NL Publicatieblad van de Europese Unie C 303/2

Eindverslag van de Raadadviseur-Auditeur in zaak nr. COMP/37.956 — betonstaal

(opgesteld overeenkomstig artikel 15 van Besluit 2001/462/EG, EGKS van de Commissie van 23 mei 2001 betreffende het mandaat van de Raadadviseur-Auditeur in bepaalde mededingingsprocedures — PB L 162 van 19.6.2001, blz. 21)

(2006/C 303/02)

Bij de ontwerpbeschikking die aan de Commissie is voorgelegd, moet een aantal opmerkingen worden gemaakt inzake het recht van partijen om te worden gehoord.

1. Toegang tot het dossier

De partijen hebben herhaaldelijk geklaagd bij het directoraat-generaal Concurrentie en de toen zij geen overeenstemming met het directoraat-generaal konden bereiken, bij de Raadadviseur-Auditeur.

Na ontvangst door de ondernemingen van de door de Commissie op 26 maart 2002 aangenomen mededeling van de punten van bezwaar, werden enkele tientallen brieven en faxen uitgewisseld.

De klachten hadden voornamelijk betrekking op de wijze van toegang tot het dossier en vooral de fouten in de aan de ondernemingen toegezonden cd-rom's. In diverse gevallen waren de documenten toegankelijk gemaakt ondanks dat dit niet zou hebben gemogen en in andere gevallen waren documenten ontoegankelijk gemaakt terwijl de ondernemingen toch het recht tot toegang hadden, als gevolg van fouten bij de indeling in toegankelijke en niet-toegankelijke documenten.

Deze fouten waren op zich betreurenswaardig, maar wat betreft de documenten die de ondernemingen mochten ontvangen, werden deze hersteld en werd er meer tijd toegestaan om te voorkomen dat er enige afbreuk gedaan werd aan het recht van de ondernemingen te worden gehoord.

Gezien de toegestane termijnverlengingen hadden de partijen alles bij elkaar bijna twee maanden om te reageren, wat lang genoeg is voor het analyseren van de feiten en het indienen van een verdediging.

Hierbij dient te worden aangetekend dat de zaak niet bijzonder ingewikkeld is, wat wel het geval zou zijn geweest bij zeer veel deelnemers in de mededingingsregeling, of wanneer de feiten moeilijk te interpreteren zouden zijn.

Concluderend, met de termijn die de ondernemingen kregen, heeft de Commissie haar verplichting vervuld om ondernemingen voldoende tijd te geven voor het beantwoorden van de mededeling van punten van bezwaar, en zijn de beginselen nageleefd die vastgesteld zijn door het Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Justitie, zeker gezien het feit dat er hoorzittingen waren waarop partijen hun schriftelijke antwoorden op de mededeling van de punten van bezwaar mondeling konden toelichten en uiteenzetten en verdere schriftelijke uitleg konden geven.

2. Hoorzittingen

Procedureel gezien is dit een speciale zaak omdat de procedure van start ging in het kader van het EGKS-Verdrag, dat vertegenwoordigers van lidstaten niet toestond de formele hoorzitting bij te wonen. Een dergelijke zitting vond plaats op 13 juni 2002.

Desondanks zorgde de noodzaak de ter sprake gebrachte punten te beoordelen, niet die welke tijdens de hoorzitting werden gemaakt, ervoor dat de diensten niet in staat waren een ontwerp-eindbeschikking voor te leggen aan de Commissie vóór het verstrijken van het EGKS-Verdrag (21 juli 2002).

Een aanvullende mededeling van de punten van bezwaar werd derhalve aan de partijen toegezonden op 12 augustus 2002.

Deze was voornamelijk van technische aard; in overeenstemming met de mededeling van de Commissie betreffende bepaalde aspecten van de behandeling van mededingingszaken als gevolg van het aflopen van het EGKS-Verdrag, gepubliceerd op 26 juni 2002, bepaalde deze mededeling dat de verdere procedure zou verlopen volgens de procedurele regelgeving van het EG-Verdrag, terwijl de grond van de zaak nog steeds zou worden getoetst aan het EGKS-Verdrag.

Vervolgens vond een tweede hoorzitting plaats, waarvoor de vertegenwoordigers van de lidstaten uitgenodigd werden. Overeenkomstig artikel 10, lid 5, van Verordening nr. 17/62 heeft het directoraat-generaal Concurrentie hun tevens de belangrijkste documenten in deze zaak toegezonden.

3. Uit een vergelijking van de mededeling van de punten van bezwaar en de definitieve tekst van de ontwerpbeschikking van het ontwerp kan ik concluderen dat de ontwerpbeschikking geen nieuwe bezwaren bevat die niet in de mededeling van de punten van bezwaar aan bod kwamen.