14.

vraagt de Commissie en de lidstaten nauwlettend toe te zien op de volledige tenuitvoerlegging van het derde energiepakket, en vraagt dat het in de vorm van een nieuwe opzet van de energiemarkt wordt herzien om rekening te houden met de volgende aanbevelingen in verband met huishoudelijke consumenten: a) beveelt aan om de frequentie van energierekeningen te verbeteren en zowel de rekeningen als de contracten transparanter en duidelijker te maken zodat ze makkelijker te begrijpen en te vergelijken zijn; benadrukt dat er duidelijke taal moet worden gebruikt en dat technische termen moeten worden vermeden; vraagt de Commissie hiervoor minimumnormen voor informatieverstrekking vast te stellen, met inbegrip van best practices; benadrukt dat zowel vaste kosten als belastingen en heffingen duidelijk als dusdanig moeten worden vermeld op de rekening, zodat de consument ze gemakkelijk kan onderscheiden van de variabele, verbruiksgerelateerde kosten; herinnert aan de bestaande verplichting om in of bij de rekening op bevattelijke en makkelijk vergelijkbare wijze aan te geven welk aandeel elke energiebron het voorafgaande jaar in de energiemix van de leverancier had, en te vermelden waar informatie te vinden is over het milieueffect wat CO2-uitstoot en radioactief afval betreft; b) beveelt aan om één loket op te richten dat alle relevante informatie ter beschikking stelt aan consumenten zodat zij in staat zijn om met kennis van zaken een beslissing te nemen; c) beveelt aan dat distributienetbeheerders, aangezien zij toegang hebben tot de historische verbruikspatronen van huishoudens, alsook exploitanten van onafhankelijke vergelijkingstools, met de energieregulators gaan samenwerken om te onderzoeken wat de beste manier is om consumenten proactief vergelijkingen van het aanbod te verschaffen zodat alle consumenten, ook als ze geen internettoegang of internetvaardigheden hebben, kunnen nagaan of ze geld zouden kunnen uitsparen door van leverancier te veranderen; d) beveelt aan om EU-richtsnoeren op te stellen, zodat de consument toegang heeft tot onafhankelijke, actuele en bevattelijke vergelijkingstools; is van mening dat de lidstaten accreditatieregelingen moeten ontwikkelen die alle prijsvergelijkingstools omvatten, overeenkomstig de richtsnoeren van de CEER; e) beveelt aan om nieuwe platforms tot stand te brengen die moeten dienen als onafhankelijke prijsvergelijkingstools om consumenten meer duidelijkheid te verschaffen over de facturatie; beveelt aan dat dergelijke onafhankelijke platforms consumenten informatie verstrekken over het aandeel van de verschillende gebruikte energiebronnen en de verschillende belastingen, heffingen en toeslagen die in de energietarieven vervat zitten, en dat op een vergelijkbare wijze, zodat de consument gemakkelijk op zoek kan gaan naar meer geschikte aanbiedingen wat prijs, kwaliteit en duurzaamheid betreft; stelt voor dat deze rol kan worden opgenomen door bestaande instanties zoals nationale ministeries voor energie, regulators of consumentenorganisaties; vraagt dat per lidstaat ten minste één dergelijke onafhankelijke prijsvergelijkingstool wordt ontwikkeld; f) beveelt, teneinde de concurrentie op detailhandelsniveau tussen de leveranciers te vergroten, aan dat de lidstaten, in overleg met exploitanten van prijsvergelijkingstools en consumentenverenigingen, richtsnoeren opstellen om ervoor te zorgen dat de leveranciers hun verschillende tarieven zo ontwerpen dat ze gemakkelijk vergelijkbaar zijn en geen verwarring teweegbrengen bij de consument; g) beveelt aan dat de consumenten in of bij de energierekening wordt meegedeeld wat op basis van hun historische verbruikspatronen voor hen het meest geschikte en voordelige tarief is, en dat de consumenten desgewenst zo eenvoudig mogelijk op dat tarief kunnen overschakelen; merkt op dat, aangezien in veel lidstaten maar weinig consumenten van leverancier veranderen, veel huishoudens, en met name de meest kwetsbare, niet actief aan de energiemarkt deelnemen en vastzitten aan ongeschikte, achterhaalde en dure tarieven; h) beveelt aan om maatregelen te onderzoeken om de detailprijzen beter te laten aansluiten bij de groothandelsprijzen, en zo de trend om te buigen dat energierekeningen steeds meer vaste onderdelen bevatten, met name belastingen en heffingen en in sommige gevallen netwerkkosten; wijst op het verschil tussen de hoogte van de heffingen en belastingen die huishoudelijke en industriële consumenten betalen;