A. verontrust over het feit dat de Volksrepubliek China wel het Internationaal Handvest van de burger-
lijke en politieke rechten en het Internationaal Handvest van de economische, sociale en culturelerechten ondertekend heeft, maar de ratificatie- en uitvoeringsprocedures nog altijd niet afgeslotenheeft,
B. bezorgd over het gebrek aan eerbied voor de fundamentele vrijheden in China, o.a. de vrijheid van
meningsuiting, godsdienst en vereniging, de aanhoudende schendingen van de mensenrechten vanactievoerders voor democratie, verdedigers van vrije vakbonden, het systeem van administratieve aan-houding, de mensenrechten van gevangenen, de gevallen van foltering en het frequente gebruik van dedoodstraf,
C. bezorgd over de schending van de godsdienstige en culturele rechten in Tibet, Chinees Turkestan en
Binnen-Mongoliº,
D. met spijt overwegende dat de besluiten van 19 maart 2001 van de Raad algemene zaken nog niet
volledig rekening houden met de wensen die het uitgesproken heeft,
E. nadrukkelijk overwegende dat de Verenigde Staten het besluit genomen hebben om op de 57
ezitting
van de VN-Commissie voor de rechten van de mens een ontwerpresolutie over de rechten van demens in China in te dienen,
F. overwegende dat het de plicht van de Europese Unie is om bij de bevoegde internationale organisaties
haar steun te verlenen voor elk initiatief om ook maar enige vorm van schending van de rechten vande mens in het algemeen en de gebruikmaking van de doodstraf aan de kaak te stellen,
1. dringt er bij de lidstaten op aan om op de 57
ezitting van de VN-Commissie voor de rechten van de
mens een resolutie in te dienen, of samen met de Verenigde Staten in te dienen, die de toestand van derechten van de mens in de Chinese Volksrepubliek betreurt;
2. verzoekt de fungerend voorzitter alles in het werk te stellen om de standpunten van de verschillende
lidstaten in overeenstemming met de bewuste resolutie te coördineren;
3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de regeringen van de lidstaten
en de VN-Commissie voor de rechten van de mens.
17. Eerbiediging van de doelstellingen van de Conferentie van Kyoto
B5-0267, 0270, 0278, 0287 en 0295/2001
Resolutie van het Europees Parlement over de doelstellingen van de Conferentie van Kyoto
Het Europees Parlement,
 gelet op de artikelen 2 en 6 van het EG-Verdrag, die ertoe strekken dat de eisen inzake milieubescher-
ming geïntegreerd moeten worden in de diverse sectoriºle beleidsvormen van de Gemeenschap methet oog op het bevorderen van een in milieuopzicht duurzame economische ontwikkeling,
 gezien het VN-raamverdrag van 1992 inzake klimaatverandering (UNFCCC), dat op de Top van Rio
werd vastgesteld,
 gelet op het Protocol van Kyoto van december 1997 bij het UNFCCC, gezien de conclusies van de Milieuraad die op 22 juni 2000 werd gehouden, gezien de zesde Conferentie van partijen (COP6), die in november 2000 in Den Haag werd gehouden, onder verwijzing naar zijn resoluties over klimaatverandering van 9 februari 1999 (
1), 7 okto-
ber 1999 (2) en 26 oktober 2000 (3),
(1) PB C 150 van 28.5.1999, blz. 59.
(2) PB C 107 van 13.4.2000, blz. 112.
(3) Punt 13 van de aangenomen teksten.24.1.2002 NL C 21 E/349 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 april 2001
A. overwegende dat de klimaatverandering duidelijk een van de alarmerendste uitdagingen is waarmee de
wereld zich op de drempel van de 21ste eeuw geconfronteerd ziet; overwegende dat uit een recentrapport van het Intergovernmental panel on Climate Change (een gezamenlijk project van het Envi-ronmental Panel van de VS en de World Meteorological Organisation) blijkt dat de temperatuur van deaarde in de loop van deze eeuw tussen de 1,4 en 5,8 °C zal toenemen indien geen actie wordt onder-nomen om dit verschijnsel, dat grotendeels aan de activiteiten van de mens is te wijten, aan te pakken;overwegende dat in hetzelfde rapport de rampzalige consequenties van een dergelijk verschijnsel wor-den onderstreept, waarbij er een toenemende kans is op het optreden van tyfonen en cyclonen, terwijlde ijs- en sneeuwoppervlakken dramatisch verminderen en het zeeoppervlak stijgt; overwegende dat desituatie als gevolg van de verwarming van het aardoppervlak reeds uiterst zorgwekkend is in sommigedelen van de wereld; overwegende dat het in dit verband thans van het grootste belang is geworden deemissie van broeikasgassen, de belangrijkste oorzaak van de verwarming van de aarde, te beperken,
B. overwegende dat het Protocol van Kyoto bij het UNFCCC het voornaamste politieke instrument is
voor enige vorm van een duurzame ontwikkelingsstrategie in het algemeen en voor de wereldstrategietegen de opwarming van het wereldklimaat in het bijzonder; overwegende dat de ratificering daarvanen de uitvoering van het allergrootste belang zijn; overwegende dat het Protocol, voordat het vankracht kan worden, geratificeerd moet worden door 55 ondertekenende landen waarvan de emissiestenminste 55 % vertegenwoordigen van de totale emissies aan kooldioxide van de 84 ondertekenendelanden,
C. overwegende dat 38 industrielanden, waaronder de VS, in Kyoto ermee instemden om vóór 2012 hun
emissies van broeikasgassen met gemiddeld 5,2 % tegenover het niveau van 1990 te beperken; over-wegende dat de EU-landen zich hebben vastgelegd op een beperking van 8 % en de VS op een beper-king van 7 %; overwegende dat hiertoe in alle landen wettelijk bindende verplichtingen moeten wor-den aangegaan; overwegende dat voorzitter Prodi en premier Göran Persson een beroep hebbengedaan op president Bush om een dialoog op hoog niveau tussen de EU en de VS aan te gaan ommeningsverschillen over het Protocol uit de weg te ruimen;
D. overwegende dat op de zesde Conferentie van partijen in Den Haag een groot aantal moeilijkheden
aan de dag trad bij de follow-up en uitvoering van het Protocol van Kyoto,
E. overwegende dat de nieuwe regering van de VS het Protocol van Kyoto heeft verworpen; overwegende
dat de president van de VS, George W. Bush, erop heeft gewezen dat de uitvoering van het Protocolvan Kyoto banen zou kosten en de economie van de VS zou schaden, terwijl de ontwikkelingslandenzich niet zouden behoeven te bekommeren om het schoonmaken van het milieu,
F. overwegende dat de VS ongeveer 25 % van de totale hoeveelheid aan kooldioxide-emissies uitstoten, de
belangrijkste verontreinigende stof die onder het Protocol van Kyoto valt; overwegende dat er groteverschillen zijn in de CO
2-productie per hoofd van de bevolking in verschillende landen: de gemid-
delde Europeaan produceert 10 ton CO 2per jaar, de gemiddelde Amerikaan 24 ton, terwijl de ont-
wikkelingslanden onder dit gemiddelde liggen; overwegende dat een productie van 1,7 ton per hoofdvan de bevolking in de gehele wereld het toegestane maximum zou zijn om een eind te maken aan deopwarming van het wereldklimaat,
G. overwegende dat het klimaatcontroleprocotol van de VN een doorzichtig mechanisme is waarbij
tegenover pas geïndustrialiseerde landen kan worden aangetoond dat industrialisatie en milieubescher-ming hand in hand kunnen en moeten gaan,
1. veroordeelt ten stelligste het door president George W. Bush genomen besluit het Protocol van Kyoto
over de opwarming van het wereldklimaat niet uit te voeren; onderstreept dat dit unilateraal genomenbesluit het gehele proces van Kyoto in gevaar brengt en daarmee de dreiging van een klimaatramp naderbij
brengt; is van oordeel dat dit besluit een zeer slecht politiek signaal is voor de betrekkingen en de dialoog
tussen de EU en de VS; is verheugd over de verklaring van de Europese Raad van Stockholm over deklimaatverandering en met name over de erkenning dat klimaatverandering de toekomstige welvaart eneconomische vooruitgang van de gehele planeet bedreigt;
2. deelt het standpunt van het Zweedse voorzitterschap, dat de houding van de VS beschreef als
afschuwwekkend en provocerend; schaart zich achter de protesten die van een groot aantal regeringenen milieu-NGOs in de wereld zijn uitgegaan;
3. spreekt er zijn afschuw over uit dat het langetermijnbelang van de meerderheid van de wereldbevol-
king wordt opgeofferd aan de corporatieve inhaligheid op korte termijn in de VS;C 21 E/350 NL 24.1.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 april 2001
4. brengt in herinnering dat president Clinton het protocol in 1998 heeft ondertekend en doet derhalve
een beroep op de huidige regering van de VS een constructieve dialoog met de EU aan te gaan, zodat hetuitvoeringsjaar 2002 kan worden gehaald;
5. is van oordeel dat het Protocol van Kyoto de hoeksteen blijft vormen van een wereldstrategie tegen
de verwarming van het aardoppervlak en dat een eventueel alternatief plan het gehele proces met jaren zouvertragen, waardoor onvoorspelbare effecten zouden ontstaan; onderstreept dat de nieuwe Amerikaansebenadering ertoe zal leiden dat de VS tot isolationisme op milieugebied is gedoemd;
6. betwist de argumenten van de regering van de VS en onderstreept dat het Protocol van Kyoto moet
worden gezien als deel van een wereldwijde strategie voor duurzame ontwikkeling die in geen geval strijdigis met economische ontwikkeling en de werkgelegenheid, omdat strategieºn voor een duurzame ontwik-
keling en een rationeel gebruik van de natuurlijke hulpbronnen op de middellange en lange termijn de
economische groei in de hand werken;
7. legt er de nadruk op dat de strijd tegen de oprwarming van het wereldklimaat een zaak is van
solidariteit tussen de ontwikkelde landen en de ontwikkelingslanden; is daarom verheugd over de unaniemeveroordeling van de VS door de EU, China en Japan; wijst erop dat de recente intergouvernementele groepdeskundigen inzake klimaatverandering erop heeft gewezen dat landen die over de meest beperkte hulp-bronnen beschikken ook de landen zijn met het minste vermogen tot aanpassing en daarom het meestkwetsbaar zijn voor de opwarming van het wereldklimaat en de nadelige gevolgen daarvan; daarom heb-ben de ontwikkelde landen, waaronder de Verenigde Staten van Noord-Amerika, een belangrijke verant-woordelijkheid, op grond waarvan zij een toonaangevende rol moeten spelen bij een doeltreffende vermin-dering van de emissies van broeikasgassen; wijst erop dat het in zijn reeds genoemde resolutie van26 oktober 2000 een beroep deed op de overeenkomstsluitende partijen zo snel mogelijk over te gaantot de vaststelling van verdere ambitieuze reduceringsdoelstellingen, vooral voor de industrielanden;
8. onderstreept verder dat duurzame ontwikkeling een zaak is van solidariteit tussen de generaties; het
zou in sociaal en menselijk opzicht onverantwoordelijk zijn het erfgoed van de energiebronnen en een
gezond milieu, waarop onze nakomelingen ons terecht zullen aanspreken, te verkwisten;
9. is van oordeel dat het met het oog op de voorkoming van de opwarming van het wereldklimaat van
essentieel belang is om op de COP6A tot een goed resultaat te komen zodat het Protocol van Kyoto voor2002 kan worden geratificeerd en ten uitvoer gelegd, en ondersteunt derhalve alle initiatieven van de Raaden de Commissie die hierop zijn gericht;
10. ondersteunt ten volle de verklaring van de Raad van Stockholm waarin wordt bevestigd dat Europa
zich werkelijk ten opzichte van het proces van Kyoto en de ratificering en uitvoering van het Protocolgebonden acht;
11. herhaalt ervan overtuigd te zijn dat de EU en haar lidstaten onverwijld moeten overgaan tot uit-
voering van een evenwichtig pakket beleidsvormen en maatregelen om de EU aan haar doelstelling vanKyoto te laten voldoen, ongeacht eventuele tegenslagen bij de onderhandelingen;
12. verzoekt de Commissie en de lidstaten een toonaangevende rol in het proces van Kyoto te blijven
spelen en de ratificeringsprocedure te doen slagen;
13. verzoekt de Commissie en de lidstaten alle nodige politieke en diplomatieke initiatieven te ontwik-
kelen om druk uit te oefenen op de regering van de VS zodat deze haar positie ten opzichte van hetProtocol van Kyoto heroverweegt; is derhalve verheugd over de maatregelen van de Commissie en deRaad die hierop zijn gericht en ondersteunt deze instellingen ten volle in hun streven;
14. doet een beroep op de onderhandelaars van de Europese Unie een snelle ratificering van het Proto-
col  zelfs zonder de VS  tijdens de aanloop naar de COP6A en nog vóór de Rio+10-Conferentie in2002 te overwegen;
15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Verenigde
Naties en de regering van de Verenigde Staten van Noord-Amerika.24.1.2002 NL C 21 E/351 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Donderdag, 5 april 2001