AFKORTINGEN

BTR : Bedrijfstoeslagregeling

Btw : Belasting over de toegevoegde waarde

CI : Certificerende instantie

DAS : Betrouwbaarheidsverklaring (Déclaration d’assurance)

DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling : Directoraat-generaal voor Landbouw en Plattelandsontwikkeling

Elfpo : Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling

ELGF : Europees Landbouwgarantiefonds

GBCS : Geïntegreerd beheers- en controlesysteem

GLB : Gemeenschappelijk landbouwbeleid

GLMC : Goede landbouw- en milieuconditie

JAV : Jaarlijks activiteitenverslag

LPIS : Landbouwpercelenidentificatiesysteem

RBE : Uit de regelgeving voortvloeiende beheerseis

REAB : Regeling inzake een enkele areaalbetaling

RER : Restfoutenpercentage

WOORDENLIJST

Administratieve controles : Geformaliseerde en geautomatiseerde verificaties die de betaalorganen op alle aanvragen uitvoeren teneinde de subsidiabiliteit van aanvragen na te gaan en alle mogelijke onregelmatigheden op te sporen.

Conformiteitsgoedkeuringscontroles : Nalevingsgerichte controles van geselecteerde steunmaatregelen die de diensten van de Commissie op meerjarige basis uitvoeren om na te gaan of de betaalorganen de landbouwmiddelen in overeenstemming met de EU-regels hebben besteed. In de meeste gevallen leidt niet-naleving ertoe dat er forfaitaire financiële correcties aan de lidstaten worden opgelegd.

Controle ter plaatse : Controle uitgevoerd door de inspecteurs van het betaalorgaan met betrekking tot de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen, waarbij de vestiging van de aanvrager ter plaatse wordt bezocht (bijvoorbeeld inspecties op het landbouwbedrijf om de opgegeven percelen te meten en de subsidiabiliteit ervan te beoordelen).

Elfpo-GBCS-populatie : Uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling gefinancierde maatregelen die worden beheerd in het kader van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (bijvoorbeeld oppervlaktegerelateerde of diergerelateerde maatregelen, zoals agromilieubetalingen).

Elfpo-niet-GBCS-populatie : Uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling gefinancierde maatregelen die niet worden beheerd in het kader van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (bijvoorbeeld alle niet-oppervlaktegerelateerde projectgebaseerde maatregelen zoals de modernisering van landbouwbedrijven).

ELGF-GBCS-populatie : Uit het Europees Landbouwgarantiefonds gefinancierde maatregelen die worden beheerd in het kader van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (bijvoorbeeld BTR of REAB).

Foutenpercentages : Percentages fouten, berekend in de statistische verslagen per steunmaatregel en per controlemethode (inspecties ter plaatse versus administratieve controles). Het percentage is het bedrag van de opgespoorde fouten, uitgedrukt als percentage van de in de desbetreffende categorie gedeclareerde bedragen.

GBCS : Een geïntegreerd systeem bestaande uit databanken van bedrijven, aanvragen, landbouwpercelen en betalingsrechten (in die lidstaten die de BTR toepassen). Die databanken worden gebruikt voor administratieve kruiscontroles op alle steunaanvragen voor de meeste van de ELGF-maatregelen (zoals BTR, REAB of andere rechtstreekse betalingen).

Gedeeld beheer : Methode voor de uitvoering van de EU-begroting waarbij uitvoeringstaken naar de lidstaten zijn gedelegeerd. Daartoe wijzen de lidstaten organen aan die verantwoordelijk zijn voor het beheer en de controle van de middelen van de Unie. Die organen brengen verslag uit aan de Commissie. In de context van dit verslag wordt naar die organen verwezen als "betaalorganen" en "certificerende instanties".

Jaarlijks activiteitenverslag van DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling AGRI : De jaarlijkse beheersbeoordeling door DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling van de werking van de bestaande beheers- en controlesystemen (verschijnt jaarlijks in maart). Aan de hand van dit document stelt de directeur-generaal een betrouwbaarheidsverklaring op over de uitgaven van DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling, en beide documenten worden vervolgens gebruikt voor de kwijtingsprocedure met de Raad en het Parlement.

Jaarverslag van de Rekenkamer : Verslaglegging van de resultaten van financiële controles in de vorm van betrouwbaarheidsverklaringen over de algemene begroting van de EU en het Europees Ontwikkelingsfonds (verschijnt jaarlijks in november).

LPIS : Een databank waarin het volledige landbouwareaal (referentiepercelen) van de lidstaat en de subsidiabele arealen zijn opgenomen. De betrouwbaarheid daarvan is van wezenlijk belang voor de kwaliteit van de administratieve kruiscontroles waarmee wordt nagegaan of de steun uitsluitend is betaald voor subsidiabele grond.

Meest waarschijnlijk foutenpercentage : De beste jaarlijkse schatting door de Rekenkamer van het percentage fouten dat een betalingscategorie vertoont. Deze wordt berekend op basis van de resultaten van de tests die op een representatieve steekproef van verrichtingen uit die categorie zijn uitgevoerd. Het wordt uitgedrukt als percentage van het totale aantal betalingen in die categorie. Dit percentage ligt, met een waarschijnlijkheid van 95 %, binnen een betrouwbaarheidsinterval dat wordt afgebakend door een boven- en ondergrens.

Restfoutenpercentage : Dit betreft de schatting door de Commissie van het niveau van de resterende onregelmatigheden in de verrichtingen na uitvoering van alle controles. De Commissie berekent vier restfoutenpercentages op EU-niveau (één per uitgavenpopulatie) en maakt die bekend in het jaarlijks activiteitenverslag van DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling.

Statistische verslagen : Door de lidstaten aan de Commissie verstrekte jaarverslagen die de resultaten bevatten van de door de betaalorganen uitgevoerde administratieve controles en controles ter plaatse.

X-tabel : Volledige bestanden met alle voor statistische en controledoeleinden vereiste boekhoudgegevens die de lidstaten jaarlijks aan de Commissie moeten verstrekken op 15 februari van het jaar dat volgt op het jaar waarop de gegevens betrekking hebben [50].

SAMENVATTING

I. De Commissie deelt de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid met de lidstaten. De landbouwuitgaven worden zodoende beheerd en uitbetaald door de nationale of regionale betaalorganen. Die betaalorganen brengen verslag uit aan de Commissie. Door de lidstaten aangewezen certificerende instanties certificeren de jaarrekeningen van de betaalorganen en de kwaliteit van de door die betaalorganen opgezette controlesystemen.

II. De betaalorganen voeren administratieve controles uit op steunaanvragen teneinde de subsidiabiliteit ervan na te gaan. Zij voeren ook steekproefcontroles ter plaatse uit bij aanvragers. De bij die controles aan het licht gebrachte fouten geven aanleiding tot beperkingen van het steunbedrag waarop de aanvrager aanspraak maakt. De lidstaten brengen jaarlijks verslag uit aan de Commissie over de resultaten van die controles (statistische verslagen).

III. De Commissie gebruikt die informatie in het kader van de kwijtingsprocedure voor het Europees Parlement en de Raad. Statistische verslagen van de lidstaten vormen de bouwstenen voor het schatten van een restfoutenpercentage dat wordt beschouwd als zijnde de financiële impact — uitgedrukt als percentage van het bedrag van de betalingen — van de onregelmatigheden in de betalingsverrichtingen na uitvoering van alle controles. Een op EU-niveau geconsolideerde versie van de statistische verslagen en van het restfoutenpercentage worden bekendgemaakt in het jaarlijks activiteitenverslag van DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling.

IV. De Commissie stelt richtsnoeren vast voor het opzetten van controlesystemen in de betaalorganen en de samenstelling van de statistische verslagen. Uit de controle blijkt echter dat die richtsnoeren niet altijd correct worden uitgevoerd. De meeste betaalorganen waarborgen niet de juistheid van de verslagen voordat die aan de Commissie worden overgelegd. Ofschoon de gecontroleerde betaalorganen verificatietests uitvoerden, was de aard en omvang van die toetsing beperkt en konden daarmee geen fouten worden voorkomen die in een later stadium werden opgespoord door de diensten van de Commissie of door de controleurs van de Rekenkamer tijdens controles op stukken.

V. Over het algemeen concludeert de Rekenkamer dat de resultaten van de door de lidstaten uitgevoerde en door de Commissie gerapporteerde controles met betrekking tot de landbouwuitgaven niet betrouwbaar zijn.

VI. Uit de controles van de Rekenkamer en uit de controles van de Commissie zelf blijkt dat de bestaande systemen voor administratieve controles en controles ter plaatse bij de betaalorganen slechts ten dele doeltreffend waren in het opsporen van onregelmatige uitgaven; dat doet ernstig afbreuk aan de betrouwbaarheid van de door de lidstaten aan de Commissie verstrekte informatie.

VII. De Rekenkamer concludeert ook dat de thans door de certificerende instanties uitgevoerde werkzaamheden onvoldoende zekerheid verschaffen, ofwel over de adequatie van de controles ter plaatse ofwel over de betrouwbaarheid van de statistische verslagen.

VIII. De Rekenkamer is van oordeel dat het informatiesysteem waarover de Commissie beschikt niet op doeltreffende wijze beantwoordt aan de behoeften van de Commissie. Een gedeelte van de nu beschikbaar gestelde informatie is ofwel niet helemaal relevant ofwel onvolledig en onjuist, zodat zij ongeschikt is om als dusdanig te worden gebruikt in het jaarlijks activiteitenverslag en de kwijtingsprocedure. De beperkte controle van de statistieken van de lidstaten door de Commissie kan de betrouwbaarheid ervan niet waarborgen.

IX. Gelet op de in dit verslag uitgebreid beschreven gebreken vormt de informatie waarover de Commissie beschikt geen betrouwbare grondslag om een restfoutenpercentage te schatten. Bovendien zijn de aanpassingen die de Commissie in de uit de statistische verslagen resulterende foutenpercentages aanbrengt, statistisch gezien niet deugdelijk. Bijgevolg is het daaruit voortvloeiende restfoutenpercentage evenmin statistisch deugdelijk.

X. De Rekenkamer doet de volgende aanbevelingen:

- De administratieve controles en controles ter plaatse dienen strikter te worden uitgevoerd door de betaalorganen en de kwaliteit van de LPIS-databanken moet worden verbeterd.

- De door de Commissie afgegeven richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van adequate controlesystemen en voor de samenstelling van statistische verslagen dienen te worden verduidelijkt en er moet strenger toezicht komen op de uitvoering ervan.

- De door de Commissie afgegeven richtsnoeren voor de certificerende instanties dienen zo te worden aangepast dat de omvang van de getoetste steekproeven van controles ter plaatse te vergroten, om herhaling van controles verplicht te stellen en om nauwlettender toe te zien op de samenstelling van de statistische verslagen.

- De Commissie dient het huidige voor de betaalorganen geldende verslagleggingssysteem te herzien teneinde ervoor te zorgen dat zij op het meest geschikte tijdstip volledige en relevante informatie ontvangt die kan worden gebruikt in de kwijtingsprocedure. Bijkomend dient de Commissie ook de doeltreffendheid van haar administratieve controles en haar controles ter plaatse van de statistische verslagen van de lidstaten te verhogen.

- De Commissie dient de nodige maatregelen te treffen om te komen tot een statistisch deugdelijke schatting van de onregelmatigheden in de betaalverrichtingen, op basis van de werkzaamheden van de betaalorganen en de verruimde rol van de certificerende instanties, mits het functioneren van die organen op voldoende wijze wordt verbeterd.

INLEIDING

HET DOEL VAN DE TOETSING VAN VERRICHTINGEN OP HET NIVEAU VAN DE LIDSTAAT BIJ DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK LANDBOUWBELEID

1. De Commissie deelt de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) met de lidstaten.

2. De EU-begroting financiert de GLB-uitgaven via twee fondsen [1]: het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF), waaruit rechtstreekse steun en marktmaatregelen van de EU volledig worden gefinancierd [2], en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), waaruit programma’s voor plattelandsontwikkeling worden gecofinancierd.

3. De rechtstreekse steun wordt grotendeels verdeeld over de bedrijfstoeslagregeling (BTR) [3] en in tien lidstaten [4] over de overgangsregeling inzake een enkele areaalbetaling (REAB) [5]. Bovendien worden met ruim dertig aanvullende regelingen inzake rechtstreekse steunverlening, specifieke landbouwsectoren ondersteund.

4. De steun voor plattelandsontwikkeling wordt ten uitvoer gelegd door middel van regionale en nationale plattelandsontwikkelingsprogramma’s. Dat kan gebeuren in de vorm van oppervlaktegerelateerde steun, zoals agromilieubetalingen of compensatiebetalingen aan landbouwers in gebieden met natuurlijke handicaps of steun aan specifieke projecten zoals de modernisering van landbouwbedrijven of het opzetten van een basisdienstverlening voor de landelijke bevolking.

5. Aangezien de Commissie de algehele verantwoordelijkheid draagt voor de tenuitvoerlegging van de EU-begroting, dient zij van de lidstaten relevante informatie te verkrijgen over hun tenuitvoerlegging van het GLB. De jaarlijkse statistische verslagen die de resultaten van de door de nationale betaalorganen uitgevoerde administratieve controles en controles ter plaatse bevatten [6], vormen een belangrijke informatiebron.

VOORBEREIDING, SAMENSTELLING EN VERIFICATIE VAN DE STATISTISCHE VERSLAGEN

6. Figuur 1 toont de belangrijkste processen bij de voorbereiding, samenstelling en verificatie van de statistische verslagen met betrekking tot de oppervlaktegerelateerde ELGF-maatregelen. Daaronder wordt de rol van de betrokken instanties beschreven. Soortgelijke processen gelden voor de verslagen die worden uitgebracht met betrekking tot andere ELGF- en Elfpo-maatregelen.

FIGUUR 1

BELANGRIJKSTE PROCESSEN VOOR DE OPPERVLAKTEGERELATEERDE STATISTISCHE VERSLAGEN OVER HET ELGF MET BETREKKING TOT DE STEUNAANVRAGEN VOOR 2010

+++++ TIFF +++++

NATIONALE BETAALORGANEN VERRICHTEN DE VEREISTE VERIFICATIES EN BEREIDEN DE STATISTISCHE VERSLAGEN VOOR

7. Voor de gehele EU worden de GLB-uitgaven beheerd en uitbetaald door 81 nationale of regionale betaalorganen. Die betaalorganen moeten, ofwel rechtstreeks ofwel via gedelegeerde instanties, de subsidiabiliteit van de steunaanvragen die zij van landbouwers ontvangen, nagaan.

8. Die controle gebeurt in de vorm van administratieve controles en controles ter plaatse. Alle aanvragen worden aan administratieve controles onderworpen, maar de controles ter plaatse worden alleen verricht op steekproeven van aanvragen.

9. De EU-verordeningen bevatten de gemeenschappelijke regels inzake de uitvoering van dergelijke controles, met inbegrip van wat moet worden nagekeken, hoe de steekproefselecties dienen te verlopen en welke minimale dekking elk steuntype dient te krijgen. Voor de ELGF- en Elfpo-regelingen onder het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) bestond altijd al de wettelijke vereiste dat een aselecte steekproef van aanvragers dient te worden getrokken [7], maar dat was niet het geval voor de niet-oppervlaktegerelateerde Elfpo-maatregelen tot 2011 [8].

10. De resultaten van de administratieve controles en de controles ter plaatse worden geregistreerd in de databanken van de betaalorganen. De bij die controles opgespoorde fouten geven aanleiding tot verlagingen van de steunbedragen waarop de aanvragers aanspraak maken.

11. De statistische verslagen met de resultaten van die controles moeten de door de Commissie vastgestelde vorm hebben. Die vorm is uiteengezet in computertemplates en richtsnoeren, en varieert naargelang van de specifieke eigenschappen van de individuele GLB-maatregelen. De meeste statistische verslagen moeten de volgende inlichtingen bevatten:

a) het totale aantal steunaanvragers en het aantal ter plaatse gecontroleerde aanvragers;

b) het totale bedrag dat is gedeclareerd door (of betaald aan) aanvragers en het totale bedrag bestreken door de controles ter plaatse;

c) de kortingen die de betaalorganen op de steunaanvragen hebben toegepast, met opsplitsing van het totale bedrag tussen aanvragers die wel, en degenen die niet een controle ter plaatse kregen.

12. De resultaten van deze controles dienen jaarlijks, per betaalorgaan en per lidstaat, aan de Commissie te worden meegedeeld op uiterlijk 15 juli van het jaar dat volgt op het jaar waarop de gegevens betrekking hebben. Zo moeten de betaalorganen voor de in 2010 (jaar n) ingediende declaraties uiterlijk op 15 juli 2011 (jaar n+1) verslag uitbrengen over hun controles op die declaraties.

CERTIFICERENDE INSTANTIES ONDERZOEKEN DE SAMENSTELLING VAN DE VERSLAGEN EN TOETSEN DE ONDERLIGGENDE GEGEVENS

13. Certificerende instanties (CI) zijn onafhankelijke, door de lidstaten aangewezen controleorganen die de rekeningen en de betalingsdossiers van de betaalorganen onderzoeken en verslag neerleggen bij de Commissie. Die verslagen, vergezeld van de jaarrekeningen van de betaalorganen, moeten uiterlijk op 15 februari van het jaar dat volgt op het jaar waarin de betalingen zijn verricht, naar de Commissie te worden verstuurd. Zo worden aanvragen die zijn ingediend in 2010 (jaar n) betaald in 2011 (jaar n+1); de certificerende instanties brengen uiterlijk op 15 februari 2012 (jaar n+2) verslag uit.

14. De Commissie heeft richtsnoeren uitgevaardigd over de werkzaamheden die de certificerende instanties moeten uitvoeren en over de vormvereisten voor de bij haar in te dienen verslagen. Van de certificerende instanties wordt onder meer vereist dat zij advies uitbrengen over:

a) de kwaliteit van de controleomgeving door minstens tien door het betaalorgaan uitgevoerde controles ter plaatse te herhalen (per uitgavenpopulatie [9]), en

b) de vraag of de statistische verslagen met de resultaten van de administratieve controles en de controles ter plaatse al dan niet correct zijn samengesteld en aangesloten met de databank van het betaalorgaan, met een adequaat controlespoor [10].

15. Sinds 2010 geeft de Commissie de lidstaten de mogelijkheid om de betaalorganen te laten onderwerpen aan een uitgebreide controle door certificerende instanties. Tijdens dergelijke uitgebreide controles dient een steekproef van 110 tot 180 door het betaalorgaan verrichte controles ter plaatse per uitgavenpopulatie [11] volledig te worden herhaald door de certificerende instanties [12]. Een dergelijke diepgaande controle staat bekend onder de naam "versterkte zekerheid over de wettigheid en regelmatigheid van verrichtingen op het niveau van de eindbegunstigden op basis van het werk van de certificerende instanties".

16. Met die optie "versterkte zekerheid" zou het bedrag aan financiële correcties dat de Commissie oplegt, beperkt blijven tot het bedrag dat overeenstemt met het foutenpercentage dat is afgeleid uit de door de certificerende instanties gecertificeerde verificaties. Tot op heden hebben vijf lidstaten (Bulgarije, Griekenland, Luxemburg, Roemenië en het Verenigd Koninkrijk — Noord-Ierland) ingestemd met de toepassing van deze optie.

17. Krachtens het Financieel Reglement [13] dat op 25 oktober 2012 is aangenomen, dienen de certificerende instanties een oordeel te formuleren over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen. Daarom zal de "versterkte zekerheid" in alle lidstaten verplicht worden. De wetgevingsvoorstellen voor het GLB 2014-2020 bevatten ook bepalingen in die zin en de Commissie bereidt een nieuw richtsnoer voor over de wijze waarop die bepalingen dienen te worden uitgevoerd.

DE COMMISSIE ONDERZOEKT DE INDIVIDUELE STATISTISCHE VERSLAGEN

18. De Commissie onderzoekt de stukken van de statistische verslagen. Die controle op stukken omvat een combinatie van geautomatiseerde controles om de interne samenhang van de in het verslag vermelde gegevens te testen en handmatige controles om de gegevens in het verslag te vergelijken met informatie uit voorgaande jaren of andere verslagen. Wanneer de Commissie fouten of tegenstrijdigheden in een verslag ontdekt, wordt de lidstaat gevraagd een en ander recht te zetten, meestal door verbeterde gecorrigeerde gegevens te verstrekken.

19. De Commissie voert tevens nalevingsgerichte controles uit met betrekking tot de werking van de beheers- en controlesystemen van de geselecteerde betaalorganen. Doorgaans test de Commissie gedurende die controles de betrouwbaarheid van de door het betaalorgaan verrichte controles ter plaatse door een steekproef ervan te herhalen.

20. Nadat alle verslagen van de afzonderlijke betaalorganen zijn goedgekeurd, gebruikt de Commissie die gegevens om een restfoutenpercentage te berekenen dat wordt vermeld in het jaarlijks activiteitenverslag (zie bijlage I voor een toelichting op de berekeningsmethode voor het restfoutenpercentage van de Commissie).

REIKWIJDTE, DOELSTELLINGEN EN AANPAK VAN DE CONTROLE

21. De controle was gericht op de volgende vraag: "Zijn de resultaten van de door de lidstaten uitgevoerde en door de Commissie gerapporteerde controles van de landbouwuitgaven betrouwbaar?".

22. Die overkoepelende vraag was opgesplitst in vijf subvragen:

a) Zijn de door de betaalorganen uitgevoerde administratieve controles en controles ter plaatse doeltreffend?

b) Zijn de statistische verslagen met de resultaten van de controles door de betaalorganen op correcte wijze samengesteld en nagekeken voor ze bij de Commissie werden ingediend?

c) Verschaft het werk van de certificerende instanties voldoende zekerheid inzake de kwaliteit van de controles ter plaatse en de betrouwbaarheid van de statistische verslagen?

d) Waarborgt de Commissie de betrouwbaarheid van de statistische verslagen?

e) Is de schatting door de Commissie van het restfoutenpercentage statistisch deugdelijk?

23. De controle betrof de statistische verslagen met de resultaten van de administratieve controles en de controles ter plaatse van 2010 voor plattelandsontwikkeling en regelingen voor rechtstreekse steun die waren opgenomen in het jaarlijks activiteitenverslag van DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling voor het begrotingsjaar 2011. De controle omvatte tevens de berekening van de restfoutenpercentages en de presentatie daarvan in het jaarlijks activiteitenverslag van DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling voor de begrotingsjaren 2011 en 2012.

24. De Rekenkamer nam in de reikwijdte van de controle statistische verslagen op die betrekking hadden op de in financieel opzicht belangrijkste steunregelingen, goed voor 86 % van de GLB-uitgaven. Dat wordt geïllustreerd in tabel 1.

25. De beoordeling van de doeltreffendheid van de door de betaalorganen gebruikte systemen om de administratieve controles en controles ter plaatse te verrichten, is gebaseerd op de DAS-controleresultaten voor 2010, 2011 en 2012 van de Rekenkamer.

26. Tijdens de controle bezocht de Rekenkamer negen betaalorganen in acht lidstaten [14]. Die negen betaalorganen beheerden samen 28 % van de rechtstreekse ELGF-steun en 41 % van de Elfpo-uitgaven in 2011. De controleurs van de Rekenkamer ontmoetten ook vertegenwoordigers van de betrokken certificerende instanties en medewerkers van de Commissie die de statistische verslagen behandelen.

TABEL 1

BEKNOPT OVERZICHT VAN DE VOORNAAMSTE GLB-STEUNREGELINGEN EN DE BIJBEHORENDE UITGAVEN VOOR 2011

Bron: Jaarverslag van de Europese Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2011.

Rubriek | Uitgaven betreffende het begrotingsjaar 2011 | Valt dit onder de reikwijdte van de controle? |

(in miljoen euro) | percentage |

Interventies op de landbouwmarkten (uitgaven niet-GBCS-populatie van het ELGF) | 3533 | 6,3 % | Nee |

Bedrijfstoeslagregeling (gedeelte van de uitgaven voor de ELGF-GBCS-populatie) | 31082 | 55,4 % | Ja |

Regeling inzake een enkele areaalbetaling (gedeelte van de uitgaven voor de ELGF-GBCS-populatie) | 5084 | 9,1 % | Ja |

Andere rechtstreekse steun (gedeelte van de uitgaven voor de ELGF-GBCS-populatie) | 4012 | 7,1 % | Nee |

Plattelandsontwikkeling (uitgaven van zowel GBCS- als niet-GBCS-populatie van Elfpo) | 12394 | 22,1 % | Ja |

TOTAAL | 56105 | 100,0 % | 86,6 % |

27. De controle was hoofdzakelijk gericht op de doeltreffendheid van de systemen die waren ontworpen om de betrouwbaarheid van de controlestatistieken van de lidstaten te waarborgen. Meer bepaald onderzocht de Rekenkamer het volgende:

a) op het niveau van de betaalorganen: de bestaande beheerssystemen voor de samenstelling en validering van de administratieve controles en controles ter plaatse van zowel ELGF- als Elfpo-maatregelen. De Rekenkamer onderzocht de stukken van 415 aanvragen die door de inspecteurs van de betaalorganen ter plaatse waren gecontroleerd, teneinde te bepalen of die aanvragen juist waren weergegeven in de bij de Commissie ingediende verslagen. Bovendien werd de willekeurige selectie van steekproeven onderzocht om te bepalen of zij statistisch representatief waren;

b) op het niveau van de certificerende instanties onderzocht de Rekenkamer de verificatie- en valideringsprocedures betreffende de betrouwbaarheid van de statistische verslagen alsmede de kwaliteitsbeoordeling van de controles ter plaatse door het betaalorgaan;

c) op het niveau van de Commissie onderzocht de Rekenkamer de uitgevoerde procedures ter controle van de statistische verslagen, met inbegrip van de berekening van het restfoutenpercentage; bijzondere aandacht werd besteed aan de verantwoording van ingrijpende aanpassingen en verbeteringen die in die verslagen waren aangebracht.

In haar jaarverslag over 2012 merkte de Rekenkamer, in verband met het jaarlijks activiteitenverslag van directoraat-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling, op dat de Commissie haar aanpak heeft gewijzigd voor het vaststellen van het restfoutenpercentage voor de ontkoppelde areaalsteun (ELGF). In het onderhavige speciaal verslag werkt de Rekenkamer haar opmerkingen uit het verleden nader uit door een diepgaande evaluatie op te nemen van de betrouwbaarheid van de door de lidstaten uitgevoerde verificaties van de landbouwuitgaven (in het kader van zowel het ELGF als het Elfpo) en van de geldigheid van de berekening door de Commissie van het restfoutenpercentage. De reikwijdte van deze controle is dan ook verder uitgebreid ten opzichte van die van het jaarverslag over 2012.

OPMERKINGEN

DE DOOR NAGENOEG ALLE GECONTROLEERDE BETAALORGANEN UITGEVOERDE ADMINISTRATIEVE CONTROLES EN CONTROLES TER PLAATSE ZIJN SLECHTS GEDEELTELIJK DOELTREFFEND

28. Administratieve controles omvatten alle geformaliseerde en geautomatiseerde kruiscontroles die nodig zijn om de subsidiabiliteit van aanvragen na te gaan en alle mogelijke onregelmatigheden op te sporen. Aanvragen voor specifieke percelen dienen bijvoorbeeld te worden vergeleken met databanken met informatie over de subsidiabiliteit van grond.

29. Voor controles ter plaatse moeten de inspecteurs van het betaalorgaan nagaan of de kenmerken van het door hen bezochte perceel of project overeenstemmen met de informatie in de aanvraag, bijvoorbeeld door het perceel te meten, door de specifieke projecteigenschappen of de documentatie betreffende een aanbestedingsprocedure te onderzoeken.

TEKORTSCHIETENDE KWALITEIT VAN DE ADMINISTRATIEVE CONTROLES EN DE CONTROLES TER PLAATSE VAN DE OPPERVLAKTEGERELATEERDE ELGF-MAATREGELEN LEIDEN ERTOE DAT ONREGELMATIGHEDEN NIET WORDEN OPGESPOORD OF GEMELD

30. Tussen 2010 en 2012 bezocht de Rekenkamer vijftien betaalorganen in tien lidstaten om de doeltreffendheid van hun toezicht- en controlesystemen voor BTR/REAB na te gaan. Volgens de beoordeling beschikte slechts één betaalorgaan over doeltreffende systemen voor zowel de administratieve controles als de controles ter plaatse, terwijl de veertien andere betaalorganen ofwel slechts gedeeltelijk doeltreffend waren, ofwel op minstens één gebied niet doeltreffend waren. Bijlage II bevat een samenvatting van de beoordelingen.

31. Voor 2011 en 2012 toetste de Rekenkamer 180 verrichtingen voor ELGF-uitgaven en constateerde zij dat respectievelijk 39 % en 41 % ervan fouten vertoonden. Het door de Rekenkamer geschatte meest waarschijnlijke foutenpercentage bedroeg respectievelijk 2,9 % en 3,8 % [15]. Dergelijk fouten ontstaan in belangrijke mate doordat de betaalorganen de administratieve controles ondoeltreffend uitvoeren of de steun verkeerd berekenen.

32. Op basis van de bovenstaande controles [16] en van de doelmatigheidscontroles van de REAB en de BTR [17] constateerde de Rekenkamer de volgende belangrijke tekortkomingen, die van invloed zijn op de gegevens in de verslagen van de betaalorganen, en dus ook op de berekening door de Commissie van het restfoutenpercentage:

- de bestaande procedures zijn ontoereikend om te waarborgen dat REAB- of BTR-steun uitsluitend wordt betaald aan begunstigden die beantwoorden aan de definitie van het begrip "landbouwer" uit de regelgeving;

- gebreken met betrekking tot de betrouwbaarheid van het Landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) [18], aangezien niet-subsidiabele grond als subsidiabel was geregistreerd (zie voorbeelden in tekstvak 1);

- vervanging (door de betaalorganen) van door landbouwers aangegeven niet-subsidiabele percelen door andere percelen na de wettelijke uiterste termijn [19];

- onjuiste berekening van de steun door de betaalorganen (vooral met betrekking tot foutieve "betalingsrechten" die eveneens door de betaalorganen worden vastgesteld);

- onnauwkeurige beoordeling van de subsidiabele oppervlakte binnen de opgegeven percelen [20] (zie voorbeeld in tekstvak 2).

TEKSTVAK 1

VOORBEELD VAN ONJUISTE GEGEVENS IN HET LPIS

In twee betaalorganen (Lombardije in Italië en Galicië in Spanje) trof de Rekenkamer enkele gevallen aan van percelen die als volledig subsidiabel stonden geregistreerd in het LPIS, terwijl er een dichtbegroeid bos lag of zij andere kenmerken hadden waardoor ze niet-subsidiabel waren. De Rekenkamer stelde ook vast dat het LPIS niet was bijgewerkt met de resultaten van recente door de betaalorganen verrichte inspecties ter plaatse (Spanje (Galicië), Italië (Lombardije) en Hongarije).

Bron: Voorbeeld 3.4 van het Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer.

TEKSTVAK 2

NIET-SUBSIDIABELE GROND DIE TIJDENS DE INSPECTIE DOOR HET BETAALORGAAN ALS VRIJWEL VOLKOMEN SUBSIDIABEL WERD BESCHOUWD

In Polen is het voor de GLMC vereist dat er een regelmatige activiteit plaatsvindt op akkerland. De Rekenkamer constateerde echter dat REAB-steun was betaald voor onbenut akkerland (zie het voorbeeld op foto 1). Bij de bezochte begunstigden trof de Rekenkamer vaak vergelijkbare situaties aan. De REAB-begunstigden ontvingen meestal het volledige bedrag of werden slechts bescheiden gekort, zelfs indien de autoriteiten constateerden dat zij hun land gedurende verscheidene jaren niet hadden benut.

Foto 1 — Voormalig landbouwland dat verscheidene jaren niet was gebruikt

+++++ TIFF +++++

Bron: Rekenkamer, Speciaal verslag nr. 16/2012 (blz. 23).

TEKORTSCHIETENDE KWALITEIT VAN DE ADMINISTRATIEVE CONTROLES EN DE CONTROLES TER PLAATSE VAN DE ELFPO-MAATREGELEN LEIDEN ERTOE DAT ONREGELMATIGHEDEN NIET WORDEN OPGESPOORD OF GEMELD

33. Tussen 2010 en 2012 bezocht de Rekenkamer 21 betaalorganen in 16 lidstaten tijdens haar nalevingsgerichte controles van bestaande beheerssystemen voor plattelandsontwikkelingsmaatregelen. Volgens de beoordeling beschikte slechts één betaalorgaan over doeltreffende systemen wat betreft de administratieve controles, en waren slechts zes betaalorganen doeltreffend wat betreft hun systemen voor controles ter plaatse. Dat betekent dat, volgens de beoordeling, de overgrote meerderheid van de gecontroleerde betaalorganen slechts gedeeltelijk doeltreffend, of zelfs niet doeltreffend was op minstens één terrein. Bijlage III bevat een samenvatting van de beoordeling.

34. Voor 2011 en 2012 stelde de Rekenkamer vast dat respectievelijk 57 % en 63 % van de 178 [21] verrichtingen in haar steekproef van Elfpo-uitgaven fouten vertoonden. Het door de Rekenkamer geschatte meest waarschijnlijke foutenpercentage bedroeg respectievelijk 7,7 % en 7,9 % [22]. De meeste door de Rekenkamer vastgestelde fouten hadden de betaalorganen moeten opsporen tijdens hun administratieve controles.

35. De Rekenkamer bracht de onderstaande gebreken aan het licht, die de gegevens uit de statistische verslagen van de lidstaten, en bijgevolg ook de berekening door de Commissie van het restfoutenpercentage [23] negatief beïnvloeden:

- onjuiste berekening en betaling van de steun;

- stelselmatige gebreken in administratieve controles, die leiden tot de financiering van de niet-subsidiabele uitgaven (bijvoorbeeld btw);

- het feit dat men er niet in slaagt gevallen van niet-naleving op te sporen tijdens controles ter plaatse (zie het voorbeeld in tekstvak 3);

- niet-naleving van procedures voor overheidsopdrachten die de betaalorganen hadden moeten opsporen (zie het voorbeeld in tekstvak 4);

- gebrekkige steekproefmethoden en niet-naleving van het krachtens de regelgeving vereiste minimumaantal controles ter plaatse.

36. Uit de bovenstaande voorbeelden in de tekstvakken 1-4 blijkt dat de betrouwbaarheid van de statistische verslagen van de lidstaten ernstig wordt ondermijnd door het feit dat gecontroleerde betaalorganen er niet in slagen een significant aantal fouten op te sporen, dat bijgevolg niet wordt weergegeven in de aan de Commissie verstrekte verslagen.

TEKSTVAK 3

VOORBEELD VAN DE ONTOEREIKENDE KWALITEIT VAN CONTROLES TER PLAATSE DOOR EEN LIDSTAAT

De Rekenkamer herhaalde de controles van een project in Lombardije (Italië) met als doel de bouw van een gebouw van twee verdiepingen op een landbouwbedrijf, inclusief een laboratorium voor de verwerking van fruit en andere landbouwproducten, een opslagruimte en een terras voor het drogen van fruit.

Het betaalorgaan keurde het volledige bedrag van de aangevraagde saldobetaling ter waarde van 221205 euro goed na administratieve controles en controles ter plaatse.

De Rekenkamer constateerde echter dat het gebouw hoofdzakelijk de kenmerken van een particuliere woning had en niet die van een agrarisch bedrijfsgebouw, en dat de betrokken kosten bijgevolg niet subsidiabel waren. Het feit dat de nationale overheden het volledige bedrag aan gedeclareerde uitgaven hebben aanvaard, wijst op een materieel gebrek in zowel de administratieve controles als de controles ter plaatse.

Bron: Voorbeeld 4.5 van het Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer.

TEKSTVAK 4

VOORBEELD VAN EEN NIET-ONTDEKTE INBREUK OP DE REGELGEVING VOOR OVERHEIDSOPDRACHTEN

In Roemenië vroeg de begunstigde (een plattelandsgemeente) steun voor een investeringsproject dat een waterleidingnetwerk omvatte, een rioleringssysteem, verbetering van het plaatselijke wegennet en een gemeenschapshuis. De begunstigde weigerde vijf van de zeven inschrijvers die een offerte indienden, met het argument dat zij niet aan de voorwaarden voldeden. De Rekenkamer constateerde dat de inschrijver waaraan de opdracht werd gegund, niet voldeed aan twee gunningscriteria en dat bovendien andere offertes waren geweigerd omdat ze uitgerekend aan die voorwaarden niet voldeden. Het betaalorgaan had bijgevolg moeten merken dat de daarmee verband houdende uitgaven niet-subsidiabel waren.

De Rekenkamer constateerde ook soortgelijke inbreuken op de regelgeving voor overheidsopdrachten in Spanje (Andalusië), Frankrijk, Litouwen, Polen en Slovenië.

Bron: Voorbeeld 4.3 van het Jaarverslag 2012 van de Rekenkamer.

DE ONTOEREIKENDE SAMENSTELLING EN VERIFICATIE VAN DE STATISTISCHE VERSLAGEN DOOR DE BETAALORGANEN DOEN NOG MEER AFBREUK AAN DE BETROUWBAARHEID ERVAN

37. Om de gerapporteerde controleresultaten te kunnen vergelijken tussen de verschillende lidstaten, is het noodzakelijk dat overal dezelfde methodologie wordt gebruikt voor de samenvoeging ervan. De Commissie heeft daartoe richtsnoeren uitgevaardigd aan de betaalorganen.

ONNAUWKEURIGHEDEN IN DE RICHTSNOEREN VAN DE COMMISSIE BEÏNVLOEDEN DE JUISTHEID EN RELEVANTIE VAN DE VERZAMELDE INFORMATIE

38. Ook al bieden de richtsnoeren voor de verslaglegging over de controleresultaten de betaalorganen in vele opzichten duidelijke richtlijnen, toch bracht de controle van de Rekenkamer enkele gebreken aan het licht die de vergelijkbaarheid en de consistentie van de gerapporteerde gegevens beïnvloeden.

39. Allereerst wordt in de richtsnoeren niet van de lidstaten geëist dat zij informatie geven over de voor de samenstelling van de statistische verslagen gebruikte afsluitingsdata, noch over de behandeling van de aanvragen die nog niet volledig waren verwerkt op het ogenblik dat het verslag werd samengesteld. Dientengevolge kan de Commissie de volledigheid en samenhang van de gegevens uit die verslagen niet ten volle beoordelen (zie tekstvak 5 voor verschillende voorbeelden van onvolledige of onjuiste gegevens die zijn gemeld door sommige van de gecontroleerde betaalorganen).

TEKSTVAK 5

VOORBEELDEN VAN ONVOLLEDIGE OF ONNAUWKEURIGE GEGEVENS DIE DOOR SOMMIGE VAN DE GECONTROLEERDE BETAALORGANEN ZIJN GEMELD

In Bulgarije werd het oorspronkelijke verslag inzake de Elfpo-GBCS-maatregelen begin juni 2011 samengesteld; het bevatte slechts 75 % van de aanvragen voor agromilieumaatregelen. De Bulgaarse autoriteiten dienden in januari 2012 weliswaar een geactualiseerd verslag in, maar ook dat betrof slechts 85 % van de aanvragen.

In Roemenië stelden de controleurs van de Rekenkamer vast dat een significant aantal bij de samenstelling van de statistische verslagen gebruikte betalingsbesluiten naderhand werd gewijzigd. Bijgevolg bevatte het bij de Commissie ingediende verslag voor de Elfpo-GBCS- en de Elfpo-niet-GBCS-populaties respectievelijk slechts 55,4 % en 73,4 % van alle uiteindelijk toegepaste kortingen en sancties.

Bron: Bewijsstukken verzameld tijdens de controle van de Rekenkamer.

40. Ten tweede moeten de lidstaten jaarlijks in juli hun verslagen indienen, die zes maanden later door de Commissie worden gebruikt om de restfoutenpercentages te berekenen. In de richtsnoeren wordt van de betaalorganen echter niet specifiek geëist dat zij hiertoe actuele statistieken verstrekken.

41. Ten derde wordt in de richtsnoeren niet van de betaalorganen geëist dat zij een duidelijk controlespoor bewaren om te bewijzen dat een minimumaantal controles op consistentie en nauwkeurigheid is uitgevoerd op de gegevens in de statistische verslagen, voordat die laatste bij de Commissie worden ingediend. Dat zal bijzonder belangrijk zijn in de context van de gebrekkige verificatieprocedures die de Rekenkamer in de meeste van de bezochte betaalorganen aantrof (zie paragraaf 43 hieronder).

DE SYSTEMEN VAN DE GECONTROLEERDE BETAALORGANEN VOOR SAMENSTELLING EN VERIFICATIE VAN DE VERSLAGEN ZIJN NIET DOELTREFFEND

42. De Rekenkamer analyseerde de systemen van de betaalorganen voor de verslagsamenstelling en -verificatie, en probeerde de gegevens uit de statistieken te koppelen aan de onderliggende gegevens uit de databanken van de betaalorganen (voor 24 statistische verslagen). Daarnaast onderzochten de controleurs van de Rekenkamer 414 bestanden [24] om na te gaan of de resultaten van de controles ter plaatse alsmede andere ondersteunende informatie (aanvragen, kostendeclaraties, enz.) op een correcte manier in de databanken waren bewaard en bij de aan de Commissie ingediende verslagen waren opgenomen. De controleurs keken ook de steunberekeningen na, met inbegrip van de toegepaste kortingen en sancties.

43. De controleurs van de Rekenkamer constateerden dat bij acht van de negen gecontroleerde betaalorganen de bestaande schriftelijke procedures voor de verificatie van de gegevens en de samenstelling van de verslagen onvoldoende gedetailleerd waren. Hoewel de vertegenwoordigers van de betaalorganen beweerden dat dergelijke verificaties waren verricht, was er geen afdoende bewijs in de vorm van documenten waaruit dit bleek. Die tekortkomingen kunnen ertoe hebben bijgedragen dat onjuiste gegevens in de verslagen werden opgenomen, hetgeen nadien door de Commissie of tijdens de controle van de Rekenkamer aan het licht kwam.

44. In 118 (28,5 %) van de 414 door de Rekenkamer onderzochte bestanden verschaften de stukken geen onderbouwing voor de in de statistische verslagen vermelde bedragen. De meeste fouten hadden ofwel betrekking op de juistheid van de in de databanken opgeslagen onderliggende gegevens, ofwel op de onjuiste toepassing van de regels van de Commissie voor de samenstelling. De belangrijkste of meest voorkomende gebreken die de berekening van de foutenpercentages beïnvloeden, staan hieronder beschreven (meer details over de aangetroffen fouten staan in bijlage IV):

- De resultaten van de controles ter plaatse werden niet altijd correct opgenomen in de databanken (Italië, Roemenië en het Verenigd Koninkrijk).

- Er waren aanvragers of bedragen in de databanken opgenomen met de vermelding dat zij aan een controle ter plaatse waren onderworpen, ook al was dat niet het geval of was niet aan alle vereisten voor een controle ter plaatse voldaan (Elfpo voor Griekenland, Spanje, Polen en Roemenië) — zie voorbeelden in tekstvak 6.

- Voor de samenstelling werden afsluitingsregels gebruikt die niet schriftelijk waren vastgelegd, hetgeen ertoe heeft geleid dat de betaalorganen op inconsistente wijze te werk gingen, en dat beïnvloedde de volledigheid en de nauwkeurigheid van de gerapporteerde gegevens (Griekenland, Italië en Roemenië).

- Kortingen op steun met betrekking tot voorgaande jaren waren foutief vermeld in de verslagen, en informatie met betrekking tot sommige maatregelen stond vermeld in de verkeerde tabellen van de verslagen [25] (Tsjechische Republiek en het Verenigd Koninkrijk).

TEKSTVAK 6

VOORBEELDEN VAN EEN ONJUISTE PRESENTATIE VAN HET AANTAL UITGEVOERDE CONTROLES TER PLAATSE OF VAN DE WAARDE ERVAN

In Polen behandelde het betaalorgaan sommige controles ter plaatse als bezoeken op locatie [26] (onderdeel van de administratieve controles) en vice versa in het verslag over de niet-oppervlaktegerelateerde Elfpo-maatregelen. Door die fout te corrigeren, zou het foutenpercentage voor ter plaatse bezochte aanvragers zijn gestegen van 0,24 % tot 0,71 %.

In Roemenië werden betaalde voorschotten voor niet-oppervlaktegerelateerde Elfpo-maatregelen onjuist vermeld onder "Bedrag voor betalingen gedekt in controles ter plaatse voor het jaar 2010"; bijgevolg is dat bedrag 84 % te hoog aangegeven. In combinatie met andere aangetroffen fouten leidde dat tot een algehele onderschatting van het foutenpercentage met 16 % (het gerapporteerde foutenpercentage beliep 2,44 %, terwijl het in werkelijkheid 2,88 % had moeten bedragen).

Bron: Bewijsstukken verzameld tijdens de controle van de Rekenkamer.

45. Bovendien troffen de controleurs van de Rekenkamer onverklaarde discrepanties [27] aan tussen de in de statistische verslagen verstrekte gegevens en de gegevens afkomstig uit de databanken van de betaalorganen in 16 (66,6 %) van de 24 gecontroleerde verslagen.

46. De bovenstaande fouten en problemen hebben verschillende gevolgen voor de aan de Commissie gerapporteerde foutenmarges. Alle gecontroleerde lidstaten ondervonden moeilijkheden bij de samenstelling van de verslagen, die nog niet-ontdekte fouten bevatten, zelfs al werden zij door de nationale autoriteiten gecontroleerd en nadien door de Commissie aan een administratieve controle onderworpen (zie voorbeelden in tekstvak 7).

TEKSTVAK 7

VOORBEELDEN VAN AANGETROFFEN FOUTEN MET EEN BELANGRIJKE INVLOED OP DE AAN DE COMMISSIE GERAPPORTEERDE FOUTENPERCENTAGES

In Roemenië werden de onderliggende gegevens die waren gebruikt voor de samenstelling van de verslagen met de controleresultaten voor de Elfpo-GBCS- en niet-GBCS-populaties achteraf gewijzigd, wat ertoe leidde dat lagere kortingen aan de Commissie werden gerapporteerd (zie tekstvak 5). Op basis van de informatie die de Roemeense autoriteiten vervolgens aan de Rekenkamer verstrekten, kon laatstgenoemde alleen de invloed beoordelen van de samenstellingsfouten voor de Elfpo-niet-GBCS-populatie, waarvoor het foutenpercentage steeg van 2,44 % tot 2,88 %.

In Bulgarije constateerden de controleurs van de Rekenkamer in zes van de dertien gecontroleerde Elfpo-niet-GBCS-aanvragen dat de in het statistische verslag vermelde kortingen te hoog waren opgegeven. Deze kortingen werden voor de gehele steekproef met 84,2 % te hoog opgegeven. Dat zou een significante invloed hebben op het voor die steekproef berekende foutenpercentage (daling van 6,96 % tot 3,9 %).

Bron: Bewijsstukken verzameld tijdens de controle van de Rekenkamer.

HET WERK VAN DE CERTIFICERENDE INSTANTIES VERSCHAFT ONVOLDOENDE ZEKERHEID OVER DE KWALITEIT VAN DE CONTROLES TER PLAATSE EN DE BETROUWBAARHEID VAN DE STATISTISCHE VERSLAGEN

DE DOOR DE CERTIFICERENDE INSTANTIES VERRICHTE VERIFICATIES VAN DE DOOR DE BETAALORGANEN UITGEVOERDE CONTROLES TER PLAATSE ZIJN IN AANTAL EN KWALITATIEF GEZIEN ONTOEREIKEND

47. De nalevingsgerichte controles door de certificerende instanties van de door de betaalorganen uitgevoerde controles ter plaatse die zijn opgenomen in de reikwijdte van deze controle, staan samengevat in de volgende tabel 2.

TABEL 2

OVERZICHT VAN DE DOOR DE CERTIFICERENDE INSTANTIES VERRICHTE NALEVINGSGERICHTE CONTROLES VAN DE DOOR DE BETAALORGANEN UITGEVOERDE CONTROLES TER PLAATSE VOOR HET AANVRAAGJAAR 2010 [1111]

Bron: Europese Rekenkamer.

Lidstaat (betaalorgaan) | Omvang van de (gegevensgerichte) conformiteitssteekproeven die voor elke populatie zijn gecontroleerd | Worden de inspecties herhaald of begeleid? |

ELGF-GBCS | Elfpo-GBCS | Elfpo-niet-GBCS |

Bulgarije (SFA) [1111] | 115 | 137 | 10 | herhaald voor ELGF en Elfpo-GBCS/ begeleid voor Elfpo-niet-GBCS |

Tsjechische Republiek (SAIF) | 11 | 13 | 10 | begeleid |

Griekenland (OPEKEPE) [1111] | 111 | 111 | 25 | herhaald voor ELGF en Elfpo-GBCS/ begeleid voor Elfpo-niet-GBCS |

Spanje (Castilla-La Mancha) | 11 | 10 | 10 | herhaald |

Italië (AGEA) | 10 | 10 | 10 | herhaald/begeleid |

Polen (ARMA) | 10 | 17 | 10 | herhaald |

Roemenië (PIAA & PARDF) [1111] | 184 | 183 | 0 | herhaald |

Verenigd Koninkrijk (RPA) | 10 | 10 | 10 | begeleid |

48. Hoewel de Commissie aanbeveelt om een aantal door de betaalorganen uitgevoerde controles ter plaatse volledig te herhalen, beperkten twee van de acht gecontroleerde certificerende instanties zich tot het begeleiden van de inspecteurs van de betaalorganen tijdens hun oorspronkelijke inspecties. De Rekenkamer is van mening dat deze aanpak niet leidt tot een waarheidsgetrouw oordeel over de controleomgeving van het betaalorgaan, aangezien de inspecteurs waarschijnlijk de verificaties nauwkeuriger zullen uitvoeren in het bijzijn van de controleurs van de certificerende instantie.

49. De omvang van de nalevingsgerichte steekproeven is bovendien, behalve bij die certificerende instanties die de optionele procedure van de "versterkte zekerheid" toepasten, ontoereikend (10 à 17 verrichtingen per uitgavenpopulatie) om een deugdelijke conclusie te kunnen trekken over de kwaliteit van de controles ter plaatse.

TEKSTVAK 8

VOORBEELDEN VAN GEBREKEN BIJ CERTIFICERENDE INSTANTIES; HUN CONTROLES BEANTWOORDEN NIET AAN ALLE EU-FINANCIERINGSVEREISTEN

In de Tsjechische Republiek, Polen en het Verenigd Koninkrijk gebruikten de certificerende instanties bij hun toetsing van de controles ter plaatse bij BTR- of REAB-aanvragers vragenlijsten waarin niet werd verwezen naar bepaalde essentiële BTR-/REAB-subsidiabiliteitsvoorwaarden, zoals de vraag:

of de aanvrager een "landbouwer" was zoals bedoeld in artikel 2a van Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad [28], met andere woorden of hij een landbouwactiviteit uitoefende;

of de aanvrager beschikte over de in de declaratie opgegeven percelen op de door de lidstaat vastgestelde datum (artikel 124, lid 2, van Verordening (EG) nr. 73/2009);

of het areaal in aanmerking kwam voor BTR/REAB (artikel 35, lid 1, en artikel 124 van Verordening (EG) nr. 73/2009);

of de percelen op betrouwbare wijze waren geïdentificeerd zodat ze konden worden gelokaliseerd en gemeten (artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1122/2009).

Bron: Bewijsstukken verzameld tijdens de controle van de Rekenkamer.

50. De controleurs van de Rekenkamer onderzochten willekeurig gekozen werkdocumenten van de certificerende instanties voor een van de herhaalde controles ter plaatse van ieder van de gecontroleerde populaties (ELGF-GBCS, Elfpo-GBCS en niet-GBCS). Volgens het onderzoek beantwoordt de toetsing door vier van de acht certificerende instanties niet aan alle EU-vereisten en zijn de werkzaamheden van de CI onvoldoende gestaafd met bewijsstukken (zie voorbeelden in tekstvak 8).

51. Om de hiervoor genoemde redenen vindt de Rekenkamer dat de beoordelingen van de gecontroleerde certificerende instanties onvoldoende zekerheid verschaffen over de doeltreffendheid van de door de betaalorganen uitgevoerde controles ter plaatse, en dat zij bijgevolg niet wezenlijk kunnen bijdragen tot de beoordeling van de doeltreffendheid van de statistische verslagen.

WAT BETREFT DE CERTIFICERENDE INSTANTIES DIE DE OPTIE "VERSTERKTE ZEKERHEID" HEBBEN TOEGEPAST: HUN BEOORDELINGEN VAN DE RESULTATEN VAN DE GECONTROLEERDE UITGEBREIDE STEEKPROEVEN WORDEN BELEMMERD DOOR ERNSTIGE TEKORTKOMINGEN

52. In haar Jaarverslag over 2011 wees de Rekenkamer op de conceptuele inconsistenties [29] in de richtsnoeren van de Commissie die gelden voor de werkzaamheden van de certificerende instanties met betrekking tot de "versterkte zekerheid over de wettigheid en regelmatigheid van verrichtingen op het niveau van de eindbegunstigden". De Commissie heeft tot dusver geen maatregelen getroffen om die inconsistenties te verhelpen.

TEKSTVAK 9

GEBREKEN IN DE DOOR DE CERTIFICERENDE INSTANTIES VERRICHTE WERKZAAMHEDEN

In Bulgarije werd het overdoen van de controles ter plaatse door de certificerende instantie uitbesteed aan een dienstverlener. In verscheidene gevallen stelde de Rekenkamer vast dat de dienstverlener de subsidiabiliteit van de grond onjuist had beoordeeld. Bovendien had de certificerende instantie niet opgemerkt dat, wanneer twee landbouwers een aanvraag indienden voor hetzelfde perceel (meervoudige aanvraag), het betaalorgaan in strijd met de EU-wetgeving de door een der landbouwers opgegeven oppervlakte verving door een gelijkwaardige, maar niet opgegeven oppervlakte elders op het referentieperceel.

In Roemenië had het betaalorgaan alle door de certificerende instantie geselecteerde betalingen opgeschort en gaf het aan die instantie betalingssimulaties waarin niet-subsidiabele arealen werden uitgesloten. Dat ondermijnt de betrouwbaarheid van de werkzaamheden van de certificerende instantie.

Bron: Voorbeeld 3.6 van het Jaarverslag 2011 van de Rekenkamer.

53. De Rekenkamer onderzocht de door de certificerende instanties uitgevoerde controles van de ELGF-GBCS-populaties in Bulgarije en Roemenië voor het aanvraagjaar 2010 en in Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk (Noord-Ierland) voor het aanvraagjaar 2011 en concludeerde dat de kwaliteit van het werk van de certificerende instanties ontoereikend was (zie tekstvak 9).

54. Als gevolg van de bovenstaande controlebevindingen is de Rekenkamer van mening dat het werk van de certificerende instanties ter uitvoering van het richtsnoer inzake "versterkte zekerheid" onvoldoende zekerheid verschaft over de doeltreffendheid van de door de betaalorganen uitgevoerde controles ter plaatse en dus evenmin over de betrouwbaarheid van de statistische verslagen.

HET ONDERZOEK VAN DE STATISTISCHE VERSLAGEN DOOR DE GECONTROLEERDE CERTIFICERENDE INSTANTIES HEEFT EEN BEPERKTE REIKWIJDTE EN VERSCHAFT GEEN REDELIJKE ZEKERHEID OVER DE BETROUWBAARHEID VAN DIE VERSLAGEN

55. In het richtsnoer van de Commissie wordt aangegeven welke werkzaamheden de certificerende instanties dienen uit te voeren op de door de betaalorganen ingediende statistische verslagen om te kunnen besluiten of die verslagen correct zijn samengesteld en op hun databanken zijn aangesloten, met een adequaat controlespoor. Meer bepaald dienen de certificerende instanties de juistheid van de in de databanken opgeslagen en voor de samenstelling van de verslagen gebruikte informatie na te gaan aan de hand van de onderliggende stukken (aanvragen en inspectieverslagen) voor een steekproef van minstens twintig inspectieverslagen.

56. De controleurs van de Rekenkamer stelden de volgende tekortkomingen vast met betrekking tot de tenuitvoerlegging van dit richtsnoer:

- De conclusies van de certificerende instantie dat de aansluiting van de verslagen met de databanken van het betaalorgaan werd ondersteund door een adequaat controlespoor werden niet bevestigd door de bevindingen van de Rekenkamer (Bulgarije, Griekenland, Polen en Roemenië).

- De steekproef van twintig bestanden betrof slechts de betalingen in verband met maatregelen in het kader van het Elfpo-GBCS, en bevatte geen enkele betaling in het kader van het Elfpo voor niet-oppervlaktegebaseerde maatregelen (Bulgarije).

- Het onderzoek van de steekproeven van twintig bestanden was niet adequaat omdat daarbij niet werd nagegaan of de in de statistische verslagen verstrekte gegevens waren gecontroleerd aan de hand van de onderliggende stukken, zoals de aanvragen (Griekenland en Italië).

57. Bovendien acht de Rekenkamer het richtsnoer van de Commissie onvoldoende duidelijk en sommige controles te beperkt in hun reikwijdte, waardoor de doeltreffendheid ervan daalt. Het gaat in het bijzonder om het volgende:

- Het richtsnoer vereist niet dat de certificerende instanties opmerkingen formuleren bij de door het betaalorgaan gevolgde procedures voor de samenstelling en de verificatie van de statistieken.

- De certificerende instantie hoeft geen enkele controle uit te voeren op de volledigheid van de gegevens in de statistische verslagen of op hun consistentie met informatie uit andere beschikbare verslagen (zoals verslagen van het voorgaande jaar, kwartaalverslagen van de Elfpo-betalingen, lijsten van voor controles ter plaatse geselecteerde aanvragers en van daadwerkelijk geïnspecteerde aanvragers).

- De toetsing van een steekproef van twintig inspectieverslagen per populatie is te zeer toegespitst op het correct invoeren van de inspectieresultaten in de databank en op de vermelding ervan in de statistische verslagen (en niet zozeer op de juistheid van de onderliggende gegevens). De Rekenkamer is van oordeel dat de toetsing dient te worden verruimd tot een beoordeling van de adequatie van het werk dat het betaalorgaan heeft verricht, vanaf de ontvangst van de aanvragen, en bijgevolg een onderzoek moet omvatten van de administratieve controles verricht op die aanvragen.

- De omvang van de steekproeven (twintig verrichtingen) voor de toetsing is te beperkt om de resultaten van die controles te kunnen extrapoleren naar de volledige populatie, hetgeen kwantificering van de impact op de foutenpercentages verhindert.

VASTGESTELDE TEKORTKOMINGEN IN HET ONDERZOEK DOOR DE COMMISSIE VAN DE STATISTISCHE VERSLAGEN VAN DE LIDSTATEN

HET ONTWERP VAN HET INFORMATIESYSTEEM VAN DE COMMISSIE SLUIT NIET AAN BIJ DE VERSCHILLENDE GEBRUIKSDOELEINDEN VAN DIE INFORMATIE

58. De informatie die van de lidstaten wordt gevraagd, dient duidelijk omschreven te zijn en gebaseerd op de behoeften van de Commissie; dat houdt in dat zij op het juiste moment beschikbaar is en van toereikende kwaliteit, nauwkeurig en volledig is.

59. De Commissie verzamelt informatie over de resultaten van de administratieve controles en de controles ter plaatse voor aanvraagjaar n op 15 juli van jaar n+1 en gebruikt deze om toe te zien op de tenuitvoerlegging van de verschillende steunregelingen door de lidstaten, om de controles te plannen en om het restfoutenpercentage te berekenen dat wordt bekendgemaakt in het jaarlijks activiteitenverslag van eind maart van het jaar n+2 (zie bijlage V).

60. Daar waar ELGF-GBCS-steunaanvragen voor het jaar n uiterlijk op 30 juni van het daaropvolgende jaar [30] dienen te worden betaald, bestaat er geen soortgelijke uiterste termijn voor Elfpo-GBCS-steunregelingen, zodat betalingen op wettige wijze kunnen geschieden na 15 juli van het jaar n+1. Uit de resultaten van de bezoeken van de Rekenkamer aan de lidstaten bleek dat een aantal betaalorganen een significant aantal Elfpo-GBCS-aanvragen voor het aanvraagjaar 2010 na 15 juli 2011 had verwerkt. Gelet op de benodigde tijd om de statistische verslagen samen te stellen, konden sommige betaalorganen die in hun verslagen vele aanvragen behandelen, zelfs niet de definitieve gegevens over de na eind mei 2011 behandelde aanvragen opnemen. Dergelijke gegevens werden ofwel op basis van ramingen vermeld, ofwel volledig achterwege gelaten.

61. De in het JAV voor een bepaald jaar opgenomen statistische verslagen over Elfpo-niet-GBCS bevatten de resultaten van de controles ter plaatse van aanvragen die het voorafgaande jaar waren betaald. De in het JAV gebruikte statistieken zijn dan ook niet geheel relevant voor de betreffende verslagperiode.

62. Over het algemeen is de Rekenkamer van oordeel dat het informatiesysteem van de Commissie gegevens oplevert die onvoldoende nauwkeurig en volledig zijn en die ook niet geheel relevant zijn voor het schatten van een restfoutenpercentage door de Commissie.

ONDANKS DE VOORNOEMDE TEKORTKOMINGEN ONTDEKTE DE COMMISSIE FOUTEN IN RUIM DE HELFT VAN DE VERSLAGEN VAN DE LIDSTATEN

63. De gedetailleerde gegevens ter ondersteuning van de statistische verslagen (X-tabellen) worden niet tijdig aan de Commissie verstrekt voor het onderzoek van de stukken, of zij zijn qua vorm niet geschikt voor een dergelijke controle. Bijgevolg blijft de reikwijdte van het onderzoek door de Commissie beperkt tot een controle van de interne consistentie van die verslagen. Die beperking verklaart waarom bepaalde tijdens de controle van de Rekenkamer geconstateerde fouten niet aan het licht kwamen bij de controle van de stukken door de Commissie.

64. Figuur 2 vat de resultaten van de controle van de stukken door de Commissie samen:

FIGUUR 2

OVERZICHT VAN DE CORRECTIES VAN DE STATISTISCHE VERSLAGEN ALS GEVOLG VAN DE CONTROLE OP STUKKEN DOOR DE COMMISSIE

+++++ TIFF +++++

65. De Rekenkamer trof weliswaar enkele tekortkomingen aan met betrekking tot de uitvoering van de verificatieprocedures door de Commissie, maar toch blijkt uit het significante aantal door de Commissie ontdekte tekortkomingen voor de drie soorten gecontroleerde verslagen (ELGF-GBCS, Elfpo-GBCS en Elfpo-niet-GBCS) dat zij er met haar controle op stukken desalniettemin in slaagt een aantal fouten te vinden — die doorgaans betrekking hebben op de samenstelling — die niet op het niveau van de lidstaten waren geïdentificeerd. Dat onderstreept tevens dat de meeste lidstaten niet in staat zijn binnen de gevraagde termijn volledige en nauwkeurige statistieken te verstrekken.

HET ONDERZOEK VAN DE STATISTISCHE VERSLAGEN DOOR DE COMMISSIE TIJDENS HAAR NALEVINGSGERICHTE CONTROLES IS NIET TOEREIKEND

66. Zoals eerder uiteengezet, heeft de reikwijdte van de controle van de verslagen bepaalde beperkingen, die echter kunnen worden gecompenseerd gedurende de nalevingsgerichte controlebezoeken aan geselecteerde lidstaten (die deel uitmaken van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen).

67. Niettemin bevat geen van de interne documenten van de Commissie voldoende bijzonderheden over de reikwijdte van de werkzaamheden. Dit heeft ertoe geleid dat de personeelsleden van de Commissie gedurende hun controlebezoeken aan de betaalorganen verschillende benaderingen volgden. Bovendien was de reikwijdte van de aansluitings- en verificatietests beperkt, en in sommige gevallen waren controles op de vermelde kortingen zelfs uitgesloten, hoewel die informatie van wezenlijk belang is om het restfoutenpercentage te berekenen.

68. De meeste door de Commissie tijdens haar nalevingsgerichte controles geconstateerde fouten of anomalieën betroffen verslagen over de Elfpo-maatregelen. De meest significante daarvan werden aangetroffen bij drie betaalorganen die tussen september en december 2011 zijn gecontroleerd. Niettemin vroeg de Commissie de betrokken betaalorganen niet om verbeterde versies van de verslagen in te dienen, of ontving ze die verbeterde verslagen te laat om ze in aanmerking te kunnen nemen voor de berekening van het restfoutenpercentage dat in maart 2012 in het jaarlijks activiteitenverslag werd bekendgemaakt.

69. De Rekenkamer is van oordeel dat conformiteitsgoedkeuringscontroles beter zouden kunnen bijdragen tot de kwaliteitsverbetering van de statistische verslagen van de lidstaten door meer aandacht te besteden aan de verificatie van de gerapporteerde statistieken aan de hand van de onderliggende bestanden van de betaalorganen.

DE SCHATTING DOOR DE COMMISSIE VAN DE ONREGELMATIGE BETALINGEN IS STATISTISCH GEZIEN NIET DEUGDELIJK EN BEÏNVLOEDT DE BETROUWBAARHEID VAN DE JAARLIJKSE BETROUWBAARHEIDSVERKLARING VAN DG LANDBOUW EN PLATTELANDSONTWIKKELING

DE BENADERINGEN VAN DE LIDSTATEN BIJ HET TREKKEN VAN WILLEKEURIGE STEEKPROEVEN ZIJN STATISTISCH GEZIEN NIET ALTIJD DEUGDELIJK, HETGEEN DE REPRESENTATIVITEIT VAN DERGELIJKE STEEKPROEVEN BEÏNVLOEDT

70. De Rekenkamer beoordeelde ten eerste of de Commissie de lidstaten duidelijke instructies gaf over de wijze waarop een willekeurige steekproef van ter plaatse te inspecteren aanvragers moet worden getrokken, en ten tweede of de door de betaalorganen uitgevoerde procedures verzekerden dat de aanvragers willekeurig werden gekozen en zo representatief mogelijk waren voor de volledige populatie. Voor het eerste punt stelde de Rekenkamer vast dat de Commissie geen voldoende duidelijke instructies geeft over het trekken van willekeurige steekproeven en evenmin van de betaalorganen eist dat zij achteraf nagaan of de willekeurige steekproef representatief is voor de volledige populatie wat betreft bepaalde essentiële kenmerken (bijvoorbeeld omvang van het landbouwbedrijf of soort bewerkte landbouwgrond).

71. Voor het tweede punt trof de Rekenkamer de volgende gebreken aan met betrekking tot de willekeurige selecties:

- De betaalorganen documenteerden de bij de willekeurige selectie te volgen stappen niet duidelijk genoeg om te vermijden dat van jaar tot jaar verschillende methoden werden toegepast (Spanje — Castilla-La Mancha, Italië — AGEA, Polen en Roemenië).

- Willekeurige steekproeven werden soms uitsluitend getrokken uit populaties met een hoog risico (Spanje — Castilla-La Mancha), hetgeen resulteerde in een eerder risicogebaseerde dan willekeurige steekproef.

- Bij de voor de steekproefneming gehanteerde methode werd prioriteit gegeven aan aanvragers die een beroep deden op twee of meer oppervlaktegerelateerde maatregelen, zodat de steekproef niet volkomen representatief was voor de volledige populatie: aanvragers van zowel REAB-steun als steun voor probleemgebieden maakten meer kans om te worden geselecteerd voor de steekproef dan aanvragers die louter REAB-steun hadden gevraagd (Bulgarije, Tsjechische Republiek, Griekenland en Roemenië).

- Sommige nieuwe aanvragers voor oppervlaktegebaseerde maatregelen in het kader van het Elfpo konden niet worden geselecteerd voor controles ter plaatse, aangezien de willekeurige steekproef werd getrokken vóór de uiterste datum voor indiening van hun aanvraag (Griekenland).

- Er bestonden onverklaarbare significante verschillen tussen de populatie in de willekeurige steekproef en de gehele populatie met betrekking tot enkele essentiële kenmerken, zoals de gemiddelde oppervlakte van de aangegeven grond (Italië — AGEA). Dat doet twijfel rijzen over de bij de steekproefneming toegepaste methodologie.

72. De bovengenoemde tekortkomingen in de trekking van de willekeurige steekproeven van aanvragers voor controles ter plaatse door de betaalorganen beïnvloedde de statistische representativiteit van de steekproeven en bijgevolg de betrouwbaarheid van de foutenpercentages. Terwijl de meeste van die tekortkomingen afzonderlijk weliswaar slechts een beperkte invloed zouden hebben op de foutenpercentages, kon de potentiële impact in het geval van één betaalorgaan (Spanje — Castilla-La Mancha) significant zijn omdat de opgespoorde problemen ernstiger waren.

DE DOOR DE COMMISSIE GEHANTEERDE METHODE VOOR HET SCHATTEN VAN EEN RESTFOUTENPERCENTAGE IS STATISTISCH GEZIEN NIET DEUGDELIJK

73. De Rekenkamer onderzocht of de berekeningen van een restfoutenpercentage door de Commissie correct waren uitgevoerd vanuit wiskundig perspectief, en of zij statistisch deugdelijke schattingen kon verschaffen van foutenpercentages bij betalingen na uitvoering van alle controles.

74. Voorafgaand aan haar JAV over 2012 baseerde DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling zijn berekening van een restfoutenpercentage op de in de statistische verslagen van de lidstaten gerapporteerde resultaten van de controles ter plaatse. De Commissie verhoogde de gerapporteerde foutenpercentages echter met 25 % teneinde rekening te houden met de gebreken in de administratieve controles en de controles ter plaatse.

75. Na een beoordeling van de betrouwbaarheid van de toegepaste procedures herzag DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling in zijn JAV over 2012 zijn aanpak. De Commissie heeft ieder betaalorgaan beoordeeld [31] en heeft aan de hand van de beoordelingsresultaten de gerapporteerde foutenpercentages gecorrigeerd (zie ook bijlage I). Zo werden in 2012 de gerapporteerde foutenpercentages naar aanleiding van die correctie bijgesteld met 2 tot 5 procentpunt voor 37 van de 81 betaalorganen.

76. Het gevolg daarvan is dat het door de Commissie berekende restfoutenpercentage voor de ELGF-GBCS-uitgaven in 2012 2,4 % bedraagt, ofwel 4,5 keer hoger dan het foutenpercentage van 0,54 % [32] dat werd berekend aan de hand van de statistische verslagen van de lidstaten.

77. De resultaten van de nieuwe aanpak bevestigen dat slechts beperkte zekerheid kan worden verkregen op basis van de statistische verslagen, de verklaringen van de directeuren van de betaalorganen en de werkzaamheden van de certificerende instanties. Voor 37 betaalorganen, waarvoor de Commissie besloot het foutenpercentage van de ELGF-GBCS-systemen te verbeteren, hadden de directeurs ervan een goedkeurend oordeel afgegeven en voor 32 ervan hadden zelfs de certificerende instanties een goedkeurend oordeel afgegeven.

78. Met die veranderde aanpak in 2012 worden de tekortkomingen onderkend die de Rekenkamer in haar jaarverslagen had gemeld en die in 2013 werden bevestigd door de dienst Interne Audit van de Commissie. De Rekenkamer beschouwt de nieuwe aanpak weliswaar als een stap in de goede richting, maar die wordt slechts gedeeltelijk toegepast; verder dient te worden opgemerkt dat de stijging met 2 tot 5 procentpunten van de gemelde foutenpercentages statistisch gezien niet deugdelijk is en thans geen betrouwbare basis vormt voor het schatten van het restfoutenpercentage.

TABEL 3

EVOLUTIE VAN DE MEEST WAARSCHIJNLIJKE FOUTEN VAN DE REKENKAMER EN DE RESTFOUTENPERCENTAGES VAN DE COMMISSIE

Bron: De Jaarverslagen van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over de begrotingsjaren 2011 en 2012 en het Jaarlijks activiteitenverslag 2012 van het directoraat-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling.

Uitgaven | De resultaten van de toetsing van verrichtingen door de Europese Rekenkamer | De berekening van het restfoutenpercentage door de Commissie |

Ondergrens | Meest waarschijnlijke fout | Bovengrens |

ELGF voor het begrotingsjaar 2011 | 1,1 % | 2,9 % | 4,7 % | 0,55 % |

ELGF voor het begrotingsjaar 2012 | 1,7 % | 3,8 % | 5,9 % | 2,24 % |

Elfpo voor het begrotingsjaar 2011 [111] | 4,5 % | 7,7 % | 10,9 % | 1,89 % |

Elfpo voor het begrotingsjaar 2012 [111] | 4,5 % | 7,9 % | 11,3 % | 1,62 % |

HET DOOR DG LANDBOUW EN PLATTELANDSONTWIKKELING GEMELDE FOUTENNIVEAU MAG NIET WORDEN VERGELEKEN MET DE MEEST WAARSCHIJNLIJKE FOUT VAN DE REKENKAMER

79. De Rekenkamer vergeleek haar eigen methodologie voor de toetsing van verrichtingen en haar schatting van het meest waarschijnlijke foutenpercentage met de methodologie van de Commissie voor de berekening van een restfoutenpercentage.

80. De Commissie publiceerde de afgelopen jaren consequent restfoutenpercentages die lager waren dan het door de Rekenkamer geschatte meest waarschijnlijke foutenpercentage, zoals aangetoond in tabel 3.

81. De significante verschillen tussen de schattingen door de Rekenkamer en de Commissie van de foutenpercentages vragen om verduidelijking. Gezien de bevindingen van de Rekenkamer lijkt de verklaring te liggen bij de elementen die in de onderstaande paragrafen staan samengevat.

82. Allereerst worden bij de berekening van de foutenpercentages verschillende methodologieën gebruikt.

83. Ten tweede is de Rekenkamer van oordeel dat de door de Commissie aangebrachte "aanpassingen" (zie de paragrafen 74-78) statistisch gezien niet deugdelijk zijn om op basis daarvan rekening te houden met de onbetrouwbare aard van de statistische verslagen van de lidstaten, die de bouwstenen vormen voor haar geschatte restfoutenpercentage.

84. Ten derde is het zo dat, hoewel de steekproeven van door de betaalorganen ter plaatse gecontroleerde begunstigden significant groter zijn dan de steekproeven van de Rekenkamer (en dus in theorie nauwkeuriger schattingen van het restfoutenpercentage zouden moeten opleveren), de vastgestelde tekortkomingen op het gebied van de doeltreffendheid van de controles en hun samenstelling de betrouwbaarheid van de bij de Commissie ingediende verslagen ondermijnen. De Rekenkamer verricht van haar kant grondige documentaire controles en controles ter plaatse met betrekking tot alle subsidiabiliteitsvoorwaarden voor de in de steekproeven geselecteerde betalingen en trof in vele gevallen fouten aan die de betaalorganen hadden moeten opsporen, ofwel door administratieve controles, ofwel door controles ter plaatse.

85. Dit wordt nader toegelicht in de volgende twee grafieken met een analyse van de fouten die werden aangetroffen in de door de Rekenkamer getoetste verrichtingen voor het begrotingsjaar 2011. Figuur 3 toont dat voor de ELGF-verrichtingen 55 % van de door de Rekenkamer aangetroffen fouten in een eerder stadium had moeten zijn gecorrigeerd door de betaalorganen.

86. Figuur 4 toont dat voor de Elfpo-verrichtingen 76 % van de door de Rekenkamer aangetroffen fouten in een eerder stadium had moeten zijn gecorrigeerd door de betaalorganen.

FIGUUR 3

SOORTEN FOUTEN, AANGETROFFEN IN HET KADER VAN DE CONTROLE VAN DE REGELMATIGHEID VAN VERRICHTINGEN MET BETREKKING TOT LANDBOUW: MARKTONDERSTEUNING EN RECHTSTREEKSE STEUN (BJ 2011)

+++++ TIFF +++++

Bron: Jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2011.

87. Ten vierde kan het gebeuren dat de Rekenkamer het kwantitatieve effect van een fout anders beoordeelt dan zoals is aanbevolen in de richtsnoeren van de Commissie. Zo beschouwt de Rekenkamer een materiële inbreuk op de regels voor het plaatsen van overheidsopdrachten als volledige fout (100 %) (aangezien de verrichting überhaupt niet had mogen worden toegestaan), terwijl de Commissie in haar richtsnoeren oproept tot beoordeling van de "ernst" van de inbreuk, wat kan resulteren in een geschatte fout van slechts 20 % van het volledige betaalde bedrag.

88. Ten vijfde telt de Rekenkamer een inbreuk op de randvoorwaarden mee in haar berekening van het foutenpercentage, terwijl de Commissie dergelijke inbreuken buiten haar berekening van het restfoutenpercentage houdt. Zo maakten de inbreuken op de randvoorwaarden 0,2 procentpunt uit van de meest waarschijnlijke fout die de Rekenkamer voor de ELGF-uitgaven in 2011 had berekend.

89. Tot slot is het zo dat de betaalorganen hun controles vooraf uitvoeren (d.w.z. voordat de betalingen worden verricht), terwijl de Rekenkamer controles uitvoert op de verrichte betalingen (d.w.z. achteraf).

FIGUUR 4

SOORTEN FOUTEN, AANGETROFFEN IN HET KADER VAN DE CONTROLE VAN DE REGELMATIGHEID VAN VERRICHTINGEN MET BETREKKING TOT PLATTELANDSONTWIKKELING (BJ 2011)

+++++ TIFF +++++

Bron: Jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2011.

CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN

90. De Rekenkamer onderzocht de betrouwbaarheid van de verslagen met de resultaten van de door de betaalorganen uitgevoerde administratieve controles en controles ter plaatse met betrekking tot het aanvraagjaar 2010. Tevens onderzocht zij of de Commissie door haar gebruik van die statistische verslagen en door haar berekening van een restfoutenpercentage een statistisch deugdelijke schatting bood van de onregelmatigheden bij de betalingen. Over het algemeen concludeert de Rekenkamer dat de resultaten van de door de lidstaten uitgevoerde en door de Commissie gerapporteerde controles met betrekking tot de landbouwuitgaven niet betrouwbaar zijn.

DE DOELTREFFENDHEID VAN DE DOOR DE BETAALORGANEN VERRICHTE ADMINISTRATIEVE CONTROLES EN CONTROLES TER PLAATSE MOET STERK WORDEN VERBETERD

91. Uit vorige controles van de Rekenkamer en uit de eigen controles van de Commissie blijkt dat de bestaande systemen voor administratieve controles en controles ter plaatse slechts gedeeltelijk doeltreffend waren, hetgeen in belangrijke mate de betrouwbaarheid van de door de lidstaten aan de Commissie verstrekte informatie ondermijnt (paragrafen 30-36).

AANBEVELING 1

De Commissie dient ervoor te zorgen dat de door de betaalorganen uitgevoerde administratieve controles en controles ter plaatse doeltreffend zijn. Dientengevolge herhaalt de Rekenkamer de volgende specifieke aanbevelingen gedaan uit haar vorige twee jaarverslagen:

- De betaalorganen dienen hun administratieve controles aanzienlijk te verbeteren (procedures voor verificatie van de aanvragen, opsporing van niet-subsidiabele uitgaven) en gebruik van alle relevante, beschikbare informatie teneinde fouten in de aanvragen op te sporen en te corrigeren.

- De kwaliteit van LPIS-databanken moet aanzienlijk worden verbeterd, zodat niet-subsidiabele oppervlakten duidelijk worden aangeduid.

- Inspecties ter plaatse moeten strenger worden uitgevoerd om de subsidiabele oppervlakten en uitgaven correct te bepalen.

DE DOOR DE BETAALORGANEN OPGESTELDE STATISTISCHE VERSLAGEN DIENEN NAUWKEURIGER TE WORDEN NAGEKEKEN EN SAMENGESTELD VOORDAT ZE NAAR DE COMMISSIE WORDEN GESTUURD

92. De Commissie biedt weliswaar gedetailleerde richtsnoeren voor de samenstelling van de statistische verslagen, maar de betaalorganen passen die niet altijd correct toe. Bovendien bleken de gegevens in de verslagen vaak onvolledig of gebaseerd op ramingen, omdat de verslagen werden afgerond voordat alle aanvragen waren verwerkt (paragrafen 37-41).

93. De meeste gecontroleerde betaalorganen beschikten niet over schriftelijk vastgelegde procedures om de nauwkeurigheid van de verslagen na te gaan, voordat die laatste aan de Commissie werden voorgelegd. Ofschoon zij enkele verificatietests hebben verricht, was die toetsing beperkt naar aard en omvang en maakte deze het niet mogelijk, fouten op te sporen die in een later stadium aan het licht kwamen, ofwel tijdens de controle op stukken door de Commissie, ofwel tijdens de controle van de Rekenkamer. Bovendien waren de meeste door de betaalorganen uitgevoerde controles niet naar behoren gedocumenteerd (paragrafen 42-46).

AANBEVELING 2

De Commissie dient haar richtsnoeren inzake de samenstelling van de statistische verslagen te verhelderen. De richtsnoeren dienen met name instructies te geven over de te hanteren afsluitingsdata en over de behandeling van nog niet verwerkte aanvragen, alsmede over de aard en de omvang van de tests die de betaalorganen moeten uitvoeren alvorens zij verslag uitbrengen aan de Commissie.

De betaalorganen van de lidstaten dienen procedures vast te leggen voor de verificatie en samenstelling van de in de verslagen opgenomen gegevens en dienen alle uitgevoerde controles adequaat te documenteren.

HET WERK VAN DE CERTIFICERENDE INSTANTIES VERSCHAFT DE COMMISSIE ONVOLDOENDE ZEKERHEID INZAKE DE BETROUWBAARHEID VAN DE STATISTISCHE VERSLAGEN

94. De certificerende instanties verschaffen de Commissie onvoldoende zekerheid over de adequatie van de door de betaalorganen uitgevoerde controles ter plaatse en over de betrouwbaarheid van de statistieken (paragrafen 47-57).

AANBEVELING 3

De Commissie dient de aan de certificerende instanties gerichte richtsnoeren aan te passen en toe te zien op de correcte tenuitvoerlegging ervan. Die aanpassingen moeten erop gericht zijn:

- de minimale steekproef van de door de betaalorganen verrichte controles ter plaatse die de certificerende instanties dienen te testen, te vergroten;

- dat herhaling van dergelijke controles verplicht wordt gesteld en dat de inspecteurs van de betaalorganen niet slechts worden begeleid, en

- de voor de samenstelling van de statistische verslagen uit te voeren verificatiewerkzaamheden verder te verduidelijken.

ONEIGENLIJK GEBRUIK EN BEPERKTE TOETSING VAN DE STATISTIEKEN VAN DE LIDSTATEN DOOR DE COMMISSIE

95. De Rekenkamer vindt niet dat het informatiesysteem van de Commissie over de resultaten van de controles door de lidstaten doeltreffend voorziet in de behoeften van de Commissie. Een deel van de nu beschikbaar gestelde informatie is niet geheel relevant of is onvolledig en onjuist, en bijgevolg ongeschikt om als zodanig te kunnen worden gebruikt in het jaarlijks activiteitenverslag en in de kwijtingsprocedure (paragrafen 58-62).

96. De beperkte toetsing van de statistieken van de lidstaten door de Commissie kan de betrouwbaarheid ervan niet waarborgen. De controle van de stukken van de statistische verslagen door de Commissie blijft beperkt tot een controle van de interne consistentie van de informatie die zij bevatten, maar biedt niet de mogelijkheid om de inhoud ervan te vergelijken met de onderliggende gegevens (paragrafen 63-65).

97. Die beperkingen worden niet volkomen weggenomen gedurende de (nalevingsgerichte) controles ter plaatse door de Commissie in de geselecteerde lidstaten. Wanneer de Commissie tijdens dergelijke controles onjuiste gegevens aantrof in de statistische verslagen, leidde dat bovendien niet tot correctie van de in het jaarlijks activiteitenverslag gebruikte gegevens (paragrafen 66-69).

AANBEVELING 4

De Commissie dient ervoor te zorgen dat zij volledige informatie ontvangt over de door de betaalorganen uitgevoerde controles, op het meest geschikte tijdstip. In het bijzonder dienen de uiterste data voor indiening van de statistische verslagen bij de Commissie te worden herbezien om deze beter af te stemmen op de periode van het jaar waarin de diensten van de Commissie ze daadwerkelijk nakijken en gebruiken. Dit is met name van belang voor de berekening van het restfoutenpercentage door de Commissie.

De Commissie dient de systemen voor verificatie van de statistische verslagen te harmoniseren. De controles van de stukken moeten zoveel mogelijk geautomatiseerd verlopen en men moet de gegevens uit de verslagen systematisch aansluiten met de onderliggende gegevens.

De nalevingsgerichte controles van de Commissie dienen ook de toetsing te omvatten van de door de betaalorganen en de certificerende instanties verrichte verificaties.

DE SCHATTING VAN HET RESTFOUTENPERCENTAGE DOOR DE COMMISSIE IS STATISTISCH GEZIEN NIET DEUGDELIJK

98. In het jaarlijks activiteitenverslag van DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling onderbouwt de directeur-generaal zijn betrouwbaarheidsverklaring, die onder meer de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen op het niveau van de uiteindelijke begunstigden bestrijkt, met restfoutenpercentages die zijn geraamd op basis van de statistische verslagen van de lidstaten over de resultaten van de administratieve controles en de controles ter plaatse door de betaalorganen.

99. Vanwege de in het onderhavige verslag geïllustreerde gebreken in de statistieken van de lidstaten verschaffen die statistieken op zichzelf geen betrouwbare basis voor de ramingen van het restfoutenpercentage door de Commissie. Bovendien zijn de aanpassingen door de Commissie van de voor elk betaalorgaan berekende foutenpercentages niet statistisch deugdelijk, evenmin als het restfoutenpercentage (paragrafen 73-78).

AANBEVELING 5

De Commissie dient, op basis van de werkzaamheden van de betaalorganen en de verruimde rol van de certificerende instanties, de nodige maatregelen te treffen om te komen tot een statistisch deugdelijke schatting van het huidige effect van onregelmatigheden op de betalingen nadat alle controles zijn uitgevoerd.

De betrouwbaarheid en de statistische deugdelijkheid van de door de betaalorganen en de certificerende instanties uitgevoerde werkzaamheden dienen niettemin substantieel te worden verbeterd (in de in onderhavig verslag aangegeven richting) opdat de Commissie [33] aan de hand daarvan een deugdelijke schatting kan maken van een restfoutenpercentage.

Dit verslag werd door kamer I, onder voorzitterschap van de heer Jan KINŠT, lid van de Rekenkamer, vastgesteld te Luxemburg op haar vergadering van 18 december 2013.

Voor de Rekenkamer

+++++ TIFF +++++

Vítor Manuel da Silva Caldeira

President

[50] De informatiestructuur is omstandig beschreven in Verordening (EU) nr. 825/2010 van de Commissie van 20 september 2010 tot vaststelling van vorm en inhoud van de boekhoudgegevens die aan de Commissie moeten worden verstrekt met het oog op de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het Elfpo, alsmede ten behoeve van monitoring en het opstellen van prognoses (PB L 247 van 21.9.2010, blz. 1).

[1] Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209 van 11.8.2005, blz. 1).

[2] Met uitzondering van bepaalde maatregelen, zoals verkoopbevorderende maatregelen en de schoolfruitregeling, die worden gecofinancierd.

[3] BTR is een inkomenssteunregeling voor landbouwers die betalingsrechten hebben en deze jaarlijks activeren met landbouwgrond waarover zij beschikken teneinde de betaling te ontvangen. De betalingsrechten waren toegewezen aan landbouwers die in de EU-wetgeving bepaalde modellen gebruiken.

[4] Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen, Roemenië en Slowakije.

[5] De REAB is een vereenvoudigde inkomenssteunregeling, gericht op landbouwers, waarbij de steun jaarlijks wordt uitbetaald op basis van de oppervlakte van de subsidiabele grond waarover zij beschikken.

[6] Zie voor verslaglegging over rechtstreekse steunmaatregelen uit het ELGF, artikel 84, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector (PB L 316 van 2.12.2009, blz. 65). Zie voor verslaglegging over de Elfpo-maatregelen, artikel 31 van Verordening (EU) nr. 65/2011 van de Commissie van 27 januari 2011 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB L 25 van 28.1.2011, blz. 8).

[7] Overeenkomstig artikel 31 van de Verordening (EG) nr. 1122/2009 dienen controles ter plaatse op zijn minst 5 % van alle begunstigden te bestrijken en lidstaten moeten op willekeurige wijze 20 % tot 25 % van die 5 % begunstigden selecteren. De rest moet worden geselecteerd op basis van een risicoanalyse.

[8] Overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EU) nr. 65/2011 dienen de uitgaven waarop de controles ter plaatse betrekking hebben, ten minste 4 % te bedragen van de uitgaven van het betreffende jaar en in totaal op ten minste 5 % van de uitgaven van de gehele programmeringsperiode. Met deze verordening werd tevens de vereiste geïntroduceerd dat een aselecte steekproef van ter plaatse te controleren begunstigden moet worden getrokken (tussen 20 % en 25 % van de uitgaven geselecteerd voor controles ter plaatse).

[9] Er bestaan vier uitgavenpopulaties: door het GBCS bestreken ELGF-uitgaven, niet door het GBCS bestreken ELGF-uitgaven, door het GBCS bestreken Elfpo-uitgaven en niet door het GBCS bestreken Elfpo-uitgaven.

[10] Die beoordeling wordt door de Commissie vereist sinds het begrotingsjaar 2008.

[11] De grootte van de steekproef is afhankelijk van de zekerheid die de certificerende instantie zou kunnen verkrijgen inzake de werking van het internebeheersingssysteem van het betaalorgaan.

[12] Overeenkomstig het richtsnoer van de Commissie dient het werk van de CI zich niet te beperken tot een kwaliteitscontrole van de door het betaalorgaan verrichte controles ter plaatse, maar moet het betrekking hebben op de volledige behandeling van het dossier, van de ontvangst van de steunaanvraag tot en met de berekening en uitvoering van de saldobetaling, met inbegrip van de toepassing van kortingen en sancties.

[13] Artikel 59, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1).

[14] De reikwijdte van de controle omvatte de volgende lidstaten (betaalorganen): Bulgarije (SFA), de Tsjechische Republiek (SAIF), Griekenland (OPEKEPE), Spanje (Castilla-La Mancha), Italië (AGEA), Polen (ARMA), Roemenië (PIAA & PARDF) en het Verenigd Koninkrijk (RPA).

[15] De Rekenkamer berekent haar foutenschatting op basis van een representatieve steekproef. Het genoemde cijfer is de beste schatting. De Rekenkamer heeft 95 % zekerheid dat het foutenpercentage in de populatie tussen 1,1 % en 4,7 % ligt voor 2011, en tussen 1,7 % en 5,9 % voor 2012 (de onderste respectievelijk de bovenste foutengrens).

[16] Zie de jaarverslagen van de Rekenkamer over de uitvoering van de EU-begroting met betrekking tot de begrotingsjaren 2010-2012.

[17] Speciaal verslag nr. 5/2011 "De bedrijfstoeslagregeling (BTR): problemen die moeten worden aangepakt voor een beter financieel beheer", en Speciaal verslag nr. 16/2012 "De doeltreffendheid van de regeling inzake een enkele areaalbetaling als overgangsregeling voor de ondersteuning van landbouwers in de nieuwe lidstaten" (http://eca.europa.eu).

[18] Het LPIS is een databank waarin het volledige landbouwareaal (referentiepercelen) van de lidstaat en de subsidiabele arealen zijn geregistreerd; de betrouwbaarheid daarvan is van essentieel belang voor de kwaliteit van de administratieve kruiscontroles, waarmee wordt nagegaan of de steun uitsluitend is betaald voor subsidiabele grond.

[19] Zie voorbeeld 3.3 van het Jaarverslag over 2011 van de Rekenkamer (PB C 344 van 12.11.2012, blz. 1).

[20] Tijdens de DAS-systeemcontroles voor 2010-2012 van de BTR/REAB herhaalde de Rekenkamer tachtig door de inspecteurs van de betaalorganen uitgevoerde controles ter plaatse in tien lidstaten. Dat hield in dat voor 511 percelen de oppervlakte opnieuw werd gemeten en bepaald. De Rekenkamer constateerde fouten bij 11 % van de percelen, aangezien de afwijking tussen de door de Rekenkamer vastgestelde oppervlakte en de door de betaalorganen vastgestelde oppervlakte groter was dan de toepasselijke meettolerantie.

[21] Van de 178 verrichtingen in 2011 en 177 in 2012 hadden er telkens slechts 160 betrekking op uitgaven voor plattelandsontwikkeling: de overige 18 respectievelijk 17 verrichtingen betroffen uitgaven op het gebied van milieu- en klimaatactie, maritieme zaken en visserij, en gezondheid en consumentenbescherming.

[22] De Rekenkamer berekent haar foutenschatting op basis van een representatieve statistische steekproef. Het genoemde cijfer is de beste schatting. De Rekenkamer heeft 95 % zekerheid dat het foutenpercentage in de populatie tussen 4,5 % en 10,9 % ligt voor 2011, en tussen 4,5 % en 11,3 % voor 2012 (de onderste respectievelijk de bovenste foutengrens).

[23] Zie de jaarverslagen van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over de begrotingsjaren 2010-2012.

[24] Het was de bedoeling om in elk betaalorgaan op zijn minst vijftien bestanden te controleren voor elk van de drie in de reikwijdte van de controle opgenomen uitgavenpopulaties. Gezien de omvang van de steekproeven en het feit dat deze laatste doorgaans oordeelkundig waren geselecteerd, is het niet mogelijk om de resultaten van die toetsingen te extrapoleren naar de gehele populatie.

[25] Sommige plattelandsontwikkelingsmaatregelen omvatten zowel een oppervlaktegerelateerd onderdeel als een investeringsonderdeel; beide hadden afzonderlijk moeten worden vermeld, in twee verschillende tabellen.

[26] Het begrip "bezoek op locatie" wordt omschreven in artikel 26, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1975/2006 van de Commissie van 7 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van de controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB L 368 van 23.12.2006, blz. 74). Zij strekken ertoe de fysieke uitvoering van een project na te gaan. Zij voldoen meestal niet aan alle voorwaarden van een "controle ter plaatse" zoals is gedefinieerd in artikel 27 van diezelfde verordening.

[27] Het materialiteitsniveau werd vastgesteld op 5 % van het relevante totaal van de gecontroleerde populaties (ELGF-GBCS, Elfpo-GBCS en Elfpo-niet-GBCS).

[1111] In het geval van Bulgarije, Griekenland en Roemenië werd de procedure voor versterkte zekerheid met betrekking tot de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen in 2011 geïntroduceerd voor het aanvraagjaar 2010 en bestreek deze de ELGF-GBCS- en Elfpo-GBCS-populaties. Voor die drie lidstaten verrichtten de BO’s gegevensgerichte tests en herhaalden zij de inspecties ter plaatse.

[28] Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 30 van 31.1.2009, blz. 16).

[29] "De instructies van de Commissie bevatten een tolerantiemarge van 2 % tussen de door het betaalorgaan gevalideerde steunbedragen en de door de certificerende instantie vastgestelde bedragen, en een tolerantiemarge van nog eens 2 % voor de onjuiste opstelling van inspectiestatistieken door het betaalorgaan. Door deze dubbele tolerantiemarge kan de certificerende instantie restfoutenpercentages valideren die tot wel vier procentpunten te laag kunnen zijn aangegeven, hetgeen de vastgestelde materialiteitsdrempel ondermijnt." (Bron: Paragraaf 3.37 van het Jaarverslag over 2011 van de Rekenkamer.)

[30] Artikel 29, lid 2, van Verordening (EG) nr. 73/2009.

[31] Die onderzoeken voor 2011 bestonden uit een controle op stukken aan de hand van de informatie waarover de diensten van de Commissie beschikten (resultaten van de nalevingsgerichte controle, verslagen van de Rekenkamer en verslagen van de certificerende instanties) die doorgaans betrekking hadden op het voorgaande jaar.

[32] Gewogen gemiddelde van de foutenpercentages zoals gemeld door de EU-27-lidstaten in de statistische verslagen voor de ELGF-GBCS-uitgavenpopulatie.

[111] Van de 178 verrichtingen in 2011 en de 177 verrichtingen in 2012 hielden er telkens slechts 160 verband met plattelandsontwikkeling; de overige 18 respectievelijk 17 verrichtingen waren bestemd voor uitgaven voor milieu en klimaatactie, maritieme aangelegenheden en visserij, en gezondheid en consumentenbescherming.

[33] Zie paragraaf 27 van Advies nr. 1/2012 van de Rekenkamer over bepaalde voorstellen voor verordeningen betreffende het gemeenschappelijk landbouwbeleid voor de periode 2014-2020.

--------------------------------------------------

BIJLAGE I

BEPALING VAN DE RESTFOUTENPERCENTAGES DOOR DE COMMISSIE VOOR HET JAARLIJKS ACTIVITEITENVERSLAG 2012

+++++ TIFF +++++

NB: De betaalorganen bezorgen de Commissie de resultaten van hun administratieve controles en controles ter plaatse voor de vier uitgavenpopulaties (twee voor het Elfpo en twee voor het ELGF). De Commissie berekent het restfoutenpercentage voor het ELGF en het Elfpo op basis van de resultaten van de door de betaalorganen verrichte controles ter plaatse (van een willekeurige steekproef). Wanneer de Commissie het restfoutenpercentage berekent, houdt zij geen rekening met de financiële kortingen die de lidstaten hebben toegepast voor inbreuken op de randvoorwaarden (de Rekenkamer telt dergelijke kortingen wel mee).

--------------------------------------------------

BIJLAGE II

RESULTATEN VAN DE BEOORDELINGEN VAN GESELECTEERDE TOEZICHT- EN CONTROLESYSTEMEN – ELGF-GBCS

Bron: Jaarverslagen van de Rekenkamer over 2010-2012.

Jaar | Lidstaat | Regeling | Administratieve en controleprocedures ter waarborging van correcte betaling, met inbegrip van de kwaliteit van databanken | Soorten geconstateerde gebreken (met invloed op de betrouwbaarheid van de controlestatistieken) | Methodologie voor inspecties ter plaatse, selectie, uitvoering, kwaliteitscontrole en verslaglegging over afzonderlijke resultaten | Soorten geconstateerde gebreken (met invloed op de betrouwbaarheid van de controlestatistieken) |

2010 | Duitsland (Niedersachsen) | BTR | Doeltreffend | — | Gedeeltelijk doeltreffend | Het subsidiabele areaal voor een gewasgroep is niet correct vastgesteld. |

Duitsland (Sachsen) | BTR | Doeltreffend | — | Doeltreffend | — |

Spanje (Castilla-La Mancha) | BTR | Gedeeltelijk doeltreffend | Niet-subsidiabele arealen op blijvend grasland dat is bedekt met dichte bebossing, worden niet op betrouwbare wijze aangeduid. Boetes voor te hoge en te lage opgaven worden niet correct toegepast. Onjuiste behandeling van wijzigingen van opgaven. | Gedeeltelijk doeltreffend | De gecontroleerde populatie wordt pas achteraf toegewezen aan de risicogebaseerde of de willekeurige selectie in de controlestatistieken. Snelle veldbezoeken worden beschouwd als controles ter plaatse. |

Spanje (Galicië) | BTR | Gedeeltelijk doeltreffend | Niet-subsidiabele arealen op blijvend grasland dat is begroeid met dichte bebossing, worden niet op betrouwbare wijze aangeduid. Onjuiste behandelingen van wijzigingen van opgaven. Het LPIS is niet correct bijgewerkt na de controles ter plaatse. Het begrip "kennelijke fout" is niet correct toegepast. | Gedeeltelijk doeltreffend | Het subsidiabele areaal voor een gewasgroep is niet correct vastgesteld. |

Nederland | BTR | Doeltreffend | — | Gedeeltelijk doeltreffend | Te lage kwaliteit van de controles ter plaatse. |

Verenigd Koninkrijk (Wales) | BTR | Doeltreffend | — | Gedeeltelijk doeltreffend | Snelle veldbezoeken worden beschouwd als controles ter plaatse. Ontoereikende kwaliteit van de controles ter plaatse. |

2011 | Denemarken | BTR | Gedeeltelijk doeltreffend | Gebreken betreffende het LPIS. Gebreken in de registratieprocedure voor aanvragen. Verbeteringen van kennelijke fouten stroken niet met het begrip "kennelijke fout". | Gedeeltelijk doeltreffend | Ontoereikende kwaliteit van de oppervlaktemeting tijdens controles ter plaatse. |

Spanje (Galicië) | BTR | Gedeeltelijk doeltreffend | Gebreken betreffende het LPIS. Verzuim om het LPIS bij te werken na controles ter plaatse. Ontoereikend controlespoor in de GBCS-databanken. | Gedeeltelijk doeltreffend | Ontoereikende kwaliteit van de oppervlaktemeting tijdens controles ter plaatse. Onjuiste of onvolledige informatie in de inspectieverslagen over de controles ter plaatse. |

Italië (Lombardije) | BTR | Gedeeltelijk doeltreffend | Verzuim om het LPIS bij te werken na controles ter plaatse. Opgaven bevatten geen informatie aan de hand waarvan de locatie van de landbouwpercelen kan worden vastgesteld. Verbeteringen van kennelijke fouten stroken niet met het begrip "kennelijke fout". | Doeltreffend | — |

Hongarije | REAB | Gedeeltelijk doeltreffend | Verzuim om het LPIS bij te werken na controles ter plaatse. Slechts beperkte controles met terugwerkende kracht van mogelijke te hoge opgave in voorgaande jaren. Onjuiste berekeningsgrondslag voor betalingen. | Gedeeltelijk doeltreffend | Geen compensatie bij te hoge en te lage areaalopgave aangetroffen binnen een gewasgroep. Ontoereikende kwaliteit van de oppervlaktemeting tijdens controles ter plaatse. |

Oostenrijk | BTR | Gedeeltelijk doeltreffend | Gebreken betreffende het LPIS. Onjuiste berekeningsgrondslag voor betalingen. | Doeltreffend | — |

Finland | BTR | Gedeeltelijk doeltreffend | Ontoereikend controlespoor in GBCS-databanken. Opgaven bevatten geen informatie aan de hand waarvan de locatie van de landbouwpercelen kan worden vastgesteld. Gebreken in de registratieprocedure voor opgaven. Verbeteringen van kennelijke fouten stroken niet met het begrip "kennelijke fout". | Gedeeltelijk doeltreffend | Ontoereikende kwaliteit van de oppervlaktemeting tijdens controles ter plaatse. Onjuiste of onvolledige informatie in de inspectieverslagen van controles ter plaatse. |

2012 | Luxemburg | BTR | Gedeeltelijk doeltreffend | Waarde van rechten werden verhoogd in strijd met EU-wetgeving. | Doeltreffend | — |

Verenigd Koninkrijk (Engeland) | BTR | Niet doeltreffend | Onvolledige of onjuiste informatie over de grootte en de subsidiabiliteit van terreinen in de LPIS-databank. Onjuiste toepassing van de EU-omschrijving van het begrip "landbouwer". Steunbetalingen uitgevoerd voor niet-subsidiabele arealen. Inconsistenties in de databank van de toeslagrechten. Geen sancties toegepast voor onterecht opgegeven gedeelten van gemene grond. Inspectieresultaten niet correct verwerkt in de GBCS-databanken. | Gedeeltelijk doeltreffend | Ontoereikende kwaliteit van de oppervlaktemeting tijdens controles ter plaatse. |

Verenigd Koninkrijk (Noord-Ierland) | BTR | Niet doeltreffend | Onvolledige of onjuiste informatie over de grootte en de subsidiabiliteit van terreinen in de LPIS-databank. Fouten in de opgave werden gecorrigeerd als kennelijke fout zonder toepassing van de verplichte boetes. Onjuiste toepassing van de EU-omschrijving van het begrip "landbouwer". Steunbetalingen uitgevoerd voor niet-subsidiabele arealen. Inspectieresultaten niet correct opgenomen in de GBCS-databanken. Gebreken in de administratieve kruiscontroles en steunbetaling voordat anomalieën zijn verholpen. | Gedeeltelijk doeltreffend | Ontoereikende kwaliteit van de oppervlaktemeting tijdens controles ter plaatse. |

--------------------------------------------------

BIJLAGE III

RESULTATEN VAN BEOORDELINGEN VAN GESELECTEERDE TOEZICHT- EN CONTROLESYSTEMEN — ELFPO

Bron: Jaarverslagen van de Rekenkamer over 2010-2012.

Jaar | Lidstaat | Administratieve en controleprocedures ter waarborging van correcte betaling, met inbegrip van de kwaliteit van databanken | Soort geconstateerde gebreken (met invloed op de betrouwbaarheid van de controlestatistieken) | Methodologie voor inspecties ter plaatse, selectie, uitvoering, kwaliteitscontrole en rapportage over afzonderlijke resultaten | Soort geconstateerde gebreken (met invloed op de betrouwbaarheid van de controlestatistieken) |

2010 | Tsjechische Republiek | Gedeeltelijk doeltreffend | Onjuiste regels, bere