6. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 114/17 
Advies inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de bereiding, het in de 
handel brengen en de aflevering van gemedicineerde voeders in de Gemeenschap 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 41 van 16 februari 1982, blz. 3. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 29 januari 1982 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van artikel 43 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 24 maart 1982 te Brussel gehouden 196e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, met name artikel 43, 
Gezien de adviesaanvrage van de Raad van de Euro­
pese Gemeenschappen van 29 januari 1982 met be­
trekking tot het voorstel voor een richtlijn van de 
Raad inzake de bereiding, het in de handel brengen 
en de aflevering van gemedicineerde voeders in de 
Gemeenschap, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 26 januari 
1982, de Afdeling voor de landbouw met de voorbe­
reiding van een advies inzake dit onderwerp te 
belasten, 
Gezien zijn vroegere werkzaamheden op dit ge­
bied, 
Gezien het advies dat genoemde Afdeling tijdens 
haar 233e vergadering van 18 maart 1982 heeft 
opgesteld, 
Gezien het mondelinge verslag van de rapporteur, de 
heer Wiek, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn op 24 maart 
1982 gehouden 196e zitting, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité hecht zijn goedkeuring aan het on­
derhavige voorstel voor een richtlijn inzake de berei­
ding, het in de handel brengen en de aflevering van 
gemedicineerde voeders in de Gemeenschap. Toch 
brengt het hierbij de volgende opmerkingen naar vo­
ren. 
Het Comité herinnert eraan dat het reeds in 1976 bij 
de beraadslaging over een voorstel voor een — eerst 
in het najaar van 1981 door de Raad vastgestelde — 
richtlijn tot harmonisatie van de wettelijke voor­
schriften van de Lid-Staten inzake geneesmiddelen 
voor dieren erop heeft aangedrongen dat zo snel mo­
gelijk een regeling met betrekking tot gemedicineerde 
voeders werd getroffen. 
1.2. De toediening van nauwkeurig omschreven 
mengsels van geneesmiddelen voor dieren en veevoer 
(d.w.z. gemedicineerde voeders) die onder bepaalde 
voorwaarden en vóór zij in het handelsverkeer wor­
den gebracht zijn bereid, is een uiterst belangrijke, 
onmisbare en tevens goedkope methode gebleken om 
ziekten — die in bepaalde gevallen ook door de mo­
derne veehouderijmethodes worden veroorzaakt — 
te voorkomen en te genezen. 
Het Comité acht daarom een communautaire rege­
ling noodzakelijk, om met het oog op de bescherming 
van de gezondheid van de mens te waarborgen dat 
gemedicineerde voeders in alle Lid-Staten onder de­
zelfde, doeltreffend controleerbare voorwaarden 
worden bereid, en dat zij slechts op voorschrift van 
de dierenarts onder diens verantwoordelijkheid met 
het oog op een veeartsenijkundige behandeling van 
dieren worden afgeleverd. 
Nr. C 114/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 82 
1.3. Het toepassingsgebied van de richtlijn is be­
perkt tot gemedicineerde voeders die bereid moeten 
zijn met van overheidswege toegelaten voormengsels 
van geneesmiddelen voor dieren en met voeders die 
aan de communautaire voorschriften voldoen. 
He Comité stelt vast dat de aflevering van andere ge­
neesmiddelen voor dieren niet onder de richtlijn valt. 
Het acht het met het oog op de verdere harmonisatie 
van de wettelijke voorschriften noodzakelijk, ook te 
dien aanzien een communautaire regeling vast te stel­
len. 
1.4. Het onderhavige voorstel sluit aan bij Richtlijn 
81/851/EEG, waarin met name de toelating en berei­
ding van voormengsels van geneesmiddelen voor 
dieren worden geregeld. Volgens artikel 2, lid 3, van 
deze richtlijn moet de Raad tegen oktober 1983 een 
positieve lijst hebben opgesteld van farmacologische 
moleculen die bij de bereiding van voormengsels van 
diergeneesmiddelen mogen worden gebruikt. 
Het Comité spreekt de hoop uit dat deze en andere 
bepalingen van de richtlijn inzake geneesmiddelen 
voor dieren tijdig ten uitvoer worden gelegd, ten 
einde op korte termijn in de gehele Gemeenschap tot 
een op de praktijk afgestemde uniforme toepassing 
van de regeling van geneesmiddelen voor dieren te 
komen. 
2. Bijzondere opmerkingen 
2.1. Artikel 2, sub m) 
Het begrip „standaardvoorschrift" is niet nauwkeu­
rig genoeg. Er dient te worden vastgelegd welke 
basiseisen aan een in het kader van een standaard­
voorschrift opgesteld recept worden gesteld. 
2.2. Artikel 3, lid 1 
In dit lid dient duidelijk tot uitdrukking te komen dat 
ook de bepalingen omtrent additieven in diervoeders 
niet door onderhavige richtlijn worden aangetast. 
Tot op heden luidt artikel 3, lid 1, van het richtlijn­
voorstel als volgt: „Deze richtlijn geldt onvermin­
derd de overige communautaire voorschriften inzake 
diervoeders.". 
2.3. Artikel 3, lid 2 
Het Comité gaat ervan uit dat gemedicineerde voe­
ders slechts mogen worden uitgevoerd indien zij niet 
alleen aan de eisen van het land van bestemming, 
maar tevens aan de communautaire eisen inzake be­
scherming van de consumenten voldoen. 
2.4. Artikel 5, leden 2 en 4 
Volgens het Comité moet aan de bereiders tevens de 
eis worden gesteld dat de werknemers bij de berei­ding van gemedicineerde voeders voldoende tegen 
gevaren voor de gezondheid worden beschermd. 
2.5. Artikel 5, lid 3, derde zin 
Het Comité neemt aan dat de voorwaarden voor 
inachtneming van dit voorschrift reeds zijn vervuld 
door de procedures met betrekking tot de toelating 
van voormengsels en de bepalingen ten aanzien van 
de bereiders van geneesmiddelen voor dieren. Bo­
vendien moet men eventuele beperkingen onmisken­
baar kunnen opmaken uit het standaardvoorschrift 
of het recept, waarin volgens de preambule „duide­
lijke aanwijzingen" moeten zijn opgenomen. 
2.6. Artikel 5, lid 6 
Het Comité vraagt zich af, of de voorgestelde termijn 
van één jaar voor het bewaren van de aantekeningen 
van de fabrikant wel voldoende is om voor de nodige 
controles te kunnen zorgen 
2.7. Artikel 12, lid 1, vijfde zin 
Het Comité vraagt zich eveneens af of de voorge­
stelde termijn van één jaar voor het bewaren van het 
voorschrift van de dierenarts met het oog op de no­
dige controles wel voldoende is. 
2.8. Artikel 12, lid 2 
Het Comité beseft dat in het kader van de onderha­
vige richtlijn niet nader kan worden aangegeven wat 
als verzorging of behandeling door een dierenarts be­
schouwd moet worden. Het acht het evenwel gewenst 
dat een en ander duidelijk wordt uiteengezet in de 
notulen van de Raadszitting, waarin ook moet wor­
den gewezen op de noodzaak van een rechtstreekse 
verzorging door de dierenarts. Bovendien gaat het 
Comité ervan uit dat de aard van de behandeling en 
het tijdstip waarop deze plaatsvindt op adequate 
wijze dóór de dierenarts worden opgetekend. 
2.9. Artikel 12 
Het Comité acht in dit verband ook preventieve 
maatregelen noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de 
gezondheid van de dierhouders en hun medewerkers 
bij het verstrekken van gemedicineerde voeders af­
doende wordt beschermd. 
2.10. Artikel 13 
Volgens het voorstel mogen ook handelaren gemedi­
cineerde voeders aan de veehouders afleveren. In­
dien deze praktijk wordt ingevoerd in de Lid-Staten 
waar dit tot nog toe niet kon, dan moet er terdege 
voor worden gezorgd dat de communautaire voor-
6. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 114/19 
schriften ook in het geval van dit bijkomende distri­
butiekanaal strikt in acht worden genomen. 
2.11. Het Comité is zich ervan bewust dat geen uni­
forme sancties kunnen worden vastgelegd daar het strafrecht niet is geharmoniseerd. Het neemt evenwel 
aan dat de Lid-Staten in hun wettelijke voorschriften 
voor een afschrikkingseffect zorgen, en dat concur-
rentiedistorsies als gevolg van uiteenlopende strafbe­
palingen worden voorkomen. 
Gedaan te Brussel, 24 maart 1982. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE