31. 12. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/43 
hoeveelheid industrieafval, als de toxiciteit ervan drastisch te verminderen. Uitgaande van deze 
ontwikkeling moet het mogelijk worden geacht dat er vóór het einde der jaren tachtig defini­
tief een einde komt aan de lozingen van titaandioxide-afval op volle zee. De Afdeling ver­
zoekt de Commissie de ontwikkelingen op dit terrein nauwlettend te volgen. Te gelegener 
tijd zou dan in de richtlijn gestipuleerd moeten worden dat lozingen van titaandioxide-afval 
op het water vanaf een bepaald tijdstip geheel stopgezet dienen te worden, terwijl wij thans 
nog niet verder kunnen gaan dan een verplichte neutralisering van het geloosde afval.". 
Motivering 
De tekst spreekt voor zichzelf. 
Uitslag van de stemming: 
Stemmen vóór: 8, tegen: meerderheid, onthoudingen: 18. 
Na paragraaf 1.6 
De volgende paragraaf toe te voegen: 
„1.7. Het Comité dringt er bij de Instellingen van de Gemeenschap, alsmede bij de natio­
nale regeringen en werkgevers op aan, ervoor te zorgen dat er bij het harmonisatieproces ten 
volle rekening wordt gehouden met de noodzaak de werkgelegenheid in de industrie te 
beschermen.". 
Motivering 
De tekst spreekt voor zichzelf. 
Uitslag van de stemming: 
Stemmen vóór: 40, tegen: 48, onthoudingen: 26. 
Na paragraaf 1.7 
De volgende paragraaf toe te voegen: 
„1.8. Het Comité verzoekt de Raad te voorzien in de mogelijkheid om lozingen in het 
aquatisch milieu aan banden te leggen met een systeem van stringente doelstellingen voor de 
kwaliteit van het milieu, als alternatief voor het door de Commissie voorgestelde systeem 
van referentiewaarden.". 
Motivering 
De Raad wordt verzocht de onderhavige voorstellen op één lijn te brengen met de bestaande 
communautaire instrumenten, op grond waarvan doelstellingen voor de kwaliteit van het milieu 
kunnen worden aangegeven, als middel om het milieu te beschermen. 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: 8, tegen: 82, onthoudingen: 11. 
Advies inzake een communautair vetstoffenbeleid 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 24 en 25 november 1982 
gehouden 202e zitting op voorstel van zijn Bureau besloten, overeenkomstig de bepa­
lingen van artikel 20, vierde alinea, van zijn Reglement van Orde, een advies over 
bovengenoemd onderwerp uit te brengen. 
Nr. C 358/44 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 83 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 26 en 27 oktober 1983 te Brussel gehouden 211e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien artikel 20, vierde alinea, van het Reglement 
van Orde, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, met name de artikelen 
47 en 197, 
Gezien het informatief rapport dat de Afdeling voor 
de landbouw tijdens haar op 9 september 1982 
gehouden vergadering heeft opgesteld, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 23 november 
1982, de Afdeling voor de landbouw met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden van 
het Comité te belasten, 
Gezien het advies dat de Afdeling voor de land­
bouw tijdens haar 246e vergadering op 6 oktober 
1983 heeft opgesteld, 
Gezien het mondelinge verslag van de heer Lauga, 
rapporteur, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 211e zitting 
van 26 en 27 oktober 1983 (vergadering van 27 okto­
ber), 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met 73 stemmen vóór en 64 stemmen tegen bij 3 
onthoudingen is goedgekeurd. 
Het Comité is van oordeel dat bij het uitwerken van 
een communautair beleid voor de gehele vetstoffen-
sector van de volgende overwegingen en voorstellen 
dient te worden uitgegaan. 
1. Overwegingen van het Comité 
1.1. De communautaire vetstoffensector wordt 
gekenmerkt door gemeenschappelijke marktorde­
ningen die naar gelang van de soort vetstof onder­
ling verschillen. De verschillen tussen deze marktor­
deningen (botervet, olijfolie, oliehoudende zaden) 
zijn voornamelijk te verklaren aan de hand van de 
sterk uiteenlopende zelfvoorzieningsgraden die op 
het moment van de invoer van deze gemeenschap­
pelijke marktordeningen zowat vijftien jaar geleden 
in de Gemeenschap bestonden. 1.2. De huidige marktordening voor plantaardige 
vetten (oliehoudende zaden en zaadolie) was en is 
voor de consument en de producent in de Gemeen­
schap zeer voordelig, omdat het hier een van de wei­
nige sectoren betreft waarin de bevoorrading niet 
tegen communautaire produktiekosten maar tegen 
wereldmarktprijzen geschiedt. 
1.3. Dit invoerstelsel, met een nultarief voor zaden 
en lage douanerechten voor oliën, heeft evenwel 
directe of indirecte en naar gelang van het gebruik 
variërende consequenties voor 1. botervet, 2. olijf­
olie, 3. de ontwikkeling van de communautaire pro-
duktie van oliehoudende zaden (om onderge-
noemde redenen) en 4. de ontwikkeling van de com­
munautaire produktie van plantaardige eiwitten met 
de hieruit voortvloeiende gevolgen voor de begro­
ting. 
De zelfvoorzieningsgraad van de Gemeenschap is 
namelijk: 
— zeer laag voor andere plantaardige vetten dan 
olijfolie (20 tot 25%); 
— uiterst laag voor plantaardige produkten met 
een hoog eiwitgehalte (ongeveer 5 %). 
Deze afhankelijkheidsgraad brengt risico's met zich, 
zo niet voor de bevoorrading van de Gemeenschap 
met plantaardige oliën, dan toch in ieder geval voor 
de regelmatige bevoorrading met veevoeder met een 
hoog eiwitgehalte, waarvan de veeteelt steeds sterker 
afhankelijk wordt. 
1.4. Dit gevaar van een zeer sterke afhankelijkheid 
gaat overigens gepaard met een uiterst sterke groei 
van de invoer van plantaardige eiwitten (van 6,5 tot 
25 miljoen ton) gedurende de afgelopen vijftien 
jaar. Tevens houdt de bevoorrading met plantaar­
dige eiwitten van buitenaf in sterke mate verband 
met de invoer van oliehoudende zaden (ongeveer 
50 %) die zowel eiwitten als vetstoffen bevatten. 
1.5. Deze toestand heeft voor de begroting van de 
Gemeenschap tweeërlei gevolgen: 
1. In de sector vetstoffen zelf leidt iedere daling 
van de prijs van geïmporteerde oliën tot een stij­
ging van de kosten voor de instandhouding van 
het verbruik van olijfolie en in zekere mate van 
boter. Voorts werkt de uitbreiding van de com­
munautaire produktie van oliehoudende zaden 
en plantaardige eiwitten automatisch kostenver-
zwarend op de begroting, omdat een steunme-
31. 12. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/45 
chanisme in het leven is geroepen om te 
bewerkstelligen dat deze produkten op de 
markt kunnen concurreren met vetstoffen en 
plantaardige eiwitten die tegen wereldmarktprij­
zen worden ingevoerd. 
2. De invoer tegen nultarief van oliehoudende 
zaden heeft niet alleen gevolgen voor de com­
munautaire sector vetstoffen, maar ook voor de 
verschillende sectoren van de veeteelt, aange­
zien de perskoeken die van deze zaden gemaakt 
worden in hoofdzaak verantwoordelijk zijn voor 
de uitbreiding van de dierlijke produkties die 
marktverstoringen en dus lasten voor de begro­
ting veroorzaken. 
1.6. De Gemeenschap heeft echter besloten zich 
tot algemeen doel te stellen, de uitgaven voor de 
landbouwsector minder snel te laten stijgen dan de 
eigen middelen van de Gemeenschap. 
2. Voorstellen van het Comité 
2.1. Het Comité is van mening dat het nodige 
moet worden gedaan om de volgende vijf doelstel­
lingen te verwezenlijken: 
i) geleidelijke en regelmatige verbetering van de 
zelfvoorzieningsgraad van de Gemeenschap in 
de sectoren plantaardige vetstoffen en eiwitten; 
ii) een rationeler gebruik van de bodem en van de 
begrotingsmiddelen van de Gemeenschap door 
middel van een diversificatie van de produktie 
die gericht is op de noodzakelijke uitbreiding 
van de produktie van olie- en eiwithoudende 
zaden; 
iii) betere controle op externe en interne beïnvloe­
ding van de voortbrenging van dierlijke produk­
ten; 
iv) stabilisering en/of verbetering van de concur­
rentieverhoudingen tussen olijfolie en zaadolie 
enerzijds en boter en margarine anderzijds; 
v) aanmoediging van het verbruik van die produk­
ten welke het best zijn vanuit het oogpunt van 
de gezondheid van de consument, en niet meer 
alleen stimulering van het verbruik van produk­
ten om overschotten weg te werken waarvoor 
zeer moeilijk een afzet kan worden gevonden. 
2.2. Volgens het Comité: 
— is de verwezenlijking van deze doelstellingen, 
d. w. z. het uitvoeren van een beleid dat gericht 
is op een markt- en begrotingsevenwicht slechts 
mogelijk indien een beleid wordt gevoerd ter 
beperking van het aanbod van communautaire 
produkten die een structureel overschot te zien 
geven; in dat geval aanvaardt het Comité als tegenwicht dat de prijs bij invoer (of voor het in 
de handel brengen) van ingevoerde plantaardige 
vetstoffen en eiwitten dichter bij de kostprijs 
(produktiekosten) van gelijksoortige of concur­
rerende communautaire produkties komt te lig­
gen; 
— kan er uitsluitend via een dergelijk beleid voor 
worden gezorgd dat: 
i) de in het huidige systeem onvermijdelijke 
begrotingskosten die de uitbreiding van de 
communautaire produktie van olie- en 
eiwithoudende zaden met zich brengt, bin­
nen de perken wordt gehouden doordat het 
steunbedrag per eenheid kan worden ver­
minderd ; 
ii) tegelijkertijd de begrotingskosten in ver­
band met de steun voor het in de handel 
brengen van olijfolie worden verminderd; 
iii) een beter intern evenwicht van de commu­
nautaire landbouwproduktie tot stand komt, 
doordat de uitbreiding wordt gestimuleerd 
van de teelt van produkten waaraan een 
tekort bestaat, maar die overschotprodukten 
op marginale maar belangrijke wijze kun­
nen vervangen; 
iv) de dierlijke produktie (in het bijzonder 
melk) beter in de hand wordt gehouden. 
2.3. Het Comité stelt dus vast dat in de sector oliën 
en vetten het verschil tussen de invoer- en de kost­
prijzen in de Gemeenschap dient te worden terugge­
bracht. 
Hierbij kan aan verscheidene methoden worden 
gedacht. 
De Commissie heeft in het op 3 oktober 1983 door 
haar ingediende voorstel voor een belasting geko­
zen. 
Het Comité neemt kennis van dit voorstel en van de 
suggesties die dienaangaande door de Afdeling voor 
de landbouw naar voren zijn gebracht in paragraaf 
2.3 van haar op 6 oktober 1983 opgestelde advies. 
Het Comité herinnert eraan dat het de afgelopen 
jaren verscheidene malen bezwaar tegen een belas­
ting op vetstoffen heeft aangetekend. Wel wordt 
ingezien dat de Commissie bovengenoemd voorstel 
in een ander verband — nl. de herziening van het 
GLB naar aanleiding van het Mandaat van Stuttgart 
— heeft ingediend, zodat dit onderwerp opnieuw 
grondig behoort te worden bestudeerd. 
Het Comité is voornemens dit onderwerp in behan­
deling te nemen en hierover een uitspraak te doen 
wanneer het binnenkort zijn standpunt inzake de 
herziening van het GLB moet bepalen. 
Nr. C 358/46 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31.12.83 
— dat het voorgestelde beleid geen onoverkoom-
bare moeilijkheden oplevert op het vlak van de 
externe betrekkingen van de Gemeenschap en 
dat het daarbij niet logisch zou zijn, indien de 
Gemeenschap op het moment waarop zij zelf in 
verschillende produktiesectoren medeverant-
woordelijkheidsheffingen wil invoeren, niet ook 
haar handelsbetrekkingen en handel in land-
bouwprodukten met de buitenwereld herziet. 
Een niet-discriminerende belasting op inge­
voerde en in de EEG geproduceerde vetstoffen 
zou niet a priori onverenigbaar zijn met de 
GATT-voorschriften; dit geldt tevens voor 
bepaalde stelsels van minimumafzetprijzen. 
2.5. Een stelsel van invoerheffingen, dat meer zou 
overeenkomen met de algemene mechanismen van 
de communautaire preferentie, zou binnen de 
GATT tot discussies met de voornaamste leveran­
ciers leiden: in dit geval zou een relatieve inkrim­
ping (of geringere uitbreiding) van de communau­
taire uitvoer van granen, die het gevolg zou zijn van 
een belangrijke uitbreiding van de produktie van 
oliehoudende en eiwithoudende gewassen, en een 
relatieve inkrimping (of geringere uitbreiding) van 
de communautaire export van zuivelprodukten die 
het gevolg zou zijn van een geleidelijke vervanging 
van de huidige externe bevoorrading van de 
Gemeenschap in eiwitten door een eigen produktie 
van plantaardige eiwitten, een aanzienlijke tege­
moetkoming aan de andere exporterende landen 
vormen. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Fran9ois CEYRAC 
BIJLAGEN 
bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité 
BIJLAGE 1 
Stemming 
Over de tekst van het advies in zijn geheel is een hoofdelijke stemming gehouden. De volgende 
aanwezige of vertegenwoordigde leden hebben vóór het advies gestemd: 
Amato, Arena, Beretta, Berger, Bernasconi, Berns, Binnenbruck, Bonety, Bordes-Pages, Bornard, 
Brassier, Briganti, Burnel, de Caffarelli, Cammann, Carroll, Cashman, Cavazzuti, Chalioris, Cur-
lis, Dassis, De Bruyn, De Grave, d'Elia, Della Croce, Delourme, De Tavernier, Dracos, Drago, 
Dunet, Eelsen, Emo Capodilista, Goris, Hovgaard Jakobsen, Kamizolas, Kelly, Kirschen, Kit-
sios, Kolble, Lauga, Laur, Marvier, Masucci, Méraviglia, Mols Serensen, Monier, Morselli, Mour-
gues, Muller, Murphy, Nielsen B., Ognibene, Paggi, Pelletier, Querleux, Rainero, Regaldo, Rou-
zier, Schneider, Schnieders, Schoepges, Soulat, Spachos, Tixier, Vasseur, Vassilaras, Van der 
Veen, Ventejol, Vercellino, Wagner, mevrouw Weber, Wiek, Yverneau Vooralsnog adviseert het Comité het volgende: 
— verbetering van onderzoek en ontwikkeling 
(adviesverlening aan landbouwers) ten einde de 
soorten en de opbrengst van olie- en eiwithou­
dende gewassen te verbeteren; 
— uitbreiding van het huidige stelsel van steun bij 
de produktie van eiwithoudende planten tot een 
ruimer assortiment van eiwitrijke produkten. 
2.4. Het Comité is van mening: 
— dat het dichter bij elkaar brengen van de prijs 
bij de invoer en de communautaire kostprijs, 
zoals boven bepleit, niet tot gevolg mag hebben 
dat bepaalde levensmiddelen uiteindelijk glo­
baal genomen duurder gaan worden, omdat het 
voorgestelde beleid niet berust op verstoring 
van de bestaande evenwichten in de verschil­
lende sectoren van de landbouw en de mense­
lijke consumptie, maar uitsluitend ten doel 
heeft geleidelijk een ontwikkeling te vertragen 
en om te buigen die, indien zij zich blijft voort­
zetten, onvermijdelijk zou leiden tot hetzij 
oncontroleerbare begrotingskosten, hetzij een 
uiterst restrictief (en blind) beleid op het vlak 
van de landbouwprijzen met alle voorspelbare 
gevolgen van dien voor de werkgelegenheid in 
de landbouw; 
Gedaan te Brussel, 27 oktober 1983. 
31. 12.83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/47 
De volgende leden hebben persoonlijk of bij monde van hun vertegenwoordiger tegen het advies 
van het Comité gestemd: 
Antonsen, mevrouw Bredima, Breitenstein, Broicher, Cremer, De Bievre, von der Decken, Drain, 
Elkan, mevrouw Engelen-Kefer, Etty, Flum, Fortuyn, Fuller, Glesener, mevrouw Gredal, van 
Greunsven, Hemmer, mevrouw Heuser, Hilkens, Houthuys, Jaschick, Jenkins, Kenna, Kubler, 
Law, Low, Lojewski, Loughrey, Masprone, Milne, Muhr, mevrouw Nielsen M., Nierhaus, Noord-
wal, de Normann, mevrouw Patterson, Pearson, Pfeiffer, Plank, Poeton, Pronk, mevrouw Quig-
ley, Ramaekers, mevrouw Rangoni-Machiavelli, Van Rens, Romoli, Roycroft, Schwarz, Sir 
George Sharp, Smith A. R., Stahlmann, Staratzke, Storie-Pugh, Storm Hansen, mevrouw Strobel, 
Swift, Tamlin, Van der Mensbrugghe, Van Melckenbeke, Wagenmans, mevrouw Williams, De 
Wit, Zinkin 
De volgende leden hebben zich persoonlijk of bij monde van hun vertegenwoordiger van stem­
ming onthouden: 
Bagliano, Roseingrave, Strauss 
BIJLAGE 2 
A. Verworpen wijzigingsvoorstel 
Het volgende wijzigingsvoorstel, dat overeenkomstig de bepalingen van het Reglement van Orde 
was ingediend, werd tijdens de discussie door het Comité verworpen: 
Paragraaf 2 
De tekst vanaf paragraaf 2 tot het einde te schrappen, en door de volgende te vervangen: 
„2. Voorstellen van het Comité 
2.1. Met het communautaire vetstoffenbeleid moet naar de verwezenlijking van een groot 
aantal doelstellingen worden gestreefd. Huisgezinnen en industrie willen hun vetstoffen, en 
veetelers hun eiwitten tegen lage prijzen kopen. De vetstoffenproducent wil een redelijke 
beloning voor zijn activiteit. Leveranciers uit derde landen verwachten van de Gemeenschap 
dat deze haar GATT- en Lomé-verbintenissen nakomt, en overeenkomstig artikel 110 van 
het Verdrag van Rome naar een „harmonische ontwikkeling van de wereldhandel" streeft. 
Tegelijk moet de communautaire preferentie in acht worden genomen, hoewel dit niet 
inhoudt dat de Gemeenschap voor alle produkten afzonderlijk naar volledige zelfvoorzie­
ning moet streven. De Gemeenschap moet ten aanzien van plantaardige oliën en eiwitten uit 
oliehoudende zaden minder afhankelijk van derde landen worden. 
2.2. Het Comité is van oordeel dat men er met het tot nog toe gevoerde vetstoffenbeleid in 
zeer grote mate in is geslaagd, al deze doelstellingen tegelijk te verwezenlijken: 
— Huisgezinnen en industrie hebben steeds een groot aantal oliën en vetten tegen wereld-
prijzen of dicht daarbij liggende prijzen kunnen kopen. 
— Voor boter, olijfolie en oliehoudende zaden zijn ten gunste van de landbouwers uiteen­
lopende beschermende maatregelen genomen, die de producenten steeds in staat heb­
ben gesteld een redelijke prijs voor hun produkten te krijgen. 
— Eiwitten voor diervoeding zijn altijd goedkoop en in ruime mate beschikbaar geweest, 
hetgeen blijkt uit de enorme stijging van het verbruik van sojameel in de loop der jaren. 
Er is altijd de voorkeur gegeven aan communautaire produkten, hoewel voor oliehou­
dende zaden geen heffing is toegepast, maar producentensteun is verleend. 
— De exportlanden zijn tevreden gebleven. De Verenigde Staten hebben aanzienlijke con­
cessies gedaan in ruil voor de in GATT-verband overeengekomen vrije invoer van soja-
bonen. 
— De communautaire produktie van raapzaad is verzesvoudigd in zes jaar, die van zonne­
bloemzaad verviervoudigd in vier jaar. 
Nr. C 358/48 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12.83 
2.3. Het Comité staat dan ook terughoudend tegenover eventuele belangrijke wijzigingen 
in het beleid. In het bijzonder kant het zich tegen de invoering van een heffing, een mini-
muminvoerprijs of een belasting, daar hierdoor de kosten voor de veeteler, de industrie of 
de huisgezinnen zouden gaan stijgen. 
2.4. Een heffing die de prijs van plantaardige olie op het peil van de olijfolieprijs moet 
brengen, zou ruwweg tot een verdubbeling van de prijs van plantaardige oliën leiden, met 
ten gevolge daarvan een stijging van de prijs van reuzel en talk. Deze heffing zou de kosten 
van vet voor keukengebruik de hoogte injagen, zou een weerslag hebben op verschillende 
industrieën — van de zeep- en verfindustrie tot de koekjes- en chocolade-industrie — en 
veevoer duurder maken. 
Hierbij zij erop gewezen dat per jaar een miljoen ton oliën en vetten in veevoer wordt 
gebruikt. Armere bevolkingsgroepen zouden hierdoor bijzonder hard worden getroffen 
omdat zij relatief meer aan oliën en vetten spenderen dan de rijkere klassen. In het Verenigd 
Koninkrijk bij voorbeeld geven gepensioneerden dubbel zoveel aan oliën en vetten uit als 
personen met een inkomen boven 10 000 £ per jaar. 
2.5. Een heffing zou een duidelijke inbreuk op de GATT- en Lomé-verbintenissen beteke­
nen. De Gemeenschap zou haar partners dan ook aanzienlijke compensaties moeten verle­
nen, ten koste van de wijn-, whisky-, staal-, automobiel- en machinebouwindustrie, of mis­
schien — in het geval van de Lomé-landen — ten nadele van de belastingbetaler. Zonder 
compensaties zouden op grote schaal vergeldingsmaatregelen worden genomen, die nog ern­
stiger gevolgen voor andere communautaire industrieën zouden hebben. 
2.6. Een minimuminvoerprijs zou betekenen dat de consument in de Gemeenschap de 
buitenlandse leverancier meer zou betalen dan deze op de markt kan krijgen, zonder dat de 
communautaire belastingbetaler hiervan profijt trekt. Een dergelijk systeem zou dus neerko­
men op een belasting die de consument en het bedrijfsleven in de Gemeenschap betalen ten 
gunste van de producenten in derde landen. 
2.7. De door de Commissie voorgestelde belasting op oliën en vetten zou volgens het 
Comité dezelfde nadelen hebben als een heffing, maar dan wel op kleinere schaal. De kosten 
voor de industrie, de huisgezinnen en de veetelers, zouden minder stijgen, de achteruitgang 
zou kleiner zijn en de leveranciers uit derde landen zouden gematigder reageren — hoewel 
niets erop wijst dat zij zouden instemmen met de bewering van de Commissie dat deze 
belasting geen inbreuk zou betekenen op haar verbintenissen, omdat zij ook op de commu­
nautaire produkten van toepassing zou zijn. Deze belasting zou voorts nog twee andere pro­
blemen met zich brengen. Het gaat hierbij in feite niet om een marktordening, maar om 
een belasting, die als een onder artikel 201 van het Verdrag vallende maatregel zou kunnen 
worden beschouwd, hetgeen ratificering door de tien nationale parlementen vergt. 
In de tweede plaats zou kunnen worden gesteld dat de Gemeenschap twee nieuwe belastin­
gen invoert, nl. de vetstoffenbelasting en de verhoging van het BTW-percentage, in een 
periode waarin iedere Lid-Staat pijnlijke ingrepen in de openbare uitgaven doet ten einde 
belastingverhogingen te vermijden. 
2.8. Het Comité erkent dat er zich een begrotingsprobleem voordoet indien niet wordt 
overgegaan tot de invoering van een heffing, een minimuminvoerprijs of een vetstoffenbe­
lasting, en dat dit vraagstuk scherpere vormen zal aannemen naarmate de op de toetreding 
van Spanje volgende overgangsperiode vordert. In het begin van de jaren negentig zullen de 
kosten voor Spaanse olijfolie aanzienlijk zijn. Men mag echter niet vergeten dat de belas­
tingbetaler tevens consument is. Zolang de Gemeenschap een groot tekort aan plantaardige 
oliën heeft, zal het bestaande systeem voor de consument-belastingbetaler het voordeligst 
zijn, vooral omdat de invoering van een heffing, een minimuminvoerprijs of een belasting 
ten gevolge van de handelsmarges tot merkbare prijsstijgingen voor de consument zou lei­
den. 
2.9. Volgens het Comité bestaan er mogelijkheden om tot uitgavenbeperking te komen 
door een beter beheer van de steun voor olijfolie (de Commissie heeft te dien aanzien reeds 
voorstellen uitgewerkt) en een voorzichtig prijsbeleid in de sectoren zonnebloem- en raap­
zaad. Voor deze beide gewassen zijn de moeilijkheden van de beginfase overwonnen. Het 
onderzoek levert een steeds betere opbrengst en kwaliteit op. Bij een voorzichtig prijsbeleid 
moet er daarom voor worden gezorgd dat zonnebloem- en raapzaad nog steeds ten minste 
even rendabel zijn als concurrerende gewassen. Bovendien moet de Gemeenschap maatrege­
len nemen ter bevordering van het onderzoek, in het bijzonder om de nadelen weg te werken 
die het gebruik van raapolie (b. v. kleur, linoleenzuurgehalte) en raapkoeken (vooral het glu-
cosinolaatgehalte) beperken. Ook moet er evenals in Canada naar worden gestreefd, uitslui­
tend olie en perskoeken van uitstekende kwaliteit te produceren. Hierdoor zou de marktprijs 
voor raapzaad uit de Gemeenschap stijgen, zodat minder producentensteun moet worden 
betaald. 
31. 12.83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 358/49 
2.10. Het Comité acht een verdere diversifiëring van het grondgebruik noodzakelijk, waar­
bij minder voedertarwe — waarvan grote overschotten bestaan — moet worden verbouwd. 
Het Comité verzet zich daarom tegen de vaststelling van een garantiedrempel voor raapzaad 
om zuivere begrotingsredenen, mits de kosten van de producentensteun voor raapzaad per 
hectare over een aantal jaren genomen niet hoger liggen dan de uit de export van voeder­
tarwe voortvloeiende kosten. Het Comité vindt tevens dat de Gemeenschap minder afhanke­
lijk zou moeten worden van ingevoerde eiwitten voor de diervoeding. Volledige zelfvoorzie­
ning is evenwel niet haalbaar, alleen al door het feit dat het potentieel voor de teelt van 
sojabonen in de Gemeenschap bij de huidige stand van kennis uiterst klein is. Het tekort aan 
communautaire eiwitten mag echter niet worden overdreven. De als veevoer gebruikte com­
munautaire graanproduktie bij voorbeeld bevat miljoenen ton eiwitten. 
2.11. Het eiwittenbeleid mag evenwel niet tot kostenstijgingen voor de veehouders leiden. 
Van het ingevoerde sojameel wordt 80 % gebruikt als varkens- en pluimveevoer, terwijl de 
rest voor het grootste deel naar rundvee gaat. Bijgevolg moet ervoor worden gezorgd dat de 
prijs van sojameel niet stijgt. Er is echter veel ruimte voor een actiever eiwittenbeleid, met 
name in de sectoren erwten en bonen. Een dergelijk beleid zou evenwel veel gemakkelijker 
doeltreffend kunnen functioneren indien het door de Commissie voorgestelde prijsbeleid 
voor granen wordt goedgekeurd.". 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: 66, tegen: 68, onthoudingen: 7. 
De volgende leden hebben persoonlijk of bij monde van hun vertegenwoordiger vóór het wijzi­
gingsvoorstel gestemd: 
Antonsen, Berger, Binnenbruck, mevrouw Bredima, Breitenstein, Broicher, Cammann, Cremer, 
De Bievre, De Bruyn, von der Decken, Drain, Elkan, mevrouw Engelen-Kefer, Etty, Flum, For-
tuyn, Fuller, Glesener, mevrouw Gredal, Van Greunsven, Hemmer, mevrouw Heuser, Hilkens, 
Houthuys, Jaschick, Jenkins, Kenna, Kolble, Kubler, Law, Low, Lojewski, Loughrey, Masprone, 
Muhr, mevrouw Nielsen M., Nierhaus, Noordwal, de Normann, mevrouw Patterson, Pearson, Pfeif­
fer, Plank, Poeton, Pronk, mevrouw Quigley, Ramaekers, Van Rens, Romoli, Schwarz, Sir George 
Sharp, Smith A., Stahlmann, Staratzke, Storie-Pugh, Storm Hansen, mevrouw Strobel, Swift, 
Tamlin, Van der Mensbrugghe, Van Melckenbeke, Wagenmans, mevrouw Williams, De Wit, 
Zinkin 
De volgende leden hebben persoonlijk of bij monde van hun vertegenwoordiger tegen het wijzi­
gingsvoorstel gestemd: 
Amato, Arena, Bagliano, Bazianas, Beretta, Berns, Bonety, Bordes-Pages, Bornard, Brassier, Bri-
ganti, Burnel, de Caffarelli, Cashman, Cavazzuti, Chalioris, Curlis, Dassis, Dassoulas, d'Elia, 
Della Croce, Delourme, De Tavernier, Drago, Dracos, Dunet, Eelsen, Emo Capodilista, Goris, 
Hadjivassiliou, Hovgaard Jakobsen, Kamizolas, Kelly, Kirschen, Lauga, Laur, Marvier, Masucci, 
Meraviglia, Mols Sorensen, Monier, Morselli, Mourgues, Muller, Murphy, Nielsen B., Ognibene, 
Paggi, Pelletier, Querleux, Raftopoulos, Rainero, Regaldo, Rouzier, Schneider, Schnieders, 
Schoepges, Soulat, Spachos, Tixier, Vasseur, Vassilaras, Van der Veen, Ventejol, Vercellino, Wag-
ner, mevrouw Weber, Yverneau 
De volgende leden hebben zich persoonlijk of bij monde van hun vertegenwoordiger van stem­
ming onthouden: 
Bernasconi, Carroll, De Grave, Margot, Roseingrave, Strauss, Wiek 
B. De volgende tekst van het Afdelingsadvies is naar aanleiding van de goedkeuring van een wijzi­
gingsvoorstel tijdens de beraadslagingen komen te vervallen 
Paragraaf 2,3 
„De Afdeling dringt derhalve aan op: 
— de invoering van een systeem van minimumprijzen bij de invoer (of voor het in de han­
del brengen) van plantaardige vetstoffen (zaden en oliën), eventueel te vervangen door 
een belasting op ingevoerde of in de Gemeenschap geproduceerde plantaardige vetstof­
fen; 
Nr. C 358/50 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 83 
— verbetering van onderzoek en ontwikkeling (adviesverlening aan landbouwers) ten 
einde de soorten en de opbrengst van olie- en eiwithoudende gewassen te verbeteren; 
— uitbreiding van het huidige stelsel van steun bij de produktie van eiwithoudende plan­
ten tot een ruimer assortiment van eiwitrijke produkten.". 
Uitslag van de stemming: 
Vóór: grote meerderheid, tegen: 4, onthoudingen: 19. 
Advies inzake een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad voor een 
gemeenschappelijke actie tot verbetering van de bescherming van de bossen in de 
Gemeenschap tegen brand en zure neerslag 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is nog niet bekendgemaakt in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 11 juli 1983 heeft de Raad besloten het Economisch en Sociaal Comité overeen­
komstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap over bovengenoemd voorstel te raadplegen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voor­
noemd onderwerp tijdens zijn op 26 en 27 oktober 1983 te Brussel gehouden 211e zit­
ting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder artikel 
198, 
Gezien de op 11 juli 1983 gedateerde adviesaan­
vrage van de Raad inzake het voorstel voor een ver­
ordening (EEG) van de Raad voor een gemeen­
schappelijke actie tot verbetering van de bescher­
ming van de bossen in de Gemeenschap tegen 
brand en zure neerslag, 
Gezien artikel 18 van zijn Reglement van Orde, 
Gezien het mondeling door de algemeen rapporteur, 
de heer Schnieders, uitgebrachte verslag, 
Gezien de beraadslagingen tijdens de op 26 en 
27 oktober 1983 gehouden 211e zitting (vergadering 
van 27 oktober), dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
1. Het Comité is ingenomen met het initiatief van 
de Commissie. De schade aan bos, bodem en zee, 
die niet te overziene gevolgen voor het ecologisch 
evenwicht en de economie in de Lid-Staten van de 
Gemeenschap heeft, heeft inmiddels een verontrus­
tende omvang bereikt. Ettelijke honderdduizenden 
hectaren bosgrond zijn reeds door zure regen en 
bosbranden verwoest. 
2. Het Comité betreurt dat de Europese Commis­
sie over slechts weinig mogelijkheden beschikt om 
efficiënt tegen schade op te treden en de oorzaken te 
bestrijden doordat een gemeenschappelijk bos-
bouwbeleid ontbreekt. Het wijst nogmaals op zijn 
advies van 22 mei 1979 inzake het bosbouwbeleid in 
de EG ('). 
(') PB nr. C 227 van 27. 9. 1979.