A4-0308/95

Resolutie over de mededeling van de Commissie aan de begrotingsautoriteit betreffende de rechtsgrond en de maximumbedragen

Het Europees Parlement,

- gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en met name de financiële bepalingen daarvan (artikelen 199 t/m 209),

- gezien de mededeling van de Commissie aan de begrotingsautoriteit betreffende de rechtsgrond en de maximumbedragen (SEC(94)1106 - C4-0139/94),

- gezien de bepalingen van het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, met betrekking tot een goed financieel beheer, het financieel memorandum en de uitvoering van de begroting, zoals dit na wijzigingen thans van kracht is,

- gezien de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie inzake de instelling van een procedure van overleg, van 4 maart 1975,

- gezien de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende verschillende maatregelen ter verzekering van een beter verloop van de begrotingsprocedure, van 30 juni 1982, en met name de bepalingen genoemd onder punt IV, paragraaf 3.b) en c),

- gezien het interinstitutioneel akkoord van 29 oktober 1993 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure, en met name de verklaring in paragraaf 7, tweede alinea, over de maximumbedragen en de vereiste rechtsgrond,

- gezien de gezamenlijke verklaring van 6 maart 1995 betreffende de opneming van financiële bepalingen in de wetgevingsbesluiten ((PB C 293 van 8.11.1995, blz. 4.)), die de voorwaarden opsomt voor de vaststelling van het "noodzakelijk geachte bedrag" in de wetgevingsbesluiten betreffende meerjarenprogramma's die volgens de medebeslissingsprocedure worden vastgesteld en die waarvoor deze procedure niet geldt,

- onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 mei 1995 over de werking van het Verdrag betreffende de Europese Unie in het vooruitzicht van de Intergouvernementele Conferentie van 1996 - Verwezenlijking en ontwikkeling van de Unie ((PB C 151 van 19.6.1995, blz. 56.)),

- gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie sociale zaken en werkgelegenheid (A4-0308/95),

A. overwegende dat de mededeling van de Commissie een vervolg vormt op de regelingen die waren vastgesteld in de gezamenlijke verklaring van 30 juni 1982 en die tot nu toe niet op bevredigende wijze waren toegepast,

B. overwegende dat in de onderhavige mededeling nieuwe procedures worden voorgesteld voor het vaststellen van een rechtsgrond voor wetgevingsbesluiten met financiële gevolgen,

C. overwegende dat de Raad tijdens het tripartiet overleg van 4 april 1995 heeft onderstreept dat overeenstemming moet worden bereikt over de rechtsgrondslagen, dat hij bij die gelegenheid de algemene principes daarvan heeft geschetst en dat hij een voorstel heeft gedaan voor een werkschema dat zowel voor de goedkeuring van de rechtsgrondslag voor nieuwe begrotingslijnen als voor het wegwerken van de last van het verleden wordt gehanteerd,

D. overwegende dat de vaststelling van het betrokken kader van nieuwe procedures plaatsvindt in combinatie met de bepalingen die gezorgd hebben voor de initiatiefrechten van de instellingen, de bevoegdheden van de begrotingsautoriteit en de procedures voor de goedkeuring van wetgevingsbesluiten, doch dat dit wordt beperkt door de geldende financiële perspectieven,

E. overwegende dat door de voorgestelde procedures de wezenlijke zwakheden van de eerdere regelingen niet worden weggenomen aangezien zij een vacuüm en institutionele zwakheden blijven vormen en niet in staat zijn een definitieve oplossing voor het probleem te bieden,

F. overwegende dat een definitieve oplossing alleen kan worden bereikt door de herziening van de financiële bepalingen van het Verdrag; dat een dergelijke ontwikkeling noodzakelijkerwijze gekoppeld is aan de uitkomsten van de Intergouvernementele Conferentie in verband met de herziening van het Verdrag,

G. overwegende dat het ontbreken van een duidelijke en uniforme toepassing van de vereiste van een rechtsgrond geen vlotte vaststelling en werking van de begroting garandeert,

H. overwegende dat daarentegen het vinden van rechtsgronden voor het vaststellen van communautaire acties via de communautaire begroting het gevoel van verantwoordelijkheid versterkt met betrekking tot het beheer van de financiële middelen van de Unie en de geloofwaardigheid van de begrotingsautoriteit bevestigt,

I. overwegende dat echter niet mag worden vergeten dat de communautaire begroting de aanleiding is geweest voor het opzetten, ontwikkelen en invoeren van een groot aantal beleidsvormen en acties zowel binnen als buiten de Gemeenschap,

J. overwegende dat de Raad bij de uitoefening van zijn bevoegdheden eveneens meer aandacht moet schenken aan de door het Parlement vastgestelde prioriteiten op begrotingsgebied,

K. overwegende dat in dit verband moet worden vermeden een beroep te doen op een overdreven wetgevende activiteit om het functioneren van de begroting niet te bemoeilijken en dat daarom het bestaan van een rechtsgrond noodzakelijk is voor de belangrijke communautaire acties; dat het opnemen ervan een reeks van voorbereidende of modelacties kan vormen die niet het bestaan van een rechtsgrond vereisen,

1. herinnert aan de verplichting een vlotte vaststelling en werking van de begroting te verzekeren;

2. verwacht dat er een levensvatbare lange-termijnoplossing wordt gevonden die gebaseerd moet zijn op de verbetering via het Verdrag van de begrotingsprocedure, de opwaardering van de rol van de begrotingsautoriteit als geheel en de gelijkwaardige deelname van het Parlement aan de wetgevingsprocedures;

3. acht het eveneens onontbeerlijk dat er een korte-termijnoplossing komt voor het probleem in de geest van begrotingsdiscipline en politieke verantwoordelijkheid;

4. is daarom van mening dat het vraagstuk van de rechtsgrond niet kan worden opgelost als de Raad en de Commissie niet tegelijkertijd in sterkere mate de prioriteiten aanvaarden die het Europees Parlement aangeeft in de resolutie die het voor de indiening van het voorontwerp van begroting door de Commissie aanneemt;

5. is van mening dat in dit verband de mededeling van de Commissie de eerste stap vormt voor het vaststellen van een acceptabel korte-termijnkader voor de vaststelling en de uitvoering van de begroting;

6. roept op eigen initiatief de Raad en de Commissie op tot een triloog over de vaststelling van dit kader, dat een aanvulling moet vormen op de gezamenlijke verklaring van 6 maart 1995 over de noodzakelijk geachte bedragen; verklaart echter dat het zoeken van een dergelijke tijdelijke oplossing geen precedent vormt voor de definitieve en doeltreffende aanpak van het probleem in de geest van paragraaf 2 van de onderhavige resolutie en dat het zich niet verplicht tot de voortzetting hiervan wanneer uiteindelijk de gewenste institutionele verbeteringen niet worden bereikt;

7. onderstreept voorts dat bij ontstentenis van een dergelijke algehele regeling de eventuele geschillen tussen de twee takken van de begrotingsautoriteit moeten worden opgelost door middel van een triloog ad hoc;

8. is van mening dat het toepassingsgebied van het in paragraaf 6 genoemde kader niet mag worden beperkt doch alle acties dient te omvatten die bijdragen tot de tenuitvoerlegging van het Verdrag;

9. is van mening dat de voorbereidende of modelacties gericht moeten zijn op de ontwikkeling van meerjarenprogramma's en geen doel op zich mogen zijn;

10. acht het in dit verband noodzakelijk dat een tijdsduur wordt vastgesteld, alsmede een niet-uniform indicatief bedrag;

11. meent:

a) met betrekking tot de tijdsduur dat deze rekening moet houden met het soort wetgevingsprocedure die noodzakelijk is voor de vaststelling van de rechtsgrond, zonder dat deze periode echter drie begrotingsjaren mag overschrijden,

b) ten aanzien van het indicatieve bedrag dat dit afhangt van de mogelijkheden die de financiële perspectieven bieden en wordt gerechtvaardigd door de voorwaarden die gelden voor de sector waarvoor de voorgestelde actie moet plaatsvinden;

12. onderstreept dat een voorwaarde voor het opnemen van kredieten zonder rechtsgrond onder genoemde voorwaarden zowel binnen de Commissie als tussen de Commissie en de begrotingsautoriteit wordt gevormd door de invoering van een mechanisme ter verzekering van een vlotte aanpak zonder vertragingen van de vereiste stappen voor het vaststellen van een rechtsgrond, een ononderbroken volgen van de procedures en de volledige informatie van de begrotingsautoriteit in het kader van de vaststelling en de uitvoering van de begroting;

13. beklemtoont in dit verband dat de niet-uitvoering van bepaalde kredieten op passende wijze moet worden gemotiveerd en niet eenvoudig mag leiden tot een automatisch hergebruik ervan in andere sectoren via de procedure voor overdracht van kredieten;

14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lid-staten en de werkgroep.