A4-0183/97

Resolutie over het Groenboek van de Commissie: een toekomstig beleid inzake de bestrijding van geluidshinder (COM(96)0540 - C4-0587/96)

Het Europees Parlement,

- gelet op artikel 130 R van het EG-Verdrag,

- gezien het Groenboek van de Commissie COM(96)0540 - C4-0587/96),

- gezien het werkprogramma van de Commissie voor 1996 (COM(95)0512),

- gezien het Vijfde Actieprogramma met betrekking tot het milieu ((PB C 138 van 17.5.1993.)),

- gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming, alsmede de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid en de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie (A4-0183/97),

A. overwegende dat meer dan 50% van de bevolking van de Europese Unie voortdurend wordt blootgesteld aan geluidsniveaus - afkomstig van één enkele geluidsbron - van tussen de 55 en 65 dB (A) en dat meer dan 20% wordt blootgesteld aan een niveau dat de 65 dB (A) overschrijdt,

B. overwegende dat er, ook gezien het grensoverschrijdend karakter van de geluidsoverlast, een ambitieus Europees beleid moet komen om de geluidsoverlast terug te dringen, omdat deze ernstige gevolgen heeft voor de gezondheid en de levenskwaliteit van de mensen nadelig beïnvloedt,

C. overwegende dat het ook met het oog op de concurrentie van belang is om geluidshinder beperkende maatregelen te stimuleren,

D. overwegende dat in het Vijfde Actieprogramma met betrekking tot het milieu wordt gesteld dat: "niemand mag worden blootgesteld aan een geluidsniveau dat schadelijk is voor de gezondheid of dat de kwaliteit van het leven nadelig beïnvloedt",

E. overwegende dat er in een alomvattend en geïntegreerd programma ter bestrijding van geluidshinder een kaderrichtlijn moet worden opgenomen met concrete en bindende maatregelen om gehoor te geven aan het toenemend aantal klachten van burgers hierover,

F. overwegende dat de bestaande statistische gegevens en de econometrische ramingen inzake de reële economische gevolgen en de externe maatschappelijke kosten van geluidshinder

- ontoereikend zijn en niet altijd ter beschikking worden gesteld door de lidstaten

- niet verkregen zijn aan de hand van een eenvormige methode

- het resultaat zijn van cumulatieve methodes voor het meten van de geluidshinder in de industriële zones,

G. overwegende dat de nationale beleidsopties voor de benadering en de aanpak van dit probleem aanzienlijke dispariteiten vertonen en coördinatie behoeven; dat er ook vaak een gebrek is aan coördinatie tussen de diverse communautaire beleidsopties en initiatieven voor het milieu, de industrie, de regio's, enz.,

H. overwegende dat het ontbreekt aan betrouwbare en vergelijkbare gegevens over de verschillende geluidsbronnen,

I. overwegende dat zowel de communautaire als de lokale, regionale en nationale maatregelen op dit gebied onvoldoende worden gecoördineerd en op elkaar moeten worden afgestemd,

J. constaterend dat de Commissie draalt om aan de lidstaten concrete maatregelen voor te stellen voor de preventie en de bestrijding van geluidshinder,

1. betuigt zijn steun aan het Groenboek van de Commissie over een toekomstig beleid inzake de bestrijding van geluidshinder, en houdt tevens vast aan zijn eis dat de maatregelen en concrete acties in een kaderrichtlijn ter bestrijding van geluidshinder worden opgenomen, overeenkomstig het werkprogramma van de Commissie voor 1996;

2. steunt het besluit van de Commissie om werk te maken van een programma ter bestrijding van geluidshinder, waarvan het gepresenteerde Groenboek de eerste stap is;

3. dringt bij de Commissie aan op vaststelling van gemeenschappelijke meet- en rekenmethodes voor de evaluatie van geluidshinder, alsmede van gemeenschappelijke blootstellingsindexen, zowel overdag als 's nachts;

4. vraagt de Commissie dat zij streeft naar en steun verleent aan het ontwikkelen van eenvormige methodes voor alle lidstaten om lawaai te meten en de externe maatschappelijke kosten ervan te evalueren, en dat zij daarbij het voorbeeld volgt van de landen die op dit gebied reeds ver gevorderd zijn en van hun ervaring gebruik maakt;

5. verzoekt de Commissie het nationaal beleid van de lidstaten te coördineren en begeleiding en technische steun te geven voor de organisatie van hun lawaaibestrijdingsbeleid en voor het toezicht op de uitvoering van de door hen genomen maatregelen;

6. vraagt de Commissie in het kader van de regelgeving die zij in de toekomst zal voorstellen, haar actiemethodes om lawaai te bestrijden, beter te definiëren en haar diverse beleidsopties op dit gebied te coördineren;

7. verzoekt de Commissie niet over te gaan tot regelgeving van direct economische aard of met indirecte economische gevolgen voor de staat, de burger en de industrie, zolang er geen kosten-batenanalyse is gedaan en ervoor gezorgd is dat de kosten in verhouding zijn met de baten;

8. vraagt de Commissie dat zij, wanneer zij in de toekomst haar goedkeuring geeft aan de financiering van projecten door de Structuurfondsen en het Cohesiefonds, controleert of de voorgestelde projecten voldoen aan de voorwaarden inzake de preventie en de bestrijding van geluidshinder, dit naast de andere milieucriteria;

9. dringt er, met het oog op het communautaire beleid inzake de toegankelijkheid van informatie en de enorme last die burgers hebben van geluidshinder, op aan dat er in de lidstaten kaarten worden gemaakt waarop de geluidsbelasting wordt aangegeven; dat deze kaarten ter beschikking worden gesteld aan de burgers, en dat rekening gehouden wordt met de mening van de bevolking hierover;

10. wijst er met klem op dat een efficiënt beleid ter bestrijding van geluidshinder zich niet kan beperken tot het vaststellen van grenswaarden, maar dat het moet trachten de geluidsoverlast bij de bron terug te dringen;

11. acht het wenselijk dat de Commissie in haar wetgevingsvoorstellen ter bestrijding van geluidsoverlast de verplichting opneemt voor de betrokken industrieën om te zorgen voor een plan ter minimalisering van het door hun fabriek geproduceerde lawaai, waarbij dit plan geïntegreerd moet worden in het systeem voor milieubeheer, indien het betrokken bedrijf een dergelijk systeem kent;

12. dringt er bij de Commissie op aan dat zij ervoor zorgt dat, indien de grenswaarden worden overschreden, lidstaten verplicht worden concrete maatregelen te nemen om genoemde geluidsniveaus terug te dringen;

13. dringt er bij de Commissie op aan dat zij zich inspant voor harmonisering van de minimumnormen voor geluidsisolatie waaraan gevels van gebouwen, met inbegrip van ramen, moeten voldoen naar gelang van de activiteit die wordt uitgeoefend in een gebouw en de omgeving waarin het zich bevindt;

14. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan geluid met een lage frequentie omdat dit al hinderlijk is op niveaus die amper gehoord kunnen worden;

15. verzoekt de Commissie te streven naar een goede ruimtelijke ordening, afgestemd op de diverse gebruiksmogelijkheden en ongeacht de bij de bron zelf te treffen maatregelen, o.a. in de vorm van onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's, invoering van nieuwe technologieën, enz.;

16. verzoekt de Commissie een plan te maken waarbij onderzoek en ervaringen van de lidstaten op het gebied van de bestrijding van geluidshinder worden uitgewisseld;

17. verzoekt de Commissie tevens de mogelijkheden te onderzoeken voor een effectief controlesysteem ter vermindering van de geluidshinder die door de verschillende bronnen wordt veroorzaakt;

18. is ervan overtuigd dat de Commissie, om deze doelstellingen te kunnen verwezenlijken, nauw dient samen te werken met de plaatselijke, regionale en nationale overheden van de lidstaten;

19. roept de lidstaten op het probleem van geluidshinder aan te pakken in samenwerking met de industrie en met een goede planning en verantwoordelijkheidszin, gezien het feit dat de kosten van deze inspanning niet onredelijk hoog zijn, terwijl de verbetering van de arbeidsomstandigheden en de levenskwaliteit van de burgers op lange termijn leidt tot een vermindering van de uitgaven en maatschappelijk gezien iedereen tot voordeel strekt;

20. verzoekt de Commissie onderzoek te doen naar de werkelijke kosten van de schade die wordt aangericht door geluidshinder, met inbegrip van de kosten voor de gezondheidszorg;

21. wenst dat het Europees Milieuagentschap wordt belast met de verzameling van de door de lidstaten vervaardigde kaarten waarop de geluidsbelasting wordt aangegeven en met de regelmatige evaluatie en analyse van de gegevens;

22. dringt er bij de Commissie op aan om in haar wetgevingsvoorstellen ter bestrijding van geluidshinder begeleidende maatregelen op te nemen, zoals door onderhandelingen tot stand gekomen akkoorden met de spoorwegsector, de automobielsector of de vliegtuigindustrie, het vermelden van gegevens over de geluidsniveaus op etiketten van apparaten en werktuigen, de verwijzing naar normen, programma's ter voorlichting en bewustmaking van de burgers, plannen voor minimalisering van het lawaai van industrieën en andere activiteiten, preventieve maatregelen ter terugdringing van het geluidsniveau bij de aanleg van nieuwe spoorwegen voor hoge- snelheidstreinen, snelheidsbeperkingen - indien van toepassing -, maatregelen op het gebied van geluidsisolatie in gebouwen, heffingen, economische prikkels en andere maatregelen;

23. dringt aan op kaderwetgeving voor plannen ter vermindering van geluidshinder; aldus zouden gebieden kunnen worden vastgesteld waar milieuschade door lawaai voorkomt of te verwachten is; aan de hand van deze analyse kan dan een geïntegreerde aanpak ter vermindering van geluidshinder worden ontwikkeld door keuze van adequate maatregelen;

24. stemt in met de opvatting van de Commissie dat economische instrumenten (zoals getrapte geluidsheffingen) efficiënte manieren zijn om de terugdringing van geluidshinder te bevorderen;

25. dringt er bij de Commissie op aan onderzoek te verrichten naar nieuwe maatregelen en nieuwe corrigerende maatregelen te treffen om de geluidshinder van het wegverkeer terug te dringen, omdat dit de afgelopen tien jaar de voornaamste bron van geluidshinder is geweest, vraagt de Commissie daarbij in het bijzonder aandacht te besteden aan het bandenlawaai;

26. benadrukt dat bestrijding van geluidshinder op dit gebied gebaseerd zou moeten zijn op het beperken van de enorme toename van het transportvolume, door betere ruimtelijke ordening en stedelijke planning, efficiënt mobiliteitsbeheer en betere vervoerslogistiek, en overschakeling op niet- gemotoriseerde vervoersvormen (bijvoorbeeld lopen en fietsen) in combinatie met groeps- en/of openbaar vervoer;

27. verzoekt de Commissie en de lidstaten in de toekomstige strategie ter bestrijding van het verkeerslawaai te streven naar onmiddellijke verlaging van de grenswaarden voor motor- en bandenlawaai en meer gebruik te maken van geluidsarm, slijtvast wegdek;

28. verzoekt de Commissie in het voorstel voor een kaderrichtlijn voorschriften op te nemen ter beperking van het geluiddrukniveau van draagbare (bijv. walkman) en vaste afspeelapparatuur;

29. verzoekt de Commissie dwingende normen voor het luchtverkeer vast te stellen en te uniformeren om de geluidsoverlast van vliegtuigen en in gebieden rondom de vliegvelden te beperken, in verband met de liberalisering van het luchtvervoer en de grotere omvang van de vliegtuigen;

30. verzoekt de Commissie met een richtlijn te komen ten aanzien van de dwingende normen en de zonering van de luchthavens op basis van een Europees geluidsbelastingssysteem;

31. is van oordeel dat het vliegverkeer met name 's nachts tot hinder leidt bij de burgers en derhalve beperkt moet zijn;

32. dringt er bij de Commissie met het oog op de uitbreiding van de Europese Unie op aan dit jaar nog een nieuwe richtlijn op te stellen over het spoorwegvervoer die ook een vermindering van de geluidsoverlast van treinverkeer op intensief gebruikte trajecten en met name voor goederenvervoer omvat;

33. dringt er bij de Commissie op aan in iedere strategie of programma op het gebied van vervoer aandacht te besteden aan de evaluatie van de geluidshinder, omdat het aandeel van het wegverkeer in de geluidsoverlast steeds groter wordt;

34. dringt er bij de Commissie op aan de "geluidseducatie" van de bevolking in de lidstaten te stimuleren, zowel op scholen als via bewustmakingsprogramma's in de pers, op radio en televisie, en er eveneens voor te ijveren de geluidsniveaus in de woningen terug te dringen;

35. verzoekt de Commissie bij het onderzoek naar de lawaaioverlast en de lawaaibestrijding rekening te houden met strengere wetgeving op het gebied van geluidshinder op de werkplek, met inbegrip van de kosten van hardhorendheid ten gevolge van lawaai;

36. verzoekt de Commissie om in het kader van het vierde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling op het terrein van industriële en materiële technologieën, normalisatie, metingen en proeven, speciale aandacht te besteden aan de beperking van het lawaai van in de bouw gebruikte apparatuur en werktuigen;

37. verzoekt de Commissie tevens dit jaar nog de in haar werkprogramma voor 1996 aangekondigde kaderrichtlijn in te dienen inzake geïntegreerde harmonisatie van de grenswaarden voor lawaai- emissies van toestellen voor gebruik buitenshuis;

38. verzoekt de Commissie ter bescherming van de volksgezondheid omvattende voorschriften inzake emissiegrenswaarden voor in de open lucht gebruikte machines voor te stellen, waardoor voor alle geluidsproducerende machines en apparaten een algemene aanduiding wordt vastgesteld inzake de gegarandeerde emissiegrenswaarde;

39. verzoekt de Commissie een reeks normen op te stellen voor de kenmerken waar wegdek, metrologie van geluidsniveaus, geluidswerende schermen, airconditioning-installaties, koelsystemen en andere apparaten aan moeten voldoen voor wat betreft de beperking van het lawaai en verzoekt de CEN (Europese Commissie voor normalisatie) deze werkzaamheden uit te voeren;

40. verzoekt de Commissie en de lidstaten er zorg voor te dragen dat de geldende maatregelen ter bestrijding van geluidshinder worden nageleefd en gecontroleerd;

41. roept de Commissie op in het vijfde kaderprogramma voor O& O een adequate structuur voor de ontwikkeling van geluidshinderprognostiek en -analyse te creëren, juist als belangrijk terrein van prenormatief onderzoek voor de EU-wetgeving;

42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's.