Nr. C 141/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
BIJLAGE 11 
MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR ARBEIDSPLAATSEN, ALS BEDOELD IN ARTIKEL 6 
De in deze bijlage opgenomen bepalingen zijn slechts van toepassing wanneer het genoemde risico op de 
betreffende arbeidsplaats bestaat. 
1. De arbeidsplaatsen moeten worden ondergebracht in structuren waarvan de stabiliteit en de stevigheid zijn 
aangepast aan het gebruik dat ervan wordt gemaakt. 
2. De nooduitgangen moeten het personeel via de kortste weg naar buiten of naar een veiligheidszone voeren. 
Bij gevaar moeten alle arbeidsplaatsen snel en veilig kunnen worden ontruimd; er dienen voldoende 
vluchtwegen en nooduitgangen voorhanden te zijn. 
De deuren van nooduitgangen moeten gemakkelijk en naar buiten toe kunnen worden geopend, schuif- en 
draaideuren zijn verboden. 
De bewegwijzering van de nooduitgangen dient te geschieden overeenkomstig de op Richtlijn 77/756/EEG 
gebaseerde nationale voorschriften. De bewegwijzering moet op de juiste plaatsen worden aangebracht en 
duurzaam zijn. 
3. Arbeidsplaatsen moeten met adequate eerstehulp- en brandbestrijdingsmiddelen zijn uitgerust. Om aan te 
geven waar deze zich bevinden, dienen geschikte, op de juiste plaatsen aangebrachte en duurzame 
markeringen te worden gebruikt. 
4. Arbeidsplaatsen waar door de aard van het werk zones met valgevaar voor werknemers of gevaar voor 
vallende voorwerpen voorkomen, dienen, voor zover mogelijk, te zijn uitgerust met voorzieningen die de 
werknemers de toegang tot deze zones beletten. 
5. Ruimten waar werknemers bij het uitvallen van de kunstverlichting aan bijzondere risico's zijn blootgesteld, 
dienen evenals de vlucht- en andere wegen, met een voldoende sterke noodverlichting te zijn uitgerust. 
6. Klapdeuren moeten transparant zijn of van transparante panelen zijn voorzien. 
7. Arbeidsplaatsen moeten zodanig worden ingericht dat het verkeer van personen en voertuigen er veilig 
doorgang kan vinden. 
8. Arbeidsplaatsen dienen zodanig te worden ingericht dat de werknemers in de buurt van hun werkplek over 
afgescheiden ruimten met een voldoende aantal toiletten en wastafels beschikken. 
9. In verpozingsruimten voor het personeel dienen de nodige voorzieningen te worden getroffen ter 
bescherming van niet-rokers. 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen 
der Lid-Staten betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen 
COM(88) 157 de f. 
(Door de Commissie bij de Raad ingediend op 14 april 1988) 
(88/C 141/03) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese In samenwerking met het Europese Parlement, 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100A, 
Overwegende dat de maatregelen dienen te worden 
Gezien het voorstel van de Commissie, vastgesteld die binnen een op 31 december 1992 verstrij-
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/15 
kend tijdvak tot de geleidelijke totstandkoming van de 
interne markt moeten leiden dat deze interne markt uit een 
ruimte zonder grenzen bestaat, in welke ruimte vrij verkeer 
van goederen, personen, diensten en kapitaal is verzekerd; 
Overwegende dat in verscheidene Lid-Staten reeds een 
aantal jaren voor tal van persoonlijke beschermings­
middelen voorschriften en normen van kracht zijn, 
waaraan verscheidene beweegredenen, zoals de gezond­
heid, de arbeidsveiligheid en de bescherming van de 
gebruikers, ten grondslag liggen; 
Overwegende dat deze voorschriften en normen vaak zeer 
gedetailleerde bepalingen bevatten ten aanzien van de eisen 
die aan het ontwerp, de fabricage, de kwaliteit, de 
beproeving en de certificering van persoonlijke bescher­
mingsmiddelen worden gesteld, ten einde personen tegen 
verwondingen en ziekten te beschermen; 
Overwegende dat met name de bepalingen inzake de 
arbeidsveiligheid het gebruik van persoonlijke bescher­
mingsmiddelen voorschrijven; dat er tal van voorschriften 
zijn op grond waarvan de werkgever verplicht is zijn 
personeel de beschikking te geven over adequate persoon­
lijke beschermingsmiddelen, als de, bij voorkeur toe te 
passen, collectieve beschermingsmiddelen ontbreken of 
ontoereikend zijn; 
Overwegende dat de nationale voorschriften betreffende 
persoonlijke beschermingsmiddelen van Lid-Staat tot Lid-
Staat onderling aanzienlijk kunnen verschillen; dat zij 
derhalve een handelsbelemmering kunnen vormen, hetgeen 
voor de totstandbrenging en het functioneren van de 
Gemeenschappelijke Markt rechtstreekse gevolgen heeft; 
Overwegende dat die uiteenlopende nationale voorschrif­
ten dienen te worden geharmoniseerd, ten einde het vrije 
verkeer van deze produkten te waarborgen, hetgeen 
evenwel niet mag leiden tot verlaging van de huidige 
beschermingsniveaus in de Lid-Staten, indien deze gerecht­
vaardigd zijn, doch, zo nodig, verder tot een verhoging 
daarvan; 
Overwegende dat met in deze richtlijn gegeven voorschrif­
ten voor het ontwerp en de fabricage van persoonlijke 
beschermingsmiddelen, die met name van fundamenteel 
belang zijn bij het streven naar een veiliger werkomgeving, 
niet wordt vooruit gelopen op de voorschriften inzake het 
gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen en de 
maatregelen ten behoeve van de gezondheid en veiligheid 
van de werknemers op de werkplek; 
Overwegende dat deze richtlijn alleen de wezenlijke 
vereisten behelst waaraan persoonlijke beschermings­
middelen moeten voldoen; dat het, om gemakkelijker te 
kunnen aantonen dat aan die wezenlijke vereisten is 
voldaan, van groot belang is dat er op Europees niveau 
geharmoniseerde normen zijn die onder meer betrekking 
hebben op het ontwerp, de fabricage, de specificaties en de 
beproeving van de persoonlijke beschermingsmiddelen, en 
die een zodanige strekking hebben dat van persoonlijke 
beschermingsmiddelen die aan deze normen voldoen, mag worden aangenomen dat zij aan de wezenlijke vereisten van 
deze richtlijn voldoen; dat deze op Europees niveau 
geharmoniseerde normen door particuliere instellingen 
worden opgesteld en dat zij hun karakter van niet-
verbindende tekst dienen te behouden; dat de Europese 
Commissie voor Normalisatie (CEN) en het Europees 
Comité voor Elektronische Normalisatie (Cenelec) daartoe 
zijn erkend als bevoegde instellingen voor de vaststelling 
van geharmoniseerde normen overeenkomstig de op 13 
november 1984 bekrachtigde algemene richtsnoeren voor 
de samenwerking tussen de Commissie en deze beide 
instellingen; dat onder een geharmoniseerde norm in de zin 
van deze richtlijn wordt verstaan een tekst met technische 
specificaties (Europese norm of harmonisatiedocument) 
die in opdracht van de Commissie, overeenkomstig de 
bepalingen van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 
maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het 
gebied van normen en technische voorschriften (') alsmede 
krachtens bovengenoemde algemene richtsnoeren door een 
van beide of beide instellingen is aangenomen; 
Overwegende dat het, in afwachting van de vaststelling van 
geharmoniseerde normen in de zin van deze richtlijn, die, 
gezien de omvang van het toepassingsgebied, zeer talrijk 
zijn, zodat aan het opstellen van deze normen binnen de 
voor de totstandbrenging van de interne markt gestelde tijd 
een grote hoeveelheid werk verbonden is, wenselijk is 
voorlopig, met inachtneming van de bepalingen van het 
Verdrag, de „status quo"-regeling inzake de conformiteit 
aan de nationale normen voor persoonlijke beschermings­
middelen, waarvoor op de datum, waarop deze richtlijn 
wordt vastgesteld, nog geen geharmoniseerde norm 
bestaat, te handhaven; 
Overwegende dat, gezien de algemene en horizontale rol 
van het krachtens artikel 5 van Richtlijn 83/189/EEG 
opgerichte permanent comité in het gemeenschappelijk 
normalisatiebeleid, en meer in het bijzonder de rol bij het 
formuleren van verzoeken om normen vast te stellen en bij 
het functioneren van „status-quo"-regeling inzake de 
Europese normalisatie, dit comité het eerst aangewezen 
orgaan is om bij de communautaire controle op de 
overeenstemming van de geharmoniseerde normen de 
Commissie bij te staan; 
Overwegende dat bij de normalisatie en de beheerswerk-
zaamheden met betrekking tot deze richtlijn dient te 
worden gezorgd voor voldoende overleg met de sociale 
partners, met name met de werknemersorganisaties; 
Overwegende dat het nodig is op de naleving van deze 
technische voorschriften controle uit te oefenen, ten einde 
gebruikers en derden doelmatig te beschermen; dat de 
bestaande controleprocedures van Lid-Staat tot Lid-Staat 
aanzienlijke verschillen kunnen vertonen; dat het ter 
vermijding van veelvuldige controles, die even zovele 
belemmeringen zouden vormen voor het vrije verkeer van 
persoonlijke beschermingsmiddelen, wenselijk is de door 
de Lid-Staten uitgevoerde controles onderling te erkennen; 
dat het, om de erkenning van die controles te bevorderen, 
met name wenselijk is dat in geharmoniseerde communau­
taire procedures en in geharmoniseerde criteria wordt 
voorzien, op grond waarvan wordt bepaald welke 
instellingen met onderzoek, toezicht en controle, worden 
belast. 
(!) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. 
Nr. C 141/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
HOOFDSTUK I 
Toepassingsgebied, het in de handel brengen 
en het vrij verkeer 
Artikel 1 
1. Deze richtlijn is van toepassing op de persoonlijke 
beschermingsmiddelen hierna te noemen „beschermings­
middelen". Zij bevat de voor het in de handel brengen en 
het vrij verkeer binnen de Gemeenschap geldende voor­
waarden, alsmede de fundamentele veiligheidsvoorschrif­
ten waaraan beschermingsmiddelen moeten voldoen om de 
veiligheid van de gebruiker te verzekeren en zijn gezond­
heid te beschermen. 
2. In deze richtlijn wordt onder beschermingsmiddel een 
uitrustingsstuk of middel verstaan dat een persoon draagt 
om zich tegen één of meer gevaren die zijn gezondheid en 
veiligheid kunnen bedreigen, te beschermen. 
Als beschermingsmiddel wordt ook beschouwd: 
a) een uitrusting samengesteld uit verscheidene uitrus­
tingsstukken of -middelen, welke een persoon draagt 
om zich tegen één of meer gevaren die zijn gezondheid 
en veiligheid kunnen bedreigen, te beschermen; 
b) een uitrustingsstuk of beschermingsmiddel dat al of niet 
onlosmakelijk verbonden is met een niet-beschermende 
persoonlijke uitrusting die door een persoon wordt 
gedragen of vastgehouden bij het bedrijven van een 
bepaalde activiteit; 
c) verwisselbare onderdelen van een beschermingsmiddel 
die voor de goede werking ervan onontbeerlijk zijn. 
3. Als integrerend bestanddeel van een beschermings­
middel wordt beschouwd ieder samen met het bescher­
mingsmiddel in de handel gebracht verbindingssysteem dat 
het beschermingsmiddel aan een externe voorziening 
verbindt, zelfs wanneer het verbindingssysteem van de 
tijdsduur dat de gebruiker aan het risico, onderscheiden­
lijke de risico's, is blootgesteld, niet ononderbroken 
behoeft te worden gedragen of meegevoerd. 
4. Buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen : 
— beschermingsmiddelen die onder een andere EEG-
richtlijn vallen met dezelfde doelstellingen ten aanzien 
van het in de handel brengen, het vrij verkeer en de 
veiligheid als deze richtlijn, 
— ongeacht de bovengenoemde reden van uitsluiting van 
het toepassingsgebied : de in de lijst met uitzonderingen 
van bijlage I genoemde soorten en typen beschermings­
middelen. 
Artikel 2 
1. De Lid-Staten nemen alle nodige maatregelen om 
ervoor te zorgen dat de in artikel 1 bedoelde beschermings­
middelen slechts in de handel kunnen worden gebracht dan 
wel in gebruik genomen, als met deze middelen zonder gevaar voor de veiligheid of gezondheid van andere 
personen, huisdieren of goederen, de veiligheid en de 
gezondheid van de gebruiker kan worden verzekerd en zijn 
gezondheid beschermd, wanneer zij behoorlijk worden 
onderhouden en overeenkomstig hun gebruiksdoel ge­
bruikt. 
2. Deze richtlijn laat de Lid-Staten vrij om, met 
inachtneming van het Verdrag, de voorschriften in te 
voeren die zij nodig achten om voor de bescherming van de 
gebruiker zorg te dragen, voor zover dit bij de bescher­
mingsmiddelen niet leidt tot afwijkingen ten opzichte van 
de bepalingen in deze richtlijn. 
3. De Lid-Staten verhinderen niet dat op jaarbeurzen, 
tentoonstellingen, enzovoorts, beschermingsmiddelen ten 
toon worden gesteld die niet aan de bepalingen van deze 
richtlijn voldoen, mits duidelijk op een bord wordt 
aangegeven dat de betreffende beschermingsmiddelen niet 
aan de richtlijn voldoen en niet mogen worden gekocht en/ 
of hoe dan ook worden gebruikt, ook niet voor proeven op 
personen, alvorens zij door de fabrikant of door zijn in de 
Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde aan de eisen van 
de richtlijn zijn aangepast. 
Artikel 3 
1. De in artikel 1 bedoelde beschermingsmiddelen 
moeten aan de wezenlijke veiligheidsvereisten in bijlage II 
voldoen. 
2. De in artikel 8, lid 2, bedoelde beschermingsmiddelen 
beantwoorden aan: 
— hetzij de daarop betrekking hebbende nationale nor­
men, waarin de geharmoniseerde normen, waarvan de 
referenties in het „Publikatieblad van de Europese 
Gemeenschappen" zijn gepubliceerd, zijn overgenomen, 
— hetzij andere technische specifikaties, mits de bescher­
mingsmiddelen op grond hiervan een beschermings­
niveau bieden dat gelijkwaardig is aan het in de 
wezenlijke veiligheidsvereisten omschreven niveau; een 
en ander dient overeenkomstig de procedure van 
artikel 10, lid 3, door een erkende keuringsinstelling als 
bedoeld in artikel 9 te worden beoordeeld. 
3. Op de in artikel 8, lid 2, bedoelde beschermings­
middelen, waarvoor geharmoniseerde normen ontbreken, 
kunnen voorlopig, doch uiterlijk tot en met 31 december 
1992, de nationale regelingen van toepassing blijven, die op 
de datum waarop deze richtlijn wordt aangenomen, van 
kracht zijn, op voorwaarde dat deze regelingen met de 
bepalingen van het Verdrag in overeenstemming zijn. 
Artikel 4 
1. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van 
beschermingsmiddelen of onderdelen van beschermings­
middelen die voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn 
en van het „EG"-merkteken zijn voorzien, noch verbieden, 
noch beperken, noch verhinderen. 
2. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van niet 
van het „EG"-merkteken voorziene onderdelen van 
beschermingsmiddelen, die in beschermingsmiddelen 
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/17 
moeten worden aangebracht, noch verbieden, noch 
beperken, noch verhinderen mits deze onderdelen geen 
wezenlijke onderdelen zijn die voor de goede werking van 
de beschermingsmiddelen onmisbaar zijn. 
Artikel 5 
De Lid-Staten nemen aan dat beschermingsmiddelen aan de 
in artikel 3 bedoelde wezenlijke veiligheidsvereisten vol­
doen, indien zij van het „EG"-merkteken zijn voorzien, 
waarmee wordt aangegeven dat zij voldoen aan: 
— de daarop betrekking hebbende nationale normen, 
waarin de geharmoniseerde normen, waarvan de 
referenties in het Publikatieblad van de Europese 
Gemeenschappen zijn bekend gemaakt zijn over­
genomen. De Lid-Staten maken de referenties van deze 
nationale normen bekend, 
— of andere technische specifikaties, waarmee een be­
schermingsniveau wordt verkregen dat gelijkwaardig is 
aan het in de wezenlijke veiligheidsvereisten van deze 
richtlijn omschreven niveau. de overige Lid-Staten daarvan in kennis. Wanneer de grond 
van het in lid 1 bedoelde besluit een leemte in de normen is, 
legt de Commissie, indien de Lid-Staat die het besluit heeft 
genomen het wil handhaven, de aangelegenheid aan het 
comité voor, en leidt zij de in artikel 6 bedoelde procedures 
in. 
3. Wanneer een beschermingsmiddel dat niet in overeen­
stemming is, van het „EG"-merktekenen is, neemt de 
bevoegde Lid-Staat passende maatregelen tegen degene die 
het merkteken heeft aangebracht en stelt hij de Commissie 
en de overige Lid-Staten daarvan in kennis. 
4. De Commissie vergewist zich ervan dat de Lid-Staten 
van het verloop en de uitkomsten van de in dit artikel 
bedoelde procedure op de hoogte worden gehouden. 
HOOFDSTUK II 
Certificatieprocedures 
Artikel 6 
Wanneer een Lid-Staat of de Commissie van mening is, dat 
de in artikel 5 bedoelde geharmoniseerde normen niet of 
niet meer volledig aan de in artikel 5 bedoelde desbetref­
fende wezenlijke vereisten voldoen, legt de Commissie of de 
Lid-Staat de aangelegenheid met een toelichting aan het bij 
Richtlijn 83/189/EEG opgericht Permanent Comité, hierna 
het „comité" genoemd, voor. Het comité brengt met spoed 
advies uit. 
Aan de hand van het advies van het comité stelt de 
Commissie de Lid-Staten ervan in kennis dat zij al dan niet 
de betreffende normen uit de in artikel 5, bedoelde 
publikaties moeten verwijderen. 
Artikel 7 
1. Wanneer een Lid-Staat vaststelt dat beschermings­
middelen, die van het „EG"-merkteken zijn voorzien en 
overeenkomstig hun gebruiksdoel worden gebruikt, voor 
de veiligheid van personen, huisdieren of goederen een 
gevaar kunnen betekenen, neemt hij alle nodige maat­
regelen om deze beschermingsmiddelen uit de handel te 
nemen, dan wel het in de handel brengen of het vrije verkeer 
ervan te verbieden. 
De Lid-Staat stelt de Commissie onmiddellijk van deze 
maatregel in kennis en geeft de redenen voor zijn besluit 
aan, met name of het gebrek aan overeenstemming 
voortvloeit uit: 
a) de niet-inachtneming van de in artikel 3 bedoelde 
wezenlijke vereisten; 
b) een verkeerde toepassing van de in artikel 5 bedoelde 
normen; 
c) een leemte in de in artikel 5 bedoelde normen zelf. 
2. De Commissie treedt zo spoedig mogelijk met de 
betrokken partijen in overleg. Wanneer de Commissie na 
afloop van het overleg vaststelt dat de maatregel gerecht­
vaardigd is, stelt zij de Lid-Staat die haar heeft genomen en Artikel 8 
1. Alvorens een beschermingsmiddel in de handel wordt 
gebracht, moet de fabrikant, of zijn in de Gemeenschap 
gevestigde gevolmachtigde, de in deel I van bijlage III 
genoemde documenten bijeenbrengen om deze, indien 
nodig, aan de bevoegde autoriteiten te kunnen voorleggen. 
2. Alvorens tot seriefabricage van andere dan in lid 3 
bedoelde beschermingsmiddelen wordt overgegaan, moet 
de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde 
gevolmachtigde een model aan het „EG"-typeonderzoek als 
bedoeld in artikel 10 onderwerpen. 
3. Van het „EG"-typeonderzoek zijn vrijgesteld de op een 
eenvoudig ontwerp berustende modellen beschermings­
middelen, waarvan de gebruiker bij zeer geringe risico's die 
vanwege hun gradueel effect tijdig en zonder dat de 
gebruiker gevaar loopt, kunnen worden opgemerkt, zelf de 
doeltreffendheid kan beoordelen. 
Tot deze categorie behoren modellen beschermings­
middelen die moeten worden gebruikt bij huishoudelijke 
werkzaamheden, naaien, tuinieren, tegen zonnestraling, 
slecht weer en vlekken. 
4. In serie vervaardigde beschermingsmiddelen worden, 
alvorens zij in de handel worden gebracht, onderworpen 
aan: 
a) de in artikel 11 bedoelde „EG"-keuring, wanneer het 
gaat om beschermingsmiddelen van complex ontwerp 
die de gebruiker tegen dodelijke gevaren, waarvan hij de 
acute effecten niet tijdig kan onderkennen, moeten 
beschermen. Tot deze categorie behoren: 
— uitrusting voor werkzaamheden in atmosferen waar 
ademen niet mogelijk is door gebrek aan zuurstof en/ 
of sterke verontreiniging met zeer toxische of 
radiotoxische stoffen, die behalve op de luchtwegen 
Nr. C 141/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
ook nog op andere lichaamsdelen een schadelijke 
uitwerking kunnen hebben, 
— uitrusting voor werkzaamheden in hete omgevingen, 
waarin de luchttemperatuur de 100° C kan over­
schrijden, met of zonder vlammen of grote hoeveel­
heden wegvliegend gesmolten materiaal, 
— uitrusting voor werkzaamheden in koude omgevin­
gen, waarin de luchttemperatuur beneden de — 50° 
C kan liggen; 
b) voor ieder beschermingsmiddel dat niet onder de in punt 
a) bedoelde categorie valt, is de „EG"-verklaring van 
overeenstemming van de fabrikant vereist. 
Artikel 9 
1. Iedere Lid-Staat deelt de Commissie en de overige Lid-
Staten mede welke erkende instellingen met de tenuitvoer­
legging van de certificatieprocedures als bedoeld in artikel 8 
zijn belast. De Commissie maakt, ter informatie, in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, de lijst 
van deze instellingen, alsmede het aan deze toegekende 
nummer, en draagt zorg voor de bijwerking daarvan. 
2. In bijlage III, deel II, staan de minimumcriteria vermeld 
waaraan de Lid-Staten zich bij de erkenning van genoemde 
instellingen moeten houden. 
3. Een Lid-Staat die een instelling heeft erkend, moet deze 
erkenning intrekken, indien hij vaststelt dat genoemde 
instelling niet langer aan de in bijlage III, deel II bedoelde 
criteria voldoet. Hij stelt de Commissie en de overige Lid-
Staten onmiddellijk daarvan in kennis. 
„EG"-typeonderzoek 
Artikel 10 
Het „EG"-typeonderzoek is de procedure volgens welke de 
erkende keuringsinstelling vaststelt en verklaart dat het 
model beschermingsmiddel voldoet aan de desbetreffende 
bepalingen van deze richtlijn. 
1. De aanvraag voor een "EG"-typeonderzoek wordt door 
de fabrikant of diens gevolmachtigde bij één enkele 
erkende keuringsinstelling voor het betreffende model 
ingediend. De gevolmachtigde moet in de Gemeenschap 
gevestigd zijn. 
2. De aanvraag omvat: 
— naam en adres van de fabrikant of diens gevolmach­
tigde, alsmede de plaats van fabricage van de 
beschermingsmiddelen; 
— het technisch fabricagedossier als bedoeld in bijla­
ge III, paragraaf I; 
Zij gaat vergezeld van een passend aantal exemplaren van 
het te keuren model. 
3. De erkende keuringsinstelling verricht het „EG"-
typeonderzoek op de hieronder beschreven wijze: a) zij bestudeert het technisch fabricagedossier om de 
juistheid ervan na te gaan; in het geval van 
technische specificaties andere dan die van de 
geharmoniseerde normen, als bedoeld in artikel 3, 
lid 2, wordt erop toegezien dat deze met de 
wezenlijke veiligheidsvereisten in overeenstemming 
zijn; 
b) bij het onderzoek van het model: 
-— gaat de keuringsinstelling na of het overeenkom­
stig het technisch fabricagedossier is uitgevoerd 
en of het volkomen veilig voor zijn gebruiksdoel 
kan worden gebruikt, 
— controleert de keuringsinstelling aan de hand van 
de nodige onderzoeken en proeven de overeen­
stemming van het model met de desbetreffende 
normen of andere technische specificaties en/of 
de wezenlijke vereisten. 
4. Indien het model aan de desbetreffende bepalingen 
voldoet, stelt de keuringsinstelling een verklaring van 
„EG"-typeonderzoek op, en stelt de aanvrager daarvan in 
kennis. De verklaring bevat de bevindingen van het 
onderzoek, vermelding van de eventuele voorwaarden die 
aan de verklaring zijn verbonden en de voor identificatie 
van het erkende model benodigde beschrijvingen en 
tekeningen. 
De Commissie, de overige erkende keuringsinstellingen en 
de overige Lid-Staten kunnen een copie van de verklaring 
verkrijgen en, na een met redenen omkleed verzoek, een 
copie van het technisch fabricagedossier, alsmede de 
verslagen van de verrichte onderzoeken en proeven. 
5. De keuringsinstelling die de afgifte van een „EG"-
verklaring van typeonderzoek weigert, stelt de overige 
erkende keuringsinstellingen daarvan op de hoogte. De 
keuringsinstelling die een „EG"-verklaring van typeonder­
zoek intrekt, stelt de Lid-Staat, die deze heeft afgegeven, 
daarvan op de hoogte. Deze stelt de overige Lid-Staten en 
de Commissie daarvan op de hoogte en zet de redenen van 
dat besluit uiteen. 
„EG "-keuring 
Artikel 11 
1. De „EG"-keuring heeft tot doel de gefabriceerde 
beschermingsmiddelen te controleren op overeenstemming 
met het erkende model en deze te certificeren. De keuring 
wordt door de keuringsinstelling die de „EG"-verklaring 
van typeonderzoek heeft opgesteld overeenkomstig de 
onderstaande bepalingen verricht. 
2. De keuring van partijen beschermingsmiddelen die 
door de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde 
gevolmachtigde worden aangeboden, geschiedt regelmatig. 
De partijen gaan vergezeld van de „EG"-verklaring van 
typeonderzoek als bedoeld in artikel 10. 
3. Bij het keuren van een partij gaat de keuringsinstelling 
na of de beschermingsmiddelen overeenkomstig het 
technisch fabricagedossier zijn vervaardigd en gecontro-
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/19 
leerd en verricht op exemplaren uit de partij de nodige 
proeven; deze instelling geeft een „EG"-keuringscertificaat 
af. 
„EG"-verklaring van overeenstemming 
Artikel 12 
De „EG"-verklaring van overeenstemming is de procedure 
waarbij de fabrikant die aan artikel 8, lid 4, onder b), heeft 
voldaan: 
1. met het oog op eventuele voorlegging aan de bevoegde 
instanties een verklaring opstelt, waarin hij verklaart 
dat de exemplaren van een in de handel gebracht 
beschermingsmiddel aan de wezenlijke vereisten in deze 
richtlijn voldoen; 
2. op ieder exemplaar van voornoemd model bescher­
mingsmiddel het „EG"-overeenstemmingsmerkteken 
als bedoeld in artikel 13 aanbrengt. 
HOOFDSTUK III 
„EG"-merkteken 
Artikel 13 
1. Het „EG"-merkteken bestaat uit de afkorting „EG" 
gevolgd door de twee laatste cijfers van het jaar waarin het 
merkteken is aangebracht en in geval van betrokkenheid 
van een erkende keuringsinstelling, van het in artikel 9, lid 
1, bedoelde nummer. 
Het model „EG"-merkteken dat in geval van betrokkenheid 
van een erkende keuringsinstelling moet worden gebruikt 
en het in de overige gevallen te gebruiken model zijn 
weergegeven in bijlage IV. 
2. Het „EG"-merkteken moet zichtbaar, leesbaar en voor 
de redelijkerwijs te verwachten levensduur van het beschermingsmiddel onuitwisbaar op het beschermings­
middel en de verpakking worden aangebracht. 
3. Het is verboden op de beschermingsmiddelen merkte­
kens of opschriften aan te brengen die met het „EG"-
merkteken kunnen worden verward. 
HOOFDSTUK IV 
Slotbepalingen 
Artikel 14 
Ieder besluit van een Lid-Staat dat ter uitvoering van deze 
richtlijn wordt genomen, wordt nauwkeurig met redenen 
omkleed. Het wordt zo spoedig mogelijk aan de belangheb­
bende medegedeeld met vermelding van de middelen van 
beroep die volgens de in de betrokken Lid-Staat geldende 
wetgeving openstaan, alsmede van de termijnen waarbin­
nen beroep moet worden aangetekend. 
Artikel 15 
1. De Lid-Staten stellen uiterlijk 31 december 1989 de 
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast die nodig 
zijn om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen en 
maken deze bekend. Zij stellen de Commissie hiervan 
onmiddellijk in kennis. 
Zij passen die bepalingen met ingang van 1 juli 1990 toe. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van 
de bepalingen van nationaal recht die zij op het door deze 
richtlijn bestreken gebied vaststellen. 
Artikel 16 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. 
BIJLAGE I 
UITPUTTENDE LIJST VAN DE SOORTEN OF TYPE BESCHERMINGSMIDDEL DIE NIET ONDER 
HET TOEPASSINGSGEBIED VAN DEZE RICHTLIJN VALLEN 0) 
1. Beschermingsmiddelen die voor leger of politie zijn ontworpen en vervaardigd. 
2. Beschermingsmiddelen voor persoonlijk gebruik bij slecht weer. 
3. Beschermingsmiddelen voor zelfverdediging tegen aanvallers. 
0) Ongeacht de in Hoofdstuk I, artikel 1, lid 4, genoemde reden van uitsluiting van het toepassingsgebied. 
Nr. C 141/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
BIJLAGE II 
VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN BETREFFENDE PERSOONLIJKE BESCHERMINGSMIDDELEN 
WEZENLIJKE VEREISTEN MET BETREKKING TOT ONTWERP EN FABRICAGE VAN 
PERSOONLIJKE BESCHERMINGSMIDDELEN (HIERNA TE NOEMEN 
„BESCHERMINGSMIDDELEN") 
ALGEMENE VEREISTEN 
Beginselen bij het ontwerpen 
Ergonomie 
Beschermingsmiddelen moeten zodanig zijn ontworpen, dat de gebruiker, onder de 
gebruiksomstandigheden waarvoor zij bestemd zijn en gedurende de tijd dat zij naar verwachting 
zullen worden gedragen, de activiteit, waardoor hij aan de betrokken risico's wordt blootgesteld, 
doelmatig en zonder buitensporige hinder kan uitoefenen, terwijl hij de nodige mate van 
bescherming geniet die op de grootte van de risico's is afgestemd. 
Beschermingsniveaus 
De beschermingsmiddelen moeten in alle van toepassing zijnde gevallen ter verkrijging van 
meerdere beschermingsniveaus in verschillende klasses worden gefabriceerd. 
Onschadelijkheid van de beschermingsmiddelen 
Afwezigheid van inherente risico's en andere factoren die hinder kunnen veroorzaken. 
Beschermingsmiddelen moeten zodanig zijn ontworpen en gefabriceerd, dat zij, zowel onder 
normale gebruiksomstandigheden als onder redelijkerwijze te verwachten abnormale 
gebruiksomstandigheden, geen risico's of andere factoren die hinder veroorzaken, opleveren. 
1.2.1.1. Gebruik van de juiste materialen 
In beschermingsmiddelen gebruikte materialen en hun eventuele afbraakprodukten moeten van 
dien aard zijn en zodanig worden aangewend dat zij geen schadelijke gevolgen voor de hygiëne of 
de gezondheid van de gebruiker opleveren. 
1.2.1.2. Geschikt oppervlak voor alle delen van een beschermingsmiddel die met de 
gebruiker in contact komen 
Op de delen van een beschermingsmiddel die met de gebruiker in contact zijn, of die met de 
gebruiker in contact kunnen komen, als het beschermingsmiddel wordt gedragen, mogen geen 
oneffenheden, scherpe of uitstekende punten, enz. voorkomen, die ernstige irritatie of 
verwondingen kunnen veroorzaken. 
1.2.1.3. Minimale hinder voor de gebruiker 
Beschermingsmiddelen dienen de nodige bewegingen en houdingen en de zintuigelijke 
waarneming zo min mogelijk te belemmeren. Bovendien mogen zij geen aanleiding geven tot 
verkeerde bewegingen van de gebruiker. 
1.3. Comfort en doelmatigheid 
1.3.1. Aanpassing van beschermingsmiddelen aan de lichaamsbouw van de gebruiker 
Beschermingsmiddelen moeten zodanig zijn ontworpen en gefabriceerd, dat zij op zo 
gemakkelijk mogelijke wijze in de gewenste positie op de gebruiker kunnen worden aangebracht 
en gedurende de tijd dat zij naar verwachting zullen worden gedragen, op hun plaats blijven 1. 
1.1. 
1.1.1. 
1.1.2. 
1.2. 
1.2.1. 
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/21 
onder de verschillende omgevingsinvloeden en bij de verschillende mogelijke bewegingen en 
houdingen van de gebruiker. Daarom moeten beschermingsmiddelen zo goed mogelijk worden 
aangepast aan de lichaamsbouw van de gebruiker door middel van onder meer degelijke 
systemen voor bevestiging van verstelling of een goede diversificatie van vormen en maten. 
1.3.2. Lichtheid en stevigheid van de constructie 
De stevigheid van de constructie en de doelmatigheid moeten in overeenstemming zijn met de 
omvang van de te voorkomen risico's, de gebruiksomstandigheden en de verwachte 
„levensduur" van het beschermingsmiddel. 
Beschermingsmiddelen moeten zo licht mogelijk zijn, hetgeen evenwel geen ernstige afbreuk mag 
doen aan de stevigheid van de constructie of aan de doelmatigheid. 
Afgezien van de bijkomende specifieke eisen, waaraan beschermingsmiddelen moeten voldoen 
om een doelmatige bescherming te bieden tegen de te voorkomen risico's (zie paragraaf 3), 
moeten beschermingsmiddelen voldoende weerstand bieden tegen de gevolgen van de normale 
omgevingsinvloeden in de vorm van fysische (scheuren, schokken of trillingen, ...) en chemische 
belasting (oplosmiddelen, olie, koolwaterstoffen, schoonmaakmiddelen, ...) waaraan zij tijdens 
het transport of gebruik kunnen worden blootgesteld en de weersomstandigheden in de 
verschillende seizoenen. 
1.3.3. Gewenste verenigbaarheid van tegelijkertijd te dragen beschermingsmiddelen 
Als een fabrikant diverse modellen op de markt brengt van verschillende soorten of typen 
beschermingsmiddelen die naburige lichaamsdelen tegelijkertijd moeten beschermen tegen een 
combinatie van risico's, dan is het gehele pakket van fundamentele voorschriften die voor de 
verschillende soorten of typen gelden van toepassing op het aldus gevormde samengestelde 
beschermingsmiddel. 
1.4. Gebruiksaanwijzing van de fabrikant 
De door de fabrikant opgestelde gebruiksaanwijzing die bij de in de handel gebrachte 
beschermingsmiddelen wordt geleverd, moet behalve naam en adres van de fabrikant of van 
diens in de Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde, alle nuttige informatie bevatten over: 
1. voorschriften voor opslag, gebruik, reiniging, onderhoud, revisie en ontsmetting ([); 
2. de eigenschappen die bij de ter controle van de overeenstemming verrichte laboratorium­
proeven zijn gemeten om de door de beschermingsmiddelen verschafte mate van bescherming 
(of de vermindering daarvan) te bepalen; 
3. de accessoires die bij de beschermingsmiddelen kunnen worden gebruikt en de eigenschappen 
van de juiste reserveonderdelen; 
4. de uiterste gebruiksomstandigheden waarbij de beschermingsmiddelen nog net mogen 
worden gebruikt; 
5. de gebruiksduur van de beschermingsmiddelen of van bepaalde onderdelen daarvan; 
6. de soort verpakking voor de opslag of het transport van de beschermingsmiddelen; 
7. de betekenis van aanduidingen, indien aanwezig (zie 2.12). 
Deze gebruiksaanwijzing moet duidelijk en begrijpelijk zijn opgesteld in ten minste de officiële 
taal of talen van de Lid-Staat waarvoor hij bestemd is. 
2. AANVULLENDE EISEN DIE AAN VERSCHEIDENE SOORTEN OF TYPEN BESCHER­
MINGSMIDDELEN WORDEN GESTELD. 
2.1. Beschermingsmiddelen die zijn voorzien van regelsystemen 
Als beschermingsmiddelen zijn voorzien van regelsystemen, dan moeten deze zodanig zijn 
ontworpen en gefabriceerd dat zij, nadat zij zijn ingesteld, niet kunnen worden ontregeld onder 
de te verwachten gebruiksomstandigheden waarvoor deze beschermingsmiddelen op de markt 
zijn gebracht. 
(J) De door de fabrikant aanbevolen reinigings-, onderhouds- en ontsmettingsmiddelen mogen, als zij op de 
juiste wijze worden toegepast, geen schadelijke gevolgen hebben voor de beschermingsmiddelen of de 
gebruikers. 
Nr. C 141/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
2.2. Beschermingsmiddelen die de te beschermen lichaamsdelen omhullen 
Beschermingsmiddelen die de te beschermen lichaamsdelen omhullen, moeten, voor zover 
mogelijk, voldoende worden geventileerd om transpiratie te vermijden; als dit niet mogelijk is, 
dan moeten zij worden uitgerust met voorzieningen om het transpiratievocht te absorberen. 
2.3. Beschermingsmiddelen voor gelaat, ogen en luchtwegen 
Beschermingsmiddelen voor gelaat, ogen en luchtwegen dienen het gezichtsveld van de gebruiker 
zo min mogelijk te beperken. 
De oogschermen van dergelijke beschermingsmiddelen moeten optisch voldoende neutraal zijn 
in overeenstemming met de aard van de meer of minder minutieuze en/of langdurige activiteiten 
waarvoor zij op de markt worden gebracht. 
Zodanig moeten zij een bewerking ondergaan of worden uitgerust met een ventilatiesysteem om 
wasemvorming te vermijden dan wel de wasem te verwijderen. 
2.4. Beschermingsmiddelen die aan veroudering onderhevig zijn 
Als mag worden aangenomen dat de werking, die beschermingsmiddelen in staat van nieuw 
dienen te hebben, tijdens het gebruik in belangrijke mate door veroudering kan worden 
aangetast, dan moet de fabricagedatum — of, indien mogelijk, de uiterste gebruiksdatum — 
onuitwisbaar en op een wijze die geen aanleiding kan geven tot misverstanden worden 
aangebracht op ieder in de handel gebracht exemplaar of verwisselbaar onderdeel van een 
beschermingsmiddel, alsmede op de verpakking. 
Als hij geen concrete uitspraken kan doen over de „levensduur" van een beschermingsmiddel, 
dan dient de fabrikant in de gebruiksaanwijzing alle nuttige informatie te verstrekken om de 
koper of gebruiker in staat te stellen een redelijke gebruiksduur vast te stellen aan de hand van de 
kwaliteit van het model en de daadwerkelijke omstandigheden waaronder het dient te worden 
opgeslagen, gebruikt, gereinigd, gereviseerd en onderhouden. 
Als mag worden aangenomen dat de werking van de beschermingsmiddelen snel en ingrijpend 
kan worden aangetast door veroudering als gevolg van het regelmatig uitvoeren van een door de 
fabrikant aanbevolen reiniging, dan dient de fabrikant zo mogelijk op elk exemplaar van de 
beschermingsmiddelen dat in de handel wordt gebracht een opschrift aan te brengen waarin het 
maximale aantal reinigingen wordt aangegeven, dat het beschermingsmiddel mag ondergaan 
alvorens te worden gereviseerd of afgekeurd; als dit niet mogelijk is, dan moet de fabrikant deze 
gegevens in de gebruiksaanwijzing vermelden. 
2.5. Beschermingsmiddelen (of onderdelen van beschermingsmiddelen) die ongewild kunnen worden 
gegrepen of meegesleurd 
Dergelijke beschermingsmiddelen (of onderdelen van beschermingsmiddelen) die ongewild op 
voorspelbare wijze kunnen worden gegrepen of meegesleurd door een extern voorwerp, bij 
voorbeeld een bewegend deel van een machine of een voorwerp waarmee een zich verplaatsende 
gebruiker in aanraking komt moeten een goede treksterkte bezitten, waarboven een onderdeel op 
zodanige wijze afbreekt, dat lichamelijk letsel bij de gebruiker wordt vermeden. 
2.6. Beschermingsmiddelen voor gebruik in een explosieve atmosfeer 
De voor dergelijke beschermingsmiddelen gebruikte materialen (en, indien aanwezig, elektrische 
circuits) moeten van dien aard zijn en zodanig worden aangewend dat er onder de te verwachten 
gebruiksomstandigheden als gevolg van mechanische schokken, wrijving (het openen of sluiten 
van het elektrische circuit), ongewild contact van de beschermingsmiddelen met elektrische 
geleiders onder spanning of aardleidingen, of het opwekken van elektrostatische ladingen geen 
elektrische of andere vonken kunnen vrijkomen, die voldoende energie bezitten om een explosief 
mengsel tot ontbranding te brengen. 
2.7. Beschermingsmiddelen bestemd om snel te kunnen ingrijpen of die snel moeten kunnen worden 
verwijderd 
Dergelijke beschermingsmiddelen moeten zodanig zijn ontworpen en gefabriceerd dat zij in een 
zo kort mogelijke tijd kunnen worden aangebracht en/of verwijderd. 
Als zij zijn uitgerust met systemen voor bevestiging en verwijdering, waarmee zij in de juiste 
positie op de gebruiker kunnen worden aangebracht of kunnen worden verwijderd, dan moeten 
deze sytemen gemakkelijk en snel te bedienen zijn. 
2.8. Beschermingsmiddelen bestemd voor werkzaamheden in zeer gevaarlijke omstandigheden 
De gebruiksaanwijzing die door de fabrikant bij beschermingsmiddelen bestemd voor 
werkzaamheden in zeer gevaarlijke omstandigheden, als bedoeld in artikel 8, lid 4, wordt 
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/23 
geleverd moet met name gegevens bevatten die uitsluitend bestemd zijn voor bevoegde personen 
die beschikken over de opleiding en kwalificaties om deze te kunnen interpreteren en ervoor te 
zorgen dat de gebruiker er naar handelt. 
Bovendien moet in de gebruiksaanwijzing de procedure worden beschreven, die moet worden 
gevolgd om, nadat het beschermingsmiddel op de gebruiker is aangebracht, te controleren of het 
goed is afgesteld en kan functioneren. 
Als een beschermingsmiddel is uitgerust met een alarmsysteem dat in werking treedt zodra de 
normale bescherming niet langer geboden wordt, dan dient dit systeem zodanig te worden 
ontworpen en aangebracht dat het alarm door de gebruiker kan worden waargenomen onder de 
te verwachten gebruiksomstandigheden, waarvoor het beschermingsmiddel op de markt is 
gebracht. 
2.9. Beschermingsmiddelen waarvan onderdelen verstelbaar zijn of door de gebruiker kunnen 
worden verwijderd 
Als beschermingsmiddelen onderdelen bevatten die verstelbaar zijn of door de gebruiker ter 
vervanging kunnen worden verwijderd, dan moeten deze onderdelen zodanig zijn ontworpen en 
gefabriceerd dat zij gemakkelijk met de hand kunnen worden versteld, gemonteerd en 
gedemonteerd. 
2.10. Beschermingsmiddelen die kunnen worden verbonden met een extern toestel 
Als beschermingsmiddelen zijn uitgerust met een systeem, waarmee zij kunnen worden 
verbonden met een extern toestel, dan moet het aansluitstuk zodanig zijn ontworpen en 
gefabriceerd dat het niet op een toestel van een verkeerd type kan worden aangesloten. 
2.11. Beschermingsmiddelen die zijn uitgerust met een vloeistof- of gascirculatiesysteem 
Als beschermingsmiddelen zijn uitgerust met een vloeistof- of gascirculatiesysteem, dan moet dit 
systeem van dien aard zijn en zodanig zijn aangebracht dat de vloeistof of het gas in de nabijheid 
van het gehele te beschermen lichaamsdeel in voldoende mate wordt ververst, ongeacht de 
gebaren, houdingen of bewegingen van de gebruiker onder de te verwachten gebruiksomstandig­
heden, waarvoor de beschermingsmiddelen op de markt zijn gebracht. 
2.12. Beschermingsmiddelen die zijn voorzien van één of meer herkennings- of merktekens 
De op dergelijke soorten of typen beschermingsmiddelen aangebrachte herkennings- of 
merktekens moeten goed leesbaar zijn en dit blijven gedurende de verwachte „levensduur" van 
deze beschermingsmiddelen. Voorts moeten deze tekens volledig, duidelijk en begrijpelijk zijn, 
zodat elke verkeerde interpretatie uitgesloten is; met name moeten eventuele woorden of zinnen 
of dergelijke tekens gesteld zijn in de officiële taal of talen van de Lid-Staat, waarvoor het 
beschermingsmiddel bestemd is. 
Als een beschermingsmiddel (of onderdeel van een beschermingsmiddel) te kleine afmetingen 
heeft om de nodige tekens geheel of gedeeltelijk aan te brengen, dan dient dit op de verpakking en 
in de gebruiksaanwijzing van de fabrikant te worden vermeld. 
2.13. Veiligheidskleding bestemd om de zichtbaarheid van de gebruiker te verbeteren 
Veiligheidskleding bestemd voor gebruiksomstandigheden waaronder het naar verwachting 
nodig zal zijn de aanwezigheid van de individuele gebruiker visueel kenbaar te maken, moet zijn 
voorzien van een of meer uitwendige delen die van nature retroflecterend zijn dan wel van een 
retroflecterende bekleding voorzien zijn. Elk retroflecterend element moet zorgvuldig op de 
beschermingsmiddelen worden aangebracht, zodat alle invallende straling met een goede 
lichtsterktecoëfficiënt en goede fotometrische en colorimetrische eigenschappen wordt 
teruggekaatst in de richting van de lichtbron. 
2.14. Beschermingsmiddelen voor verschillende risico's 
Beschermingsmiddelen die bestemd zijn om de gebruiker te beschermen tegen verschillende 
risico's die gelijktijdig kunnen optreden, moeten zodanig zijn ontworpen en gefabriceerd dat zij 
voldoen aan de fundamentele voorschriften die specifiek zijn voor elk van deze risico's (zie 3.). 
Nr. C 141/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
3. BIJKOMENDE EISEN DIE SPECIFIEK ZIJN VOOR DE TE VOORKOMEN RISICO's 
3.1. Bescherming tegen mechanische schokken 
3.1.1. Schokken veroorzaakt door vallende of wegvliegende voorwerpen en stoten van een 
lichaamsdeel tegen een obstakel 
Beschermingsmiddelen voor dergelijke risico's moeten de gevolgen van schokken in zodanige 
mate kunnen verzwakken dat wordt voorkomen dat letsel ontstaat doordat het beschermde 
lichaamsdeel wordt verpletterd of doorboord; zij dienen tenminste bescherming te bieden tegen 
schokken met een energieniveau, waarboven de schokabsorberende voorziening een 
buitensporige omvang en/of massa zou moeten hebben die niet verenigbaar zouden zijn met een 
doelmatig gebruik van de beschermingsmiddelen gedurende de tijd dat zij naar verwachting 
moeten worden gedragen. 
3.1.2. Val van personen 
3.1.2.1. Preventie van vallen door uitglijden 
De buitenzolen van schoeisel bestemd om uitglijden te voorkomen op een losse of onregelmatige 
bodem, dan wel een vlakke bodem die glad is geworden door de aanwezigheid van vreemde 
lichamen, moeten zodanig zijn ontworpen, gefabriceerd of uitgerust met een geschikte 
voorziening, dat zij bij voorbeeld een geschikt „profiel" bezitten en (of) een raakvlak hebben dat 
groot genoeg is om, door een goede greep of door wrijving, een goede standvastigheid te 
verzekeren. 
3.1.2.2. Preventie van vallen van een hoogte 
Beschermingsmiddelen bestemd om het vallen van een hoogte of de gevolgen daarvan te 
voorkomen, moeten zijn uitgerust met een voorziening waarmee het lichaam wordt bevestigd en 
een verbindingssysteem dat met behulp van een geschikt koppelstuk wordt verbonden met een 
veilig verankeringspunt. Zij moeten zodanig zijn ontworpen en gefabriceerd dat onder de meest 
ongunstige omstandigheden voor de gebruiker — zwaar of verzwaard persoon die zich zo hoog 
mogelijk ten opzichte van het bevestigingspunt van zijn beschermingsmiddel bevindt op het 
ogenblik dat hij zijn evenwicht verliest — de valhoogte zo gering mogelijk is, om te vermijden dat 
het lichaam tegen een obstakel (]), stoot, waarbij de remkracht evenwel niet zo groot mag zijn 
dat onherstelbaar lichamelijk letsel ontstaat of onderdelen van het beschermingsmiddel 
opengaan of afbreken. 
3.1.2.3. Preventie van verdrinking 
Onder de te verwachten gebruiksomstandigheden, waarvoor zij op de markt zijn gebracht, 
moeten beschermingsmiddelen bestemd om verdrinking te voorkomen een gebruiker die 
ongewild in een vloeistof is terechtgekomen, en eventueel uitgeput of bewusteloos is, zo snel 
mogelijk naar de oppervlakte brengen en hem daar vervolgens in een zodanige rusthouding 
drijvende houden dat hij kan ademhalen. 
Daarom moeten dergelijke beschermingsmiddelen, zonder nadelige gevolgen voor de werking 
ervan, bestemd zijn tegen de door de valhoogte van de gebruiker bepaalde energie van de inslag in 
de vloeistof. 
Het effect van de inslag moet de snelle en volledige automatische opblazing van de 
beschermingsmiddelen kunnen bewerkstelligen. 
In beschermingsmiddelen gebruikte materialen en andere onderdelen moeten ondoordringbaar 
zijn en de constructie moet zodanig zijn dat het drijvend vermogen hoofdzakelijk wordt 
veroorzaakt door een stelsel van opwaartse hydrostatische krachten met aangrijpingspunten die 
zich respectievelijk in de thorax en de nek van de gebruiker bevinden. 
Als een gebruiker „op zijn buik met het hoofd ondergedompeld" in de vloeistof is terecht 
gekomen dan moet het stelsel van krachten een draaiende beweging van het lichaam tot gevolg 
hebben waardoor hij „op zijn rug" wordt gewenteld. 
De beschermingsmiddelen moeten een zodanig drijvend vermogen bezitten, dat, als de gebruiker 
zich in de rusthouding bevindt, de openingen van de luchtwegen hoog genoeg boven het 
vloeistofoppervlak uitkomen, rekening houdend met de te verwachten golfbewegingen. 
(') De valhoogte dient in ieder geval minder te zijn dan de door de fabrikant in de gebruiksaanwijzing 
opgegeven minimale „speling". 
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/25 
De beschermingsmiddelen moeten bovendien zo worden ontworpen en aangewend dat ze door 
een gebruiker die eventueel gekleed is de gehele tijd van blootstelling aan het verdrinkingsrisico 
kunnen worden gedragen. 
3.1.3. Mechanische trillingen 
Beschermingsmiddelen bestemd om osteo-articulaire aandoeningen en angioneurotische 
storingen als gevolg van mechanische trillingen te voorkomen moeten de trillingscomponenten 
die voor het te beschermen lichaamsdeel het schadelijkst zijn afdoende kunnen verzwakken, 
waarbij evenwel de op andere frequenties of in andere frequentiebanden uitgezonden 
trillingscomponenten niet in gevaarlijke mate mogen worden versterkt. 
De effectieve waarde van de versnellingen, waaraan de gebruiker ten gevolge van deze trillingen 
blootstaat, mag in geen geval hoger zijn dan de aanbevolen grenswaarden, uitgaande van de te 
verwachten maximale tijd gedurende welke het te beschermen lichaamsdeel dagelijks zal worden 
blootgesteld. 
3.2. Bescherming tegen (statische) samendrukking van een lichaamsdeel 
Beschermingsmiddelen, bestemd om een lichaamsdeel te beschermen tegen (statische) 
samendrukking, moeten de gevolgen daarvan kunnen verzwakken in zodanige mate dat wordt 
voorkomen dat acuut letsel of chronische aandoeningen ontstaan; zij dienen bescherming te 
bieden tegen samendrukking met een energieniveau, waarboven de verzwakkende voorziening 
afmetingen zou moeten hebben die niet verenigbaar zouden zijn met een doelmatig gebruik van 
de beschermingsmiddelen gedurende de tijd dat zij naar verwachting moeten worden gedragen. 
3.3. Bescherming tegen oppervlakkig letsel (wrijving, steek-, snij- en bijtwonden) 
In beschermingsmiddelen, bestemd om het gehele lichaam of lichaamsdelen te beschermen tegen 
oppervlakkig letsel, bij voorbeeld als gevolg van wrijving, steek-, snij- en bijtwonden, moeten de 
gebruikte materialen en andere onderdelen van dien aard zijn en zodanig worden aangewend dat 
dergelijke beschermingsmiddelen in voldoende mate bestand zijn tegen afschuring, perforatie en 
doorsnijding (zie ook 3.1) rekening houdend met de te verwachten gebruiksomstandigheden, 
waarvoor zij op de markt zijn gebracht. 
3.4. Bescherming tegen schadelijke gevolgen van lawaai 
Beschermingsmiddelen bestemd voor de preventie van de schadelijke gevolgen van lawaai 
moeten het lawaai zodanig kunnen verzwakken dat de door de gebruiker waargenomen 
equivalente geluidsniveaus in geen geval hoger zijn dan de met het oog op de bescherming van de 
werknemers in de richtlijn van de Raad van 12 mei 1986 vastgestelde grenswaarden voor de 
dagelijkse blootstelling. 
De geluiddempingsklasse van de beschermingsmiddelen moet geschikt zijn voor het „typische" 
geluidstype waarvoor zij op de markt worden gebracht. 
Op ieder beschermingsmiddel en (of anders) op de verpakking moet een etiket zijn aangebracht 
waarop het A-gewogen globale geluiddempingsniveau van het „typische" geluid en de waarde 
van de index van het door het beschermingsmiddel verschafte comfort staan aangegeven. De 
gebruiksaanwijzing in de verpakking moet met name de dempingscurve per octaafband 
vermelden. 
3.5. Bescherming tegen hitte en/of vuur 
Beschermingsmiddelen bestemd om het gehele lichaam of lichaamsdelen te beschermen tegen de 
gevolgen van hitte en/of vuur, moeten een warmte-isolerend vermogen en een mechanische 
weerstand bezitten, die in overeenstemming zijn met de te verwachten gebruiksomstandigheden, 
waarvoor zij op de markt zijn gebracht. Bij het ontwerpen van dergelijke beschermingsmiddelen 
dient de fabrikant rekening te houden met alle factoren die van belang kunnen zijn voor de 
warmtestromen die in het beschermingsmiddel plaatsvinden als gevolg van straling en convectie 
in de lucht, geleiding bij contact met lichamen die een hoge temperatuur hebben, bij voorbeeld 
een hete bodem, hete wanden of hete voorwerpen, wegvliegende hete voorwerpen — gloeiende 
deeltjes, gesmolten materiaal ...-, of rechtstreeks verhitting door een vlam. 
3.5.1. In beschermingsmiddelen gebruikte materialen en andere onderdelen 
Materialen en andere onderdelen bestemd voor bescherming tegen warmteoverdracht door 
straling en convectie moeten een zo laag mogelijke warmtedoorgangscoëfficiënt voor de 
Nr. C 141/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
invallende warmtestroom bezitten en een onbrandbaarheid (i) die zo hoog is dat er onder de te 
verwachten gebruiksomstandigheden geen enkel risico van zelfontbranding bestaat. 
Het reflecterend vermogen van deze materialen en onderdelen moet in het infrarood des te hoger 
zijn naarmate de uitgezonden stralingswarmtestroom hoger is. 
Materialen en andere onderdelen van beschermingsmiddelen bestemd voor kortdurende 
werkzaamheden in een hete omgeving, en van beschermingsmiddelen die kunnen worden 
getroffen door wegvliegende hete voorwerpen, bij voorbeeld grote hoeveelheden gesmolten 
materiaal, moeten een warmtecapaciteit bezitten die groot genoeg is om ervoor te zorgen dat het 
grootste gedeelte van de opgenomen warmte pas wordt afgegeven nadat de gebruiker de plaats 
waar hij aan de risico's wordt blootgesteld heeft verlaten en zich van zijn beschermingsmiddel 
heeft ontdaan. 
Materialen en andere onderdelen van beschermingsmiddelen die krachtig kunnen worden 
getroffen door wegvliegende hete voorwerpen, moeten bovendien mechanische schokken 
voldoende kunnen verzwakken (zie 3.1). 
Materialen en andere onderdelen van beschermingsmiddelen die ongewild met een vlam in 
aanraking kunnen komen of die worden gebruikt voor de fabricage van brandbestrijdingsuitrus-
ting, moeten bovendien een onbrandbaarheid (J) bezitten die in overeenstemming is met de aard 
van de risico's die onder de te verwachten gebruiksomstandigheden optreden. Zij mogen onder 
de invloed van een vlam niet smelten en evenmin een bijdrage leveren tot de uitbreiding van de 
vlam. 
3.5.2. Complete beschermingsmiddelen, gereed voor bet gebruik 
Onder de te verwachten gebruiksomstandigheden: 
1. moet de hoeveelheid warmte die de gebruiker via zijn beschermingsmiddel bereikt, zo gering 
zijn, dat tijdens het dragen ervan in het beschermde lichaamsdeel in geen enkel geval zoveel 
warmte wordt geaccumuleerd dat de pijngrens wordt overschreden of de gezondheid wordt 
geschaad; 
2. mogen in de beschermingsmiddelen geen vloeistoffen of dampen kunnen binnendringen en 
mogen lokale contacten tussen de beschermende omhulling en de gebruiker geen aanleiding 
geven tot brandwonden. 
Als beschermingsmiddelen zijn uitgerust met koelvoorziening, waarmee de invallende warmte 
wordt geabsorbeerd door verdamping van een vloeistof of sublimatie van een vaste stof, dan 
moeten deze voorzieningen zo zijn ontworpen dat de vrijkomende vluchtige stoffen de gebruiker 
niet bereiken, maar buiten de beschermende omhulling terecht komen. 
Als beschermingsmiddelen zijn uitgerust met een adembeschermingsapparaat, dan moet dit 
onder de te verwachten gebruiksomstandigheden naar behoren bescherming bieden. 
De fabrikant moet in de gebruiksaanwijzing bij elk model van een beschermingsmiddel bestemd 
voor kortdurende werkzaamheden in een hete omgeving alle gegevens vermelden om te kunnen 
bepalen hoelang de gebruiker maximaal mag worden blootgesteld aan de warmte die door het 
overeenkomstig het gebruiksdoel gebruikte beschermingsmiddel wordt doorgelaten. 
3.6. Bescherming tegen koude 
Beschermingsmiddelen bestemd om het gehele lichaam of lichaamsdelen te beschermen tegen de 
gevolgen van koude, moeten een warmte-isolerend vermogen en een mechanische weerstand 
bezitten, die in overeenstemming zijn met de te verwachten gebruiksomstandigheden, waarvoor 
zij op de markt zijn gebracht. Bij het ontwerpen van dergelijke beschermingsmiddelen dient de 
fabrikant rekening te houden met alle factoren die van belang kunnen zijn voor de hoeveelheid 
koude die door het beschermingsmiddel wordt getransporteerd als gevolg van convectie in de 
lucht, of door geleiding bij contact met lichamen die een onaanvaardbare lage temperatuur 
hebben, bij voorbeeld een koude bodem, koude wanden of koude voorwerpen of wegvliegende 
koude voorwerpen. 
3.6.1. In beschermingsmiddelen gebruikte materialen en andere onderdelen 
Materialen en andere onderdelen van beschermingsmiddelen bestemd voor bescherming tegen 
koude moeten een zo laag mogelijke warmtedoorgangscoëfficiënt voor de invallende 
koudestroom bezitten. Soepele materialen (en andere onderdelen) van beschermingsmiddelen 
bestemd voor het werken in een koude omgeving moeten onder de te verwachten 
(J) In een brandbaarheidsproef gemeten als LOI (Limiting Oxygen Index) ofwel de minimale zuurstofconcen­
tratie in een zuurstof/stikstofmengsel die nodig is om de verbranding van een materiaal met 
vlamverschijnselen in stand te houden. 
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/27 
gebruikomstandigheden hun soepelheid behouden die in overeenstemming is met de nodige 
bewegingen en houdingen.Materialen en andere onderdelen van beschermingsmiddelen die 
krachtig kunnen worden getroffen door wegvliegende koude voorwerpen, moeten bovendien 
mechanische schokken voldoende kunnen verzwakken (zie 3.1). 
3.6.2. Complete beschermingsmiddelen, gereed voor het gebruik 
Onder de te verwachten gebruiksomstandigheden: 
1. moet de koudestroom die de gebruiker via zijn beschermingsmiddel bereikt, zo gering zijn, 
dat tijdens het dragen ervan in elk punt van het beschermde lichaamsdeel (met inbegrip van 
de toppen van de vingers en de tenen voor respectievelijk de handen en de voeten) in geen 
enkel geval zoveel koude worden geaccumuleerd dat de pijngrens wordt overschreden of de 
gezondheid wordt geschaad; 
2. mogen in de beschermingsmiddelen geen vloeistoffen, bij voorbeeld regenwater, kunnen 
binnendringen en mogen lokale contacten tussen de koude beschermende omhulling en de 
gebruiker geen wonden veroorzaken. 
Als beschermingsmiddelen zijn uitgerust met een adembeschermingsapparaat, dan moet dit 
onder de te verwachten gebruiksomstandigheden naar behoren bescherming bieden. 
De fabrikant moet in de gebruiksaanwijzing bij elk model van een beschermingsmiddel bestemd 
voor kortdurende werkzaamheden in een koude omgeving alle gegevens vermelden die nodig zijn 
om te kunnen bepalen hoe lang de gebruiker maximaal mag worden blootgesteld aan de door het 
beschermingsmiddel doorgelaten koude. 
3.7. Bescherming tegen elektrische schokken 
Beschermingsmiddelen bestemd om het lichaam of een lichaamsdeel te beschermen tegen de 
gevolgen van een elektrische stroom, moeten een isolerend vermogen bezitten dat in 
overeenstemming is met de spanning waaraan de gebruiker onder de meest ongunstige te 
verwachten gebruiksomstandigheden kan worden blootgesteld. 
Daarom moeten de in deze beschermingsmiddelen gebruikte materialen en andere onderdelen 
van dien aard zijn en zodanig worden aangewend dat de lekstroom door de beschermende 
omhulling, gemeten onder testomstandigheden met spanningen gecorreleerd met realistische 
spanningen, zo laag mogelijk is en in ieder geval minder dan een overeengekomen, aan de 
tolerantiedrempel gecorreleerde maximaal toelaatbare waarde. 
Typen beschermingsmiddelen bestemd om uitsluitend te worden gebruikt bij werkzaamheden of 
handelingen aan elektrische installaties die onder spanning staan of kunnen staan, alsmede de 
verpakking daarvan, moeten zijn voorzien van een opschrift, waarin de beschermingsklasse en/ 
of overeenkomstige gebruiksspanning, het serienummer en de fabricagedatum worden vermeld; 
voorts moet aan de buitenkant van de beschermende omhulling van de beschermingsmiddelen 
een ruimte zijn gereserveerd om naderhand de datum van de ingebruikneming te vermelden, 
alsmede de data van periodieke tests of controles. De fabrikant moet in de gebruiksaanwijzing 
aangeven voor welk exclusief gebruik deze typen beschermingsmiddelen bestemd zijn en 
bovendien de aard en regelmaat vermelden van de diëlektrische tests waaraan zij tijdens hun 
„levensduur" moeten worden onderworpen. 
3.8. Bescherming tegen straling 
3.8.1. Niet-ioniserende straling 
Beschermingsmiddelen ter preventie van acute of chronische gevolgen van niet-ioniserende 
straling voor het oog moeten het grootste deel van de bij de schadelijke golflengten uitgezonden 
energie kunnen absorberen of terugkaatsen, hetgeen evenwel geen ingrijpende gevolgen mag 
hebben voor de transmissie van het onschadelijk deel van het zichtbare spectrum, de waarneming 
van contrasten en het onderscheiden van kleuren, indien de te verwachten gebruiksomstandig­
heden zulks vereisen. 
Derhalve moeten de oogschermen zodanig zijn ontworpen en gefabriceerd dat voor elke 
schadelijke golflengte de spectrale transmissiecoëffiënt zo laag is dat het oog van de gebruiker via 
het filter aan een zo klein mogelijke bestralingssterkte wordt blootgesteld, waarbij in geen geval 
de maximaal toelaatbare blootstelling mag worden overschreden. 
Nr. C 141/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
Bovendien mogen de oogschermen niet beschadigd raken of hun eigenschappen verliezen als 
gevolg van de onder de te verwachten gebruiksomstandigheden uitgezonden straling. Elk op de 
markt gebracht exemplaar moet worden gekenmerkt door het nummer van de beschermings­
klasse overeenkomend met de spectrale verdeling van de transmissiecoëfficiënt. 
Oogschermen bestemd voor gelijksoortige stralingsbronnen moeten worden ingedeeld naar 
opklimmende waarde van de beschermingsklasse. De fabrikant moet in de gebruiksaanwijzing 
de transmissiekrommen vermelden, zodat op basis van de daadwerkelijke gebruiksomstandig­
heden, bij voorbeeld de afstand tot de stralingsbron en de spectrale verdeling van de op deze 
afstand ontvangen straling het optimale beschermingsmiddel kan worden gekozen. Het nummer 
van de beschermingsklasse van de oogschermen moet op elk exemplaar worden aangebracht. 
3.8.2. Ioniserende straling 
1. Bescherming tegen uitwendige radioactieve besmetting (x) 
De materialen en andere onderdelen van beschermingsmiddelen bestemd om het hele lichaam 
of een lichaamsdeel te beschermen tegen radioactief stof, gas, vloeistof of mengsels daarvan, 
moeten van dien aard zijn en zodanig worden aangewend dat de radioactieve stoffen 
waarvoor zij op de markt zijn gebracht er niet in kunnen binnendringen. 
De vereiste ondoorlaatbaarheid kan, naargelang van de aard of toestand van de radioactieve 
stoffen, worden gerealiseerd met een ondoorlatende beschermende omhulling en/of met elk 
ander geschikt middel, bij voorbeeld ventilatiesystemen en overdruksystemen, waarmee 
wordt voorkomen dat deze stoffen naar binnen diffunderen. 
Als deze beschermingsmiddelen moeten worden gedecontamineerd, dan mag dat geen 
nadelige gevolgen hebben voor het verdere gebruik ervan gedurende de te verwachten 
„levensduur". 
2. Beperkte bescherming tegen uitwendige bestraling 
Beschermingsmiddelen bestemd om de gebruiker volledig te beschermen tegen uitwendige 
bestraling of, indien dit niet mogelijk is, de straling in voldoende mate te verzwakken, kunnen 
alleen worden toegepast als de straling bestaat uit elektronen (bij voorbeeld bêtastraling) of 
fotonen (X, gamma) met een vrij lage energie. 
De in dergelijke beschermingsmiddelen gebruikte materialen en andere onderdelen moeten van 
dien aard zijn en zodanig worden aangewend dat de gebruiker een zo hoog mogelijke mate van 
bescherming geniet, zonder dat zijn bewegingen, houdingen of verplaatsingen zodanig worden 
belemmerd dat de blootstellingsduur er door wordt verlengd (zie 1.3.2). 
De beschermingsmiddelen moeten een opschrift dragen waarop de aard en dikte zijn aangegeven 
van het materiaal of de materialen waarvan gebruik is gemaakt met het oog op de 
gebruiksomstandigheden, waarvoor zij op de markt zijn gebracht. 
3.9. Bescherming tegen gevaarlijke stoffen en infectieverwekkers 
3.9.1. Bescherming tegen inademing (bescherming van de luchtwegen) 
Beschermingsmiddelen bestemd voor de bescherming van de luchtwegen moeten de gebruiker 
kunnen voorzien van voor inademing geschikte lucht als hij is blootgesteld aan een 
verontreinigende atmosfeer en/of een atmosfeer met een te laag zuurstofgehalte. 
De door het beschermingsmiddel aan de gebruiker verschafte inadembare lucht wordt verkregen 
door filtering van de verontreinigde lucht in het beschermingsapparaat of -middel, of door 
aanvoer uit een niet-verontreinigde bron. 
De in dergelijke beschermingsmiddelen gebruikte materialen en andere onderdelen moeten van 
dien aard zijn en zodanig worden aangewend dat, zolang de beschermingsmiddelen worden 
(l) Voor bescherming tegen besmetting van de luchtwegen, zie 3.9.1. 
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/29 
gedragen onder de te verwachten gebruiksomstandigheden, waarvoor zij op de markt zijn 
gebracht, de werking en hygiëne van het ademhalingsorgaan van de gebruiker op deugdelijke 
wijze gewaarborgd zijn. 
Beschermingsmiddelen met een gelaatstuk 
De luchtdichtheid van het gelaatstuk, de drukverliezen bij inademing en, voor filterapparaten, 
het zuiverend vermogen moeten zodanig zijn, dat in het geval van een verontreinigde atmosfeer, 
zo min mogelijk verontreinigingen binnendringen, waarbij onder de meest ongunstige 
omstandigheden de maximaal toelaatbare concentraties niet mogen worden overschreden, 
terwijl het zuurstofgehalte niet onder de minimaal vereiste waarde mag dalen. 
Op de beschermingsmiddelen moet een merkteken ter identificatie van de fabrikant zijn 
aangebracht en moeten de kenmerken van elk type beschermingsmiddel worden vermeld, zodat 
alle daarvoor opgeleid en gekwalificeerde gebruikers de beschermingsmiddelen aan de hand van 
de gebruiksaanwijzing op de juiste wijze kunnen gebruiken. 
Bovendien moet de fabrikant in de gebruiksaanwijzing de uiterste opslagdatum van het filter 
vermelden. 
3.9.2. Bescherming van de huid en de ogen tegen ongewenst contact 
In de beschermende omhulling van beschermingsmiddelen die bestemd zijn om te vermijden dat 
het hele lichaam of een lichaamsdeel in oppervlakkig contact komt met gevaarlijke stoffen en 
infectieverwekkers, mogen dergelijke stoffen niet kunnen binnendringen of naar binnen kunnen 
diffunderen onder de te verwachten gebruiksomstandigheden, waarvoor deze beschermings­
middelen op de markt zijn gebracht. 
Daarom moeten de in een dergelijke beschermingsmiddelen gebruikte materialen en andere 
onderdelen van dien aard zijn en zodanig worden aangewend dat zo veel mogelijk een totale 
ondoorlaatbaarheid wordt verkregen, zodat zonodig een eventueel langdurig dagelijks gebruik 
mogelijk is; als moet worden volstaan met een beperkte ondoorlaatbaarheid, dan brengt dit 
beperkingen voor de gebruiksduur met zich. 
Als bepaalde gevaarlijke stoffen of infectieverwekkers, als gevolg van hun aard en de te 
verwachten gebruiksomstandigheden, gemakkelijker in de betrokken beschermingsmiddelen 
kunnen binnendringen, zodat slechts gedurende beperkte tijd bescherming geboden wordt, dan 
moeten op deze beschermingsmiddelen de gangbare proeven worden uitgevoerd, ten einde ze op 
basis van hun doelmatigheid in te delen. Op beschermingsmiddelen die aan de testspecificaties 
voldoen, moet een merkteken worden aangebracht, waarop de naam, of eventueel, de code van 
de voor de proeven gebruikte stoffen vermeld is, alsmede de daarvoor geldende tijd gedurende 
welke de normale bescherming geboden wordt. Bovendien moet de fabrikant in zijn 
gebruiksaanwijzing zonodig de betekenis van de codes vermelden, een uitvoerige beschrijving 
van de gangbare proeven geven en voorts alle gegevens vermelden om de maximaal toelaatbare 
gebruiksduur onder de uiteenlopende te verwachten gebruiksomstandigheden te kunnen 
bepalen. 
Nr. C 141/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
BIJLAGE lil 
CERTIFICATIE VAN DE OVEREENSTEMMING VAN PERSOONLIJKE 
BESCHERMINGSMIDDELEN MET DE WEZENLIJKE VEILIGHEIDSVEREISTEN 
VAN DEZE RICHTLIJN 
I. TECHNISCHE DOCUMENTEN VAN DE FABRIKANT 
De in lid 1 van artikel 8 bedoelde documenten zijn: 
1. een technisch fabricagedossier bestaande uit: 
a) overzicht- en detailtekeningen, zo nodig vergezeld van berekeningen en resultaten van de proeven met 
prototypes die aan de fabricage van het beschermingsmiddel zijn voorafgegaan; 
b) een complete lijst met daarop de wezenlijke vereisten van deze richtlijn en de geharmoniseerde normen 
of andere technische specificaties als bedoeld in artikel 5, die bij het ontwerp en de fabricage van het 
beschermingsmiddel in acht zijn genomen. In het geval van technische specificaties andere dan die van de 
geharmoniseerde normen dient het technisch fabricagedossier met name alle gegevens te bevatten aan de 
hand waarvan een erkende keuringsinstelling, als bedoeld in artikel 9, lid 1, kan verifiëren of het 
beschermingsmiddel voldoet aan de wezenlijke veiligheidsvereisten als bedoeld in artikel 3 van deze 
richtlijn; 
c) een overzicht van alle controlemiddelen die zijn aangewend om te controleren of het minimaal 
toelaatbaar kwaliteitsniveau van de bij de fabricage van het beschermingsmiddel in gebruikte 
grondstoffen, halffabrikaten en eindprodukten is gehandhaafd; 
2. een uitvoerige beschrijving van de controle- en beproevingsmiddelen die in het bedrijf van de fabrikant 
worden aangewend om periodiek bij de partijen — of systematisch bij ieder exemplaar — complete, 
gebruiksklare beschermingsmiddelen te controleren: 
a) of deze in overeenstemming zijn met de in artikel 5 bedoelde geharmoniseerde normen of andere 
technische specificaties, 
b) of het minimaal toelaatbaar kwaliteitsniveau van de gefabriceerde beschermingsmiddelen is 
gehandhaafd; 
3. de eventuele, door een bevoegde instelling opgestelde verklaringen dat het prototype voldoet aan de in 
artikel 5 bedoelde geharmoniseerde normen of andere technische specificaties; 
4. een exemplaar van de in punt 1.4 van bijlage II bedoelde gebruiksaanwijzing. 
II. MINIMUMCRITERIA DIE DOOR DE LID-STATEN MOETEN WORDEN GEHANTEERD BIJ DE 
AANWIJZING VAN KEURINGSINSTELLINGEN 
1. De keuringsinstelling, de directeur daarvan en het personeel dat is belast met de uitvoering van de 
controlewerkzaamheden mogen geen ontwerper, fabrikant, dan wel leverancier van de door hen gekeurde 
beschermingsmiddelen zijn, noch de gevolmachtigde van één van genoemde personen. Zij mogen noch 
rechtstreeks, noch als gevolmachtigden betrokken zijn bij het ontwerp, de fabricage, het in de handel 
brengen of het onderhoud van deze beschermingsmiddelen. Wel bestaat de mogelijkheid tot uitwisseling van 
technische informatie tussen fabrikant en keuringsinstelling. 
2. De keuringsinstelling en het met de keuring belast personeel moet voor uitvoering van de 
controlewerkzaamheden beschikken over de grootst mogelijke beroepsintegriteit en technische 
deskundigheid; zij moeten vrij zijn van iedere druk of prikkel, met name van financiële aard, die hun oordeel 
of de keuringsresultaten kunnen beïnvloeden, vooral van die van de kant van personen of groeperingen die 
belang hebben bij de controleresultaten. 
3. De keuringsinstelling moet beschikken over het personeel en de middelen die nodig zijn om de technische en 
administratieve taken die aan de uitvoering van de controlewerkzaamheden verbonden zijn behoorlijk te 
verrichten; zij moet tevens toegang hebben tot het materieel dat nodig is voor uitzonderlijke 
controlewerkzaamheden. 
4. Het met de keuringen belast personeel moet beschikken over: 
— een goede technische en beroepsopleiding, 
— een behoorlijke kennis van de voorschriften met betrekking tot de door haar uitgevoerde keuringen en 
voldoende praktijkervaring daarmee, 
— de vereiste bekwaamheid voor het opstellen van verklaringen, verslagen en rapporten ter vastlegging van 
de verrichte keuringen. 
30. 5. 88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 141/31 
5. De onafhankelijkheid van het met de keuring belast personeel moet gewaarborgd zijn. De bezoldiging van 
een personeelslid mag niet afhangen van het aantal keuringen dat hij verricht of van de resultaten daarvan. 
6. De keuringsinstelling moet een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering ondertekenen, tenzij deze 
aansprakelijkheid op grond van het nationaal recht door de Lid-Staat wordt gedekt of tenzij de keuringen 
rechtstreeks door de Lid-Staat worden uitgevoerd. 
7. t Het personeel van de keuringsinstelling die is gebonden door het beroepsgeheim voor alles wat zij bij de 
uitoefening van haar functies te weten komt (behalve tegenover de bevoegde administratieve instanties van 
de Lid-Staat waar de werkzaamheden worden verricht) in het kader van deze richtlijn of iedere bepaling van 
nationaal recht ter uitvoering daarvan. 
Nr. C 141/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 88 
BIJLAGE IV 
MODELLEN VAN HET „EG "-MERKTEKEN 
A. MODEL DAT WORDT GEBRUIKT IN HET KADER VAN DE PROCEDURES VAN HET „EG' 
TYPEONDERZOEK EN DE „EG"-KEURING (zie artikelen 10 en 11) 
voorbeeld (2) 
B. MODEL DAT WORDT GEBRUIKT IN HET KADER VAN DE PROCEDURE VAN DE „EG"-
VERKLARING VAN OVEREENSTEMMING (zie artikel 12) ZONDER „EG"-TYPEONDERZOEK 
voorbeeld(2) 
De verschillende delen van het „EG"-merkteken moeten duidelijk dezelfde hoogte hebben. Deze moet op het beschermingsmiddel minimaal 
2 mm en op de verpakking minimaal 5 mm bedragen. 
(!) Nummer van de erkende keuringsinstelling (zie artikel 13). 
(2) De twee laatste cijfers van het jaar waarin het merkteken is aangebracht (zie artikel 13).