NL

Brussel, 7.11.2008

COM(2008) 709 definitief

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot vaststelling, voor 2009, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

.

1. Achtergrond van het voorstel |

| Motivering en doel van het voorstelDe jaarlijkse verordening voor de vaststelling van de vangstmogelijkheden is het belangrijkste instandhoudingsinstrument in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Deze verordening bevat beperkingen van de vangsten en van de visserijinspanning in verband met herstelplannen en langetermijnplannen, en bevat eveneens tijdelijke maatregelen en afwijkingen van andere wetgeving (zoals de verordening inzake technische maatregelen en de verordening inzake beperking van de visserijinspanning voor diepzeesoorten, enz.). In Mededeling COM(2008) 331 definitief van de Commissie wordt de achtergrond van het voorstel geschetst. Voor veel visbestanden is geadviseerd de vangst stil te leggen of tot een zo laag mogelijk niveau te beperken. Veel bestanden bevinden zich buiten biologisch veilige grenzen. Ondanks de in het kader van het GVB opgelegde instandhoudingsmaatregelen neemt het aantal bestanden in deze kwetsbare categorieën niet af. Die analyse bevestigt dat versterkte instandhoudingsmaatregelen ten aanzien van de geëxploiteerde visbestanden dringend noodzakelijk zijn.Uit het advies van de ICES en het WTECV voor 2009 komt eens te meer naar voren dat de toestand van een groot aantal visbestanden in de wateren van de Gemeenschap deplorabel is. Bij de exploitatie van de meeste bestanden wordt het maximale potentiële opbrengstniveau overschreden. Voor talrijke bestanden ligt de bevissingsgraad boven het voorzorgsniveau - bij een aantal van de belangrijkste bestanden, waaronder de meeste kabeljauwbestanden, zelfs in die mate dat ze een zeer groot risico lopen zich niet meer te kunnen voortplanten.Krachtens Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad dient de Commissie jaarlijks de vangst- en inspanningsbeperkingen vast te stellen die ervoor moeten zorgen dat de visserij in de Gemeenschap vanuit ecologisch, economisch en sociaal oogpunt verantwoord verloopt. |

| Algemene contextBij veel visbestanden is sprake van overbevissing. Ondanks de vangstbeperkingen die de Raad elk jaar vaststelt, blijkt vaak meer te worden gevangen dan goed is voor een duurzame opbrengst, omdat de vastgestelde vangstniveaus soms te hoog zijn om een duurzame visserij te garanderen en omdat de handhaving van deze vangstbeperkingen in een aantal gevallen te wensen overlaat. Ter ondersteuning van de vangstbeperkingen zijn de afgelopen jaren in een aantal visserijtakken inspanningsbeperkingen ingevoerd en zijn voor sommige bestanden meerjarige herstelplannen met jaarlijkse vangstbeperkingen vastgesteld, die tot doel hebben om via een geleidelijke verlaging van de visserijsterfte tot een duurzame visserij te komen. Slaagt men er niet in de vangsten en de visserijinspanningen onder controle te houden, dan zullen de visbestanden onherroepelijk verder uitgeput geraken. Een verdere uitputting van de bestanden staat haaks op het streven van de Gemeenschap om met het gemeenschappelijk visserijbeleid de communautaire visserij duurzaam te maken. |

| Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebiedDe bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied verlopen op 31 december 2008. |

| Samenhang met andere beleidsgebieden en beleidsdoelstellingen van de UnieDe voorgestelde maatregelen sluiten aan bij de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid en zijn in overeenstemming met het beleid van de Gemeenschap inzake duurzame ontwikkeling. |

2. Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling |

| Raadpleging van belanghebbende partijen |

| Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondentenBij het opstellen van het voorstel is rekening gehouden met het overleg dat heeft plaatsgevonden met de regionale adviesraden, met het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur (het RCVA is samengesteld uit vertegenwoordigers van de beroepsorganisaties van de producenten, de verwerkende industrie en de handel in visserij- en aquacultuurproducten, en van niet-beroepsorganisaties die consumenten-, milieu- en ontwikkelingsbelangen behartigen) en met het Comité voor de visserij en de aquacultuur. Basis voor het overleg was Mededeling COM(2006) 246 definitief van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement – "Verbetering van de raadpleging inzake het communautaire visserijbeheer" – waarin de beginselen van het zogenoemde "front-loadingproces" (vroegtijdige consultatie) zijn uiteengezet, en Mededeling COM(2008) 331 definitief van de Commissie aan de Raad – "Vangstmogelijkheden voor 2009" – waarin de Commissie in afwachting van het wetenschappelijk advies over de visstand voor 2009 haar visie en voornemens met betrekking tot de TAC- en quotavoorstellen toelicht. |

| Samenvatting van de reacties en de manier waarop daarmee rekening is gehoudenDe regionale adviesraden dringen erop aan dat eventuele wijzigingen in de jaarlijkse TAC’s en quota geleidelijk worden ingevoerd, zodat de verstoring van de economische activiteit die dergelijke maatregelen op korte termijn met zich meebrengen, tot een minimum wordt beperkt. Zoals blijkt uit de onderstaande gedetailleerde toelichting, is het voorstel in overeenstemming met het beginsel van een geleidelijke aanpassing en van een beperking van de wijzigingen van de vangstmogelijkheden, voor zover dit mogelijk was zonder de toestand van kwetsbare bestanden te verslechteren. |

| Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |

| Betrokken wetenschaps- en kennisgebiedenBiologie en economie in de visserijsector. |

| Gebruikte instrumentenRaadpleging van een onafhankelijke, internationale wetenschappelijke instantie (ICES) en organisatie van de plenaire vergadering van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV). |

| Belangrijkste geraadpleegde organisaties en deskundigen- Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES).-Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV). |

| Samenvatting van de ontvangen en gebruikte adviezenEr is reeds gewezen op het bestaan van potentieel ernstige risico's met onomkeerbare gevolgen. Dat dergelijke risico’s bestaan, wordt door niemand in twijfel getrokken. |

| Het ICES-advies wordt door het WTECV bevestigd en in sommige gevallen verder uitgewerkt. |

| Wijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt voor het publiekAlle rapporten van het WTECV worden, na de officiële vaststelling ervan door de Commissie, ter beschikking gesteld op de website van DG MARE. |

| EffectbeoordelingDe maatregelen ter beperking van de vangst en de visserijinspanningen moeten door de overheid worden vastgesteld overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002. De voorgestelde maatregelen leiden, als ze ten uitvoer worden gelegd, tot een algemene daling van de vangstmogelijkheden voor de vaartuigen van de Gemeenschap. Het voorstel bevat kortetermijnbesluiten, maar moet ook worden gezien als deel van een langetermijnaanpak om de visserijinspanningen geleidelijk terug te brengen tot een duurzaam niveau.Het voorstel zal op korte termijn leiden tot lagere TAC’s en op langere termijn tot het herstel van de overbeviste bestanden en dus ook van de vangstmogelijkheden. Op middellange en lange termijn moet de gekozen aanpak resulteren in een afname van de visserijinspanning en dus ook van de daarmee gepaard gaande milieu-impact, in een beperking van het aantal vaartuigen en/of de gemiddelde visserijinspanning per vaartuig en in de handhaving of toename van de aanvoer. |

3. Juridische elementen van het voorstel |

| Samenvatting van de voorgestelde maatregelOm de met het GVB beoogde totstandbrenging van een biologisch, economisch en sociaal duurzame visserij te verwezenlijken, wordt in dit voorstel vastgesteld welke vangst- en inspanningsbeperkingen gelden voor de visserij in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, voor de visserij in internationale wateren. |

| RechtsgrondslagArtikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 |

| SubsidiariteitsbeginselHet voorstel betreft een terrein dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |

| EvenredigheidsbeginselHet voorstel is om de onderstaande reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. |

| Het GVB is een gemeenschappelijk beleid en moet derhalve krachtens verordeningen van de Raad ten uitvoer worden gelegd. Krachtens de betrokken verordening van de Raad worden vangstmogelijkheden aan de lidstaten toegewezen. De lidstaten mogen deze mogelijkheden zelf tussen de regio’s of de marktdeelnemers verdelen en beschikken dus over een ruime mate van vrijheid wanneer ze moeten beslissen aan de hand van welk sociaal/economisch model de aan hen toegewezen vangstmogelijkheden zullen worden geëxploiteerd. |

| Het voorstel heeft geen nieuwe financiële gevolgen voor de lidstaten. De Raad stelt elk jaar een verordening als de onderhavige vast, en de openbare en particuliere middelen voor de tenuitvoerlegging van de onderhavige verordening zijn dan ook reeds beschikbaar. |

| Keuze van instrumenten |

| Voorgesteld instrument: verordening. |

| Andere instrumenten zouden om de onderstaande reden ongeschikt zijn.Dit is een voorstel voor het visserijbeheer, dat overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad jaarlijks met gekwalificeerde meerderheid van stemmen en bij verordening door de Raad ten uitvoer moet worden gelegd. |

4. Gevolgen voor de begroting |

| Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. |

5. Aanvullende informatie |

| Vereenvoudiging |

| Het voorstel voorziet in vereenvoudiging van administratieve procedures voor overheidsinstanties (EU of nationaal), met name wat betreft de gegevensoverdracht inzake de toepassing van het beheer van de visserijinspanning. |

| |

| Evaluatie-/herzienings-/uitdovingsclausule |

| Dit voorstel betreft een jaarlijkse verordening voor het jaar 2009 en bevat derhalve geen herzieningsclausule. |

| Het voorstel nader bekekenHet voorstel is wat de vangstbeperkingen en het beheer van de visserijinspanning betreft in overeenstemming met de beginselen van het zogenoemde "front-loadingproces" (vroegtijdige consultatie), zoals uiteengezet in Mededeling COM(2006) 246 definitief van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement – "Verbetering van de raadpleging inzake het communautaire visserijbeheer" – en in de Mededeling COM(2008) 331 definitief van de Commissie aan de Raad – "Vangstmogelijkheden voor 2009" – waarin de Commissie in afwachting van het wetenschappelijk advies over de visstand voor 2009 haar visie en voornemens met betrekking tot de TAC- en quotavoorstellen toelicht. Overeenkomstig die mededeling zijn de vangstmogelijkheden voor een toenemend aantal bestanden, zoals kabeljauw, heek, tong, schol en nephrops, vastgesteld op basis van de voorschriften in de betrokken meerjarenplannen. Conform het front-loadingproces is in de loop van het jaar overleg gepleegd met de belanghebbenden en met de lidstaten.Voorts is het voorstel in overeenstemming met de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Verduurzaming van de EU-visserij op basis van de maximale duurzame opbrengst" (COM(2006) 360 definitief), aangezien het voorstel geen toename van de visserijsterfte met zich meebrengt die in strijd zou zijn met de verbintenissen van de Gemeenschap en de lidstaten tijdens de wereldtop over duurzame ontwikkeling van Johannesburg om de bestanden te handhaven op of te herstellen tot niveaus die voor een maximale duurzame opbrengst kunnen zorgen, met het doel deze doelstellingen - liefst uiterlijk in 2015 - te bereiken voor uitgeputte bestanden.Met betrekking tot het beheer van de inspanning is in 2007 met de lidstaten gesproken over een mogelijk alternatief systeem op basis van maximum aantallen kilowattdagen. In de vorige, voor 2008 geldende verordening inzake vangstmogelijkheden werd vastgehouden aan een beheersregeling op basis van een aantal zeedagen per type vaartuig dat reeds voordien actief was in de visserij, met daarbij de mogelijkheid voor de lidstaten om een alternatief inspanningsbeheer toe te passen op basis van kilowattdagen. Dit met het oog op een efficiënter gebruik van de vangstmogelijkheden en de bevordering van instandhoudingsmethoden in samenspraak met de visserijsector. Tegelijkertijd werd, mede in het kader van de besprekingen over de doeltreffendheid van het herstelplan voor kabeljauw, besloten om vanaf 2009 te werken aan een algemene tenuitvoerlegging van het inspanningsbeheer aan de hand van kilowattdagen per vistuiggroep. In 2008 heeft het Verenigd Koninkrijk gebruik gemaakt van de optie een alternatieve inspanningsbeheersregeling in te voeren. Deze is gebaseerd op kilowattdagen en geldt voor trawlers die vissen in de Noordzee en ten westen van Schotland. Het voorstel doet de balans momenteel overslaan in het voordeel van een op kilowattdagen gebaseerde beheersregeling voor alle lidstaten die bij het herstelplan voor kabeljauw betrokken zijn. Wat de inspanningsbeheersregelingen voor de visserij op tong in het Westelijk Kanaal en op zuidelijke heek (bijlagen IIB en IIC) betreft, blijft de optie een dergelijk systeem in 2009 in te voeren, overeind. De invoering van maximum aantallen kilowattdagen in bijlage IIA draagt bij tot de transparantie en de doeltreffendheid van inspanningsbeperkingen en reduceert bovendien de administratieve belasting, aangezien het aantal verschillende gevallen waarop inspanningsmaxima van toepassing zijn, aanzienlijk zal dalen.In het voorstel zijn vangstbeperkingen geïntegreerd die door bepaalde regionale visserijorganisaties zijn overeengekomen. Het is nog wachten op de vangstbeperkingen en andere aanbevelingen van de Organisatie voor de visserij in het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO), de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPFO), de Commissie voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn (CCSBT), de Interamerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC), de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR), de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) en de Internationale Commissie voor de Instandhouding van tonijn in de Atlantische Oceaan (ICCAT), die pas in november en december 2008 hun respectieve jaarvergaderingen houden. In afwachting van de resultaten van het overleg in november en december 2008 zijn er nog geen TAC’s beschikbaar voor bestanden in de wateren van Groenland en voor met Noorwegen gedeelde bestanden. Deze TAC’s krijgen de vermelding pro memoria (pm). Er zij op gewezen dat in bijlage II, betreffende de beperking van de visserijinspanning die door vaartuigen mag worden uitgeoefend met het oog op het herstel van sommige bestanden, waaronder kabeljauw, de maximaal toegestane inspanning, uitgedrukt in hetzij zeedagen per vaartuig, hetzij kilowattdagen per vaartuigengroep, eveneens met "pm" staat vermeld omdat de Commissie de gegevens van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) over de inspanning en de vangsttendensen tot en met 2007 nog aan het analyseren is. Het WTECV zal zijn definitieve verslag op de WTECV-website bekendmaken na zijn voltallige vergadering in november 2008. Ook de gebruikte methodologie voor de vaststelling van de definitieve visserijinspanning voor de visserij op zandspiering in de zones IIIa en IV en in de EG-wateren van zone IIa wordt momenteel nog nader bekeken.Voor het beheer van de inspanning op diepzeebestanden keurde de Raad in december 2006 een vermindering van de inspanning met 10 % ten opzichte van de niveaus van 2005 goed. De Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) heeft evenwel een verlaging met 35 % gevraagd. Gezien de internationale verplichtingen van de Gemeenschap en het herhaaldelijke advies van de ICES om bestanden te beschermen die vanwege hun extreem lage voortplantingsniveau uitermate kwetsbaar zijn en dringend bescherming nodig hebben, is een aanvullende verlaging met 10 % van hetzelfde referentieniveau noodzakelijk.Voor kortlevende soorten, zoals ansjovis in de Golf van Biskaje en zandspiering, kever en sprot in de Noordzee, worden de jaarbeheerssystemen gehandhaafd. In deze gevallen kunnen de voor begin 2009 voorgestelde vangstmogelijkheden binnen het jaar worden herzien overeenkomstig het bijgewerkte wetenschappelijke advies, door middel van verordeningen van de Commissie die een snelle invoering van de voorgestelde beheersmaatregelen mogelijk maken. |

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot vaststelling, voor 2009, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid [1], en met name op artikel 20,

Gelet op Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota [2], en met name op artikel 2,

[Gelet op Verordening (EG) nr. 423/2004 van de Raad van 26 februari 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden [3], en met name op de artikelen 6 en 8],

Gelet op Verordening (EG) nr. 811/2004 van de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor het noordelijke heekbestand [4], en met name op artikel 5,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2166/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van de bestanden van zuidelijke heek en langoustines in de Cantabrische Zee en ten westen van het Iberisch Schiereiland [5], en met name op de artikelen 4 en 8,

Gelet op Verordening (EG) nr. 388/2006 van de Raad van 23 februari 2006 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in de Golf van Biskaje [6], en met name op artikel 4,

Gelet op Verordening (EG) nr. 509/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in het westelijk Kanaal [7], en met name op de artikelen 3 en 5,

Gelet op Verordening (EG) nr. 676/2007 van de Raad van 11 juni 2007 tot vaststelling van een beheersplan voor de bevissing van de schol- en tongbestanden in de Noordzee [8], en met name op de artikelen 6 en 9,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke adviezen en met name van het verslag van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV), maatregelen vaststellen waarbij de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden geregeld.

(2) Op grond van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad de totaal toegestane vangsten (TAC's) vaststellen per visserijtak of groep van visserijtakken. De vangstmogelijkheden moeten over de lidstaten en derde landen worden verdeeld overeenkomstig artikel 20 van die verordening.

(3) Voor een efficiënt beheer van deze TAC's en quota moeten bijzondere voorschriften voor de uitoefening van de betrokken visserij worden vastgesteld.

(4) De beginselen van en bepaalde procedures voor het visserijbeheer moeten door de Gemeenschap worden vastgelegd om de lidstaten in staat te stellen het beheer van de onder hun vlag varende vissersvaartuigen te garanderen.

(5) In artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 zijn definities vastgesteld die relevant zijn voor de toewijzing van de vangstmogelijkheden.

(6) Bij de benutting van de vangstmogelijkheden moet worden voldaan aan de Gemeenschapswetgeving op dit gebied, en met name aan Verordening (EEG) nr. 2807/83 van de Commissie van 22 september 1983 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de registratie van gegevens over de visvangst van de lidstaten [9], Verordening (EEG) nr. 2930/86 van de Raad van 22 september 1986 houdende definities van de kenmerken van vissersvaartuigen [10], Verordening (EEG) nr. 1381/87 van de Commissie van 20 mei 1987 inzake uitvoeringsbepalingen met betrekking tot kentekens voor vissersvaartuigen en met betrekking tot documenten aan boord van die vaartuigen [11], Verordening (EEG) nr. 3880/91 van de Raad van 17 december 1991 inzake de verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten die in het noordwestelijke gedeelte van de Atlantische Oceaan vissen [12], Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid [13], Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad van 27 juni 1994 tot vaststelling van algemene bepalingen inzake speciale visdocumenten [14], Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen [15], Verordening (EG) nr. 1434/98 van de Raad van 29 juni 1998 tot vaststelling van de voorwaarden waarop haring mag worden aangevoerd voor andere industriële doeleinden dan rechtstreekse menselijke consumptie [16], Verordening (EG) nr. 2347/2002 van de Raad van 16 december 2002 tot vaststelling van bijzondere voorwaarden voor de toegang tot diepzeebestanden en bij de visserij daarop in acht te nemen voorschriften [17], Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap [18], Verordening (EG) nr. 2244/2003 van de Commissie van 18 december 2003 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen inzake satellietvolgsystemen (VMS) [19], Verordening (EG) nr. 423/2004, Verordening (EG) nr. 601/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot vaststelling van bepaalde controlemaatregelen voor de visserij in het verdragsgebied van het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren [20], Verordening (EG) nr. 811/2004, Verordening (EG) nr. 2115/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van een herstelplan voor zwarte heilbot in het kader van de visserijorganisatie in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan [21], Verordening (EG) nr. 2166/2005, Verordening (EG) nr. 388/2006, Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad van 21 december 2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee [22], Verordening (EG) nr. 509/2007, Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van technische maatregelen voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden [23], Verordening (EG) nr. 676/2007, Verordening (EG) nr. 1386/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 tot vaststelling van instandhoudings- en handhavingsmaatregelen in het gereglementeerde gebied van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan [24] en Verordening (EG) nr. [....]/2008 van de Raad betreffende machtigingen voor visserijactiviteiten van communautaire vissersvaartuigen buiten de communautaire wateren en de toegang van vaartuigen van derde landen tot de communautaire wateren [25] en Verordening (EG) nr. […]/2008 van de Raad tot vaststelling, voor 2009 en 2010, van de vangstmogelijkheden voor vaartuigen van de Gemeenschap voor bepaalde bestanden van diepzeevissen [26].

(7) Er moet nader worden bepaald dat deze verordening tevens van toepassing is op mariene organismen die zijn gevangen tijdens uitsluitend voor wetenschappelijk onderzoek bedoelde visserijactiviteiten en die worden verkocht, opgeslagen, uitgestald of te koop aangeboden voor welk doel dan ook.

(8) Volgens het advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) is het noodzakelijk de toepassing te handhaven van een regeling voor het beheer van de vangstbeperkingen voor ansjovis in ICES-zone VIII. De Commissie stelt de vangstbeperkingen voor het ansjovisbestand in ICES-zone VIII vast in het licht van de wetenschappelijke informatie die in de eerste helft van 2008 wordt verzameld en in het licht van de uitkomst van de besprekingen die momenteel plaatsvinden in het kader van een meerjarenplan voor ansjovis.

(9) Volgens het advies van de ICES is het noodzakelijk een systeem te handhaven, zij het met herziening, voor het beheer van de visserijinspanning op zandspiering in ICES-zones IIIa en IV en in de EG-wateren van zone IIa.

(10) Gezien het meest recente wetenschappelijke advies van de ICES moet de visserijinspanning op bepaalde diepzeesoorten bij wijze van overgangsmaatregel verder worden verminderd.

(11) Volgens artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad een besluit nemen over de voorwaarden in verband met de vangstbeperkingen en/of de beperkingen van de visserijinspanning. Wetenschappelijk advies geeft aan dat omvangrijke vangsten die de overeengekomen TAC's overschrijden, schadelijk zijn voor een duurzame uitoefening van de visserij. Daarom moeten er voorwaarden ter zake worden ingevoerd die zullen leiden tot een betere uitvoering van de overeengekomen vangstmogelijkheden.

(12) De Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (NAFO) heeft tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2008 een aantal technische en controlemaatregelen goedgekeurd. Deze maatregelen moeten worden uitgevoerd.

(13) [Tijdens haar XXVIe jaarlijkse vergadering in 2007 heeft de CCAMLR (Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren) vangstbeperkingen vastgesteld voor bestanden die mogen worden bevist door traditionele vissers uit alle CCAMLR-partijen. De CCAMLR heeft ook ingestemd met de deelname van vaartuigen van de Gemeenschap aan de experimentele visserij op Dissostichus spp. in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1, 58.4.2, 58.4.3a) en 58.4.3b), en heeft voor de betrokken visserijactiviteiten vangst- en bijvangstbeperkingen vastgesteld, evenals bepaalde specifieke technische maatregelen. Deze beperkingen en technische maatregelen moeten ook worden toegepast.]

(14) [Om te voldoen aan de internationale verplichtingen die de Gemeenschap is aangegaan als verdragsluitende partij bij de CCAMLR, waaronder de verplichting om de door de CCAMLR-commissie vastgestelde maatregelen toe te passen, moeten de door die commissie voor het seizoen 2008-2009 goedgekeurde TAC's en de overeenkomstige periodes in acht worden genomen.]

(15) Op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota [27], moet worden bepaald op welke bestanden de verschillende, in die verordening bedoelde maatregelen van toepassing zijn.

(16) De Gemeenschap heeft, volgens de procedure die is vastgesteld in de overeenkomsten of protocollen inzake de betrekkingen op het gebied van visserij, overleg over de visserijrechten gepleegd met Noorwegen [28], de Faeröer [29] en Groenland [30].

(17) De Gemeenschap is verdragsluitende partij bij verscheidene regionale visserijorganisaties. Die organisaties hebben voor sommige soorten vangst- en/of inspanningsbeperkingen en andere instandhoudingsmaatregelen aanbevolen. Die aanbevelingen moeten dan ook door de Gemeenschap worden uitgevoerd.

(18) Om aan de in november 2008 vastgestelde aanbeveling van de Visserijcommissie voor het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) te voldoen, moeten instandhoudings- en beheersmaatregelen worden aangenomen voor de visserij op diepzeesoorten in het NEAFC-verdragsgebied, met name aan de hand van inspanningsniveaus.

(19) In 2008 werd het gebruik van alternatieve systemen voor inspanningsbeheer aan de hand van maximum aantallen kilowattdagen onder bepaalde voorwaarden toegestaan, met als doel een dergelijk systeem als algemene regel stapsgewijs in te voeren. In 2009 zal een algemene overstap naar beheer op basis van maximum aantallen kilowattdagen worden gedaan voor inspanningsbeperkingen in het kader van het herstelplan voor kabeljauw, terwijl het bestaande systeem in andere inspanningsregelingen in 2009 wordt gehandhaafd, inclusief de mogelijkheid voor de lidstaat om zelf een op kilowattdagen gebaseerde regeling in te voeren.

(20) Sommige tijdelijke bepalingen inzake het gebruik van VMS-gegevens moeten worden gehandhaafd met het oog op een efficiëntere uitvoering van het toezicht, de controle en de bewaking met betrekking tot het inspanningsbeheer.

(21) Om de beperkingen van de visserijinspanning op tong aan te passen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 509/2007, moeten alternatieve regelingen worden vastgesteld teneinde de visserijinspanning af te stemmen op de TAC, zoals bepaald in artikel 5, lid 2, van die verordening.

(22) Om de beperkingen van de visserijinspanning op schol en tong aan te passen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 676/2007, moeten alternatieve regelingen worden vastgesteld teneinde de visserijinspanning af te stemmen op de TAC, zoals bepaald in artikel 9, lid 2, van die verordening.

(23) Voor de kabeljauwbestanden in de Noordzee, het Skagerrak en het westelijk Kanaal, in de Ierse Zee en ten westen van Schotland, en voor de heek- en langoustinebestanden in de ICES-zones VIIIc en IXa moeten de bestaande regelingen voor het beheer van de visserijinspanning worden aangepast.

(24) Met het oog op de instandhouding van de visbestanden moet in 2009 een aantal aanvullende technische en controlemaatregelen voor de visserij worden uitgevoerd.

(25) Gezien de verklaring van de Commissie in de vergadering van de Raad van visserijministers van december 2007 en op grond van verdere wetenschappelijk analyses en van overleg met belanghebbenden in 2008, is het dienstig om, bovenop de vangstbeperkingen voor de gerichte visserij en de bijvangsten, maatregelen te nemen om de paaibestanden van blauwe leng in de ICES-zones VIa te beschermen.

(26) Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de praktijk bij de visserij met kieuw- en warrelnetten in de ICES-zones VIa, VIb, VIIb, VIIc, VIIj, VIIk, VIII, IX, X en XII een ernstige bedreiging vormt voor diepzeesoorten. Totdat meer duurzame maatregelen worden vastgesteld, moeten echter overgangsmaatregelen worden genomen die deze vorm van visserij onder bepaalde voorwaarden toestaan.

(27) [Overeenkomstig de goedgekeurde notulen van de conclusies van het visserijoverleg tussen de Europese Gemeenschap en Noorwegen van […] november 2008 moet in het eerste deel van 2009 worden voortgegaan met de tests van technische maatregelen om de selectiviteit van gesleept vistuig in die mate te verhogen dat de teruggooi van wijting in de Noordzee wordt verminderd.]

(28) Met het oog op duurzame exploitatie van de heek- en langoustinebestanden en vermindering van de teruggooi, moet een beroep kunnen worden gedaan op de meest recente ontwikkelingen op het gebied van selectief vistuig in de ICES-zones VIIIa, VIIIb en VIIId.

(29) Het gebruik van vistuig waarmee geen langoustine wordt gevangen, moet worden toegestaan in bepaalde gebieden waar de soort wordt beschermd en niet mag worden gevist.

(30) Overeenkomstig het advies van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) zijn bepaalde sluitingen van paaiplaatsen voor haring niet nodig om de duurzame exploitatie van deze soort in ICES-zone VIa te waarborgen.

(31) De controle van de aanlanding en de overlading van bevroren vis in havens van de Gemeenschap door vissersvaartuigen van derde landen moet conform de aanbeveling van de NEAFC worden voortgezet. In 2008 heeft de NEAFC een aanbeveling goedgekeurd om een aantal vaartuigen op te nemen in de lijst van vaartuigen waarvan is aangetoond dat zij illegale, ongemelde en ongereglementeerde visvangst hebben bedreven. Deze aanbevelingen moeten in het Gemeenschapsrecht worden omgezet.

(32) Ter bevordering van de instandhouding van octopus, en met name om de jonge exemplaren te beschermen, moet in 2009 een minimummaat worden vastgesteld voor octopus afkomstig uit de maritieme wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van derde landen in het gebied van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan (CECAF), in afwachting van de goedkeuring van een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/98.

(33) Overeenkomstig advies van het WTECV moet vissen met de boomkor met elektrische stroom ("pulse trawling") in 2009 onder bepaalde voorwaarden worden toegestaan in ICES-zones IVc en IVb Zuid.

(34) [De Inter-Amerikaanse Commissie voor Tropische Tonijn (IATTC) is er tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2008 niet in geslaagd vangstbeperkingen voor geelvintonijn, grootoogtonijn en gestreepte tonijn vast te stellen, en hoewel de Gemeenschap geen lid is van de IATTC, moeten maatregelen worden vastgesteld om te zorgen voor een duurzaam beheer van de natuurlijke rijkdommen die onder de jurisdictie van die organisatie vallen.]

(35) [Tijdens haar derde jaarlijkse vergadering heeft de Commissie voor de visserij in het centraal-westelijke deel van de Stille Oceaan (WCPFC) inspanningsbeperkingen voor geelvintonijn, grootoogtonijn, gestreepte tonijn, zwaardvis en witte tonijn vastgesteld, evenals technische bepalingen voor de behandeling van bijvangsten. De Gemeenschap is sinds januari 2005 lid van de WCPFC. Het is bijgevolg noodzakelijk deze maatregelen in Gemeenschapsrecht om te zetten om het duurzaam beheer van de natuurlijke rijkdommen die onder de jurisdictie van die organisatie vallen, te waarborgen.]

(36) Tijdens zijn jaarlijkse vergaderingen in 2007 en 2008 heeft de Algemene Raad voor de Visserij in de Middellandse Zee (GFCM) een aantal aanbevelingen goedgekeurd inzake technische maatregelen voor bepaalde visserijtakken in de Middellandse Zee, alsmede een regeling inzake havenstaatcontroles om IUU-visserij te bestrijden met inachtneming van de specifieke kenmerken van het GFCM-verdragsgebied en om ervoor te zorgen dat IUU-vaartuigen geen gebruik kunnen maken van de havens van bij de GFCM aangesloten partijen. Om bij te dragen tot de instandhouding van de visbestanden en de bescherming van het milieu tegen nadelige effecten van de visserij, moeten deze maatregelen in 2009 worden uitgevoerd in afwachting van de vaststelling van een verordening tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1967/2006. Gezien de in het Gemeenschapsrecht vastgestelde verplichting om op blauwvintonijn vissende vaartuigen te inspecteren en om te waarborgen dat de krachtens de GFCM-aanbeveling vereiste inspecties tot de verwachte resultaten leiden, moet een hoger minimaal inspectiepercentage worden toegepast dan door de GFCM wordt aanbevolen.

(37) Tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2008 heeft de Organisatie voor de visserij in het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO) vangstbeperkingen vastgesteld voor nog eens twee visbestanden in het SEAFO-verdragsgebied. Deze maatregelen moeten in het Gemeenschapsrecht worden omgezet.

(38) [Tijdens haar jaarlijkse vergaderingen in 2007 en 2008 heeft de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC) een aantal beheers- en controlemaatregelen vastgesteld. Deze maatregelen moeten in het Gemeenschapsrecht worden omgezet.]

(39) [Tijdens de derde internationale vergadering over de oprichting van een nieuwe Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPFO) in mei 2007, hebben de deelnemers tussentijdse maatregelen goedgekeurd om de pelagische en de bodemvisserij in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan te reguleren. Deze maatregelen moeten in het Gemeenschapsrecht worden omgezet.]

(40) [Tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2008 heeft de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT) quota en gewijzigde quota goedgekeurd waarin rekening is gehouden met de onderbenutting en de overbenutting van de vangstmogelijkheden van de ICCAT-partijen. De ICCAT heeft voorts een technische instandhoudingsmaatregel voor zwaardvis in de Middellandse Zee in 2009 aangenomen. Teneinde bij te dragen tot de instandhouding van visbestanden moet deze maatregel worden uitgevoerd.]

(41) Om te zorgen voor een correcte boeking van de hoeveelheden blauwe wijting die vaartuigen van derde landen in wateren van de Gemeenschap vangen, moeten de verscherpte controlebepalingen voor dergelijke vaartuigen worden gehandhaafd.

(42) De Gemeenschap neemt sinds januari 2007 als niet-verdragsluitende partij deel aan de werkzaamheden van de Commissie voor de instandhouding van de zuidelijke blauwvintonijn (CCSBT). Het verdrag tot oprichting van deze commissie voorziet in een kader voor nauwere internationale samenwerking ter waarborging van de instandhouding en de optimale exploitatie van zuidelijke blauwvintonijn. Als niet-verdragsluitende, maar wel deelnemende partij heeft de Gemeenschap zich ertoe verbonden de door de CCSBT vastgestelde maatregelen uit te voeren. Tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2008 heeft de CCSBT vangstbeperkingen voor de visserij op visbestanden in het CCSBT-verdragsgebied vastgesteld voor vaartuigen van de Gemeenschap. Deze maatregelen moeten in het Gemeenschapsrecht worden omgezet]

(43) Gezien artikel 6, lid 9, van de Toetredingsakte van 2003 is de Gemeenschap verantwoordelijk voor het beheer van door de nieuwe lidstaten met derde landen gesloten visserijovereenkomsten. Polen is sinds 1994 partij bij de Overeenkomst voor de instandhouding en het beheer van de koolvisbestanden in het centrale gedeelte van de Beringzee. Tijdens de jaarlijkse vergadering in 2008 van de bij die overeenkomst aangesloten partijen zijn beheers- en instandhoudingsmaatregelen voor de koolvisbestanden in het centrale gedeelte van de Beringzee vastgesteld. Deze maatregelen moeten in het Gemeenschapsrecht worden omgezet.

(44) Om het inkomen van de vissers in de Gemeenschap veilig te stellen, om te vermijden dat hulpbronnen in gevaar worden gebracht en om te voorkomen dat problemen ontstaan door het verstrijken van Verordening nr. 40/2008 van de Raad van 16 januari 2008 tot vaststelling, voor 2008, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften [31], is het van essentieel belang dat deze visgronden op 1 januari 2009 worden opengesteld en dat in januari 2009 sommige voorschriften van de genoemde verordening van kracht blijven. Gezien de urgentie van deze kwestie moet een uitzondering worden gemaakt op de periode van zes weken, als bedoeld in punt I.3, van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen gehechte Protocol betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

Werkingssfeer en definities

Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening worden voor het jaar 2009 de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden vastgesteld, alsmede de bij de visserij in acht te nemen voorschriften.

Voor januari 2010 worden bovendien bepaalde beperkingen van de visserijinspanning en daarbij in acht te nemen visserijvoorschriften vastgesteld en voor bepaalde Antarctische bestanden worden de vangstmogelijkheden en de specifieke voorschriften vastgesteld voor de in bijlage IE vermelde perioden.

Artikel 2

Werkingssfeer

1. Tenzij anders bepaald, is deze verordening van toepassing op:

a) vissersvaartuigen van de Gemeenschap, hierna “vaartuigen van de Gemeenschap” genoemd, en

b) vissersvaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd staan in een derde land, hierna "vissersvaartuigen van derde landen" genoemd, in communautaire wateren, hierna "EG-wateren" genoemd.

2. In afwijking van lid 1 is het bepaalde in deze verordening, behalve punt 4.2 van bijlage III en voetnoot 1 van bijlage XI, niet van toepassing op visserijactiviteiten die uitsluitend worden uitgeoefend ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek dat wordt uitgevoerd met toestemming en onder het gezag van de lidstaat waarvan het vaartuig de vlag voert, en waarvan de Commissie en de lidstaat in de wateren waarvan het onderzoek plaatsvindt, tevoren in kennis zijn gesteld. Lidstaten die voor wetenschappelijk onderzoek bedoelde visserijactiviteiten uitvoeren, stellen de Commissie, de lidstaten in de wateren waarvan het onderzoek plaatsvindt, de ICES en het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) in kennis van alle vangsten uit dergelijke visserijactiviteiten.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden naast de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde definities de volgende definities:

a) "totale toegestane vangsten (TAC's)": de hoeveelheden die elk jaar van elk bestand mogen worden gevangen en aangeland;

b) "quotum": een vast aandeel van de aan de Gemeenschap, de lidstaten, of derde landen toegewezen TAC's;

c) "internationale wateren": wateren die niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van een staat vallen.

Artikel 4

Visserijzones

Voor de toepassing van deze verordening geldt de volgende afbakening van visserijzones:

a) voor de ICES-zones (International Council for the Exploration of the Sea - Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee): de afbakening van Verordening (EEG) nr. 3880/91;

b) voor het Skagerrak: het gebied dat in het westen wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust;

c) voor het Kattegat: het gebied dat in het noorden wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap Hasenøre naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen;

d) voor de Golf van Cadiz: het gebied van ICES-zone IXa ten oosten van 7°23′48″ WL;

e) voor het GFCM-verdragsgebied (General Fisheries Commission for the Mediterranean – Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee): de afbakening van Besluit 98/416/EG van de Raad van 16 juni 1998 betreffende de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee [32];

f) voor de CECAF-zones (Fishery Committee for the Eastern Central Atlantic – Visserijcommissie voor de centraal-oostelijke Atlantische Oceaan, of FAO-gebied 34): de afbakening van Verordening (EG) nr. 2597/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake de verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten in bepaalde gebieden buiten de Noord-Atlantische Oceaan [33];

g) voor het NEAFC-verdragsgebied: de wateren als bedoeld in artikel 1 van het aan Besluit 81/608/EEG van de Raad van 13 juli 1981 betreffende de sluiting van het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan [34] gehechte Verdrag;

h) voor het gereglementeerde NEAFC-gebied: dat deel van het NEAFC-verdragsgebied dat buiten de gebieden ligt waarin de verdragsluitende partijen bij de NEAFC jurisdictie over de visserij uitoefenen;

i) voor de NAFO-zones (Northwest Atlantic Fisheries Organisation - Visserijorganisatie voor het noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van Verordening (EEG) nr. 2018/93 van de Raad van 30 juni 1993 inzake de indiening van statistieken van de vangsten en de visserijactiviteit van de lidstaten die in het noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan vissen [35];

j) voor het gereglementeerde NAFO-gebied: het deel van het onder het Verdrag betreffende de visserijorganisatie voor het noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan (NAFO-verdrag) vallende gebied dat niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van de kuststaten valt;

k) voor het SEAFO-verdragsgebied (South East Atlantic Fisheries Organisation – Organisatie voor de visserij in het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van Besluit 2002/738/EG van de Raad van 22 juli 2002 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de visbestanden in het zuidoostelĳke deel van de Atlantische Oceaan [36];

l) voor het ICCAT-verdragsgebied (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas – Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen): de afbakening van Besluit 86/238/EEG van de Raad van 9 juni 1986 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen, gewijzigd bij het Protocol gehecht aan de op 10 juli 1984 te Parijs ondertekende Slotakte van de conferentie van gevolmachtigden van de Staten die partij zijn bij het Verdrag [37];

m) voor het CCAMLR-verdragsgebied (Commission for the Conservation of Antarctic Marine Living Resources — Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren): de afbakening van Verordening (EG) nr. 601/2004;

n) voor het IATTC-verdragsgebied (Inter American Tropical Tuna Commission – Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn): de afbakening van Besluit 2006/539/EG van de Raad van 22 mei 2006 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag ter versterking van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn opgericht bij het Verdrag van 1949 tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Republiek Costa Rica [38];

o) voor het IOTC-verdragsgebied (Indian Ocean Tuna Commission – Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan): de afbakening van Besluit 95/399/EG van de Raad van 18 september 1995 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot de Overeenkomst tot oprichting van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan [39];

p) voor het SPFO-gebied (South Pacific Regional Fisheries Management Organisation – Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan): het gebied op open zee ten zuiden van de evenaar, ten noorden van het CCAMLR-verdragsgebied, ten oosten van het SIOFA-verdragsgebied, zoals vastgesteld in Besluit 2006/496/EG van de Raad van 6 juli 2006 betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische Oceaan [40], en ten westen van de gebieden die onder de visserijjurisdictie van de Zuid-Amerikaanse staten vallen;

q) voor het WCPFC-verdragsgebied (Western and Central Pacific Fisheries Commission – Commissie voor de visserij in het centraal-westelijke deel van de Stille Oceaan): de afbakening van Besluit 2005/75/EG van de Raad van 26 april 2004 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan [41];

r) voor de diepzee van de Beringzee: het diepzeegebied van de Beringzee vanaf 200 zeemijlen van de basislijnen vanwaar de breedte van de territoriale zee van de aan de Beringzee gelegen kuststaten wordt gemeten.

HOOFDSTUK II

Vangstmogelijkheden en visserijvoorschriften voor vaartuigen van de Gemeenschap

Artikel 5

Vangstbeperkingen en toewijzingen

1. De vangstbeperkingen voor vaartuigen van de Gemeenschap in EG-wateren of bepaalde niet-EG-wateren en de toewijzing van deze vangstbeperkingen aan de verschillende lidstaten, alsmede aanvullende voorwaarden overeenkomstig artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96, worden vastgesteld in bijlage I.

2. Vaartuigen van de Gemeenschap mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde quota en de in de artikelen 11, 20 en 21 vastgestelde voorschriften, vissen in de wateren die onder de visserijjurisdictie vallen van de Faeröer, Groenland, IJsland en Noorwegen, en in de visserijzone rond Jan Mayen.

3. De Commissie stelt de vangstbeperkingen voor de zandspieringvisserij in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa vast volgens de regels in punt 6 van bijlage IID.

4. De Commissie stelt de vangstbeperkingen voor lodde in de Groenlandse wateren van de ICES-zones V en XIV voor de Gemeenschap vast op 7,7 % van de TAC voor lodde, zodra de TAC is vastgesteld.

5. De vangstbeperkingen voor het keverbestand in ICES-zone IIIa en in de EG-wateren van ICES-zones IIa en IV en voor het sprotbestand in de EG-wateren van ICES-zones IIa en IV kunnen volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure door de Commissie worden herzien in het licht van de wetenschappelijke gegevens die tijdens het eerste halfjaar van 2009 worden verzameld.

6. De Commissie mag de vangstbeperkingen voor het ansjovisbestand in ICES-zone VIII vaststellen volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure in het licht van de wetenschappelijke gegevens die tijdens het eerste halfjaar van 2009 worden verzameld.

7. Als gevolg van een herziening van het keverbestand overeenkomstig lid 5 kunnen de vangstbeperkingen voor het wijtingbestand in ICES-zone IIIa en in ICES-zone IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa, alsmede voor het schelvisbestand in ICES-zone IIIa en de EG-wateren van ICES-zones IIIb, IIIc en IIId en in ICES-zone IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure door de Commissie worden herzien om rekening te houden met de industriële bijvangsten in de kevervisserij.

Artikel 6

Verboden soorten

Het is vaartuigen van de Gemeenschap verboden de onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden of aan te landen in alle EG-wateren en niet-EG-wateren:

– reuzenhaai (Cetorinhus maximus),

– witte haai (Carcharodon carcharias).

Artikel 7

Bijzondere bepalingen inzake toewijzingen

1. De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig bijlage I aan de lidstaten toegewezen onverminderd:

a) het ruilen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;

b) nieuwe toewijzingen op grond van artikel 21, lid 4, artikel 23, lid 1, en artikel 32, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2847/93, op grond van artikel 23, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 of op grond van artikel 10, lid 4, van Verordening (EG) nr. […]/2008;

c) het aanlanden van extra hoeveelheden op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96;

d) het overdragen van hoeveelheden op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96;

e) verminderingen of kortingen op grond van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 847/96.

2. In afwijking van Verordening (EG) nr. 847/96 wordt voor de overdracht van quota naar 2010 artikel 4, lid 2, van die verordening toegepast op alle bestanden waarvoor analytische TAC's zijn vastgesteld.

Artikel 8

Beperkingen van de visserijinspanning en daaraan verbonden voorwaarden voor het beheer van bestanden

1. Vanaf 1 februari 2009 tot en met 31 januari 2010 zijn de beperkingen van de visserijinspanning en daaraan verbonden voorwaarden die zijn vastgelegd in:

a) bijlage IIA, van toepassing op het beheer van sommige bestanden in het Kattegat, het Skagerrak, de ICES-zones IV, VIa, VIIa, VIId en VIIe tot en met k, en de EG-wateren van ICES-zones IIa en Vb;

b) bijlage IIB, van toepassing op het beheer van heek en langoustine in de ICES-zones VIIIc en IXa, met uitzondering van de Golf van Cadiz;

c) bijlage IIC, van toepassing op het beheer van de tongbestanden in ICES-zone VIIe;

d) bijlage IID, van toepassing op het beheer van de zandspieringbestanden in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa.

2. Voor de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 januari 2009 blijven voor de in lid 1 genoemde bestanden de visserijinspanning en daaraan verbonden voorwaarden van bijlage IIA, IIB, IIC en IID van Verordening (EG) nr. 40/2008 van toepassing.

3. De voor 2009 geldende visserijinspanning voor de zandspieringvisserij in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa wordt door de Commissie vastgesteld volgens de regels in de punten 4 en 5 van bijlage IID.

4. De lidstaten zorgen ervoor dat de voor 2009 geldende visserijinspanningsniveaus, gemeten in kilowattdagen buitengaats, van vaartuigen met visdocumenten voor diepzeevisserij niet meer bedragen dan 65 % van de gemiddelde jaarlijkse visserijinspanning van de vaartuigen van de betrokken lidstaat in 2003 op reizen tijdens welke deze vaartuigen beschikten over visdocumenten voor diepzeevisserij en/of er diepzeesoorten, als opgesomd in de bijlagen I en II bij Verordening (EG) nr. 2347/2002, werden gevangen. Dit lid is alleen van toepassing op visreizen tijdens welke meer dan 100 kg andere diepzeesoorten dan grote zilvervis is gevangen.

Artikel 9

Voorwaarden voor de aanlanding van vangsten en bijvangsten

1. Vis van bestanden waarvoor vangstbeperkingen zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits:

a) die vis is gevangen met vaartuigen van een lidstaat die een quotum heeft en zijn quotum nog niet heeft opgebruikt; of

b) die vis deel uitmaakt van een aandeel van de Gemeenschap dat niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, en dat nog niet is opgebruikt.

2. In afwijking van lid 1 mogen de volgende vissoorten aan boord worden gehouden en aangeland, zelfs indien de lidstaat er geen quota voor heeft of zijn quota of aandelen heeft opgebruikt:

a) andere soorten dan haring en makreel, op voorwaarde dat

i) die soorten samen met andere soorten zijn gevangen met netten met een maaswijdte van minder dan 32 mm overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 850/98; en

ii) de vangst noch aan boord, noch bij aanlanding is gesorteerd;

of

b) makreel, op voorwaarde dat

i) die soort samen met horsmakreel of sardine is gevangen;

ii) de vangst van die soort ten hoogste 10 % bedraagt van het totale gewicht van de aan boord aanwezige hoeveelheid makreel, horsmakreel en sardine, en

(iii) de vangst noch aan boord, noch bij aanlanding is gesorteerd.

3. Alle aangelande hoeveelheden worden in mindering gebracht op het betrokken quotum of, wanneer het aandeel van de Gemeenschap niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, op het Gemeenschapsaandeel, met uitzondering van de in lid 2 bedoelde vangsten.

4. Het percentage en de bestemming van de bijvangsten worden bepaald overeenkomstig de artikelen 4 en 11 van Verordening (EG) nr. 850/98.

Artikel 10

Ongesorteerde aanlanding in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa

1. Artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1434/98 betreffende het verbod op het aan boord hebben van haring in bepaalde omstandigheden, is niet van toepassing op haring die wordt gevangen in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa.

2. Wanneer de voor een lidstaat vastgestelde vangstbeperkingen voor haring in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa zijn opgebruikt, is het voor vaartuigen die de vlag van die lidstaat voeren, in de Gemeenschap geregistreerd zijn en actief zijn in de visserijtakken waarvoor de betrokken vangstbeperkingen gelden, verboden om ongesorteerde vangsten aan te landen die ook haring bevatten.

3. De lidstaten zien erop toe dat er een adequaat bemonsteringsprogramma bestaat voor een effectief toezicht op ongesorteerde aanlanding van soorten die zijn gevangen in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa.

4. Ongesorteerde vangsten uit de ICES-zones IIIa, IV en VIId en uit de EG-wateren van ICES-zone IIa mogen alleen worden aangeland in havens of andere aanlandingsplaatsen waar een in lid 3 bedoeld bemonsteringsprogramma van kracht is.

Artikel 11

Toegangsbeperkingen

Het is vaartuigen van de Gemeenschap verboden te vissen in het Skagerrak binnen een zone van 12 zeemijl vanaf de basislijnen van Noorwegen. Vaartuigen die de vlag van Denemarken of Zweden voeren, mogen evenwel tot 4 zeemijl vanaf de basislijnen van Noorwegen vissen.

Artikel 12

Bepaling van de maaswijdte en de twijndikte

De in deze verordening genoemde maaswijdten en twijndiktes worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 129/2003 van de Commissie van 24 januari 2003 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de bepaling van de maaswijdte en de twijndikte van visnetten [42], wanneer vissersvaartuigen van de Gemeenschap worden geïnspecteerd door inspecteurs van de Gemeenschap, inspecteurs van de Commissie en nationale inspecteurs.

Artikel 13

Overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied

De voor vaartuigen van de Gemeenschap geldende overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied worden vastgesteld in bijlage III.

HOOFDSTUK III

Vangstbeperkingen en visserijvoorschriften voor vissersvaartuigen van derde landen

Artikel 14

Machtiging

Vissersvaartuigen die de vlag voeren van Venezuela of van Noorwegen, alsook vissersvaartuigen die op de Faeröer geregistreerd staan, mogen in EG-wateren vissen met inachtneming van de vangstbeperkingen in bijlage I van de onderhavige verordening en de voorwaarden in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. […]/2008 en in de artikelen 15 tot en met 18 en 22 tot en met 27 van de onderhavige verordening.

Artikel 15

Verboden soorten

Het is vissersvaartuigen van derde landen verboden onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen in alle EG-wateren:

– reuzenhaai (Cetorinhus maximus),

– witte haai (Carcharodon carcharias).

Artikel 16

Geografische beperkingen

1. Vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren of geregistreerd staan op de Faeröer, mogen slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van de lidstaten in ICES-zone IV, het Kattegat en de Atlantische Oceaan benoorden 43°00′ NB, met uitzondering van het in artikel 18 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde gebied.

2. Vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren, mogen in het Skagerrak vissen buiten vier zeemijl vanaf de basislijnen van Denemarken en Zweden.

3. Vissersvaartuigen die de vlag van Venezuela voeren, mogen slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van het departement Frans-Guyana.

Artikel 17

Doorvaart door EG-wateren

De netten van vissersvaartuigen van derde landen die op doorvaart zijn door EG-wateren, moeten met inachtneming van de onderstaande voorschriften zo zijn opgeborgen dat ze niet onmiddellijk kunnen worden gebruikt:

a) de netten, de gewichten en soortgelijk tuig moeten zijn losgemaakt van hun visborden en van hun trek- of sleepkabels en –touwen;

b) netten die zich op of boven het dek bevinden, moeten stevig worden vastgemaakt aan de bovenbouw.

Artikel 18

Voorwaarden voor de aanlanding van vangsten en bijvangsten

Vis van bestanden waarvoor vangstbeperkingen zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits die vis is gevangen door vissersvaartuigen van een derde land dat een quotum heeft en zijn quotum nog niet heeft opgebruikt.

Artikel 19

Overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied

De voor vissersvaartuigen van derde landen geldende overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied worden vastgesteld in bijlage III.

HOOFDSTUK IV

VISMACHTIGINGEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP

Artikel 20

Vismachtigingen en daaraan verbonden voorwaarden

1. De volgende vaartuigen van de Gemeenschap worden vrijgesteld van de verplichting over een vismachtiging te beschikken als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. […]/2008, wanneer zij vissen in Noorse wateren van de Noordzee:

a) vaartuigen van 200 BT of minder;

b) vaartuigen die op andere soorten dan makreel vissen en waarvan de vangsten voor menselijke consumptie zijn bestemd; of

c) vaartuigen die de vlag van Zweden voeren en traditioneel in het betrokken gebied vissen.

3. Het maximum aantal vismachtigingen en andere daaraan verbonden voorwaarden die betrekking hebben op in de wateren van een derde land vissende vaartuigen van de Gemeenschap, worden vastgesteld in bijlage IV, deel I.

4. Indien een lidstaat quota in de in bijlage IV, deel I, genoemde visserijzones op basis van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 aan een andere lidstaat overdraagt (uitwisseling of "swap"), worden daarbij ook de overeenkomstige vismachtigingen overgedragen en wordt de Commissie hiervan in kennis gesteld. Het in bijlage IV, deel I, vermelde totale aantal vismachtigingen voor elke visserijzone mag echter niet worden overschreden.

5. De vaartuigen van de Gemeenschap houden zich aan de instandhoudings- en controlemaatregelen en alle andere voorschriften die van toepassing zijn in de zone waar zij actief zijn.

Artikel 21

Faeröer

Vaartuigen van de Gemeenschap die in de wateren van de Faeröer gericht mogen vissen op een bepaalde soort, mogen een andere soort gericht bevissen, mits zij de autoriteiten van de Faeröer hiervan tevoren in kennis stellen.

HOOFDSTUK V

VISMACHTIGINGEN VOOR VISSERSVAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN

Artikel 22

Verplichting over een vismachtiging te beschikken

1. Vissersvaartuigen van minder dan 200 BT die de vlag van Noorwegen voeren, worden vrijgesteld van de verplichting over een vismachtiging te beschikken als bedoeld in artikel 18 van Verordening (EG) nr. […]/2008, wanneer zij in EG-wateren vissen.

2. De vismachtiging die is afgegeven aan een vissersvaartuig van een derde land dat in EG-wateren vist, wordt aan boord bewaard. Deze eis geldt echter niet voor vissersvaartuigen die op de Faeröer of in Noorwegen geregistreerd staan.

Artikel 23

Aanvraag van een vismachtiging

Onverminderd artikel 19, lid 2, van Verordening (EG) nr. XX/2008, bevat een aanvraag van een vismachtiging die door een autoriteit van een derde land bij de Commissie wordt ingediend, de volgende gegevens:

a) de naam van het vaartuig;

b) het registratienummer;

c) de externe kentekens;

d) de haven van registratie;

e) de naam en het adres van de eigenaar van het vaartuig of van de partij die het chartert;

f) het brutotonnage en de lengte over alles;

g) het motorvermogen;

h) het oproepnummer en de radiofrequentie;

i) de vismethode waarvan gebruik zal worden gemaakt;

j) de zone waarin zal worden gevist;

k) de soorten waarop zal worden gevist;

l) de periode waarvoor de machtiging wordt aangevraagd.

Artikel 24

Aantal vismachtigingen

Het maximum aantal vismachtigingen en daaraan verboden voorwaarden die betrekking hebben op in EG-wateren vissende vissersvaartuigen van een derde land, worden vastgesteld in bijlage IV, deel II.

Artikel 25

Annulering

Onverminderd hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. […]/2008 mogen vismachtigingen worden geannuleerd met het oog op de afgifte van nieuwe vismachtigingen. Dergelijke annuleringen worden van kracht op de dag vóór de datum van afgifte van de nieuwe vismachtigingen door de Commissie. De nieuwe vismachtigingen treden in werking op de dag waarop zij worden afgegeven.

Artikel 26

Verplichtingen van de vismachtiginghouder

1. De vissersvaartuigen van derde landen leven niet alleen de in artikel 23, lid 1, van Verordening (EG) nr. [...]/2008 bedoelde voorschriften inzake doorzending van gegevens na, maar houden tevens een logboek bij waarin de in bijlage V, deel I, genoemde gegevens worden opgenomen.

2. Samen met de overeenkomstig artikel 23 van Verordening (EG) nr. […]/2008 door te zenden gegevens, zenden de vissersvaartuigen van derde landen de in bijlage VI genoemde gegevens aan de Commissie door overeenkomstig de in die bijlage vastgestelde regels.

3. Lid 2 is niet van toepassing op vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren en in ICES-zone IIIa vissen.

Artikel 27

Bijzondere bepalingen betreffende het departement Frans-Guyana

1. Met betrekking tot de afgifte van vismachtigingen om in de wateren van het departement Frans-Guyana te vissen worden de in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. […]/2008 vastgestelde voorwaarden nageleefd en verbinden de eigenaars van vissersvaartuigen van derde landen zich ertoe om een waarnemer aan boord van hun vaartuig toe te laten als de Commissie daarom verzoekt.

2. De vissersvaartuigen van derde landen die in de wateren van Frans-Guyana vissen, leven niet alleen de in artikel 23 van Verordening (EG) nr. [...]/2008 bedoelde voorschriften inzake doorzending van gegevens na, maar houden tevens een logboek bij volgens het in bijlage V, deel II, opgenomen model. Wanneer de Commissie daarom verzoekt, worden de vangstgegevens via de Franse autoriteiten aan haar doorgezonden.

HOOFDSTUK VI

Bijzondere bepalingen voor vaartuigen van de Gemeenschap die in het GFCM-verdragsgebied vissen

Afdeling 1

Instandhoudingsmaatregelen

Artikel 28

Instelling van een gesloten seizoen voor de visserij op goudmakreel met visaantrekkende structuren (Fish Aggregating Devices, FAD's)

1. Ter bescherming van goudmakreel (Coryphaena hippurus), in het bijzonder jonge dieren, is de visserij op goudmakreel met visaantrekkende structuren (FAD’s) van 1 januari 2009 tot en met 14 augustus 2009 verboden in alle in bijlage VII opgenomen geografische deelgebieden van het GFCM-verdragsgebied.

2. In afwijking van lid 1 kunnen lidstaten, indien zij aantonen dat de vaartuigen die hun vlag voeren wegens slechte weersomstandigheden hun gewone visdagen in een gegeven jaar niet hebben kunnen opgebruiken, de verloren gegane dagen in de FAD-visserij overdragen tot en met 31 januari van het daaropvolgende jaar. Lidstaten die van deze overdrachtregeling gebruik willen maken, dienen vóór 1 januari 2010 bij de Commissie een aanvraag in voor het extra aantal dagen waarop vaartuigen met FAD’s van 1 januari 2010 tot en met 31 januari 2010 tijdens het gesloten seizoen op goudmakreel mogen vissen. Bij de aanvraag dient de volgende informatie te worden verstrekt:

a) een verslag met opgave van de redenen voor de stopzetting van de betrokken visserijactiviteiten, gestaafd met relevante weerkundige gegevens;

b) de naam van het vaartuig;

c) het registratienummer;

d) de externe kentekens van het vaartuig, als omschreven in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 26/2004 van de Commissie van 30 december 2003 betreffende het communautaire gegevensbestand over de vissersvloot [43].

De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen gegevens door naar het GFCM-secretariaat.

3. De lidstaten doen de Commissie vóór 1 november 2009 een verslag toekomen over de tenuitvoerlegging van de in lid 2 bedoelde maatregel in 2008.

4. De lidstaten brengen uiterlijk op 15 januari 2010 aan de Commissie verslag uit over de totale aanlanding en overlading van goudmakreel in 2009 door vaartuigen die hun vlag voeren in alle geografische deelgebieden van het GFCM-verdragsgebied als vastgesteld in bijlage VII.

De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen gegevens door naar het GFCM-secretariaat.

Artikel 29

Instelling van gebieden waar voor de visserij beperkende maatregelen gelden ter bescherming van kwetsbare diepzeehabitats

1. Het is verboden met sleepdreggen en bodemtrawlnetten te vissen in de gebieden binnen de lijnen die de volgende punten met elkaar verbinden:

a) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij "Lophelia reef off Capo Santa Maria di Leuca"

– 39° 27,72' NB, 18° 10,74' OL

– 39° 27,80' NB, 18° 26,68' OL

– 39° 11,16' NB, 18° 32,58' OL

– 39° 11,16' NB, 18° 04,28' OL;

b) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij "The Nile delta area cold hydrocarbon seeps"

– 31° 30,00' NB, 33° 10,00' OL

– 31° 30,00' NB, 34° 00,00' OL

– 32° 00,00' NB, 34° 00,00' OL

– 32° 00,00' NB, 33° 10,00' OL;

c) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij "The Eratosthemes Seamount"

– 33° 00,00' NB, 32° 00,00' OL

– 33° 00,00' NB, 33° 00,00' OL

– 34° 00,00' NB, 33° 00,00' OL

– 34° 00,00' NB, 32° 00,00' OL.

2. De lidstaten stellen de nodige maatregelen vast om kwetsbare diepzeehabitats in de in lid 1 afgebakende zones te beschermen en in het bijzonder om deze zones te vrijwaren tegen de impact van andere activiteiten dan de visserij die de instandhouding van de typische kenmerken van deze bijzondere habitats in gevaar kunnen brengen.

Artikel 30

Minimummaaswijdte van trawlnetten die in bepaalde plaatselijke en seizoensgebonden takken van demersale trawlvisserij in de Middellandse Zee worden gebruikt

1. In afwijking van artikel 8, lid 1, onder h), en van artikel 9, lid 3, punt 2), van Verordening (EG) nr. 1967/2006 mogen de lidstaten vaartuigen die hun vlag voeren, blijven toestaan om in bepaalde plaatselijke en seizoensgebonden takken van demersale trawlvisserij bij de bevissing van niet met derde landen gedeelde visbestanden gebruik te maken van kuilen met een maaswijdte van minder dan 40 mm in gestrekte toestand.

2. Lid 1 is alleen van toepassing op visserijactiviteiten die reeds formeel door de lidstaten zijn goedgekeurd overeenkomstig de op 1 januari 2007 geldende nationale wetgeving, en behelst geen toekomstige toename van de visserijinspanning ten opzichte van 2006.

3. De lidstaten zenden de Commissie uiterlijk op 15 januari 2009 via de gebruikelijke elektronische weg de lijst met vaartuigen toe waaraan de in lid 1 bedoelde toestemming is verleend.

4. De lijst met vaartuigen waaraan toestemming is verleend, bevat de volgende informatie:

a) de naam van het vaartuig;

b) het nummer van het vaartuig in het communautaire vlootregister (CFR), en de externe kentekens als omschreven in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 26/2004 van de Commissie;

c) de toegestane visserijactiviteit(en) van elk vaartuig, omschreven aan de hand van doelbestand(en), in bijlage VII genoemde visserijzone en technische maaswijdtekenmerken van het gebruikte vistuig;

d) de toegestane visperiode.

5. Wanneer de in lid 4 bedoelde lijst met vaartuigen waaraan toestemming is verleend, niet is gewijzigd ten opzichte van de in 2008 meegedeelde gegevens, meldt de betrokken lidstaat dit uiterlijk op 15 januari 2009 aan de Commissie.

6. De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen informatie door naar het GFCM-secretariaat.

Afdeling 2

Regionale regeling inzake havenstaatmaatregelen

Artikel 31

Definities

Voor de toepassing van deze afdeling gelden de volgende definities:

(1) “visserij”:

i) het daadwerkelijk prospecteren, vangen of binnenhalen van vis in het GFCM-verdragsgebied, alsmede de pogingen daartoe; en

ii) het ontplooien van elke activiteit waarvan redelijkerwijze mag worden verwacht dat deze zal leiden tot het vinden, vangen of binnenhalen van vis in het GFCM-verdragsgebied;

(2) “aan de visserij verwante activiteit”: elke handeling ter ondersteuning of ter voorbereiding van de visserij, met inbegrip van het verwerken, overladen of vervoeren van vis die nog niet eerder in een haven is aangeland of gelost, alsmede de levering van personeel, brandstof, materieel en andere voorraden op zee;

(3) “onder het GFCM-verdrag vallend vaartuig”: een vissersvaartuig of elk ander vaartuig dat wordt gebruikt, is uitgerust of is bedoeld om in het GFCM-verdragsgebied te vissen of aan de visserij verwante activiteiten te verrichten;

(4) “haven”: een in het GFCM-verdragsgebied gelegen haven, met inbegrip van offshore-terminals en andere inrichtingen voor het aanlanden, overladen en verwerken van vis, en voor het bijtanken en bevoorraden van vaartuigen;

(5) de definitie van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IUU) van artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. […]/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen [44].

Artikel 32

Werkingssfeer

1. Deze afdeling is van toepassing op onder het GFCM-verdrag vallende vissersvaartuigen van derde landen die toegang willen tot of aanwezig zijn in een haven van een lidstaat, en op onder het GFCM-verdrag vallende vaartuigen van de Gemeenschap die toegang willen tot of aanwezig zijn in een haven van een derde land dat verdragsluitende partij is bij het GFCM.

2. De lidstaten mogen aanvullende maatregelen, met inbegrip van de in deze afdeling vastgestelde maatregelen, nemen ter versterking van de jurisdictie over en de controle van visserijactiviteiten en aan de visserij verwante activiteiten van vaartuigen die hun vlag voeren en die toegang willen tot of aanwezig zijn in hun havens.

Artikel 33

Verband met andere bepalingen van het Gemeenschapsrecht

Tenzij in deze afdeling anders is vastgesteld, is deze afdeling van toepassing onverminderd Verordening (EEG) nr. 2847/93 en Verordening (EG) nr. 1093/94 van de Raad van 6 mei 1994 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vissersvaartuigen van derde landen vangsten rechtstreeks mogen aanlanden en verkopen in de havens van de Gemeenschap [45].

Artikel 34

Samenwerking en uitwisseling van gegevens

1. De Commissie en de lidstaten werken samen met en wisselen gegevens uit met het GFCM-secretariaat, de verdragsluitende partijen bij het GFCM en internationale organisaties, met name door:

a) de betrokken databanken te consulteren en van gegevens te voorzien;

b) samenwerking te vragen en aan te bieden met het oog op de doeltreffende tenuitvoerlegging van deze afdeling.

2. De lidstaten zorgen ervoor dat de in deze afdeling bedoelde gegevens over havenstaatcontroles via hun nationale informatiesystemen inzake de visserij rechtstreeks en elektronisch kunnen worden uitgewisseld, zowel onderling als met het GFCM-secretariaat, met inachtneming van de relevante vertrouwelijkheidseisen.

3. De lidstaten nemen maatregelen om de elektronische gegevensuitwisseling tussen de betrokken nationale instanties mogelijk te maken en om de activiteiten die deze instanties ter uitvoering van de in deze afdeling bedoelde maatregelen verrichten, te coördineren.

4. De lidstaten stellen met het oog op de toepassing van deze afdeling een lijst van contactpunten op en zenden die uiterlijk op 15 februari 2009 elektronisch toe aan de Commissie, het GFCM-secretariaat en de verdragsluitende partijen bij het GFCM.

Artikel 35

Aanwijzing van havens

1. In afwijking van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1093/94 wijzen de lidstaten de havens aan waartoe onder het GFCM-verdrag vallende vissersvaartuigen van derde landen toegang kunnen krijgen en zorgen zij ervoor dat elke aangewezen haven over voldoende controlecapaciteit beschikt om de controles uit te voeren en andere havenstaatmaatregelen te nemen overeenkomstig deze afdeling.

2. Uiterlijk op 15 februari 2009 stellen de lidstaten de Commissie en het GFCM-secretariaat in kennis van de krachtens lid 1 aangewezen havens en maken zij deze informatie bekend op hun website.

Artikel 36

Voorafgaande melding van het binnenvaren van een haven en toestemming voor het gebruiken van een haven

1. In afwijking van artikel 28 sexies, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2847/93 neemt de kapitein van een onder het GFCM-verdrag vallend vissersvaartuig van een derde land, dat een in artikel 35 bedoelde aangewezen haven wil aandoen, de door de havenlidstaat overeenkomstig deze afdeling vastgestelde regeling inzake de aangewezen haven in acht en stelt hij de bevoegde autoriteiten van die lidstaat ten minste 72 uur vóór zijn vermoedelijke aankomst in kennis van zijn bedoeling de betrokken haven aan te doen. De havenstaat kan, met inachtneming van met name de afstand tussen de visgronden en zijn havens, een andere termijn vaststellen.

2. De in lid 1 bedoelde kennisgeving bevat ten minste de in bijlage VIII, deel A, genoemde gegevens.

3. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat geven de kapitein van het vissersvaartuig van een derde land, dat toegang tot de haven van die lidstaat wil, schriftelijk toestemming om de haven met het oog op aanlanding, overlading of verwerking te gebruiken. De kapitein legt deze schriftelijke toestemming bij aankomst over aan de bevoegde havenautoriteiten, alvorens met de toegestane activiteiten te beginnen.

4. De krachtens dit artikel gegeven toestemmingen, alsmede weigering van havengebruik overeenkomstig artikel 37 of 38, worden door de lidstaten op een elektronische en een papieren drager geregistreerd.

Artikel 37

Weigering van havengebruik

De lidstaten geven een onder het GFCM-verdrag vallend vissersvaartuig van een derde land geen toestemming om hun in artikel 35 bedoelde aangegeven havens te gebruiken voor de aanlanding, overlading of verwerking van in het GFCM-verdragsgebied gevangen visserijproducten en weigeren een dergelijk vaartuig toegang tot de havendiensten, met name bijtank- en bevoorradingsdiensten, indien:

a) de kapitein van het vaartuig de in artikel 36, lid 1, vastgestelde verplichtingen niet heeft vervuld;

b) het vaartuig geen vlag van een verdragsluitende partij bij het GFCM-verdrag voert; of

c) het vaartuig vermeld staat op een door een regionale visserijorganisatie waarbij de Gemeenschap is aangesloten, vastgestelde lijst van vaartuigen die IUU-visserijactiviteiten hebben verricht of gesteund;

d) redelijkerwijze kan worden aangenomen dat het vaartuig geen geldige machtiging heeft om in het GFCM-verdragsgebied visserijactiviteiten of aan de visserij verwante activiteiten te verrichten en de kapitein, na van deze redenen in kennis te zijn gesteld, niet kan aantonen dat hij toch over een dergelijke machtiging beschikt.

Artikel 38

Vermoeden van IUU-visserij

1. Een havenlidstaat die redenen heeft om aan te nemen dat een vissersvaartuig van een derde land dat toegang tot een van de havens van die lidstaat wil, in het GFCM-verdragsgebied IUU-visserijactiviteiten heeft verricht of gesteund, stelt de eigenaar en, in voorkomend geval, de reder, daarvan in kennis aan de hand van een onderbouwde motivering waarin de betrokkene het recht wordt verleend aanvullende informatie te vragen of in te dienen, en biedt hem de mogelijkheid gehoord te worden.

2. Een lidstaat die op basis van de overeenkomstig lid 1 verkregen informatie redenen heeft om aan te nemen dat een vaartuig IUU-visserijactiviteiten heeft verricht of gesteund, geeft dat vaartuig geen toestemming om zijn havens te gebruiken voor het aanlanden, overladen of verwerken van in het GFCM-verdragsgebied gevangen visserijproducten, en weigert dat vaartuig toegang tot de havendiensten, met name bijtank- en bevoorradingsdiensten.

Artikel 39

Mededeling en intrekking van de weigering

1. Een lidstaat die het gebruik van zijn havens overeenkomstig artikel 37 of artikel 38, lid 2, heeft geweigerd, deelt dit, samen met een onderbouwde motivering, onverwijld mee aan de eigenaar en, in voorkomend geval, de reder van het vaartuig, de vlaggenstaat, de Commissie, het GFCM-secretariaat en de andere verdragsluitende partijen bij het GFCM.

2. Wanneer de in de artikelen 37 en 38 bedoelde redenen voor de weigering niet langer van toepassing zijn, trekt de lidstaat de weigering in en stelt hij de partijen waaraan hij een in lid 1 bedoelde mededeling heeft toegezonden, in kennis van de intrekking.

Artikel 40

Overmacht of noodsituatie

De bepalingen van de artikelen 37 en 38 hebben geen gevolgen voor de toegang van vaartuigen tot een haven vanwege overmacht of een noodsituatie overeenkomstig het internationaal recht, noch voor de levering aan vaartuigen van diensten die essentieel zijn voor de veiligheid, de gezondheid en het welzijn van de bemanning.

Artikel 41

Het binnenvaren zonder toestemming

De lidstaten zorgen ervoor dat vissersvaartuigen van derde landen die in het GFCM-verdragsgebied visserijactiviteiten of aan de visserij verwante activiteiten hebben verricht en hun havens zonder voorafgaande toestemming binnenvaren, overeenkomstig deze afdeling worden gecontroleerd.

Artikel 42

Controles

1. Elke lidstaat controleert in 2009 ten minste 50 % van de vissersvaartuigen van derde landen die zijn havens binnenvaren, overeenkomstig de in bijlage VIII, deel B, vastgestelde controleprocedures.

2. Wanneer de lidstaten bepalen welke vaartuigen moeten worden gecontroleerd, geven zij voorrang aan:

a) vaartuigen waaraan het gebruik van een haven is geweigerd door een andere lidstaat of door een andere verdragsluitende partij bij het GFCM overeenkomstig, respectievelijk, deze afdeling of het GFCM-verdrag, of

b) door andere lidstaten, andere verdragsluitende partijen bij het GFCM of regionale visserijorganisaties ingediende verzoeken tot het controleren van specifieke vaartuigen.

3. Met het oog op de uitvoering van de in dit artikel bedoelde controles stellen de lidstaten de voorwaarden voor de certificering van hun controleurs vast. Deze voorwaarden omvatten de in bijlage VIII, deel C, opgenomen eisen op het gebied van de opleiding van controleurs.

4. De controles worden zo uitgevoerd dat een vaartuig niet onnodig lang wordt opgehouden, de werkzaamheden van het vaartuig zo min mogelijk worden verstoord en kwaliteitsverlies van de vis wordt vermeden.

5. De controleresultaten worden weergegeven in een controleverslag dat door de controleur wordt ingevuld en ondertekend en dat ten minste de in bijlage VIII, deel D, opgenomen gegevens bevat.

6. De controleresultaten worden overgelegd aan de eigenaar en, in voorkomend geval, de reder van het vaartuig die opmerkingen aan het verslag mag toevoegen en de betrokken autoriteiten van de vlaggenstaat mag contacteren, met name wanneer zich bij het begrijpen van de inhoud van het verslag ernstige problemen voordoen.

7. Een kopie van het controleverslag wordt aan de kapitein van het gecontroleerde vaartuig ter beschikking gesteld en moet aan boord van het vaartuig worden bewaard.

Artikel 43

Gestandaardiseerde gegevens inzake havencontroles

De gegevens inzake de havencontroles worden door de lidstaten op een gestandaardiseerde manier geregistreerd en verwerkt overeenkomstig bijlage VIII, deel E.

Artikel 44

Rol van de vlaggenstaat

1. De lidstaten zorgen ervoor dat de hun vlag voerende vaartuigen bij het aanlanden, overladen en verwerken van vis, alsmede bij het gebruiken van andere havendiensten in havens van andere lidstaten of verdragsluitende partijen bij het GFCM, daarbij handelen op een wijze die conform of coherent is met deze afdeling.

2. Lidstaten die redenen hebben om aan te nemen dat een onder hun vlag varend vaartuig IUU-visserijactiviteiten heeft verricht of gesteund en toegang wil tot of aanwezig is in de haven van een andere lidstaat of verdragsluitende partij bij het GFCM, verzoeken, naargelang het geval, die lidstaat of die verdragsluitende partij bij het GFCM het betrokken vaartuig te controleren en hun van de controleresultaten in kennis te stellen.

3. De kapitein van het vaartuig dient tijdens de controle:

a) mee te werken aan en hulp te verlenen bij de controle overeenkomstig de in deze afdeling vastgestelde procedures, zonder de controleurs van de uitvoering van hun taken te weerhouden, hen te intimideren of te hinderen;

b) toegang te verlenen tot alle relevante zones, dekken en ruimten van het vaartuig, de aan boord aanwezige vangsten en visserijproducten, de netten en ander vistuig, de uitrusting, en alle gegevens en documenten die de controleur nuttig voor de uitvoering van de controle acht;

c) op verzoek van de controleur toegang te verlenen tot registratiedocumenten, vismachtigingen en andere documentatie.

4. Kapiteins die weigeren een erkend controleur een controle overeenkomstig deze afdeling te laten uitvoeren, dienen deze weigering te motiveren. De havencontroleautoriteiten van de betrokken lidstaat stellen de autoriteiten van de vlaggenstaat, de Commissie en het GFCM-secretariaat onverwijld in kennis van de weigering van de kapitein en diens motivering.

5. Wanneer de kapitein van een onder de vlag van een lidstaat varend vaartuig de in lid 3 vastgestelde verplichtingen niet nakomt en wanneer de in lid 4 bedoelde motivering van de weigering niet als gerechtvaardigd uit hoofde van een noodsituatie of overmacht kan worden beschouwd, neemt de vlaggenlidstaat adequate maatregelen tegen het betrokken vaartuig, met name door de vismachtiging van het vaartuig op te schorten, het vaartuig te verbieden de haven te verlaten of andere stappen te zetten die hij geschikt acht. De vlaggenlidstaat stelt de havencontroleautoriteiten, de Commissie en het GFCM-secretariaat onverwijld in kennis van de maatregelen die hij in deze omstandigheden heeft getroffen.

AFDELING 3

Rapportage van statistische matrixen

Artikel 45

Toezending van gegevens

1. De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2009 de gegevens van de Tasks 1.1 en 1.2 van de in bijlage IX opgenomen statistische matrix van de GFCM in bij het GFCM-secretariaat.

2. De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2009 en voor zover dat mogelijk is, de gegevens van de Tasks 1.3, 1.4 en 1.5 van de in bijlage IX opgenomen statistische matrix van de GFCM in bij het GFCM-secretariaat.

3. De lidstaten dienen de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens in aan de hand van het gegevensinvoersysteem van de GFCM dat beschikbaar is op de GFCM-website [46].

4. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krachtens dit artikel ingediende gegevens.

HOOFDSTUK VII

Bijzondere bepalingen voor vaartuigen van de Gemeenschap die in het gereglementeerde NAFO-gebied vissen

Artikel 46

Vangstaangifte

1. De kapitein van een vaartuig dat op zwarte heilbot mag vissen overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat langs elektronische weg een vangstaangifte waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden zwarte heilbot, ook indien niets is gevangen.

2. De in lid 1 bedoelde aangifte wordt voor het eerst verzonden uiterlijk aan het einde van de tiende dag volgende op de dag waarop het vaartuig het gereglementeerde NAFO-gebied is binnengevaren, of na het begin van de visreis. De aangifte wordt elke vijf dagen verzonden. Wanneer door de vangsten van zwarte heilbot die overeenkomstig lid 1 zijn meegedeeld, naar schatting 75 % van het aan de vlaggenlidstaat toegewezen quotum is opgebruikt, verzendt de kapitein de aangifte eens in de drie dagen.

3. Elke lidstaat zendt de vangstaangiften onmiddellijk na ontvangst door naar de Commissie. De Commissie zendt die informatie onverwijld door aan het NAFO-secretariaat.

Artikel 47

Aanvullende controlemaatregelen

1. Vaartuigen die overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 op zwarte heilbot mogen vissen, mogen het gereglementeerde NAFO-gebied alleen binnenvaren om op zwarte heilbot te vissen als ze minder dan 50 ton vangsten aan boord hebben of als de toegang is toegestaan overeenkomstig de leden 2, 3 en 4 van het onderhavige artikel.

2. Wanneer een vaartuig dat overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 op zwarte heilbot mag vissen, 50 ton of meer aan vangsten van buiten het gereglementeerde NAFO-gebied aan boord heeft, moet het NAFO-secretariaat ten minste 72 uur vóór binnenvaart (ENT) in het gereglementeerde NAFO-gebied in kennis worden gesteld van de gevangen hoeveelheid aan boord, de positie (lengte/breedte) van de vermoedelijke plaats waar het vaartuig volgens de kapitein zal beginnen te vissen, en het geraamde tijdstip waarop die positie wordt bereikt.

3. Indien een inspectievaartuig naar aanleiding van de in lid 2 bedoelde kennisgeving laat weten van plan te zijn een inspectie uit te voeren, worden de coördinaten van een controlepunt voor een te houden inspectie aan het vissersvaartuig meegedeeld. Het controlepunt is niet meer dan 60 zeemijl verwijderd van de vermoedelijke positie waar het vaartuig volgens de kapitein met vissen zal beginnen.

4. Indien een vissersvaartuig dat overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 op zwarte heilbot mag vissen, tegen het moment van binnenvaart in het gereglementeerde NAFO-gebied geen mededeling van het NAFO-secretariaat of van een inspectievaartuig heeft ontvangen dat een inspectievaartuig van plan is een inspectie overeenkomstig lid 3 uit te voeren, mag het vaartuig beginnen te vissen. Het vissersvaartuig mag ook beginnen met visserijactiviteiten zonder inspectie vooraf, indien het inspectievaartuig niet binnen drie uur na aankomst van het vissersvaartuig bij het controlepunt met de inspectie is begonnen.]

HOOFDSTUK VIII

Bijzondere bepalingen voor de aanlanding of overlading van vis die door vissersvaartuigen van derde landen is gevangen in het NEAFC-verdragsgebied en is bevroren

Artikel 48

Havenstaatcontrole

Onverminderd Verordening (EEG) nr. 2847/93 en Verordening (EG) nr. 1093/94 zijn de in dit hoofdstuk vastgestelde procedures van toepassing op de aanlanding en overlading in havens van lidstaten van vis die door vissersvaartuigen van derde landen is gevangen in het NEAFC-verdragsgebied en is bevroren.

Artikel 49

Aangewezen havens

Aanlanding of overlading in EG-wateren is alleen toegestaan in aangewezen havens.

De lidstaten wijzen een plaats voor aanlanding of een plaats dichtbij de wal aan (aangewezen havens) waar de aanlanding of overlading van vis als bedoeld in artikel 48 mag plaatsvinden. De lidstaten stellen de Commissie ten minste vijftien dagen vóór de inwerkingtreding van eventuele wijzigingen van de lijst met havens die in 2007 zijn aangewezen, van die wijzigingen in kennis.

De Commissie publiceert de lijst van aangewezen havens en de wijzigingen daarin in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie en op haar website.

Artikel 50

Voorafgaande melding van het binnenvaren van een haven

1. In afwijking van artikel 28 sexies, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2847/93 stelt de kapitein van een vaartuig dat in artikel 48 van deze verordening bedoelde vis aan boord heeft en een haven wil aandoen voor aanlanding of overlading, of diens vertegenwoordiger, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan hij een haven wenst te gebruiken, ten minste drie werkdagen vóór het vermoedelijke tijdstip van aankomst in kennis van zijn bedoeling de betrokken haven aan te doen.

2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde melding gaat vergezeld van het formulier waarvan het model is opgenomen in bijlage X, deel I, en waarvan deel A als volgt naar behoren is ingevuld:

a) als het vissersvaartuig zijn eigen vangst aanlandt, wordt formulier PSC 1 gebruikt;

b) als het vissersvaartuig vis heeft overgeladen, wordt formulier PSC 2 gebruikt. In dergelijke gevallen wordt voor elk overladend vaartuig een afzonderlijk formulier gebruikt.

3. De kapitein van een vaartuig, of zijn vertegenwoordiger, kan een eerder gedane melding intrekken door de bevoegde autoriteiten van de haven die hij wil gebruiken, daarvan ten minste 24 uur vóór het vermoedelijke tijdstip van aankomst in de haven in kennis te stellen. Deze kennisgeving gaat vergezeld van een kopie van de oorspronkelijke melding PSC 1 of 2, waarin deel B is overschreven met het woord “INGETROKKEN”.

4. De bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat zenden een kopie van het in de leden 2 en 3 bedoelde formulier onverwijld door naar de vlaggenstaat van het vaartuig en naar de vlaggenlidstaat/vlaggenlidstaten van de overladende vaartuigen als het vaartuig vis heeft overgeladen, alsmede naar het NEAFC-secretariaat.

Artikel 51

Toestemming om vis aan te landen of over te laden

1. Aanlanding of overlading mag door de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat slechts worden toegestaan indien de vlaggenstaat van het vaartuig dat vis wil aanlanden of overladen, of, wanneer het betrokken vaartuig buiten een haven vis heeft overgeladen, de vlaggenstaat (of vlaggenstaten) van de overladende vaartuigen door middel van een teruggezonden kopie van het overeenkomstig artikel 50, lid 3, ingediende formulier waarvan deel B naar behoren is ingevuld, heeft bevestigd dat:

a) het vaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, over een toereikend quotum voor de aangegeven soort beschikte;

b) de hoeveelheden aan boord gehouden vis naar behoren zijn aangegeven en zijn verrekend op de toepasselijke vangst- of inspanningsbeperkingen;

c) het vaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, over een machtiging beschikte om in de opgegeven gebieden te vissen;

d) de aanwezigheid van het vaartuig in het opgegeven vangstgebied met VMS-gegevens is gestaafd.

Met de aanlandings- of overladingswerkzaamheden mag slechts worden begonnen nadat de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat daarvoor toestemming hebben gegeven.

2. In afwijking van lid 1 mogen de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat de aanlanding geheel of gedeeltelijk toestaan zonder de in lid 1 bedoelde bevestiging te hebben ontvangen, op voorwaarde dat de betrokken vis dan onder hun toezicht wordt opgeslagen. De vis zal slechts voor verkoop, overname of vervoer worden vrijgegeven nadat de in lid 1 bedoelde bevestiging is ontvangen. Wanneer uiterlijk 14 dagen na de aanlanding nog geen bevestiging is ontvangen, mogen de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat de vis in beslag nemen en verwijderen overeenkomstig de nationale bepalingen.

3. De bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat brengen hun besluit om de aanlanding of de overlading al dan niet toe te staan onverwijld ter kennis van de Commissie en, wanneer de aangevoerde of overgeladen vis in het NEAFC-verdragsgebied is gevangen, van de secretaris van NEAFC door middel van een kopie van het formulier volgens het model van bijlage X, deel I, waarvan deel C naar behoren is ingevuld.

Artikel 52

Controles

1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten controleren in hun havens jaarlijks ten minste 15 % van de aanlandingen of overladingen door vissersvaartuigen van derde landen, als bedoeld in artikel 48.

2. De controles omvatten toezicht op de volledige los- of overladingsverrichtingen en een kruiscontrole van de in de voorafgaande aanlandingsmelding opgegeven hoeveelheden per soort en de daadwerkelijk aangelande of overgeladen hoeveelheden per soort.

3. De controleurs stellen alles in het werk om een vissersvaartuig niet onnodig lang op te houden, de werkzaamheden van het vissersvaartuig zo min mogelijk te verstoren en kwaliteitsverlies van de vis te vermijden.

Artikel 53

Controleverslagen

1. Van elke controle wordt een controleverslag opgesteld naar het model van bijlage X, deel II.

2. Een kopie van elk controleverslag wordt onverwijld toegezonden aan de vlaggenstaat van het gecontroleerde vaartuig en, wanneer het vaartuig vis heeft overgeladen, aan de vlaggenstaat (of -staten) van de overladende vaartuigen, en aan de Commissie en de secretaris van NEAFC wanneer de aangelande of overgeladen vis in het NEAFC-verdragsgebied is gevangen.

3. Het origineel of een gewaarmerkte kopie van elk controleverslag wordt aan de vlaggenstaat van het gecontroleerde vaartuig toegezonden wanneer deze daarom verzoekt.

[HOOFDSTUK IX

Bijzondere bepalingen voor vaartuigen van de Gemeenschap die in het CCAMLR-verdragsgebied vissen

Afdeling 1

Beperkingen en vereisten inzake vaartuiggegevens

Artikel 54

Verboden en vangstbeperkingen

1. Gerichte visserij op de in bijlage XI vermelde soorten is verboden in de daarin aangegeven zones en perioden.

2. Voor nieuwe en experimentele visserij worden de vangst- en bijvangstbeperkingen per deelgebied vastgelegd in bijlage X.

Afdeling 2

Experimentele visserij

Artikel 55

Gedragsregels voor experimentele visserij

Onverminderd artikel 4 van Verordening nr. 601/2004 zorgen de lidstaten ervoor dat alle vissersvaartuigen van de Gemeenschap zijn uitgerust met:

a) passende communicatieapparatuur (inclusief MF/HF-radio en aanwezigheid aan boord van ten minste een 406MHz noodradiobaken (EPIRB)) en opgeleide gebruikers, en indien mogelijk voorzien van GMDSS-apparatuur;

b) voldoende overlevingspakken voor iedereen aan boord;

c) toereikende voorzieningen voor eventuele medische noodgevallen tijdens de reis;

d) voorraden voedsel, drinkwater, brandstof en reserveonderdelen voor essentiële uitrusting in geval van onvoorziene reisduur en tekorten;

e) een goedgekeurd Shipboard Oil Pollution Emergency Plan (SOPEP) met maatregelen (inclusief verzekering) ter vermindering van verontreiniging van zeewater bij brandstof- of afvallekkage.

Artikel 56

Deelname aan experimentele visserij

1. Een vissersvaartuig dat de vlag van Spanje voert en er geregistreerd staat, en dat bij de CCAMLR is aangemeld overeenkomstig de artikelen 7 en 7 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004, mag deelnemen aan de experimentele visserij met de beug op Dissostichus spp. in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3b) buiten gebieden onder nationale jurisdictie.

2. In deelgebied 58.4.3b) mag nooit meer dan één vaartuig tegelijk vissen.

3. De vangst- en bijvangstbeperkingen in de deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2, en de verdeling daarvan over de kleine onderzoeksvakken (Small Scale Research Units, SSRU's) in elk gebied staan vermeld in bijlage XII. De visserijactiviteiten in een SSRU worden stopgezet zodra de gemelde vangsten de geldende vangstbeperking hebben bereikt, waarna dit vak voor de rest van het seizoen voor de visserij wordt gesloten.

4. De visserijactiviteiten vinden plaats in een zo groot mogelijk geografisch gebied en op zoveel verschillende diepten als mogelijk om de nodige informatie te verzamelen voor het bepalen van het visserijpotentieel en om overconcentratie van vangsten en visserijinspanningen te voorkomen. In de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 is het echter verboden om te vissen op diepten van minder dan 550 m.

Artikel 57

Meldingsregelingen

Op vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 55 bedoelde experimentele visserij, zijn de volgende regelingen voor de melding van vangsten en inspanningen van toepassing:

a) het in artikel 12 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde stelsel van vijfdaagse meldingen van de vangsten en visserijinspanningen, met dien verstande dat de lidstaten vangsten en visserijinspanningen uiterlijk twee werkdagen na het einde van iedere periode meedelen aan de Commissie, waarna deze onverwijld moeten worden doorgezonden aan de CCAMLR. In de deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 worden de gegevens meegedeeld per SSRU;

b) het in artikel 13 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde stelsel van maandelijkse meldingen van gedetailleerde vangst- en visserijinspanningsgegevens;

c) de melding van het totale aantal en het gewicht van teruggegooide Dissostichus eleginoides en Dissostichus mawsoni, met inbegrip van vissen met "jellymeat"-verschijnselen.

Artikel 58

Definitie van een uitzetting

1. Voor de toepassing van deze afdeling wordt onder "uitzetting" het uitzetten van een of meer beuglijnen op een bepaalde visgrond verstaan. Voor de melding van vangsten en visserijinspanningen geldt als de juiste geografische positie van een uitzetting bij de beugvisserij het middelpunt van de uitgezette beuglijn(en).

2. Een uitzetting geldt als onderzoeksuitzetting mits:

a) de afstand tussen twee onderzoeksuitzettingen ten minste 5 zeemijl bedraa