30. 11. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 319/27 
Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van richtlijn 85/3/EEG 
betreffende de gewichten, de afmetingen en sommige andere technische kenmerken van 
bepaalde wegvoertuigen (J) 
(87/C 319/09) 
De Raad heeft op 11 juni 1987 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 75 van 
het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en 
Sociaal Comité advies te vragen met betrekking tot het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende 
werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 9 september 1987 goedgekeurd. Rapporteur 
was de heer Bleser. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 248e zitting (vergadering van 23 
september 1987) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd: 
1. Inleiding 
1.1. Krachtens richtlijn 85/3/EEG van 19 december 
1984 (2) betreffende de gewichten, de afmetingen en 
sommige andere technische kenmerken van bepaalde 
wegvoertuigen bedraagt de maximaal toegestane 
breedte voor alle soorten voertuigen 2,50 m. Thans stelt 
de Commissie voor, de toegestane maximumbreedte 
van koelwagens met 10 cm te vergroten. 
1.2. Dit voorstel vloeit voort uit het feit dat de geïso­
leerde wanden van koelwagens dikker zijn (namelijk 
meer dan 45 mm) dan die van andere voertuigen. Dit 
betekent dat de inwendige breedte geringer wordt (bij 
een maximaal toegestane uitwendige breedte van 
2,50 m), waardoor het onmogelijk wordt twee inter­
nationaal gestandaardiseerde pallets naast elkaar te zet­
ten en bijgevolg de laadoppervlakte van het voertuig 
niet ten volle kan worden benut. 
1.3. Het Comité is ertoe bereid, met dit voorstel van 
de Commissie en met de argumenten die hieraan ten 
grondslag liggen, in te stemmen. Wel wil het Comité 
over dit voorstel een aantal opmerkingen maken en een 
aantal bedenkingen hiertegen naar voren brengen. 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Allereerst zij erop gewezen dat de Commissie 
een uitzondering op de bepalingen van de vigerende 
richtlijn voorstelt. Dit zou op zichzelf nog niet veront­
rustend zijn, indien deze richtlijn in alle lid-staten op 
dezelfde wijze zou zijn toegepast; wegens de diverse 
uitzonderingen die sinds de inwerkingtreding van de 
richtlijn zijn gemaakt en gezien het voorstel van de 
Commissie om de uitzonderingen voor een bepaalde 
categorie voertuigen (namelijk koelwagens) een officieel 
karakter te geven, moet echter worden gevreesd dat 
deze richtlijn uiteindelijk niets zal uithalen. In dit ver­
band zou het Comité het op prijs hebben gesteld, van 
de Commissie te vernemen, op welke wijze richt­
lijn 85/3/EEG tot dusver is toegepast en vooral welke 
lid-staten andere dan de in die richtlijn vervatte normen 
hanteren. 
(') PB nr. C 148 van 6. 6. 1987, blz. 10. 
(2) PB nr. L 2 van 3. 1. 1985, blz. 14. 2.2. Naar het oordeel van het Comité heeft dit voor­
stel een grotere draagwijdte dan de beperkte context 
van een bepaalde categorie voertuigen en wordt hiermee 
een aanmerkelijk meer omvattende problematiek aan­
gesneden, waardoor het Comité zich ertoe genoopt ziet, 
in te gaan op en een standpunt in te nemen ten aanzien 
van het meer algemene vraagstuk van de technische 
kenmerken van wegvoertuigen en de gevolgen ervan. 
Het thans plaatsvindende overleg in technisch comité 
nr. 104 van de Internationale Organisatie voor normali­
satie (ISO) is nog een argument om vanuit die invals­
hoek te werk te gaan. Voorts vraagt het Comité zich af 
of richtlijn 85/3/EEG inmiddels niet op een aantal 
punten is acherhaald, hetgeen een herziening van deze 
richtlijn zou vergen. Zo heeft de Commissie pas kort 
geleden het probleem van de koelwagens „ontdekt", 
wat het Comité alleen maar sterkt in zijn opvatting. In 
dit verband vraagt het Comité zich af of het bijzondere 
vraagstuk van de breedte feitelijk niet voor alle weg­
voertuigen geldt. 
2.3. Voorts zou niet, zoals thans gebeurt, de weg 
van het oplossen van technische deelproblemen moeten 
worden bewandeld, maar zou in plaats daarvan de 
gehele problematiek van de gewichten, afmetingen en 
andere technische kenmerken van voertuigen en de ge­
volgen daarvan globaal onder de loep moeten worden 
genomen. Er zij op gewezen dat in richtlijn 85/3/EEG 
op belangrijke aspecten van dit vraagstuk, bij voorbeeld 
de afmetingen van de cabine, niet wordt ingegaan. Ook 
dienen het bijzondere karakter en de vereisten van de 
overige takken van vervoer (bij voorbeeld, het profiel 
van de spoorwegen) en vooral van het gecombineerd 
vervoer, alsmede de aanzienlijke vooruitgang die de 
jongste jaren in deze sector is beboekt, terdege in aan­
merking te worden genomen. 
2.4. Opgemerkt zij dat een lid-staat er kort geleden 
heeft op aangedrongen de waarden van een groot aantal 
technische kenmerken van deze voertuigen opnieuw 
aan te passen hetgeen nog een argument is om deze 
problematiek opnieuw globaal te behandelen. 
2.5. Het Comité is er zonder meer voorstander van 
dat in EG-verband eenheidswaarden voor de gewichten, 
afmetingen en sommige andere technische kenmerken 
van bepaalde wegvoertuigen worden vastgesteld. Hier­
op had het Comité trouwens al in zijn van januari 1980 
daterend advies (3) aangedrongen. In verband met de 
(3) Advies van 31 januari 1980 (PB nr. C 113 van 7. 5. 1980, 
blz. 14). 
Nr. C 319/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 11. 87 
uiterlijk tegen 1992 te voltooien binnenmarkt is een 
dergelijke uniformering thans meer dan ooit absoluut 
noodzakelijk. Daarom dringt het Comité er bij de Com­
missie op aan een nauwkeurig tijdschema uit te werken 
voor de te nemen maatregelen, die ertoe moeten leiden 
dat in 1992 uniforme waarden voor alle lid-staten 
gelden. Tevens is het Comité, mede in verband met de 
niet-uniforme toepassing van richtlijn 85/3/EEG, van 
oordeel dat uiteindelijk dient te worden gestreefd naar 
de vaststelling van een verordening inzake deze materie. 
2.6. Ten aanzien van dit richtlijnvoorstel bevreemdt 
het het Comité dat de sociale partners niet tevoren over 
dit onderwerp zijn geraadpleegd. De Commissie tracht 
een technische oplossing voor dit vraagstuk aan te 
dragen, zonder evenwel in te gaan op de overige techni­
sche aspecten ervan (bij voorbeeld, gewicht, lengte, 
hoogte van het voertuig, afmetingen van de cabine, 
enz.), en evenmin op de gevolgen van de uitvoering van 
de voorgestelde maatregelen. In dit verband zij er nog 
eens op gewezen dat het Comité in bovengenoemd 
advies er bij de Commissie had op aangedrongen een 
werkgroep in te stellen die — met medewerking van de 
betrokken sociale en beroepskringen — de gevolgen van 
de toepassing van deze richtlijn zou moeten beoordelen. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Economische en technische aspecten 
3.1.1. Het Comité is verontrust over de economische 
consequenties van de tenuitvoerlegging van de voorge­
stelde maatregelen: het feit dat althans tijdens de over­
gangsperiode twee typen koelwagens zijn toegelaten, 
zou de concurrentieverhoudingen nadelig beïnvloeden; 
verder zullen door het van kracht worden van de nieuwe 
bepalingen de kosten van de vervoerondernemingen en 
van de fabrikanten van wegvoertuigen in verband met 
de wellicht op kortere termijn dan gepland te realiseren 
nieuwe investeringen toenemen. 
3.1.2. Voorts oppert het Comité een aantal bezwaren 
tegen het toepassingsgebied van dit voorstel van de 
Commissie. De term „koelwagen" (art. 2 - vijfde ge-dachtenstreepje) is onnauwkeurig. In plaats daarvan 
dient de omschrijving „voertuig met geïsoleerde wanden 
bestemd voor vervoer van goederen per pallet" te wor­
den gebruikt. 
3.1.3. Volgens het Comité dienen zowel de gebuikte 
termen als de voorgestelde afmetingen in nauw overleg 
met de Internationale Organisatie voor normalisatie 
(ISO) te worden vastgesteld. 
3.2. Hygiëne, veiligheid en sociale aspecten 
3.2.1. Het Comité onderschrijft het standpunt van 
de Commissie dat het vervoer van bederfelijke levens­
middelen om hygiënische redenen moet plaatsvinden 
met voertuigen die met dikke wanden zijn uitgerust. 
Wel merkt het Comité op dat alleen met het voorstel 
om de toegestane maximumbreedte van koelwagens 
met 10 cm te vergroten, het probleem van een veilig 
vervoer (bij voorbeeld, wat de koelinstallatie betreft) 
van bederfelijke levensmiddelen met koelvoertuigen nog 
niet concreet en definitief is opgelost. 
3.2.2. Bovendien vraagt het Comité zich af of de 
Commissie terdege rekening heeft gehouden met de 
mogelijke consequenties van de vergroting van de 
breedte van het voertuig voor bepaalde verkeersinfra­
structuurvoorzieningen en voor de verkeersveiligheid. 
3.2.3. Het aspect „veiligheid" is niet alleen voor de 
overige weggebruikers, maar ook voor de bestuurder 
van het voertuig van het allergrootste belang. In dit 
verband zij opgemerkt dat de te treffen maatregelen 
van technische aard niet beperkt mogen blijven tot het 
waarborgen van de veiligheid van de bestuurder, maar 
er ook op gericht moeten zijn dat diens werkomstandig­
heden en welzijn in het algemeen niet worden aangetast. 
3.3. Milieu 
In de context van geluidshinder en verontreiniging zijn 
bescherming en verbetering van het milieu uiterst be­
langrijke doelstellingen. De eventuele consequenties van 
de vergroting van de maximaal toegestane breedte van 
de voertuigen voor het milieu en alles wat dit omvat, 
dienen uitvoerig te worden bestudeerd. 
Gedaan te Brussel, 23 september 1987. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alfons MARGOT