Advies van het Comité van de Regio’s over de herziene governance van het Schengengebied

(2022/C 498/15)

Rapporteur: Antje GROTHEER (DE/PSE), vicevoorzitter van het parlement van Bremen Referentiedocumenten: Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de aanpak van instrumentalisering op het gebied van migratie en asiel (COM(2021) 890 final) Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) 2016/399 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (COM(2021) 891 final) Gezamenlijke mededeling aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s — Respons op door staten georganiseerde instrumentalisering van migranten aan de buitengrenzen van de EU (JOIN(2021) 32)

I. AANBEVELINGEN VOOR WIJZIGINGEN

Voorstel voor een verordening tot wijziging van Verordening (EU) 2016/399 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen

COM(2021) 891

Wijzigingsvoorstel 1

Overweging 3

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (3) In de afgelopen jaren heeft het Schengengebied voor ongekende uitdagingen gestaan, die zich vanwege hun aard niet beperkten tot het grondgebied van één enkele lidstaat. Deze uitdagingen maakten duidelijk dat de handhaving van de openbare orde en veiligheid in het Schengengebied een gedeelde verantwoordelijkheid is, die vraagt om gezamenlijke maatregelen en afstemming tussen lidstaten en op het niveau van de Unie. Zij maakten ook lacunes zichtbaar in de bestaande voorschriften voor de werking van het Schengengebied aan zowel de buiten- als de binnengrenzen, evenals de noodzaak van een sterker en degelijker kader om doeltreffender te kunnen reageren op uitdagingen waarvoor het Schengengebied zich gesteld ziet. (3) In de afgelopen jaren heeft het Schengengebied voor ongekende uitdagingen gestaan, die zich vanwege hun aard niet beperkten tot het grondgebied van één enkele lidstaat. Deze uitdagingen maakten duidelijk dat de handhaving van de openbare orde en veiligheid in het Schengengebied een gedeelde verantwoordelijkheid is, die vraagt om gezamenlijke maatregelen en afstemming tussen lidstaten en op het niveau van de Unie. Zij maakten ook lacunes zichtbaar in de bestaande voorschriften voor de werking van het Schengengebied , onder meer aan zowel de buiten- als de binnengrenzen, evenals de noodzaak van een sterker en degelijker kader om doeltreffender te kunnen reageren op uitdagingen waarvoor het Schengengebied zich gesteld ziet.

Motivering

De werking van het Schengengebied hangt niet alleen af van voorschriften inzake grenstoezicht aan de buiten- en de binnengrenzen. Dit moet in de overweging tot uiting komen.

Wijzigingsvoorstel 2

Overweging 4

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel (4) Grenstoezicht aan de buitengrenzen is in het belang van niet alleen de lidstaat aan de buitengrenzen waarvan het wordt uitgeoefend, maar van alle lidstaten die het grenstoezicht aan hun binnengrenzen hebben afgeschaft, en van de Unie als geheel. lidstaten moeten strenge normen hanteren voor het beheer van hun buitengrenzen, onder meer door betere samenwerking tussen grenswachters, politie, douane en andere betrokken autoriteiten. De Unie biedt actieve ondersteuning in de vorm van financiële ondersteuning door de agentschappen, waaronder met name de Europese grens- en kustwacht, en van het beheer van het Schengenevaluatiemechanisme. De voor de buitengrenzen geldende voorschriften moeten worden aangescherpt om nieuwe uitdagingen die recentelijk aan de buitengrenzen zijn ontstaan beter het hoofd te kunnen bieden. (4) Grenstoezicht aan de buitengrenzen is in het belang van niet alleen de lidstaat aan de buitengrenzen waarvan het wordt uitgeoefend, maar van alle lidstaten die het grenstoezicht aan hun binnengrenzen hebben afgeschaft, en van de Unie als geheel. lidstaten moeten strenge normen hanteren voor het beheer van hun buitengrenzen, onder meer door betere samenwerking tussen grenswachters, politie, douane en andere betrokken autoriteiten. De Unie biedt actieve ondersteuning in de vorm van financiële ondersteuning door de agentschappen, waaronder met name de Europese grens- en kustwacht, en van het beheer van het Schengenevaluatiemechanisme. De voor de buitengrenzen geldende voorschriften moeten doeltreffend en efficiënt worden toegepast om nieuwe uitdagingen die opduiken aan de buitengrenzen beter het hoofd te kunnen bieden.

Motivering

De huidige voorschriften voor de buitengrenzen, die in overeenstemming zijn met de internationale normen en de bevoegde autoriteiten voldoende instrumenten bieden om een doeltreffend en beschermingsgevoelig grenstoezicht uit te oefenen, aangezien zij tamelijk flexibel zijn, moeten volledig worden toegepast, zodat hun potentieel doeltreffend en efficiënt kan worden benut.

Wijzigingsvoorstel 3

Overweging 8

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (8) Ook moeten in het Unierecht de voorschriften en waarborgen worden versterkt, zodat lidstaten snel kunnen optreden tegen instrumentalisering van migranten. Onder instrumentalisering moet een situatie worden verstaan waarin een derde land of een niet-statelijke actor irreguliere migratiestromen naar de Unie teweegbrengt door de komst van onderdanen van derde landen naar de buitengrenzen van de lidstaten actief aan te moedigen of te faciliteren, waarin dat handelen wijst op een bedoeling om de Unie als geheel of een lidstaat te destabiliseren en waarin dat handelen zodanig van aard is dat het essentiële staatsfuncties in gevaar kan brengen, waaronder de territoriale integriteit, de handhaving van recht en orde of de bescherming van de staatsveiligheid. (8) Ook moeten in het Unierecht de voorschriften en waarborgen doeltreffend en efficiënt worden toegepast , zodat lidstaten snel kunnen optreden tegen instrumentalisering van migranten. Onder instrumentalisering moet een situatie worden verstaan waarin een derde land of een door dat land gesteunde actor actief steun verleent aan grote aantallen onderdanen van derde landen bij hun massale pogingen om op irreguliere wijze een lidstaat van de Unie binnen te komen, met de bedoeling de Unie of een lidstaat te destabiliseren, waarin de betrokken lidstaat naar behoren kan rechtvaardigen waarom de aard van die acties een gevaar vormt voor essentiële staatsfuncties, de handhaving van recht en orde of de bescherming van de staatsveiligheid , en waarin de Europese Raad heeft erkend dat de Unie of een of meer van haar lidstaten te maken hebben met een situatie van instrumentalisering van migranten die dringend moet worden aangepakt.

Motivering

De voorgestelde definitie van instrumentalisering is te ruim en onduidelijk, met het risico dat ook andersoortige situaties onder deze definitie vallen. Bovendien strookt een en ander niet met de richtsnoeren voor betere regelgeving, aangezien in de begeleidende effectbeoordeling (SWD (2021) 462 final) wordt erkend dat niet wordt gekeken naar “de instrumentalisering van irreguliere migratie”. Daarom is een politieke consensus op EU-niveau nodig over de vraag welke situaties onder de noemer instrumentalisering vallen. Gezien het gewicht van de beperkende maatregelen die in dit verband zijn opgelegd aan individuen en gezien het feit dat het voorstel van de Commissie beantwoordt aan een verzoek van de Europese Raad (EUCO 17/21), moet de bevestigende verklaring van de Europese Raad in de definitie worden meegenomen; de Raad dient zo snel mogelijk bijeen te komen zodat de betrokken lidstaat of lidstaten actie kunnen ondernemen.

Wijzigingsvoorstel 4

Overweging 9

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (9) Onder instrumentalisering van migranten kunnen situaties worden verstaan waarin een derde land irreguliere reizen van onderdanen van derde landen naar zijn eigen grondgebied en vervolgens naar de buitengrens van de lidstaten heeft aangemoedigd of gefaciliteerd, maar ook de actieve aanmoediging of facilitering van irreguliere reizen door onderdanen van derde landen die zich al in dat derde land ophouden. Instrumentalisering van migranten kan ook inhouden dat dwangmaatregelen worden opgelegd om de onderdanen van derde landen te beletten de grensgebieden van het instrumentaliserende derde land in een andere richting te verlaten dan via een lidstaat. (9) Onder instrumentalisering van migranten kunnen de in punt 27 van artikel 1, lid 1, punt b) vastgelegde situaties worden verstaan waarin een derde land irreguliere reizen van onderdanen van derde landen naar zijn eigen grondgebied en vervolgens naar de buitengrens van de lidstaten en naar de Europese Unie actief heeft gefaciliteerd, maar ook de actieve facilitering van irreguliere reizen door onderdanen van derde landen die zich al in dat derde land ophouden. Instrumentalisering van migranten kan ook inhouden dat dwangmaatregelen worden opgelegd om de onderdanen van derde landen te beletten de grensgebieden van het instrumentaliserende derde land in een andere richting te verlaten dan via een lidstaat. Situaties waarin niet-statelijke actoren betrokken zijn bij georganiseerde criminaliteit, met name smokkel, mogen niet worden beschouwd als instrumentalisering van migranten indien het niet de bedoeling is om de Unie of een lidstaat te destabiliseren. Voorts mogen humanitaire hulpoperaties niet als instrumentalisering worden beschouwd.

Motivering

Een verwijzing naar de bepaling waarin instrumentalisering wordt gedefinieerd, is noodzakelijk met het oog op de rechtszekerheid.

Wijzigingsvoorstel 5

Overweging 10

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel (10) De Unie moet alle middelen uit haar arsenaal van diplomatieke, financiële en operationele maatregelen inzetten om lidstaten te ondersteunen die met instrumentalisering worden geconfronteerd. Bij de aanpak van instrumentalisering moet de voorkeur worden gegeven aan diplomatieke inspanningen door de Unie of de betrokken lidstaat. Dit kan in voorkomend geval worden aangevuld met de oplegging van beperkende maatregelen door de Unie. (10) De Unie moet alle middelen uit haar arsenaal van diplomatieke, financiële en operationele maatregelen inzetten om lidstaten te ondersteunen die met instrumentalisering worden geconfronteerd. Bij de aanpak van instrumentalisering moet de voorkeur worden gegeven aan diplomatieke inspanningen door de Unie of de betrokken lidstaat. Dit dient te worden aangevuld met passende preventieve maatregelen van de Unie, waarbij de instrumentaliserende derde landen en de landen van herkomst van de geïnstrumentaliseerde migranten worden betrokken.

Motivering

Preventie is van cruciaal belang bij alle inspanningen om instrumentalisering aan te pakken. Er moeten regelmatig situatieverslagen worden opgesteld door de EU-delegaties in de landen van herkomst van de geïnstrumentaliseerde groepen migranten en de instrumentaliserende derde landen; deze dienen aan de Commissie te worden voorgelegd als bewijsbasis voor preventieve maatregelen.

Wijzigingsvoorstel 6

Overweging 11

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (11) Tegelijkertijd moeten daarnaast de huidige voorschriften voor controles aan de buitengrenzen en grensbewaking verder worden aangescherpt. Om de lidstaten die geconfronteerd worden met instrumentalisering van migranten verder te ondersteunen, worden in Verordening (EU) XXX/XXX de voorschriften voor grenstoezicht aangevuld door te voorzien in specifieke maatregelen op het gebied van asiel en terugkeer, waarbij de grondrechten van de betrokkenen worden geëerbiedigd, en met name door het recht op asiel te waarborgen en de noodzakelijke bijstand door de agentschappen van de VN en andere betrokken organisaties te verlenen. (11) De huidige voorschriften voor controles aan de buitengrenzen en grensbewaking moeten volledig worden toegepast en de grondrechten van de asielzoekers moeten worden geëerbiedigd, met name door het recht op asiel te waarborgen en de noodzakelijke bijstand door de agentschappen van de VN en andere betrokken organisaties te verlenen , met name voor niet-begeleide minderjarigen .

Motivering

De goedkeuring van de instrumentaliseringsverordening is afhankelijk van de goedkeuring van de voorstellen voor de asielprocedureverordening en de herschikking van zowel de richtlijn opvangvoorzieningen als de terugkeerrichtlijn in het kader van het nieuw migratie- en asielpact; over sommige van die voorstellen wordt momenteel onderhandeld, terwijl de besprekingen over andere in een impasse zitten. De verwijzing naar Verordening (EU) XXX/XXX in de voorgestelde Schengengrenscode is een verwijzing naar een handeling waarvan de goedkeuring nog onzeker is en waarvan de inhoud in de loop van het wetgevingsproces waarschijnlijk zal worden gewijzigd, en die bovendien afhankelijk is van de goedkeuring van andere voorstellen in het kader van het nieuwe pact. Daarenboven werd in de effectbeoordeling bij de voorgestelde Schengengrenscode niet gekeken naar de mogelijke impact van de bepalingen die werden voorgesteld om instrumentalisering aan te pakken. In zijn huidige vorm brengt de verwijzing dan ook de goedkeuring van het voorstel zelf over Schengen in gevaar en druist zij in tegen de rechtszekerheid, de richtsnoeren van de Europese Commissie voor betere regelgeving en het Interinstitutioneel Akkoord van 2016 over beter wetgeven. Gezien de enorme aantallen niet-begeleide minderjarigen in de gebieden waar de migratiedruk het grootst is, moet er daarnaast op worden toegezien dat hun rechten worden verdedigd, de nodige bijstand door alle betrokken instanties wordt gecoördineerd, en zij bescherming krijgen.

Wijzigingsvoorstel 7

Overweging 12

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (12) In geval van instrumentalisering moet de betrokken lidstaat, indien nodig, met name het grensverkeer tot een minimum kunnen beperken door enkele grensdoorlaatposten te sluiten, onder waarborging van daadwerkelijke en feitelijke toegang tot internationale beschermingsprocedures. Bij dergelijke besluiten moet in alle gevallen in aanmerking worden genomen of de Europese Raad heeft verklaard dat de Unie of een of meer van haar lidstaten wordt of worden geconfronteerd met een situatie van instrumentalisering van migranten. Bovendien moet bij dergelijke beperkingen volledig rekening worden gehouden met de rechten van burgers van de EU, onderdanen van derde landen die het recht van vrij verkeer genieten op grond van een internationale overeenkomst en onderdanen van derde landen die langdurig ingezetene zijn op grond van het interne recht of het recht van de Unie of over een visum voor verblijf van langere duur beschikken, alsook hun respectieve gezinsleden. Deze beperkingen moeten ook worden toegepast met inachtneming van verplichtingen inzake internationale bescherming, waaronder met name het beginsel van non-refoulement. (12) In geval van instrumentalisering zoals vastgelegd in punt 27 van artikel 1, lid 1, punt b) moet de betrokken lidstaat, indien nodig, met name het grensverkeer tot een minimum kunnen beperken door enkele grensdoorlaatposten te sluiten, onder waarborging van daadwerkelijke en feitelijke toegang tot internationale beschermingsprocedures. Bij dergelijke besluiten moet in alle gevallen in aanmerking worden genomen of de Europese Raad heeft verklaard dat de Unie of een of meer van haar lidstaten wordt of worden geconfronteerd met een situatie van instrumentalisering van migranten. Bovendien mogen dergelijke beperkingen geen beperking inhouden van de rechten van burgers van de EU, onderdanen van derde landen die het recht van vrij verkeer genieten op grond van een internationale overeenkomst en onderdanen van derde landen die langdurig ingezetene zijn op grond van het interne recht of het recht van de Unie of over een visum voor verblijf van langere duur beschikken, alsook hun respectieve gezinsleden. Deze beperkingen moeten ook worden toegepast met inachtneming van verplichtingen inzake internationale bescherming, waaronder met name het beginsel van non-refoulement.

Motivering

De voorgestelde maatregelen om het aantal grensoverschrijdingen te beperken, zullen negatieve gevolgen hebben voor de toegang tot asiel aan de buitengrenzen van de EU en dreigen de algemene doelstelling van het Schengengebied, namelijk het instandhouden van de afwezigheid van binnengrenzen, te ondermijnen. Zij mogen daarom alleen als laatste redmiddel worden gebruikt, en alleen in gevallen waarin is erkend dat er sprake is van instrumentalisering. De mogelijkheid om beperkende maatregelen toe te passen mag geen afbreuk doen aan de uitoefening van het recht op vrij verkeer door EU-burgers en legaal in de EU verblijvende onderdanen van derde landen.

Wijzigingsvoorstel 8

Overweging 14

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (14) Krachtens artikel 41, lid 1, van Verordening (EU) 2019/1896 doet de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap een aanbeveling aan de betrokken lidstaat om het Agentschap te verzoeken de ondersteuning door het Agentschap te starten, uit te voeren of aan te passen om geconstateerde bedreigingen en uitdagingen aan de buitengrenzen aan te pakken wanneer aan de voorwaarden van die bepaling wordt voldaan. In het bijzonder kan ondersteuning door het Agentschap noodzakelijk blijken te zijn in situaties waarin het Europees Grens- en kustwachtagentschap een speciale kwetsbaarheidsbeoordeling heeft uitgevoerd in verband met instrumentalisering van migranten. Op basis van de resultaten van deze kwetsbaarheidsbeoordeling of wanneer een impactniveau “kritiek” is toegekend aan een of meer buitengrenssegmenten, en rekening houdend met de relevante elementen van de noodplannen van de lidstaat, de risicoanalyse door het Agentschap en de analyselaag van het Europees situatiebeeld, doet de uitvoerend directeur een aanbeveling aan de betrokken lidstaat om het Agentschap te verzoeken de ondersteuning door het Agentschap te starten, uit te voeren of aan te passen in overeenstemming met artikel 41, lid 1, van Verordening (EU) 2019/1896. Deze bevoegdheid van de algemeen directeur laat de algemene ondersteuning die het Agentschap aan de lidstaten kan verlenen onverlet. (14) Krachtens artikel 41, lid 1, van Verordening (EU) 2019/1896 doet de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap een aanbeveling aan de betrokken lidstaat om het Agentschap te verzoeken de ondersteuning door het Agentschap te starten, uit te voeren of aan te passen om geconstateerde bedreigingen en uitdagingen aan de buitengrenzen aan te pakken wanneer aan de voorwaarden van die bepaling wordt voldaan.

Motivering

De geschrapte tekst is een herhaling van de exacte tekst van artikel 41, lid 1, van Verordening (EU) 2019/1896 van het Europees Parlement en de Raad (1) en is derhalve overbodig.

Wijzigingsvoorstel 9

Overweging 15

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (15) Bovendien moet de betrokken lidstaat in geval van instrumentalisering van migranten het grenstoezicht versterken, onder meer, indien nodig, door middel van aanvullende maatregelen ter voorkoming van illegale grensoverschrijding en de inzet van aanvullende en technische middelen om ongeoorloofde overschrijding van de grens te voorkomen. Onder technische middelen kunnen ook moderne technologieën worden verstaan, waaronder drones en bewegingssensoren, evenals verplaatsbare eenheden. Het gebruik van deze technische middelen en in het bijzonder van technologieën waarmee persoonsgegevens kunnen worden verzameld, moet zijn gebaseerd op en plaatsvinden in overeenstemming met duidelijk omschreven bepalingen van het interne recht. (15) Bovendien moet de betrokken lidstaat in geval van een door de Europese Raad als dusdanig erkende situatie van instrumentalisering van migranten, zoals vastgelegd in punt 27 van artikel 1, lid 1, punt b), het grenstoezicht versterken, door middel van aanvullende en technische middelen, met inbegrip van moderne technologieën, ter voorkoming van massale pogingen om op irreguliere wijze de grens over te steken. Onder technische middelen kunnen ook moderne technologieën worden verstaan, waaronder drones en bewegingssensoren, evenals verplaatsbare eenheden. Het gebruik van deze technische middelen en in het bijzonder van technologieën waarmee persoonsgegevens kunnen worden verzameld, moet zijn gebaseerd op en plaatsvinden in overeenstemming met duidelijk omschreven bepalingen van het interne recht en met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

Motivering

De voorgestelde maatregelen mogen alleen als laatste redmiddel worden gebruikt, en alleen in gevallen waarin formeel door de Europese Raad is erkend dat er sprake is van instrumentalisering. Bovendien mag het gebruik van technische middelen niet in strijd zijn met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de EU.

Wijzigingsvoorstel 10

Overweging 16

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (16) Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden verleend om in krachtens deze verordening vastgestelde gedelegeerde handelingen passende normen voor grensbewaking op te stellen, met name ten aanzien van de nieuwe technologieën die lidstaten kunnen gebruiken, rekening houdend met het soort grenzen (land, zee of lucht), de aan elk buitengrenssegment toegekende impactniveaus in overeenstemming met artikel 34 van Verordening (EU) 2019/1896 en andere relevante factoren, als specifieke reactie op instrumentalisering van migranten . (16) Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden verleend om in krachtens deze verordening vastgestelde gedelegeerde handelingen passende gemeenschappelijke normen voor grensbewaking op te stellen, met name ten aanzien van de nieuwe technologieën die lidstaten kunnen gebruiken, rekening houdend met het soort grenzen (land, zee of lucht), de aan elk buitengrenssegment toegekende impactniveaus in overeenstemming met artikel 34 van Verordening (EU) 2019/1896 en andere relevante factoren, als specifieke reactie op bedreigingen, uitdagingen en kwetsbaarheden aan de buitengrenzen .

Motivering

Zoals voor overweging 8.

Wijzigingsvoorstel 11

Overweging 17

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (17) In een gebied zonder binnengrenstoezicht moeten personen zich vrij en in veiligheid tussen lidstaten kunnen bewegen. In dit verband moet worden verduidelijkt dat het verbod op toezicht aan de binnengrenzen de bevoegdheid van lidstaten onverlet laat om op hun grondgebied en ook aan hun binnengrenzen controles uit te voeren voor andere doeleinden dan grenstoezicht. Met name moet worden verduidelijkt dat het nationale bevoegde autoriteiten, waaronder gezondheids- of rechtshandhavingsautoriteiten, in beginsel vrij blijft staan om controles uit te voeren in het kader van de uitoefening van het overheidsgezag krachtens het interne recht. (17) In een gebied zonder binnengrenstoezicht moeten personen zich vrij en in veiligheid tussen lidstaten kunnen bewegen. In dit verband moet worden verduidelijkt dat het verbod op toezicht aan de binnengrenzen de bevoegdheid van lidstaten onverlet laat om op hun grondgebied en ook aan hun binnengrenzen controles uit te voeren voor andere doeleinden dan grenstoezicht. Met name moet worden verduidelijkt dat het nationale, regionale en lokale bevoegde autoriteiten, waaronder gezondheids- of rechtshandhavingsautoriteiten, in beginsel vrij blijft staan om controles uit te voeren in het kader van de uitoefening van het overheidsgezag krachtens het interne recht.

Motivering

Om rekening te houden met de verschillende bestuursniveaus en hun bevoegdheden in de lidstaten, moeten alle niveaus worden genoemd.

Wijzigingsvoorstel 12

Overweging 18

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (18) Hoewel onder het verbod op binnengrenstoezicht ook controles vallen die hetzelfde effect hebben, mogen controles door bevoegde autoriteiten niet worden beschouwd als controles met hetzelfde effect als grenscontroles wanneer grenstoezicht niet hun doel is, wanneer zij gebaseerd zijn op algemene informatie en ervaring van de bevoegde autoriteiten met betrekking tot mogelijke bedreigingen van de openbare veiligheid of de openbare orde, ook wanneer zij bestrijding van illegaal verblijf of vestiging of grensoverschrijdende criminaliteit in verband met irreguliere migratie tot doel hebben, wanneer zij zodanig zijn opgezet en worden uitgevoerd dat zij duidelijk verschillen van stelselmatige personencontroles aan de buitengrenzen, en wanneer zij worden uitgevoerd op vervoersknooppunten, waaronder havens, trein- of busstations en luchthavens of aan boord van diensten voor personenvervoer zelf en wanneer zij gebaseerd zijn op risicoanalyses.

Motivering

De huidige regels staan deze maatregelen al toe. Er mag niet worden geïnsinueerd dat met de voorgestelde wijzigingen meer controles en veiligheidscontroles mogelijk zijn. Meer controles zijn met name nadelig voor regio’s met binnengrenzen. Veiligheidsmaatregelen op basis van risicoanalyse mogen niet beperkt blijven tot deze regio’s.

Wijzigingsvoorstel 13

Overweging 20

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (20) De bestrijding van illegale vestiging of illegaal verblijf en van grensoverschrijdende criminaliteit in verband met irreguliere migratie, waaronder mensenhandel, migrantensmokkel en documentenfraude en andere vormen van grensoverschrijdende criminaliteit, kan met name maatregelen omvatten die de verificatie van de identiteit, nationaliteit en verblijfsstatus van personen mogelijk maken, mits deze verificaties niet stelselmatig plaatsvinden en worden uitgevoerd op basis van risicoanalyses.

Motivering

Krachtens artikel 77 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ontwikkelt de Unie een beleid dat tot doel heeft “het voorkomen dat personen, ongeacht hun nationaliteit, bij het overschrijden van de binnengrenzen aan enige controle worden onderworpen”. Bovendien is de bestrijding van illegale vestiging of illegaal verblijf al geregeld in Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) (de “terugkeerrichtlijn”) en mag dit niet worden gekoppeld aan controles aan de binnengrenzen. Het kader voor de bestrijding van grensoverschrijdende criminaliteit en mensenhandel is eveneens geregeld in andere wetgevingshandelingen (3). Bovendien kan deze bepaling leiden tot niet-naleving van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, volgens hetwelk de Schengengrenscode aldus moet worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen nationale wetgeving waarbij een lidstaat een persoon op straffe van een sanctie verplicht om bij binnenkomst op het grondgebied van die lidstaat via een binnengrens een paspoort of identiteitskaart over te leggen, wanneer de herinvoering van het toezicht aan de binnengrenzen in verband waarmee deze verplichting wordt opgelegd, in strijd is met die bepaling (gevoegde zaken C-368/20 en C-369/20).

Wijzigingsvoorstel 14

Overweging 24

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (24) Gewaarborgd moet worden dat controles die door de lidstaten worden uitgevoerd in het kader van de uitoefening van nationale bevoegdheden volledig in overeenstemming blijven met een gebied zonder grenstoezicht aan de binnengrenzen. Hoe meer aanwijzingen er zijn dat controles die lidstaten in hun grensgebieden uitvoeren hetzelfde effect hebben als grenstoezicht, gezien het doel van die controles, het gebied waarin zij plaatsvinden en de mogelijke verschillen met controles die elders op het grondgebied van de betrokken lidstaat worden gehouden, des te groter wordt blijkens de jurisprudentie van het Hof van Justitie de noodzaak van stringente en gedetailleerde voorschriften en beperkingen inzake de voorwaarden voor de uitoefening, door de lidstaten, van hun politiebevoegdheid in een grensgebied. (24) Gewaarborgd moet worden dat controles die door de lidstaten worden uitgevoerd in het kader van de uitoefening van nationale bevoegdheden volledig in overeenstemming blijven met een gebied zonder grenstoezicht aan de binnengrenzen. Hoe meer aanwijzingen er zijn dat controles die lidstaten in hun grensgebieden uitvoeren hetzelfde effect hebben als grenstoezicht, gezien het doel van die controles, het gebied waarin zij plaatsvinden en de mogelijke verschillen met controles die elders op het grondgebied van de betrokken lidstaat worden gehouden, des te groter wordt blijkens de jurisprudentie van het Hof van Justitie de noodzaak van stringente en gedetailleerde voorschriften en beperkingen inzake de voorwaarden voor de uitoefening, door de lidstaten, van hun politiebevoegdheid of enig ander openbaar gezag in een grensgebied.

Motivering

Ter wille van de samenhang met andere delen van het voorstel.

Wijzigingsvoorstel 15

Overweging 25

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (25) Er moeten maatregelen worden genomen tegen niet-toegestane verplaatsingen van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen in een gebied zonder grenstoezicht aan de binnengrenzen. Om de werking van het Schengengebied te versterken, moeten lidstaten aanvullende maatregelen kunnen nemen tegen irreguliere verplaatsingen tussen lidstaten en illegaal verblijf kunnen bestrijden. Wanneer nationale rechtshandhavingsautoriteiten van een lidstaat illegaal verblijvende onderdanen van derde landen aan de binnengrenzen aanhouden in het kader van grensoverschrijdende politiële samenwerking, moeten die autoriteiten deze personen het recht om op hun grondgebied in te reizen of daar te verblijven kunnen ontzeggen en hen kunnen overbrengen naar de lidstaat van waaruit zij zijn ingereisd. De lidstaat van waaruit de persoon rechtstreeks afkomstig is, moet op zijn beurt verplicht zijn de aangehouden onderdanen van derde landen te ontvangen. (25) Er moeten maatregelen worden genomen tegen niet-toegestane verplaatsingen van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen in een gebied zonder grenstoezicht aan de binnengrenzen.

Motivering

De voorgestelde mogelijkheden voor rechtstreekse overbrenging zijn niet in overeenstemming met de internationale en Europese wettelijke normen inzake het verkeer van personen in het Schengengebied. Dergelijke maatregelen zouden ook zeer moeilijk te verzoenen zijn met de normen van het Dublinsysteem voor de gedeelde verantwoordelijkheid en zouden verder bijdragen tot een ongelijke verdeling van de verantwoordelijkheid voor asiel en irreguliere migratie, hetgeen in strijd zou zijn met de correcte toepassing van het subsidiariteitsbeginsel en de doelstelling van een gemeenschappelijke Europese aanpak. Ook zou de voorgestelde procedure bijdragen tot uiteenlopende praktijken en het risico van schending van de grondrechten.

Wijzigingsvoorstel 16

Overweging 26

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (26) De procedure die een lidstaat volgt om illegaal verblijvende onderdanen van derde landen over te brengen naar een lidstaat van waaruit betrokkene direct afkomstig is, moet snel worden uitgevoerd, maar wel met inachtneming van waarborgen en onder volledige eerbiediging van de grondrechten en het beginsel van non-discriminatie van artikel 21 van het Handvest, om etnisch profileren te voorkomen. Autoriteiten moeten relevante en onmiddellijk voor de autoriteiten beschikbare informatie met betrekking tot de bewegingen van de betrokkenen kunnen verifiëren. Deze informatie kan onder meer bestaan uit objectieve gegevens op basis waarvan de autoriteiten kunnen vaststellen dat betrokkene recentelijk vanuit een andere lidstaat heeft gereisd, waaronder het bezit van documenten, met inbegrip van betalingsbewijzen of nota’s waaruit blijkt dat recentelijk vanuit een andere lidstaat is gereisd. Aan onderdanen van derde landen die in het kader van de procedure worden overgebracht, moet een schriftelijk en met redenen omkleed besluit worden uitgereikt. Hoewel het besluit onmiddellijk uitvoerbaar moet zijn, moet aan de onderdaan van een derde land een doeltreffend rechtsmiddel van beroep of bezwaar tegen het overbrengingsbesluit worden toegekend. Dit rechtsmiddel mag geen opschortende werking hebben.

Motivering

Zelfde motivering als voor Overweging 25. Bovendien lijkt het deel over rechtsmiddelen niet verenigbaar met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten.

Wijzigingsvoorstel 17

Overweging 27

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (27) De overbrengingsprocedure waarin deze verordening voorziet, mag geen afbreuk doen aan de bestaande mogelijkheid voor lidstaten om illegaal verblijvende onderdanen van derde landen terug te zenden in overeenstemming met bilaterale overeenkomsten of regelingen als bedoeld in artikel 6, lid 3, van Richtlijn 2008/115/EG (de “terugkeerrichtlijn”) wanneer deze personen niet in de nabijheid van binnengrenzen worden aangetroffen. Om de toepassing van die overeenkomsten te vereenvoudigen, en in aanvulling op de doelstelling om het gebied zonder binnengrenzen te beschermen, moet de lidstaten de mogelijkheid worden geboden om nieuwe overeenkomsten of regelingen aan te gaan en bestaande aan te passen. De Commissie moet in alle gevallen in kennis worden gesteld van deze wijzigingen of aanpassingen van nieuwe overeenkomsten of regelingen. Wanneer een lidstaat een onderdaan van een derde land heeft teruggenomen ingevolge de in deze verordening bedoelde procedure of op grond van een bilaterale overeenkomst of regeling, moet de betrokken lidstaat een terugkeerbesluit uitvaardigen overeenkomstig de terugkeerrichtlijn. Om de samenhang tussen de nieuwe in deze verordening bedoelde procedures en bestaande voorschriften inzake de terugkeer van onderdanen van derde landen te waarborgen, is derhalve een gerichte aanpassing nodig van artikel 6, lid 3, van de terugkeerrichtlijn.

Motivering

Zelfde motivering als voor de wijzigingsvoorstellen m.b.t. de overwegingen 25 en 26. Bovendien kan de grootschalige afhankelijkheid van bilaterale overeenkomsten tussen lidstaten die nodig zijn voor de uitvoering van dergelijke overdrachten, de Europese solidariteit ondermijnen. Voorts kunnen, overeenkomstig het advies van de Juridische dienst van de Raad van de Europese Unie (6357/21, 19.2.2021), waarin de “variabele geometrie” tussen het Schengenacquis en het Dublinacquis als het gaat om de voorstellen in het kader van het nieuwe migratie- en asielpact uitvoerig wordt toegelicht, terugkeergerelateerde bepalingen opnieuw worden opgenomen in het voorstel tot herschikking van de terugkeerrichtlijn (zoals het Commissievoorstel uit 2018 dat momenteel bij de Raad in behandeling is). Een andere mogelijkheid is dat dergelijke bepalingen deel uitmaken van een voorstel tot wijziging van de terugkeerrichtlijn. Het wijzigen van de terugkeerrichtlijn via de herziene Schengengrenscode strookt niet met het streven van de Europese Commissie naar betere regelgeving.

Wijzigingsvoorstel 18

Overweging 29

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (29) Daarnaast kan een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid ook ontstaan door grootschalige niet-toegestane verplaatsingen van irreguliere migranten tussen de lidstaten wanneer hierdoor de totale middelen en capaciteit van de verantwoordelijke nationale diensten onder druk komen te staan, en wanneer de andere in deze verordening bedoelde middelen ontoereikend zijn om deze instroom en verplaatsingen het hoofd te kunnen bieden. In dit verband moeten de lidstaten kunnen vertrouwen op beschikbare objectieve en gekwantificeerde verslagen over niet-toegestane verplaatsingen, met name wanneer deze regelmatig door de bevoegde agentschappen van de Unie overeenkomstig hun respectieve mandaten worden opgesteld. Een lidstaat moet van de door de agentschappen verstrekte informatie gebruik kunnen maken om in de risicobeoordeling de uitzonderlijke aard aan te tonen van de geconstateerde bedreiging die van niet-toegestane verplaatsingen uitgaat, om de herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen op deze grond te rechtvaardigen.

Motivering

Een situatie die gekenmerkt wordt door grootschalige niet-toegestane verplaatsingen van onderdanen van derde landen tussen lidstaten mag niet worden beschouwd als een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid die de herinvoering of verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen door individuele lidstaten rechtvaardigt, aangezien de opneming ervan in het algemene kader onverenigbaar en strijdig is met de doelstelling van het voorstel en met de juiste toepassing van het subsidiariteitsbeginsel. Verplaatsingen tussen de lidstaten, die in feite gevolgen kunnen hebben voor de meerderheid van de lidstaten, moeten worden aangepakt op het niveau van de Unie, zoals voorgesteld in artikel 28, en moeten onderwerp zijn van een uitvoeringsbesluit van de Raad.

Wijzigingsvoorstel 19

Overweging 34

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (34) Om de naleving van het beginsel van evenredigheid te waarborgen, moet het besluit van de Raad worden genomen voor een beperkte duur van ten hoogste zes maanden, die na regelmatige evaluatie op voorstel van de Commissie kan worden verlengd voor zolang als de bedreiging blijkt aan te houden . In het aanvankelijke besluit moet een beoordeling worden opgenomen van de verwachte gevolgen van de genomen maatregelen, waaronder ook hun nadelige neveneffecten, om te bepalen of toezicht aan de binnengrenzen gerechtvaardigd is dan wel of in plaats daarvan op doeltreffende wijze minder beperkende maatregelen kunnen worden toegepast. In volgende besluiten moet rekening worden gehouden met de ontwikkeling van de geconstateerde bedreiging. De lidstaten moeten de Commissie en de lidstaten onmiddellijk in kennis stellen van de herinvoering van binnengrenstoezicht in overeenstemming met het besluit van de Raad. (34) Om de naleving van het beginsel van evenredigheid te waarborgen, moet het besluit van de Raad worden genomen voor een beperkte duur van ten hoogste zes maanden, die na regelmatige evaluatie op voorstel van de Commissie kan worden verlengd tot in totaal 24 maanden indien de bedreiging blijkt aan te houden. In het aanvankelijke besluit moet een beoordeling worden opgenomen van de verwachte gevolgen van de genomen maatregelen, waaronder ook hun nadelige neveneffecten, om te bepalen of toezicht aan de binnengrenzen gerechtvaardigd is dan wel of in plaats daarvan op doeltreffende wijze minder beperkende maatregelen kunnen worden toegepast. In volgende besluiten moet rekening worden gehouden met de ontwikkeling van de geconstateerde bedreiging. De lidstaten moeten de Commissie en de lidstaten onmiddellijk in kennis stellen van de herinvoering van binnengrenstoezicht in overeenstemming met het besluit van de Raad.

Motivering

Uit de sinds 2015 uitgevoerde controles aan de binnengrenzen blijkt dat een vaste tijdslimiet nodig is om nagenoeg permanente controles aan de binnengrenzen op basis van dezelfde dreiging te voorkomen. De initiële periode van zes maanden en de voorgestelde maximumperiode van 24 maanden voor dergelijke controles zijn gebaseerd op de algemene doelstelling om in dergelijke situaties Europese in plaats van nationale oplossingen na te streven. In dit verband zij erop gewezen dat, indien zich een nieuwe dreiging van een andere aard voordoet, de bestaande regels de herinvoering van controles aan de binnengrenzen mogelijk maken (arrest van het Hof van Justitie van 26 april 2022, gevoegde zaken C-368/20 en C-369/20).

Wijzigingsvoorstel 20

Overweging 35

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (35) Herinvoering van binnengrenstoezicht moet ook mogelijk blijven wanneer ernstige tekortkomingen in het beheer van de buitengrenzen blijven bestaan die de algemene werking van de ruimte zonder binnengrenstoezicht in gevaar brengen. De perioden waarin grenstoezicht door lidstaten is ingevoerd vanwege de urgentie van de situatie of waarin de Raad een besluit neemt om herinvoering aan te bevelen omdat een bedreiging een aanzienlijk aantal lidstaten treft, mogen niet worden meegerekend in de termijn van twee jaar die geldt voor herinvoeringen wegens ernstige tekortkomingen aan de buitengrenzen. (35) Herinvoering van binnengrenstoezicht moet ook mogelijk blijven wanneer ernstige tekortkomingen in het beheer van de buitengrenzen blijven bestaan die de algemene werking van de ruimte zonder binnengrenstoezicht in gevaar brengen. De perioden waarin grenstoezicht door lidstaten is ingevoerd vanwege de urgentie van de situatie of waarin de Raad een besluit neemt om herinvoering aan te bevelen omdat een bedreiging een aanzienlijk aantal lidstaten treft, moeten worden meegerekend in de termijn van twee jaar die geldt voor herinvoeringen wegens ernstige tekortkomingen aan de buitengrenzen.

Motivering

Een maximumtermijn van twee jaar moet van kracht blijven, zodat gecoördineerde Europese maatregelen kunnen worden genomen (en aangemoedigd) om de ernstige tekortkomingen in het beheer van de buitengrenzen zo snel mogelijk aan te pakken.

Wijzigingsvoorstel 21

Overweging 38

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (38) Om schadelijke gevolgen van de herinvoering van binnengrenstoezicht te beperken, moet een besluit tot herinvoering van binnengrenstoezicht vergezeld gaan van de eventueel noodzakelijke verzachtende maatregelen. Daartoe moeten maatregelen behoren die de doortocht van goederen, vervoerspersoneel en zeevarenden goed laten verlopen door de instelling van “green lanes”. Daarnaast, en gelet op de noodzaak om het verkeer te waarborgen van personen met een essentiële functie voor de instandhouding van de toeleveringsketen of de verrichting van essentiële diensten, moeten de lidstaten ook de bestaande richtsnoeren inzake grensarbeiders45 toepassen. In dit licht bezien moet in de voorschriften voor de herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen rekening worden gehouden met de richtsnoeren en aanbevelingen die gedurende de COVID-19-pandemie zijn vastgesteld als degelijk vangnet voor de gemeenschappelijke markt, om te waarborgen dat zij door de lidstaten in voorkomend geval worden toegepast als verzachtende maatregelen wanneer opnieuw binnengrenstoezicht is ingevoerd. Er moeten met name maatregelen worden genomen om te zorgen voor een ononderbroken werking van de gemeenschappelijke markt en om de belangen van grensregio’s en “tweelingsteden” te waarborgen, onder meer door middel van vergunningen of afwijkingen voor de inwoners van grensregio’s. (38) Om schadelijke gevolgen van de herinvoering van binnengrenstoezicht te beperken, moet een besluit tot herinvoering van binnengrenstoezicht vergezeld gaan van de eventueel noodzakelijke verzachtende maatregelen. Daartoe moeten maatregelen behoren die de doortocht van goederen, vervoerspersoneel en zeevarenden goed laten verlopen door de instelling van “green lanes”. Daarnaast, en gelet op de noodzaak om het verkeer te waarborgen van personen met een essentiële functie voor de instandhouding van de toeleveringsketen of de verrichting van essentiële diensten, moeten de lidstaten ook de bestaande richtsnoeren inzake grensarbeiders45 toepassen. In dit licht bezien moet in de voorschriften voor de herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen rekening worden gehouden met de richtsnoeren en aanbevelingen die gedurende de COVID-19-pandemie zijn vastgesteld als degelijk vangnet voor de gemeenschappelijke markt, om te waarborgen dat zij door de lidstaten in voorkomend geval worden toegepast als verzachtende maatregelen wanneer opnieuw binnengrenstoezicht is ingevoerd. Rekening houdend met de positie van lokale en regionale overheden in grensregio’s moeten er met name maatregelen worden genomen om te zorgen voor een ononderbroken werking van de gemeenschappelijke markt en om de belangen van grensregio’s en “tweelingsteden” te waarborgen, onder meer door middel van vergunningen of afwijkingen voor de inwoners van grensregio’s.

Motivering

Om ervoor te zorgen dat risicobeperkende maatregelen worden voorgesteld in samenwerking en coördinatie met de bevoegde autoriteiten in de grensregio’s die door deze maatregelen zullen worden getroffen.

Wijzigingsvoorstel 22

Overweging 45

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (45) Om een analyse achteraf van het besluit over tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht mogelijk te maken, moeten de lidstaten verplicht blijven om bij het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een verslag over de herinvoering van grenstoezicht aan binnengrenzen in te dienen nadat zij het toezicht hebben opgeheven. Indien het toezicht gedurende langere tijd in stand wordt gehouden, moet dat verslag ook na twaalf maanden worden ingediend, en daarna jaarlijks indien het toezicht bij wijze van uitzondering in stand wordt gehouden, en voor zo lang als dat het geval is. Met name moeten in het verslag de aanvankelijke en vervolgbeoordeling van de noodzaak van binnengrenstoezicht worden opgenomen en moet worden aangegeven op welke wijze aan de criteria voor herinvoering van binnengrenstoezicht is voldaan. De Commissie moet bij uitvoeringshandeling een model vaststellen en dit online aanbieden. (45) Om een analyse van het besluit over tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht mogelijk te maken , zowel tijdens de uitvoering van dat toezicht als na het beëindigen ervan , moeten de lidstaten verplicht blijven om bij het Europees Parlement, de Raad en de Commissie regelmatig verslagen over de herinvoering van grenstoezicht aan binnengrenzen in te dienen zolang dit toezicht wordt uitgeoefend, en een eindverslag nadat zij het toezicht hebben opgeheven. Indien het toezicht gedurende langere tijd in stand wordt gehouden, moet iedere zes maanden een verslag over de lopende evaluatie worden ingediend en een definitief verslag van de beoordeling achteraf zodra het binnengrenstoezicht is opgeheven. Met name moeten in de verslagen de aanvankelijke en vervolgbeoordeling van de noodzaak van binnengrenstoezicht worden opgenomen en moet worden aangegeven op welke wijze aan de criteria voor herinvoering van binnengrenstoezicht is voldaan. De Commissie moet bij uitvoeringshandeling modellen vaststellen en deze online aanbieden.

Motivering

De beoordeling moet een voortdurend proces zijn. Aangezien het toezicht aan de binnengrenzen moet worden beperkt tot maximaal 24 maanden, is het niet nodig om meer dan één beoordelingsverslag achteraf op te stellen indien deze controles met meer dan twaalf maanden worden verlengd. Aan het einde van elke periode van zes maanden moet echter een verslag over de lopende evalutie worden opgesteld en na de beëindiging van het binnengrenstoezicht moet een definitief verslag van de beoordeling achteraf worden uitgebracht.

Wijzigingsvoorstel 23

Artikel 1, lid 1, punt b)

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR b) de volgende punten 27 tot en met 30 worden toegevoegd: b) de volgende punten 27 tot en met 30 worden toegevoegd: “27. “instrumentalisering van migranten”: een situatie waarin een derde land irreguliere migratiestromen naar de Unie teweegbrengt door de komst van onderdanen van derde landen naar de buitengrenzen, op of vanuit het grondgebied van dat derde land en vervolgens verder naar die buitengrenzen actief aan te moedigen of te faciliteren, waarin dat handelen wijst op een bedoeling om de Unie als geheel of een lidstaat te destabiliseren en waarin dat handelen zodanig van aard is dat het essentiële staatsfuncties in gevaar kan brengen, waaronder de territoriale integriteit, de handhaving van recht en orde of de bescherming van de staatsveiligheid; “27. “instrumentalisering van migranten”: een situatie waarin een derde land of een door dat land gesteunde actor actief steun verleent aan grote aantallen onderdanen van derde landen bij hun massale pogingen om op irreguliere wijze een lidstaat van de Unie binnen te komen, met de bedoeling de Unie of een lidstaat te destabiliseren, waarin de betrokken lidstaat naar behoren kan rechtvaardigen waarom de aard van die acties een gevaar vormt voor essentiële staatsfuncties, de handhaving van recht en orde of de bescherming van de staatsveiligheid , en waarin de Europese Raad heeft erkend dat de Unie of een of meer van haar lidstaten te maken hebben met een situatie van instrumentalisering van migranten die dringend moet worden aangepakt. 28. “essentiële reizen”: reizen in verband met een essentiële functie of noodzaak, rekening houdend met van toepassing zijnde internationale verplichtingen van de Unie en van de lidstaten en vermeld in bijlage XI; 28. “essentiële reizen”: reizen in verband met een essentiële functie of noodzaak, rekening houdend met van toepassing zijnde internationale verplichtingen van de Unie en van de lidstaten en vermeld in bijlage XI; 29. “niet-essentiële reizen”: reizen voor andere doeleinden dan essentiële reizen; 29. “niet-essentiële reizen”: reizen voor andere doeleinden dan essentiële reizen; 30. “vervoersknooppunten”: luchthavens, zee- of binnenvaarthavens, trein- of busstations.” 30. “vervoersknooppunten”: luchthavens, zee- of binnenvaarthavens, trein- of busstations.”

Motivering

De voorgestelde definitie van instrumentalisering is te ruim en onduidelijk, met het risico dat ook andersoortige situaties onder deze definitie vallen. Bovendien strookt een en ander niet met de richtsnoeren voor betere regelgeving, aangezien in de begeleidende effectbeoordeling (SWD (2021) 462 final) wordt erkend dat niet wordt gekeken naar de instrumentalisering van irreguliere migratie. Overeenkomstig overweging 12 van het voorstel moet bij een operationeel besluit van de betrokken lidstaat in alle gevallen in aanmerking worden genomen of de Europese Raad heeft verklaard dat de Unie of een of meer van haar lidstaten wordt of worden geconfronteerd met een situatie van instrumentalisering van migranten. Overeenkomstig overweging 10 van het voorstel moet de Unie “alle middelen uit haar arsenaal van diplomatieke, financiële en operationele maatregelen inzetten om lidstaten te ondersteunen die met instrumentalisering worden geconfronteerd. Bij de aanpak van instrumentalisering moet de voorkeur worden gegeven aan diplomatieke inspanningen door de Unie of de betrokken lidstaat.” Daarom is een politieke consensus op EU-niveau nodig over de vraag welke situaties onder de noemer instrumentalisering vallen. Gezien het gewicht van de beperkende maatregelen die in dit verband zijn opgelegd aan individuen en gezien het feit dat het voorstel van de Commissie beantwoordt aan een verzoek van de Europese Raad (EUCO 17/21), moet de bevestigende verklaring van de Europese Raad in de definitie worden meegenomen; de Raad dient zo snel mogelijk bijeen te komen zodat de betrokken lidstaat of lidstaten actie kunnen ondernemen. Wat betreft de beperkende maatregelen die de lidstaten ter beschikking staan voor tal van andere situaties biedt het huidige rechtskader van Richtlijnen 2013/32/EU (4) en 2013/33/EU (5) van het Europees Parlement en de Raad de lidstaten nu al de operationele flexibiliteit om te bepalen op welke plaats asielverzoeken moeten worden ingediend, om de registratietermijnen te verlengen en om de materiële opvangvoorzieningen aan te passen.

Wijzigingsvoorstel 24

Artikel 1, lid 2

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (2) Aan artikel 5 wordt een nieuw lid 4 toegevoegd: (2) Aan artikel 5 wordt een nieuw lid 4 toegevoegd: “4. In geval van instrumentalisering van migranten kunnen de lidstaten het aantal grensdoorlaatposten dat ingevolge lid 1 is aangemeld of de openingstijden van die doorlaatposten beperken indien de omstandigheden dat vereisen. “4. In geval van instrumentalisering van migranten , zoals vastgelegd in punt 27 van artikel 1, lid 1, punt b), kunnen de lidstaten het aantal grensdoorlaatposten dat ingevolge lid 1 is aangemeld in strikt beperkte en welomschreven omstandigheden beperken. Beperkingen die op grond van de eerste alinea zijn vastgesteld, worden uitgevoerd op een wijze die evenredig is en volledig rekening houdt met de rechten van: Beperkingen die op grond van de eerste alinea zijn vastgesteld, worden uitgevoerd op een wijze die evenredig is en volledig rekening houdt met de rechten van: a) personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen; a) personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen; b) onderdanen van derde landen die langdurig ingezetene zijn op grond van Richtlijn 2003/109/EG van de Raad56, personen die hun verblijfsrecht aan andere rechtsinstrumenten van de Unie of van het interne recht ontlenen of over een nationaal visum voor verblijf van langere duur beschikken, alsook hun respectieve gezinsleden; b) onderdanen van derde landen die langdurig ingezetene zijn op grond van Richtlijn 2003/109/EG van de Raad56, personen die hun verblijfsrecht aan andere rechtsinstrumenten van de Unie of van het interne recht ontlenen of over een nationaal visum voor verblijf van langere duur beschikken, alsook hun respectieve gezinsleden; c) onderdanen van derde landen die internationale bescherming vragen.” c) onderdanen van derde landen die internationale bescherming vragen. De lidstaten moeten ook de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat er voldoende open en toegankelijke registratiepunten en grensdoorlaatposten zijn voor personen die om internationale bescherming verzoeken, zodat doeltreffende bescherming wordt geboden tegen refoulement, met inbegrip van het recht om een verzoek om internationale bescherming in te dienen, en zodat er passende waarborgen zijn voor de behandeling van kwetsbare personen. ”

Motivering

De voorgestelde maatregelen om het aantal grensoverschrijdingen te beperken, zullen negatieve gevolgen hebben voor het recht om een verzoek om internationale bescherming in te dienen, kunnen leiden tot onrechtmatige terugdrijvingen aan de buitengrenzen van de EU, en dreigen de algemene doelstelling van het Schengengebied, namelijk de instandhouding van de afwezigheid van controles aan de binnengrenzen, te ondermijnen. Dit argument mag daarom alleen als laatste redmiddel worden gebruikt. Het verlagen van de EU-asielnormen biedt geen oplossing voor een geopolitieke crisis, maar zal het internationale imago van de EU als een gemeenschap van waarden aantasten.

Wijzigingsvoorstel 25

Artikel 1, lid 3

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (3) Artikel 13 wordt vervangen door: (3) Artikel 13 wordt vervangen door: “Artikel 13 “Artikel 13 Grensbewaking Grensbewaking 1. De bewaking aan de buitengrenzen heeft als voornaamste doel om onrechtmatige grensoverschrijding vast te stellen en te voorkomen, grensoverschrijdende criminaliteit te bestrijden en maatregelen te nemen tegen illegaal binnengekomen personen. Een persoon die een grens illegaal heeft overschreden en niet het recht heeft om op het grondgebied van de betrokken lidstaat te verblijven, wordt aangehouden en onderworpen aan procedures in overeenstemming met Richtlijn 2008/115/EG. 1. De bewaking aan de buitengrenzen heeft als voornaamste doel om onrechtmatige grensoverschrijding vast te stellen en te voorkomen, grensoverschrijdende criminaliteit te bestrijden en maatregelen te nemen tegen illegaal binnengekomen personen. Een persoon die een grens illegaal heeft overschreden en niet het recht heeft om op het grondgebied van de betrokken lidstaat te verblijven, wordt aangehouden en onderworpen aan procedures in overeenstemming met Richtlijn 2008/115/EG. 2. De grenswachters zetten vaste of mobiele eenheden in voor de bewaking van de buitengrens. Die bewaking wordt op zodanige wijze uitgeoefend dat onrechtmatige grensoverschrijding buiten de grensdoorlaatposten en ontwijking van de controles aan de grensdoorlaatposten wordt voorkomen en ontmoedigd. 2. De grenswachters zetten vaste of mobiele eenheden in voor de bewaking van de buitengrens. Die bewaking wordt op zodanige wijze uitgeoefend dat onrechtmatige grensoverschrijding buiten de grensdoorlaatposten en ontwijking van de controles aan de grensdoorlaatposten wordt voorkomen en ontmoedigd. 3. De bewaking tussen de grensdoorlaatposten wordt verricht door grenswachters waarvan het aantal en de methoden op de bestaande of voorziene gevaren en bedreigingen zijn toegesneden. Zij gaat gepaard met veelvuldige, niet te voorziene wijzigingen van de bewakingsroosters en andere methoden of technieken, zodat onrechtmatige grensoverschrijding doeltreffend wordt vastgesteld of voorkomen. 3. De bewaking tussen de grensdoorlaatposten wordt verricht door grenswachters waarvan het aantal en de methoden op de bestaande of voorziene gevaren en bedreigingen zijn toegesneden. Zij gaat gepaard met veelvuldige, niet te voorziene wijzigingen van de bewakingsroosters en andere methoden of technieken, zodat onrechtmatige grensoverschrijding doeltreffend wordt vastgesteld of voorkomen. 4. De bewaking geschiedt door vaste of mobiele eenheden die patrouilles verrichten of zich aan onderkende of vermeende zwakke plekken posteren, teneinde onrechtmatige grensoverschrijding te voorkomen of personen die de grens illegaal overschrijden aan te houden. De bewaking kan eveneens met technische middelen geschieden, waaronder elektronische middelen, apparatuur en bewakingssystemen. 4. De bewaking geschiedt door vaste of mobiele eenheden die patrouilles verrichten of zich aan onderkende of vermeende zwakke plekken posteren, teneinde onrechtmatige grensoverschrijding te voorkomen of personen die de grens illegaal overschrijden aan te houden. De bewaking kan eveneens met technische middelen geschieden, waaronder elektronische middelen, apparatuur en bewakingssystemen. 5. In geval van instrumentalisering van migranten intensiveert de betrokken lidstaat de grensbewaking waar nodig om de toegenomen bedreiging het hoofd te bieden. De lidstaat voorziet in voorkomend geval met name in uitbreiding van de middelen en technische voorzieningen om onrechtmatige grensoverschrijding te voorkomen. 5. Bovendien moet de betrokken lidstaat in geval van een door de Europese Raad als dusdanig erkende situatie van instrumentalisering van migranten, zoals vastgelegd in punt 27 van artikel 1, lid 1, punt b), het grenstoezicht waar nodig versterken om het toenemende aantal massale pogingen om op irreguliere wijze de grens over te steken, aan te pakken. Daartoe voorziet de lidstaat in voorkomend geval in uitbreiding van de middelen en technische voorzieningen om het grenstoezicht te versterken. Onder deze technische voorzieningen kunnen moderne technologieën worden verstaan, waaronder drones en bewegingssensoren, evenals mobiele eenheden om onrechtmatige grensoverschrijding naar de Unie te voorkomen. Onder deze technische voorzieningen kunnen moderne technologieën worden verstaan, waaronder drones en bewegingssensoren, evenals mobiele eenheden om onrechtmatige grensoverschrijding naar de Unie te voorkomen. 6. Onverminderd de ondersteuning die het Europees Grens- en kustwachtagentschap de lidstaten kan verlenen, kan het Agentschap in geval van instrumentalisering van migranten een kwetsbaarheidsbeoordeling uitvoeren als bedoeld in artikel 10, lid 1, punt c, en artikel 32 van Verordening (EU) 2019/1896 van het Europees Parlement en de Raad, teneinde de betrokken lidstaat de noodzakelijke ondersteuning te verlenen. Op basis van de uitkomsten van die beoordeling of van enige andere relevante kwetsbaarheidsbeoordeling of van de toekenning van een impactniveau “kritiek” aan het desbetreffende grenssegment in de zin van artikel 35, lid 1, punt d), van Verordening (EU) 2019/1896, doet de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap aan elke betrokken lidstaat aanbevelingen in overeenstemming met artikel 41, lid 1, van die verordening. 6 . De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 37 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende aanvullende maatregelen inzake bewaking, waaronder de ontwikkeling van normen voor grensbewaking, in het bijzonder het gebruik van technologieën voor bewaking en monitoring aan de buitengrenzen, rekening houdend met het soort grenzen, de aan elk buitengrenssegment toegekende impactniveaus overeenkomstig artikel 34 van Verordening (EU) 2019/1896 en andere relevante factoren.” 7. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 37 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende aanvullende maatregelen inzake bewaking, waaronder de ontwikkeling van normen voor grensbewaking, in het bijzonder het gebruik van technologieën voor bewaking en monitoring aan de buitengrenzen, rekening houdend met het soort grenzen, de aan elk buitengrenssegment toegekende impactniveaus overeenkomstig artikel 34 van Verordening (EU) 2019/1896 en andere relevante factoren.”

Motivering

De voorgestelde maatregelen om het grenstoezicht te versterken mogen alleen als laatste redmiddel worden gebruikt, en alleen in gevallen waarin formeel door de Europese Raad is erkend dat er sprake is van instrumentalisering. De geschrapte verwijzing naar het Europees Grens- en kustwachtagentschap is een herhaling van de exacte tekst van artikel 41, lid 1, van Verordening (EU) 2019/1896 en is derhalve overbodig.

Wijzigingsvoorstel 26

Artikel 1, lid 5

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel (5) artikel 23 wordt vervangen door: (5) artikel 23 wordt vervangen door: “Artikel 23 “Artikel 23 Uitoefening van overheidsgezag Uitoefening van overheidsgezag De afwezigheid van grenstoezicht aan de binnengrenzen doet geen afbreuk aan: De afwezigheid van grenstoezicht aan de binnengrenzen doet geen afbreuk aan: a) de uitoefening van de politiebevoegdheid of andere overheidsbevoegdheden door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op hun grondgebied, ook in hun binnengrensgebieden, overeenkomstig het interne recht, voor zover de uitoefening van die bevoegdheden niet hetzelfde effect heeft als grenscontroles. a) de uitoefening van de politiebevoegdheid of andere overheidsbevoegdheden door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op hun grondgebied, ook in hun binnengrensgebieden, overeenkomstig het interne recht, voor zover de uitoefening van die bevoegdheden niet hetzelfde effect heeft als grenscontroles. Met name kan niet worden gesteld dat de uitoefening door bevoegde autoriteiten van hun bevoegdheden hetzelfde effect heeft als de uitoefening van grenscontroles wanneer de maatregelen: Met name kan niet worden gesteld dat de uitoefening door bevoegde autoriteiten van hun bevoegdheden hetzelfde effect heeft als de uitoefening van grenscontroles wanneer de maatregelen: i) geen grenstoezicht tot doel hebben; ii) zijn gebaseerd op algemene informatie en ervaring van de bevoegde autoriteiten inzake mogelijke bedreigingen voor de openbare veiligheid of de openbare orde en, in het bijzonder, bedoeld zijn om: i) geen grenstoezicht tot doel hebben; ii) zijn gebaseerd op algemene informatie en ervaring van de bevoegde autoriteiten inzake mogelijke bedreigingen voor de openbare veiligheid of de openbare orde en, in het bijzonder, bedoeld zijn om: — grensoverschrijdende criminaliteit te bestrijden; — illegale vestiging of illegaal verblijf in verband met irreguliere migratie te bestrijden; — grensoverschrijdende criminaliteit te bestrijden; — illegale vestiging of illegaal verblijf in verband met irreguliere migratie te bestrijden, op voorwaarde dat verificaties van de identiteit, nationaliteit en verblijfsstatus niet stelselmatig plaatsvinden en worden uitgevoerd op basis van een voortdurende risicoanalyse ; — de verspreiding in te dammen van een potentieel epidemische infectieziekte die is vastgesteld door het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding; — de verspreiding in te dammen van een potentieel epidemische infectieziekte die is vastgesteld door het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding; iii) worden gepland en uitgevoerd op een manier die duidelijk verschilt van stelselmatige persoonscontroles aan de buitengrenzen, ook wanneer deze worden verricht op vervoersknooppunten of aan boord van passagiersdiensten zelf en zij op risicoanalyse zijn gebaseerd; iv) waar nodig worden uitgevoerd op basis van technologieën voor monitoring en bewaking die doorgaans op het grondgebied worden gebruikt bij bedreigingen van de openbare veiligheid of de openbare orde als bedoeld in punt ii); iii) worden gepland en uitgevoerd op een manier die duidelijk verschilt van stelselmatige persoonscontroles aan de buitengrenzen, ook wanneer deze worden verricht op vervoersknooppunten of aan boord van passagiersdiensten zelf en zij op risicoanalyse zijn gebaseerd; iv) waar nodig worden uitgevoerd op basis van technologieën voor monitoring en bewaking die doorgaans op het grondgebied worden gebruikt bij bedreigingen van de openbare veiligheid of de openbare orde als bedoeld in punt ii); b) de mogelijkheid die een lidstaat heeft om op vervoersknooppunten veiligheidscontroles op personen te laten uitvoeren door de bevoegde autoriteiten ingevolge het recht van elke lidstaat, door hun bevoegde autoriteiten of door vervoerders, mits deze controles ook worden uitgevoerd op personen die binnen een lidstaat reizen; b) de mogelijkheid die een lidstaat heeft om op vervoersknooppunten veiligheidscontroles op personen te laten uitvoeren door de bevoegde autoriteiten ingevolge het recht van elke lidstaat, door hun bevoegde autoriteiten of door vervoerders, mits deze controles ook worden uitgevoerd op personen die binnen een lidstaat reizen; c) de mogelijkheid die een lidstaat heeft om personen wettelijk te verplichten in het bezit te zijn van bepaalde titels of documenten of deze bij zich te dragen; c) de mogelijkheid die een lidstaat heeft om personen wettelijk te verplichten in het bezit te zijn van bepaalde titels of documenten of deze bij zich te dragen; d) de mogelijkheid die een lidstaat heeft om onderdanen van derde landen rechtens te verplichten om hun aanwezigheid op zijn grondgebied te melden overeenkomstig artikel 22 van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (de “Schengenuitvoeringsovereenkomst”); d) de mogelijkheid die een lidstaat heeft om onderdanen van derde landen rechtens te verplichten om hun aanwezigheid op zijn grondgebied te melden overeenkomstig artikel 22 van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (de “Schengenuitvoeringsovereenkomst”); e) veiligheidscontroles van passagiersgegevens in relevante databanken inzake personen die binnen de ruimte zonder binnengrenstoezicht reizen, die door de bevoegde autoriteiten krachtens het toepasselijke recht kunnen worden uitgevoerd.” e) veiligheidscontroles van passagiersgegevens in relevante databanken inzake personen die binnen de ruimte zonder binnengrenstoezicht reizen, die door de bevoegde autoriteiten krachtens het toepasselijke recht kunnen worden uitgevoerd.”

Motivering

Aanpassing van de tekst aan de formulering van overweging 20. Controles ter bestrijding van irreguliere grensoverschrijdende migratie zijn per definitie gericht op het bereiken van hetzelfde effect als grenstoezicht en moeten daarom wel als binnengrenstoezicht worden beschouwd. De zinsnede is een ongerechtvaardigde uitbreiding van artikel 23 van de huidige Schengengrenscode. De totstandbrenging van een ruimte waarin het vrije verkeer van personen over binnengrenzen is gegarandeerd, is een van de belangrijkste verwezenlijkingen van de Unie. Gelet op de gevolgen die dergelijke, bij wijze van uiterste middel getroffen maatregelen kunnen hebben voor al wie binnen de ruimte zonder binnengrenstoezicht het recht van vrij verkeer heeft, moeten voorwaarden en procedures voor de herinvoering van dergelijke maatregelen worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de maatregelen uitzonderlijk en gerechtvaardigd zijn en dat het evenredigheidsbeginsel in acht wordt genomen.

Wijzigingsvoorstel 27

Artikel 1, lid 6

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (6) Het volgende artikel 23 bis wordt ingevoegd: “Artikel 23 bis Procedure voor de overbrenging van aan de binnengrenzen aangehouden personen 1. Dit artikel is van toepassing op de aanhouding van een onderdaan van een derde land in de nabijheid van binnengrenzen, onder omstandigheden waarin aan alle onderstaande voorwaarden wordt voldaan: a) de onderdaan van het derde land voldoet niet of niet meer aan de voorwaarden voor binnenkomst van artikel 6, lid 1; b) de onderdaan van het derde land valt niet onder de uitzondering van artikel 6, lid 5, punt a); c) de onderdaan van het derde land wordt aangehouden in het kader van grensoverschrijdende operationele politiële samenwerking, met name tijdens gezamenlijke politiepatrouilles; d) er zijn duidelijke aanwijzingen dat de onderdaan van het derde land rechtstreeks vanuit een andere lidstaat is aangekomen, blijkens onmiddellijk voor de aanhoudende autoriteiten beschikbare informatie, waaronder verklaringen van de betrokkene, bij die betrokkene aangetroffen identiteits-, reis- of andere documenten of blijkens de resultaten van bevragingen van relevante nationale databanken en databanken van de Unie. 2. Op basis van de bevinding dat de betrokken onderdaan van een derde land niet het recht heeft om op het grondgebied van de lidstaat te verblijven, kunnen de bevoegde autoriteiten van die lidstaat besluiten om de persoon onmiddellijk over te brengen naar de lidstaat van waaruit de persoon is ingereisd of heeft getracht in te reizen, in overeenstemming met de procedure die is omschreven in bijlage XII. 3. Wanneer een lidstaat de in lid 2 bedoelde procedure toepast, moet de ontvangende lidstaat alle noodzakelijke maatregelen treffen om de betrokken onderdaan van een derde land te ontvangen in overeenstemming met de procedures die zijn omschreven in bijlage XII. 4. Met ingang van [één jaar na de inwerkingtreding van de verordening] en vervolgens jaarlijks dienen de lidstaten bij de Commissie de gegevens in die overeenkomstig punt 3 van bijlage XII zijn vastgelegd met betrekking tot de toepassing van lid 1, 2 en 3.”

Motivering

Zelfde motivering als voor de wijzigingsvoorstellen m.b.t. de overwegingen 25 t/m 27.

Wijzigingsvoorstel 28

Artikel 1, lid 8

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (8) Artikel 25 wordt vervangen door: (8) Artikel 25 wordt vervangen door: “Artikel 25 “Artikel 25 Algemeen kader voor de tijdelijke herinvoering of verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen Algemeen kader voor de tijdelijke herinvoering of verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen 1. Indien zich in de ruimte zonder binnengrenstoezicht een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid van een lidstaat voordoet, kan die lidstaat bij wijze van uitzondering aan alle of bepaalde delen van zijn binnengrenzen grenstoezicht herinvoeren. 1. Indien zich in de ruimte zonder binnengrenstoezicht een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid van een lidstaat voordoet, kan die lidstaat bij wijze van uitzondering aan alle of bepaalde delen van zijn binnengrenzen grenstoezicht herinvoeren. Een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid kan met name geacht worden te ontstaan door: Een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid kan met name geacht worden te ontstaan door: (a) activiteiten die verband houden met terrorisme of georganiseerde criminaliteit; (a) activiteiten die verband houden met terrorisme of georganiseerde criminaliteit; (b) grootschalige noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid; (b) grootschalige noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid; (c) een situatie die zich kenmerkt door grootschalige niet-toegestane verplaatsingen van onderdanen van derde landen tussen de lidstaten, die de algemene werking van de ruimte zonder binnengrenstoezicht in gevaar brengt; (c) grote of belangrijke internationale gebeurtenissen, bijvoorbeeld op het gebied van sport, handel of politiek. (d) grote of belangrijke internationale gebeurtenissen, bijvoorbeeld op het gebied van sport, handel of politiek. 2. Grenstoezicht kan uitsluitend krachtens artikel 25 bis en artikel 28 opnieuw worden ingevoerd wanneer een lidstaat heeft vastgesteld dat die maatregel noodzakelijk en evenredig is, rekening houdend met de in artikel 26, lid 1, bedoelde criteria, en indien dat toezicht wordt verlengd, ook met de in artikel 26, lid 2, bedoelde criteria. Grenstoezicht kan ook opnieuw worden ingevoerd in overeenstemming met artikel 29, rekening houdend met de in artikel 30 bedoelde criteria. 2. Grenstoezicht kan uitsluitend krachtens artikel 25 bis en artikel 28 opnieuw worden ingevoerd wanneer een lidstaat heeft vastgesteld dat die maatregel noodzakelijk en evenredig is, rekening houdend met de in artikel 26, lid 1, bedoelde criteria, en indien dat toezicht wordt verlengd, ook met de in artikel 26, lid 2, bedoelde criteria. Grenstoezicht kan ook opnieuw worden ingevoerd in overeenstemming met artikel 29, rekening houdend met de in artikel 30 bedoelde criteria. In alle gevallen wordt grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw ingevoerd als uiterste middel. De omvang en de duur van de tijdelijke herinvoering van grenstoezicht beperken zich tot hetgeen strikt noodzakelijk is om de geconstateerde ernstige bedreiging te kunnen beantwoorden. In alle gevallen wordt grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw ingevoerd als uiterste middel. De omvang en de duur van de tijdelijke herinvoering van grenstoezicht beperken zich tot hetgeen strikt noodzakelijk is om de geconstateerde ernstige bedreiging te kunnen beantwoorden.” 3. Wanneer dezelfde bedreiging voortduurt, kan het grenstoezicht aan de binnengrenzen worden verlengd in overeenstemming met de artikelen 25 bis, 28 of 29. Dezelfde bedreiging wordt geacht te bestaan wanneer de door de lidstaat aangevoerde rechtvaardiging voor de verlenging van het grenstoezicht is gebaseerd op de vaststelling van het voortduren van de bedreiging die ook de rechtvaardiging vormde voor de aanvankelijke herinvoering van het grenstoezicht.”

Motivering

De invoering van letter c) druist in tegen de grondgedachte van het in artikel 28 voorgestelde specifieke mechanisme en tegen het subsidiariteitsbeginsel. Een situatie die gekenmerkt wordt door grootschalige niet-toegestane verplaatsingen van onderdanen van derde landen tussen lidstaten mag niet worden beschouwd als een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid die de herinvoering of verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen door individuele lidstaten rechtvaardigt, aangezien de opneming ervan in het algemene kader onverenigbaar en strijdig is met de doelstelling van het voorstel en met de juiste toepassing van het subsidiariteitsbeginsel. Om het voorstel COM(2021) 891 zelf te citeren:

“Het optreden in de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht behoort tot een gebied waarop de EU en de lidstaten in overeenstemming met artikel 4, lid 2, VWEU over een gedeelde bevoegdheid beschikken. Daarom is het subsidiariteitsbeginsel van toepassing krachtens artikel 5, lid 3, VEU, volgens hetwelk de Unie slechts optreedt indien en voor zover de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten op centraal, regionaal of lokaal niveau kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Unie kunnen worden bereikt. De doelstellingen van dit voorstel kunnen niet voldoende worden verwezenlijkt door de lidstaten alleen en kunnen beter door de Unie worden bereikt. Zij hebben namelijk betrekking op personencontroles aan de buitengrenzen, die een noodzakelijke voorwaarde zijn voor het bestaan van een ruimte zonder binnengrenstoezicht. Met het oog op de integriteit van het Schengengebied en op de noodzaak van uniforme voorwaarden voor de uitoefening van het recht van vrij verkeer is daarnaast in het hele Schengengebied een samenhangende aanpak nodig voor maatregelen die het vertrouwen aan de buitengrenzen versterken, onder meer waar het gaat om beperking van niet-essentiële reizen naar de EU en de reactie op instrumentalisering van migranten door de autoriteiten van derde landen. De afwezigheid van grenstoezicht aan de binnengrenzen wordt door het Verdrag gewaarborgd in artikel 77, lid 2, punt e), VWEU. Hoewel de lidstaten het recht blijven houden om maatregelen te nemen op het gebied van binnenlandse veiligheid en openbare orde, en dus het recht kunnen blijven uitoefenen dat in artikel 72 VWEU wordt gewaarborgd, ook indien dat herinvoering van binnengrenstoezicht inhoudt, zijn in de Schengengrenscode regels opgenomen die ervoor zorgen dat herinvoering aan strikte voorwaarden is onderworpen. Voor aanpassing van deze voorwaarden voor de herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen is dus altijd wetgeving van de EU vereist. Het doel om noodplannen voor Schengen op te stellen, dat specifieke maatregelen omvat aan de binnengrenzen bij bedreigingen die tegelijkertijd een meerderheid van de lidstaten treffen en maatregelen om de nadelige gevolgen van grenstoezicht te beperken wanneer dat onvermijdelijk is geworden, kan niet voldoende worden verwezenlijkt door de lidstaten alleen en kan beter door de Unie worden bereikt.”

Aangezien de situatie zoals beschreven in het voorgestelde artikel 25, lid 1, punt c), betrekking heeft op verplaatsingen tussen de lidstaten die in feite gevolgen kunnen hebben voor de meerderheid van de lidstaten, moet deze situatie, om te voldoen aan het subsidiariteitsbeginsel, worden aangepakt op het niveau van de Unie, zoals voorgesteld in artikel 28, en onderworpen zijn aan een uitvoeringsbesluit van de Raad.

Lid 3 moet worden geschrapt, overeenkomstig de wijzigingsvoorstellen m.b.t. de overwegingen 34, 35 en 45.

Wijzigingsvoorstel 29

Artikel 1, lid 9

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (9) Een nieuw artikel 25 bis wordt ingevoegd na artikel 25: (9) Een nieuw artikel 25 bis wordt ingevoegd na artikel 25: “Artikel 25 bis “Artikel 25 bis Procedure voor gevallen waarin optreden vereist is wegens niet-voorzienbare of voorzienbare gebeurtenissen Procedure voor gevallen waarin optreden vereist is wegens niet-voorzienbare of voorzienbare gebeurtenissen 1. Wanneer een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid in een lidstaat niet voorzienbaar is en onmiddellijk optreden vereist, kan de lidstaat bij wijze van uitzondering onmiddellijk grenstoezicht aan de binnengrenzen herinvoeren. 1. Wanneer een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid in een lidstaat niet voorzienbaar is en onmiddellijk optreden vereist, kan de lidstaat bij wijze van uitzondering onmiddellijk grenstoezicht aan de binnengrenzen herinvoeren. 2. Op hetzelfde moment als waarop de lidstaat het grenstoezicht op grond van lid 1 opnieuw invoert, stelt deze de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de herinvoering van het grenstoezicht, overeenkomstig artikel 27, lid 1. 2. Op hetzelfde moment als waarop de lidstaat het grenstoezicht op grond van lid 1 opnieuw invoert, stelt deze de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de herinvoering van het grenstoezicht, overeenkomstig artikel 27, lid 1. 3. In de zin van lid 1 kan het grenstoezicht aan de binnengrenzen onmiddellijk opnieuw worden ingevoerd voor een beperkte duur van ten hoogste een maand. Indien de ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid langer voortduurt, kan de lidstaat het grenstoezicht aan de binnengrenzen verlengen tot de duur van ten hoogste drie maanden. 3. In de zin van lid 1 kan het grenstoezicht aan de binnengrenzen onmiddellijk opnieuw worden ingevoerd voor een beperkte duur van ten hoogste een maand. Indien de ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid langer voortduurt, kan de lidstaat het grenstoezicht aan de binnengrenzen verlengen tot de duur van ten hoogste drie maanden. 4. Wanneer in een lidstaat een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid voorzienbaar is, stelt die lidstaat de Commissie en de andere lidstaten daarvan uiterlijk vier weken vóór de beoogde herinvoering van het grenstoezicht in kennis in overeenstemming met artikel 27, lid 1, of eerder, wanneer de omstandigheden die de aanleiding vormen voor herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen minder dan vier weken vóór de geplande herinvoering bekend worden. 4. Wanneer in een lidstaat een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid voorzienbaar is, stelt die lidstaat de Commissie en de andere lidstaten daarvan uiterlijk vier weken vóór de beoogde herinvoering van het grenstoezicht in kennis in overeenstemming met artikel 27, lid 1, of eerder, wanneer de omstandigheden die de aanleiding vormen voor herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen minder dan vier weken vóór de geplande herinvoering bekend worden. 5. In de zin van lid 4 en onverminderd artikel 27 bis, lid 4, kan grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw worden ingevoerd voor de duur van ten hoogste zes maanden. Wanneer de ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid langer voortduurt , kan de lidstaat het grenstoezicht aan de binnengrenzen telkens met ten hoogste zes maanden verlengen. 5. In de zin van lid 4 kan grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw worden ingevoerd voor de duur van ten hoogste zes maanden. Wanneer een nieuwe bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid ontstaat , kan de lidstaat het grenstoezicht aan de binnengrenzen telkens met ten hoogste zes maanden verlengen. Van een verlenging worden de Commissie en de andere lidstaten binnen de in lid 4 bedoelde termijnen in kennis gesteld overeenkomstig artikel 27. Met inachtneming van artikel 27 bis, lid 5, bedraagt de duur van grenstoezicht aan de binnengrenzen ten hoogste twee jaar. Van een verlenging worden de Commissie en de andere lidstaten binnen de in lid 4 bedoelde termijnen in kennis gesteld overeenkomstig artikel 27. De duur van grenstoezicht aan de binnengrenzen bedraagt ten hoogste twee jaar. 6. In de in lid 5 bedoelde termijn zijn de in lid 3 bedoelde termijnen niet inbegrepen.” 6. In de in lid 5 bedoelde termijn zijn de in lid 3 bedoelde termijnen inbegrepen.”

Motivering

Het toezicht aan de binnengrenzen mag in totaal niet langer duren dan 24 maanden. Volgens het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (gevoegde zaken C-368/20 en C-369/20) moet de Schengengrenscode aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een lidstaat op grond van de artikelen 25 en 27 van die code het grenstoezicht aan de binnengrenzen tijdelijk opnieuw invoert, wanneer de duur van de herinvoering de totale maximumduur van zes maanden overschrijdt en zich geen nieuwe dreiging voordoet die een nieuwe toepassing van de in artikel 25 voorziene termijnen rechtvaardigt.

Wijzigingsvoorstel 30

Artikel 1, lid 10

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (10) Artikel 26 wordt vervangen door: (10) Artikel 26 wordt vervangen door: “Artikel 26 “Artikel 26 Criteria voor de tijdelijke herinvoering en de verlenging van grenstoezicht aan de binnengrenzen Criteria voor de tijdelijke herinvoering en de verlenging van grenstoezicht aan de binnengrenzen 1. Om vast te stellen of de herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen noodzakelijk en evenredig is in overeenstemming met artikel 25 onderzoekt een lidstaat met name: 1. Om vast te stellen of de herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen noodzakelijk en evenredig is in overeenstemming met artikel 25 onderzoekt een lidstaat met name: (a) de geschiktheid van de maatregel tot herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen, gelet op de aard van de geconstateerde ernstige bedreiging en met name op de vraag of de herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen een afdoende oplossing is voor de bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid; (a) het gebruik van alternatieve maatregelen, waaronder evenredige controles die worden verricht in het kader van de wettige uitoefening van bevoegdheden als bedoeld in artikel 23, punt a); (b) de verwachte gevolgen van een dergelijke maatregel voor: (b) de geschiktheid van de maatregel tot herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen, gelet op de aard van de geconstateerde ernstige bedreiging en met name op de vraag of de herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen een afdoende oplossing is voor de bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid; — het verkeer van personen in de ruimte zonder binnengrenstoezicht, en — de werking van de grensregio’s, rekening houdend met de sterke maatschappelijke en economische banden tussen die regio’s. (c) de verwachte gevolgen van een dergelijke maatregel voor: — het verkeer van personen in de ruimte zonder binnengrenstoezicht, en — de werking van de grensregio’s, rekening houdend met de sterke maatschappelijke en economische banden tussen die regio’s. 2. Wanneer een lidstaat besluit tot verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen ingevolge artikel 25 bis, lid 5, beoordeelt die lidstaat ook uitvoerig of de met die verlenging nagestreefde doelen kunnen worden verwezenlijkt door: 2. Wanneer een lidstaat besluit tot verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen ingevolge artikel 25 bis, lid 5, beoordeelt die lidstaat ook uitvoerig of de met die verlenging nagestreefde doelen kunnen worden verwezenlijkt door: a) het gebruik van alternatieve maatregelen, waaronder evenredige controles die worden verricht in het kader van de wettige uitoefening van bevoegdheden als bedoeld in artikel 23, punt a); a) het gebruik van alternatieve maatregelen, waaronder evenredige controles die worden verricht in het kader van de wettige uitoefening van bevoegdheden als bedoeld in artikel 23, punt a); b) de toepassing van de procedure van artikel 23 bis; b) vormen van politiële samenwerking als bedoeld in het Unierecht, ook inzake aangelegenheden als gezamenlijke patrouilles, gezamenlijke operaties, gezamenlijke onderzoeksteams, grensoverschrijdende achtervolgingen of grensoverschrijdende bewaking. c) vormen van politiële samenwerking als bedoeld in het Unierecht, ook inzake aangelegenheden als gezamenlijke patrouilles, gezamenlijke operaties, gezamenlijke onderzoeksteams, grensoverschrijdende achtervolgingen of grensoverschrijdende bewaking. 3. Wanneer grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw is ingevoerd of verlengd, zorgen de betrokken lidstaten er waar nodig voor dat dit toezicht vergezeld gaat van passende maatregelen ter verzachting van de gevolgen van de herinvoering van het grenstoezicht voor personen en het goederenvervoer, waarbij bijzondere aandacht wordt geschonken aan de grensregio’s.” 3. Wanneer grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw is ingevoerd of verlengd, zorgen de betrokken lidstaten er waar nodig voor dat dit toezicht vergezeld gaat van passende maatregelen ter verzachting van de gevolgen van de herinvoering van het grenstoezicht voor personen en het goederenvervoer, waarbij bijzondere aandacht wordt geschonken aan de grensregio’s.”

Motivering

Om de doelstellingen van het voorstel te verwezenlijken, is het van essentieel belang dat alternatieve maatregelen reeds worden overwogen in het stadium voorafgaand aan de herinvoering van het grenstoezicht, en niet pas in het stadium van de verlenging.

Voorgesteld wordt artikel 23 bis te schrappen en daarom moet dit ook uit artikel 26 worden geschrapt.

Wijzigingsvoorstel 31

Artikel 1, lid 11

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (11) Artikel 27 wordt vervangen door: (11) Artikel 27 wordt vervangen door: “Artikel 27 “Artikel 27 Kennisgeving van de tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht en risicobeoordeling Kennisgeving van de tijdelijke herinvoering van binnengrenstoezicht en risicobeoordeling 1. In kennisgevingen door de lidstaten van de herinvoering of de verlenging van binnengrenstoezicht wordt de volgende informatie opgenomen: 1. In kennisgevingen door de lidstaten van de herinvoering of de verlenging van binnengrenstoezicht wordt de volgende informatie opgenomen: (a) de redenen voor de herinvoering of de verlenging, waarbij alle relevante gegevens worden vermeld over de gebeurtenissen die een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid van die lidstaat inhouden; (a) de redenen voor de herinvoering of de verlenging, waarbij alle relevante gegevens worden vermeld over de gebeurtenissen die een ernstige bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid van die lidstaat inhouden , en de redenen waarom alternatieve maatregelen niet passend waren ; (b) de draagwijdte van de voorgestelde herinvoering of verlenging, waarbij wordt aangegeven aan welk deel of welke delen van de binnengrenzen het toezicht opnieuw wordt ingevoerd of verlengd; (b) de draagwijdte van de voorgestelde herinvoering of verlenging, waarbij wordt aangegeven aan welk deel of welke delen van de binnengrenzen het toezicht opnieuw wordt ingevoerd of verlengd; (c) de namen van de aangewezen grensdoorlaatposten; (c) de namen van de aangewezen grensdoorlaatposten; (d) de datum en de duur van de geplande herinvoering of verlenging; (d) de datum en de duur van de geplande herinvoering of verlenging; (e) de overwegingen ten aanzien van de noodzaak en de evenredigheid als bedoeld in artikel 26, lid 1, en, in geval van een verlenging, in artikel 26, lid 2; (e) de overwegingen ten aanzien van de noodzaak en de evenredigheid als bedoeld in artikel 26, lid 1, en, in geval van een verlenging, in artikel 26, lid 2; (f) in voorkomend geval, de door de andere lidstaten te nemen maatregelen. (f) in voorkomend geval, de door de andere lidstaten te nemen maatregelen. Een kennisgeving kan door twee of meer lidstaten samen worden gedaan. Een kennisgeving kan door twee of meer lidstaten samen worden gedaan. De kennisgeving wordt opgesteld volgens een model dat de Commissie bij uitvoeringshandeling vaststelt en online aanbiedt. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 38, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.” De kennisgeving wordt opgesteld volgens een model dat de Commissie bij uitvoeringshandeling vaststelt en online aanbiedt. Het verslag moet het standpunt bevatten van de betrokken autoriteit(en) die verantwoordelijk is (zijn) voor de lokale bestuurlijke gebieden die op grond van artikel 39, lid 1, punt h), als grensregio’s worden beschouwd. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 38, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. Wanneer gedurende zes maanden grenstoezicht heeft plaatsgevonden in overeenstemming met artikel 25 bis, lid 4, wordt in alle volgende kennisgevingen van de verlenging van dat toezicht een risicobeoordeling opgenomen. In de risicobeoordeling worden de omvang en de verwachte ontwikkeling van de geconstateerde ernstige bedreiging omschreven, en in het bijzonder hoelang de geconstateerde ernstige bedreiging naar verwachting zal voortduren en welke delen van de binnengrenzen erdoor getroffen kunnen worden, alsmede informatie inzake coördinatiemaatregelen met de andere lidstaten die zijn getroffen of naar verwachting zullen worden getroffen door die maatregelen. 2. Wanneer gedurende zes maanden grenstoezicht heeft plaatsgevonden in overeenstemming met artikel 25 bis, lid 4, wordt in alle volgende kennisgevingen van de verlenging van dat toezicht een risicobeoordeling opgenomen. In de risicobeoordeling worden de omvang en de verwachte ontwikkeling van de geconstateerde ernstige bedreiging omschreven, en in het bijzonder hoelang de geconstateerde ernstige bedreiging naar verwachting zal voortduren en welke delen van de binnengrenzen erdoor getroffen kunnen worden, alsmede informatie inzake coördinatiemaatregelen met de andere lidstaten en grensregio’s die zijn getroffen of naar verwachting zullen worden getroffen door die maatregelen. 3. Wanneer de herinvoering van grenstoezicht of de verlenging van dat toezicht verband houdt met omvangrijke niet-toegestane verplaatsingen als bedoeld in artikel 25, lid 1, punt b), wordt in de risicobeoordeling ook informatie opgenomen over de omvang en de trends van die niet-toegestane verplaatsingen, waaronder informatie die de betrokken EU-agentschappen hebben verstrekt overeenkomstig hun respectieve mandaten, alsook data-analyses uit relevante informatiesystemen. 3. Wanneer de herinvoering van grenstoezicht of de verlenging van dat toezicht verband houdt met omvangrijke niet-toegestane verplaatsingen als bedoeld in artikel 25, lid 1, punt b), wordt in de risicobeoordeling ook informatie opgenomen over de omvang en de trends van die niet-toegestane verplaatsingen, waaronder informatie die de betrokken EU-agentschappen hebben verstrekt overeenkomstig hun respectieve mandaten, alsook data-analyses uit relevante informatiesystemen. 4. Op verzoek van de Commissie verstrekt de betrokken lidstaat nadere informatie, onder meer over de coördinatiemaatregelen met de lidstaten die worden getroffen door de geplande verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen, alsmede nadere informatie die benodigd is om het mogelijke gebruik van in artikel 23 en artikel 23 bis bedoelde maatregelen te beoordelen. 4. Op verzoek van de Commissie verstrekt de betrokken lidstaat nadere informatie, onder meer over de coördinatiemaatregelen met de lidstaten die worden getroffen door de geplande verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen, alsmede nadere informatie die benodigd is om het mogelijke gebruik van in artikel 23 en artikel 23 bis bedoelde maatregelen te beoordelen. 5. lidstaten die overeenkomstig lid 1 of lid 2 een kennisgeving doen, kunnen, indien nodig en in overeenstemming met het interne recht, besluiten de informatie gedeeltelijk als geheim aan te merken. 5. lidstaten die overeenkomstig lid 1 of lid 2 een kennisgeving doen, kunnen, indien nodig en in overeenstemming met het interne recht, besluiten de informatie gedeeltelijk als geheim aan te merken. In dat geval blijft de informatie voor de andere lidstaten die worden getroffen door de tijdelijke herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen toegankelijk via de desbetreffende beveiligde kanalen voor politiële samenwerking.” In dat geval blijft de informatie voor de andere lidstaten die worden getroffen door de tijdelijke herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen toegankelijk via de desbetreffende beveiligde kanalen voor politiële samenwerking.”

Motivering

Aanpassing aan het vorige wijzigingsvoorstel.

Wijzigingsvoorstel 32

Artikel 1, lid 12

Door de Europese Commissie voorgestelde tekst Wijzigingsvoorstel van het CvdR (12) Het volgende artikel 27 bis wordt ingevoegd: (12) Het volgende artikel 27 bis wordt ingevoegd: “Artikel 27 bis “Artikel 27 bis Overleg met de lidstaten en advies van de Commissie Overleg met de lidstaten en advies van de Commissie 1. Nadat de Commissie ingevolge artikel 27, lid 1, ingediende kennisgevingen heeft ontvangen, kan zij in voorkomend geval een overlegprocedure starten, die voorziet in gezamenlijke vergaderingen waaraan de lidstaat deelneemt die het voornemen heeft grenstoezicht aan de binnengrenzen te herinvoeren of te verlengen, alsmede de andere lidstaten, waaronder met name de lidstaten die rechtstreeks door die maatregelen worden getroffen, en de betrokken agentschappen van de Unie. 1. Nadat de Commissie ingevolge artikel 27, lid 1, ingediende kennisgevingen heeft ontvangen, moet zij in voorkomend geval een overlegprocedure starten, die voorziet in gezamenlijke vergaderingen waaraan de lidstaat deelneemt die het voornemen heeft grenstoezicht aan de binnengrenzen te herinvoeren of te verlengen, alsmede de andere lidstaten, waaronder met name de lidstaten die rechtstreeks door die maatregelen worden getroffen , het Europees Parlement, het Europees Comité van de Regio’s en de betrokken agentschappen van de Unie. Het overleg heeft met name betrekking op de geconstateerde bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid, op de relevantie van de voorgenomen herinvoering van grenstoezicht, rekening houdend met de geschiktheid van alternatieve maatregelen, alsmede op de wijze waarop de wederzijdse samenwerking tussen de lidstaten in verband met het opnieuw ingevoerde grenstoezicht wordt uitgevoerd. Het overleg heeft met name betrekking op de geconstateerde bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid, op de relevantie van de voorgenomen herinvoering van grenstoezicht, rekening houdend met de geschiktheid van alternatieve maatregelen, alsmede op de wijze waarop de wederzijdse samenwerking tussen de lidstaten in verband met het opnieuw ingevoerde grenstoezicht wordt uitgevoerd. De lidstaat die voornemens is om het grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw in te voeren of te verlengen, houdt bij het verrichten van grenstoezicht aan de binnengrenzen maximaal rekening met de uitkomsten van dat overleg. De lidstaat die voornemens is om het grenstoezicht aan de binnengrenzen opnieuw in te voeren of te verlengen, houdt bij het verrichten van grenstoezicht aan de binnengrenzen maximaal rekening met de uitkomsten van dat overleg. 2. Nadat de Commissie of een andere lidstaat kennisgevingen heeft ontvangen met betrekking tot de herinvoering of de verlenging van grenstoezicht aan de binnengrenzen, brengen zij, onverminderd artikel 72 VWEU, een advies uit indien zij op grond van de informatie in de kennisgeving en de risicobeoordeling, in voorkomend geval, of op grond van aanvullende informatie betwijfelen of de geplande herinvoering of verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen noodzakelijk of evenredig is. 2. Nadat de Commissie of een andere lidstaat kennisgevingen heeft ontvangen met betrekking tot de herinvoering of de verlenging van grenstoezicht aan de binnengrenzen, brengen zij, onverminderd artikel 72 VWEU, een advies uit indien zij op grond van de informatie in de kennisgeving en de risicobeoordeling, in voorkomend geval, of op grond van aanvullende informatie betwijfelen of de geplande herinvoering of verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen noodzakelijk of evenredig is. 3. Nadat de Commissie kennisgevingen heeft ontvangen met betrekking tot een verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen ingevolge artikel 25 bis, lid 4, die leidt tot de voortzetting van het grenstoezicht aan de binnengrenzen voor in totaal achttien maanden, brengt zij een advies uit over de noodzaak en de evenredigheid van dat binnengrenstoezicht. 3. Nadat de Commissie kennisgevingen heeft ontvangen met betrekking tot een verlenging van het grenstoezicht aan de binnengrenzen ingevolge artikel 25 bis, lid 4, die leidt tot de voortzetting van het grenstoezicht aan de binnengrenzen voor in totaal twaalf maanden, brengt zij een advies u