EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 30.11.2011 
SEC(2011) 1385 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
TOELICHTING OP DE EFFECTBEOORDELING 
Begeleidend document bij het 
Voorstel voor 
 
een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 
2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde 
jaarrekeningen 
 
en een 
 
Voorstel voor 
 
een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende specifieke eisen 
voor de wettelijke cont roles van financiële overzichten van organis aties van openbaar 
belang 
{COM(2011) 779 definitief} 
{SEC(2011) 1384 definitief}  
 
NL 2   NL WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
TOELICHTING OP DE EFFECTBEOORDELING 
Begeleidend document bij het 
Voorstel voor 
 
een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 
2006/43/EG betreffende de wettelijke controle s van jaarrekeningen en geconsolideerde 
jaarrekeningen 
 
en een 
 
Voorstel voor 
 
een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffe nde specifieke eisen 
voor de wettelijke controles van financiële  overzichten van organisaties van openbaar 
belang 
1. INLEIDING  
De controle van financiële overzichten moet , tezamen met toezicht en corporate governance, 
een van de belangrijkste bijdrage n leveren tot financiële stabili teit, omdat controle zekerheid 
geeft over de waarheidsgetrouwheid van de fi nanciële overzichten van ondernemingen. Een 
krachtige controle is essentieel voor het herstel van het (markt)vertrouwen. 
De Commissie heeft het voortouw genomen in het onderzoeken van de auditmarkt en heeft in 
oktober 2010 haar Groenboek gepresenteerd, ee n raadpleging waarop zevenhonderd reacties 
zijn ontvangen van een brede groep belanghebbenden. 
In zijn verslag van 14 september 2011 over het Groenboek heeft het Europees Parlement de 
holistische benadering van de Commissie en haar bela ngrijkste voorstellen voor de 
hervorming van de auditmarkt gesteund. 
De Verenigde Staten overwegen ook belangrijk e wijzigingen, in het bijzonder op het gebied 
van de onafhankelijkheid van auditors. Er word t serieus nagedacht over verplichte roulatie 
van auditkantoren, teneinde iets te doen aan wat wordt gezien als ernstige tekortkomingen. 
2. PROBLEEMSTELLING  
De controle van de financiële overzichten van ondernemingen is een dienst die wordt geleverd 
in het openbaar belang. Deze controle draag t bij tot de geloofwaardigheid en de 
betrouwbaarheid van financiële overzichten. D eze dienst is het resultaat van de wettelijke 
toevertrouwing van de controletaak aan een se lecte groep van gekwalif iceerde specialisten, 
maar controle is voor alle ondernemingen ook een wettelijke verplichting. Alhoewel de 
markten niet identiek zijn, zijn bepaalde  elementen van de auditmarkt voor grote 
 
NL 3   NL ondernemingen vergelijkbaar met die van de markt voor ratingbureaus. Terwijl de 
eerstgenoemde markt wordt gedomineerd door de  'Grote Vier' (PWC, KPMG, Ernst and 
Young en Deloitte), wordt de  laatstgenoemde gedomineerd door drie grote ratingbureaus 
(S&P, Moody's, Fitch). In beide markten is  er bovendien sprake  van een inherent 
belangenconflict, doordat het onderwerp van de  beoordeling de klant zelf is. Vanuit het 
perspectief van een beursgenoteerde ondernemi ng, is de emittent van effecten waarvan de 
financiële overzichten en kredietwaardigheid  worden gecontroleerd en beoordeeld, ook de 
partij die de auditor en het ratingbureau bet aalt. Zowel auditors als ratingbureaus halen hun 
werk uit een wettelijke eis: onderneminge n moeten hun financiële overzichten laten 
controleren, en veel wettelijke bepalingen eisen kredietratings. 
Het is van belang de noodzaak van passende af stemming te erkennen. Gezien de grotere 
maatschappelijke gevolgen van grote beur sgenoteerde ondernemingen en financiële 
instellingen is het belangrijk een veeleisender en strenger kader te ontwikkelen voor de 
controle van hun financiële overz ichten. Bepaalde zaken zijn dus  urgenter voor entiteiten die 
een zeer groot aantal belanghebbenden hebben, zo als beursgenoteerde ondernemingen en de 
entiteiten die bepaalde activiteiten ontplooien, in  het bijzonder in de fi nanciëledienstensector 
(in onze regels organisaties van openbaar belang (OOB’s) genoemd): 
• De verwachtingskloof  tussen wat belanghebbenden verw achten van een controle en 
wat auditors werkelijk doen. Veel mensen  hebben gevraagd hoe banken al een paar 
maanden nadat zij goedkeurende contro leverklaringen hadden gekregen, in de 
problemen konden komen. Er is bovendien een onmiskenbaar gebrek aan communicatie tussen auditors en toezich thouders over klaarbl ijkelijke zwakke 
punten in de financiële soliditeit van gecont roleerde entiteiten, in  het bijzonder in de 
financiële sector. 
• Onafhankelijkheid  is gewaarborgd noch aantoonbaar  in een paradigma waarin 
controle in feite een van de vele commercië le diensten is geword en die auditors hun 
klanten leveren. Het ontbreken van regelma tige aanbestedingen van controlediensten 
en periodieke roulatie van auditkantoren h eeft de controlefunctie beroofd van haar 
belangrijkste ethos: een professioneel-kriti sche instelling. We bevinden ons in een 
situatie waarin veel gecont roleerde ondernemingen zich in feite op hun gemak zijn 
gaan voelen bij hun auditor; dit is in stri jd met de essentie van onafhankelijkheid. 
• Marktconcentratie en gebrek aan keuze:  De markt is zo gepolariseerd, dat het 
maar zelden voorkomt dat de auditor van een  OOB niet een kantoor van de 'Grote 
Vier' is. In de meerderheid van de lidsta ten controleren de Grote Vier meer dan 85 
procent van de grote beursgenoteerd e ondernemingen (overeenkomend met de 
FTSE 350). Het feit dat veel gecontrol eerde ondernemingen zich op hun gemak 
voelen bij hun auditors, en de  beeldvorming in de markt hebben de dominante positie 
van de Grote Vier verder versterkt. Men aarz elt om auditors te contracteren die niet 
tot de Grote Vier behoren, zelfs in het re latief zeldzame geval van aanbesteding van 
een controle. 
De combinatie van de bovengenoemde problem en betekent dat beleggers en andere 
belanghebbenden niet onvoorwaardelijk kunnen rekenen op de volledige onafhankelijkheid, en daarmee kwaliteit, van de controleverkla ring. Bij inspecties van auditors die zijn 
uitgevoerd door nationale toezichthouders in de  lidstaten (en ook in de VS), is te vaak 
gebleken dat de controles niet onafhankelijk zijn. 
 
NL 4   NL Hoewel geen enkele belanghebbende uitslu itend op de controleve rklaring zou mogen 
vertrouwen, als hij of zij zich een oordeel probeert te vormen van de financiële soliditeit van 
een onderneming, is het toch essentieel dat een belanghebbende erop ka n vertrouwen dat de 
financiële overzichten die een goedkeurende controleverklaring hebben gekregen, redelijk 
zijn. Belanghebbenden moeten met name ku nnen vertrouwen op het vermogen van de 
gecontroleerde entiteit om haar bedrijfscontin uïteit te handhaven, da t wil zeggen, dat de 
entiteit in een positie verkeert dat zij in de nabije toekomst aan haar  verplichtingen jegens 
haar crediteuren kan blijven voldoen. 
Er zijn andere punten van zorg met betrekking to t de auditmarkt, die niet beperkt blijven tot 
OOB’s, maar betrekking hebben op alle entiteite n waarvoor controles vereist zijn. Deze zijn 
heel specifiek voor de Unie en moeten word en aangepakt om de doeltreffendheid van de 
interne markt te vergroten. 
• Tegenwoordig moeten auditors in alle lidstaten waarin zij verplichte controles van 
financiële overzichten wensen uit te voeren, zijn 'toegelaten' . Natuurlijke personen 
moeten in elke lidstaat waarin zij cont roles willen uitvoeren, met goed gevolg een 
proeve van bekwaamheid afleggen om te wo rden toegelaten, en er komen dus heel 
wat bureaucratie en kosten kijken bij toelating. 
• Noch de standaarden voor de controlepr aktijk noch het toezicht op auditors zijn 
geharmoniseerd in de Unie. Evenmin is dit toezicht in alle lidstaten onbetwistbaar 
onafhankelijk van de beroepsgroep van de auditors; de onafhankelijkheid van het toezicht komt in het gedrang door de aanwezi gheid van praktiserende auditors bij de 
inspecties van auditkantoren. Bovendien leid t het grote verschil in de middelen die 
op nationaal niveau beschikbaar  zijn, tot een lappendeken van niet-homogeen 
toezicht  en zwakke samenwerking op Eur opees niveau. Voorts houden de 
toepasselijke controlestandaarden geen reke ning met de grootte van entiteiten, in het 
bijzonder middelgrote ondernemingen. 
• Er geldt momenteel een beperking op de eigendom van auditkantoren  die brede 
eigendom door niet-auditors in de weg staat en het vermogen van middelgrote 
auditkantoren om te  groeien beperkt. 
3. S
UBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID  
De huidige EU-regels laten de li dstaten, ook na de vaststelling va n de richtlijn betreffende de 
wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen in 2006, een 
aanzienlijke discretionaire bevoe gdheid. Dit heeft geleid tot be langrijke verschillen binnen de 
Unie. 
De aanzienlijke discretionaire bevoegdheid di e de lidstaten hebben op het gebied van de 
kwalificaties voor wettelijke auditors, vragen  tezamen met de heterogeniteit van de 
toezichtregelingen in de lidst aten om gezamenlijk ingrijpen op het niveau van de Unie. 
Bovendien zijn de kwesties van de risico’s di e voortvloeien uit de hui dige marktconfiguratie, 
en de noodzaak van meer kantoren aan de  bovenkant van de markt in het huidige 
regelgevingskader niet aangepakt. 
 
NL 5   NL De wettelijke controle van financiële overzicht en is in haar aard een eis uit hoofde van het 
Europees recht, en in zoverre zullen alle w ijzigingen om de belangr ijkste problemen aan te 
pakken moeten worden bereikt door rechtsinstrumenten in de Unie. 
4. DOELSTELLINGEN EN BELEIDSOPTIES  
Initiatieven op het gebied va n controles zijn een aanvulling  op de vorderingen die worden 
gemaakt op andere gebieden van de financiële  regelgeving, zoals: corporate governance, 
boekhouding en kredietratings. 
Algemene doelstelling van de verander ingen op het gebied van de controle : bijdragen tot het 
doeltreffend functioneren van financiële en ni et-financiële markten door de rol van de 
beroepsgroep van auditors op de markt te vers terken, teneinde relevante marktdeelnemers en 
de markt tegen een aanvaardbare prijs betrouwb aardere, transparantere en betekenisvollere 
informatie te verstrekken over de waarheidsget rouwheid van de financiële overzichten van 
ondernemingen. 
De reeks beleidsopties voor i nhoudelijke eisen die in deze pa ragraaf wordt gepresenteerd, 
heeft tot doel de hierboven gean alyseerde problemen aan te pakken. De opties die de voorkeur 
genieten, zijn vetgedrukt  weergegeven. 
Specifieke doelstelling 1: Verduidelijken en defini ëren van de rol van de wettelijke auditors in 
het algemeen, en in het bijz onder met betrekking tot OOB’s 
1.1 Opties om de opstellers van financiële overz ichten bij bedrijven, al smede de markt meer 
bewust te maken van de reikwijdte  van controles in het algemeen. 
0. Referentiescenario. 
1. De reikwijdte van wettelijke controles verduide lijken en specificeren in de regels van 
de EU (zonder deze uit te breiden). 
2. De reikwijdte van wettelijke controles  opnieuw bepalen om de verwachtingskloof te 
dichten: de auditors moeten een nauwgezet  onderzoek uitvoeren van de vooronderstelling 
dat een entiteit in staat is om h aar bedrijfscontinu ïteit te handhaven. 
1.2 Opties om de informatie te verbeteren die de auditor aan gebruikers en gecontroleerde 
entiteiten (OOB’s) verstrekt. 
0. Referentiescenario. 
1. Verbeteren en uitbreiden van de controleve rklaring om het publie k meer informatie 
te verstrekken. 
2. Een gedetailleerdere verklaring voor de gecontroleerde entiteit zelf (aan het 
auditcomité en het management). 
3. Verbeteren van de communicatie tussen de auditor en het auditcomité. 
4. Een combinatie van de opties 1, 2 en 3. 
1.3 Opties om de communicatiekanalen tussen a uditors en toezichthouders van OOB’s te 
verbeteren.  
0. Referentiescenario: verplich ting om schendingen van de rege ls in bepaalde gevallen te 
 
NL 6   NL melden. 
1. Een regelmatige dialoog tussen auditors en toezichthouders van OOB’s aanbevelen. 
2. Een regelmatige dialoog tussen auditors en toezichthouders van OOB’s eisen. 
Specifieke doelstelling 2: Verst erken van de onafhankelijkheid en professioneel-kritische 
instelling van wettelijke auditors en auditkantore n bij het leveren van wettelijke controles van 
financiële overzichten aan OOB’s 
2.1 Opties om het risico van potentiële belangen conflicten als gevolg van het leveren van niet-
controlediensten aan OOB’s te verkleinen en in te perken. 
0. Referentiescenario: algemene criteri a met betrekking tot onafhankelijkheid. 
1. Een verbod op het leveren van bepaalde ni et-controlediensten aan de gecontroleerde 
entiteit. 
2. Een verbod op het leveren van alle ni et-controlediensten aan gecontroleerde  
entiteiten. 
3. Zuivere auditkantoren: mogen uitsluite nd wettelijke controles van financiële 
overzichten uitvoeren en mogen geen banden hebben met kantoren die niet-
controlediensten leveren. 
2.2 Opties om het risico van potentiële bela ngenconflicten als gevolg van het bestaande 
systeem van 'de gecontroleerde entiteit selecteert en  betaalt de auditor' te verkleinen en in te 
perken. 
0. Referentiescenario: 'lichte' inmenging van he t auditcomité in de benoeming van auditors. 
1. Strengere regels in de procedure voor de  benoeming van auditors, met een grotere 
rol voor een versterkt auditcomité (ten minste twee van de leden van het comité 
moeten onafhankelijk zijn en ten minste één lid moet kennis he bben op het gebied 
van controles). 
2. Benoeming van auditor door een derde pa rtij (dat wil zeggen een regelgever). 
2.3 Opties om het risico van potentiële belange nconflicten als gevolg van een bedreiging als 
gevolg van vertrouwdheid te ve rkleinen en in te perken. 
0. Referentiescenario: alleen de voornaamste auditpartner rouleert. 
1. Verplichte roulatie van auditkantoor na  een bepaalde duur van de opdracht. 
2. Versterken van de rol van het auditcomit é in het toezicht op het werk van de 
auditors. 
3.  Vaststellen van aanvullende eisen op het gebied van de interne organisatie en 
governance van auditkantoren. 
4. Een combinatie van de opties 1, 2 en 3. 
Specifieke doelstelling 3: De marktvoorwaarden voor de controle van OOB’s verbeteren om 
de kwaliteit van c ontroles te verhogen 
3.1 Opties om een overgang naar een ande r auditkantoor te vergemakkelijken. 
0. Referentiescenario: geen eis om een aanbe steding te houden voor een nieuwe auditor of 
om een nieuwe auditor aan te trekken. 
 
NL 7   NL 1. Regelmatige aanbestedingen. Gecontroleer de entiteiten moeten een minimumaantal 
kantoren uitnodigen om deel te nemen aan  een inschrijvingsprocedure, waaronder ten 
minste één kantoor dat niet tot de Grote Vier behoort. 
2. Verplichte roulatie van auditkantoor na een bepaalde duur van de opdracht. 
3. Een combinatie van de opties 1 en 2. 
3.2 Opties om een objectieve keuze van een leve rancier van controles te vergemakkelijken. 
0. Referentiescenario: de reput atie van de Grote Vier onder de auditkantoren zal het 
overwegen en selecteren van al ternatieven blijven ontmoedigen. 
1. Contractuele clausules tussen de gecontrol eerde entiteit en een  derde partij (zoals 
een bank) die de keuze van audi tkantoor beperken, verbieden. 
2. De transparantie met betrekking tot de kwaliteit van controles (publicatie van 
inspectieverslagen) en auditkantoren (bij voorbeeld openbaarmaking door kantoren 
van hun financiële overzichten) vergroten. 
3. Een pan-Europese kwaliteitscertificering voo r controles invoeren voor auditors of 
kantoren die voldoen aan bepaalde kwalitei tseisen die bevestigen  dat zij in staat 
zijn om wettelijke controles van de fina nciële overzichten van OOB´s van hoge 
kwaliteit uit te voeren. 
4. Een combinatie van de opties 1, 2 en 3. 
3.3 Opties om de keuze aan leveranciers van controles voor OOB’s te vergroten. 
0. Referentiescenario: grote OOB’s houden een beperkte keuze aan auditkantoren. 
1.1 Zuivere auditkantoren. Controles van de financiële overzichten van OOB’s worden 
uitgevoerd door kantoren die ui tsluitend controledi ensten leveren. 
1.2 Gezamenlijke controles van financiële overz ichten: verplichting voor grote OOB’s om 
meer dan één auditkantoor te hebben, waarva n er ten minste één niet tot de grootste 
kantoren behoort. Beide auditkantoren krijgen een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de controle. 
1.3 Verplichte gezamenlijke cont roles uitsluitend voor grote OOB’s in de financiële 
sector. 
1.4 Verplichte gezamenlijke cont roles voor alle grote OOB’s, uitgevoerd door zuivere 
auditkantoren. 
1.5 Verplichte gezamenlijke cont roles voor alle grote OOB’s in de financiële sector, 
uitgevoerd door zuivere auditkantoren. 
1.6 Vrijwillige gezamenlijke controles voor alle OOB’s: dit geeft prikkels aan 
auditverstrekkers en gecontroleerde entite iten om op vrijwillige basis gebruik te 
maken van gezamenlijke controles. 
1.7 Vrijwillige gezamenlijke controles voor al le OOB's, uitgevoerd door zuivere 
auditkantoren. 
2. Beperkingen van de eigendom van auditk antoren door niet-auditors opheffen, 
maar de veiligheidsmaatregelen van onafhankelijkheid in stand houden. 
3. Een bovengrens vaststellen voor marktaandele n (20%): voor de wett elijke controle van 
financiële overzichten van grot e, beursgenoteerde ondernemingen. 
4. Een combinatie van de opties 1 en 2. 
 
NL 8   NL Specifieke doelstelling 4: Onnodige extra ko sten voor naleving vermijden voor zowel 
gecontroleerde KMO’s als voor de leverancie rs van controles, in het bijzonder in een 
grensoverschrijdende context 
4.1 Opties om de grensoverschrijdende erkenni ng van de geschiktheid van auditors te 
vergemakkelijken. 
0. Referentiescenario: auditors en auditkantoren moeten zijn toegelaten in alle lidstaten 
waarin zij wettelijke controles van fina nciële overzichten willen uitvoeren. 
1. Wederzijdse erkenning door alle lidstaten van auditkantoren die in een lidstaat zijn 
toegelaten. De voornaamste auditpartner die leiding geeft aan de controle, moet zijn 
toegelaten als auditor in  de betrokken lidstaat. 
2 Wederzijdse erkenning van wettelijke audito rs die zijn toegelaten in een lidstaat 
(voor het grensoverschrijdend leveren van diensten). 
3. Een regeling voor een aanpassingsperiode me t grotere convergentie, transparantie 
en voorspelbaarheid in de bekwaamh eidsproef (in geval van vestiging). 
4 Een combinatie van de opties 1, 2 en 3. 
4.2 Opties om de controlestandaarden met betr ekking tot de praktijk, onafhankelijkheid en 
interne beheersing van auditkantoren in de EU te stroomlijnen. 
0. Referentiescenario: controlestandaarde n kunnen verschillen tussen de lidstaten. 
1. Invoering van International Standards on A uditing (ISA’s) in de hele EU. Nationale 
aanvullingen zijn aanvaardbaar, indien nodig. 
2. Invoering van ISA’s, waarbij de li dstaten afwijkingen mogen toestaan. 
4.3 Opties om te waarborgen dat de wettelijke controle rekening houdt met de behoeften van 
KMO’s. 
0.  Referentiescenario: controlestandaarden zijn van toepassing, ongeacht de grootte van de 
gecontroleerde entiteit. 
1. De lidstaten vragen om erop toe te zi en dat voor KMO’s een evenredige en 
vereenvoudigde controle van de fina nciële overzichten mogelijk is. 
2. Beperkte beoordelingen, in plaats van wettelijke controles, invoeren voor KMO’s. 
Specifieke doelstelling 5: De doeltreffendheid, onafhankelijkheid en consistentie binnen de 
EU van de regelgeving voor en het to ezicht op auditors van OOB’s verbeteren 
5.1. Opties om onafhankelijkheid en doeltreffendhe id van het toezicht op nationale wettelijke 
auditors en auditkan toren te waarborgen. 
0. Referentiescenario: de beroepsgroep van aud itors wordt via de beroepsorganisaties nauw 
betrokken bij aangelegenheden in verba nd met het toezicht op controles. 
1. Oprichting van een onafhankelijke Eu ropese toezichthoude nde autoriteit die 
verantwoordelijk is voor he t toezicht op auditkantoren die financiële overzichten 
controleren van OOB’s met een grensove rschrijdend effect voor belanghebbenden. 
2. Versterking van de nationale autoriteiten  die toezicht houden op controles. Het 
mandaat, de bevoegdheden en de eisen op  het gebied van onafhankelijkheid voor 
toezichthouders op controles worden vastgesteld op het niveau van de EU, maar het 
toezicht vindt plaats op nationaal niveau. 
 
NL 9   NL 5.2 Opties om een doeltreffend Europees toezichthoudend samenwerkingsmechanisme op te 
zetten dat ook een efficiënt toez icht op supranationale st ructuren van auditkantoren 
waarborgt. 
0. Referentiescenario: groep van deskundige n (EGAOB) bestaande uit vertegenwoordigers 
van de nationale toezichthoude nde autoriteiten, onder le iding van de Commissie. 
1. Samenwerking binnen een comité van niveau 3 in de stijl van het Lamfalussy-comité. 
Onafhankelijke juridische status voor de EG AOB, die beslist over haar eigen werk, met 
de Commissie slechts als waarnemer. 
2. Europese samenwerking in aangelegenhede n die verband houden met het toezicht 
op auditors, binnen de EAEM (in same nwerking met de EBA en de EAVB). 
3. Een nieuwe Europese autoriteit van toez ichthouders op controle s die zich speciaal 
bezighoudt met het toezicht op de auditmarkt. 
5. BEOORDELING VAN DE EFFECTEN  
Cumulatief effect 
De beleidsopties die de voorkeur genieten, zullen tezamen de financiële stabiliteit vergroten, 
doordat ze de waarheidsgetrouwheid van financ iële informatie verzekeren via krachtige 
controles en zinvolle co ntroleverklaringen. Volledige onafha nkelijkheid, een belangrijke eis 
voor krachtige controles, word t gerealiseerd door een reek s van maatregelen, zoals de 
verplichte roulatie van auditk antoren, het verbod voor auditors  om niet-controlediensten te 
leveren aan de gecontroleerde entiteit (met inbegrip van de omvorming van auditors tot 
zuivere auditkantoren). Deze maatregelen zu llen bovendien een gezondere markt scheppen 
waarin meer kantoren bekendheid krijgen en  een naam opbouwen op het gebied van de 
controle van financiële overzichten van grot e OOB’s. De toepassing van internationaal 
erkende controlestandaarden en de verwijdering van belemmeringen voor het 
grensoverschrijdend leveren van controlediensten  moeten leiden tot een meer geïntegreerde 
Europese auditmarkt. Elke verbetering op he t gebied van de wettelijke controle moet 
vergezeld gaan van onafhankelijker en doeltreffender toezicht in de hele Unie, met inbegrip van een regelmatige dialoog tussen de toezichthouders onde rling, alsook tussen 
toezichthouders en auditors. 
Economisch effect 
Betere controles en informatievere controleverk laringen zullen het vertrouwen in de markten 
vergroten en tegelijkertijd de belanghebbe nden informeren over eventuele problemen met 
betrekking tot een bepaalde entiteit. Degenen di e direct van dit vertr ouwen profiteren, zullen 
niet alleen beleggers en kred ietverleners zijn, maar ook de onderneming zelf (alsmede haar 
werknemers). Er zou ook meer differentiatie  zijn wat betreft de  kwaliteit en de 
betrouwbaarheid van de financiële informatie  die door de gecontrole erde entiteiten wordt 
gepresenteerd. Dit is van invloed op de koste n van het zakendoen, bijv oorbeeld op de eisen 
inzake het werkkapitaal van ondernemingen: een kredietverlene r is eerder bereid om betere 
voorwaarden te bieden aan een  betrouwbaardere entiteit. 
Kosten en baten 
 
NL 10   NL Maatregelen zoals de versterking van auditcomit és, uitgebreidere controleverklaringen en een 
formeel intern verslag, de aanbesteding va n controlediensten en het rouleren van 
auditkantoren zullen extra kosten met zich meeb rengen voor zowel gecontroleerde entiteiten 
als auditkantoren. Ook al is het moeilijk om een betrouwbare schatting van de totale kosten te geven, toch laat de effectbeoordeling zien da t zowel de gecontroleerde entiteiten als de 
auditkantoren in staat zijn om de marginale kos ten als percentage van de totale kosten op te 
vangen. 
Wat betreft de baten, die ook moei lijk te kwantificeren  zijn, zullen de voorstellen controles 
van hogere kwaliteit en grotere betrouwb aarheid mogelijk maken. Informatievere 
controleverklaringen kunnen de kosten van kap itaalverschaffing verlagen. Ook kunnen de 
tarieven voor controles dalen, wanneer er aan  de top van de markt meer spelers komen. 
De beperkingen aan het levere n van niet-controlediensten door  auditors zullen gelijke 
mededingingsvoorwaarden scheppen voor andere  dienstverleners, grotendeels KMO’s, 
bijvoorbeeld juristen, consulta nts, IT-aanbieders, belasti ngadviseurs, enzovoort. Deze 
concurrerendere omgeving moet leiden tot lagere prijzen voor ondernemingen die zulke 
diensten kopen. 
Er zullen ook terugkerende netto-baten zijn v oor de economie van de EU als geheel, als 
gevolg van de invoering van gemeenschappelijke  controlestandaarden op het niveau van de 
Unie. 
Sociale en milieueffecten 
Discussies in het Europees Economisch en So ciaal Comité hebben het belang naar voren 
gehaald van robuuste financiële informatie ov er de soliditeit van de  entiteit vanuit het 
perspectief van de werknemers. Hoewel contro les van financiële overzichten geen direct 
milieueffect hebben, zijn ze uiterst nuttig om te  verzekeren dat alle aansprakelijkheden die 
verband houden met herstelwerk of claims in verband met het milieu voldoende zijn geïdentificeerd en gekwantificeerd. 
Administratieve lasten 
Er zijn kosten verbonden aan het houden van aanbestedingen, roulatie en gezamenlijke 
controles, zowel voor gecontroleerde entiteiten als voor auditors. Aan de andere kant zullen 
het wegnemen van grensoverschrijdende belemmeringen en de invoering van 
gemeenschappelijke standaarden in de Unie de huidige administratieve lasten voor het leveren 
van controles van financiële over zichten in andere lidstaten verl agen. De administratieve last 
voor KMO’s zal ook dalen, niet het minst doordat de lidstaten evenredige en vereenvoudigde 
controles voor KMO’s zullen moeten waarborgen. 
Rechtsinstrumenten, omzetting en nalevingsaspecten 
De combinatie van een richtlijn en een verord ening zal de verbeteringen in de bestaande 
wetgeving consolideren en een geharmoniseer d kader voor kritieke veranderingen opzetten. 
Monitoring en evaluatie 
 
NL 11   NL De monitoring en evaluatie van de aanbevolen be leidsopties zullen in drie fasen plaatsvinden: 
(1) een omzettings-/overgangsperiode, (2) m onitoring door de Commissie, de nationale 
autoriteiten en de EAEM, en (3 ) de evaluatie van het beleid over een langere tijdsperiode.