Gewijzigd voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen

(door de Commissie ingediend krachtens artikel 189 B, lid 2, van het EG-Verdrag)

SAMENVATTING

Op 13 januari 1999 nam het Europees Parlement een wetgevingsresolutie aan houdende goedkeuring, onder voorbehoud van de in de resolutie vervatte wijzigingen, van het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen (COM(1998) 297 def. - C4-0376/98 - 98/191(COD)), waarbij de Commissie werd verzocht haar voorstel dienovereenkomstig te wijzigen.

De richtlijn beoogt een goed functioneren van de interne markt op het gebied van elektronische handtekeningen door het tot stand brengen van een geharmoniseerd en geschikt juridisch kader voor het gebruik van elektronische handtekeningen in de Gemeenschap. In de richtlijn zijn een aantal criteria vastgesteld die de basis vormen voor de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen. De juridische grondslag voor het voorstel is artikel 57, lid 2, artikel 66 en artikel 100 A van het Europees Verdrag.

De richtlijn biedt voor bepaalde certificatiediensten die het publiek worden aangeboden een wettelijk kader. Zij gaat met name in op certificatiediensten en stelt gemeenschappelijke eisen voor certificatiedienstverleners en certificaten vast om de grensoverschrijdende erkenning van handtekeningen en certificaten in de Europese Gemeenschap te garanderen. De richtlijn heeft een technologisch neutrale aanpak doordat zij een heel spectrum aan "elektronische handtekeningen" beslaat. Zij is gebaseerd op een tweeledig concept: certificatiedienstverleners zijn in het algemeen vrij om hun diensten zonder voorafgaande toestemming aan te bieden. Parallel hieraan mogen de lidstaten vrijwillige accreditatieregelingen invoeren, gebaseerd op gemeenschappelijke vereisten en gericht op een hoger niveau van veiligheid. De richtlijn beoogt bij te dragen aan een geharmoniseerd wettelijk kader binnen de Gemeenschap door te waarborgen dat elektronische handtekeningen wettelijk erkend worden. Teneinde vertrouwen te scheppen bij zowel de consumenten als de bedrijven die op de certificaten moeten vertrouwen, voert het voorstel aansprakelijkheidsvoorschriften voor certificatiedienstverleners in. In de richtlijn zijn samenwerkingsmechanismen met derde landen opgenomen om bij te dragen aan de mondiale erkenning van certificaten.

Van de 32 amendementen die door het Europees Parlement in eerste lezing werden goedgekeurd, heeft de Commissie er 22 volledig (amendementen 3, 11, 12, 14, 18, 20, 27, 30, 31, 32, 33 en 34), gedeeltelijk of in beginsel (amendementen 2, 4, 5, 9, 13, 16, 17, 21, 22 en 25) aanvaard.

De Commissie kan 10 van de voorgestelde amendementen niet aanvaarden om juridische redenen (amendementen 1, 10, 24, 28, 29), omdat zij overbodige bepalingen omvatten (amendementen 6 en 7) of omdat zij voor problemen bij de tenuitvoerlegging zouden zorgen (amendementen 15, 23 en 26).

TOELICHTING

Hierbij dient de Commissie een gewijzigd voorstel in voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen. In het gewijzigde voorstel zijn de in eerste lezing door het Europees Parlement voorgestelde amendementen verwerkt die voor de Commissie aanvaardbaar zijn.

1) INLEIDING

a) Achtergrond

Als eerste stap heeft de Commissie op 8 oktober 1997 de mededeling "Zorgen voor veiligheid van en vertrouwen in elektronische communicatie - Naar een Europees kader voor digitale handtekeningen en encryptie" ingediend (COM(97) 0503 def. - C4-0648/97), waarin de behoefte aan een samenhangende aanpak op dit gebied is geschetst. Op 1 december 1997 werd deze mededeling gunstig ontvangen door de Raad die de Commissie verzocht zo spoedig mogelijk een voorstel voor een richtlijn betreffende digitale handtekeningen in te dienen. In zijn resolutie van 17 juli 1998 (A4-0189/98) wees het Europees Parlement op de noodzaak om een wetgevingskader op Europees niveau te creëren om het wederzijdse vertrouwen in digitale handtekeningen te waarborgen en de ontwikkeling van de elektronische handel en de elektronische communicatie te bevorderen.

Op 13 mei 1998 nam de Commissie een voorstel aan voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende elektronische handtekeningen, "Een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen" (COM(1998) 297 def. - C4-0376/98 - 98/191(COD)). De ontwerp-richtlijn loopt vooruit op initiatieven in diverse lidstaten van de Europese Unie om een wettelijk kader voor elektronische handtekeningen te creëren. De richtlijn wordt aldus beschouwd als een preventieve maatregel gericht op het creëren van een geharmoniseerd kader voor authentificatiediensten in Europa. Tevens wordt daarin rekening gehouden met het mondiale kader van de elektronische communicatie. De rechtsgrondslag voor het voorstel wordt gevormd door artikel 57, lid 2, artikel 66 en artikel 100 A van het EG-Verdrag.

Het voorstel is op 16 juni 1998 formeel ingediend bij het Europees Parlement en de Raad. Het Economisch en Sociaal Comité gaf zijn advies op 2/3 december 1998 en het Comité van de Regio's op 13/14 januari 1999. Het Europees Parlement nam in eerste lezing op 13 januari 1999 een gunstige resolutie aan en stelde 32 amendementen op het voorstel van de Commissie voor.

b) Doel van de richtlijn

De richtlijn beoogt een goed functioneren van de interne markt op het gebied van elektronische handtekeningen door het tot stand brengen van een geharmoniseerd en geschikt juridisch kader voor het gebruik van elektronische handtekeningen in de Gemeenschap. In de richtlijn zijn een aantal criteria vastgesteld die de basis vormen voor de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen. Wereldwijde elektronische communicatie en handel zijn afhankelijk van de gestage aanpassing van internationale en nationale wetten aan de zich snel ontwikkelende technologische infrastructuur. Als de consumenten en de industrie in Europa ten volle willen profiteren van de mogelijkheden die door elektronische communicatie worden geboden, moeten deze onderwerpen worden aangepakt.

c) Belangrijkste beginselen van de richtlijn

- Toepassingsgebied

De richtlijn biedt voor bepaalde certificatiediensten die het publiek worden aangeboden een wettelijk kader. Zij gaat met name in op certificatiediensten en stelt gemeenschappelijke eisen voor certificatiedienstverleners en certificaten vast om de grensoverschrijdende erkenning van handtekeningen en certificaten in de Europese Gemeenschap te garanderen. Er zijn voor de hand liggende toepassingen van de technologie voor elektronische handtekeningen in gesloten systemen, bijvoorbeeld het lokaal netwerk van een onderneming of een banksysteem. Certificaten en elektronische handtekeningen worden tevens gebruikt voor machtigingsdoeleinden, bijvoorbeeld voor de toegang tot een particuliere rekening. Op deze gebieden ziet de Commissie geen duidelijke behoefte aan harmonisatie.

- Neutraliteit van de technologie

Er wordt verwacht dat er een reeks authentificatiemechanismen zal worden ontwikkeld. Derhalve moet het toepassingsgebied van de richtlijn ruim genoeg zijn om het hele spectrum van "elektronische handtekeningen" te kunnen bestrijken. Hoewel digitale handtekeningen die worden aangemaakt met behulp van cryptografische technieken thans worden beschouwd als een belangrijke categorie elektronische handtekeningen, maakt het voorstel duidelijk dat een Europees regelgevend kader flexibel genoeg dient te zijn om ook andere technieken voor authentificatie te beslaan.

- Tweeledige benadering

De richtlijn is gebaseerd op een tweeledig concept: het belangrijkste doel is op communautaire schaal te stimuleren dat er certificatiediensten via open netwerken tot stand komen. Gelet op de reeks diensten en de mogelijke toepassing ervan dienen certificatiedienstverleners in het algemeen vrij te zijn om hun diensten zonder voorafgaande toestemming aan te bieden. Op dit gebied moet de markt zich vrijelijk kunnen ontwikkelen. Parallel hieraan zal de lidstaten worden toegestaan om vrijwillige accrediteringsregelingen in te voeren, gebaseerd op gemeenschappelijke vereisten en gericht op een hoger niveau van veiligheid. Deze regelingen bieden de certificatiedienstverleners een passend kader voor de ontwikkeling van hun diensten tot de niveaus van vertrouwen, veiligheid en kwaliteit die de markt, de consumenten en de burgers verlangen.

- Essentiële vereisten

In de voorgestelde richtlijn worden essentiële vereisten geformuleerd voor certificaten en certificatiedienstverleners met het oog op de totstandbrenging van een geharmoniseerd kader op Europees niveau. Deze vereisten zijn niet erg gedetailleerd en houden uitsluitend verband met de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen.

- Wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen

De richtlijn beoogt bij te dragen aan een geharmoniseerd wettelijk kader binnen de Gemeenschap door te waarborgen dat elektronische handtekeningen wettelijk worden erkend. Wettelijke erkenning betekent dat elektronische handtekeningen die gebaseerd zijn op een gekwalificeerd certificaat dat door een aan de in bijlage II genoemde eisen beantwoordende certificatiedienstverlener is afgegeven, enerzijds worden erkend als beantwoordend aan de wettelijke eisen van een met de hand geschreven handtekening en anderzijds in gerechtelijke procedures op dezelfde wijze als met de hand geschreven handtekeningen als bewijsmiddel worden toegelaten.

- Aansprakelijkheidsregels

Ter bevordering van het vertrouwen bij de consumenten en het bedrijfsleven, die op de certificaten moeten vertrouwen, introduceert het voorstel aansprakelijkheidsregels voor certificatiedienstverleners. Op basis van het voorstel zullen certificatiedienstverleners met name aansprakelijk zijn voor de geldigheid van de inhoud van een certificaat.

- Internationale dimensie

In de richtlijn zijn samenwerkingsmechanismen met derde landen opgenomen om bij te dragen aan de mondiale erkenning van certificaten. Zij beogen met name de erkenning van derificaten van derde landen door de lidstaten onder duidelijke voorwaarden te waarborgen en de aanzet te geven tot onderhandelingen door de Commissie over bilaterale en multilaterale overeenkomsten. Dit is belangrijk voor de ontwikkeling van de internationale elektronische handel.

- Gegevensbescherming

De richtlijn beoogt het harmoniseren van de nationale voorschriften ter vrijwaring van doelstellingen van algemeen belang zoals de bescherming van het recht op privacy en van persoonlijke gegevens in de specifieke context van elektronische handtekeningen. Bovendien biedt de richtlijn het noodzakelijke middel (certificaten met vermelding van een pseudoniem in plaats van de naam van de ondertekenaar) om de consument in staat te stellen anoniem te blijven bij on-line transacties.

2) DOOR DE COMMISSIE AANVAARDE AMENDEMENTEN VAN HET EP

Van de 32 amendementen die door het Europees Parlement in eerste lezing werden goedgekeurd, heeft de Commissie er 22 volledig, gedeeltelijk of in beginsel aanvaard.

Volledig aanvaarde amendementen: 3, 11, 12, 14, 18, 20, 27, 30, 31, 32, 33 en 34.

Gedeeltelijk of in beginsel aanvaarde amendementen: 2, 4, 5, 9, 13, 16, 17, 21, 22 en 25.

De Commissie heeft de amendementen aanvaard die:

- de tekst verduidelijken of vervolledigen (amendementen 2, 3, 5, 9, 11 - 14, 16 - 18, 20 - 22, 25, 27, 30 - 34)

- nuttige aanwijzingen geven over de richting waarin de herziening van de richtlijn tegen eind 2002 moet gaan (amendement 4).

In haar gewijzigde voorstel heeft de Commissie de amendementen in de tekst opgenomen zoals ze door het Europees Parlement zijn voorgesteld, en er met het oog op de samenhang van de gehele tekst enkele elementen aan toegevoegd.

3) NIET DOOR DE COMMISSIE AANVAARDE AMENDEMENTEN VAN HET EP

De redenen voor het niet aanvaarden van 10 van de voorgestelde amendementen zijn:

. Juridische kwesties, met name het feit dat de amendementen niet stroken met bestaande gemeenschapsregels;

. De amendementen bevatten overbodige bepalingen;

. De amendementen zouden moeilijk uitvoerbaar zijn.

a) Juridische kwesties

. Het Parlement stelt voor in overweging 3 te verwijzen naar elektronische handtekeningen in plaats van digitale handtekeningen (amendement 1). De Commissie stemt in met de algemene aanpak van het Europees Parlement om zich in de tekst uitsluitend op elektronische handtekeningen toe te spitsen omdat de richtlijn elektronische handtekeningen bestrijkt, maar in overweging 3 wordt een conclusie van de Raad van 1 december 1997 aangehaald. Het is dan ook niet logisch de formulering te veranderen.

. Het Parlement stelt voor het "comité van raadgevende aard" te vervangen door een "contactcomité" (amendementen 10 en 28) en een aantal raadplegings- en informatieverplichtingen toe te voegen (amendement 28). Dit zou niet stroken met de in Besluit 87/373/EEG van de Raad van 13 juli 1987 vastgestelde comitologieprocedure. Bij dit besluit worden verschillende types van comités vastgesteld. De voorgestelde raadplegings- en informatieverplichtingen stroken niet met de ingevoerde procedures of met de gangbare praktijken in de bestaande werkgroepen. De Commissie garandeert dat zij de industrie, de gebruikers en de consumentenorganisaties op vrijwillige basis zal raadplegen.

Het Comité moet tot taak hebben de in de bijlagen I of II vastgestelde vereisten op het gebied van standaardisatie te verduidelijken en niet de ontwikkeling van die vereisten. Anders zou het Comité nagenoeg een wetgevend karakter krijgen.

. Het onderscheid tussen het comitétype en de procedure in artikel 9 en de functie van het Comité in artikel 10 verbetert de duidelijkheid van de tekst. Derhalve geeft de Commissie er de voorkeur aan artikel 10 niet weg te laten (amendement 29).

. In amendement 24 stelt het Parlement voor voorstellen voor onderhandelingsmandaten voor bilaterale en multilaterale overeenkomsten niet alleen bij de Raad maar ook bij het Europees Parlement in te dienen. Dit is strijdig met de bepalingen van artikel 113 van het EG-Verdrag. Artikel 113 bepaalt dat de Commissie alleen aan de Raad voorstellen doet en niet aan het Europees Parlement.

. Het Parlement stelt voor een zin toe te voegen waarin staat dat certificatiedienstverleners op een certificaat een pseudoniem mogen vermelden, voorzover dit volgens de nationale wetgeving voor niet-elektronische zakelijke betrekkingen geoorloofd is (amendement 26). Er bestaan geen algemene nationale regels inzake pseudoniemen voor off-line transacties omdat er geen behoefte is aan dergelijke voorschriften voor off-line transacties. In beginsel kunnen de consumenten ervoor kiezen anoniem te blijven. Artikel 8, lid 3, heeft tot doel het noodzakelijke middel te bepalen waarmee on-line transacties op dezelfde wijze als off-line transacties kunnen worden uitgevoerd.

b) Overbodige bepalingen

. Het Parlement stelt voor een overweging toe te voegen waarin wordt bepaald dat internationale overeenkomsten de Europese Unie niet mogen beletten de regels inzake gegevensbescherming te handhaven en verder te ontwikkelen (amendement 6). Het spreekt vanzelf dat de bestaande regels inzake gegevensbescherming moeten worden nageleefd en dat in overeenkomsten op het gebied van elektronische handtekeningen rekening moet worden gehouden met het recht om de bestaande regels inzake gegevensbescherming te handhaven en verder te ontwikkelen. Derhalve is een dergelijke bepaling overbodig.

. Het Parlement stelt voor een overweging toe te voegen waarin wordt bepaald dat overeenkomsten op het gebied van elektronische handtekeningen eveneens betrekking moeten hebben op gegevensbescherming en eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer (amendement 7). Het spreekt vanzelf dat in het kader van dergelijke overeenkomsten rekening moet worden gehouden met de bestaande regels inzake gegevensbescherming en met name met de bepalingen inzake internationale gegevensstromen. De Commissie acht een dergelijke bepaling dan ook overbodig.

c) Problemen bij de uitvoering

. De toevoeging van het woord onafhankelijke in de definitie van certificatiedienstverlener in artikel 2, lid 6, (amendement 15) zou problemen bij de uitvoering veroorzaken. Het zou niet duidelijk zijn wat er met een dergelijke vereiste precies wordt bedoeld, bijvoorbeeld financiële onafhankelijkheid, organisatorische onafhankelijkheid, enz. Bovendien zou Bijlage II de juiste plaats voor een dergelijke vereiste zijn en niet de definitie.

. Om gelijksoortige redenen kan amendement 23 niet worden aanvaard. Het Parlement stelt voor in artikel 6 een lid toe te voegen waarin wordt gesteld dat de certificatiedienstverlener zich moet beperken tot de taken die hem uit hoofde van zijn statuut zijn toebedeeld. In de eerste plaats blijft het onduidelijk wat het precieze doel van deze bepaling zou zijn. In de tweede plaats zijn certificatiedienstverleners niet verplicht statuten op te stellen en wordt ook de juridische betekenis van dergelijke statuten niet verduidelijkt. In de derde plaats moet men zich de vraag stellen of een certificatiedienstverlener kan garanderen dat hij niet onderworpen is aan enige vorm van administratieve controle. In ieder geval is artikel 6 niet de juiste plaats voor een dergelijke bepaling omdat de voorgestelde tekst geen betrekking heeft op de aansprakelijkheid.

4) CONCLUSIE

De Commissie heeft 22 van de 32 in eerste lezing door het Europees Parlement voorgestelde amendementen geheel of gedeeltelijk aanvaard.

Overeenkomstig artikel 189 b lid 2, van het EG-Verdrag wijzigt de Commissie haar oorspronkelijke voorstel door er deze amendementen in op te nemen.

Gewijzigd voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen - (Voor de EER relevante tekst)

Oorspronkelijke tekst // Gewijzigde tekst

Vierde overweging

(gebaseerd op amendement 2)

(4) Overwegende dat voor elektronische communicatie en handel elektronische handtekeningen en daarmee verwante, de authentificatie ervan mogelijk makende diensten, vereist zijn; dat uiteenlopende regels voor de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen en voor de accreditatie van certificatiedienstverleners in de lidstaten tot grote belemmeringen voor het gebruik van elektronische communicatie en elektronische handel kunnen leiden, en daarmee de ontwikkeling van de interne markt kunnen belemmeren; dat uiteenlopende activiteiten in de lidstaten erop wijzen dat er aan harmonisatie op het niveau van de Gemeenschap behoefte bestaat;

// (4) Overwegende dat voor elektronische communicatie en handel elektronische handtekeningen en daarmee verwante, de authentificatie ervan mogelijk makende diensten, vereist zijn; dat uiteenlopende regels voor de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen en voor de accreditatie van certificatiedienstverleners in de lidstaten tot grote belemmeringen voor het gebruik van elektronische communicatie en elektronische handel kunnen leiden; dat duidelijke gemeenschappelijke kadervoorwaarden voor elektronische handtekeningen daarentegen het vertrouwen in de nieuwe technologieën en de algemene acceptatie ervan versterken; dat uiteenlopende activiteiten in de lidstaten het vrije verkeer van goederen en diensten op de interne markt niet mogen hinderen;

Zesde overweging

(gebaseerd op amendement 3)

(6) Overwegende dat de snelle technologische ontwikkelingen en het wereldomspannende karakter van het Internet een aanpak vergen die openstaat voor de verschillende technologieën en diensten die elektronische authentificatie kunnen bieden; dat thans evenwel digitale handtekeningen die op cryptografie met openbare sleutel zijn gebaseerd de meest erkende vorm van elektronische handtekeningen zijn; // (6) Overwegende dat de snelle technologische ontwikkelingen en het wereldomspannende karakter van het Internet een aanpak vergen die openstaat voor de verschillende technologieën en diensten die elektronische authentificatie kunnen bieden;

Zesde overweging bis (nieuw)

(gebaseerd op amendement 4)

// Overwegende dat de Commissie vóór 2003 met een herziening van deze richtlijn zal komen teneinde te voorkomen dat technologische ontwikkelingen of eventuele wijzigingen in het wettelijke kader belemmeringen gaan vormen voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze richtlijn; dat zij hierbij aandacht moet besteden aan de implicaties van hiermee verband houdende technische aspecten als vertrouwelijkheid en hierover verslag moet uitbrengen aan het Parlement en de Raad;

Tiende overweging bis (nieuw)

(gebaseerd op amendement 5)

// (10a) Overwegende dat de interne markt tevens het vrije verkeer van personen omvat, als gevolg waarvan burgers en inwoners van de Europese Unie in toenemende mate te maken hebben met autoriteiten van andere lidstaten dan waar zij woonachtig zijn; dat het Europees Parlement om deze redenen besloten heeft akkoord te gaan met de elektronische invulling van verzoekschriften; dat de beschikbaarheid van elektronische communicatie in dit verband van groot nut zou kunnen zijn, mits nationale voorschriften inzake bijkomende vereisten geen belemmering vormen voor de aldus geboden mogelijkheden tot een verbeterde toegang tot de overheid;

Dertiende overweging bis (nieuw)

(gebaseerd op amendement 9)

// (13a) Overwegende dat deze richtlijn bestaande nationale bepalingen betreffende het overheidsbeleid of de openbare veiligheid of de voorziening in vertrouwelijke diensten onverlet laat;

Artikel 1

(gebaseerd op amendement 11)

Artikel 1

Deze richtlijn bestrijkt de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen.

Zij bestrijkt geen andere aspecten in verband met de totstandkoming of geldigheid van overeenkomsten of verband houdend met andere, niet-contractuele formaliteiten waarbij handtekeningen vereist zijn.

Zij biedt voor bepaalde certificatiediensten die het publiek worden aangeboden, een wettelijk. // Artikel 1

Deze richtlijn bestrijkt de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen.

Zij biedt voor bepaalde certificatiediensten die het publiek worden aangeboden, een wettelijk kader.

Zij bestrijkt geen andere aspecten in verband met de totstandkoming of geldigheid van overeenkomsten of verband houdend met andere, niet-contractuele formaliteiten waarbij handtekeningen vereist zijn.

Artikel 2, lid 1

(gebaseerd op amendement 12)

1. "elektronische handtekening", een handtekening in digitale vorm die uit gegevens bestaat, of aan die gegevens is vastgehecht of logisch daarmee is geassocieerd, welke door een ondertekenaar wordt gebruikt om van diens goedkeuring van die gegevens blijk te geven, en aan de volgende eisen beantwoordt: // 1. "elektronische handtekening", een handtekening in elektronische vorm die uit gegevens bestaat, of aan die gegevens is vastgehecht of logisch daarmee is geassocieerd, welke door een ondertekenaar wordt gebruikt om van diens goedkeuring van die gegevens blijk te geven, en aan de volgende eisen beantwoordt:

Artikel 2, lid 2

(gebaseerd op amendement 13)

2. "ondertekenaar", een persoon die een elektronische handtekening aanmaakt;

// 2. "ondertekenaar", een natuurlijk persoon die uit eigen naam of uit naam van de persoon of de entiteit die hij vertegenwoordigt een elektronische handtekening aanmaakt;

Artikel 2, lid 5

(gebaseerd op amendement 14)

5. "gekwalificeerd certificaat", een digitale verklaring die een middel voor handtekeningverifiëring met een bepaalde persoon verbindt, diens identiteit bevestigt en aan de in bijlage I vervatte eisen voldoet; // 5. "gekwalificeerd certificaat", een elektronische verklaring die een middel voor handtekeningverifiëring met een bepaalde persoon verbindt, diens identiteit bevestigt en aan de in bijlage I vervatte eisen voldoet;

Artikel 3, lid 2

(gebaseerd op amendement 16)

2. Onverminderd het bepaalde in lid 1, mogen de lidstaten vrijwillige accreditatieregelingen invoeren of behouden die op verbetering van het certificatiedienstverleningsniveau zijn gericht. Alle voorwaarden betreffende dergelijke regelingen moeten objectief, transparant, evenredig en niet discriminerend zijn. De lidstaten mogen om redenen die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn zijn begrepen, niet het aantal certificatiedienstverleners beperken.

// 2. Onverminderd het bepaalde in lid 1, mogen de lidstaten vrijwillige accreditatieregelingen invoeren of behouden die op verbetering van het certificatiedienstverleningsniveau zijn gericht. De lidstaten mogen tevens accreditatieregelingen erkennen die beheerd worden door organisaties die onafhankelijk zijn van de overheden van de lidstaten en die tot doel hebben om de certificatiedienstverleningsniveaus te verbeteren. Alle voorwaarden betreffende dergelijke regelingen moeten objectief, transparant, evenredig en niet discriminerend zijn. De lidstaten mogen om redenen die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn zijn begrepen, niet het aantal certificatiedienstverleners beperken.

Artikel 3, lid 4

(gebaseerd op amendement 17)

4. De lidstaten mogen voor het gebruik van elektronische handtekeningen in de openbare sector aanvullende eisen stellen. Deze eisen moeten objectief, transparant, evenredig en niet discriminerend zijn en mogen slechts op de specifieke kenmerken van de betrokken toepassing betrekking hebben.

// 4. De lidstaten mogen voor het gebruik van elektronische handtekeningen in de openbare sector aanvullende eisen stellen. Deze eisen moeten objectief, transparant, evenredig en niet discriminerend zijn en mogen slechts op de specifieke kenmerken van de betrokken toepassing betrekking hebben. Deze vereisten mogen geen belemmering vormen voor diensten over de grenzen heen ten behoeve van burgers op het terrein van bijvoorbeeld sociale-zekerheidsuitkeringen of pensioenen.

Artikel 5

(gebaseerd op amendement 18)

1. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een elektronische handtekening louter op grond van het feit dat de handtekening in elektronische vorm is of niet op een gekwalificeerd certificaat dan wel niet op een door een geaccrediteerd certificatiedienstverlener afgegeven certificaat is gebaseerd, geen rechtsgevolgen, rechtsgeldigheid of afdwingbaarheid mag worden ontzegd.

2. De lidstaten dragen ervoor zorg dat de elektronische handtekeningen, gebaseerd op een gekwalificeerd certificaat dat door een aan de in bijlage II genoemde eisen beantwoordende certificatiedienstverlener is afgegeven, worden erkend als te beantwoorden aan, enerzijds, de wettelijke eisen van een met de hand geschreven handtekening en, anderzijds, in gerechtelijke procedures op dezelfde wijze als met de hand geschreven handtekeningen als bewijsmiddel worden toegelaten. // 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat elektronische handtekeningen die gebaseerd zijn op een gekwalificeerd certificaat, verstrekt door een certificatiedienstverlener die beantwoordt aan de vereisten als vermeld in bijlage II, enerzijds erkend worden als zijnde conform de wettelijke vereisten van een manuele handtekening, en anderzijds geoorloofd zijn als bewijsmateriaal bij rechtsprocedures, op dezelfde wijze als manuele handtekeningen.

2. De lidstaten dragen er zorg voor dat aan een elektronische handtekening geen rechtsgevolgen, rechtsgeldigheid en afdwingbaarheid wordt ontzegd louter op grond van het feit dat de handtekening in elektronische vorm is of niet gebaseerd is op een gekwalificeerd certificaat dan wel niet gebaseerd is op een certificaat dat verstrekt is door een geaccrediteerde certificatiedienstverlener.

Artikel 6, lid 1, onder b)

(gebaseerd op amendement 20)

(b) de overeenstemming, bij de afgifte van het gekwalificeerde certificaat, met alle vereisten van deze richtlijn; // (b) de overeenstemming, bij de afgifte van het gekwalificeerde certificaat, met alle vereisten van Bijlage I bij deze richtlijn;

Artikel 6, lid 3

(gebaseerd op amendement 21)

3. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een certificatiedienstverlener op het gekwalificeerd certificaat grenzen aan het gebruik van dat certificaat kan aanbrengen. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelijk voor schade die voortvloeit uit een buiten die grenzen liggend gebruik van een gekwalificeerd certificaat waarop die grenzen inzake het gebruik ervan zijn aangebracht.

// 3. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een certificatiedienstverlener op het gekwalificeerd certificaat grenzen aan het gebruik van dat certificaat kan aanbrengen. Deze beperking moet voor derden voldoende duidelijk waarneembaar zijn. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelijk voor schade die voortvloeit uit een buiten die grenzen liggend gebruik van een gekwalificeerd certificaat waarop die grenzen inzake het gebruik ervan zijn aangebracht.

Artikel 6, lid 4

(gebaseerd op amendement 22)

4. De lidstaten dragen ervoor zorg dat de certificatiedienstverleners in het gekwalificeerd certificaat een grens mogen stellen aan de waarde van de transacties waarvoor het certificaat geldig is. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelijk voor schade die die waardegrens overschrijdt.

// 4. De lidstaten dragen ervoor zorg dat de certificatiedienstverleners in het gekwalificeerd certificaat een grens mogen stellen aan de waarde van de transacties waarvoor het certificaat geldig is. Deze beperking moet voor derden voldoende duidelijk waarneembaar zijn. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelijk voor schade die die waardegrens overschrijdt.

Artikel 8, lid 2

(gebaseerd op amendement 25)

2. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een certificatiedienstverlener persoonlijke gegevens slechts rechtstreeks van het datasubject kan verkrijgen en bovendien slechts in de mate die voor de afgifte van het certificaat is vereist. De gegevens mogen niet zonder toestemming van het datasubject voor andere doeleinden worden verzameld of verwerkt. // 2. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een certificatiedienstverlener persoonlijke gegevens slechts rechtstreeks, of na toestemming van het datasubject of met zijn uitdrukkelijke toestemming kan verkrijgen en bovendien slechts in de mate die voor de afgifte van het certificaat is vereist. De gegevens mogen niet zonder toestemming van het datasubject voor andere doeleinden worden verzameld of verwerkt.

Artikel 8, lid 4

(gebaseerd op amendement 27)

4. De lidstaten dragen ervoor zorg dat, in het geval van personen die pseudoniemen gebruiken, de certificatiedienstverlener de gegevens betreffende de identiteit van deze personen desgevraagd, met instemming van deze laatsten, aan overheidsinstanties bekendmaken. Wanneer in overeenstemming met het nationaal recht de overdracht van gegevens waarmee de identiteit van het datasubject bekend wordt gemaakt, noodzakelijk is ten behoeve van het onderzoek naar strafbare feiten met betrekking tot het gebruik van elektronische handtekeningen onder een pseudoniem, wordt die overdracht vastgelegd en wordt het datasubject zo spoedig mogelijk na de voltooiing van het onderzoek over de overdracht van op hem betrekking hebbende gegevens ingelicht. // 4. Indien, conform Richtlijn 95/46/EG en de nationale wetgeving de overdracht van gegevens waarmee de identiteit van het datasubject/ondertekenaar aan overheidsinstanties bekend wordt gemaakt noodzakelijk is ten behoeve van het onderzoek naar strafbare feiten met betrekking tot het gebruik van elektronische handtekeningen met pseudoniemcertificaten of noodzakelijk is voor rechtsvorderingen in samenhang met transacties waarbij elektronische handtekeningen met pseudoniemcertificaten gebruikt worden, wordt die overdracht vastgelegd en wordt het datasubject over de overdracht ingelicht.

Artikel 11

(gebaseerd op amendement 30)

1. De lidstaten verstrekten de Commissie de volgende gegevens:

(a) gegevens over vrijwillige nationale accreditatieregelingen, met inbegrip van eventuele aanvullende eisen overeenkomstig artikel 3, lid 4;

(b) naam en adres van de nationale lichamen die voor accreditatie en toezicht verantwoordelijk zijn en

(c) naam en adres van geaccrediteerde nationale certificatiedienstverleners.

2. De overeenkomstig lid 1 te verstrekken gegevens en de wijzigingen daarvan worden door de lidstaten zo spoedig mogelijk gemeld. // 1. De lidstaten verstrekken de Commissie de volgende gegevens:

(a) gegevens over vrijwillige nationale accreditatieregelingen, met inbegrip van eventuele aanvullende eisen overeenkomstig artikel 3, lid 4;

(b) naam en adres van de nationale en erkende organisaties die voor accreditatie en toezicht verantwoordelijk zijn en

(c) naam en adres van geaccrediteerde nationale certificatiedienstverleners.

2. De overeenkomstig lid 1 te verstrekken gegevens en de wijzigingen daarvan worden binnen een termijn van een maand door de lidstaten en erkende organisaties gemeld.

Bijlage I, onder b)

(gebaseerd op amendement 31)

(b) de onmiskenbare naam van de houder of een onmiskenbaar pseudoniem, als zodanig gekenmerkt; // (b) de naam van de houder of een pseudoniem, als zodanig gekenmerkt;

Bijlage I, onder f)

(gebaseerd op amendement 32)

(f) de unieke identificatiecode van het certificaat; // (f) de identificatiecode van het certificaat;

Bijlage I, onder i)

(gebaseerd op amendement 33)

(i) voorzover van toepassing, beperkingen van de aansprakelijkheid van de certificatiedienstverlener inzake de waarde van de transacties waarvoor het certificaat geldig is. // (i) voorzover van toepassing, beperkingen op het gebruik van het certificaat en inzake de waarde van de transacties waarvoor het certificaat geldig is.

Bijlage II, onder e)

(gebaseerd op amendement 34)

(e) gebruikmaken van betrouwbare systemen en van producten voor elektronische handtekeningen die bescherming bieden tegen ongeautoriseerde wijziging van de producten die zou inhouden dat zij kunnen worden gebruikt voor het uitvoeren van andere functies dan die waarvoor zij werden ontworpen; zij moeten ook gebruikmaken van producten voor elektronische handtekeningen die de technische en cryptografische veiligheid garanderen van de door de producten ondersteunde certificatieprocessen; // (e) gebruikmaken van betrouwbare systemen en van producten voor elektronische handtekeningen die bescherming bieden tegen ongeautoriseerde wijziging van de producten; zij moeten ook gebruikmaken van producten voor elektronische handtekeningen die de technische en cryptografische veiligheid garanderen van de door de producten ondersteunde certificatieprocessen;