COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 30.10.1995 
COM(95) 515 def. 
95/0142 (CNS) 
Gewijzigd voorstel voor een 
BESCHIKKING VAN PE RAAP 
betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in sommige uitgaven 
van de Lid-Staten voor de tenuitvoeriegging van de in het kader van het gemeenschappelijk 
visserijbeleid geldende controleregeling 
(door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2 
van het EG-verdrag ingediend) 

TCffiUCffllNG 
In juni 1995 heeft de Commissie aan de Raad een ontwerp voorgelegd voor een beschikking van 
de Raad betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in sommige uitgaven van de 
Lid-Staten voor de tenuitvoerlegging van de controleregeling in het kader van het 
gemeenschappelijk visserijbeleid1. 
Het Europees Parlement heeft op 13 oktober 1995 een resolutie aangenomen waarbij over dit 
voorstel een gunstig advies wordt uitgebracht en 11 amendementen worden voorgesteld. 
Om de doeltreffendheid van de financiële bijdrage van de Gemeenschap te verbeteren, heeft de 
Commissie ermee ingestemd in haar oorspronkelijk voorstel de amendementen te verwerken die 
inhouden dat: 
het controleprogramma gebaseerd moet zijn op een risicoanalyse (amendement 3); 
de œmmunautaire bijdrage significant moet zijn (amendement 4); 
na de aanvraag om financiële bijstand door de Lid-Staten aan de Commissie een overzicht 
van de financiële verbintenissen wordt toegezonden (amendement 8); 
de Commissie stelt voor het door de Lid-Staten uit te voeren onderzoek een termijn vast, 
indien zij meent dat de middelen niet voor de aangegeven doeleinden worden aangewend 
(amendement 11). 
Deze amendementen verduidelijken het oorspronkelijke voorstel. 
De overige amendementen heeft de Commissie niet in aanmerking genomen omdat ze, formeel 
gezien, afbreuk kunnen doen aan de essentie van het voorstel. 
Uit de goedkeuring van de amendementen van het Parlement door de Raad zal blijken dat de 
politieke instanties het er unaniem over eens zijn dat de Gemeenschap financieel moet bijdragen 
in de tenuitvoerlegging van de controleregeling in het kader van het gemeenschappelijk 
visserijbeleid. 
1 COM(95)243def. 
X 
GEWIJZIGD VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD 
betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in sommige uitgaven 
van de Lid-Staten voor de tenuitvoerlegging van de in het kader van het gemeenschappelijk 
visserijbeleid geldende controleregeling 
Het voorstel wordt als volgt gewijzigd : 
Vierde overweging bis (nieuw) 
Overwegende dat het controle-programma gebaseerd moet z^jn op een risico-analyse van de 
gebieden waar frauduleuze of onregelmatige activiteiten het meest waarschijnlijk zijn; 
Vyfde overweging 
Overwegende dat de lid-staten, om het toezicht op alle vangsten en lossingen te waarborgen dat 
voor de werkelijke tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk visserijbeleid noodzakelijk is. 
in alle maritieme wateren de activiteiten van de communautaire vaartuigen, alsmede die van derde 
landen, moeten controleren, en dat de Gemeenschap derhalve dient b\j te dragen in bepaalde 
uitgaven die door de lid-staten in verband met de controle worden gedaan, en wel op een 
significant niveau. 
Artikel 5. lid 1 
1. De lid-staten die een bijdrage van de Gemeenschap in de financiering van de in artikel 2 
bedoelde uitgaven wensen te ontvangen, doen de Commissie, voor de eerste maal uiterlijk op 
15 november 1995 en vervolgens uiterlijk op 31 mei van elk jaar, een verzoek om een 
bijdrage voor het volgende jaar, vergezeld van de in de punten 1, 2 en 3 van de bijlage 
bedoelde gegevens, toekomen. Om rekening te houden met de verplichtingen van de 
begrotingsprocedures van de lid-staten dient uiterlijk op 30 september van elk jaar aan de 
Commissie een bijlage, ter correctie van de oorspronkelijke aanvraag, met een financiële 
verbintenis te worden toegezonden. 
\i 
Artikel 10. derde alinea 
Indien de Commissie van oordeel is dat deze voorzieningen niet voor de gestelde doeleinden of 
niet in overeenstemming met de in deze beschikking gestelde voorwaarden worden gebruikt, stelt 
zij de betrokken lid-staat daarvan in kennis. De betrokken lid-staat stelt dan een onderzoek in 
waaraan steeds, voor zover mogelijk, ambtenaren van de Commissie deelnemen. Binnen de door 
de Commissie vast te stellen termijn houdt de betrokken lid-staat haar op de hoogte van het 
verloop en de resultaten van dit onderzoek en doet de Commissie onverwijld een afschrift 
toekomen van het onderzoekverslag en verstrekt haar de belangrijkste elementen die bij de 
opstelling van dit verslag zijn gebruikt. 
•JS: 
FINANCIEEL MEMORANDUM 
Post B2-901: communautaire steun voor het toezicht en de controle op de waterea 
1. TTIEL VAN DE MAATREGEL 
Communautaire steun voor het toezicht en de controle op de wateren. 
2. BEGROHNGSIUN 
B2-901 
3. JURIDISCHE GRONDSLAG 
Artikel 43 van het Verdrag. Beschikking 89/63 l/EEG van de Raad. 
4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL 
4.1 Algemene doelstellingen van de maatregel 
Het vraagstuk van de financiële bijstand om de inspanningen van de Lid-Staten op het 
gebied van de controle te ondersteunen, is zo oud als het gemeenschappelijk visserijbeleid 
zelf. Na een aanloopfase is de steunverlening structureel vastgelegd in een beschikking 
(89/631) die zich over de periode 1991-1995 uitstrekt en op grond waarvan jaarlijks een 
bedrag van 22 miljoen ecu (initieel vastgesteld cijfer) beschikbaar wordt gesteld. Dit stelt 
de Commissie in staat tot een maximum van 50% bij te dragen in de uitgaven van de 
Lid-Staten voor apparatuur. De Raad moet vóór 30/06/95 op grond van een verslag van de 
Commissie een beslissing nemen over een vervolg voor deze regeling. Ondertussen heeft 
de Raad eveneens in verband met dit vraagstuk een aantal andere besluiten genomen. 
Bij de goedkeuring van de nieuwe verordening inzake de visserijcontrole heeft de Raad 
erop gewezen dat de bij deze verordening ingestelde regeling een aantal nieuwe 
actieterreinen bestrijkt en maatregelen vereist waarvoor Beschikking 89/63 l/EEG1 geen 
bepalingen bevat. Bijgevolg zal de lijst van uitgaven van de Lid-Staten die in aanmerking 
komen voor financiële ondersteuning door de Gemeenschap moeten worden aangevuld. 
PB nr. L 364 van 14.12.1989, blz. 64. 
- 1-
Het vergemakkelijken van investeringsuitgaven moet één van de zwaartepunten 
blijven van de financiële steunverlening. De aanschaf van zwaar materieel is 
financieel lastig te dragen voor de nationale begrotingea Daarbij komt nog dat de 
omvangrijke investeringen die in de periode 1989-1995 zijn gedaan, niet in alle 
behoeften hebben voorzien, zoals uit de ramingen van de Lid-Staten voor de 
periode 1996-2000 blijkt. De levensduur van de betreffende apparatuur varieert van 
enkele tientallen jaren (vaartuigen e.d.) tot een paar jaar (voertuigen en 
conputermateriaal, technische inspectieapparatuur). Die van de middelen voor 
controle via de lucht ligt daar ergens tussenin. De apparatuur met een korte 
levensduur zal in de eerstkomende vijf moeten worden vervangen en ook aan de 
vaartuigen en de bijbehorende apparatuur zullen nieuwe voorzieningen moeten 
worden aangebracht resp. bestaande voorzieningen worden vervangen of 
gemoderniseerd. Voorts moet het aandeel van moderne technologie in de 
investeringen toenemen. Er zal niet alleen in materieel moeten worden 
geïnvesteerd, maar ook in andere posten en vooral in programmatuur. 
De snelle ontwikkeling van de technologie kan het voorts noodzakelijk maken 
projecten te integreren Dergelijke projecten, waarvan de experimenten met 
satelliettoepassingen een voorbeeld zijn, brengen na de initiële investering nog heel 
wat kosten met zich mee. Ook het opzetten van informatienetwerken behoort tot 
de geïntegreerde projecten. Het in december '94 in de Raad bereikte akkoord over 
de controle op de visserij ten westen van 4° westerlengte vraagt om een snelle 
uitvoering en om een specifiek budget. 
Tot slot moet het belang van opleidingsinitiatieven worden onderstreept. Het moet 
mogelijk worden gemaakt de betreffende acties van de Lid-Staten te ondersteunen. 
Ook moet een voorkeursbehandeling worden gegeven aan de steun voor 
personeelsluitwisseling tussen de Lid-Staten onderling en tussen de Lid-Staten en 
de diensten van cle Commissie, niet alleen om de met het toezicht belaste personen 
een basisopleiding te verstrekken, maar ook om het gemakkelijker te maken te 
betrokkenen achteraf te detacheren of voor korte tijd uit te wisselen. 
4.2 Door de maatregel bestreken periode en geplande stappen voor de verlenging ervan 
De maatregel bestrijkt de periode 1996-2000. Over de voortzetting ervan moet vóór het 
einde van die periode een beslissing worden genomea 
5. INDEUNGVANDEUITX^VEN/INKOVBTEN 
5.1 Niet-verplichte uitgaven 
5.2 Gesplitste kredieten 
5.3 Geen inkomsten 
-2 
6. AARD VAN DE UITGAVEN/INKOMSTEN 
subsidie voor gezamenlijke financiering met andere bronnen uit de openbare en/of 
particuliere sector. 
Subsidie in de vorm van een vergoeding. Mogelijkheid tot betaling van voorschotten. 
7. EDVANOËIJE WEERSLAG 
7.1 Wijze van berekening van de kosten van de maatregel 
De financiële bijdrage in de investeringsuitgaven heeft met name betrekking op de aanschaf 
of de modernisering van: 
schepen, luchtvaartuigen en landvoertuigen voor de bewaking en de controle van 
visserijactiviteiten; 
positiebepalings- en -registratiesystemen in het kader van de visserij (met inbegrip 
van apparatuur aan boord van vissersvaartuigen); 
registratie-, beheers- en communicatiesystemen voor de met de controle verband 
houdende gegevens, met inbegrip van de computertoepassingen en -programma's. 
De bijdrage voor deze categorie uitgaven bedraagt in principe ten hoogste 35% (was 50% 
onder de vorige beschikking). 
De financiële bijdrage kan tot 50% bedragen wanneer het gaat om uitgaven voor specifieke 
acties en projecten met een looptijd van hoogstens 2 jaar om de doeltreffendheid bij de 
uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid te vergroten. 
Dat percentage is ook van toepassing voor uitgaven die verband houden met de opleiding 
van nationale functionarissen die bij de controles betrokken zijn, met name wanneer deze 
opleiding plaatsvindt in een andere Lid-Staat dan die waar de betrokkenen hun 
werkzaamheden verrichten. 
De Commissie kan evenwel hogere percentages vaststellen, onder meer om: 
de totstandkoming te bevorderen van gecoördineerde acties van de Lid-Staten en 
de Commissie waarmee controlemoeilijkheden met een communautaire draagwijdte 
kunnen worden opgelost; 
het beproeven en toepassen van nieuwe technologieën waarmee de controle op de 
visserij en de aanverwante activiteiten kan worden verbeterd, mogelijk te maken; 
ten behoeve van Ierland extra financiële bijstand van de Gemeenschap ter 
verbetering van de controles - niet noodzakelijk beperkt tot de investeringsuitgaven 
- mogelijk te maken. 
7.2 Verdeling van de middelen over de onderdelen van de maatregel 
7.3 
7.4 VK in min ecu 
(waarde 1996) 
—•——•———— •• i ii-~-»—p——— ..mu.i il .——•»•„ .mm^——^ m j in ...i. 
Onderdeel Totaal over de gehele 5-jarige 
periode 
1. Investeringen in apparatuur 140 
2. Werkingskosten (Ierland) 10 
3. Informatienetwerken 50 
4. Opleiding en uitwisseling 5 
TOTAAL 205 
Omdat het de Lid-Staten zelf zijn die voorstellen zullen indienen, is het niet mogelijk de 
uitgaven thans al nauwkeuriger uit te splitsea Het verdient evenwel aanbeveling voorrang 
te geven aan maatregelen met betrekking tot, enerzijds, nieuwe technologieën en, 
anderzijds, de uitrusting van Lid-Staten die op dit gebied een achterstand hebben, met 
middelen voor controle ter zee. 
Werkingskosten voor studies, vergaderingen van deskundigen enz., opgenomen in deel B. 
Vanwege de aard van deze begrotingslijn, komen dergelijke kosten niet in aanmerking. 
Financieringsschema voor de meerjarige acties waarvoor een raming van de benodigde 
kredieten beschikbaar is (overeenkomstig de basistekst) 
looptijd: 1996-2000 
VK/BK in min ecu 
(waarde 1996) 
VK 
BK Indicatieve programmering 
1996 
30 
10 1997 
45 
40 1998 
45 
40 1999 
45 
40 2000 
40 
40 2001 
35 TOTAAL 
205 
205 
-4 
8. BEPALINGEN OMBEDROG TEGEN TE GAAN EN RESULTATEN VAN DE TOEPASSING 
DAARVAN 
Eén van de regels is dat de Commissie elk jaar een besluit neemt over de communautaire bijdrage 
in de uitgaven van de Lid-Staten. De voorstellen die de Lid-Staten indienen, worden onderworpen 
aan een evaluatie vooraf, op basis waarvan de Commissie over hun ontvankelijkheid oordeelt. 
Eenmaal per jaar, nadat de diverse betrokken diensten een advies hebben uitgebracht, buigt het 
Comité van beheer voor de visserij en de aquacultuur zich over de geselecteerde projectvoorstellen. 
Vervolgens beslist de Commissie of de projecten voor de communautaire bijdrage in aanmerking 
komen en zo ja, hoeveel deze bedraagt. 
De betaling van de communautaire bijdrage geschiedt na overlegging van facturen van de effectief 
gedane, in aanmerking komende uitgaven en van de behoorlijk ingevulde vragenlijst betreffende 
de bij overheidsdrachten in acht te nemen voorschriften. 
Met het oog op een optimaal gebruik van de budgettaire middelen van de Gemeenschap, moeten 
de Lid-Staten bovendien aantonen de nodige maatregelen te treffen inzake doeltreffendheid van het 
controle- en sanctiebeleid en inzake doorzichtigheid. 
Hierbij zij gewezen op het belang van de inspectiebezoeken die bevoegde ambtenaren van de 
Commissie aan de Lid-Staten brengen om zich te vergewissen van de overeenstemming van de 
apparatuur met de omschrijving ervan in de documenten die, zoals is voorgeschreven, door de 
administraties van de Lid-Staten aan de Commissie worden gericht, en van de doelmatigheid 
waarmee alle door de Gemeenschap gecofinancierde controlevoorzieningen worden gebruikt. 
Gedurende de gehele looptijd van de maatregel zullen door de Ordonnateur en de dienst "Financiële 
Controle" gezamenlijke inspectiebezoeken worden gebracht aan de Lid-Staten die de bijdrage 
ontvangen. 
De hierboven beschreven methode moet de Commissie in staat stellen zich een beeld te vormen 
van de wijze waarop de nieuwe beschikking ter voortzetting van Beschikking 89/63 l/EEG wordt 
toegepast. 
9. GEGEVENS VOOR DE KOSTEN-BATENANALYSE 
De middelen die voor de controle op de visserij worden besteed, moeten in verhouding staat tot 
de waarde van de betreffende visbestanden en tot de schade die wordt geleden door het niet 
aangeven (geschat op 10% van de aanvoerwaarde) en door slecht beheer ( wat leidt tot een 
opbrengstderving geschat op 3000 min ecu). 
9.1 Specifieke kwantificeerbare doelstellingen, doelgroep 
Specfieke doelstellingen: samenhang met de algemene doelstelling 
de inspectiediensten de beschikking geven over doeltreffende en moderne 
apparatuur; 
tot stand brengen van de vereiste infrastructuur en computemetwerken 
voor de uitwisseling van controlegegevens; 
verbeteren van de opleiding van het controlerend personeel. 
Doelgroep: eventueel onderverdelen naar doelstelling de eindbegunstigden van de 
communautaire steun en de tussenpersonen nauwkeuriger bepalen. 
De onmiddellijke doelgroep wordt gevormd door de nationale administraties die 
verantwoordelijk zijn voor de visserijcontrole. Een doeltreffende visserijcontrole 
komt evenwel ten goede aan alle economische operatoren die bij de eigenlijke 
visserij en de aanverwante activiteiten zijn betrokken, en het belang ervan blijft 
niet beperkt tot de visserijsector alleen: heel de Europese Unie ondervindt de 
ecologische gevolgen van een gebrekkige visserijcontrole, alsmede de diplomatieke 
consequenties wanneer het falen van de controles in de internationale wateren of 
in de wateren van derde landen in de openbaarheid komt. 
•« 
9.2 Motivering van de maatregel 
Noodzakelijkheid van de communautaire bijdrage 
Om de tekortkomingen van de visserijcontrole te verhelpen, zal de Commissie 
maatregelen moeten nemen op de gebieden van politiek, regelgeving en begroting, 
die niet van elkaar kunnen worden losgekoppeld. Er is reeds vooruitgang geboekt 
op het gebied van de regelgeving, hoofdzakelijk op initiatief van de Commissie. 
De hiermee verband houdende politieke beslissingen hebben een aantal financiële 
gevolgen die voor de Commissie bepaalde verplichtingen scheppen. 
De visserijcontrole is per definitie een communautaire aangelegenheid, niet alleen 
omdat er een gemeenschappelijk visserijbeleid wordt gevoerd, maar ook omdat de 
vis migreert en er aldus een vervlechting van de visserijactiviteiten van de 
verschillende Lid-Staten ontstaat. Het is bijgevolg niet zinvol de kosten en de baten 
van de visserijcontrole voor elke Lid-Staat afzonderlijk te analyserea Eén en ander 
maakt financiële solidariteit op œmmunautaire schaal onontbeerlijk, en met de 
begrotingslijn voor deelneming in de uitgaven van de Lid-Staten wordt hieraan 
tegemoet gekomen. Ook een aantal reeds eerder genomen beslissingen zijn van 
invloed op de ontwikkeling van deze lijn. 
Keuze van de maatregelen 
* comparatieve voordelen t.o.v. andere opties 
* analyse van soortgelijke maatregelen in, de Gemeenschap of in de 
Lid-Staten 
De voor de totstandbrenging van een doeltreffende controle vereiste 
begrotingsmiddelen zijn bescheiden te noemen in verhouding tot het economische 
gewicht van de visserij, het als gevolg van fraude geleden verlies en de door de 
huidige ondoeltreffendheid van het GVB veroorzaakte verspillingen. Ook in 
vergelijking met wat hiervoor in andere landen wordt uitgegeven, vallen zij laag 
uit. 
-6 
Alhoewel het aandeel van de Gemeenschap in de uitgaven voor de controle gering 
moet blijven in verhouding tot dat van de Lid-Staten, vormt het de hefboom voor 
vooruitgang. Er is reeds verwezen naar de verplichtingen die voortvloeien uit de 
beslissingen die sedert 1991, voornamelijk in de Raad, zijn genomen. De bijdrage 
in de uitgaven van de Lid-Staten vervult in dit verband een cruciale rol. 
De steunverlening van de Commissie maakt momenteel 2,7% uit van de 
begrotingsmiddelen die voor 1995 door de Gemeenschap zijn toegewezen aan de 
visserijsector, en minder dan 10% van wat de Lid-Staten voor de controle 
uitgeven, zijnde circa 230 miljoen ecu per jaar. Van dit bedrag heeft 54 miljoen 
ecu betrekking op investeringen en het saldo op werkingskosten. Een vergelijking 
met de uitgaven voor visserijcontrole van sommige derde landen levert de 
volgende resultaten op: voor Noorwegen worden de totale jaarlijkse bestedingen 
geschat op 500 miljoen Noorse kroon (60 miljoen ecu), voor Canada op 85 miljoen 
Canadese dollar (58 miljoen ecu), en de Amerikaanse Coast Guard verwacht voor 
1995 500 miljoen US$ (= 390 miljoen ecu) uit de begroting te ontvangen voor het 
toezicht op de visserij. Het EG-budget voor is met andere woorden bescheiden 
naar een aantal maatstaven. 
Voornaamste factoren die de resultaten van de maatregel ongunstig zouden kunnen 
beïnvloeden 
Een eerste risicofactor betreft de mate waarin de Lid-Staat bij machte zullen 
blijken om hun verplichtingen inzake medefinanciering en andere maatregelen 
(organisatie, personeel, sancties enz.) na te komen. 
Voorts is het voor een doeltreffend gebruik van de uitrusting waarvoor subsidie 
wordt verleend noodzakelijk dat de gehele omgeving waarvan zij deel uitmaakt, 
deugdelijk is. Defunctioneringskosten, personeelszaken, administratieve organisatie 
en het sanctiebeleid vallen, behoudens een enkele uitzondering, onder de 
bevoegdheid van de Lid-Staten. Indien zij niet de nodige maatregelen nemen, 
zullen de doelstellingen waarvoor de steun wordt verstrekt, niet worden bereikt en 
zullen nationale diensten die qua apparatuur goed zijn toegerust, onvoldoende 
efficiënt blijven. 
9.3 Het volgen en evalueren van de maatregel 
Evaluatie van de kosten 
De voornaamste moeilijkheid hierbij, heeft ermee te maken dat vele diensten die aan de 
controle op de visserijactiviteiten meewerken, daarnaast nog tal van andere taken hebben, 
waardoor een afzondering van de betreffende kosten noodzakelijk is. De interventies op 
zee vormen het meest treffende voorbeeld hiervan. In het geval dat een beroep wordt 
gedaan op het leger, is het zo dat zelfs wanneer visserijcontrole de directe opdracht is, 
nevenactiviteiten kunnen worden beoogd (assistentie op zee, "aanwezigheidsbeleid"). 
-7-
Het voor een doeltreffende controle vereiste bedrag is echter van die orde dat -
niettegenstaande de eventuele moeilijkheden - de boekhoudingen zodanig moeten worden 
ingericht dat de kosten kunnen worden gekwantificeerd. 
Evaluatie van de doelmatigheid 
Een eerste indicator die hiervoor kan worden gehanteerd, is de omvang van de ingezette 
middelen: het aantal zeedagen van inspectievaartuigen of vlieguren van vliegtuigen en 
helikopters, het aantal gecontroleerde kilometers, het aantal inspecties op zee of aan de wal. 
Alhoewel de betreffende cijfers geen dœlmatigheids- maar een activiteitsindicatie 
opleveren, behoren zij thuis in een overzicht van de ontwikkeling van de controle in het 
kader van het GVB. 
Een tweede indicator is het aantal vastgestelde vermoedelijke overtredingen, aangevuld met 
gegevens over de verdere afhandeling (sancties e.d.). In combinatie met de bovengenoemde 
cijfers, zijn deze gegevens onmisbaar om een beeld te verkrijgen van de zorgvuldigheid 
waarmee controles worden verricht en van de ernst van het sanctiebeleid. Voor een 
volledige evaluatie volstaan zij evenwel niet. Het niveau van de vermoedelijke 
overtredingen is de resultante van twee factoren: de doeltreffendheid van de controles en 
de reële omvang van de overtredingen. 
Met betrekking tot het beleid voor de instandhouding van de bestanden, dient de reële 
doeltreffendheid van de controle op de uitvoering van het GVB te worden gerelateerd aan 
de twee in dit verband vooropgestelde hoofddoelstellingen, zijnde de beperking van het 
exploitatieniveau en de bescherming van jonge vis. Hiertoe dienen voor elk bestand de 
daadwerkelijke en de toegestane vangsten met elkaar te worden vergeleken en de omvang 
van de ondermaatse vangsten te worden gekwantificeerd. Dit is technisch verwonderlijk 
genoeg een eenvoudigere opgave dan op een juridisch valabele manier het bewijs van 
individuele overtredingen te leveren. Het is mogelijk om voor een categorie vaartuigen 
steelqjroefmethoden te ontwikkelen op basis waarvan de realiteit van de vangsten kan 
worden geschat. Mts een zekere statistische discipline aan de dag wordt gelegd, moet het 
mogelijk zijn de betrouwbaarheid van de betreffende schattingen te verifiëren en deze 
overeenkomstig de behoeften van het onderzoek bij te stellen door de omvang van de 
steekproeven aan te passen. Vaak zal het lastiger zijn om tegen vermoedelijke fraudeurs 
wettig bewijsmateriaal te verzamelen. Dit heeft ermee te maken dat, enerzijds, de zogeheten 
wet van de grote getallen het uitwerken van globale schattingen vergemakkelijkt en, 
anderzijds, de bewijslast in het geval van individuele overtredingen, het hard maken van 
het vermoeden bemoeilijkt. Met deze dualiteit zal bij alle bespiegelingen over de 
doelmatigheid van de controles rekening moeten worden gehouden. Er blijkt uit dat het 
minder moeilijk is dan soms wordt aangenomen om de reële totale omvang van de 
overtredingen te meten, hetgeen wetenschappers regelmatig hebben weten te doen door 
vergelijking van de officiële statistieken met door onderzoekinstellingen ontwikkelde 
schattingen De onbetrouwbaarheid van sommige officiële cijfers is er verantwoordelijk 
voor dat deze instellingen een belangrijk deel van hun beperkte middelen moeten gebruiken 
voor niet-wetenschappelijke taken. Voor de controle betekent een eventuele kwantificering 
van de fraude niet alleen dat men zou kunnen beschikken over een samengestelde 
dœliratigheidsindicator, maar tevens dat de actie van de controleurs zou kunnen worden 
georiënteerd naar de belangrijkste problemen. Dit zou het mogelijk maken de 
-8 
inspectiemiddelen rationeler te gebruiken en de middelen voor preventie en ontrading, en 
voor verzameling van bewijsmateriaal met het oog op bestraffing te concentreren waar deze 
het meeste nodig zijn. Dergelijke rationalisering zou niet alleen de doeltreffendheid van de 
controles direct vergroten, maar ook een grote invloed hebben op de geloofwaardigheid van 
de controles in de ogen van de sector, waar men vaak goed op de hoogte is van 
omvangrijke, ingewortelde misbruiken. 
Het zou daarom wenselijk zijn mochten alle Lid-Staten zich in concreto inspannen om door 
middel van steekproeven tot een waarheidsgetrouw (geschat) beeld van sommige vangsten 
te komen. DG XIV zal zich moeten baseren op de evaluaties van de internationale 
onderzoekinstellingen. 
(Interne informatie) 
9.4 Samenhang met de financiële programmering 
Is de maatregel opgenomen in de financiële programmering van het DG voor de 
betreffende jaren ? 
De maatregel houdt verband met een beschikking van de Raad voor de periode 
1996-2000. 
Geef aan van welke ruimere, in de financiële programmering van het DG 
opgenomen doelstelling de voorgestelde maatregel deel uitmaakt ? 
Het vraagstuk van de controle is bij alle aspecten van het GVB aan de orde. 
10. ADMINISTIttTlEVElJII^ 
Dit gedeelte moet aan DG XIX en aan DG IX worden toegezonden; DG IX zal het vervolgens, 
vergezeld van zijn advies, aan DG XIX doorsturen 
10.1 Heeft de voorgestelde maatregel gevolgen voor de personeelssterkte van de Commissie ? 
Zo ja, welke ? 
De verscherping van de antifraudecontrole en de intensivering van het toezicht en de 
evaluatiewerkzaamheden vereisen meer menselijke middelen. De toename wordt geschat 
op 0,5 A- en 1 B-baan. 
9-
10.2 Vermeld welke administratieve en personeelsuitgaven de voorgestelde maatregel 
teweegbrengt. Licht de berekeningswijze toe. 
Kosten van dienstreizen: 15 000 ecu 
Personeel: - 75% van de tijd van een A-ambtenaar 
- 150% van de tijd van een B-ambtenaar 
- 150% van de tijd van een C-ambtenaar 
- vertaalwerkzaamheden (ccjrrespondentie, voorgestelde 
programma's, besluiten van de Commissie). 
Op middellange termijn, dw.z. na de overgangsperiode, zou de rechtvaardiging voor deze 
extra middelen kunnen wegvallen 
10-
ISSN 0254-1513 
COM(95) 515 def. 
DOCUMENTEN 
NL 03 
Catalogusnummer : CB-CO-95-549-NL-C 
ISBN 92-77-94894-9 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
-11