Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie

(2022/C 121/05)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING WAARBIJ HET ENIG DOCUMENT WORDT GEWIJZIGD

“Côtes de Provence”

PDO-FR-A0392-AM04

Datum van mededeling: 7 januari 2022

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1. Afgebakend perceelgebied van de aanvullende geografische benaming Sainte-Victoire

In hoofdstuk I is in deel IV onder punt 2° (afgebakend perceelgebied) de datum vermeld waarop de bevoegde autoriteit het afgebakende perceelgebied van de aanvullende geografische benaming Sainte-Victoire heeft goedgekeurd.

De wijnen worden bereid uit druiven van percelen die zijn gelegen in het productiegebied zoals goedgekeurd tijdens de vergadering van 3 juni 2021 van het bevoegde nationale comité van het Institut national de l’origine et de la qualité.

Deze aanvulling is niet van invloed op het enig document.

2. Wijnstokrassenbestand

In hoofdstuk I van het productdossier is in deel V onder punt 1° (wijnstokrassen) de lijst van aanvullende druivenrassen vervolledigd.

— Bij de rode en roséwijnen:

— zijn de rassen rousseli Rs en caladoc N toegevoegd. Ze mogen niet meer dan 10 % van het wijnstokrassenbestand uitmaken;

— blijft het aandeel van de rassen agiorgitiko N, calabrese N, moschofilero Rs, verdejo B en xinomavro N beperkt tot 5 % van het wijnstokrassenbestand en 10 % in assemblages. De naam van deze rassen mag niet op het etiket van de onder de benaming vallende wijnen staan.

— Bij de witte wijnen: is Verdejo B toegevoegd. Het aandeel ervan blijft beperkt tot 5 % van het wijnstokrassenbestand en 10 % in assemblages. De naam van dit ras mag niet op het etiket van de onder de benaming vallende wijnen staan.

De toevoeging van deze rassen is een van de oplossingen waarvoor is gekozen in reactie op de klimaatverandering en het verminderde gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Deze als secundaire rassen geïntroduceerde rassen sluiten aan bij het profiel van de onder de benaming vallende wijnen en zijn beter bestand tegen droogte en schimmelziekten. Daardoor hoeven minder gewasbeschermingsmiddelen te worden gebruikt.

Het punt “secundaire wijndruivenrassen” van het enig document is aangevuld.

Het aandeel van de rassen agiorgitiko N, calabrese N, moschofilero Rs, verdejo B en xinomavro N in het wijnstokrassenbestand is vermeld in deel V onder punt 2° (verhoudingsregels op het bedrijf). Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

Het aandeel van de rassen agiorgitiko N, calabrese N, moschofilero Rs, verdejo B en xinomavro N in de assemblages is vermeld in deel IX onder punt 1° (druivensamenstelling). Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

3. Beheer van de wijngaard

Aan hoofdstuk I van het productdossier zijn in deel VI (beheer van de wijngaard) onder punt 2° (overige teeltwijzen) twee agro-ecologische voorschriften toegevoegd:

— chemische onkruidbestrijding op kopakkers is verboden;

— volledig chemische onkruidbestrijding op de percelen is verboden.

Deze wijzigingen zijn opgenomen in het punt “wijnbouwpraktijken” van het enig document.

4. Totale capaciteit van de wijntanks

In hoofdstuk I van het productdossier is in deel IX (omzetting, bereiding, opvoeding, verpakking, opslag) punt f) over de berekening van de totale wijntankcapaciteit gewijzigd. Elke exploitant beschikt over een totale wijntankcapaciteit van ten minste de in deel VIII, punt 2°, van het productdossier vermelde maximumopbrengst vermenigvuldigd met de oppervlakte van het areaal waarvan de druiven in de wijnmakerij worden gevinifieerd.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor het enig document.

5. Vermelding van de naam van druivenrassen op het etiket

In hoofdstuk I van het productdossier is deel XII betreffende de presentatie en etikettering aangevuld met de vermelding dat de naam van de secundaire rassen agiorgitiko N, calabrese N, moschofilero Rs, verdejo B en xinomavro N niet op het etiket van de onder de benaming vallende wijnen mag staan.

6. Belangrijkste te controleren punten en evaluatiemethoden

In hoofdstuk III van het productdossier is deel I betreffende de belangrijkste te controleren punten van het productdossier en de evaluatiemethoden ervoor in overeenstemming gebracht met het controleplan voor de benaming.

Deze wijzigingen zijn niet van invloed op het enig document.

ENIG DOCUMENT

1. Naam van het product

Côtes de Provence

2. Type geografische aanduiding

BOB – beschermde oorsprongsbenaming

3. Wijncategorieën

1. Wijn

4. Beschrijving van de wijn(en)

1. Niet-mousserende roséwijnen

KORTE BESCHRIJVING

De wijnen hebben een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 11 %.

De wijnen hebben na gisting een gehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van hoogstens 4 g/l.

De overige analysecriteria sluiten aan bij de communautaire regelgeving.

De roséwijnen hebben een lichtroze kleur. Deze zeer expressieve wijnen bieden, naargelang hun herkomst, een palet aan fruitgeuren (wit fruit, citrusvruchten, exotische vruchten, rode vruchten enz.) of bloemengeuren, gemengd met minerale of branderige toetsen. Deze aroma’s worden ondersteund door een structuur die een evenwicht tussen volheid en levendigheid biedt.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad In milli-equivalent per liter Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

2. Niet-mousserende rode wijnen

KORTE BESCHRIJVING

De wijnen hebben een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 11 %.

Bij het verpakken bedraagt het maximale appelzuurgehalte 0,4 g/l.

De rode wijnen hebben na gisting een gehalte aan fermenteerbare suikers van hoogstens:

— rode wijnen met een natuurlijk alcoholvolumegehalte van hoogstens 14 %: 3 g/l;

— rode wijnen met een natuurlijk alcoholvolumegehalte van meer dan 14 %: 4 g/l.

De overige analysecriteria sluiten aan bij de communautaire regelgeving.

De rode wijnen zijn donker van kleur en omvatten twee types:

— fruitige rode wijnen, afkomstig van een korte pulpgisting, die onmiddellijk kunnen worden gedronken;

— rode wijnen met een lange bewaartijd, met complexe aroma’s van zwarte vruchten, cacao, wild, specerijen en krachtige, zijdeachtige tannines die worden verkregen dankzij de lange pulpgisting. Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad In milli-equivalent per liter Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

3. Niet-mousserende witte wijnen

KORTE BESCHRIJVING

De wijnen hebben een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 11 %.

De overige analysecriteria sluiten aan bij de communautaire regelgeving.

De wijnen hebben na gisting een gehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van hoogstens 4 g/l.

De droge witte wijnen zijn glanzend en helder en hebben een gele kleur met groene schittering. Zij hebben fruitige aroma’s van citrusvruchten, florale aroma’s (witte bloemen) en toetsen van balsamico of honing.

Algemene analytische kenmerken Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent) Minimale totale zuurgraad In milli-equivalent per liter Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter) Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)

5. Wijnbouwpraktijken

5.1. Specifieke oenologische procedés

1. Specifiek oenologisch procedé

Specifiek oenologisch procedé

Bij de bereiding van de roséwijnen mag voor most en jonge wijnen die na de persing nog aan het gisten zijn, houtskool voor oenologische doeleinden worden gebruikt bij ten hoogste 20 % van de hoeveelheid roséwijnen die de betrokken wijnmaker voor de betrokken oogst bereidt. Elke warmtebehandeling van de geoogste druiven bij een temperatuur van meer dan 40 °C is verboden.

2. Afstand tussen de rijen

Teeltwijze

Elke wijnstok beschikt over een grondoppervlak van maximaal 2,50 m2. Deze oppervlakte wordt verkregen door de afstand tussen de rijen te vermenigvuldigen met de afstand tussen de wijnstokken. De afstand tussen de rijen mag niet meer dan 2,50 m bedragen en de ruimte tussen de wijnstokken binnen eenzelfde rij niet minder dan 0,80 m.

3. Snoeiwijze

Teeltwijze

Het snoeien gebeurt uiterlijk vóór het fenologisch stadium E (met drie bladeren, gespreid over de eerste twee ogen).

Korte snoei (beker of Cordon de Royat), met maximaal zes vruchttakken per wijnstok en maximaal twee ogen per vruchttak.

Voor wijnstokken ouder dan 25 jaar (26e blad) mag een van de vruchttakken maximaal vijf ogen dragen (maximaal twaalf ogen per wijnstok).

Met uitzondering van de wijnstokken die voor de productie van de geografische benamingen “Sainte-Victoire”, “Fréjus”, “La Londe” en “Pierrefeu” zijn bestemd, mogen de druivenrassen cabernet-sauvignon N en syrah N worden gesnoeid volgens de lange, enkele Guyot-snoei (maximaal acht ogen per wijnstok, waarvan maximaal zes op de lange rank).

4. Irrigatie

Teeltwijze

Irrigatie is toegestaan.

5. Onkruidbestrijding — Agri-ecologische voorschriften

Teeltwijze

— chemische onkruidbestrijding op kopakkers is verboden;

— volledig chemische onkruidbestrijding op de percelen is verboden.

5.2. Maximumopbrengsten

1. 66 hectoliter per hectare.

6. Afgebakend geografisch gebied

Het geografische gebied strekt zich uit over 84 gemeenten, waarvan 68 in het departement Var, 15 in het departement Bouches-du-Rhône en één in het departement Alpes-Maritimes.

— In het departement Alpes-Maritimes: Villars-sur-Var;

— In het departement Bouches-du-Rhône: Allauch, Bouc-Bel-Air, Ceyreste, Châteauneuf-le-Rouge, La Ciotat, Cuges-les-Pins, Meyreuil, Mimet, Peynier, Puyloubier, Roquefort-la-Bédoule, Rousset, Simiane-Collongue, Le Tholonet, Trets.

— In het departement Var: Les Arcs, Bagnols-en-Forêt, Le Beausset, Besse-sur-Issole, Bormes-les-Mimosas, Cabasse, La Cadière-d’Azur, Callas, Le Cannet-des-Maures, Carcès, Carnoules, Carqueiranne, Le Castellet, Cavalaire-sur-Mer, Cogolin, Collobrières, Correns, Cotignac, La Crau, La Croix-Valmer, Cuers, Draguignan, Entrecasteaux, Evenos, La Farlède, Figanières, Flassans-sur-Issole, Flayosc, Fréjus, La Garde, La Garde-Freinet, Gassin, Gonfaron, Grimaud, Hyères, La Londe-les-Maures, Lorgues, Le Luc, Les Mayons, Montfort-sur-Argens, La Môle, La Motte, Le Muy, Pierrefeu-du-Var, Pignans, Plan-de-la-Tour, Pourcieux, Pourrières, Le Pradet, Puget-sur-Argens, Puget-Ville, Ramatuelle, Roquebrune-sur-Argens, Saint-Antonin-du-Var, Saint-Cyr-sur-Mer, Sainte-Maxime, Saint-Paul-en-Forêt, Saint-Raphaël, Saint-Tropez, Sanary-sur-Mer, Seillans, Six-Fours-les-Plages, Solliès-Pont, Taradeau, Le Thoronet, Trans-en-Provence, La Valette-du-Var, Vidauban.

7. Voornaamste wijndruivenras(sen)

Carignan N

Cinsaut N - Cinsault

Clairette B

Grenache N

Mourvèdre N - Monastrell

Sémillon B

Syrah N - Shiraz

Tibouren N

Ugni blanc B

Vermentino B - Rolle

8. Beschrijving van het (de) verband(en)

Het geografische gebied van de beschermde oorsprongsbenaming “Côtes de Provence” strekt zich uit van de kalkrijke Basse-Provence in het westen en het noorden tot de kristallijne Basse-Provence in het zuiden en het oosten (Maures en Esterel). Het gebied ligt langs de stranden van de Middellandse Zee, baant zich een weg door de valleien, strekt zich uit over de zonovergoten rotspartijen tot aan de rand van de dennenbossen, over een aantal gemeenten die zich in de departementen Var, Bouches-du-Rhône en Alpes-Maritimes bevinden.

De rijkdom van het wijngebied “Côtes de Provence” schuilt in de diversiteit van de geopedologische formaties en in de diversiteit van de mesoklimaten. Wegens deze diversiteit zijn de producenten ertoe verplicht werkwijzen toe te passen die de originele kenmerken optimaal tot hun recht laten komen. Het gaat hierbij zowel om de keuze van de druivenrassen, de spelers op dit natuurlijke dambord, als om de aanpassing van de beheerswijzen (grondbewerking, beplantingsdichtheid en snoeiwijze die het mogelijk maken te produceren, maar die de wijngaarden tegelijk ook tegen de zomerdroogte beschermen). Ook hebben de producenten in de vorige eeuw de omstandigheden waarin zij vinifiëren, gewijzigd door grote materiële en technische investeringen.

De wijnen van deze diverse druivenrassen en van omgevingen die zo uiteenlopend zijn, vertonen zeker variaties. Toch laten zij een identiteit en originaliteit zien die zij ontlenen aan praktijken en knowhow die binnen de producentengemeenschap worden gedeeld, met name voor de bereiding van roséwijnen.

Het geografisch gebied, een doorgangsgebied, is een assembleergebied geworden op basis van een wijnstokrassenbestand dat door de generaties heen werd aangepast, wat de wijnen kwaliteit en identiteit verschaft. Zo zorgen de druivensoorten grenache N en tibouren N voor een hoog alcoholgehalte en een volle smaak, verschaft cinsaut N finesse en elegantie, staat syrah N voor fruitige aroma’s en maakt mourvèdre N de wijnen geschikt om te bewaren.

De optimale rijpingsomstandigheden die met de spreiding van de neerslag en met de temperaturen verband houden, en de kwaliteit van de grondstof, die geconcentreerd is en tegen ziekten bestand is dankzij de overheersende winden, dragen eveneens bij aan de kwaliteit en de originaliteit van de geproduceerde wijnen. Het evenwicht tussen zuurgraad en volle smaak, de kleurstabiliteit en de elegante aromatische expressie van de wijnen zijn dan ook het resultaat van de productie van druiven die bij de oogst een hoog suiker- en polyfenoolgehalte hebben.

Zoals gebruikelijk hebben de percelen, die zorgvuldig voor de druivenoogst zijn afgebakend, een ondiepe bodem met een goede waterhuishouding.

Na 2 600 jaar wijnbouwtraditie beleeft de streek van de “Côtes de Provence” sinds 1980 een ware heropleving, vooral dankzij de productie van roséwijnen.

De “goede koning” René d’Anjou, graaf van Provence, was reeds verknocht aan de wijnen uit de Provence. Hij maakte van Marseille een vrijhaven en bevorderde op die manier de wijnproductie en -handel. Hij lanceerde eveneens het procedé voor de bereiding van “clairet” en roséwijn. Onder impuls van niemand minder dan Eleonora van Provence, de latere koningin van Engeland, vonden deze wijnen zelfs hun weg naar het Engelse hof in Londen. In de 17e en 18e eeuw waren de roséwijnen erg gegeerd aan het Franse hof, waar hun bekendheid mede te danken was aan de geschriften van Madame de Sévigné, gravin van Grignan.

Ook nu genieten deze wijnen nog steeds een grote bekendheid. De wijnbouwers, coöperaties en handelaren blijven zich inspannen om de collectieve regelgeving te verbeteren en zo de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Côtes de Provence”, hun gezamenlijk erfgoed, verder te promoten en zij doen er alles aan om de naam en de identiteit ervan te doen respecteren.

9. Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Gebied in de onmiddellijke nabijheid

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid waar bij wijze van uitzondering de vinificatie en bereiding van de wijnen mogen plaatsvinden, bestaat uit het grondgebied van 10 gemeenten in het departement Bouches-du-Rhône en 41 gemeenten in het departement Var.

— In het departement Bouches-du-Rhône: Aubagne, Auriol, La Bouilladisse, Cassis, La Destrousse, Fuveau, Gardanne, Gémenos, Peypin, Roquevaire.

— In het departement Var: Bandol, Barjols, Belgentier, Bras, Brignoles, Brue-Auriac, Camps-la-Source, La Celle, Châteauvert, Fayence, Forcalqueiret, Garéoult, Le Lavandou, Mazaugues, Méounes-lès-Montrieux, Nans-les-Pins, Néoules, Ollières, Ollioules, Plan-d’Aups-Sainte-Baume, Pontevès, Rayol-Canadel-sur-Mer, Le Revest-les-Eaux, Riboux, Rocbaron, La Roquebrussanne, Rougiers, Saint-Mandrier-sur-Mer, Saint-Maximim-la-Sainte-Baume, Saint-Zacharie, Sainte-Anastasie-sur-Issole, Sillans-la-Cascade, Seillons-Source-d’Argens, La Seyne-sur-Mer, Signes, Solliès-Ville, Toulon, Tourves, Le Val, Villecroze, Vins-sur-Caramy.

Etikettering: Aanvullende geografische benamingen

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen met betrekking tot de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

De gecontroleerde oorsprongsbenaming Côtes de Provence mag, voor de rode wijnen en de roséwijnen, worden aangevuld met de aanvullende geografische benamingen “Fréjus”, “Sainte-Victoire”, “Pierrefeu” en “Notre-Dame des Anges”.

De gecontroleerde oorsprongsbenaming Côtes de Provence mag, voor de rode, de witte en de roséwijnen, worden aangevuld met de aanvullende geografische benaming “La Londe”.

De wijnen voldoen aan de voorwaarden van het productdossier, met name wat betreft het geografische gebied van herkomst van de druiven, de vinificatie en soms de opvoeding van de wijn, het wijnstokrassenbestand, de opbrengsten, de gehalten aan fermenteerbare suikers en de bereidingsmethoden.

Etikettering: Grotere geografische eenheid

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen met betrekking tot de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

Op de etiketten van wijnen die vallen onder de gecontroleerde oorsprongsbenaming, al dan niet aangevuld met een geografische benaming, mag de grotere geografische eenheid “Vin de Provence” worden vermeld. De lettertekens van de vermelding van deze grotere geografische eenheid mogen niet hoger noch breder zijn dan de lettertekens van de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming, al dan niet aangevuld met een geografische benaming. De grotere geografische eenheid “Vin de Provence” bevindt zich in hetzelfde gezichtsveld als de naam van de gecontroleerde oorsprongsbenaming en de geografische benaming.

Etikettering: naam van de rassen

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen met betrekking tot de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

De secundaire rassen agiorgitiko N, calabrese N, moschofilero Rs, verdejo B en xinomavro N mogen niet op het etiket van de onder de benaming vallende wijnen worden vermeld.

Link naar het productdossier

http://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-04ce000c-981e-4fb0-8009-c0266d331c79

(1) PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.