P6_TA(2006)0608
Gevolgen van de ondertekening van de Conventie van Den Haag inzake effecten
Resolutie van het Europees Parlement over de gevolgen van de ondertekening van de Conventie
van Den Haag inzake effecten
Het Europees Parlement,
—gelet op het Verdrag van Den Haag inzake het recht dat van toepassing is op bepaalde rechten ten
aanzien van effecten die bij een intermediair worden aangehouden („ Verdrag van De Haag inzake
effecten”) en op het toelichtend verslag daarbij,
—gelet op het voorstel voor een besluit van de Raad (COM(2003)0783) betreffende de ondertekening van
het Verdrag van Den Haag inzake effecten,
—gezien de studie van de Commissie met betrekking tot bepaalde juridische aspecten van het Verdrag van
Den Haag inzake effecten,
—gelet op Richtlijn 2002/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2002 betreffende
financiëlezekerheidsovereenkomsten (1), en met name artikel 9,
—gelet op Richtlijn 98/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het
definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelings-systemen (
2), en met name artikel 9, lid 2,
—gelet op Richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de
sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (3), en met name artikel 24 en artikel 31, derde streepje,
—gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 17 maart 2005 (4) betreffende de ondertekening
van het Verdrag van Den Haag inzake effecten,
—onder verwijzing naar zijn resolutie 7 september 2006 over de betrokkenheid van het Europees
Parlement bij de werkzaamheden van de Haagse Conferentie na de toetreding van de Gemeenschap (5),
—onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 januari 2003 over de mededeling van de Commissie aan de
Raad en het Europees Parlement: „Clearing en afwikkeling in de Europese Unie - Belangrijkste beleids-
vraagstukken en toekomstige uitdagingen” (6),
—gelet op artikel 300, lid 2, eerste alinea en lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag,
—gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement,
A. overwegende dat het Verdrag van Den Haag inzake effecten niet verenigbaar is met de Richtlijnen
2002/47/EG, 98/26/EG en 2001/24/EG,
B. overwegende dat de Commissie derhalve overweegt deze drie richtlijnen, die in het kader van de medebe-
slissingsprocedure door het Parlement werden vastgesteld, te herzien,
C. overwegende dat in deze richtlijnen het PRIMA-principe (Place of the Relevant Intermediary Approach
—op de plaats van vestiging van de betrokken intermediair gebaseerde benadering) is vastgesteld met
het doel de rechtszekerheid van de betalingen en een doeltreffend toezicht op financiële intermediairs tewaarborgen,
D. overwegende dat bij gebrek aan een harmonisatie van het materiële eigendomsrecht, het stemrecht en de
rechten en verplichtingen van de centrale effectenbewaarinstellingen ten aanzien van de rekeninghouders,met name het onderscheid tussen tegoeden voor eigen rekening en tegoeden voor rekening van cliënten,een daadwerkelijke raadpleging van het Europees Parlement op grond van een voorafgaand onderzoek
van al zijn betrokken commissies noodzakelijk is alvorens het PRIMA-principe op te geven,23.12.2006 C 317 E/904 Publicatieblad van de Europese Unie
Donderdag, 14 december 2006NL
(1) PB L 168 van 27.6.2002, blz. 43.
(2) PB L 166 van 11.6.1998, blz. 45.
(3) PB L 125 van 5.5.2001, blz. 15.
(4) PB C 81 van 2.4.2005, blz. 10.
(5) Aangenomen teksten van deze datum, P6_TA(2006)0353.
(6) PB C 38 E van 12.2.2004, blz. 265.
E. overwegende dat de instemming van het Europees Parlement vereist is voor de ratificatie van het Verdrag
van Den Haag inzake effecten,
1. herhaalt de noodzaak van een democratische controle op de onderhandelingen die in het kader van de
Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht worden gevoerd;
2. onderstreept de noodzaak om het Europees Parlement vóór de ratificatie van het Verdrag te raadplegen,
met name over de voorgestelde onderhandelingsmandaten en het nut van ontkoppelingsclausules;
3. herinnert eraan gehecht te zijn aan het PRIMA-principe, de vaststelling van een gemeenschappelijk
kader voor de clearing- en afwikkelingsprocedures, een doeltreffende bestrijding van witwaspraktijken en deeerbiediging van de stemintenties van de aandeelhouders;
4. acht het van cruciaal belang dat in een internationale context ex ante rechtszekerheid wordt gewaar-
borgd ten aanzien van het recht dat van toepassing is op bepaalde kwesties in verband met het bezit, detegenwerpbaarheid en de overdracht van effecten die bij een intermediair worden aangehouden en inverband met zekerheden ten aanzien van dergelijke effecten, om de systeemrisico's die zouden kunnenvoortvloeien uit rechtsonzekerheid op dit gebied te beperken;
5. uit zijn diepe bezorgdheid over het voorbehoud dat de Europese Centrale Bank herhaaldelijk heeft uitge-
sproken ten aanzien van het systeemrisico, en over het gevaar van een exponentiële toename van het aantalgeschillen over zekerheden, waarbij de rechtbanken buitenlandse wetten zullen moeten toepassen, met nameom de rangorde van de zekerheid vast te stellen;
6. is van mening dat één enkel rechtsstelsel moet gelden voor de vermogensrechtelijke aspecten van alle
effecten die binnen een afwikkelingssysteem op rekeningen door de deelnemers worden aangehouden en dat
op dezelfde manier slechts één enkel rechtstelsel moet gelden voor de contractuele aspecten in de betrek-kingen tussen het afwikkelingssysteem en elk van de deelnemers, teneinde het definitieve karakter van deoperaties, de zakelijke zekerheid en de transparantie van het afwikkelingssysteem te waarborgen;
7. is van mening dat de beveiliging van intra-Europese transacties voorrang moet krijgen op het vergemak-
kelijken van de transacties tussen de Europese Unie en de rest van de wereld;
8. betreurt de zeer ontoereikende realiteitstoets (artikel 4, lid 1 van het Verdrag van Den Haag inzake
effecten) en de uitzonderingen inzake internationaal dwingende bepalingen (artikel 11, lid 3 van het Verdragvan Den Haag inzake effecten), waardoor het risico bestaat dat wordt gekozen voor de minst strenge wettenen dat verstoringen ontstaan op de interne markt voor financiële diensten;
9. verzoekt de Commissie het Parlement een volledige impactstudie voor te leggen over de gevolgen van
de toetreding tot het Verdrag van Den Haag inzake effecten voor het recht en de economie van de EuropeseUnie; vraagt dat deze studie met name ingaat op de fiscale gevolgen van de toetreding tot dat verdrag, degevolgen in verband met de risico-overdracht tussen instanties (centrale bewaarinstellingen, banken, bewaar-gevers) door het opgeven van het PRIMA-principe, de gevolgen op de uitoefening van het met de effecten
verbonden stemrecht, de gevolgen voor de vergoeding van de uiteindelijke eigenaar van de effecten, de
strijd tegen marktmisbruik, de strijd tegen witwaspraktijken en tegen de financiering van het terrorisme, dedoeltreffendheid van de afwikkelingssystemen en het detecteren van het insolventierisico van dekredietinstellingen;
10. wenst dat deze studie wordt goedgekeurd door het college van commissarissen alvorens het Verdrag
van Den Haag inzake effecten namens de Gemeenschap wordt ondertekend;
11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.23.12.2006 C 317 E/905 Publicatieblad van de Europese Unie
Donderdag, 14 december 2006NL