(22)

Het volgende hoofdstuk ║ wordt ingevoegd na artikel 22: „HOOFDSTUK VII bis NATIONALE REGELGEVENDE INSTANTIES Artikel 22 bis Aanwijzing en onafhankelijkheid van nationale regelgevende instanties 1. Iedere lidstaat wijst één enkele nationale regelgevende instantie aan. 2. De lidstaten waarborgen de onafhankelijkheid van de nationale regelgevende instantie en zorgen ervoor dat zij haar bevoegdheid op onpartijdige en transparante wijze uitoefent. Te dien einde waken de lidstaten erover dat de regelgevende instantie, bij de uitvoering van de regelgevingstaken die haar bij deze richtsnoeren en andere terzake doende wetgeving zijn opgelegd: a) juridisch gescheiden is en onafhankelijk functioneert van alle andere publieke of particuliere entiteiten , en b) ║ haar personeel en de personen die belast zijn met het beheer onafhankelijk zijn van marktbelangen en c) bij de uitvoering van haar regelgevingstaken geen rechtstreekse instructies verlangen of ontvangen van regeringen of andere openbare of particuliere entiteiten. 3. Om de onafhankelijkheid van de nationale regelgevende instantie te beschermen, waken de lidstaten er met name over dat: a) de nationale regelgevende instantie over rechtspersoonlijkheid en financiële autonomie beschikt en de adequate personele en financiële middelen heeft om haar taken uit te voeren; b) de leden van de raad van bestuur van de nationale regelgevende instantie worden aangewezen voor een niet-hernieuwbare vaste termijn van minimaal vijf en maximaal zeven jaar . De eerste ambtstermijn bedraagt voor de helft van de leden evenwel tweeënhalf jaar. De leden mogen in die termijn uitsluitend van hun ambt worden ontheven als ze niet langer voldoen aan de in dit artikel omschreven voorwaarden of volgens de nationale wetgeving schuldig zijn geweest aan ernstig wangedrag; en c) de begroting van de nationale regelgevende instantie wordt gedekt door rechtstreekse inkomsten uit de werking van de energiemarkten. Artikel 22 ter Beleidsdoelstellingen van de nationale regelgevende instantie Bij de uitvoering van haar in deze richtlijn omschreven regelgevingstaken neemt de nationale regelgevende instantie alle redelijke maatregelen om de volgende doelstellingen te verwezenlijken: a) de bevordering, in nauwe samenwerking met de Commissie, het Agentschap en de regelgevende instanties van andere lidstaten ║, van een concurrerende, veiliggestelde en milieuvriendelijke interne elektriciteitsmarkt binnen de Gemeenschap , van een daadwerkelijke openstelling van de markt voor alle consumenten en leveranciers in de Gemeenschap, en de waarborging dat energievoorzieningsnetten op een doeltreffende en betrouwbare manier werken, rekening houdend met doelstellingen op lange termijn ; b) de ontwikkeling van concurrerende en goed functionerende ▐ markten binnen de Gemeenschap met het oog op het bereiken van de onder a) genoemde doelstelling; c) het opheffen van alle beperkingen voor handel in elektriciteit tussen de lidstaten, inclusief de ontwikkeling van afdoende grensoverschrijdende transportcapaciteit om aan de vraag te voldoen en de integratie van nationale markten te versterken om zo een ongeremde stroom van elektriciteit in de Gemeenschap te vergemakkelijken ; d) het op een zo kosteneffectief mogelijke manier waarborgen van de ontwikkeling van consumentgerichte veilige, betrouwbare en efficiënte elektriciteitsnetten , de bevordering van de aangepastheid van het systeem onder waarborging van energie-efficiëntie en van de integratie van groot- en kleinschalige beheerder die gebruik maken van hernieuwbare energie en van plaatselijke productie in de transmissie- en de distributienetten ; e) het vergemakkelijken van de toegang van nieuwe opwekkingscapaciteit tot het net en met name het wegnemen van belemmeringen voor de toegang van nieuwe marktdeelnemers en hernieuwbare energiebronnen; f) het waarborgen dat de netwerkbeheerders adequate stimulansen krijgen, zowel op korte als op lange termijn, om de efficiëntie van netwerkprestaties te verbeteren en de marktintegratie te versterken; g) het waarborgen dat afnemers baat hebben bij een efficiënte functionering van hun nationale markt, en het waarborgen van consumentenbescherming, het bevorderen van daadwerkelijke mededinging in samenwerking met de mededingingsautoriteiten; h) het helpen bereiken van een hoog niveau van universele en openbare dienstverlening voor elektriciteitslevering, het bijdragen aan de bescherming van kwetsbare klanten, en het helpen waarborgen van de effectiviteit van de in bijlage A genoemde maatregelen ter bescherming van de consument; en i) het harmoniseren van de nodige gegevensuitwisselingsprocessen. Artikel 22 quater Taken en bevoegdheden van de nationale regelgevende instantie 1. De regelgevende instantie heeft de volgende taken, die zij, waar nodig, uitvoert in nauwe samenwerking met andere relevante communautaire of nationale organen, transmissiesysteembeheerders en marktdeelnemers, onverlet hun specifieke bevoegdheden : a) op onpartijdige wijze en op basis van transparante criteria vaststellen of goedkeuren van gereguleerde netwerktarieven en netwerktariefcomponenten; b) waarborgen van de naleving door de transmissie- en distributiesysteembeheerders en waar relevant de desbetreffende eigenaars, alsmede door alle elektriciteitsmaatschappijen, van hun verplichtingen overeenkomstig deze richtlijn en de andere relevante communautaire wetgeving, inclusief bij grensoverschrijdende kwesties; c) samenwerken in verband met grensoverschrijdende kwesties met de regelgevende instantie of instanties van de andere lidstaten en met het Agentschap, evenals waarborgen dat voldoende capaciteit beschikbaar is voor de interconnectie van transmissie-infrastructuren om te kunnen voldoen aan een globale en efficiënte beoordeling van de markt en het criterium van de voorzieningszekerheid, zonder daarbij te discrimineren tussen leveranciers uit verschillende lidstaten ; d) naleven van alle toepasselijke bindende besluiten van de Commissie en het Agentschap ║ en toezien op de uitvoering ervan; e) op jaarlijkse basis verslag uitbrengen over haar activiteiten en de uitvoering van haar taken aan de Commissie de relevante autoriteiten van de lidstaten en het Agentschap ║. Het verslag heeft betrekking op de genomen maatregelen en behaalde resultaten wat elk van de in dit artikel genoemde taken betreft; f) erop toezien dat de ontvlechtingsverplichtingen krachtens deze richtlijn en andere toepasselijke communautaire wetgeving nageleefd worden en erover waken dat er geen kruissubsidies zijn tussen activiteiten met betrekking tot transport, distributie en levering, alsmede ervoor zorgen dat de distributie- en de transmissietarieven ruim voor het begin van de perioden gedurende welke zij van toepassing zullen zijn, worden vastgesteld ; g) evalueren van de investeringsplannen van de transportnetbeheerders en in haar jaarverslag een beoordeling geven van het investeringsplan van de transmissiesysteembeheerders wat de samenhang daarvan betreft met het over 10 jaar lopende netwerkinvesteringsplan op Europese schaal als bedoeld in artikel 2 quater, punt 1, van Verordening (EG) nr. 1228/2003; dit over 10 jaar lopende investeringsplan schept stimulansen voor de bevordering van investeringen, en zorgt ervoor dat de kwaliteit en de omvang van het personeelsbestand voldoende zijn om te zorgen voor de verplichte dienstverlening; niet-uitvoering van het tienjarige investeringsplan door de betrokken beheerder leidt tot de oplegging aan de beheerder door de nationale regelgevende instantie, overeenkomstig de door het Agentschap vastgestelde aanbevelingen, van evenredige sancties; h) goedkeuren van de jaarlijkse investeringsplannen van de transmissiesysteembeheerders; i) monitoring van de naleving van de vereisten op het vlak van netwerkbeveiliging en -betrouwbaarheid, vaststelling en goedkeuring van normen en vereisten voor de kwaliteit van de dienstverlening en de voorziening en evaluatie van de in het verleden geleverde kwaliteit van de dienstverlening en de voorziening, alsmede netwerkbeveiligings- en -betrouwbaarheidsregels; j) monitoring van het niveau van transparantie, waken over de naleving van de transparantieverplichtingen van de elektriciteitsbedrijven; k) stimuleren van de ontwikkeling van Europese onderbreekbare leveringscontracten; l) monitoring van het niveau van de daadwerkelijke marktopening en mededinging op groot- en kleinhandelsniveau, inclusief op elektriciteitsbeurzen, tarieven voor huishoudens, overstappercentages, adequate vooruitbetalingsvoorwaarden die het werkelijke verbruik weerspiegelen, aansluitings- en afsluitingspercentages, onderhoudskosten en klachten van particulieren in een overeengekomen formaat, alsook toezicht op vervalsing of beperking van de mededinging in samenwerking met de mededingingsautoriteiten, waarbij relevante gevallen worden voorgelegd aan de relevante mededingingsautoriteiten; m) toezicht houden op het vóórkomen van restrictieve contractuele praktijken, met inbegrip van exclusiviteitsbepalingen, die niet-huishoudelijke afnemers kunnen weerhouden van, of hen beperkingen kunnen opleggen met betrekking tot een keuze, voor het gelijktijdig sluiten van overeenkomsten met meer dan een leverancier en in voorkomende gevallen het in kennis stellen van nationale mededingingsautoriteiten van dergelijke praktijken; n) met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, het bevorderen van langetermijncontracten tussen energieverbruikers en leveranciers die bijdragen tot een verbetering van de energieproductie en -distributie en tegelijkertijd de consumenten laten delen in de daaruit voortvloeiende voordelen, mits dergelijke contracten ook kunnen bijdragen tot een optimaal investeringsniveau in de energiesector; o) erkennen van de contractuele vrijheid met betrekking tot contracten voor de lange termijn en de mogelijkheid om op activa gebaseerde overeenkomsten te sluiten, mits deze verenigbaar zijn met het communautaire recht; p) monitoring van de tijd die transport- en distributiebedrijven nodig hebben om aansluitingen te maken en herstellingen uit te voeren en de oplegging van sancties overeenkomstige de richtsnoeren van het Agentschap, wanneer deze aansluitingen en herstellingen zonder aanwijsbare oorzaak vertraging oplopen ; q) monitoring , onverlet de bevoegdheden van andere nationale regelgevende instanties, van een hoog niveau van universele en openbare dienstverlening voor elektriciteit en van de bescherming van kwetsbare klanten ▐; r) ervoor zorgen dat de in bijlage A genoemde maatregelen ter bescherming van de consument doeltreffend zijn en gehandhaafd worden; s) publiceren van aanbevelingen, ten minste op jaarbasis, betreffende de overeenstemming van de leveringstarieven met artikel 3, naar behoren rekening houdend in deze aanbevelingen met het effect van gereguleerde prijzen namelijk groothandels- en eindgebruikersprijzen, op het functioneren van de markt; t) rapporteren aan de nationale mededingsautoriteiten en de Commissie in welke lidstaten de gereguleerde tarieven onder de marktprijs liggen; u) vaststellen van gestandaardiseerde regels voor de betrekkingen tussen de eindafnemers en de leveranciers, distributeurs en meetsysteembeheerders, die ten minste betrekking hebben op de toegang ║ tot verbruiksgegevens van de afnemer, inclusief inzake prijzen en daaraan verbonden uitgaven, het gebruik van een gemakkelijk te begrijpen geharmoniseerd formaat voor dergelijke gegevens, een adequate vooruitbetaling die een weerspiegeling is van het werkelijke gebruik en een prompte toegang tot dergelijke gegevens overeenkomstig punt h) van bijlage A; v) monitoring van de tenuitvoerlegging van regels met betrekking tot de rol en verantwoordelijkheden van de transmissiesysteembeheerders, distributiesysteembeheerders, leveranciers en afnemers en andere marktpartijen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1228/2003; w) monitoring van de investeringen in opwekkingscapaciteit met het oog op de continuïteit van de voorziening; x) het zo nodig uitoefenen van een vetorecht bij beslissingen over de benoeming of het ontslag van personen die verantwoordelijk zijn voor het algemeen bestuur van een transmissiesysteembeheerder; y) vaststellen of goedkeuren van tarieven voor netwerktoegang en publiceren van de voor de vaststelling van deze tarieven toegepaste methodologie; z) vaststellen of goedkeuren van normen voor de kwaliteit van de dienstverlening, monitoring van hun tenuitvoerlegging en het opleggen van sancties in het geval van niet-naleving daarvan; aa) monitoring van de tenuitvoerlegging van de beschermingsmaatregelen als bedoeld in artikel 24; ab) harmoniseren van gegevensuitwisselingsprocessen voor de belangrijkste marktprocessen op regionaal niveau; ac) opleggen van maximumprijzen op niet-concurrerende markten gedurende een bepaalde en beperkte periode ten einde afnemers te beschermen tegen marktmisbruik, en vaststellen van deze maximumprijzen zodat zij hoog genoeg zijn om nieuwe marktdeelnemers of de groei van bestaande concurrenten niet te ontmoedigen; ad) voeren van een audit van het onderhoudsbeleid van transmissienetbeheerders; ae) ontwikkelen, in samenwerking met de relevante planningsinstanties, van richtsnoeren met betrekking tot een aan termijnen gebonden vergunningsprocedure ten einde nieuwe marktdeelnemers aan te moedigen actief te worden op het gebied van de opwekking van en handel in elektriciteit; en af) verzekeren dat de schommelingen van de prijzen op het niveau van de groothandel transparant zijn . 2. Indien een lidstaat daartoe besluit kunnen de in lid 1 genoemde monitoringtaken door een andere instantie dan de nationale regelgevende instantie worden uitgevoerd. In dit geval wordt de uit zulke monitoring verkregen informatie op zo kort mogelijke termijn ter beschikking gesteld aan de regelgevende instantie. Bij de uitvoering van de in lid 1 genoemde taken voert de nationale regelgevende instantie, overeenkomstig de beginselen van betere regelgeving, waar nodig overleg met de transmissiesysteembeheerders en werkt zij nauw samen met andere relevante nationale autoriteiten, onder behoud van hun onafhankelijkheid en onverlet hun eigen specifieke bevoegdheden. 3. Wanneer een onafhankelijke systeembeheerder is aangewezen overeenkomstig artikel 10 ║, heeft de nationale regelgevende instantie bovenop de haar overeenkomstig lid 1 toevertrouwde taken de volgende taken: a) monitoring van de inachtneming door de transmissiesysteemeigenaar en de onafhankelijke systeembeheerder van hun verplichtingen overeenkomstig dit artikel, en oplegging van sancties bij niet-naleving overeenkomstig lid 5, onder d); b) monitoring van de relaties en communicatie tussen de onafhankelijke systeembeheerder en de transportneteigenaar teneinde te waken over de inachtneming door de onafhankelijke systeembeheerder van zijn verplichtingen, en met name goedkeuring van contracten en geschillenbeslechting tussen de onafhankelijke systeembeheerder en de eigenaar van het transportnet na klacht die door één van beide is ingediend overeenkomstig lid 10; c) onverlet de procedure van artikel 10, lid 2, onder c), voor het eerste over tien jaar lopende netwerkontwikkelingsplan, de investeringsplanning en het jaarlijks door de onafhankelijke systeembeheerder ingediende meerjaren-netwerkontwikkelingsplan goedkeuren; d) ervoor zorgen dat de door de onafhankelijke systeembeheerders geïnde tarieven voor toegang tot het netwerk een vergoeding omvatten voor de netwerkeigenaar(s) die een adequate vergoeding inhouden voor de netwerkactiva en de nieuwe investeringen daarin; e) uitvoeren van inspecties in de faciliteiten van de transmissiesysteemeigenaar en de onafhankelijke systeembeheerder; en f) monitoring van het gebruik van congestielasten, door de onafhankelijke systeembeheerder geïnd overeenkomstig artikel 6, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1228/2003 ║. 4. Bij haar monitoring van de nationale elektriciteitsmarkten overeenkomstig lid 1, onder l), met inbegrip van de monitoring van groothandels- en consumentenprijzen, passen de nationale regelgevende instanties geharmoniseerde methodologieën toe die met het Agentschap zijn overeengekomen en waaraan het zijn goedkeuring heeft gehecht. 5. De lidstaten waken erover dat de nationale regelgevende instanties de bevoegdheden krijgen waardoor zij in staat zijn de hen overeenkomstig leden 1 en 2 toevertrouwde taken op een efficiënte en snelle wijze uit te voeren. Daartoe beschikt de nationale regelgevende instantie onder meer over de volgende bevoegdheden: a) vaststellen van bindende besluiten voor elektriciteitsbedrijven; b) in samenwerking met de nationale mededingingsautoriteit onderzoeken opzetten over de functionering van de elektriciteitsmarkten en ▐ beslissen over passende, noodzakelijke en evenredige maatregelen om een daadwerkelijke mededinging te bevorderen en de goede functionering van de markt te waarborgen; c) verkrijgen bij elektriciteitsbedrijven van informatie die relevant is voor de uitvoering van haar taken, met inbegrip van motiveringen voor elke weigering om derden toegang te verlenen, en van informatie over maatregelen die nodig zijn om het netwerk te versterken, en zo nodig samenwerken met regelgevende instanties van de financiële markten ; d) opleggen van effectieve, passende en afschrikwekkende sancties aan elektriciteitsbedrijven die hun verplichtingen overeenkomstig deze richtlijn of de besluiten van de regelgevende instantie of het Agentschap niet naleven; e) ║ onderzoeken op te zetten met relevante onderzoeksbevoegdheden voor het beslechten van geschillen overeenkomstig de leden 10 en 11; f) vaststellen van vrijwaringsmaatregelen als bedoeld in artikel 24. 6. De nationale regelgevende instanties zijn verantwoordelijk voor de vaststelling of goedkeuring, alvorens zij in werking treden, van de voorwaarden voor: a) de verbinding met en toegang tot nationale netwerken, inclusief de transmissie- en distributietarieven alsmede hun methodologieën of eventueel de methodologieën voor en monitoring van de vaststelling of goedkeuring van de transmissie- en distributietarieven . Deze tarieven weerspiegelen de werkelijk gemaakte kosten, voor zover deze kosten overeenkomen met die van een efficiënte beheerder, en zijn transparant. Ze maken de vereiste investeringen in de netwerken mogelijk waardoor hun levensvatbaarheid kan worden gewaarborgd. Deze tarieven zijn niet discriminerend voor nieuwkomers op de markt ; b) de levering van balanceringsdiensten, die zoveel mogelijk de reële kosten weerspiegelen en inkomstenneutraal zijn, terwijl ze passende stimulansen bieden voor netwerkgebruikers om hun input en afname op elkaar af te stemmen; ze zijn eerlijk en niet-discriminerend, en ze berusten op objectieve criteria. c) de toegang tot grensoverschrijdende infrastructuren, inclusief de procedures voor de toewijzing van capaciteit en congestiebeheer. De nationale regelgevende instanties hebben de bevoegdheid om transmissiesysteembeheerders te verplichten deze voorwaarden te wijzigen. 7. Bij de vaststelling of goedkeuring van de voorwaarden of methodologieën van de tarieven en de balanceringsdiensten waken de nationale regelgevende instanties erover dat de netwerkbeheerders afdoende stimulansen krijgen, zowel op korte als op lange termijn, om de efficiëntie te verbeteren, de marktintegratie te versterken, de voorzieningszekerheid te verzekeren en verwante onderzoeksactiviteiten te ondersteunen. 8. De nationale regelgevende instanties monitoren het congestiebeheer binnen de nationale elektriciteitssystemen en -interconnectoren. De transmissiesysteembeheerders leggen ter goedkeuring hun congestiebeheersprocedures over, inclusief de toewijzing van capaciteit, aan de nationale regelgevende instanties. De nationale regelgevende instanties mogen voorafgaand aan hun goedkeuring verzoeken om wijzigingen in deze procedures. 9. De nationale regelgevende instanties zijn bevoegd om zo nodig van de transmissie- en distributiesysteembeheerders te verlangen dat zij hun in dit artikel bedoelde voorwaarden ▐ wijzigen om te waarborgen dat zij evenredig zijn en op niet-discriminerende wijze worden toegepast. In geval van vertraging bij de vaststelling van transmissie- en distributietarieven hebben de nationale regelgevende instanties de bevoegdheid om transmissie- en distributietarieven voorlopig vast te stellen en een besluit te nemen over passende compensatiemaatregelen indien de definitieve tarieven afwijken van deze voorlopige tarieven. 10. Een partij die een klacht heeft tegen een transmissie- of distributiesysteembeheerder met betrekking tot diens verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn, kan deze klacht voorleggen aan de nationale regelgevende instantie die fungeert als geschillenbeslechtingsinstantie en een besluit neemt binnen twee maanden na ontvangst van de klacht. Deze periode kan met twee maanden worden verlengd wanneer de regelgevende instantie aanvullende informatie opvraagt. Deze periode kan met instemming van de klager ook worden verlengd. Het uiteindelijke besluit van de regelgevende instantie is bindend tenzij en totdat het in beroep nietig wordt verklaard. 11. Een partij die getroffen wordt door en het recht heeft klacht in te dienen tegen een besluit betreffende methodologieën overeenkomstig dit artikel of, wanneer de nationale regelgevende instantie verplicht is tot raadpleging over de voorgestelde tarieven of methodologieën, kan binnen een periode van maximaal twee maanden — of korter als dit zo door de lidstaten is beslist — na publicatie van dit besluit of voorstel voor een besluit, een klacht indienen en om herziening verzoeken. Een dergelijke klacht heeft geen opschortend effect. 12. De lidstaten voeren passende en efficiënte mechanismen voor regulering, toezicht en transparantie in om misbruik van een machtspositie op de markt, met name ten nadele van de consument, en eventueel marktondermijnend gedrag te voorkomen. Deze mechanismen moeten de bepalingen van het Verdrag, met name artikel 82 daarvan, in acht nemen. 13. De nationale regelgevende instanties voorzien in de opzet van een onafhankelijke klachtendienst of een alternatieve beroepsregeling zoals een onafhankelijke energieombudsman of een consumentenorganisatie. Deze dienst en regeling staan in voor een efficiënte behandeling van klachten en voldoen aan criteria van beste praktijken. De nationale regelgevende instanties stellen normen en richtsnoeren op voor de behandeling van klachten door producenten en netbeheerders. 14. De lidstaten dragen er zorg voor dat passende maatregelen, waaronder bestuursrechtelijke of strafrechtelijke procedures in overeenstemming met hun nationale wetgeving, tegen de verantwoordelijke natuurlijke of rechtspersonen worden genomen wanneer door deze richtlijn opgelegde vertrouwelijkheidsregels niet in acht zijn genomen. 15. De in leden 10 en 11 bedoelde klachten laten het recht op beroep overeenkomstig het gemeenschapsrecht en het nationale recht onverlet. 16. De door de nationale regelgevende instantie genomen besluiten zijn volledig onderbouwd en publiek toegankelijk om juridische toetsing mogelijk te maken. 17. De lidstaten waken erover dat er geschikte mechanismen op nationaal niveau bestaan krachtens welke een partij die getroffen wordt door een besluit van de nationale regelgevende instantie beroep kan aantekenen bij een nationale rechterlijke instantie of andere autonome nationale instantie die onafhankelijk is van de beide betrokken partijen en van een regering . ▐ Artikel 22 quinquies Regelgevingsstelsel voor grensoverschrijdende kwesties 1. De nationale regelgevende instanties werken onderling nauw samen en raadplegen elkaar, en zij voorzien elkaar en het Agentschap van alle informatie die zij nodig hebben voor de uitvoering van hun taken overeenkomstig deze richtlijn. Wat de ontvangen informatie betreft, waarborgt de ontvangende instantie hetzelfde niveau van vertrouwelijkheid als van de verzendende instantie wordt geëist. 2. Teneinde ervoor te zorgen dat, wanneer er sprake is van regionale elektriciteitsmarkten, hun integratie wordt weerspiegeld door afdoende wettelijke structuren, verzekeren de nationale regelgevende instanties, in nauwe samenwerking met en onder begeleiding van het Agentschap, dat in elk geval de volgende regelgevende taken worden uitgevoerd met betrekking tot hun regionale markten: a) samenwerking, ten minste op regionaal niveau , om de invoering van operationele regelingen te bevorderen teneinde een optimaal beheer van het netwerk te waarborgen, gemeenschappelijke elektriciteitsbeurzen uit te bouwen, grensoverschrijdende capaciteit toe te wijzen en een adequaat niveau van interconnectiecapaciteit mede door nieuwe interconnectie binnen de regio en tussen regio's te waarborgen om de ontwikkeling van een effectieve mededinging en de verbetering van de voorzieningszekerheid mogelijk te maken ; b) harmonisatie ten minste op relevant regionaal niveau van alle markt- en technische codes voor de desbetreffende transmissiesysteem-beheerders en andere marktdeelnemers; c) harmonisatie van de regels inzake het congestiebeheer en de eerlijke herverdeling van inkomsten en/of kosten van het congestiebeheer over alle marktdeelnemers; d) vaststelling van regels ter verzekering dat de eigenaars en/of managers van de elektriciteitsbeurzen die op de desbetreffende gezamenlijke regionale markt opereren volledig onafhankelijk zijn van de eigenaars en/of managers van de activa voor elektriciteitsproductie; 3. De nationale regelgevende instanties hebben het recht onderlinge overeenkomsten te sluiten ter bevordering van de samenwerking op regelgevend gebied, en de in leden 1 en 2 genoemde taken worden waar nodig uitgevoerd in nauw overleg met andere relevante nationale instanties, onverminderd hun specifieke bevoegdheden. 4. Het Agentschap neemt een besluit inzake het regelgevingsstelsel voor infrastructuur die ten minste twee lidstaten verbindt: a) in reactie op een gezamenlijk verzoek van de bevoegde nationale regelgevende instanties, of, b) wanneer de bevoegde nationale regelgevende instanties niet in staat zijn gebleken over het passende regelgevingsstelsel overeenstemming te bereiken binnen een periode van zes maanden na de datum dat het dossier aan de laatste van deze regelgevende instanties is voorgelegd. ▐ Artikel 22 sexies Overeenstemming met de richtsnoeren 1. De Commissie en de regelgevende instanties ║ kunnen het Agentschap verzoeken na te gaan of een door een regelgevende instantie genomen besluit strookt met de in deze richtlijn of in Verordening (EG) nr. 1228/2003 bedoelde richtsnoeren. 2. Het Agentschap geeft binnen een termijn van vier maanden na het verzoek zijn advies aan de regelgevende instantie die hierom heeft verzocht of aan de Commissie, alsook aan de nationale regelgevende instantie die het besluit in kwestie heeft genomen. 3. Wanneer de nationale regelgevende instantie die het betwiste besluit heeft genomen niet binnen een termijn van vier maanden volgende op de datum van ontvangst van het advies daaraan voldoet, meldt het Agentschap dit zo de Commissie ║. 4. Elke nationale regelgevende instantie kan de Commissie binnen een termijn van twee maanden nadat een regelgevende instantie een besluit heeft genomen melden dat zij van oordeel is dat dit besluit niet in overeenstemming is met de in deze richtlijn of de in Verordening (EG) nr. 1228/2003 bedoelde richtsnoeren. 5. Wanneer de Commissie binnen een termijn van twee maanden na de in lid 3 bedoelde melding door het Agentschap of na de in lid 4 bedoelde melding door een regelgevende instantie, dan wel op eigen initiatief binnen een termijn van drie maanden nadat het betwiste besluit is genomen, van oordeel is dat er ernstige twijfels bestaan over de overeenstemming van dit besluit met de in deze richtlijn of de in Verordening (EG) nr. 1228/2003 bedoelde richtsnoeren, kan de Commissie besluiten een procedure in te leiden. In een dergelijk geval verzoekt zij de relevante nationale regelgevende instantie en de betrokken partijen hun opmerkingen in te dienen. 6. Wanneer de Commissie heeft besloten een procedure in te leiden, neemt zij binnen een termijn van maximaal vier maanden na de datum van haar besluit het definitieve besluit: a) geen bezwaar te maken tegen het besluit van de nationale regelgevende instantie; of b) de desbetreffende nationale regelgevende instantie te verzoeken haar besluit te wijzigen, dan wel in te trekken, wanneer zij van oordeel is dat het niet in overeenstemming is met de richtsnoeren. 7. Wanneer de Commissie niet binnen de in lid 5 of 6 gestelde termijn heeft besloten een procedure in te leiden, respectievelijk een definitief besluit heeft genomen, wordt zij geacht geen bezwaar te hebben gemaakt tegen het besluit van de nationale regelgevende instantie. 8. De nationale regelgevende instantie neemt het besluit van de Commissie om haar besluit te wijzigen dan wel in te trekken binnen een termijn van twee maanden in acht en stelt de Commissie daarvan in kennis. ▐ Artikel 22 septies Bijhouden van gegevens 1. De lidstaten eisen van hun elektriciteitsleveranciers dat zij gedurende ten minste vijf jaar de relevante gegevens met betrekking tot al hun transacties in elektriciteitsleveringscontracten en elektriciteitsderivaten met grootafnemers en transmissiesysteembeheerders ter beschikking houden van hun nationale regelgevende instantie, de nationale mededingingsautoriteit en de Commissie. 2. Deze gegevens omvatten bijzonderheden betreffende de kenmerken van de relevante transacties, zoals looptijd, leverings- en betalingsregels, de hoeveelheden, de uitvoeringsdatums en -tijdstippen, de transactieprijzen en middelen om de grootafnemer te identificeren, alsmede gespecificeerde nadere gegevens over alle openstaande posities in elektriciteitsleveringscontracten en elektriciteitsderivaten. 3. De nationale regelgevende instantie brengt verslag uit over de resultaten van haar onderzoeken of haar verzoek aan marktdeelnemers zonder dat commercieel gevoelige informatie inzake afzonderlijke marktspelers of afzonderlijke transacties wordt vrijgegeven. ▐ 4. De bepalingen van dit artikel doen voor de onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2004/39/EG vallende entiteiten geen extra verplichtingen ontstaan ten opzichte van de in lid 1 genoemde autoriteiten. 5. Ingeval de in lid 1 genoemde autoriteiten toegang moeten hebben tot gegevens die door de onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2004/39/EG vallende entiteiten worden bijgehouden, verstrekken de onder die richtlijn vallende verantwoordelijke autoriteiten de in lid 1 genoemde autoriteiten de opgevraagde gegevens.”