NL Publicatieblad van de Europese Unie C 91/15

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2011/C 91/05

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„ΠΑΤΑΤΑ ΝΑΞΟΥ” (PATATA NAXOU)

EG-nummer: EL-PGI-0005-0708-27.06.2008

BGA ( X ) BOB ( )

1. Benaming:

„Πατάτα Νάξου” (Patata Naxou)

2. Lidstaat of derde land:

Griekenland

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie:

Categorie 1.6 — Groenten en fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

De „Patata Naxou” is de eetbare knol van het gewas Solanum tuberosum, die zonder voorafgaande verwerking door de mens kan worden gegeten (eetaardappel). De knol is 35 tot 65 millimeter groot en heeft een ronde tot langwerpige vorm. De schil is glad, met een ononderbroken textuur, en heeft een gele kleur. De ogen, een tiental per knol, zijn oppervlakkig en het vlees van de knol heeft een kenmerkende wit-gele kleur.

Voorts wordt de „Patata Naxou” gekenmerkt door zijn uniforme grootte, zijn gaaf uitzicht en de afwezigheid van plagen en ziekten. Het drogestofgehalte bedraagt meer dan 18 % en het suikergehalte is kleiner dan 1 %. De voorjaarsteelt levert een zeer vroege oogst op.

In het geografische gebied Naxos worden de volgende aardappelrassen gekweekt: Liseta, Spunta, Marfona, Vivaldi en Alaska.

Vandaag zijn er op Naxos twee plantseizoenen: voor de voorjaarsteelt wordt geplant vanaf midden februari tot begin maart en voor de najaarsteelt vanaf begin augustus tot de eerste dagen van september. De oogst van de voorjaarsteelt begint eind mei en eindigt de eerste tien dagen van juli.

3.3. Grondstoffen:

—

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

—

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

In het afgebakende geografische gebied vinden de volgende onderdelen van het productieproces plaats: het planten, telen, oogsten en rijpen van de knollen.

Die onderdelen moeten in het afgebakende geografische gebied plaatsvinden aangezien de plaatselijke aardappeltelers de knowhow bezitten om een vroege oogst te garanderen. Zij maken namelijk maximaal gebruik van de plaatselijke weersomstandigheden (planttijd in samenhang met de neerslag). Ook na het rooien van de knollen wordt een specifieke techniek toegepast: de knollen worden met stro bedekt. Hierdoor dikt de schil van de aardappel aan, waardoor zij beter tegen het transport bestand is, en kunnen de diverse oppervlakkige kwetsuren helen.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz.:

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

Naleving van de EU-voorschriften en de nationale regelgeving.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied:

De „Patata Naxou” wordt geteeld op het eiland Naxos. Dit eiland is, met zijn oppervlakte van 428 km2, het grootste van de Cycladen (zuiden van de Egeïsche Zee). Het totale aardappelareaal varieert naargelang van het teeltseizoen: van 150 tot 170 hectare voor de najaarsteelt en 300 hectare voor de voorjaarsteelt.

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied:

A. Klimaat: de onderstaande klimaatgegevens worden beschouwd als bijzondere factoren waaraan de kwaliteit van het product te danken is:

De klimatologische factoren die voor de teelt van de „Patata Naxou” van bijzonder belang zijn, zijn de luchtvochtigheid en de hoge temperatuur. Beide factoren voorkomen het uitbreken van de aardappelziekte Phytophthora sp., de oorzaak van de grootste verliezen in de aardappelteelt. Bevorderlijk voor het uitbreken van deze ziekte is een relatieve vochtigheid van meer dan 90 % en een temperatuur onder 27 °C. De klimatologische omstandigheden op Naxos zijn dan ook doorslaggevend in die zin dat zij de uitbraak voorkomen van de ziekte die de aardappelteelt de grootste schade toebrengt. Hierdoor, en door de zeer geringe aanwezigheid van andere ziekteverwekkers in dit gebied, volstaat een minimaal gebruik van gewasbeschermingsproducten.

Voorts zorgen de hoge temperatuur en de vele dagen zonneschijn op Naxos ervoor dat de vegetatiecycli waarin de aardappelen tot ontwikkeling komen, het hele jaar kunnen aanhouden en dat de knollen uitstekend kunnen rijpen. Tot slot bevordert het verschil in temperatuur tussen dag en nacht de knolvorming.

B. Bodem: De geologische ondergrond van Naxos bestaat, in het bergmassief, uit kristallijne gesteenten, vooral graniet, gneis, marmer en schist, en in de vlakten en de kustgebieden uit tertiaire sedimenten, vooral mergel, zandsteen en conglomeraat.

De bodem van het eiland is zeer diep en bestaat uit grove zandleemkorrels, is niet natriumhoudend en levert geen erosiegevaar op. Daarnaast bevat hij voldoende fosfor en kalium, een gemiddeld magnesiumgehalte en een laag gehalte aan organisch materiaal. De zandleembodem maakt een goede filtrering mogelijk, alsmede een onbelemmerde ontwikkeling van uniforme, gave knollen.

C. Menselijke factor: De teelttechnieken zijn uitstekend aangepast aan de plaatselijke omstandigheden. Zij maken het, voortbouwend op de reeds genoemde pluspunten van het gebied, mogelijk de seizoenregens optimaal te benutten. De periode van hevige neerslag, de maanden november tot februari, valt samen met de periode waarin de knollen van de najaarsteelt zich vormen en met het ontkiemen van de knollen van de voorjaarsteelt. Deze uitstekende aanpassing aan de plaatselijke klimaatomstandigheden verleent de aardappelteelt op Naxos een van haar belangrijkste kenmerken, namelijk de vroegrijpheid van de knollen.

Een andere specifieke teelttechniek van de producenten op Naxos bestaat erin de geoogste aardappelen op de akker te laten rijpen, onder stro. Meer bepaald wordt, nadat de knollen zijn gerooid en vreemde voorwerpen en beschadigde knollen in een eerste sortering zijn verwijderd, de volgende techniek toegepast: de telers bedekken de knollen op de akker met een laag stro en vervolgens met aardappelloof om ze tegen de zon te beschermen. In die periode rijpt de „Patata Naxou”, hardt de schil af en wordt zij dikker, waardoor zij beter tegen het transport bestand is, en kunnen de diverse oppervlakkige kwetsuren helen. Door deze praktijk is een toename van het gehalte aan glycoalkaloïden bij de verdere hantering minder waarschijnlijk.

5.2. Specificiteit van het product:

De „Patata Naxou” heeft op de markt een bijzondere faam als product dat beantwoordt aan hoge kwaliteits- en houdbaarheidseisen. Die faam gaat terug tot het begin van de moderne Griekse staat en duurt al bijna twee eeuwen. De aardappel is van grote betekenis voor de plaatselijke gemeenschap en wordt met het eiland Naxos vereenzelvigd. Tegenwoordig wordt in reisgidsen over het eiland, in de Griekse en de buitenlandse pers en in recepten van befaamde koks naar de „Patata Naxou” verwezen.

Daarnaast is de vroegrijpheid van de voorjaarsteelt een specifiek kenmerk dat de „Patata Naxou” extra handelswaarde geeft.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product:

De band tussen het product en het gebied hangt samen met de faam. De eigenheid van de „Patata Naxou” is het resultaat van de specifieke bodem- en klimaatkenmerken van Naxos, gecombineerd met de aan de lokale omstandigheden aangepaste teeltpraktijken. Deze eigenheid bezorgde de „Patata Naxou” een bijzondere faam in de Griekse leefwereld, wat blijkt uit de verwijzingen die ernaar zijn gemaakt. De eerste daarvan gaan terug tot de eerste helft van de 19e eeuw, toen de aardappel voor het eerst naar Griekenland werd gebracht.

De „Patata Naxou” begon zijn faam op te bouwen in 1841, toen koning Otho een bezoek aan het eiland bracht en hem als plaatselijke specialiteit „Patates Naxou” werden aangeboden. Vervolgens beschreef Dugit, in 1874, het product als een van de verdienstelijke landbouwproducten van Naxos. Een aantal jaren later, in 1911, werd volgens de eerste gearchiveerde landbouwtelling van Griekenland op Naxos een aardappelareaal van 111,9 hectare geregistreerd. In 1926 had de faam van de „Patata Naxou” zo’n uitbreiding genomen dat de gemeente Glinado de aardappelplant koos als embleem voor haar stempel.

De uitstekende kwaliteit van de op Naxos geteelde aardappelen heeft er de Griekse staat toe aangezet om in 1953 op het eiland het „Nationaal centrum voor de productie van aardappelpootgoed” op te richten en om de „Patata Naxou” in 1959 op te nemen op de lijst van de producten die door de staat moeten worden beschermd. Sindsdien is de „Patata Naxou” jarenlang een van de plaatselijke producten van het eiland geweest die in Griekse en de internationale reisgidsen werden aangeprezen.

Vandaag is de „Patata Naxou” befaamd in heel Griekenland, wat blijkt uit tal van artikelen in tijdschriften en kranten. Ook in reisgidsen en kookboeken wordt naar de „Patata Naxou” verwezen. Verder wordt ernaar verwezen in recepten van bekende Griekse koks en in besprekingen van smaakcritici en staat het product op het menu van bekende restaurants. Voorts organiseren de plaatselijke autoriteiten van Naxos elk jaar de aardappelfeesten, die de faam, maar ook de historische betekenis van het product voor de plaatselijke gemeenschap onderstrepen.

De „Patata Naxou” wordt gekenmerkt door de vroegrijpheid van de voorjaarsteelt. Meer bepaald zijn de teelttechnieken van groot belang, aangezien het pootgoed wordt geplant in een periode waarin de seizoenregens en de beschikbare waterreserves optimaal kunnen worden benut. De vroegrijpheid van de voorjaarsteelt is een specifiek kenmerk dat de „Patata Naxou” extra handelswaarde geeft. Bij het begin van de zomer, wanneer vroege aardappelen schaars worden, is de „Patata Naxou” zeer gegeerd.

Nadat de knollen zijn gerooid, passen de aardappeltelers van Naxos een eerste sortering op de akker toe om vreemde voorwerpen en beschadigde knollen te verwijderen. Vervolgens worden de knollen op de akker opgestapeld en worden de hopen afgedekt, eerst met een laag stro en daarna met aardappelloof om ze tegen de zon te beschermen. De rijpingsperiode op de akker verhoogt de houdbaarheid van het product, aangezien de schil van de aardappel afhardt en dikker wordt, waardoor zij beter tegen het vervoer bestand is. Tegelijk kunnen de diverse oppervlakkige kwetsuren helen en vermindert het gehalte aan toxische glycoalkaloïden.

Voorts zijn er de klimatologische omstandigheden van het gebied die de teelt van de „Patata Naxou” bevorderen: de luchtvochtigheid en de hoge temperatuur, die het uitbreken van Phytophthora sp. voorkomen en zo de aan die ernstige aardappelziekte te wijten verliezen tot een minimum beperken. Hierdoor, en door de geringe aanwezigheid van ziekteverwekkers op het eiland, volstaat een minimaal gebruik van gewasbeschermingsproducten. Voorts zorgen de hoge temperatuur en de vele dagen zonneschijn op Naxos ervoor dat de vegetatiecycli waarin de aardappelen tot ontwikkeling komen, het hele jaar kunnen aanhouden en dat de knollen uitstekend kunnen rijpen. Tot slot bevordert het verschil in temperatuur tussen dag en nacht de knolvorming en maakt de zandleembodem een goede filtrering mogelijk, alsmede een onbelemmerde ontwikkeling van uniforme, gave knollen.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

(Artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

http://www.minagric.gr/greek/data/ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ%20ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ%20YPAAT%2016%20ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ%202010.pdf

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.