RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT  
van 17 april 2013  
met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van de besluiten tot het verlenen van 
kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het 
begrotingsjaar 2011, afdeling III — Commissie en uitvoerende agentschappen  
HET EUROPEES PARLEMENT,  
— gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (  1 ), 
— gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (COM(2012) 436 
— C7-0224/2012) (  2 ), 
— gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2010 
(COM(2012) 585) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2012) 
340) en (SWD(2012) 330),  
— gezien de mededeling van de Commissie van 6 juni 2012 getiteld „Synthese van de beheersresultaten 
van de Commissie in 2011” (COM(2012) 281),  
— gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2011 uitgevoerde interne 
controles (COM(2012) 563) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie 
(SWD(2012) 283),  
— gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 
2011 vergezeld van de antwoorden van de instellingen (  3 ) (jaarverslag), en de speciale verslagen van de 
Rekenkamer,  
— gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2011 waarin de betrouwbaarheid van 
de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden beves ­
tigd (  4 ), als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,  
— gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 over de aan de Commissie te verlenen kwijting 
voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011 (05752/2013 — C7-0038/2013),  
— gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 over de aan de uitvoerende agentschappen te 
verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011 (05754/2013 — 
C7-0039/2013),  
— gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en 
artikel 106 bis van het Euratom-Verdrag,  
— gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het 
Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (  5 ), 
en met name de artikelen 55, 145, 146 en 147,  
— gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 
2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en 
tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (  6 ), in het bijzonder de artikelen 62, 164, 
165 en 166,  
— gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het 
statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire 
programma’s worden gedelegeerd (  7 ), en met name artikel 14, leden 2 en 3,  
— gezien artikel 76 van en bijlage VI bij zijn Reglement,NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/27  
( 1 ) PB L 68 van 15.3.2011.  
( 2 ) PB C 348 van 14.11.2012, blz. 1.  
( 3 ) PB C 344 van 12.11.2012, blz. 1.  
( 4 ) PB C 348 van 14.11.2012, blz. 130.  
( 5 ) PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.  
( 6 ) PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.  
( 7 ) PB L 11 van 16.1.2003, blz. 1.
— gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de andere betrokken 
commissies (A7-0116/2013),  
A. overwegende dat Europa naast een economische en financiële crisis ook een crisis van het vertrouwen 
in de Europese instellingen doormaakt, waardoor het Parlement de rekeningen van de Commissie met 
grote zorgvuldigheid moet controleren;  
B. overwegende dat de Rekenkamer voor de achttiende maal op rij geen positieve betrouwbaarheidsver ­
klaring heeft kunnen afgeven met betrekking tot de wettigheid en regelmatigheid van de betalingen;  
C. overwegende dat de lidstaten momenteel onderhandelingen voeren over het nieuwe meerjarig financieel 
kader (MFK) 2014-2020;  
D. overwegende dat in een situatie van beperkte middelen, veroorzaakt door de economische en financiële 
crisis, zogenoemde „intelligente solidariteit” nodig is, ofwel het gebruik van middelen van de Unie om 
hervormingen door te voeren, financiële discipline uit te oefenen en voor politieke en economische 
stabiliteit te zorgen;  
E. overwegende dat de Commissie overeenkomstig het Verdrag betreffende de werking van de Europese 
Unie (VWEU) de eindverantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van de begroting van de Unie en 
dat de lidstaten loyaal moeten samenwerken met de Commissie om ervoor te zorgen dat de middelen 
overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer worden besteed;  
F. overwegende dat artikel 287 VWEU bepaalt dat „de Rekenkamer aan het Europees Parlement en aan de 
Raad een verklaring voorlegt waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en 
regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd …”;  
G. overwegende dat doelmatigheidscontroles, om na te gaan in hoeverre de met de middelen beoogde 
doelstellingen zijn gehaald, steeds belangrijker worden;  
H. overwegende dat de gebreken van het douanestelsel nopen tot een beter evenwicht tussen verminderde 
controles en toenemende controles achteraf;  
I. overwegende dat het door de Commissie gevoerde beheer billijk moeten worden gepresenteerd om het 
publieke vertrouwen in de instellingen te versterken;  
J. overwegende dat de Europa 2020-strategie voor groei en werkgelegenheid een algemene strategie is die 
betrekking heeft op de activiteiten van bijna alle Commissiediensten die belast zijn met intern beleid, en 
dat 2011 het eerste volledige jaar was waarin de strategie werd uitgevoerd;  
K. overwegende dat de in artikel 318 VWEU bedoelde interinstitutionele dialoog moet worden aange ­
grepen om binnen de Commissie een nieuwe doelmatigheidscultuur te stimuleren;  
L. overwegende dat de Commissie begrotingscontrole voortaan nog meer moet worden betrokken bij de 
controle op de uitgaven van de Commissie; verwacht een verbeterde samenwerking met de Rekenkamer 
met als doel te komen tot verdergaande voorstellen voor efficiëntieverbeteringen binnen de contro ­
leprocedure;  
M. overwegende dat de bevoegdheden en instrumenten van de Commissie begrotingscontrole binnen de 
kwijtingsprocedure in een initiatiefverslag nauwkeurig moeten worden onderzocht en ten uitvoer 
moeten worden gelegd;  
Prioritaire acties voor de Commissie  
1. verzoekt de Commissie om, ter waarborging van de kwijting, het Parlement een actieplan voor te 
leggen voor de verwezenlijking van de volgende prioritaire acties:  
Mededeling van de Commissie over de bescherming van de begroting van de Unie  
a) de Commissie moet jaarlijks, en de eerste keer in september 2013, een mededeling aan het 
Parlement, de Raad en de Rekenkamer goedkeuren waarin de effecten van haar preventieve en 
corrigerende maatregelen met betrekking tot de bescherming van de EU-begroting openbaar 
worden gemaakt; zij dient met name tijdig alle opschortingen, onderbrekingen en inhoudingen 
bekend te maken, alsmede alle (nominale) bedragen die in het voorgaande jaar voor elke lidstaat, 
elke internationale organisatie en elk derde land zijn teruggevorderd via financiële correcties en 
terugvorderingen voor alle beheersmethoden op het niveau van de Unie en door de lidstaten, 
uitgesplitst per lidstaat; de Commissie moet zo uitgebreid mogelijk laten zien dat de financiële 
correcties de gemaakte fouten naar behoren compenseerden en bijdroegen tot duurzame ver ­
betering van de beheers- en controlesystemen;NL L 308/28 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
b) de Commissie moet financiële correcties aanbrengen voor het gehele bedrag dat de EU aan een 
programma bijdraagt, indien de doelstellingen van dit programma ten gevolge van fouten of 
verkeerd beheer van fondsen door nationale of regionale instanties grotendeels niet kunnen 
worden gehaald, zelfs als een programma gedeeltelijk gefinancierd is en de fondsen al zijn ver ­
deeld;  
c) de Commissie moet de relevante gegevens voor alle door haar beheerde beleidslijnen verstrekken 
in noot 6, getiteld „financiële correcties en terugvorderingen”, die aan de EU-rekeningen is ge ­
hecht;  
d) wat de beleidslijnen betreft die via meerjarige programma’s worden beheerd, moet de Commissie 
na de sluiting van de programmeringsperiode specificeren welke impact de tijdens die periode 
toegepaste terugvorderingen en financiële correcties hebben gehad op het foutenpercentage; de 
Commissie moet bovendien laten zien dat de financiële correcties de gemaakte fouten naar 
behoren compenseerden en bijdroegen tot duurzame verbetering van de beheers- en controle ­
systemen;  
e) de Commissie moet meer verantwoordelijkheid op zich nemen voor de nationale controle-instan ­
ties en voor de controleregelingen in de lidstaten waar de meeste fouten zijn vastgesteld; zij moet 
een voorstel opstellen voor een manier om de certificering en het werk van de controle-instanties 
in deze lidstaten verder te verbeteren; de Commissie moet haar vaststellingen publiceren en 
opnemen in de tussentijdse evaluatie van de desbetreffende verordeningen en het MFK;  
Foutenpercentage bij gedeeld beheer  
Verzoekt de Commissie om:  
f) de praktijken van haar diensten te harmoniseren wat betreft de onderbreking/opschorting van 
betalingen wanneer aanzienlijke gebreken zijn opgespoord op het niveau van de toezichts- en 
controlesystemen van de lidstaten;  
g) er bij de lidstaten op aan te dringen haar diensten te informeren over de ontwerp-subsidiabiliteits ­
regels, om nationale subsidiabiliteitsregels aan te passen die niet in overeenstemming zijn met de 
betrokken EU-regels, en om de controles van de kostendeclaraties en de doeltreffendheid van de 
controles van het eerste niveau, te versterken;  
h) gegevens van de lidstaten te verzamelen met betrekking tot de mate waarin nationale regels de 
EU-regelgeving op het gebied van begrotingsbeheer onnodig ingewikkeld maken („gold-plating”) 
en uiterlijk oktober 2013 aan het Parlement verslag uit te brengen; herinnert eraan dat inbreuk op 
de nationale regels een fout in het begrotingsbeheer is en dat de Commissie de eindverantwoor ­
delijkheid draagt voor fouten bij de uitvoering van de EU-begroting (artikel 317 VWEU); doet het 
verzoek om deze gegevens eens per jaar naar de nationale parlementen te versturen en om de 
Commissie begrotingscontrole van het Parlement naar behoren in te lichten;  
i) de beheers- en controleautoriteiten van de lidstaten te ondersteunen bij het vaststellen van de 
systemische oorzaken van fouten en met name bij het waarborgen van een conforme imple ­
mentatie van de aanbestedingsregels, en deze autoriteiten via gemotiveerde adviezen richtsnoeren 
met betrekking tot hun vereenvoudigingsinspanningen te verschaffen; deze adviezen worden 
openbaar gemaakt;  
j) het proportionaliteitsbeginsel toe te passen zonder veronachtzaming van de regels inzake het 
verminderen van de administratieve lasten en het vergemakkelijken van het stroomlijnen van 
procedures; aanvullende stap in de richting van vereenvoudiging is het verplicht gebruiken van 
de elektronische middelen voor projectaanvraag en verslaglegging, alsmede gelijkvormige en ge ­
standaardiseerde documentatie en procedures voor het beheer en de implementatie van de ope ­
rationele programma’s;  
k) de criteria die haar diensten toepassen om voorbehouden te maken in hun jaarlijkse activiteiten ­
verslag, en de verschillende methoden voor het kwantificeren van fouten in verband met over ­
heidsopdrachten op het gebied van landbouw- en cohesiebeleid, te harmoniseren;  
l) de procedures die haar diensten volgen voor controles en financiële correcties, te versnellen, en in 
het bijzonder te overwegen om de verschillende stadia van de „tegenstrijdige” procedure die 
resulteert in een financiële correctie, samen te voegen;  
m) de voortgang te evalueren van het financieel beheer binnen de beleidsgroepen van de begroting 
van de EU gericht op het afgeven van een positieve betrouwbaarheidsverklaring en uiterlijk maart 
2014 over deze evaluatie een verslag in te dienen binnen de context van de jaarlijks door de 
directeuren-generaal opgestelde activiteitenverslagen en van het syntheseverslag voor 2013 inzake 
de beheerprestaties van de Commissie;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/29
DG AGRI  
n) DG AGRI dient zijn praktijken voor het onderbreken van betalingen in overeenstemming te 
brengen met de beste praktijken van andere directoraten-generaal of diensten, alsmede voorstellen 
in te dienen inzake de striktere toepassing en ingebruikname van opschortingen binnen het 
beleidsterrein Landbouw en plattelandsontwikkeling;  
o) met inachtneming van het rechtskader moet DG AGRI betalingen systematisch onderbreken en 
opschorten wanneer uit de controles van het eerste niveau blijkt dat ze fouten van materieel 
belang vertonen; de betalingen mogen enkel worden hervat indien genoeg passend en ter plekke 
verzameld bewijs aantoont dat de tekortkomingen zijn verholpen;  
p) de Commissie moet vóór eind juni 2013 verslag uitbrengen over de voortgang van de werkgroep 
die DG AGRI heeft ingesteld om de onderliggende oorzaken van fouten op het gebied van 
plattelandsontwikkeling te onderzoeken en corrigerende maatregelen voor de huidige en de toe ­
komstige programmeringsperiode te ontwikkelen; dit verslag moet aan de lidstaten, de nationale 
parlementen en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van het Parlement worden 
toegestuurd opdat zij de oorzaken van de fouten kunnen analyseren, een niet-bindend advies 
kunnen afgeven en voorstellen kunnen doen om de desbetreffende fouten recht te zetten;  
q) DG AGRI moet alle noodzakelijke maatregelen nemen om de lidstaten te ondersteunen bij hun 
inspanningen om voorwaarden die intrinsiek gemakkelijk leiden tot uitvoerings- en controle ­
problemen, uit hun programma’s te schrappen;  
DG REGIO  
r) de Commissie moet haar oorspronkelijke voorstellen voor de algemene bepalingen inzake het 
cohesiebeleid in de programmeringsperiode 2014-2020, handhaven, en moet de lidstaten met 
klem wijzen op de absolute noodzaak om in de nieuwe wetgeving het beginsel van netto 
financiële correcties (  1 ) en gestroomlijnde procedures en voorwaarden voor het onderbreken en 
opschorten van betalingen op te nemen;  
s) de Commissie moet ook zoveel mogelijk netto financiële correcties toepassen om ernstige fouten 
in de huidige programmeringsperiode te corrigeren overeenkomstig artikel 99 en volgende van 
Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (  2 ); na afloop van de programmaperiode moeten 
met name netto financiële correcties worden toegepast;  
t) de Commissie moet bovendien haar aanvankelijke standpunt verdedigen dat het in de financie ­
ringsperiode 2014-2020 niet is toegestaan projecten te selecteren die voorafgaand aan de finan ­
cieringsaanvraag fysiek zijn afgerond of volledig zijn uitgevoerd (de met terugwerkende kracht 
goedgekeurde projecten) (  3 ); 
u) DG REGIO moet zijn betalingspraktijken volledig in overeenstemming brengen met de beste 
praktijken van andere directoraten-generaal of diensten en moet daarbij de in de verordeningen 
bedoelde rechtsinstrumenten direct en volledig blijven benutten, met name de onderbreking van 
de betalingen, of waar nodig door de opschorting van de operationele programma’s;  
v) dringt aan op strengere controles en voorwaarden voor lidstaten die inbreuk maken op de EU- 
voorschriften van het begrotings- en mededingingsrecht (in het bijzonder de gunning van over ­
heidsopdrachten); verzoekt bij inbreuken op de EU-wetgeving om systematische onderbrekingen 
van betalingen bij de relevante structuurfondsprogramma’s totdat de voorschriften worden nage ­
leefd en daardoor een EU-conform gebruik van de middelen is gewaarborgd;NL L 308/30 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende gemeenschappelijke bepalingen 
inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees 
Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, die onder het 
gemeenschappelijk strategisch kader vallen, en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ont ­
wikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van 
de Raad (COM(2011) 615/2), artikel 136 e.v.  
( 2 ) Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees 
Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van Verordening 
(EG) nr. 1260/1999 (PB L 210 van 31.7.2006, blz. 25).  
( 3 ) COM(2011) 615/2, artikel 55, lid 4.
w) dringt aan op een strenger opschortingsbeleid bij het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling 
(EFRO) en het Cohesiefonds, zoals dat bij het ESF al met succes wordt toegepast, om een 
onrechtmatig gebruik van de middelen uit de structuurfondsen vroegtijdig te voorkomen en het 
nultolerantiestandpunt van de Commissie te ondersteunen;  
x) DG REGIO moet met name systematisch de betalingen onderbreken en de programma’s opschor ­
ten wanneer uit de controles van het eerste niveau blijkt dat ze fouten van materieel belang 
vertonen; de betalingen mogen enkel worden hervat indien genoeg betrouwbaar bewijs aantoont 
dat de tekortkomingen zijn verholpen;  
Foutenpercentage bij gecentraliseerd beheer  
DG Onderzoek en innovatie  
y) vóór eind juni 2013 moet de Commissie bij het Parlement een verslag indienen waarin de impact 
wordt geëvalueerd van de in 2011 ingevoerde vereenvoudigingsmaatregelen;  
z) in dit verslag moeten tevens de verbeteringen worden beoordeeld die de Commissie heeft aange ­
kondigd op het gebied van de strategieën voor controle vooraf en audit achteraf, en van de 
verbeteringen van de richtsnoeren betreffende de meest voorkomende fouten gegeven aan deel ­
nemers aan het zevende kaderprogramma voor onderzoek en aan auditoren;  
aa) in dit verslag moet de Commissie aangeven of de maatregelen die genomen zijn ter vermindering 
van de auditlast — die veroorzaakt wordt doordat zeven gedelegeerde ordonnateurs verantwoor ­
delijk zijn voor de onderzoeksbegroting — effectief zijn geweest, en zo nee, andere oplossingen 
voorstellen;  
Evaluatieverslag (artikel 318 VWEU) en beter gebruik van doelmatigheidscontroles  
ab) de diensten van de Commissie moeten een nieuwe doelmatigheidscultuur ontwikkelen door in 
hun beheersplan een aantal doelstellingen en indicatoren op te nemen die voldoen aan de eisen 
van de Rekenkamer op het gebied van relevantie, vergelijkbaarheid en betrouwbaarheid; bovendien 
dienen prestatie-indicatoren en -doelstellingen volledig te zijn geïntegreerd in alle voorstellen voor 
nieuwe beleidslijnen en programma’s;  
ac) verzoekt de Commissie om volledig rekening te houden met de toelichtingen en verzoeken uit het 
„antwoord van de Europese Rekenkamer op het tweede evaluatieverslag van de Commissie als 
bedoeld in artikel 318”;  
ad) verzoekt de Commissie om vóór de tussentijdse evaluatie van de diverse beleidsterreinen en 
programma’s een eenduidige definitie te geven van Europese meerwaarde; dringt aan op een 
controle van de programma’s met als doel nationale en regionale „meeneemeffecten” te voor ­
komen en echt uitsluitend maatregelen te financieren die zonder impuls van de Unie niet tot stand 
kunnen worden gebracht;  
ae) de diensten moeten in hun jaarlijkse activiteitenverslagen meten hoe doelmatig ze zijn door een 
samenvatting te geven van de bereikte resultaten op het gebied van de belangrijkste beleids ­
terreinen van de Commissie; naast deze „departementale” doelmatigheid wordt de doelmatigheid 
van de Commissie als geheel geëvalueerd in het evaluatieverslag zoals bedoeld in artikel 318 
VWEU;  
af) de Commissie moet de structuur van bovengenoemd evaluatieverslag wijzigen door intern beleid 
van extern beleid te onderscheiden en met betrekking tot het intern beleid de nadruk te leggen op 
de Europa 2020-strategie als het economisch en sociaal beleid van de Unie; de Commissie moet 
de nadruk leggen op de voortgang in de verwezenlijking van de kerninitiatieven;  
ag) verwacht dat in het kader van een nieuw en verbeterd beleid aangaande prestaties alle door de 
Commissie uitgevoerde of gefinancierde evaluatieverslagen volledig beschikbaar worden gesteld 
aan het Parlement, dat kan besluiten deze voor raadpleging op zijn website te publiceren;  
Opbrengsten en traditionele eigen middelen  
Om de financiële belangen van de Unie goed te beschermen en de Unie te voorzien van voldoende 
eigen middelen om groei te realiseren, moet de Commissie:NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/31
ah) het Parlement vóór de kwijtingsprocedure 2012 een evaluatie verschaffen van de kosten van 
uitstel van de volledige toepassing van het gemoderniseerde douanewetboek, waarin de gevolgen 
voor de begroting van een dergelijk uitstel worden berekend;  
ai) betrouwbare gegevens verzamelen over de douanerechten- en btw-kloof in de lidstaten en hierover 
elke zes maanden verslag uitbrengen aan het Parlement;  
aj) acties vaststellen en uitvoeren die de inning van douanerechten en btw in de lidstaten doeltref ­
fender en efficiënter maken; de Commissie en de lidstaten moeten gevolg geven aan de aan ­
bevelingen van de Rekenkamer in speciaal verslag nr. 13/2011 (  1 ); 
ak) de kanalen en regelingen identificeren die belastingontduiking en -ontwijking mogelijk maken, 
met name door multinationals en via postbusfirma’s, en passende tegenmaatregelen bevorderen; is 
in verband hiermee tevreden met het OESO-rapport over erosie van de belastinggrondslag en 
winstverschuiving en verzoekt de Commissie om met de OESO, die tegen juli 2013 een actieplan 
zal opstellen om dit probleem aan te pakken, samen te werken;  
al) de lidstaten en de burgers in het kader van de onderhandelingen over het meerjarig financieel 
kader meer bewust maken van het feit dat een doeltreffende inning van opbrengsten nog steeds 
een essentieel kenmerk is van een goed beheer van de overheidsfinanciën, met inbegrip van het 
feit dat aspecten in verband met ongeïnde opbrengsten gevolgen hebben voor de beschikbaarheid 
van de eigen middelen van de Unie, de economische situatie van de lidstaten en de interne markt, 
en opdracht geven voor een studie waarin de mogelijke financiële voordelen op het gebied van 
belastinginning worden berekend voor de lidstaten, ingeval er binnen de EU gelijke regels moeten 
komen voor belastingontduiking en -ontwijking;  
2. is verontrust over de omvang van financiële offshore activiteiten, zoals gebleken is bij de recente 
lekken in verband met belastingparadijzen; verzoekt de Commissie dringend maatregelen te nemen 
om een eind te maken aan deze mogelijkheden om duizenden miljarden euro uit de normale finan ­
ciële circuits weg te sluizen, in de eerste plaats om belastingheffing te ontwijken en illegaal geld te 
verbergen voor de belastingdiensten van de lidstaten;  
3. stelt met klem voor dat de Commissie maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat alle bancaire 
activiteiten met betrekking tot het adviseren over en het opzetten van offshore constructies illegaal 
worden gemaakt en dat geen enkele bank in de Europese Unie die betrokken is bij dergelijke 
activiteiten Europese financiering volgens welke regeling dan ook zal of kan de ontvangen of kan 
profiteren van nationale steunmaatregelen;  
4. verwacht binnen twee maanden wetgevingsvoorstellen van de Commissie om een einde te maken aan 
de praktijk van gebruikmaking van belastingparadijzen door particulieren, bedrijven en zelfs openbare 
instellingen;  
Follow-up van de kwijtingsresolutie voor 2010  ( 2 ) 
Monitoring van financiële instrumenten  
5. is ingenomen met de follow-up die de Commissie gegeven heeft aan het verzoek van het Parlement 
om meer transparantie met betrekking tot financiële instrumenten, met name door de lidstaten te 
verplichten verslag uit te brengen over de financiële en uitvoeringsaspecten in de betrokken wetge ­
ving (  3 ), en merkt op dat syntheseverslag over de geboekte vooruitgang ten aanzien van de financiering 
en uitvoering van financiële instrumenten, dat de Commissie heeft aangekondigd in haar verslag over 
de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2010 (COM(2012) 585), tijdig naar het Parle ­
ment is verzonden; merkt voorts op dat het laatste verslag informatie bevat over de beschrijvingen van 
de financiële instrumenten en de uitvoeringsregelingen ervan, en de uitvoerende instanties en de 
omvang van de aan en door de financiële instrumenten verleende bijstand vaststelt;NL L 308/32 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Speciaal verslag nr. 13/2011 van de Rekenkamer met als titel „Wordt met douaneregeling 42 btw-ontwijking voor ­
komen dan wel ontdekt?”.  
( 2 ) Resolutie van het Europees Parlement van 10 mei 2012 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van 
de besluiten over het verlenen van kwijting voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 
2010, afdeling III — Commissie en uitvoerende agentschappen (PB L 286 van 17.10.2012, blz. 31).  
( 3 ) Herziening van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1974/2006 van de Commissie 
wat betreft plattelandsontwikkeling; zie ook het voorstel van de Commissie betreffende gemeenschappelijke bepalingen 
voor de structuurinstrumenten voor 2014-2020 (COM(2011) 615/2).
6. merkt op dat in de periode 2007-2013 steeds meer middelen uit de structuurfondsen werden uitge ­
voerd via financiële instrumenten, met name wat betreft instrumenten die gericht zijn op onder ­
nemingen; wijst erop dat meer dan 90 % van de aan eindbegunstigden uitbetaalde middelen ten goede 
kwam aan ondernemingen; verzoekt de Commissie om te verduidelijken hoe groot het percentage was 
van de daadwerkelijk uitgekeerde bedragen dat naar echte particuliere ondernemingen ging en niet 
naar ondernemingen die in meerderheid overheidsbezit zijn;  
7. merkt bezorgd op dat de financiële instrumenten voor stadsontwikkeling en energie-efficiëntie en 
hernieuwbare energie slechts 17 % uitmaken van de middelen die eind 2011 aan alle financiële 
instrumenten waren uitbetaald, en dat daarnaast maar weinig middelen ten goede zijn gekomen 
aan concrete stedenbouwkundige projecten;  
8. onderschrijft de lessen die de Commissie met betrekking tot de verslaglegging door de lidstaten geleerd 
heeft uit bovengenoemd syntheseverslag, als volgt:  
— het proces van gegevensverzameling door de beheersautoriteiten en de verzending ervan naar de 
Commissie moeten zo snel mogelijk in gang worden gezet;  
— de lidstaten moeten worden aangespoord om meer gegevens te verstrekken dan alleen de bedragen 
waarvoor men tegenover de fondsen verplichtingen is aangegaan en het aantal en het type eind ­
begunstigden;  
— de Commissie moet de lidstaten meer richtsnoeren verstrekken;  
9. merkt op dat de Commissie een deskundigengroep (  1 ) heeft belast met de opstelling van een verslag 
over het gebruik van het EFRO ter ondersteuning van financiële instrumenten; beschouwt dit als een 
eerste stap en is bezorgd dat de analyse van het evaluatienetwerk van deskundigen een aantal ernstige 
problemen aan het licht brengt, zoals een gebrek aan bewijs om te bepalen of de omvang van de 
steun overeenstemt met de omvang van de hiaten in de markt voor leningen en aandelenfinanciering; 
een gebrek aan bewijs om te beoordelen of de met de EFRO-steun opgezette durfkapitaalfondsen 
groot genoeg zijn om levensvatbaar te zijn; een gebrek aan gegevens over de kosten van het opzetten 
en exploiteren van financiële instrumenten in vergelijking met niet-terugvorderbare subsidies; en de 
complexiteit van de regelgeving en de onzekerheid over de interpretatie ervan;  
10. roept de Commissie op concrete stappen te zetten om het gebruik van financiële instrumenten 
aanzienlijk te verbeteren om de financiële belangen van de Unie beter te beschermen;  
11. herhaalt dat het Parlement de Commissie heeft verzocht de ervaringen met financiële instrumenten in 
het cohesiebeleid in de programmeringsperiode 2007-2013 objectief en kritisch te beoordelen, een 
risicobeoordeling uit te voeren voor verschillende financiële instrumenten afzonderlijk, met inacht ­
neming van de risicostructuur van de begunstigden van de financiële instrumenten, en jaarlijks vóór de 
respectieve kwijtingsprocedure verslag uit te brengen aan het Parlement over het gebruik van financiële 
instrumenten in de lidstaten, met inbegrip van vergelijkbare indicatoren voor de doeltreffendheid, 
efficiëntie en zuinigheid van financiële instrumenten en over de wijze waarop de Commissie coördi ­
neert, zorgt voor samenhang en het risico op overlapping tussen de beleidsterreinen vermindert;  
Verantwoordelijkheidsketen/cascade  
12. betreurt dat de Commissie het al lang bestaande verzoek van het Parlement om de handtekening van 
het verantwoordelijke lid van de Commissie toe te voegen aan de jaarlijkse activiteitenverslagen van 
zijn/haar directoraat-generaal, voortdurend negeert; merkt echter op dat het college van Commissie ­
leden het syntheseverslag heeft goedgekeurd en dat dit verslag een specifieke verklaring bevat waarin 
wordt benadrukt dat de Commissie de eindverantwoordelijkheid heeft voor het beheer van haar 
ordonnateurs op basis van de verklaringen en punten van voorbehoud die zij in hun jaarlijkse 
activiteitenverslagen hebben opgenomen; is derhalve van mening dat het college bij de goedkeuring 
van het syntheseverslag op de hoogte was van de problemen in de verschillende directoraten-generaal 
en verantwoordelijk kan worden gehouden;  
13. roept de Commissie op de kwaliteit en vergelijkbaarheid van de jaarlijkse activiteitenverslagen verder te 
verbeteren;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/33  
( 1 ) Zie het syntheseverslag dat Terry Ward en Applica sprl hebben opgesteld over het gebruik van het EFRO ter onder ­
steuning van financiële instrumenten, met de beleidsanalyse van het evaluatienetwerk van deskundigen met betrekking 
tot de doelmatigheid van het Cohesiebeleid 2007-2013.
14. is ingenomen met het feit dat de Commissie het Parlement inzage heeft gegeven in de jaarlijkse 
overzichten van de lidstaten; betreurt echter het feit dat slechts zeventien lidstaten daar toestemming 
voor hebben verleend aan de Commissie; verzoekt de Commissie om mede te delen welke stappen en 
maatregelen zij zal nemen om ervoor te zorgen dat de tien overgebleven lidstaten ook hun toe ­
stemming zullen verlenen;  
De gebruikmaking van voorfinancieringen  
15. is ingenomen met de nieuwe regels die zijn vastgelegd in Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 
inzake de regelmatige vereffening van voorfinancieringen, en moedigt de Commissie aan gehoor te 
blijven geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer met betrekking tot de relevante boekhoud ­
kundige gegevens en methoden;  
Het opleggen van effectieve sancties in grote uitgavengebieden  
16. erkent dat de voorstellen van de Commissie voor de programmeringsperiode 2014-2020 grotendeels 
beantwoordden aan de zorgen die het Parlement heeft geuit in zijn resolutie bij het besluit over het 
verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting voor 2008 (  1 ), gezien de voorgestelde 
invoering van netto financiële correcties aan de lidstaten en gestroomlijnde procedures en voorwaar ­
den voor het onderbreken of opschorten van betalingen; merkt op dat deze voorstellen voorts 
helderheid verschaffen over bepaalde subsidiabiliteitsregels en duidelijk maken dat de beheersautori ­
teiten geen projecten mogen selecteren die voorafgaand aan de financieringsaanvraag fysiek zijn 
afgerond of volledig zijn uitgevoerd (de met terugwerkende kracht goedgekeurde projecten);  
17. verzoekt de Commissie om de mogelijkheden te onderzoeken voor het opzetten van een corrigerend 
systeem voor uitgavengebieden waarin men geneigd is fouten te maken, waarbij het totaal aan 
materiële waarde door fouten in jaar n gedeeltelijk of volledig wordt afgetrokken van de jaarlijkse 
terugbetalingsverzoeken van accrediteringsorganisaties, afhankelijk van de ernst van de onregelmatig ­
heden;  
De controlewerkzaamheden van de Rekenkamer  
18. herinnert eraan dat artikel 287 VWEU het volgende bepaalt: „De Rekenkamer legt aan het Europees 
Parlement en aan de Raad een verklaring voor waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de 
wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd […]”;  
19. herinnert eraan dat als de Rekenkamer een advies uitbrengt over de betrouwbaarheid van de reke ­
ningen, het drie adviezen betreft over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende ver ­
richtingen bij die rekeningen; deze verschillende adviezen maken de beoordeling die de leden van het 
Europees Parlement moeten maken van de uitvoering van de begroting door de Commissie niet 
eenvoudiger;  
20. wijst erop dat de Rekenkamer op basis van zijn controles het meest waarschijnlijke foutenpercentage 
vaststelt, dat in 2011 3,9 % voor betalingen bedroeg, dat de Rekenkamer op basis van internationale 
normen voor de goedkeuring van rekeningen een materialiteitsdrempel van 2 % toepast als het alge ­
meen aanvaardbare foutenpercentage, en dat de Rekenkamer, indien het meest waarschijnlijke fou ­
tenpercentage de drempel overschrijdt, een afkeurend oordeel velt;  
21. herinnert eraan dat in overeenstemming met de internationale standaarden voor accountantscontroles 
de externe controleur volledig onafhankelijk de materialiteitsdrempel moet vaststellen;  
22. benadrukt dat fouten moeten worden onderscheiden van fraude en is van mening dat fouten in veruit 
de meeste gevallen voortkomen uit herstelbare administratieve fouten die met name verband houden 
met de complexiteit van de regels van de Unie en de lidstaten; herinnert de Commissie er echter aan 
dat het huidige foutenpercentage nog steeds onaanvaardbaar hoog is, en dat het Parlement een 
nultolerantiestandpunt hanteert ten aanzien van fouten;  
23. onderstreept het feit dat een foutenpercentage op zich geen volledig beeld geeft van de doeltreffend ­
heid van het beleid van de Unie; vindt derhalve dat de nalevingscontroles aangevuld moeten worden 
door doelmatigheidscontroles die de zuinigheid, efficiëntie en doeltreffendheid van de beleidsinstru ­
menten van de Unie evalueren; wijst op het feit dat het Amerikaanse Government Accountability 
Office meer gericht is op doelmatigheids- dan op nalevingscontrole;NL L 308/34 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Resolutie van het Europees Parlement van 5 mei 2010 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van de 
besluiten over het verlenen van kwijting voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 
2008, afdeling III — Commissie en uitvoerende agentschappen (PB L 252 van 25.9.2010, blz. 39).
24. merkt op dat de Rekenkamer en de Commissie enigszins van mening verschillen over de manier 
waarop fouten moeten worden berekend, met name wat betreft het al dan niet meerekenen van 
voorfinanciering, de behandeling van kwantificeerbare en niet-kwantificeerbare fouten en de manier 
waarop terugvorderingen en financiële correcties moeten worden verwerkt in de algemene beoordeling 
van de financiële gevolgen van fouten en de corrigerende capaciteiten van systemen; is van mening dat 
de verschillende benaderingen de verschillende rollen van de instellingen weergeven, te weten die van 
controleur enerzijds en die van beheerder anderzijds; verzoekt de Rekenkamer om de mogelijkheid te 
overwegen om deze betwistbaar verschillende categorieën foutenpercentages in zijn volgende jaar ­
verslag apart te vermelden en om de beleidslijnen en resultaten omtrent terugvordering en financiële 
correcties per sector te kwalificeren;  
25. heeft begrepen dat de deskundigheid en de methoden in de loop der tijd veranderen; dringt er echter 
met klem op aan dat de controleresultaten vergelijkbaar blijven, zodat het Parlement een politieke 
evaluatie kan verrichten over een langere periode;  
26. verzoekt dienovereenkomstig dat met betrekking tot de controle van het gedeeld beheer de nadruk 
wordt gelegd op de samenwerking tussen de nationale controle-instanties en de Rekenkamer, over ­
eenkomstig artikel 287, lid 3, VWEU;  
27. stelt voor de mogelijkheid te bestuderen voor de nationale controle-instanties in hun hoedanigheid van 
onafhankelijke externe controleurs en met inachtneming van de internationale auditnormen, om 
nationale controleattesten betreffende het beheer van de middelen van de Unie af te leveren die 
vervolgens aan de regeringen van de lidstaten worden verstrekt teneinde deze te over leggen tijdens 
de kwijtingsprocedure overeenkomstig een in te stellen interinstitutioneel geschikte procedure;  
Betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer  
Rekeningen — Goedkeurende verklaring  
28. is ingenomen met het feit dat de jaarrekeningen van de Unie voor het begrotingsjaar 2011 in alle 
materiële opzichten een getrouw beeld geven van de situatie van de Unie per 31 december 2011, en 
van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen van het op die datum afgesloten jaar;  
Wettigheid en regelmatigheid van ontvangsten — Goedkeurende verklaring  
29. constateert met voldoening dat de onderliggende ontvangsten betreffende het per 31 december 2011 
afgesloten begrotingsjaar op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn;  
Wettigheid en regelmatigheid van vastleggingen — Goedkeurende verklaring  
30. constateert met voldoening dat de onderliggende vastleggingen betreffende het per 31 december 2011 
afgesloten begrotingsjaar op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn;  
Wettigheid en regelmatigheid van betalingen — Afkeurende verklaring  
31. betreurt ten zeerste dat betalingen nog steeds fouten van materieel belang vertonen;  
32. heeft begrepen dat het afkeurende verklaring van de Rekenkamer is gebaseerd op de waarneming dat 
toezicht- en controlesystemen slechts ten dele effectief zijn en dat betalingen bijgevolg een meest 
waarschijnlijk foutenpercentage vertonen van 3,9 %;  
33. constateert bezorgd dat de beleidsgroepen landbouw; marktondersteuning en rechtstreekse steun; 
plattelandsontwikkeling, milieu, visserij en gezondheid; regionaal beleid, energie en vervoer; werk ­
gelegenheid en sociale zaken; onderzoek en ander intern beleid fouten van materieel belang vertonen;  
34. herinnert eraan dat het meest waarschijnlijke foutenpercentage voor betalingen in het begrotingsjaar 
2010 werd geschat op 3,7 % en in het begrotingsjaar 2009 op 3,3 %; is ontsteld over deze stijging 
omdat deze de positieve trend van 2007, 2008 en 2009 ongedaan maakt; roept de Commissie 
derhalve op de noodzakelijke stappen te zetten om het foutenpercentage gestaag te laten dalen; 
benadrukt dat het Parlement van oordeel is dat de verwezenlijking van deze doelstellingen essentieel 
is om in de toekomst de volledige waarde voor de uitgaven van de EU te verkrijgen en naar een 
positieve betrouwbaarheidsverklaring te evolueren (  1 );NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/35  
( 1 ) Paragraaf 4 van bovengenoemde EP-resolutie van 5 mei 2010.
35. schrijft deze ontwikkeling voornamelijk toe aan de stijging van het meest waarschijnlijke foutenper ­
centage voor landbouw, en is met name bezorgd over het hoge foutenniveau op het gebied van 
plattelandsontwikkeling, waar het gerapporteerde meest waarschijnlijke foutenpercentage 7,7 % was;  
36. verzoekt de Rekenkamer om er bij het opstellen van de speciale verslagen over specifieke beleids ­
gebieden in grotere mate voor te zorgen dat een vergelijking met voorgaande perioden mogelijk is;  
Aanbeveling van de Raad  
37. betreurt dat de Raad blijft weigeren om samen te werken met het Parlement op het gebied van de 
kwijting aan de Raad; is van mening dat de Commissie begrotingscontrole hierdoor zeer weinig 
instrumenten overhoudt en uiteindelijk wordt gedwongen haar vragen en informatieverzoeken over 
de begroting van de Raad voor te leggen aan de Commissie;  
38. merkt op dat de Raad aanbeveelt de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de 
algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2011; merkt op dat Nederland, Zweden 
en het Verenigd Koninkrijk tegen het verlenen van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van 
de begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 hebben gestemd; neemt kennis van 
de opmerkingen van deze landen:  
— voor de achttiende keer op rij heeft de Rekenkamer geen positieve betrouwbaarheidsverklaring 
zonder punten van voorbehoud kunnen afgeven,  
— zij beklemtonen dat de geloofwaardigheid van de EU-uitgaven staat of valt met een gezond 
financieel beheer op alle niveaus, een ordelijke boekhoudkundige verwerking en transparantie 
wat betreft de verantwoordingsplicht van alle betrokken actoren,  
— zij merken op dat 80 % van de EU-begroting door de lidstaten wordt uitgegeven in het kader van 
gedeeld beheer,  
— zij betreuren dat slechts vier van de zeven auditautoriteiten van lidstaten die door de Rekenkamer 
werden beoordeeld, als doeltreffend werden beschouwd,  
— zij roepen alle lidstaten op in het kader van de jaarlijkse overzichten volledige, transparante en 
accurate gegevens te verstrekken,  
— zij moedigen de Commissie aan alle lidstaten aan te sporen tot beter financieel beheer, mede door 
een striktere toepassing van sancties zoals opschortingen en onderbrekingen;  
39. wijst in dit verband op het hoge aantal voorbehouden van de Commissie ten aanzien van de beheers- 
en controlesystemen van het EFRO/Cohesiefonds voor de periode 2007-2013 in onder andere Neder ­
land en het Verenigd Koninkrijk; moedigt de Raad aan conclusies te trekken uit de opmerkingen van 
Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk door het financieel beheer en de kwaliteit van de 
prestatie van elke lidstaat te onderwerpen aan een intercollegiale toetsing;  
Horizontale kwesties  
Verantwoordelijkheden van de Commissie en de lidstaten bij gedeeld beheer  
40. benadrukt het feit dat krachtens artikel 317 VWEU de Commissie uiteindelijk verantwoordelijk is voor 
de uitvoering van de begroting van de Unie; wijst erop dat, wanneer de Commissie de begroting 
uitvoert op basis van gedeeld beheer, uitvoeringstaken worden gedelegeerd aan de lidstaten overeen ­
komstig artikel 53 ter van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002;NL L 308/36 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
41. benadrukt in dit verband dat de verantwoordelijkheid van de directoraten-generaal een pijler is van het 
huidige systeem waarmee de Commissie de EU-middelen beheert, en benadrukt dat het belangrijk is 
dat zij de beheersprestaties in hun jaarlijkse activiteitenverslagen correct weergeven;  
42. herinnert aan het voorstel van het Parlement in de kwijtingsresolutie voor 2010 om in de Commissie 
2014-2019 een commissaris fulltime te belasten met begrotingscontrole;  
43. verwacht dat de lidstaten zich volledig bewust zijn van hun plichten overeenkomstig artikel 4, lid 3, 
van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en het beginsel van loyale samenwerking, om de Unie 
op actieve en doeltreffende wijze bij te staan bij het uitvoeren van taken die voortvloeien uit de 
Verdragen;  
44. onderstreept in dit verband het belang van artikel 53 ter van Verordening (EG, Euratom) nr. 
1605/2002, waarin is bepaald dat de lidstaten, wanneer zij de begroting uitvoeren, alle noodzakelijke 
maatregelen nemen, waaronder wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen om de financiële belan ­
gen van de Unie te beschermen; benadrukt in dit verband dat artikel 59, lid 2, van de nieuwe 
Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 zelfs preciseert dat onder meer sprake moet zijn van de 
volgende maatregelen: a) ervoor zorgen dat uit de begroting gefinancierde acties naar behoren en 
effectief en in overeenstemming met de toepasselijke sectorspecifieke regelgeving worden uitgevoerd 
en b) voorzien in de preventie, opsporing en correctie van onregelmatigheden en fraude;  
45. wijst erop dat het huidige systeem geen volledige transparantie waarborgt ten aanzien van de begun ­
stigden die steun ontvangen uit het EFRO of het Cohesiefonds; binnen het huidige kader voorziet de 
Commissie in een webportaal dat toegang verschaft tot lijsten van begunstigden op nationale websites, 
die alleen beschikbaar zijn in de respectieve nationale talen en die niet voldoen aan gemeenschappe ­
lijke criteria; verwacht dat met de toekomstige verordening die betrekking zal hebben op de structuur ­
instrumenten wordt bereikt dat lidstaten gegevens verstrekken over de eindbegunstigden van de 
middelen uit het EFRO/CF, zodat deze op de officiële website van de Commissie kunnen worden 
gepubliceerd in een van drie werktalen van de Unie, en dat deze gegevens gebaseerd zijn op een reeks 
gemeenschappelijke criteria om onderlinge vergelijking en vaststelling van tekortkomingen mogelijk te 
maken;  
46. wijst erop dat er tussen de lidstaten aanzienlijke verschillen bestaan met betrekking tot de inkomsten 
en uitgaven in gedeeld beheer, in het bijzonder in verband met het opsporen van onregelmatigheden, 
fraude en fouten en de financiële follow-up op het gebied van zowel de douane als de besteding van 
EU-gelden; merkt op dat de Commissie tot dusverre de administratieve prestaties alleen maar achteraf 
en van geval tot geval monitort en zich dus onvoldoende bezighoudt met het analyseren van ten ­
densen, om daarmee risicoterreinen vast te stellen; verzoekt de Commissie zich te bedienen van de 
tendensanalysemethode om financiële risico’s op te sporen en maatregelen te nemen om de admini ­
stratieve prestaties van de lidstaten te verbeteren;  
47. is ingenomen met het feit dat de beheersautoriteiten van de lidstaten, in overeenstemming met 
artikel 59, leden 3, 4 en 5, van de nieuwe Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, in de toekomst 
verplicht jaarlijks hun rekeningen moeten indienen bij de Commissie, vergezeld van een beheersver ­
klaring, een jaarlijkse samenvatting van hun definitieve auditverslag en van de verrichte controles en 
een advies van een onafhankelijk auditorgaan;  
48. is ervan overtuigd dat bovenstaande verklaringen, in combinatie met de invoering van een zelfkritische 
beraadslaging in de Raad, die op dit moment ontbreekt, en een evenwichtige, eerlijke en open inter ­
collegiale toetsing tussen de lidstaten, leiden tot een betere en doeltreffendere uitvoering van de 
begroting, een betere prestatie van beleid, programma’s en projecten en meer solidariteit tussen de 
lidstaten in plaats van wederzijds wantrouwen — wat de voorkeur verdient boven bezuinigingen die 
ten koste gaan van het economisch herstel en het vertrouwen van de burgers van de Unie in een 
gemeenschappelijk Europa;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/37
49. is ingenomen met het feit dat de lidstaten op het daarvoor geëigende niveau de hierboven bedoelde 
informatie mogen publiceren en in aanvulling op en op basis van die informatie verklaringen mogen 
afgeven die op het daarvoor geëigende niveau ondertekend zijn; roept de Commissie op de lidstaten 
bij te staan bij het afgeven van deze vrijwillige beheersverklaringen zoals bedoeld in artikel 59, lid 5, 
van de nieuwe Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, door de beste praktijken te bevorderen; 
dringt er met klem op aan dat het Parlement zowel de beheersverklaringen als de vrijwillige ver ­
klaringen ontvangt;  
50. merkt op dat de Commissie de lidstaten moet helpen om zinnige jaarlijkse overzichten op te stellen; 
merkt op dat de informatie die wordt verstrekt over de operationele programma’s onder gedeeld 
beheer, hiervoor op het gebied van vorm en inhoud moet worden gestandaardiseerd; merkt op dat 
de jaarlijkse overzichten ter beschikking moeten worden gesteld van het Parlement en dat zij niet 
alleen ter beschikking moeten worden gesteld in de taal van de lidstaat, om de transparantie en het 
afleggen van rekenschap te verbeteren;  
51. constateert echter dat noch de Rekenkamer, noch de Commissie de jaarlijkse samenvattingen in dit 
stadium ziet als een waardevolle bron van informatie voor het beoordelen van de naleving door of 
doelmatigheid van begunstigden; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om onderzoek te doen naar 
de sterke en zwakke punten van de nationale controlesystemen op basis van de ontvangen jaarlijkse 
samenvattingen; vindt deze situatie onaanvaardbaar en verlangt dat de Commissie onmiddellijk actie 
onderneemt om ervoor te zorgen dat de volgende jaarlijkse samenvattingen van nut zijn voor het 
beoordelen van de doelmatigheid van begunstigden;  
52. wijst erop dat is gebleken dat de jaarlijkse samenvattingen van de lidstaten in hun huidige vorm een 
geringe meerwaarde hebben en dat de nalevingselementen van de huidige jaarlijkse samenvatting 
eenvoudigweg informatie kopiëren die reeds uit andere bronnen beschikbaar is (  1 ); spoort daarom 
alle lidstaten aan om het nut van de jaarlijkse samenvattingen te vergroten door een algehele analyse 
van de resultaten en een verklaring van algehele zekerheid op te nemen en zodoende te laten zien dat 
zij zich committeren aan een gezond financieel beheer van de middelen van de Unie en aan trans ­
parantie; spoort met name België, Duitsland, Ierland, Italië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Malta, 
Nederland, Oostenrijk, Polen en Spanje aan om onverwijld het voorbeeld te volgen van de vijftien 
lidstaten die een „verklaring van algehele zekerheid” hebben opgenomen in hun jaarlijkse samen ­
vattingen voor structurele acties in het kader van het Europees Sociaal Fonds (ESF) en het EFRO (  2 ) 
zodat de Commissie begrotingscontrole bij de kwijtingsprocedure van 2012 van deze informatie kan 
profiteren; verwacht dat lidstaten die niet tijdig een dergelijke verklaring indienen een uitvoerige 
verklaring indienen van de redenen hiervoor;  
53. roept de lidstaten op nationale beheersverklaringen af te geven op het daarvoor geëigende niveau en 
verzoekt de Commissie een sjabloon voor deze verklaringen op te stellen;  
54. vraagt de Commissie op korte termijn in samenwerking met de lidstaten een model voor nationale 
beheersverklaringen vast te stellen dat deze zinvol en vergelijkbaar zal maken; verzoekt de Commissie 
openlijk haar mening te geven over deze verklaringen; is van mening dat in deze verklaringen onder 
meer moet worden bevestigd dat wordt voldaan aan criteria zoals de betrouwbaarheid van de reke ­
ningen, de doeltreffendheid van de beheers- en controlesystemen en de wettigheid en regelmatigheid 
van de onderliggende verrichtingen en precies moet worden vermeld hoever de zekerheid, de voor ­
behouden en de disclaimers reiken; vraagt de Commissie voorstellen in te dienen om de controletaken 
voor lidstaten of regio’s die volgens de jaarverslagen van de Rekenkamer en hun eigen nationale 
beheersverklaringen consistent goed presteren, te verlichten; is van mening dat de Rekenkamer en de 
Commissie rekening moeten kunnen houden met de inhoud van de nationale beheersverklaringen in 
hun controlewerkzaamheden;  
55. wijst op de informatie in het volgende scoreboard over de twee initiatieven met betrekking tot de 
bijdrage van lidstaten aan het verbeteren van de doeltreffendheid van gedeeld beheer:NL L 308/38 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Zie het antwoord van commissaris Andor op schriftelijke vraag 18 ter voorbereiding op de hoorzitting van de 
Commissie begrotingscontrole op 26 november 2012 alsmede het Jaarlijks activiteitenverslag 2011 van het directo ­
raat-generaal Regionaal beleid, bladzijde 84.  
( 2 ) Zie het syntheseverslag van de Commissie, punt 3.3, in voetnoot 9 op bladzijde 11 van COM(2012) 281.
Scorebord  
Nationale beheersverklaringen  „Verklaring van algehele zekerheid” in de 
jaarlijkse samenvattingen voor 
structurele acties  
Oostenrijk  Neen  Neen  
België  Neen  Neen  
Bulgarije  Neen  Ja  
Cyprus  Neen  Ja  
Tsjechië  Neen  Ja  
Denemarken  Ja  Ja  
Estland  Neen  Ja  
Finland  Neen  Ja  
Frankrijk  Neen  Ja  
Duitsland  Neen  Neen  
Griekenland  Neen  Ja  
Hongarije  Neen  Ja  
Ierland  Neen  Neen  
Italië  Neen  Neen  
Letland  Neen  Neen  
Litouwen  Neen  Neen  
Luxemburg  Neen  Neen  
Malta  Neen  Neen  
Nederland  Ja  Neen  
Polen  Neen  Neen  
Portugal  Neen  Ja  
Roemenië  Neen  Ja  
Slowakije  Neen  Ja  
Slovenië  Neen  Ja  
Spanje  Neen  Neen  
Zweden  Ja  Ja  
Verenigd Koninkrijk  Ja  Ja  
Betrouwbaarheid van de „management representations” van de Commissie  
56. merkt op dat het aantal voorbehouden in de jaarlijkse activiteitenverslagen van de directoraten-gene ­
raal van de Commissie is gestegen van zeventien in 2010 tot 27 in 2011, en dat de geschatte totale 
financiële impact van de voorbehouden is gestegen tot 1 959 miljoen EUR, oftewel 1,5 % van de in 
2011 verrichte betalingen (2010: 423 miljoen EUR, oftewel 0,3 %);NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/39
57. is bezorgd dat deze ontwikkelingen een hoog foutenrisico op bepaalde terreinen weerspiegelen, zoals 
plattelandsontwikkeling, cohesie of het zevende kaderprogramma, zoals bevestigd door de directora ­
ten-generaal van de Commissie en door de controleresultaten van de Rekenkamer;  
58. neemt kennis van de richtsnoeren van de secretaris-generaal van de Commissie en de directeur- 
generaal van DG BUDG aan de directeuren-generaal en de diensthoofden van de Commissie betref ­
fende de berekening van het restfoutenpercentage, waardoor een aantal jaarlijkse activiteitenverslagen 
volgens de Rekenkamer verbeterd is;  
59. betreurt echter dat de Rekenkamer zwakke punten in deze instructies en de uitvoering ervan heeft 
opgespoord, met name wat betreft het restfoutenpercentage, en dringt er bijgevolg bij de Commissie 
op aan de richtsnoeren aan te passen, als een eerste prioriteit;  
60. erkent de vooruitgang die de Commissie heeft geboekt in het bepalen van de mate waarin verrich ­
tingen fouten blijven vertonen, maar constateert helaas dat de Rekenkamer heeft geconcludeerd dat 
het restfoutenpercentage nog geen betrouwbare indicator is;  
61. moedigt de Commissie aan vooruitgang te boeken bij de openbaarmaking van exactere, betrouw ­
baardere gegevens over terugvorderingen en financiële correcties en om informatie te verstrekken 
waarin voor zover mogelijk een aansluiting wordt gemaakt tussen het jaar waarin de betaling is 
verricht, het jaar waarin de betrokken fout is opgespoord en het jaar waarin terugvorderingen of 
financiële correcties zijn bekendgemaakt in de toelichtingen bij de rekeningen (  1 ); 
62. verwelkomt het verslag van de Commissie over de financiële correcties, met inbegrip van het daad ­
werkelijk teruggevorderde bedrag dat weer aan de begroting is toegevoegd, voor regionaal beleid bij de 
afsluiting van de programmeringsperiode 2000-2006, waaruit blijkt welke impact de tijdens de pro ­
grammeringsperiode of bij de afsluiting van de programmeringsperiode doorgevoerde financiële cor ­
recties hebben gehad op het totale foutenpercentage van de programmeringsperiode 2000-2006;  
63. roept de Commissie op deze verslaggevingspraktijk uit te breiden naar de andere beleidsterreinen die 
door de meerjarige programma’s worden beheerd;  
64. beveelt in overeenstemming met het standpunt van de Rekenkamer aan een duidelijk verband te 
leggen tussen de in de jaarlijkse activiteitenverslagen opgenomen bedragen, met name wat betreft 
de bepaling van het restfoutenpercentage, en de informatie over de in de rekeningen vermelde 
terugvorderingen en financiële correcties;  
65. constateert dat de Commissie in staat is om een overzicht te geven van de correcties van de fouten en 
onregelmatigheden die zich in 2011 hebben voorgedaan, met name in het deel van de begroting dat 
in gedeeld beheer wordt uitgevoerd (  2 ); 
66. stelt de Commissie voor haar directeuren-generaal op te dragen deze gegevens systematisch te ver ­
zamelen en te publiceren in hun jaarlijkse activiteitenverslagen;  
67. roept de Commissie op om op tijd voor de respectieve kwijtingsprocedure jaarlijkse mededelingen op 
te stellen aan het Parlement, de Raad en de Rekenkamer waarin per lidstaat en programma de geïnde 
financiële correcties en terugvorderingen worden vermeld, om haar prestaties op het gebied van de 
bescherming van de begroting van de Unie aan te tonen; verzoekt de Commissie om op basis hiervan 
een prestatieranglijst op te stellen;NL L 308/40 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Zie het jaarverslag 2011 van de Rekenkamer, bijlage 1.2, punt 2.  
( 2 ) Zie noot 6 in de geconsolideerde jaarrekening 2011 van de Europese Unie.
68. constateert bezorgd dat bovengenoemde, aan de geconsolideerde rekeningen gehechte noot 6 enkel 
betrekking heeft op financiële correcties en terugvorderingen op Europees niveau, en dat informatie 
over intrekkingen, terugvorderingen en nog niet afgehandelde terugvorderingen betreffende de struc ­
tuurfondsen op het niveau van de lidstaten, niet worden vermeld wegens redenen die verband houden 
met de betrouwbaarheid: „er blijven immers twijfels bestaan over de kwaliteit en de volledigheid van 
de gegevens die door sommige lidstaten en/of voor sommige programma’s worden ingediend”; ver ­
zoekt de Commissie jaarlijks met een mededeling te komen waarin alle bedragen openbaar worden 
gemaakt die in het voorgaande jaar zijn gecorrigeerd via financiële correcties en terugvorderingen voor 
alle beheersmethoden op het niveau van de Unie en door de lidstaten;  
69. is bezorgd dat de Commissie in voornoemde noot 6 de beoordeling van de Rekenkamer over de 
gebrekkige betrouwbaarheid van de toezichts- en controlesystemen van de lidstaten bevestigt, en 
betreurt ten zeerste dat dit de betrouwbaarheid van de „management representations” van de Com ­
missie kan aantasten; roept de Commissie op ervoor te zorgen dat de gegevens die de lidstaten 
verstrekken, volledig en volkomen betrouwbaar zijn;  
70. brengt in dit verband in herinnering dat de Commissie, door het syntheseverslag, waarvoor de ver ­
klaringen en punten van voorbehoud opgenomen in de jaarlijkse activiteitenverslagen van de direc ­
teuren-generaal en de diensthoofden als basis dienen, goed te keuren, de algemene politieke verant ­
woordelijkheid voor het beheer van de EU-begroting op zich neemt (  1 ); 
71. is ingenomen met de verbeteringen die zijn aangebracht in het door de interne controleur van de 
Commissie uitgebrachte algemene advies, die het syntheseverslag ondersteunen, maar merkt op dat het 
positieve advies van de interne controleur met name gebaseerd is op de verklaringen van het hoger 
management van de Commissie in de jaarlijkse activiteitenverslagen;  
72. herhaalt derhalve zijn eerdere verzoek aan de Commissie om betrouwbare en objectieve jaarlijkse 
activiteitenverslagen vast te stellen;  
Verantwoordelijkheid van de lidstaten  
73. merkt op dat de twee beleidsterreinen met de hoogste foutenpercentages (Plattelandsontwikkeling, 
milieu, visserij en gezondheid en Regionaal beleid, energie en vervoer) voornamelijk via gedeeld beheer 
worden uitgevoerd, en betreurt dat de geschatte meest waarschijnlijke foutenpercentages 7,7 % en 6 % 
bedragen;  
74. benadrukt dat de voorzitter van de Rekenkamer heeft opgemerkt dat „een grotere mate van betrok ­
kenheid is vereist van de kant van de nationale instanties wat betreft het beheer en de controle van 
EU-geld, met name omdat de nationale instanties de eerste — en belangrijkste — verdedigingslinie 
vormen in de bescherming van de financiële belangen van de burgers van de EU” (  2 ); onderstreept in 
dit verband de medeverantwoordelijkheid van de lidstaten voor betere uitgaven; is daarnaast van 
mening dat actieve betrokkenheid van de nationale parlementen, door middel van respectieve com ­
missies voor toezicht op het gebruik van het geld van de belastingbetaler van de Unie in de lidstaten 
(naar het voorbeeld van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement), niet alleen op het 
niveau van politiek en deskundig toezicht maar ook in het programmeringsproces van het nieuwe 
cohesiebeleid, zou leiden tot een lager foutenpercentage, betere transparantie en democratische legi ­
timiteit van het proces van absorptie van EU-middelen;  
75. betreurt het feit dat de autoriteiten van de lidstaten bij 62 % van de gecontroleerde verrichtingen voor 
regionaal beleid die fouten vertoonden, en bij 76 % van de gecontroleerde ESF-verrichtingen, over 
genoeg gegevens beschikten om ten minste een aantal van deze fouten op te sporen en te corrigeren 
voordat ze bij de Commissie vergoeding aanvroegen, en dat de Rekenkamer constateerde dat de 
controles ter plaatse voor plattelandsontwikkeling niet altijd naar behoren waren uitgevoerd; roept 
de lidstaten en de Commissie derhalve op de controles van het eerste niveau dringend te versterken 
om dit onaanvaardbaar hoge niveau van wanbeheer aan te pakken;  
76. verzoekt de Raad en de Coreper ervoor te zorgen dat nationale controlesystemen in het bijzonder en 
de medeverantwoordelijkheid van de lidstaten voor betere uitgaven in het algemeen regelmatig als 
specifieke punten op de agenda van de vergaderingen van de bevoegde Ministerraad worden geplaatst 
en in het bijzijn van de Commissie worden besproken;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/41  
( 1 ) COM(2012) 281, punt 1, blz. 2.  
( 2 ) Inleidende opmerkingen van de heer Caldeira toen hij op 6 november 2012 het Jaarverslag van de Rekenkamer over 
de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2011 presenteerde in de Commissie begrotingscontrole van het 
Parlement.
77. verzoekt de Rekenkamer overeenkomstig artikel 287, lid 4, tweede alinea, van het Verdrag betreffende 
de werking van Europese Unie, een advies uit te brengen over de onafhankelijkheid van de nationale 
controleautoriteiten in gedeeld beheer;  
Overheidsopdrachten en subsidiabiliteitscriteria  
78. merkt op dat een groot aantal fouten voortkomt uit een onjuiste toepassing van nationale regels (zo 
maakten, wat betreft de ESF-fouten in 2011, inbreuken op nationale regels 86 % uit van het fouten ­
percentage) en dat inbreuken op de regels voor overheidsopdrachten (in het bijzonder voor gezamen ­
lijk en indirect beheerde middelen) en fouten inzake de subsidiabiliteit (met name voor begunstigden 
van subsidies) de twee voornaamste bronnen van fouten zijn;  
79. is derhalve ingenomen met het op 20 december 2011 door de Commissie goedgekeurde voorstel voor 
een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende het gunnen van overheidsopdracht 
(COM(2011) 896), aangezien dit gericht is op vereenvoudiging en flexibilisering van de regels om de 
efficiëntie van de overheidsuitgaven te vergroten; merkt echter op dat de nationale regels voor 
overheidsopdrachten ook moeten worden vereenvoudigd volgens de EU-wetgeving;  
80. betreurt het feit dat fouten ook kunnen voortkomen uit onnodig ingewikkelde toevoegingen van 
nationale regels aan de EU-regels, die daardoor moeilijk door de lidstaten uitvoerbaar en verifieerbaar 
zijn, wat resulteert in een aanvullende en kunstmatige last voor de begunstigden („gold-plating”);  
81. wijst erop dat deze regels de foutenpercentages onnodig laten stijgen, aangezien alle inbreuken worden 
beschouwd als een fout in het beheer van de EU-begroting, ook al zijn de lidstaten verantwoordelijk 
voor deze nodeloos ingewikkelde regels, en er ook toe kunnen leiden dat de Commissie terugvorde ­
ring eist;  
82. spoort de lidstaten aan om deze onnodig ingewikkelde nationale regels in samenwerking met de 
Commissie en in overleg met de Rekenkamer op te sporen en aan het Parlement te rapporteren 
om ze te vereenvoudigen; merkt op dat in dit verband de mogelijkheid tot vaststelling van standaard ­
aanbestedingsdocumentatie voor de openbare aanbestedingsprocedure nader moet worden onderzocht;  
83. roept de Commissie op om bij bekende inbreuken op de regels van het begrotings- en mededingings ­
recht (in het bijzonder met betrekking tot de gunning van overheidsopdrachten) in de lidstaten 
strengere controles en voorwaarden toe te passen en in geval van twijfel de structuurfondsmiddelen 
onmiddellijk op te schorten, totdat de voorschriften worden nageleefd en zo een met de wetgeving 
van de Unie conform gebruik van de middelen wordt gewaarborgd;  
84. moedigt de diensten van de Commissie aan om bij wijze van proef een actieplan te lanceren, zoals DG 
EMPL heeft gedaan op beleidsterreinen met een hoog foutenrisico, om vast te stellen in welke 
sleutelgebieden vereenvoudiging kan bijdragen tot verlaging van het foutenpercentage op het niveau 
van de begunstigden;  
85. dringt er bij de Commissie op aan aanvullende instrumenten te ontwikkelen om het raadplegings ­
proces met begunstigden te faciliteren en hun rechtstreekse feedback aan de nationale autoriteiten te 
versterken, in overeenstemming met de inspanningen om de nationale regels te vereenvoudigen en het 
foutenpercentage te verlagen;  
86. draagt de Commissie nogmaals op aan te geven welke lidstaten verantwoordelijk zijn voor de vast ­
gestelde gecumuleerde kwantificeerbare fouten; heeft geen begrip voor het feit dat de statistische 
steekproefmethode van de Rekenkamer beperkingen kent, waardoor de Rekenkamer niet kan aangeven 
welke lidstaten de hoogste foutenpercentages hebben; dringt er bij de Rekenkamer op aan zijn 
controlebevindingen te vergelijken met die van de Commissie om vast te stellen welke lidstaten of 
regio’s het meest worden getroffen door het foutenpercentage en/of het optreden van fouten;NL L 308/42 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
Europees stabiliteitsmechanisme  
87. stelt vast dat het Europees stabiliteitsmechanisme in werking is getreden, maar betreurt het feit dat dit 
mechanisme is ingesteld buiten het institutionele kader van de Unie, omdat dit verhindert dat de EU- 
instellingen en met name het Parlement een democratische, politieke en begrotingscontrole kunnen 
uitoefenen; onderstreept dat de instelling buiten de instellingen van de Unie een stap terug betekent in 
de ontwikkeling van de Unie, wat met name ten koste gaat van het Parlement, de Rekenkamer en het 
Hof van Justitie van de Europese Unie; acht het van essentieel belang dat het ESM ten minste eens per 
jaar wordt besproken in een plenair debat in het bijzijn van de Raad en de Commissie, op basis van 
het jaarverslag van de accountantscommissie van het ESM;  
Fraudebestrijdingsstrategie  
88. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over en een evaluatie te maken van de fraudebestrij ­
dingsstrategieën zoals ingesteld in de directoraten-generaal na goedkeuring van de nieuwe fraude ­
bestrijdingsstrategie van de Commissie (COM(2011) 376) en het interne actieplan (SEC(2011) 787) 
voor de implementatie ervan in juni 2011;  
Tabaksindustrie  
89. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over hoe zij zo snel mogelijk haar plan zal verbeteren 
om een proactief beheer van mogelijke belangenconflicten en „draaideurgevallen” in te voeren;  
90. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over hoe zij artikel 5, lid 3, van de Kaderovereenkomst 
van de WHO voor de bestrijding van tabaksgebruik heeft geïmplementeerd en hoe zij van plan is 
bestaande regelgeving te verbeteren en verduidelijken;  
91. verzoekt de Commissie het Parlement zo snel mogelijk te voorzien van een overzicht van alle 
(openbare en niet-openbare) documenten en alle personen betrokken bij de onderhandelingen over 
de vier samenwerkingsovereenkomsten met de tabaksindustrie;  
92. merkt op dat de Unie de Kaderovereenkomst van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) voor de 
bestrijding van tabaksgebruik heeft ondertekend; beschouwt de uitvoering van artikel 5, lid 3, als een 
wettelijk bindende verplichting voor de Unie; verzoekt de Commissie om verslag uit te brengen over 
de wijze waarop de bepalingen van artikel 5, lid 3, in de Unie en haar instellingen ten uitvoer zijn 
gelegd, met name in verband met de vraag in hoeverre de tenuitvoerlegging de richtsnoeren van de 
WHO voor de tenuitvoerlegging van artikel 5, lid 3, volgt; wil weten waar en waarom de Commissie 
van deze richtsnoeren is afgeweken;  
Begrotingsbeheer  
Uitvoeringspercentages, begrotingsoverschotten, niet-afgewikkelde begrotingsvastleggingen  
93. is ingenomen met het hoge uitvoeringspercentage van de begroting, te weten 99,3 % van de vast ­
leggingskredieten (gelijk aan 2010) en 98,6 % van de betalingskredieten (96,6 % in 2010), en met de 
afname van het totale overschot van 4,5 miljard EUR in 2010 tot 1,5 miljard EUR in 2011;  
94. is bezorgd over het versnelde tempo waarin de lidstaten tegen het eind van het jaar betalingsverzoeken 
indienen in het kader van het ESF, het EFRO en het Cohesiefonds, omdat de Commissie hierdoor niet 
op tijd een gewijzigde begroting kan aanvragen bij de begrotingsautoriteit met als doel om de 
betalingskredieten te verhogen om de ingediende vorderingen te honoreren; roept de Commissie 
derhalve op de lidstaten aan te sporen om de meeste vorderingen zo vroeg mogelijk in te dienen;  
95. waarschuwt tegen de concentratie van een significant deel van de betalingen in december, daar dit 
negatieve gevolgen kan hebben voor de doeltreffendheid van toezicht- en controlesystemen en het 
foutenrisico kan verhogen;  
96. spreekt zijn bezorgdheid uit over de aanzienlijke stijging van de niet-afgewikkelde begrotingsvast ­
leggingen van 13 miljard EUR in 2010 tot 207 miljard EUR, voornamelijk voor cohesiebeleid, voor de 
programmeringsperiode 2007-2013;  
97. dringt er met klem op aan de komende jaren van meet af aan genoeg betalingskredieten beschikbaar 
te maken;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/43
Opbrengsten  
Traditionele eigen middelen en btw  
98. merkt op dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag heeft verklaard dat de berekening van de opbrengsten 
vrij was van materiële fouten; is echter bezorgd dat de controle van de Rekenkamer, wat betreft de 
traditionele eigen middelen (TEM), geen betrekking kan hebben op niet-aangegeven importverrichtin ­
gen of importverrichtingen die aan douanetoezicht zijn ontsnapt, en dat in het jaarverslag derhalve 
geen schatting is opgenomen van de verliezen die deze opleveren voor de EU-begroting; stelt de 
Rekenkamer voor een speciaal verslag uit te brengen over niet-aangegeven importverrichtingen op 
basis van een onderzoek in ten minste tien lidstaten en om zijn werkprogramma voor 2013 dien ­
overeenkomstig aan te passen;  
99. is van mening dat de doelmatigheidscontrole van de Rekenkamer op het gebied van de opbrengsten 
van grote waarde is en moedigt de Rekenkamer aan meer van zijn middelen hierop te richten; betreurt 
dat het jaarverslag, waar een groot deel van de werkzaamheden van de Rekenkamer op gericht is, 
niettemin weinig informatie verschaft over de werkelijke situatie van de doeltreffende inning van de 
opbrengsten; roept de Rekenkamer op in zijn jaarverslag meer de nadruk te leggen op de controle 
inzake opbrengsten om een volledig beeld te kunnen geven van de doeltreffendheid van het systeem 
van inning van de opbrengsten in de lidstaten en van de gevolgen indien dit niet naar behoren 
functioneert;  
100. brengt in herinnering dat het Parlement toezicht houdt op de situatie rond de inning van eigen 
middelen en dat doet via zijn initiatiefverslag over de bescherming van de financiële belangen van 
de Europese Unie, dat jaarlijks wordt opgesteld op basis van een Commissieverslag;  
101. is ernstig bezorgd over de conclusie van de Rekenkamer dat er sprake is van blijvende gebreken in het 
nationale douanetoezicht en dat derhalve niet kan worden gewaarborgd dat de vastlegging van de TEM 
volledig en juist is; vindt het onacceptabel dat de controle van de douaneprocedures in de lidstaten 
niet naar behoren functioneert; herinnert eraan dat het correct functioneren van de douaneprocedures 
rechtstreekse gevolgen heeft voor de berekening van de btw; is ernstig bezorgd over de bevinding van 
de Rekenkamer in speciaal verslag nr. 13/2011 dat de toepassing van douaneregeling 42 (  1 ) alleen al 
in 2009 goed was voor geëxtrapoleerde verliezen van ongeveer 2 200 miljoen EUR (  2 ) in de zeven 
gecontroleerde lidstaten, hetgeen neerkwam op 29 % van de btw die in theorie zou zijn geheven over 
het belastbare bedrag van alle importverrichtingen die in 2009 in deze zeven lidstaten hebben plaats ­
gevonden conform douaneregeling 42;  
102. benadrukt de conclusie die de Rekenkamer trekt in speciaal verslag nr. 13/2011: „Btw-ontwijking 
schaadt de financiële belangen van de lidstaten. Het heeft gevolgen voor de EU-begroting doordat de 
eigen middelen btw afnemen. Dit verlies wordt gecompenseerd door de eigen middelen bni, waardoor 
de bijdragen van de afzonderlijke lidstaten aan de EU-begroting uit balans worden gebracht. Belasting ­
fraude ondermijnt het functioneren van de interne markt en staat eerlijke mededinging in de weg” (  3 ); 
103. onderstreept dat de bevindingen van de Rekenkamer in speciaal verslag nr. 13/2011 worden bevestigd 
door de conclusies van de onderzoeksmissie van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement 
in de havens van Rotterdam en Antwerpen, die plaatsvond op 19 en 20 september 2012; wijst erop 
dat de Unie een groot handelsblok is en dat de grote Europese havens vele schepen verwerken; merkt 
op dat deze havens door de logistieke druk gebruikmaken van de procedures in de douaneverordening 
en dat de geautoriseerde marktdeelnemers een steeds belangrijkere rol spelen; merkt evenwel op dat 
bijvoorbeeld Rotterdam, de grootste haven van Europa, importeurs een hoog niveau van vereenvou ­
digde douaneprocedures heeft geboden in vergelijking met andere grote havens in de EU; benadrukt 
het feit dat een vereenvoudiging van de douaneprocedures moet gebeuren op basis van een behoor ­
lijke en doeltreffende beleidsaanpak op basis van het risico, met als resultaat doeltreffende contro ­
lesystemen zonder verstoring van de mededinging en benadrukt het feit dat de vereenvoudigde 
procedures regelmatig en doeltreffend moeten worden gecontroleerd door de Commissie en de lid ­
staten; merkt op dat verminderde controles grote economische voordelen kunnen opleveren voor een 
haven; benadrukt dat elke op onrechtvaardige wijze verminderde controle de financiële belangen van 
de EU en die van de lidstaten ernstig kan schaden;NL L 308/44 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Regeling die wordt toegepast door een invoerder om een btw-vrijstelling te verkrijgen wanneer de ingevoerde goederen 
naar een andere lidstaat zullen worden getransporteerd en waarbij de btw is verschuldigd in de lidstaat van bestem ­
ming.  
( 2 ) Waarvan 1 800 miljoen EUR zijn opgelopen in de zeven geselecteerde lidstaten en 400 miljoen in de 21 lidstaten van 
bestemming van de in de steekproef meegenomen geïmporteerde goederen.  
( 3 ) Speciaal verslag nr. 13/2011, blz. 11, punt 5.
104. neemt kennis van de initiatieven die de Commissie heeft ontplooid bij wijze van follow-up van 
speciaal verslag nr. 13/2011 van de Rekenkamer; betreurt echter dat de belangrijkste bevindingen 
en waarnemingen van dat speciaal verslag volgens het in mei 2012 gepubliceerde eerste activiteiten ­
verslag van Eurofisc voor 2011, nog steeds uitstaan; wil vóór september 2013 informatie over de 
gemaakte vorderingen;  
105. is met name ernstig bezorgd over de bevinding van werkterrein 3 dat de belastingdiensten in de 
meeste lidstaten geen directe toegang hebben tot douanegegevens en dat geautomatiseerde vergelijking 
met belastinggegevens derhalve niet mogelijk is;  
106. betreurt het dat aanbeveling 6 van speciaal verslag nr. 13/2011, waarin wordt opgeroepen tot een 
wijziging van de btw-richtlijn voor het apart identificeren van de intracommunautaire leveringen na 
invoer onder deze douaneregeling in de btw-lijsten van de handelaren, niet is uitgevoerd door de 
Commissie; merkt op dat dit een doeltreffende koppeling mogelijk zou maken tussen de douane- en 
belastinggegevens in de lidstaat van invoer; wenst in kennis te worden gesteld van de redenen waarom 
dit niet is gebeurd;  
107. betreurt het feit dat de Raad niet heeft gehandeld naar de aanbeveling van de Rekenkamer tot 
wijziging van de btw-richtlijn om de importeur (of diens fiscaal vertegenwoordiger) hoofdelijk aan ­
sprakelijk te kunnen houden voor het btw-verlies in de lidstaat van bestemming wanneer hij niet tijdig 
een volledige btw-lijst heeft ingediend;  
108. roept de Commissie op meer inspanningen te leveren om de problemen met de uitvoering van de 
aanbevelingen die de Rekenkamer heeft gedaan in speciaal verslag nr. 13/2011, te verhelpen;  
109. betreurt het feit dat de Commissie en de lidstaten er niet in zijn geslaagd het gemoderniseerd 
douanewetboek, dat oorspronkelijk uiterlijk op 24 juni 2013 van toepassing zou worden, tijdig uit 
te voeren; benadrukt dat verdere vertragingen adequate bescherming van de financiële belangen van de 
lidstaten, en derhalve van de EU zelf, onmogelijk maken; onderstreept dat deze situatie volgens de 
Commissie in hoge mate te wijten is aan het feit dat de lidstaten geen overeenstemming kunnen 
bereiken over de meest geëigende IT-ontwikkelingsmethode en dat ze beschikken over beperkte 
personele en financiële middelen; is bezorgd dat de Commissie en de lidstaten een achterstand 
oplopen in deze cruciale hervorming, waarbij de inning van eigen middelen onbevredigend is;  
110. roept de Commissie op de kosten van uitstel van de volledige toepassing van het gemoderniseerd 
douanewetboek te evalueren en de gevolgen ervan voor de begroting te berekenen;  
111. wijst op een in opdracht van het Parlement uitgevoerde studie over de „Uitvoering van het gemoder ­
niseerd douanewetboek” (  1 ), waaruit blijkt dat het gemoderniseerd douanewetboek (dat het douanewet ­
boek van de Unie zal heten indien het herschikkingsvoorstel van de Commissie wordt aangenomen) in 
het beste geval in werking treedt in december 2017; herinnert de Commissie eraan dat de EU exclusief 
bevoegd is op het gebied van de douane-unie en daarom moet toezien op de naleving door de 
lidstaten; roept de Commissie derhalve op meer inspanningen te leveren om ervoor te zorgen dat 
het gemoderniseerd douanewetboek zo snel mogelijk ten uitvoer wordt gelegd, en om in elk geval het 
in de studie genoemde slechtst denkbare scenario van maart 2033 te voorkomen;  
112. betreurt het feit dat de Raad twee belangrijke initiatieven gericht op de bestrijding van btw-fraude heeft 
tegengehouden, te weten het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 
2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde 
wat betreft een snellereactiemechanisme tegen btw-fraude (COM(2012) 428) en het voorstel voor een 
richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft een facultatieve en tijdelijke 
toepassing van de verleggingsregeling voor leveringen van bepaalde fraudegevoelige goederen en 
diensten (COM(2009) 511);  
113. is verheugd over het feit dat Eurofisc, een gemeenschappelijke operationele structuur die de lidstaten in 
staat stelt snel te reageren op grensoverschrijdende btw-fraude, volledig operationeel is geworden; 
merkt op dat in februari 2011 een specifiek werkterrein in het leven is geroepen voor de uitwisseling 
van gerichte informatie over frauduleuze transacties met douaneregeling 42;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/45  
( 1 ) PE 475.094.
114. roept de Commissie op haar samenwerking met de lidstaten te versterken om betrouwbare gegevens te 
verzamelen over de douanerechten- en btw-kloof in de respectieve landen en hierover regelmatig 
verslag uit te brengen aan het Parlement;  
Bni-opbrengsten — De omvang van belastingontduiking en -ontwijking en de impact ervan op de EU-begroting 
en de economieën van de lidstaten  
115. is ingenomen met het actieplan van de Commissie tot versterking van de strijd tegen belastingfraude 
en belastingontduiking (COM(2012) 722); prijst met name het voorstel van de Commissie om een 
snellereactiemechanisme in te stellen en wil dat dit de lidstaten in staat stelt sneller en efficiënter op 
btw-fraude te reageren; benadrukt dat de potentiële kosten van belastingfraude en -ontduiking voor de 
lidstaten geschat worden op één biljoen EUR per jaar terwijl in vergelijking de EU-begroting voor 
2011 op het punt van vastleggingskredieten slechts 142,5 miljard EUR bedroeg;  
Landbouw  
116. betreurt de stijging van het foutenpercentage naar 4,0 % op het beleidsterrein Landbouw en platte ­
landsontwikkeling dat de uitgaven van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees 
Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en van de beleidsgroepen milieu, visserij en 
gezondheid moet dekken;  
117. herinnert eraan dat de verslechtering van de stand van zaken in de landbouw en met name in de 
plattelandsontwikkeling de hoofdoorzaak is van de stijging van het meest waarschijnlijke foutenper ­
centage voor alle betalingen in het begrotingsjaar 2011;  
118. merkt op dat, hoewel 0,2 % van dit foutenpercentage het gevolg is van een wijziging van de methode 
van de Rekenkamer ten aanzien van overtredingen van randvoorwaarden, het foutenpercentage voor 
het gehele beleidsterrein landbouw tussen 2010 en 2011 in reële cijfers is gestegen met 1,5 %: van 
2,3 % in 2010 naar 3,8 % in 2011 (  1 ); 
119. neemt kennis van de aanpak van de Rekenkamer, waarin voor het eerst overtredingen van randvoor ­
waarden werden meegenomen in de berekening van het foutenpercentage, omdat „de randvoorwaar ­
den essentiële wetsvoorschriften zijn, waaraan moet worden voldaan door alle ontvangers van recht ­
streekse steun, en het de elementaire — en vaak de enige — na te leven voorwaarden zijn voor de 
uitkering van het volledige steunbedrag” (  2 ); vraagt de Rekenkamer in dit verband de wijziging van 
haar methode nader te verklaren en te rechtvaardigen; verzoekt de Commissie en de Rekenkamer 
overeenstemming te bereiken over een consequente methode om ervoor te zorgen dat de jaarlijkse 
cijfers over de begrotingsuitvoering beter kunnen worden vergeleken;  
120. neemt er nota van dat de Rekenkamer haar controle slechts beperkt tot bepaalde uit de regelgeving 
voortvloeiende beheerseisen en tot de vereisten aangaande de goede landbouw- en milieuconditie en 
dat „het foutenpercentage met grote omzichtigheid moet worden gebruikt en niet moet worden 
beschouwd als een algemene beoordeling van de naleving van de randvoorwaarden door landbou ­
wers” (  3 ); 
121. merkt op dat het de verantwoordelijkheid van de lidstaten is om „goede landbouw- en milieutoestand” 
te definiëren en te bepalen op welk areaal dit zal worden toegepast; uit felle kritiek op het feit dat 
begunstigden die vaak geen landbouwers zijn, de rechtstreekse betalingen zullen ontvangen; is van 
mening dat dit een onjuiste toewijzing is van middelen die zouden kunnen worden bespaard;  
122. neemt er kennis van dat de lidstaten tijdens het begrotingsjaar 2011 172,7 miljoen EUR van de 
begunstigden hebben teruggevorderd en dat het totale uitstaande bedrag dat aan het eind van het jaar 
nog altijd van de begunstigden moet worden teruggevorderd, 1 206,9 miljoen EUR bedroeg, waarvan 
458 miljoen EUR aan de lidstaten in rekening is gebracht voor ELGF-uitgaven overeenkomstig de 
50/50-regel; erkent dat een bedrag van ongeveer 25,7 miljoen EUR wordt gedragen door de EU- 
begroting voor gevallen die gedurende het begrotingsjaar 2011 als oninbaar werden gemeld; wijst erop 
dat DG AGRI alle niet-teruggevorderde bedragen betreffende lopende gevallen die dateren van 2006 of 
2002 bij Uitvoeringsbesluit 2011/272/EU van de Commissie (  4 ) van 29 april 2011 heeft afgewikkeld 
en dat na de toepassing van de 50/50-regel een bedrag van 27,8 miljoen EUR in rekening is gebracht 
aan de lidstaten terwijl een bedrag van 29,2 miljoen EUR werd gedragen door de EU-begroting als 
gevolg van oninbaarheid;NL L 308/46 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Deze gegevens zijn op 6 december 2012 namens de Rekenkamer door de heer Kubyk bekendgemaakt tijdens de 
hoorzitting met Dacian Ciolo ș van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement.  
( 2 ) Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer, paragraaf 3.9, voetnoot 11.  
( 3 ) Deze gegevens zijn op 6 december 2012 namens de Rekenkamer door de heer Kubyk bekendgemaakt tijdens de 
hoorzitting met Dacian Ciolo ș van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement.  
( 4 ) Uitvoeringsbesluit 2011/272/EU van de Commissie van 29 april 2011 inzake de goedkeuring van de rekeningen van 
de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) gefinancierde 
uitgaven over het begrotingsjaar 2010 (PB L 119 van 7.5.2011, blz. 70).
123. is verheugd dat de Rekenkamer voor het eerst voorziet in twee specifieke beoordelingen, te weten van 
de marktondersteuning en rechtstreekse steun aan de ene kant en van de plattelandsontwikkeling aan 
de andere kant, en is van mening dat dit een beter inzicht geeft in elk afzonderlijk beleidsterrein; 
verzoekt de Rekenkamer desondanks het foutenpercentage voor plattelandsontwikkeling apart van dat 
voor milieu, visserij en gezondheid te vermelden en niet samen te voegen;  
124. is ingenomen met het register waarin informatie beschikbaar wordt gesteld over de begunstigden van 
de subsidies uit het gemeenschappelijk landbouwbeleid in de lidstaten; is van mening dat dit instru ­
ment een belangrijke stap is op weg naar meer transparantie in de landbouwsector; herinnert er 
niettemin aan dat overeenkomstig het arrest van het Europees Hof van Justitie van 9 november 
2010 (  1 ), waarin de wetgeving aangaande natuurlijke personen nietig werd verklaard, Verordening 
(EG) nr. 259/2008 van de Commissie (  2 ) is gewijzigd zodat de verplichting tot openbaarmaking 
van informatie over de begunstigden van GLB-betalingen wordt beperkt tot rechtspersonen; neemt 
nota van het op 25 september 2012 goedgekeurde voorstel van de Commissie voor nieuwe trans ­
parantieregels teneinde de lidstaten te verplichten tot de openbaarmaking van gegevens over alle 
begunstigden inclusief natuurlijke personen, met uitzondering van begunstigden van wie de jaarlijkse 
steun niet hoger is dan een bepaalde de-minimisdrempel, waarbij rekening wordt gehouden met de 
bezwaren in het arrest van het Hof, met name wat betreft de punten van zorg op het vlak van 
gegevensbescherming;  
125. neemt kennis van de huidige praktijken bij het beheer van Sapard-fondsen, namelijk dat de middelen 
slechts bij uitzondering volledig worden teruggevorderd als door het frauduleuze gedrag voor een deel 
van het project op kunstmatige wijze de voorwaarden zijn geschapen zonder welke de begunstigde 
helemaal geen steun voor het project zou hebben gekregen; spreekt zijn bezorgdheid uit over de 
huidige praktijken, die de Commissie aan het Sapard-orgaan heeft aanbevolen, dat een project waarvan 
een deel te lijden heeft van frauduleus gedrag, als subsidiabel kan worden beschouwd als het project 
niet als een kunstmatige constructie wordt beoordeeld, d.w.z. als het percentage van de kosten van alle 
getroffen elementen niet hoger is dan 50 % van de totale kosten van het gehele project; is er met 
name bezorgd over dat deze praktijken geen blijk geven van een afschrikkende werking voor frau ­
duleus gedrag;  
Marktondersteuning en rechtstreekse steun  
126. betreurt dat de ELGF-betalingen in 2011 materiële fouten vertoonden, waarbij het meest waarschijn ­
lijke foutenpercentage door de Rekenkamer wordt geraamd op 2,9 %, en dat de door de Rekenkamer 
doorgelichte controlesystemen in Finland, Hongarije, Italië, Oostenrijk en Spanje slechts gedeeltelijk 
doeltreffend werden bevonden voor het waarborgen van de wettigheid en regelmatigheid van beta ­
lingen;  
127. merkt op dat de meest voorkomende nauwkeurigheidsfout het opgeven van een te grote oppervlakte 
betreft, die per geval meestal niet meer dan 5 % bedraagt, en betreurt dat de hogere foutenpercentages 
gevallen betreffen waarin de autoriteiten van de lidstaten de subsidiabiliteit van blijvend grasland 
onjuist hebben beoordeeld en opgenomen in het landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS);  
128. stemt in met de aanbeveling van de Rekenkamer dat een juiste beoordeling van de subsidiabiliteit van 
blijvend grasland dient te worden gewaarborgd (  3 ); 
129. merkt met teleurstelling op dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat de doeltreffendheid van het 
geïntegreerde beheers- en controlesysteem (GBCS) negatief wordt beïnvloed door onnauwkeurige 
gegevens in de diverse databases en vanwege onjuiste administratieve behandeling van de aanvragen 
door de betaalorganen in bepaalde lidstaten; herinnert de Commissie eraan dat de invoering van het 
GBCS heeft geleid tot een daling in het aantal fouten en verzoekt de Commissie de situatie onverwijld 
te verhelpen met behulp van opschortingen en onderbrekingen van betalingen wanneer dit nodig is;  
130. is bezorgd dat de Commissie in haar jaarlijkse activiteitenverslag haar voorbehoud aangaande de 
geïntegreerde beheers- en controlesystemen in Bulgarije en Portugal heeft gehandhaafd vanwege de 
ernstige tekortkomingen; onderstreept dat, gegeven het belang van het GBCS voor het beheer en de 
controle van de landbouwuitgaven, de Commissie aan reputatierisico wordt blootgesteld door de 
ernstige tekortkomingen in het opzetten en functioneren van het GBCS, zelfs als de financiële ge ­
volgen niet groter zijn dan de materialiteitsdrempel;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/47  
( 1 ) Gevoegde zaken C-92/09 en C-93/09, Jurispr. 2010, blz. I-11063.  
( 2 ) Verordening (EG) nr. 259/2008 van de Commissie van 18 maart 2008 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van 
Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de begun ­
stigden van financiële middelen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor 
plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 76 van 19.3.2008, blz. 28).  
( 3 ) Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer, paragraaf 3.45.
131. betreurt dat sommige systematische gebreken in de beheers- en controlesystemen die al in voorgaande 
jaren zijn waargenomen en gerapporteerd, nog niet zijn verholpen: de onjuiste indeling van grond ­
gebruik, de te hoge opgave van subsidiabel land in het LPIS of de verkeerde toepassing van het begrip 
„kennelijke fout”;  
132. betreurt dat de Rekenkamer tekortkomingen heeft vastgesteld in metingen ter plaatse; dringt erop aan 
dat inspecties ter plaatse van dusdanige kwaliteit moeten zijn dat de subsidiabele arealen op betrouw ­
bare wijze kunnen worden geïdentificeerd (  1 ); 
133. betreurt dat het werk van de door de Rekenkamer gecontroleerde certificerende instanties in het kader 
van de nieuwe vrijwillige procedure voor versterkte zekerheid van onvoldoende kwaliteit is;  
134. verzoekt de Commissie alle benodigde maatregelen te nemen zodat de betaalorganen de in hun 
administratie- en controlesysteem ontdekte zwakke punten kunnen verhelpen; dringt erop aan dat 
het ontwerp en de kwaliteit van het werk van de certificerende instanties moet worden verbeterd om 
te zorgen voor een betrouwbare beoordeling van de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen 
van de betaalorganen; verzoekt de Commissie te onderzoeken of samenwerking met burgers mogelijk 
is om de randvoorwaarden te verifiëren en de administratieve lasten te verlagen;  
Plattelandsontwikkeling  
135. betreurt dat de betalingen in de beleidssector „Plattelandsontwikkeling, milieu, visserij en gezondheid” 
in 2011 materiële fouten vertoonden, waarbij het meest waarschijnlijke foutenpercentage door de 
Rekenkamer wordt geraamd op 7,7 %, en dat de onderzochte toezicht- en controlesystemen gedeel ­
telijk doeltreffend waren;  
136. merkt op dat het grootste gedeelte van het meest waarschijnlijke foutenpercentage de subsidiabiliteit 
van niet-oppervlaktegerelateerde maatregelen, zoals de modernisering van landbouwbedrijven en het 
opzetten van basisvoorzieningen voor de plattelandseconomie en -bevolking, betreft, deels ten gevolge 
van de vaak complexe regels en subsidiabiliteitsvoorwaarden;  
137. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat er veel fouten werden ontdekt waarbij de begunstigden 
overheidsorganen waren, zoals gemeenten of het betaalorgaan zelf (  2 ), en dat deze fouten betrekking 
hadden op kwesties zoals het declareren van niet-subsidiabele btw en niet-naleving van de regels 
inzake overheidsopdrachten; verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve te zorgen voor een betere 
handhaving van de bestaande regels;  
138. betreurt nogmaals dat de Commissie verschillende methoden hanteert om de fouten inzake overheids ­
opdrachten op de twee beleidsterreinen „Landbouw” en „Cohesie” te kwantificeren, die bovendien 
allebei niet aansluiten bij die van de Rekenkamer, en dringt er bij de Commissie en de Rekenkamer 
op aan de behandeling van fouten inzake overheidsopdrachten voor deze twee beleidsterreinen met 
spoed te harmoniseren (  3 ); 
139. merkt op dat de Rekenkamer significante problemen constateert met betrekking tot de uitvoering van 
randvoorwaarden voor de identificatie en registratie van dieren (  4 ); verzoekt de lidstaten de kwaliteit 
van de controles in de loop van het jaar te verbeteren, zonder de ontvangers aanvullende admini ­
stratieve lasten op te leggen;  
140. betreurt dat er door de Rekenkamer zwakke punten zijn geconstateerd in de toezicht- en contro ­
lesystemen van de lidstaten voor plattelandsontwikkeling en dat de drie gecontroleerde elementen 
tekortkomingen vertoonden: d.w.z. de administratieve en controlesystemen ter waarborging van cor ­
recte betaling, de controlesystemen op basis van fysieke controles ter plaatse en systemen ter waar ­
borging van de tenuitvoerlegging en controle van de randvoorwaarden;  
141. verzoekt de Commissie bij de vaststelling van de controlestrategie voor de goedkeuring van de 
rekeningen van DG AGRI de bevindingen van de Rekenkamer in acht te nemen;NL L 308/48 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer, paragraaf 3.23.  
( 2 ) Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer, paragraaf 4.12.  
( 3 ) Zie paragraaf 86 van bovengenoemde resolutie van het Parlement van 10 mei 2012.  
( 4 ) Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer, paragraaf 4.18.
142. is met name bezorgd over de „management representation” van DG AGRI, omdat in het jaarlijkse 
activiteitenverslag niet wordt uitgelegd waarom het restfoutenpercentage voor plattelandsontwikkeling 
aanzienlijk was toegenomen in vergelijking met vorig jaar (  1 ); 
143. merkt op dat volgens de Rekenkamer het restfoutenpercentage van DG AGRI veel lager is dan dat wat 
de Rekenkamer heeft geconstateerd, omdat het is „gebaseerd op cijfers die door de lidstaten worden 
aangeleverd voor 2010 en omdat, zoals de Rekenkamer tijdens de controle heeft vastgesteld, de 
lidstaten niet alle niet-subsidiabele uitgaven ontdekken en rapporteren vanwege tekortkomingen in 
de controles van betaalorganen” (  2 ); 
144. is met name bezorgd over het feit dat DG AGRI van mening is dat „de lidstaten over het algemeen 
hun beheers- en controlesystemen voor plattelandsuitgaven verbeteren” (  3 ), terwijl uit de controle van 
de Rekenkamer blijkt dat de toezicht- en controlesystemen in Denemarken, Finland, Hongarije, Italië 
en Spanje niet doeltreffend of slechts gedeeltelijk doeltreffend waren (  4 ); is van mening dat het door 
een dergelijk groot verschil tussen de beoordeling van de Commissie en die van de Rekenkamer voor 
de kwijtingsautoriteit moeilijk is om tot objectieve conclusies te komen; dringt aan op gegevensuit ­
wisseling tussen de Rekenkamer en de Commissie om een gecoördineerd backcasten voor vorige 
perioden te faciliteren, teneinde te zorgen voor een betrouwbare database voor toekomstige vergelij ­
kingen; is overtuigd van het nut van tripartiete vergaderingen van de Rekenkamer, de Commissie en 
vertegenwoordigers van de betrokken lidstaten bij het zoeken naar een gemeenschappelijke analyse;  
145. verzoekt derhalve de Commissie om de nodige maatregelen te nemen om het foutenpercentage op het 
gebied van de plattelandsontwikkeling terug te brengen en is verheugd over het feit dat DG AGRI een 
werkgroep heeft opgericht om de dieper liggende oorzaken van fouten op het gebied van de platte ­
landsontwikkeling te beoordelen en corrigerende maatregelen voor de huidige en toekomstige pro ­
grammeringsperioden te ontwikkelen;  
146. verzoekt de Commissie niettemin een actieplan op te stellen om het foutenpercentage terug te brengen 
door niet alleen de lidstaten met behulp van voorbeelden van goede praktijken begeleiding en bijstand 
te geven, maar ook door het toezicht op de tenuitvoerlegging van programma’s uit te breiden en door 
met name in de plattelandsontwikkeling waar nodig doeltreffender sancties zoals onderbrekingen en 
opschortingen van betalingen toe te passen;  
147. verzoekt de Commissie de kwaliteitscontrole van de erkenningscriteria voor de betaalorganen en de 
certificerende instanties verder te verbeteren;  
148. staat volledig achter de aanbevelingen van de Rekenkamer dat de regels en voorwaarden voor platte ­
landsontwikkeling verder vereenvoudigd moeten worden en dat de lidstaten moeten zorgen voor 
betere naleving van de bestaande regels;  
Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid  
149. is in dit verband bezorgd over de presentatie van de beleidsgebieden milieu en gezondheid alsook 
plattelandsontwikkeling en visserij in het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de 
begroting van de Unie, aangezien daarin staat dat de betalingen over het afgesloten jaar materiële 
fouten vertonen; neemt er nota van dat deze conclusie alleen het gebied plattelandsontwikkeling 
betreft; vraagt dat de Rekenkamer in de toekomst een andere presentatie overweegt, waarin rekening 
wordt gehouden met de goede prestaties op de beleidsgebieden die onder de bevoegdheid van de 
Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid van het Parlement vallen;  
150. acht het algemene uitvoeringspercentage voor de begrotingslijnen voor milieu, klimaatmaatregelen, 
volksgezondheid en voedselveiligheid bevredigend; benadrukt het feit dat 2011 het eerste begrotings ­
jaar is dat volledig onder de begrotingsprocedure van het VWEU valt; betreurt, gezien de duidelijke 
EU-meerwaarde op deze gebieden en de steun van de Europese burgers voor het milieu- en klimaat ­
beleid van de EU, dat slechts 0,76 % van de begroting van de Unie wordt besteed aan de beleids ­
instrumenten die onder de verantwoordelijkheid van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en 
voedselveiligheid vallen;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/49  
( 1 ) Jaarlijks activiteitenverslag van DG AGRI, paragraaf 3.1.1.1.6, blz. 58.  
( 2 ) Interventie op 6 december 2012 van mevrouw Budbergyte namens de Rekenkamer tijdens de hoorzitting van com ­
missaris Dacian Ciolo ș in de Commissie begrotingscontrole van het Parlement.  
( 3 ) Jaarlijks activiteitenverslag van DG AGRI, blz. 79.  
( 4 ) Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer, bijlage 4.2.
151. onderstreept dat het algemene uitvoeringspercentage op het gebied van milieu- en klimaatmaatregelen 
99,92 % bedroeg; merkt voorts op dat 88,05 % van de betalingen is uitgevoerd; neemt er nota van dat 
dit het eerste jaar was waarin de begrotingslijnen voor milieu- en klimaatmaatregelen zijn uitgevoerd 
door het Directoraat-generaal ENV en het nieuwe Directoraat-generaal CLIMA, dat in 2011 voor zijn 
eigen begroting verantwoordelijk werd;  
152. is tevreden dat de operationele begroting van Life + voor 99,82 % is uitgevoerd, waaruit blijkt dat 
Life + noodzakelijk en aanvaard is als enig instrument voor louter milieubescherming; stelt vast dat 
2011 267 179 828 EUR is uitgetrokken voor projecten in de lidstaten, 8 997 284 EUR voor de 
ondersteuning van nationale activiteiten van ngo’s, 46 817 919 EUR voor maatregelen ter ondersteu ­
ning van de rol van de Commissie bij het initiëren en monitoren van beleidsontwikkeling en wetge ­
ving, en 17 589 277 EUR voor administratieve ondersteuning; is voornemens verder toezicht te 
houden op de toewijzing van de middelen voor Life + over de drie onderdelen van het effectieve 
gebruik ervan;  
153. is zich ervan bewust dat het betalingspercentage van de Life+-acties die onder de verantwoordelijkheid 
van DG CLIMA vielen, in het eerste jaar slechts 58,23 % bedroeg; neemt er nota van dat dit lage 
gebruik te wijten is aan het feit dat de begroting 2011 te optimistisch is opgesteld en dat de gevraagde 
bedragen te hoog waren; merkt voorts op dat pas in 2012 om eindbetaling is verzocht; benadrukt het 
feit dat er in het kader van de algemene kredietoverschrijvingsprocedure ongebruikte betalingskredie ­
ten zijn overgeschreven naar ander begrotingslijnen; is zich ervan bewust dat die betalingskredieten in 
2011 zijn gebruikt om de tekorten op de begrotingslijnen voor cohesie aan te vullen;  
154. acht de voortgang van de uitvoering van vijf proefprojecten en twee voorbereidende acties voor een 
totaal bedrag van 11 765 508 EUR bevredigend; is zich ervan bewust dat het voor de Commissie 
lastig kan zijn deze acties uit te voeren doordat de beschikbare bedragen klein zijn in verhouding tot 
de procedures die voor de uitvoering nodig zijn (bv. actieplan, oproep tot het indienen van voor ­
stellen); moedigt de Commissie aan zich in de toekomst te concentreren op proefprojecten en voor ­
bereidende acties met reële meerwaarde voor de Unie;  
155. neemt nota van het uitvoeringspercentage van 95,1 % voor begrotingshoofdstuk 17 04 — Veiligheid 
van levensmiddelen en diervoeders, diergezondheid, dierenwelzijn en gezondheid van planten; is zich 
ervan bewust dat geen volledige uitvoering nodig was door de lagere kosten voor inenting tegen 
bluetongue in vergelijking met de ramingen van de lidstaten, door de overschakeling op vrijwillige, 
door de houders gefinancierde programma’s in sommige lidstaten en door de daling van het aantal 
gevallen van BSE; merkt op dat de uitvoering van de betalingen is gestegen tot 98,1 %, tegen 90,5 % 
in 2010; moedigt de Commissie ertoe aan nauwer met de lidstaten samen te werken om de beste en 
meest nauwkeurige gegevens voor de ramingen op dit beleidsgebied te verkrijgen;  
Visserij  
156. neemt kennis van de mededeling van de Commissie aan het Parlement, de Raad en de Rekenkamer 
over de jaarrekening van de Europese Unie over het begrotingsjaar 2011; neemt kennis van het 
jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2011; is van mening dat het terrein van 
maritieme zaken en visserij niet prominent aan bod komt in deze documenten;  
157. uit zijn genoegen over het feit dat de uitvoering van begrotingstitel 11 in grote lijnen tot tevredenheid 
stemde, met een uitvoeringspercentage van 97 % voor vastleggingskredieten en 95 % voor betalings ­
kredieten; merkt voorts op dat de Rekenkamer geen wezenlijke aanmerkingen had op het jaarlijkse 
activiteitenverslag van DG MARE;  
158. dringt erop aan dat de Rekenkamer het foutenpercentage voor de visserij niet samen met die voor 
milieu, plattelandsontwikkeling en gezondheid presenteert, maar afzonderlijk;  
159. brengt in herinnering dat er in 2010 onvoldoende toezicht was op vangsten uit hoofde van partner ­
schapsovereenkomsten inzake visserij, hetgeen geleid heeft tot extra betalingen om overschrijdingen 
van de onderhandelde vangstquota te dekken; is om die reden verheugd over de maatregelen die DG 
MARE getroffen heeft om het toezicht op vangsten uit hoofde van partnerschapsovereenkomsten 
inzake visserij te verbeteren, hetgeen hopelijk zal voorkomen dat dit door de Rekenkamer gesigna ­
leerde probleem nogmaals de kop opsteekt; merkt op dat de in 2010 teveel geviste hoeveelheden van 
de quota voor 2011 afgetrokken zijn;NL L 308/50 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
160. dringt er bij de Rekenkamer nogmaals op aan een financiële controle van de externe dimensie van het 
gemeenschappelijk visserijbeleid op te nemen in zijn werkprogramma;  
161. merkt op dat er in het jaarlijkse activiteitenverslag van DG MARE naar aanleiding van speciaal verslag 
nr. 12/2011 van de Rekenkamer bedenkingen zijn geuit ten aanzien van het Europees Visserijfonds 
(EVF) met betrekking tot investeringen aan boord die uit hoofde van artikel 25, lid 2, van Verordening 
(EG) nr. 1198/2006 (  1 ) gefinancierd werden en die de visserijcapaciteit van vaartuigen vergrootten; 
begrijpt dat DG MARE in samenwerking met de lidstaten werk heeft gemaakt van de aanpak van 
benoemde problemen door de op grond van deze bepaling van de EVF-verordening gefinancierde 
projecten te evalueren teneinde niet-subsidiabele uitgaven uit te bannen;  
162. stelt zich vragen bij de technische evaluatiemethoden die ertoe hebben geleid dat sommige uitgaven 
uit hoofde van artikel 25, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1198/2006 niet in aanmerking komen 
omdat zij een capaciteitsverhogend effect zouden hebben, terwijl zij juist de modernisering van de 
activiteit op het oog hadden; dringt erop aan dat de Commissie de term „capaciteit” opnieuw defini ­
eert, in het bijzonder om in de toekomst dit soort herinterpretaties te voorkomen;  
163. uit zijn ernstige bezorgdheid over het feit dat er overheidssteun gebruikt is om de visserijcapaciteit van 
schepen te vergroten en dat daardoor de overcapaciteit in de visserijsector in de Unie vergroot is;  
164. neemt kennis van de tweede bedenking in het jaarlijkse activiteitenverslag van DG MARE, die be ­
trekking heeft op het beheer van en het toezicht op de uitvoering van het EVF in Finland, Italië, 
Nederland, Roemenië, Slowakije, Spanje, de Tsjechische Republiek en Zweden;  
165. is van oordeel dat, ter wille van de transparantie, het jaarverslag van de Rekenkamer voortaan een 
aparte onderverdeling moet bevatten voor de cijfers betreffende DG MARE, en dat het aantal toetsin ­
gen moet worden opgevoerd om de algemene nauwkeurigheid van de steekproef te vergroten;  
166. dringt er bij de lidstaten op aan om alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de benoemde 
problemen aan te pakken en er zodoende voor te zorgen dat de bestaande bedenkingen ingetrokken 
kunnen worden;  
Regionaal beleid, energie en vervoer  
Foutenpercentage in verhouding tot de doeltreffendheid  
167. betreurt dat de Rekenkamer het meest waarschijnlijke foutenpercentage op dit uitgaventerrein op 6 % 
heeft geraamd; acht dit onaanvaardbaar hoog; merkt op dat dit foutenpercentage onder de percentages 
blijft die voor de periode 2006-2008 door de Rekenkamer werden gemeld, wat het gevolg is van de 
versterkte controlebepalingen en een strikt beleid van onderbrekingen en opschortingen bij opge ­
merkte tekortkomingen overeenkomstig het actieplan voor 2008 van de Commissie;  
168. is bezorgd over het feit dat de autoriteiten van de lidstaten bij 62 % van de verrichtingen voor 
regionaal beleid die fouten vertoonden, over voldoende informatie beschikten om ten minste een 
aantal van deze fouten te kunnen ontdekken en corrigeren voordat ze de uitgaven bij de Commissie 
certificeerden; verzoekt de Commissie derhalve om er bij de lidstaten op aan te dringen hun beheers- 
en controlesystemen te verbeteren zodat zij fouten op nationaal niveau kunnen ontdekken en corri ­
geren; beschouwt dit als een uit het beginsel van goed financieel beheer voortvloeiende opdracht 
(„betere besteding”); onderstreept dat er als gevolg van ontoereikende nationale beheers- en contro ­
lesystemen nettocorrecties moeten worden toegepast;  
169. merkt op dat de Rekenkamer het werk van zeven nationale en regionale controleautoriteiten, elk uit 
een andere lidstaat, heeft beoordeeld en tot de conclusie is gekomen dat de controleautoriteiten in 
Griekenland, Hongarije, Letland en Portugal doeltreffend waren, dat de controleautoriteiten in Italië- 
Sicilië en Roemenië gedeeltelijk doeltreffend waren en dat de controleautoriteit in de Tsjechische 
Republiek niet doeltreffend was;  
170. verzoekt de Commissie in de volgende programmeringsperiode 2014-2020 alle beschikbare instru ­
menten te gebruiken, zoals bedoeld in het voorstel van de Commissie (COM(2011) 615/2), met name 
door middel van gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen, met het oog op het opstellen 
van de voorwaarden waaraan de nationale controleautoriteiten moeten voldoen en het vaststellen van 
modellen voor de controlestrategie, het controleadvies, het jaarlijkse controleverslag en de steekproef ­
methode;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/51  
( 1 ) Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad van 27 juli 2006 inzake het Europees Visserijfonds (PB L 223 van 
15.8.2006, blz. 1).
171. betreurt dat volgens het jaarlijkse activiteitenverslag van 2011 van DG REGIO de Tsjechische Repu ­
bliek (11,4 %), Roemenië (11,2 %) en Italië (8,6 %) het hoogste risico van onjuiste betalingen hebben 
in de programmaperiode 2007-2013;  
172. neemt er kennis van dat DG REGIO in 2011 ernstige tekortkomingen heeft vastgesteld in vijf lid ­
staten: Frankrijk, Oostenrijk, Italië, Roemenië en de Tsjechische Republiek; merkt op dat, terwijl de 
problemen in Frankrijk en Oostenrijk door de nationale controleautoriteiten zelf zijn vastgesteld, de 
tekortkomingen in Italië, Roemenië en de Tsjechische Republiek vooral verband hielden met de 
structuur van de beheers- en controlesystemen;  
173. is verheugd over het initiatief van zijn bevoegde commissie om de verantwoordelijke ministers van de 
lidstaten met het zwakste controlesysteem uit te nodigen bij het Parlement om uit te leggen welke 
maatregelen het desbetreffende land heeft genomen om de situatie te verhelpen; spreekt in dit verband 
zijn waardering uit voor de bijdrage van de Tsjechische onderminister van Financiën tijdens het 
overleg met de bevoegde commissie; beschouwt zijn aanwezigheid in de commissie als een eerste 
stap naar meer verantwoordelijkheid voor de lidstaten bij het beheer van de middelen van de EU; is in 
dit verband verheugd over de eerste contacten met de Roemeense autoriteiten en het Italiaanse 
parlement;  
174. neemt kennis van het aantal punten van voorbehoud (121 programma’s) dat door de directoraten- 
generaal van de Commissie is gemaakt en van de risicobedragen die volgens de commissaris 1 600 
miljoen EUR bedragen; is tegelijkertijd verheugd dat de toename hoofdzakelijk het gevolg is van een 
strengere aanpak door de Commissie, waaronder een algemene regel dat een geaccumuleerd restrisico 
van 2 % zou leiden tot een voorbehoud voor het desbetreffende programma;  
175. neemt kennis van het grote aantal punten van voorbehoud van de Commissie ten aanzien van de 
beheers- en controlesystemen in het kader van het EFRO/Cohesiefonds voor geïdentificeerde operati ­
onele programma’s in de periode 2007-2013 in de lidstaten Bulgarije, Duitsland, Estland, Frankrijk, 
Griekenland, Hongarije, Italië, Letland, Litouwen, Nederland, Oostenrijk, Polen, Roemenië, Slovenië, 
Slowakije, Spanje, de Tsjechische Republiek en het Verenigd Koninkrijk ten gevolge van belangrijke 
kwesties betreffende de doeltreffende werking van de beheers- en controlesystemen;  
176. neemt kennis van de punten van voorbehoud van de Commissie voor de periode 2000-2006 aan ­
gaande de beheers- en controlesystemen in het kader van het Cohesiefonds in Hongarije en Spanje, en 
aangaande het EFRO in combinatie met hangende kwesties in de afsluitingsfase in Spanje, Duitsland, 
Ierland, Italië en grensoverschrijdende programma’s, allemaal vanwege eventuele reputatieschade;  
177. merkt met bezorgdheid op dat kmo’s in vergelijking met grote bedrijven ondervertegenwoordigd zijn 
wat het ontvangen van financiële middelen betreft; verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te 
zorgen dat de deelname van kmo’s niet prohibitief wordt uitgesloten door de subsidiabiliteitsregels, de 
boekhoudkundige verplichtingen en de praktische uitvoering daarvan;  
178. is van mening dat een snelle tenuitvoerlegging van werkbare wetten inzake de vrijheid van informatie 
door de gehele Unie noodzakelijk is, alsook de systematische, proactieve en centrale openbaarmaking 
van gegevens en documenten, met name in verband met het regionaal beleid;  
Bronnen van fouten  
179. benadrukt het feit dat procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en subsidiabiliteitsregels 
in het bijzonder vatbaar zijn voor fouten;  
180. erkent dat het belangrijk is dat de beheersautoriteiten over voldoende personeel beschikken; roept de 
lidstaten op aandacht aan dit vereiste te besteden; roept de lidstaten op bij de uitvoering van de 
begroting alle nodige maatregelen ter bescherming van de financiële belangen van de Unie te nemen 
teneinde hun verplichtingen uit hoofde van artikel 53 bis, lid 2, van Verordening (EG, Euratom) nr. 
1605/2002 houdende het Financieel Reglement na te komen;  
181. wijst op het feit dat de kwantificering van fouten aanleiding kan geven tot een verschil in behandeling: 
merkt op dat, terwijl de Rekenkamer de naleving nagaat en vaststelt of er al dan niet aan de regels is 
voldaan, de Commissie rekening houdt met de financiële gevolgen van een fout, waardoor de finan ­
ciële correcties dienovereenkomstig kunnen variëren;NL L 308/52 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
182. benadrukt het feit dat aan fouten vaak een gecompliceerd geheel van regels ten grondslag ligt; deelt 
derhalve de aanpak van de Commissie om naar vereenvoudiging te streven; waarschuwt voor het 
risico dat zou kunnen ontstaan door aanvullende nationale regelgeving met als gevolg een toename 
van de administratieve lasten (d.w.z. „overregulering”, gecompliceerde subsidiabiliteitsregels);  
Verslaglegging en financiële correcties  
183. is ingenomen met de correctiemechanismen van de Commissie, die de over een periode van meerdere 
jaren en bij de afsluiting ontdekte fouten en tekortkomingen op adequate wijze aanpakken; merkt op 
dat van een derde van de EFRO-programma’s in de loop van 2012 betalingen werden geblokkeerd en 
dat DG REGIO, nadat er in 2011 121 punten van voorbehoud werden gemaakt, de betalingen van 63 
programma’s heeft onderbroken, 115 waarschuwingsbrieven heeft verstuurd en voor 60 van deze 
programma’s de opschortingsprocedure heeft ingeleid;  
184. herinnert eraan dat de financiële correcties niet slechts als boete moeten dienen en dat de toepassing 
ervan een positief effect moet hebben op de verbeteringen van de beheers- en controlesystemen op de 
lange termijn, alsook op de herhaling van fouten;  
185. is bezorgd over de bevindingen van de Rekenkamer dat niet vaststaat dat de financiëlecorrectie ­
mechanismen adequaat compensatie bieden voor alle operationele programma’s en dat alle materiële 
kwesties zijn opgelost; bovendien heeft de Rekenkamer niet kunnen aantonen dat die mechanismen 
leiden tot blijvende verbeteringen van de systemen die herhaling van de ontdekte fouten zouden 
voorkomen; verwijst in dit opzicht specifiek naar speciaal verslag nr. 3/2012 (  1 ), paragrafen 83 en 
84; verzoekt de Commissie derhalve de gemaakte financiële correcties en de effecten ervan op de 
systemen volledig te beoordelen met betrekking tot het in de toekomst voorkomen van herhaling van 
dezelfde fouten (met name die van structurele aard); verzoekt de Commissie om het Parlement uiterlijk 
eind 2013 in kennis te stellen van haar conclusies; verzoekt de Commissie tijdens de volgende 
programmeringsperiode 2014-2020 van alle relevante bevindingen gebruik te maken en waar nodig 
voorstellen in te dienen voor het wijzigen van regelgeving;  
186. neemt met voldoening kennis van de aanhoudende inspanningen van de Commissie om de 
controlevoorzieningen voor het cohesiebeleid verder te verbeteren en tegelijk te vereenvoudigen; is 
van mening dat de voorgestelde maatregelen voor de programmaperiode 2014-2020, zoals specifieke 
ex-antevoorwaarden, jaarlijkse beheersverklaringen, certificering van jaarrekeningen, controleadviezen 
of strengere regels voor de vervanging van niet-subsidiabele uitgaven, verder moeten bijdragen tot 
verlaging van het foutenniveau; is het eens met de grotere resultaatgerichtheid en de thematische 
concentratie van het cohesiebeleid, die tot een grote toegevoegde waarde van de medegefinancierde 
operaties zouden moeten leiden;  
187. dringt erop aan dat bij betalingen uit de structuurfondsen strikter toezicht op de naleving van de 
voorwaarden plaatsvindt om te garanderen dat alle lidstaten zich aan de voorschriften voor een correct 
gebruik van de structuurfondsen houden;  
Aanbevelingen  
188. verzoekt de Commissie de lidstaten te ondersteunen bij het opstellen van alomvattende, zinvolle en 
vergelijkbare controleverslagen, inclusief een hoofdstuk over de bijdragen van de EU-middelen aan de 
verwezenlijking van de Europa 2020-doelstellingen in de landen in kwestie, zowel op nationaal als op 
regionaal niveau, waarin het ontwikkelingspotentieel van elke afzonderlijke regio en de mogelijke 
transformatie ervan in een centrum voor economische groei worden besproken;  
189. vestigt in dit verband de aandacht van de Commissie en de lidstaten op het feit dat de operationele 
programma’s in het licht van de Europa 2020-doelstellingen in toenemende mate zo ontworpen 
moeten zijn dat de subdoelen specifiek, meetbaar, haalbaar, relevant en tijdgebonden zijn en dat 
het programma bijgevolg geschikt is om doelmatigheidsaudits uit te voeren; merkt op dat de vast ­
stelling van een gemeenschappelijk systeem van resultaat- en impactindicatoren zou bijdragen tot de 
evaluatie van de in de verschillende programma’s gerealiseerde vooruitgang, niet alleen wat betreft de 
financiële tenuitvoerlegging, maar ook wat betreft de effectiviteit en efficiëntie;  
190. herinnert de lidstaten eraan dat vanwege de strikte tijdslimieten voor de projectuitvoering een goed 
functionerende projectcyclus nodig is, met name voor grote infrastructuurprojecten, om aan het begin 
van de volgende programmeringsperiode (2014-2020) te kunnen beginnen met de uitvoering ervan;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/53  
( 1 ) Speciaal verslag nr. 3/2012 van de Rekenkamer: „Structuurfondsen: heeft de Commissie de geconstateerde gebreken in 
de beheers- en controlesystemen van de lidstaten met succes aangepakt?”.
191. deelt de zienswijze van de Rekenkamer dat de Commissie het huidige sanctiesysteem (onderbreking, 
opschorting, financiële correcties) verder moet versterken door de beperking van de mogelijkheid om 
niet-subsidiabele uitgaven te vervangen door andere uitgaven tijdens de volgende programmerings ­
periode, waardoor voor de lidstaten een extra stimulans ontstaat om fouten in een vroeg stadium op 
te sporen en te corrigeren;  
192. verzoekt de Commissie om in overleg met de Rekenkamer een transparant systeem op te zetten dat 
het aan de ene kant mogelijk maakt rekening te houden met de jaarlijkse financiële correcties, maar 
aan de andere kant ook met de financiële correcties gedurende de looptijd van een programmerings ­
periode;  
193. verzoekt de Commissie de lidstaten te ondersteunen bij het verhogen van de doeltreffendheid van de 
eerstelijnscontroles en de nationale controleautoriteiten door de uitwisseling van beste praktijken en 
nauwere samenwerking tussen de Commissie, de Rekenkamer en de nationale autoriteiten („tripartiete 
vergaderingen”); is voorts van mening dat de nationale controleautoriteiten extra nadruk zouden 
kunnen leggen op de follow-up van de bereikte resultaten en de doeltreffendheid van de absorptie 
van uniale middelen in plaats van alleen een kwantitatieve aanpak te hanteren, ongeacht de uit ­
eindelijke doelen van het project;  
194. verzoekt de Commissie om een begin te maken met het opstellen van een handboek met „beste 
praktijken” uit de lopende programmeringsperiode, waarin praktische resultaten, bereikte resultaten en 
geleerde lessen kunnen worden opgenomen, om het absorptieproces te optimaliseren en het fouten ­
percentage te verlagen; merkt in dit verband op dat de potentiële toekomstige begunstigden, met 
inbegrip van Kroatië en potentiële kandidaat-lidstaten, daar in de volgende programmeringsperiode 
2014-2020 van zouden profiteren;  
Vervoer en toerisme  
195. merkt op dat de Rekenkamer bij de behandeling van de uitvoering van de begroting 2011 net als 
vorig jaar haar aandacht hoofdzakelijk heeft gericht op het cohesie- en het energiebeleid en veel 
minder op het vervoersbeleid; wijst erop dat met het vervoersbeleid wordt gestreefd naar ontwikkeling 
van de interne markt, bevordering van mededinging, innovatie en integratie van vervoersnetwerken;  
196. merkt op dat de verlaging van de kredieten voor samenwerking — Vervoer — Gemeenschappelijke 
Onderneming Clean Sky met 51 miljoen EUR in 2011 voortvloeide uit de herziening van het 
industriebeleid en dat de verlaging van de betalingskredieten voor projecten van gemeenschappelijk 
belang van het trans-Europese vervoersnetwerk plaatsvond om tijdsredenen en om volledig gebruik te 
kunnen maken van de overdracht van 2010; ziet in dat de vermindering van de cash-flow van de 
Gemeenschappelijke Onderneming Sesar overeenstemt met de aanbeveling van de Rekenkamer;  
197. is teleurgesteld dat de Commissie, nadat in 2010 de bestedingspercentages van de betalingskredieten 
voor verkeersveiligheid laag waren en de Commissie om een verklaring voor deze onderbesteding is 
verzocht, geen gedetailleerde informatie heeft verstrekt over het niveau van de kredieten en de 
benutting daarvan in 2011;  
198. merkt op dat betalingen voor vervoersprojecten vanwege de aard van die projecten vaak in een 
geconcentreerde periode, met name aan het eind van het jaar, worden verricht; is bezorgd dat dit 
gegeven de audit mogelijkerwijs negatief beïnvloedt;  
Werkgelegenheid en sociale zaken  
Foutenpercentage in vergelijking met effectiviteit  
199. merkt op dat de Rekenkamer het meest waarschijnlijke foutenpercentage op dit uitgaventerrein op 
2,2 % heeft geraamd; merkt tevens op dat de controles van de Rekenkamer op gebreken wijzen, met 
name in de „eerstelijnscontroles” van de uitgaven, die behoren tot de verantwoordelijkheid van de 
beheersautoriteiten en de bemiddelende instanties in de lidstaten;  
200. merkt op dat de directeur-generaal in 2011 in zijn jaarlijkse activiteitenverslag voorbehouden heeft 
gemaakt ten aanzien van de operationele programma’s in België, Duitsland, Italië, Letland, Litouwen, 
Roemenië, Slowakije, Spanje, de Tsjechische Republiek en het Verenigd Koninkrijk;  
201. stelt met voldoening vast dat het meest waarschijnlijke foutenpercentage bijna gelijk is aan de mate ­
rialiteitsdrempel, wat aangeeft dat een consequente toepassing van onderbreking, opschorting en 
financiële correcties een positief effect heeft gehad op het globale foutenpercentage;NL L 308/54 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
202. is bezorgd over het feit dat de autoriteiten van de lidstaten bij 76 % van de verrichtingen voor 
regionaal beleid die fouten vertoonden, over voldoende informatie beschikten om ten minste een 
aantal van deze fouten te kunnen ontdekken en corrigeren voordat ze de uitgaven bij de Commissie 
certificeerden;  
203. benadrukt dat het de taak van de nationale controleautoriteiten is om de nodige „interne zelfcontrole” 
van voorschriften en maatregelen te ontwikkelen teneinde fouten te ontdekken en corrigeren die in de 
„eerste lijn” zijn gemaakt;  
204. neemt kennis van het aantal punten van voorbehoud (24 programma’s) dat in 2011 door DG 
Werkgelegenheid (EMPL) van de Commissie is gemaakt, wat overeenkomt met 57,7 miljoen EUR; 
merkt voorts op dat de betalingen voor 21 programma’s van naar schatting 911 miljoen EUR tijdelijk 
zijn onderbroken; is verheugd over de strengere aanpak door de Commissie, waaronder een algemene 
regel dat een geaccumuleerd restrisico van 2 % zou leiden tot een voorbehoud voor het desbetreffende 
programma;  
205. is verheugd over het feit dat het beleidsterrein Werkgelegenheid en sociale zaken in 2011 voor het 
eerst los van het cohesiebeleid is onderzocht en geëvalueerd; is verheugd over het gedaalde fouten ­
percentage voor dit beleidsterrein, namelijk 2,2 % in vergelijking tot gemiddeld 3, 9 % voor alle 
beleidsterreinen; merkt echter op dat er niet-subsidiabele kosten werden vergoed;  
206. wijst op de noodzaak om de prestaties van financiële instrumenten te volgen en af te meten aan de 
beleidsdoelstellingen — de Europa 2020-doelstellingen — om tekortkomingen te kunnen identificeren 
en vooruitgang te boeken; dringt erop aan dat informatie en gegevens over prestaties beschikbaar zijn 
op jaarbasis; is van mening dat in de context van de huidige economische en financiële crisis het een 
cruciale noodzaak is om over gegevens inzake op meerder criteria gebaseerde prestaties van ESF- 
interventies te beschikken;  
207. betreurt het dat ondanks de versterkingen van de ESF-begrotingslijnen door middel van overschrij ­
vingen tussen begrotingslijnen en via de gewijzigde begroting, 2,7 miljard EUR aan uitstaande beta ­
lingen aan de begunstigden niet kon worden betaald als gevolg van onvoldoende betalingskredieten; 
verzoekt de Commissie om voorstellen te doen inzake, en de Raad om in te stemmen met, accurate 
betalingskredieten in de jaarlijkse begrotingsprocedure om onzekerheid en onnodige procedurele lasten 
voor de begrotingsautoriteit te voorkomen en de begunstigden tijdig te kunnen betalen;  
208. is verheugd over het feit dat met betrekking tot het ESF een bedrag van 3,25 miljoen EUR is 
toegevoegd aan de begrotingslijn voor operationele technische bijstand om specifieke deskundigheid 
te mobiliseren en de uitvoering van een Grieks operationeel programma van het ESF rechtstreeks te 
ondersteunen;  
209. onderstreept dat de effectiviteit en kwaliteit van het werk van de ESF-auditinstellingen dient te ver ­
beteren;  
210. merkt op dat het aandeel van de uitgaven voor het onderdeel werkgelegenheid binnen het programma 
Progress iets lager is dan het desbetreffende aandeel in het programma; is naar aanleiding van de 
conclusies in het evaluatieverslag (  1 ) van oordeel dat de uitgaven voor beleidsadviezen, onderzoek en 
analyse en politieke debat over de werkgelegenheid moeten worden verhoogd;  
211. dringt er nogmaals op aan dat met het oog op de uitvoering van de begroting gezorgd moet worden 
voor een geordende ontwikkeling van de totale betalingskredieten ten opzichte van de vastleggings ­
kredieten om een abnormale ontwikkeling van niet-afgewikkelde vastleggingen (RAL) (65 % van de 
totale omvang van de Cohesiefondsen aan het einde van 2011) te vermijden;  
Bronnen van fouten  
212. merkt op dat de Rekenkamer bij 13 % van de 180 binnen het ESF gecontroleerde verrichtingen heeft 
ontdekt dat niet-subsidiabele kosten werden vergoed en dat dergelijke fouten 77 % van alle kwanti ­
ficeerbare fouten vertegenwoordigen en ongeveer 73 % van het geschatte foutenpercentage voor deze 
beleidsgroep uitmaakt;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/55  
( 1 ) The Mid-term Evaluation of Progress — Final Report (Tussentijdse evaluatie van Progress — Eindrapport), Ecorys, 
22 december 2011.
213. vindt het uiterst zorgwekkend dat 86 % van het door de Rekenkamer op EU-niveau voor het ESF 
berekende foutenpercentage voortvloeit uit de onjuiste toepassing van nationale regels, variërend van 
administratieve fouten en onnodig gecompliceerde regels („overregulering”) tot onvoldoende 
eerstelijnscontroles;  
Verslaglegging en financiële correcties  
214. is van mening dat de correctiemechanismen van de Commissie adequate maatregelen zijn voor de over 
een periode van meerdere jaren en bij de afsluiting ontdekte fouten en tekortkomingen; merkt op dat 
de Commissie tot november 2012, naast de in 2011 genomen maatregelen, in twee gevallen een 
besluit tot opschorting en in 34 gevallen tot onderbreking heeft genomen; deze laatste vertegen ­
woordigen een waarde van 153 miljoen EUR; merk voorts op dat de Commissie tot november 2012 
153 miljoen EUR aan financiële correcties heeft opgelegd;  
Vooruitgang bij de afsluiting van de programmeringsperiode 2000-2006  
215. erkent dat de lidstaten drie afsluitingsdocumenten moeten indienen: een gecertificeerde definitieve 
uitgavendeclaratie, inclusief een aanvraag om de saldobetaling, een definitief uitvoeringsverslag en 
een verklaring over de afsluiting van de steun; wat betreft de programmeringsperiode gaat het om 
239 operationele programma’s;  
216. neemt er nota van dat eind oktober 2012 149 programma’s (62 %) zijn afgesloten; merkt op dat er 
nog een totaalbedrag van 1 889 miljoen EUR aan vastleggingskredieten openstond;  
Fraudepreventie  
217. verwelkomt de ontwikkeling door de DG’s EMPL en REGIO van slimme IT-tools voor preventie, 
detectie en onderzoek van fraude, zoals het risicoscore-instrument Arachne; wijst erop dat Arachne 
eerst is beproefd in België, Portugal en Hongarije, wat heeft geleid tot de verdere ontwikkeling van het 
initiële risicoscore-instrument met modules die de gegevens kunnen verrijken met externe, openbaar 
beschikbare informatie; begrijpt dat Arachne in het voorjaar van 2013 gereed zal zijn, terwijl alle 
lidstaten het instrument eind 2013 op vrijwillige basis zullen kunnen gebruiken;  
Aanbevelingen  
218. verzoekt de Commissie de lidstaten te ondersteunen bij het opstellen van alomvattende, zinvolle en 
vergelijkbare controleverslagen, inclusief een hoofdstuk over de bijdrage van de EU-middelen aan de 
verwezenlijking van de Europa 2020-doelstellingen in het desbetreffende land;  
219. vestigt in dit verband de aandacht van de Commissie en de lidstaten op het feit dat de operationele 
programma’s in het licht van de Europa 2020-doelstellingen in toenemende mate zo ontworpen 
moeten zijn dat de subdoelen specifiek, meetbaar, haalbaar, relevant en tijdgebonden zijn en dat 
het programma bijgevolg geschikt is om doelmatigheidsaudits uit te voeren;  
220. deelt de zienswijze van de Rekenkamer dat de Commissie het huidige sanctiesysteem (onderbreking, 
opschorting, financiële correcties) verder moet versterken door de beperking van de mogelijkheid om 
niet-subsidiabele uitgaven te vervangen door andere uitgaven tijdens de volgende programmerings ­
periode, waardoor voor de lidstaten een extra stimulans ontstaat om fouten in een vroeg stadium op 
te sporen en te corrigeren;  
221. verzoekt de Commissie en de Rekenkamer een transparant systeem op te zetten dat het aan de ene 
kant mogelijk maakt rekening te houden met de jaarlijkse financiële correcties, maar aan de andere 
kant ook met de financiële correcties gedurende de looptijd van een programmeringsperiode;  
222. verzoekt de Commissie de lidstaten te ondersteunen bij het verhogen van de doeltreffendheid van de 
eerstelijnscontroles en de nationale controleautoriteiten door de uitwisseling van beste praktijken en 
nauwere samenwerking tussen de Commissie, de Rekenkamer en de nationale autoriteiten („tripartiete 
vergaderingen”); is ingenomen met de tripartiete vergaderingen als een belangrijk onderdeel van de 
contradictoire procedure die gericht is op een betere samenwerking tussen de partijen en tot gevolg 
heeft dat fouten doeltreffender worden ontdekt en gecorrigeerd, met name met betrekking tot het ESF;NL L 308/56 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
223. stemt in met de Commissie dat bijzondere nadruk moet worden gelegd op  
— het verbeteren van de declaratie van kosten en de controle daarvan op nationaal/regionaal niveau,  
— het ondersteunen van de beheers- en controleautoriteiten bij het vaststellen van de voornaamste 
bronnen van fouten in de meest kritieke operationele programma’s,  
— het in toenemende mate gebruiken van de „vereenvoudigde kostenopties” die voorzien in terug ­
betalingen op basis van standaardschalen van eenheidskosten, indirecte kosten volgens een vooraf 
vastgesteld vast percentage van de directe projectkosten en betalingen van vaste bedragen;  
Bulgarije en Roemenië  
224. neemt bezorgd kennis van het tussentijdse verslag van de Commissie over de voortgang van Roemenië 
in het kader van samenwerking en toetsing, met name in het licht van het vermogen van Roemenië 
om de financiële belangen van de Unie te beschermen; maakt zich zorgen over de beoordeling in het 
verslag dat slechts beperkte vooruitgang is gerealiseerd bij het voorkomen en bestraffen van corruptie 
bij openbare aanbestedingen; benadrukt het belang van de oproep aan de Roemeense regering die in 
het verslag wordt gedaan om een nieuwe procureur-generaal en een nieuwe hoofdaanklager te be ­
noemen, evenals een nieuwe nationale directie voor corruptiebestrijding; verzoekt de Commissie om er 
bij de Roemeense regering vastberaden en met klem op aan te dringen dat de aanbevelingen van de 
Commissie worden uitgevoerd en verduidelijkt; verwacht ten slotte dat de Commissie, in samenspraak 
met de Roemeense regering, een aantal maatregelen neemt om de integriteit van het Roemeense 
rechtsstelsel te verbeteren;  
225. neemt bezorgd kennis van het verslag van de Commissie over de voortgang van Bulgarije in het kader 
van het samenwerkings- en toetsingsmechanisme, met betrekking tot de bijkomende inspanningen die 
nodig zijn om in de gecontroleerde sectoren tastbare resultaten te behalen; vraagt een effectieve 
tenuitvoerlegging van het vastgestelde wetgevings- en institutionele kader; neemt met zorg kennis 
van de verklaring in het verslag dat de Hoge Raad van Justitie de ruime bevoegdheden die hij heeft 
gekregen om het justitiële apparaat op effectieve wijze te beheren en te leiden door middel van een 
alomvattend hervormingsproces, niet heeft gebruikt; verwelkomt de inspanningen van de Bulgaarse 
regering om de Hoge Raad van Justitie te hernieuwen met een mandaat om grondige hervormingen 
door te voeren via de volgende nieuwe regels: openbare hoorzittingen met de kandidaten voor de 
Hoge Raad van Justitie, duidelijke criteria voor hun professionele en onderwijskwalificaties en een visie 
voor een efficiënte, integere justitie die rekenschap aflegt; onderkent het feit dat de nieuw opgezette 
gespecialiseerde structuren illustreren dat de Bulgaarse regering vast voornemens is om de huidige 
structuren aan te pakken teneinde de georganiseerde criminaliteit effectiever te kunnen bestrijden; wijst 
er echter op dat in het verslag wordt opgemerkt dat deze nieuwe instrumenten tot dusver nog niet de 
verwachte resultaten in belangrijke zaken hebben opgeleverd; merkt met grote zorg op dat in onder ­
zoeken naar vermeende gevallen van corruptie en ambtsmisbruik door magistraten allesbehalve door ­
tastend is opgetreden door justitie; vreest voorts dat een zwakke uitvoering van de aanbestedingsregels 
zich kan vertalen in een belangrijke bron van corruptie, ernstige schendingen van de aanbestedings ­
regels van de Unie, een povere verstrekking van publieke goederen met een Europese toegevoegde 
waarde en een verspilling van publieke middelen van de Unie; is tevreden met de gewijzigde wet op 
openbare aanbestedingen, waarin is voorzien in een controle vooraf van aanbestedingsprocedures, om 
te garanderen dat publieke middelen behoorlijk worden besteed; verzoekt de Commissie om er bij de 
Bulgaarse instanties vastberaden en met klem op aan te dringen dat de aanbevelingen van de Com ­
missie worden uitgevoerd; verwacht ten slotte dat de Commissie, in samenspraak met de Bulgaarse 
regering, een aantal maatregelen neemt om de integriteit van het Bulgaarse rechtsstelsel te verbeteren;  
Controle van structuurfondsen in de Tsjechische Republiek  
226. neemt kennis van het feit dat het actieplan in 2012 door de Tsjechische regering geheel is uitgevoerd; 
neemt bezorgd kennis van de centralisering van de controleactiviteiten onder de belangrijkste con ­
troleautoriteit in het Tsjechische ministerie van Financiën, aangezien de Rekenkamer heeft verklaard 
dat deze controleautoriteit ineffectief is; verzoekt de Commissie bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te 
brengen over de aanpassingen met betrekking tot het personeel van de controleautoriteit, op basis van 
de analyse van de Tsjechische regering, overeenkomstig het verzoek in het actieplan;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/57
227. neemt kennis van het feit dat de Commissie geen correcties heeft toegepast wegens de ondoeltref ­
fendheid van het controlesysteem in de Tsjechische Republiek; neemt evenwel kennis van het feit dat 
de Commissie voor sommige operationele programma’s correcties heeft toegepast, vooral in verband 
met tekortkomingen in de beheers- en controlesystemen (fouten bij overheidsopdrachten en de selectie 
van activiteiten); merkt op dat de toegepaste correcties kunnen worden toegewezen aan andere 
projecten; maakt zich zorgen over de eerste informatie van de Rekenkamer, die erop duidde dat 
het Tsjechische ministerie van Financiën zijn rol als controleautoriteit en certificeringsautoriteit heeft 
gebruikt om het definitieve foutenpercentage te beïnvloeden; verzoekt de Commissie om het Parle ­
ment in detail te informeren over deze kwestie; verzoekt de Commissie om in samenwerking met de 
Tsjechische regering een actieplan op te stellen om de tekortkomingen in het controlesysteem tot in 
de kern aan te pakken en een follow-up uit te voeren van de tenuitvoerlegging van een bestaand 
actieplan op dit gebied;  
Genderaspecten  
228. onderstreept dat uit hoofde van artikel 8 VWEU de bevordering van de gelijkheid van mannen en 
vrouwen een grondbeginsel van de Unie is; herhaalt zijn verzoek om toepassing van genderbewust 
budgetteren door alle belanghebbenden bij de begrotingsprocedure van de Unie; doet een beroep op 
de Rekenkamer om de uitvoering van de algemene begroting van de Unie, waar van toepassing, te 
beoordelen vanuit het genderperspectief;  
229. betreurt het feit dat het jaarverslag geen opmerkingen van de Rekenkamer of antwoorden van de 
Commissie bevat ten aanzien van uitgaven ter bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen;  
230. neemt kennis van de talrijke opmerkingen van de Rekenkamer en van de antwoorden van de Com ­
missie over het hoofdstuk werkgelegenheid en sociale zaken, het beleidsgebied waaronder de gender ­
gelijkheid grotendeels valt; vraagt de Rekenkamer om te preciseren of deze opmerkingen betrekking 
hebben op uitgaven in verband met gendergelijkheid;  
231. dringt andermaal aan op verdere inspanningen met het oog op het ontwikkelen van genderspecifieke 
data die het mogelijk maken goed na te gaan hoe begrotingsuitgaven van invloed zijn op de eco ­
nomische en sociale kansen voor mannen en vrouwen, en die in de verslagen over uitvoering van de 
begroting kunnen worden opgenomen; onderstreept dat het nieuwe meerjarig financieel kader de 
gelegenheid biedt om dergelijke data te ontwikkelen en in te voeren, en om genderbewust budgetteren 
als instrument van goed bestuur te gebruiken;  
Externe betrekkingen, steun en uitbreiding  
232. benadrukt dat de middelen van de Unie moeten worden beheerd op basis van de beginselen van 
transparantie en goed bestuur; neemt nota van de constatering van de Rekenkamer dat de betalingen 
voor het begrotingsjaar 2011 in rubriek 4 geen onjuistheden van materieel belang bevatten, maar dat 
de tussentijdse en saldobetalingen deze fouten wel bevatten; wijst er tevens op dat niet alle fouten 
kwantificeerbaar waren;  
233. herinnert aan het feit dat het specifieke karakter van de externe steun van de Unie die, hoewel hij aan 
dezelfde regels en eisen inzake controle is onderworpen als de rest van de begroting van de Unie, 
gedeeltelijk door personen en diensten buiten de Unie wordt beheerd, in vaak moeilijke omstandig ­
heden waarbij actief en flexibel op crises en noden moet worden ingespeeld;  
234. steunt alle aanbevelingen van de Rekenkamer ten aanzien van het hoofdstuk „Externe betrekkingen, 
steun en uitbreiding”, met name de aanbevelingen over het directoraat-generaal van de dienst Instru ­
menten buitenlands beleid (FPI) en de nodige verbeteringen die zij in het beheer van de begroting van 
het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid moet aanbrengen;  
235. onderstreept de noodzaak van meer transparantie bij het beheer van de aan verkiezingswaarnemings ­
missies toegekende middelen; verzoekt de Commissie om de begrotingsautoriteit over elk begrotings ­
jaar een verslag te doen toekomen met daarin de voor elke missie gemaakte kosten en een gedetail ­
leerde opgave van alle begrotingsposten en de kosten van externe dienstverleners;  
236. wijst erop dat tijdens verkiezingswaarnemingsmissies gebruikt materiaal (meubels, computers enz.) 
opnieuw moet worden gebruikt tijdens andere verkiezingsmissies of door delegaties van de Unie, 
zodat het optimaal wordt benut;NL L 308/58 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
237. verwelkomt de ontwikkeling door de Commissie van een verbeterd kader voor risicobeheer van 
begrotingsteun (volledige toepassing met ingang van 1 januari 2013) als onderdeel van de nieuwe 
richtsnoeren inzake begrotingssteun, naar aanleiding van een aanbeveling van de Rekenkamer;  
238. neemt ten aanzien van de begrotingssteun echter nota van het voorbehoud en de waarschuwingen van 
de Rekenkamer ten aanzien van de inherente risico’s van onregelmatigheden, fraude en corruptie; 
bekrachtigt zijn vaste overtuiging dat begrotingssteun, ook al is zij een belangrijk instrument van 
externe steun, moet worden onderworpen aan zeer gedetailleerde politieke, juridische en auditvoor ­
waarden;  
239. verwelkomt de resultaten van het evaluatieverslag over de doeltreffendheid van de steun van de Unie 
via maatschappelijke organisaties; vestigt de aandacht op een van de hoofdaanbevelingen van het 
verslag die betrekking heeft op het verminderen van de negatieve gevolgen van omslachtige pro ­
cedures voor de doeltreffendheid van programma’s die door maatschappelijke organisaties worden 
uitgevoerd en verwelkomt de nieuwe mogelijkheden die zijn ingevoerd om de toegang tot financiering 
te vergemakkelijken;  
240. is verheugd over het feit dat de Commissie van mening is dat zichtbaarheid van projecten van de Unie 
een belangrijk onderdeel vormt van een goede projectuitvoering, en dat een verplichting is ingevoerd 
tot het opstellen van een communicatieplan voor elk project;  
241. stelt met tevredenheid vast dat het door de Rekenkamer berekende jaarlijkse foutenpercentage voor 
externe steun uit de begroting van de Unie voor het tweede jaar op rij onder de materialiteitsgrens is 
gebleven; maakt zich evenwel zorgen over het feit dat de tussentijdse en saldobetalingen materiële 
fouten vertonen en dat de frequentie van door de Rekenkamer ontdekte fouten in betalingen in haar 
geheel hoger lag dan in de voorgaande twee jaren (33 % in 2011, tegenover 23 % in 2010 en 22 % in 
2009);  
242. is bezorgd over het feit dat de toezicht- en controlesystemen van EuropeAid en DG ECHO andermaal 
slechts gedeeltelijk doeltreffend werden bevonden; wijst met name op de noodzaak deze systemen in 
de delegaties te verbeteren; verzoekt de Commissie voldoende middelen voor delegatiepersoneel uit te 
trekken om tijdig en op bevredigende wijze toezicht- en supervisieactiviteiten te kunnen verrichten; is 
verheugd over de nieuwe versie van het halfjaarlijkse toezichtverslag externe bijstand, welke in juli 
2011 is ingevoerd en tot doel heeft de verantwoordingsplicht tussen de delegaties en het hoofd ­
kantoor van EuropeAid te versterken;  
243. uit andermaal zijn bezorgdheid over het hoge aantal coderingsfouten in het beheersinformatiesysteem 
op het gebied van externe hulp (CRIS), welke afbreuk kunnen doen aan de betrouwbaarheid van de 
gegevens die bij de opstelling van de jaarrekening worden gebruikt; roept de Commissie op te blijven 
investeren in de verbetering van de gegevenskwaliteit en de ontwikkeling van de functies van CRIS, 
met name door de controlebevindingen beter te koppelen aan de terugvordering van middelen (  1 ); 
244. kijkt uit naar de eerste resultaten van de nieuwe methode van de Commissie om het restfoutenper ­
centage te berekenen, welke voor het eerst zal worden gebruikt in de directoraten voor externe 
betrekkingen in het begrotingsjaar 2012;  
245. deelt de grote bezorgdheid van de Rekenkamer over de ontoereikende personele middelen voor het 
beheer van de steun, met name in de afdeling Interne Audit van EuropeAid en in de delegaties, en 
over de mogelijk kwalijke gevolgen van het hoge verloop van contractueel personeel in het hoofd ­
kantoor en van de midden 2011 doorgevoerde reorganisatie van de Commissie voor het steunbeheer; 
roept de Raad, als tweede tak van de begrotingsautoriteit, op zijn verantwoordelijkheid op te nemen 
en ervoor te zorgen dat de steun ook in de komende jaren kan worden beheerd in overeenstemming 
met de hoogste normen;  
246. merkt op dat in 2011, het eerste volledige werkingsjaar van de Europese Dienst voor extern optreden 
(EDEO), de toewijzing en financiering van het personeel van de EDEO en de Commissie in de 
delegaties gescheiden gebeurde; is bezorgd over het feit dat in 2011 minstens 43 aan EuropeAid 
toegewezen manjaren door de EDEO werden gebruikt, waardoor de flexibiliteitsniveaus zijn over ­
schreden zoals vastgelegd in de werkafspraken die tussen beide organisaties zijn overeengekomen; 
dringt er bij de EDEO en de Commissie op aan de werkafspraken volledig na te leven en er met name 
op toe te zien dat het personeel van EuropeAid zich vooral bezighoudt met het passende beheer van 
steun teneinde het goede financiële beheer van de steun van de Unie niet in gevaar te brengen;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/59  
( 1 ) Zie ook speciaal verslag nr. 5/2012 van de Rekenkamer: „Het gemeenschappelijk Relex-informatiesysteem (CRIS)”.
247. onderstreept dat de voorgestelde versterking van het personeelsbestand van EuropeAid in de nabuur ­
schapsregio niet tot stand mag komen door de afslanking en overplaatsing naar de nabuurschapsregio 
van personeel dat betrokken is bij het beheer van de steun van de Unie aan minst ontwikkelde landen 
en andere lage-inkomenslanden in andere regio’s; is van mening dat wanneer er nieuwe behoeften 
ontstaan, daarvoor extra personeel moet worden vrijgemaakt;  
248. dringt er bij de Commissie en de EDEO op aan bij het ontwerp van de nieuwe uitgavenprogramma’s 
uit hoofde van het volgende meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 meer aandacht te 
besteden aan de resultaten en effectmeting, onder meer door gebruik te maken van vooraf vast ­
gestelde, landenspecifieke, duidelijke, transparante en meetbare indicatoren die aangepast zijn aan 
de specifieke kenmerken en de doelstellingen van elk instrument; staat achter de aanbevelingen van 
de Rekenkamer dat de Commissie beleidsdoelstellingen dient te bepalen om tijdens de volgende 
programmeringsperiode beter aan te tonen hoe zij de Europese meerwaarde waarborgt; herhaalt 
zijn oproep om alle belanghebbenden, met inbegrip van het maatschappelijk middenveld en de 
plaatselijke overheden in de partnerlanden, bij de beoordeling van de bijstand van de Unie te be ­
trekken;  
249. is bezorgd over het verschil in de methoden die de Rekenkamer toepast voor de berekening van het 
foutenpercentage voor verrichtingen voor externe betrekkingen, steun en uitbreiding in de algemene 
begroting enerzijds en voor het foutenniveau van EOF-betalingen anderzijds; neemt kennis van het feit 
dat de Rekenkamer heeft besloten haar methode met ingang van 2012 aan te passen om het Parle ­
ment een eenduidig beeld te kunnen geven van de activiteiten op het gebied van de externe betrek ­
kingen van de Unie;  
250. vraagt, na de oprichting van de EDEO, om een duidelijke toewijzing en coördinatie van de taken en 
verantwoordelijkheden van de Commissie en de EDEO aangaande de programmering en de uitvoering 
van de begroting in derde landen;  
251. verzoekt de Commissie om vóór juli 2013 verslag uit te brengen over het aantal ngo’s waar de Unie 
financiële bijdragen aan verstrekt maar die geen andere inkomsten genereren dan financiering door 
overheidsinstanties;  
252. vraagt om een gedetailleerd overzicht van de in Libië bestede middelen; vraagt om uitleg ten aanzien 
van de vraag of de ambassadeur van de Unie in Libië zijn subdelegatie werd ontnomen;  
253. roept de Commissie op om, voor een beter overzicht, in de voortgangsverslagen een verkeerslichten ­
systeem op te nemen om te laten zien welke verbeteringen of verslechteringen zich van het ene op het 
andere jaar hebben voorgedaan;  
Hulp aan Haïti  
254. stelt met bezorgdheid vast dat de prestatie-indicatoren voor de begrotingssteun aan Haïti niet open ­
baar zijn; roept de Commissie op om deze indicatoren alsmede de desbetreffende evaluaties van de 
prestatie die de regering van Haïti levert om voor begrotingssteun in aanmerking te komen, bekend te 
maken;  
255. wijst erop dat in het richtsnoer van de Commissie „De toekomstige strategie inzake EU-begrotings ­
steun aan derde landen” nieuwe criteria voor begrotingssteun zijn vastgelegd; roept de Commissie op 
om deze criteria met ingang van 2013 op transparante wijze toe te passen op de begrotingssteun voor 
de regering van Haïti;  
256. betreurt ten zeerste dat de Commissie, ondanks een toezegging, nog steeds geen lijst van de door de 
Unie in Haïti gefinancierde projecten openbaar heeft gemaakt; roept de Commissie op deze lijst 
onverwijld openbaar te maken en zo snel mogelijk een evaluatie van de duurzaamheid van de 
door de Unie in Haïti gefinancierde projecten over een periode van vijf jaar over te leggen;  
257. roept de Commissie nadrukkelijk op om de reeds uitgestelde, eerste algemene evaluatie van de effecten 
van het steunprogramma van de Unie voor Haïti in 2013 uit te voeren en hiervan verslag uit te 
brengen aan de kwijtingsautoriteit;  
258. is bezorgd over de bevindingen van de Rekenkamer, opgenomen in haar speciaal verslag nr. 1/2012 
en nr. 13/2012 over respectievelijk de doeltreffendheid van de ontwikkelingshulp van de Europese 
Unie voor de voedselzekerheid in Afrika bezuiden de Sahara en over de ontwikkelingshulp van de 
Europese Unie voor drinkwatervoorziening en sanitaire basisvoorzieningen in landen bezuiden de 
Sahara, die aanleiding geven tot bezorgdheid over de houdbaarheid van de steun van de Unie; juicht 
de aanbevelingen van de Rekenkamer in deze verslagen toe en dringt er bij de Commissie op aan deze 
uit te voeren om maximale resultaten van de ontwikkelingsuitgaven van de Unie te bereiken;NL L 308/60 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
259. is ingenomen met de oprichting van trustfondsen van de Unie op grond van de nieuwe Verordening 
(EU, Euratom) nr. 966/2012 houdende het Financieel Reglement, wat de zichtbaarheid van de maat ­
regelen van de Unie zal vergroten en strengere controle van de leveringsketen van de fondsen van de 
Unie mogelijk zal maken; verzoekt de Commissie verslag uit te brengen aan het Parlement over de 
doeltreffendheid van deze fondsen;  
Onderzoek en ander intern beleid  
260. is bezorgd over het feit dat de kaderprogramma’s voor onderzoek worden uitgevoerd onder direct 
gecentraliseerd en indirect gecentraliseerd beheer waarbij zes directoraten-generaal van de Commissie 
en twee uitvoerende agentschappen betrokken zijn; merkt op dat daarnaast delen van de begroting 
onder indirect gecentraliseerd beheer door gemeenschappelijke ondernemingen en de Europese Inves ­
teringsbank worden uitgevoerd;  
261. betreurt dat door de vele diensten van de Commissie die betrokken zijn bij dat beleidsterrein, de 
besluitvorming en de verdeling van de verantwoordelijkheden ondoorzichtig wordt; verzoekt de Com ­
missie de verdeling van de portefeuilles over de commissarissen opnieuw tegen het licht te houden om 
tot een verdeling van bevoegdheden te komen die een betere weerspiegeling vormt van de bevoegd ­
heden van de commissies van het Parlement, ook omdat dit een wijdverspreide praktijk in de lidstaten 
is; 
262. is bezorgd over de vertraging bij de ontmanteling van de kerncentrale in Ignalina in Litouwen door 
conflicten tussen de autoriteiten en de contractanten; is verheugd over het feit dat de Commissie en de 
internationale donorgemeenschap hebben besloten de financiële steun voor het project overeenkom ­
stig de aanbevelingen van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement op te schorten totdat 
het conflict is opgelost en steunt dit besluit;  
263. maakt zich grote zorgen over het huidige tekort aan betrouwbare cijfers over de bedragen die nodig 
zijn om het hele ontmantelingsproces te voltooien; erkent dat in dit proces nog steeds aanzienlijke 
bedragen nodig zullen zijn en betreurt het feit dat de lidstaten hebben nagelaten de noodzakelijke 
mechanismen op te zetten om deze aanvullende middelen veilig te stellen; herhaalt en benadrukt dat 
de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de veilige sluiting van kerncentrales ligt bij de lidstaat 
waarin de kerncentrale is gelegen; merkt op dat het niet-nakomen van deze verplichting burgers 
van de Unie in gevaar brengt;  
264. wijst erop dat de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO) rapporten heeft 
ontvangen, onder andere van Zweedse deskundigen (SKB), die de veiligheid van de GNS-splijtstof ­
elementencontainers hebben bevestigd; stelt met bezorgdheid vast dat deze reeds lang beschikbare 
documentatie voor de splijtstofelementencontainers niet aan de Litouwse goedkeuringsinstantie is 
doorgegeven; wijst erop dat de kerncentrale in Ignalina, zolang de splijtstofelementen niet zijn opge ­
slagen in de containers, moet worden beheerd als een in bedrijf zijnde energiecentrale, wat betekent 
dat de Unie moet doorgaan met het financieren van de tewerkstelling van ongeveer 2 000 mede ­
werkers; roept de Commissie op om de Litouwse regering onder geen voorwendsel toe te staan 
respectievelijk de goedkeuring of het project nog langer te vertragen; verzoekt de Commissie om 
een strikt tijdsschema en om sancties in geval van niet-nakoming van het tijdsschema;  
265. roept Bulgarije, Litouwen en Slowakije op om ontmantelingsplannen op te stellen, met inbegrip van 
gedetailleerde begrotingen, waarin wordt uitgelegd hoe de sluiting van de kerncentrales zal worden 
gefinancierd;  
Foutenpercentage in vergelijking met effectiviteit  
266. merkt op dat de Rekenkamer het meest waarschijnlijke foutenpercentage op een uitgaventerrein dat 
hoofdzakelijk onder gecentraliseerd beheer staat in 2011 op 3 % heeft geraamd, wat ruim twee keer 
zo hoog is als de 1,4 % in 2010;  
Bronnen van fouten  
267. merkt op dat het voornaamste risico van onregelmatigheden is dat de begunstigden de subsidiabele 
kosten te hoog opgeven; een dergelijk risico verergert door de complexiteit van de regels voor het 
berekenen van de subsidiabele kosten; daarnaast passen de uitvoeringsorganen op bepaalde terreinen 
de regels verschillend toe; niet-subsidiabele personeelskosten en kosten die verband houden met 
commerciële activiteiten vormen extra bronnen van fouten; betreurt dat de Commissie niet op tijd 
heeft gereageerd;  
268. acht het onaanvaardbaar dat de Rekenkamer ook zwakke punten heeft aangetroffen in het werk van 
onafhankelijke accountants die kostendeclaraties van begunstigden certificeren: in 25 van de 31 
gevallen waarin de onafhankelijk accountant een goedkeurende verklaring had afgegeven, ontdekte 
de Rekenkamer fouten; is bezorgd over dit kennelijke gebrek aan professionalisme;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/61
269. is echter tevreden dat de Rekenkamer van mening is dat de controles achteraf doeltreffend zijn;  
270. betreurt dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat de toezicht- en controlesystemen in het kader van 
het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) — programma ter ondersteuning 
van het ICT-beleid (ICT-PSP) niet doeltreffend zijn; verzoekt de Commissie onverwijld een inhaalslag te 
maken aangaande deze toezicht- en controlesystemen;  
271. neemt kennis van de conclusie van de Rekenkamer dat de betalingen voor het per 31 december 2011 
afgesloten jaar voor onderzoek en ander intern beleid materiële fouten vertoonden en dat de onder ­
zochte toezicht- en controlesystemen voor onderzoek en ander intern beleid gedeeltelijk doeltreffend 
waren; betreurt dat er in het verslag van de Rekenkamer geen gedetailleerde informatie is opgenomen 
betreffende de uitgaven op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht;  
272. vestigt de aandacht op het belang van hoofdstuk 18 02 („Solidariteit — Buitengrenzen, terugkeer, 
visumbeleid en vrij verkeer van personen”) voor de veiligheid en de economie van de Unie; verzoekt 
de Commissie haar begrotingsplanning te verbeteren;  
273. neemt kennis van de punten van voorbehoud die zijn gemaakt door het directoraat-generaal Binnen ­
landse Zaken van de Commissie in zijn jaarlijks activiteitenverslag voor 2011 met betrekking tot de 
reputatierisico’s omwille van de vertragingen bij de tenuitvoerlegging van SIS II; neemt kennis van het 
financieel risico als gevolg van het percentage resterende fouten in de niet-gecontroleerde populatie 
van subsidies in het kader van de financiële programma’s „Preventie, paraatheid en beheersing van de 
gevolgen van terrorisme” en „Preventie en bestrijding van criminaliteit”; roept de Commissie op de 
aangekondigde corrigerende maatregelen uit te voeren;  
Verslaglegging en financiële correcties  
274. erkent dat het aantal deelnemers aan het zevende kaderprogramma (KP7) aanzienlijk is gestegen naar 
bijna 20 000 en dat onervarenheid in combinatie met complexe regelgeving tot fouten kan leiden; 
moedigt de Commissie aan begeleiding en feedback te blijven bieden aan de deelnemers;  
275. vindt het onbegrijpelijk dat de accountants van begunstigden onjuiste certificaten betreffende de 
financiële staten indienen; is ervan overtuigd dat de Commissie zich moet richten op het geven 
van richtsnoeren voor de beroepskwalificaties van particuliere accountants en het ter beschikking te 
stellen van extra deskundigheid;  
276. neemt kennis van de door de Rekenkamer genoemde voorbeelden van fouten in declaraties van 
personeels- en indirecte kosten; merkt op dat door het voorstel voor het programma Horizon 
2020 aanzienlijke vereenvoudigingen van de regels voor deze kostencategorieën zijn ingesteld; is 
van mening dat deze vereenvoudigingen van essentieel belang zijn om het foutenpercentage significant 
te kunnen verlagen;  
277. erkent dat de Commissie zich bij de evaluatie van de procedures voor controles achteraf verbindt tot 
het vinden van een evenwicht tussen vroegtijdige goedkeuring en controle;  
278. merkt verder op dat in het kader van de controlestrategie van KP7 begunstigden die 48 % van de KP7- 
begroting ontvangen zijn gecontroleerd;  
279. neemt tevens nota van het feit dat de Commissie voor correcties de vereenvoudigde extrapolatie ­
procedure toepast die is gebaseerd op vaste percentages, wat bij volledige medewerking van de 
begunstigden de terugvorderingsprocedure kan versnellen;  
Aanbevelingen  
280. dringt er bij de Commissie op aan de samenwerking tussen alle directoraten-generaal en ander 
betrokken organen te verbeteren en de taakverdeling, besluitvormingsprocedures en de verdeling 
van verantwoordelijkheden tussen deze instanties transparanter te maken;  
281. staat volledig achter de aanbevelingen van de Rekenkamer  
— om het bewustzijn bij begunstigden en externe controleurs te verhogen,  
— om externe accountantskantoren bekend te maken met de richtsnoeren van de Commissie, en  
— om een controlestrategie voor het programma ter ondersteuning van het ICT-beleid (ICT-PSP) in te 
voeren;NL L 308/62 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013
Onderwijs en cultuur  
282. verzoekt het Uitvoerend Agentschap voor onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) de een ­
zijdige en inadequate financiële percentages te herzien teneinde de financiële situatie van begunstigden 
te evalueren, alsook een besluit te nemen over de hoogte van subsidietermijnen, aangezien zelfs 
geselecteerde projecten in het gedrang komen als de gebruikelijke eerste betalingstermijn niet wordt 
toegekend en er wordt gewacht tot het project is afgerond en er verslag over is uitgebracht; herinnert 
het EACEA eraan dat het efficiënt bijhouden en controleren van projecten ook een realistische 
beoordeling van het klimaat van kleine en middelgrote ondernemingen en zeer kleine organisaties 
behelst;  
283. is bezorgd over de aanzienlijke fouten die het EACEA heeft begaan in de onderliggende transacties in 
het kader van het programma „Een leven lang leren” (2007-2013), die bij controles achteraf aan het 
licht zijn gekomen; merkt op dat deze fouten vooral te wijten zijn aan het ontbreken van passende 
bewijsstukken van begunstigden en aan de niet-naleving van de subsidiabiliteitsregels; moedigt het 
EACEA aan zijn controlesystemen verder te verbeteren, deze aan te passen aan de verschillende 
soorten begunstigden en hen bewust te maken van hun financiële plichten en controles;  
284. is ingenomen met de verbeteringen aan de beheers- en controlesystemen van de nationale agent ­
schappen en de nationale autoriteiten en met het feit dat het foutenpercentage voor de uitvoering van 
de programma’s via nationale agentschappen in 2011 is gedaald tot onder 1 %, wat aanzienlijk lager is 
dan de voorgaande jaren;  
285. betreurt dat het directoraat-generaal Communicatie al voor het vierde opeenvolgende jaar in het 
jaarlijkse activiteitenverslag een voorbehoud heeft vanwege de niet-naleving van de wetgeving inzake 
auteursrecht, ondanks het actieplan dat in 2009 is aangenomen;  
286. wijst op de succesvolle maatregelen die de Commissie heeft genomen op het gebied van sport; 
verzoekt de Commissie desondanks ambitieuzer om te gaan met de beschikbare instrumenten en 
begroting, om zich voor te bereiden op het sportprogramma in 2014;  
Administratieve en andere uitgaven  
287. verzoekt de Commissie geen vergoeding meer te geven voor de reiskosten van adviseurs van com ­
missarissen wier werk geen concrete bevindingen heeft opgeleverd, totdat de meerwaarde van hun 
werk kan worden aangetoond;  
288. neemt met zorg kennis van de bevinding van de Rekenkamer dat in 15 van de 28 gecontroleerde 
gevallen de informatie die beschikbaar is bij het Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de 
individuele rechten (PMO) over de persoonlijke en gezinssituatie van de personeelsleden niet actueel 
was; beveelt de Commissie aan de aanbevelingen van de Rekenkamer om het personeel met passende 
intervallen te verzoeken documenten ter staving van hun persoonlijke situatie over te leggen, op te 
volgen en een systeem voor de tijdige verificatie van deze documenten ten uitvoer te leggen;  
289. verzoekt de Commissie een grondige studie uit te voeren van de verschillen in de vereiste kwalificaties 
en de verleende privileges, arbeidsomstandigheden, vergoedingen, rechtmatige vakantiedagen en be ­
zoldigingsniveaus voor functies als ambtenaar en diplomaat op dezelfde standplaats tussen de Unie en 
de lidstaten, en van de vraag of deze verschillen de beloningsverschillen tussen gedetacheerde nationale 
ambtenaren en ambtenaren van de Unie rechtvaardigen, rekening houdend met de geldende belasting ­
regeling via een vergelijking van gevallen met gestandaardiseerde gezinssituaties;  
290. neemt bezorgd kennis van het feit dat de Commissie niet in staat is om op jaarbasis een volledig 
overzicht van de gemaakte kosten voor het inhuren van extern personeel en tijdelijke functionarissen 
te verstrekken; vraagt dat deze kosten systematisch worden gecontroleerd en dat zij openbaar worden 
gemaakt;  
291. verzoekt de Commissie meer gebruik te maken van de beschikbare technologieën, zoals teleconferen ­
ties en telewerken, om de kosten van kantoren en de reiskosten te beperken; verzoekt de Commissie 
een schatting te maken van de mogelijke financiële besparingen als meer gebruik wordt gemaakt van 
deze technologieën en om de resultaten vóór september 2013 bij het Parlement in te dienen;  
292. dringt aan op de invoering van een interinstitutionele databank voor studies om meervoudige finan ­
ciering van eenzelfde thema te vermijden en tot uitwisseling van resultaten te komen;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/63
OLAF  
293. is door het Comité van toezicht van OLAF in kennis gesteld van de schending van grondrechten 
tijdens onderzoeken van OLAF; is zeer verontrust over deze ontvangen informatie en dringt aan op 
volledige transparantie in verband met deze incidenten, ongeacht de identiteit van de betrokken 
persoon of personen;  
294. wijst op de talrijke pogingen om de aantijgingen inzake de onderzoeksmethoden van OLAF te ver ­
doezelen; acht dit ongepast en dringt aan op volledige opheldering in verband met deze aantijgingen;  
Eurobarometer  
295. is bezorgd over de vooral in wetenschappelijke publicaties geuite kritiek op de onderzoeksmethoden 
van de enquêtes van Eurobarometer en roept de Commissie op om in detail haar standpunt ten 
aanzien van deze kritiek te bepalen;  
Resultaten behalen met de begroting van de Unie  
296. is verheugd over het feit dat de Rekenkamer voor de tweede keer een verslag inzake „resultaten 
behalen met de begroting” presenteert; vraagt de Rekenkamer haar beoordeling uit te breiden naar 
andere diensten van de Commissie, met name DG EMPL, DG MARE en het secretariaat-generaal van 
de Commissie;  
Evaluatieverslag van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten  
297. merkt op dat het evaluatieverslag van de financiën van de Unie aan de hand van de bereikte resultaten 
(COM(2012) 675) op 21 november 2012 door de Commissie is goedgekeurd, waardoor het Parle ­
ment en de Raad slechts weinig tijd hebben voor de beoordeling en het antwoord; herhaalt zijn 
eerdere verzoek aan de Commissie om het evaluatierapport aan het bevoegde comité en de plenaire 
vergadering te presenteren als het Jaarverslag van de Rekenkamer wordt gepresenteerd;  
298. is van mening dat er vooruitgang is geboekt wat betreft het evaluatieverslag over het begrotingsjaar 
2011, omdat in dit verslag informatie wordt verschaft over de resultaten die in 2011 beschikbaar zijn 
gekomen voor de binnen de grote begrotingsrubrieken verstrekte financiering en een samenvatting 
wordt gegeven van de evaluatieresultaten van bepaalde financiële programma’s voor elke afzonderlijk 
begrotingsrubriek;  
299. betreurt niettemin dat in dit verslag slechts samenvattingen worden gegeven van de diverse evaluaties 
met betrekking tot verschillende programma’s en over verschillende termijnen, zonder een uitvoerige 
beoordeling van de in 2011 door de Commissie bij het voortzetten van haar beleid behaalde resul ­
taten;  
300. deelt de mening van de Rekenkamer (  1 ) dat het evaluatieverslag nog niet voldoende bewijs en be ­
trouwbare informatie verschaft over de resultaten die voortvloeien uit het beleid van de Unie en dat 
het daarom nog niet de functie kan vervullen die het in de context van de kwijtingsprocedure zou 
moeten hebben;  
301. stelt met voldoening vast dat sommige evaluaties hebben bijgedragen aan de verbetering van het 
uiteindelijke effect van de programma’s; moedigt de Commissie aan de belangrijkste bevindingen 
van deze evaluaties te gebruiken bij haar beleidsvorming;  
302. verzoekt de Commissie om de begrotingsautoriteit jaarlijks te informeren over de ontwikkeling van de 
rekeningen buiten de begroting van de Unie, met inbegrip van de ontwikkeling van kasstromen, en 
over het doel van de rekeningen;  
303. wijst erop dat de presentatie van deze samenvattingen per begrotingsrubriek volgens de structuur van 
het meerjarig financieel kader 2007-2013 als zodanig geen evaluatie van de financiën van de Unie is;  
304. is van mening dat het door de structuur van het verslag, dat bestaat uit een reeks beknopte evaluaties 
waaronder evaluaties tussentijds, halverwege, achteraf en een eindbeoordeling, moeilijk is om eens ­
luidende conclusies met betrekking tot de resultaten te trekken;  
305. merkt op dat volgens de Commissie zelf de effectbeoordelingen van de programma’s doorgaans 
verwijzen naar middelen die ten minste drie tot vijf jaar eerder zijn vastgelegd; dringt erop aan 
overeenkomstig artikel 318 VWEU jaarlijks een evaluatie te ontvangen die gericht is op de in het 
voorgaande begrotingsjaar waargenomen prestaties, d.w.z. maatregelen die zijn genomen om de 
Europa 2020-doelstellingen te verwezenlijken;NL L 308/64 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Brief van de heer Caldeira aan voorzitter Barroso van 20 december 2012 met het antwoord van de Rekenkamer op 
het tweede evaluatieverslag van de Europese Commissie als bedoeld in artikel 318 VWEU.
306. verzoekt de Commissie de reikwijdte van haar beoordeling te vergroten en een benadering op basis 
van reële kosteneffectiviteit te ontwikkelen die gericht is op het meten van de resultaten die zijn 
behaald bij het nastreven van haar politieke doelstellingen, op basis van de financiën en het personeel 
dat voor de verwezenlijking van deze doelstellingen is ingezet;  
307. verzoekt de Commissie om ervoor te zorgen dat de evaluaties onafhankelijk worden verricht; merkt 
op dat de resulterende verslagen zo spoedig mogelijk moeten worden gedeeld met de bevoegde 
commissies van het Parlement;  
308. verzoekt de Commissie vóór de kwijtingsprocedure 2012 een nieuw systeem met beheers- en pres ­
tatiegegevens te ontwerpen, inclusief de opzet en de functie van het evaluatieverslag, waarbij de 
aanbevelingen van het Parlement worden aangenomen zoals uitgewerkt in paragraaf 327 en 328 
van deze resolutie, en om dit voor te leggen aan de kwijtingsautoriteit;  
309. verzoekt de Commissie hiertoe een betrouwbaar systeem voor het verzamelen van prestatiegegevens 
op te zetten om uitkomsten en gevolgen vast te stellen zodra deze zich voordoen (  1 ); 
De managementrapportage van de Commissie over de resultaten van het jaar  
310. is ingenomen met de verbeteringen die de Rekenkamer in de jaarlijkse activiteitenverslagen heeft 
opgemerkt in de zelfevaluatie door de Commissie van haar prestaties, met name met betrekking 
tot de verslaglegging over beleidsprestaties in het eerste deel van deze verslagen;  
311. betreurt niettemin dat de weinige algemene doelstellingen en impactindicatoren die de directoraten- 
generaal moeten vaststellen, nog steeds tekortkomingen vertonen die de bruikbaarheid ervan beper ­
ken (  2 ); 
312. betreurt tevens dat bij de meeste indicatoren en streefdoelen die betrekking hebben op de gehele 
periode 2007-2013, geen gebruik wordt gemaakt van tussentijdse indicatoren of mijlpalen; dringt er 
in dit verband op aan dat impactindicatoren termijnen moeten kennen en hiermee verbonden kwan ­
tificeerbare doelen;  
313. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de directoraten-generaal van de Commissie geen doelstellingen 
voor operationele activiteiten bepaalden met betrekking tot de zuinigheid, inclusief de kosten van de 
input, of de efficiëntie en de verhouding tussen input, output en resultaten;  
314. herinnert de Commissie aan de bestaande regels voor roulatie van het leidinggevend personeel binnen 
het bestuur van de Commissie; bevestigt de noodzaak van deze voorschriften voor transparantie en 
om te voorkomen dat zij kennis voor zichzelf houden; roept de Commissie op om dit beginsel 
voortaan zonder uitzondering toe te passen en benadrukt daarbij de voorbeeldfunctie en bijzondere 
verantwoordelijkheid van het leidinggevende personeel op de hoogste niveaus;  
315. betreurt tevens dat de beschrijving van de beleidsprestaties in deel 1 van de jaarlijkse activiteiten ­
verslagen niet voldoende gericht is op de resultaten en dat uit het onderzoek van het beheersplan en 
de jaarlijkse activiteitenverslagen door de Rekenkamer geen significante vooruitgang op dit gebied is 
gebleken;  
316. dringt erop aan dat moet worden gezorgd voor consistentie van de doelstellingen, indicatoren en 
streefdoelen die zijn voorzien in het beheersplan en waarover wordt gerapporteerd in de jaarlijkse 
activiteitenverslagen;  
317. dringt er tevens op aan dat in het jaarlijkse activiteitenverslag moet worden verklaard waarom de 
bereikte prestaties niet voldeden aan de doelstelling of het streefdoel in kwestie;  
318. wijst erop dat, overeenkomstig paragraaf 10.17 en 10.18 van het Jaarverslag van de Rekenkamer, de 
nauwkeurigheid van de door DG AGRI en DG REGIO uitgevoerde evaluatie in hoge mate afhankelijk 
is van de kwaliteit van de door de lidstaten verstrekte gegevens; moedigt de diensten van de Com ­
missie aan richtsnoeren voor de invoer van gegevens af te geven en te proberen de lidstaten te 
stimuleren om prestatiegegevens van hoge kwaliteit te verstrekken;  
319. merkt op dat volgens de jaarlijkse activiteitenverslagen van het secretariaat-generaal van de Commissie 
de directoraten-generaal van de Commissie de algemene en specifieke doelstellingen in hun beheers ­
plannen hebben „afgestemd” op de Europa 2020-strategie voor groei en banen;NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/65  
( 1 ) Brief van de heer Caldeira aan voorzitter Barroso van 20 december 2012 met het antwoord van de Rekenkamer op 
het tweede evaluatieverslag van de Europese Commissie als bedoeld in artikel 318 VWEU.  
( 2 ) Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer, voorbeelden in paragraaf 10.18 en volgende.
Europa 2020-strategie  
320. herinnert eraan dat het in 2010 door voorzitter Barroso gelanceerde project Europa 2020 (  1 ) het 
belangrijkste project van de Commissie is, dat ten doel heeft slimme, duurzame en inclusieve groei 
voort te brengen; wijst erop dat deze strategie is gericht op vijf ambitieuze doelen die worden gemeten 
door gekwantificeerde streefdoelen op het gebied van werkgelegenheid, innovatie, onderwijs, armoede 
en klimaat/energie;  
321. merkt op dat het de taak van Eurostat is om te zorgen voor statistische ondersteuning van de strategie, 
met name bij het produceren en aanleveren van de relevante statistische gegevens en het waarborgen 
van de hoge kwaliteitsnormen voor de gegevens;  
322. stelt vast dat Eurostat herhaaldelijk gevoelige informatie niet op de juiste wijze heeft verwerkt, bij ­
voorbeeld in het geval van de cijfers voor Griekenland; roept de Commissie op om strengere kwa ­
liteitscontroles uit te voeren en te waarborgen dat statistische gegevens gegarandeerd op de juiste wijze 
door Eurostat worden gepresenteerd; verzoekt om een verslag dienaangaande vóór maart 2014;  
323. dringt erop aan dat de geloofwaardigheid van het Europees statistisch systeem moet worden versterkt; 
is ingenomen met de aanbevelingen die in dit verband zijn gedaan door de Rekenkamer in haar 
speciaal verslag nr. 12/2012 om „te streven naar een systeem voor Europese statistieken dat profes ­
sionele onafhankelijkheid, toereikende middelen en sterk toezicht garandeert, inclusief sancties voor 
gevallen waarin kwaliteitsnormen niet worden nageleefd” (  2 ); 
324. onderstreept dat de strategie van de Unie voor groei en banen niet op door elk individueel DG geleide 
activiteiten is gebaseerd, maar zeven sectoroverschrijdende vlaggenschipinitiatieven omvat die steeds 
door een aantal directoraten-generaal worden uitgevoerd, wat uitdagingen op het gebied van coördi ­
natie en samenwerking binnen de Commissie tot gevolg heeft;  
325. merkt op dat de coördinatie tussen de diensten van de Commissie in het kader van de vlaggenschip ­
initiatieven in verschillende vormen van dienstenoverkoepelende raadpleging plaatsvindt, soms infor ­
meel (  3 ); betreurt niettemin dat de negen groepen van commissarissen die voorzitter Barroso in april 
2010 heeft opgericht, slechts bij uitzondering bijeen zijn gekomen (  4 ), waardoor deze nieuwe coör ­
dinatiemethode in 2011 onvoldoende is toegepast; betreurt dat er geen specifiek mechanisme is 
ingevoerd om te zorgen voor voldoende coördinatie van de uitvoering van alle vlaggenschipinitia ­
tieven;  
326. betreurt dat de lancering van de Europa 2020-strategie in 2010 niet samenviel met het tijdschema van 
de nieuwe programmeringsperiode 2014-2020 en betreurt dat dit een vertraging in de verwezenlijking 
van de strategie tot gevolg zal hebben in gevallen dat de lidstaten er niet in zijn geslaagd hun 
nationale programma’s en de door de Unie gefinancierde programma’s voor duurzame, slimme en 
inclusieve groei aan te passen;  
327. verzoekt alle bij de Europa 2020-strategie betrokken diensten van de Commissie in hun beheersplan 
een beperkt aantal eenvoudige streefdoelen vast te stellen die voldoen aan de vereisten van de 
Rekenkamer in termen van relevantie, vergelijkbaarheid en betrouwbaarheid, om jaarlijks in hun 
jaarlijkse activiteitenverslagen de prestaties van de Commissie bij de verwezenlijking van de strategie 
te kunnen meten;  
328. verzoekt de Commissie om de structuur van haar in artikel 318 VWEU bedoelde evaluatieverslagen 
fundamenteel te wijzigen door het intern beleid te onderscheiden van het extern beleid en zich in het 
deel „intern beleid” van dit verslag te richten op de Europa 2020-strategie als zijnde de groei en banen, 
het economisch en sociaal beleid van de Unie; dringt erop aan dat de nadruk moet worden gelegd op 
de vooruitgang die is geboekt bij de verwezenlijking van de vlaggenschipinitiatieven;NL L 308/66 Publicatieblad van de Europese Unie 16.11.2013  
( 1 ) Mededeling van de Commissie van 3 maart 2010 getiteld „Europa 2020 — Een strategie voor slimme, duurzame en 
inclusieve groei” (COM(2010) 2020).  
( 2 ) Speciaal verslag nr. 12/2012 van de Rekenkamer: „Hebben de Commissie en Eurostat het productieproces van Euro ­
pese statistieken zodanig verbeterd dat geloofwaardigheid en betrouwbaarheid zijn toegenomen?”, blz. 6.  
( 3 ) Zie bijvoorbeeld de antwoorden van commissaris Andor op schriftelijke vragen 46 en 47 ter voorbereiding op de 
hoorzitting in de Commissie begrotingscontrole op 26 november 2012.  
( 4 ) In 2011 waren er in totaal 24 vergaderingen van de 9 specifieke groepen van commissarissen met 7 vergaderingen 
van de MFK-groep (antwoord van de commissaris Oettinger).
329. stemt in met de belangrijkste conclusies van de Rekenkamer aangaande de resultaten van haar 
doelmatigheidscontroles:  
— voor het bereiken van goede resultaten is het belangrijk duidelijk vast te stellen aan welke 
behoeften de programma’s moeten voldoen,  
— een goed ontwerp (dat een verband legt tussen de activiteiten, output, resultaten en impacts) van 
zowel de programma’s als de afzonderlijke projecten binnen de programma’s is essentieel voor een 
goed financieel beheer,  
— de Commissie moet vóór de kwijtingsprocedure 2012 verslag uitbrengen over de wijze waarop zij 
voornemens is de meerwaarde van de uitgaven van de Unie te waarborgen overeenkomstig de 
beginselen van de Rekenkamer in paragraaf 10.31 van haar jaarverslag 2011 (de schaal en de 
effecten van de uitgaven, grensoverschrijdende effecten, een redelijke concentratie en een selectieve 
benadering van de uitgaven buiten de Unie), en dienovereenkomstig zinvolle prestatie-indicatoren 
ontwikkelen;  
330. stelt met tevredenheid vast dat de Commissie een systeem heeft opgezet om alle aanbevelingen uit de 
speciale verslagen van de Rekenkamer over doelmatigheidscontroles op te volgen (zie speciaal verslag 
nr. 19/2012) (  1 ); vraagt de Commissie de follow-up te versterken om tijdig, efficiënt en doeltreffend te 
kunnen antwoorden op de aanbevelingen van de Rekenkamer en de kwijtingsautoriteit;  
Speciale verslagen van de Rekenkamer 2011  
331. is verheugd over het feit dat de Commissie begrotingscontrole afzonderlijke werkdocumenten of 
verslagen over de afzonderlijke speciale verslagen van de Rekenkamer heeft uitgewerkt, waarvan de 
bevindingen in een apart document kunnen worden geraadpleegd (  2 ); 
332. is van mening dat de politieke beoordeling van de bevindingen in de speciale verslagen een integre ­
rend onderdeel moet vormen van de kwijtingsprocedure;  
333. is derhalve ingenomen met het voortdurende overleg tussen zijn Commissie begrotingscontrole, de 
Conferentie van commissievoorzitters en de Conferentie van voorzitters met het oog op het vaststellen 
van de meest geschikte manier om de bevindingen in de speciale verslagen in aanmerking te nemen en 
daardoor optimaal te profiteren van de controles van de Rekenkamer;  
334. verzoekt zijn organen vóór de kwijtingsprocedure 2012 een uitvoerbare en blijvende oplossing te 
vinden.NL 16.11.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 308/67  
( 1 ) Speciaal verslag nr. 19/2012 van de Rekenkamer: „Verslag over de follow-up van de speciale verslagen van de 
Europese Rekenkamer betreffende het begrotingsjaar 2011”.  
( 2 ) Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0123 (zie bladzijde 68 van dit Publicatieblad).