[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 27.10.2006

COM(2006) 650 definitief

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

inzake de uitvoering van het tiende Europees ontwikkelingsfonds

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

De Europese Raad van 15 en 16 december 2005 heeft beslist dat de financiering van de geografisch bepaalde samenwerking met de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (de ACS-staten) in de periode 2008–2013 blijft plaatsvinden via het intergouvernementele Europees Ontwikkelingsfonds (EOF). De vertegenwoordigers van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, hebben bevestigd dat het voor dit doel uitgetrokken bedrag van 22,682 miljard euro ook bestemd is voor de samenwerking met de landen en gebieden overzee (LGO), waarop het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing is, alsmede de ondersteunende uitgaven die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van het EOF.

De ACS-EG-Raad van Ministers heeft op zijn vergadering van 2 juni 2006 in Port Moresby een besluit genomen over het meerjarig financieel kader voor 2008–2013 voor de samenwerking op grond van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst, die op 23 juni 2000 in Cotonou is ondertekend en op 25 juni 2005 in Luxemburg is herzien. Het Intern Akkoord betreffende de financiering van de steun van de Gemeenschap binnen het meerjarig financieel kader voor 2008–2013 en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de LGO is door de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 17 juli 2006 ondertekend. De Commissie werkt aan een voorstel om Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de LGO met de Europese Gemeenschap dienovereenkomstig te wijzigen.

Bij het op 17 juli 2006 ondertekende Intern Akkoord is het tiende EOF ingesteld, dat betrekking heeft op de geografisch bepaalde samenwerking met de ACS-staten en de LGO gedurende de periode 2008–2013. Bij het Intern Akkoord worden voorts de diverse financiële toewijzingen in het kader van het tiende EOF vastgesteld, alsmede de verdeelsleutel voor iedere lidstaat. Binnen de Commissie wordt een comité van vertegenwoordigers van de lidstaten ingesteld (het EOF-comité) en binnen de Europese Investeringsbank (EIB) een soortgelijk comité voor het beheer van de investeringsfaciliteit die uit het EOF wordt gefinancierd (het IF-comité). Voor beide comités worden de weging van de stemmen en de regels inzake de gekwalificeerde meerderheid vastgesteld.

Het Intern Akkoord voorziet voorts in de goedkeuring door de Raad, met eenparigheid van stemmen, van een uitvoeringsverordening voor het tiende EOF en de goedkeuring door de Raad, met een gekwalificeerde meerderheid, van een financieel reglement voor het tiende EOF. In beide gevallen geschiedt dit op basis van een voorstel van de Commissie en na raadpleging van de EIB. Voor het financieel reglement dient tevens de Rekenkamer te worden geraadpleegd.

Overeenkomstig het Intern Akkoord dient de uitvoeringsverordening passende wijzigingen en verbeteringen van de bestaande programmerings- en besluitvormingsprocedures (vergeleken met de bepalingen van het negende EOF) te bevatten, de communautaire en EOF-procedures (ook wat betreft medefinancieringsaspecten) zoveel mogelijk te harmoniseren en specifieke beheersprocedures voor de vredesfaciliteit te bevatten.

De Commissie werkt aan een voorstel voor het financieel reglement voor het tiende EOF, dat in de loop van de komende maanden bij de Raad zal worden ingediend. Het onderhavige voorstel voor een verordening inzake de uitvoering van het tiende EOF heeft betrekking op de procedures voor programmering en besluitvorming, die voor het negende EOF in het Intern Akkoord waren opgenomen. Door deze punten nu te regelen door middel van een afzonderlijke verordening die niet hoeft te worden geratificeerd, kan verdere vertraging van de start van het ratificatieproces voor het Intern Akkoord worden vermeden. Bovendien kan de Commissie nu een voorstel voor de uitvoeringsbepalingen indienen dat meer in overeenstemming is met de procedures die zijn voorgesteld voor de samenwerking die uit de Gemeenschapsbegroting wordt gefinancierd.

Dit voorstel weerspiegelt zoveel mogelijk het gemeenschappelijk standpunt dat op 23 oktober 2006 door de Raad is vastgesteld met het oog op de aanneming van een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking. De belangrijkste veranderingen en verbeteringen ten opzichte van het negende EOF zijn de volgende:

- Het comité van beheer voor het EOF legt een sterkere nadruk op strategische vraagstukken en monitoring. De belangrijkste verandering op dit terrein is dat niet langer afzonderlijke financieringsvoorstellen voor advies aan het EOF-comité worden voorgelegd, maar jaarlijkse actieprogramma’s. In deze actieprogramma’s worden de doelstellingen, de gebieden waarop maatregelen worden genomen, de verwachte resultaten, de beheersprocedures en het totale bedrag van de geplande financiering bepaald, wordt een omschrijving gegeven van de te financieren maatregelen en een indicatie van bedragen en tijdschema’s. Deze benadering maakt een coherenter aanpak van de uitvoering mogelijk, omdat er een constante wisselwerking is tussen het initiële meerjarige strategiedocument en de vertaling daarvan in jaarlijkse responsstrategieën. Ook kan daardoor de uitvoering meer op programmatische wijze worden aangepakt, wat tot een soepeler en slanker implementatiecyclus leidt.

- Strategiedocumenten, steuntoewijzingen, indicatieve programma’s en alle wijzigingen daarvan naar aanleiding van periodieke of ad-hoc-evaluaties moeten van tevoren voor advies aan het EOF-comité worden voorgelegd, evenals alle bijzondere maatregelen die meer dan 10 miljoen euro kosten.

- De criteria voor steuntoewijzing, bijzondere maatregelen die minder dan 10 miljoen euro kosten en de diverse monitoring- en evaluatierapporten worden aan het EOF-comité voorgelegd ter informatie en ter bespreking. Bij de Raad worden jaarverslagen ingediend. Een prestatie-evaluatie wordt uitgevoerd op basis van een voorstel dat de Commissie in 2010 zal opstellen, en wordt eveneens aan de Raad voorgelegd. Besluiten tot gehele of gedeeltelijke vrijgave van na 31 december 2007 geannuleerde middelen van eerdere EOF’s worden op deze basis met eenparigheid van stemmen door de Raad vastgesteld.

- Er wordt een kader ingesteld voor medefinanciering, dat in het financieel reglement verder zal worden uitgewerkt.

- Er worden speciale beheersprocedures voor de vredesfaciliteit vastgesteld.

- Er komen meer mogelijkheden voor regionale samenwerking (inclusief die tussen ACS-landen en ultraperifere gebieden van de Gemeenschap). Daartoe worden gemeenschappelijke prioriteiten vastgesteld en specifieke middelen geïdentificeerd en wordt de coördinatie van de selectie van projecten van gemeenschappelijk belang verbeterd, onder meer door mobilisatie van technische bijstand en via comités voor toezicht op de programmering, waarbij de diverse belanghebbenden worden betrokken.

- Er wordt nadruk gelegd op het beginsel van coördinatie met de lidstaten en andere donoren en belanghebbenden en de beginselen van subsidiariteit en complementariteit van de thematische programma’s en de geografisch bepaalde samenwerking. Steun die uit de Gemeenschapsbegroting wordt gefinancierd (bijvoorbeeld steun aan de landen van het suikerprotocol en thematische programma’s) wordt waar van toepassing geïntegreerd in de geografische strategiedocumenten.

- Een geprogrammeerde benadering van intra-ACS-financiering wordt ingevoerd.

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

inzake de uitvoering van het tiende Europees ontwikkelingsfonds

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (hierna “ACS-staten” genoemd), enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000[1], zoals gewijzigd bij de Overeenkomst van 25 juli 2005, ondertekend te Luxemburg[2] (hierna de “ACS-EG-overeenkomst” genoemd),

Gelet op het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Gemeenschap binnen het meerjarig financieel kader voor 2008-2013 voor de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het EG-Verdrag van toepassing zijn[3] (hierna het “Intern Akkoord” genoemd), dat op 17 juli 2006 door de Raad is goedgekeurd, en met name op artikel 10, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie[4],

Gezien het advies van de Europese Investeringsbank[5],

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Besluit nr. 1/2006 van de ACS-EG-Raad van Ministers van 2 juni 2006[6] wordt het meerjarig financieel kader voor de periode 2008–2013 vastgesteld en wordt in de ACS-EG-overeenkomst de nieuwe bijlage I ter ingevoegd.

(2) Bij het Intern Akkoord worden de diverse financiële toewijzingen in het kader van het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (hierna “EOF” genoemd) vastgesteld, alsmede de verdeelsleutels en bijdragen aan het tiende EOF; binnen de Commissie wordt een comité van vertegenwoordigers van de lidstaten ingesteld (hierna “EOF-comité” genoemd) en binnen de Europese Investeringsbank het comité van de Investeringsfaciliteit (hierna “IF-comité” genoemd); voor beide comités worden de weging van de stemmen en de regels inzake de gekwalificeerde meerderheid vastgesteld.

(3) Bij het Intern Akkoord wordt het totaalbedrag aan steun van de Gemeenschap aan de ACS-staten (met uitzondering van de Republiek Zuid-Afrika) en de landen en gebieden overzee (hierna “LGO” genoemd) voor de zesjarige periode van 2008 tot en met 2013 vastgesteld op 22 682 miljoen EUR uit het tiende EOF, bijgedragen door de lidstaten. Van het bij het Intern Akkoord vastgestelde bedrag voor het tiende EOF wordt 21,966 miljard euro toegewezen aan de ACS-staten zoals gespecificeerd in het meerjarig financieel kader voor de periode 2008–2013 als bedoeld in bijlage I ter bij de ACS-EG-overeenkomst; 286 miljoen euro wordt toegewezen aan de LGO en 430 miljoen euro wordt toegewezen aan de Commissie voor ondersteunende uitgaven die verband houden met de programmering en uitvoering van het EOF door de Commissie.

(4) Maatregelen in de zin van Verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad van 20 juni 1996 betreffende humanitaire hulp[7], die voor financiering krachtens die verordening in aanmerking komen, worden slechts in uitzonderlijke omstandigheden gefinancierd uit hoofde van het tiende EOF, namelijk wanneer die bijstand noodzakelijk is om de continuïteit in de samenwerking op het traject van crisissituatie naar stabiele omstandigheden voor ontwikkeling te bewaren, en niet uit de begroting van de Gemeenschap kan worden gefinancierd.

(5) Maatregelen in de zin van Verordening (EG) nr. […] van het Europees Parlement en de Raad van […] tot instelling van een stabiliteitsinstrument, die voor financiering krachtens die verordening in aanmerking komen, worden slechts uit hoofde van het EOF gefinancierd wanneer de continuïteit van de samenwerking op het traject van crisissituatie naar stabiele omstandigheden voor ontwikkeling moet worden bewaard. De Raad heeft op 11 april 2006 het beginsel vastgesteld dat de vredesfaciliteit voor Afrika voor de eerste periode (2008-2010) wordt gefinancierd voor een bedrag van 300 miljoen euro uit het tiende EOF.

(6) De ACS-landen van het suikerprotocol die getroffen zijn door de communautaire hervorming van de suikermarkt komen in aanmerking voor begeleidende maatregelen, die worden gefinancierd op grond van Verordening (EG) nr. […] van het Europees Parlement en de Raad van […] tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking[8]. De ACS-landen hebben ook toegang tot communautaire bijstand in het kader van thematische programma’s die zijn ingesteld op grond van het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking en Verordening (EG) nr. […] van het Europees Parlement en de Raad van […] tot invoering van een financieringsinstrument voor de bevordering van democratie en mensenrechten[9]. Die thematische programma’s bieden een meerwaarde aan, zijn consistent met, en vormen een aanvulling op en ondersteuning van de geografische programma’s die uit het EOF worden gefinancierd.

(7) In artikel 28 van de ACS-EG-overeenkomst wordt het belang benadrukt van regionale samenwerking tussen de ACS-staten, de LGO en de ultraperifere gebieden van de Gemeenschap.

(8) Bij Besluit 2005/446/EG van de Raad van 30 mei 2005[10] is vastgesteld dat de middelen uit hoofde van het negende EOF die door de Commissie worden beheerd, de rentesubsidies die door de Europese Investeringsbank (hierna “EIB” genoemd) worden beheerd en de inkomsten uit deze middelen na 31 december 2007 niet meer mogen worden vastgelegd. Indien nodig kan deze datum worden gewijzigd.

(9) Met het oog op de uitvoering van het EOF dienen de procedure voor programmering, onderzoek en goedkeuring van de steun en de wijze van toezicht op het gebruik van de steun te worden vastgesteld. Op 17 juli 2006 hebben de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, een besluit goedgekeurd betreffende de voorlopige toepassing van het Intern Akkoord betreffende de financiering van de steun van de Gemeenschap binnen het meerjarig financieel kader voor 2008-2013 voor de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het EG-Verdrag van toepassing zijn[11], zulks met het oog op de goedkeuring van de uitvoeringsverordening en het financieel reglement en onder andere de instelling van het EOF-comité en het IF-comité.

(10) Op 24 november 2004 heeft de Raad conclusies goedgekeurd inzake de effectiviteit van de externe actie van de EU, onder meer gericht op versterking van de complementariteit en de coördinatie van de ontwikkelingssamenwerking van de Gemeenschap en die van de lidstaten. Op 24 mei 2005 verbond de Raad zich tot tijdige uitvoering en monitoring van de verklaring van Parijs over doeltreffendheid van ontwikkelingshulp en van de specifiek voor de EU geldende verbintenissen die op het forum van Parijs (28 februari – 2 maart 2005) zijn aangegaan. Op 11 april 2006 heeft de Raad conclusies goedgekeurd inzake een gezamenlijk programmeringskader voor de EU en andere belanghebbende donoren.

(11) De Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, het Europees Parlement en de Commissie hebben op 22 december 2005 een gemeenschappelijke verklaring betreffende het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie aangenomen[12],

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I

PROGRAMMERING

Artikel 1

Algemeen programmeringskader

1. De programmering van de geografisch bepaalde samenwerking met de ACS-landen en -regio’s in het kader van het tiende EOF wordt gebaseerd op de algemene beginselen en waarden die ten grondslag liggen aan de algemene bepalingen van de ACS-EG-overeenkomst en de ontwikkelingsdoelstellingen en samenwerkingsstrategieën die zijn opgenomen in titel XX en artikel 178 van het Verdrag, in de ACS-EG-overeenkomst en in de verklaring van 22 december 2005 betreffende het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie.

2. De programmering van de steun voor de ACS-staten en -regio’s die op grond van de ACS-EG-overeenkomst door de Commissie wordt beheerd, geschiedt overeenkomstig de artikelen 1 tot en met 14 van bijlage IV bij die overeenkomst.

3. Voor de toepassing hiervan houdt programmering onder meer in:

a) formulering en ontwikkeling van een landenondersteuningsstrategie en een regionale ondersteuningsstrategie op basis van de ontwikkelingsdoelstellingen en -strategieën van het land of de regio voor de middellange termijn;

b) een duidelijke indicatie van de kant van de Gemeenschap van de indicatieve programmeerbare financiële middelen waarvoor het land of de regio gedurende de zesjarige looptijd van het tiende EOF in aanmerking komt;

c) opstelling en goedkeuring van een meerjarig indicatief programma voor de tenuitvoerlegging van de landenondersteuningsstrategie en de regionale ondersteuningsstrategie;

d) een evaluatieproces dat betrekking heeft op de landenondersteuningsstrategie en de regionale ondersteuningsstrategie, het meerjarige indicatieve programma en de daarvoor toegewezen middelen.

4. Naast de landenondersteuningsstrategieën en de regionale ondersteuningsstrategieën worden een intra-ACS-ondersteuningsstrategie en een bijbehorend meerjarig indicatief programma geformuleerd en ontwikkeld op basis van de criteria die zijn vastgesteld voor een intra-ACS-beleidskader dat in overeenstemming is met de beginselen van complementariteit, subsidiariteit en geografische dekking waarop artikel 12 van bijlage IV bij de ACS-EG-overeenkomst stoelt.

5. In de uitzonderlijke omstandigheden bedoeld in artikel 3, lid 4, en artikel 4, lid 5, van bijlage IV bij de ACS-EG-overeenkomst, wanneer een land geen toegang heeft tot normale programmeerbare middelen en/of de nationale ordonnateur niet in staat is zijn of haar taken uit te voeren, stelt de Gemeenschap specifieke voorzieningen vast als bedoeld in artikel 3, lid 7, van deze verordening.

Artikel 2

Toewijzing van middelen

1. Bij de aanvang van de programmeringsprocessen stelt de Commissie, aan de hand van de behoeften- en prestatiecriteria van de artikelen 3, 9 en 12 van bijlage IV bij de ACS-EG-overeenkomst, voor elke ACS-staat en -regio en voor elke intra-ACS-toewijzing waarop het programmeringsproces van toepassing is, de meerjarige indicatieve middelentoewijzing vast, binnen de grenzen die zijn vastgesteld in artikel 2 van het Intern Akkoord. Deze criteria dienen gestandaardiseerd, objectief en transparant te zijn.

2. De middelen die deel uitmaken van de nationale indicatieve toewijzing van niet-terugvorderbare steun omvatten een programmeerbaar bedrag en een bedrag voor onvoorziene behoeften, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, onder b), van bijlage IV bij de ACS-EG-overeenkomst.

3. Over de werkwijze die voor de toepassing van de algemene criteria voor de toewijzing van middelen wordt gevolgd, wordt door de lidstaten en de Commissie van gedachten gewisseld in het comité van beheer voor het EOF (hierna “EOF-comité” genoemd), bedoeld in artikel 10, lid 1. De geconsolideerde steuntoewijzingen voor landen en regio’s dienen in overeenstemming te zijn met de bedragen die in artikel 2 van het Intern Akkoord zijn vastgesteld. Zij worden opgenomen in de landenondersteuningsstrategieën en regionale ondersteuningsstrategieën en de meerjarige indicatieve programma’s en door de Commissie goedgekeurd volgens de in artikel 10, lid 4, bedoelde beheersprocedure. Middelen die bestemd zijn voor speciale actieprogramma’s en steun als bedoeld in artikel 3, lid 7, worden eveneens door de Commissie goedgekeurd volgens de in artikel 10, lid 4, bedoelde beheersprocedure.

Artikel 3

Ondersteuningsstrategiedocumenten en meerjarenprogrammering

1. In overeenstemming met het algemene doel en de werkingssfeer, de doelstellingen en de beginselen van de ACS-EG-overeenkomst wordt het ondersteuningsstrategiedocument (hierna “strategiedocument” genoemd) voor een partnerland of -regio opgesteld voor een periode die niet langer is dan de looptijd van het tiende EOF, en beoogt het een samenhangend kader te bieden voor de samenwerking tussen de Gemeenschap en het partnerland of de partnerregio. Het strategiedocument bestrijkt niet alleen de ontwikkelingssamenwerking die uit hoofde van het EOF wordt gefinancierd, maar ook alle andere communautaire instrumenten die gevolgen hebben voor het partnerland of de partnerregio; daarbij wordt rekening gehouden met de ontwikkelingsdoelstellingen van de Gemeenschap en gestreefd naar samenhang met andere terreinen van haar externe optreden.

a) Bij de formulering en de uitvoering van de ondersteuningsstrategieën wordt uitgegaan van de beginselen inzake de doeltreffendheid van hulp;

b) behalve in de omstandigheden bedoeld in artikel 1, lid 5, worden de strategiedocumenten opgesteld op basis van een dialoog met het partnerland of de partnerregio, op zodanige wijze dat het partnerland of de partnerregio voldoende eigen verantwoordelijkheid voor het proces neemt en dat voorzien is in voldoende steun voor en samenhang met de nationale ontwikkelingsstrategieën, met name de strategieën voor armoedebestrijding. De klemtoon wordt gelegd op de gezamenlijke evaluatie van behoeften en resultaten, analyse van de sector, alsmede prioriteiten.

c) andere belanghebbenden, waaronder representatieve lokale niet-overheidsactoren en waar van toepassing plaatselijke overheden, worden in een zo vroeg mogelijk stadium bij het programmeringsproces betrokken;

d) de Commissie en de lidstaten plegen overleg om tot een gezamenlijke analyse van de situatie in het land of de regio te komen en te waarborgen dat hun samenwerkingsactiviteiten elkaar aanvullen. Waar mogelijk streven zij naar gezamenlijke programmering. Andere donoren mogen aan deze coördinatie deelnemen; bij de coördinatie wordt de EIB betrokken voor aangelegenheden die verband houden met haar deskundigheid en haar activiteiten, ook in samenhang met de Investeringsfaciliteit.

2. Behalve in de omstandigheden bedoeld in artikel 1, lid 5, worden op basis van de strategiedocumenten meerjarige indicatieve programma’s opgesteld, waarover met het betrokken land of de betrokken regio tot overeenstemming wordt gekomen. De meerjarige indicatieve programma’s vermelden:

a) de voor communautaire financiering geselecteerde prioriteitsgebieden, de algemene doelstellingen, de verwachte impact en de algemene beleidsverbintenissen;

b) de indicatieve financiële toewijzing, zowel totaal als per prioriteitsgebied. Bij de toewijzing per prioriteitsgebied kan indien nodig een marge worden opgegeven. De bijstand van de Gemeenschap wordt geconcentreerd op een beperkt aantal prioriteitsgebieden, waarbij wordt gezorgd voor complementariteit met activiteiten die worden gefinancierd door de ACS-staat zelf, de lidstaten en andere donoren;

c) voor ieder prioriteitsgebied: de specifieke doelstellingen en de sectorale beleidsverbintenissen, alsmede de meest geschikte maatregelen en activiteiten om deze doelstellingen en streefcijfers te verwezenlijken. Het indicatief programma beschrijft tevens de verwachte impact, bevat resultaats- en prestatie-indicatoren en geeft een tijdschema voor de uitvoering, waaronder begrepen de vastlegging en uitbetaling van middelen;

d) de middelen die voor programma’s en projecten buiten de prioriteitsgebieden gereserveerd zijn en waar mogelijk de hoofdlijnen van dergelijke activiteiten, alsmede een indicatie van de voor elk van deze activiteiten in te zetten middelen. Dit kan mede omvatten de prioriteiten en specifiek in te zetten middelen voor de versterking van de samenwerking met de ultraperifere gebieden van de Gemeenschap, de LGO of de aangrenzende partnerlanden en regio’s als bedoeld in artikel 9, alsmede de modaliteiten voor het vaststellen en coördineren van de selectie van dergelijke projecten van gemeenschappelijk belang;

e) het type niet-overheidsactoren dat voor financiering in aanmerking komt en indien mogelijk de toe te wijzen middelen en het soort te ondersteunen activiteiten.

3. De strategiedocumenten en meerjarige indicatieve programma’s houden rekening met de maatregelen en programma’s die voor financiering uit hoofde van andere EOF’s of communautaire instrumenten in aanmerking komen, en vermijden doublures met die maatregelen en programma’s. Bijzondere aandacht wordt geschonken aan de wisselwerking tussen nationale, regionale en intra-ACS-ondersteuningsstrategieën en aan de complementariteit en subsidiariteit met communautaire instrumenten, zoals met name Verordening (EG) nr. […]van het Europees Parlement en de Raad van […] tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking, Verordening (EG) nr. […] van het Europees Parlement en de Raad van […] tot invoering van een financieringsinstrument voor de bevordering van democratie en mensenrechten, Verordening (EG) nr. […] van het Europees Parlement en de Raad van […] tot instelling van een stabiliteitsinstrument en Verordening (EG) nr. 1257/96. De meerjarige aanpassingsstrategieën voor de ACS-landen van het suikerprotocol, zoals die in het kader van het instrument voor ontwikkelingssamenwerking worden geboden, worden in de landenstrategiedocumenten geïntegreerd.

4. Voor elk strategiedocument, met inbegrip van het bijbehorende meerjarige indicatieve programma, wordt één document opgesteld dat gebaseerd is op het gemeenschappelijk kader en de beginselen voor gezamenlijke meerjarenprogrammering, die op 11 april 2006 door de Raad zijn goedgekeurd.

5. Het in lid 4 bedoelde strategiedocument, waarin tevens het meerjarige indicatieve programma is opgenomen, wordt door de Commissie goedgekeurd volgens de in artikel 10, lid 4, bedoelde beheersprocedure.

6. Het strategiedocument, waarin tevens het meerjarige indicatieve programma is opgenomen, wordt vervolgens door de Gemeenschap en de betrokken ACS-staat of -regio in onderling overleg goedgekeurd en is dan voor de Gemeenschap en die staat of regio bindend. Landen waarvoor geen strategiedocument is ondertekend, blijven in aanmerking komen voor financiering uit het bedrag voor onvoorziene behoeften, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, onder b), van bijlage IV bij de ACS-EG-overeenkomst.

7. De in artikel 1, lid 5, van deze verordening bedoelde voorzieningen kunnen de vorm aannemen van speciale actieprogramma’s die als vervanging van een ondersteuningsstrategie dienen wanneer er in het betrokken partnerland geen regering is die de ondersteuningsstrategie kan opstellen of waaraan het bedrag van de meerjarige indicatieve middelentoewijzing kan worden medegedeeld; de voorzieningen kunnen ook de vorm aannemen van speciale ondersteuning die wordt gefinancierd uit de toewijzing voor onvoorziene behoeften, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, onder b), van bijlage IV bij de ACS-EG-overeenkomst, namelijk wanneer het bedrag van de meerjarige indicatieve middelentoewijzing is medegedeeld, maar geen strategiedocument is ondertekend en/of de nationale ordonnateur van het partnerland is verhinderd zijn of haar taken uit te voeren. Deze speciale actieprogramma’s en deze speciale ondersteuning voldoen aan de bepalingen van de voorgaande leden en houden rekening met de bijzondere overwegingen die in artikel 4, lid 4, onder c), van deze verordening zijn opgenomen. Zij worden vastgesteld door de Commissie volgens de in artikel 10, lid 4, bedoelde beheersprocedure.

Artikel 4

Evaluaties

1. De strategiedocumenten en de meerjarige indicatieve programma’s, alsmede de in artikel 3, lid 7, bedoelde speciale actieprogramma’s, worden onderworpen aan jaarlijkse evaluaties, evaluaties halverwege en eindevaluaties, en indien nodig ad-hoc-evaluaties.

2. De evaluaties halverwege en de eindevaluaties zijn een integrerend onderdeel van het programmeringsproces, waarbij het strategiedocument, met inbegrip van de meerjarige aanpassingsstrategieën voor de landen van het suikerprotocol en alle andere programma’s die worden gefinancierd uit hoofde van de in artikel 3, lid 3, bedoelde communautaire instrumenten, en het meerjarige indicatieve programma worden beoordeeld in het licht van de actuele behoeften en prestaties. De evaluatie omvat tevens, voor zover mogelijk, een effectbeoordeling van de ontwikkelingssamenwerking van de Gemeenschap aan de hand van de in de ondersteuningsstrategie opgenomen doelstellingen en indicatoren. Naar aanleiding van de evaluatie halverwege of van de eindevaluatie:

a) kunnen de ondersteuningsstrategie en het meerjarige indicatieve programma worden aangepast als de evaluatie specifieke problemen aan het licht heeft gebracht, of wanneer de omstandigheden zijn veranderd;

b) kunnen de nationale en de regionale meerjarige indicatieve toewijzing worden verhoogd of verlaagd in het licht van de actuele behoeften en prestaties.

3. Bij de jaarlijkse operationele evaluatie wordt alleen de uitvoering van het meerjarige indicatieve programma beoordeeld. Wanneer nieuwe of bijzondere behoeften zijn ontstaan, bijvoorbeeld als gevolg van een postcrisissituatie, of wanneer er sprake is van uitzonderlijke prestaties, namelijk dat de meerjarige indicatieve toewijzing volledig is vastgelegd en aanvullende financiering kan worden geabsorbeerd, terwijl een effectief armoedebestrijdingsbeleid en een gezond financieel beheer worden gevoerd, kan de meerjarige indicatieve toewijzing na de afronding van de jaarlijkse operationele evaluatie worden verhoogd.

4. Wanneer nieuwe of bijzondere behoeften zijn ontstaan of wanneer er sprake is van uitzonderlijke prestaties, als bedoeld in lid 2, of wanneer de uitzonderlijke omstandigheden bedoeld in de artikelen 72 en 73 (inzake humanitaire bijstand en spoedhulp) van de ACS-EG-overeenkomst zich voordoen, kan op verzoek van de betrokken ACS-staat of van de Commissie een ad-hoc-evaluatie worden uitgevoerd. Het optreden van plotselinge en onvoorspelbare ernstige humanitaire, economische en sociale moeilijkheden van uitzonderlijke aard die het gevolg zijn van natuurrampen, door menselijk handelen teweeggebrachte crises, zoals oorlogen en andere conflicten, postconflictsituaties of bedreigingen voor de democratie, de rechtsstaat, de mensenrechten of de fundamentele vrijheden, of buitengewone omstandigheden in een land of een regio met vergelijkbare gevolgen, kan beschouwd worden als een situatie die uitvoering van een ad-hoc-evaluatie rechtvaardigt.

a) Naar aanleiding van de ad-hoc-evaluatie kunnen de in artikel 7 bedoelde bijzondere maatregelen worden voorgesteld. Wanneer dat nodig is, kan de toewijzing voor het meerjarige indicatieve programma of het speciale actieprogramma worden verhoogd, binnen de grenzen van de beschikbare middelen zoals vastgesteld in artikel 2 van het Intern Akkoord. Wanneer er geen strategiedocument is ondertekend, kan speciale ondersteuning worden gefinancierd uit het bedrag voor onvoorziene behoeften, bedoeld in artikel 1, lid 5, van deze verordening.

b) De te nemen maatregelen moeten in overeenstemming zijn met en een aanvulling vormen op andere communautaire instrumenten, en met name de in artikel 3, lid 3, bedoelde instrumenten voor stabiliteit en humanitaire hulp.

c) Wanneer partnerlanden of groepen van partnerlanden rechtstreeks betrokken zijn bij of getroffen worden door een crisis of een postcrisissituatie, wordt bij de meerjarenprogrammering bijzondere nadruk gelegd op versterking van de coördinatie tussen hulp, rehabilitatie en ontwikkeling, om hen bij de overgang van een noodsituatie naar de ontwikkelingsfase te helpen; in programma’s voor landen en regio’s waar zich regelmatig natuurrampen voordoen, wordt aandacht besteed aan de voorbereiding op en het voorkomen van rampen.

5. Wanneer zich nieuwe behoeften voordoen, zoals bedoeld in Verklaring VI, Gemeenschappelijke verklaring betreffende artikel 12, lid 2, van bijlage IV bij de ACS-EG-overeenkomst (over intra-ACS-samenwerking), kan een verhoging van de programmeerbare toewijzing voor intra-ACS-samenwerking worden gefinancierd uit de intra-ACS-reserves binnen de algemene limieten die in artikel 2, onder b), van het Intern Akkoord zijn vastgesteld.

6. In nauwe coördinatie met de lidstaten die in de betrokken ACS-staat of -regio zijn vertegenwoordigd, worden jaarlijkse evaluaties, evaluaties halverwege en eindevaluaties uitgevoerd. Daarbij worden representatieve nationale of regionale niet-overheidsactoren geraadpleegd. De EIB wordt geraadpleegd bij aangelegenheden die verband houden met haar activiteiten en die van de Investeringsfaciliteit.

7. Wijzigingen van de ondersteuningsstrategie en/of de middelentoewijzing naar aanleiding van een van de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde evaluaties worden door de Commissie goedgekeurd volgens de in artikel 10, lid 4, bedoelde beheersprocedure. Aanvullingen op strategiedocumenten, met inbegrip van het meerjarige indicatieve programma, of op speciale actieprogramma’s worden vervolgens door de Gemeenschap en de betrokken ACS-staat of -regio in onderling overleg goedgekeurd en zijn dan voor de Gemeenschap en die staat of regio bindend.

TITEL II

UITVOERING

Artikel 5

Algemeen uitvoeringskader

1. De uitvoering van de steun voor ACS-staten en -regio’s die op grond van de ACS-EG-overeenkomst door de Commissie wordt beheerd, geschiedt overeenkomstig bijlage IV bij die overeenkomst en het financieel reglement bedoeld in artikel 10, lid 2, van het Intern Akkoord.

2. Indien een partnerland de in artikel 9 van de ACS-EG-overeenkomst bedoelde essentiële en fundamentele elementen niet eerbiedigt en indien het overleg met het partnerland niet tot een voor beide partijen aanvaardbare oplossing leidt, indien overleg wordt geweigerd of in bijzonder dringende gevallen, kan de Raad op voorstel van de Commissie met de in artikel 8 van het Intern Akkoord vastgestelde gekwalificeerde meerderheid van stemmen passende maatregelen nemen ten aanzien van de hulp die krachtens het meerjarig financieel kader voor 2008–2013 wordt verleend, zulks onverminderd het bepaalde in de artikelen 11 bis, 96 en 97 van de ACS-EG-overeenkomst. De maatregelen kunnen de gehele of gedeeltelijke opschorting van de hulp omvatten.

Artikel 6

Goedkeuring van jaarlijkse actieprogramma’s

1. De Commissie keurt jaarlijkse actieprogramma’s goed die zijn opgesteld op basis van de in artikel 3 bedoelde strategiedocumenten en meerjarige indicatieve programma’s.

In uitzonderlijke omstandigheden, bijvoorbeeld wanneer een jaarlijks actieprogramma nog niet is goedgekeurd, kan de Commissie op basis van de strategiedocumenten en meerjarige indicatieve programma’s volgens dezelfde regels en procedures maatregelen buiten de jaarlijkse actieprogramma’s om goedkeuren.

2. In de jaarlijkse actieprogramma’s worden de doelstellingen, de gebieden waarop maatregelen worden genomen, de verwachte resultaten, de beheersprocedures en het totale bedrag van de geplande financiering bepaald. De jaarlijkse actieprogramma’s bevatten een beschrijving van de te financieren acties, een indicatie van de voor elke actie toegewezen bedragen en een indicatief tijdschema voor de uitvoering. De doelstellingen moeten meetbaar zijn en tijdgebonden ijkpunten bevatten.

3. De jaarlijkse actieprogramma’s worden door de Commissie goedgekeurd volgens de in artikel 10, lid 4, bedoelde beheersprocedure. Wijzigingen van de jaarlijkse actieprogramma’s worden goedgekeurd volgens het bepaalde in artikel 7, lid 4.

4. Specifieke actieprogramma’s worden door de Commissie goedgekeurd volgens de beheersprocedure van artikel 10, lid 4, waar het gaat om ondersteunende uitgaven als bedoeld in artikel 6, lid 2, van het Intern Akkoord die niet onder de meerjarige indicatieve programma’s vallen. Wijzigingen van de actieprogramma’s voor ondersteunende uitgaven worden goedgekeurd volgens het bepaalde in artikel 7, lid 4.

Artikel 7

Vaststelling van bijzondere maatregelen

1. In de in artikel 4, lid 3, bedoelde gevallen kan de Commissie, wanneer financiering uit hoofde van het stabiliteitsinstrument of het instrument voor humanitaire hulp, bedoeld in artikel 3, lid 3, niet mogelijk is, bijzondere maatregelen vaststellen waarin de strategiedocumenten of de meerjarige indicatieve programma’s niet voorzien.

2. Voor bijzondere maatregelen worden de doelstellingen, de terreinen waarop maatregelen worden getroffen, de verwachte resultaten, de beheersprocedures en het totale bedrag van de financiering vastgesteld. Er wordt een beschrijving gegeven van de te financieren acties, een indicatie van de voor elke actie toegewezen bedragen en een indicatief tijdschema voor de tenuitvoerlegging. Voorts wordt aangegeven welke prestatie-indicatoren bij de uitvoering van de bijzondere maatregelen moeten worden gevolgd.

3. Bijzondere maatregelen die meer dan 10 miljoen euro kosten, worden door de Commissie volgens de in artikel 10, lid 4, bedoelde beheersprocedure goedgekeurd. In het geval van bijzondere maatregelen die minder dan vijf miljoen euro kosten, wordt het EOF-comité binnen een maand na goedkeuring door de Commissie ingelicht.

4. Wijziging van de bijzondere maatregelen, zoals technische aanpassing, verlenging van de uitvoeringstermijn, herschikking van de kredieten binnen de begroting, verhoging of verlaging van de begroting met een bedrag van minder dan 20% van de oorspronkelijke begroting, hoeft niet volgens de in artikel 10, lid 4, bedoelde beheersprocedure te geschieden, voorzover de wijziging de oorspronkelijke, in het besluit van de Commissie vastgestelde doelstellingen onverlet laat.

Artikel 8

Medefinanciering en aanvullende bijdragen van de lidstaten

1. Van medefinanciering is sprake wanneer een project of programma uit verschillende bronnen wordt gefinancierd.

a) In geval van parallelle medefinanciering wordt het project of programma in een aantal duidelijk te onderscheiden componenten opgedeeld, die elk worden gefinancierd door de verschillende partners die de medefinanciering verstrekken, en wel zo dat de bestemming van de financiering altijd traceerbaar is;

b) in geval van gemeenschappelijke medefinanciering worden de totale kosten van het project of programma verdeeld tussen de partners die de medefinanciering verstrekken en worden de geldmiddelen gemeenschappelijk ingebracht, en wel zo dat het niet mogelijk is de financieringsbron van een specifieke activiteit in het kader van het project of programma na te gaan.

2. Wanneer de Commissie bij een regeling voor gemeenschappelijke medefinanciering betrokken is, wordt de uitvoeringsregeling voor de middelen, met inbegrip van de dekking van de administratieve uitgaven van de instantie die met het beheer van de bijeengebrachte middelen belast is, vastgelegd in een financieringsovereenkomst volgens de regels en procedures van het financieel reglement, bedoeld in artikel 10, lid 2, van het Intern Akkoord.

a) Wanneer de Commissie middelen ontvangt en beheert namens

i) lidstaten en hun regionale en plaatselijke overheden, met name hun overheids- en semi-overheidsinstanties;

ii) andere donorlanden, met name hun overheids- en semi-overheidsinstanties;

iii) internationale en regionale organisaties, met name internationale en regionale financiële instellingen

voor de uitvoering van gezamenlijke maatregelen, worden die middelen overeenkomstig het in artikel 9, lid 2, van het Intern Akkoord bedoelde financieel reglement behandeld als bestemmingsontvangsten en als zodanig in de jaarlijkse actieprogramma’s opgenomen.

b) Wanneer de Commissie de in lid 2, onder a), bedoelde entiteiten middelen toevertrouwt met het oog op de financiering van overheidstaken, en met name de uitvoering van het EOF, wordt de medefinanciering in de jaarlijkse actieprogramma’s vermeld en gemotiveerd en wordt voor de zichtbaarheid van de EOF-bijdrage gezorgd.

3. Wanneer de EIB wordt aangewezen om een regeling voor gemeenschappelijke medefinanciering te beheren, wordt de uitvoeringsregeling die op de betrokken middelen van toepassing is, met inbegrip van de dekking van de administratieve uitgaven van de EIB, opgesteld overeenkomstig de statuten en het intern reglement van de EIB.

4. Teneinde de doelstellingen van de ACS-EG-overeenkomst te helpen verwezenlijken, kunnen de lidstaten de Commissie of de EIB op eigen initiatief vrijwillige bijdragen verstrekken die meer bedragen dan is bepaald in artikel 1, lid 2, onder a), van het Intern Akkoord, buiten de medefinancieringsregelingen om. De uitvoeringsregeling voor die middelen, waaronder een specificatie van de maatregelen waarvoor de vrijwillige bijdrage is verstrekt, de specifieke doelstellingen, de verwachte resultaten, de prestatie-indicatoren en de vergoeding van de administratieve kosten die de Commissie of de EIB maakt voor het beheer van die bijdragen, worden vastgelegd in bilaterale bijdrageovereenkomsten. Vrijwillige bijdragen die aan de Commissie zijn verstrekt, worden overeenkomstig het in artikel 10, lid 2, van het Intern Akkoord bedoelde financieel reglement behandeld als bestemmingsontvangsten en als zodanig in de jaarlijkse actieprogramma’s en het evaluatieproces opgenomen.

5. Lidstaten die de Commissie of de EIB vrijwillige aanvullende bijdragen verstrekken om de doelstellingen van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst te helpen verwezenlijken, stellen de Raad tevoren van hun voornemen in kennis. Wijzigingen van de jaarlijkse actieprogramma’s of de ondersteuningsstrategieën die naar aanleiding van deze vrijwillige bijdragen zijn vastgesteld, bijvoorbeeld wanneer een nieuw initiatief wordt opgestart of nieuwe of bijzondere behoeften zijn ontstaan als bedoeld in artikel 4, leden 2, 3 en 4, worden door de Commissie goedgekeurd volgens de beheersprocedures van artikel 10, lid 4.

Artikel 9

Deelname van een derde land of een derde regio

Met het oog op de samenhang en de doeltreffendheid van de communautaire bijstand kan de Commissie besluiten dat ontwikkelingslanden die geen ACS-staat zijn, en organisaties voor regionale samenwerking en integratie waaraan ACS-staten deelnemen, indien zij in aanmerking komen voor communautaire bijstand uit hoofde van Verordening (EG) nr. […] [van het Europees Parlement en de Raad van […] tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking], Verordening (EG) nr. […] [van het Europees Parlement en de Raad van […] tot invoering van een Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument][13], alsmede LGO die in aanmerking komen voor communautaire bijstand uit hoofde van Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de LGO met de Europese Gemeenschap[14], en de ultraperifere gebieden van de Gemeenschap, in aanmerking komen voor de middelen bedoeld in artikel 1, lid 2, onder a), onder i), van het Intern Akkoord, wanneer het betrokken project of programma van regionale of grensoverschrijdende aard is. In de strategiedocumenten en meerjarige indicatieve programma’s en bij de in artikel 7 bedoelde bijzondere maatregelen kan in deze financieringsmogelijkheid worden voorzien. De financieringsmogelijkheden worden opgenomen in de jaarlijkse actieprogramma’s.

TITEL III

BESLUITVORMINGSPROCEDURES

Artikel 10

Taken van het EOF-comité

1. Voor de door de Commissie beheerde middelen van het tiende EOF is bij de Commissie het EOF-comité ingesteld. Voor de vergaderingen van het EOF-comité gelden de stemprocedures van artikel 8 van het Intern Akkoord.

2. Het EOF-comité brengt advies uit over inhoudelijke kwesties ten aanzien van de ontwikkelingssamenwerking op het niveau van landen en regio’s en het intra-ACS-niveau die gefinancierd wordt uit het tiende EOF en de andere communautaire financieringsbronnen, bedoeld in artikel 3, lid 3.

3. De taken van het EOF-comité hebben betrekking op twee aspecten:

a) programmering van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tiende EOF en evaluatie daarvan, waarbij met name wordt gelet op de nationale, regionale en intra-ACS-strategieën;

en

b) toezicht op de uitvoering van de steun van de Gemeenschap, met inbegrip van de jaarlijkse actieprogramma’s, sectorale aspecten, transsectorale kwesties en de wijze waarop de coördinatie op het terrein functioneert.

4. In de gevallen waarin het EOF-comité advies moet uitbrengen, legt de vertegenwoordiger van de Commissie het comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het EOF-comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie van de aangelegenheid kan vaststellen, maar die ten hoogste dertig dagen mag bedragen. Ook de EIB neemt aan de gedachtewisseling deel. Het advies wordt uitgebracht met de gekwalificeerde meerderheid van stemmen als voorgeschreven in artikel 8, lid 3, van het Intern Akkoord, waarbij de stemmen van de lidstaten worden gewogen als vastgesteld in artikel 8, lid 2, van het Intern Akkoord.

Wanneer het EOF-comité advies heeft uitgebracht, stelt de Commissie maatregelen vast, die onmiddellijk van toepassing zijn. Indien deze maatregelen echter niet in overeenstemming zijn met het advies dat het EOF-comité heeft uitgebracht, worden zij onverwijld door de Commissie ter kennis van de Raad gebracht. In dat geval kan de Commissie de toepassing van de maatregelen voor ten hoogste dertig dagen na deze kennisgeving uitstellen. De Raad kan binnen deze termijn met dezelfde gekwalificeerde meerderheid van stemmen als die welke voor het EOF-comité geldt, een andersluidend besluit nemen.

5. Het EOF-comité bespreekt ook de samenhang en complementariteit van de steun van de Gemeenschap en die van de lidstaten. Met het oog op de transparantie en onderlinge samenhang van de samenwerkingsactiviteiten en ter verbetering van de complementariteit van de activiteiten van de Gemeenschap met de bilaterale hulp, betrekt de Commissie de in de partnerlanden en -regio’s vertegenwoordigde lidstaten zo veel mogelijk bij het opstellen van de jaarlijkse actieprogramma’s. Iedere lidstaat stelt de Commissie op zijn beurt stelselmatig in kennis van de samenwerkingsactiviteiten die die lidstaat in ieder land en iedere regio onderneemt of wil ondernemen.

6. Aangezien de Raad het beginsel heeft goedgekeurd dat de vredesfaciliteit voor Afrika in aanmerking komt voor financiering uit het tiende EOF, ter aanvulling op de middelen die uit de Gemeenschapsbegroting ter beschikking worden gesteld, met als doel de Afrikaanse Unie in staat te stellen de leiding van en de verantwoordelijkheid voor de vredes- en veiligheidsagenda van Afrika te nemen en steun te verlenen aan Afrikaanse organisaties (zowel de Afrikaanse Unie als subregionale organisaties die onder auspiciën van de Afrikaanse Unie optreden) bij de voorbereiding, planning en uitvoering van effectieve activiteiten voor vredesondersteuning, worden in het kader van het indicatieve programma voor intra-ACS-samenwerking middelen uitgetrokken voor de vredesfaciliteit voor Afrika. Daarvoor gelden specifieke beheersprocedures:

a) op verzoek van de Afrikaanse Unie wordt met de instemming van het ACS-Comité van Ambassadeurs een actieprogramma opgesteld voor een eerste periode van 2008 tot en met 2010. In 2010 wordt een evaluatie verricht van de procedures van de vredesfaciliteit voor Afrika en de mogelijkheden voor toekomstige alternatieve financieringsbronnen, waaronder financiering in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. In het actieprogramma worden de doelstellingen, de aard en de reikwijdte van mogelijke maatregelen en de uitvoeringsregelingen vastgesteld, alsmede een overeengekomen vorm voor referentiedocumenten, verzoeken en verslagen;

b) het actieprogramma wordt besproken door de relevante voorbereidende werkgroep(en) van de Raad en goedgekeurd door het Comité voor politieke en veiligheidsvraagstukken van de Raad, en vervolgens goedgekeurd door de Commissie volgens de beheersprocedure van artikel 10, lid 4;

c) vervolgens wordt door de Commissie en de Afrikaanse Unie een financieringsovereenkomst gesloten, die dan voor de Gemeenschap en de Afrikaanse Unie bindend is;

d) elke maatregel die uit hoofde van de financieringsovereenkomst wordt uitgevoerd, wordt van tevoren goedgekeurd door het Comité voor politieke en veiligheidsvraagstukken van de Raad;

e) De Commissie brengt ter informatie van het EOF-comité jaarlijks, en op verzoek van het EOF-comité, een activiteitenverslag uit over het gebruik van de middelen.

Artikel 11

Comité van de Investeringsfaciliteit

1. Er wordt bij de EIB een comité ingesteld (hierna “IF-comité” genoemd) dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten en een vertegenwoordiger van de Commissie.

a) Iedere regering benoemt één vertegenwoordiger en wijst één plaatsvervanger aan. De Commissie gaat voor haar vertegenwoordiger op dezelfde wijze te werk. Met het oog op de continuïteit wordt de voorzitter van het IF-comité gekozen door en onder de leden van het IF-comité voor een periode van twee jaar. De EIB verzorgt het secretariaat en de ondersteunende dienstverlening van het comité. Slechts de door de lidstaten benoemde leden van het IF-comité of hun plaatsvervangers hebben stemrecht;

b) de Raad stelt met eenparigheid van stemmen het reglement van orde van het IF-comité vast op basis van een door de EIB na raadpleging van de Commissie opgesteld voorstel;

c) het IF-comité besluit bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen. De stemmen worden gewogen zoals bepaald in artikel 8 van het Intern Akkoord;

d) het IF-comité komt ten minste vier maal per jaar bijeen. Daarnaast kan het bijeenkomen op verzoek van de EIB of van leden van het comité, zoals bepaald in het reglement van orde.

2. Het IF-comité hecht zijn goedkeuring aan:

a) richtsnoeren voor de implementatie van de Investeringsfaciliteit, het kader voor de ontwikkelingseffectbeoordeling en voorstellen voor de herziening ervan;

b) de investeringsstrategieën en de bedrijfsplannen van de Investeringsfaciliteit, met inbegrip van prestatie-indicatoren, overeenkomstig de doelstellingen van de ACS-EG-overeenkomst en de algemene beginselen van het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap;

c) de jaarverslagen van de Investeringsfaciliteit;

d) alle algemene beleidsdocumenten, met inbegrip van evaluatierapporten, betreffende de Investeringsfaciliteit.

3. Voorts brengt het IF-comité advies uit over:

a) voorstellen voor de toekenning van rentesubsidie uit hoofde van artikel 2, lid 7, en artikel 4, lid 2, van bijlage II bij de ACS-EG-overeenkomst. In dergelijke gevallen brengt het comité tevens advies uit over het gebruik van deze rentesubsidie;

b) voorstellen voor een IF-investering voor projecten waarvoor de Commissie een negatief advies heeft uitgebracht;

c) andere voorstellen betreffende de Investeringsfaciliteit, op basis van de algemene beginselen zoals vastgelegd in de operationele richtsnoeren.

De bestuursorganen van de EIB kunnen voorts van tijd tot tijd het IF-comité verzoeken advies uit te brengen over alle financieringsvoorstellen of bepaalde categorieën financieringsvoorstellen.

4. Het is de taak van de EIB om iedere kwestie waarvoor de goedkeuring of het advies van het IF-comité is vereist, zoals bepaald in de leden 1 en 2, tijdig aan het IF-comité voor te leggen. De voorstellen die voor advies aan het comité worden voorgelegd, moeten worden gedaan overeenkomstig de desbetreffende criteria en beginselen die in de operationele richtsnoeren zijn vastgelegd.

5. De EIB en de Commissie werken nauw samen en coördineren in voorkomend geval hun optreden. Hiervoor geldt met name:

i) samen met de Commissie stelt de EIB de richtsnoeren op, en herziet zij deze, voor de in lid 2, onder a), bedoelde implementatie van de Investeringsfaciliteit;

ii) de EIB vraagt de Commissie van tevoren om advies over investeringsstrategieën, bedrijfsplannen en algemene beleidsdocumenten

iii) de EIB vraagt de Commissie in de fase van de beoordeling van een project om advies over de conformiteit van projecten in de overheidssector of de financiële sector met de samenwerkingsstrategie voor het land of de regio of, in voorkomend geval, de algemene doelstellingen van de Investeringsfaciliteit;

iv) tevens verzoekt de EIB de Commissie in de fase van de beoordeling van een project om instemming betreffende aan het IF-comité gedane voorstellen voor rentesubsidie, wat de overeenstemming ervan betreft met artikel 2, lid 7, en artikel 4, lid 2, van bijlage II bij de ACS-EG-overeenkomst en met de in de operationele richtsnoeren van de Investeringsfaciliteit vastgestelde criteria.

De Commissie wordt geacht een positief advies te hebben uitgebracht of met het voorstel te hebben ingestemd, tenzij zij uiterlijk twee weken na de indiening van het voorstel een negatief advies uitbrengt. Wanneer de Commissie wordt gevraagd om advies over projecten in de overheidssector of de financiële sector of om instemming met rentesubsidies, kan zij verzoeken dat het definitieve projectvoorstel haar wordt voorgelegd twee weken voor het naar het IF-comité wordt gezonden.

6. De EIB onderneemt geen in lid 2 vermelde actie tenzij het IF-comité een positief advies heeft uitgebracht.

Indien het IF-comité een positief advies uitbrengt, besluit de EIB over het voorstel overeenkomstig haar eigen procedures. Meer bepaald kan zij, in het licht van nieuwe omstandigheden, besluiten het voorstel niet uit te voeren. De EIB stelt het IF-comité en de Commissie op gezette tijden in kennis van gevallen waarin zij heeft besloten een actie niet te ondernemen.

Voor leningen uit haar eigen middelen en voor IF-investeringen waarvoor het advies van het IF-comité niet is vereist, besluit de EIB overeenkomstig haar eigen procedures en, in het geval van de Investeringsfaciliteit, overeenkomstig de door het IF-comité goedgekeurde richtsnoeren en investeringsstrategieën.

Ondanks een negatief advies van het IF-comité betreffende een voorstel tot toekenning van een rentesubsidie, kan de EIB de desbetreffende lening zonder rentesubsidie toekennen. De EIB stelt het IF-comité en de Commissie op gezette tijden in kennis van de gevallen waarin zij hiertoe heeft besloten.

Onder voorbehoud van in de operationele richtsnoeren vastgestelde voorwaarden en op voorwaarde dat de hoofddoelstelling van de lening of IF-investering niet wordt gewijzigd, kan de EIB besluiten tot wijziging van de voorwaarden van een IF-lening of -investering waarover het IF-comité overeenkomstig lid 2 een positief advies heeft gegeven of een lening waarvoor het IF-comité een positief advies betreffende de rentesubsidie heeft uitgebracht. In het bijzonder kan de EIB besluiten het bedrag van de lening of de IF-investering met maximaal 20% te verhogen.

Voor projecten met rentesubsidie die onder artikel 2, lid 7, onder a), van bijlage II bij de ACS-EG-overeenkomst vallen, kan een dergelijke verhoging gepaard gaan met een proportionele verhoging van de waarde van de rentesubsidie. De EIB stelt het IF-comité en de Commissie op gezette tijden in kennis van de gevallen waarin zij hiertoe heeft besloten. Indien voor projecten die onder artikel 2, lid 7, onder b), van bijlage II van de ACS-EG-overeenkomst vallen, om verhoging van de waarde van de subsidie wordt verzocht, moet het IF-comité advies uitbrengen vóór de EIB deze afhandelt.

7. De EIB beheert de IF-investeringen en alle middelen die zij namens de Investeringsfaciliteit aanhoudt overeenkomstig de doelstellingen van de overeenkomst. Zij mag met name zitting hebben in de beheers- en toezichtsorganen van de rechtspersonen waarin door de Investeringsfaciliteit is geïnvesteerd en mag transigeren, kwijting verlenen en de rechten die zij namens de Investeringsfaciliteit houdt, wijzigen.

TITEL IV

SLOTBEPALINGEN

Artikel 12

Monitoring en rapportage over de implementatie van EOF-bijstand

1. De Commissie en de EIB zorgen voor nauwe coördinatie en samenwerking bij de verstrekking van de bijstand van de Gemeenschap aan de ACS-staten. De Commissie en de EIB houden, elk voor zover zij betrokken is, toezicht op het gebruik van de EOF-bijstand door de begunstigden.

2. De EIB houdt de Commissie regelmatig op de hoogte van de uitvoering van de projecten die uit de door haar beheerde middelen van het tiende EOF worden gefinancierd, overeenkomstig de procedures die zijn vastgesteld in de operationele richtsnoeren van de Investeringsfaciliteit.

3. De Commissie onderzoekt de vooruitgang bij de uitvoering van het tiende EOF en brengt aan de Raad jaarlijks verslag uit over de uitvoering en de resultaten en, voorzover mogelijk, de voornaamste resultaten en effecten van de hulp. Dit verslag wordt tevens toegezonden aan het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s. Het bevat gegevens met betrekking tot het voorafgaande jaar inzake de gefinancierde maatregelen, de resultaten van het toezicht en de evaluatie, de betrokkenheid van de relevante partners en de uitvoering van de vastleggings- en betalingskredieten per land en regio en per samenwerkingsterrein. In het verslag worden de resultaten van de hulp beoordeeld, voor zover mogelijk aan de hand van specifieke en meetbare indicatoren van de rol die de hulp heeft gespeeld bij het bereiken van de doelstellingen van de ACS-EG-overeenkomst. Bijzondere aandacht wordt geschonken aan de sociale sectoren en aan de geboekte vooruitgang met betrekking tot de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling. De EIB verstrekt het IF-comité op soortgelijke wijze informatie over de vooruitgang die is geboekt bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de Investeringsfaciliteit. Overeenkomstig artikel 6 ter van bijlage II bij de ACS-EG-overeenkomst worden de algehele prestaties van de Investeringsfaciliteit halverwege de looptijd en aan het einde van de looptijd van het tiende EOF gezamenlijk getoetst.

4. De Commissie legt de Raad in 2010 een voorstel voor over een algemene evaluatie van de prestaties. Bij die evaluatie worden de financiële prestaties beoordeeld, met name in welke mate de vastleggingen en betalingen zijn gerealiseerd, en de kwalitatieve prestaties, met name de resultaten en effecten, afgemeten aan de vooruitgang die is geboekt in de richting van verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling.

Artikel 13

Beoordeling

1. De resultaten van de tenuitvoerlegging van het geografische en thematische beleid en de geografische en thematische programma’s en van het sectorale beleid, alsmede de effectiviteit van de programmering, worden door de Commissie en de EIB, elk voor zover daarbij betrokken, en waar nodig in samenwerking met deskundigen van de lidstaten, geregeld beoordeeld, eventueel door middel van externe onafhankelijke evaluaties, om na te gaan of de doelstellingen zijn verwezenlijkt en om aanbevelingen voor verbeteringen in toekomstige maatregelen te kunnen doen. Bijzondere aandacht wordt geschonken aan de samenhang met het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap en aan de sociale sectoren en de geboekte vooruitgang met betrekking tot de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling.

2. De Commissie zendt de beoordelingsverslagen over landen en regio’s ter informatie toe aan het Europees Parlement en het EOF-comité. De lidstaten kunnen verzoeken om bespreking van specifieke beoordelingen in het EOF-comité. De uitkomst daarvan wordt verwerkt in het ontwerp van de programma’s en de toewijzing van middelen.

3. Alle belanghebbenden, ook niet-overheidsactoren, worden door de Commissie bij de beoordeling van de bijstand van de Gemeenschap betrokken.

Artikel 14

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Zij is van toepassing gedurende dezelfde periode als het Intern Akkoord.

Gedaan te Brussel, op

Voor de Raad

De Voorzitter

[1] PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

[2] PB L 209 van 11.8.2005, blz. 27.

[3] PB L 247 van 9.9.2006, blz. 32.

[4] [...]

[5] [...]

[6] PB L 247 van 9.9.2006, blz. 22.

[7] PB L 163 van 2.7.1996, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

[8] PB L […] van […], blz. […].

[9] PB L […] van […], blz. […].

[10] PB L 156 van 18.6.2005, blz. 19.

[11] PB L 247 van 9.9.2006, blz. 30.

[12] PB C 46 van 24.2.2006, blz. 1.

[13] PB L […] van […], blz. […].

[14] PB L 314 van 30.11.2001, blz. 1.