onder de aangegeven werknemersdrempels of financiële maxima blijven, verkrijgen, respectievelijk verliezen, zij de hoedanigheid van "KMO", "middelgrote onderneming", "kleine onderneming" of "micro-onderneming" eerst indien die omstandigheid zich gedurende twee opeenvolgende boekjaren voordoet.

7. Het aantal werknemers komt overeen met het aantal jaararbeidseenheden (JAE), zijnde het aantal gedurende een jaar voltijds werkende werknemers, waarbij deeltijdwerkers en seizoenarbeiders in fracties van JAE worden uitgedrukt. Het in aanmerking te nemen referentiejaar is het laatste afgesloten boekjaar.

8. De voor de omzet en het balanstotaal te hanteren drempels zijn die welke betrekking hebben op het laatste afgesloten boekjaar van twaalf maanden. Bij recent opgerichte ondernemingen waarvan de jaarrekening nog niet is afgesloten, dienen de in aanmerking te nemen bedragen te worden bepaald door middel van een in de loop van het boekjaar te goeder trouw gemaakte schatting.

BIJLAGE II

Informatie die door de lidstaten wordt medegedeeld betreffende staatssteun die is verleend in het kader van Verordening (EG) nr. .../2002 van de Commissie van ... 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun

(te verstrekken in elektronische vorm, via e-mail, op het adres stateaidgreffe@cec.eu.int)

Nummer van de steunmaatregel:

Toelichting: Dit nummer wordt door DG COMP ingevuld.

Lidstaat:

Regio:

Toelichting: Vermeld de naam van de regio indien de steun is verleend door een lagere dan de centrale overheid.

Benaming van de steunregeling:

Toelichting: Vermeld de naam van de steunregeling.

Rechtsgrond:

Toelichting: Vermeld exact de toepasselijke bepalingen van het nationale recht, met verwijzing naar de publicatiegegevens.

Jaarlijkse uitgaven die in het kader van de regeling gepland zijn:

Toelichting: Bedragen opgeven in euro of, in voorkomend geval, in nationale valuta.

Vermeld het totale jaarlijkse bedrag van de begrotingskredieten of het geraamde jaarlijks verlies aan belastingontvangsten voor alle steuninstrumenten van de regeling.

In het geval van overheidsgaranties, vermeld het (maximum)bedrag van de gegarandeerde leningen.

Maximale steunintensiteit bij toepassing van:

- Artikel 4: scheppen van werkgelegenheid

- Artikel 5: indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers

- Artikel 6: extra kosten door tewerkstelling van gehandicapte werknemers

Toelichting: Vermeld de maximumsteunintensiteit en maak daarbij een onderscheid tussen steun ex artikel 4, ex artikel 5 en ex artikel 6 van de verordening.

Datum van tenuitvoerlegging:

Toelichting: Vermeld de datum vanaf welke in het kader van de regeling steun kan worden verleend.

Looptijd van de regeling:

Toelichting: Vermeld de datum (jaar en maand) tot wanneer in het kader van de regeling steun kan worden verleend.

Doelstelling van de steun:

- Artikel 4: scheppen van werkgelegenheid

- Artikel 5: indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers

- Artikel 6: tewerkstelling van gehandicapte werknemers

Toelichting: De hoofddoelstelling(en) van de maatregel dient (dienen) te worden gekozen uit deze drie mogelijkheden. Hier kunnen tevens bijkomende (secundaire) doelstellingen worden vermeld.

Betrokken economische sector(en):

- Alle EG sectoren(1)

- Alle be- en verwerkende industrie(1)

- Alle diensten(1)

- Andere (geef aan welke).

Toelichting: Kies, indien toepasselijk, uit de lijst. Steunregelingen die gericht zijn op specifieke sectoren, vallen niet onder de vrijstelling van aanmelding die door deze verordening wordt verleend.

Naam en adres van de steunverlenende overheid:

Toelichting: Ook het telefoonnummer vermelden, en indien mogelijk het e-mailadres.

Andere informatie:

Toelichting: Indien de regeling medegefinancierd wordt met communautaire middelen, de volgende zinsnede toevoegen: "De steunregeling wordt medegefinancierd in het kader van [referentie]".

Indien de looptijd van de regeling zich uitstrekt tot na het verstrijken van de geldigheidsduur van de verordening, de volgende zinsnede toevoegen: "De geldigheidsduur van de vrijstellingsverordening verstrijkt op 31.12.2006, gevolgd door een overgangsperiode van 6 maanden".

(1) Met uitzondering van de scheepsbouwsector en andere sectoren waarvoor in verordeningen en richtlijnen bijzondere regels betreffende alle staatssteun in de sector zijn vastgesteld.

BIJLAGE III

VORM VAN HET BIJ DE COMMISSIE IN TE DIENEN PERIODIEKE VERSLAG

Model van het jaarlijkse verslag over steunregelingen die krachtens een op grond van artikel 1 van Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad vastgestelde groepsvrijstellingsverordening zijn vrijgesteld

De lidstaten zijn verplicht van onderstaand model gebruik te maken om hun rapporteringsverplichtingen ten aanzien van de Commissie uit hoofde van op grond van Verordening (EG) nr. 994/98 vastgestelde groepsvrijstellingsverordeningen na te komen.

De verslagen dienen in elektronische vorm te worden toegezonden aan het volgende adres: stateaidgreffe@cec.eu.int

Informatie vereist voor alle steunregelingen die krachtens op grond van artikel 1 van Verordening (EG) nr. 994/98 vastgestelde groepsvrijstellingsverordeningen zijn vrijgesteld

1. Benaming van de steunregeling

2. Toepasselijke vrijstellingsverordening van de Commissie

3. Uitgaven

Voor elke vorm van steun waarin een regeling voorziet (bv. subsidie, zachte lening, enz.), moeten afzonderlijke cijfers worden opgegeven. De cijfers moeten in euro of in voorkomend geval in de nationale valuta worden uitgedrukt. In het geval van belastingfaciliteiten moeten de jaarlijks gederfde fiscale inkomsten worden opgegeven. Wanneer geen nauwkeurige cijfers voorhanden zijn, mogen de gederfde inkomsten worden geschat.

De cijfers betreffende de uitgaven moeten op de volgende basis worden opgegeven:

Vermeld voor het beschouwde jaar, voor elke vorm van steun waarin de regeling voorziet (bv. subsidie, zachte lening, staatsgarantie, enz.), afzonderlijk:

3.1. Voor nieuwe beslissingen tot steunverlening: de vastgelegde bedragen, de (geschatte) gederfde fiscale of andere inkomsten, gegevens betreffende de garanties, enz. In het geval van garantieregelingen dient het totaalbedrag van de nieuwe verleende garanties te worden opgegeven.

3.2. Voor nieuwe en lopende steunverleningen: de daadwerkelijk uitgekeerde bedragen, de (geschatte) gederfde fiscale of andere inkomsten, gegevens betreffende de garanties, enz. In het geval van garantieregelingen dienen de volgende gegevens te worden verstrekt: het totaalbedrag van de nog geldende garanties, de ontvangen premies, de terugontvangen bedragen, de uit hoofde van de garantie uitgekeerde bedragen, het resultaat van de toepassing van de regeling gedurende het beschouwde jaar.

3.3. Aantal nieuwe beslissingen tot steunverlening.

3.4. Geraamd totaal aantal geschapen arbeidsplaatsen of in dienst genomen c.q. tewerkgestelde kwetsbare of gehandicapte werknemers ten gevolge van nieuwe beslissingen tot steunverlening (naar gelang van het geval).

3.5. Regionale uitsplitsing van de onder 3.1 bedoelde bedragen, hetzij volgens regio's als omschreven op NUTS(1)-niveau 2 of lager, hetzij volgens onder artikel 87, lid 3, onder a), vallende regio's, onder artikel 87, lid 3, onder c), vallende regio's en niet-gesteunde regio's.

3.6. Sectorale uitsplitsing van de onder 3.1 bedoelde bedragen volgens de sectoren waarin de begunstigden werkzaam zijn (indien het om meerdere sectoren gaat, vermeld dan het aandeel van elke sector):

Kolenwinning

Be- en verwerkende industrie

waaronder:

Staal

Scheepsbouw

Synthetische vezels

Motorvoertuigen

Andere productiesectoren (te specificeren)

Diensten

waaronder:

Vervoersdiensten

Financiële Diensten

Andere diensten (te specificeren)

Andere sectoren (te specificeren)

4. Overige informatie en opmerkingen

(1) NUTS is de in de EG voor statistische doeleinden gebruikte nomenclatuur van territoriale eenheden.