'if X ' 
f I" 
| ;ï5 
COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
C0M(93) 510 def. 
Brussel, 21 oktober 1993 
i i 4JÉÏ*P 
tk.S-
l£XM&VM~~&ïâ Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
tot vaststelling van de beginselen Inzake 
de organisatie van de officlöle controles 
op het gebied van diervoeding 
(door de Commissie ingediend) 
«• %t 
sp jSigjj.sï""*'™" 
•rami. '. m«.'j-ai'-a 
TOELICHTING 
Dit voorstel heeft ten doel voor de gehele Gemeenschap geldende beginselen 
inzake de organisatie van de controles op het gebied van diervoeding vast te 
stellen. 
Op grond van de sedert de goedkeuring van de belangrijkste basisrichtIijnen in 
de sector opgedane ervaring kan worden vastgesteld dat een nauwe samenwerking 
tussen de Lid-Staten inzake controle noodzakelijk is voor het vlot functioneren 
van de interne markt. De diervoedersector is namelijk van wezenlijk belang voor 
de dierlijke produktie, die goed is voor meer dan 60 % van het landbouwinkomen 
in de Gemeenschap. 
Zowel het onmiskenbare economische belang van diervoeding als de omvang van de 
wetenschappelijke, technische en administratieve problemen, de eisen inzake het 
vrije verkeer van goederen en de zorg voor de bescherming van de gezondheid van 
mens en dier zijn ongetwijfeld redenen om kadervoorschriften van de Gemeenschap 
voor de organisatie van de officiële controles vast te stellen. 
Wegens de bijzondere situatie in de diervoedersector dient de toepassing van de 
officiële diervoedercontrole uitvoeriger geregeld te worden dan de officiële 
levensmiddelencontrole op grond van Richtlijn 89/397/EEG van de Raad. Met name 
moet hier rekening gehouden worden met de gezondheidsrisico's voor de 
verbruikers van dierlijke produkten (bijvoorbeeld de risico's die verband houden 
met inname of gebruik van grondstoffen die ongewenste stoffen, zoals zware 
metalen, bevatten, of met het gebruik van verboden stoffen in de mester ij). 
Daarom is de bedoeling van het ontwerp in de eerste plaats een sfeer van 
onderling vertrouwen tussen de Lid-Staten tot stand te brengen om de 
onontbeerlijk geachte gezondheidscontroles tot het strikte minimum te beperken. 
Het voorstel kan in de onderstaande punten worden samengevat : 
1. De werkingssfeer strekt zich uit tot alle voor diervoeding gebruikte 
produkten en stoffen. 
2. Toepassing van bepaalde grondregels (gelijkwaardigheid, regelmaat en met het 
doel evenredige controles) (artikelen 3-4). 
3. Controle van de documenten en stelselmatige overeenstemmingscontrole alsmede 
steekproefsgewijze fysieke controle van de uit derde landen ingevoerde 
produkten (artikelen 5-7). 
4. Verscherpte controles bij de oorsprong en organisatie van controles ter 
bestemming in het raam van de interne markt (artikelen 8-11). 
5. Samenwerking tussen de Lid-Staten bij vaststelling van overtredingen 
(artikelen 12-13) en invoering van controles op de landbouwbedrijven 
(artikel 14). 
6. Naar aanleiding van de controles (eventueel) te nemen maatregelen, regeling 
van geschillen en vrijwaringsregeling (artikelen 6, 11, 15-19). 
7. Aanbeveling voor gecoördineerde controleprogramma's op Gemeenschapsniveau en 
praktische invulling van deze programma's door de Lid-Staten 
(artikelen 21-22). 
Er is veel ruimte gelaten voor op nationaal niveau te treffen maatregelen. Zo 
wordt het subsidiariteitsbeginsel in acht genomen, aangezien de regeling in de 
eerste plaats het bestek vormt waarbinnen de Lid-Staten naar eigen goeddunken 
kunnen bepalen hoe zij de controles in de praktijk toepassen. 
- 2 -
Voorstel voor een 
RICHTLIJN VAN DE RAAD 
van — 
tot vaststelling van de beginselen inzake 
de organisatie van de officiële controles 
op het gebied van diervoeding 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, 
Gezien het voorstel van de Commissie^1), 
Gezien het advies van het Europese Parlement^2), 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité^3), 
Overwegende dat diervoeding binnen de landbouw in de Gemeenschap een 
zeer voorname plaats is gaan innemen; 
Overwegende dat de vaststelling, op Gemeenschapsniveau, van de 
beginselen voor de organisatie van de officiële controles op het gebied 
van diervoeding gevaren voor de gezondheid van mens en dier helpt 
voorkomen en ertoe bijdraagt dat de belangen van de verbruikers worden 
beschermd; 
Overwegende dat de organisatie van de officiële controles op het gebied 
van diervoeding nauwkeurig geregeld moet worden omdat de gebruikte 
produkten van zeer uiteenlopende aard zijn, de verhandelde hoeveelheden 
zeer omvangrijk zijn, de sector sterk geïntegreerd is en vooral omdat 
zowel een gezonde voeding van de dieren als een goede kwaliteit van de 
daarvan afkomstige levensmiddelen gegarandeerd moeten worden; 
Overwegende dat de bij deze richtlijn vastgestelde voorschriften, om het 
gewenste doel te bereiken, alle in de Gemeenschap in de diervoeding 
gebruikte produkten en stoffen moeten omvatten; dat de controle zich 
derhalve moet uitstrekken tot alle produkten die in de Gemeenschap in de 
handel worden gebracht, ook de ingevoerde; 
Overwegende dat de controles, om doeltreffend te zijn, op gezette tijden 
moeten worden uitgevoerd; dat geen beperkingen mogen worden opgelegd ten 
aanzien van het voorwerp van de controles, noch ten aanzien van het 
stadium waarin en het tijdstip waarop deze controles moeten 
plaatsvinden; dat de controles zo doelmatig mogelijk zijn; 
Overwegende dat erop moet worden toegezien dat de controleprocedures 
niet worden omzeild en dat derhalve moet worden bepaald dat de 
Lid-Staten niet mogen afzien van de geëigende controle van een produkt 
omdat het voor uitvoer naar een derde land is bestemd; 
Overwegende dat voor produkten uit derde landen, zodra zij op het 
grondgebied van de Gemeenschap worden binnengebracht, een controle van 
de documenten en een overeenstemmingscontrole moeten worden verricht; 
Overwegende dat voor de gehele Gemeenschap geldende beginselen moeten 
worden vastgesteld inzake de organisatie van de door de bevoegde 
instanties uit te voeren fysieke controles en de op grond van het 
resultaat daarvan te treffen maatregelen; dat het met het oog daarop 
verantwoord is een certificaat op te stellen waarin de uitgevoerde 
controles zijn aangegeven; 
(1) PB nr. 
(2) PB nr. 
(3) PB nr. 
- 3 -
Overwegende dat voor de handel binnen de Gemeenschap vooral controles 
bij de oorsprong moeten worden uitgevoerd en de controles ter bestemming 
moeten worden beperkt om de controles aan de binnengrenzen van de 
Gemeenschap te kunnen afschaffen; 
Overwegende dat deze aanpak vereist dat meer vertrouwen wordt gesteld in 
de door het land van verzending verrichte controles; dat de Lid-Staat 
van verzending erop moet toezien dat de controles op afdoende wijze 
worden verr icht; 
Overwegende dat in het land van bestemming de controles op de plaats van 
bestemming steekproefsgewijze kunnen worden uitgevoerd; dat, wanneer 
onregelmatigheden worden vermoed, de controle echter bij wijze van 
uitzondering nog tijdens het vervoer van de produkten mag worden 
uitgevoerd; 
Overwegende dat moet worden bepaald welke maatregelen moeten worden 
getroffen wanneer bij een controle wordt vastgesteld dat de zending niet 
aan de voorschriften voldoet; 
Overwegende dat moet worden voorzien in de regeling van mogelijke 
geschillen in verband met de zendingen; 
Overwegende dat een stelsel van vrijwaringsmaatregel en moet worden 
vastgesteld; dat, vooral doelmatigheidshalve, de verantwoordelijkheid 
ter zake in de eerste plaats moet berusten bij het land van verzending; 
dat de Commissie met name moet kunnen ingrijpen door afgevaardigden ter 
plaatse te zenden en aan de situatie aangepaste maatregelen vast te 
stellen; 
Overwegende dat het weliswaar niet wenselijk is de betrokken bedrijven 
het recht te verlenen zich tegen de controles te verzetten, maar dat hun 
legitieme rechten, meer in het bijzonder het recht op geheimhouding van 
produktiegegevens en het recht van beroep, moeten worden gevrijwaard; 
Overwegende dat de met de controles belaste instanties naar Lid-Staat 
kunnen verschillen; dat het bijgevolg dienstig is een lijst te 
publiceren van de ter zake bevoegde instanties van elke Lid-Staat, met 
vermelding van hun ressort, alsmede van de laboratoria die gemachtigd 
zijn om analyses in het kader van die controles uit te voeren; 
Overwegende dat het weliswaar in de eerste plaats de taak van de 
Lid-Staten is om hun controleprogramma's vast te stellen, maar dat het 
met het oog op het goed functioneren van de interne markt ook nodig is 
om op Gemeenschapsniveau over gecoördineerde programma's te beschikken; 
Overwegende dat moet worden bepaald dat de maatregelen ter uitvoering 
van deze richtlijn door de Commissie worden vastgesteld, 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : 
-4 -
Artikel 1 
1. In deze richtlijn worden de beginselen inzake de organisatie van de 
officiële controles op het gebied van diervoeding vastgesteld. 
2. Deze richtlijn geldt onverminderd 
- de communautaire douaneregeling, 
- de communautaire bepalingen inzake de vrijwaringsregeling. 
Artikel 2 
1. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder : 
a) "officiële controle op het gebied van diervoeding", hierna 
"controle" te noemen : de controle door de bevoegde instanties 
waarbij wordt nagegaan of met name 
- de grondstoffen, 
- de enkelvoudige diervoeders, 
- de mengvoeders, 
- de voeders voor bijzondere doeleinden, 
- de toevoegingsmiddel en in diervoeding, 
- de inkuiImiddelen, 
- bepaalde voor diervoeding gebruikte produkten 
in overeenstemming zijn met de communautaire voorschriften ter 
voorkoming van risico's voor de volksgezondheid, ter waarborging 
van eerlijke handelstransacties of ter bescherming van de 
belangen van de consument, met inbegrip van de voorschriften die 
betrekking hebben op de consumentenvoorlichting. 
b) controle van de documenten : de verificatie van de documenten die 
het produkt vergezellen; 
c) overeenstemmingscontrole : de verificatie, door een eenvoudige 
visuele inspectie, van de overeenstemming tussen de documenten, 
de merktekens en de produkten; 
d) fysieke controle : de controle van het produkt zelf, die een 
monsterneming en een onderzoek van de monsters in een 
laboratorium kan omvatten; 
e) invoer : het binnenbrengen van produkten uit derde landen in het 
douanegebied van de Gemeenschap-, 
f) importeur : elke natuurlijke persoon of rechtspersoon die de 
produkten aanbiedt met het oog op invoer in de Gemeenschap; 
g) produkt : diervoeder of in de diervoeding gebruikte stof; 
- 5 -
h) bevoegde instantie : de voor het verrichten van controles 
bevoegde centrale instantie van een Lid-Staat of de instantie 
waaraan zij deze bevoegdheid heeft overgedragen; 
i) inrichting : elk bedrijf waar de produkten geproduceerd, 
gefabriceerd, opgeslagen, bewerkt of verpakt worden. 
2. De definities in de communautaire voorschriften inzake de 
diervoeding zijn indien nodig van toepassing. 
Artikel 3 
1. De Lid-Staten nemen alle dienstige maatregelen om ervoor te zorgen 
dat de controles overeenkomstig deze richtlijn worden uitgevoerd. 
2. De Lid-Staten zien niet af van de geëigende controle van een produkt 
omdat het voor uitvoer naar een derde land bestemd is. 
Artikel 4 
1. De controles worden uitgevoerd : 
a) met regelmatige tussenpozen, 
b) wanneer ni et-na lev ing van de regels wordt vermoed. 
2. De controles moeten in verhouding staan tot het beoogde doel, en met 
name worden uitgevoerd door middel van een op een risicoanalyse 
gebaseerde systeemcontrole. 
3. De controles strekken zich uit tot alle stadia van produkt ie, 
fabricage, invoer, bewerking, opslag, vervoer, distributie en 
verkoop van de produkten. 
Ook moet worden gecontroleerd of geen verboden produkten in de 
diervoeding worden gebruikt. 
4. De controles worden in de regel uitgevoerd zonder kennisgeving 
vooraf. 
5. De bevoegde instantie moet voor elke controle uit de in I id 3 
genoemde stadia het (de) voor het voorgenomen onderzoek meest 
geschikte stadium (stadia) kiezen. 
HOOFDSTUK I 
INVOER UIT DERDE LANDEN 
Artikel 5 
In afwijking van artikel 4, lid 1, zien de Lid-Staten erop toe dat de 
bevoegde instanties bij de invoer van produkten stelselmatig een 
controle van de documenten en een overeenstemmingscontrole uitvoeren, om 
zich te vergewissen van : 
- de aard, 
- de oorsprong en 
- de geografische bestemming van die produkten. 
- 6 -
Artikel 6 
1. De Lid-Staten vergewissen zich er door steekproefsgewijze fysieke 
controles van of de produkten aan de voorschriften voldoen. 
2. Wanneer de controles aan het licht brengen dat de produkten niet aan 
de voorschriften voldoen, verbieden de Lid-Staten de invoer en geven 
zij opdracht tot terugzending van de produkten buiten het 
grondgebied van de Gemeenschap. 
3. Alvorens deze maatregel te nemen, kunnen de bevoegde instanties 
echter, voor zover de omstandigheden het toelaten, de importeur of 
zijn vertegenwoordiger toestaan om 
a) bij ernstige gebreken : 
- de produkten te vernietigen op het grondgebied van de Lid-Staat 
waar de controles zijn uitgevoerd, 
- ze voor andere doeleinden te gebruiken of 
- ze eventueel te ontsmetten; 
b) bij kleinere gebreken : 
- de produkten binnen een nader te bepalen termijn in 
overeenstemming te brengen met de voorschriften. 
4. De kosten van terugzending, vernietiging, ontsmetting of gebruik 
voor andere doeleinden van de produkten, zijn voor rekening van de 
importeur of zijn vertegenwoordiger. 
Artikel 7 
1. De bevoegde instantie die opdracht geeft tot terugzending van de 
produkten deelt dit met vermelding van de geconstateerde 
overtredingen aan de Commissie en de overige Lid-Staten mee. 
2. Wanneer de produkten niet bestemd zijn om op het grondgebied van de 
controlerende Lid-staat in het verkeer te worden gebracht en om 
herhaling van de controles in de Lid-Staat van bestemming te 
voorkomen, geeft de bevoegde instantie die de fysieke controles 
uitgevoerd heeft, de belanghebbende een certificaat af waarin de 
aard en de uitkomsten van de uitgevoerde controles zijn aangegeven. 
In de handelsdocumenten wordt naar dit certificaat verwezen. 
De Lid-Staat van bestemming mag de produkten echter niet 
steekproefsgewijze controleren. 
3. Voor de toepassing van lid 2 wordt vóór 1 Januari 1995 volgens de 
procedure van artikel 24 een modelcertificaat vastgesteld. 
- 7 -
HOOFDSTUK II 
HANDEL BINNEN DE GEMEENSCHAP 
Artikel 8 
De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat de voor verzending 
naar een andere Lid-Staat bestemde produkten met dezelfde zorg worden 
gecontroleerd als die welke voor afzet op hun eigen grondgebied bestemd 
zijn. 
AFDELING I 
CONTROLES BIJ DE OORSPRONG 
Artikel 9 
1. De Lid-Staten van verzending zien erop toe dat de bevoegde instantie 
de inrichtingen controleert om zich ervan te vergewissen dat zij de 
verplichtingen nakomen die in de Gemeenschapsvoorschriften zijn 
vastgesteld, en dat de voor het handelsverkeer bestemde produkten 
aan de eisen van de Gemeenschap voldoen. 
2. Wanneer een gegrond vermoeden bestaat dat aan deze eisen niet is 
voldaan, trekt de bevoegde instantie dit na en treft zij de nodige 
maatregelen wanneer dit vermoeden bevestigd wordt. 
AFDELING II 
CONTROLES TER BESTEMMING 
Artikel 10 
1. De bevoegde instantie van de Lid-Staat van bestemming kan op de 
plaats van bestemming door middel van niet-discriminerende 
steekproefcontroles nagaan of de produkten aan de voorschriften 
voI doen. 
2. Wanneer de bevoegde instantie van de Lid-Staat van doorvoer of van 
de Lid-Staat van bestemming over gegevens beschikt die een 
overtreding doen vermoeden, kunnen bovendien controles tijdens het 
vervoer van de produkten over het grondgebied van die Lid-Staat 
worden verr icht. 
- 8 -
Artikel 11 
1. Wanneer bij een controle ter bestemming of tijdens het vervoer de 
bevoegde instanties van de betrokken Lid-Staat vaststellen dat de 
produkten niet aan de voorschriften voldoen, staan zij toe dat, voor 
zover de omstandigheden het toelaten, de verzender, de geadresseerde 
of elke andere daartoe gerechtigde persoon : 
a) bij ernstige gebreken : 
- de produkten vernietigt, 
- ze voor andere doeleinden gebruikt, inclusief ze terugzendt met 
toestemming van de bevoegde instantie van het land waar zich de 
inrichting bevindt waaruit ze afkomstig zijn of 
- ze eventueel ontsmet; 
b) bij kleinere gebreken : 
- de produkten binnen een nader te bepalen termijn met de 
voorschriften in overeenstemming brengt. 
2. De kosten van terugzending, vernietiging, ontsmetting of gebruik 
voor andere doeleinden van de produkten, zijn voor rekening van de 
verzender, de geadresseerde of elke andere belanghebbende. 
AFPEL ING III 
SAMENWERKING BIJ VASTSTELLING VAN OVERTREDINGEN 
Artikel 12 
In de in artikel 11 bedoelde gevallen treedt de bevoegde instantie van 
de Lid-Staat van bestemming onverwijld in contact met de bevoegde 
instanties van de Lid-Staat van verzending. Deze nemen alle nodige 
maatregelen en delen de bevoegde instantie van de Lid-Staat van 
bestemming de aard van de verrichte controles, de genomen beslissingen 
en de redenen daarvan mee. 
Indien laatstgenoemde instantie vreest dat die maatregelen ontoereikend 
zijn, gaat zij met de bevoegde instantie van de Lid-Staat van verzending 
na hoe de situatie kan worden verholpen, eventueel door een bezoek ter 
plaatse. 
Wanneer op grond van de in artikel 11 bedoelde controles een herhaald 
gebrek geconstateerd wordt, stelt de bevoegde instantie van de Lid-Staat 
van bestemming de Commissie en de bevoegde instanties van de andere Lid-
Staten daarvan in kennis. 
- 9 -
Artikel 13 
1. De Commissie kan op verzoek van de bevoegde instantie van de Lid-
Staat van bestemming of op eigen initiatief en naargelang van de 
aard van de geconstateerde overtreding 
- afgevaardigden ter plaatse zenden, na de instanties van de 
betrokken Lid-Staat daarvan in kennis te hebben gesteld en na de 
bevoegde instanties van deze Lid-Staat te hebben verzocht om deze 
afgevaardigden te vergezellen of daartoe van genoemde instanties 
een uitnodiging te hebben ontvangen; 
- de bevoegde instantie verzoeken om de produktie van de betrokken 
inrichting intensiever te controleren. 
2. De Commissie deelt de Lid-Staten haar bevindingen mee. 
In afwachting van de bevindingen van de Commissie moet de Lid-Staat 
van verzending, op verzoek van de Lid-Staat van bestemming, de 
controles op de produkten van de betrokken inrichting verscherpen. 
De Lid-Staat van bestemming mag zijnerzijds de produkten van deze 
inrichting intensiever controleren. 
3. De Commissie kan de situatie in het in artikel 23 bedoelde Comité 
bespreken. Zij kan volgens de procedure van artikel 25 de nodige 
besluiten nemen, waaronder begrepen besluiten inzake het intra­
communautaire verkeer in de betrokken produkten. 
AFDELING IV 
CONTROLES TER PLAATSE OP DE LANDBOUWBEDRIJVEN 
Artikel 14 
De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde instantie toegang krijgt tot 
de landbouwbedrijven om na te gaan of de voorwaarden voor de produktie, 
het gebruik en de toediening van de produkten in acht worden genomen. 
HOOFDSTUK III 
ALGEMENE BEPALINGEN 
Artikel 15 
1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de controles zo worden uitgevoerd 
dat zo weinig mogelijk vertraging in het vervoer van de produkten 
ontstaat en dat de afzet van die produkten door de controles niet 
onnodig belemmerd wordt. 
2. Zij bepalen dat de met de controles belaste beambten aan het 
beroepsgeheim gebonden zijn. 
- 10 -
Artikel 16 
1. Van de produkten mogen monsters worden genomen voor analyse. 
De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om : 
- de betrokkenen in staat te stellen eventueel een tegenexpertise 
te laten uitvoeren; 
- de monsters te bewaren. 
2. De analyses worden uitgevoerd door officiële laboratoria. 
De Lid-Staten mogen ook andere laboratoria machtigen deze analyses 
uit te voeren. 
3. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de bemonsteringen en analyses worden 
uitgevoerd overeenkomstig de voorschriften van de Gemeenschap. 
Wanneer echter geen gemeenschappelijke voorschriften en methoden 
zijn vastgesteld, treffen de Lid-Staten de nodige maatregelen om te 
garanderen dat de controles worden uitgevoerd 
- volgens door internationale instellingen erkende normen; 
- wanneer dergelijke normen ontbreken, overeenkomstig nationale 
voorschriften die in overeenstemming zijn met de algemene 
beginselen van het Verdrag. 
4. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastgesteld 
volgens de procedure van artikel 24. 
Artikel 17 
De Lid-Staten treffen de nodige administratieve of wettelijke 
maatregelen om bij constatering van een overtreding van de 
Gemeenschapsvoorschriften aan de betrokken natuurlijke personen of 
rechtspersonen een sanctie op te leggen. 
Artikel 18 
Deze richtlijn laat de mogelijkheden van verhaal op grond van de 
wetgeving van de Lid-Staten tegen beslissingen van de bevoegde 
instanties onverlet. 
De beslissingen van de bevoegde instantie moeten, met opgave van 
redenen, aan de betrokken marktdeelnemer of aan diens gemachtigde worden 
meegedeeld. 
Indien de betrokken marktdeelnemer of diens gemachtigde daarom verzoekt, 
moeten de met redenen omklede beslissingen hem schriftelijk worden 
meegedeeld met opgave van de mogelijkheden van verhaal die hem krachtens 
de wetgeving van de controle-Lid-Staat ten dienste staan, alsmede van de 
vorm waarin en de termijnen waarbinnen hij van deze rechtsmogeliJkheden 
gebruik dient te maken. 
- 11 -
Artikel 19 
1. Indien zich een geschil voordoet tussen twee Lid-Staten, of tussen 
een Lid-Staat en een marktdeelnemer die gevestigd is in een andere 
Lid-Staat, en indien beide partijen hiermee akkoord gaan, kan het 
geschil binnen een termijn van een maand ter beoordeling worden 
voorgelegd aan een deskundige die voorkomt op een door de Commissie 
op te stellen deskundigenliJst van de Gemeenschap. 
2. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastgesteld 
volgens de procedure van artikel 24. 
Artikel 20 
Elke Lid-Staat deelt de Commissie de volgende gegevens mee : 
de naam en het geografisch en het functioneel ressort van de 
bevoegde instantie(s), 
de namen van de door de bevoegde instanties voor de analyses in het 
kader van de controle erkende labortoria. 
Deze lijsten worden bekendgemaakt in de C-reeks van het Publikatiebiad 
van de Europese Gemeenschappen. 
Artikel 21 
De Lid-Staten geven een centrale dienst of instantie de opdracht om de 
uitvoering van de in deze richtlijn voorgeschreven controles te 
coördineren. Meer in het bijzonder heeft deze dienst of instantie tot 
taak : 
programma's op te stellen op grond waarvan de bevoegde diensten de 
voorgeschreven controles kunnen uitvoeren; 
de werkzaamheden van de regionale controlediensten te coördineren; 
de uitkomsten van de controles en de aan de Commissie te 
verstrekken inlichtingen te verzamelen. 
Artikel 22 
1. De Lid-Staten stellen programma's op waarin is aangegeven welke 
nationale maatregelen ten uitvoer gelegd zullen worden om het doel 
van deze richtlijn te bereiken. 
In deze programma's moet rekening worden gehouden met de specifieke 
situatie van de betrokken Lid-Staat en moet met name de aard en de 
frequentie van de controles worden vastgesteld, die op gezette 
tijden moeten worden uitgevoerd. 
- 12 -
2. De Lid-Staten verstrekken de Commissie Jaarlijks vóór 30 november 
alle nuttige informatie over de uitvoering van de in I id 1 bedoelde 
programma's in het voorafgaande Jaar, met vermelding van : 
- de criteria die bij de opstelling van deze programma's zijn 
gehanteerd; 
- aantal en aard van de verrichte controles; 
- aantal en aard van de geconstateerde overtredingen. 
3. Nadat de Commissie de Lid-Staten in het kader van het Permanent 
Comité voor diervoeders heeft geraadpleegd, doet zij de Lid-Staten 
Jaarlijks vóór 30 november en voor de eerste maal in 1995 een 
aanbeveling voor een gecoördineerd controleprogramma voor het 
volgend jaar toekomen. Deze aanbeveling kan later worden bijgesteld 
wanneer dit bij de uitvoering van het gecoördineerde programma nodig 
mocht blijken. 
In het gecoördineerde programma moeten meer bepaald de criteria zijn 
opgenomen die bij voorrang dienen te worden gehanteerd bij de 
uitvoering van het programma. 
De in I id 2 bedoelde informatie omvat een afzonderlijk en specifiek 
onderdeel over de uitvoering van het gecoördineerde programma. 
Artikel 23 
De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 70/372/EEG van de 
Raad van 20 Juli 1970 ingestelde Permanent Comité voor diervoeders, 
hierna "het Comité" te noemen. 
Artikel 24 
In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven 
procedure gelden de volgende bepalingen: 
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp van de 
te nemen maatregelen voor. Het Comité brengt advies uit over dit 
ontwerp binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie 
van de betrokken aangelegenheid kan vaststellen, zo nodig door middel 
van een stemming. 
Het advies wordt in de notulen opgenomen, voorts heeft iedere Lid-Staat 
het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. 
De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het Comité 
uitgebrachte advies. Zij brengt het Comité op de hoogte van de wijze 
waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. 
Artikel 25 
In de gevallen waarin naar de in dit artikel omschreven procedure wordt 
verwezen, zijn de volgende bepalingen van toepassing: 
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor 
van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies 
uit binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie van 
de betrokken aangelegenheid kan vaststellen. 
- 13 -
Het advies wordt uitgebracht met de meerderheid van stemmen die voor de 
aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie 
dient te nemen, in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is 
voorgeschreven. Bij stemming in het comité worden de stemmen van de 
vertegenwoordigers van de Lid-Staten overeenkomstig genoemd artikel 
gewogen. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. 
De Commissie stelt de voorgenomen maatregelen vast indien deze met het 
advies van het Comité in overeenstemming zijn. 
Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het 
advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de 
Commissie bij de Raad onverwijld een voorstel betreffende de te nemen 
maatregelen in. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van 
stemmen. 
Indien de Raad, na verloop van een termijn die in elk door de Raad uit 
hoofde van deze paragraaf te nemen besluit zal worden vastgesteld, maar 
die in geen geval langer kan zijn dan drie maanden na de indiening van 
het voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de 
voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. 
Artikel 26 
1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke 
bepalingen in werking treden, om uiterlijk op 1 januari 1995 aan 
deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan 
onverwijld in kennis. De vastgestelde bepalingen zijn van toepassing 
vanaf 1 januari 1995. 
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die 
bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar 
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De 
regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van 
intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied 
vaststellen. 
Artikel 27 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
Gedaan te Brussel, Voor de Raad, 
De Voorzitter 
•^f -
ISSN0254-151J3 
GOM(93)510def 
NL 
03 DOCUMENTEN 
Catalogüs$umiö5r:CÖ-CO-93.544.NL.c 
ISBN 92-77-59947-2 
i :