Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 159/14)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de wijzigingsaanvraag binnen drie maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

AANVRAAG TOT GOEDKEURING VAN EEN NIET-MINIMALE WIJZIGING VAN HET PRODUCTDOSSIER INZAKE BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMINGEN/BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDINGEN

Aanvraag tot goedkeuring van een wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

“Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres”

EU-nr.: PDO-FR-0137-AM01- 3.12.2020

BOB (X) BGA ( )

1. Aanvragende groepering en rechtmatig belang

Naam: Syndicat des Laiteries Charentes-Poitou

Adres: 44 rue Jean Jaurès, 17700 Surgeres, France

Tel. +33 546075800

Fax +33 546076055

E-mail: contact@aclccp.com

Samenstelling en rechtmatig belang: Het Syndicat des Laiteries Charentes-Poitou is een beroepsvereniging van melkproducenten, melkophalers en verwerkers/producenten van “Beurre Charentes-Poitou”. Zij is daarom gerechtigd om wijzigingen van het productdossier aan te vragen.

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Rubriek van het productdossier waarop de wijziging(en) betrekking heeft/hebben

☐ Naam van het product

☒ Beschrijving van het product

☒ Geografisch gebied

☒ Bewijs van de oorsprong

☒ Werkwijze voor het verkrijgen van het product

☒ Verband

☒ Etikettering

☒ Overige: bijwerking van de contactgegevens van de bevoegde dienst van de lidstaat en van de groepering, de productcategorie, de controlestructuren en de nationale eisen

4. Aard van de wijziging(en)

☐ Wijziging van het productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

☒ Wijziging van het productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

5. Wijziging(en)

5.1. Beschrijving van het product

In het productdossier wordt de volgende zin:

“De boter met de benamingen moet een uitgesproken en aangename smaak hebben. Zij moet vers ruiken met een verfijnde geur. Zij moet homogeen van kleur en goed smeerbaar zijn.”

vervangen door:

““Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres”, bereid uit koemelk, heeft een homogeen roomwitte tot lichtgele kleur, een verfijnde melkgeur en een aangename smaak van verse room en hazelnoot.”

De aard van de gebruikte melk is toegevoegd (“bereid uit koemelk”).

De beschrijving van de kleur van de boter is aangevuld (“roomwitte tot lichtgele kleur”), evenals die van de geur- (“verfijnde melkgeur”) en smaakkenmerken (“smaak van verse room en hazelnoot”).

In het productdossier wordt de volgende zin:

“Zij moet homogeen van kleur en goed smeerbaar zijn.”

vervangen door:

“Zij smelt in de mond en wordt gekenmerkt door een zowel stevige als kneedbare textuur, waardoor zij zich uitstekend leent voor de bereiding van bladerdeeg.”

De elementen die betrekking hadden op de “goed smeerbare” textuur zijn aangepast om de textuur van de boter duidelijker aan te geven.

In het productdossier wordt de volgende zin toegevoegd:

“De boter kan ongezouten of gezouten zijn.”

Dit om expliciet te vermelden dat de boter al dan niet gezouten kan zijn, overeenkomstig de stap in de werkwijze voor het verkrijgen van het product waarin tijdens de bereiding zout kan worden toegevoegd.

In het productdossier wordt de volgende zin toegevoegd:

“De boter heeft een pH van ten hoogste 6.”

Deze bepaling stond in de rubriek “Werkwijze voor het verkrijgen van het product” en wordt verplaatst naar de rubriek “Beschrijving”, omdat zij deel uitmaakt van de beschrijving van de belangrijkste kenmerken van het product.

In het productdossier wordt de volgende zin geschrapt:

“De samenstelling per 100 g eindproduct is als volgt: ten minste 82 % vet, ten hoogste 2 g vetvrije droge stof en ten hoogste 16 g water. De boter mag worden gezouten, met maximaal 2 gram zout per 100 gram boter.”

Dit zijn wettelijke voorschriften.

In het productdossier wordt de volgende zin geschrapt:

“Toevoeging van kleurstoffen, antioxidanten of ontzurende stoffen is verboden.”

Het verbod op de toevoeging van kleurstoffen, antioxidanten of ontzurende stoffen is geschrapt en verplaatst naar de werkwijze voor het verkrijgen van het product.

In het productdossier wordt de volgende zin geschrapt:

“De melk en de room die bij de bereiding van de boter met oorsprongsbenaming worden gebruikt, moeten worden gepasteuriseerd.”

De verplichting om de melk en de room te pasteuriseren is uit de beschrijving geschrapt om de BOB open te stellen voor de productie van rauwmelkse boter. Hoewel oorspronkelijk alle boter uit de regio uit rauwe melk werd bereid, werd deze boter een nicheproduct toen in de twintigste eeuw de pasteurisatie opkwam. De productie ervan is echter nooit helemaal verdwenen. De groepering wil dit product nu onder de BOB op de markt kunnen brengen.

Het enig document wordt eveneens gewijzigd.

De volgende zin:

“Bijna witte, vaste boter met een fijn aroma”

wordt vervangen door:

““Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres”, bereid uit koemelk, heeft een homogeen roomwitte tot lichtgele kleur, een verfijnde melkgeur en een aangename smaak van verse room en hazelnoot. Zij smelt in de mond en wordt gekenmerkt door een zowel stevige als kneedbare textuur, waardoor zij zich uitstekend leent voor de bereiding van bladerdeeg. De boter kan ongezouten of gezouten zijn. De boter heeft een pH van ten hoogste 6.”

5.2. Geografisch gebied

In het productdossier wordt het geografische gebied niet gewijzigd, maar is de presentatie ervan herzien door een lijst op te stellen van de betrokken departementen en gemeenten omdat moet worden voldaan aan de richtsnoeren voor het opstellen van een enig document en omdat “Pays de Loire et Poitou” de consument onvoldoende nauwkeurige informatie geeft. Bovendien wordt aangegeven dat het verpakken en het invriezen ook in het gebied plaatsvinden.

Wat het verpakken betreft, gaat het om de opname van een bestaande bepaling uit de nationale tekst over de benaming, die bij het opstellen van het productdossier voor de BOB was weggelaten.

Wat het invriezen betreft, gaat het om een toevoeging.

De verpakking moet altijd in het gebied plaatsvinden. Het product moet snel na het einde van de bereiding worden verpakt. Ten eerste kan de boter in de verpakkingsstap de vorm worden gegeven waarin zij in de handel zal worden gebracht. De boter wordt ook verpakt om ze te beschermen tegen schokken die ze zouden kunnen vervormen en tegen ongewenste geuren die zij zou kunnen opnemen. Zij wordt vervolgens afgekoeld om te kristalliseren en om ervoor te zorgen dat de aroma’s en de textuur zich kunnen ontwikkelen, voordat de boter in de handel wordt gebracht.

Alleen reeds verpakte boter die is bestemd voor voedingsmiddelentoepassingen of voor uitvoer, mag worden ingevroren. Het invriezen vindt plaats binnen ten hoogste dertig dagen na de bereiding. De boter wordt ingevroren na kristallisatie, waardoor de organoleptische eigenschappen van de bevroren boter kunnen worden gewaarborgd.

Deze verschillende elementen worden toegelicht in punt 3.5 van het enig document en het geografische gebied wordt omschreven aan de hand van een zo beknopt mogelijke lijst van departementen, kantons en gemeenten, overeenkomstig de voor dit document vastgestelde richtsnoeren.

De grenzen van het geografische gebied voor de productie van de melk worden niet gewijzigd, maar in de presentatie ervan wordt een lijst toegevoegd van de departementen en gemeenten die tot het gebied behoren.

Ten slotte wordt de volgende bepaling aan het productdossier toegevoegd:

“Het cartografische materiaal waarin het geografische gebied wordt weergegeven, kan worden geraadpleegd op de website van het Institut national de l’origine et de la qualité.”

5.3. Bewijs van oorsprong

In het licht van de nationale ontwikkelingen op wet- en regelgevingsgebied is er een hoofdstuk “Elementen waaruit blijkt dat het product uit het geografische gebied afkomstig is” aan het productdossier toegevoegd. Dit bevat de verplichtingen inzake aangifte en het bijhouden van registers in verband met de traceerbaarheid van het product en de monitoring van de productieomstandigheden.

Het betreft:

— een identificatieverklaring van de marktdeelnemers die deels of integraal willen deelnemen aan de productie, ophaling of verwerking van melk;

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“4.1 Identificatie van de marktdeelnemers Elke marktdeelnemer die deels of integraal wil deelnemen aan de productie, ophaling of verwerking van de melk, moet een identificatieverklaring indienen. Deze verklaring wordt door de groepering in ontvangst genomen, gecontroleerd en geregistreerd. Ze wordt opgesteld volgens het model dat is gevalideerd door de directeur van het Institut national de l’origine et de la qualité (INAO). De groepering houdt een lijst bij van geïdentificeerde marktdeelnemers.”

— Diverse rapportageverplichtingen inzake tijdelijke onderbreking van de productie (“voorafgaande verklaring van het voornemen om niet te produceren” en “voorafgaande verklaring van de hervatting van de productie”), de kennis en de monitoring van de producten die bestemd zijn voor verkoop onder de BOB (controle van hoeveelheden en voorraden);

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“4.2. Aangifteverplichtingen a) Verklaring van het voornemen om niet te produceren en verklaring van de hervatting van de productie Elke marktdeelnemer die de productie onder de oorsprongsbenaming wil stopzetten, dient ten minste twee weken van tevoren een verklaring van het voornemen om niet te produceren onder de oorsprongsbenaming in. Een dergelijke verklaring kan al zijn productiefaciliteiten betreffen of een deel ervan. De groepering stelt het controleorgaan daarvan in kennis en bewaart deze verklaring gedurende vijf jaar. Wanneer de marktdeelnemer zijn activiteiten wil hervatten, stuurt hij de groepering ten minste twee weken voorafgaand aan de hervatting van de productie een verklaring van de hervatting van de productie. In die verklaring wordt met name de beoogde datum voor de hervatting van de productie vermeld. De groepering stelt het controleorgaan daarvan in kennis en bewaart deze verklaring gedurende vijf jaar. b) Aangifteverplichtingen die nodig zijn voor de kennis en de monitoring van de producten die bestemd zijn voor verkoop onder de oorsprongsbenaming Aan het einde van elk halfjaar delen de betrokken marktdeelnemers de totale hoeveelheid in de handel gebrachte boter mee en vermelden daarbij de hoeveelheid boter die onder de oorsprongsbenaming is afgezet en de stand van de voorraden op de laatste dag van het betreffende halfjaar. De groepering bewaart deze documenten gedurende ten minste vijf jaar. Elk jaar doet de groepering het INAO een overzicht toekomen van de statistische gegevens over de “Beurre Charentes-Poitou”.”

— Het bijhouden van registers waarin de verplichtingen van de marktdeelnemers worden gespecificeerd in termen van een in- en uitslagregister ten behoeve van de traceerbaarheid van de gebruikte hoeveelheden melk en room en de geproduceerde, verpakte en ingevroren hoeveelheden boter;

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“ 4.3. Bijhouden van registers Elke marktdeelnemer stelt de controlestructuren registers ter beschikking en alle documenten die nodig zijn voor de controle van de oorsprong, de kwaliteit en de productieomstandigheden van de melk en de boter. a) Traceerbaarheid Elke verwerker houdt een in- en uitslagregister bij of een ander gelijkwaardig boekhouddocument. In dit register worden met name de volgende gegevens vermeld: — de in het productiegebied van de melk opgehaalde of aangekochte hoeveelheden melk die bestemd zijn voor de vervaardiging van boter met de oorsprongsbenaming; — de opgehaalde of aangekochte hoeveelheden room die bestemd zijn voor de vervaardiging van boter met de oorsprongsbenaming, en een vermelding van de herkomst van de gebruikte melk; — de hoeveelheden boter die zijn vervaardigd met de oorsprongsbenaming; — in voorkomend geval, de aangekochte hoeveelheden boter met de oorsprongsbenaming en een vermelding van de herkomst ervan; — de totale hoeveelheden boter die op voorraad zijn om te worden verkocht onder de oorsprongsbenaming, waaronder: — de hoeveelheden ingevroren boter; — de hoeveelheden getextureerde boter. Elk verpakkingsbedrijf houdt een register bij waarin de hoeveelheden boter met de oorsprongsbenaming (in- en uitslag) worden vermeld. Deze documenten worden bewaard tot ten minste twee jaar na de registraties van een bepaald jaar. Voor de melkophalers gelden dezelfde verplichtingen voor de activiteiten waarbij zij betrokken zijn.” — De documenten die nodig zijn voor het toezicht op de naleving van de productieomstandigheden van het voer voor de dieren (aard, oorsprong, hoeveelheid) en de melkophaling (leveringsbon, factuur). De volgende alinea wordt toegevoegd: “b) Toezicht op de naleving van de productieomstandigheden De melkproducenten stellen de controlestructuren de documenten ter beschikking waarin met name de aard, de oorsprong en de hoeveelheid van de voor de voeding van de veestapel verstrekte voedergewassen en voedermiddelen worden vermeld. Zij registreren ook de data van de beweidingsperioden. De melkproducent bewaart de facturen en/of de leveringsbonnen waarin de hoeveelheden en de oorsprong van de aangekochte voedermiddelen worden vermeld. Deze documenten worden gedurende vijf jaar bewaard. De verwerkers stellen de controlestructuren documenten ter beschikking aan de hand waarvan met name het volgende kan worden geverifieerd: — het ophalingsgebied in het productiegebied van de melk; — de datum van ophaling; — de naleving van de productieparameters; — de termijn voor het invriezen na de bereiding. Deze documenten worden gedurende twee jaar bewaard. Voor de melkophalers gelden dezelfde verplichtingen voor de activiteiten waarbij zij betrokken zijn.”

In het productdossier wordt nu uitdrukkelijk rekening gehouden met controle van de producten op grond van andere nationale wetgeving. Het gaat hierbij om analytische en organoleptische onderzoeken die onaangekondigd en steekproefsgewijs wordt uitgevoerd.

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“ 4.4. Controle van de producten De verpakte boter wordt onaangekondigd en steekproefsgewijs aan een analytisch en organoleptisch onderzoek onderworpen.”

5.4. Werkwijze voor het verkrijgen van het product

5.1 Melkproductie

Aan het productdossier worden bepalingen inzake de melkproductie toegevoegd. Deze bepalingen versterken het verband van de “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” met haar geografische oorsprong door de gebruiken van de landbouwers in het gebied voor de voeding van de veestapel in het algemeen en van de melkkoeien in het bijzonder vast te leggen.

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“a) Beheer van de veestapel

In de zin van dit productdossier wordt verstaan onder:

— veestapel: de volledige rundveestapel van het bedrijf, bestaande uit lacterende koeien, droogstaande koeien en vaarzen;

— vaarzen: dieren die gespeend zijn, maar nog niet gekalfd hebben;

— melkkoeien: lacterende koeien, droogstaande koeien en vaarzen één maand vóór het kalven.

Elk bedrijf beschikt over voederarealen die bestemd zijn voor de voeding van de veestapel, waaronder ten minste 20 are gras of mengkoren (mengsel van grassen en eiwitrijke gewassen) per melkkoe.”

Om dit verband te onderstrepen wordt een hoofdstuk toegevoegd over de oorsprong van het voer, waarin de grondstoffen worden opgesomd die uit het gebied afkomstig moeten zijn, en waarin wordt vermeld dat ten minste 80 % van het basisrantsoen van de veestapel uit het gebied afkomstig is.

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“b) Oorsprong van het voer

De volgende grondstoffen zijn afkomstig uit het productiegebied van de melk:

— voedergewassen: graangewassen (hele planten), gras, kruiden, peulvruchten, vers of verduurzaamd, in welke vorm dan ook, stro,

— kruisbloemigen (kolen, koolzaad, rapen, raapzaad) als groenvoer toegediend,

— wortels en knollen,

— graankorrels, waaronder maïs en daarvan afgeleide producten,

— oliehoudende zaden en peulvruchten.

Het totale jaarlijkse rantsoen van de veestapel, uitgedrukt in droge stof, is voor ten minste 80 % afkomstig uit het productiegebied van de melk.

Het deel van de eiwitrijke aanvullende voedermiddelen met een ruweiwitgehalte > 20 % van de totale droge stof dat niet afkomstig is uit het productiegebied van de melk, bedraagt maximaal 1 200 kg droge stof per melkkoe per kalenderjaar.

Producten die uit de hierboven vermelde grondstoffen zijn verkregen maar buiten het gebied zijn verwerkt, mogen deel uitmaken van de voeding van de veestapel en worden meegerekend in het aandeel van de voedselautonomie, mits de traceerbaarheid van deze producten gewaarborgd is.”

Deze bepalingen worden aangevuld met een lijst van voor de voeding verboden ingrediënten.

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“Voor de voeding van de veestapel zijn verboden:

— ureum en zijn derivaten, zoals vastgesteld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding;

— het gebruik van palm-, grondnoten-, zonnebloem-, lijn-, olijf- en kokosolie (kopraolie) als zodanig. Restolie in diervoeders en olie die is toegevoegd als technische hulpstof bij de vervaardiging van concentraten, vallen hier niet onder;

— elke chemische behandeling (met name met natriumcarbonaat en ammoniak) van diervoeders die bestemd zijn voor de veestapel;

— voedermiddelen die zijn afgeleid van transgene producten (GGO’s).”

Er is ook een verduidelijking toegevoegd welke veevoeradditieven zijn toegestaan.

De volgende zin wordt toegevoegd:

“Als veevoeradditieven zijn alleen enzymen en bacteriële inoculanten toegestaan.”

Ook wordt gespecificeerd welk deel van het dagelijkse rantsoen van de melkkoeien uit maïs bestaat. Het aandeel maïs in de voeding draagt bij tot de kenmerken van boter met de BOB “Beurre Charentes-Poitou”, “Beurre des Charentes” of “Beurre des Deux-Sèvres”. Enerzijds is het van invloed op het vetgehalte van de melk en de room en anderzijds op de zowel stevige als kneedbare textuur, die met name gewild is bij banketbakkers.

Deze aanvullingen weerspiegelen de gebruiken van de melkproducenten in het gebied, die hun beheer van de veestapel hebben weten aan te passen aan de beperkingen van de bodem en het klimaat van het geografische gebied. Het bijzondere aan de voeding in deze streek is dat zij regelmatig en constant is, waardoor de samenstelling van de melk, de room en de boter weinig varieert.

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“d) Voeding van de melkkoeien

Het rantsoen van de melkkoeien omvat, per koe en per dag, als droge stof:

— ten minste 2 kg ander voer dan snijmaïs;

— ten minste 7 kg maïs (in alle vormen), die ten minste 50 % van het totaal uitmaakt.

Tijdens de beweidingsperiode mag de hoeveelheid maïs verminderd worden, maar niet tot minder dan 1,5 kg.

Als er kruisbloemigen (kolen, koolzaad, rapen, raapzaad) in het dagrantsoen zijn opgenomen, mag het aandeel daarvan niet meer bedragen dan 10 % van de droge stof.

De hoeveelheid van de volgende aanvullende voedermiddelen bedraagt maximaal 1 800 kg droge stof per melkkoe per kalenderjaar:

— granen en daarvan afgeleide producten;

— zaden van oliehoudende gewassen en peulvruchten en daarvan afgeleide producten;

— mineralen en daarvan afgeleide producten;

— vitaminen;

— bijproducten van de fermentatie van micro-organismen.”

Ten slotte wordt voorzien in bepalingen om het welzijn van de dieren in de stallen (ligruimte, strooisel, beluchting) te waarborgen.

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“e) Houderijomstandigheden

Als de dieren binnen zijn, moet voor beluchting worden gezorgd door natuurlijke luchtcirculatie of, als deze onvoldoende is, door mechanische ventilatie.

Met het oog op een zo groot mogelijk comfort liggen de dieren op zacht materiaal.

“Er ligt voldoende strooisel, bestaande uit stro of andere materialen, en het wordt vaak genoeg ververst om te zorgen dat het droog en soepel blijft.”

Overeenkomstig de bepalingen van het productdossier worden de volgende alinea’s toegevoegd aan punt 3.3 van het enig document:

“De voeding van de melkkoeien kan niet volledig uit het geografische gebied komen. De beteelde oppervlakten in dit gebied leveren niet altijd voldoende eiwitten op om aan de behoeften van de melkkoeien te kunnen voldoen, maar het totale jaarlijkse rantsoen van de veestapel, uitgedrukt in droge stof, is voor ten minste 80 % afkomstig uit het productiegebied van de melk.”

Om een nauw verband tussen de streek en het product te waarborgen, zijn de volgende grondstoffen afkomstig uit het productiegebied van de melk:

— voedergewassen: graangewassen (hele planten), gras, kruiden, peulvruchten, vers of verduurzaamd, in welke vorm dan ook, stro,

— kruisbloemigen (kolen, koolzaad, rapen, raapzaad) als groenvoer toegediend,

— wortels en knollen,

— graankorrels, waaronder maïs en daarvan afgeleide producten,

— oliehoudende zaden en peulvruchten.

Het deel van de eiwitrijke aanvullende voedermiddelen met een ruweiwitgehalte > 20 % van de totale droge stof dat niet afkomstig is uit het productiegebied van de melk, bedraagt maximaal 1 200 kg droge stof per melkkoe per kalenderjaar.

Voor de voeding van de veestapel zijn verboden:

— ureum en zijn derivaten, zoals vastgesteld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding;

— het gebruik van palm-, grondnoten-, zonnebloem-, lijn-, olijf- en kokosolie (kopraolie) als zodanig. Restolie in diervoeders en olie die is toegevoegd als technische hulpstof bij de vervaardiging van concentraten, vallen hier niet onder;

— elke chemische behandeling (met name met natriumcarbonaat en ammoniak) van diervoeders die bestemd zijn voor de veestapel;

— voedermiddelen die zijn afgeleid van transgene producten (GGO’s).

— Als veevoeradditieven zijn alleen enzymen en bacteriële inoculanten toegestaan.

Het rantsoen van de melkkoeien omvat, per koe en per dag, als droge stof:

— ten minste 2 kg ander voer dan snijmaïs;

— ten minste 7 kg maïs (in alle vormen), die ten minste 50 % van het totaal uitmaakt.

Tijdens de beweidingsperiode wordt de hoeveelheid maïs verminderd tot ten minste 1,5 kg.

Als er kruisbloemigen (kolen, koolzaad, rapen, raapzaad) in het dagrantsoen zijn opgenomen, mag het aandeel daarvan niet meer bedragen dan 10 % van de droge stof.

De hoeveelheid van de volgende aanvullende voedermiddelen bedraagt maximaal 1 800 kg droge stof per melkkoe per kalenderjaar:

— granen en daarvan afgeleide producten;

— zaden van oliehoudende gewassen en peulvruchten en daarvan afgeleide producten;

— mineralen en daarvan afgeleide producten;

— vitaminen;

— bijproducten van de fermentatie van micro-organismen.”

5.2 Verwerking

In het productdossier wordt de rubriek “Verwerking” aangevuld voor een betere beschrijving van de productieomstandigheden van de boter en ter bevestiging van de gevestigde gebruiken van de boterbereiding in het productiegebied.

a) Ophalen van de melk

De rubriek “Ophalen van de melk” wordt aangevuld om de werkwijzen te reguleren.

De volgende zin wordt toegevoegd:

“De melk wordt binnen 72 uur na de eerste melkbeurt opgehaald.”

Deze termijn is nodig om het ophalen van de melk in het relatief grote gebied te kunnen organiseren en de melk te kunnen ophalen bij alle melkproducenten, ongeacht hun productievolume. Vanwege de lage dichtheid van de melkproducenten in het gebied wordt de termijn vastgesteld op 72 uur.

De volgende zin:

“Na ontvangst in de zuivelfabrieken wordt de melk die in het in de regelgeving vastgestelde gebied is opgehaald, opgeslagen bij de temperatuur van ophaling, te weten tussen de 4 en 6 °C.”

wordt vervangen door:

“Na ontvangst in de zuivelfabrieken mag de opgehaalde melk worden opgeslagen. In dat geval ligt de opslagtemperatuur tussen de 2 en 6 °C.”

De verplichting om de melk op te slaan vervalt. Het blijft echter wel mogelijk de melk op te slaan bij temperaturen waarop zij zonder kwaliteitsverlies kan worden bewaard. De opslagtemperatuur van de melk wordt gewijzigd om opslag bij lagere temperaturen mogelijk te maken (tussen 2 en 6 °C in plaats van tussen 4 en 6 °C).

De volgende zin wordt toegevoegd:

“De melk mag worden gepasteuriseerd.”

In het beschrijvende gedeelte wordt de verplichting de melk te pasteuriseren geschrapt om de productie van rauwmelkse boter mogelijk te maken. Pasteurisatie blijft evenwel toegestaan.

De volgende zin wordt toegevoegd:

“Het is niet toegestaan om kleurstoffen of antioxidanten te gebruiken, noch ontzurende stoffen om de zuurgraad van de melk vóór pasteurisatie te verlagen.”

Het verbod op het gebruik van bepaalde stoffen of materialen in het beschrijvende deel wordt geschrapt, omdat dit de productiemethode betreft. Het verbod wordt evenwel gehandhaafd en bekrachtigd in alle stadia van de productie, met inbegrip van de melk.

In het enig document worden aan punt 3.3 de volgende alinea’s toegevoegd:

“De melk die voor de productie van “Beurre Charentes-Poitou” wordt gebruikt, is afkomstig uit het geografische gebied dat is afgebakend overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1151/2012.”

b) Afroming

De volgende zin:

“Vóór verwerking wordt de melk op een temperatuur van 40 °C gebracht om te worden afgeroomd.”

wordt vervangen door:

“De afroomtemperatuur varieert tussen 40 en 60 °C, behalve voor rauwmelkse boter, waarvoor de temperatuur ten hoogste 40 °C bedraagt.”

Aanvankelijk was de afroomtemperatuur vastgesteld op 40 °C, maar deze vaste waarde is in de praktijk niet te handhaven. In plaats daarvan moet daarom een temperatuurbereik worden vastgesteld. De afroomtemperatuur wordt nu begrensd tussen 40 °C en 60 °C. Dankzij het temperatuurbereik voor de afroming kan er meer vet uit de melk worden gehaald, naargelang van het gebruikte materiaal, en wordt het risico van denaturering van de organoleptische eigenschappen van het product vermeden.

Bovendien wordt er een aparte grens toegevoegd voor rauwmelkse boter.

De volgende zin wordt toegevoegd:

“Alleen room afkomstig van gepasteuriseerde melk mag worden opgeslagen bij een temperatuur lager dan 6 °C.”

De opslag van room afkomstig van rauwe melk is daarmee verboden. Rauwe room is een kwetsbaar product en moet om redenen van bacteriologische stabiliteit snel worden verwerkt.

De volgende zin wordt toegevoegd:

“Het vetgehalte van de room bedraagt ten minste 36 g per 100 g product.”

Door een minimaal vetgehalte van de room vast te leggen kan de kwaliteit van de room die voor de vervaardiging van de boter mag worden gebruikt, worden gewaarborgd.

c) Pasteurisatie van de room

In het productdossier wordt de rubriek over de pasteurisatie van de room gewijzigd om de werkwijzen te reguleren.

De volgende zin:

“De room wordt gepasteuriseerd […] en het gebruik van ontzurende stoffen, kleurstoffen of antioxidanten.”

wordt vervangen door:

“De room mag worden gepasteuriseerd. In dat geval wordt de pasteurisatie uitgevoerd bij een temperatuur van ten hoogste 96 °C met een pasteurisatiewaarde van 100 seconden of meer.”

Het is niet langer verplicht om de room en de melk te pasteuriseren, maar het blijft wel toegestaan en deze techniek wordt in het productdossier gereguleerd. Met deze waarden kan de room mild worden behandeld en kan elke Maillard-reactie die een kooksmaak zou veroorzaken, worden vermeden.

Het enten van de room wordt in een aparte alinea behandeld.

De volgende zinnen worden toegevoegd:

“Het is niet toegestaan om kleurstoffen of antioxidanten te gebruiken, noch ontzurende stoffen om de zuurgraad van de room vóór pasteurisatie te verlagen. Elke andere sanitaire behandeling van de room dan pasteurisatie is verboden.”

Zoals hierboven vermeld, wordt het verbod op het gebruik van bepaalde stoffen of materialen in de beschrijving van het product geschrapt en verplaatst naar alle productiestadia waar dit verbod moet worden gehandhaafd en bekrachtigd.

Er wordt een verbod toegevoegd op elke andere sanitaire behandeling van de room dan pasteurisatie. Dergelijke afwijkingen van de gebruikelijke werkwijzen kunnen gevolgen hebben voor de kenmerken van het product.

d) Het enten van de room

In het productdossier wordt de volgende alinea:

“vervolgens afgekoeld tot een temperatuur van ongeveer 12 °C en ten slotte geënt met specifieke melkzuurbacteriën. Het gebruik van weiroom of ingevroren of diepgevroren room is verboden. […]”

vervangen door:

“De room wordt gekoeld en geënt bij een temperatuur van ten hoogste 21 °C. Het gebruik van weiroom of ingevroren of diepgevroren room is verboden. Het enten vindt plaats binnen 48 uur na het afromen van de melk. De gebruikte bacterieculturen moeten bestaan uit stammen van verzurende en aromatiserende bacteriën en mogen geen andere bacteriën bevatten. Zij worden rechtstreeks toegevoegd of als entstof. Er mogen geen verdikkingsmiddelen of aroma’s worden toegevoegd.”

De entstap werd eerst samengevat als “ten slotte geënt met specifieke melkzuurbacteriën”, maar wordt nu in een afzonderlijke alinea beschreven. Het procedé van het enten van de room wordt aangevuld om de temperatuur en de tijd, het type toegestane melkzuurbacteriën en verboden werkwijzen toe te voegen.

Na afroming en/of pasteurisatie wordt de room gekoeld. De koeltemperatuur van de room wordt nauwkeuriger aangegeven door een bovengrens te stellen (≤ 21 °C). De formulering “van ongeveer 12 °C” was niet geschikt als ijkpunt voor controledoeleinden en de werkwijzen van de marktdeelnemers zijn wisselend. Er moet rekening worden gehouden met de knowhow van de verschillende verwerkers wat betreft de keuze en het gebruik van de melkzuurbacteriën die voor de productie van boter worden gebruikt.

Het verbod op het gebruik van weiroom wordt aangevuld met het verbod om ingevroren of diepgevroren room te gebruiken.

Om de kwaliteit van de boter te waarborgen, moet het enten zo snel mogelijk en uiterlijk binnen 48 uur na het afromen plaatsvinden.

e) Biologische rijping van de room

De volgende zin:

“Na een verplichte rijpingsduur van ten minste 12 uur wordt de room gekoeld, gekarnd en vervolgens verpakt in enkelvoudige verpakkingen die gereed zijn voor de verkoop.”

wordt vervangen door:

“Biologische rijping van de room is verplicht. Zij duurt ten minste 16 uur bij een temperatuur tussen 7 en 21 °C.”

Deze essentiële bewerking bij de productie van boter wordt gehandhaafd en blijft verplicht. Deze rijping maakt het verschil ten opzichte van industriële productie en is van doorslaggevend belang voor het bereiken van de kwaliteit van “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres”.

De rijpingsduur van de room wordt verlengd van 12 naar 16 uur. Deze verlenging van de rijpingsduur is positief, want een trage rijping draagt bij tot de ontwikkeling van de aroma’s.

In deze productiestap wordt de knowhow van de verschillende marktdeelnemers aangesproken. Hun beheersing van de twee parameters duur en temperatuur hangt samen met de door hen gekozen melkzuurbacteriën en productiedoelstellingen. Tijdens de biologische rijping kunnen de melkzuurbacteriën en daarmee het aromatische bouquet zich ontwikkelen, maar wordt ook de aanzet gegeven tot de vorming van de vetbolletjes bij het karnen ten behoeve van de plasticiteit van de boter. Voor een goed resultaat kan de rijping niet bij een constante temperatuur plaatsvinden, maar moet de room verschillende temperatuurstappen doorlopen. Om rekening te houden met deze verschillende stappen, die specifiek zijn voor de knowhow van de botermaker en de gebruikte uitrusting, is een temperatuurbereik van 7 tot 21 °C nodig. Door middel van de beheersing van de temperaturen kan de botermaker spelen met de plasticiteit van de boter.

f) Het karnen van de room

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“Na afkoeling wordt de room gekarnd in een houten karnton, een roestvrijstalen karnton of een machine voor continue boterbereiding. Wanneer het karnen plaatsvindt in een karnton, worden de boterkorrels gewassen.”

In dit proces wordt de room omgezet in boter. Er vormen zich boterkorrels en deze scheiden zich van de karnemelk. Met deze toevoegingen wordt verduidelijkt welke apparatuur er mag worden gebruikt en wordt de traditionele werkwijze om de boterkorrels in de karnton te wassen vastgelegd.

g) Het kneden van de boterkorrels

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“In de karnton mogen de boterkorrels maximaal zestig minuten worden gekneed, in de machine voor continue boterbereiding maximaal tien minuten. De boter mag niet worden versneden of opgeklopt.”

Deze bewerking wordt toegevoegd om het productieproces van de boter te vervolledigen.

De volgende zin:

“De boter mag worden gezouten, met maximaal 2 gram zout per 100 gram boter”

vervangen door:

“De boter mag worden gezouten, met maximaal 2,5 gram per 100 gram fijn zout of 3 gram per 100 gram bij gebruik van zoutkristallen.”

De toevoeging van zout voor het verkrijgen van gezouten boter gebeurt bij het kneden van de boter; daarom wordt in deze alinea de bestaande bepaling uit het productdossier overgenomen. Zij wordt gewijzigd om de hoeveelheid toegevoegd zout te specificeren, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen fijn zout en zoutkristallen. De hoeveelheid zout die wordt toegevoegd om gezouten boter te verkrijgen, wordt gewijzigd: voor fijn zout wordt zij verhoogd van 2 tot 2,5 g/100 g, bij gebruik van zoutkristallen wordt zij op 3 g/100 g vastgesteld. Het doel is een zoute smaak te verkrijgen die zich duidelijker onderscheidt van zoete boter. Bij zoutkristallen is een grotere hoeveelheid nodig om een vergelijkbaar organoleptisch resultaat te verkrijgen, omdat de verdeling van de kristallen in de boter anders is.

De volgende zin:

“Het gebruik van melkzuurbacteriën tijdens het kneden is verboden.”

wordt vervangen door:

“Elk procedé ter verhoging van het gehalte aan vetvrije droge stof van de boter, met name door toevoeging van melkzuurbacteriën tijdens het mengen, is verboden.”

Het verbod op het gebruik van bepaalde procedés wordt gehandhaafd en bekrachtigd.

De volgende zin wordt geschrapt:

“De pH van de boter met de oorsprongsbenaming mag op het moment van verpakken niet hoger zijn dan 6.”

Deze is verplaatst naar het beschrijvende gedeelte.

De volgende zin wordt geschrapt:

“Bovendien moet zij een negatieve uitslag van de fosfataseproef hebben.”

Fosfatase is een merkstof voor pasteurisatie. Aangezien het productdossier is opengesteld voor de productie van rauwmelkse boter, wordt deze verplichte test geschrapt.

h) Bijzondere bepaling voor boter die bestemd is voor voedingsmiddelentoepassingen

De volgende alinea wordt toegevoegd:

“Alleen boter die bestemd is voor voedingsmiddelentoepassingen mag een fysische gecontroleerde-kristallisatiebehandeling ondergaan. Deze bewerking bestaat uit een mechanische behandeling en/of opeenvolgende koelingsstappen om op een eindtemperatuur van minder dan 16 °C uit te komen.”

Hiermee wordt de toelating toegevoegd van een fysische gecontroleerdekristallisatiebehandeling voor boter die bestemd is voor voedingsmiddelentoepassingen, om de gebruiken vast te leggen die de plaatselijke botermakers hebben ontwikkeld ter versterking van de mechanische kwaliteiten van “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” en de geschiktheid ervan voor de bereiding van bladerdeeg. Deze bewerking verandert de smaak van de boter geenszins. Banketgebak maakt het mogelijk alle kwaliteiten van de BOB “Beurre Charentes-Poitou” in een andere vorm tentoon te spreiden.

Deze stap is optioneel. Niet alle boter wordt eraan onderworpen.

i) Verpakking

De volgende alinea wordt aan het productdossier toegevoegd:

“De boter wordt verpakt in eenheidsverpakkingen met een gewicht van ten hoogste 25 kg. Ten eerste kan de boter in de verpakkingsstap de vorm worden gegeven waarin zij in de handel zal worden gebracht. Zij wordt ook verpakt om ze te beschermen tegen schokken die ze zouden kunnen vervormen, en tegen ongewenste geuren die zij zou kunnen opnemen. Zij wordt vervolgens afgekoeld om te kristalliseren en om ervoor te zorgen dat de aroma’s en de textuur zich kunnen ontwikkelen. Rauwmelkse boter mag niet worden ingevroren. Alleen reeds verpakte boter die is bestemd voor voedingsmiddelentoepassingen of voor uitvoer, mag in het geografische gebied worden ingevroren. Het invriezen vindt plaats binnen ten hoogste dertig dagen na de bereiding. De boter wordt ingevroren na kristallisatie, waardoor de organoleptische eigenschappen van de bevroren boter kunnen worden gewaarborgd. Ingevroren boter mag maximaal twaalf maanden worden bewaard bij een minimumtemperatuur van – 18 °C. Als voor uitvoer bestemde boter is ingevroren voor vervoer, wordt deze ontdooid in de handel gebracht voor de consument.”

Deze bepalingen hebben tot doel te voorkomen dat de organoleptische eigenschappen van “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” worden aangetast.

Wat het verpakken betreft, gaat het om de opname van een bestaande bepaling uit de nationale tekst over de benaming, die bij het opstellen van het productdossier voor de BOB was weggelaten.

Wat het invriezen betreft, gaat het erom het gebruik van deze conserveringstechniek te reguleren. Invriezing heeft geen invloed op de organoleptische kenmerken van de boter. Deze gangbare werkwijze, die algemeen wordt toegepast in de zuivelindustrie, heeft haar waarde bewezen voor de bewaring en het behoud van de organoleptische eigenschappen. Deze toevoeging is vooral bedoeld ten behoeve van de grootschalige uitvoer, waarvoor geen alternatief bestaat. In dat geval wordt de boter alleen om logistieke redenen ingevroren; de eindverbruiker zal geen ingevroren boter in de winkel aantreffen.

Om dezelfde redenen en omwille van de consistentie worden aan punt 3.5 van het enig document de volgende alinea’s toegevoegd:

“De boter wordt verpakt in het geografische gebied, in eenheidsverpakkingen met een gewicht van ten hoogste 25 kg. Ten eerste kan de boter in de verpakkingsstap de vorm worden gegeven waarin zij in de handel zal worden gebracht. Zij wordt ook verpakt om ze te beschermen tegen schokken die ze zouden kunnen vervormen, en tegen ongewenste geuren die zij zou kunnen opnemen. Zij wordt vervolgens afgekoeld om te kristalliseren en om ervoor te zorgen dat de aroma’s en de textuur zich kunnen ontwikkelen. Rauwmelkse boter mag niet worden ingevroren. Alleen reeds verpakte boter die is bestemd voor voedingsmiddelentoepassingen of voor uitvoer, mag in het geografische gebied worden ingevroren. Het invriezen vindt plaats binnen ten hoogste dertig dagen na de bereiding. De boter wordt ingevroren na kristallisatie, waardoor de organoleptische eigenschappen van de bevroren boter kunnen worden gewaarborgd. Met deze productiestap, die door de marktdeelnemers in het gebied wordt gecontroleerd, kunnen de organoleptische eigenschappen van de ingevroren boter worden gewaarborgd en kan worden toegezien op de voorwaarden voor invriezing en de afwezigheid van ongewenste geuren waar de boter bijzonder gevoelig voor is. Ingevroren boter mag maximaal twaalf maanden worden bewaard bij een minimumtemperatuur van – 18 °C. Als voor uitvoer bestemde boter is ingevroren voor vervoer, wordt deze ontdooid in de handel gebracht voor de consument.”

5.5. Verband

Het hoofdstuk “Verband met het geografische gebied” van het productdossier is in zijn geheel herschreven om het verband tussen “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” en het geografische gebied ervan duidelijker tot uitdrukking te brengen, zonder dat het verband inhoudelijk is gewijzigd.

Hiertoe wordt met name de aandacht gevestigd op de kenmerken van “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” en het verband tussen die kenmerken en het dieet van de melkkoeien, waarin maïs een belangrijke rol speelt. Deze gebruiken vloeien voort uit de geografische kenmerken van de streek. Vanwege de warme en droge zomers is de melkproductie afhankelijk van de teelt van granen en voedergewassen voor de voeding van de veestapel.

In het punt “Specificiteit van het geografische gebied” komen de natuurlijke factoren van het geografische gebied en de menselijke factoren aan bod in een historisch overzicht waarin de specifieke knowhow en gebruiken worden benadrukt.

Het punt “Specificiteit van het product” stemt overeen met de productbeschrijving.

Tot slot worden in het punt “Causaal verband” de interacties tussen de natuurlijke en menselijke factoren en het product toegelicht.

Het volledige verband dat in het productdossier voor de BOB is vermeld, wordt in punt 5 van het enig document overgenomen.

5.6. Etikettering

In het productdossier wordt de volgende zin:

“Op de verpakking moet een vignet met de vermelding “Appellation d’Origine Contrôlée” worden geplakt of gedrukt, overeenkomstig artikel 5 van het decreet.”

vervangen door:

“Naast de verplichte vermeldingen die in de regelgeving betreffende de etikettering en de presentatie van voedingsmiddelen zijn voorgeschreven, vermeldt het etiket ook de geregistreerde naam van het product en bevat het, in het hetzelfde gezichtsveld, het BOB-symbool van de Europese Unie. Wanneer zij onder een eigen merk in de handel worden gebracht, moet de code of de naam van het productiebedrijf zichtbaar en leesbaar op de verpakkingen worden aangebracht.”

De rubriek over etikettering is bijgewerkt om rekening te houden met de ontwikkelingen in de nationale en Europese regelgeving.

Aan punt 3.6 van het enig document wordt de volgende alinea toegevoegd:

“Naast de verplichte vermeldingen die in de regelgeving betreffende de etikettering en de presentatie van voedingsmiddelen zijn voorgeschreven, vermeldt het etiket ook de geregistreerde naam van het product en bevat het, in het hetzelfde gezichtsveld, het BOB-symbool van de Europese Unie. Wanneer zij onder een eigen merk in de handel worden gebracht, moet de code of de naam van het productiebedrijf zichtbaar en leesbaar op de verpakkingen worden aangebracht.”

5.7. Overige

Bevoegde dienst van de lidstaat

Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1151/2012 worden de contactgegevens van het “Institut national de l’origine et de la qualité” (INAO), als bevoegde dienst van de lidstaat, bijgewerkt.

Groepering die de aanvraag indient

De contactgegevens van de aanvragende groepering worden bijgewerkt en de aard en samenstelling van de groepering worden toegevoegd.

Productcategorie

De verwijzing naar de productcategorie is in overeenstemming gebracht met bijlage XI bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2014.

Deze wijziging wordt eveneens in het enig document aangebracht.

Controlestructuur

De naam en de contactgegevens van de officiële structuren worden bijgewerkt. In deze rubriek worden de gegevens vermeld van de bevoegde controle-instanties voor Frankrijk: het Institut national de l’origine et de la qualité (INAO) en de Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes (DGCCRF). Verder wordt toegevoegd dat de naam en de gegevens van de certificeringsinstantie kunnen worden geraadpleegd op de website van het INAO en in de databank van de Europese Commissie.

Nationale eisen

Aan het productdossier wordt een hoofdstuk “Nationale eisen” toegevoegd. Dit hoofdstuk bevat in de vorm van een tabel de belangrijkste te controleren punten, de referentiewaarden en de evaluatiemethode.

ENIG DOCUMENT

“Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres”

EU-nr.: PDO-FR-0137-AM01- 3.12.2020

BOB (X) BGA ( )

1. Naam/Namen [van de BOB of de BGA]

“Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres”

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.5 – Oliën en vetten (boter, margarine, spijsolie enz.)

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres”, bereid uit koemelk, heeft een homogeen roomwitte tot lichtgele kleur, een verfijnde melkgeur en een aangename smaak van verse room en hazelnoot.

Zij smelt in de mond en wordt gekenmerkt door een zowel stevige als kneedbare textuur, waardoor zij zich uitstekend leent voor de bereiding van bladerdeeg.

De boter kan ongezouten of gezouten zijn.

De boter heeft een pH van ten hoogste 6.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De voeding van de melkkoeien kan niet volledig uit het geografische gebied komen. De beteelde oppervlakten in dit gebied leveren niet altijd voldoende eiwitten op om aan de behoeften van de melkkoeien te kunnen voldoen, maar het totale jaarlijkse rantsoen van de veestapel, uitgedrukt in droge stof, is voor ten minste 80 % afkomstig uit het productiegebied van de melk.

Om een nauw verband tussen de streek en het product te waarborgen, zijn de volgende grondstoffen afkomstig uit het productiegebied van de melk:

— voedergewassen: graangewassen (hele planten), gras, kruiden, peulvruchten, vers of verduurzaamd, in welke vorm dan ook, stro,

— kruisbloemigen (kolen, koolzaad, rapen, raapzaad) als groenvoer toegediend,

— wortels en knollen,

— graankorrels, waaronder maïs en daarvan afgeleide producten,

— oliehoudende zaden en peulvruchten.

Het deel van de eiwitrijke aanvullende voedermiddelen met een ruweiwitgehalte > 20 % van de totale droge stof dat niet afkomstig is uit het productiegebied van de melk, bedraagt maximaal 1 200 kg droge stof per melkkoe per kalenderjaar.

Voor de voeding van de veestapel zijn verboden:

— ureum en zijn derivaten, zoals vastgesteld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding;

— het gebruik van palm-, grondnoten-, zonnebloem-, lijn-, olijf- en kokosolie (kopraolie) als zodanig. Restolie in diervoeders en olie die is toegevoegd als technische hulpstof bij de vervaardiging van concentraten, vallen hier niet onder;

— elke chemische behandeling (met name met natriumcarbonaat en ammoniak) van diervoeders die bestemd zijn voor de veestapel;

— voedermiddelen die zijn afgeleid van transgene producten (GGO’s).

Als veevoeradditieven zijn alleen enzymen en bacteriële inoculanten toegestaan.

Het rantsoen van de melkkoeien omvat, per koe en per dag, als droge stof:

— ten minste 2 kg ander voer dan snijmaïs;

— ten minste 7 kg maïs (in alle vormen), die ten minste 50 % van het totaal uitmaakt.

Tijdens de beweidingsperiode wordt de hoeveelheid maïs verminderd tot ten minste 1,5 kg.

Als er kruisbloemigen (kolen, koolzaad, rapen, raapzaad) in het dagrantsoen zijn opgenomen, mag het aandeel daarvan niet meer bedragen dan 10 % van de droge stof.

De hoeveelheid van de volgende aanvullende voedermiddelen bedraagt maximaal 1 800 kg droge stof per melkkoe per kalenderjaar:

— granen en daarvan afgeleide producten;

— zaden van oliehoudende gewassen en peulvruchten en daarvan afgeleide producten;

— mineralen en daarvan afgeleide producten;

— vitaminen;

— bijproducten van de fermentatie van micro-organismen.

De melk die voor de productie van “Beurre Charentes-Poitou” wordt gebruikt, is afkomstig uit het geografische gebied dat is afgebakend overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1151/2012.

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De melkproductie en de boterbereiding vinden plaats in het afgebakende geografische gebied zoals gedefinieerd in punt 4.

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

De boter wordt verpakt in het geografische gebied, in eenheidsverpakkingen met een gewicht van ten hoogste 25 kg.

Ten eerste kan de boter in de verpakkingsstap de vorm worden gegeven waarin zij in de handel zal worden gebracht. Zij wordt ook verpakt om ze te beschermen tegen schokken die ze zouden kunnen vervormen, en tegen ongewenste geuren die zij zou kunnen opnemen.

Zij wordt vervolgens afgekoeld om te kristalliseren en om ervoor te zorgen dat de aroma’s en de textuur zich kunnen ontwikkelen.

Rauwmelkse boter mag niet worden ingevroren.

Alleen reeds verpakte boter die is bestemd voor voedingsmiddelentoepassingen of voor uitvoer, mag in het geografische gebied worden ingevroren.

Het invriezen vindt plaats binnen ten hoogste dertig dagen na de bereiding. De boter wordt ingevroren na kristallisatie, waardoor de organoleptische eigenschappen van de bevroren boter kunnen worden gewaarborgd. Met deze productiestap, die door de marktdeelnemers in het gebied wordt gecontroleerd, kunnen de organoleptische eigenschappen van de ingevroren boter worden gewaarborgd en kan worden toegezien op de omstandigheden van de invriezing en de afwezigheid van ongewenste geuren waar de boter bijzonder gevoelig voor is.

Ingevroren boter mag maximaal twaalf maanden worden bewaard bij een minimumtemperatuur van – 18 °C.

Als voor uitvoer bestemde boter is ingevroren voor vervoer, wordt deze ontdooid in de handel gebracht voor de consument.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Naast de verplichte vermeldingen die in de regelgeving betreffende de etikettering en de presentatie van voedingsmiddelen zijn voorgeschreven, vermeldt het etiket ook de geregistreerde naam van het product en bevat het, in het hetzelfde gezichtsveld, het BOB-symbool van de Europese Unie.

Wanneer zij onder een eigen merk in de handel worden gebracht, moet de code of de naam van het productiebedrijf zichtbaar en leesbaar op de verpakkingen worden aangebracht.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied van de BOB “Beurre Charentes-Poitou” omvat de volgende departementen, kantons en gemeenten:

— het hele departement Charente;

— het hele departement Charente-Maritime;

— departement Dordogne: de gemeenten van de kantons Périgord Vert Nontronnais (met uitzondering van de gemeenten Champs-Romain, Milhac-de-Nontron, Saint-Front-la-Rivière, Saint-Pardoux-la-Rivière en Saint-Saud-Lacoussière) en Ribérac (met uitzondering van de gemeenten Celles, Saint-André-de-Double en Saint-Vincent-de-Connezac) en de gemeenten Brantôme en Périgord (alleen het grondgebied van de deelgemeente Saint-Crépin-de-Richemont), Rudeau-Ladosse, Mareuil en Périgord, Parcoul-Chenaud, La Rochebeaucourt-et-Argentine, La Roche-Chalais, Saint Aulaye-Puymangou, Sainte-Croix-de-Mareuil, Saint-Félix-de-Bourdeilles, Saint Privat en Périgord, Saint-Vincent-Jalmoutiers en Servanches;

— departement Gironde: de gemeenten van het kanton Nord-Gironde (met uitzondering van de gemeenten Cubzac-les-Ponts, Gauriaguet, Périssac, Peujard, Saint-André-de-Cubzac, Saint-Genès-de-Fronsac, Saint-Gervais, Saint-Laurent-d’Arce, Val de Virvée en Virsac) en de gemeenten Anglade, Braud-et-Saint-Louis, Les Eglisottes-et-Chalaures, Etauliers, Eyrans, Lapouyade, Pleine-Selve, Reignac, Saint-Antoine-sur-l’Isle, Saint-Aubin-de-Blaye, Val-de-Livenne, Saint-Christophe-de-Double, Saint-Ciers-d’Abzac, Saint-Ciers-sur-Gironde, Saint-Palais en Tizac-de-Lapouyade;

— departement Indre: de gemeenten Bélâbre, Chalais, Ciron, Concremiers, Ingrandes, Lignac, Lureuil, Mauvières, Pouligny-Saint-Pierre, Prissac, Saint-Hilaire-sur-Benaize, Tilly en Tournon-Saint-Martin;

— departement Indre-et-Loire: de gemeenten van de kantons Descartes (met uitzondering van de gemeenten Betz-le-Château, Bossée, Bournan, La Chapelle-Blanche-Saint-Martin, Charnizay, Ciran, Cussay, Esves-le-Moutier, Ferrière-Larçon, Ligueil, Louans, Le Louroux, Manthelan, Mouzay, Saint-Flovier, Varennes en Vou) en Sainte-Maure-de-Touraine (met uitzondering van de gemeenten Anché, Assay, Avon-les-Roches, Brizay, Champigny-sur-Veude, Chaveignes, Chezelles, Cravant-les-Côteaux, Crissay-sur-Manse, Crouzilles, L’Ile-Bouchard, Lémeré, Ligré, Panzoult, Parçay-sur-Vienne, Richelieu, Rilly-sur-Vienne, Sazilly, Tavant, Theneuil en Trogues);

— departement Loire-Atlantique: de gemeenten Boussay, Gétigné, Legé, La Planche, Remouillé, Corcoué-sur-Logne, Saint-Hilaire-de-Clisson en Vieillevigne;

— departement Maine-et-Loire: de gemeenten van de kantons Cholet, Cholet-2 (met uitzondering van de gemeenten Cernusson, Montilliers en Lys-Haut-Layon (alleen het grondgebied van de deelgemeenten La Fosse-de-Tigné, Tancoigné, Tigné en Trémont)) en Saint-Macaire-en-Mauges (met uitzondering van de gemeenten May-sur-Evre en Sèvremoine (alleen het grondgebied van de deelgemeenten La Renaudière, Saint-Crespin-dur-Moine, Saint-Germain-sur-Moine, Saint-Macaire-en-Mauges en Tillières)) en de gemeenten Antoigné, (Le) Puy-Notre-Dame en Saint-Macaire-du-Bois;

— het hele departement Deux-Sèvres;

— het hele departement Vendée;

— het hele departement Vienne;

— departement Haute-Vienne: de gemeenten van de kantons Châteauponsac (met uitzondering van de gemeenten Balledent, Châteauponsac, Dompierre-les-Eglises, Droux, Magnac-Laval, Rancon, Saint-Amand-Magnazeix, Saint-Hilaire-la-Treille, Saint-Léger-Magnazeix, Saint-Sornin-Leulac en Villefavard), Saint-Junien en Val-d’Oire-et-Gartempe en de gemeenten La Chapelle-Montbrandeix, Chéronnac, Dournazac, Gajoubert, Maisonnais-sur-Tardoire, Marval, Val d’Issoire, Montrol-Sénard, Mortemart, Nouic, Pensol, Rochechouart, Saint-Martial-sur-Isop, Saint-Mathieu, Les Salles-Lavauguyon, Vayres en Videix.

De oorsprongsbenaming “Beurre Charentes-Poitou” is voorbehouden aan boter die is bereid, verpakt en eventueel ingevroren op bedrijven in de departementen Charente, Charente-Maritime, Deux-Sèvres, Vendée en Vienne.

Deze oorsprongsbenaming kan worden vervangen door de oorsprongsbenaming “Beurre des Charentes” voor boter die is bereid, verpakt en eventueel ingevroren in de departementen Charente of Charente-Maritime, of de oorsprongsbenaming “Beurre des Deux-Sèvres” voor boter die is bereid, verpakt en eventueel ingevroren in het departement Deux-Sèvres.

5. Verband met het geografische gebied

In vergelijking met andere boter op de markt wordt “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” gekenmerkt door haar typische, zowel stevige als kneedbare textuur, die vanouds geliefd en gewild is bij bakkers en banketbakkers voor de bereiding van bladerdeeg.

De zowel stevige als kneedbare textuur van de boter en meer in het bijzonder haar vetgehalte houden rechtstreeks verband met het voedingspatroon van de melkkoeien, waarin maïs een belangrijk aandeel heeft. In deze streek met warme en droge zomers berust de melkproductie voornamelijk op de teelt van granen en voedergewassen voor de voeding van de veestapel. Het geografische gebied komt overeen met een historische doorvoer- en overgangsregio tussen het Bekken van Parijs en het Aquitaans Bekken enerzijds en tussen het Centraal Massief en het Armoricaans Massief anderzijds. Geografen noemen het vaak een topografische, geologische en klimatologische drempel. Het reliëf is weinig uitgesproken. Het landschap bestaat overwegend uit weidse vlakten en lage plateaus met een glooiend oppervlak, depressies en doorgaans brede dalen met lichte hellingen, waarvan de bodem is opgevuld met alluvium.

Hoewel aan de kust een echt zeeklimaat heerst, verloopt dit landinwaarts snel tot een gematigd zeeklimaat met een risico van aanhoudende droogte tijdens de zomermaanden.

Sinds de verwoesting van de wijngaarden door de fylloxeracrisis eind negentiende eeuw heeft de landbouw zich er gericht op combinatieteelt met veehouderij. De klimaatomstandigheden in het gebied bleken gunstig voor de groei van maïs. Het behoort tot de streken in Frankrijk waar dit gewas al het langst wordt geteeld. De maïs wordt geteeld als voedergewas en is snel uitgegroeid tot een van de pijlers van de rantsoenen van de melkkoeien. Vanouds worden de dieren heel dicht bij de mens gehouden; zij staan het grootste deel van de tijd op stal en krijgen daar hun voeding.

De oprichting in 1888 van de eerste zuivelcoöperatie bij Surgères (Charente-Maritime) was het startpunt van de geleidelijke specialisatie in boterbereiding, waardoor de melkproductie in de regio werd gestimuleerd. De productie betrof destijds uitsluitend rauwmelkse boter. Om hygiënische redenen ging de zuivelindustrie aan het begin van de twintigste eeuw in hoog tempo over op pasteurisatie bij de bereiding van alle producten en met name van boter. Dankzij pasteurisatie kon de boter beter bewaard worden, hetgeen bijdroeg tot een brede verspreiding en erkenning ervan buiten het oorspronkelijke productiegebied. De productie van rauwmelkse boter is echter nooit helemaal verdwenen.

De knowhow van de botermakers draait tot op heden om de biologische rijping van de room. Deze productiestap maakt het verschil ten opzichte van industriële productie en is van doorslaggevend belang voor het bereiken van de aromatische kwaliteit van de boter. Deze knowhow berust vooral op de keuze van melkzuurbacteriën die bij uitstek geschikt zijn voor de samenstelling van het vet van de melk die uit het geografische gebied afkomstig is. Meer recentelijk ten slotte heeft de ontwikkeling van de gecontroleerde kristallisatie van de boter die met name bestemd is voor de banketbakkersbranche, een verdere verbetering van de inherente plastische eigenschappen van de boter mogelijk gemaakt.

De boter werd aanvankelijk in de handel gebracht onder de benaming “Beurre Charentes-Poitou” en vervolgens, met de structurering van de sector en de clustering van de coöperaties, eveneens onder de benamingen “Beurre des Charentes” en “Beurre des Deux-Sèvres”.

“Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” wordt gekenmerkt door haar consistentie in termen van kleur, textuur en aroma’s. Zij is homogeen roomwit tot lichtgeel van kleur en smelt in de mond. In vergelijking met andere boter op de markt wordt zij gekenmerkt door een typische, zowel stevige als kneedbare textuur.

“Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” onderscheidt zich ook door haar aromatische kenmerken en met name haar smaak van hazelnoot en verse room.

Het voederrantsoen dat aan de melkkoeien wordt verstrekt, bevordert de productie van melk die rijk is aan vet en die dus bijzonder geschikt is om tot boter te worden verwerkt. De maïs die het hele jaar door een belangrijk deel uitmaakt van het rantsoen van de melkkoeien, vormt een van de bepalende factoren voor de eigenschappen van de melk. De textuur van de boter is zowel stevig als kneedbaar en houdt rechtstreeks verband met dit voedingspatroon. Dankzij de maïs in de voeding van de melkkoeien heeft de melk een constant vetgehalte en een natuurlijk verhoogd gehalte aan verzadigde vetzuren, die de kneedbaarheid bevorderen.

Bovendien zorgt dit gereguleerde dieet ervoor dat de voeding het hele jaar door stabiel kan worden gehouden, ongeacht de plaats van productie in het geografische gebied. Deze stabiliteit van de voeding komt tot uiting in de constante eigenschappen van de “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres”, die geliefd en gewild is bij de gebruikers van het product, met name bakkers en banketbakkers. De mogelijkheid van gecontroleerde kristallisatie vergroot de geschiktheid van “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” voor de bereiding van bladerdeeg en banketbakkersproducten.

De boter is bovendien rijk aan lactonen, aromatische moleculen die zorgen voor fruitige toetsen. Zij dankt deze aromatische rijkdom aan de bijzonder langdurige biologische rijping van de room, een productiestap die bepalend is voor de aromatische kwaliteit van “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” en die het verschil maakt ten opzichte van industriële productie. Het zeer brede spectrum van door rijping ontstane verbindingen geeft “Beurre Charentes-Poitou”/“Beurre des Charentes”/“Beurre des Deux-Sèvres” een kenmerkend aromatisch bouquet en een smaak van hazelnoot en verse room.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-5fce1a8c-5cdc-49ec-829a-1713050d597f

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.