Nr. C 106/6 Publikatieblad. van de Europese Gemeenschappen 28. 4. 90 
II 
(Voorbereidende besluiten) 
COMMISSIE 
Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële 
systeem voor witwassen van geld 
COM(90) 106 def. — SYN 254 
(Door de Commissie ingediend op 23 maart 1990) 
(90/C 106/06) 
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, 
lid 2, derde volzin, 
Gezien het voorstel van de Commissie, 
In samenwerking met het Europese Parlement, 
Overwegende dat, wanneer kredietinstellingen en finan­
ciële instellingen voor witwassen van de opbrengsten van 
strafbare feiten, hierna genoemd „witwassen van geld", 
worden gebruikt, de soliditeit en stabiliteit van de be­
trokken instelling, en het vertrouwen in het financiële 
systeem als geheel, ernstig in gevaar kunnen komen, zo­
dat het vertrouwen van het publiek verloren gaat; 
Overwegende dat het ontbreken van communautaire 
maatregelen tegen het witwassen van geld voor de Lid-
Staten aanleiding kan zijn maatregelen te treffen, met 
het doel hun financiële systeem te beschermen, die met 
de voltooiing van de interne markt onverenigbaar kun­
nen zijn; dat, ter vergemakkelijking van hun criminele 
activeiten, degenen die geld witwassen, van de vrijheid 
van kapitaalverkeer en van het verrichten van financiële 
diensten zoals die in de geïntegreerde financiële ruimte 
bestaat, kunnen trachten te profiteren indien niet op een 
communautair niveau bepaalde coördinerende maatrege­
len worden genomen; 
Overwegende dat het witwassen van de opbrengsten van 
criminele activiteiten op de groei van de georganiseerde 
misdaad in het algemeen en van de handel in verdovende 
middelen en psychotrope stoffen in het bijzonder onmis­
kenbaar van invloed is; dat het besef toeneemt dat be­
strijding van het witwassen van geld één van de meest 
doeltreffende middelen is om deze categorie criminele 
activiteiten, die voor de samenleving in de Lid-Staten een 
bijzondere bedreiging vormt, tegen te gaan; 
Overwegende dat witwassen van geld voornamelijk moet 
worden bestreden met strafrechtelijke middelen en in het 
kader van internationale samenwerking tussen gerechte­
lijke en tussen politieautoriteiten, zoals deze op het ge­
bied van verdovende middelen en psychotrope stoffen 
werd geregeld bij het Verdrag van de Verenigde Naties 
tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psycho­trope stoffen, dat op 19 december 1988 in Wenen werd 
ondertekend, hierna „het Verdrag vari Wenen" ge­
noemd; 
Overwegende dat een strafrechtelijke benadering echter 
niet de enige wijze van bestrijding van witwassen van 
geld moet zijn, aangezien het financiële systeem een zeer 
doeltreffende functie kan vervullen; dat in dit verband 
naar de aanbeveling van de Raad van Europa van 27 juni 
1980 en naar de in december 1988 door de met het toe­
zicht op de banken belaste autoriteiten van de Groep van 
Tien te Bazel aangenomen Verklaring van Beginselen 
dient te worden verwezen, welke beide belangrijke in­
strumenten vormen ter voorkoming van het benutten van 
het financiële systeem voor witwassen van geld; 
Overwegende dat witwassen van geld gewoonlijk in een 
internationale context geschiedt zodat de misdadige her­
komst van de middelen beter kan worden verhuld; dat 
maatregelen die uitsluitend op nationaal niveau worden 
getroffen zonder met internationale coördinatie en sa­
menwerking rekening te houden, een zeer beperkte uit­
werking zouden hebben; 
Overwegende dat de door de Commissie op dit gebied te 
treffen maatregelen verenigbaar moeten zijn met in an­
dere internationale lichamen ondernomen acties; dat de 
Commissie daartoe, te zamen met 15 landen, zowel van 
de Gemeenschap als landen die niet tot de Gemeenschap 
behoren, actief heeft deelgenomen aan de belangrijke 
werkzaamheden van de in juli 1989 op de topconferentie 
van de zeven meest ontwikkelde landen te Parijs inge­
stelde „Financial Action Task Force", die tegen het wit­
wassen van geld zijn gericht; 
Overwegende dat het Europese Parlement de Commissie 
in verscheidene resoluties heeft verzocht een algemeen 
communautair programma voor de bestrijding van de 
handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen 
op te stellen, met inbegrip van bepalingen inzake het 
voorkomen van het witwassen van geld; 
Overwegende dat het, ter voorkoming van de moeilijk­
heden die zich bij het opstellen van een algemeen aan­
vaardbare omschrijving van het witwassen van geld voor­
doen, dienstig is de in het Verdrag van Wenen gebezigde 
omschrijving te volgen; dat, aangezien het witwassen van 
geld niet alleen opbrengsten van misdrijven op het gebied 
van verdovende middelen en psychotrope stoffen, maar 
28. 4. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 106/7 
ook die van andere ernstige misdrijven betreft, deze om­
schrijving in die zin dient te worden verruimd dat daar­
mee ook het witwassen van opbrengsten van ernstige 
misdrijven, als omschreven door de Lid-Staten, wordt 
bestreken; 
Overwegende dat, alhoewel strafbaarstelling van het wit­
wassen van geld door de Lid-Staten buiten het bestek 
van het financiële systeem valt, het toch voor elke actie 
ter bestrijding van dit verschijnsel en in het bijzonder 
voor samenwerking van de financiële instellingen of van 
de met het toezicht op de banken belaste autoriteiten 
met de gerechtelijke autoriteiten een noodzakelijke voor­
waarde vormt; dat in dit verband bekrachtiging en ten­
uitvoerlegging van het Verdrag van Wenen door de Lid-
Staten van wezenlijk belang zijn om witwassen van geld 
op het gebied van verdovende middelen en psychotrope 
stoffen tegen te gaan; 
Overwegende dat ervoor moet worden zorg gedragen 
dat krediet- en financiële instellingen bij het aangaan van 
zakelijke betrekkingen of het verrichten van transacties 
van hun cliënten legitimatie verlangen en van de te tonen 
legitimatiebewijzen registers bijhouden ten einde te voor­
komen dat zij die geld witwassen van hun anonimiteit 
kunnen profiteren om criminele activiteiten te kunnen 
verrrichten; dat deze regels zoveel mogelijk ook op 
eventuele economische eigenaren van toepassing dienen 
te zijn; 
Overwegende dat ervoor moet worden zorg gedragen 
dat krediet- en financiële instellingen ongebruikelijke 
transacties die geen duidelijk economisch of wettig doel 
hebben, met bijzondere aandacht behandelen en zich 
onthouden vari het aangaan van transacties ten aanzien 
waarvan het vermoeden bestaat dat geld wordt witge­
wassen, een en ander ten einde hun eigen soliditeit en 
integriteit te behouden en tevens tot bestrijding van dit 
verschijnsel bij te dragen; 
Overwegende dat vrijwaring van het financiële systeem 
van het witwassen van geld een taak is die door de ge­
rechtelijke en politieautoriteiten niet zonder samenwer­
king van de krediet- en de financiële instellingen en van 
de met het toezicht op deze instellingen belaste autoritei­
ten kan worden vervuld; dat het bankgeheim voor straf­
rechtelijke gevallen moet worden opgeheven; dat een re­
geling van verplichte aanmelding van verdachte transac­
ties de doeltreffendste wijze van verwezenlijking van 
deze samenwerking is; dat een bijzondere beschermings­
bepaling nodig is om werknemers en bestuurders niet 
voor inbreuken op beperkingen inzake het kennisgeven 
van gegevens aansprakelijk te doen zijn; 
Overwegende dat creëring door krediet- en financiële in­
stellingen van interne controleprocedures en opleidings­
programma's op dit gebied een aanvullende maatregel 
vormt zonder welke de overige in deze richdijn vervatte 
maatregelen niet doeltreffend kunnen zijn; 
Overwegende dat, aangezien geld niet alleen langs kre­
diet- en financiële instellingen om kan worden witgewas­
sen maar ook via andere categorieën beroepen en onder­
nemingen waarbij transacties gepaard gaande met veel li­
quide middelen een rol spelen, de Lid-Staten deze richt­
lijn, waar dienstig, ook op deze beroepen en onderne­
mingen van toepassing dienen te doen zijn, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: 
Artikel 1 
In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder: 
— kredietinstelling: het in het eerste streepje van artikel 
1 van Richtlijn 77/780/EEG van de Raad O om­
schreven begrip; 
— financiële instelling: een andere onderneming dan een 
kredietinstelling, waarvan de werkzaamheden voor­
namelijk bestaan uit het verrichten van één of meer 
van de handelingen die onder de punten 2 tot en met 
12 en punt 14 van de lijst in de bijlage bij Richtlijn 
89/646/EEG van de Raad (2) zijn vermeld, alsmede 
een overeenkomstig Richtlijn 73/239/EEG (3) en 
Richtlijn 79/267/EEG (4) van de Raad naar behoren 
erkende verzekeringsmaatschappij; 
— witwassen van geld: 
— de omzetting of overmaking van activa, wetende 
dat deze van een ernstig misdrijf afkomstig zijn, 
met het doel de onwettige herkomst ervan te ver­
helen of te maskeren of de persoon die bij het 
plegen van een dusdanig misdrijf, onderscheiden­
lijk dusdanige misdrijven, is betrokken bij te staan 
om de rechtsgevolgen van zijn handelen te ont­
gaan en 
— het verhelen of maskeren van de ware aard, bron 
of plaats van, van de beschikking over, van de 
verplaatsing van, onderscheidenlijk van de rech­
ten met betrekking tot of de eigendom van de ac­
tiva, wetende dat deze van een ernstig misdrijf af­
komstig zijn; 
— activa: activa van enigerlei aard, zowel lichamelijke 
als onlichamelijke, roerende als onroerende, alsmede 
rechtskrachtige documenten of instrumenten die met 
betrekking tot deze activa het bewijs van het bestaan 
van een recht of belang inhouden; 
— ernstig misdrijf': een in artikel 3, lid 1, onder a) en c), 
van het Verdrag van Wenen omschreven misdrijf, 
terrorisme en enig ander ernstig strafbaar feit als om­
schreven door de Lid-Staten, waaronder in het bij­
zonder georganiseerde misdaad, al dan niet verband 
houdende met verdovende middelen en psychotrope 
stoffen; 
— bevoegde autoriteiten: de nationale autoriteiten die 
krachtens wettelijke of bestuursrechtelijke voorschrif­
ten met het toezicht op krediet- of op financiële in­
stellingen zijn belast. 
C) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30. 
O PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1. 
C) PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3. 
(4) PB nr. L63 van 13. 3. 1979, blz. 1. 
Nr. C 106/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 4. 90 
Artikel 2 
De Lid-Staten dienen ervoor zorg te dragen dat het wit­
wassen van opbrengsten van een ernstig misdrijf krach­
tens hun nationale recht als strafbaar feit wordt aange­
merkt. 
Artikel 3 
De Lid-Staten dienen ervoor zorg te dragen dat krediet­
en financiële instellingen bij het aangaan van zakelijke 
betrekkingen of bij het verrichten van transacties van hun 
cliënten legitimatie verlangen en, bij twijfel ten aanzien 
van de vraag of cliënten voor eigen rekening handelen, 
dat deze instellingen dienstige maatregelen nemen om 
van de personen voor wier rekening een transactie wordt 
uitgevoerd of een rekening wordt geopend, de werke­
lijke identiteit vast te stellen. Krediet- en financiële in­
stellingen dienen gedurende ten minste vijf jaar na de 
beëindiging van de betrekkingen met hun cliënten regis­
ters van de getoonde legitimatiebewijzen te bewaren. 
Artikel 4 
De Lid-Staten dienen ervoor zorg te dragen dat krediet­
en financiële instellingen elke ongebruikelijke transactie 
welke geen duidelijk economisch of kennelijk wettig doel 
heeft, met omzichtigheid behandelen en zich van het 
aangaan van een transactie met betrekking waartoe zij 
reden hebben te vermoeden dat er een verband met wit­
wassen van geld kan bestaan, onthouden. 
Artikel 5 • 
De Lid-Staten dienen ervoor zorg te dragen dat 
1. krediet- en financiële instellingen en de bestuurders 
en werknemers ervan met de ter zake voor strafbare 
feiten bevoegde gerechtelijke of politieautoriteiten ten 
volle samenwerken: 
— door deze autoriteiten op eigen initiatief van elk 
feit dat zij ontdekken en dat met een strafbaar feit 
dat uit het witwassen van geld bestaat, verband 
kan houden, in kennis te stellen; 
— door deze autoriteiten in geval van een strafrech­
telijk onderzoek of rogatoire commissie, overeen­
komstig het geldende recht, inzake het witwassen 
van geld alle verlangde gegevens te verstrekken; 
2. de kennisgeving te goeder trouw aan de ter zake, 
voor strafbare feiten bevoegde gerechtelijke of politie­
autoriteiten door een werknemer of een bestuurder 
van een krediet- of van een financiële instelling van 
een vermoeden of overtuiging dat een transactie is ge­
richt op of verband houdt met witwassen van geld, 
geen afbreuk doet aan enigerlei beperking op het ken­
nisgeven van gegevens die bij overeenkomst of bij 
wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen is vastge­
steld en die voor deze werknemers en bestuurders burgerrechtelijke noch strafrechtelijke aansprakelijk­
heid met zich brengt. 
Artikel 6 
De Lid-Staten dienen ervoor zorg te dragen dat de be­
voegde autoriteiten indien zij tijdens inspecties bij kre­
diet- of bij financiële instellingen of op enige andere 
wijze feiten ontdekken die het bewijs van witwassen van 
geld zouden kunnen vormen, daarvan de ter zake, voor 
strafbare feiten bevoegde gerechtelijke of politieautoritei­
ten in kennis stellen. 
Artikel 7 
De Lid-Staten dienen ervoor zorg te dragen dat 
1. de krediet- en de financiële instellingen passende in­
terne controleprocedures instellen ten einde transac­
ties die met witwassen van geld verband houden, te 
voorkomen en op te sporen en te verhinderen dat zij 
daaraan medewerken; 
2. de krediet- en de financiële instellingen de nodige 
maatregelen nemen om hun werknemers met de bepa­
lingen van deze richtlijn bekend te maken en tevens 
voor hun werknemers die rechtstreeks met de cliënten 
in contact komen bijzondere opleidingsprogramma's 
inrichten ten einde hen te helpen transacties te onder­
kennen welke met witwassen van geld verband kun­
nen houden en hen met de wijze waarop in die geval­
len moet worden gehandeld, bekend te maken. 
Artikel 8 
De Lid-Staten passen de bepalingen van deze richtlijn, 
waar dienstig, tevens toe op beroepen en andere onder­
nemingen dan krediet- en financiële instellingen, die, 
wegens hun betrokkenheid bij transacties waarbij veel li­
quide middelen omgaan, in het bijzonder voor het wit­
wassen van geld kunnen worden gebruikt. 
Artikel 9 
1. De Lid-Staten nemen de maatregelen die noodza­
kelijk zijn om uiterlijk 1 januari 1992 aan deze richtlijn 
te voldoen. 
De krachtens de eerste alinea vastgestelde bepalingen 
houden een uitdrukkelijke verwijzing in naar de onder­
havige richtlijn. 
2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle 
belangrijke bepalingen van intern recht mede, die zij op 
het onder deze richtlijn vallende gebied hebben vastge­
steld. 
Artikel 10 
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.