NL    NL NL 
NL    NL  EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 8.3.2011 
SEC(2011) 280 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
  
SAMENVATTING VAN DE  EFFECTBEOORDELING  
 
Begeleidend document bij de 
  
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE 
RAAD, HET EUROPEES EC ONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ 
VAN DE REGIO'S  
  
Europees Energie-efficiëntieplan 2011  
 
   
SEC(2011) 277 definitief SEC(2011) 275 definitief SEC(2011) 276 definitief SEC(2011) 278 definitief SEC(2011) 279 definitief 
COM(2011) 109 definitief 
NL 2   NL Europa kan zijn gebruik van primaire energie tegen 2020 met 20% verminderen 
eenvoudigweg door kosteneffectieve1 energiebesparingsmaatregelen te treffen. Dit zal de EU-
economie concurrerender maken en zal nieu we banen en bedrijfskansen creëren. De 
energiefactuur van de EU-burgers zal bovendi en dalen, wat het aantal energiearme 
huishoudens doet teruglopen. Energie-efficiënti e betekent ook een beter gebruik van de 
energiebronnen en een kleinere afhanke lijkheid van ingevoerde energie. Minder 
energieverbruik betekent ook minder CO 2-uitstoot en minder emissies  van andere schadelijke 
stoffen, minder effecten op de ecosystemen en  een betere levenskwaliteit voor de mensen. 
Energie-efficiëntie en -bespari ng brengen baten voor de EU-econom ie als geheel, de lidstaten, 
de bedrijfswereld en de  particuliere burger. 
1. WAT IS HET PROBLEEM ? 
Op de Voorjaarsraad 2007 hebben de staats hoofden en regeringsleiders van de EU 
beklemtoond dat 'de energie-efficiëntie in  de EU moet worden verhoogd teneinde te komen tot 
een besparing van 20% ten opzicht e van de prognoses voor 2020'2. 
De EU is echter niet op de goede weg  om deze kosteneffectieve energiebesparingen ten 
volle te realiseren. Het PRIMES  2009-energie-efficiëntiescenario toont een breuk in de trend 
van permanent toenemende energievraag, maar de vermindering van het verbruik ten opzichte 
van vorige prognoses zal in 2020 nog steeds slechts 9% bedrag en. Als de EU dus niet haar 
inspanningen inzake energie-efficiëntie verdubbelt zal zij haar 20%-doelstelling niet 
bereiken en zal zij niet alle vruchten daarvan kunnen plukken voor haar economie, 
samenleving en milieu. 
De oorzaken van die ontoereikende vooruitga ng zijn marktfalen (z oals ontoereikende 
prijssignalen, gescheiden prikkels, asymmetris che informatie, ontbrekende of onvolledige 
markten en hoge initiële kosten) en gebrek kige regelgeving (zoals het ontbreken van 
algemene beleidskaders, gebrekkige handhaving  en beperkte ambitie). Van de weeromstuit 
ontstaat een andere uitdaging, die echter moeilijk op EU-niveau kan worden aangepakt 
aangezien die betrekking heeft op het gedr ag en de vrije keuze van de burger. 
2. HET BESTAANDE BELEID IS ONTOEREIKEND  
Om de hierboven genoemde beperkingen aan te pa kken en de baten van en ergie-efficiëntie te 
kunnen oogsten zijn een aantal beleidslijnen uitgezet  op EU en nationaal niveau . 
Het energie-efficiëntieactieplan (EEAP) va n 2006 voorzag in een algemeen beleidskader, 
bestaande uit 85 maatregelen, op EU-niveau  dat heeft geleid tot de vaststelling van meer dan 
20 wetgevingsmaatregelen en talrijke zachte-wet gevingsinstrumenten. Uit een evaluatie van 
het EEAP blijkt dat de meeste van deze maatrege len zijn uitgevoerd of weldra ten uitvoer 
zullen zijn gelegd. Het EEAP heeft zijn doelste lling, namelijk een belangrijke aanjager te zijn 
voor de vaststelling van een ambitie us beleid op EU-, nationaal en  lokaal niveau, bereikt. Het 
                                                 
1 Bijvoorbeeld Fraunhofer ISI et al.  2009: Study on Energy Savings Potentials in EU Member States, 
Candidate Countries and EEA Countries; Actieplan  voor energie-efficiëntie: Effectbeoordeling 
SEC(2006)1174; Lechtenböhmer and Thomas, Wuppertal Institute. 2005: The mid-term potential for 
demand-side energy ef ficiency in the EU. 
2 7224/1/07 REV 1. 
NL 3   NL EEAP was echter niet ontworpen om het vo lledige energiebespa ringspotentieel te 
verwezenlijken en daarom is een  actualisering ervan vereist. 
Er zijn ook een aantal beleidslijnen uitgezet door de lidstaten , maar die volstaan niet om de 
achterstand goed te maken. De eerste nationale  energie-efficiëntieactieplannen (NEEAP's), 
verplicht ingevoerd krachtens de richtlijn betreffende energiediensten, bieden een goed overzicht van de beleidslijnen die de lidstaten  hebben uitgezet om hun energie-efficiëntie- en 
energiebesparingspotentieel te realiseren
3. De evaluatie van de NEEAP's door de Commissie 
toont de vooruitgang die in el ke lidstaat is geboekt. De Co mmissie heeft geconcludeerd dat 
hoewel vele NEEAP's reeds samenhangende en brede strategieën voor het bereiken van de tussentijdse en algemene doels tellingen bevatten, sommige ook op stuksgewijs denken zijn 
gebaseerd, wat de vaststelling va n verspreide en versnipperde energie-efficiëntiemaatregelen 
tot gevolg heeft. 
3. D
E EU HEEFT EEN BELANGRIJKE ROL TE SPELEN  
De bevoegdheid van de EU om op te treden op het gebied van energie-efficiëntie en 
-besparing is neergelegd in artikel 194, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de 
Europese Unie. Hoewel een groot deel van de  verantwoordelijkheid bij de lidstaten ligt, heeft 
de EU onbetwistbaar het recht om op te tred en gezien het belang van energie-efficiëntie 
en -besparing om de EU -doelstellingen op het vlak  van klimaatverandering, 
energievoorzieningszekerheid, concurrentievermogen en milieubescherming te 
verwezenlijken . De aanpak van deze doelstellingen vergt gecoördineerde actie en een 
coherent beleid voor energie-effi ciëntie en -besparing. De EU heef t derhalve een rol te spelen 
bij: 
– de vaststelling van minimumnormen op gebieden  waar het risico va n verstoring van de 
interne markt bestaat wanneer de lidstaten  ieder voor zich maatregelen nemen; 
– de vaststelling van een gemeenschappelijk ka der dat de fundamenten legt voor coherente 
en elkaar wederzijds versterkende mech anismen, zonder dat dit afbreuk doet aan de 
verantwoordelijkheid van de lidstaten om de concrete te bereiken niveaus op een 
transparante en vergelijkbare wijze vast te leggen; 
– de oprichting van een platform voor de uitwisseling van beste pr aktijken en het stimuleren 
van capaciteitsopbouw; 
– het gebruik van EU-instrumenten om de en ergie-efficiëntie te bevorderen, bv. door 
financiering, en die ook een plaats te geven op de andere beleidsterreinen; 
– de internationale promotie van de EU als voorloper op dit gebied, een activiteit die ook 
baten oplevert voor de bedrijfswereld in de EU. 
4. VOORNAAMSTE BELEIDSDOELSTELLINGEN  
De algemene beleidsdoelstelling van de EU, als vastgelegd door de EU-l eiders, is de energie-
efficiëntie in de EU te verbeteren en zo de beoogde besparing van het EU-energieverbruik te 
verwezenlijken met 20% ten opzichte van de  prognoses voor 2020, zoals geraamd in het 
                                                 
3 Oorspronkelijk moesten de NEEAP's medio 2007 wo rden ingediend, maar in vele landen was er 
vertraging en werden zij pas medio 2008 ingediend. 
NL 4   NL groenboek van de Commissie inzake energie-efficiëntie4. Deze doelstelling is consistent met 
het algemene energiebeleid van de EU. Een ve rhoogde energie-efficiëntie is een essentieel 
onderdeel van de nieuwe Europese Energiestrategie 20205. 
Meer in het algemeen draagt energie-efficiën tie bij tot de bredere initiatieven om de 
beleidsdoelstellingen op het ge bied van klimaatverandering te  bereiken en het economisch 
herstel en slimme, duurzame en inclusieve groei te bevorderen, zoals neergelegd in Europa 
2020 -  Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei6. 
5. AANPAK VAN DE ANALYSE  
Het doel van deze effectbeoordeling was de verwezenlijkingen en uitdagingen  van het 
bestaande beleid en de trends op het gebied va n het energieverbruik te analyseren en na te 
gaan of het mogelijk is verder actie op EU-niveau te ondernemen . 
De analyse gebeurde evenredig met het geplande niveau van de tail in het beleidsdocument 
zelf. Aangezien de concrete maatregelen in de toekomst zullen worden vatgesteld en vergezeld zullen gaan van de nodige effectbeoord elingen, is de huidige evaluatie uitsluitend 
van kwalitatieve aard. Kwantitatieve voorbeelde n van vergelijkbaar beleid of algemene 
berekeningen van de mogelijke effecten worden evenwel waar mogelijk gepresenteerd. 
In de analyse werd in de eerste plaats gekeken naar de beste manier om  het probleem van de 
energie-efficiëntie op EU-niveau aan te pakken, en in de tweede plaats naar welke soorten EU-beleidsinstrumenten vereist zijn om de lidstaten te onde rsteunen bij de invulling van hun 
energiebesparingspotentieel. 
Er werden drie belangrijke beleidsalternatieven geanalyseerd: (i) uitsluitend streefcijfers 
vaststellen en het aan de lidstat en overlaten de voor hen geëige nde beleidsmix uit te werken; 
(ii) geen streefcijfers vaststellen, maar wel gedetailleerde EU-beleidsinstrumenten, waarbij de 
lidstaten worden verzocht die te n uitvoer te leggen en/of aan te vullen; (iii) een algemeen 
beleidskader op lidstaatniveau ontwikkelen (met  inbegrip van doelstel lingen/streefcijfers), 
terwijl de EU beleidsinstrumenten ontwi kkelt om de lidstaten te ondersteunen. 
Nadien werden voor elke sector (d.w.z. de resi dentiële en tertiaire se ctor, het vervoer, de 
industrie en de energiesectoren)  verschillende types beleidsinstrumenten geanalyseerd (d.w.z. 
op basis van vrijwilligheid, regelgeving, financ iering, bewustmaking en opleiding) om na te 
gaan of de toepassing daarvan op EU-niveau vere ist is om de specifieke beleidsdoelstellingen 
van de onderscheiden sectoren te kunnen bereik en. De selectie van de beste opties was 
gebaseerd op de voortgang die is gemaakt bij de  tenuitvoerlegging van het bestaande beleid 
en de evaluatie van de resterende barrières, de toegevoegde EU-waarde, de mogelijke effecten, de doeltreffendheid, de efficiëntie en de samenhang. 
                                                
 
4 COM(2005) 265: De besparing van primaire energie bedraagt 370 Mtoe in 2020 ten opzichte van het 
referentiescenario waarin het verbruiksniveau van primaire en ergie lineair wordt voortgezet. Het 
referentiescenario werd in 2007  geactualiseerd om rekening te kunnen houden met twee nieuwe 
lidstaten. 
5 COM(2010) 639 definitief. 
6 COM(2010) 2020 definitief. 
NL 5   NL 6. CONCLUSIES : NIEUW BELEIDSKADER DAT DE VOORKEUR WEGDRAAGT  
Voorkeur voor een algemeen beleid 
Het is essentieel dat op lidstaatniveau een sa menhangende beleidsmix wordt ontwikkeld met 
duidelijke, eenvoudige en meet bare doelstellingen. Gecoördi neerde maatregelen op EU-
niveau kunnen de lidstaten het kader bieden dat zij nodig hebben om daarbinnen hun verdere 
activiteit te ontwikkele n. De Commissie kan voor elke s ector specifieke maatregelen 
voorstellen die samen een gemeenschappelijk ka der bieden en kan tevens de lidstaten 
ondersteunen bij de ontwikkeling van hun eigen instrumenten. 
Deze aanpak moet het mogelijk maken het kosteneff ectieve potentieel waar te maken en moet 
een antwoord vormen op de voornaamste hinderp alen, zoals beleidsver snippering, ontbreken 
van politiek engagement en gebrek aan een voorspelbaar beleid. Dit moet het ook mogelijk 
maken de eventuele synergieën tussen de verschillende beleidslijnen te benutten. 
In aanvulling daarop kan de Commissie zich buige n over de beste aanpak voor de vaststelling 
van doelstellingen en de interactie van dergelijke doelstellingen met andere beleidsinstrumenten (met name klimaatdoelstel lingen). Zij kan de vaststelling van NEEAP's 
als essentieel document voorste llen. Een versterkt en  uitgebreid (tot alle vraag- en 
aanbodsectoren) nationaal energie-efficiëntieac tieplan kan een hoge politieke zichtbaarheid 
geven aan energie-efficiëntie en  kan het proces vooruitstuwe n. Om bovendien het engagement 
van de plaatselijke autoriteit en te versterken, wordt voorge steld het succesvolle door de 
Commissie ondersteunde convenant van burgemees ters verder te late n groeien en zijn 
potentieel te laten realiseren. 
Voorkeur voor een aanpak van de residentiële en dienstensectoren 
Uit de analyse is gebleken dat om de uitdag ing van een te lage renovatiegraad van gebouwen 
aan te gaan, het onnodig is het huidige beleidskader (optie A3 a) verder te versterken. De 
recente wijziging van het wetgevingskader (m et name van de richtlijn betreffende de 
energieprestatie van gebouwen) is immers reed s ambitieus en de klemtoon moet nu worden 
gelegd op de tenuitvoerlegging daarvan. Hetzelfd e geldt niet voor de producteisen. Teneinde 
de verspreiding van energie-effi ciënte producten te versterken, moet de werkingssfeer van de 
richtlijn inzake ecologisch ontwe rp en de richtlijn betreffende  energie-etikettering verder 
worden uitgebreid zodat er meer productgroepen, meer in het bijzonder in de tertiaire sector, 
alsmede bepaalde bouwmaterialen (bv. vensters), onder gaan vall en (optie A3b). Dit kan de 
verdere ontwikkeling van markten voor ener gie-efficiënte produc ten en materialen 
ondersteunen. 
Maatregelen op het gebied van de financiering zijn essentieel om het ernstige probleem van 
de beschikbaarheid van kapitaal voor de hoge vooraf te financieren kosten, en in zekere zin 
ook het huurder-verhuurderprobleem, aan te pakken. De beperkte financiële middelen op EU-
niveau kunnen met name meer specifiek worden gebruikt voor het verl enen van technische 
bijstand aan de lidstaten en lokale autoriteit en, maar dienen ook voor risicodeling en steun 
voor projectgaranties (optie A4a). Met de hui dige economische crisis kan niet worden 
verwacht dat aanzienlijke aanvullende openbare  middelen voor energie-efficiëntie kunnen 
worden bestemd en het is daarom essentieel  dat deze instrumenten worden ingezet om 
financiering door derde partijen te activere n. Maatregelen die verder het engagement van 
investeerders uit de particuliere sect or kunnen ondersteunen, zijn een aan de 
energienutsbedrijven opgelegde verplichting  tot energiebesparingen (optie D3d) en 
ondersteuning voor de ontwikkeling van onde rnemingen die energi ediensten leveren 
(ESCO's) (optie D5). Voorts wordt de invoeri ng van bepaalde energie-efficiëntiemaatregelen 
als voorwaarde voor steun uit overheidsmiddelen nuttig geacht (optie A4b). 
NL 6   NL Het aanhoudende gebrek aan afdoende gekwalificeerd personeel in de bouwsector ten gevolge 
van de onderontwikkeling van de desbetreffe nde markten wordt erkend als één van de 
voornaamste niet-technologische en niet-finan ciële belemmeringen voor  de ontwikkeling van 
optimale energierenovaties of de  installatie van energie-effici ënte apparatuur in gebouwen. 
Dit probleem kan op EU-niveau worden aangepakt  door de lidstaten bepaalde instrumenten 
aan te reiken (bv. de uitwerking van nationa le kwalificatiestappe nplannen, curricula voor 
scholing en opleiding en accreditat ie- en certifica tiestelsels) en door platforms uit te bouwen 
voor de uitwisseling van beste praktijken. 
Aanvullende maatregelen inzake bewustmaking ( optie A5) en vergroting van het engagement, 
op basis van vrijwilligheid, van pa rticuliere entiteiten (optie A2) hebben zeker hun nut en 
kunnen ten uitvoer worden gelegd als er voldoende middelen besc hikbaar zijn. De EU speelt 
op dit gebied slechts een beperkte rol en het is dus vooral aan de lidstaten en plaatselijke 
autoriteiten om op te treden. 
Voorkeur voor een aanpak van de vervoerssector 
Overeenkomstig de prognoses zal het energieverbrui k in de vervoerssector in de periode tot 
2020 meer groeien dan in alle andere sectoren. Om het energiebesparingspotentieel van deze 
sector te realiseren, is ste un nodig voor de transformatie van het vervoer naar efficiëntere 
voertuigen, vervoerstakken en gebruiksgewoonten. Aangezien het weldra te verschijnen 
witboek over het vervoer een nieuwe impuls zal  geven aan een grotere hulpbronnenefficiëntie 
in deze sector, gepaard aan een lagere kools tofuitstoot, werden in deze effectbeoordeling 
echter geen opties voor de ve rvoerssector geanalyseerd. 
Voorkeur voor een aanpak van de industriële sector 
Hoewel in de industrie de grootste ener gie-efficiëntieverbete ringen kunnen worden 
waargenomen, is er nog steeds ruimte voor verb etering. Het EU-beleid heeft reeds aandacht 
geschonken aan een deel van de milieueffecten  van deze sector. De doelstelling wat de 
industrie betreft is derhalve het gebruik van dit niet benutt e potentieel te ondersteunen en 
daarbij de samenhang met de bestaande beleid sinstrumenten (bv. de regeling voor de handel 
in emissierechten en de nieuwe richtlijn be treffende industriële emissies) te bewaren. De 
hinderpalen in deze sector zijn  vooral: het ontbreken van sterke  prijssignalen, het gebrek aan 
bewustzijn en opleidingen (vooral voor het midde n- en kleinbedrijf) en  het ontbreken van een 
beleidsplanning voor de lange termijn, wa t de risicoperceptie doet toenemen en 
ondernemingen afschrikt om daadwerkelijk te investeren. 
Na analyse van mogelijke benaderingen in deze sector is geconcludeerd dat er nieuwe 
wetgevingsinstrumenten kunnen worden ontwikk eld die in de lijn liggen van de hierboven 
genoemde doelstelling en het bestaande beleid  (optie C3). Te dien einde kunnen meer 
tenuitvoerleggingsmaatregelen in het kader va n de richtlijn ecologisch ontwerp worden 
voorgesteld die betrekking hebben op in industriële processen veel  gebruikte producten (zoals 
grote pompen of ovens). Meer gespecialiseer de apparatuur en systemen kunnen worden 
aangepakt door middel van algeme ne energie-efficiëntie-eisen die ten uitvoer kunnen worden 
gelegd via normen. Daar bovenop kunnen bepaal de eisen qua energiebeheer (bv. 
energieaudits) worden ingevoerd voor grote ener gieverbruikers. Het midden- en kleinbedrijf 
kan worden bijgestaan met info rmatietoolkits en hulp bij het beheer van hun energieverbruik 
(optie C5). 
Er kunnen vele projecten in de industriële sect or het licht zien dankzij de invoering van 
energiebesparingsverplichtingen, wanneer di e aan energieondernemingen worden opgelegd 
(optie D3d), en de bevordering van ESCO's (optie D5). 
NL 7   NL Maatregelen voor een grotere bewustwording (o ptie C4) en een toegenomen engagement op 
basis van vrijwilligheid van particuliere en titeiten (optie C2) kunnen ook nuttig zijn en 
kunnen ten uitvoer worden gelegd als er voldoe nde middelen beschikbaar zijn. De EU heeft 
op dit gebied echter slechts beperkte bevoegdheden  en het is vooral aan de lidstaten en de 
plaatselijke autoriteiten om derg elijke maatregelen te nemen. 
Voorkeur voor een aanpak van de energiesector 
Momenteel wordt geoordeeld dat de ge middelde energie-efficiëntie van de 
opwekkingscapaciteit aanzienlijk lager ligt dan bij gebruik van de best beschikbare technologieën. De voornaamste reden daarvoor  is het ontbreken van voldoende sterke 
prijssignalen bij het nemen van investeringsbe slissingen voor de bouw van nieuwe capaciteit 
en de buitenbedrijfstelling van bestaande capac iteit. De derde fase van het emissiehandels-
systeem zal, voor de productie-eenheden die daaronder vallen, enige impact hebben op dit 
probleem. Het is daarom nu niet het moment om  nieuwe regelgevingsinstrumenten voor te 
stellen zonder die concrete effecten te kennen (optie D3a). Aangezien het aantal kleinschalige 
opwekkingsinstallaties snel toen eemt, kan echter toch worden nagedacht over de behoefte aan 
nieuwe regelgevingsinstrumenten om een hoge  efficiëntie van die kleine installaties te 
waarborgen. 
Ook het potentieel van het gebruik van proces warmte en van warmteterugwinning wordt nog 
niet volledig gerealiseerd. Uit de analyse blijkt dat nieuwe regelgevingsmaatregelen voor de 
bevordering van warmtekrachtkopp eling en stadsverwarming en -koeling te overwegen zijn 
na een verdere analyse en eventuele herzie ning van het voornaamste beleidskader op dit 
gebied (d.w.z. de richtlijn betreffe nde warmtekrachtkoppeling) (optie D3b). 
De nationale regelgevende instanties kunnen een belangrijke rol spelen bij de sturing van 
energie-efficiëntieverbeteringen in de netwer ken, de bevordering van slimme netwerken en 
slimme metersystemen die het mogelijk maken de daluren beter te benutten, en de optimalisering van energievraag en -aanbod. Dit kan gebeuren door de nationale regelgevende 
instanties meer bevoegdhede n te geven (optie D3c). 
Energieondernemingen beschikken over belangrijk e informatie over het energieverbruik van 
hun klanten, maar zijn er niet toe geneigd die informatie te gebruiken om het energieverbruik 
van die klanten te verminderen. Dat zou im mers hun eigen inkomsten doen teruglopen. Dit 
probleem kan worden ondervangen door de i nvoering van regelingen voor verplichte 
energiebesparing die ervoor zorgen dat een kleine en kortdurende stijging van de 
energiefactuur resulteert in de uitvoering van de meest kosteneffectieve langetermijn-
maatregelen (optie D3d). Over de beste methoden om dit te doen is nadere studie vereist. Om 
geen negatieve interactie met het emissiehandelssysteem te krijgen, moeten de certificaten die de vermindering van het ener gieverbruik bewijzen, kunnen wo rden verhandeld binnen het 
systeem voor emissiehandel. 
Doorgaans zijn de beheerders van energi eondernemingen zich goed bewust van de 
mogelijkheden om in hun ondernemingen energie te besparen. De specifieke subsector die 
extra steun moet krijgen op het gebied van informatie, richtsnoe ren en uitwisseling van beste 
praktijken is echter de sector van de ESCO 's (optie D5). Overeenkomsten op basis van 
vrijwilligheid kunnen ook resulteren in energi ebesparingen en kunnen in overweging worden 
genomen (optie D2). 
Zullen de maatregelen volstaan om de 20%-doelstelling te verwezenlijken? 
De voorkeursopties zijn goed voor een groot aa ntal diverse ondersteuningsinstrumenten die 
het mogelijk maken de realisatie van het energiebesparingspotentieel te vergemakkelijken, de 
NL 8   NL daaruit voortvloeiende baten te maximaliseren en de energie-efficiën tiemarkten rijper te 
maken. Een kwantificatie bleek niet voor alle  opties mogelijk, maar voor die opties waarvoor 
dat wel mogelijk was, kan worden geconcludeerd dat de kans groot is dat de huidige achterstand op het gebied van energiebesparinge n wordt goedgemaakt. De concrete resultaten 
zullen echter afhangen van het niveau van ambitie van de regelgevings- en andere initiatieven 
en van het tempo waarin die ten uitvoer word en gelegd. Een tussentijdse evaluatie en een 
eventuele actualisering van het plan  zijn derhalve essentieel om te waarborgen dat de energie-
efficiëntie op continue wijze wordt verbeterd.