it * COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 03.12.1997 
COM(97)676 def. 
Ontwerp 
Resolutie van de Raad 
inzake 
De werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1998 
(door de Commissie ingediend) 

Mededeling van de Commissie voor een 
Ontwerp-resolutie van de Raad 
inzake 
De werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1998 
Tijdens de Top van Amsterdam heeft de Europese Raad besloten om sommige 
bepalingen van de nieuwe titel inzake werkgelegenheid van het Verdrag 
onmiddellijk ten uitvoer te leggen en een buitengewone top over 
werkgelegenheid te houden. Dienovereenkomstig heeft de Commissie op 1 
oktober 1997 een mededeling, getiteld "Ontwerprichtsnoeren voor het 
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten in 1998", goedgekeurd. Deze 
mededeling was gericht tot de Raad, het Europees Parlement, het Economisch 
en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's en diende als kader voor de 
discussie die heeft plaatsgevonden vóór de buitengewone vergadering van de 
Europese Raad over werkgelegenheid die op 20/21 november 1997 te 
Luxemburg is gehouden. 
Overeenkomstig de door de Europese Raad bereikte overeenstemming over de 
richtsnoeren, als aangegeven in de conclusies van het voorzitterschap over de 
vergadering van 20-21 november 1997, legt de Commissie nu een ontwerp­
resolutie van de Raad inzake de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1988 ter 
goedkeuring voor. De richtsnoeren zijn geconcentreerd op vier hoofdthema's: 
verbetering van de inzetbaarheid, ontwikkeling van het ondernemerschap, 
aanmoediging van het aanpassingsvermogen van de ondernemingen en hun 
werknemers en versterking van het gelijkekansenbeleid. Er worden negentien 
specifieke richtsnoeren belicht. 
De Commissie verbindt zich ertoe om de door de Europese Raad gevraagde 
verslagen te zijner tijd op te stellen en over te leggen. De Commissie zal te 
zijner tijd ook de nodige voorbereidingen treffen voor de overlegging van het 
gezamenlijk verslag aan de Europese Raad van Wenen en voor de aanneming 
van de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1999. 
Ontwerp 
Resolutie van de Raad 
inzake 
De werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1998 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap; 
Overeenkomstig de resolutie van de Europese Raad van Amsterdam over groei 
en werkgelegenheid waarin wordt verwezen naar de in de nieuwe titel in het 
Verdrag over werkgelegenheid beoogde procedure en wordt verklaard dat de 
Raad ernaar dient te streven deze bepalingen terstond van kracht te laten 
worden; 
Op grond van de conclusies van de buitengewone Europese Raad over 
werkgelegenheid (20-21 november 1997); 
Gezien het ontwerp van,de Commissie en de mededeling van de Commissie 
'Ontwerprichtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten in 1998" 
van 1 oktober 1997; 
Gezien de resolutie waarin gestalte wordt gegeven aan de bijdrage van het 
Europees Parlement aan de buitengewone Europese Raad over 
werkgelegenheid; 
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité over de mededeling 
van de Commissie; 
Gezien de bijdrage van het Comité van de Regio's aan de buitengewone 
Europese Raad over werkgelegenheid; 
Gezien het advies van het Comité voor werkgelegenheid en arbeidsmarkt; 
Gezien het advies van het Comité voor de economische politiek; 
Gezien de bijdrage van de sociale partners aan de buitengewone Europese 
Raad over werkgelegenheid; 
Overwegende dat de werkgelegenheid een centraal probleem voor de Europese 
burgers vormt en dat alles in het werk moet worden gesteld om de werkloosheid 
te bestrijden, waarvan het onaanvaardbare niveau de samenhang van onze 
samenlevingen bedreigt; 
Overwegende dat een totaalstrategie vereist is die drie aspecten omvat: 
-(1) de voortzetting en ontwikkeling van een gecoördineerd macro-economisch 
beleid dat steunt op een goed werkende interne markt, 
-(2) de aanwending van alle communautaire beleidsmaatregelen voor de 
ondersteuning van de werkgelegenheid, en 
-(3) de coördinatie van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten op basis 
van gemeenschappelijke richtsnoeren voor zowel de doelstellingen als de 
middelen, met het oog op de convergentie naar gemeenschappelijk 
afgesproken, controleerbare en regelmatig bijgewerkte doelstellingen die 
moeten worden opgenomen in de door de lidstaten opgestelde nationale 
actieplannen voor de werkgelegenheid; 
Overwegende dat een dergelijke coördinatie van het werkgelegenheidsbeleid 
van de lidstaten ten uitvoer moet worden gelegd via de vaststelling van 
werkgelegenheidsrichtsnoeren die consistent zijn met de brede richtsnoeren 
voor het economisch beleid en die specifieke doelstellingen vaststellen waarvan 
de verwezenlijking regelmatig wordt gecontroleerd volgens een 
gemeenschappelijke procedure voor de evaluatie van de resultaten; 
Overwegende dat de richtsnoeren zijn gebaseerd op vier hoofdthema's: 
verbetering van de inzetbaarheid, ontwikkeling van het ondernemerschap, 
bevordering van het aanpassingsvermogen van de ondernemingen en hun 
werknemers om de arbeidsmarkt in staat te stellen in te spelen op de 
economische veranderingen, en versterking van het gelijkekansenbeleid; 
Overwegende dat de tenuitvoerlegging van de strategie de gezamenlijke 
inspanningen van alle betrokkenen: lidstaten, regio's, sociale partners en 
communautaire instellingen, vereist en overwegende dat het Europees 
Parlement en de Europese Investeringsbank blijk hebben gegeven van hun 
engagement in dit opzicht; 
Overwegende dat de richtsnoeren zullen worden opgenomen in nationale 
actieplannen voor de werkgelegenheid zodat zij daadwerkelijk vorm krijgen als 
in cijfers uitgedrukte nationale doelstellingen telkens wanneer dat mogelijk en 
passend is, waarna zij in nationale regelgevende, bestuursrechtelijke of andere 
maatregelen worden omgezet; 
Overwegende dat de nationale actieplannen voor de werkgelegenheid termijnen 
zullen vaststellen voor het bereiken van het beoogde resultaat, onder andere 
rekening houdend met de bestuurlijke en financiële middelen die kunnen worden 
ingezet; 
Overwegende dat het doel van deze maatregelen een aanzienlijke stijging van 
de arbeidsparticipatie in Europa op duurzame basis is; 
Overwegende dat preventieve maatregelen van bijzonder belang zijn om de 
trend van de jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid om te buigen 
door een vroegtijdige identificatie van de individuele behoeften en een 
aangepaste reactie daarop en overwegende dat systematisch de voorkeur moet 
worden gegeven aan actieve maatregelen ter bevordering van de inzetbaarheid 
boven passieve steunmaatregelen; 
Overwegende dat op vergelijkbare statistieken gebaseerde gemeenschappelijke 
indicatoren van belang zijn voor de doeltreffende follow-up en evaluatie van het 
werkgelegenheidsbeleid en de identificatie van goede praktijken; 
NEEMT HIERBIJ DE VOLGENDE RESOLUTIE AAN 
1. De hierbij gevoegde werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1998 worden 
aangenomen; 
2. De lidstaten wordt verzocht met deze richtsnoeren in hun 
werkgelegenheidsbeleid rekening te houden; 
3. ledere lidstaat zal jaarlijks, in een meerjarenperspectief, een nationaal 
actieplan voor de werkgelegenheid opstellen waarin hij zijn standpunt ten 
opzichte van elk der richtsnoeren zal bepalen, en zal dit plan aan de Raad 
en de Commissie doen toekomen, tezamen met een verslag over de wijze 
van uitvoering; 
4. De lidstaten wordt verzocht 
a) hun eerste nationaal actieplan voor de werkgelegenheid, dat op deze 
richtsnoeren is gebaseerd, tijdig genoeg vóór de Europese Raad van 
Cardiff aan de Raad en de Commissie te doen toekomen; 
b) de Raad en de Commissie een jaarlijks verslag te doen toekomen 
over de voornaamste maatregelen die zijn genomen om hun 
werkgelegenheidsbeleid ten uitvoer te leggen in het licht van de 
richtsnoeren met het oog op de opstelling van het gezamenlijk 
jaarverslag dat de Raad en de Commissie aan de Europese Raad 
moeten overleggen. 
5. De Raad verbindt zich ertoe om 
a) in de tweede helft van 1998 op grond van de in punt 4, onder b), 
vermelde verslagen een onderzoek uit te voeren naar de 
tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten in 
het licht van de richtsnoeren; 
b) tezamen met de Commissie, op grond van het oorspronkelijke 
ontwerp van de Commissie, een verslag over de 
werkgelegenheidssituatie in de Gemeenschap en de 
tenuitvoerlegging van de richtsnoeren op te stellen, dat aan de 
Europese Raad van Wenen zal worden voorgelegd; 
6. De Raad neemt nota van het feit dat de Commissie zich ertoe verbindt om 
vóór 15 oktober 1998 ontwerp-richtsnoeren voor het 
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten in 1999 in te dienen; 
7. De Raad bevestigt dat de sociale partners op alle niveaus een belangrijke 
bijdrage aan de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren moeten leveren en 
dat deze bijdrage regelmatig zal worden geëvalueerd, inclusief met de 
Commissie en de Raad en tijdens halfjaarlijkse vergaderingen met een 
trojka op het niveau van de staatshoofden en de regeringsleiders en de 
Commissie. 
DE WERKGELEGENHEIDSRICHTSNOEREN VOOR 1998 
VERBETERING VAN DE INZETBAARHEID 
• De jeugdwerkloosheid moet worden bestreden en langdurige 
werkloosheid moet worden voorkomen 
Om de trend van de jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid 
om te buigen, ontwikkelen de lidstaten preventieve en 
werkgelegenheidsgeoriënteerde strategieën op basis van de 
vroegtijdige identificatie van individuele behoeften, en zorgen zij 
ervoor dat, binnen een door élke lidstaat te bepalen termijn, die niet 
meer dan vijf jaar mag bedragen, maar die langer mag zijn in de 
lidstaten met een buitengewoon hoge werkloosheid: 
- elke jongere een nieuwe start wordt geboden voordat hij zes 
maanden werkloos is, zulks in de vorm van een opleiding, 
omscholing, het opdoen van werkervaring, een baan of andere 
maatregelen ter bevordering van de inzetbaarheid; 
- volwassen werklozen eveneens een nieuw start wordt geboden 
voordat zij twaalf maanden werkloos zijn, in een van de 
bovengenoemde vormen of meer in het algemeen door een 
individuele beroepskeuzebegeleiding. 
Deze preventieve en inzetbaarheidsmaatregelen zouden moeten 
worden gecombineerd met herintredingsmaatregelen voor langdurig 
werklozen. 
• Er moet van passieve op actieve maatregelen worden overgeschakeld 
De sociale-uitkeringsstelsels en de opleidingsstelsels, waar dat 
noodzakelijk blijkt, moeten worden herzien en aangepast zodat zij de 
inzetbaarheid van werknemers actief ondersteunen en werklozen 
daadwerkelijk prikkels verschaffen om een baan of een opleiding te 
zoeken of te aanvaarden Daartoe moet elke lidstaat: 
- zich inspannen om het aantal personen voor wie actieve 
maatregelen ter bevordering van hun inzetbaarheid worden 
getroffen, aanzienlijk te verhogen. Om het percentage werklozen 
voor wie een opleiding of andere soortgelijke maatregelen worden 
voorgesteld, op te voeren, stelt elke lidstaat met name een 
streefcijfer vast om, afhankelijk van zijn uitgangspositie, geleidelijk 
dichter bij het gemiddelde van de drie meest succesvolle lidstaten 
te komen, dat tenminste 20% moet zijn. 
• Een op partnerschap gebaseerde benadering moet worden 
aangemoedigd 
De maatregelen van de lidstaten alleen zullen niet voldoende zijn om 
de gewenste resultaten op het gebied van de inzetbaarheid te 
bereiken. Derhalve: 
- wordt de sociale partners met klem verzocht om, op hun 
verschillende niveaus van verantwoordelijkheid en werkzaamheid, 
snel overeenkomsten te sluiten ter verruiming van de 
mogelijkheden voor opleiding, het opdoen van werkervaring, het 
volgen van een stage en andere maatregelen ter stimulering van 
de inzetbaarheid; 
- moeten de lidstaten en de sociale partners zich inspannen om de 
mogelijkheden voor levenslang leren verder te ontwikkelen. 
• De overgang van school naar werk moet worden vergemakkelijkt 
De kansen op werk zijn gering voor de jongeren die het schoolsysteem 
verlaten zonder dat zij de vereiste vaardigheden hebben verworven 
voor hun intrede op de arbeidsmarkt. Derhalve moeten de lidstaten: 
- de kwaliteit van hun schoolsysteem verbeteren, zodat het aantal 
jongeren dat het onderwijssysteem voortijdig verlaat, sterk wordt 
verminderd; 
- ervoor zorgen dat het aanpassingsvermogen van de jongeren aan 
de technologische en economische veranderingen wordt vergroot 
en dat de jongeren kwalificaties verwerven die sporen met de 
behoeften van de arbeidsmarkt, eventueel door de instelling of de 
ontwikkeling van leerlingstelsels. 
II. ONTWIKKELING VAN ONDERNEMERSCHAP 
• Het oprichten en besturen van ondernemingen moet worden 
vergemakkelijkt door de invoering van duidelijke, duurzame en 
voorspelbare voorschriften en door de voorwaarden voor de 
ontwikkeling van de markten voor risicodragend kapitaal te verbeteren. 
De door de Europese Investeringsbank geboden nieuwe faciliteiten, in 
combinatie met de inspanningen van de lidstaten, maken het mogelijk 
de oprichting van nieuwe ondernemingen te vergemakkelijken. De 
lidstaten zouden ook de administratieve en fiscale lasten van het 
midden- en kleinbedrijf moeten verlichten en vereenvoudigen. Daartoe 
moeten de lidstaten: 
- in het bijzonder streven naar een forse verlaging van de indirecte 
kosten en de administratieve lasten van de ondernemingen, meer 
bepaald van het midden- en kleinbedrijf, met name bij het in dienst 
nemen van extra medewerkers; 
- de ontwikkeling van zelfstandig werken aanmoedigen door het 
analyseren van de belemmeringen - teneinde ze te beperken - die, 
met name in de belastingstelsels en de socialezekerheidsstelsels 
kunnen bestaan voor in het bijzonder werknemers die zelfstandig 
willen worden of een kleine onderneming willen oprichten. 
De mogelijkheden voor het scheppen van banen moeten worden 
aangegrepen 
Indien de Europese Unie de uitdaging van de werkgelegenheid met 
succes wil aannemen, moeten alle potentiële bronnen van 
werkgelegenheid, alsook de nieuwe technologieën en de innovaties op 
efficiënte wijze te baat worden genomen. De lidstaten moeten hiertoe: 
- de middelen bestuderen om de mogelijkheden geboden door het 
creëren van werkgelegenheid op lokaal niveau, in de sociale 
economie én in de nieuwe activiteiten die verband houden met 
behoeften waarop de markt nog niet inspeelt, volledig te benutten 
en tevens de belemmeringen analyseren -teneinde ze te 
beperken - die deze middelen in de weg zouden staan. 
Het belastingstelsel moet werkgelegenheidsvriendeliiker wordeh en de 
gemiddelde langetermijntrend van steeds hogere belastingen en 
heffingen op arbeid (die van 35% in 1980 zijn gestegen tot meer dan 
42% in 1995) moet worden gekeerd. Elke lidstaat zal: 
- zich voor zover nodig, rekening houdend met het huidige 
belastingniveau, een geleidelijke verlaging van de totale fiscale 
lasten en, waar aangewezen, een geleidelijke verlaging van de 
belasting op arbeid en van de indirecte loonkosten - met name op 
laaggeschoolde en laagbetaalde arbeid - ten doel stellen, zonder 
de gezondmaking van de overheidsfinanciën en het financiële 
evenwicht van de socialezekerheidsstelsels op de helling te zetten. 
Hij zal daarnaast eventueel onderzoeken of het opportuun is een 
energieheffing of een heffing op vervuilende emissies of een 
andere fiscale maatregel in te voeren; 
- eventueel onderzoeken of het opportuun is om het B TW-tarief voor 
arbeidsintensieve diensten die niet aan grensoverschrijdende 
concurrentie zijn blootgesteld, te verlagen. 
Hl. HET AANPASSINGSVERMOGEN VAN DE ONDERNEMINGEN EN VAN 
HUN WERKNEMERS MOET WORDEN AANGEMOEDIGD 
• Modernisering van de arbeidsorganisatie 
Teneinde de modernisering van de arbeidsorganisatie en de 
arbeidsvormen te stimuleren: 
- worden de sociale partners verzocht op de gepaste niveaus, met 
name op sectorieel niveau en op ondernemingsniveau, door 
middel van onderhandelingen overeenstemming te bereiken oyer 
regelingen tot modernisering, van de arbeidsorganisatie, met 
inbegrip van flexibele arbeidsregelingen, teneinde ondernemingen 
productief en concurrerend te maken en het vereiste evenwicht 
tussen flexibiliteit en zekerheid tot stand te brengen. Deze 
regelingen kunnen bijvoorbeeld betrekking hebben op het 
vaststellen van de arbeidstijden op jaarbasis, arbeidstijdverkorting, 
beperking van overuren, uitbreiding van deeltijdarbeid, levenslang 
leren en loopbaanonderbreking; 
- elke lidstaat moet voor zichzelf nagaan of het opportuun is in de 
wetgeving gemakkelijker aanpasbare contractvormen in te voeren 
om rekening te houden met steeds diverser wordende 
werkgelegenheidsvormen. Werknemers met contracten van dat 
type zouden terzelfder tijd meer zekerheid moeten krijgen, alsook 
een betere beroepsstatus die met de behoeften van de 
ondernemingen verenigbaar is. 
• Stimulering van het aanpassingsvermogen in ondernemingen 
Om de kennis en de vaardigheden in het bedrijfsleven op een hoger 
peil te brengen moeten de lidstaten: 
- met name de fiscale belemmeringen voor investeringen in 
menselijke hulpbronnen onderzoeken en in voorkomend geval 
belastingsprikkels of andere stimulansen invoeren voor de 
ontwikkeling van de bedrijfsinterne opleiding; zij moeten tevens 
iedere nieuwe regelgeving onderzoeken om na te gaan of zij ertoe 
bijdraagt de belemmeringen voor de werkgelegenheid te beperken 
en de arbeidsmarkt te helpen om zich aan te passen aan de 
structuurwijzigingen van de economie. 
IV. VERSTERKING VAN HET GELIJKEKANSENBELEID 
• De kloof tussen mannen en vrouwen moet worden gedicht 
8 
De lidstaten zouden hun wil om gelijke kansen te bevorderen concreet 
inhoud moeten geven door de arbeidsparticipatie van vrouwen te 
verhogen. Zij zouden eveneens aandacht moeten besteden aan het 
gebrek aan evenwicht in de vertegenwoordiging van vrouwen of 
mannen in bepaalde sectoren en in bepaalde beroepen. De lidstaten: 
- moeten trachten de kloof tussen de werkloosheidspercentages 
van vrouwen en mannen te verkleinen door een grotere 
participatie van vrouwen actief te steunen en moeten de 
ondervertegenwoordiging van vrouwen in bepaalde sectoren en 
beroepen en de oververtegenwoordiging van vrouwen in andere 
sectoren en beroepen aanpakken. 
De combinatie van werk en gezin moet worden vergemakkelijkt 
Beleidsmaatregelen voor loopbaanonderbreking, ouderschapsverlof 
en deeltijdwerk zijn bijzonder belangrijk voor vrouwen en mannen. De 
uitvoering van de diverse richtlijnen en overeenkomsten van de sociale 
partners op dit terrein moet worden versneld en regelmatig worden 
gecontroleerd. Er moet worden gezorgd voor goede verzorgings- en 
opvangmogelijkheden voor kinderen en andere afhankelijke personen, 
teneinde de intrede van vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt en 
hun duurzame deelname aan het arbeidsproces te steunen. De 
lidstaten: 
- moeten ernaar streven het niveau van de toegang tot verzorgings-
en opvangmogelijkheden te verhogen, wanneer niet aan alle 
behoeften kan worden voldaan. 
De herintreding op de arbeidsmarkt moet worden vergemakkelijkt 
De lidstaten: 
- moeten bijzondere aandacht schenken aan de situatie van 
vrouwen en mannen die na een onderbreking van hun loopbaan 
overwegen weer te gaan werken en hiertoe moeten de lidstaten 
nagaan met welke middelen de hinderpalen voor deze herintreding 
geleidelijk uit de weg kunnen worden geruimd. 
De opname van gehandicapten in de arbeidsmarkt moet worden 
gesteund 
De lidstaten: 
moeten bijzondere aandacht schenken aan de moeilijkheden die 
gehandicapten kunnen ondervinden wanneer zij aan het 
beroepsleven willen gaan deelnemen. 
10 

ISSN 0254-1513 
COM(97) 676 def. 
DOCUMENTEN 
NL 04 05 10 
Catalogusnummer : CB-CO-97-704-NL-C 
ISBN 92-78-29031-9 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg