COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN 
Brussel, 26.06.1996 
COM(96) 286 def. 
VERSLAG VAN DE COMMISSIE INZAKE DE WERKING VAN RICHTLIJN 83/189/EEG BS DE 
JAREN 1992, 1993 EN 1994 

SAMENVATTING 
Dit verslag, dat betrekking heeft op de toepassing van Richtlijn 83/189/EEG in de jaren 
1992, 1993 en 1994 bevat informatie voor het Europese Parlement in de zin van artikel 
11, lid 2 van Richtlijn 83/189/EEG, gewijzigd in Richtlijn 88/182/EEG. 
Richtlijn 83/189/EEG, bedoeld ter voorkoming van belemmeringen van de werking van 
de interne markt is een belangrijk instrument gebleken voor de totstandkoming van de 
interne markt door het bevorderen van de samenwerking tussen de lidstaten en door het 
aangeven van gebieden waarop gemeenschappelijk beleid noodzakelijk is. 
Het verslag inzake de werking van dit instrument in de jaren 1992, 1993 en 1994 bestaat 
uit drie delen: 
1. De informatieprocedure voor normen: 
Dit deel heeft betrekking op de informatieprocedure voor normalisatie in de zin van 
de artikelen 2 tot en met 7 van Richtlijn 83/189/EEG. Na een beknopte beschrijving 
van de procedure wordt de werking in de jaren 1992 tot en met 1994 uiteengezet. 
Deze uiteenzetting gaat vergezeld van een statistische analyse. Het verslag behandelt 
eveneens de kwaliteit van de meldingen, het gebruik van de informatie op de 
verschillende niveaus en het mandateren van Europese normalisatie-instituten, te 
weten het Comité européen de Normalisation (Europees Comité voor Normalisatie, 
CEN), het Comité Européen de Normalisation Electrotechnique (Europees Comité 
voor elektrotechnische normen, CENELEC) en het Institut Européen des Normes 
des Télécommunications (Europees Normalisatie-Instituut voor de 
Telecommunicatie, ETSI). De verbetering op korte en middellange termijn in het 
kader van de herziene procedure wordt eveneens geanalyseerd. 
2. De meldingsprocedure voor technische voorschriften: 
In dit deel wordt de ontwikkeling behandeld van de procedure op het gebied van 
technische voorschriften op nationaal niveau in de zin van Richtlijn 83/189/EEG. 
De uitgewisselde informatie-stroom wordt geanalyseerd, met name de problemen die 
zich voor hebben gedaan bij de uitvoering van de richtlijn en de verschillende 
reacties van de Commissie en de Lid-Staten, evenals de verschillende wijzen waarop 
een vervolg wordt gegeven aan de procedure. 
3. Uitwisseling van informatie ten aanzien van technische specificaties tussen de 
EEG en de landen van de EVA. 
Dit deel bevat een analyse van de uitwisseling van informatie zoals bedoeld in het 
Verdrag tussen de Lid-Staten van de Europese Vrijhandels Associatie en de 
Europese Economische Gemeenschap, waarbij een procedure voor het uitwisselen 
van informatie inzake technische specificaties werd vastgesteld (Besluit van de Raad 
90/518/EEG). Dit verdrag was in eerste instantie bedoeld voor een periode van twee 
jaar. Deze periode liep op 1 november 1992 af. Het Verdrag is verlengd voor de 
periode tussen november 1992 en december 1993 door middel van bilaterale 
overeenkomsten in de vorm van uitwisseling van brieven. 
In 1994 is het EER-verdrag in werking getreden. In dit Verdrag zijn in Bijlage II, 
deel XLX de gewijzigde bepalingen van Richtlijn 83/189/EEG opgenomen. 
Hoewel de Zwitserse Bondsstaat niet deelneemt aan het EER-verdrag blijft dit land 
informatie uitwisselen met de Gemeenschap. 
VERSLAG VAN DE COMMISSIE INZAKE DE WERKING VAN RICHTLIJN 
83/189/EEG IN DE JAREN 1992, 1993 EN 1994 
Inleiding 
1. Onderhavig verslag inzake de werking van Richtlijn 83/189/EEG in de jaren 1992, 
1993 en 1994, bevat informatie voor het Europese Parlement in de zin van artikel 
11(2) van Richtlijn 83/189/EEG, welke is gewijzigd in Richtlijn EEG/88/182. 
2. Het vrije verkeer van goederen is een van de hoekstenen van de interne markt en het 
opheffen van technische belemmeringen van de handel is een belangrijke voor­
waarde voor een goede werking van de interne markt. Door middel van goede 
informatievoorziening kunnen belemmeringen van het vrije verkeer van goederen 
vlot worden opgeheven. Een goed voorbeeld van een instrument dat de 
Gemeenschap door middel van een goede informatieprocedure de mogelijkheid biedt 
belemmeringen van het vrije verkeer van goederen te voorkomen, is Richtlijn -
83/189/EEG. In deze richtlijn is een meldingsplicht opgenomen ten aanzien van 
technische normen of regulering. 
3. Een voorstel tot wijziging van de richtlijn om het toepassingsgebied en de procedure 
van de richtlijn nauwkeuriger'te omschrijven, is aan het eind van 1992 aan de Raad 
en het Europese Parlement voorgelegd. Het werd op 23 maart 1994 unaniem 
aanvaard na lange en intensieve beraadslagingen (Richtlijn 94/10/EG, waarin 
Richtlijn 83/189/EEG voor de tweede maal werd gewijzigd). Deze richtlijn is van 
toepassing sinds 1 juli 1995. 
4. Onderhavig verslag inzake de werking van de procedures uit deze richtlijn in de 
jaren 1992, 1993 en 1994, bestaat uit de volgende hoofdstukken: 
- de informatieprocedure voor normen (hoofdstuk 1); 
- de informatieprocedure op het gebied van technische specificaties (hoofdstuk H); 
- het Verdrag inzake uitwisseling van informatie op het gebied van technische 
specificaties tussen de EEG en de landen van de EVA (hoofdstuk lu). 

DEEL I 
DE INFORMATIEPROCEDURE VOOR NORMEN. 
Inleiding 
Dit deel heeft betrekking op de informatieprocedure voor normalisatie in de zin van 
de artikelen 2 tot en met 7 van Richtlijn 83/189/EEG. Na een beknopte beschrijving 
van de procedure wordt de werking in de jaren 1992 tot en met 1994 uiteengezet. 
Deze uiteenzetting gaat vergezeld van een statistische analyse. Het verslag behandelt 
eveneens de kwaliteit van de meldingen, het gebruik van de informatie op de 
verschillende niveaus en het mandateren van Europese normalisatie-instituten, te 
weten het Comité européen de Normalisation (Europees Comité voor Normalisatie, 
CEN), het Comité Européen de Normalisation Electrotechnique (Europees Comité 
voor elektrotechnische normen, CENELEC) en het Institut Européen des Normes 
des Télécommunications (Europees Normalisatie-Instituut voor de Telecommunica­
tie, ETSI). Dit hoofdstuk wordt afgesloten met een gedeelte dat betrekking heeft op 
de verbetering op korte en middellange termijn in het kader van de herziene proce­
dure. 
Beknopte beschrijving van de procedure 
In de praktijk is op 1 januari 1985 een begin gemaakt met de toepassing van de 
informatieprocedure voor normen. De nationale normalisatie-instituten, leden van 
het CEN en het CENELEC (met inbegrip van de leden van de EVA) zenden sinds 
deze datum de benodigde informatie aan de Centrale eenheid van het CEN/CEN-
ELEC (deze eenheid ressorteert onder de centrale secretariaten van het CEN en het 
CENELEC). De meldingen hebben betrekking op het actualiseren van de nationale 
normalisatieprogramma's, te weten: 
nieuwe werkzaamheden (zie artikel 2 van de richtlijn); 
ontwerp-voorschriften voor openbaar onderzoek (zie artikel 4 van de richt­
lijn), 
vastgestelde nationale normen (zie artikel 2 van de richtlijn). 
De verzamelde gegevens worden periodiek doorgezonden aan alle leden van het 
CEN en het CENELEC die ze vervolgens verspreiden onder de belanghebbenden, 
die kunnen reageren. De gegevens worden eveneens bestudeerd door de bevoegde 
instanties van het CEN en het CENELEC (centrale secretariaten, programmacom­
missies enz.) en door de diensten van de Gemeenschap. 
/ 
Nadat de Commissie op 28 november 19921 een wijzigingsvoorstel indiende voor 
Richtlijn 83/189/EEG om de informatieprocedure doelmatiger te maken, hebben het 
CEN en het CENELEC vanaf begin 1993 reeds een aantal maatregelen genomen die 
deel uitmaken van dit voorstel. Zo zijn de meldingen sinds 1 januari 1993 beperkt 
tot nieuwe werkzaamheden op nationaal niveau. 
Er zijn passende jaarlijkse overeenkomsten gesloten tussen de Europese Commissie 
en het CEN en het CENELEC om de technische uitvoering van de informatieproce­
dure voor normen te waarborgen. 
7. Aangezien het Europese Normalisatie-Instituut voor de Telecommunicatie (ETSI) bij 
Besluit van de Commissie van 15 juli 1992 eveneens is opgenomen in de bijlage bij 
Richtlijn 83/189/EEG, dient deze instelling als zodanig deel te nemen aan de 
informatieprocedure voor normen.' In de praktijk is deze deelname beperkt tot het 
ontvangen en bestuderen van gegevens welke afkomstig zijn van de leden van het 
CEN en het CENELEC en welke door de centrale secretariaten van deze beide 
instellingen worden doorgezonden. Het ETSI kent geen nationale normalisatie­
instituten in de zin van de definitie uit artikel 1 van Richtlijn 83/189/EEG. 
De informatie met betrekking tot de uitwerking op nationaal niveau van technische 
specificaties op het gebied van telecommunicatie worden in principe verspreid via de 
informatieprocedure voor technische specificaties (wanneer sprake is van wetgeving) 
of via de leden van het CEN en het CENELEC (wanneer dit op basis van 
vrijwilligheid plaatsvindt). Ondanks het feit dat binnen het ETSI geen meldingspro­
cedure bestaat voor nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau, kan wor­
den verondersteld dat de omvang van deze activiteiten beperkt is aangezien de pro­
gramma's van het ETSI een groot aantal onderwerpen omvatten en voor elk van die 
onderwerpen de interne regel van de status quo van toepassing is. 
Dit deel van het verslag heeft derhalve uitsluitend betrekking op de door de leden 
van het CEN en het CENELEC gemelde activiteiten. Deze organisaties zijn vermeld 
in lijst 2 uit de bijlage van Richtlijn 83/189/EEG. 
De werking van de informatieprocedure in de jaren 1992,1993 en 1994 
8. In 1992 is de werkwijze ten aanzien van de informatieprocedure voor normen 
ongewijzigd gebleven ten opzichte van de voorgaande jaren. Het betreft het verza­
melen en controleren van de ontvangen meldingen, de verwerking daarvan, het 
opslaan in een databank en de maandelijkse verspreiding van de resultaten. De 
PB EG C 340 van 23.12.1992. 
PB EG L 221 van 6.8.1992. 
informatieprocedure is dit jaar ook aangevuld met de registratie van nieuwe initia­
tieven op Europees en nationaal niveau. 
9. Vanaf januari 1993 heeft het CEN de vereenvoudigde procedure ingevoerd die is 
omschreven in het genoemde wijzigingsvoorstel voor Richtlijn 83/189/EEG van de 
Commissie. De meldingen zijn beperkt tot nieuwe nationale initiatieven, in principe 
wanneer deze worden opgenomen in het werkprogramma. Melding op het moment 
waarop initiatieven worden omgezet in openbaar onderzoek en op het moment 
waarop zij worden vastgesteld is niet langer noodzakelijk. Ondanks een tamelijk 
moeizame overgangsperiode in de eerste maanden van 1993 kon het centrale secre­
tariaat dankzij deze vereenvoudiging de informatiestroom beter beheersen en de 
vorm zowel als de inhoud van bepaalde meldingen beter bestuderen. Deze vereen­
voudiging bood eveneens de mogelijkheid om vanaf 1993 te beschikken over 
volledige en reële statistieken met betrekking tot geïntroduceerde nieuwe nationale 
activiteiten. 
Het uitwisselen van ontwerp-normen voor openbaar onderzoek vindt sinds begin 
1993 per geval in overleg plaats tussen de betrokken organisaties en in de geest van 
de in artikel 3 van Richtlijn 83/189/EEG bedoelde participatie. 
10. Het CENELEC heeft zijn eigen interne procedure, de zogeheten "Vilamoura"-pro­
cedure versterkt door na afloop van deze procedure de in Richtlijn 83/189/EEG 
bedoelde procedure uit te laten voeren. De "Vilamoura"-procedure vraagt elk lid 
van het CENELEC om in een zo vroeg mogelijk stadium elke wens en/of intentie 
voor activiteiten op het gebied van normalisatie te melden. Wanneer één enkel ander 
lid binnen een termijn van drie maanden reageert, is dat voldoende voor het laten 
ingaan van een status-quo-periode. Deze kan slechts worden opgeheven door het 
hoogste technische orgaan van het CENELEC, te weten het Technisch Bureau. Eerst 
wanneer dit orgaan vaststelt dat het niet opportuun is om op Europees niveau te 
werken geeft het toestemming voor het uitwerken op nationaal niveau van de 
gemelde activiteit en wordt deze activiteit een nationaal initiatief in de zin van 
Richtlijn 83/189/EEG. De meldingen met betrekking tot deze laatste initiatieven 
worden vervolgens ieder kwartaal verspreid binnen de grotere kring van deelnemers 
welke is vermeld in Richtlijn 83/189/EEG. 
11. De statistieken welke door het CEN en het CENELEC worden opgesteld in hun 
jaarverslagen geven een algemeen overzicht van de activiteiten op het gebied van 
normalisatie die in de jaren 1992 tot en met 1994 aan de Centrale Eenheid zijn 
gemeld. 
Van deze statistieken geven de statistieken met betrekking tot nieuwe werkzaamhe­
den de meest recente tendensen weer ten aanzien van normalisatie-activiteiten. Dit 
laatste type statistieken kan vanuit drie elkaar aanvullende invalshoeken worden 
bestudeerd: 
uitgesplitst per niveau (nationaal, Europees of internationaal) of naar ont­
wikkeling van activiteiten op elk niveau; 
uitgesplitst per land; 
uitgesplitst per activiteitensector en -subsector. 
12. Zoals aangegeven in de voorgaande verslagen dienen de statistieken om de volgende 
redenen met enige voorzichtigheid te worden genterpreteerd: 
in de statistieken over 1992 en de jaren daarvoor is het relatief grote aantal 
nieuwe activiteiten dat zonder voorafgaande melding rechtstreeks werd 
gemeld in de fase van het openbare onderzoek niet verwerkt, hetgeen in 
tegenstelling was met de in het verleden door het CEN en het CENELEC 
gestelde regels; 
een nieuwe activiteit die op Europees niveau wordt geïntroduceerd kan 
betrekking hebben op een groter gebied dan een activiteit op nationaal 
niveau; 
het stadium waarin nieuwe normalisatiewerkzaamheden worden gemeld is 
niet identiek voor alle leden van CEN en CENELEC vanwege afwijkende 
werkwijzen. 
Met de wijziging van het systeem vanaf 1993 is het bovendien niet voor de hand 
liggend een eenvoudige vergelijking te maken van het aantal in 1993 ontvangen 
nationale meldingen en de aantallen van deze meldingen in de voorgaande jaren. 
Tendensen in activiteiten op het gebied van normalisatie 
13. Deze voorbehouden in aanmerking nemend, kan op basis van de tabellen I, H, HI en 
IV welke als bijlage bij dit rapport zijn opgenomen, een aantal constateringen met 
betrekking tot de ontwikkeling van de Europese normalisatie worden gedaan. 
a. Het totaal aantal geïntroduceerde nieuwe werkzaamheden heeft zich in 1992 
gestabiliseerd na vier jaren waarin dit aantal snel groeide. Het aantal is sinds 
1993 zelfs sterk gedaald, hoofdzakelijk vanwege de aanzienlijke daling van 
nieuwe activiteiten op Europese schaal en, in mindere mate, van activiteiten 
op internationaal niveau. 
Onder nieuwe werkzaamheden wordt elke nieuwe activiteit verstaan op het gebied van normalisatie 
welke op nationaal, Europees of internationaal niveau is opgenomen in het normalisatieprogramma. 
8 
b. Op nationaal niveau kende het aantal nieuwe initiatieven in 1992 en 1993 
hetzelfde stabiele niveau als in de voorgaande jaren, gemiddeld 2150 eenhe­
den. In 1994 is dit aantal gedaald tot 1630. Dit was een gevolg van het 
overschakelen, na de overgangsperiode in 1993, op het vereenvoudigde 
systeem van Richtlijn 94/10/EEG. Het aandeel van zuiver specifieke werk­
zaamheden in dit aantal is echter gestegen van 76% in 1992 tot circa 93% in 
1994. 
c. Het aantal nieuwe initiatieven op Europees niveau is sinds 1992 sterk 
gedaald ten opzichte van de twee jaren daarvoor, in zowel de elektrische 
sector als in de niet-elektrische sector. Deze daling is in hoofdzaak te wijten 
aan het nieuwe beleid van de Europese normalisatie-instituten, in het kader 
waarvan deze instituten uitgaan van haalbare programma's, na een aantal 
problematische jaren ten gevolge van een explosie van het aantal nieuwe 
onderwerpen in het werkprogramma. 
d. Op internationaal niveau kan ook worden geconstateerd dat er in 1993 en 
1994 sprake is van een negatieve tendens nadat in 1992 nog een groei werd 
genoteerd. 
e. Ten aanzien van de verdeling van nieuwe werkzaamheden op nationaal 
niveau per land van de Gemeenschap laten de tabellen nia en lub belangrijke 
verschillen tussen de landen zien. In 1992 was een derde deel van de nieuwe 
normalisatie-activiteiten in de Unie op nationaal niveau afkomstig uit Spanje 
en ongeveer een ander derde deel uit Frankrijk. In 1993 en 1994 is circa 
20% van de meldingen afkomstig uit Duitsland en Frankrijk. Merk ook op 
dat er in 1993 sprake is van een aanzienlijke stijging van het aantal 
meldingen uit landen van de EVA, met name uit Oostenrijk. 
f. De tien belangrijkste sub-sectoren van nationale activiteiten in de jaren 1992 
tot en met 1994 zijn aangegeven in de tabellen IV. In 1992 vallen omvang­
rijke activiteiten waar te nemen op het gebied van lucht- en ruimtevaart, 
constructiewerk en chemische produkten. In 1993 en 1994 trekken in hoofd­
zaak nationale activiteiten op het gebied van voedingsmiddelen, de kwaliteit 
van de watervoorziening en opnieuw het constructiewerk de aandacht. Te­
vens dient in 1993 op nationaal niveau een grote activiteit te worden opge­
merkt op het gebied van de aanleg van spoorwegen en in 1994 in de sector 
van de kleine mechanische uitrusting. 
Kwaliteit van de meldingen afkomstig van nationale normalisatie-organisaties 
14.. In het vorige verslag, over de jaren 1990 en 1991, werd aangegeven dat er zich in 
de betreffende periode problemen voordeden zowel op het gebied van de naleving 
van de termijn voor melding als ten aanzien van de intrinsieke kwaliteit van de 
meldingen. In dit verslag drong de Commissie aan op extra inspanningen op natio­
naal en Europees niveau om een oplossing te vinden voor deze onbevredigende 
situatie. Dit zou dienen plaats te vinden in de vorm van een kritische analyse van het 
informatiesysteem op nationaal niveau en in de vorm van het instellen van een 
kwaliteitszorgsysteem voor het centrale secretariaat. 
15. Met ingang van het verslagjaar 1992 heeft de Commissie in de jaarcontracten met 
het CEN en het CENELEC twee clausules opgenomen met betrekking tot de kwali­
teit van de informatie. 
In de eerste plaats verplichtte de betreffende Europese organisatie zich tot het 
duidelijk omschrijven van de interne regels welke noodzakelijk waren voor het 
waarborgen van nauwkeurigheid, duidelijkheid en betrouwbaarheid van de meldin­
gen. Daarnaast diende de Europese organisatie op zijn secretariaat de nodige midde­
len aan te wenden door middel waarvan controle zou kunnen worden uitgeoefend op 
de kwaliteit van de ontvangen informatie. 
16. In april 1992 heeft de werkgroep van CEN en CENELEC, te weten de JWG-ESD 
werkgroep (Joint Work Group - European Standards Databank) een aantal uitgangs­
punten vastgesteld voor het nieuwe systeem van meldingen. Bovendien heeft het 
centrale secretariaat van het CEN in 1993 een begin gemaakt met het opstellen van 
een gedetailleerde gids voor dit systeem. Het CENELEC heeft in september 1993 
zijn handboek voor de "Vilamoura"-procedure geactualiseerd. 
17. Ten aanzien van de kwaliteit van de ontvangen meldingen heeft het centrale secre­
tariaat van het CEN, ondanks de moeilijke overgangsperiode in 1993, reeds in deze 
periode een begin gemaakt met een systematische analyse. De resultaten daarvan 
zijn verschenen in het verslag van dit secretariaat over 1993. De belangrijkste 
conclusies die zijn bevestigd in het verslag van het CEN over 1994 zijn de volgen­
de: 
a. Ten aanzien van de naleving van de meldingsplicht hebben steekproeven 
aangetoond dat de leden aan deze verplichting voldoen. 
b. Tijdige melding door de leden lijkt een belangrijk probleem te zijn. In 1993 
werd circa 28% van de nationale activiteiten (te weten 674 gevallen) eerst 
gemeld toen zij reeds in het stadium van het openbare onderzoek waren (641 
gevallen) of zelfs in het stadium van publikatie (33 gevallen). Een analyse 
10 
per land heeft aangetoond dat ongeveer de helft van alle Duitse en Britse 
activiteiten eerst is gemeld toen zij in het stadium van het openbare onder­
zoek waren. Bovendien is vastgesteld dat op ongeveer 33% van de 641 
meldingen die in een laat stadium werden gedaan en reeds in het stadium van 
het openbare onderzoek waren niet meer kon worden gereageerd aangezien 
zij slechts een of twee weken of zelfs enkele dagen voor de sluitingsdatum 
van de periode van openbaar onderzoek werden ingezonden. Dit lijkt vooral 
het geval te zijn bij late meldingen uit het Verenigd Koninkrijk; in het geval 
van de late meldingen uit Duitsland was het nog mogelijk te reageren binnen 
de periode van openbaar onderzoek. Een nauwkeurige analyse van 417 late 
meldingen in 1994 (23% van alle nationale activiteiten) laat een geheel 
vergelijkbare situatie zien. 
c. Zoals het CEN ook aangeeft in zijn verslag, is het feit dat meldingen eerst in 
een laat stadium worden gedaan en bovendien aan het einde van de periode 
van openbaar onderzoek geheel strijdig met de uitgangspunten van de 
informatieprocedure uit de richtlijn. Ondanks het feit dat een analyse ook 
heeft aangetoond dat in de loop van 1993 en 1994 het aantal late meldingen 
is gedaald, moet dit aandeel toch als te groot worden beschouwd. Op dit 
gebied dienen derhalve maatregelen te worden genomen. Dit probleem is 
overigens reeds aan de orde gesteld in het voorgaande verslag waarin dit 
aandeel voor de jaren 1990 en 1991 werd geschat op circa een derde. 
d. Een ander probleem wordt gevormd door de vage omschrijvingen van nieu­
we werkzaamheden. Het centrale secretariaat van het CEN heeft in meerdere 
gevallen geconstateerd dat de aangemelde titel van een nieuw project zeer 
vaag is of dat de toelichting bij deze titel slechts een kopie van die titel is. 
Het is duidelijk dat in deze gevallen een beoordeling van het toepassingsge­
bied van de gemelde activiteit in hoge mate wordt bemoeilijkt en dat het doel 
van de informatieprocedure andermaal niet kan worden gerealiseerd. Het 
CEN denkt dit probleem op te lossen door de invoering van de reeds 
genoemde gedetailleerde gids. 
e. Er is ook geconstateerd dat de slechte kwaliteit van bepaalde meldingen in 
een aantal gevallen wordt veroorzaakt door het volledig ontbreken of door 
het foutieve karakter van andere elementaire informatie, zoals de code van 
de sub-sector, het stadium waarin het ontwerp zich bevindt en zelfs het 
identificatienummer van het ontwerp. Ondanks het feit dat in 1994 op dit 
gebied een grotere discipline tot stand is gebracht door het Centraal Secreta­
riaat van het CEN lijkt dit type problemen ook dit jaar te zijn blijven be­
staan. 
/ 
il 
18. Het CENELEC beschikte in 1993 niet zoals het CEN over een nauwkeurige analyse. 
Gelet echter op de interne * Vilamoura"-procedure, waarin relatief strenge mel­
dingsregels zijn opgenomen, en rekening houdend met de kleinere volumes, kan 
worden verondersteld dat de kwaliteit van de meldingen van de leden van het 
CENELEC bevredigend is. Dit zou zeker het geval moeten zijn vanaf januari 1993, 
zo bevestigt het centrale secretariaat van het CENELEC in zijn verslag over 1994. 
Dit secretariaat heeft overigens in 1994 een gedetailleerde beschrijving van de pro­
cedure opgesteld om de kwaliteit van de gegevens te waarborgen. 
Gebruik van de in het kader van de procedure vergaarde informatie 
19. Ten aanzien van de verspreiding op nationaal niveau van de uit de procedure af­
komstige informatie heeft de Commissie van het CEN of het CENELEC geen 
recente informatie ontvangen. Een analyse op dit gebied is mogelijk zinvol, nu het 
meldingssysteem sinds begin 1993 is vereenvoudigd en het gezien de kleinere 
volumes mogelijk moet zijn de informatie te laten verwerken door de rechtstreeks 
betrokken sectoren. 
20. Artikel 3 van de richtlijn, te weten de verbinding met nationale activiteiten en het 
verzoek om opstelling van Europese normen, wordt nog steeds marginaal toegepast. 
Tabel V bevestigt hetgeen in vorige verslagen is geconstateerd, met name dat in het 
kader van de richtlijn: 
ondanks de verdubbeling in 1994 ten opzichte van 1993 het aantal door de 
normalisatie-instituten gemaakte opmerkingen bijzonder laag blijft ten op­
zichte van het aantal ontvangen meldingen; 
aanvragen om deelname aan werkzaamheden van andere leden even mini­
maal blijven; 
nagenoeg geen aanvragen zijn gedaan voor het opstellen van Europese 
normen, een enkele uitzondering vanuit Frankrijk in 1994 daargelaten. 
Uit deze statistieken kan dus opnieuw worden geconcludeerd dat er geen gebruik 
wordt gemaakt van de in artikel 3 omschreven mogelijkheden. 
21. In de elektrotechnische sector dient niettemin rekening te worden gehouden met de 
toepassing van de "Vilamoura',-procedure die reeds is beschreven in bovenstaande 
paragraaf 10. Deze procedure voorziet voor elk nieuw initiatief dat door een lid 
wordt geïntroduceerd ten minste de zelfde typen participatie als artikel 3 van 
Richtlijn 83/189/EEG. In 1994 was het door middel van deze procedure mogelijk 17 
12 
en 4 initiatieven die in de loop van meerdere jaren waren gemeld over te brengen 
naar respectievelijk het Europese en het internationale niveau. 
22. De vervolgcontrole op de toepassing van dé in artikel 7 van Richtlijn 83/189/EEG 
omschreven status-quo-periode is op twee niveaus uitgevoerd, te weten door het 
CEN/CENELEC en door de Commissie. 
De meldingen zijn op het centrale secretariaat van het CEN periodiek onderzocht 
door de technische medewerkers. In 1993 en 1994 zijn respectievelijk 30 en 60 
gevallen nauwkeurig bestudeerd bij het betrokken CEN-lid. 
De diensten van de Commissie hebben eveneens sinds begin 1993 ontvangen mel­
dingen intensiever onderzocht, zowel om de status quo ten opzichte van manda­
teringen van Europese normalisatie-instituten te bewaken als om het belang van het 
overbrengen van de activiteit naar het Europese niveau te onderzoeken. In 1993 en 
1994 zijn respectievelijk circa 30 en 76 gevallen gerapporteerd aan het centrale 
secretariaat van het CEN. 
Opgemerkt dient te worden dat in de meeste gevallen die door het CEN en de 
diensten van de Commissie worden aangegeven, de antwoorden van de melders op 
zijn minst dubbelzinnig zijn. Volgens deze antwoorden was de aangemelde nationale 
activiteit een ontwerp voor een Europese norm voor openbaar onderzoek op 
nationaal niveau of was er sprake van een voorstudie op nationaal niveau, bedoeld 
om een bijdrage te leveren aan in ontwikkeling zijnde Europese werkzaamheden. 
Opmerkelijk is dat er in het eerste geval geen meldingsplicht bestaat en dat melding 
voor het betrokken onderwerp in het kader van Richtlijn 83/189/EEG zelfs geheel 
uitgesloten is. Het is zeker dat de betrokken groeperingen op nationaal niveau in dit 
geval langs andere wegen kunnen worden geconsulteerd ten aanzien van lopende 
projecten op Europees niveau, bijvoorbeeld door de documenten van de technische 
commissies van het CEN te laten circuleren. In het tweede geval moet het mogelijk 
zijn vanaf het begin duidelijk aan te geven wat het beoogde doel is van de geplande 
activiteit. 
In de toekomst is een systematische vervolgcontrole van de toepassing van de regels 
inzake de status quo derhalve noodzakelijk, evenals een nauwkeurig onderzoek van 
de door de aanmeldende leden gegeven antwoorden. 
23. Ter afsluiting van deze paragraaf met betrekking tot het gebruik van de verzamelde 
informatie kunnen de volgende punten worden genoemd: 
13 
a. Volgens het CEN zou het jaar 1993 moeten worden beschouwd als een 
overgangsjaar, na de invoering (die met een aantal problemen gepaard ging) 
van de nieuwe procedure. 
Deze organisatie was van mening dat op grond van de ervaringen van dit jaar 
nog geen duidelijke conclusies konden worden getrokken maar gaf op grond 
van de situatie in 1994 wel blijk van optimisme voor de toekomst. 
b. Voor de Commissie moet aan een aantal aanvullende voorwaarden worden 
voldaan om een doelmatiger gebruik van de ontvangen informatie te waar­
borgen. Dit betreft in de eerste plaats een aanzienlijke verbetering van de 
gemelde informatie en het nemen van andere organisatorische maatregelen 
zoals omschreven in de gewijzigde Richtlijn 94/1 O/EG. Deze verbetering is 
noodzakelijk om een doelmatig gebruik van de informatie mogelijk te 
maken. 
Informatie ten aanzien van normalisatie-activiteiten in algemene zin 
24. De informatie met betrekking tot nieuwe normalisatie-activiteiten, zoals omschreven 
in de informatie-procedure voor normen uit Richtlijn 83/189/EEG vormt slechts een 
klein deel van de informatie aangaande normalisatie-activiteiten. In algemene zin 
doet zich het probleem voor van informatie over vastgestelde nationale normen en 
over alle lopende en vastgestelde normalisatie-activiteiten op Europees en internatio­
naal niveau. 
Zoals aangegeven in haar tweede Mededeling is de Commissie van mening dat het 
noodzakelijk is te beschikken over informatie instrumenten aangaande alle nationale 
normalisatie-activiteiten die onder redelijke voorwaarden toegankelijk zijn voor alle 
belanghebbende groeperingen. 
Toegankelijkheid en transparantie van normalisatie-activiteiten zouden de belang­
rijkste kenmerken moeten zijn van het normalisatie-systeem. Er zijn doorlopende 
inspanningen noodzakelijk op nationaal en Europees niveau om te voldoen aan de 
informatiebehoefte van alle belanghebbende partijen. Een juridisch onderzoek naar 
de mate waarin aan deze behoefte wordt voldaan, lijkt zinvol. 
25. Op Europees niveau hebben het CEN, het CENELEC en het ETSI meerdere publi-
katies uitgegeven met beschrijvingen van hun lopende activiteiten, de normen die zij 
hadden vastgesteld alsmede een overzicht van de gevallen waarin een activiteit werd 
verwezen naar het nationale niveau. Bovendien heeft het CENELEC in 1993 een 
databank ingericht waarin al zijn activiteiten zijn ondergebracht. Personeel van het 
centrale secretariaat, bepaalde leden van het CENELEC, de diensten van de 
COM(92)491 van 27.11.1992. 
14 
Commissie en het secretariaat van de EVA hebben momenteel rechtstreeks toegang 
tot deze databank. Het ligt in de bedoeling deze databank in de toekomst mogelijk 
open te stellen voor het "grote publiek". Het CEN is voornemens ook een nieuwe 
databank in het leven te roepen die in eerste instantie bedoeld is voor eigen gebruik 
en later toegankelijk zal zijn voor zijn rechtstreekse correspondenten. Het centrale 
secretariaat bestudeert dit project momenteel in samenwerking met de leden. 
Bij het ETSI bestaat overigens ook een databank die op dit moment toegankelijk is 
voor een beperkte groep. 
26. Het mformatieprodukt PERINORM dat maandelijks wordt verspreid op CD-ROM 
en in het begin alleen melding maakte van normalisatie-activiteiten van de Britse, 
Franse en Duitse normalisatie-organisaties, is uitgebreid naar meerdere niveaus: 
normalisatie-activiteiten van andere nationale normalisatie-organisaties, van de 
Europese organisaties CEN en CENELEC en van de internationale organisaties ISO 
en CEI. Dit commerciële produkt bevat bibliografische verwijzingen van vastgestel­
de normen en van normen in het stadium van het openbare onderzoek. 
Dit produkt wordt permanent verspreid via een aantal nationale normalisatie-organi­
saties en een aantal particuliere ondernemingen en kent circa duizend abonnees. 
Ondanks het feit dat er geen gegevens bekend zijn omtrent de mate van tevredenheid 
van de gebruikers, kan worden verondersteld dat dit produkt daadwerkelijk voldoet 
aan de behoeften van de markt. 
De Commissie financiert het abonnement op dit produkt voor een dertigtal "Euro 
Information Centres" die worden beschouwd als het meest belanghebbend op dit 
gebied en die geografisch gezien bijzonder verspreid zijn. Op deze manier kan in 
zekere mate, rekening houdend met de beperkte financiële middelen van de Com­
missie, tegemoet worden gekomen aan de behoeften van het midden- en kleinbedrijf. 
Aanvullende produkten op CD-ROM met de integrale tekst van normen en ontwerp-
normen zijn onlangs op de markt gekomen. Dit betreft onder andere circa 80 verza­
melingen van normen die zijn uitgegeven door de particuliere onderneming IHS 
Information Handling Systems en wordt verspreid door een aantal nationale norma­
lisatie-instituten. 
Mandatering voor programmering en normalisatie 
27. In het kader van de uitvoering van artikel 6 lid 3 van de richtlijn heeft het perma­
nente comité in de jaren 1992 tot en met 1994 een positief advies uitgebracht inzake 
respectievelijk 32, 22 en 46 mandaten (zie de tabellen Vla, b en c in de bijlagen). 
Een deel van deze mandaten had betrekking op de uitvoering van richtlijnen van het 
15 
type "Nieuwe Benadering" die zijn ingevoerd in het kader van de totstandkoming 
van de Interne markt. Andere mandaten zijn in hoofdzaak verleend ter onder-
. steuning van ander Gemeenschapsbeleid: mandaten op het gebied van 
informatietechnologie en een aantal mandaten op het gebied van telecommunicatie 
vallen binnen het kader van de uitvoering van het industriebeleid en de goede 
werking van de Interne markt. De mandaten met betrekking tot meetmethoden voor 
giftige stoffen vormen een rechtstreekse ondersteuning van milieurichtlijnen. Het 
mandaat voor het opstellen van programma's, dat betrekking heeft op voorzieningen 
en systemen voor de luchtverkeersleiding, valt binnen het kader van de uitvoering 
van Richtlijn 93/65/EEG van de Raad . In 1994 zijn meerdere mandaten verleend 
ter ondersteuning van de uitvoering van het energiebeleid. 
Beleid gericht op verbetering van het huidige systeem en op invoering van de herziene 
procedure als bedoeld in Richtlijn 94/10/EG 
28. In het vorige verslag, over de jaren 1990/1991 werd het belang benadrukt van een 
herziening van de werking in technische zin van de informatieprocedure voor 
normen zoals omschreven in Richtlijn 83/189/EEG. Hiertoe heeft de Commissie op 
27 november 1992 een voorstel gedaan tot wijziging van deze richtlijn, dat op 
23maart 1994 door het Europese Parlement en de Raad is vastgesteld maar eerst op 
1 juli 1995 op nationaal niveau volledig van toepassing is geworden. 
De Commissie prijst zich gelukkig dat het CEN en het CENELEC in het kader van 
hun bevoegdheden reeds sinds begin 1993 meerdere uitgangspunten van 
Richtlijn 94/10/EG hebben toegepast. Met name de "Vilamoura"-procedure van het 
CENELEC dient, in samenhang met de procedure uit Richtlijn 83/189/EEG, als 
reeds effectief te worden beschouwd. 
29. Een analyse van de kwaliteit van de meldingen die in 1993 en 1994 door het CEN is 
gemaakt en een beoordeling van het gebruik van de informatie die in de loop van 
deze periode is verzameld, laten echter zien dat het noodzakelijk is op korte termijn 
nog een aantal uitvoeringsmaatregelen te nemen, zowel op Europees als op nationaal 
niveau, om de doelstellingen van de richtlijn in de niet-elektrische sector te 
realiseren. 
30. Op Europees niveau kan beleid van de Commissie en van Europese normalisatie-
organisaties worden overwogen. 
a. De Commissie heeft vanaf begin 1993 in het jaarcontract met het CEN en het 
CENELEC onder andere twee maatregelen opgenomen waardoor het 
PB EG L 187 van 29.07.1993. 
16 
invoeren van de herziene procedure kon worden vereenvoudigd. In de eerste 
plaats betrof dit de verplichting om binnen een bepaalde termijn nieuwe 
meldingsregels op te stellen. De tweede clausule vraagt voor het centrale 
secretariaat van deze organisaties om het ter beschikking stellen van de 
noodzakelijke middelen voor de controle van de kwaliteit van de meldingen. 
b. Hoewel het uitgangspunt is dat de Europese normalisatie-organisaties dienen 
te beslissen over de bijzonderheden van de uitvoering, is de Commissie 
bereid op dit gebied nauw met deze organisaties samen te werken maar ook 
om de invoering van andere maatregelen te vereenvoudigen. In deze zin 
heeft de Commissie overigens het CENELEC ondersteund bij de instelling 
van zijn nieuwe databank door zich als een van de eerste betalende gebrui­
kers aan te melden. 
31. De Commissie is van mening dat naast deze eerste actie die door het CEN wordt 
ondernomen, te weten een nauwkeurig onderzoek van de kwaliteit van de meldin­
gen, ander beleid noodzakelijk is om een aanmerkelijke verhoging van deze kwali­
teit en tijdige melding tot stand te brengen. 
a. In de eerste plaats is het noodzakelijk een gedetailleerde gids samen 
te stellen welke bestemd is voor de leden van het CEN en waarin 
stringente en duidelijke regels voor melding zijn opgenomen. Daar­
naast kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het organiseren van in­
formatie- en opleidingsdagen voor de rechtstreeks betrokken perso­
nen. 
b. Het is ook noodzakelijk zorg te dragen voor instandhouding en ver­
sterking van de middelen die het centrale secretariaat van het CEN 
ten dienste staan voor het controleren van de kwaliteit van de gege­
vens in rechtstreekse samenwerking met de melders en met het oog 
op de invoering van een echt kwaliteitszorgsysteem. Frequentere 
verslaglegging van de actuele situatie op het gebied van kwaliteit en 
termijnen lijkt overigens bijzonder zinvol. 
32. Nu halverwege 1995 de wijzigingsrichtlijn 94/10/EG volledig van toepassing is 
geworden, is de Commissie van mening dat ook op nationaal niveau de nodige 
maatregelen moeten worden genomen en dat beleid ontwikkeld dient te worden om 
de herziene procedure op een zo doelmatig mogelijke manier uit te voeren. 
a. Op nationaal niveau dienen in eerste instantie aan de Lid-Staten de in het 
kader van de omzetting van de Richtlijn 94/10/EG noodzakelijke 
maatregelen te nemen. Voor de normalisatie-organisaties 'm deze staten dient 
17 
hierdoor het juridische kader te worden geschapen waardoor zij zich kunnen 
conformeren aan de eisen van de nieuwe regels uit deze richtlijn en aan de 
regels die binnen de Europese normalisatie-instituten zijn opgesteld. 
De vervolgcontrole op de veranderingen in het kader van Richtlijn 94/10/EG 
evenals het sluiten van overeenkomsten tussen de overheden en de nationale 
normalisatie-organisaties kan alleen maar een gunstige uitwerking hebben op 
de invoering van de herziene procedure. 
b. De nationale organisaties zouden de noodzaak dienen te overwegen van 
herziening en aanpassing van hun meldingssysteem, in het bijzonder ten 
aanzien van kwaliteit en inzending binnen de vereiste termijnen. De in 1993 
en zelfs in 1994 gemaakte analyse bevestigt eens te meer dat er op dit gebied 
permanent sprake is van lacunes. Ten aanzien van het gebruik van de 
informatie lijkt het eveneens noodzakelijk om het huidige systeem van 
verspreiding opnieuw te bezien en de belangstelling voor informatie aangaan­
de de nieuwe procedure te wekken van de belanghebbende groeperingen. 
Conclusies 
33. Tot in 1993 is het aantal nieuwe nationale normalisatie-activiteiten stabiel gebleven 
op het niveau dat reeds was bereikt in de loop van de jaren daarvoor. Met de 
invoering in 1994 van de vereenvoudigde procedure in de zin van Richtlijn 
94/10/EG is dit aantal tot circa 75% van dit niveau gedaald. Momenteel kan echter 
niet nauwkeurig worden aangegeven in welke mate deze daling is toe te schrijven 
aan deze rationalisering en in welke mate aan een daadwerkelijke afname van het 
aantal nationale activiteiten. Voorzichtigheid op dit gebied is derhalve geboden. 
Zoals reeds eerder vermeld, dienen de betrokken economische kringen te beoordelen 
of dit niveau aanvaardbaar is en geen bedreiging vormt voor de werking van de 
Interne markt. Permanente waakzaamheid blijft echter geboden, gezien het grote 
aantal specifieke activiteiten, het latente gevaar dat middelen bij voorrang worden 
ingezet op nationaal niveau in plaats van op Europees niveau en dus gezien het 
gevaar van aantasting van de Europese status quo. 
Op Europees niveau constateert de Commissie een aanzienlijke daling van het aantal 
nieuwe initiatieven, vooral sinds 1993. Dit is in hoofdzaak te wijten aan de 
aanpassing van het programmeringsbeleid van de Europese normalisatie-instituten. 
Het betreft onder andere het besluit om de in het verleden reeds aangegane ver­
plichtingen beter na te komen, om samenwerkingsverdragen met internationale 
normalisatie-organisaties beter na te leven en om zich te beperken tot een daadwer­
kelijk haalbaar werkprogramma, rekening houdend met teruglopende middelen. 
18 
34. Ten aanzien van de werking van de procedure is de Commissie van mening dat de 
ervaringen van 1993 en 1994 hebben aangetoond dat op korte termijn een aantal 
maatregelen moet worden genomen op Europees en nationaal niveau om de in 
Richtlijn 94/10/EG herziene procedures doelmatig te kunnen uitvoeren. Alle 
betrokken partijen dienen reeds nu hun eigen verantwoordelijkheid te nemen om de 
doelstellingen van Richtlijn 94/10/EG te kunnen realiseren. Deze doelstellingen 
evenals de herziening van de middelen om ze te bereiken zijn door al deze partijen 
in overleg en nauwe samenwerking vastgesteld en omschreven. 
19 

DEEL II 
de meldingsprocedure voor technische voorschriften 
Inleiding 
35. In dit deel wordt de ontwikkeling beschreven van de procedure voor technische 
voorschriften in de zin van Richtlijn 83/189/EEG. De uitgewisselde informatie­
stroom wordt onderzocht, met name de uitvoeringsproblemen, evenals de verschil­
lende gevolgen van de procedure. 
Beknopte beschrijving van de procedure voor technische voorschriften 
36. Krachtens artikel 8 lid 2 van Richtlijn 83/189/EEG zijn de Lid-Staten gehouden elk 
ontwerp voor technische voorschriften aan de Commissie mee te delen, tenzij er 
slechts sprake is van integrale overname van een internationale of Europese norm. 
37. Vanaf de datum waarop de melding aan de Commissie heeft plaatsgevonden begint 
een status-quo-periode van drie maanden gedurende welke de Lid-Staat die de 
melding heeft gedaan de technische voorschriften in kwestie niet mag vaststellen. 
Het doel van deze status-quo-periode is andere Lid-Staten en de Commissie in staat 
te stellen te reageren op de melding. De inhoud van deze reacties zijn bepalend voor 
de volgende stappen van de procedure: 
a. De Lid-Staten en/of de Commissie hebben geen behoefte om te reageren. In 
dat geval kan de meldende Lid-Staat de ontwerp-voorschriften vaststellen 
zodra de stams-quo-termijn van drie maanden is verstreken; 
b. De Lid-Staten en/of de Commissie leveren commentaar op grond van artikel 
8 lid 2 van de richtlijn. De Lid-Staat die de melding heeft gedaan dient in dat 
geval zoveel mogelijk rekening te houden met het commentaar bij de daarop 
volgende uitwerking van de technische voorschriften. 
c. Overeenkomstig artikel 9 lid 1 van de richtlijn kunnen de Lid-Staten en/of de 
Commissie een uitvoerig gemotiveerde mening kenbaar maken wanneer zij 
van mening zijn dat de gemelde ontwerp-voorschriften een belemmering 
kunnen vormen voor het vrije verkeer van goederen. In een dergelijk geval 
dient de betrokken Lid-Staat de vaststelling van het ontwerp met zes maan­
den uit te stellen, gerekend vanaf de meldingsdatum en dient deze staat de 
Commissie in kennis te stellen van de consequenties die zij verbindt aan deze 
uitvoerig gemotiveerde mening. 
20 
d. De Commissie kan op nog twee andere wijzen reageren op de melding: 
zij kan aangeven dat zij voornemens is een richtlijn voor te stellen of 
goed te keuren welke van toepassing is op hetzelfde gebied als het 
gemelde ontwerp (artikel 9 lid 2 van de richtlijn). De betrokken Lid-
Staat dient in een dergelijk geval de vaststelling van de technische 
voorschriften met twaalf maanden uit te stellen, gerekend vanaf de 
meldingsdatum. 
zij kan vaststellen dat een voorstel voor een richtlijn met betrekking tot 
hetzelfde onderwerp als het gemelde ontwerp reeds aan de Raad is 
voorgelegd (artikel 9 lid 2bis). In dit geval schort de betrokken Lid-
Staat de vaststelling van de technische voorschriften op gedurende een 
periode van twaalf maanden gerekend vanaf de datum waarop het -
voorstel voor de richtlijn aan de Commissie is voorgelegd. 
38. Artikel 9 lid 3 van de richtlijn voorziet voor onmiddellijke vaststelling onder be­
paalde voorwaarden van nationale ontwerp-voorschriften in een versnelde procedu­
re. Indien een Lid-Staat op grond van spoedeisende redenen technische voorschriften 
wenst vast te stellen die betrekking hebben op de volksgezondheid, de veiligheid of 
op de bescherming van de gezondheid van dieren en planten, kan deze Lid-Staat 
verzoeken deze procedure toe te passen zonder gehouden te zijn de status-quo-
periode in acht te nemen. In de melding moet worden aangegeven op welke gronden 
de maatregelen met spoed dienen te worden genomen, waarna de Commissie zich 
uitspreekt over de gegrondheid van de versnelde procedure. 
Artikel 8 lid 3 bepaalt dat de definitieve tekst van de gemelde voorschriften op 
verzoek van de andere Lid-Staten of van de Commissie aan de Commissie dient te 
worden gezonden. 
39. De Commissie heeft een bepalende functie in het verloop van de procedure. Zij is 
verantwoordelijk voor de verspreiding onder de Lid-Staten van aangemelde ont­
werp-voorschriften en van andere mededelingen die circuleren tussen de Commissie 
en de Lid-Staten en draagt eveneens zorg voor vertaling van deze teksten teneinde 
een goede uitvoering van de procedure te vereenvoudigen. 
40. Het permanente comité dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-
Staten (zoals omschreven in artikel 5 van de richtlijn) is een adviserend orgaan dat 
circa zes maal per jaar bijeen komt en een belangrijke rol vervult bij het toezicht op 
het verloop van de procedure en bij het analyseren van politieke kwesties die 
worden opgeworpen door de meldingen. 
21 
Toepassing van de procedure 
A. Aantal meldingen 
Uitsplitsing per land 
41. De statistieken die zijn opgenomen in Tabel VU uit de bijlagen laten zien dat de 
Commissie in 1992 362 ontwerp-voorschriften heeft ontvangen, 385 in 1993 en 389 
in 1994. Het totale aantal ontvangen meldingen per jaar is betrekkelijk stabiel. 
Zoals te zien is in Grafiek 1 waren de meeste aangemelde ontwerp-voorschriften in 
1992, 1993 en 1994 en in de jaren daarvoor afkomstig uit Duitsland, Frankrijk en 
het Verenigd Komnkrijk. Het aantal aangemelde ontwerp-voorschriften uit Frankrijk 
is betrekkelijk stabiel. Het aantal aangemelde ontwerp-voorschriften uit Duitsland en 
het Verenigd Koninkrijk vertoont daarentegen een sterke fluctuatie. In 1994 was 
Duitsland verantwoordelijk voor een vierde deel van het totaal aantal ontvangen 
meldingen, gevolgd door het verenigd Koninkrijk met 16% en Frankrijk met 15%. 
In 1993 was het Verenigd Koninkrijk verantwoordelijk voor meer dan een vierde 
deel van het totaal aantal ontvangen meldingen, gevolgd door Duitsland met 21 % en 
Frankrijk met 17%. In 1992 was elk van deze landen goed voor circa 20% van het 
totaal aantal ontvangen meldingen. 
Grafiek 1 Mededelingen per Lid-Staat 1992-1994 
c 
<D O) Ç 
"Ö) TJ 
<D 
T3 
<D 
22 CO "O JÉ 
2 c -* 
o fi.| 
û- £ o • 1992 
• 1993 
01994 
Uitsplitsing naar sectoren 
42. Een uitsplitsing naar sector (Tabellen Vul t/m X van de bijlagen) laat zien dat 85% 
van de ontvangen meldingen in de betreffende periode van drie jaar betrekking had 
op dezelfde vijf sectoren: telecommunicatie, landbouw en levensmiddelen, werk­
tuigbouw, bouw en constructie en vervoer. In 1992 werden de grootste sectoren 
gevormd door telecommunicatie (24,6%), landbouw en voedingsmiddelen (21,3%), 
bouw en constructie (15,2%) en vervoer (10%). De vier grootste sectoren in 1993 
waren telecommunicatie (34%), vervoer (13,5%), landbouw en voedingsmiddelen 
(13%) en werktuigbouw (9,6%). In 1994 werden de vier grootste sectoren gevormd 
door telecommunicatie (28%), werktuigbouw (19%), landbouw en voedingsmiddelen 
(16,7%) en bouw en constructie (15,2%). De meest opvallende ontwikkeling die in 
grafiek 2 te zien is, is de overheersende positie van de telecommunicatiesector in 
1993 en 1994. In 1993 had meer dan een derde van de aangemelde ontwerp-voor­
schriften betrekking op telecommunicatie, waarvan het Verenigd Koninkrijk bijna 
50% voor zijn rekening nam. In 1994 vormden meldingen uit de 
telecommunicatiesector bijna een derde van alle meldingen. Daarbij was bijna de 
helft van de meldingen afkomstig uit Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. 
Mededelingen per Sector 1992-1994 
Sector 
23 
Uitvoeringsproblemen 
43. In de landbouwsector werd de procedure uit Richtlijn 83/189/EEG in 1992 en 1993 
veelvuldig toegepast voor melding van nationale regelingen voor benamingen en 
aanduidingen van herkomst van bepaalde landbouwprodukten. De wens tot 
bescherming van landbouwprodukten of voedingsmiddelen die kunnen worden 
geïdentificeerd aan de hand van hun herkomst, heeft een aantal Lid-Staten ertoe 
gebracht "gecontroleerde benamingen van herkomst" in te stellen. Vanwege deze 
vaak uiteenlopende nationale praktijken heeft de Commissie de Raad voorgesteld een 
gemeenschappelijke benadering tot stand te brengen met inbegrip van een bescher­
mingsregeling om de voorwaarden voor gelijke concurrentiekansen van producenten 
te waarborgen. Verordening 2081/92 is op 14 juli 1992 door de Commissie vastge­
steld en houdt in dat vanaf 24 juli 1993 Lid-Staten die bescherming in de Gemeen­
schap willen genieten verplicht zijn aan de Commissie de benamingen van oorsprong 
en de aardrijkskundige aanduiding van de landbouwprodukten of de voe­
dingsmiddelen toe te zenden. 
44. Voor technische specificaties die gericht zijn op het voldoen aan de bepalingen 
inzake aanduidingen van herkomst is het derhalve op grond van artikel 1 lid 3 van 
de bedoelde verordening, waarin wordt bepaald dat Richtlijn 83/189/EEG niet van 
toepassing is op benamingen van herkomst noch op aardrijkskundige aanduidingen, 
niet langer noodzakelijk deze specificaties te melden in het kader van 
Richtlijn 83/189/EEG. Hetzelfde uitgangspunt is van toepassing voor 
Verordening 2082/92 met betrekking tot verklaringen van specificiteit van 
landbouwprodukten en voedingsmiddelen (artikel 1 lid 3). Deze omstandigheid kan 
een gedeeltelijke verklaring vormen voor de daling van het aantal meldingen in de 
landbouwsector in de jaren 1993 en 1994. 
45. De Commissie heeft in het kader van Richtlijn 83/189 eveneens een onderzoek 
ingesteld naar nationale ontwerp-voorschriften die deels waren goedgekeurd om 
reeds bestaande wetgeving vast te leggen maar waarvoor echter aanvullende wetge­
ving gaande was en deels om nieuwe bepalingen toe te voegen aan reeds bestaande. 
De zorg van de Lid-Staten ten aanzien van het feit dat de Commissie geen besluiten 
nam over wettelijke bepalingen, waardoor onder andere de in de richtlijn bedoelde 
status-quo-periode langer duurde dan 3 maanden heeft de Commissie in de praktijk 
ertoe gebracht om in de praktijk voor dit type ontwerp-voorschriften, dat hoofdza­
kelijk betrekking heeft op landbouwprodukten en levensmiddelen een onderscheid te 
maken tussen daadwerkelijke voorstellen en wetgevende delen en het onderzoek te 
beperken tot het eerste type. 
46. Tenslotte constateert de Commissie ten aanzien van de beheersing van de procedure 
dat de wenselijkheid bestaat van naleving door de Lid-Staten van de in artikel 8 lid 3 
24 
van de richtlijn bedoelde verplichting om "op uitdrukkelijk verzoek van een Lid-
Staat of van de Commissie" per omgaande de definitieve tekst van technische 
voorschriften in te zenden". De Commissie is zich ervan bewust dat naleving dient 
vergezeld te gaan van een systematische controle op de ontvangst van een definitieve 
tekst en een nauwkeurig onderzoek daarvan met het oog op de correcte toepassing 
van Richtlijn 83/189 (vaststelling van het aangemelde ontwerp zonder wijzigingen 
waardoor hernieuwde melding noodzakelijk zou zijn) en van het Gemeenschapsrecht 
in het algemeen (vaststelling van de tekst met inachtneming van de eventueel door 
de diensten van de Commissie tegen het betreffende ontwerp geformuleerde bezwa­
ren). De Commissie heeft de zorg voor het naleven van het uitgangspunt van goede 
informatievoorziening als bedoeld in Richtlijn 83/189 en verplicht zich in 
bovengenoemde zin tot het waarborgen van de uitvoering van de taken die 
noodzakelijk zijn voor een dergelijke controle. 
B) Toepassing van de versnelde procedure 
47. In 1992, 1993 en 1994 dienden Lid-Staten 44 maal een verzoek in tot toepassing van 
de versnelde procedure. Dit betrof slechts 4% van de technische voorschriften die in 
de loop van die drie jaar werden aangemeld, een aantal dat vergelijkbaar is met de 
5% van alle meldingen in 1990 en 1991. De Commissie was slechts in een vierde 
deel van de gevallen (11) van oordeel dat het verzoek gerechtvaardigd was; zeven 
op het gebied van landbouw en voedingsmiddelen, een op het gebied van chemische 
produkten, twee op het gebied van vervoer en een op het gebied van gezondheid en 
medische apparatuur. 
C) Reacties van de Commissie 
48. In 1992 reageerde de Commissie op 62% van het totale aantal meldingen. In 1993 
reageerde de Commissie op 55% en in 1994 op 69% van de meldingen. Deze 
reacties hadden de vorm van opmerkingen, uitvoerig gemotiveerde meningen of 
aankondigingen van een voorstel voor een richtlijn. Het is betrekkelijk gebruikerlijk 
dat de Commissie op meerdere wijzen reageert op een melding. 
25 
Grafiek 3 
250 Aantal reacties per aard 1992-1994 
11992 
11993 
11994 
8.2 LS 8.2 EC 8.2 EVA 9.1 LS 9.1 EC 
Aard van reactie 9.2 9.2a 
Commentaar 
i) Statistieken 
49. In de periode 1992-1994 maakte de Commissie opmerkingen over 46% van het 
totaal aantal meldingen. Dit percentage vertoont een lichte stijging in vergelijking 
met de jaren 1990-1991, waarin de Commissie op 42% van het totaal aantal 
meldingen commentaar leverde. 
ü) Motiveringen 
50. In het algemeen zijn de opmerkingen van de Commissie bedoeld als algemene 
evaluatie, hetzij uit politiek, hetzij uit juridisch oogpunt van de betrokken maatregel 
of wordt daarmee beoogd de mening van de Commissie te formuleren of de 
betrokken Lid-Staat te herinneren aan de verplichtingen die in een overtre-
dingsprocedure of in een voorgaande melding waren aangegaan. 
51. De Commissie koos ook voor deze reactie wanneer andere mogelijkheden niet meer 
openstonden, in het bijzonder wanneer voorstellen voor Gemeenschappelijke 
maatregelen gedurende meer dan een jaar voor de Raad waren geweest en derhalve 
leidden tot de toepassing van artikel 9, lid 2 bis, van de richtlijn. 
52. Het is eveneens van belang de praktijk op te merken die in zich in de loop van de 
jaren 1992, 1993 en 1994 heeft ontwikkeld en waarin de Commissie langs de weg 
van geformuleerd commentaar bezwaar maakt tegen teksten welke reeds van kracht 
zijn en waarnaar de daarop gebaseerde aangemelde ontwerp-voorschriften verwij­
zen. De meldingsprocedure biedt de diensten van de Commissie de mogelijkheid 
26 
kennis te nemen van deze teksten en hun uitwerking op het gemeenschappelijk recht 
te beoordelen. Het is eveneens gebruikelijk geworden dat de Commissie in het door 
. haar geformuleerde commentaar formuleert termijnen vaststelt waarbinnen de 
betrokken Lid-Staten dienen te antwoorden en zodoende beschikt over een doeltref­
fend en snel middel om een eind te maken aan situaties die op grond van oudere 
wetgeving de correcte uitvoering van de in het kader van Richtlijn 83/189/EEG 
aangemelde ontwerp-voorschriften beperken. 
53. In een deel van het commentaar dat door de diensten van de Commissie is geformu­
leerd, wordt geconstateerd dat sprake is van een normalisatie-activiteit binnen de 
Europese normalisatie-instituten, op het gebied waarop het aangemelde ontwerp 
betrekking heeft. De diensten van de Commissie dienen hun reactie te beperken tot 
commentaar aangezien dit type "Europese harmonisatie" de Lid-Staten niet kan 
weerhouden van het vaststellen van technische voorschriften die betrekking hebben 
op hetzelfde onderwerp maar onvermijdelijk een belemmering vormen voor het 
goede verloop van het werk van deze organisaties. Nationale regelgeving langs deze 
weg omzeilt daarentegen de bestaande status quo voor nationale normalisatie-pro­
jecten bij nationale normalisatie-organisaties. 
54. Sinds oktober 1993, na het ondertekenen door de 12 Lid-Staten van de Europese 
Unie en door vier Lid-Staten van de Europese Vrijhandels Associatie van het Ver­
drag inzake de Europese Economische Ruimte, heeft de Commissie aan de Lid-
Staten commentaar gericht waarin hun aandacht werd gevestigd op het van kracht 
worden van dit Verdrag per 1 januari 1994. In dit commentaar wordt vooral in 
herinnering gebracht dat het uitgangspunt van wederzijdse erkenning dat voortvloeit 
uit artikel 30 van het EU-Verdrag overeenkomstig de interpretatie van dit artikel 
door het Hof van Justitie eveneens dient te gelden ten aanzien van het verkeer van 
goederen tussen de Lid-Staten van de Unie en de Lid-Staten van de EVA die het 
Verdrag hebben ondertekend. Uit hoofde van artikel 6 van het Verdrag wordt de 
jurisprudentie van het Hof van Justitie met de interpretatie van artikel 30 van het 
EG-verdrag dat bestond ten tijde van het van kracht worden van het Verdrag uitge­
breid tot de bepalingen van het laatstgenoemde Verdrag met betrekking tot het vrije 
verkeer van goederen (artikel 11-13). 
55. Het resultaat van deze opmerkingen is positief geweest. In de belangrijke sectoren 
zelfs opmerkelijk (zoals bijvoorbeeld de sector telecommunicatieapparatuur of 
constructiematerialen). Daarin worden in door Lid-Staten aangemelde ontwerp­
voorschriften en in basisregelingen waarbinnen een aantal aangemelde ontwerp­
voorschriften valt standaard clausules met wederzijdse erkenning opgenomen waarin 
rekening wordt gehouden met het door het EER-Verdrag ingestelde stelsel. Deze 
ontwikkeling is in de praktijk tamelijk snel naar voren gekomen. De meeste Lid-
Staten moesten een stelsel van toepassing maken op produkten afkomstig uit Lid-
27 
Staten van de EVA die het Verdrag hadden ondertekend en dat in een groot aantal 
gevallen reeds was opgenomen in hun regelingen ten aanzien van produkten uit de 
Gemeenschap of in vrij gebruik binnen de Gemeenschap. 
Gemotiveerde mening 
i) Statistieken 
56. In 1992, 1993 en 1994 formuleerde de Commissie in 357 gevallen een gemotiveerde 
mening (dat wil zeggen ten aanzien van 31% van de ontwerpteksten voor technische 
voorschriften; in 1990 en 1991 bedroeg dit aantal 37%). De Commissie geeft een 
uitvoerig gemotiveerde mening wanneer de ontwerp-voorschriften een belemmering 
zouden kunnen vormen voor het vrije verkeer van goederen (artikel 9.1 van de 
richtlijn). 
ii) Motiveringen 
a) Artikel 30 van het EG-Verdrag en het uitgangspunt van wederzijdse erkenning 
57. Het ontbreken van bepalingen ter waarborging van het naleven van het uitgangspunt 
van wederzijdse erkenning is nog steeds een punt dat de Commissie in een groot 
aantal gevallen aan de orde heeft gesteld in de gemotiveerde mening die werd 
gegeven naar aanleiding van door de Lid-Staten aangemelde ontwerp-voorschriften 
inde jaren 1992 en 1993 (respectievelijk 59% en 53%). In het jaar 1994 vormde het 
niet naleven van dit uitgangspunt in 37% van de gevallen de aanleiding tot het 
formuleren van de gemotiveerde mening van de Commissie. Er heeft zich de laatste 
tijd een ontwikkeling voorgedaan in de wijze waarop aan dit punt aandacht wordt 
geschonken. In de jaren waarin de meldingsprocedure wordt toegepast is het uit­
gangspunt van wederzijdse erkenning gaandeweg goed doorgedrongen binnen de 
Lid-Staten. De diensten van de Commissie trachten derhalve voortaan de aandacht 
van de Lid-Staten te vestigen op de opportuniteit van het zorg dragen voor de 
aanwezigheid van de noodzakelijke bepalingen op het hoogste niveau in de hiërar­
chie van van toepassing zijnde regelingen. 
De Lid-Staten melden in het merendeel van de gevallen ontwerp-voorschriften aan 
voor technische specificaties voor produkten die worden gebruikt binnen het kader 
van meer algemene regelingen voor goedkeuring of controle van de overeenkom­
stigheid van deze produkten. Voorzover deze algemene reglementeringen voorzien 
in de acceptatie van produkten welke wettig worden geproduceerd en/of in de handel 
worden gebracht in de andere Lid-Staten, geldt ten aanzien van de technische 
specificaties die worden aangemeld in de ontwerp-fase reeds het uitgangspunt van 
28 ' 
wederzijdse erkenning waarin de betreffende basis-regeling voorziet. Uit een 
oogpunt van duidelijkheid en juridische veiligheid verzoekt de Commissie eventueel 
de Lid-Staten om in aangemelde ontwerp-voorschriften de bepalingen met betrek­
king tot wederzijdse erkenning uit de basis-regeling aan te geven teneinde zorg te 
dragen voor een correcte informatievoorziening aan de bedrijven die in de techni­
sche voorschriften zoeken naar de eisen waaraan zij dienen te voldoen om toegang te 
verkrijgen tot de markten van de verschillende Lid-Staten. 
Het principe van wederzijdse erkenning geldt ook voor de certificaten waarin wordt 
verklaard dat de produkten beantwoorden aan de nationale regelgeving en voor de 
nationale instanties die gemachtigd zijn deze certificaten af te geven. 
58. De Commissie is eveneens in de gelegenheid geweest zich uit te spreken tegen 
andere eisen die mogelijk belemmeringen konden veroorzaken van niet rechtstreeks 
aan de wederzijdse erkenning verbonden vormen van uitwisseling. Dit betreft met 
name eisen ten aanzien van opschriften, het gebruik van talen op etiketten, voor­
schriften ten aanzien van samenstelling of bij de fabricage van produkten gebruikte 
materialen, grenswaarden voor het gebruik van gevaarlijke stoffen of eisen ten 
aanzien van bijzonderheden in bepaalde goedkeuringsprocedures (bijvoorbeeld 
vestiging in de Lid-Staat waarin het produkt in de handel wordt gebracht teneinde 
toegang te verkrijgen tot de goedkeuringsprocedure. 
De Commissie verzoekt de Lid-Staten niet alleen zorg te dragen voor wederzijdse 
erkenning van produkten uit andere Lid-Staten, in antwoord op een zekere mate van 
bescherming van legitieme belangen in gevallen die gelijk zijn aan de in aangemelde 
ontwerp-voorschriften bedoelde, maar ook om de materiële eisen ten aanzien van 
deze produkten, die gelet op deze belangen als excessief kunnen worden beschouwd 
te verwijderen of terug te brengen tot een aanvaardbaar niveau. Het is niet voldoen­
de dat Lid-Staten produkten accepteren die afkomstig zijn uit andere Lid-Staten en 
"gelijkwaardig" zijn aan de uit de eigen Lid-Staat afkomstige produkten. Wanneer 
deze acceptering is gebaseerd op de constatering dat sprake is van gelijkwaardigheid 
ten aanzien van nationale eisen is het van belang er zorg voor te dragen dat deze 
eisen op zich niet buitensporig zijn. Indien deze afweging niet plaatsvindt, zouden er 
voor produkten die op bevredigende wijze voldoen aan de legitieme doelstellingen 
van de reglementering (bescherming van de gezondheid, veiligheid e.d.) onterecht 
belemmeringen worden opgeworpen voor toegang tot de markt in de Lid-Staat van 
bestemming. 
b) Bepalingen van afgeleid recht 
59. Een van de andere motieven om een uitvoerig gemotiveerde mening te geven is het 
feit dat ontwerp-voorschriften niet voldoen aan een Gemeenschappelijke richtlijn of 
29 
verordening inzake hetzelfde onderwerp. In de loop van de jaren 1992, 1993 en 
1994 is het aantal gemotiveerde meningen dat was gebaseerd op andere bezwaren 
dan schending van artikel 30 van het EG-Verdrag en strijdigheid met het 
uitgangspunt van wederzijdse erkenning aanzienlijk toegenomen: in 1992 betrof dit 
41% van het totaal aantal gemotiveerde meningen, in 1993 47% en in 1994 63% (in 
de jaren 1990 en 1991 vormde dit type gemotiveerde meningen slechts 12 % van het 
totaal). Eveneens dient geconstateerd te worden dat, terwijl in 1992 een derde deel 
van deze 41% werd gevormd door gevallen waarin Richtlijn 79/112/EEG inzake 
etikettering en aanbieding van voedingsmiddelen voor de eindgebruiker en reclame 
daarvoor niet werd nageleefd, het percentage voor deze richtlijn in 1993 is gedaald 
tot 9%. In 1993 was 41% van de gemotiveerde meningen van de Commissie 
gebaseerd op het niet naleven van Richtlijn 89/336/EEG inzake elektromagnetische 
compatibiliteit en 34% op het niet naleven van Richtlijn 72/23/EEG inzake 
elektrisch materiaal voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen 
("laagspanningsrichtlijn"). In 1994 was 41% van de gemotiveerde meningen 
gebaseerd op het niet naleven van Richtlijn 89/336/EEG inzake elektromagnetische 
compatibiliteit. 
60. Het is eveneens van belang op te merken dat de Commissie in 1993 in 8% van de 
gevallen een gemotiveerde mening heeft gegeven wegens het niet naleven van de 
overgangsperiodes van bepaalde communautaire richtlijnen (bovengenoemde 
Richtlijn 89/336/EEG, 89/396/EEG inzake gasapparatuur en 89/392/EEG inzake 
machines). De diensten van de Commissie brengen de Lid-Staten met nadruk in 
herinnering dat zij verplicht zijn de overgangsperiodes die door de wetgever zijn 
opgenomen in communautaire besluiten na te leven; zij zijn immers vastgesteld om 
te voorzien in een afdoende periode gedurende welke het is toegestaan produkten in 
de handel te brengen overeenkomstig nationale regelingen die van kracht waren voor 
de datum waarop de betreffende richtlijn in werking trad. De diensten van de 
Commissie zijn van mening dat Lid-Staten, ook wanneer zij zich binnen de gestelde 
termijnen van hun omzettingsplicht kwijten, zonder gegronde redenen niet meer het 
recht hebben hun wetgeving te wijzigen die geldt op de gebieden waarop de 
betreffende richtlijnen betrekking hebben. 
iü) Vervolgcontrole : 
61. Artikel 9 lid 1 tweede alinea van de richtlijn voorziet in de verplichting voor de Lid-
Staat waaraan een gemotiveerde mening is gezonden aan de Commissie verslag uit 
te brengen van de wijze waarop deze Lid-Staat voornemens is gevolg te geven aan 
deze gemotiveerde mening. De Commissie geeft commentaar op deze reactie. Op 
basis van dit artikel komt een dialoog tot stand tussen de Lid-Staten en de diensten 
van de Commissie teneinde op passende wijze gevolg te geven aan de besluiten van 
de Commissie waarbij de betrokken Lid-Staat formeel wordt verzocht de 
30 
aangemelde ontwerp-voorschriften te wijzigen of aan te passen wegens schending 
van het Gemeenschapsrecht. 
62. Het is van belang in dit verband eveneens op te merken dat de Commissie de 
antwoorden van Lid-Staten systematisch controleert door middel van het in de 
richtlijn bedoelde comité. Op de agenda van dit comité staat de lijst met meldingen 
ten aanzien waarvan Lid-Staten nog niet hebben geantwoord. Deze Lid-Staten wordt 
verzocht op dit punt toelichting te geven (zie onderstaand punt 6.1 "Vergaderingen 
van de commissie 83/189"). 
Voornemen tot het voorstellen van een richtlijn 
63. In de periode 1992-1994 heeft de Commissie in 32 gevallen kennis gegeven van haar 
voornemen een richtlijn voor te stellen die betrekking zou hebben op hetzelfde 
onderwerp als aangemelde ontwerp-voorschriften. In 1992 gaf de Commissie in 18 
gevallen kennis van haar voornemen een richtlijn voor te stellen met betrekking tot 
hetzelfde onderwerp als aangemelde ontwerp-voorschriften, in 1993 in 5 gevallen en 
in 1994 in 9 gevallen. Het merendeel van deze meldingen in 1992 had betrekking op 
landbouw en voedingsmiddelen (6), gezondheid en medische apparatuur (4), vervoer 
en verpakking (3) en chemie (3). In 1993 betrof het een melding op het gebied van 
landbouw en voedingsmiddelen, een op het gebied van chemie, een op het gebied 
van werktuigbouw, een op het gebied van vervoer en een op het gebied van 
telecommunicatie. In 1994 waren er twee meldingen op het gebied van landbouw en 
voedingsmiddelen en zes op het gebied van telecommunicatie. 
Voorleggen van een voorstel aan de Raad 
64. In 1992 paste de Commissie in 25 gevallen artikel 9, lid 2 bis toe en in 1993 in 
5 gevallen. In 1994 heeft de Commissie geen gebruik gemaakt van dit artikel. Het 
merendeel van deze meldingen in 1992 had betrekking op landbouw en voedings­
middelen (13), werktuigbouw (3) en vervoer en verpakking (3). In 1993 betrof het 
een melding op het gebied van landbouw en voedingsmiddelen en vier op het gebied 
van werktuigbouw. 
65. Toepassing van artikel 9 lid 2bis houdt in dat de Lid-Staten de betreffende ontwerp­
voorschriften niet kunnen goedkeuren binnen een termijn van een jaar na de datum 
waarop het voorstel van het Communautaire besluit aan de Raad is voorgelegd. Het 
, doel is de toepassing op te schorten van een regeling die betrekking heeft op het­
zelfde toepassingsgebied als een harmonisatievoorstel op Communautair niveau. De 
cijfers laten echter zien dat het niet mogelijk is dat de Raad binnen deze termijn het 
voorstel goedkeurt. Voor 1992 zijn slechts 6 van de 25 voorstellen van de 
31 
Commissie door de Raad binnen de status-quo-termijn van het betreffende voorstel 
goedgekeurd. De overige 16 besluiten zijn goedgekeurd nadat de voorstellen 
gedurende meer dan een jaar bij de Raad hebben gelegen, met uitzondering van vier 
gevallen waarin de voorstellen in het geheel niet zijn goedgekeurd. Ten aanzien van 
de dossiers uit 1993 is in geen van de 5 gevallen waarin artikel 9.2bis is toegepast 
het Communautaire besluit binnen de status-quo-termijn door de raad goedgekeurd. 
D) Reacties van de Lid-Staten 
66. In 1992 is naar aanleiding van 50% van de aangemelde ontwerp-voorschriften 
commentaar geleverd door andere Lid-Staten, terwijl dit percentage in 1993 niet 
hoger lag dan 34% en in 1994 niet hoger dan 31%. In 1992 is in 18% van de 
gevallen een gemotiveerde mening gegeven, in 1993 in 19% en in 1994 in 16%. 
Het komt veelvuldig voor dat Lid-Staten commentaar leveren of hun gemotiveerde 
mening geven ten aanzien van een en dezelfde melding. In bijna 50% van de 
gevallen in 1992 en 60% in 1993 waarin naar aanleiding van meldingen door meer 
dan twee Lid-Staten werd gereageerd betrof het de sector landbouwprodukten en 
voedingsmiddelen. In 1992 had 30% en in 1993 23% betrekking op meldingen op 
het gebied van milieuvraagstukken. In 1994 was de sector landbouwprodukten en 
voedingsmiddelen met 35% eveneens de meest voorkomende sector, met 24% 
gevolgd door de sector huishoudelijke apparatuur. 
E) Behandeling van overtredingen 
67. Aan het eind van 1992 heeft de Commissie een overeenkomst afgesloten met een 
nieuwe particuliere organisatie die belast is met het opsporen van nationale techni­
sche voorschriften die zijn aangenomen in strijd met Richtlijn 83/189/EEG. 
Met behulp van de rapporten die deze partner voor de jaren 1993 en 1994 heeft 
opgesteld, is het voor het eerst mogelijk een indruk te krijgen van het geheel van 
activiteiten van Lid-Staten op het gebied van technische voorschriften. Zo blijkt uit 
onderstaande grafiek 4 dat in 1993 en 1994 in totaal ongeveer 4340 nationale wetten 
zijn gevonden. Ongeveer 45% daarvan wordt gevormd door overgenomen 
Communautaire richtlijnen, 13% door technische voorschriften die in het kader van 
Richtlijn 83/189/EEG in de ontwerpfase zijn aangemeld, 10% door aanduidingen 
van herkomst of aardrijkskundige aanduidingen en ongeveer 32% door op grond 
Na het van kracht worden in juli 1993 van de verordeningen 2081/92 en 2082/92 inzake 
aanduidingen van herkomst en aardrijkskundige aanduidingen, waardoor toepassing van Richtlijn 
32 
van de richtlijn niet-aangemelde of buiten het toepassingsgebied van de richtlijn 
vallende nationale wetten. Deze laatste 32% (ongeveer 1400 teksten) zijn bestudeerd 
. om vast te stellen of zij aangemeld hadden dienen te worden op grond van Richtlijn 
83/189/EEG. 
Uit dit onderzoek is gebleken dat het overgrote deel van deze teksten niet viel onder 
het toepassingsgebied van de richtlijn. 85 technische voorschriften (2% van het 
totaal aantal gevonden teksten) bleken aanleiding te geven tot het instellen van een 
overtredingsprocedure. In 1992 zijn 36 overtredingsprocedures gestart. 
68. Nadat de Commissie op dit gebied een standpunt heeft ingenomen en dat meerdere 
malen heeft geformuleerd tijdens de vergaderingen van het comité (zie onderstaand 
punt 6.1) en in bilateraal overleg, in de vergaderingen van de Commissie en de 
centrale eenheden uit de Lid-Staten die belast zijn met de uitvoering van 
Richtlijn 83/189 (zie onderstaand punt 6.3) stellen de meeste Lid-Staten voor de 
gewraakte tekst in te trekken en/of melden zij eventueel een nieuw ontwerp aan. Een 
aantal Lid-Staten weigert echter de betreffende teksten op te schorten. In de periode 
1992-1994 zijn in dit kader 9 zaken aanhangig gemaakt bij het Hof van Justitie. 
69. Het eerste arrest van het Hof is uitgesproken op 2 augustus 1993 (Zaak C-139/92, 
Commissie vs. Italië). In het arrest wordt het verplichtende karakter van de artikelen 
8 en 9 van Richtlijn 83/189 nauwkeurig en duidelijk aangegeven en wordt de Com­
missie de gelegenheid geboden voor de toekomst duidelijk aan te geven welk 
verband er bestaat tussen de in artikel 8 bedoelde verplichting tot het doen van 
voorafgaande mededelingen en de bepaling inzake de status-quo-termijn als bedoeld 
in artikel 9. Intussen zijn in drie arresten in vijf zaken de betreffende Lid-Staten 
veroordeeld wegens het niet nakomen van de verplichtingen als omschreven in de 
richtlijn. 
83/189/EEG niet mogelijk is bij ontwerpen die vallen onder deze regelingen, is het bestuderen van 
deze teksten uit hoofde van de richtlijn gestaakt. 
33 
Grafiek 4 
Overzicht van aangenomen nationale wetgeving in 1993 en 1994 
• vastgestelde 
inbreuken 
2% 
O gerechtvaardigde 
niet-Mededelingen 
30% ^^^^^^^^^^ 
Omzetting van 
richtlijnen 
45% 
O Oorsprongs­
benamingen 
10% 
• Mededelingen* 
13% 
*Van 4340 aangenomen wetgevingen corresponderen 580 met mededelingen 
F) Gevolgen van de procedure 
Vergaderingen van het comité 83/189: 
70. In de vergaderingen van het comité als bedoeld in artikel 5 van Richtlijn 83/189 
(bestaande uit door de Lid-Staten aangewezen vertegenwoordigers) konden de dien­
sten van de Commissie en de Lid-Staten punten van algemeen belang of specifieke 
punten voor bepaalde partijen aan de orde stellen en daarover van gedachten wisse­
len. 
In 1992, 1993 en 1994 is het comité 16 maal bijeen gekomen (6 maal in 1992, 5 in 
1993 en 5 in 1994). De vergaderingen vinden in principe een maal per twee maan­
den plaats. Ten aanzien van technische voorschriften heeft het comité de gelegenheid 
gehad meerdere onderwerpen met een algemene strekking te bespreken. Het betrof 
hier vooral het voorstel voor wijziging van Richtlijn 83/189 (Richtlijn 94/10/EG van 
23 maart 1994) dat de Commissie aan het comité heeft voorgelegd ruim voordat zij 
de definitieve tekst van het voorstel presenteerde. Aan dit onderwerp zijn drie 
vergaderingen gewijd (24 januari, 27 februari en 8 april 1992), waarin de werktekst 
van de Commissie artikel voor artikel in detail werd bestudeerd. 
71. Tevens zijn andere algemene onderwerpen besproken: elektronisch berichtenverkeer 
(X 400), het probleem van de overlap van procedure 83/189 en andere meldingspro­
cedures (artikel 100B van het Verdrag, "aanduidingen van herkomst" en 
34 
"Verontreinigende stoffen" praktische oplossingen voor de afhandeling van overtre­
dingsprocedures wegens het niet aanmelden van ontwerpvoorschriften in het kader 
van Richtlijn 83/189; een lijst van meldingen naar aanleiding waarvan de Lid-Staten 
de Commissie met hebben geantwoord op de gemotiveerde mening. In het bijzonder 
dient het van kracht worden van het Verdrag inzake de Europese Economische 
Ruimte vermeld te worden. Dit onderwerp is in een aantal vergaderingen aan de 
orde geweest. Tijdens deze vergaderingen hebben de diensten van de Commissie de 
vertegenwoordigers van de Lid-Staten geïnfrd ten aanzien van de juridische en 
praktische gevolgen van het van kracht worden van dit Verdrag. 
72. Het comité heeft in 1994 tevens de lijst vastgesteld van nationale overheden (anders 
dan de centrale regeringen) waarvan technische voorschriften vallen binnen het 
toepassingsgebied van Richtlijn 83/189/EEG zoals gewijzigd bij Richtlijn 94/10/EG. 
artikel 1, lid 9, derde alinea van de richtlijn, zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/10/EG, 
voorziet namelijk in het opstellen van deze lijst in het kader van de werkzaamheden 
van het bij dit artikel ingestelde comité. 
73. Daarnaast heeft het comité de gelegenheid gehad aangemelde ontwerp-voorschriften 
in concreto te bespreken, evenals problemen die zich bij uitvoering van deze 
ontwerpen voordeden. Tijdens deze besprekingen hebben de vertegenwoordigers van 
de Lid-Staten, daarin actief terzijde gestaan door de diensten van de Commissie, 
getracht onderling concrete oplossingen te vinden of aan andere delegaties toelich­
ting gevraagd ten aanzien van de uitvoering van bepaalde regelingen. 
"Pakket "-vergaderingen 
74. Sinds een aantal jaren is in de praktijk de gewoonte ontstaan van "pakkef'-vergade-
ringen. Door middel van deze vergaderingen konden de diensten van de Commissie 
rechtstreeks hun contacten onderhouden met de nationale overheden welke verant­
woordelijk zijn voor het opstellen van technische specificaties. Naast de uitwisseling 
van meningen die plaats vindt in het kader van de meldingsprocedure kan op deze 
manier eventueel een rechtstreekse discussie plaatsvinden tussen de vertegenwoordi­
gers van de betrokken nationale bestuursdepartementen en de diensten van de Com­
missie die belast zijn met het bestuderen van de aangemelde voorstellen voor techni­
sche voorschriften. Door middel van deze contacten is het tevens mogelijk het 
zoeken naar oplossingen overeenkomstig het Gemeenschapsrecht bij klachten en 
overtredingen op het gebied van het vrije verkeer van goederen die door de diensten 
van de Commissie onderzocht dienen te worden, op adequate wijze te coördineren. 
Hetzelfde geldt voor de meldingsprocedure, aangezien het vaststellen van nieuwe 
technische voorschriften door de Lid-Staten vaak noodzakelijk is om het afhandelen 
van veronderstelde of geconstateerde overtredingen van nationale regelingen te 
waarborgen. 
35 
75. In 1992, 1993 en 1994 hebben "pakket"-vergaderingen plaatsgevonden met de 
Duitse, Spaanse, Franse, Portugese, Zwitserse, Nederlandse en Italiaanse 
overheden. De sectoren voedingsmiddelen en telecommunicatieapparatuur zijn de 
sectoren waarin dit type discussie het meest frequent plaatsvindt. 
Vergaderingen met de centrale eenheden van de Lid-Staten 
16. De Commissie heeft zich ingespannen om in de loop van de jaren 1992, 1993 en 
1994 een dialoog tot stand te brengen met de nationale overheden die belast zijn met 
de uitvoering van Richtlijn 83/189/EEG. Deze ontmoetingen hebben plaatsgevonden 
in het kader van de vergaderingen van het comité als bedoeld in de richtlijn of in het 
kader van pakket-vergaderingen welke plaatsvinden in de Lid-Staten. Door middel 
van deze vergaderingen is het mogelijk geweest in een groot aantal gevallen overtre­
dingsprocedures die door de Commissie waren ingesteld wegens het nalaten van 
aanmelding in het kader van de richtlijn af te handelen, vanaf de eerste fase tot het 
sluiten van het dossier. De vergaderingen bieden eveneens de mogelijkheid de 
praktische problemen te behandelen die zich voor kunnen doen bij de uitvoering van 
de procedure. De centrale eenheden kunnen de personen ontmoeten die bij de 
Commissie verantwoordelijk zijn voor het beheer van richtlijn 83/189. 
Ad-hoc vergaderingen 
11. De diensten van de Commissie blijven bepaalde dossiers volgen die mogelijk kunnen 
leiden tot onenigheid tussen Lid-Staten en ondernemingen, tussen Lid-Staten onder­
ling of tussen Lid-Staten en de diensten van de Commissie. Tijdens door de 
Commissie belegde ad-hoc vergaderingen konden de betrokken partijen tot overeen­
stemming komen ten aanzien van de geschilpunten. Een dergelijk type vergaderin­
gen heeft plaatsgevonden in 1992, 1993 en 1994. Onderwerpen van gesprek waren 
gebieden als laagspanning (stekers en contactdozen, magnetron-ovens), elektro­
magnetische compatibiliteit (toepassing van Europese normen ten aanzien van 
aspecten van richtlijn 89/336/EEG) of het milieu (verfcodes, emissie van benzine­
dampen). 
36 
Conclusie en perspectieven 
78. Het overzicht over de jaren 1992, 1993 en 1994 toont ten opzichte van.de voorgaan­
de jaren een lichte daling van het aantal geregistreerde meldingen en bevestigt de 
belangrijke rol van de telecommunicatiesector, vooral in de cijfers over 1993 en 
1994. 
Deze stijging in de telecommunicatiesector, die ten koste gaat van de voedingsmid­
delensector, werd reeds zichtbaar in de voorgaande jaren, met name in 1991. 
79. Het is eveneens van belang op te merken dat, hoewel de inhoud zeker is veranderd 
ten opzichte van de voorgaande jaren (zie onderstaande paragraaf 3.2.1), het totaal 
aantal gemotiveerde meningen in 1992, 1993 en 1994 niet is gedaald (33% van de 
meldingen in 1992, 35% van de meldingen in 1993 en 25% in 1994, tegen 32,5% in 
1991). De grootste zorg van de Commissie blijft de toepassing van het uitgangspunt 
van wederzijdse erkenning maar de toepassing van bepaalde Communautaire beslui­
ten (richtlijnen "elektromagnetische compatibiliteit", "etikettering" en 
"laagspanning") heeft de juridische grondslag gelegd voor een groeiend aantal 
gemotiveerde meningen. 
80. In de komende jaren zullen zich belangrijke wijzigingen voordoen in de uitvoering 
van Richtlijn 83/189/EEG. De toetreding van een aantal landen van de EVA met 
ingang van 1 januari 1995 zal een grote verandering teweeg brengen in het totaal 
aantal gevallen waarin de procedure uit de richtlijn wordt toegepast. Daarnaast zal 
het van kracht worden per 1 juli 1995 van de richtlijn met de tweede wijziging van 
Richtlijn 83/189/EEG (Richtlijn 94/10/EEG van 23 maart 1994) leiden tot een sub­
stantiële herziening van de wijze waarop de regels en procedures van de richtlijn 
worden uitgevoerd. 
37 
DEEL III 
UITWISSELING VAN INFORMATIE MET BETREKKING TOT TECHNISCHE VOORSCHRIFTEN 
TUSSEN DE EEG EN DE LANDEN VAN DE EVA 
Inleiding 
81. Het Verdrag tussen de EV A-landen en de EEG, waarin een procedure werd vastge­
legd voor het uitwisselen van informatie op het gebied van technische voorschriften, 
is in november 1990 van kracht geworden (Besluit van de Raad 90/518/EEG), in 
eerste instantie voor een periode van twee jaar. Derhalve liep het Verdrag af op 1 
november 1992. Het EER-Verdrag, waarin een systeem is vastgelegd dat vergelijk­
baar is met het systeem uit het Verdrag, werd eerst op 1 januari 1994 van kracht. 
Het bij Besluit van de Raad 90/518/EEG gesloten Verdrag werd verlengd voor de 
periode tussen november 1992 en december 1993 door middel van bilaterale over­
eenkomsten in de vorm van briefuitwisselingen. 
Met het oog op het voorkomen van belemmeringen van de handel tussen Lid-Staten 
van beide associaties, koppelt het Verdrag de informatieprocedure die is gebaseerd 
op Richtlijn 83/189/EEG aan de vergelijkbare procedure die wordt gehanteerd 
tussen de EV A-landen. 
82. Richtlijn 83/189/EEG is met de noodzakelijke aanpassingen opgenomen in Bijlage II 
Deel XIX van het EER-Verdrag, dat sinds 1 januari 1994 van toepassing is. 
Vanaf de datum waarop het EER-Verdrag van kracht werd is procedure voor de 
uitwisseling van informatie tussen de Zwitserse Bondsstaat en de Gemeenschap 
verder toegepast, ondanks het feit dat deze staat het Verdrag niet heeft ondertekend. 
De werking van de procedure 
83. Alle berichten met betrekking tot de informatieprocedure tussen Lid-Staten van de 
EEG en EV A-landen vond in de jaren 1992 en 1993 plaats tussen de Commissie van 
de Europese Gemeenschappen en de EV A-Raad. Vanaf 1994 wordt de procedure 
uitgevoerd door de Commissie en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voor 
het EER-Verdrag. 
Vanaf de datum waarop de EV A-Raad ontwerp-voorschriften ontvangt ( in het geval 
van meldingen afkomstig van EVA Lid-Staten) of van de Commissie (in het geval 
van meldingen van de EEG Lid-Staten), begint een status-quo-periode van drie 
maanden gedurende welke de meldende staat de tekst niet mag goedkeuren. De 
38 
EV A-Raad en de Gemeenschap kunnen opmerkingen maken over de in het kader 
van deze procedure aangemelde ontwerp-voorschriften. De Commissie formuleert de 
• opmerkingen van de Gemeenschap in overleg met de Lid-Staten en zendt deze aan 
de EV A-Raad, die ze vervolgens doorzendt naar de EV A-landen. 
84. Het Verdrag voorziet niet in de uitbreiding van de status-quo-periode. De enige 
mogelijkheid om de procedure langer te laten duren dan de termijn voor het maken 
van opmerkingen, is vastgelegd in artikel 13 van het Verdrag dat voorziet in 
reguliere consultaties ten aanzien van de opmerkingen die zijn gemaakt door enige 
ondertekenaar van het Verdrag of in ad-hoc vergaderingen om specifieke gevallen te 
bespreken. 
Versnelde procedure 
85. Het Verdrag tussen de EVA en de EEG inzake de uitwisseling van informatie op het 
gebied van technische voorschriften en het EER-Verdrag bevat eveneens een 
bepaling die voorziet in onmiddellijke goedkeuring van de ontwerp-voorschriften 
wanneer dringende redenen daartoe aanleiding geven, waaronder de volksgezond­
heid of de bescherming van planten en dieren. Een verschil met de infor­
matieprocedure uit Richtlijn 83/189/EEG is dat EVA Lid-Staten die op grond van 
spoedeisende redenen ontwerp-voorschriften willen vaststellen, dat kunnen doen 
zonder voorafgaande goedkeuring van de EVA-Raad, de Commissie of de Toezicht­
houdende Autoriteit van de EVA. Zij kunnen volstaan met de aankondiging van hun 
voornemen de tekst goed te keuren zonder de wachttijd van drie maanden, onder 
vermelding van de gronden voor versnelde goedkeuring. 
86. De Commissie zendt de door een Lid-Staat ingediende verzoeken voor versnelde 
goedkeuring aan het secretariaat van de EVA, volgens de krachtens 
Richtlijn 83/189/EEG ingestelde procedure, vergezeld van haar beslissing om het 
verzoek al dan niet toe te wijzen. 
In 1992 hebben de EVA-landen op spoedeisende gronden in vier gevallen technische 
voorschriften dadelijk na melding goedgekeurd. Een van de gevallen had betrekking 
op voedingsmiddelen, een op werktuigbouw, een op milieu en verpakking en een op 
andere produkten. In 1993 hebben de EVA-landen in twee gevallen technische voor­
schriften op grond van spoedeisende redenden dadelijk na aanmelding goedgekeurd. 
Beide gevallen hadden betrekking op voedingsmiddelen. In 1994 hebben de EVA-
landen in vier gevallen technische voorschriften op grond van spoedeisende redenen 
dadelijk na aanmelding goedgekeurd. Twee van deze gevallen hadden betrekking op 
werktuigbouw , een op vervoer en een op produkten voor huishoudelijk en vrijetijds 
gebruik. 
39 
Uitvoering van de procedure 
87. De statistieken in tabel XI uit de bijlage laten zien dat de Commissie in 1992 131 
ontwerp-voorschriften heeft ontvangen uit de EVA-landen, 110 in 1993 en 103 in 
1994. 
Zoals te zien is in grafiek nummer 5, was het merendeel van de in 1992 ontvangen 
ontwerp-voorschriften afkomstig uit Zweden, dat meer dan een derde deel van de 
meldingen voor zijn rekening nam, terwijl Oostenrijk en Finland elk ongeveer een 
vierde deel van het aantal meldingen voor hun rekening namen. In 1993 waren de 
meldingen van de EVA-landen gelijkmatiger verdeeld. Noorwegen en Zwitserland 
zorgden elk voor een kwart van het aantal meldingen en de overige EVA-landen 
voor ongeveer 16% van het totaal aantal meldingen. Met uitzondering van IJsland 
dat in de drie jaar slechts een maal ontwerp-voorschriften aanmeldde. In 1994 was 
bijna driekwart van alle meldingen afkomstig uit Zweden en Zwitserland. 
Grafiek 5 
50 
45 
40 
35 
30 
25 
20 
15 
10 
5 
0 Aantal EVA-mededelingen in 1992-1994 
I JB1992 kLlM 
o o 
z 
88. Een uitsplitsing naar sector (grafiek 6 en tabel XU van de bijlage) toont aan dat de 
telecommunicatiesector in deze periode van drie jaar de belangrijkste was. In 1992 
had 29% van alle meldingen betrekking op de telecommunicatiesector. In 1993 was 
dit 42% en in 1994 33%. In 1992 was 66% van alle meldingen in de telecommuni­
catiesector afkomstig uit Zweden. In 1993 waren Noorwegen en Zwitserland geza­
menlijk verantwoordelijk voor meer dan twee derde van alle ontvangen meldingen in 
deze sector. In 1994 leverden Zweden 68% en Zwitserland 26% van alle in die 
sector ontvangen meldingen. De tweede en derde sector waren in ^992 de sectoren 
40 ' 
werktuigbouw en milieutechniek, met elk 14% van alle meldingen. In 1993 werden 
de tweede en derde plaats ingenomen door de sectoren chemische produkten met 
15% van alle meldingen en werktuigbouw met 10% van alle meldingen. In 1994 wa­
ren de sectoren landbouw en voedingsmiddelen met 16% en werktuigbouw met 13% 
de tweede en derde sectoren. 
Grafiek 6 Mededelingen van EVA-Staten per sector 1992-1994 
Sector 
Opmerkingen 
A. Opmerkingen van de Gemeenschap op meldingen van de EVA 
89. In de periode 1992-1994 maakte de Gemeenschap opmerkingen over 227 (66%) van 
de meldingen die werden ontvangen vanuit de EVA, hetgeen een lichte toename is 
ten opzichte van de cijfers over 1990 en 1991, toen de Gemeenschap opmerkingen 
maakte over 55% van alle meldingen vanuit de EVA. Ten aanzien van deze 
commentaren gold een consultatieprocedure bij de EEG Lid-Staten en het 
commentaar van deze laatste werd derhalve in een groot aantal gevallen opgenomen 
in het commentaar van de Commissie. 
Meldingen die in 1994 werden ontvangen uit Oostenrijk, Zweden en Finland en 
waarvan de uiterste termijn verstreek na 1 januari 1995, nadat deze staten waren 
toegetreden tot de Europese Unie, werden behandeld als meldingen afkomstig van 
Lid-taten. Dit had tot gevolg dat ten aanzien van deze meldingen ook een gemoti­
veerde mening kon worden geformuleerd door de Commissie of door andere Lid-
41 
Staten. De Commissie formuleerde in het begin van 1995 in 15 gevallen een gemoti­
veerde mening ten aanzien van meldingen van de "nieuwe" Lid-Staten. Ten aanzien 
van meldingen van de "nieuwe" Lid-Staten werd ook in een geval een gemotiveerde 
mening geformuleerd en in 6 gevallen opmerkingen door de "oude" Lid-Staten. 
90. Het commentaar dat door de Commissie wordt verzonden, heeft in hoofdzaak 
betrekking op problemen van compatibiliteit met het bestaande Gemeenschapsrecht 
(in 1992 74% van de meldingen en in 1993 76%). Het Gemeenschapsrecht had in 
1992 in 30% van de gevallen en in 1993 in 23% van de gevallen betrekking op 
milieuvraagstukken en in 56% van de gevallen op het niet naleven van de Richtlij­
nen 72/23/EEG ("Inspanning'') en 89/336/EEG ("elektromagnetische 
compatibiliteit"). In 1994 had de reactie van de Commissie in alle gevallen 
betrekking op problemen ten gevolge van incompatibiliteit met het 
Gemeenschapsrecht. In 48% van de gevallen waren artikelen uit het EER-Verdrag 
inzake het vrije verkeer van goederen niet nageleefd. Deze artikelen waren ge­
lijkwaardig aan de artikelen 30 e.v. van het EG-crdrag. In 41% van de gevallen was 
sprake van het niet naleven van de bepalingen uit Richtlijn 83/189/EEG inzake 
elektromagnetische compatibiliteit. 
91. De Gemeenschap heeft eveneens opmerkingen gemaakt ten aanzien van ontwerp­
voorschriften die waren aangemeld door Lid-Staten van de EVA die het Verdrag 
over de Europese Economische Ruimte hadden ondertekend, waarbij de aandacht 
van deze Staten werd gevestigd op de noodzaak om in hun technische voorschriften 
te voorzien in de vereiste bepalingen ten aanzien van wederzijdse erkenning ter 
naleving van de bepalingen van de artikelen 11 tot en met 13 van het Verdrag. De 
ontwikkeling naar een systeem van wederzijdse erkenning blijkt betrekkelijk lang­
zaam te verlopen. De betrokken EVA-staten hebben in hun technische voorschriften 
bepalingen moeten opnemen die niet in alle gevallen deel uitmaken van hun juridi­
sche traditie. 
92. De Gemeenschap verwijst in zijn commentaar ook naar lopende werkzaamheden die 
op Gemeenschappelijk niveau of in de Europese normalisatie-instituten plaats vinden 
en naar internationale overeenkomsten op gebieden als milieu (Protocol van 
Montréal) en veiligheid op zee (OMI, SOLAS). 
B. Opmerkingen van de EVA op meldingen afkomstig uit de EEG 
93. 9 meldingen afkomstig uit de EEG in 1992, 10 in 1993 en 6 in 1994 hebben geleid 
tot commentaar van de EVA. De nieuwe Lid-Staten hebben begin 1995 in 5 gevallen 
commentaar geformuleerd. 
42 
Het commentaar van de EVA bestond in de meeste gevallen uit verwijzingen naar 
normalisatie-werkzaamheden van Europese instellingen. Dit commentaar bevat 
eveneens verwijzingen naar van kracht zijnde wetgeving in bepaalde landen van de 
EVA en naar eventuele belemmeringen die de betreffende ontwerp-voorschriften 
kunnen veroorzaken ten aanzien van produkten die overeenkomstig die wetgeving 
worden vervaardigd. 
Conclusies en perspectieven 
94. Het overzicht over 1992, 1993 en 1994 wordt gekenmerkt door een lichte daling van 
het totale aantal geregistreerde meldingen ten opzichte van 1991 en bevestigt het 
belang van de telecommunicatiesector, 
Het aantal gevallen waarin de Gemeenschap commentaar leverde op ontwerp­
voorschriften van Lid-Staten van de EVA is gelijk gebleven. De Commissie blijft 
uitgaan van het principe van controle op de naleving door EVA-landen van het 
Gemeenschapsrecht. 
43 
Tabel I - Verdeling van het aantal nieuwe normalisatie-activiteiten per jaar tussen 1987 en 1994 
Leden van CEN/CENELEC uit de EU 
Jaar 
Niveau 
a. Nationale activi­
teiten 
a.l verbonden met 
Europese of interna­
tionale activiteiten 
a.2 specifiek (*) 
a.3 Totaal (a.l + a.2) 
b. Europese activi­
teiten 
c. Nationale activi­
teiten 
d. Totaal (a + b + c) 1987 
No % 
187 5,2 
2537 70,6 
2724 75,8 
289 8,0 
579 16,1 
3592 100 1988 
No % 
244 6,9 
1876 53,4 
2120 60,3 
556 15,8 
838 23,8 
3514 100 1989 
No % 
225 4,2 
2096 39,2 
2321 43,4 
1816 33,9 
1215 22,7 
5352 100 1990 
No % 
154 2,3 
1785 26,9 
1939 29,2 
2457 37,0 
2243 33,8 
6639 100 1991 
No % 
241 2,4 
1952 19,1 
2193 21,5 
5887 57,6 
2130 20,9 
10210 100 1992 
No % 
542 5,2 
1744 16,5 
2286 21,4 
5014 47,5 
3252 30,8 
10552 100 1993 
No % 
109 1,7 
2019 31,3 
2128 33,0 
2466 38,2 
1860 28,8 
6454 100 1994 
No % 
119 23,5 
1511 29,8 
1630 32,2 
1985 39,8 
1454 28,6 
5069 100 
Bron: meldingen aan CEN/CENELEC 
(*) Opgemerkt dient te worden dat deze cijfers overschat kunnen worden vanwege het feit dat een aantal leden van CEN/CENELEC een 
relatie met Europese of internationale activiteiten niet standaard aangeven. 
44 
Tabel lia - Verdeling van het aantal nieuwe normalisatie-activiteiten in 1992 
Leden van CEN/CENELEC uit de EU 
Gebied 
Niveau 
a. Nationale activiteiten 
a.l verbonden met 
Europese of internatio­
nale projecten 
a.2 specifiek1 
a.3 Totaal 
(a.l + a.2) 
b. Europese activiteiten 
c. Internationale activi­
teiten 
d. Totaal 
(a + b + c) Niet-elektrisch 
Aantal% 
(1) 
535 7,6 
1673 24,0 
2208 31,6 
4042 57,9 
7342 10,5 
6984 100 Elektrisch 
Aantal% 
(2) 
7 0,2 
71 2,0 
78 2,2 
972 27,2 
2518 70,6 
3568 100 Totaal 
Aantal% 
(3) = (1) + (2) 
542 5,2 
1744 16,5 
2286 21,7 
5014 47,5 
3252 30,8 
10552 
100 Niet-elektrisch gedeelte 
(1) X 100 
(3) 
% 
98,7 
95,9 
96,6 
80,6 
22,6 
66,2 
Bron: meldingen aan CEN/CENELEC 
Opgemerkt dient te worden dat deze cijfers overschat kunnen worden vanwege het feit dat een aantal leden van CEN/CENELEC een relatie met Europese of 
internationale activiteiten niet standaard aangeven. 
Gegevens van de ISO. 
45 
Tabel lib : Verdeling van het aantal nieuwe normalisatie-activiteiten in 1993 
Leden van CEN/CENELEC uit de EU 
Gebied 
Niveau 
a. Nationale activiteiten 
a.l verbonden met 
Europese of internatio­
nale projecten 
a.2 specifiek1 
a.3 Totaal (a.l + a.2) 
b. Europese activiteiten 
c. Internationale activi­
teiten 
d. Totaal (a + b + c) Niet-elektrisch 
Aantal% 
(1) 
105 2,0 
1989 37,7 
2094 39,7 
2094 39,7 
10832 20,5 
5271 100 Elektrisch 
Aantal% 
(2) 
4 0,3 
30 2,6 
34 2,9 
372 31,4 
777 65,7 
1183 100 Totaal 
Aantal% 
(3) = (1) + (2) 
109 1,7 
2019 31,3 
2128 33,0 
2466 38,2 
1860 28,8 
6454 100 Niet-elektrisch gedeelte 
(1) x 100 
(3) 
% 
96,3 
98,5 
98,4 
84,9 
58,2 
81,7 
Bron: meldingen aan CEN/CENELEC 
\ v 
Opgemerkt dient te worden dat deze cijfers overschat kunnen worden vanwege het feit dat een aantal leden van CEN/CENELEC een relatie met Europese of 
internationale activiteiten niet standaard aangeven. 
Gegevens van de ISO. 
46 
Tabel lic - Verdeling van het aantal nieuwe normalisatie-activiteiten in 1994 
Leden van CEN/CENELEC uit de EU 
Gebied 
Niveau 
a. Nationale activiteiten 
a.l verbonden met 
Europese of internatio­
nale projecten 
a.2 specifiek1 
a.3 Totaal 
(a.l + a.2) 
b. Europese activiteiten 
c. Internationale activi­
teiten 
d. Totaal 
(a + b + c) Niet-elektrisch 
Aantal% 
(1) 
113 2,8 
1510 37,2 
1623 40 
1500 36,9 
9412 23,1 
4064 100 Elektrisch. 
Aantal% 
(2) 
6 0,6 
1 0 
7 0,6 
485 48,2 
513 51,2 
1005 100 Totaal 
Aantal% 
(3) = (1) + (2) 
119 23,5 
1511 29,8 
1630 32,2 
1985 39,2 
1454 28,6 
5069 100 Niet-elektrisch gedeelte 
(1) X 100 
(3) 
% 
95,0 
99,9 
99,6 
75,6 
64,7 
80,2 
Bron: meldingen aan CEN/CENELEC 
Opgemerkt dient te worden dat deze cijfers overschat kunnen worden vanwege het feit dat een aantal leden van CEN/CENELEC een relatie met Europese of 
internationale activiteiten niet standaard aangeven. 
Gegevens van de ISO 
47 
Tabel Ilia : Verdeling per land van gemelde nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau in 1992 
Gebied 
Land 
a. DE 
b.FR 
c. UK 
d. IT 
e. ESP 
f. Overigen EG 
g. Totaal EG 
h. EVA-landen 
i. Totaal generaal 
(g + h) Niet-elektrisch 
Aantal % 
322 13,9 
690 29,9 
162 7,0 
288 12,5 
711 30,7 
35 1,5 
2208 95,6 
103 4,4 
2311 100 Elektrisch 
Aantal % 
19 21,1 
7 7,8 
16 17,8 
36 40,0 
78 86,7 
12 13,3 
90 100 Totaal 
Aantal % 
341 14,2 
697 29,0 
178 7,4 
288 12,0 
747 31,1 
35 1,5 
2286 95,2 
115 4,8 
2401 100 
Bronnen: meldingen aan CEN/CENELEC 
Opmerkingen: 
1. Een vergelijking tussen de verschillende landen dient met enige voorzichtigheid te worden gemaakt, aangezien het moment waarop 
een nieuwe project in de voorbereidingsfase wordt aangemeld niet is geharmoniseerd door het INFORPO systeem. 
2. Deze cijfers geven het aantal meldingen weer dat is binnengekomen bij de Centrale eenheid. Vragen ten aanzien van het exacte 
aantal nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau dienen te worden gericht aan de bevoegde nationale normalisatie­
organisatie. 
48 
Tabel Illb : Verdeling per land van het aantal aangemelde nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau in 1993 
Gebied 
Land 
a. DE 
b. FR 
c. UK 
d. IT 
e. ESP 
f. Overige landen EG 
g. Totaal EG2094 
87,2 
h. EVA-landen 
i. Totaal generaal 
(g + h) Niet-elektrisch 
Aantal % 
480 20,0 
504 21,0 
283 11,8 
355 14,8 
214 8,9 
258 10,7 
34 83,0 
307 12,8 
2401 100 Elektrisch 
Aantal % 
16 39,0 
6 14,6 
5 12,2 
5 12,2 
2 4,9 
2128 87,1 
7 17,0 
41 100 Totaal 
Aantal % 
496 20,3 
510 20,9 
288 11,8 
360 14,7 
214 8,8 
260 10,6 
314 12,9 
2442 100 
Bronnen: meldingen aan CEN/CENELEC 
Opmerkingen: 
1. Een vergelijking tussen de verschillende landen dient met enige voorzichtigheid te worden gemaakt, aangezien het moment waarop 
een nieuwe project in de voorbereidingsfase wordt aangemeld niet is geharmoniseerd door het ÏNFORPO systeem. 
2. Deze cijfers geven het aantal meldingen weer dat is binnengekomen bij de Centrale eenheid. Vragen ten aanzien van het exacte 
aantal nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau dienen te worden gericht aan de bevoegde nationale normalisatie-organisatie. 
49 
Tabel IIIc : Verdeling per land van het aantal aangemelde nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau in 1994 
Gebied 
Land 
a. DE 
b. FR 
c. UK 
d. IT 
e. ESP 
f. Overige landen EG 
g. Totaal EG 
h. EVA-landen 
i. Totaal generaal 
(g + h) Niet-elektrisch 
Aantal % 
423 23,0 
353 27,5 
230 12,5 
331 18,0. 
163 8,9 
123 6,7 
1623 88,4 
213 11,6 
1836 100 Elektrisch 
Aantal % 
6 75,0 
0 
0 
1 12,5 
0 
0 
7 87,5 
1 12,5 
8 100 Totaal 
Aantal % 
429 23,3 
353 19,1 
230 12,5 
332 18,0 
163 8,8 • 
123 6,3 
1630 88,4 
214 11,6 
1844 100 
Bronnen: meldingen aan CEN/CENELEC 
Opmerkingen: 
1. Een vergelijking tussen de verschillende landen dient met enige voorzichtigheid te worden gemaakt, aangezien het moment waarop 
een nieuwe project in de voorbereidingsfase wordt aangemeld niet is geharmoniseerd door het INFORPO systeem. 
Deze cijfers geven het aantal meldingen weer dat is binnengekomen bij de Centrale eenheid. Vragen ten aanzien van het exacte 
aantal nieuwe normalisatie-activiteiten op nationaal niveau dienen te worden gericht aan de bevoegde nationale normalisatie­
organisatie. 
50 
Tabel IVa - De tien belangrijkste sub-sectoren voor nieuwe nationale normalisatie-activiteiten in 1992 
SUB-SECTOREN 
Code Aantal nieuwe activiteiten 
(EU + EVA). 
Omschrijving 
T02 
B02 
102 
N09 
N03 
N01 
109 
B03 
C01 
M05 Luchtvaart 
Constructiewerk 
Bevestigingselementen 
Kunststoffen 
Aardolieprodukten 
Papier en karton 
Klein mechanisch gereedschap 
Beton 
Levensmiddelen 
Lastechniek 134 
99 
92 
90 
78 
70 
56 
51 
43 
42 
Totaal 755 
Bron: meldingen aan CEN/CENELEC 
Opmerkingen: 
1. In 1992 waren de volgende sub-sectoren van de sector elektrotechniek het belangrijkst: 
- wikkeldraad (code W23 ): 11 nieuwe activiteiten 
- elektrische kabels (code W08) : 8 nieuwe activiteiten 
2. Bij gebrek aan nauwkeuriger cijfers hebben de aangegeven totalen betrekking op de EU plus de EVA-landen. 
51 
Tabel IVb - De tien belangrijkste sub-sectoren voor nieuwe nationale normalisatie-activiteiten in 1993 
SUB-SECTOREN 
Code Aantal nieuwe activiteiten 
(EU + EVA) 
Omschrijving 
C01 
T20 
S09 
H28 
B99 
B02 
B03 
T02 
109 
N05 Levensmiddelen 
Railbouw (trein en tram) 
Waterkwaliteit en -aanvoer 
Jacht 
Bouw - diverse aspecten 
Constructiewerk 
Beton 
Luchtvaart 
Klein mechanisch gereedschap 
Textiel 90 
82 
77 
61 
59 
53 
51 
49 
48 
46 
Totaal 616 
Bron: meldingen aan CEN/CENELEC 
Opmerkingen: 
1. In 1993 waren de volgende sub-sectoren van de sector elektrotechniek het belangrijkst: 
- installaties voor elektrische tractie (code 03) : 6 nieuwe activiteiten 
- elektrische installaties in gebouwen (code W08) : 4 nieuwe activiteiten 
2. Bij gebrek aan nauwkeuriger cijfers hebben de aangegeven totalen betrekking op de EU plus de EVA-landen. 
52 
Tabel IVc - De tien belangrijkste sub-sectoren voor nieuwe nationale normalisatie-activiteiten in 1994 
SUB-SECTOREN 
Code Omschrijving Aantal nieuwe activiteiten 
(EU + EVA) 
C01 
109 
S09 
B99 
102 
C20 
B02 
T02 
N03 
T03 Levensmiddelen 
Klein mechanisch gereedschap 
Waterkwaliteit en -aanvoer 
Bouw - diverse aspecten 
Bevestigingselementen 
Explosieven en vuurwerk 
Constructiewerk 
Luchtvaart 
Aardolieprodukten 
Wegvoertuigen 85 
80 
79 
51 
49 
47 
44 
44 
40 
40 
Totaal 559 
Bron: meldingen aan CEN/CENELEC 
Opmerking: 
Bij gebrek aan nauwkeuriger cijfers hebben de aangegeven totalen betrekking op de EU plus de EVA-landen. 
53 
Tabel V - Toepassing van artikel 3 (verzoek om samenvoeging met nationale normalisatie-activiteiten en verzoek tot opstelling van 
een Europese norm 
Jaar Verzoek om informatie Verzoek om Verzoek om Verzoek om 
commentaar participatie Europese norm 
1985 5 14 5 0 
1986 8 16 10. 1 
1987 5 74 5 0 
1988 0 67 15 0 
1989 0 52 16 1 
1990 20 78 7 0 
1991 0 83 16 0 
1992 0 52 5 0 
1993 0 34 7 0 
1994 5 74 7 1 
Bron: CEN/CENELEC 
Opmerkingen: 
1. Bij gebrek aan nauwkeuriger cijfers hebben de aangegeven totalen betrekking op de EU plus de EVA-landen. 
2. Een aantal verzoeken om informatie of participatie en commentaar is niet aangemeld bij het Centrale secretariaat van het CEN. 
3. Na een herinnering van CEN/CENELEC is in 1987 een aantal commentaren uit de jaren 1985/1986 meegeteld. 
4. Vanaf 1989 hebben de cijfers vooral betrekking op het CEN vanwege het feit dat binnen het CENELEC de Vilamoura-procedure 
werd ingevoerd. 
54 
Tabel Vla - Normalisatie-activiteiten waarmee de Europese normalisatie-organisaties 
in 1992 zijn belast 
1. Mandaten in verband met de "nieuwe-aanpak"-richtlijnen 
- Richtlijn 89/106/EEG constructieprodukten: voorlopig mandaat aan de normalisatie­
organisaties CEN en CENELEC. 
- Richtlijn 89/336/EEG: mandaat aan het CENELEC inzake elektromagnetische 
compatibiliteit. 
- Richtlijn inzake beveiligingsapparatuur en -systemen voor gebruik in explosieve 
omgeving: mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een programma en 
mandaat aan CEN en CENELEC voor normalisatie. 
2. Mandaten in verband met de richtlijnen "overheidsopdrachten" 
- Mandaat aan het CEN inzake overeenkomstigheidsverklaringen met de Europese 
regelgeving bij overheidsopdrachten. 
- Mandaat aan CEN en CENELEC op het gebied van elektriciteitsproduktie met 
betrekking tot de opstelling van Europese normen om te dienen als leidraad voor 
inkoop bij overheidsopdrachten en met betrekking tot de opstelling van een programma 
met ondersteunende normen. 
- Mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een normalisatieprogramma 
op het gebied van machines en uitrusting voor de aardolie-industrie (exploratie, 
produktie, raffinage en transport per pijpleiding) en de aardgas-industrie (exploratie, 
produktie). 
3. Mandaten in verband met het communautaire beleid op het gebied van 
informatietechnologie en telecommunicatie 
- Testspecificaties voor het DECT (digitale Europese draadloze telecommunicatie) 
Testspecificaties voor de ISUP-protocollen (gebruikersdeel). 
- Testspecificaties voor ISDN beeldtelefonie (Integrated Services Digital Network). 
Testspecificaties - voor antennes met zeer kleine opening (VAST). 
Testspecificaties voor ISDN-PCI (Programme Communication Interface). 
Hoog-niveau ONP-huurlijnen (Open Network Provision). 
- Automatische kostentoerekening bij binnenkomst op het vaste openbare telefoonnet. 
Codeer en decodeerapparatuur voor TETRA ( Trans European Trunked Radio). 
Bibliotheek- en documentatietoepassingen. 
Definitie van een taxonomie voor databanken. 
Functionele normen op het gebied van de veiligheid van informatiesystemen. 
- Harmonisatie van stekers en contactdozen in het openbare geschakelde telefoonnet 
(Public Switched Telephone Network). 
- ONP-studie (Open Network Provision) met betrekking tot het koppelen van PSDN-
netwerken (Packet Switched Data Network). 
- Opstellen van een werkprogramma met betrekking tot satellieten in een lage baan om 
de aarde. 
Identificatie van de oproeper op het vaste openbare telefoonnet. 
55 
Apparatuurspecificaties voor grondstations van satellieten. 
Implicaties van de veroudering van de bevolking voor het ontwerp van 
telefoonterminals. 
Het opstellen van een werkprogramma voor revalidatietechnologie. 
4. Mandaten in verband met ander Communautair beleid 
Mandaat aan het CEN voor normalisatie met betrekking tot de analyse en het 
vrijkomen van nikkel. 
Mandaat aan het CEN met betrekking tot biotechnologie. 
- Mandaat aan het CEN met betrekking tot gestandaardiseerde methoden voor dosering 
van gevaarlijke stoffen in water. 
- Mandaat aan het CEN met betrekking tot een norm voor een gestandaardiseerde 
methode voor ijking van automatische meetapparatuur voor geheel gasvormige 
organische koolstof en de belangrijkste prestaties van automatische meetapparatuur. 
Mandaat aan het CEN met betrekking tot een Europese norm voor een 
gestandaardiseerde methode voor ijking van automatische meetapparatuur voor geheel 
stofvormige produkten in lage concentraties en de belangrijkste prestaties van 
automatische meetapparatuur. 
Mandaat aan het CEN voor het uitwerken van een testprocedure door middel waarvan 
onder reële omstandigheden de gelijkwaardigheid kan worden aangetoond van 
bemonsteringsmethoden voor fijne deeltjes (tot 1 m) in omringende lucht, 
overeenkomstig de richtlijnen van de Gemeenschap. 
56 
Tabel VIb - Normalisatie-activiteiten waarmee de Europese normalisatie-organisaties 
in 1993 zijn belast 
1. Mandaten in verband met de "nieuwe-aanpak"-richtlijnen 
- Richtlijn 89/392/EEG - veiligheid van machines: mandaat aan CEN en CENELEC 
voor het opstellen van een normalisatieprogramma met betrekking tot in het kader van 
de laagspanningsrichtlijn voor de machinesector gepubliceerde normen. 
Mandaat aan CEN/CENELEC voor normalisatie van liften. 
Ontwerp-richtlijn voor werkstukken vervaardigd uit edelmetalen: mandaat aan 
CEN/CENELEC voor het opstellen van een programma. 
Richtlijn 93/42/EEG inzake medische hulpmiddelen: mandaat voor normalisatie aan -
CEN-CENELEC. 
Richtlijn 89/686/EEG met betrekking tot apparatuur voor individuele beveiliging: 
mandaat voor normalisatie aan CEN/CENELEC. 
2 Mandaten in verband met de richtlijnen "overheidsopdrachten" 
Mandaat aan CEN/CENELEC voor normalisatie op het gebied van apparatuur en 
installaties voor het transport en de distributie van gas. 
Mandaat aan CEN/CENELEC en ETSI voor het opstellen van een programma en 
normen op het gebied van spoorweginstallaties. 
Mandaat aan CEN/CENELEC/ETSI voor het uitvoeren van een studie inzake de 
kwalificatie van ondernemingen voor openbare werken. 
Mandaat aan CEN/CENELEC/ETSI voor het opstellen van een normenprogramma op 
het gebied van computer ondersteunde acquisitie en logistieke ondersteuning. 
3. Mandaten in verband met het Communautaire beleid op het gebied van 
informatietechnologie en telecommunicatie 
Mandaat aan het CEN inzake kwaliteitswaarborgen bij de ontwikkeling van 
testspecificaties voor open systemen. 
Mandaat voor het opstellen van een programma voor de karaktertechnologie. 
Aanvullend mandaat voor normalisatie voor elektromagnetische compatibiliteit. 
Mandaat voor normalisatie op het gebied van geografische informatie. 
Mandaat met betrekking tot de veiligheidseisen voor mobiele communicatie-appara-
tuur: thermische aspecten van elektromagnetische straling. 
Mandaat voor het opstellen van een programma met betrekking tot de veiligheidseisen 
ten aanzien van a-thermische effecten van straling bij gebruik van mobiele apparatuur 
Telematica in het vervoer en het wegverkeer. 
Specificatie voor fabricageboodschappen. 
Open architectuur van documenten: beeldbewerking en toepassingen van document­
bewerking. 
Medische informatica. 
- Mandaat aan CEN/CENELEC/ETSI voor het opstellen van een programma op het 
gebied van uitwisseling van geautomatiseerde gegevens 
57 
4. Mandaten in verband met overig Communautair beleid 
Mandaat voor normalisatie op het gebied van de staalindustrie. 
Mandaat op het gebied van systemen voor het beheer van het luchtverkeer. 
58 
Tabel Vie: Normalisatie-activiteiten waarmee de Europese normalisatie-organisaties in 
1994 zijn belast 
1. Mandaten in verband met de "nieuwe-aanpak"richtlijnen 
Richtlijn 93/15/CE inzake explosieven voor civiel gebruik: mandaat voor 
normalisatie voor het CEN. 
Richtlijn 92/42 CE inzake rendementseisen voor verwarmingsketels: mandaat voor 
het CEN. 
Richtlijn 94/25 CE inzake pleziervaartuigen mandaat aan het CEN. 
Richtlijn 89/392 EEG -91/368/EEG -93/44/CE op het gebied van machines: mandaat 
voor normalisatie aan CEN en CENELEC. 
Richtlijn 73/23/EEG 93/68 EEG -89/392/EEG -91/398/EEG -93/44/EEG inzake -
laag-spanning en machines: mandaat aan CEN en CENELEC voor herziening van 
CEN- en CENELEC-normen gericht om te komen tot grotere samenhang tussen deze 
normen en de laagspannings- en machinerichtlijn. 
Ontwerp-richtlijn op het gebied van kabelbaaninstallaties voor het personenvervoer: 
mandaat aan CEN/CENELEC voor het opstellen van een programma en voor 
normalisatie. 
Ontwerp-richtlijn installaties onder druk: mandaat aan CEN en CENELEC. 
Ontwerp-richtlijn edelmetalen: mandaat voor normalisatie aan het CEN. 
2. Mandaten in verband met het Communautaire beleid op het gebied van 
informatietechnologie en telecommunicatie 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI op het gebied van de technologie voor 
geautomatiseerde systemen. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake telefoonverbindingen tussen 
luchtvaartuigen en de grond. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake grondstations van satellieten in een 
lage baan om de aarde (LEO). 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake Trans European Trunked Radio 
(TETRA). 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de eisen voor verbindingen en 
temünalapparatuur voor het Europese ISDN-net. 
59 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake op DCS 1800-netten aangesloten 
terminals. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake het standaard toegangsprofiel voor 
digitale Europese draadloze communicatie (DECT). 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de algemene toegang voor niet-
spraakterminals tot het analoge telefoonnet. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake nieuwe typen gespecialiseerde 
verbindingen. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de ONP "Local Loop "-toegang. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake "multiple B-channels" op het ISDN. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake ONP "Intelligent Networks IN". 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake specificatie van de eigenschappen van 
een door de openbare netten gegenereerde geharmoniseerde tonenset voor telefonie. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake testspecificaties voor DECT-
toepassingen. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake sociale alarmeringssystemen. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de interface voor de 
revalidatieomgeving. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake verbindingen voor communicatie­
interfaces. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake auditieve beschrijving van televisie­
uitzendingen voor slechtzienden en ouderen. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake "Digital Audio Broadcasting". 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake "Digital Vidéo Broadcasting". 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake de toegang tot het SDH-systeem. 
Mandaat aan CEN, CENELEC et ETSI inzake het werkprogramma voor 1995 van de 
EWOS. (European Workshop for Open Systems). 
3. Mandaten in verband met overig Communautair beleid 
60 
Mandaat aan het CEN inzake analysemethoden in de sector van materialen welke 
bestemd zijn om in aanraking te komen met levensmiddelen. 
Mandaat aan het CEN voor het verrichten van een studie inzake een voorstel om 
organominerale meststoffen op te nemen in de bijlagen van Richtlijn 76/116/EEG. 
Mandaat voor normalisatie aan het CEN inzake de herziening van norm EN 272 
inzake tactiele gevaarsaanduidingen. 
Mandaat aan het CEN voor het uitvoeren van een studie en het opstellen van 
normalisatie inzake het uitwerken van analysemethoden voor sporenelementen in 
meststoffen. 
Mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC inzake meetmethoden voor 
wasmachines voor huishoudelijk gebruik. 
Mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC inzake meetmethoden voor 
wasdroogapparatuur voor huishoudelijk gebruik. 
Mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC inzake meetmethoden voor 
vaatwasmachines voor huishoudelijk gebruik. 
Mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een programma met 
meetnormen voor bepaalde typen huishoudelijke apparaten. 
Mandaat aan het CEN inzake een norm voor milieubeheerssystemen. 
Mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van metingsnormen voor koel­
en diepvriesapparaten voor huishoudelijk gebruik. 
Richtlijn 94/62/CE: mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een 
programma op het gebied van verpakkingen en verpakkingsafval. 
Mandaat voor normalisatie aan CEN en CENELEC op het gebied van componenten 
en systemen voor zonnewarmte. 
Mandaat aan CEN en CENELEC op het gebied van geavanceerde keramische 
toepassingen. 
Mandaat aan CEN en CENELEC voor het opstellen van een programma op het 
gebied van apparatuur en installaties voor het transport en de distributie van elektriciteit. 
61 
Tabel VII 
Meldingen per Lid-staat in de periode 1992 - 1994 
Lid-Staat 
België 
Denemarken 
Duitsland 
Spanje 
Frankrijk 
Griekenland 
Ierland 
Italië 
Luxemburg 
Nederland 
Portugal 
Verenigd Koninkrijk 
Totaal EEG 1992 
11 
28 
65 
12 
73 
11 
2 
40 
3 
38 
12 
67 
362 1993 
18 
18 
80 
15 
85 
12 
3 
36 
1 
24 
7 
106 
385 1994 
16 
34 
98 
25 
60 
12 
1 
34 
0 
40 
7 
62 
389 
Lid-Staat 
België 
Denemarken 
Duitsland 
Spanje 
Frankrijk 
Griekenland 
Ierland 
Italië 
Luxemburg 
Nederland 
Portugal 
Verenigd Koninkrijk % 1992 
3 
7,7 
18 
3,3 
20 
3 
0,6 
11 
0,8 
10,5 
3,3 
18,5 % 1993 
4,7 
4,7 
20,8 
3,9 
16,9 
3,1 
0,8 
9,4 
0,3 
6,2 
1,8 
27,5 % 1994 
4,1 
8,7 
25,2 
6,4 
15,4 
3,1 
0,3 
8,7 
0 
10,3 
1,8 
15,9 
62 
Meldingen van Lid-Staten per sector 1992 Tabel VIII 
Sector 1992 
Bouw en Constructie 
Landbouw en voedingsmiddelen 
Chemische produkten 
Farmaceutische produkten 
Produkten voor huishoudelijk gebruik en vrije tijd 
Werktuigbouw 
Energie, mineralen, hout 
Milieu, verpakking 
Gezondheid en medische apparatuur 
Vervoer 
Telecommunicatie 
Overige produkten 
Totaal per land B 
1 
5 
0 
0 
0 
2 
0 
0 
0 
1 
1 
1 
11 DK 
4 
1 
1 
1 
1 
5 
0 
0 
0 
5 
9 
1 
28 D 
26 
1 
3 
2 
4 
3 
1 
2 
1 
8 
14 
.0 
65 E 
3 
3 
0 
0 
0 
1 
0 
0 
0 
0 
5 
0 
12 F 
4 
15 
•3 
5 
2 
3 
2 
0 
2 
0 
37 
0 
73 GR 
1 
4 
2 
2 
0 
1 
0 
0 
1 
0 
0 
0 
11 IRL 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
1 
1 
0 
0 
2 I 
4 
20 
2 
1 
0 
3 
0 
0 
1 
3 
5 
1 
40 L 
0 
1 
0 
0 
0 
0 
0 
2 
0 
0 
0 
0 
3 NL 
0 
21 
2 
1 
1 
1 
0 
4 
0 
1 
7 
0 
38 P 
2 
1 
0 
0 
0 
3 
0 
0 
1 
2 
3 
0 
12 UK 
11 
5 
2 
2 
2 
7 
0 
1 
2 
26 
8 
1 
67 Totaal EEG 
56 
77 
15 
14 
10 
29 
3 
9 
9 
47 
89 
4 
362 
63 
Meldingen van Lid-Staten per sector 1993 Tabel IX 
Sector 1993 
Bouw en Constructie 
Landbouw en voedingsmiddelen 
Chemische produkten 
Farmaceutische produkten 
Produkten voor huishoudelijk gebruik en vrije tijd 
Werktuigbouw 
Energie, mineralen, hout 
Milieu, verpakking 
Gezondheid en medische apparatuur 
Vervoer 
Telecommunicatie 
Overige produkten 
Totaal per land B 
0 
3 
0 
0 
0 
2 
0 
1 
0 
2 
10 
0 
18 DK 
0 
0 
2 
0 
0 
1 
0 
0 
0 
7 
8 
0 
18 D 
19 
7 
2 
2 
0 
11 
1 
1 
2 
9 
24 
2 
80 E 
1 
7 
2 
0 
0 
3 
0 
0 
0 
0 
2 
0 
15 F 
0 
2 
8 
5 
0 
12 
4 
0 
3 
13 
18 
0 
65 GR 
4 
0 
1 
3 
0 
0 
0 
1 
1 
2 
0 
0 
12 IR 
L 
0 
0 
0 
0 
1 
2 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
3 I 
2 
20 
4 
1 
0 
1 
0 
0 
0 
6 
2 
0 
36 L 
0 
1 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
1 NL 
0 
11 
1 
0 
0 
3 
0 
4 
1 
0 
4 
0 
24 P 
1 
3 
0 
0 
0 
2 
0 
0 
0 
0 
1 
0 
7 UK 
8 
2 
2 
9 
1 
2 
1 
0 
2 
14 
63 
2 
106 Totaal EEG 
35 
56 
22 
20 
. 2 
39 
6 
7 
9 
53 
132 
4 
385 
64 
Meldingen van Lid-Staten per sector 1994 Tabel X 
Sector 1994 
Bouw en Constructie 
Landbouw en voedingsmiddelen 
Chemische produkten 
Farmaceutische produkten 
Produkten voor huishoudelijk gebruik en vrije tijd 
Werktuigbouw 
Energie, mineralen, hout 
Milieu, verpakking 
Gezondheid en medische apparatuur 
Vervoer 
Telecommunicatie 
Overige produkten 
Totaal per land B 
0 
0 
0 
1 
0 
0 
0 
0 
1 
1 
13 
0 
16 DK 
1 
2 
2 
0 
3 
7 
2 
0 
0 
5 
12 
0 
34 D 
28 
6 
2 
1 
0 
29 
1 
0 
2 
2 
27 
0 
98 E 
2 
4 
1 
1 
0 
4 
0 
0 
0 
6 
4 
3 
25 F 
4 
11 
5 
4 
1 
11 
0 
0 
1 
8 
15 
0 
60 GR 
1 
2 
2 
1 
0 
2 
0 
0 
0 
2 
1 
1 
12 IR 
L 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
1 
0 
0 
1 I 
3 
17 
2 
0 
0 
5 
0 
1 
0 
3 
2 
1 
34 L 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 NL 
3 
14 
2 
0 
1 
6 
0 
1 
0 
1 
12 
0 
40 P 
0 
3 
0 
0 
0 
2 
1 
0 
0 
0 
1 
0 
7 UK 
10 
6 
1 
6 
2 
8 
1 
0 
0 
5 
23 
0 
62 Totaal EEG 
52 
65 
17 
14 
7 
74 
5 
2 
4 
34 
110 
5 
389 
65 
Aantal E.V.A.-meldingen Tabel XI 
EVA-staten 
Oostenrijk 
Finland 
IJsland 
Noorwegen 
Zweden 
Zwitserland 
Totaal EVA 1992 
29 
28 
1 
16 
47 
10 
131 1993 
17 
18 
0 
29 
18 
28 
110 1994 
18 
2 
0 
7 
33 
43 
103 
E.V.A.-meIdingen per sector 1992-1994 Tabel XII 
Sector 1992 
Bouw en Constructie 
Landbouw en voedingsmiddelen 
Chemische produkten 
Farmaceutische produkten 
Produkten voor huishoudelijk gebruik en vrije tijd 
Werktuigbouw 
Energie, mineralen, hout 
Milieu, verpakking 
Gezondheid en medische apparatuur 
Vervoer 
Telecommunicatie 
Overige produkten 
Totaal 1992 
9 
9 
11 
0 
3 
18 
1 
18 
3 
15 
38 
6 
131 1993 
2 
4 
16 
3 
2 
11 
10 
6 
2 
8 
46 
0 
110 1994 
8 
16 
10 
2 
4 
13 
1 
4 
0 
9 
34 
2 
103 
66 
ISSN 0254-1513 
COM(96) 286 def. 
DOCUMENTEN 
NL 02 08 10 
Catalogusnummer : CB-CO-96-292-NL-C 
ISBN 92-78-05592-1 
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 
L-2985 Luxemburg 
&1-