Speciaal verslag Het landbouwpercelen-  
identificatiesysteem: een 
nuttig instrument om 
de subsidiabiliteit van 
landbouwgrond te 
bepalen, maar het beheer 
ervan zou verder kunnen 
worden verbeterdNL 2016  nr. 25
EUROPESE
REKENKAME R

EUROPESE REKENKAMER  
12, rue Alcide De Gasperi  
1615 Luxemburg  
LUXEMBURG
Tel. +352 4398-1
Inlichtingen:  eca.europa.eu/nl/Pages/ContactForm.aspx
Website:  eca.europa.eu
Twitter: @EUAuditorsECA
Meer gegevens over de Europese Unie vindt u op internet via de Europaserver ( http://europa.eu ).
Luxemburg: Bureau voor publicaties van de Europese Unie, 2016
Print ISBN 978-92-872-5915-8 ISSN 1831-0915 doi:10.2865/11005 QJ-AB-16-025-NL-C
PDF ISBN 978-92-872-5959-2 ISSN 1977-575X doi:10.2865/02142 QJ-AB-16-025-NL-N
EPUB ISBN 978-92-872-5941-7 ISSN 1977-575X doi:10.2865/7508 QJ-AB-16-025-NL-E
© Europese Unie, 2016
Overneming met bronvermelding toegestaan.
Voor iedere vorm van gebruik of reproductie van de afbeeldingen op blz. 17, 18, 19, 22 en 23 die geen eigendom zijn van 
de Europese Rekenkamer dient rechtstreeks toestemming aan de auteursrechthebbende te worden gevraagd.
Het landbouwpercelen -
identificatiesysteem: een 
nuttig instrument om 
de subsidiabiliteit van 
landbouwgrond te  
bepalen, maar het beheer 
ervan zou verder kunnen 
worden verbeterd
(uitgebracht krachtens artikel 287, lid 4, tweede alinea, VWEU)Speciaal verslagNL 2016  nr. 25
02
 Controleteam
In de speciale verslagen van de ERK worden de resultaten van haar doelmatigheidscontroles en nalevingsgerichte 
controles van specifieke begrotingsterreinen of beheersthema’s uiteengezet. Bij haar selectie en opzet van deze con -
troletaken zorgt de ERK ervoor dat deze een maximale impact hebben door rekening te houden met de risico’s voor 
de doelmatigheid of de naleving, de omvang van de betrokken inkomsten of uitgaven, de verwachte ontwikkelingen 
en de politieke en publieke belangstelling.
Deze doelmatigheidscontrole werd verricht door controlekamer I, die onder leiding staat van ERK-lid Phil Wynn Owen 
en gespecialiseerd is in het duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen. De controle werd geleid door ERK-lid 
Nikolaos Milionis, ondersteund door kabinetschef Ioulia Papatheodorou, kabinetsattaché Kristian Sniter, hoofdmana -
ger Helder Faria Viegas, taakleider Jan Huth, en plaatsvervangend taakleider Ramona Bortnowschi. Het controleteam 
bestond uit controleurs Marius Cerchez, Jindrich Dolezal, Blanka Happach, Christine Kleinsasser, Sven Kölling, Ioannis 
Papadakis, Roberto Resegotti, Bruno Scheckenbach en Maciej Szymura. Taalkundige ondersteuning werd verleend 
door Tom Everett en Michael Pyper; secretariële assistentie door Monika Schmidt.
Van links naar rechts:  I. Papadakis, I. Papatheodorou, H. Faria Viegas, N. Milionis, M. Szymura, 
J. Huth, K. Sniter, R. Bortnowschi, R. Resegotti.
03
 Inhoud
Paragraaf
 Verklarende woordenlijst
I-IV Samenvatting
1-7 Inleiding
1-3 Achtergrond
4-7 LPIS-specificaties
8-12 Reikwijdte, doelstellingen en aanpak van de controle
13-33 Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van de 
landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte voor verbetering
14-15 Goede resultaten bij de uitvoering van de LPIS’en
16-20 De orthobeelden waren grotendeels bijgewerkt
21-25 Foto-interpretatie was niet altijd betrouwbaar of afdoende
26-28 De juiste verhoudingen waren niet altijd op betrouwbare wijze toegepast
29 Halfgeautomatiseerde opsporingsinstrumenten werden getest, maar waren nog niet operationeel
30-31 In sommige LPIS’en was informatie opgenomen over de vraag of de grond werkelijk ter 
beschikking van de landbouwer staat
32-33 Onvoldoende informatie voor een volledige beoordeling van de kosteneffectiviteit van de 
uitvoering van het LPIS
34-55 Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem werd gemoderniseerd om 
aan de vereisten van de GLB-hervormingen te voldoen
35-43 Hoewel er vorderingen werden gemaakt bij de aanpassing van het LPIS door de lidstaten met het 
oog op vergroening was deze nog niet voltooid
44-55 De vereenvoudiging is gaande, maar blijft een uitdaging
04 Inhoud 
56-72 Deel III - De monitoring van het LPIS door de Commissie was verbeterd maar was 
niet voldoende op de LPIS-prestaties gericht
57-59 Vergeleken met de vorige GLB-periode waren de richtsnoeren van de Commissie met betrekking 
tot het LPIS verbeterd
60-64 Actieplannen en financiële correcties pakten de LPIS-tekortkomingen aan
65-69 De betrouwbaarheid van de resultaten van de LPIS-kwaliteitsbeoordeling werd door de 
tekortkomingen in de methodologie en toepassing ervan ondermijnd
70-72 De resultaten van de kwaliteitsbeoordeling werden niet voldoende gebruikt om de kwaliteit van 
de gegevens in het LPIS te verbeteren
73-80 Conclusies en aanbevelingen
 Bijlage I —  LPIS-lagen zoals vermeld in artikel 5, leden 1 en 2, van Verordening (EU) 
nr. 640/2014
 Bijlage II  — Kwaliteitsbeoordeling 2015 - kwaliteitselementen per conformiteitsklasse
 Antwoorden van de Commissie
05
 Verklarende  
woordenlijst
Aangegeven areaal : het totale (door alle landbouwers) aangegeven areaal op een referentieperceel dat door het 
betaalorgaan wordt gebruikt voor verdere verwerking.
Administratieve controles : geformaliseerde en geautomatiseerde controles die door betaalorganen op alle 
aanvragen worden verricht om de subsidiabiliteit ervan te controleren en onregelmatigheden op te sporen.
Agromilieu- en klimaatmaatregelen : wat betreft de financiële toewijzing uit het Europees Landbouwfonds 
voor plattelandsontwikkeling behoren agromilieu- en klimaatmaatregelen tot de belangrijkste 
plattelandsontwikkelingsmaatregelen; ze zijn erop gericht de samenleving milieu- en klimaatvoordelen op te 
leveren.
Basisbetalingsregeling (BBR) : regeling voor de landbouw op basis van betalingsrechten die aan landbouwers 
werden toegewezen in het eerste jaar waarin de regeling werd uitgevoerd, en die elk jaar door landbouwers 
worden geactiveerd.
Betaalorgaan : een instantie van een lidstaat, verantwoordelijk voor het beheer van landbouwsubsidies.
Betrouwbaarheidsverklaring (déclaration d’assurance - DAS) : het resultaat van een jaarlijkse financiële 
en nalevingsgerichte controle waarbij wij de betrouwbaarheid van de rekeningen van de EU en de 
regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen daarbij controleren. De bevindingen en conclusies van de 
betrouwbaarheidsverklaring worden in ons jaarverslag gepubliceerd.
Bezoeken ter plaatse : ad-hocbezoeken ter plaatse die in het kader van een LPIS-actualisering of QA plaatsvinden 
en die ter verduidelijking dienen wanneer interpretatie van afbeeldingen ontoereikend is voor de beoordeling van 
de mate van subsidiabiliteit van een referentieperceel.
Blijvend grasland en blijvend weiland (samen aangeduid als „blijvend grasland”) : grond met een natuurlijke 
of ingezaaide vegetatie van grassen of andere kruidachtige voedergewassen die ten minste vijf jaar niet in de 
vruchtwisseling van een bedrijf is opgenomen. Andere begraasbare vegetatie, zoals struiken en/of bomen, kunnen 
er deel van uitmaken, mits de grassen en andere kruidachtige voedergewassen overheersen. De desbetreffende 
lidstaat kan ook begraasbaar land dat deel uitmaakt van de gangbare plaatselijke praktijken maar waar grassen en 
andere kruidachtige voedergewassen traditioneel niet overheersen, onder deze categorie scharen.
Controle ter plaatse : controle van de wettigheid en regelmatigheid van verrichtingen voor oppervlaktesteun, 
uitgevoerd door de inspecteurs van het betaalorgaan, waarbij de vestiging van de aanvrager wordt bezocht of 
recente satellietbeelden van percelen (dat wil zeggen teledetectie) worden beoordeeld. Dergelijke controles 
moeten systematisch en op jaarbasis worden uitgevoerd bij een bepaalde steekproef van landbouwbedrijven. Voor 
grote regelingen en daarbij horende vereisten, bijvoorbeeld voor de basisbetalingsregeling, de regeling inzake 
een enkele areaalbetaling of de meeste plattelandsontwikkelingsmaatregelen worden bij 5 % van alle betrokken 
begunstigden controles ter plaatse uitgevoerd.
Cross compliance (of randvoorwaarden) : een mechanisme dat landbouwers verplicht om een aantal basisregels 
betreffende milieu, volksgezondheid en de gezondheid van dieren, dierenwelzijn en/of bodembeheer in acht te 
nemen om het volledige bedrag aan betalingen te ontvangen.
Directoraat-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling (DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling) 
van de Europese Commissie : DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling is verantwoordelijk voor de uitvoering 
van landbouw- en plattelandsontwikkelingsbeleid inclusief landbouwondersteuning, marktmaatregelen, 
plattelandsontwikkeling, kwaliteitsbeleid, financiële en juridische zaken, analyse en beoordeling, en internationale 
betrekkingen op het gebied van landbouw.
06 Verklarende woordenlijst  
Ecologisch aandachtsgebied (EAG) : gebied dat krachtens artikel 46 van Verordening (EU) nr. 1307/20131 is 
aangewezen om voordelen voor het milieu te bewerkstelligen, de biodiversiteit te verbeteren en aantrekkelijke 
landschappen in stand te houden. EAG’s kunnen landschapselementen, bufferstroken, beboste gebieden, 
braakliggend land, arealen met stikstofbindende gewassen enz. omvatten.
Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) : dit fonds verschaft financiering voor rechtstreekse betalingen aan 
landbouwers en voor het beheer van landbouwmarkten en een aantal andere doeleinden, zoals veterinaire en 
fytosanitaire maatregelen, voedselprogramma’s en voorlichtingsactiviteiten.
Gecontroleerde zone in het kader van de LPIS-QA : willekeurig gekozen zone die wordt gebruikt voor de 
inspectie in het kader van de QA en waar actuele nationale orthofoto’s of teledetectiegegevens met zeer hoge 
resolutie beschikbaar zijn.
Geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) : een geïntegreerd systeem bestaande uit databanken 
van bedrijven, aanvragen, landbouwarealen en betalingsrechten (in de lidstaten die de bedrijfstoeslagregeling 
toepassen). Deze databanken worden gebruikt voor administratieve kruiscontroles van alle steunaanvragen van de 
meeste ELGF-maatregelen (bijvoorbeeld regeling inzake een enkele areaalbetaling en bedrijfstoeslagregeling of 
andere rechtstreekse betalingen).
Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (JRC) van de Europese Commissie : interne wetenschappelijke 
dienst van de Europese Commissie die specialisten aanstelt om onderzoek uit te voeren en onafhankelijk 
wetenschappelijk advies en steun te verstrekken ten behoeve van EU-beleid. De „afdeling MARS” binnen het JRC 
ontwikkelt en actualiseert de methodologie voor kwaliteitsbeoordeling (quality assessment - QA).
Geospatiale steunaanvraag (GSAA) : een vooraf opgesteld steunaanvraagformulier en het bijbehorende grafisch 
materiaal voor landbouwers, dat wordt verstrekt via een op geografische informatie gebaseerde geautomatiseerde 
interface zoals bedoeld in artikel 72, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/20132, en dat wordt gebruikt voor de 
verwerking van ruimtelijke en alfanumerieke gegevens van de aangegeven percelen.
Geschat foutenpercentage : onze beste jaarlijkse schatting van het percentage fouten dat een betalingscategorie 
vertoont. Deze wordt berekend op basis van de resultaten van testen die op een representatieve steekproef van 
verrichtingen worden uitgevoerd. Deze wordt uitgedrukt worden als het percentage van foutief uitgevoerde 
betalingen ten opzichte van de totale waarde van de betalingen. Dit percentage ligt, met een waarschijnlijkheid van 
95 %, binnen een betrouwbaarheidsinterval die door een boven- en ondergrens wordt afgebakend.
Grassen of andere kruidachtige voedergewassen : alle kruidachtige planten die in de betrokken lidstaat 
traditioneel in natuurlijk grasland voorkomen of normaliter in zaadmengsels voor grasland worden opgenomen, 
ongeacht of het betrokken grasland voor het weiden van dieren wordt gebruikt.
Kwaliteitsbeoordeling (quality assessment - QA) : een jaarlijkse toets waarbij lidstaten of regio’s de 
betrouwbaarheid van hun LPIS-gegevens toetsen op basis van bepaalde kwaliteitselementen. De QA-methodologie 
wordt door het JRC ontwikkeld en verfijnd. De resultaten worden door DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling 
gemonitord.
1 Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse 
betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordening (EG) 
nr. 637/2008 van de Raad en Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 608).
2 Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van 
het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) 
nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 549).
07 Verklarende woordenlijst  
Kwaliteitselement (quality element - QE) : één van de zes specifieke componenten die bij de QA worden gebruikt 
voor de beoordeling van de kwaliteit van een LPIS en het vaststellen van tekortkomingen (artikel 6 van Verordening 
(EU) nr. 640/2014).
Landbouwactiviteit : i) het produceren, fokken of telen van landbouwproducten en het houden van dieren voor 
landbouwdoeleinden, ii) een landbouwareaal in een staat houden die begrazing of teelt mogelijk maakt, of iii) een 
door de lidstaten omschreven minimumactiviteit verrichten op landbouwarealen die in een voor begrazing of teelt 
geschikte natuurlijke staat worden behouden.
Landbouwareaal : om het even welke grond die wordt gebruikt als bouwland, blijvend grasland en blijvend 
weiland, of voor blijvende teelten.
Landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) : een geografisch informatiesysteem dat het mogelijk maakt om in 
het kader van het GBCS de geografische locatie van opgeslagen gegevens op te sporen, af te beelden en ruimtelijk 
te completeren zoals bedoeld in artikel 70 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 en artikel 5 van Verordening (EU) 
nr. 640/20143. Het bevat verscheidene ruimtelijke gegevens uit verschillende bronnen die samen een register 
vormen van alle landbouwarealen (referentiepercelen) in de betrokken lidstaat en het subsidiabel maximumareaal 
in het kader van de verschillende EU-steunregelingen in pijler 1 en 2 van het GLB. Het LPIS bevat alfanumerieke en 
grafische elementen.
LPIS-actualisering : door de lidstaten uitgevoerde LPIS-activiteiten om veranderingen van gebieden in de loop 
der tijd vast te leggen, bijvoorbeeld door de juiste perceelgrenzen in te tekenen, de mate van subsidiabiliteit van 
landbouwgrond te bepalen, niet-subsidiabel gebied af te bakenen, pro-ratacategorieën voor ieder betrokken 
referentieperceel te omschrijven enzovoort. Deze omvat ook LPIS-activiteiten uitgevoerd door de lidstaten 
waardoor hun LPIS’en voldoen aan de meest recente regelgeving en technische voorschriften.
LPIS-laag : de visuele weergave van geografische gegevens op een digitale landkaart. Een laag is conceptueel 
gezien een stratum van de geografische realiteit in een bepaald gebied.
Orthobeelden : orthogerectificeerde (gecorrigeerd voor vertekening) foto’s en andere afbeeldingen die vanuit de 
lucht of via satellietplatforms zijn gemaakt.
Perceel landbouwgrond : een aaneengesloten stuk grond dat door één landbouwer is aangegeven en dat niet 
meer dan één enkele gewasgroep omvat.
Referentieperceel : een geografisch begrensd gebied met een uniek identificatieveld dat is geregistreerd in het 
systeem voor de identificatie voor landbouwpercelen als bedoeld in artikel 70 van Verordening (EU) nr. 1306/2013, 
met een standaardwaarde van potentieel subsidiabele hectaren in het kader van een bepaalde steunregeling of 
bijstandsmaatregel.
Subsidiabel maximumareaal (maximum eligible area - MEA) : het aantal potentieel subsidiabele hectaren in het 
kader van een bepaalde steunregeling of bijstandsmaatregel. In het kader van de LPIS’en wordt het MEA begrensd 
door onder andere het referentieareaal van het referentieperceel.
Uit te voeren testreeks (Executable Test Suite - ETS) : een verzameling van testcases (de kwaliteitselementen) die 
gebruikt worden voor het toetsen van het LPIS zodat aangetoond kan worden dat het gedrag hiervan een aantal 
specifieke vormen kent.
3 Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 640/2014 van de Commissie van 11 maart 2014 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees 
Parlement en de Raad wat betreft het geïntegreerd beheers- en controlesysteem en de voorwaarden voor weigering of intrekking van betalingen en 
voor administratieve sancties in het kader van rechtstreekse betalingen, plattelandsontwikkelingsbijstand en de randvoorwaarden (PB L 181 van 
20.6.2014, blz. 48).
08
 Samenvatting
I
Een landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) is een IT-systeem dat op basis van lucht- of satellietfoto’s alle 
landbouwpercelen in de lidstaten vastlegt. Het is een essentieel controlemechanisme in het kader van het gemeen -
schappelijk landbouwbeleid (GLB), ontworpen voor de controle van de subsidiabiliteit van areaalsubsidies, die in 
2015 ongeveer 45,5  miljard  euro bedroegen. In de betrouwbaarheidsverklaring (DAS) van de Rekenkamer werd het 
foutenpercentage voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) in 2014 op 2,9 % geschat (zonder fouten in 
verband met de randvoorwaarden 2,2 %). Bijna de helft van de fouten was oppervlaktegerelateerd. Het systeem 
speelt ook steeds vaker een rol bij de controle van de naleving van de verschillende milieuverplichtingen. In de 28 
lidstaten zijn momenteel 44 nationale of regionale LPIS’en operationeel, die meer dan 135 miljoen referentieperce -
len omvatten.
II
We onderzochten of de LPIS’en goed door de lidstaten werden beheerd en adequaat door de Commissie werden 
gemonitord. Er werden controlebezoeken afgelegd aan de Commissie en aan vijf (door zes LPIS’en bestreken) lidsta -
ten. We hebben ook aan alle lidstaten een enquête gestuurd.
III
We concludeerden dat het LPIS een nuttig instrument is om de subsidiabiliteit van landbouwgrond te bepalen, 
maar dat het beheer ervan verder verbeterd zou kunnen worden. In de afgelopen jaren bleek uit de resultaten van 
onze DAS dat actieplannen en financiële correcties de LPIS-tekortkomingen in de betrokken lidstaten aanpakten. Er 
blijft enige ruimte voor verbetering, met name op de volgende punten:
- We stelden enkele tekortkomingen in LPIS-processen vast die van invloed waren op het vermogen van de lidsta -
ten om de betrouwbaarheid van de subsidiabiliteit van grond te controleren. Hoewel de LPIS-orthobeelden gro -
tendeels actueel waren, was de foto-interpretatie niet altijd betrouwbaar of afdoende. In enkele van de LPIS’en 
was aanvullende informatie betreffende eigendom en recht op gebruik opgenomen om ervoor te zorgen dat 
elk perceel door de juiste landbouwer was opgegeven. Bovendien analyseerden de lidstaten de kosteneffectivi -
teit van hun LPIS niet om de daarmee samenhangende controles beter op te zetten;
- We constateerden dat de lidstaten vooruitgang hadden geboekt bij de modernisering van hun LPIS om aan 
de GLB-vereisten 2014-2020 te voldoen. De LPIS’en waren echter nog niet volledig aangepast met het oog op 
vergroening. Een aantal pogingen van de Commissie om het GLB te vereenvoudigen had gemengde resultaten.
- Door middel van verbeterde richtsnoeren met betrekking tot het LPIS, regelmatige controles en follow-ups 
van actieplannen van lidstaten en financiële correcties, verbeterden de prestaties van de Commissie in haar rol 
van toezichthouder. De betrouwbaarheid van de jaarlijkse kwaliteitsbeoordeling (QA) van de effectiviteit van 
de LPIS’en in de lidstaten werd echter ondermijnd door tekortkomingen in de toegepaste methodologie en de 
ontoereikende controles en follow-up door de Commissie.
09 Samenvatting 
IV
Naar aanleiding van de bevindingen van onze controle doen we de volgende aanbevelen:
a) De lidstaten moeten op basis van een gekwantificeerde kosten-batenanalyse en een risicobeoordeling hun in -
spanningen opvoeren om de betrouwbaarheid van de gegevens te vergroten (door het actualiseringsproces te 
versterken, het gebruik van de pro-rataoptie te verduidelijken en door te controleren of het land ter beschikking 
staat van de landbouwer).
b) Om de prestaties van hun LPIS en de kosteneffectiviteit van de systeemverbeteringen te meten, moeten de lid -
staten, met de ondersteuning van de Commissie, een kader ontwikkelen en opzetten voor de beoordeling van 
de kosten van het beheren en actualiseren van hun LPIS.
c) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat zij, met gebruikmaking van hun LPIS, ecologische aandachtsgebieden, 
blijvend grasland en nieuwe categorieën grond op betrouwbare wijze identificeren en registreren en vervol -
gens doeltreffend monitoren.
d) Om sommige regels te vereenvoudigen en te stroomlijnen voor de volgende GLB-periode, moet de Commissie 
het huidige wettelijk kader voor LPIS’en aan een nieuw onderzoek onderwerpen.
e) De Commissie moet een kosten-batenanalyse verrichten om na te gaan of de representativiteit van de 
QA-steekproeven verbeterd kan worden zodat een betere dekking van de populatie percelen in het LPIS kan 
worden bereikt.
f) De Commissie moet haar monitoring van QA-resultaten verbeteren door inconsistenties in QA-verslaglegging te 
analyseren en er follow-up aan te geven, door feedback te geven aan de lidstaten en door ervoor te zorgen dat 
waar nodig corrigerende actieplannen worden voorbereid en uitgevoerd.
10
 Inleiding
Achtergrond
01 
Het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) financiert, via het Europees 
Landbouwgarantiefonds (ELGF), rechtstreekse betalingen aan landbouwers en 
maatregelen om te reageren op instabiliteit van de markt of uitdagingen op 
milieugebied („pijler 1”). Het GLB cofinanciert ook programma’s voor plattelands -
ontwikkeling binnen de EU-lidstaten („pijler 2”) via het Europees Landbouwfonds 
voor plattelandsontwikkeling (Elfpo). In het kader van het hervormde GLB voor 
de periode 2014-2020 wordt gestreefd naar beter gerichte, billijkere en milieu -
vriendelijkere – „groenere” – rechtstreekse steunbetalingen.
02 
Om de regelmatigheid van betalingen zeker te stellen, wordt in het GLB ver -
trouwd op het door de lidstaten beheerde geïntegreerde beheers- en contro -
lesysteem (GBCS), een reeks administratieve controles en controles ter plaatse 
van subsidieaanvragen. Het landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) is een 
essentieel onderdeel van het GBCS. Het is een IT-systeem dat is gebaseerd op 
orthobeelden (lucht- of satellietfoto’s) en alle landbouwpercelen in de lidstaten 
vastlegt. Het dient twee hoofddoelen: duidelijk de positie bepalen van alle sub -
sidiabele landbouwpercelen die binnen referentiepercelen liggen en het bere -
kenen van het subsidiabel maximumareaal (MEA) ervan. Het LPIS wordt gebruikt 
voor kruiscontroles gedurende de administratieve controleprocedures en als 
basis voor controles ter plaatse door het betaalorgaan4.
03 
De LPIS’en werden oorspronkelijk ontwikkeld voor controles met betrekking tot 
oppervlaktesteun, die momenteel5 goed is voor betalingen tot 40 miljard euro 
in het kader van pijler 1 van het GLB6 en ongeveer 5,5 miljard euro in het kader 
van pijler 2 van het GLB7. Sommige lidstaten hebben hun LPIS ook gebruikt om te 
controleren of landbouwers bepaalde milieuregels naleven in het kader van cross 
compliance of oppervlaktegerelateerde plattelandsontwikkelingsregelingen 
zoals agromilieusteun en steun voor probleemgebieden. Tijdens de GLB-periode 
2014-2020 moet een gedeelte van de rechtstreekse steun aan landbouwers wor -
den betaald voor klimaat- en milieuvriendelijke landbouwpraktijken. Een aantal 
van deze nieuwe vergroeningsverplichtingen (zie paragraaf 35 in deel II) moet 
met behulp van het LPIS worden gemonitord.4 Voor de GLB-periode 2007-2013 is 
de belangrijkste wetgeving met 
betrekking tot het LPIS artikel 17 
van Verordening (EG) nr. 73/2009 
van de Raad van 19 januari 2009 
tot vaststelling van gemeen -
schappelijke voorschriften voor 
regelingen inzake rechtstreekse 
steunverlening aan landbouwers 
in het kader van het gemeen -
schappelijk landbouwbeleid en 
tot vaststelling van bepaalde 
steunregelingen voor landbou -
wers, tot wijziging van Verorde -
ningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) 
nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en 
tot intrekking van Verordening 
(EG) nr. 1782/2003 (PB L 30 van 
31.1.2009, blz. 16) en artikel 6 van 
Verordening (EG) nr. 1122/2009 
van de Commissie van 30 novem -
ber 2009 tot vaststelling van 
bepalingen ter uitvoering van 
Verordening (EG) nr. 73/2009 van 
de Raad wat betreft de randvoor -
waarden, de modulatie en het 
geïntegreerd beheers- en 
controlesysteem in het kader van 
de bij die verordening ingestelde 
regelingen inzake rechtstreekse 
steunverlening aan landbouwers 
en ter uitvoering van Verordening 
(EG) nr. 1234/2007 van de Raad 
wat betreft de randvoorwaarden 
in het kader van de steunregeling 
voor de wijnsector; voor de 
periode 2014-2020 zijn het 
artikel 70 van Verordening (EU) 
nr. 1306/2013 en de artikelen 5 en 
6 van Verordening (EU) 
nr. 640/2014.
5 Volgens de cijfers uit de algemene 
EU-begroting voor 2015.
6 Betalingskredieten dekken 
grotendeels 
begrotingsonderdelen 
05 03 01 01, regeling inzake een 
enkele betaling, 
28 342 miljoen euro; 05 03 01 02, 
regeling inzake een enkele 
areaalbetaling, 7 806 miljoen euro 
en integrale onderdelen van 
05 03 01 03 tot 05 03 03, andere 
rechtstreekse steun, voor een 
totaal van 4 328 miljoen euro 
(herverdelingsbetaling, specifiek 
programma voor de ultraperifere 
gebieden, areaalsteun voor 
katoen en gedeeltelijk specifieke 
steun (artikel 68)).
7 De oppervlaktegerelateerde 
plattelandsontwikkelingspro -
gramma’s in begrotingsonderdeel 
05 04 plattelandsontwikkeling 
zijn goed voor ongeveer de helft 
van de betalingskredieten van 
11 162 miljoen euro.
11 Inleiding 
LPIS-specificaties
04 
Het LPIS werkt op basis van referentiepercelen. Een referentieperceel is een een -
duidig geïdentificeerd en geografisch afgebakend landbouwareaal8. Er wordt van 
landbouwers verwacht dat ze elke kaart nauwkeurig bekijken om elk braaklig -
gend terrein en niet-subsidiabele elementen op percelen, zoals gebouwen, 
erven, struikgewas, wegen, bossen, meren, enzovoort te identificeren en van hun 
aanvragen uit te sluiten.
05 
De technische LPIS-specificaties verschillen per lidstaat omdat er verschillende 
soorten referentiepercelen bestaan (zie tabel 1 ). Hieronder wordt een beknopte 
beschrijving van de voornaamste types gegeven.8 Zie de artikelen 2, lid 25, en 5, lid 1, 
van Verordening (EU) nr. 640/2014 
en artikel 4, lid 1, onder e, van 
Verordening (EU) nr. 1307/2013.Tabel 1Kenmerken van de types referentiepercelen
Agrarisch blok Kadastraal perceel Landbouwersblok Fysiek/topografisch blok
Hoofdkenmerken - Eén gewasgroep
- Eén landbouwer- Eén of meer landbouwers
- Gebaseerd op eigendom
- Eén of meer gewasgroepen- Eén landbouwer
- Eén of meer gewasgroepen
- Geen natuurlijke grenzen- Eén of meer landbouwers
-  Gebied afgebakend door 
bepaalde elementen (sloten, 
heggen, muren enzovoort)
- Eén of meer gewasgroepen
Voornaamste 
gegevensbronAanvraag landbouwer Kadaster, grondregister Aanvraag landbouwer Administratieve classificatie
Bron:  Europese Rekenkamer en Europese Commissie (JRC).

12 Inleiding 
06 
 België, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk hebben voor elke regio een LPIS. 
Alle andere lidstaten van de EU hebben er één die het hele land bestrijkt. Er zijn 
momenteel in totaal 44 LPIS’en, die meer dan 135 miljoen referentiepercelen 
omvatten (zie figuur 1 ).
07 
De lidstaten beheren de LPIS’en en zijn verantwoordelijk voor de kwaliteit van 
de gegevens die in hun systemen worden ingevoerd. De Commissie heeft een 
toezichthoudende rol. Zij biedt begeleiding en ondersteuning aan de lidstaten, 
controleert of hun LPIS’en doeltreffend zijn en kan financiële correcties toepas -
sen als er sprake is van tekortkomingen in hun LPIS-controles, en volgt actieplan -
nen op. De Commissie heeft ook de kwaliteitsbeoordeling van het LPIS (LPIS-QA) 
ingesteld op grond waarvan de lidstaten verplicht zijn jaarlijks de kwaliteit van 
hun LPIS te toetsen. Figuur 1LPIS’en per type in de hele EU
Bron:  Europese Rekenkamer op basis van de LPIS-kwaliteitsbeoordelingsverslagen over 2014 en 2015. 
 
  
Landbouwperceel
Kadastraal perceel
Landbouwerblok
Fysiek/topogra/f_isch blok
13
 Reikwijdte, doelstellingen 
en aanpak van de controle
08 
Het doel van deze controle was na te gaan of het landbouwpercelenidentifica -
tiesysteem dat in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid wordt 
toegepast, aan zijn doel beantwoordde.
09 
We wilden de algemene controlevraag beantwoorden:
Wordt het landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) goed beheerd?
10 
Om deze vraag de kunnen beantwoorden, controleerden we of de lidstaten in 
staat waren om aan de hand van het LPIS de betrouwbaarheid te controleren 
van de door de landbouwer opgegeven afmetingen en subsidiabiliteit van de 
grond ( deel I ) en of de systemen werden aangepast om ze af te stemmen op de 
vereisten van het GLB 2014-2020, met name op het gebied van vergroeningsver -
plichtingen en de noodzaak om de uitvoering van het beleid te vereenvoudigen 
(deel II ). Ten slotte onderzochten we of de Commissie haar rol van toezichthou -
der adequaat vervulde ( deel III ).
11 
We verrichtten onze controle tussen juli 2015 en april 2016. Deze omvatte bezoe -
ken aan de Europese Commissie en vijf lidstaten (Oostenrijk, Duitsland (Saarland 
en Noordrijn-Westfalen), Ierland, Polen en het Verenigd Koninkrijk (Schotland)). 
Deze lidstaten waren geselecteerd op basis van de bedragen die er werden 
uitbetaald, hun referentiepercelensysteem en de recente dekking door controles 
die door ons en door de Commissie zijn uitgevoerd. In elke lidstaat hielden we 
interviews, analyseerden we procedures en gegevens en onderzochten we een 
steekproef van percelen om de betrouwbaarheid van de in het systeem opgesla -
gen gegevens te controleren. In totaal werden er in de aanwezigheid van de na -
tionale autoriteiten meer dan 400 referentiepercelen digitaal gecontroleerd9 en 
meer dan 100 daarvan ter plaatse bezocht10. Deze steekproef was geselecteerd 
op basis van een risicoanalyse om mogelijke punten waarop het LPIS kan worden 
verbeterd, op te sporen.
12 
Verder stuurden we een enquête aan alle lidstaten die de 44 verschillende LPIS’en 
betrof om essentiële gegevens en informatie over de opzet en uitvoering ervan 
te verkrijgen. Daarnaast voerden we een analyse uit van documentatie van onze 
eerdere controlebevindingen en die van de Commissie, en een onderzoek van 
eerdere studies. Er werd een controle op stukken uitgevoerd om aanvullende 
informatie te analyseren over de door de lidstaten of regio’s toegepaste LPIS’en 
die tijdens de controle niet werden bezocht. Ten slotte hielden we interviews 
met ambtenaren van de Commissie en analyseerden we in dit kader relevante 
documenten.9 Dit cijfer omvat niet alle 
referentiepercelen die in 
Noordrijn-Westfalen digitaal 
werden geanalyseerd. Het 
controleteam had hier vóór, 
tijdens en na het 
controlebezoek onbeperkte 
toegang tot een alleen-
leesbare versie van het LPIS.
10 De reikwijdte van de 
bezoeken ter plaatse omvatte 
voornamelijk de beoordeling 
van zowel de juiste bepaling 
van het subsidiabele 
landbouwareaal als de 
coherentie tussen de 
informatie die in de betrokken 
LPIS is geregistreerd en de 
werkelijke toestand van het 
referentieperceel.
14
 Deel I
Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er 
nog ruimte voor verbetering
13 
Om het gestelde doel te dienen, moeten LPIS-gegevens met het oog op doeltref -
fende administratieve controles actueel, betrouwbaar en volledig zijn. Lidstaten 
moeten regelmatig hun orthobeelden bijwerken en juist beoordelen. In gevallen 
waarin foto-interpretatie niet afdoende is, moeten lidstaten overwegen om, ge -
baseerd op de inschatting van de risico’s en kosten van verdere controles, bezoe -
ken aan de percelen in kwestie af te leggen om het subsidiabel maximumareaal 
correct te bepalen. Alle informatie die van belang is voor de beoordeling van de 
subsidiabiliteit van grond moet in het LPIS worden opgenomen. Met de steun 
van de Commissie moeten de lidstaten ook informatie over de prestaties van het 
LPIS verzamelen om de kosten van verdere verbeteringen af te wegen tegen de 
verwachte voordelen.
Goede resultaten bij de uitvoering van de LPIS’en
14 
In het kader van onze jaarlijkse betrouwbaarheidsverklaring hebben we regel -
matig de uitvoering van LPIS’en in de lidstaten onderzocht. Indien de grafische 
informatie in een LPIS correct is bijgewerkt en geanalyseerd, levert het LPIS een 
significante bijdrage tot het voorkómen en opsporen van oppervlaktegerelateer -
de fouten in steunaanvragen. Dankzij verbeterde richtsnoeren van de Commissie 
(zie de paragrafen 57-59) en de door de Commissie en de lidstaten opgezette ac -
tieplannen (zie de paragrafen 60 en 61) is de betrouwbaarheid van de gegevens 
in hun LPIS’en de afgelopen jaren constant verbeterd. Corrigerende maatregelen 
hebben ertoe geleid dat in verscheidene lidstaten niet-subsidiabele arealen van 
het LPIS werden uitgesloten en dat substantiële financiële correcties werden 
opgelegd door de Commissie (zie de paragrafen 62-64).
15 
In het kader van de betrouwbaarheidsverklaring schatten we jaarlijks het fouten -
percentage voor het ELGF. Gebaseerd op de 183 gecontroleerde verrichtingen 
schatten we dit in 2014 op 2,9 %11. Dit cijfer benadert de materialiteitsdrempel 
van 2 % maar blijft hierboven. Oppervlaktegerelateerde fouten maakten 44 % uit 
van het geschatte foutenpercentage voor het ELGF in 2014. In de helft van deze 
gevallen was de fout minder dan 2 % en deze hadden dus slechts een beperkte 
impact op het geschatte foutenpercentage.
De orthobeelden waren grotendeels bijgewerkt
16 
Lidstaten moeten hun LPIS regelmatig bijwerken om te kunnen nagaan of 
landbouwers alleen voor subsidiabele landbouwarealen worden betaald. Gezien 
de mogelijkheid van natuurlijke of antropogene veranderingen van percelen 
concentreren de lidstaten hun inspanningen voornamelijk op het regelmatig aan -
leveren en direct in hun LPIS opnemen van nieuwe orthobeelden. Dit is noodza -
kelijk om ervoor te zorgen dat het systeem de locatiespecifieke omstandigheden 
op betrouwbare en juiste wijze weergeeft.11 Voor het ELGF bedroeg het 
geschatte foutenpercentage 
in 2014, zonder de 
randvoorwaarden, 2,2 %.
15
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
17 
Verouderde orthobeelden brengen het risico met zich mee dat LPIS-gegevens 
niet meer juist zijn. De Commissie heeft aanbevolen dat de LPIS-gegevensver -
zameling in principe elke drie tot vijf jaar moet worden bijgewerkt12, zodat het 
systeem een weerspiegeling is van de situatie ter plaatse. Voor een aanzienlijk 
deel van de percelen in Schotland constateerden we dat de LPIS-foto’s niet altijd 
elke vijf jaar werden vernieuwd (zie tekstvak 1 ).12 DG Landbouw en 
Plattelandsontwikkeling, 
jaarlijks activiteitenverslag 
2014, eindverslag, bijlage 10, 
deel 3.2, ABB 03: het is daarom 
noodzakelijk dat de LPIS’en 
bijgewerkt blijven en daartoe 
moeten lidstaten overwegen 
de orthobeelden voortdurend 
te vernieuwen om de 3 tot5 
jaar, afhankelijk van de 
ontwikkeling van het terrein 
(door menselijke tussenkomst 
of het ontbreken daarvan).
Voorbeeld van verouderde orthobeelden in het LPIS
In Schotland  kwamen we foto’s tegen die in 2008 en 2009 waren genomen en dus meer dan zeven jaar oud 
waren. De autoriteiten schatten dat meer dan 35 000 van de percelen in het LPIS (6,9 % van het totaal) vóór 
2010 waren gefotografeerd.Tekstvak 1
18 
Tijdens de controle stelden we goede praktijken vast met betrekking tot de re -
gelmatige verwerving van LPIS-orthobeelden in bijvoorbeeld Oostenrijk, Duits -
land (Noordrijn-Westfalen en Saarland) en Polen.
19 
Bepaalde lidstaten hebben specifieke inspanningen geleverd om de nieuwe 
reeks orthobeelden tijdig in te voeren. In 2015 nam Noordrijn-Westfalen zelfs or -
thofoto’s in zijn LPIS op die in het voorjaar van datzelfde jaar waren genomen (als 
„voorlopige digitale luchtfoto’s”). Met behulp van zulke snelle maatregelen blijft 
het systeem bijgewerkt en vermindert het aantal tijdrovende en bewerkelijke 
terugvorderingen in het geval van veranderingen in de subsidiabiliteit van grond. 
Daarnaast worden historische orthofoto’s in het systeem opgeslagen die de eer -
dere toestand van een LPIS-referentieperceel aan het licht kunnen brengen.
16
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
20 
We ontdekten ook gevallen waarin het langer duurde totdat de nieuwe ortho -
beelden waren opgenomen in het LPIS. In Oostenrijk nam dit meer dan een jaar 
in beslag. In Schotland traden ook aanzienlijke vertragingen13 op bij het bijwer -
ken van het LPIS, wat voornamelijk te wijten was aan het tekort aan personeel 
voor foto-interpretatie maar ook aan vertragingen bij de ontvangst van nieuwe 
orthobeelden van de contractant.
Foto-interpretatie was niet altijd betrouwbaar of 
afdoende
21 
Behalve het regelmatig vernieuwen van de orthobeelden is het systematisch en 
correct interpreteren van de nieuwe orthofoto’s cruciaal om ervoor te zorgen dat 
subsidiabel landbouwareaal correct wordt geregistreerd en dat niet-subsidiabel 
areaal correct van het LPIS wordt uitgesloten. Alleen indien nationale autoritei -
ten in staat zijn de foto’s die ze ontvangen correct te interpreteren, kunnen zij 
betrouwbare administratieve controles van steunaanvragen van landbouwers 
uitvoeren. De Commissie beveelt aan dat de nationale autoriteiten foto-interpre -
tatie op een systematische manier uitvoeren zodra zij nieuwe orthobeelden heb -
ben ontvangen. Bij één door ons bezocht betaalorgaan (van Saarland) bestond 
een dergelijk systematisch proces voor de interpretatie van afbeeldingen niet.
22 
Onze controle bevestigde14 dat foto-interpretatie die tijdens het bijwerken van 
het LPIS was verricht niet altijd betrouwbaar was, wat ertoe heeft geleid dat on -
juiste subsidiabele maximumarealen (MEA’s) in de desbetreffende LPIS’en werden 
geregistreerd. In het bijzonder werden arealen of onmiskenbare niet-subsidiabe -
le kenmerken onjuist afgebakend (zie tekstvak 2 ).13 Van de 160 000 percelen die 
bestreken waren door de 
vluchten in 2014 waren er in 
oktober 2015 slechts 90 000 
verwerkt.
14 Zie in dit verband ook ons 
jaarverslag 2014, en in het 
bijzonder aanbeveling 1 van 
hoofdstuk 7: „de lidstaten 
leveren verdere inspanningen 
om in hun LPIS-databanken 
betrouwbare en actuele 
informatie op te nemen over 
de omvang en subsidiabiliteit 
van landbouwgrond, met 
name van blijvend grasland, 
en om in het kader van 
administratieve controles alle 
beschikbare informatie op 
systematische wijze te 
analyseren en te benutten, 
met inbegrip van actuele 
orthobeelden, om te 
voorkomen dat er betalingen 
worden verricht voor 
niet-subsidiabele grond”.  
(PB C 373 van 10.11.2015).
17
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
Voorbeelden van onjuiste beoordeling van MEA’s die door foto-interpretatie 
vastgesteld had kunnen worden
Niet-subsidiabel areaal onjuist beoordeeld
In Saarland  ontdekten we percelen die als volledig subsidiabel waren geregistreerd terwijl uit de pas verkre -
gen foto’s duidelijk bleek dat ze voornamelijk niet-subsidiabel waren (overwoekerd).Tekstvak 2
Foto in het LPIS van Saarland
© Betaalorgaan Saarland
Aangetroffen situatie ter plaatse
Bron:  Europese Rekenkamer© Schots betaalorgaanIn Schotland  identificeerden we niet-subsidiabele arealen die onjuist in het LPIS waren geregistreerd. Het 
LPIS bevatte een referentieperceel met een steile helling dat gedeeltelijk door rotsachtige grond zonder 
plantengroei werd bedekt en dat als volledig subsidiabel was aangemerkt. De rode pijlen tonen enkele van de 
probleemgebieden.
18
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
23 
Soms is alleen foto-interpretatie niet afdoende om de subsidiabiliteit van grond 
op orthofoto’s nauwkeurig te beoordelen. In het geval van bouwland of gewoon 
grasland kan foto-interpretatie in het algemeen het subsidiabele gebied dat in 
het LPIS moet worden geregistreerd op betrouwbare wijze aantonen. Voor speci -
fieke soorten grasland, zoals begraasd bosgebied of alpenweide, is dit echter niet 
altijd het geval (zie tekstvak 3 ).Niet-subsidiabele kenmerken niet naar behoren uitgesloten
In Oostenrijk  was een meer onjuist afgebakend. Het perceel bevatte ook een huis in het subsidiabel 
maximumareaal.
In Ierland  kreeg een perceel 1,4 ha als maximaal subsidiabel areaal in het LPIS toegewezen nadat de landbou -
wer een wijziging in het gebied had ingediend, ondanks het feit dat het erf en een stal deel van het perceel 
uitmaakten, dat hierdoor volledig niet-subsidiabel was.
We troffen andere voorbeelden van tekortkomingen aan bij de vaststelling van het juiste subsidiabel maximu -
mareaal in Noordrijn-Westfalen .Tekstvak 2
© Oostenrijks betaalorgaan (AMA)
19
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
Alleen foto-interpretatie is niet altijd afdoende
In Schotland  troffen we percelen aan die als begraasd bosgebied waren opgegeven (zie het LPIS-beeld links), 
maar die in werkelijkheid niet in aanmerking kwamen voor betaling omdat ze of niet begraasd of helemaal 
niet-begraasbaar waren omdat er geen gras groeide (zie het LPIS-beeld rechts). Dit kon alleen tijdens een 
bezoek ter plaatse worden vastgesteld. De percelen waren onjuist in het subsidiabel maximumareaal opgeno -
men en er was in het verleden steun voor toegekend.Tekstvak 3
Afbeelding in het LPIS van Schotland
© Betaalorgaan Schotland
Aangetroffen situatie ter plaatse
Bron:  Europese Rekenkamer
Afbeelding in het LPIS van Schotland
© Betaalorgaan Schotland
Aangetroffen situatie ter plaatse
Bron:  Europese Rekenkamer
20
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
24 
Indien twijfel bestaat of percelen - met name grasland - daadwerkelijk voor 
landbouwdoeleinden worden gebruikt, leggen de autoriteiten van enkele lidsta -
ten veldbezoeken af in het kader van het actualiseringsproces om hun digitale 
foto-interpretatie te ondersteunen. We namen op dit gebied inspanningen waar 
in Oostenrijk (alpenweiden) en Schotland, maar ook een flinke achterstand van 
zulke bezoeken in de laatstgenoemde regio (meer dan 76 000 controlebezoeken 
van percelen), die waren gepland om ervoor te zorgen dat de informatie in het 
LPIS was bijgewerkt, maar die nog niet waren uitgevoerd, voornamelijk door een 
gebrek aan middelen.
25 
Ad-hocveldbezoeken zijn de enige methode om de nauwkeurigheid te verzeke -
ren als foto-interpretatie niet afdoende is, maar ze kosten wel geld. Hun aantal 
en reikwijdte moet daarom zorgvuldig worden gepland door de kosten van extra 
nauwkeurigheid af te wegen tegen de verwachte voordelen wat betreft de regel -
matigheid van de betalingen.In bepaalde gevallen hangt de subsidiabiliteit van het perceel af van de vraag of er gras of andere vegetatie, 
zoals boomvaren, gaspeldoorn of adelaarsvaren, onder de bomen groeit. In uitzonderlijke gevallen, zoals in 
Ierland  is bevestigd, zou dit een beoordeling van de subsidiabiliteit drastisch kunnen veranderen maar dit 
kan niet via foto-interpretatie worden vastgelegd.
Adelaarsvaren met onderliggende grasbegroeiing  
(Subsidiabel of gedeeltelijk subsidiabel in Ierland)
Bron:  Europese Rekenkamer
adelaarsvaren zonder onderliggende grasbegroeiing  
(niet subsidiabel in Ierland)
Bron:  Europese Rekenkamer
Andere voorbeelden van tekortkomingen met betrekking tot percelen grasland troffen we aan in Oostenrijk  
en Noordrijn-Westfalen .Tekstvak 3
21
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
De juiste verhoudingen waren niet altijd op 
betrouwbare wijze toegepast
26 
Lidstaten hebben de keuze een pro-ratasysteem in hun LPIS’en te gebruiken voor 
referentiepercelen met blijvend grasland die zowel subsidiabele landbouwgrond 
als niet-subsidiabele natuurlijke kenmerken hebben zoals struikgewas, bomen, 
stenen, struiken of biezen. Om het subsidiabele oppervlakte binnen de referen -
tiepercelen te bepalen, stellen de lidstaten verschillende categorieën subsidiabi -
liteitspercentages vast die dienovereenkomstig gevolgen hebben voor de beta -
ling15. Hiermee wordt beoogd de vaststelling van het subsidiabele oppervlakte te 
vereenvoudigen voor percelen waarbij het precieze subsidiabiliteitspercentage 
niet vanzelfsprekend is. Door mensen gemaakte bouwwerken zoals gebouwen, 
permanente wegen of betonnen muren vallen niet onder deze categorie maar 
moeten worden uitgesloten van en afgebakend in het LPIS voordat de pro-rata -
berekening wordt toegepast.
27 
Bij het pro-ratasysteem is foto-interpretatie of automatische beoordeling, zonder 
enige reflectie of, indien nodig, bevestiging ter plaatse, in het algemeen niet 
afdoende om op betrouwbare wijze de juiste subsidiabele oppervlakten te be -
palen. Tijdens onze controle bezochten we een aantal alpine percelen in Oosten -
rijk16 en meenten in Ierland17 waarvoor een pro ratabeoordeling was opgesteld. 
We constateerden ter plaatse dat nationale inspecteurs en/of degenen die de 
foto’s interpreteren het moeilijk vonden om percelen consequent af te bakenen, 
de subsidiabiliteitscoëfficiënten toe te passen en afzonderlijke subsidiabiliteit -
spercentages vast te stellen (zie tekstvak 4 ). Nationale autoriteiten hadden 
geen deugdelijke strategieën voor risicobeheer ontwikkeld zoals omvattende en 
illustratieve pro-ratacatalogi met een duidelijke omschrijving en beoordelings -
criteria voor elke categorie, veldbezoeken in alle twijfelgevallen of aanvullende 
technische hulpmiddelen om deze moeilijkheden op een bevredigende manier 
op te lossen.
28 
De Commissie beveelt de lidstaten aan zeer voorzichtig te zijn bij de beoordeling 
van grasland met een subsidiabiliteitscoëfficiënt van minder dan 50 %, aangezien 
het risico op fouten daarbij hoog is18. In Oostenrijk was een systeem ingevoerd 
voor de berekening van het oppervlakte van bergweiden die met bomen, stenen 
en ander puin zijn bezaaid. In zowel het Oostenrijkse als het Ierse pro-ratasys -
teem waren lage subsidiabiliteitscoëfficiënten toegestaan (zie tekstvak 5  voor 
een voorbeeld uit Oostenrijk).15 Artikel 10 van Gedelegeerde 
Verordening (EU) nr. 640/2014 
van de Commissie.
16 Vijf alpenweiden in de regio’s 
van Niederösterreich, 
Steiermark, Salzburg en 
Oberösterreich.
17 Vier meentenpercelen in 
Ierland, die gewoonlijk grotere 
weilanden in eigendom van 
meer dan één persoon zijn. 
Elke aandeelhouder bezit een 
nominaal aandeel van het 
totale gebied.
18 JRC, technische richtsnoeren 
voor het pro-ratasysteem voor 
blijvend grasland,  
DS-CDP-2015-06 final.
22
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
Voorbeeld van onjuiste pro-ratabeoordelingen waaruit de beperkingen van  
LPIS-beelden blijken
In Ierland  werd een perceel grasland dat gedeeltelijk door struiken, bomen, boomvaren en heide was bedekt 
en dat in het LPIS als voor 90 % subsidiabel was opgenomen, tijdens het controlebezoek slechts voor 70 % 
subsidiabel geacht, wat betekent dat de betaling wellicht deels te hoog was geweest.
Voorbeeld van percelen met een lage subsidiabiliteitscoëfficiënt
Een hieronder getoond referentieperceel bos met weinig grasbegroeiing onder de bomen werd in het 
Oostenrijkse  LPIS opgenomen als 21 % subsidiabel. Ter plaatse hebben wij geconstateerd dat het percentage 
te hoog was opgegeven.Tekstvak 4 Tekstvak 5Foto in het LPIS van Ierland
Foto in het LPIS van Oostenrijk
© Betaalorgaan Ierland (DAFM) © Betaalorgaan Oostenrijk (AMA)Aangetroffen situatie ter plaatse
Aangetroffen situatie ter plaatse:
Bron:  Europese Rekenkamer Bron:  Europese Rekenkamer

23
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
Halfgeautomatiseerde opsporingsinstrumenten 
werden getest, maar waren nog niet operationeel
29 
Een manier om het risico van onjuiste registratie van het subsidiabele areaal in een 
LPIS te beperken en om objectievere resultaten te bereiken, is het ontwikkelen 
en toepassen van automatische instrumenten om verandering op te sporen. Op 
orthobeelden gebaseerde software kan helpen bij foto-interpretatie doordat deze 
vormen, voorwerpen, reliëf of verbanden met aangrenzende segmenten vaststelt. 
Lidstaten zoals Oostenrijk en Ierland overwogen om een aantal van zulke instru -
menten voor de interpretatie van LPIS-gegevens in te zetten. Hoewel de tests nog 
geen uitsluitsel hebben gegeven (zie tekstvak 6 ), erkennen we de belangstellin -
gen van deze lidstaten voor de voortdurende verbetering van de betrouwbaarheid 
van gegevens en de gebruikmaking van innovatieve technieken om zowel de 
betrouwbaarheid te verbeteren als de administratieve kosten te verlagen.
De resultaten die in Oostenrijk zijn bereikt met halfautomatische 
opsporingsinstrumenten
In Oostenrijk  werd onlangs een onderzoek uitgevoerd om de betrouwbaarheid van een halfautomatisch opspo -
ringsinstrument te toetsen dat door de Universität für Bodenkultur in Wenen was ontwikkeld. Bij de vergelijking 
van subsidiabele arealen in het Oostenrijkse LPIS (afbeelding links) met de door een halfautomatisch opsporings -
instrument geconstateerde subsidiabele arealen (afbeelding rechts) zijn aanzienlijke verschillen te zien.Tekstvak 6
Bron:  ©Atzberger, C., „The current capabilities of (semi-)automatic determination of pasture grazing areas using 
remote sensing”, Wenen 2014.

24
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
In sommige LPIS’en was informatie opgenomen over 
de vraag of de grond werkelijk ter beschikking van de 
landbouwer staat
30 
Om recht te hebben op landbouwbetalingen moeten landbouwers het opgege -
ven areaal tot hun beschikking hebben (bijvoorbeeld door eigendom of recht op 
gebruik). Als landbouwers niet wordt gevraagd om bewijsstukken te leveren van 
hun wettelijke recht op het land dat ze opgeven, bestaat het risico dat ze worden 
betaald voor land dat niet tot hun beschikking staat, zoals openbare grond of 
privégebied dat aan andere entiteiten toebehoort. Hoewel dit krachtens EU-wet -
geving niet is vereist, beschouwen we het als goede praktijken om, voor zover dit 
haalbaar en kosteneffectief is, het LPIS aan te vullen met informatie over de vraag 
of de percelen ter beschikking staan van de landbouwer, hetgeen de lidstaten in 
staat zou stellen kruiscontroles uit te voeren van dergelijke informatie met steun -
aanvragen, zoals we in Schotland constateerden (zie tekstvak 7 ).
Goede praktijken met betrekking tot de controle van bewijsstukken van het recht 
op grondgebruik
In Schotland  moet elke opgegeven verandering van eigendom of het recht een perceel te gebruiken, aange -
toond worden met de relevante, door beide partijen bij de overdracht ondertekende, achtergronddocumen -
ten. Evenzo moet de opgave van nieuwe percelen worden gestaafd met een document waaruit het recht om 
de grond te gebruiken blijkt. Het Schotse LPIS bevat informatie over grondeigendom en/of pachtcontracten.Tekstvak 7
31 
De resterende vier gecontroleerde lidstaten eisen slechts incidenteel dat de 
landbouwers bewijsstukken van eigendom, pacht of andere rechten op het ter -
rein dat ze opgegeven, overleggen en daarom kunnen zij niet altijd zeker weten 
of de referentiepercelen die in hun LPIS zijn geregistreerd volledig en wettelijk 
ter beschikking van de landbouwer staan. In Oostenrijk en Noordrijn-Westfalen 
troffen we gevallen aan waarin delen van percelen die aan bosgebied of aan we -
gen grenzen niet ter beschikking van de landbouwer stonden, maar toch waren 
opgegeven en betaald. De desbetreffende informatie uit het kadaster die al in 
het LPIS was opgenomen, was niet als aanvullende informatiebron gebruikt.
25
Deel I - Ondanks goede resultaten bij de uitvoering van 
de landbouwpercelenidentificatiesystemen is er nog ruimte 
voor verbetering
Onvoldoende informatie voor een volledige 
beoordeling van de kosteneffectiviteit van de 
uitvoering van het LPIS
32 
De voornaamste functies van het LPIS zijn het opsporen, identificeren en kwanti -
ficeren van landbouwgrond. Zoals in de paragrafen 16-29 is beschreven, beste -
den de lidstaten aanzienlijke financiële middelen aan de vaststelling, het beheer 
en het bijwerken van hun LPIS. Daarom probeerden we van de lidstaten en de 
Commissie informatie over de kosten van het LPIS te verzamelen. De lidstaten 
konden geen betrouwbare en vergelijkbare informatie over de kosten verstrek -
ken. Ze hadden moeite met het kwantificeren van de totale investeringskosten 
van hun LPIS, de jaarlijkse uitvoeringskosten en de kosten van specifieke ken -
merken zoals het bijwerkingsproces, de verschillende lagen van het LPIS of de 
kwaliteitsbeoordeling. De lidstaten kunnen daarom de kosteneffectiviteit van 
verbeteringen van het systeem niet beoordelen.
33 
De Commissie beschikt over gegevens betreffende de invoering van LPIS’en in 
nieuwe lidstaten en informatie over de kosten van beeldmateriaal. De Commissie 
had echter niet om informatie over de exploitatiekosten van de lidstaten ge -
vraagd en ook geen richtsnoeren gegeven over hoe deze op een betrouwbare 
en vergelijkbare manier kon worden opgesteld. De Commissie is daarom niet in 
staat de kosten die verband houden met nieuwe systeemvereisten of beleidsont -
wikkelingen op passende wijze te beoordelen.
26
 Deel II
Het landbouwpercelenidentificatiesysteem werd 
gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
34 
Om te voldoen aan de nieuwe vereisten van het GLB 2014-2020 moeten de 
LPIS’en van de lidstaten gemoderniseerd worden. De wijzigingen hebben voor -
namelijk betrekking op de nieuwe verplichte vergroeningsvereisten die een extra 
30 % bovenop de basisbetalingen verbinden aan bepaalde praktijken die poten -
tieel gunstig zijn voor het klimaat en het milieu in de hele EU. We analyseerden 
de mate waarin het LPIS gebruikt kan worden om deze vergroeningsvereisten 
te monitoren. In dat verband onderzochten we ook de opname in het LPIS van 
bepaalde landschapselementen die in het kader van cross compliance en plat -
telandsontwikkeling worden beschermd, waartoe sommige lidstaten uit eigen 
beweging hadden besloten. Omdat het een van de hoofdprioriteiten van de 
Commissie is om het GLB te vereenvoudigen zodat betere resultaten door middel 
van minder ingewikkelde regels worden bereikt, analyseerden we ook de inspan -
ningen van de Commissie in dit opzicht.
Hoewel er vorderingen werden gemaakt bij de 
aanpassing van het LPIS door de lidstaten met het oog 
op vergroening was deze nog niet voltooid
35 
Met het nieuwe gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) 2014-2020 werden 
„vergroenende rechtstreekse betalingen” ingevoerd. Om deze betalingen te ont -
vangen, moeten landbouwers blijvend grasland onderhouden, gewasdiversifica -
tie toepassen en een deel van het bouwland beschikbaar stellen als ecologische 
aandachtsgebieden (EAG)19 (zie figuur 2 ).
36 
Hoewel het LPIS een doeltreffend instrument kan zijn voor de monitoring van 
blijvend grasland en enkele ecologische aandachtsgebieden (zie de paragra -
fen 37-41), is dit minder het geval bij vereisten van een meer tijdelijke aard zoals 
gewasdiversificatie (zie figuur 2 ). Daarom is het LPIS geen geschikt instrument 
om het betaalorgaan in staat te stellen om door middel van een administratieve 
controle na te gaan of gewasdiversificatie werkelijk heeft plaatsgevonden.19 Verordening (EU) 
nr. 1307/2013.
27
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoenFiguur 2Vergroening: een basisoverzicht
Bron:  Europese Commissie.
30/uni00A0% van de rechtstreekse betalingsenveloppe voor de uitvoering van drie basisactiviteiten:
Equivalentie: Lidstaten kunnen besluiten dat landbouwers, in plaats van deze activiteiten, activiteiten die als equivalent 
worden beschouwd kunnen uitvoeren (bijvoorbeeld vruchtwisseling in plaats van gewasdiversi/f_icatie).Een „ecologisch aandachtsgebied” behouden van ten minste 5 % van het bouwland van het bedrijf  
 √   alleen van toepassing voor landbouwbedrijven met meer dan 15 hectare bouwland
 √   aandeel kan tot 7/uni00A0% stijgen na een verslag van de Commissie in 2017 en een wetsvoorstel  
 √   EAG’s kunnen omvatten: akkerranden, buﬀerstroken, braakliggend land, landschapselementen,
       beboste gebieden, terrassen, gebieden met vanggewassen, plantengroei en stikstofbindende gewassen,
       hakhout met korte omlooptijd, bosbouwland en stroken grond langs bosranden Gewasdiversi/f_icatie 
 √   ten minste twee gewassen als het bouwland van een bedrijf groter is dan 10 hectare 
 √   ten minste drie gewassen als het bouwland van een bedrijf groter is dan 30 hectare 
 √   het hoofdgewas bestrijkt niet meer dan 75 % van het bouwland en de twee hoofdgewassen bestrijken samen
       niet meer dan 95 % van het bouwlandHet in stand houden van blijvend grasland   
√   ploegverbod in aangewezen gebieden 
 √   nationaal/regionaal aandeel met een /f_lexibiliteitsmarge van 5/uni00A0%
28
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
Tekortkomingen in de vaststelling van blijvend 
grasland door de lidstaten
37 
Blijvend grasland heeft algemeen erkende positieve milieueffecten en daarom 
moet het worden beschermd. Dit is grond met (een natuurlijke of ingezaaide) 
vegetatie van gras of andere kruidachtige voedergewassen die ten minste vijf 
jaar niet in de vruchtwisseling van het bedrijf is opgenomen20. Het omzetten van 
blijvend grasland naar bouwland is aan wettelijke beperkingen onderworpen. 
Om een aanzienlijke afname te voorkomen, moeten de lidstaten zorgen dat het 
aandeel blijvend grasland in het totale door de landbouwers aangegeven land -
bouwareaal met niet meer dan 5 % afneemt21.
38 
In Saarland troffen we een voorbeeld van een goede praktijk aan waarbij het 
mogelijk was via een sublaag in het LPIS de overgang van een individuele com -
ponent van een perceel naar blijvend grasland tot in de kleinste details te volgen 
en te monitoren, bijvoorbeeld in het geval van verdeling of samenvoeging van 
percelen. In de andere vijf bezochte lidstaten/regio’s bestond echter het risico 
dat veranderingen van bestaand blijvend grasland of land waarvan wordt veron -
dersteld dat het blijvend grasland wordt, onopgemerkt blijven door ongeschikte 
monitoring en onvolledige brongegevens in het LPIS (zie tekstvak 8 ).
De EAG-laag was momenteel in ontwikkeling bij 
de lidstaten
39 
Volgens de nieuwe wetgeving moeten lidstaten alle permanente ecologische 
aandachtsgebieden uiterlijk in 2018 in een laag in hun LPIS registreren zodat kan 
worden gecontroleerd of landbouwers hebben voldaan aan hun verplichting om 
ten minste 5 % van hun land als ecologische aandachtsgebieden te behouden22.
40 
Het grafisch materiaal dat vanaf het aanvraagjaar 2016 aan begunstigden wordt 
verstrekt, moet het soort, de grootte en de locatie van de EAG’s, inclusief de 
niet-permanente, aangeven die gedurende het voorgaande jaar zijn vastge -
steld23. Om aan deze voorwaarde te voldoen moeten de lidstaten vóór 2018 
een basis-EAG-laag in hun LPIS hebben opgenomen. In de richtsnoeren van de 
Commissie wordt vereist dat de EAG-laag vanaf het eerste jaar (2015) alle poten -
tiele EAG’s bevat die door de lidstaten zijn geselecteerd en die naar verwachting 
ten minste drie jaar stabiel blijven24. De interpretatie van de Commissie dient om 
ervoor te zorgen dat de EAG-laag geleidelijk wordt opgebouwd om tegen 2018 
volledig operationeel te zijn.20 Artikel 4, lid 1, onder h, van 
Verordening (EU) 
nr. 1307/2013.
21 Artikel 45, lid 2, van 
Verordening (EU) 
nr. 1307/2013.
22 Met het oog op de berekening 
van dit percentage worden 
landschapselementen 
bijvoorbeeld niet als zodanig 
tot hun gebied gerekend maar 
worden deze gewogen en 
omgezet in hectares.
23 Artikel 17, lid 4, van Uitvoe -
ringsverordening (EU) 
nr. 809/2014 van de Commis -
sie van 17 juli 2014 tot 
vaststelling van uitvoerings -
bepalingen voor Verordening 
(EU) nr. 1306/2013 van het 
Europees Parlement en de 
Raad wat betreft het 
geïntegreerd beheers- en 
controlesysteem, plattelands -
ontwikkelingsmaatregelen en 
de randvoorwaarden (PB L 227 
van 31.7.2014, blz. 69).
24 DG Landbouw en 
Plattelandsontwikkeling; 
richtsnoeren voor EAG-lagen 
(DSCG/2014/31 final rev 1).
29
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
41 
In onze enquête deelde een meerderheid van de lidstaten/regio’s (26 van de 
44) ons mee dat ze de EAG-laag in hun LPIS al volledig hadden ingevoerd, en de 
overige 18 lagen op koers om dit tegen 2018 te realiseren, zoals voorgeschreven 
in de Verordening. De digitalisatie van alle permanente ecologische aandachts -
gebieden op of naast bouwland vindt in de bezochte lidstaten geleidelijk plaats. 
Schotland heeft echter nog geen EAG’s in zijn LPIS gedigitaliseerd en Noor -
drijn-Westfalen heeft de EAG-categorieën en -afmetingen niet in alle gevallen 
juist bepaald, hetgeen tot verkeerde berekeningen leidt omdat bijvoorbeeld de 
coëfficiënten voor bepaalde elementen zoals heggen of boomgroepen in het 
veld anders zijn25. Toen de EAG-laag met de permanente landschapselementen in 
het LPIS werd opgenomen, besloten de autoriteiten in Ierland om andere infor -
matie dan die welke wordt gebruikt door de nationale cartografische dienst te 
gebruiken om de positie te bepalen van EAG-elementen zoals heggen en afwa -
teringssloten. Omdat deze laag technisch niet overeenkomt met de huidige Ierse 
LPIS-laag zijn grenzen en polygonen van de EAG-elementen in het LPIS verplaatst 
waardoor het een uitdaging is om ze precies af te bakenen.25 Zie bijlage X van Verordening 
(EU) nr. 1307/2013; 
bijvoorbeeld 1 m heg 
(omzettingsfactor 5 en 
wegingsfactor 2) staat voor 
10 m2 ecologisch 
aandachtsgebied, terwijl 1 m2 
boomgroepen in het veld 
(wegingsfactor 1,5) slechts 
voor 1,5 m2staat.Tekortkomingen bij de monitoring van blijvend grasland
Om welk type landbouwgrond het gaat moet jaar na jaar op basis van het LPIS worden gemonitord om te 
kunnen bepalen of bouwland blijvend grasland is geworden, hetgeen het geval is als de grond ten minste vijf 
jaar in het algemeen is gebruikt voor de teelt van grassen of andere kruidachtige voedergewassen, ook al is 
die grond omgeploegd en ingezaaid met een ander kruidachtig voedergewas.
Traceerbaarheid van de vijfjarige overgangsperiode niet gewaarborgd
Als referentiepercelen in Oostenrijk  tussen landbouwers worden overgedragen of van omvang veranderen, 
gaat de samenhang met eerdere jaren verloren. Als gevolg daarvan kan de status van het land in het LPIS niet 
meer op betrouwbare wijze worden vastgesteld en blijven potentiële blijvende graslanden onopgemerkt. 
Dit geldt ook voor Polen  en Schotland  omdat deze LPIS’en geen informatie bevatten over de ouderdom van 
niet-blijvend grasland (bijvoorbeeld tweede of derde jaar van grasbedekking). De autoriteiten kunnen per -
celen grasland daardoor niet in de gaten houden om te waarborgen dat ze na afloop van de vijfjarige cyclus 
opnieuw in het LPIS worden geregistreerd als blijvend grasland. Een soortgelijke situatie doet zich voor in 
Ierland .
Exacte locatie van blijvend grasland niet in het LPIS opgenomen
In Noordrijn-Westfalen  is het in het algemeen niet mogelijk om binnen een referentieperceel onderscheid 
te maken tussen blijvend grasland en bouwland. Omdat tekeningen van landbouwers van het voor landbouw 
gebruikte gebied, die deel uitmaakten van de steunaanvraag, niet in het LPIS waren overgebracht, kon de 
precieze vorm van blijvend grasland en potentieel blijvend grasland niet worden afgebakend.Tekstvak 8
30
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
Tekortkomingen bij de registratie van 
landschapselementen die in het kader van cross 
compliance of de agromilieuregeling worden 
beschermd
42 
De bescherming van EAG’s is een voortzetting van ander beleid of andere instru -
menten om een meer milieuvriendelijke landbouw te bevorderen, zoals cross 
compliance of agromilieu- en klimaatmaatregelen in het kader van plattelands -
ontwikkeling. In het kader van deze regels hebben de lidstaten normen gede -
finieerd voor de bescherming van ecologisch kwetsbare gebieden en bepaalde 
soorten landschapselementen (zoals struiken, bomen, bufferstroken of boom -
groepen in het veld).
43 
Het huidige EU-rechtskader verplicht de lidstaten niet om in het LPIS landschap -
selementen in kaart te brengen die in het kader van cross compliance worden 
beschermd. In de enquête van de ERK verklaarden 28 lidstaten/regio’s echter dat 
ze dit op grond van nationale wetgeving hadden gedaan. 16 lidstaten/regio’s 
vermeldden dat deze elementen niet volledig in het LPIS waren geregistreerd. 
Drie van de vijf bezochte lidstaten registreerden landschapselementen in hun 
LPIS die in het kader van cross compliance worden beschermd. De juiste iden -
tificatie en registratie van zulke elementen in de LPIS’en is nuttig om mogelijke 
veranderingen of gevallen van niet-naleving bij te houden, inclusief de ongeoor -
loofde verwijdering of vernietiging van zulke elementen in de loop der tijd, en 
zou doeltreffende ondersteuning voor administratieve kruiscontroles betekenen. 
Dit geldt ook voor lidstaten als Oostenrijk die voor bepaalde soorten landschap -
selementen agro-milieu- en klimaatsteun betalen. In de Oostenrijkse en Duitse 
LPIS’en troffen we tekortkomingen aan met betrekking tot de juiste identificatie 
en registratie van zulke elementen (zie tekstvak 9 ). De moeilijkheden bij de toe -
passing van betrouwbare lagen inzake landschapselementen in LPIS’en vormen 
een illustratie van de uitdagingen die in het verschiet liggen bij de introductie 
van een alomvattende en doeltreffende EAG-laag.
31
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
Voorbeelden van onjuiste identificatie en registratie van landschapselementen
In Noordrijn-Westfalen  waren landschapselementen die in het kader van cross compliance worden be -
schermd niet altijd correct afgebakend. Bepaalde delen van de hieronder getoonde uitgesloten landschap -
selementen (oranje omrand) zoals boomgroepen in het veld of rijen bomen waren in werkelijkheid subsidia -
bel terwijl enkele andere gelijksoortige landschapselementen niet waren geregistreerd.Tekstvak 9
© Landbouwkamer van Noordrijn-Westfalen
In Oostenrijk  namen de betaalorganen stelselmatig stroken bebost gebied op als landschapselementen 
(boomgroepen in het veld - blauwe driehoek) ook al maakten ze deel uit van naastliggende bossen. In het 
algemeen betekent dit dat de landbouwbedrijven die het aangrenzende landbouwareaal bewerken hier -
over geen rechten hebben en daarom niet voldoen aan de voorwaarden voor steun in het kader van de 
agromilieuregeling.
© Oostenrijks betaalorgaan (AMA)
32
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
De vereenvoudiging is gaande, maar blijft een 
uitdaging
44 
Een hoofddoel van de Commissie is vereenvoudiging26. Ze acht vereenvoudiging 
van het GLB van essentieel belang om de landbouweconomie concurrerender te 
maken, banen te behouden of te creëren en bij te dragen tot de gezonde ontwik -
keling van plattelandsgebieden27. In principe moet vereenvoudiging van toepas -
sing zijn op het LPIS.
45 
Een nieuwe reeks aan het LPIS gerelatede regels is, samen met de vergroenings -
verplichtingen, vastgesteld in specifieke verordeningen28. Deze bevatten aan -
vullende vereisten (bijvoorbeeld de verplichte geospatiale steunaanvraag, meer 
LPIS-lagen (zie de lijst met verplichte LPIS-lagen in bijlage 1 )) en meer opties 
(de stabiliteitsdrempel, de 100-bomenregel) voor de lidstaten. Ten slotte vormt 
de integratie van nieuwe categorieën subsidiabele grond een verdere uitdaging 
voor LPIS’en wegens verschillende gangbare plaatselijke praktijken.
De geospatiale steunaanvraag - een nuttig instrument
46 
Voor de identificatie van alle landbouwpercelen die door een enkele begunstig -
de worden gebruikt en voor het verwerken van de bijbehorende ruimtelijke en 
alfanumerieke gegevens moeten de lidstaten uiterlijk in 2018 alle begunstigden 
hebben voorzien van een vooraf opgesteld geospatiaal aanvraagformulier en het 
bijbehorende grafische materiaal29. In onze LPIS-enquête informeerden 33 lidsta -
ten/regio’s ons dat een dergelijk systeem om aan te geven hoe alle steunaanvra -
gen ruimtelijk samenkomen met de informatie in het LPIS al aanwezig was. In de 
overige 11 lidstaten/regio’s30 bestond een dergelijk systeem (nog) niet.
47 
In principe moeten landbouwers in de nabije toekomst hun steunaanvragen 
indienen met gebruikmaking van geospatiale methodes, d.w.z. de positie en 
omvang van hun percelen moet afgeleid kunnen worden uit beelden die in het 
LPIS zijn opgenomen. Vanaf 2018, als het systeem volledig operationeel moet 
zijn, moeten de nationale of regionale autoriteiten de begunstigden echter, wan -
neer zij hiertoe zelf niet in staat zijn, van technische bijstand voorzien of van een 
steunaanvraag op papier, en de autoriteiten moeten er dan voor zorgen dat alle 
opgegeven arealen worden gedigitaliseerd.26 Zie http://www.consilium.
europa.eu/nl/policies/
cap-simplification .
27 Zie http://ec.europa.eu/
agriculture/simplification/
index  en.htm.
28 Verordening (EU) nr. 1306/2013 
en Gedelegeerde Verordening 
(EU) nr. 640/2014 van de 
Commissie en 
Uitvoeringsverordening (EU) 
nr. 809/2014 van de 
Commissie.
29 Artikel 17 van Verordening 
(EU) nr. 809/2014.
30 Dit cijfer omvat acht regio’s in 
Duitsland.
33
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
48 
Zoals blijkt uit onze controlebevindingen heeft de geospatiale steunaanvraag, 
waar deze is ingevoerd, de kwaliteit van de informatie in het LPIS aanzienlijk 
verbeterd (bijvoorbeeld in Oostenrijk en Saarland). Bij administratieve controles 
worden overlappingen in de geometrie van referentie-/landbouwpercelen of in -
consistenties in perceelgrenzen die tot foutcodes leiden onmiddellijk opgemerkt. 
Polen heeft in dit verband al een elektronisch geospatiaal steunaanvraagsysteem 
ontwikkeld waarmee landbouwers de aanvraag online kunnen indienen. In het 
aanvraagjaar 2015 werd echter minder dan 1 % van de aanvragen elektronisch 
ingediend omdat Poolse landbouwers de voorkeur gaven aan traditionele aan -
vragen in papiervorm.
De bezochte lidstaten hebben ervoor gekozen de 
stabiliteitsdrempel niet toe te passen.
49 
Een nieuw onderdeel van het GLB-kader 2014-2020 is dat de lidstaten ervoor 
kunnen kiezen hun LPIS niet bij te werken als het verschil tussen het nieuwe MEA 
van een referentieperceel en het eerder vastgestelde MEA kleiner is dan 2 % (de 
„stabiliteitsdrempel”)31. Deze nieuwe regel heeft tot doel de administratieve af -
handeling van het LPIS te vereenvoudigen. Wel heeft de Commissie de lidstaten 
richtsnoeren gegeven32 waaruit blijkt dat, hoewel een actualisering wettelijk niet 
verplicht is wanneer het verschil minder dan 2 % bedraagt, wel wordt aanbevo -
len dat te doen (d.w.z. de niet-subsidiabele delen van het MEA uitsluiten) in het 
geval van duidelijke wijzigingen33 in het subsidiabele gebied, ongeacht of de wij -
ziging onder de drempel van 2 % blijft. Geen van de tijdens de controle bezochte 
lidstaten heeft gebruikgemaakt van de stabiliteitsdrempel van 2 %.
De optionele 100-bomenregel - een ingewikkeld 
proces
50 
Het nieuwe GLB-kader bevat een bepaling dat gebieden met geïsoleerde bomen 
op landbouwgrond nu als subsidiabel worden beschouwd als er niet meer dan 
100 bomen per hectare op staan en er landbouwactiviteiten kunnen worden 
verricht op een wijze die vergelijkbaar is met de landbouwactiviteiten op perce -
len zonder bomen die in hetzelfde gebied liggen34. Bomen die als „begraasbaar” 
(kunnen begraasd worden) worden beschouwd, zouden voor de 100-bomen -
regel niet meetellen. „Begraasbare” bomen zijn volgens de interpretatie van de 
Commissie de bomen die daadwerkelijk in hun geheel toegankelijk zijn voor 
begrazing door boerderijdieren. Onze analyse bevestigde dat het moeilijk is 
om zulke bomen te identificeren door middel van foto-interpretatie, waardoor 
onzekerheid ontstaat bij de beoordeling of de grond (gedeeltelijk) in aanmerking 
komt voor landbouwsteun, hetgeen complicaties en administratieve lasten voor 
de lidstaten tot gevolg heeft.31 Artikel 5, lid 3, van 
Verordening (EU) nr. 640/2014.
32 DSCG/2014/33 – final rev 3, 
afdeling 3.2.
33 de verschijning van een 
niet-subsidiabel element 
(bijvoorbeeld een nieuw 
gebouwd huis).
34 Artikel 9, lid 3, van 
Verordening (EU) nr. 640/2014: 
een landbouwperceel met 
geïsoleerde bomen wordt als 
subsidiabel areaal aangemerkt 
indien de 
landbouwactiviteiten kunnen 
worden verricht op een wijze 
die vergelijkbaar is met de 
landbouwactiviteiten op 
percelen zonder bomen die in 
hetzelfde gebied liggen, en 
het aantal bomen per hectare 
niet boven een bepaalde 
maximumdichtheid uitkomt. 
Deze dichtheid wordt door de 
lidstaten gedefinieerd en 
gemeld op basis van 
traditionele teeltpraktijken, 
natuurlijke omstandigheden 
en milieuredenen.
34
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
Nieuwe specificaties van subsidiabele grond hielden 
uitdagingen in voor het LPIS
51 
Nieuwe specificaties en verduidelijkingen in verband met subsidiabele grond 
werden in de GLB-bepalingen 2014-2020 opgenomen. Alleen landbouwgrond die 
in het LPIS is geregistreerd en die overwegend voor landbouwactiviteiten wordt 
gebruikt, komt in de regel voor betalingen uit hoofde van pijler 1 in aanmer -
king. Subsidiabiliteit wordt vastgesteld aan de hand van de status van de grond 
(bouwland, blijvend grasland of blijvende teelten) en door het gebruik ervan. 
Aanvaardbare activiteiten zijn landbouwproductie (bijvoorbeeld de verbouw van 
gewassen) of het in een voor begrazing of teelt geschikte staat houden van het 
areaal. In het laatste geval moeten landbouwers een regelmatige (bijvoorbeeld 
jaarlijkse) minimale onderhoudsactiviteit op deze grond uitvoeren of moet deze 
grond bepaalde eigenschappen hebben waardoor deze geschikt is voor begra -
zing of teelt. Dit is in principe voor alle soorten grond van toepassing.
52 
Als lidstaten een „minimale onderhoudsactiviteit” hebben omschreven voor 
grond die niet voor productie wordt gebruikt, is de uitvoering daarvan waar -
schijnlijk niet in het LPIS na te gaan. Alleen arealen die langer dan een beperkte 
periode volledig zijn overwoekerd en waar dus niets op enige activiteit duidt, 
kunnen wellicht in het LPIS worden vastgesteld door recente foto’s te vergelijken 
met oudere informatie die in het systeem is opgeslagen. Anderzijds is het de 
plicht van de lidstaten om de juiste status van de desbetreffende referentieper -
celen te controleren en als dit door bijvoorbeeld controles ter plaatse is gedaan, 
deze correct in hun LPIS te registreren (zie tekstvak 10 ).Tekstvak 10Goede praktijken voor de registratie van een minimale onderhoudsactiviteit  
in het LPIS
In Kroatië  wordt een specifieke code gebruikt voor referentiepercelen waarvoor een minimale onderhouds -
activiteit is opgegeven waarmee deze als „tijdelijk niet-subsidiabel” worden gekarakteriseerd als de controles 
ter plaatse aantonen dat de activiteit in werkelijkheid niet is uitgevoerd. Voor arealen die blijvend niet-subsi -
diabel zijn, wordt een andere code gebruikt. Dit is een goede oplossing voor de registratie van niet-naleving 
van de verplichting inzake de minimale onderhoudsactiviteit in het LPIS.
35
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
53 
Een nieuwe categorie van subsidiabel blijvend grasland betreft „begraasbaar 
land dat deel uitmaakt van de gangbare plaatselijke praktijken en waar grassen 
en andere kruidachtige voedergewassen traditioneel niet overheersen”. Lidstaten 
moeten zulke arealen identificeren en afbakenen en ze in hun LPIS registreren. 
Gewoonlijk zijn dit gebieden met een beperkt landbouwpotentieel die bestaan 
uit heide (bijvoorbeeld in Duitsland) of gemeenschappelijke weiden (in Portu -
gal) die er verlaten of slecht onderhouden uit kunnen zien. Foto-interpretatie in 
het LPIS zoals we in Ierland en Noordrijn-Westfalen aantroffen, is daarom vaak 
niet afdoende om dit soort grond op een correcte manier als subsidiabel aan te 
merken. Hetzelfde geldt voor minimale onderhoudsactiviteiten (zie paragraaf 52). 
Een meer risicogebaseerde aanpak door de nationale autoriteiten is vereist, zoals 
doelgerichte bezoeken ter plaatse (zie ook de paragrafen 23-25) of het gebruik 
van halfautomatische instrumenten (zie paragraaf 29).
De huidige inspanningen van de Commissie om het 
LPIS te vereenvoudigen zijn nog niet volledig
54 
Tot slot analyseerden we de inspanningen van de Commissie met betrekking 
tot LPIS om het nieuwe GLB-kader 2014-2020 sinds de invoering te vereenvoudi -
gen. Zes grote wijzigingen die mogelijk invloed hebben op het LPIS werden in 
mei 2015 ingevoerd (zie figuur 3 ):Figuur 3Door het nieuwe GLB ingevoerde veranderingen met gevolgen voor het LPIS
Bron:  Europese Commissie.
a) Optie voor een beperkte buﬀerzone tussen de perceelgrens en een aangrenzende EAG, in naar behoren
gerechtvaardigde gevallen
b) Heggen of houtwallen kunnen openingen tot vier meter hebben
c) Een ontbrekende EAG kan door en andere EAG worden gecompenseerd, ook als deze laatsteniet is aangegeven
d) Optie om alleen EAG’s in kaart te brengen die in het LPIS zijn aangegeven
e) Veranderingen in de identi/f_icatie van EAG’s in de EAG-laag
f) Veranderingen in de aanpak van de identi/f_icatie van bepaalde soorten blijvend grasland in het LPIS
36
Deel II - Het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
werd gemoderniseerd om aan de vereisten van  
de GLB-hervormingen te voldoen
55 
Volgens onze analyse komen deze wijzigingen ten goede aan de begunstigde 
(punt a) tot c)) of het betaalorgaan (punt d) tot f)), maar niet noodzakelijkerwijs 
aan allebei. De complexiteit van de regels en procedures die vereist zijn om in 
het bijzonder met de veranderingen a) tot c) om te gaan heeft de administratieve 
last van de lidstaten verder verhoogd, omdat het moeilijk is om de juistheid van 
de buffer en de toegenomen toegestane afstand tot vier meter in het LPIS te be -
palen. Verder maakt het feit dat ontbrekende of onjuist afgebakende EAG’s door 
andere EAG’s gecompenseerd kunnen worden, de controles ter plaatse tijdroven -
der. Het definitieve oordeel over naleving door landbouwers kan niet eenvoudig -
weg worden geveld door de informatie over EAG’s in de oorspronkelijke opgave 
te vergelijken met de informatie in het LPIS: in gevallen van niet-naleving kan 
verdere actie door de autoriteiten van de lidstaat nodig zijn.
37
 Deel III
De monitoring van het LPIS door de Commissie 
was verbeterd maar was niet voldoende op 
de LPIS-prestaties gericht
56 
De Commissie heeft een belangrijke toezichthoudende rol met betrekking tot 
het LPIS en helpt zo verzekeren dat de LPIS’en, die door de lidstaten worden 
beheerd, doeltreffend en doelmatig zijn. Ten eerste zou zij voldoende steun en 
begeleiding aan lidstaten moeten bieden ter bevordering van een consistente 
interpretatie van EU-regels en een doeltreffende monitoring van GLB-betalin -
gen. De Commissie controleert ook regelmatig de verschillende LPIS’en in de 
lidstaten en regio’s om zekerheid te verkrijgen over hun goed functioneren en 
ter bescherming van de EU-begroting door financiële correcties toe te passen 
wanneer grote tekortkomingen worden vastgesteld. Ook moet de Commissie 
een nauwgezette follow-up geven aan de actieplannen die zijn opgesteld om 
deze LPIS-tekortkomingen te corrigeren. Door de LPIS-QA zou de Commissie 
een betrouwbaar overzicht moeten hebben van de effectiviteit van de LPIS’en 
in de hele EU en zou zij de vooruitgang moeten kunnen beoordelen die door de 
lidstaten is geboekt met betrekking tot de ontdekte tekortkomingen. Tot slot 
zou kennis van de kosteneffectiviteit van controles in verband met het LPIS ertoe 
bijdragen dat deze gericht worden op gebieden waar ze efficiënter zijn en dat de 
uitvoerings- en controlekosten van nieuwe beleidsontwikkelingen beter kunnen 
worden beoordeeld.
Vergeleken met de vorige GLB-periode waren de 
richtsnoeren van de Commissie met betrekking tot het 
LPIS verbeterd
57 
In de voorgaande GLB-periode 2007-2013 stelde de Commissie geen specifieke 
richtsnoeren voor het LPIS op. Deze situatie veranderde aanzienlijk voor het GLB 
2014-2020, en een aantal LPIS-gerelateerde richtsnoeren werd in 2014 en 2015 
uitgebracht35.
58 
De Commissie zette een eenheid op36 die zich uitsluitend bezighield met de uit -
voering van rechtstreekse betalingen om de begeleiding van en ondersteuning 
aan de lidstaten te versterken in de aanloop naar de implementatie van de her -
vorming van het GLB in 2015. Vooral sinds 2014 heeft de Commissie haar informa -
tieverstrekking aan en communicatie met de lidstaten geïntensifieerd, bijvoor -
beeld door de organisatie van een reeks bilaterale vergaderingen, de publicatie 
van materiaal of de organisatie van reguliere workshops in verband met het LPIS.
59 
Hoewel de richtsnoeren van de Commissie met betrekking tot het LPIS vergele -
ken met de vorige GLB-periode waren verbeterd, waren zij hoofdzakelijk gericht 
op aspecten van wettigheid en regelmatigheid en verschaffen zij weinig infor -
matie over de wijze waarop de kosteneffectiviteit van monitoring kan worden 
verbeterd.35 DG Landbouw en 
plattelandsontwikkeling: 
DSCG/2014/31 (EAG-laag), 
DSCG/2014/32 (controles ter 
plaatse), DSCG/2014/33 (LPIS), 
DSCG/2014/39 (geospatiale 
steunaanvragen); JRC (in 
samenwerking met DG 
Landbouw en 
plattelandsontwikkeling): 
DS-CDP-2015-06 (technische 
richtsnoeren voor het 
pro-ratasysteem voor blijvend 
grasland), DS-CDP-2015-11 
(actualisering LPIS) en 
DS-CDP-2015-10 (beheer van 
lagen).
36 Eenheid D.3 van DG 
Landbouw en 
plattelandsontwikkeling 
bestaat sinds januari 2014.
38
Deel III - De monitoring van het LPIS door de Commissie was 
verbeterd maar was niet voldoende op de LPIS-prestaties gericht
Actieplannen en financiële correcties pakten de LPIS-
tekortkomingen aan
60 
Actieplannen (zie figuur 4 ) zijn een instrument van de Commissie voor de sys -
tematische aanpak van LPIS-tekortkomingen op lidstaatniveau. Tegen het einde 
van 2015 hadden de betrokken lidstaten op verzoek van de Commissie in totaal 
zeven gemeenschappelijke LPIS-actieplannen opgesteld. Naast de actieplannen 
die zijn opgesteld op verzoek van de Commissie, kunnen lidstaten of regio’s ook 
op eigen initiatief actieplannen vaststellen om specifieke tekortkomingen te 
verhelpen. Sinds 2007 zijn tien van dergelijke plannen opgesteld.
61 
In tegenstelling tot het GLB 2007-2013 bestaat er nu een uitdrukkelijke wettelijke 
basis voor de actieplannen die zijn opgesteld op verzoek van de Commissie37. In 
de verordening is bepaald dat de actieplannen duidelijke voortgangsindicato -
ren moeten bevatten en dat deze door de betrokken lidstaat in overleg met de 
Commissie moeten worden vastgesteld. De meest recente actieplannen - voor 
Griekenland, Spanje, Frankrijk en Engeland - bevatten dergelijke indicatoren. In 
haar jaarlijks activiteitenverslag van 2015 is de Commissie van mening dat Frank -
rijk, omdat het niet heeft voldaan aan de belangrijkste verbintenissen in het ac -
tieplan, maatregelen zou moeten nemen voor de aanpak van deze problemen en 
meer gedetailleerde voortgangsindicatoren zou moeten verschaffen. Als gevolg 
van corrigerende maatregelen die in 2014 en 2015 in Griekenland werden getrof -
fen, daalde de omvang van het areaal dat als blijvend grasland was geregistreerd 
van 3,6 miljoen hectare naar 1,5 miljoen hectare, terwijl in Spanje de subsidiabele 
landbouwgrond van 18,4 miljoen hectare naar 15,6 miljoen hectare afnam38.
62 
Tussen 1999 en het einde van 2015 nam de Commissie 49 besluiten waarmee 
bepaalde uitgaven die de lidstaten hadden gedaan in het kader van het Europees 
Landbouwgarantiefonds, van EU-financiering werden uitgesloten; de redenen 
hiervoor waren onder andere overtredingen van LPIS-gerelateerde bepalingen. 
Drie besluiten in 2015 betroffen LPIS-gerelateerde overtredingen. In 2015 werden 
acht lidstaten39 geconfronteerd met financiële correcties wegens tekortkomingen 
met betrekking tot het LPIS.
63 
In ons Jaarverslag 2014 beoordeelden we of een steekproef van zes lidstaten40 de 
LPIS-tekortkomingen op tijd en doeltreffend had aangepakt en of de Commissie 
financiële correcties had toegepast in overeenstemming met de wetgeving. In 
alle onderzochte gevallen waren door de Commissie financiële correcties opge -
legd of conformiteitsgoedkeuringsprocedures gestart.37 Artikel 41, lid 2, van 
Verordening (EU) nr. 1306/2013 
dat op 1 januari 2014 in 
werking trad.
38 Overeenkomstig de door de 
Commissie verstrekte 
informatie in haar antwoord 
op tekstvak 7.8 van ons 
Jaarverslag 2014.
39 België, Bulgarije, Spanje, 
Frankrijk, Ierland, Litouwen, 
Portugal en het Verenigd 
Koninkrijk.
40 Bulgarije, Griekenland, Spanje, 
Italië, Portugal en Roemenië.
39
Deel III - De monitoring van het LPIS door de Commissie was 
verbeterd maar was niet voldoende op de LPIS-prestaties gericht
Overzicht van actieplannen en financiële correcties met betrekking  
tot LPIS’en sinds 2006Figuur 4
Bron:  Europese Rekenkamer, op basis van gegevens van de Europese Commissie.
698
228 3145402
6855621193
5 10430278
108
35
3072Actieplannen waartoe de aanzet werd gegeven
door de Commissie: Bulgarije, Engeland, Frankrijk,Griekenland (twee), Portugal en Roemenië.
Actieplannen op initiatief van een lidstaat:Oostenrijk, Ierland, Italië, Litouwen, Polen, Nederland,Noord-Ierland, Schotland, Spanje en Zweden. 
Financiële correcties: de cijfers tonen het cumulatieve
bedrag (in miljoen euro) van /f_inanciële correcties dievoor het begrotingsjaar 2006 en daarna zijn toegepast,in totaal 2/uni00A0710/uni00A0miljoen/uni00A0euro.
11
40
Deel III - De monitoring van het LPIS door de Commissie was 
verbeterd maar was niet voldoende op de LPIS-prestaties gerichtTabel 264 
Er was echter vaak een vrij lange periode tussen het betrokken aanvraagjaar en 
het kalenderjaar waarin de financiële correctie uiteindelijk was toegepast (zie 
tabel 2 ). De termijnen in de verordening voor het GLB 2014-2020 hadden tot doel 
de conformiteitsgoedkeuringsprocedure te stroomlijnen.
Voorbeelden van besluiten van de Commissie vanaf 2015 betreffende uitsluiting van 
EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten met betrekking tot het LPIS 
in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds hadden gedaan
Betrokken lidstaat Betrokken aanvraagjaren Nummer van het besluit van 
de Commissie
Bulgarije 2009 Besluit  (EU) 2015/103
Spanje 2006, 2007 en 2008 Besluit  (EU) 2015/103
Frankrijk 2008 en 2009 Besluit  (EU) 2015/103
Litouwen 2007 en 2008 Besluit  (EU) 2015/103
Portugal 2009 Besluit  (EU) 2015/1119
Ierland 2008 en 2009 Besluit  (EU) 2015/1119
Bron:  Europese Commissie.
De betrouwbaarheid van de resultaten van de LPIS-
kwaliteitsbeoordeling werd door de tekortkomingen 
in de methodologie en toepassing ervan ondermijnd
65 
Nadat EU-brede, terugkerende tekortkomingen met betrekking tot het LPIS 
werden vastgesteld en aanzienlijke financiële correcties aan lidstaten werden op -
gelegd (zie de paragrafen 60-64), voerde de Commissie sinds 2010 de LPIS-kwa -
liteitsbeoordeling (QA)41 in als een verplicht instrument waarmee de lidstaten 
werd gevraagd proactief op jaarbasis tekortkomingen in het systeem te identifi -
ceren en waar nodig corrigerende maatregelen te nemen. De QA is bedoeld als 
een systematische en consistente evaluatie van landbouwpercelen en bepaalde 
aanverwante elementen in de hele EU. Deze is gebaseerd op een onderzoek van 
een steekproef van 500 tot 1 250 referentiepercelen per LPIS. Het QA-kader be -
staat nu uit zes te testen kwaliteitselementen (QE’s)42 (zie bijlage II ). Wijzigingen 
in de QA-methodologie zijn jaarlijks uitgebracht en soms waren meerdere versies 
in omloop vóór de vaststelling van een definitieve versie. Methodologische wijzi -
gingen vertoonden in de loop der tijd grote variaties43.41 De rechtsgrondslag hiervoor, 
voorheen artikel 6, lid 2, van 
Verordening (EG) 
nr. 1122/2009, is nu artikel 6 
van Verordening (EU) 
nr. 640/2014.
42 QE7 - „het percentage tijdens 
de controles ter plaatse 
geconstateerde 
onregelmatigheden” - werd 
verwijderd met ingang van de 
QA 2015.
43 Deze wijzigingen omvatten 
bijvoorbeeld de herziening of 
aanpassing van essentiële 
concepten en definities 
(bijvoorbeeld „ernstige 
onvolkomenheden” in ETS 5.1), 
herzieningen in de formule 
voor het berekenen van een 
QE (bijvoorbeeld QE5 tot QE7 
in ETS 5.1), de toevoeging van 
nieuwe componenten van een 
QE (bijvoorbeeld QE1 b in 
ETS 5.3), verwijdering van een 
QE (QE7 in ETS 6.0) of een 
wijzigingen in de nummering 
van QE’s (omkering van QE3 
en QE4 in ETS 6.0).
41
Deel III - De monitoring van het LPIS door de Commissie was 
verbeterd maar was niet voldoende op de LPIS-prestaties gericht
66 
Bezorgdheid over de complexiteit van de QA-methodologie en de behoefte aan 
vereenvoudiging werden voortdurend door lidstaten genoemd in onze LPIS-en -
quête en bevestigd door de deskundigen die betrokken waren bij de collegiale 
toetsing van de QA44. Onze controle bevestigde de moeilijkheden die lidstaten 
ondervonden bij het correct en consequent toepassen van de QA-methodologie 
inzake het LPIS (zie tekstvak 11 ).
67 
We stelden ook problemen vast in de steekproefbenadering van de QA. Om 
zinvolle resultaten op te leveren moet de LPIS-QA-steekproef representatief zijn 
voor de totale populatie landbouwpercelen in elke lidstaat/regio waar de QA 
wordt uitgevoerd. Het regelgevingskader schrijft voor dat de lidstaten de QA 
moeten uitvoeren op basis van een steekproef van zones en daarbinnen een 
steekproef van LPIS-referentiepercelen.44 „Peer review of the LPIS QA 
Framework” uitgevoerd door 
Sytze de Bruin (Universiteit 
Wageningen) en Gábor 
Csornai (adviseur) V4.0, 
november 2011.Tekstvak 11Voorbeelden van onjuiste of inconsistente toepassing van de QA-methodologie
Nadat in Noordrijn-Westfalen  de QA-perceelsteekproef van 2014 was opgezet, werden 237 referentieperce -
len (bijna 30 % van de steekproefomvang) door het betaalorgaan in het kader van de systematische LPIS-ac -
tualisering gecorrigeerd (met inbegrip van onderzoek van de ontvangen nieuwe beelden voor de QA-uitvoe -
ring). Daarna werden de QA-tests pas uitgevoerd, gebaseerd op de geactualiseerde informatie in het systeem. 
De resultaten van de QA waren daardoor vertekend.
De QA-methodologie inzake het LPIS vereist dat betaalorganen veldbezoeken afleggen om de situatie te 
controleren van percelen waar met behulp van foto-interpretatie geen conclusies kunnen worden getrokken. 
Slechts 17 van de 44 respondenten van onze LPIS-enquête verklaarden echter dat zij dergelijke bezoeken had -
den afgelegd. Bepaalde referentiepercelen in Ierland , Polen  en Schotland  waren tijdens de QA niet geme -
ten, hoewel dit wel haalbaar en volgens de methodologie zelfs vereist was.
QE4 werd inconsistent geïnterpreteerd. In Polen  oordeelden de autoriteiten niet dat de percelen die in het 
LPIS identificeerbaar waren (dat wil zeggen gedigitaliseerd waren en een uniek identificatienummer hadden 
gekregen) ernstige onvolkomenheden konden bezitten. Omdat deze voorwaarden voor opname in het LPIS 
noodzakelijk zijn, kon geen enkel perceel niet aan QE4 voldoen45.
In Ierland , Oostenrijk  en Duitsland  (Saarland  en Noordrijn-Westfalen ) troffen we een gebrek aan passen -
de scheiding van functies aan tussen het QA-personeel en het personeel dat de actualisering van het LPIS 
uitvoerde, waardoor het risico ontstond dat deze personeelsleden hun eigen werkzaamheden met betrekking 
tot de actualisering in de QA beoordeelden.
45 De andere bezochte lidstaten gaven verschillende redenen waarom percelen niet aan QE4 voldeden zoals multipercelen of -polygonen; geen 
subsidiabel areaal hoewel het MEA groter was dan nul; een ondeugdelijke of ontbrekende afbakening waardoor het onmogelijk is de ligging van 
het perceel vast te stellen; meer dan twee ontbrekende grenzen.
42
Deel III - De monitoring van het LPIS door de Commissie was 
verbeterd maar was niet voldoende op de LPIS-prestaties gericht
68 
In de QA van 2010 tot 2014 werden de zones door de lidstaten en de te testen 
referentiepercelen door de Commissie (JRC) geselecteerd. Tijdens onze bezoe -
ken constateerden we tekortkomingen in de geselecteerde steekproeven van de 
lidstaten voor zowel de zones als de referentiepercelen, hetgeen invloed had op 
de representativiteit en vergelijkbaarheid van de resultaten tussen verschillende 
lidstaten en door de jaren heen (zie tekstvak 12 ).Tekstvak 12Enkele tekortkomingen die in de QA-steekproefselectie van de QA 2010 tot 2014 
naar voren kwamen
In alle tijdens deze controle bezochte lidstaten waren de QA-zones niet uit de populatie als geheel geselec -
teerd maar kwamen zij uit de zones die onder teledetectie46 vallen, die maar een klein deel van het grond -
gebied van een lidstaat/regio vertegenwoordigden. Percelen die niet in de teledetectiegebieden waren 
opgenomen, maakten geen kans om te worden geselecteerd. Een ander probleem was dat de QA-zones niet 
noodzakelijkerwijs alle landschapstypes in de lidstaat of regio bevatten (zoals alpenweiden in Oostenrijk  of 
meenten in Ierland ).
In Ierland  waren de QA-zones voor 2013 en 2014 niet voldoende verspreid hetgeen twijfel opriep over de 
manier waarop deze waren geselecteerd.
46 Behalve als een lidstaat of regio geen teledetectie gebruikt (Oostenrijk, Schotland).
69 
De Commissie heeft ernaar gestreefd de efficiëntie van de QA-steekproefneming 
vanaf de QA in 2015 te verbeteren en de kosten onder controle te houden. Als 
gevolg daarvan is het aantal QA-zones dat voor steekproefneming wordt ge -
bruikt aanzienlijk gedaald. De Commissie voerde twee statistische tests uit om de 
representativiteit van de nieuwe methodologie voor steekproefneming te valide -
ren. Daarmee werd bevestigd dat er tussen 2014 en 2015 geen significant verschil 
zat in de representativiteit van de steekproeven, hoewel die representativiteit in 
sommige gevallen was aangetast door het beperkte aantal QA-zones en daarom 
had kunnen worden verbeterd met behulp van een kosten-batenanalyse.
43
Deel III - De monitoring van het LPIS door de Commissie was 
verbeterd maar was niet voldoende op de LPIS-prestaties gericht
De resultaten van de kwaliteitsbeoordeling werden 
niet voldoende gebruikt om de kwaliteit van de LPIS-
gegevens te verbeteren
70 
Een van de doelstellingen van de QA is het nemen van corrigerende maatregelen 
als dit noodzakelijk is. Lidstaten moeten over het algemeen corrigerende actie -
plannen opstellen als er geen conformiteit bestaat met cruciale QE’s. Twee van de 
gecontroleerde lidstaten/regio’s (Ierland en Schotland) voldeden echter conse -
quent niet aan cruciale QE’s maar stelden geen corrigerende actieplannen op. 
Dit waren geen op zichzelf staande gevallen. Voor 2014 merkte de Commissie op 
dat van de 20 lidstaten of regio’s die, op basis van hun QA-resultaten in 2014, een 
corrigerend actieplan hadden moeten opstellen, er zes (30 %) dit niet hadden 
gedaan.
71 
De Commissie is verantwoordelijk voor de monitoring van de QA-resultaten. Zij 
voerde aannemelijkheidscontroles uit en nam contact op met lidstaten en regio’s 
als zij kennelijke fouten of rekenfouten in hun QA-rapporten constateerde. De 
Commissie (DG Landbouw en Plattelandsontwikkeling) onderwierp de binnenko -
mende QA-resultaten echter niet aan een grondiger onderzoek met betrekking 
tot de betrouwbaarheid van de LPIS-QA of de oorzaken van niet-naleving. Ook 
ontbraken een trendanalyse van historische gegevens voor lidstaten en regio’s, 
een analyse van QA-uitschieters en een analyse per soort referentieperceel. De 
uitvoering van dergelijke analyses kan de Commissie helpen bij het ontdekken 
van onverklaarde afwijkingen of trends met betrekking tot de QE’s.
72 
De Commissie legde een beperkt aantal informatiebezoeken aan specifieke 
lidstaten of regio’s af om hun QA-resultaten te bespreken en de methodologie te 
verduidelijken en voerde enkele afzonderlijke QA-controles uit47. Sommige LPIS-
QA’s vielen onder de reguliere oppervlaktesteuncontroles van de Commissie48, 
hoewel niet specifiek rekening werd gehouden met de QA-resultaten voordat 
de te bezoeken lidstaten werden geselecteerd. Met de resultaten van de QA van 
2014 stelde het JRC voor vijf lidstaten/regio’s49 die door DG Landbouw en Platte -
landsontwikkeling in 2015 werden gecontroleerd LPIS-QA-screeningsverslagen 
op; daarna werd het JRC uitgenodigd om aan drie daarmee verband houdende 
dienstreizen deel te nemen. Deze informatiebezoeken en controles waren niet 
afdoende om zekerheid te verkrijgen over de betrouwbaarheid van de QA-resul -
taten die jaarlijks voor alle LPIS’en worden ontvangen.47 Bijvoorbeeld in 2014 in Ierland 
en Nederland.
48 In 2013 kwamen alleen de 
LPIS-QA’s in Spanje, Italië en 
Zweden aan de orde. De 
controles van 2014 bestreken 
de LPIS-QA’s in Bulgarije, 
Ierland, Litouwen, Nederland 
en het Verenigd 
Koninkrijk-Engeland.
49 BE-Vlaanderen, Denemarken, 
Cyprus, Finland en het 
Verenigd 
Koninkrijk-Schotland.
44
 Conclusies en 
aanbevelingen
73 
De informatie die in LPIS’en - een cruciaal onderdeel van GBCS - is geregistreerd, 
vormt de basis voor correcte areaalbetalingen aan landbouwers. Het LPIS is on -
derworpen aan bepaalde vereisten in de GLB-verordeningen en zou dienst moe -
ten doen als een instrument voor monitoring van nieuwe onderdelen van het 
GLB. Het is daarom van essentieel belang dat de gegevens in het LPIS betrouw -
baar zijn om te verzekeren dat betalingen wettig en regelmatig zijn. De betrouw -
baarheid van gegevens is afhankelijk van doeltreffende en doelmatige actualise -
ringen, verificaties en monitoring door zowel de Commissie als de lidstaten.
74 
De controlevraag luidde: „Wordt het landbouwpercelenidentificatiesysteem 
(LPIS) goed beheerd?” We concludeerden dat het LPIS een nuttig instrument is 
om de subsidiabiliteit van landbouwgrond te bepalen, maar dat het beheer ervan 
verder verbeterd zou kunnen worden.
75 
Indien LPIS’en naar behoren zijn geactualiseerd en geanalyseerd, kunnen ze een 
significante bijdrage leveren aan het voorkómen en opsporen van oppervlak -
tegerelateerde fouten in steunaanvragen. In de afgelopen jaren bleek uit onze 
resultaten van de betrouwbaarheidsverklaring dat actieplannen en financiële 
correcties de LPIS-tekortkomingen in de betrokken lidstaten aanpakten. Er blijft 
echter op sommige gebieden ruimte voor verbetering.
76 
Hoewel de orthobeelden in het LPIS-actualiseringsproces grotendeels actueel 
waren, ondervonden de gecontroleerde lidstaten moeilijkheden bij het correct 
bepalen van het subsidiabel maximumareaal van referentiepercelen. Dit gebeur -
de voornamelijk in gevallen waarin het met uitsluitend orthobeelden niet moge -
lijk was de subsidiabiliteit van grond afdoende te beoordelen, bijvoorbeeld bij 
bepaalde soorten grasland (zie de paragrafen 14-29). In enkele van de LPIS’en was 
aanvullende informatie betreffende eigendom en recht op gebruik opgenomen 
om ervoor te zorgen dat elk perceel door de juiste landbouwer was opgegeven 
(zie de paragrafen 30 en 31). Lidstaten analyseerden de kosteneffectiviteit van 
hun LPIS niet om de daarmee samenhangende controles beter op te zetten. Dit 
zou bijdragen tot de opzet van efficiëntere controlesystemen en de ondersteu -
ning van toekomstige beleidseffectbeoordelingen (zie de paragrafen 32 en 33).
45 Conclusies en aanbevelingen 
Verbetering van processen voor het vergroten van de 
betrouwbaarheid van LPIS-gegevens en prestatiemeting
Aanbeveling 1 - Verbetering van processen voor de 
vergroting van de betrouwbaarheid van LPIS-gegevens
De lidstaten zouden zich in de huidige GLB-periode meer moeten inspannen om, 
op basis van een gekwantificeerde kosten-batenanalyse en een beoordeling van 
de risico’s, de betrouwbaarheid van de LPIS-gegevens te vergroten door tijdige 
en grondig uitgevoerde actualiseringen van het systeem. Gezien de complexiteit 
van de pro-ratabeoordeling moeten de lidstaten die van deze optie gebruikma -
ken, in de huidige GLB-periode verdere inspanningen leveren om een pro-rataca -
talogus te ontwikkelen met duidelijke criteria voor omschrijving en beoordeling, 
en aanvullende technische instrumenten gebruiken om de objectiviteit van 
orthobeeldanalyses te vergroten en de reproduceerbaarheid te verzekeren. 
Lidstaten moeten ook de mogelijkheid overwegen om, voor zover dit haalbaar en 
kosteneffectief is, gegevens over eigendom en recht op gebruik in hun LPIS op te 
nemen.
Aanbeveling 2 - Meting van de kosteneffectiviteit van de 
uitvoering van het LPIS
Met steun van de Commissie moeten de lidstaten in de huidige GLB-periode een 
kader ontwikkelen en opzetten voor de evaluatie van de kosten van het behe -
ren en actualiseren van hun LPIS. Dit zou de lidstaten in staat moeten stellen de 
prestaties van hun LPIS en de kosteneffectiviteit van de systeemverbeteringen te 
meten.
77 
Door de LPIS-bepalingen in het GLB-rechtskader 2014-2020 is het aantal voor -
schriften dat door de lidstaten moet worden gecontroleerd, verhoogd. Er worden 
vorderingen gemaakt bij de aanpassing van het LPIS met het oog op vergroe -
ning, hoewel deze nog niet afgerond is, en de betalingsvoorwaarden van ver -
groening kunnen slechts gedeeltelijk met behulp van het LPIS worden gecon -
troleerd (zie de paragrafen 34-41). Andere elementen die gunstig zijn voor het 
milieu, zoals landschapselementen die in het kader van cross compliance worden 
beschermd, zijn niet in de LPIS’en opgenomen en wanneer lidstaten hadden 
besloten deze uit eigen beweging op te nemen, constateerden we gevallen van 
onjuiste registratie in het systeem (zie de paragrafen 42 en 43).
78 
De vereenvoudiging is gaande, maar blijft -ondanks het voordeel van nuttige 
instrumenten zoals geospatiale steunaanvragen -een uitdaging, omdat sommige 
bepalingen in de praktijk niet worden gebruikt (de stabiliteitsdrempel van 2 %) 
of aanzienlijke uitdagingen bij de uitvoering opleveren (de 100-bomenregel of 
de nieuwe categorieën van subsidiabele grond). De huidige inspanningen om het 
LPIS te vereenvoudigen zijn nog niet volledig (zie de paragrafen 44-55).
46 Conclusies en aanbevelingen 
Juridische complexiteit slimmer aanpakken
Aanbeveling 3 - Registratie van permanente 
milieukenmerken is betrouwbaarder
De lidstaten moeten ervoor zorgen dat zij, met behulp van hun LPIS, ecologische 
aandachtsgebieden, blijvend grasland en nieuwe categorieën grond op betrouw -
bare wijze identificeren en registreren en vervolgens doeltreffend monitoren. 
Ze moeten ook beoordelen of de kosten tegen de baten opwegen indien alle 
landschapselementen die beschermd worden in het kader van cross compliance 
of agromilieuregelingen, in hun LPIS worden opgenomen met het oog op een 
verdere versterking van de monitoring en bescherming van deze elementen die 
gunstig zijn voor het milieu en de biodiversiteit.
Aanbeveling 4 - Stroomlijning van enkele LPIS-gerelateerde 
regels in het huidige wettelijk kader
De Commissie moet het huidige wettelijk kader aan een nieuw onderzoek on -
derwerpen om sommige LPIS-gerelateerde regels voor de volgende GLB-periode 
te vereenvoudigen en te stroomlijnen, bijvoorbeeld door de noodzaak voor de 
stabiliteitsdrempel van 2 % en de 100-bomenregel te heroverwegen.
79 
Vergeleken met de vorige GLB-periode was de monitoring door de Commissie 
van de wettigheid en de regelmatigheid in de LPIS’en verbeterd. Het controle -
werk van de Commissie is veelomvattend, er wordt volgens de voorschriften 
aanzet gegeven tot actieplannen en financiële correcties worden toegepast (zie 
de paragrafen 56-64).
80 
De LPIS-richtsnoeren van de Commissie behandelen echter hoofdzakelijk aspec -
ten van wettigheid en regelmatigheid en richten zich niet op de wijze waarop de 
algehele doeltreffendheid van het LPIS-systeem verbeterd kan worden. De Com -
missie voerde in het bijzonder de LPIS-kwaliteitsbeoordeling in zodat lidstaten 
proactief mogelijke tekortkomingen in het systeem kunnen opsporen en waar 
nodig corrigerende maatregelen kunnen nemen. Deze is bedoeld om waarde aan 
het LPIS toe te voegen maar de betrouwbaarheid van de QA-resultaten wordt 
niet alleen ondermijnd door tekortkomingen bij de toepassing van de methodo -
logie (wellicht vanwege de complexiteit ervan), maar ook door problemen in de 
steekproefbenadering (zie de paragrafen 65-69). Daarnaast worden de QA-re -
sultaten niet doeltreffend benut om de LPIS-gegevens te verbeteren, omdat er 
niet altijd corrigerende actieplannen worden voorbereid. De Commissie maakte 
niet voldoende gebruik van de QA-resultaten om verbeteringen in de LPIS’en te 
bevorderen (zie de paragrafen 70-72).
47 Conclusies en aanbevelingen 
Herziening van de aandacht van de Commissie 
voor het verhogen van de meerwaarde van de 
LPIS-kwaliteitscontroles voor de huidige periode
Aanbeveling 5 - Verbetering van de representativiteit van de 
QA-steekproeven
Vóór de aanvang van de QA voor 2017 moet de Commissie een kosten-batenana -
lyse verrichten om na te gaan of de representativiteit van de QA-steekproeven 
verbeterd kan worden zodat een betere dekking van de populatie percelen in het 
LPIS kan worden bereikt.
Aanbeveling 6 - Betere monitoring van QA-resultaten
Vanaf 2016 moet de Commissie de monitoring van QA-resultaten verbeteren door 
inconsistenties in QA-verslaglegging te analyseren en er follow-up aan te geven, 
door feedback te geven aan de lidstaten en ervoor te zorgen dat corrigerende ac -
tieplannen zo nodig worden voorbereid en uitgevoerd. De Commissie moet ook 
voor elke lidstaat en elk type referentieperceel een gedetailleerde jaarlijkse tren -
danalyse uitvoeren zodat potentiële problemen op tijd kunnen worden ontdekt.
Dit verslag werd door kamer I onder leiding van de heer Phil WYNN OWEN, 
lid van de Rekenkamer, te Luxemburg vastgesteld op haar vergadering van 
7 september 2016.
 Voor de Rekenkamer
 Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA
 President

48
 Bijlagen
LPIS-lagen zoals vermeld in artikel 5, leden 1 en 2, van Verordening (EU) nr. 640/2014
 ο Arealen die worden gebruikt als bouwland, blijvend grasland en blijvend weiland of voor blijvende teelten (artikel 4, 
lid 1, onder e), van Verordening nr. 1307/2013).
 ο Landbouwgrond met agromilieu- en klimaatverbintenissen (artikel 28, lid 2, van Verordening nr. 1305/2013).
 ο Overeenkomstig artikel 32, lid 2, onder b), van Verordening 1307/2013, grond die in 2008 recht gaf op betalingen 
in het kader van de bedrijfsbetalingsregeling of de regeling inzake een enkele areaalbetaling die waren ingesteld 
bij respectievelijk titel III en titel IV bis van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en die:
i) niet meer voldoet aan de definitie van „subsidiabele hectare” als gevolg van de uitvoering van de 
Habitatrichtlijn (92/43/EEG), de Kaderrichtlijn water (2000/60/EG) en de Vogelrichtlijn (2009/147/EG);
ii) voor de looptijd van de betrokken verbintenis van de individuele landbouwer is bebost overeenkom -
stig artikel 31 van Verordening (EG) nr. 1257/1999, artikel 43 van Verordening (EG) nr. 1698/2005 of ar -
tikel 22 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 of een nationale regeling waarvan de voorwaarde strookt 
met artikel 43, leden 1, 2 en 3, van Verordening (EG) nr. 1698/2005 of artikel 22 van Verordening (EU) 
nr. 1305/2013, of
iii) voor de looptijd van de betrokken verbintenis door de individuele landbouwer is braakgelegd over -
eenkomstig de artikelen 22, 23 en 24 van Verordening (EG) nr. 1257/1999, artikel 39 van Verordening 
(EG) nr. 1698/2005 of artikel 28 van Verordening (EU) nr. 1305/2013.
 ο Informatie om het MEA te bepalen voor:
i) oppervlaktegerelateerde maatregelen voor plattelandsontwikkeling,
ii) de basisbetalingsregeling,
iii) de regeling inzake een enkele areaalbetaling,
iv) herverdelingbetaling,
v) betalingen voor klimaat- en milieuvriendelijke landbouwpraktijken,
vi) betalingen voor gebieden met natuurlijke beperkingen,
vii) betalingen voor jonge landbouwers,
viii) vrijwillige gekoppelde steun,
ix) gewasspecifieke betalingen voor katoen,
x) de regeling voor kleine landbouwers,
xi) Posei (maatregelen voor de ultraperifere gebieden),
xii) de eilanden in de Egeïsche Zee.Bijlage I
49 Bijlagen 
 ο Informatie over de grootte en de locatie van de EAG’s.
 ο Informatie die de toepassing van specifieke bepalingen rechtvaardigt voor:
i) berggebieden en andere gebieden met aanzienlijke natuurlijke of andere specifieke beperkingen als 
bedoeld in artikel 32 van Verordening (EU) nr. 1305/2013;
ii) Natura 2000-gebieden die vallen onder Richtlijn 2000/60/EG;
iii) landbouwgrond waarvoor uit hoofde van artikel 57 van Verordening (EU) nr. 1307/2013 een vergun -
ning voor de productie van katoen is verleend;
iv) arealen die in een voor begrazing of teelt geschikte natuurlijke staat worden behouden, zoals be -
doeld in artikel 4, lid 1, sub c, onder iii), van Verordening (EU) nr. 1307/2013;
v) gebieden die door de lidstaten worden aangewezen voor de regionale en/of collectieve tenuitvoer -
legging van EAG’s overeenkomstig artikel 46, leden 5 en 6, van Verordening (EU) nr. 1307/2013;
vi) gebieden die aan de Commissie zijn gemeld overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EU) 
nr. 1307/2013;
vii) gebieden met ecologisch kwetsbaar blijvend grasland die onder de Habitatrichtlijn of de Vogelricht -
lijn vallen;
viii) andere kwetsbare gebieden als bedoeld in artikel 45, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1307/2013;
ix) gebieden die door de lidstaten worden aangewezen overeenkomstig artikel 48 van Verordening (EU) 
nr. 1307/2013.Bijlage I
50 Bijlagen 
Kwaliteitsbeoordeling 2015 - kwaliteitselementen per conformiteitsklasse
Eerste conformiteitsklasse - ter 
beoordeling van de kwaliteit 
van het LPISQE1 De juiste kwantificering van het subsidiabel maximumareaal (MEA)
QE2 Het aandeel en de distributie van referentiepercelen met een MEA waarin niet-subsidiabele 
arealen worden meegerekend of waarin landbouwareaal niet wordt meegerekend
QE3 De aanwezigheid van referentiepercelen met ernstige onvolkomenheden1.
Tweede conformiteitsklasse  - 
ter beoordeling van mogelijke 
tekortkomingen in het LPISQE4 De categorisatie van referentiepercelen hetzij met een MEA waarin niet-subsidiabele area -
len zijn meegerekend of waarin landbouwareaal niet is meegerekend, hetzij met ernstige 
onvolkomenheden2
QE5 De verhouding tussen het aangegeven areaal en het MEA binnen de referentiepercelen
QE6 Het percentage in de loop der jaren gewijzigde referentiepercelen.
Bron:  artikel 6 van Verordening (EU) nr. 640/2014 en JRC-portaal3.
1 Noot:  QE4 vóór 2015.
2 Noot:  QE3 vóór 2015.
3 Zie https://marswiki.jrc.ec.europa.eu/wikicap/index.php/LPISQA_Legacy/ETS/Decisions .Bijlage I I
51 Antwoorden  
van de Commissie
Samenvatting
I
De Commissie vindt dat het LPIS een wezenlijke rol speelt bij de voorkoming en terugdringing van de foutenniveaus 
in de steunregelingen waarvoor dit instrument wordt gebruikt.
III Eerste streepje
het LPIS is de hoeksteen van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem. Met dit instrument kan het merendeel 
van de administratieve controles worden uitgevoerd en kunnen fouten al in de vroege stadia van de verwerking van 
steunaanvragen worden voorkomen, opgespoord en rechtgezet. Bovendien bevordert het LPIS in combinatie met 
de geospatiale steunaanvraag de foutenpreventie aan de basis en een tijdige correctie van fouten.
Niettemin blijven de lidstaten zelf verantwoordelijk voor het actueel houden van hun LPIS en voor een correcte 
interpretatie van de orthobeelden. Met de door de Commissie ontwikkelde methodologie voor de kwaliteitsbeoor -
deling (QA) van het LPIS kunnen de lidstaten bepalen waar de zwakke punten in de verwerking of foto-interpretatie 
van beelden liggen en fouten ontstaan, zodat zij corrigerende actie kunnen ondernemen.
III Derde streepje
sinds de geauditeerde periode worden de QA-resultaten van de LPIS’en intensiever gemonitord door de Commissie.
IV a) 
Dit is een aanbeveling voor de lidstaten.
Wat betreft de relevantie, de adequatie en het nut van LPIS-controles waarbij wordt nagegaan of de grond ter 
beschikking staat van de landbouwer, wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op paragraaf 30.
IV b) 
De Commissie is het eens met de aanbeveling om de lidstaten te ondersteunen. In dit verband bevordert zij de 
uitwisseling van best practices en verricht zij een haalbaarheidsstudie.
IV c) 
Dit is een aanbeveling voor de lidstaten.
IV d) 
De Commissie neemt de aanbeveling over.
Alle LPIS-gerelateerde regels zullen worden geëvalueerd en zo nodig worden herzien in het nieuwe GLB voor de 
periode na 2020.
IV e) 
De Commissie is het eens met de aanbeveling.
De representativiteit van de steekproeven wordt continu gemonitord.
Antwoorden van de Commissie 52
IV f) 
De Commissie is het eens met de aanbeveling en is al begonnen met de uitvoering ervan.
Voor de aanvraagjaren 2014 en 2015 hebben de lidstaten feedback over hun QA-verslaglegging van het LPIS ont -
vangen in de vorm van officiële brieven waarin ook is gewezen op de verplichting om de nodige corrigerende actie 
te ondernemen.
Alle corrigerende acties zijn geanalyseerd en wanneer die inadequaat of ontoereikend werden geacht, is om een 
aanpassing ervan verzocht. Er is een specifieke risicobeoordeling in ontwikkeling aan de hand waarvan de Com -
missie in het kader van haar monitoringtaken bepaalt welke lidstaten moeilijkheden ondervinden bij een correcte 
toepassing van de QA-methodologie voor het LPIS, bij het in kaart brengen van de problemen in het systeem en bij 
de aanpak ervan in de vorm van passende corrigerende actie.
Deel I 
13
Het LPIS is de hoeksteen van het GBCS en het voornaamste controle-instrument voor het merendeel van de recht -
streekse betalingen. Een betrouwbaar, actueel en accuraat LPIS is van groot belang voor de verwezenlijking van de 
beleidsdoelstellingen. Daarnaast kan het voor de lidstaten nuttig zijn om onderzoek naar de kosteneffectiviteit van 
hun systeem te verrichten om de werking ervan te verbeteren.
20
Wat betreft de gevallen waarin het te lang duurde voordat de nieuwe orthobeelden in het LPIS waren opgenomen, 
heeft de Commissie de lidstaten herhaaldelijk aangeraden ervoor te zorgen dat hun LPIS vóór de start van het aan -
vraagproces geactualiseerd is1.
22
De Commissie gaat er op basis van een statistisch representatieve steekproef van de QA-resultaten van de LPIS’en 
van uit dat het verschil op EU-niveau in termen van een te hoge raming minder dan 2 % bedraagt. Een correcte 
vaststelling van het subsidiabele maximumareaal (MEA) voor elk referentieperceel is vanwege de enorme kosten die 
dit zou meebrengen, niet realistisch2.
1 In hoofdstuk 4.4 van document DS-CDP-2015-11- FINAL- LPIS Update wordt daar nadrukkelijk op gewezen (namelijk dat de nieuwe beelden klaar 
en beschikbaar moeten zijn voor gebruik in het proces van geospatiale steunaanvragen). Ook wordt erin aangegeven dat de verwerking van 
orthobeelden normaliter niet meer dan drie maanden in beslag mag nemen.
2 In een analyse van de gemelde QA-resultaten van de LPIS’en wordt de gemiddelde significante MEA-overschatting van de referentiepercelen 
(QE1b-/LIB) voor de Europese Unie geraamd op 0,93 % in 2013, 1,14 % in 2014 en 0,64 % in 2015. De systematische vertekening (QE1a) was +0,41 % 
voor 2013, -1,16 % voor 2014 en -0,34 % voor 2015. Het aantal geïnspecteerde referentiepercelen bedroeg respectievelijk 39 700, 42 550 en 41 300.
Antwoorden van de Commissie 53
Tekstvak 2 - Voorbeelden van onjuiste beoordeling van MEA’s die door  
foto-interpretatie vastgesteld had kunnen worden
De Commissie plaatst geen vraagtekens bij de door de Rekenkamer gegeven voorbeelden van een onjuiste 
MEA-beoordeling Zij acht deze concrete gevallen echter niet representatief voor andere LPIS’en als geheel. De 
LPIS’en in de EU lopen onderling sterk uiteen en hetzelfde geldt voor de kenmerken van de landbouwarealen in de 
EU.
23
De Commissie heeft de lidstaten aangeraden snelle veldbezoeken af te leggen als de foto-interpretatie geen uit -
sluitsel biedt over de subsidiabiliteit van een areaal. Zoals aangegeven in paragraaf 25, kost dat wel geld en daarom 
heeft de Commissie richtsnoeren gegeven, platformen gecreëerd en workshops georganiseerd om ervoor te zorgen 
dat efficiënter gebruik wordt gemaakt van foto-interpretatie.
29
De technische richtsnoeren voor het pro-ratasysteem voor blijvend grasland (document DS-CDP-2015-06 final) 
bevatten informatie over best practices voor lidstaten die pro-rata toepassen.
Daarnaast is tijdens de workshop van 23-25 mei 2016 over de controle en het beheer van landbouwgrond in het 
GBCS de door Spanje gebruikte Lidar-technologie als potentieel instrument gedeeld.
30
De EU-wetgeving schrijft inderdaad niet voor dat het LPIS moet worden aangevuld met informatie over de vraag of 
de percelen wel ter beschikking staan van de landbouwer. Evenmin zijn systematische kruiscontroles met dergelijke 
informatie vereist. De Commissie raadt de lidstaten wel aan om controles ter plaatse te verrichten bij twijfel over de 
vraag of de grond wel ter beschikking staat van de landbouwer.
32
In het kader van het gedeeld beheer bepalen de lidstaten binnen het bestaande rechtskader zelf hoe het GLB het 
best kan worden uitgevoerd in termen van kosteneffectiviteit. Met het oog op een verbetering van de kosteneffec -
tiviteit heeft de Commissie diverse workshops georganiseerd over best practices voor bijvoorbeeld de identificatie 
en kwalificatie van landbouwgrond.
33
De Commissie is zich bewust van de kosten van de hoofdfuncties van het LPIS en houdt daarmee rekening in haar 
voorstellen voor EU-wetgeving. Daarnaast verschillen de LPIS’en onderling sterk en kiezen de lidstaten voor uiteen -
lopende implementatie-opties. In het kader van het gedeeld beheer moeten de lidstaten hun eigen beleidskeuzes 
maken en daarbij rekening houden met de kosteneffectiviteit van hun LPIS.
Antwoorden van de Commissie 54
Deel II 
38
Door de LPIS-richtsnoeren zijn de lidstaten op de hoogte van de eis dat blijvend grasland moet worden gegeoloka -
liseerd (op het kleinst mogelijke niveau), en van de wijze waarop dit dient te gebeuren. In het kader van de QA van 
het LPIS, en met name QE (kwaliteitselement) 2, moeten de lidstaten de kwaliteit van deze indeling beoordelen en 
zo nodig passende corrigerende actie ondernemen.
Tekstvak 8 - Tekortkomingen bij de monitoring van blijvend grasland
Bij de analyse van de QA-resultaten van de LPIS’en is duidelijk geworden dat de indeling van landbouwgrond een 
van de belangrijkste punten is waarop de lidstaten corrigerende actie ondernemen.
Zie ook het antwoord van de Commissie op paragraaf 38.
40
Hoewel de Commissie de lidstaten aanraadt om alle mogelijke EAG’s in de EAG-laag van het LPIS op te nemen, 
heeft zij in het kader van het vereenvoudigingsinitiatief de minimumeisen versoepeld wat betreft de volledigheid 
van de EAG-laag. In punt 5.10 van het desbetreffende richtsnoer over de volledigheid van de EAG-laag (document 
DSCG/2014/31 FINAL REV 1) wordt aangegeven dat de EAG-laag na verificatie en vóór betaling in elk geval alle aan -
gegeven EAG’s moet bevatten die in de tijd stabiel zijn.
44
De vereenvoudiging van het GLB is een continu proces met drie belangrijke uitgangspunten: de basishandeling 
wordt niet gewijzigd (stabiliteit van het beleid), de landbouwer heeft er profijt van en een solide financieel beheer 
blijft gewaarborgd. Volgens de Commissie geldt dit ook voor het LPIS.
45
Dankzij de invoering van de geospatiale steunaanvraag is de indiening van de aanvraag voor een landbouwer 
eenvoudiger geworden. Evenzo moet de stabiliteitsdrempel van 2 % voorkomen dat de betaalorganen de referen -
tiepercelen in het LPIS onnodig vaak moeten bijwerken ondanks geringe variaties in het gemeten areaal. Tot slot 
is de regel voor de maximale boomdichtheid (de zogeheten 100-bomenregel) ook bedoeld als duidelijk en simpel 
beoordelingscriterium voor de subsidiabiliteit van percelen met geïsoleerde bomen.
46
Volgens de gegevens van de Commissie was het grondgebied van 14 lidstaten, 4 Duitse deelstaten en Vlaanderen in 
2015 al volledig gedekt, hoewel de regels slechts een dekking van ten minste 25 % vanaf 2016 voorschrijven.
Antwoorden van de Commissie 55
48
De geospatiale steunaanvraag is voor landbouwers ook een duidelijke vereenvoudiging: wanneer de aangeleverde 
informatie stabiel en betrouwbaar is, hoeven zij in de aanvraagfase alleen nog op „bevestigen” te klikken om aan te 
geven dat de voorgedrukte informatie klopt.
50
Voor de bepaling van het subsidiabele areaal blijvend grasland kunnen de lidstaten gebruikmaken van hetzij pro-
rata hetzij de maximale boomdichtheid (de zogeheten 100-bomenregel). In beide gevallen moeten de lidstaten van 
tevoren nagaan en bepalen welke graasbaar geachte soorten niet worden uitgesloten van het subsidiabele areaal. 
De hogere administratieve druk is een rechtstreeks gevolg van de door de lidstaten gemaakte keuzes.
Met de maximale boomdichtheid en het pro-ratasysteem kan een nationale overheid op eenvoudigere wijze beoor -
delen wat het MEA van referentiepercelen met geïsoleerde bomen is. Het zou namelijk omslachtig zijn om elke 
afzonderlijke niet-subsidiabele boom af te bakenen.
52
Het LPIS is een krachtig instrument om stabiele subsidiabiliteitselementen van landbouwpercelen te controleren, 
maar sommige subsidiabiliteitsvoorwaarden, zoals onderhoudsactiviteiten, zijn inderdaad moeilijker te controle -
ren met het LPIS. In het LPIS wordt niet-onderhouden grond (d.w.z. een gebrek aan landbouwactiviteiten) anders 
behandeld dan verlaten grond. Beide zijn niet subsidiabel, maar het niet onderhouden van grond kan van tijdelijke 
aard zijn, terwijl van verlaten grond veeleer mag worden aangenomen dat deze permanent niet-subsidiabel is.
53
Zie de antwoorden van de Commissie op de punten 23 en 33.
55
Volgens de Commissie profiteren zowel de begunstigden als de betaalorganen van de in punt b) bedoelde 
vereenvoudiging.
Antwoorden van de Commissie 56
Deel III 
56
De QA van het LPIS is een jaarlijkse exercitie die uiteindelijk tot doel heeft de kwaliteit en betrouwbaarheid van 
het LPIS te verbeteren door de opgespoorde technische zwakke punten te analyseren en corrigerende actie te 
ondernemen.
59
De Commissie houdt met best practices en de kosteneffectiviteit rekening bij het opstellen van richtsnoerdocumen -
ten en in de technische richtsnoeren, die in nauw overleg met de lidstaten tot stand komen.
64
Financiële correcties worden opgelegd voor een begrotingsjaar omdat in dat jaar de betaling wordt gedaan. Het 
begrotingsjaar is dus al één jaar later dan het jaar van de aanvraag. Bovendien hebben de financiële correcties nor -
maliter betrekking op de uitgaven over de 24 maanden vóór de start van het onderzoek. Door de 24 maanden-regel 
kunnen langere perioden worden bestreken en kan de EU-begroting dus breder worden beschermd.
65
Het belangrijkste onderzoeksitem in de QA van het LPIS is het LPIS-referentieperceel. Onder deze noemer valt al het 
landbouwareaal met steunaanvraagpotentieel.
De QA van het LPIS is bedoeld als een systematische en consistente evaluatie van de verschillende systemen die de 
lidstaten los van elkaar hebben opgezet. Daarbij moeten mogelijke zwakke punten in deze systemen aan het licht 
komen, die de lidstaten dan zelf kunnen verhelpen.
Er zijn inderdaad ontwerpversies van de methodologie in omloop gebracht en dit telkens weer (om de lidstaten in 
de gelegenheid te stellen daarop te reageren). Vóór het uitbrengen van een definitieve versie moesten namelijk 
eerst alle op- en aanmerkingen van de lidstaten worden verzameld en meegewogen.
De meeste methodologische herzieningen zijn doorgevoerd op grond van de wijzigingen in de wetgeving dan wel 
op speciaal verzoek van LPIS-belanghebbenden (de lidstaten), die graag wilden dat de methodologie meer zou 
worden afgestemd op hun eigen LPIS.
66
De QA-methodologie voor het LPIS is in wezen simpel: de geregistreerde informatie wordt vergeleken met hetgeen 
tijdens de exercitie is gemeten, en vervolgens worden de resultaten geanalyseerd.
De ogenschijnlijke complexiteit van de huidige richtsnoeren is het gevolg van i) de invoering, op verzoek van de 
lidstaten, van bepaalde processen en opties vanwege hun uiteenlopende LIPS-implementatiestrategieën, en ii) een 
robuust documentatieformaat op basis van ISO19100-normen.
Antwoorden van de Commissie 57
Tekstvak 11 - Voorbeelden van onjuiste of inconsistente toepassing van de 
QA-methodologie
Ongeacht het potentiële probleem in Noordrijn-Westfalen vindt de Commissie niet dat er sprake is van een syste -
matische vertekening van de QA-resultaten voor het LPIS wanneer een bepaald aantal percelen van dezelfde popu -
latie in het kader van de systematische LPIS-actualiseringsexercitie is bijgewerkt in de periode tussen de steekproef -
trekking en de feitelijke beoordeling. Dit kan juist getuigen van een effectief LPIS-actualiseringsbeheer.
De Commissie heeft tijdens de LPIS/CTP-workshops in 2014 en 2015 een aantal sessies georganiseerd waarin de 
noodzaak om veldbezoeken af te leggen, onder de aandacht van de lidstaten is gebracht.
In ETS 6.0, waarin het vierogenprincipe is opgenomen, is nadrukkelijk vastgelegd dat een uitvoerder onafhankelijk 
moet zijn.
Gezamenlijk antwoord van de Commissie op de paragrafen 67 en 68
In 2015 is vanwege dit probleem een wijziging in de steekproeftrekkingsstrategie en de beeldlevering doorgevoerd. 
Vanaf exercitie 2015 worden de trekking van de steekproef uit de zones in het kader van de QA en de selectie van 
de steekproef uit de referentiepercelen gedaan door de Commissie en niet door de lidstaten. Voor alle LPIS’en wordt 
nu dezelfde methodologie gevolgd, die waarborgt dat de populatie representatief is én dat er sprake is van een 
consistente aanpak voor de EU en in de tijd.
Tekstvak 12 - Enkele tekortkomingen die in de QA-steekproefselectie van  
de QA 2010 tot 2014 naar voren kwamen
Aangezien de teledetectiezones meestal aselect werden gekozen, maakten alle referentiepercelen in principe een 
gelijke kans om te worden geselecteerd. Niettemin is de verantwoordelijkheid voor de selectie van de referentie -
percelen verschoven naar het JRC om een betere, onvertekende steekproefselectie te waarborgen.
70
Wanneer bij de beoordeling van de bevindingen concrete zwakke punten aan het licht komen die een bepaalde 
ingreep noodzakelijk maken, dan wordt een corrigerend actieplan verwacht. Pas na de beoordeling van de QA-be -
vindingen voor het LPIS dient een beslissing te worden genomen over een dergelijk plan.
Bij de analyse van de QA van het LPIS heeft de Commissie gevallen ontdekt waarin is gefaald op kritieke QE’s. Des -
ondanks is geen corrigerende actie ondernomen door de lidstaten. Tijdens de LPIS-workshops is daarop gewezen 
en sinds 2015 worden deze gevallen nauwlettend gevolgd.
Gezamenlijk antwoord van de Commissie op de paragrafen 71 en 72
Sinds 2015 vindt een volledige follow-up van de verslagen plaats voor de auditperiode. De QA-verslagen en de cor -
rigerende actie van de lidstaten worden al sinds 2014 geanalyseerd.
De aandacht van de Commissie is steeds gericht geweest op de betrouwbaarheid en consistentie van de cijfers in de 
verslagen. Een trendanalyse vindt bij de intensievere monitoring van de QA van het LPIS plaats indien zulks passend 
wordt geacht. Omdat de QA-methodologie in de loop der jaren is geëvolueerd, is een brede trendanalyse niet een -
voudig omdat de gegevens onderling niet volledig vergelijkbaar zijn.
De Commissie wil een aantal lidstaten bezoeken om hen te helpen bij de verbetering van de kwaliteit van hun LPIS.
Antwoorden van de Commissie 58
De Commissie was zich ervan bewust dat de QA-resultaten van het LPIS voor aanvraagjaar 2011 destijds niet al te 
betrouwbaar waren. In dat jaar werd de methodologie immers voor het eerst uitgeprobeerd.
Conclusies en aanbevelingen
76
De EU-wetgeving schrijft niet voor dat het LPIS moet worden aangevuld met informatie over de vraag of de perce -
len wel ter beschikking staan van de landbouwer. Evenmin zijn systematische kruiscontroles met dergelijke infor -
matie vereist. De Commissie raadt de lidstaten evenwel aan om controles ter plaatse te verrichten bij twijfel over de 
vraag of de grond wel ter beschikking staat van de landbouwer.
Aanbeveling 1 - Verbetering van processen voor de vergroting van de betrouwbaarheid 
van LPIS-gegevens
Dit is een aanbeveling voor de lidstaten.
Aanbeveling 2 - Meting van de kosteneffectiviteit van de uitvoering van het LPIS
De Commissie is het eens met de aanbeveling om lidstaten te ondersteunen. In dit verband bevordert zij de uitwis -
seling van best practices en verricht zij een haalbaarheidsstudie.
78
De stabiliteitsdrempel van 2 % moet voorkomen dat de betaalorganen de referentiepercelen in het LPIS onnodig 
vaak moeten bijwerken ondanks geringe variaties in het gemeten areaal. Tot slot is de regel voor de maximale 
boomdichtheid (de zogeheten 100-bomenregel) ook bedoeld als duidelijk en simpel beoordelingscriterium voor de 
subsidiabiliteit van percelen met geïsoleerde bomen.
Aanbeveling 3 - Permanente milieukenmerken op betrouwbaarder wijze registeren
Dit is een aanbeveling voor de lidstaten.
Aanbeveling 4 - Stroomlijning van enkele LPIS-gerelateerde regels in het huidige 
wettelijk kader
De Commissie neemt deze aanbeveling over.
Alle LPIS-gerelateerde regels zullen worden geëvalueerd en zo nodig worden herzien in het nieuwe GLB voor de 
periode na 2020.
Antwoorden van de Commissie 59
80
Wat betreft de QA van het LPIS die de Commissie van de lidstaten ontvangt, wordt in relevante gevallen om een 
formele terugkoppeling van de lidstaten gevraagd, inclusief een toelichting op hun corrigerende actieplan (of het 
ontbreken ervan). Voorts worden tijdens de jaarlijkse workshops de resultaten en opmerkingen gepresenteerd aan 
en besproken met de lidstaten. In 2016 is een en ander ook ter sprake gebracht in het Comité voor rechtstreekse 
betalingen om de vertegenwoordigers van de lidstaten er bewuster van te maken dat de QA-exercitie voor het LPIS 
echt nuttig is voor de verbetering van hun LPIS. Zie ook de antwoorden van de Commissie op de paragrafen 70 
en 22.
De voor de steekproeftrekking gevolgde aanpak wordt continu gemonitord door de Commissie.
Aanbeveling 5 - Verbetering van de representativiteit van de QA-steekproeven
De Commissie is het eens met deze aanbeveling.
De representativiteit van de steekproeven wordt continu gemonitord.
Aanbeveling 6 - Betere monitoring van QA-resultaten
De Commissie is het eens met de aanbeveling en is al begonnen met de uitvoering ervan.
Voor de aanvraagjaren 2014 en 2015 hebben de lidstaten feedback over hun QA-verslaglegging van het LPIS ont -
vangen in de vorm van officiële brieven waarin ook is gewezen op de verplichting om de nodige corrigerende actie 
te ondernemen.
Alle corrigerende acties zijn geanalyseerd en wanneer die inadequaat of ontoereikend werden geacht, is om een 
aanpassing ervan verzocht. Er is een specifieke risicobeoordeling in ontwikkeling aan de hand waarvan de Com -
missie in het kader van haar monitoringtaken bepaalt welke lidstaten moeilijkheden ondervinden bij een correcte 
toepassing van de QA-methodologie voor het LPIS, bij het in kaart brengen van de problemen in het systeem en bij 
de aanpak ervan in de vorm van passende corrigerende actie.

Gratis publicaties:
  één exemplaar:  
via EU Bookshop (http://bookshop.europa.eu); 
  meerdere exemplaren of posters/kaarten:  
bij de vertegenwoordigingen van de Europese Unie (http://ec.europa.eu/represent_nl.htm),  
bij de delegaties in niet-EU-landen (http://eeas.europa.eu/delegations/index_nl.htm),  
door contact op te nemen met Europe Direct (http://europa.eu/europedirect/index_nl.htm),  
door te bellen naar 00 800 6 7 8 9 10 11 (gratis in de hele Europese Unie) (*).
(*)  De informatie wordt gratis verstrekt en bellen is doorgaans gratis, maar sommige operatoren, telefooncellen of hotels  
kunnen kosten aanrekenen.
Betaalde publicaties:
 via EU Bookshop (http://bookshop.europa.eu).WAAR ZIJN EU/hyphen.capPUBLICATIES VERKRIJGBAAR?
Gebeurtenis Datum
Vaststelling controleplan („APM”)/begin van de controle 3.6.2015
Ontwerpverslag officieel verzonden aan de Commissie (of andere gecontroleerde) 13.6.2016
Vaststelling van het definitieve verslag na de contradictoire procedure 7.9. 2016
Officiële antwoorden in alle talen ontvangen van de Commissie (of andere 
gecontroleerde)13.9.2016
Een landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) is een 
IT-systeem gebaseerd op foto’s van landbouwpercelen dat 
wordt gebruikt om betalingen te controleren van 
ongeveer 45,5 miljard euro in 2015 die zijn verricht in het 
kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). 
We concludeerden dat het LPIS een nuttig instrument is 
om de subsidiabiliteit van landbouwgrond te bepalen, 
maar dat het beheer ervan verder verbeterd zou kunnen 
worden. We stelden enkele tekortkomingen in 
LPIS-processen vast die van invloed waren op het 
vermogen van de lidstaten om de betrouwbaarheid van 
de subsidiabiliteit van grond te controleren. We 
constateerden dat de lidstaten vooruitgang hadden 
geboekt bij de modernisering van hun LPIS’en om aan de 
GLB-vereisten 2014-2020 te voldoen. De LPIS’en waren 
echter nog niet volledig aangepast met het oog op 
vergroening. De monitoring van het LPIS door de 
Commissie was verbeterd, maar was niet voldoende op 
de LPIS-prestaties gericht.
EUROPESE
REKENKAME R