NL Publicatieblad van de Europese Unie C 162/11

Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2010/C 162/05

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 (1) van de Raad bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

SAMENVATTING

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„OIE D’ANJOU”

EG-nummer: FR-PGI-0005-0477-20.06.2005

BOB ( ) BGA ( X )

Deze samenvatting bevat de belangrijkste gegevens uit het productdossier ter informatie.

1. Bevoegde dienst van de lidstaat:

Naam: INAO Adres: 51 rue d’Anjou 75008 Paris FRANCE Tel. +33 0153898000 Fax +33 0153898060 E-mail: info@inao.gouv.fr

2. Groepering:

Naam: Fermiers du Val de Loire Adres: Boulevard Pasteur B.P. 262 44158 Ancenis Cedex FRANCE Tel. +33 0240988252 Fax +33 0240831500 E-mail: vpitondregoire@terrena.fr Samenstelling: Producenten/verwerkers ( X ) Andere samenstelling ( )

3. Productcategorie:

Categorie 1.1: vers vlees (en verse slachtafvallen).

4. Productdossier:

(samenvatting van de bij artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 voorgeschreven gegevens)

4.1. Naam:

„Oie d’Anjou”

4.2. Beschrijving:

Oie d’Anjou is een gans die gebraden wordt gegeten, traditiegetrouw op eindejaarsfeesten.

Hij onderscheidt zich door zijn specifieke geur dankzij zijn blanke spieren, door zijn zachte vlees dat tegelijkertijd een stevige textuur heeft, en door zijn aangename smaak.

Oie d’Anjou wordt geslacht geleverd, hetzij kookklaar, met een minimumgewicht van 2,5 kg, hetzij ontdarmd, met een minimumgewicht van 2,8 kg.

Het karkas is rond, met een geprononceerde borstkas, en groot, met de filets ter hoogte van het borstbeen. Hij is perfect geplukt, zonder achtergebleven stoppels. Het vel moet soepel en geel van kleur zijn en moet voldoende vet aanvoelen, maar zonder buitensporig vet te zijn.

Een goede vetheid wordt gekenmerkt door vetafzettingen onder de huid van de borst en de buik, weinig vet op de rug, de afwezigheid van vet op de dijen en een stevige vetknobbel onder de vleugels.

4.3. Geografisch gebied:

Oies d’Anjou worden geboren, grootgebracht en geslacht in het geografische gebied dat als volgt is samengesteld:

Departement Maine en Loire: in zijn geheel.

Departement Indre en Loire: in het kanton Château la Vallière: de gemeenten Château la Vallière, Rille, Hommes, Savigné sur Lathan, Channay sur Lathan, Coucelles de Touraine, Souvigné, Couesmes, Brèches, Villers au Bouin, Braye sur Maulne, Marcilly sur Maulne, Luble, St Laurent de Lin. In het kanton Bourgueil: de gemeenten Benais, Bourgueil, St Nicolas de Bourgueil, Restignes, Continvoir, Gizeux. In het kanton Langeais: de gemeente Avrillé les Ponceaux.

Departement Loire-Atlantique: de kantons Ligné, Ancenis, Varades, Riaillé, St Mars la Jaille, Moisdon la Rivière, St Julien de Vouvantes. In het kanton Chateaubriant: de gemeenten Chateaubriant, Soudan.

Departement Mayenne: de kantons St Aignan Sur Roë, Craon, Château Gontier, Château Gontier Est, Château Gontier Ouest, Bierné, Grez en Bouère.

Departement Sarthe: de kantons Sablé sur Sarthe, La Flèche, Malicorne sur Sarthe, Pontvallin, Le Lude, Mayet. In het kanton Suze sur Sarthe: de gemeente Parigné le Pôlin. In het kanton Ecommoy: de gemeenten Ecommoy, Saint Biez en Belin, Saint Ouen en Belin. In het kanton Château du Loir: de gemeenten Château du Loir, Beaumont Pied de Bœuf, Dissay sous Courcillon, Flée, Luceau, Montabon, Nogent sur Loir, St Pierre de Chevillé, Thoiré sur Dinan, Vouvray sur Loir. In het kanton Chartre sur le Loir: de gemeenten La Chartre sur le Loir, Beaumont sur Dême, Chahaignes, Lhomme, Marçon.

Departement Deux-Sèvres: de kantons Mauléon, Argenton l’Église, Argenton Château, Thouars, Thouars 1, Thouars 2, Airvault, St Varent, Bressuire.

4.4. Bewijs van de oorsprong:

Er is een geheel van regels vastgelegd aan de hand waarvan kan worden vastgesteld of de Oie d’Anjou afkomstig is uit het geografische gebied van de BGA. Er zijn regels voor de traceerbaarheid doorheen het hele productieproces. Deze bepalingen zijn gebaseerd op de volgende elementen:

— controle of de verschillende betrokkenen bij het productieproces aan de bepalingen inzake het geografische gebied en de transportduur voldoen,

— de codenummers en het slachtdocument van elke geslachte partij, aan de hand waarvan de ganzenhouderij en haar locatie kunnen worden vastgesteld,

— de certificaten van oorsprong en leveringsbonnen betreffende de ganzenkuikens, aan de hand waarvan de betreffende ganzenhouderij, het gebouw en de fokdieren geïdentificeerd kunnen worden,

— de door de ganzenhouderij bijgehouden traceerbaarheidsgegevens die toelaten de leverings- en productiedatums van het voeder te bepalen.

Deze elementen maken het met name mogelijk de geschiedenis van het hele productieproces te achterhalen en in het geval van reclamatie door klanten de oorzaken daarvan te onderzoeken en passende corrigerende maatregelen te nemen.

4.5. Werkwijze voor het verkrijgen van het product:

De Oie d’Anjou is een nakomeling van een mannetjesgans en een vrouwtjesgans van dezelfde soort (Witte Rijngans). Alleen de vrouwtjes worden uiteindelijk geleverd aan de ganzenhouderijen.

De duur van het transport van de eieren tussen de plek waar de fokdieren worden gehouden en de broedruimte, die zich in het geografische gebied bevindt, bedraagt maximaal 1 uur en 45 minuten.

De opslagtijd van de verzamelde broedeieren vóór het inleggen bedraagt maximaal zeven dagen. De tijd waarin de uitgebroede ganzenkuikens van de broederij naar de ganzenhouderij worden getransporteerd bedraagt maximaal 1 uur en 45 minuten.

Het mesten van de ganzen duurt minimaal 175 dagen (van de dag waarop ze uit het ei komen tot de dag waarop ze worden geslacht), maar de gemiddelde periode is 222 dagen.

De Oie d’Anjou gaat al heel vroeg naar een uitloopgebied in de open lucht (op zijn laatst wanneer hij vier weken oud is).

De tijd dat hij buiten wordt geweid, bedraagt minimaal 92 dagen, maar in de praktijk gemiddeld 138 dagen. Tijdens deze periode kunnen 1 000 ganzen beschikken over minimaal 2,5 hectare weidegebied en/of 1,25 hectare tijdelijk grasland, tussengewassen (tarwe, rogge) en in elk geval minimaal 1,25 hectare maïs die de ganzen vrij lopend kunnen nuttigen. Bovendien krijgen de ganzen tarwe naar believen.

De ganzen leven in een omgeving waarin ze nooit met elkaar hoeven te concurreren, dankzij de manier waarop de beschikbare buitenruimte wordt beheerd en de verscheidenheid aan voer.

In de afmestperiode van minimaal 8 weken hebben de ganzen de beschikking over een uitloopruimte in de open lucht met stro, naast hun stal.

Het graan dat de ganzen krijgen wordt op het landbouwbedrijf geproduceerd.

Naast de voedergewassen en granen die op het bedrijf worden geproduceerd en aan de Oies d’Anjou worden gevoerd tijdens de mest- en afmestperiode, wordt alleen het „samengestelde voeder” dat verstrekt wordt tijdens de begin- en groeifase of ook nog in de afmestfase gekocht door de landbouwbedrijven. Het kan zijn dat dit niet uit het BGA-gebied komt.

De ganzenhouderij ligt op maximaal 100 km afstand van de slachterij en de maximale vervoerstijd tussen de slachterij en de ganzenhouderij bedraagt 3 uur.

Op het moment van de slacht bestaan de partijen ganzen uit homogene dieren. Het zijn goed vetgemeste ganzen, dat wil zeggen dat men bij de ganzen een vetklomp kan zien en voelen die tot tussen de poten doorloopt en die zorgt voor vetafzetting onder de huid van de borst en de buik. Ook is er een zeer stevige vetknobbel onder de vleugel waar te nemen. De veren en poten zijn schoon.

4.6. Verband:

4.6.1. Specificiteit van het gebied

Het geografische gebied bevindt zich in het gebied langs de benedenloop van de Loire. De aanwezigheid van de Loire en maritieme invloeden zorgen voor een zeeklimaat dat bijzonder gunstig is voor het telen van gras, voedergewassen en granen (grassen, maïs, welke zich goed lenen voor voedsel voor de herbivore gans). Het gebied wordt ook gekenmerkt door zijn dichte waterwegennet.

Op basis van deze natuurlijke factoren hebben de mensen de teelt van uiteenlopende gewassen ontwikkeld en heeft zich in het geografische gebied tevens een belangrijke tak van dierenhouderij ontwikkeld (rundvlees, gevogelte). Daarin neemt de Oie d’Anjou een eigen plaats in, doordat er al sinds de vijftiende eeuw in deze streek ganzen worden gehouden.

Deze traditie wordt weerspiegeld in de deskundigheid van de ganzenhouders, die met name wordt gekenmerkt door een grote bekwaamheid in het vetmesten van de ganzenkuikens vanaf het eerste begin, de kundigheid om voor een ruim en divers aanbod van voedergewassen te zorgen en de zorg voor en het toezicht op de ganzen tijdens de lange periode van het weiden en tijdens de afmestingsfase.

4.6.2. Specificiteit van het product

De specifieke kwaliteit van de Oie d’Anjou berust op een goede bevleesdheid en een optimale vetheid.

De Oie d’Anjou onderscheidt zich vooral door zijn grote, ronde bouw met stevig vlees, met een ontwikkelde „borstkas” en filets die zich minimaal ter hoogte van het borstbeen bevinden, een gele en soepele huid en vetafzettingen onder de huid van de filets en de buik, weinig vet op de rug en de afwezigheid van vet op de dijen, alsook door de aanwezigheid van een stevige vetknobbel onder de vleugels. Zijn specifieke geur van blank spiervlees, dat zacht is en toch een stevige textuur heeft, vult zijn specifieke kwaliteiten verder aan.

4.6.3. Causaal verband

De specificiteit van de Oie d’Anjou komt voort uit de veelzijdige kennis en deskundigheid van de ganzenhouders, die verband houden met de eeuwenoude praktijk van de ganzenhouderij in Anjou, die weer gebaseerd is op de gunstige natuurlijke omstandigheden in het gebied, vooral wat betreft het klimaat.

De ganzenhouders werken voortdurend aan een goede bevleesdheid en een optimale vetheid van de Oies d’Anjou door vanaf het begin en tijdens de hele mestperiode veel zorg te besteden aan het herbivore voedergedrag van de gans. De gans heeft behoefte aan een grote hoeveelheid plantenmassa om zijn spijsverteringssysteem maximaal te kunnen ontwikkelen en op die manier aan het einde van de weideperiode en voor de afmesting in staat te zijn binnen een bepaalde tijd grote hoeveelheden voedsel op te nemen.

Om aan deze behoefte tegemoet te komen laat men de Oie d’Anjou al heel snel vrij buiten lopen en geeft men hem al zeer snel groene voedergewassen te eten die in het gebied voorhanden zijn, teneinde al vroeg zijn herbivore voedergedrag te ontwikkelen. Dankzij de lange weideperiode, waarbij de gans naar behoefte plantenmassa krijgt (het systeem van wisselbeweiding waarbij de ganzen op steeds wisselende percelen grasland worden geweid, de systematische teelt van maïs die de ganzen vervolgens vrij lopend kunnen consumeren) kunnen de ganzen hun specifieke borstkas ontwikkelen en de grootte bereiken die de optimale bevleesdheid geeft die kenmerkend is voor de Oie d’Anjou.

In de afmestperiode zetten de ganzenhouders al hun deskundigheid in om ervoor te zorgen dat de ganzen snel dikker worden (vooral met behulp van granen) en daarbij hun spiermassa en borst blijven ontwikkelen (gedeeltelijke handhaving van het plantaardige voer en het weiden). Dit vergt van de ganzenhouder dat hij de ontwikkeling goed volgt (het gewicht van de levende gans bepalen, visuele controle en het met de handen controleren van de levende dieren op de vetknobbel onder de vleugel) en een controle van het dier na de slacht.

Wanneer de Oies d’Anjou zijn geslacht, worden ze geclassificeerd, waarbij door middel van visuele controle de specifieke kenmerken worden onderzocht die voor Oie d’Anjou gelden.

4.7. Controlestructuur:

Naam: Qualité — France S.A.S. Adres: Le Guillaumet 92046 Paris la Défense Cedex FRANCE Tel. +33 0141970074 Fax +33 0141970832 E-mail: http://www.qualite-france.com

4.8. Etikettering:

Het etiket moet de BGA-benaming „Oie d’Anjou” dragen en voorzien zijn van het BGA-logo van de Europese Unie.

Op het etiket is een individueel nummer aangebracht aan de hand waarvan de BGA-groepering in het geval van eventuele reclamaties de oorsprong van het betreffende product kan achterhalen.

(1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.