ADVIES 5/97 over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad houdende toepassing van Besluit 94/728/EG/Euratom van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (98/C 15/01)

DE REKENKAMER VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, met name artikel 209,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, met name artikel 183,

Gelet op Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1),

Gelet op Verordening (EEG, Euratom) 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (2), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996 (3),

Gezien het voorstel van de Commissie van 3 juli 1997 (4),

Gezien het op 25 juli 1997 bij de Kamer ingekomen besluit van de Raad van 17 juli 1997 om de Rekenkamer conform artikel 209 van het Verdrag omtrent dit voorstel te raadplegen,

Gezien advies 1/93 van de Rekenkamer van 1 april 1993 (5),

Overwegende dat in het voorstel van de Commissie opnieuw de wijziging van artikel 2 (6) wordt voorgesteld en dat het tevens beoogt artikel 17 zodanig te wijzigen dat rekening wordt gehouden met de opmerkingen van de Kamer in haar jaarverslagen, met name in het jaarverslag over het begrotingsjaar 1995 (7),

BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:

EERSTE DEEL

Inleidende opmerking

1. In het voorstel van de Commissie wordt verwezen naar SEM 2000 (Sound and Efficient Management), fase III, goedgekeurd door de Europese Raad van Madrid van 15 en 16 december 1995. Met dit voorstel wordt beoogd, de regelgeving inzake de inning van de eigen middelen te vervolledigen; het draagt er echter ook toe bij dat deze nog ingewikkelder wordt. Om de doorzichtigheid van het stelsel van de eigen middelen te verbeteren dient in overweging te worden genomen, de geldende teksten, met het oog op het herstel van de leesbaarheid en een coherente toepassing, in hun geheel te herzien. Zoals laatstelijk gewijzigd is de verordening namelijk een amalgaam van beginselbepalingen en gedetailleerde uitvoeringsvoorschriften.

Algemene opmerkingen

Betreffende artikel 2, lid 1

2. De Kamer herinnert eraan dat zij reeds in haar advies 1/93 van 1 april 1993 haar mening heeft gegeven over een voorstel van de Commissie voor een wijziging van artikel 2 waarvan de strekking vrijwel dezelfde was als die van het onderhavige voorstel, maar die niet was overgenomen door de wetgever, die op 8 juli 1996 (8) de laatste wijziging van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 vaststelde.

3. Het onderhavige voorstel verschilt echter van het voorgaande voorstel tot wijziging doordat het niet meer louter de doorzichtigheid van de rekeningen ten doel heeft, maar is toegespitst op twee situaties waarin de lidstaten voortaan financieel aansprakelijk zouden zijn, daar, na een fout van de douaneautoriteiten, de vaststelling niet meer mogelijk is in deze situaties, te weten:

a) indien de belastingplichtige de administratieve fout redelijkerwijs niet kon ontdekken, te goeder trouw heeft gehandeld en alle bepalingen van de geldende regelgeving inzake de douaneaangifte heeft nageleefd;

b) indien het bedrag van de rechten wegens een administratieve fout niet binnen de in artikel 221 van het communautair douanewetboek gestelde termijn van drie jaar aan de heffingsplichtige is meegedeeld.

4. De Kamer neemt akte van deze aanpak van de Commissie maar constateert dat de voorgestelde tekst niet beperkt blijft tot de in de toelichting (punt 2 - Voorstel tot wijziging van artikel 2 - alinea's 1 en 2) bedoelde gevallen. Zij stelt voor, de tekst dienovereenkomstig te wijzigen.

5. Momenteel behoeven de douaneautoriteiten geen rekening te houden met rechten die onder het in uitvoering van artikel 217, lid 1, onder c) van Verordening (EEG/Euratom) nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (9) vastgestelde bedrag van tien ECU blijven. In haar toelichting voert de Commissie geen argumenten aan ter motivering van een uitzondering op deze bepaling. Bijgevolg is de Kamer van mening dat het voorstel om dit bedrag op te trekken tot 2 000 ECU niet gerechtvaardigd is.

6. De Kamer merkt op dat de data of termijnen waarvan bij de toepassing van artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG/Euratom) nr. 1552/89 moet worden uitgegaan, in de voorgestelde wijzigingen niet aan de orde zijn gesteld.

Betreffende artikel 17, leden 2 - 5

7. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1995 concludeerde de Kamer dat het beheer van de in een specifieke boekhouding, boekhouding B genaamd, opgenomen eigen middelen doorzichtiger zou moeten worden gemaakt door als bijlage bij de jaarbalans, per lidstaat, de communautaire schuldvorderingen te publiceren die aan het eind van een nog te bepalen periode nog niet waren geïnd.

8. Niet alleen stelt de Commissie de periode in kwestie vast op vijf jaar maar ook doet zij het voorstel, de aan het eind van deze periode van vijf jaar niet geïnde bedragen af te boeken in boekhouding B.

9. De Kamer is van mening dat de Commissie op de hoogte dient te worden gehouden van de door de lidstaten verrichte oninbaarlijdingen van meer dan 10 000 ECU, opdat zij zich over de aanvaardbaarheid ervan kan uitspreken en om de doorzichtigheid van het beheer van de eigen middelen veilig te stellen.

10. De Kamer schat de krachtens de bestaande regelgeving in de Europese Unie opgegeven oninbaarlijdingen op een tiental per jaar. Door een periode van vijf jaar in te voeren zullen in het eerste jaar van de toepassing waarschijnlijk een aantal gevallen worden afgeboekt. Op termijn zal het aantal oninbaar geleden gevallen waarschijnlijk echter niet wezenlijk toenemen. Derhalve acht de Kamer het voorbarig, het maximumbedrag waarboven de procedure inzake melding en goedkeuring door de Commissie vereist is, van 10 000 tot 50 000 ECU op te trekken. Voorts acht de Kamer het wenselijk, de parallellie tussen het maximumbedrag voor de opgave van de oninbaarlijdingen en die voor de melding bij de Commissie van fraudegevallen en onregelmatigheden (artikel 6 van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89) te handhaven.

11. Het voorstel van de Commissie behelst dat de lidstaten automatisch worden vrijgesteld van de terbeschikkingstelling van bedragen waarvoor een procedure van oninbaarlijding is doorlopen en waarover de Commissie niet binnen zes maanden uitspraak heeft gedaan. De Kamer acht een dergelijk systeem van stilzwijgende goedkeuring van de oninbaarlijdingen met betrekking tot de schuldvorderingen inzake aanzienlijke bedragen aan eigen middelen, bijvoorbeeld van meer dan 100 000 ECU, onverenigbaar met de doelstellingen van goed financieel beheer en bescherming van de financiële belangen van de Unie en met de verantwoordelijkheden inzake communautaire ontvangsten die de Commissie krachtens het Verdrag en het Financieel Reglement zijn opgelegd. De Kamer is van mening dat, in geval van aanzienlijke bedragen, het uitblijven van een uitdrukkelijke goedkeuring van de Commissie binnen zes maanden, als een weigering van vrijstelling van terbeschikkingstelling moet worden beschouwd.

12. Voorts zou de daadwerkelijke inning van rechten die zijn vrijgesteld van terbeschikkingstelling moeten worden behandeld als een nieuwe vaststelling van rechten. Deze rechten zouden moeten worden opgenomen in de in artikel 6, lid 2, onder a) bedoelde boekhouding en volgens de in voornoemde verordening opgenomen voorwaarden ter beschikking van de Commissie moeten worden gesteld. De eventueel nog na een vrijstelling van terbeschikkingstelling geïnde rechten behouden namelijk krachtens artikel 2 van het Besluit van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen hun hoedanigheid van eigen middelen (10). Volgens laatstgenoemde bepaling, die voorrang heeft op die van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89, bestaat er geen enkele uitzondering op de regel dat de erin opgesomde rechten communautaire rechten zijn.

TWEEDE DEEL

De Kamer geeft in de vorm van bijgaande tabel een overzicht van de vorenstaande opmerkingen en van de aanvullende opmerkingen die zij noodzakelijk acht om bepaalde dubbelzinnigheden in de huidige tekst te verhelpen.

Dit advies werd vastgesteld door de Rekenkamer te Luxemburg te harer zitting van 25 september 1997.

Voor de Rekenkamer

Bernhard FRIEDMANN

President

(1) PB L 293 van 12. 11. 1994, blz. 9.

(2) PB L 155 van 7. 6. 1989, blz. 1.

(3) PB L 175 van 13. 7. 1996, blz. 3.

(4) Doc COM (97) 343 DEF.

(5) PB C 170 van 21. 6. 1993.

(6) Doc COM (92) 519 DEF.

(7) Jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1995, paragraaf 1.16 (PB C 340 van 12. 11. 1996).

(8) Verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996 tot wijziging van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 175 van 13. 7. 1996, blz. 3).

(9) PB L 302 van 19. 10. 1992, blz. 1.

(10) Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994, betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 293 van 12. 11. 1994, blz. 9).

ADVIES VAN DE REKENKAMER OVER HET VOORSTEL VOOR EEN VERORDENING VAN DE RAAD TOT WIJZIGING VAN VERORDENING (EEG, EURATOM) Nr. 1552/89 VAN DE RAAD HOUDENDE TOEPASSING VAN BESLUIT 94/728/EG, EURATOM BETREFFENDE HET STELSEL VAN EIGEN MIDDELEN VAN DE GEMEENSCHAPPEN

>RUIMTE VOOR DE TABEL>