B4-0648, 0655, 0678, 0694, 0700, 0707 en 0708/95

Resolutie over het akkoord van Schengen en het asielbeleid

Het Europees Parlement,

- gezien de inwerkingtreding van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen op 26 maart 1995,

A. betreurend dat landen die het akkoord van Schengen hebben ondertekend, waaronder Italië, door de opgetreden vertraging niet in staat zijn de overeenkomsten ten uitvoer te leggen,

B. overwegende dat dit tien jaar geleden ondertekende akkoord vooral heeft gediend als dekmantel voor de politieke onwil van Raad en Commissie om een vrij verkeer van personen tot stand te brengen,

C. overwegende dat buiten de bevoegdheden van de EU om over de betreffende maatregelen is onderhandeld, met een uitvoerend comité bestaande uit vertegenwoordigers van de regeringen als enige besluitvormingsorgaan zonder werkelijke controle van het Europees Parlement en de nationale parlementen, dus op basis van intergouvernementele afspraken,

D. overwegende dat de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen zo spoedig mogelijk zou moeten worden vervangen door een communautaire regeling,

E. overwegende dat het akkoord van Schengen de lid-staten thans in drie categorieën verdeelt: lid-staten waarvoor het vrij verkeer van personen geldt, lid-staten die zich in de toekomst wensen aan te sluiten en lid- staten die dit niet van plan zijn, met als gevolg meer grenscontroles tussen de lid-staten van de Unie,

F. overwegende dat naleving van de beginselen van parlementaire en gerechtelijke controle en informatievoorziening voor de burger alleen in het kader van de Gemeenschap kunnen worden verzekerd,

G. overwegende dat de inwerkingtreding van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen ernstige gevolgen kan hebben voor de bescherming van asielzoekers,

H. verontrust over de omstandigheid dat in bepaalde situaties niet kan worden vastgesteld welk land verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielaanvraag als gevolg van het feit dat de criteria die worden opgesomd in Titel II, Hoofdstuk 7, art. 28-38, van het akkoord van Schengen met elkaar in strijd kunnen komen,

1. wijst erop dat overeenkomstig artikel 7 A van het EG-Verdrag het vrije verkeer van personen een integraal onderdeel van de interne markt en de doeleinden van de Europese Unie is;

2. verzoekt de Commissie, de Raad en de lid-staten van de Unie te streven naar communautaire oplossingen voor dit probleem dat alle burgers van de Unie aangaat, ten einde het vrij verkeer van personen tot stand te brengen voor alle burgers van de Unie en voor alle burgers van derde landen die legaal in de Unie verblijven en eindelijk de compensatiemaatregelen goed te keuren en ten uitvoer te leggen om na afschaffing van de grenscontroles de interne veiligheid te waarborgen, zonder dat de Unie in een Europees fort verandert;

3. herinnert aan de onmisbare rol die de nationale parlementen en het Europees Parlement als vertegenwoordigers van de burgers van de Europese Unie moeten spelen in een aangelegenheid die de kern van het Europese burgerschap vormt;

4. wenst dat een effectieve wettelijke controle wordt uitgeoefend op de toepassing van het akkoord van Schengen, hetgeen absoluut noodzakelijk is om het grote risico op verschillen in interpretatie op nationaal niveau te verkleinen, en is van mening dat het Hof van Justitie het geëigende orgaan is voor deze wettelijke controle;

5. verzoekt de Schengen-landen de toegang tot asielprocedures te waarborgen zonder deze te belemmeren door strenge eisen wat betreft visa;

6. verlangt dat met de inwerkingtreding van het akkoord van Schengen, dat te gelegener tijd zal worden opgevolgd door de Conventie van Dublin, de lid-staten minimumwaarborgen invoeren voor billijke en efficiënte asielprocedures, en dat zij niet slechts te werk gaan op basis van de kleinste gemene deler, zoals thans voorgesteld door de Raad;

7. is van mening dat de weldra door de Raad goed te keuren resolutie over minimumvoorschriften inzake asielrecht indruist tegen de beginselen van het Verdrag van Genève en doet een beroep op de Raad de inhoud van genoemde resolutie aan te passen alvorens deze goed te keuren en herinnert de Raad aan zijn verplichting uit hoofde van artikel K.6 van het EU-Verdrag om het Parlement te raadplegen alvorens een resolutie terzake goed te keuren;

8. verzoekt de Raad ervoor te zorgen dat in aangelegenheden die onder het asielbeleid vallen de verplichtingen op grond van het internationale recht, zoals het Verdrag van Genève van 1951 en het bijbehorende Protocol van New York van 1967, worden nagekomen;

9. verzoekt de lid-staten zich opnieuw te buigen over de kwestie van de verantwoordelijkheid van de vervoerder, ten einde te voorkomen dat personeel van de vervoerder dat daartoe niet bevoegd is, moet oordelen over de vraag of asielaanvragen al dan niet gegrond zijn;

10. verzoekt de Raad, de Commissie en de lid-staten de nodige initiatieven en besluiten te nemen om de asielpolitiek te regelen via de in artikel 100 C van het EG-Verdrag genoemde procedure, zoals voorzien in artikel K.9 van het EU-Verdrag;

11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lid-staten, de UNHCR en het voorzitterschap van Schengen.