NL Publicatieblad van de Europese Unie C 179/33

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

2013/C 179/09

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

WIJZIGINGSAANVRAAG

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (2)

WIJZIGINGSAANVRAAG OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 9

„SELLES-SUR-CHER”

EG-nummer: FR-PDO-0117-0976-26.01.2012

BGA ( ) BOB ( X )

1. Rubriek van het productdossier waarop de wijziging betrekking heeft

—  Naam van het product — ☒ Beschrijving van het product —  Geografisch gebied — ☒ Bewijs van de oorsprong — ☒ Werkwijze voor het verkrijgen van het product — ☒ Verband — ☒ Etikettering — ☒ Nationale eisen —  Overige (nader aan te geven)

2. Aard van de wijziging(en)

—  Wijziging van het enige document of de samenvatting — ☒ Wijziging van het productdossier voor een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document en evenmin een samenvatting bekend zijn gemaakt —  Wijziging van het productdossier waarbij geen wijziging van het bekendgemaakte enige document nodig is (artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 510/2006) —  Tijdelijke wijziging van het productdossier als gevolg van een verplichte gezondheids- of fytosanitaire maatregel die is opgelegd door de overheid (artikel 9, lid 4, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

3. Wijziging(en)

3.1. Hoofdstuk 2: Beschrijving van het product

— Door een wijziging in de regelgeving betreffende additieven wordt de term „plantaardige as” vervangen door „plantaardige koolstof”.

— Wijziging van het formaat: de aangegeven afmeting van de kaas is gewijzigd (van ongeveer 10 cm tot 9 cm) omdat dat beter overeenkomt met de maat van de vorm.

De beschrijving van de kaas is aangevuld. De korst van de kaas heeft een min of meer uniforme, overwegend asgrijze kleur. Als de kaas wordt doorgesneden, is de kleur van het snijvlak ivoorwit, mat, glad en homogeen, met een vast aangehechte, fijne en regelmatige korst. De aanvankelijke geur van verse geitenkaas ontwikkelt zich tijdens de rijping tot aroma's van paddenstoelen en geiten. De textuur is fris en zacht. De smaak is evenwichtig tussen zout, zuur en bitter. De term „zachte kaas” wordt niet meer gebruikt, want deze past niet bij de vervaardiging van geitenkaas (het gaat om een vervaardiging met melkzuur). Ook de woorden „min of meer blauwe schimmelkorst”, die werden gebruikt voor boerenkazen die langer dan de minimale rijpingstijd zijn gerijpt en die vandaag de dag slechts een zeer kleine fractie van de productie vormen, zijn geschrapt.

Het totale gewicht van de droge stof wordt nauwkeurig aangegeven: 55 gram per kaas.

3.2. Hoofdstuk 4: Elementen die bewijzen dat het product uit het geografische gebied afkomstig is

— Traceerbaarheid: om de oorsprong beter te garanderen, moeten alle exploitanten de geproduceerde hoeveelheden rapporteren en moeten zij het product kunnen traceren vanaf de productie tot het in de handel brengen.

3.3. Hoofdstuk 5: Werkwijze voor het verkrijgen van het product

Om het product nauw met de streek te verbinden, werden verschillende punten van het productdossier gewijzigd:

5.1: melkproductie

— om gezondheidsrisico’s te beperken en aan de omgeving aangepast genetisch materiaal te bevorderen, wordt 80 % van de nieuw gefokte geiten in het geografische gebied gefokt;

— de geiten behoren tot de rassen Alpine of Saanen of tot kruisingen tussen deze twee rassen, omdat deze sinds lang aan de regio zijn aangepast;

— door het verspreid aflammeren van de kudde kan de productieperiode, zonder afbreuk te doen aan de kwaliteit van het product, goed worden gespreid;

— de oppervlakte per geit in de stal bedraagt ten minste 1,5 m2;

— ten minste 75 % van de voeding komt uit het gebied, ofwel jaarlijks gemiddeld ten minste 825 kg droge stof;

— het rantsoen bestaat uit ten minste 550 kg droge stof uit ruwvoer; daarvoor wordt een graasoppervlakte van ten minste 1 000 m2 per geit verplicht gesteld;

— om het te gebruiken voer te kunnen controleren, wordt een lijst van erkend veevoeder uit het geografische gebied toegevoegd;

— het gebruik van baalvoer is beperkt tot 350 kg droge stof per jaar per geit en het drogestofgehalte van het baalvoer moet hoger zijn dan 50 %;

— het gebruik van kuilgras en -maïs is nog toegestaan tot 31 december 2014;

— het aanvullend rantsoen wordt nader toegelicht;

— het gebruik van ggo’s is verboden.

5.2: verwerking

— rijping van de melk vóór het stremmen is toegestaan: daardoor kan de melk beter tot kaas worden verwerkt en komen de aroma’s beter tot hun recht;

— om het melkzuurkarakter van het stremsel te behouden, wordt de melk gedurende 18 tot 48 uur gestremd bij een temperatuur beneden 25 °C;

— snijden is toegestaan;

— de wei wordt handmatig verwijderd of afgepompt (vooraf uitlekken in een doek is verboden);

— de voorwaarden waaronder de bevroren wrongel weer mag worden toegevoegd, worden gespecificeerd;

— de toegestane ingrediënten zijn stremsel, plantaardige koolstof, gisten, calciumchloride en zout;

— na 18 tot 48 uur wordt de wrongel uit de vorm gehaald;

— in de omschrijving van de vorm worden de afmetingen en de hoeken aangegeven (de vorm zelf wordt niet gewijzigd);

— de tijd tussen het stremmen en het uit de vorm halen ligt tussen 44 en 72 uur;

— de term „fermière” (boeren-) is toegestaan indien de melk binnen 24 uur na de eerste melkbeurt wordt gebruikt en er geen bevroren wrongel wordt toegevoegd;

— het vervoer van de kazen door de producent moet plaatsvinden bij een positieve temperatuur lager dan 10 °C.

3.4. Hoofdstuk 6: Elementen die het verband met de geografische oorsprong bewijzen

De tekst van het hoofdstuk betreffende het verband is herzien en bestaat nu uit drie delen.

Hoofdstuk 6.1: specificiteit van het geografische gebied

Dit hoofdstuk is aangevuld om de volgende elementen vast te leggen of te benadrukken:

— de ontwikkeling van een sterke geitenproductie in een arme landbouwomgeving;

— de diversiteit van het gebied waardoor er gevarieerde voedergewassen voorhanden zijn;

— de lange traditie van de zuiveltechnologie;

— de rol van de kaasrijpers in de standaardisatie van het formaat van de kaas.

Hoofdstuk 6.2: specificiteit van het product

In dit hoofdstuk worden de voornaamste kenmerken van de „Selles-sur-Cher” vermeld.

Hoofdstuk 6.3: interactie tussen het gebied en de specifieke kenmerken van het product

Dit hoofdstuk toont het verband aan tussen de natuurlijke factoren van het gebied en het eigen karakter van de kaas.

3.5. Hoofdstuk 7: Referenties betreffende de controlestructuur

Dit hoofdstuk is bijgewerkt in verband met de hervorming van het INAO (Institut National de l’Origine et de la Qualité). Als onderdeel van deze hervorming heeft de groep een certificatieorgaan, Qualisud, gekozen.

3.6. Hoofdstuk 8: Etikettering

Het BOB-symbool van de Europese Unie moet op het etiket worden aangebracht.

3.7. Hoofdstuk 9: Nationale eisen

Dit hoofdstuk bevat een tabel met de belangrijkste elementen van het controleplan.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (3)

„SELLES-SUR-CHER”

EG-nummer: FR-PDO-0117-0976-26.01.2012

BGA ( ) BOB ( X )

1. Naam

„Selles-sur-Cher”

2. Lidstaat of derde land

Frankrijk

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.3. Kaas

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

De kaas heeft de vorm van een schijf met afgeschuinde randen, licht afgeknot, afgeplat, ongeveer 9 cm in doorsnee en 3 cm dik. De kaas heeft een melkzuurkarakter en is met plantaardige koolstof ingewreven.

De korst is min of meer uniform asgrijs van kleur. Als de kaas wordt doorgesneden, is de kleur ivoorwit, mat, glad en homogeen, met een vast aangehechte, fijne en regelmatige korst. De aanvankelijke geur van verse geitenkaas ontwikkelt zich tegen het eind van de rijping tot tonen van paddenstoelen en geiten. De textuur is fris, zacht en licht smeerbaar. De smaak is evenwichtig tussen zout, zuur en bitter.

De kaas heeft een vetgehalte van ten minste 45 % na volledige droging. Het totale gewicht van de droge stof mag niet minder dan 55 gram per kaas bedragen.

De rijpingstijd bedraagt ten minste 10 dagen na toevoeging van het stremsel.

3.3. Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De „Selles-sur-Cher” wordt uitsluitend verkregen uit rauwe, volle melk van geiten van het ras Alpine, Saanen of kruisingen van deze twee rassen. Ten minste 80% van de nieuw gefokte geiten is afkomstig uit het geografische gebied.

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong)

Om te zorgen voor een nauw verband tussen de streek en het product, bestaat het totale gemiddelde jaarrantsoen van de melkgeiten voor minstens 75 % uit voer afkomstig uit het geografische gebied, ofwel minstens 825 kg droge stof.

Het totale jaarrantsoen van een melkgeit bedraagt ten minste 550 kg droog ruwvoer. Het toegestane ruwvoer is op een lijst vermeld.

De graasoppervlakte bedraagt ten minste 1 000 m2 per melkgeit. Dit betreft de oppervlakte van het bedrijf en/of de oppervlakte voor het aangekochte voer.

Het gebruik van baalvoer is toegestaan indien het niet meer bedraagt dan 350 kg droge stof per jaar per melkgeit. Het gehalte droge stof van het baalvoer moet hoger zijn dan 50 %.

Het aanvullende rantsoen, dat bestaat uit krachtvoer (rijk aan stikstof en/of energie) en/of gedroogde voedergewassen, mag niet groter zijn dan 550 kg droge stof per melkgeit per jaar. Ten minste 275 kg daarvan wordt in het in punt 4 omschreven geografische gebied geproduceerd. Het toegestane ruwvoer voor het aanvullende rantsoen is op een lijst vermeld.

Voeren met stro en krachtvoer en het gebruik van kuilgras en -maïs zijn verboden.

Het gebruik van kuilgras en -maïs is nog toegestaan tot 31 december 2014.

De teelt van transgene gewassen is verboden op de gehele oppervlakte van een bedrijf dat melk produceert die voor verwerking van producten met de oorsprongsbenaming „Selles-sur-Cher” is bestemd. Slechts planten en bijvoer van niet-transgene producten zijn als voeding voor de dieren toegestaan.

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De melkproductie, de vervaardiging en de rijping van de kaas vinden plaats in het in punt 4 afgebakende geografische gebied.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering

Elke in de handel gebrachte „Selles-sur-Cher” moet van een etiket worden voorzien. Op het etiket moet de oorsprongsbenaming „Selles-sur-Cher” worden vermeld in letters die ten minste twee derde van de grootste tekens op het etiket bedragen. Ook het BOB-logo van de Europese Unie moet op het etiket worden afgebeeld.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied beslaat de volgende kantons:

Cher (18): Graçay, Lury-sur-Arnon, Vierzon II (gemeenten Massay, Méry-sur-Cher, Saint-Hilaire-de-Court, Thénioux, Vignoux-sur-Barangeon).

Indre (36): Valançay, Issoudin Nord, Saint-Christophe-en-Bazelle, Vatan.

Loir-et-Cher (41): Contres, Montrichard, Saint-Aignan, Mennetou-sur-Cher, Romorantin-Lanthenay Nord, Romorantin-Lanthenay Sud, Selles-sur-Cher.

5. Verband met het geografische gebied

5.1. Specificiteit van het geografische gebied

Natuurlijke factoren

Het geografische gebied van de „Selles-sur-Cher”, gelegen ten westen van de bossen van Sologne waar Touraine, Berry en Sologne samenkomen, strekt zich uit over een groot plateau dat van oost naar west door de vallei van de Cher wordt doorsneden.

Op de zuidelijke oever van deze rivier ligt de regio Boischaut, op de noordelijke oever bevindt zich het zuidelijke deel van de Gâtine tourangelle.

De vlakten van de Gâtine tourangelle worden gevormd door uitgebreide slibafzettingen op een onderlaag van kalksteen van Beauce. Weidse landschappen worden afgewisseld met heggenlandschappen waar veel veeteelt wordt bedreven.

De vallei van de Cher wordt gekenmerkt door het gele hardsteen van Touraine (Turonien). Op deze hellingen en in de secundaire dalen wordt voornamelijk wijn verbouwd.

De Boischaut heeft een onderlaag van silexhoudende kalklagen waar ook de slibafzettingen van de plateaus aan de oppervlakte liggen. Er zijn vooral gemengde bedrijven en er wordt veeteelt bedreven.

In de arme randstreken van deze verschillende regio’s, waar de omstandigheden zwaar zijn, vormt de geitenteelt, die er al zeer lang wordt beoefend, vandaag de dag een van de weinige mogelijkheden om deze grond, die nauwelijks voor de wijn- en graanteelt wordt gebruikt, te benutten.

De ontwikkeling van de geitenteelt werd ook bevorderd door het feit dat het dal van de Cher in oost-westrichting altijd al een zeer belangrijke verkeersader is geweest, zowel van mensenstromen (overdracht van gebruiken en knowhow over kaas) als van handelsstromen (handelsas Nantes-Lyon).

Het productiegebied wordt gekenmerkt door een veranderlijk zeeklimaat, waar de continentale invloed in een west-oostgradiënt geleidelijk toeneemt. De gemiddelde neerslag varieert tussen 650 en 750 mm/jaar en is goed verdeeld over het hele jaar. De temperaturen zijn mild met vrij grote verschillen tussen winter- en zomertemperatuur (gemiddelde temperatuur 4,8 °C in januari en 18,9 °C in juli). Door de zachte winters en de zelden erg droge zomers kunnen talrijke graanachtigen en voedergewassen die nodig zijn om de geiten te voeden, hier groeien.

Menselijke factoren

De „Selles-sur-Cher” was van oorsprong een meestal door de boerinnen zelf gemaakte kaas. Zij gingen soepel om met de verwerkingstijden zodat deze taak kon worden gecombineerd met de andere verplichtingen in bedrijf en gezin.

Om te rijpen werd de kaas opgeslagen in de kelder, een vaak op het noorden aan de boerderij grenzende ruimte. Het gebruik van as en later van houtskoolpoeder gemengd met zout zorgde ervoor dat de kwaliteit tijdens de rijping behouden bleef.

In de late negentiende eeuw gingen zogenaamde „coquetiers”, handelaars die de producten van de boerderij opkochten, regelmatig bij de boerderijen langs om eieren en kippen op te halen, maar ze kochten ook kazen. Sommigen van hen specialiseerden zich hierin en haalden de verse kazen op om ze met as in te wrijven en te laten rijpen alvorens ze te verhandelen.

Het belangrijkste centrum voor het ophalen en verkopen van deze kazen was het stadje Selles-sur-Cher. Later werden de kazen genoemd naar de plaats waar ze werden gerijpt.

In het begin van de twintigste eeuw nam de productie van geitenkaas geleidelijk toe zodat ook kon worden geleverd aan de industriesteden: Tours, Blois, Vierzon, Châteauroux, Parijs, Lyon, enz. Deze toename van de vervaardiging van geitenkazen ging hand in hand met de ontwikkeling van houderijtechnieken (ligstallen, melkmachines, invoering van het Alpine- en het Saanenras om de lokale soorten te verbeteren) en profylactische en veterinaire middelen (pesticiden, antibiotica). Al snel leidde dit tot de specialisatie van geitenkaasproducenten, zowel van melkveehouders als van kaashandelaars (die de kazen rechtstreeks verkochten of doorverkochten voor verdere rijping) en tot de oprichting van coöperatieve zuivelfabrieken.

De BOB „Selles-sur-Cher” werd bij besluit van 21 april 1975 vervolgens erkend als gecontroleerde oorsprongsbenaming.

5.2. Specificiteit van het product

De „Selles-sur-Cher” is een kaas uit rauwe, volle, licht gestremde geitenmelk op basis van wrongel van melkzuur.

De kazen worden van buiten gezouten en met plantaardige koolstof ingewreven. Ze rijpen ten minste 10 dagen na het toevoegen van het stremsel

De „Selles-sur-Cher” onderscheidt zich door:

de kenmerkende vorm van een enigszins afgeknotte kegel;

de ivoorwitte, matte kleur en de gladde, homogene textuur;

het melkzuurkarakter dat tijdens de rijping geleidelijk afneemt;

de as op de korst, die daardoor een kleur heeft die tijdens het rijpen verandert van asgrijs naar blauwachtig-grijs. Deze bestaat hoofdzakelijk uit Géotricum en gisten.

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA)

In verschillende sectoren met weinig landbouwpotentieel, werd de geit al snel „de koe van de arme man”, waarmee arme grond kon worden benut.

De zandgronden en de zandige kleigrond van West-Sologne en de vallei van de Cher, evenals het klimaat van deze regio, vereisten speciale voedersystemen, gebaseerd op de productie van droogvoer, dat het basisvoedsel van geiten is. De noodzaak om droog veevoer te produceren ging gepaard met het benutten van velden die van weinig belang waren voor de landbouw (bij voorbeeld de vochtige laaglanden van Fouzon), waarmee de grondslag werd gelegd voor een dynamische geitenhouderij in gebieden die zich nauwelijks leenden voor andere activiteiten. Ook nu nog bevinden de geitenhouderijen zich in de gebieden die niet aantrekkelijk zijn voor andere agrarische activiteiten zoals wijnbouw of graanteelt.

Door de in het productdossier opgenomen verplichting om voer uit de eigen streek te gebruiken, wordt de traditie om de kuddes te voeren met grasachtige gewassen in stand gehouden. Door geiten te fokken die zijn aangepast aan de omgeving en het beschikbare voer en die goede melk leveren voor de kaasproductie, bieden de geitenhouders de kaasproducenten de mogelijkheid om de bijzondere eigenschappen die ontstaan door de voeding en de microbiële flora van de melk, tot hun recht te laten komen. In die zin vormen de zelfvoorziening op voedselgebied, met een minimum aan vezelrijk voer (cellulosegehalte) en het fokken van nieuwe geiten (genetische controle) in het geografische gebied de garantie voor het behoud van deze knowhow.

De standaardisatie van het formaat van de kaas is overeengekomen na overleg met de rijpingsbedrijven. De „Selles-sur-Cher” is relatief groot voor een melkzuurkaas. De traditioneel gebruikte vorm (met bodem), de stremmingstijd (18 tot 48 uur bij een temperatuur van minder dan 25 °C) en de tijd die de kaas in de vorm moet uitlekken, vereisen namelijk een tamelijk natte wrongel bij aanvang van de rijpingstijd.

Terwijl de houdbaarheid van de kaas in kelders en vervolgens in droogruimten vroeger werd verbeterd door de kaas met as in te wrijven, wordt tegenwoordig met plantaardige koolstof en zout, samen met de korstflora, een mengsel verkregen dat goed reageert op de droogruimte, die op een vrij hoge, constante temperatuur wordt gehouden. Deze techniek draagt bij tot de textuur van de kaas en de ontwikkeling van smaak en geur.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006 (4))

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCSelles-sur-Cher.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

(2) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12. Vervangen door Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(3) Vervangen door Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(4) Vgl. voetnoot 3.