B4-0293, 0294, 0304, 0309, 0314 en 0315/98

Resolutie over de Internationale Dag van de Vrouw en de schending van de rechten van de vrouw

Het Europees Parlement,

- gelet op de Internationale Vrouwendag in 1998,

- gelet op zijn resoluties aan de hand van de verslagen van zijn Commissie rechten van de vrouw sinds 1984,

- onder verwijzing naar de Conferentie van Wenen van 1993 over de mensenrechten en het actieplatform van de Wereldvrouwenconferentie van Beijing van 15 september 1995,

- onder verwijzing naar de Internationale Conferentie over Ontwikkeling en Bevolkingsvraagstukken van 1994 in Caïro,

- gezien het Internationaal Verdrag van de Verenigde Naties (CEDAW) van 18 december 1979 inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen,

- gelet op zijn resolutie van 19 februari 1998 over de situatie in Afghanistan ((Deel II, punt 12 van de notulen van die datum..)) en nogmaals het belang benadrukkend van deze resolutie en van zijn steun aan de actie "Een bloem voor de vrouwen van Kaboel",

- gelet op de in het Verdrag van Amsterdam opgenomen antidiscriminatieclausule (artikel 13),

A. overwegende dat gelijke behandeling en gelijke kansen doelstellingen zijn die noch in de Europese Unie noch wereldwijd zijn bereikt,

B. overwegende dat in landen waar fundamentalistische groeperingen of regimes de macht in handen hebben, de fundamentele rechten en openbare vrijheden van de vrouwen in steeds ernstiger mate systematisch worden geschonden,

C. overwegende dat volgens de VN-statistieken de meeste slachtoffers van schendingen van de mensenrechten in de wereld vrouwen en meisjes zijn, met name als het gaat om vluchtelingen en oorlogsslachtoffers,

D. overwegende dat volgens de schattingen van UNICEF er elk jaar 2 miljoen nieuwe gevallen van seksuele verminking zijn, met als gevolg dat elk jaar een onbekend aantal slachtoffers aan complicaties overlijdt en anderen voor de rest van hun leven verminkt blijven,

E. overwegende dat prostitutienetwerken en internationale kringen van georganiseerde misdaad drijven op de uitbuiting van met name meisjes en vrouwen, en dan in het bijzonder degenen die zich om sociale of economische redenen genoodzaakt hebben gezien hun land van herkomst te verlaten,

F. overwegende dat vrouwen nog altijd zwaarder worden getroffen door de werkloosheid en dat slechts een minderheid onder hen toegang heeft tot leidinggevende functies en vrouwen meer van het gebrek aan carrièremogelijkheden in het beroepsleven te lijden hebben,

1. bekrachtigt met klem het beginsel dat de rechten van vrouwen en meisjes, waaronder de reproductieve rechten, een onvervreemdbaar, integraal en onlosmakelijk onderdeel van de universele mensenrechten zijn, zoals is erkend door Wereldconferentie over de mensenrechten van 1993 in Wenen;

2. verwerpt alle vormen van discriminatie tegen vrouwen en meisjes op de grondslag van religieuze doctrines en opvattingen;

3. betuigt zijn solidariteit met vrouwen en organisaties die zich, ondanks zware druk en de dreiging met geweld, blijven verzetten tegen de schending van hun fundamentele rechten;

4. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de praktijk van seksuele verminking en roept de lidstaten op om op hun grondgebied een verbod hierop in te stellen;

5. verzoekt de lidstaten, de Raad en de Commissie om de tijdens de Wereldconferentie over de Rechten van de Vrouw in Beijing gedane toezeggingen na te komen en uitvoering te geven aan het daaruit resulterende genderbeleid zowel in de Unie als bij het ontwikkelingsbeleid en als integraal onderdeel van de diverse associatieovereenkomsten;

6. waardeert echter de pogingen die de Commissie heeft ondernomen om ervoor te zorgen dat het beginsel van gelijke behandeling deel uitmaakt van alle Europese en internationale beleidsmaatregelen; roept de Commissie op erop toe te zien dat dit beginsel van "gender mainstreaming" daadwerkelijk wordt toegepast;

7. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om voorrang te geven aan verbetering van de voorlichting aan vrouwen over hun fundamentele mensenrechten en over de wetgeving inzake gelijke kansen in de Europese Unie, met name als middel om hen in staat te stellen actie te voeren om voor meer gelijkheid tussen vrouwen en mannen te zorgen;

8. verzoekt de Raad en de Commissie om hun steun aan het voorstel om 1999 uit te roepen tot het Europees Jaar tegen geweld tegen vrouwen;

9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie - alsmede zijn bovengenoemde resolutie over Afghanistan - te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN en de Raad van Europa.