29. 9. 79 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 245/7 
Voorstel  van  een  richtlijn  van  de Raad  tot wijziging  van  de eerste  Richtlijn  73/239/EEG 
tot coördinatie  van  de wettelijke  en bestuursrechtelijke  bepalingen  betreffende  de toegang 
tot het directe  verzekeringsbedrijf,  met  uitzondering  van  de levensverzekeringsbranche,  en 
de uitoefening  daarvan  met  betrekking  tot de kredietverzekering 
(Door  de Commissie  bij de Raad  ingediend  op 13 september  1979) 
DE RAAD  VAN  DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet  op het Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  inzonderheid  op artikel 
57, lid 2, 
Gezien  het voorstel  van  de Commissie, 
Gezien  het advies  van  het Europese  Parlement, 
Gezien  het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Co-
mité, 
Overwegende  dat  de eerste  Richtlijn  73/239/EEG 
van de Raad  van  24 juli  1973  tot coördinatie  van  de 
wettelijke  en bestuursrechtelijke  bepalingen  betref-
fende  de toegang  tot het  directe  verzekeringsbedrijf, 
met uitzondering  van  de levensverzekeringsbranche; 
en de uitoefening  daarvan  ('), gewijzigd  bij Richtlijn 
76/580/EEG  (2),  ter vergemakkelijking  van  de toe-
gang  tot en de uitoefening  van deze  verzekeringsbran-
ches,  bepaalde  verschillen  tussen  de nationale  wetge-
vingen  heeft  afgeschaft; 
Overwegende  dat deze  richtlijn  in artikel  2, lid 2, sub 
d), evenwel  bepaalt  dat ze tot een  latere  coördinatie, 
die binnen  vier  jaar  na de kennisgeving  van deze  richt-
lijn moet  plaatsvinden,  geen  betrekking  heeft  op de 
verrichtingen  op het gebied  van de exportkredietverze-
kering  voor  rekening  of met  steun  van  de Staat;  dat 
de bescherming  van  de verzekerden,  die deze  richtlijn 
verleent,  overbodig  is wanneer  de verrichtingen  in-
zake  exportkredietverzekering  voor  rekening  of met 
waarborg  van  de Staat  worden  uitgevoerd,  zodat  de 
uitsluiting  van deze  verplichtingen  van het toepassings-
gebied  van  deze  richtlijn  mopt  worden  gehandhaafd; 
Overwegende  dat  de richtlijn  in artikel  7, lid 2, sub 
c), bepaalt  dat „de  Bondsrepubliek  Duitsland  tot het 
tijdstip  van een  latere  coördinatie,  die binnen  vier  jaar 
na de kennisgeving  van  deze  richtlijn  moet  plaatsvin-
den, het verbod  kan  handhaven  om op haar  grondge-
bied de ziekteverzekering,  de krediet-  en borgtocht-
verzekering  of de verzekering  van  rechtsbijstand,  het-
zij onderling,  hetzij  met  andere  branches  te cumule-
ren";  dat  hieruit  volgt,  dat  de oprichting  van  agent-
schappen  en bijkantoren  onder  normale  concurrentie-
voorwaarden  nog  met  belemmeringen  te kampen 
heeft;  dat deze  richtlijn  hieraan  een  einde  dient  te ma-
ken; 
Overwegende  dat,  wat  de borgtochtverzekering  be-
treft,  de belangen  van  de verzekerden  reeds  door  de 
(') PB  nr. L 228  van  16. 8. 1973,  blz.  3. 
O PB  nr, L 189  van  13. 7. 1976. bepalingen  van  de eerstgenoemde  richtlijn  in toerei-
kende  mate  beschermd  zijn;  dat het in de Bondsrepu-
bliek  Duitsland  geldende  verbod  de borgtochtverzeke-
ring met  andere  branches  te cumuleren  niet  meer  ver-
antwoord  is en dat het dient  te worden  opgeheven; 
Overwegende  dat,  gelet  op het cyclische  verloop  van 
de schadegevallen  in de kredietverzekering,  deze  bij 
de berekening  van  de gemiddelde  betaalde  schaden  in 
de zin van  artikel  16 van  de vorengenoemde  richtlijn 
met de storm-,  hagel-  en vorstverzekering  moet  wor-
den gelijkgesteld; 
Overwegende  dat,  gelet  op het met  de kredietverzeke-
ring verbonden  risico,  de kredie^tverzekeringsmaat-
schappijen  een  hoger  minimumgarantiefonds  nodig 
hebben  dan  in Richtlijn  73/239/EEG  is voorgeschre-
ven; 
Overwegende  dat  de kredietverzekeringsmaatschap-
pijen  een egalisatiereserve  nodig  hebben  die geen  deel 
is van  de solvabiliteitsmarge  en die fiscaal  aftrekbaar 
is; 
Overwegende  dat  verder  voorschriften  inzake  de 
boekhouding  van  de kredietverzekeringsmaatschap-
pijen  noodzakelijk  zijn; 
Overwegende  dat enkele  van  de voor  de kredietverze-
kering  geldende  voorschriften  overbodig  zijn  voor  die 
maatschappijen  waarvan  de activiteit  een  bepaald  vo-
lume  niet  overschrijdt;  dat,  wordt  dit volume  toch 
overschreden,  het  aanbeveling  verdient  deze  maat-
schappijen  drie  jaar  uitstel  te verlenen  om  deze  ver-
plichtingen  na te komen;  dat  zulks  eveneens  geldt 
voor  de ondernemingen,  die bij de bekendmaking  van 
de richtlijn  dit volume  reeds  overschreden  hebben; 
Overwegende  dat,  aangezien  op grond  van  de onder-
havige  bepalingen  inzake  kredietverzekering  de hand-
having  van  het beginsel  van  het cumulatieverbod  in de 
Bondsrepubliek  Duitsland  niet  meer  verantwoord  is, 
het verbod  om de kredietverzekering  met  andere  ver-
zekeringsbranches  te cumuleren  dient  te worden  opge-
heven, 
HEEFT  DE VOLGENDE  RICHTLIJN  VASTGESTELD: 
Artikel  1 
Richtlijn  73/239/EEG  wordt  als volgt  gewijzigd: 
1. Artikel  2, lid 2, sub d), wordt  als volgt  gelezen: 
,,d) De  verrichtingen  inzake  exportkredietverze-
kering  voor  rekening  van  de Staat  of met 
waarborg  van  de Staat". 
Nr. C 245/8 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 29. 9. 79 
2. In artikel  7, lid 2, sub c), vervallen  de woorden: 
„de krediet-  en borgtochtverzekering.". 
3. Artikel  16, lid 2, wordt  als volgt  gelezen: 
„Wanneer  ondernemingen  evenwel  in hoofd-
zaak  slechts  één  of meer  risico's  van  krediet-, 
storm-,  hagel-  en vorstschade  dekken,  wordt 
voor  de referentieperiode  voor  de gemiddelde  be-
taalde  schaden  rekening  gehouden  met  de laat-
ste zeven  boekjaren.". 
4. Artikel  17, lid 2, sub a), wordt  als volgt  gelezen: 
„a) Het  garantiefonds  mag  echter  niet  minder 
bedragen  dan: 
— 1 000 000  rekeneenheden,  indien  het 
gaat om  de risico's  of een  gedeelte  van 
de risico's  welke  behoren  tot de in de 
bijlage  onder  A, 14 vermelde  branche 
kredietverzekering  en indien  de in deze 
verzekeringsbranche  jaarlijks  aangere-
kende  premies  en bijdragen  in elk  van 
de laatste  drie  boekjaren  meer  bereikt 
hebben  dan  1 000 000  rekeneenheden  of 
5 % van  de door  de betrokken  onderne-
ming  aangerekende  premies  of bijdra-
gen; 
— 400  000  rekeneenheden,  indien  het gaat 
om de risico's  of een gedeelte  van de risi-
co's welke  behoren  tot een  van  de in de 
bijlage  A, 10, 11, 12, 13, 14, — voor  zo-
ver de onder  de voorgaande  gedachten-
streep  vermelde  voorwaarden  niet  van 
toepassing  zijn,  — en 15 vermelde  bran-
ches.". 
(Rest  ongewijzigd) 
5. Aan  artikel  17,  lid 2, wordt  een  alinea  d) toege-
voegd: 
,,d) Dient  een onderneming,  die de kredietverze-
kering  uitoefent,  het krachtens  sub a) te vor-
men garantiefonds  tot 1 000 000  rekeneen-
heden  te verhogen,  dan  verleent  de Lid-
Staat  haar  daarvoor  een  termijn  van  drie 
jaar. 
Dé termijn  neemt  een aanvang  indien  de on-
der de eerste  gedachtenstreep,  sub  a), ver-
melde  voorwaarden  vervuld  zijn.  De Lid-
Staten  bepalen  op welke  wijze  die  verho-
ging  moet  plaatsvinden.". Artikel  2 
1. Voor  de onder  A, 14 van  de bijlage,  van Richt-
lijn 73/239/EEG  vermelde  verzekeringsbranche 
(hierna  „kredietverzekering"  genoemd),  dient  een 
egalisatiereserve  te worden  gevormd  waarbij  in elk 
boekjaar,  waarin  een  technisch  overschot  geboekt 
werd,  75 % van  dit technisch  overschot,  echter  niet 
meer  dan  12 % van  de in het boekjaar  geboekte  netto-
premies  moet  worden  gevoegd,  totdat  deze  reserve 
150 % van  het hoogste  gedurende  de vijf laatste  jaren 
bereikte  nettopremiebedrag  uitmaakt. 
2. Een  in het boekjaar  in de kredietverzekering  ge-
leden  technisch  verlies  moet  uit deze  egalisatiereserve 
worden  gedekt. 
3. De  reserve  wordt  tot de onder  a) vermelde  be-
dragen  niet  aan  de solvabiliteitsmarge  toegerekend  en 
is in die mate  fiscaal  aftrekbaar. 
Artikel  3 
De technische  reserves  moeten  voor  de kredietverzeke-
ring afzonderlijk  worden  vermeld.  De resultaten  van 
de kredietverzekering  moeten  in de boeken  tot uiting 
kómen. 
Artikel  4 
De Lid-Staten  wijzigen  hun  nationale  voorschriften 
conform  deze  richtlijn  binnen  12 maanden  na kennis-
geving  van  de richtlijn  en stellen  de Commissie  hier-
van onverwijld  in kennis. 
Zij passen  de aldus  gewijzigde  voorschriften  na ver-
loop  van  een  termijn  van  18 maanden,  te rekenen 
vanaf  het tijdstip  van deze  kennisgeving,  toe. 
Artikel  5 
Vanaf  het tijdstip  van de kennisgeving  van  deze  richt-
lijn delen  de Lid-Staten  de Commissie  de tekst  mede 
van de wezenlijke  juridische  en administratieve  bepa-
lingen  die zij in het onder  deze  richtlijn  vallende  ge-
bied uitvaardigen. 
Artikel  6 
Deze  richtlijn  is gericht  tot de Lid-Staten.