ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
26.

verzoekt de lidstaten en de Commissie om, met name zo nodig door inschakeling van het EIGE, gegevens naar gender te verzamelen, te analyseren en te verspreiden om toezicht te houden op gendergelijkheid in de besluitvorming in alle sectoren (publiek en privaat) en op alle hiërarchische niveaus, als grondslag voor verdere maatregelen, indien de gestelde doelen niet worden gehaald; verzoekt de Commissie met behulp van haar databank op EU-niveau vergelijkende gegevens over vrouwen en mannen in leidinggevende posities te blijven verzamelen en verspreiden en deze op basis van gemeenschappelijke indicatoren uit te werken op een Europese gendergelijkheidskaart waarop de jaarlijkse fluctuaties betreffende gendergelijkheid op EU-, nationaal en regionaal niveau worden weergegeven; is van oordeel dat deze kaart ten minste het volgende moet omvatten: — de in percentages van vertegenwoordiging uitgedrukte en in de wetgeving van de lidstaten en de Europese regio's met wetgevende bevoegdheden verankerde doelstellingen voor een evenwichtige gendervertegenwoordiging ter regulering van hun kiesprocessen, — de percentages van vertegenwoordiging van beide genders in de Europese, nationale en regionale parlementen en in lokale instanties, — het percentage van vertegenwoordiging van beide genders in de gekozen of door bovengenoemde wetgevende instellingen gecontroleerde uitvoerende organen;
3.

is van mening dat de definitieve tekst op diverse punten een verbetering inhoudt ten opzichte van de oorspronkelijke tekst en dat een aantal van de door het Parlement voorgestelde wijzigingen erin is opgenomen, met name: — een toezegging dat de Gemeenschapsmethode volledig zal worden toegepast; — dat ten aanzien van stabiliteit, coördinatie en bestuur secundaire wetgeving zal worden vastgesteld, waarbij het Parlement ten volle wordt betrokken; — een grotere, zij het onvolledige coherentie tussen het "sixpack" en de nieuwe overeenkomst; — erkenning van het recht van de overeenkomstsluitende partijen die niet de euro als munt hebben, om deel te nemen aan de onderdelen van de eurotoppen waar het gaat om concurrentievermogen, de globale opzet van de eurozone en de fundamentele regels die daarvoor in de toekomst zullen gelden; — dat gepland is dat het Europees Parlement en de nationale parlementen op een onderling overeengekomen basis en in overeenstemming met het Verdrag zullen samenwerken; — toevoeging van een verwijzing naar de doelstellingen duurzame groei, werkgelegenheid, concurrentievermogen en sociale samenhang; — een toezegging dat de inhoud van de overeenkomst binnen vijf jaar wordt opgenomen in het rechtskader van de EU;
45.

onderstreept nogmaals hoe belangrijk het is dat de EU krachtige gemeenschappelijke standpunten formuleert, om het gezamenlijke gewicht van de EU en haar lidstaten tot gelding te laten komen; wijst in dit verband op de capaciteitsuitbouw van de werkgroep mensenrechten van de Raad (COHOM), die zich beijvert voor de aanwijzing van belangrijke prioriteiten en voor een duidelijker werkverdeling, hetgeen de ontwikkeling van regio-overstijgende actie en samenwerking ten goede komt, en die lobbiet bij alle gematigde staten, ook in Genève en New York; is ingenomen met het feit dat COHOM de facto in Brussel blijft gestationeerd, maar dat voorgesteld wordt de COHOM eenmaal per jaar in Genève te laten vergaderen; staat achter het streven om „met vele stemmen één boodschap” te laten overkomen, maar betreurt dat het zoeken naar een gemeenschappelijk draagvlak maar al te vaak leidt tot aanvaarding van de kleinste gemene deler, met name in de definitieve conclusies van de Raad, en dringt aan op een moediger en ambitieuzere houding; moedigt in dit verband de EDEO, en dan vooral de delegaties van de EU in Genève en New York, aan meer samenhang te tonen, door tijdig en inhoudelijk overleg, en het EU-optreden meer zichtbaarheid te geven, zodat de EU in de wereld aan geloofwaardigheid wint;
32.

verwijst naar de bevindingen van de enquête van de Commissie (Consumer Empowerment in the EU - SEC(2011)0469) volgens welke 18% van de ondervraagde Europese burgers de vermelding "ten minste houdbaar tot" niet begrijpt; verzoekt daarom de Commissie en de lidstaten meer duidelijkheid te creëren omtrent de betekenis van de data op de etiketten ("ten minste houdbaar tot", "houdbaarheidsdatum" en "te gebruiken tot") enerzijds om de onzekerheid van de consument over de geschiktheid voor consumptie van levensmiddelen uit de weg te ruimen en anderzijds om het publiek te voorzien van nauwkeurige informatie, in casu over het feit dat de minimale houdbaarheidsdatum "ten minste houdbaar tot" verband houdt met de kwaliteit terwijl "te gebruiken tot" slaat op de voedselveiligheid, om op die manier de consumenten te helpen om met kennis van zaken een keuze te maken; dringt er bij de Commissie op aan een gebruikersvriendelijke handleiding op te stellen over het gebruik van levensmiddelen waarvan de uiterste houdbaarheidsdatum bijna is verstreken, waardoor de veiligheid van gedoneerde of voor diervoeding bestemde levensmiddelen kan worden gewaarborgd, en daarbij voort te bouwen op de beste praktijken onder de actoren binnen de voedselvoorzieningsketen, bijvoorbeeld om vraag en aanbod sneller en effectiever op elkaar te kunnen afstemmen;
—

gezien zijn vorige resoluties over Centraal-Azië, met name die van 20 februari 2008 over een EU-strategie voor Centraal-Azië (4), van 6 mei 2010 (5) en 8 juli 2010 (6) over de situatie in Kirgizië, van 11 november 2010 over versterking van de OVSE – een rol voor de EU (7), van 25 november 2010 over een nieuwe energiestrategie voor Europa 2011-2020 (8), van 16 december 2010 over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2009 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (9), en van 7 juli 2011 over het externe beleid van de EU ter bevordering van democratie (10),
28.

is van mening dat Rusland, dat over een vetorecht in de VN-Veiligheidsraad beschikt, zijn verantwoordelijkheid in internationale crises moet opnemen; benadrukt dat problemen op internationaal niveau, met name met betrekking tot Syrië en Iran, niet kunnen worden opgelost zonder een gecoördineerde aanpak waarbij Rusland betrokken is; verzoekt Rusland zich constructiever op te stellen, met name met betrekking tot resoluties van de VN-Veiligheidsraad; verzoekt Rusland zich aan te sluiten bij de mondiale inspanningen om de Iraanse pogingen tot uraniumverrijking en andere nucleaire activiteiten die gericht zijn op de productie van kernwapens, een halt toe te roepen; verzoekt de Russische leiding steun te geven aan de internationale sancties tegen Iraanse instellingen als reactie op de bestorming van de Britse ambassade in Teheran;
—

onder verwijzing naar zijn resoluties van 25 september 2003 over de Vijfde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in Cancún (1), van 12 mei 2005 over de evaluatie van de Doha-Ontwikkelingsronde na het besluit van de Algemene Raad van de WTO van 1 augustus 2004 (2), van 1 december 2005 over de voorbereiding van de zesde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) te Hongkong (3), van 23 maart 2006 over de invloed van de economische partnerschapsovereenkomsten (EPO's) op de ontwikkeling (4), van 4 april 2006 over de evaluatie van de Doha-ronde na de ministersconferentie van de WTO in Hongkong (5), van 1 juni 2006 over handel en armoede: naar een handelsbeleid dat de bijdrage van de handel aan armoedebestrijding maximaliseert (6), van 7 september 2006 over de opschorting van de onderhandelingen over de Ontwikkelingsagenda van Doha (7), van 23 mei 2007 over economische partnerschapsovereenkomsten (8), van 12 december 2007 over economische partnerschapsovereenkomsten (9), zijn standpunt van 5 juni 2008 inzake het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 december 2011 en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 552/97 en (EG) nr. 1933/2006 van de Raad en de Verordeningen (EG) nr. 964/2007 en (EG) nr.1100/2006 van de Commissie (10), en zijn resolutie van 25 maart 2009 over de tussentijdse partnerschapsovereenkomst tussen de staten in de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap anderzijds (11),
am)

verder op politieke en economische hervormingen in Oekraïne aan te dringen met het oog op een modernisering van de infrastructuur van het land, met name op het gebied van energie en transport; het bedrijfsleven hulp te bieden, het meest dringend via gemakkelijkere toegang tot krediet en grond en eenvoudigere en snellere processen voor belastinginning en douane, en met name merkbare verbetering te brengen in de teruggave van de omzetbelasting voor exporteurs, in de douaneafwikkeling alsmede in de vergunningsprocedures voor invoer (met name met het oog op belastingheffing, documentatieverplichtingen en productproeven voor certificering); een einde te maken aan bureaucratie en corruptie; de rechtsstaat en democratische praktijken te handhaven; aandacht te geven aan lagere transactiekosten en veilige procedures, met name voor mkb-bedrijven, wat van cruciaal belang is voor het aanknopen van handelsbetrekkingen; en verbetering van de wetgeving op het gebied van de bescherming van materiële bezittingen, alsmede intellectuele eigendom en invoering van effectievere regelingen voor bedrijven om hun rechten en claims bij rechtbanken af te dwingen,
17.

dringt aan op transparantie bij ‧traffic management‧, met inbegrip van een betere informatieverschaffing aan eindgebruikers, en onderstreept dat consumenten in staat moeten worden gesteld gefundeerde keuzes te maken en over te stappen op een andere provider die het best aansluit bij hun behoeften en voorkeuren, waaronder op het gebied van downloadsnelheid en -volume en -diensten, en herinnert er in dit verband aan dat het belangrijk is consumenten duidelijke, effectieve, betekenisvolle en vergelijkbare informatie te geven over alle relevante commerciële praktijken met een vergelijkbaar effect, in het bijzonder voor mobiel internet;
D.

overwegende dat het aantal aanvallen op christelijke gemeenschappen in 2010 wereldwijd is gestegen, alsook het aantal rechtszaken en doodstraffen wegens godslastering, die vaak tegen vrouwen gericht zijn; dat uit statistieken van de afgelopen jaren over godsdienstvrijheid blijkt dat de meeste daden van religieus geweld tegen christenen gericht was, zoals vermeld in het verslag van de organisatie „Aid to the Church in Need” van 2009 over godsdienstvrijheid in de wereld; dat de situatie van de christelijke gemeenschappen in sommige gevallen zodanig is dat hun voortbestaan wordt bedreigd, hetgeen zou leiden tot het verlies van een belangrijk deel van het religieuze erfgoed van de betrokken landen,
—

gezien zijn eerdere resoluties over Syrië, Jemen en Bahrein, met name zijn resolutie van 7 april 2011 (1) over de situatie in Syrië, Bahrein en Jemen, en van 7 juli 2011 (2) over de situatie in Syrië, Jemen en Bahrein in de context van de situatie in de Arabische wereld en Noord-Afrika,
14.

is van mening dat het beginsel van de wederzijdse erkenning van vergunningen niet van toepassing is in de goksector, maar dringt er op grond van de beginselen van de interne markt op aan dat lidstaten die de onlinegoksector openstellen voor concurrentie voor alle of bepaalde onlinegokdiensten, moeten zorgen voor transparantie en niet-discriminerende mededinging; dringt er in dit verband op aan dat de lidstaten een vergunningenmodel invoeren, waarmee elke Europese aanbieder van gokdiensten die voldoet aan de door de gastlidstaat vastgestelde voorwaarden een vergunning kan aanvragen; beveelt aan dat in lidstaten die een vergunningenstelsel toepassen, aanvraagprocedures worden ingevoerd waarmee administratieve lasten kunnen worden verminderd dankzij het voorkomen van onnodige duplicatie van voorschriften en controles, met behoud van het primaat van de toezichthouder in de lidstaat waar de vergunning is aangevraagd; acht het daarom noodzakelijk het wederzijds vertrouwen tussen de nationale toezichthouders te versterken door middel van nauwere administratieve samenwerking; respecteert voorts het besluit van sommige lidstaten om het aantal exploitanten en de soorten en hoeveelheden aangeboden kansspelen te beperken om de consumenten te beschermen en criminaliteit te voorkomen, op voorwaarde dat deze beperkingen evenredig zijn en bedoeld zijn om de activiteiten in die sector op coherente en stelselmatige wijze te beperken;
86.

pleit ervoor dat informatie over de toestand van de weg, over uiterst gevaarlijke of ongewone weggedeelten en over in de afzonderlijke lidstaten geldende verkeersregels (bijvoorbeeld met betrekking tot de maximumsnelheid en de maximaal toegestane alcoholconcentratie in het bloed) voor en tijdens het reizen ter beschikking wordt gesteld, bijvoorbeeld met behulp van intelligente vervoerssystemen; gaat ervan uit dat het potentieel van het Europees satellietnavigatiesysteem Galileo op dit gebied volledig wordt benut;
32.

onderstreept dat het HLF-4 ook de grondslag moet leggen voor een ruimer, wereldwijd partnerschap voor ontwikkeling, door opkomende donorlanden, met name landen waarvan het ontwikkelingsbeleid niet is onderworpen aan de internationale normen inzake doeltreffendheid van de hulp, nauwer te betrekken; roept de EU op hierbij het voortouw te nemen, om ervoor te zorgen dat hulp uit deze landen in overeenstemming is met de overeengekomen internationale beginselen voor officiële ontwikkelingshulp; is van mening dat dit niet mag leiden tot een afzwakking van de bestaande normen inzake doeltreffendheid van de hulp en de fundamentele beginselen ervan;
—

gezien zijn vorige resoluties over klimaatverandering, met name zijn resolutie van 4 februari 2009 over 2050: De toekomst begint vandaag - Aanbevelingen voor het toekomstig geïntegreerd beleid van de EU inzake klimaatverandering (1), die van 10 februari 2010 over de resultaten van de Conferentie van Kopenhagen over de klimaatverandering (COP 15) (2) en die van 25 november 2010 over de klimaatveranderingsconferentie in Cancún (COP16) (3),
6.

is voorts opgetogen over de belofte van de landen en internationale organisaties die aanwezig waren op de topconferentie "Vrienden van Libië" van 1 september 2011 in Parijs, om ogenblikkelijk 15 miljard dollar aan bevroren Libische tegoeden vrij te maken, en over het besluit van de EU tot opheffing van de sancties voor 28 Libische bedrijven en instellingen, waaronder havens, aardoliemaatschappijen en banken; verzoekt de EU-lidstaten de VN-Veiligheidsraad om toestemming te vragen voor het vrijgeven van nog steeds bevroren Libische tegoeden, ten einde de NTC te helpen het bestuur in te stellen dat voor deze overgangsperiode nodig is en roept de lidstaten op zich met name te houden aan de op de Conferentie van Parijs gedane toezeggingen; dringt aan op een internationaal onderzoek naar de locatie van de gestolen middelen en het geld van de familie Kadhafi en het terugsturen ervan naar Libië;
44.

betreurt dat sinds de schrapping van de speciale EU-begrotingslijn in 2007, de EU niet meer beschikt over een flexibel instrument dat in vele landen kan worden ingezet en op samenhangende wijze inspeelt op de prioriteiten op het gebied van mijnbestrijding en dat in kwantitatief opzicht de totale EU-financiering van mijnbestrijding is afgenomen; verzoekt dan ook om een meer toegewijde aanpak, met één begrotingslijn beheerd door één verantwoordelijk directoraat, waardoor duidelijk wordt dat de EU zich sterk blijft inzetten voor mijnbestrijding en waarbij rekening moet worden gehouden met de specifieke behoeften van de verschillende landen zoals omschreven in de landenstrategiedocumenten en met het feit dat in sommige landen de aanwezigheid van landmijnen een structureel probleem is geworden dat dus onder het EU-ontwikkelingsbeleid valt;
1.

stelt vast dat sommige lidstaten de eis van vertrouwelijkheid zoals die in de richtlijn is neergelegd al in hun nationale wetgeving hadden opgenomen: in Bulgarije is in het wetboek van burgerlijke rechtsvordering bepaald dat bemiddelaars mogen weigeren te getuigen in een zaak waarin zij hebben bemiddeld; in Frankrijk en Polen zijn in de wetgeving over bemiddeling in civielrechtelijke zaken soortgelijke bepalingen opgenomen; constateert dat van de lidstaten Italië strikte regels met betrekking tot de vertrouwelijkheid van de bemiddelingsprocedure hanteert, terwijl in Zweden de regel geldt dat vertrouwelijkheid niet automatisch is en dat de partijen hiertoe afspraken moeten maken; is van mening dat een meer coherente benadering nuttig kan zijn;
35.

juicht het toe dat de Commissie beschrijft hoe nationale, regionale en locale autoriteiten de operationele programma's kunnen afstemmen op de duurzame groeidoelstellingen van EU 2020 en hoe de praktijken in deze programmeringsperiode kunnen worden geheroriënteerd op slimme groeidoelstellingen; roept de lidstaten op onverwijld tot actie over te gaan, meer te investeren in duurzame ontwikkeling en slimme groei, sociale integratie en gendergelijkheid op de arbeidsmarkt, en de fondsen effectiever in te zetten; verzoekt de Commissie voorts een debat op gang te brengen over de vraag hoe het cohesiebeleid in de lopende programmeringsperiode 2007-2013 kan bijdragen aan de doelstellingen van de Europa 2020-strategie;
—

gezien de werkdocumenten van de diensten van de Commissie getiteld "Frequently asked questions in relation with Commission Decision of 28 November 2005 on the application of Article 86(2) of the EC Treaty to State aid in the form of public service compensation granted to undertakings entrusted with the operation of services of general economic interest, and of the Community Framework for State aid in the form of public service compensation" (SEC(2007)1516) en "Frequently asked questions concerning the application of public procurement rules to social services of general interest" (SEC(2007)1514),
D.

overwegende dat EGNOS een autonoom systeem is ter aanvulling op GPS, dat van de GPS-signalen afhankelijk is om berekeningen en correcties te kunnen uitvoeren; overwegende dat er geen volledig onafhankelijk GNSS zal zijn totdat Galileo is uitgevoerd,
—

gezien zijn eerdere resoluties, met name de resolutie van 22 mei 2007 over Europa als wereldspeler – externe aspecten van het concurrentievermogen (3), de resolutie van 19 februari 2008 over de strategie van de EU voor markttoegang ten behoeve van Europese exporteurs (4), de resolutie van 20 mei 2008 over de handel in grondstoffen en goederen (5), de resolutie van 4 september 2008 over de handel in diensten (6), de resolutie van 18 december 2008 over de impact van namaak op de internationale handel (7), de resolutie van 5 februari 2009 over versterking van de rol van Europese KMO's in de internationale handel (8), de resolutie van 5 mei 2010 over de top EU-Canada (9), de resolutie van 25 november 2010 over mensenrechten, sociale normen en milieunormen in internationale handelsovereenkomsten (10), de resolutie van 25 november 2010 over het internationaal handelsbeleid met de verplichtingen zoals door de klimaatverandering geboden (11), de resolutie van 25 november 2010 over maatschappelijk verantwoord ondernemen in het kader van internationale handelsovereenkomsten (12), de resolutie van 17 februari 2011 over Europa 2020 (13), en de resolutie van 6 april 2011 over het toekomstig Europees internationaal investeringsbeleid (14),
D.

overwegende dat India in 2000 de zeventiende handelspartner van de Europese Unie was en in 2010 de achtste plaats innam (toen de waarde van de handel 67,8 miljard EUR bedroeg); overwegende echter dat het relatieve aandeel van de EU in de Indiase markt is gedaald van 23,2 % in 1999 tot 14,5 % in 2009, terwijl het aandeel in de Chinese markt in dezelfde periode is verviervoudigd, van 2,6 % in 1999 tot 11,3 % in 2009,
5.

is volledig voorstander van de op rechten gebaseerde benadering van de werkgelegenheid die de ontwerptekst van het verdrag en de aanbevelingen voorstaat; erkent het feit dat de nadruk wordt gelegd op het creëren van fatsoenlijk werk voor huishoudelijk personeel en steunt de definitie van huishoudelijk personeel die in het verdrag wordt gegeven; is er verheugd over dat duidelijk vermeld wordt dat iedere onder deze definitie vallende werknemer het recht heeft te worden behandeld op een wijze die strookt met de fundamentele arbeidsnormen, toegang tot sociale zekerheid, niet-discriminatie en gelijke behandeling bij het zoeken naar werk of na aanstelling, bescherming tegen misbruikpraktijken van arbeidsbureaus, recht op beroepsopleiding en loopbaanontwikkeling, bescherming van zijn gezondheid en veiligheid, moederschapsbescherming en bepalingen over werk- en rusttijden, bescherming tegen misbruik en pesterij, vrijheid van vereniging en vertegenwoordiging, collectief onderhandelen, collectieve actie en permanente educatie; steunt het feit dat in het verdrag gevraagd wordt een minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces vast te stellen en een einde te maken aan verschillen in beloning op grond van gender en etnische afkomst;
37.

merkt op dat het investeringsrisico in het algemeen hoger is in de ontwikkelings- en de minst ontwikkelde landen en dat een krachtige en doeltreffende bescherming van investeerders in de vorm van investeringsverdragen van essentieel belang is voor het beschermen van Europese investeerders en kan bijdragen aan een verbetering van het bestuur, en daardoor de stabiele omgeving kan bewerkstelligen die nodig is om BDI in deze landen te doen toenemen; merkt op dat deze landen nog meer profijt kunnen trekken van investeringsovereenkomsten indien deze overeenkomsten voorzien in verplichtingen voor investeerders zoals eerbiediging van de mensenrechten en van anticorruptienormen als onderdeel van een breder partnerschap tussen de EU en ontwikkelingslanden, met als doel armoede te bestrijden; verzoekt de Commissie geschikte toekomstige partners te identificeren op basis van de beste praktijken van de lidstaten op het gebied van BIT's;
8.

verzoekt de Europese dienst voor extern optreden via zijn delegatie in Kathmandu de politieke situatie in Nepal nauwgezet te volgen, in het bijzonder wat de behandeling van de Tibetaanse vluchtelingen en de eerbiediging van hun constitutionele en internationaal erkende rechten betreft, en verzoekt de hoge vertegenwoordiger van de EU de Nepalese en de Chinese autoriteiten te wijzen op onze bezorgdheid over het optreden van de Nepalese regering met als doel de Tibetaanse verkiezingen te verhinderen;
89.

dringt aan op grotere inspanningen om de huidige moeilijkheden te overwinnen en onverwijld één gemeenschapsoctrooi in te voeren dat een doeltreffende juridische bescherming van hoge kwaliteit tegen lage kosten zal bieden, en een geharmoniseerd Europees systeem voor het beslechten van geschillen over octrooien teneinde de randvoorwaarden voor industriële- en intellectuele eigendomsrechten te verbeteren, meer rechtszekerheid te bieden, namaak te bestrijden en de bureaucratische kosten zo laag mogelijk te houden, met name voor kmo's; is verheugd over de brede steun in de Raad voor het besluit van de Commissie om in 2011 de nauwere-samenwerkingsprocedure in te leiden met het oog op een gemeenschappelijk EU-octrooi; vraagt voorts om een hervorming van de vaststelling van normen (met name in de ICT-sector), waar de ontwikkeling van normen open en transparant moet zijn, op het beginsel van interoperabiliteit gebaseerd moet zijn en het concurrentievermogen van de Europese industrie moet garanderen; is van mening dat de bevordering van internationale normalisering de technologische leiderspositie van Europa zal beschermen;