12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/45 
Advies  inzake  de werkloosheid  in de Gemeenschap 
Het advies  van het Comité  heeft  niet  op een bepaald  document  betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 25 februari  1976  gehouden  137e  zitting  heeft  het  Comité  op 
voorstel  van  zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een advies  inzake  voornoemd 
onderwerp  op te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake 
voornoemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 25 en 26 februari  1976  te Brussel  gehouden 
137e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het van  3 februari  1976  daterende  besluit 
van de voorzitter  van  het Economisch  en Sociaal 
Comité  en het  door  het  Bureau  tijdens  zijn 
vergadering  van  27 januari  1976  genomen  besluit 
dat door  het  Comité  tijdens  zijn  zitting  van  25 
februari  1976  werd  bekrachtigd,  de heer  Basnett 
tot algemeen  rapporteur  te benoemen  voor  het 
opstellen  van  een advies  inzake  „de  werkloosheid 
in de Gemeenschap", 
Gezien  de artikelen  18,  20 (vierde  alinea)  en 46 
van het Reglement  van  Orde, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 25 en 
2,6 februari  1976  gehouden  137e  zitting  (vergade-
ring van 26 februari), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  40 stemmen  voor  en 3 stemmen  tegen,  bij 
14 onthoudingen  werd  goedgekeurd: vaardbare  verkwisting  van  arbeidskrachten  en 
houden  een  potentieel  gevaar  in voor  de stabiliteit 
van de maatschappij. 
1.2. De  Gemeenschap  telt momenteel  meer  dan 
5,3 miljoen  volledig  werklozen,  een  aantal  dat 
ook de laatste  maanden  nog  is blijven  stijgen. 
1.3. Ondanks  de recente  tekenen  die op herstel 
van de produktie  wijzen,  bestaat  er geen  twijfel 
over  dat de meeste  Lid-Staten  hun  werkloosheids-
peil in 1976  en tot in 1977  nog  verder  zullen  zien 
stijgen,  indien  zij het  roer  niet  omgooien.  Dit 
moet  geweten  worden  aan  het feit  dat het econo-
misch  herstel  pas na enige  tijd op de arbeidsmarkt 
merkbaar  zal  zijn,  alsmede  aan  de structurele 
veranderingen  die werkloosheid  veroorzaken. 
1.4. Terecht  vragen  de burgers  van  de Lid-Sta-
ten hun  Regeringen,  wat  zij van  plan  zijn  te 
ondernemen  om  snel  een  aanmerkelijke  vermin-
dering  van  de  werkloosheid  te bereiken.  Zij 
beginnen  nu ook  te vragen  wat  de Gemeenschap 
zelf denkt  bij te dragen  tot de verbetering  van een 
situatie  die qua  omvang  en oorsprong  een  inter-
nationaal  karakter  heeft  en die  internationaal 
moet  worden  aangepakt. 
1. Inleiding 
1.1. De  omvang  en het aanhoudende  karakter 
van de werkloosheid  in de Gemeenschap  berok-
kenen  veel  menselijk  leed,  betekenen  een  onaan-2. Nationale  maatregelen 
2.1. Naar  het  oordeel  van  het Economisch  en 
Sociaal  Comité  dient  de Raad  de Regeringen  met 
klem  te wijzen  op  de  noodzaak  dat  zij  de 
Nr. C 131/46 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
bestrijding  van  de werkloosheid  verklaren  tot het 
economische  doel  dat  het  meest  dringend  aan-
dacht  behoeft. 
2.2. De  Regeringen  zou  verzocht  moeten  wor-
den nationale  doelstellingen  uit te werken  voor  de 
terugbrenging  van  het  werkloosheidspeil  binnen 
een bepaald  tijdsbestek,  concreet  aan  te geven  op 
welke  wijze  deze  doelstellingen  kunnen  worden 
verwezenlijkt  en daarbij  alle  economische,  indus-
triële  en sociale  factoren  in aanmerking  te nemen 
die bij de verwezenlijking  van  dat  doel  een  rol 
spelen.  Dit zou  terstond  moeten  gebeuren. 
2.3. Hiermee  zou  zowel  de bescherming  van de 
aanwezige  werkgelegenheid  als het scheppen  van 
nieuwe  arbeidsplaatsen  beoogd  moeten  worden. 
Om een  en ander  te bereiken  zijn  maatregelen 
nodig  als: 
— voorafgaande  kennisgeving  van  plannen  tot 
ontslagverlening; 
— tijdelijke  subsidies  voor  tewerkstelling,  ten 
einde  de arbeidskrachten  in dienst  te houden 
totdat  de recessie  voorbij  zal zijn; 
— nieuwe  subsidies  voor  het scheppen  van  nieu-
we arbeidsplaatsen  in regio's  die daaraan  het 
meest  behoefte  hebben. 
2.4. De  expansie  van  de bouwsector  is ener-
zijds  snel  merkbaar  op de arbeidsmarkt,  terwijl 
zij anderzijds  weinig  eisen  aan de invoer  stelt. 
2.5. De  Regeringen  moeten  ertoe  worden  aan-
gespoord  gelden  beschikbaar  te stellen  om: 
— bedrijven  in staat  te stellen  voorraden  aan  te 
leggen; 
— investeringen  in de industrie  en activiteiten  die 
rechtstreeks  onder  hun  controle  staan  te 
bevorderen; 
— in projecten  voor  openbare  werken  te investe-
ren. 
2.6. De  financiële  sector  dient  bij zijn  krediet-
beleid  voorrang  te geven  aan  initiatieven  die op 
de vernieuwing  van  de industrie  in de Lid-Staten 
zijn gericht. 
3. Maatregelen  te treffen  door  de Instellingen  van 
de Gemeenschap 
3.1. Het  Comité  erkent  dat  de Gemeenschap 
zélf slechts  over  beperkte  financiële  middelen  en 
directe  actiemogelijkheden  beschikt. 3.2. Het  Europees  Sociaal  Fonds  en het Regi-
onaal  Ontwikkelingsfonds  hebben  er ongetwijfeld 
toe bijgedragen  de werkloosheid  niet  nog  sneller 
te doen  toenemen,  dank  zij het feit  dat  zij de 
Regeringen  hebben  aangespoord  meer  in beroeps-
opleiding  en in regionale  ontwikkeling  te investe-
ren. Vergeleken  bij de behoeften  zijn  de beschik-
bare middelen  echter  gering  en het  ziet  er niet 
naar  uit dat zij de werkloosheid  op korte  termijn 
veel kunnen  beïnvloeden. 
3.3. Derhalve  dient  de Raad  ervoor  te zorgen 
dat de verhoging  van  de kredieten  gelijke  tred 
houdt  met  de duidelijke  behoefte  aan  structurele 
aanpassing  in verscheidene  Lid-Staten. 
3.4. Ook  zou  de Europese  Investeringsbank  op 
ruimere  schaal  kunnen  worden  benut  om investe-
ringen  in infrastructuur  en industriële  bedrijven  te 
stimuleren. 
4. Samenwerking  op communautair  niveau 
4.1. Ter  verwezenlijking  van  de primaire  doel-
stelling  van  het  scheppen  van  zoveel  mogelijk 
werkgelegenheid  in de Gemeenschap,  zou  de 
Raad  de vertegenwoordigers  van  de nationale 
Regeringen  vaker  bijeen  moeten  roepen  (in het 
Comité  voor  economische  politiek).  De Raad  zou 
ervoor  dienen  te zorgen  dat  de Lid-Staten  hun 
werkgelegenheidsbeleid  doeltreffender  op elkaar 
afstemmen  ten  einde  de situatie  op de arbeids-
markt  te verbeteren  en de coherentie  tussen  de 
nationale  doelstellingen  inzake  economische  groei 
en betalingsbalans  te vergroten. 
4.2. Het  Comité  is van  mening  dat  de mate 
waarin  de werkloosheid  kan  worden  terugge-
drongen  sterk  afhangt  van  de ontwikkeling  van 
het internationale  handelsverkeer.  Daarom  heb-
ben zijns  inziens  die Lid-Staten  die een overschot 
op hun  betalingsbalans  hebben  een  speciale  ver-
antwoordelijkheid  om het initiatief  te nemen  hun 
vraag  naar  kapitaalgoederen  of anderszins  op te 
voeren. 
4.3. Er  zijn  tekenen  die  erop  wijzen  dat  de 
inflatiepercentages  thans  in bijna  alle  Lid-Staten 
beginnen  te dalen.  Veel  van  de in de Gemeen-
schap  beschikbare  produktiecapaciteit  blijft  onbe-
nut of wordt  in onvoldoende  mate  benut,  en 
expansie  in bovengenoemde  zin zou  in veel  indus-
trietakken  en bedrijven  de produktiekosten  per 
eenheid  kunnen  terugbrengen. 
4.4. Vermindering  van  de werkloosheid  zou 
betekenen  dat kan  worden  bespaard  op werkloos-
heidsuitkeringen  en andere  daarmee  samenhan-
12. 6. 76 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 131/47 
gende  sociale  of bijstandsuitkeringen.  Dit  zijn 
redenen  om  aan  te nemen  dat  economische 
expansie  en het  scheppen  van  arbeidsplaatsen  te 
verenigen  zijn  met  het beteugelen  van  de inflatie. 
4.5. Het  Comité  geeft  echter  toe  dat  de nati-
onale  maatregelen  ter stimulering  van  investerin-
gen en van  werkgelegenheid  op voldoende  ruime 
schaal,  wellicht  een  geringe  stijging  van  sommige 
prijzen  kunnen  veroorzaken  —  indien  deze 
althans  de werkloosheid  op korte  termijn  willen 
terugdringen.  Dit  risico  van  prijsstijgingen  kan 
echter  verminderd  worden  door  de  nationale 
maatregelen  te coördineren. 
4.6. Daar  tegenover  staat  het nog  grotere  risico 
dat met  het  economisch  herstel  knelpunten  ont-
staan  die de inflatie  nog  meer  kunnen  opdrijven, 
indien  niet  terstond  maatregelen  worden  getrof-
fen ter verbetering  van  de mogelijkheden  voor 
beroepsopleiding,  voor  voorraadvorming  en ter 
uitbreiding  van  de produktiecapaciteit.  Een  derge-
lijke  situatie  zou  de economische  groei  op lange 
termijn  in de Gemeenschap  nog  meer  schaden. 
5. Conclusie 
5.1. Het  Comité  legt  er de nadruk  op dat  zijn 
advies  en de daarin  vervatte  suggesties  hoofdza-
kelijk  de korte  termijn  betreffen.  Het geeft  er zich 
Gedaan  te Brussel,  26 februari  1976. rekenschap  van  dat  voor  de langere  termijn  een 
meer  structurele  benadering  van  het werkgelegen-
heidsprobleem  nodig  is. 
5.2. Het  Comité  is van  oordeel  dat  de werk-
loosheid  nog  dit jaar  kan  worden  teruggedrongen 
door  communautaire  maatregelen  zoals  hierbo-
ven voorgesteld,  mits  de Regeringen  het nu eens 
worden  over  een  gecoördineerd  actieprogramma. 
De Regeringen  van  alle  Lid-Staten  moeten  ertoe 
besluiten  het nodige  in het werk  te stellen  om te 
voorkomen  dat zich  nogmaals  een  crisis  voordoet 
als die  welke  Europa  thans  doormaakt.  Het 
Comité  spreekt  de  ernstige  hoop  uit  dat  dit 
initiatief  het streven  naar  hechtere  samenwerking, 
waarvan  de gunstige  gevolgen  spoedig  voor  de 
bevolking  van  de Gemeenschap  — en met  name 
voor  de miljoenen  werklozen  van  het ogenblik  — 
merkbaar  zullen  zijn,  zal bevorderen. 
5.3. Het  Comité  is ten slotte  van  oordeel  dat 
de communautaire  en nationale  overheidsmaatre-
gelen  slechts  tot het beoogde  doel  kunnen  leiden, 
indien  de uitvoering  ervan  krachtig  zal worden 
gesteund  door  de ondernemers  (groot  en klein), 
de werknemers,  de beoefenaars  van  vrije  beroe-
pen en door  hun  organisaties.  Daarom  spreekt 
het Comité  het ernstige  verlangen  uit dat zij alles 
in het  werk  zullen  stellen  om  hunnerzijds  — 
binnen  de grenzen  van  hun  mogelijkheden  — bij 
te dragen  tot  een  maximaal  resultaat  van  de 
overheidsmaatregelen. 
De voorzitter 
van het  Economisch  en  Sociaal  Comité 
Henri  CANONGE 
BI/LAGE 
bij het advies  van  het Economisch  en Sociaal  Comité 
De volgende  wijzigingsvoorstellen  werden  tijdens  de discussie  verworpen: 
Paragraaf  2.3 als volgt  te lezen  : 
„Hiermee  zou  zowel  de handhaving  van  de aanwezige  werkgelegenheid  als het scheppen 
van nieuwe  arbeidsplaatsen  beoogd  moeten  worden". 
De rest  van deze  paragraaf  wordt  dus geschrapt. 
Nr. C 131/48 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 12. 6. 76 
De paragrafen  2.4,  2.5 eir2.6  te schrappen. 
Deze  twee  wijzigingsvoorstellen  werden  gebundeld;  de  uitslag  van  de stemming  was  als 
volgt: 
Stemmen  voor:  16, stemmen  tegen:  39, onthoudingen:  5. 
Paragraaf  4.3 
De eerste  zin te schrappen  en aan  het slot  het volgende  zinsdeel  toe te voegen: 
indien  anderzijds  de ondernemingen  geen  nieuwe  kosten  brengende  verplichtingen 
worden  opgelegd." 
Uitslag  van  de stemming 
Stemmen  voor:  19, stemmen  tegen:  40, onthoudingen:  3. 
Paragraaf  4.4 
De laatste  zin als volgt  te formuleren: 
„Dit  zijn  redenen  om  aan  te nemen  dat  economische  expansie  en het  scheppen  van 
arbeidsplaatsen  verenigbaar  zijn  met  het beteugelen  van  de inflatie  en zulks  trouwens  ook 
moeten  zijn." 
Uitslag  van  de stemming 
Stemmen  voor:  18, stemmen  tegen:  39, onthoudingen:  4. 
Paragrafen  4.5 en 4.6 samen  als volgt  te formuleren: 
„Nationale  maatregelen  ter stimulering  van  investeringen  en van  werkgelegenheid  op 
voldoende  ruime  schaal,  ten einde  de werkloosheid  terug  te dringen,  zullen  ertoe  leiden 
dat het  gevaar  dat  met  het economisch  herstel  knelpunten  ontstaan  die de inflatie  nog 
meer  kunnen  opdrijven,  afneemt;  dit zal in nog  sterkere  mate  het geval  zijn,  indien  nu 
reeds  maatregelen  worden  genomen  ter  verbetering  van  de mogelijkheden  voor  beroeps-
opleiding  en voor  het scheppen  van  nieuwe  produktiecapaciteit." 
Uitslag  van  de stemming 
Stemmen  voor:  16, stemmen  tegen:  35, onthoudingen:  6.