Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek

(ingediend door de Commissie)

TOELICHTING

Punt 1 (artikel 4, punt 14)

Dit amendement strekt ertoe te specificeren

- dat, enerzijds, douanecontroles niet alleen de correcte toepassing van de douanewetgeving moeten garanderen, maar ook van andere wetgeving die betrekking heeft op de invoer en de uitvoer van goederen, en

- dat, anderzijds, ook andere autoriteiten bij dergelijke controles betrokken kunnen zijn (bv. veterinaire dienst, politie), waardoor onderlinge coördinatie is geboden en uiteindelijk "één loket" of "one-stop-shop" tot stand wordt gebracht zodat importeurs en exporteurs voor dezelfde invoer- of uitvoertransactie niet langer meer contact hoeven op te nemen met verschillende diensten.

Punt 2 (artikel 4, punten 25-27)

Het communautair douanewetboek bevat momenteel geen verwijzing naar "risico", "risicobeheer" of "toegelaten ondernemer". De term 'ondernemer' omvat alle partijen die deel uitmaken van de logistieke keten van de internationale handel, met inbegrip van importeurs, exporteurs, vervoerders en douane-expediteurs. Deze begrippen worden momenteel door alle lidstaten gehanteerd, zij het volgens nationale criteria, wat tot verstoringen van de interne markt en veiligheidslacunes leidt. Deze nieuwe bepalingen moeten het mogelijk maken gemeenschappelijke, EU-brede criteria in te voeren. Deze definities vervolledigen het gewijzigde artikel 13 (zie punt 3).

Punt 3 (artikel 13)

Met dit amendement worden de lidstaten verplicht risicoanalysetechnieken te gaan gebruiken. Zolang er geen communautaire of internationale criteria bestaan, zullen nationale criteria worden toegepast (zoals nu het geval is). Met dit amendement wordt de Commissie opgedragen een gemeenschappelijke kader voor risicobeheer te creëren volgens de procedure van het Comité. Dit omvat het opzetten van gecoördineerde en onderling verbonden geautomatiseerde ondersteunende systemen; de vervolging van criminele activiteiten die onder de derde pijler vallen, valt hier buiten, aangezien daarvoor andere regels gelden. Nationale risicoanalysesystemen, waarbij ook van nationale en lokale criteria gebruik wordt gemaakt, zullen blijven bestaan. Toegelaten ondernemers worden doorgaans als een kleiner risico aangemerkt en derhalve minder gecontroleerd. Het wordt nu ook mogelijk om douanecontroles te verrichten in een derde land, indien een internationale overeenkomst daarin voorziet. Dit zou slechts voor uitzonderlijke situaties gelden, aangezien de douane en andere diensten in principe goederen moeten controleren op het grondgebied waarvoor zij bevoegd zijn, en, indien nodig en voorzien in een internationale overeenkomst (zie punt 4), gegevens moeten uitwisselen met autoriteiten in andere landen.

Punt 4 (artikel 15)

In artikel 15 wordt momenteel niet aangegeven in welke gevallen vertrouwelijke inlichtingen die de douaneautoriteiten van de lidstaten of de Commissie bij de uitoefening van hun taken in het kader van de douanewetgeving hebben ontvangen, mogen worden uitgewisseld, met uitzondering van het geval van gerechtelijke procedures die uit die taakuitoefening voortvloeien. Dit amendement strekt ertoe te verduidelijken dat vertrouwelijke inlichtingen met betrekking tot invoer- of uitvoertransacties (waaronder schorsingsregelingen, zoals douanevervoer en vrije zones) mogen worden uitgewisseld tussen:

- de douanediensten van de lidstaten,

- deze douanediensten en de Commissie,

- de douane- en belastingdiensten van dezelfde lidstaat alsmede van verschillende lidstaten (bv. ten behoeve van de teruggaaf van BTW of accijns bij uitvoer),

- de douane- en andere autoriteiten (bv. veterinaire dienst, politie) van dezelfde lidstaat alsmede van andere lidstaten (bv. om te waarschuwen voor potentieel gevaarlijke goederen),

- de douane- en andere diensten (bv. veiligheidsdiensten) in derde landen, voorzover een internationale overeenkomst in een dergelijke informatie-uitwisseling voorziet.

De op communautair en nationaal niveau geldende bepalingen inzake gegevensbescherming zijn uiteraard van toepassing.

Punt 5 (artikelen 36 bis en 36 ter)

Dit is de belangrijkste vernieuwing waarin het voorstel voorziet: waar thans de summiere aangifte of de douaneaangifte pas moet worden ingediend wanneer de goederen bij de douane worden aangebracht, wordt voorgesteld dat een aangifte moet worden ingediend vóór de aankomst van de goederen. Hierdoor kan een voorafgaande controle op de vracht plaatsvinden en, indien nodig, vroegtijdig actie worden ondernomen op het vereiste niveau. Pre-arrival aangiften worden nu al door sommige lidstaten en sommige van de belangrijkste handelspartners van de Gemeenschap geëist. De ervaring met dergelijke systemen leert dat het bedrijfsleven en de andere betrokkenen de noodzakelijke procesmatige omschakeling kunnen maken. De grootste problemen die zich daarbij kunnen voordoen, zijn:

- de organisatie van de informatiestromen,

- het opzetten van compatibele IT-systemen,

- just-in-time leveringen die niet tijdig werden vooraangemeld.

Het communautair douanewetboek kan bijgevolg slechts in een algemeen kader voorzien; de praktische implementatie van pre-arrival aangiften moet worden overgelaten aan de uitvoeringsbepalingen en de bevoegde douaneautoriteiten, teneinde het juiste evenwicht te vinden tussen méér veiligheid en handelsfacilitering.

Als basisregel wordt daarom voorgesteld dat pre-arrival aangiften moeten worden ingediend 24 uur voordat de goederen bij de douane worden aangebracht. Indien een internationaal akkoord in een andere termijn voorziet, zou dit in de uitvoeringsbepalingen moeten worden vastgelegd. In de uitvoeringsbepalingen zal worden verduidelijkt dat een dergelijke aangifte wat gegevens en nauwkeurigheid betreft aan dezelfde normen moet voldoen als de douaneaangifte. Er zouden bijzondere regels gelden voor onder andere:

- goederen die reizigers met zich meevoeren (vrijgesteld),

- kleine zendingen (vrijgesteld), zolang er geen elektronische opsporingssystemen en ondernemer/douane-interfaces werden ingevoerd,

- land- en luchtvervoer, en ook zeevervoer als de reis minder dan 24 uur bedraagt (kortere termijnen),

- just-in-time leveringen door toegelaten ondernemers (kortere termijnen).

Tijdens de overgangsperiode waarin er nog geen gemeenschappelijke interface op EU-niveau, of zelfs binnen eenzelfde lidstaat, bestaat, zullen minder strikte regels moeten worden toegepast. Zolang er geen ondernemer/douane-interface voor pre-arrival informatie bestaat, mogen lidstaten ontheffing van de voormeldingsplicht verlenen, tenzij een internationale overeenkomst anders bepaalt, of papieren documenten vereisen. Er zullen ook flexibele regelingen nodig zijn voor gevallen waarin de pre-arrival aangifte is gebeurd in een ander kantoor van binnenkomst dan het douanekantoor waar de goederen werkelijk zijn aangekomen, en er tussen deze twee kantoren nog geen interface bestaat.

Een aangifte zal ook niet worden afgewezen als er pas een summiere aangifte (bv. scheepsmanifest) of een onvolledige, vereenvoudigde of volledige douaneaangifte wordt ingediend wanneer de goederen bij de douane worden aangebracht nadat ze het douanegebied zijn binnengekomen. Het belangrijkste gevolg is dat de verwerking van dergelijke aangiften meer tijd zal vergen en dat de goederen later zullen worden vrijgegeven dan wanneer de termijn in acht was genomen. Een ondernemer die systematisch termijnen overschrijdt of verkeerde informatie verstrekt, kan ook een bestuurlijke sanctie opgelegd krijgen of zijn status van toegelaten ondernemer kan worden beperkt (zie punt 2 en 3). Als een ondernemer op het tijdstip van aankomst van de goederen de reden van de invoer niet kent (dit zou een uitzondering moeten zijn), kunnen de goederen op basis van de vervoergegevens tijdelijk of onder het stelsel van douane-entrepots worden opgeslagen. Overeenkomstig de voorstellen die zullen worden gedaan in de mededeling "Eenvoudige en papierloze procedures voor de douanediensten en de marktdeelnemers", zullen deze twee regelingen worden samengevoegd (tezamen met alle andere schorsingsregelingen).

Punten 6 - 8 (titel III, hoofdstuk 3, artikel 40 en artikelen 43 - 45)

De bepalingen betreffende de summiere aangifte (momenteel de artikelen 43 tot en met 45) werden verplaatst naar de artikelen 36 bis en 36 ter, teneinde in de mogelijkheid van pre-arrival aangiften te voorzien. Hoofdstuk 3 van Titel III moet bijgevolg worden aangepast en de artikelen 43 tot en met 45 moeten worden geschrapt.

De huidige formulering van artikel 40 bevoordeelt vrije zones, in die zin dat in bepaalde gevallen de goederen niet bij de douane moeten worden aangebracht en er geen summiere aangifte moet worden ingediend. Het amendement strekt ertoe deze veiligheidslacune aan te vullen. Toegelaten ondernemers mogen evenwel van hun aanbrengingsplicht worden ontheven mits zij de in de artikelen 36 bis en 36 ter omschreven aangifte hebben ingediend.

Punten 9 en 10 (artikel 170, lid 2, en artikel 176, lid 2)

De toevoeging van punt d) aan lid 2 van artikel 170 brengt de regels betreffende de vrije zones in overeenstemming met de nieuwe formulering van artikel 40. Met de wijziging van artikel 176, lid 2, wordt de indiening van een pre-arrival en pre-departure aangifte ook verplicht gesteld voor goederen die rechtstreeks een vrije zone worden binnengebracht of verlaten, zoals bepaald in de artikelen 40, 182 bis en 182 ter (zie punt 8 en 13).

Punt 11 (artikel 81)

In artikel 181 wordt een verwijzing toegevoegd naar Titel V om rekening te houden met de nieuwe artikelen 182 bis en 182 ter.

Punt 12 (artikel 182, lid 3)

Aangezien in alle gevallen van wederuitvoer een pre-departure aangifte zal moeten worden ingediend (behalve wanneer ontheffing werd verleend), is de kennisgeving van artikel 182, lid 3, niet langer nodig en kan zij derhalve worden geschrapt.

Punt 13 (artikelen 182 bis en 182 ter)

De artikelen 182 bis en 182 ter corresponderen met de artikelen 36 bis en 36 ter.

Het belangrijkste verschil is dat:

- bij invoer het eerste douanekantoor dat met de goederen te maken krijgt, het kantoor van binnenkomst is (d.w.z. het eerste kantoor waar de goederen passeren nadat ze de grens van de Gemeenschap zijn overgestoken); dit kantoor moet derhalve de pre-arrival aangifte ontvangen, zodat het kan oordelen of veiligheidscontroles vereist zijn.

- bij uitvoer het eerste douanekantoor dat met de goederen te maken krijgt, het kantoor van uitvoer is (d.w.z. het kantoor dat bevoegd is voor de plaats waar de exporteur is gevestigd of waar de goederen met het oog op de uitvoer zijn verpakt of geladen (art. 161, lid 5)). Dit kantoor moet derhalve de pre-departure aangifte ontvangen (doorgaans de onvolledige, vereenvoudigde of volledige douaneaangifte), zodat het kan oordelen of er veiligheidscontroles vereist zijn.

Artikel 2 (inwerkingtreding)

Dit artikel bepaalt dat de wijzigingen in werking treden op de zevende dag na de bekendmaking in het Publicatieblad. Dit vormt geen probleem voor de definities (art. 4), het risicobeheer als dusdanig (art. 13), de uitwisseling van informatie (art. 15) en de uitbreiding van de normale regels tot de vrije zones (artikelen 170, 176, 181). De implementatie van systemen voor de verwerking van pre-arrival en pre-departure informatie en het opzetten van geautomatiseerde gecoördineerde en onderling verbonden ondersteunende systemen voor risicobeheer kunnen evenwel enige tijd vergen in lidstaten die dergelijke systemen nog niet benutten. Daarom wordt voorgesteld dat aan de artikelen 13, 36 bis, 36 ter, 182 bis en 182 ter, voorzover zij elektronische systemen vereisen, moet zijn voldaan twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening.

2003/0167 (COD)

Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op de artikelen 26, 95, 133 en 135,

Gezien het voorstel van de Commissie [1],

[1] PB C [...] van [...], blz. [...]

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité [2],

[2] PB C [...] van [...], blz. [...]

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek [3], laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2700/2000 [4], zijn de regels vastgelegd voor de douanebehandeling van goederen die worden ingevoerd of zullen worden uitgevoerd.

[3] PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.

[4] PB L 311 van 12.12.2000, blz. 1.

(2) Er dient te worden verduidelijkt onder welke omstandigheden informatie die door ondernemers aan de douane werd verstrekt, mag worden meegedeeld aan andere autoriteiten in dezelfde lidstaat, in andere lidstaten, aan de Commissie, of aan autoriteiten in derde landen.

(3) Het is noodzakelijk de douanecontroles in de Gemeenschap op een gelijk niveau te brengen en erop te letten dat zij op geharmoniseerde wijze door de lidstaten worden verricht. Er zij aan herinnerd dat de primaire verantwoordelijkheid voor deze controles bij de lidstaten berust. Dergelijke controles moeten gebaseerd zijn op gezamenlijk overeengekomen normen en risicocriteria met betrekking tot de selectie van goederen en ondernemers, teneinde risico's voor de Gemeenschap en haar burgers zoveel mogelijk te beperken. De lidstaten en de Commissie moeten derhalve een EU-kader voor risicobeheer creëren ter ondersteuning van een gemeenschappelijke benadering, zodat de prioriteitenstelling effectief en de middelenallocatie efficiënt gebeuren, teneinde een juist evenwicht te handhaven tussen douanecontroles enerzijds en facilitering van de legale handel anderzijds. Een dergelijk kader moet ook in gemeenschappelijke criteria en geharmoniseerde verplichtingen voor toegelaten ondernemers voorzien en garanderen dat dergelijke criteria en verplichtingen op geharmoniseerde wijze worden toegepast. De vaststelling van een kader voor risicobeheer dat gemeenschappelijk is voor alle lidstaten, mag de lidstaten niet verhinderen steekproefcontroles op goederen te verrichten.

(4) Op risicoanalyse gebaseerde informatie over import- en exportgoederen moet onderling worden gedeeld tussen de bevoegde diensten van de lidstaten en de Commissie. De uit te wisselen informatie zal uit algemene controlegegevens over de goederen bestaan en geen ondernemer- of zendingspecifieke gegevens omvatten. Te dien einde moet een gemeenschappelijk en veilig systeem worden opgezet, zodat de bevoegde autoriteiten deze gegevens tijdig en effectief kunnen opvragen, doorzenden en uitwisselen. Dergelijke gegevens mogen ook met derde landen worden gedeeld indien een internationale overeenkomst daarin voorziet.

(5) Teneinde passende op risicoanalyse gebaseerde controles te kunnen verrichten, dient de aanlevering van pre-arrival of pre-departure informatie verplicht te worden gesteld voor alle goederen die het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen of verlaten, behalve voor goederen die over zee of door de lucht worden vervoerd zonder dat er in dit douanegebied een tussenstop wordt gemaakt. Dergelijke informatie moet beschikbaar zijn voordat de goederen het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen of verlaten. Er kunnen verschillende termijnen en regels worden vastgesteld afhankelijk van het soort goederen, vervoer en ondernemer. Deze verplichting moet ook worden ingevoerd voor goederen die een vrije zone worden binnengebracht of verlaten teneinde veiligheidslacunes te voorkomen.

(6) Verordening (EEG) nr. 2913/92 moet dienovereenkomstig worden aangepast,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EEG) nr. 2913/92 wordt als volgt gewijzigd:

1. Artikel 4, punt 14, wordt vervangen door:

"(14) Douanecontroles: specifieke handelingen die worden verricht door of in coördinatie met de douaneautoriteiten, teneinde de correcte toepassing van de douanewetgeving en andere wetgeving betreffende de invoer of uitvoer van goederen te garanderen, zoals verificatie van goederen, controle op de aanwezigheid en de echtheid van documenten, onderzoek van de boekhouding van ondernemingen en onderzoek van andere bescheiden, controle van vervoermiddelen, controle van bagage en andere goederen die personen bij of op zich dragen, en het verrichten van administratief onderzoek en andere soortgelijke handelingen, een en ander om te zorgen voor de naleving van de douanewetgeving en, in voorkomend geval, van de andere bepalingen die op goederen onder douanetoezicht van toepassing zijn."

2. Aan artikel 4 worden de volgende punten toegevoegd:

"(25) Risico: de waarschijnlijkheid dat zich in het internationale verkeer en de internationale handel van goederen een gebeurtenis voordoet die de veiligheid en de zekerheid in de Gemeenschap bedreigt en een gevaar vormt voor de volksgezondheid, het milieu en de consument, daaronder begrepen iedere omstandigheid die in de weg staat aan de correcte toepassing van communautaire of nationale maatregelen ter zake van de goederen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten.

(26) Risicobeheer: het systematisch in kaart brengen en ten uitvoer leggen van alle maatregelen die vereist zijn om de blootstelling aan risico's te beperken. Dit omvat activiteiten zoals het verzamelen van data en informatie, het analyseren en evalueren van risico's, het voorschrijven en nemen van actie, en het regelmatig toezien op en herzien van het proces en de resultaten ervan, op basis van internationale, communautaire en nationale bronnen en strategieën.

(27) Toegelaten ondernemer: een door de douaneautoriteiten erkende deelnemer aan het handelsverkeer die aan de volgens de procedure van het Comité vastgestelde criteria voldoet, en onder andere een passende staat van dienst op het gebied van de naleving van douaneverplichtingen heeft, een deugdelijke handelsadministratie voert en passende fysieke veiligheidsmaatregelen neemt. Op deze manier geeft de toegelaten ondernemer alle garanties die nodig zijn voor de correcte en veilige afhandeling van transacties, en komt hij derhalve in aanmerking voor bepaalde vereenvoudigingen, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. De status van toegelaten ondernemer wordt voor een bepaalde periode verleend en regelmatig herzien."

3. Aan artikel 13 wordt het volgende lid toegevoegd:

"Douanecontroles moeten gebaseerd zijn op risicoanalyse, die ertoe strekt de risico's in kaart te brengen en te kwantificeren alsmede de nodige maatregelen te ontwikkelen om de risico's te evalueren, op basis van criteria die op nationaal en, indien beschikbaar, op communautair en internationaal niveau werden ontwikkeld. Er wordt een gemeenschappelijk kader voor risicobeheer vastgesteld volgens de procedure van het Comité, waarin het organisationele kader en de procedure voor de vaststelling van gemeenschappelijke criteria en prioritaire controlegebieden worden gedefinieerd. De lidstaten en de Commissie zetten gecoördineerde en onderling verbonden geautomatiseerde ondersteunende systemen voor de tenuitvoerlegging van het risicobeheer op. Douanecontroles die ertoe strekken de correcte toepassing van de communautaire wetgeving te garanderen, kunnen in een derde land worden verricht indien een internationale overeenkomst daarin voorziet."

4. Artikel 15 wordt vervangen door:

"Artikel 15

1. Alle inlichtingen van vertrouwelijke aard of die als vertrouwelijk zijn verstrekt, vallen onder het beroepsgeheim en worden door de bevoegde autoriteiten niet bekendgemaakt zonder uitdrukkelijke toestemming van de persoon of de autoriteit die deze inlichtingen heeft verstrekt. Het doorgeven van inlichtingen is evenwel toegestaan voorzover de bevoegde autoriteiten daartoe overeenkomstig de geldende bepalingen, met name inzake gegevensbescherming, of in het kader van gerechtelijke procedures gehouden of gemachtigd zijn.

2. Douane-, belasting- en andere bevoegde autoriteiten mogen gegevens die zij in het kader van de invoer of uitvoer van goederen hebben ontvangen, aan elkaar, de lidstaten en de Commissie doorgeven indien dit voor de betrokken procedure is vereist, om de veiligheid van burgers en ondernemingen te beschermen dan wel onregelmatigheden op te sporen of te voorkomen. Het doorgeven van vertrouwelijke gegevens aan overheidsdiensten van derde landen is uitsluitend toegelaten in het kader van een internationale overeenkomst."

5. In hoofdstuk I (Het binnenbrengen van goederen in het douanegebied van de Gemeenschap) worden de volgende artikelen ingevoegd:

"Artikel 36 bis

1. Voordat goederen in het douanegebied van de Gemeenschap worden binnengebracht, moet bij het douanekantoor van binnenkomst een summiere aangifte worden ingediend. Niettegenstaande de aangever wettelijk verplicht is een douaneaangifte te doen, kan de indiening van een summiere aangifte worden vervangen door een vooraanmelding en toegang tot de data van de summiere aangifte op zijn elektronische bedrijfssysteem. Indien een ander douanekantoor dan het douanekantoor van binnenkomst een dergelijke aangifte ontvangt, geeft het deze onverwijld en langs elektronische weg aan het douanekantoor van binnenkomst door.

2. Indien een douaneaangifte moet worden ingediend nadat de goederen het douanegebied van de Gemeenschap zijn binnengekomen, wordt de summiere aangifte vervangen door de elektronische douaneaangifte, mits deze binnen de voor de summiere aangifte gestelde termijn wordt ingediend. Indien van een onvolledige of vereenvoudigde aangifte gebruik wordt gemaakt, moeten de vereiste gegevens worden opgegeven.

3. Een summiere aangifte moet normalerwijze worden ingediend uiterlijk 24 uur voordat de goederen bij de douane worden aangebracht, behalve wanneer de reis korter is of een internationale overeenkomst in een andere termijn voorziet. Volgens de procedure van het Comité zullen worden vastgelegd:

- een gemeenschappelijk(e) dataset en -formaat voor de summiere aangifte, waarbij zoveel mogelijk van internationale normen gebruik wordt gemaakt,

- bijzondere termijnen voor bepaalde soorten verkeer en ondernemers, en

- de voorwaarden waaronder ontheffing van een dergelijke verplichting kan worden verleend, met name aan toegelaten ondernemers.

4. De goederen kunnen niet worden vrijgegeven voordat de summiere aangifte of de douaneaangifte werd ingediend.

Artikel 36 ter

1. De summiere aangifte wordt ingediend in elektronische vorm overeenkomstig de volgens de procedure van het Comité bepaalde specificaties. Er mag gebruik worden gemaakt van handels-, haven- of vervoersgegevens, mits deze de vereiste data omvatten. In uitzonderlijke omstandigheden en tot maximaal twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening mogen de douaneautoriteiten summiere aangiften op papier aanvaarden.

2. De summiere aangifte wordt ingediend door

a) de persoon die de goederen het douanegebied van de Gemeenschap binnenbrengt of elke persoon die zich met het vervoer van de goederen belast nadat deze zijn binnengekomen, of

b) de persoon in wiens naam de onder a) bedoelde personen handelen, of

c) een vertegenwoordiger in de zin van artikel 5 van een van de onder a) en b) bedoelde personen."

6. Titel III, hoofdstuk 3, wordt gewijzigd in "Lossing van bij de douane aangebrachte goederen".

7. Artikel 40 wordt vervangen door:

"Artikel 40

Goederen die het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen, worden bij de douane aangebracht door de persoon die ze aldaar heeft binnengebracht of, in voorkomend geval, door de persoon die zich met het vervoer van de goederen belast nadat deze zijn binnengekomen, behalve wanneer de goederen uitsluitend door het luchtruim of de territoriale wateren van het douanegebied worden vervoerd zonder dat een tussenstop wordt gemaakt. Aan toegelaten ondernemers kan vrijstelling van de verplichting tot het aanbrengen van goederen bij de douane worden verleend, mits zij een summiere aangifte of een douaneaangifte hebben ingediend overeenkomstig de artikelen 36 bis en 36 ter."

8. De artikelen 43 tot en met 45 worden geschrapt.

9. Artikel 170, lid 2, wordt vervangen door:

"2 Bij de douane dienen die goederen te worden aangebracht en douaneformaliteiten dienen voor die goederen te worden vervuld:

(a) die onder een douaneregeling zijn geplaatst welke door de binnenkomst van deze goederen in een vrije zone of een vrij entrepot wordt beëindigd; het aanbrengen is evenwel niet nodig indien in het kader van de betrokken douaneregeling vrijstelling van de verplichting tot het aanbrengen van de goederen wordt verleend;

(b) die in een vrije zone of een vrij entrepot zijn geplaatst op basis van een beschikking tot terugbetaling of kwijtschelding van de rechten bij invoer;

(c) die onder de in artikel 166, onder b), bedoelde maatregelen vallen;

(d) die rechtstreeks van buiten het douanegebied van de Gemeenschap een vrije zone of een vrij entrepot binnenkomen, behalve wanneer een ondernemer van de verplichting tot het aanbrengen van de goederen werd vrijgesteld en hij een summiere aangifte of een douaneaangifte heeft ingediend overeenkomstig de artikelen 36 bis en 36 ter."

10. Artikel 176, lid 2, wordt vervangen door:

"2. Bij overlading van goederen binnen een vrije zone dienen de op de goederen betrekking hebbende bescheiden ter beschikking van de douaneautoriteiten te worden gehouden. De opslag van goederen voor korte tijd, die inherent is aan deze overlading, wordt beschouwd als onderdeel van de overlading.

Voor goederen die rechtstreeks van buiten het douanegebied van de Gemeenschap een vrije zone worden binnengebracht dan wel vanuit een vrije zone rechtstreeks het douanegebied van de Gemeenschap verlaten, moet een summiere aangifte worden ingediend overeenkomstig de artikelen 36 bis en 36 ter of 182 bis en 182 ter."

11. Artikel 181 wordt vervangen door:

"Artikel 181

De douaneautoriteiten vergewissen zich ervan dat, wanneer goederen uit een vrije zone of een vrij entrepot worden uitgevoerd of wederuitgevoerd, de geldende bepalingen inzake de uitvoer of de wederuitvoer alsmede de bepalingen van Titel V worden nageleefd."

12. In artikel 182, lid 3, eerste zin, worden de woorden "van de wederuitvoer of" geschrapt.

13. In Titel V (Goederen die het douanegebied van de Gemeenschap verlaten) worden de volgende artikelen ingevoegd:

"Artikel 182 bis

1. Voordat goederen het douanegebied van de Gemeenschap verlaten, moet bij het douanekantoor van uitvoer een summiere aangifte worden ingediend 24 uur voordat de goederen bij het douanekantoor van uitvoer worden aangebracht, behalve wanneer een internationale overeenkomst in een andere termijn voorziet. Niettegenstaande de aangever wettelijk verplicht is een douaneaangifte te doen, kan de indiening van een summiere aangifte worden vervangen door een vooraanmelding en toegang tot de data van de summiere aangifte op zijn elektronische bedrijfssysteem.

2. Indien een douaneaangifte moet worden ingediend voor de uitvoer of de wederuitvoer van goederen, wordt de summiere aangifte vervangen door de elektronische douaneaangifte, mits deze binnen de voor de summiere aangifte gestelde termijn wordt ingediend. Indien van een onvolledige of vereenvoudigde aangifte gebruik wordt gemaakt, moeten de vereiste gegevens worden opgegeven.

3. Volgens de procedure van het Comité zullen worden vastgelegd:

- een gemeenschappelijk(e) dataset en -formaat voor de summiere aangifte, waarbij zoveel mogelijk van internationale normen gebruik wordt gemaakt,

- bijzondere termijnen voor bepaalde soorten verkeer en ondernemers, en

- de voorwaarden waaronder een dergelijke aangifte moet worden ingediend, en de voorwaarden waaronder ontheffing van een dergelijke verplichting kan worden verleend, met name aan toegelaten ondernemers.

Artikel 182 ter

1. De summiere aangifte wordt ingediend in elektronische vorm overeenkomstig de volgens de procedure van het Comité bepaalde specificaties. In uitzonderlijke omstandigheden en tot maximaal twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening mogen de douaneautoriteiten summiere aangiften op papier aanvaarden. Er mag gebruik worden gemaakt van handels-, haven- of vervoersgegevens, inclusief toegang tot het elektronische bedrijfssysteem, mits deze de vereiste data omvatten.

2. Wanneer geen douaneaangifte wordt gedaan, wordt een summiere aangifte ingediend door:

(a) de persoon die de goederen buiten het douanegebied van de Gemeenschap brengt of elke persoon die zich met het vervoer van de goederen belast, of

(b) de persoon in wiens naam de onder a) bedoelde personen handelen, of

(c) een vertegenwoordiger van een van de onder a) en b) bedoelde personen."

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. De systemen voor elektronische aangifte en de geautomatiseerde ondersteunende systemen voor de tenuitvoerlegging van het risicobeheer, zoals omschreven in de artikelen 13, 36 bis, 36 ter, 182 bis en 182 ter, moeten bedrijfsklaar zijn en de uitvoeringsbepalingen voor deze verordening moeten zijn vastgesteld twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, [...]

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De voorzitter De voorzitter

[...] [...]

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

EFFECTBEOORDELINGSFORMULIER EFFECT VAN HET VOORSTEL OP HET BEDRIJFSLEVEN, MET NAME OP HET MIDDEN- EN KLEINBEDRIJF (MKB)

Titel van het voorstel

Voorstel voor een Verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (ingediend door de Commissie)

Referentienummer van het document

Voorstel

1. Het goede functioneren van de douane-unie valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Commissie. Gezien de huidige politieke situatie en de dreiging van terrorisme, die zwaardere veiligheidseisen stelt op het gebied van de wereldhandel, alsmede de mogelijkheid met de VS een bevredigend akkoord te bereiken over het Container Security Initiative (CSI), is het noodzakelijk in het douanewetboek nieuwe wettelijke verplichtingen voor ondernemers op te nemen. Dit zal ook als bijkomend effect hebben dat een geloofwaardige basis wordt gecreëerd voor de onderhandelingen met de VS in de context van het CSI.

Ofschoon de Commissie in aansluiting op de mededeling over het initiatief inzake elektronische douane voornemens is het douanewetboek volledig te herzien, moeten er dringend verschillende soorten maatregelen worden genomen om aan de veiligheidseisen tegemoet te komen, gezien de huidige politieke situatie in de wereld (en het gevaar van terroristische aanslagen). Dit zal de Commissie ook een rechtsgrond verschaffen voor het opzetten van een risicobeheersysteem op het niveau van de Gemeenschap, waarmee kan worden gegarandeerd dat de controles in de lidstaten van gelijk niveau zijn.

Het belang van dergelijke maatregelen, die vandaag al moeten worden genomen, neemt met de uitbreiding alleen maar toe, aangezien de veiligheidscontroles in grote havens zoals Antwerpen en Rotterdam ook afhankelijk zijn van de kwaliteit en de efficiency van de douanecontroles in de lidstaten waar de uitvoerformaliteiten worden vervuld. Als geen actie wordt ondernomen, kan de veiligheid van de handel in het gedrang komen, wat negatieve gevolgen zou hebben voor ondernemers en burgers in en buiten de Gemeenschap.

Effect op het bedrijfsleven

2. Waarop is het voorstel van invloed?

Bedrijven die goederen in- en uitvoeren van en naar derde landen;

- welke bedrijfstakken? importeurs, exporteurs, vrachtvervoerders, douane-expediteurs

- welke bedrijfsomvang (met welk aandeel van kleine en middelgrote ondernemingen)? volgens schattingen verricht meer dan 30% van het MKB internationale zakelijke transacties

- zijn er bijzondere geografische gebieden van de Gemeenschap waar deze bedrijven voorkomen? in elke lidstaat

3. Wat moeten de bedrijven doen om aan de voorgestelde wetgeving te voldoen?

Binnen een bepaalde termijn pre-arrival (pre-departure) informatie verstrekken aan de douane voordat de invoer of uitvoer van de goederen plaatsvindt.

4. Welke economische gevolgen zal het voorstel waarschijnlijk hebben?

- voor de werkgelegenheid: geen

- voor de investeringen en de oprichting van nieuwe bedrijven: geen

- voor het concurrentievermogen van de bedrijven:

Het zal voor toegelaten ondernemers de vrijgave van goederen versnellen en daarmee de tijd die de douaneformaliteiten in beslag nemen, inkorten. Anderzijds zouden ondernemers vóór de invoer/uitvoer preciezere gegevens moeten verstrekken, wat met name een extra last kan betekenen. Daarom is in een overgangsperiode voorzien.

5. Bevat het voorstel maatregelen om rekening te houden met de bijzondere situatie van kleine en middelgrote bedrijven (minder zware of andere eisen enz.)?

Faciliteiten zullen afhangen van de mate van naleving; het MKB kan een beroep doen op dienstverleners.

Raadpleging

6. Geef een overzicht van de organisaties die over het voorstel zijn geraadpleegd en zet hun standpunten in grote lijnen uiteen.

Via de voor raadpleging ingestelde Contactgroep handel werden de volgende organisaties geraadpleegd:

- FTA (Foreign Trade Association)

- UNICE

- EUROCOMMERCE

- EUROCHAMBERS

- EUROPEAN SMALL BUSINESS ALLIANCE

- CLECAT

- OCEAN (Organisation de la Communauté Européenne des Avitailleurs de Navires)

- US Chamber of Commerce

- Vertegenwoordigers van luchtvaartmaatschappijen

Ofschoon zij niet volstrekt afwijzend tegenover het voorstel stonden, maken zij zich zorgen over de pre-arrival en pre-departure termijnen en vroegen zij om vrijstelling voor bepaalde soorten vervoer en bepaalde soorten ondernemers. De besprekingen worden voortgezet en in de uitvoeringsbepalingen van het douanewetboek zal in uitzonderingen worden voorzien.