Bekendmaking van een aanvraag tot registratie van een naam overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2022/C 229/07)

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag.

ENIG DOCUMENT

“Αρνάκι Λήμνου / Arnaki Limnou”

EU-nr.: PGI-GR-02791 – 27.7.2021

BGA ( ) BGA (X)

1. Naam/namen van de BGA

“Αρνάκι Λήμνου / Arnaki Limnou”

2. Lidstaat of derde land

Griekenland

3. Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1. Productcategorie

Categorie 1.1. Vers vlees (en verse slachtafval)

3.2. Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

“Arnaki Limnou” is vlees van lammeren die worden geslacht op de leeftijd van 60-120 dagen, met een gewicht van meer dan 10 kg. Het vlees met de naam “Arnaki Limnou” is afkomstig van karkassen van dieren die zijn geboren op de eilanden Limnos en Agios Efstratios (regionale eenheid Limnos). Ze zijn geboren uit schapen die traditioneel worden gehouden op, en zijn aangepast aan, deze eilanden, en die worden gevoederd met de vegetatie van het duidelijk afgebakende (insulaire) geografische gebied.

“Arnaki Limnou”-vlees is mals, sappig en zacht, met een onderscheidende, karakteristieke en aangename geur en smaak. Het vlees heeft een homogene, lichtrode kleur en het vet is zuiver wit. Het vlees heeft subcutaan vet en een goed ontwikkelde spiermassa, met name in de stukken waar veel vraag naar is en die een hoge handelswaarde hebben, zoals de lende, de achterpoten en de ribben (karbonaden).

“Arnaki Limnou”-vlees heeft een hoog percentage vet in zijn eetbare weefsels, dat meestal intramusculair is (“adering”). Dit geeft het product bijzondere organoleptische kenmerken en draagt bij tot de malsheid en smaak ervan.

Het vetgehalte van de eetbare weefsels van “Arnaki Limnou”-karkassen varieert van 10 tot 15 %, terwijl vergelijkbare karkassen uit andere delen van Griekenland een gemiddeld vetgehalte van 1,5 tot 3 % in de eetbare weefsels hebben.

De chemische samenstelling van de eetbare weefsels van “Arnaki Limnou”-vlees wordt weergegeven in de volgende tabel:

Product Proteïne Vet “Arnaki Limnou” 17,6 tot 23,4 % 10,0 tot 15,0 %

“Arnaki Limnou” wordt vers verkocht in de volgende vormen:

— in gehele staat;

— als half geslacht dier;

— als deelstukken per gewicht.

3.3. Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

De lammeren worden geboren tussen eind november en eind februari en worden hoofdzakelijk gevoederd met moedermelk. De zoogtijd duurt 45-60 dagen. Aan het einde van deze periode worden de lammeren aan de consumptie van ruwvoer gewend door middel van aangepaste mengsels die bestaan uit ruwvoergewassen zoals hooi van granen en peulvruchten van lokale teelt. Na het spenen volgt gewoonlijk een periode van 1 tot 2 maanden in het voorjaar waarin de lammeren met de volwassen schapen op lokale vegetatie grazen.

De populatie van op Limnos en Agios Efstratios gehouden schapen (“Limnos-schapen”) is in beperkte mate beïnvloed door de rassen Mytilini (of Lesbos) en Chios.

De voeding van volwassen schapen is grotendeels gebaseerd op vrije begrazing in de weiden van het specifieke geografische gebied. Het dieet van de schapen omvat ook aanvullende mengsels die gewoonlijk producten bevatten die zijn afgeleid van granen, peulvruchten, graanstro (voornamelijk durumtarwe), klaver en producten op basis van oliehoudende zaden, die hoofdzakelijk in het afgebakende geografische gebied worden geproduceerd, vitaminen en sporenelementen.

3.4. Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De naam “Arnaki Limnou” mag uitsluitend en exclusief worden gebruikt voor lammeren die in het afgebakende gebied zijn geboren, gehouden en geslacht. Dit omvat het laten uitbloeden en villen. De schapen waarvan de lammeren afkomstig zijn, zijn ook geboren en gehouden in het afgebakende geografische gebied.

3.5. Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

3.6. Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Naast de etiketteringsvoorschriften die in de nationale en EU-wetgeving zijn vastgesteld, geldt dat het vlees van “Arnaki Limnou” moet zijn voorzien van het volgende speciale logo, ongeacht de wijze waarop het product te koop wordt aangeboden (geheel, als half geslacht dier of in stukken):

Het bovenstaande logo moet vergezeld gaan van een codenummer ter identificatie van het dier en het bedrijf waarvan het karkas afkomstig is, alsook van de slachtdatum. Het codenummer bestaat uit:

— de numerieke code van het bedrijf waar de dieren zijn geproduceerd;

— de identificatiecode van het met het karkas corresponderende levende dier;

— de slachtdatum.

Zo krijgt een karkas van een bedrijf met codenummer EL8330**** en levenddiernummer 002, geslacht op 1.12.2020, de unieke code 8330**** 002-01/12/2020.

Indien het vlees van “Arnaki Limnou” wordt versneden en verpakt, wordt het hierboven bedoelde label overgebracht naar hetzij de afzonderlijke deelstukken, hetzij het buitenste materiaal, indien het product reeds is verpakt, zodat de relevante informatie aan de eindverbruiker wordt meegedeeld.

4. Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied waar “Arnaki Limnou” wordt geproduceerd, wordt begrensd door de geografische grenzen van de eilanden Limnos en Agios Efstratios.

5. Verband met het geografische gebied

Het verband tussen het product en het afgebakende gebied is gebaseerd op de specifieke kwaliteitskenmerken van het vlees. Het vlees van “Arnaki Limnou” is een bekend product. Het heeft aangename organoleptische kenmerken die het gevolg zijn van de traditionele methoden voor het fokken van lammeren en schapen, en van hun voeding, die hoofdzakelijk gebaseerd is op de rijke vegetatie van de weiden in het afgebakende geografische gebied.

Specificiteit van het geografische gebied

De eilanden Limnos en Agios Efstratios behoren tot de eilandengroep in het noordoosten van de Egeïsche Zee. Limnos bestaat grotendeels uit uitgestrekte boomloze vlakten. De velden met tarwe en andere granen, de wijngaarden, het struikgewas en de uitgestrekte weiden, die meer dan de helft van het eiland beslaan, behoren tot de belangrijkste kenmerken van het landschap. Het eiland Agios Efstratios (of “Ai Stratis”) laat een vergelijkbaar beeld zien.

De twee eilanden zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, zowel sociaal als cultureel, alsook economisch en via handel. In de loop der jaren zijn talrijke producten tussen de twee eilanden verhandeld en vervoerd. Het continue verkeer van vee omvatte ook schapen, wat bijdroeg tot de homogene ontwikkeling ervan op de twee eilanden. Het eiland Agios Efstratios heeft alleen met Limnos een regelmatige kustvaartverbinding.

Natuurlijke factoren

Net als in de rest van Griekenland is het klimaat in het gebied typisch mediterraan. De winters zijn mild en nat. De zomers zijn relatief warm en droog en er zijn doorgaans lange perioden van zonneschijn gedurende het grootste deel van het jaar. In het gebied is het klimaat echter nog droger, met soms sterke winden en weinig regenval.

Als eilanden in de Egeïsche Zee boden Limnos en Agios Efstratios lokale plantensoorten uit het oosten een belangrijke route voor een geleidelijke migratie naar Griekenland. Deze eilanden liggen immers niet ver van Klein-Azië, vanwaaruit de planten afkomstig zijn.

De schapen van de twee eilanden voeden zich grotendeels met de rijke kruidachtige vegetatie met haar variëteiten aromatische planten en struikgewas. Uit studies is gebleken dat de natuurlijke vegetatie van Limnos bestaat uit 756 plantensoorten, meestal therofyten (55 %). Onder deze soorten bevinden zich acht soorten die endemisch zijn in Griekenland, een soort die endemisch is op de eilanden in het noordoosten van de Egeïsche Zee en een soort die endemisch is op Limnos. Bovendien komen op het eiland Agios Efstratios, ondanks zijn geringe omvang, 438 verschillende plantensoorten voor.

In het algemeen is phrygana (met struikgewas begroeid gebied) wijdverspreid op de eilanden Limnos en Agios Efstratios. 25 % van de weiden in het gebied is namelijk met struikgewas begroeid. De volgende soorten zijn typische phrygana-soorten: kermeseik, gedoornde pimpernel, tijm, oregano, doornige brem, verbena, salie, Anthyllis hermanniae, wolfsmelk, sint-janskruid, Cistus creticus, Cistus parviflorus, Cistus salviifolius en hysop. In het gebied zijn ook de volgende planten aanwezig: Euphorbia characias, Dittrichia viscosa en Griekse malrove.

In de “maquis” omvat de houtachtige vegetatie van de twee eilanden ook de volgende soorten: judasboom, doornige brem, esparto, mastiekboom, groene olijf, wilde olijf, rozemarijn, wilde asperge, muizedoorn en andere.

Het gebied heeft ook duinen met sclerofiele vegetatie.

Voorts omvat de vegetatie van de twee eilanden vaak natuurlijke grassen en peulvruchten, de ideale soorten voor schapen om te begrazen.

Vee

De schapenpopulatie heeft zich, door haar langdurige en voortdurende aanpassing aan de omgeving, die in de hand is gewerkt door een langdurig selectie- en fokproces, perfect aangepast aan de specifieke plaatselijke bodem- en klimaatomstandigheden. Ze heeft zeer specifieke kenmerken ontwikkeld, zoals zelfvoorziening en weerstand tegen ongunstige milieuomstandigheden, resistentie tegen endemische ziekten, en een hoogwaardige productiviteit.

De dieren zijn van gemiddelde grootte en goed geproportioneerd. Ze hebben zich aangepast aan de moeilijke geofysische en klimatologische omstandigheden van het gebied en aan het microklimaat en de omgeving van de eilanden Limnos en Agios Efstratios.

In het algemeen draagt de voeding van de schapen en lammeren bij tot de productie van vlees met een karakteristiek vetzuurprofiel. De vetsamenstelling van het vlees houdt verband met het voldoende aandeel meervoudig onverzadigde vetzuren in de planten, wat zeer wenselijk wordt geacht omdat dit in verband wordt gebracht met een bijzondere smaak van het geproduceerde vlees. Dat de dieren vrij kunnen grazen, verhoogt ook de concentratie van andere wenselijke micronutriënten in het vlees, zoals vitaminen en natuurlijke antioxidanten.

Menselijke factoren

De traditionele houderijmethode van de dieren is gebaseerd op de typische ommuurde paddocks — “mantres” — waarin de dieren dicht bij de weiden worden gehuisvest. Deze traditionele vorm van huisvesting van de dieren (“mantres”) maakt rechtstreekse toegang tot de omliggende weiden mogelijk.

De traditionele praktijken van de schapenhouders zijn van invloed op de kenmerken van het product “Arnaki Limnou”. Met name het late spenen van de lammeren (na ongeveer zestig dagen) draagt bij tot de groei van gezonde lammeren met rijke vetafzettingen op hun lichaam. Voorts zorgt het beheer van de kudden met behulp van het traditionele houderijsysteem met paddocks ervoor dat de schapen geen grote afstanden hoeven af te leggen om voedsel te vinden, aangezien de weilanden dicht bij de paddocks liggen en de afstanden op de eilanden klein zijn. De dieren worden dus weinig belast, waardoor ze aanzienlijk meer intramusculair vet kunnen opslaan dan vergelijkbare dieren en spiermassa kunnen ontwikkelen.

Totdat ze worden geslacht, hebben gespeende lammeren, samen met de volwassen dieren, zoveel mogelijk ononderbroken toegang tot de weilanden. Volwassen dieren en lammeren grazen het hele jaar door en hebben dankzij de semi-extensieve houderijmethode rechtstreeks toegang tot weiden met een grote verscheidenheid aan aromatische eetbare planten en kruiden. Dit zorgt voor aromatische bestanddelen in het vetweefsel en draagt bij tot de aangename organoleptische kenmerken van het product. Dergelijke kenmerken zijn onder meer de smaak, in combinatie met de malsheid van het vlees, die het gevolg is van de hoeveelheid intramusculair vet.

De semi-extensieve houderijmethode, waarbij het natuurlijke ecosysteem van het gebied optimaal wordt benut door begrazing, is in de loop der tijd ontwikkeld als gevolg van, en door in te spelen op, de specifieke omstandigheden van de omgeving. Het is in feite een manier om het ecosysteem en de biodiversiteit van het gebied in stand te houden en vormt tegelijk een integraal onderdeel van het lokale culturele erfgoed.

Het vak van schapenhouder is van generatie op generatie overgegaan, door veehouderijpraktijken en ervaring door te geven aan jongere landbouwers, die tot op heden het gerenommeerde, hoogwaardige “Arnaki Limnou”-vlees produceren. De kudden worden al eeuwenlang beheerd door ervaren “kehagiades”, zoals de veehouders lokaal bekendstaan, aan de hand van het traditionele houderijsysteem op basis van paddocks. Dit heeft geleid tot een levensvatbaar en duurzaam model van semi-extensieve schapenhouderij.

Specificiteit van het product

Het vlees van “Arnaki Limnou” is mals, sappig en zacht wat de organoleptische kenmerken betreft. Het totale vetgehalte is hoog en het vet is grotendeels intramusculair (“adering”), wat een positief effect heeft op de smaak en de malsheid van het product.

Door de leeftijd die voor de slacht is gekozen, is het karkas relatief zwaar. Het heeft ook een goed ontwikkelde spiermassa, met name in de stukken waar veel vraag naar is en die een hoge handelswaarde hebben, zoals de lende, de achterpoten en de ribben (karbonaden).

Causaal verband tussen het geografische gebied en de specifieke kenmerken van het product

“Arnaki Limnou” heeft aangename organoleptische kenmerken en is een zeer wijdverbreid product dat al vele jaren voortdurend op de twee eilanden wordt geproduceerd. De specifieke milieufactoren en de reeds lang heersende menselijke praktijken in het afgebakende geografische gebied van de eilanden Limnos en Agios Efstratios hebben geleid tot de ontwikkeling van een product met aangename kenmerken, die “Arnaki Limnou” onderscheiden van andere soortgelijke producten.

De schapenhouderij is de basis van de veehouderij en vindt plaats op beide eilanden. De begraasde vegetatie op de twee eilanden is zeer vergelijkbaar. Limnos heeft grote weilanden die een derde van de totale oppervlakte van het eiland beslaan. Met struikgewas begroeid gebied is goed voor ongeveer 25 % van de weilanden op het eiland. De vegetatie in deze gebieden is laag en verspreid, met veel tussenruimte. Gedoornde pimpernel overheerst, samen met tijm en een groot aantal aromatische planten.

De weiden van Limnos en Agios Efstratios hebben een aanzienlijke begrazingscapaciteit en profiteren van de aanwezigheid van diverse aromatische planten. Dit zorgt voor vleesproducten waarin het vet organoleptische kenmerken heeft verworven die worden bepaald door de verscheidenheid aan aromatische en andere planten in de weiden. De kwaliteit en de organoleptische kenmerken van het product worden dus bepaald door de ruime toegang van de dieren tot weidegronden.

Het glooiende terrein van het afgebakende gebied, met zijn laaggelegen vlakten, zorgt voor gemakkelijke toegang tot weiden in de buurt van de traditionele huisvestingsfaciliteiten. De dieren worden dus weinig belast, waardoor ze aanzienlijk meer intramusculair vet kunnen opslaan dan vergelijkbare dieren en spiermassa kunnen ontwikkelen.

Met name de schapen die op de eilanden Limnos en Agios Efstratios grazen, consumeren een grote verscheidenheid aan aromatische eetbare planten en kruiden. Doordat de eilanden klein zijn, hoeven ze niet ver te gaan om voedsel te vinden.

Gezien de klimatologische omstandigheden kunnen de dieren het hele jaar door buiten op de weiden verblijven in plaats van in stallen. De lammeren hebben dan ook, na de periode waarin ze uitsluitend met melk worden gevoederd, toegang tot weidegronden totdat ze worden geslacht. Het hoge vetgehalte van de eetbare weefsels is toe te schrijven aan begrazing. Het dieet van het dier bestaat grotendeels uit vrije begrazing.

De volwassen schapen hebben bijna het hele jaar door toegang tot weidegronden. Hetzelfde geldt voor de lammeren in de periode tussen het spenen en de slacht. Deze combinatie van rechtstreekse beweiding op de rijke vegetatie van de twee eilanden en de lange periode van zogen door dieren die volgens de semi-extensieve methode worden gehouden, geeft de kwaliteit van het vlees zijn bepalende kenmerken, aangezien ze resulteert in karkassen met voldoende spiermassa en intramusculair vet.

De hoeveelheid intramusculair vet in “Arnaki Limnou”-vlees heeft een rechtstreekse invloed op het vochtgehalte en de textuur van het vlees, op de smaak en op de aroma’s die tijdens de bereiding vrijkomen.

De identiteit van het product met de naam “Arnaki Limnou” is gebaseerd op de semi-extensieve houderijmethode, de vrije begrazing en de traditionele praktijken van de veehouders. De vraag naar het product “Arnaki Limnou”, met de beschreven, aangename kenmerken, is een stimulans om deze veehouderijpraktijken in stand te houden zodat die kenmerken worden gewaarborgd.

Al het bovenstaande draagt bij tot de aangename kwaliteit en de aantrekkelijke organoleptische kenmerken waaraan “Arnaki Limnou”-vlees zijn reputatie dankt. Het product maakt deel uit van de gastronomische traditie van de eilanden, waar lokale recepten zoals “kaspakino”-lam tot de favorieten van zowel de lokale bevolking als de toeristen behoren.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

http://www.minagric.gr/images/stories/docs/agrotis/POP-PGE/2021/prodiagrafes_arnaki_limnou150222.pdf

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.