COMVIISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
..C ï' 
:, # C0M(94) 94 def. 
Brussel, 23.03.1994 
-1 nk 
BESCHERMING VAN DE FINANCIËLE BELANGEN VAN DE GEMEENSCHAP 
FRAUDEBESTRIJDING : 
VERSLAG 1993 
W< f (door de Cowissie ingediend) 
•;» 
f' 1 
r' It 
i«ïi:* :••'":*',: 
INHOUD 
Voorwoord Blz 
3 
Samenvatting 4 
Hoofdstuk 1 : Juridisch kader van de fraudebestrijding 6 
Afdeling 1 : Basisvoorschriften en ontwikkeling in 1993 6 
1. Meldingen 6 
2. Administratieve samenwerking 7 
3. Controles 8 
4. Vereenvoudiging en herziening van de landbouwvoorschriften 12 
Afdeling 2 : Verdrag betreffende de Europese Unie 13 
Afdeling 3 : Juridische bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap in het kader 15 
van het verdrag betreffende de Europese Unie 
Hoofdstuk 2 : Infrastructuur en nieuwe informatiebronnen 16 
Afdeling 1 : Interne organisatie van de diensten van de Commissie 16 
Afdeling 2 : Computerinfrastructuur 18 
Afdeling 3 : Nieuwe informatiebronnen 20 
Hoofdstuk 3 : Samenwerking 20 
Afdeling 1 : Raadgevend Comité voor de Coördinatie van de Fraudebestrijding 21 
Afdeling 2 : Voortzetting van het opleidingsbeleid 21 
Afdeling 3 : TAFI-programma 22 
Afdeling 4 : Overeenkomsten met derde landen 22 
Hoofdstuk 4 : Enquêtes en andere vaststellingen 23 
Afdeling 1 : Grensoverschrijdende fraude bij in- en uitvoer 24 
Afdeling 2 : EOGFL-Garantie 28 
Afdeling 3 : Activiteiten van de communautaire controleteams (EOGFL-Garantie) 32 
Afdeling 4 : Wederzijdse bijstand 33 
Afdeling 5 : Vaststellingen op het gebied van de Structuurfondsen 37 
Hoofdstuk 5 : Meldingen van de Lid-Staten 39 
Afdeling 1 : Statistisch overzicht van de meldingen van 1993 39 
Afdeling 2 : Grafische analyse van de meldingen 41 
Afdeling 3 : Analyse van het financiële opvolging 51 
Hoofdstuk 6 : Kredieten voor fraudebestrijding 54 
Afdeling 1 : Uitvoering van de begroting 1993 54 
Afdeling 2 : Elementen voor financiële analyse 61 
Afdeling 3 : Kredieten van 1994 62 
VOORWOORD 
Overeenkomstig de verklaring van de Raad (economie/financiën) van 13 maart 1989 dient det 
Commissie, bekommerd om een maximale doorzichtigheid van het gebruik van de communautaire 
middelen, hierbij haar vijfde jaarverslag over de fraudebestrijding in. 
Fraude ten nadele van de communautaire begroting staat terecht in de publieke belangstelling. Het 
is een thema dat regelmatig grondig door de politieke instellingen van de Unie wordt besproken». 
Duidelijke bewijzen daarvan zijn de openbare hoorzitting die het Parlement op 9 en 10 juni 1993 
heeft georganiseerd, de verklaring van de Europese Raad van Kopenhagen en de verslagen van de 
Rekenkamer. 
Gelet op de omvang van de communautaire begroting (in 1993 bedroeg zij 65,6 miljard ecu) dienen 
zowel de nationale als de communautaire instanties die ter zake verantwoordelijkheden dragen, de 
hoogste stringentie en een krachtig toezicht te betrachten. Dat dit thema thans tot de bevoegdheden 
van de leden van de Commissie wordt gerekend wijst op de politieke wil om er een blijvende 
prioriteit van te maken. Dit dossier is in het middelpunt van het economisch en financieel 
besluitvormingsproces van de Commissie geplaatst om een optimale bescherming van de 
communautaire financiën te verzekeren. 
De bestrijding van fraude ten koste van de communautaire begroting valt in de eerste plaats onder 
de verantwoordelijkheid van de Lid-Staten, want alleen zij beschikken over financiële 
opsporingsdiensten en dus over de middelen om frauduleus gedrag te controleren, op te sporen, te 
vervolgen en te beteugelen. Dit doet echter niets af aan de essentiële rol die de Commissie speelt 
als het gaat om coördinatie, toezicht, stimulering, bijstand, en soms neemt zij taken over. 
Met de oprichting van de Europese Unie wordt de politieke uitdaging alleen maar groter. Daarom 
blijft de Commissie actief optreden, met de steun van de commissie begrotingscontrole van het 
Europees Parlement, de Raad en de Rekenkamer. 
Het verslag over 1993 werd meer geconcentreerd op specifieke informatie (meldingen, enquêtes), 
zodat vergelijkingen gemakkelijker worden en men los kan komen van de traditionele aanpak per 
sector om een nieuwe, meer algemene strategie in het leven te roepen die gebaseerd is op 
"intelligence" (inlichtingenbeheer). Een dergelijke aanpak is onvermijdelijk wil men een beter inzicht 
krijgen in de gesofistikeerde mechanismen van de grote economische en financiële delinquentie eri 
doelmatiger kunnen optreden tegen de ontwikkeling daarvan, want door de afschaffing van de 
binnengrenzen richt deze zich nu ook op de Europese financiën. 
SAMENVATTING 
In dit jaarverslag wordt de balans opgemaakt van de voornaamste gebeurtenissen van 19931. 1993 
was ongetwijfeld een belangrijk jaar in de Europese opbouw, want niet alleen zijn op 1 januari de 
binnengrenzen weggevallen, maar ook is in november het Verdrag betreffende de Europese Unie 
van kracht geworden waardoor de Europese opbouw een nieuwe dimensie heeft gekregen. 
In de eerste plaats zijn inspanningen geleverd om zowel kwantitatief als kwalitatief meer informatie 
te krijgen over de fraude (wijziging van de Verordeningen nrs. 1552/89 en 1468/81, uitwerking van 
regels voor de meldingen op het gebied van de Structuurfondsen), maar ook ging bijzondere 
aandacht naar de aanpassing van bepaalde verordeningen op de controles, ondermeer in verband 
met de noodzaak, die door de eengemaakte markt nog groter is geworden, om de controle-intensiteit 
iri alle Lid-Staten op hetzelfde niveau te brengen. De Commissie hecht dan ook het hoogste belang 
aan de preventieve aspecten van de regelgeving. 
Artikel 209A van het nieuwe Verdrag bevestigt de verplichting dat de Lid-Staten bij de bestrijding 
van fraude evenveel oog moeten hebben voor de financiële belangen van de Gemeenschap als voor 
hun eigen belangen. Daarom werden de werkzaamheden met betrekking tot de juridische 
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap voortgezet om een zo hoog mogelijke 
compatibiliteit van de nationale voorschriften te bereiken. 
De tweede alinea van artikel 209A heeft de Commissie ertoe gebracht een Raadgevend Comité voor 
de coördinatie van de fraudebestrijding op te richten. Dit Comité, dat de activiteiten van het 
informele COCOLAF overneemt, zal het kader bij uitstek worden om de algemene problematiek 
van de juridische bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap te bespreken. 
De fraudebestrijdingsdiensten van de Commissie streven ernaar, met gebruikmaking van 
"intelligence" en een computerinfrastructuur die in volle ontwikkeling is, het overleg en het 
partnerschap met de Lid-Staten binnen het genoemde Comité tot ontplooiing te brengen om 
optimale resultaten te bereiken bij de bestrijding van de fraude ten nadele van de Europese 
begroting. 
In het hoofdstuk over de enquêtes wordt een keuze van initiatieven besproken waarbij de 
Commissie actief betrokken was. Het hoofdstuk is geenszins volledig en beschrijft dus niet alle 
activiteiten op het terrein, met name die van de Lid-Staten. 
i 
De nieuwe enquêtes die in het verslag van dit jaar worden besproken bewijzen dat een intensieve 
samenwerking tot stand is gekomen tussen al degenen die op nationaal of communautair vlak met 
fraudebestrijding belast zijn. Dit zal niet alleen leiden tot de opsporing van meer omvangrijke 
fraudes, maar ook tot een meer zekere bestraffing van de verantwoordelijken, terwijl bovendien een 
einde zal worden gemaakt aan verschillen in aanpak en dus perken zullen worden gesteld aan de 
straffeloze ontwikkeling van de financiële criminaliteit. 
Het verslag beschrijft de belangrijkste feiten en ontwikkelingen van 1993. 
Uit de cijfers van 1993 blijkt dat goede resultaten zijn geboekt bij de opsporing van 
onregelmatigheden, maar zij werpen ook een scherp licht op de moeilijkheden die nog bestaan met 
betrekking tot de invordering van de verschuldigde bedragen. 
Het verslag handelt ook over het gebruik van de kredieten die in 1993 voor fraudebestrijding waren 
uitgetrokken. Bijzondere aandacht ging naar de medefinanciering van de versterking van de 
controlestructuren in de Lid-Staten. Voorts wordt aangegeven welke middelen voor 1994 zijn 
uitgetrokken. 
Hoewel hier en daar vooruitzichten of ideeën worden gegeven, wordt in het verslag in de eerste 
plaats de balans van het afgelopen jaar opgemaakt. In tegenstelling tot de voorafgaande jaren bevat 
het geen actieprogramma meer : dat wordt afzonderlijk gepubliceerd. 
HOOFDSTUK 1 : JURIDISCH KADER VAN DE FRAUDEBESTRIJDING 
AFDELING 1 : BAS IS VOORSCHRIFTEN EN ONTWIKKELING IN 1993 
In deze afdeling worden de voornaamste ontwikkelingen van 1993 besproken die bijdragen tot de 
versterking van de regelgeving welke het juridische referentiekader voor de fraudebestrijding vormt; 
voor meer inlichtingen wordt verwezen naar de voorafgaande verslagen1. 
1. Meldingen 
De bestrijding van fraude ten nadele van de communautaire begroting valt in de eerste plaats onder 
de verantwoordelijkheid van de Lid-Staten, die over de diensten beschikken om frauduleuze 
handelingen op te sporen, te controleren, te vervolgen en te beteugelen. De Commissie speelt een 
belangrijke coördinerende en toezichthoudende rol, die berust op de inlichtingen die zij van de 
Lid-Staten ontvangt. Een informatiestroom van hoge kwaliteit is van essentieel belang om het 
optreden van de gespecialiseerde diensten van de Commissie te leiden en daarom is voor ieder 
begrotingsterrein een gepaste regelgeving uitgewerkt. 
De meldingsplicht van de Lid-Staten is in de volgende voorschriften neergelegd. 
voor de eigen middelen (douanerechten en landbouwheffingen) : artikel 6, lid 3, van 
Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad2; 
voor het EOGFL-Garantie : de artikelen 3 en 5 van Verordening (EEG) nr. 595/91 van de 
Raad'; 
voor het structuurbeleid : de nieuwe versie van artikel 23, lid 1, van Verordening (EEG) 
nr. 4253/88 van de Raad4. 
Dankzij de in deze meldingen verstrekte informatie kunnen de bevoegde diensten van de 
Commissie de dossiers opvolgen en een beter omlijnd actieprogramma opstellen. Om de 
moeilijkheden, die zich bij deze acties kunnen voordoen, beter naar belangrijkheid te rangschikken, 
wordt getracht de communautaire voorschriften met betrekking tot de inhoud van de verstrekte 
informatie meer op elkaar af te stemmen. 
Voor de eigen middelen van de Gemeenschap beoogt het voorstel tot wijziging van 
Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/895 : 
* de voorwaarden voor de vaststelling van fraudes en onregelmatigheden nauwkeuriger 
te omschrijven; 
Zie jaarverslagen over de fraudebestrijding, documenten SEC(90)156 def. SEC(91)456 def.. SEC(92)943 def 
en COM(93)141 def. 
PBL 155 van 7.6.1989. 
PB L 67 van 14.3.1991. 
Zie Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20.7.1993. PB L 193 van 31.7.1993. 
COM(92)519 van 11.12.1992. 
* van de nationale diensten de nodige informatie te krijgen om de behandeling van een 
geval vanaf de opsporing tot de invordering van de ontdoken bedragen beter te kunnen 
volgen. 
Wat de uitgaven van de Gemeenschap betreft wil de Commissie in het kader van een ontwerp 
van verordening dat nog met de Lid-Staten wordt besproken, de verplichtingen op het gebied 
van de Structuurfondsen afstemmen op die inzake het EOGFL-Garantie, vooral met 
betrekking tot de nauwkeurige mededeling van het overtreden voorschrift, de aard en de 
hoogte van de uitgave, de invorderingsmogelijkheden en de behoudende maatregelen die de 
Lid-Staten hebben getroffen. 
Deze regelgeving moet niet alleen kunnen gelden voor het EFRO, het Europees Sociaal 
Fonds, het EOGFL-Oriëntatie en het Financieel Instrument voor de Oriëntatie van de Visserij 
(FIOV), maar ook voor het cohesie-financieringsinstrument. 
De kwaliteit van de verstrekte informatie, de regelmatigheid van de meldingen' en de verwerking 
ervan met de modernste technieken zijn bepalend voor de deugdelijkheid van de nabehandeling op 
communautair niveau en de organisatie van een coherente strategie op basis van een solide en 
doelmatig partnerschap tussen de Lid-Staten en de Commissie. 
2. Administratieve samenwerking 
Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad2 bevat de mechanismen voor de wederzijdse bijstand 
tussen de administratieve autoriteiten van de Lid-Staten en de samenwerking tussen deze 
autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en 
landbouwvoorschriften. Zij schrijft ook voor dat informatie moet worden uitgewisseld over gevallen 
waarvan de feiten nog niet juridisch zijn vastgesteld maar die (zullen) worden onderzocht. 
De Commissie heeft een voorstel tot wijziging van deze verordening ingediend3 dat, evenals de 
meldingen van fraudes en onregelmatigheden, tot doel heeft dat haar diensten beter op de hoogte 
worden gehouden. Voorts wil zij tot een snellere uitwisseling van informatie komen door de 
oprichting van het douane-informatiesysteem (DIS)4. 
Naar het voorbeeld van de specifieke wederzijdse bijstand op landbouwgebied^ wil de Commissie 
ook een systeem van meldingen en uitwisseling van informatie invoeren voor het structuurbeleid. 
Mededeling van gegevens over fraudes en onregelmatigheden zo spoedig mogelijk en kennisgeving van de 
follow-up in de Lid-Staten. 
PB L 144 van 2.6.1981. 
C()M(93)350 def. van 1.9.1993. 
Zie Infrastructuur en nieuwe informatiebronnen/Computerinfrastructuur, blz. 18. 
Artikel 4 van de genoemde verordening (EEG) nr. 595/91. 
Naast de wederzijdse bijstand stricto sensu is de administratieve samenwerking op het gebied van 
de indirecte belastingen geregeld bij Verordening (EEG) nr. 218/92 van de Raad 
Ten slotte is de Commissie voornemens begin 1994 het informele Comité voor de Coördinatie van 
de fraudebestrijding (COCOLAF) om te vormen tot een institutioneel comité2. 
3. Controles 
De Lid-Staten moeten toezien op de goede toepassing van de maatregelen die op communautair 
niveau zijn genomen, zowel voor de ontvangsten als voor de uitgaven. De nationale autoriteiten 
moeten zich dus vergewissen van de werkelijkheid en regelmatigheid van de handelingen die 
betrekking hebben op de inning van de ontvangsten en de operaties die door de communautaire 
begroting worden gefinancierd (EOGFL-Garantie, structuurbeleid) 
Ook dienen zij fraudes en onregelmatigheden te voorkomen en te vervolgen, alsmede de ontdoken 
en de ten onrechte uitgekeerde bedragen in te vorderen. 
De Commissie van haar kant moet toezien op de goede werking van de financiële mechanismen 
voor de communautaire ontvangsten en uitgaven. De regelgeving heeft haar de bevoegdheid 
gegeven zelf controles ter plaatse te verrichten of de nationale diensten in samenwerking met haar 
eigen ambtenaren speciale verificaties te doen uitvoeren op de terreinen eigen middelen3, EOGFL-
Garantie4 en Structuurfondsen5. Ook mag zij, in coördinatie en samenwerking met de bevoegde 
diensten van de Lid-Staten6, missies voor administratieve samenwerking en onderzoek in derde 
landen gelasten. 
De Commissie verbetert de bestaande rechtsgrondslagen7 om het optreden van de Lid-Staten te 
stimuleren en te coördineren. Het partnerschap op het gebied van de fraudebestrijding met de 
Lid-Staten ligt in de lijn van de principes van het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name 
artikel 3B over de subsidiariteit. 
Een ander leidend principe voor het optreden van de Commissie is de risico-analyse. 
PBL 24 van 1.2.1992. 
Zie Samenwerking/Raadgevend Comité voor de coördinatie van de fraudebestrijding, blz. 21. 
Verordening (EEG. Euratom) nr. 1552/89 van de Raad. artikel 18. leden 2 en 3. 
Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad (artikel 9), PB L 94 van 28.4.1970. en Verordening nr. 595/91 van 
de Raad (artikel 6). Zie ook Verordeningen (EEG) nrs. 2048/89. PB L 202 van 14.7.1989, over de controle in 
de wijnsector, en 1319/85, PB L 137 van 27.5.1985, over de controle in de sector groenten en fruit. 
Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad, als gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad, 
artikel 23, lid 2. 
Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad. artikel 15ter. 
Zie iaarverslaecn over de fniiidcbestriidine. 
Toepassing van dit principe, gekoppeld aan een systeemcontrole', maakt het mogelijk de controles 
te beperken tot de gevoelige terreinen en tot de handelaren/begunstigden die een risico betekenen, 
terwijl bovendien in de Lid-Staten controlestructuren aan het licht kunnen worden gebracht die 
verbetering behoeven2 . De Commissie beveelt de Lid-Staten aan ook bij hun controles gebruik te 
maken van risicoanalyse. 
Wat betreft de landbouwsector zijn de Lid-Staten voorgelicht op vergaderingen van de werkgroepen 
"onregelmatigheden en wederzijdse bijstand - EOGFL en Verordening (EEG) nr. 4045/89". 
Deze vergaderingen waren de gelegenheid om : 
alle diensten het nut van deze werkmethode te doen inzien; 
de elementen te analyseren die van een dergelijke werkmethode deel moeten uitmaken; 
extra inlichtingen te verschaffen waarmee bij deze analyse rekening moet worden gehouden; 
van gedachten te wisselen over de ervaringen die op dit gebied zijn opgedaan in bepaalde 
Lid-Staten. 
Het EOGFL heeft verschillende documenten opgesteld waarin dit onderwerp en de toepassing ervan 
op sectorieel vlak worden beschreven. Naast een document van algemene aard over de principes 
van de risicoanalyse en de elementen die er deel van uit moeten maken, zijn documenten opgesteld 
over de praktische toepassing van deze methode op bepaalde sectoren (restituties voor rundvlees, 
de sectoren granen en zuivelprodukten, de boekhoudkundige controle achteraf enz.). 
Op het gebied van de eigen middelen en de douanecontroles heeft het verslag van Maastricht van 
1992 over de organisatie van de Lid-Staten en de douanediensten in 1992 een hele reeks acties op 
gang gebracht. Deze werkzaamheden werden uitgevoerd in het kader van het Comité 
Douaneaangelegenheden, dat vele vergaderingen heeft gehouden. De diensten van de Commissie 
kunnen een rol spelen bij de opstelling van selectiecriteria voor de gehele Gemeenschap op basis 
van de gegevens waarover zij beschikken, en de Commissie zal dan ook gebruik maken van de 
databank TARIC 2 om op de gepaste plaatsen de specifieke risico's aan te geven die bijzondere 
aandacht verdienen. Er is opdracht gegeven tot een studie om deze selectiecriteria vast te stellen. 
Het terrein van de Structuurfondsen wordt gekenmerkt door het feit dat de uitgaven door de 
Lid-Staten worden medegefinancierd. De diensten van de Commissie gaan in partnerschap met de 
Lid-Staten na of de controleregelingen voldoende zijn. De Commissie heeft ten behoeve van de 
plaatselijke belanghebbenden een handleiding opgesteld voor de controle van de operationele 
programma's. Ook in het kader van het Sociaal Fonds is een control e-vademecum opgesteld. 
De hierna volgende gegevens betreffende vooral de landbouwsector, waarvan de regelgeving 
belangrijke veranderingen heeft ondergaan. 
Controle door de bevoegde diensten van de Commissie met een kritische analyse van de werking van de 
controlesystemen van de Lid-Staten (bevoegde autoriteiten, feitelijke organisatie, systeem van boekhouding en 
registratie). 
Zie Kredieten voor fraudebestrijding/Elementen voor financiële analyse, blz. 61. 
10 
3.1. Controles van uitvoer met het voordeel van een restitutie of andere bedragen1 
Deze fysieke controles zijn van essentieel belang wegens het specifieke karakter van de produkten, 
dat recht geeft op een steunregeling die op overlegging van de uitvoeraangifte wordt verleend. Het 
ontmoedigingseffect van de controle van de identiteit van de produkten wordt bereikt door een 
minimumpercentage voor controles op te leggen. 
Over de toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90 is een verslag2 uitgebracht, dat geleid heeft 
tot een voorstel tot wijziging3 m.b.t. twee aspecten : 
toepassing van de regel dat 5 % wordt gecontroleerd voor alle sectoren samen, op basis van 
een risico-analyse, met een minimum van 2 % voor elke sector; 
mogelijkheid dat het douanekantoor van uitgang een minimumcontroleniveau vaststelt met 
het oog op het risico van substitutie van produkten wanneer de uitvoeraangifte reeds is 
ingediend en door een intern douanekantoor is aanvaard. 
De Raad heeft deze voorstellen op zijn vergadering van 16-17 december 1993 goedgekeurd4. 
3.2. Administratieve controles achteraf (EOGFL-Garantie)5 
Deze controles, die door de Lid-Staten worden uitgevoerd aan de hand van de handelsdocumenten 
van de steunontvangende ondernemingen, zijn van het grootste belang voor de fraudebestrijding. 
Zij zijn supplementair aan de verificaties die de betalingen voorafgaan. De Commissie heeft de 
toepassing van deze verordening door de Lid-Staten in 1993 (het derde jaar na het van kracht 
worden ervan) onderzocht. 
Dit onderzoek was voor de Commissie aanleiding om : 
voorstellen tot wijziging van de regelgeving op te stellen, met name met betrekking tot de 
opname van de risicoanalysetechnieken; 
de mogelijkheden van de in alle Lid-Staten (behalve Luxemburg) bestaande 
computervoorzieningen aan te tonen, die een hulp kunnen zijn bij de planning en de optimale 
uitvoering van de controles; 
Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad, PB L 42 van 16.2.1990. 
COM(93)13 def. van 25.1.1993. 
COM(93)339 def. van 19.7.1993, PB C 218 van 12.8.1993. 
Verordening (EEG) nr. 163/94. PB L 24 van 29.1.1994. De Commissie zal in het eerste kwartaal van 1994 de 
toepassingsvoorwaarden vaststellen en aan de Lid-Staten mededelen. 
Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de RAAD, PB L 338 van 30.12.1989. 
11 
de mogelijkheden tot versterking van de wederzijdse bijstand tussen de Lid-Staten te 
beklemtonen. 
Tijdens de controles ter plaatse in de Lid-Staten werd de kwaliteit van de verrichte werkzaamheden 
geverifieerd op de correcte toepassing van de voorschriften, en bovendien werd nagegaan of de 
structuren en de maatregelen aangepast zijn als het gaat om planning en uitvoering van de 
controles. 
3.3. Geïntegreerd beheers- en controlesysteem (gemeenschappelijk landbouwbeleid) 
In het kader van de hervorming van het GLB werd bij verordening1 een geïntegreerd beheers- en 
controlesysteem ingesteld voor bepaalde communautaire steunregelingen. Doel ervan is het beheer 
en de administratieve controle van deze regelingen te rationaliseren vanaf het stadium van de 
aanvraag (de gegevens worden opgeslagen in een databank die gemakkelijk toegankelijk is). 
Dit geïntegreerd systeem omvat onder meer de identificatie van de 1 andbouwpercelen, een 
sleutelelement voor de correcte toepassing van de steun per hectare, en de identificatie en registratie 
van dieren voor de toekenning van premies aan de producenten (schape- en rundvlees). 
De diensten van de Commissie hebben in alle Lid-Staten controles op de interne organisatie verricht 
die tot de invoering ervan moet leiden. 
De eerste indruk van de invoering van het geïntegreerd systeem in de Lid-Staten is vrij positief. 
In de meeste gevallen hebben de tijdens de controles ontmoete ambtenaren blijk gegeven van een 
grote motivatie om de moeilijkheden aan te pakken. 
Toch moeten nog belangrijke problemen worden opgelost, vooral met betrekking tot de instelling 
van het landbouwkadaster en de toepassing van de bepalingen van Richtlijn 92/102/EEG over de 
identificatie en de registratie van dieren. 
3.4. Identificatie en registratie van dieren 
Richtlijn 92/102/EEG van 27 januari 1992 over de regels betreffende de identificatie en de 
registratie van de landbouwdieren bepaalt (artikel 10) dat de Raad vóór 31 december 1996 de 
richtlijn opnieuw moet bekijken om een geharmoniseerd communautair systeem van identificatie 
vast te stellen en een besluit te nemen over de invoering van een elektronisch identificatiesysteem 
op basis van de vorderingen die ter zake zijn gemaakt door de Internationale Organisatie voor 
Normalisatie (ISO). 
Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad, PB L 355 van 5.11.1992. 
12 
In dit verband heeft de Commissie besloten een project van drie onderzoekinstellingen mede te 
financieren dat tot doel heeft een studie te maken en experimenten op grote schaal uit te voeren 
met de elektronische identificatie van dieren (runderen, schapen en geiten), om na te gaan of het 
al mogelijk is een dergelijk instrument algemeen toe te passen voor de individuele identificatie van 
alle dieren die voor een communautaire premie in aanmerking komen. 
Het project duurt twaalf maanden (tot eind november 1994) en behelst experimenten met 10.000 
dieren (5.000 schapen, 3.000 runderen en 2.000 geiten). 
3.5. Teledetectie (oppervlaktecontroles) 
De in 1993 uitgevoerde controles waren gebaseerd op een bestek dat de Commissie in december 
1992 had gepubliceerd1. Zij werden medegefinancierd op basis van samen met de Commissie 
ontworpen projecten. De contracten werden door de Lid-Staten ondertekend, in tegenstelling tot in 
1992, toen de Commissie de enige uitvoerder was. 
Het aantal controles is sterk uitgebreid, want de hervorming van het GLB heeft betrekking op een 
groter aantal producenten dan in 1992. 
3.6. Controlebureaus 
In de sector olijfolie heeft de Commissie in 1993 de voorschriften betreffende de nabehandeling 
van de vaststellingen van de nationale controlebureaus2 willen verscherpen, onder meer door 
sancties op onregelmatigheden vast te stellen3. Bovendien zijn de leveranciers van ondernemingen 
die communautaire steun ontvangen rechtstreeks aansprakelijk gesteld, zodat de controlebureaus 
veel doelmatigere kruiselingse controles kunnen uitvoeren. 
4. Vereenvoudiging en herziening van de landbouwvoorschriften 
In het voorjaar van 1993 besloot de Commissie de opdracht van de groep "Vereenvoudiging" 
(groep Lachaux) met drie jaar te verlengen, waarbij zij de opdracht en de werking van de groep 
nader aangaf. De vereenvoudiging van de voorschriften betreft niet alleen een betere 
fraudebestrijding, maar ook een beter begrip en juistere toepassing van de in het kader van de 
hervorming van het GLB getroffen maatregelen. 
De groep heeft veel tijd besteed aan vraagstukken inzake vereenvoudiging en verheldering van de 
communautaire voorschriften op de toekenning van uitvoerrestituties. 
Zie jaarverslag over de fraudebestrijding 1992, COM(93)141 def. 
Zie jaarverslagen over de fraudebestrijding. 
3 Verordening (EEG) nr 643/93 van de Commissie van 19.3.1993, PB L 69 van 20 3.1993. 
13 
Voorts heeft zij gewerkt aan de vereenvoudiging van de bepalingen tot uitvoering van de 
hervorming van het GLB (zowel de verordeningen van de Raad, als de door de Commissie 
vastgestelde toepassingsvoorschriften). 
Op het gebied van de plantaardige produkten heeft de groep onder meer de volgende 
vereenvoudigingen voorgesteld : 
vergroting van de flexibiliteit bij de inaanmerkingneming van bepaalde gevallen van 
wisselbouw; 
versoepeling van de termijn van 2 jaar waarin een areaal moet worden ontgind om voor de 
braakleggingsregeling in aanmerking te komen; 
vereenvoudiging van de wijze van bepaling van de omvang van de arealen die in aanmerking 
komen voor de vergoeding; 
harmonisatie van de termijnen voor de betaling van de premies voor oliehoudende gewassen 
en overige gewassen. 
Voorts is uitvoerig van gedachten gewisseld over de voorwaarden inzake wisselende braaklegging 
en de kwalitatieve vereisten in de sector oliehoudende gewassen. 
De Commissie heeft de voornaamste voorstellen van de groep verwerkt in haar voorstellen aan de 
Raad en in de maatregelen die zijn genomen. 
De Raad heeft de voorstellen van de Commissie op zijn vergadering van 16-17 december 1993 
aangenomen. 
Ten slotte heeft de groep een aantal vergaderingen gewijd aan de regelgeving voor de 
wijnbouwsector1. 
De Commissie is van oordeel dat aan deze groep een nieuwe stimulans moet worden gegeven. Zij 
zal haar plannen binnenkort aan de Raad bekendmaken. 
AFDELING 2 : VERDRAG BETREFFENDE DE EUROPESE UNIE 
Met het van kracht worden op 1 november 1993 van het Verdrag betreffende de Europese Unie2, 
en met name artikel 209A en titel VI daarvan, heeft de fraudebestrijding een nieuwe impuls en 
institutioneel kader gekregen. 
. De doelstelling fraudebestrijding is neergelegd in specifieke bepalingen (209A EG, 78 decies 
EGKS, 183 A EURATOM) van de drie Verdragen die de eerste pijler van de institutionele structuur 
van de Europese Unie vormen. Deze bepalingen bevestigen duidelijk de verplichting van de 
Lid-Staten3 bij de bestrijding van fraude de financiële belangen van de Gemeenschap op gelijke 
Naar aanleiding van het door de Commissie bij de Raad ingediende discussiedocument over de 
ontwikkeling en de toekomst van het beleid voor de wijnbouwsector, COM(93) 380 def. 
2 PB C 224 van 31.8.1992. 
3 HvJ, 21.9.1989, zaak 68/88 Commissie/Helleense Republiek, Jurispr. blz. 2979, punt 24. 
14 
voet te behandelen als hun eigen financiële belangen1 en geven expliciet de voorwaarden aan voor 
de samenwerking om dat doel te bereiken2. 
De verdienste van artikel 209A is dus dat het zowel het doel als de middelen van de 
fraudebestrijding tot het hoogste institutionele niveau verheft. Het Verdrag betreffende de Europese 
Unie wil de communautaire verworvenheden behouden en ontwikkelen (titel I, gemeenschappelijke 
bepalingen, artikelen B en C), en de plicht van de Lid-Staten om de financiële belangen van de 
Gemeenschap op een doelmatige, evenredige en krachtige wijze te beschermen, zoals bepaald in 
de jurisprudentie van het Hof, wordt dus bevestigd. In haar rol van bewaker van de Verdragen, haar 
toegekend bij artikel 155, waakt de Commissie onder meer over de naleving van deze verplichting. 
. Tegelijkertijd voorziet het Verdrag betreffende de Europese Unie in verschillende vormen van 
samenwerking in het raam van titel VI betreffende de samenwerking op het gebied van justitie en 
binnenlandse zaken (derde pijler). 
Deze titel handelt over een aantal vraagstukken van gemeenschappelijk belang en ondermeer ook over de 
bestrijding van fraude van internationale omvang (artikel K.1.5). In dit verband informeren en raadplegen 
de Lid-Staten elkaar in de Raad om hun optreden te coördineren. Daartoe stellen zij vormen van 
samenwerking tussen hun bevoegde diensten in. De Raad kan op initiatief van een Lid-Staat of de 
Commissie gemeenschappelijke standpunten vaststellen, tot een gemeenschappelijk optreden besluiten en 
overeenkomsten opstellen (artikel K.3). De Commissie is voornemens deze nieuwe regeling ten volle te 
benutten en van haar initiatiefrecht gebruik te maken om de communautaire financiën optimaal te 
beschermen. De werkzaamheden van de Raad worden voorbereid door een coördinatiecomité van hoge 
ambtenaren (Comité K.4), dat wordt bijgestaan door drie stuurcomités, belast met asiel- en immigratiebeleid, 
politie- en douanesamenwerking en gerechtelijke samenwerking. In het kader van het werkprogramma dat 
de Raad (Justitie) van 29-30 november 1993 heeft opgesteld, zijn werkgroepen opgericht voor politie- en 
douanesamenwerking (Drugs en georganiseerde criminaliteit, Douane en Europol), alsook voor de 
gerechtelijke samenwerking (om. Internationaal georganiseerde criminaliteit, Strafrecht/Communautair recht). 
De nauwere samenwerking in het kader van de derde pijler is onmiddellijk na het van kracht worden van 
het Verdrag van Maastricht gestart. De Commissie is voomemens haar bevoegdheden op dit gebied ten volle 
te gebruiken. Deze samenwerking is van primordiaal belang voorde vereiste aanpassing van de operationele 
en wetgevende achtergrond en zal dus een aanvulling vormen op hetgeen reeds onder de verplichtingen van 
de Lid-Staten op het gebied van fraudebestrijding valt op grond van artikel 209A. 
"De Lid-Staten nemen ter bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen van de Gemeenschap worden 
geschaad, dezelfde maatregelen als die welke zij treffen ter bestrijding van fraude waardoor hun eigen financiële 
belangen worden geschaad." Artikel 78 decies EGKS en artikel 183A EURATOM zijn gelijkluidend. 
"Onverminderd de andere bepalingen van dit Verdrag coördineren de Lid-Staten hun optreden om de financiële 
belangen van de Gemeenschap tegen fraude te beschermen. Zij stellen daartoe met de hulp van de Commissie 
cen nauwe en geregelde samenwerking tussen hun bevoegde overheidsdiensten in." Artikel 78 docios EGKS on 
artikel 1S3A EURATOM zijn gelijkluidend. 
15 
AFDELING 3 : JURIDISCHE BESCHERMING VAN DE FINANCIËLE BELANGEN VAN 
DE GEMEENSCHAP IN HET KADER VAN HET VERDRAG BETREFFENDE DE 
EUROPESE UNIE 
Naar aanleiding van de resolutie van de Raad (Justitie) van 13 november 1991 heeft de Commissie 
onderzoekers van hoog niveau belast met een studie over de wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen van de Lid-Staten betreffende frauduleuze handelingen ten nadele van de communautaire 
begroting. 
De resultaten van deze studie en van die over de administratieve en strafrechtelijke sancties van 
de Lid-Staten zijn op 16 juli 1993 aan de Raad en het Parlement medegedeeld1. 
De diensten van de Commissie hebben deze werkzaamheden geëvalueerd Doel daarbij was leemten 
en onverenigbaarheden in de rechtsbescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap 
op te sporen. Op 17 november 1993 heeft de Commissie een eerste verkennend debat gehouden. 
De problematiek van de rechtsbescherming heeft problemen van institutionele aard aan het licht 
gebracht waaraan de Commissie een diepgaand beraad zal moeten besteden. In haar verklaring aan 
de Raad (Justitie) van 29-30 november heeft zij er zich al toe verbonden voorstellen voor acties 
in de dienen naar aanleiding van het verzoek dat haar daartoe is gedaan door de Raad 
(Economie/Financiën) van Luxemburg van 7 juni en de Europese Raad van Kopenhagen van 
21-22 juni. 
Onafhankelijk van deze beraadslagingen en de voornemens van de Commissie heeft de Raad met 
belangstelling kennisgenomen van deze werkzaamheden en geoordeeld dat moet worden onderzocht 
welke maatregelen moeten worden getroffen om, zonder aan de verdeling van de bevoegdheden 
tussen de Gemeenschap en de Lid-Staten te raken, tot een grotere verenigbaarheid van de nationale 
voorschriften te komen, met bijzondere aandacht voor de volgende elementen : 
. inbreuken, 
aansprakelijkheid, 
. sancties, 
. schikkingen en analoge procedures, 
. extraterritorialiteit van strafwet en wederzijdse rechtshulp, 
. verjaring. 
De aandacht zal ook moeten gaan naar vraagstukken als de definitie van fraude ten nadele van de 
communautaire begroting, rechtsmisbruik en doelmatigheid van het financiële toezicht. 
SEC(93)1172 van 16.7.1993. 
16 
HOOFDSTUK 2 : INFRASTRUCTUUR EN NIEUWE INFORMATIEBRONNEN 
In dit hoofdstuk worden het personeelsbestand en informaticavoorzieningen behandeld waarover 
de Commissie beschikt om de haar toevallende opdrachten uit te voeren in samenwerking met de 
Lid-Staten. 
De versterking van deze middelen in 1993 heeft reeds vruchten afgeworpen en maakt het mogelijk 
een goed gebruik te maken van de deskundigheid van de Lid-Staten. De samenwerking in het kader 
van het Raadgevend Comité1 zal aan het partnerschap en de uitwisseling van ervaring met de 
nationale diensten nog een toegevoegde waarde geven. 
AFDELING 1 : INTERNE ORGANISATIE VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
Overeenkomstig haar mededeling van 4 november 1992 over fraudebestrijding2 en om te zorgen 
voor complementariteit van de opdrachten van haar diensten heeft de Commissie besloten haar 
centrale structuur voor fraudebestrijding te reorganiseren. Het SG/UCLAF beschikt voortaan over 
vier eenheden, te weten drie operationele enquête-eenheden (EOGFL-Garantie en landbouwinvoer, 
Structuurfondsen en andere terreinen, eigen middelen) en een meer horizontale eenheid (algemene 
zaken, ontwerp, coördinatie). 
De DG's VI (Landbouw), XIX (Begrotingen), XX (Financiële controle) en XXI (Douane en 
indirecte belastingen) hebben eveneens eenheden die gespecialiseerd zijn in preventie, beteugeling 
en repressie van fraude. Ten slotte beschikken de financiële eenheden van andere 
directoraten-generaal, zoals V, XIV en XVI, over cellen of personeelsleden die in fraude 
gespecialiseerd zijn. 
Zie Samenwerking/Raadgevend Comité voor de coördinatie van de fraudebestrijding, blz. 21. 
SEC(92)2045 def. 
OVERZICHT VAN DE ORGANISATIE VAN DE ANTI FRAUDEACT IVI TEITEN 
!»M:1I»J KOMMISSIE 
SECRETARIAAT-GENERAAL 
Ducktewe* Comité nui 
LtóthaoHcaj 
Organisatie van de 
antifraudediensten 
DG V.D.6 
Financieel 
beheer, 
controle, 
administratie COMITE VAN DIRECTEURS ANT I -FRAUDE( 1 ) 
voorgezeten door de directeur van 
de UCLAF 
- coherentie van het fraudebestrij-
dingsbeleid 
- driemaandelijkse vergaderingen 
VERGADERING VAN DE HOOFDEN VAN DE ANTI-FRAUDE 
EENHEDENO) voorgezeten door de directeur 
van de UCLAF 
- uitvoering van het fraudebestrijdingsbeleid 
- programmering van de acties 
- maandelijkse vergaderingen 
J 
GD VI.G.4 
Preventie en 
bestrijding van 
fraude 
DG VI.G.5 
Begrotinszaken 
van het 
Oriëntatiefonds GD XIV.A.2 
Budgettaire en 
financiële aan­
gelegenheden GD XVI.E.1 
Budgettair en 
financieel 
beheer, controle GD XIX.B.1. 
Financierings-
voorui tzichten, 
analyse en 
toepassing van 
de voorschriften; 
fraudebestri jding SG/UCLAF 
1. Algemene zaken, ontwerp, 
coördinatie 
2. Fraudebestrijding (EOGFL-Garantie 
en landbouwinvoer) 
3. Fraudebestrijding (Structuur­
fondsen en andere domeinen) 
4. Fraudebestrijding (eigen middelen) 
i 
GD XX.1 
Opvolging van 
fraudes en 
onregelmati gheden GD XXI.A.2 
Preventie en 
bestrijding van 
fraude Juridische 
dienst 
Algemene 
inspectie­
diensten 
Andere DG's 
J L 
(1) UCLAF en de DG«,s V, VI,, XIV, XVI, XIX, XX en XXI 
18 
De verschillende administratieve eenheden met een specifieke anti fraude-opdracht die van deze 
organisatie deel uitmaken, beschikken over het volgende personeelsbestand : 
Tabel 1 
Dienst 
Categorie 
Statutair 
personeel 
Extern 
personeel 
Aandeel 
statutair 
personeel SG/ 
UCLAF 
28 
23 
55% DG 
VI1 
27 
13 
67% DG 
XIX2 
13 
3 
81 % DG XX 
4 
-
100 % DG 
XXI 
18 
9 
66% TOTAA 
L 
90 
48 
65 % 
Het Europees Parlement heeft met grote belangstelling van deze reorganisatie kennis genomen en 
een amendement goedgekeurd voor 50 nieuwe statutaire posten, waarvan 35 tijdelijke 
functionarissen, om de specifieke deskundigheid van de Commissie op het gebied van de 
fraudebestrijding te versterken en een beter evenwicht in de het personeelsbestand tot stand te 
brengen ten voordele van het statutaire personeel. 
AFDELING 2 : COMPUTERINFRASTRUCTUUR 
De Commissie heeft bijzonder veel inspanningen geleverd om de mogelijkheden van haar 
databanken en netwerken te vergroten ten einde de fraudebestrijding te rationaliseren en er beter 
inzicht in te krijgen. 
1. DAF 
De werkzaamheden voor de oprichting van de algemene gegevensbank DAF (documentatie 
antifraude) zijn in 1993 voortgezet om te komen tot realistische ambities en een aanpassing van het 
project aan de beschikbare middelen. Met de Lid-Staten wordt thans overleg gepleegd om de 
kwaliteit van hun resultaten, die reeds zijn verzameld, te evalueren. Op basis daarvan kan dan 
worden besloten welk vervolg aan dit project zal worden gegeven en zullen de middelen en een 
tijdschema worden vastgesteld. 
Met inbegrip van het personeel dat werkzaam is op andere terreinen die door de betrokken eenheid worden 
gevolgd. Slechts 12 personeelsleden houden zich bezig met de enquêtes van het EOGFL-Garantie, zie blz. 28. 
Waarvan 2 statutaire en 1 externe personeelslid belast met fraudebestrijding. 
19 
2. Irene 
De databank IRENE (onregelmatigheden, enquêtes, toepassing) is op 1 december 1992 operationeel 
geworden1. Zij bevat momenteel meer dan 11.000 fraudes of onregelmatigheden die de Lid-Staten 
hebben gemeld op de terreinen eigen middelen (2.900 gevallen), EOGFL-Garantie (8.200 
gevallen), Structuurfondsen (60 zaken) en wederzijdse bijstand2. 
Op basis van de eerste analyses van de gegevens over het beginjaar van deze databank kan het 
volgende worden vastgesteld : 
alle gevallen van wederzijdse bijstand zijn opgenomen. Hoewel slechts een derde daarvan 
financiële informatie bevat, kan aan een analyse van de betrokken bedragen worden begonnen. Uit 
de gevalideerde gegevens blijkt dat dit een van de rijkste onderdelen van de databank is; 
. de databank biedt mogelijkheden tot financiële follow-up van alle gevallen; 
. de interessante mogelijkheden van de databank zullen door een betere kwaliteit van de ontvangen 
informatie toenemen : precisie en exhaustiviteit voor alle begrotingsterreinen; 
. de mogelijkheden tot analyse (of interpretatie van de resultaten) gaan verder dan een loutere 
vaststelling van fraudes of onregelmatigheden en de opstelling van een volledig overzicht en 
kunnen uitmonden in een kwalitatieve interpretatie van de gegevens, die nog kan worden verfijnd 
door duidelijke en precieze meldingsvoorschriften (zie voetnoot 1 op blz. 7). 
3. Pre-Irene 
Een werkgroep is opgericht om een informatica-instrument (PRE-IRENE) uit te werken voor de 
exhaustieve behandeling van informatie die niet in Irene wordt opgenomen. Het betreft onder meer 
fraudes waarnaar onderzoek wordt verricht en gegevens uit nieuwe informatiebronnen3. Door 
correlaties te vergemakkelijken zal PRE-IRENE een doeltreffendere programmering van de 
operationele acties van de diensten van de Commissie mogelijk maken, zodat een "inlichtingen"-
strategie kan worden ontworpen om beter inzicht te krijgen in de fraudebestrijding en de 
economische en financiële criminaliteit. 
4. Scent, Scent-fiscal, DIS 
Deze netwerken hebben tot doel informatie uit te wisselen voor de bestrijding van fraude op 
douane- en belastinggebied. 
Scent is al operationeel sedert 1987. Momenteel wordt Scent-fiscal ontwikkeld4. 
De meeste grafieken en diagrammen in dit verslag vormen al het bewijs van de mogelijkheden van Irene. 
In het totale aantal gemelde (en geanalyseerde) gevallen is geen rekening gehouden met het verschil tussen 
georganiseerde fraude en eenvoudige overtreding van de wetgeving. 
Zie Nieuwe informatiebronnen, blz. 20. 
Zie jaarverslagen over de fraudebestrijding. 
20 
Het Douane-informatiesysteem (DIS) is reeds operationeel in de fase van de transmissie. Eind 1993 
waren 250 terminals geïnstalleerd, die de verbinding vormen tussen de in- en uitvoerkantoren van 
de douane en tussen die kantoren en de centrale diensten in de Lid-Staten en de Commissie. De 
tweede fase zal bestaan in de instelling van een databank over fraude op douane- en 
landbouwgebied, de Raad moet daartoe een rechtsgrondslag ad hoc vaststellen1. 
AFDELING 3 : NIEUWE INFORMATIEBRONNEN 
Evenals de georganiseerde misdaad internationale netwerken heeft, moet de fraudebestrijding het 
nationale grondgebied verlaten en voorwerp worden van een geïntegreerde aanpak op communautair 
niveau, waarbij onder meer gebruik wordt gemaakt van goed georganiseerde en beschermde 
inlichtingennetwerken. 
De Commissie onderzoekt daarom of het mogelijk is haar rechtstreekse informatiebronnen te 
verbeteren, met name door bij wijze van experiment een centraal oproepingsnummer met 
telefoonbeantwoorder in te voeren. 
HOOFDSTUK 3 : SAMENWERKING 
Met de Europese Unie krijgt de samenwerking tussen de Lid-Staten en met de Commissie een 
nieuwe dimensie2. Artikel 209A, 2e alinea, bepaalt immers dat de Lid-Staten hun optreden om de 
financiële belangen van de Gemeenschap tegen fraude te beschermen moeten coördineren en 
daartoe met de hulp van de Commissie een nauwe en geregelde samenwerking tussen hun 
overheidsdiensten moeten instellen. Tegelijkertijd richten de Lid-Staten interministeriële 
administratieve structuren met multidisciplinaire operationele middelen op die alle vormen van 
financiële criminaliteit, georganiseerd of niet, bestrijken en dus ook de fraude ten koste van de 
communautaire begroting behandelen. Er zijn reeds zeer goede contacten gelegd tussen deze 
diensten en de Commissie. 
Aldus is aan de samenwerking om de financiële belangen van de Gemeenschap beter te beschermen 
een nieuwe impuls gegeven. 
In dit verband werkt de Commissie momenteel aan een besluit om een officiële status te geven aan 
het Comité Fraudebestrijding (COCOLAF) en zet zij haar beleid van bewustmaking en vorming 
voort ten behoeve van de nationale ambtenaren die met de fraudebestrijding belast zijn. 
Een voorbeeldactie van de zich ontwikkelende samenwerking met de Lid-Staten op het gebied Van 
de fraudebestrijding is het TAFI-programma van de Commissie in de textielsector. 
Voorstel voor een verordening van de Raad tot vervanging van Verordening (EEG) nr. 1468/81, 
COM(93)350 def. van 1 9.1993. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/Verdrag betreffende de Europese Unie, blz. 13. 
21 
Niet alleen echter met de Lid-Staten is samenwerking nodig, maar ook met derde landen. 
AFDELING 1 : RAADGEVEND COMITE VOOR DE COÖRDINATIE VAN DE 
FRAUDEBESTRIJDING 
Dit officiële comité voor de fraudebestrijding moet in eerste instantie de Commissie advies 
verstrekken over alle horizontale aangelegenheden van preventie en bestrijding van fraude en de 
rechtsbescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap. 
Het comité bestaat uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en wordt voorgezeten door de 
Commissie Het zal ondermeer een beroep kunnen doen op werkgroepen die het zelf mag oprichten 
om opheldering te verschaffen over alle bijzondere aangelegenheden met betrekking tot de 
fraudebestrijding en de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap. 
AFDELING 2 : VOORTZETTING VAN HET OPLEIDINGSBELEID 
In het kader van dit beleid organiseert de Commissie studiebijeenkomsten om de diensten van de 
nationale overheden die met de fraudebestrijding belast zijn bewust te maken van de 
communautaire dimensie van fraude. 
In 1993 zijn de volgende studiebijeenkomsten georganiseerd : 
. twee algemene studiebijeenkomsten (Florence in Italië op 6 en 7 mei; Aalborg in Denemarken 
op 15 en 16 september) over het beleid en de ontwikkelingen inzake fraudebestrijding ten nadele 
van de communautaire begroting en de nieuwe controle- en opsporingstechnieken; 
. een studiebijeenkomst in Portugal (Evora op 14 en 15 juni) voor het personeel van het Financieel 
instituut van de landbouw en de visserij (IFADAP) en de betrokken hoge functionarissen van de 
Portugese overheid. Onderwerp was het beheer en de controle van de maatregelen die door het 
EOGFL-Oriëntatie worden gefinancierd. De studiebijeenkomst was georganiseerd op verzoek van 
de voorzitter van het IFADAP, 
. een studiebijeenkomst te Brussel (op 9 november 1993) over het gebruik van teledetectie in de 
landbouw; 
. twee studiebijeenkomsten te Brussel over de invoering van het geïntegreerd beheers- en 
controlesysteem voor de landbouw (kadaster en opmetingen); 
een studiebijeenkomst te Brussel over de boekhoudkundige controle achteraf (Verordening 
(EEG) nr. 4045/89, EOGFL-Garantie); 
een studiebijeenkomst in Duitsland (Bonn op 22 en 23 november) over de planning, de uitvoering 
en de evaluatie van de BTW-controles (eigen middelen). Voordien waren te Brussel reeds twee 
studiebijeenkomsten gehouden over het beheer en de inning van de BTW-schulden (op 1 en 2 april) 
en de traditionele eigen middelen (op 29 en 30 juni); 
22 
een studiebijeenkomst in België en een studiebijeenkomst in Italie met de verenigingen van 
juristen en met deelname van belangrijke personen uit politieke, academische en gerechtelijke 
kringen. 
Naast deze door de Commissie georganiseerde studiebijeenkomsten nemen ambtenaren van de 
gespecialiseerde diensen van de Commissie deel aan een steeds toenemend aantal acties op 
uitnodiging van de bevoegde nationale autoriteiten. Deze acties hebben tot doel de communautaire 
fraudebestrijdingsstrategie voor te stellen en te ontwikkelen. 
AFDELING 3 : TAFI-PROGRAMMA (Textiel antifraude initiatief) 
Het in juli 1993 ingestelde TAFI-programma vormt een nieuwe illustratie van een actie op basis 
van nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten, de Commissie en de industrie, hier de textielsector. 
Bij dit programma zijn in een specifieke structuur de diensten van de Commissie en, de 
vertegenwoordigers van de textiel- en kledingindustrie van de Gemeenschap samengebracht om 
samen op het terrein de handelsstromen te analyseren. 
In dit kader is het initiatief genomen tot nieuwe acties om de fraude in deze sector nog beter te 
bestrijden : marktanalyses in samenwerking met de betrokken handelaren, uitwisseling van ervaring 
met de voornaamste handelspartners van de Gemeenschap, een proefproject over de elektronische 
transmissie van statistische gegevens over de invoer van aan quota of tariefplafonds onderworpen 
produkten enz. 
In 1993 is hiervoor 500.000 ecu uitgetrokken. Dit bedrag zal in 1994 op 800.000 ecu worden 
gebracht en is bestemd voor de versterking van de middelen om fraude te voorkomen en op te 
sporen en voor de versteviging van de internationale samenwerking. 
AFDELING 4 : OVEREENKOMSTEN MET DERDE LANDEN 
Orn de fraude ten nadele van haar financiële belangen doeltreffend te kunnen bestrijden dient de 
Gemeenschap haar netwerk van administratieve samenwerking met haar handelspartners uit te 
breiden en zich daartoe de nodige rechtsgrondslagen te verschaffen. In 1993 zijn overeenkomsten 
gesloten met verschillende landen en groepen van landen, zoals Bulgarije, de landen van het 
Andespact en de overige landen van Midden-Amerika. Voorts zijn overeenkomsten in werking 
getreden met Roemenië (associatie en protocol wederzijdse bijstand), de Baltische Staten 
(commerciële en economische samenwerking), San Marino en Andorra (douane-unie). 
Tegelijkertijd heeft de Raad de Commissie onderhandelingsrichtsnöeren gegeven voor de 
besprekingen met 6 landen : Canada, Zuid-Korea, de Verenigde Staten, Japan, Hong Kong en 
Vietnam, terwijl ook de procedures worden voortgezet voor de ratificatie van de overeenkomst 
betreffende de Europese Economische Ruimte (gepland voor 1 januari 1994). 
23 
Dit jaar heeft de Commissie ook het protocol "wederzijdse bijstand" van de overeenkomsten met 
Hongarije, Slowakije, Polen en Roemenië ten uitvoer gelegd door aan de overheid van die landen 
enquêteverzoeken te richten In Argentinië en Uruguay1 werden controles uitgevoerd op grond van 
de bepalingen betreffende de samenwerking op douanegebied, onderdeel van de met die landen in 
1990 en 1992 ondertekende overeenkomsten. 
HOOFDSTUK 4 : ENQUETES EN ANDERE VASTSTELLINGEN 
In dit hoofdstuk wordt een aantal vaststellingen besproken waarbij de Commissie actief betrokken 
was. De door de Lid-Staten alleen uitgevoerde enquêtes worden hier niet behandeld. Deze 
vaststellingen, die niet exhaustief zijn voor alle activiteiten van de Commissie, werden aangehouden 
wegens hun voorbeeldfunctie en omdat zij een licht werpen op : 
. de vermoede of ontdekte fraudemechanismen en de door de daders gebruikte gesofistikeerde 
middelen; 
. de enquêtemethoden; 
. de financiële gevolgen voor de communautaire begroting en/of de nadelige consequenties voor 
de economische subjecten in de Gemeenschap; 
. de beteugelingsaspecten (gerechtelijke procedures, invordering, terugvordering), hoewel het niet 
steeds mogelijk is deze aspecten op een homogene wijze te beschrijven; 
. de conclusies die de Commissie heeft getrokken, vooral op het punt van de wetgeving. 
De enquêtes worden voorgesteld per rubriek en volgens het meest opvallende kenmerk van 
het dossier2 : 
grensoverschrijdende fraude bij in- en uitvoer, 
EOGFL-Garantie, 
activiteiten van de communautaire controleteams (EOGFL-Garantie), 
wederzijdse bijstand, en 
vaststellingen op het gebied van de Structuurfondsen. 
In elke rubriek wordt onderscheid gemaakt tussen de nieuwe dossiers die in 1993 zijn 
geopend en de oude dossiers welke in de vorige verslagen over de fraudebestrijding werden 
behandeld en waarbij zich in 1993 interessante ontwikkelingen hebben voorgedaan. 
De resultaten zijn zeer betekenisvol. Dit leidt tot de conclusie dat de Commissie naast de 
databank Irene, die de meldingen van fraudes en onregelmatigheden van de Lid-Staten 
Zie Enquêtes en andere vaststellingen, blz. 23. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../Contrôles, blz. 8; zie ook Samenwerking/Overeenkomsten met 
derde landen, blz. 22. 
24 
bevat de gegevens over de gevallen onder enquête, die niet in Irene thuishoren, moet 
opnemen in een ad hoc databank (PRE-IRENE)1. Dit zal nuttig zijn om een coherente 
"intelligence"-strategie op operationeel vlak te ontwikkelen. 
AFDELING 1: GRENSOVERSCHRIJDENDE FRAUDE BIJ IN- EN UITVOER 
De grote bedragen die verbonden zijn aan het handelsverkeer van de Gemeenschap omgaan 
(douanerechten, heffingen, uitvoerrestituties) wekken de belangstelling van de grootschalige 
financiële criminaliteit, die steeds op zoek is naar hoge winsten bij kleine risico's. 
Georganiseerde netwerken trachten stelselmatig voordeel te halen uit verschillen tussen de 
rechtsstelsels van de Lid-Staten en het gebrek aan repressiebevoegdheden van de 
Gemeenschap. 
Deze netwerken blijven niet beperkt tot de welbekende stereotypen, leggen veel 
verbeeldingskracht aan de dag en maken gebruik van de meest gesofistikeerde methoden. In 
de nieuwe ruimte die door de afschaffing van de binnengrenzen is ontstaan, zoeken zij naar 
terreinen waarop zij ongestraft internationale fraudekanalen kunnen organiseren. Deze vormen 
van professionele delinquentie doen niet alleen afbreuk aan de voor het handelsverkeer 
vereiste goede trouw, maar hebben ook fiscale en sociale consequenties die evenveel zorg 
baren als het rechtstreekse nadeel dat zij de communautaire begroting toebrengen. 
Om deze criminaliteit doeltreffend te bestrijden is samenwerking nodig bij de opsporing en 
de vervolging van illegale praktijken, en dienen vrij waringsmaatregel en te worden getroffen 
om de gederfde bedragen terug te krijgen. Deze samenwerking moet zich niet alleen 
uitstrekken tot de overheidsdiensten van de Lid-Staten, maar ook tot de bevoegde autoriteiten 
van derde landen. De coördinatie waarvoor de Commissie instaat is op dit gebied 
onontbeerlijk. Alleen door nauwere coördinatie, gebaseerd op "inlichtingenwerk" en de 
systematische benutting daarvan, kunnen in de komende jaren betere resultaten worden 
behaald bij de bestrijding van de plaag van de grensoverschrijdende financiële criminaliteit. 
De fraudedossiers die hierna worden besproken illustreren het belang van de problematiek. 
De Commissie zal ten volle gebruik maken van de verheffing tot het institutionele niveau van 
de doelstellingen en instrumenten van de fraudebestrijding die is neergelegd in de eerste 
(artikel 209A) en de derde pijler (artikel K.1.5) van het Verdrag betreffende de Europese 
Unie2 
1. Nieuwe dossiers 
* Geraffineerde suiker 
Begin van de enquête was een mededeling van de Belgische overheid aan de Commissie dat 
geraffineerde suiker die in Rotterdam was gekocht en die officieel voor Kroatië en Slovenië 
bestemd was, na doorvoer door België, Luxemburg en Frankrijk naar Italië zou worden 
gebracht. 
1 Zie Infrastructuur en nieuwe informatiebronnen/ Computerinfrastructuur, blz. 18. 
2 Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/Verdrag betreffende de Europese Unie, blz. 13. 
25 
Bij de enquête werd samengewerkt door de diensten van de Commissie, de bevoegde 
nationale gerechtelijke instanties, de Nederlandse douane, de Belgische Rijkswacht, de Franse 
politie en de Italiaanse Guardia di Finanza. 
De vrachtwagens die de suiker van Rotterdam naar de eindbestemming brachten werden 
geschaduwd om de plaatsen van overslag van de goederen en de daders van de fraude te 
ontdekken. Vervolgens werd in Nederland, Italië en Frankrijk een reeks huiszoekingen en 
aanhoudingen verricht om te kunnen bewijzen dat de uitvoer naar Kroatië en Slovenië fictief 
was en vast te stellen aan welke personen in Italië was geleverd. 
Door middel van verdere controles wordt nagegaan welke de fiscale gevolgen van de 
wederverkoop zonder factuur zijn en of de suiker misschien voor het aanzoeten van wijn is 
gebruikt. 
Dit schoolvoorbeeld van een geslaagde operatie was alleen mogelijk door het gecoördineerde 
optreden van verschillende nationale autoriteiten en de diensten van de Commissie. Heel het 
netwerk is ontmanteld en de verantwoordelijken zijn voorgeleid. Het was een zeer goed 
georganiseerd netwerk, dat tot doel had de communautaire mechanismen door technieken van 
de georganiseerde misdaad uit te buiten. De financiële weerslag van de fraude wordt geraamd 
op 1,6 miljoen ecu (niet betaalde compenserende heffing voor 3.000 ton smokkelwaar die 
op de communautaire markt werd gebracht). 
Het is de onderzoekers bovendien duidelijk geworden dat: 
de Lid-Staat die de procedure centraliseert (hier Nederland) niet noodzakelijk de Lid­
staat van de voornaamste daders is (hier Italië en Frankrijk); 
het onderzoek naar bewijselementen niet mag worden beperkt tot de Lid-Staten waar 
de inbreuk is gepleegd (hier Nederland en Italië), maar ruimere gecoördineerde 
nasporingen vergt (Lid-Staten van doorvoer); 
wanneer de Gemeenschap de benadeelde partij is, de afwezigheid van een specifieke 
beschuldiging bij de huidige stand van internationale gerechtelijke samenwerking een 
rem kan zijn op het goede verloop van de vervolgingen (in dit geval de mededeling 
en het gebruik van bewijselementen die door Frankrijk waren verzameld), terwijl de 
bestraffing van de daders en hun medeplichtigen ook nog kan verschillen volgens hun 
nationaliteit. 
* Vleescarrousel 
De fraude begon met de invoer van levende runderen uit Oost-Europa in Italië onder de 
regeling actieve veredeling. De dieren werden zonder factuur verkocht op de Italiaanse markt. 
De regeling actieve veredeling werd gezuiverd door uitvoer van vlees van lage kwaliteit en 
slachtafval naar Malta. 
26 
Nadat de etiketten waren veranderd, moest het vlees van Malta via Italië naar Oostenrijk 
worden gezonden. De documenten waren in Italië frauduleus gezuiverd; het vlees bleef op de 
Italiaanse markt en werd daarna met restitutie naar derde landen uitgevoerd. 
Een dergelijk fraudecircuit heeft ten minste twee negatieve gevolgen voor de Gemeenschap: 
oneerlijke concurrentie voor de communautaire produktie van runderen (verkoop 
zonder factuur van levende dieren die in Oost-Europa tegen lage prijzen waren 
gekocht); 
aantasting van de reputatie van goede kwaliteit van communautair rundvlees in derde 
landen (wederuitvoer van vlees van lage kwaliteit dat zogenaamd van communautaire 
oorsprong was). 
Niet alleen werden eigen middelen ontdoken, waarvan het bedrag momenteel wordt berekend, 
maar bovendien werd 15 tot 20 miljoen ecu ten onrechte als uitvoerrestituties uitgekeerd. De 
strafrechtelijke procedures zijn gaande. Verschillende personen zijn aangehouden. 
* Melkpoeder en kaas 
Tijdens onderzoek in de haven van Antwerpen werd een belangrijk smokkelnet ontdekt. 
Melkpoeder en kaas uit de Gemeenschap werd met restitutie naar Polen uitgevoerd. De 
goederen werden in dit land niet aangegeven, maar werden wederingevoerd in de 
Gemeenschap vanuit Poznan onder dekking van 90 documenten opgemaakt door verschillende 
Duitse douanekantoren waarop als bestemming "Sierra Leone via Antwerpen" was 
aangegeven. 
De goederen hadden als bestemming een onderneming te Warschau, waarvan bleek dat zij 
ook de leverancier van de officieel voor Sierra Leone bestemde goederen was. 
Deze onderneming ontving slechts een commissieloon en handelde op instructies van een 
Belgische onderdaan. 
De goederen werden na wederinvoer in de Gemeenschap verkocht en wellicht zelfs met 
restitutie wederuitgevoerd. Dit laatste punt wordt nog onderzocht. 
Bij deze fraude met 2300 ton melkpoeder en 150 ton kaas zijn 4,5 miljoen ecu aan 
uitvoerrestituties en 5 miljoen ecu aan ontdoken heffingen gemoeid. Uit de gemaakte 
vaststellingen blijkt bovendien dat de Commissie artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 3665/87 
dient te verduidelijken. 
27 
2. Oude dossiers 
Hierna worden de belangrijkste ontwikkelingen van een aantal dossiers in 1993 besproken. 
* Olijfolie 
De in 1992 ontdekte fraudegevallen zijn momenteel voorwerp van gerechtelijke vervolgingen 
in de betrokken Lid-Staten, met name tegen de opdrachtgevers. In Italië, waar de valse 
documenten van communautaire oorsprong werden ontdekt, worden processen gevoerd en zijn 
door de gerechtelijke autoriteiten alle financiële garanties voor de invordering (± 18,3 
miljoen ecu) genomen. In Griekenland worden de kapiteins van de twee bij de fraude 
betrokken schepen vervolgd voor vervalsing van logboeken, vervoerdocumenten en ladings-
en lossingslijsten. 
In 1993 zijn nog andere praktijken ontdekt, die bestonden in het invoeren van plantaardige 
oliën in de Gemeenschap, welke vervolgens als olijfolie in de handel werden gebracht om de 
consumptiesteun voor olijfolie te verkrijgen. De diensten van de Commissie zorgen voor de 
coördinatie tussen de Lid-Staten om de fraude te bewijzen en er de bevoegde nationale 
autoriteiten kennis van te geven, ten einde de enquêtes af te ronden en de daders te vervolgen. 
Het betreft een misdaadorganisatie met een wijdvertakte structuur, zowel in de Lid-Staten van 
invoer als bij de leveranciers in derde landen. 
Overigens is in Spanje een gerechtelijk dossier geopend naar aanleiding van de actieve 
samenwerking tussen de Nederlandse overheid en de diensten van de Commissie om bewijzen 
te verzamelen. 
Deze praktijken, die de communautaire producenten schaden door de concurrentie die hen is 
toegebracht (onrechtmatig gebruik van de naam en aantasting van de kwaliteit van de 
communautaire produkten door de substitutieprodukten), maken duidelijk dat coördinatie door 
de Commissie met medewerking van de Lid-Staten alleen maar voordelen heeft. 
* Melkpoeder 
Bij het onderzoek van de Commissie in 1992 in Italië en Oostenrijk was geconstateerd dat: 
40 miljoen ecu was ontdoken doordat in Italië geen mobiele elementen waren geïnd 
bij de invoer van een preparaat voor veevoeder; 
15 miljoen ecu ten onrechte was betaald aan steun voor in samengesteld voeder 
verwerkte ondermelk en voor magere-melkpoeder bestemd voor vervoedering aan 
kalveren. 
28 
De maatschappij Nutral SA spande een beroep in bij het Gerecht van Eerste Aanleg te 
Luxemburg (de zaken T 492/93 en T 492/93R) aan om nietig te doen verklaren: 
het verzoek van de Commissie aan de Italiaanse autoriteiten om de ten onrechte 
uitbetaalde steun voor ondermelk terug te vorderen; 
het enquêteverslag van de Commissie. 
Op 21 oktober 1993 heeft het Gerecht de zaken onontvankelijk verklaard, omdat het de Lid-
Staten zijn die de beslissingen moeten nemen om ten onrechte uitbetaalde bedragen terug te 
vorderen en een eventuele betwisting van deze beslissingen met de rechtsmiddelen van de 
nationale wetgeving moet geschieden. 
Het Gerecht heeft ook geoordeeld dat, zelfs indien de nationale wetgeving niet toestaat dat 
de tenuitvoerlegging van een aanmaning tot betaling van een nationale administratie 
opgeschort wordt, dit niet van aard is om de verdeling van de bevoegdheden tussen de 
Gemeenschap en de Lid-Staten, als geregeld bij het EEG-Verdrag, te wijzigen. Nutral S.A. 
heeft beroep aangetekend. 
* 
* * 
Uit al deze dossiers blijkt dat uitbreiding van de samenwerking tussen de bevoegde 
autoriteiten van de Lid-Staten met de hulp van de Commissie mede kan bijdragen tot een 
algemene aanpak bij de bestrijding van nieuwe vormen van professionele delinquentie ten 
nadele van de communautaire begroting. Op basis van deze gevallen, die duidelijk aantonen 
dat het mogelijk is de strijd tegen frauduleuze handelingen te verbeteren overeenkomstig de 
nieuwe regeling die vervat is in het Verdrag betreffende de Europese Unie, bereidt de 
Commissie een nieuwe strategie voor, waarvan de doelmatigheid zal worden verzekerd door 
een meer coherente en regelmatige samenwerking van de diensten van de Commissie en de 
Lid-Staten die bij de fraudebestrijding betrokken zijn. 
AFDELING 2 : EOGFL-GARANTIE 
De Lid-Staten, die verantwoordelijk zijn voor de betalingen van het EOGFL-Garantie, moeten 
alle mogelijke voorzorgen nemen om te voorkomen dat de interventiebureaus onregelmatige 
of frauduleuze aanvragen aanvaarden en betalen. 
De Commissie onderzoekt in het kader van de vereffening van de rekeningen welke beheers­
en controlesystemen de Lid-Staten toepassen bij de administratieve en fysieke controle van 
de steunaanvragen; zij doet aanbevelingen ter verbetering van deze systemen wanneer zij van 
oordeel is dat de risico's van fraude of onregelmatigheden niet voldoende worden vastgesteld 
en voorkomen. 
29 
De ambtenaren van de Commissie hebben bovendien verschillende controles ter plaatse, in 
samenwerking met de Lid-Staten, uitgevoerd. 
Deze enquêtes zijn in 1993 buitengewoon vruchtbaar geweest : er zijn fraudes ontdekt voor 
ongeveer 250 miljoen ecu. Ter vergelijking : het totale bedrag van de in de databank IRENE 
opgenomen fraudes en onregelmatigheden op het gebied van het EOGFL-Garantie is ruim 
1 miljard ecu1. 
1. Nieuwe dossiers 
* Harde tarwe: interventiestocks en prefinanciering 
De val van de interventieprijzen voor durumtarwe van het seizoen 1992/93 op het seizoen 
1993/94, die vooral het gevolg was van de hervorming van het GLB, heeft de Commissie 
ertoe aangezet in verschillende Lid-Staten te controleren of de interventievoorraden ook 
werkelijk bestonden. Volgens de Commissie bestond immers het risico dat vóór het nieuwe 
seizoen durumtarwe uit interventie zou worden verkocht met het voornemen deze te 
substitueren door tarwe die aan het begin van het seizoen 1993/94 zou worden geoogst. In 
Italië werd vastgesteld dat 25 % van de voorraad gewoon niet bestond. In Frankrijk werden, 
ondanks de gebreken van het beheers- en controlesysteem, geen belangrijke 
onregelmatigheden ontdekt. In Griekenland kwam bij de controles ter plaatse door de 
ambtenaren van de Commissie en de nationale autoriteiten aan het licht dat verschillende 
opslagplaatsen niet geschikt waren voor granen en dat bepaalde hoeveelheden ontbraken en/of 
bedorven waren. 
Betrokken bedragen : 
Italië : 76 miljoen ecu 
Griekenland : 15 miljoen ecu 
Frankrijk : 0,5 miljoen ecu. 
Bovendien werden in Italië onregelmatigheden ontdekt bij de voorfinanciering van de 
uitvoerrestituties (onbestaande hoeveelheden bij de plaatsing onder deze regeling : 
onverschuldigde voorfinanciering van bijna 99 miljoen ecu aan restituties). 
* Olijfolie in interventie 
Bij het onderzoek naar de hoeveelheden en kwaliteiten van olijfolie in Italië werd vastgesteld 
dat de aangegeven hoeveelheden zich meestal in voorraad bevonden. Toch werden stalen voor 
analyse genomen representatief voor 90 % van de hoeveelheid olie in interventie, vooral die 
van het seizoen 1992/93. Uit de eerste resultaten blijkt dat 93 % van de voorraad van lagere 
kwaliteit is dan bij de inslag was geregistreerd, en een derde ervan mocht zelfs niet in 
interventievoorraad worden opgenomen. Het betreft hier een bedrag dat op 33,6 miljoen ecu 
geschat wordt. 
Zie tabel 3, blz. 52. 
30 
* Olijfolie : valse uitvoeraangifte 
Een onderzoek werd ingesteld naar de uitvoer van olijfolie met restitutie. De olie is nooit op 
de aangegeven bestemmingen aangekomen. Bovendien bleek dat het niet om olijfolie ging 
(waarop een 
hoge restitutie wordt toegekend), maar o.a om sojaolie (waarvoor de restitutie lager is). In 
verschillende derde landen is onderzoek verricht. In totaal werd 3 miljoen ecu ten onrechte 
uitbetaald. Het onderzoek wordt vervolgd. 
* Voorraden gedroogde vijgen 
In Griekenland werden de interventievoorraden van ni et-verwerkte gedroogde vijgen 
gecontroleerd. Vastgesteld werd dat de vijgen niet geschikt waren om te worden verwerkt 
tot voedingsmiddelen. De communautaire regelgeving bepaalt in dit geval dat de goederen 
moeten worden uitgeslagen op kosten van het opslagbureau en uitgesloten worden voor 
communautaire financiering (geraamd bedrag van 0,4 miljoen ecu). 
* Wederinvoer van communautaire suiker 
In de haven van Antwerpen werd suiker aangegeven met bestemming de republieken van de 
voormalige Sowjetunie. De suiker werd echter wederingevoerd in Spanje onder dekking van 
valse douanedocumenten. De frauduleuse ingevoerde hoeveelheid wordt geraamd op 
13.000 ton witte suiker, waarvan 7.300 ton met restitutie uitgevoerde Franse suiker, 3.200 ton 
Franse C-suiker en 2.700 ton Duitse C-suiker. In Spanje werd 2.000 ton in beslag genomen. 
Overigens hebben de nationale autoriteiten reeds een strafrechtelijke procedure aangespannen 
tegen de betrokkenen. Ook in België is een gerechtelijke procedure geopend. De zaak wordt 
vervolgd (geraamd bedrag : 5,8 miljoen ecu). 
* Uitvoer van rundvlees 
Tijdens een controle te Mersin in Turkije werd vastgesteld dat een zending van ongeveer 
2.000 ton rundvlees, aangegeven voor Libanon waarvoor aanvullende restituties van 
toepassing waren, naar Turkije was gebracht en daar op de plaatselijke markt verkocht. Bij 
de Duitse betalingsdienst, dat het bedrag moet terugvorderen, werden vervalste Libanese 
invoerdocumenten overgelegd. Hiermee is 4 miljoen ecu gemoeid. 
* Uitvoer en wederinvoer van rundvlees in de Gemeenschap 
De Belgische opsporingsdiensten hebben tijdens een onderzoek naar de invoer van rundvlees 
en varkensvlees uit Roemenië vastgesteld dat het vervoer naar en uit Roemenië in sommige 
gevallen was verricht met dezelfde vrachtwagens. Conclusie was dat van de volgende 
fraudetechniek gebruik was gemaakt : uitvoer van het produkt naar landen van Oost-Europa 
en wederuitvoer van hetzelfde produkt naar de Bahama's en de Nederlandse Antillen. De door 
de Duitse douane afgegeven documenten waren echter niet gezuiverd en de goederen waren 
op de communautaire markt in het vrije verkeer gebracht. 
31 
Het communautaire controlebezoek in Roemenië, in samenwerking met de Belgische douane, 
bracht aan het licht dat de goederen in Roemenië waren ingevoerd onder de regeling 
"drawback" met vrijstelling van de verschuldigde invoerrechten voor de wederuitgevoerde 
produkten. Na inbeslagneming van de documenten bij de importeur werd de omvang van de 
uitvoer naar en uit Roemenië vastgesteld, zodat kwam vast te staan dat de uitvoerrestituties 
moesten worden teruggevorderd en dat invoerrechten moesten worden geïnd. Hiermee is een 
bedrag van 0,7 miljoen ecu gemoeid. 
* Uitvoer van rundvlees als voedselhulp 
Bij het onderzoek bleek dat het vlees in blik niet voldoende gesteriliseerd was. Het betrof 
in totaal 3.000 ton vlees, te verwerken tot conserven die naar de voormalige Sowjetunie 
zouden worden gezonden. Een deel van het vlees (400 ton) werd in verschiHende laboratoria 
geanalyseerd. De uitkomsten van de analyses bewezen dat de blikken niet voldoende 
gesteriliseerd waren. De Commissie heeft de verschillende republieken verzocht de nog niet 
verbruikte produkten te vernietigen. Het hiermee gemoeide bedrag wordt geraamd op 
11,5 miljoen ecu. * 
* Varkenspest 
Bijzondere communautaire maatregelen werden getroffen om de markt van varkensvlees in 
Duitsland en België te ondersteunen ingevolge de sanitaire maatregelen genomen tegen de 
klassieke varkenspest De diensten van de Commissie hebben een enquête ingesteld om te 
verifiëren of het nationale beheers- en controlesysteem kon garanderen dat de desbetreffende 
operaties regelmatig waren en conform de communautaire voorschriften. 
Bij de controles ter plaatse bleek dat het Duitse systeem tekortkomingen vertoont. Deze zaak 
wordt verder onderzocht. 
2. Oude dossiers 
Hierna worden de belangrijkste ontwikkelingen van een aantal dossiers in 1993 besproken. 
* Produktiesteun voor katoen 
Wegens een discrepantie tussen de Griekse oogstrammg van augustus 1991 en de werkelijke 
produktie werd in 1992 een onderzoek verricht, dat in 1993 werd voortgezet. Aan het licht 
kwam dat bepaalde tussenpersonen op de aangiften van de producenten hoeveelheden hadden 
vermeld die geen recht gaven op steun en dat ook steun was gevraagd voor fictieve 
leveringen. 
Momenteel wordt een externe controle uitgevoerd van het nationale systeem voor de controle 
van de steunaanvragen. 
52 
* Financiële gevolgen van vroegere onderzoeken1 waartoe werd besloten in het kader 
van de vereffening van de rekeningen van het EOGFL-Garantie 1990 
Twee reeksen correcties ten laste van de Lid-Staten werden uitgevoerd : 
De eerste wegens tekortkomingen in de nationale controlesystemen : 
Kwaliteit van de interventievoorraden van durumtarwe in Italië : 943,3 miljoen LIT; 
Uitdemarktneming van varkensvlees wegens de pestepidemie in België : 
110,7 miljoen BFR; 
Aanbieding ter interventie van boter in Nederland (Nizo-boter) : 82,6 miljoen HFL. 
Dit is een forfaitaire correctie, gezien dè ernst van de vastgestelde tekorten en de 
periode waarin de onregelmatigheden werden begaan; 
Verwerking van boter tot butteroil in België : 47,7 miljoen BFR; 
Uitdemarktneming van groenten en fruit in Italië : 1840,3 miljoen LIT; 
De tweede reeks correcties had te maken met onregelmatigheden die niet tot 
invordering van de ten onrechte betaalde bedragen hebben geleid : 
Uitvoer van rundvlees (Zimbabwe): Verenigd Koninkrijk 0,7 miljoen UKL en 
Nederland 0,4 miljoen HFL. 
* 
* * 
Om zich van de regelmatigheid van de door het EOGFL-Garantie gefinancierde operaties te 
vergewissen, hebben de ambtenaren van de Commissie naast de controles van de Lid-Staten, 
zelf in nauwe samenwerking met de Lid-Staten verschillende controles ter plaatse en 
aanvullende verificaties verricht. Dit partnerschap met de nationale landbouwdiensten is zeer 
doeltreffend gebleken en heeft buitengewoon goede resultaten opgeleverd. Bovendien maakt 
het grondige onderzoek van deze resultaten toepassing van de beginselen van de risicoanalyse 
mogelijk, zodat toekomstige acties beter kunnen worden gericht op fraude van grote omvang. 
Een typologie van de daarbij ontdekte fraudes en onregelmatigheden is evenwel moeilijk op 
te stellen, want er zijn zeer uiteenlopende economische subjecten bij betrokken (kleine 
producenten of telers, coöperaties, exporteurs enz.) en er wordt van zeer diverse 
fraudemechanismen gebruik gemaakt. 
AFDELING 3 : ACTIVITEITEN VAN DE COMMUNAUTAIRE CONTROLETEAMS 
(EOGFL-GARANTIE) 
In de sectoren wijn en groenten en fruit, waar de normalisatie ver gevorderd is, hebben de 
ambtenaren van de Commissie een bijzondere controlebevoegdheid, maar bij de uitoefening 
daarvan hebben zij te kampen met ernstige personeelstekorten. 
Zie jaarverslagen over de fraudebestrijding. 
33 
1. Wijn 
In 1993 werden de controles gericht op de jaarlijkse oogst- en produktieaangiften, de 
definitieve stopzetting van de wijnbouw, de jaarlijkse aangiften van de voorraad en de 
stockagecontracten voor de lange termijn. 
Uit de controles bleek dat de informatie over de arealen en de rendementen per hectare 
volgens het aangiftesysteem in verschillende Lid-Staten niet betrouwbaar is. Ook werden 
onregelmatigheden ontdekt met betrekking tot het rooien (fictieve kap omdat er geen 
wijnstokken op het perceel stonden; overschatting van de gerooide percelen en onjuist 
uitgevoerde kap). Inmiddels is in de voorschriften een strengere definitie van rooien 
opgenomen (volledige verwijdering van de stronken)1. Bovendien zal de gemeenschappelijke 
marktordening binnenkort worden herzien in het licht van deze vaststellingen. 
2. Groenten en fruit 
De controles van 1993 betroffen de citrusvruchten (kwaliteit van de uit de markt genomen 
produkten en van de aan verwerkende ondernemingen geleverde produkten volgens de 
communautaire eisen) en het uit de markt nemen van perziken en nectarines. Bovendien zijn 
sedert het einde van het jaar een aantal controles uitgevoerd om de verzendingen van verse 
groenten en fruit te verifiëren op de naleving van de voorschriften m.b.t. kwaliteitscontrole. 
AFDELING 4 : WEDERZIJDSE BIJSTAND 
Om bewijzen van fraude of onregelmatigheden bij de invoer in de Gemeenschap te 
verzamelen, werden een vijftiental enquêtes2 in derde landen georganiseerd door de bevoegde 
autoriteiten van deze landen samen met een delegatie van de ambtenaren van de Commissie 
en de Lid-Staten. Bij de vaststellingen zijn verschillende economische subjecten betrokken, 
namelijk exporteurs in de derde landen en importeurs in de Gemeenschap, maar in geen enkel 
geval mag het derde land zelf als dader worden beschouwd : volgens de communautaire 
voorschriften is de importeur volledig aansprakelijk jegens de autoriteiten van de Lid-Staat 
van invoer. 
Opgemerkt moet echter worden dat bepaalde tekortkomingen van de controles door de 
partnerlanden van de Gemeenschap in de verschillende preferentiële overeenkomsten de 
handelaren uit de Gemeenschap vaak in een moeilijke positie hebben gebracht en dat dit de 
handelsbetrekkingen tussen de Gemeenschap en de betrokken landen zou kunnen verstoren. 
1 Verordening (EEG) nr. 1990/93 van de Raad, PB L 182 van 24.7.1993. 
Voorbereidende controles inbegrepen. 
34 
1. Nieuwe dossiers 
1.1. Industrieprodukten 
* Autoradio's 
Verschillende Lid-Staten en de diensten van de Commissie hebben de invoer van autoradio's 
uit Indonesië onderzocht. Daarbij werd vastgesteld dat bepaalde produkten die sedert 1991 
door zeven ondernemingen waren uitgevoerd, niet in aanmerking kwamen voor een 
preferentiële regeling wegens hun oorsprong, hun waarde of de aard van de gebruikte 
grondstoffen (massaal gebruik van onderdelen uit Korea). 
Tot dusver worden de met deze zaak gemoeide eigen middelen geraamd op 18,96 miljoen ecu, 
waarvan 7,93 miljoen aan douanerechten en 11,03 miljoen ecu aan anti dumpingrechten. 
* Televisietoestellen 
Bij een controlebezoek in Turkije bleek dat televisietoestellen die tussen januari 1991 en 
november 1993 naar de Gemeenschap waren uitgevoerd, onderdelen uit derde landen, 
waaronder Korea, bevatten. Deze onderdelen waren in Turkije niet in het vrije verkeer 
gebracht en niet aan de compenserende heffing onderworpen die van toepassing is bij de 
uitvoer van de eindprodukten naar de Gemeenschap. Hieruit volgt dat, op basis van ten 
onrechte afgegeven certificaten, het voordeel voorzien in het akkoord met Turkije was 
toegepast, waarop de toestellen geen recht hadden. Met deze zaak is ongeveer 45 miljoen ecu 
gemoeid. 
* Textielprodukten 
Onderzoeken zijn gaande naar de frauduleuze invoer van textielprodukten in de Gemeenschap. 
Er zijn drie filières. Via de eerste gaan produkten waarvoor als oorsprong de Verenigde 
Arabische Emiraten is aangegeven, maar die waarschijnlijk uit India, Pakistan en China 
komen. De tweede levert beddegoed van oorsprong uit Pakistan met valse certificaten die door 
een Kamer van Koophandel uit Zwitserland zijn afgegeven en waarop als oorsprong de 
Emiraten zijn vermeld. De derde filière ten slotte verhandelt T-shirts van oorsprong uit, 
vermoedelijk, India, Pakistan en China die in de Emiraten zijn ingeladen met certificaten 
waarop verschillende landen van oorsprong zijn vermeld, zoals landen in Afrika, waardoor 
zij recht hebben op de preferentiële behandeling. 
De ontdoken eigen middelen worden nog berekend. Alleen al bij de derde filière gaat het om 
bijna 20 miljoen stuks en 5 miljoen ecu. 
35 
1.2. Landbouw- en visserij produkten 
* Rundvlees 
Bij een controlebezoek in Argentinië en Uruguay bleken 325 echtheidscertificaten die in 1992 
bij de invoer van Argentijns rundvlees van de kwaliteit Hilton in Duitsland, het Verenigd 
Koninkrijk, Spanje en Nederland waren overgelegd, vals te zijn. Het betrof ongeveer 3.000 
ton vlees. De ontdoken rechten worden op meer dan 10 miljoen ecu geraamd. Overwogen 
wordt nader onderzoek te verrichten om de regelmatigheid van de invoer van 1991 en het 
eerste kwartaal van 1993 te verifiëren. 
Op 1 mei 1993 is een nieuw systeem voor de afgifte van echtheidscertificaten van kracht 
geworden dat onder meer een verscherping van de administratieve procedures inhoudt. 
Gehoopt wordt dat zich dit soort onregelmatigheden dank zij dit systeem niet meer zal 
voordoen. 
* Tonijn in blik 
De controlemissies naar de Filippijnen hebben het, dank zij de zeer goede medewerking van 
de plaatselijke autoriteiten, mogelijk gemaakt vast te stellen dat produkten die naar de 
Gemeenschap waren uitgevoerd met de valse omschrijving bonito sarda (welke in aanmerking 
komt voor het stelsel van algemene preferenties, hierna SAP genoemd) in werkelijkheid 
tonijnconserven waren (die niet voor het SAP in aanmerking komen). Met deze zaak is 4 tot 
5 miljoen ecu gemoeid, want de Lid-Staten moeten het verschil innen tussen het douanetarief 
op bonito sarda in het kader van het SAP (18%) en dat op tonijn in blik (24%). De 
invorderingsacties zijn gaande. 
2. Oude dossiers 
Hierna worden de belangrijkste ontwikkelingen van een aantal dossiers in 1993 besproken. 
2.1. Industrieprodukten: textielprodukten 
Dit dossier is een goed voorbeeld van de financiële follow-up van de ontduiking van rechten 
die bij wederzijdse-bijstandsonderzoeken werd ontdekt. 
Van de 10 miljoen ecu aan ontdoken rechten is na de controle in Bangladesh in 1992 
ongeveer 8 miljoen ecu ingevorderd in Duitsland en Denemarken. 
2.2. Visserijprodukten : tonijn in blik 
Bij de controle in 1992 bleek dat een bepaalde hoeveelheid tonijn in blik van de Seychellen 
(een derde van de uitvoer in de onderzochte periode) niet in aanmerking kwam voor de 
preferentiële behandeling waarin de Overeenkomst van Lomé voorziet; ruim 1 miljoen ecu aan 
eigen middelen is ontdoken. De overheid van de Seychellen heeft de Commissie verzocht om 
tijdelijke opschorting van de invordering omdat haar conservenindustrie met moeilijkheden 
te kampen had. 
36 
De Commissie heeft het volgende geantwoord: 
alleen de douane van de Lid-Staten kan maatregelen nemen om rechten van de 
heffingsplichtigen te innen; 
het voordeel van de bij de communautaire voorschriften toegestane betalingsfaciliteiten 
kan eveneens slechts worden toegekend door de nationale autoriteiten, die uiteraard het nodige 
moeten doen om verjaring te voorkomen. 
Tal van dossiers tonen aan dat de bescherming van de communautaire begroting door een 
goede toepassing van de preferentiële regelingen bij invoer in de Gemeenschap in hoge mate 
afhankelijk is van het goede beheer van deze regelingen in de derde landen waarmee 
preferentiële overeenkomsten en regelingen zijn gesloten, alsook van de administratieve 
medewerking die deze landen de Gemeenschap moeten verlenen. In sommige gevallen is wel 
degelijk sprake van medewerking overeenkomstig de verplichtingen waaraan moet worden 
voldaan om het voordeel van de preferenties te genieten, maar in andere gevallen hebben de 
derde landen administratieve, politieke, juridische of economische moeilijkheden ingeroepen 
waardoor zij bij de controle ter plaatse niet de vereiste medewerking konden verlenen of de 
resultaten van de controles niet konden erkennen en de ten onrechte afgegeven certificaten 
intrekken. De Commissie en de begrotingsautoriteit zullen uit deze zaken de nodige conclusies 
moeten trekken naar gelang het geval, enerzijds met betrekking tot de toekenning of de 
handhaving van de preferenties aan bepaalde landen en anderzijds de eventuele behoefte aan 
(technische) bijstand. 
Naast de hierboven beschreven specifieke enquêtes van de Gemeenschap heeft de Commissie 
in 1993 de coördinatie voortgezet van de vele controles die de Lid-Staten uitvoeren op het 
communautaire douanevervoer of het gemeenschappelijke douanevervoer (met de 
EVA-landen) van goederen waarop douanerechten, landbouwheffingen en/of bijzonder hoge 
indirecte belastingen worden geheven in de Gemeenschap (levende dieren, vlees, 
zuivelprodukten, sigaretten enz). De produkten komen vaak uit de landen van Midden- en 
Oost-Europa en worden onder de doorvoerregeling geplaatst met als bestemming een derde 
land. Vaak komen zij ook aan in een haven van de Gemeenschap (uit b.v. Zuid-Amerika) en 
worden zij doorgevoerd naar het zuiden of de landen van Midden- en Oost-Europa1. De 
enquêtes hebben aanleiding gegeven tot tal van controles in het kader van de 
wederzijdse-bijstandsakkoorden met Polen, Hongarije, Tsjechië, Slowakije en Roemenië om 
bij de handelaren van die landen de (over het algemeen communautaire) organisatoren en 
begunstigden van de fraude op te sporen. 
Zie Grensoverschrijdende fraude bij in- en uitvoer, blz. 24. 
37 
Voorts heeft de Commissie haar werkzaamheden tot verscherping van de juridische en 
administratieve regelingen en verhoging van de operationele doelmatigheid voortgezet, onder 
meer door uitwisseling van informatie met Zwitserland en Oostenrijk in het kader van de 
overeenkomsten met die landen. 
AFDELING 5: VASTSTELLINGEN OP HET GEBIED VAN DE 
STRUCTUURFONDSEN 
De Commissie is zeer tevreden over de samenwerking met onder meer de gerechtelijke 
diensten van de Lid-Staten bij de opsporing en de vervolging van de onregelmatigheden op 
het gebied van de Structuurfondsen. Zij is voornemens deze samenwerking nog meer te 
bevorderen. Aan de orde komt hiermee ook de bijwerking van de in de vroegere verslagen 
behandelde dossiers. 
1. Europees Sociaal Fonds 
1.1. Nieuwe dossiers 
. Dank zij de verklaringen van een ex-mafialid heeft de rechtbank van Napels een enquête 
kunnen organiseren. Deze heeft geleid tot de arrestatie van verschillende personen te Rome 
en Napels voor een sedert 1985 lopende fraude met beroepsopleidingscursussen voor piloten 
en grondpersoneel van een luchtvaartmaatschappij. Er is nooit een cursus gegeven en de 
registers werden vervalst (valse handtekeningen van leerkrachten en leerlingen, valse 
facturen). Bovendien waren de kostenramingen opgeblazen tot ongeveer 22 miljoen ecu 
(waarvan slechts 50% werd uitbetaald). 
. Dank zij de samenwerking tussen de Belgische gerechtelijke autoriteiten en de Commissie 
is een vermoedelijk frauduleus gebruik van subsidies van het Sociaal Fonds aan het licht 
gekomen. 
Een onderneming had tussen 1984 en 1988 bij het Sociaal Fonds 16 dossiers ingediend, 
waarvoor zij ongeveer 2,7 miljoen ecu ontving; de Commissie heeft de bedragen voor de 
projecten rechtstreeks betaald. In deze dossiers zijn beschuldigingen geuit van valsheid in 
geschrifte, gebruik van valse geschriften en oplichting. De Commissie heeft zich burgerlijke 
partij gesteld. 
1.2. Oude dossiers 
Tussen de Commissie en de gerechtelijke autoriteiten (Rechtbank van Milaan) is na de eerste 
vaststellingen van 1992 in Lombardije een zeer goede samenwerking tot stand gekomen. De 
onregelmatigheden betroffen opgedreven of fictieve uitgaven voor de huur van informatica-
apparatuur en de organisatie van beroepsopleidingscursussen (1988 - 1991). Zeven personen 
werden gearresteerd, waaronder ambtenaren en ondernemers. 
38 
De Commissie heeft zich burgerlijke partij gesteld en vijf van haar ambtenaren hebben als 
deskundigen getuigenis afgelegd, met name over de wijze waarop de verzoeken om bijstand 
van het Sociaal Fonds waren onderzocht en geselecteerd, over het onderzoek van de dossiers 
en de controles (bewijsstukken en inspecties ter plaatse met het Italiaanse ministerie van 
Arbeid). 
Dank zij deze vruchtbare samenwerking, waarbij de Commissie zich burgerlijke partij heeft 
gesteld, konden van enkele beschuldigden bijstandsbedragen van het Sociaal Fonds worden 
teruggevorderd (met de onregelmatigheden is naar raming in totaal 112 miljoen ecu gemoeid). 
. De Commissie heeft in samenwerking met de Portugese overheid in het kader van een in 
1992 opgerichte werkgroep een groot aantal dossiers afgehandeld. De werkzaamheden van de 
groep worden voortgezet en zullen worden afgesloten in 19951. Deze afsluiting betreft niet 
de dossiers die nog door de nationale rechter worden behandeld en waarvoor de Commissie 
zich burgerlijke partij blijft stellen. 
2. EOGFL-Oriëntatie 
Dank zij de samenwerking met de Italiaanse autoriteiten (gerechtelijke instanties en ministerie 
van Buitenlandse Zaken) in een nieuw dossier betreffende Calabrië werd de Commissie 
geïnformeerd over de verduistering van ongeveer 0,5 miljoen ecu uit de communautaire 
middelen die waren verstrekt voor de bouw van een centrum voor de opslag en afzet van 
olijfolie en uit de middelen die het ministerie van Landbouw daartoe had verstrekt. 
3. Operationeel programma van verschillende fondsen 
Het oude dossier Abruzzen is interessant omdat het in 1993 heeft geleid tot samenwerking 
tussen, enerzijds, de nationale gerechtelijke autoriteiten en de Commissie en, anderzijds, 
tussen de Commissie, het Europees Parlement en de Rekenkamer. 
Op 16 december 1993 heeft het Parlement een resolutie2 aangenomen over het beheer en de 
controles van de Structuurfondsen in Italië, waarin onder meer de klemtoon werd gelegd op 
de noodzaak van het structuurbeleid een van de prioriteiten in de fraudebestrijding te maken 
en een controleprogramma uit te werken. 
Voor de tranche 1991, die momenteel onder gerechtelijk onderzoek is, heeft nog geen van de 
drie Structuurfondsen betalingen verricht. 
Als voorgeschreven in Verordening (EEG) nr. 2052/88, als gewijzigd bij Verordening (EEG) 
nr. 2081/93 van de Raad, PB L 193 van 31.7.1993. 
PB C 342 van 20.12.1993. 
39 
HOOFDSTUK 5 : MELDINGEN VAN DE LIDSTATEN 
De informatie van de Commissie over fraudes en onregelmatigheden berust alleen op de 
meldingen van de Lid-Staten. In tegenstelling tot hoofdstuk 4 "Enquêtes en andere 
vaststellingen", waarin het meestal ging om initiatieven van de Commissie in samenwerking 
met de Lid-Staten, handelt dit hoofdstuk over de informatie die officieel is medegedeeld op 
grond van de specifieke verordeningen van de verschillende sectoren1. 
Hieruit volgt dat de gegevens van het voorafgaande hoofdstuk niet noodzakelijk allemaal 
reeds in de officiële meldingen zijn opgenomen, hetzij omdat de enquête nog niet voldoende 
is gevorderd, hetzij omdat de Lid-Staten hun meldingsplicht niet zijn nagekomen. Dit geldt 
vooral voor de Structuurfondsen, waar de toepassingsvoorschriften die op grond van artikel 23 
van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad werden genomen, door het Hof van Justitie 
zijn geannuleerd2. De initiatieven van de Commissie, met name die van 1993, zullen deze 
situatie verhelpen3. 
Hoe dan ook, het huidige systeem heeft de Commissie ertoe gebracht zich de nodige 
computervoorzieningen te verschaffen om de gemelde gegevens op te slaan en vooral te 
analyseren. 
In 1993 werd de databank IRENE4 operationeel. Hierna wordt eerst een overzicht van de 
ontvangen meldingen gegeven en vervolgens een analyse met een meer precieze interpretatie 
door middel van grafieken waaruit reeds strategische richtlijnen kunnen worden afgeleid. 
AFDELING 1 : STATISTISCH OVERZICHT VAN DE MELDINGEN VAN 1993 
De ontvangen informatie heeft betrekking op fraudes of onregelmatigheden waarbij in het 
stadium van de melding geen onderscheid kan worden gemaakt tussen onregelmatigheden ten 
gevolge van bijvoorbeeld materiële vergissingen en opzettelijke fraude of nalatigheden. Het 
opzettelijke karakter en de ernst van een onregelmatigheid komen immers eerst aan het licht 
in de loop van de administratieve en/of gerechtelijke procedures, die zeer lang kunnen duren. 
In tabel 2 wordt een overzicht gegeven van de fraudes en onregelmatigheden die de 
Lid-Staten in 1993 hebben gemeld5. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../Meldingen, blz. 6. 
Zie Jaarverslag over de fraudebestrijding 1992, COM(93) 141 def. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../Meldingen, blz.6. 
Zie Infrastructuur en nieuwe informatiebronnen/ Computerinfrastructuur, blz. 18. 
De gevallen van wederzijdse bijstand kunnen van de fraudes en onregelmatigheden gescheiden worden 
gehouden, omdat zij vaak gebaseerd zijn op vermoedens en er geen concrete vaststellingen zijn gedaan. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../ Administratieve samenwerking, blz. 7. 
40 
Tabel 2 
Lid­
staat 
B 
DK 
I) 
GR 
E 
F 
IRL 
I 
L 
NL 
P 
VR 
TO­
TAAL A ) Eigen middelen 
Art 6, hd 3, van 
Veroid nr 1552/89 
gevallen van meer 
dan lo (XX) ecu» 
lsiolullïaar 199Î 
Aantal 
geval­
len 
•1') 
" 121 
. 
51 
80 
4 
85 
0 
-> 
9 
ï.r 
538 Miljoen 
ecu 
10 1 
32,8 
5.8 
9,5 
1.4 
34,9 
0 
0 
0,1 
10.5 
105.3 B) EÛGH.-Garantie 
Artikelen 3 en 5 van Veroid m 
595/91 (gevallen van meer dan 
4 000 ecu) 
1993 
Aantal 
geval­
len 
21 
75 
176 
211 
251 
118 
16 
47 
0 
61 
141 
180 
1297 Miljoen 
ecu 
6.1 
4,2 
19,9 
24,9 
7,7 
34,4 
1,1 
134,7 
0 
3,5 
7,5 
4.3 
248,3 Terug­
gevor­
derd iii 
miljoen 
ecu 
0.1 
1 
2,6 
1,3 
0,2 
8,1 
0,3 
19,9 
0 
0,6 
0,8 
1,3 
36,2 C) Structuurfondsen 
Art 23. lid 1, van Verord m 
4253/88 (gevallen van meer dan 
4 000 ecu» 
1993 
Aantal 
geval­
len 
1 
4 
0 
-
-
-
0 
0 
-
0 
5 Miljoen 
ecu 
0,02 
0,04 
0 
-
-
0 
0 
-
0 
0,06 Terug­
gevor­
derd in 
miljoen 
ecu 
0 
0,02 
0 
-
-
-
0 
0 
-
0 
0,02 Lul 
Sla.it • 
Com­
missie 
H 
DK 
D 
GR 
E 
F 
IRL 
I 
L 
NL 
P 
VK 
COM 
Ti •--
TAAL Wederzijdse bijstand 
Artikelen 14 en 
14bis van Verord 
nr 1468'81 
1993 
Aantal 
geval­
len • 
14 
0 
12 
5 
8 
11 
5 
16 
2 
15 
2 
12 
52 
IS4 waar­
van 
eigen 
mid­
delen 
13 
0 
11 
5 
7 
10 
4 
14 
2 
13 
1 
10 
45 
135 W.B 
art 4 
van 
Ver­
ord 
ni 
595/91 
1993 
Aantal 
geval­
len 
3 
1 
-
. 
.. 
1 
. 
* 
. 
1 
1 
7 
Opmerkingen , 
a) nul betekent een negatieve melding (geen fraudes of onregelmatigheden) 
b) een streepje betekent geen melding 
Uit deze cijfers blijkt dat vooral de bedragen van de meldingen in 1993 sterk zijn opgelopen. 
Zowel voor de eigen middelen als voor het EOGFL-Garantie valt te wijzen op de stijging van het 
aantal gevallen (respectievelijk 13 en 25 %) ten opzichte van 1992 en in de beschouwde periode 
(voor de eigen middelen het eerste halfjaar 1993), maar de ermee gemoeide bedragen zijn zelfs 
meer dan verdubbeld. 
Wat het EOGFL-Garantie betreft werd ook een veel hoger bedrag teruggevorderd : 14 % van het 
totale bedrag, tegen 8 % in 1992. 
41 
AFDELING 2 : GRAFISCHE ANALYSE VAN DE MELDINGEN 
De door de Lid-Staten medegedeelde gegevens worden geregistreerd en vervolgens per sector 
in de gespecialiseerde diensten van de Commissie geanalyseerd1. Dank zij de eind 1992 
gestarte databank IRENE is een vergelijkende analyse mogelijk, geïllustreerd met grafieken, 
waaruit de mogelijkheden van deze databank blijken (grafieken 1 tot 7). De verwerking van 
de gegevens zal nog worden verfijnd, zodat een meer algemeen inzicht in de informatie zal 
worden verkregen en een fraudebestrijdingsstrategie kan worden ontworpen aan de hand van 
meer gerichte en functionele analyses. 
Voor de illustratie van dit statistische deel is als referentieperiode 1990-1993 gekozen omdat 
gezamenlijke gegevens over de middelen en de uitgaven beschikbaar zijn, met echter als 
voorbehoud voor de eigen middelen dat alleen de cijfers van het eerste halfjaar 1993 kunnen 
worden verwerkt. 
Grafiek 1 
Deze grafiek geeft een overzicht van de gemelde fraudes i.v.m.de ontvangsten en de gemelde 
fraudes en onregelmatigheden i.v.m.de uitgaven (aantal en bedrag). Uit de grafiek kan de 
ontwikkeling in de referentieperiode worden afgelezen. De vergelijking tussen ontvangsten 
en uitgaven zal eerst mogelijk zijn na harmonisatie van de regels voor de melding van de 
vastgestelde gevallen2. 
Grafiek 2 
Deze grafiek toont de verdeling per Lid-Staat van het aantal gemelde gevallen en de 
desbetreffende bedragen (ontvangsten en uitgaven). Het is niet mogelijk algemene conclusies 
te trekken over de inspanningen die de Lid-Staten hebben gedaan om de fraude te bestrijden. 
Grafiek 3 
Deze grafiek geeft een overzicht van de meldingen volgens de betrokken eigen middelen. De 
kwaliteit van de gegevens blijkt reeds van essentieel belang, want de rubriek "onbepaald" 
vertegenwoordigt 42 % van de gevallen en 56 % van de bedragen. De belangrijkste 
geïdentificeerde gevallen betreffen de douanerechten, exclusief anti dumpingrechten. 
i Zie Infrastructuur en nieuwe informatiebronnen/Interne organisatie van de diensten van de Commissie, 
blz. 16. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../Meldingen, blz. 6. 
42 
Grafiek 4 
Uit de verdeling van de uitgaven van het EOGFL-Garantie over restituties, steun voor 
plantaardige produkten en steun voor dierlijke produkten blijkt dat de restituties een 
belangrijke plaats innnemen: 22 % van het aantal onregelmatigheden, maar 50 % van het 
bedrag. De bedragen kunnen per jaar sterk verschillen, ook al kan het aantal gevallen vrij 
stabiel schijnen (zie "steun plantaardige produkten" in 1990 en 1992). Er is dus geen 
rechtstreeks verband tussen de ontwikkeling van het aantal gevallen en de bedragen per 
categorie. 
Grafiek 5 
In deze grafiek worden de uitvoerrestituties (EOGFL-Garantie) tegenover de invoerheffingen 
(eigen middelen) geplaatst. Er is alleen rekening gehouden met de gevallen waarmee een 
bedrag van meer dan 10.000 ecu gemoeid was. 
Grafiek 6 
De structuuruitgaven zijn veel minder belangrijk dan de uitgaven van het EOGFL-Garantie 
wat de gemelde onregelmatigheden betreft: 58 gevallen voor nog geen 2 miljoen ecu. De 
voorschriften zullen verder moeten worden uitgewerkt om meer duidelijkheid te brengen in 
de situatie, want het structuurbeleid vertegenwoordigt in het kader van het Verdrag 
betreffende de Europese Unie en de nieuwe financiële vooruitzichten ruim 30 % van de 
begroting, terwijl de uitgaven van het EOGFL-Garantie al afnemen tot 50 %. 
Grafiek 7 
In deze grafiek zijn de gegevens over de administratieve samenwerking1 uit het 
computerbestand IRENE samengebracht. De grafiek toont het belangrijke aandeel van de 
meldingen in het kader van de toepassing van de Verordeningen (EEG) nrs. 1468/81 en 
595/91. De meldingen uit hoofde van de tweede verordening zijn slechts gering in aantal (30 
gevallen in de periode 1990-1993). 
Deze nog bescheiden eerste analyse heeft geen ander doel dan enkele punten van overweging 
aan te geven en aan te tonen dat het nuttig zou zijn zo spoedig mogelijk middelen uit te 
trekken voor een meer systematisch gebruik van de "intelligence". Dat zou een beter inzicht 
geven in de profielen van fraude en fraudeurs, zodat de financiële belangen van de 
Gemeenschap beter kunnen worden behartigd tegen economisch verantwoorde kosten. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../Administratieve samenwerking, blz. 7. 
Grafiek 1 
EIGEN MIDDELEN EN UITGAVE 
m e 1 d i n q •,* n van 1990 - 1993 14/03/1994 
Aantal 
gevallen • 1990 JAAR 
• 1991 1990 
— 1991 
" 1992 , 1992 
n 1993 ! 1993 
' TOTAAL EIGEN MIDDELEN 
Aantal 
2777 Bedrag 120 
100 
80 gevallen (in miljoen ecu 
507 57 
702 117 6° 
1116 95 
452 95 40 
364 20 + 
Bedrag 
(in miljoen ecu) • 1990 
• 1991 
• 1992 
D 1993 
4> 
UI TGAVEN 250 
Aantal 
gevallen • 1990 
• 1991 
• 1992 
D 1993 JAAR 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAAL Aantal Bedrag 
gevallen (in miljoen ecu) 200 
849 
822 
1036 
1303 
3810 126 
123 
115 
248 
612 
O Eigen middelen van 1993 : slechts het eerste halfjaar 150 
100 
50 \ 
Bedrag 
(in miljoen ecu) • 1990 
• 1991 
• 1992 
D 1993 
- 44 -
GRAFIbrs 2 
EIGEN MIDDELEN EN UITGAVEN 
neldingen van 1990 - 1993 (*) 14703/94 
Aantal gevallen 
Eigen middelen 
UITGAVEN B 
260 
91 DK 
86 
168 D OR 
815 54 
458 310 E 
115 
444 F IRL 
521 10 
445 59 I 
140 
590 NL 
38 
386 P 
59 
221 VK TOTAAL 
678 2777 
638 3810 
1400 
1200 f 
1000 
800 
600 
400 -
200 UITGAVEN 
EIGEN 
MIDDELEN 
Q Ct Ui u. =i O-
Bedrag in miljoen ecu 
Eigen middelen 
UITGAVEN B DK 
23 
9 D OR E F IRL I L NL P VK TOTAAL 
6 144 2 3 47 666 O 2 2 63 364 
10 60 27 15 50 3 380 O 23 13 22 612 
450 
400 
350 -
300 -f 
250 f 
200 
150 
100 4 
50 + UITGAVEN 
EIGEN 
MIDDELEN 
CD * Q QL LU U. 
O Eigen middelen van 1993 : slechts het eerste halfjaar 
- 45 -
Grafiek 3 
EIGEN MIDDELEN 
meldingen van 1990 - 1993 (*] 
Aantal gevallen 14/03/94 
JAAR DOUANERECHTEN ANTIDUMPING­
RECHTEN LANDBOUW-
HEFFINGEN ONBEPAALD TOTAAL 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAAL 
1200 -
1000 t 
800 -
600 -211 
246 
522 
225 
1204 24 
25 
28 
25 
102 24 
9 
215 
56 
304 
400 
20C 
JAAR 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAAL 
120 1990 1991 1992 1993 
Bedrag in miljoen ecu 
DOUANERECHTEN ANTIDUMPING- LANDBOUW-
RECHTEN HEFFINGEN 
20 
15 
24 
40 
99 3 
3 
8 
2 
16 2 
2 
35 
7 
46 
1990 1991 1992 1993 
(*) E-i-tJ'lfl middelen van 1993 : slechts het eerste halfjaar 248 
422 
351 
146 
1167 507 
702 
1116 
452 
2777 
G ONBEPAALD 
• LANDBOUWHEFFINGEN 
• ANTIDUMPINGRECHTEN 
• DOUANERECHTEN 
ONBEPAALD 
32 
97 
28 
46 
203 TOTAAL 
57 
117 
95 
95 
364 
[j ONBEPAALD 
• LANDBOUWHEFFINGEN 
• ANTIDUMPINGRECHTEN 
• DOUANERECHTEN 
- 46 . 
Grafiek 4 
EOGFL-GARANTIE 
meldingen van 1990-1993 
Aantal gevallen 14/03/94 
JAAR 
1990 
1991 
1992 
1993 RESTITUTIES 
145 
181 
213 
304 STEUN PLANTAARDIGE 
PRODUKTIE 
237 
198 
591 
616 STEUN DIERLIJKE TOTAAl 
PRODUKTIE 
444 
221 
224 
378 826 
600 
1028 
1298 
TOTAAL 843 1642 1267 3752 
; • RESTITUTIES 
i g STEUN PLANTAARDIGE 
; PRODUKTIE 
I • STEUN DIERLIJKE 
: PRODIJKTIE 
1990 1991 1992 1993 
JAAR 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAAL Bedrag in miljoen ecu 
RESTITUTIES 
37 
81 
20 
168 
306 STEUN PLANTAARDIGE STEUN DIERLIJKE TOTAAL 
PRODUKTIE PRODUKTIE 
70 
35 
89 
45 
239 18 
7 
5 
35 
65 125 
123 
114 
248 
610 
RESTITUTIES j 
STEUN PLANTAARDIGE \ 
PRODUKTIE ! 
STEUN DIERLIJKE ; 
PRODUKTIE I 
1990 1991 1992 1993 
- 47 -
Grafiek S 
RESTITUTIES EN HEFFINGEN 
meldingen van 1990 - 1993 voor bedragen van meer dan 
10.000 ecu (*) 
Aantal gevallen 
JAAR RESTITUTIES 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAAL 74 
99 
126 
81 
380 HEFFINGEN 
24 
9 
215 
56 
304 11/3/94 
250 
200 
150 4 
100 
1990 1991 1992 1993 
Bedrag in miljoen ecu 
JAAR RESTITUTIES 
1990 
1991 
1992 
1993 
TOTAAL 36 
81 
20 
20 
157 RESTITUTIES 
HEFFINGEN 
HEFFINGEN 
2 
2 
35 
7 
46 
1990 1991 1992 1993 RESTITUTIES 
HEFFINGEN 
O 1993: slechts het eerste halfjaar 
- 48 -
Grafiek 6 
STRUCTUURFONDSEN 
meldingen van 1990 -1993 14/03/94 
Aantal gevallen 
12 T 
D VISSERIJ 
EFRO 
ESF 
EOGFL-Oriëntatie 
DK D GR E F IRL NL VK 
Bedrag in duizend ECU 
1000 
900 
800 
700 
600 
500 
400 
300 
200 
100 | 
0 
DK D GR 
- 49 -
Grafiek 7 
WEDERZIJDSE BIJSTAND 
meldingen van 1990 - 1993 
14/03/94 
Verordening nr. 1468/81 : aantal gevallen 
Lid-Staat Aantal gevallen 
B 
DK 
D 
GR 
E 
F 
IRL 
I 
L 
NL 
P 
VK 
EG 29 
2 
32 
6 
18 
39 
11 
22 
3 
25 
6 
42 
145 P NL A,6% 
2% 7% 
TOTAAL 380 
Verordening nr. 595/91 : aantal gevallen 
Lid-Staat 
B 
DK 
D 
I 
VK 
EG 
TOTAAL 
MELDINGEN VAN DE LD3-STATEN 1990-93 
EIGEN MIDDELEN (*) EN UITGAVEN 
BEDRAG (IN %) 
v/l 
o 
( ) Eigen middelen van 1993 : slechts het eerste halfjaar 
51 
AFDELING 3 : ANALYSE VAN HET FINANCIËLE TOEZICHT 
De noodzakelijke samenwerking tussen de gespecialiseerde diensten van de Commissie en de 
overheidsdiensten van de Lid-Staten heeft geleid tot de opsporing en de vervolging van 
fraudes en onregelmatigheden voor vaak grote bedragen, die alleen de Lid-Staten op grond 
van hun nationale voorschriften kunnen invorderen. Daarom is het voor de Gemeenschap 
noodzakelijk dat de Lid-Staten de Commissie via de voorgeschreven procedures regelmatig 
op de hoogte houden, zodat het nodige toezicht kan worden uitgeoefend. 
In dit verband moge erop worden gewezen dat het Europees Parlement terecht zeer waakzaam 
is wat de financiële vraagstukken betreft, terwijl ook de Rekenkamer in haar jaarverslagen 
aanbevelingen doet. 
De Commissie beschikt over rechtsmiddelen om de inning van ontdoken middelen en de 
invordering van ten onrechte uitgekeerde middelen te volgen. Haar diensten maken actief 
gebruik van de jongste mogelijkheden die zijn gecreëerd in het kader van het EOGFL-
Garantie (Verordening (EEG) nr. 595/91) en zijn voornemens deze van het structuurbeleid 
hieraan aan,te passen. Voorts zal het voorstel tot wijziging van Verordening (EEG, Euratom) 
nr. 1552/89 betreffende de eigen middelen een meer afdoende nabehandeling van de 
invorderingsgevallen mogelijk maken1. 
In het laatste begrotingsjaar zijn reeds vorderingen gemaakt (vooral in het EOGFL-Garantie). 
Tabel 3 illustreert het financiële toezicht dat de Commissie per terrein heeft uitgeoefend, in 
het bijzonder met betrekking tot de afgehandelde gevallen, dit zijn de gevallen waarin de Lid-
Staat de bedragen volledig heeft kunnen invorderen of, en deze procedure betreft alleen het 
EOGFL-Garantie, de gevallen waarvoor de Commissie de niet-invorderbare bedragen ten laste 
van de Gemeenschap of de Lid-Staat2 heeft gebracht. 
Van de 8.243 gevallen op het gebied van het EOGFL-Garantie werden 5.111 gevallen voor 
een bedrag van 113,35 miljoen ecu afgesloten. 
Hiervan is 104,91 miljoen of 92,5 % teruggevorderd en 7,60 miljoen of 6,7 % ten laste van 
de Gemeenschap gebracht. Op te merken valt echter dat het slechts om geringe bedragen 
ging, want gevallen voor grote bedragen vergen enorm veel tijd wegens de gerechtelijke 
procedures. 
Ook op dit gebied is reeds in het eerste jaar waarin het gegevensbestand IRENE heeft 
gewerkt, gebleken welke mogelijkheden de informaticasystemen bieden. In samenwerking met 
de betrokken diensten zullen zij maximaal worden benut, onder meer door de invoer van 
gegevens nog te verfijnen en zowel kwantitatief als kwalitatief te verbeteren. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../Meldingen, blz. 6. 
Deze beslissing wordt onderzocht in het kader van de vereffening van de rekeningen, waarvan de 
procedure is aangegeven in artikel 8, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad en artikel 5, 
lid 2, van Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad. 
52 
Tabel 3 
GEGEVENS UIT IRENE 
(in duizend ecu) 
(1) AFGEHANDELD 
Waarvan: - zonder financiële 
gevolgen (*) 
-totaal teruggevorderd 
-oninbaar (**) 
Waarvan: (ten laste van de 
Lid-Staat) 
(ten laste van de EG) EOGFL-GARANTIE 
Aantal gevallen Bedrag 
(2) HANGEND 
Waarvan: 
-terugvordering gaande 
-terugbetaling van uitgaven of 
inning van ontvangsten in 
behandeling 
(3) SUB-TOTAAL (1) + (2) 
(4) GEHEEL OF GEDEELTELIJK 
ONINVORDERBAAR (***) 
(5) ZONDER FINANCIËLE INDICATIES 
(6) NOG UIT TE LEGGEN (*+**) 
TOTAAL-GENERAAL VAN DE 
GEMELDE GEVALLEN 
(3) + (4)~ (5) + (6) 
Gemelde fraudes of onregelmatig!v-d« 
definitief verloren bedrag, waarvv 
! Verloren bedrag waarvoor niet tv 5.111 
987 
3.855 
269 
(22) 
(247) 
2.742 
244 
2.498 
7.853 
73 
317 
8.243 113.351 
104.915 
8.436 
(832) 
(7.604) 
954.448 
76.657 
877.791 STRUCTUURFONDSEN 
Aantal gevallen Bedrag 
16 
3 
13 
1.067.799 
14.620 28 
3 
25 
44 
1.082.419 54 232 
39 
193 EIGEN MIDDELEN 
Aantal gevallen Bedrag 
210 
4 
206 
1.531 
31 
1.500 
1.763 
174 
1.937 1.593 
1.593 
1.803 
1.972 
2.775 
-e niet werdon bewezen of nietig zijn verklaard. 
hoeking r, I een*.:; voorzien is voor het EOGFL-Garantie, 
evening ir; besloten (EOGFL-Garantie) 
Voor de overige terreinen komen -ir- wlore.n bedt fien meestal ten laste van de ^ommuna'Jtaire begroting. 
'***) Eigen r.iddelen en bedragen van b<-* L V-FL-Garar.t i •• waarover de Lid-Staten onvolledige gegevens nebben rredegedeel' 8.365 
0 
8.365 
265.667 
265.667 
274.032 
84.569 
358.601 
De aan de Commissie voor analyse medegedeelde financiële gegevens over de eigen middelen 
omvatten boekhoudkundige staten van de niet-geïnde rechten, die bij controles ter plaatse kunnen 
worden vergeleken met de fraudes en onregelmatigheden die in de geschillenregisters van de Lid-
Staten zijn opgenomen. Wanneer het gaat om een bedrag van meer dan 500.000 ecu is de 
controle exhaustief, voor andere gevallen wordt een steekproefcontrole verricht. 
Voor de uitgaven zijn de Lid-Staten niet wettelijk verplicht een boekhouding te voeren en er 
uittreksels uit mede te delen zoals voor de eigen middelen. 
* De teruggevorderde bedragen van het EOGFL-Garantie worden volgens een jaarlijkse 
procedure (vereffening van de rekeningen) geïndividualiseerd en komen in mindering van de 
uitgaven van het Fonds. 
De Commissie kan besluiten de verloren gegane bedragen ten laste van de Lid-Staat te 
brengen, als blijkt dat deze niet het nodige heeft gedaan om de bedragen terug te vorderen 
of daarbij nalatig is geweest. 
* Misbruiken of nalatigheden op het gebied van de Structuurfondsen die tot verduistering of 
onwettig gebruik van de overgemaakte middelen hebben geleid, worden met de Lid-Staten 
onderzocht in het kader van het partnerschap'. In de praktijk worden weinig bedragen 
terugbetaald: verloren gegane middelen kunnen in het kader van het partnerschap op een 
andere wijze of voor een ander programma gebruikt zijn. 
Conclusie van tabel 3 is dat de voorschriften niet uniform zijn voor de gebieden waarop zij 
worden toegepast en dat de inhoud van de mededelingen van de Lid-Staten kan verschillen al 
naar het gaat om ontvangsten of uitgaven en zelfs volgens de aard van de uitgaven (EOGFL-
Garantie of Structuurfondsen). 
De Commissie is er zich dan ook van bewust dat de voorschriften voor verbetering vatbaar zijn: 
de inhoud van de meldingen van de Lid-Staten2 moet meer dezelfde worden ten einde de 
invorderingsprocedures te harmoniseren, want de ordonnateurs, verschillend naar gelang van de 
uitgaven, hebben dezelfde functie: het besluit tot invordering nemen, omdat alleen zij gemachtigd 
zijn uitgaven te doen; 
er moet een coherent kader worden vastgesteld voor de harmonisatie van de meldingen en de 
invorderingsprocedures (en de terugvordering van eigen middelen), opdat er optimaal gebruik van 
zou kunnen worden gemaakt en de opvolging doelmatig zou zijn; 
het financiële toezicht moet voor bepaalde, in overleg met de Lid-Staten te bepalen gevallen 
uitmonden in een procedure voor het niet inbaar verklaren van zeer oude vorderingen, waarbij 
voor het EOGFL-Garantie gebruik kan worden gemaakt van de bestaande procedures en voor de 
overige terreinen nog een kader moet worden ontwikkeld. 
Artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad lol wijziging van Verordening (EEG) 
nr. 425VXX. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../Meldingen, blz. 6. 
- 54 -
HOOFDSTUK 6 : KREDIETEN VOOR FRAUDEBESTRIJDING 
AFDELING 1 : UITVOERING VAN DE BEGROTING 1993 
In de begroting 1993 was voor de fraudebestrijding 133,24 miljoen ecu uitgetrokken 
(met inbegrip van de in de reserve opgenomen 60 miljoen ecu). 
Grafiek 8 geeft tiet beloop van deze kredieten in de laatste jaren. 
Grafiek 8 
KREDIETEN VOOR 
FRAUDEBESTRIJDING 
(in miljoen ecu) 1990 
1 1991 
1 1992 
1 1993 
1 
Commissie 
Lia Staten 3115 3115 
71.580 67.302 6 398 6 806 
65733 65325 8 894 9 404 
67 662 61.995 2.060 2.060 
71.182 115.792 
Totaal 74 695 70.417 72.131 72.131 76.556 71.399 73.242 117.852 
^oorspronkelijke kredieten exclusief reserve 
2:kredieten na overschrijvingen 
Kredieten voor fraudebestrijding 
120.000 
100.000 
80 000 
60.000 
40 000 
20.000 i 
0.000 'Lid-Staten 
ICommissie 
55 
Deze kredieten zijn rechtstreeks ten voordele van de Lid-Staten gebruikt, hetzij voor de 
financiering van de nationale controlestructuren (met name voor de landbouw), hetzij ter 
subsidiëring van bepaalde opleidingsuitgaven (studiedagen, cursussen), hetzij voor de 
medefinanciering van bepaalde programma's tot schepping van nieuwe controlemiddelen 
(teledetectie, wijnbouwkadaster). 
Uit de grafiek blijkt ook dat de kredieten door interne overschrijvingen werden verhoogd tot 
117,85 miljoen ecu, vooral ten voordele van artikel BI-360 (fraudebestrijding op het gebied van 
het EOGFL-Garantie). 
Regel is dat de beleidskredieten (deel B van de begroting) bestemd zijn om technische bijstand 
aan de Lid-Staten te verstrekken, zowel op het gebied van de organisatie van hun 
fraudebestrijdingsdiensten als om hen in staat te stellen enquêtes uit te voeren en hun controles 
doelmatig te verrichten1. Het gebruik van de kredieten voor fraudebestrijding door de Lid-Staten 
heeft eerder een preventief dan een repressief doel. De Lid-Staten hebben in de eerste plaats de 
verplichting te zorgen dat de communautaire middelen goed worden besteed, en de kredieten 
voor fraudebestrijding vormen daartoe een hulp. 
1. Gebruik van de kredieten 
Uit tabel 4 valt af te lezen hoe de Lid-Staten de kredieten hebben gebruikt. De hiernavolgende 
toelichting betreft slechts de belangrijkste begrotingslijnen. 
A 3531 (controles, studies, analyses in het kader van de fraudebestrijding). Het 
gebruikspercentage en de wijze waarop de Lid-Staten de kredieten hebben besteed waarop zij 
recht hebben2 geven aanleiding tot de volgende opmerkingen : 
In de eerste jaren van toepassing van Verordening (EEG) nr. 4045/89 is slechts een gering 
gedeelte van de kredieten van de Gemeenschap besteed. Daarom werden de kredieten voor de 
mededefinanciering van de acties van deze verordening voor het vierde jaar van toepassing, 
vastgesteld op basis van de ramingen van de Lid-Staten bij de jaarlijkse programmering en het 
gebruik van de kredieten in de voorafgaande jaren, in plaats van zoals in het verleden uit te gaan 
van het volledige bedrag dat volgens de voorschriften beschikbaar was. 
Gevolg was dat slechts 1,71 miljoen ecu werd vastgelegd, en niet de 2,58 miljoen waarin de 
verordening voorzag; dit bedrag werd te hoog geacht gelet op de uitgavenprognoses van de 
Lid-Staten. 
Bovengenoemd besluit werd genomen om een beter beheer van de financiële deelname van de 
Gemeenschap als neergelegd in de verordening te bereiken en te voorkomen dat kredieten moeten 
worden geannuleerd zoals in de voorafgaande jaren. 
De specifieke controles die zij op grond van de huidige regelgeving moeten verrichten. 
2 Verordenine (EEG) nr 4045/89 van de Raad 
56 
. BI-360 (fraudebestrijding op het gebied van het EOGFL-Garantie) : 
* Verordening (EEG) nr. 307/91l - Daar dit het derde jaar van toepassing van deze verordening 
is, was het moeilijk op voorhand te bepalen hoe de uitgaven van de Lid-Staten zich zouden 
verhouden tot de ramingen in het kader van de jaarlijkse programmering, te meer omdat het 
uiteindelijke gebruik van de kredieten van het vorige jaar wegens het tijdschema van deze 
verordening eerst bekend is na de ramingen en de vastleggingen van het lopende jaar. Derhalve 
werden de volledige kredieten waarin de verordening voorziet, vastgelegd (20 miljoen ecu). 
* Verordening (EEG) nr. 3 508/92 - Betalingsverplichtingen zijn aangegaan voor 50 miljoen ecu. 
Het betrof de volledige kredieten die de Lid-Staten ter beschikking waren gesteld voor de 
invoering van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem2 in de periode 1992-1993. De in de 
verordening bepaalde medefinanciering heeft vanaf het begin tot een zeer hoog gebruik van de 
kredieten geleid en heeft geen nadelige invloed ondervonden van de startmoeilijkheden die zich 
voordoen bij de toepassing van een nieuwe regelgeving. 
* Teledetectie - De kredieten voor de medefinanciering van de controles van de Lid-Staten door 
middel van teledetectie zijn volledig vastgelegd (10 miljoen ecu). 
B2-5110 (maatregelen inzake controle en fraudebestrijding in de landbouw). De 
oorspronkelijke kredieten ten bedrage van 33,5 miljoen ecu zijn verlaagd tot 18,11 miljoen ecu. 
Dit overschrijvingsbesluit was gemotiveerd doordat de kredieten onmogelijk volledig konden 
worden besteed, voornamelijk wat betreft het wijnbouwkadaster (tekort aan aanvragen van de 
Lid-Staten). Het gebruik van de resterende kredieten is evenwel bevredigend. 
2. Betalingen 
De werkelijke betaling van de uitgaven vindt plaats in het jaar zelf of uiterlijk aan het einde van 
het volgende jaar (deel A: niet-gesplitste kredieten) of zij wordt over verschillende 
begrotingsjaren gespreid (deel B: gesplitste kredieten) volgens een precies tijdschema dat 
verplicht moet worden nageleefd, want in beginsel komen de tijdens een bepaald jaar niet-
betaalde kredieten te vervallen. 
De betalingen vormen de maatstaf van het algemene optreden van de Commissie. Wanneer een 
Lid-Staat tijdens de besprekingen over de programmering van de uitgaven te kennen geeft dat 
zij behoefte heeft aan kredieten, waarop zij "reglementair" ook recht heeft, neemt de Commissie 
een besluit tot vastlegging van de uitgaven. Als de Lid-Staat daarna echter geen 
betalingsaanvragen indient (bij voorbeeld omdat het te financieren programma niet wordt 
uitgevoerd), vindt geen betaling plaats. Dit heeft zich voorgedaan voor post B2-5110 (van de in 
1 Verordening (EEG) nr. 307/91 van de Raad, PB L 37 van 9.2.1991, betreffende de verscherping van de 
controles op bepaalde uitgaven ten laste van het EOGFL-Garantie. 
Zie Juridisch kader van de frrnidebestriiding/ /Controles hlz 8 
57 
1992 vastgelegde 23 miljoen ecu is in 1993 slechts 13,5 miljoen betaald, zodat het risico 
bestaat dat meer dan 9 miljoen dient te worden geannuleerd1) met betrekking tot het 
wijnbouwkadaster: in dit computerbestand worden de wijnbouwpercelen en hun eigenaars 
geregistreerd, zodat de aanplantingen en de oogstopgaven kunnen worden gecontroleerd De 
betrokken landen (Duitsland , Frankrijk, Luxemburg, het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Italië, 
Griekenland en Portugal) hebben dit programma, ondanks de vooruitzichten, op zeer 
uiteenlopende wijze uitgevoerd (vooral Griekenland, Spanje en Portugal). 
Andere betrokken begrotingslijnen : 
. A 3531 (Verordening (EEG) nr. 4045/89) 
Het gebruik van de ter beschikking van de Lid-Staten gestelde kredieten is toegenomen van 42 % 
in 1990 tot 54 % in 1992. De voorlopige uitgaven van 1993 belopen 90 % van de vastgelegde 
kredieten volgens de hoger genoemde regel, maar de definitieve stand zal eerst kunnen worden 
opgemaakt na de indiening van de uitgavendeclaraties van de Lid-Staten op 15 mei 1994. 
Achter deze gebruikspercentages gaan echter zeer verschillende situaties schuil, gaande van een 
zeer hoog gebruik (Denemarken, Duitsland, Spanje, Frankrijk en Portugal) tot een gemiddeld 
gebruik (België en Nederland) of zelfs een zeer gering gebruik (Ierland, Griekenland, Italië en 
het Verenigd Koninkrijk). 
Van de bij de verordening uitgetrokken communautaire middelen zijn het vooral die voor de 
financiering van de bezoldiging van extra personeel welke in de loop van de jaren een stijging 
vertonen (+ 18 % in 1992 ten opzichte van 1990). Op het gebied van de opleiding daarentegen 
maken de Lid-Staten slechts zeer weinig gebruik van de kredieten van de Gemeenschap, een 
toestand die nog steeds ernstiger wordt, hetgeen wel paradoxaal mag worden genoemd gezien 
de voortdurende klachten van de Lid-Staten over het gebrek aan kennis van de communautaire 
voorschriften. Zeer gering is ook het gebruik van de kredieten voor computerapparatuur, 
ondanks het feit dat deze uitgaven volledig ten laste van de communautaire begroting vallen. 
. BI-360 
* Verordening (EEG) nr. 307/91 - Het medefinancieringssysteem van deze verordening, in het 
kader waarvan in 1992 46 % van de kredieten werd gebruikt, hetgeen 10 % meer is dan in 1991, 
zal in 1993 beter gewerkt hebben voor zover de Lid-Staten hun uitgavenprognoses respecteren. 
Volgens de prognoses zal 55 % van de beschikbare 20 miljoen ecu worden gebruikt, maar eerst 
bij de indiening van de uitgavendeclaraties op 15 mei 1994 zal het werkelijke gebruik van de 
communautaire kredieten kunnen worden vastgesteld. 
Er is echter de mogelijkheid van een overschrijving, welke uitdrukkelijk moet worden aangevraagd bij de 
begrotingsautoriteit. 
2 Door de Lid-Staten 
58 
Het gebruik verschilt sterk van Lid-Staat tot Lid-Staat : drie Lid-Staten (Denemarken, Spanje en 
Nederland) zouden de voor hen uitgetrokken kredieten volledig kunnen gebruiken, terwijl de 
overige Lid-Staten er slechts 6 tot 71 % van zullen besteden. 
Conclusie is dan ook dat zelfs de Lid-Staten waar de controlediensten duidelijk versterking 
behoeven, de communautaire middelen die hen ter beschikking staan nauwelijks gebruiken 
(Griekenland en Italië). 
Regel schijnt te zijn dat de Lid-Staten de voorkeur aan medefinanciering geven voor de 
verscherping van de controles op de uitvoerrestituties, eerder dan die op het gebied van de 
interventiemaatregelen : het gebruik wordt momenteel geschat op respectievelijk 57 en 43 % van 
de mede te financieren uitgaven. 
* Verordening (EEG) nr. 3508/92 - De financiële prikkel van artikel 10 van deze verordening 
voor drie jaar met ingang van 1992 heeft de belangstelling van de Lid-Staten gewekt : het 
gebruik van de communautaire kredieten is zeer hoog (96 %). 
Voor 1993 gaat het nog om voorlopige uitgaven. De definitieve resultaten zullen eerst bekend 
zijn nadat de Lid-Staten hun uitgavendeclaraties hebben ingediend, maar het is vrijwel zeker dat 
dit percentage zal worden gehaald, want de meeste Lid-Staten hebben ramingen ingediend voor 
bedragen die veel groter zijn dan het voor hen bestemde krediet. 
Volgens deze nog voorlopige gegevens is de situatie homogeen en bevredigend voor alle 
Lid-Staten, behalve dan voor Portugal en Luxemburg. 
Tot dusver zijn betalingen (laatste betalingen van 1992 en voorschotten voor 1993) verricht voor 
37,5 miljoen ecu of 75 % van de betalingsverplichtingen (50 miljoen ecu). 
* Teledetectie - Tot dusver is 41 % van de betalingsverplichtingen betaald, maar het 
uiteindelijke percentage zal waarschijnlijk veel hoger liggen omdat de betalingsaanvragen altijd 
met enige vertraging worden ingediend. 
In tabel 4 wordt een overzicht gegeven van de besteding van de kredieten voor fraudebestrijding 
in 1993 per begrotingspost en gefinancierde actie. 
59 
Begro-
tings-piaats 
A2554 
A3530 
A3531 TABEL 4 : GEBRUIK VAN DE KREDIETEN IN 1993 
Omschrijving 
Conferenties, congressen en vergaderingen 
in verband met de werkzaamheden van de 
associaties van Europese juristen voor de 
bescherming van de financiële belangen van 
de Gemeenschap 
Coördinatieteam van de fraudebestrijding 
Controles, studies, analyses in het kader van 
de fraudebestrijding 
A3532 I Tafi (fraudebe-
strijdingstnaatregelen "textiel") Gefinancierde acties 
Studiedagen, 
vergaderingen,oplei-
dingsacties in de Lid-Staten 
- Vergaderingen, colloquia, 
enquêtes 
-COCOLAF 
-Verordening 
(EEG) nr. 4045/89 
- Vergaderingen, enquêtes, 
studiedagen, 
controlebezoeken 
- Studies 
over 
douane en in­
directe be­
lastingen 
- Andere 
studies en 
verslag over 
de fraude­
bestrijding 
- Informatica 
(IRENE) 
-RTC 
• Studiebij-eenkomsten, 
enquêtes 
- Studie 
- Medefinanciering van een 
onderzoeksgroep Beschik- baar 
krediet, incl. 
over­
schrijvingen 
200.000 
99.000 
4.341.000 
500.000 Betalings­
verplich­
tingen 
199.155 
90.491 
50.491 
40.000 
3.799.028 
1.706.000 
1.422.048 
365.080 
113.000 
103.400 
89.500 
494.315 
161.000 
180.315 
153.000 Ge-
bruiks-
percen-
tage 
99,6 
91,4 
87,5 Overdrach-ten 
van 1992 
98,9 324.924 
3.875.585 
voorheen Betalingen 
uit overdrachten van 
1992 
268.573 
82,6 % 
1.260.104 
32,5 % 
p.m.-post 
60 
Begrotings 
plaats 
A335 
BI.360 
B2.5110 
B5.3051 
B5.3052 Omschrijving 
Europees netwerk voor 
documentatie, coördinatie en onderzoek ter 
bestrijding van 
fraude en criminali­
teit over de grenzen 
heen 
Fraudebestrijding op het gebied van het 
EOGFL-Garantie 
Maatregelen inzake controle en 
fraudebestrijding (controles in de landbouw) 
Communautair actieprogramma inzake de 
beroepsopleiding van douanebeambten 
(Matthaeus) en belastingambtenaren 
(Matthaeus-Tax) 
Netwerken op het gebied van de indirecte 
belastingen en douane Gefinancierde acties 
Oprichting van een stichting naar 
Nederlands recht (juridische structuur 
van het netwerk) van vijf landen: D, 
I, GR, L, NL. 
- Verordening 
(EEG) nr. 307/91 
- Teledetectie 
- Geïntegreerd 
beheers- en 
controlesysteem 
- Wijnkadaster 
- Studies 
- Controlebezoeken 
- Controle 
groenten en 
fruit in Por­
tugal 
- Teledetectie 
(software) 
- Olijfolie­
bureaus 
- Diversen 
• Matthaeus 
- Matthaeus-Tax 
Haalbaarheidsstudies, proefprojecten 
TOTAAL Be­
schik­
baar 
krediet, incl. over­
schrijvingen 
375.000 
82.000.000 
18.110.000 
2.427.000 
9.800.000 
117.852.000 Betalings-
veplich-tingen 
375.000 
80.120.800 
20.000.000 
10.000.000 
50.120.800 
17.979.427 
389.052 
555.815 
103.251 
4.400.000 
467.423 
12.000.000 
63.886 
2.426.953 
1.900.707 
526.246 
9.800.000 
115.285.169 Ge-bruiks-
percen-tage 
100 
97,7 
99,3 
99,9 
100 
97(») Over-drachten 
van 1992 
245.000 
15.718.320 
23.069.727 Be­
talingen 
uit 
over­
drachten 
van 1992 
240.500 
98,2 °o 
4.877.509 
31 % 
13.491.392 
58,5 °ó 
61 
AFDELING 2: ELEMENTEN VOOR FINANCIËLE ANALYSE 
Nu het partnerschapsprogramma dat bij besluit1 was vastgesteld ten einde loopt, dient de 
Commissie van de gelegenheid gebruik te maken om de kwaliteit van de begrotingsuitvoering 
per Lid-Staat te analyseren2 en te onderzoeken of het raadzaam zou zijn een dergelijk beleid van 
financieel partnerschap voort te zetten. 
Dank zij deze balans zal de Commissie een antwoord kunnen geven op de vragen over de 
chronische onderbesteding van bepaalde kredieten. 
De kwaliteit en de doelmatigheid van de gevoerde acties worden voornamelijk bepaald door 
de gespecialiseerde nationale diensten die met de controles in de Lid-Staten belast zijn. Omdat 
de financiële belangen van de Gemeenschap moeten worden beschermd, dient de Commissie, die 
bij artikel 205 van het Verdrag met de uitvoering van de begroting belast is, de principes van een 
goed financieel beheer toe te passen, met inachtneming van de politieke bereidheid van de Raad 
om een partnerschap met de Lid-Staten in te stellen (artikel 209A van het Verdrag betreffende 
de Europese Unie). 
Gezien de werkelijke betalingen van de kredieten rijst dan ook de vraag hoe het niet-gebruikte 
gedeelte kan worden besteed. Onderzocht moet worden of deze middelen niet naar Lid-Staten 
kunnen gaan die nog geen solide controlestructuren bezitten. Het niet-gebruikte deel van de 
kredieten heeft zich overigens al enkele jaren gestabiliseerd3, en de Lid-Staten moeten duidelijk 
hun kredietbehoeften opgeven en verklaren dat zij de kredieten zullen gebruiken4. 
De voltooiing van de interne markt en de afschaffing van de binnengrenzen hebben een 
nieuwe achtergrond gecreëerd die een aangepaste controle vergt, waarvan de vormen duidelijk 
zijn beschreven in de communautaire regelgeving. 
De Lid-Staten hebben de verplichting deze controles uit te voeren, en het partnerschap met de 
Commissie beoogt hun controlestructuren, waarvoor zij de verantwoordelijkheid blijven dragen, 
te versterken. De kredieten waarop de Lid-Staten recht hebben maken onderzoek naar alternatieve 
aanwendingen die hetzelfde doel dienen mogelijk. 
Zie Juridisch kader van de fraudebestrijding/.../Controles, blz. 8. 
Zie Uitvoering van de begroting 1993/Gebruik van de kredieten, blz. 55. 
Namelijk sedert het van kracht worden van de Verordeningen (EEG) nrs. 4045/89 en 307/91. 
Deze garantie kan de Commissie zich onder meer verschaffen door een precies tijdschema op te leggen. 
62 
AFDELING 3: KREDIETEN VAN 1994 
Een van de budgettaire prioriteiten van 1994 voor de Commissie is bijkomende menselijke en 
financiële middelen vrij te maken en toe te wijzen in het kader van de ontwikkeling van haar 
specifieke programma voor de fraudebestrijding. 
In de begroting 1994 is voor fraudebestrijding in totaal 139,14 miljoen ecu uitgetrokken, hetgeen 
18% meer is dan wat in 1993 is besteed1. 
In dit verband moge de aandacht worden gevestigd op de constante bereidheid van het Europees 
Parlement, dat in zijn verschillende commissies (commissiebegrotingscontrole en 
begrotingscommissie) een debat heeft gevoerd over de kredieten voor fraudebestrijding. Vermeld 
mogen worden de nieuwe kredieten die zijn uitgetrokken voor de Structuurfondsen (EOGFL-
Oriëntatie, FIOV, EFRO, ESF)2 op posten die tot dusver de vermelding p.m. droegen en de 
schepping van nieuwe begrotingsplaatsen voor fraudebestrijding in de sectoren landbouw, 
onderzoek en samenwerking. 
In 1994 zal de aandacht dus vooral gaan naar de Structuurfondsen, gebied waarop het Parlement 
de programmeringsinstrumenten (communautaire bestekken en operationale programma's) wil 
versterken met financiële middelen voor het uitvoeren van controles, en de uitbreiding van de 
technische bijstand (vanwege de Commissie) om de nationale autoriteiten in staat te stellen de 
communautaire middelen beter te besteden (controle van de werkelijke uitgaven). De nieuwe 
begrotingslijnen die zijn geschapen (B2-519 voor de controles in de landbouw, B6-840 voor 
onderzoek, B7-500 voor samenwerkingsmaatregelen) komen tegemoet aan het streven van het 
Parlement naar verbetering van de doorzichtigheid van het gebruik van de kredieten voor 
fraudebestrijding door een precieze toewijzing van de bedragen voor de financiering van gerichte 
acties op basis van een door de Commissie opgesteld gedetailleerd programma. 
Tabel 5 en grafiek 9 geven meer bijzonderheden over de verdeling van de kredieten voor 
fraudebestrijding in de begroting 1994. 
Zie Uitvoering van de begroting 1993, blz. 53. 
2 Artikelen R7-1H7 R7-111 R7.171 Pl.iit 
63 
Tabel 5 : KREDIETEN VOOR FRAl'DEBESTRUDING - BEGROTING 1994 
BEGROTINGS- OMSCHRIJVING BEDRAG 
PLAATS (»ecu) 
A-2554 Conferenties, congressen en vergaderingen 
in verband met de werkzaamheden van de as­
sociaties van Europese juristen voor de be-
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap 240.000 
A-3530 Eenheid voor coördinatie van de fraudebestrijding 104.000 
A-3531 Controles, studies, analyses in het kader 
van de fraudebestrijding 4.145.000 
A-3532 TAFI (Textiel Antifraude Initiatief) 500.000 
A-355 Europees netwerk voor documentatie, 
coördinatie en onderzoek ter bestrijding 
van fraude en criminaliteit over de grenzen heen p.m. 
BI-360 Fraudebestrijding op het gebied van het 
EOGFL-Garantie 86.000.000 
B2-102 Maatregelen ter bestrijding van fraude 
ten nadele van het EOGFL-Oriëntatie 200.000 ( 1 ) 
B2-111 Maatregelen ter bestrijding van fraude 
ten nadele van het Financierings­
instrument voor de Oriëntatie van de 
Visserij (FIOV) 50.000 (1) 
B2-121 Fraudebestrijding op het gebied van het 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 300.000 (1) 
B2-131 Fraudebestrijding op het gebied van het 
Europees Sociaal Fonds 200.000 (1) 
B2-511 Controles in de landbouw 28.500.000 
B2-519 Maatregelen ter bestrijding van fraude in de landbouw 2.500.000 
B3-3051 Communautair actieprogramma inzake de 
beroepsopleiding van douanebeambten 
(Matthaeus) en belastingambtenaren (Matthaeus-Tax) 2.900.000 
B5-7212 Netwerken op het gebied van de indirecte 
belastingen en douane 12.900.000 
B5-800 Samenwerking op het gebied van justitie 
en binnenlandse zaken p.m. 
B6-840 Maatregelen ter bestrijding van fraude 
in de sector onderzoek 50.000 (1) 
B7-5096 Inspectiedienst van de ontwikkelingssamenwerking 250.000 
B7-530 Maatregelen ter bestrijding van fraude 
in de sector samenwerking p.m. 
(1) Volledig opgevoerd in hoofdstuk BO-40 (behalve voor artikel BI-360 : 15 miljoen ecu van de totale 
86 miljoen ecu) 
64 -
Grafiek 9 
KREDIETEN VOOR FRAUDEBESTRIJDING 1994 
Verdeling volgens domein 
Domein 
EOGFL-Garantie 
Landbouw (controle) 
Douane en indirecte belastingen 
Opleiding, diversen 
Structuurfondsen, andere 
domeinen Boeking 
B1-360 
B2-5 
B5 
A 
Andere 
TOTAAL Bedrag 
(in duizend ecu) 
86000 
31000 
15800 
5289 
1050 
139139 
Andere 
B1-360 
62% 
ISSN 0254-1513 
COM(94)94def. 
DOCUMENTEN 
NL 01 09 
Catalogusnummer : CB-CO-94-102-NL-C 
ISBN 92-77-66730-3 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg