Voorstel voor een verordening van de Raad over enkele bepalingen betreffende de invoering van de euro (96/C 369/05) COM(96) 499 def. - 96/0249(CNS)

(Door de Commisie ingediend op 18 oktober 1996) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Parlement,

Gezien het advies van het Europees Monetair Instituut,

(1) Overwegende dat de Europese Raad op zijn bijeenkomst van 15 en 16 december 1995 te Madrid bevestigd heeft dat de derde fase van de Economische en Monetaire Unie op 1 januari 1999 ingaat, zoals bepaald in artikel 109 J, lid 4, van het Verdrag; dat overeenkomstig artikel 109 K van het Verdrag de Lid-Staten die de euro als enige munteenheid invoeren, de Lid-Staten zonder derogatie zijn;

(2) Overwegende dat voorts besloten is de Europese munteenheid de naam "euro" te geven; dat de specifieke naam "euro" wordt gebruikt in plaats van de generieke term "ecu", die in het Verdrag gebruikt wordt om te verwijzen naar de Europese munteenheid; dat de euro als munteenheid van de Lid-Staten zonder derogatie wordt verdeeld in honderd ondereenheden, die de naam "cent" hebben;

(3) Overwegende dat, zodra de Lid-Staten zonder derogatie bekend zijn, op basis van artikel 109 L, lid 4, derde zin, een verordening van de Raad moet worden vastgesteld om het rechtskader voor het gebruik van de euro tot stand te brengen; dat de Raad op de aanvangsdatum van de derde fase overeenkomstig artikel 109 L, lid 4, eerste zin, van het Verdrag de onherroepelijk vastgestelde omrekeningskoersen aanneemt;

(4) Overwegende dat het ter wille van het soepel functioneren van de gemeenschappelijke markt en de overgang op één munteenheid noodzakelijk is marktdeelnemers in alle Lid-Staten ruimschoots vóór het ingaan van de derde fase rechtszekerheid te verschaffen over een aantal bepalingen betreffende de invoering van de euro;

(5) Overwegende dat op artikel 109 L, lid 4, derde zin, dat de Raad de mogelijkheid geeft met eenparigheid van stemmen van de Lid-Staten zonder derogatie "overige maatregelen die nodig zijn voor de spoedige invoering van de [. . .] enige munteenheid" te nemen, pas als rechtsgrondslag een beroep kan worden gedaan, zodra overeenkomstig artikel 109 J, lid 4, besloten is welke Lid-Staten voldoen aan de nodige voorwaarden voor de invoering van één munt; dat het derhalve noodzakelijk is artikel 235 te gebruiken als rechtsgrond voor bepalingen op gebieden waar dringend behoefte bestaat aan rechtszekerheid;

(6) Overwegende dat de ecu als bedoeld in artikel 109 G van het Verdrag en gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 3320/94 (1) met ingang van 1 januari 1999 niet langer zal zijn gedefinieerd als een mand van samenstellende valuta's en dat de euro een volwaardige munteenheid wordt; dat het besluit van de Raad over de vaststelling van de omrekeningskoersen op zichzelf geen wijziging brengt in de externe waarde van de ecu; dat dit betekent dat één ecu in de samenstelling van mand van samenstellende valuta's één euro wordt; dat derhalve Verordening (EG) nr. 3320/94 overbodig is en moet worden ingetrokken; dat een verwijzing naar de particuliere ecu in rechtsinstrumenten het vermoeden oplevert dat de partijen zijn overeengekomen te verwijzen naar de ecu als bedoeld in artikel 109 G van het Verdrag en gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 3320/94; dat bepalingen over de continuïteit van rechtsinstrumenten alleen als zij zo spoedig mogelijk in werking treden, kunnen beantwoorden aan het doel rechtszekerheid voor de markten te scheppen;

(7) Overwegende dat er een algemeen rechtsbeginsel bestaat, op grond waarvan de invoering van een nieuwe munteenheid de continuïteit van rechtsinstrumenten niet aantast; dat het beginsel van de contractvrijheid in acht moet worden genomen; dat, om de rechtszekerheid en duidelijkheid te vergroten, het dienstig is expliciet te bevestigen dat het beginsel van de continuïteit van rechtsinstrumenten, met name van contracten, van toepassing is in het geval van de voormalige nationale munteenheden en de euro en in het geval van de ecu als bedoeld in artikel 109 G van het Verdrag en gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 3320/94 en de euro; dat dit in het bijzonder betekent dat in het geval van vastrentende instrumenten de invoering van de euro geen wijziging brengt in de nominale rente die de debiteur moet betalen . . .;

(8) Overwegende dat het expliciet bevestigen van het continuïteitsbeginsel voorts in de rechtsgebieden van derde landen zal bijdragen tot de aanvaarding van de continuïteit van contracten;

(9) Overwegende dat onder het begrip "contract", dat voor de definitie van rechtsinstrumenten gebruikt wordt, onder andere verstaan worden schriftelijke en mondelinge contracten, stilzwijgend gesloten contracten en contracten die uit het gedrag van de partijen kunnen worden afgeleid;

(10) Overwegende dat de Raad overeenkomstig artikel 109 L, lid 4, eerste zin, van het Verdrag de omrekeningskoersen van de euro, uitgedrukt in de nationale munteenheid van elke Lid-Staat, zonder derogatie aanneemt; dat deze omrekeningskoersen moeten worden gebruikt voor het omrekenen van de euro naar de nationale munteenheden en vice versa, alsmede voor het omrekenen van de ene naar de andere nationale munteenheid; dat voor alle omrekeningen tussen nationale munteenheden onderling een vast algoritme moet worden gebruikt;

(11) Overwegende dat de invoering van de euro het afronden van geldbedragen noodzakelijk maakt; dat het vroegtijdig bepalen van afrondingsregels van essentieel belang is om een tijdige voorbereiding en soepele overgang op de Economische en Monetaire Unie mogelijk te maken;

(12) Overwegende dat, om een hoge mate van nauwkeurigheid bij omrekeningen te bereiken, de omrekeningskoersen in zes significante cijfers moeten worden vastgesteld; dat een in zes significante cijfers bepaalde koers inhoudt dat de koers een getal van zes cijfers is, te rekenen vanaf de linkerzijde en te beginnen bij het eerste cijfer dat niet gelijk is aan nul;

(13) Overwegende dat overeenkomstig artikel 109 F, lid 6, van het Verdrag het Europees Monetair Instituut moeten worden geraadpleegd over elk voorstel voor een communautair besluit op de gebieden die onder zijn bevoegdheid vallen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

- "rechtsinstrumenten": wettelijke bepalingen, bestuursdaden, rechterlijke uitspraken, contracten, eenzijdige rechtshandelingen, betaalmiddelen anders dan bankbiljetten en muntstukken, alsmede andere instrumenten die rechtsgevolgen hebben;

- "omrekeningskoersen": de onherroepelijk vastgestelde omrekeningskoersen die overeenkomstig artikel 109 L, lid 4, eerste zin, van het Verdrag door de Raad worden aangenomen;

- "nationale munteenheden": de munteenheden van de Lid-Staten zonder derogatie, zoals deze munteenheden op de dag vóór de aanvang van de derde fase in de monetaire weteving van de betrokken Lid-Staten gedefinieerd zijn;

- "euro-eenheid": de gemeenschappelijke enige munteenheid die op 1 januari 1999 door de Lid-Staten zonder derogatie wordt aangenomen.

Artikel 2

1. Met ingang van 1 januari 1999 worden in rechtsinstrumenten opgenomen verwijzingen naar de ecu als bedoeld in artikel 109 G van het Verdrag en gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 3320/94, vervangen door verwijzingen naar de euro, tegen een koers van één euro voor één ecu. Als in rechtsinstrumenten naar de ecu wordt verwezen zonder een dergelijke definitie, levert dit het vermoeden op dat wordt verwezen naar de ecu als bedoeld in artikel 109 G van het Verdrag en gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 3320/94.

2. Met ingang van 1 januari 1999 is Verordening (EG) nr. 3320/94 ingetrokken.

Artikel 3

De invoering van de euro heeft niet ten gevolge dat wijziging wordt gebracht in enige voorwaarde in een rechtsinstrument of dat een partij wordt ontslagen of ontheven van de uitvoering van enig rechtsinstrument, en geeft een partij niet het recht een rechtsinstrument eenzijdig te wijzigen of te beëindigen. Partijen mogen bij overeenkomst afwijken van deze bepaling.

Artikel 4

1. De omrekeningskoersen worden vastgesteld als één euro, uitgedrukt in de afzonderlijke nationale munteenheden van de Lid-Staten zonder derogatie. Deze koersen worden vastgesteld in zes significante cijfers.

2. Bij omrekeningen worden de omrekeningskoersen niet afgerond of verkort.

3. De omrekeningskoersen worden gebruikt voor omrekening van de euro-eenheid naar de nationale munteenheden en vice versa. Inverse koersen, die van de omrekeningskoersen zijn afgeleid, mogen niet worden gebruikt.

4. Geldbedragen die van de ene in de andere nationale munteenheid moeten worden omgerekend, moeten eerst worden omgerekend in een geldbedrag in euro, dat op ten minste drie decimalen wordt afgerond, en moeten vervolgens worden omgerekend in de andere nationale munteenheid.

Artikel 5

Te betalen en te boeken geldbedragen die na omrekening in de euro-eenheid volgens artikel 4 afgerond worden, moeten naar boven of naar beneden worden afgerond op de dichtstbijzijnde cent. Geldbedragen die in een nationale munteenheid worden omgerekend, moeten naar boven of naar beneden worden afgerond op de dichtstbijzijnde ondereenheid of, indien die niet bestaat, op de dichtstbijzijnde eenheid, of naar nationaal gebruik op een veelvoud of fractie van de ondereenheid of eenheid van de nationale munt. Als toepassing van de omrekeningskoers tot een resultaat leidt dat precies de helft van een ondereenheid is, moet het bedrag naar boven worden afgerond.

Artikel 6

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

(1) Verordening (EG) nr. 3320/94 van de Raad van 22 december 1994 betreffende de codificatie van de bestaande communautaire wetgeving inzake de definitie van de ecu na de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de Europese Unie (PB nr. L 350 van 31. 12. 1994, blz. 27).