ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 257/1

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.8422 — ChemChina/AKC/JVs)

(Voor de EER relevante tekst)

(2017/C 257/01)

Op 1 augustus 2017 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

— op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector;

— in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32017M8422. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

(1) PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 270/1

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.8543 — Ardian/APG/PGGM/LBC Tank Terminals)

(Voor de EER relevante tekst)

(2017/C 270/01)

Op 7 augustus 2017 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

— op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

— in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32016M8543. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

(1) PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 250/20

Inleiding van een procedure

(Zaak M.8222 — Knorr-Bremse/Haldex)

(Voor de EER relevante tekst)

(2017/C 250/02)

Op 24 juli 2017 heeft de Commissie besloten in bovengenoemde zaak de procedure in te leiden nadat zij heeft vastgesteld dat er ernstige twijfel bestaat over de verenigbaarheid van de aangemelde concentratie met de gemeenschappelijke markt. De inleiding van de procedure start een tweede fase in het onderzoek naar de aangemelde concentratie, en behoudens de definitieve beschikking in deze zaak. De beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1).

De Commissie verzoekt belanghebbende derden haar hun eventuele opmerkingen ten aanzien van de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Om met deze opmerkingen in de procedure rekening te kunnen houden, dienen deze de Commissie uiterlijk 15 dagen na dagtekening van deze bekendmaking te hebben bereikt. Ze kunnen de Commissie, met vermelding van referentienummer M.8222 — Knorr-Bremse/Haldex, per fax (+32 22964301), per e-mail (COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu) of per post aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie Directoraat-generaal Concurrentie Griffie voor concentraties 1049 Brussel BELGIË

(1) PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 („de concentratieverordening”).
1.

Op 26 juli 2017 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat BSA International SA („BSA”, België), dat behoort tot de Lactalis-groep („Groupe Lactalis”, Frankrijk), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening uitsluitende en volledige zeggenschap verwerft over Omira Industrie GmbH („Omira Industrie”, Duitsland) en alle andere dochterondernemingen van Omira Oberland-Milchverwertung („Omira Milchverwertung”, Duitsland), alsook over in wezen alle vermogensbestanddelen van Omira Milchverwertung (doelondernemingen gezamenlijk „Omira” genoemd, Duitsland), door de verwerving van aandelen en vermogensbestanddelen.
2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn: — OTPP: beheert pensioenuitkeringen en belegt activa van pensioenplannen namens ongeveer 318 000 beroepsactieve en gepensioneerde leerkrachten in de Canadese provincie Ontario; — AIMCo: institutionele beleggingsbeheerder; — Borealis: exclusieve infrastructuurbeheerder voor de Ontario Municipal Employees Retirement System Administration Corporation (OMERS) en in handen van OMERS, die een wereldwijd gediversifieerde portefeuille van aandelen en obligaties, alsook beleggingen in vastgoed, infrastructuur en private-equityinvesteringen beheert voor meer dan 470 000 leden en gepensioneerden namens ongeveer 1 000 werkgevers in Ontario (Canada); — KIA: wereldwijde investeerder met investeringen in alle belangrijke geografische gebieden en activaklassen, waaronder aandelen, vastrentende beleggingen, schatkistpapier, private equity en vastgoed; — LCY: commerciële luchthaven in de stad Londen.
4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken. Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Ze kunnen, met vermelding van zaaknummer M.8582 — Letterone/Holland & Barrett, per fax (+32 22964301), per e-mail (COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu) of per post aan onderstaand adres worden toegezonden: Europese Commissie Directoraat-generaal Concurrentie Griffie voor concentraties 1049 Brussel BELGIË
2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn: — KKR: internationale beleggingsonderneming die een breed scala van alternatieve vermogensbeheerdiensten voor publieke en private marktinvesteerders en kapitaalmarktoplossingen voor de onderneming zelf, de ondernemingen in haar portfolio en andere cliënten aanbiedt; — Selecta: aanbieder van diensten in verband met verkoopautomaten in zowel publieke als private omgevingen in Europa, zoals de verkoop of lease van verkoopautomaten, de verkoop van producten voor de bevoorrading van deze automaten en andere aanverwante leveringen, alsmede bevoorrading en onderhoud van verkoopautomaten, voor zowel levensmiddelen als dranken; — Pelican Rouge: levering, installatie en exploitatie van drank- en levensmiddelenautomaten, alsook het aanleveren van ingrediënten in Europa.
2.

Op 23 februari 2015 heeft de Commissie een besluit vastgesteld waarbij een procedure overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder c), van de concentratieverordening wordt ingeleid. In dat besluit geeft de Commissie aan dat de voorgenomen transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening valt en aanleiding gaf tot ernstige twijfel over de verenigbaarheid ervan met de interne markt wat betreft de verkoop van industriële chocolade aan afnemers in Duitsland en het Verenigd Koninkrijk.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 218/16

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.8429 — BNP Paribas/Caisse des Dépôts et Consignations/Société Générale/Euronext/Euroclear/S2IEM/CACEIS/JV)

(Voor de EER relevante tekst)

(2017/C 218/05)

Op 30 juni 2017 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

— op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

— in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32017M8429. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

(1) PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.
1.

Op 30 juni 2017 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat LVMH-Moët Hennessy Louis Vuitton SE („LVMH”, Frankrijk), dat onder zeggenschap staat van Groupe Arnault SEDCS, en Marcolin S.p.A. („Marcolin”, Italië), dat onder zeggenschap staat van PAI Partners S.A.S., in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 3, lid 4, van de concentratieverordening gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over Newco door de verwerving van aandelen in een nieuw opgerichte gemeenschappelijke onderneming.
4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken. Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Ze kunnen, met vermelding van zaaknummer M.8534 — Bouygues Immobilier/Accor/Nextdoor, worden toegezonden per fax (+32 22964301), per e-mail (COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu) of per post aan onderstaand adres: Europese Commissie Directoraat-generaal Concurrentie Griffie voor concentraties 1049 Brussel BELGIË
In de belastingstelsels in de EU mogen rentebetalingen voor schulden in mindering worden gebracht op de belastinggrondslag van de vennootschapsbelasting, terwijl kosten voor aandelenfinanciering, zoals dividenden, meestal fiscaal niet-aftrekbaar zijn. Deze ongelijke behandeling maakt het interessanter om investeringen te financieren met vreemd in plaats van met eigen vermogen, en draagt - naast andere factoren zoals de voorkeur bij bestaande aandeelhouders om verwatering van zeggenschap/stemrechten te voorkomen, de beperkte toegang tot aandelenfinanciering, of het feit dat schuldfinanciering goedkoper is dan aandelenfinanciering - bij tot een excessieve schuldopbouw bij niet-financiële ondernemingen. Bedrijven met een excessieve schuldenlast zijn kwetsbaar voor onverwachte veranderingen in het ondernemingsklimaat en lopen een groter risico op insolventie, met name in tijden van crisis.

Om aan de eisen van de digitale en de groene transitie tegemoet te komen, is het nu bovendien van nog groter belang om investeringen in eigen vermogen te stimuleren. Hoewel alle bedrijven te kampen hebben met de schaarste aan en hogere kosten van eigen vermogen, geldt dat in het bijzonder voor jonge en innovatieve bedrijven, die door hun risicoprofiel vaak slechts beperkte toegang hebben tot externe financiering en afhankelijk zijn van investeringen in eigen vermogen.

Zes lidstaten hebben zelf al het voortouw genomen en een soort fiscale tegemoetkoming voor eigen vermogen ingevoerd om de ongelijkheid tussen vreemd en eigen vermogen aan te pakken. Deze nationale maatregelen kunnen evenwel tot verstoringen en een verkeerde allocatie van investeringen op de eengemaakte markt leiden als bedrijven hun beslissingen baseren op de beschikbaarheid van een tegemoetkoming voor eigen vermogen of niet. Wanneer de tegemoetkoming alleen op nationaal niveau wordt toegepast, zonder een geharmoniseerd kader ter bestrijding van belastingontwijking op EU-niveau, kunnen deze maatregelen ook resulteren in lacunes die agressieve fiscale planning mogelijk maken en tot meer schadelijke belastingconcurrentie tussen de lidstaten leiden.
Subprobleem 3: suboptimale toepassing van de huidige wetgeving inzake ecologisch ontwerp. Hoewel de richtlijn inzake ecologisch ontwerp over het algemeen succesvol is geweest, is het volledige potentieel ervan niet systematisch benut. Het toepassingsgebied van de richtlijn is momenteel beperkt tot energiegerelateerde producten, terwijl andere producten ook aanzienlijke milieueffecten sorteren. Flinke vertragingen in de goedkeuring van nieuwe productregelgeving en een gebrekkige naleving zijn andere belangrijke vraagstukken die moeten worden opgelost.

De meeste belanghebbenden hebben ervoor gepleit dat het kader van het initiatief voor duurzame producten een breed toepassingsgebied moet hebben, een breed productaanbod omvat en de gehele levenscyclus in aanmerking neemt. De steun voor uitbreiding van het toepassingsgebied van ecologisch ontwerp is groot, waarbij men het er over het algemeen over eens is dat prioriteit moet worden gegeven aan de in het actieplan voor de circulaire economie geïdentificeerde sectoren. Met name fabrikanten/importeurs geven de voorkeur aan een benadering waarbij productspecifieke kenmerken ruimschoots in aanmerking worden genomen. Er bestaat algemene overeenstemming (onder andere van fabrikanten/importeurs, kmo’s, detailhandelaren en afvalverwerkers) dat het ontbreken van duidelijke, alomvattende en bindende wetgeving en het gebrek aan betrouwbare informatie in de weg staan van een grotere beschikbaarheid van duurzame producten, evenals de ongelijke handhaving van de vereisten inzake de duurzaamheid van producten. Digitale productpaspoorten worden in alle groepen belanghebbenden over het algemeen door de overgrote meerderheid gesteund. Een grote meerderheid van alle belanghebbenden (met inbegrip van overheidsinstanties) heeft zijn steun uitgesproken voor verplichte groene overheidsopdrachten en is het erover eens dat er meer stimulansen nodig zijn om de vraag in de richting van duurzame producten te sturen. Striktere handhaving en intensiever markttoezicht (bv. inspecties of audits) worden noodzakelijk geacht bij de uitvoering van het initiatief voor duurzame producten.
Zes opties zijn in overweging genomen, waaronder twee verschillende soorten belasting (opties 1 en 6) en regels die in een soortgelijk systeem als het EU-ETS voorzien voor de invoer (de overige opties) van een reeks basismaterialen (aluminium, meststoffen, cement, en ijzer en staal) en elektriciteit. Alle maatregelen zijn zodanig opgezet dat zij de naleving van de internationale verplichtingen van de EU garanderen.

Optie 1 is een koolstofbelasting op invoer op basis van een standaardwaarde die aanknoopt bij het EU-emissiegemiddelde, waarbij importeurs de mogelijkheid hebben om de werkelijke koolstofintensiteit van de door hen ingevoerde producten aan te tonen. Optie 6 daarentegen is een accijns op koolstofintensieve materialen, die op het verbruik van zowel binnenlandse als ingevoerde producten drukt, in combinatie met de voortzetting van de toewijzing van gratis emissierechten in het EU-ETS.

De overige opties omvatten de aankoop en inlevering van invoercertificaten (CBAM-certificaten) bij de invoer van een reeks basismaterialen op een vergelijkbare wijze als bij het EU-ETS. In optie 2 is de prijs van de certificaten gebaseerd op een standaardwaarde die aanknoopt bij het EU-emissiegemiddelde, waarbij importeurs de mogelijkheid hebben om de werkelijke koolstofintensiteit van de ingevoerde producten aan te tonen. In optie 3 wordt ervan uitgegaan dat de koolstofprijs van de ingevoerde producten wordt gebaseerd op de werkelijke emissies van de producenten uit derde landen in plaats van op een standaardwaarde die is gebaseerd op de gemiddelden van de EU-producenten. In beide opties krijgen de CBAM-sectoren geen gratis rechten onder het EU-ETS.

Optie 4 is een variant van optie 3. Hierbij is er sprake van een geleidelijke invoering van het CBAM met een geleidelijke afschaffing van gratis rechten na 2025. Optie 5 is een andere variant, waarbij het toepassingsgebied verder in de waardeketen wordt doorgetrokken zodat ook basismaterialen als onderdeel van componenten en eindproducten eronder vallen.

In de effectbeoordeling wordt de voorkeur gegeven aan optie 4 vanwege de positieve effecten en samenhang met de rest van het “Klaar voor 55”-pakket.
De richtlijn bekendmaking niet-financiële informatie (NFRD) verplicht bepaalde grote ondernemingen om te rapporteren over milieu-, sociale en personeelsaangelegenheden, eerbiediging van de mensenrechten en bestrijding van corruptie en omkoping. Momenteel voldoet de door ondernemingen gerapporteerde informatie niet aan de behoeften van de gebruikers (beleggers, maatschappelijk middenveld en anderen). Sommige ondernemingen waarvan gebruikers informatie willen, rapporteren niet. Zelfs als ondernemingen wel rapporteren is de informatie doorgaans niet voldoende relevant, vergelijkbaar, betrouwbaar of gemakkelijk toegankelijk en gebruiksvriendelijk is. De vraag van gebruikers naar niet-financiële informatie zal naar verwachting aanzienlijk toenemen, waardoor deze problemen nijpender zullen worden. Het gebrek aan adequate niet-financiële informatie voor beleggers en het maatschappelijk middenveld leidt tot beleggingsrisico’s, hindert financiële stromen naar activiteiten die de duurzaamheidscrisis aanpakken, en leidt tot een kloof op het gebied van verantwoording tussen ondernemingen en de samenleving. Doordat onzeker is wat moet worden gerapporteerd en belanghebbenden ook om meer informatie verzoeken dan wat bedrijven openbaar rapporteren, maken opstellers (rapporterende bedrijven) onnodige kosten. De flexibiliteit en het gebrek aan specificiteit in de NFRD is hiervoor een van de redenen. Daarnaast is ook een grote overlap in rapportagenormen en -kaders, en bijgevolg is er geen consensus over wat ondernemingen moeten rapporteren.
Wat is het probleem en waarom is het een probleem op EU-niveau?

De EU heeft zich gecommitteerd aan de doelstelling om een van de meest open economieën ter wereld te zijn in termen van handelsbeleid. Tegelijkertijd omvat het industriebeleid van sommige van haar handelspartners de toekenning van subsidies die de begunstigden ervan een concurrentievoordeel opleveren bij het toegang krijgen tot of het versterken van hun aanwezigheid in de EU-economie. Dergelijke subsidies kunnen de eengemaakte markt verstoren en het gelijke speelveld ondergraven op drie domeinen: i) de acquisitie van ondernemingen; ii) openbare aanbestedingsprocedures, en iii) andere marktsituaties. Hoewel dergelijke verstoringen nu al zijn waar te nemen, dreigt de impact van buitenlandse subsidies op de eengemaakte markt nog toe te nemen. Bovendien zal de huidige economische crisis waarschijnlijk leiden tot een hoger aantal gesubsidieerde investeringen in de EU. De hoofdoorzaak van het probleem is het bestaan van verstorende buitenlandse subsidies in het kader van de industriestrategie van bepaalde niet-EU-landen en het ontbreken van enig toezichtmechanisme dat dergelijke verstoringen verhindert of verhelpt. Daar waar de toekenning van steun door autoriteiten in de lidstaten onder het EU-staatssteuntoezicht valt, is er geen toezicht op het effect van buitenlandse subsidies op de eengemaakte markt, waardoor de EU-industrie op achterstand wordt gezet wanneer zij moet concurreren met ondernemingen die buitenlandse subsidies ontvangen.
Wat is het probleem en waarom is het een probleem op EU-niveau?

De problemen op het vlak van mededinging en betwistbaarheid van de markt leiden tot inefficiënte marktsituaties zoals hogere prijzen, lagere kwaliteit, minder keuze en minder innovatie ten nadele van de Europese consumenten. Gezien de omvang van de digitale economie (in 2019 goed voor naar schatting 4,5 % tot 15,5 % van het mondiale bbp) en de grote rol die platforms spelen op de digitale markten, is het ontzettend belangrijk dat deze problemen worden aangepakt.

Op de digitale markten is een klein aantal onlineplatforms — vaak onlosmakelijk verbonden met hun eigen ecosystemen — uitgegroeid tot belangrijke structurerende elementen van de hedendaagse digitale economie. Zij intermediëren in het merendeel van de transacties tussen consumenten en bedrijven. Deze poortwachtersplatforms hebben een grote impact, aangezien zij de toegang tot digitale markten controleren en een diepgewortelde marktpositie hebben verworven.
De problemen zijn a) beperkte rapportage van inkomsten uit digitale platforms; b) ondoeltreffende samenwerking tussen de belastingdiensten. Naarmate de digitale economie verder uitbreidt en als verwacht de komende jaren nog verder zal groeien, zullen naar verwachting ook de problemen groter worden als maatregelen op EU-niveau uitblijven. De evaluatie van de richtlijn administratieve samenwerking heeft uitgewezen dat, hoewel het kader over het algemeen robuust is, niet alle lidstaten de instrumenten op dezelfde wijze benutten. Door duidelijkheid te verschaffen over specifieke punten van de administratieve samenwerking (definitie van “verwacht belang”, gezamenlijke audits, groepsverzoeken) zullen de doeltreffendheid en de doelmatigheid van de administratieve samenwerking naar verwachting worden verbeterd. De digitale en wereldwijde aard van de digitale-platformeconomie in combinatie met de fragmentering van de inkomsten die uit diverse platforms gewonnen worden en verschillen in de rapportagevoorschriften tussen de landen bemoeilijken de correcte rapportage van de inkomsten uit digitale platforms. De lidstaten zijn van oordeel dat een beperkte rapportage vrij frequent voorkomt. Verschillen in de toepassing en het gebruik van de inlichtingen maken de samenwerking ondoeltreffend. De digitale platforms en de belastingdiensten zijn de meest getroffen belanghebbenden.
Hoewel Richtlijn 2008/118/EG door de lidstaten en marktdeelnemers als een enorme verbetering wordt gezien ten opzichte van de voorloper ervan (Richtlijn 92/12/EEG), is geconstateerd dat op verschillende gebieden nog winst valt te behalen: ·het gebrek aan synchronisatie van accijns- en douaneregelingen; ·voor procedures tussen bedrijven waarbij de accijns reeds is betaald (100 000 per jaar) zijn nog altijd papieren documenten nodig; ·sommige bepalingen leiden tot verschillende procedures in de lidstaten, en dus tot complexiteit voor marktdeelnemers.
Het ruimere gebruik mogelijk maken van digitale technologieën om de eisen van de huidige wetgeving met betrekking tot de verstrekking van informatie over het vervoer van goederen in de EU in alle vervoerswijzen na te leven. De administratieve last voor de logistieke marktdeelnemers zal afnemen en het multimodaal vervoer zal worden gefaciliteerd. In totaal wordt de nettowinst op 27 miljard euro geschat in de periode 2018-2040*.
Wat is het probleem en waarom is het een probleem op EU-niveau?

De verschillende marktdeelnemers in de voedselvoorzieningsketen hebben niet dezelfde onderhandelingspositie; de zwakkere partijen (bv. landbouwers) zijn het slachtoffer van oneerlijke handelspraktijken (OHP's). Elk land heeft zijn eigen nationale regeling inzake OHP's, met weinig coördinatie tussen de lidstaten (LS). Daardoor zijn bepaalde marktdeelnemers in sommige LS onvoldoende beschermd, verschilt het ondernemingsklimaat van land tot land en ontstaat er onzekerheid wat betreft grensoverschrijdende handel.

Wat is het streefdoel?

De aanpak van OHP's draagt bij tot een gelijk speelveld en biedt de marktdeelnemers die te kampen hebben met OHP's, effectieve verhaalmogelijkheden. Op die manier wordt bijgedragen aan de verwezenlijking van de volgende GLB-doelstellingen: een redelijke levensstandaard voor mensen die in de landbouw werkzaam zijn, een grotere veerkracht van zwakkere marktdeelnemers en een betere werking van de voedselvoorzieningsketen.

Wat is de meerwaarde van maatregelen op EU-niveau (subsidiariteit)?

Welke opties dienen zich aan? Is er een voorkeursoptie?

C. Effecten van de voorkeursoptie

Kleine marktdeelnemers worden beschermd door middel van wetgeving inzake OHP's, hetgeen bevorderlijk is voor hun efficiëntie. Deze voordelen zouden positieve sociale en economische gevolgen moeten inhouden voor de samenleving.

De nalevingskosten voor bedrijven zullen naar verwachting niet hoog zijn. De sociale en ecologische gevolgen zullen wellicht neutraal of zelfs positief zijn. Er kunnen kosten voor de nationale overheden zijn (zie hieronder).