1.Inleiding

Richtlijn (EU) 2016/2284 betreffende de vermindering van de nationale emissies van bepaalde luchtverontreinigende stoffen is het belangrijkste wetgevingsinstrument waarmee de doelstellingen voor 2030 van het programma “Schone lucht voor Europa” kunnen worden behaald. In deze richtlijn worden voor elke EU-lidstaat nationale emissiereductieverbintenissen vastgesteld voor de periode 2020‑2029, en vanaf 2030 verbintenissen die nog ambitieuzer zijn. Deze verbintenissen hebben betrekking op vijf luchtverontreinigende stoffen met aanzienlijke negatieve effecten op de gezondheid van mensen en op het milieu: zwaveldioxide (SO2), stikstofoxiden (NOx), vluchtige organische stoffen met uitzondering van methaan (NMVOS), ammoniak (NH3) en fijnstof (PM2,5).

Daarnaast worden bij die richtlijn monitoring- en rapportagevoorschriften vastgesteld voor nationale emissies van de bovengenoemde verontreinigende stoffen en voor andere verontreinigende stoffen, die ook moeten worden gemonitord en waarover ook moet worden gerapporteerd in het kader van de desbetreffende protocollen bij het VN/ECE-Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand (LRTAP-Verdrag), waarbij de EU-lidstaten partij zijn. Er moet over die emissies worden gerapporteerd overeenkomstig de in het LRTAP-Verdrag vastgestelde methoden.

Op grond van Richtlijn (EU) 2016/2284 moeten de lidstaten een nationaal programma ter beheersing van de luchtverontreiniging vaststellen. Met dat een centrale bestuursinstrument kunnen zij beleid en maatregelen coördineren en overeenkomen om aan de nationale emissiereductieverbintenissen te voldoen.

Op grond van Richtlijn (EU) 2016/2284 moeten de lidstaten de negatieve effecten van de luchtverontreiniging op ecosystemen monitoren.

Bij Richtlijn (EU) 2016/2284 wordt de Commissie de bevoegdheid toegekend om gedelegeerde handelingen vast te stellen om de richtlijn te wijzigen voor wat betreft het aanpassen van de bijlagen I, III, IV en V aan de technische of wetenschappelijke vooruitgang of aan ontwikkelingen in het kader van het LRTAP-Verdrag.

In artikel 6, lid 8, van de richtlijn is bepaald dat de Commissie bevoegd is om deel 2 van bijlage III aan te passen aan de ontwikkelingen, met inbegrip van technische vooruitgang, binnen het kader van het LRTAP-Verdrag. Bijlage III bevat emissiereductiemaatregelen die in de nationale programma’s ter beheersing van de luchtverontreiniging kunnen worden opgenomen, met onder meer verwijzingen naar de gedragscode voor goede landbouwpraktijken voor de reductie van ammoniakemissies van de VN/ECE van 2014 en de richtsnoeren voor stikstofbudgetten van de VN/ECE.

In artikel 8, lid 7, van de richtlijn is bepaald dat de Commissie bevoegd is om de bijlagen I en IV aan te passen aan de ontwikkelingen, met inbegrip van technische en wetenschappelijke vooruitgang, binnen het kader van het LRTAP-Verdrag. Bijlage I bevat de emissies van luchtverontreinigende stoffen die de lidstaten moeten monitoren en de rapportagevoorschriften daarvoor, die grotendeels overeenstemmen met de voorschriften van het LRTAP-Verdrag. Bijlage IV bevat de methoden voor het opstellen van nationale emissie-inventarissen en -prognoses, informatieve inventarisatierapporten en aangepaste nationale emissie-inventarissen.

In artikel 9, lid 3, van de richtlijn is bepaald dat de Commissie bevoegd is bijlage V inzake facultatieve indicatoren voor het monitoren van de effecten van luchtverontreiniging op ecosystemen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang en aan de ontwikkelingen in het kader van het LRTAP-verdrag aan te passen.

2.Rechtsgrondslag

Op grond van artikel 16, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/2284 moet de Commissie verslag uitbrengen over de uitoefening van de bevoegdheid om de gedelegeerde handelingen vast te stellen als bedoeld in artikel 6, lid 8, artikel 8, lid 7, en artikel 9, lid 3.