Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 46/2000

door de Raad vastgesteld op 31 juli 2000

met het oog op de aanneming van Richtlijn 2000/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten

(2000/C 300/05)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 95,

Gezien het voorstel van de Commissie(1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's(3),

Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(4),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Richtlijn 89/622/EEG van de Raad van 13 november 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de etikettering van tabaksproducten alsmede het verbod van bepaalde tabaksproducten voor oraal gebruik(5) is bij Richtlijn 92/41/EEG(6) ingrijpend gewijzigd. Daar deze richtlijn en Richtlijn 90/239/EEG van de Raad van 17 mei 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake het maximale teergehalte van sigaretten(7) verder moeten worden gewijzigd, moet ter wille van de duidelijkheid tot een algehele omwerking van deze richtlijnen worden overgegaan.

(2) Er bestaan nog aanzienlijke verschillen tussen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten waardoor de werking van de interne markt wordt belemmerd.

(3) Deze belemmeringen moeten uit de weg worden geruimd en daartoe moeten de voorschriften inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten onderling worden aangepast. Tegelijkertijd moeten de lidstaten onder bepaalde voorwaarden alle maatregelen kunnen nemen die zij nodig achten om de bescherming van de menselijke gezondheid te waarborgen.

(4) Overeenkomstig artikel 95, lid 3, van het Verdrag moet voor de volksgezondheid, de veiligheid, de milieubescherming en de consumentenbescherming worden uitgegaan van een hoog beschermingsniveau, waarbij met name rekening wordt gehouden met nieuwe, op wetenschappelijke feiten gebaseerde, gegevens. Gezien de buitengewoon schadelijke effecten van tabak moet in deze context met voorrang aandacht worden geschonken aan de bescherming van de volksgezondheid.

(5) Richtlijn 90/239/EEG bepaalt hoeveel teer in de lidstaten verkochte sigaretten sinds 31 december 1992 maximaal mogen bevatten. Wegens het carcinogene karakter van teer moet het toegestane teergehalte van sigaretten nog verder worden verlaagd.

(6) Richtlijn 89/622/EEG bepaalt dat op de verpakkingseenheden van alle tabaksproducten een algemene waarschuwing en op de verpakkingseenheden van sigaretten aanvullende waarschuwingen moeten worden aangebracht. Sedert 1992 bepaalt deze richtlijn dat ook op andere tabaksproducten aanvullende waarschuwingen moeten worden aangebracht.

(7) De verschillen tussen de voorschriften inzake koolmonoxide kunnen een belemmering voor het handelsverkeer vormen en de vlotte werking van de interne markt in de weg staan. Voorts is aangetoond dat sigaretten hoeveelheden koolmonoxide produceren die gevaarlijk zijn voor de menselijke gezondheid en tot het ontstaan van hart- en vaatziekten en andere aandoeningen kunnen bijdragen.

(8) Er bestaan verschillen tussen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de beperking van het maximale nicotinegehalte van sigaretten. Deze verschillen kunnen een belemmering voor het handelsverkeer vormen en de vlotte werking van de interne markt in de weg staan. De lidstaten en de wetenschappelijke autoriteiten hebben gewezen op specifieke problemen in verband met de volksgezondheid in een sector die reeds eerder het voorwerp van harmonisatiemaatregelen is geweest, en de Commissie heeft deze problemen onderzocht.

(9) Deze belemmeringen moeten derhalve uit de weg worden geruimd en daartoe moeten er voor het in het vrije verkeer en het in de handel brengen, evenals voor het maken van sigaretten, gemeenschappelijke voorschriften worden opgesteld, niet alleen ten aanzien van het teergehalte, maar ook ten aanzien van het maximale nicotine- en koolmonoxidegehalte.

(10) Internationaal toepasselijke normen voor tabaksproducten vormen een van de onderwerpen van de onderhandelingen over een kaderovereenkomst van de Wereldgezondheidsorganisatie over tabakscontrole.

(11) Voor het meten van het teer-, nicotine- en koolmonoxidegehalte van sigaretten dient te worden verwezen naar de ISO-normen 4387, 10315 en 8454, die als enige internationaal erkend zijn, met dien verstande dat door verder onderzoek en technische vooruitgang, die aangemoedigd dienen te worden, adequatere methoden voor het nauwkeurig en betrouwbaar meten van de gehaltes in sigaretten en meetmethoden voor de andere tabaksproducten moeten kunnen worden ontwikkeld en gebruikt.

(12) Richtlijn 90/239/EEG heeft Griekenland toegestaan van de termijnen voor het invoeren van de grenswaarden voor het teergehalte af te wijken, gezien specifieke sociaal-economische problemen. Deze afwijking moet voor de vastgestelde looptijd worden gehandhaafd.

(13) Er bestaan nog steeds verschillen tussen de lidstaten in de wijze waarop waarschuwingen en informatie over het teer-, nicotine- en koolmonoxidegehalte worden aangebracht, zodat de consumenten in de ene lidstaat beter kunnen worden voorgelicht over de risico's van tabaksproducten dan in de andere lidstaat. Dergelijke verschillen zijn onaanvaardbaar, kunnen een belemmering vormen voor het handelsverkeer, de werking van de interne markt voor tabaksproducten in de weg staan en dienen derhalve te worden opgeheven. De bestaande wetgeving moet daartoe worden aangescherpt en verduidelijkt, waarbij een hoog niveau van bescherming van de gezondheid wordt gewaarborgd.

(14) De partijen tabaksproducten moeten van een merkteken worden voorzien om te waarborgen dat de producten kunnen worden getraceerd met het oog op de controle op de naleving van deze richtlijn.

(15) Er doen zich in de verschillende lidstaten uiteenlopende situaties voor wat betreft de in tabaksproducten verwerkte ingrediënten en additieven. In een aantal lidstaten ontbreekt het aan wetgeving of vrijwillige overeenkomsten inzake deze stoffen. Sommige lidstaten waar dergelijke wetten of vrijwillige overeenkomsten wel bestaan, krijgen geen gegevens van de tabaksproducenten over de hoeveelheden ingrediënten en additieven die voor elk merk van een bepaald tabaksproduct worden gebruikt. Er dient een onderlinge aanpassing van de op dit gebied geldende maatregelen te worden ingevoerd, wat tot een grotere transparantie moet leiden.

(16) Door het gebrek aan inlichtingen en het ontbreken van toxicologische gegevens kunnen de bevoegde autoriteiten in de lidstaten de giftigheid van tabaksproducten en de gevaren ervan voor de gezondheid van de consument niet op zinvolle wijze beoordelen. Dit druist in tegen de verplichting van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te waarborgen.

(17) Aangetoond is dat tabaksproducten vele schadelijke stoffen en bekende carcinogene agentia bevatten en uitstoten die na verbranding gevaarlijk zijn voor de menselijke gezondheid. De laatste jaren is ook gebleken dat passief roken gevaarlijk is, met name voor ongeboren kinderen en zuigelingen, en dat het ademhalingsmoeilijkheden kan veroorzaken of verergeren bij mensen die rook inademen. Bovendien zijn 80 % van de nieuwe rokers in de Gemeenschap jonger dan 18 jaar. Er dient te worden gezorgd voor een zo groot mogelijke doorzichtigheid van de informatie op de producten, waarbij erop moet worden toegezien dat op passende wijze rekening wordt gehouden met de commerciële en intellectuele eigendomsrechten van de tabaksproducenten.

(18) Er dient een verbod te worden ingesteld op het vermelden op de verpakkingseenheden van tabaksproducten van bepaalde termen ter omschrijving van het product, die misleidend kunnen zijn voor de consument.

(19) Op grond van Richtlijn 89/622/EEG is de verkoop van bepaalde soorten tabak voor oraal gebruik in de lidstaten verboden. Artikel 151 van de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden staat Zweden op dit punt een afwijking van de bepalingen van deze richtlijn toe.

(20) Gezien de wetenschappelijke en technische vooruitgang op het gebied van tabaksproducten moeten de bepalingen en de toepassing van deze richtlijn in de lidstaten regelmatig opnieuw worden bezien. Daartoe dient een procedure te worden ingesteld volgens welke de Commissie geregeld verslagen opstelt op basis van wetenschappelijke en technische gegevens. Sommige elementen verdienen in dat verband nadere bestudering.

(21) Wat de vaststelling van maximumgehaltes betreft, dient met name onderzoek te worden verricht naar, enerzijds, de wenselijkheid om de vastgestelde gehaltes verder te verlagen en de eventuele verbanden tussen die gehaltes, en, anderzijds, de ontwikkeling van normen op dit gebied voor andere producten dan sigaretten, met name shag.

(22) Wat betreft andere ingrediënten, waaronder additieven, dient met het oog op een latere harmonisatie te worden onderzocht of een gemeenschappelijke lijst kan worden opgesteld.

(23) Wegens de omvang van de interne markt voor tabaksproducten en het feit dat de tabaksproducenten de productie voor de gehele Gemeenschap meer en meer in een klein aantal fabrieken in de lidstaten concentreren, is er om de interne markt voor tabaksproducten goed te laten functioneren, behoefte aan wetgevingsmaatregelen op communautair niveau, eerder dan op nationaal niveau.

(24) Met het oog op de toepassing van deze richtlijn moeten termijnen worden vastgelegd die enerzijds de mogelijkheid bieden het reeds door Richtlijn 90/239/EEG begonnen omschakelingsproces zo doeltreffend mogelijk te voltooien, en anderzijds de consumenten en de producenten in staat stellen zich aan producten met een lager teer-, nicotine- en koolmonoxidegehalte aan te passen.

(25) De voor de uitvoering van dit besluit vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(8).

(26) Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de termijnen voor de omzetting en de toepassing door de lidstaten van de in bijlage II vermelde richtlijnen,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Doel

Doel van deze richtlijn is de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de maximumgehaltes aan teer, nicotine en koolmonoxide van sigaretten, de waarschuwingen betreffende de gezondheid en de overige vermeldingen die op de verpakkingseenheden van tabaksproducten moeten staan, alsmede van bepaalde maatregelen inzake de ingrediënten en de benamingen van tabaksproducten.

Artikel 2

Definities

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

1. "tabaksproducten": producten die voor roken, snuiven, zuigen of pruimen bestemd zijn en die, al is het slechts ten dele, bestaan uit tabak, ook indien genetisch gemodificeerd;

2. "teer": het ongezuiverde water- en nicotinevrije condensaat van rook;

3. "nicotine": nicotinealkaloïden;

4. "tabak voor oraal gebruik": alle producten voor oraal gebruik met uitzondering van producten die bestemd zijn om te worden gerookt of gepruimd, die geheel of gedeeltelijk uit tabak bestaan, in de vorm van poeder, fijne deeltjes of een combinatie van deze vormen - met name die welke in portiezakjes of poreuze builtjes worden aangeboden - of in vormen die eruitzien als levensmiddelen;

5. "ingrediënt": stof of bestanddeel - met uitzondering van tabaksbladeren en andere natuurlijke of niet-getransformeerde delen van de tabaksplant - die/dat bij de productie of de bereiding van tabaksproducten wordt gebruikt en nog in het eindproduct aanwezig is, zij het in gewijzigde vorm.

Artikel 3

Sigaretten: maximumgehaltes aan teer, nicotine en koolmonoxide

1. Vanaf 1 januari 2004 mogen de in de lidstaten in het vrije verkeer gebrachte, verkochte of geproduceerde sigaretten geen hogere gehaltes hebben dan:

- 10 mg teer per sigaret;

- 1 mg nicotine per sigaret;

- 10 mg koolmonoxide per sigaret.

2. Bij wijze van tijdelijke afwijking geldt voor de Helleense Republiek 1 januari 2007 als datum voor toepassing van het in lid 1 genoemde maximumteergehalte voor op haar grondgebied geproduceerde en verkochte sigaretten.

Artikel 4

Meetmethoden

1. De gehaltes aan teer, nicotine en koolmonoxide van sigaretten worden gemeten volgens de ISO-normen 4387 (teer), 10315 (nicotine) en 8454 (koolmonoxide).

De juistheid van de vermeldingen inzake teer en nicotine op de pakjes wordt geverifieerd aan de hand van ISO-norm 8243.

2. De in lid 1 bedoelde metingen worden uitgevoerd of geverifieerd door laboratoria die zijn erkend door en onder toezicht staan van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten.

De lidstaten delen de Commissie vóór 31 december 2001, en vervolgens bij elke wijziging, een lijst van de erkende laboratoria mee, met vermelding van de voor de erkenning gehanteerde criteria en de voor het toezicht gebruikte middelen.

3. De lidstaten kunnen voorts eisen dat de tabaksproducenten en -importeurs ook andere door de bevoegde nationale autoriteiten voor te schrijven metingen uitvoeren, en wel om het gehalte na te gaan van andere stoffen die hun tabaksproducten - opgesplitst naar merk en type - voortbrengen, alsook om de gevolgen van deze stoffen voor de gezondheid na te gaan, onder meer rekening houdend met het inherente gevaar van afhankelijkheid. De lidstaten kunnen ook eisen dat deze metingen in erkende laboratoria worden uitgevoerd of geverifieerd, zoals bepaald in lid 2.

4. De resultaten van de metingen die krachtens lid 3 worden uitgevoerd, worden jaarlijks meegedeeld aan de bevoegde nationale autoriteiten.

De lidstaten zorgen met alle passende middelen voor de verspreiding van de overeenkomstig dit artikel verstrekte gegevens teneinde de consumenten te informeren, in voorkomende gevallen rekening houdend met informatie die een fabrieksgeheim is.

5. De lidstaten delen alle krachtens dit artikel verstrekte gegevens en informatie jaarlijks mee aan de Commissie, die deze in aanmerking neemt bij de opstelling van het in artikel 11 bedoelde verslag.

Artikel 5

Etikettering

1. De vermelding van de overeenkomstig artikel 4 gemeten gehaltes aan teer, nicotine en koolmonoxide van sigaretten wordt gedrukt op één zijkant van het sigarettenpakje in de officiële taal of talen van de lidstaat waar het product op de markt wordt gebracht, en beslaat minstens 10 % van het betreffende oppervlak.

Voor lidstaten met twee officiële talen is dat 12 % en voor lidstaten met drie officiële talen 15 % van het betreffende oppervlak.

2. Op alle verpakkingseenheden van tabaksproducten, met uitzondering van tabak voor oraal gebruik en andere niet voor roken bestemde tabaksproducten, moeten verplicht de volgende waarschuwingen worden aangebracht:

a) een algemene waarschuwing:

"Roken is dodelijk"

of

"Roken kan dodelijk zijn".

Deze waarschuwing wordt aangebracht op het duidelijkst zichtbare oppervlak van de verpakkingseenheid en op elke in de detailverkoop gebruikte buitenverpakking, behalve op cellofaanverpakkingen;

b) een bijkomende waarschuwing, die wordt gekozen uit de lijst van bijlage I.

Deze bijkomende waarschuwingen wisselen elkaar op zodanige wijze af dat zij regelmatig voorkomen.

Deze waarschuwing wordt aangebracht op het andere duidelijkst zichtbare oppervlak van de verpakkingseenheid en op elke in de detailverkoop gebruikte buitenverpakking, behalve op cellofaanverpakkingen.

De lidstaten mogen de plaats waar de op de betreffende oppervlakken aan te brengen waarschuwingen worden aangebracht, bepalen afhankelijk van de taalvereisten.

3. Op tabaksproducten voor oraal gebruik die krachtens artikel 8 op de markt mogen worden gebracht, en op niet voor roken bestemde tabaksproducten staat de volgende waarschuwing:

"Dit tabaksproduct kan uw gezondheid schaden en is verslavend".

Deze waarschuwing wordt gedrukt op het duidelijkst zichtbare oppervlak van de verpakkingseenheid en op elke in de detailverkoop gebruikte buitenverpakking, behalve op cellofaanverpakkingen.

De lidstaten mogen de plaats waar de waarschuwing op het betreffende oppervlak wordt aangebracht, bepalen afhankelijk van de taalvereisten.

4. De in de leden 2 en 3 van dit artikel bedoelde waarschuwingen beslaan elk respectievelijk minstens 25 % van de buitenkant van het betreffende oppervlak van de verpakkingseenheid waarop zij worden aangebracht. Dat percentage bedraagt voor lidstaten met twee officiële talen 27 en voor lidstaten met drie officiële talen 30.

Wat evenwel de verpakkingseenheden betreft die bestemd zijn voor andere producten dan sigaretten en waarvan het duidelijkst zichtbare oppervlak groter is dan 100 cm2, beslaan de in lid 2 bedoelde waarschuwingen ten minste 25 cm2 voor elk oppervlak. Voor lidstaten met twee officiële talen is dit 27 cm2 en voor lidstaten met drie officiële talen 30 cm2.

5. De krachtens dit artikel vereiste waarschuwingen en vermeldingen van de gehaltes aan teer, nicotine en koolmonoxide worden aangebracht:

a) in zwarte vetgedrukte Helvetica-letters op een witte achtergrond. Om aan de taalvereisten te voldoen mogen de lidstaten de puntgrootte van het lettertype zelf bepalen, mits de in hun wetgeving bepaalde lettergrootte een zo groot mogelijk deel van de voor de tekst bestemde ruimte beslaat;

b) in kleine letters, behalve de eerste letter van de boodschap en wanneer dat om grammaticale redenen niet kan;

c) gecentreerd op het voor de tekst bestemde oppervlak en evenwijdig met de bovenrand van het pakje;

d) voor andere dan de in lid 3 bedoelde producten, omgeven door een minstens 3 mm en hoogstens 4 mm brede zwarte rand die geen belemmering vormt voor de leesbaarheid van de waarschuwingen of vermeldingen;

e) in de officiële taal of talen van de lidstaat waar het product op de markt wordt gebracht.

6. De krachtens dit artikel vereiste teksten mogen niet op de fiscale zegels van de verpakkingseenheden worden aangebracht. Zij mogen niet kunnen worden verwijderd of uitgewist en mogen in geen geval verborgen, bedekt of gescheiden worden door andere aanduidingen of afbeeldingen of bij het openen van het pakje.

7. De lidstaten kunnen verlangen dat de in de leden 2 en 3 bedoelde waarschuwingen vergezeld gaan van de vermelding van de autoriteit van wie de waarschuwing afkomstig is, welke vermelding buiten de ruimte voor de waarschuwingen wordt aangebracht.

8. Op elke verpakkingseenheid wordt het volgens ISO-norm 8243 toegewezen partijnummer van het tabaksproduct zodanig vermeld dat de herkomst van het product traceerbaar is.

Artikel 6

Verdere productinformatie

1. De lidstaten verzoeken alle producenten en importeurs van tabaksproducten een lijst in te dienen van alle ingrediënten, met opgave van de hoeveelheden, die voor de productie van hun tabaksproducten - opgesplitst naar merk en type - worden gebruikt. Bij deze lijst gaat een verklaring waarin wordt uiteengezet waarom die ingrediënten aan de tabaksproducten worden toegevoegd en waarin de toxicologische gegevens over die ingrediënten, in verbrande en onverbrande vorm, worden vermeld, alsmede de gevolgen daarvan voor de gezondheid, onder meer wat het inherente gevaar van afhankelijkheid betreft.

De in de eerste alinea bedoelde inlichtingen worden jaarlijks meegedeeld, voor het eerst uiterlijk op 31 december 2002.

2. De lidstaten zorgen voor de verspreiding met alle geëigende middelen van de overeenkomstig dit artikel verstrekte inlichtingen teneinde de consumenten te informeren, in voorkomend geval rekening houdend met informatie die fabrieksgeheim is.

3. De lidstaten delen alle krachtens dit artikel verstrekte gegevens en inlichtingen jaarlijks mee aan de Commissie, die deze in aanmerking neemt bij de opstelling van het in artikel 11 bedoelde verslag.

Artikel 7

Productbenamingen

Het is verboden de woorden "laag teergehalte", "light", "ultra light", "mild" of soortgelijke termen te gebruiken en informatie over de gehaltes te geven, onverminderd het bepaalde in artikel 5, lid 1, die als doel dan wel als direct of indirect gevolg hebben, dat de indruk ontstaat dat een bepaald tabaksproduct minder schadelijk is dan andere.

Artikel 8

Tabak voor oraal gebruik

De lidstaten verbieden het in de handel brengen van tabak voor oraal gebruik onverminderd artikel 151 van de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden.

Artikel 9

Aanpassingsmaatregelen

Overeenkomstig de procedure in artikel 10, lid 2, zorgt de Commissie voor aanpassing aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang van:

a) de in artikel 4 vermelde meetmethoden, alsook van de desbetreffende definities, en

b) de in bijlage I vermelde waarschuwingen betreffende de gezondheid die op de verpakkingseenheden van de tabaksproducten moeten worden aangebracht en het tempo waarin zij elkaar afwisselen.

Artikel 10

Regelgevingsprocedure

1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.

3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

Artikel 11

Verslag

Uiterlijk op 31 december 2004 - en daarna om de twee jaar - dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag over de toepassing van deze richtlijn in.

Voor de opstelling van dat verslag wordt de Commissie bijgestaan door wetenschappelijke en technische deskundigen om over alle nodige gegevens te beschikken.

Bij de indiening van het eerste verslag geeft de Commissie in het bijzonder aan welke elementen vanwege de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis herzien of verder uitgewerkt dienen te worden, met inbegrip van de ontwikkeling van internationaal overeengekomen regels en normen betreffende producten, waarbij bijzondere aandacht dient te worden besteed aan een verdere verlaging van de in artikel 3, lid 1, genoemde maximumgehaltes, aan het eventuele verband tussen die gehaltes en de ontwikkeling van normen voor andere producten dan sigaretten, met name shag, en aan de mogelijkheid om een gemeenschappelijke lijst van de in artikel 6 bedoelde ingrediënten op te stellen, onder meer rekening houdend met het gevaar van afhankelijkheid. Het verslag gaat ook in op het verband tussen de etiketteringsvereisten van artikel 5 en het gedrag van de consument. Het verslag gaat vergezeld van alle door de Commissie noodzakelijk geachte voorstellen tot wijziging van deze richtlijn.

Artikel 12

Invoer, verkoop en verbruik van tabaksproducten

1. De lidstaten mogen de invoer, de verkoop en het verbruik van tabaksproducten die aan deze richtlijn voldoen, niet verbieden of beperken om redenen die verband houden met de beperking van de gehaltes aan teer, nicotine of koolmonoxide van sigaretten, met de waarschuwingen betreffende de gezondheid of andere bepalingen van deze richtlijn, met uitzondering van de maatregelen die zijn genomen voor de verificatie van de in het kader van artikel 4 verstrekte elementen.

2. Deze richtlijn laat het recht van de lidstaten onverlet om, met inachtneming van het Verdrag en met het oog op de bescherming van de volksgezondheid, strengere voorschriften omtrent de productie, de invoer, de verkoop en het verbruik van tabaksproducten te handhaven of vast te stellen, mits deze voorschriften geen afbreuk doen aan de in deze richtlijn vastgestelde voorschriften.

Artikel 13

Uitvoering

1. Onverminderd artikel 14, eerste alinea, doen de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. Producten die niet aan deze richtlijn voldoen, mogen nog gedurende twee jaar na de in lid 1 bedoelde datum worden verkocht.

3. De lidstaten delen de Commissie mee welke bepalingen van intern recht zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 14

Intrekking

De Richtlijnen 89/622/EEG en 90/239/EEG van de Raad worden ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II opgenomen termijnen voor de omzetting en de toepassing van deze richtlijnen.

Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen naar deze richtlijn en worden overeenkomstig de in bijlage III opgenomen concordantietabel gelezen.

Artikel 15

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 16

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitster

Voor de Raad

De voorzitter

(1) PB C 150 E van 30.5.2000, blz. 43.

(2) PB C 140 van 18.5.2000, blz. 24.

(3) PB C 226 van 8.8.2000, blz. 5.

(4) Advies van het Europees Parlement van ... (nog niet verschenen in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 31 juli 2000 en besluit van het Europees Parlement van ... (nog niet verschenen in het Publicatieblad).

(5) PB L 359 van 8.12.1989, blz. 1.

(6) PB L 158 van 11.6.1992, blz. 30.

(7) PB L 137 van 30.5.1990, blz. 36.

(8) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

BIJLAGE I

Lijst van bijkomende waarschuwingen bedoeld in artikel 5, lid 2, onder b)

1. Rokers sterven jonger.

2. Roken veroorzaakt hartinfarcten, vaatziekten en beroertes.

3. Roken veroorzaakt kanker.

4. Roken tijdens de zwangerschap is slecht voor uw baby.

5. Bescherm kinderen tegen het inademen van uw tabaksrook.

6. Uw arts kan u helpen te stoppen met roken.

7. Roken werkt verslavend.

8. Stoppen met roken vermindert het gevaar van ernstige ziekten.

9. Voor hulp bij stoppen met roken: [telefoonnummer/postadres/internetadres/uw huisarts].

10. Roken veroorzaakt impotentie.

11. Roken veroudert uw huid.

BIJLAGE II

Termijnen voor de omzetting en de uitvoering van de in artikel 14 vermelde ingetrokken richtlijnen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

BIJLAGE III

Concordantietabel

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

MOTIVERING VAN DE RAAD

I. INLEIDING

1. Op 7 januari 2000 heeft de Commissie bij de Raad een voorstel voor een richtlijn van de Raad ingediend betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten. Het voorstel(1) is gebaseerd op artikel 95 van het Verdrag.

2. Het Europees Parlement heeft op 14 juni 2000 advies uitgebracht(2). Het Economisch en Sociaal Comité bracht op 29 maart 2000 advies uit over het voorstel(3), terwijl het Comité van de Regio's op 12 april 2000 advies heeft uitgebracht(4).

3. Ingevolge deze adviezen heeft de Commissie op 28 juni 2000 een gewijzigd voorstel bij de Raad ingediend(5).

4. Op 31 juli 2000 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld overeenkomstig artikel 251, lid 2, van het Verdrag.

II. DOELSTELLINGEN

De op artikel 95 van het Verdrag gebaseerde richtlijn beoogt de omwerking van twee richtlijnen inzake het teergehalte van sigaretten(6) en de etikettering van tabaksproducten, inclusief het verbod op bepaalde tabak voor oraal gebruik(7). De richtlijn beoogt tevens een aanvulling en vervollediging van de bepalingen in het licht van de opgedane ervaring en de wetenschappelijke ontwikkelingen, uitgaande van het streven naar een hoog beschermingsniveau van de volksgezondheid.

III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT(8)

A. GEWIJZIGD VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

De Raad heeft 15 amendementen van het Europees Parlement die in het Commissievoorstel zijn verwerkt, geheel of gedeeltelijk overgenomen, c.q. alleen de inhoud ervan verdisconteerd.

Voorts heeft hij twee andere amendementen aangenomen (nrs. 40 en 41), die oorspronkelijk door de Commissie waren verworpen en betrekking hadden op artikel 7; daarnaast heeft hij dit artikel versterkt met een verwijzing naar informatie over de gehalten, overeenkomstig het voorstel van de Commissie.

B. DOOR DE COMMISSIE AANVAARDE, MAAR NIET IN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT OVERGENOMEN AMENDEMENTEN

- Amendementen nrs. 75, 11 en 15

De Raad achtte de verwijzing naar de prijs van tabaksproducten niet opportuun vanwege de algemene opzet van de richtlijn en het ontbreken van desbetreffende bepalingen in het dispositief.

- Amendement nr. 3

De Raad vond het in dit stadium niet nodig een specifieke verwijzing op te nemen naar de evaluatie van tabaksproducten die de schade kunnen verminderen, omdat dit een prioritair studiethema is van het eerste, in artikel 11 beoogde verslag.

- Amendementen nrs. 5, 22 (tweede deel) en 108

De Raad vond het in dit stadium belangrijk zich te concentreren op nauwkeuriger en betrouwbaarder meetmethoden voor de gehalten aan teer, nicotine en koolmonoxide, alsmede op de mogelijkheid een gemeenschappelijke lijst op te stellen van de andere ingrediënten, waarvan de meting in een latere fase aan bod zal komen.

- Amendement nr. 6

De Raad was van oordeel dat deze oefening te moeilijk en kostbaar zou zijn.

- Amendement nr. 12

Hoewel de Raad het niet opportuun achtte dit aspect in een speciale overweging te benadrukken, heeft hij er toch op gewezen dat de gevolgen van tabaksproducten beter moeten worden afgewogen tegenover de eis om een hoog niveau van gezondheidsbescherming te garanderen (zie bijvoorbeeld de overwegingen 4 en 16).

- Amendement nr. 13

De Raad vond het passender naar de bescherming van de commerciële en intellectuele eigendomsrechten te verwijzen, in verband met de voorlichting van de consument (zie overweging 17 en artikel 4, lid 4, en artikel 6, lid 2). Hij heeft bijgevolg de speciale overweging waarop het amendement van het Europees Parlement betrekking heeft, geschrapt.

- Amendement nr. 16

De Raad vond de tekst van deze overweging te algemeen in vergelijking met het dispositief van de richtlijn, mede gelet op het feit dat op gezondheidsbepalende factoren (waaronder tabaksgebruik) gerichte maatregelen behoren tot het actieterrein van het nieuwe programma dat de Commissie onlangs heeft ingediend.

- Amendement nr. 18

Volgens de Raad maakt de door hem gewijzigde definitie (zie artikel 2, punt 5), met onder meer de toevoeging van de algemene term "bestanddeel", het voorgestelde amendement overbodig.

- Amendementen nrs. 19 en 98

De Raad vond het niet gerechtvaardigd te voorzien in zelfs maar een tijdelijke vrijstelling van de toepassing van de nieuwe bepalingen op naar derde landen uitgevoerde sigaretten, met name omdat dit controleproblemen zou meebrengen.

- Amendement nr. 107

De Raad achtte uitvoerige beschouwingen zoals die van dit amendement, niet op hun plaats (zie ook het commentaar bij amendement nr. 12).

- Amendement nr. 24

Gezien de grote foutenmarge in de testresultaten en in afwachting van een verbetering van de nauwkeurigheid hiervan, was de Raad van mening dat het jaarlijks meedelen van de resultaten - zoals beoogd in artikel 4, lid 4, eerste alinea - minder kostbaar en meer betrouwbaar zou zijn.

- Amendementen nrs. 25 en 39

Door de formulering van artikel 4, lid 4, tweede alinea, en artikel 6, lid 2, heeft de Raad het belang van de consumenteninformatie willen onderstrepen door te benadrukken dat deze voorrang heeft.

- Amendementen nrs. 26 en 116

De Raad achtte de door het Europees Parlement verlangde vergroting van de afmetingen - zowel wat betreft de vermelding van de gehalten als de waarschuwingen die op de pakjes moeten worden aangebracht - overdreven. Het is namelijk zo dat de percentages die nu in artikel 5, lid 1 (respectievelijk 10 %, 12 % en 15 %) en artikel 5, lid 4 (25 %, 27 % en 30 %) zijn vastgesteld - en die overeenkomen met die van het oorspronkelijke Commissievoorstel - veel hoger zijn dan die van de vigerende regelgeving (4 %, 6 % en 8 %).

Voorts heeft de Raad het voorstel van de Commissie om op de pakjes alleen de bij artikel 3, lid 1, toegestane maximumgehalten te vermelden niet overgenomen, omdat hij het belangrijk vindt dat de consument over het werkelijke gehalte van de sigaretten wordt geïnformeerd.

Wel heeft de Raad uitdrukkelijk bepaald dat het verband tussen etikettering en consumentengedrag moet worden bestudeerd in het kader van het eerste, bij artikel 11 voorgeschreven verslag.

- Amendement nr. 29

De Raad achtte het niet van wezenlijk belang te voorzien in de door dit amendement gewenste preciseringen.

- Amendement nr. 44

Gelet op onder meer de toezeggingen van de Commissie wat betreft de oprichting van een multidisciplinaire en onafhankelijke groep deskundigen en, anderzijds, de voorrang die wordt gegeven aan de uitwerking van een gemeenschappelijke aanpak ten aanzien van de ingrediënten, vond de Raad het passend voor de opstelling van het eerste verslag meer algemene aanwijzingen te geven dan die van het amendement.

C. BELANGRIJKSTE NIEUWE ASPECTEN DIE DE RAAD HEEFT GEÏNTRODUCEERD

Behalve de hierboven onder B genoemde wijzigingen zijn de volgende nieuwigheden geïntroduceerd.

Preambule

Met het oog op een betere overeenstemming met de tekst van het dispositief heeft de Raad de tekst van de preambule gewijzigd door bepaalde overwegingen samen te voegen en andere te schrappen, doch zonder daardoor de inhoud wezenlijk te wijzigen.

Artikel 5 (etikettering)

Dit artikel werd gewijzigd om het beter te structureren.

De Raad heeft voorts een bepaling (zie lid 7) van Richtlijn 89/622/EEG heropgenomen om te voorzien in de mogelijkheid de naam te vermelden van de autoriteit waarvan de waarschuwing afkomstig is, waarbij evenwel wordt gepreciseerd dat deze vermelding buiten de voor de waarschuwingen bestemde ruimte moet staan, teneinde de impact van waarschuwingen niet te verminderen.

Bijlage I (bijkomende gezondheidswaarschuwingen)

De Raad heeft twee bijkomende waarschuwingen geïntroduceerd (nrs. 10 en 11).

(1) PB C 150 van 30.5.2000, blz. 43.

(2) Doc. 9341/00 CODEC 434 SAN 55.

(3) PB C 140 van 18.5.2000, blz. 24.

(4) PB C 226 van 8.8.2000, blz. 5.

(5) Doc. 10131/00 SAN 78 CODEC 526.

(6) Richtlijn 90/239/EEG (PB L 137 van 30.5.1990, blz. 36).

(7) Richtlijn 89/622/EEG, gewijzigd bij Richtlijn 92/41/EEG (PB L 359 van 8.12.1989, blz. 1, en PB L 158 van 11.6.1992, blz. 30).

(8) De nummering van de overwegingen, artikelen en bijlagen is dezelfde als die van het gemeenschappelijk standpunt.