TOELICHTING

1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Motivering en doel van het voorstel

Dit voorstel betreft de toepassing van Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn ("de basisverordening") en Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap ("de basisantidumpingverordening"), in het kader van het tussentijdse nieuwe onderzoek naar de compenserende rechten op polyethyleentereftalaat (pet) van oorsprong uit India.

Algemene context

Dit voorstel wordt gedaan in het kader van de tenuitvoerlegging van de basisverordening en is het resultaat van een onderzoek dat is uitgevoerd overeenkomstig de materiële en procedurele eisen in de basisverordening.

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

Bij Verordening (EG) nr. 193/2007 van de Raad, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1286/2008, is een definitief compenserend recht ingesteld op polyethyleentereftalaat, momenteel ingedeeld onder de GN-code 3907 60 20, van oorsprong uit India. Bij Verordening (EG) nr. 192/2007, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1286/2008 is een definitief antidumpingrecht op dezelfde producten ingesteld.

Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU

Niet van toepassing.

2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

Raadpleging van belanghebbende partijen

Partijen die belang hebben bij de procedure werden overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening in de loop van het onderzoek in de gelegenheid gesteld hun belangen te verdedigen.

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Er hoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.

Effectbeoordeling

Dit voorstel vloeit voort uit de tenuitvoerlegging van de basisverordening.

De basisverordening voorziet niet in een algemene effectbeoordeling, maar omvat wel een uitputtende lijst van factoren die moeten worden beoordeeld.

3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Samenvatting van de voorgestelde maatregel(en)

Op 10 juni 2010 heeft de Commissie naar aanleiding van een verzoek van een Indiase producent-exporteur een tussentijds nieuw onderzoek geopend naar de geldende maatregelen betreffende polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India.

Het bijgevoegde voorstel voor een verordening van de Raad is gebaseerd op de bevindingen van het uitgevoerde onderzoek, dat alleen subsidiëring door de indiener van het verzoek betreft.

In het onderzoek kwam naar voren dat het subsidiëringsniveau lager was dan in het vorige onderzoek en dat de gewijzigde omstandigheden die tot de verlaging van het subsidiëringsniveau hadden geleid, van blijvende aard zijn.

De antidumpingrechten werden eerder niet volledig ingesteld om de instelling van dubbele rechten naast de al geldende compenserende rechten te vermijden. De eerder vastgestelde dumpingmarges moeten nu worden gecorrigeerd, gezien de lagere subsidiëringsniveaus.

Daarom wordt voorgesteld dat de Raad het bijgevoegde voorstel voor een wijzigingsverordening goedkeurt.

Rechtsgrondslag

Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn en Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap.

Subsidiariteitsbeginsel

Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel:

De vorm van de maatregel wordt voorgeschreven in de basisverordening en laat geen ruimte voor nationale besluitvorming.

Beschrijving van de wijze waarop de financiële en administratieve lasten voor de Unie, de nationale, regionale en plaatselijke overheden, de bedrijven en de burgers zo veel mogelijk worden beperkt en hoe zij in verhouding staan tot het doel van het voorstel: niet van toepassing.

Keuze van instrumenten

Voorgesteld(e) instrument(en): verordening.

Andere instrumenten zouden om de volgende reden ongeschikt zijn:

de basisverordening voorziet niet in andere mogelijkheden.

4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Unie.

2011/0213 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 193/2007 van de Raad tot instelling van een definitief compenserend recht op polyethyleentereftalaat uit India en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 192/2007 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van polyethyleentereftalaat uit onder meer India

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn[1] ("de basisverordening"), en met name de artikelen 19 en 24,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie ("de Commissie"), ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

2. Vorig onderzoek en bestaande compenserende maatregelen

3. Bij Verordening (EG) nr. 2603/2000[2] heeft de Raad een definitief compenserend recht ingesteld op polyethyleentereftalaat ("pet") uit onder meer India ("het betrokken land"), naar aanleiding van een onderzoek ("het oorspronkelijke antisubsidieonderzoek"). Na een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen heeft de Raad bij Verordening (EG) nr. 193/2007[3] een definitief compenserend recht voor nog een periode van vijf jaar ingesteld ("het nieuwe antisubsidieonderzoek"). De compenserende maatregelen werden gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1286/2008[4] van de Raad na een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek ("het laatste nieuwe onderzoek"). De compenserende maatregelen bestaan in een specifiek recht. Voor met name genoemde Indiase producenten wordt een recht van 0 tot 106,5 euro per ton ingesteld, terwijl voor andere producenten een residueel recht van 69,4 euro per ton werd ingesteld ("huidige compenserende maatregelen").

4. Bestaande antidumpingmaatregelen

5. Bij Verordening (EG) nr. 2604/2000[5] heeft de Raad een definitief antidumpingrecht ingesteld op pet uit onder meer India ("het oorspronkelijke antidumpingonderzoek"). Na een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen heeft de Raad bij Verordening (EG) nr. 192/2007[6] een definitief antidumpingrecht voor nog een periode van vijf jaar ingesteld ("het nieuwe antidumpingonderzoek"). De antidumpingmaatregelen werden gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1286/2008 van de Raad na het laatste nieuwe antisubsidieonderzoek. De maatregelen werden op het niveau van de schademarge vastgesteld en bestonden in specifieke antidumpingrechten. Voor met name genoemde Indiase producenten werd een recht van 87,5 tot 200,9 euro per ton ingesteld, terwijl voor andere producenten een residueel recht van 153,6 euro per ton werd ingesteld ("huidige antidumpingmaatregelen").

6. Bij Besluit van de Commissie van 29 november 2000[7] heeft de Commissie de verbintenissen van diverse producenten-exporteurs aanvaard waarin een minimuminvoerprijs ("MIP") werd vastgesteld ("verbintenis").

7. Opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek

8. Krachtens artikel 19 van de basisverordening is een verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek ("dit nieuwe onderzoek") ingediend door Reliance Industries Limited, een Indiase producent-exporteur van pet ("de indiener van het verzoek" of "Reliance"). Het verzoek was beperkt tot het onderzoek naar subsidiëring door de indiener van het verzoek. Tegelijkertijd verzocht de indiener van het verzoek om een nieuw onderzoek van de huidige antidumpingmaatregelen. De residuele antidumping- en compenserende maatregelen zijn van toepassing op door Reliance vervaardigde producten en de verkoop van de indiener van het verzoek aan de Unie wordt geregeld door de verbintenis.

9. De indiener van het verzoek verstrekte voorlopig bewijsmateriaal waaruit blijkt dat handhaving van de maatregel op het huidige niveau niet langer noodzakelijk is om de gevolgen van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies te neutraliseren. De indiener van het verzoek heeft voldoende bewijsmateriaal geleverd dat zijn subsidiebedrag veel lager is geworden dan het recht dat er momenteel op wordt geheven. Deze daling van de totale subsidie zou hoofdzakelijk komen doordat minder gebruik wordt gemaakt van de Duty Entitlement Passbook Scheme (DEPB).

10. Daar de Commissie na overleg in het Raadgevend Comité tot de conclusie is gekomen dat het verzoek voldoende voorlopig bewijsmateriaal bevatte, heeft zij op 10 juni 2010 door bekendmaking van een bericht van opening in het Publicatieblad van de Europese Unie[8] de opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 19 van de basisverordening aangekondigd. Het nieuwe onderzoek betrof alleen subsidiëring door de indiener van het verzoek.

11. Bij het onderzoek betrokken partijen

12. De Commissie heeft de indiener van het verzoek, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer en de vereniging van producenten in de Unie officieel van de opening van het nieuwe onderzoek in kennis gesteld. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van opening vermelde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord.

13. Alle belanghebbenden die daar met opgave van redenen om hebben verzocht, zijn gehoord.

14. Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek nodig achtte, heeft de Commissie de indiener van het verzoek en de Indiase overheid een vragenlijst toegezonden. Zij heeft de antwoorden binnen de daarvoor vastgestelde termijn ontvangen.

15. De Commissie heeft alle informatie ingewonnen en gecontroleerd die zij voor de bepaling van de hoogte van de subsidiëring nodig achtte. De Commissie bracht een controlebezoek aan de indiener van het verzoek in Mumbai (India) en aan de Indiase overheid in New Delhi (directoraat-generaal Buitenlandse Handel en ministerie van Handel) en Mumbai (regionaal kantoor van het directoraat-generaal Buitenlandse Handel).

16. Tijdvak van het nieuwe onderzoek

17. Het onderzoek naar subsidiëring had betrekking op de periode van 1 april 2009 tot en met 31 maart 2010 ("het tijdvak van het nieuwe onderzoek" of "het TNO").

18. Parallel antidumpingonderzoek

19. Op 10 juni 2010[9] heeft de Commissie de opening van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de huidige antidumpingrechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1225/2009[10] ("basisantidumpingverordening") aangekondigd, dat alleen dumping door de indiener van het verzoek betreft.

20. Uit het parallelle antidumpingonderzoek kwam naar voren dat de omstandigheden met betrekking tot de dumping niet ingrijpend en blijvend waren gewijzigd; het onderzoek werd derhalve beëindigd zonder de huidige antidumpingmaatregelen die op Reliance van toepassing waren, te wijzigen.

21. PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

22. Product

23. Het nieuwe onderzoek heeft betrekking op polyethyleentereftalaat (pet) met een viscositeitscoëfficiënt van 78 ml/g of meer volgens ISO-norm 1628-5, momenteel ingedeeld onder GN-code 3907 60 20 en van oorsprong uit India ("het betrokken product").

24. Soortgelijk product

25. Uit het onderzoek bleek dat het betrokken product dat in India wordt vervaardigd en aan de Unie wordt verkocht, dezelfde fysische en chemische eigenschappen heeft en voor dezelfde doeleinden wordt gebruikt als het product dat wordt vervaardigd en op de binnenlandse markt wordt verkocht in India. Derhalve wordt geconcludeerd dat producten die op de binnenlandse en de exportmarkten worden verkocht, soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening. Aangezien dit nieuwe onderzoek ertoe beperkt was vast te stellen of en in welke mate de indiener van het verzoek subsidiëring toepaste, werden geen conclusies getrokken met betrekking tot het door de bedrijfstak van de Unie in de Unie vervaardigde en verkochte product.

26. RESULTATEN VAN HET ONDERZOEK

27. Subsidiëring

28. Op basis van de door de Indiase overheid en de indiener van het verzoek verstrekte gegevens en de antwoorden op de vragenlijst van de Commissie werden de volgende regelingen, in het kader waarvan er sprake zou zijn van subsidiëring, onderzocht:

Voor het gehele land geldende regelingen:

a) Advance Authorisation Scheme ("AAS", regeling voorafgaande vergunningen);

b) Duty Entitlement Passbook Scheme ("DEPBS", kredietregeling voor invoerrechten);

c) Export Promotion Capital Goods Scheme ("EPCGS", regeling kapitaalgoederen voor exportbevordering);

d) Focus Market Scheme ("FMS", regeling focusmarkten);

e) Focus Product Scheme ("FPS", regeling focusproducten);

f) de Income Tax Exemption Scheme ("ITES", regeling voor vrijstelling van inkomstenbelasting);

Regionale regelingen:

g) Regeling voor de stimulering van investeringen van de overheid van Gujarat

29. De regelingen a) tot en met e) hierboven zijn gebaseerd op de Wet voor de ontwikkeling en regeling van de buitenlandse handel van 1992 (nr. 22 van 1992) die op 7 augustus 1992 in werking is getreden. Op grond van deze wet publiceert de Indiase overheid mededelingen over het in- en uitvoerbeleid. Deze mededelingen worden samengevat in documenten over het buitenlandse handelsbeleid (Foreign Trade Policy, "FTP"), die om de vijf jaar door het ministerie van Handel worden uitgegeven en regelmatig worden bijgewerkt. Voor het TNO in deze zaak zijn twee FTP-documenten van belang: FTP 04-09 en FTP 09-14. Dit laatste document is in augustus 2009 van kracht geworden. Bovendien heeft de Indiase overheid de procedures voor FTP 04-09 en FTP 09-14 vastgelegd in deel I van een procedurehandboek ("HOP I 04-09" resp. "HOP I 09-14"). Ook het procedurehandboek wordt regelmatig bijgewerkt.

30. Regeling f) is gebaseerd op de Wet op de inkomstenbelasting van 1961, die jaarlijks bij de Wet op de financiën wordt gewijzigd.

31. Regeling g) wordt beheerd door de overheid van Gujarat en is gebaseerd op het beleid ter stimulering van de industrie van Gujarat.

32. Advance Authorisation Scheme ("AAS")

a) Rechtsgrondslag

33. Deze regeling is uitvoerig beschreven in de punten 4.1.1 tot en met 4.1.14 van FTP 04-09 en FTP 09-14 en de punten 4.1 tot en met 4.30A van HOP I 04-09 en HOP I 09-14.

b) Criteria om voor deze regeling in aanmerking te komen

34. De AAS bestaat uit zes subregelingen, die in overweging 22 nader worden beschreven. Deze subregelingen verschillen onder meer wat de voorwaarden betreft. Producenten-exporteurs en handelaren-exporteurs die banden hebben met ondersteunende fabrikanten komen in aanmerking voor de AAS voor fysieke uitvoer en voor de AAS voor jaarlijkse behoeften. Producenten/exporteurs die optreden als leverancier van de uiteindelijke exporteur komen in aanmerking voor de AAS-regeling voor toeleveranciers. Toeleveranciers van in punt 8.2 van FTP 04-09 en FTP 09-14 vermelde categorieën "met uitvoer gelijkgestelde verkoop", zoals toeleveranciers van exportgerichte ondernemingen, komen in aanmerking voor de AAS voor met uitvoer gelijkgestelde verkoop. Tot slot komen de toeleveranciers van producenten-exporteurs in aanmerking voor de voordelen die gelden voor "met uitvoer gelijkgestelde verkoop" op grond van de subregelingen Advance Release Order ("ARO") en Back-to-back inland letter of credit (documentair krediet).

c) Toepassing in de praktijk

35. Voorafgaande vergunningen kunnen worden verstrekt voor:

36. i) fysieke uitvoer: dit is de belangrijkste subregeling. In het kader van deze subregeling mogen inputs voor de vervaardiging van een bepaald exportproduct vrij van rechten worden ingevoerd. "Fysieke uitvoer" betekent in deze context dat het exportproduct het Indiase grondgebied moet verlaten. Welke producten mogen worden ingevoerd en hoeveel moet worden uitgevoerd, alsmede het soort exportproduct zijn in de vergunning vermeld;

37. ii) jaarlijkse behoefte: een dergelijke vergunning is niet gekoppeld aan een bepaald exportproduct, maar aan een ruimere groep producten (bijvoorbeeld chemische en aanverwante producten). De vergunninghouder kan — tot een bepaalde maximumwaarde, die wordt bepaald door zijn eerdere uitvoer — elke soort input vrij van rechten invoeren die voor de vervaardiging van een tot de productgroep behorend product wordt gebruikt. Hij kan naar believen elk product uitvoeren dat onder de productgroep valt en waarin dergelijk rechtenvrij materiaal is verwerkt;

38. iii) leveranties van halffabricaten: deze subregeling geldt wanneer twee producenten voornemens zijn één exportproduct te vervaardigen en het productieproces dus wordt opgesplitst. De producent-exporteur die het halffabricaat vervaardigt, mag inputs rechtenvrij invoeren en hiervoor kan hem een AAS voor leveranties van halffabricaten worden verleend. De uiteindelijke exporteur werkt het product af en is verplicht het afgewerkte product uit te voeren;

39. iv) met uitvoer gelijkgestelde verkoop: in het kader van deze subregeling kan een hoofdcontractant vrij van rechten inputs invoeren die hij nodig heeft voor de vervaardiging van goederen die hij zal verkopen als "met uitvoer gelijkgestelde verkoop" aan categorieën afnemers die vermeld zijn in punt 8.2, onder b) tot en met f), g), i) en j), van FTP 04-09 en FTP 09-14. Volgens de Indiase overheid gaat het bij met uitvoer gelijkgestelde verkoop om transacties waarbij de geleverde goederen het land niet verlaten. Bepaalde categorieën transacties worden beschouwd als met uitvoer gelijkgestelde verkoop op voorwaarde dat de goederen in India zijn vervaardigd; dit geldt bijvoorbeeld voor de levering van goederen aan een exportgerichte onderneming of aan een onderneming die zich in een bijzondere economische zone bevindt;

40. v) ARO: de houder van de AAS die voornemens is inputs in het binnenland aan te kopen in plaats van deze rechtstreeks in te voeren, kan hierbij gebruikmaken van ARO’s. In dat geval worden de voorafgaande vergunningen beschouwd als ARO’s voor de binnenlandse leverancier bij levering van de hierin vermelde goederen. Dit geeft de binnenlandse leverancier recht op de voordelen die gelden bij met uitvoer gelijkgestelde verkoop volgens punt 8.3 van FTP 04-09 en FTP 09-14 (dat wil zeggen de AAS voor leveranties van halffabricaten/met uitvoer gelijkgestelde verkoop, terugbetaling van rechten bij met uitvoer gelijkgestelde verkoop en terugbetaling van accijnzen). Bij toepassing van de ARO-regeling worden rechten en heffingen terugbetaald aan de leverancier in plaats van aan de uiteindelijke exporteur. De terugbetaling van rechten en heffingen is zowel mogelijk voor binnenlandse als voor ingevoerde inputs;

41. vi) documentair krediet: deze subregeling heeft ook betrekking op binnenlandse leveringen aan de houder van een voorafgaande vergunning. Deze kan bij een bank een binnenlands documentair krediet openen ten gunste van een binnenlandse leverancier. De bank zal op de vergunning de rechtstreekse invoer afboeken, maar slechts voor de waarde en de hoeveelheid goederen die in het binnenland worden aangekocht in plaats van te worden ingevoerd. De binnenlandse leverancier heeft recht op de voordelen bij uitvoer waarin wordt voorzien in punt 8.3 van FTP 04-09 en FTP 09-14 (AAS voor leveranties van halffabricaten/met uitvoer gelijkgestelde verkoop, terugbetaling van rechten bij met uitvoer gelijkgestelde verkoop en terugbetaling van accijnzen).

42. De indiener van het verzoek bleek tijdens het TNO alleen vergunningen te hebben ontvangen in het kader van één subregeling in verband met het betrokken product, namelijk iv) de AAS voor met uitvoer gelijkgestelde verkoop. Het is derhalve niet nodig na te gaan of de overige subregelingen aanleiding geven tot compenserende maatregelen.

43. Voor het gebruik van de AAS voor met uitvoer gelijkgestelde verkoop tijdens het TNO legt de Indiase overheid in de vergunning de omvang en de waarde vast van zowel de toegestane invoer als de verplichte uitvoer. Bovendien moeten de desbetreffende transacties op het moment van in- en uitvoer door overheidsambtenaren op de vergunning worden vermeld. Voor de hoeveelheden die in het kader van deze regeling mogen worden ingevoerd, baseert de Indiase overheid zich op standaard-input-outputnormen (SION's). SION’s zijn vastgesteld voor de meeste producten, inclusief het betrokken product, en worden uitgegeven door de Indiase overheid.

44. Om verificatie door de Indiase autoriteiten mogelijk te maken, is de houder van een voorafgaande vergunning wettelijk verplicht voor elke vergunning in een voorgeschreven vorm een verbruiksregister bij te houden (een waarheidsgetrouwe boekhouding te voeren) van de rechtenvrij ingevoerde/in het binnenland aangekochte goederen (punten 4.26 en 4.30 en aanhangsel 23 van HOP I 04-09 en HOP I 09-14). Dit verbruiksregister moet worden gecontroleerd door een externe accountant, die een certificaat afgeeft waarin wordt verklaard dat de voorgeschreven registers en de relevante documentatie zijn onderzocht en dat de op grond van aanhangsel 23 verstrekte informatie in alle opzichten waarheidsgetrouw en correct is.

45. De uitvoer moet plaatsvinden binnen een bepaalde termijn (24 maanden met twee mogelijke verlengingen van telkens zes maanden) na de afgifte van de vergunning.

46. Er bleek geen verband te zijn tussen de ingevoerde inputs en de uitgevoerde eindproducten. De inputs die voor de regeling in aanmerking komen, kunnen ook grondstoffen zijn die worden gebruikt bij de vervaardiging van producten in een later productiestadium. Voorts is vastgesteld dat de onderneming, hoewel dat verplicht is, het in overweging 24 vermelde verbruiksregister ("Aanhangsel 23"), dat door een externe accountant kan worden gecontroleerd, niet voor alle vergunningen heeft bijgehouden. Ondanks de niet-naleving van dit voorschrift heeft de onderneming geprofiteerd van de voordelen in het kader van de AAS, die gezien de vastgestelde te hoge schatting van de SION's de wettelijke bepalingen hiervoor bovendien overstegen.

d) Conclusie

47. De vrijstelling van invoerrechten is een subsidie in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), en artikel 3, lid 2, van de basisverordening, dat wil zeggen een financiële bijdrage van de Indiase overheid waardoor de onderzochte exporteurs een voordeel hebben verkregen.

48. Bovendien is de AAS voor met uitvoer gelijkgestelde verkoop rechtens duidelijk afhankelijk van uitvoerprestaties en daarom wordt zij geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen krachtens artikel 4, lid 4, eerste alinea, onder a), van de basisverordening. Een onderneming kan geen voordeel op grond van deze regeling krijgen indien zij zich niet tot uitvoer verplicht.

49. De subregelingen waarvan in dit geval gebruik werd gemaakt, kunnen niet worden beschouwd als een toelaatbare terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), van de basisverordening. Zij voldoet niet aan de voorschriften in bijlage I, punt i), bijlage II (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor inputs) en bijlage III (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor vervangende inputs) bij de basisverordening. De Indiase overheid heeft haar verificatieregeling of –procedure niet daadwerkelijk toegepast om na te gaan of, en in welke mate, de inputs bij de vervaardiging van het exportproduct zijn verbruikt (bijlage II, punt II.4, van de basisverordening en, in het geval van terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs, bijlage III, punt II.2, van de basisverordening). De eigenlijke SION's kunnen niet worden beschouwd als een verificatieregeling voor het werkelijke verbruik, aangezien deze te genereus bleken te zijn en is vastgesteld dat de Indiase overheid excessieve voordelen niet terugvordert. Bovendien heeft de overheid geen doeltreffende, op een correct bijgehouden verbruiksregister gebaseerde controle verricht. De Indiase overheid verrichtte ook geen verder onderzoek naar de werkelijk verbruikte inputs, hoewel dit normaliter vereist is als er geen effectieve verificatieregeling is (bijlage II, punt II.5, en bijlage III, punt II.3, van de basisverordening). Tot slot is bevestigd dat, hoewel dat bij wet verplicht is, in de praktijk niet gegarandeerd wordt dat een accountant bij het verificatieproces betrokken wordt.

50. Bijgevolg geeft de AAS voor met uitvoer gelijkgestelde verkoop aanleiding tot compenserende maatregelen.

e) Berekening van de hoogte van de subsidie

51. Daar de onderzochte subsidieregelingen geen toegestane terugbetalingsregelingen voor inputs of voor vervangende inputs zijn, bestaat het tot compenserende maatregelen aanleiding gevende voordeel uit het bedrag aan kwijtgescholden invoerrechten dat in normale omstandigheden bij invoer van de inputs verschuldigd zou zijn geweest. In dit verband zij opgemerkt dat de basisverordening niet alleen voorziet in compenserende rechten in verband met een "teveel" aan kwijtgescholden rechten. Overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder a) ii), en bijlage I, punt i), bij de basisverordening kan alleen het teveel aan kwijtgescholden rechten tot compenserende maatregelen aanleiding geven, wanneer aan de voorwaarden van de bijlagen II en III bij de basisverordening is voldaan. In casu waren deze voorwaarden echter niet vervuld. Indien wordt vastgesteld dat er geen adequate controleprocedure is, is de bovenstaande uitzondering voor terugbetalingsregelingen derhalve niet van toepassing en geldt de normale regel waarbij het totale bedrag aan niet-betaalde rechten (gederfde inkomsten) tot compenserende maatregelen aanleiding geeft, en niet alleen het teveel dat is kwijtgescholden. Volgens bijlage II, punt II, en bijlage III, punt II, van de basisverordening is het niet de taak van de onderzoekende autoriteit om dit teveel aan kwijtgescholden rechten te berekenen. Integendeel, volgens artikel 3, lid 1, onder a) ii), van de basisverordening hoeft de onderzoekende autoriteit alleen aan te tonen dat er geen adequate verificatieregeling is.

52. De hoogte van de subsidies die aan de indiener van het verzoek zijn toegekend, werd berekend op basis van de gederfde invoerrechten (gewone douanerechten en bijzondere aanvullende douanerechten) op de materialen die op grond van de subregelingen voor met uitvoer gelijkgestelde verkoop in het TNO werden ingevoerd (de teller). Overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder a), van de basisverordening werden de kosten die moesten worden gemaakt om de subsidie te verkrijgen, van het subsidiebedrag afgetrokken indien verzoeken daartoe gerechtvaardigd waren. Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening zijn deze subsidiebedragen tijdens het TNO omgeslagen over de waarde van de uitvoer (noemer van de breuk), daar de subsidie afhankelijk is van de exportprestaties en niet van de gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden.

53. Met betrekking tot deze regeling werd ten aanzien van de indiener van het verzoek voor het TNO een subsidiepercentage van 0,52% vastgesteld.

54. Duty Entitlement Passbook Scheme ("DEPBS")

a) Rechtsgrondslag

55. De DEPBS wordt in detail beschreven in punt 4.3 van FTP 04-09 en FTP 09-14 en in hoofdstuk 4 van HOP I 04-09 en HOP I 09-14.

b) Criteria om voor deze regeling in aanmerking te komen

56. Alle producenten-exporteurs of handelaren-exporteurs komen voor deze regeling in aanmerking.

c) Toepassing in de praktijk

57. Een in aanmerking komende exporteur kan een DEPBS-krediet aanvragen; dit krediet wordt berekend als percentage van de waarde van de in het kader van deze regeling uitgevoerde producten. De Indiase autoriteiten hebben voor de meeste producten, inclusief het betrokken product, een DEPBS-percentage vastgesteld. Zij worden vastgesteld op basis van SION's (zie overweging 24 hierboven) en van de op die veronderstelde invoer toepasselijke douanerechten, ongeacht of deze invoerrechten daadwerkelijk werden betaald. Het DEPBS-percentage voor het betrokken product tijdens het TNO van dit onderzoek bedroeg 8% met een maximumwaarde van 58 Rs/kg.

58. Om voor de voordelen van deze regeling in aanmerking te komen, moet een onderneming exporteren. Op het ogenblik dat de uitvoertransactie plaatsvindt, moet de exporteur de Indiase autoriteiten een verklaring overleggen dat de uitvoer in het kader van de DEPBS plaatsvindt. Om de uitvoer van de goederen mogelijk te maken, geven de Indiase douaneautoriteiten tijdens de verzendingsprocedure een ladingsbrief voor de uitvoer af. Daarin is onder meer het bedrag aan DEPBS-krediet vermeld dat voor de uitvoertransactie moet worden toegekend. Op dat moment weet de exporteur dus welk voordeel hij zal ontvangen. Zodra de douaneautoriteiten een ladingsbrief voor de uitvoer afgeven, heeft de Indiase overheid geen zeggenschap meer over de toekenning van een DEPBS-krediet. Het percentage voor de berekening van het voordeel is dat wat van toepassing is op het ogenblik van indiening van de uitvoeraangifte. De hoogte van het voordeel kan derhalve niet met terugwerkende kracht worden gewijzigd.

59. In overeenstemming met de Indiase standaarden voor jaarrekeningen kunnen DEPBS-kredieten op transactiebasis worden geboekt zodra aan de uitvoerverplichting is voldaan. Zij kunnen worden gebruikt om de douanerechten te betalen bij de latere invoer van goederen waarop geen invoerbeperking rust, met uitzondering van kapitaalgoederen. Goederen die met gebruikmaking van DEPBS-kredieten worden ingevoerd, kunnen op de binnenlandse markt worden verkocht (waar zij aan omzetbelasting zijn onderworpen) of op andere wijze worden gebruikt. DEPBS-kredieten zijn vrij overdraagbaar en zijn vanaf de toekenning 24 maanden geldig.

60. DEPBS-aanvragen worden langs elektronische weg ingediend en kunnen een onbeperkt aantal uitvoertransacties betreffen. De termijn voor het indienen van de aanvragen is drie maanden na uitvoer, maar zoals duidelijk aangegeven in punt 9.3 van HOP I 04-09 en HOP I 09-14, kunnen aanvragen die na afloop van de indieningstermijnen worden ontvangen, altijd tegen betaling van een kleine boete (10% van het recht) in overweging worden genomen.

61. De indiener van het verzoek bleek tijdens het TNO van deze regeling gebruik te hebben gemaakt.

d) Conclusies betreffende de DEPBS

62. In het kader van de DEPBS worden subsidies verleend in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), en artikel 3, lid 2, van de basisverordening. DEPBS-kredieten zijn een financiële bijdrage van de Indiase overheid, aangezien zij uiteindelijk zullen worden gebruikt voor de betaling van invoerrechten, waardoor de Indiase overheid inkomsten derft die haar anders zouden toekomen. Bovendien verlenen de DEPBS-kredieten een voordeel aan de exporteur, omdat zijn liquiditeit daardoor verbetert.

63. Voorts is de DEPBS rechtens afhankelijk van uitvoerprestaties; zij wordt daarom geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen in de zin van artikel 4, lid 4, eerste alinea, onder a), van de basisverordening.

64. In tegenstelling tot wat door de medewerkende Indiase producent-exporteur wordt beweerd, kan deze regeling niet worden beschouwd als een toelaatbare terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), van de basisverordening. Zij voldoet niet aan de strikte voorschriften in bijlage I, lid i), bijlage II (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor inputs) en bijlage III (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor vervangende inputs) bij de basisverordening. De exporteur is niet verplicht de goederen die vrij van rechten werden ingevoerd, ook echt bij het productieproces te verbruiken en het kredietbedrag wordt niet berekend op basis van de werkelijk gebruikte inputs. Bovendien is er geen systeem of procedure aan de hand waarvan kan worden vastgesteld welke inputs bij de vervaardiging van het uitgevoerde product werden gebruikt, dan wel of te veel invoerrechten werden betaald in de zin van bijlage I, punt i), en de bijlagen II en III bij de basisverordening. Ten slotte komt een exporteur ook als hij geen inputs invoert voor de DEPBS in aanmerking. Om het voordeel te verkrijgen, is het voldoende dat de exporteur goederen uitvoert; hij hoeft niet aan te tonen dat inputs werden ingevoerd. Zo komen zelfs exporteurs die al hun inputs op de binnenlandse markt aankopen en geen goederen invoeren die als inputs kunnen worden gebruikt, toch voor de DEPBS-regeling in aanmerking.

e) Berekening van de hoogte van de subsidie

65. Overeenkomstig artikel 3, lid 2, en artikel 5 van de basisverordening werd de hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies berekend in termen van het door de ontvanger daarmee verkregen voordeel waarvan het bestaan in het TNO werd vastgesteld. Er werd van uitgegaan dat de ontvanger het voordeel verkreeg op het ogenblik dat een uitvoertransactie in het kader van deze regeling plaatsvond. Op dat ogenblik is de Indiase overheid gehouden afstand te doen van de douanerechten, wat een financiële bijdrage is in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), van de basisverordening.

66. De voordelen van DEPBS bleken zich te concentreren op het betrokken product. Daarom lijkt het passend om voor de berekening van het door de DEPBS toegekende voordeel uit te gaan van alle kredieten die in het TNO voor alle uitvoertransacties van het betrokken product zijn verworven.

67. Wanneer daartoe een gerechtvaardigd verzoek was ingediend, werden de kosten die moesten worden gemaakt om de subsidie te verkrijgen overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder a), van de basisverordening afgetrokken van het aldus berekende voordeel om de hoogte van de subsidie (de teller) te bepalen.

68. Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening werd het bedrag van deze subsidies omgeslagen over de totale waarde van de uitvoer in het TNO (de noemer), omdat de subsidie afhankelijk is van uitvoerprestaties en niet werd verleend op basis van de gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden.

69. Gezien het bovenstaande werd met betrekking tot deze regeling voor het TNO voor de indiener van het verzoek een subsidiepercentage van 7,52% vastgesteld.

70. Export Promotion Capital Goods Scheme ("EPCGS")

a) Rechtsgrondslag

71. De EPCGS wordt in detail beschreven in hoofdstuk 5 van FTP 04-09 en FTP 09-14 en in hoofdstuk 5 van HOP I 04-09 en HOP I 09-14.

b) Criteria om voor deze regeling in aanmerking te komen

72. Producenten-exporteurs, handelaren-exporteurs die banden hebben met ondersteunende producenten, en dienstverleners komen voor deze regeling in aanmerking.

c) Toepassing in de praktijk

73. Indien een onderneming zich tot uitvoer verplicht, mag zij kapitaalgoederen (nieuwe en tweedehands kapitaalgoederen die niet ouder zijn dan tien jaar) tegen een verlaagd recht invoeren. Hiertoe geeft de Indiase overheid op aanvraag en na betaling van een vergoeding een EPCGS-vergunning af. De regeling voorziet in een verlaagd invoerrecht van 3% voor alle kapitaalgoederen die in het kader van de regeling worden ingevoerd. Om aan de uitvoerverplichting te voldoen, moeten de ingevoerde kapitaalgoederen worden gebruikt om in een bepaalde periode een bepaalde hoeveelheid goederen voor uitvoer te vervaardigen. Op grond van FTP 09-14 kunnen kapitaalgoederen in het kader van de EPCGS rechtenvrij worden ingevoerd, maar in dat geval geldt wel een kortere termijn voor het nakomen van de uitvoerverplichting.

74. De houder van een EPCGS-vergunning mag de kapitaalgoederen ook op de binnenlandse markt kopen. In dat geval kan de binnenlandse fabrikant van de kapitaalgoederen zelf de onderdelen die nodig zijn om deze kapitaalgoederen te vervaardigen, rechtenvrij invoeren. Een andere mogelijkheid is dat de binnenlandse fabrikant voor de levering van kapitaalgoederen aan de houder van een EPCGS-vergunning gebruik maakt van de regeling voor met uitvoer gelijkgestelde verkoop.

d) Conclusie betreffende de EPCGS

75. In het kader van de EPCGS worden subsidies verleend in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), en artikel 3, lid 2, van de basisverordening. De verlaagde rechten zijn een financiële bijdrage van de Indiase overheid, daar deze hierdoor inkomsten derft die haar anders zouden toekomen. Bovendien verkrijgt de exporteur door deze rechtenverlaging een voordeel omdat de liquiditeit van de onderneming hierdoor verbetert.

76. Bovendien is de EPCGS rechtens afhankelijk van uitvoerprestaties, aangezien vergunningen in het kader van deze regeling niet kunnen worden verkregen zonder zich tot uitvoer te verplichten. Daarom wordt deze regeling op grond van artikel 4, lid 4, eerste alinea, onder a), van de basisverordening geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen.

77. De EPCGS kan niet worden beschouwd als een toelaatbare terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), van de basisverordening. Kapitaalgoederen vallen niet onder deze toelaatbare regelingen zoals bepaald in bijlage I, punt i), van de basisverordening omdat zij niet worden verbruikt bij de vervaardiging van de uitgevoerde producten.

e) Berekening van de hoogte van de subsidie

78. De hoogte van de subsidie werd overeenkomstig artikel 7, lid 3, van de basisverordening berekend door de niet-betaalde douanerechten op ingevoerde kapitaalgoederen die werden gebruikt in het petrochemische segment en andere sectoren waarvoor de onderneming deze voordelen ontving, te spreiden over een tijdvak dat overeenstemt met de normale afschrijvingstermijn voor die kapitaalgoederen in de betrokken bedrijfstak. Bij het subsidiebedrag werd rente opgeteld om de volledige waarde van het voordeel in de loop der tijd weer te geven. Het commerciële rentetarief dat de indiener van het verzoek tijdens het TNO op zijn verkoop toepaste, werd daarvoor geschikt geacht.

79. Overeenkomstig artikel 7, leden 2 en 3, van de basisverordening is het bedrag van deze subsidie omgeslagen over de uitvoer van het petrochemische segment en andere sectoren waarvoor de onderneming deze voordelen ontving in het TNO (de noemer), omdat de subsidie afhankelijk is van uitvoerprestaties.

80. Met betrekking tot deze regeling werd voor het TNO een subsidiepercentage van 1,49% vastgesteld.

81. Focus Market Scheme ("FMS", regeling focusmarkten)

a) Rechtsgrondslag

82. Deze regeling wordt in detail beschreven in de punten 3.9.1 tot en met 3.9.2.2 van FTP 04-09 en de punten 3.14.1 tot en met 3.14.3 van FTP 09-14 en in de punten 3.20 tot en met 3.20.3 van HOP I 04-09 en de punten 3.8 tot en met 3.8.2 van HOP I 09-14.

b) Criteria om voor deze regeling in aanmerking te komen

83. Alle producenten-exporteurs of handelaren-exporteurs komen voor deze regeling in aanmerking.

c) Toepassing in de praktijk

84. In het kader van deze regeling kunnen voor exporten van alle producten naar landen die worden genoemd in aanhangsel 37(C) van HOP I 04-09 en HOP I 09-14 kredietpunten worden verkregen ter waarde van 2,5% tot 3% van de fob-waarde van de in het kader van deze regeling uitgevoerde producten. Bepaalde soorten uitvoeractiviteiten zijn van de regeling uitgesloten, zoals de uitvoer van ingevoerde of overgeladen goederen, met uitvoer gelijkgestelde verkoop, de uitvoer van diensten en de uitvoer van eenheden die in speciale economische zones actief zijn/exportondernemingen. Bepaalde soorten producten, zoals diamanten, edelmetalen, ertsen, granen, suiker en aardolieproducten, zijn eveneens van de regeling uitgesloten.

85. De kredietpunten die in het kader van de regeling focusmarkten kunnen worden verkregen, zijn vrij verhandelbaar en zijn geldig voor een periode van 24 maanden vanaf de datum van afgifte van het relevante kredietpuntencertificaat. Zij kunnen worden gebruikt om de douanerechten te betalen bij de latere invoer van goederen waarop geen invoerbeperking rust, met inbegrip van kapitaalgoederen.

86. Het kredietpuntencertificaat wordt afgegeven door de haven van waaruit de uitvoer plaatsvond en nadat de goederen zijn uitgevoerd of verzonden. Zolang de aanvrager de autoriteiten kopieën verstrekt van alle relevante uitvoerdocumenten (zoals exportorder, facturen, ladinglijsten, bankcertificaten) heeft de Indiase overheid geen zeggenschap over de toekenning van de kredietpunten.

d) Conclusie betreffende de FMS

87. In het kader van de FMS worden subsidies verleend in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), en artikel 3, lid 2, van de basisverordening. FMS-kredieten zijn een financiële bijdrage van de Indiase overheid, aangezien zij uiteindelijk zullen worden gebruikt voor de betaling van invoerrechten, waardoor de Indiase overheid inkomsten derft die haar anders zouden toekomen. Bovendien verstrekken FMS-kredietpunten de exporteur een voordeel omdat deze zijn liquiditeit verbeteren.

88. Voorts is de FMS-regeling rechtens afhankelijk van uitvoerprestaties; daarom wordt zij geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen in de zin van artikel 4, lid 4, eerste alinea, onder a), van de basisverordening.

89. Deze regeling kan niet worden beschouwd als een toelaatbare terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii), van de basisverordening. Zij voldoet niet aan de strikte voorschriften in bijlage I, punt i), bijlage II (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor inputs) en bijlage III (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor vervangende inputs) bij de basisverordening. De exporteur is niet verplicht de goederen die vrij van rechten werden ingevoerd, ook echt bij het productieproces te verbruiken en het kredietbedrag wordt niet berekend op basis van de werkelijk gebruikte inputs. Bovendien is er geen systeem of procedure aan de hand waarvan kan worden vastgesteld welke inputs bij de vervaardiging van het uitgevoerde product werden gebruikt, dan wel of te veel invoerrechten werden betaald in de zin van bijlage I, punt i), en de bijlagen II en III bij de basisverordening. Ten slotte komt een exporteur ook als hij geen inputs invoert voor de FMS in aanmerking. Om het voordeel te verkrijgen, is het voldoende dat de exporteur goederen uitvoert; hij hoeft niet aan te tonen dat inputs werden ingevoerd. Zo komen zelfs exporteurs die al hun inputs op de binnenlandse markt aankopen en geen goederen invoeren die als inputs kunnen worden gebruikt, toch voor de FMS-regeling in aanmerking. Bovendien kan een exporteur FMS-kredietpunten gebruiken om kapitaalgoederen in te voeren, ook al vallen kapitaalgoederen niet onder de toelaatbare terugbetalingsregelingen voor inputs, zoals vastgesteld in bijlage I, punt i), van de basisverordening, omdat zij niet worden verbruikt bij de productie van de uitgevoerde producten.

e) Berekening van de hoogte van de subsidie

90. Het subsidiebedrag dat aanleiding geeft tot compenserende maatregelen werd berekend op basis van het voordeel voor de verkrijger in het onderzoektijdvak voor de uitvoer van het betrokken product, zoals de indiener van het verzoek die van de regeling gebruik heeft gemaakt het heeft geboekt in de vorm van inkomsten op het ogenblik dat de uitvoertransactie plaatsvond. Overeenkomstig artikel 7, leden 2 en 3, van de basisverordening werd dit subsidiebedrag omgeslagen over de uitvoer van het betrokken product in het TNO (de noemer), omdat de subsidie afhankelijk is van uitvoerprestaties en niet van gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden.

91. Wanneer daartoe een gerechtvaardigd verzoek was ingediend, werden de kosten die moesten worden gemaakt om de subsidie te verkrijgen overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder a), van de basisverordening afgetrokken van het aldus berekende voordeel om de hoogte van de subsidie (de teller) te bepalen.

92. Het subsidiepercentage dat in het kader van deze regeling voor het TNO voor de producent-exporteur is vastgesteld, bedraagt 0,87%.

93. Focus Product Scheme ("FPS", regeling focusproducten)

94. Uit het onderzoek bleek dat Reliance in het TNO geen voordelen op grond van FPS had ontvangen. Daarom hoefde deze regeling voor dit onderzoek niet verder te worden onderzocht.

95. Income Tax Exemption Scheme ("ITES", regeling voor vrijstelling van inkomstenbelasting);

96. Uit het onderzoek bleek dat Reliance in het TNO geen voordelen op grond van ITES had ontvangen. Daarom hoefde deze regeling voor dit onderzoek niet verder te worden onderzocht.

97. Regeling voor de stimulering van investeringen van de overheid van Gujarat

98. De overheid van Gujarat verlenen industriële ondernemingen die voor de regeling in aanmerking komen, subsidies in de vorm van een vrijstelling en/of uitstel van de betaling van omzetbelasting en accijnzen ter bevordering van de industriële ontwikkeling van economisch achtergebleven gebieden in deze deelstaat.

a) Rechtsgrondslag

99. Deze regelingen van de overheid van Gujarat wordt in detail beschreven in Besluit nr. INC-1095/2000(3)/I van 11 september 1995, de kennisgeving van de overheid, Ministerie van Financiën nr. (GHN-43) VAT-2006/S.5(2)(2)-TH van 1 april 2006 en regel 18A van de btw-regels van Gujarat (2006).

b) Criteria om voor deze regeling in aanmerking te komen

100. Ondernemingen die investeren in achtergebleven gebieden, hetzij door de vestiging van een nieuwe fabriek of door de grootschalige uitbreiding van een bestaande fabriek, komen voor deze regeling in aanmerking. Niettemin bestaan er uitgebreide lijsten van niet in aanmerking komende sectoren, waardoor bepaalde werkterreinen niet voor de regelingen in aanmerking komen.

c) Praktische uitvoering

101. Om voor deze regeling in aanmerking te komen, moeten de ondernemingen in achtergebleven gebieden investeren. Deze gebieden, die bepaalde territoriale eenheden in Gujarat vertegenwoordigen, zijn naargelang hun economische ontwikkeling ingedeeld in verschillende categorieën, terwijl er ook gebieden zijn die van de toepassing van de regeling zijn uitgesloten. De belangrijkste criteria om het bedrag van de subsidie vast te stellen, zijn de omvang van de investering en het gebied waarin de onderneming gevestigd is of zal worden.

102. Subsidies kunnen op ieder ogenblik worden verleend, aangezien er geen termijnen gelden voor het indienen van de aanvraag of voor het vervullen van de kwantitatieve voorwaarden.

d) Conclusie

103. In het kader van deze regeling worden subsidies verleend in de zin van artikel 3, lid 1, onder a) ii) en artikel 3, lid 2, van de basisverordening. Deze subsidies zijn financiële bijdragen van de overheid van Gujarat, aangezien deze overheden door het verlenen van die subsidies — in dit geval de vrijstelling van omzetbelasting en accijnzen — inkomsten derven. Bovendien verkrijgen de ondernemingen door deze subsidies een voordeel, omdat hun financiële situatie — door het niet betalen van anders verschuldigde belastingen — verbetert.

104. Bovendien is de regeling specifiek in de zin van artikel 4, lid 2, onder a), en artikel 4, lid 3, van de basisverordening aangezien slechts bepaalde ondernemingen die investeren in bepaalde geografische gebieden in de deelstaten ervoor in aanmerking komen. Ondernemingen die niet in deze gebieden gevestigd zijn komen er niet voor in aanmerking en bovendien verschilt het voordeel dat wordt toegekend naar gelang het betrokken gebied.

105. De regeling voor de stimulering van investeringen van de overheid van Gujarat geeft derhalve aanleiding tot compenserende maatregelen.

e) Berekening van het subsidiebedrag

106. De indiener van het verzoek voerde aan dat hij niet langer in aanmerking komt voor voordelen in het kader van de regeling voor de stimulering van investeringen voor één van zijn fabrieken. Dit werd door het onderzoek bevestigd. In het geval van een andere fabriek kwam de onderneming ten tijde van het huidige onderzoek niet meer voor de regeling in aanmerking. Met de ontvangen subsidies voor de activiteiten van deze fabrieken werd daarom geen rekening gehouden bij de berekening van het subsidiebedrag.

107. Het subsidiebedrag is het bedrag aan omzetbelasting en accijnzen dat in het TNO verschuldigd zou zijn geweest, maar in het kader van deze regeling niet werd betaald. Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening werd het subsidiebedrag (noemer) toen omgeslagen over de totale verkoop in het onderzoektijdvak (teller), omdat de subsidie niet afhankelijk is van de uitvoer en niet van de gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden. Het subsidiepercentage bedroeg 0,31%.

108. Hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies

109. Overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening is de totale ad-valoremsubsidiemarge voor de indiener van het verzoek 10,73%. Dit subsidiebedrag overschrijdt de in artikel 14, lid 5, van de basisverordening genoemde drempelwaarde.

110. Ingevolge artikel 18 van de basisverordening wordt dus geoordeeld dat de subsidiëring in het TNO is voortgezet.

111. Blijvende aard van de gewijzigde omstandigheden op subsidiegebied

112. Overeenkomstig artikel 19, lid 2, van de basisverordening werd onderzocht of de omstandigheden met betrekking tot subsidiëring in het TNO ingrijpend zijn gewijzigd.

113. Vastgesteld werd dat Reliance ook in het TNO tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies van de Indiase overheid ontving. Bovendien werd tijdens dit onderzoek een lager subsidiepercentage vastgesteld dan tijdens het laatste nieuwe onderzoek. Er zijn geen aanwijzingen dat de regelingen in de nabije toekomst zullen worden stopgezet of dat nieuwe regelingen zullen worden ingevoerd.

114. Aangezien is aangetoond dat de onderneming lagere subsidies dan vroeger ontvangt en aangezien zij waarschijnlijk een lager subsidiebedrag zal blijven ontvangen dan bij het laatste nieuwe onderzoek is vastgesteld, wordt geconcludeerd dat de bestaande maatregel hoger is dan de schade veroorzakende, tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie en dat de hoogte van de maatregelen aan de nieuwe bevindingen moet worden aangepast.

115. COMPENSERENDE MAATREGELEN EN ANTIDUMPINGMAATREGELEN

116. Compenserende maatregelen

117. Overeenkomstig artikel 19 van de basisverordening en de gronden van dit gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek die worden genoemd in het bericht van opening, wordt bepaald dat de subsidiemarge voor de indiener van het verzoek is afgenomen van 13,8% tot 10,7% en dat het compenserende recht dat voor deze producent-exporteur is ingesteld op grond van Verordening (EG) nr. 1286/2008, dienovereenkomstig moet worden gewijzigd.

118. Het gewijzigde compenserende recht moet worden afgestemd op de bij dit tussentijdse onderzoek vastgestelde subsidiemarge, daar de bij het oorspronkelijke onderzoek berekende schademarges hoger zijn.

119. Om te voorkomen dat schommelingen in de prijzen van pet als gevolg van wijzigingen in de prijzen van ruwe olie tot hogere rechten zullen leiden, werd in het oorspronkelijke onderzoek besloten dat de maatregelen moesten bestaan in een specifiek recht. Om dezelfde reden zou deze benadering ook moeten worden gevolgd in dit nieuwe onderzoek. Het herziene bedrag van het specifieke recht is dus 90,4 euro/ton.

120. Antidumpingmaatregelen

121. De wijziging van het compenserend recht is van invloed op het definitieve antidumpingrecht dat bij Verordening (EG) nr. 192/2007 op door Reliance vervaardigde pet werd ingesteld.

122. Bij alle eerdere onderzoeken werd het antidumpingrecht gecorrigeerd om rekening te houden met de gevolgen van exportsubsidies. Volgens artikel 14, lid 1, van de basisantidumpingverordening en artikel 24, lid 1, van de basisantisubsidieverordening mag geen product onderworpen zijn aan zowel antidumpingmaatregelen als compenserende maatregelen om het hoofd te bieden aan eenzelfde situatie die door dumping of exportsubsidies is ontstaan. Bij de eerdere onderzoeken en in het huidige gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek bleek dat enkele van de onderzochte subsidieregelingen die aanleiding gaven tot compenserende maatregelen, exportsubsidies waren in de zin van artikel 4, lid 4, onder a), van de basisantisubsidieverordening. Met betrekking tot andere subsidieregelingen, en met name de regeling voor de stimulering van investeringen van de overheid van Gujarat, was er geen bewijsmateriaal of argument waaruit bleek of en in welke mate dezelfde subsidies tweemaal worden gecompenseerd wanneer op hetzelfde ingevoerde product tegelijkertijd antidumpingrechten en compenserende rechten worden ingesteld. Meer in het bijzonder was er geen bewijs dat de regeling voor de stimulering van investeringen de uitvoerprijs van een product op een andere manier verlaagde dan de prijs van op de binnenlandse markt verkochte producten. De regeling voor de stimulering van investeringen beïnvloedt derhalve de prijzen waartegen de producent zijn goederen op de binnenlandse markt en op de exportmarkten verkoopt op dezelfde wijze en in dezelfde mate.

123. Deze subsidies waren van invloed op de exportprijs van de indiener van het verzoek en leidden tot een verhoging van diens dumpingmarge. Met andere woorden, de dumpingmarges die tijdens het oorspronkelijke antidumpingonderzoek werden vastgesteld waren deels aan exportsubsidies te wijten.

124. De definitieve antidumpingrechten voor de indiener van het verzoek moeten daarom ook nu worden gecorrigeerd om rekening te houden met het gewijzigde voordeel dat tijdens het TNO bleek te zijn verkregen, om te komen tot de werkelijke dumpingmarge, dat wil zeggen de dumpingmarge die resteert na aftrek van de gevolgen van de exportsubsidies.

125. Met andere woorden, de eerder vastgestelde dumpingmarges moeten worden gecorrigeerd, gezien de nieuwe subsidiemarges.

126. Het antidumpingrecht van Reliance moet dus 132,6 euro/ton bedragen.

127. De indiener van het verzoek en de andere belanghebbenden zijn in kennis gesteld van de feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie wilde voorstellen het onderzoek te beëindigen.

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Het deel van de tabel betreffende Reliance Industries Ltd. in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 193/2007 wordt vervangen door:

Land | Onderneming | Compenserend recht (euro/ton) | Aanvullende TARIC-code |

India | Reliance Industries Ltd. | 90,4 | A181 |

Artikel 2

Het deel van de tabel betreffende Reliance Industries Ltd. in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 192/2007 wordt vervangen door:

Land | Onderneming | Antidumpingrecht (euro/ton) | Aanvullende TARIC-code |

India | Reliance Industries Ltd. | 132,6 | A181 |

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel

Voor de Raad

De voorzitter

[1] PB L 188 van 18.7.2009, blz. 93.

[2] PB L 301 van 30.11.2000, blz. 1.

[3] PB L 59 van 27.2.2007, blz. 34.

[4] PB L 340 van 19.12.2008, blz. 1.

[5] PB L 301 van 30.11.2000, blz. 21.

[6] PB L 59 van 27.2.2007, blz. 1.

[7] PB L 301 van 30.11.2000, blz. 88.

[8] PB C 151 van 10.6.2010, blz. 17.

[9] PB C 151 van 10.6.2010, blz. 15.

[10] PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.