Het voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: het GVB is een gemeenschappelijk beleid. Krachtens artikel 43, lid 3, van het Verdrag moet de Raad maatregelen aannemen tot vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden.

Voorgesteld wordt Verordening (EU) 2019/2236 van de Raad te wijzigen zoals hieronder uiteengezet.

Het meerjarenplan voor het visserijbeheer in het westelijke deel van de Middellandse Zee (“het meerjarenplan”) bestrijkt de demersale trawlvisserij van Spanje, Frankrijk en Italië en is op 27 juni 2019 in werking getreden. Het meerjarenplan voorziet in het bijzonder in een inspanningsregeling waarbij de inspanning geleidelijk wordt verminderd op basis van een uitgangswaarde die de lidstaten berekenen overeenkomstig de in het meerjarenplan vastgestelde criteria. De door het meerjarenplan voorgeschreven inspanningsvermindering voor 2020, het eerste jaar van uitvoering van het plan, is vastgesteld bij Verordening (EU) 2019/2236 van de Raad.

Wat de berekening van de inspanningsvermindering betreft, heeft Spanje de Commissie eind mei 2020 op de hoogte gesteld van een fout in de visserijinspanningsgegevens, die gevolgen heeft voor de voor de vermindering van de visserijinspanning gebruikte uitgangswaarde, niet met betrekking tot de grootte van de uitgangswaarde, maar met betrekking tot hoe die hoeveelheid wordt verdeeld onder visserijinspanningsgroepen in Spanje. Bij de raming van deze uitgangswaarde constateerde Spanje een tekortkoming in de technische berekening voor het uitsplitsen van de visdagen tussen de kustvisserij en de diepzeevisserij (met name op blauwrode diepzeegarnaal, een van de belangrijkste doelsoorten in het meerjarenplan) in het geval van de visreizen van langer dan één dag. Deze wijziging in de berekening is niet van invloed op de visserijinspanning van Spanje in termen van het totale aantal visdagen en heeft slechts betrekking op een klein deel van de totale visreizen en vaartuigen. De wijziging heeft echter wel een significante impact op de aan beide visserijtakken toegewezen visdagen, voor Spanje en voor Spaanse vaartuigen.

Deze wijziging heeft geen gevolgen voor de andere lidstaten die het meerjarenplan implementeren.

Om discrepanties te vermijden tussen de door Spanje gerapporteerde visserijinspanning en de visserijinspanning voor 2020 die in de bovengenoemde verordening van de Raad is vastgesteld, moet de verordening inzake vangstmogelijkheden voor 2020 derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd om deze gegevens te corrigeren.

2020/0203 (NLE)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2236 van de Raad van 16 december 2019 tot vaststelling, voor 2020, van de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee



DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)Bij Verordening (EU) 2019/2236 van de Raad zijn voor 2020 de vangstmogelijkheden vastgesteld voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee.

(2)Het meerjarenplan voor de visserijen die demersale bestanden exploiteren in het westelijke deel van de Middellandse Zee is vastgesteld bij Verordening (EU) 2019/1022 van het Europees Parlement en de Raad. Uit hoofde van artikel 4, lid 1, van die verordening moeten de vangstmogelijkheden voor de in artikel 1 van die verordening genoemde bestanden worden vastgesteld om een niveau van visserijsterfte te bereiken waarmee de maximale duurzame opbrengst geleidelijk toenemend uiterlijk in 2020 indien mogelijk, en in ieder geval uiterlijk op 1 januari 2025 kan worden gehaald. De vangstmogelijkheden moeten worden uitgedrukt als maximaal toegestane visserijinspanning en moeten worden bepaald overeenkomstig de in artikel 7 van die verordening vastgestelde visserijinspanningsregeling. Elke lidstaat diende de uitgangswaarde voor elke visserijinspanningsgroep of elk geografisch deelgebied te hebben berekend als de gemiddelde visserijinspanning uitgedrukt in aantal visdagen tussen 1 januari 2015 en 31 december 2017, daarbij alleen rekening houdend met de vaartuigen die tijdens die periode actief waren. Voor 2020 moet de maximaal toegestane visserijinspanning bijgevolg met 10 % worden verlaagd ten opzichte van de overeenkomstig artikel 7, lid 4, van die verordening berekende uitgangswaarde. De lidstaten hebben hun inspanningsgegevens per vlootsegment en in visdagen aangegeven.

(3)Tijdens de raming van de uitgangswaarde voor de inspanningsvermindering constateerde Spanje een tekortkoming in de technische berekening voor het uitsplitsen van de visdagen tussen de kustvisserij en de diepzeevisserij (met name op blauwrode diepzeegarnaal, een van de belangrijkste doelsoorten in Verordening (EU) 2019/1022) in het geval van de visreizen van langer dan één dag.

(4)Bijgevolg moet de berekening van Spanjes uitgangswaarde voor de maximaal toegestane visserijinspanning, uitgedrukt in visdagen, worden gewijzigd. Deze wijziging in de berekening heeft geen gevolgen voor het totale aantal visdagen van Spanje, noch voor de andere lidstaten die het meerjarig beheersplan implementeren. De wijziging is evenwel noodzakelijk om discrepanties te vermijden tussen de door Spanje gerapporteerde visserijinspanning en de visserijinspanning die in Verordening (EU) 2019/2236 is vastgesteld.

(5)Verordening (EU) 2019/2236 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(6)Om een onderbreking van de visserijactiviteiten te voorkomen en om het inkomen van de vissers van de Unie veilig te stellen, moet deze verordening van toepassing zijn vanaf 1 januari 2020. Gezien de urgentie moet deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking treden,



HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: