Nr. C 109/52 Publikatiebkd  van  de Europese  Gemeenschappen 19. 9. 74 
op grond  van  deze  aanbeveling  wordt  terugge-
bracht,  niet  verminderen.  De sociale  partners  dienen 
er zorg  voor  te dragen  dat  deze  werknemers  en zij 
die reeds  een  40-urige  werkweek  hebben  ten opzich-
te van elkaar  billijk  worden  behandeld. 
Vierde  lid 
2.4. Het  Comité  voorziet  op dit punt  bepaalde 
moeilijkheden,  daar  er geen  rekening  mee  wordt  ge-
houden  dat  de verhouding  tussen  enerzijds  jaarlijkse 
vakantiedagen  en anderzijds  andere  officiële  verlof-
dagen,  met  inbegrip  van  feestdagen,  in de verschil-
lende  Lid-Staten  niet  dezelfde  is. 
Vier weken  jaarlijkse  vakantie  zou  in het  Verenigd 
Koninkrijk  bijvoorbeeld  betekenen  dat  hierbij  nog 
een aantal  nationale  en  kerkelijke  feestdagen 
komen  ; in andere  landen  kunnen  dergelijke  dagen 
er extra  bijkomen  mits  de data  niet  samenvallen. 
Dit is geen  eenvoudige  kwestie,  hoewel  het ontwerp 
van de Commissie  het  wel  als zodanig  behandelt. 
Men  kan  niet  eenvoudigweg  het  aantal  betaalde 
jaarlijkse  vakantiedagen  wijzigen,  zonder  de realiteit 
onder  ogen  te zien.  De Commissie  dient  het voorstel 
in die zin te herzien  dat de Lid-Staten  bij de tenuit-
voerlegging  van  de  aanbeveling  rekening  kunnen 
houden  met  de nationale  en kerkelijke  feestdagen. 
Dit zou  bereikt  kunnen  worden  door  niet  over  ka-
lenderweken  te spreken,  maar  over  het totale  aantal 
betaalde  vrije  werkdagen  per jaar. 
Vijfde  lid 
2.5. Het  Comité  vat  deze  alinea  op als een  eis 
om, voor  zover  nodig,  de vakantieregelingen  zo te 
wijzigen  dat  elke  dag  extra  vakantie  die  op grond 
van deze  aanbeveling  wordt  verkregen,  betaald  zal worden  op dezelfde  basis  als de vakantiedagen  die 
de werknemers  nu reeds  hebben.  Het  Comité  keurt 
dit voorstel  goed. 
Zesde  lid 
2.6. In  deze  tekst  dient  de noodzakelijke  wijzi-
ging voor  bijzondere  omstandigheden  te worden 
aangebracht,  die  in de hierboven  vermelde  opmer-
kingen  zijn  voorgesteld.  Het  is niet  realistisch  aan  te 
nemen  dat  de sector  openbare  dienstverlening  — 
waaronder  ook  politie,  vervoerswezen,  brandweer 
en dergelijke  vallen  — een  40-urige  werkweek  kan 
invoeren  zonder  te erkennen  dat  het nodig  kan  zijn 
in ploegendienst  te werken. 
Zevende  lid 
2.7. Deze  paragraaf  zou  meer  effect  sorteren,  in-
dien geëist  werd  dat de Commissie  vóór  het verstrij-
ken van  de uiterste  termijn  op de hoogte  wordt 
gesteld  van  alle  maatregelen  die  op het  nationale 
vlak zijn  getroffen  ten  einde  de tenuitvoerlegging 
van de aanbeveling  binnen  de gestelde  termijn  mo-
gelijk  te maken.  Daar  het  hier  slechts  een  aanbeve-
ling betreft,  dient  er eveneens  voor  gezorgd  te wor-
den dat  een  land  dat  er niet  in is geslaagd  zich  aan 
de termijn  te houden  ook  daarna  nog  regelmatig 
verslag  blijft  uitbrengen,  totdat  de aanbeveling  vol-
ledig  ten uitvoer  is gelegd. 
Gedaan  te Brussel,  30 mei  1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
A. LAPPAS 
ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
inzake  „De  werkgelegenheid  tegen  de achtergrond  van  de nieuwe  situatie  in de Ge-
meenschap" 
Het advies  van het Comité  heeft  niet  op een bepaald  document  betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 30 januari  1974  gehouden  118e  zitting  heeft  het Comité  op voorstel 
van zijn  bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een  aidvies  inzake  voornoemd  onderwerp 
op te stellen. 
19. 9. 74 Publikatieblad  van <ie Europese  Gemeenschappen Nr. C 109/53 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 29 en 30 mei  1974  te Brussel  gehouden  120e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de verklaring  die de staatshoofden  en rege-
ringsleiders  van  de Lid-Staten,  op 19 en 20 oktober 
1972  te Parijs  in vergadering  bijeen,  hebben  afgelegd 
over de noodzaak  het  Economisch  en Sociaal  Co-
mité  het recht  toe  te kennen  op eigen  initiatief  ad-
viezen  uit te brengen  over  alle  vraagstukken  die be-
trekking  hebben  op de werkzaamheden  van  de Ge-
meenschap  ; 
Gezien  het  van  29 januari  1974  daterende  en door 
hem tijdens  de zitting  van  30 januari  1974  bekrach-
tigde  besluit  van  het  bureau,  de afdeling  voor  soci-
ale vraagstukken  te belasten  met  het  opstellen  van 
een advies  inzake  de werkgelegenheid  in de Ge-
meenschap, 
Gezien  het door  de afdeling  voor  sociale  vraagstuk-
ken tijdens  haar  vergadering  van  11 april  1974  op-
gestelde  advies, 
Gezien  het  door  de rapporteur,  de heer  Debunne, 
mondeling  uitgebrachte  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  120e  zitting, 
gehouden  op 29 en 30 mei  1974, 
Overwegende  dat \de moeilijkheden  waarmee  de Lid-
Staten  op  economisch  en monetair  vlak  kampen 
soms  ernstige  gevolgen  hebben  voor  de werkgele-
genheid  ; 
Overwegende  dat  de instellingen  van  de Gemeen-
schap,  de regeringen  en de sociale  partners  erop 
moeten  worden  voorbereid  dat  zij het hoofd  zullen 
moeten  bieden  aan gevaarlijke  sociale  situaties  ; 
Overwegende  dat de coördinatie  van  het sociaal  be-
leid van  de Lid-Staten  door  middel  van  permanent 
overleg  tussen  de politieke  en sociaal-economische 
autoriteiten,  de  negatieve  tendenties  die  op  het 
ogenblik  in de Europese  Gemeenschap  de overhand 
hebben  in positieve  zin kan  beïnvloeden, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT  : 
dat in een  stemming  bij hand  opsteken  krachtens 
artikel  45 van  het  Reglement  van  Orde  bij 2 ont-
houdingen  werd  goedgekeurd. 
1.1. Op  het  ogenblik  dat  het  Economisch  en So-
ciaal  Comité  door  de afdeling  voor  sociale  vraag-
stukken  verzocht  werd  gebruik  te maken  van  het 
recht  van  initiatief  om  een  advies  op te stellen  over de werkgelegenheid  in de Gemeenschap,  hadden  de 
Lid-Staten  met  een  drastische  vermindering  van  de 
oliebevoorrading  te kampen. 
1.2. De  afneming  van  de economische  bedrijvig-
heid,  die  daarvan  het  gevolg  zou  ?ijn  geweest, 
vormde  een  ernstige  bedreiging  voor  de werkgele-
genheid  van talrijke  werknemers  en zelfstandigen. 
1.3. Hoewel  het  op dit ogenblik  niet  uitgesloten 
is dat  een  dergelijke  situatie  zich  nogmaals  zal 
voordoen,  lijkt  het waarschjinlijker  dat de moeilijk-
heden  waarmee  de  Lid-Staten  te kampen  zullen 
krijgen,  te wijten  zullen  zijn  aan  de stijging  van  de 
prijzen  van  een  groot  aantal  produkten  of aan  de 
schaarste  aan sommige  goederen. 
1.4. De  verschuiving  in de vraag  die  deze  prijs-
stijgingen  op korte  termijn  teweeg  kunnen  brengen, 
zal, in enkele  sectoren  van  het  economische  leven 
een negatieve  invloed  uitoefenen  op de bedrijvig-
heid. 
1.5. Met  het  oog  op de dreigende  moeilijkheden, 
maar  vooral  om  de Europese  Instellingen,  de Lid-
Staten  en de sociale  partners  erop  voor  te bereiden 
dat zij in de toekomst  het  hoofd  zullen  moeten 
bieden  aan  gevaarlijke  situaties,  acht  het  Comité 
het van nut : 
— nogmaals  te wijzen  op de beginselen  die  aan 
het werkgelegenheidsbeleid  ten grondslag  moeten 
liggen  ; 
— aan  te dringen  op het  scheppen  van  voorzienin-
gen om in de toekomst  dergelijke  klappen  op te 
kunnen  vangen  en op de eventuele  herziening 
van bepaalde  onderdelen  van  het  communautai-
re beleid  ; 
— maatregelen  voor  te stellen  die op korte  termijn 
moeten  worden  genomen  om  de werkgelegen-
heid in de Gemeenschap  veilig  te stellen  ; 
— een  beroep  te doen  op de Lid-Staten  hun  beleid 
op elkaar  af te stemmen  door  middel  van  per-
mament  overleg  tussen  de politieke  en sociaal-
economische  autoriteiten. 
2. Grondbeginselen 
2.1. Het  Comité  heeft  zich  voortdurend  bezigge-
houden  met  vraagstukken  die  met  de werkgelegen-
heid verband  houden  ; zo heeft  het,  na een  grondige 
bestudering  van  deze  vraagstukken,  adviezen  opge-
steld  over  het vrije  verkeer  van  werknemers,  over  de 
Nr. C 109/54 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 19. 9. 74 
ontwikkeling  van  de sociale  toestand  in de Gemeen-
schap,  over  de blauwdruk  voor  een  sociaal  actie-
programma,  en zeer  recent  over  dit actieprogramma 
zelf. 
2.2. Werkloosheid  is voor  al te veel  werknemers 
een bron  van  voortdurende  angst;  de laatste  jaren 
is voedsel  aan  deze  angst  gegeven  door  een  aantal 
verschijnselen  die  erop  wijzen  dat  de  werknemer 
met ontslag  of werkloosheid  bedreigd  wordt:  be-
drijfssluitingen,  fusies,  rationalisering,  het  verdwij-
nen van  bepaalde  ambachten,  de moeilijkheid  voor 
jongeren  om  aan  de slag  te komen,  omschakeling, 
„underemployment",  enz. 
2.3. Er  dient  op  gewezen  te worden  dat  een 
werkgelegenheidsbeleid  werkloosheid  niet  mag  aan-
vaarden  als  een  onvermijdelijk  aspect  van  het  eco-
nomisch  systeem,  maar  de weg  moet  banen'  voor  so-
ciale  emancipatie  van  de individuele  werknemer  en 
van alle  werknemers  collectief,  en het  recht  op ar-
beid moet  garanderen. 
2.4. Ten  einde  de belangrijke  verschuivingen  die 
zowel  met  betrekking  tot de omvang  van  vraag  en 
aanbod  van  arbeid  als de aard  van  het  werk  optre-
den tot  een  bevredigend  resultaat  te brengen,  moet 
in alle  regio's  van  de Gemeenschap  een  voldoende 
aantal  arbeidsplaatsen  gecreëerd  worden  en moeten 
vraag  en aanbod  op de arbeidsmarkt  beter  op el-
kaar  worden  afgestemd.  Dit  laatste  zou  kunnen  ge-
schieden  door  de officiële  arbeidsbureaus  beter  uit 
te rusten  en door  gebruik  te maken  van  de modern-
ste technieken.  Bovendien  dient  in het  bijzonder 
aandacht  te worden  besteed  aan  de problemen  in 
verband  met  scholing  en vorming. 
2.5. Het  werkgelegenheidsbeleid  mag  echter  niet 
beperkt  blijven  tot  het  aanpassen  van  het  werkne-
mersaanbod  aan  de ontwikkelingen  van  het  ogen-
blik ; wanneer  er  beslissingen  genomen  moeten 
worden  over  wijzigingen  in de technologie  of in de 
bedrijfsstructuur  moet  het  beginsel  van  volledige  en 
optimale  werkgelegenheid  steeds  een  essentieel  punt 
zijn. 
2.6. Elke  economische  ontwikkeling  dient  even-
eens  rekening  te houden  met  de ambities  en de wen-
sen van  de werknemers. 
2.7. Het  is absoluut  noodzakelijk  dat  de directies 
van de bedrijven  de werknemersvertegenwoordigers 
binnen  de  bedrijven  volledig  voorlichten  over  de 
werkgelegenheid,  de arbeidsindeling,  de opleidings-
mogelijkheden  of het  werkgelegenheidsbeleid  (fusies, 
concentraties,  rationalisering,  Overnames  of bedrijfs-
sluitingen,  herstructurering). 
3. De huidige  onzekerheid  en de groeiproblematiek 
3.1.1.  De  stijging  van  de grondstoffenprijzen  — 
en vooral  van  de energieprijzen  — zal in elk der  Lid-Staten  afzonderlijk  en in de Gemeenschap  in haar 
geheel  verschuivingen  teweeg  brengen  in de totale 
vraag  naar  binnenlandse  en buitenlandse  goederen. 
3.1.2.  Het  is op het  ogenblik  nog  niet  mogelijk 
een schatting  te maken  van  de omvang  van  deze 
verschuivingen  en te voorspellen  welke  precies  de; 
gevolgen  zullen  zijn  voor  produktie  en werkgele-
genheidspeil  in bepaalde  bedrijfstakken. 
3.2. Aangezien  structurele  veranderingen  onver-
mijdelijk  lijken,  zou  moeten  worden  nagedacht  over 
maatregelen  die  werkloosheid  en  „underemploy-
ment"  kunnen  voorkomen. 
3.3. De  sterke  stijging  van  de grondstoffenprijzen 
heeft  de noodzaak  doen  gevoelen  van  een  beleid  op 
langere  termijn  waardoor  het  hoofd  kan  worden 
geboden  an de economische  en sociale  gevolgen  van 
de structurele  wijzigingen  en van  de veranderingen 
in de handelspolitiek  die  gevoerd  wordt  tussen  de 
grondstoffenproducerende  landen  en de geïndustri-
aliseerde  landen. 
3.4. De  monetaire  politiek,  de  handelspolitiek, 
het technologiebeleid,  de investeringspolitiek  en het 
beleid  inzake  associatieverdragen  met  andere  lan-
den, alsmede  de demografische  ontwikkelingen  heb-
ben rechtstreeks  gevolgen  voor  de werkgelegenheid 
van alle  werknemers,  zowel  in de geïndustrialiseerde 
landen  als in de ontwikkelingslanden. 
3.5. De  groei  kan  soms  gebaseerd  zijn  op verspil-
ling of op  bevrediging  van  kunstmatig  gekweekte 
behoeften. 
3.6. Wij  moeten  ons  heel  goed  realiseren  dat  de 
economie  niet  automatisch  blijft  groeien  en dat  de 
groei  niet  onbeperkt  is. 
3.7. Een  ommekeer  wordt  noodzakelijk,  want  er 
worden  op de wereld  méér  hulpbronnen  verbruikt 
dan wij  kunnen  terugwinnen.  Een  nieuwe  ontwikke-
lingsstrategie  heeft  consequenties  voor  de  gehele 
Gemeenschap.  Er mogen  geen  losse  maatregelen  ge-
nomen  worden. 
4. Dringende  maatregelen 
4.1. Op  korte  termijn  kan  de mogelijkheid  van 
een wezenlijke  verandering  in bepaalde  sectoren  van 
de economie,  die zeker  gevolgen  zal hebben  voor  de 
werkgelegenheid,  niet  worden  uitgesloten. 
4.2. De  Lid-Staten  hebben  de vrees  uitgesproken 
dat werkloosheid  en  „underemployment"  zal  toe-
nemen  en dat  zij geconfronteerd  zullen  worden  met 
een toenemend  aantal  ontslagen  en werktijdsverkor-
tingen,  hoewel  de situatie  niet  overal  even  ernstig  is. 
De eerste  schattingen  van  de Commissie  doen  vre-
zen dat  het  aantal  arbeidsuren  misschien  wel  met 
0,7 °/o is gedaald,  hetgeen  neer  zou  komen  op een 
verlies  van  ongeveer  700  000  arbeidsplaatsen. 
19. 9. 74 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 109/55 
4.3. Er  moet  in de eerste  plaats  nagegaan  worden 
welke  sectoren  met  de grootste  moeilijkheden  kampen 
en, vooral,  hoe  de minst  begunstigde  categorieën 
werknemers  ervoor  staan. 
4.4. Dit  onderzoek  dient  erop  gericht  te zijn  op 
zeer korte  termijn  gezamenlijk  maatregelen  te ne-
men tot behoud  van  de werkgelegenheid  van  al die-
genen  die op het  ogenblik  werkzaam  zijn  ; op lan-
gere termijn  moet  nagedacht  worden  over  de nood-
zakelijke  structurele  veranderingen. 
4.5. Er  is een  eerste  reeks  maatregelen  nodig  in 
die sectoren  waarvan  men  zonder  overdrijving  kan 
zeggen  dat  zij onder  de energiecrisis  te lijden  heb-
ben. Het  betreft  hier  in het  bijzonder  de automo-
bielindustrie  en aanverwante  sectoren,  (chemische-
en textielindustrie). 
4.6. Sommige  leden  spreken  de wens  uit dat  de 
Commissie  op zeer  korte  termijn  de vertegenwoor-
digers  van  de werkgevers  en werknemers  uit elk der1' 
meest  bedreigde  sectoren  bijeenroept,  ten einde  een 
inventaris  op te maken  van  de moeilijkheden,  de 
omvang  van  de problemen  te beoordelen  en na te 
gaan  welke  oplossingen  hiervoor  op economisch  en 
sociaal  vlak  gevonden  kunnen  worden. 
4.7. Als  maatregelen  bevelen  deze  leder  aan  : 
— een  aanbeveling  aan  de sociale  partners  in de be-
treffende  sectoren,  om  per  sector  collectieve  ar-
beidsovereenkomsten  af te sluiten  ten  einde  het 
inkomen  van  de werknemers  gedurende  de om-
scholingsperiode  veilig  te stellen  ; 
— harmonisatie  op de meest  gunstige  basis  van  de 
voorwaarden  voor  werkloosheidsuitkering. 
4.8. Naar  de mening  van  andere  leden  houden 
deze  maatregelen  te weinig  rekening  met  de auto-
nomie  van  de sociale  partners.  Zij adviseren  in geval 
van een  tekort  aan  werkgelegenheid  de situatie  op 
voor  werkgevers  en werknemers  bevredigende  wijze 
te regelen,  hetzij  door  middel  van  collectieve  onder-
handelingen,  hetzij  op een  andere  in de Lid-Staat 
gebruikelijke  wijze,  waarbij  ook  overwogen  moet 
worden  het  totale  aantal  te verrichten  arbeidsuren 
billijk  over  alle  werknemers  te verdelen  en andere 
maatregelen  te treffen  ten einde,  voor  zover  moge-
lijk, te voorkomen  dat inkomensderving  plaatsvindt. 
4.9. Het  voordeel  van  voornoemd  onderzoek  zou 
zijn dat men  een  overzicht  krijgt  van  de kennis  die 
de overheden  hebben  van  de situatie  op de arbeids-
markt,  dat men  weet  waar  en waarom  het aan  deze 
kennis  schort  en welke  maatregelen  genomen  moe-
ten worden  om hierin  verbetering  te brengen. 
4.10.  De  Commissie  zou  een  rapport  over  dit 
vraagstuk  kunnen  opstellen  en een  eerste  pakket 
maatregelen  kunnen  voorstellen  in de geest  van  de 
voorstellen  II en III, van het sociaal  actieprogramma. 4.11.  Het  Comité  is van  mening  dat de Lid-Stateft' 
alles  moeten  doen  wat  in hun  vermogen  ligt  om te 
bereiken  dat  de arbeidsbureaus  voldoende  informa-
tie krijgen  over  de vacatures  in de ondernemingen,' 
het personeelsverloop,  de verwachte  ontslagen,  de 
voor  de functies  vereiste  kwalificaties,  en andere  ge-
gevens  die  nodig  zijn  om  een  actief  werkgelegen-
heidsbeleid  te kunnen  voeren. 
4.12.  Het  Comité  herinnert  eraan  dat het er voor-
stander  van  is dat  de bedrijfsleiding  de werknemer 
volledig  voorlicht  over  de werkgelegenheid,  de ar-
beidsindeling,  de scholings-  en opleidingsmogelijk-
heden. 
4.13.  Enkele  leden  adviseren  op korte  termijn  een 
Europese  kaderovereenkomst  af te sluiten  tussen  de 
werkgevers-  en werknemersorganisaties,  of door  de 
Raad  een  richtlijn  te laten  uitvaardigen  over  de in-
lichtingen  die  aan  de werknemers  en aan  hun  ver-
tegenwoordigers  in de bedrijven  moet  worden  ver-
strekt  over  de werkgelegenheid. 
4.14.  De  Commissie  dient  zich  in eerste  instantie 
bezig  te houden  met  de maatregelen  die op commu-
nautair  niveau  genomen  moeten  worden  tot behoud 
van de werkgelegenheid. 
4.15.  Met  het  oog  daarop  dient  te worden  nage-
gaan  hoe  de meest  kwetsbare  categorieën  werkne-
mers  : migrerende  werknemers,  vrouwen,  jongeren 
en oudere  werknemers,  bijzonder  beschermd  kunnen 
worden. 
4.16.  De  status  van  de buitenlandse  werknemer 
"wordt  in de sterk  geïndustrialiseerde  landen,  en met 
name  in West-Europa,  één  van  de  belangrijkste 
problemen  van  onze  tijd.  Deze  werknemers  mogen 
niet het slachtoffer  worden  van  de maatregelen  die 
de situatie  op de arbeidsmarkt  moeten  wijzigen. 
4.17.  De  regeringen  moeten  trachten  de buiten-
landse  werknemers  die illegaal  in het land  verblijven 
van de benodigde  papieren  te voorzien. 
4.18.  De  overgrote  meerderheid  der  migrerende 
werknemers  wordt  het  meest  direct  door  een  terug-
gang  in de economie  bedreigd,  daar  deze  werkne-
mers  slechts  weinig  gekwalificeerd  zijn  en slechts 
een geringe  scholing  hebben  genoten. 
4.19.  Om  in de toekomst  de moeilijkheden  van 
deze categorie  van  werknemers  te ondervangen, 
zouden  de migrerende  werknemers  in ruime  mate 
onder  werktijd  aan  taalcursussen  en beroepsopleiding 
moeten  kunnen  deelnemen. 
4.20.  Het  Comité  zal  de  voorstellen  van  de 
Commissie  betreffende  de uitvoering  van  het sociaal 
actieprogramma  over  dit onderwerp  aandachtig  be-
studeren. 
4.21.  Met  nadruk  dient  erop  te worden  gewezen 
dat vrouwen  en jongeren  het  nog  moeilijker  gekre-
Nr. C 109/56 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen 19. 9. 74 
gen hebben  ; vrouwen  worden  nog  eerder  met  ont-
slag bedreigd,  jongeren  komen  nog  moeilijker  aan 
de slag. 
4.22.  Om  de werkgelegenheid  voor  jonge  mannen 
en vrouwen  te bevorderen,  beveelt  het Comité  een 
intensivering  aan  van  de maatregelen  gericht  op een 
betere  beroepskeuze  van  jongeren  en op een  volledi-
ge en op de te verwachten  behoeften  afgestemde  be-
roepsopleiding.  Bovendien  moet  het nodige  worden 
gedaan  om voor  hen  meer  arbeidsplaatsen  te schep-
pen. Anderzijds  wijst  het Comité  erop  dat,  ingeval 
er ontslagen  moeten  vallen,  een systeem  van  vrijwil-
lig vervroegd  pensioen  voor  werknemers  die  bijna 
de pensioengerechtigde  leeftijd  hebben  bereikt  de 
werkgelegenheid  van  de werkende  jongeren  veilig 
zou kunnen  stellen.  Het  acht  het  noodzakelijk  dat 
door  de daartoe  meest  geëigende  personen  of in-
stanties  de mogelijkheden  worden  onderzocht  van 
de invoering  in een  dergelijk  systeem  van  vrijwillig 
vervroegd  pensioen. 
4.23.  Zowel  de nationale  overheden  als de Euro-
pese autoriteiten  zouden  maatregelen  moeten  nemen 
ter stimulering  van  een  op de bevrediging  van  de 
behoefte  aan sociale  en collectieve  goederen  gerichte 
ontwikkeling. 
4.24.  Een  dergelijke  besteding  van  overheidsgel-
den en particuliere  middelen  — en dit geldt  met 
name  voor  de investeringen  in sociale  woningbouw, 
stedebouw,  ruimtelijke  ordening,  gezondheidszorg, 
onderwijs  en openbaar  en particulier  collectief  ver-
voer,  die grote  veranderingen  zullen  ondergaan  — 
zou het  voordeel  hebben  dat  aan  een  groot  aantal 
mensen  werk  wordt  verschaft. 
4.25.  De  research  die industrie  en overheid  onge-
twijfeld  zullen  gaan  verrichten  naar  het gebruik  van 
nieuwe  energiebronnen,  zal  de weg  openen  voor 
nieuwe  beroepen.  Er moet  dan  ook  nu reeds  begon-
nen worden  met  het opleiden  van  degenen  die deze 
functies  zullen  moeten  gaan  vervullen. 
4.26.  Met  het oog  hierop  is voor  een rationeel  en 
democratisch  gebruik  van  de verschillende  Europese fondsen  vereist  dat op alle  niveaus  op soepele  wijze 
wordt  samengewerkt,  waarbij  alle  maatschappelijke 
groeperingen  zouden  moeten  worden  betrokken. 
4.27.  De  huidige  situatie  maakt  het  nog  noodza-
kelijker  meer  geld  te storten  in de verschillende 
reeds  bestaande  of nog  op te richten  Europese  fond-
sen (Europees  Sociaal  Fonds,  Regionaal  Ontwikke-
lingsfonds). 
4.28.  De  economische  vooruitzichten  doen  nog 
dringender  de  behoeften  gevoelen  aan  bepaalde 
communautaire  maatregelen  zoals  maatregelen  met 
betrekking  tot collectief  ontslag,  die  op korte  ter-
mijn  genomen  moeten  worden.  Het  Comité  zal de 
voorstellen  van  de Commissie  inzake  de activiteiten 
van uitzendbureaus  aandachtig  bekijken. 
4.29.  Het  Comité  spreekt  de wens  uit  dat  het 
Permanent  Comité  voor  arbeidsmarktvraagstukken 
spoedig  zijn werkzaamheden  zal hervatten. 
4.30.  Het  Comité  doet  een  beroep  op de verant-
woordelijke  instanties  niet  ongecoördinerd  maatre-
gelen  te nemen,  omdat  daardoor  de gemeenschappe-
lijke doelstellingen  en de werkgelegenheid  slechts 
geschaad  zullen  worden. 
4.31.  Het  zou  niet  juist  zijn  indien  het Comité  de 
verantwoordelijke  Instellingen  van  de Gemeenschap 
zou adviseren  samen  te werken  aan  de oplossing 
van de vele  problemen  waarmee  Europa  te kampen 
heeft,  wanneer  de vertegenwoordigers  van  de econo-
mische  en sociale  kringen  die te zamen  het Comité 
vormen,  onder  de druk  van  de huidige  omstandig-
heden  op hun  eigen  terrein  niet  hetzelfde  doen. 
Gedaan  te Brussel,  30 mei 1974. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Corqité 
A. LAPPAS