Nr. C 178/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15.7.82 
Advies inzake een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad betreffende de 
regeling actieve veredeling 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is nog niet bekendgemaakt in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 25 januari 1982 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité over­
eenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Euro­
pese Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 28 en 29 april 1982 te Brussel gehouden 197e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, met name artikel 198, 
Gezien de adviesaanvraag van de Raad van de 
Europese Gemeenschappen van 25 januari 1982 met 
betrekking tot het voorstel voor een verordening 
(EEG) van de Raad betreffende de regeling actieve 
veredeling, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 26 januari 
1982, de Afdeling voor industrie, handel, ambacht 
en dienstverlening met het opstellen van een advies 
en een rapport inzake dit voorstel te belasten, 
Gezien het advies dat genoemde Afdeling tijdens 
haar vergadering van 31 maart 1982 heeft opgesteld, 
Gezien het mondelinge verslag van de rapporteur, 
de heer Broicher, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn op 28 en 
29 april 1982 gehouden 197e zitting, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met 68 stemmen vóór en 2 stemmen tegen bij 
4 onthoudingen is goedgekeurd. 
Het Comité stemt in met het onderhavige voorstel 
voor een verordening. Wel brengt het hierbij de vol­
gende opmerkingen naar voren. 1. Algemene opmerkingen 
1.1. Het Comité schaart zich achter het streven van 
de Commissie, de voorschriften met betrekking tot 
deze zeer ingewikkelde juridische materie, welke 
sedert de vaststelling van Richtlijn 69/73/EEG van 
4 juli 1969 veelvuldig werden gewijzigd en aange­
vuld, door middel van een verordening te codifice­
ren, en aldus een belangrijke bijdrage te leveren tot 
een verdere harmonisatie en een grotere doorzichtig­
heid van het Gemeenschapsrecht. 
1.2. Het Comité vraagt zich af of het nagestreefde 
doel niet op nog doeltreffendere wijze kan worden 
bereikt indien het verordeningsvoorstel betreffende 
actieve veredeling en het voorstel inzake passieve 
veredeling gelijktijdig worden vastgesteld. Het gaat 
hier weliswaar om uiteenlopende rechtsgebieden, 
maar toch zijn de desbetreffende regelingen zowel 
qua inhoud als qua aard met elkaar verwant. Dat 
zich daardoor bij de behandeling van het voorstel 
eventueel een kleine vertraging zou kunnen voor­
doen, is geen bezwaar, daar de sedert meer dan tien 
jaar opgedane ervaring leert dat de bij de toepassing 
van de richtlijnen ontstane concurrentiedistorsies, 
waarop door de Commissie wordt gewezen, zeer 
beperkt blijven. 
2. Bijzondere opmerkingen 
Artikel 1, lid 3 
2.1. Terwijl de richtlijn uitsluitend op het tarifaire 
aspect van de regeling betrekking heeft, waarbij 
alleen voor veredeling en wederuitvoer bestemde 
15. 7. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 178/35 
goederen niet aan invoerrechten worden onderwor­
pen, wordt met het onderhavige verordeningsvoor-
stel voor het eerst beoogd, in de douanetariefrege­
ling ook overwegingen van handelspolitieke aard in 
aanmerking te nemen: de regeling zal namelijk ook 
worden toegepast bij veredeling van ingevoerde 
goederen waarvoor weliswaar geen douanerechten 
gelden, maar ten aanzien waarvan handelspolitieke 
maatregelen zijn genomen. Het Comité heeft er geen 
bezwaar tegen dat dit analoge geval ook op dezelfde 
wijze wordt behandeld, daar een invoerbeperking 
geen zin meer heeft indien de ingevoerde goederen 
na veredeling weer worden uitgevoerd en bijgevolg 
niet in de Gemeenschap in het vrije verkeer komen. 
Artikel 1, lid 5 
2.2. Het Comité vreest dat het in het Commissie­
voorstel genoemde comité door de onnauwkeurige 
formulering van lid 5 van artikel 1, krachtens arti­
kel 18 de mogelijkheid heeft, ten onrechte de in arti­
kel 5 bedoelde „economische voorwaarden" buiten 
beschouwing te laten. Op grond daarvan kan het 
Comité slechts met bedoelde bepalingen instemmen 
indien de doelstelling duidelijker wordt geformu­
leerd en wordt voorkomen dat de in het voorstel zelf 
opgenomen voorschriften worden omzeild. Alleen 
op basis van specifieke juridische grondslagen kun­
nen doelstellingen vastgelegd en handelspolitieke 
maatregelen genomen worden. Een en ander kan in 
geen geval onder de bevoegdheid vallen van een 
comité dat volgens artikel 18 uitsluitend de 
bevoegdheid heeft uitvoeringsbepalingen vast te 
stellen. 
Artikel 3, lid 1, tweede zin 
2.3. Het Comité stelt voor, de formulering van de 
basisrichtlijn te handhaven, en bedoelde verplich­
ting als volgt te doen luiden: 
„De aanvrager moet op verzoek van de bevoegde 
autoriteiten en met inachtneming van de door 
deze autoriteiten vastgestelde bepalingen alle 
inlichtingen verstrekken waarover hij beschikt en 
waardoor het bestaan van de in artikel 5 
bedoelde omstandigheden kan worden aange­
toond.". 
Artikel3, lid 2, eerste zin 
2.4. Het voorschrift betreffende de bevoegde auto­
riteit moet worden aangevuld met de bepaling dat 
de vergunning niet alleen door het bevoegde doua­
nekantoor van de plaats waar de veredelingsactivi-
teit zal plaatsvinden, maar tevens door het kantoor 
dat bevoegd is voor de woonplaats van degene die 
de veredeling verricht kan worden verleend. Artikel 3, lid 2, tweede zin 
2.5. Het Comité suggereert bovendien, de in de 
tweede zin bedoelde regeling reeds in de verorde­
ning op te nemen, daar het niet moeilijk kan zijn, 
thans reeds een doeltreffende oplossing voor te stel­
len. 
Artikel 5, lid 2, eerste zin 
2.6. Om duidelijk te maken dat de in artikel 5, 
lid 2, genoemde omstandigheden niet een limita­
tieve opsomming vormen van de gevallen waarin 
het in artikel 5, lid 1, neergelegde beginsel van toe­
passing is, stelt het Comité voor, na „De economi­
sche voorwaarden worden" de woorden „onder 
andere" in te voegen. 
Artikel 6 
2.7. Artikel 6 voorziet weliswaar in de verplichting 
tot het stellen van een zekerheid, en tevens — uit­
sluitend om tot een uniforme toepassing te komen 
— in de vrijstelling daarvan door het in artikel 18 
genoemde comité, hetgeen in een richtlijn niet 
mogelijk is, maar hierbij moet er toch ten minste 
voor worden gezorgd dat deze vrijstelling soepel en 
voldoende snel wordt verleend. Tot de vrijstellingen 
in de zin van artikel 18 worden toegekend, dient 
voorts een overgangsregeling te worden ingesteld 
ten gunste van de veredelaars aan wie momenteel 
vrijstelling is verleend. 
2.8. Het Comité stelt voor, de in artikel 3, lid 1, 
sub b), van Richtlijn 69/73/EEG vastgestelde rege­
ling niet in een uitvoeringsverordening, maar 
meteen in de onderhavige verordening op te nemen. 
Artikel 7, lid 1, tweede zin 
2.9. De veredelaar kan de verplichting om alle fei­
ten mede te delen die zich tijdens de veredeling heb­
ben voorgedaan, niet op de in de tekst vastgelegde 
wijze nakomen. Het Comité stelt daarom voor, te 
bepalen dat in ieder geval alleen die feiten moeten 
worden medegedeeld die de veredelaar bekend zijn. 
Artikel 7, lid 2, tweede zin 
2.10. Wanneer de belangen van de douaneautori­
teiten niet worden geschaad, is het onbelangrijk of 
de veredeling al dan niet „voor zijn rekening", dit is 
voor rekening van de opdrachtgever, wordt verricht. 
Voorts stelt het Comité voor, het woord „kunnen" 
door „zullen" te vervangen, daar een weigering 
bedoelde toestemming te verlenen ongerechtvaar­
digd is wanneer het douanetoezicht of de douane­
controle niet in het gedrang komen. 
Nr. C 178/36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 7. 82 
beginnen op de datum waarop het bevoegde doua­
nekantoor de verklaring van de veredelaar ontvangt 
dat deze de goederen in het actieve veredelingsver-
keer wil brengen. 
Artikel 13, lid 2 
2.14. De huidige tekst van dit lid is onverstaan­
baar. De juiste toedracht is dat bij vernietiging van 
de goederen geen invoerrechten worden geheven, en 
bij gedeeltelijke vernietiging alleen over de rest­
waarde rechten moeten worden betaald. Een en 
ander komt onvoldoende tot uiting in de tekst. 
Artikel 14, lid 2 
2.15. Om onnodige vertraging te vermijden stelt 
het Comité voor in de eerste regel van de tweede ali­
nea van lid 2 („In dit geval...") het woord „kan" 
door „dient... te" te vervangen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE 
BIJLAGE 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
Verworpen wijzigingsvoorstel 
Het volgende wijzigingsvoorstel, dat overeenkomstig het Reglement van Orde op het advies van 
de Afdeling werd ingediend, is door het Comité tijdens de beraadslaging verworpen: 
Bladzijde 4 
Paragraaf 2.6 te schrappen. 
Motivering 
Leden 2 t/m 5 van artikel 5 van het verordeningsvoorstel omvat terecht een limitatieve opsom­
ming van de gevallen waarin de economische voorwaarden vervuld worden geacht. In para­
graaf 2.6 van het advies wordt echter een grote bres in het gehele systeem geslagen. 
De desbetreffende beperking wordt in feite nader omschreven in artikel 14, waarin wordt bepaald 
dat de Lid-Staten met het oog op een juiste en uniforme toepassing van artikel 5 de Commissie 
de feitelijke gegevens moeten meedelen op grond waarvan zij vergunningen voor de regeling 
actieve veredeling hebben verleend. Vervolgens komt een uitgebreide procedure op gang waarbij 
het „Comité economische douaneregelingen" wordt ingeschakeld. 
In dit logische systeem wordt door paragraaf 2.6 van het advies van de Afdeling een element van 
rechtsonzekerheid ingebouwd. Indien de bevoegde autoriteit de mogelijkheid wordt geboden het Artikel 8, lid 1 
2.11. De woorden „op de uitvoermarkt" dienen te 
worden geschrapt, daar de betekenis van het woord 
„uitvoermarkt" onduidelijk is indien het niet nader 
wordt gedefinieerd. 
Artikel 8, lid 2 
2.12. Het Comité ziet niet in waarom voor 
bepaalde categorieën veredelingsactiviteiten een 
uniforme termijn moet worden vastgesteld. Het 
beveelt daarom aan, dit lid te schrappen. 
Artikel 8, lid 4 
2.13. Hier wordt niet vastgelegd vanaf welke 
datum de ingevoerde goederen onder de regeling 
actieve veredeling vallen. Duidelijk zou moeten 
worden bepaald dat de vastgestelde termijnen 
Gedaan te Brussel, 28 april 1982. 
15. 7. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 178/37 
begrip „(automatisch) vervuld geachte economische voorwaarden" uit te breiden, dan zet men de 
verordening bovendien in feite in een richtlijn om, terwijl het onderhavige voorstel onder meer 
ten doel heeft, de beginselen die zijn opgenomen in Richtlijn 69/73/EEG betreffende het actieve 
veredelingsverkeer in een verordening neer te leggen. 
Dit neemt niet weg dat zich gevallen kunnen voordoen waarin het in artikel 5, lid 1, opgenomen 
voorschrift van toepassing is. In dat geval is evenwel een formele machtiging van de Commissie 
nodig en geldt een in het kader van artikel 14 vast te leggen termijn. 
Op grond van het bovenstaande dient paragraaf 2.6 te worden geschrapt. 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: 9, tegen: 38, onthoudingen: 18.