ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie ("EOM") is vastgesteld op 12 oktober 2017 en in werking getreden op 20 november 2017. Overeenkomstig artikel 20 van die verordening is de Commissie belast met de instelling en de initiële administratieve werking van het EOM totdat het EOM in staat is zijn eigen begroting uit te voeren. De Commissie doet al het nodige voor een spoedige instelling van het EOM. Het is de bedoeling van de Commissie dat het EOP in overeenstemming met artikel 120 van de verordening na een opbouwfase van drie jaar eind 2020 operationeel zal zijn.

Om ervoor te zorgen dat het EOM tijdig met zijn werkzaamheden kan beginnen, is het van essentieel belang dat het personeel van het EOM, in het bijzonder de Europese hoofdaanklager en de Europese aanklagers, wordt geselecteerd en benoemd. Artikel 14, lid 3, van Verordening (EU) 2017/1939 bepaalt in dat verband dat de Raad de werkwijze van de selectiecommissie vaststelt, alsmede, op voorstel van de Commissie, een besluit tot benoeming van de leden van de selectiecommissie. Met het onderhavige voorstel voor een uitvoeringsbesluit van de Raad – met in de bijlage de bedoelde werkwijze – geeft de Commissie uitvoering aan deze bepaling.

De selectiecommissie heeft als belangrijkste taak een lijst van geschikte kandidaten voor het ambt van Europese hoofdaanklager op te stellen voordat deze persoon door het Europees Parlement en de Raad wordt benoemd, alsook om een gemotiveerd advies uit te brengen over de kwalificaties van de kandidaten voor het ambt van Europese aanklager voordat deze door de Raad worden benoemd. De door de Commissie voorgestelde werkwijze moet waarborgen dat de selectiecommissie haar taken zo efficiënt mogelijk kan uitvoeren. De bijlage bevat derhalve voorschriften inzake de taken, de samenstelling, het secretariaat en de besluitvormingsprocedures van de selectiecommissie, alsmede voorschriften betreffende de rangschikking van de kandidaten, financiële aangelegenheden, de verwerking van persoonsgegevens en de talenregeling van de selectiecommissie.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Op 7 april 2016 heeft de Commissie het actieplan betreffende de btw: naar een gemeenschappelijke btw-ruimte in de EU - Tijd om knopen door te hakken (btw-actieplan) goedgekeurd. Om een solide gemeenschappelijke Europese btw-ruimte tot stand te brengen, kondigde de Commissie in dat plan onder meer aan dat zij voor de grensoverschrijdende handel tussen bedrijven (b2b) binnen de Unie een definitief btw-stelsel wilde vaststellen op basis van het beginsel van belastingheffing in de lidstaat van bestemming van de goederen. In het werkprogramma van de Commissie voor 2017 is voorzien in een wetgevingsvoorstel voor een dergelijk eenvoudiger en fraudebestendig definitief btw-stelsel voor de handel binnen de Unie.

In zijn conclusies van 25 mei 2016 heeft de Raad kennis genomen van de werkpunten die de Commissie in haar actieplan heeft genoemd als opmaat naar het definitieve btw-stelsel, en van haar voornemen om in 2017, als een eerste stap in die richting, een voorstel voor te leggen voor de grensoverschrijdende handel. De Raad heeft ook zijn standpunt herhaald dat het beginsel van "belastingheffing in de lidstaat van oorsprong van de goederenleveringen en de diensten" in het definitieve btw-stelsel voor b2b-transacties moet worden vervangen door het beginsel van "belastingheffing in de lidstaat van bestemming".

In zijn conclusies van 8 november 2016 heeft de Raad verklaard dat er in het huidige btw-stelsel verbeteringen kunnen worden aangebracht terwijl de Commissie verder werkt aan het definitieve btw-stelsel voor de handel binnen de Unie. In dit verband verzocht de Raad om wijzigingen op vier gebieden:
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Bij Verordening (EU) nr. 1380/2013 is de zogeheten aanlandingsverplichting ingevoerd. Deze verplichting houdt in dat stapsgewijs alle vangsten van bestanden waarvoor een vangstbeperking of een minimuminstandhoudingsreferentiegrootte geldt, moeten worden aangeland. De aanlandingsverplichting moet in principe nader worden ingevuld in regionale meerjarige beheersplannen die via de medebeslissingsprocedure worden aangenomen. Omdat er echter van uit werd gegaan dat het nog enige tijd zou duren voordat deze meerjarige plannen aangenomen zouden zijn, is in Verordening (EU) nr. 1380/2013 bepaald dat de Commissie tijdelijk door middel van gedelegeerde handelingen teruggooiplannen vaststelt die op een gezamenlijke aanbeveling van de betrokken lidstaten berusten en voor ten hoogste drie jaar gelden. Teruggooiplannen kunnen bepalingen bevatten voor visserijen of soorten die al onder de aanlandingsverplichting vallen, of kunnen deze verplichting soms al invoeren vóór de in Verordening (EU) nr. 1380/2013 vastgelegde uiterste datum. In deze plannen kunnen onder meer de-minimisvrijstellingen en vrijstellingen voor soorten met hoge overlevingskansen, voorschriften voor de documentatie van vangsten en, in passende gevallen, voorschriften voor minimuminstandhoudingsreferentiegrootten zijn opgenomen.

De eerste gedelegeerde handelingen van de Commissie tot vaststelling van teruggooiplannen zijn op 1 januari 2015 in werking getreden en verstrijken eind 2017. Na het verstrijken van de eerste periode van drie jaar is de Commissie op grond van Verordening (EU) nr. 1380/2013 uitsluitend bevoegd om gedelegeerde handelingen met de-minimisvrijstellingen vast te stellen, omdat het doel van een duurzame exploitatie van de biologische rijkdommen van de zee die is afgestemd op de specifieke kenmerken van elke visserij, in principe moet worden bereikt met meerjarenplannen, die de nodige bevoegdheden moeten bevatten voor de vaststelling van gedelegeerde handelingen, waaronder de andere flexibele regelingen die vereist zijn voor een soepele implementatie van de aanlandingsverplichting.

Tot dusver bestaat er alleen een meerjarenplan voor de Oostzee, terwijl over twee voorstellen van de Commissie voor een meerjarenplan voor demersale bestanden in de Noordzee en voor kleine pelagische bestanden in de Adriatische Zee nog wordt onderhandeld tussen de twee medewetgevers. Derhalve moet aan de Commissie de bevoegdheid worden verleend om voor nog eens maximaal drie jaar teruggooiplannen vast te stellen die de implementatie van de aanlandingsverplichting vergemakkelijken.
TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•Motivering en doel van het voorstel

Het Graanhandelsverdrag 1995 (hierna "het verdrag" genoemd) is door de Gemeenschap gesloten bij Besluit 96/88/EG van de Raad voor een periode tot en met 30 juni 1998 en is sindsdien regelmatig verlengd. Het verdrag wordt telkens verlengd voor een periode van maximaal twee jaar. De geldigheidsduur is bij besluit van de Internationale Graanraad in juni 2015 voor het laatst verlengd, waardoor het verdrag tot en met 30 juni 2017 van kracht blijft. Een verlenging van het verdrag met nogmaals maximaal twee jaar is in het belang van de Unie.

Het doel van dit voorstel is om de Raad te verzoeken de Commissie te machtigen om namens de Unie in de Internationale Graanraad voor verlenging van het verdrag tot uiterlijk 30 juni 2019 te stemmen. Het formele besluit over de verlenging van het verdrag is gepland voor de 45e zitting van de Internationale Graanraad op 5 juni 2017.
(2)Zoals vastgesteld in artikel 11 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad mag het flexibiliteitsinstrument het jaarlijkse maximumbedrag van 471 miljoen EUR (in prijzen van 2011) niet overschrijden.

Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer, en met name punt 12,

In overeenstemming met artikel 11 van Verordening nr. 1311/2013 van de Raad en punt 12 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer, stelt de Commissie voor om, na alle mogelijkheden voor een herschikking van kredieten te hebben onderzocht en de niet toegewezen marge onder de uitgavenrubriek Veiligheid en burgerschap (rubriek 3) volledig te hebben benut, in 2017 het flexibiliteitsinstrument aan te spreken, waarvoor het jaarlijks beschikbare maximum 471 miljoen EUR (in prijzen van 2011), 530 miljoen EUR tegen lopende prijzen, bedraagt.

Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot vaststelling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 biedt de mogelijkheid het flexibiliteitsinstrument in te zetten om nauwkeurig bepaalde uitgaven te financieren die niet binnen het beschikbare maximum van een of meer andere rubrieken van het meerjarig financieel kader kunnen worden gefinancierd.

(5)Op basis van het verwachte betalingsprofiel moeten de met het gebruik van het flexibiliteitsinstrument corresponderende betalingskredieten worden verdeeld over verschillende begrotingsjaren. De betalingskredieten worden geraamd op 238,3 miljoen EUR in 2017, 91,0 miljoen EUR in 2018, 141,9 miljoen EUR in 2019 en 58,8 miljoen EUR in 2020.

(6)Teneinde zo snel mogelijk middelen uit het flexibiliteitsinstrument ter beschikking te stellen, moet dit besluit van toepassing zijn vanaf 1 januari 2017,

HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

(1)Voor de algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2017 wordt uit het flexibiliteitsinstrument 530,0 miljoen EUR aan vastleggingskredieten in rubriek 3 (Veiligheid en burgerschap) ter beschikking gesteld.

Dit bedrag zal worden gebruikt ter financiering van maatregelen om de aanhoudende migratie-, vluchtelingen- en veiligheidscrisis aan te pakken.

(2)Op basis van het verwachte betalingsprofiel worden de met het gebruik van het flexibiliteitsinstrument corresponderende betalingskredieten als volgt verdeeld:

(a)238,3 miljoen EUR in 2017;

(b)91,0 miljoen EUR in 2018;

(c)141,9 miljoen EUR in 2019;

(d)58,8 miljoen EUR in 2020.

De specifieke bedragen voor elk begrotingsjaar worden goedgekeurd in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2017.

Gedaan te Brussel,
TOELICHTING

Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020, en met name artikel 10, maakt het mogelijk om met een jaarlijks maximum van 500 miljoen EUR (in prijzen van 2011) middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie ter beschikking te stellen boven het maximum dat voor de betrokken rubrieken in het meerjarig financieel kader is vastgesteld.

De voorwaarden voor de beschikbaarstelling zijn vastgesteld in punt 11 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer.

De voorwaarden om voor middelen uit het fonds in aanmerking te komen, worden vastgesteld in Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad, die bepaalt dat een bedrag van ten hoogste 50 000 000EUR aan vastleggingskredieten en aan betalingskredieten in de begroting wordt opgenomen om voorschotten te betalen.

De Commissie zal deze bedragen in de ontwerpbegroting 2016 opnemen.

Voorstel voor een

BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie met het oog op de betaling van voorschotten in het kader van de begroting voor 2016

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien Verordening (EG) nr. 2012/2002 van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, en met name artikel 4bis, lid 4,

Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer, en met name punt 11,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)Het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (hierna „het fonds” genoemd) heeft tot doel de Unie in staat te stellen snel, doeltreffend en soepel op noodsituaties te reageren en solidariteit te betonen met de bevolking van door rampen getroffen regio's.

(2)Overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 is het fonds maximaal 500 miljoen EUR (in prijzen van 2011) groot.

(3)Artikel 4bis, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2012/2002 bepaalt dat een bedrag van 50 000 000 EUR voor de betaling van voorschotten beschikbaar wordt gesteld door middel van kredieten op de algemene begroting van de Unie.

(4)Daarom moet het fonds worden aangesproken om met het oog op de betaling van voorschotten 50 000 000 EUR ter beschikking te stellen.





HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 17.11.2009

COM(2009)638 definitief

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1859/2005 van de Raad tot vaststelling van bepaalde beperkende maatregelen ten aanzien van Oezbekistan

TOELICHTING

1. Op 14 november 2005 hechtte de Raad zijn goedkeuring aan Verordening (EG) nr. 1859/2005 tot vaststelling van bepaalde beperkende maatregelen ten aanzien van Oezbekistan.

2. Deze verordening werd aangenomen op basis van Gemeenschappelijk Standpunt 2005/792/GBVB van diezelfde datum. De beperkende maatregelen werden vervolgens verlengd bij de Gemeenschappelijke Standpunten 2006/787/GBVB, 2007/734/GBVB en 2008/843/GBVB, en zullen op 13 november 2009 verstrijken.

3. Op 27 oktober 2009 besloot de Raad dat de maatregelen niet verder zouden worden verlengd.

4. De Commissie stelt daarom voor Verordening (EG) nr. 1859/2005 in te trekken met ingang van 14 november 2009.

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1859/2005 van de Raad tot vaststelling van bepaalde beperkende maatregelen ten aanzien van Oezbekistan

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 60, lid 1, en artikel 301,

Gelet op Gemeenschappelijk Standpunt 2007/734/GBVB van de Raad van 13 november 2007 betreffende restrictieve maatregelen tegen Oezbekistan[1], zoals gewijzigd en verlengd bij Gemeenschappelijk Standpunt 2008/843/GBVB[2],

Gezien het voorstel van de Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

5. Verordening (EG) nr. 1859/2005 van de Raad van 14 november 2005 tot vaststelling van bepaalde beperkende maatregelen ten aanzien van Oezbekistan[3] verbiedt het verkopen, leveren of overdragen aan en het exporteren naar natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen in Oezbekistan, of voor gebruik in Oezbekistan, van uitrusting die voor binnenlandse repressie kan worden gebruikt, alsmede het verstrekken van bepaalde financiering, financiële bijstand en technische bijstand.

6. Op 27 oktober 2009 concludeerde de Raad dat de beperkende maatregelen tegen Oezbekistan, zoals ingesteld krachtens Gemeenschappelijk Standpunt 2007/734/GBVB en gewijzigd bij Gemeenschappelijk Standpunt 2008/843/GBVB, niet moesten worden verlengd na de verstrijkingsdatum van 13 november 2009.

7. Verordening (EG) nr. 1859/2005 dient derhalve te worden ingetrokken met ingang van de datum waarop de restrictieve maatregelen van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/734/GBVB verstrijken,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EG) nr. 1859/2005 wordt ingetrokken.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Zij wordt van kracht op 14 november 2009.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, […].

Voor de Raad

De voorzitter […]

[1] PB L 295 van 14.11.2007, blz. 34.

[2] PB L 300 van 11.11.2008, blz. 55.

[3] PB L 299 van 16.11.2005, blz. 23.
Brussel, 10.12.2004

COM(2004) 797 definitief

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2287/2003 inzake de vangstmogelijkheden voor haring in de Oostzee

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

Bij Verordening (EG) nr. 2287/2003 van de Raad zijn voor 2004 de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en de bij de visserij in acht te nemen voorschriften vastgesteld.

Deze verordening moet worden gewijzigd aangezien de Internationale Visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC) in september 2004 een aanbeveling heeft goedgekeurd om de vangstmogelijkheden voor haring in Management Unit 3 met 10 000 ton te verhogen.

De Raad wordt verzocht dit voorstel zo spoedig mogelijk goed te keuren om de vissers in staat te stellen hun activiteiten voor dit visseizoen te plannen.

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2287/2003 inzake de vangstmogelijkheden voor haring in de Oostzee

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid[1], en met name op artikel 20, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In september 2004 heeft de Internationale Visserijcommissie voor de Oostzee (IBSFC) een aanbeveling goedgekeurd om de vangstmogelijkheden voor haring in Management Unit 3 met 10 000 ton te verhogen. Deze aanbeveling moet worden omgezet in communautaire wetgeving.

(2) Verordening (EG) Nr. 2287/2003 van de Raad van 19 december 2003 tot vaststelling, voor 2004, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften[2], moet dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage IA bij Verordening (EG) nr. 2287/2003 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, op

Voor de Raad

De Voorzitter

BIJLAGE

In bijlage IA bij Verordening (EG) nr. 2287/2003 worden de gegevens betreffende de soort haring in Management Unit 3 vervangen door:

+++++ TABLE +++++

“

[1] PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

[2] PB L 344 van 31.12.2003, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1645/2004 van de Commissie (PB L 296 van 21.9.2004, blz. 3).
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit 1419/1999/EG tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" voor het tijdvak 2005 tot 2019

2003/0274 (COD)

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit 1419/1999/EG tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" voor het tijdvak 2005 tot 2019

1- PROCEDUREVERLOOP

Toezending van het voorstel aan het Europees Parlement en de Raad

(document COM(2003) 700 def. - 2003/0274(COD)) // 17 november 2003

Advies van het Comité van de Regio's // 21 april 2004

Advies van het Europees Parlement in eerste lezing // 22 april 2004

Vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt // 21 october 2004

2- DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

Besluit 1419/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad stelt vast in welke chronologische volgorde de toenmalige vijftien lidstaten gedurende de periode 2005-2019 deelnemen aan het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa".

Doel van het voorstel tot wijziging van dit besluit is dat ook de nieuwe lidstaten spoedig aan het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" kunnen deelnemen. Daartoe stelt de Commissie voor om de nieuwe lidstaten vanaf 2009 aan de bij het besluit vastgestelde lijst toe te voegen, naast de reeds aangewezen lidstaten en in een vooraf door de nieuwe lidstaten overeengekomen chronologische volgorde.

3- OPMERKINGEN OVER HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

De Raad heeft het gewijzigd voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen goedgekeurd. In dit gewijzigd voorstel is alleen amendement 1 van het Parlement (dat een overweging toevoegt over de aanpassing van de begroting aan het feit dat er twee hoofdsteden per jaar zullen zijn) overgenomen.

4- CONCLUSIES

De Commissie kan instemmen met de tekst van het gemeenschappelijk standpunt.