Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 397/09)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“Goranski medun”

EU-nr.: PDO-HR-02617 – 7.7.2020

BOB (X) BGA ( )

1. Naam/Namen [van de BOB of de BGA]

“Goranski medun”

2. Lidstaat of derde land

REPUBLIEK KROATIË

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.4 Andere producten van dierlijke oorsprong (eieren, honing, diverse zuivelproducten met uitzondering van boter enz.)

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Goranski medun” is een honing die door de inheemse bijensoort, de Krainerbij (Apis mellifera carnica, Pollmann 1879), wordt geproduceerd op basis van honingdauw, een zoete vloeistof die in de juiste omstandigheden het meest wordt aangetroffen op zowel naaldbomen (zilverspar, spar) als loofbomen (eik, beuk, esdoorn).

“Goranski medun” onderscheidt zich door zijn samenstelling en kwaliteit sterk van de meeste andere honing op de markt. “Goranski medun” bevat meer minerale stoffen, die de honing een hogere elektrische geleidbaarheid en specifieke organoleptische kenmerken (smaak, geur, textuur, visuele kenmerken) verlenen.

“Goranski medun” wordt gewonnen door slingeren, komt voor in vloeibare en gekristalliseerde vorm en heeft specifieke organoleptische, fysisch-chemische en melissopalinologische eigenschappen.

FYSISCH-CHEMISCHE EIGENSCHAPPEN Fysisch-chemische eigenschappen Waarde Watergehalte Maximaal 18,00 % Elektrische geleidbaarheid Minimaal 0,9 mS/cm Hydroxymethylfurfural Maximaal 15 mg/kg De fysisch-chemische eigenschappen worden vastgesteld door gekwalificeerde laboratoria die voor elk van de relevante parameters een bewijs van accreditatie van hun methoden kunnen voorleggen (ISO 17025); de bevindingen worden ter verificatie bezorgd aan de vereniging van Medun-producenten.

De waarden van andere fysisch-chemische parameters, zoals het gehalte fructose en glucose (de som van beide), sucrose, niet in water oplosbare stoffen en vrije zuren en de diastase-index, moeten voldoen aan de criteria van bijlage II bij Richtlĳn 2001/110/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake honing en Richtlijn 2014/63/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot wijziging van Richtlĳn 2001/110/EG inzake honing.

MELISSOPALYNOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN Eigenschap Beschrĳving Honingdauwindicatoren Een sterke aanwezigheid van honingdauwindicatoren (schimmelsporen, delen van hyfen, groene algen) zoals vastgesteld in overeenstemming met de melissopalynologische regels. Pollensamenstelling De vaakst voorkomende typische plantensoorten en -families die kenmerkend zijn voor het afgebakende gebied (nectarproducerende en niet-nectarproducerende soorten) zoals beschreven in hoofdstuk 3 van het productdossier zijn vastgesteld in overeenstemming met de melissopalynologische regels (seizoengebonden variaties zijn mogelijk). Het pollenspectrum van de vaakst voorkomende nectarproducerende families en genera: — Sterke aanwezigheid: Apiaceae, Asteraceae — Begeleidende aanwezigheid: Rhamnaceae, Trifolium repens, Ranunculaceae, Asteraceae T, Rosaceae, Acer spp., Fabaceae, Castanea sativa Het pollenspectrum van de vaakst voorkomende niet-nectarproducerende families en genera: — Poaceae, Plantago spp., Filipendula spp., Quercus spp., Fagus n., Artemisia spp., Salix spp., Helianthemum spp. De pollenanalyse wordt verricht door laboratoria die kunnen aantonen dat hun personeel gekwalificeerd is om de pollenanalyse van honing te verrichten; de bevindingen worden ter verificatie bezorgd aan de vereniging van Medun-producenten.





ORGANOLEPTISCHE KENMERKEN Organoleptische kenmerken Beschrĳving Visuele kenmerken (fysieke toestand, kleur) Fysieke toestand: gekristalliseerd of in vloeibare vorm, met lichte opaaltinten; gekristalliseerde monsters hebben een enigszins lichtere tint dan monsters van gekristalliseerde honing. Kleur: hoofdzakelijk variërend van donkerbeige tot donker amberkleurig tot roodbruin, met mogelijk parelachtige tinten in de structuur en een groenige oppervlaktereflectie in monsters van vloeibare honing. Naargelang van het seizoen kan “Goranski medun” donkere tinten vertonen, zoals bruin tot donkerbruin of bijna zwart, vaak met olieachtige groene vegen. Geurkenmerken Geur: mild tot uitgesproken, balsemiek, vanilleachtig, met toetsen die doen denken aan karamel, hars, droge bladeren en verkoold hout. Smaakkenmerken Smaak: gekenmerkt door een relatief licht zoete smaak (in vergelijking met nectarhoning), met het begeleidende matig intense aroma van malt dat voornoemde geurkenmerken oproept. Textuur Textuur: variërend van vloeibaar tot fijn gekristalliseerd, soms in de vorm van plakkerige kristallen. De organoleptische kenmerken worden vastgesteld door een deskundigenpanel, waarbij de kwalificaties van de speciaal opgeleide sensorische analisten overeenkomstig de opleidingsnorm van de Kroatische vereniging van honingproevers moet worden aangetoond; de bevindingen worden ter verificatie bezorgd aan de vereniging van Medun-producenten.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Het is verboden de bijenkoloniën te voederen terwijl de bijen aan het foerageren zijn.

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Alle onderdelen van het productieproces van “Goranski medun” moeten plaatsvinden in het in punt 4 afgebakende geografische gebied, en wel als volgt:

1. bijbeweiding;

2. de bijen verzamelen honingdauw, voegen er hun eigen specifieke stoffen aan toe, zetten de honingdauw af, halen er water uit en slaan de honingdauw op in de cellen van de raat tot de honingdauw tot honing is gerijpt;

3. winning van “Goranski medun”;

4. filteren, afspanen en bewaren van “Goranski medun”;

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Het proces waarbij de honing wordt gewonnen en in de honingpotten wordt bewaard, wordt zo uitgevoerd dat de kwaliteit van “Goranski medun” bewaard blijft en de aanwezigheid wordt voorkomen van vreemde geuren, onzuiverheden of mogelijke versnijdingsmiddelen die de kwaliteit van het product zouden kunnen aantasten. Het afvullen gebeurt daarom in het afgebakende geografische gebied, waar “Goranski medun” wordt bewaard in bulkrecipiënten (die tot 40 °C kunnen worden verwarmd om kristallisatie te voorkomen) en wordt afgevuld in glazen potten van 720 ml, 370 ml of 210 ml die worden afgedicht met een metalen deksel.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Wanneer “Goranski medun” op de markt wordt gebracht, wordt de honing geëtiketteerd overeenkomstig de toepasselijke voorschriften. Het is toegestaan de naam van het bedrijf of de locatie van de imkerij te vermelden naast de beschermde oorsprongsbenaming “Goranski medun”, maar alleen indien het eindproduct afkomstig is van honingdauw die is verzameld binnen de perimeter van een imkerij die zich op een prominente plek en binnen het in punt 4 afgebakende geografische gebied bevindt.

Het is toegestaan de éénbloemige botanische oorsprong van het product te vermelden, voor zover die verklaring kan worden bevestigd met documentair bewijs en analyses. Wanneer “Goranski medun” op de markt wordt gebracht in een glazen pot zoals bedoeld in punt 3.5 moet de oorsprongsbenaming “Goranski medun” in termen van lettergrootte, -type en -kleur (typografie) duidelijker uitkomen dan eventuele andere opschriften of logo’s of het merkteken van de producent. De grootte van het opschrift van de producent mag niet meer dan 75 % bedragen van de grootte van het logo van de oorsprongsbenaming “Goranski medun”. Het productiejaar moet op het etiket worden aangegeven.

Alle verpakkingen moeten het logo van de oorsprongsbenaming “Goranski medun” dragen. Alle gebruikers van de benaming die het product op de markt brengen overeenkomstig het productdossier ervan, hebben het recht het logo te gebruiken onder dezelfde voorwaarden. Het logo van de oorsprongsbenaming “Goranski medun” omvat een cirkelvorm met een abstracte weergave van een donkergroene zilverspar op een achtergrond van gras in verschillende groenschakeringen, onder een heldere vaalblauwe hemel met contrasterende witte bergvormen. Onder de cirkelvorm staat het opschrift “GORANSKI MEDUN” in groene hoofdletters, waarbij het woord “GORANSKI” kleiner gedrukt is dan het woord “MEDUN”. Het logo van de oorsprongsbenaming “Goranski medun” kan ook in zwart en wit worden weergegeven.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

“Goranski medun” wordt geproduceerd in het geografische gebied Gorski Kotar, in de provincie Primorje-Gorski Kotar, en in het geografische gebied van de Ogulin-Plaški-vallei, die tot de provincie Karlovac behoren. Het gebied ligt binnen de bestuurlijke grenzen van de steden Čabar, Delnice, Vrbovsko, Novi Vinodolski, Bakar en Ogulin en de gemeenten Brod Moravice, Fužine, Lokve, Mrkopalj, Ravna Gora, Skrad, Vinodolska općina, Klana, Jelenje, Čavle, Tounj, Josipdol, Plaški en Saborsko.

5. Verband met het geografische gebied

Met hun diverse geografische eigenschappen vormen de Gorski Kotar en de Ogulin-Plaški-vallei een soort grensgebied met overlappende kenmerken. De twee gebieden liggen aan de rand van bergachtig Kroatië en strekken zich uit naar de Adriatische Zee en zijn over een relatief korte afstand sterk aaneensluitend. Gorski Kotar, dat deel uitmaakt van de provincie Primorje-Gorski Kotar, wordt traditioneel omschreven als een bebost, heuvelachtig en bergachtig gebied. Hoewel de hoogste pieken niet boven de 1 500 meter reiken, heeft het gebied een uitgesproken Alpenkarakter. Het omvat uitgestrekte bossen die worden afgewisseld met smallere stroken karstlandschap. Wat de fysionomie van het gebied betreft, verschilt Gorski Kotar aanzienlijk van de omliggende gebieden (Primorje, Notranjska in Slovenië, en de rest van de Lika-hoogvlakte), waar bergachtige landschapselementen minder uitgesproken zijn.

Het klimaat in het afgebakende geografische gebied wordt gekenmerkt door een koele, frisse en regenachtige lente, een matig warme en vochtige zomer, een regenachtige en mistige herfst en een koude winter met veel sneeuw, maar ook door plotse zuidelijke winden die warmere temperaturen en regen aandragen, gevolgd door de Bora en de noordelijke wind, die matige tot zware koude en sneeuw met zich meebrengt. Het onstabiele klimaat, de overvloedige neerslag en de lage gemiddelde temperaturen scheppen omstandigheden waarin de plaatselijke plantengemeenschappen bloeien.

Specifiek voor honingdauwhoning is dat hij wordt gemaakt van honingdauw in plaats van nectar. Honingdauw is een zoete vloeistof die in de juiste omstandigheden het meest wordt aangetroffen op zowel naaldbomen (zilverspar, spar) als loofbomen (eik, beuk, esdoorn). Honingdauw wordt geproduceerd door insecten, gewoonlijk bladluizen en schildluizen, die de plantencellen doorprikken met hun mondstekel om bij de plantensappen te komen, waaruit zij stikstofhoudende stoffen opzuigen en de rest uitscheiden — in de vorm van honingdauw.

“Goranski medun” is een honing met specifieke kenmerken die hoofdzakelijk afhangen van de concentratie van de belangrijkste gewassen in Gorski Kotar en in de Ogulin-Plaški-vallei: de zilverspar (Abies alba Mill.) en de spar (Picea abies L.), die samen voorkomen met opstanden van beuk (Fagus sylvatica L.) en esdoorn (Acer spp.). Deze bomen zijn waardplanten voor blad- en schildluizen, die de honingdauw produceren die vervolgens wordt verzameld door bijen en in honing wordt omgevormd. De vaakst voorkomende oorzaak van honingdauw is de groengestreepte takluis, die zichzelf aan de scheuten van zilversparren hecht en de hele zomer aanwezig kan zijn, wanneer het weer warm en vochtig is. De spar is een naaldboom die gewoonlijk overvloedige hoeveelheden honingdauw produceert, die wordt afgescheiden door diverse blad- en schildluizen. In tegenstelling tot zilversparren hebben sparren echter ondiepe wortels, wat kan verklaren waarom zij gewoonlijk geen honingdauw produceren tijdens de droge maanden juli en augustus. Een spar produceert de meeste honingdauw in mei en juni, wanneer hij als waardplant fungeert voor de sparrendopluis en andere schildluizen, die de belangrijkste bronnen van honingdauw vormen. Van alle naaldbomen is de zilverspar de belangrijkste voor de bijenteelt. De overvloedige honingdauw die wordt geproduceerd op zilversparren is te danken aan de verscheidene soorten schildluizen en aan voornoemde groengestreepte takluis.

Schild- en bladluizen beschikken over een goed ontwikkeld monddeel waarmee zij plantencellen kunnen doorboren, om zo bij het transportweefsel van de plant te komen en de sappen op te zuigen. Aangezien de boomsappen onder aanzienlijke capillaire druk staan, absorberen de blad- en schildluizen er te veel van; het overtollige sap stroomt door het spijsverteringsstelsel van het insect en wordt afgescheiden als druppels honingdauw die op de omliggende takken, naalden en bladeren en op de grond terechtkomen. Hoewel overvloedige honingdauw op zilversparren relatief zelden voorkomt (om de vijf à zeven jaar), is het gebruikelijke volume honingdauw op een zilverspar gewoonlijk veel groter dan op andere planten. In de regel produceren zilversparren elk jaar honingdauw, maar de hoeveelheid is sterk afhankelijk van de klimaat- en bodemomstandigheden. In gebieden waar vooral zilversparren voorkomen, wordt honingdauw hoofdzakelijk in juli en augustus geproduceerd, al kan de productie aanhouden in september.

Honingdauwhoning bezit dankzij zijn chemische samenstelling specifieke kenmerken die hem op veel vlakken onderscheiden van bloemenhoning. Deze honing heeft een hoog mineraalgehalte en kristalliseert gewoonlijk sneller dan sommige andere honingsoorten. “Goranski medun” is een bijzondere categorie honingdauwhoning en een van de meest geroemde honingsoorten in Kroatië. Dankzij zijn onderscheidende eigenschappen is deze honing uitgegroeid tot een van de meest herkenbare merken van Gorski Kotar en de Ogulin-Plaški-vallei en heeft hij een speciale naam verworven — “medun”.

“Goranski medun” is een bijzondere categorie honing die verschilt van andere honingsoorten door zijn onderscheidende kenmerken (maximaal vochtgehalte van 18,00 %, maximaal HMF-gehalte van 15 mg/kg, minimale elektrische geleidbaarheid van 0,9 mS/cm). Het pollenspectrum van “Goranski medun” bevat honingdauwindicatoren in de honing (schimmelsporen, delen van hyfen, groene algen) en de pollen van de plantensoorten die voorkomen op het moment van productie. Hierdoor, en door de typische organoleptische en fysisch-chemische eigenschappen, onderscheidt deze honing zich sterk van andere honingsoorten.

“Goranski medun” mag in geen geval worden blootgesteld aan grote hitte. Het is toegestaan “Goranski medun” te verhitten tot maximaal 40 °C, wat de kenmerken die de honing ontleent aan de honingdauw van de planten in het afgebakende gebied niet aantast.

“Goranski medun” vertoont een onlosmakelijk verband tussen de geografische kenmerken van de regio waar de honing wordt geproduceerd en het product dat erdoor gekenmerkt wordt. Het onderlinge verband tussen de plantengemeenschappen van zilversparren en sparren en de gelijktijdig voorkomende gemeenschappen van beuken en esdoorns, hun entomofauna en de productie van honingdauwhoning is rechtstreeks afhankelijk van de geografische en topografische kenmerken van het afgebakende gebied, die rechtstreeks van invloed zijn op de eigenschappen en het onderscheidend vermogen van “Goranski medun”.

“Goranski medun” is een honing die gewoonlijk wordt geproduceerd op basis van een mengeling van honingdauwbronnen, een ingrediënt dat van nature rijk is aan minerale stoffen. Deze honing bevat hoofdzakelijk honingdauw van sparren en zilversparren, die wordt gecombineerd met honingdauw van loofbomen zoals beuk en esdoorn.

Dankzij de groengestreepte takluis, de vaakst voorkomende oorzaak van honingdauw, krijgt honingdauwhoning soms roodachtige schakeringen. Honingdauw kan ook afkomstig zijn van bladluizen; in dat geval krijgt hij een donkerdere kleur, variërend van bruin tot donkerbruin of bijna zwart, vaak met olieachtige groene vegen. Er zij op gewezen dat de grote esdoornluis de meest vruchtbare producent van honingdauw in esdoornopstanden is. Dat geldt vooral voor de gewone esdoorn (Acer pseudoplatanus L.), de Noorse esdoorn (Acer platanoides L.) en de veldesdoorn (Acer campestre L.), die relatief overdadige hoeveelheden honingdauw en pollen kunnen opleveren, met name aan het einde van april en in mei. Voornoemde typische plantensoorten zijn verantwoordelijk voor de overheersende landschapselementen van het in punt 4 afgebakende geografische gebied. Een hoge mate van bebossing en een groen landschap zijn enkele van de belangrijkste algemene vegetatiekenmerken van het afgebakende gebied. De bossen strekken zich hoofdzakelijk uit over de omliggende en hoger gelegen gebieden, die het belangrijkst zijn voor de imkers.

De bijenteelt in Gorski Kotar kent een lange geschiedenis dankzij de praktische knowhow en vaardigheden van de lokale inwoners die dit ambacht al eeuwenlang uitoefenen in het gebied. Hun knowhow en vaardigheden behelzen een unieke kennis van de specifieke morfologie van dit berggebied, een omvattende kennis van de plaatselijke honingdragende planten, de overheersende klimatologische omstandigheden en de overeenkomstige bijenteelttechnologieën die in dit unieke gebied worden gebruikt. “Goranski medun” wordt vervaardigd met behulp van traditionele bijenteelttechnieken die meer dan honderd jaar oud zijn. Een van die technieken is het gebruik van bijenkasten met uitneembare bijenkastramen, meestal de Alberti-Žnidaršič (AŽ)- of Langstroth-Root (LR)-bijenkasten. Deze twee soorten bijenkasten komen het vaakst voor in Gorski Kotar en hebben in de praktijk bewezen de beste resultaten op te leveren. De bijenteelttechnieken, zoals de plaatsing van de bijenkasten, en technologische processen om onder meer de opbrengst van de bijbeweiding te maximaliseren, de bijen te beschermen tegen plaagorganismen en uitzwermen te voorkomen, sluiten aan op de klimatologische en meteorologische omstandigheden in het geografische productiegebied van “Goranski medun”.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

https://poljoprivreda.gov.hr/UserDocsImages/dokumenti/hrana/proizvodi_u_postupku_zastite-zoi-zozp-zts/Specifikacija_Goranski-Medun_izmjena11082021.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.