A4-0014/97

Resolutie over de werking en de toekomst van Schengen

Het Europees Parlement,

- gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, in het bijzonder Titel VI en de artikelen 7A, 100A en 100C van het EG-Verdrag,

- gelet op het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985 en de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het Akkoord van Schengen (SUO),

- gezien het Jaarverslag betreffende de werking van de SUO van 26 maart 1995 tot 25 maart 1996 ((Centrale groep Schengen - SCH/C(96)17 herz.)),

- onder verwijzing naar zijn resoluties met betrekking tot het vrije verkeer van personen, de derde pijler en de Schengen-overeenkomsten, en met name zijn resoluties van 23 november 1989 over de ondertekening van het Aanvullende akkoord van Schengen ((PB C 323 van 27.12.1989, blz. 98.)), van 15 maart 1990 over het vrije verkeer van personen en de interne markt ((PB C 96 van 17.4.1990, blz. 274.)), van 14 juni 1990 over het Akkoord van Schengen en de Conventie inzake het asielrecht en de status van vluchtelingen van de ad hoc-groep voor immigratie ((PB C 175 van 16.07.1990, blz. 170.)), van 19 november 1992 over de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen en het vrije verkeer van personen in de Europese Gemeenschap ((PB C 337 van 21.12.1992, blz. 211.)), van 19 november 1992 over de inwerkingtreding van de Schengen-overeenkomsten ((PB C 337 van 21.12.1992, blz. 214.)), van 22 januari 1993 over de oprichting van Europol ((PB C 42 van 15.02.1993, blz. 250.)), van 15 juli 1993 over het vrije verkeer van personen overeenkomstig artikel 8A van het EEG-Verdrag ((PB C 255 van 20.09.1993, blz. 183.)), van 15 juli 1993 over het Europese immigratiebeleid ((PB C 255 van 20.09.1993, blz. 184.)), van 20 januari 1994 over de medewerking van het Parlement aan de totstandkoming van internationale overeenkomsten van lidstaten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken ((PB C 44 van 14.02.1994, blz. 180.)), van 10 februari 1994 over de Akkoorden van Schengen ((PB C 61 van 28.02.1994, blz. 185.)), van 6 april 1995 over het akkoord van Schengen en het asielbeleid ((PB C 109 van 01.05.1995, blz. 169.)), van 17 mei 1995 over de werking van het Verdrag betreffende de Europese Unie in het vooruitzicht van de Intergouvernementele Conferentie 1996 - Verwezenlijking en ontwikkeling van de Unie ((PB C 151 van 19.6.1995, blz. 56.)) en van 20 juni 1996 over het vrije verkeer van personen in de Noordse Paspoortunie, de EER en de "Schengen-landen" ((PB C 198 van 08.07.1996, blz. 168.)),

- onder verwijzing naar zijn resoluties met betrekking tot de Intergouvernementele Conferenties - 1996 en met name zijn resolutie van 13 maart 1996 houdende (i) advies van het Europees Parlement over de bijeenroeping van de IGC en (ii) de evaluatie van de werkzaamheden van de reflectiegroep en vaststelling van de beleidsprioriteiten van het Europees Parlement met het oog op de IGC ((PB C 96 van 01.04.1996, blz. 77.)),

- gelet op de besprekingen in de nationale parlementen van de toekomstige Schengen-landen en de landen van de Noordse Paspoortunie,

- gezien artikel 148 van zijn Reglement,

- gezien het verslag van de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken (A4-0014/97),

A. overwegende dat artikel 7A van het EG-Verdrag, dat voorziet in de afschaffing van de binnengrenzen en in het vrije verkeer van personen binnen de EU op 1 januari 1993, nog niet ten uitvoer is gelegd en bezorgd over het feit dat de flankerende maatregelen, althans wat de Raad betreft, essentiële voorwaarden gaan vormen voor de tenuitvoerlegging van artikel 7A,

B. overwegende dat de meeste lidstaten van de Europese Unie principieel hebben beslist de controles aan de binnengrenzen af te schaffen en zogenaamde "flankerende maatregelen" te treffen in het kader van de Uitvoeringsovereenkomst van Schengen,

C. overwegende dat Frankrijk, overeenkomstig artikel 2, lid 2 van de SUO, de controles aan de grenzen met België en Luxemburg in stand houdt,

D. overwegende dat er een akkoord werd bereikt over de toetreding van Denemarken, Zweden en Finland tot Schengen en dat een samenwerkingsovereenkomst werd gesloten met Noorwegen en IJsland,

E. overwegende dat de Noordse Paspoortunie, die in 1957 van kracht werd, voorziet in het vrije verkeer van personen tussen Denemarken, Zweden, Noorwegen, Finland, IJsland en de Faeröer; overwegende dat de Unie erop gericht is de paspoortcontrole aan de binengrenzen van de Noordse landen af te schaffen en betrekking heeft op een aantal hoofdpunten in verband met het vrije verkeer en de vrije vestiging,

F. overwegende dat de SUO niet voldoende waarborgen biedt op het vlak van parlementair en gerechtelijk toezicht;

G. overwegende dat de Schengen-overeenkomsten van tijdelijke aard zijn en door communautaire wetgeving vervangen moeten worden,

H. overwegende dat er op de Intergouvernementele Conferentie ter herziening van het Verdrag betreffende de Europese Unie geen eensgezindheid bestaat om de besluitvorming met betrekking tot de verwezenlijking van het vrije verkeer van personen en op het vlak van de samenwerking inzake justitie en binnenlandse zaken fundamenteel te democratiseren,

I. De werking van Schengen:

1. stelt vast dat de Schengen-landen stappen hebben gezet om het recht op vrij verkeer en het recht op veiligheid van hun inwoners te waarborgen; wijst er echter op dat, overeenkomstig artikel 7A van het EG-Verdrag, het vrij verkeer van personen een integraal onderdeel van de interne markt en van de doelstellingen van de Europese Unie is; verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten van de Unie, via communautaire maatregelen, het vrije verkeer van personen tot stand te brengen voor alle burgers van de Unie en van derde landen die legaal in de Unie verblijven; verwacht dat de vrijheid om te reizen die in het Akkoord van Schengen is vastgelegd ook wordt gewaarborgd voor burgers van derde landen die legaal in de Unie verblijven;

2. stelt dat de verbetering van de veiligheid van alle inwoners een belangrijke prioriteit moet zijn van elk beleid, dus ook van Schengen; betreurt dat de uitvoering van de Schengen-overeenkomsten in de praktijk vooral gericht is op het beperken van de migratie; dringt daarom aan op meer selectieve, op misdaadbestrijding gerichte maatregelen die de samenwerking tussen politiediensten en gerechtelijke autoriteiten moeten verbeteren, waarbij de aandacht uitgaat zowel naar de effectiviteit van het overheidsoptreden als naar de rechtsbescherming van de inwoners;

3. onderstreept dat er een grotere openheid en meer parlementaire controle nodig is over het Uitvoerend Comité, alsmede een hoogwaardige juridische bescherming voor de betrokken personen;

4. betreurt het feit dat de Franse regering het afschaffen van de controles aan de binnengrenzen afhankelijk blijft stellen van nieuwe "compenserende maatregelen";

5. is van oordeel dat de afschaffing van de binnengrenzen geen alibi mag zijn voor de invoering van systematische controles in de grensgebieden of het hermetisch afsluiten van de buitengrenzen, maar vanuit het oogpunt van het veiligheids- en immigratiebeleid wellicht gecompenseerd dient te worden door maatregelen die voorzien in andere, meer selectieve en doelgerichte vormen van steekproefsgewijze controle;

6. is van mening dat de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen niet gepaard mag gaan met invoering van nieuwe administratieve controles die een aantasting van de rechten van de mens betekenen;

7. heeft kennis genomen van de vaststelling door het Uitvoerend Comité van een raadplegingsprocedure voor de toepassing van art. 2, lid 2 SUO; wenst dat bij verdere concretisering wordt uitgegaan van de bepalingen in het voorstel van de Commissie inzake de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen zodat de herinvoering van de controles aan de binnengrenzen van tijdelijke aard zal zijn en dat deze periode slechts kan worden verlengd in overleg met de andere lidstaten;

8. verzoekt de Commissie haar opdracht als hoedster van de Verdragen en als waarneemster bij de werkzaamheden van de Schengengroep te vervullen en het Europese Parlement te informeren over de voorgenomen maatregelen en beslissingen zowel in het kader van de derde pijler van het Verdrag betreffende de Europese Unie, als in het kader van de werking van Schengen;

9. dringt aan op meer transparantie van de Schengen-regelingen door de opstelling van een gecoördineerde Schengen-reglementering en van een publiek register van de verslagen van het Uitvoerend Comité; wenst dat alle nuttige documenten aan het Europees Parlement en aan de nationale parlementen worden toegezonden; wenst eveneens dat zij tijdig de agenda en de ontwerpteksten voor het Uitvoerende Comité en achteraf een uitvoerig verslag van de vergaderingen van het Uitvoerend Comité en van de centrale werkgroep ontvangen;

10. verzoekt de centrale groep bij de opstelling van het jaarverslag meer en betere informatie te verstrekken over de toepassing van de Schengen- uitvoeringsovereenkomst en de gevolgen van de uitvoering van het Schengen- akkoord en meer in het bijzonder over het gebruik en de mogelijke wijzigingen van de verschillende Handboeken, over de effectiviteit en de problemen van de controles aan de buitengrenzen, over de uitvoering van de bepalingen inzake het asielbeleid, over de toepassing van de wederzijdse ondersteuning in strafrecht en politiewerken, over het inzetten van contact- en verbindingsagenten; wijst er daarenboven op dat een verschillende toepassing leidt tot rechtsongelijkheid tussen de inwoners van de lidstaten;

11. wijst op de noodzaak van omzetting van de Schengen-afspraken in nationaal recht; wenst dat dit gebeurt met volledige eerbiediging van internationale rechtsinstrumenten inzake rechten van de mens, asiel en bescherming van de persoonlijke levenssfeer

Met betrekking tot de werking van het Schengen Informatie Systeem (SIS) en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer:

12. is verontrust over het feit dat het SIS hoofdzakelijk wordt gebruikt als infobank voor "ongewenste vreemdelingen", met inbegrip van vreemdelingen zonder strafregister of enige mogelijkheid tot verhaal;

13. verlangt dat de opname in politiebestanden beperkt wordt tot de preventie van reëel gevaar of een specifiek crimineel gedrag overeenkomstig de internationale rechtsregels in het kader van de Raad van Europa; merkt op dat het registreren van vreemdelingen met het doel hun de toegang tot het grondgebied te weigeren niet beantwoordt aan dit criterium en dat aldus een hele groep mensen gecriminaliseerd wordt, en zonder verhaal blijft;

14. stelt vast dat er grote verschillen zijn tussen de Schengen-landen voor wat betreft de invoer van data in het Schengen Informatie Systeem; meent dat de werking van het systeem hierdoor minder doeltreffend is dan mogelijk zou zijn, en roept deze landen op hun beleid terzake te coördineren;

15. is van oordeel dat het noodzakelijk is verschillende dataverwerkingssystemen (Schengen Informatie Systeem, Europol, EIS, douane- informatiesysteem) in te stellen op grond van het wettelijke vereiste inzake databescherming dat verzamelde gegevens alleen voor een welomschreven doel mogen worden gebruikt, maar dat het wenselijk is de coördinatie, met inachtneming van de beginselen van de databescherming, te intensiveren en dat naar samenwerking tussen de diverse nationale bureaus van Europol en SIRENE moet worden gestreefd;

16. verlangt dat bij het gebruik van persoonsgegevens door de politie een niveau van bescherming in acht wordt genomen dat minstens gelijk is aan dat van de Overeenkomst van de Raad van Europa van 28 januari 1981 en van de aanbeveling R(87)15 van het Comité van ministers van de Raad van Europa van 17 september 1987;

17. verlangt dat de opname in politiebestanden beperkt wordt tot objectieve informatie, en dat persoonlijke gegevens (zoals seksuele geaardheid, politieke en godsdienstige overtuiging, informatie omtrent gezondheid, ras, enz.) daarvan worden uitgesloten, overeenkomstig de internationale rechtsregels in het kader van de Raad van Europa;

18. stelt vast dat de gemeenschappelijke controle-autoriteit met betrekking tot de bescherming van het individu melding maakt van arrestaties van mensen die ten onrechte in het SIS waren opgenomen en verlangt dat sluitende maatregelen genomen worden om dit te vermijden;

19. wenst dat onverwijld maatregelen worden getroffen voor een doeltreffende werking van de gemeenschappelijke controle-autoriteit inzake de bescherming van het individu (art.115 SUO); wenst eveneens dat het publiek wordt voorgelicht over de reglementering; wenst dat vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties in de schoot van de gemeenschappelijke controle- autoriteit worden opgenomen;

Met betrekking tot de politiële en gerechtelijke samenwerking:

20. dringt aan op meer coördinatie inzake de politiële samenwerking in het kader van Schengen via bilaterale akkoorden, wat niet alleen een meer efficiënt politie-optreden mogelijk zou maken, maar ook bijdraagt tot meer doorzichtigheid en rechtszekerheid en tot meer controleerbare praktijken op het terrein;

21. verzoekt de centrale werkgroep een mededeling te publiceren over de ervaringen met de grensoverschrijdende politiesamenwerking, o.a. over grensoverschrijdende observatie, achtervolging en communicatie;

22. wenst een mededeling over de inhoud van de verklaringen als bedoeld in artikel 41 SUO inzake achtervolgingsrecht en wil weten welke lidstaten hun verklaring hebben gewijzigd;

23. verzoekt de regeringen van de Schengen-landen om het toepassingsgebied van een aantal grensoverschrijdende maatregelen beter op elkaar af te stemmen opdat de in de overeenkomst voorziene Verklaringen tot een minimum worden beperkt;

24. wenst dat dringend werk wordt gemaakt van de harmonisatie van de definities en begrippen in verband met rechtshulp, kwalificatie van de misdrijven en politie-samenwerking, zodat de aan Schengen toegezonden gegevens meer vergelijkbaar en interpreteerbaar worden;

25. wenst dat dringend een structurele dialoog tot stand wordt gebracht tussen Schengen en Interpol en wenst dat het Europees Parlement en de nationale parlementen van de regelingen in kennis worden gesteld;

26. verzoekt de Schengen-landen over te gaan tot bundeling van de Schengen- rechtspraak gebaseerd op "best-practice" om de optimale rechtsplegingspraktijk vast te stellen;

Met betrekking tot de controles aan de buitengrenzen:

27. wenst dat om een uitvoerig verslag over de controles aan de buitengrenzen, met inbegrip van een analyse van alle problemen die zich aan de buitengrenzen voordoen;

28. verlangt dat er werk gemaakt wordt van de nodige voorzieningen die het verhaalrecht ten aanzien van een weigering tot toegang tot het grondgebied garanderen van diegenen die aan de buitengrenzen worden tegengehouden;

29. dringt aan op harmonisering van het visumbeleid en van de lijst van visumplichtige landen in de Schengen-ruimte; vraagt dringend om een regeling met betrekking tot wederzijdse erkenning van reis- en verblijfsdocumenten van de Schengen-landen;

Met betrekking tot drugs:

30. heeft kennis genomen van de voorstellen inzake de aanpak van het drugstoerisme en de internationale drugshandel; stelt overigens vast dat de bestuurlijke en strafrechtelijke autoriteiten in grensgebieden een samenwerkingskader hebben opgezet; verzoekt de regeringen van de betrokken landen aan deze inspanningen deel te nemen en aan de binnengrenzen controles af te schaffen;

31. betreurt het ten zeerste dat de toepassing van artikel 2, lid 2 van de SUO door de Franse regering zich tot pressiemiddel heeft kunnen ontwikkelen waarmee getracht werd, buiten elke vorm van democratische discussie om, het drugsbeleid van één lidstaat aan andere lidstaten op te leggen;

Met betrekking tot het asielbeleid:

32. dringt bij de Schengen-landen aan op meer transparantie met betrekking tot de gevolgde procedure en aangelegde criteria inzake vaststelling van verantwoordelijkheid voor de behandeling van de asielaanvragen; wenst dat de asielzoekers tijdig en duidelijk worden geïnformeerd over de toepassing van de Schengen-voorzieningen, zodat zij vrijwillig kunnen vertrekken naar de voor de behandeling van de aanvraag verantwoordelijke Schengen-staat;

33. is van mening dat de visumvereisten, de bepalingen betreffende de grenscontroles en de bilaterale akkoorden die door de Schengen-landen met derde landen worden gesloten in overeenstemming moeten zijn met het recht van individuen om asiel te zoeken en de plicht van de staten om het principe van "non-refoulement" te respecteren, overeenkomstig de bepalingen van de Conventie van Genève; verzoekt de Schengen-landen niet over te gaan tot terugzending van een asielzoeker naar een andere staat alvorens te hebben vastgesteld dat de asielaanvraag ten gronde zal worden onderzocht en dat aan de asielzoeker een effectieve bescherming zal worden gegeven; dringt bovendien aan op de instelling van een beroepsprocedure met opschortende werking waarin de asielzoeker de veronderstelde veiligheid van de derde staat kan aanvechten;.

34. is bezorgd over het feit dat - ondanks gemeenschappelijke standpunten en resoluties in het kader van het Unie-Verdrag - de interpretatieverschillen tussen de Schengen-landen op het vlak van de definitie van "vluchteling", van de statusbepalende procedure en van de rechten van de asielzoekers die wachten op een beslissing met betrekking tot de voor de behandeling van hun aanvraag verantwoordelijke staat, kunnen leiden tot rechtsongelijkheid en -onzekerheid;

35. verzoekt de Schengen-groep richtlijnen uit te werken om de bepalingen van artikel 29(4) (SUO) en artikel 36 (SUO) uitsluitend toe te passen in het belang van de asielzoekers; dringt er bij de Schengen-landen op aan de asielzoeker het recht op beroep met opschortende werking toe te kennen tegen de beslissing om hem/haar over te dragen aan een andere staat;

36. verzoekt de Schengen-landen om artikel 36 SUO zodanig toe te passen dat leden van hetzelfde gezin, die binnen de Schengen-ruimte van elkaar gescheiden zijn, op basis van de toepassing van de Schengen-criteria herenigd worden en dat hun asielaanvraag in hetzelfde land wordt behandeld; wenst dat het beginsel van "eenheid van gezin" ook wordt toegepast wanneer nog over de ontvankelijkheid van de asielaanvraag moet worden beslist; dringt aan op een brede interpretatie van het begrip "gezin" en dat het alle familieleden, die in hetzelfde huishouden leven, omvat, overeenkomstig artikel 185 van het UNHCR-Handboek;

37. dringt, mede met het oog op de toekomstige uitbreiding van de EU, aan op een nauwe samenwerking met de landen in Centraal- en Oost-Europa op het terrein van asielwetgeving en -praktijk;

38. verzoekt de Schengen-landen sancties tegenover het vervoer alleen ten uitvoer te leggen op een wijze die verenigbaar is met de beginselen op het gebied van de bescherming van vluchtelingen en deze vergezeld te doen gaan van passende beveiligingsmaatregelen, zodat bij personen die bescherming behoeven de toegang tot statusbepalingsprocedures niet wordt belemmerd;

II. De uitbreiding van Schengen:

39. verzoekt het Uitvoerend Comité van Schengen ervoor te zorgen dat alles in het werk wordt gesteld de gelijktijdige opneming van Italië, Griekenland en Oostenrijk vóór oktober 1997 mogelijk te maken;

40. verwacht dat parallel aan de toetreding van landen tot het Akkoord van Schengen alle voorbereidende technische maatregelen, zowel op het gebied van het testsysteem als op het gebied van het SIS, worden genomen, opdat de inwerkingtreding van het Akkoord van Schengen voor deze landen niet vertraagd wordt;

41. is van oordeel dat de meer dan veertigjarige ervaring met de Noordse Paspoortunie heeft uitgewezen dat een doeltreffend vrij verkeer van personen te verwezenlijken is zonder een volledig wetgevingsarsenaal in stelling te brengen onder het voorwendsel dat het om veiligheidsmaatregelen gaat; is van mening dat dit "acquis" gehandhaafd moet blijven;

42. verheugt zich over de opname van de Noordse Paspoortunie in de Schengen- ruimte waarbij zowel de integriteit van de Noordse Paspoortunie als die van het Schengen-gebied wordt gewaarborgd; meent echter dat de opname in de Schengen-ruimte van landen die lid zijn van de Noordse Paspoortunie een belemmering kan vormen voor een toekomstige communautarisering van het Schengen-acquis en dringt daarom aan op heldere juridische afspraken die de institutionele bezwaren kunnen ondervangen; is van oordeel dat de opname van Noorwegen en IJsland geen precedent mag vormen voor de uitbreiding van Schengen tot andere landen die geen lid zijn van de Europese Unie;

43. hoopt dat de parlementen van de Noordse Paspoortunie-landen, naar aanleiding van de ratificatie, hun democratische rechten op informatie, controle en inspraak zullen doen waarborgen;

III. De toekomst van Schengen:

44. bevestigt zijn standpunt betreffende de prioriteiten voor de IGC zoals uitgedrukt in zijn bovengenoemde resoluties van 17 mei 1995 en van 13 maart 1996, pleit dan ook voor de opheffing van de eenparigheidsregel voor Raadsbeslissingen inzake de verwezenlijking van het vrije verkeer van personen en voor de communautarisering van asielbeleid, buitengrenzen, migratie, strijd tegen drughandel en internationale fraude en georganiseerde misdaad, justitiële samenwerking in civielrecht, en voor het gebruik van communautaire procedures en instellingen in de derde pijler;

45. herhaalt zijn standpunt dat vrij verkeer van personen één van de vier vrijheden is die moet gerealiseerd worden binnen het EG-Verdrag met gerechtelijke controle door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en democratische controle door het Europees Parlement;

46. betreurt dat de tekst voor een ontwerpherziening van de Verdragen, voorgelegd aan de Europese Raad van Dublin, geen duidelijke keuzes bevat voor communautarisering van het beleid met betrekking tot de overschrijding van de buitengrenzen, het asiel-, migratie- en visumbeleid en het beleid ten aanzien van de onderdanen van derde landen; verzet zich tegen elk verder uitstel van de verwezenlijking van het vrije verkeer van personen en tegen elke discriminatie inzake dit recht tussen EU-burgers en onderdanen van derde landen, die legaal in de Unie gevestigd zijn; herhaalt dat het van mening is dat het vrije verkeer van personen van toepassing moet zijn op allen die legaal in de EU verblijven en dat dit recht onder geen enkele voorwaarde tot EU-burgers beperkt mag worden; betreurt bovendien het feit dat er - noch in de nieuwe titel over het vrije verkeer van personen, asiel en migratie, noch in de resterende materies onder de derde pijler - concrete voorstellen gedaan worden, noch ter versterking van het initiatiefrecht van de Commissie, van de deelname van het Europese Parlement in de besluitvorming, van de democratische en gerechtelijke controle op het gevoerde beleid, noch wat betreft de bevoegdheid van het Hof van Justitie of de invoering van meerderheidsbeslissingen op het niveau van de Raad;

47. is van oordeel dat het parlementaire toezicht op de werking van Schengen aanzienlijk zou kunnen verbeterd worden door de oprichting van een permanente overleggroep, samengesteld uit vertegenwoordigers van de bevoegde commissies uit de betrokken parlementen; wenst dat het Europees ¨Parlement bij dit initiatief wordt betrokken;

48. beslist om jaarlijks, naar aanleiding van het jaarverslag over de werking van de SUO een debat te wijden aan en een verslag op te stellen over de werking van Schengen;

49. herhaalt zijn verzoek om het Hof van Justitie bevoegd te verklaren voor de beslechting van geschillen in verband met de uitlegging van het Schengen- verdrag, net zoals dit moet gebeuren voor alle instrumenten die in het kader van de derde pijler tot stand komen;

50. stelt voor dat het Schengen-secretariaat ondergebracht wordt bij de diensten van de Commissie in afwachting van de noodzakelijke integratie van Schengen binnen de werking van de Europese Unie;

51. bevestigt opnieuw dat het vrije verkeer van personen in de EU onder artikel 7A van het EG-Verdrag valt, en verzoekt de Commissie en de Raad onverwijld de nodige initiatieven te nemen om artikel 7A zonder verdere vertraging volledig ten uitvoer te leggen;

52. is van oordeel dat een mogelijke integratie van Schengen via een protocol gepaard dient te gaan met betekenisvolle stappen in de richting van de toepassing van communautaire procedures en daarbij voorzien wordt in initiatiefrecht van de Commissie, meer betrokkenheid van het Parlement bij de totstandkoming van het wetgevend kader en bij de controle op de tenuitvoerlegging en gerechtelijke controle door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen;

53. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Uitvoerend Comité van Schengen, de regeringen en de parlementen van de lidstaten, alsmede aan de parlementen van Noorwegen en IJsland.