50. merkt op dat het van voordeel zou zijn indien de zogeheten comités van niveau 3 zich sterker aan de
beginselen eenvoud, duidelijkheid en uitvoerbaarheid zouden houden en meer gemeenschappelijkemethoden zouden ontwikkelen;
51. stelt vast dat de Lamfalussy-procedure ten tijde van de uitwerking van Richtlijn 85/611/EEG nog niet
bestond en dat Richtlijn 85/611/EEG als gevolg van de gedetailleerde wetgeving die op dit ogenblik bestaat,niet tot een volwaardige Lamfalussy-richtlijn kan worden omgevormd, zonder een volledige herziening enherstructurering ervan; is van mening dat dit thans niet wenselijk is, maar acht dit het overwegen waard, alsde maatregelen die in de nabije toekomst worden genomen, niet doeltreffend zijn;
52. is verheugd dat reeds enkele mechanismen in de geest van de Lamfalussy-procedure worden toe-
gepast, bijvoorbeeld raadpleging en coöperatie van alle betrokkenen, alsmede convergentie van beste prak-tijken, en beveelt als praktische oplossing aan dat de wetgevingsamendementen die op Richtlijn 85/611/EEG,zoals gewijzigd bij Icbe III, worden ingediend, met de Lamfalussy-beginselen stroken;
53. spoort de Commissie en de Raad aan om de lopende onderhandelingen over comitologie op een
voor alle partijen bevredigende wijze af te sluiten, waarbij het Parlement in alle comitologieprocedures inverband met medebeslissingsprocedures een onbeperkt evocatierecht moet krijgen; beschouwt de sluitingvan een akkoord hierover als voorwaarde voor de voortzetting van het Lamfalussy-proces; herinnert eraandat voor belangrijke richtlijnen op het gebied van financiële diensten, zoals de richtlijn betreffende marktenvoor financiële instrumenten (Markets in Financial Instruments Directive, MiFID) en de in de maak zijndeherschikkingen van de richtlijnen inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en krediet-instellingen, op 1 april 2008 een uitdovingsclausule van kracht wordt, als het Parlement voor die tijd geenonbeperkt evocatierecht krijgt;
*
**
54. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.
P6_TA(2006)0182
Staatssteun voor innovatie
Resolutie van het Europees Parlement over de sectoriële aspecten van het actieplan voor staats-
steun: steun voor innovatie (2006/2044(INI))
Het Europees Parlement ,
— gezien de mededeling van de Commissie van 21 september 2005 over het raadplegingsdocument
inzake staatssteun voor innovatie (COM(2005)0436),
— gezien de mededeling van de Commissie over het actieplan staatssteun —minder en beter gerichte
staatssteun: een routekaart voor de hervorming van het staatssteunbeleid 2005-2009, van 7 juni2005 (COM(2005)0107),
— onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 februari 2006 over de hervorming van de staatssteun 2005-
2009 (
1),
— gezien de ontwerpmededeling van de Commissie van 21 december 2005 over de richtsnoeren voor
regionale steun van de lidstaten in de periode 2007-2013 (2),
— gezien de communautaire kaderregeling inzake staatssteun voor onderzoek en ontwikkeling (3),
(1) Aangenomen teksten, P6_TA(2006)0054.
(2) PB C 54 van 4.3.2006, blz. 13.
(3) PB C 45 van 17.2.96, blz. 5, zoals gewijzigd door de mededeling van de Commissie betreffende de verlenging van de
communautaire kaderregeling inzake staatssteun voor onderzoek en ontwikkeling, PB C 310 van 8.12.2005, blz. 10.6.12.2006 NL C 296 E/263 Publicatieblad van de Europese Unie
Donderdag, 27 april 2006
— gezien het Scorebord van de industriële O&O-investeringen van de EU in 2005 (1),
— gezien de mededeling van de Commissie over staatssteun en risicokapitaal (2),
— gezien de mededeling van de Commissie van 12 oktober 2005, getiteld: Meer onderzoek en innovatie
—Investeren voor groei en werkgelegenheid: een gemeenschappelijke aanpak (COM(2005)0488),
— gezien de Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 5 december 2002 betreffende de
toepassing van artikel 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun (3),
— gelet op de doelstellingen van de Strategie van Lissabon,
— gelet op de artikelen 2, 5, 81, 82, 87, 88 en 163 van het EG-Verdrag,
— gelet op artikel 45 van zijn Reglement,
— gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie
industrie, onderzoek en energie (A6-0073/2006),
A. overwegende dat de EU ernaar streeft de algehele omvang van de staatssteun te verminderen en te
herschikken, ten behoeve van horizontale doelstellingen,
B. overwegende dat het peil van de innovatie in de EU niet optimaal is en achterblijft bij dat van de
handelspartners als het gaat om zowel investeringen in O&O als om groei van de productiviteit; over-wegende dat de algehele tendens van de „brain-drain ”en het wegvloeien van investeringen uit de EU
naar andere delen van de wereld moet worden gekeerd,
C. overwegende dat er in het geval van innovatie en O&O, sprake is van horizontale steun op een gebied
dat van wezenlijk belang is voor de concurrentiekracht van de Europese Unie en één van de gebiedenwaar de staatssteun van onze concurrenten wezenlijk hoger is dan wat in de Europese Unie is toe-gestaan,
D. overwegende dat innovatieprocessen ruimte voor ontwikkeling en mogelijkheden tot experimenteren
vereisen,
E. overwegende dat de prestatiekloof wat betreft innovatie tussen de EU en haar concurrenten in de
wereld te wijten is aan factoren zoals geringe openbare en particuliere investeringen in O&O, onvol-doende geschoolde werknemers en belemmeringen in verband met de EU-octrooiregeling,
F. overwegende dat overheidssteun een zeer onbelangrijke plaats inneemt onder de factoren die van
invloed zijn op besluiten over investeringen in O&O; dat de omvang van directe overheidsteun aan-zienlijk varieert van de ene tot de andere lidstaat en één van de factoren is die de ondernemingen bijhun besluiten voor investeringen in O&O in aanmerking nemen, hetgeen niet los van een gunstigbedrijfsklimaat voor O&O gezien mag worden en aan de concurrentieregels van de Europese Gemeen-
schap moet beantwoorden,
G. overwegende dat het innovatiebeleid op het gebied van technologie en O&O duidelijk maar een klein
deel van de nationale begrotingen van de lidstaten en van hun BBP uitmaakt, wat op zijn beurt een
factor is die bijdraagt tot de vertraging in de omzetting van de Lissabon-doelstellingen en bij de ver-
wezenlijking van het doel om de werkgelegenheid en de cohesie te verhogen,
H. overwegende dat staatssteun een uitzondering moet blijven, een middel om onevenwichtigheden recht
te trekken die niet met gewone beleidsmiddelen te behandelen zijn, en dat de geringe mate van inves-teringen in O&O om een veel bredere beleidsaanpak vraagt,
(1) Gepubliceerd door de Commissie op 9.12.2005.
(2) PB C 235 van 21.8.2001, blz. 3.
(3) PB L 337 van 13.12.2002, blz. 3.C 296 E/264 NL 6.12.2006 Publicatieblad van de Europese Unie
Donderdag, 27 april 2006
I. overwegende dat staatssteun, in overeenstemming met de conclusies van de voorzitter van de Europese
raad van Luxemburg van 22 en 23 maart 2005, als hefboom moet dienen voor de ontwikkeling vanonderzoek, onderwijs en alle vormen van innovatie, en een echte dialoog mogelijk moet maken tussenalle geïnteresseerden in de publieke en de private sector,
J. overwegende dat het van groot belang is om duidelijk af te bakenen wat onder innovatie en O&O
wordt verstaan teneinde misbruik van de regels voor de staatssteun te voorkomen,
I. Algemene opmerkingen
1. herinnert eraan dat staatssteun een uitzondering moet blijven: een middel om onevenwichtigheden
recht te zetten die niet met gewone beleidsmiddelen te behandelen zijn; beklemtoont dat het van belang is
om de samenhang te verzekeren tussen dergelijke maatregelen en andere tot beperking van onnodige regel-
geving en invoering van verdere deregulerende maatregelen, voor investeringen in onderwijs en opleiding,voor een passende infrastructuur, die zorgen dat de octrooiregeling bevorderlijk is voor innovatie, vooreerlijke concurrentie, om de toegang tot risicodragend kapitaal te vergemakkelijken, voor het aanmoedigingvan een ondernemingsgeest, het wegnemen van belemmeringen voor het vrij verkeer van werknemers enonderzoekers in de EU en het goedkeuren van een gemeenschappelijk beleid voor legale immigratie, zodatde EU de beste en schranderste mensen kan aantrekken;
2. benadrukt dat verder dient te worden verduidelijkt hoe de staatssteunregels zullen worden toegepast
op de internationale en grensoverschrijdende economische activiteiten van ondernemingen, onderzoeksinsti-tuten en academische instellingen;
3. is van oordeel dat staatssteun voor innovatie een aanvulling moet vormen op de overeenkomstige
uniforme beleidsmaatregelen van de Gemeenschap en een duidelijke, meetbare toegevoegde waarde moethebben voor de begunstigden en daarnaast een bijkomend effect op de bredere lokale, regionale en nationaleeconomie;
4. benadrukt dat het noodzakelijk is lessen te trekken uit vroegere gevallen waarin staatssteun zijn doel
niet bereikt heeft, evenals gevallen waarin het een doeltreffend instrument is gebleken om de beoogde doel-stellingen te verwezenlijken;
5. is verheugd over het feit dat de Commissie voor een open raadpleging heeft gekozen en moedigt de
voortzetting van de dialoog aan teneinde vóór afronding van het nieuw wettelijk kader, dat zo spoedigmogelijk dient te worden ingevoerd, alle punten te verduidelijken; is van oordeel dat de doelstelling vaninnovatie multidimensioneel en complex is en dat al te restrictieve definities en regelingen moeten wordenvermeden; beveelt aan een datum voor een tussentijdse herziening van het kader vast te leggen voor hetgeval het moet worden bijgesteld; merkt bovendien op dat rekening dient te worden gehouden met deherziening van het Oslo-handboek waarin het methodologisch raamwerk voor het meten van innovatie isvastgelegd;
6. verzoekt de Commissie om meer gedetailleerde informatie over de mogelijke ontwrichtende gevolgen
van staatssteun, en om rekening te houden met de staatsteun die door de voornaamste internationale con-currenten van de Europese unie gegeven wordt, zowel op sectorieel als horizontaal niveau, en zijn mogelijkeontwrichtende en stimulerende uitwerkingen op wereldschaal; wijst erop dat het doeltreffend beheer van hetinnovatiebeleid, internationale toetsing, het lering trekken uit beleid in andere landen, voortdurende obser-vatie en effectbeoordeling de beste reacties zijn op de uitdaging van de mondiale concurrentie;
II. Beginselen van de controle op staatssteun voor innovatie
7. is verheugd over de benadering om nieuwe regelgeving die concrete en welomschreven activiteiten in
verband met innovatie ondersteunt, op te nemen in het bestaande acquis communautaire, voorzover het opeen samenhangende en transparante manier gebeurt;
8. is verheugd over de economische benadering van staatssteun voor innovatie en zou waar nodig de
invoering van voorschriften vooraf toejuichen, mits zij doorzichtig, niet-discriminerend en uitvoerbaar zijnen rechtszekerheid bieden; dringt erop aan dat de Commissie, in nauwe samenwerking met het Parlement,op gezette tijden de toepasselijkheid van dergelijke voorschriften herziet en evalueert; benadrukt eveneensdat de criteria om subsidies voor innovatie te verlenen aan verschillende voorwaarden onderworpen moetenworden, zoals de kenmerken van de betreffende bedrijfsector, de structuur van de markt en de invloed vanhet bedrijf op de markt;6.12.2006 NL C 296 E/265 Publicatieblad van de Europese Unie
Donderdag, 27 april 2006
9. hamert erop dat de bevordering van grensoverschrijdende samenwerking en publiek-private partner-
schappen voor onderzoek, de verspreiding van de onderzoeksresultaten en belangrijke onderzoekspro-gramma's fundamentele prioriteiten voor de staatssteun ten behoeve van O&O moeten vormen;
10. verlangt dat staatssteun voor innovatie van tijdelijke aard is, volgens doorzichtige en rationele criteria
verleend wordt, proportioneel is en strikt en doeltreffend wordt gecontroleerd en wordt onderworpen aanperiodieke effectbeoordeling door middel van door de lidstaten en de Commissie te verrichten analysesachteraf; stelt ook nadrukkelijk dat staatsteun rekening moet houden met de „afstand van de markt ”of
m.a.w. de niet commerciële fase van het innovatieproces, en onderlijnt dat het toenemend belang van inno-vatie geen voorwendsel mag zijn om staatsteun aan bedrijven te geven;
11. herinnert eraan dat innovatie een integraal onderdeel van alle zakelijke activiteiten vormt en bena-
drukt dat er in de regels en criteria duidelijk moet worden vastgelegd dat innovatieve processen op zich noggeen staatssteun rechtvaardigen; benadrukt dat staatssteun alleen voor innovaties dient te worden verleenddie niet via normale commerciële middelen kunnen worden gefinancierd en die tot de algemene doelstellin-gen van het bedrijfsleven en de samenleving bijdragen;
12. acht de term „ondoelmatige marktwerking ”beter dan „marktfalen ”, en verzoekt om een meer gede-
tailleerde en bruikbaarder omschrijving; stelt voor dat er verder zorgvuldig gekeken wordt welke hindernis-sen de innovatie in de weg staan en dat haar daadwerkelijke waarde cijfermatig uitgedrukt wordt;
13. beklemtoont de noodzaak van betrouwbare statistische gegevens over ondoelmatigheden zowel van
de markt als van staatssteun voor innovatie, en ook over de doelmatigheid van staatssteun voor innovatie;
14. erkent dat kleine en middelgrote ondernemingen en startende ondernemingen het meest van ondoel-
matigheden van de markt te lijden hebben; merkt tevens op dat staatssteun minder concurrentievervalsende
gevolgen heeft als hij wordt verleend voor activiteiten op een zekere afstand van de markt of aan kleine enmiddelgrote ondernemingen en startende ondernemingen;
15. benadrukt de noodzaak om een innovatievriendelijk klimaat voor KMO's te scheppen teneinde hun
onbenut innovatiepotentieel te stimuleren;
16. wijst in dit verband met nadruk op het belang van de KMO's, die uiteraard over beperkte financiële
middelen beschikken, waardoor ze een groter aandeel van de steun moeten krijgen; meent dat de innovatie-intermediairs, die in het document genoemd worden, daarom een grotere rol moeten spelen zodra hun aarden rol verder zijn verduidelijkt en de nodige infrastructuur die zij moeten bieden, ook de IT-infrastructuur,de opbouw van netwerken en de koppeling aan internationale databanken omvat;
17. wijst erop dat KMO's vaak terugdeinzen voor de grote risico's van technologische innovatie, hoewel
die niet alleen individuele voordelen zou kunnen opleveren, maar potentieel ook aan de samenleving alsgeheel ten goede zou kunnen komen; benadrukt dat het dringend noodzakelijk is staatshulp op ondersteu-nende acties ter stimulering van KMO's te richten en de risico's die aan technologische innovatieprocessenverbonden zijn te verminderen; benadrukt voorts dat het nodig is het ondernemingsklimaat in het algemeen
te verbeteren;
18. beschouwt grote ondernemingen als een essentieel onderdeel van het innovatiesysteem; is echter van
mening dat staatssteun aan grote ondernemingen geschikt is om samenwerking met innovatieclusters enexcellentiepolen aan te moedigen (grote bedrijven, KMO's en kennisinstellingen), mits zij aan de criteriavan voorschriften vooraf voldoen;
19. is zich bewust van het feit dat staatssteun noodzakelijk kan zijn in de aanloopfase van innovatieve of
wetenschappelijke en technologische onderzoeksprojecten die ver van de markt verwijderd zijn;
20. merkt op dat het stimulerend effect van verschillende instrumenten voor staatssteun moeilijk is vast
te stellen maar wel door het stellen van een reeks standaardvragen kan worden vergemakkelijkt; meent datzo min mogelijk gebruik moet worden gemaakt van directe subsidies;C 296 E/266 NL 6.12.2006 Publicatieblad van de Europese Unie
Donderdag, 27 april 2006
21. twijfelt aan het onderscheid tussen technologische en niet-technologische innovatie; merkt op dat
niet-technologische innovatie van groot belang is, met name bij het verwerven van mededingingsvoordelendoor KMO's; pleit in plaats daarvan voor een definitie van innovatie die onderscheid maakt tussen regel-matige dagelijkse verrichtingen van ondernemingen en hun activiteiten in verband met innovatie; stelt voorom met name projecten die bijkomende of nieuwe voordelen voor klanten opleveren, risico inhouden,intentioneel zijn, overdraagbare voordelen bezitten en gunstige externe gevolgen hebben voor staatssteunin aanmerking te laten komen;
22. is van oordeel dat regionale staatssteun en staatssteun voor innovatie complementair zijn en op
minder ontwikkelde regio's moeten zijn gericht teneinde de economische en sociale cohesie te bevorderen;is van mening dat dergelijke steun anders alleen ten goede zou komen aan de groei van de meer ontwik-kelde regio's en landen; meent dat regionale steunregelingen, telkens als ze ten opzichte van staatsteun voorinnovatie een aanvullend karakter dragen, met de regels op de interne markt en de concurrentie verenigbaarmoeten zijn; meent verder dat er bijzondere aandacht geschonken moet worden aan de omschrijving vanstaatsteun voor innovatie en zijn beschikbaarheid voor plaatselijke KMO's, waar mogelijkheden om zich tevernieuwen van levensbelang voor zijn;
23. roept de Commissie op ervoor te zorgen dat de regionale steunregelingen toekomstgerichter worden,
meer in het bijzonder door steun voor immateriële investeringen toe te laten;
24. roept de Commissie op ervoor te zorgen dat steun uit de structuurfondsen van de EU niet als
onwettige staatssteun beschouwd wordt wanneer hij met cofinanciering uit andere bronnen wordt gecom-bineerd; vraagt voorts de desbetreffende procedures te wijzigen opdat dubbele kennisgeving van dergelijkesteun aan de Commissie vermeden wordt;
III. Steun voor het nemen van risico's en voor experimenten
25. deelt de mening dat staatssteun moet worden toegekend op grond van criteria die in het voordeel
zijn van innovatieve starterbedrijven en KMO's in plaats van op grond van subsidieerbare uitgaven; merkt opdat beslissingen over de toekenning van staatssteun op efficiënte wijze en binnen duidelijk afgebakendetijdslimieten dienen te worden genomen;
26. stelt voor om voor ondernemingen met een langere O&O-cyclus de eis van de bestaansduur tot 8
jaar te verlengen;
27. is voorstander van het voorstel om financiële steun te verlenen door middel van de risicodragend
kapitaal niet alleen voor de aanloop- en opstartfase maar ook daarna; beklemtoont echter dat dat geenoptimale oplossing vertegenwoordigt en dat elke vorm van steun van kortlopende aard moet zijn en eenaanvulling van op de eerste plaats particuliere investeringen;
28. benadrukt dat de grenzen voor O&O-kosten nauwlettend moeten worden gecontroleerd;
29. stelt vast dat in gebieden en landen waar een bijzonder ongunstig vernieuwingsklimaat heerst, het
gevoel van groter risico bij privé investeerders en financiële instellingen een factor kan zijn die op deinnovatie bijzonder remmend werkt;
30. is zich ervan bewust dat de toegang van innovatieve KMO's tot risicokapitaal tot nu toe zeer beperkt
is, met name in de eerste fasen van hun ontwikkeling; steunt derhalve het voorstel om staatssteun tegebruiken om particuliere investeringen aan te trekken voor regionale risicokapitaalfondsen die in de vormvan publiek-private partnerschappen zijn georganiseerd en die een grotere flexibiliteit dienen te hebben metbetrekking tot de publieke investeringstranches;
IV. Een innovatievriendelijk ondernemingsklimaat
31. dringt aan op verdere verduidelijking van de wettelijke status van intermediairs als het gaat om de
omvang van de diensten die zij leveren; steunt het bonnensysteem maar stelt voor om een element vanmedefinanciering in te voeren om meer particuliere investeringen aan te trekken; meent echter dat vergoe-ding van 100 % tot vervalsing van de concurrentie kan leiden;6.12.2006 NL C 296 E/267 Publicatieblad van de Europese Unie
Donderdag, 27 april 2006
32. beveelt aan dat universiteiten en hun onderzoekscentra als „innovatie-intermediairs ”deelnemen aan
of nauw samenwerken met regionale publiek-private partnerschappen; is van oordeel dat hierdoor een grootsynergetisch effect zou ontstaan met een betere onderlinge afstemming van de onderzoeks- en innovatie-activiteiten van universiteiten en de behoeften van de verschillende innovatieve clusters van innovatieveKMO's en innovatieve ondernemingen;
33. verzoekt om nadere opheldering over de wijze waarop voorschriften inzake staatssteun van toepas-
sing zijn op universiteiten en onderzoeksinstellingen die economische activiteiten ontplooien;
34. twijfelt eraan of het wel juist is om toe te staan dat staatssteun aan kleine en middelgrote onder-
nemingen wordt verleend voor het aanstellen van hooggekwalificeerd personeel, omdat kleine en middel-grote ondernemingen toegang hebben tot specialistische kennis en vaardigheden via de diensten van inter-mediairs en deskundigen;
35. is ervan overtuigd dat de banden tussen het bedrijfsleven en de universiteiten versterkt moeten wor-
den, onder andere door de mobiliteit van hooggekwalificeerd personeel van alle specialismen tussen univer-siteiten en bedrijven, met name KMO's, te verhogen; meent dat overheidssteun die banden tot stand moethelpen brengen, vooral bij begeleidingsplannen; is verheugd over het voorstel van de Commissie om deintellectuele-eigendomsrechten tussen de partners (bedrijven en publieke onderzoeksinstellingen) van onder-zoeks- en innovatieprogramma's naar rato te verdelen op basis van de bijdrage van elke partner, aangezienhiervan een sterke impuls uitgaat voor het ontstaan van expertisecentra; roept de Commissie derhalve opspecifieke voorstellen in te dienen ter verduidelijking van de wettelijke status van intellectuele eigendomonder dergelijke omstandigheden;
36. meent dat clusters op organische wijze ontstaan en derhalve alleen op tijdelijke basis voor staatssteun
in aanmerking komen tijdens de opstartfase om het hoofd te bieden aan administratieve problemen en hetoverwinnen van belemmeringen in verband met samenwerking;
37. meent dat staatssteun voor infrastructuur moet voldoen aan de eis van technische neutraliteit en open
toegang, vastgestelde gevallen van marktfalen moet aanpakken en de mogelijkheden voor innovatie moetuitbreiden;
*
**
38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.
P6_TA(2006)0183
Verkeersveiligheid: eCall naar de burger brengen
Resolutie van het Europees Parlement over verkeersveiligheid: eCall naar de burger brengen
(2005/2211(INI))
Het Europees Parlement ,
— gezien het Witboek van de Commissie „het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen ”
(COM(2001)0370) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 februari 2003 hierover (1),
— gezien de mededeling van de Commissie „Informatie- en communicatietechnologie voor veilige en
intelligente voertuigen ”(COM(2003)0542),
— gezien de mededeling van de Commissie „Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid —Terug-
dringing van het aantal verkeersslachtoffers met de helft in de periode tot 2010: een gedeelde verant-
woordelijkheid ”(COM(2003)0311) en meer recentelijk haar publicatie „20 000 levens redden op onze
wegen ”van oktober 2004,
(1) PB C 43 E van 19.2.2004, blz. 250.C 296 E/268 NL 6.12.2006 Publicatieblad van de Europese Unie
Donderdag, 27 april 2006