Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 218/92 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW) houdende aanvullende maatregelen ter zake van de levering van reisdiensten

(door de Commissie ingediend)

TOELICHTING

1. VOORGESCHIEDENIS

Op 8 februari 2002 publiceerde de Commissie een voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de bijzondere regeling voor reisbureaus [1].

[1] COM(2002) 64 definitief

Tussentijds hechtte de Raad zijn goedkeuring aan Richtlijn 2002/38/EG van de Raad van 7 mei 2002 tot wijziging, voor een gedeelte tijdelijk, van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de regeling inzake de belasting over de toegevoegde waarde die van toepassing is op bepaalde diensten die langs elektronische weg worden verricht alsook op radio- en televisieomroepdiensten [2], en aan Verordening (EG) nr. 792/2002 van de Raad van 7 mei 2002 tot tijdelijke wijziging van Verordening (EEG) nr. 218/92 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW) wat betreft aanvullende maatregelen inzake elektronische handel [3].

[2] PB L 128 van 15.5.2002, blz.41.

[3] PB L 128 van 15.5.2002, blz.1.

Op 17 en 18 juli 2002 bracht het Europees Economisch en Sociaal Comité zijn advies uit [4].

[4] PB C 241 van 7.10.2002, blz. 83.

Op 24 september 2002 nam het Europees Parlement zijn verslag over dit voorstel voor een richtlijn van de Raad [5] aan en stelde het twee amendementen voor, waarvan de Commissie er één kon accepteren en naar aanleiding waarvan zij haar voorstel wijzigd.

[5] Verslag over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de bijzondere regeling voor reisbureaus (COM(2002) 64 - C5-0112/2002 - 2002/0041(CNS)), PE 307.532, A5-0274/2002.

In aansluiting hierop dient de Commissie het voorliggende gewijzigde voorstel in.

2. TOELICHTING BIJ DE AMENDEMENTEN

2.1. Invoering van het beginsel van "één loket"

Dit amendement strekt ertoe de toepassing van de voorgestelde regels inzake de plaats van levering van reisdiensten door niet in de EU gevestigde reisbureaus aan in de EU gevestigde klanten te vergemakkelijken. Ofschoon de Commissie in haar oorspronkelijke plan dienstverleners uit derde landen belastbaar wilde maken in de EU als zij diensten leveren aan klanten in de EU, stelde zij geen vereenvoudigde maatregelen voor om dit doel te bereiken.

Ondertussen werd bij Richtlijn 2002/38/EG van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de regeling inzake de belasting over de toegevoegde waarde die van toepassing is op bepaalde diensten die langs elektronische weg worden verricht alsook op radio- en televisieomroepdiensten, een vereenvoudigde regeling goedgekeurd voor gevallen waarin een niet in de EU gevestigde leverancier deze diensten levert aan niet-belastingplichtige personen in de EU. Deze regeling, die in één loket voorziet, zal met ingang van 1 juli 2003 voor een proefperiode van 3 jaar worden toegepast.

Het Europees Parlement heeft voorgesteld de werkingssfeer van deze bijzondere regeling die werd opgenomen in de e-commerce-richtlijn (2002/38/EG), alsook van het bilaterale verrekeningsmechanisme tussen belastingautoriteiten dat werd ingesteld in Titel III.A van Verordening (EG) nr. 792/2002 van de Raad van 7 mei 2002 tot tijdelijke wijziging van Verordening (EEG) nr. 218/92 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW) wat betreft aanvullende maatregelen inzake elektronische handel, uit te breiden tot leveringen van reisdiensten van niet in de EU gevestigde leveranciers aan in de EU gevestigde klanten.

De Commissie heeft dit amendement aanvaard en beloofd haar voorstel dienovereenkomstig te wijzigen.

2.2. Invoering van een vrijstelling voor leveringen aan in derde landen gevestigde klanten

De Commissie kan niet met dit amendement instemmen, omdat het indruist tegen een van de basisbeginselen van het communautaire BTW-stelsel dat luidt dat leveringen van goederen en diensten worden belast op de plaats waar zij worden verbruikt. De in de Gemeenschap ontstane winstmarge moet derhalve belastbaar zijn in de Gemeenschap, waar zij wordt gerealiseerd, en mag niet van belasting worden vrijgesteld wanneer de klant buiten de EU is gevestigd.

3. VOORGESTELDE WIJZIGINGEN VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE COM(2002) 64 DEFINITIEF

3.1. Invoeging van een nieuw punt in artikel 26, lid 2

De eerste wijziging bestaat in de uitbreiding van de werkingssfeer van de bijzondere regeling voor diensten die langs elektronische weg worden verricht, tot reisdiensten die door niet in de EU gevestigde reisbureaus worden geleverd aan in de EU gevestigde klanten voorzover de reisdienst in de EU plaatsvindt. Het betreft hier de leveringen als bedoeld in artikel 26, lid 2, in het voorstel van de Commissie COM(2002) 64 definitief. Er wordt in dit artikel een nieuw punt ingevoegd waarbij de in artikel 26, lid 2, onder b), genoemde dienstverleners uit derde landen de mogelijkheid wordt geboden om voor het voldoen van hun BTW-verplichtingen in de EU een soortgelijke bijzondere regeling toe te passen als die welke geldt voor langs elektronische weg verrichte diensten.

3.2. Een nieuw artikel 26, lid 3

Eerst wordt in artikel 26, lid 3, onder a), een aantal begrippen gedefinieerd die nodig zijn om de werkingssfeer van de bijzondere regeling en de wijze waarop deze functioneert, te bepalen.

Vervolgens wordt in artikel 26, lid 3, onder b), de bijzondere regeling vastgesteld die van toepassing zal zijn op de leveringen van reisdiensten door niet in de EU gevestigde reisbureaus voorzover deze aan in de EU gevestigde klanten worden geleverd en in de EU plaatsvinden.

3.3. Wijziging van artikel 3 van het voorstel COM(2002) 64 definitief

De bijzondere regeling voor de leveringen als bedoeld in artikel 26, lid 3 (nieuw), is vergelijkbaar met de in artikel 26 quater, onder B, van de zesde BTW-richtlijn vastgestelde bijzondere regeling voor langs elektronische weg verrichte diensten, die van toepassing is gedurende een proefperiode van drie jaar, met ingang van 1 juli 2003. Het is derhalve wenselijk de datum waarop de regeling oorspronkelijk zou ingaan, namelijk 1 januari 2003, eveneens te verschuiven naar 1 juli 2003.

4. DOEL EN STREKKING VAN HET VOORSTEL TOT WIJZIGING VAN VERORDENING (EEG) NR. 218/92

De voorgestelde wijzigingen van de in artikel 26 van de zesde BTW-richtlijn vastgestelde bijzondere regeling voor reisbureaus moeten garanderen dat de BTW ten deel valt aan de lidstaat waar het werkelijke verbruik plaatsvindt.

Volgens de voorgestelde nieuwe regeling is het in de eerste plaats de lidstaat van verbruik die erop moet toezien dat de dienstverleners hun fiscale verplichtingen nakomen en opgave doen van de op hun leveringen verschuldigde BTW. Ter zake van de leveringen van reisdiensten door ondernemers die niet in de Gemeenschap zijn gevestigd noch daar voor BTW-doeleinden zijn geïdentificeerd, aan klanten die in de Gemeenschap zijn gevestigd, moeten de lidstaat van verbruik en de lidstaat waar de leverancier is gevestigd, alle gegevens uitwisselen die nodig zijn om de in artikel 26, lid 3 (nieuw), van de zesde BTW-richtlijn vastgestelde bijzondere regeling toe te passen. Evenzo moet de lidstaat van verbruik erop toezien dat het aan BTW verschuldigde bedrag op de leveringen waarvoor de plaats van belastingheffing op zijn grondgebied is gelegen, werkelijk wordt overgemaakt naar zijn nationale begroting.

Er werd al een soortgelijk mechanisme ingevoerd voor langs elektronische weg verrichte diensten [6] en de voorgestelde amendementen op Verordening (EEG) nr. 218/92 strekken ertoe dit mechanisme uit te breiden tot de leveringen van reisbureaus in het kader van de bijzondere regeling waarin artikel 26, lid 3, van de zesde BTW-richtlijn zal voorzien.

[6] Verordening (EG) nr. 792/2002 van de Raad van 7 mei 2002.

2003/0040 (CNS)

Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 218/92 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW) houdende aanvullende maatregelen ter zake van de levering van reisdiensten

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 95,

Gezien het voorstel van de Commissie [7],

[7] PB C [...] van [...], blz.[...].

Gezien het advies van het Europees Parlement, [8]

[8] PB C [...] van [...], blz.[...].

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité [9],

[9] PB C [...] van [...], blz.[...].

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Richtlijn 2003/xxx/EG van de Raad van [... 2003] tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de bijzondere regeling voor reisbureaus [10] stelt een kader vast voor de belasting van leveringen van reisdiensten in de Gemeenschap, verricht door belastingplichtige personen die niet in de Gemeenschap zijn gevestigd noch daar voor belastingdoeleinden geïdentificeerd moeten zijn.

[10] PB L [...] van [...], blz. [...].

(2) Aangezien het in de eerste plaats de lidstaten van verbruik zijn die erop moeten toezien dat niet in de Gemeenschap gevestigde dienstverleners hun verplichtingen nakomen, moeten de gegevens die nodig zijn voor de toepassing van de bijzondere regeling voor reisdiensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde ondernemers worden geleverd, zoals vastgesteld in artikel 26, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag [11], aan die lidstaten worden toegezonden.

[11] PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/38/EG van de Raad van 7 mei 2002 (PB L 128 van 15.5.2002, blz. 41).

(3) Er dient te worden bepaald dat de op dergelijke leveringen verschuldigde BTW moet worden overgemaakt naar de rekeningen die de lidstaat van verbruik daartoe heeft aangewezen.

(4) Verordening (EEG) nr. 218/92 dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EEG) nr. 218/92 wordt als volgt gewijzigd:

(1) De navolgende titel III B wordt ingevoegd:

"Titel III B

Bepalingen inzake de bijzondere regeling van artikel 26, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG

Artikel 9 octies

De volgende bepalingen zijn van toepassing op de bijzondere regeling bedoeld in artikel 26, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG. De in artikel 26, lid 3, vastgestelde definities zijn eveneens van toepassing op deze titel.

Artikel 9 nonies

1. De in de eerste alinea van artikel 26, lid 3, onder b), punt 1, van Richtlijn 77/388/EEG bedoelde mededeling door de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige aan de lidstaat van identificatie van het tijdstip waarop zijn activiteiten aanvangen, geschiedt langs elektronische weg. De technische details, inclusief een gemeenschappelijk elektronisch bericht, worden overeenkomstig de procedure van artikel 10 vastgesteld.

2. De lidstaat van identificatie zendt de in lid 1 bedoelde informatie langs elektronische weg toe aan de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten, binnen tien dagen te rekenen vanaf het einde van de maand waarin de mededeling van de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige is ontvangen. Op dezelfde wijze worden de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten op de hoogte gesteld van het toegekende identificatienummer. De technische details, inclusief een gemeenschappelijk elektronisch bericht waarin de informatie wordt verzonden, worden volgens de procedure van artikel 10 vastgesteld.

3. Indien een niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige uit het identificatieregister wordt verwijderd, brengt de lidstaat van identificatie onverwijld de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten daarvan langs elektronische weg op de hoogte.

Artikel 9 decies

1. De aangifte met de in artikel 26, lid 3, onder b), punt 4, tweede alinea, van Richtlijn 77/388/EEG genoemde nadere gegevens, wordt langs elektronische weg ingediend. De technische details, inclusief een gemeenschappelijk elektronisch bericht, worden overeenkomstig de procedure van artikel 10 vastgesteld.

2. De lidstaat van identificatie zendt de in lid 1 bedoelde informatie langs elektronische weg toe aan de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat, uiterlijk tien dagen na het einde van de maand waarin de aangifte is ontvangen. De lidstaten die hebben voorgeschreven dat de belastingaangifte dient te luiden in een andere valuta dan de euro, zetten de bedragen om in euro's tegen de op de laatste dag van de aangifteperiode geldende wisselkoers. De omwisseling vindt plaats volgens de wisselkoersen die de Europese Centrale Bank voor die dag bekend heeft gemaakt of, als er die dag geen bekendmaking heeft plaatsgevonden, op de eerstvolgende dag van bekendmaking. De technische details over de wijze waarop deze informatie wordt verzonden, worden overeenkomstig de procedure van artikel 10 vastgesteld.

3. De lidstaat van identificatie zendt de lidstaat van verbruik langs elektronische weg de informatie toe die nodig is om te bepalen met welke driemaandelijkse aangifte een betaling overeenstemt.

Artikel 9 undecies

Het bepaalde in artikel 4, lid 1, is eveneens van toepassing op informatie die door de lidstaat van identificatie verzameld is op grond van artikel 26, lid 3, onder b), punten 1 en 4, van Richtlijn 77/388/EEG.

Artikel 9 duodecies

1. De lidstaat van identificatie zorgt ervoor dat het bedrag dat door de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige is betaald, wordt overgemaakt naar de bankrekening in euro's die is aangewezen door de lidstaat van verbruik waaraan de betaling verschuldigd is. De lidstaten die hebben voorgeschreven dat de betalingen dienen te gebeuren in een andere valuta dan de euro, zetten de bedragen om in euro's tegen de op de laatste dag van de aangifteperiode geldende wisselkoers. De omwisseling vindt plaats volgens de wisselkoersen die de Europese Centrale Bank voor die dag bekend heeft gemaakt of, als er die dag geen bekendmaking heeft plaatsgevonden, op de eerstvolgende dag van bekendmaking. De overmaking vindt plaats uiterlijk tien dagen na het eind van de maand waarin de betaling is ontvangen.

2. Indien de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige niet de totale verschuldigde belasting voldoet, zorgt de lidstaat van identificatie ervoor dat de betaling naar de lidstaten van verbruik wordt overgemaakt in evenredigheid met de in elke lidstaat verschuldigde belasting. De lidstaat van identificatie brengt de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van verbruik daarvan langs elektronische weg op de hoogte.

Artikel 9 terdecies

1. De lidstaten doen de bevoegde autoriteiten in de andere lidstaten langs elektronische weg mededeling van de relevante bankrekeningnummers voor de ontvangst van betalingen overeenkomstig artikel 9 duodecies.

2. De lidstaten doen de bevoegde autoriteiten in de andere lidstaten en de Commissie langs elektronische weg onverwijld mededeling van wijzigingen van het normale belastingtarief.";

(2) In artikel 13, lid 1, wordt de eerste zin als volgt vervangen:

"De Commissie en de lidstaten zorgen ervoor dat bestaande of nieuwe communicatie netwerken en netwerken voor gegevensuitwisseling die nodig zijn voor het verstrekken van de informatie als omschreven in de artikelen 9 ter en 9 quater alsmede de artikelen 9 nonies en 9 decies operationeel zijn op de in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2002/38/EG respectievelijk artikel 3 van Richtlijn 2003/xx/EG vastgestelde datum."

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2003.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel,

Voor de Raad

De voorzitter