NL Publicatieblad van de Europese Unie C 233/20

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2010/C 233/08

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking bij de Commissie worden ingediend.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„ΣΤΑΦΙΔΑ ΗΛΕΙΑΣ” (STAFIDA ILIAS)

EG-nummer: EL-PGI-0005-0707-27.06.2008

BGA ( X ) BOB ( )

1. Naam:

„Σταφίδα Ηλείας” (Stafida Ilias)

2. Lidstaat of derde land:

Griekenland

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1. Productcategorie:

Categorie 1.6 — Groenten en fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

De krentensoort „Stafida Ilias” is afkomstig van zwarte druiven van de soort Vitis Vinifera (variëteit Korinthiaka) die op natuurlijke wijze in de zon of in de schaduw zijn gedroogd. De volgende kenmerken onderscheiden de „Stafida Ilias” van andere krenten:

— de druif is iets ronder en gelijkvormiger en heeft een diepzwarte kleur;

— de krent heeft een hoger suiker- en wijnsteenzuurgehalte. Meer specifiek bedraagt het suikergehalte minstens 70 % en het wijnsteenzuurgehalte minstens 1,69 %. De suiker- en wijnsteenzuurgehalten kunnen zelfs nog hoger zijn, afhankelijk van de weersomstandigheden;

— de gedroogde zwarte „Stafida Ilias” heeft een vochtgehalte dat varieert tussen 13 en 18 %. 100 gram product bevat 70 tot 80 gram koolhydraten.

3.3. Grondstoffen (enkel voor verwerkte producten):

—

3.4. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

—

3.5. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

De „Stafida Ilias” wordt geteeld, geoogst en gedroogd in het afgebakende geografische gebied dat samenvalt met de nomos Ilia.

3.6. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz.:

—

3.7. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

—

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied:

Het afgebakende geografische gebied waarin de „Stafida Ilias” wordt geproduceerd, is de nomos Ilia, een gebied van 2 618 km2 in het deel van de Peloponnesos dat tot de regio West-Griekenland behoort. In het oosten grenst dit gebied aan de nomos Arcadië, in het zuiden aan de nomos Messinia, in het noorden aan de nomos Achaea en in het westen en zuidwesten aan de Ionische Zee.

5. Verband met het geografische gebied:

5.1. Specificiteit van het geografische gebied:

Dankzij de vruchtbare ondergrond en de specifieke klimatologische omstandigheden brengen de producenten van Ilia krenten voort waarvan de kwaliteit uniek is.

Uit bodemanalyses in verschillende gebieden van de nomos Ilia blijkt dat zowel de bodem als de ondergrond rijk zijn aan humus, wat de ontwikkeling en productie van de „Stafida Ilias” ten goede komt. Daarnaast bevatten zij bijzonder veel kalium, wat van doorslaggevend belang is voor de krententeelt, aangezien kalium, van alle belangrijke voedingsstoffen, degene is die door de wijnstok wordt opgenomen in zelfs nog grotere hoeveelheden dan stikstof. Dit geeft de „Stafida Ilias” haar zoete smaak (het is bekend dat een relatief gebrek aan kalium invloed op de kwaliteit heeft omdat de druiven dan groen blijven en weinig suiker bevatten).

Voorts zijn de klimatologische omstandigheden in het afgebakende geografische gebied van de nomos Ilia gunstig voor de rijping van de druiven, waardoor de „Stafida Ilias” vroeger kan worden geoogst (in augustus) dan de druiven in de andere krentenproducerende gebieden. Meer bepaald zorgen de lage temperaturen in de zomer (gemiddeld 24 graden Celsius) en de lage relatieve vochtigheid tijdens de zomermaanden (gemiddeld 73 %) voor een snellere rijping van de vruchten. Bovendien verhinderen de specifieke klimatologische omstandigheden in de nomos Ilia (lage relatieve vochtigheid tijdens de zomermaanden) de ontwikkeling van schadelijke ziekten zoals meeldauw.

Tot slot spelen de door de krentenproducenten in de nomos Ilia toegepaste teelttechnieken en verwerkingstechnieken na de oogst, die het resultaat zijn van jarenlange knowhow en ervaring, een zeer belangrijke rol bij de kwaliteit van het product. Zowel het drogen door rechtstreekse blootstelling aan de zon als het drogen in de schaduw zijn natuurlijke droogprocessen. Er worden namelijk helemaal geen technische of mechanische middelen ingezet om het drogen te starten of te versnellen. In beide gevallen worden de druiven voorzichtig uitgeladen om ervoor te zorgen dat zij niet openspatten. Vóór het drogen wordt de „Stafida Ilias” niet eerst in een basische oplossing gedompeld.

De „Stafida Ilias” wordt in de nomos Ilia uitsluitend op de twee volgende wijzen gedroogd:

1. rechtstreekse blootstelling van de geoogste druiven aan de zon op speciaal daarvoor ingerichte oppervlakten die „alonia” worden genoemd en op dakstructuren gelijken (aan beide kanten afhellende vlakken met een nok en een lege tussenruimte onderaan).

2. droging in de schaduw op speciale frames; deze methode is langzamer dan blootstelling aan de zon, maar geeft de krenten een mooiere kleur. De druiven worden geplaatst op frames die bestaan uit twee houten latten die onderling met 3 tot 4 dwarslatten aan elkaar zijn verbonden. Op de lange zijde worden riet of zeer dunne plankjes hout aangebracht en daarop worden de geoogste druiven gelegd. De druiven drogen op natuurlijke wijze; het is namelijk alleen de omringende lucht die zijn werk doet.

5.2. Specificiteit van het product:

De „Stafida Ilias” onderscheidt zich van andere krenten, niet alleen door haar fysieke kenmerken (uniforme grootte, ronde vorm en diepzwarte kleur), maar ook, en vooral, door het hogere suikergehalte (minstens 70 %) en het hogere wijnsteenzuurgehalte (minstens 1,69 %).

5.3. Causaal verband tussen het geografische gebied en een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product:

De „Stafida Ilias” is bij wijze van spreken geboren en getogen in de natuurlijke omgeving van de nomos Ilia en haar kwaliteiten weerspiegelen de typische kenmerken van het productiegebied.

De specifieke zwarte kleur en het hoge gehalte aan wijnsteenzuur en suiker vloeien voort uit een combinatie van de bodemgesteldheid (de kaliumrijke bodem zorgt voor het hogere suikergehalte), de klimatologische omstandigheden (vroege rijping), de teelttechnieken (geen inkerving) en tenslotte de ervaring van de krentenproducenten met de droogtechnieken (de geoogste druiven worden rechtstreeks aan de zon blootgesteld of worden op speciale frames in de schaduw gedroogd, wat meer tijd in beslag neemt, maar de krent haar diepzwarte kleur geeft).

De kenmerken van de bodem en de ondergrond van de streek (veel kalium en humus) dragen ertoe bij dat de krent specifieke kwaliteiten bezit die andere krenten uit andere gebieden niet hebben, namelijk een hoog suiker- en wijnsteenzuurgehalte.

Bovendien bezorgen de specifieke klimatologische omstandigheden van de nomos Ilia (bijv. een relatieve vochtigheid tijdens de zomermaanden van gemiddeld 73 %) de wijnbouw een extra voordeel in die zin dat de ontwikkeling van ziekten en plagen wordt tegengehouden (bijv. meeldauw, Phomopsis viticola, kokken). Voorts is het droge klimaat van de nomos gunstig voor het drogen van de druiven na de oogst.

Niet alleen onderscheidt de „Stafida Ilias” zich door haar specifieke kwaliteit, maar verder heeft zij ook een stevige reputatie opgebouwd.

De nomos Ilia heeft sinds lang een nauwe band met de „Stafida Ilias”. Met de productie daarvan is namelijk reeds in het begin van de 14e eeuw gestart. Sindsdien wordt in tal van bronnen naar deze krenten verwezen. De specifieke kwaliteit van de „Stafida Ilias” is sinds de 19e eeuw op de Europese markt bekend. Meer bepaald had de uitvoer van het product sinds de eerste helft van de 19e eeuw tot gevolg dat Ilia zich zodanig is gaan specialiseren dat men van monocultuur kan gewagen. Een hele agrarische gemeenschap maakte namelijk de omslag van een zelfvoorzienende economie naar een voor de handel bestemde productie.

In 1878 bestond er al een grote vraag naar „Stafida Ilias”, maar de krent werd vooral bekend toen de Franse wijngaarden een aanval van fylloxera (Dactulosphaira vitifoliae) te verduren kregen, waardoor zij werden verwoest. In die periode werd een groot deel van de krentenproductie door de Europeanen en vooral de Fransen opgekocht, waardoor het product nog meer faam verwierf.

In de periode van de grote ontwikkeling van de „Stafida Ilias” werd de nomos Ilia een handelsdraaischijf door de aanleg van de spoorwegverbinding tussen Pyrgos (hoofdstad van de nomos Ilia) en de haven van Katakolo. De spoorlijn werd gebouwd om de „Stafida Ilias” sneller en gemakkelijker te kunnen vervoeren van de akkers naar de haven, waar zij op schepen werden geladen, eventueel om te worden uitgevoerd. De lijn Pyrgos-Katakolo werd ingehuldigd op 3 februari 1883 en was de eerste spoorverbinding in heel Griekenland.

De faam van de „Stafida Ilias” blijkt ook uit handelsdocumenten waarop de hoeveelheden zijn vermeld die sinds 1912 naar landen in Europa en Amerika werden uitgevoerd.

Deze faam zet zich tot vandaag door. Een groot deel van de productie wordt uitgevoerd naar tal van Europese landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Nederland, of naar landen buiten de Europese Unie, zoals in Noord-Amerika.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

http://www.minagric.gr/greek/data/ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ%20ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ-%2017%2012%202009.zip

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.