VERSLAG VAN DE COMMISSIE over de tenuitvoerlegging in 1997-1998 van Verordening (EEG) nr. 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (20e verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de sociale wetgeving met betrekking tot het wegvervoer)

Inhoud

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

SAMENVATTING

Dit verslag geeft en beschrijft trends en statistieken met betrekking tot de activiteiten van de lidstaten in de periode 1997-1998 op het gebied van inspectie en controle van de naleving van de voorschriften van Verordening (EEG) nr. 3820/85 inzake rijtijden, onderbrekingen en rusttijden. Het verslag is gebaseerd op door de lidstaten verstrekte statistische gegevens en omvat hun zienswijzen op de uitvoering van de verordening.

Alle lidstaten hebben de Commissie gegevens verstrekt over de betrokken periode. Sommige hebben dat pas gedaan nadat er met een inbreukprocedure was gedreigd. Griekenland, waarvan de gegevens niet in het laatste verslag konden worden opgenomen, verstrekte onvolledige gegevens. Oostenrijk daarentegen, dat voor het vorige verslag slechts over het jaar 1996 aangifte had gedaan, heeft nu volledige statistische gegevens verstrekt. Over het algemeen was er enige vooruitgang te bespeuren wat betreft de gegevensverstrekking in standaardformat en de gedetailleerdheid van de informatie, hoewel sommige lidstaten nog steeds totaalcijfers geven en hun aangiftes niet uniform zijn. Dit heeft de samenstelling van het verslag vertraagd en ook een vroegtijdige en doeltreffende vergelijking van de gegevens in de weg gestaan.

Uit de ontvangen informatie blijkt dat het totale aantal controles op de naleving in de EU is gestegen. De meeste lidstaten hebben het aantal controles verhoogd, zij het dat uit de door Denemarken, Duitsland en Luxemburg verstrekte gegevens een vermindering van het totaal aantal gecontroleerde werkdagen blijkt. Het aantal controles dat is verricht op de vestigingsplaats van de ondernemingen is over het algemeen ook gestegen. Daarentegen is in de meeste lidstaten het aantal controles op de weg gedaald.

De aantallen controles lagen in de meeste gevallen nog steeds boven het voorgeschreven aantal. Slechts twee landen bleven onder het controlepercentage van 1%: Portugal en Luxemburg, waar het controlepercentage in de jaren 1997-1998 beneden het minimum daalde. Over het algemeen overschrijden de meeste lidstaten zonder moeite de basisnorm van 1%. Ierland, Spanje en Frankrijk bereikten een controlepercentage van meer dan 2% en Duitsland was de koploper van de Unie met een percentage van ruim 4%.

De stijging van het controleniveau heeft over het algemeen geleid tot een stijging van het aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen. In sommige gevallen is de stijging van het aantal overtredingen een weerspiegeling van een betere verzameling en ordening van de statistische gegevens en kan ook wijzen op een meer gerichte inspanning van de zijde van de controlerende autoriteiten. In het algemeen is het aantal geregistreerde overtredingen gestegen in Oostenrijk, België, Finland, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Zweden en het VK. Het grootste deel van het totale aantal geregistreerde overtredingen komt nog steeds voor rekening van de inbreuken op de rijtijdenvoorschriften, en overtreft de aantallen rusttijd- en onderbrekingsovertredingen, hoewel ook die zijn gestegen. Verder is voor de betreffende periode een daling van het aantal overtredingen met betrekkingen tot de dienstregeling en het dienstrooster geconstateerd. Er moet ook gezegd worden dat de gegevens die de lidstaten over deze overtredingen verstrekt hebben in de meeste gevallen vollediger zijn. De statistische gegevens van het VK over de overtredingen waren verward, aangezien de bij proces-verbaal vastgestelde overschrijdingen van zes dagelijkse rijtijden opgenomen waren in het totaal van de wekelijkse rusttijdovertredingen en de langer dan 4,5 uur aan het stuur zonder onderbreking-overtredingen bij de "te korte onderbrekingen" waren gezet.

De lidstaten hebben diverse initiatieven genomen: zo hebben Frankrijk en België meer inspecteurs in dienst genomen en hun opleiding verbeterd, en zo de controlerende instanties versterkt. In Finland is de wet voor het wegvervoer gewijzigd, waardoor de veiligheidsinspecteurs bij samen met de politie uitgevoerde controles meer bevoegdheden hebben gekregen. In Ierland veranderde bij de uitvoering van bliksemcontroles langs de weg de controlepunten voor het controleren van de tachograaf in controlepunten die ook andere activiteiten omvatten. Deze nieuwe aanpak trok sterk de aandacht van het publiek met een betere naleving van de voorschriften als resultaat. In het VK zijn er naast de routinecontroles ook "stille rijtijdcontroles" uitgevoerd.

In Nederland zijn er strengere nationale normen voor de rij- en rusttijden in het personen- en goederenvervoer ingevoerd. Bij de handhaving wordt nog steeds de voorkeur gegeven aan preventieve methoden boven strafmaatregelen ter bevordering van de naleving van Verordening (EEG) nr. 3820/85. In Frankrijk worden ernstige of herhaaldelijke overtredingen op vervoersgebied nog steeds bestraft met tijdelijke of definitieve intrekking van het gewaarmerkt afschrift van de communautaire vergunning of van de transportvergunning. Bovendien is gedwongen stilstand als straf ingevoerd. In Duitsland is de wetgeving betreffende de strafmaten begin 1999 herzien, maar de nieuwe tarieven zullen niet in alle 16 Länder tegelijk worden ingevoerd. Ofschoon een nauwkeurige vergelijking van de met betrekking tot de straffen verstrekte gegevens moeilijk is, is het duidelijk dat er nog steeds grote ongelijkheid is tussen de verschillende lidstaten.

Tenslotte zijn de meeste lidstaten erin geslaagd de doeltreffendheid van hun controles aanzienlijk te vergroten dankzij betere computerapparatuur bij de controlerende instanties. De verstrekte gegevens onthullen ook de noodzaak van maatregelen om ervoor te zorgen dat de sancties binnen de interne markt doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

Wat de samenwerking betreft, zijn er regelmatig gecoördineerde controleoperaties geweest in de lidstaten van de Benelux gedurende de referentieperiode. Ook hebben Denemarken, Duitsland en Zweden gecoördineerde controles uitgevoerd, alsmede Zweden samen met Noorwegen, Denemarken met Finland, en Noord-Ierland samen met de Ierse Republiek. Ondanks de op dit vlak geregistreerde verbetering blijkt hieruit dat samenwerking nog steeds een uitzondering is, aangezien de meeste lidstaten slechts zo nu en dan met elkaar blijken samen te werken.

Kort samengevat is de Commissie het volgende van plan:

* de nodige maatregelen nemen om de gegevensverstrekking te verbeteren;

* een herziening van Richtlijn 88/599/EG overwegen, om de doeltreffendheid en samenhang van controles te verbeteren, de minimumcontroleniveaus te verhogen en eventueel minimumsanctieniveaus aangeven voor specifieke overtredingen ;

* actualisering van Verordening (EEG) nr. 3820/85 [1];

[1] COM(2001)573 definitief van 12.10.2001, voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer.

* bestuderen of de communautaire regels nog verder moeten worden veranderd, met name met het oog op de invoering van de digitale tachograaf;

* ondersteuning en aanmoediging van samenwerking en uitwisseling van informatie en personeel tussen de lidstaten.

1. INLEIDING

Dit verslag, dat de periode 1997-1998 bestrijkt, is het derde in de reeks Commissieverslagen die Verordening (EEG) nr. 3820/85 [2] betreffen. Het is gebaseerd op de informatie die door de lidstaten is verstrekt volgens het bij de Beschikking van 22 februari 1993 [3] door de Commissie ingevoerde standaardschema.

[2] PB L 370 van 31.12.1985, blz. 1.

[3] PB L 72 van 25.3.1993, blz. 33.

Alle lidstaten hebben hun gegevens geleverd in een format dat nauw aansluit bij het standaardschema. De aangiften zijn volledig, zij het niet altijd eenvormig. Alleen de door Griekenland geleverde informatie is niet volledig. Bij de aangiftes van Portugal, Nederland, Griekenland, Frankrijk, Denemarken, België, Oostenrijk en het VK zijn vertragingen opgetreden.

Dankzij het standaardschema is de analyse en vergelijking van de statistische gegevens met die van de vorige periode gemakkelijker geworden. Het verslag schetst tevens de door de lidstaten ter kennis gebrachte initiatieven en vermeldt de laatste ontwikkelingen op het niveau van de Gemeenschap.

2. NATIONALE INITIATIEVEN

2.1. Bestuursrechtelijke maatregelen

In Duitsland zijn in juni 1998 enige zuiver redactionele wijzigingen aangebracht in het "Fahrpersonalgesetz" (wet betreffende rijdend personeel). De laatste versie van de "Fahrpersonalverordnung" (verordening betreffende rijdend personeel) en de Duitse verordening van 6 juni 1990 inzake controles overeenkomstig Richtlijn 88/599/EEG van de Raad van 23 november 1988 [4] betreffende de toepassing van de Verordeningen nrs. 3820/85/EEG en 3821/85/EEG [5] is bij de Commissie ingediend voor het verslag over 1995-1996. Daarna is de Duitse verordening betreffende rijdend personeel ongewijzigd gebleven, en de verordening van 6 juni 1990 is nog niet aangepast aan Richtlijn 88/599/EEG van de Raad van 23 november 1988, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2135/98 [6]. De bepalingen van de verordening zijn nu ook van toepassing op de registratie van rij- en rusttijden van voertuigen met een toegestaan maximum gewicht van 2,8 tot 3,5 ton.

[4] PB L 325 van 29.11.1988, blz. 55.

[5] PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8.

[6] PB L 274 van 9.10.1998, blz. 1.

In Ierland zijn enkele wettelijke maatregelen goedgekeurd voor uitbreiding van het controlerend personeel.

In Nederland is de nationale wetgeving op het gebied van rij- en rusttijden in het personen- en goederenvervoer veranderd. Overeenkomstig de Europese wetgeving zijn er strengere nationale normen vastgesteld.

2.2. Administratieve maatregelen

In 1998 heeft de Belgische regering meer inspecteurs aangenomen. Er zijn extra inspanningen gedaan om de computers in het Directoraat Controles (Direction Contrôles) te moderniseren en de opleiding van inspecteurs te verbeteren (A.D.R.-voorschrift).

In Finland is op 1 januari 1999 een wijziging van de wegvervoerswet van kracht geworden die de veiligheidsinspecteurs meer bevoegdheden geeft tijdens samen met de politie uitgevoerde inspecties. Bovendien kunnen sinds 1998 de statistische gegevens over de door de veiligheidsinspecteurs uitgevoerde inspecties rechtstreeks op de computer worden geraadpleegd. Voorts is sinds 15 augustus 1999 de douane- en grensbewakingsdienst ook ingeschakeld bij de controle op de rij- en rusttijden van chauffeurs.

In Frankrijk hebben de comités voor administratieve sancties voorgesteld dat de hoofdcommissarissen plaatselijke ondernemingen boetes opleggen wegens ernstige of herhaaldelijke overtredingen op vervoersgebied, zoals tijdelijke of definitieve intrekking van de gewaarmerkte kopie van de communautaire vergunning of van de transportvergunning. Zo zijn 163 kopieën van communautaire vergunningen en 232 transportvergunningen permanent ingetrokken en bij 530 kopieën van communautaire vergunningen en 257 transportvergunningen was sprake van een tijdelijke intrekking. Sinds 30 augustus 1999 is het ook mogelijk om één of meer voertuigen een rijverbod op te leggen.

De Franse regering heeft de controle-diensten versterkt: het aantal beambten is gestegen van 382 tot 405 en in 1998 is het aantal afdelingsinspecteurs gestegen tot 48. Het aantal voor inspecties gebruikte voertuigen werd opgevoerd tot 102.

In Ierland zijn er enkele maatregelen genomen die de updating van database- en computerprogramma's mogelijk moeten maken.

In het VK wordt, naast de routinecontroles op de naleving van de rijtijden, ook steeds grote nadruk gelegd op speciaal op bepaalde plaatsen of verdachte bestuurders en exploitanten gerichte controles. Vaak werd dan informatie verzameld door middel van "stille controles" (6.711 controles in 1997 en 5.984 controles in 1998), waarbij, zonder dat de bestuurder dat wist, gebruik en plaats van een voertuig werden geregistreerd, waarna een grondige controle van de registratiebladen van de bestuurder volgde om te zien of alle informatie was geregistreerd. Op die manier kon het systematisch begaan van rijtijdenovertredingen worden opgespoord.

3. Straffen

3.1. Strafmaat

Oostenrijk, Denemarken, Finland, Ierland en het VK hebben informatie verstrekt over de bij inbreuken op Verordening (EEG) nr. 3820/85 gehanteerde strafmaat. Duitsland heeft een zeer gedetailleerde tabel met betrekking tot de nationale wetgeving toegestuurd. Er blijkt nog altijd een ruime variatie in boetes tussen de lidstaten te bestaan (zie bijlage A).

In Oostenrijk liggen de boetes tussen de 36 en 2.180 euro.

In Denemarken wordt een boete van 54 euro opgelegd aan de bestuurder en van 134 euro aan het bedrijf voor elke overtreding van de bepalingen van de Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85. Het bedrag van de boete hangt ook af van de aard en de ernst van de overtreding.

In Finland zijn de straffen voor de bestuurder en de werkgever afhankelijk van het vergrijp. Overtredingen worden bestraft met "dagboetes", waarvan de hoogte afhangt van het soort inbreuk en de ernst van de overtreding. Het bedrag van de dagboete hangt af het inkomen van de overtreder en het aantal van hem afhankelijke personen. De straffen wegens overtreding van de voorschriften inzake rij- en rusttijden variëren van 6 tot 12 dagboetes. Zo staat op het niet gebruiken van registratiebladen een straf van 8 dagboetes, en van 6 dagboetes op het niet nakomen van wettelijke voorschriften inzake het gebruik van registratiebladen.

Duitsland heeft een zeer gedetailleerd schema van straffen en ter plaatse te betalen boetes verstrekt. De inbreuken worden bestraft naar gelang van het soort overtreding en de betrokken persoon. De boetes voor inbreuken op de bepalingen inzake rijtijden, rusttijden en onderbrekingen variëren van 15 tot 31 euro voor bestuurders, en tot 61 euro (minimum) voor de werkgever. Boetes voor bestuurders die zich niet houden aan de bepaling inzake registratie van werktijden variëren van 15 tot 15 3 euro, en voor de werkgevers van 153 euro tot 1.534 euro. Inbreuken op de bepalingen inzake dienstregeling en dienstrooster worden bestraft met een boete variërend van 51 tot 128 euro voor de bestuurder en een boete van 511 euro (minimum) voor de werkgever.

In Ierland bedraagt de maximumboete 1.270 euro al dan niet gecombineerd met zes maanden gevangenisstraf.

Zweden legt een algemene boete op van 133 euro.

In het VK variëren de maximumboetes voor bestuurders en voor diegenen die overtredingen met betrekking tot de rijtijden en de tachograaf veroorzaken of toestaan van 315 tot 7.874 euro. Sinds juni 1996 heeft Noord-Ierland dezelfde maximumboete van 7.874 euro. Naast de boete staat op het vervalsen van een registratiekaart en het veranderen of vervalsen van een zegel op een tachograaf een gevangenisstraf van maximaal twee jaar.

3.2. Veranderingen

Overeenkomstig een beschikking van het college van procureurs-generaal ingevolge de uitspraak van het Hof van Justitie van 23 januari 1997 (Eckehard Pastoors en Trans-Cap GmbH tegen de Belgische Staat, Zaak C-29/95) [7], mogen de Belgische inspecteurs nu niet meer onmiddellijke betaling eisen van de volledige voorgeschreven aanbetaling van niet-ingezetene zijnde bestuurders die kiezen voor voortzetting van de normale strafrechtelijke procedure.

[7] Jurispr. 1997, blz. I-285.

In Frankrijk is het huidige straffenstelsel uitgebreid met de invoering van een sanctie bestaande uit administratiefrechtelijke gedwongen stilstand van voertuigen. Dus is het sinds 30 augustus 1999 mogelijk om in geval van ernstige of herhaaldelijke inbreuken op vervoersgebied voertuigen stilstand op te leggen.

De straffenschaal van de Duitse wetgeving is begin 1999 herzien. De nieuwe tarieven zullen niet in alle 16 Länder tegelijk ten uitvoer worden gelegd.

4. Betrekkingen en samenwerking tussen de lidstaten

Ofschoon deze rubriek niet expliciet in het standaardschema is opgenomen, hebben enkele lidstaten opmerkingen gemaakt over controles.

4.1. Gecoördineerde controles

Richtlijn 88/599/EEG van 23 november 1988 vraagt om informatie-uitwisseling en wederzijdse bijstand van de lidstaten met betrekking tot de toepassing van de handhavingsmaatregelen.

België melde dat er regelmatig samen met de naburige lidstaten gecoördineerde controles zijn uitgevoerd, en dat met name de samenwerking met de lidstaten van de Benelux is verbeterd.

Overeenkomstig artikel 5 van bovengenoemde richtlijn van de Raad heeft Denemarken in de referentieperiode zes met Duitsland en Zweden gecoördineerde controleoperaties uitgevoerd. De controles werden verricht op voertuigen uit verschillende lidstaten. Vier controleoperaties zijn uitgevoerd op 7-9-14-16 februari 1997 in Rødby Havn, terwijl twee controleoperaties plaatsvonden op 19 en 26 november 1998 bij voertuigen die uit de staatshaven van Helsingør kwamen. Er zijn 109 overtredingen geconstateerd. In 87 gevallen ging het om inbreuken op Verordening (EEG) nr. 3820/85 en in 22 gevallen om inbreuken op Verordening EEG) nr. 3821/85.

Zweden meldde de met Noorwegen, Denemarken en Finland gecoördineerde uitvoering van controleoperaties.

In Noord-Ierland voerden inspecteurs samen met ambtenaren van de Ierse Republiek drie gezamenlijke controleoperaties uit.

4.2. Informatie-uitwisseling

De lidstaten hebben met betrekking tot dit punt geen commentaar geleverd. Toch hebben de afgelopen twee jaar de lidstaten van de Benelux regelmatig bijeenkomsten gehouden voor uitwisseling van informatie en personeel. Met steun van de Commissie is in Luxemburg een centrale administratie opgericht voor het coördineren van deze activiteiten. Onlangs hebben enkele andere landen besloten aan deze vergaderingen deel te nemen: Frankrijk had zich er al bij aangesloten terwijl onlangs ook Spanje, Ierland, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland belangstelling hebben getoond voor deze initiatieven.

5. Overzichtstabellen

5.1. Controles: overzicht

Aantal daadwerkelijk gecontroleerde werkdagen in verhouding tot het minimumaantal te controleren werkdagen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) In bovenstaande tabel 5.1, evenals in de tabellen 3.1 t/m 3.4 van bijlage B ontbreken de cijfers met betrekking tot controles die zijn uitgevoerd door de politiediensten, het Ministerie van Financiën (douane) en het Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid.

(2) De statistieken omvatten niet het totale aantal controles bij niet-ingezetenen.

(3) Frankrijk maakt onderscheid tussen ingezetenen en niet-ingezetenen.

(4) De Griekse cijfers zijn niet in de tabel opgenomen omdat darmee geen goede vergelijking mogelijk was.

5.2. Overtredingen: overzicht

Aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen: artikelen 6, 7, 8 en 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85

Overzicht per lidstaat

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerkingen:

(1) De onderstaande cijfers betreffende bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen zijn niet in bovenstaande tabel opgenomen, en evenmin in de tabellen 4.1 tot en met 4.4, aangezien ze niet op de juiste wijze waren uitgesplitst:

Politiediensten: 12.417

Ministerie van Financiën: 3.111

Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid: 248

TOTAAL: 15.776

6.173 overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3821/85 geregistreerde overtredingen zijn niet opgenomen.

(2) Denemarken maakt geen onderscheid tussen ingezetenen, ingezetenen van EEG-landen en van derde landen.

(3) Frankrijk maakt geen onderscheid naar nationaliteit. Het geeft ook geen aparte cijfers voor personen- en goederenvervoer, maar doet dat wel voor de overtredingen die geconstateerd zijn op vestigingsplaatsen van ondernemingen(73.815) en bij wegcontroles(96.150).

(4) Geen gegevens verstrekt.

(5) Ierland verstrekt alleen aan ingezetenen en andere lidstaten gerelateerde cijfers.

Aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen: artikelen 6, 7, 8 en 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85

Overzicht per overtredingscategorie (omvat personen- en goederenvervoer, ingezetenen, EEG en derde landen)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

* Deze cijfers omvatten niet de overtredingen die geregistreerd zijn door de politiediensten, het Ministerie van Financiën en het Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid in België, aangezien die niet op de juiste wijze waren uitgesplitst.

** Deze cijfers omvatten ook de overschrijdingen van de zes dagelijkse rijtijden (artikel 6), die het VK krachtens artikel 8 heeft geregistreerd.

*** België heeft gegevens verstrekt die betrekking hebben op de 6.173 overtredingen die overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3821/85 zijn geregistreerd. Daarom zijn deze cijfers niet opgenomen in deze tabel.

6. Conclusies en commentaar

6.1. Conclusies en commentaar van de lidstaten

Oostenrijk rapporteerde voor 1996-1998 een algemene stijging van het aantal voertuigen waarop Verordening (EEG) nr. 3820/85 van toepassing is, en van het aantal door de plaatselijke autoriteiten gecontroleerde bestuurders en dagen. Het aantal voertuigen binnen het toepassingsgebied van Verordening (EEG) nr. 3820/85 is met 9,2% gestegen, terwijl het aantal langs de weg gecontroleerde bestuurders en werkdagen gestegen is met respectievelijk 49% en 40,7%. Anderzijds is het aantal in 1997-1998 bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen met 13,5% gestegen.

België heeft door het aannemen van meer inspecteurs het aantal controles opgevoerd. Ook is een extra inspanning gedaan om het gebruik van computers binnen het Direction des Contrôles te verbeteren en inspecteurs op te leiden (A.D.R.-regeling). De overtredingen van rij- en rusttijden vormen nog steeds het belangrijkste probleem bij de bestuurders: het percentage geregistreerde overtredingen steeg van 41,5% in 1997 tot 45,55% in 1998 van het totale aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen.

België wees erop dat de samenwerking met de diensten van de lidstaten en derde landen is verbeterd en uitgebreid: vooral de samenwerking in Benelux-verband speelde bij de uitvoering van de controles een belangrijke rol.

Finland melde dat in de periode 1997-1998 het aantal inspecties duidelijk boven het in de Richtlijn 88/599/EEG vastgestelde minimumaantal heeft overschreden. De wegenpolitie en de veiligheidsinspecteurs hebben in totaal 345.783 registratiebladen gecontroleerd, zodat de verhouding tussen het aantal controles en het aantal werkdagen in die periode 1,6 bedroeg.

In het Finse rapport wordt ook gezegd dat de statistische gegevens beter geordend zijn dan vroeger. De verzameling van statistische gegevens door de veiligheidsinspecteurs is verbeterd door de ingebruikname van geüpdate computerapparatuur in 1998.

Bij het controleren is geen onderscheid gemaakt tussen goederen- en personenvervoer. Volgens de verstrekte informatie zijn voor ieder langs de weg gecontroleerd voertuig ongeveer drie registratiebladen onderzocht en bij het controleren bij de ondernemingen zelf zijn 14 tachograafschijven per bestuurder onderzocht. Uit de statistieken van de wegenpolitie blijkt dat het aantal tot gerechtelijke vervolging leidende bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen in 1997 845, en in 1998 661 bedroeg. Naast deze overtredingen werden in beide jaren kleine overtredingen geconstateerd, waarvoor wel een waarschuwing werd gegeven, maar die niet werden geregistreerd. Hierbij ging het meestal om het verkeerd of niet gebruiken van het schakelorgaan voor registratie van de tijdgroepen.

Frankrijk kijkt uit naar de invoering van de digitale tachograaf, die een hele verbetering zal zijn bij het controleren van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3820/85 wat betreft rij- en rusttijden; het zal ook een eerste stap zijn naar een systematischer en veelomvattende herziening van handhavingsmaatregelen.

Frankrijk wees erop dat het eind 1997 een memorandum heeft ingediend met enkele voorstellen tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard met betrekking tot het wegvervoer. Het vroeg vooral om herziening van bovengenoemde verordening, speciaal wat betreft de vermindering van de maximum rijtijd en de verlenging van de maximum rusttijd. Ook waren vermindering van de uitzonderingen wat betreft rusttijden en een betere regelgeving wat betreft uitzonderingen op de standaard dagelijkse rijtijden en onderbrekingen punten die nog eens zorgvuldig bestudeerd zouden moeten worden.

Het aantal in 1997-1998 door de Duitse autoriteiten verrichte controles lag duidelijk boven het minimumnorm. Duitsland verklaarde het opmerkelijk hoog aantal gecontroleerde buitenlandse voertuigen en bestuurders met het feit dat Duitsland verreweg het grootste transit-vervoersvolume heeft in de EU. Het totale aantal wegcontroles is in 1997-1998 in vergelijking met 1995-1996 licht gedaald (2,7%). Hoewel het aantal gecontroleerde Duitse voertuigen en voertuigen uit andere lidstaten meestal ongewijzigd bleef, werd een opvallende vermindering van het aantal controles (20%) van niet-EU-voertuigen geregistreerd. Bij nadere analyse van deze gemiddelden kwam een forse daling aan het licht van het aantal controles in 1998 ten opzichte van 1997 (dalingen met 39% voor Duitse voertuigen, 23% voor EU-voertuigen en 23% voor niet-EU-voertuigen). Dit wordt minstens voor een deel toegeschreven aan het wegvallen van de externe EU-grenzen met Oostenrijk (Verdrag van Schengen).

Duitsland wees er ook op dat er een daling was van het aantal rijdagen dat gecontroleerd was op de terreinen van de personenvervoerders. Daarentegen was er weinig veranderd wat betreft de corresponderende controles van het goederenvervoer en het voor eigen rekenin grijden .

In Duitsland is het aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen van Verordening (EEG) nr. 3820/85 ten opzichte van 1995-1996 gedaald (met 4 tot 20%). De enige uitzonering op deze trend was het personenvervoer vanuit niet-EU-landen en het goederenvervoer met Duitse chauffeurs. Kortom, wat de naleving van de rij- en rusttijden betreft is er nog niet veel veranderd; het grote aantal overtredingen doet dus nog steeds flink afbreuk aan de verkeersveiligheid.

Voorts vraagt Duitsland om een Europese oplossing voor het probleem van de bewijslast tegen werkgevers/expediteurs, om de voor hen werkende chauffeurs een betere bescherming te bieden. Duitsland is ook voorstander van herziening van het standaardgegevensformulier om in de toekomst meer details, b.v. overtredingen van Verordening (EEG) nr. 3821/85, in de verslagen te kunnen opnemen, alsmede van samenwerking op het gebied van informatie-uitwisseling tussen de lidstaten.

Ierland wees erop dat in de periode 1997-1998 een aantal gerechtelijke uitspraken is geweest die tot gevolg hadden dat vervoersbeambten voor het afnemen van verhoren in verband met in te stellen vervolgingen naar de vestigingsplaats van de transportbedrijven moesten komen. Hierdoor werd de beschikbaarheid van vervoersbeambten voor bijkomende werkcontroles met 33% verminderd. Sinds 1997 zijn de onverwachte controleoperaties langs de weg van karakter veranderd: de controlepunten voor het onderzoeken van de tachografen zijn controlepunten geworden die meerdere activiteiten omvatten. Het totale aantal operaties is gestegen, evenals het aantal aan deze bliksemoperaties bestede dagen. De nieuwe aanpak was in zoverre zeer doeltreffend, dat zij sterk de aandacht van het publiek trok, met een betere naleving als gevolg. De intensiteit van de controles op die punten had echter tot gevolg dat er minder voertuigen gecontroleerd werden in vergelijking met de gewone landelijke controleacties van de vervoersbeambten als onderdeel van hun wekelijkse taken. Ierland heeft ook een consultantsbureau in de arm genomen voor de actualisering van database- en computerprogramma's.

Nederland wees erop dat zijn handhavingsbeleid meer op preventie dan op strafmaatregelen is gericht. In de onderzochte periode bleef de rijksverkeersinspectie (R.V.I.) preventieve methoden ontwikkelen om naleving van Verordening (EEG) nr. 3820/85 te bevorderen. De doelstelling is met de ondernemingen afspraken te maken over wat zij moeten doen om zich aan de voorschriften te houden. Wie zich niet aan deze afspraken houdt begaat een strafbaar feit. In het kader van deze regeling wordt elke onderneming binnen een overeengekomen periode minstens eenmaal geïnspecteerd. Als bij dergelijke controles ernstige overtredingen worden vastgesteld, volgen onmiddellijk strafmaatregelen. Indien bij controles langs de weg inbreuken worden geconstateerd waarvoor een proces-verbaal moet worden opgesteld, worden onmiddellijk gerechtelijke stappen ondernomen. De gegevens met betrekking tot deze inbreuken zullen worden gebruikt om gerichte controles binnen ondernemingen uit te voeren.

Zweden wees op de noodzaak van harmonisatie van de strafmaten binnen de EU en stelde voor om in geval van overtredingen eventuele gerechtelijke stappen tegen de bestuurder in diens land te laten plaatsvinden. Zweden vroeg ook om een lijst van contactpersonen in iedere lidstaat.

Het Verenigd Koninkrijk wees erop dat de gegevens van het VK geen waarheidsgetrouwe weerspiegeling vormen van de schaal waarop de naleving van de rijtijden wordt gehandhaafd. De ingediende cijfers zijn een weergave van de rijtijdencontrole door het Vehicle Inspectorate and the Department of the Environment (Noord-Ierland), omdat de politie die toeziet op de naleving van de rijtijdenvoorschriften geen cijfers heeft kunnen verstrekken voor de aangifte van 1997-1998.

In zijn conclusies en commentaar betoogde het VK ook dat een overschrijding van zes dagelijkse rijtijden hetzelfde is als een overtreding met betrekking tot de wekelijkse rusttijd en dat 4 ½ uur lang zonder onderbreking rijden gelijkstaat met "te korte onderbrekingen". Daarom heeft men getracht dubbel tellen te voorkomen en zes dagelijkse rijtijd-overtredingen opgenomen in het totaal van de wekelijkse rusttijd-overtredingen, terwijl de "langer dan 4½ uur aan het stuur zonder onderbreking"-overtredingen bij de "te korte onderbrekingen" zijn gezet.

6.2. Conclusies en commentaar van de Commissie

Verordening (EEG) nr. 3820/85 is nog altijd de gemeenschappelijke communautaire norm bij de vaststelling van de maximum rijtijden en van de rusttijden voor wegvervoerders. Een doeltreffende en uniforme toepassing kan de verkeersveiligheid, de efficiency van het vervoer en een eerlijke concurrentie binnen de Unie ten goede komen. De Commissie weet echter dat de lidstaten er over de tenuitvoerlegging van deze wetgeving nog steeds verschillende opvattingen op nahouden. Ofschoon alle lidstaten informatie hebben verstrekt in een vorm die het standaardformat zeer dicht benadert, zijn de gegevens nog steeds niet eenvormig. In feite gebeuren de controles en inspecties door de verschillende autoriteiten nog met een uiteenlopende intensiteit en frequentie en vaak volgens uiteenlopende nationale regels. Ook de beboeting van de overtredingen verschilt.

De Commissie erkent de noodzaak van meer samenwerking tussen de lidstaten om te komen tot een gecoördineerde aanpak van de handhaving. Er staan ook nieuwe wetsvoorstellen op stapel. Verder zal de Commissie de situatie in alle lidstaten blijven volgen.

6.2.1. Het probleem van gebrekkige informatie of onvolledige gegevens is nog niet helemaal opgelost

De meeste lidstaten slaagden erin gedetailleerde gegevens te verschaffen. Oostenrijk en Finland hebben gedetailleerde informatie verschaft over overtredingen van artikelen 6, 7, 8 en 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85. Toch staat een gebrek aan tijdige en voldoende uitgebreide gegevens een alles omvattende vergelijking in de weg. De redenen daarvoor verschillen van land tot land.

Griekenland heeft voor dit verslag onvolledige statistische gegevens verschaft, die niet de types en het aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen bevatten noch de nationale initiatieven en boetes. België verstrekt nog steeds gegevens die door verschillende instanties zijn geregistreerd en niet allemaal in de standaardvorm verzameld. Verder blijft Frankrijk onderscheid maken tussen ingezetenen en niet-ingezetenen in plaats van naar nationaliteit, waardoor de vergelijkingen soms niet voor 100% kloppen.

6.2.2. De minimumnorm voor controles is door bijna alle lidstaten gehaald

Het totale aantal controles op naleving blijft in de EU stijgen. Er zijn wel enkele verschillen tussen lidstaten geregistreerd. Een verdere stijging is vastgesteld in Oostenrijk, België, Finland, Frankrijk, Ierland, Italië, Nederland, Portugal, Spanje, Zweden en het Verenigd Koninkrijk, maar in Denemarken, Duitsland en Luxemburg is sprake van een daling.

De gegevens uit Oostenrijk vertonen een opwaartse trend. Dit is vooral te danken aan het feit dat Oostenrijk voor dit verslag voor 1997 en 1998 informatie heeft verschaft, terwijl het voor het vorige verslag alleen gegevens voor 1996 heeft verstrekt.

In Duitsland was de controleactiviteit afgenomen, hoewel het voorgeschreven minimumaantal controles nog ruimschoots is gehaald. In Portugal is het controleniveau ongeveer gelijk gebleven (stijging van 0,38% naar 0,39%) maar ligt nog beneden de basisnorm van 1% van het totale aantal gewerkte dagen. Opvallend is dat het controlepercentage in Luxemburg gedaald is van 1,29% tot 0,87%, een daling beneden het minimumniveau.

Over het algemeen zijn de meeste lidstaten met gemak boven de minimumnorm van 1% gebleven. Ierland en Spanje halen nog steeds meer dan 2%, terwijl Frankrijk het controleniveau heeft opgeschroefd tot boven de 2%. Duitsland heeft het hoogste controlepercentage in de Unie met meer dan 4%.

6.2.3. Het aantal overtredingen in verband met dienstregeling en dienstrooster is gedaald, maar alle andere soorten overtredingen zijn in aantal toegenomen

De aantallen overtredingen van artikel 6 (rijtijden), artikel 7 (onderbrekingen) en artikel 8 (rusttijden) zijn gestegen. De rijtijdovertredingen vormen nog steeds een constant en belangrijk deel (39,5%) van het totale aantal geregistreerde overtredingen (38,4% in 1995-1996). In de betreffende periode overtrof het aantal rijtijdovertredingen de rusttijdovertredingen en vormt nog steeds de categorie met het grootste aantal inbreuken. De totale aantallen onderbrekingsovertredingen zijn ten opzichte van die in het vorige verslag gestegen. Het percentage van deze overtredingen is echter gedaald (29,4% in 1995-1996) en maakt nu 27,8% van het totaal uit. De rusttijdovertredingen zijn tot 32,1% van het totaal gestegen. Het aantal in verband met het dienstrooster en de dienstregeling geconstateerde overtredingen is gedaald (4% in 1995-1996 tot 0,6% in 1997-1998).

Erkend wordt dat de meeste lidstaten vollediger gegevens over dit soort overtredingen hebben verstrekt. Spanje heeft voor dit verslag meer informatie verstrekt over overtredingen met betrekking tot personen- en goederenvervoer vanuit derde landen. Daarentegen veroorzaakten de door het Verenigd Koninkrijk ingediende gegevens enige verwarring, aangezien de cijfers met betrekking tot enkele rijtijdovertredingen beschouwd werden als rusttijd- of onderbrekingsovertredingen.

6.2.4. In de meeste lidstaten is het aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen toegenomen

In de hele EU is het aantal geregistreerde overtredingen toegenomen, met name in Oostenrijk, België, Finland, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Zweden en het VK. In andere lidstaten is het gedaald.

In sommige gevallen kan de stijging van het aantal begane inbreuken te wijten zijn aan een verhoogd aantal controles, zoals in Oostenrijk en België; in andere gevallen, zoals dat van Finland, kan zij gewoon te danken zijn aan een betere verzameling en ordening van de statistische gegevens. Tenslotte kan een en ander wijzen op een meer gerichte inspanning van de autoriteiten.

Uit de door de lidstaten verstrekte gegevens over overtredingen kan het volgende worden opgemaakt: in de meeste lidstaten waar het aantal overtredingen is toegenomen, zoals in Oostenrijk, België, Finland, Frankrijk, Ierland, Italië, Nederland, Zweden en het VK, is ook het aantal gecontroleerde werkdagen gestegen. In twee landen (Duitsland en Luxemburg) zijn minder controles verricht, maar is nog een verdere stijging van het aantal overtredingen geconstateerd. Dus wijst de stijging van een aantal geconstateerde overtredingen hier wel op een algehele toename van de overtredingspercentages. De gegevens uit Denemarken wijzen een daling van het aantal controles en overtredingen uit. In Spanje en Portugal daarentegen heeft stijging van het aantal gecontroleerde werkdagen geleid tot daling van het aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen.

In de periode 1997-1998 is Nederland doorgegaan met de invoering van preventieve maatregelen. Toch meldden zij een stijging van het aantal geconstateerde overtredingen. De stijging van het overtredingspercentage was echter minder sterk dan de stijging van het percentage gecontroleerde werkdagen.

In het algemeen gesproken is er sprake van een algemene stijging van het aantal geconstateerde overtredingen in de EU. Er zij op gewezen dat intensivering of vermindering van de controleactiviteiten niet altijd gepaard gaat met stijging of daling van het aantal geconstateerde overtredingen. De behoefte aan effectieve en eenvormige handhaving blijft een zorg voor de Commissie.

6.2.5. De percentages geconstateerde overtredingen lopen sterk uiteen

Aan de verhoudingen van het totale aantal geconstateerde overtredingen tot het totale aantal gecontroleerde werkdagen is te zien dat het succes van de lidstaten bij de opsporing van mogelijke overtreders sterk uiteenloopt. In 1997-1998 hebben Duitsland en Oostenrijk het meeste succes gehad met respectievelijk 6,8 en 5,9 geconstateerde overtredingen voor elke 100 gecontroleerde werkdagen. In sommige andere lidstaten varieert het constateringsniveau van meer dan één overtreding (Denemarken, Italië, Luxemburg en Nederland) tot meer dan twee overtredingen per 100 werkdagen (Frankrijk, Finland en Portugal). In België, Ierland, Spanje, Zweden en het VK is het constateringspercentage beneden de 1% gedaald.

Genoemde verhoudingen laten zien welke voordelen er te behalen zijn door uitwisseling van ervaring en door overname van de meest doeltreffende en nationaal meest geschikte werkwijzen binnen de Unie.

6.2.6. De invoering van de digitale tachograaf komt dichterbij

Op 24 september 1998 [8] heeft de Raad Verordening (EEG) nr. 2135/98 van de Raad aangenomen tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat en Richtlijn 88/599/EEG betreffende de toepassing van de Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85. Hiermee werd de weg vrijgemaakt voor invoering van de nieuwe digitale tachograaf, die tegen eind 2003 in alle lidstaten verplicht zal worden.

[8] PB L 274 van 9.10.1998, blz. 1.

In maart 2000 is binnen het Comité voor de aanpassing van de tachograaf, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten, controleorganen, de sociale partners en producenten, overeenstemming bereikt over een document met de specificaties voor de digitale tachograaf. Op 19 september 2001 kon voornoemd comité echter geen gunstig advies uitbrengen over bepaalde wijzigingen van zuiver technische aard in de reeds in maart 2000 goedgekeurde specificaties. Bij ontstentenis van een advies zullen de te nemen maatregelen aan de Raad moeten worden voorgelegd volgens de comitéprocedure van Verordening (EEG) nr. 3821/85.

Bovendien kreeg de werkgroep van deskundigen die de Commissie over de digitale tachograaf heeft geadviseerd ook de opdracht aan te geven op welke manier de bestaande sociale voorschriften met betrekking tot het wegvervoer het best met de nieuwe tachograaf kunnen worden berekend. In juli 2001 legden zij aan de Commissie een document voor over een gemeenschappelijke interpretatie van Verordening (EEG) nr. 3820/85, de daaruit voortvloeiende nodige aanpassingen van Verordening (EEG) nr. 3821/85 en de gevolgen die dat zou hebben voor de controles langs de weg en in de ondernemingen. De Commissie bestudeert momenteel hun aanbevelingen.

6.2.7. Interpretatie van Verordening (EEG) nr. 3820/85 moet nog verder worden verfijnd door middel van arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. De bestreken periode loopt tot begin 2001

In het arrest van 28 september 2000, G. E. Hume, Zaak C-193/99 [9], bepaalde het Hof dat artikel 8, lid 5 van de Verordening aldus moet worden uitgelegd, dat een chauffeur die verkiest zijn wekelijkse rusttijd te verschuiven naar de daaropvolgende week in die volgende week twee opeenvolgende wekelijkse rusttijden moet nemen zonder onderbreking daartussen.

[9] Jurispr. 2000, blz. I-7809.

De vraag was de relatie te bepalen tussen de wekelijkse rusttijd die wordt verschoven naar de week die volgt op die waarin hij moet worden genomen en de wekelijkse rusttijd van de tweede week. Artikel 8, lid 5 van de verordening verlangt dat de eerste wordt "gevoegd bij" de tweede. Het Hof merkte op dat bij vergelijking in de verschillende talen de formuleringen alle hetzelfde blijken te betekenen, namelijk dat de wekelijkse rusttijd tezamen met de wekelijkse rusttijd van de volgende week moet worden genomen.

Een opmerkelijke constatering is ook dat in artikel 8, lid 3 als algemene regel een wekelijkse rusttijd van 45 achtereenvolgende uren wordt vastgesteld, die onder bepaalde voorwaarden kan worden ingekort, waarbij iedere verkorting wordt gecompenseerd door een even grote rusttijd die aaneengesloten wordt genomen voor het einde van de derde week die volgt op de betrokken week. Het Hof wees erop dat artikel 8, lid 5 van de verordening een verschuiving van de wekelijkse rusttijd toestaat en dus een afwijking van de algemene regeling inhoudt, een bepaling die niet extensief mag worden uitgelegd. Bovendien moet de draagwijdte ervan worden bepaald met inachtneming van de doelstellingen van de verordening die zijn verbetering van de arbeidsvoorwaarden en van de verkeersveiligheid. Die uitlegging van artikel 8, lid 5 garandeert dus de naleving van deze doelstelling.

6.2.8. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft ook uitspraak gedaan over het gebruik van de tachograaf (Verordening (EEG) nr. 3821/85)

In het arrest van 18 januari 2001, Skills Motor Coaches Ltd, B. J. Farmer, C. J. Burley en B. Denman, Zaak C-297/99 [10], deed het Hof uitspraak over het gebruik van het betreffende ritcontroleapparaat in het wegvervoer. Het Hof bepaalde dat de verplichting voor de bestuurder alle andere werktijden te registreren, ook geldt voor de periode die hij nodig heeft om zich te verplaatsen teneinde een voertuig over te nemen dat zich elders bevindt dan in zijn woonplaats of exploitatiecentrum van de werkgever alsmede voor de tijd die een bestuurder, voordat hij een aan deze verordening onderworpen voertuig overneemt, in het kader van een vervoerdienst die niet onder het toepassingsgebied van Verordening (EEG) nr. 3821/85 valt, aan het besturen van een voertuig besteedt.

[10] Jurispr. 2001, blz. I-573.

6.2.9. Actualisering van Verordening (EEG) nr. 3820/85

De afgelopen jaren hebben nationale bevoegde instanties en wegtransportindustrie steeds gewezen op de zwakke punten in de huidige verordening. Bovendien waren op de bijeenkomst van de Vervoersraad van 2 oktober 2000 alle lidstaten het erover eens dat de verordening in technisch opzicht moest worden gewijzigd. De Raad heeft de Commissie daarop verzocht om zo spoedig mogelijk een voorstel tot wijziging van de verordening in te dienen.

Op dit moment is de Commissie druk bezig met de actualisering van Verordening (EEG) nr. 3820/85. Op 12 oktober 2001 is een voorstel voor een nieuwe verordening (COM(2001)573 def.) ingediend. Het voornaamste doel is een duidelijke samenhangende tekst te leveren, die de huidige regels van de verordening verduidelijkt, vereenvoudigt en actualiseert. De Commissie wil het toepassingsgebied van de verordening verruimen door bijwerking en verfijning van de huidige vrijstellingen en afwijkingen, ter erkenning van het feit dat op gebieden die vroeger door de openbare sector werden bediend nu de privé-sector een steeds belangrijkere rol speelt, en om de huidige bepalingen door middel van de digitale tachograaf toepasbaar te maken.

6.2.10. De Commissie wil ook verbetering brengen in de handhaving, doeltreffendheid en eenvormigheid van controles en sancties door aanscherping van Richtlijn 88/599/EEG

In het werkprogramma van de Commissie is voorzien in de aanscherping van Richtlijn 88/599/EEG, die momenteel de lidstaten verplicht 1% van de werkdagen van bestuurders te controleren om te zien of de voorschriften inzake rij- en rusttijden worden nageleefd. De Commissie is van plan dit percentage te verhogen. Deze verhoging, die indien van toepassing, geleidelijk moet gebeuren dient ter verhoging van het aantal inspecties en ter handhaving van de doeltreffendheid en logische samenhang van de door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten uitgevoerde controles.

6.2.11. De Raad heeft een gemeenschappelijk standpunt aangenomen inzake de invoering van werktijden voor het wegvervoer

In november 1998 heeft de Commissie een pakket maatregelen gepubliceerd (COM 662/98) [11] dat voorzag in uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 93/104/EG van 23 november 1993 [12] tot enkele sectoren die daar nu nog buiten vallen. Na een lange discussie in verband met de sterke meningsverschillen tussen de lidstaten is op 22 december 2000 een politieke overeenkomst bereikt in de Raad, en is er op 23 maart 2001 een gemeenschappelijk standpunt bekend gemaakt en aan het Parlement voorgelegd.

[11] PB C 43 van 17.2.1999, blz. 1.

[12] PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.

Het gemeenschappelijk standpunt sluit de voor eigen rekening rijdende bestuurders uit van het toepassingsgebied van de richtlijn en voert ook minder strenge regels voor nachtarbeid in. Het Parlement heeft de behandeling in tweede lezing in juni 2001 afgesloten en wil terug naar opname van alle bestuurders in de richtlijn, alsmede naar de oorspronkelijk door de Commissie voorgestelde regels voor nachtarbeid. In de herfst van 2001 is een verzoeningsprocedure gestart om de standpunten van de Raad en het Parlement met elkaar te verzoenen.

6.2.12. Slotcommentaar

Een doeltreffende toepassing van de voorschriften inzake rij- en rusttijden dient ieders belang. De Commissie blijft de ontwikkelingen op dit gebied op de voet volgen, teneinde een eenvormige en doeltreffende handhaving van de sociale wetgeving te verzekeren en goede praktijken aan te moedigen. Daarom voorziet zij in voorstel COM(2001)573 def. inzake Verordening (EEG) nr. 3820/85 in een Permanent comité waar gemeenschappelijke gezichtspunten over de toepassing van de verordening kunnen worden uitgewisseld, en, indien van toepassing, snelle beslissingen kunnen worden genomen.

De Commissie blijft alle lidstaten aanmoedigen om meer initiatieven tot samenwerking te nemen en de uitwisseling van informatie en personeel te bevorderen. Dit kan de handhaving alleen maar ten goede komen en bijdragen tot meer inzicht in de manier waarop de verordening moet worden uitgevoerd.

Bijlage A

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Noot:

De gegevens voor België, Italië en Spanje zijn gebaseerd op de in 1995 door nationale deskundigen van deze landen verstrekte cijfers. De cijfers voor Frankrijk en Nederland zijn dezelfde als in het vorige verslag, aangezien deze landen geen mededeling hebben gedaan van eventuele wijzigingen van hun wetgeving. Voor andere lidstaten zijn er geen gegevens verstrekt.

Bijlage B

Statistische gegevens

1. Referentieperiode

Van 1 januari 1997 tot en met 31 december 1998

2. Berekening van het minimumaantal uit te voeren controles

(artikel 2 van Richtlijn 88/599/EEG) [13]

[13] PB L 325 van 29.11.1988, blz. 55.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(1) De cijfers van Griekenland zijn weggelaten, omdat daarmee geen goede vergelijking te maken was.

(2) De cijfers hadden betrekking op het totale aantal vrachtvoertuigen zwaarder dan 1.524 kg en grote in de staat geregistreerde voertuigen voor openbare diensten. Een aantal daarvan zou zijn vrijgesteld van de voorschriften van Verordening (EEG) nr. 2820/85 van de Raad. De cijfers zijn echter niet verder uitgesplitst.

3. Controles

3.1 Aantal controles langs de weg

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

(1) Dit totaal omvat statistische gegevens over voertuigen waarvoor geen onderscheid tussen goederen en personen werd gemaakt.

(2) Frankrijk maakt geen onderscheid naar nationaliteit.

3.2 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde bestuurders

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

(1) Denemarken heeft deze gegevens niet verstrekt.

(2) De gegevens voor het goederenvervoer zijn de som van de gegevens betreffende het vervoer voor eigen rekening en het vervoer in verhuur of tegen vergoeding.

3.3 Aantal langs de weg gecontroleerde werkdagen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

(1) Dit totaalcijfer omvat statistieken voor voertuigen waarvoor geen onderscheid (totaal of partieel) tussen goederen- en personenvervoer is gemaakt.

(2) Frankrijk maakt geen onderscheid naar nationaliteit.

3.4 Aantal op de vestigingsplaats van het bedrijf gecontroleerde werkdagen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

(1) De gegevens voor het goederenvervoer zijn de som van de gegevens met betrekking tot het vervoer voor eigen rekening en het vervoer in verhuur of tegen vergoeding.

4. Overtredingen

Aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen

4.1 Artikel 6 van Verordening (EEG) Nr. 3820/85: rijtijden

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

(1) Deze gegevens zijn alleen van 1997, aangezien er voor 1998 geen uitgesplitste cijfers zijn verstrekt. 1.805 bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen zijn in het totaal opgenomen (zie Tabel 5.2).

(2) Denemarken heeft geen uitgesplitste gegevens verstrekt.

(3) Frankrijk maakt geen onderscheid naar nationaliteit. Er zijn geen naar goederen- en personenvervoer uitgesplitste gegevens verstrekt.

(4) Heeft geen gegevens verstrekt.

(5) Totaal aantal rijtijdovertredingen zonder onderscheid.

* Deze overtredingen zijn ingedeeld onder overtredingen 'wekelijkse rusttijd'.

4.2 Artikel 7 van Verordening (EEG) Nr. 3820/85: onderbrekingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

(1) Denemarken heeft geen uitgesplitste gegevens verstrekt.

(2) Frankrijk maakt geen onderscheid naar nationaliteit. Er zijn geen naar goederen- en personenvervoer uitgesplitste gegevens verstrekt.

(3) Geen gegevens verstrekt.

4.3 Artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: rusttijden

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

(1) Denemarken heeft geen uitgesplitste gegevens verstrekt..

(2) Frankrijk maakt geen onderscheid naar nationaliteit.

(3) Geen gegevens verstrekt.

(4) Onder deze cijfers vallen ook de overschrijdingen van de zes dagelijkse rijtijden.

4.4 Artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 3820/85: dienstregeling en dienstrooster

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opmerking:

(1) België heeft gegevens verstrekt die betrekking hebben op volgens Verordening (EEG) nr. 3821/85 geconstateerde overtredingen. Daarom zijn deze cijfers (6.173 overtredingen) niet in deze tabel opgenomen.

(2) Geen gegevens verstrekt.

(3) Frankrijk maakt geen onderscheid naar nationaliteit.

(4) Geen uitgesplitste cijfers verstrekt.

(5) De verstrekte cijfers zijn niet volledig, aangezien 2.040 in 1997 en 3.385 in 1998 geregistreerde overtredingen niet te plaatsen waren. Deze cijfers zijn wel opgenomen in het totale aantal bij proces-verbaal vastgestelde overtredingen (zie tabel 5.2).