Advies van het Europees Comité van de Regio’s over een Unie van gelijkheid: strategie voor gelijkheid van lhbtiq’ers 2020-2025

(2022/C 61/08)

Rapporteur: Kate FEENEY (IE-Renew E.), lid van de graafschapsraad van Dun Laoghaire Rathdown Referentiedocument: Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s — Een Unie van gelijkheid: strategie voor gelijkheid van lhbtiq’ers 2020-2025 COM(2020) 698 final

BELEIDSAANBEVELINGEN

HET EUROPEES COMITÉ VAN DE REGIO’S

1. merkt op dat gelijkheid een van de kernwaarden is waarop de Europese Unie is gegrondvest, hetgeen tot uiting komt in de Verdragen en het Handvest van de grondrechten, op basis waarvan de EU een mandaat en een verantwoordelijkheid heeft om discriminatie te bestrijden.

2. De rechten van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, transpersonen, interseksuelen, non-binaire personen en queers (lhbtiq’ers) zijn mensenrechten en gelden als zodanig voor alle mensen, ongeacht hun wettelijke status als niet-onderdaan, vluchteling, migrant of in het buitenland verblijvende persoon, ongeacht of zij vrouw, man, kind, bejaard of gehandicapt zijn, en ongeacht hun godsdienst, etnische achtergrond, politieke overtuiging, seksuele gerichtheid, genderidentiteit of -expressie en geslachtskenmerken.

3. Het Europees Comité van de Regio’s (CvdR) looft al het eerdere werk ( 1 ) dat op Europees en nationaal niveau is verricht, waaronder de publicatie van de mededeling van de Europese Commissie “Een Unie van gelijkheid: strategie voor gelijkheid van lhbtiq’ers 2020-2025” en de daarin vervatte beleidsdoelstellingen en maatregelen om de gelijkheid van lhbtiq’ers in de Europese Unie te bevorderen.

4. Deze eerste EU-strategie voor gelijkheid van lhbtiq’ers vormt een langverwachte stap in de goede richting in een Europa dat “In verscheidenheid verenigd” als devies heeft, maar tegelijkertijd is er sprake van achteruitgang ten aanzien van EU-waarden en zijn er autoriteiten die zich voortdurend bedienen van retoriek tegen lhbtiq’ers en zelfs discriminerende maatregelen en wetgeving vaststellen.

5. Het is een goede zaak de Commissie in haar mededeling uitdrukkelijk melding maakt van het CvdR en dat dit comité wordt opgeroepen tot het bevorderen van de dialoog met lokale en regionale autoriteiten en het maatschappelijk middenveld, met inbegrip van de sociale partners, over de wijze waarop lhbtiq-gelijkheid kan worden bereikt.

6. Ondanks grotere beleidsinspanningen is structurele discriminatie en marginalisering van lhbtiq’ers in de hele Europese Unie nog steeds een realiteit. Het CvdR vindt dit zorgwekkend.

7. Het is van mening dat lokale en regionale overheden een sleutelrol moeten spelen bij de totstandbrenging van een Europese samenleving die gebaseerd is op de inclusie van alle burgers en niet op de uitsluiting van sommigen, en onderschrijft dat in zowel de publieke als de private sector inclusieve en diverse strategieën belangrijk zijn om beter het hoofd te kunnen bieden aan de complexe uitdagingen en levenssituaties waarmee lhbtiq’ers worden geconfronteerd.

8. De Europese Commissie moet ervoor zorgen dat de grondbeginselen van de Europese Unie worden nageleefd, en dat geen enkele gemeente, regio of staat systemische discriminerende initiatieven ontplooit, zoals het uitroepen van “lhbt-vrije zones” in het kader van het “Handvest van lokale overheden voor de rechten van het gezin” of de “Resolutie tegen lhbt-ideologie”, of fondsen gebruikt op manieren die tegen het non-discriminatiebeginsel indruisen.

9. Het CvdR acht het in dit verband belangrijk dat er actie wordt ondernomen om discriminatie van lhbtiq’ers aan te pakken, is ingenomen met de resolutie van het Europees Parlement waarin de hele EU wordt uitgeroepen tot vrijheidszone voor lhbtiq’ers ( 2 ) en benadrukt het belang van wederzijdse tolerantie binnen gemeenschappen.

Wat is de rol van steden en regio’s?

10. De bestrijding van ongelijkheid in de EU is een gedeelde verantwoordelijkheid die optreden op alle bestuursniveaus vereist, alsook actieve en permanente betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld, lhbtiq-organisaties en belangengroeperingen, die allemaal een sleutelrol spelen bij het aansturen en vormgeven van gelijkheidsbeleid en de concrete implementatie daarvan.

11. Het CvdR gelooft in het potentieel van lokale en regionale maatregelen om gelijkheid tot stand te brengen en te mainstreamen. Regio- en gemeenteraadsleden en burgemeesters staan immers dagelijks in contact met de burgers, in een andere context dan nationale politici, bijv. in school- en werkomgevingen en bij culturele en sportactiviteiten: allemaal plaatsen waar mensenrechten vormgegeven en gehandhaafd worden.

12. Bovendien is er voor plaatselijke overheden een rol weggelegd wanneer het erom gaat de rechten van mensen uit te leggen, de belangrijkste uitdagingen in hun gemeenschappen in kaart te brengen, gelijke deelname aan het gemeenschapsleven en gelijke toegang tot diensten te waarborgen en maatwerkdiensten in te voeren voor gemarginaliseerde leden van de samenleving.

13. Het CvdR is het met het World Economic Forum eens ( 3 ) dat de bevordering van gelijkheid en rechten een duidelijke positieve correlatie heeft met de economische ontwikkeling en welvaart van steden en regio’s, en dat elke vorm van uitsluitingsgedrag negatief kan uitwerken op de gemeenschap als geheel, alsook op de bredere economie. Dit is des te relevanter nu we beginnen met de wederopbouw van onze gemeenschappen na de COVID-19-crisis.

14. Het baart het CvdR zorgen dat er tussen landelijke en stedelijke gebieden een zichtbare kloof bestaat wat betreft het algemene respect voor en de acceptatie van diversiteit. Deze kloof kan de demografische problemen van bepaalde regio’s verergeren en hun economische en sociale ontwikkeling verder ondermijnen.

15. Gelukkig bestaan er voorbeelden van lokale overheden ( 4 ) die zich actief voor de integratie van lhbtiq-gemeenschappen inzetten en zelfs het voortouw nemen bij het uitstippelen van lhbtiq-vriendelijk beleid in gevallen waarin de nationale overheid achterblijft.

Bestrijding van alle vormen van geweld

16. Het CvdR staat er volledig achter om vrijheidssteden voor lhbtiq’ers in de hele Europese Unie en daarbuiten te promoten.

17. Het CvdR dringt er bij de Commissie op aan om alle vormen van geweld tegen lhbtiq’ers te bestrijden en zou graag zien dat er maatregelen worden vastgesteld ter voorkoming en bestrijding van geweld tegen lhbtiq’ers, met inbegrip van online geweld, dat onder jongeren “normaal” zou kunnen worden.

18. Het CvdR verzoekt de Commissie maatregelen te nemen om haatzaaiende uitlatingen, met name online, tegen te gaan. Tegelijkertijd echter moet het belang van de vrijheid van meningsuiting worden erkend. Haatzaaien tegen lhbtiq’ers is een van de schadelijkste bronnen van discriminatie en ontwikkelt zich vaak tot haatmisdrijven en geweld. Om haatzaaiende uitlatingen tegen te gaan moet er worden samengewerkt tussen de Europese instellingen, regeringsinstanties, lokale en regionale overheden en de particuliere sector. Dit is een noodzakelijke stap om discriminatie en het verwoestende effect ervan op de samenleving een halt toe te roepen.

19. Het CvdR ziet uit naar het komende voorstel van de Commissie om haatmisdrijven en haatzaaiende uitlatingen, ook wanneer deze tegen lhbtiq’ers gericht zijn, waarbij het dan niet alleen gaat om hun seksuele gerichtheid, maar ook om hun genderidentiteit/-expressie en geslachtskenmerken, toe te voegen aan de lijst van strafbare feiten als opgenomen in artikel 83, lid 1, van het VWEU. Het benadrukt dat de richtlijn betreffende de rechten van slachtoffers dringend moet worden geïmplementeerd.

20. Het CvdR dringt erop aan dat alle EU-lidstaten het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld (Verdrag van Istanbul) ratificeren. De daarin opgenomen maatregelen ter bescherming van de rechten van slachtoffers gelden zonder onderscheid op welke grond dan ook, met inbegrip van geslacht, gender, seksuele gerichtheid of genderidentiteit. In dit verband zou de Europese Commissie haar toezegging gestand moeten doen om van de sluiting van genoemd verdrag een topprioriteit te maken. Het CvdR ziet o.m. reikhalzend uit naar het voorstel inzake de bestrijding van geweld tegen vrouwen dat is aangekondigd in de toespraak van voorzitter Von der Leyen over de staat van de Unie 2021.

21. Het CvdR dringt aan op een correcte omzetting en strikte toepassing van de herziene richtlijn audiovisuele mediadiensten. Deze richtlijn biedt betere bescherming tegen inhoud die aanzet tot haat of geweld, en voorziet in een verbod op uitingen van commerciële media die discriminatie in welke vorm dan ook, inclusief discriminatie op grond van geslacht of seksuele gerichtheid, omvatten of bevorderen.

Vrij verkeer en gezinnen

22. Het CvdR vindt het belangrijk dat in de strategie specifiek wordt verwezen naar het regionale, met name transregionale, aspect van het vrije verkeer, waarbij in acht moet worden genomen dat op grond van de verdragen het familierecht een bevoegdheid van de lidstaten is. Het wijst erop dat dit belemmeringen voor het vrije verkeer kan veroorzaken, want door verschillen in familierecht tussen de lidstaten worden familiebanden, met name in het geval van lhbtiq-gezinnen, vaak niet meer erkend wanneer de binnengrenzen van de EU worden overgestoken.

23. Het CvdR vindt het een goede zaak dat de Europese Commissie in november 2020 voor het eerst een EU-strategie voor de gelijkheid van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, transgenders, non-binaire personen, intersekse personen en queers (lhbtiq’ers) heeft voorgesteld. Een van de vier pijlers van deze strategie van de Commissie betreft het waarborgen van de veiligheid van lhbtiq’ers. Geweld tegen lhbtiq’ers is echter nog niet op een representatieve manier geanalyseerd om vervolgens in een tweede fase relevante benaderingen voor de bestrijding van geweld in de toekomst te kunnen uitwerken. De online-enquête “A long way to go for LGBTI Equality” van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) biedt weliswaar waardevolle informatie over de ervaringen van lhbtiq’ers met discriminatie en geweld, maar is statistisch gezien niet representatief omdat het hierbij gaat om een vrijwillige online-enquête en er geen sprake is van een aselecte steekproef. Tegen deze achtergrond dringt het CvdR er bij de Europese Commissie op aan om in het kader van haar lhbtiq-strategie een anoniem en representatief onderzoek naar ervaringen met geweld — met inbegrip van partnergeweld — tegen lhbtiq’ers in de EU dat niet wordt aangegeven te initiëren en te financieren. Dit onderzoek moet geregeld worden herhaald en voor alle EU-lidstaten onafhankelijk worden verricht en geëvalueerd.

24. Het CvdR is het volledig eens met wat Commissievoorzitter Ursula von der Leyen heeft gezegd: “Als je een ouder bent in één land, ben je een ouder in alle landen” ( 5 ) . Het is dan ook ingenomen met de aankondiging van een wetgevingsinitiatief om de wederzijdse erkenning van familiebanden in de EU te ondersteunen.

25. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat duidelijke informatie over de erkenning van grensoverschrijdende rechten voor lhbtiq’ers en hun gezinnen in de EU gemakkelijk toegankelijk is en dat ambtenaren op alle bestuursniveaus grondig worden geïnformeerd.

26. Het CvdR onderschrijft het verzoek dat het Europees Parlement met betrekking tot regenbooggezinnen en koppels van hetzelfde geslacht heeft gedaan in zijn resolutie over lhbtiq-rechten in de EU ( 6 ) en verzoekt de Commissie te ijveren voor een betere positie van regenbooggezinnen door het grensoverschrijdende familierecht strikt toe te passen en intensiever te overleggen met de lidstaten (ook specifiek in verband met de uitvoering van het Coman-arrest ( 7 ) ), aangezien het materiële familierecht onder hun bevoegdheid valt.

27. Het CvdR roept lokale overheden ertoe op om een positief signaal af te geven aan hun lhbtiq-gemeenschappen door met lef ambitieuze beleidsmaatregelen vast te stellen die lhbtiq’ers ten goede komen en om van onderaf veranderingen door te voeren, naar het voorbeeld van de stad Turijn ( 8 ) , waar geregistreerde partnerschappen tussen burgers van hetzelfde geslacht officieel door het stadsbestuur worden erkend, ook al bestonden er tot 2016 geen nationale bepalingen ter zake. Sindsdien is Turijn een voortrekkersrol blijven spelen door juridisch ouderschap van paren van hetzelfde geslacht te erkennen, ook al kent de nationale wetgeving dergelijke bepalingen niet.

Hulp voor lhbtiq-jongeren in de EU

28. Lhbtiq-jongeren in Europa zijn bijzonder kwetsbaar, omdat zij van jongs af aan worden blootgesteld aan discriminatie, slachtofferschap, stigmatisering en misbruik; ze vinden het lastig om voor hun familie en hun gemeenschap uit de kast te komen, ontmoeten bij professionele dienstverleners en in de bredere samenleving weinig begrip voor lhbti+-kwesties, en ervaren problemen op het gebied van geestelijke, lichamelijke en seksuele gezondheid.

29. Het is een goede zaak dat de Commissie op 24 maart 2021 een uitgebreide strategie voor de rechten van het kind heeft gepubliceerd die ervoor zorgt dat lhbtiq-kinderen hun persoonlijkheid onbelemmerd kunnen ontwikkelen, dat hun rechten beschermd worden en dat ze deze kunnen uitoefenen, waarbij gezinnen geïnformeerd en begeleid moeten worden zodat ze minderjarigen kunnen helpen om zich volledig te ontplooien. Het CvdR is uitdrukkelijk voorstander van het uitwisselen van goede praktijken om een einde te maken aan niet-vitale operaties en medische ingrepen bij interseksuele kinderen en adolescenten die verricht worden om hen te laten beantwoorden aan de typische definitie van mannelijk of vrouwelijk, zonder dat zij of hun ouders hiermee op basis van volledige informatie hebben ingestemd.

30. De lidstaten zouden in hun nationale plannen voor de gelijkheid van lhbtiq’ers moeten nagaan welke beleidsmaatregelen en praktijken schadelijk zijn voor — met name jongere — lhbtiq’ers en ertoe leiden dat ze verder vervreemd raken. Het CvdR verzoekt de lidstaten lokale gemeenschappen te ondersteunen door te zorgen voor goede diensten om gemarginaliseerde jongeren te helpen, zoals het creëren van een veilige omgeving, en te zorgen voor gelijke kansen op de arbeidsmarkt en inclusieve werkomgevingen, positieve lhbtiq-vertegenwoordiging en deelname aan cultuur, maatschappij en sport.

31. Het CvdR wijst erop dat dakloosheid onder lhbtiq’ers in Europa een verborgen probleem is. Uit het beperkte onderzoek ( 9 ) dat er is gedaan, blijkt dat de lhbtiq-gemeenschap in het algemeen en jongere lhbtiq’ers in het bijzonder sterk oververtegenwoordigd zijn onder de daklozenpopulatie: naar schatting 25 tot 40 % van de jongeren die dakloos zijn, wordt geïdentificeerd als lhbtiq ( 10 ) . Daarom dringt het CvdR erop aan dat dit probleem ook in het kader van het Europees platform voor de bestrijding van dakloosheid bijzondere aandacht krijgt.

32. Het is zaak om strikt de hand te houden aan de richtlijn inzake gelijke behandeling in arbeid en beroep en om de tenuitvoerlegging ervan zorgvuldig in de gaten te houden en te evalueren. Het CvdR juicht het toe dat de Commissie de huidige wetgeving zal evalueren en monitoren en op basis daarvan in 2022 eventueel met wetgevingsvoorstellen zal komen, met name over de rol van instanties voor gelijke behandeling.

33. Het CvdR roept de Europese Commissie en de nationale, regionale en lokale overheden op om, naar het voorbeeld van Krakau en Berlijn, het dakloos worden van lhbtiq-jongeren als ultieme vorm van sociale uitsluiting zichtbaarder te maken en in hun gemeenschappen zorgcentra en opvangtehuizen voor jongeren op te zetten.

Impact van COVID-19 op het leven van lhbtiq’ers

34. De door COVID-19 veroorzaakte gezondheids- en maatschappelijke crisis brengt voor de lhbtiq-gemeenschap complexe uitdagingen en risico’s met zich mee. Volgens recent onderzoek ( 11 ) gaat het hierbij onder meer om een verminderde geestelijke gezondheid en moeilijke toegang tot gezondheidszorg, meer haatzaaiende taal en huiselijk geweld, moeilijke toegang tot openbare hulpprogramma’s voor onder meer huisvesting, voedsel en levensonderhoud, en tot justitie, registratie en andere juridische procedures.

35. Het CvdR heeft lof voor de steunprogramma’s die in sommige gemeenschappen zijn ingevoerd om online psychologische hulp, buitenactiviteiten, toegang tot gezondheidszorg, gemeentelijke huisvesting, safehouses en aanvullende financiering te bieden. Het roept de nationale, regionale en lokale overheden op ervoor te zorgen dat nood- en herstelmaatregelen niet-discriminerend zijn.

Volgende stappen

36. Het CvdR pleit voor meer samenwerking en dialoog, op basis van feiten, tussen bestuursorganen en belanghebbenden op alle niveaus en over de grenzen heen, met bijzondere nadruk op de persoonlijke ervaringen van lhbtiq’ers, en voor het mainstreamen van lhbtiq-kwesties in bestaande en nieuwe beleidsmaatregelen, zodat er een weloverwogen en goed aangepast beleid kan worden gevoerd dat de diversiteit weerspiegelt.

37. Het CvdR herhaalt ( 12 ) de oproep om in sterkere mate een intersectionele benadering te hanteren en intersectionele maatregelen te combineren met positieve maatregelen op sectoraal gebied.

38. Het CvdR steunt alle inspanningen ter voorkoming van conversietherapieën en gedwongen medische ingrepen voor interseksuelen en transpersonen (met inbegrip van genitale verminking van interseksuelen en gedwongen sterilisatie). Het dringt er bij lokale en regionale overheden op aan om een einde te maken aan zulke initiatieven als die plaatsvinden in gebouwen die onder hun bevoegdheid vallen, en om middelen uit te trekken teneinde te bevorderen dat dergelijke praktijken ophouden, waarbij in het bijzonder aandacht moet worden geschonken aan de bescherming van kinderen en adolescenten.

39. Het CvdR is te spreken over de aanpak van de Europese Commissie om de uitwisseling van goede praktijken inzake wetgeving en procedures voor gendererkenning te bevorderen op basis van het beginsel van zelfbeschikking, en juicht het toe dat er een sectoroverschrijdende dialoog op gang zal worden gebracht om het bewustzijn rond trans- en non-binaire identiteiten en interseksuelen te vergroten en inclusiviteit in alle relevante acties en procedures aan te moedigen.

40. Het CvdR dringt aan op betere bescherming van transpersonen, die nog steeds te maken hebben met discriminatie, geweld en vervolging van het hoogste niveau. Volgens een recente studie ( 13 ) beschikken slechts 13 van de 31 onderzochte landen over nationale wetgeving die ten minste enige bescherming biedt tegen discriminatie op basis van genderidentiteit en/of geslachtskenmerken.

41. Er is dringend behoefte aan multilevel governance en partnerschappen. Het CvdR staat volledig achter de werkzaamheden van het Congres van Lokale en Regionale Overheden van de Raad van Europa over de rol en verantwoordelijkheden van lokale overheden bij de bescherming van lhbti’ers, en zou de resultaten hiervan graag ontvangen.

42. Erkend zou moeten worden dat het belangrijk is om te zorgen voor toegang tot transitiegerelateerde gezondheidszorg. Transitiegerelateerde gezondheidszorg redt levens en moet vanuit die invalshoek worden behandeld. De COVID-19-pandemie mag geen reden zijn om de toegang tot welke zorgverrichtingen dan ook, met inbegrip van transitiegerelateerde zorg en lopende behandelingen, uit te stellen, te vertragen of te beperken.

43. Het CvdR wil de Europese Commissie helpen bij het verzamelen van lokale en regionale beste praktijken ter zake en bij de tenuitvoerlegging van de desbetreffende Europese wetgeving in het veld, en wil ook het Europees Parlement, met name zijn interfractiewerkgroep LGBTI, een helpende hand bieden.

44. Het dringt er bij de Europese Commissie op aan om steun te verlenen voor onderzoek naar de geografische verschillen in acceptatie van lhbtiq’ers, teneinde tot betere methoden te komen voor het aanpakken van discriminatie buiten stedelijke gebieden.

45. Er zou een aanzienlijke meerwaarde gecreëerd worden als het CvdR werd betrokken bij de totstandkoming van het initiatief Inclusive Capital. Het CvdR dringt er daarom nogmaals op aan dat het elk jaar formeel wordt betrokken bij de aanwijzing van een of meer “Europese hoofdsteden voor inclusie” en bij het netwerk van openbare lhbti-steunpunten van de Raad van Europa.

46. De Europese Commissie zou ervoor moeten zorgen dat lokale en regionale overheden ten volle worden betrokken bij de opzet, uitvoering en monitoring van de nationale plannen inzake gelijkheid van lhbtiq’ers.

47. Het CvdR stemt in met de aanpak van de Europese Commissie waarbij het goede voorbeeld wordt gegeven en gestreefd wordt naar een volledig inclusieve werkomgeving, en pleit voor het monitoren van maatregelen die de belangen van lhbtiq-werknemers in de Europese instellingen ondermijnen.

48. Het CvdR spoort alle politieke leiders ertoe aan om het goede voorbeeld te geven door alle vormen van discriminatie, homofobe, transfobe en interfobe uitlatingen, intimidatie en geweld op grond van seksuele gerichtheid, genderidentiteit, genderexpressie of geslachtskenmerken publiekelijk aan de kaak te stellen.

49. Er is behoefte aan voorlichtingsmaatregelen en informatiecampagnes voor mensen van alle leeftijden en achtergronden, en aan sterkere overheidsdiensten, opbouw van de capaciteit van professionele hulpverleners en verbetering van de op het slachtoffer gerichte toegang tot de rechter.

50. Algemene seksuele voorlichting is belangrijk om stereotypen en discriminatie te bestrijden, een positief beeld van leden van de lhbtiq-gemeenschap te creëren en een klimaat van acceptatie te bevorderen. Elke aanval op onderwijsactoren moet worden veroordeeld.

51. Het CvdR ziet uit naar de nieuwe voorstellen voor mogelijke financiering — via het programma Burgers, gelijkheid, rechten en waarden — van projecten ter bestrijding van intersectionele discriminatie en ongelijkheid waarmee lhbtiq’ers te maken krijgen, gendervooroordelen en andere stereotypen.

52. Het CvdR pleit voor de beschikbaarstelling van financiële middelen ter ondersteuning van lhbtiq-organisaties uit het maatschappelijk middenveld, niet alleen op projectbasis, en voor financiële steun voor programma’s voor gelijkheid en diversiteit in gemeenten en regio’s waar de lhbtiq-gemeenschap door overheden zeer vijandig wordt bejegend.

53. De Europese Commissie zou erop moeten toezien dat er geen Europese fondsen worden toegekend waar structurele discriminatiemechanismen bestaan, en dat financiering wordt opgeschort of ingetrokken als dit achteraf toch het geval blijkt te zijn. Naar de mening van het CvdR kan de bewezen kracht van dergelijke maatregelen, in combinatie met dialoog, een volledig inclusieve Europese Unie tot stand brengen.

54. Daar waar de nationale wetgeving tekortschiet, zouden CvdR-leden en andere lokale en regionale overheden moeten ijveren voor de invoering van plaatselijke bepalingen om discriminatie af te wijzen en het rechtsvacuüm op te vullen, zodat diversiteit, wederzijdse acceptatie en respect worden bevorderd.

Brussel, 14 oktober 2021. De voorzitter van het Europees Comité van de Regio's Apostolos TZITZIKOSTAS

(1) In 2015 heeft de Europese Commissie een lijst maatregelen voor meer gelijkheid voor lhbti’ers gepubliceerd, er is een speciale commissaris voor gelijkheid (Helena Dalli) aangesteld, en 21 lidstaten hebben paren van hetzelfde geslacht wettelijk erkend, terwijl vier lidstaten wettelijke procedures voor gendererkenning zonder medische vereisten hebben ingevoerd.

(2) Resolutie van het Europees Parlement van 11 maart 2021 over het uitroepen van de EU tot vrijheidszone voor LGBTIQ-personen (https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-9-2021-0089_NL.html).

(3) Great Reset: Why LGBT+ inclusion is the secret to cities’ post-pandemic success | World Economic Forum (weforum.org).

(4) Er zijn voorbeelden in verschillende steden in de EU, zoals Barcelona, Ljubljana, Berlijn, Boedapest en Lodz, en netwerken van steden, zoals het RE.A.DY-netwerk in Italië.

(5) Toespraak over de Staat van de Unie 2020.

(6) 2021/2679(RSP).

(7) C-673/16; het Hof van Justitie van de EU heeft verduidelijkt dat de term “echtgenoot”, zoals gebruikt in de richtlijn vrij verkeer, ook van toepassing is op partners van hetzelfde geslacht.

(8) Regeling van de gemeente Turijn, 2010.

(9) The European Federation of National Organisations Working with the Homeless AISBL, LGBTIQ Homelessness, Autumn 2017 and the Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Intersex, and Queer (LGBTIQ) Youth Homelessness in Europe Survey 2019.

(10) https://www.ilga-europe.org/sites/default/files/COVID19%20_Impact%20LGBTI%20people.pdf

(11) covid19-lgbti-assessment-2020.pdf (ilga-europe.org)

(12) CvdR-advies “Een Unie van gelijkheid: strategie voor gendergelijkheid 2020-2025”, oktober 2020.

(13) Studie van de Europese Commissie “Trans and Intersex Equality in Europe — A Comparative Analysis”, 2018.