244.

verzoekt de Commissie: — een grondige analyse uit te voeren van de onderliggende redenen en mogelijke structurele problemen die aan de basis liggen van de systematische tekortkomingen die de Rekenkamer ieder jaar in haar audits vaststelt en speciale aandacht te besteden aan eventuele landspecifieke verschillen; verzoekt de Commissie hierin ook bevindingen op te nemen met betrekking tot beste praktijken van nationale autoriteiten met een laag foutenpercentage, waarvan de werkzaamheden door de Rekenkamer als betrouwbaar worden beschouwd; verzoekt de Commissie deze analyse in nauwe samenwerking met de Rekenkamer uit te voeren en de nationale autoriteiten hier actief bij te betrekken, zowel waar het de beschrijving van problemen als de mogelijke oplossingen betreft; — de resultaten van deze analyse met de Rekenkamer, de kwijtingsautoriteit en de lidstaten te delen; — de nationale autoriteiten op basis van deze analyse duidelijke, praktische en snel uit te voeren horizontale en landspecifieke aanbevelingen te bezorgen; verzoekt de Commissie een gestructureerde dialoog met de nationale autoriteiten en de Rekenkamer aan te gaan om zo de capaciteitsopbouw en de uitwisseling van beste praktijken aanhoudend te bevorderen, teneinde de betrouwbaarheid van de werkzaamheden van de nationale autoriteiten te verhogen; verzoekt de Commissie de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de voortgang van deze dialoog; — onverwijld de subsidiabiliteitsvoorwaarden te verduidelijken (onder meer door een definitie van “fysiek voltooide” en/of “volledig ten uitvoer gelegde” concrete acties te geven, zodat de lidstaten kunnen verifiëren of concrete acties aan artikel 65, lid 6, van de verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen voldoen en kunnen voorkomen dat zij niet-subsidiabele concrete acties over het hoofd zien); — maatregelen te nemen om de betrouwbaarheid van de door de auditautoriteiten gerapporteerde restpercentages te verhogen (de hoofdoorzaken van niet gesignaleerde fouten analyseren en in overleg met de auditautoriteiten de nodige maatregelen nemen om de betrouwbaarheid van de gerapporteerde restpercentages te verhogen); — het Parlement jaarlijks een verslag voor te leggen met een gedetailleerd overzicht van de bijdrage die elke begrotingspost levert aan het klimaatmainstreamingstreefcijfer en aan uitgaven voor biodiversiteit, teneinde het toezicht daarop te vergemakkelijken; — in voorkomend geval en in overeenstemming met de sectorale wetgeving, dringend werk te maken van een doeltreffende methodologie voor het monitoren van de klimaatuitgaven en de daarmee behaalde resultaten, met het oog op het verwezenlijken van het algemene streefcijfer om ten minste 30 % van het totale bedrag van de EU-begroting 2021-2027 en NextGenerationEU uit te geven ter ondersteuning van milieudoelstellingen; — samen met de lidstaten een geïntegreerd, interoperabel informatie- en monitoringsysteem tot stand te brengen, met inbegrip van een centraal datamining- en risicoscore-instrument, om toegang te krijgen tot de relevante gegevens en die gegevens te analyseren en de betrouwbaarheid van de controles te verhogen, met het oog op een veralgemeende toepassing, onder meer met behulp van het instrument voor technische ondersteuning; — een klachtenmechanisme op het niveau van de Unie in te voeren ter ondersteuning van begunstigden van fondsen die te maken krijgen met bijvoorbeeld wangedrag van nationale autoriteiten, druk van criminele structuren of georganiseerde misdaad, door hun de mogelijkheid te bieden een klacht in te dienen bij de Commissie; — consistent en op grote schaal te blijven samenwerken met de auditautoriteiten teneinde een solide controlekader te kunnen waarborgen, waar nodig de kwaliteit van de werkzaamheden gericht op het verschaffen van zekerheid te verhogen, en de nodige mogelijkheden voor opsporing en correctie te verzekeren; — beheersautoriteiten te verplichten de meest voorkomende fouten aan te pakken en eventuele risico’s met betrekking tot toekomstige uitgaven te beperken, en waar nodig de mogelijkheden voor opsporing van fouten bij zowel beheersverificaties als audits te verbeteren; — te voorzien in een foutenpercentage bij betaling in plaats van een restfoutenpercentage, teneinde de evaluatie van de controles te verbeteren; — haar samenwerking met de Rekenkamer voort te zetten teneinde de controlemethodes en de interpretatie van wetsteksten verder af te stemmen; — meer aandacht te besteden en meer technische steun te verlenen aan de lidstaten waarvan de beheers- en controlesystemen slechts gedeeltelijk of niet betrouwbaar zijn, wanneer er sprake is van een toegenomen risico op fraude en corruptie met betrekking tot de financiële middelen; — speciale aandacht te besteden aan kaderovereenkomsten die worden toegekend via procedures voor overheidsopdrachten, aangezien daaraan gerelateerde fraude en corruptie een toegenomen risico voor de financiële belangen van de Unie vormen, — zo snel mogelijk de achterstand bij vastleggingen weg te werken; — in de jaarlijkse activiteitenverslagen te specificeren op welke wijze de bedragen in verband met de lidstaten en de Commissie opgelegde financiële correcties zijn hergebruikt, met name in die gevallen waarin sprake was van fraude, corruptie of overige criminele activiteit; — het jaarverslag “Financial instruments under the ESI Funds” uit 2020 zo snel mogelijk en uiterlijk in oktober 2021 te publiceren teneinde te waarborgen dat de bevindingen in de kwijtingsprocedure kunnen worden opgenomen; — een krachtige strategie te ontwikkelen voor het bestrijden van belangenconflicten onder hooggeplaatste politici; samen met de lidstaten doeltreffende juridische instrumenten te ontwikkelen in de strijd tegen oligarchische structuren die gebruikmaken van de cohesiefondsen van de Unie; — het Parlement in kennis te stellen van eventuele ontwikkelingen met betrekking tot het geval van belangenconflict dat in het auditverslag van DG REGIO inzake de Tsjechische Republiek aan de orde is gesteld; — voor de herziening van Richtlijn 2008/99/EG gebruik te maken van de bevindingen van de Rekenkamer inzake plastic afval, met name waar het de minimumnormen en duidelijke definities van de verschillende vormen van afvalcriminaliteit betreft; — het problematische gebrek aan recycling- en verbrandingsmogelijkheden aan te pakken teneinde de afvalcriminaliteit terug te dringen, met inbegrip van de illegale afvalhandel, door de capaciteit te verhogen voor het op legale wijze verwijderen van kunststof afval, alsook de economische aantrekkelijkheid hiervan voor de producenten van kunststof afval te verhogen; — de definitie van recycling en de rapportageverplichtingen inzake recycling te verbeteren, met name met betrekking tot de eigen middelen op basis van niet-gerecycled kunststof verpakkingsafval; verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken tot het digitaliseren van de verslaglegging van en controle op afvalstromen tussen exploitanten, om zo beter onregelmatigheden en tekenen van illegale afvalhandel op te kunnen sporen; — in nauwe samenwerking met de verantwoordelijke nationale autoriteiten de redenen te analyseren voor de lage absorptie van fondsen die beschikbaar zijn voor de afvalbeheerinfrastructuur, en de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de bevindingen; verzoekt de Commissie de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van de manier waarop zij de lidstaten bijstaat bij het bevorderen van het absorptiepercentage, en andere vormen van bijstand te verkennen; — de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van eventuele overhevelingen van cohesiemiddelen vanuit fondsen die bestemd zijn voor het bevorderen van recycling en afvalbeheer naar andere domeinen als gevolg van de COVID-19-pandemie; — met voorrang over te gaan tot herziening van de essentiële vereisten voor verpakkingen teneinde de aanpassing van het ontwerp en de fabricage van kunststof verpakkingen te versnellen ten gunste van recycleerbaarheid en duurzaamheid, zodat het recyclingpercentage voor kunststof verpakkingsafval in 2025 tijdig kan worden verwezenlijkt;