Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

1. Een ingevolge onderafdeling 4 “Geografische aanduidingen” van afdeling B van hoofdstuk 8 van titel IV van de Overeenkomst beschermde naam mag worden gebruikt door iedere marktdeelnemer die landbouwproducten, levensmiddelen, wijn, gearomatiseerde wijn of gedistilleerde dranken in de handel brengt die aan de desbetreffende specificatie voldoen.

Voor de toepassing van artikel 27, lid 2, punt a), ii), van de Overeenkomst worden wijzigingen van de Overeenkomst door middel van besluiten met betrekking tot geografische aanduidingen van de Samenwerkingsraad, handelend in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken, namens de Unie goedgekeurd door de Commissie. Indien de belanghebbenden, nadat bezwaren in verband met een geografische aanduiding naar voren zijn gebracht, geen overeenstemming kunnen bereiken, stelt de Commissie een standpunt vast op basis van de procedure van artikel 57, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad.

De voorzitter van de Raad wijst de persoon (personen) aan die bevoegd is (zijn) om namens de Europese Unie over te gaan tot de in artikel 318 van de Overeenkomst bedoelde kennisgeving teneinde kenbaar te maken dat de Europese Unie ermee instemt door de Overeenkomst gebonden te zijn.

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 207 en 209, in samenhang met artikel 218, lid 6, punt a), en artikel 218, lid 7,

Er is geen effectbeoordeling uitgevoerd, aangezien de Overeenkomst voornamelijk de bestaande partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst actualiseert en versterkt, en daarom niet leidt tot substantiële nieuwe samenwerkingsgebieden met aanzienlijke economische, sociale of milieugevolgen. Het effect zal naar verwachting vooral politiek zijn - de EU wil de politieke koers van het partnerland en het politieke kapitaal van de EU versterken. In de Kirgizische Republiek kunnen er positieve sociale gevolgen zijn die voornamelijk verband houden met de beoogde bepalingen op het gebied van de rechtsstaat, mensenrechten en veiligheid. Er wordt ook een toename van de handel verwacht als gevolg van een verbeterd ondernemingsklimaat, maar dit vormt geen risico voor specifieke industriesectoren aan beide zijden, aangezien de Kirgizische Republiek en de EU niet in dezelfde sectoren concurreren. Zoals aangegeven in de routekaart zou het uitvoeren van een effectbeoordeling onvoldoende meerwaarde hebben.

De Raad is in alle stadia van de onderhandelingen regelmatig geïnformeerd en geraadpleegd in de betrokken Raadsgroep, met name in de Groep Oost-Europa en Centraal-Azië (Coest) en het Comité handelspolitiek (TPC).

De Overeenkomst gaat niet verder dan wat nodig is om de beleidsdoelstellingen te verwezenlijken, namelijk het versterken van de betrekkingen tussen de EU en de Kirgizische Republiek, met het oog op de bevordering van democratische hervormingen, de rechtsstaat en duurzame economische ontwikkeling als middel om de stabiliteit en veiligheid van de Kirgizische Republiek te vergroten. De Overeenkomst verplicht de Unie er niet toe haar regels, voorschriften of normen op enig gereglementeerd gebied te wijzigen.

De Overeenkomst heeft betrekking op aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de EU vallen en versterkt de politieke dialoog en de samenwerking tussen de EU en de Kirgizische Republiek. Daarom is actie op EU-niveau nodig, in plaats van op het niveau van de lidstaten.

In artikel 218, lid 8, VWEU, wordt bepaald dat de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, behalve in de omstandigheden bedoeld in de tweede alinea van artikel 218, lid 8, VWEU, waarbij de Raad met eenparigheid van stemmen besluit. Aangezien de twee belangrijkste onderdelen van de Overeenkomst het handelsbeleid en de ontwikkelingssamenwerking zijn, is de stemregel voor dit specifieke geval dus een gekwalificeerde meerderheid.

Volgens de rechtspraak moet indien uit het onderzoek van een handeling van de Europese Unie blijkt dat zij een tweeledig doel heeft of dat er sprake is van twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoel of voornaamste component, terwijl het andere doel of de andere component slechts van ondergeschikt belang is, de handeling op één enkele rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op het hoofddoel of de overwegende component. Indien daarentegen vaststaat dat de handeling tegelijkertijd meerdere onlosmakelijk met elkaar verbonden doelstellingen of componenten heeft zonder dat de ene ondergeschikt is aan de andere, zodat verschillende bepalingen van de Verdragen van toepassing zijn, moet deze maatregel bij wijze van uitzondering op de verschillende desbetreffende rechtsgrondslagen worden gebaseerd (zie in die zin arresten van 10 januari 2006, Commissie/Parlement en Raad, C-178/03, ECLI:EU:C:2006:4, punten 42 en 43; 11 juni 2014, Commissie/Raad, C-377/12, ECLI:EU:C:2014:1903, punt 34, 14 juni 2016, Parlement/Raad, C-263/14, ECLI:EU:C:2016:435, punt 44, en 4 september 2018, Commissie/Raad (Kazachstan), C-244/17, ECLI:EU:C:2018:662, punt 40).

Zodra de Overeenkomst ten uitvoer is gelegd, zal zij op nuttige wijze worden aangevuld met het mechanisme van het stelsel van algemene preferenties (SAP +), dat sinds 2017 op de Kirgizische Republiek van toepassing is. Dit stelsel biedt aanvullende tariefpreferenties in ruil voor de naleving van 27 fundamentele mensenrechten-, bestuurs-, milieu- en arbeidsverdragen.

De Overeenkomst bouwt voort op de ambities en behoeften van respectievelijk de Kirgizische Republiek en de EU om hun bilaterale betrekkingen verder te ontwikkelen, in de geest van de conclusies van de Raad over de EU-strategie voor Centraal-Azië van donderdag 22 juni 2017. De Overeenkomst zal bijdragen tot de uitvoering van de nieuwe EU-strategie voor Centraal-Azië, die op 15 mei 2019 is aangenomen.

De Overeenkomst bevat de standaardclausules van de EU inzake mensenrechten, het Internationaal Strafhof (ICC), massavernietigingswapens, handvuurwapens en lichte wapens en terrorismebestrijding. Zij beslaat ook samenwerking op gebieden als gezondheid, milieu, klimaatverandering, energie, belastingen, onderwijs en cultuur, arbeid, werkgelegenheid en sociale zaken, wetenschap en technologie en vervoer. Voorts komen in de Overeenkomst juridische samenwerking, de rechtsstaat, het witwassen van geld, het financieren van terrorisme, de georganiseerde misdaad en corruptie aan de orde. Het handelsgedeelte van de Overeenkomst zal naar verwachting zorgen voor een beter regelgevingsklimaat voor marktdeelnemers en aldus aanzienlijke economische voordelen opleveren voor EU-bedrijven. De Overeenkomst is geen initiatief dat onder het toepassingsgebied van het programma voor gezonde regelgeving valt.

Op 21 september 2017 heeft de Raad een besluit vastgesteld houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen met de Kirgizische Republiek over een versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst. De onderhandelingen over de Overeenkomst zijn in december 2017 van start gegaan. Na zeven onderhandelingsronden hebben de Europese Unie en de Kirgizische Republiek hun onderhandelingen over de Overeenkomst in juni 2019 afgerond. Op 6 juli 2019 is de tekst van de Overeenkomst geparafeerd.

De betrekkingen tussen de Europese Unie (EU) en de Kirgizische Republiek zijn momenteel gebaseerd op de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst die op 9 februari 1995 in Brussel is ondertekend en op 1 juli 1999 in werking is getreden.

EUROPESE COMMISSIE Brussel, 13.6.2022 COM(2022) 277 final BIJLAGE

bij het Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van de versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie, enerzijds, en de Kirgizische Republiek, anderzijds



ONTWERP

VERSTERKTE PARTNERSCHAPS- EN SAMENWERKINGSOVEREENKOMST

TUSSEN DE EUROPESE UNIE EN DE KIRGIZISCHE REPUBLIEK DE EUROPESE UNIE, enerzijds, DE KIRGIZISCHE REPUBLIEK, anderzijds, hierna gezamenlijk “de Partijen” genoemd, GEZIEN hun sterke banden en hun gemeenschappelijke waarden, GEZIEN hun wens om de tot wederzijds voordeel strekkende samenwerking te versterken die eerder is aangegaan met de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Kirgizische Republiek, anderzijds, ondertekend in Brussel op 9 februari 1995, GEZIEN hun wens om hun betrekkingen naar een hoger niveau te tillen om rekening te houden met de nieuwe politieke en economische realiteit en de voortgang van hun partnerschap, UITING GEVEND aan hun gemeenschappelijke voornemen om hun samenwerking inzake bilaterale, regionale en internationale kwesties van wederzijds belang op alle niveaus te consolideren, te verdiepen en te diversifiëren,



OPNIEUW BEVESTIGEND dat zij vastbesloten zijn de bevordering, bescherming en uitvoering van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, de eerbiediging van de democratische beginselen, de rechtsstaat en goed bestuur, alsmede de ontwikkeling van de parlementaire democratie te versterken, BEVESTIGEND dat zij gehecht zijn aan de beginselen die zijn neergelegd in het Handvest van de Verenigde Naties (hierna het “Handvest van de VN” genoemd), de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, aangenomen bij Resolutie A/RES/217 (III) A van de Algemene Vergadering van de VN van 10 december 1948 (hierna “UVRM” genoemd), de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (hierna “OVSE” genoemd), met name de Slotakte van Helsinki die op 1 augustus 1975 is aangenomen tijdens de Conferentie van Helsinki over veiligheid en samenwerking in Europa (hierna de “Slotakte van Helsinki van de OVSE” genoemd), het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, aangenomen bij Resolutie 2200A (XXI) van de Algemene Vergadering van de VN op 16 december 1966, en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, aangenomen bij Resolutie 2200A (XXI) van de Algemene Vergadering van de VN op 16 december 1966, alsmede de beginselen en normen van het internationale recht, HERHALEND dat zij vastbesloten zijn de internationale vrede en veiligheid actief te bevorderen en zich in te zetten voor effectief multilateralisme en de vreedzame regeling van geschillen, met name door samen te werken in het kader van de VN en de OVSE, GEZIEN hun wens om de regelmatige politieke dialoog over bilaterale en internationale vraagstukken van wederzijds belang verder te ontwikkelen, GEZIEN hun gehechtheid aan internationale verplichtingen ter bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor,

GEZIEN hun toezegging om de samenwerking op het gebied van justitie, vrijheid en veiligheid te versterken, onder meer bij de bestrijding van corruptie, GEZIEN hun engagement om via hun breed opgezette samenwerking op velerlei gebieden van gemeenschappelijk belang bij te dragen tot de politieke, sociaal-economische en institutionele ontwikkeling van de Kirgizische Republiek, OVERWEGENDE dat zij bereid zijn hun economische betrekkingen te versterken op basis van de beginselen van een vrijemarkteconomie en een klimaat te scheppen dat bevorderlijk is voor de uitbreiding van de bilaterale handels- en investeringsbetrekkingen en van connectiviteit, GEZIEN hun verbintenis om de rechten en plichten in het kader van het lidmaatschap van de Wereldhandelsorganisatie (hierna “WTO” genoemd) na te leven en hun verbintenis om deze op transparante en niet-discriminerende wijze uit te voeren, GEZIEN hun gehechtheid aan het beginsel van duurzame ontwikkeling en hun engagement om samen te werken bij het nastreven van de doelstellingen van het slotdocument “Onze wereld transformeren: Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling” van de VN-top voor de vaststelling van de ontwikkelingsagenda voor de periode na 2015, aangenomen bij Resolutie A/RES/70/1 van de Algemene Vergadering van de VN van 25 september 2015 (hierna “Agenda 2030” genoemd), met inachtneming van hun interne programma’s,



GEZIEN hun toezegging om ecologische duurzaamheid en milieubescherming te waarborgen en te werken aan de uitvoering van multilaterale milieuovereenkomsten waarbij zij partij zijn, en hun toezegging om de samenwerking op het gebied van milieu, rampenrisicovermindering en alle gebieden van klimaatactie te versterken overeenkomstig de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, aangenomen op 12 december 2015 (hierna de “Overeenkomst van Parijs inzake klimaatverandering” genoemd), GEZIEN hun engagement om grensoverschrijdende en interregionale samenwerking te bevorderen, KENNIS NEMEND VAN het feit dat de bijzondere positie van Ierland uit hoofde van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en de bijzondere positie van Denemarken uit hoofde van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, dat aan die Verdragen is gehecht, waar passend in deze Overeenkomst zal worden weerspiegeld, ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

TITEL I DOELSTELLINGEN EN ALGEMENE BEGINSELEN ARTIKEL 1 Doelstellingen 1. Bij deze Overeenkomst wordt een versterkt partnerschap en nauwere samenwerking tussen de Partijen tot stand gebracht op basis van gedeelde waarden, gemeenschappelijke belangen en de ambitie om hun betrekkingen op alle toepassingsgebieden te versterken, tot wederzijds voordeel.

2. Deze samenwerking is een proces tussen de Partijen dat bijdraagt tot duurzame ontwikkeling, vrede, stabiliteit en veiligheid, door middel van meer convergentie op het gebied van buitenlands en veiligheidsbeleid, doeltreffende politieke en economische samenwerking en multilateralisme.

ARTIKEL 2 Algemene beginselen 1. De eerbiediging van de democratische beginselen, de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, zoals met name vastgelegd in het Handvest van de VN, de UVRM, de Slotakte van Helsinki van de OVSE en andere internationale mensenrechteninstrumenten ter zake waarbij zij partij zijn, en van het beginsel van de rechtsstaat, ligt ten grondslag aan het binnenlandse en het buitenlandse beleid van de Partijen en is een essentieel element van deze Overeenkomst. 2. De Partijen bevestigen opnieuw hun eerbiediging van de beginselen van goed bestuur, met inbegrip van de bestrijding van corruptie op alle niveaus. 3. De Partijen bevestigen hun gehechtheid aan de beginselen van een vrijemarkteconomie, het stimuleren van duurzame ontwikkeling en de strijd tegen de klimaatverandering. 4. De Partijen verbinden zich tot de bestrijding van de verschillende vormen van grensoverschrijdende georganiseerde misdaad en terrorisme en de verspreiding van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, en tot effectief multilateralisme. 5. De Partijen voeren deze Overeenkomst uit op basis van gedeelde waarden, de beginselen van dialoog, wederzijds vertrouwen en respect, regionale samenwerking, effectief multilateralisme en eerbiediging van hun internationale verplichtingen die met name voortvloeien uit hun lidmaatschap van de VN en de OVSE.

TITEL II

POLITIEKE DIALOOG EN HERVORMING;

SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN HET BUITENLANDS EN VEILIGHEIDSBELEID ARTIKEL 3 Doelstellingen van de politieke dialoog De Partijen ontwikkelen een doeltreffende politieke dialoog op alle gebieden van wederzijds belang, met inbegrip van het buitenlands en veiligheidsbeleid en interne hervormingen. De doelstellingen van de politieke dialoog zijn: a) de doeltreffendheid van de politieke samenwerking en convergentie op het gebied van het buitenlands en veiligheidsbeleid te vergroten en vrede en regionale en internationale stabiliteit en veiligheid op basis van effectief multilateralisme te bevorderen, in stand te houden en te versterken; b) de democratie en de politieke, duurzame sociaal-economische en institutionele ontwikkeling in de Kirgizische Republiek te versterken; c) de eerbiediging van de democratische beginselen, de rechtsstaat en goed bestuur, de mensenrechten, de fundamentele vrijheden en het non-discriminatiebeginsel te versterken en de samenwerking op deze gebieden te intensiveren;

d) de dialoog te ontwikkelen en de samenwerking te verdiepen op het gebied van veiligheid en defensie; e) de vreedzame oplossing van conflicten te bevorderen alsook de beginselen van territoriale integriteit, onschendbaarheid van grenzen, soevereiniteit en onafhankelijkheid; f) de voorwaarden voor regionale samenwerking te verbeteren.

ARTIKEL 4 Democratie en de rechtsstaat De Partijen versterken de dialoog en samenwerking met als doel: a) de toepassing van de democratische beginselen en de rechtsstaat te waarborgen; b) de stabiliteit, doeltreffendheid en verantwoordingsplicht van de democratische instellingen te ontwikkelen, te consolideren en te verbeteren; c) de hervorming van de wetgeving en de rechterlijke macht voort te zetten en een doeltreffende werking van de instellingen op het gebied van rechtshandhaving en rechtsbedeling na te streven zodat gelijke toegang tot de rechtsgang en het recht op een eerlijk proces (met inbegrip van de procedurele rechten van verdachten, beklaagden en slachtoffers) worden gewaarborgd en de onafhankelijkheid, verantwoordingsplicht, kwaliteit en efficiëntie van de rechterlijke macht en de instanties voor strafvervolging en rechtshandhaving worden gegarandeerd;

d) e-governance te bevorderen en vorderingen te maken bij de hervorming van het openbaar bestuur met het oog op de totstandbrenging van een verantwoordingsplichtig, efficiënt en transparant bestuur op nationaal, regionaal en lokaal niveau; e) de verkiezingsprocessen en de capaciteit van kiescommissies te versterken; f) te zorgen voor doeltreffendheid in de strijd tegen corruptie op alle niveaus.

ARTIKEL 5 Mensenrechten en fundamentele vrijheden De Partijen werken samen bij de bevordering en bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden en versterken de dialoog en de samenwerking met als doel: a) de eerbiediging van de mensenrechten, het beginsel van non-discriminatie en de rechten van personen die tot minderheden en kwetsbare groepen behoren, te waarborgen; b) de bescherming van de fundamentele vrijheden, waaronder de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering en de vrijheid van vereniging; vrijheid van de media en vrijheid van godsdienst te waarborgen; c) de economische, sociale en culturele rechten te bevorderen; d) gendergelijkheid te bevorderen en de rechten van meisjes en vrouwen te bevorderen, te beschermen en te verwezenlijken, onder meer door ervoor te zorgen dat zij actief deelnemen aan het particuliere en publieke leven;

e) de nationale instellingen voor de mensenrechten te versterken, onder meer via hun deelname aan de besluitvormingsprocessen; f) de samenwerking te versterken binnen de mensenrechtenorganen van de Verenigde Naties en de speciale procedures van de Mensenrechtenraad, met inbegrip van een passende follow-up van hun aanbevelingen overeenkomstig de nationale wetgeving van de Partijen.

ARTIKEL 6 Maatschappelijk middenveld De Partijen werken samen om het maatschappelijk middenveld en zijn rol in de economische, sociale en politieke ontwikkeling van een open democratische samenleving te versterken, met name door: a) de capaciteit, onafhankelijkheid en transparantie van maatschappelijke organisaties te versterken; b) de betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld bij wetgevings- en beleidsvormingsprocessen te bevorderen door een open, transparante en regelmatige dialoog tot stand te brengen tussen overheidsinstellingen enerzijds en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld anderzijds; c) nauwere contacten en de uitwisseling van informatie en ervaringen te bevorderen, onder meer door middel van seminars en overleg tussen alle sectoren van het maatschappelijk middenveld van de Europese Unie en de Kirgizische Republiek, en via de uitvoering van deze Overeenkomst.

ARTIKEL 7 Buitenlands en veiligheidsbeleid 1. De Partijen bevestigen opnieuw hun gehechtheid aan de beginselen en normen van het internationale recht, zoals onder meer neergelegd in het Handvest van de VN en de Slotakte van Helsinki van de OVSE, en verbinden zich ertoe deze beginselen en normen te bevorderen in hun bilaterale en multilaterale betrekkingen. 2. De Partijen intensiveren hun dialoog en samenwerking op het gebied van het buitenlands en veiligheidsbeleid, met inbegrip van diverse aspecten van het veiligheids- en defensiebeleid, en behandelen met name kwesties als conflictpreventie en crisisbeheersing, risicobeperking, cyberbeveiliging, de efficiënte werking van de veiligheidssector, regionale stabiliteit, ontwapening, non-proliferatie, wapenbeheersing en uitvoercontrole.

ARTIKEL 8 Ernstige misdrijven die de internationale gemeenschap aangaan 1. De Partijen verklaren opnieuw dat de ernstigste misdrijven die de internationale gemeenschap in haar geheel aangaan, niet ongestraft mogen blijven en dat op de effectieve vervolging ervan moet worden toegezien door middel van maatregelen op nationaal of internationaal niveau.



2. De Partijen zijn van oordeel dat de oprichting en doeltreffende werking van het Internationaal Strafhof een belangrijke ontwikkeling is voor de internationale vrede en gerechtigheid. De Partijen versterken de samenwerking ter bevordering van vrede en internationale gerechtigheid. De Partijen propageren de universaliteit van het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof en bespreken de kwestie van bekrachtiging en uitvoering daarvan, rekening houdend met hun wettelijke en constitutionele kaders. 3. De Partijen komen overeen nauw samen te werken om volkerenmoord, misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden te voorkomen, door gebruik te maken van de passende bilaterale en multilaterale kaders. ARTIKEL 9 Conflictpreventie en crisisbeheer De Partijen werken samen op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheer en werken aan de bestrijding van conflicten in de regio om een klimaat van vrede en stabiliteit tot stand te brengen.



ARTIKEL 10 Regionale samenwerking en de vreedzame oplossing van conflicten 1. De Partijen intensiveren hun gezamenlijke inspanningen om de voorwaarden te verbeteren voor verdere regionale samenwerking op belangrijke gebieden zoals water, energie, milieu en de klimaatverandering, het geïntegreerde beheer van water en van waterkrachtbronnen, grensbeheer dat de grensoverschrijdende stroom van personen en goederen vergemakkelijkt, en democratische en duurzame ontwikkeling, en aldus bij te dragen tot goede nabuurschapsbetrekkingen, stabiliteit en veiligheid in Centraal-Azië. De Partijen streven ernaar conflicten vreedzaam op te lossen. 2. De in lid 1 bedoelde inspanningen stroken met de doelstelling van handhaving van de internationale vrede en veiligheid, zoals vastgelegd in het Handvest van de VN, de Slotakte van Helsinki van de OVSE en andere multilaterale instrumenten ter zake die de Partijen onderschrijven.

ARTIKEL 11 Bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens 1. De Partijen zijn van mening dat de proliferatie van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, onder zowel overheids- als niet-overheidsactoren, een van de ernstigste bedreigingen van de internationale stabiliteit en veiligheid vormt. De Partijen komen daarom overeen samen te werken en bij te dragen tot de bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, door volledige naleving en nationale uitvoering van hun bestaande verplichtingen op grond van de internationale ontwapenings- en non-proliferatieverdragen en -overeenkomsten en andere internationale verplichtingen op dit gebied. De Partijen komen overeen dat deze bepaling een essentieel element van deze Overeenkomst vormt. 2. De Partijen komen bovendien overeen samen te werken en bij te dragen aan de bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, door: a) maatregelen te nemen die zijn gericht op de ondertekening of de ratificatie van de internationale instrumenten ter zake of op aansluiting daarbij, al naargelang het geval, en op de volledige uitvoering daarvan; b) een doeltreffend nationaal uitvoercontrolesysteem in te voeren, gericht op zowel de uitvoer als de doorvoer van goederen die verband houden met massavernietigingswapens, waaronder controle op het eindgebruik van technologieën voor tweeërlei gebruik in het kader van massavernietigingswapens, en door doeltreffende sancties op te leggen in het geval van overtreding van de uitvoercontroles.

3. De Partijen komen overeen een regelmatige politieke dialoog in te stellen ter begeleiding en consolidatie van deze elementen.

ARTIKEL 12 Controle op de uitvoer van handvuurwapens, lichte wapens en conventionele wapens 1. De Partijen erkennen dat de illegale productie en overdracht van en de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens en munitie daarvoor, alsook de buitensporige accumulatie ervan, slecht beheer, inadequaat beveiligde voorraden en ongecontroleerde verspreiding ervan een ernstige bedreiging voor de vrede en de internationale veiligheid blijven vormen. 2. De Partijen komen overeen dat zij hun verplichtingen met betrekking tot de aanpak van alle aspecten van de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens zullen nakomen en volledig uitvoeren, overeenkomstig de bestaande internationale verdragen en de resoluties van de VN-Veiligheidsraad, evenals hun verbintenissen in het kader van andere internationale instrumenten op dit gebied, zoals het VN-actieprogramma ter voorkoming, bestrijding en uitbanning van de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens in al zijn aspecten dat op 20 juli 2001 is goedgekeurd. 3. De Partijen onderkennen het belang van interne controlesystemen voor de overdracht van conventionele wapens overeenkomstig de geldende internationale normen. De Partijen onderkennen dat het van belang is die controles op verantwoordelijke wijze toe te passen en aldus bij te dragen tot de internationale en regionale vrede, veiligheid en stabiliteit, en tot het verminderen van menselijk leed, en te helpen voorkomen dat conventionele wapens op de illegale markt belanden. 4. De Partijen verplichten zich er daarom toe met elkaar samen te werken en te zorgen voor coördinatie, complementariteit en synergie bij het opstellen of verbeteren van de regelgeving voor de internationale handel in conventionele wapens, en bij het voorkomen, bestrijden en uitroeien van de illegale wapenhandel. Zij komen overeen een regelmatige politieke dialoog in te stellen ter begeleiding en consolidatie van deze verbintenis.

TITEL III JUSTITIE, VRIJHEID EN VEILIGHEID

ARTIKEL 13 Bescherming van persoonsgegevens 1. De Partijen erkennen het belang van het bevorderen en waarborgen van het grondrecht op eerbiediging van het privéleven en op de bescherming van persoonsgegevens, als een centraal element ten behoeve van het vertrouwen van de burgers in de digitale economie en voor de verdere ontwikkeling van commerciële uitwisselingen en samenwerking op het gebied van rechtshandhaving. 2. De Partijen werken samen om de effectieve bescherming en handhaving van deze rechten te waarborgen, ook in het kader van de voorkoming en bestrijding van terrorisme en andere grensoverschrijdende misdrijven. De samenwerking kan capaciteitsopbouw, technische bijstand en de uitwisseling van informatie en expertise omvatten, alsook andere vormen van samenwerking.



3. De Partijen werken samen om een hoog niveau van bescherming van persoonsgegevens te waarborgen, door beste praktijken en ervaringen uit te wisselen, rekening houdend met de Europese en internationale rechtsinstrumenten en -normen. Om de samenwerking te vergemakkelijken, zal de Kirgizische Republiek streven naar toetreding tot en uitvoering van het Verdrag van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en het Aanvullend Protocol van 8 november 2001 bij het Verdrag tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens betreffende toezichthoudende autoriteiten en grensoverschrijdende gegevensstromen. ARTIKEL 14 Samenwerking inzake migratie, asiel en grensbeheer 1. De Partijen bevestigen opnieuw het belang van de totstandbrenging van een brede dialoog over alle migratiegerelateerde kwesties, waaronder in voorkomend geval legale migratie, internationale bescherming en de bestrijding van irreguliere migratie, mensensmokkel en mensenhandel. 2. Op basis van een specifieke analyse van de behoeften, die plaatsvindt via onderling overleg tussen de Partijen, werken de Partijen samen overeenkomstig hun desbetreffende geldende wetgeving. De samenwerking richt zich met name op het volgende:

a) de aanpak van de belangrijkste oorzaken van migratie;

b) de ontwikkeling en uitvoering van nationale wetgeving en praktijken op het gebied van internationale bescherming, teneinde te voldoen aan de bepalingen van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 en het Protocol betreffende de status van vluchtelingen van 31 januari 1967; c) het in herinnering brengen van de Verklaring van New York voor vluchtelingen en migranten, die op 19 september 2016 is aangenomen bij Resolutie A/RES/71/1 van de Algemene Vergadering van de VN; d) de toelatingscriteria, alsmede de rechten en de status van toegelaten personen, de eerlijke behandeling en integratie van legale buitenlandse ingezetenen, onderwijs en opleiding en maatregelen tegen racisme en vreemdelingenhaat; e) de opzet van een doelmatige en preventieve aanpak van irreguliere migratie, migrantensmokkel en mensenhandel, onder meer door netwerken en criminele organisaties van handelaren en smokkelaars te bestrijden en de slachtoffers van deze praktijken te beschermen, binnen het kader van de internationale instrumenten ter zake; f) kwesties als de organisatie, opleiding, beste praktijken en andere operationele maatregelen op het gebied van migratiebeheer, met name irreguliere migratie, de beveiliging van documenten, visumbeleid, grensbeheer en informatiesystemen over migratie.

ARTIKEL 15 Overname en de strijd tegen irreguliere migratie 1. In het kader van hun samenwerking ter voorkoming en bestrijding van irreguliere migratie komen de Partijen het volgende overeen:

a) de Kirgizische Republiek neemt al haar onderdanen die niet of niet langer aan de geldende voorwaarden voor binnenkomst, aanwezigheid of verblijf op het grondgebied van een lidstaat van de Europese Unie voldoen, op verzoek van die lidstaat zonder verdere formaliteiten over; b) elke lidstaat van de Europese Unie neemt al zijn onderdanen die niet of niet langer aan de geldende voorwaarden voor binnenkomst, aanwezigheid of verblijf op het grondgebied van de Kirgizische Republiek voldoen, op verzoek van laatstgenoemde zonder verdere formaliteiten over;

c) de lidstaten van de Europese Unie en de Kirgizische Republiek verstrekken hun onderdanen daartoe passende reisdocumenten of aanvaarden het gebruik van het overeenkomstig Verordening (EU) 2016/1953 van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde Europees reisdocument voor terugkeerdoeleinden. Indien een over te nemen persoon geen documenten of andere bewijzen van zijn of haar nationaliteit bezit, biedt de bevoegde diplomatieke en consulaire vertegenwoordiging van de betrokken lidstaat of van de Kirgizische Republiek op verzoek van de Kirgizische Republiek of van de betrokken lidstaat volledige samenwerking om de nationaliteit van de over te nemen persoon vast te stellen. 2. De Partijen komen overeen dat op verzoek een overeenkomst zal worden gesloten tussen de Europese Unie en de Kirgizische Republiek waarbij de specifieke verplichtingen voor de lidstaten van de Europese Unie en de Kirgizische Republiek worden geregeld wat betreft overname, met inbegrip van nadere bepalingen inzake de overname van onderdanen van andere landen en staatlozen. De Partijen kunnen ook, indien de omstandigheden dit toelaten, overwegen onderhandelingen te voeren over een overeenkomst tussen de Europese Unie en de Kirgizische Republiek inzake versoepeling van de visumplicht voor burgers van de Europese Unie en de Kirgizische Republiek.

ARTIKEL 16 Bestrijding van witwassen en terrorismefinanciering 1. De Partijen werken samen ter voorkoming en met het oog op de doeltreffende bestrijding van het gebruik van hun financiële instellingen en aangewezen niet-financiële ondernemingen en beroepen voor het witwassen van opbrengsten van criminele activiteiten en de financiering van terrorisme. 2. Daartoe wisselen zij informatie uit in het kader van hun respectieve wetgeving en werken zij samen om te zorgen voor de effectieve en volledige uitvoering van de aanbevelingen van de Financiële-actiegroep (FATF) en andere normen die zijn vastgesteld door de desbetreffende internationale organen die op dit gebied actief zijn. Deze samenwerking kan zich onder meer uitstrekken tot de identificatie, opsporing, inbeslagname, confiscatie en terugvordering van vermogensbestanddelen of gelden die uit criminele activiteiten zijn verkregen. ARTIKEL 17

Illegale drugs 1. De Partijen werken samen om te zorgen voor een evenwichtige, empirisch onderbouwde en geïntegreerde aanpak van illegale drugs en van nieuwe psychoactieve stoffen.



2. Het beleid en de maatregelen met betrekking tot drugs zijn gericht op het versterken van de structuren om illegale drugs te voorkomen en aan te pakken, het aanbod van, de handel in en de vraag naar illegale drugs te beperken en de gevolgen voor de gezondheid alsook de maatschappelijke consequenties van het gebruik van illegale drugs aan te pakken met het oog op beperking van de schade. De Partijen werken samen om misbruik van chemische precursoren voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope en nieuwe psychoactieve stoffen te voorkomen. 3. De Partijen bepalen in onderling overleg welke samenwerkingsmethoden nodig zijn om de in lid 1 genoemde doelstellingen te bereiken. Het optreden wordt gebaseerd op gezamenlijk overeengekomen beginselen die zijn opgenomen in de desbetreffende VN-verdragen inzake drugsbestrijding, en op de aanbevelingen in het slotdocument dat op 19 april 2016 is aangenomen bij Resolutie A/RES/S-30/1 van de Algemene Vergadering van de VN (“Our joint commitment to effectively addressing and countering the world drug problem”) – de meest recente internationale consensus over het internationale drugsbeleid – waarin zij uiting geeft aan de gezamenlijke verbintenis dit probleem op doeltreffende wijze aan te pakken en tegen te gaan, teneinde de balans op te maken van de uitvoering van de verbintenissen die zijn aangegaan om het mondiale drugsprobleem gezamenlijk aan te pakken en te bestrijden. ARTIKEL 18 Bestrijding van georganiseerde misdaad en corruptie 1. De Partijen werken samen aan de voorkoming en bestrijding van al dan niet georganiseerde criminele en illegale activiteiten, met inbegrip van transnationale activiteiten, zoals: a) migrantensmokkel en mensenhandel;

b) smokkel van en illegale handel in vuurwapens, met inbegrip van handvuurwapens en lichte wapens; c) smokkel van en illegale handel in drugs;

d) smokkel van en illegale handel in goederen; e) illegale economische en financiële activiteiten zoals namaak, fiscale fraude en fraude bij openbare aanbestedingen; f) verduistering van middelen van door internationale donoren gefinancierde projecten; g) actieve en passieve corruptie, zowel in de openbare als in de particuliere sector; h) het vervalsen van documenten en het afleggen van onjuiste verklaringen; i) cybercriminaliteit. 2. De Partijen versterken de bilaterale, regionale en internationale samenwerking tussen wetshandhavingsinstanties, met inbegrip van opleiding en de uitwisseling van ervaring. De Partijen passen de internationale normen ter zake doeltreffend toe, met name die welke zijn neergelegd in het Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad, dat is aangenomen bij Resolutie A/RES/55/25 van de Algemene Vergadering van de VN van 8 januari 2001 en de bijbehorende protocollen.



3. De Partijen werken samen bij het voorkomen en bestrijden van corruptie in overeenstemming met de internationale normen ter zake, met name die welke zijn neergelegd in het Verdrag van de Verenigde Naties tegen corruptie, aangenomen bij Resolutie A/RES/58/4 van de Algemene Vergadering van de VN van 31 oktober 2003 en de aanbevelingen die voortvloeien uit beoordelingen van dit verdrag. ARTIKEL 19

Terrorismebestrijding 1. De Partijen bevestigen opnieuw het belang van de strijd tegen en het voorkomen van terrorisme en komen overeen samen te werken op bilateraal, regionaal en internationaal niveau om terrorisme in al zijn vormen en uitingen te voorkomen en te bestrijden. 2. De Partijen zijn het erover eens dat het essentieel is dat terrorisme wordt bestreden met volledige eerbiediging van de rechtsstaat en in volledige overeenstemming met het internationale recht, met inbegrip van het internationale recht inzake de mensenrechten, het internationale vluchtelingenrecht en het internationale humanitair recht en de beginselen van het Handvest van de VN, en alle toepasselijke internationale instrumenten die verband houden met terrorismebestrijding. 3. De Partijen benadrukken het belang van de universele ratificatie en uitvoering van alle VN-verdragen en protocollen die verband houden met terrorismebestrijding. De Partijen komen overeen de dialoog over het ontwerp van een algemeen verdrag inzake internationaal terrorisme te bevorderen en samen te werken bij de uitvoering van de mondiale strategie voor terrorismebestrijding van de Verenigde Naties, die is aangenomen bij Resolutie A/RES/60/288 van de Algemene Vergadering van de VN van 8 september 2006, alsmede van alle toepasselijke resoluties van de VN-Veiligheidsraad.



4. De Partijen bevestigen opnieuw het belang van een aanpak van de strijd tegen terrorisme op basis van rechtshandhaving en rechtspraak, en komen overeen samen te werken bij de voorkoming en bestrijding van terrorisme, met name door: a) informatie uit te wisselen over terroristische groeperingen en personen en de hen ondersteunende netwerken, overeenkomstig het nationale en internationale recht, in het bijzonder ten aanzien van gegevensbescherming en bescherming van de persoonlijke levenssfeer; b) ervaringen uit te wisselen inzake de voorkoming en bestrijding van terrorisme, inzake middelen en methoden en de technische aspecten ervan, en inzake opleiding, in overeenstemming met de toepasselijke regelgeving; c) standpunten uit te wisselen inzake radicalisering en rekrutering en manieren om radicalisering tegen te gaan en deradicalisering en rehabilitatie te bevorderen; d) standpunten en ervaringen uit te wisselen inzake het grensoverschrijdend verkeer en reizen van terrorismeverdachten en inzake terroristische dreigingen; e) beste praktijken te delen met betrekking tot de bescherming van de mensenrechten bij de strijd tegen terrorisme, in het bijzonder met betrekking tot strafrechtelijke procedures;

f) ervoor te zorgen dat terroristische misdrijven strafbaar worden gesteld en maatregelen te nemen om de financiering van terrorisme tegen te gaan;

g) maatregelen te nemen tegen de dreiging van chemisch, biologisch, radiologisch en nucleair terrorisme en de nodige maatregelen te treffen om te voorkomen dat chemische, biologische, radiologische en nucleaire materialen worden verworven, overgedragen en gebruikt voor terroristische doeleinden en dat illegale handelingen worden verricht tegen risicovolle chemische, biologische, radiologische en nucleaire faciliteiten. 5. De samenwerking is gebaseerd op de beschikbare beoordelingen ter zake in wederzijds overleg tussen de Partijen. ARTIKEL 20 Justitiële en juridische samenwerking 1. De Partijen versterken de bestaande samenwerking op het gebied van wederzijdse rechtshulp en uitlevering op basis van de toepasselijke internationale overeenkomsten. De Partijen versterken de bestaande mechanismen en overwegen in voorkomend geval de ontwikkeling van nieuwe mechanismen om de internationale samenwerking op dit gebied te vergemakkelijken. Dergelijke samenwerking omvat de toetreding tot en uitvoering van de desbetreffende internationale instrumenten, naargelang het geval, en nauwere samenwerking met Eurojust. 2. De Partijen bouwen de justitiële en juridische samenwerking in burgerlijke en handelszaken uit, met name wat betreft de onderhandelingen over en de ratificatie en uitvoering van de multilaterale verdragen inzake justitiële samenwerking in burgerlijke zaken, waaronder de verdragen van de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht.

ARTIKEL 21 Consulaire bescherming

De diplomatieke en consulaire autoriteiten van alle vertegenwoordigde lidstaten van de Europese Unie bieden bescherming aan alle onderdanen van een lidstaat van de Europese Unie die niet over een permanente vertegenwoordiging in de Kirgizische Republiek beschikt die in staat is om in een concreet geval effectief consulaire bescherming te bieden, op dezelfde voorwaarden als aan de onderdanen van de betrokken lidstaat. Met het oog op de vaststelling van een gecoördineerde procedure waardoor onderdanen van de Kirgizische Republiek consulaire bescherming kunnen genieten in lidstaten van de Europese Unie waar de Kirgizische Republiek niet over een permanente vertegenwoordiging beschikt die in staat is om in een concreet geval effectief consulaire bescherming te bieden, wordt afgezien van de verplichting voor in een lidstaat van de Europese Unie gevestigde consulaire posten van de Kirgizische Republiek om kennisgeving te doen uit hoofde van artikel 7 van het Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen van 24 april 1963.



TITEL IV HANDEL EN DAARMEE VERBAND HOUDENDE AANGELEGENHEDEN HOOFDSTUK 1 HORIZONTALE BEPALINGEN ARTIKEL 22 Doelstellingen De doelstellingen van deze titel zijn:

a) de uitbreiding, diversificatie en facilitering van de handel tussen de Partijen, met name door middel van bepalingen inzake douane en handelsbevordering, technische handelsbelemmeringen en sanitaire en fytosanitaire maatregelen, met behoud van het recht van elke Partij om wetgeving vast te stellen teneinde doelstellingen van overheidsbeleid te verwezenlijken; b) de facilitering van de handel in diensten en investeringen tussen de Partijen, onder meer door middel van de vrije overdracht van lopende betalingen en kapitaalverkeer;

c) de effectieve wederzijdse openstelling van de markten voor overheidsopdrachten van de Partijen; d) de bevordering van innovatie en creativiteit door te zorgen voor een adequate en effectieve bescherming van alle intellectuele-eigendomsrechten; e) de bevordering van voorwaarden die onvervalste mededinging bij de economische activiteiten van de Partijen bevorderen, met name wat betreft de onderlinge handel en investeringen; f) de ontwikkeling van de internationale handel op een wijze die bijdraagt tot duurzame ontwikkeling op economisch, sociaal en milieugebied; g) de instelling van een effectieve, eerlijke en voorspelbare regeling inzake geschillenbeslechting om geschillen over de uitlegging en toepassing van deze titel op te lossen. ARTIKEL 23 Definities

Voor de toepassing van deze titel wordt verstaan onder: a) “Overeenkomst inzake de landbouw”: de Overeenkomst inzake de landbouw, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst;

b) “Overeenkomst inzake procedures op het gebied van invoervergunningen”: de Overeenkomst inzake procedures op het gebied van invoervergunningen, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; c) “Antidumpingovereenkomst”: de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de GATT 1994, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; d) “dagen”: kalenderdagen, met inbegrip van weekend- en feestdagen; e) “Verdrag inzake het Energiehandvest”: het Verdrag inzake het Energiehandvest, ondertekend te Lissabon op 17 december 1994; f) “bestaand”: geldend op de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst; g) “GATT 1994”: de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel 1994, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; h) “GATS”: de Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten, die is neergelegd in bijlage 1B bij de WTO-Overeenkomst; i) “maatregel”: elke maatregel van een Partij, in de vorm van een wet, regeling, voorschrift, procedure, besluit of administratieve handeling, of in enige andere vorm;



j) “maatregelen van een Partij”: maatregelen die zijn vastgesteld of worden gehandhaafd door: i) centrale, regionale of lokale overheden of autoriteiten, en ii) niet-gouvernementele organen bij de uitoefening van door centrale, regionale of lokale overheden of autoriteiten gedelegeerde bevoegdheden; k) “persoon”: een natuurlijke persoon of een rechtspersoon; l) “Herziene Overeenkomst van Kyoto”: de te Kyoto op 18 mei 1973 tot stand gekomen Internationale Overeenkomst inzake de vereenvoudiging en harmonisatie van douaneprocedures, zoals gewijzigd; m) “Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen”: de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; n) “Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen”: de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; o) “SPS-Overeenkomst”: de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; p) “TBT-Overeenkomst”: de Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst;

q) “derde land”: een land of grondgebied gelegen buiten het geografische toepassingsgebied van de onderhavige Overeenkomst;

r) “Overeenkomst inzake handelsfacilitatie”: de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie, die is neergelegd in bijlage 1A bij de WTO-Overeenkomst; s) “Trips-Overeenkomst”: de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, die is neergelegd in bijlage 1C bij de WTO-Overeenkomst; t) “Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht”: het te Wenen op 23 mei 1969 tot stand gekomen Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht; u) “Verklaring van Arusha van de Werelddouaneorganisatie”: de te Arusha, Tanzania, op 7 juli 1993 tot stand gekomen verklaring van de Internationale Douaneraad betreffende integriteit bij de douane; v) “WTO”: de Wereldhandelsorganisatie; w) “WTO-Overeenkomst”: de op 15 april 1994 tot stand gekomen Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie.

ARTIKEL 24 Verhouding tot andere internationale overeenkomsten 1. De Partijen bevestigen hun wederzijdse rechten en verplichtingen ingevolge de WTO-Overeenkomst en alle andere overeenkomsten waarbij zij allebei partij zijn. 2. Geen van de bepalingen van deze Overeenkomst kan zo worden uitgelegd dat zij een van de Partijen ertoe verplicht te handelen op een wijze die in strijd is met haar verplichtingen uit hoofde van de WTO-Overeenkomst.

ARTIKEL 25 Verwijzingen naar wet- en regelgeving en andere overeenkomsten 1. Elke verwijzing in deze titel naar wet- en regelgeving, hetzij in het algemeen, hetzij door verwijzing naar specifieke wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen of richtlijnen, wordt uitgelegd als een verwijzing naar de wet- en regelgeving met inbegrip van de wijzigingen ervan, tenzij anders is aangegeven. 2. Elke verwijzing of opneming door middel van een verwijzing in deze titel naar andere overeenkomsten of rechtsinstrumenten, geheel of gedeeltelijk, wordt, tenzij anders aangegeven, zodanig uitgelegd dat zij het volgende omvat: a) de bijbehorende bijlagen, protocollen, voetnoten, aantekeningen en toelichtingen, en

b) de vervolgovereenkomsten waarbij de Partijen partij zijn, of de wijzigingen die bindend zijn voor de Partijen, tenzij de verwijzing bestaande rechten bevestigt. ARTIKEL 26 In rechte optreden naar nationaal recht Een Partij voorziet in haar interne recht niet in een recht om tegen de andere Partij in rechte op te treden op grond van het feit dat een maatregel van de andere Partij onverenigbaar is met deze Overeenkomst.

ARTIKEL 27 Specifieke taken van de Samenwerkingsraad in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken 1. Wanneer de Samenwerkingsraad taken uitvoert die hem op grond van deze titel zijn toegekend, bestaat hij uit vertegenwoordigers van de Partijen met verantwoordelijkheid voor handelsgerelateerde aangelegenheden, overeenkomstig de respectieve rechtskaders van de Partijen, of uit de door hen aangewezen personen.



2. De Samenwerkingsraad in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken: a) heeft de bevoegdheid om besluiten vast te stellen tot actualisering of wijziging van het volgende op basis van wederzijdse instemming, met inachtneming van de voltooiing van de respectieve interne procedures van de Partijen waarin hun wetgeving voorziet: i) bijlage 2; ii) de bijlagen 8-A, 8-B en 8-C; iii) bijlage 9; iv) de bijlagen 14-A en 14-B;

v) Protocol I. Deze actualiseringen en wijzigingen worden bevestigd door en treden in werking bij de uitwisseling van diplomatieke nota’s tussen de Partijen, tenzij de Partijen anders overeenkomen; b) kan besluiten vaststellen tot uitlegging van de bepalingen van deze titel; c) kan besluiten vaststellen om, in aanvulling op de subcomités die zijn ingesteld op grond van deze titel, subcomités in te stellen die zijn samengesteld uit vertegenwoordigers van de Partijen, en deze binnen zijn bevoegdheid taken toe te kennen; de Samenwerkingsraad kan tevens besluiten de aan de door hem ingestelde subcomités toegekende taken te wijzigen, en de subcomités op te heffen.



3. De Samenwerkingsraad in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken neemt besluiten en doet passende aanbevelingen na voltooiing van de respectieve interne procedures van de Partijen, zoals bepaald in hun wetgeving. 4. Wanneer geen vergaderingen van de Samenwerkingsraad beschikbaar zijn, kunnen de in lid 2 bedoelde besluiten via de schriftelijke procedure worden genomen. ARTIKEL 28 Specifieke taken van het Samenwerkingscomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken 1. Wanneer het Samenwerkingscomité taken uitvoert die hem bij deze titel zijn toegekend, bestaat hij uit vertegenwoordigers van de Partijen met verantwoordelijkheid voor handelsgerelateerde aangelegenheden of uit de door hen aangewezen personen. 2. Het Samenwerkingscomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken heeft met name de volgende taken:

a) de Samenwerkingsraad bijstand verlenen bij de uitvoering van zijn taken met betrekking tot handelsgerelateerde aangelegenheden; b) verantwoordelijk zijn voor de correcte uitvoering en toepassing van deze titel; in dit verband, en onverminderd de in hoofdstuk 14 vastgestelde rechten, kan elke Partij kwesties in verband met de toepassing of de uitlegging van deze titel ter bespreking naar het Samenwerkingscomité verwijzen;

c) toezien, waar nodig, op de verdere uitwerking van de bepalingen van deze titel en de bij de toepassing ervan behaalde resultaten evalueren; d) zoeken naar passende manieren om problemen te voorkomen en op te lossen, die overigens kunnen ontstaan op gebieden die onder deze titel vallen, en e) toezien op de werkzaamheden van alle krachtens deze titel ingestelde subcomités. 3. Bij de uitvoering van zijn taken uit hoofde van lid 2 van dit artikel kan het Samenwerkingscomité voorstellen indienen over de noodzaak om besluiten vast te stellen tot actualisering of wijziging als bedoeld in artikel 27, lid 2, punt a), of tot uitlegging als bedoeld in artikel 27, lid 2, punt b), wanneer geen vergaderingen van de Samenwerkingsraad beschikbaar zijn. 4. Het Samenwerkingscomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken neemt besluiten en doet passende aanbevelingen na voltooiing van de respectieve interne procedures van de Partijen, zoals bepaald in hun wetgeving. ARTIKEL 29 Coördinatoren

1. Binnen 60 dagen na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst benoemen de Europese Unie en de Kirgizische Republiek een coördinator voor deze titel en stellen elkaar in kennis van de contactgegevens.



2. De coördinatoren stellen gezamenlijk de agenda op en treffen alle overige nodige voorbereidingen voor de vergaderingen van de Samenwerkingsraad en het Samenwerkingscomité overeenkomstig dit hoofdstuk, en geven, waar van toepassing, vervolg aan de besluiten van deze organen. ARTIKEL 30 Subcomités 1. De subcomités bestaan uit vertegenwoordigers van de Europese Unie, enerzijds, en vertegenwoordigers van de Kirgizische Republiek, anderzijds. 2. De subcomités komen binnen een jaar na de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst bijeen, en vervolgens eenmaal per jaar of op verzoek van een van de Partijen of van het Samenwerkingscomité, op een passend niveau. Vergaderingen in persoon worden beurtelings in Brussel en in Bisjkek gehouden. Vergaderingen kunnen ook worden gehouden via elk voor de Partijen beschikbaar technologisch hulpmiddel. 3. De subcomités worden gezamenlijk voorgezeten door de vertegenwoordigers van de Partijen.

HOOFDSTUK 2 HANDEL IN GOEDEREN

Artikel 31 Toepassingsgebied Tenzij anders is bepaald, is dit hoofdstuk van toepassing op de handel in goederen van een Partij. Artikel 32 Definities Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder: a) “consulaire formaliteiten”: de procedure om van een consul van de Partij van invoer op het grondgebied van de Partij van uitvoer, of op het grondgebied van een derde, een consulaire factuur of een consulair visum voor een handelsfactuur, oorsprongscertificaat, manifest, aangifte ten uitvoer door de verlader, of enig ander douanedocument in verband met de invoer van een goed te verkrijgen;

b) “douanerechten”: alle soorten rechten of heffingen die worden opgelegd ter zake van of in verband met de invoer van goederen, met uitzondering van: i) heffingen van gelĳke werking als interne belastingen die overeenkomstig artikel 34 worden opgelegd;

ii) antidumping-, bijzondere vrijwarings-, compenserende of vrijwaringsrechten die worden toegepast in overeenstemming met de GATT 1994, de Antidumpingovereenkomst, de Overeenkomst inzake de landbouw, de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen of de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen, indien van toepassing; iii) retributies of andere heffingen die bij invoer of in verband met invoer worden opgelegd en die beperkt zijn tot, bij benadering, de kosten van de verleende diensten; c) “procedure voor uitvoervergunningen”: administratieve procedure in het kader waarvan als eerste voorwaarde voor de uitvoer uit het grondgebied van de Partij van uitvoer wordt gesteld dat aan de bevoegde administratieve instantie een aanvraag of andere documenten dan die welke in het algemeen voor douaneafhandeling zijn vereist, worden overgelegd; d) “goed van een Partij”: een binnenlands goed in de zin van GATT 1994; e) “geharmoniseerd systeem” of “GS”: het geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen, inclusief alle aantekeningen daarbij en amendementen daarop zoals ontwikkeld door de Werelddouaneorganisatie;

f) “procedure voor invoervergunningen”: administratieve procedure in het kader waarvan als eerste voorwaarde voor de invoer in het grondgebied van de Partij van invoer wordt gesteld dat aan de bevoegde administratieve instantie een aanvraag of andere documenten dan die welke in het algemeen voor douaneafhandeling zijn vereist, worden overgelegd; g) “gereviseerd goed”: een goed dat is ingedeeld onder de hoofstukken 84, 85, 87, 90 of rubriek 9402 van het geharmoniseerd systeem en dat: i) geheel of gedeeltelijk bestaat uit onderdelen die zijn verkregen uit reeds gebruikte goederen; ii) met het originele nieuwe goed vergelijkbare prestaties en werkingsvoorwaarden vertoont, en iii) waarvoor dezelfde garantie als voor het originele nieuwe goed wordt gegeven.

Artikel 33 Meestbegunstigingsbehandeling 1. Elke Partij past op de goederen van de andere Partij de meestbegunstigingsbehandeling toe, in overeenstemming met artikel I van GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij, die mutatis mutandis in deze Overeenkomst zijn opgenomen en hiervan integrerend deel uitmaken.



2. Lid 1 is niet van toepassing op goederen van een derde land waaraan een Partij preferentiële behandeling heeft toegekend overeenkomstig de WTO-Overeenkomst. Artikel 34 Nationale behandeling Elke Partij behandelt goederen van de andere Partij als nationale goederen, in overeenstemming met artikel III van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij. Hiertoe worden artikel III van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij mutatis mutandis in de onderhavige Overeenkomst opgenomen en maken zij hiervan integrerend deel uit. Artikel 35 Invoer- en uitvoerbeperkingen

Geen van de Partijen mag verboden of beperkingen, andere dan rechten, belastingen en andere heffingen, invoeren of handhaven, in de vorm van contingenten, invoer- of uitvoervergunningen of andere maatregelen, ter zake van de invoer van een goed van de andere Partij of de uitvoer of verkoop ten uitvoer van een goed dat voor het grondgebied van de andere Partij is bestemd, in overeenstemming met artikel XI van GATT 1994, met inbegrip van de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij. Daartoe worden artikel XI van de GATT 1994 en de aantekeningen en aanvullende bepalingen daarbij mutatis mutandis in deze Overeenkomst opgenomen en maken zij hiervan integrerend deel uit.



Artikel 36 Uitvoerrechten, uitvoerbelastingen of andere uitvoerheffingen 1. Geen van beide Partijen mag rechten, belastingen of andere heffingen van welke aard ook ter zake van of in verband met de uitvoer van een goed naar de andere Partij vaststellen of handhaven, of andere maatregelen van gelijke werking, andere dan voor goederen overeenkomstig de lijst in bijlage 2. Deze bepaling is niet van toepassing op goederen in doorvoer over het grondgebied van een Partij in de zin van artikel V van de GATT 1994, noch op goederen die, overeenkomstig een internationale overeenkomst tussen de Kirgizische Republiek en een derde partij, in de Kirgizische Republiek zijn ingevoerd zonder dat uitvoerrechten worden opgelegd die die derde partij anders had kunnen opleggen bij uitvoer naar de Europese Unie overeenkomstig, in voorkomend geval, de aan de GATT 1994 gehechte lijst van concessies van die derde partij of bilaterale verbintenissen met de Europese Unie. 2. Niets in dit artikel belet een Partij om bij de uitvoer van een goed naar de andere Partij een retributie of heffing op te leggen die krachtens artikel 38 is toegestaan. Artikel 37 Controles op de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik De Partijen wisselen informatie en goede praktijken uit over controles op de uitvoer van producten voor tweeërlei gebruik met het oog op de bevordering van de convergentie van de uitvoercontroles van de Europese Unie en de Kirgizische Republiek.





Artikel 38 Retributies en formaliteiten 1. Artikel VIII van de GATT 1994 en de aantekeningen voor de interpretatie daarbij, alsmede alle uitzonderingen op en vrijstellingen van de verplichtingen en ontheffingen daarvan als bedoeld in artikel VIII van de GATT 1994 die krachtens de WTO-Overeenkomst van toepassing zijn, worden mutatis mutandis in deze Overeenkomst opgenomen en maken hiervan integrerend deel uit. 2. Elke Partij maakt onverwijld alle retributies en heffingen die zij in verband met de invoer of de uitvoer aanrekent, bekend op zodanige wijze dat overheden, handelaren en andere belanghebbenden daarvan kennis kunnen nemen. 3. Elke Partij herziet, waar uitvoerbaar, op gezette tijden de retributies en heffingen die zij oplegt, met het doel om het aantal en de diversiteit ervan te beperken. 4. Geen van de Partijen legt in verband met de invoer van goederen van de andere Partij consulaire formaliteiten, waaronder retributies en heffingen, op.



Artikel 39 Gereviseerde goederen 1. Een Partij streeft ernaar aan gereviseerde goederen van de andere Partij geen minder gunstige behandeling toe te kennen dan die welke zij aan soortgelijke nieuwe goederen toekent. 2. Indien een Partij invoer- en uitvoerverboden of invoer- en uitvoerbeperkingen instelt of handhaaft met betrekking tot gebruikte goederen, streeft zij ernaar die maatregelen niet toe te passen op gereviseerde goederen.

3. Een Partij kan eisen dat gereviseerde goederen als zodanig worden geïdentificeerd voor distributie of verkoop op haar grondgebied en dat zij voldoen aan alle toepasselijke technische voorschriften die van toepassing zijn op gelijkaardige nieuwe goederen. Artikel 40 Tijdelijke invoer van goederen De Partijen verlenen elkaar ontheffing van invoerheffingen en -rechten op tijdelijk ingevoerde goederen, in de gevallen en in overeenstemming met de procedures die zijn vastgesteld in voor hen bindende internationale overeenkomsten op dit gebied. Die ontheffing wordt verleend overeenkomstig de wettelijke bepalingen van elke Partij.



Artikel 41 Doorvoer Artikel V van de GATT 1994 wordt in deze Overeenkomst opgenomen en maakt hiervan integrerend deel uit. De Partijen nemen alle maatregelen die nodig zijn om de doorvoer van energiegoederen te vergemakkelijken, overeenkomstig het beginsel van vrije doorvoer en artikel 7, leden 1 en 3, van het Energiehandvestverdrag. Artikel 42

Invoer- en uitvoermonopolies Geen van beide Partijen mag een aangewezen invoer- of uitvoermonopolie aanwijzen of handhaven. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder invoer- of uitvoermonopolie verstaan: het exclusieve recht of de exclusieve verlening van een machtiging door een Partij aan een entiteit om een goed uit de andere Partij in te voeren of naar de andere Partij uit te voeren.



Artikel 43 Oorsprongsaanduiding 1. Wanneer de Kirgizische Republiek bij de invoer van goederen uit de Europese Unie een oorsprongsaanduiding verlangt, aanvaardt zij de oorsprongsaanduiding “Made in EU” of het equivalent daarvan in een taal zijnde in overeenstemming met de vereisten inzake oorsprongsaanduiding van de Kirgizische Republiek, onder voorwaarden die niet minder gunstig zijn dan die welke gelden voor oorsprongsaanduidingen van de lidstaten van de Europese Unie. 2. Voor de toepassing van de oorsprongsaanduiding “Made in EU” behandelt de Kirgizische Republiek de Europese Unie als één grondgebied. Artikel 44 Invoervergunningsprocedures Elke Partij stelt invoervergunningsprocedures vast en beheert deze in overeenstemming met de artikelen 1, 2 en 3 van de Overeenkomst inzake procedures op het gebied van invoervergunningen. Daartoe worden de artikelen 1, 2 en 3 van de Overeenkomst inzake procedures op het gebied van invoervergunningen mutatis mutandis in deze Overeenkomst opgenomen en maken zij hiervan integrerend deel uit.





Artikel 45 Uitvoervergunningsprocedures 1. Elke Partij zorgt, op grond van haar bevoegdheden, voor transparantie met betrekking tot uitvoervergunningsprocedures en maakt nieuwe uitvoervergunningsprocedures of enige wijziging van een bestaande uitvoervergunningsprocedure op zodanige wijze bekend dat overheden, handelaren en andere belanghebbenden daarvan kennis kunnen nemen. Deze bekendmaking vindt, voor zover uitvoerbaar, plaats uiterlijk 30 dagen voordat een nieuwe uitvoervergunningsprocedure of een wijziging van een bestaande procedure voor uitvoervergunningen van kracht wordt, en in elk geval uiterlijk op de datum waarop een dergelijke procedure of wijziging van kracht wordt. 2. De bekendmaking van uitvoervergunningsprocedures omvat de volgende informatie: a) de tekst van de uitvoervergunningsprocedures of van de daaraan aangebrachte wijzigingen; b) de goederen die het voorwerp zijn van elke procedure voor uitvoervergunningen;

c) voor elke procedure, een beschrijving van de procedure voor het aanvragen van een uitvoervergunning en alle criteria waaraan een aanvrager moet voldoen om een uitvoervergunning te kunnen aanvragen, zoals het bezitten van een activiteitenvergunning, het opzetten of handhaven van een investering of het actief zijn via een bepaalde vorm van vestiging op het grondgebied van een Partij; d) een contactpunt of contactpunten waar belanghebbenden nadere inlichtingen kunnen verkrijgen over de voorwaarden voor het verkrijgen van een uitvoervergunning; e) het administratieve orgaan of de administratieve organen waarbij een aanvraag of andere relevante documenten moeten worden ingediend; f) een beschrijving van alle maatregelen waaraan de uitvoervergunningsprocedure uitvoering beoogt te geven;

g) de periode waarin elke uitvoervergunningsprocedure van kracht zal zijn, tenzij de procedure van kracht blijft tot de intrekking of herziening ervan in een nieuwe bekendmaking; h) als de Partij voornemens is van een uitvoervergunningsprocedure gebruik te maken voor het beheer van een uitvoercontingent, de totale omvang, en indien van toepassing, de waarde van het contingent alsmede de openings- en sluitingsdata van het contingent, en i) alle vrijstellingen van of uitzonderingen op het vereiste een uitvoervergunning te verkrijgen, hoe die vrijstellingen of uitzonderingen kunnen worden aangevraagd of gebruikt, en de criteria voor het verlenen of toekennen ervan.



3. Binnen 45 dagen na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst stelt elke Partij de andere Partij in kennis van haar bestaande uitvoervergunningsprocedures. Een Partij die een nieuwe uitvoervergunningsprocedure vaststelt of een bestaande uitvoervergunningsprocedure wijzigt, stelt de andere Partij daarvan binnen 60 dagen na de bekendmaking van de procedure of de wijziging in kennis. De kennisgeving omvat een verwijzing naar de bron of bronnen waar de op grond van lid 2 vereiste informatie wordt bekendgemaakt en, indien van toepassing, het adres van de desbetreffende officiële website. ARTIKEL 46 Handelsmaatregelen De Partijen bevestigen hun rechten en verplichtingen uit hoofde van: a) artikel XIX van de GATT 1994; b) de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen;

c) artikel 5 van de Overeenkomst inzake de landbouw; d) artikel VI van de GATT 1994; e) de Antidumpingovereenkomst, en f) de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen.

ARTIKEL 47 Transparantie van handelsbeschermingsinstrumenten 1. De Partijen komen overeen dat de toepassing van handelsbeschermingsinstrumenten (antidumping-, antisubsidie- en mondiale vrijwaringsmaatregelen) moet gebeuren met volledige inachtneming van de desbetreffende WTO-voorschriften en op basis van een eerlijk en transparant systeem. 2. Voordat definitieve antidumping- of compenserende maatregelen worden vastgesteld, zorgen de Partijen ervoor dat de belangrijkste feiten die aan de beslissing tot toepassing van maatregelen ten grondslag liggen, worden meegedeeld, onverminderd artikel 6, lid 5, van de Antidumpingovereenkomst en artikel 12, lid 4, van de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen. Er moet belanghebbenden voldoende tijd worden gelaten om hun opmerkingen in te dienen. 3. Elke belanghebbende wordt in de gelegenheid gesteld zijn standpunt kenbaar te maken tijdens antidumping- en antisubsidieonderzoeken, mits dit het verloop van de onderzoeken niet onnodig vertraagt. 4. Hoofdstuk 14 van deze titel is niet van toepassing op dit artikel.



HOOFDSTUK 3 DOUANE Artikel 48 Samenwerking op douanegebied 1. De Partijen intensiveren hun samenwerking op douanegebied met het oog op de waarborging van een transparant handelsklimaat, handelsfacilitering, bevordering van de continuïteit van de toeleveringsketen en van de consumentenveiligheid, het tegenhouden van goederen waarmee inbreuk op een intellectuele-eigendomsrecht wordt gemaakt en bestrijding van smokkel en fraude. 2. Om de in lid 1 genoemde doelstellingen te bereiken, en binnen de grenzen van de beschikbare middelen, werken de Partijen samen met als doel, onder meer: a) de douanewetgeving te verbeteren en de douaneprocedures te harmoniseren en te vereenvoudigen, overeenkomstig de internationale verdragen en normen die van toepassing zijn op douanegebied en op het gebied van handelsfacilitering, met inbegrip van die welke zijn ontwikkeld door de WTO (de Overeenkomst inzake handelsfacilitering daaronder begrepen) en de Werelddouaneorganisatie (met name de herziene Overeenkomst van Kyoto), en rekening houdend met de instrumenten en beste praktijken van de Europese Unie, zoals douaneblauwdrukken;

b) moderne douanesystemen op te zetten, waaronder moderne technologieën voor de afhandeling van douaneformaliteiten; regelingen voor geautoriseerde marktdeelnemers; geautomatiseerde op risico gebaseerde analyses en controles; vereenvoudigde procedures voor de vrijgave van goederen; controles na vrijgave; transparante vaststelling van de douanewaarde en regelingen voor partnerschappen tussen de douane en ondernemingen; c) te zorgen voor de facilitering en doeltreffende controle van de overlading en doorvoer over hun respectieve grondgebied; te zorgen voor samenwerking en coördinatie tussen alle betrokken autoriteiten en agentschappen op hun respectieve grondgebied om het douanevervoer te vergemakkelijken, en, waar nodig en passend, mogelijkheden te benutten om de respectieve douanestelsels voor doorvoer compatibel te maken;

d) strenge normen inzake beroepsethiek aan te moedigen, met name aan de grens, door middel van de toepassing van maatregelen die de beginselen van de Verklaring van Arusha van de Werelddouaneorganisatie weerspiegelen; e) beste praktijken uit te wisselen en opleiding en technische ondersteuning te verlenen voor planning en voor het waarborgen van strenge normen op het gebied van beroepsethiek; f) waar passend informatie en gegevens uit te wisselen, met inachtneming van elkaars regels inzake de vertrouwelijkheid van gevoelige gegevens en de bescherming van persoonsgegevens; g) waar nodig en passend, deel te nemen aan gecoördineerde douaneacties tussen hun douaneautoriteiten.



Artikel 49 Wederzijdse administratieve bijstand Onverminderd de andere vormen van samenwerking waarin deze Overeenkomst voorziet, in het bijzonder in artikel 48, verlenen de Partijen elkaar wederzijdse administratieve bijstand in douaneaangelegenheden, in overeenstemming met protocol I. Artikel 50 Douanewaarde

1. Bij de handel tussen de Partijen zijn de artikelen 1 tot en met 17 van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de GATT 1994, neergelegd in bijlage 1A van de WTO-Overeenkomst, van toepassing op de vaststelling van de douanewaarde van goederen. Deze bepalingen worden mutatis mutandis in deze Overeenkomst opgenomen en maken hiervan integrerend deel uit. 2. De Partijen werken samen aan een gemeenschappelijke aanpak van kwesties met betrekking tot de douanewaarde.

HOOFDSTUK 4 TECHNISCHE HANDELSBELEMMERINGEN Artikel 51 Doelstelling Dit hoofdstuk heeft tot doel de handel in goederen tussen de Partijen te bevorderen door onnodige technische handelsbelemmeringen te voorkomen, op te sporen en weg te nemen. Artikel 52

Toepassingsgebied 1. Dit hoofdstuk is van toepassing op de opstelling, aanneming en toepassing van alle normen, technische voorschriften en conformiteitsbeoordelingsprocedures zoals omschreven in de TBT-Overeenkomst, die de handel in goederen tussen de Partijen kunnen beïnvloeden.



2. Onverminderd het bepaalde in lid 1 is dit hoofdstuk niet van toepassing op: a) aankoopspecificaties die door overheidsorganen zijn opgesteld om te voorzien in de productie- of verbruiksbehoeften van die organen, of b) sanitaire en fytosanitaire maatregelen zoals omschreven in bijlage A bij de SPS-Overeenkomst, die vallen onder hoofdstuk 5 van deze Overeenkomst. Artikel 53 Verhouding tot de TBT-Overeenkomst De Partijen bevestigen hun bestaande wederzijdse rechten en verplichtingen ingevolge de TBT-Overeenkomst, die hierbij mutatis mutandis in deze Overeenkomst wordt opgenomen en hiervan integrerend deel uitmaakt. Artikel 54

Technische voorschriften 1. Elke Partij voert, in overeenstemming met de voor die Partij geldende regels en procedures, effectbeoordelingen van voorgenomen technische voorschriften uit, rekening houdend met de beschikbare regelgevings- en niet-regelgevingsalternatieven voor het voorgestelde technische voorschrift waarmee de legitieme doelstellingen van de Partij kunnen worden bereikt, overeenkomstig artikel 2.2 van de TBT-Overeenkomst.



2. Elke Partij gebruikt de terzake geldende internationale normen als basis voor haar technische voorschriften, tenzij zij kan aantonen dat die internationale normen ondoelmatig of ongeschikt zijn voor de verwezenlijking van de beoogde legitieme doelstellingen. 3. Wanneer een Partij geen internationale normen als grondslag voor haar technische voorschriften heeft gebruikt, neemt zij op verzoek van de andere Partij maatregelen om ervoor te zorgen dat wordt aangegeven op welke punten zij aanzienlijk is afgeweken van de toepasselijke internationale norm en licht zij de redenen toe waarom die normen ongeschikt of ondoelmatig voor de nagestreefde doelstelling zijn geacht. 4. Elke Partij evalueert haar technische voorschriften met het oog op grotere convergentie ervan met de terzake geldende internationale normen, waarbij onder meer rekening wordt gehouden met nieuwe ontwikkelingen in de desbetreffende internationale normen of veranderingen in de omstandigheden die tot afwijking van die internationale norm hebben geleid. 5. Bij de ontwikkeling van belangrijke technische voorschriften die een aanzienlijk effect op het handelsverkeer kunnen hebben, neemt elke Partij maatregelen om er overeenkomstig haar respectieve regels en procedures voor te zorgen dat er procedures bestaan die personen in staat stellen via een publiek debat input te leveren, behalve wanneer zich dringende problemen op het gebied van veiligheid, gezondheid, milieubescherming of nationale veiligheid voordoen of dreigen voor te doen, en dat de resultaten van die besprekingen openbaar worden gemaakt.



Artikel 55 Normen 1. Teneinde normen op een zo breed mogelijke grondslag te harmoniseren, moedigt elke Partij de op haar grondgebied gevestigde normalisatie-instellingen, alsmede de regionale normalisatie-instellingen waarvan zij of de op haar grondgebied gevestigde normalisatie-instellingen lid zijn, aan: a) binnen hun mogelijkheden mee te werken aan de opstelling van internationale normen door de bevoegde internationale normalisatie-instellingen;

b) de toepasselijke internationale normen te gebruiken als grondslag voor de normen die zij formuleren, behalve wanneer dergelijke internationale normen ondoeltreffend of ongeschikt zouden zijn, bijvoorbeeld omdat zij onvoldoende bescherming bieden of wegens fundamentele klimatologische of geografische omstandigheden of fundamentele technologische problemen; c) doublures of overlappingen met de werkzaamheden van de internationale normalisatie-instellingen te voorkomen; d) niet op de toepasselijke internationale normen gebaseerde nationale en regionale normen regelmatig te evalueren, teneinde de convergentie ervan met dergelijke internationale normen te verbeteren;

e) bij internationale normalisatieactiviteiten samen te werken met de betrokken normalisatie-instellingen van de andere Partij; die samenwerking kan plaatsvinden binnen de internationale normalisatie-instellingen of op regionaal niveau, en f) de bilaterale samenwerking tussen hen en de normalisatie-instellingen van de andere Partij te bevorderen. 2. De Partijen moeten informatie uitwisselen over hun respectieve normalisatieprocessen, en de mate waarin zij internationale, regionale of sub-regionale normen als basis voor hun nationale normen hanteren. 3. Wanneer vereisten voor normen door middel van een ontwerp van een technisch voorschrift of conformiteitsbeoordelingsprocedure verplicht worden gesteld, moet worden voldaan aan de transparantieverplichtingen van artikel 58 van deze Overeenkomst en artikel 2 of 5 van de TBT-Overeenkomst. 4. Internationale normen die door de Internationale Organisatie voor normalisatie, de Internationale Elektrotechnische Commissie, de Internationale Telecommunicatie-unie en de door de Voedsel- en Landbouworganisatie opgerichte Codex Alimentarius-Commissie zijn vastgesteld, worden beschouwd als de terzake geldende internationale normen in de zin van de artikelen 2 en 5 van en bijlage 3 bij de TBT-Overeenkomst, waarbij het gebruik van andere internationale normen niet wordt uitgesloten.



5. Een door andere internationale organisaties ontwikkelde norm kan ook worden beschouwd als een terzake geldende internationale norm in de zin van de artikelen 2 en 5 van en bijlage 3 bij de TBT-Overeenkomst, mits deze norm is ontwikkeld: a) door een normalisatie-instelling die consensus nastreeft tussen:

i) nationale delegaties van de deelnemende WTO-leden die alle nationale normalisatie-instellingen op hun grondgebied vertegenwoordigen welke voor het voorwerp van de internationale normalisatieactiviteit normen hebben vastgesteld of voornemens zijn vast te stellen, of ii) overheidsorganen van deelnemende WTO-leden, en b) overeenkomstig het besluit van de Commissie inzake de beginselen voor de ontwikkeling van internationale normen, richtsnoeren en aanbevelingen met betrekking tot de artikelen 2 en 5 van en bijlage 3 bij de TBT-Overeenkomst. Artikel 56 Conformiteitsbeoordeling 1. De in artikel 52 neergelegde bepalingen betreffende de opstelling, aanneming en toepassing van technische voorschriften zijn mutatis mutandis op conformiteitsbeoordelingsprocedures van toepassing.



2. Indien een Partij een conformiteitsbeoordeling verlangt als positieve garantie dat een product in overeenstemming met een technisch voorschrift is, kiest zij conformiteitsbeoordelingsprocedures die in verhouding staan tot de betrokken risico’s, zoals bepaald op basis van een risicobeoordeling, in voorkomend geval met inbegrip van het gebruik van de conformiteitsverklaring van de leverancier. 3. Indien een Partij een conformiteitsbeoordeling door een derde verlangt als positieve garantie dat een product in overeenstemming met een technisch voorschrift is, en zij die taak niet aan een overheidsinstantie heeft voorbehouden als bedoeld in lid 4, dan: a) maakt zij bij voorkeur gebruik van accreditatie voor de kwalificatie van conformiteitsbeoordelingsinstanties;

b) maakt zij optimaal gebruik van internationale normen voor accreditatie en conformiteitsbeoordeling, alsmede van internationale overeenkomsten waarbij de accreditatie-instanties van de Partijen betrokken zijn, bijvoorbeeld via de mechanismen van de International Laboratory Accreditation Cooperation (ILAC) en het International Accreditation Forum (IAF); c) overweegt zij zich aan te sluiten bij of, naargelang het geval, moedigt zij haar conformiteitsbeoordelingsinstanties aan zich aan te sluiten bij alle geldende desbetreffende internationale overeenkomsten of regelingen voor harmonisatie of bevordering van de aanvaarding van conformiteitsbeoordelingsresultaten; d) ziet zij erop toe dat marktdeelnemers een keuze hebben tussen de door de autoriteiten van een Partij voor een bepaald product aanvaarde conformiteitsbeoordelingsinstanties;

e) ziet zij erop toe dat conformiteitsbeoordelingsinstanties onafhankelijk zijn van fabrikanten, importeurs en marktdeelnemers in het algemeen en dat er tussen accreditatie-instanties en conformiteitsbeoordelingsinstanties geen sprake is van belangenconflicten; f) staat zij de conformiteitsbeoordelingsinstanties toe onderaannemers in te schakelen om tests of controles met betrekking tot de conformiteitsbeoordeling uit te voeren, en g) maakt zij op één website een lijst bekend van de instanties die zij heeft aangewezen om dergelijke conformiteitsbeoordelingen uit te voeren alsook relevante informatie over de reikwijdte van de aanwijzing van elk van die instanties. 4. Geen van de bepalingen van lid 3, punt f), kan zo worden uitgelegd dat zij een Partij verbiedt van onderaannemers te verlangen dat zij voldoen aan dezelfde eisen als die waaraan de conformiteitsbeoordelingsinstantie waarmee zij een verbintenis is aangegaan, zou moeten voldoen om de uitbestede tests of controles zelf uit te voeren. 5. Geen van de bepalingen van dit artikel belet een Partij te eisen dat de conformiteitsbeoordeling voor specifieke producten door haar specifieke overheidsinstanties wordt uitgevoerd. In dergelijke gevallen doet de Partij het volgende: a) zij beperkt de conformiteitsbeoordelingsvergoedingen tot, bij benadering, de kosten van de verleende diensten en licht, op verzoek van een aanvrager van een conformiteitsbeoordeling, toe hoe eventuele vergoedingen die zij voor een dergelijke conformiteitsbeoordeling aanrekent, beperkt blijven tot, bij benadering, de kosten van de verleende diensten, en

b) zij maakt de vergoedingen voor conformiteitsbeoordeling openbaar.

6. Drie jaar na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst beginnen de Partijen besprekingen over de aanvaarding van een conformiteitsverklaring van een leverancier als bewijs van overeenstemming met bestaande technische voorschriften, met name op de volgende gebieden: a) veiligheidsaspecten van elektrische en elektronische apparatuur; b) veiligheidsaspecten van machines; c) elektromagnetische compatibiliteit van apparatuur; d) energie-efficiëntie, met inbegrip van eisen inzake ecologisch ontwerp, en e) beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlĳke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur.



Artikel 57 Samenwerking op het gebied van technische handelsbelemmeringen 1. De Partijen versterken hun samenwerking op het gebied van normen, technische voorschriften, metrologie, markttoezicht, accreditatie en conformiteitsbeoordelingsprocedures, teneinde het wederzijdse begrip van hun respectievelijke systemen te verbeteren en de toegang tot hun respectievelijke markten te vergemakkelijken. Daartoe streven de Partijen ernaar samenwerkingsmechanismen en -initiatieven op regelgevingsgebied in kaart te brengen en te ontwikkelen die geschikt zijn voor de specifieke onderwerpen of sectoren, met inbegrip van: a) de uitwisseling van informatie en ervaringen over het opstellen en de toepassing van hun respectievelijke technische voorschriften en conformiteitsbeoordelingsprocedures;

b) de aanmoediging van samenwerking tussen hun respectievelijke organisaties voor metrologie, normalisatie, conformiteitsbeoordeling en accreditatie, en c) de uitwisseling van informatie over ontwikkelingen in de bevoegde regionale en multilaterale fora die verband houden met normen, technische voorschriften, conformiteitsbeoordelingsprocedures en accreditatie. 2. Ter bevordering van de onderlinge handel: a) trachten de Partijen de verschillen te verkleinen die tussen hen bestaan met betrekking tot technische voorschriften, metrologie, normalisatie, markttoezicht, accreditatie en conformiteitsbeoordelingsprocedures, onder andere door de toepassing van internationaal overeengekomen instrumenten op dit gebied aan te moedigen;

b) bevorderen de Partijen het gebruik van accreditatie, overeenkomstig de internationale regelgeving, ter ondersteuning van de evaluatie van de technische competentie van de conformiteitsbeoordelingsorganen en hun activiteiten, en c) stimuleren de Partijen de Kirgizische Republiek en haar relevante nationale instanties deel te nemen aan en waar mogelijk lid te worden van Europese en internationale organisaties die zich bezighouden met normen, conformiteitsbeoordeling, accreditatie, metrologie en daarmee samenhangende taken. Artikel 58 Transparantie 1. Wanneer een Partij een voorstel voor een technisch voorschrift of een conformiteitsbeoordelingsprocedure aan het centraal register van kennisgevingen van de WTO toezendt, laat zij de andere Partij ten minste 60 dagen de tijd om schriftelijke opmerkingen in te dienen, tenzij zich dringende problemen voordoen of dreigen voor te doen op het gebied van veiligheid, gezondheid, milieubescherming of nationale veiligheid. Een Partij neemt redelijke verzoeken tot verlenging van deze termijn om opmerkingen in te dienen, in overweging.

2. Indien een Partij van de andere Partij schriftelijke opmerkingen over haar voorstel voor een technisch voorschrift of voor een conformiteitsbeoordelingsprocedure ontvangt, dan: a) bespreekt zij, op verzoek van de andere Partij, de schriftelijke opmerkingen met de medewerking van haar eigen bevoegde regelgevende instantie, op een tijdstip waarop daarmee rekening kan worden gehouden, en

b) antwoordt zij uiterlijk op de dag van de bekendmaking van het technisch voorschrift of de conformiteitsbeoordelingsprocedure schriftelijk op de opmerkingen. 3. Elke Partij maakt haar antwoorden op de opmerkingen die zij na de in lid 1 bedoelde kennisgeving ontvangt, uiterlijk op de datum van de bekendmaking van het aangenomen technisch voorschrift of van de aangenomen conformiteitsbeoordelingsprocedure bekend op een website. 4. Elke Partij verstrekt de andere Partij desgevraagd nadere informatie over het doel van, de rechtsgrondslag en de grondgedachte voor een technisch voorschrift dat of een conformiteitsbeoordelingsprocedure die zij heeft vastgesteld of voornemens is vast te stellen. 5. Elke Partij ziet erop toe dat de door haar aangenomen technische voorschriften en conformiteitsbeoordelingsprocedures kosteloos op een gratis website worden gepubliceerd. 6. Elke Partij verstrekt informatie over de aanneming en de inwerkingtreding van het technische voorschrift en de conformiteitsbeoordelingsprocedure en de aangenomen definitieve tekst door middel van een addendum bij de oorspronkelijke kennisgeving aan de WTO. 7. Er moet worden voorzien in een redelijke termijn tussen de bekendmaking van technische voorschriften en de inwerkingtreding ervan, zodat de marktdeelnemers van de andere Partij zich kunnen aanpassen. Onder “redelijke termijn” wordt verstaan: een periode van ten minste zes maanden, behalve in gevallen waarin dit een ondoeltreffend middel zou zijn om de nagestreefde legitieme doelstellingen te verwezenlijken.



8. Wanneer een Partij, na de toezending van een voorgesteld technisch voorschrift aan de WTO, voordat de in lid 1 vermelde termijn voor het indienen van opmerkingen was verstreken, een redelijk verzoek van de andere Partij heeft ontvangen dat strekt tot verlenging van de termijn tussen de aanneming van het technisch voorschrift en de dag waarop het van toepassing wordt, neemt zij dit in welwillende overweging, behalve in gevallen waarin de vertraging een ondoeltreffend middel zou zijn om de nagestreefde legitieme doelstellingen te verwezenlijken. Artikel 59

Merktekens en etikettering 1. De Partijen komen overeen dat een technisch voorschrift geheel of ten dele kan dienen voor markerings- of etiketteringsvereisten. In dergelijke gevallen passen de Partijen de beginselen van artikel 2.2 van de TBT-Overeenkomst toe. 2. Indien een Partij voorschrijft dat producten van een merkteken of etiket moeten worden voorzien, geldt het volgende: a) zij verlangt uitsluitend informatie die van belang is voor de consumenten of de gebruikers van het product of die aangeeft dat het product voldoet aan de verplichte technische vereisten; b) zij verlangt geen voorafgaande goedkeuring, registratie of certificering van de etiketten of merktekens van producten, en evenmin betaling van een vergoeding, als voorwaarde voor het in de handel brengen van producten die anderszins in overeenstemming zijn met haar vastgestelde vereisten, tenzij zulks noodzakelijk is met het oog op het risico van de producten voor het leven of de gezondheid van mensen, dieren of planten, het milieu of de nationale veiligheid;

c) indien zij verlangt dat marktdeelnemers een uniek identificatienummer gebruiken, kent zij een dergelijk nummer zonder onnodige vertraging en op niet‑discriminerende grondslag toe aan de marktdeelnemers van de andere Partij; d) tenzij de onderstaande elementen misleidend, tegenstrijdig of verwarrend zijn ten opzichte van de informatie die in de Partij van invoer van de goederen moet worden verstrekt, staat die Partij toe dat: i) informatie wordt verstrekt in meer talen dan alleen de taal die in de Partij van invoer van de goederen is voorgeschreven; ii) internationaal aanvaarde nomenclaturen, pictogrammen, symbolen of afbeeldingen worden gebruikt, en iii) meer informatie dan die welke in de Partij van invoer van de goederen is voorgeschreven, wordt verstrekt;

e) zij aanvaardt dat etikettering, met inbegrip van aanvullende etikettering of correcties op de etikettering, plaatsvindt in douane-entrepots of andere aangewezen zones als alternatief voor etikettering in het land van herkomst, en f) in voorkomend geval zal zij overwegen niet-permanente of verwijderbare etiketten dan wel merktekens of etikettering in de begeleidende documentatie te aanvaarden, in plaats van dat deze op of aan het product zelf worden aangebracht.



Artikel 60 Overleg 1. Een Partij kan om overleg met de andere Partij verzoeken over elke aangelegenheid die zich in verband met dit hoofdstuk voordoet, door bij de TBT-coördinator van de andere Partij een schriftelijk verzoek hiertoe in te dienen. De Partijen stellen alles in het werk om de kwestie op een voor beide Partijen bevredigende wijze op te lossen en kunnen daartoe het Samenwerkingscomité bijeenroepen. 2. Ter verduidelijking: dit artikel laat de rechten en verplichtingen van de Partijen uit hoofde van hoofdstuk 14 onverlet. Artikel 61 TBT-coördinator 1. Elke Partij benoemt een TBT-coördinator en stelt de andere Partij ervan in kennis indien die verandert. De TBT-coördinatoren werken nauw samen om de uitvoering van dit hoofdstuk en de samenwerking tussen de Partijen bij alle aangelegenheden die met de TBT-Overeenkomst verband houden, te vergemakkelijken.





2. De taken van elke TBT-coördinator omvatten: a) de uitvoering en het beheer van dit hoofdstuk opvolgen, met inbegrip van kwesties in verband met de ontwikkeling, aanneming, toepassing of handhaving van normen, technische voorschriften en conformiteitsbeoordelingsprocedures; b) contacten onderhouden met de TBT-coördinator van de andere Partij over initiatieven van de Partijen ter versterking van de samenwerking bij de ontwikkeling en verbetering van normen, technische voorschriften en conformiteitsbeoordelingsprocedures, en informatie uitwisselen over ontwikkelingen binnen niet-gouvernementele, regionale en multilaterale fora met betrekking tot normen, technische voorschriften en conformiteitsbeoordelingsprocedures. 3. De TBT-coördinatoren communiceren met elkaar via enigerlei overeengekomen methode die geschikt is voor de uitvoering van hun taken.

HOOFDSTUK 5 SANITAIRE EN FYTOSANITAIRE MAATREGELEN Artikel 62 Doelstelling Dit hoofdstuk heeft tot doel de beginselen vast te stellen die van toepassing zijn op sanitaire en fytosanitaire maatregelen in het handelsverkeer tussen de Partijen, alsmede samen te werken op het gebied van dierenwelzijn, de bescherming van planten en antimicrobiële resistentie. De Partijen passen de in dit hoofdstuk neergelegde beginselen toe op een wijze die de handel faciliteert en voorkomt dat ongerechtvaardigde handelsbelemmeringen tussen hen ontstaan, en die tegelijkertijd het beschermingsniveau van elke Partij op het gebied van het leven of de gezondheid van mensen, dieren en planten garandeert.

Artikel 63 Multilaterale verplichtingen De Partijen bevestigen hun uit hoofde van de SPS-Overeenkomst vastgestelde rechten en verplichtingen.



Artikel 64 Beginselen 1. De Partijen zorgen ervoor dat sanitaire en fytosanitaire maatregelen worden ontwikkeld en toegepast op basis van de beginselen van evenredigheid, transparantie, non-discriminatie en wetenschappelijke rechtvaardiging en rekening houdend met de internationale normen (het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten, ondertekend te Rome op 6 december 1951 (hierna “IPPC” genoemd), de Wereldorganisatie voor diergezondheid (hierna “OIE” genoemd) en de Codex Alimentarius-Commissie (hierna de “Codex Alimentarius” genoemd). 2. Elke Partij ziet erop toe dat sanitaire en fytosanitaire maatregelen niet leiden tot een willekeurig of ongerechtvaardigd onderscheid tussen het eigen grondgebied en dat van de andere Partij bij gelijke of gelijkaardige omstandigheden. Sanitaire en fytosanitaire maatregelen mogen niet worden toegepast op een manier die een verkapte beperking van het handelsverkeer tussen de Partijen zou betekenen. 3. Elke Partij zorgt ervoor dat maatregelen, procedures of controles op sanitair en fytosanitair gebied onverwijld worden uitgevoerd en dat verzoeken om informatie die van een bevoegde autoriteit van de andere Partij worden ontvangen, onverwijld worden behandeld en dat ingevoerde producten daarbij even gunstig worden behandeld als binnenlandse producten.





Artikel 65 Invoervereisten 1. De invoervereisten van de Partij van invoer gelden voor het hele grondgebied van de Partij van uitvoer, met inachtneming van artikel 64. 2. De invoervereisten die zijn vastgesteld in certificaten die vereist kunnen zijn voor de handel in levensmiddelen en landbouwproducten tussen de Partijen, worden gebaseerd op de beginselen van het IPPC, de OIE en de Codex Alimentarius en de desbetreffende normen daarvan, tenzij de invoervereisten stoelen op een wetenschappelijk verantwoorde risico-evaluatie die in overeenstemming met de bepalingen van de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen is uitgevoerd. 3. De vereisten die zijn vastgesteld in door de Kirgizische Republiek afgegeven invoervergunningen, mogen niet strenger zijn dan de sanitaire en veterinaire vereisten die zijn vastgesteld in de in lid 2 bedoelde certificaten. Elke Partij moet geharmoniseerde invoercertificaten toepassen die op centraal niveau worden beheerd en die van toepassing zijn op het gehele grondgebied van de Partij van uitvoer.



Artikel 66 Maatregelen in verband met de gezondheid van planten en dieren Overeenkomstig de SPS-Overeenkomst en de toepasselijke normen, richtsnoeren en aanbevelingen van het IPPC, de OIE en de Codex Alimentarius: a) aanvaarden de Partijen de concepten ziekte- of plagenvrije gebieden en gebieden met een lage prevalentie van ziekten of plagen; b) baseert de Partij van invoer haar sanitaire maatregelen die van toepassing zijn op de Partij van uitvoer waarvan het grondgebied door een plaag of ziekte wordt getroffen, op het zoneringsbesluit van de Partij van uitvoer, mits het passende beschermingsniveau van de Partij van invoer wordt bereikt;

c) houden de Partijen bij de vaststelling van ziekte- of plagenvrije gebieden en gebieden met een lage prevalentie van ziekten of plagen rekening met factoren als geografische ligging, ecosystemen, epidemiologische surveillance en de doeltreffendheid van sanitaire of fytosanitaire controles in die gebieden.



Artikel 67 Inspecties en audits Inspecties en audits die door een Partij van invoer worden uitgevoerd op het grondgebied van de Partij van uitvoer om de inspectie- en certificatiesystemen van deze Partij te toetsen en te erkennen, vinden plaats overeenkomstig de desbetreffende normen, richtsnoeren en aanbevelingen van het IPPC, de OIE en de Codex Alimentarius. De kosten van dergelijke inspecties en audits worden gedragen door de Partij die de inspectie of de audit verricht. Artikel 68 Uitwisseling van informatie en samenwerking 1. De Partijen bespreken en wisselen informatie uit over bestaande sanitaire en fytosanitaire maatregelen en maatregelen met betrekking tot dierenwelzijn en de ontwikkeling en uitvoering daarvan. Bij dergelijke besprekingen en uitwisselingen worden waar nodig de SPS-Overeenkomst en de normen, richtsnoeren en aanbevelingen van het IPPC, de OIE en de Codex Alimentarius in acht genomen. 2. De Partijen komen overeen samen te werken inzake kwesties die verband houden met voedselveiligheid, diergezondheid, dierenwelzijn, plantengezondheid en antimicrobiële resistentie, door de uitwisseling van informatie, deskundigheid en ervaringen, met als doel capaciteit op deze gebieden op te bouwen. Deze samenwerking kan technische bijstand omvatten.



3. Op verzoek van een van de Partijen stellen de Partijen tijdig een dialoog in over sanitaire en fytosanitaire aangelegenheden in verband met sanitaire, fytosanitaire en andere urgente kwesties die door dit hoofdstuk worden bestreken. Het Samenwerkingscomité kan regels vaststellen voor het voeren van die dialoog.

4. De Partijen wijzen contactpunten aan voor de communicatie over zaken die onder dit hoofdstuk vallen, en houden de lijst van contactpunten actueel. Artikel 69 Transparantie Elke Partij: a) streeft naar transparantie met betrekking tot sanitaire en fytosanitaire maatregelen die op de handel van toepassing zijn en in het bijzonder met betrekking tot de sanitaire en fytosanitaire voorschriften die gelden voor invoer van de andere Partij; b) deelt op verzoek van de andere Partij, binnen twee maanden na de datum van een dergelijk verzoek, de vereisten mee die voor de invoer van specifieke producten van toepassing zijn en geeft aan of een risicobeoordeling nodig is, en c) stelt het contactpunt van de andere Partij onverwijld per post, fax of e-mail in kennis van ernstige of significante risico’s voor de gezondheid van dieren of planten, daaronder begrepen noodsituaties in de levensmiddelensector, met betrekking tot tussen de Partijen verhandelde goederen.

HOOFDSTUK 6 HANDEL IN DIENSTEN EN INVESTERINGEN

Artikel 70 Doelstelling, reikwijdte en toepassingsgebied 1. De Partijen bevestigen hun respectieve verbintenissen in het kader van de WTO-Overeenkomst en leggen hierbij de noodzakelijke regels vast voor de verbetering van de wederzijdse voorwaarden voor de handel in diensten en investeringen. 2. Geen van de bepalingen van dit hoofdstuk kan zo worden uitgelegd dat een verplichting wordt opgelegd met betrekking tot overheidsopdrachten, die voorwerp zijn van hoofdstuk 9. 3. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op door een van de Partijen verleende subsidies. 4. De Partijen herbevestigen het recht om op hun respectieve grondgebied regelgeving vast te stellen ter verwezenlijking van legitieme beleidsdoelstellingen, zoals bescherming van de volksgezondheid, sociale diensten, het openbaar onderwijs, veiligheid, het milieu, met inbegrip van klimaatverandering, de openbare zeden, sociale of consumentenbescherming, eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en gegevensbescherming, en de bevordering en bescherming van de culturele verscheidenheid.



5. Dit hoofdstuk is noch van toepassing op maatregelen betreffende natuurlijke personen die toegang tot de arbeidsmarkt van de Partijen zoeken, noch op maatregelen inzake staatsburgerschap, verblijf of werk op permanente basis. 6. Dit hoofdstuk belet een Partij niet maatregelen toe te passen tot regeling van de toegang van natuurlijke personen tot of hun tijdelijke verblijf op haar grondgebied, daarbij inbegrepen de maatregelen die nodig zijn voor het beschermen van de integriteit van haar grenzen of voor het verzekeren van het ordelijke verkeer van natuurlijke personen over haar grenzen, mits die maatregelen niet zodanig worden toegepast dat de voordelen die de andere Partij op grond van dit hoofdstuk toekomen, worden tenietgedaan of uitgehold. Het feit alleen dat voor natuurlijke personen afkomstig uit bepaalde landen wel en voor die uit andere landen geen visum vereist is, wordt niet geacht voordelen die zijn verworven uit hoofde van dit hoofdstuk teniet te doen of uit te hollen. 7. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt geen rekening gehouden met de behandeling die door een Partij wordt toegekend:

a) krachtens een overeenkomst tot wezenlijke lib