COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 27.07.1995 
COM(95) 397 def 
Voorstel voor een 
VERORDENING (EG^ VAN DE RAAD 
tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht 
op de invoer van ammoniumnitraat 
van oorsprong uit Rusland 
(door de Commissie ingediend) 

VERORDENING (EG) nr VAN DE RAAD 
van 
tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht 
op de invoer van ammoniumnitraat 
van oorsprong uit Rusland 
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, 
Gelet op Verordening (EEG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 1994' betreffende 
beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de 
Europese Gemeenschap, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 355/95 van de Raad2, 
inzonderheid op artikel 23 waarin is bepaald dat Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad 
van 11 juli 19883 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of 
subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap, 
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 522/94\ nog zal worden toegepast op 
procedures waarvoor het onderzoek op 1 september 1994 reeds was geopend en op de datum 
van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 3283/94 nog niet afgesloten; 
Gezien het voorstel van de Commissie dat na overleg in het Raadgevend Comité is ingediend, 
Overwegende hetgeen volgt : 
A. PROCEDURE 
1. De Commissie heeft in juni 1994, door middel van een bericht in het Publikatieblad van 
de Europese Gemeenschappen5 de inleiding aangekondigd van een anti­
dumpingprocedure in verband met ammoniumnitraat van oorsprong uit Litouwen en 
Rusland, en is met een onderzoek begonnen. 
2. Naar aanleiding van een regionale anti-dumpingprocedure zijn sinds mei 1994 anti-
dumpingmaatregelen van toepassing op de invoer in het Verenigd Koninkrijk van 
ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland6. Deze maatregelen bestaan uit 
1 PB nr. L 349 van 31.12.1994, blz.l 
2 PBnr. L 41 van 23.2.1995, blz. 2 
3 PBnr. L 209 van 2.8.1988, blz. 1 
4 PB nr. L 66 van 10.3.1994, blz. 10 
5 PBnr. C 158 van 9.6.1994, blz.3 
6 PBnr. L 129 van 21.5.1994, blz.24 
verbintenissen volgens welke de invoer uit elk betrokken land in het Verenigd 
Koninkrijk beperkt wordt tot 100.000 ton per jaar. 
3. Deze procedure wordt ingeleid naar aanleiding van een klacht van de European 
Fertilizer Manufacturers' Association (EFMA) namens producenten die gezamenlijk een 
groot deel van de produktie van ammoniumnitraat in de Gemeenschap zouden 
vertegenwoordigen. 
4. Bij de klacht was voldoende bewijsmateriaal gevoegd over de dumping van 
ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland en over de daardoor ontstane schade om een 
procedure in te leiden. 
5. De Commissie heeft de haar bekende betrokken producenten, exporteurs en importeurs, 
de vertegenwoordigers van de exportlanden en de indiener van de klacht officieel van de 
inleiding van de procedure in kennis gesteld en heeft de rechtstreeks betrokken partijen 
in de gelegenheid gesteld schriftelijk opmerkingen te maken en een mondeling 
onderhoud aan te vragen. 
6. De Litouwse exporteur, enkele Russische exporteurs, enkele importeurs en alle 
producenten namens wie de klacht was ingediend hebben hun standpunt schriftelijk 
uiteengezet. Verschillende partijen, waaronder de Litouwse en Russische autoriteiten, 
werden op hun verzoek gehoord. De European Fertilizer Importeurs Association (EFIA) 
heeft haar standpunt ook schriftelijk uiteengezet en werd op haar verzoek gehoord. 
7. De Commissie heeft vragenlijsten toegezonden aan alle haar bekende betrokken partijen 
en heeft gedetailleerde antwoorden ontvangen van de EG-producenten namens wie de 
klacht was ingediend, de enige producent en exporteur in Litouwen en enkele 
importeurs in de Gemeenschap. De Commissie heeft ook een gedetailleerd antwoord 
ontvangen van een EG-producent die niet bij de klacht was betrokken; van enkele 
Russische producenten werden minder uitgebreide antwoorden ontvangen. 
8. De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de vaststelling van dumping en schade 
noodzakelijk achtte ingewonnen en onderzocht en heeft bij de volgende ondernemingen 
een onderzoek ter plaatse ingesteld: 
a) EG-producenten namens welke de klacht is ingediend 
Grande Paroisse S.A., Paris-La-Défence, Frankrijk 
Hydro-Agri-France S.A., Neuilly-sur-Seine, Frankrijk 
Hydro-Agri (UK) Ltd., Immingham, Verenigd Koninkrijk 
Hydro-Agri, Sluiskil B.V., Nederland 
(b) Onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap 
Noortrade GmbH, Viernheim, Duitsland 
Schweizerhall Fertilizer GmbH, Hamburg, Duitsland 
Unifert France SA, Sète, Frankrijk 
Conagra Resources Europe Ltd, Tiverton, Devon, Verenigd Koninkrijk 
(c) Producent in referentie land 
Zaklady Azotawe "Pulawy", Pulawy, Polen 
9. Het onderzoek naar dumping had betrekking op de periode van 1 april 1993 tot en met 
31 maart 1994 ("het onderzoektijd vak"). 
10. De Commissie heeft alle betrokkenen van haar voorlopige bevindingen in kennis 
gesteld. Verschillende partijen hebben opmerkingen toegezonden; sommige partijen 
werden op hun verzoek gehoord. 
11. De Commissie heeft vervolgens alle gegevens die zij ten behoeve van de definitieve 
bevindingen noodzakelijk achtte verzameld en gecontroleerd. Zij heeft de betrokkenen 
in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan zij 
voornemens was de aanbeveling te doen definitieve anti-dumpingrechten in te stellen. 
Er werd een termijn vastgesteld waarbinnen de betrokkenen, na deze mededeling, 
opmerkingen konden maken. 
12. De opmerkingen van de betrokkenen werden onderzocht en indien deze gegrond bleken 
heeft de Commissie haar bevindingen hieraan zo nodig aangepast. 
B. ONDERZOCHT PRODUKT EN SOORTGELIJK PRODUKT 
13. De procedure heeft betrekking op ammoniumnitraat, een meststof in pil- of korrelvorm 
die tussen de 33 en 35% stikstof bevat. 
14. Het door de EG-producenten vervaardigde ammoniumnitraat is, wat fysieke en 
technische kenmerken betreft, een produkt van dezelfde soort als het ammoniumnitraat 
dat vanuit Rusland en Litouwen naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd en het 
ammoniumnitraat dat in het referentieland Polen (zie de punten 22, 23 en 24) wordt 
geproduceerd en verkocht. 
C. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP 
15. De producenten namens wie de klacht is ingediend vertegenwoordigen 94% van de 
produktie van ammoniumnitraat in de Gemeenschap. Ze kunnen dus, overeenkomstig 
artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 als de bedrijfstak van de 
Gemeenschap worden beschouwd. 
16. De EFIA, de organisatie die de importeurs in de Gemeenschap vertegenwoordigt, stelde 
dat Hydro Fertilizers Ltd (UK) geen deel uitmaakt van de bedrijfstak van de 
Gemeenschap omdat dit bedrijf, via Fertrachem UK, een gelieerd bedrijf, 
ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen invoerde. Vastgesteld werd echter dat 
Fertrachem in het onderzoektijdvak geen ammoniumnitraat uit Rusland of Litouwen 
heeft ingevoerd. 
Voorts werd aangevoerd dat BASF, een andeçe producent namens welke de klacht was 
ingediend, om dezelfde redenen van de bedrijfstak van de Gemeenschap moest worden 
uitgesloten, daar het via een gelieerd bedrijf, Kali (UK) Ltd. ammoniumnitraat uit 
Rusland en Litouwen in de Gemeenschap invoerde. Vastgesteld werd dat Kali (UK) Ltd 
in het onderzoektijdvak inderdaad ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland had 
ingevoerd. Dit bedrijf had in het onderzoektijdvak, wat de aankoop van 
ammoniumnitraat betrof, echter geen banden met BASF, noch rechtstreeks noch via een 
dochteronderneming. 
Er zijn derhalve geen redenen om Hydro Fertilizers Ltd (UK) of BASF van de 
bedrijfstak van de Gemeenschap uit te sluiten. 
D. DUMPING 
a) Normale waarde 
I) Keuze van het referentieland 
17. Daar de betrokken exportlanden geen landen met een markteconomie zijn, werd de 
normale waarde gebaseerd op de prijzen en kosten in een vergelijkbaar land, het 
referentieland, overeenkomstig artikel 2, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2423/88. 
A) Voorstel van de indiener van de klacht: Hongarije 
18. Volgens de indiener van de klacht zou Hongarije, dat in de regionale procedure ten 
aanzien van het Verenigd Koninkrijk (zie punt 2) was gebruikt in het kader van dit 
onderzoek een geschikt referentieland zijn. De Commissie heeft contact opgenomen met 
Nitrogenmuvek, Varpalota, Hongarije, maar had geen gegevens over de andere 
producent in Hongarije. Uit de antwoorden van Nitrogenmuvek op de vragenlijst van de 
Commissie bleek dat de binnenlandse verkoop van dit bedrijf, in vergelijking met de 
invoer in de Gemeenschap uit Rusland en Litouwen, beduidend was. 80% van het 
ammoniumnitraat dat dit bedrijf in het binnenland verkocht, was in zakken verpakt. De 
Hongaarse producent gebruikte tegen marktprijzen aangekocht binnenlands of ingevoerd 
gas. 
19. Nitrogenmuvek heeft echter niet geantwoord op het verzoek van de Commissie om een 
verificatie ter plaatse. Het leek daarom niet mogelijk aan de hand van de beschikbare 
gegevens uit Hongarije een betrouwbare normale waarde vast te stellen. Bovendien zijn 
er in Hongarije slechts twee producenten van ammoniumnitraat, is ammoniumnitraat 
aan een invoerrecht van 15% onderworpen en is sinds 1993 een jaarcontingent van 
50.000 ton van toepassing op de invoer van ammoniumnitraat of calcium-
ammoniumnitraat uit de GOS-landen. De concurrentie is om deze redenen nogal 
beperkt. Hongarije is derhalve geen geschikt referentieland. 
B) Andere landen 
20. De Commissie heeft alle haar bekende producenten van ammoniumnitraat in Australië, 
Bulgarije, Canada, Egypte, Mexico, Polen, Turkije en de VS aangeschreven. Daar de 
European Fertilizer Importers' Association Algerije en Roemenië als vergelijkbare 
landen heeft voorgesteld, heeft de Commissie tevens de haar bekende producenten in 
deze landen aangeschreven. 
De volgende producenten hebben medewerking verleend en hebben de vragenlijst van 
de Commissie beantwoord: 
Abu Qir Fertilizers Co, Alexandrie, Egypte 
Zaklady Azotawe "Pulawy", Pulawy, Polen. 
i) Egypte 
21. In het onderzoektijdvak werd in Egypte meer ammoniumnitraat verkocht dan door 
Rusland en Litouwen tezamen in de Gemeenschap werd ingevoerd. Het produkt dat in 
Egypte werd verkocht was altijd in zakken verpakt, zoals het produkt uit Rusland en 
Litouwen. 
Hoewel er echter drie binnenlandse producenten zijn en er geen officiële 
invoerbeperkingen gelden, leidt een recht van 30% op de invoer van ammoniumnitraat 
in Egypte ertoe dat er geen invoer plaatsvindt. De concurrentie op de Egyptische markt 
is derhalve beperkt. 
ii) Polen 
22. In het onderzoektijdvak verkocht Pulawy op de binnenlandse markt ongeveer evenveel 
ammoniumnitraat als door Rusland en Litouwen tezamen in de Gemeenschap werd 
ingevoerd. Pulawy vervaardigt het produkt in pilvorm en de verkoop op de binnenlandse 
markt vindt steeds in zakken plaats. Pulawy gebruikt uit Rusland ingevoerd gas dat "at 
arm's length" in harde valuta wordt aangekocht. 
Er zijn vier producenten van ammoniumnitraat in Polen. In het onderzoektijdvak waren 
er geen invoerbeperkingen en buitenlands ammoniumnitraat had een aandeel van 18,2% 
op de Poolse markt. 
Polen werd derhalve als een open en concurrerende markt voor ammoniumnitraat 
beschouwd. 
C. Keuze van het referentieland 
23. Hongarije kan niet als referentieland worden gekozen, gezien de conclusie van punt 19. 
Wat de producenten uit andere landen betreft van wie de Commissie voldoende 
medewerking kreeg, was de Commissie van oordeel dat, hoewel de binnenlandse 
verkoop van de medewerkende bedrijven, zowel in Egypte als in Polen, beduidend is in 
vergelijking met de invoer uit Rusland en Litouwen en de toegang tot grondstof 
vergelijkbaar, Polen in het kader van dit onderzoek toch meer geschikt is als 
referentieland omdat de Poolse markt toegankelijker is. Polen werd derhalve gekozen. 
II) Vaststelling van de normale waarde 
24. Op grond van de in punt 22 genoemde redenen, kan de binnenlandse verkoop van 
Pulawy in Polen als representatief worden beschouwd. 
Geconstateerd werd dat de gewogen gemiddelde binnenlandse verkoopprijs van de 
Poolse producent aan onafhankelijke afnemers in het onderzoektijdvak een winst en alle 
kosten dekte, welke kosten representatief bleken te zijn voor de normale kostenstructuur 
van een bedrijf in een markteconomie. 
25. De EFMA voerde aan dat de binnenlandse prijs waarop de normale waarde was 
gebaseerd niet correct was, daar deze lager was dan het haar bekende prijzenniveau op 
de Poolse markt. Voorts voerde de EFMA aan dat de binnenlandse prijs die uit de 
normale waarde viel af te leiden de produktiekosten in Polen niet kon dekken. De 
EFMA had ter staving van haar beweringen enig bewijsmateriaal toegezonden. 
26. Hierna is weer contact opgenomen met de betrokken Poolse producent ten einde meer 
gegevens te verkrijgen over de situatie op het gebied van prijzen en kosten in Polen. 
Overigens waren de meeste gegevens die dit bedrijf hierover had verstrekt reeds door de 
Commissie gecontroleerd. 
27. De Poolse producent heeft stukken toegezonden waaruit bleek dat de gegevens over 
prijzen waarop de EFMA zich baseerde, betrekking hadden op standaardprijzen af-
dealer voor boeren. Deze prijzen waren duidelijk hoger dan de nettoprijzen van de 
producent af-fabriek voor dealers. Wat kosten betreft, heeft de Poolse producent nog 
meer gegevens verstrekt om de door de Commissie gecontroleerde gegevens te 
onderbouwen, om aan te tonen dat ze betrekking hadden op zijn kosten voor dit produkt 
en om aan te tonen dat hij gas "at arm's length" had aangekocht. De Commissie 
constateerde echter ook dat dit bedrijf bepaalde normale kosten ten onrechte niet in zijn 
berekeningen inzake de normale waarde had opgenomen. De normale waarde werd 
derhalve verhoogd omdat deze kosten bij de berekening van de normale waarde niet van 
de binnenlandse prijs hadden mogen worden afgetrokken. 
28. Na verificatie van alle gegevens is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de 
nettoprijs af-fabriek, zoals door de Poolse producent opgegeven, na de in punt 27 
genoemde correctie, juist was en dat deze prijs alle kosten van het bedrijf tot deze fase 
van het produktieproces dekte plus een winst. 
De normale waarde werd derhalve gebaseerd op de netto prijs van Pulawy af-fabriek 
voor afnemers in Polen. 
b) Exportprijs 
29. De exportprijs van het ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en Litouwen werd 
gebaseerd op de aan de exporteurs betaalde prijs bij aankoop van het produkt voor 
invoer in de Gemeenschap. Dit was de fob-prijs franco grens die door de exporteur aan 
een tussenpersoon of importeur in de Gemeenschap werd aangerekend. 
c) Vergelijking 
30. De normale waarde en de exportprijs (beide franco grens) werden vergeleken op basis 
van gewogen gemiddelden op hetzelfde handelsniveau. Voor alle soorten transacties 
was de exportprijs lager dan de normale waarde, die beide met het oog op de 
vergelijking waren gecorrigeerd. De binnenlandse prijs af-fabriek werd verhoogd met de 
normale kosten voor vervoer, op- en overslag tussen de fabriek en de haven in Polen in 
het onderzoektijdvak. Deze verhoging werd berekend aan de hand van de gegevens over 
de door de betrokken Poolse producent werkelijk gemaakte vervoers-, op- en 
overslagkosten, die werden aangevuld met gegevens van andere bedrijven in Polen over 
de op- en overslagkosten voor andere soorten zakken. 
31. De normale waarde en de exportprijs werden gecorrigeerd om rekening te houden met 
bepaalde, in artikel 2, lid 10, onder c), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 genoemde 
verkoopkosten. De zakken die de Poolse producent bij verkoop in Polen gebruikte 
waren goedkoper dan de zakken waarin het Russische ammoniumnitraat werd verpakt, 
en de normale waarde en de exportprijs werden beide verminderd om met deze 
rechtstreeks met de verkoop verband houdende verpakkingskosten rekening te houden. 
De zakken die bij uitvoer van ammoniumnitraat uit Litouwen werden gebruikt waren 
ook duurder dan die van de Poolse producent, maar een groot deel van de Litouwse 
exportverkoop naar de Gemeenschap vond tijdens het onderzoektijdvak in bulk plaats, 
waardoor er dus geen kosten voor verpakking in zakken werden gemaakt. De 
desbetreffende correctie werd dus uitsluitend toegepast voor dat deel van de export dat 
in zakken was verpakt. 
De Russische autoriteiten stelden dat de normale waarde verminderd moest worden 
omdat het goedkoper is het gas naar de Russische dan naar de Poolse fabrieken te 
vervoeren. Er werden echter geen nauwkeurige gegevens over afstanden verstrekt. 
Bovendien worden kosten en prijzen van gas en gasdistributie in Rusland niet op 
marktbasis vastgesteld. In elk geval worden verzoeken om correcties op de normale 
waarde voor beweerde natuurlijke concurrentievoordelen in hun geheel bezien. Zelfs 
indien de Russische producenten door de nabijheid van gasvoorraden een voordeel 
hebben dat de Poolse fabrikanten niet hebben, dan staat daar weer tegenover dat de 
Russische fabrieken verder van de Baltische havens zijn gelegen, waardoor weer hogere 
transportkosten ontstaan. Aan dit verzoek om correctie kon derhalve geen gevolg 
worden gegeven. 
De Russische autoriteiten stelden eveneens dat de normale waarde verminderd moest 
worden gezien daar de produktie-eenheden in Rusland groter en efficiënter zouden zijn. 
Bij hun verzoek was echter geen materiaal gevoegd waaruit bleek dat de Russische 
fabrieken die in het onderzoektijdvak ammoniumnitraat naar de Gemeenschap 
exporteerden efficiënter werkten dan de Poolse producent. Dit verzoek werd derhalve 
ook van de hand gewezen. 
d) Dumpingmarge 
32. De dumpingmarge bedroeg 41,6% van de cif-prijs grens Gemeenschap voor het 
Russische produkt en 27,4% van de cif-prijs grens Gemeenschap voor het Litouwse 
produkt. Deze bedragen zijn, in ecu per ton, 31,3 voor Rusland en 21 voor Litouwen. 
8 
E. SCHADE 
a) Marktanalyse 
33. Het onderzoek naar dumping had betrekking op de periode van 1 april 1993 tot en met 
31 maart 1994. Voor de beoordeling van de met schade verband houdende factoren, 
werden de gegevens van deze periode vergeleken met die van overeenkomstige periodes 
in voorgaande jaren. Deze periodes zijn de in de tekst als volgt aangeduid: 
1 april 1990 - 31 maart 1991 "1990/91" 
1 april 1991 - 31 maart 1992 "1991/92" 
1 april 1992 - 31 maart 1993 "1992/93" 
i) Totaalverbruik in de Gemeenschap 
34. Het verbruik in de Gemeenschap (d.w.z. de verkoop van de EG-producenten in de 
Gemeenschap vermeerderd met de invoer) liep terug van 4,76 miljoen ton in 1990/91 tot 
4,65 miljoen ton in het onderzoektijdvak, een vermindering van 2,3%. Het verbruik in 
het onderzoektijdvak lag echter 3,1% boven het niveau van 1992/93, toen slechts 4,5 
miljoen ton ammoniumnitraat werd verkocht. 
ii) Hoeveelheden en marktaandeel van de importprodukten 
35. De invoer van ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen tezamen steeg van 26.000 ton 
in 1990/91 tot 489.000 ton in het onderzoektijdvak. Eurostat geeft geen afzonderlijke 
cijfers voor de invoer uit Rusland en Litouwen in 1990/91, maar geeft slechts een cijfer 
voor de voormalige Sovjet-Unie. Daar het echter bekend is dat in deze periode ook uit 
Rusland en Litouwen werd ingevoerd, lijkt het redelijk, aan de hand van gegevens die de 
exporteurs hebben verstrekt, het cijfer voor de voormalige Sovjet-Unie te nemen en 
hiervan 50% aan Rusland en 50% aan Litouwen toe te kennen. Van deze 
veronderstelling uitgaande is de invoer uit Rusland gestegen van 13.000 tot 341.000 ton 
en de invoer uit Litouwen van 13.000 tot 148.000 ton. (In elk geval zou het voor de 
conclusies van deze verordening nauwelijks verschil maken indien de in 1990/91 uit 
Rusland en Litouwen uitgevoerde hoeveelheden anders werden verdeeld.) 
36. Het marktaandeel van het Russische en Litouwse ammoniumnitraat tezamen steeg van 
0,5% in 1990/91 tot 10,5% in het onderzoektijdvak. Het marktaandeel van het Russische 
produkt steeg van juist iets minder dan 0,3 tot 7,3%; het marktaandeel van het Litouwse 
produkt van juist minder dan 0,3 tot 3,2%7. 
iii) Prijzen van de importprodukten 
37. - De gewogen gemiddelde verkoopprijs van het ammoniumnitraat uit Rusland en 
Litouwen werd vergeleken met de gewogen gemiddelde verkoopprijs van het EG-
produkt in de Gemeenschap af-magazijn, na toepassing van de nodige prijsverhogingen 
op de importprodukten. Alle prijzen werden netto genomen, kortingen en 
prijsverminderingen buiten beschouwing gelaten. Er werd een correctie toegepast voor 
het feit dat de EG-producenten hun produkt voor een groot deel in bulk hadden 
verkocht, vooral op de Franse markt, terwijl het ingevoerde produkt bijna altijd in 
zakken was verpakt. De prijs van het EG-produkt werden daarom, met het oog op de 
vergelijking, naar boven bijgesteld. 
Bij de berekening van de gewogen gemiddelde prijs van het importprodukt werd 
rekening gehouden met de slechte kwaliteit van een deel van het Russische produkt. 
Geconstateerd werd dat het Litouwse en Russische produkt in het onderzoektijdvak 
tegen prijzen werden verkocht die per ton 14,7 ecu respectievelijk 16,2 ecu onder de 
prijs van de EG-producenten lag (ofwel 12,6% respectievelijk 13,9% van de prijs van de 
EG-producenten). 
38. Bij het onderzoek is echter gebleken dat importprodukten altijd tegen een lagere prijs op 
de EG-markt voor ammoniumnitraat moeten worden aangeboden om verkocht te 
worden, zelfs onder normale concurrentievoorwaarden. Russische en Litouws 
ammoniumnitraat wordt door de boeren als een produkt van mindere kwaliteit dan het 
EG-produkt beschouwd, welk idee nog door de reclame van bepaalde EG-bedrijven 
wordt versterkt. Voorts kunnen importeurs niet dezelfde leveringszekerheid en service 
bieden als binnenlandse fabrikanten. Tenslotte wordt het EG-produkt meestal in 
korrelvorm aangeboden, en het Russische en Litouwse produkt in pilvorm, terwijl de 
korrelvorm gewoonlijk duurder is. Volgens de bij dit onderzoek verkregen informatie 
wordt het verschil in "kwaliteit" geacht ongeveer 10 ecu per ton waard te zijn. Dit cijfer 
is gebaseerd op het cijfer van £8 per ton (10,4 ecu) dat in de regionale procedure ten 
behoeve van het Verenigd Koninkrijk (zie punt 2) werd aangehouden, op welk cijfer een 
kleine vermindering werd toegepast in verband met de algemene prijsdaling in het 
onderzoektijdvak. 
Doordat de cijfers zijn afgerond kloppen de optellingen niet altijd precies. 
10 
39. Na rekening te hebben gehouden met het voordeel dat EG-producenten ten aanzien van 
buitenlandse producenten hebben, wordt ervan uitgegaan dat de prijsonderbieding door 
het Litouwse en Russische produkten ten opzichte van het EG-produkt in het 
onderzoektijdvak 4,7 ecu respectievelijk 6,2 ecu per ton bedroeg (in procenten 4,4% 
respectievelijk 5,8%). 
40. De EFIA voerde aan dat het bedrag van 10 ecu per ton voor het kwaliteitsverschil tussen 
het EG-produkt en de importprodukten te laag was, daar dit cijfer op de regionale 
procedure ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk was gebaseerd. In een procedure 
betreffende de gehele Gemeenschap diende het kwaliteitsverschil, met name ten 
opzichte van de andere voornaamste markt - Frankrijk - op een hoger bedrag te worden 
geschat, gezien de traditioneel beschermde aard van deze markt en de daaruit 
voortvloeiende argwaan van boeren ten aanzien van buitenlands produkten. Met andere 
woorden de importprodukten moesten, vanwege de kwaliteitsverschillen zoals die door 
de gebruikers werden aangevoeld, tegen een lagere prijs worden aangeboden dan de 
prijs waarvan de Commissie was uitgegaan om verkocht te worden. 
Dit argument moet worden afgewezen. Op de eerste plaats was vastgesteld dat het met 
dumping ingevoerde ammoniumnitraat in Frankrijk duurder was dan in het Verenigd 
Koninkrijk, en dat de prijsonderbieding ten opzichte van het binnenlandse produkt in 
Frankrijk minder was. Op de tweede plaats waren de absolute prijzen in het 
onderzoektijdvak van de EG-procedure lager dan in het onderzoektijdvak van de 
regionale procedure. Beide argumenten om aan het kwaliteitsverschil een hogere waarde 
dan 10 ecu toe te kennen konden niet worden aanvaard. Andere argumenten voor een 
dergelijke waardeverhoging waren er niet. 
iii) Cumulatie van de invoer met dumping 
41. In het kader van de vaststelling van de gevolgen van dumping voor de bedrijfstak van de 
Gemeenschap, moest tevens worden vastgesteld of de invoer met dumping uit Rusland 
en de invoer met dumping uit Litouwen als een geheel moesten worden bezien. 
42. Op het eerste gezicht: wel cumulatie 
Zowel uit Rusland als uit Litouwen worden aanzienlijke hoeveelheden ingevoerd. 
In het onderzoektijdvak bedroeg hun marktaandeel resp. 7,3% en 3,2%. 
De fysieke eigenschappen van ammoniumnitraat van normale kwaliteit uit beide 
landen zijn in het algemeen gelijk. 
11 
Het Russische en Litouwse produkt concurreren in de Gemeenschap met elkaar en 
met het soortgelijke produkt van de EG-producenten. 
Het Russische en het Litouwse produkt worden via dezelfde distributiekanalen in 
de Gemeenschap verkocht tegen prijzen die, indien het produkt van goede 
kwaliteit is, elkaar niet veel ontlopen. 
43. Bijzondere factoren in dit geval 
Hoewel de invoer uit Rusland en Litouwen in het onderzoektijdvak is toegenomen, is de 
Russische invoer ten opzichte van 1992/93 met 55% gestegen, terwijl de invoer uit 
Litouwen in dezelfde periode met ongeveer 28% is gedaald, ondanks een algemene 
stijging van de vraag in de Gemeenschap van 3%. Het marktaandeel van het Russische 
produkt is gestegen van 4,9% tot 7,3%, terwijl dat van het Litouwse produkt is gedaald 
van 4,6% tot 3,2%. Hoewel de positie van beide produkten aanvankelijk ongeveer gelijk 
was, begon deze in het onderzoektijdvak uiteen te lopen tot de invoer uit Litouwen nog 
maar 40% van die uit Rusland bedroeg. 
Hoewel de importeurs in de Gemeenschap voor de normale kwaliteit van het produkt uit 
Rusland en Litouwen ongeveer dezelfde prijs vragen, is het Litouwse produkt duurder. 
De gemiddelde importprijs cif van het Litouwse produkt bedroeg in het 
onderzoektijdvak ongeveer 89 ecu per ton, terwijl dat 75 ecu per ton was voor het 
Russische produkt. De gemiddelde exportprijs fob van het Litouwse produkt ligt ook 
duidelijk hoger dan dat van het Russische produkt. Dit verschil in gemiddelde prijzen is 
te verklaren door het feit dat bepaalde zendingen van het Russische produkt van 
mindere kwaliteit bleken te zijn en tegen buitengewoon lage prijzen in de Gemeenschap 
werden verkocht, waardoor het beeld dat het Russisch produkt van mindere kwaliteit en 
minder betrouwbaar was dan het Litouwse produkt nog werd versterkt, daar het 
Litouwse produkt bijna altijd in goede staat in de Gemeenschap is aangekomen. 
Een bijzonder aspect van deze zaak is nog het feit dat ze door een regionale procedure 
(ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk) is voorafgegaan, welke procedure tot 
maatregelen heeft geleid om een einde te maken aan de schade die producenten in het 
Verenigd Koninkrijk ondervonden. Tot in 1993 was de Russische en Litouwse export 
van ammoniumnitraat vooral op het Verenigd Koninkrijk gericht. In het 
onderzoektijdvak was het grootste deel van de invoer in de Gemeenschap van 
ammoniumnitraat uit Litouwen nog steeds voor het Verenigd Koninkrijk bestemd. Door 
deze sterke concentratie op de markt van het Verenigd Koninkrijk bedroeg het 
marktaandeel van het Litouwse produkt in de rest van de Gemeenschap nauwelijks 2%, 
doch in het Verenigd Koninkrijk 4%. In tegenstelling daarmee was minder dan 40% van 
de invoer in de Gemeenschap van het Russische produkt voor het Verenigd Koninkrijk 
12 
bestemd. Het marktaandeel van het Russische produkt was meer evenwichtig over de 
verschillende landen van de Gemeenschap verspreid dan het marktaandeel van het 
Litouwse produkt. 
In de andere landen van de Gemeenschap, buiten het Verenigd Koninkrijk, is de invoer 
uit Rusland in het onderzoektijdvak zeer sterk gestegen, waaruit blijkt dat de Russische 
exporteurs zich minder op het Verenigd Koninkrijk zijn gaan richten, terwijl de invoer 
uit Litouwen achteruitging. De invoer in de Gemeenschap (buiten het Verenigd 
Koninkrijk) vanuit Litouwen daalde van 33.153 ton (kwartaal januari-maart 1993) tot 
28.676 ton (kwartaal januari-maart 1994), dat wil zeggen met 13,5%. In dezelfde 
periode steeg de invoer van het Russische produkt van 22.768 ton tot 105.830 ton, dat 
wil zeggen met 364%. 
Conclusie 
44. Gezien de tegengestelde ontwikkelingen van de invoer uit Rusland en Litouwen, zowel 
wat importvolume en marktaandeel in de Gemeenschap in haar geheel betreft als wat de 
concentratie op de markt van het Verenigd Koninkrijk betreft, en gezien de 
prijsverschillen tussen beide landen, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat het, 
gezien de concurrentievoorwaarden voor de produkten uit beide landen, niet is 
aangewezen de gevolgen van de invoer uit beide landen te cumuleren. 
b) Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap 
i) Produktie 
45. De produktie van ammoniumnitraat door de EG-bedrijven daalde van 4,68 miljoen ton 
in 1990/91 tot 3,69 miljoen ton in het onderzoektijdvak, d.w.z. met 21%. De produktie 
was in het onderzoektijdvak echter 6,7% hoger dan in 1992/93, toen ze tot 3,46 miljoen 
ton was gedaald. 
ii) Bezettingsgraad 
46. De produktiecapaciteit van de EG-bedrijven verminderde van 9,12 miljoen ton in 
1990/91 tot 8,58 miljoen ton in het onderzoektijdvak, d.w.z. met 6%. In dezelfde 
periode daalde de bezettingsgraad van 51% tot 43%. 
iii) Voorraden 
47. De voorraden bij de EG-bedrijven daalden van 363.000 ton aan het einde van 1990/91 
tot 201.000 ton aan het einde van het onderzoektijdvak. 
13 
iv) Verkoop in de Gemeenschap 
48. Tussen 1990/91 en 1992/93 daalde de verkoop van de EG-bedrijven in de Gemeenschap 
van 3,85 tot 3,16 miljoen ton. Hoewel de verkoop in het onderzoektijdvak weer tot 3,4 
miljoen ton steeg, was deze nog steeds 12% beneden het niveau van 1990/91. 
v) Marktaandeel 
49. Het aandeel van de EG-bedrijven op de EG-markt daalde van 81% in 1990/91 tot 69% 
in 1992/93, maar steeg weer tot 73% in het onderzoektijdvak. 
vi) Pryzen 
50. De gewogen gemiddelde netto verkoopprijs van de EG-bedrijven daalde van 145,4 ecu 
per ton in 1990/91 tot 117,1 ecu per ton in 1992/93 en daalde verder tot 106,9 ecu per 
ton in het onderzoektijdvak. In het onderzoektijdvak waren de prijzen dus 26,5% lager 
dan in 1990/91. 
vii) Winstgevendheid 
51. De EG-bedrijven maakten in 1990/91 een gewogen gemiddelde winst van 15,6% op de 
verkoop. In 1992/93 maakten zij daarentegen een verlies van 2,7% en in het 
onderzoektijdvak een verlies van 6,8% op de verkoop. 
viii) Werkgelegenheid 
52. De betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap bood in 1990/91 werkgelegenheid aan 
2.444 personen. Dit cijfer daalde tot 1.810 personen in het onderzoektijdvak, een 
vermindering dus met 634 arbeidsplaatsen of met 26%. De werkgelegenheid liep dus in 
ongeveer <dezelfde mate terug als de produktie die met 21% daalde. 
c) Conclusie 
53. Het is duidelijk dat de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap van 1990/91 tot 
het einde van het onderzoektijdvak is achteruitgegaan. De voornaamste indicatoren 
vertoonden een negatieve trend. 
In deze periode daalden produktie, bezettingsgraad, de verkoop op de binnenlandse 
markt en het marktaandeel, terwijl de prijzen met 26% daalden. In 1990/91 werd nog 
14 
een behoorlijke winst gemaakt, terwijl in het onderzoektijdvak ernstige verliezen 
werden geleden. 
Produktie en omzet van de EG-bedrijven verbeterden in het onderzoektijdvak ten 
opzichte van 1992/93, maar dit was voornamelijk het gevolg van een algemene stijging 
van de vraag: het marktaandeel van de EG-bedrijven steeg slechts met 4 procentpunten, 
terwijl de omzet met bijna 8% steeg. De EG-bedrijven moesten hun prijzen 
terzelfdertijd echter nog verminderen en leden nog zwaardere verliezen dan in 1992/93. 
De dalende verkoop gekoppeld aan dalende prijzen leidde ertoe dat de omzet van de 
EG-bedrijven in het onderzoektijdvak slechts 65% was van de omzet van 1990/91. 
54. Gezien het bovenstaande is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de bedrijfstak 
van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden. 
F. OORZAKELIJK VERBAND 
a) Schade door invoer met dumping uit Rusland 
i) Verkoop 
55. Van 1990/91 tot het onderzoektijdvak is de verkoop van de EG-producenten met 
452.000 ton gedaald, terwijl de invoer uit Rusland met 328.000 ton is gestegen. Hoewel 
een klein deel van het produkt uit Rusland van slechte kwaliteit was en goedkoop moest 
worden verkocht, is het duidelijk dat de EG-producenten op hun binnenlandse markt 
voornamelijk zoveel minder hebben verkocht doordat het door het met dumping 
ingevoerde Russische produkt is vervangen. 
ii) Marktaandeel 
56. Van 1990/91 tot het onderzoektijdvak is het marktaandeel van het Russische produkt 
van 0,3% tot 7,3% gestegen. Het marktaandeel van het EG-produkt daalde in deze 
periode met acht procentpunten, namelijk van 81% tot 73%. 
57. Het marktaandeel van de EG-producenten is van 1992/93 tot het onderzoektijdvak 
weliswaar van 69% tot 73% gestegen, maar deze stijging ging ten koste van de invoer 
uit andere landen (waaronder Litouwen), waarvan het marktaandeel met zeven 
procentpunten daalde, tot het niveau van 1990/91. Het marktaandeel van het Russische 
produkt is van 1992/93 tot het onderzoektijdvak blijven stijgen. Het is in deze 
omstandigheden duidelijk dat de daling van het marktaandeel van het EG-produkt van 
15 
1990/91 tot het onderzoektijdvak voornamelijk aan de stijging van de invoer van het 
Russische produkt was te wijten. 
iii) Produktie 
58. De produktie van ammoniumnitraat in de Gemeenschap is van 1990/91 tot het 
onderzoektijdvak met bijna een miljoen ton gedaald. De stijging van de invoer uit 
Rusland met 328.000 ton was de voornaamste oorzaak van deze produktiedaling en de 
overeenkomstige daling van de bezettingsgraad, zelfs indien in aanmerking wordt 
genomen dat een deel van de invoer van slechte kwaliteit was, zoals in punt 56 vermeld. 
iv) Prijzen en winsten 
59. Van 1990/91 tot het onderzoektijdvak is de gemiddelde netto verkoopprijs van de EG-
producenten gedaald van 145 tot 107 ecu per ton. In dezelfde periode is de invoer van 
het Russische produkt met 328.000 ton toegenomen, welke hoeveelheid in de plaats van 
het EG-produkt is verkocht. Vanaf 1990/91 is het Russische produkt steeds tegen 
prijzen aangeboden die, ook indien het kwaliteitsverschil in aanmerking wordt 
genomen, duidelijk beneden de kostprijs van het EG-produkt lag. 
Bij het onderzoek is aan de hand van documentair bewijs is gebleken dat vele klanten, 
louter omwille van de prijs, van het EG-produkt op het Russische produkt zijn 
overgeschakeld. 
60. Geconfronteerd met de lage prijzen van het Russische produkt, moesten de EG-
producenten hun produkt onder de kostprijs aanbieden om het te kunnen verkopen. 
Hoewel de prijsonderbieding van het Russische produkt ten opzichte van het EG-
produkt in het onderzoektijdvak, na een correctie voor kwaliteit, bescheiden was, zoals 
in punt 39 vermeld, is dit voornamelijk een gevolg van het feit dat de EG-producenten 
hun prijzen moesten drukken om concurrerend te blijven, tot deze bijna 7% onder de 
kostprijs lagen. 
De invoer met dumping uit Rusland is duidelijk een belangrijke oorzaak geweest van de 
daling van de prijzen van bedrijfstak van de Gemeenschap en heeft een grote rol 
gespeeld bij de ontwikkeling van de situatie van deze bedrijfstak van winstgevend tot 
zeer verlieslijdend. 
d) Schade door invoer met dumping uit Litouwen 
i) Verkoop 
16 
61. Van 1990/91 tot het onderzoektijdvak is de verkoop van de EG-producenten mcl 
452.000 ton gedaald, terwijl de invoer uit Litouwen met 135.000 ton is gestegen. Dat de 
verkoop van de EG-producenten op de binnenlandse markt is achteruitgegaan, lijkt dus 
deels verband te houden met de invoer van het Litouwse produkt, hoewel de verkoop 
van het EG-produkt in het onderzoektijdvak, ten opzichte van 1992/93, met 287.000 ton 
is gestegen, terwijl de invoer uit Litouwen in die periode met 58.000 ton is gedaald. De 
gevolgen van de invoer uit Litouwen schijnen dus tamelijk beperkt te zijn geweest. 
ii) Marktaandeel 
62. Van 1990/91 tot het onderzoektijdvak is het marktaandeel van het Litouwse produkt van 
0,3% tot 3,2% gestegen. Zoals eerder vermeld daalde het marktaandeel van het EG-
produkt in deze periode met acht procentpunten, namelijk van 81% tot 73%. 
63. Gezien het bovenstaande is het duidelijk dat het verlies aan marktaandeel van de EG-
producenten deels aan de invoer met dumping uit Litouwen is toe te schrijven. Het 
marktaandeel van het Litouwse produkt is echter van 1992/93 tot het onderzoektijdvak 
van 4,6% tot 3,2% gedaald. De conclusie is derhalve dat de invoer uit Litouwen slechts 
in geringe mate tot het verlies aan marktaandeel van de EG-producenten heeft 
bijgedragen. 
iii) Produktie 
64. De produktie van ammoniumnitraat in de Gemeenschap is van 1990/91 tot het 
onderzoektijdvak met bijna een miljoen ton gedaald. Aangenomen wordt echter dat de 
stijging van de invoer uit Litouwen met 135.000 ton slechts een geringe rol heeft 
gespeeld bij de produktiedaling en daling van de bezettingsgraad van de EG-bedrijven. 
In het onderzoektijdvak steeg de EG-produktie met 232.000 ton en daalde de Litouwse 
invoer met 58.000 ton. 
iv) Prijzen en winsten 
65. Het Litouwse produkt is duurder dan het Russische produkt en is slechts in geringe mate 
in de plaats getreden van het EG-produkt. Bovendien is de prijs van het EG-produkt in 
het onderzoektijdvak met 9% gedaald, terwijl de invoer van het Litouwse produkt in 
dezelfde periode met 28% is gedaald en de cif-prijs met 9% is gestegen. 
66. Geconcludeerd wordt dat de invoer uit Litouwen geen belangrijke gevolgen heeft gehad 
voor de prijzen en winsten van de EG-producenten. 
c) Schade door andere factoren 
17 
i) Invoer uit andere landen 
67. Van 1990/91 tot het onderzoektijdvak is de invoer uit andere landen dan Rusland en 
Litouwen gedaald van 629.000 tot 537.000 ton, dat wil zeggen met 92.000 ton of 15%. 
Het marktaandeel van deze invoer, voornamelijk uit Oost-Europa en Noord-Afrika, is in 
die periode van 13,2 tot 11,6% gedaald. Hoewel het ammoniumnitraat uit deze andere 
landen goedkoper was dan het EG-produkt was het steeds duurder dan het Russische of 
Litouwse produkt. 
68. Geconcludeerd wordt dat de invoer uit andere landen niet aanmerkelijk heeft 
bijgedragen aan de schade die de EG-producenten in het onderzoektijdvak hebben 
geleden. 
ii) Daling van de totale vraag 
69. Het totale verbruik van ammoniumnitraat in de Gemeenschap is van 1990/91 tot het 
onderzoektijdvak met 109.000 ton gedaald. In dezelfde periode daalde de verkoop van 
de EG-producenten met 452.000 ton, terwijl de invoer uit Rusland en Litouwen met 
463.000 ton steeg. Op grond hiervan wordt geconcludeerd dat de daling van de totale 
vraag in de Gemeenschap slechts marginaal heeft bijgedragen aan de daling van de 
verkoop van de EG-producenten. 
iii) Strategie van de EG-producenten 
70. Daar de produktie van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de periode 1990/91 -
onderzoektijdvak met 1 miljoen ton is gedaald en de invoer met dumping met 463.000 
ton is gestegen, moet de daling van de produktie, en de daaruitvoortvloeiende daling van 
bezettingsgraad en werkgelegenheid ook door andere factoren zijn veroorzaakt. Bij het 
onderzoek is gebleken dat twee andere factoren verantwoordelijk zijn geweest voor de 
daling van de produktie, namelijk: 
i) een vermindering van de voorraden bij de EG-bedrijven (zie punt 47); 
ii) een daling van het gebruik van ammoniumnitraat door de EG-producenten zelf, 
die het voornamelijk bij de vervaardiging van samengestelde meststoffen 
gebruiken. 
Het is duidelijk dat deze twee factoren ook een belangrijke oorzaak van de 
produktiedaling zijn geweest. 
71. Voorts werd bij het onderzoek vastgesteld dat de EG-bedrijven een produktiecapaciteit 
hebben aangehouden voor grotere hoeveelheden dan de vraag in de periode 1990/91 -
18 
onderzoektijdvak. Hoewel aanvaard wordt dat sommige fabrieken de opgegeven 
capaciteit voor de produktie van ammoniumnitraat ook voor de produktie van andere 
stikstofprodukten kunnen gebruiken en dat de totale capaciteit met 6% is verminderd, 
zou de capaciteit van de EG-bedrijven de vraag nog steeds ruimschoots overschrijden, 
zelfs in de afwezigheid van invoer met dumping uit Rusland en Litouwen. De vaste 
kosten voor de produktie van ammoniumnitraat zijn daardoor hoger dan noodzakelijk 
geweest. 
d) Conclusie 
72. Andere dan de hierboven (punten 67-71) uiteengezette factoren hebben bijgedragen aan 
de afname van de produktie, de bezettingsgraad en de werkgelegenheid bij de EG-
bedrijven. Door het aanhouden van een te grote capaciteit kunnen de produktiekosten 
hoger dan noodzakelijk zijn geweest, wat negatieve gevolgen heeft voor de winsten. De 
gemiddelde produktiekosten van de EG-bedrijven zijn niettemin in de periode 1990/91 -
onderzoektijdvak verminderd van 126 tot 115 ecu per ton, maar deze bedrijven konden 
desondanks niet met het gedumpte ammoniumnitraat concurreren. 
73. De invoer met dumping uit Litouwen heeft enige gevolgen gehad voor de verkoop en 
het marktaandeel van de EG-producenten en heeft in geringe mate bijgedragen tot de 
daling van de produktie en van de bezettingsgraad (punten 61-66). Gezien echter de 
geringe hoeveelheden die in het onderzoektijdvak uit Litouwen werden ingevoerd en de 
aanzienlijke daling van de invoer in het onderzoektijdvak, wordt aangenomen dat deze 
invoer slechts in geringe mate aan de door de EG-producenten geleden schade hebben 
bijgedragen. Zoals eerder vermeld heeft het Litouwse produkt enkel op de markt van het 
Verenigd Koninkrijk een belangrijk aandeel verworven, maar er zijn al anti­
dumpingrechten van toepassing op de invoer in het Verenigd Koninkrijk van 
ammoniumnitraat uit Litouwen. 
74. De overige schade, die door de invoer met dumping uit Rusland is veroorzaakt, is tot 
uiting gekomen in een daling van verkoop en marktaandeel van de EG-producenten, 
maar vooral ook in een daling van hun prijzen en winsten. De invoer uit Rusland heeft 
ook een aanzienlijke invloed gehad op produktie en bezettingsgraad, alsmede op de 
werkgelegenheid (punten 55-60). De gevolgen van de Russische invoer waren voelbaar 
voor de gehele bedrijfstak van de Gemeenschap, daar het Russische produkt in de 
gehele Gemeenschap een aanzienlijk en steeds toenemend marktaandeel heeft 
verworven. 
75. Als conclusie wordt gesteld dat een deel van de schade die de bedrijfstak van de 
Gemeenschap heeft geleden aan andere factoren dan invoer met dumping is te wijten. 
De door de invoer uit Litouwen veroorzaakte schade kan niet als aanmerkelijk worden 
19 
beschouwd. Gezien echter de ernst van de schade in het algemeen, wordt geconcludeerd 
dat de overige schade die, op zich, door de invoer uit Rusland is veroorzaakt, aanzienlijk 
is. 
G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP 
1. Algemeen 
76. Bij het onderzoek of het in het belang van de Gemeenschap is anti-dumpingmaatregelen 
te nemen, heeft de Commissie speciale aandacht geschonken aan het feit dat het 
noodzakelijk is een einde te maken aan de marktverstorende gevolgen van schadelijke 
dumping en weer tot een daadwerkelijke concurrentie te komen. 
2. Gevolgen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap 
77. In onderhavig geval zouden een of meer EG-producenten gedwongen zijn produktie-
eenheden te sluiten, of hun gehele bedrijf, indien geen maatregelen worden genomen om 
de invoer met dumping tegen te gaan, met name gezien de overcapaciteit in Rusland, en 
de dumpingpraktijken die in het onderzoektijdvak werden vastgesteld. In de 
Gemeenschap zouden veel arbeidsplaatsen verloren gaan, en de concurrentie in de 
Gemeenschap zou afnemen. 
78. De EFIA beweerde dat Rusland geen overcapaciteit voor de produktie van 
ammoniumnitraat heeft. Uit de antwoorden van de medewerkende exporteurs blijkt dat 
dit echter wel het geval is: deze hadden in het onderzoektijdvak een overcapaciteit van 
meer dan een miljoen ton, die overigens slechts een klein deel vertegenwoordigt van de 
totale produktiecapaciteit in Rusland. Volgens een onafhankelijke studie die in januari 
1995 werd gepubliceerd zou Rusland voor de produktie van ammoniumnitraat een 
overcapaciteit van meer dan 5 miljoen ton hebben. 
3. Gevolgen voor de gebruikers 
79. Boeren in de Gemeenschap hebben op korte termijn voordeel bij de lage prijzen van de 
met dumping ingevoerde produkten. Kosten voor meststoffen vertegenwoordigen echter 
slechts 12% van de totale kosten van de boeren in de Gemeenschap, daar de prijzen van 
meststoffen de laatste jaren fors zijn gedaald. 
Het is daarom onwaarschijnlijk dat een prijswijziging ten gevolge van anti-
dumpingmaatregelen veel invloed zal hebben op de kosten van de boeren, mede gezien 
de betrekkelijk bescheiden aard van de te nemen maatregelen. De gevolgen van een 
20 
eventuele prijswijziging zullen niet zwaarder wegen dan het belang van de EG-
producenten bij beschermingsmaatregelen. 
4. Invloed op de handel met Rusland 
80. Bij de beoordeling van het belang van de Gemeenschap en het doen van voorstellen 
over te nemen maatregelen, dient in aanmerking te worden genomen dat de 
Gemeenschap zich ertoe heeft verbonden de handel met Rusland te bevorderen om dit 
land te helpen bij de overschakeling op een markteconomie. Dit betekent uiteraard niet 
dat geen anti-dumpingmaatregelen mogen worden genomen indien er redenen zijn om 
deze te nemen. De maatregelen moeten de bedrijfstak van de Gemeenschap tegen invoer 
met dumping beschermen, maar ze mogen de voortzetting en de groei van de handel met 
Rusland niet belemmeren. 
5. Conclusie 
81. Geconcludeerd wordt dat het in het belang van de Gemeenschap is anti-
dumpingmaatregelen te nemen. Bij het nemen van de maatregelen moet echter ook 
rekening worden gehouden met de overwegingen in punt 80. 
H. CONCLUSIE 
1. Beëindiging van de EG-procedure ten aanzien van Litouwen 
82. Daar geconcludeerd werd dat de invoer uit Litouwen geen aanmerkelijke schade had 
toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap, is de procedure ten aanzien van 
Litouwen bij besluit 95/.../EG van de Commissie8 beëindigd. 
2. Bestaande maatregelen ter bescherming van de markt van het Verenigd 
Koninkrijk 
83. Bij onderhavig onderzoek betreffende de invoer van ammoniumnitraat uit Litouwen en 
Rusland is vastgesteld dat het in het geval van Rusland gerechtvaardigd is anti-
dumpingmaatregelen op EG-niveau te nemen. Anti-dumpingmaatregelen zijn sinds mei 
1994 echter al van toepassing op de invoer in het Verenigd Koninkrijk van 
ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen, welke maatregelen naar aanleiding van de 
in punt 2 genoemde regionale procedure werden ingesteld. 
Zie blz. ... van dit Publikatieblad 
21 
De maatregelen zijn kwantitatieve verbintenissen volgens welke de invoer in het 
Verenigd Koninkrijk vanuit Litouwen en Rusland beperkt wordt tot 100.000 ton per jaar 
voor elk land. 
84. De regionale maatregelen bieden de bedrijfstak van de Gemeenschap in zijn geheel geen 
afdoende bescherming tegen de invoer uit Rusland, daar 60% van het Russische 
ammoniumnitraat in het onderzoektijdvak in andere landen dan het Verenigd Koninkrijk 
in de Gemeenschap werd ingevoerd. Dit komt neer op een hoeveelheid van 200.000 ton, 
welke hoeveelheid sinds 1992/93 sterk is gestegen. 
Voorts waren andere Lid-Staten dan het Verenigd Koninkrijk in het onderzoektijdvak 
goed voor 55% van de produktie en 60% van het verbruik in de Gemeenschap en zijn de 
prijzen en winsten van de producenten in andere Lid-Staten dan het Verenigd 
Koninkrijk sterker gedaald dan die van de producenten in het Verenigd Koninkrijk. 
3. Definitieve maatregelen op EG-niveau ten aanzien van de invoer uit Rusland 
85. Tegen de invoer uit Rusland dienen anti-dumpingmaatregelen op EG-niveau te worden 
genomen. De regionale maatregelen ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk dienen te 
worden afgeschaft om te voorkomen dat dit land twee maal beschermd wordt. 
De regionale procedure betreffende de invoer van ammoniumnitraat ten behoeve van het 
Verenigd Koninkrijk is bij Besluit nr. 95/..../EG9 beëindigd. 
86. Verscheidene betrokkenen hebben aangevoerd dat de prijzen van ammoniumnitraat in 
de Gemeenschap sinds het einde van het onderzoektijdvak zijn gestegen, wat tot een 
verbetering van de situatie van de EG-producenten moet hebben geleid. Er dient 
rekening te worden gehouden met deze prijsverhogingen die beschermingsmaatregelen 
overbodig zouden maken. 
Ofschoon het onderzoek naar de huidige situatie geen deel uitmaakt van het officiële 
onderzoek, schijnt de situatie op de markt voor ammoniumnitraat, en de markt voor 
stikstofkunstmeststoffen in het algemeen, sinds het einde van het onderzoektijdvak te 
zijn verbeterd. De noodzaak tot het nemen van maatregelen tegen schadelijke dumping 
is daarmee echter niet verdwenen, hoewel met de nieuwe situatie rekening is gehouden 
bij de vaststelling van de aard van de maatregelen. 
4. Soort maatregelen 
Zie blz. ... van dit Publikatieblad 
22 
87. Op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland dienen definitieve anti-
dumpingmaatregelen te worden ingesteld in de vorm van een variabel recht. Op deze 
wijze wordt de exportprijs tot een niveau verhoogd waarop er geen sprake meer is van 
schadelijke dumping. Tevens wordt voorkomen dat exporteurs die hun exportprijzen zo 
hebben verhoogd dat deze geen schade meer veroorzaken, onnodig worden belast. 
Op deze wijze wordt een einde gemaakt aan schadeveroorzakende dumping, maar wordt 
tevens rekening gehouden met de overwegingen in de punten 80 en 86. 
88. De EFIA vroeg zich af of de exporteurs, bij een minimumprijs, nog in de Gemeenschap 
zouden kunnen verkopen indien de prijzen daar zouden dalen of er een wijziging zou 
optreden in de koers van de US-dollar. De Raad merkt op dat de Commissie in een 
dergelijk geval bereid is de maatregelen zo spoedig mogelijk te herzien, indien 
voldoende bewijsmateriaal kan worden voorgelegd, zelfs binnen het jaar na de instelling 
van de anti-dumpingmaatregelen. 
4. Hoogte van het recht 
a) Richtprijs voor de EG-producenten 
89. Voor de berekening van de prijsverhoging die nodig is om een einde te maken aan de 
schade die de EG-producenten lijden, zijn de gewogen gemiddelde kosten van de EG-
producenten genomen voor de produktie van een ton ammoniumnitraat in zakken, aan 
welke kosten een winst van 5% is toegevoegd. De aldus verkregen richtprijs is de prijs 
waarbij geen schade meer wordt geleden. 
Een winst van 5% op de kosten is in recente anti-dumpingprocedures betreffende ureum 
en ureumammoniumnitraatoplossingen gebruikt en wordt derhalve, in het kader van 
anti-dumpingprocedures, als een redelijke winstmarge voor stikstofmeststoffen 
beschouwd. 
90. De EFMA voerde aan dat een winstmarge van 10% op de kosten passender zou zijn. Dit 
was het cijfer dat was aangehouden in de regionale procedure ten behoeve van het 
Verenigd Koninkrijk. 
91. Het cijfer dat in de regionale procedure ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk was 
gebruikt had geen betrekking op de werkelijke produktiekosten van de producenten in 
dat land, maar op gecorrigeerde kosten om de gevolgen van andere factoren dan 
dumping uit te sluiten. De VK-producenten vertegenwoordigen in ieder geval slechts 
een minderheid van de EG-produktie van ammoniumnitraat en zij hebben lagere kosten 
dan de andere EG-producenten. De kostenstructuur van de VK-producenten is meer 
23 
geschikt om daaruit de vooruitzichten op een hogere winstmarge bij normale 
marktvoorwaarden af te leiden dan de kostenstructuur van de gezamenlijke EG-
producenten. Voorts is vastgesteld dat de vaste kosten van de EG-producenten, ten 
gevolge van overcapaciteit, enigszins zijn overschat (zie punt 71). De EFMA stelde 
voorts dat een hoger winstcijfer diende te worden gebruikt omdat de produktie van 
ammoniumnitraat bepaalde kosten met zich brengt die er niet zijn bij de produktie van 
ureum of van ureumammoniumnitraatoplossingen. De EFMA heeft deze bewering 
echter niet met bewijzen gestaafd. Na een zorgvuldige overweging van deze factoren is 
de Commissie tot de conclusie gekomen dat 5% van de werkelijke kosten een voldoende 
hoge winstmarge is. 
92. Na toepassing van een winstmarge van 5% en rekening houdend met het 
kwaliteitsverschil ter waarde van 10 ecu (zie punt 38), wordt een prijsverhoging van 
20,4 ecu per ton ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland voldoende geacht om 
verdere schade te voorkomen. 
b) Op de schademarge afgestemde rechten 
93. De dumpingmarge van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland bedraagt 31,3 ecu 
per ton. 
Daar de dumpingmarge de prijsverhoging overschrijdt die nodig is om de schade weg te 
nemen ("schademarge"), wordt het anti-dumpingrecht op de schademarge van 20,4 ecu 
per ton afgestemd. 
c) Berekening van de minimumprijs ter bepaling van het variabele recht 
94. De minimumprijs is gelijk aan de exportprijs (franco grens) plus schademarge, de 
kosten van vervoer en verzekering, en de handelsmarge (de cif-prijs franco grens 
Gemeenschap, vóór inklaring). Het anti-dumpingrecht wordt slechts toegepast indien de 
cif-prijs lager is dan de minimumprijs. 
95. Voor de berekening van de kosten tussen uitvoer en invoer, is het niet voldoende het 
verschil te nemen tussen de exportprijs vanaf de Russische grens en de in Eurostat 
aangegeven cif-prijs, daar de gemiddelde cif-prijs van het Russische produkt door 
zendingen van mindere kwaliteit gedrukt werd, terwijl de exportprijs op goede kwaliteit 
is gebaseerd. Bij een dergelijke vergelijking worden de kosten onderschat wat tot een 
minimumprijs zou leiden waarbij de schade niet geheel en al wordt weggenomen. 
Daar de importeurs en exporteurs van het Russische ammoniumnitraat niet volledig aan 
de procedure hebben medegewerkt, was de meest redelijke methode voor de berekening 
24 
van de kosten tussen uitvoer en invoer de overeenkomstige kosten aan te houden voor 
het Litouwse produkt, daar deze kosten tijdens het onderzoek waren gecontroleerd. Het 
Litouwse produkt was steeds van goede kwaliteit en wordt over ongeveer dezelfde 
afstanden en op ongeveer dezelfde voorwaarden vervoerd als het Russische produkt. 
Het Russische Ministerie van Buitenlandse Economische Betrekkingen beweerde dat 
het aldus verkregen cijfer van 24,7 ecu per ton te hoog was. Zij legden cijfers voor 
waaruit zou blijken dat de vervoerskosten lager waren. 
Deze gegevens konden echter niet worden aanvaard omdat ze te laat werden voorgelegd 
om nog gecontroleerd te worden, slechts betrekking hadden op een klein deel van de 
totale export en omdat daarin geen kosten waren begrepen voor agenten of andere 
tussenpersonen die het produkt tussen het stadium fob Rusland en het stadium cif 
Gemeenschap kopen en verkopen. Dit is het normale verkoopkanaal voor Russisch 
ammoniumnitraat, zoals uit gegevens blijkt die tijdens het onderzoek waren verkregen. 
Toepassing van bovenstaande gegevens op het Russische ammoniumnitraat leidt tot de 
volgende berekening: 
Exportprijs (af grens) 57,8 ecu per ton 
Schademarge 20,4 ecu per ton 
Vervoer, verzekering enz. 24,7 ecu per ton 
Totaal 102,9 ecu per ton 
96. De minimumprijs voor ammoniumnitraat in zakken van oorsprong uit Rusland dient 
derhalve 102,9 ecu per ton te bedragen. 
97. De EFIA stelde dat de minimumprijs verminderd diende te worden indien het 
ammoniumnitraat in bulk wordt ingevoerd. Een lagere minimumprijs voor het produkt 
in bulk zou echter gemakkelijk tot ontduiking van het anti-dumpingrecht op 
ammoniumnitraat in zakken aanleiding kunnen geven omdat dan compensatieregelingen 
voor de kosten van zakken genomen zouden kunnen worden. 
Met het oog op de effectiviteit van de maatregelen dient dezelfde minimumprijs van 
102,9 ecu per ton van toepassing te zijn op zowel ammoniumnitraat in zakken als in 
bulk. 
6. Verbintenis 
25 
98. Het Russische Ministerie van Buitenlandse Economische Betrekkingen heeft 
aangeboden de export naar de Gemeenschap tot 300.000 ton per jaar te beperken en 
uitsluitend vergunningen af te geven voor zendingen die niet onder een bepaalde 
indicatieve prijs liggen die op de "marktprijs" in de Gemeenschap is afgestemd. Deze 
verbintenis kan niet worden aanvaard omdat de Commissie bij Besluit 94/293/EG een 
verbintenis van Rusland had aanvaard voor een maximumhoeveelheid van 100.000 ton 
voor uitvoer naar het Verenigd Koninkrijk. Deze maximumhoeveelheid was in februari 
1995 al overschreden, hoewel de Russische autoriteiten de export tot 100.000 ton 
zouden beperken voor de twaalfmaandelijkse periode eindigende op 21 mei 1995. 
De Russische autoriteiten hebben derhalve niet kunnen aantonen dat zij in staat zijn 
voldoende toezicht uit te oefenen op de naleving van verbintenissen inzake de export 
van ammoniumnitraat. 
Bovendien kan nog het volgende worden opgemerkt: 
99. Het cijfer van 300.000 ton is te hoog. Het komt overeen met een vermindering met 27% 
van de hoeveelheid die in het onderzoektijdvak werd ingevoerd, zelfs indien rekening 
wordt gehouden met de 70.000 ton die in Oostenrijk, Finland en Zweden werd 
ingevoerd. Hiermee wordt geen einde gemaakt aan de schade die de EG-producenten 
ondervinden. 
100. Aangezien Litouwen nog steeds niet meer dan 100.000 ton ammoniumnitraat in het 
Verenigd Koninkrijk mag invoeren, zou de aanvaarding van een hoger cijfer voor de 
invoer van Russisch ammoniumnitraat in de gehele Gemeenschap, Rusland in de 
gelegenheid stellen meer dan 100.000 ton naar het Verenigd Koninkrijk uit te voeren, 
waardoor de Russische exporteurs beloond zouden worden voor het feit dat ze in het 
verleden schade hebben veroorzaakt. Daarbij komt nog het feit dat ze de limiet van 
100.000 ton van de regionale verbintenis hebben overschreden. 
101. Hoewel "indicatieve prijs" met de hoogste aangeboden prijzen zou overeenstemmen, 
zou deze toch niet altijd ten minste gelijk zijn aan de minimumprijs waarbij schade 
wordt voorkomen: de Russische autoriteiten vragen om marktgebonden flexibiliteit. In 
ieder ge^al zou het Ministerie in de praktijk niet in staat zijn de werkelijk betaalde prijs 
te controleren. 
7. Conclusie 
102. Geconcludeerd wordt dat de bovengenoemde verbintenis niet aanvaard dient te worden. 
Er dient derhalve een variabel anti-dumpingrecht te worden ingesteld. 
26 
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: 
Artikel 1 
1. FT wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van ammoniumnitraat 
van oorsprong uit Rusland, ingedeeld onder de GN-codes 31 02 30 90 en 31 02 40 90. 
2. Het recht is gelijk aan het verschil tussen 102,9 ecu per nettoton produkt en de nettoprijs 
cif grens Gemeenschap, vóór inklaring, indien deze prijs lager is. 
3. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen inzake de douanerechten van toepassing. 
Artikel 2 
Deze Verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
Deze Verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke 
Lid-Staat. 
Gedaan te Brussel 
Voor de Raad 
27 
ISSN 0254-1513 
C0M(95) 397 def. 
DOCUMENTEN 
NL 02 11 
Catalogusnummer : CB-CO-95-424-NL-C 
ISBN 92-77-92616-3 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2983 Luxemburg 
&