NL Publicatieblad van de Europese Unie C 39/9

Eindverslag van de raadadviseur-auditeur (1)

Enveloppen (opnieuw opleggen van een geldboete)

(Zaak AT.39780)

(2018/C 39/05)

Het ontwerpbesluit strekt tot wijziging van het eerdere besluit van de Commissie van 10 december 2014 in de zaak „Enveloppen” (hierna „het besluit van 2014” genoemd) (2). De wijziging betreft vijf ondernemingen (Printeos SA, Printeos Cartera Industrial SL (3), Tompla Scandinavia AB, Tompla France SARL, en Tompla Druckerzeugnisse Vertriebs GmbH) die tot dezelfde onderneming behoren (hierna samen „Printeos” genoemd).

Na de schikkingsprocedure in kartelzaken is in het besluit van 2014 vastgesteld dat vijf ondernemingen, waaronder Printeos, in strijd met artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst hebben deelgenomen aan een kartel, en zijn aan alle betrokken ondernemingen geldboeten opgelegd.

Printeos heeft bij het Gerecht tegen het besluit van 2014 beroep ingesteld tot nietigverklaring van alleen de geldboete (en niet van de vaststelling van de inbreuk). In zijn arrest van 13 december 2016 heeft het Gerecht het deel van het besluit van 2014 waarin de geldboete aan Printeos wordt opgelegd, nietig verklaard omdat de bedragen van de aan de vijf ondernemingen opgelegde geldboeten onvoldoende waren gemotiveerd (4).

Bij brief van 29 maart 2017 heeft het directoraat-generaal Concurrentie Printeos in kennis gesteld van zijn voornemen om een nieuw besluit vast te stellen waarbij dezelfde geldboete opnieuw zou worden opgelegd aan Printeos, ditmaal naar behoren gemotiveerd, en wordt Printeos verzocht opmerkingen in te dienen.

In haar antwoord van 17 april 2017 voert Printeos aan dat de vaststelling van een nieuw besluit in strijd zou zijn met het ne bis in idem-beginsel omdat het besluit van 2014 nog steeds van kracht is en definitief is.

Naar mijn mening is de vaststelling van het ontwerpbesluit niet in strijd met het ne bis in idem-beginsel. Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie verbiedt dat beginsel „uitsluitend dat opnieuw ten gronde wordt beoordeeld of de inbreuk inderdaad is gepleegd, hetgeen hetzij tot oplegging van een tweede sanctie bovenop de eerste zou leiden wanneer de onderneming daarvoor opnieuw aansprakelijk zou worden gesteld, hetzij tot oplegging van een eerste sanctie wanneer de onderneming bij de eerste beslissing niet en bij de tweede wel aansprakelijk zou worden geacht” (5). Het ontwerpbesluit past in geen van beide verboden scenario’s: de aansprakelijkheid is vastgesteld in het besluit van 2014, en in het ontwerpbesluit wordt de onderneming niet opnieuw aansprakelijk gesteld en wordt evenmin een tweede geldboete bovenop de eerste opgelegd. De eerste geldboete wordt gewoon opnieuw opgelegd nadat ze door het Gerecht nietig was verklaard. Aangezien het Gerecht geen gebruik heeft gemaakt van zijn onbeperkte rechtsmacht met betrekking tot de geldboete, doch louter de geldboete nietig heeft verklaard wegens ontoereikende motivering, beschikt de Commissie nog steeds over haar bevoegdheid om de geldboete opnieuw op te leggen (6).

Overeenkomstig artikel 16 van Besluit 2011/695/EU heb ik onderzocht of het ontwerpbesluit uitsluitend punten van bezwaar betreft ten aanzien waarvan de partijen in de gelegenheid zijn gesteld hun standpunten kenbaar te maken. Naar mijn mening is dat het geval.

Alles in aanmerking genomen, ben ik van oordeel dat de procedurele rechten in deze zaak daadwerkelijk konden worden uitgeoefend.

Brussel, 9 juni 2017. Wouter WILS

(1) Opgesteld overeenkomstig de artikelen 16 en 17 van Besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB L 275 van 20.10.2011, blz. 29) (hierna „Besluit 2011/695/EU”).

(2) Besluit C(2014) 9295 final van de Commissie van 10 december 2014. Een samenvatting van het besluit is bekendgemaakt in het Publicatieblad (PB C 74 van 3.3.2015, blz. 5), samen met het eindverslag van de raadadviseur-auditeur (PB C 74 van 3.3.2015, blz. 4).

(3) Voorheen „Tompla Sobre Exprés SL”.

(4) Arrest in de zaak T-95/15, Printeos/Commissie, EU: T:2016:722.

(5) Arrest in de zaken C-238/99 P, C-244/99 P, C-245/99 P, C-247/99 P, C-250/99 P-C-252/99 P en C-254/99 P, Limburgse Vinyl Maatschappij e.a./Commissie, EU:C:2002:582, punt 61.

(6) Idem, punt 693.