P6_TA(2006)0214
Openbare financiën in de EMU
Resolutie van het Europees Parlement over openbare financiën in de Economische en Monetaire
Unie (EMU) (2005/2166(INI))
Het Europees Parlement,
—gezien de mededeling van de Commissie over openbare financiën in de EMU —2005 (COM(2005)
0231),
—gezien de geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid (2005-2008) van de Commissie
(COM(2005)0141),
—gezien de economische najaarsprognoses 2005 van de Commissie (1),
—gezien Verordening (EG) nr. 1056/2005 van de Raad van 27 juni 2005 tot wijziging van Verordening
(EG) nr. 1467/97 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bijbuitensporige tekorten (
2),
—gezien de aanbeveling van de Raad van 12 juli 2005 aan Italië om iets aan het buitensporige overheidste-
kort te doen (3),
—gezien Beschikking 2005/729/EG van de Raad van 7 juni 2005 tot intrekking van Beschikking
2005/136/EG betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Nederland (4),
—gezien de aanbeveling van de Raad van 7 oktober 2005 om iets aan het buitensporige overheidstekort in
Portugal te doen (5),
—gezien Beschikking 2005/843/EG van de Raad van 8 november 2005 waarin overeenkomstig artikel 104,
lid 8 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap wordt vastgesteld dat de maatregelen
die Hongarije ingevolge de aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 krachtens artikel 104, lid 7 vanhet Verdrag heeft genomen, onvoldoende blijken te zijn (
6),
—gezien de beschikking van de Raad van 24 januari 2006 over het bestaan van een buitensporig tekort in
het Verenigd Koninkrijk (7),
—gezien het jaarverslag 2005 van het Europees Vakbondsinstituut over de coördinatie van collectief onder-
handelen in Europa,
—gezien de economische vooruitzichten voor de wereld van het Internationaal Monetair Fonds (IMF)
inzake globalisering en externe onevenwichtigheden van april 2005,
—gelet op artikel 45 van zijn Reglement,
—gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A6-0162/2006),
1. uit in de eerste plaats zijn bezorgdheid over de aanhoudend trage groei in Europa sinds 2002, die in de
eurozone slechts langzaam van 0,6 % in 2003 naar 1,3 % in 2005 is gestegen, in tegenstelling tot het Ameri-kaanse groeicijfer van 3,5 % in 2005 en de wederopleving van de Japanse economie onder invloed van detoenemende binnenlandse vraag van privé-eindgebruikers; is in de tweede plaats bezorgd over de aanhou-dend hoge werkloosheidsgraad van 9 % in de EU-25 en van 8,1 % in de EU-15 en in de derde plaats over deoutputkloof van momenteel -1 % van het BBP, wat erop wijst dat de economische groei in de EU beduidend
onder zijn potentieel op lange termijn blijft als gevolg van de structurele inflexibiliteit, de zwakke binnen-
landse vraag en het gebrek aan een goed evenwicht in de macro-economische beleidsmix; benadrukt dat hetgroeipotentieel van de Europese economie extreem laag blijft, ongeveer 2 %, wat veel lager is dan elders inde wereld; is van mening dat dit groeipotentieel onvoldoende is voor het scheppen van arbeidsplaatsen enhet terugdringen van de werkloosheid of voor de ontwikkeling van een uitgebreide Unie;7.12.2006 C 297 E/233 Publicatieblad van de Europese Unie
Woensdag, 17 mei 2006NL
(1)European Economy , nr. 5/2005.
(2) PB L 174 van 7.7.2005, blz. 5.
(3) 11124/05, ECOFIN 242.
(4) PB L 274 van 20.10.2005, blz. 89.
(5) 12401/05, ECOFIN 289.
(6) PB L 314 van 30.11.2005, blz. 18.
(7) 5366/06, ECOFIN 11.
2. beklemtoont dat snelle aanpassingen van de mondiale onevenwichtigheden de vraag in de VS kunnen
doen dalen, wat in de EU tot minder uitvoer en tragere groei kan leiden; benadrukt voorts dat de wissel-
koersfluctuaties tussen de euro en de Amerikaanse dollar dit ongunstige effect kunnen versterken;
3. vestigt de aandacht op de negatieve gevolgen van de volatiliteit en de stijgingen van de olieprijs op de
binnenlandse vraag en groei in de EU en op het dreigende gevaar van de secundaire effecten; uit zijn voldoe-
ning over het verantwoorde gedrag van de sociale en economische partners om deze gevolgen ondanks de
beperkte bestedingen van de huishoudens te voorkomen; wijst erop dat een stabiel, naar buiten gericht enconcurrentiegericht macro-economisch beleid een noodzakelijke voorwaarde is voor een duurzaam beleidinzake de openbare financiën;
4. uit zijn bezorgdheid over de geringe particuliere bestedingen, vooral in bepaalde lidstaten, die aan de
lage groeicijfers in de EU en aan de huidige mondiale onevenwichtigheden hebben bijgedragen en die eengevolg zijn van de heersende onzekerheid over werkgelegenheid en pensioenen, de aanhoudend hoge werk-loosheidsgraad en de trage groei van het reële inkomen; herinnert aan het in geïntegreerd richtsnoer 4vervatte engagement om erop toe te zien dat stijgingen van de nominale lonen en de arbeidskosten in over-
eenstemming zijn met de prijsstabiliteit en de trendmatige ontwikkeling van de productiviteit op de middel-
lange termijn;
5. verwelkomt het hogere investeringstempo dat aan het vertrouwensherstel bij de ondernemers en de
huidige gestabiliseerde winstmarges is te danken en waarnaar in de economische najaarsprognoses 2005 van
zowel het IMF als de Commissie wordt verwezen; vindt dat er nog altijd ruimte is voor en behoefte is aan
een verdere verhoging van het investeringstempo en pleit bijgevolg voor structurele hervormingen en bijko-mende maatregelen die het investeringsklimaat blijvend verbeteren en tot meer investeringen leiden;
6. steunt de heroriëntatie van overheidsbeleid en overheidsuitgaven in de richting van innovatie, hernieuw-
bare energie, onderwijs en opleiding, onderzoek, informatietechnologie, telecommunicatie, transportnet-
werken, enz. toeleggen;
7. betreurt dat uit het financieel kader 2007-2013 van de EU onvoldoende blijkt dat aan de uitgaven voor
de verwezenlijking van de Lissabon-strategie voorrang wordt gegeven; benadrukt dat de bijdragen aan de
Europese begroting tegen de toekomstige voordelen moeten worden afgewogen gezien hun positieve surplusen hefboomeffecten, op voorwaarde dat de Europese begroting voldoende is gericht op uitgaven die eenduidelijke meerwaarde opleveren;
8. merkt op dat gezonde openbare financiën geen doel op zich zijn, maar een middel voor de lidstaten
om hun openbare verplichtingen na te komen; beklemtoont het belang van een gezonde begrotingssituatiemet het oog op kwalitatieve groei, het scheppen van banen en de verwezenlijking van de Lissabon-strategie,maar merkt op dat als gevolg van de onjuiste toepassing van het Stabiliteits- en groeipact, ondanks hetbegrotingskader, de begrotingssituatie in de lidstaten sinds vorig jaar niet noemenswaard is verbeterd; wijster op dat de meeste lidstaten de middellange-termijndoelstelling van een evenwichtige betalingsbalans nog
niet hebben bereikt; merkt op dat het overheidstekort in 2005 2,9 % van het BBP in de eurozone bedroeg
en 2,7 % in de hele EU en dat het tekort van elf lidstaten, waaronder de vier grootste economieën van deEU, namelijk Frankrijk, Duitsland, Italië en het VK, meer dan 3 % van het BBP bedraagt en dat sinds dezomer van 2004 ten aanzien van tien lidstaten een buitensporig-tekortprocedure is ingeleid;
9. benadrukt het belang van acties om de aanhoudende druk op de begroting aan te pakken; verwelkomt
de aankondiging en de openbare toezegging door de autoriteiten van de lidstaten dat een beleid zal wordenontwikkeld om het begrotingstekort te verkleinen;
10. uit zijn bezorgdheid over de budgettaire houdbaarheid op lange termijn aangezien de schuldquote in
de eurozone is gestegen van 69,2 % in 2002 tot 71,7 % in 2005 en in de EU-25 van 61,4 % in 2002 tot64,1 % in 2005 als gevolg van de zwakke groei van het BBP, korte-termijnbeleid voor de controle vantekorten en een gebrek aan vastberadenheid om de begrotingsonevenwichtigheden via structurele hervor-mingen te verkleinen;
11. benadrukt dat het in een Europese context waarin zowel consumenten als investeerders blijk geven
van weinig vertrouwen, van cruciaal belang is de overheidstekorten te corrigeren; is teleurgesteld over derecente trends op het gebied van de openbare financiën en merkt op dat de tekorten van de lidstaten veelhoger blijven dan voor de Europese economie noodzakelijk is; stelt vast dat de regeringen de lage groeiaanvoeren als rechtvaardiging voor de tekorten, ondanks het feit dat de tekorten het economisch herstel in
de weg staan en de cyclus acuter maken; dringt aan op een verkleining van de overheidstekorten in 2006
die veel verder gaat dan een louter economische aanpassing die vooruitloopt op een hogere groei in Europa;7.12.2006 C 297 E/234 Publicatieblad van de Europese Unie
Woensdag, 17 mei 2006NL
12. dringt aan op meer transparantie in de openbare financiën van de afzonderlijke lidstaten, met inbegrip
van de lopende vaste verplichtingen zoals de overheidspensioenen die de schuldenlast van de publieke sector
de komende jaren aanzienlijk zullen doen toenemen;
13. herhaalt zijn verzoek om een procyclisch beleid te vermijden; beklemtoont het belang van structurele
en belastinghervormingen en onderstreept tegelijkertijd het belang van een juiste timing;
14. spoort aan tot verder onderzoek naar verschillende soorten en vormen van structurele en macro-
economische hervormingen en hun interactie en wederzijdse impact op de verschillende stadia van deeconomische cyclus om de best mogelijke manier te vinden om de openbare financiën te versterken en tege-
lijkertijd de Lissabon-strategie te verwezenlijken;
15. benadrukt dat het gebrek aan politieke wil om de overheidsuitgaven in bedwang te houden, te optimis-
tische inkomstenramingen, creatief boekhouden en begrotingsconsolidatie op basis van hoofdzakelijk eenma-
lige maatregelen in grote mate tot de begrotingsontsporing en de zwakte van het begrotingskader hebben
bijgedragen;
16. raadt aan te onderzoeken of het mogelijk is een uniform tijdschema voor de begrotingsprocedures in
de EU vast te leggen, eventueel tweejaarlijks; is van mening dat de begrotingsplanning van de lidstaten geba-
seerd moet zijn op uniforme veronderstellingen betreffende de belangrijkste economische parameters, zoals
trends in olieprijzen en wisselkoersen; dringt er derhalve op aan dat de belangrijkste economische parame-ters uniform worden geïnterpreteerd en vastgelegd in de EU;
17. dringt er bij de lidstaten op aan het vergrijzingsvraagstuk dringend aan te pakken en de schulddyna-
miek het hoofd te bieden, vooral in landen waar de houdbaarheid op lange termijn ernstig wordt bedreigd;
18. pleit voor een sterkere nadruk op houdbaarheid bij begrotingshervormingen, zowel wat betreft
uitgaven- als inkomstenmaatregelen, met het oog op duurzame openbare financiën en een adequate open-
bare dienstverlening, inclusief fiscale discipline en de risico's van eventuele expliciete en impliciete schulden;
19. benadrukt het belang van de inspanningen van de Commissie en de Raad om het statistisch beheer te
versterken via een betere rapportering van de begrotingsgegevens met een aanbeveling aan de lidstaten
inzake Europese normen voor statistische instanties, waarin onder meer beginselen op het gebied van profes-
sionele onafhankelijkheid, vertrouwelijkheid, betrouwbaarheid, actualiteit van de gegevens en beschikbaar-heid van voldoende middelen voor de statistische instanties alsmede beter toezicht door de Commissie zijnvervat;
20. vindt dat de boekhoudkundige verwerking van openbare activa en impliciete schulden voor verbete-
ring vatbaar is om de transparantie en de vergelijkbaarheid te vergroten en een gezondere basis voor besluit-vorming te bieden; is van mening dat de Commissie op dit vlak een initiatief zou moeten ontplooien;
21. beveelt de Commissie aan een studie te laten uitvoeren naar de beste werkwijzen betreffende het statis-
tisch beheer van de rapportering van fiscale gegevens en de boekhouding van de openbare activa enschulden in de lidstaten;
22. pleit voor de opmaak van nationale verslagen over de houdbaarheid van de openbare financiën op
lange termijn om het besef en de geloofwaardigheid van nationale verplichtingen te vergroten; vindt dat de
nationale parlementen hierbij moeten worden betrokken;
23. beklemtoont hoe belangrijk het voor het begrotingsbeleid van de nieuwe lidstaten is om het gemid-
delde EU-inkomensniveau en de financiële ontwikkelingen bij te benen via een belasting- en uitgavenbeleid
dat door efficiëntie, transparantie en betrouwbaarheid wordt gekenmerkt en is gericht op toenemende groei,houdbaarheid en zowel modernisering als stabilisering van de economie;
24. betreurt het gebrek aan beleidscoördinatie in de eurozone en wijst op de huidige verschillen in begro-
tingsbeleid tussen de lidstaten in de eurozone en is bezorgd over de mogelijk negatieve effecten van dit
gebrek aan coördinatie;7.12.2006 C 297 E/235 Publicatieblad van de Europese Unie
Woensdag, 17 mei 2006NL
25. betreurt de tekortkomingen in het huidige kader van macro-economische coördinatie in de ECOFIN-
Raad en het gebrek aan coördinatie tussen de lidstaten; dringt er bij de Commissie op aan een studie uit te
voeren naar de economische voordelen en beperkingen van een betere coördinatie van het economischbeleid; dringt aan op een actievere macro-economische dialoog tussen ECOFIN, de ECB en de Europesesociale partners in het kader van het Keulen-proces;
26. verzoekt de Raad het tijdschema voor macro-economische coördinatie te wijzigen zodat het Parlement
voldoende tijd krijgt om zijn bijdrage te leveren;
27. roept de voorzitter van de Eurogroep op voor de duur van zijn ambtstermijn een gedetailleerd actie-
plan op te stellen, waarin hij duidelijk aangeeft wat zijn doelstellingen zijn en welke maatregelen hij zalnemen; verwacht regelmatige verslagen over de mate van tenuitvoerlegging;
28. dringt er bij de lidstaten op aan hun verplichting krachtens artikel 99 van het Verdrag na te komen en
hun economisch beleid derhalve als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang te beschouwen en te
coördineren; herinnert de lidstaten eraan dat een beter gecoördineerd beleid en een betere beleidsmix hettotale beleidsresultaat zouden verbeteren; wenst dat ze zich beter bewust worden van de impact van hunnationaal economisch beleid op EU-niveau en van de verplichting om economisch beleid als een aangelegen-heid van gemeenschappelijk belang te beschouwen en dit beleid te coördineren;
29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan
de regeringen en parlementen van de lidstaten en aan de Europese sociale partners.7.12.2006 C 297 E/236 Publicatieblad van de Europese Unie
Woensdag, 17 mei 2006NL