ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Samenvatting

Effectbeoordeling van een strategie voor de landbouwstatistieken voor 2020 en daarna, en eventuele toekomstige wetgevingsvarianten

A. Maatregelen zijn nodig

Waarom? Wat is het probleem?

Mondialisering, klimaatveranderingen en ontwikkelingen in de samenleving veranderen de landbouw in de hele wereld. In reactie hierop veranderen het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) en daarmee samenhangend EU-beleid eveneens. Hierdoor ontstaan nieuwe behoeften aan gegevens voor landbouwstatistieken waarin momenteel nog niet wordt voorzien als gevolg van starre wetgeving en gebrek aan samenhang tussen gegevensverzamelingen. Bovendien ondergaan officiële statistieken ook veranderingen als gevolg van technologische vooruitgang en nieuwe gegevensbronnen, terwijl op de middelen steeds meer wordt bezuinigd. De landbouwstatistiekwetgeving moet dan ook worden aangepast om de kostenefficiëntie te verbeteren en de last van het verzamelen van gegevens te verminderen. Als deze problemen niet worden opgelost, komen de basisgegevens van het GLB en andere EU-beleidsterreinen in gevaar, waardoor de EU minder slagvaardig kan optreden op gebieden die van cruciaal belang zijn voor alle burgers van de EU. De meest rechtstreeks betrokken belanghebbenden bij dit initiatief zijn de beleids-DG’s van de Commissie zoals AGRI, ENV, CLIMA en SANTE, en de nationale bureaus voor de statistiek in de EU-lidstaten.

Welke resultaten zijn te verwachten?

Het initiatief is gericht op nieuwe wetgeving om flexibel op nieuwe gegevensbehoeften in te spelen, landbouwstatistieken beter geharmoniseerd en coherenter te maken en de last van de gegevensverstrekking te verminderen door hoogwaardige statistieken te produceren die efficiënt en doeltreffend inspelen op de gebruikersbehoeften de flexibiliteit en de reactiesnelheid van het landbouwstatistieksysteem te verhogen de integratie tussen landbouw-, bosbouw-, bodemgebruik- en milieustatistieken te verbeteren een responsieve en verantwoordelijke governancestructuur voor landbouwstatistieken te ontwikkelen de harmonisatie en de coherentie van de Europese landbouwstatistiek te optimaliseren, en meer statistieken te produceren en tegelijkertijd de last voor de respondenten te verlagen door te zoeken naar alternatieve gegevensbronnen en naar technieken om de efficiëntie te verbeteren.

Wat is de meerwaarde van maatregelen op EU-niveau?

Voor geharmoniseerd EU-beleid zoals het GLB, een beleidsterrein waarvoor bijna 40 % van de totale EU-begroting wordt uitgetrokken, zijn per definitie hoogwaardige, in alle lidstaten vergelijkbare gegevens nodig om de beleidsmaatregelen zo efficiënt, doeltreffend en billijk mogelijk in te zetten. Dit is alleen mogelijk door een gezamenlijk en gecoördineerd optreden met betrekking tot het Europees statistisch systeem (ESS).

B. Oplossingen

Welke wetgevende en niet-wetgevende beleidsmaatregelen zijn overwogen? Heeft een bepaalde optie de voorkeur? Waarom?
De hoge prijzen die webhandelaren en consumenten moeten betalen voor grensoverschrijdende bezorging, met name in afgelegen gebieden en in het geval van kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's), belemmeren de grensoverschrijdende elektronische handel. Die hoge prijzen worden veroorzaakt door de relatief grote belemmeringen voor de markttoegang, die de ontwikkeling van concurrentie met brede geografische dekking kunnen beperken, en door het verzenden van kleine volumes, waardoor de verzender een zwakkere onderhandelingspositie heeft, wat leidt tot hogere prijzen en minder beschikbare bezorgingsmogelijkheden voor kleine webhandelaren en particulieren. Bovendien leidt het beperkte mandaat van veel nationale regelgevende instanties om toezicht te houden op de markt voor grensoverschrijdende pakketbezorging tot een gebrek aan informatie om mogelijke tekortkomingen van de markt of andere bezorgdheden over de regelgeving te kunnen constateren. Handelaren en consumenten zijn ook onvoldoende geïnformeerd over de bezorgingsmogelijkheden die zij ter beschikking hebben. Verschillen tussen de lidstaten inzake het toepassingsgebied van de universeledienstverplichting wijzen erop dat de richtlijn postdiensten (97/67/EG) op zichzelf onvoldoende is om te waarborgen dat de prijzen voor de diensten die voor elektronische handel worden gebruikt betaalbaar zijn.
Een nauwkeurige becijfering van de verwachte voordelen is evenwel niet mogelijk omdat er thans onvoldoende gegevens over de externe vloot van de EU en over de kosten van het beheer van de vissersvloot door nationale overheden voorhanden zijn. Tot slot kunnen de sociale gevolgen van deze optie als neutraal worden beschouwd.

Bij de voorkeursoptie (optie 4) kan de behandeling van vismachtigingen voor alle soorten visserijactiviteiten buiten de EU-wateren (hetgeen een extra aantal vismachtigingen inhoudt) samen met de toepassing van uitgebreider criteria extra werkbelasting voor nationale en Europese overheidsinstanties impliceren. Uit de ervaringen in de lidstaten waar dit systeem al bestaat, blijkt echter dat dit mogelijk is met de bestaande niveaus van personele en financiële middelen, en dus zonder extra kosten. Bovendien zou de mogelijkheid om verbeterde en gestandaardiseerde IT-instrumenten te gebruiken de vervulling van deze extra taken moeten vergemakkelijken en het proces moeten vereenvoudigen. De marktdeelnemers zouden uitgebreidere informatie moeten verstrekken wanneer zij een vismachtiging aanvragen, maar op basis van informatie die zij al in hun bezit hebben en via verduidelijkte en gestandaardiseerde procedures, waardoor mogelijke extra lasten worden verlicht. Tot slot heeft deze optie geen negatieve sociale of ecologische gevolgen en heeft zij ook geen gevolgen voor het concurrentievermogen van de marktdeelnemers van de EU of de internationale handel.
De strategie voor de digitale eengemaakte markt houdt zich bezig met de levering van digitale inhoud en de online-verkoop van goederen omdat het aandeel van elektronische handel in de detailhandelssector in de EU sneller groeit dan dat van de offline-handel en het aanzienlijke groeipotentieel van de elektronische handel niet onbenut mag blijven.

39 % van de ondernemingen die online maar niet grensoverschrijdend verkopen, wijst het verschil in nationale regelingen inzake overeenkomstenrecht aan als een van de voornaamste hindernissen. Dit geldt in het bijzonder voor vormen van genoegdoening in geval van een gebrekkig product (49 % van de detailhandelaren in de EU die online verkopen en 67 % van de detailhandelaren in de EU die momenteel online grensoverschrijdend proberen te verkopen of overwegen dat te doen). Het verschil in nationale regels van overeenkomstenrecht heeft voor detailhandelaren die aan consumenten verkopen, tot eenmalige kosten geleid van ongeveer 4 miljard EUR; deze kosten drukken vooral op micro- en kleine ondernemingen.

Het ontbreekt consumenten aan vertrouwen wanneer zij online grensoverschrijdend aankopen doen. Een van de belangrijkste redenen is hun onzekerheid over hun voornaamste contractuele rechten. Zij missen kansen en beschikken over een geringer aanbod van goederen tegen minder concurrerende prijzen. Zij ondervinden ook nadeel als gevolg van het ontbreken van duidelijke contractuele rechten in geval van gebrekkige digitale inhoud. De totale waarde van de financiële schade die het gevolg is van het meest recente probleem met slechts vier soorten digitale inhoud en de tijd die in de afgelopen 12 maanden aan het zoeken naar oplossingen is besteed, wordt geraamd op een bedrag tussen de 9 en 11 miljard EUR.
[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |

Brussel, 3.8.2007

SEC(2007) 933

WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE Begeleidend document bij de MEDEDELING VAN DE COMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT De kwaliteit van de lerarenopleiding verbeteren

SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING {COM(2007) 392 }{SEC(2007) 931 }

Dit verslag verbindt uitsluitend de diensten van de Commissie die bij de opstelling ervan betrokken waren en loopt niet vooruit op de uiteindelijke vorm van een mogelijke beslissing van de Commissie.

Samenvatting

De kwaliteit van onderwijs en opleiding in Europa wordt grotendeels bepaald door de kwaliteit van de leerkrachten, die op haar beurt door de kwaliteit van de lerarenopleiding wordt bepaald.

Met de verbetering van het schoolonderwijs wordt slechts langzaam vooruitgang geboekt; bij de leerkrachten wordt een gebrek aan vaardigheden vastgesteld; momenteel is daar door een gebrek aan samenhang en continuïteit tussen de verschillende, vaak afzonderlijke elementen van de lerarenopleiding moeilijk iets aan te veranderen; en in ieder geval is het aantal inservicetrainingen voor actieve leerkrachten zeer beperkt.

Deze factoren wijzen erop dat de capaciteit van het lerarenberoep in Europa moet worden verbeterd om de vereiste onderwijskwaliteit te bieden, zodat de Lissabondoelstellingen – en onder meer de gemeenschappelijke doelstellingen voor de onderwijs- en opleidingsstelsels – kunnen worden gehaald.

De vertegenwoordigers van de lidstaten die in het kader van het programma "Onderwijs en opleiding 2010" met de Commissie samenwerken, hebben een aantal essentiële voorstellen gedaan om de kwaliteit van de lerarenopleiding in de Europese Unie te verbeteren. Zij dringen er met name op aan dat:

- alle leerkrachten over kennis en competenties van een passend niveau en een passende reikwijdte beschikken om lerenden, in de context van snelle economische en sociale veranderingen, te kunnen helpen hun potentieel volledig te ontplooien;

- alle leerkrachten over passende kwalificaties van een instelling voor hoger onderwijs beschikken;

- de initiële lerarenopleiding, introductiecursussen en bijscholingen als een samenhangend systeem worden gecoördineerd, en voldoende worden gefinancierd; en

- dat het professionalisme van het onderwijs wordt bevorderd.

In deze effectbeoordeling, waarin de verschillende mogelijkheden worden geanalyseerd, wordt tot de conclusie gekomen dat actie van de Europese Unie verantwoord is; deze actie moet de vorm krijgen van een beknopte aanbeveling van de Raad en het Parlement.

Deze aanbeveling heeft tot doel de lidstaten een aantal brede richtsnoeren aan te reiken die gebaseerd zijn op beste praktijken (die de lidstaten zelf vaststellen) en die een gemeenschappelijk kader kunnen vormen voor de ontwikkeling van hun beleid en praktijken ter verbetering van de kwaliteit van de lerarenopleiding.
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, van het EG-Verdrag betreffende het gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 90/425/EEG en 92/118/EEG van de Raad met betrekking tot de gezondheidsvoorschriften voor dierlijke bijproducten

1. ACHTERGROND

Datum van indiening van het voorstel bij het EP en de Raad (document COM(2000) 573 definitief 2000/0230 COD) // 19.10.2000.

Datum van het advies van het Economisch en Sociaal Comité // 26.4.2001.

Datum van het advies van het Europees Parlement in eerste lezing // 12.6.2001.

Datum van vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt // 20.11.2001.

2. DOEL VAN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE

Dit voorstel brengt de nodige wijzigingen aan in de Richtlijnen 90/425/EEG en 92/118/EEG, naar aanleiding van de goedkeuring van de verordening inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten, om te vermijden dat de verordening en de twee richtlijnen elkaar overlappen.

3. OPMERKINGEN OVER HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

De Raad is het met het Europees Parlement eens over een vervroegde inwerkingtreding van de verordening inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten. Daarom bepaalt het gemeenschappelijk standpunt dat de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn moet overeenstemmen met de datum waarop de verordening van kracht wordt.

Voorts gaat de Raad akkoord met een verduidelijking van het toepassingsgebied van de verordening inzake dierlijke bijproducten (nl. dat de lidstaten regelingen kunnen treffen voor de invoer en het op de markt brengen van producten waarvoor de bijlagen van de verordening geen regels vastleggen). Daarom wijzigt het gemeenschappelijk standpunt artikel 3 van Richtlijn 92/118/EEG met het oog op intrekking van de overeenkomstige bepaling.

De Commissie heeft geen bezwaren tegen dit standpunt van de Raad.

4. CONCLUSIE

De Commissie steunt de tekst van het voorzitterschap over het gemeenschappelijk standpunt.
Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD over het gebruik van het flexibiliteitsinstrument (punt 24 van het interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure)

(door de Commissie ingediend)

Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD over het gebruik van het flexibiliteitsinstrument (punt 24 van het interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het interinstitutioneel akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure [1], en met name punt 24,

[1] PB C 172 van 18.06.1999, blz. 1

Gezien het voorstel van de Commissie [2],

[2] SEC(2000).... definitief

Gelet op de conclusies van de overlegvergadering tussen de Raad en een delegatie van het Europees Parlement, waaraan door de Commissie werd deelgenomen en die op 23 november 2000 ter gelegenheid van de tweede lezing van de begroting 2001 door de Raad werd gehouden,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Door de ontwikkeling van de situatie in Servië zijn de politieke voorwaarden thans vervuld opdat dit land in aanmerking zou komen voor hulp bij de wederopbouw, de ontwikkeling en de stabilisatie in het kader van het programma ten behoeve van de regio van de westelijke Balkan.

(2) De aanvankelijk in het voorontwerp van begroting van de Commissie voor het jaar 2001 voor Servië opgenomen hulp ten bedrage van 40 miljoen EUR om de democratische krachten en de door de oppositie bestuurde steden in dit land bij te staan, moet tot de financiering van de wederopbouwinspanningen worden uitgebreid en voor ditzelfde jaar op 240 miljoen EUR worden gebracht.

(3) Na onderzoek van de te plannen toewijzigingen voor het geheel van de acties dat onder rubriek 4 «extern beleid» van de financiële vooruitzichten valt, stellen de twee takken van de begrotingsautoriteit vast dat deze bijkomende uitgaven in 2001 niet binnen de perken van het maximum van deze rubriek kunnen worden gefinancierd.

(4) De voorwaarden om gebruik te maken van het flexibiliteitsinstrument als opgesomd onder punt 24 van het interinstitutioneel akkoord zijn vervuld,

BESLUITEN:

Artikel 1

Uit hoofde van de begroting voor het jaar 2001 wordt van het flexibiliteitsinstrument gebruik gemaakt voor het bedrag van 200 miljoen EUR.

Artikel 2

Dit bedrag wordt bestemd voor de financiering van de wederopbouwinspanningen van Servië uit hoofdstuk B 7- 54 van de begroting 2001.

Artikel 3

Dit besluit wordt samen met de begroting 2001 in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement Voor de Raad

De Voorzitster De Voorzitter
(3)Die wijzigingen vallen onder het toepassingsgebied van het Verdrag en derhalve is regelgeving op het niveau van de Unie noodzakelijk voor de tenuitvoerlegging ervan, met name om te garanderen dat zij in alle lidstaten uniform worden toegepast.

(2)Op XX YY 2022 heeft de Raad Besluit XXXX tot wijziging van Besluit 2014/145/GBVB vastgesteld, waarbij nieuwe uitzonderingsmogelijkheden werden ingevoerd met betrekking tot de bevriezing van activa en het verbod op het ter beschikking stellen van tegoeden of economische middelen aan aangewezen personen en entiteiten. Het is ook passend de bepalingen inzake nationale sancties voor inbreuken op de maatregelen van deze verordening te verduidelijken en aan te scherpen.

(2)Op XXX 2022 heeft de Raad Besluit XXXX tot wijziging van Besluit 2014/145/GBVB vastgesteld, waarbij nieuwe uitzonderingsmogelijkheden werden ingevoerd met betrekking tot de bevriezing van activa en het verbod op het ter beschikking stellen van tegoeden of economische middelen aan aangewezen personen en entiteiten. Het is ook passend de bepalingen inzake nationale sancties voor inbreuken op de maatregelen van deze verordening te verduidelijken en aan te scherpen.

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EU) nr. 269/2014 van de Raad wordt als volgt gewijzigd:

(1) Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 6 quater

1. In afwijking van artikel 2 kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, onder voorwaarden die zij passend achten, toestemming verlenen voor de vrijgave van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen of voor de beschikbaarstelling van bepaalde tegoeden of economische middelen aan in bijlage I genoemde personen, entiteiten of lichamen, nadat zij hebben vastgesteld dat die tegoeden of economische middelen strikt noodzakelijk zijn voor het verlenen van elektronische-communicatiediensten door in Rusland gevestigde dochterondernemingen van telecommunicatie-exploitanten uit de EU en voor het verlenen van diensten en uitrusting die noodzakelijk zijn voor de exploitatie, het onderhoud en de beveiliging van die communicatiediensten.

2. De betrokken lidstaat stelt de andere lidstaten en de Commissie in kennis van elke toestemming die overeenkomstig dit artikel is verleend, binnen een week na de verlening van de toestemming.”.

(2) In artikel 15 wordt lid 1 vervangen door:

“1. De lidstaten stellen de regels vast betreffende de sancties, met inbegrip van strafrechtelijke sancties, die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen van deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de regels ten uitvoer worden gelegd. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten voorzien tevens in passende maatregelen voor de confiscatie van de opbrengsten van dergelijke inbreuken.”.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel,
Vergunningen krachtens Verordening (EU) 2019/125

Overeenkomstig artikel 11, lid 1, en artikel 16, lid 1, van de verordening is voor de uitvoer() van in de bijlagen III en IV vermelde goederen een vergunning vereist.

Bijlage III bevat een lijst van goederen die gebruikt zouden kunnen worden voor foltering of andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. Goederen in bijlage III vallen onder de volgende rubrieken: goederen ontworpen om mensen in bedwang te houden; wapens en apparaten die zijn ontworpen ten behoeve van oproerbeheersing of zelfbescherming; en wapens en apparatuur voor de verspreiding van verdovende of irriterende chemische stoffen, ten behoeve van oproerbeheersing of zelfbescherming, en bepaalde aanverwante stoffen.

Bijlage IV bevat een lijst van chemische stoffen die bij dodelijke injecties kunnen worden gebruikt.

Behalve wanneer de algemene Unie-uitvoervergunning zoals omschreven in bijlage V wordt gebruikt voor de uitvoer van in bijlage IV vermelde goederen, dient de uitvoervergunning te worden verkregen van de in bijlage I vermelde bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat.

Uitvoer naar in de algemene Unie-uitvoervergunning vermelde bestemmingen kan doorgaans plaatsvinden zonder dat een individuele of globale vergunning van een lidstaat vereist is. Tot nu toe wordt een land van buiten de EU opgenomen in bijlage V indien het een internationale overeenkomst heeft geratificeerd waarmee het zich ertoe verbindt de doodstraf voor alle misdrijven af te schaffen. Voor landen die geen lid zijn van de Raad van Europa, betekent dit dat het land in kwestie zonder voorbehoud het Tweede Facultatieve Protocol bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten moet hebben geratificeerd.

Indien echter een gegrond vermoeden bestaat dat de exporteur niet in staat is zich te houden aan de voorwaarden van de vergunning of aan de uitvoercontrolewetgeving, kunnen de bevoegde autoriteiten de exporteur verbieden de algemene Unie-uitvoervergunning te gebruiken.

In artikel 20, lid 2, van Verordening (EU) 2019/125 is bepaald dat een door een lidstaat verleende uitvoervergunning een individuele vergunning (een vergunning voor uitvoer naar één eindgebruiker of ontvanger in een derde land) of een globale vergunning (een vergunning voor uitvoer naar een of meer met name genoemde eindgebruikers of distributeurs in een of meer met naam genoemde derde landen) kan zijn().

De uitvoer, invoer en doorvoer van de in bijlage II vermelde goederen zijn verboden op grond van respectievelijk de artikelen 3, 4 en 5 van de verordening. De bevoegde autoriteiten kunnen een afwijking van het verbod toestaan, maar alleen als aangetoond is dat de betrokken goederen uitsluitend worden gebruikt om te worden tentoongesteld in een museum (hetzij in een derde land of, wat betreft artikel 4, in een lidstaat) wegens hun historische betekenis.
8.1.Achtergrond

8.2.Ingevoerde en voorgenomen wijzigingen van de statistische bedrijfsstatistieken

9.VERDERE ONTWIKKELING





1.INLEIDING

1.1.Verordening betreffende structurele bedrijfsstatistieken

Uit hoofde van artikel 13, lid 1, van Verordening (EG) nr. 295/2008 betreffende structurele bedrijfsstatistieken (hierna "de SBS-verordening" genoemd), dient de Commissie "voor 29 april 2011 en vervolgens eens in de drie jaar bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de krachtens deze verordening opgestelde statistieken en in het bijzonder over de kwaliteit van die statistieken en over de lasten voor het bedrijfsleven". Dit verslag is een vervolg op het verslag van april 2014.

In dit verslag wordt op basis van de definitieve gegevens over het referentiejaar 2013 een overzicht gegeven van de voortgang die is geboekt bij de tenuitvoerlegging van de SBS-verordening op de volgende gebieden:

·diensten;

·industrie;

·handel;

·bouwnijverheid;

·zakelijke dienstverlening, en

·bedrijvendemografie.

Het verslag verschaft informatie over de maatregelen die de Commissie heeft genomen om te waarborgen dat structurele bedrijfsstatistieken van goede kwaliteit beschikbaar worden gesteld, en over de uitvoering van de SBS-verordening door de lidstaten. Het bevat ook informatie over de maatregelen die Eurostat heeft genomen om structurele bedrijfsstatistieken relevanter te maken en de lasten voor bedrijven met betrekking tot het opstellen ervan te verminderen.

1.2.Inhoud van de belangrijkste gegevensreeksen

Structurele bedrijfsstatistieken geven een uitgebreid beeld van de structuur, de prestaties en de belangrijkste kenmerken van het Europese bedrijfsleven als geheel en van de verschillende sectoren ervan. Zij leveren ook een belangrijke bijdrage op verscheidene andere gebieden, zoals nationale rekeningen, korte-termijnstatistieken en ondernemingsregisters.

In het algemeen omvatten deze gegevens alle marktsectoren, met uitzondering van de landbouwsector en persoonlijke diensten. Er worden gegevens verzameld over de volgende variabelen:

·output-gerelateerde variabelen (zoals omzet en toegevoegde waarde);