A4-0193/98

Resolutie over de aanbeveling van de Commissie betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Europese Gemeenschap (opgesteld overeenkomstig artikel 103, lid 2 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap) (COM(98)0279 - C4-0291/98)

Het Europees Parlement,

- gezien de aanbeveling van de Commissie (COM(98)0279 - C4-0291/98),

- gezien de resolutie van de Europese Raad betreffende het Stabiliteits- en Groeipact, die op 17 juni 1997 in Amsterdam werd aangenomen ((PB C 236, 2.8.1997, blz. 1.)),

- gezien de resolutie van de Europese Raad over groei en werkgelegenheid, die op 16 juni 1997 in Amsterdam werd aangenomen ((PB C 236, 2.8.1997, blz. 3.)),

- gezien de resolutie van de Europese Raad van 12 en 13 december 1997 over de "coördinatie van het economisch beleid in de derde fase van de EMU" en de artikelen 109 en 109 B van het Verdrag,

- gezien de resolutie van het Europees Parlement van 30 april 1998 ((Deel II, punt 21 van de notulen van die datum.)) over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's betreffende "groei en werkgelegenheid in het op stabiliteit gerichte kader van de EMU - overwegingen betreffende het economisch beleid met het oog op de aanstaande vaststelling van de globale richtsnoeren voor 1998" (Economisch Jaarverslag),

- gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid (A4-0193/98),

A. overwegende dat in de aanbeveling van de Commissie duidelijk als de voornaamste prioriteiten van het beleid een grote werkgelegenheid en een geslaagde EMU worden genoemd,

B. overwegende dat in de aanbeveling van de Commissie wordt bevestigd dat prijsstabiliteit een essentiële voorwaarde is voor de verwezenlijking van een duurzame groei op de middellange termijn en dat erop wordt gewezen dat de Gemeenschap thans een duurzame prijsstabiliteit heeft weten te bereiken,

C. overwegende dat in de aanbeveling van de Commissie wordt herhaald dat de op groei en stabiliteit gerichte strategie die in vorige richtsnoeren werd aanbevolen als de juiste macro-economische beleidscombinatie moet worden beschouwd,

D. overwegende dat de Commissie er in haar aanbeveling bij de lidstaten die aan de gemeenschappelijke munteenheid deelnemen op aandringt tot een evenwichtig macro-economisch beleid te komen om rekening te houden met de behoefte aan een convergerende ontwikkeling naar één enkele rentevoet, en in mindere mate een convergerende ontwikkeling van de wisselkoersen naar de vooraf aangekondigde bilaterale wisselkoersen in de periode tot 1 januari 1999,

E. overwegende dat in de aanbeveling van de Commissie algemene richtsnoeren worden gegeven die op communautair niveau en op het niveau van de individuele landen moeten worden aangehouden om de overheidsfinanciën gezond en efficiënt te houden,

F. overwegende dat de Commissie er in haar aanbeveling bij de lidstaten die niet aan de gemeenschappelijke munteenheid deelnemen op aandringt hun wisselkoersen als een zaak van gemeenschappelijk belang te behandelen,

G. overwegende dat de aanbeveling van de Commissie algemene regels geeft voor de loonontwikkeling, zowel in de landen die wel aan de gemeenschappelijke munteenheid meedoen als in de landen die dit niet doen, om tot een werkgelegenheidsvriendelijke beleidscombinatie te komen en dat de aanbeveling aanzet tot een regelmatige dialoog tussen de sociale partners en de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het begrotingsbeleid en het monetaire beleid,

H. overwegende dat de Commissie aangeeft dat structurele vormen van beleid een rol moeten spelen ter bevordering van de economische groei, het herstel van het concurrentievermogen en vergroting van de werkgelegenheid en dat de EMU waarschijnlijk als katalysator voor structurele hervormingen zal functioneren,

I. overwegende dat het - tot behoud en bevordering van het concurrentievermogen, de werkgelegenheid en de levensstandaarden in de EG in een wereld van vrijhandel en voortdurende verandering - essentieel is dat de lidstaten en de Gemeenschap als geheel hun pogingen versterken tot verbetering van de efficiency van de markten voor producten, diensten en kapitaal,

J. overwegende dat de Commissie er in haar aanbeveling van uitgaat dat een gelijktijdige en uitgebreide modernisering van de arbeidsmarkten in de Gemeenschap noodzakelijk is voor het oplossen van de werkloosheids- en inactiviteitsproblemen van de Gemeenschap,

Grote werkgelegenheid en een succesvolle EMU

1. is er verheugd over dat de Commissie er de nadruk op legt dat prioriteit moet worden gegeven aan een hoog niveau en een snelle groei van de werkgelegenheid enerzijds en een geslaagde uitvoering van een EMU met een beleidscombinatie die economische groei en werkgelegenheid in de hand werkt, anderzijds waaronder een monetair beleid dat zich richt op een door investeringen bevorderde groei,

2. verzoekt de Commissie en de Raad voor doelmatige parallelliteit te zorgen in de aanloop naar goedkeuring van de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de macro-economische richtsnoeren, teneinde een nauwe coördinatie tussen macro-economische en structurele maatregelen te waarborgen en de te verwachten duurzame groei om te zetten in een substantiële uitbreiding van de werkgelegenheid; dringt er met name bij de bevoegde diensten van de Commissie en de Raad op aan bij de voorbereidende werkzaamheden en in het besluitvormingsproces beter samen te werken;

3. is het met de Commissie eens dat het geringe werkgelegenheidspercentage in de EU (ongeveer 60% van de bevolking van beroepsgeschikte leeftijd) grote sociale, economische en budgettaire kosten veroorzaakt en bovendien een ongebruikt groeipotentieel vertegenwoordigt naast de aan de arbeidsproductiviteit toeschrijfbare groei;

4. onderstreept opnieuw dat het van oordeel is dat begeleidend structureel beleid en hervormingen vereist zijn ter ondersteuning en cumulatieve vergroting van investeringen op bovengenoemde terreinen ter versterking van het concurrentievermogen en ter bevordering van een groei die het milieu meer ontziet;

Prijsstabiliteit

5. acht het huidige gemiddelde inflatiepercentage van minder dan 2% eveneens een teken van prijsstabiliteit, en wijst er verder op dat, mits de prijsstabiliteit kan worden gehandhaafd door een passend economisch beleid in de lidstaten die meedoen aan de gemeenschappelijke munteenheid, de monetaire voorwaarden op het niveau van de eurozone zodanig kunnen worden vastgesteld dat een grote, door investeringen gestimuleerde groei wordt bereikt;

6. acht het ook belangrijk dat de lidstaten die niet deelnemen aan de gemeenschappelijke munteenheid hun pogingen consolideren om inflatieniveaus te bereiken die vergelijkbaar zijn met het niveau in de eurozone, en stroken met de betrokken bepalingen in het Verdrag betreffende de Europese Unie, om ervoor te zorgen dat deze lidstaten in staat zijn om stabiele wisselkoersen tegenover de euro te handhaven;

Groei en een op stabiliteit gerichte macro-economische beleidscombinatie

7. is het volkomen eens met de zienswijze van de Commissie dat hoe meer de stabiliteitsfunctie van het monetaire beleid wordt vergemakkelijkt door passende begrotingsmaatregelen en loonontwikkelingen, hoe meer de monetaire omstandigheden, waaronder de wisselkoersen en de rentevoeten voor de lange termijn, groei en werkgelegenheid zullen begunstigen;

8. ondersteunt daarnaast krachtig het standpunt van de Commissie, dat recentelijk ook werd verwoord door de Interimcommissie van de Raad van Bestuur van het IMF, dat het van belang is dat de economische groei in Europa steeds meer wordt gestuurd door de nationale vraag;

9. verlangt een duidelijker coördinatie van de nationale vormen van begrotingsbeleid binnen het kader van de globale economische richtsnoeren, mede met inachtneming van de artikelen 104 t/m 104 C van het EG-Verdrag, de bepalingen van het Stabiliteits- en Groeipact, welke thans ten uitvoer worden gelegd overeenkomstig de ECOFIN-verklaring van 1 mei 1998, en de behoefte passende niveaus van particuliere en publieke investeringen te bereiken;

10. vestigt er de aandacht op dat het absoluut noodzakelijk is dat de lidstaten die niet deelnemen aan de gemeenschappelijke munteenheid hun vormen van macro-economisch beleid nauwgezet coördineren met die van de lidstaten van de eurozone, ten einde de integriteit van de interne markt en de verdere ontwikkeling daarvan te beschermen;

11. is het volledig eens met de zienswijze dat de lidstaten die niet vanaf het begin aan de EMU deelnemen weliswaar de soevereiniteit over hun nationale monetaire beleid behouden, maar dat het overeenkomstig het EG-Verdrag absoluut vereist is dat zij hun wisselkoersen als een zaak van gemeenschappelijk belang beschouwen en derhalve overeenstemming bereiken over een structureel mechanisme dat de noodzakelijke stabiliteit van de wisselkoers tegenover de euro garandeert;

12. acht het van essentieel belang dat de coördinatie van het monetaire beleid tussen de lidstaten die op de euro zullen overgaan in de voorbereidingsperiode tot 1 januari 1999 moet worden geïntensiveerd om convergentie van zowel de rentevoeten als de marktwisselkoersen te bereiken en dringt er tevens op aan dat - om verkeerde interpretaties op de markten te voorkomen - in alle officiële verklaringen de standpunten van de Commissie, het EMI en het Europees Parlement inzake de economische kracht van de in 11 lidstaten ingevoerde euro duidelijk wordt gemaakt;

13. is verheugd over de steun van de ECOFIN aan de coördinatie van het economisch beleid van de 11 landen die op de euro zullen overgaan via de Euro-X-Raad, met eerbiediging van de overkoepelende rol van ECOFIN bij de algehele coördinatie van de diverse vormen van economisch beleid;

14. onderstreept dat het belangrijk is dat alle lidstaten:

- naar een evenwichtige begroting toewerken, waarbij via het fiscale beleid een marge kan worden aangehouden om eventuele schokken of cyclische verstoringen op te vangen en de economische actoren ervan kunnen worden overtuigd dat tekorten gedurende een recessieperiode slechts tijdelijk zullen zijn, zodat onnodig hoge rentevoeten worden voorkomen,

- een gezond begrotingsbeleid voeren om de rentevoeten op de lange termijn laag te houden, zodat omvangrijke particuliere investeringen worden gegenereerd en absorptie van particuliere besparingen wordt voorkomen,

- primaire reserves aanhouden om ervoor te zorgen dat, met de steun van een hogere groei, een duurzame vermindering van de overheidsschulden kan worden bereikt;

15. vestigt met name de aandacht op het feit dat het noodzakelijk is verdere openbare en particuliere investeringen aan te moedigen door middel van de verschillende instrumenten die de overheden in samenwerking met de particuliere sector ten dienste staan, waaronder de ontwikkeling van benchmarkinginstrumenten voor investeringen, publiek-private partnerschappen en het stimuleren van risicokapitaalpraktijken in de gehele Unie;

16. wijst erop dat in de afgelopen jaren in veel gevallen tekorten zijn verminderd door besnoeiingen op "gemakkelijke doelwitten" in de sector overheidsuitgaven, d.w.z. onderzoek en ontwikkeling, essentiële infrastructuuruitgaven en betalingen van sociale uitkeringen; dat zulks inhoudt dat een nieuw uitbalancering van begrotingen kan betekenen dat verminderingen van de begrotingstekorten niet altijd door beperking van de uitgaven zijn te bereiken, behalve in landen waar de overheidsuitgaven niet zijn verminderd en waar de belastingen zijn verhoogd;

17. is van mening dat het noodzakelijk is dat de Commissie in de 15 lidstaten een nieuw Europees initiatief ontplooit ter actualisering van de voorstellen van het Witboek dat door Jacques Delors is voorgelegd, en daarbij met name aandacht besteedt aan de lancering van omvangrijke werkzaamheden in het Europees belang,

18. verklaart dat het algemene belastingniveau, en ook de mate van belastingheffing, een zaak is voor democratische besluitvorming in elke lidstaat, waarbij rekening moet worden gehouden met het subsidiariteitsbeginsel;

Loonontwikkelingen

19. herinnert aan de bepalingen van de bovengenoemde te Amsterdam aangenomen resolutie over "Groei en werkgelegenheid", waarin de rol werd onderstreept van de sociale partners bij het bereiken van loonovereenkomsten met inachtneming van het feit dat er een evenwicht moet worden gevonden tussen loonovereenkomsten en hoge niveaus en groei van de werkgelegenheid, door ervoor te zorgen dat de winstgevendheid voldoende is om investeringen te vergemakkelijken nadat aan een aantal andere noodzakelijke voorwaarden is voldaan;

20. moedigt de sociale partners aan overeenstemming te bereiken over een loonbeleid dat rekening houdt met de doelstelling van prijsstabiliteit, met de behoefte aan verhoging van het rendement van investeringen en de koopkracht en met verschillen die de weerspiegeling vormen van verschillen in productiviteitsniveaus, afhankelijk van kwalificaties en vakbekwaamheid, en sectoren (met name tussen de sectoren diensten en industrie);

21. is het er volledig mee eens dat het voor het bereiken van deze doelstellingen essentieel is om een sterke sociale dialoog op alle daarvoor in aanmerking komende niveaus tot stand te brengen en te handhaven, met name op communautair en nationaal niveau; een dergelijke dialoog is een essentiële voorwaarde voor het welslagen van het versterkte kader voor de coördinatie van het economisch beleid - waaronder het monetaire en begrotingsbeleid - op het niveau van de Raad, de Commissie, het Europees Parlement en de ECB;

Structureel beleid voor groei en werkgelegenheid

22. is het ermee eens dat prioriteit moet worden gegeven aan structurele hervormingen in sectoren als product- en arbeidsmarkten, socialezekerheidsstelsels en belastingheffing; is ook van oordeel dat voordelen zijn te verwachten van een programma van elkaar wederzijds versterkende structurele maatregelen - mede gestimuleerd door een goed functionerende EMU - voor zowel het efficiënt functioneren van de markt als de sociale cohesie;

23. verzoekt de lidstaten de nationale werkgelegenheidsplannen en de daarin opgenomen maatregelen met spoed uit te voeren; verwacht dat deze uitvoering een echt nieuw begin vormt van een Europees werkgelegenheidsbeleid, dat berust op innoverende strategieën en maatregelen, "benchmarking" (toetsing) en de verspreiding van de beste praktijken, waarbij een en ander op Europees, nationaal en lokaal niveau wordt gestimuleerd; verzoekt de lidstaten met name de begrotingskredieten vast te stellen die nodig zijn voor het bereiken van de in de plannen gestelde doelen;

24. legt de nadruk op de dringende noodzaak van actieve maatregelen voor de arbeidsmarkt waarbij beroepsopleiding, herscholing of onderwijs worden gecombineerd met werkervaring of een leercontract, hetgeen gedeeltelijk kan worden gefinancierd door de aanwending van werkloosheidssteun en de ontwikkeling van lokale partnerschappen;

25. verzoekt de lidstaten de vier pijlers van de richtsnoeren voor de werkgelegenheid op gelijke voet te plaatsen en de beleidsdoelstellingen te coördineren die zijn vereist om eraan te voldoen; verzoekt de sociale partners de sociale dialoog te verbeteren en tot overeenstemming te komen over kwesties die met name verband houden met de pijler "flexibiliteit" zoals hervorming en beheer van de arbeidsmarkt;

26. neemt met instemming kennis van het feit dat in de ECOFIN-verklaring van 1 mei 1998 de nadruk wordt gelegd op de verhoging van de productiviteit en de investeringen in onderwijs alsmede in onderzoek en ontwikkeling;

Markten voor producten, diensten en kapitaal

27. sluit zich aan bij het denkbeeld dat hervormingen noodzakelijk zijn om het functioneren van de interne markt te verbeteren en om een werkelijke Europese thuismarkt te creëren; bij deze hervormingen moet men zich er met name op richten dat de meerderheid van de lidstaten nalaat de richtlijnen inzake de interne markt ten uitvoer te leggen;

28. dringt erop aan dat brede publiciteit wordt gegeven aan het actieplan voor de interne markt en het zesmaandelijkse scoreboard voor de interne markt;

29. is van oordeel dat het op twee gebieden, openbare aanbestedingen en wederzijdse erkenning, absoluut noodzakelijk is sneller vooruitgang te boeken;

30. onderstreept dat, overeenkomstig hetgeen na de Europese Raad van Luxemburg werd geconcludeerd, bij de beleidscoördinatie een evenwicht moet worden gevonden tussen de fiscale soevereiniteit van de lidstaten enerzijds en de duidelijke behoefte aan vooruitgang bij de coördinatie van belastingstelsels en -tarieven ter voorkoming van alle vormen van concurrentievervalsing anderzijds;

31. acht het voor het steunen van de interne markt en ook om het hoofd te bieden aan de mundialisering belangrijk voor voldoende publieke en publieke/private investeringen in TENs en nationale infrastructuurprojecten te zorgen, en voor meer financiering van onderzoek- en ontwikkelingsactiviteiten;

32. betuigt zijn steun aan de decentralisering van anti-trust-toezicht in de Gemeenschap, mits de nationale mededingingsautoriteiten overgaan tot harmonisering van hun wetgeving en sanctionering in de praktijk, om een doeltreffende en gelijke toepassing van anti-trust-regels overal in de Gemeenschap te waarborgen; wenst dat het beleid van de Gemeenschap op het gebied van antitrust en mededinging wordt aangevuld door een bijdrage aan de ontwikkeling van een dergelijk beleid op internationaal niveau;

33. betuigt zijn steun aan de zienswijze van de Commissie dat de lidstaten een rigoureuze zelfdiscipline moeten betrachten bij het verlenen van staatssteun, hoewel het ook oog heeft voor de behoefte aan steunverlening aan herstructureringsmaatregelen en het geven van stimulansen aan doeltreffender investeringen, met name in milieuvriendelijke technologieën;

34. ondersteunt de programma's op communautair, nationaal en regionaal niveau die gericht zijn op de stimulering van de ontwikkeling van MKB's - met name door het begunstigen van een cultuur van ondernemerschap - waaronder de beperking van regelgevingslasten en ondersteunende programma's op het gebied van begin-, start- en risicokapitaal;

35. is er verheugd over dat financiële instellingen, corporaties, en de regeringen van de lidstaten voornemens zijn spoedig en actief een beroep te doen op de nieuwe euro op interbankmarkten, in de buitenlandse handel en op de kapitaalmarkten, en dringt erop aan dat de nationale autoriteiten alle nodige maatregelen nemen om wettelijke en financiële belemmeringen van de marktintegratie uit de weg te ruimen;

Arbeidsmarkten en investering in kennis

36. wenst dat ten volle de nadruk wordt gelegd op de Unie voor werkgelegenheid, zoals beschreven in het Verdrag van Amsterdam, als de essentiële partner van de Economische en Monetaire Unie van het Verdrag betreffende de Europese Unie;

37. dringt erop aan dat elk van de vier pijlers van de richtsnoeren voor de werkgelegenheid van Luxemburg - verbetering van de inzetbaarheid van personeel, ontwikkeling van het ondernemerschap, stimulering van het aanpassingsvermogen van bedrijven en bevordering van gelijke kansen - gelijke nadruk moet krijgen;

38. neemt met instemming kennis van het feit dat in de globale richtsnoeren de nadruk wordt gelegd op de behoefte aan gelijktijdige invoering van verstrekkende verbeteringen van de structuur en het functioneren van de arbeidsmarkten in de Gemeenschap ter begeleiding van het beleid ter bevordering van een capaciteitsverhogende, door investeringen gestimuleerde economische groei en fiscale stabilisering op macro-niveau;

39. is een sterk voorstander van de overgang op een actief arbeidsmarktbeleid in alle lidstaten waarbij wordt voortgeborduurd op geslaagde voorbeelden die in de Gemeenschap zijn gegeven;

40. stemt in met de oproep van de Commissie tot vermindering van de niet-salariskosten, die kunnen worden gecompenseerd door andere belastinghervormingen;

41. is het ermee eens dat de huidige sociale-bijstandsstelsels niet zodanig mogen werken dat zij de prikkel wegnemen om een baan te zoeken terwijl ze toch een adequaat niveau van sociale bescherming moeten blijven bieden, met name voor gezinnen met een laag inkomen;

42. is het ermee eens dat de benadering van een "dubbel sociaal vangnet" moet worden voorkomen, die in sommige landen niet alleen werknemers beschermt via royale zekerheidsstelsels, maar ook verder gaat dan een toereikend beschermingsniveau voor de werkgelegenheid;

43. verlangt dat de ECOFIN-Raad de aanbeveling van de Commissie betreffende de globale richtsnoeren aanvaardt zoals die in de onderhavige resolutie van het Europees Parlement wordt ondersteund;

44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten.