TOELICHTING

1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Motivering en doel van het voorstel

Dit voorstel betreft de toepassing van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn.

Algemene context

Dit voorstel wordt gedaan in het kader van de tenuitvoerlegging van de basisverordening en is het resultaat van een onderzoek dat is uitgevoerd overeenkomstig de materiële en procedurele eisen in de basisverordening.

Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied

Er zijn voorlopige antidumpingmaatregelen ingesteld op hetzelfde product bij Verordening (EG) nr. 513/2013 van de Commissie (PB L 152 van 5.6.2013, blz. 5).

Parallel voorstel tot instelling van definitieve antidumpingmaatregelen.

Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU

Niet van toepassing.

2. RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

Raadpleging van belanghebbende partijen

Partijen die belang bij de procedure hebben, werden overeenkomstig de basisverordening in de loop van het onderzoek in de gelegenheid gesteld hun belangen te verdedigen.

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.

Effectbeoordeling

Dit voorstel vloeit voort uit de tenuitvoerlegging van de basisverordening.

De basisverordening voorziet niet in een algemene effectbeoordeling, maar bevat wel een volledige lijst van factoren die moeten worden beoordeeld.

3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

Samenvatting van de voorgestelde maatregel

Op 8 november 2012 leidde de Commissie een antisubsidieprocedure in betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers), van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

Uit het onderzoek bleek dat er sprake was van subsidiëring van het betrokken product, waardoor de bedrijfstak van de Unie schade werd berokkend. Daarbij werd ook vastgesteld dat de instelling van antisubsidiemaatregelen niet tegen het belang van de Unie indruist.

Daarom wordt voorgesteld dat de Raad zijn goedkeuring hecht aan bijgevoegd voorstel voor een verordening om definitieve antisubsidiemaatregelen in te stellen op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

Wafers, die aanvankelijk deel uitmaakten van de productomschrijving, behoren niet tot de producten waarop deze maatregelen van toepassing zullen zijn. Wafers bezitten namelijk specifieke eigenschappen die van het betrokken product verschillen.

Rechtsgrondslag

Verordening (EU) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn ("de basisverordening").

Subsidiariteitsbeginsel

Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

Evenredigheidsbeginsel

Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel:

de vorm van de maatregel wordt voorgeschreven in de basisverordening en laat geen ruimte voor nationale besluitvorming.

Beschrijving van de wijze waarop de financiële en administratieve lasten voor de Unie, de nationale, regionale en plaatselijke overheden, de marktdeelnemers en de burgers zo veel mogelijk worden beperkt en hoe zij in verhouding staan tot het doel van het voorstel: niet van toepassing.

Keuze van instrumenten

Voorgesteld instrument: verordening.

Andere instrumenten zouden ongeschikt zijn omdat de basisverordening niet in andere mogelijkheden voorziet.

4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Dit voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Unie.

2013/0370 (NLE)

Voorstel voor een

UITVOERINGSVERORDENING VAN DE RAAD

tot instelling van definitieve compenserende rechten op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn[1], en met name artikel 17,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie, ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Inleiding van de procedure

(1) Op 8 november 2012 heeft de Europese Commissie („de Commissie”) met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie[2] ("Bericht van inleiding") betreffende de inleiding van een antisubsidieprocedure betreffende de invoer in de Unie van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China („de VRC” of „het betrokken land”) aangekondigd.

(2) De antisubsidieprocedure werd ingeleid na een klacht die op 26 september 2012 werd ingediend door EU ProSun ("de klager") namens producenten die in het onderhavige geval goed zijn voor meer dan 25 % van de totale productie van fotovoltaïsche ("PV-") modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan in de Unie. Het bij de klacht gevoegde voorlopige bewijsmateriaal betreffende de subsidiëring van het product en de daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade werd voldoende geacht om een antisubsidieprocedure in te leiden.

(3) Voorafgaand aan de inleiding van de procedure en conform artikel 10, lid 7, van Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn ("de basisverordening")[3], bracht de Commissie de regering van de VRC ("de Chinsese regering" of "GOC") ervan op de hoogte dat zij een met bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen dat gesubsidieerde invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de VRC, de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade berokkende. De GOC werd voor overleg uitgenodigd om de in de klacht omschreven situatie op te helderen en een gezamenlijke oplossing te vinden. De GOC aanvaardde de uitnodiging voor het overleg, dat vervolgens plaatsvond. Daarbij kon geen wederzijdse overeenstemming worden bereikt. De opmerkingen van de GOC dat de in de klacht genoemde regelingen geen aanleiding tot compenserende maatregelen zouden geven, werden in aanmerking genomen. Na het overleg heeft de GOC opmerkingen ingediend.

1.2. Parallelle antidumpingprocedure

(4) Op 6 september 2012 publiceerde de Commissie een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie[4], ter inleiding van een antidumpingprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers), van oorsprong uit de VRC, in de Unie.

(5) Op 6 juni 2013 stelde de Commissie bij Verordening (EG) nr. 513/2013[5] een voorlopig antidumpingrecht in op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers), van oorsprong uit de VRC (“voorlopige antidumpingverordening”).

(6) De schadeanalyses die werden uitgevoerd in het onderhavige antisubsidie- en het parallelle antidumpingonderzoek zijn gebaseerd op dezelfde definitie van de bedrijfstak van de Unie, van de representatieve Europese producenten en van de onderzoeksperiode, en hebben, tenzij anders aangegeven tot identieke conclusies geleid. Dit werd passend geacht om de schadeanalyses te stroomlijnen en in beide procedures tot consistente bevindingen te komen. Daarom werd in beide procedures rekening gehouden met opmerkingen inzake schadeaspecten die in het kader van één van de procedures werden gemaakt.

1.3. Registratie

(7) Naar aanleiding van een door de klager ingediend en met het nodige bewijsmateriaal gestaafde verzoek heeft de Commissie op 1 maart 2013 Verordening nr. 182/2013 vastgesteld waarbij de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China met ingang van 6 maart 2013 aan registratie werden onderworpen.

(8) Sommige belanghebbenden voerden aan dat het besluit tot registratie van de invoer ongefundeerd was, omdat niet aan de voorwaarden van artikel 24, lid 5, van de basisverordening was voldaan. Deze stellingen waren echter niet onderbouwd of gebaseerd op feitelijk bewijs. Ten tijde van het besluit tot registratie van de invoer beschikte de Commissie over voldoende voorlopig bewijsmateriaal om de registratie van de invoer te rechtvaardigen; met name was er sprake van een sterke stijging zowel in termen van absolute invoer als van marktaandeel. De desbetreffende argumenten moesten derhalve worden afgewezen.

1.4. Bij de procedure betrokken partijen

(9) De Commissie heeft de klagers, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs, de autoriteiten van de VRC en de haar bekende importeurs officieel van de opening van het onderzoek in kennis gesteld. De belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van inleiding genoemde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en om te verzoeken te worden gehoord.

(10) Gezien het kennelijk grote aantal producenten-exporteurs, producenten in de Unie en niet-verbonden importeurs, werd aan alle bekende producenten-exporteurs en niet-verbonden importeurs gevraagd zich bij de Commissie kenbaar te maken en haar overeenkomstig het bericht van inleiding basisinformatie te verstrekken over hun activiteiten in verband met het betrokken product gedurende het onderzoektijdvak als omschreven in overweging 38. Deze informatie werd gevraagd krachtens artikel 27 van de basisverordening, zodat de Commissie kon beslissen of een steekproef noodzakelijk was, en zo ja, een steekproef samen te stellen. De autoriteiten van de VRC werden eveneens geraadpleegd.

(a) Steekproef van producenten-exporteurs

(11) 121 Chinese producenten-exporteurs of groepen producenten-exporteurs verstrekten in eerste instantie de verlangde informatie en stemden ermee in te worden opgenomen in een steekproef. De medewerkende ondernemingen zijn goed voor meer dan 80 % van de omvang van de totale uitvoer uit China. Op basis van de informatie die de Commissie van hen ontving en in overeenstemming met artikel 27 van de basisverordening, heeft zij aanvankelijk een steekproef samengesteld van zeven producenten-exporteurs of groepen producenten-exporteurs.

(12) De geselecteerde steekproef van zeven groepen ondernemingen bestaat uit de drie medewerkende exporteurs met de grootste hoeveelheid uitgevoerde modules, de twee medewerkende exporteurs met de grootste hoeveelheid uitgevoerde cellen en de twee medewerkende exporteurs met de grootste hoeveelheid uitgevoerde wafers. De steekproef van deze zeven groepen producenten-exporteurs diende als basis voor de bepaling van de mate van subsidiëring voor deze zeven groepen alsmede van de mate van subsidiëring voor alle medewerkende producenten-exporteurs die niet in de steekproef werden opgenomen, overeenkomstig het bepaalde in artikel 15, leden 2 en 3, van de basisverordening. Zoals toegelicht in overweging (46) hieronder, heeft de Commissie in de definitieve fase van het onderzoek wafers van de productomschrijving uitgesloten. Bepaalde ondernemingen werden in de steekproef opgenomen op basis van hun grootste uitvoerhoeveelheden van wafers. Toch werd het niet noodzakelijk geacht de steekproef te wijzigen, aangezien de Commissie deze ondernemingen reeds had onderzocht en de door hen ingediende gegevens had geverifieerd, en ook vanwege het feit dat al deze ondernemingen een aanzienlijke uitvoer hadden van modules en/of cellen.

(13) Uiteindelijk werden acht ondernemingen of groepen producenten-exporteurs in de steekproef opgenomen. REden hiervoor was dat weliswaar aanvankelijk was aangegeven dat Jinko Solar Co. Ltd en Renesola Jiangsu Ltd verbonden waren, maar dat later werd vastgesteld dat dit niet het geval was.

(b) Steekproef van producenten in de Unie

(14) In het bericht van inleiding heeft de Commissie meegedeeld dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. Alle haar bekende producenten in de Unie en haar bekende verenigingen van producenten werden ervan in kennis gesteld dat een voorlopige steekproef van producenten in de Unie zou worden samengesteld. Deze voorlopige steekproef bestond uit negen van de rond 215 producenten in de Unie waarvan voor de opening van het onderzoek bekend was dat zij het soortgelijke product vervaardigden. De samenstelling van de steekproef geschiedde op basis van de grootste representatieve productiehoeveelheid, rekening houdend met het verkoopvolume en de geografische locatie, die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. Er werd op gelet dat de steekproef zowel verticaal geïntegreerde als niet-geïntegreerde producenten in de Unie omvat. De belanghebbenden werd ook verzocht om hun standpunten over de voorlopige steekproef uiteen te zetten.

(15) Meerdere belanghebbenden hebben met betrekking tot de voorlopige steekproef van producenten in de Unie de volgende bezwaren kenbaar gemaakt.

i) Sommige partijen voerden aan dat de over de voorlopige steekproef verstrekte informatie ontoereikend was en hen niet in staat stelde zinvolle opmerkingen over de voorgestelde steekproef te maken. Met name uitten zij kritiek op het feit dat de identiteit van de producenten in de Unie geheim werd gehouden en verzochten zij om mededeling van de lidstaten waar de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zijn gevestigd, van het aandeel van de geselecteerde producenten in de Unie in de totale geproduceerde hoeveelheid PV-modules en -cellen en van het procentuele aandeel in de productie en de verkoop van de in de steekproef opgenomen afzonderlijke bedrijven en van de steekproef als geheel.

ii) Er werd bezwaar gemaakte tegen de voor de samenstelling van de steekproef gebruikte methode omdat daarmee "drie verschillende stappen werden verward", te weten de steun voor de opening van het onderzoek, de definitie van de bedrijfstak van de Unie en de steekproefprocedure. Daarom zou niet duidelijk zijn of de bedrijfstak van de Unie reeds was gedefinieerd voordat de steekproef werd samengesteld, en daarom evenmin of de steekproef als representatief kan worden beschouwd. Zonder vaststelling van een definitie van de bedrijfstak van de Unie in de fase van de steekproefselectie zouden de belanghebbenden niet hebben kunnen verifiëren of de voorlopige steekproef representatief was en dus ook niet of de situatie van de bedrijfstak van de Unie tijdens het in overweging 38 bedoelde onderzoektijdvak op basis van de steekproef juist kon worden beoordeeld. Bovendien werd gesteld dat de voorlopige steekproef niet mocht worden geselecteerd op basis van de antwoorden van de producenten in de Unie op de vragen die zijn gesteld in het kader van de beoordeling of de opening van een onderzoek in voldoende mate werd gesteund.

iii) Tevens werd aangevoerd dat de voorlopige steekproef slechts werd samengesteld uit bedrijven die te kennen hebben gegeven het onderhavige onderzoek te steunen.

iv) Eén partij voerde aan dat verticaal geïntegreerde ondernemingen in de voorlopige steekproef zijn opgenomen, zodat de geproduceerde hoeveelheid cellen wellicht twee- of driemaal is meegeteld, wat twijfels doet rijzen met betrekking tot de algemene representativiteit van de steekproef. Met betrekking tot verticaal geïntegreerde producenten werd derhalve gevraagd om alleen rekening te houden met de geproduceerde hoeveelheid modules, en niet met de hoeveelheid cellen.

v) Dezelfde partij beweerde dat de gegevens waarop de samenstelling van de steekproef was gebaseerd, ten minste gedeeltelijk onbetrouwbaar waren, wat van invloed zou kunnen zijn op de representativiteit van de voorlopige steekproef als geheel.

vi) Eén partij diende een lijst in waar ongeveer 150 andere producenten van het soortgelijke product in de Unie op zouden staan, en stelde dat met die producenten bij de samenstelling van een steekproef van producenten in de Unie rekening had moeten worden gehouden.

(16) De door partijen aangevoerde argumenten werden als volgt beantwoord: De producenten in de Unie hebben vanwege het risico van vergeldingsacties om geheimhouding van hun namen verzocht. Inderdaad werden aan het adres van producenten in de Unie concrete dreigementen geuit dat hun zakelijke belangen binnen en buiten de Unie zouden worden geschaad. De Commissie was van oordeel dat de verzoeken om geheimhouding in voldoende mate waren onderbouwd om te worden ingewilligd. Uit de mededeling van de vestigingsplaats of het aandeel in de productie en verkoop van individuele producenten in de Unie die deel uitmaken van de steekproef, zou de identiteit van de betrokken producenten gemakkelijk kunnen worden opgemaakt, zodat de verzoeken om bekendmaking daarvan moesten worden afgewezen.

(17) De Commissie heeft de vaststelling van de steun voor de opening van het onderzoek, de definitie van de bedrijfstak van de Unie en de selectie van de voorlopige steekproef niet „verward”, aangezien deze stappen onafhankelijk van elkaar zijn gebleven en voorwerp waren van afzonderlijke besluitvorming. Er werd niet aangetoond in hoeverre het gebruik van de door de producenten in de Unie in het kader van het onderzoek naar de steun voor de opening van het onderzoek verstrekte productie- en verkoopgegevens de representativiteit van de steekproef had beïnvloed. Bij de opening van het onderzoek was wel degelijk een voorlopige definitie van de bedrijfstak van de Unie vastgesteld. Om de totale productie in de Unie tijdens het in overweging 38 bedoelde onderzoektijdvak voorlopig vast te stellen, werd gebruikgemaakt van alle beschikbare informatie over de producenten in de Unie, waaronder de informatie in de klacht en de gegevens die vóór de opening van het onderzoek van de producenten in de Unie en andere partijen waren verkregen.

(18) Bij de samenstelling van de steekproef kwamen alle producenten in de Unie die vragen met betrekking tot de steun voor de opening van het onderzoek hadden beantwoord, in aanmerking, ongeacht of zij zich voor of tegen het onderzoek hadden uitgesproken of in dezen geen standpunt hadden ingenomen. Dit argument werd daarom afgewezen.

(19) De kwestie van de dubbele dan wel drievoudige telling is bij de samenstelling van de voorlopige steekproef onderzocht. Daarbij bleek dat wanneer de productie en verkoop van cellen van de verticaal geïntegreerde producenten in de Unie zouden worden uitgesloten, geen rekening zou worden gehouden met het deel van de productie van cellen dat op de vrije markt werd verkocht. Daarom was de Commissie van oordeel dat niet per se een representatievere steekproef zou worden verkregen als die verkoop van cellen van de totale geproduceerde hoeveelheid zou worden uitgesloten. Bovendien berust de representativiteit van de steekproef niet alleen op de geproduceerde hoeveelheid, maar ook op de geografische spreiding en een evenwichtige vertegenwoordiging van verticaal geïntegreerde en niet verticaal geïntegreerde producenten. De relatieve representativiteit van de geproduceerde hoeveelheid werd per soort van het soortgelijke product bepaald. Op deze basis was de Commissie van oordeel dat voor de samenstelling van de voorlopige steekproef een redelijke methodologie is gebruikt en dat de steekproef derhalve representatief is voor de gehele bedrijfstak van de Unie die het onderzochte product vervaardigt. Dit argument werd derhalve afgewezen. Wat betreft de betrouwbaarheid van de gegevens werd de steekproef samengesteld op basis van de op het tijdstip van de samenstelling beschikbare gegevens, zoals bepaald in artikel 27 van de basisverordening. Wat betreft de betrouwbaarheid van de ter onderbouwing van de opening van het onderzoek gebruikte gegevens zijn uit het onderzoek geen aanwijzingen naar voren gekomen dat de voor de opening ervan verzamelde gegevens grote manco's zouden vertonen. Derhalve kan redelijkerwijs worden aangenomen dat de voorlopige steekproef op een voldoende betrouwbare basis is samengesteld. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(20) Met betrekking tot de lijst van circa 150 andere producenten in de Unie zij erop gewezen dat deze informatie pas werd ingediend nadat de termijn waarbinnen belanghebbenden opmerkingen konden maken over de samenstelling van de voorlopige steekproef en de producenten in de Unie zich kenbaar konden maken en om opneming in de steekproef konden verzoeken, ruimschoots was verstreken. Bovendien waren rond de 30 van de in deze lijst vermelde producenten in de Unie de Commissie op het tijdstip van de samenstelling van de steekproef reeds bekend. Tevens werden alle producenten in de Unie die zich na de bekendmaking van het bericht van inleiding bij de Commissie hebben aangemeld, bij de samenstelling van de steekproef in aanmerking genomen. Op basis hiervan kan worden geconcludeerd dat aan de representativiteit van de steekproef geen afbreuk is gedaan. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(21) Na ontvangst van de opmerkingen werd de samenstelling van de steekproef herzien, omdat er aanwijzingen waren dat een van de in de steekproef opgenomen ondernemingen niet in staat zou zijn geweest om volledige medewerking te verlenen. Om de representativiteit van de steekproef te behouden werd een andere producent in de Unie in de steekproef opgenomen. Deze herziene steekproef bestond uit tien ondernemingen, die waren geselecteerd op basis van de grootste representatieve productiehoeveelheid per productiestadium, rekening houdend met de verkochte hoeveelheid op de markt van de Unie en met de geografische locatie, die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. Na de uitsluiting van wafers van de omschrijving van het betrokken product en derhalve ook van het bereik van dit onderzoek (zie de overwegingen 42, 46 en 349), bestond de definitieve steekproef uit acht ondernemingen. Uitgedrukt als percentage van de totale productie in de Unie was de aldus samengestelde herziene steekproef van producenten in de Unie, die zowel verticaal geïntegreerde als niet verticaal geïntegreerde producenten omvatte, goed voor tussen de 18 en 21 % voor modules, en tussen de 17 en 24 % voor cellen. Aangezien aan de hand van een exact percentage de productiehoeveelheid van de bovengenoemde aan de steekproef toegevoegde producent zou kunnen worden berekend, waaruit zijn identiteit zou kunnen worden opgemaakt, konden geen exacte percentages worden meegedeeld.

(22) De producenten in de Unie, die de Commissie noodzakelijke informatie verschaften voor het samenstellen van een steekproef in de onderhavige antisubsidieprocedure, vallen samen met de producenten in de Unie die de relevante informatie verstrekten in het parallelle lopende antidumpingonderzoek. Bovendien hebben alle in de definitieve steekproef in het antidumpingonderzoek opgenomen producenten in de Unie de relevante informatie in het onderhavige antisubsidieonderzoek verstrekt, waardoor de Commissie een steekproef heeft kunnen samenstellen. Daarom werd het juist geacht om de definitieve steekproeven van de producenten in de Unie in beide procedures identiek te laten zijn.

(23) De Chinese regering herhaalde haar argument dat de geheimhouding van de namen van de klagers en van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie niet gerechtvaardigd is. Zoals reeds in overweging 9 van de voorlopige verordening is vermeld, hebben de producenten in de Unie vanwege het risico van vergeldingsacties om geheimhouding van hun namen verzocht. De Commissie was van oordeel dat de verzoeken om geheimhouding in voldoende mate waren onderbouwd om te worden ingewilligd. De aan de Commissie ter onderbouwing van het risico van vergeldingsacties verstrekte informatie kan niet aan derden worden meegedeeld, aangezien een dergelijke mededeling tegen het doel van het verzoek om vertrouwelijke behandeling zou indruisen. Bovendien is er in een geval waarin, zoals gemeld door de Chinese regering, een producent in de Unie zijn standpunt opnieuw heeft geëvalueerd en zijn identiteit heeft vrijgegeven door bij het Hof beroep met betrekking tot de voorlopige verordening in te stellen, geen grond meer om informatie op basis waarvan anonimiteit werd toegestaan, mede te delen, aangezien de identiteit is onthuld.

(24) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de Chinese Kamer van Koophandel voor de in- en uitvoer van machines en elektronische producten ("CCCME") de argumenten over de methode die voor de samenstelling van de voorlopige steekproef van producenten in de Unie was gebruikt. De CCCME betoogt met name dat de instellingen 120 producenten niet in aanmerking hebben genomen. De Commissie is op dit punt al in overweging 9 van de voorlopige verordening ingegaan. Bovendien hebben de instellingen de activiteiten van de op de desbetreffende lijst voorkomende bedrijven gecontroleerd. Er is gebleken dat die lijst vooral installateurs, distributeurs, verbonden importeurs en producenten-exporteurs in China, Taiwan en India omvat. De lijst was daarom niet geëigend om aan te tonen dat de instellingen een aanzienlijk aantal producenten in de Unie over het hoofd hadden gezien. Bovendien heeft de CCCME de totale productie in de Unie niet betwist door alternatieve cijfers te verstrekken; evenmin heeft hij enig bewijsmateriaal aangedragen dat de representativiteit van de steekproef zou kunnen zijn beïnvloed, aangezien geen van de beweerdelijk aanvullende producenten in de Unie in de steekproef zou zijn opgenomen indien de lijst bij de Commissie bekend zou zijn geweest.

(c) Steekproef van niet-verbonden importeurs

(25) Van de ongeveer 250 door de klager genoemde niet-verbonden importeurs waarmee de Commissie contact heeft opgenomen, hebben twintig partijen op de bij het bericht van inleiding gevoegde vragenlijst voor de samenstelling van de steekproef geantwoord, namelijk twaalf voor modules, één voor cellen. Bovendien maakten zeven andere partijen zich kenbaar. Ze gaven echter geen invoer of wederverkoop van het betrokken product aan. Overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening werd een steekproef samengesteld op basis van de grootste representatieve ingevoerde hoeveelheid die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. Op basis hiervan werd een steekproef van niet-verbonden importeurs samengesteld; deze bestond uit twee importeurs voor modules en één importeur voor cellen, die goed waren voor rond de 2 tot 5 % van de totale invoer uit het betrokken land. Na ontvangst van de antwoorden op de vragenlijsten bleek evenwel dat de kernactiviteiten van een van de drie importeurs in de installatie van zonnepanelen en niet in de handel in het betrokken product bestond. Een tweede importeur bleek een importeur van modules te zijn en niet van cellen. Afgezien daarvan was de kwaliteit van de informatie die werd verstrekt als antwoord op de vragenlijsten niet voldoende om op te nemen in de analyse van niet-verbonden importeurs. Daarnaast toonde het onderzoek aan dat het merendeeel van de invoer van het betrokken product op de markt van de Unie wordt gebracht via ondernemingen die aan de producenten-exporteurs in de VRC zijn verbonden, of via installateurs of projectontwikkelaars.

(26) Na de instelling van voorlopige antidumpingmaatregelen in het parallelle antidumpingonderzoek heeft de Commissie contact opgenomen met een aantal verdere importeurs die reeds medewerking hadden verleend aan het onderzoek in de aanvangsfase daarvan, doordat zij de in het bericht van inleiding nader aangegeven basisinformatie over hun activiteiten met betrekking tot het onderzochte product in het onderzoektijdvak hadden verstrekt. Beoogd werd te bepalen of de omvang van de steekproef van niet-verbonden importeurs kon worden vergroot. Zes ondernemingen, die als niet-verbonden importeurs handel dreven in het betrokken product (d.w.z. verkoop en wederverkoop), maakten zich bekend en waren bereid om verder mee te werken aan het onderzoek. Van deze zes antwoordden er vijf binnen de termijn. Van de vijf ontvangen antwoorden waren er slechts drie voldoende volledig voor een zinvolle beoordeling. Op basis hiervan werd de steekproef van de niet-verbonden importeurs uitgebreid en bestond deze uit vier importeurs van modules, die goed waren voor ongeveer 2 % - 5 % van de totale invoer uit het betrokken land. Gelet op de structuur van de niet-verbonden importeurs, voornamelijk kleine en middelgrote ondernemingen, was een steekproef waarin een groter deel vertegenwoordigd was niet mogelijk, gelet op de beperkte middelen die aan de instellingen ter beschikking staan.

(d) Antwoorden op de vragenlijsten en controles

(27) De Commissie heeft vragenlijsten verzonden naar de vertegenwoordigers van de VRC (inclusief specifieke vragenlijsten voor de China Development Bank, Export Import Bank of China, de Bank of China, de Bank of Shanghai, Sinosure, andere relevante financiële instellingen en overheidsbedrijven die polisilicium, glas en aluminium produceren en die tijdens de onderzoeksperiode deze grondstoffen leverden aan de betrokken bedrijfstak), de acht in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs in de VRC, andere producenten-exporteurs in de VRC die hierom hadden gevraagd, alsook naar de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de in de steekproef opgenomen niet-verbonden importeurs en -upstream- en downstreammarktdeelnemers en hun verenigingen die zich kenbaar hadden gemaakt binnen de tijdspanne die in het bericht van opening was voorzien De Commissie heeft tevens contact opgenomen met een representatieve consumentenorganisatie.

(28) Er zijn antwoorden ontvangen van de GOC, van alle in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en hun verbonden ondernemingen in de VRC, van vijf producenten-exporteurs die om een individueel onderzoek vroegen, van alle in de steekproef opgenomen niet-verbonden Europese producenten en van 21 upstream- en downstreammarktdeelnemers en van drie van hun verenigingen.

(29) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de vaststelling van subsidiëring, de schade als gevolg hiervan en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Er werden controlebezoeken gehouden bij onderstaande overheidsautoriteiten en financiële instellingen, de in de steekproef opgenomen ondernemingen, één niet-verbonden importeur, twee upstream-marktdeelnemers en vier downstream-marktdeelnemers, verenigingen en onafhankelijke consultant.

(a) Regering van de Volksrepubliek China

– Chinees ministerie van Handel, Beijing, VRC;

– Huaxia Bank, Beijing, VRC

– China Development Bank, Beijing, VRC

– Export Import Bank of China, Beijing, China

– China Export & Credit Insurance Corporation (SINOSURE), Beijing, VRC

(b) Producenten in de Unie

– acht in de steekproef opgenomen producenten in de Unie

(c) Groepen van producenten-exporteurs (en verbonden ondernemingen) in de VRC

– Changzhou Trina Solar Energy Co. Ltd, China

– Delsolar (Wujiang) Ltd. (Wujiang) Co. Ltd., China

– Jiangxi LDK Solar Hi-tech Co. Ltd., China

– JingAo Group, China

– Wuxi Suntech Power Co. Ltd, PRC Power Co. Ltd, China

– Yingli Green Energy Holding Company, China

– Zhejiang Yuhui Solar Energy Source Co. Ltd and Renesola Jiangsu Ltd, China

– Jinko Solar Co Ltd, China

(d) Niet-verbonden importeur in de Unie

– IBC SOLAR AG, Bad Staffelstein, Germany

(e) Upstream-marktdeelnemers

– Roth & Rau AG, Hohenstein-Ernsthal, Duitsland

– Wacker Chemie AG, Burghausen, Duitsland

(f) Downstream-marktdeelnemers

– Juwi Solar GmbH, Worrstadt, Duitsland

– ValSolar SL, Badajoz, Spanje

– Jayme de la Costa, Pedroso, Portugal,

– Sunedison, Spain Construction, Madrid, Spanje

(g) Verenigingen

– European Photovoltaic Industry Association (‘EPIA’), Brussel, België

(h) Onafhankelijke adviseur

– Europressedienst, Bonn, Duitsland.

(30) De opmerkingen van de belanghebbenden zijn bestudeerd en er is, waar nodig, rekening mee gehouden.

(31) De Association for Affordable Solar Energy ("AFASE", Alliantie voor Betaalbare zonne-energie), die importeurs, en downstream- en upstreammarktdeelnemers vertegenwoordigt, trok de juridische basis voor het bezoek ter plaatse aan Europressedienst in twijfel, door te stellen dat een onafhankelijke adviseur geen belanghebbende is krachtens artikel 26 van de basisverordening. Bevindingen moeten echter waar mogelijk gebaseerd zijn op betrouwbare en controleerbare gegevens. Europressedienst heeft informatie verstrekt over macro-economische indicatoren op basis van een contract. De Commissie voerde een controle ter plaatse uit gelet op het beginsel van goed bestuur, om de betrouwbaarheid en juistheid na te gaan van de gegevens waarop de Commissie haar bevindingen heeft gebaseerd.

(32) De Chinese regering stelde dat haar rechten van verdediging met betrekking tot de toegang tot de dossiers die door belanghebbenden konden worden ingezien, waren geschonden omdat i) er informatie uit de niet-vertrouwelijke dossiers ontbrak zonder dat daarvoor een goede reden werd gegeven, voldoende gedetailleerde samenvattingen werden verstrekt of, bij wijze van uitzondering, de redenen voor het niet-verstrekken van de niet-vertrouwelijke samenvatting werden gegeven, ii) de niet-vertrouwelijke versie van een door een producent in de Unie beantwoorde vragenlijst volledig ontbrak, en iii) de vertragingen voor het aan belanghebbenden ter beschikking stellen van niet-vertrouwelijke versies van de antwoorden op de vragenlijst van producenten in de Unie buitensporig waren.

(33) i) Wat het argument betreft dat er informatie uit het niet-vertrouwelijke dossier ontbrak, heeft de belanghebbende niet gespecificeerd welke informatie hij bedoelde. ii) Zijn argument dat de niet-vertrouwelijke versie van een beantwoorde vragenlijst niet volledig beschikbaar is gesteld, is onjuist. iii) Wat de vertragingen bij het beschikbaar stellen van de niet-vertrouwelijke antwoorden op de vragenlijst van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie betreft, is aan de betrokken partij uitgelegd dat de vragenlijsten pas aan het niet-vertrouwelijke dossier zijn toegevoegd nadat de volledigheid ervan en de plausibiliteit van de samenvattingen waren gecontroleerd. Teneinde het recht van de producenten in de Unie op anonimiteit te waarborgen, werd ook zeker gesteld dat de niet-vertrouwelijke versies van de vragenlijsten inderdaad niet de identiteit van de desbetreffende producent in de Unie vrijgaven. In een aantal gevallen moesten derhalve de niet-vertrouwelijke versies door de partij die deze had ingediend, worden gecorrigeerd alvorens zij aan andere belanghebbenden beschikbaar konden worden gesteld.

(34) Hoe dan ook, er wordt van uitgegaan dat dit op geen enkele wijze het recht van verdediging van de belanghebbenden heeft geschonden. De Commissie heeft alle belanghebbenden in de gelegenheid gesteld om op de informatie in het dossier dat kon worden ingezien, tijdig te reageren zodat hun opmerkingen wanneer deze onderbouwd en gerechtvaardigd waren, in aanmerking konden worden genomen voordat in het onderzoek tot enige conclusie werd gekomen. De belanghebbende had ook na de mededeling van de voorlopige en van de definitieve bevindingen ruimschoots gelegenheid opmerkingen te maken over de vragenlijsten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Ook als er aan de mededelingen van de bevindingen en de toegang tot het dossier dat voor inzage door belanghebbenden vatbaar is, verschillende wettelijke bepalingen ten grondslag liggen, hebben de belanghebbenden ruimschoots gelegenheid gehad om over alle door enige partij in het onderzoek beschikbaar gestelde informatie opmerkingen te maken. Dit argument moest derhalve worden afgewezen.

(35) Alle belanghebbenden werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was om de instelling van compenserende rechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China, aan te bevelen ("mededeling van de definitieve bevindingen") . Alle partijen konden binnen een bepaalde termijn opmerkingen maken ten aanzien van deze mededeling van de definitieve bevindingen.

(36) De opmerkingen van de belanghebbenden zijn bestudeerd en er is, waar nodig, rekening mee gehouden.

1.5. Aanvaarding van een verbintenis in de context van definitieve rechten

(37) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Commissie een gewijzigd aanbod voor een verbintenis ontvangen van producenten-exporteurs en de CCCME, dat ook betrekking heeft op het parallelle antisdumpingonderzoek. Bij Besluit 2013/XXX/EU van XX december 2013 heeft de Commissie de aanvaarding van die verbintenis bevestigd.

1.6. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(38) Het onderzoek naar de subsidiëring en schade had betrekking op de periode van 1 juli 2011 tot en met 30 juni 2012 ("het onderzoektijdvak" of "OT"). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2009 tot het eind van het OT (de „beoordelingsperiode”).

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(39) Het betrokken product werd in de inleidingsfase omschreven als PV-modules of -panelen van kristallijn silicium en in dergelijke modules en panelen gebruikte cellen en wafers, van oorsprong uit of verzonden uit de VRC. De cellen en wafers hebben een dikte van niet meer dan 400 micrometer. Dit product is momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 3818 00 10, ex 8501 31 00, ex 8501 32 00, ex 8501 33 00, ex 8501 34 00, ex 8501 61 20, ex 8501 61 80, ex 8501 62 00, ex 8501 63 00, ex 8501 64 00 en ex 8541 40 90.

(40) De volgende productsoorten vallen niet onder de productomschrijving van het onderzochte product:

– zonneopladers die bestaan uit minder dan zes cellen, draagbaar zijn en apparaten van elektriciteit voorzien of batterijen opladen;

– fotovoltaïsche producten vervaardigd met dunnelaagtechnologie;

– fotovoltaïsche producten van kristallijn silicium die permanent in elektrische goederen zijn geïntegreerd, wanneer die elektrische goederen een andere functie hebben dan het opwekken van elektriciteit en wanneer die elektrische goederen de elektriciteit verbruiken die door de geïntegreerde fotovoltaïsche cel(len) van kristallijn silicium wordt opgewekt.

2.2. Soortgelijk product

(41) Het onderzoek heeft aangetoond dat zowel het betrokken product als het door de bedrijfstak van de Unie geproduceerde en in de Unie verkochte product dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen bezitten, alsook voor dezelfde doeleinden worden gebruikt. Deze producten worden bijgevolg beschouwd als gelijk in de zin van artikel 2, onder c), van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

2.3.1. Uitsluiting van wafers

(42) Belanghebbenden voerden aan dat wafers van de productomschrijving moeten worden uitgesloten, omdat zij niet dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben als cellen en modules. In dit verband werden naast de vóór de bekendmaking van de voorlopige antidumpingverordening aangevoerde argumenten hierna nog twee andere argumenten naar voren gebracht.

(43) In de eerste plaats betoogden belanghebbenden dat wafers voor andere doeleinden dan de productie van cellen kunnen worden gebruikt, met name voor de productie van geïntegreerde schakelingen en andere microapparaten. Met betrekking hiertoe dient te worden opgemerkt dat niet alle wafers zijn opgenomen in de productomschrijving van dit onderzoek, die beperkt is tot "in PV-modules of -panelen van kristallijn silicium gebruikte wafers" en "wafers met een dikte van niet meer dan 400 micrometer". Ofschoon wafers zeker voorkomen in andere toepassingen, heeft het onderzoek nooit betrekking gehad op wafers die worden gebruikt bij de productie van andere producten zoals geïntegreerde schakelingen. Bovendien is door bij de markt voor deze andere soorten wafers betrokken producenten, importeurs of gebruikers niet gesteld dat deze wafers zouden worden geregistreerd of dat daarop voorlopige antidumpingrechten van toepassing zouden zijn. Derhalve wordt geconcludeerd dat deze andere soorten wafers niet onder de productomschrijving van dit onderzoek vallen. Tegelijk blijkt hieruit dat wafers niet noodzakelijkerwijs hetzelfde eindgebruik kennen als cellen en modules.

(44) In de tweede plaats wordt betoogd dat onverwerkte wafers niet de wezenlijke elektrische eigenschappen hebben waardoor zonnecellen en ‑modules zich van andere producten onderscheiden. Met name hebben wafers niet het vermogen uit zonlicht elektriciteit op te wekken, terwijl dat juist de belangrijkste functie van fotovoltaïsche cellen en modules van kristallijn silicium is.

(45) Uit het onderzoek is inderdaad gebleken dat pas nadat de wafer eenmaal tot cel is omgevormd, het vermogen ontstaat om elektriciteit uit zonlicht op te wekken. De omzetting vindt plaats door cellen die zonlicht opvangen en het door middel van kristallijn silicium in elektriciteit omzetten. Cellen beschikken over een plus- en een minpool om de door de cel opgewekte energie te kunnen opnemen en doorleiden. Voor de samenstelling van modules worden cellen met behulp van platte draden of metalen stroken aan elkaar gesoldeerd om aaneengeschakelde cellen te produceren. De aaneengeschakelde cellen worden van een boven- en onderlaag voorzien. Meestal wordt glas voor de bovenlaag gebruikt, terwijl de onderlaag meestal uit polymeren bestaat. Doorgaans worden frames gebruikt om de modules te kunnen monteren (bv. op daken). De module kan al dan niet zijn uitgerust met een omvormer.

(46) Ten gevolge van de verschillen in fysische en technische basiseigenschappen, tijdens het onderzoek onder meer omschreven als het vermogen om uit zonlicht elektriciteit op te wekken, werd uiteindelijk geconcludeerd dat wafers van de omschrijving van het betrokken product moeten worden uitgesloten en derhalve niet in dit onderzoek moeten worden opgenomen.

2.3.2. Fysische, chemische en technische eigenschappen en gebruiksdoeleinden

(47) Een aantal belanghebbenden voerde aan dat het onderzoek niet gericht mag zijn op twee producten met verschillende fysische, chemische en technische eigenschappen en dat modules en cellen daarom het voorwerp van twee afzonderlijke onderzoeken moeten vormen. Bovendien voerden zij aan dat niet duidelijk is of het onderzoek betrekking heeft op één product of op twee aparte producten, zodat zij hun belangen niet ten volle kunnen verdedigen.

(48) De productie van cellen en modules vormt één enkel productieproces met verschillende productiestappen. Cellen bepalen de kenmerken van het eindproduct (d.w.z. de modules). Uit het onderzoek bleek dat de productie van cellen rechtstreeks en uitsluitend is afgestemd op de productie van modules. Modules en cellen hebben dezelfde fysische, chemische en technische eigenschappen (die worden bepaald door de gebruikte grondstoffen) en hebben dezelfde basisgebruiksdoeleinden, namelijk de inbouw in PV-zonne-installaties. De prestaties van de modules zijn rechtstreeks afhankelijk van die van de cellen.

(49) In het bericht van inleiding werd duidelijk vermeld dat het onderzochte product modules en cellen omvat. De belanghebbenden zijn derhalve ten volle in de gelegenheid gesteld hun belangen te verdedigen op basis van het aldus omschreven betrokken product. Om die redenen werden deze argumenten verworpen.

2.3.3. Afwijkende nomenclatuur

(50) Er werd voorts aangevoerd dat modules en cellen niet als één product kunnen worden beschouwd, aangezien zij anders zijn ingedeeld naar achtcijferige GN-codes, zescijferige onderverdelingen en viercijferige GS-posten. In dit verband wordt opgemerkt dat zowel cellen als modules onder tariefpost 8541 40 90 kunnen worden aangegeven, terwijl de tariefposten onder post 8501 voor elektrische generatoren in het algemeen en niet specifiek voor zonne-energieproducten zijn bestemd. Om die redenen werd het argument verworpen.

2.3.4. Toegevoegde waarde van cellen

(51) Verschillende partijen voerden aan dat de waarde die bij de verwerking van de cellen wordt toegevoegd, het grootste deel van de waarde van een module vertegenwoordigt en dat cellen daarom als apart product moeten worden beschouwd.

(52) Uit het onderzoek bleek dat de productie van cellen het technologisch meest geavanceerde onderdeel van het productieproces vormt. Uit het onderzoek kwam echter ook naar voren dat de twee stappen van het verwerkingsproces onderling verbonden zijn en dat de toegevoegde waarde niet in één bepaald stadium van het productieproces is geconcentreerd, maar verspreid is over het gehele productieproces. Om deze redenen werd het argument afgewezen.

2.3.5. Gescheiden handelsmarkten

(53) Sommige belanghebbenden voerden aan dat er sprake is van gescheiden handelsmarkten voor modules en cellen, die derhalve als verschillende producten dienen te worden beschouwd, wat tevens zou blijken uit het feit dat een groot aantal producenten niet verticaal geïntegreerd is.

(54) Modules en cellen kunnen niet worden beschouwd als aparte producten waarvan de prijzen uitsluitend als gevolg van marktfactoren aan schommelingen onderhevig zijn. De prijzen van deze producten houden namelijk nauw verband met elkaar en worden beïnvloed door de prijs voor polysilicium. Bovendien wordt het betrokken product, zoals reeds toegelicht in overweging 49, in één, uit verschillende stappen bestaand productieproces vervaardigd. Het feit dat sommige producenten niet verticaal zijn geïntegreerd heeft alleen te maken met zakelijke beslissingen en schaaloverwegingen en doet geen afbreuk aan deze conclusie. Daarom moest dit argument worden afgewezen.

2.3.6. Gebruiksdoeleinden en onderlinge uitwisselbaarheid

(55) Verschillende belanghebbenden voerden aan dat modules en cellen als verschillende producten moeten worden beschouwd aangezien zij voor verschillende gebruiksdoeleinden bestemd en niet onderling uitwisselbaar zijn.

(56) Zoals hierboven vermeld, is uit het onderzoek gebleken dat het productieproces van cellen en modules één productieproces vormt en dat er derhalve geen sprake is van uitwisselbaarheid van de verschillende stappen van het productieproces. Bovendien zijn modules en cellen voor hetzelfde eindgebruik bestemd, namelijk het omzetten van zonlicht in elektriciteit, zodat zij niet voor andere toepassingen kunnen worden gebruikt.

2.3.7. Distributiekanalen

(57) Eén belanghebbende voerde aan dat modules en cellen niet via dezelfde distributiekanalen worden verhandeld en daarom niet als één product dienen te worden beschouwd. Uit het onderzoek bleek dat modules en cellen zowel via verschillende als via dezelfde distributiekanalen kunnen worden verhandeld. Het hoofdcriterium bij het bepalen of het om één product gaat, is echter de vraag of de producten dezelfde fysische, chemische en technische eigenschappen en dezelfde gebruiksdoeleinden hebben. Gezien de overwegingen 47 tot en met 49 wordt geconcludeerd dat verschillende distributiekanalen derhalve niet als bepalende factor worden beschouwd. Dit argument moet derhalve worden verworpen.

2.3.8. Perceptie door de consument

(58) Er werd aangevoerd dat modules en cellen wat de perceptie door de consument betreft aanzienlijk van elkaar verschillen en daarom niet als één enkel product dienen te worden beschouwd.

(59) Het hoofdcriterium bij het bepalen of het om één product gaat, is echter net als hierboven de vraag of de producten dezelfde fysische, chemische en technische eigenschappen en dezelfde gebruiksdoeleinden hebben. Gezien de overwegingen 47 tot en met 49 wordt geconcludeerd dat verschillen qua perceptie door de consument derhalve niet als bepalende factor worden beschouwd. Dit argument moet derhalve worden verworpen.

2.3.9. Afzonderlijke onderzoeken voor cellen en modules

(60) Belanghebbenden herhaalden dat cellen en modules niet een enkel product vormen, en daarom afzonderlijk moeten worden beoordeeld. In tegenstelling tot wafers delen cellen en modules echter als basiseigenschap het vermogen om uit zonlicht elektriciteit op te wekken. Deze argumenten werden daarom verworpen.

(61) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde één exporteur aan dat cellen op zichzelf geen elektriciteit kunnen opwekken. Daartoe zouden zij in modules moeten worden geïntegreerd. Elke cel kan echter op zichzelf ongeveer vier watt elektriciteit uit zonlicht opwekken. Dat dit vermogen mogelijk ontoereikend is voor de meeste toepassingen die vereisen dat uit meerdere cellen modules worden samengesteld, neemt niet weg dat een cel op zichzelf al elektriciteit kan opwekken.

(62) Na de mededeling van de definitieve bevindingen betoogde één exporteur dat cellen niet louter een ander soort module, maar een geheel ander product zijn. Eigenlijk is een cel het belangrijkste onderdeel van een module. Als belangrijkste onderdeel is een cel duidelijk geen "geheel ander product", aangezien modules en cellen dezelfde basiseigenschappen delen en met name uit zonlicht elektriciteit opwekken, zoals werd aangegeven in overweging 60.

(63) Dezelfde partij argumenteerde voorts dat rekening werd gehouden met het verschil tussen cellen en modules bij de samenstelling van de steekproef van producenten in de Unie en Chinese exporteurs. Voor modules en cellen had daarom een verschillend recht moeten zijn vastgesteld. In deze wordt bevestigd dat inderdaad rekening werd gehouden met het verschil tussen modules en cellen bij de samenstelling van de steekproef van producenten in de Unie en Chinese exporteurs, zoals vermeld in de overwegingen 10 en 14 van de voorlopige antidumpingverordening. Hiermee werd er echter enkel naar gestreefd de representativiteit van de steekproef te waarborgen; hieruit volgt niet dat cellen en modules niet als een enkel product mogen worden beschouwd, noch dat voor cellen en modules een afzonderlijk recht had moeten zijn vastgesteld. Om de representativiteit van de steekproef voor alle productsoorten te waarborgen, was het immers belangrijk bij de samenstelling van de steekproef een onderscheid tussen cellen en modules te maken. Aangezien enige onzekerheid bestond met betrekking tot de vraag of cellen en modules als één product of als twee afzonderlijke producten moesten worden beschouwd, was het nodig om ongeacht het antwoord op die vraag de representativiteit te waarborgen.

(64) Producenten-exporteurs stelden dat doordat in de verbintenis verschillende minimuminvoerprijzen en hoeveelheden voor cellen en modules worden opgelegd, zou worden bevestigd dat modules en cellen verschillende producten zijn die elk een apart onderzoek vereisen. De verschillende minimuminvoerprijzen vormen echter slechts een aanduiding dat cellen en modules behoren tot verschillende productsoorten die tegen verschillende prijzen worden verkocht. Om de vermelding van de minimuminvoerprijzen zinvol te maken is het daarom nodig afzonderlijke prijzen te bepalen.

(65) Dat cellen en modules verschillende productsoorten zijn, doet overigens als zodanig niet ter zake voor de omschrijving van het betrokken product. Voor de omschrijving van het betrokken product is het voldoende dat de producten dezelfde basiseigenschappen hebben en voor hetzelfde eindgebruik zijn bestemd, wat geldt voor modules en cellen, zoals respectievelijk in de overwegingen 46 en 71 werd vermeld.

(66) De Chinese regering argumenteerde dat bij de beoordeling van de vraag of cellen en modules als een enkel product mogen worden beschouwd, wordt voorbijgegaan aan een aantal criteria die zijn bepaald door de Beroepsinstantie inzake EG – Asbest[6]. Deze criteria zijn van toepassing op de omschrijving van het "soortgelijk product", niet op die van het betrokken product. Met andere woorden, deze criteria moeten worden gebruikt om het soortgelijk product, bijvoorbeeld het door de bedrijfstak van de Unie geproduceerde soortgelijk product, te definiëren, dat dan wordt vergeleken met het door de Chinese producenten-exporteurs uitgevoerde betrokken product. Deze criteria zijn derhalve niet relevant voor de omschrijving van het betrokken product. In elk geval merken de instellingen op dat indien de in EG – Asbest gehanteerde criteria zouden worden toegepast op de omschrijving van het betrokken product, dit in het onderhavige geval niet tot een verschillend resultaat zou leiden. De eerste twee criteria (met name eigenschappen/aard/kwaliteit en eindgebruik) zijn identiek aan de criteria die in bovenstaande overwegingen werden gehanteerd: fysische, chemische en technische eigenschappen en eindgebruik. Het derde criterium (smaken en gewoonten van de consument) is niet echt nuttig in onderhavig geval, aangezien cellen het belangrijkste onderdeel van modules zijn; met betrekking tot het vierde criterium, tariefindeling, wordt opgemerkt dat zowel cellen als modules onder tariefpost 8541 40 90 kunnen worden aangegeven, terwijl de tariefposten onder post 8501 voor elektrische generatoren in het algemeen en niet specifiek voor zonne-energieproducten zijn bestemd.

(67) Andere belanghebbenden voerden aan dat een objectieve toepassing van de criteria die het Hof van Justitie in eerdere zaken[7] heeft ontwikkeld, zou leiden tot de conclusie dat modules en cellen verschillende producten zijn. Het Hof heeft echter uitsluitend een aantal criteria aangegeven die in aanmerking kunnen worden genomen — het is niet verplicht om in alle gevallen gebruik te maken van alle criteria, aangezien het mogelijk is dat in specifieke gevallen niet alle criteria relevant zijn. In de overwegingen (27) tot en met (39) van de voorlopige antidumpingverordening, waarin deze criteria werden beoordeeld, is gebleken dat een aantal criteria in het onderhavige geval niet relevant is. In de zaak Brosmann werd eveneens uitsluitend op basis van de drie criteria die relevant werden geacht, beoordeeld of verschillende soorten schoeisel tot een en hetzelfde "betrokken product" behoorden. Aangezien de belanghebbenden niet hebben beargumenteerd waarom een objectieve toepassing van de criteria zou leiden tot de conclusie dat modules en cellen verschillende producten zijn, kan dit argument niet worden aanvaard.

(68) Daarbij wordt eraan herinnerd dat cellen en modules voor dezelfde doeleinden worden gebruikt; zij worden met name verkocht om in PV-zonnesystemen te worden geïntegreerd. Zoals vermeld in overweging 28 van de voorlopige antidumpingverordening, zijn de prestaties van de modules rechtstreeks afhankelijk van die van de cellen.

(69) Eén belanghebbende voerde aan dat uit de uitsluiting van wafers van de productomschrijving en uit het ingrijpende verwerkingsproces dat nodig is om van cellen modules te maken, ook blijkt dat cellen en modules niet hetzelfde eindgebruik kennen. Voorts wordt aangevoerd dat de vaststelling dat modules en cellen voor hetzelfde eindgebruik zijn bestemd, is gebaseerd op de veronderstelling dat wafers, modules en cellen hetzelfde productieproces ondergaan.

(70) In de eerste plaats wordt verkeerdelijk geconcludeerd dat de vaststelling dat modules en cellen voor hetzelfde eindgebruik zijn bestemd, is gebaseerd op het productieproces. Dat beide stellingen inderdaad in dezelfde overweging van de voorlopige antidumpingverordening, met name overweging 36, voorkomen, betekent niet dat de vaststelling op die veronderstelling zou zijn gebaseerd. "Bovendien", het woord waarmee beide stellingen van elkaar zijn gescheiden, maakt duidelijk dat de tweede stelling niet op de eerste is gebaseerd. Daarenboven komen in de twee stellingen afzonderlijke kwesties aan bod onder de rubriek "Gebruiksdoeleinden en onderlinge uitwisselbaarheid". De eerste stelling over het productieproces heeft betrekking op uitwisselbaarheid, terwijl de tweede stelling het eindgebruik betreft. Er wordt derhalve ten onrechte van uitgegaan dat de vaststelling dat modules en cellen voor hetzelfde eindgebruik zijn bestemd, is gebaseerd op de veronderstelling dat wafers, modules en cellen hetzelfde productieproces ondergaan.

(71) Met betrekking tot het feitelijke eindgebruik van cellen en modules wordt door belanghebbenden niet betwist dat modules en cellen worden verkocht om in PV-zonnesystemen te worden geïntegreerd. De conclusie dat modules en cellen hetzelfde eindgebruik kennen, wordt derhalve bevestigd.

2.3.10. Producten vervaardigd met dunnelaagtechnologie

(72) Eén belanghebbende stelde dat PV-producten die met behulp van dunnelaagtechnologie zijn vervaardigd, in de omschrijving van het betrokken product moeten worden opgenomen, aangezien zij dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen en dezelfde basisgebruiksdoeleinden zouden hebben.

(73) PV-producten die met dunnelaagtechnologie zijn vervaardigd, zijn duidelijk van de productomschrijving (zie overweging 40) uitgesloten. Met behulp van dunnelaagtechnologie vervaardigde PV-producten hebben immers andere fysische, chemische en technische eigenschappen dan het betrokken product. Zij worden met behulp van een ander productieproces vervaardigd en van ander materiaal dan kristallijn silicium, dat de belangrijkste grondstof vormt voor de productie van modules en cellen. Zij zetten zonlicht minder efficiënt in elektriciteit om en hebben een lager vermogen en zijn daarom niet geschikt voor dezelfde toepassingen als het betrokken product. De argumenten moesten daarom worden afgewezen.

2.3.11. Halffabricaten

(74) Bovendien werd aangevoerd dat cellen moeten worden beschouwd als halffabricaten, terwijl modules eindproducten zijn, zodat er geen sprake is van één enkel product.

(75) Het hoofdcriterium bij het bepalen of het om één product gaat, is echter, zoals hierboven reeds vermeld, de vraag of de producten dezelfde fysische, chemische en technische eigenschappen en dezelfde gebruiksdoeleinden hebben. Gezien de overwegingen 47 tot en met 49 luidt de conclusie dat verschillen tussen halffabricaten en eindproducten derhalve niet als bepalende factor worden beschouwd. Dit argument moet derhalve worden verworpen.

2.3.12. Zonneopladers

(76) Eén belanghebbende verzocht om uitsluiting van zonnepanelen die alleen bestemd zijn voor het opladen van batterijen van 12 volt, op grond van het feit dat deze een ander gebruiksdoeleinde hebben dan op het elektriciteitsnet aangesloten modules, aangezien zij stroom met een veel lagere spanning opwekken en daarom niet geschikt zijn voor aansluiting op het net.

(77) Volgens het bericht van inleiding zijn zonneopladers die bestaan uit minder dan zes cellen, die draagbaar zijn en die apparaten van elektriciteit voorzien of batterijen opladen, van het onderzochte product uitgesloten. Modules met meer dan zes cellen die alleen bestemd zijn voor het opladen van batterijen, hebben dezelfde basiseigenschappen en leveren dezelfde prestaties als modules die op het elektriciteitsnet worden aangesloten. Zij maken gebruik van een open stroomkring met een lagere spanning dan die van de stroomkring van modules die op het elektriciteitsnet worden aangesloten. Ondanks dit verschil is uit het onderzoek gebleken dat dit soort modules op het elektriciteitsnet kan worden aangesloten. De lagere spanning kan eenvoudig worden gecompenseerd door de omvang van de cellen en/of hun aantal te vergroten. Modules die voor het opladen van batterijen bestemd zijn en uit meer dan zes cellen bestaan, vallen derhalve onder de omschrijving van het betrokken product.

(78) Voorts voerden belanghebbenden aan dat de omschrijving "zonneopladers die bestaan uit minder dan zes cellen" te beperkt is, en moet worden uitgebreid tot producten met een vergelijkbare functie die niet onder deze omschrijving vallen, zoals producten met een vergelijkbare omvang met een groter aantal kleinere cellen.

(79) Daarnaast hebben belanghebbenden aangevoerd dat de omschrijving van „PV-producten van [...] silicium die permanent in elektrische goederen zijn geïntegreerd" te beperkt is, aangezien alleen het volledige elektrische product wordt uitgesloten, terwijl zonne-energieonderdelen die zijn bestemd om te worden geïntegreerd in elektrische producten niet per definitie zijn uitgesloten.

(80) Uit een analyse van de argumenten die de verschillende belanghebbenden hebben aangehaald, is gebleken dat het inderdaad passender is om de uitsluiting van dergelijke producten op technische normen te baseren dan op het aantal cellen. Met name bleek dat de definities van norm "IEC 61730-1, toepassingsklasse C" geschikter zijn om de producten die van de werkingssfeer van de maatregelen dienen te worden uitgesloten, te omschrijven.

(81) Na de mededeling van de definitieve bevindingen werden opmerkingen ontvangen over de uitsluiting op basis van bovenvermelde internationale norm. Er werd aangevoerd dat het passender zou zijn om in plaats van naar de norm te verwijzen, de producten die worden uitgesloten te omschrijven op grond van de uitgangsspanning en het uitgangsvermogen als "modules of panelen met een uitgangsspanning van niet meer dan 50 V gelijkstroom en een uitgangsvermogen van niet meer dan 50 watt, uitsluitend voor rechtstreeks gebruik als batterijladers in systemen met dezelfde spannings- en vermogenskenmerken". Dit argument werd aanvaard en de uitsluiting wordt definitief vastgesteld volgens deze omschrijving.

2.3.13. In een dak geïntegreerde zonnemodules

(82) Een andere belanghebbende voerde aan dat in een dak geïntegreerde zonnemodules moeten worden uitgesloten van de productomschrijving van het onderzoek, aangezien zij de functie van zonnemodules combineren met die van dakpannen of leien. Als zodanig zijn zij niet rechtstreeks uitwisselbaar met standaardzonnemodules.

(83) Uit het onderzoek is evenwel gebleken dat zowel standaardmodules als in een dak geïntegreerde zonnemodules aan dezelfde elektrische normen moeten voldoen. Daarnaast geldt dat hoewel in een dak geïntegreerde zonnemodules niet simpelweg door standaardmodules kunnen worden vervangen, deze wel door standaardmodules plus dakpannen of leien kunnen worden vervangen. Deze producten hebben daarom dezelfde technische basiseigenschap dat zij elektriciteit uit zonlicht kunnen opwekken. De toegevoegde functie (die in andere gevallen door dakbedekkingsmateriaal wordt geleverd) wordt niet wezenlijk geacht en rechtvaardigt niet dat in een dak geïntegreerde zonnemodules zouden worden uitgesloten van de productomschrijving.

(84) Dezelfde belanghebbende stelde na de mededeling van de definitieve bevindingen dat aangezien in een dak geïntegreerde zonnemodules en standaardzonnemodules niet onderling uitwisselbaar zijn, in een dak geïntegreerde zonnemodules van de werkingssfeer van de maatregelen moeten worden uitgesloten, en verwees daarbij in het algemeen naar de zaak rond schoeisel[8] en in het bijzonder naar Special Technology Athletic Footwear (STAF). Er waren echter talrijke redenen om STAF uit te sluiten en de afwezigheid van onderlinge substitueerbaarheid werd in de zaak Brosmann[9] op zichzelf niet voldoende geacht door het Gerecht, dat heeft bevestigd dat heel verschillende producten zoals stadsschoenen en wandelschoenen ondanks de verschillen toch het betrokken product in een enkel antidumpingonderzoek kunnen vormen.

(85) Bovendien voerde de belanghebbende aan dat de innovatieve aard van in een dak geïntegreerde zonnemodules en het onderscheid ervan ten opzichte van alle andere producten zouden worden bevestigd doordat dergelijke zonnemodules in de EU niet worden geproduceerd en doordat de belanghebbende hierop intellectuele eigendomsrechten kan doen gelden. Opnieuw onder verwijzing naar de zaak rond schoeisel, die de belanghebbende vermeldde, heeft het Gerecht echter geoordeeld in de zaak Brosmann dat "het ontbreken van een communautaire productie van dit type schoenen en het bestaan van een octrooi [...] niet doorslaggevend zijn."[10] Als gevolg daarvan werd geoctrooieerd hightechschoeisel in dat geval beschouwd als betrokken product.

(86) De belanghebbende partij voerde ook aan dat in een dak geïntegreerde zonnemodules moeten worden uitgesloten van de omschrijving van het betrokken product, aangezien zij worden verkocht tegen veel hogere prijzen dan standaardmodules. In de zaak rond schoeisel werden STAF-producten boven een bepaalde prijs ook uitgesloten van de omschrijving van het betrokken product. In een dak geïntegreerde zonnemodules combineren de functie van zonnemodules met die van dakpannen of leien, zoals in overweging 83 werd vermeld. Een rechtstreekse vergelijking van de prijzen is dan ook niet zinvol, aangezien de toegevoegde functie vanzelf tot hogere prijzen leidt.

(87) In antwoord hierop gaf de belanghebbende aan dat het uitgaande van deze argumentatie nooit mogelijk zou zijn om prijsverschillen aan te voeren als aanvullende indicator om een product uit te sluiten van de productomschrijving. Deze uitlegging gaat echter te ver. In de vorige overweging wordt enkel gezegd dat in dit specifieke geval, waarin in een dak geïntegreerde zonnemodules de functie van het betrokken product met die van een ander product (in dit geval dakpannen of leien) combineren, de prijs uiteraard niet betekenisvol is. Dit betekent geenszins dat prijsverschillen in andere gevallen geen bruikbare indicator kunnen zijn om vast te stellen of een product moet worden uitgesloten van de omschrijving van het betrokken product.

(88) Ten slotte voerde de belanghebbende aan dat zijn leverancier van in een dak geïntegreerde zonnemodules zich moet kunnen aansluiten bij de minimumprijsverbintenis. Het blijkt echter dat de Chinese exporteur geen medewerking heeft verleend aan het onderzoek en als niet-medewerkende partij niet kan deelnemen aan de verbintenis. Deze verzoeken kunnen daarom niet worden ingewilligd.

2.3.14. Mono- en multikristallijne cellen

(89) Eén belanghebbende stelde dat er geen productie van monokristallijne cellen in de Unie was en dat diens uitvoer van monokristallijne cellen geen concurrentie vormde voor de bedrijfstak van de Unie. Onderzoek heeft echter aangetoond dat in de Unie wel degelijk monokristallijne cellen werden geproduceerd. Dit argument wordt derhalve verworpen. In elk geval oordeelde het Gerecht in de zaak Brosmann dat de afwezigheid van productie in de Gemeenschap van een bepaalde productsoort niet doorslaggevend is.

2.3.15. "Verzonden uit"-bepaling

(90) Enkele belanghebbenden voerden aan dat uitbreiding van het onderzoek tot producten "verzonden uit" de VRC, terwijl de procedure slechts was ingeleid ten aanzien van producten van oorsprong uit de VRC, niet gerechtvaardigd was.

(91) Het onderzoek had echter al bij de opening betrekking op goederen verzonden uit de VRC. In punt 5 van het bericht van inleiding staat dat "ondernemingen die het betrokken product vanuit de Volksrepubliek China vervoeren maar van mening zijn dat deze uitvoer voor douanedoeleinden niet of deels niet van oorsprong is uit de Volksrepubliek China, [worden] verzocht zich voor dit onderzoek te melden en alle van belang zijnde informatie te verstrekken". Het is dan ook duidelijk dat alle ondernemingen die goederen verzenden vanuit de VRC, de mogelijkheid hadden om aan dit onderzoek mee te werken. Bovendien werd, aangezien het onderzochte product vaak componenten en onderdelen uit verschillende landen bevat, in punt 5 van het bericht van inleiding ook aangekondigd dat er "bijzondere bepalingen [kunnen] worden vastgesteld" om deze kwestie aan te pakken.

(92) Daarom wordt geoordeeld dat alle getroffen marktdeelnemers naar behoren zijn ingelicht over de mogelijkheid dat inzake goederen verzonden uit de VRC in voorkomend geval bijzondere bepalingen kunnen worden vastgesteld, en dat zij zijn uitgenodigd aan het onderzoek mee te werken. Het onderzoek is dus niet uitgebreid tot producten "verzonden uit de VRC", aangezien het onderzoek hierop van het begin af aan betrekking had.

(93) Na de mededeling van feiten en overwegingen voerden belanghebbenden aan dat ongeacht de bepalingen van het bericht van inleiding als bedoeld in overweging 91, het onderzoek beperkt was tot goederen van oorsprong uit de VRC en geen beoordeling inhield van de effecten van goederen verzonden uit de VRC.

(94) Nochtans werden de volgende maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat niet alleen goederen van oorsprong uit de VRC, maar alle goederen verzonden uit de VRC tijdens het onderzoek werden beoordeeld:

· Alle ondernemingen die het betrokken product vanuit de VRC verzonden, werden verzocht zich voor dit onderzoek te melden, ongeacht de oorsprong van de goederen.

· In bijlage A bij het bericht van inleiding werd aan exporteurs gevraagd om informatie door te geven over alle door de onderneming vervaardigde producten. Deze informatie was niet beperkt tot goederen van oorsprong uit de VRC.

· Op basis van deze informatie die ongeacht de oorsprong van de goederen alle uitvoer naar de EU betrof, werd een representatieve steekproef samengesteld.

· De in de steekproef opgenomen producenten ontvingen een vragenlijst voor "producenten die hebben uitgevoerd naar de Europese Unie", en de verwijzing naar de VRC luidde "het betrokken land", niet het land van oorsprong. Het was daarom duidelijk dat alle goederen werden onderzocht, ongeacht de oorsprong ervan.

(95) Op grond hiervan wordt geconcludeerd dat het onderzoek betrekking had op alle goederen van oorsprong uit of verzonden uit de VRC, en dat de bevindingen van het onderzoek, met inbegrip van die over subsidiëring en schade, betrekking hebben op alle goederen van oorsprong uit of verzonden uit de VRC.

(96) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerden belanghebbenden aan dat de klacht uitsluitend voorlopig bewijsmateriaal betreffende de invoer van zonnepanelen van oorsprong uit de VRC en niet van goederen verzonden uit de VRC bevatte. De klacht betrof echter wel degelijk goederen "uit de VRC", zoals te zien is op de eerste, gekenmerkte bladzijde van de indiener van het verzoek. In het dossier gaat aan deze bladzijde nog een andere bladzijde vooraf, die de formulering "van oorsprong uit de Volksrepubliek China" bevat. Die maakte echter geen deel uit van het door de klager ingediende document, maar werd door de diensten van de Commissie toegevoegd als dekblad, waarbij de titel van de klacht niet werd herhaald, maar de naam van het onderzoek werd gebruikt. Er wordt derhalve geoordeeld dat de klacht betrekking had op alle goederen uit de VRC, al dan niet van oorsprong uit de VRC.

(97) Chinese producenten-exporteurs voerden voorts nog aan dat van producenten-exporteurs in derde landen niet redelijkerwijze kan worden verwacht dat zij wisten dat het onderzoek ook op hun producten betrekking had. De maatregelen zijn echter niet van toepassing op goederen in doorvoer in de zin van artikel V van de GATT-overeenkomst. Daarom ondervinden de producenten-exporteurs zonder activiteiten in de VRC geen nadeel van de maatregelen. Voorts is door producenten-exporteurs in derde landen niet aan de orde gesteld dat de maatregelen van toepassing zijn op de producten die zij uitvoeren.

(98) Dezelfde producenten-exporteurs voerden aan dat aan de producenten-exporteurs in derde landen niet werd gevraagd zich te melden en niet de kans werd geboden om aan te tonen dat hun producten niet worden gesubsidieerd. De instellingen zijn van oordeel dat deze producenten-exporteurs zonder enige activiteiten in de VRC geen nadeel ondervinden van de maatregelen, aangezien hun goederen in doorvoer waren indien zij werden verzonden uit de VRC. Alle andere producenten-exporteurs werden er met het bericht van inleiding op de hoogte van gesteld dat het onderzoek betrekking heeft op hun activiteiten.

2.3.16. Conclusie

(99) Gelet op het voorgaande wordt de definitieve productomschrijving PV-modules of ‑panelen van kristallijn silicium en in dergelijke modules en panelen gebruikte cellen, van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China, behalve wanneer deze in doorvoer zijn in de zin van artikel V van de GATT-overeenkomst. De cellen hebben een dikte van niet meer dan 400 micrometer. Dit product is momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 8501 31 00, ex 8501 32 00, ex 8501 33 00, ex 8501 34 00, ex 8501 61 20, ex 8501 61 80, ex 8501 62 00, ex 8501 63 00, ex 8501 64 00 en ex 8541 40 90.

(100) De volgende productsoorten vallen niet onder de productomschrijving van het onderzochte product:

– zonneopladers die bestaan uit minder dan zes cellen, draagbaar zijn en apparaten van elektriciteit voorzien of batterijen opladen;

– fotovoltaïsche producten vervaardigd met dunnelaagtechnologie;

– fotovoltaïsche producten van kristallijn silicium die permanent in elektrische goederen zijn geïntegreerd, wanneer die elektrische goederen een andere functie hebben dan het opwekken van elektriciteit en wanneer die elektrische goederen de elektriciteit verbruiken die door de geïntegreerde fotovoltaïsche cel(len) van kristallijn silicium wordt opgewekt.

– modules of panelen met een uitgangsspanning van niet meer dan 50 V gelijkstroom en een uitgangsvermogen van niet meer dan 50 watt, uitsluitend voor rechtstreeks gebruik als batterijladers in systemen met dezelfde spannings- en vermogenskenmerken.

3. SUBSIDIËRING

(101) De klager voerde aan dat de VRC haar PV-sector sterk subsidieert en verwees daarbij naar een aantal beleids-, plannings en wetgevingsdocumenten die de basis vormen voor de overheidssteun in de sector. De Commissie heeft de documenten die in de klacht waren opgenomen gecontroleerd en geanalyseerd, alsook bijkomende documenten die de GOC en de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs tijdens het onderzoek hebben ingediend. Zij stelde vast dat uit vele documenten inderdaad blijkt dat de PV-sector in de VRC op vele gebieden een voorkeursbehandeling krijgt.

(102) De GOC heeft de PV-sector als één van de “strategische” sectoren opgenomen in het twaalfde vjfjarenplan[11]. De GOC heeft ook een specifiek plan gepubliceerd voor de PV-sector (ondergeschikt aan het twaalfde vijfjarenplan), namelijk het twaalfde vijfjarenplan voor de PV-sector. In dit plan drukte de Chinese regering haar steun uit voor "superieure ondernemingen"[12] en "belangrijke ondernemingen"[13], en sprak zij haar engagement uit voor het "stimuleren van de uitvoering van verschillende fotovoltaïsche steunregelingen"[14], en het "formuleren van de algemene voorbereiding van steunregelingen inzake de sector, financiën, belastingen …"[15]. Uit Besluit nr. 40 van de Raad van State blijkt dat de Chinese regering de ontwikkeling van de sector nieuwe energiebronnen actief zal ondersteunen en de ontwikkeling van zonne-energie bevorderen[16], alle financiële instellingen opdraagt uitsluitend voor bevorderde projecten (de categorie waartoe de PV-projecten behoren) kredietondersteuning aan te bieden en belooft "andere preferentiële beleidsmaatregelen met betrekking tot de bevorderde projecten uit te voeren"[17]. In een ander besluit van de staatsraad van 10 oktober 2010 wordt de uitbreiding besproken van de "intensiteit van fiscale en financiële beleidsondersteuning", worden de financiële instellingen aangemoedigd "de kredietondersteuning uit te breiden" en wordt beloofd "gebruik te maken van fiscale preferentiële beleidsmaatregelen zoals risicocompensatie"[18] voor nieuwe strategische sectoren, een categorie waartoe de PV-sector behoort. In de National Outline for the Medium and Long-term Science and Technology Development (2006 – 2020) (nationale leidraad voor wetenschappelijke en technologische ontwikkeling op middellange en lange termijn (2006 – 2020)) staat de belofte om "in de eerste plaats aandacht te besteden aan beleidsfinanciering", "financiële instellingen aan te moedigen tot preferentiële kredietondersteuning voor belangrijke nationale projecten voor wetenschappelijke en technologische industrialisatie", om "financiële instellingen aan te moedigen de financiële dienstverlening voor hightechbedrijven te verbeteren en te versterken" en "en "preferentiële fiscale beleidsmaatregelen uit te voeren om de ontwikkeling van hightechbedrijven te stimuleren" [19]. Voorts bevat de Chinese Wet inzake wetenschappelijke en technologische ontwikkeling een aantal maatregelen op ter ondersteuning van strategische bedrijfstakken zoals de PV-sector. Hieruit blijkt onder meer dat de staat financiële instellingen zal aanmoedigen tot en bijstaan bij de ontwikkeling van hightechsectoren of in nieuwe technologieën gespecialiseerde sectoren door leningen te verstrekken[20], de wet draagt de beleidsgerichte financiële instellingen op om voorrang te verlenen aan de ontwikkeling van hightechsectoren of in nieuwe technologieën gespecialiseerde sectoren bij het aanbieden van financiële dienstverlening[21], en voorziet in “discontorente en leninggaranties” voor bepaalde ondernemingen en “bijzondere ondersteuning” door de beleidsgerichte financiële instellingen voor door de staat bevorderde projecten[22]. De praktische toepassing van deze maatregelen staat hieronder beschreven.

3.1. Opmerkingen vooraf

(103) Zowel de GOC als de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs hebben de vragenlijst ingevuld teruggestuurd en hebben ingestemd met controles ter plaatse[23] om de antwoorden te verifiëren.

(104) Wat de GOC betreft, stuurde de Commissie na de analyse van het antwoord op de vragenlijst een schriftelijke aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens en een brief met de aankondiging van het controlebezoek. Deze laatste werd gevolgd door correspondentie over de agenda van de controle ter plaatse. Telkens wanneer daarom werd verzocht en dit gerechtvaardigd was, heeft de Commissie de GOC ruim tijd gelaten om haar opmerkingen te formuleren en in te dienen. Zoals de GOC had gevraagd werd de termijn aanzienlijk verlengd, namelijk met 30 dagen voor het antwoord op de vragenlijst. Dit leidde uiteindelijk tot een termijn van 69 dagen om een antwoord in te dienen op de vragenlijst. Daarnaast gaf de Commissie de GOC 25 dagen om de schriftelijke aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens te beantwoorden. De GOC beschikte zo in totaal over meer dan drie maanden om de informatie te bezorgen die de Commissie vroeg.

(105) Tijdens een bezoek ter plaatse aan het Chinese Ministerie van Handel in Beijing en vier financiële instellingen (China Development Bank, Export-Import Bank of China, Huaxia Bank en Sinosure) probeerde de Commissie informatie te verifiëren op basis van de ondersteunende documenten die gebruikt werden om het antwoord van de GOC voor te bereiden, conform de bepalingen van artikelen 11 en 26 van de basisverordening. Hierbij kwam de Commissie voorlopig tot de vaststelling dat het gebrek aan informatie en ondersteunende documenten die de GOC beschikbaar stelde niet voldoende waren om het antwoord op de vragenlijst afdoende te verifiëren. Bovendien werd bepaalde informatie helemaal niet ingediend, hoewel daar uitdrukkelijk om werd verzocht, en zijn bepaalde vragen eenvoudig niet beantwoord. Als gevolg hiervan werd de GOC op de hoogte gebracht van de gevolgen van niet-medewerking, overeenkomstig artikel 28, lid 1 en 6, van de basisverordening.

(106) De GOC liet eveneens weten dat de Commissie de GOC op onredelijke wijze belastte en dat ze irrelevante en onnodige informatie had opgevraagd in de vragenlijst en daaropvolgende schriftelijke aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens.

(107) Wat de gevraagde informatie betreft, heeft de Commissie uitsluitend om informatie over de beweringen in de klacht verzocht die nodig wordt geacht om tot representatieve bevindingen te komen. Ze bleef consequent in haar verzoek door tijdens de onderzoeksprocedure om dezelfde gegevens en informatie te vragen en de Chinese regering te verzoeken uitleg te verstrekken bij de ingediende informatie en de gevolgen ervan voor de onderzochte regelingen. De Commissie vroeg met andere woorden uitsluitend informatie die nodig was om de voor het betrokken product beschikbare subsidiëring en het niveau daarvan te beoordelen ingevolge de subsidieregelingen waarvan sprake in de klacht.

3.2. Niet-medewerking

(108) Zoals reeds aangegeven in overweging (106) bracht de Commissie de GOC, na de bezoeken ter plaatse, op 23 mei 2013 ervan op de hoogte dat zij overwoog om gebruik te maken van de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 28 van de basisverordening. De Commissie verstuurde deze brief omdat zij tot de voorlopige conclusie was gekomen dat het gebrek aan informatie en ondersteunend bewijsmateriaal, dat de Chinese regering beschikbaar stelde, niet toeliet om het antwoord op de antisubsidievragenlijst en op de schriftelijke aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens en andere opmerkingen van de Chinese regering in de loop van de procedure, afdoende te controleren. Bovendien werd ter plaatse vastgesteld dat bepaalde informatie achterwege was gelaten in het antwoord op de vragenlijst en de opmerkingen die de Chinese regering daarna indiende, hoewel de Commissie er specifiek om had verzocht. Daarnaast werden bepaalde vragen eenvoudigweg niet beantwoord. De mogelijke gebruikmaking van de beschikbare gegevens had betrekking op overheidsplannen, projecten, verschillende wetgevings- en andere documenten; preferentiële beleidsleningen, andere financiering, garanties en verzekeringen; circulaires van de PBOC; controles bij banken; controle van exportkredietverzekering en Sinosure; het Golden Sun Demonstration Programme; programma's voor vrijstelling en vermindering van directe belastingen; programma's betreffende indirecte belastingen en invoerrechten; verstrekking van bestanddelen voor een ontoereikende prijs: polysilicium, aluminium extrusies en glas; en op de verlening van grondgebruiksrechten.

(109) In een brief van 3 juni 2013 uitte de Chinese regering haar bezwaar tegen het voornemen van de Commissie om de bepalingen van artikel 28 van de basisverordening toe te passen omdat ze stelt dat in dit geval niet is voldaan aan de voorwaarden die nodig zijn om de verstrekte informatie buiten beschouwing te laten of zelfs om "informatiehiaten op te vullen".

(110) De Chinese regering stelde dat "twijfels" met betrekking tot de juistheid van de informatie, die enkel gevoed werden door het feit dat de Commissie niet "uiterst" tevreden was over het kunnen verifiëren van de ingediende informatie, niet mogen leiden tot het buiten beschouwing laten van die informatie. De Commissie gaat niet akkoord met dit argument omdat het de realiteit niet weergeeft. De Commissie heeft immers geen enkele informatie "buiten beschouwing gelaten" louter op basis van het feit dat deze niet kon worden geverifieerd tijdens een controle ter plaatse. Als de informatie en uitleg die de GOC gaf echter tegenstrijdig en/of onvolledig was in vergelijking met andere informatie waarover de Commissie beschikte, en deze tegelijkertijd niet ter plaatse kon worden geverifieerd, kon de Commissie dergelijke informatie niet kritiekloos accepteren. Afhankelijk van de graad van niet-medewerking van de Chinese regering wordt aan alle informatie het gepaste belang gehecht Tevens dient te worden opgemerkt dat de Commissie geen probleem had met het formaat waarin de informatie werd verstrekt, zoals de Chinese regering stelde, maar wel met de onnauwkeurigheid en/of onvolledigheid van de informatie.

(111) De GOC stelde ook dat sommige informatie die de Commissie vroeg een zodanige belasting met zich meebracht dat de GOC praktisch niet in staat was deze te verstrekken. De Commissie heeft echter uitsluitend om informatie verzocht die nodig was om de beweringen van de klager (die door voorlopig bewijsmateriaal werden ondersteund) te verifiëren en heeft de Chinese regering ruim voldoende tijd en mogelijkheden geboden om die informatie in te dienen. Bovendien is de Commissie zich er terdege van bewust dat door het aanzienlijk aantal gedetailleerde beweringen van de klager een aanzienlijke hoeveelheid informatie aan de Chinese regering moest worden gevraagd. Zoals aangegeven in de overwegingen 104 tot en met 107, was de gevraagde informatie niet buitensporig en werd voldoende tijd gegeven om de informatie te kunnen verstrekken.

(112) De Chinese regering stelde ook dat sommige informatie die de Commissie vroeg een zodanige belasting met zich bracht dat de Chinese regering praktisch niet in staat was deze te verstrekken. Hoewel de Commissie zich terdege bewust is van dit onderscheid en overeenkomstig de relevante bepalingen van artikel 28 van de basisverordening handelt, moet de Commissie er de aandacht op vestigen dat wanneer ingediende informatie tegenstrijdig is met andere informatie over dezelfde aangelegenheid waarover de Commissie beschikt, het niet mogelijk is om deze informatie aan te vullen. In dergelijke gevallen (bv. ingediende informatie over de eigendom van banken) moest de Commissie beslissen welke informatie het meest betrouwbaar was. Op deze manier zorgde de Commissie ervoor dat het gebruik van beschikbare gegevens niet het karakter van een sanctie heeft en gebaseerd is op feitelijk beschikbare gegevens.

(113) De Chinese regering beweerde dat de Commissie geen reden had om de Chinese regering in dit geval als niet-medewerkend te beschouwen omdat zij haar verplichting om in overweging te nemen dat de Chinese regering "praktisch niet in staat was" op haar verzoek te antwoorden, negeerde of verkeerd begreep. Volgens de Chinese regering is het gehele onderzoek te belastend verlopen, waardoor de samenwerking in het algemeen onmogelijk is geworden, en heeft de Commissie als onderzoeksinstantie voortdurend geweigerd mee te werken met de Chinese regering om het onderzoek minder belastend te maken. Dit argument berust duidelijk op een verkeerde interpretatie van de feiten. Om haar wettelijke verplichtingen na ontvangst van de goed gedocumenteerde klacht na te komen en tegelijkertijd de toepasselijke WTO-jurisprudentie te respecteren, verzocht de Commissie de Chinese regering uitsluitend de informatie te verschaffen die nodig was om de beweringen van de klacht die door voldoende bewijsmateriaal werden ondersteund, te verifiëren en te beoordelen. De Commissie heeft de GOC hulp aangeboden in het begeleidende schrijven bij de vragenlijst, alsmede in de vragenlijst zelf. Ook in de schriftelijke aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens werd de Chinese regering verzocht contact op te nemen met de Commissie indien er vragen waren met betrekking tot de gevraagde informatie. De Commissie heeft tevens de uiterste termijn voor het indienen van informatie uitzonderlijk ver verlengd (zie overweging 104). Bovendien vroeg de Commissie in dit onderzoek aan de Chinese regering enkel transactiespecifieke informatie met betrekking tot de in de steekproef opgenomen exporteurs en niet met betrekking tot alle producenten van zonnepanelen in de VRC. Hierdoor werd de potentiële hoeveelheid van de vereiste informatie aanzienlijk verminderd. De Commissie stelt vast dat dat de Chinese regering het argument dat zij praktisch niet in staat was de gegevens te verstrekken met andere kwesties door elkaar haspelt. Bijvoorbeeld baseert zij haar argumentatie bij de bespreking van het verzoek van de Commissie naar informatie over banken en financiële instellingen, dat buitensporig zou zijn, voornamelijk op de stellling dat de klacht, die op "onwettige uitspraken" in de zaak Gestreken fijn papier gebaseerd zou zijn, ontoereikend bewijs zou bevatten. Derhalve lijkt de klacht van de Chinese regering betrekking te hebben op de kwaliteit van het bewijsmateriaal voor het inleiden van de procedure, en niet op het argument dat zij praktisch niet in staat was de informatie te verstrekken. In haar brief van 3 juni 2013 herhaalde de Chinese regering haar stelling uit eerdere opmerkingen dat er met betrekking tot talrijke programma's onvoldoende bewijsmateriaal was om overeenkomstig artikel 11.2 van de SCM-overeenkomst van de WTO een procedure in te leiden, en dat de Commissie door het inleiden van een procedure met betrekking tot deze programma's artikel 11.3 van de SCM-overeenkomst van de WTO heeft geschonden. In een brief en toelichting aan de Chinese regering heeft de Commissie reeds geantwoord op deze beweringen. Aangezien de brief van 3 juni 2013 geen nieuwe argumenten bevatte, is het niet nodig dezelfde argumenten in deze verordening nogmaals te behandelen.

(114) De Chinese regering voerde ook aan dat de Commissie de Chinese regering niet voldoende tijd gaf om de vragenlijst in te vullen. Dit is eenvoudigweg niet juist. Zoals uiteengezet in overweging 104 heeft de Commissie de uiterste termijnen aanzienlijk verlengd, waardoor de Chinese regering zo veel tijd als mogelijk had zonder dat dit een substantieel negatieve invloed kon hebben op de tijdige afronding van de zaak. Er is aanzienlijk meer tijd gegeven voor het invullen van de vragenlijst en voor het antwoorden op de schriftelijke aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens dan vereist volgens artikel 11, lid 2, van de basisverordening.

(115) De Chinese regering beweerde dat de Commissie geen gehoor gaf aan haar verzoek om te helpen bepalen welk het relatieve belang van de antwoorden op de vragenlijst was om maatregelen op grond van beschikbare feiten te vermijden. In haar opmerking verwees zij naar haar verzoek aan de Commissie om de doelstelling van bepaalde gevraagde informatie en de feitelijke bevindingen waartoe deze zou leiden, toe te lichten om zo "te zorgen dat zij zo goed als praktisch mogelijk zou kunnen meewerken en tegelijkertijd de meest essentiële informatie te verstrekken". Natuurlijk kon de Commissie niet weten tot welke conclusies zij zou komen voordat zij de informatie feitelijk had ontvangen. Tevens stelt de GOC dat de Commissie de vragenlijst zo heeft opgesteld dat het “functioneel onmogelijk” is deze te beantwoorden, en dat de Commissie zich bezighield met “vissen naar informatie”. De Commissie verwerpt deze beweringen ten stelligste. Zoals hierboven toegelicht werd in de vragenlijst uitsluitend informatie gevraagd die nodig was om tot een beoordeling te kunnen komen.

(116) Tevens beweerde de Chinese regering dat de Commissie aandrong op het verkrijgen van documenten die de Chinese regering wettelijk niet kon verstrekken of niet kon vragen te verstrekken. In deze context verwees de Chinese regering naar de relevante EU- en WTO-wetgeving waaruit duidelijk blijkt dat enkel valse of misleidende informatie buiten beschouwing mag worden gelaten en dat het "praktisch niet mogelijk" was om bepaalde informatie te verstrekken waarvan, staatsgeheim of anderszins, nationale wetgeving strikt verbiedt dat deze wordt verspreid. Bovendien beweerde ze dat de relevante bepalingen van de Antidumpingovereenkomst en de SCM-Overeenkomst, die methoden bevatten waarop vertrouwelijke informatie aan onderzoeksinstanties verstrekt kan worden en een "vertrouwelijke behandeling" krijgen, niet altijd van toepassing zijn als de informatie verstrekt moet worden door de instantie van een derde land, in dit geval de Chinese regering. De Chinese regering beweerde tevens dat de Commissie de SCM-Overeenkomst overtreedt als ze weigert het wettelijke onderscheid te erkennen tussen enerzijds het gegeven dat van een overheid praktisch niet in staat is om informatie te verstrekken die wettelijk niet mag worden vrijgegeven, en anderzijds andere vormen van vertrouwelijke informatie waarvoor een overheid gedurende het gebruikelijke verloop van een onderzoek een vertrouwelijke behandeling kan aanvragen.

(117) De Commissie heeft geen enkele informatie genegeerd die de GOC niet verstrekte, om welke reden dan ook, omdat het gewoonweg niet mogelijk is iets te negeren dat niet verstrekt is. Afgezien daarvan heeft de Commissie, indien de GOC bepaalde informatie niet verstrekte of voor controle beschikbaar maakte, en er wel gelijkaardige informatie uit andere bronnen beschikbaar was (veelal informatie die openbaar toegankelijk is, maar ook informatie van medewerkende producenten-exporteurs of informatie die bepaalde banken tijdens controles ter plaatse hebben gegeven); deze informatie in het dossier opgenomen en gebruikt voor de bevindingen. De Commissie gaat niet akkoord met de stelling dat de bepalingen van de Antidumpingovereenkomst en de SCM-Overeenkomst, die methoden bevatten waarop vertrouwelijke informatie aan onderzoeksinstanties verstrekt kan worden en een "vertrouwelijke behandeling" krijgen, op de Chinese regering niet van toepassing zijn. Wat dit betreft stelt de GOC dat er voor overheden een andere norm van medewerking moet bestaan dan voor exporteurs en dat de situatie van overheden een "minimum aan respect" rechtvaardigt waarop exporteurs geen recht hebben. Wat de uitvoering van het onderzoek betreffende compenserende rechten betreft, gaat de Commissie niet akkoord. De GOC is één van de belanghebbenden in de procedure in de zin van de basisverordening en omdat ze tegelijkertijd een “belanghebbend Lid” is, is de VRC gebonden zich te houden aan de WTO-bepalingen en jurisprudentie. Artikel 28, lid 1, van de basisverordening luidt: “Indien belanghebbenden binnen de bij deze verordening vastgestelde termijnen geen toegang geven tot de nodige informatie of deze anderszins niet verstrekken of het onderzoek aanmerkelijk belemmeren, kunnen aan de hand van de beschikbare gegevens voorlopige of definitieve conclusies, in zowel positieve als negatieve zin, worden getrokken." Artikel 12.7 van de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen van de WTO verwijst expliciet naar de gevolgen van niet-medewerking door overheden ("belanghebbend Lid): “Indien een belanghebbend Lid of een belanghebbende partij binnen een redelijke termijn geen toegang verleent tot de noodzakelijke informatie of deze anderszins niet verstrekt, of het onderzoek aanmerkelijk belemmert, kunnen aan de hand van de beschikbare gegevens voorlopige en definitieve conclusies worden getrokken, zowel in positieve als in negatieve zin.” Indien het onderzoekend land, in dit geval de EU, zijn WTO-rechten uitoefent tijdens een onderzoek betreffende compenserende rechten en informatie vraagt die noodzakelijk wordt geacht in het kader van het onderzoek, moeten zowel overheden als exporteurs meewerken. In de loop van het onderzoek verwees de GOC regelmatig naar geheimhoudingsregels als reden om gevraagde informatie voor controledoeleinden niet te verstrekken, zoals de PBOC-circulaires. Zelfs wanneer de GOC stelt dat ze “dergelijke informatie wettelijk niet mag vrijgeven” ze nog steeds gebonden is aan de WTO-verplichtingen om informatie te verstrekken die voor het onderzoek noodzakelijk wordt geacht. Wat dit betreft kunnen bepalingen van plaatselijk recht of interne rechtsregels van een WTO-lid het lid niet ontheffen van de WTO-verplichtingen om mee te werken aan het onderzoek. Indien een conflict zich voordoet, is het de verantwoordelijkheid van de GOC om manieren voor te stellen waarop toegang tot informatie verkregen kan worden zodat deze op adequate wijze gecontroleerd kan worden. Niettegenstaande het bovenstaande heeft de GOC dit argument nooit nader toegelicht en heeft ze op dit vlak nooit bewijs geleverd (bijv. de wettelijk bepaling waardoor het “wettelijk verboden” is dergelijke informatie te onthullen).

(118) Bovendien argumenteerde de GOC dat de brief ter voorbereiding van de controle van 25 maart 2013 niet voldoende gedetailleerd was en dat deze geen specifieke vragen bevatte die tijdens de controle ter plaatse behandeld zouden worden. Wat dit argument betreft, dient opgemerkt te worden dat de Commissie niet verplicht is om een lijst te sturen van alle vragen die tijdens de controle ter plaatse gesteld zullen worden. De Commissie acht dit ook niet gepast. De brief met de aankondiging van het controlebezoek van 25 maart 2013 bevatte een zeer specifieke en gedetailleerde lijst van onderwerpen en documenten die behandeld zouden worden overeenkomstig artikel 26, lid 3, van de basisverordening en WTO-vereisten. Deze brief stelde echter duidelijk dat de lijst niet-limitatief was en dat er eveneens andere zaken en ander bewijsmateriaal behandeld konden worden in voorkomend geval. Wat dit betreft had de GOC enerzijds voor de controle geen bezwaar tegen de inhoud van deze brief gemaakt, anderzijds weigerde ze bepaalde zaken te bespreken die niet expliciet in de brief werden aangehaald, zoals informatie over de grootste banken in de VRC, de betrokkenheid van de Chinese Communistische Partij (“CCP”) bij het bestuur van bepaalde banken of toegang van bepaalde banken tot de deviezenreserves van de Staatsadministratie voor valutareserves. Ze argumenteerde dat ze niet klaar was om vragen over deze zaken te beantwoorden.

(119) De GOC stelde ook dat de Commissie niet flexibel was tijdens de controle ter plaatse en in feite “een dwingende tijdslimiet had vastgesteld met betrekking tot vragen van de GOC tot wijziging”. In dezelfde teneur stelde ze dat de Commissie geen enkele “werkbare” oplossing aanvaardde die de GOC voorstelde voor de controle van het nationaal bureau voor statistiek (NBS) en dat ze weigerde de controle van het NBS uit te stellen tot maandag 22 april 2013. Bovendien startten de Commissiefunctionarissen volgens de GOC bijna dagelijks met een vertraging omdat ze laat aankwamen.

(120) Wat bovenstaande beweringen betreft benadrukt de Commissie dat de flexibiliteit van haar functionarissen ter plaatse volledig en onvoorwaardelijk was. De Commissiefunctionarissen hebben op uitzonderlijke wijze en bij een aantal gelegenheden ruim na de normale werkuren aangeboden om documenten en bewijsmateriaal te controleren die de GOC ruimschoots nadat een bepaald onderwerp was afgesloten, aanleverde. Dit gebeurde verschillende keren, zelfs als dit betekende dat 's avonds laat naar andere controleplaatsen moest worden gegaan en/of teruggekeerd moest worden naar plaatsen waar de Commissiefunctionarissen reeds waren geweest en reeds de mogelijkheid hadden gegeven documenten te controleren. Jammer genoeg maakte de GOC van deze voorstellen in kwestie geen gebruik, wat er sterk op wijst dat het niet aanleveren van de door de Commissie gevraagde documenten tijdens de normale uren geen gevolg was van tijdsbeperkingen of van onwil van de kant van de Commissie om deze te controleren. Wat de vertraging van de controle ter plaatse betreft, merkt de Commissie op dat de functionarissen elke dag op tijd aanwezig waren, maar dat jammer genoeg, enkele vertragingen veroorzaakt werden door dagelijkse registratieprocedures om toegang te verkrijgen tot de verschillende controleplaatsen die voor de GOC nodig waren of eenvoudigweg door de afwezigheid van GOC-vertegenwoordigers om de functionarissen te begeleiden als ze aankwamen op de controleplaatsen waardoor ze lang moesten wachten voor de start. De Commissie merkt ook op dat de controlebezoeken elke dag ruimschoots langer duurden dan de normale werkuren en dat het de GOC was die de controle 's middags op de eerste dag annuleerde omdat de vertegenwoordigers van het ministerie van technologie besloten niet aan het bezoek deel te nemen (zie overweging 122). Als de GOC alle herhaalde voorstellen van de Commissiefunctionarissen had aanvaard om documenten na de normale werkuren te controleren, zouden de bezoeken langer geduurd hebben. Vanwege onvoldoende medewerking van de GOC was dit niet het geval.

(121) Daarnaast betwistte de Chinese regering de praktijk van de Commissie om geen nieuw te controleren bewijsmateriaal en documenten te aanvaarden na het einde van de controlesessie waarop deze betrekking hebben.