De aan de Commissie verleende machtiging moet echter worden gehandhaafd. Er zijn immers verschillende elementen die in de toekomst aanleiding kunnen geven tot een herziening van bijlage III. Op grond van de huidige formulering van de bijlage moet in het kader van de informatie die aan de vergunningverlenende autoriteiten wordt meegedeeld niet worden gespecificeerd of de fondsen, kapitaal en activa zich binnen of buiten de EU bevinden. In het licht van de ervaring van de vergunningverlenende autoriteiten en het gedrag van buitenlandse investeerders, zal het in de toekomst misschien nodig zijn dergelijke informatie te vragen. In dat geval zal de Commissie een gedelegeerde handeling moeten vaststellen.

Bij artikel 20, lid 5, is de Commissie gemachtigd gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage III in het licht van de door vergunningverlenende autoriteiten opgedane ervaring of van de ontwikkelingen op de spoorwegmarkt. De Commissie ziet nauwlettend toe op de ontwikkelingen op de spoorvervoermarkt maar ziet op dit moment geen dringende noodzaak om de in bijlage III vastgestelde informatieverplichtingen te wijzigen. Bijgevolg heeft zij op dit gebied nog geen gedelegeerde handelingen vastgesteld.

In artikel 20, lid 2, is bepaald dat de vergunningverlenende autoriteit de financiële draagkracht moet verifiëren op basis van de jaarrekening van de onderneming of, indien de onderneming die een vergunning aanvraagt geen jaarrekening kan overleggen, een balans. Elke onderneming die een vergunning aanvraagt, moet ten minste de in bijlage III bij de richtlijn vermelde informatie verstrekken: informatie over beschikbare middelen, werkkapitaal, relevante kosten, belastingen en socialezekerheidsbijdragen.

De aan de Commissie verleende bevoegdheidsdelegatie geldt voor een termijn van vijf jaar vanaf 15 december 2012. Krachtens artikel 60, lid 2, van de richtlijn moet de Commissie uiterlijk negen maanden voor het verstrijken van die termijn van vijf jaar, d.w.z. uiterlijk op 15 maart 2017, een verslag opstellen over de manier waarop zij van haar bevoegheidsdelegatie gebruik heeft gemaakt. De bevoegdheidsdelegatie wordt telkens stilzwijgend verlengd met een nieuwe termijn van vijf jaar, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich daar uiterlijk drie maanden voor het verstrijken van een lopende termijn tegen verzet.

Bevoegdheden als bedoeld in artikel 35, lid 3

Artikel 35 voorziet in een kader voor de invoering van prestatieregelingen: de heffingsregelingen voor infrastructuur moeten de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders er door middel van een prestatieregeling toe aanzetten verstoringen zo gering mogelijk te houden en de prestatie van het spoorwegnet te verbeteren door middel van een prestatieregeling. Deze regeling kan boetes inhouden voor handelingen die de exploitatie van het net verstoren, compensatie voor ondernemingen die onder verstoringen te lijden hebben, en premies ter beloning van prestaties die de ramingen overtreffen. De basisbeginselen van de prestatieregeling als bedoeld in punt 2 van bijlage VI bij de richtlijn gelden voor het hele net (bv. de lijst van vertragingsklassen, de basisregels voor de berekening van de verschuldigde heffingen en de verplichting om een systeem op te zetten voor de beslechting van geschillen).

Op grond van artikel 35, lid 3, kan de Commissie gedelegeerde handelingen vaststellen tot wijziging van punt 2, onder c), van bijlage VI. Punt 2, onder c), van bijlage VI bevat de lijst van vertragingsklassen en -subklassen waaraan vertragingen moeten worden toegewezen. Die lijst kan worden gewijzigd in het licht van de ontwikkeling van de spoorwegmarkt en de door de toezichthoudende instanties, infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen opgedane ervaring. Wijzigingen moeten tot doel hebben de vertragingsklassen aan te passen aan de beste praktijken van de industrie.

In artikel 35, leden 1 en 2, zijn de bepalingen opgenomen van artikel 11, leden 1 en 2, van Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering. De gedetailleerde bepalingen in bijlage VI zijn elementen die werden geïntroduceerd bij Richtlijn 2012/34/EU.

De lidstaten moesten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk op 16 juni 2015 aan de richtlijn te voldoen. Niet alle lidstaten hebben op tijd aan die verplichting voldaan. Zelfs begin 2017 was de omzetting in verschillende lidstaten nog steeds niet afgerond.

Op grond van artikel 35, lid 3, kan de Commissie die lijst wijzigen in het licht van de ontwikkeling van de spoorwegmarkt en de door de toezichthoudende instanties, infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen opgedane ervaring. Gezien de laattijdige omzetting van de richtlijn en het feit dat de omzettingstermijn pas in juni 2015 afliep, is de praktijkervaring nog te beperkt om een herziening van bijlage VI te rechtvaardigen. Daarom heeft de Commissie op dit gebied nog geen gedelegeerde handelingen vastgesteld.

De vertragingsklassen in bijlage VI zijn gebaseerd op de "assessment of the performance of the network related to rail traffic operation for the purpose of quality analyses - delay coding and delay cause attribution process”van de Internationale Spoorwegunie (UIC), de wereldwijde organisatie voor samenwerking op het gebied van spoorwegen. Dit document is een weergave van de internationale beste praktijken in de sector. Het is voor het eerst vastgesteld in 1990 en sindsdien vier keer gewijzigd. Dit wijst erop dat de aanpak van de sector op dit gebied evolueert en dat dit desgevallend ook aanleiding kan geven tot een aanpassing van de EU-wetgeving. Daarom bestaat de kans dat de Commissie de volgende jaren een beroep zal moeten doen op haar bevoegdheidsdelegatie.

Bevoegdheden als bedoeld in artikel 43, lid 2

In artikel 43 is bepaald dat de infrastructuurbeheerders het in bijlage VII opgenomen tijdschema voor de capaciteitstoewijzing in acht dienen te nemen.

Op grond van artikel 43, lid 2, kan de Commissie gedelegeerde handelingen vaststellen tot wijziging van bijlage VII. Na raadpleging van alle infrastructuurbeheerders, kan zij bijlage VII wijzigen om rekening te houden met operationele overwegingen in de toewijzingsprocedure. Die wijzigingen moeten gebaseerd zijn op de elementen die in het licht van de opgedane ervaring noodzakelijk zijn om de efficiëntie van de toewijzingsprocedure te waarborgen en tegemoet te komen aan de operationele wensen van de infrastructuurbeheerders.

De bepalingen van artikel 18 en bijlage III bij Richtlijn 2001/14/EG zijn opgenomen in artikel 43 en zijn grotendeels ongewijzigd gebleven.

Tot voor kort bestond het regelgevingskader van de EU op het gebied van de toewijzing van spoorwegcapaciteit slechts uit een aantal basisregels voor de opstelling van dienstregelingen in Richtlijn 2012/34/EU (voorheen Richtlijn 2001/14/EG) en was de sector niet bij machte hiervoor zelf een omvattende aanpak te ontwikkelen.

RailNetEurope (RNE), de organisatie van infrastructuurbeheerders die rond capaciteitstoewijzing werkt, heeft op dit gebied richtsnoeren en procedures opgesteld, zoals in 2013 de Guidelines for coordination/publication of planned temporary capacity restrictions, die in 2015 werden herzien. Aangezien de richtsnoeren van RNE echter niet bindend zijn, kan elke afzonderlijke infrastructuurbeheerder de toepassing daarvan vertragen of blokkeren. Bovendien is RNE niet bij machte om systematisch na te gaan of haar richtsnoeren worden nageleefd en publiceert zij evenmin informatie over de naleving ervan.

Sinds eind 2015 bestaat er voor alle corridors voor goederenvervoer per spoor (RFC) een gemeenschappelijk kader voor de toewijzing van capaciteit. Dit kader wordt vastgesteld door het dagelijks bestuur en geldt voor goederentreinen die gebruikmaken van de capaciteit die wordt toegewezen door het centraal loket voor de corridors (COSS).

Bij de voorbereiding van de gedelegeerde handeling vanaf januari 2016 heeft de Commissie geopteerd voor een proces waarbij spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders onafhankelijk van elkaar kunnen worden geraadpleegd. In nauw overleg met de belanghebbenden heeft de Commissie bepaald voor welke aspecten een gedelegeerde handeling moest worden vastgesteld.





De Commissie heeft de spoorwegondernemingen die internationaal vervoer verrichten geraadpleegd om na te gaan welke problemen zij in de praktijk ervaren met dit kader en met de vaststelling van de dienstregelingen. Dankzij die aanpak kregen ook kleinere ondernemingen de kans om van gedachten te wisselen en de bestaande operationele beperkingen onder de aandacht te brengen.

Tegelijkertijd heeft de Commissie de infrastructuurbeheerders informatie gevraagd over het tijdschema voor capaciteitstoewijzing. Dit aspect is tijdens de eerste helft van 2016 eveneens besproken met de lidstaten en van juni tot november 2016 tijdens bilaterale bijeenkomsten met bevoegde instanties.

In juli 2016 heeft de Commissie een oproep gepubliceerd voor deskundigen met het oog op de vorming van een subgroep van de groep van deskundigen op het gebied van de toegang tot de spoorwegmarkt (GERM), die zal focussen op de totstandkoming van dienstregelingen.