A4-0115/98

Resolutie over het voorlichtings- en communicatiebeleid in de Europese Unie

Het Europees Parlement,

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 september 1993 over het voorlichtingsbeleid van de Europese Gemeenschap ((PB C 268 van 4.10.1993, blz. 192.)),

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 december 1996 over de deelname van de burgers en de sociale actoren aan het institutioneel bestel van de Europese Unie ((PB C 20 van 20.1.1997, blz. 31.)),

- onder verwijzing naar resolutie van 19 november 1997 over het Verdrag van Amsterdam ((PB C 371 van 8.12.1997, blz. 99.)),

- onder verwijzing naar verklaring nr. 17 van de lidstaten betreffende het recht op toegang tot informatie, gehecht aan de slotakte van het Verdrag betreffende de Europese Unie,

- gelet op artikel 148 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie juridische zaken en rechten van de burger en de Commissie institutionele zaken (A4-0115/98),

A. overwegende dat een daadwerkelijk voorlichtings- en communicatiebeleid van de Europese instellingen erop gericht moet zijn de door de Verdragen aan de Europese Unie opgelegde doelstellingen te verwezenlijken en de Europese burger te interesseren voor de Europese integratie; dat dit beleid in wezen gebaseerd moet zijn op het beginsel van een rechtstreekse dialoog met de burger,

B. overwegende dat een hoognodige aanpassing en een betere zichtbaarheid en doelmatigheid van het communicatiebeleid van de Europese instellingen een conditio sine qua non is voor de instemming van een meerderheid van de Europese burgers met het integratieproces,

C. overwegende dat het, gezien de belangrijke gebeurtenissen die de Europese Unie de komende maanden te wachten staan, noodzakelijk is de voorlichting van en de communicatie met de burgers aan te passen en te intensiveren om het bewustzijn van het acquis en de voordelen van de Unie te vergroten en de instemming van het grote publiek met de volgende fasen van het integratieproces te vergemakkelijken,

D. overwegende dat de gemiddelde deelname aan de verkiezingen voor het Europees Parlement gedaald is van 65,9% in 1979 tot 58,5% in 1994, en dat een verhoogde participatie aan de verkiezingen van 1999 een absolute voorwaarde is, gezien de toenemende bevoegdheden van het Europees Parlement (uitbreiding medebeslissingsbevoegdheid) en gezien het belang van de politieke agenda (herziening van de Verdragen, eenheidsmunt, hervorming landbouw- en cohesiebeleid, financiering van de Unie, uitbreiding),

E. overwegende dat de deelname aan de Europese verkiezingen bezwaard wordt door een onvolledig en/of negatief beeld van het Europees Parlement bij media en publieke opinie, en dat dit structureel alleen kan worden gewijzigd door volledige openheid over en doorzichtigheid van de werking van de instelling,

F. overwegende dat een grotere betrokkenheid van de leden van het Europees Parlement bij concrete communicatieacties de bekendheid van de instelling zou kunnen vergroten en de belangstelling van de burger voor deelneming aan de Europese verkiezingen van juni 1999 zou versterken,

G. overwegende dat de komende Europese verkiezingen in juni 1999, de voorlichtingscampagne in verband met het Verdrag van Amsterdam en de totstandbrenging van de Economische en Monetaire Unie de Unie ertoe noodzaken de communicatie met de burger te intensiveren,

H. overwegende dat voorlichting geen unilaterale en exclusieve specifieke meningsvorming kan inhouden over een voorstel dat geen unanieme instemming vindt,

I. overwegende dat brede groepen van de bevolking, en in het bijzonder de minst begunstigde, slecht of onvolledig op de hoogte zijn van de werking en de totstandkoming van de Unie, dat in die groepen negatieve gevoelens over Europa leven en dat zij de prioritaire doelgroep zijn in een nieuw communicatiebeleid,

J. overwegende dat die negatieve gevoelens versterkt worden door de dramatische omvang van de werkloosheid en de maatschappelijke uitsluiting, door het gebrek aan toekomstperspectieven, door problemen in verband met de veiligheid van de burger, door de negatieve ervaring van de rol van de EU in de wereld; overwegende dat die negatieve gevoelens tot nieuwe vormen van nationalisme en onverdraagzaamheid leiden waardoor het Europese project op de helling komt te staan,

K. overwegende dat uit enquêtes gebleken is dat met name vrouwen en jongeren uiterst sceptisch tegenover de Europese Unie staan,

L. overwegende dat de complexe en ondoorzichtige besluitvormingsprocedures in de Europese Unie de communicatie met de burger niet vergemakkelijken en dat zelfs de beste communicatiestrategieën hier weinig kunnen bewerkstelligen,

M. overwegende dat het voorlichtings- en communicatiebeleid samenhangend en doelmatig moet zijn en met het oog hierop moet worden aangepast aan de realiteit, de eisen en zelfs de beperkingen die kenmerkend zijn voor de Europese Unie en de hedendaagse wereld; dat voor dit beleid derhalve een orgaan moet worden ingesteld dat tot taak krijgt een passende strategische koers uit te stippelen om ervoor te zorgen dat de door te geven informatie duidelijk is, geen dubbelzinnigheden bevat en gemakkelijk toegankelijk is.

N. overwegende dat de Commissie en het Europees Parlement op communicatiegebied zowel gemeenschappelijke als aparte doelstellingen hebben en dat, al naar gelang daarvan, een gemeenschappelijk of eigen communicatiebeleid ontwikkeld moet worden; overwegende evenwel dat elke instelling ondanks deze nauwere samenwerking voldoende zelfstandigheid moet bewaren om de zichtbaarheid van de eigen taken en verantwoordelijkheden in stand te houden,

O. overwegende dat goede communicatie begint bij begrijpelijk taalgebruik, ook in verdragen, wetsteksten, mededelingen, rapporten, enz., en dat elke Europese instelling daar voortdurend rekening mee moet houden,

P. overwegende dat het, om de Unie dichter bij de burgers te brengen, van wezenlijk belang is om hun eigen taal te spreken, wat betekent dat een goed voorlichtings- en communicatiebeleid oog moet hebben voor de integrale veeltaligheid van de Unie,

Q. overwegende dat transparantie van financiering, pluraliteit van meningen en objectiviteit essentiële garanties zijn voor een geloofwaardig voorlichtingsbeleid,

R. overwegende dat het voorlichtingsbeleid van de Europese Unie het gebrek aan doorzichtigheid en democratie van de instellingen en de besluitvorming niet kan compenseren; dat de complexiteit en de ondoorzichtigheid van de procedures een onoverkomelijke hinderpaal vormen voor de communicatie tussen de instellingen en de burger; teleurgesteld over de slappe maatregelen die in Amsterdam zijn afgesproken om deze toestand te verhelpen,

S. overwegende dat de uitbreiding van de Europese Unie en de problemen als gevolg van de door de Commissie in Agenda 2000 gedane voorstellen zowel in de lidstaten van de Unie als in de kandidaat-lidstaten tot een extra vraag naar informatie zullen leiden,

T. overwegende dat in deze context het Europees Parlement als vergadering van rechtstreeks door de burgers gekozen vertegenwoordigers meer dan welke instelling ook tot taak heeft de door de vergadering en haar organen in de loop van de zittingsperiode genomen besluiten zelf uit te dragen,

U. overwegende dat bij het uitstippelen van een beter Europees communicatiebeleid rekening moet worden gehouden met de door de informatiemaatschappij geboden nieuwe instrumenten, met de mogelijkheid van interactief gebruik van dit instrumentarium en met de ontwikkeling van een elektronische democratie,

V. overwegende dat door de te verwachten overschakeling op digitale techniek de vooraanstaande rol van de televisie als informatiebron voor de burger zal worden versterkt,

W. overwegende dat de activiteiten op het gebied van voorlichting en communicatie niet moeten worden beschouwd als een op zich zelf staand beleid, maar als ondersteuning van het beleid van de Unie en dat derhalve de op het te bereiken doel afgestemde methoden en instrumenten gefinancierd moeten worden door de Unie;

X. overwegende dat de volgende factoren ertoe hebben bijgedragen dat het Europees communicatiebeleid van succes gespeend bleef:

- ontoereikende financiële middelen,

- in kwantitatief en kwalitatief opzicht ontoereikend personeel,

- gebrek aan coördinatie tussen de EU-instellingen,

- gebrek aan coördinatie binnen de diverse instellingen,

- ontoereikende decentralisatie in de richting van de lidstaten,

- ontoereikende samenwerking tussen de EU-instellingen en de lidstaten,

- gebrek aan een gemeenschappelijke strategie,

- te veel informatie, te weinig communicatie,

- het beleid wordt te zeer door budgettaire aspecten bepaald en onvoldoende door het feit dat communicatie de allereerste prioriteit van het Europese integratiebeleid moet zijn,

- ontoereikende gebruikmaking van de nieuwe mediakanalen,

- het informatiebeleid is onvoldoende op de burger gericht,

- gebrek aan transparantie en openheid bij de instellingen, hetzij structureel hetzij incidenteel,

- gebrek aan een duidelijk beleid inzake de betrekkingen en omgang met de media, mede veroorzaakt door inadequate en soms contraproductieve reacties van de verantwoordelijke organen van het Europees Parlement,

- onvoldoende inachtneming van de sociale dimensie van de Europese opbouw,

- onvoldoende aandacht voor de noodzakelijke deelneming van de burger aan de Europese opbouw,

- informatie over de activiteiten van de Europese Unie is maar al te dikwijls geschreven in een onbegrijpelijke taal, met als gevolg desinteresse en onbegrip bij de burger;

Y. overwegende dat het voorlichtingsprogramma voor de Europese burger PRINCE, dat op initiatief van het Parlement is ontwikkeld, voor een nieuwe dynamiek zorgt waarin het Parlement, de Commissie en de regeringen van de lidstaten samenwerken, en dat het zaak is het experiment aan een voortdurende evaluatie te onderwerpen,

Z. rekening houdende met de ervaring die de interinstitutionele werkgroep in het kader van PRINCE de laatste twee jaar heeft opgedaan op het gebied van de coördinatie van het voorlichtingsbeleid,

AA. overwegende dat een efficiënt voorlichtingsbeleid alle maatschappelijke geledingen moet kunnen bereiken en dat het zich dus niet mag beperken tot het werk van Europese of nationale administratieve en politieke structuren; dat het ook lokale overheden, verenigingen en onderwijswereld bij een en ander moet betrekken,

AB. overwegende dat een levendige, pluralistische voorlichting integrerend deel uitmaakt van de democratische discussie in en over Europa; dat de voorlichting een weerspiegeling moet zijn van de verscheidenheid van meningen in de Europese Unie; dat zij zich niet mag beperken tot het presenteren van één enkele opinie over Europa; dat het niet de bedoeling is dat zij de tegenstellingen tussen de instellingen of de politieke stromingen uitvlakt; tevens overwegende dat een democratisch communicatiebeleid moet zijn gebaseerd op het beginsel van het openbare karakter van wetgeving en zich ten doel moet stellen de burgers de mogelijkheden te bieden voor een actieve betrokkenheid bij het Europese wetgevingsproces,

AC. overwegende dat hierbij nauwe contacten met regionale media, met name radio en pers, op grond van hun grote reikwijdte een belangrijke rol spelen,

AD. overwegende dat bij de regionale verstrekking en verspreiding van informatie ook het Comité van de regio's betrokken dient te worden,

AE. overwegende dat door de begrotingsautoriteit in het kader van de begrotingsprocedures 1995, 1996 en 1997 een interinstitutionele samenwerking op het vlak van de Europese voorlichting op touw is gezet; dat er in het kader van de begroting 1996 een "werkgroep voor voorlichtingsacties" is ingesteld; dat bij de goedkeuring van de begroting 1997 deze structuur gehandhaafd bleef, in het kader waarvan een "werkgroep voor permanente voorlichtingsacties" werden ingesteld; dat deze structuur gehandhaafd bleef in de begroting 1998,

AF. overwegende dat het zaak is op basis van de onderhavige resolutie de interinstitutionele samenwerking op het gebied van de Europese voorlichting in het kader van de Werkgroep permanente voorlichtingsacties verder te ontwikkelen en nader te omlijnen;

ten aanzien van de Commissie

1. is van oordeel dat de Commissie zorg dient te dragen voor coördinatie tussen Directoraat-generaal X en de overige directoraten-generaal;

2. is van mening dat de Commissie beter gebruik moet maken van audiovisuele mogelijkheden en de mogelijkheden via satelliet (EBS - Europe by Satellite);

3. wijst op de noodzaak gebruik te maken van multimediatoepassingen, zowel op openbare en particuliere plaatsen als thuis, om door middel van deze interactieve diensten beter informatie over Europa te kunnen verspreiden;

4. spreekt zich ervoor uit dat de Commissie aan voorlichting op scholen doet, en dringt erop aan dat publicaties worden verspreid die aangepast zijn aan de leeftijd en rijpheid van de betrokken leerlingen, waarbij gezorgd is voor pluralisme van opvattingen over en voorstellen voor de opbouw van Europa;

5. wijst erop dat de te verstrekken informatie in het algemeen beter op de belangrijkste doelgroepen zoals pers, onderwijsinstellingen, bedrijfsleven en particulieren moet worden afgestemd;

6. wenst dat de Commissie nauwkeurig bepaalt wat de haalbaarheid is van een Europees communicatiebeleid dat de burgers hoogwaardige en eventueel gerichte voorlichting verschaft die een antwoord geeft op wat hen bezighoudt en hun een positief beeld van de Europese Unie geeft; hierbij kan ook gedacht worden aan specifieke campagnes gericht op jongeren, vrouwen en burgers in de marge van de samenleving;

7. is van mening dat het gebruik en de verspreiding van uitslagen van Eurobarometer-opiniepeilingen, met name die over speciale onderwerpen, en de publicatie van periodieke nieuwsbulletins in dienst moeten staan van het voorlichtingsbeleid en de evaluatie van het gemeenschappelijk beleid van de EU;

8. verzoekt de Commissie, overeenkomstig de richtsnoeren van de Europese Raad van Milaan, er in samenwerking met de regeringen van de lidstaten voor te zorgen dat op 9 mei op het gehele grondgebied van de Unie de Dag van Europa wordt gevierd als feest voor de gehele bevolking;

9. oppert het voorstel dat de Commissie een specifieke informatievoorziening ten behoeve van besluitvormers opzet;

10. is van mening dat alle voorlichtingsprogramma's en -initiatieven op gezette tijden op doelmatigheid en op de verhouding kosten/baten beoordeeld moeten worden;

11. is van oordeel dat inzake steun- en actieprogramma's de selectie van de projecten transparanter en de beoordeling beter gemotiveerd moet worden ten opzichte van de indieners van projecten;

12. verzoekt de Commissie in al haar officiële stukken, overal waar mogelijk, een eenvoudige en begrijpelijke taal te gebruiken en zo spoedig mogelijk met een voorstel te komen met het oog op de tenuitvoerlegging van het grondrecht inzake toegang van het publiek tot wetgevingsdocumenten.;

13. herinnert eraan dat beide instellingen, met het oog op een doeltreffender en effectiever gebruik van de voor voorlichting bestemde middelen, gemeenschappelijke basisbeginselen zijn overeengekomen, te weten:

- decentralisatie;

- interinstitutionele samenwerking;

- mobiliteit en roulatie van personeel van de externe bureaus;

- intensivering van de contacten met de burger;

- kosteneffectiviteit.

ten aanzien van de samenwerking tussen Parlement en Commissie

14. respecteert, gezien hun respectieve institutionele taken en verantwoordelijkheden, het autonome karakter van beide instellingen, maar legt de nadruk op de noodzaak van coördinatie en, waar wenselijk, van bundeling van activiteiten;

15. stelt vast dat het ontbreken van een eenvormige Europese Publieke Opinie en het bestaan van grote politieke, culturele, sociaal-psychologische verschillen in de structuur en werkwijze van de media in de onderscheiden lidstaten, die onder meer tot uiting komen in een zeer uiteenlopende en vaak sceptische algemene houding ten aanzien van de Europese instituties, het noodzakelijk maakt dat het centraal informatiebeleid van Commissie en Parlement op nationaal en regionaal niveau meer wordt gediversifieerd en minder centralistisch wordt aangestuurd;

16. verzoekt de Commissie en zegt toe ten spoedigste, waar mogelijk, over te stappen op een gemeenschappelijk gebruik van de infrastructuur van o.a. de audiovisuele diensten en perscentra van het Parlement en de Commissie in het belang van een zo groot mogelijke doeltreffendheid en efficiency;

17. verzoekt de Commissie ter bewerkstelliging van een dergelijke samenwerking vóór 30 september 1998 overeenkomstig de desbetreffende Verdragsbepalingen een wetgevingsvoorstel in te dienen dat op de volgende uitgangspunten berust:

- in het kader van de Werkgroep permanente voorlichtingsacties wordt regelmatig coördinatieoverleg gepleegd tussen de voor voorlichting verantwoordelijke ondervoorzitter van het Parlement, de voorzitters van de Begrotingscommissie en de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media van het Parlemet, de directeur-generaal van DGIII van het Parlement, de voor voorlichting verantwoordelijke commissaris en de directeur van DGX van de Commissie,

- de Werkgroep permanente voorlichtingsacties is verantwoordelijk voor de coördinatie van voorlichtings- en communicatieacties van de Commissie en het Europees Parlement, alsmede voor de follow-up van de gezamenlijke acties van deze twee instellingen. De werkgroep komt ten minste een keer per kwartaal bijeen, evalueert op gezette tijden de te voeren acties, doet voorstellen voor de nodige richtsnoeren ter uitvoering daarvan en brengt verslag uit aan het Parlement,

- alle op het publiek gerichte communicatie in verband met de algemene voorlichting over de werking van de instellingen en de inhoud van vastgestelde beleidsmaatregelen wordt, zo mogelijk, gezamenlijk door Parlement en Commissie verzorgd,

- alle communicatie met de pers en alle communicatie in verband met activiteiten van de twee instellingen uit hoofde van hun specifieke institutionele taken wordt - zoals thans - verzorgd door de afzonderlijke voorlichtingsafdelingen van de twee instellingen. Beide instellingen verplichten zich ertoe elkaar van hun respectieve initiatieven op de hoogte te stellen. De leden van het Europees Parlement dienen tot deelname aan de door de Europa-Huizen in de lidstaten georganiseerde voorlichtingscampagnes en -seminars te worden aangemoedigd,

- Commissie en Europees Parlement erkennen de noodzaak tot coördinatie van alle communicatieacties,

- de activiteiten van DG X en DG III worden zoveel mogelijk en waar dienstig gedecentraliseerd, d.w.z. uitgevoerd op het niveau van de voorlichtingsbureaus in de lidstaten, in voorkomend geval gebruik makend van de diverse officiële talen in de lidstaten, en via het netwerk van de diverse voorlichtingscentra (Info-Points, Europese Documentatiecentra, Carrefours ruraux (Europese informatie- en adviescentra voor het platteland), enz.). Het budget voor gedecentraliseerde acties dient jaarlijks met een bepaald percentage te worden verhoogd,

- de nationale en regionale voorlichtingsbureaus van Commissie en Parlement moeten in één pand worden ondergebracht om zo in alle lidstaten op nationaal en eventueel regionaal niveau tot "Europa-Huizen" te komen, en organisaties die zich met de Europese integratie bezighouden, in staat te stellen van de faciliteiten van deze Europa-Huizen gebruik te maken,

- de Europa-Huizen vergemakkelijken de "één-loketinformatie" ("one stop shopping") voor de Europese burger die algemene informatie wenst over EU-activiteiten of gedetailleerde informatie over de uitvoering van de specifieke taken van de twee betrokken instellingen; de Europa-Huizen moeten voor het publiek gemakkelijk toegankelijk en zichtbaar zijn,

- Parlement en Commissie moeten, in het kader van de Werkgroep permanente voorlichtingsacties, de mogelijkheid bestuderen op het gebied van de nieuwe media initiatieven te ontplooien; een goed voorbeeld van een gemeenschappelijk initiatief is het voorstel van het Europees Parlement voor "audiovisuele Europese kronieken",

- in het kader van de Werkgroep permanente voorlichtingsacties moeten Parlement en Commissie de productie bevorderen van televisieprogramma's over de werkzaamheden van de Europese instellingen, die door Euronews en andere omroeporganisaties zouden kunnen worden uitgezonden. Bepaalde gezamenlijke acties op audiovisueel gebied dienen in overweging te worden genomen omdat dit goedkoper en doeltreffender en bovendien van grote symbolische betekenis zou zijn,

- Parlement en Commissie moeten, in het kader van de Werkgroep permanente voorlichtingsacties, nagaan hoe journalisten, omroeporganisaties en NGO's beter gebruik kunnen maken van EBS (Europe by Satellite); met name moeten zij nagaan hoe een betrouwbaar en onafhankelijk openbaar netwerk kan worden bevorderd waarmee een aanzienlijk deel van het Europese tv-publiek kan worden bereikt en waarmee in Europa het succes van C-Span in de Verenigde Staten kan worden evenaard; EBS zou derden van apparatuur kunnen voorzien waarmee EBS-programma's kunnen worden ontvangen,

- in het kader van de Werkgroep permanente voorlichtingsacties moeten Parlement en Commissie de ontwikkeling van de audiovisuele sector stimuleren via plaatselijke en regionale kanalen en door samenwerking met Europese organisaties zoals de ERU (Europese Radio-Unie) en internationale persagentschappen, door de productie van audiovisuele en radioprogramma's van het EP en door gebruikmaking van Internet en CD-ROM in het kader van de "CIVIS"-structuur die is opgezet door DG III van het Europees Parlement en bestaat uit Web-site Europarl, e-mail Europe en "chat",

- de gedecentraliseerde en plaatselijke presentie van de EU-instellingen, dichtbij de burger, dient te worden geïntensiveerd door meer en toereikende middelen uit te trekken voor netwerken als Info-Points, zo nodig door herziening van het begrotingsbedrag voor de Europa-Huizen in de hoofdsteden van de lidstaten; ten behoeve van de Werkgroep permanente voorlichtingsacties wordt een voor het publiek toegankelijke, gedetailleerde specificatie van het voorlichtingsbudget opgesteld, met inbegrip van alle gedecentraliseerde acties;

18. wijst op de noodzaak de overige EU-instellingen, met name de Raad, maar ook het Comité van de regio's, bij de samenwerking tussen Parlement en Commissie te betrekken;

ten aanzien van het Europees Parlement

19. is van mening dat het Parlement als begrotingsautoriteit moet nagaan welk bedrag nodig is om een voorlichtingsbeleid te kunnen voeren dat aan zijn doel beantwoordt;

20. is van mening dat het Europees Parlement in zijn eigen besluitvormingsproces een zo groot mogelijke transparantie als uitgangspunt dient te hebben en er bij de andere instellingen telkens op aan moet dringen eveneens een zo groot mogelijke transparantie in acht te nemen;

21. wijst op de initiatieven die reeds zijn genomen en op de resultaten die de laatste jaren zijn behaald met het vergroten van de bekendheid van de instelling en het versterken van haar politieke, wetgevende en budgettaire rol; is van oordeel dat deze inspanningen de komende maanden opgevoerd moeten worden, vooral met het oog op de praktische uitvoering van de nieuwe in het Verdrag van Amsterdam vastgelegde bevoegdheden van het Parlement en met het oog op de Europese verkiezingen van 1999;

22. is van mening dat bezoekersgroepen een uitstekend instrument zijn om in nauwer contact met de burger te komen; acht het wenselijk na te gaan hoe het onthaal van bezoekersgroepen en de hun aangeboden programma's kunnen worden verbeterd en aldus de efficiency van de uitgaven voor bezoekersgroepen kan worden vergroot;

23. is van mening dat het Parlement op basis van een verslag van zijn Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media jaarlijks een debat moet houden over het door zijn eigen diensten gevoerde en op een strategieconcept gebaseerde beleid;

24. doet de aanbeveling de bestaande regelingen voor vergoeding, aan de omroeporganisaties, van de kosten voor gebruikmaking van faciliteiten (satelliet- en microgolfverbindingen) te vereenvoudigen bij reportages over het Parlement;

25. is van mening dat het van belang is dat de burger nauwer bij het werk van het Europees Parlement wordt betrokken, met name via de televisie, en wijst erop dat tijdens de vergaderperioden in Straatsburg en Brussel en tijdens de commissievergaderingen in Brussel de leden van het Europees Parlement gebruik kunnen maken van audiovisuele faciliteiten;

26. is van mening dat de leden van het Europees Parlement over geschikt voorlichtingsmateriaal (videocassettes, brochures, kaarten, enz.) moeten beschikken als ze een lezing over de Europese Unie of over een bepaald Europees beleidsthema moeten houden;

27. wijst erop dat het van essentieel belang is dat op de voorlichtingsbegroting 1999 meer middelen worden uitgetrokken ter bevordering van de Europese waarden en de Europese democratie en ter bevordering van de deelname aan de Europese verkiezingen in dat jaar;

28. zegt toe en verzoekt zijn leden in alle officiële stukken, overal waar mogelijk, een eenvoudige en begrijpelijke taal te gebruiken;

29. is van oordeel dat negatieve en/of onvolledige berichtgeving in de media niet gecounterd wordt door defensieve maatregelen zoals het systeem van de "fiche d'alerte", maar dat op dat soort berichtgeving gereageerd moet worden door een grotere transparantie, zowel ten behoeve van het interne als het externe milieu, bij alle aspecten van de werking van het Parlement;

30. is van mening dat het Parlement niets te verbergen heeft en dat daarom met de media en de journalisten een professionele, maar soepele relatie moet worden uitgebouwd op basis van een zo groot mogelijke openheid, evenwel rekening houdend met het recht op privacy van leden en fracties;

ten aanzien van de begrotingsaspecten

31. benadrukt dat het er als begrotingsautoriteit verantwoordelijk voor is dat van de gemeenschappelijke financiering gebruik wordt gemaakt ten behoeve van de politieke prioriteiten van de Unie; is ingenomen met de tot nu toe genomen initiatieven om de kloof tussen de burger en de instellingen te verkleinen door middel van strikt toezicht op communicatie- en voorlichtingsacties;

32. beveelt aan dat beide instellingen in de loop van de begrotingsprocedure 1999 overeenstemming bereiken over een actieprogramma en een totaalbedrag voor activiteiten ter ondersteuning van de prioritaire beleidsmaatregelen van de Unie en ter stimulering van de deelname van de burger aan de verkiezingen voor het Europees Parlement in 1999;

33. gelast zijn Bureau alle nodige maatregelen te nemen om aan de aanbevelingen in dit verslag gevolg te geven;

34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.