ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.3.6.1

Het Comité neemt met belangstelling kennis van het voornemen van de Commissie om de transparantie en informatie ten behoeve van de consumenten te verbeteren. Het wijst er wel op dat transparantie en informatie op MVO-gebied niet kunnen worden beperkt tot eisen die uit volksgezondheidsoogpunt aan consumentengoederen worden gesteld. Consumenten kunnen een rol spelen bij het stimuleren van het op verantwoorde wijze voortbrengen van goederen en diensten. Daartoe moeten zij niet alleen weten of de door hen geconsumeerde goederen aan volksgezondheidseisen voldoen, maar ook of zij overeenkomstig sociale en milieunormen zijn geproduceerd. Voorts dient in alle economische sectoren meer aandacht aan transparantie te worden besteed. Het is wenselijk dat consumenten weten of de door hen geconsumeerde producten maatschappelijk verantwoord zijn en dat beleggers en spaarders weten of ondernemingen waarin zij investeren, maatschappelijk verantwoord opereren. Evenzeer is het wenselijk dat ingezetenen weten of apparatuur, infrastructuur, enz. op maatschappelijk verantwoorde wijze zijn geconstrueerd, met name of het milieu is gerespecteerd. Reeds nu zijn financiële instellingen, via maatschappelijke verantwoorde beleggingsfondsen, geïnteresseerd in niet-financiële informatie over bedrijven. Zij zijn, samen met de niet-financiële rating agencies, de belangrijkste actoren voor de promotie van MVO. Industriesectoren vormen organisaties die professionele normen stellen, zoals de bouwsector met het keurmerk „Hoge Milieukwaliteit”, en zeer gevoelige sectoren als de aluminium-, olie- en papierbranche zijn erg begaan met de milieu-impact van hun activiteiten. Volgens het Comité zou het nuttig zijn als dergelijke zelfreguleringinitiatieven zich verbreiden.
4.13

De Commissie spreekt over het vergroten van de zichtbaarheid en aanvaarding van en het begrip voor het toerisme in de Europese samenleving. Zoals het Comité al benadrukte in zijn advies over de verklaring van Katowice, evenals in zijn advies over „Toerisme en cultuur: twee motoren voor groei” en in andere EESC-documenten, is het ook van belang dat er voorlichtingscampagnes op poten worden gezet met het doel de Europese bevolking, en met name jongeren, bewust te maken en te motiveren.
3.1.3.2

Het EESC adviseert de Commissie om het Permanent Comité voor de bosbouw voor te stellen ad hoc een werkgroep in het leven te roepen, die als taak krijgt in kaart te brengen welke activiteiten er in de lidstaten worden ondernomen op het gebied van aanvullende marketingacties voor bosgoederen en –diensten en welke ervaringen daarmee in de afzonderlijke landen zijn opgedaan. Een dergelijke uitwisseling van gegevens is in het belang van alle boseigenaren en lidstaten.
2.3

Onder de bestaande regelgeving kan de financiële steun worden gebruikt om de onkosten van de lidstaten te vergoeden voor de financiering van nationale programma's voor de uitroeiing, bestrijding en bewaking van 23 endemische ziekten en 8 zoönosen of epizoötieën (3). De Raad kan, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit nemen over toevoegingen aan of wijzigingen van deze lijst. Om een betere rangorde op te stellen van prioriteiten, stelt de Commissie een kortere lijst van dierziekten en zoönosen die voor medefinanciering in aanmerking komen voor. Zij legt uit dat de nieuwe lijst meer rekening houdt met de impact van de ziekten op de volksgezondheid en de internationale en intracommunautaire handel. Ook stelt zij voor de lijsten van ziekten en zoönosen samen te voegen en dezelfde procedure voor het verlenen van communautaire financiële steun te volgen (4). Zoals de Commissie uitlegt, is e.e.a. bedoeld om een beter gebruik te maken van de beschikbare middelen en ervoor te zorgen dat de prioriteiten van de lidstaten aansluiten op die van de EU, en overeenstemmen met andere nationale programma's. Ook wordt voorgesteld dat iedere toekomstige wijziging van de lijst moet worden goedgekeurd volgens de reglementeringsprocedure. De Commissie acht dit met name van belang wanneer er sprake is van nieuwe dierziekten die een risico voor de diergezondheid en indirect voor de volksgezondheid vormen.
2.10

Volgens de huidige verordening is het de GSA dus niet toegestaan zich te mengen in het beheer van de ontwikkelingsfase, noch in onderzoeksactiviteiten of –werkzaamheden die bij deze of volgende fasen horen. Evenmin beschikt de autoriteit over de vereiste financiën en personeel voor de uitvoering van die taken.
2.1

In de context van een Europa van de burgers steunt het Europees Economisch en Sociaal Comité de Commissie in haar streven naar het vereenvoudigen en verduidelijken van het Gemeenschapsrecht om het duidelijker en toegankelijker te maken voor gewone burgers, zodat deze nieuwe mogelijkheden krijgen en in staat worden gesteld gebruik te maken van de specifieke rechten die zij aan het Gemeenschapsrecht kunnen ontlenen.
4.3.3

In Europa waren de meeste telecommunicatie-infrastructuurvoorzieningen 25 jaar geleden in handen van de nationale overheid en gebeurde de ontwikkeling van die infrastructuur in het algemeen belang. De afgelopen jaren is de telecomsector in de EU geleidelijk aan geprivatiseerd, met overwegend positieve gevolgen voor bedrijfsleven, consument en samenleving. Commerciële telecombedrijven kennen echter geen sociale, gezondheids-, educatieve of zelfs maar economische ontwikkelingsdoelstellingen. Bij hen draait het om winstmaximalisatie, efficiënt vermogensbeheer en ondernemingsgroei. In minder ontwikkelde regio's waar de netwerkvoorzieningen onvoldoende zijn om breedbanddiensten te leveren, hebben commerciële telecomaanbieders er dus geen enkel belang bij om te investeren in voor de samenleving essentiële infrastructuur. Om die reden moeten de regeringen waar mogelijk een sterke invloed houden op beschikbaarheid en onderhoud van de nationale telecommunicatie-infrastructuur en daarbij ervoor zorgen dat de grote winsten van investeringen in dichtbevolkte gebieden worden gebruikt voor financieel minder aantrekkelijke investeringen in achtergebleven regio's.
2.1

Om de Lissabondoelstellingen te kunnen realiseren moet de sociale bescherming geanalyseerd worden en moeten de verschillende doelen en onderdelen ervan zichtbaar en vergelijkbaar gemaakt worden. Het nieuwe kader van de Commissie voor de open coördinatie van het beleid inzake sociale bescherming is een instrument waarvan de lidstaten en de EU in dit verband gebruik kunnen maken. Zoals het Comité in zijn advies over de strategie voor open coördinatie inzake sociale bescherming (3) al stelde is het noodzakelijk dat er adequate indicatoren voor dit instrument worden uitgewerkt.
4.3

Volgens artikel 61 kunnen de douaneautoriteiten een bedrijf toestaan een doorlopende zekerheid te stellen voor de betaling van douaneschulden. Artikel 64 bepaalt verder dat één van de toegestane vormen van deze zekerheid borgstelling is; artikel 66 stelt dat als borg kan optreden „een bank (…) of een andere officieel erkende financiële instelling in de Gemeenschap”. De bepaling is van belang daar erkend wordt dat onverschillig welke bank of financiële instelling, ongeacht in welk Europees land, als geldige borg kan optreden tegenover de douane van een ander land: het betreft een belangrijk en reeds geldend beginsel, dat douanediensten in diverse landen echter vaak tegenwerken. De betekenis van de uitdrukking „officieel erkende (…) in de Gemeenschap” is overigens niet geheel duidelijk; naar het oordeel van het EESC is ze pleonastisch en misleidend: in de Gemeenschap gevestigde banken en financiële instellingen zijn al in bezit van een „Europees paspoort”, zonder dat dit nadere toelichting behoeft.
3.7

Hoe dan ook moet in Europa een breed politiek en maatschappelijke debat van de grond komen over de waarden waaraan Europa hecht — die niet overal in de wereld worden aangehangen — en die moeten worden verdedigd, en over wat Europa met het streven naar duurzame ontwikkeling wil bereiken. Sterker nog: zo'n debat had allang volop aan de gang moeten zijn. Want alleen als duidelijkheid bestaat over de te realiseren doelstellingen en de in stand te houden (Europese) waarden, kan men aandacht besteden aan de manier waarop deze doelstellingen moeten worden verwezenlijkt (dus welke strategie nodig is). Het EESC betwijfelt eens te meer of dit brede debat al in voldoende mate wordt gevoerd. In dit verband herhaalt het zijn constatering van twee jaar geleden: alleen al het begrip „duurzaamheid” zegt een groot deel van de Europese bevolking helemaal niets, en de burgers die daar wel eens wat over gehoord hebben, kunnen desondanks vaak niet vertellen wat het betekent. Dit is een bar slechte uitgangspositie voor beleidsmaatregelen (voor de Lissabonstrategie geldt overigens hetzelfde!).
4.9

Een EHS voor intra-Europees luchtverkeer zal niet voor alle Europese luchtvaartmaatschappijen dezelfde implicaties hebben. Ten eerste zal het effect op de vraag sterk variëren door verschillen in prijselasticiteit. Daarnaast is het effect afhankelijk van het aandeel van de intra-Europese diensten in de totale productie van een luchtvaartmaatschappij. De bezorgdheid is geuit dat luchtvaartmaatschappijen die slechts voor een klein deel vervoersoperaties uitvoeren die onder het systeem vallen over zullen gaan tot kruissubsidiëring tussen verschillende tariefklassen of met langeafstandsvluchten, hetgeen in het nadeel zou zijn van luchtvaartmaatschappijen waarvan de meeste, zo niet alle, vervoersoperaties onder het systeem vallen. Deze aspecten dienen nader te worden onderzocht als onderdeel van de effectbeoordeling.
4.3.1

Het EESC stelt dat de omschrijving van de gemachtigde van een fabrikant die geen maatschappelijke zetel in de Gemeenschap heeft, niet eensluidend is: waar in de veertiende overweging wordt gesproken van één gemachtigde voor alle hulpmiddelcategorieën, wordt in de artikelen 10bis, lid 3, en 14, lid 2, slechts verwezen naar hulpmiddelen, zonder te specificeren of het om „alle” hulpmidden of alleen om bepaalde categorieën van hulpmiddelen gaat.
4.7.1

Het EESC wijst erop dat deze bepaling gebaseerd is op degelijke criteria die getuigen van de nodige voorzichtigheid (in lijn met het in par. 4.6.1 genoemde uitgangspunt) en vraagt zich daarom af waarom dit soort criteria dan niet ook in acht zijn genomen voor de bepalingen inzake de subsidies zelf (bijv. wat betreft de in par. 4.6 genoemde wijzigingen), aangezien het verschil tussen voorfinanciering en subsidie — als het gaat over het concrete risico — veelal slechts van administratieve aard is ; een aantal soms relevante uitzonderingen daargelaten.
2.4

De algemene en andere opmerkingen van het EESC in zijn advies van 25 februari 2004 gaan nog steeds op. Sommige opmerkingen kunnen worden herhaald. Zo is het EESC nog steeds van mening dat het voorstel tot meer veiligheid en snellere juridische procedures zal leiden. Ook zal het voorstel de lidstaten ertoe bewegen om de vrijheid van het verkeer van voertuigen binnen de EU te vergroten. Het is niettemin van belang dat het voorstel aansluit bij de binnenlandse wet- en regelgeving van de lidstaten. Ook moet toegang worden verleend aan lidstaten die het Akkoord van Schengen niet hebben ondertekend, en dient de samenwerking met Interpol en Europol in de strijd tegen de handel in gestolen of verduisterde voertuigen in andere landen dan de landen die toegang hebben tot SIS II, te worden opgevoerd. Ook wijst het EESC erop dat er met het oog op een betere bestrijding van deze vorm van criminaliteit, meer statistische informatie over dit fenomeen moet worden geproduceerd, verwerkt en verspreid.
4.2.2.2

Misdaadpreventie: drugshandel is de belangrijkste vorm van grensoverschrijdende criminaliteit binnen de EU. Criminele groeperingen die in alle lidstaten stevig gevestigd zijn, zorgen voor een grootschalige verspreiding in heel de Unie. Bovendien wordt steeds vaker in meer dan één soort drugs gehandeld. Mensenhandel vormt een groeiend probleem binnen de Unie. Deze vorm van criminaliteit is enorm winstgevend. De EU moet haar operationele capaciteit opvoeren om onderzoek naar mensenhandel en alle daarmee samenhangende activiteiten, zoals seksuele uitbuiting van kinderen en prostitutie in ruimere zin, op te zetten en te steunen. Initiatieven als het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de verblijfstitel met een korte geldigheidsduur die wordt afgegeven aan de slachtoffers van hulp bij illegale immigratie of mensenhandel die met de bevoegde autoriteiten samenwerken” (10), bedoeld om illegale immigratie beter te kunnen bestrijden door deze slachtoffers een speciale verblijfsvergunning te geven (11), komen volgens het EESC dan ook als geroepen. Zorgwekkend zijn ook corruptie, het witwassen van geld, financiële delicten en valsemunterij. Witwassen is een kernactiviteit van groeperingen in de georganiseerde misdaad in de Unie, omdat zij daarmee hun activiteiten kunnen bekostigen. Al deze factoren (de verschillende misdaadvormen en de financiering van terrorisme) bij elkaar maken de exploitatie en het misbruik van mensen alleen maar erger (12). Met name de volgende maatregelen zijn dan ook geboden: — bevordering van samenwerking en strategische allianties tussen overheid en particuliere sector, met name om navolgenswaardige praktijkvoorbeelden in kaart te brengen, het witwassen van geld en de financiering van terroristische activiteiten te bestrijden en aan te dringen op inachtneming van normen voor transparantie en beroepsintegriteit in de financiële sector en van non-profitorganisaties, overeenkomstig de aanbevelingen van de FATF (13) (de belangrijkste internationale organisatie die ermee belast is de internationale financiële wereld te beschermen tegen het witwassen van geld en de financiering van terrorisme) en het Actieplan van de EU (14); — een impuls geven aan vergelijkende kaders voor statistiek en toegepaste criminologie, alsook aan toepassing hiervan op de maatregelen en het beleid zelf.
4.3

Het voorstel van de Commissie zou in drie verschillende opzichten beter moeten worden afgestemd op de werkelijke behoeften: a) het toepassingsgebied moet ook andere rampen, zoals droogte, omvatten; b) de relatieve drempels met betrekking tot de omvang van de vastgestelde schade moeten verlaagd worden (de meeste rampen van de afgelopen tijd zouden door deze hoge drempels niet voor SFEU-hulp in aanmerking zijn gekomen) en/of de Commissie moet de politieke ruimte krijgen om ook rampen met ernstige regionale effecten voor SFEU-hulp in aanmerking te laten komen; c) de Commissie zou in een nieuwe, ruimer geformuleerde alinea moeten aangeven dat ook een beroep op het SFEU mag worden gedaan voor andere relevante kosten die niet worden genoemd in de huidige alinea's over in aanmerking voor subsidie komende noodoperaties.
Ook het EESC acht het nodig dat er bij de burgers meer vertrouwen in de Europese eenmaking en de maatschappelijke ontwikkeling in het algemeen wordt gecreëerd. Dit is echter alleen mogelijk als het Europese beleid tot een echte verbetering van de maatschappelijke situatie van de mensen leidt. Tevens pleit het voor een goed onderbouwde analyse van de maatschappelijke gevolgen van de demografische verandering en verheugt het zich over de publicatie van het aangekondigde groenboek (7), dat een brede Europese discussie op gang zal kunnen brengen. In het kader van een intergenerationele aanpak moet daarbij bijzondere aandacht gaan naar de gevolgen voor de jonge generaties. In het voorstel van de Commissie blijft het evenwel onduidelijk wat de bijdrage aan het Europees initiatief voor de jeugd inhoudt en welke rol de Commissie daarbij zal spelen. De regeringen van Duitsland, Spanje, Frankrijk en Zweden hebben de Raad onlangs een gemeenschappelijk document over een Europees Pact voor de jeugd voorgelegd. Daarin zijn voorstellen opgenomen voor maatregelen op het gebied van werkgelegenheid en sociale integratie, algemene en beroepsopleiding, mobiliteit en uitwisseling van jongeren. Het Pact werd op de voorjaarstop goedgekeurd (8).

In dit voorstel wordt ook uitdrukkelijk verwezen naar het aangekondigde groenboek over demografische veranderingen. Het EESC betreurt dat de Europese Commissie in haar mededeling niet dieper op dit voorstel van de regeringen ingaat (9).
4.1.5

Het EESC is tevreden over de bevindingen van de „deskundigengroep inzake elektronische B2B-handelsplatforms”. Deze deskundigengroep heeft grondig werk verricht door de problemen t.a.v. B2B-e-markten te identificeren. Ze is echter enigszins onduidelijk over de vraag in welke mate het MKB zich bewust is van de voordelen van e-zakendoen. Ze schrijft namelijk op bladzijde 10 van haar eindverslag dat kleine en middelgrote ondernemingen in het algemeen op de hoogte en overtuigd zijn van de voordelen van e-zakendoen, maar op bladzijde 11 dat dit soort ondernemingen nog steeds aarzelen om zich daadwerkelijk met e-handel te gaan bezighouden, omdat ze de risico's noch de voordelen daarvan goed kennen. Er dient echter een onderscheid te worden gemaakt tussen e-zakendoen en e-handel. Geconcludeerd kan worden dat het MKB zich bewust is van de mogelijkheden van het gebruik van IT in het algemeen, maar minder bekend is met de meer specifiekere vormen van e-handel.
5.3

Aangezien het onderhavige voorstel voor een verordening betrekking heeft op de periode 2007-2013 blijft de huidige verordening tot die datum van kracht, met behoud van het bovengenoemde budget. Dit houdt het gevaar in van verdere vertragingen en heroverwegingen, in afwachting van de nieuwe voorwaarden. Het zou beter zijn de inwerkingtreding van de nieuwe verordening zoveel mogelijk te vervroegen, zodat onmiddellijk een begin kan worden gemaakt met de werkzaamheden. Het is belangrijk erop te wijzen dat, gezien de tijd die technisch gezien nodig is om de werkzaamheden in de sector wegvervoer vast te stellen, het verkeer zeker nog verder in volume zal toenemen terwijl de nieuwe infrastructuurvoorzieningen — ook voor andere vervoerswijzen — nog in aanbouw zijn. En dat gaat ten koste van een harmonische en evenwichtige ontwikkeling.
6.6.1

De Commissie noemt reeds enkele voorbeelden van grensoverschrijdende concentratie van nationale en internationale CCP's, waardoor organisaties van aanzienlijke omvang zijn ontstaan. Over andere vormen van concentratie of structurele samenwerking wordt nog nagedacht. Als men nagaat of de reeds bestaande of nog op te richten structuren de mededingingsvoorschriften naleven, mag men niet vergeten dat CCP's en CSD's noodzakelijkerwijs gering in aantal en groot van omvang zijn. Gezien hun bijzondere aard is het niet erg realistisch te denken dat in ieder land een veelvoud aan structuren zal ontstaan zodat kan worden voorkomen dat één van hen een machtspositie inneemt. Dit geldt ook, en des te meer, op Europees niveau. Het verschil tussen een entiteit die belangrijker is dan de andere en een entiteit die een „dominerende” positie inneemt is heel subtiel, en de beoordeling van de mededingingsautoriteiten moet zijn gebaseerd op een zeer gedegen kennis van de kenmerken en werking van de markt.
3.2.3

Dit cijfer is vanaf de jaren 70 en tot voor kort aanzienlijk en gestaag blijven dalen, waarbij tussen 1980 en 1985 een echt dieptepunt kon worden waargenomen. (5) Tussen 1971 en 1999 is de participatiegraad gedaald met 47,4 % in Frankrijk, 45,8 % in Nederland, 39 % in Spanje, 38,7 % in Duitsland, 30 % in Ierland en 29 % in Portugal en het Verenigd Koninkrijk. In 2002 bedroeg de participatiegraad van de leeftijdscategorie van 55-64 jaar 40,1 % in de EU van 15 lidstaten, en 38,7 % in de EU van 25 lidstaten. In de bijlage worden per lidstaat de algemene tendensen tussen 1997 en 2002 weergegeven. (6) Er is ongetwijfeld sprake van een individualisering van de levensloop. Deze gaat evenwel niet noodzakelijk gepaard met een uitbreiding van de individuele keuzemogelijkheden. Vervroegde uittreding wordt in sommige lidstaten over het algemeen vaker opgedrongen dan gekozen. Zo ook houdt de flexibiliteit op het einde van de loopbaan in eerste instantie verband met de druk op de arbeidsmarkt, alsmede met de daarmee samenhangende strategieën van ondernemingen en openbare instanties op het gebied van het personeelsbeleid (7), en in veel gevallen met de pensioenregelingen.
3.3.5.1

In het denkproces is de Commissie, de lidstaten en de toetredende landen verzocht om te overwegen hoe investeringen in gezondheid en de ontwikkeling van gezondheidsinfrastructuur en van vaardigheden als prioritaire gebieden voor financiering in het kader van de bestaande communautaire financiële instrumenten kunnen worden opgenomen, met name in doelstelling 1-regio's. In feite ondersteunt de Unie al investeringen in gezondheid in de „oude” lidstaten, waar dit door de betrokken landen en regio's als een prioriteit is aangemerkt. De uitvoering van deze aanbeveling hangt dus af van de vraag of de betrokken regio's en landen investeringen in gezondheid en gezondheidsinfrastructuur als prioriteit voor Europese steun hebben aangemerkt. De Commissie zal er, via de Groep op hoog niveau inzake gezondheidsdiensten en medische zorg en de geëigende structuren voor de financiële instrumenten in kwestie, samen met de lidstaten voor zorgen dat bij de opstelling van algemene plannen het nodige gewicht aan gezondheid wordt toegekend. De behoefte aan Europese investeringen in de gezondheidsinfrastructuur moet ook aan de orde komen in het kader van de nieuwe financiële vooruitzichten voor de Unie vanaf 2006.
7.4

Een van de belangrijkste bepalingen van de voorgestelde richtlijn is dat voortaan vóór aankomst van de goederen aangifte bij de douane moet worden gedaan. Dit hangt samen met het beginsel dat goederen definitief door de douane vrijgegeven zouden moeten worden op de plaats waar aangever is gevestigd of in de buurt van de aangegeven bestemming, en niet aan de buitengrenzen.
3.9.

Het is niet terecht dat lidstaten hun activiteiten pas coördineren als is vastgesteld dat een intracommunautaire inbreuk consumenten in minstens drie lidstaten schaadt. In artikel 9, lid 2 zou daarom niet moeten staan „in meer dan twee lidstaten”, maar „in minstens twee lidstaten” of „in twee of meer lidstaten”.