NL Publicatieblad van de Europese Unie C 165/5

Eindverslag van de Raadadviseur-auditeur in zaak COMP/38.096/D1 — PO/Clearstream

(Clearing en afwikkeling)

(opgesteld overeenkomstig artikel 15 van Besluit 2001/462/EG, EGKS van de Commissie van 23 mei 2001 betreffende het mandaat van de Raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures — PB L 162 van 19.6.2001, blz. 21)

2009/C 165/04

De ontwerpbeschikking in deze zaak geeft aanleiding tot de volgende opmerkingen:

Op 28 maart 2003 werd een mededeling van punten van bezwaar aan Clearstream International SA („CI”) in Luxemburg en Clearstream Banking AG („CBF”) in Frankfurt toegezonden. Deze mededeling werd op 31 maart 2003 door de partijen ontvangen.

Op 9 april 2003 verzochten de partijen om toegang tot het dossier. Op 14 april 2003 werd toegang verleend, waarbij als gevolg van een administratieve fout eveneens toegang werd verleend tot een als vertrouwelijk aangemerkt document. Het desbetreffende document was een intern memorandum van Euroclear Bank S.A./N.V. („EB”) waarin de doelstellingen en strategie werden vastgesteld die van EB tijdens een zitting wilde volgen. EB werd vóór de mondelinge bijeenkomst van deze fout op de hoogte gesteld. In tegenstelling tot de betrokken diensten van de Commissie waren de partijen van oordeel dat het vertrouwelijk verklaarde document bewijsmateriaal bevatte waarmee hun onschuld werd aangetoond, en dat dit bewijsmateriaal in de eindbeschikking van de Commissie diende te worden gebruikt. Ik was van mening dat het desbetreffende document geen ontlastende informatie bevatte die aan de partijen ter beschikking had moeten worden gesteld of die in de eindbeschikking van de Commissie moest worden gebruikt.

De partijen kregen twee maanden de tijd om op de mededeling van punten van bezwaar te reageren.

Bij brief van 30 mei 2003 beantwoordden de juridische vertegenwoordigers van de partijen de mededeling van punten van bezwaar. Dit antwoord werd op 3 juni 2003 ontvangen.

De partijen verzochten om een hoorzitting, die op 24 juli 2003 plaatsvond.

Per e-mail van 8 april 2003 verzocht EB om aan de hoorzitting te mogen deelnemen en vroeg zij om een niet-vertrouwelijke versie van de mededeling van punten van bezwaar. Beide verzoeken werden ingewilligd, en op 2 mei 2003 werd de onderneming een niet-vertrouwelijke versie van de mededeling van punten van bezwaar ter beschikking gesteld. Op 13 juni 2003 diende EB haar opmerkingen in. Zij werd in de gelegenheid gesteld de mededeling van punten van bezwaar in te zien voordat deze aan derden werd bekendgemaakt, aangezien deze mogelijk vertrouwelijke informatie over EB bevatte.

Na de hoorzitting onderzochten de betrokken diensten van de Commissie de zaak verder en zonden zij verzoeken om inlichtingen op grond van artikel 11 aan de partijen (op 25 juli 2003) en aan EB (op 29 juli 2003). Op 1 september werd antwoord ontvangen van de partijen en op 28 oktober 2003 van EB; deze antwoorden werden in het dossier opgenomen.

Op 25 augustus 2003 verzochten de partijen nogmaals om toegang tot het dossier. Dit verzoek betrof twee antwoorden van 367 bladzijden die EB in antwoord op de artikel 11-brieven van de Commissie had ingediend. De betrokken Commissiediensten antwoordden op 6 oktober 2003, waarbij zij toegang verleenden tot 141 bladzijden van de gevraagde documenten. Zij gaven aan dat de overige bladzijden overeenkomsten tussen EB en haar cliënten of dienstverleners bevatten en als zakengeheimen moesten worden beschouwd. Wat de laatste overeenkomsten betreft gaven de diensten van de Commissie een beknopte toelichting op de daarin vervatte onderwerpen. De partijen hebben geen bezwaren ter kennis van de raadadviseur-auditeur gebracht.

Op 3 november 2003 werd opnieuw toegang tot het dossier geboden. Zoals in het antwoord van de betrokken diensten van de Commissie van 6 oktober 2003 was toegezegd, werd toegang verleend tot bijkomende documenten die na 14 april 2003 aan het dossier waren toegevoegd.

Op 3 november 2003 vond een hoorzitting plaats tussen de betrokken Commissiediensten en de partijen. De partijen lichtten hierbij toe hoe het nieuwe ter beschikking gestelde materiaal huns inziens moest worden uitgelegd. De diensten van de Commissie zetten uiteen hoe zij gebruik dachten te maken van de na de hoorzitting verkregen informatie. In dit verband zonden zij op 17 november 2003 een brief aan de partijen, waarin zij meedeelden welke interpretatie de Commissie voornemens was in haar eindbeschikking aan de bijkomende informatie te geven. De partijen kregen uiterlijk tot 1 december 2003 de gelegenheid om op deze brief te reageren.

Na de hoorzitting werd de aan de partijen toegezonden mededeling van punten van bezwaar gehandhaafd. De Commissie zag echter af van haar voornemen om de partijen een boete op te leggen.

Gelet op het voorgaande ben ik van oordeel dat het recht van de partijen en van belanghebbenden om te worden gehoord in deze zaak in acht is genomen. De ontwerpbeschikking houdt uitsluitend rekening met de punten van bezwaar waarover de partijen hun standpunt kenbaar hebben kunnen maken.