OMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
COM(92) 247 def. SYN 437 
Brussel, 27 augustus 1992 
1 ^V/ft-KJ 
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
I vi^^-i'ti p! 
I11L*:-!lr inzake de toepassing van "Open Network Provision" (ONP) 
op spraaktelefonie 
(door de commissie ingediend) 

- 2 -
INHOUD 
A. SAMENVATTING 3 
B. TOELICHTING 5 
1. Inleiding 5 
2. Achtergronden 6 
3. Het overleg 8 
4 . Doel van het voorstel 9 
5. Inhoud van het voorstel - kort overzicht 10 
6. Conclusie 13 
C. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad inzake de 
toepassing van "Open Network Provision" (ONP) 
op spraaktelefonie 14 

- 3 -
A. SAMENVATTING 
De Gemeenschap hecht veel waarde aan de verbetering van de 
telecommunicatiemogelijkheden en de groei van de transeuropese 
telecommunicatienetwerken en -diensten. Een doelmatige, rendabele en de 
gehele Gemeenschap bestrijkende telecommunicatie-infrastructuur vormt een 
essentiële grondslag voor een bloeiende interne markt en komt niet alleen 
de gebruikers, maar ook de dienstverleners en de 
telecommunicatieorganisaties ten goede. 
Het concept "Open Network Provision (ONP)H werd geïntroduceerd in het 
Groenboek telecommunicatie van 1987(*) en kreeg gestalte in de daarop 
volgende Richtlijn van de Raad over ONP<2), die in 1990 werd aangenomen. 
Dit concept is ontwikkeld om de toegang tot en het gebruik van 
telecommunicatienetwerken en -diensten in geheel Europa te harmoniseren en 
om de beschikbaarheid van nieuwe, concurrerende telecommunicatiediensten te 
bevorderen door alle nieuwkomers op de markt gelijke kansen te geven. 
Het onderhavige voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de 
toepassing van Open Network Provision of spraaktelefonie heeft drie 
hoofddoelstellingen: 
- de rechten van de gebruikers van spraaktelefoondiensten vastleggen; 
- voor alle gebruikers, met inbegrip van dienstverleners, de toegang tot 
de netwerkinfrastructuur voor openbare telefoniediensten verbeteren; 
de beschikbaarheid van spraaktelefoondiensten in heel de Gemeenschap 
verbeteren. 
Vanwege de snelle veranderingen in deze sector, zowel op het gebied van de 
technologische vooruitgang als ten aanzien van de wensen van de gebruikers, 
moet men bij de tenuitvoerlegging van deze doelstellingen flexibel te werk 
gaan. Het onderhavige voorstel, dat na uitvoerige raadpleging van de 
(1) "Naar een dynamische Europese economie : Groenboek over de 
ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt voor 
telecommunicatiediensten en -apparatuur", COM(87) 290 van 30.6.1987. 
(2) Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de 
totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten 
door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP), 
PB nr. L 192 van 24.7.1990, blz. 1. 
- 4 -
betrokken partijen tot stand is gekomen, is bijzonder evenwichtig en 
streeft maximale voordelen voor de gebruikers na, gecombineerd met de 
vrijheid van telecommunicatieorganisaties om aan de marktvraag te kunnen 
voldoen, alsmede een convergerende ontwikkeling naar transeuropese 
netwerken en diensten. 
Het voorstel wordt ingediend in overeenstemming met de in Richtlijn 
90/387/EEG vastgestelde prioriteiten en volgt op een eerder voorstel van de 
commissie voor een richtlijn betreffende de toepassing van ONP op 
huurlijnen(3>, en voorstellen voor aanbevelingen inzake ONP en 
pakketgeschakelde diensten (PSDS)(4), respectievelijk ONP en het digitale 
netwerk voor geïntegreerde diensten (ISDN)(5). 
(3) PB nr. L 165, 19.6.1992, blz. 27. 
(4) PB nr. L 200, 18.7.1992, blz. 1. 
(5) PB nr. L 200, 18.7.1992, blz. 10. 
- 5 -
B. TOELICHTING 
1. Inleiding 
De Gemeenschap hecht veel waarde aan de verbetering van de 
telecommunicatiemogelijkheden en de groei van de transeuropese 
telecommunicatienetwerken en -diensten. Een doelmatige, rendabele en de 
gehele Gemeenschap bestrijkende telecommunicatie-infrastructuur vormt een 
essentiële grondslag voor een bloeiende interne markt en komt niet alleen 
de gebruikers, maar ook de dienstverleners en de 
telecommunicatieorganisaties ten goede. 
De Commissie is bezig met de uitvoering van een in 1987 in het Groenboek 
telecommunicatie(**) uiteengezet programma voor geleidelijke invoering van 
concurrentie op de telecommunicatiemarkt. De Raad heeft zijn steun gegeven 
aan de doelstellingen van dit programma en in het bijzonder aan de 
geleidelijke realisatie van een open communautaire markt voor 
telecommunicatiediensten('). 
Dankzij de grote vooruitgang op telecommunicatiegebied in de laatste 
decennia is een steeds ruimer aanbod van diensten mogelijk. 
Het concept open Network Provision (beschikbaarstelling van een open 
netwerk) is ontwikkeld om de toegang tot en het gebruik van 
telecommunicatienetwerken en -diensten in geheel Europa te harmoniseren en 
om de beschikbaarheid van nieuwe, concurrerende telecommunicatiediensten te 
bevorderen door alle nieuwkomers op de markt gelijke kansen te geven. 
in de ONP-kaderrichtlijn van 28 juni 1990(8) wordt een beschrijving 
gegeven van ONP en van de algemene beginselen van open en efficiënte 
toegang tot openbare telecommunicatienetwerken en -diensten. De richtlijn 
(6) "Naar een dynamische Europese economie: Groenboek over de ontwikkeling 
van de gemeenschappelijke markt voor telecommunicatiediensten en 
-apparatuur", COM(87) 290 van 30.6.1987. 
(7) PB nr. C 257 van 4.10.1988, blz. 1. 
(8) Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de 
totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten 
door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP), 
PB nr. L 192 van 24.7.1990, blz. 1. 
- 6 -
bevat ook een tijdschema voor de gefaseerde invoering van ONP op specifieke 
terreinen. Richtlijnen voor huurlijnen en spraaktelefonie en aanbevelingen 
voor pakketgeschakelde diensten (PSDS) en het digitale netwerk voor 
geïntegreerde diensten (ISDN) moeten daarbij prioriteit krijgen. 
De Commissie heeft al voorstellen ingediend voor een richtlijn betreffende 
de toepassing van ONP op huurlijnen(9) en voor aanbevelingen inzake ONP en 
PSDS(10), respectievelijk ONP en ISDN f11). 
2. Achtergronden 
Spraaktelefonie is de omvangrijkste en economisch belangrijkste dienst van 
de telecommunicatieorganisaties en is zowel voor de consument als voor de 
zakelijke gebruiker van vitaal belang. Begin 1992 waren er naar schatting 
150 miljoen telefoonaansluitingen in de Gemeenschap en de voorspellingen 
wijzen op een groei tot ongeveer 180 miljoen lijnen in 1996(*2). £>it 
totaalcijfer verbergt evenwel significante verschillen tussen de Lid­
staten. In sommige moet er nog heel wat in het openbare telefoonnet worden 
geïnvesteerd voordat gebruikers in alle regio's over een aansluiting kunnen 
beschikken en wordt een groei van maximaal 80% verwacht voor de periode 
1991-1996; in andere heeft het aantal telefoonaansluitingen praktisch het 
verzadigingspunt bereikt en ligt het accent op de verhoging van de 
toegevoegde waarde van het basistelefoonnet. Maar hoe ver de ontwikkeling 
ook is gevorderd, de spraaktelefoondienst speelt in alle landen een vitale 
rol in het sociale en economische leven. 
Omdat spraaktelefonie zo'n groot deel van de telecommunicatiediensten in de 
Gemeenschap voor haar rekening neemt, zou de voltooiing van de 
gemeenschappelijke markt voor telecommunicatiediensten een flinke stap 
naderbij worden gebracht door de geharmoniseerde ONP-beginselen op korte 
termijn op spraaktelefonie toe te passen. 
(9) PB nr. L 165, 19.6.1992, blz. 27. 
(10) PB nr. L 200, 18.7.1992, blz. 1. 
(11) PB nr. L 200, 18.7.1992, blz. 10. 
(12) Bron: Logica. 
- 7 -
Richtlijn 90/388/EEG(13) van de Commissie inzake de mededinging op de 
markten voor spraaktelefoondiensten biedt de Lid-Staten de mogelijkheid 
bijzondere of uitsluitende rechten ten aanzien van de verrichting van 
spraaktelefoondiensten te handhaven. 
In sommige Lid-Staten is op het gehele nationale grondgebied concurrentie 
op de markt voor telecommunicatiediensten toegestaan. In andere zijn er 
verscheidene duidelijk afgebakende monopolies naast elkaar. In weer andere 
is er slechts één telecommunicatieorganisatie voor het gehele land. Bij de 
voorgestelde richtlijn is met al deze verschillende mogelijkheden rekening 
gehouden. Zij vormt een aanvulling op Richtlijn 91/263/EEG<14), in die zin 
dat ook hier harmonisatie van de toegang tot en het gebruik van netwerken 
en diensten het doel is. 
De telefoonnetwerktechnologie ondergaat momenteel fundamentele 
veranderingen, aangezien het oude, analoge openbare geschakelde telefoonnet 
(PSTN) geleidelijk door digitale schakel- en transmissieapparatuur wordt 
vervangen en naar een digitaal netwerk voor geïntegreerde diensten (ISDN) 
evolueert, waarmee alle vormen van informatie in een gemeenschappelijk 
digitaal formaat kunnen worden overgebracht. Tegelijkertijd moet het vaste 
(niet-mobiele) net het opnemen tegen de nieuwe, mobiele telefoonsystemen, 
die vaak op basis van concurrentie worden aangeboden, en ontwikkelt de 
onderlinge koppeling van de verschillende netwerken zich tot een van de 
belangrijkste kwesties. 
In overeenstemming met de beginselen van Richtlijn 90/388/EEG is de 
regelgeving op telecommunicatiegebied de taak van onafhankelijke, nationale 
regelgevende instanties in de Lid-Staten. Deze dienen een sleutelrol te 
spelen bij de uitvoering van en de controle op de wettelijke regeling van 
telecommunicatieaangelegenheden, zowel ten aanzien van de netwerk- en 
dienstverleningsaspecten, als ten aanzien van de eindapparatuur. 
(13) Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de 
mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten, PB nr. L 192 
van 24.7.1990, blz. 10. 
(14) Richtlijn 91/263/EEG van de Raad van 29 april 1991 inzake de 
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende 
eindapparatuur voor telecommunicatie en de onderlinge erkenning van de 
conformiteit van de apparatuur, PB nr. L 128 van 23.5.1991, blz. 1. 
_ 8 -
Ingevolge artikel 8 van Richtlijn 90/387/EEG moet de Raad in de loop van 
1992 de vooruitgang bij de harmonisatie van de 
telecommunicatievoorschriften evalueren. Bij deze evaluatie moet worden 
nagegaan welke toegangsvoorwaarden voor telecommunicatienetwerken en 
-diensten nog niet zijn geharmoniseerd, wat de effecten hiervan op het 
functioneren van de internationale markt voor telecommunicatiediensten zijn 
en in hoeverre deze markt nog verder moet worden opengesteld. Met de 
voorgestelde richtlijn wordt geenszins vooruitgelopen op de resultaten van 
deze evaluatie. Het voorstel is namelijk, voor zover mogelijk, zodanig 
geformuleerd dat de bepalingen van de richtlijn hun geldigheid blijven 
behouden, ongeacht de uitkomst van de evaluatie. 
3. Het overleg 
Volgens Richtlijn 90/387/EEG van de Raad dient bij het uitwerken van 
voorstellen voor de toepassing van Open Network Provision (ONP) op 
specifieke sectoren overleg plaats te vinden. 
In overeenstemming met artikel 4, lid 4, van die richtlijn heeft de 
commissie een "Analyserapport inzake de toepassing van Open Network 
Provision (ONP) op spraaktelefonie" opgesteld en op 2 en 3 juli 1991 met 
het ONP-comité besproken. Een gewijzigde versie van dit analyserapport, 
waarin het voorlopige commentaar van het ONP-Comité was verwerkt, is voor 
son publieke discussie openbaar gemaakt, zoals in het Publikatieblad van 26 
juli 1991(15> is meegedeeld. 
Om het overleg te vergemakkelijken werden in het analyserapport de 
belangrijkste voorstellen in beknopte vorm uiteengezet. Inhoudelijk was het 
analyserapport gebaseerd op een reeks studies van de Commissie, waaronder 
esn uitvoerig rapport over ONP en spraaktelefonie(*6). Er werd aandacht 
besteed aan de belangrijkste vereisten ten aanzien van spraaktelefonie, 
rekening houdend met de specifieke eigenschappen van de 
telecommunicatiesector, namelijk snelle technische ontwikkeling, 
verandering van de marktvraag en de noodzaak tot grote lange-
termijninvesteringen. 
(15) PB nr. C 197 van 26.7.1991, blz. 12. 
(16) "Study of the application of the ONP concept to voice telephony 
services", een rapport dat op contractbasis voor de Commissie is 
samengesteld door National Economie Research Associates in Londen. 
- 9 -
Bij het onderhavige voorstel voor een richtlijn van de Raad is rekening 
gehouden met de in het kader van de openbare overlegprocedure van betrokken 
partijen ontvangen reacties op het analyserapport en met de besprekingen in 
het ONP-Comité. 
In sommige reacties werd verzocht nog meer aspecten in het voorstel te 
betrekken. Uit andere reacties sprak echter bezorgdheid omtrent mogelijke 
overregulering; daarbij werd met name gevraagd de zwaarte van de 
voorgestelde verplichtingen in overeenstemming te brengen met de beoogde 
gevolgen. Bij de afweging van de reacties heeft de Commissie geconcludeerd 
dat elke overregulering, die een buitensporige belasting voor de sector zou 
inhouden en tot concurrentievervalsing kon leiden, moest worden voorkomen. 
Daarom werd besloten niet verder te gaan dan de oorspronkelijk in het 
analyserapport opgenomen minimumvoorschriften, ofschoon zij zeker begrip 
kon opbrengen voor de verzoeken om aanvullende voorschriften. 
4. Doel van het voorstel 
Aan het voorstel liggen drie basisdoelstellingen ten grondslag: 
- de rechten van de gebruikers van het openbare telefoonnet in hun 
relatie met de telecommunicatieorganisaties moeten worden 
vastgelegd; 
- het telefoonnet dient toegankelijk te worden gemaakt voor 
dienstverleners en andere telecommunicatie-exploitanten (b.v. van 
mobiele diensten) met billijkheid en non-discriminatie als 
uitgangspunten; 
- er moet worden ingespeeld op de behoeften van de interne markt, met 
name wat betreft het aanbod van paneuropese telefoondiensten en de 
uitwerking en coördinatie van een paneuropees nummeringsplan. 
Met de richtlijn wordt gestreefd naar een telecommunicatiesector waarin: 
commerciële overwegingen de voornaamste rechtvaardiging zijn voor 
de invoering van nieuwe mogelijkheden en voorzieningen; 
- 10 -
- de verantwoordelijkheid voor de regelgeving op het niveau van de 
nationale markten voornamelijk bij de nationale regelgevende 
instanties ligt; 
- de Commissie op communautair niveau, in samenwerking met het ONP-
Comité, een minimale coördinerende rol speelt om ervoor te zorgen 
dat de gebruikers over een echt Europese spraaktelefoondienst 
kunnen beschikken. 
De voorgestelde richtlijn benadrukt de rol van de marktvraag en de noodzaak 
deze als de drijvende kracht achter nieuwe ontwikkelingen in de sector te 
laten werken. Verder wordt gewezen op de noodzaak van de publikatie van 
informatie over spraaktelefoondiensten; alleen als deze informatie openbaar 
is, kan een eerlijke en gelijke behandeling van alle dienstverleners worden 
gegarandeerd, kunnen de gebruikers volledig zijn geïnformeerd over de 
beschikbare diensten en kan het ingrijpen door de regelgever zo beperkt 
mogelijk worden gehouden. 
5. Inhoud van het voorstel - kort overzicht 
In artikel 1 wordt het toepassingsgebied bepaald en wordt uiteengezet dat 
de ONP-voorwaarden zowel gelden voor de spraaktelefoondienst als voor het 
onderliggende telefoonnetwerk dat voor deze dienst wordt gebruikt. 
In artikel 2 worden de gebruikte termen gedefinieerd. 
In artikel 3 wordt het fundamentele recht van de gebruiker op een 
aansluiting op het openbare telefoonnet en op het gebruik ervan voor 
spraaktransmissie en andere doeleinden omschreven. 
Artikel 4 garandeert dat de informatie over de telefoondienst en het 
telefoonnet openbaar wordt gemaakt en gemakkelijk te verkrijgen is. 
In artikel 5 staat dat er voor de dienstverlening doelstellingen moeten 
worden geformuleerd en dat de prestaties voortdurend met deze 
doelstellingen moeten worden vergeleken. 
- 11 -
Artikel 6 bepaalt onder welke voorwaarden leveringsovereenkomsten kunnen 
worden verbroken. 
Artikel 7 gaat over gebruikerscontracten. 
In artikel 8 wordt een minimumpakket geavanceerde diensten vastgesteld die 
een stimulans zullen betekenen voor de markt voor nieuwe, op 
spraaktelefonie gebaseerde diensten. 
De artikelen 9 en 10 gaan over de voor paneuropese dienstverlening over het 
telefoonnet zo belangrijke aspecten als bijzondere netwerktoegang en 
onderlinge koppeling van netwerken. 
In de artikelen 11 t/m 13 wordt gesteld dat de tarieven aan de werkelijk 
gemaakte kosten gerelateerd en transparant moeten zijn, waarbij echter 
voldoende rekening moet worden gehouden met de specifieke behoeften van 
grootschalige gebruikers enerzijds en niet-frequente gebruikers anderzijds. 
Artikel 14 gaat in op de noodzaak van gespecificeerde nota's. 
Artikel 15 gaat over de toegang tot abonneelijsten. 
De artikelen 16 en 17 gaan over telefooncellen en over telefoonkaarten. 
Artikel 18 voorziet in de mogelijkheid specifieke maatregelen te treffen 
ten aanzien van gehandicapte gebruikers en andere gebruikers met bijzondere 
behoeften. 
Artikel 19 voorziet in de behoefte aan technische specificaties voor de 
interface van het openbare telefoonnet, met inbegrip van de contactdoos, 
rekening houdende met de evolutie van de netwerktechnologie (van PSTN naar 
ISDN). 
In artikel 20 wordt tot uitdrukking gebracht dat het opstellen van een 
nummeringsplan onder de verantwoordelijkheid van de regelgever dient te 
vallen. 
Artikel 21 betreft de gebruiksvoorwaarden en essentiële eisen. 
- 12 -
Artikel 22 schrijft voor dat wordt verwezen naar de normen die voor de 
aangeboden spraaktelefoondiensten worden gebruikt. 
Artikel 23 beschrijft de procedures voor het maken van afspraken over de 
geharmoniseerde invoering van dienstenelementen (gebruiksmogelijkheden) in 
de Gemeenschap. 
In artikel 24 worden de rapportage-eisen beschreven, alsmede de gegevens 
waarover de nationale regelgevende instanties moeten beschikken. 
In artikel 25 wordt een eenvoudige geschillenprocedure voor de behandeling 
van meningsverschillen tussen gebruikers en telecommunicatieorganisaties 
aanbevolen. 
In artikel 26 staan de redenen op grond waarvan uitstel van de 
verplichtingen van deze richtlijn kan worden verleend. 
Artikel 27 voorziet in de mogelijkheid de technische voorschriften van de 
richtlijn aan te passen. 
De artikelen 28 en 29 beschrijven de werkwijze van het comité. 
Artikel 3 0 voorziet in een evaluatie van de tenuitvoerlegging van de 
richtlijn in 1995. 
De artikelen 31 en 32 bevatten de gewoonlijke formules. 
- 13 -
6. Conclusie 
Het hierna volgende voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de 
Raad inzake de toepassing van open Network Provision op spraaktelefonie zal 
zorgen voor een beter aanbod op communautaire schaal van een 
geharmoniseerde minimumpakket van spraaktelefoondiensten en stelt de 
toegangs- en gebruiksvoorwaarden vast voor het openbare telefoonnet en de 
openbare spraaktelefoondienst voor zowel leveranciers van 
telecommunicatiediensten als gebruikers. 
Het voorstel volgt rechtstreeks uit de in Richtlijn 90/387/EEG vastgelegde 
prioriteiten en de inhoud ervan is tot stand gekomen na breed overleg met 
het ONP-Comité en betrokken partijen. 
De Raad wordt derhalve verzocht het hierna volgende voorstel voor een 
richtlijn goed te keuren. 
- 14 -
c* Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
inzake de toepassing van "Open Network Provision" (ONP) 
op spraaktelefonie 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100A, 
Gezien het voorstel van de Commissie*1), 
In samenwerking met het Europese Parlement(2), 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité*3), 
1) Overwegende dat bij Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 
betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor 
telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van 
Open Network Provision (ONP)(4) onder meer is bepaald dat de Raad 
een specifieke richtlijn zal vaststellen waarmee ONP-voorwaarden voor 
de spraaktelefoondienst worden vastgelegd; 
2) Overwegende dat ONP ingevolge Richtlijn 90/387/EEG van toepassing is 
op openbare telecommunicatienetten en, eventueel, op openbare 
telecommunicatiediensten; dat onder de toepassing van ONP op de 
spraaktelefoondienst daarom ook dient te worden verstaan de 
toepassing van ONP op het net waarover de spraaktelefoondienst wordt 
geboden; 
3) Overwegende dat de ONP-voorwaarden voor alle thans in de Lid-staten 
toegepaste netwerktechnologieën, waaronder analoge telefoonnetten, 
digitale netten en het digitale netwerk voor geïntegreerde diensten 
(ISDN) dienen te gelden; 
(1) ... . 
(2) ... . 
(3) .... 
(4) PB nr. L 192 van 24.7.1990, blz. 1 
- 15 -
4) Overwegende dat deze richtlijn niet van toepassing is op mobiele 
spraaktelefoondiensten, doch wel op het gebruik van het niet-mobiele 
openbare telefoonnet door exploitanten van mobiele diensten, in het 
bijzonder wat de koppeling van mobiele telefoonnetten aan het niet-
mobiele openbare telefoonnet betreft om veelomvattende, geheel Europa 
bestrijkende diensten te kunnen aanbieden; 
5) Overwegende dat deze richtlijn niet van toepassing is op diensten of 
dienstenelementen die op netwerkaansluitpunten buiten de Gemeenschap 
worden aangeboden; 
6) Overwegende dat bij Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 
28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor 
telecommunicatiediensten*5) de bijzondere en uitsluitende rechten 
die Lid-staten voor het openbare telefoonnet en voor 
spraaktelefoondiensten mogen handhaven, zijn omschreven; 
7) Overwegende dat het gebruik van de spraaktelefoondienst om sociale en 
economische redenen een belangrijke rol is gaan spelen; dat eenieder 
in de Gemeenschap het recht moet hebben zich op deze dienst te 
abonneren; dat spraaktelefonie overeenkomstig het non-
discriminatiebeginsel zonder onderscheid aan alle gebruikers moet 
worden aangeboden en op verzoek beschikbaar gesteld; dat het non-
discriminatiebeginsel van toepassing is op, onder meer, de 
beschikbaarheid van de technische aansluiting, de tarieven, de 
kwaliteit van de dienst, de leveringstermijn, de eerlijke verdeling 
van de capaciteit bij schaarste, de reparatietijd, de beschikbaarheid 
van netwerkinformatie en van informatie die het eigendom is van de 
klant, zulks onverminderd wetgeving betreffende de bescherming van 
persoonsgebonden gegevens en van de persoonlijke levenssfeer; 
8) Overwegende dat Lid-Staten die voor de aanleg en exploitatie van 
openbare telecommunicatienetten bijzondere of uitsluitende rechten 
handhaven, volgens Richtlijn 90/388/EEG de nodige maatregelen dienen 
te treffen om ervoor te zorgen dat de voorwaarden voor de toegang tot 
en het gebruik van het net objectief en niet-discriminerend zijn, en 
(5) PB nr. L 192 van 24.7.1990, blz. 10. 
- 16 -
om deze voorwaarden bekend te maken; dat onderling dient te worden 
afgestemd welke specificaties en in welke vorm worden bekendgemaakt 
om de verstrekking van telecommunicatiediensten te bevorderen zowel 
in de Lid-staten als tussen de Lid-staten, in het bijzonder de 
verstrekking van diensten door vennootschappen, firma's of door 
natuurlijke personen die in een andere Lid-Staat dan in die waar de 
vennootschap, de firma of de natuurlijke persoon waarvoor de diensten 
zijn bestemd, zijn gevestigd; 
9) Overwegende dat in de Lid-staten overeenkomstig het beginsel van de 
scheiding van regelgevende en uitvoerende taken nationale 
regelgevende instanties zijn opgericht; dat de nationale regelgevende 
instanties van de Lid-staten ingevolge het subsidiariteitsbeginsel 
bij de uitvoering van deze richtlijn een belangrijke rol dienen te 
spelen, inzonderheid bij de publikatie van doelstellingen en 
prestatiecijfers, datums voor de invoering van nieuwe 
dienstenelementen, overleg met de gebruikers/consumenten en de deze 
categorieën vertegenwoordigende organisaties, beheer van 
nummeringsplannen, toezicht op de gebruiksvoorwaarden en 
geschillenregeling; 
10) Overwegende dat de kwaliteit van de dienst zoals de gebruiker die 
ervaart, een essentieel aspect van de geleverde dienst is; dat de 
criteria voor de kwaliteit van de dienst en de geleverde prestaties 
ten behoeve van de gebruiker dienen te worden gepubliceerd; dat 
geharmoniseerde criteria voor de kwaliteit van de dienst en 
gemeenschappelijke meetmethoden nodig zijn om te kunnen beoordelen in 
welke mate de gewenste convergentie van de kwaliteit van de dienst op 
communautair niveau aanwezig is; dat verschillende categorieën 
gebruikers verschillende kwaliteitsniveaus van de dienst vergen, 
waarvoor verschillende tarieven kunnen gelden; 
11) Overwegende dat de gebruikers van het openbare telefoonnet tegenover 
de telecommunicatieorganisaties over soortgelijke rechten moeten 
kunnen beschikken als in hun betrekkingen met leveranciers van andere 
goederen en diensten; dat telecommunicatieorganisaties in hun 
betrekkingen met de gebruikers van het openbare telefoonnet niet van 
een bijzondere wettelijke bescherming behoren te genieten; 
- 17 -
12) Overwegende dat het wenselijk is dat naast de basisdienst voor 
spraaktelefonie die gebruikers voor eigen of voor gedeeld gebruik of 
voor de verrichting van diensten aan derden ter beschikking wordt 
gesteld, voor zover het technisch en economisch haalbaar is, ook een 
geharmoniseerd minimumpakket van geavanceerde dienstenelementen van 
de spraaktelefoondienst zowel voor communicatie binnen de Lid-staten 
als voor die tussen de Lid-Staten, wordt aangeboden; 
13) Overwegende dat de verstrekking van andere dienstenelementen van de 
spraaktelefoondienst die de marktvraag volgend naast het hier 
omschreven geharmoniseerde minimumpakket van dienstenelementen van de 
spraaktelefoondienst worden ingevoerd, het aanbod van de 
basiselementen van de spraaktelefoondienst niet mag belemmeren; 
14) Overwegende dat de geharmoniseerde voorwaarden voor spraaktelefonie 
de Lid-staten de nodige flexibiliteit moeten bieden om bij de 
vaststelling van het tijdschema voor invoering met de uiteenlopende 
situaties ten aanzien van de technische ontwikkeling van het net en 
van de marktvraag rekening te houden; 
15) Overwegende dat de Commissie "Richtsnoeren voor de toepassing van de 
EG-mededingingsregels in de telecommunicatiesector"*6) heeft 
gepubliceerd, onder meer om de toepassing van de communautaire 
mededingingsregels uiteen te zetten in de gevallen waarin 
telecommunicatieorganisaties samenwerken om een geheel de Gemeenschap 
omspannende koppeling van de openbare netwerken en diensten tot stand 
te brengen; 
16) Overwegende dat de verstrekkers van telecommunicatiediensten en 
anderen, om efficiënte en effectieve telecommunicatiediensten te 
kunnen bieden, mogen verlangen om overeenkomstig de beginselen van 
het Gemeenschapsrecht aan andere punten toegang te verkrijgen tot het 
openbare telefoonnet dan aan de, aan het merendeel van de 
telefoonabonnees ter beschikking staande netwerkaansluitpunten; dat 
het echter van wezenlijk belang is dat bij het volledig en efficiënt 
benutten van het openbare telefoonnet over een dergelijke bijzondere 
toegang tot het net, de integriteit van het openbare net gewaarborgd 
blijft; 
(6) PB nr. C 233 van 6.9.1991, blz. 2. 
- 18 -
17) Overwegende dat het netwerkaansluitpunt zich volgens de definitie 
daarvan in Richtlijn 90/387/EEG in panden van een 
telecommunicatieorganisatie kan bevinden; dat in die richtlijn de 
installatie van apparatuur die het eigendom is van dienstverleners, 
op terreinen, resp. in panden van een telecommunicatieorganisatie 
niet uitdrukkelijk wordt verlangd; dat de nationale regelgevende 
instanties daarom adequate voorzorgsmaatregelen moeten treffen om te 
waarborgen dat de telecommunicatieorganisaties niet jegens met die 
organisaties concurrerende dienstverleners discrimineren; dat voor 
telecommunicatieorganisaties voor het gebruik van het openbare 
telefoonnet ten behoeve van de verstrekking van 
telecommunicatiediensten dezelfde tarieven dienen te gelden als voor 
andere gebruikers; 
18) Overwegende dat de gebruikers dienen te delen in de schaalvoordelen 
die met behulp van nieuwe intelligente netwerkarchitecturen kunnen 
worden bereikt; dat het voor de ontwikkeling van een de gehele 
Gemeenschap omvattende markt voor telecommunicatiediensten nodig is 
dat de in deze richtlijn vermelde dienstenelementen op een zo breed 
mogelijke schaal beschikbaar komen; dat het beginsel van niet-
discriminatie zodanig moet worden toegepast dat het aan de 
ontwikkeling van geavanceerde telecommunicatiediensten niet in de weg 
staat; 
19) Overwegende dat de telecommunicatieorganisaties dienen te worden 
aangemoedigd om de nodige samenwerkingsmechanismen te ontwikkelen ten 
einde een volledige koppeling tussen de openbare netwerken in de 
gehele Gemeenschap, met name wat de spraaktelefoondienst betreft, te 
kunnen bewerkstelligen; dat de nationale regelgevende instanties deze 
samenwerking zouden moeten bevorderen; dat op de koppeling wettelijk 
toezicht dient te worden uitgeoefend, ten einde de belangen van de 
gebruikers in de gehele Gemeenschap te beschermen en de naleving van 
het Gemeenschapsrecht te waarborgen; dat de nationale regelgevende 
instanties derhalve zonodig toegang moeten kunnen hebben tot 
volledige informatie omtrent overeenkomsten betreffende koppeling van 
netwerken; 
- 19 -
20) Overwegende dat in sommige Lid-Staten voor de verstrekking van 
spraaktelefoondiensten, ook voor het internationale telefoonverkeer, 
geen uitsluitende rechten gelden; dat een voldoende mate van 
koppeling van de openbare telefoonnetten voor de verstrekking van de 
gehele Gemeenschap bestrijkende spraaktelefoondiensten essentieel is; 
dat het de taak van de nationale regelgevende instanties is ervoor te 
zorgen dat de toegangsvoorwaarden tot de openbare telefoonnetten, met 
inbegrip van de toegang voor telecommunicatieorganisaties uit andere 
Lid-Staten, overeenkomstig Richtlijn 90/387/EEG objectief en niet-
discriminerend zijn; 
21) Overwegende dat ingevolge Richtlijn 90/387/EEG in de gehele 
Gemeenschap gemeenschappelijke en doeltreffende tariefbeginselen 
moeten worden toegepast waaraan objectieve criteria en 
kostengerichtheid ten grondslag liggen; dat een redelijke 
overgangsperiode noodzakelijk kan zijn om deze tariefbeginselen 
volledig toe te passen; dat de tarieven niettemin doorzichtig moeten 
zijn en op passende wijze moeten worden gepubliceerd, in 
overeenstemming met de mededingingsregels van het Verdrag voldoende 
moeten worden gedifferentieerd, niet discriminerend mogen zijn en een 
gelijke behandeling moeten garanderen; 
22) Overwegende dat verantwoordelijkheid voor het toezicht op de tarieven 
bij de nationale regelgevende instanties berust; dat de 
tariefstructuren onder invloed van de technologische ontwikkeling en 
de vraag van de gebruikers dienen te evolueren; dat de verplichting 
tot kostengerichte tarifering overeenkomstig het Gemeenschapsrecht 
impliceert dat de telecommunicatieorganisaties 
kostentoerekeningsmethoden dienen te gebruiken die het mogelijk maken 
de kosten op doorzichtige wijze aan de diverse diensten toe te 
rekenen; dat het nodig is, onverminderd bijkomende verplichtingen die 
kunnen worden opgelegd in het bijzonder om de transparantie te 
bevorderen van financiële overdrachten tussen verschillende 
activiteiten binnen ondernemingen waaraan door de Lid-Staten 
bijzondere of uitsluitende rechten zijn verleend, een minimum aantal 
eisen vast te stellen; dat aan deze eisen bij voorbeeld kan worden 
voldaan door het beginsel van volledig uitgesplitste 
kostenaanrekening toe te passen; 
- 20 -
23) Overwegende dat met inachtneming van het algemene beginsel van 
kostengerichtheid enige flexibiliteit moet worden betracht, ten einde 
onder toezicht van de nationale regelgevende instanties voor 
specifieke gebruiksvormen kortingstelsels toe te kunnen staan, en 
voor bepaalde groepen personen, bepaalde soorten gesprekken of voor 
bepaalde delen van de dag in maatschappelijk opzicht wenselijke 
bijzondere tarieven; dat kortingstelsels in overeenstemming moeten 
zijn met de mededingingsregels van het Verdrag, met name met het 
algemene beginsel dat het aangaan van contracten niet afhankelijk mag 
zijn van de aanvaarding van daarmee niet samenhangende bijkomende 
verplichtingen; dat kortingstelsels met name geen verband mogen 
leggen tussen de verstrekking van diensten die onder de bijzondere of 
uitsluitende rechten vallen en die welke in concurrentie-
omstandigheden worden verstrekt; 
24) Overwegende dat de gebruikers verlangen de juistheid van hun facturen 
te kunnen nagaan aan de hand van gespecificeerde facturen met 
voldoende detailinformatie om aan hun behoeften te voldoen, welke 
gegevens evenwel aan de relevante wetgeving inzake de bescherming 
van gegevens en van de persoonlijke levenssfeer moeten beantwoorden; 
25) Overwegende dat lijsten van abonnees op de spraaktelefoondienst 
gemakkelijk verkrijgbaar moeten zijn, aangezien deze een belangrijk 
aspect zijn van de toegankelijkheid van de telefoondienst; dat deze 
abonneelijsten onder billijke en niet-discriminerende voorwaarden ter 
beschikking van dienstverleners en andere 
telecommunicatieorganisaties moeten worden gesteld; dat gebruikers 
overeenkomstig de relevante wetgeving inzake de bescherming van 
gegevens en van de persoonlijke levenssfeer de keuze moet worden 
gelaten al dan niet in deze lijsten te worden opgenomen; 
26) Overwegende dat openbare telefooncellen, met name in noodsituaties, 
een belangrijk middel vormen om tot de spraaktelefoondienst toegang 
te krijgen; dat het wenselijk is ervoor te zorgen dat er voldoende 
telefooncellen ter beschikking van het publiek staan; 
- 21 -
27) Overwegende dat de Commissie, gezien de voordelen voor de gebruiker 
van één type betaalkaart voor telefoongebruik die in alle Lid-Staten 
kan dienen, het Europees Comité voor normalisatie (CEN)/het Europees 
Comité voor elektrotechnische normalisatie (CENELEC) opdracht heeft 
gegeven daarvoor adequate normen op te stellen; dat naast deze normen 
ook commerciële afspraken nodig zijn om ervoor te zorgen dat 
dergelijke, in een van de Lid-Staten afgegeven, vooruit-betaalde 
telefoonkaarten ook in andere Lid-Staten kunnen worden gebruikt; dat 
het in de handel en in het vrije verkeer brengen van eindapparatuur, 
betaaltelefoons daaronder begrepen, in overeenstemming met het 
Gemeenschapsrecht, en inzonderheid met Richtlijn 91/263/EEG van de 
Raad van 29 april 1991 inzake de onderlinge aanpassing van de 
wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindapparatuur voor 
telecommunicatie en de onderlinge erkenning van de conformiteit van 
de apparatuur*7) en met de regels betreffende de mededinging, niet 
mag worden gehinderd; 
28) Overwegende dat binnen de Lid-Staten groepen gebruikers met 
bijzondere behoeften mogen worden ondersteund; dat dit kan inhouden 
dat speciale voorzieningen worden getroffen ten aanzien van de 
spraaktelefoondienst, aangezien deze wordt erkend als een belangrijke 
dienst voor gehandicapten; 
29) Overwegende dat het vrije verkeer van telecommunicatie-eindapparatuur 
moet worden gewaarborgd; dat Richtlijn 91/263/EEG de eisen voor 
dergelijke eindapparatuur omschrijft; dat het voor een effectieve 
verwezenlijking van deze doelstelling nodig is eisen te stellen voor 
het netwerkaansluitpunt, onder meer voor de contactdoos; dat 
eventueel moet worden voorzien in adapters die tussen de 
eindapparatuur en het netwerk worden geschakeld; 
(7) PB nr. L 128 van 23.5.1991, blz. 1. 
- 22 -
30) Overwegende dat nationale telefoonnummers een aangelegenheid vormen 
waarop de regelgevende instanties toezicht moeten kunnen uitoefenen; 
dat nummeringsplannen moeten worden ontwikkeld in een kader van 
volledig overleg met de telecommunicatieorganisaties en in samenhang 
met een lange-termijnnummeringsplan voor de gehele Gemeenschap en met 
het internationale nummeringsplan; dat de invoering van wijzigingen 
van nummers zowel voor de telecommunicatieorganisaties als voor de 
gebruikers met hoge kosten gepaard gaat en tot een minimum moet 
worden beperkt, voor zover dit met nationale en internationale lange-
termijnvereisten te verenigen is; 
31) Overwegende dat er een onmiddellijke behoefte bestaat aan een ruimte 
voor Europese nummers voor gemeenschappelijke nummers en 
gemeenschappelijke codes voor de gehele Gemeenschap bestrijkende 
spraaktelefoondiensten, met inbegrip van zogeheten "antwoordnummers"; 
32) Overwegende dat Lid-Staten die voor het aanbieden van 
telecommunicatiediensten een vergunnings- of aanmeldingsprocedure 
verplicht stellen, krachtens Richtlijn 90/388/EEG ervoor moeten 
zorgen dat de voorwaarden voor de afgifte van vergunningen op 
objectieve, niet-discriminerende en duidelijke criteria worden 
gebaseerd; dat een eventuele afwijzing met redenen wordt omkleed en 
dat een procedure wordt ingevoerd om tegen een dergelijke afwijzing 
in beroep te gaan; dat de gebruiksvoorwaarden voor het openbare 
telefoonnet in overeenstemming moeten zijn met het Gemeenschapsrecht, 
in het bijzonder met Richtlijn 90/387/EEG; dat overeenkomstig 
Richtlijn 92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1992 betreffende de 
toepassing van open Network Provision (ONP) op huurlijnen*8) ten 
aanzien van de koppeling van huurlijnen en openbare 
telecommunicatienetten geen technische beperkingen mogen worden 
ingevoerd, noch in stand gehouden; 
(8) PB nr. L 165 van 19.6.1992, blz. 27. 
- 23 -
33) Overwegende dat krachtens Richtlijn 90/387/EEG de essentiële eisen 
die beperkingen van de toegang tot en van het gebruik van openbare 
telecommunicatienetwerken of -diensten rechtvaardigen, enkel de 
veiligheid van het functioneren van het netwerk, het behoud van de 
netwerkintegriteit en, in gerechtvaardigde gevallen, de 
interoperabiliteit van de diensten en de data-bescherming mogen 
betreffen; dat bovendien de algemeen geldende voorwaarden voor de 
aansluiting van eindapparatuur van toepassing zijn; dat de nationale 
regelgevende instanties hun goedkeuring mogen hechten aan procedures 
die het de telecommunicatieorganisaties mogelijk maken onmiddellijk 
op te treden wanneer zich een ernstig geval van ongeoorloofde toegang 
of van inbreuk op de gebruiksvoorwaarden voordoet; 
34) Overwegende dat ten aanzien van de voor spraaktelefoondiensten 
gehanteerde normen het beginsel van transparantie dient te worden 
gehanteerd; dat de harmonisatie van technische interfaces en 
toegangsvoorwaarden ingevolge Richtlijn 90/387/EEG moet berusten op 
de definitie van gemeenschappelijke technische specificaties die op 
internationale normen zijn gebaseerd; dat volgens Richtlijn 
83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een 
informatieprocedure op het gebied van normen en technische 
voorschriften*9), gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG*10), geen 
nieuwe nationale normen mogen worden uitgewerkt op gebieden waarvoor 
reeds aan geharmoniseerde Europese normen wordt gewerkt; 
35) Overwegende dat, ten einde de Commissie in staat te stellen op de 
toepassing van de onderhavige richtlijn effectief toezicht te houden, 
de Lid-Staten de Commissie dienen mede te delen welke nationale 
regelgevende instantie met de uitvoering van de onderhavige richtlijn 
is belast en dienen zij de in de onderhavige richtlijn aangegeven 
informatie te verschaffen; 
(9) PB nr. L 109 van 26.4.1983, blz. 8. 
(10) PB nr. L 81 van 26.3.1988, blz. 75. 
- 24 -
36) Overwegende dat er naast de mogelijkheden van beroep die de nationale 
of communautaire wetgeving biedt, behoefte bestaat aan een eenvoudige 
verzoeningsprocedure voor de behandeling van geschillen zowel op 
nationaal als op communautair niveau; dat deze procedure effectief, 
goedkoop en transparant dient te zijn en dat alle partijen erbij 
moeten worden betrokken; dat dit de normale toepassing van de 
artikelen 169 en 17 0 en de mededingingsregels van het Verdrag 
onverlet laat; 
37) Overwegende dat een procedure nodig is om geschillen over 
vraagstukken in verband met koppelingen te regelen ten einde diensten 
die de gehele Gemeenschap bestrijken, te garanderen; dat het ONP-
Comité bij een dergelijke procedure dient te worden betrokken; 
38) Overwegende dat het, gezien het dynamische technologische klimaat in 
deze sector, noodzakelijk is een procedure in te voeren voor de 
aanpassing van de technische bepalingen van deze richtlijn, waarbij 
het ONP-Comité wordt betrokken; 
39) Overwegende dat in Richtlijn ../.../EEG van de Raad <betreffende de 
bescherming van persoonsgebonden gegevens en van de persoonlijke 
levenssfeer in het kader van openbare telecommunicatienetten, met 
name in het kader van het digitaal netwerk voor geïntegreerde 
diensten (ISDN) en van openbare digitale mobiele netwerken>*ü) is 
bepaald dat de Lid-staten bij de verzameling, opslag en verwerking 
van persoonsgebonden gegevens in de telecommunicatiesector de 
bescherming van deze gegevens en van de persoonlijke levenssfeer 
dienen te waarborgen en ook de vertrouwelijkheid van informatie die 
over openbare telecommunicatienetten wordt verzonden, dienen te 
waarborgen; dat krachtens artikel 27 van Richtlijn ../.../EEG van de 
Raad <inzake de bescherming van personen in verband met de verwerking 
van persoonsgebonden gegevens>*H) eön werkgroep voor de bescherming 
van persoonsgegevens wordt ingesteld; dat de Coromissie, voor zover 
nodig, met deze werkgroep kan overleggen over maatregelen op het 
gebied van de bescherming van gegevens en van de persoonlijke 
levenssfeer in ONP-verband; 
(11) COM(90) 314 - SYN 288 van 13.9.1990. 
(12) COM(90) 314 ~ SYN 287 van 13.9.1990. 
- 25 -
40) Overwegende dat de wetgeving inzake consumentenbescherming en die met 
betrekking tot de bekendmaking van informatie of materiaal dat door 
het brede publiek als aanstootgevend kan worden ervaren, ook op 
telecommunicatiediensten van toepassing is; dat in deze richtlijn 
derhalve geen specifieke aanvullende maatregelen behoeven te worden 
opgenomen; 
41) Overwegende dat de toepassing van ONP op spraaktelefonie, gezien de 
dynamische ontwikkeling van deze sector, een geleidelijk doch continu 
proces dient te zijn; dat de wettelijke voorwaarden flexibel genoeg 
moeten zijn om op de eisen van een veranderende markt en technologie 
in te spelen; dat daarom een doeltreffende procedure voor technische 
aanpassing moet worden ingevoerd, waarin met de opvattingen van de 
Lid-Staten ten volle rekening wordt gehouden; 
42) Overwegende dat de invoering wordt verwacht van een procedure die is 
gericht op een convergentie op communautair niveau van de 
mogelijkheden die de spraaktelefoondienst en netwerkelementen bieden; 
dat bij een dergelijke convergentieprocedure het ONP-Comité dient te 
worden betrokken; dat bij een dergelijke procedure ten volle rekening 
moet worden gehouden met de stand van de netwerkontwikkeling en met 
de marktvraag in de Gemeenschap; 
43) Overwegende dat de doelstelling van een geavanceerde kosteneffectieve 
transeuropese telefoondienst - een wezenlijke grondslag van de 
interne markt - een effectieve en efficiënte onderlinge koppeling van 
de nationale netwerken alsmede interoperabiliteit van diensten 
vereist; dat het alternatief voor communautaire regelgeving bestaat 
in een vergelijkbaar stelsel van bepalingen die op basis van 
onderhandelingen tussen de Lid-Staten tot stand worden gebracht, 
hetgeen uiteraard problemen met zich zou meebrengen gezien het grote 
aantal bij dergelijke veelvoudige bilaterale onderhandelingen 
betrokken partners; dat echter de vorm van een communautaire 
Richtlijn reeds bij herhaling een praktisch, snel en efficiënt middel 
is gebleken, met name in de telecommunicatiesector; dat de 
doelstelling van de onderhavige maatregel derhalve het best op 
communautair niveau kan worden bereikt, 
- 26 -
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
HOOFDSTUK 1 
Algemene bepalingen 
Artikel 1 
Toepassingsgebied 
1. Deze richtlijn heeft betrekking op de harmonisatie van de voorwaarden 
voor een open en efficiënte toegang tot en benutting van zowel het 
openbare vaste telefoonnet als de openbare telefoondienst, alsmede op 
het in de gehele Gemeenschap beschikbaar zijn van een geharmoniseerde 
spraaktelefoondienst. 
2. De voorschriften van deze richtlijn gelden onafhankelijk van de 
netwerktechnologie die wordt gebruikt om de spraaktelefoondienst te 
verstrekken. De richtlijn is niet van toepassing op mobiele 
telefoondiensten, behalve wat de koppeling betreft tussen de voor 
mobiele telefoondiensten gebruikte netwerken en de openbare vaste 
telefoonnetten. 
Artikel 2 
Definities 
1. De in Richtlijn 90/387/EEG gegeven definities gelden ook voor deze 
richtlijn. 
2. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder 
- "Openbaar vast telefoonnet", het openbare telecommunicatienet dat 
geschakelde telefoonverbindingen tussen vaste 
netwerkaansluitpunten biedt en dat onder meer voor de 
verstrekking van spraaktelefoondiensten wordt gebruikt; 
- 27 -
"Gebruikers", eindgebruikers, met inbegrip van consumenten (dit 
wil zeggen particuliere eindgebruikers), en dienstverleners, met 
inbegrip van telecommunicatieorganisaties die diensten verlenen 
die eveneens door anderen worden of kunnen worden verleend; 
"Nationale regelgevende instantie", één of meer lichamen in elke 
Lid-Staat dat, respectievelijk die juridisch onderscheiden en 
functioneel onafhankelijk is, respectievelijk zijn van de 
telecommunicatieorganisaties en dat, respectievelijk die door de 
betrokken Lid-Staat onder meer met de in deze richtlijn 
beschreven regelgevingstaken is, respectievelijk zijn belast; 
"ONP-Comité", het bij artikel 9, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG 
ingestelde comité; 
"Openbare betaaltelefoon", een voor het publiek toegankelijk 
telefoontoestel, voor het gebruik waarvan met bij voorbeeld 
munten, krediet-/debet-kaarten en vooruit-betaalde 
telefoonkaarten wordt betaald; 
"Openbare telefooncel", een betaaltelefoon die op openbaar 
terrein staat opgesteld. 
HOOFDSTUK 2 
Toegang tot en gebruik van, respectievelijk, het openbare telefoonnet en 
de spraaktelefoondienst 
Artikel 3 
Beschikbaarstelling, aansluiting van eindapparatuur en netwerkgebruik 
De Lid-Staten zien erop toe dat de gebruikers het recht hebben om 
a) op het openbare telefoonnet te worden aangesloten, 
- 28 -
b) in overeenstemming met het nationale en het gemeenschapsrecht 
goedgekeurde eindapparatuur die op het terrein, respectievelijk in 
het pand van de gebruiker staat opgesteld aan te sluiten en te 
gebruiken, en 
c) het openbare telefoonnet voor spraaktelefonie en andere toepassingen 
te benutten, met inbegrip van die toepassingen waarvoor een 
transparant telefooncircuit nodig is, en wel in de volledige omvang 
welke door het gemeenschapsrecht wordt toegestaan, 
overeenkomstig de in artikel 5 genoemde relevante doelstellingen ten 
aanzien van de levering en de kwaliteit van de dienst. 
Artikel 4 
Publikatie en toegankelijkheid van informatie 
1. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat over de 
toegang tot en het gebruik van het openbare telefoonnet en van de 
spraaktelefoondiensten volledige en actuele informatie wordt 
gepubliceerd overeenkomstig de in bijlage 1 vervatte lijst van 
onderwerpen. 
Veranderingen in het bestaande aanbod worden zo snel mogelijk, doch 
uiterlijk twee maanden voorafgaande aan de invoering ervan, 
gepubliceerd, behoudens door de nationale regelgevende instantie 
goedgekeurde uitzonderingen. 
2. De in lid 1 bedoelde informatie dient op een zodanige wijze te worden 
gepubliceerd dat zij voor de gebruikers gemakkelijk toegankelijk is. 
3. De nationale regelgevende instanties stellen de Commissie vóór 
[1 januari 1994] - en vervolgens bij elke wijziging - in kennis van 
de wijze waarop de in lid 1 bedoelde informatie beschikbaar is 
gesteld; de Commissie maakt op geregelde tijdstippen een verwijzing 
naar deze informatie bekend in het Publikatieblad van de Europese 
Gemeenschappen. 
- 29 -
Artikel 5 
Leveringstermijn en kwaliteit van de dienst 
1. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat voor de 
in bijlage 2 vermelde leveringstermijn en de indicatoren van de 
kwaliteit van de dienst doelstellingen worden vastgesteld en 
gepubliceerd en dat de mate waarin deze doelstellingen door de 
nationale telecommunicatieorganisaties zijn verwezenlijkt, periodiek 
wordt gepubliceerd. 
De definities, meetmethoden en doelstellingen worden periodiek door 
de nationale regelgevende instantie herzien, rekening houdende met de 
convergentie op communautair niveau van de criteria voor de kwaliteit 
van de dienst. 
2. Ten aanzien van de publikatie gelden dezelfde bepalingen als in 
artikel 4. 
Artikel 6 
Voorwaarden voor het beëindigen van de levering van de diensten 
De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat het 
bestaande dienstenaanbod gedurende een redelijke tijd gestand wordt 
gedaan en dat het slechts mag worden beëindigd na raadpleging van 
gebruikers en organisaties die de gebruikers- en/of 
consumentenbelangen behartigen. 
2. Onverminderd andere mogelijkheden tot beroep waarin het nationale 
recht voorziet, dragen de Lid-Staten ervoor zorg dat gebruikers en 
organisaties die de gebruikers- en/of consumentenbelangen behartigen, 
zaken betreffende de beëindiging van een dienst, waarbij zij het niet 
met de daarvoor door de telecommunicatieorganisatie voorziene termijn 
eens zijn, aan de nationale regelgevende instantie kunnen voorleggen. 
- 30 -
Artikel 7 
Gebruikerscontracten 
1. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat de 
gebruikers een contract hebben waarin is omschreven welke dienst door 
de telecommunicatieorganisatie zal worden verleend en welke 
schadevergoedingsregeling van toepassing is indien de contractueel 
bepaalde doelstellingen ten aanzien van de kwaliteit van de dienst 
niet worden nagekomen. 
2. Indien de telecommunicatieorganisaties gestandaardiseerde 
contractbepalingen en schadevergoedingsregelingen toepassen, moeten 
deze vooraf door de nationale regelgevende instantie worden 
goedgekeurd. 
De gebruikerscontracten met de telecommunicatieorganisaties dienen 
een samenvatting van de geschillenprocedure te bevatten. 
3. De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat de gebruiker, voor zover 
nationale procedures dit mogelijk maken, bijgestaan door organisaties 
die de gebruikers- en/of consumentenbelangen behartigen, het recht 
heeft om een gerechtelijke procedure tegen een 
telecommunicatieorganisatie in te leiden. 
HOOFDSTUK 3 
Geavanceerde dienstenelementen, bijzondere netwerktoegang en 
koppeling van netwerken 
Artikel 8 
Beschikbaarstelling van geavanceerde dienstenelementen 
1. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat de in 
bijlage 3, punt 1, genoemde dienstenelementen, voor zover technisch 
en economisch haalbaar, overeenkomstig de in artikel 22 bedoelde 
technische normen beschikbaar worden gesteld. 
- 31 
2. De nationale regelgevende instanties vergemakkelijken en bevorderen 
de beschikbaarstelling van de in bijlage 3, punt 2, genoemde diensten 
en dienstenelementen, overeenkomstig de in artikel 22 bedoelde 
technische normen, door middel van commerciële overeenkomsten tussen 
telecommunicatieorganisaties en voor zover van toepassing met 
anderen, in overeenstemming met de formele en materiële 
mededingingsbepalingen van het Verdrag en naar gelang van de behoefte 
van de gebruikers. 
3. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat er 
streefdatums voor de invoering van deze voorzieningen worden 
vastgesteld, waarbij rekening wordt gehouden met de mate van 
ontwikkeling van het netwerk, de marktontwikkelingen en de stand van 
zaken op het gebied van de normalisatie, en dat deze datums 
overeenkomstig artikel 4 worden gepubliceerd. 
Artikel 9 
Bijzondere netwerktoegang 
1. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat de 
telecommunicatieorganisaties gebruikers, met inbegrip van 
dienstverleners, op verzoek toegang verlenen tot het openbare 
telefoonnet op andere netwerkaansluitpunten dan de in bijlage 1 
bedoelde aansluitpunten. 
Dergelijke verzoeken kunnen aan de nationale regelgevende instantie 
ter beoordeling worden voorgelegd wanneer de 
telecommunicatieorganisatie van oordeel is dat de gevraagde 
netwerktoegang een negatieve uitwerking kan hebben op de normale 
exploitatie van het openbare telefoonnet, of afbreuk doet aan 
eventuele bijzondere of uitsluitende rechten die haar met 
inachtneming van het gemeenschapsrecht zijn verleend. De toegang tot 
het netwerk kan alleen op grond van de in artikel 21 vermelde redenen 
worden beperkt of geweigerd. 
- 32 
2. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat de 
telecommunicatieorganisaties bij het gebruikmaken van het openbare 
telefoonnet voor het aanbieden van diensten die ook door andere 
leveranciers worden of zouden kunnen worden aangeboden, niet-
discriminerend handelen. 
3. Technische en commerciële overeenkomsten betreffende bijzondere 
netwerktoegang vormen een aangelegenheid welke in overleg tussen de 
betrokken partijen, wordt geregeld, onverminderd het toezicht van de 
nationale regelgevende instantie, zoals bepaald in de leden 1, 
4 en 5. De overeenkomst mag inhouden dat door de 
telecommunicatieorganisatie voor de kosten die specifiek met het 
leveren van de bijzondere netwerktoegang verband houden, een 
vergoeding wordt gevraagd. 
4. De nationale regelgevende instanties dienen op verzoek van een van 
beide partijen in te grijpen door niet-discriminatoire voorwaarden 
vast te stellen die voor beide partijen billijk en aanvaardbaar en 
voor alle gebruikers het gunstigst zijn. 
5. De nationale regelgevende instanties hebben tevens het recht om in 
het belang van de gebruikers ervoor zorg te dragen dat de bedoelde 
overeenkomsten efficiënt en tijdig worden gesloten en uitgevoerd, dat 
zij bepalingen bevatten ten aanzien van de overeenstemming met de 
relevante normen en met de essentiële eisen, en/of dat zij het 
mogelijk maken het kwaliteitsniveau van een dienst van eindpunt tot 
eindpunt in stand te houden. 
6. De Commissie zal waar nodig het Europees Instituut voor 
telecommunicatienormen (ETSI) verzoeken normen op te stellen voor 
nieuwe vormen van netwerktoegang. Van dergelijke normen moeten 
overeenkomstig krachtens artikel 5, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG 
in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen de referenties 
worden gepubliceerd. 
33 ™ 
7, Bijzonderheden over de overeenkomsten betreffende bijzondere 
netwerktoegang worden op verzoek aan d@ nationale regelgevende 
instantie medegedeeld. De nationale regelgevende instanties delen de 
Commissie op haar verzoek alle bijzonderheden van de gesloten 
overeenkomsten betreffende bijzondere netwerktoegang mede. 
Artikel 10 
Koppeling van netwerken 
1. De nationale regelgevende instantie draagt ervoor zorg dat gevolg 
wordt gegeven aan aanvragen, voor zover deze redelijk zijn, voor de 
koppeling van neti*/erken van erkende leveranciers van 
spraaktelefoondiensten, in het bijsonder om een da gehele Gemeenschap 
bestrijkende verstrekking van spraaktelefoondiensten te waarborgen. 
Een aanvraag mag niet zonder voorafgaand overleg met de nationale 
regelgevende instantie of met de betrokken autoriteiten, worden 
afgewezen. 
2. Technische en commerciële koppelingsovereenkomsten dienen tot stand 
te komen in onderling overleg tussen de betrokken partijen, met 
inachtneming van het in artikel 9} leden 4 en 5, bepaalde ten aanzien 
van maatregelen van de nationale regelgevende instantie. 
3. Wanneer bij interconnectiaovereenkomsten is bepaald dat aan de 
telecommunicatieorganisatie een specifieke vergoeding moet worden 
betaald in omstandigheden waarin voor onderscheiden partijen 
verschillende exploitatievoorwaarden gelden, bij voorbeeld door een 
prijsmaatregel of een verplichting tot universele dienstverlening, 
moeten dergelijke vergoedingen op de kosten gebaseerd, niet 
discriminerend en volledig gegrond zijn en mogen zij alleen worden 
geheven met de goedkeuring van de nationale regelgevende instantie, 
die in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht dient te handelen. 
- 34 -
4. De nationale regelgevende instanties stellen de Commissie in kennis 
van de namen van de telecommunicatieorganisaties op hun grondgebied 
die toestemming hebben gekregen voor een rechtstreekse koppeling van 
hun netwerken met die van telecommunicatieorganisaties in andere Lid­
staten om spraaktelefoondiensten te verstrekken. De Commissie maakt 
deze namen in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
bekend. 
5. Bijzonderheden over de koppelingsovereenkomsten moeten op verzoek aan 
de betrokken nationale regelgevende instanties worden medegedeeld. 
Zij stellen op hun beurt de Commissie op haar verzoek hiervan in 
kennis. 
HOOFDSTUK 4 
Grondslagen voor de tarifering en kostentoerekening 
Artikel 11 
Tariefgrondslagen 
De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de tarieven 
voor het gebruik van het openbare telefoonnet in overeenstemming zijn 
met de basisbeginselen van kostengerichtheid en doorzichtigheid, en 
dat zij aan onderstaande bepalingen voldoen: 
a) De tarieven voor de toegang tot en het gebruik van het openbare 
telefoonnet moeten onafhankelijk zijn van de aard van de 
toepassing welke de gebruiker benut, behalve wanneer en voor 
zover deze verschillende diensten of faciliteiten wenst. 
b) De tarieven voor dienstenelementen die verder gaan dan de 
verschaffing van een aansluiting op het netwerk en de 
veretrekking van de spraaktelefoondienst worden, in 
overeenstemming met het Gemeenschapsrecht, in voldoende mate 
opgesplitst zodat van de gebruiker niet wordt verlangd te betalen 
voor dienstenelementen waarom hij niet heeft gevraagd. 
- 35 -
c) De tarieven dienen gewoonlijk uit de volgende componenten te 
bestaan, die de gebruiker elk afzonderlijk in rekening behoeven 
te worden gebracht: 
- de initiële aansluitvergoeding voor de aansluiting van de 
gebruiker op het openbare telefoonnet en de inschrijving als 
abonnee van de telefoondienst; 
- het periodieke abonnementsgeld, gebaseerd op de door de 
gebruiker gekozen soort dienst en dienstenelementen; 
een gebruiksafhankelijke vergoeding waarbij onder meer 
rekening kan worden gehouden met piek- en dalperiodes. 
Indien de tariefstructuur nog andere componenten omvat, moeten 
deze doorzichtig zijn en op objectieve criteria zijn gebaseerd. 
d) De tarieven worden op de in artikel 4 bepaalde wijze 
gepubliceerd. 
e) Tariefwijzigingen mogen eerst worden ingevoerd na het verstrijken 
van een gepaste en door de nationale regelgevende instantie vast 
te stellen periode na de publikatie ervan. 
Artikel 12 
Kostentoerekeningsgrondslagen 
De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat, onverminderd overige, in 
overeenstemming met de mededingingsregels van het Verdrag op te 
stellen specifieke verplichtingen, hun telecommunicatieorganisaties 
een voor het in de praktijk brengen van artikel 11 geschikt 
kostentoerekeningssysteem, waarvan het gebruik door de 
telecommunicatieorganisatie voor dit doel door de nationale 
regelgevende instantie is goedgekeurd, opzetten en toepassen. 
- 36 -
2. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat een 
beschrijving van de goedgekeurde kostentoerekeningsmethode op de in 
artikel 4 bepaalde wijze wordt gepubliceerd. 
3. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat de 
boekhouding van de telecommunicatieorganisaties die in 
overeenstemming met artikel 24, lid 2, zijn aangemeld, jaarlijks door 
een onafhankelijke instantie wordt gecontroleerd, ten einde na te 
gaan of de door de telecommunicatieorganisaties verstrekte cijfers in 
overeenstemming zijn met de bepalingen van de overeenkomstig het 
onderhavige artikel goedgekeurde kostentoerekeningsmethode. De 
jaarlijks door de telecommunicatieorganisaties te publiceren 
samenvatting van de jaarcijfers dient vergezeld te gaan van een 
verklaring van de onafhankelijke controlerende instantie dat dit 
inderdaad het geval is. 
Bij de publikatie moet de nationale regelgevende instantie een 
afschrift van de gepubliceerde rekeningen aan de commissie zenden. 
4. Gedetailleerde informatie over de volledige jaarrekeningen moet de 
nationale regelgevende instantie op verzoek worden verstrekt; zij 
behandelen deze gegevens vertrouwelijk. De nationale regelgevende 
instantie moet op haar beurt op verzoek aan de Commissie 
gedetailleerde informatie over de volledige jaarrekeningen 
verstrekken; de Commissie behandelt deze gegevens vertrouwelijk. 
Artikel 13 
Kortingen, tarieven voor niet-frequente gebruikers en andere specifieke 
tariefregelingen 
1. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat aan de 
gebruikers onder toezicht van de nationale regelgevende instantie en 
in overeenstemming met de mededingingsvoorschriften van het Verdrag 
kortingsregelingen kunnen worden aangeboden. 
- 37 -
2. De nationale regelgevende instanties kunnen instemmen met bijzondere 
tarieven voor maatschappelijk wenselijke diensten zoals de 
nooddiensten, diensten voor niet-frequente gebruikers of voor 
specifieke maatschappelijke groepen. 
3. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat in het 
tariefstelsel gereduceerde nacht- en weekendtarieven voor gesprekken 
binnen de Gemeenschap worden opgenomen. 
4. Voor de invoering van bijzondere tarieven voor spraaktelefoondiensten 
die worden geleverd in het kader van specifieke projecten van 
beperkte duur, zoals proefprojecten, is de voorafgaande toestemming 
van de nationale regelgevende instantie nodig. 
HOOFDSTUK 5 
Overige aspecten van de dienstverlening 
Artikel 14 
Gespecificeerde facturen 
De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat doelstellingen 
met betrekking tot de verstrekking van gespecificeerde facturen worden 
geformuleerd en gepubliceerd, ten einde de gebruikers in staat te stellen 
hun facturen te controleren, rekening houdend met de mate van ontwikkeling 
van het netwerk en de marktvraag. 
De gespecificeerde facturen dienen de gebruikers op aanvraag te worden 
verstrekt. Binnen de mate van detaillering die krachtens de relevante 
wetgeving inzake de bescherming van persoonsgebonden gegevens en van de 
persoonlijke levenssfeer is toegestaan, dienen de gespecificeerde facturen 
een overzicht te geven van de samenstelling van het totaalbedrag van de 
factuur. 
38 -
In dit verband kan de gebruiker tegen redelijke tarieven de keuze worden 
geboden uit meer of minder gedetailleerde facturen. 
Artikel 15 
Abonneelijsten 
De nationale regelgevende instanties dragen, met inachtneming van de 
bepalingen van de relevante wetgeving inzake de bescherming van 
persoonsgebonden gegevens en de persoonlijke levenssfeer, ervoor zorg dat 
a) lijsten van de abonnees op de spraaktelefoondienst hetzij in 
gedrukte, hetzij in elektronische vorm ter beschikking van de 
gebruikers worden gesteld en dat deze regelmatig worden bijgewerkt; 
b) telefoonabonnees zonder extra kosten het recht hebben om hun naam in 
openbaar toegankelijke abonneelijsten al dan niet te laten opnemen; 
c) overeenkomstig het Gemeenschapsrecht, telecommunicatieorganisaties 
lijsten van abonnees op de spraaktelefoondienst op aanvraag tegen 
vooraf gepubliceerde en billijke, redelijke en niet-discriminerende 
voorwaarden ter beschikking stellen. 
Artikel 16 
Installatie van openbare telefooncellen 
De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat zowel wat 
aantal als wat geografische spreiding betreft voldoende openbare 
telefooncellen worden geïnstalleerd om aan de behoeften van de gebruikers 
te voldoen en dat het mogelijk is om vanuit deze telefooncellen de 
nooddiensten op te roepen. 
- 39 -
Artikel 17 
TeIe foonkaarten 
1. De Commissie zorgt ervoor dat er door het ETSI en/of de CEN/CENELEC 
normen worden opgesteld voor een geharmoniseerde telefoonkaart en de 
bijbehorende apparatuur die voor de betaaltelefoons van alle Lid­
staten geschikt zijn, zodat de in een Lid-Staat uitgereikte 
telefoonkaarten ook in de overige Lid-Staten kunnen worden gebruikt. 
In overeenstemming met artikel 5, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG, 
dient in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen een 
verwijzing naar deze norm te worden opgenomen. 
2. De nationale regelgevende instanties moedigen de geleidelijke 
invoering aan van openbare betaaltelefoons die aan deze normen 
voldoen. 
Artikel 18 
Specifieke voorzieningen voor gehandicapten en gebruikers met bijzondere 
behoeften 
Onverminderd het bepaalde in artikel 11 kunnen de nationale regelgevende 
instanties specifieke maatregelen treffen om gehandicapten en gebruikers 
met bijzondere behoeften bij het gebruik van de spraaktelefoondienst hulp 
te bieden. 
Artikel 19 
Specificaties voor de netwerkinterface, met inbegrip 
van de contactdoos 
1. De Commissie verzoekt het ETSI en/of de CEN/CENELEC de technische en 
economische haalbaarheid te bestuderen van een geharmoniseerde 
netwerkinterface voor een enkelvoudige lijn, die geschikt is om in 
- 40 -
Alle Lid-Staten toegang te krijgen tot en gebruik te maken van het 
openbare telefoonnetwerk, met het oog op verdere normalisatie, met 
inbegrip van de contactdoos. In overeenstemming met artikel 5, lid 1, 
van Richtlijn 90/387/EEG, dient in het Publikatieblad van de Europese 
Gemeenschappen een verwijzing naar deze normen voor een dergelijke 
geharmoniseerde interface voor het openbare telefoonnet te worden 
opgenomen. 
2. Wanneer de spraaktelefoondienst via het ISDN-net aan de gebruikers 
wordt verstrekt, dragen de regelgevende instanties ervoor zorg dat 
het netwerkaansluitpunt vanaf 1 januari 1994 aan de relevante 
interface-specificaties voldoet waarnaar is verwezen in de lijst van 
normen die in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen*13) 
is verschenen, met name wat de contactdoos betreft. 
HOOFDSTUK 6 
Nummering 
Artikel 20 
Nummeringsaangelegenheden 
1. De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat de nationale regelgevende 
instanties worden belast met het toezicht op het nationale 
nummeringsplan voor telefonie, dat overeenkomstig het 
Gemeenschapsrecht tot de verantwoordelijkheid van de nationale 
regelgevende instantie behoort, en dragen ervoor zorg dat nummers en 
nummerreeksen op eerlijke, billijke en tijdige wijze worden verdeeld. 
De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat er bij de 
toewijzing van nummers geen onderscheid wordt gemaakt tussen de 
telecommunicatieorganisaties en andere dienstverleners. 
(13) PB nr. C 327 van 29.12.1990, blz. 19 
- 41 -
2. De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat het 
nationale nummeringsplan en alle daarop betrekking hebbende 
toevoegingen en wijzigingen worden gepubliceerd, behoudens 
beperkingen die op grond van de nationale veiligheid zijn opgelegd. 
3. De Commissie bevordert de beschikbaarheid van een intracommunautaire 
nummering, die met name is gericht op het realiseren van de in 
bijlage 4 opgenomen gebruiksmogelijkheden. 
4. Binnen het kader van het nummeringsplan wordt overeenkomstig de 
procedure van artikel 29 een mechanisme ingevoerd voor de toewijzing 
van unieke afzonderlijke nummers die van paneuropese betekenis zijn. 
Dergelijke nummers, waaronder de antwoordnummers (ook "gratis" of 
"groene" nummers genoemd) en de nummers voor diensten met 
gecombineerde verrekening (kiosk billing), dienen voor alle oproepers 
binnen de Gemeenschap dezelfde te zijn en te blijven, ongeacht de 
lokatie van de eigenaar van het nummer in de Gemeenschap. 
HOOFDSTUK 7 
Gebruiksvoorwaarden, essentiële eisen en normen 
Artikel 21 
Gebruiksvoorwaarden, essentiële eisen 
1. De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat beperkingen van het gebruik van 
de openbare telefoonnetten of van spraaktelefoondiensten slechts 
kunnen worden opgelegd op basis van de in leden 3 tot en met 6 
gegeven gronden en dat zij alleen met goedkeuring van de nationale 
regelgevende instantie worden ingevoerd. 
- 42 -
2. De nationale regelgevende instanties voeren procedures in waarmee van 
geval tot geval en op zo kort mogelijke termijn kan worden beoordeeld 
of het een telecommunicatieorganisatie al dan niet kan worden 
toegestaan maatregelen te nemen zoals het ontzeggen van toegang tot 
het openbare netwerk of de onderbreking dan wel een vermindering van 
de beschikbaarheid van de spraaktelefoondienst in gevallen waarbij de 
gebruiker ervan wordt verweten niet aan de toegangsvoorwaarden te 
voldoen.. Deze procedures mogen ook voorzien in de mogelijkheid dat de 
nationale regelgevende instantie van tevoren een lijst opstelt van 
maatregelen die in specifieke gevallen van inbreuken op de 
gebruiksvoorwaarden mogen worden genomen. 
De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat de 
procedures een doorzichtig besluitvormingsproces garanderen waarbij 
voldoende rekening wordt gehouden met de rechten van de betrokken 
partijen. Een besluit wordt eerst genomen nadat beide partijen de 
gelegenheid hebben gehad hun zaak te bepleiten. Dit besluit dient 
naar behoren met redenen te worden omkleed en binnen een week aan de 
partijen te worden medegedeeld; het besluit mag niet vóór de 
kennisgeving ten uitvoer worden gelegd. 
Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de betrokken 
partijen de zaak bij de rechter aanhangig te maken. 
Het bestaan van deze procedures dient op de in artikel 4 bepaalde 
wijze te worden gepubliceerd. 
3. Inbreuk op bijzondere of uitsluitende rechten in verband met 
spraaktelefonie 
Gebruiksbeperkingen die op bijzondere of uitsluitende rechten in 
verband met spraaktelefonie zijn gebaseerd, dienen de gebruikers door 
middel van wettelijke maatregelen en niet langs de weg van technische 
beperkingen te worden opgelegd „ 
- 43 -
4. Voorwaarden welke algemeen voor de aansluiting van eindapparatuur op 
het netwerk gelden 
De voorwaarden voor de aansluiting van eindapparatuur op het openbare 
telefoonnet dienen in overeenstemming te zijn met de bepalingen van 
Richtlijn 91/263/EEG en worden op de in artikel 4 bepaalde wijze 
gepubliceerd. 
Wanneer de eindapparatuur van de gebruiker niet of niet meer voldoet 
aan de voorwaarden voor de goedkeuring of wanneer de slechte werking 
van de apparatuur van dien aard is dat andere gebruikers van het 
netwerk daarvan hinder ondervinden of wanneer de veiligheid van het 
personeel in gevaar is, dragen de nationale regelgevende instanties 
ervoor zorg dat de volgende procedure wordt gevolgd: 
- de telecommunicatieorganisatie mag de levering van de dienst 
stopzetten tot de eindapparatuur van het netwerkaansluitingspunt 
is ontkoppeld; 
- de telecommunicatieorganisatie stelt de gebruiker onverwijld in 
kennis van de onderbreking, met opgave van redenen; 
de onderbreking van de dienst wordt ongedaan gemaakt zodra de 
gebruiker ervoor heeft gezorgd dat de eindapparatuur van het 
netwerkaansluitingspunt is ontkoppeld. 
5. Redenen die verband houden met essentiële eisen die verenigbaar zijn 
met het Gemeenschapsrecht 
Wanneer de toegang tot of het gebruik van het openbare telefoonnet op 
grond van essentiële eisen wordt beperkt, dienen de nationale 
regelgevende instanties ervoor te zorgen dat, onverminderd het in de 
artikelen 2 en 3 van Richtlijn 90/388/EEG bepaalde, in de relevante 
nationale bepalingen wordt aangeven welke van de hieronder vermelde 
essentiële eisen a) tot en met d) daaraan ten grondslag liggen. 
- 44 -
Op essentiële eisen gebaseerde gebruiksbeperkingen dienen op de in 
artikel 4 bepaalde wijze te worden gepubliceerd. 
Op essentiële eisen gebaseerde gebruiksbeperkingen dienen door middel 
van wettelijke maatregelen en niet via technische beperkingen te 
worden opgelegd. 
Onverminderd het bepaalde in artikel 3, lid 5, en in artikel 5, 
lid 3, van Richtlijn 90/387/EEG, zijn de essentiële eisen zoals 
aangegeven in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 90/387/EEG op de 
volgende wijze op het openbare telefoonnet en de 
spraaktelefoondiensten van toepassing: 
a) Veiligheid van de netwerkexploitatie 
Het gebruik van het openbare telefoonnet mag niet worden beperkt 
uit overwegingen die de veiligheid van de netwerkexploitatie 
betreffen, behalve in noodsituaties wanneer de 
telecommunicatieorganisatie de volgende maatregelen mag nemen ten 
einde de netwerkexploitatie veilig te stellen: 
onderbreking van de dienstverlening 
beperking van de levering van bepaalde dienstenelementen 
ontzegging van de toegang tot het netwerk voor nieuwe 
gebruikers. 
In deze wordt verstaan onder "noodsituatie", een uitzonderlijk 
geval van overmacht, zoals extreme meteorologische condities, 
overstromingen, blikseminslag of vuur, stakingen of 
uitsluitingen, oorlog, militaire operaties of burgeroproer. In 
een noodsituatie dient de telecommunicatieorganisatie al het 
mogelijke te doen om de voortzetting van de dienstverlening voor 
alle gebruikers te garanderen. 
- 45 -
De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat de 
telecommunicatieorganisatie procedures hebben om de nationale 
regelgevende instantie en de gebruikers onmiddellijk in kennis te 
stellen van het begin en het eind van een noodsituatie en van de 
aard en de omvang van de tijdelijke onderbreking van de 
dienstverlening. 
b) Behoud van de netwerkintegrlteit 
De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat 
beperkingen van het gebruik van het openbare telefoonnet op grond 
van de handhaving van de integriteit van het netwerk, gericht op 
het beschermen van netwerkapparatuur, -programmatuur of 
-gegevens, dan wel van het personeel, worden beperkt tot het 
strikte minimum dat voor de normale exploitatie van het netwerk 
vereist is. Dergelijke beperkingen moeten zijn gebaseerd op 
openbare en objectieve criteria en op een niet-discriminerende 
wijze worden toegepast. 
c) interoperabiliteit van diensten 
Wanneer de nationale regelgevende instantie, in contracten die 
betrekking hebben op de koppeling van openbare netwerken of op de 
bijzondere netwerktoegang, voorwaarden oplegt ten aanzien van de 
interoperabiliteit van diensten, dienen deze voorwaarden op de in 
artikel 4 bepaalde wijze te worden gepubliceerd. 
in gevallen waarin gebruik wordt gemaakt van goedgekeurde 
eindapparatuur die in overeenstemming met de bepalingen van 
Richtlijn 91/263/EEG wordt ingezet, mogen op grond van de 
interoperabiliteit van diensten geen verdere gebruiksbeperkingen 
worden opgelegd. 
- 46 -
d) Databescherming 
De Lid-Staten mogen het gebruik van het openbare telefoonnet 
alleen beperken op grond van de databescherming, voor zover dit 
nodig is om te voldoen aan de regelgeving terzake, met inbegrip 
van de beveiliging van persoonsgebonden gegevens, de 
vertrouwelijke aard van overgeseinde of opgeslagen informatie en 
de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, in 
overeenstemming met het gemeenschapsrecht. 
6. Niet-betaling van facturen 
De nationale regelgevende instanties verlenen a priori toestemming 
voor bepaalde maatregelen die in geval van niet-betaling van facturen 
kunnen worden getroffen; deze maatregelen dienen op de in artikel 4 
bepaalde wijze te worden gepubliceerd. Bij dergelijke maatregelen 
wordt elke onderbreking van de dienstverlening tot de betrokken 
dienst beperkt en dient de gebruiker vooraf te worden gewaarschuwd. 
Artikel 22 
Technische normen 
i De nationale regelgevende instanties dragen ervoor zorg dat bij de 
verstrekking van de in deze richtlijn bedoelde diensten, 
voorzieningen en dienstenelementen wordt verwezen naar voor de 
gebruiker relevante normen of specificaties, met name 
- normen die krachtens artikel 5 van Richtlijn 90/387/EEG in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen openbaar zijn 
gemaakt, 
of, indien dergelijke normen ontbreken, 
- Europese normen die door het ETSI, de CEN/CENELEC of eventuele 
opvolgers daarvan zijn vastgesteld, 
of, indien dergelijke normen ontbreken, 
- 47 -
- internationale normen of aanbevelingen die door het 
Internationaal Raadgevend Comité inzake Telegrafie en Telefonie 
(CCITT), de internationale Raadgevende Commissie inzak© 
radioaangelegenheden (CCIR), de Internationale Organisatie voor 
normalisatie (ISO) of de Internationale Elektrotechnische 
Commissie (IEC) zijn vastgesteld, 
of, indien dergelijke normen ontbreken, 
- nationale normen of specificaties, 
onverminderd eventuele verplichtstelling van bepaalde normen 
krachtens artikel 5, lid 3, van Richtlijn 90/387/EEG. 
2. De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat de door de 
telecommunicatieorganisaties te gebruiken normen of specificaties aan 
de bepalingen van Richtlijn 83/189/EEG voldoen. 
HOOFDSTUK 8 
Procedurevoorschriften 
Artikel 23 
Voorschriften met het oog op de Gemeenschap bestrijkende convergentie 
1. Aan de hand van de verslagen die krachtens artikel 24, lid 3, door de 
nationale regelgevende instanties worden ingediend en van de 
krachtens artikel 4 gepubliceerde informatie, dient de Commissie een 
beoordeling te maken van de vooruitgang die in verband met de 
convergentie van doelstellingen en de implementatie van 
gemeenschappelijke diensten en dienstenelementen binnen de 
Gemeenschap is geboekt. 
- 48 -
2. Indien de Commissie in verband met de bepalingen van de artikelen 3 
tot en met 21 tot de bevinding komt dat de door de nationale 
regelgevende instanties geplande of getroffen maatregelen of de door 
deze vastgestelde doelstellingen niet tot een voldoende mate van 
convergentie in de Gemeenschap leiden, kunnen de relevante 
doelstellingen, plannen of maatregelen overeenkomstig de procedure 
van artikel 29 worden aangepast. 
Bij het inleiden van dergelijke procedures houdt de commissie op 
passende wijze rekening met de stand van de netwerkontwikkeling en de 
marktvraag in de Lid-staten. 
3. Met name in verband met de in artikel 8, lid 2, beschreven 
dienstenelementen waarvoor geheel Europa omspannende samenwerking is 
vereist, kunnen, wanneer de telecommunicatieorganisaties onderling 
niet tot commerciële overeenkomsten kunnen komen, de koppelings- en 
toegangsvoorwaarden die nodig zijn om de geharmoniseerde 
dienstenelementen en voorzieningen aan de gebruikers te kunnen 
aanbieden, in overeenstemming met de procedure van artikel 29 worden 
vastgesteld. 
Bij het inleiden van dergelijke procedures houdt de Commissie op 
passende wijze rekening met de stand van de netwerkontwikkeling en de 
marktvraag in de Lid-staten. 
Artikel 24 
Kennisgeving en verslaglegging 
1. De Lid-staten delen de Commissie de naam van hun nationale 
regelgevende instantie mede. De nationale regelgevende instantie is 
verantwoordelijk voor de uitvoering van de in deze richtlijn 
omschreven voorschriften, onder meer zorg te dragen voor de 
publikatie en het aan herziening onderwerpen van de overeengekomen 
doelstellingen en het beoordelen van de behaalde resultaten in het 
licht van die doelstellingen. 
- 49 -
2. De nationale regelgevende instanties delen de Commissie de namen van 
de telecommunicatieorganisaties mede die in overeenstemming met de 
bepalingen van deze richtlijn openbare telefoonnetten ©n 
apraaktelefoondiensten aanbieden. 
3. De nationale regelgevende instanties leggen de Commissie elk jaar een 
verslag voor, waarin wordt opgenomen 
- een overzicht van de voortgang die werd geboekt bij de 
verwezenlijking van de doelstellingen die door de nationale 
regelgevende instantie krachtens de artikelen 5, 8, 13, 14 en 17 
zijn vastgesteld; 
- een samenvatting van de gevallen waarin aanvragen voor bijzondere 
netwerktoegang of onderlinge koppeling van netwerken werden 
geweigerd of waarin de procedure van artikel 21, lid 2, werd 
ingeleid. 
Het jaarlijkse verslag moet ten laatste vijf maanden na het eind van 
het betrokken jaar aan de Commissie worden toegezonden. 
4. De nationale regelgevende instanties dragen zorg voor de 
beschikbaarheid van gedetailleerde gegevens betreffende alle 
individuele gevallen, met inbegrip van de terzake genomen 
beslissingen en de daarbij gehanteerde beoordelingsmaatstaven, en 
stellen deze op verzoek aan de Commissie ter beschikking. 
Artikel 25 
Verzoenings- en geschillenprocedure 
1. De Lid-staten dragen ervoor zorg dat de gebruikers, waaronder 
aanbieders van diensten, consumenten en andere 
telecommunicatieorganisaties, in geval van een onoplosbaar geschil 
met een telecommunicatieorganisatie het recht hebben om zich tot de 
nationale regelgevende instantie of een andere onafhankelijke 
instantie te wenden, en dat op nationaal niveau voor de behandeling 
van dergelijke geschillen op eerlijke, voortvarende en doorzichtige 
wijze eenvoudige procedures worden ingevoerd. 
- 50 -
2. Onverminderd 
a) de maatregelen die de Commissie of een Lid-staat uit hoofde van 
het Verdrag kan nemen; 
b) de rechten die de partij die een beroep doet op de procedure van 
de leden 3 en 4, de betrokken telecommunicatieorganisatie of 
ieder ander persoon uit hoofde van het nationale recht terzake 
kan doen gelden, in zoverre zij geen overeenkomst hebben gesloten 
om het onderlinge geschil te beslechten, 
kan de benadeelde partij, indien op nationaal niveau geen 
overeenstemming kan worden bereikt of wanneer bij het geschil 
telecommunicatieorganisaties in meer dan een Lid-staat zijn 
betrokken, met een schriftelijke kennisgeving aan de nationale 
regelgevende instantie en aan de Commissie op de in de leden 3 en 4 
vastgelegde procedure beroep doen. 
3. Indien de nationale regelgevende instantie of de Commissie naar 
aanleiding van een overeenkomstig lid 2 gedane kennisgeving tot de 
bevinding komt dat nader onderzoek nodig is, kan zij de 
aangelegenheid doorverwijzen naar de voorzitter van het ONP-Comité. 
4. In dergelijke gevallen en als hij ervan overtuigd is dat alle in 
redelijkheid te nemen stappen op nationaal niveau reeds zijn 
ondernomen, leidt de voorzitter van het ONP-Comité de hierna 
beschreven geschillenprocedure in: 
a) De voorzitter van het ONP-Comité roept zo spoedig mogelijk een 
werkgroep bijeen waarin ten minste twee leden van het ONP-Comité, 
een vertegenwoordiger van de betrokken nationale regelgevende 
instanties en de voorzitter van het ONP-Comité, of een andere, 
door hem aangewezen ambtenaar van de commissie zitting hebben. De 
werkgroep wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de 
commissie en moet gewoonlijk binnen tien dagen bijeenkomen. De 
voorzitter van de werkgroep kan op voorstel van een willekeurig 
lid van de werkgroep beslissen ten hoogste twee andere personen 
als deskundigen toe te laten om de werkgroep te adviseren. 
- 51 -
b) De werkgroep stelt de partij die een beroep op deze procedure 
heeft gedaan, alsmede de regelgevende instanties van de Lid­
staten en de betrokken telecommunicatieorganisaties in de 
gelegenheid hun mening mondeling of schriftelijk toe te lichten. 
c) De werkgroep dient te streven naar de totstandkoming van een 
vergelijk tussen de betrokken partijen binnen drie maanden na 
ontvangst van de in lid 2 bedoelde kennisgeving. De voorzitter 
van het ONP-Comité stelt zijn comité op de hoogte van de uitslag 
van de procedure. 
5. indien nodig en in het bijzonder wanneer de partijen niet tot een 
overeenkomst kunnen komen, met name ten aanzien van de bepalingen van 
de artikelen 8 en 9, kan gebruik worden gemaakt van de procedure van 
artikel 29 om het geschil op te lossen. 
De partij die op deze procedure een beroep doet, draagt haar eigen 
kosten om aan de procedure deel te nemen. 
Artikel 26 
Uitstel 
1. Wanneer een Lid-Staat niet in staat is of verwacht niet in staat te 
zullen zijn aan bepaalde verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn 
te voldoen, dient hij de Commissie van de redenen hiervoor in kennis 
te stellen. 
2. Uitstel van de verplichtingen kan slechts worden aanvaard in gevallen 
waarin de betrokken Lid-Staat kan aantonen dat deze verplichtingen, 
gezien de ontwikkelingstoestand van zijn openbare telefoonnet of de 
op dat moment bestaande marktvraag, een al te grote belasting zouden 
vormen. 
3. De Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de datum waarop aan de 
verplichtingen kan worden voldaan en van de maatregelen die zullen 
worden getroffen om deze termijn na te leven. 
- 52 -
4. Wanneer de Commissie van mening is dat het gevraagde uitstel 
gerechtvaardigd is vanwege de bijzondere situatie waarin de betrokken 
Lid-staat verkeert, bevestigt zij de uit hoofde van lid 3 
voorgestelde datum en maatregelen. 
Artikel 27 
Aanpassing aan de technische vooruitgang 
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de technische bepalingen van deze 
richtlijn aan te passen aan nieuwe technische ontwikkelingen of aan 
wijzigingen in de marktvraag, worden overeenkomstig de procedure van 
artikel 29 vastgesteld. 
Artikel 28 
Comité 
De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 9, lid 1, van 
Richtlijn 90/387/EEG ingestelde comité. 
De Commissie licht, voor zover nodig, het comité in over de 
resultaten van het overleg met de vertegenwoordigers van de 
telecommunicatieorganisaties, de gebruikers, de consumenten, de 
fabrikanten, de dienstverleners en de vakbonden. 
Artikel 29 
Procedurevoorschriften voor het comité 
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp 
voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een 
termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie 
van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van 
een stemming. 
Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid­
staat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt 
opgenomen. 
- 53 -
De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité 
uitgebrachte advies, zij brengt het comité op de hoogte van de wijze 
waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. 
HOOFDSTUK 9 
Slotbepalingen 
Artikel 30 
Evaluatie 
Op basis van een evaluatie van de resultaten van de uitvoering van deze 
richtlijn over de periode tot 1 januari 1995, stelt de Commissie vast of de 
bepalingen ervan aanpassing behoeven. 
Artikel 31 
Tenuitvoerlegging van de richtlijn 
1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om vóór 1 januari 1994 
aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan 
onverwijld in kennis. 
Wanneer de Lid-Staten deze maatregelen aannemen, wordt in die 
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar 
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels 
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie alle belangrijke bepalingen van 
nationaal recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende 
gebied vaststellen. 
- 54 -
Artikel 32 
Bestemmelingen 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, 
Voor de Raad 
De Voorzitter 
- 55 -
BIJLAGE 1 LIJST VAN ONDERWERPEN WAAROVER IN OVEREENSTEMMING MET ARTIKEL 4 
INFORMATIE MOET WORDEN GEPUBLICEERD 
1. NAMEN EN ADRESSEN VAN TELECOMMUNICATIEORGANISATIES 
De namen en de adressen van de hoofdkantoren van de 
telecommunicatieorganisaties die openbare telefoonnetten en/of 
spraaktelefoondiensten aanbieden. 
2. AANBOD VAN TELECOMMUNICATIEDIENSTEN 
2.1 De verschillende mogelijkheden van aansluiting op het openbare 
telefoonnet 
Er moet informatie worden gepubliceerd over de technische eigenschappen van 
de interfaces voor de gangbare netwerkaansluitpunten, met inbegrip van 
verwijzingen naar nationale en/of internationale normen of aanbevelingen, 
in overeenstemming met artikel 22. 
- Voor analoge en/of digitale netwerken: 
a) interface voor enkelvoudige aansluiting, 
b) interface voor meervoudige aansluiting, 
c) interface voor direct inkiezen (DDI), 
d) overige gangbare interfaces. 
- Voor ISDN: 
a) specificaties van interfaces voor enkelvoudige en meervoudige 
toegang op het S/T-referentiepunt, inclusief het 
signaleringsprotocol, 
b) bijzonderheden over de dragerdiensten waarmee 
spraaktelefoondiensten kunnen worden aangeboden, 
c) overige gangbare interfaces. 
- Alle overige gangbare interfaces. 
- 56 -
Behalve de hierboven opgesomde informatie die de 
telecommunicatieorganisaties volgens de in artikel 4 beschreven procedure 
regelmatig moeten publiceren, moeten zij ook zonder onnodige vertraging 
gegevens vrijgeven over netwerkkarakteristieken die de juiste werking van 
goedgekeurde eindapparatuur blijken te kunnen verstoren. 
2.2 Aanbod van telefoondiensten 
Beschrijving van de aangeboden basistelefoondienst, waarbij wordt 
aangegeven welke diensten onder de aansluitvergoeding en het periodieke 
abonnementsgeld vallen (b.v. diensten met tussenkomst van de telefonist, 
abonneelijsten, onderhoud). 
Beschrijving van facultatieve voorzieningen en diensten die los van het 
basispakket in rekening worden gebracht, inclusief een verwijzing naar de 
relevante technische normen of specificaties waaraan zij voldoen, 
overeenkomstig artikel 22. 
2.3 Tarieven 
Voor beschikbaarstelling, gebruik en onderhoud, inclusief bijzonderheden 
over kortingsmogelijkheden. 
2.4 Beleid inzake schadevergoeding/restitutie 
Inclusief bijzonderheden van de schadevergoedings- en restitutieregelingen. 
2.5 Serviceniveau('s) van de onderhoudsdienst 
2.6 Aanvraagprocedure 
Inclusief de daarvoor bestemde contactpunten binnen de 
telecommunicatieorganisatie. 
2.7 Standaardcontracten 
Voor zover van toepassing ook de minimum-contractperiode. 
- 57 -
3. INFORMATIE OVER DE GEBRUIKSVOORWAARDEN 
Inclusief een duidelijke omschrijving van de licentiebepalingen die van 
belang zijn voor de gebruikers, met inbegrip van de dienstverleners, waarin 
tenminste opgenomen: 
informatie over de aard van de licentiebepalingen, waaruit in het 
bijzonder moet blijken of voor elke gebruiker registratie en/of 
vergunning is vereist, of dat de licentie een algemeen karakter heeft 
zodat individuele registratie en/of vergunning niet nodig is; 
de duur van alle terzake relevante licenties of vergunningen; 
- een lijst van verwijzingen naar alle documenten waarin de relevante 
door de Lid-Staat opgelegde licentiebepalingen zijn opgenomen. 
4. AANSLUITVOORWAARDEN 
Voor eindapparatuur voor spraaktelefonie en andere telecommunicatie-
eindapparatuur die door de nationale regelgevende instantie is goedgekeurd, 
onverminderd de bepalingen van Richtlijn 91/263/EEG van de Raad, en met 
inbegrip - voor zover van toepassing - van voorwaarden betreffende de 
bedrading bij de gebruiker en de plaatsing van het netwerkaansluitpunt. 
5. GEBRUIKSBEPERKINGEN 
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 21. 
6. CRITERIA VOOR DE PRESTATIES EN DE KWALITEIT VAN DE DIENST 
Definities, meetmethoden, doelstellingen en prestatiecijfers overeenkomstig 
de bepalingen van artikel 5. 
- 58 -
7. DOELSTELLINGEN VOOR DE INTRODUCTIE VAN NIEUWE DIENSTEN, 
DIEHSTKHELEMENTEN, VOORZIENINGEN EN TARIEVEN 
Overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 5, 8, 13, 14 en 17. 
8. TERMIJNEN VOOR HET OPZEGGEN VAN BESTAANDE DIENSTEN, DIENSTENELEMENTEN 
EN FACILITEITEN, EN VOOR DE WIJZIGING VAN TARIEVEN 
Overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 6 en 11. 
9. BESCHRIJVING VAN HET GOEDGEKEURDE KOSTENTOEREKENINGSSYSTEEM 
Waarin de belangrijkste kostencategorieën worden vermeld (bij voorbeeld 
apparatuur, personeel, gebouwen enz.), alsmede de regels die worden 
gehanteerd bij het bepalen van de verdeelsleutel voor de toewijzing van 
kosten aan de spraaktelefonie overeenkomstig de bepalingen van artikel 12. 
10. NATIONAAL NUMMERINGSPLAN 
overeenkomstig de bepalingen van artikel 20. 
11. GEBRUIKSVOORWAARDEN ABONNEELIJSTEN 
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 15. 
12. GESCHILLENPROCEDURE 
Gebruikersrichtsnoeren betreffende de procedures van beroep waarmee 
geschillen met telecommunicatieorganisaties kunnen worden opgelost, met 
inbegrip van de in artikel 25 beschreven procedure. 
13 PROCEDURE IN GEVAL VAN WANBETALING 
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 21, lid 6. 
- 59 -
BIJLAGE 2 LEVERINGSTERMIJN EN INDICATOREN VOOR DE KWALITEIT VAM DB 
DIENST, OVEREENKOMSTIG DE BEPALINGEN VAM ARTIKEL 5 
1. Op grond van artikel 5 dienen voor de kwaliteit van de dienst de 
volgende indicatoren te worden gebruikt: 
- wachttijd bij eerste aansluiting op het net; 
storingspercentage per aansluiting; 
storingshersteltijd; 
percentage verbindingsfouten bij nationale, intracommunautaire en 
extracommunautaire gesprekken; 
voor het genereren van de kiestoon benodigde tijd; 
- voor de opbouw van de verbinding benodigde tijd; 
- statistische gegevens over de transmissiekwaliteit; 
- wachttijden bij diensten met tussenkomst van de telefonist; 
beschikbaarheid van in openbare telefooncellen opgestelde telefoons die 
met munten of met telefoonkaarten werken; 
juistheid van de nota's. 
2. Overeenkomstig artikel 5 dienen definities en meetmethoden te worden 
gepubliceerd, met inachtneming van de in artikel 22 gegeven rangorde 
van normen. Waar nodig zal de Commissie de ETSI opdracht geven Europese 
normen op te stellen voor gemeenschappelijke definities en 
meetmethoden. 
- 60 -
BIJLAGE 3 MINIMUMPAKKET VAM GEAVANCEERDE VOORZIENIMGEN EN 
DIKMSTKNKLEMENTEN DAT OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 8 MOET WORDEN 
AANGEBODEN 
1. Overeenkomstig artikel 8, lid 1, aan te bieden voorzieningen en 
dienstenelementen: 
a) Toonkiezen (DTMF/Dual Tone Multi Frequency) 
In het openbare netwerk moeten DTMF-telefoontoestellen die gebruik maken 
van de in CCITT-aanbeveling Q.23 vastgelegde tonen, kunnen worden gebruikt 
voor signaleringsfuncties naar de centrale toe, en deze zelfde tonen moeten 
worden gebruikt voor signaleringsfuncties van eindpunt tot eindpunt door 
het netwerk heen, zowel binnen een Lid-Staat als tussen Lid-Staten 
onderling. 
b) Direct inkiezen (doorkiesnummers) 
(of functioneel gelijkwaardige voorzieningen) 
Gebruikers die op een particuliere centrale (PBX) of een vergelijkbaar 
particulier systeem zijn aangesloten, moeten direct vanuit het openbare 
netwerk kunnen worden gekozen, zonder dat daarvoor de tussenkomst van het 
bedienend personeel van de PBX nodig is. 
c) Doorschakeling van gesprekken 
D.w.z. doorschakeling van een reeds tot stand gekomen gesprek naar een 
derde, al dan niet in dezelfde Lid-Staat. 
- 61 -
d) Doorschakeling van oproepen 
D.w.z. doorschakeling van een oproep naar een andere bestemming, in 
dezelfde of naar een andere Lid-Staat (bij voorbeeld bij geen gehoor, 
wanneer het opgeroepen toestel in gesprek is of gewoon wanneer de abonnee 
dit zo wenst). 
Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteiten dient rekening te 
worden gehouden met de relevante wetgeving betreffende de bescherming van 
gegevens en van de persoonlijke levenssfeer. 
2 o Overeenkomstig artikel 8, lid 2, aan te bieden diensten, voorzieningen 
en dienstenelementen, waarvoor paneuropese samenwerking is vereist: 
a) Toegang tot antwoordnummerdiensten op Europese schaal 
Dergelijke diensten, die bekend staan als antwoordnummers, groene nummers, 
gratis nummers, 0800-diensten enz., omvatten inkiesdiensten waarvoor de 
oproeper niets of slechts een deel van de gesprekskosten betaalt. 
b) Gecombineerde verrekening (kiosk billing) op Europese schaal 
Gecombineerde verrekening is een faciliteit waarbij de kosten voor het 
gebruik van een dienst via het netwerk van een telecommunicatieorganisatie 
worden gecombineerd met de gesprekskosten van het netwerk (premium rate 
services, diensten met een bijzonder gesprekstarief). 
c) Automatische betaling van de gesprekskosten door de opgeroepene 
- bij gesprekken waarbij de oproeper en de opgeroepene zich binnen de 
Gemeenschap bevinden 
Dat wil zeggen dat voordat de verbinding tot stand wordt gebracht, de 
opgeroepene op aanvraag van de oproeper ermee instemt de gesprekskosten te 
betalen. 
- 62 -
d) Identificatie van de oproepende lijn 
Dat wil zeggen dat het abonneenummer van de oproeper bij de opgeroepene 
zichtbaar is voordat de verbinding tot stand wordt gebracht. 
Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteit dient rekening te 
worden gehouden met de relevante wetgeving betreffende de bescherming van 
gegevens en van de persoonlijke levenssfeer. 
e) Toegang tot diensten met tussenkomst van een telefonist in andere Lid­
staten 
Dat wil zeggen dat gebruikers in een Lid-Staat toegang hebben tot de 
telefonist of een vergelijkbare hulpdienst in een andere Lid-Staat. 
f) Toegang tot de dienst inlichtingen in andere Lid-Staten 
Dat wil zeggen dat gebruikers in een Lid-Staat toegang hebben tot de dienst 
inlichtingen in een andere Lid-Staat. 
- 63 -
BIJLAGE 4 GEWENSTE KENMERKEN VAN EEN INTRACOMMUNAUTAIRE NUMMERING, 
OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 20 
In het kader van artikel 20 dient aan de volgende punten prioriteit te 
worden toegekend: 
een gestandaardiseerd internationaal toegangsnummer (00)**); 
één enkel landnummer voor Europa, zodat het mogelijk wordt een uniek 
communautair toegangsnummer in te voeren voor transeuropese 
diensten***), met name ten behoeve van: 
de dienst inlichtingen, 
- antwoordnummers (de opgeroepene betaalt) en gesprekken voor 
gezamenlijke rekening (de opgeroepene betaalt alleen de lokale 
gesprekskosten), 
- diensten met toegevoegde waarde waarbij gecombineerde verrekening 
plaatsvindt, 
- de volledige overdraagbaarheid (portability) van nummers. 
(*) PB nr. L 137, 20.5.1992, blz. 21. 
(**) COM(92) 344, 24.7.1992. 
- 64 -
ISSN 0254-1513 
COM(92) 247 def. 
DOCUMENTEN 
NL is 
Catalogusnummer: CB-CO-92-195-NL-C 
ISBN 92-77-43847-9 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg