Nr. C 53/58 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 3. 80 
Advies inzake een voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende toepassing op 
beleggingsinstellingen van de richtlijn van de Raad inzake de harmonisatie van de stelsels 
van vennootschapsbelasting en van de bronheffingen op dividenden 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is bekendgemaakt in het Publika­
tieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 184 van 2 augustus 1978, blz. 8. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 2 augustus 1978 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité over­
eenkomstig de bepalingen van artikel 100 van het Verdrag tot oprichting van de Euro­
pese Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 24 en 25 oktober 1979 te Brussel gehouden 172e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder artikel 
100, 
Gezien het verzoek van de Raad van de Europese 
Gemeenschappen d. d. 2 augustus 1978 om advies, 
Gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 18 oktober 
1978, de Afdeling voor economische en financiële 
vraagstukken te belasten met het opstellen van een 
advies inzake deze materie, 
Gezien het advies dat het op 29 september 1976 
heeft uitgebracht over het voorstel voor een richtlijn 
van de Raad inzake de harmonisatie van de stelsels 
van vennootschapsbelasting en van de bronheffin­
gen op dividenden (•), 
Gezien het advies dat de Afdeling voor economi­
sche en financiële vraagstukken tijdens haar 53e ver­
gadering d. d. 18 september 1979 heeft opgesteld, 
Gezien het mondeling verslag van de heer Freders-
dorf, rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 172e zitting 
d. d. 24 en 25 oktober 1979 (vergadering van 24 ok­
tober), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
(i) PB nr. C 278 van 24. 11. 1976. 1. Voorafgaande opmerkingen 
1.1. Het stemt het Comité tot voldoening dat de 
Commissie met haar voorstel de beleggingsinstellin­
gen thans wil opnemen in de (nog niet vastgestelde) 
richtlijn inzake de harmonisatie van de stelsels van 
vennootschapsbelasting en van de bronheffingen op 
dividenden (2). Hiermee gaat de Commissie in op 
het uitdrukkelijke verzoek dat het Comité in zijn ad­
vies van 29 september 1976 heeft gedaan (}). Het 
Comité herhaalt het standpunt dat het in bedoeld 
advies heeft ingenomen, namelijk dat de twee richt­
lijnen gelijktijdig van kracht zouden moeten wor­
den, aangezien een harmonisatie van de stelsels van 
vennootschapsbelasting waarbij de beleggingsinstel­
lingen buiten beschouwing zijn gelaten onaanvaard­
baar is. 
1.2. Het Comité betreurt dat de Raad noch tot be­
handeling, noch tot vaststelling is overgegaan van: 
a) het voorstel voor een richtlijn van de Raad be­
treffende de gemeenschappelijke fiscale regeling 
voor moedermaatschappijen en dochteronderne­
mingen uit verschillende Lid-Staten van 16 ja­
nuari 1969 (4). 
b) het voorstel voor een richtlijn van de Raad be­
treffende de gemeenschappelijke fiscale regeling 
voor fusies, splitsingen en inbreng van activa met 
betrekking tot vennootschappen uit verschillende 
Lid-Staten van 16 januari 1969 (5). 
(2) PB nr. C 253 van 5. 11. 1975, blz. 2. 
(3) PB nr. C 278 van 24. 11. 1976. 
(4) PB C 39 van 22. 3. 1969. 
(5) PB nr. C 39 van 22. 3. 1969. 
3. 3. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 53/59 
Deze twee richtlijnen worden vermeld in de lijst van 
definities die is vervat in artikel 2 van het voorstel 
voor een richtlijn inzake de harmonisatie van de 
stelsels van vennootschapsbelasting en van de bron-
heffingen op dividenden, en moeten bijgevolg wor­
den vastgesteld om het richtlijnvoorstel inzake de 
harmonisatie van de stelsels van vennootschapsbe­
lasting te kunnen goedkeuren. Daarom richt het Co­
mité aan de Raad het dringende verzoek, deze richt­
lijn van 1969 onverwijld te behandelen en vast te 
stellen, zodat de weg voor de harmonisatie van de 
stelsels van vennootschapsbelasting althans op dit 
punt vrij wordt. 
1.3. Behoudens de onderstaande opmerkingen 
gaat het Comité met het richtlijnvoorstel akkoord. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Beleggingsinstellingen mogen niet worden be­
nadeeld, maar moeten juist worden aangemoedigd. 
Dit doel, waarop de Commissie de nadruk legt, 
wordt met het richtlijnvoorstel duidelijk niet bereikt. 
De uit het richtlijnvoorstel voortvloeiende belemme­
ringen in de vorm van de in het ontwerp verwerkte 
blijvende of tijdelijke financiële nadelen en proce­
durele moeilijkheden voor de deelgerechtigden in 
beleggingsinstellingen zijn voor het Comité onaan­
vaardbaar. Daarom moeten niet alleen deze nadelen 
worden weggenomen, doch dienen bovendien facili­
teiten ter bevordering van belegging in bewijzen van 
deelgerechtigdheid te worden vastgelegd. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Artikel 2 
3.1.1. De definitie van „beleggingsinstellingen" 
biedt naar het oordeel van het Comité onvoldoende 
rechtszekerheid op het niveau van de Gemeenschap. 
De voorwaarden „aanbieding aan het publiek" en 
„beginsel van de risicospreiding" zijn niet-
vastgelegde juridische begrippen en zijn volgens het 
Comité overbodig. Het recht tot belastingvordering 
is voldoende gewaarborgd doordat bij voorbeeld in 
artikel 2, lid 2, is bepaald dat het door een beleg­
gingsinstelling ontvangen dividend tijdens hetzelfde 
of het daarop volgende jaar fiscaal moet worden 
toegerekend aan de deelgerechtigde in deze beleg­
gingsinstelling, om als weder uitgekeerd dividend te 
kunnen worden beschouwd. Daarom dienen vol­
gens het Comité dergelijke bijkomende criteria te 
vervallen en dienen uitsluitend de dienovereenkom­
stig op te stellen criteria van de „bijlage" te worden 
toegepast. Hierdoor wordt tegelijkertijd het 
onnodige perfectionisme, ook in samenhang met de 
uitzonderingsregeling overeenkomstig artikel 3, ver­
meden. 3.1.2. Wat de termijn van vijf jaar betreft 
gedurende welke dividenden aan de reserves toege­
voegd geweest zijn, zij verwezen naar het advies van 
het Economisch en Sociaal Comité inzake de har­
monisatie van de stelsels van vennootschapsbelas­
ting en van de bronheffingen op dividenden van 
29 september 1976. In dit advies wordt weliswaar in 
beginsel ingestemd met een termijn, doch er wordt 
tegelijkertijd op aangedrongen een termijn vast te 
stellen die zo mogelijk meer dan vijf jaar bedraagt. 
Anders bestaat onder andere het gevaar dat deelge­
rechtigden van beleggingsinstellingen hun belasting­
krediet verliezen. 
3.2. Artikel 3 
3.2.1. In verband met de rechtszekerheid voor de 
burgers van alle Lid-Staten acht het Comité het 
noodzakelijk, het systeem van bi- of multilaterale 
overeenkomsten op te geven. In samenhang met ar­
tikel 2 (laatste zin van par 3.1.1.) zou dan kunnen 
worden afgezien van de perfectionistische regeling 
dat een overeenkomst moet worden gesloten wan­
neer men te maken heeft met beleggingsinstellingen 
die niet voldoen aan het moeilijk te definiëren crite­
rium „aanbieding aan het publiek". 
3.2.2. Volgens het Comité dient daarom ten aan­
zien van uitzonderingsregelingen voor de gehele Ge­
meenschap in de bijlage volgens dezelfde op arti­
kel 2 gebaseerde maatstaven een besluit te worden 
genomen; dit artikel zal zo nodig moeten worden 
gewijzigd en dienovereenkomstig worden geformu­
leerd. 
3.3. Artikel 4 
3.3.1. Drie naast elkaar voorkomende procedures, 
namelijk: 
a) Belastingkrediet voor de deelgerechtigden (lid 1); 
b) Verrekening op het niveau van de beleggingsin­
stelling (lid 2); 
c) Terugbetaling aan de beleggingsinstelling (arti­
kel 10), 
zijn noch eenvoudig, noch duidelijk. Deze verschil­
lende procedures zouden kunnen of moéten leiden 
tot uiteenlopende uitkeringsmethoden, hetgeen tot 
gevolg heeft dat de noodzakelijke vergelijkbaarheid 
van de fondsen op het stuk van de waardebepaling 
niet kan worden gerealiseerd. 
Daarom acht het Comité een uniforme, eenvoudige 
en gemakkelijk toe te passen procedure noodzake­
lijk. 
Nr. C 53/60 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 3. 80 
3.3.2. Door de bepaling van lid 3 en het voorschrift 
van artikel 12 dat als grondslag voor de berekening 
het dividend onder aftrek van de kosten van de be­
leggingsinstelling dient te worden genomen, worden 
volgens het Comité bewijzen van deelgerechtigdheid 
in beleggingsinstellingen zonder meer slechter be­
handeld dan aandelen. Bij aandelen worden van het 
dividend als grondslag voor de berekening de kos­
ten (b. v. depotkosten of andere administratiekosten 
van de bank) niet afgetrokken. Volgens het Comité 
moet daarom bij het belastingkrediet worden uitge­
gaan van het brutodividend zonder aftrek van „pro­
portionele kosten". Bovendien zou de 
deelgerechtigde zijn administratiekosten zelf als uit­
gaven bij de berekening van de inkomstenbelasting 
moeten kunnen aftrekken. 
3.3.3. Een in liquiditeitsopzicht slechtere behande­
ling van de deelgerechtigden kan volgens het 
Comité alleen maar worden voorkomen indien het 
belastingkrediet voor de deelgerechtigden direct bij 
uitkering van de dividenden aan de beleggingsin­
stelling tot uitdrukking komt in de prijs van de be­
wijzen van deelgerechtigdheid. De beste garantie in 
dit opzicht is een onmiddellijke vergoeding van het 
belastingkrediet aan de beleggingsinstelling. Anders 
wordt niet de toegezegde betere behandeling of sti­
mulering van de belegger in bewijzen van deelge­
rechtigdheid bereikt, maar wordt hij juist benadeeld. 
Dit doel moet belangrijker zijn dan het perfectionis­
tische streven naar een gewaarborgde belasting­
plichtigheid. 
3.3.4. De woorden „andere deelgerechtigden dan 
een B. I." in artikel 4, lid 1, mogen niet ertoe leiden 
dat in geval van overdracht van inkomsten van de 
ene B. I. aan de andere B. I., de deelgerechtigden 
van de tweede B. I. niet in het genot komen van een 
belastingkrediet. 
3.4. Artikelen 5 t/m 9 
3.4.1. Toepassing van belastingkrediet bij bronhef­
fing is volgens het Comité uiterst hinderlijk, te meer 
daar vrijwel altijd de Lid-Staten op basis van arti­
kel 8 in samenhang met artikel 7 in de praktijk tot 
bronheffingen zullen moeten overgaan. Deze flag­
rante benadeling ten opzichte van vastrentende be­
leggingen, waarop in verschillende Lid-Staten nu en 
ook in de toekomst geen bronheffing plaatsvindt, is 
volledig in strijd met het doel van dit richtlijnvoor­
stel. 
3.4.2. Daarom wordt herinnerd aan het voorstel 
dat het Economisch en Sociaal Comité in zijn ad­
vies van 29 september 1976 in paragraaf 2.12.1 heeft 
gedaan: 
„... zij (de Lid-Staten) trachten de bezwaren uit 
de weg te ruimen die voor aandeelhouders met een laag inkomen zijn verbonden aan het in de 
richtlijn voorgestelde tarief van de broninhou­
ding.". 
Wat voor aandeelhouders geldt, moet nog meer voor 
beleggers in bewijzen van deelgerechtigdheid gel­
den, die naar de aard van de zaak meestal toch per­
sonen met een gering inkomen zijn. Op grond van 
de bijzondere aard van beleggingen in bewijzen van 
deelgerechtigdheid is het evenwel niet voldoende, 
eventueel te voorzien in een op grond van een ver­
klaring te verlenen vrijstelling, zoals deze voor aan­
deelhouders bestaat. Alleen al deze bureaucratische 
last zou belegging in bewijzen van deelgerechtigd­
heid ten opzichte van sparen door middel van vast­
rentende en andere investeringen waarbij geen bron­
heffing bestaat, onaantrekkelijk moeten maken. Om 
deze reden dient bij beleggingen in bewijzen van 
deelgerechtigdheid volledig van bronheffing te wor­
den afgezien. 
3.4.3. In verband met het in artikel 9 opnieuw aan 
de orde komende „nettodividend" zij verwezen naar 
de paragrafen 3.3.2. en 3.3.3. 
3.5. Artikel 10 
3.5.1. De in dit artikel rijzende vraagstukken zijn 
in beginsel al in paragraaf 3.3 volledig behandeld. 
3.5.2. Deze procedure is in het algemeen aan te be­
velen, aangezien in dat geval reeds telkens voor we­
deruitkering van het dividend aan de deelgerechtig­
den sprake is van een betere behandeling en bijge­
volg het principiële doel, namelijk aanmoediging in 
plaats van discriminatie, het gemakkelijkst kan wor­
den verwezenlijkt. 
3.5.3. Deze procedure vormt een gevaar voor en 
belemmert de van de hand te wijzen regelingen in­
zake de „proportionele kosten", die immers op zijn 
vroegst na afloop van het jaar kunnen worden bere­
kend. 
3.6. Artikel 12 
3.6.1. Dit artikel bevat regelingen waartegen het 
Comité in samenhang met de artikelen 4 en 10 na­
drukkelijk bezwaar maakt, aangezien zij een nega­
tief effect hebben op het sparen bij beleggingsinstel­
lingen. In dit verband zij verwezen naar paragraaf 
3.3 en 3.5.3. Daarom dient volgens het Comité arti­
kel 12 zonder meer te worden geschrapt. Hierdoor 
kunnen de kosten op het fondsvermogen in minde­
ring worden gebracht. 
3.6.2. Het in aanmerking nemen van de „propor­
tionele kosten" leidt bovendien tot onaanvaardbare 
3. 3. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 53/61 
resultaten, aangezien door het verschil in njd het 
kostenpercentage en daardoor het per 
deelgerechtigde verschuldigde bedrag afhangt van 
Gedaan te Brussel, 24 oktober 1979. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 1 december 
1977, de Afdeling voor regionale ontwikkeling te be­
lasten met het opstellen van een studie over de rol 
en invloed van de plaatselijke en regionale overhe­
den en van de sociale en economische organisaties 
op het gebied van het communautaire regionale be­
leid, 
Gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 5 april 1979, 
de Afdeling voor regionale ontwikkeling toestem­
ming te geven om voornoemde studie in een advies 
om te zetten, 
Gezien artikel 20, vierde alinea, van het Reglement 
van Orde, 
Gezien het advies dat de Afdeling voor regionale 
ontwikkeling op 14 september 1979 heeft opgesteld, 
Gezien het door de rapporteur, de heer Ventejol, 
voorgelegde rapport, het aantal deelgerechtigden in de desbetreffende pe­
riode. Bij het wisselen van deelgerechtigden ontstaat 
een onbillijk, willekeurig resultaat. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
R. VANNI 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 172e zitting 
van 24 en 25 oktober 1979 (vergadering van 25 okto­
ber), 
Overwegende dat de Gemeenschap met de 
algemene verkiezing van een Parlement blijk geeft 
van de wil, het Europese integratieproces voort te 
zetten, maar dat dit doel alleen volledig kan worden 
bereikt indien daarbij ook het Economisch en So­
ciaal Comité wordt betrokken, waarin immers alle 
sociale en economische krachten in de Gemeen­
schap zijn vertegenwoordigd; 
Overwegende dat de Gemeenschap zich na uitbrei­
ding geplaatst zal zien voor nieuwe problemen die 
onder meer het gevolg zullen zijn van de nog grotere 
verschillen tussen de regio's en dat deze uitbreiding 
beslist gepaard moet gaan met een versterking van 
de Gemeenschapsbanden; 
Overwegende dat het gemeenschappelijke regionale 
beleid, doordat het betrekking heeft op nauwkeurig 
gelokaliseerde concrete projecten, bijzonder ge-Advies inzake de rol en invloed van de plaatselijke en regionale overheden en van de sociale 
en economische organisaties op het gebied van het communautaire regionale beleid 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Tijdens zijn op 4 en 5 april 1979 gehouden 167e zitting heeft het Comité op voorstel 
van zijn Bureau besloten, uit eigen beweging een advies inzake voornoemd onderwerp 
op te stellen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 24 en 25 oktober 1979 te Brussel gehouden 172e zit­
ting.