Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat ter vervanging van Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad (96/C 371/02) (Voor de EER relevante tekst) COM(96) 419 def. - 96/0226 (COD)

(Door de Commissie ingediend op 5 november 1996) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,

Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag,

(1) Overwegende dat de markt voor telecommunicatiediensten en -infrastructuur, afgezien van een overgangsperiode voor bepaalde Lid-Staten, met ingang van 1 januari 1998 zal worden geliberaliseerd; dat de Raad (1), het Europees Parlement (2), het Economisch en Sociaal Comité (3) en het Comité van de Regio's (4) alle beseffen dat deze liberalisering hand in hand moet gaan met een parallelle actie gericht op de invoering van een geharmoniseerd regelgevingskader dat de levering van de universele dienst moet garanderen; dat het concept van de universele dienst moet evolueren teneinde gelijke tred te houden met de technologische vooruitgang, de marktontwikkelingen en de veranderingen in de behoeften van de gebruikers; dat in de Gemeenschap vooruitgang is geboekt bij het definiëren van de omvang van de universele dienst en bij het vastleggen van de voorschriften voor de kostenberekening en financiering (5); dat de Commissie zich ertoe heeft verbonden vóór 1 januari 1998 en daarna op regelmatige basis een verslag te publiceren over de omvang, het niveau, de kwaliteit en de betaalbaarheid van de universele telefoondienst in de Gemeenschap (6);

(2) Overwegende dat Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP) (7), een algemeen raamwerk biedt voor de toepassing van de ONP-beginselen op specifieke gebieden;

(3) Overwegende dat in artikel 32, lid 1, van Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 inzake de toepassing van "Open Network Provision" (ONP) op spraaktelefonie (8) het Europees Parlement en de Raad worden verzocht vóór 1 januari 1998 op basis van een te gelegener tijd door de Commissie in te dienen voorstel een besluit te nemen over de herziening van die richtlijn teneinde haar aan de door de liberalisering van de markt gestelde eisen aan te passen; dat Richtlijn 95/62/EG niet van toepassing is op mobiele telefoondiensten; dat op een markt die zich ontwikkelt in de richting van vrije concurrentie, bepaalde verplichtingen voor alle organisaties die via vaste netwerken telefoondiensten aanbieden, moeten gelden en andere alleen moeten worden gehandhaafd zolang bepaalde organisaties een sterke marktpositie blijven bekleden die hen in staat stelt de marktcondities zonder medewerking van hun concurrenten te beïnvloeden; dat ten volle rekening is gehouden met de eisen die de gebruiker en de consument stellen aan betaalbaarheid, kostenbeheersing en gebruikersfaciliteiten zoals die uit het openbare overleg over de universele dienst in de telecommunicatiesector (1) naar voren zijn gekomen; dat het, aangezien de vereiste aanpassingen van Richtlijn 95/62/EG ingrijpend zijn, wenselijk is omwille van de helderheid genoemde richtlijn te herformuleren; dat de onderhavige richtlijn geen gevolgen heeft voor het tijdschema voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 95/62/EG door de Lid-Staten, als aangegeven in bijlage IV;

(4) Overwegende dat een basiseis die aan de universele dienst moet worden gesteld is dat de gebruikers op verzoek op een vaste locatie tegen een betaalbare prijs op het vaste openbare telefoonnet worden aangesloten; dat er geen beperkingen mogen worden gesteld aan de technische middelen waarmee deze aansluiting wordt gerealiseerd, zodat zowel draadverbindingen als draadloze verbindingen mogelijk zijn; dat betaalbaarheid een kwestie is die op nationaal niveau kan worden beoordeeld in het licht van de specifieke nationale omstandigheden, waaronder planologische aspecten; dat de betaalbaarheid van de telefoondienst verband houdt met de informatie die de gebruikers ontvangen over de kosten van het telefoongebruik, alsmede met die kosten in verhouding tot die van andere diensten; dat tariefherstructurering niet tot uniform lage en niet kostengeoriënteerde tarieven leidt; dat waarborgen nodig zijn om ervoor te zorgen dat prijsverhogingen in afgelegen of plattelandsgebieden niet worden gebruikt om verliezen aan inkomsten in andere gebieden te compenseren; dat maximumprijzen en soortgelijke regelingen mogen worden toegepast om ervoor te zorgen dat de noodzakelijke herstructurering geen negatieve gevolgen heeft voor de gebruikers en dat de verschillen in prijzen tussen gebieden waar de kosten hoog zijn en gebieden waar de kosten laag zijn de betaalbaarheid van de telefoondiensten niet in gevaar brengen;

(5) Overwegende dat het belang van het telefoonnet en de telefoondienst zo groot is dat deze aan een ieder die daartoe een redelijk verzoek indient, beschikbaar dienen te worden gesteld; dat het overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel aan de Lid-Staten is te beslissen welke organisaties verantwoordelijk zijn voor de levering van de diverse elementen van de universele telecommunicatiedienst als gedefinieerd in deze richtlijn; dat overeenkomstige voorschriften als voorwaarden kunnen worden opgenomen in vergunningen voor de levering van spraaktelefoniediensten; dat alleen de nettokosten van de onder deze richtlijn vallende verplichtingen op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst gezamenlijk kunnen worden gedragen;

(6) Overwegende dat de levering van gidsdiensten een aan concurrentie onderworpen activiteit is; dat de verwerking van persoonsgegevens geregeld is bij Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (2); dat in de Gemeenschap vooruitgang is geboekt ten aanzien van het voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van persoonsgebonden gegevens en van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, die abonnees het recht zal geven op verzoek niet te worden opgenomen of bepaalde gegevens niet te laten opnemen in gedrukte of elektronische telefoongidsen (3); dat gebruikers en consumenten behoefte hebben aan gidsen en gidsinformatiediensten die alle geregistreerde telefoonabonnees en hun nummers (inclusief het nummer van de vaste, mobiele en persoonlijke aansluiting) bestrijken; dat deze richtlijn geen verandering brengt in de situatie waarin bepaalde telefoongidsen en gidsdiensten gratis aan de gebruiker worden verstrekt;

(7) Overwegende dat in Beschikking 91/396/EEG van de Raad van 29 juli 1991 inzake invoering van een gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten (4) de Lid-Staten worden geïnstrueerd om uiterlijk op 31 december 1996 het nummer "112" in openbare telefoonnetwerken in te voeren als het uniforme Europese alarmnummer; dat het van belang is dat de gebruikers in staat zijn de telefonische alarmnummers, in het bijzonder het uniforme Europese alarmnummer "112", kosteloos vanaf ieder toestel, met inbegrip van openbare betaaltelefoons, te bereiken zonder het gebruik van munten of kaarten;

(8) Overwegende dat kwaliteit en prijs op een door concurrentie gekenmerkte markt sleutefactoren zijn en dat de nationale regelgevingsinstanties toezicht moeten kunnen houden op de bereikte kwaliteit van de dienst en zo nodig passende corrigerende maatregelen moeten kunnen treffen; dat deze bevoegdheden de toepassing van het mededingingsrecht door de nationale en communautaire autoriteiten onverlet laten;

(9) Overwegende dat voorwaarden voor de toegang tot en het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken of openbare telefoondiensten door de Lid-Staten bij uitzondering mogen worden opgelegd op grond van de essentiële eisen; dat de nationale regelgevingsinstanties toestemming kunnen verlenen voor procedures waarbij een organisatie onmiddellijk de toegang kan beperken, met name in geval van fraude; dat behalve in geval van consequent te laat of niet betaalde rekeningen consumenten dienen te worden beschermd tegen onmiddellijke afsluiting van het net op grond van een onbetaalde rekening, en, in het bijzonder bij een geschil over hoge rekeningen voor tariefnummers, toegang dienen te blijven hebben tot de essentiële telefoondiensten, hangende de oplossing van het geschil;

(10) Overwegende dat de faciliteiten toonkiezen en gespecificeerde facturen bij moderne telefooncentrales in de regel beschikbaar zijn en daarom eenvoudig kunnen worden aangeboden zodra oude centrales gemoderniseerd worden of nieuwe centrales worden gebouwd; dat toonkiezen in toenemende mate wordt gebruikt voor de interactie met speciale diensten en faciliteiten, waaronder diensten met toegevoegde waarde, en dat bij ontbreken van deze faciliteit de gebruikers wellicht geen toegang krijgen tot bepaalde diensten; dat gespecificeerde facturen en selectieve nummerblokkering voor de gebruikers waardevolle hulpmiddelen vormen om meer grip te krijgen op en toezicht te houden op het gebruik van hun telefoonaansluiting; dat in de Gemeenschap vooruitgang is geboekt ten aanzien van het voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van persoonsgebonden gegevens en van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, die de privacy van de gebruikers bij het opstellen van gespecificeerde facturen zal garanderen; dat de Europese normalisatie-instellingen geharmoniseerde technische interfaces hebben opgesteld voor de toegang tot het digitale netwerk voor geïntegreerde diensten (ISDN) op het zogenaamde S/T-referentiepunt;

(11) Overwegende dat bepaalde vroegere verplichtingen betreffende de tarieven en de kostentoerekeningssystemen niet langer zinvol zijn zodra concurrentie wordt ingevoerd en dat andere door de nationale regelgevingsinstanties kunnen worden versoepeld zodra de gewenste doelstellingen door de invoering van concurrentie zijn bereikt; dat in alle gevallen de voorschriften inzake non-discriminatie van het Verdrag van toepassing zijn;

(12) Overwegende dat kwesties in verband met de betaalbaarheid, de kwaliteit van de dienst en de toekomstige omvang van de universele dienst in nationaal en Europees verband met alle betrokken partijen dienen te worden besproken; dat voor zulk overleg adequate informatie over het niveau, de kwaliteit en de betaalbaarheid van de universele dienst nodig is; dat gehandicapte gebruikers waar mogelijk over ongeveer een zelfde niveau van dienstverlening dienen te beschikken als andere gebruikers in termen van toegang tot of gebruik van de telefoondiensten;

(13) Overwegende dat de Commissie in staat dient te zijn op doeltreffende wijze toezicht te houden op de toepassing van deze richtlijn en de Europese gebruikers dienen te weten waar zij gepubliceerde informatie over de telefoondiensten in andere Lid-Staten kunnen vinden;

(14) Overwegende dat de toepasbaarheid van deze richtlijn op mobiele diensten in verband met de verwachte convergentie van vaste en mobiele telefoondiensten opnieuw in overweging moet worden genomen bij de herziening van deze richtlijn; dat de herzieningsdatum van 31 december 1999 een gecooerdineerde aanpassing van alle ONP-richtlijnen op basis van de ervaring met de liberalisering van de openbare telecommunicatienetwerken en spraaktelefoondiensten mogelijk maakt;

(15) Overwegende dat de toepasbaarheid van deze richtlijn op mobiele diensten in verband met de verwachte convergentie van vaste en mobiele telefoondiensten bij de herziening van deze richtlijn opnieuw moet worden beoordeeld; dat de essentiële doelstellingen, te weten het garanderen van de universele telecommunicatiedienst voor alle Europese gebruikers en de harmonisatie van de voorwaarden voor de toegang tot en het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten, niet op bevredigende wijze op het niveau van de Lid-Staten kunnen worden gerealiseerd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I TOEPASSINGSGEBIED, DOELSTELLING EN DEFINITIES

Artikel 1 Toepassingsgebied en doelstelling

1. Deze richtlijn betreft de harmonisatie van de voorwaarden voor een open en efficiënte toegang tot en het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten in een door open en concurrerende markten gekenmerkte omgeving overeenkomstig de beginselen van Open Network Provision (ONP).

Het doel is ervoor te zorgen dat in de gehele Gemeenschap telefoondiensten van hoge kwaliteit beschikbaar zijn en dat alle gebruikers, consumenten inbegrepen, tegen een betaalbare prijs toegang hebben tot een gedefinieerd pakket van telefoondiensten.

2. Deze richtlijn treedt in de plaats van Richtlijn 95/62/EG.

Artikel 2 Definities

1. De in Richtlijn 90/387/EEG gegeven definities gelden, voor zover relevant, ook voor deze richtlijn.

2. In deze richtlijn wordt verstaan onder:

- "gebruikers", individuele personen, met inbegrip van consumenten, of organisaties die openbare telecommunicatiediensten gebruiken of aanvragen;

- "consument", een natuurlijk persoon die van een vast openbaar telefoonnet of openbare telefoondienst gebruik maakt ten behoeve van andere doeleinden dan handel, bedrijf of beroep;

- "vast openbaar telefoonnet", die elementen van het openbare geschakelde telecommunicatienet die geheel of gedeeltelijk worden gebruikt voor de levering van spraaktelefoondiensten tussen netwerkeindpunten op vaste locaties;

- "openbare betaaltelefoon", een voor het publiek toegankelijk telefoontoestel, voor het gebruik waarvan met munten, krediet-/debetkaarten en/of vooruitbetaalde telefoonkaarten wordt betaald;

- "openbare telefoondienst", een dienst waarover telefoongebruikers via een aansluiting op het vaste openbare telefoonnet kunnen beschikken en die de in deze richtlijn gespecificeerde faciliteiten omvat;

- "universele dienst", een gedefinieerd minimumpakket van diensten van een gegeven kwaliteit dat beschikbaar is voor alle gebruikers onafhankelijk van hun geografische locatie en, in het licht van de specifieke nationale omstandigheden, tegen een betaalbare prijs;

- "nationale regelgevende instantie", de instantie(s) in elke Lid-Staat die door de betrokken Lid-Staat onder meer met de in deze richtlijn bedoelde regelgevingstaken is (zijn) belast;

- "ONP-comité", het bij artikel 9, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG ingestelde comité;

- "organisatie met een sterke marktpositie", een organisatie die in een Lid-Staat vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbiedt en die door de nationale regelgevende instantie in die Lid-Staat is aangemerkt als beschikkende over een sterke marktpositie en bij de Commissie als zodanig is aangemeld.

Een organisatie wordt geacht over een sterke marktpositie te beschikken indien zij een aandeel van 25 % of meer op de relevante spraaktelefoniemarkt van een Lid-Staat heeft.

De nationale regelgevende instanties kunnen bepalen dat een organisatie met een marktaandeel van minder dan 25 % een sterke marktpositie inneemt op de relevante spraaktelefoniemarkt. Zij kunnen tevens bepalen dat een organisatie met een marktaandeel van meer dan 25 % op de relevante spraaktelefoniemarkt geen sterke marktpositie inneemt. In beide gevallen moet rekening worden gehouden met het vermogen van de organisatie om de marktvoorwaarden naar haar hand te zetten, haar omzet vergeleken met de omvang van de markt, de controle die zij heeft op de aansluitmogelijkheden van de eindgebruikers, haar toegang tot financiële middelen, alsmede met haar ervaring met het leveren van produkten en diensten op de markt.

HOOFDSTUK II LEVERING VAN EEN GEDEFINIEERD PAKKET VAN TELECOMMUNICATIEDIENSTEN

Artikel 3 Omvang van de universele telecommunicatiedienst

De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle gebruikers op hun grondgebied op verzoek over de in dit hoofdstuk beschreven diensten kunnen beschikken.

Waar deze diensten niet op commerciële grondslag op basis van de door de Lid-Staten gestelde voorwaarden kunnen worden aangeboden, mogen de Lid-Staten regelingen inzake de universele dienst treffen ten behoeve van de gezamenlijke financiering van deze diensten in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht.

Artikel 4 Betaalbaarheid

1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de in dit hoofdstuk omschreven diensten gezien de nationale omstandigheden betaalbaar zijn.

Gelet op de geleidelijke aanpassing van de tarieven aan de kosten zorgen de Lid-Staten in het bijzonder ervoor dat de gespecificeerde diensten betaalbaar blijven voor de gebruikers in gebieden met een landelijk karakter of waar de kosten hoog zijn, zo nodig door maatregelen te treffen teneinde te voorkomen dat prijsverhogingen in plattelandsgebieden worden gebruikt om verliezen aan inkomsten ten gevolge van prijsverlagingen elders te voorkomen, alsmede voor kwetsbare categorieën gebruikers, zoals ouderen, gehandicapten en personen die slechts sporadisch van de telefoon gebruik maken.

De Lid-Staten maken daartoe een einde aan verplichtingen die de toepassing van bijzondere of gerichte tariefregelingen voor de levering van de in deze richtlijn gespecificeerde diensten in de weg staan en mogen in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht voor een passende tijdsduur tariefplafonds of andere soortgelijke regelingen voor enkele of alle gespecificeerde diensten invoeren.

De Lid-Staten publiceren de voorschriften en criteria ten aanzien van de garantie van de betaalbaarheid op nationaal niveau, rekening houdend met het op grond van artikel 24 vereiste overleg.

2. De Lid-Staten publiceren regelmatig verslagen over de tariefontwikkelingen.

Artikel 5 Beschikbaarstelling van netwerkaansluitingen en toegang tot telefoondiensten

1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle redelijke verzoeken om aansluiting op het vaste telefoonnet en toegang tot openbare telefoondiensten op een vaste locatie worden gehonoreerd.

De geleverde aansluiting biedt de gebruikers de mogelijkheid nationale en internationale oproepen tot stand te brengen en te ontvangen die de mogelijkheid van spraak-, facsimile- en/of datacommunicatie bieden.

2. Wanneer de dienstverlening aan een gebruiker gezien de inkomsten die de betrokken aansluiting oplevert, volgens de netwerkaanbieders alleen mogelijk is met verlies of tegen kosten die buiten de normale commerciële normen vallen, mogen de nettokosten van de dienstverlening aan die gebruiker met andere organisaties worden gedeeld op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst.

Artikel 6 Gidsdiensten

1. Met inachtneming van de voorschriften van de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgebonden gegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG, zorgen de Lid-Staten ervoor dat:

a) de abonnees het recht hebben te worden vermeld in openbare telefoongidsen en de vermelde gegevens te controleren en zo nodig corrigeren, of deze vermelding te laten schrappen;

b) telefoongidsen waarin alle gebruikers worden vermeld die hiermee akkoord gaan, samen met de nummers van hun vaste en persoonlijke toestellen, in gedrukte en, waar zinvol, in elektronische vorm voor alle gebruikers beschikbaar zijn, en regelmatig worden bijgewerkt;

c) gidsinformatiediensten voor alle gebruikers, inclusief de gebruikers van openbare betaaltelefoons, beschikbaar zijn waarmee alle in de telefoongidsen opgenomen abonneenummers worden bestreken.

2. Om ervoor te zorgen dat de in lid 1 bedoelde diensten beschikbaar zijn, zorgen de Lid-Staten ervoor dat alle organisaties die telefoonnummers toewijzen aan abonnees op verzoek de relevante informatie in een overeengekomen formaat beschikbaar stellen tegen billijke, redelijke en niet-discriminerende voorwaarden.

3. De Lid-Staten zorgen ervoor dat organisaties die de in lid 2 bedoelde dienst leveren, bij de behandeling en presentatie van de aan hen verstrekte informatie het principe van non-discriminatie volgen.

4. Wanneer een Lid-Staat constateert dat geen enkele organisatie bereid is telefoongidsen uit te geven of gidsinformatiediensten aan alle telefoongebruikers, met inbegrip van de gebruikers van openbare betaaltelefoons, aan te bieden, mogen de nettokosten van deze diensten over alle organisaties die openbare spraaktelefoondiensten aanbieden, worden verdeeld op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht.

Artikel 7 Openbare betaaltelefoons

1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat openbare betaaltelefoons worden geïnstalleerd om aan de redelijke behoeften van de gebruikers te voldoen, zowel qua aantal als qua geografische spreiding.

2. De Lid-Staten zorgen ervoor dat het mogelijk is om vanaf deze openbare betaaltelefoons kosteloos de hulpdiensten op te roepen via het in Beschikking 91/396/EEG bedoelde uniforme Europese alarmnummer "112" en andere, nationale alarmnummers.

3. Wanneer een Lid-Staat constateert dat bepaalde openbare betaaltelefoons alleen met verlies of tegen kosten die buiten de normale commerciële normen vallen, kunnen worden geëxploiteerd, mogen de nettokosten van de exploitatie van deze openbare betaaltelefoons over alle organisaties die openbare spraaktelefoondiensten aanbieden, worden verdeeld op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht.

Artikel 8 Specifieke maatregelen ten behoeve van gehandicapte gebruikers en gebruikers met bijzondere behoeften

De Lid-Staten treffen waar nodig specifieke maatregelen teneinde ervoor te zorgen dat de telefoondiensten voor gehandicapte gebruikers en gebruikers met bijzondere behoeften toegankelijk en betaalbaar zijn.

HOOFDSTUK III ALGEMENE VOORSCHRIFTEN INZAKE VASTE OPENBARE TELEFOONNETWERKEN EN OPENBARE TELEFOONDIENSTEN

Artikel 9 Aansluiting van eindapparatuur en netwerkgebruik

De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle gebruikers die over een aansluiting op het vaste openbare telefoonnet beschikken:

a) in overeenstemming met het nationale en het Gemeenschapsrecht voor de geleverde aansluiting geschikte eindapparatuur kunnen aansluiten en gebruiken;

b) toegang hebben tot de diensten van een telefonist en tot gidsinformatiediensten in overeenstemming met artikel 6;

c) kosteloos toegang hebben tot de hulpdiensten via het alarmnummer "112" en andere nummers die door de nationale regelgevende instanties voor nationaal gebruik zijn bestemd.

Alle aansluitingen op het vaste openbare telefoonnet die na 1 januari 1998 worden gerealiseerd, moeten van dusdanige kwaliteit zijn dat behalve spraak, tevens datacommunicatie mogelijk is bij bitsnelheden die geschikt zijn voor de toegang tot on-line informatiediensten, d.w.z. ten minste 14 400 bit/s.

Artikel 10 Contracten

1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat organisaties die toegang tot vaste openbare telefoonnetwerken leveren, een contract aanbieden waarin de te leveren dienst wordt gespecificeerd, alsmede de schadevergoedings- en/of terugbetalingsregeling voor de gebruikers die wordt getroffen indien de overeengekomen kwaliteitsniveaus niet worden bereikt. De contracten bevatten een overzicht van de wijze waarop de procedure voor de regeling van geschillen wordt ingeleid in overeenstemming met artikel 26.

2. Onverminderd andere rechtsmiddelen waarin het nationale recht voorziet, zorgen de Lid-Staten ervoor dat de gebruikers en, waar dit uit hoofde van het nationale recht mogelijk is, organisaties die de belangen van de gebruikers en/of consumenten behartigen, gevallen waarin de schadevergoedings- en/of terugbetalingsregeling onbevredigend wordt geacht, bij de nationale regelgevende instanties aanhangig kunnen maken.

De nationale regelgevende instanties kunnen verlangen dat de voorwaarden van de in lid 1 bedoelde contracten en van de eventueel toepasselijke schadevergoedings- en/of terugbetalingsregelingen worden aangepast.

Artikel 11 Bekendmaking van en toegang tot informatie

1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken of openbare telefoondiensten aanbieden toereikende en actuele informatie over de toegang tot en het gebruik van de vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten publiceren. Met name zien de nationale regelgevende instanties erop toe dat de tarieven op heldere en nauwkeurige wijze worden gepresenteerd.

2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken aanbieden, hen op de hoogte stellen van de technische specificaties van de interface voor de netwerktoegang, als bedoeld in bijlage II, deel 1, en dat deze op de in lid 4 bepaalde wijze worden gepubliceerd. Veranderingen in de specificaties van de bestaande netwerkinterface en specificaties van nieuwe netwerkinterfaces worden vóór de implementatie aan de nationale regelgevende instantie meegedeeld. De nationale regelgevende instantie kan een passende termijn voor voorafgaande kennisgeving opleggen.

3. Voor zover en zolang in een Lid-Staat voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare telefoondiensten bijzondere of uitsluitende rechten gelden, garanderen de nationale regelgevende instanties dat toereikende en actuele informatie over de toegang tot en het gebruik van de vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten op de in lid 4 bepaalde wijze wordt gepubliceerd overeenkomstig de lijst van onderwerpen van bijlage II, deel 2.

4. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de informatie op passende wijze beschikbaar wordt gesteld zodat deze voor de belanghebbende partijen gemakkelijk toegankelijk is. In de nationale staatscourant van de betrokken Lid-Staat wordt aangegeven hoe deze informatie wordt bekendgemaakt.

5. De nationale regelgevende instanties stellen de Commissie uiterlijk op 1 juli 1997 in kennis van de wijze waarop de in de leden 2 en 3 bedoelde informatie beschikbaar wordt gesteld. De Commissie maakt op geregelde tijdstippen een verwijzing naar deze kennisgevingen bekend in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Van wijzigingen wordt onverwijld kennisgeving gedaan.

Artikel 12 Kwaliteit van de dienst

1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om de kwaliteit van de in deze richtlijn bedoelde diensten te waarborgen. In het bijzonder kunnen zij prestatiedoelstellingen vaststellen die in de vergunning voor organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare spraaktelefoondiensten aanbieden, worden opgenomen.

In het geval van organisaties die over bijzondere of uitsluitende rechten voor de levering van vaste openbare telecommunicatienetwerken en/of spraaktelefoondiensten beschikken, zorgen de Lid-Staten ervoor dat overeenkomstig artikel 11, lid 4, doelstellingen voor de in bijlage III opgenomen relevante parameters worden vastgesteld en gepubliceerd.

2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat organisaties die al gedurende meer dan 18 maanden vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, actuele informatie over hun prestaties gaan bijhouden op basis van de in bijlage III gespecificeerde parameters, definities en meetmethoden. Deze informatie wordt op verzoek ter beschikking van de nationale regelgevende instantie gesteld.

3. Waar nodig, en in het bijzonder naar aanleiding van het overleg met de belanghebbende partijen als bedoeld in artikel 24, zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat de in lid 1 bedoelde prestatiegegevens overeenkomstig artikel 11, lid 4, worden gepubliceerd en mogen zij, voor zover deze nog niet bestaan, prestatiedoelstellingen vaststellen voor organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden.

Indien een organisatie op systematische wijze niet aan deze prestatiedoelstellingen voldoet, kunnen specifieke maatregelen worden getroffen overeenkomstig de voorwaarden die aan de betrokken vergunning van die organisatie zijn verbonden.

4. De nationale regelgevende instanties hebben het recht om onafhankelijke controles van de prestatiegegevens te laten uitvoeren ten einde te garanderen dat de gegevens die door de in lid 1 bedoelde organisaties worden gepubliceerd, correct en vergelijkbaar zijn.

Artikel 13 Gebruiks- en toegangsvoorwaarden en essentiële eisen

1. De nationale regelgevende instanties beschikken over procedures waarmee van geval tot geval en op zo kort mogelijke termijn kan worden beoordeeld of het een organisatie die vaste openbare telefoonnetwerkdiensten en/of openbare telefoondiensten aanbiedt, al dan niet dient te worden toegestaan maatregelen te nemen zoals ontzegging van de toegang tot het vaste openbare telefoonnet dan wel onderbreking of beperking van de dienst wanneer wordt vermoed dat de gebruiker zich niet aan de gebruiksvoorwaarden houdt. Deze procedures mogen ook voorzien in de mogelijkheid dat de nationale regelgevende instantie a priori haar goedkeuring hecht aan gespecificeerde maatregelen die bij gedefinieerde inbreuken op de gebruiksvoorwaarden mogen worden genomen, in het bijzonder in het geval van frauduleus gebruik.

De nationale regelgevende instantie zorgt ervoor dat deze procedures een transparant besluitvormingsmechanisme garanderen waarbij voldoende rekening wordt gehouden met de rechten van de betrokken partijen. Een besluit wordt pas genomen nadat beide partijen de gelegenheid hebben gehad hun standpunt uiteen te zetten. Het besluit wordt naar behoren onderbouwd en binnen een week aan de partijen meegedeeld.

Een overzicht van deze procedures wordt op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze gepubliceerd.

Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de betrokken partijen zich tot de rechter te wenden.

2. De Lid-Staten zorgen ervoor dat wanneer de toegang tot of het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten op grond van essentiële eisen wordt beperkt, in de relevante nationale bepalingen wordt aangegeven welke van de onder a) tot en met e) vermelde essentiële eisen daaraan ten grondslag liggen.

Deze beperkingen worden opgelegd bij bestuursrechtelijke maatregel die langs gerechtelijke weg kan worden betwist, en worden op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze bekendgemaakt.

Onverminderd de maatregelen die uit hoofde van artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 3, van Richtlijn 90/387/EEG kunnen worden getroffen, zijn onderstaande essentiële eisen als volgt van toepassing op het vaste openbare telefoonnet en openbare telefoondiensten:

a) Veiligheid van de netwerkexploitatie

De Lid-Staten treffen alle noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten beschikbaar blijven in het geval van een catastrofale netwerkstoring of in geval van overmacht, zoals extreme weersomstandigheden, aardbevingen, overstromingen, blikseminslag of brand.

Ingeval zich de in de eerste alinea bedoelde omstandigheden voordoen, stellen de betrokken organisaties alles in het werk om het hoogste niveau van dienstverlening te handhaven met inachtneming van de door de bevoegde instanties vastgestelde prioriteiten.

De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat eventuele beperkingen ten aanzien van de toegang tot en het gebruik van het vaste openbare telefoonnet op grond van de netwerkveiligheid aangepast zijn aan de omstandigheden, niet-discriminerend van aard zijn en op objectieve vooraf vastgestelde criteria zijn gebaseerd.

b) Handhaving van de netwerkintegriteit

De Lid-Staten treffen alle noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de integriteit van vaste openbare telefoonnetwerken gehandhaafd blijft. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat beperkingen ten aanzien van de toegang tot en het gebruik van het vaste openbare telefoonnetwerk met het oog op de handhaving van de netwerkintegriteit teineinde onder meer netwerkapparatuur, programmatuur en opgeslagen gegevens te beschermen, beperkt blijven tot het strikte minimum dat voor de normale exploitatie van het netwerk vereist is. Dergelijke beperkingen zijn niet-discriminerend van aard en gebaseerd op objectieve vooraf vastgestelde criteria.

c) Interoperabiliteit van diensten

Wanneer eindapparatuur wordt gebruikt overeenkomstig Richtlijn 91/263/EEG, mogen geen verdere gebruiksbeperkingen ten behoeve van de interoperabiliteit van diensten worden opgelegd.

d) Gegevensbescherming

Voorwaarden ten aanzien van de toegang tot en het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten op grond van de gegevensbescherming mogen uitsluitend overeenkomstig de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgebonden gegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG, worden opgelegd.

e) Efficiënt gebruik van het frequentiespectrum

De Lid-Staten treffen alle nodige maatregelen om te zorgen voor een efficiënt gebruik van het frequentiespectrum en om schadelijke interferentie tussen systemen die van radiogolven gebruik maken te voorkomen, waardoor de toegang tot of het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten zou kunnen worden beperkt of begrensd.

3. Voor zover en zolang er in een Lid-Staat voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraaktelefoondiensten bijzondere of uitsluitende rechten gelden, worden op bijzondere of uitsluitende rechten gebaseerde voorwaarden de gebruikers bij bestuursrechtelijke maatregel en met instemming van de nationale regelgevende instantie opgelegd.

HOOFDSTUK IV SPECIFIEKE VOORSCHRIFTEN INZAKE OPENBARE TELEFOONNETWERKEN EN OPENBARE TELEFOONDIENSTEN

Artikel 14 Gespecificeerde facturen, toonkiezen en selectieve nummerblokkering

1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat alle organisaties die via vaste openbare telefoonnetwerken openbare telefoondiensten aanbieden, zo spoedig mogelijk de volgende faciliteiten aanbieden:

- toonkiezen,

- gespecificeerde facturen en selectieve nummerblokkering als op verzoek beschikbare faciliteiten.

Toonkiezen en selectieve nummerblokkering zijn gespecificeerd in bijlage I, deel 1.

De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat deze faciliteiten vóór 31 december 1998 voor de meeste telefoongebruikers en vóór 31 december 2001 algemeen beschikbaar zijn.

2. Onverminderd de voorschriften van de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgebonden gegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG, worden de gespecificeerde facturen in voldoende mate gedetailleerd, zodat verificatie en controle van de kosten van het gebruik van het vaste openbare telefoonnet en/of de openbare telefoondiensten mogelijk is.

Een basisniveau voor de mate van detaillering van de gespecificeerde factuur is zonder extra kosten beschikbaar voor de gebruiker. Waar zinvol kan de gebruiker tegen een redelijke vergoeding een hogere mate van detaillering worden aangeboden. De nationale regelgevende instantie kan het basisniveau voor de mate van detaillering van de gespecificeerde factuur vaststellen.

Gesprekken met hulplijnen die voor de gebruiker kosteloos zijn, worden niet op de gespecificeerde factuur van de opbeller vermeld.

Artikel 15 Beschikbaarstelling van aanvullende faciliteiten

1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat organisaties met een sterke marktpositie voor de levering van telefoondiensten over vaste openbare telefoonnetwerken de in bijlage I, deel 2, genoemde faciliteiten, voor zover technisch uitvoerbaar en economisch haalbaar, beschikbaar stellen.

2. De nationale regelgevende instanties vergemakkelijken en bevorderen de beschikbaarstelling van de in bijlage I, deel 3, genoemde diensten en faciliteiten, in overeenstemming met de mededingingsregels van het Verdrag.

3. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat er, rekening houdend met de stand van de netwerkontwikkeling, de marktvraag en de vooruitgang van de normalisatie, data voor de invoering van de in bijlage I, deel 2, genoemde faciliteiten worden vastgesteld, die op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze worden gepubliceerd.

Artikel 16 Bijzondere netwerktoegang

1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de organisaties met een sterke marktpositie voor de levering van telefoondiensten over vaste openbare telefoonnetwerken redelijke verzoeken van organisaties die telecommunicatiediensten aanbieden, om toegang tot het vaste openbare telefoonnet op andere netwerkaansluitpunten dan de in bijlage II, deel 1, genoemde aansluitpunten, in behandeling nemen.

2. Organisaties die een dergelijk verzoek indienen, worden in de gelegenheid gesteld de kwestie aan de nationale regelgevende instantie voor te leggen, alvorens naar aanleiding van het verzoek wordt besloten de toegang te beperken of te weigeren.

Wanneer een verzoek om bijzondere netwerktoegang wordt afgewezen, dient de organisatie die het verzoek heeft ingediend, op korte termijn over de redenen van de afwijzing te worden ingelicht.

3. Technische en commerciële regelingen betreffende bijzondere netwerktoegang worden, afgezien van de in de leden 2, 4 en 5 bedoelde tussenkomst van de nationale regelgevende instantie, in overleg tussen de betrokken partijen overeengekomen. De overeenkomst mag voorzien in een aan de organisatie te betalen vergoeding voor de kosten die onder meer met het leveren van de verlangde netwerktoegang verband houden; deze vergoeding dient volledig in overeenstemming te zijn met de in bijlage II bij Richtlijn 90/378/EEG opgenomen beginselen van kostenoriëntering.

4. De nationale regelgevende instanties mogen te allen tijde op eigen initiatief maatregelen treffen en doen zulks indien een van beide partijen daarom verzoekt, teneinde niet-discriminerende voorwaarden vast te stellen die voor beide partijen billijk en redelijk, en voor de gebruikers het meest voordelig zijn.

5. De nationale regelgevende instanties hebben tevens het recht om, in het belang van de gebruikers, ervoor te zorgen dat de bedoelde overeenkomsten voorwaarden bevatten die beantwoorden aan de in lid 4 genoemde criteria, efficiënt en tijdig worden gesloten en uitgevoerd, en voorwaarden bevatten inzake de overeenstemming met de relevante normen en met de essentiële eisen, en/of de instandhouding van het kwaliteitsniveau van eindpunt tot eindpunt.

6. De door de nationale regelgevende instantie overeenkomstig lid 5 bepaalde voorwaarden worden op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze gepubliceerd.

7. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de in lid 1 bedoelde organisaties met een sterke marktpositie het non-discriminatiebeginsel in acht nemen bij het gebruik van het vaste openbare telefoonnet, en in het bijzonder het gebruik van enige vorm van bijzondere netwerktoegang, voor het aanbieden van openbare telecommunicatiediensten.

8. Waar nodig verzoekt de Commissie in overleg met het ONP-comité overeenkomstig de procedure van artikel 29 het ETSI normen op te stellen voor nieuwe vormen van netwerktoegang. In het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 90/387/EEG verwijzingen naar dergelijke normen opgenomen.

9. Bijzonderheden omtrent de overeenkomsten betreffende bijzondere netwerktoegang worden op verzoek aan de nationale regelgevende instantie medegedeeld.

Artikel 17 Tariefbeginselen

1. Onverminderd de specifieke bepalingen van artikel 4 met betrekking tot de betaalbaarheid zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat organisaties met een sterke marktpositie voor de levering van spraaktelefoondiensten over vaste openbare telefoonnetwerken aan de bepalingen van dit artikel voldoen.

2. De tarieven voor het gebruik van het vaste openbare telefoonnet en openbare telefoondiensten zijn in overeenstemming met de in bijlage II bij Richtlijn 90/387/EEG genoemde grondbeginselen van kostenoriëntering. In het bijzonder worden de in artikel 14 van deze richtlijn bedoelde faciliteiten tegen betaalbare prijzen aangeboden.

3. De tarieven voor de toegang tot en het gebruik van het vaste openbare telefoonnet zijn onafhankelijk van de aard van de door de gebruiker gerealiseerde toepassing, behalve wanneer en voor zover hij hiervoor verschillende diensten of faciliteiten benodigt.

4. De tarieven voor faciliteiten die verder gaan dan het beschikbaar stellen van een aansluiting op het vaste openbare telefoonnet en openbare telefoondiensten, worden overeenkomstig het Gemeenschapsrecht voldoende gesplitst, zodat van de gebruiker geen betaling wordt verlangd voor faciliteiten die voor de gevraagde dienst niet nodig zijn.

5. Tariefaanpassingen worden pas doorgevoerd wanneer een voldoende lange aankondigingsperiode, vastgesteld door de nationale regelgevende instanties, in acht is genomen.

6. Een Lid-Staat mag zijn nationale regelgevende instantie toestemming geven om de bepalingen van de leden 2, 3, 4 en 5 in een specifiek geografisch gebied niet toe te passen als zij ervan overtuigd is dat er op de markt voor de betrokken telefoondiensten sprake is van effectieve concurrentie.

Artikel 18 Kostentoerekeningsbeginselen

1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat wanneer een organisatie overeenkomstig artikel 17 de plicht heeft haar tarieven te baseren op het beginsel van kostenoriëntering, de kostentoerekeningssystemen van een dergelijke organisatie de toepassing van artikel 17 mogelijk maken en dat de conformiteit met deze systemen door een van deze organisatie onafhankelijke bevoegde instantie wordt gecontroleerd. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat elk jaar een verklaring omtrent de inachtneming van deze bepalingen wordt gepubliceerd.

2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat op verzoek een beschrijving beschikbaar wordt gesteld van het in lid 1 bedoelde kostentoerekeningssysteem, waaruit blijkt in welke hoofdcategorieën de kosten worden ingedeeld en welke regels voor de berekening van de kosten van de spraaktelefoondienst gelden. De nationale regelgevende instanties verstrekken de Commissie op haar verzoek informatie over de door de betrokken organisaties toegepaste kostentoerekeningssystemen.

3. Waar en zolang er in een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraaktelefoniediensten bestaan en onverminderd de laatste alinea van dit lid, omvat het in lid 1 bedoelde systeem de volgende elementen:

a) de kosten van de spraaktelefoondienst behelzen in het bijzonder de directe kosten die de telecommunicatieorganisaties maken voor het installeren, exploiteren en onderhouden van de spraaktelefoondienst en voor het commercialiseren en factureren van de dienst;

b) de algemene kosten, dat wil zeggen kosten die niet rechtstreeks kunnen worden gerelateerd aan de spraaktelefoondienst noch aan andere activiteiten, worden als volgt toegerekend:

i) waar mogelijk worden de gemeenschappelijke kosten toegerekend op basis van een rechtstreekse analyse van de oorsprong van de kosten zelf;

ii) indien rechtstreekse analyse niet mogelijk is, worden de gemeenschappelijke kosten toegerekend op basis van een indirecte koppeling met een andere kostencategorie of groep van kostencategorieën die rechtstreeks kan worden gerelateerd of toegerekend; de indirecte koppeling is gebaseerd op vergelijkbare kostenstructuren;

iii) wanneer er geen directe of indirecte maatstaven voor kostentoerekening kunnen worden gevonden, vindt toerekening plaats op basis van een algemene verdeelsleutel die wordt berekend aan de hand van de verhouding tussen alle uitgaven die rechtstreeks of zijdelings worden gerelateerd aan de spraaktelefoondiensten enerzijds en de overige diensten anderzijds.

Andere kostentoerekeningssystemen mogen worden toegepast indien zij geschikt zijn voor de toepassing van artikel 17 en als zodanig door de nationale regelgevende instantie zijn goedgekeurd voor toepassing door de telecommunicatieorganisaties, mits de Commissie vóór de invoering ervan op de hoogte wordt gebracht.

4. De Lid-Staten zien erop toe dat de financiële rekeningen van alle organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, in overeenstemming met de voorschriften van de nationale wetgeving opgesteld, aan een accountantsonderzoek onderworpen en gepubliceerd worden. Gedetailleerde informatie over de berekening wordt op verzoek en op basis van vertrouwelijkheid ter beschikking van de nationale regelgevende instantie gesteld.

Artikel 19 Kortingen en andere bijzondere tariefregelingen

De Lid-Staten zorgen ervoor dat wanneer een organisatie overeenkomstig artikel 17 de plicht heeft haar tarieven te baseren op het beginsel van kostenoriëntering, kortingsregelingen voor eindgebruikers (met inbegrip van consumenten) volledig transparant zijn, gepubliceerd worden en overeenkomstig het beginsel van non-discriminatie toegepast worden.

De nationale regelgevende instanties kunnen in gerechtvaardigde gevallen eisen dat dergelijke kortingsregelingen worden gewijzigd of ingetrokken.

Artikel 20 Specificaties voor de netwerktoegang, met inbegrip van de contactdoos

1. Geschikte normen voor de toegang tot vaste openbare telefoonnetwerken worden opgenomen in de ONP-lijst van normen, als bedoeld in artikel 5 van Richtlijn 90/387/EEG.

2. Wanneer telefoondiensten via het ISDN-net op het S/T-referentiepunt aan de gebruikers worden geleverd, zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat de ISDN-netwerkaansluitpunten voldoen aan de relevante specificaties voor de fysieke interface, met name die voor de contactdoos, waarnaar wordt verwezen in de ONP-lijst van normen.

Artikel 21 Wanbetaling

De Lid-Staten staan toe dat wanneer rekeningen betreffende het gebruik van het vaste telefoonnet niet worden betaald, specifieke maatregelen worden getroffen die in verhouding staan tot de ernst, niet-discriminerend zijn en op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze worden bekendgemaakt. Bij deze maatregelen wordt de abonnee vooraf afdoende gewaarschuwd voor een eventuele onderbreking of afsluiting van de dienstverlening.

Behalve in geval van consequent te laat of niet betaalde rekeningen blijft bij deze maatregelen een eventuele onderbreking van de dienstverlening, voor zover dit technisch mogelijk is, beperkt tot de betrokken dienst, en wordt volledige afsluiting voorafgegaan door een periode van bepaalde duur waarin alleen gesprekken mogelijk zijn die geen kosten voor de abonnee met zich meebrengen.

Artikel 22 Voorwaarden voor het beëindigen van een dienst

1. De bepalingen van dit artikel gelden voor zover en zolang er in een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten gelden voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraaktelefoondiensten.

2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de door organisaties met dergelijke bijzondere of uitsluitende rechten aangeboden diensten gedurende een redelijke tijd in stand worden gehouden en dat zij slechts mogen worden gestaakt, dan wel gewijzigd op een manier die de gebruiksmogelijkheden ervan wezenlijk verandert, na overleg met de betrokken gebruikers en na een passende, door de nationale regelgevende instantie vast te stellen kennisgevingstermijn.

3. Onverminderd andere rechtsmiddelen waarin het nationale recht voorziet, zorgen de Lid-Staten ervoor dat de gebruikers en, waar dit uit hoofde van het nationale recht mogelijk is, organisaties die de belangen van de gebruikers en/of consumenten behartigen, gevallen waarin de betrokken gebruikers het niet eens zijn met de door de betrokken organisatie beoogde termijn voor de beëindiging van een dienst, bij de nationale regelgevende instantie aanhangig kunnen maken.

Artikel 23 Afwijking van de bekendgemaakte voorwaarden

1. De bepalingen van dit artikel gelden voor zover en zolang er in een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten gelden voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraaktelefoondiensten.

2. Wanneer een organisatie met dergelijke bijzondere of uitsluitende rechten een bepaald verzoek tot aansluiting op het openbare vaste telefoonnet tegen de door haar bekendgemaakte tarieven en leveringsvoorwaarden onredelijk acht, vraagt zij de nationale regelgevende instantie om toestemming om de voorwaarden in dat geval te wijzigen.

HOOFDSTUK V PROCEDUREVOORSCHRIFTEN

Artikel 24 Overleg

De Lid-Staten zorgen ervoor dat er overeenkomstig de nationale procedures met de vertegenwoordigers van organisaties die openbare telecommunicatienetwerken aanbieden, gebruikers, consumenten, fabrikanten en aanbieders van diensten overleg wordt gevoerd over kwesties die verband houden met de omvang, de betaalbaarheid en de kwaliteit van telefoondiensten. Waar nuttig zorgt de Commissie voor aanvullend overleg over deze kwesties op Europees niveau.

Artikel 25 Aanmelding en verslaglegging

1. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van eventuele wijzigingen in de informatie die krachtens Richtlijn 95/62/EG is bekendgemaakt. De Commissie publiceert deze informatie in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

2. De Lid-Staten stellen de Commissie tevens in kennis van:

- de organisaties met een sterke marktpositie in de zin van deze richtlijn;

- bijzonderheden van situaties waarin organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, in overeenstemming met artikel 17, lid 6, niet langer het beginsel van kostenoriëntering van de tarieven hoeven te volgen.

De Commissie kan de nationale regelgevende instanties verzoeken haar een uiteenzetting te geven van de redenen waarom organisaties al dan niet in deze twee categorieën zijn ingedeeld.

3. Ingeval een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten ten aanzien van de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare telefoondiensten handhaaft, houden de nationale regelgevende instanties de gegevens, met inbegrip van de genomen maatregelen en de motivering daarvan, betreffende de hun voorgelegde doch niet in artikel 21 bedoelde individuele gevallen waarin de toegang tot of gebruik van het vaste openbare telefoonnet of de spraaktelefoondienst werd beperkt of geweigerd, ter beschikking van de Commissie en verstrekken deze op haar verzoek.

Artikel 26 Minnelijke procedure en beslechting van geschillen op nationaal niveau

Onverminderd:

a) de maatregelen die de Commissie of een Lid-Staat uit hoofde van het Verdrag kan treffen;

b) de op de geldende nationale wetgeving gebaseerde rechten van de persoon die een beroep doet op de in de punten 3 en 4 bedoelde procedure, van de betrokken organisaties of van een andere persoon, voor zover zij geen regeling treffen voor het beslechten van hun geschillen;

c) de bepalingen van artikel 10, lid 2, uit hoofde waarvan de nationale regelgevende instanties de in de contracten tussen telecommunicatieorganisaties en gebruikers opgenomen voorwaarden mogen wijzigen,

kan de gebruiker een beroep doen op de volgende procedures:

1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle partijen, waaronder bij voorbeeld de gebruikers, aanbieders van diensten, consumenten en andere organisaties, in geval van een onopgelost geschil over een vermeende inbreuk op de bepalingen van deze richtlijn met een organisatie die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telecommunicatiediensten aanbiedt, het recht hebben om zich tot de nationale regelgevende instantie of een andere onafhankelijke instantie te wenden. Op nationaal niveau worden laagdrempelige en in beginsel goedkope procedures ingesteld voor de beslechting van geschillen op billijke, transparante en vlotte wijze. Deze procedures zijn in het bijzonder van toepassing bij geschillen tussen gebruikers en een organisatie over hun telefoonrekening of de voorwaarden waaronder de telefoondienst wordt geleverd.

2. Een gebruiker of een organisatie kan, wanneer bij het geschil organisaties in meer dan één Lid-Staat zijn betrokken, met schriftelijke kennisgeving aan de nationale regelgevende instantie en aan de Commissie een beroep doen op de in de punten 3 en 4 vastgelegde minnelijke procedure. De Lid-Staten kunnen ook hun nationale regelgevende instantie toestaan een beroep op deze procedure te doen.

3. Indien de nationale regelgevende instantie of de Commissie naar aanleiding van een op grond van punt 2 gedane kennisgeving tot de bevinding komt dat er aanleiding is voor een nader onderzoek, kan zij de zaak voorleggen aan de voorzitter van het ONP-comité.

4. In de onder punt 3 bedoelde gevallen leidt de voorzitter van het ONP-comité, als hij ervan overtuigd is dat op nationaal niveau alle redelijke stappen zijn ondernomen, de hierna beschreven procedure in:

a) De voorzitter van het ONP-comité roept zo spoedig mogelijk een werkgroep bijeen waarin ten minste twee leden van het ONP-comité en één vertegenwoordiger van de betrokken nationale regelgevende instanties, en de voorzitter van het ONP-comité of een andere, door hem aangewezen ambtenaar van de Commissie zitting hebben. De werkgroep wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie en komt normaliter binnen tien dagen na de convocatie bijeen. De voorzitter van de werkgroep kan op voorstel van een willekeurig lid van de werkgroep beslissen ten hoogste twee andere personen als adviserende deskundigen uit te nodigen.

b) De werkgroep stelt de partij die een beroep op deze procedure heeft gedaan, alsmede de regelgevende instanties van de betrokken Lid-Staten en de betrokken organisaties in de gelegenheid hun standpunt mondeling dan wel schriftelijk uiteen te zetten.

c) De werkgroep tracht te bewerkstelligen dat de betrokken partijen binnen drie maanden na ontvangst van de in punt 2 bedoelde kennisgeving tot een vergelijk komen. De voorzitter van het ONP-comité stelt dat comité op de hoogte van de uitslag van de procedure zodat het comité zijn mening kan geven.

5. De partij die een beroep doet op deze procedure bekostigt zelf haar deelname hieraan.

Artikel 27 Opschorting van bepaalde verplichtingen

De data die in opschortingen uit hoofde van de artikelen 12 en 13 van Richtlijn 95/62/EG zijn vastgelegd, blijven ongewijzigd.

Artikel 28 Technische aanpassingen

Wijzigingen die noodzakelijk zijn om de bijlagen I, II en III bij deze richtlijn aan te passen aan nieuwe technische ontwikkelingen of aan veranderingen in de marktvraag, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 29.

Artikel 29 Procedure van het raadgevend comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door het ONP-comité.

Het comité raadpleegt met name de vertegenwoordigers van organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, gebruikers, consumenten en fabrikanten.

2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming.

Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.

De Commissie houdt zo veel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.

Artikel 30 Herziening

De Commissie onderzoekt het functioneren van deze richtlijn en brengt daarover voor het eerst uiterlijk op 31 december 1999 verslag uit aan het Europees Parlement en aan de Raad, rekening houdende met het verslag over de universele dienst dat vóór 1 januari 1998 door de Commissie moet worden gepubliceerd. Bij de herziening wordt onder meer gelet op de informatie die de Lid-Staten aan de Commissie hebben verstrekt en wordt in het bijzonder een beoordeling gemaakt van:

- het toepassingsgebied van de richtlijn, in het bijzonder of een deel van de bepalingen ervan al dan niet op mobiele telefonie moet worden toegepast;

- de bepalingen van hoofdstuk II in het licht van de veranderingen van de marktcondities, de behoeften van de gebruikers en de technologische vooruitgang;

- de handhaving van de bij de artikelen 17, 18 en 19 opgelegde verplichtingen in het licht van de toenemende concurrentie.

Zo nodig kunnen in het verslag verdere maatregelen voor de volledige uitvoering van de doelstellingen van de richtlijn worden voorgesteld.

Artikel 31 Omzetting

1. De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking treden om vóór 31 december 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

2. De Lid-Staten delen de Commissie de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 32 Intrekking van Richtlijn 95/62/EG

Richtlijn 95/62/EG wordt hierbij met ingang van 31 december 1997 ingetrokken, onverminderd de verplichting van de Lid-Staten om deze richtlijn volgens het in bijlage IV opgegeven tijdschema ten uitvoer te leggen.

Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen worden aangemerkt als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn.

Bijlage V bevat een tabel waarin de samenhang tussen de artikelen van Richtlijn 95/62/EG en de artikelen van de onderhavige richtlijn wordt getoond.

Artikel 33 Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 34 Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

(1) Resolutie van de Raad van 7 februari 1995 over beginselen voor de universele dienstverlening in de telecommunicatiesector (PB nr. C 48 van 16. 2. 1994, blz. 1) en resolutie van de Raad van 18 sepember 1995 over de ontwikkeling van het toekomstig regelgevingskader voor de telecommunicatie (PB nr. C 258 van 3. 10. 1995, blz. 1).

(2) Resolutie van het Europees Parlement van 19 mei 1995 over het Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken - Deel II, A4-0111/95 (PB nr. C 151 van 19. 6. 1995, blz. 479).

(