EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 13.7.2011 
SEC(2011) 884 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING 
 
Begeleidend document bij het 
VOORSTEL VOOR EEN VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN 
DE RAAD  
houdende een gemeenschappelijke mark tordening voor viss erijproducten en 
aquacultuurproducten 
{COM(2011) 416 definitief} 
{SEC(2011) 883 definitief}  
 
 1SAMENVATTING  
De EU is 's werelds grootste markt voor vi sserij- en aquacultuurproducten - een markt met 
een waarde van 55 miljard euro (of 12 miljo en ton). EU-burgers eten gemiddeld 22 kg 
visserij- en aquacultuurproducten per jaar, dit is 15% van hun eiwitinname. 
Consumptiepatronen variëren ster k per lidstaat, van 10 kg in een  aantal lidstaten (vooral de 
oostelijke lidstaten) tot meer dan 30 kg in andere. In alle EU-la nden wordt evenwel een 
toename van het verbruik genoteerd.  Aangezien  de EU-productie he t afgelopen decennium 
is teruggelopen, is ook de zelfvoorzieningsgr aad sterk gedaald (van 57% tot 35%).  
Sinds 1970 is er een gemeenschappelijk e marktordening voor visserij- en 
aquacultuurproducten. Het is één van de pijlers  van het gemeenschappelijk visserijbeleid 
(GVB). De huidige rechtsgrondslag is de in 1999 goedgekeurde Verordening 104/2000. De 
lopende hervorming van het gemeenschappeli jk visserijbeleid is een uitstekende 
gelegenheid om de doelstellingen en instrume nten van het marktbeleid voor visserij- en 
aquacultuurproducten onder de loep te  nemen en eventueel te herzien.  
Probleembeschrijving  
Sinds 2008 verricht de Commissie uitgebreid e evaluaties en raadplegingen om de 
doeltreffendheid van het huidige  rechtskader te beoordele n, marktontwikkelingen en 
tendensen op de markt van de Unie in de afgelopen tien jaar te inventariseren en te 
analyseren en de standpunten van de betr okken partijen in te winnen. In het onderhavige 
verslag worden de vijf probleemgebieden ge presenteerd en geanalyseerd, die als volgt 
kunnen worden samengevat:  
• ons marktbeleid heeft niet in voldoe nde mate bijgedragen tot een duurzame 
productie;  
• de marktpositie van de EU-p roductie is ve rslechterd;  
• we zijn er niet in geslaag d marktschommelingen te voorsp ellen of te beheersen;  
• ons marktpotentieel is grotendeels onbenut; 
• de tenuitvoerlegging van het marktbeleid wordt bemoeilijkt door een omslachtig en 
te complex kader.  
 In de Unie worden tal van visserijen nog st eeds niet op duurzame wijze geëxploiteerd. De 
marktpremies voor duurzame praktijken zijn te verwaarlozen, en er zijn  geen marktsancties 
voor niet-duurzame of potentieel niet-duurzame praktijken. Ons marktbeleid is er niet in 
geslaagd de stagnerende of dalende producti evolumes te valoriseren en heeft goede 
praktijken niet aangemoedigd.  
Het aanbod in de EU is zowel gediversifieer d als gefragmenteerd. In een context van een 
teruglopende productie en een steeds sterker geglobaliseerde  markt heeft het aanbod te 
kampen met een gebrek aan concurrentie vermogen en bleek het niet in staat 
marktschommelingen te voorspellen en te beheersen, of zich aan te passen wat betreft de voorspelbaarheid van hoeveelheden of de kwa liteit en de aanbiedingsvorm van producten. 
Naast deze vijf hoofdproblemen is er ook nog een aantal onderliggende problemen.  Producentenorganisaties voor visserij- en aqu acultuurproducten, die een cruciale rol zouden 
kunnen spelen bij de dagelijkse tenuitvoerl egging van het GVB (voor zover hun taken, 
 
 2middelen, rechten en verplichtingen goed zijn afgestemd), beschikken doorgaans niet over 
de middelen en stimuli die nodig zijn om de productie efficiënt te organiseren, de 
visserijactiviteiten te beheren, de producten op  de markt te brengen, enz. Hoewel de 
visserijsector grotendeels gefr agmenteerd is, zijn verwerkende  en distributiebedrijven 
doorgaans geconcentreerd, vooral wat de detailha ndel betreft. Door de concentratie van het 
aanbod te ontwikkelen en te stimuleren, zal de  economische draagkracht van de vissers in 
de Unie wellicht verbeteren.   Een betere organisatie van de productie is een voorafgaande 
voorwaarde voor een goed func tionerende coördinatie van alle elementen van de 
afzetketen. 
Niet alle actoren he bben toegang tot informatie over marktvraag, consumentenvoorkeuren, 
tendensen en prijsvorming. Met een beter inzi cht in de marktdimensie van hun activiteiten 
zouden de producenten in de Unie de vissers  beter kunnen sturen in  de richting van een 
productie met een grotere verkoopkans tegen ee n redelijke prijs (met als gouden regel dat 
vis die waarschijnlijk niet kan worden verkocht , in het water moet blijven). Dit betekent dat 
aanbod en verkoop beter moeten worden gepla nd, met andere woorde n dat actief moet 
worden beslist welk soort producten wanneer en  op welke plaats moet worden verkocht.  
Voor de uitstippeling van het beleid hebben beleidsmakers voorts achtergrondinformatie 
nodig – alsook een alarmeringssysteem  voor mogelijke marktcrises. 
In de huidige situatie van overbeviste be standen is het niet langer gerechtvaardigd 
overheidsmiddelen uit te geven om vis te vernietigen. Het uit de markt nemen van 
visserijproducten moet worden afgeschaft. He t effect van interventiemechanismen op de 
stabiliteit van de markt was hoe dan ook beperk t tot een klein aantal havens en een aantal 
kleine pelagische soorten.  
Marktinterventies kunnen namelijk de symptome n van plotse prijsdalingen wel verzachten, 
maar pakken nooit de oorzaak van het probleem aan. Het valt evenwel niet te ontkennen dat de visserij een onzekere en risicovolle econo mische activiteit blijft. Het zal altijd een 
uitdaging blijven om de timing en de omva ng van de vangsten aan te passen aan de 
specifieke behoeften van de markt op een bepaald moment. Een verstandig marktbeleid moet rekening houden met dit intrinsieke probleem en ten minste de inherente risico's voor 
vissers onder controle houden.   
Handelsnormen van de Unie, waarbij gesta ndaardiseerde handelskenmerken worden 
vastgesteld, zijn belangrijk voor een goede werk ing van de interne mark t voor vis. Zowel in 
de verrichte evaluatie als in dit versla g wordt nagegaan in hoeverre de huidige 
gemeenschappelijke handelsnormen moeten worden herzien. 
Consumenteninformatie is een essentieel ond erdeel van de marktordening, in de eerste 
plaats vanwege de grote variëteit aan vis en sc haal- en schelpdieren die tegenwoordig in de 
rekken ligt, en ook omdat mensen zich steeds meer bewust zijn van de milieuproblematiek 
en weloverwogen aankoopkeuzes willen maken. Is dit verse of ontvroren vis? Waar is hij 
precies gevangen? Is hij op duurzame wijze gevangen of geproduceerd, en eerlijk verhandeld? Consumenten hebben recht op betr ouwbare informatie op het etiket van het 
product dat zij kopen.  
Tot slot biedt het de verbruik in de hele Un ie de producenten in de EU en in derde landen 
concrete economische kansen.  
 
 3 
Het recht van de Unie om op te treden  
Overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder d), van het Verdrag betreffende de werking van de 
Europese Unie (VWEU), is de Unie excl usief bevoegd voor de instandhouding van de 
biologische rijkdommen van de zee in het kade r van het GVB. In artikel 4, lid 2, onder d), 
VWEU is bepaald dat de Unie een met de lid staten gedeelde bevoegd heid heeft voor de 
andere onderdelen van het GVB. Bij deze bepa lingen wordt vastgesteld welke maatregelen 
op het niveau van de Unie moeten worden onde rnomen en welke handelingsruimte er voor 
de lidstaten overblijft. Zij zijn ook medebepalend voor de vorm van het optreden van de 
Unie, namelijk de keuze van het instrument . Marktmaatregelen in het kader van de GMO 
vallen onder het toepassingsgebied van artik el 4, lid 2, onder d), VWEU en moeten 
derhalve worden gerechtvaardigd ten aanzi en van het subsidiariteitsbeginsel. 
De invoering van een marktbeleid op het niveau  van de Unie is essentieel om een interne 
markt voor visserij- en aquacultuurproducten  te verwezenlijken en eerlijke mededinging te 
garanderen. Op grond van het subsidiariteits beginsel moeten de lidstaten en de 
economische marktdeelnemers bij de toepassi ng van de verschillende mechanismen met 
betrekking tot het marktbeleid, over een  hoge mate aan autonomie beschikken. 
 
Interactie met de hervorming van het GVB  
Het hoofddoel van de hervorming van het ge meenschappelijk visserijbeleid is het 
bevorderen van een duurzaam beheer van visbestanden dankzij een economisch rendabele sector, die steeds meer bevoe gdheden voor zelfbeheer moet krijgen. Om dit doel te 
bereiken, moeten we de sect or eerst helpen zich effi ciënter te organiseren.  
In de effectbeoordeling over het GVB wordt geconcludeerd dat, gelet op de nieuwe 
doelstellingen en instrumenten van het GVB, een verreikende hervorming van het 
marktbeleid noodzakelijk is. Marktgerichte in strumenten moeten direct of indirect 
bijdragen tot de verwezenlijking van de belangrijkste GVB-doelstellingen. 
Teneinde overbevissing en niet-duurzame praktijken aan te pakken en af te stappen van 
uitsluitend op hoeveelheden gebaseerde produc tiestrategieën, zal het nieuwe marktbeleid 
gericht zijn op de ondersteuning van:    
• versterking van producentenorganisaties en gezamenlijk beheer van toegangsrechten 
en productie- en afzetactiviteiten; 
• marktmaatregelen waarmee de onderhandelingspositie van producenten (in de 
visserij en de aquacultuur) wordt verste rkt, marktcrises beter kunnen worden 
voorspeld, voorkomen en beheerst en de tr ansparantie en de doeltreffendheid van de 
markt kan worden bevorderd; 
• marktstimulerende maatregelen en ma rktpremies voor duurzame praktijken; 
partnerschappen voor duurzame productie, bevoorrading en consumptie; 
certificering (ecolabels), verkoopbevo rdering en consumenteninformatie; 
 
 4• aanvullende marktmaatregelen inzake teruggooi. 
 
Doelstellingen  
Voor elk van de vijf genoemde probleemgeb ieden worden in de  effectbeoordeling 
specifieke doelstellingen van het nieu we marktbeleid voor visserij- en 
aquacultuurproducten beschreven: 
• versterking van marktstimulerende m aatregelen ter ondersteuning van duurzame 
productiepraktijken; 
• verbetering van de marktpositie  van de productie van de Unie; 
• versterking van het verband tussen de producti e in de Unie en de markt van de Unie; 
• versterking van het marktpotentie el van producten van de Unie; 
• ondersteuning van een beter bestuur en vereenvoudiging van het rechtskader. 
 
Opties  
Op basis van de verrichte beoordelingen, de standpunten van de  belanghebbenden, de 
vastgestelde specifieke doelstellingen en de beschikbare beleidsinstrumenten zijn vier opties geanalyseerd: 
• optie 1: voortzetting van de huidige gemeenschappelijke marktordening voor 
visserij- en aquacultuurproducten; 
• optie 2: herziening van de huidige gemeen schappelijke marktordening voor visserij- 
en aquacultuurproducten; 
• optie 3: versterking van het marktbeleid voor visserij- en aquacultuurproducten;  
• optie 4: deregulering van de huidige gemeenschappelijke marktordening voor 
visserij- en aquacultuurproducten. 
 
In optie 1 blijft de huidige GMO ongewijz igd en gericht op marktinterventie als 
belangrijkste instrument om de prijsstabilite it te ondersteunen (uit de markt nemen van 
producten, overdrachten, partic uliere opslag, compenserende vergoeding voor tonijn), 
autonome tariefregelingen (schorsingen en co ntingenten), handelsnormen (versheid en 
grootte) en verplichte consumenteninforma tie (handelsbenaming, productiemethode: in zee 
gevangen, in zoet water gevangen of gekweek t, oorsprong: vangstgebied of land van 
oorsprong voor zoetwater- of  gekweekte producten). 
Bij optie 2 worden de interventiemechanismen teruggebracht tot één enkele steunmaatregel 
voor de opslag van visserijproducten voor me nselijke consumptie.  De bedoeling is 
 
 5inconsistenties tussen minimummaten bij aanvo er en voor de afzet weg te nemen. De 
herziening van tariefcontingenten  en autonome schorsingen (om de  3 jaar) wordt flexibeler.  
Optie 3 is identiek aan optie 2, maar voor ziet in extra taken voor producenten- en 
brancheorganisaties en in financiële steun voor de opstelling en tenuitvoerlegging van 
programma's voor duurzame productie en af zet. Bij deze optie wordt tevens het 
toepassingsgebied van handelsnormen ver eenvoudigd en aangepast. De naleving van 
internationale overeenkomsten voor visserijb estuur wordt opgenomen in preferentiële 
autonome tariefregelingen en er wordt een waarnemingspost voor de Europese markt opgericht. Verplichte consumenteninformatie wo rdt uitgebreid tot a lle producten (vers, 
bevroren, in blik, verwerkt). To t slot wordt voorzien in een ka der om de nauwkeurigheid en 
de controle van facultatieve etikettering te garanderen. 
Optie 4: geen GMO. Bij deze optie worden alle  financiële steunmaatregelen (interventie en 
steun voor collectieve acties) en alle specifiek e juridische instrumenten voor visserij- en 
aquacultuurproducten afgeschaft.  Geen vooraf gaande voorwaarde voor ingevoerde visserij- 
en aquacultuurproducten. 
 
 
 6Evaluatie van de opties  
 
Milieuduurzaamheid  
Optie 1 blijft gericht op het beheer van interventiemechanismen; zij stelt 
producentenorganisaties niet in de moge lijkhheid hun visserijactiviteiten op duurzame 
wijze te beheren, en garandeert evenmin dat aquacultuuractiviteiten op duurzame wijze 
worden uitgevoerd. 
De afschaffing van de steun voor het uit de markt nemen van producten in het kader van 
optie 2 zal een vrij beperkt effect hebben, aang ezien in de afgelopen jaren slechts kleine 
hoeveelheden uit de markt zijn genomen. De optie geeft wel een krachtig politiek signaal 
dat meer moet worden geanticipeerd op de  marktvraag en de afzetmogelijkheden.  
Optie 3, waarbij aan producente norganisaties extra bevoeg dheden worden verleend voor 
een collectief beheer van en  toezicht en controle op de  door de lidstaten toegewezen 
vangstmogelijkheden (inclusief de individuele  visrechten en visseri jinspanningen van hun 
eigen leden), zou de duurzaamheid van de visserijsector in de EU significant kunnen verbeteren.  Nauwkeuriger consumenteni nformatie over alle producten, ongeacht hun 
aanbiedingsvorm, zal de kennis van visserij- en aquacultuurproducten aanzienlijk ten goede 
komen. Hierdoor zullen consumenten bete re, weloverwogen keuzes kunnen maken en 
uiteindelijk een verantwoorde consumptie kunnen ondersteunen.  
Het gebrek aan steun voor pr oducentenorganisaties in optie 4 zou negatieve gevolgen 
hebben voor hun coördinatie bij de tenuitvoe rlegging van duurzame visserijpraktijken. 
Voorts zouden de beheersinspanningen die mo menteel door de producentenorganisaties 
worden geleverd, worden beperkt. Hoewel particuliere initiatie ven voor een duurzame 
bevoorrading en consumptie toenemen in de Unie, moet deze nieuwe marktontwikkeling nog steeds groeien en aan geloofw aardigheid en vertrouwen winnen. 
Economische duurzaamheid
 
Bij optie 1 zal de meerwaarde van produc entenorganisaties beperkt blijven tot de 
mogelijkheid om te profiteren van interventiemechanismen. Het is weinig waarschijnlijk 
dat producentenorganisaties extra diensten aan hun leden aanbieden om hun productie beter 
af te stemmen op de behoeften van de markt en hun producten te valoriseren. 
Wat de impact van optie 2 op de prijzen bij eerste verkoop betref t, blijven producenten 
wellicht prijsnemers (d.w.z. zij hebben geen invloed op de prijsvorming) tot zij leren hun aanbod efficiënt te groeperen en hun productie beter te promoten. 
Wat optie 3 betreft, kan uit een vergelijking me t de groente- en fruitsector een duidelijk 
verband worden opgemaakt tussen het niveau van de structurering van de productie, de 
prijsstabiliteit en de meerwaarde . Planning en concentratie va n het aanbod moeten derhalve 
leiden tot een grotere stabiliteit van de prijzen bij eerste verkoop. Een adequate 
marktexpertise moet de marktpositie versterken en zorgen voor een betere voorspelbaarheid 
van marktontwikkelingen of -crises. De st erkere onderhandelingspo sitie moet tot een 
evenwichtiger verdeling van de meerwaarde leiden. Nauwkeuriger consumenteninformatie 
over de oorsprong (bijvoorbeeld het bestand, he t FAO-deelgebied, vastgestelde maritieme 
ruimten, zoals de Golf van Biskaje, het Kan aal, enz.) zal lokale aankopen bevorderen en 
 
 7gericht zijn op duurzame consumptie. Kleins chalige vloten zouden hun productie beter 
kunnen afzetten, en het vertrouwen van de cons ument zou worden hersteld of gehandhaafd. 
Door de informatievoorschriften uit te breide n tot verwerkte producte n, zou tevens worden 
voldaan aan de verwachtingen van de consum ent en zou fraude kunnen worden voorkomen. 
De in optie 4 bedoelde afschaffing van marktbel eidsinstrumenten zou iedere stimulans tot 
structurering van de sector wegnemen. D it zou de onderhandelingsmacht van de 
producenten verzwakken en hun vermogen om het aanbod aan te passen aan de vraag, beperken (versnipperd aanbod, gebrek aan coör dinatie tussen de producenten). Gelet op de 
verbintenis van de marktdeelnemers tot duurzame productie is facultatieve 
consumenteninformatie een bruikbare op tie.  Hiermee zal de doelstelling om 
EU-consumenten beter te informeren en hun ke nnis van visserij- en aquacultuurproducten 
te verbeteren, evenwel niet worden verwezenlijk t. Er zijn gevallen geweest waarbij onjuiste 
beweringen over milieuvriendelijkheid de cons ument hebben misleid of verward, en dit 
ondermijnt elke poging om het imago van de sector te herstellen.  
Sociale duurzaamheid
 
Bij de opties 1 en 2 zullen de gevolgen voor de inkomens heel beperkt blijven, enerzijds 
omdat het uitsluitend gevallen betreft waarin prijsdalingen moeten worden voorkomen, en 
anderzijds omdat de steunintensiteit heel laag ligt (0,2% van het niveau van de 
EU-productie).  
Bij optie 3 zou dankzij een bete re structurering va n de productie naar  verwachting beter 
kunnen worden geanticipeerd op crises en mo et de meerwaarde kunnen worden verhoogd 
door de afzetstrategieën te dive rsifiëren. Zo zou het niveau va n de werkgelegenheid en van 
de inkomens kunnen worden gehandhaafd. 
In optie 4 zal de afschaffing van marktins trumenten wellicht ge volgen hebben voor een 
aantal sectoren (kleine pelagische conserve nfabrieken) die zich buiten de Unie zouden 
kunnen gaan vestigen.  In deze gevallen zouden de gevolgen voor banen en inkomens op 
plaatselijk niveau aanzienlijk kunnen zijn. 
Vergelijking van de opties  
Op basis van de geëvalueerde effecten en de vastgestelde risico's worden de opties 
vergeleken met het basisscen ario (status quo) wat betref t de doeltreffendheid en de 
doelmatigheid ten opzichte van de doelstelli ngen en de coherentie met overkoepelende 
doelstellingen van de Unie (met name de GVB-doelstellingen, maar ook andere, 
sectoroverschrijdende vr aagstukken). Dit kan als volgt worden samengevat: 
Optie 1 (status quo) is na een grondige evaluatie deels ondoeltreffend bevonden en te 
complex om de huidige doelstellingen te kunnen verwezenlijken. De GMO was tot dusver 
hoofdzakelijk gericht op prijsstabiliteit door marktinterventie. Zij ha d weinig impact en was 
niet erg doeltreffend; zij pakte eerder de symptomen aan dan de echte oorzaken, gaf de 
verkeerde beleidssignalen en liet de marktdeelneme rs weinig of geen verantwoordelijkheid.   
Vandaag, 12 jaar na de goedkeuring ervan, blijkt de GMO niet opgewassen tegen de uitdagingen van de markt van de Unie. Aang ezien zij nog ondoeltreffender zal worden, zal 
zij wellicht niet langer consistent zijn me t de doelstellingen va n het hervormde GVB. 
 
 8Optie 2 is erop gericht de belangrijkste te kortkomingen van de bestaande GMO weg te 
werken door aanpassingen en vereenvoudigingen voor te stelle n om de werking ervan te 
verbeteren.   De relevantie van de belangr ijkste doelstellingen van de hervorming van het 
GVB blijft echter twijfelachtig.  
Bij optie 4 zou het hele marktbeleid van de  Unie worden afgeschaft. Marktgestuurde 
ontwikkelingen en stimulerende maatrege len voor duurzaamheid hebben inderdaad aan 
belang gewonnen; de verbintenissen van ma rktdeelnemers en detailhandelaren, in 
combinatie met de grotere druk van NGO's  en het maatschappelijk middenveld om 
duurzame producten te verkrijgen, zou ons di chter bij onze milieudoelstellingen moeten 
brengen. De belangrijkste problemen, namelijk de complexe en gefragmenteerde voorzieningssector in de Un ie en de gevaren van misleidende of verwarrende 
consumenteninformatie, zouden evenwel slechts ge deeltelijk worden op gelost. In feite zou 
de sector meer verantwoordelijkheid krijge n om zijn activiteiten te beheren, maar het 
gebrek aan steun voor de stru cturering van de productie en het gebrek aan flankerende 
marktmaatregelen zou indruisen tegen het doel  van de hervorming om marktinstrumenten 
(veeleer dan dure structurele maatregelen) te ondersteunen en produ centenorganisaties te 
helpen de afzet van hun producten te verbeteren.  
Bij optie 3 wordt een versterking van het ma rktbeleid voorgesteld om de visserij- en 
aquacultuursector te begeleiden bij de overg ang naar duurzame productiepraktijken. Op het 
gebied van organisatie en af zet kan nog veel worden gedaan om de voorspelbaarheid van 
het aanbod te verhogen en de tr ansactiekosten te beperken.  De ze optie benadrukt de rol van 
alle belanghebbenden bij de bevor dering van duurzame praktijken. 
In het kader van deze optie zouden de structuur en het doel van het nieuwe marktbeleid veel 
breder en krachtiger zijn: 
• verschillende instrumenten, met name instrumenten voor marktinterventie, worden 
afgeschaft. Dit impliceert een krachtig e politieke boodschap en een ingrijpende 
vereenvoudiging;  
• een aantal elementen, zoals handelsnormen en een autonoom tariefbeleid, blijft 
behouden, maar met meer flexibiliteit; er worden aanvullende doelstellingen 
ingevoerd (ter ondersteuning van de ont wikkeling van verkoop op afstand of 
elektronische handel, ge lijke voorwaarden, enz.); 
• andere elementen worden meer in de kijker geplaatst: de sector wordt 
gereorganiseerd met meer aandacht voor het vermogen van de producenten om hun 
productie te beheren en hun pr oducten af te zetten; er wo rdt voorzien in nog slechts 
één enkele opslagmaatregel (opslaan, ve rwerken en opnieuw op de markt brengen 
van producten), de markt- en econom ische kennis wordt ondersteund en 
consumenteninformatie wordt aanzienlijk uitgebreid qua reik wijdte en inhoud;  
• een nieuw element is de waarnemingspost voor de Europese markt. 
 
In de effectbeoordeling over de hervor ming van het GVB wordt een verreikende 
hervorming van het marktbeleid noodzakelijk geacht, een hervorming die de rol van producenten- en brancheorganisaties en va n afzetmaatregelen in het algemeen moet 
versterken. Dit zal bijdragen tot de verwezenli jking van de doelstelli ng van de hervorming, 
 
 9namelijk economische duurzaamheid, en zal tevens milieuduurzaamheid bevorderen. Het 
marktbeleid moet de productie activiteiten richten op gebieden  waar de marktvoorwaarden 
gunstig zijn en waar een markt is voor  visserij- en aquacultuurproducten.  
Het marktbeleid moet bijdragen tot een verh oging van de meerwaarde van visserij- en 
aquacultuurproducten in een context waarin de financiële steun voor de vloot wordt beperkt 
(met name voor sloop en tijdelijke stillegging van de activiteit)  te n gunste van slimme, 
groene, innoverende en marktgerichte oplossing en voor de visserij- en aquacultuursector. 
Met name moet een aantal aspecten van de markthervorming de tenuitvoerlegging van het 
nieuwe GVB flankeren en ondersteunen: 
• versterking van producentenorganisaties met het oog op het beheer, de handhaving 
en de controle van de viss erijactiviteiten van hun leden; 
• dankzij marktgeoriënteerde overdraagbare vi sserijconcessies kan de visserijsector 
de vlootcapaciteit aanpassen aan de besc hikbare mariene hulpbronnen zonder dat 
openbare interventie nodig is; producentenorganisa ties zouden het collectieve 
beheer van de overdraagbare visser ijconcessies op zich kunnen nemen; 
• marktmaatregelen ter flankering van een ac tief beleid voor verplichte aanvoer van 
alle vangsten van visbestanden waarvoor  vangstbeperkingen gelden, dienen 
nauwkeurig te worden vastgesteld en  zouden door producentenorganisaties ten 
uitvoer kunnen worden gelegd; 
• selectievere en duurzamere productieactivit eiten valoriseren en op hoeveelheden 
gebaseerde strategieën vervangen door een betere productie- en afzetplanning door 
producentenorganisaties, waarbij consumenten een actievere rol spelen wanneer zij 
een weloverwogen keuze kunnen maken. 
 
De verschillen in verdelingseffecten tussen gebieden zijn zeer beperkt, aangezien de 
producentenorganisaties gelijke toegang hebben tot de financiële instrumenten en alle 
voorschriften.  
Optie 3 zou een groot aantal belanghebbenden ten goede komen. De toegenomen 
verantwoordelijkheden en middelen van pr oducentenorganisaties zullen producenten van 
visserij- en aquacultuurproducte n nieuwe commerciële mogelijkheden bieden waardoor zij 
lidmaatschap aantrekkelijker zullen vinden.  Het nieuwe tariefbeleid zal de 
voorspelbaarheid van het aanbod van grondstoffe n verbeteren waardoor verwerkers hun 
activiteiten beter zullen kunnen voor spellen.  De hele sector zal beter gecoördineerd zijn en 
zal worden aangemoedigd tot initiatieven va n gemeenschappelijk belang, met name ter 
bevordering van duurzame visserij. Dankzij een betere en nauwkeurig er etikettering van 
visserij- en aquacultuurproduc ten zullen consumenten met meer kennis van zaken kunnen 
kiezen. Tot slot zullen de vereenvoudiging en  de vermindering van de administratieve 
rompslomp positieve gevolgen hebben voor de Commissie, de overheidsdiensten van de 
lidstaten en de economische marktdeelnemers. 
 
In het licht van de effectbeoordeling ste unt DG MARE optie 3, die erin bestaat het 
marktbeleid voor visserij- en aquacult uurproducten een nieuwe impuls te geven.