Advies van het Comité van de Regio's over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid"

(98/C 180/13)

HET COMITÉ VAN DE REGIO'S,

gezien het besluit van de Commissie om de sociale partners krachtens artikel 3 van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek te vragen in hoeverre zij over het thema "deeltijdarbeid/atypisch werk" willen onderhandelen;

gezien onder verwijzing naar de kaderovereenkomst die UNICE, CEEP en EVV op 6 juni 1997 over deeltijdarbeid hebben gesloten;

gezien het voorstel van de Commissie d.d. 23 juli 1997 (), om deze kaderovereenkomst tot EU-richtlijn te verheffen;

gezien de conclusies van het voorzitterschap in het kader van de Europese Raad van Amsterdam op 16 en 17 juni 1997;

gezien zijn besluit d.d. 26 november 1997 om overeenkomstig artikel 198 C, vierde alinea, van het EG-Verdrag een advies over dit onderwerp op te stellen en commissie 8 "Economische en sociale samenhang - Sociaal beleid - Volksgezondheid" te belasten met de desbetreffende voorbereidingen;

gezien het ontwerpadvies (CDR 389/97 rev.) dat op 27 november 1997 door commissie 8 is goedgekeurd (rapporteurs: mevrouw Ollander en de heer Andersen),

heeft tijdens zijn op 12 en 13 maart 1998 gehouden 22e zitting (vergadering van 12 maart) het volgende advies goedgekeurd.

1. Inleiding

De overeenkomst inzake deeltijdarbeid is gebaseerd op het Commissievoorstel van 16 augustus 1990, een van de teksten die werden opgenomen in het actieprogramma van de Commissie waarmee een vervolg op het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden werd gegeven.

Het oorspronkelijke voorstel bevatte drie richtlijnvoorstellen: één inzake arbeidsomstandigheden bij bepaalde aanstellingsvormen, één inzake maatregelen ter verbetering van de veiligheid en gezondheid van tijdelijke werknemers en één inzake concurrentievervalsing i.v.m. bepaalde aanstellingsvormen.

Het voorstel werd vervolgens door het Belgische voorzitterschap herschreven en de Raad als voorstel voor een richtlijn inzake speciale aanstellingsvormen voorgelegd. Dit voorstel werd niet goedgekeurd. Later nam het Duitse voorzitterschap het Belgische voorstel weer op en kwam het met nieuwe compromisvoorstellen, waarover evenmin overeenstemming kon worden bereikt.

Pas toen de Commissie de sociale partners op EU-niveau, nl. CEEP, UNICE en EVV, krachtens artikel 3 van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek raadpleegde, konden concrete vorderingen worden geboekt.

De sociale partners besloten het thema te behandelen en begonnen binnen de in artikel 3, lid 4, van de Overeenkomst vastgestelde termijn van negen maanden met de onderhandelingen.

2. Verloop van de onderhandelingen

Aangezien bij onderhandelingen inzake de arbeidsomstandigheden van deeltijdwerkers altijd aanzienlijke economische belangen in het geding zijn geweest, is het weinig verrassend dat de partners hun onderhandelingen niet binnen de termijn van negen maanden konden afronden.

De partners verzochten dan ook om verlenging van de termijn; dit werd door de Commissie toegestaan.

Medio april 1997 werd een overeenkomst bereikt, die op 6 juni 1997 werd getekend, na door de bevoegde organen van de drie organisaties te zijn goedgekeurd.

3. Doel van de kaderovereenkomst

De overeenkomst moet een basis scheppen om discriminatie van deeltijdwerkers uit te bannen en de kwaliteit van deeltijdarbeid te verbeteren. Bovendien moet de overeenkomst de bevordering van deeltijdarbeid op vrijwillige basis vergemakkelijken en bijdragen tot een flexibele organisatie van werktijden, die op de behoeften van werkgevers èn werknemers is afgestemd.

4. Toepassingsgebied van de kaderovereenkomst

De overeenkomst geldt voor deeltijdwerkers, zoals in iedere lid-staat gedefinieerd.

5. Inhoud van de kaderovereenkomst

Twee principes staan centraal: deeltijdwerkers mogen niet gediscrimineerd worden en zij dienen reële kansen te krijgen.

De kaderovereenkomst levert een wezenlijke bijdrage tot verbetering van de positie van vrouwen op de arbeidsmarkt en daardoor een positieve bijdrage tot gelijke behandeling van mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt, in die zin dat voor ongelooflijk veel vrouwen deeltijdarbeid een kans betekent om aan het arbeidsproces deel te nemen.

Het gaat hier om een kaderovereenkomst; de bepalingen kunnen op lokaal niveau aan de feitelijke omstandigheden op de lokale en regionale arbeidsmarkt worden aangepast.

6. Samenvatting en conclusie

Met deze tweede Europese overeenkomst hebben de sociale partners op EU-niveau een uitstekende poging gedaan om de efficiency op de Europese arbeidsmarkt te stimuleren. De overeenkomst vormt een goede balans tussen de belangen van werkgevers en werknemers; een balans die zeker niet verstoord mag worden.

Ook al kan begrip worden opgebracht voor bepaalde eisen tot verbetering van de positie van deeltijdwerkers, b.v. op het gebied van pensioenen, toch dient deze overeenkomst te worden gerespecteerd, wil de arbeidsmarkt verder ontwikkeld worden via het maken van afspraken.

De Europese arbeidsmarkt onderscheidt zich wezenlijk van de Amerikaanse en de Japanse arbeidsmarkten. In een mondiale economie worden echter overal dezelfde eisen aan efficiency en prestaties gesteld.

Via overeenkomsten kan de Europese arbeidsmarkt zich op positieve en efficiënte wijze ontwikkelen. Het is daarom van belang dat deze overeenkomst positief, als een constructief kader voor lokale en regionale invulling, wordt ontvangen.

Provincies, gemeenten en regio's zijn belangrijke en grote werkgevers op de Europese arbeidsmarkt. Een groot deel van de deeltijdwerkers is werkzaam bij provincies, gemeenten en regio's. Daarom is het van essentieel belang maar tegelijk ook zeer positief dat deze overeenkomst een kaderovereenkomst is.

De overeenkomst stelt regio's, provincies en gemeenten in staat, de efficiency op hun arbeidsmarkten te verbeteren en arbeidsmarkthervormingen door te voeren, om zo voor een toename van de werkgelegenheid te zorgen.

Slechts in een efficiënte economie, waarin de werkgelegenheid behouden blijft en groeit, kan medewerkers een zeker bestaan worden geboden. Een economie kan pas efficiënt zijn, wanneer de regels op de regionale en lokale omstandigheden worden afgestemd en als de eventuele financiële lasten in de verschillende lid-staten op de gebruikelijke manier worden behandeld.

De nieuwe kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid vormt een belangrijke stap in die richting en wordt dan ook door het Comité van de Regio's verwelkomd.

Brussel, 12 maart 1998.

De voorzitter van het Comité van de Regio's

Manfred DAMMEYER

() COM(97) 392 def.