Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling, voor 2004, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften

(door de Commissie ingediend)

INHOUDSOPGAVE

HOOFDSTUK I Toepassingsgebied en definities

HOOFDSTUK II Vangstmogelijkheden en visserijvoorschriften voor vaartuigen van de Gemeenschap

HOOFDSTUK III Vangstmogelijkheden en visserijvoorschriften voor vaartuigen van derde landen

HOOFDSTUK IV Vergunningsvoorschriften voor vaartuigen van de Gemeenschap

HOOFDSTUK V Vergunningsvoorschriften voor vaartuigen van derde landen

HOOFDSTUK VI Bijzondere bepalingen voor de visserij door vaartuigen van de Gemeenschap in het NAFO-gebied

Deel 1 Deelname van de Gemeenschap

Deel 2 Technische maatregelen

Deel 3 Controlemaatregelen

Deel 4 Bijzondere bepalingen voor Noorse garnalen

Deel 5 Bijzondere bepalingen voor zwarte heilbot

Deel 6 Bijzondere bepalingen voor roodbaars

HOOFDSTUK VII Bijzondere bepalingen voor de visserij door vaartuigen van de Gemeenschap in het CCAMLR-gebied

Deel 1 Beperkingen

Deel 2 Experimentele visserij

HOOFDSTUK VIII Slotbepalingen

BIJLAGE I Vangstmogelijkheden, per soort en per gebied (in ton levend gewicht, tenzij anders vermeld), voor vaartuigen van de Gemeenschap in gebieden met vangstbeperkingen en voor vaartuigen van derde landen in de wateren van de Gemeenschap

BIJLAGE I A Oostzee

BIJLAGE IB Skagerrak, Kattegat, Noordzee, en westelijke wateren van de Gemeenschap, ICES-gebieden Vb (EG-wateren), VI, VII, VIII, IX en X, CECAF (EG-wateren) en Frans Guyana

BIJLAGE I C Noordoostelijke Atlantische Oceaan en Groenland ICES-gebieden I, II, IIIa, IV, V, XII, XIV en NAFO 0, 1 (wateren van Groenland)

BIJLAGE ID Noordwestelijke Atlantische Oceaan (NAFO-gebied)

BIJLAGE I E Over grote afstanden trekkende soorten - Alle gebieden

BIJLAGE I F Antarctisch gebied - CCAMLR-gebied

BIJLAGE II Vangstmogelijkheden voor 2004 van haring die ongesorteerd voor andere doeleinden dan menselijke consumptie mag worden aangevoerd (in ton levend gewicht)

BIJLAGE III Bijzondere maatregelen voor Noordzeeharing

BIJLAGE IV Technische overgangsmaatregelen

BIJLAGE V Tijdelijke beperking van de visserij-inspanning en aanvullende voorwaarden op het gebied van controle, inspectie en toezicht in de context van het herstel van de visbestanden

BIJLAGE VI Visserij-inspanning van vaartuigen die vissen op zandspiering in Noordzee en Skagerrak

BIJLAGE VII

BIJLAGE VIII

BIJLAGE IX INHOUD VAN DE BERICHTEN AAN DE COMMISSIE EN TRANSMISSIESPECIFICATIES

BIJLAGE X

FINANCIEEL MEMORANDUM

1. Benaming van de maatregel

2. Begrotingslijn

3. Rechtsgrondslag

4. Omschrijving van de maatregel

4.1 Algemene doelstelling

4.2 Looptijd en verlenging

5. Indeling van de uitgaven en inkomsten

5.1 Verplichte uitgaven

5.2 Gesplitste kredieten

6. Aard van de uitgaven en inkomsten

7. Financiële gevolgen

7.1 Berekeningswijze van de totale kosten van de maatregel (verhouding individuele en totale kosten)

8. Fraudebestrijdingsmaatregelen

9. Elementen van de kosten-batenanalyse

10. Huishoudelijke uitgaven (deel III, A van de begroting)

TOELICHTING

In dit voorstel voor een verordening worden voor 2004 de vangstmogelijkheden alsmede de bij de visserij in acht te nemen voorschriften vastgesteld voor de Gemeenschap op verscheidene visgronden en voor vaartuigen van derde landen in de wateren van de Gemeenschap. Ook bevat het voorstel tijdelijke maatregelen voor het beperken van de visserij-inspanningen ten aanzien van enkele ernstig uitgeputte bestanden, in afwachting van de goedkeuring van herstelplannen voor dergelijke bestanden. Tot het vaststellen en verdelen van vangstmogelijkheden en het vaststellen van voorschriften voor het beperken van de visserij-inspanning is uitsluitend de Gemeenschap bevoegd, namelijk op grond van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002.

I. Achtergrond van het voorstel

Het recentste verslag van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES), grotendeels onderschreven door het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) van de EG, bevestigt de vorig jaar geconstateerde ontwikkelingen. Vele bestanden van demersale vissoorten en enkele bestanden van pelagische soorten worden overbevist en bevinden zich niet langer binnen biologisch veilige grenzen. Ofschoon er voor enkele overbeviste bestanden aanwijzingen zijn dat de biomassa en de visserijsterftecijfers zich gunstig hebben ontwikkeld, worden enkele andere bestanden nog steeds met instorting bedreigd. Voor veertien bestanden moeten nu herstelplannen worden vastgesteld, in vergelijking met negen bestanden vorig jaar. Afhankelijk van het bestand heeft de ICES aanbevolen om hetzij de visserij in de betrokken visserijtak volledig stil te leggen, hetzij zeer strenge totaal toegestane vangsten (TAC's) op te leggen in afwachting van de goedkeuring van een herstelplan.

De ICES herhaalt ook dat de vereiste verlaging van de visserijsterfte alleen kan worden bewerkstelligd indien in het kader van het beheer ook de visserij-inspanningen aanzienlijk worden verminderd. Dit bevestigt nogmaals dat de Commissie een juiste aanpak heeft gekozen door een rechtstreeks beheer van de inspanningen voor te stellen als belangrijkste visserijbeheersinstrument, zowel bij de TAC's- en quotaverordening als bij de herstelplannen voor bedreigde soorten. Als er geen overeenstemming kan worden bereikt over de inspanningsbeperkingen, zal de Commissie aandringen op nog strengere TAC's of op andere maatregelen met een vergelijkbaar effect.

De Commissie is ervan overtuigd dat meerjarige beheersplannen nodig zijn om de duurzaamheid van de bestanden op langere termijn te garanderen. Zonder dergelijke plannen is een nog restrictievere aanpak van het beheer op korte termijn nodig. Ofschoon de Commissie erkent dat een geleidelijke aanpak van het herstel de voorkeur verdient, is een dergelijke aanpak, die wezenlijk verschilt van de door wetenschappers aanbevolen strenge remediërende maatregelen op korte termijn, alleen aanvaardbaar als er op langere termijn verbintenissen worden aangegaan tot geleidelijk herstel, met inbegrip van alle elementen die nodig zijn om een dergelijke verbintenis doeltreffend te maken (inspanningsbeperkingen en doeltreffende controle van de visserijactiviteiten).

In het recente advies hebben de wetenschappers een gedifferentieerde beheersaanpak per visserijtak aanbevolen omdat bij een aanpak per soort onvoldoende rekening kan worden gehouden met de complexiteit van gemengde visserij waarbij verschillende soorten samen worden gevangen. Voor een aanpak per visserijtak moet rekening worden gehouden met het samengaan van verschillende bestanden in een visserijtak. Het is bovendien een extra reden om het rechtstreeks beheer van de inspanningen te gebruiken als beheersinstrument.

Beheersmaatregelen kunnen hun doel alleen bereiken als ze naar behoren worden nageleefd. De Commissie is voornemens om in de eerste helft van 2004 voorstellen in te dienen (naast verbeteringen van de controlebepalingen van toepassing op de tijdelijke regeling inzake inspanningsbeperking) om de tenuitvoerlegging van de beheersmaatregelen te verbeteren.

Nieuwe regels zijn echter niet voldoende als de lidstaten niet kunnen garanderen dat deze worden nageleefd. Een algemene verbetering van de controle en handhaving is dan ook van essentieel belang voor de instandhouding van visbestanden. De Commissie heeft recentelijk inbreukprocedures ingeleid tegen enkele lidstaten wegens ontoereikende controle en handhaving van Gemeenschapsregels. De lidstaten worden eraan herinnerd dat de Commissie krachtens artikel 26 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 preventieve maatregelen kan nemen indien de niet-naleving van de Gemeenschapsregels door een lidstaat de instandhouding van de levende aquatische hulpbronnen ernstig in gevaar dreigt te brengen.

II. Inspanningsbeperkingen

In het licht van het ICES-advies over de visserij-inspanning acht de Commissie dit beheersinstrument van essentieel belang voor het herstel van de meest bedreigde bestanden. De Raad heeft december jl. erkend dat er tijdelijke visserij-inspanningsmaatregelen nodig zijn ten aanzien van bepaalde kabeljauwbestanden.

De Commissie heeft al voorstellen ingediend voor herstelplannen ten behoeve van verscheidene bestanden, waarbij ook is voorzien in rechtstreeks beheer van de visserij-inspanning. Slechts één van de voorstellen kan echter maar worden goedgekeurd in december en de voorgestelde inspanningsbeperkingsregeling kan pas enkele maanden later in de loop van 2004 worden uitgevoerd.

Ondertussen heeft de ICES aanbevolen de visserij op enkele andere bestanden ook stil te leggen in afwachting van de goedkeuring van herstelplannen voor die bestanden door de Gemeenschap.

Onder deze omstandigheden acht de Commissie het van cruciaal belang om tijdelijke maatregelen voor te stellen voor het beheer van de visserij-inspanning die vergelijkbaar zijn met de maatregelen voorgesteld in bijlage XVII van Verordening (EG) nr. 2341/2002, voor alle visserijtakken waarvoor de ICES de strengst denkbare maatregel heeft voorgesteld, namelijk het stopzetten van de visserij. Een tijdelijke regeling voor het beheer van de visserij-inspanning, gebaseerd op een beperking van het aantal visserijdagen per categorie vistuig, wordt voorgesteld voor de visserij op kabeljauw in Skagerrak, Kattegat, Noordzee, Ierse Zee en de wateren ten westen van Schotland, voor die op tong in het Westelijk Kanaal, en voor die op zuidelijke heek, zeeduivel en langoestine in de wateren voor het Iberisch schiereiland.

Voor deze bestanden stelt de Commissie nu TAC's voor die niet overeenkomen met de door de ICES aanbevolen nul-TAC. Dergelijke voorstellen houden een groter risico in en leiden tot meer vertraging voor het herstel dan wanneer het wetenschappelijk advies strikt zou worden gevolgd. Bij TAC's op een dergelijk niveau is herstel dan ook alleen gewaarborgd als deze gepaard gaan met beperkingen van de visserij-inspanning.

De huidige tijdelijke regeling voor het beperken van visserij-inspanning moet echter doeltreffender worden gemaakt. De regels zijn te ingewikkeld en moeilijk te controleren en te handhaven. De maatregel garandeert niet de beperking van de visserij-inspanning die nodig is voor het herstel van de bestanden aangezien niet het aantal op zee doorgebrachte dagen wordt beperkt, maar alleen het aantal dagen dat een bepaald type vistuig mag worden gebruikt. De regeling moet worden versterkt en vereenvoudigd om de naleving te verbeteren.

De voorgestelde maatregelen staan in bijlage V.

De belangrijkste voorgestelde wijzigingen ten opzichte van de huidige maatregelen zijn:

- de eis om in de haven of buiten de betrokken zone te blijven nadat het vastgestelde aantal buitengaats doorgebrachte dagen is opgebruikt;

- de schrapping van de gesloten gebieden in de Noordzee en ten westen van Schotland en in plaats daarvan het voorstel om extra buitengaats door te brengen dagen toe te staan aan vaartuigen die in het verleden aantoonbaar weinig vis uit bedreigde bestanden hebben aangevoerd;

- nauwkeuriger ramingen van het aantal in het verleden op zee doorgebrachte dagen, die dienen als basis voor het bijwerken van de toegewezen inspanningen en verminderingen,

- een strengere toepassing van de regel "één net per visreis".

Bovendien heeft de ICES aanbevolen de visserij op zandspiering in de Noordzee te beheren met behulp van een specifiek plan voor het beheer van de visserij-inspanning. Dit beheersplan is vastgelegd in bijlage VI.

III. Vaststelling van de totaal toegestane vangsten (TAC's)

a) Bestanden in Gemeenschapswateren

Evenals in voorgaande jaren zijn de TAC's gebaseerd op het recentste wetenschappelijk advies, dat in enkele gevallen is aangepast om te zorgen voor continuïteit in de economische activiteit in de betrokken visserijtakken, op voorwaarde dat het risico voor sterk bedreigde bestanden toch aanzienlijk wordt verminderd.

Het laatste advies van de ICES, wat neerkomt op een totale stopzetting van de visserij op vele demersale bestanden in de EU, moet worden gezien in het licht van de besluiten die de Raad de afgelopen twee jaar al heeft genomen. Deze besluiten hebben geresulteerd in aanzienlijke verlagingen van de vangstquota voor bedreigde bestanden en de invoering in 2003 van tijdelijke beperkingen van de visserij-inspanning voor bepaalde takken. Deze maatregelen zijn vergezeld gegaan van oplegprogramma's, waardoor de vangstcapaciteit in enkele lidstaten is verminderd [1]. De Commissie is dan ook van mening dat haar huidige beleid, namelijk het toestaan van verdere visserij maar op zeer beperkte schaal, resultaat kan opleveren als de betrokkenen de regels naleven. De Commissie vindt dat de visserij op reeds eerder geselecteerde herstelbestanden niet nog verder moet worden beperkt, maar dat de bestaande maatregelen moeten worden aangescherpt en dat erop moet worden toegezien dat deze maatregelen strikt worden nageleefd. Voor bestanden ten aanzien waarvan nu voor het eerst herstelmaatregelen noodzakelijk worden geacht, moet de visserij echter wel aanzienlijk worden ingekrompen.

[1] Het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en Nederland hebben oplegprogramma's uitgevoerd, gekoppeld aan de inspanningsbeperkingen in de Noordzee.

De Commissie stelt net als vorig jaar TAC's voor die zijn gericht op een lage visserijsterfte voor herstelbestanden. Voor andere bestanden die samen met herstelbestanden worden gevangen, stelt de Commissie eveneens passende lagere TAC's voor, gebaseerd op de mate van verbondenheid van deze bestanden met herstelbestanden.

De Commissie heeft bij de voorbereiding van de voorstellen voor dit jaar de belanghebbenden geraadpleegd. Op basis van dit overleg erkent de Commissie het belang van een geleidelijke aanpak met een evenwicht tussen de noodzaak om de bestanden zo snel mogelijk binnen biologisch veilige grenzen terug te brengen en de behoefte aan continuïteit in de economische activiteit. Dit voorstel handhaaft de beperkingen die de Raad vorig jaar met betrekking tot bepaalde herstelbestanden aan de visserijsector heeft opgelegd, terwijl het voor "nieuwe" herstelbestanden extra beperkingen oplegt en daarmee voor het vereiste evenwicht zorgt. Uit economische overwegingen op de korte termijn nog verder afwijken van het wetenschappelijk advies zou het herstel van de meeste bedreigde bestanden op de langere termijn ernstig bemoeilijken en daardoor de toekomst voor de visserijsector op lange termijn in gevaar brengen. Deze optie is voor de Commissie onaanvaardbaar.

Voor andere bestanden dan de herstelbestanden en daarmee samen beviste bestanden die door de Gemeenschap alleen worden beheerd, zijn de TAC's afgestemd op de adviezen van de ICES die zijn gebaseerd op analytische evaluaties en onderschreven door het WTECV.

Meer in het bijzonder worden de TAC's voor de Gemeenschapswateren vastgesteld aan de hand van de onderstaande criteria per categorie bestanden.

Bestanden waarvoor de ICES en het WTECV een visserijverbod hebben aanbevolen

De betrokken bestanden zijn:

- kabeljauw in het Kattegat;

- kabeljauw in de Noordzee, het Skagerrak en het oostelijk deel van het Kanaal;

- kabeljauw ten westen van Schotland;

- kabeljauw in de Ierse Zee;

- wijting in de Ierse Zee;

- tong in het westelijk deel van het Kanaal;

- heek in de wateren voor het Iberisch schiereiland;

- langoestine in de wateren van het Iberisch schiereiland.

Voor verscheidene bestanden heeft de ICES in 2002 een visserijverbod geadviseerd en heeft de Raad TAC's vastgesteld waarbij de visserijsterfte met 65 % is verlaagd (kabeljauw in Noordzee, Kattegat, ten westen van Schotland en in de Ierse Zee).

Met betrekking tot de kabeljauw in de Noordzee heeft de ICES geen nieuw kwantitatief advies kunnen uitbrengen en stelt de Commissie voor om de bestaande TAC voor dit bestand ongewijzigd te handhaven.

Waar wel nieuw advies is uitgebracht, stelt de Commissie TAC's voor die aansluiten bij de recentste informatie en bij de verlaging van de visserijsterfte die de Raad in 2002 beoogde (kabeljauw ten westen van Schotland, in het Kattegat en in de Ierse Zee), behalve wanneer toepassing van de door de Commissie voorgestelde vangstregels een TAC mogelijk zou maken die aansluit bij de beoogde verhoging van de paaibiomassa.

Voor andere bestanden ten aanzien waarvan de ICES nu een visserijverbod adviseert (tong in het westelijk deel van het Kanaal, heek en langoestine in de wateren voor het Iberisch schiereiland, wijting in de Ierse Zee) stelt de Commissie TAC's voor die overeenkomen met de besluiten uit 2002 over aanvaardbare verlagingen van de visserijsterfte, in enkele gevallen aangepast wanneer herstel minder dringend was.

De Commissie is voornemens de wijting in de Ierse Zee bij een wijziging in de loop van 2004 op te nemen in de voorstellen voor herstelplannen.

Bestanden ten aanzien waarvan de ICES en het WTECV een zeer sterke verlaging of een herstelplan hebben voorgesteld

De betrokken bestanden zijn:

- schol in de Noordzee;

- noordelijke heek;

- kabeljauw in de Keltische Zee;

- schol in de Keltische Zee;

- tong in de Golf van Biskaje;

- zeeduivel in de wateren voor het Iberisch schiereiland.

Voor de tong in de Golf van Biskaje heeft de Commissie een TAC voorgesteld die een zelfde vermindering van de visserijsterfte beoogt als voor andere bestanden die zich in een vergelijkbare toestand bevinden.

Voor de noordelijke heek stelt de Commissie een TAC voor die overeenkomt met de in het herstelplan voor dit bestand vastgelegde vangstregels.

Voor schol in de Noordzee stelt de Commissie een TAC voor die naar schatting overeenkomt met de door de ICES aanbevolen vermindering van de visserijsterfte met 40 %. Voor de kabeljauw in de Keltische Zee stelt de Commissie een TAC voor die overeenkomt met de doelstelling die ook voor andere kabeljauwbestanden in het kabeljauwherstelplan geldt, namelijk een jaarlijkse groei van de biomassa met 30 %. Voor de wijting in de Keltische Zee komt de TAC overeen met de verlaging van de visserijsterfte voor kabeljauw in dat gebied.

De Commissie is voornemens om de twee bestanden in de Keltische Zee en de schol in de Noordzee evenals de zeeduivel in de wateren voor het Iberisch schiereiland in bestaande herstelplannen op te nemen of om dergelijke plannen voor te stellen in de loop van 2004.

Bestanden waarvan vis wordt gevangen samen met vis uit bestanden waarvoor de ICES en het WTECV een visserijverbod of een zo sterk mogelijke beperking hebben voorgesteld

De verbondenheid van kabeljauw met andere bestanden in de Noordzee is gekwantificeerd in een door een werkgroep van het WTECV ontworpen gezamenlijk model voor het visserijbeheer van meerdere soorten. De Commissie heeft dit als basis genomen voor het bepalen van de TAC's voor enkele soorten die vaak samen met kabeljauw worden gevangen, zoals schelvis en wijting in de Noordzee en de Ierse Zee, en stelt TAC's voor waarbij de visserijsterfte wordt verlaagd naar rato van de mate van verbondenheid met de betrokken soort.

Op verzoek van de visserijsector heeft de Commissie onderzocht of er manieren bestaan om de visserij op herstelbestanden los te koppelen van die op daarmee verbonden soorten zoals koolvis en schelvis, hetzij door een onderscheid te maken naar visgrond of door maatregelen te treffen inzake de vangstsamenstelling.

Vanwege de problemen die zijn opgetreden met de toepassing van verschillende regels voor visserijactiviteiten in kleine geografische gebieden in het kader van bijlage XVII van Verordening (EG) nr. 2341/2002, is de Commissie geen voorstander van een geografische benadering voor het ontkoppelen van vissoorten die samen worden gevangen. In plaats hiervan krijgen vaartuigen die in het verleden minder dan 5 % bijvangst aan kabeljauw hebben opgevist, meer dagen op zee dan vaartuigen met een procentueel grotere bijvangst aan kabeljauw. Deze aanpak wordt gecombineerd met bepalingen om de inachtneming van dit percentage te bevorderen.

De Commissie erkent echter dat de aantoonbaar geringere vangsten van kabeljauw in de meeste gebieden waar op langoestine wordt gevist, een zekere versoepeling van de koppeling tussen beide soorten rechtvaardigt. Derhalve wordt voorgesteld de TAC voor deze bestanden ten opzichte van die voor 2003 enigszins te verhogen. Als blijkt dat de in 2004 goed te keuren technische maatregelen de visserij op langoestine nog verder kunnen loskoppelen van die op kabeljauw, zal de Commissie overwegen de TAC voor langoestine voor 2005 nog verder te verhogen.

Voor de gebieden buiten de Noordzee blijkt uit de adviezen dat de betrokken soorten nauw met elkaar verbonden zijn. De Commissie stelt dan ook voor de visserijsterfte voor bepaalde soorten (zoals schartong, zeeduivel, tong en wijting) nog verder te verminderen om bij te dragen aan het herstel van de soorten waarmee deze soorten samen worden gevangen, namelijk kabeljauw, heek en tong. De meeste van deze bestanden bevinden zich toch al buiten biologisch veilige grenzen en de voorgestelde verlagingen van de visserijsterfte zijn grotendeels gebaseerd op de wetenschappelijke adviezen voor iedere soort afzonderlijk.

Andere bestanden die zich volgens het advies van de ICES en het WTECV buiten biologisch veilige grenzen bevinden en waarvoor een aanzienlijke verlaging van de visserijsterfte wordt geadviseerd

Voor bestanden die zich wel buiten biologisch veilige grenzen bevinden maar niet onder een van bovengenoemde categorieën vallen, stelt de Commissie een TAC voor die overeenkomt met het door ICES en/of WTECV aanbevolen vangstniveau op korte termijn, maar om mogelijke onnauwkeurigheden bij de ramingen te ondervangen en om de stabiliteit van de markten en de visserijactiviteiten te bevorderen stelt de Commissie voor de maximale wijziging van de TAC te beperken tot 40 % ten opzichte van de TAC voor 2002, voorzover dit mogelijk is zonder de Fpa (voor de voorzorgsaanpak aanbevolen visserijsterftecijfers) te overschrijden.

Bestanden die zich binnen biologisch veilige grenzen bevinden en waarvan geen vis wordt gevangen samen met vis uit bestanden waarvoor de ICES en het WTECV een vangstverbod of herstelplan hebben geadviseerd

Wanneer een bestand zich na een evaluatie binnen biologisch veilige grenzen blijkt te bevinden, kiest de Commissie voor een TAC die volgens de voorspellingen niet zal leiden tot een overschrijding van die grenzen (d.w.z. geen kleinere biomassa dan het voorzorgsniveau Bpa en geen hogere visserijsterfte dan het voorzorgsniveau, Fpa) in de nabije toekomst.

De Commissie stelt TAC's voor die overeenkomen met de vangsten op korte termijn als voorgesteld door de ICES en ondersteund door het WTECV. Om mogelijke onnauwkeurigheden bij de ramingen te ondervangen en om de economische stabiliteit voor de visserijsector te bevorderen, beperkt de Commissie de maximale verhoging of verlaging van de TAC tot 20 % ten opzichte van de TAC voor 2002, voorzover dit mogelijk is zonder de Fpa te overschrijden. Bij een verhoging van de TAC kan de Commissie de verhoging verder beperken met het oog op de stabiliteit van de markten en van de visserijactiviteiten.

Wanneer uit beschikbaar advies over de effecten op langere termijn blijkt dat een andere grenswaarde voor TAC-wijzigingen wenselijk is of dat door een gewijzigde visserijsterfte de opbrengst zonder biologische risico's zou kunnen worden verhoogd, zal de Commissie bij TAC-voorstellen met dit advies rekening houden.

Bestanden waarvoor geen evaluaties beschikbaar zijn

Ook ten aanzien van bestanden waarvoor geen analytische gegevens beschikbaar zijn, zijn (voorzorgs-)TAC's vastgesteld. In die gevallen heeft de Commissie haar voorstel gebaseerd op advies van de ICES of van het WTECV voorzover deze instanties een uitdrukkelijke waarde voor de TAC hebben gegeven.

Bij het ontbreken van evaluaties en adviezen heeft de Commissie voor de zogenaamde "voorzorgs-TAC's" voor 2004 in de regel een TAC voorgesteld die gelijk is aan de voor 2003 goedgekeurde TAC indien uit de aangegeven aanvoer is gebleken dat de quota intensief zijn gebruikt. Als een "voorzorgs-TAC" maar weinig is gebruikt, is de Commissie ervan uitgegaan dat deze geringe aanvoer te wijten was aan het gebrek aan concrete vangstmogelijkheden (en dat er dus sprake was van "papieren vis"). In die gevallen stelt de Commissie voor de TAC te verlagen zodat de TAC's een beter beeld geven van de concrete vangstmogelijkheden (en deze derhalve op de langere termijn beschermen). De Commissie stelt in deze gevallen voor de TAC's met 20 % te verlagen om de vangstmogelijkheden geleidelijk terug te brengen tot het niveau van de in recente jaren geconstateerde aanlandingen.

b) Bestanden die worden beheerd in het kader van regionale visserijorganisaties

Sommige bestanden worden beheerd in het kader van regionale visserijorganisaties of door bilateraal overleg met derde landen. Voor die bestanden weerspiegelt het voorstel van de Commissie de besluiten die in deze fora zijn genomen.

De Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (Northwest Atlantic Fisheries Organisation, NAFO) heeft een herstelplan goedgekeurd voor de zwarte heilbot in NAFO-deelgebied 2 en sectoren 3KLMNO. Het doel van dit herstelplan is een exploiteerbare biomassa (5+) van gemiddeld 140 000 ton, waardoor dit bestand op de langere termijn een stabiel rendement oplevert. Om het beoogde doel te bereiken, voorziet het herstelplan in een verlaging van de TAC tot 2007 en in extra maatregelen om de doeltreffendheid van het plan te bevorderen. Deze maatregelen moeten dan ook reeds met ingang van 2004 worden toegepast in afwachting van een verordening van de Raad inzake meerjarige maatregelen voor het herstel van het zwarteheilbotbestand.

c) Bestanden die worden beheerd in het kader van bilaterale overeenkomsten

De TAC's in bijlage IB voor bestanden die met Noorwegen worden gedeeld en de quota voor Noorwegen in bijlagen IC en II zijn voorlopig, in afwachting van de conclusies van het visserijoverleg tussen de Europese Gemeenschap en Noorwegen voor 2004.

IV. Controle en handhaving van de vangstbeperkingen en de visserij-inspanning

Versterking van de controle en handhaving van de GVB-regels is een prioriteit van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Tekortkomingen in de handhaving van de vangstbeperkingen, de inspanningsmaxima en de aangifteverplichtingen van vissersvaartuigen zijn enkele redenen voor de te grote visserijdruk op sommige bestanden.

In zijn recentste advies herinnert de ICES aan de eerder geuite bezorgdheid onder wetenschappers over de grote hoeveelheid onaangegeven vis, de systematisch onjuiste aangifte van vangsten en de onzekerheid over de juistheid van officiële gegevens over de visserij-activiteiten. Bovendien hebben de eigen inspecteurs van de Commissie in de loop van 2003 aanzienlijke tekortkomingen geconstateerd in enkele lidstaten bij de toepassing van de tijdelijke inspanningsbeperkingen die in december 2002 waren overeengekomen.

Het directe gevolg van deze tekortkomingen is een grotere visserijsterfte dan het geval zou zijn geweest als de TAC's en quota en de inspanningsbeperkingen adequaat zouden zijn toegepast.

De lidstaten moeten dringend maatregelen nemen om de controle en handhaving inzake communautaire regels te verbeteren om een correcte toepassing van de quota en inspanningsbeperkingen voor 2004 te garanderen.

In dit verband stelt de Commissie voor om bepaalde controlemaatregelen met onmiddellijke ingang te versterken met het oog op een betere naleving van de TAC's, quota en inspanningsbeperkingen ten aanzien van bestanden waarvoor herstelmaatregelen gelden. Zij zal zo spoedig mogelijk een verordening van de Commissie goedkeuren over een specifiek controleprogramma voor de kabeljauwvisserij overeenkomstig de artikelen 34 bis en 34 ter van Verordening (EG) nr. 2847/93 en artikel 27 van Verordening (EG) nr. 2371/2002. Dit programma voorziet onder andere in benchmarks voor inspecties, gemeenschappelijke prioriteiten en uniforme inspecties door de relevante autoriteiten. In de loop van 2004 zullen vergelijkbare specifieke controleprogramma's worden voorgesteld voor andere visserijtakken ten aanzien waarvan de ICES herstelplannen heeft aanbevolen.

V. Aanvullende technische maatregelen

Het gebruik van technische maatregelen is door tal van belanghebbenden aangewezen als het middel bij uitstek voor het herstel van bestanden, in plaats van vangst- of inspanningsbeperkingen. De Commissie is van mening dat er gebieden zijn waarop technische maatregelen een positieve bijdrage kunnen leveren, zoals:

- de ontwikkeling van bepaalde voorzieningen om de selectiviteit van vistuig te vergroten (zoals sorteerroosters om Nephrops te scheiden van daarmee samen gevangen witvis);

- regelgeving inzake de afmetingen van vast vistuig als middel om de doeltreffendheid van inspanningsbeperkingen te vergroten, en

- de mogelijke voordelen van een verdere vergroting van de maaswijdte in bepaalde visserijtakken.

De Commissie is voornemens haar werk op dit gebied samen met de lidstaten de komende maanden voort te zetten met het oog op voorstellen voor nieuwe technische maatregelen tegen juli 2004.

Aangezien sommige technische maatregelen met ingang van 1 januari 2004 zouden moeten worden toegepast, zijn die in deze verordening opgenomen in de vorm van tijdelijke afwijkingen van of toevoegingen aan de communautaire regelgeving, in afwachting van wijzigingen van de betrokken verordeningen.

Het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad inzake de instandhouding van de visbestanden in de Middellandse Zee zal in de loop van 2004 worden behandeld. De Commissie stelt voor dat enkele maatregelen uit dat voorstel, zoals het volledige verbod op trawlvisserij binnen 3 zeemijlen voor de kust, nu al op voorlopige basis toepasselijk worden verklaard overeenkomstig het bepaalde in bijlage IV.

VI. Verbetering van de kwaliteit van het wetenschappelijk advies

Bij de indiening van zijn advies voor het visserijbeheer in 2004 heeft de ICES een analyse verstrekt van de visserij per gebied en de nadruk gelegd op het belang van de verbanden tussen bestanden bij de gemengde visserij op demersale soorten.

De ICES heeft er echter op gewezen dat hij niet in staat is nauwkeuriger advies uit te brengen over deze gemengde visserij aangezien bepaalde essentiële gegevens niet aan de ICES beschikbaar zijn gesteld, bijvoorbeeld met betrekking tot de teruggooi op zee. Het gebrek aan kwantitatieve beoordelingen van de verbanden tussen visbestanden maakt het beheer van de gemengde visserij in de Gemeenschap duidelijk minder doeltreffend.

De Commissie wil de lidstaten eraan herinneren dat het verzamelen van gegevens over de teruggooi verplicht is op grond van de verordening van de Raad inzake het verzamelen van voor het GVB essentiële gegevens. Op grond van die verordening moeten de door de lidstaten verzamelde gegevens ook beschikbaar worden gesteld aan wetenschappelijke organisaties, met inbegrip van de ICES.

De Commissie zal zich samen met de betrokken lidstaten actief inzetten voor dit vraagstuk om ervoor te zorgen dat bij de beoordeling van de visbestanden in de loop van 2004 van alle beschikbare gegevens gebruik kan worden gemaakt.

VII. Overige vraagstukken

a). Verdeling van quota voor toetredende landen

Met het oog op de uitbreiding van de Gemeenschap in 2004 stelt de Commissie voor om ook met de toetredende landen rekening te houden voor alle quota voorzover deze landen recht hebben op vangstmogelijkheden. De Commissie stelt voor de TAC's vast te stellen voor het gehele jaar 2004 naargelang van de relatieve stabiliteit overeenkomstig de Akte van Toetreding. In het voorstel wordt echter wel een onderscheid gemaakt tussen de totale quota en de hoeveelheden die de betrokken landen tussen 1 januari en 30 april 2004 mogen opvissen.

In het kader van de visserijovereenkomsten met Estland, Letland en Litouwen zullen EU-vaartuigen niet de mogelijkheid hebben om vangstmogelijkheden te kopen. Bijgevolg voorziet dit voorstel niet in bepalingen betreffende een financiële bijdrage uit de begroting van de Gemeenschap.

b) Meerjarige quotaflexibiliteit

Op grond van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota moet de Raad bepalen voor welke bestanden de daarin vervatte maatregelen gelden. Omwille van de duidelijkheid heeft de Commissie in iedere quotatabel (naast de codes voor de aangifte van vangsten) de voor ieder bestand toepasselijke artikelen van Verordening (EG) nr. 847/96 vermeld.

Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling, voor 2004, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek, [2] en met name op de artikelen 21 en 24, en de bijlagen III, VI, VIII en IX en XII,

[2] PB L 236 van 23.09.2003, blz. 1.

Gelet op Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid [3], en met name op artikel 20,

[3] PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

Gelet op Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad van 18 december 1997 houdende bepaalde instandhoudings- en controlemaatregelen voor de visserij in de Antarctische wateren en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2113/96 [4], en met name op artikel 21,

[4] PB L 6 van 10.1.1998, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 742/1999 van de Raad (PB L 41 van 31.12.1999, blz. 1).

Gezien het voorstel van de Commissie [5],

[5] PB C [...] van [...], blz. [...]

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke adviezen en met name van het verslag van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij, communautaire maatregelen vaststellen waarbij de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden geregeld.

(2) Op grond van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad de totaal toegestane vangsten (TAC's) vaststellen per visserijtak of groep van visserijtakken. De vangstmogelijkheden moeten over de lidstaten en derde landen worden verdeeld overeenkomstig artikel 20 van genoemde verordening.

(3) Voor een efficiënt beheer van deze TAC's en quota moeten bijzondere voorschriften voor de uitoefening van de betrokken visserij worden vastgesteld.

(4) De beginselen van en bepaalde procedures voor het visserijbeheer moeten door de Gemeenschap worden vastgesteld om de lidstaten in staat te stellen de vaartuigen die onder hun vlag varen, te beheren.

(5) Op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota [6], moet worden bepaald voor welke bestanden de verschillende, bij de verordening vastgestelde maatregelen worden toegepast.

[6] PB L 115 van 9.5.1996, blz. 3.

(6) De Gemeenschap heeft, volgens de procedure die is vastgesteld in de overeenkomsten of protocollen inzake de visserijrelaties, over de visserijrechten overleg gepleegd met Noorwegen [7], de Faeröer [8], Groenland [9], IJsland [10], Letland [11], Litouwen [12] en Estland [13].

[7] PB L 226 van 29.8.1980, blz. 48.

[8] PB L 226 van 29.8.1980, blz. 12.

[9] PB L 29 van 1.2.1985, blz. 9.

[10] PB L 161 van 2.7.1993, blz. 1.

[11] PB L 332 van 20.12.1996, blz. 1.

[12] PB L 332 van 20.12.1996, blz. 6.

[13] PB L 332 van 20.12.1996, blz. 16.

(7) Overeenkomstig artikel 124 van de Toetredingsakte van 1994 wordt het beheer van de visserijovereenkomsten van Zweden en Finland met derde landen waargenomen door de Gemeenschap. Uit hoofde van die overeenkomsten heeft de Gemeenschap overleg gepleegd met Polen.

(8) Overeenkomstig de Toetredingsakte van 2003 voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije zijn de bepalingen betreffende vangstmogelijkheden voor Estland, Letland, Litouwen en Polen vanaf de datum van toetreding in overeenstemming met het Toetredingsverdrag. Voor de periode van 1 januari 2004 tot de datum van toetreding wordt echter dezelfde grondslag voor de toewijzing van vangstmogelijkheden gebruikt.

(9) De Gemeenschap is verdragsluitende partij bij verscheidene regionale visserijorganisaties. Deze visserijorganisaties hebben aanbevolen om voor bepaalde vissoorten vangstbeperkingen en andere instandhoudingsmaatregelen goed te keuren en de Gemeenschap is derhalve gehouden deze aanbevelingen uit te voeren.

(10) Bij de toepassing van de vangstmogelijkheden moet worden voldaan aan de communautaire wetgeving op dit gebied, en met name aan Verordening (EEG) nr. 1381/87 van de Commissie van 20 mei 1987 inzake uitvoeringsbepalingen met betrekking tot kentekens voor vissersvaartuigen en met betrekking tot documenten aan boord van die vaartuigen [14], Verordening (EEG) nr. 2807/83 van de Commissie van 22 september 1983 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de registratie van gegevens over de visvangst van de lidstaten [15], Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid [16], Verordening (EG) nr. 1626/94 van de Raad van 27 juni 1994 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden in de Middellandse Zee [17], Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad van 27 juni 1994 tot vaststelling van algemene bepalingen inzake speciale visdocumenten [18], Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad, Verordening (EG) nr. 88/98 van de Raad van 18 december 1997 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden in de Oostzee, de Belten en de Øresund [19], Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen [20], en Verordening (EG) nr. 1434/98 van de Raad van 29 juni 1998 tot vaststelling van de voorwaarden waarop haring mag worden aangevoerd voor andere industriële doeleinden dan rechtstreekse menselijke consumptie [21].

[14] PB L 132 van 21.5.1987, blz. 9.

[15] PB L 276 van 10.10.1983, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1965/2001 van de Commissie (PB L 268 van 09.10.2001, blz. 23).

[16] PB L 261 van 20.10.1993, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 806/2003 (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 1-35).

[17] PB L 171 van 6.7.1994, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 973/2001 (PB L 137 van 19.5.2001, blz. 1).

[18] PB L 171 van 6.7.1994, blz. 7.

[19] PB L 9 van 15.1.1998, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1520/98 (PB L 201 van 17.7.1998, blz. 1).

[20] PB L 125 van 27.4.1998, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 973/2001 (PB L 137 van 19.5.2001, blz. 1).

[21] PB L 191 van 7.7.1998, blz. 10.

(11) Met het oog op de instandhouding van de visbestanden moet een aantal aanvullende technische en controlemaatregelen voor de visserij in het jaar 2004 ten uitvoer worden gelegd.

(12) Er moeten communautaire bepalingen worden vastgesteld betreffende de visserij in de Golf van Riga overeenkomstig de richtsnoeren in de Toetredingsakte van 2003. Het is dienstig speciale visdocumenten verplicht te stellen voor de toegang tot deze wateren.

(13) De TAC's voor bestanden waarvoor in 2004 reeds herstelplannen kunnen worden uitgevoerd, moeten overeenkomen met de in die plannen vastgelegde herstelstrategieën. Voor bestanden waarvoor in 2004 nog geen herstelplan kan worden uitgevoerd, moet echter een restrictiever kortetermijnbeleid worden gevoerd.

(14) In afwachting van de goedkeuring van herstelplannen en de tenuitvoerlegging van de daarin vervatte inspanningsbeperkingsregelingen moeten ten minste voor de meest bedreigde soorten, namelijk de soorten waarvoor de ICES in 2004 een nul-TAC voorstelt, voorlopige inspanningsbeperkingsregelingen worden toegepast.

(15) Volgens het advies van de ICES is het noodzakelijk een tijdelijke regeling voor het beheer van de visserij-inspanning toe te passen voor de industriële visserij op zandspiering in ICES-deelgebied IV (Skagerrak en Noordzee).

(16) Tijdens haar 25e jaarlijkse vergadering van 15 tot en met 19 september 2003 heeft de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (Northwest Atlantic Fisheries Organisation, NAFO) een herstelplan goedgekeurd voor de zwarte heilbot in NAFO-deelgebied 2 en sectoren 3KLMNO. Om het beoogde doel te bereiken, voorziet het herstelplan in een verlaging van de TAC tot 2007 en in extra maatregelen om de doeltreffendheid van het plan te bevorderen. Deze maatregelen moeten dan ook reeds met ingang van 2004 worden toegepast in afwachting van een verordening van de Raad inzake meerjarige maatregelen voor het herstel van het zwarteheilbotbestand.

(17) Om rekening te houden met de door de ICCAT in de quota van de Gemeenschap aangebrachte aanpassingen, is het noodzakelijk de onderbenutting over de lidstaten te spreiden op basis van het respectieve aandeel van elke lidstaat daarin, zonder te raken aan de bij deze verordening voor de jaarlijkse verdeling van de TAC's bepaalde verdeelsleutel.

(18) Om te voldoen aan de internationale verplichtingen die de Gemeenschap is aangegaan als verdragsluitende partij bij het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR), en bijgevolg aan de verplichting om de door de CCAMLR-commissie vastgestelde maatregelen toe te passen, zijn de door laatstgenoemde commissie voor het seizoen 2003-2004 goedgekeurde TAC's opgenomen in bijlage IF en moeten zij in de in die bijlage vermelde periode worden toegepast.

(19) Tijdens haar XXIIe jaarlijkse vergadering in 2003 heeft de CCAMLR-commissie ingestemd met de deelname van vaartuigen die de vlag van een EU-lidstaat voeren, aan de experimentele visserij op Dissostichus spp. in FAO-deelgebieden 88.1 en 48.6, en heeft zij voor de betrokken visserijactiviteiten vangst- en bijvangstbeperkingen vastgesteld, die zijn opgenomen in bijlage XVI, evenals bepaalde specifieke technische maatregelen, die zijn opgenomen in artikel 43,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I Toepassingsgebied en definities

Artikel 1

Onderwerp

1. Bij deze verordening worden voor het jaar 2004 de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden vastgesteld, alsmede de bij de visserij in acht te nemen specifieke voorschriften.

Voor bepaalde Antarctische bestanden worden echter vangstmogelijkheden en specifieke voorschriften vastgesteld voor de in bijlage IF vermelde periode.

Artikel 2 Werkingssfeer

Deze verordening is van toepassing op:

a) vaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd staan in een lidstaat, hierna "vaartuigen van de Gemeenschap" te noemen, in zones met vangstbeperkingen, en

b) vaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd staan in een derde land, hierna "vaartuigen van derde landen" te noemen, in wateren onder de soevereiniteit of de jurisdictie van de lidstaten, hierna "Gemeenschapswateren" of "EG-wateren" te noemen.

Artikel 3 Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) "vangstmogelijkheden":

i) de totaal toegestane vangsten ("TAC's") of het aantal vaartuigen waarvoor visvergunningen zijn toegekend en/of de geldigheidsduur daarvan,

ii) delen van de voor de Gemeenschap beschikbare TAC's,

iii) aan de Gemeenschap in de wateren van derde landen toegewezen quota,

iv) een verdeling van de onder b) en c) bedoelde vangstmogelijkheden van de Gemeenschap over de lidstaten in de vorm van quota,

v) aan derde landen in Gemeenschapswateren toegewezen quota;

b) "internationale wateren": wateren die niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van enige staat vallen;

c) "het gereglementeerde gebied van de NAFO": het deel van het onder het NAFO-verdrag vallende gebied waarover de kuststaten geen soevereiniteitsrechten of jurisdictie uitoefenen;

d) het "Skagerrak": het gebied dat in het westen wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust;

e) het "Kattegat": het gebied dat in het noorden wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap Hasenøre naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen;

f) "de Noordzee": ICES-deelgebied IV en het gedeelte van ICES-sector IIIa dat geen deel uitmaakt van het Skagerrak zoals omschreven onder d);

g) "Management Unit 3": de ICES-deelsectoren 30 en 31 en het gedeelte van deelsector 29 benoorden 59°30' NB.

h) de "Golf van Riga": de wateren begrensd in het westen door een lijn van de vuurtoren van Ovisi (57° 34,1234' NB, 21° 42,9574' OL) op de westkust van Letland rechtwijzend naar de zuidelijke rots van Kaap Loode (57° 57,4760' NB, 21° 58,2789' OL) op het eiland Saaremaa, vandaar rechtwijzend naar het meest zuidelijke punt van het schiereiland Sõrve en vandaar rechtwijzend in noordoostelijke richting langs de oostkust van het eiland Saaremaa; en in het noorden door een lijn van 58°30,0' NB 23°13,2'OL tot 58°30,0'NB 23°41,1'OL.

Artikel 4 Visserijzones

Voor de toepassing van deze verordening geldt:

a) voor de zones van de ICES (Internationale Raad voor het onderzoek van de zee, International Council for the Exploration of the Sea) de afbakening van Verordening (EEG) nr. 3880/91;

b) voor de zones van de CECAF (Visserijcomité voor de centraal-oostelijke Atlantische Oceaan, Fishery Committee for the Eastern Central Atlantic, of FAO-gebied 34) de afbakening van Verordening (EG) nr. 2597/95;

c) voor de zones van de NAFO (Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan, Northwest Atlantic Fisheries Organisation) de afbakening van Verordening (EEG) nr. 2018/93;

d) voor de zones van de CCAMLR (Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren, Convention for the Conservation of Antartic Marine Living Resources) de afbakening van Verordening (EG) nr. 66/98.

HOOFDSTUK II Vangstmogelijkheden en visserijvoorschriften voor vaartuigen van de Gemeenschap

Artikel 5 Vangstmogelijkheden en toewijzingen

1. De vangstmogelijkheden voor vaartuigen van de Gemeenschap in Gemeenschapswateren of in bepaalde wateren buiten de Gemeenschap en de verdeling van deze vangstmogelijkheden per lidstaat worden vastgesteld zoals aangegeven in de bijlagen I en II.

2. Vaartuigen van de Gemeenschap mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde quota en de in de artikelen 9, 16 en 17 vastgestelde voorschriften, vissen in de wateren die onder de visserijjurisdictie vallen van Estland, de Faeröer, Groenland, IJsland, Letland, Litouwen, Noorwegen en de visserijzone rond Jan Mayen, Polen en de Russische Federatie.

3. De Commissie stelt de vangstmogelijkheden voor lodde in de zones V en XIV (wateren van de Groenland) voor de Gemeenschap vast op 70% van het aandeel van Groenland in de TAC voor lodde, zodra de TAC is vastgesteld. Na de overdracht van 30 000 ton aan IJsland, 10 000 ton aan de Faeröer en 6 700 ton aan Noorwegen is de resterende hoeveelheid beschikbaar voor alle lidstaten.

Artikel 6 Bijzondere bepalingen inzake toewijzingen

De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig de bijlagen I en II aan de lidstaten toegewezen onverminderd:

a) het ruilen van quota op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2371/2002,

b) nieuwe toewijzingen op grond van artikel 21, lid 4, artikel 23, lid 1, en artikel 32, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2847/93,

c) het aanvoeren van extra hoeveelheden op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96,

d) het overdragen van hoeveelheden op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96,

e) verminderingen of kortingen op grond van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 847/96.

Artikel 7 Flexibiliteit

De bestanden waarvoor een bij wijze van voorzorgsmaatregel vastgestelde of een analytische TAC geldt, de bestanden waarop flexibiliteit volgens de artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 niet van toepassing is en de bestanden waarop de in artikel 5, lid 2, van de voornoemde verordening bedoelde kortingen van toepassing zijn, worden voor 2004 vastgesteld zoals bepaald in bijlage I.

Artikel 8 Aanvoervoorwaarden voor vangsten en bijvangsten

1. Vis van bestanden waarvoor vangstmogelijkheden zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangevoerd mits:

a) die vis is gevangen met vaartuigen van een lidstaat die een quotum heeft en zijn quotum niet heeft opgebruikt, of

b) die vis deel uitmaakt van een aandeel van de Gemeenschap dat niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, en dat niet is opgebruikt, of

c) wat andere soorten dan haring en makreel betreft, de vangsten uit verschillende soorten bestaan en overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 850/98 met netten met een maaswijdte van minder dan 32 mm zijn gedaan en noch aan boord, noch bij aanvoer zijn gesorteerd, of

d) wat haring betreft, de vangsten voldoen aan het bepaalde in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1434/98, of

e) het aandeel van makreel in gemengde vangsten van makreel met horsmakreel of sardines niet meer dan 10% van het totale gewicht aan makreel, horsmakreel en sardines aan boord bedraagt, en de vangsten niet gesorteerd zijn, of

f) het gaat om vangsten voor wetenschappelijk onderzoek op grond van Verordening (EG) nr. 850/98.

2. Alle aangevoerde hoeveelheden worden in mindering gebracht op het betrokken quotum of, wanneer het aandeel van de Gemeenschap niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, op het Gemeenschapsaandeel, met uitzondering van vangsten bedoeld in lid 1, onder (c), (d), (e) en (f).

3. Ongeacht het bepaalde in lid 1 is het, wanneer een van de in bijlage II vastgestelde vangstmogelijkheden is opgebruikt, voor vissersvaartuigen actief in visserijtakken waarvoor de betreffende vangstbeperkingen gelden, verboden om ongesorteerde vangsten aan te voeren die ook haring bevatten.

4 Het percentage en de bestemming van de bijvangsten worden bepaald overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 850/98.

Artikel 9 Toegangsbeperkingen

1. Het is vaartuigen van de Gemeenschap verboden in het Skagerrak binnen een zone van 12 zeemijl vanaf de basislijnen van Noorwegen te vissen. Vaartuigen die de vlag van Denemarken of Zweden voeren, mogen evenwel tot 4 mijl vanaf de basislijnen van Noorwegen vissen.

2. Vaartuigen van de Gemeenschap mogen in de wateren onder jurisdictie van IJsland uitsluitend vissen in het gebied dat binnen de volgende met rechte lijnen onderling verbonden coördinaten valt:

Zuidwestelijk Gebied

1. 63°12'NB en 23°05'WL via 62°00'NB en 26°00'WL,

2. 62°58'NB en 22°25'WL,

3. 63°06'NB en 21°30'WL,

4. 63°03'NB en 21°00'WL en vervolgens 180°00' rechtwijzend zuid;

Zuidoostelijk Gebied

1. 63°14'NB en 10°40'WL,

2. 63°14'NB en 11°23'WL,

3. 63°35'NB en 12°21'WL,

4. 64°00'NB en 12°30'WL,

5. 63°53'NB en 13°30'WL,

6. 63°36'NB en 14°30'WL,

7. 63°10'NB en 17°00'W en vervolgens 180°00' rechtwijzend zuid.

Artikel 10 Bijzondere voorschriften voor Noordzeeharing

De in bijlage III vastgestelde maatregelen gelden voor het vangen, het sorteren en het aanvoeren van haring uit de Noordzee, het Skagerrak en het Kattegat.

Artikel 11 Overige technische en controlemaatregelen

De in bijlage IV vastgestelde technische maatregelen gelden in het jaar 2004 naast die van de Verordeningen (EG) nr. 850/98, (EG) nr. 88/98, (EG) nr. 1626/94 en (EG) nr. 973/2001.

Nadere bepalingen voor de tenuitvoerlegging van de punten 11 en 12 van bijlage IV kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002.

Artikel 12 Inspanningsbeperkingen en daaraan verbonden voorwaarden voor het beheer van bestanden

1. Voor het beheer van de kabeljauw in het Skagerrak, het Kattegat, de Noordzee en het oostelijke Kanaal, de Ierse Zee en de wateren ten westen van Schotland, van de schol in de Noordzee, van de tong in het westelijke Kanaal, en van de heek, zeeduivel en langoestine in de wateren voor het Iberisch schiereiland gelden de inspanningsbeperkingen en daaraan verbonden voorwaarden die zijn vastgelegd in bijlage V.

2. Voor het beheer van de zandspieringbestanden in ICES-deelgebied IV (Skagerrak en Noordzee) gelden de inspanningsbeperkingen en daaraan verbonden voorwaarden die zijn vastgelegd in bijlage VI.

3. Nadere bepalingen voor de tenuitvoerlegging van punt 6 van bijlage VI kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002.

HOOFDSTUK III Vangstmogelijkheden en visserijvoorschriften voor vaartuigen van derde landen

Artikel 13 Toestemming

Vaartuigen die de vlag voeren van Barbados, Estland, Guyana, Japan, Zuid-Korea, Letland, Litouwen, Noorwegen, Polen, de Russische Federatie, Suriname, Trinidad en Tobago of Venezuela, alsook vaartuigen die in de Faeröer geregistreerd staan, mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde quota en de in de artikelen 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22, 23 en 24 vastgestelde voorschriften, in de Gemeenschapswateren vissen.

Artikel 14 Geografische beperkingen

Onverminderd het bepaalde in Hoofdstuk IV van Verordening (EG) nr. 2371/2002, mogen vaartuigen die de vlag voeren van:

a) Noorwegen of die geregistreerd zijn op de Faeröer, slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van de lidstaten in de Noordzee, het Kattegat, de Oostzee en de Atlantische Oceaan benoorden 43°00' noorderbreedte, met uitzondering van het gebied bedoeld in artikel 18 van Verordening (EG) nr. 2371/2002; vaartuigen die de vlag voeren van Noorwegen mogen in het Skagerrak vissen buiten 4 zeemijl vanaf de basislijnen van Denemarken en Zweden;

b) Estland, Letland of Litouwen, slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van de lidstaten in de Oostzee bezuiden 59°30' noorderbreedte;

c) Polen of de Russische Federatie, slechts vissen in de delen van het Zweedse deel van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van Zweden in de Oostzee bezuiden 59°30' noorderbreedte;

d) Barbados, Guyana, Suriname, Trinidad en Tobago, Japan, Zuid-Korea of Venezuela slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van het Franse department Guyana.

Artikel 15 Aanvoervoorwaarden voor vangsten en bijvangsten

Vis van bestanden waarvoor vangstmogelijkheden zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangevoerd mits die vis is gevangen met vaartuigen van een derde land dat een quotum heeft en zijn quotum niet heeft opgebruikt.

HOOFDSTUK IV Vergunningsvoorschriften voor vaartuigen van de Gemeenschap

Artikel 16 Vergunningen en vergunningsvoorwaarden

1. Onverminderd de algemene bepalingen inzake visvergunningen en speciale visdocumenten van Verordening (EG) nr. 1627/94, mag in de wateren van derde landen slechts worden gevist op grond van een vergunning die door de autoriteiten van het betrokken derde land is uitgereikt.

Deze bepaling geldt bij de visserij in de Noorse wateren in de Noordzee evenwel niet voor:

a) vaartuigen van 200 GT of minder,

b) vaartuigen die op andere soorten dan makreel vissen en waarvan de vangsten voor menselijke consumptie bestemd zijn,

c) vaartuigen van Zweden die traditioneel in het betrokken gebied vissen.

2. Het maximumaantal vergunningen en de vergunningsvoorwaarden worden vastgesteld zoals in bijlage VII, deel I, is aangegeven. Vergunningsaanvragen dienen, met vermelding van de visserijtak en de naam en kenmerken van de vaartuigen waarop de aanvragen betrekking hebben, door de autoriteiten van de lidstaten aan de Commissie te worden gericht. De Commissie stuurt de aanvragen door naar de autoriteiten van het betrokken derde land.

3. De vaartuigen van de Gemeenschap houden zich aan de instandhoudings- en controlemaatregelen en alle andere voorschriften welke van toepassing zijn in de zone waar zij actief zijn.

Artikel 17 Faeröer

Vaartuigen van de Gemeenschap die vergunning hebben om in de wateren van de Faeröer gericht te vissen op een bepaalde soort, mogen een andere tak van gerichte visserij uitoefenen mits zij de autoriteiten van de Faeröer tevoren kennis geven van deze wijziging.

HOOFDSTUK V Vergunningsvoorschriften voor vaartuigen van derde landen

Artikel 18 Verplichtingen inzake visvergunningen en speciale visdocumenten

1. Onverminderd artikel 28ter van Verordening (EG) nr. 2847/93 hoeven Noorse vaartuigen van minder dan 200 GT niet in het bezit te zijn van een visvergunning en een speciaal visdocument.

2. De vergunning en het speciale visdocument dienen aan boord te zijn. Deze verplichting geldt niet voor vaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren of op de Faeröer geregistreerd staan.

3. Vaartuigen van derde landen die op 31 december 2003 mogen vissen, mogen hun activiteiten in het begin van het jaar 2004 voortzetten totdat de lijsten van vaartuigen met vergunning aan de Commissie zijn voorgelegd en door haar zijn goedgekeurd.

Artikel 19 Aanvragen om vergunningen en speciale visdocumenten

Aanvragen van de autoriteiten van derde landen aan de Commissie om vergunningen en speciale visdocumenten dienen de volgende gegevens te bevatten:

a) de naam van het vaartuig;

b) registratienummer;

c) op het vaartuig aangebrachte identificatieletters en -nummers;

d) haven van registratie;

e) naam en adres van de eigenaar van het vaartuig of van de partij die het chartert;

f) brutotonnage (GT) en lengte over alles;

g) motorvermogen;

h) oproepnummer en radiofrequentie;

i) vismethode waarvan gebruik zal worden gemaakt;

j) gebied waarin gevist zal worden;

k) vissoorten waarop gevist zal worden;

l) periode waarvoor de vergunning wordt aangevraagd.

Artikel 20 Aantal vergunningen

Het aantal vergunningen en de vergunningsvoorwaarden worden vastgesteld zoals in bijlage VII, deel II, is aangegeven.

Artikel 21 Annulering en intrekking

1. Vergunningen en speciale visdocumenten kunnen worden geannuleerd met het oog op de afgifte van nieuwe vergunningen en speciale visdocumenten. Dergelijke annuleringen worden van kracht op de dag vóór de datum van afgifte van de nieuwe vergunning of het nieuwe speciale visdocument door de Commissie. De nieuwe vergunningen en speciale visdocumenten treden in werking op de dag waarop zij worden afgegeven.

2. Vergunningen en speciale visdocumenten worden vóór de datum waarop zij aflopen geheel of gedeeltelijk ingetrokken als de in bijlage I voor het betrokken bestand vastgestelde quota zijn opgebruikt.

3. Vergunningen en speciale visdocumenten worden ingetrokken als niet wordt voldaan aan de in deze verordening vastgestelde verplichtingen.

Artikel 22 Niet-naleving

1. Voor vaartuigen die de in deze verordening vastgestelde verplichtingen niet zijn nagekomen, worden gedurende een periode van ten hoogste twaalf maanden geen vergunningen en speciale visdocumenten afgegeven.

2. De Commissie stelt de autoriteiten van het betrokken derde land in kennis van de naam en de kenmerken van de vaartuigen die naar aanleiding van een overtreding van de voorschriften de volgende maand of maanden niet meer in de het visserijgebied van de Gemeenschap mogen vissen.

Artikel 23 Verplichtingen van de vergunninghouder

1. Vaartuigen van derde landen houden zich in de zone waar zij actief zijn aan de instandhoudings- en controlemaatregelen en alle andere voorschriften die daar voor vaartuigen van de Gemeenschap gelden, met name de bepalingen van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94, (EG) nr. 88/98, (EG) nr. 850/98, nr. 1434/98 en Verordening (EEG) nr. 1381/87 van de Commissie.

2. De in lid 1 bedoelde vaartuigen dienen een logboek bij te houden waarin de in bijlage VIII, deel I, genoemde gegevens moeten worden opgenomen.

3. Vaartuigen van derde landen, met uitzondering van die van Noorwegen die vissen in ICES-sector IIIa, delen de Commissie de in bijlage IX bepaalde gegevens mee overeenkomstig de in die bijlage vastgestelde voorschriften.

Artikel 24 Bijzondere bepalingen betreffende het Franse departement Guyana

1. Visvergunningen voor de wateren van het Franse departement Guyana worden slechts afgegeven als de eigenaar van het betrokken vaartuig zich ertoe verbindt om een waarnemer aan boord van zijn vaartuig toe te laten als de Commissie daarom verzoekt.

2. Kapiteins van vaartuigen met een vergunning om in de wateren van het Franse departement Guyana te vissen op vis of tonijn, moeten na iedere visreis bij aanvoer van de vangst bij de Franse autoriteiten een aangifte indienen voor de juistheid waarvan alleen de kapitein verantwoordelijk is en waarin de hoeveelheden garnaal worden opgegeven die sinds de laatste aangifte gevangen en aan boord gehouden zijn. Voor deze aangifte wordt een formulier gebruikt van het model in bijlage VII, deel III. Voor de juistheid van de aangifte is alleen de kapitein verantwoordelijk.

De Franse autoriteiten nemen de nodige maatregelen om de juistheid van de aangiften te controleren, met name door ze te vergelijken met het in artikel 23, lid 2, genoemde logboek. Na controle wordt de aangifte door de bevoegde beambte ondertekend.

De Franse autoriteiten zenden de Commissie vóór het einde van iedere maand alle aangiften met betrekking tot de vorige maand.

3. Vaartuigen die vissen in de wateren van het Franse departement Guyana moeten een logboek bijhouden naar het model in bijlage VIII, deel II. Binnen 30 dagen, te rekenen vanaf de laatste dag van elke visreis, moet een afschrift daarvan aan de Commissie worden toegezonden via de Franse autoriteiten.

4. Als de Commissie gedurende 1 maand geen mededeling ontvangt over een vaartuig met een visvergunning voor de wateren van het Franse departement Guyana, wordt de vergunning van dat vaartuig ingetrokken.

HOOFDSTUK VI Bijzondere bepalingen voor de visserij door vaartuigen van de Gemeenschap in het NAFO-gebied

Deel 1 Deelname van de Gemeenschap

Artikel 25 Lijst van vaartuigen

1. Uitsluitend vaartuigen van de Gemeenschap van meer dan 50 GT die van de autoriteiten van hun vlaggenlidstaat een speciaal visdocument hebben ontvangen, mogen met inachtneming van de voorwaarden van hun vergunning vis uit het gereglementeerde gebied van de NAFO vangen, aan boord houden, overladen en aanvoeren.

2. De lidstaten delen de Commissie in computerleesbare vorm een lijst mee van alle hun vlag voerende en in de Gemeenschap geregistreerde vaartuigen van meer dan 50 GT die in het gereglementeerde gebied van de NAFO mogen vissen.

3. De in lid 2 bedoelde lijst wordt binnen 15 dagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening meegedeeld en bij wijziging ten minste vijf dagen voor het vaartuig het NAFO-gebied binnenvaart. De Commissie zendt deze informatie onverwijld door aan het secretariaat van de NAFO.

4. De in lid 2 bedoelde lijst bevat de volgende gegevens:

a) het intern nummer van het vaartuig overeenkomstig bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2090/98 van de Commissie;

b) de internationale roepnaam van het vaartuig;

c) in voorkomend geval de partij die het vaartuig chartert;

d) het type vaartuig.

5. Voor vaartuigen die tijdelijk de vlag van een lidstaat voeren (gecharterd vaartuig), verstrekken de lidstaten de volgende gegevens:

a) de datum met ingang waarvan het vaartuig de vlag van de lidstaat mag voeren;

b) de datum met ingang waarvan het vaartuig door de lidstaat is toegestaan in het gereglementeerde gebied van de NAFO te vissen;

c) de naam van de staat waar het vaartuig is geregistreerd of vroeger was geregistreerd en de datum met ingang waarvan het niet langer de vlag van die staat voert;

d) de naam van het vaartuig;

e) het officiële, door de bevoegde nationale instanties aan het vaartuig toegekende registratienummer;

f) de thuishaven van het vaartuig na de overdracht;

g) de naam van de eigenaar van het vaartuig of van de partij die het chartert;

h) een verklaring waaruit blijkt dat de kapitein een exemplaar van de in het gereglementeerde gebied van de NAFO geldende voorschriften heeft ontvangen;

i) de belangrijkste soorten waarop met het vaartuig in het gereglementeerde gebied van de NAFO kan worden gevist;

j) de deelgebieden waar het vaartuig zal vissen.

Deel 2 Technische maatregelen

Artikel 26 Maaswijdte van de netten

Bij de gerichte visserij op de in bijlage X vermelde soorten mogen geen sleepnetten worden gebruikt met waar dan ook mazen van minder dan 130 mm. Bij de gerichte visserij op kortvinnige pijlinktvissen (Illex illecebrosus) mag de maaswijdte niet kleiner zijn dan 60 mm. Voor de gerichte visserij op roggen (Rajidae) wordt deze maaswijdte verhoogd tot ten minste 280 mm in de kuil en 220 mm in alle andere delen van het sleepnet.

Vaartuigen die op Noorse garnaal (Pandalus borealis) vissen moeten netten gebruiken met een maaswijdte van ten minste 40 mm.

Artikel 27 Voorzieningen aan netten

1. Het is verboden andere dan de in dit artikel vermelde voorzieningen aan netten aan te brengen die de mazen van het net versperren of waardoor de maaswijdte wordt verkleind.

2. Zeildoek, want of ander materiaal mag aan de onderzijde van de kuil van het net worden bevestigd om beschadiging te verminderen of te voorkomen.

3. Er mogen voorzieningen aan de bovenzijde van de kuil worden bevestigd, mits de mazen van de kuil daardoor niet worden versperd. Alleen de in bijlage XI vermelde bovennetbeschermers zijn toegestaan.

4. Vaartuigen die op Noorse garnaal (Pandalus borealis) vissen, gebruiken een sorteerrooster met een maximumafstand van 22 mm tussen de staven. Vaartuigen die vissen op Noorse garnaal in sector 3L moeten bovendien voor het bevestigen van de klossenpees kettingen van minimaal 72 cm gebruiken.

Artikel 28 Bijvangsten

1. De kapiteins van vissersvaartuigen mogen niet gericht vissen op soorten waarvoor bijvangstbeperkingen gelden. Er wordt aangenomen dat er gericht op een soort wordt gevist wanneer die soort in gewicht procentueel het grootste deel van de vangst van een trek uitmaakt.

2. Bijvangsten van in bijlage ID vermelde soorten ten aanzien waarvan de Gemeenschap voor een bepaald deel van het gereglementeerde gebied van de NAFO geen quota heeft vastgesteld en die in dit deel worden gevangen bij welke gerichte visserij dan ook, mogen voor elk van de soorten aan boord van het vaartuig niet meer bedragen dan 2 500 kg of 10% van het gewicht van de totale vangst aan boord als dat meer is. Bijvangsten van de in bijlage ID vermelde soorten in een deel van het gereglementeerde gebied van de NAFO waar gerichte visserij op bepaalde soorten verboden is, mogen echter niet meer bedragen dan respectievelijk 1 250 kg of 5%.

3. Als de totale hoeveelheden van soorten waarvoor bijvangstbeperkingen gelden, groter zijn dan de hierboven vastgestelde limieten, moet het vissersvaartuig onmiddellijk ten minste 5 zeemijl verder varen voordat een nieuwe trek wordt gedaan. Als bij een volgende trek de totale hoeveelheden van soorten waarvoor bijvangstbeperkingen gelden, groter zijn dan de genoemde limieten, moet het vissersvaartuig weer onmiddellijk ten minste 5 zeemijl verder varen ten opzichte van de plaats waar de vorige trekken zijn gedaan en ten minste 48 uur niet naar dit gebied terugkeren.

4. Vaartuigen die vissen op Noorse garnaal (Pandalus borealis) en waarvan de bijvangst van de vissoorten vermeld in bijlage ID in een trek in sector 3M meer dan 5% en in sector 3L meer dan 2,5% van het totale gewicht uitmaakt, moeten onmiddellijk ten minste 5 zeemijl verder varen.

Vangsten van garnaal worden niet gebruikt bij de berekening van het percentage van de bijvangst van bodemvis.

Artikel 29 Minimummaat van de vissen

Vis uit het gereglementeerde gebied van de NAFO die niet de in bijlage XII vermelde minimummaat heeft, mag niet worden verwerkt of aan boord worden gehouden, noch worden overgeladen, aangevoerd, vervoerd, opgeslagen, verkocht, uitgestald of te koop aangeboden, maar moet onmiddellijk in zee worden teruggezet. Als de gevangen hoeveelheid ondermaatse vis meer bedraagt dan 10% van de totale vangst, moet het vissersvaartuig zich ten minste vijf zeemijl van alle posities tijdens de vorige trek verwijderen alvorens verder te vissen. Als verwerkte vis van de soorten waarvoor een minimummaat is vastgesteld, kleiner is dan de betrokken in bijlage XII vastgestelde grootte, wordt die verwerkte vis geacht afkomstig te zijn van ondermaatse vis.

Deel 3 Controlemaatregelen

Artikel 30 Logboek en opslagplattegrond

1. Kapiteins van vissersvaartuigen moeten de artikelen 6, 8, 11 en 12 van Verordening (EEG) nr. 2847/93 naleven en bovendien in hun logboek de in bijlage XIII genoemde gegevens noteren.

2. Iedere lidstaat deelt de Commissie vóór de 15e van iedere maand in computerleesbare vorm de tijdens de voorgaande maand aangelande hoeveelheden mee van de in bijlage XIV vermelde bestanden, en delen haar alle ontvangen informatie mee als bedoeld in de artikelen 11 en 12 van Verordening (EEG) nr. 2847/93.

3. Door kapiteins van vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en geregistreerd zijn in de Gemeenschap, wordt over de vangst van de in bijlage ID genoemde soorten:

a) een productielogboek bijgehouden waarin zij, per soort en per verwerkt product, de cumulatieve productie vermelden, of

b) een plattegrond bijgehouden van de opslag van de verwerkte producten, waarop per soort wordt aangegeven waar de producten zich in het ruim bevinden.

4. Kapiteins moeten de nodige assistentie verlenen voor controle van de in het logboek aangegeven hoeveelheden en de aan boord opgeslagen verwerkte producten.

Artikel 31 Netten

Bij gerichte visserij op een of meer van de in bijlage X genoemde soorten mogen geen netten aan boord zijn met een maaswijdte kleiner dan in artikel 26 is bepaald. Vaartuigen waarmee tijdens dezelfde visreis in andere zones dan het gereglementeerde gebied van de NAFO wordt gevist, mogen echter dergelijke netten aan boord hebben op voorwaarde dat deze zijn vastgesjord en dat ze niet onmiddellijk kunnen worden gebruikt. Dit houdt in dat:

a) de netten moeten zijn losgemaakt van de borden en van de sleepkabels en -lijnen, en

b) indien deze zich op of boven het dek bevinden, goed aan een deel van de bovenbouw moeten zijn vastgesjord.

Artikel 32 Overlading

Vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en geregistreerd zijn in de Gemeenschap mogen in het gereglementeerde gebied van de NAFO geen vangsten overladen, tenzij de kapiteins daarvoor vooraf de toestemming hebben gekregen van de bevoegde autoriteiten.

Deel 4 Bijzondere bepalingen voor Noorse garnalen

Artikel 33 Aangifte van Noorse garnalen

De lidstaten melden de Commissie dagelijks de hoeveelheden Noorse garnaal (Pandalus borealis) die in sector 3L van het gereglementeerde gebied van de NAFO zijn gevangen door vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en geregistreerd zijn in de Gemeenschap. Er mag uitsluitend in wateren van ten minste 200 meter diep worden gevist en nooit door meer dan één vaartuig per lidstaat tegelijk.

Deel 5 Bijzondere bepalingen voor zwarte heilbot

Artikel 34 Speciaal visdocument voor zwarte heilbot

1. Vaartuigen van de Gemeenschap met een lengte over alles van meer dan 24 meter die niet staan vermeld in de in lid 2 bedoelde lijst, is het niet toegestaan zwarte heilbot te vangen, aan boord te houden, over te laden of aan te voeren.

2. De lidstaten delen de Commissie een lijst mee van alle hun vlag voerende en in de Gemeenschap geregistreerde vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 24 meter die in NAFO-deelgebied 2 en sectoren 3KLMNO op zwarte heilbot mogen vissen.

3. De in lid 2 bedoelde lijst bevat het intern nummer overeenkomstig bijlage I van Verordening (EG) nr. 2090/98 van de Commissie.

4. Deze lijst wordt binnen 15 dagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening in computerleesbare vorm meegedeeld en bij wijziging ten minste vijf dagen voor het vaartuig NAFO-deelgebied 2 en sectoren 3KLMNO binnenvaart. De Commissie zendt deze informatie onverwijld door aan het secretariaat van de NAFO.

5. Iedere lidstaat verdeelt zijn quota individueel onder de vaartuigen die op de in lid 2 bedoelde lijst staan vermeld. De lidstaten zenden de Commissie deze informatie binnen 15 dagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening toe.

Artikel 35 Mededelingen

1. De kapiteins van de in artikel 34, lid 2, bedoelde vaartuigen delen de vlaggenlidstaat het volgende mee:

a) De hoeveelheden zwarte heilbot aan boord op het moment dat het vaartuig van de Gemeenschap NAFO-deelgebied 2 en sectoren 3KLMNO binnenvaart. Deze mededeling vindt niet vroeger dan 12 uur en niet later dan 6 uur vóór het binnenvaren van het gebied plaats.

b) De dagelijkse vangsten aan zwarte heilbot. Deze mededeling vindt plaats om 12.00 uur UTC voor de voorgaande dag tot 24.00 uur.

c) De hoeveelheden zwarte heilbot aan boord op het moment dat het vaartuig van de Gemeenschap NAFO-deelgebied 2 en sectoren 3KLMNO verlaat. Deze mededeling vindt niet vroeger dan 12 uur en niet later dan 6 uur vóór het verlaten van het gebied plaats, en moet vergezeld gaan van het aantal visdagen en de totale vangst in het gebied.

d) De hoeveelheden zwarte heilbot die bij iedere overlading tijdens het verblijf van het vaartuig in NAFO-deelgebied 2 en sectoren 3KLMNO zijn geladen of gelost. Deze mededeling vindt niet later dan 24 uur na het voltooien van de overlading plaats.

2. Na ontvangst sturen de lidstaten de in lid 1, onder a), c) en d) bedoelde mededelingen door aan de Commissie.

Artikel 36 Aangewezen havens

1. Het is niet toegestaan hoeveelheden zwarte heilbot aan te voeren in andere dan de door de verdragsluitende partijen van de NAFO aangewezen havens. De aanvoer van zwarte heilbot in havens van niet-verdragsluitende partijen is niet toegestaan.

2. Elke lidstaat wijst de havens aan waar zwarte heilbot mag worden aangevoerd en stellen de in dit verband geldende inspectie- en toezichtprocedures vast, met inbegrip van de voorwaarden voor de registratie en de opgave van de aangevoerde hoeveelheden zwarte heilbot bij iedere aanvoer.

3. Elke lidstaat zendt de Commissie binnen 15 dagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening de lijst toe van de aangewezen havens en geeft haar binnen 15 dagen daarna kennis van alle in lid 2 bedoelde inspectie- en toezichtprocedures. De Commissie zendt deze informatie onverwijld door aan het secretariaat van de NAFO.

4. De Commissie zendt alle lidstaten (onverwijld) een lijst toe van de in lid 2 bedoelde aangewezen havens en van de havens aangewezen door de overige verdragsluitende partijen van de NAFO.

Artikel 37 Inspectie in de haven

1. De lidstaten zien erop toe dat alle vaartuigen die een aangewezen haven aandoen om zwarte heilbot aan te voeren en/of over te laden, worden onderworpen aan een inspectie in de haven overeenkomstig de haveninspectieregeling van de NAFO.

2. Het is niet toegestaan vangsten van vaartuigen als bedoeld in lid 1 te lossen en/of over te laden voordat de inspecteurs ter plaatse zijn.

3. Alle geloste hoeveelheden dienen per soort te worden gewogen alvorens naar de koelopslag of enige andere bestemming te worden vervoerd.

4. De lidstaten doen het betrokken haveninspectieverslag uiterlijk 7 werkdagen na de datum waarop de inspectie is voltooid, aan de NAFO toekomen met een kopie aan de Commissie.

Artikel 38 Verbod op aanvoer of overlading voor vaartuigen van niet-verdragsluitende partijen

De lidstaten verbieden de aanvoer en overlading van zwarte heilbot door vaartuigen van niet-verdragsluitende partijen die in het gereglementeerde gebied van de NAFO hebben gevist.

Artikel 39 Beperking van de visserij-inspanning

1. Iedere lidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de visserij-inspanning van de in artikel 34, lid 2, bedoelde vaartuigen die zijn vlag voeren, is afgestemd op de aan die lidstaat overeenkomstig bijlage ID van deze verordening toegewezen vangstmogelijkheden voor zwarte heilbot.

2. De lidstaten maken de in lid 1 bedoelde maatregelen binnen 15 dagen na de datum van inwerkingtreding van deze verordening aan de Commissie bekend.

Artikel 40 Visplannen

De lidstaten delen de visplannen voor hun vaartuigen die overeenkomstig de bepalingen van dit deel in het gereglementeerde gebied van de NAFO op zwarte heilbot mogen vissen, uiterlijk op 31 januari 2004, en daarna ten minste 30 dagen vóór het voorgenomen aanvangstijdstip van de betrokken visserijactiviteiten, aan de Commissie mee. In de visplannen wordt de totale, te leveren visserij-inspanning voor de betrokken visserijtak opgegeven.

Artikel 41 Follow-up van visserijactiviteiten

De lidstaten doen de Commissie uiterlijk op 31 december 2004 een verslag over de uitvoering van de in de artikelen 34 tot en met 39 bedoelde maatregelen toekomen met onder meer het totale aantal visdagen.

Deel 6 Bijzondere bepalingen voor roodbaars

Artikel 42 Visserij op roodbaars

1. De kapiteins van vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en geregistreerd zijn in de Gemeenschap, die in deelgebied 2 en sectoren IF, 3K en 3M van het gereglementeerde gebied van de NAFO op roodbaars vissen, delen de bevoegde instanties van de lidstaat waarvan hun schip de vlag voert of waar het geregistreerd is, om de andere maandag mee welke hoeveelheden roodbaars in die gebieden zijn gevangen in de periode van twee weken die de voorafgaande zondag om 12.00 uur 's nachts is geëindigd.

Wanneer de som van de vangsten gelijk is aan 50 % van de TAC of meer, moet deze mededeling wekelijks plaatsvinden.

2. De lidstaten melden de Commissie om de twee weken op dinsdag vóór 12 uur 's middags, voor de periode van twee weken die de voorafgaande zondag om 12 uur 's nachts is geëindigd, welke hoeveelheden roodbaars zijn gevangen in deelgebied 2 en sectoren IF, 3K en 3M van het gereglementeerde gebied van de NAFO door vaartuigen die hun vlag voeren en op hun grondgebied geregistreerd zijn.

Wanneer de som van de vangsten gelijk is aan 50 % van de TAC of meer, moet deze mededeling wekelijks plaatsvinden.

HOOFDSTUK VII Bijzondere bepalingen voor de visserij door vaartuigen van de Gemeenschap in het CCAMLR-gebied

Deel 1 Beperkingen

Artikel 43 Verboden en vangstbeperkingen

Gerichte visserij op de in bijlage XV vermelde soorten is verboden in de daarin aangegeven zones en perioden. Voor nieuwe en experimentele visserij zijn de maximale vangsten en bijvangsten per deelgebied/sector vastgelegd in bijlage XVI.

Deel 2 Experimentele visserij

Artikel 44 Specifieke maatregelen voor de experimentele visserij door vaartuigen van de Gemeenschap

(1) Vissersvaartuigen die de vlag van Spanje voeren en die bij de CCAMLR zijn aangemeld overeenkomstig het bepaalde in artikel 16 van Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad van 18 december 1997 mogen uitsluitend in de FAO-deelgebieden 48.6 en 88.1 aan de experimentele visserij met de beug op de Dissostichus spp. deelnemen. In ieder deelgebied mag nooit meer dan één vissersvaartuig tegelijk vissen. De maximale totale vangsten en bijvangsten per deelgebied en de verdeling daarvan over de kleine onderzoeksvakken (Small Scale Research Units, SSRU's) in elk deelgebied staan vermeld in bijlage XVI.

(2) De visserijactiviteiten moeten plaatsvinden in een zo groot mogelijk geografisch gebied en op zoveel verschillende diepten als mogelijk om de nodige informatie te verzamelen voor het bepalen van het visserijpotentieel en om overconcentratie van vangsten en inspanningen te voorkomen. Hiertoe worden de visserijactiviteiten in een SSRU stopgezet zodra de gemelde vangsten het toegestane maximum hebben bereikt en blijft dit vak vervolgens gedurende de rest van het seizoen voor de visserij gesloten.

Artikel 45 Meldingsregelingen

Op vissersvaartuigen die deelnemen aan de experimentele visserij als bedoeld in artikel 44, zijn de volgende stelsels voor de melding van vangsten en inspanningen van toepassing:

a) het in artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad bedoelde stelsel van vijfdaagse meldingen van de vangsten en visserij-inspanningen;

b) het in artikel 12, van Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad bedoelde stelsel van maandelijkse meldingen van gedetailleerde vangst- en visserij-inspanningsgegevens;

c) de melding van het totale aantal vissen en het gewicht aan Dissostichus eleginoides en Dissostichus mawsoni, met inbegrip van vissen met "jellymeat"-verschijnselen.

Artikel 46 Bijzondere vereisten

(1) De in artikel 44 bedoelde experimentele visserij moet voldoen aan de bepalingen van artikel 14, lid 3, van Verordening (EG) nr. 66/98 van de Raad met betrekking tot de toepasselijke maatregelen ter beperking van de incidentele sterfte van zeevogels bij de beugvisserij. Naast bedoelde maatregelen geldt bij deze visserijactiviteiten een verbod op de teruggooi van afval.

(2) Voor vissersvaartuigen die deelnemen aan de experimentele visserij als in FAO-deelgebied 88.1 gelden bovendien de volgende extra vereisten:

a) het is de vaartuigen niet toegestaan het volgende op zee te lozen:

i) olie, olieproducten of residuen van olie, tenzij toegestaan op grond van bijlage I van MARPOL 73/78;

ii) afval;

iii) voedselresten die niet door een rooster met een maaswijdte van maximaal 25 mm kunnen;

iv) pluimvee of delen daarvan (met inbegrip van eierschalen); of

v) afvalwater binnen 12 zeemijlen van land of ijs of terwijl het vaartuig een snelheid van minder dan vier knopen heeft;

b) levend pluimvee of andere levende vogels mogen deelgebied 88.1 niet worden binnengebracht en niet-geconsumeerd bereid gevogelte moet uit deelgebied 88.1 worden verwijderd;

c) de visserij op Dissostichus spp. in deelgebied 88.1 is verboden binnen 10 zeemijlen van de kust van de Balleny Islands.

Artikel 47 Definitie van uitzettingen

1. Voor de toepassing van dit deel wordt onder "uitzetting" het uitzetten van een of meer beuglijnen op een bepaalde visgrond verstaan. Voor de melding van vangsten en visserij-inspanningen geldt als de juiste geografische positie van een uitzetting bij de beugvisserij het middelpunt van de uitgezette beuglijn(en).

2. een uitzetting geldt als onderzoeksuitzetting, mits:

a) de afstand tussen twee onderzoeksuitzettingen ten minste 5 zeemijlen bedraagt, gemeten vanaf het geografische middelpunt van iedere onderzoeksuitzetting;

b) bij iedere uitzetting minimaal 3 500 en maximaal 10 000 haken worden gebruikt; daarbij mag op dezelfde locatie ook een reeks aparte lijnen worden uitgezet;

c) de uitzettijd van iedere beug ten minste zes uur bedraagt, gemeten vanaf het moment waarop het uitzetten is voltooid tot het moment waarop met het ophalen wordt begonnen;

Artikel 48 Onderzoeksplannen

Vissersvaartuigen die deelnemen aan de experimentele visserij als bedoeld in artikel 44, moeten onderzoeksplannen toepassen in alle afzonderlijke SSRU's waarin FAO-deelgebieden 88.1 en 48.6 zijn verdeeld. Het onderzoeksplan moet als volgt worden toegepast:

a) wanneer een vaartuig een SSRU voor het eerst binnenvaart, gelden de eerste tien uitzettingen, "eerste reeks" te noemen, als "onderzoeksuitzettingen", welke moeten voldoen aan de in artikel 47, lid 2, vermelde criteria;

b) de volgende 10 uitzettingen of de eerste 10 ton gevangen vis, als die hoeveelheid eerder wordt behaald, worden aangeduid als de "tweede reeks". Uitzettingen tijdens de tweede reeks kunnen naar goeddunken van de kapitein worden gevist als onderdeel van normale experimentele visserij. Indien de uitzettingen beantwoorden aan de vereisten van artikel 47, lid 2, mogen zij echter ook worden beschouwd als onderzoeksuitzettingen;

c) na de eerste en de tweede reeks moet het vaartuig, als de kapitein in de SSRU wil blijven vissen, een "derde reeks" uitzettingen verrichten, tot er uiteindelijk tijdens de drie reeksen 20 onderzoeksuitzettingen hebben plaatsgevonden. De derde reeks uitzettingen moet plaatsvinden tijdens het zelfde verblijf in de SSRU als de eerste en de tweede reeks.

d) nadat er 20 onderzoeksuitzettingen hebben plaatsgevonden, mag het vaartuig in de SSRU blijven vissen;

e) in SSRU's A, B, C, E en G van deelgebied 88.1 waar de bevisbare bodemoppervlakte kleiner is dan 15 000 km , is het bepaalde onder b), c), en d), niet van toepassing en mag het vaartuig na 10 onderzoekstrekken de visserij in de SSRU voortzetten.

Artikel 48 Gegevensverzamelingsplannen

(1) Vissersvaartuigen die deelnemen aan de experimentele visserij als bedoeld in artikel 44, moeten gegevensverzamelingsplannen toepassen in alle afzonderlijke SSRU's waarin FAO-deelgebieden 88.1 en 48.6 zijn verdeeld. Het gegevensverzamelingsplan moet het volgende omvatten:

a) de positie en diepte van de uiteinden van iedere lijn in een uitzetting;

b) de tijden waarop de beug is uitgezet, in het water is gebleven en is opgehaald;

c) het aantal en de soorten vissen verloren gegaan aan de oppervlakte;

d) het aantal haken dat is aangebracht;

e) het type aas;

f) het percentage aas dat is aangenomen;

g) het type haken; en

h) de gesteldheid van zee en wolken en de maanfase ten tijde van het uitzetten van de lijnen;

(2) Alle in lid 1 genoemde gegevens moeten bij ieder onderzoek voor iedere onderzoeksuitzetting worden verzameld; met name moeten bij iedere onderzoeksuitzetting de eerste 100 vissen worden gemeten en moet voor biologisch onderzoek een monster van ten minste 30 vissen worden genomen. Als er meer dan 100 vissen worden gevangen moeten een willekeurige steekproef van de vissen worden genomen.

Artikel 50

Merkprogramma

Vissersvaartuigen die deelnemen aan de experimentele visserij als bedoeld in lid 44, moeten bovendien onderstaand merkprogramma uitvoeren:

a) gedurende het gehele seizoen moet per ton gevangen onverwerkte Dissostichus spp. één exemplaar worden gemerkt en vrijgelaten. Het merken mag pas worden gestaakt zodra het vaartuig 500 exemplaren heeft gemerkt of wanneer de visgrond wordt verlaten en per ton gevangen onverwerkte Dissostichus spp. steeds één exemplaar is gemerkt;

b) het programma moet vooral worden gericht op kleinere exemplaren van minder dan 100 cm, al moeten grotere exemplaren ook worden gemerkt als dit nodig is om te voldoen aan de vereiste om per ton gevangen onverwerkte Dissostichus spp. één exemplaar te merken. Alle teruggezette exemplaren moeten worden voorzien van twee merktekens en over een zo groot mogelijk geografisch gebied gespreid worden vrijgelaten;

c) alle merktekens moeten duidelijk zijn bedrukt met een uniek serienummer en een retouradres zodat de oorsprong van de merktekens kan worden bepaald ingeval een exemplaar opnieuw wordt gevangen;

d) alle gegevens betreffende merktekens en eventuele opnieuw op de visgrond gevangen exemplaren van Dissostichus spp. moeten uiterlijk twee maanden na het verlaten van de visgrond in computerleesbare vorm aan de CCAMLR worden gemeld.

Artikel 51 Wetenschappelijke waarnemers

Vissersvaartuigen die deelnemen aan de experimentele visserij als bedoeld in artikel 44, moeten bij alle visserijactiviteiten in het visserijseizoen ten minste twee wetenschappelijk waarnemers aan boord hebben waarvan er één is aangewezen volgens de CCAMLR-regeling voor internationale wetenschappelijke waarneming.

HOOFDSTUK VIII Slotbepalingen

Artikel 52 Gegevensoverdracht

Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2847/93 doen door de lidstaten de gegevens met betrekking tot het aanlanden van hoeveelheden gevangen vis in computerleesbare vorm met gebruikmaking van de in iedere tabel vermelde codes voor de bestanden aan de Commissie toekomen.

Artikel 53 Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2004.

Voor TAC's voor het CCAMLR-gebied die gelden voor perioden die ingaan vóór 1 januari 2004, is artikel 43 van toepassing vanaf de begindatum van de betrokken TAC-toepassingsperioden.

De artikelen 13 en 14 zijn niet van toepassing op Estland, Letland, Litouwen en Polen vanaf de datum van toetreding van deze landen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, op [...]

Voor de Raad

De voorzitter

BIJLAGE I Vangstmogelijkheden, per soort en per gebied (in ton levend gewicht, tenzij anders vermeld), voor vaartuigen van de Gemeenschap in gebieden met vangstbeperkingen en voor vaartuigen van derde landen in de wateren van de Gemeenschap

Alle vangstbeperkingen die in deze bijlage zijn vastgesteld, worden voor de toepassing van artikel 9 van de verordening als quota beschouwd en daarom gelden daarvoor de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 2847/93, en met name de artikelen 14 en 15.

Per gebied staan de visbestanden vermeld in alfabetische volgorde op de Latijnse naam van de vissoort. Voor de toepassing van deze verordening volgt hieronder een concordantietabel van de gebruikelijke namen in het Nederlands en de overeenkomstige Latijnse namen.

Gebruikelijke naam // Wetenschappelijke naam

//

Witte tonijn // Thunnus alalunga

Beryciden // Beryx spp.

Lange schol // Hippoglossoides platessoides

Anchovis // Engraulis encrasicolus

Zeeduivels // Lophiidae

IJsvis // Champsocephalus gunnari

Zwarte Patagonische ijsheek // Dissostichus eleginoides

Zeewolf // Anarhichas lupus

Heilbot // Hippoglossus hippoglossus

Zalm // Salmo salar

Reuzenhaai // Cetorhinus maximus

Grootoogtonijn // Thunnus obesus

Zwarte haarstaart // Aphanopus carbo

Scotiazee ijsvis // Chaenocephalus aceratus

Blauwe leng // Molva dypterigia

Blauwe marlijn // Makaira nigricans

Blauwe wijting // Micromesistius poutassou

Blauwvintonijn // Thunnus thynnus

Lodde // Mallotus villosus

Kabeljauw // Gadus morhua

Tong // Solea solea

Krabben // Paralomis spp.

Schar // Limanda limanda

Platvissen // Pleuronectiformes

Bot // Platichthys flesus

Gaffelkabeljauwen // Phycis spp.

Grote zilvervis // Argentina silus

Zwarte heilbot // Reinhardtius hippoglossoides

Grenadiervissen // Macrourus spp.

Grijze zuidpoolkabeljauw // Lepidonothen squamifrons

Schelvis // Melanogrammus aeglefinus

Heek // Merluccius merluccius

Atlantische haring // Clupea harengus

Horsmakrelen // Trachurus spp.

Groene zuidpoolkabeljauw // Gobionotothen gibberifrons

Krielgarnaal // Euphausia superba

Lantaarnvis // Electrona carlsbergi

Tongschar // Microstomus kitt

Leng // Molva molva

Makreel // Scomber scombrus

Gemarmerde zuidpoolkabeljauw // Notothenia rossii

Scharretongen // Lepidorhombus spp.

Noorse garnaal // Pandalus borealis

Langoestine (of Noorse kreeft) // Nephrops norvegicus

Kever // Trisopterus esmarki

Orange roughy // Hoplostethus atlanticus

Garnaal "Penaeus" // Penaeus spp

Schol // Pleuronectes platessa

Arctische kabeljauw // Boreogadus saida

Pollak // Pollachius pollachius

Haringhaai // Lamna nasus

Roodbaars // Sebastes spp.

Zeebrasem // Pagellus bogaraveo

Noordelijke grenadiervis // Macrourus berglax

Grenadiervis // Coryphaenoides rupestris

Koolvis // Pollachius virens

Zandspieringen // Ammodytidae

Zeebaars // Dicentrarchus labrax

Kortvinnige pijlinktvis // Illex illecebrosus

Roggen // Rajidae

Sneeuwkrab // Chionoecetes spp.

Georgia-ijsvis // Pseudochaenichthys georgianus

Middellandse-Zeeleng // Molva macrophthalmus

Sprot // Sprattus sprattus

Doornhaai // Squalus acanthias

Zwaardvis // Xiphias gladius

Zwarte Patagonische ijsheek // Dissostichus eleginoides

Tarbot // Psetta maxima

Torsk // Brosme brosme

Langsnuitijsvis // Channichthys rhinoceratus

Witte marlijn // Tetrapturus alba

Wijting // Merlangius merlangus

Witje // Glyptocephalus cynoglossus

Geelvintonijn // Thunnus albacares

Zandschar // Limanda ferruginea

BIJLAGE I A Oostzee

Alle TAC's in dit gebied, behalve die voor schol, zijn vastgesteld in de Internationale Visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC).

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE IB Skagerrak, Kattegat, Noordzee, en westelijke wateren van de Gemeenschap, ICES-gebieden Vb (EG-wateren), VI, VII, VIII, IX en X, CECAF (EG-wateren) en Frans Guyana

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE I C Noordoostelijke Atlantische Oceaan en Groenland ICES-gebieden I, II, IIIa, IV, V, XII, XIV en NAFO 0, 1 (wateren van Groenland)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE ID Noordwestelijke Atlantische Oceaan (NAFO-gebied)

Alle TAC's en visserijvoorschriften zijn vastgesteld in het kader van de NAFO.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE I E Over grote afstanden trekkende soorten - Alle gebieden

Deze TAC's worden vastgesteld in het kader van de internationale organisaties voor de tonijnvisserij, zoals ICCAT en IATTC.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE I F Antarctisch gebied - CCAMLR-gebied

Deze door de CCAMLR vastgestelde TAC's zijn niet aan de aangesloten partijen toegewezen, zodat het aandeel van de Gemeenschap onbepaald is. De vangsten staan onder toezicht van het secretariaat van de verdragsorganisatie, dat meedeelt wanneer de visserij moet worden stopgezet omdat de TAC opgevist is.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE II Vangstmogelijkheden voor 2004 van haring die ongesorteerd voor andere doeleinden dan menselijke consumptie mag worden aangevoerd (in ton levend gewicht)

Alle vangstbeperkingen die in deze bijlage zijn vastgesteld, worden voor de toepassing van artikel 3 van deze verordening als quota beschouwd en daarom gelden daarvoor de bepalingen die zijn vastgesteld in Verordening (EEG) nr. 2847/93, en met name in de artikelen 14 en 15 daarvan.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE III Bijzondere maatregelen voor Noordzeeharing

1. De lidstaten stellen bijzondere maatregelen vast met betrekking tot de vangst, het sorteren en het aanvoeren van haring uit de Noordzee, het Skagerrak en het Kattegat om ervoor te zorgen dat de vangstbeperkingen, in het bijzonder die van bijlage II, worden nageleefd. Deze maatregelen omvatten met name:

- bijzondere controle- en inspectieprogramma's;

- programma's voor de visserij-inspanning, met inbegrip van lijsten van vaartuigen met vergunning en, als dat nodig wordt geoordeeld omdat een quotum voor meer dan 70% is opgevist, beperkingen ten aanzien van de activiteit van vaartuigen met een vergunning;

- controle op het overladen en op praktijken die leiden tot het weer overboord zetten van vis (teruggooi);

- zo mogelijk, een tijdelijk visverbod voor wateren waarvan bekend is dat er een hoge bijvangst is van haring, en met name jonge haring.

2. Lidstaten waar ongesorteerde vangsten worden aangevoerd die ook uit haring bestaan, zorgen ervoor dat er adequate bemonsteringsprogramma's bestaan voor een effectief toezicht op alle aanvoer van bijvangst van haring. Het wordt verboden ongesorteerde vangsten die ook uit haring bestaan, aan te landen in havens zonder een dergelijk bemonsteringsprogramma.

3. Inspecteurs van de Commissie voeren, overeenkomstig artikel 29 van Verordening (EEG) nr. 2847/93, en telkens wanneer de Commissie dat voor het bepaalde in de punten 1 en 2 noodzakelijk acht, onafhankelijke inspecties uit om de toepassing, door de bevoegde autoriteiten, van de bemonsteringsprogramma's en de in punt 1 omschreven bijzondere maatregelen te verifiëren.

4. De Commissie verbiedt de aanvoer van haring als wordt aangenomen dat de uitvoering van de in de punten 1 en 2 genoemde maatregelen niet voldoende waarborgen biedt dat bij alle visserijactiviteiten een strikte beheersing van de visserijsterfte bij haring wordt bereikt.

5. Alle aanvoer van haring gevangen in de ICES-zones III a, IV en VII d door vaartuigen