NL Publicatieblad van de Europese Unie C 137/4

Uitnodiging opmerkingen te maken over de ontwerp-verordening van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de-minimissteun

(2006/C 137/04)

Belanghebbenden kunnen hun opmerkingen maken door deze binnen één maand vanaf de datum van de bekendmaking van deze ontwerp-verordening te zenden aan:

Europese Commissie Directoraat-generaal Concurrentie Raadpleging de-minimis (HT 368) Griffie Staatssteun BE-1049 Brussel Fax-nr. (32-2) 296 12 42 e-mail: stateaidgreffe@ec.europa.eu

De tekst zal ook beschikbaar zijn op volgende website:

http://ec.europa.eu/comm/competition/state_aid/overview/sar.html.

Ontwerp verordening betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het eg-verdrag op de-minimissteun

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op bepaalde soorten van horizontale steunmaatregelen (1), en met name op artikel 2,

Na bekendmaking van de ontwerp-verordening (2),

Na raadpleging van het Adviescomité inzake overheidssteun,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Verordening (EG) nr. 994/98 is de Commissie gemachtigd om bij verordening een drempel vast te stellen waaronder steunmaatregelen worden geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag te voldoen, en derhalve niet onder de aanmeldingsprocedure van artikel 88, lid 3, van het Verdrag vallen.

(2) De Commissie heeft in een groot aantal beschikkingen de artikelen 87 en 88 van het Verdrag toegepast en inzonderheid het begrip „steun” in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag verduidelijkt. De Commissie heeft ook haar beleid met betrekking tot een de-minimisplafond beneden hetwelk artikel 87, lid 1, van het Verdrag kan worden geacht niet van toepassing te zijn, bekendgemaakt, eerst in haar mededeling inzake de-minimissteun (3), en vervolgens in Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun (4). In het licht van de ervaring die bij de toepassing van die verordening is opgedaan, en om rekening te houden met de ontwikkeling van de inflatie en het bruto binnenlands product in de Gemeenschap, lijkt het passend een aantal van de in Verordening (EG) nr. 69/2001 vastgestelde voorwaarden te herzien en die verordening te vervangen.

(3) Gelet op de bijzondere regels die in de sectoren landbouw, visserij, aquacultuur en vervoer (5) gelden, en gezien het risico dat in die sectoren zelfs kleine steunbedragen onder bepaalde omstandigheden aan de criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag voldoen, dient te worden bepaald dat deze verordening niet op die sectoren van toepassing is. Gezien de overeenkomsten die er zijn tussen de verwerking en afzet van landbouwproducten en van niet-landbouwproducten, dient deze verordening echter te gelden voor de verwerking en afzet van landbouwproducten mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft verklaard dat de lidstaten, wanneer de Gemeenschap een regeling voor de totstandbrenging van een gemeenschappelijke marktordening in een bepaalde landbouwsector heeft vastgesteld, zich dienen te onthouden van elke maatregel die daarvan afwijkt of er inbreuk op maakt. Deze verordening dient derhalve niet van toepassing te zijn op steun waarvan het bedrag is vastgesteld op basis van de prijs of de hoeveelheid afgenomen of op de markt gebrachte producten, noch op de-minimissteun waaraan de verplichting is gekoppeld om deze met primaire producenten te delen.

(4) Met deze verordening mag geen vrijstelling worden verleend voor exportsteun of steun waarmee binnenlandse producten ten opzichte van ingevoerde producten worden begunstigd. Voorts mag de verordening niet gelden voor de oprichting en exploitatie van een distributienetwerk in andere lidstaten van de Gemeenschap. Steun ter financiering van de kosten van deelneming aan handelsbeurzen of van studies of consultancydiensten die noodzakelijk zijn om een nieuw of een bestaand product op een nieuwe markt te introduceren, is in de regel geen exportsteun.

(5) In het licht van de ervaring van de Commissie kan worden vastgesteld dat steun waarvan het bedrag over een periode van drie jaar een plafond van 200 000 EUR niet overschrijdt, het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloedt en/of de mededinging niet vervalst of dreigt te vervalsen, zodat deze steun ook niet onder artikel 87, lid 1, van het Verdrag valt. De daartoe in aanmerking te nemen jaren zijn de belastingjaren zoals de lidstaten die voor fiscale doeleinden gebruiken. De desbetreffende driejaarsperiode dient op voortschrijdende grondslag te worden beoordeeld zodat bij elke nieuwe verlening van de-minimissteun, het totale in het betrokken belastingjaar en in de twee voorgaande belastingjaren verleende bedrag aan de-minimissteun moet worden bepaald. Alle door overheden of lichamen van de Staat verleende steun moet daartoe in rekening worden gebracht, zelfs indien deze geheel of ten dele uit communautaire middelen wordt gefinancierd.

(6) In lijn met de beginselen die voor steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag gelden, dient de-minimissteun geacht te worden, te zijn verleend op het tijdstip waarop de begunstigde krachtens de toepasselijke nationale wet- en regelgeving een wettelijke aanspraak op de steun verwerft. De de-minimisregel laat de mogelijkheid onverlet dat ondernemingen staatssteun ontvangen die door de Commissie is goedgekeurd of die binnen het toepassingsgebied van een groepsvrijstellingsverordening valt.

(7) Het is met het oog op de doorzichtigheid, de gelijke behandeling en de correcte toepassing van het de-minimisplafond passend te bepalen dat de lidstaten dezelfde berekeningsmethode moeten toepassen. Om deze berekening te vergemakkelijken en in overeenstemming met de huidige praktijk inzake de toepassing van de de-minimisregel, dient te worden bepaald dat wanneer steun niet in de vorm van een subsidie wordt verleend, het steunbedrag in zijn bruto-subsidie-equivalent moet worden omgerekend. [Bovendien dient deze verordening, om doeltreffend toezicht te garanderen, alleen van toepassing te zijn op maatregelen die doorzichtig zijn — steun dus waarvan de waarde gemakkelijk te kwantificeren is.] Voor de berekening van het subsidie-equivalent van doorzichtige soorten steun die geen subsidies zijn of die in verschillende tranches worden uitgekeerd, moet de marktrente worden gebruikt die van toepassing is op het tijdstip dat de steun wordt toegekend. Met het oog op een eenvormige, doorzichtige en eenvoudige toepassing van de staatssteunregels dienen voor de toepassing van deze verordening de marktrentevoeten als referentierentevoeten te gelden. De referentierentevoeten dienen op geregelde tijdstippen door de Commissie op grond van objectieve criteria te worden vastgesteld en in het Publicatieblad van de Europese Unie of via internet te worden bekendgemaakt.

(8) De Commissie heeft tot taak er op toe te zien dat de staatssteunregels worden nageleefd en met name dat, wanneer op grond van de de-minimisregel steun wordt verleend, de desbetreffende voorwaarden in acht worden genomen. De lidstaten dienen, in overeenstemming met het in artikel 10 van het Verdrag neergelegde samenwerkingsbeginsel, de vervulling van deze taak te vergemakkelijken door de nodige maatregelen te treffen om te waarborgen dat het totale bedrag van de op grond van de de-minimisregel aan eenzelfde begunstigde verleende steun over een periode van drie jaar het plafond van 200 000 EUR niet overschrijdt. Daartoe is het passend dat de lidstaten bij het verlenen van de-minimissteun de betrokken onderneming, onder verwijzing naar deze verordening, meedelen dat de verleende steun de-minimissteun is, dat zij volledige informatie krijgen over andere in de laatste drie belastingjaren ontvangen de-minimissteun, en zorgvuldig nagaan of het de-minimisplafond met de nieuwe de-minimissteun niet wordt overschreden. Bij wijze van alternatief, kan de eerbiediging van het plafond ook worden gegarandeerd door middel van een centraal register.

(9) Verordening (EG) nr. 69/2001 loopt per 31 december 2006 af. Daarom dient deze verordening vanaf 1 januari 2007 van toepassing te zijn.

(10) Gezien de ervaring van de Commissie, met name de regelmaat waarmee het over het algemeen noodzakelijk is het staatssteunbeleid te herzien, dient de geldigheidsduur van deze verordening te worden beperkt. Ingeval de geldigheidsduur van deze verordening mocht verstrijken zonder dat zij is verlengd, dienen de lidstaten te beschikken over een aanpassingsperiode van zes maanden met betrekking tot de-minimissteun die onder deze verordening viel,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Toepassingsgebied

1. Deze verordening is van toepassing op steun die aan ondernemingen wordt verleend in alle sectoren met uitzondering van:

a) de vervoerssector (6);

b) activiteiten die verband houden met visserijproducten en producten van de aquacultuur die onder de toepassing van Verordening (EG) nr. 104/2000 van de Raad (7) vallen;

c) activiteiten die verband houden met de primaire productie (landbouw) van landbouwproducten vermeld in Bijlage I van het Verdrag;

d) steun aan ondernemingen die werkzaam zijn op het gebied van de verwerking en de afzet van landbouwproducten vermeld in Bijlage I van het Verdrag, waarbij het steunbedrag op basis van de prijs of de hoeveelheid afgenomen of op de markt gebrachte producten wordt vastgesteld, dan wel afhankelijk wordt gesteld van de verplichting deze steun geheel of ten dele aan primaire producenten (landbouwers) door te geven.

e) steun voor werkzaamheden die verband houden met de uitvoer, met name steun die direct aan de uitgevoerde hoeveelheden is gerelateerd, en steun die afhangt van het gebruik van binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen;

f) de oprichting en exploitatie van een distributienet of andere lopende uitgaven in verband met werkzaamheden op het gebied van uitvoer in andere lidstaten.

2. Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) „landbouwproducten”: de in bijlage I bij het EG-Verdrag vermelde producten, met uitzondering van visserijproducten;

b) „de verwerking van landbouwproducten”: een bewerking van een landbouwproduct die een product oplevert dat nog steeds een landbouwproduct is;

c) „afzet van landbouwproducten”: het in voorraad hebben of uitstellen met het oog op verkoop, te koop aanbieden, leveren of op enige andere wijze verhandelen.

3. Deze verordening is alleen van toepassing op steun die wordt toegekend in de vorm van subsidies of andere steunvormen waarvan het bruto-subsidie-equivalent vooraf precies kan worden berekend zonder dat een risicoanalyse hoeft te worden uitgevoerd.

Steun in de vorm van leningen, garanties, risicokapitaalmaatregelen en kapitaalinjecties wordt niet als de-minimissteun beschouwd, tenzij de totale waarde van de betrokken transactie onder het in artikel 2, lid 2, vastgestelde plafond blijft.]

Artikel 2

De-minimissteun

1. Steunmaatregelen worden geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag te voldoen, en zijn derhalve vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting uit hoofde van artikel 88, lid 3, van het Verdrag, indien zij aan de in de leden 2 en 3 vastgestelde voorwaarden voldoen.

2. Het totale bedrag aan de-minimissteun dat aan één onderneming wordt verleend, ligt niet hoger dan 200 000 EUR over een periode van drie belastingjaren. Dit plafond is van toepassing ongeacht de vorm van de steun of het daarmee nagestreefde doel en ongeacht het feit of de door de lidstaat verleende steun geheel of ten dele uit middelen van communautaire oorsprong wordt gefinancierd. Deze periode wordt vastgesteld op basis van de belastingjaren zoals die in de betrokken lidstaat worden gebruikt.

Wanneer het totale steunbedrag dit plafond overschrijdt, kan noch op het tijdstip van steunverlening noch op een later tijdstip het voordeel van deze verordening worden ingeroepen, zelfs niet voor een gedeelte van de steun dat het plafond niet overschrijdt.

3. Het in lid 2 vastgestelde steunplafond wordt als een subsidiebedrag uitgedrukt. Alle bedragen die worden gebruikt, zijn brutobedragen vóór aftrek van belastingen of andere heffingen. Wanneer steun in een andere vorm dan subsidies wordt verleend, is het steunbedrag het bruto-subsidie-equivalent van de steun.

Van steun die in tranches wordt uitgekeerd, wordt door discontering de waarde op het ogenblik van de verlening ervan berekend. De rentevoet die voor de discontering en voor de berekening van het bruto-subsidie-equivalent wordt gebruikt, is de referentierentevoet die geldt op het tijdstip waarop de steun wordt verleend.

Artikel 3

Cumulering en monitoring

1. Wanneer een lidstaat voornemens is de-minimissteun aan een onderneming te verlenen, stelt hij de onderneming schriftelijk in kennis van het steunbedrag (uitgedrukt als bruto-subsidie-equivalent) en van het feit dat het de-minimissteun betreft, waarbij uitdrukkelijk wordt verwezen naar deze verordening en de titel en de vindplaats ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Ook verlangt hij van de betrokken onderneming een schriftelijke verklaring over alle andere in de twee voorgaande belastingjaren en in het lopende belastingjaar ontvangen de-minimissteun [of andere staatssteun].

De lidstaat verleent slechts nieuwe de-minimissteun nadat hij zich ervan heeft vergewist dat de nieuwe steun het totale bedrag van de gedurende de relevante driejaarsperiode ontvangen de-minimissteun niet zodanig doet toenemen dat het in artikel 2, lid 2, vastgestelde plafond wordt overschreden.

2. Ingeval een lidstaat een centraal register voor de-minimissteun heeft opgezet dat alle gegevens bevat over alle de-minimissteun die door enige autoriteit in die lidstaat is verstrekt, is lid 1, eerste alinea, niet meer van toepassing vanaf het tijdstip waarop het register een periode van drie belastingjaren bestrijkt.

3. De lidstaten verzamelen en bewaren alle informatie die betrekking heeft op de toepassing van deze verordening. Deze dossiers moeten alle informatie bevatten die nodig is om na te gaan of de voorwaarden van de verordening werden nageleefd. Een dossier betreffende een individuele de-minimissteunmaatregel moet worden bewaard gedurende tien belastingjaren te rekenen vanaf het tijdstip van steunverlening, en een dossier betreffende een de-minimissteunregeling gedurende tien jaar vanaf het tijdstip van de laatste individuele steunverlening op grond van die regeling. De betrokken lidstaat verstrekt de Commissie op haar schriftelijk verzoek binnen 20 werkdagen, of binnen de langere termijn die de Commissie in haar verzoek vaststelt, alle informatie die de Commissie nodig acht om te kunnen nagaan of aan de voorwaarden van deze verordening is voldaan, en inzonderheid om te kunnen vaststellen ten belope van welk totaalbedrag een bepaalde onderneming de-minimissteun heeft ontvangen.

Artikel 4

Overgangsmaatregelen

1. Deze verordening is van toepassing op steun die is verleend vóór de inwerkingtreding van de verordening, mits aan alle in de artikelen 1, 2 en 3 vastgestelde voorwaarden wordt voldaan. Steun die niet aan deze voorwaarden voldoet, wordt door de Commissie beoordeeld overeenkomstig de ter zake relevante kaderregelingen, richtsnoeren, mededelingen en bekendmakingen.

2. Alle de-minimissteun die tussen 2 februari 2001 en 30 juni 2007 wordt verleend en die aan de voorwaarden van Verordening (EG) nr. 69/2001 voldoet, wordt geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag te voldoen en is bijgevolg van de aanmeldingsverplichting uit hoofde van artikel 88, lid 3, van het Verdrag vrijgesteld.

3. Na het verstrijken van de geldigheidsduur van deze verordening kan alle de-minimissteun die aan de voorwaarden van deze verordening voldoet, nog gedurende zes maanden geldig ten uitvoer worden gelegd.

Artikel 5

Inwerkingtreding en geldigheidsduur

1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013 van toepassing.

2. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, op … Voor de Commissie ... Lid van de Commissie

(1) PB L 142 van 14.5.1998, blz. 1.

(2) PB C …

(3) PB C 68 van 6.3.1996, blz. 9.

(4) PB L 10 van 13.1.2001, blz. 30.

(5) Wat het vervoer en de steenkoolindustrie betreft, wordt in dit ontwerp voorlopig het toepassingsbereik van Verordening (EG) nr. 69/2001 overgenomen. Hiermee wordt evenwel niet vooruitgelopen op de uitkomst van de lopende raadpleging betreffende de toepassing van de de-minimisverordening op deze sectoren (PB C 144 van 14.6.2005, blz. 2).

(6) Wat het vervoer en de steenkoolindustrie betreft, wordt in dit ontwerp voorlopig het toepassingsbereik van Verordening (EG) nr. 69/2001 overgenomen. Hiermee wordt evenwel niet vooruitgelopen op de uitkomst van de lopende raadpleging betreffende de toepassing van de de-minimisverordening op deze sectoren (PB C 144 van 14.6.2005, blz. 2).

(7) PB L 17 van 21.1.2000, blz. 22.