„2309

Bereidingen van de soort gebruikt voor het voederen van dieren Zie aantekening 1 op dit hoofdstuk. Het gehalte aan zuivelproducten, het zetmeelgehalte en het gehalte aan afbraakproducten van zetmeel (glucosestroop, maltodextrine en maltodextrinestroop, glucose daaronder begrepen) worden berekend op het product als zodanig. Voor „zuivelproducten” wordt verwezen naar aanvullende aantekening 4 (GN) op dit hoofdstuk. Voor zetmeel en afbraakproducten van zetmeel is het volgende van toepassing: — Voor de bepaling van het zetmeelgehalte moet de polarimetrische methode (ook „gewijzigde Ewers-methode” genoemd) zoals vastgesteld in bijlage III, deel L, bij Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie (PB L 54 van 26.2.2009, blz. 1) worden toegepast. Wanneer de polarimetrische methode niet van toepassing is, bijv. door de aanwezigheid van aanzienlijke hoeveelheden materialen zoals de hierna vermelde, moet de in de bijlage bij Verordening (EG) nr. 121/2008 van de Commissie (PB L 37 van 12.2.2008, blz. 3) vastgestelde enzymatische analysemethode voor de bepaling van het zetmeelgehalte worden toegepast. Van de volgende specifieke materialen is bekend dat zij bij toepassing van de polarimetrische methode interferenties kunnen veroorzaken: a) producten van (suiker)bieten, zoals (suiker)bietenpulp, (suiker)bietenmelasse, (suiker)bietenpulp-gemelasseerd, (suiker)bietvinasse, (biet)suiker; b) citruspulp; c) lijnzaad; lijnzaadschilfers; lijnzaadschroot; d) kool- en raapzaad; kool- en raapzaadschilfers; kool- en raapzaadschroot; kool- en raapzaadschillen; e) zonnebloemzaad; zonnebloemzaadschroot; zonnebloemzaadschroot van gedeeltelijk ontdopt zaad; f) kokosschilfers; kokosschroot; g) aardappelpulp; h) gedroogde gist; i) producten met een hoog gehalte aan inuline (bijv. chips en meel van aardperen); j) kanen; k) sojaproducten. Wanneer het niet duidelijk is of enig zetmeel aanwezig is, kan een kwalitatieve microscopische methode of een kwalitatieve kleurtest met joodoplossing worden gebruikt om de aanwezigheid van zetmeel vast te stellen. — Voor de kwantitatieve bepaling van zetmeel en de afbraakproducten van zetmeel (glucose, glucosestroop, maltodextrine of maltodextrinestroop, bedoeld bij de onderverdelingen 1702 30 50, 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 en 2106 90 55) moet de in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 118/2010 van de Commissie (PB L 37 van 9.2.2010, blz. 21) vastgestelde methode worden toegepast. — Voor de toepassing van de onderverdelingen 2309 10 11 tot en met 2309 10 90 en 2309 90 31 tot en met 2309 90 96 mogen producten met een zetmeelgehalte van minder dan 5 gewichtspercenten (bepaald door middel van de in bijlage III, deel L, bij Verordening (EG) nr. 152/2009 vastgestelde polarimetrische methode of de in de bijlage bij Verordening (EG) nr. 121/2008 vastgestelde enzymatische methode) niet worden aangemerkt als zetmeel bevattend. Producten met een zetmeelgehalte en een gehalte aan afbraakproducten van zetmeel van minder dan 5 gewichtspercenten (bepaalde door middel van de in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 118/2010 vastgestelde methode) mogen niet worden aangemerkt als „zetmeel, glucose, glucosestroop of maltodextrinestroop bevattend”. — Voor de bepaling van het glucosegehalte mag hogedrukvloeistofchromatografie (HPLC) worden gebruikt (Verordening (EG) nr. 904/2008 (PB L 249 van 18.9.2008, blz. 9)).”.