17. 11.75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 263/1 
II 
(Voorbereidende  besluiten) 
ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Advies  inzake  de mate  van  convergentie  van  de economische  politiek  der  Lid-Staten 
en de mate  waarin  de economische  politiek  der  Lid-Staten  overeenkomt  met  de 
communautaire  doelstellingen 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Overeenkomstig  artikel  20, paragraaf  3, van  zijn  Reglement  van  Orde  heeft  het Bureau 
van het  Comité  op 18 maart  1975  besloten  een  vervolgadvies  inzake  het  boven-
genoemde  onderwerp  op te stellen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 18 en 29 mei  1975  te Brussel  gehouden  130e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  de mededeling  betreffende  de aanpassing  van 
de richtsnoeren  voor  het economische  beleid  in 1975, 
die overeenkomstig  artikel  2 van  de beschikking  van 
de Raad  van  18 februari  1974  op 18 maart  1975 
door  de Commissie  aan  de Raad  is voorgelegd, 
Gezien  de balans  van  het in 1974  gevolgde  economi-
sche beleid,  dat  op dezelfde  datum  en overeenkom-
stig dezelfde  grondslag  door  de Commissie  bij  de 
Raad  is ingediend, 
Gezien  het  verslag  over  de toepassing  van  de be-
schikking  van  de Raad  van  18 februari  1974  betref-
fende  de verwezenlijking  van  een  hoge  mate  van  con-
vergentie  van  het economische  beleid  van  de Lid-Sta-
ten der  Europese  Economische  Gemeenschap  en over 
de overeenstemming  van  het  gevoerde  beleid  met  de 
bepaalde  doelstellingen,  dat eveneens  op dezelfde  da-
tum en overeenkomstig  dezelfde  grondslag  door  de 
Raad  bij de Commissie  is ingediend, 
Gezien  artikel  20,  derde  alinea,  van  het  Reglement 
van Orde, Gezien  het  op 18 maart  1975  genomen  besluit  van 
zijn Bureau,  de Afdeling  voor  economische  en finan-
ciële  vraagstukken  met  het opstellen  van  een  vervolg-
advies  inzake  de voornoemde  documenten  van  de 
Commissie  te belasten, 
Gezien  het op 26 februari  door  hem  uitgebrachte  ad-
vies inzake  „De  huidige  economische  toestand  en het 
te voeren  conjunctuurbeleid", 
Gezien  het advies  van  de Afdeling  voor  economische 
en financiële  vraagstukken, 
Gezien  het  mondeling  door  de rapporteur,  de heer 
O'Ceallaigh,  uitgebrachte  verslag, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  op 28 en 29 
mei 1975  gehouden  130e  zitting,  vergadering  van  29 
mei, 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  58 stemmen  voor,  13 stemmen  tegen  bij 8 
onthoudingen  werd  goedgekeurd: 
Nr. C 263/2 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17.11.  75 
1. Algemene  opmerkingen 
1.1. Het  Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  in 
zijn recent  uitgebrachte  advies  inzake  de „Economi-
sche  toestand  in de Gemeenschap  en het  te voeren 
conjunctuurbeleid"  zijn  verontrusting  uitgesproken 
over  de ernstige  situatie  met  betrekking  tot de werk-
loosheid,  de inflatie,  de sterk  teruggelopen  econo-
mische  groei,  de algemene  evenwichtsverstoring  in de 
Gemeenschap  en het  feit  dat  de volkshuishoudingen 
der Lid-Staten  in toenemende  mate  uiteenlopen. 
1.2. Het  Comité  acht  het  niet  nodig,  de in ge-
noemd  advies  opgenomen  opmerkingen  te herhalen. 
De laatste  gegevens  die van  communautaire  instanties 
afkomstig  zijn,  bevestigen  de  destijds  door  het 
Comité  uitgesproken  vrees  en beklemtonen  eveneens 
de noodzaak  van  onderlinge  raadpleging  en gezamen-
lijk optreden  van  de Lid-Staten. 
1.3. In  het licht  van  de ontwikkelingen  in 1974  en 
in het besef  dat  de kans  van  slagen  bij een  gezamen-
lijk optreden  in 1975  afhankelijk  is van  de ondubbel-
zinnige  steun  van  de overheid  en de sociale  partners, 
maakt  het  Comité  in dit vroege  stadium  gebruik  van 
de mogelijkheid,  een  advies  uit te brengen  over  de 
mate  van  convergentie  van  het  beleid  der  Lid-Staten 
in 1974  en de voorgestelde  richtsnoeren  voor  1975. 
1.4. Van  een  welslagen  van  een  monetair  en eco-
nomisch  beleid,  hoe  vernuftig  dit er ook  uitziet,  kan 
geen  sprake  zijn  indien  de bereidheid  om  dit beleid 
ten uitvoer  te leggen  niet  aanwezig  is. De belangrijk-
ste vraag  die  in dit verband  onmiddellijk  rijst  moet 
zijn of er gezien  het  vrijwel  geheel  ontbreken  van 
harmonisatie  van  het  economisch  en monetair  beleid 
van de Lid-Staten  in 1974  wel  enige  reden  is om te 
veronderstellen  dat  er in 1975  wel  en grotere  mate 
van convergentie  zal zijn.  Wordt  geen  relevante  voor-
uitgang  met  betrekking  tot de convergentie  geboekt, 
dan moet  wellicht  de oorspronkelijke  opzet  hiervan 
in twijfel  worden  getrokken  en erop  worden  aange-
drongen  dat  nieuwe  denkbeelden  worden  ontwikkeld 
om de politieke,  monetaire,  economische  en sociale 
solidariteit  van  de Gemeenschap  in de toekomst  met 
meer  succes  te bevorderen. 
1.5. In  laatste  instantie  moet  elke  activiteit  van  de 
Gemeenschap  worden  beoordeeld  aan  de hand  van 
de in het  Verdrag  van  Rome  neergelegde  fundamen-
tele doelstellingen,  nl. het  bevorderen  van  „de  har-
monische  ontwikkeling  van  de economische  activiteit 
binnen  de  gehele  Gemeenschap,  een  gestadige  en 
evenwichtige  expansie,  een  grotere  stabiliteit,  een 
toenemende  verbetering  van  de levensstandaard  en 
nauwere  betrekkingen  tussen  de in de Gemeenschap 
verenigde  staten".  Het  Comité  acht  het  in feite  niet 
nodig  de aandacht  op deze  doelstellingen  van  com-
munautaire  solidariteit  te vestigen.  Wel  wijst  zij er 
nogmaals  op dat  zij deze  doelstellingen  en de hier-
voor  te voeren  beleidsvormen  ondubbelzinnig  steunt. 2. Richtsnoeren  voor  het  economisch  beleid  in 1975 
2. L. Het  Comité  beseft  dat  de daling  van  de be-
drijvigheid  in de laatste  paar  maanden  van  1974  er 
nu ernstiger  uitziet  dan  was  verwacht.  Zo  zijn  de 
verwachtingen  ten  aanzien  van  de  toeneming  van 
groei  en werkgelegenheid  voor  1975  veel  lager  ge-
stemd  en bijgevolg  waarschijnlijk  ook  op jaarbasis 
zelfs  slechter  dan  door  de Commissie  was  voorspeld. 
De wijzigingen  ten aanzien  van  de prijzen  en de be-
talingsbalans  schijnen  evenwel  minder  ongunstig  te 
zijn dan  was  voorspeld.  Er zijn  tekenen  die erop  wij-
zen dat  vóór  het  eind  van  het  jaar  op enig  herstel 
van de economische  situatie  mag  worden  gerekend, 
maar  het  moment  en de omvang  zijn  nog  onduide-
lijk. Er moet  op worden  gewezen  dat  deze  algemene 
opmerkingen  betrekking  hebben  op de Gemeenschap 
als geheel,  maar  dat  in sommige  Lid-Staten  nog 
steeds  sprake  is van  ernstige  evenwichtsverstoringen 
en dat  de situatie  tussen  de Lid-Staten  sterk  uiteen-
loopt.  Dit  kan  de actualiteit  van  het  op 26 februari 
1975  door  hen  uitgebrachte  advies  inzake  de huidige 
economische  toestand  alleen  maar  versterken.  Het 
Comité  stelt  daarom  met  voldoening  vast  dat  de al-
gemene  richtsnoeren  voor  de economische  politiek 
op veel  punten  samenvallen  met  de in dat  advies 
aangegeven  beleidslijnen.  Volgens  het  Comité  zijn  de 
volgende  door  de Commissie  voorgestelde  wijzigin-
gen in richtsnoeren  voor  de economische  politiek  het 
meest  relevant: 
3.2. In  de eerste  plaats  dient  de werkloosheidspro-
blematiek  te worden  opgelost  door  specifieke,  in on-
derling  overleg  vastgestelde  maatregelen.  Het  Comité 
heeft  in een  recent  advies  aangegeven,  via  welke 
maatregelen  de werkgelegenheid  in de Gemeenschap 
kan worden  behouden. 
Het stemt  het  Comité  tot voldoening  dat  de Com-
missie  zoveel  betekenis  hecht  aan  maatregelen  op het 
terrein  van  beroepsopleiding,  herscholing  en verbete-
ring van  de arbeidsvoorwaarden  ten  einde  een  zoda-
nige arbeidsmobiliteit  te creëren  dat  de belangen  van 
de werknemers  op deze  gebieden  recht  wordt  ge-
daan.  Bovendien  moeten  wijzigingen  in de sociale  be-
schermingsregelingen  worden  aangebracht  om  de in-
komensbescherming  te realiseren,  zodat  de herstruc-
turering  van  de volkshuishoudingen  voortgang  kan 
vinden. 
2.3. In  de tweede  plaats  zal het streven  naar  volle-
dige werkgelegenheid  worden  bevorderd  door  inten-
sivering  van  de inflatiebestrijding  en door  het boeken 
van vooruitgang  bij de herstructurering  van  de volks-
huishoudingen.  Een  op de situatie  afgestemd  selectief 
beleid  inzake  investeringssteun  lijkt  in dit opzicht  in 
alle Lid-Staten  van  essentiële  betekenis  te zijn. 
2.4. In  de derde  plaats  moet  het tegengaan  van  de 
belangrijkste  onevenwichtigheden  op de betalingsba-
lansen  via  een  geleidelijk  proces  geschieden.  Er dient 
17. 11.75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 263/3 
een ordelijke  financiering  van  de tekorten  te worden 
georganiseerd  in afwachting  van  het ogenblik  waarop 
reële  aanpassingen  tot  stand  kunnen  worden  ge-
bracht.  De Gemeenschapsinstrumenten  van  financiële 
solidariteit  zullen  in dit opzicht  te zamen  met  de in-
ternationale  instrumenten  en de kapitaalmarkten  een 
belangrijke  rol kunnen  spelen.  Het  Comité  beseft  dat 
aan het  lenen  in het  buitenland  en aan  de financiële 
bijstand  van  de Gemeenschap  bepaalde  grenzen  zijn 
gesteld.  Het  begrijpt  dat het noodzakelijk  is dat in de 
overschot-  en de tekortlanden  een  verschillend  vraag-
beleid  wordt  gevoerd,  en heeft  grote  bezwaren  tegen 
protectionistische  maatregelen,  waardoor  de wereld-
handel  in een crisissituatie  zou  geraken. 
2.5. In  de vierde  plaats  dient  een  geharmoniseerd 
vraagbeleid  ter stimulering  van  de vraag  in de over-
schotlanden  en matiging  van  de binnenlandse  vraag 
in de deficitaire  landen,  de hoogste  prioriteit  te krij-
gen. 
Het Comité  ziet  in dat  het  begrotingsbeleid  in de 
overschotlanden  reeds  op dit doel  is gericht,  maar  of 
dit ook  effect  sorteert  zal pas  medio  1975  juist  kun-
nen worden  beoordeeld.  In de  deficitaire  landen, 
waar  de noodzaak  van  werkloosheidsbestrijding  een 
minder  restrictief  begrotingsbeleid  toelaat,  moet  er 
niettemin  beslist  voor  worden  gezorgd  dat  de even 
grote  noodzaak  om  de betalingsbalans  te corrigeren 
en de inflatie  te beteugelen  hiermee  niet  uit het  oog 
wordt  verloren. 
2.6. In  de vijfde  plaats  dient  het  monetair  beleid 
in de overschotlanden  een  matig  expansief  karakter 
te hebben,  mits  hierbij  een  buitensporige  uitzetting 
van de geldhoeveelheid  wordt  vermeden;  in de lan-
den met  een  tekort  is een  zekere  mate  van  selectieve 
flexibiliteit  vereist  om  de  werkgelegenheid  te be-
schermen,  waarbij  de effecten  hiervan  wel  voorzich-
tig moeten  worden  gevolgd.  In alle  Lid-Staten  moet 
dit monetair  beleid  nauw  worden  gekoppeld  aan  de 
trends  ten aanzien  van  de inkomens  en het financieel 
beleid  van  de overheid. 
3. Convergentie  van  de economische  politiek  der 
Lid-Staten 
3.1. Bovengenoemde  richtsnoeren  moeten  worden 
gezien  tegen  de achtergrond  van  de economische  ver-
schillen  tussen  de Lid-Staten.  Deze  verschillen  kun-
nen door  een  aantal  factoren  worden  verklaard: 
reeds  bij de totstandkoming  van  de Gemeenschap  be-
staande  structurele  verschillen,  uiteenlopende  afhan-
kelijkheid  van  aardolie-invoer,  het gedrag  van  de bei-
de partijen  in het  bedrijfsleven  en ten slotte  de doel-
treffendheid  van  het  in de beschikking  van  de Raad 
van 18 februari  1974  voorgestelde  aanpassingsmecha-
nisme. 
3.2. Het  Comité  merkt  met  grote  verontrusting  op 
dat, zoals  de Commissie  aangeeft,  de harmonisatie bij de besluitvorming  nog  ontbreekt  en de Lid-Staten 
in gebreke  blijven  bij het  opvolgen  van  de commu-
nautaire  richtsnoeren  voor  de economische  politiek; 
het gaat  hierbij  om de volgende  gebieden: 
— in geen  der  Lid-Staten  was  de economische  poli-
tiek ook  maar  bij benadering  doeltreffend  genoeg 
om een  hoge  mate  van  convergentie  te bereiken; 
— alle  Lid-Staten  onderschatten  de intensiteit  en de 
snelheid  van  de  hierin  werkzame  economische 
krachten  en wachtten  bijgevolg  te lang  met  het 
nemen  van  besluiten  en maatregelen; 
— in tegenstelling  tot  hetgeen  noodzakelijk  was, 
voltrok  de consumptiestijging  in de Gemeenschap 
als geheel  zich  in 1974  sneller  dan  de toeneming 
van de investeringen.  De meeste  landen  besteden 
onvoldoende  aandacht  aan  een  snelle  herstructu-
rering  van  de economie; 
— noodzakelijke  restrictieve  begrotingsmaatregelen 
zijn in sommige  landen  van  de hand  gewezen; 
— er is slechts  geringe  zichtbare  vooruitgang  ge-
boekt  bij  het  harmoniseren  van  de  monetaire 
instrumenten  in 1974; 
— er is in de referentieperiode  niet  de minste  voor-
uitgang  geboekt  bij het  herstel  van  een  gemeen-
schappelijk  wisselkoerssysteem.  Wel  is het  Co-
mité  ingenomen  met  het  feit  dat de Franse  frank 
onlangs  weer  in de gemeenschappelijke  „slang" 
is teruggekeerd,  en ziet  het  in deze  ontwikkeling 
een voorbeeld  van  de resultaten  die  kunnen  wor-
den bereikt  door  het  doen  convergeren  van  het 
beleid. 
3.3. Aan  de andere  kant  stelt  het Comité  met  vol-
doening  vast  dat  wel  vooruitgang  is geboekt  bij de 
volgende  gezamenlijke  activiteiten: 
— uitvoering  van  de beschikking  van  de Raad  van 
22 maart  1971  voor  het  treffen  van  middellange-
termijnfaciliteiten  voor  Italië; 
— goedkeuring  van  de verordening  inzake  commu-
nautaire  leningen; 
— maatregelen  om  de absorptie  van  kapitaalstromen 
in de kringloop  te vergemakkelijken. 
3.4 Het  Comité  ziet  in dat  1974  een  aanloop-
periode  was  voor  het  raadplegings-  en convergentiebe-
leid;  hoewel  de Commissie  de hierop  betrekking  heb-
bende  mededeling  reeds  in maart  1974  aan  de Raad 
heeft  voorgelegd,  werden  de richtsnoeren  voor  de 
economische  politiek  voor  1974  pas  op 4 juli  1974 
door  de Raad  aangepast.  In deze  omstandigheden  is 
het ontbreken  van  harmonisatie  bij uitvoering  van  de 
economische  politiek  nauwelijks  verwonderlijk.  Het 
Nr. C 263/4 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 17. 11. 75 
Comité  is van  mening  dat  de Lid-Staten,  willen  zij 
hun beleid  in hoge  mate  op elkaar  afstemmen,  zich 
niet slechts  aan  overeengekomen  gedragslijnen  moe-
ten houden,  maar  tevens  een  ondubbelzinnige  politie-
ke vastberadenheid  en vasthoudendheid  moeten  to-
nen, waarvan  het  ontbreken  maar  al te duidelijk  is 
geweest. 
4. Het  convergentieprobleem 
4.1. Het  Comité  is van  mening  dat  de Gemeen-
schap  wellicht  bescheidener  moet  zijn  in haar  doel-
stellingen  met  betrekking  tot de convergentie.  Zijns 
inziens  zijn  er in het  huidige  ontwikkelingsstadium 
van de Gemeenschap  drie  elementen  die  een  realisti-
sche  convergentie  van  de nationale  volkshuishoudin-
gen vereisen. 
4.2. In  de eerste  plaats  dient  de verdere  liberalise-
ring en uitbreiding  van  de handel  te worden  bevor-
derd. 
4.3. In  de tweede  plaats  moet  rekening  worden  ge-
houden  met  de politieke,  economische  en sociale  rea-
liteit  in de Lid-Staten.  Zij  moeten  in de gelegenheid 
worden  gesteld,  een  beleid  te voeren  om  redelijke 
doelstellingen  te verwezenlijken. 
De Regeringen  van  de Lid-Staten  kunnen  worden 
gedwongen  tot  aftreden  of via  verkiezingen  aan  de 
macht  worden  gebracht.  Wordt  in het communautair 
beleid  hiermee  geen  rekening  gehouden,  dan  zullen 
spanningen  veroorzaakt  door  een  ernstig  conflict  tus-
sen nationale  en communautaire  doelstellingen  de 
verwezenlijking  van  de  communautaire  beleidsvor-
men in gevaar  brengen  of in het  gunstigste  geval  tot 
een quasi-aanvaarding  van  de procedures  leiden. 
Zo spreekt  het  vanzelf  dat  elke  Lid-Staat  over  enige 
mogelijkheid  beschikt  tot  uitoefening  van  controle 
op de relatie  tussen  het nationale  en het internationa-
le prijspeil,  zoals  men  er ook  van  mag  uitgaan  dat 
elk land  kan  rekenen  op de communautaire  solida-
riteit.  Terwijl  men  moet  beseffen  dat nationale  doel-
stellingen  een  realiteit  en ook  gewettigd  zijn  en dat 
de Lid-Staten  over  een  grote  reeks  institutionele 
structuren  en  gedragsmogelijkheden  beschikken, 
dient  toch  te worden  getracht,  de koers  van  het  na-
tionale  beleid  af te stemmen  op de doelstellingen  van 
de Gemeenschap.  In dit verband  vestigt  het  Comité 
de aandacht  op de kardinale  betekenis  van  de artt. 
103 en 105  van  het  Verdrag,  op grond  waarvan  de 
Lid-Staten  „hun  conjunctuurpolitiek  als een  aangele-
genheid  van  gemeenschappelijk  belang"  dienen  te 
beschouwen  en  hun  economisch  beleid  dienen  te 
coördineren  ter verwezenlijking  van  gemeenschappe-
lijke  doeleinden. 
Zo is een  zekere  flexibiliteit  ten aanzien  van  de aan-
passing  van  wisselkoersen,  de convertibiliteit  der  va-
luta's  en de kapitaalbewegingen  denkbaar. 4.4. In  de derde  plaats  moet  in dit systeem  tussen 
de Lid-Staten  onderling,  alsmede  tussen  de Gemeen-
schap  en de rest  van  de wereld  een  zo intensief  mo-
gelijke  samenwerking  ontstaan.  Zonder  deze  samen-
werking  zou  een  uitermate  sterke  concurrentie  voor 
alle betrokken  partijen  een  schadelijke  invloed  kun-
nen uitoefenen. 
4.5. De  Lid-Staten  van  de Gemeenschap  beschik-
ken thans  over  een  uiteenlopende  economische 
kracht  en kennen  uiteenlopende  inflatiepercentages. 
Deze  verschillen  vloeien  voort  uit de z.g.  „nationale 
inflatiebereidheid",  welke  onder  meer  afhankelijk  is 
van historische  en sociale  factoren,  het  systeem  van 
de verhoudingen  tussen  werkgevers  en werknemers, 
de industriële  structuur  en de regionale  ontwikkeling. 
Convergentie  van  de maatregelen  ter bestrijding  van 
de inflatie  is dan  niet  slechts  een  kwestie  van  econo-
mische  politiek  op korte  termijn,  maar  van  struc-
tuur-,  werkgelegenheids-  en regionaal  beleid,  waarvan 
de effecten  pas  na  lange  tijd  volledig  voelbaar 
worden. 
4.6. Het  Comité  besluit  haar  opmerkingen  over  de 
basisproblematiek  van  de convergentie  van  de econo-
mische  politiek  der  Lid-Staten  met  de stelling  dat  ge-
zien de structurele  en andere  verschillen  tussen  de 
Lid-Staten  alle  maatregelen  die  tot deze  convergentie 
moeten  leiden  een  soepele  opzet  dienen  te hebben.  Er 
dient  meer  dan  ooit  te worden  samengewerkt  bij het 
uitstippelen  van  verenigbare  economische  doelstellin-
gen. Volgens  het  Comité  moet  hiermee  op realisti-
sche  wijze  voortgang  worden  gemaakt.  Men  dient 
namelijk  te beseffen  dat de harmonisatie  van  de eco-
nomische  politiek  der  Lid-Staten  nog  geen  feit  is, 
omdat  de regeringen  tot dusverre  niet  bereid  waren 
tot aanvaarding  van  medeverantwoordelijkheid  voor 
de besluiten,  die  het  onvermijdelijke  gevolg  van  een 
dergelijke  harmonisatie  is. 
5. Conclusies 
5.1. Het  Comité  stemt  in met  de  ingenomen 
standpunten  ten  aanzien  van  de convergentie  van  de 
economische  politiek  en met  het  besluit  van  de Raad 
betreffende  de richtsnoeren  voor  1975: 
— er moet  voorrang  worden  gegeven  aan  de bestrij-
ding  van  de werkloosheid  en de beheersing  van 
de inflatie; 
— het  beleid  moet  zijn  gericht  op terugdringing  van 
de kosten-  en prijsstijgingen  en op structuurwijzi-
gingen; 
— het  tegengaan  van  de verstoringen  van  het  beta-
lingsbalansevenwicht  moet  via  een  geleidelijk 
proces  geschieden  en worden  gesteund  door  een 
echte,  ondubbelzinnige  communautaire  solidari-
teit; 
17. 11. 75 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 263/5 
— bij  het  bevorderen  van  investeringen  dient  de 
overheid  acht  te slaan  op de noodzaak,  aan  de 
nieuwe  vraag  te voldoen; 
— de inkomens  dienen  in het  kader  van  de herstruc-
tureringspolitiek  te worden  beschermd. 
5.2. Het  Comité  besluit  met  de opmerking  dat  het 
gemeenschappelijk  uitstippelen  van  een  verenigbare 
economische  politiek  voor  alle  Lid-Staten  voorwaar-
de is voor  het  voortbestaan  van  de Gemeenschap. 
Het verzoekt  de Commissie  en de Raad  met  klem, 
moedige  en positieve  maatregelen  te nemen  waar-
door  de gewenste  economische  en sociale  solidariteit 
in de Gemeenschap  een  concreet  gegeven  kan  wor-
den. 5.3. Aan  de verwachtingen  van  de Europese  bevol-
king  zal  concreet  worden  beantwoord  naarmate  re-
kening  wordt  gehouden  met  de specifieke  verschijn-
selen  in ieder  land  en de Regeringen  der  Lid-Staten 
hun conjunctuurbeleid  afstemmen  op de doelstellin-
gen die  op -democratische  wijze  op het  niveau  van  de 
Gemeenschap  zijn  vastgelegd. 
Gedaan  te Brussel,  29 mei  1975. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en  Sociaal  Comité 
H. CANONGE 
Advies  inzake  de herstructurering  van  de volkshuishoudingen 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 27 november  1974  heeft  de Commissie  besloten  het  Economisch  en Sociaal  Comité 
overeenkomstig  de bepalingen  van  artikel  198  van  het  Verdrag  tot oprichting  van  de 
Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemd  voorstel  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 28 en 29 mei  1975  te Brussel  gehouden  130e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  het  schrijven  d.d.  27 november  1974  van  de 
heer  Haferkamp,  vice-voorzitter  van  de Commissie, 
waarin  deze  het Comité  verzoekt  een  aanvang  te ma-
ken met  de discussie  inzake  noodzaak  en  richting 
van de herstructurering  van  de volkshuishoudingen 
der Lid-Staten  en deze  discussie  voort  te zetten, 
Gezien  het  Verdrag  tot  oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  en met  name  artikel  198, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  d.d.  18 december 
1974,  de Afdeling  voor  economische  en financiële 
vraagstukken  met  de voorbereiding  van  het  advies 
inzake  de „Herstructurering  van  de volkshuishoudin-
gen"  te belasten, 
Gezien  het  door  het  Comité  voor  economische  poli-
tiek van  de Commissie  opgestelde  verslag  inzake  de 
economische  situatie  en vooruitzichten  op middellan-
ge termijn  van  de Gemeenschap, Gezien  de in het  verleden  door  het  Comité  uitge-
brachte  adviezen  inzake  de algemene  economische 
politiek  van  de Gemeenschap,  en met  name 
— het  advies  inzake  het  „Ontwerp  van  het  Derde 
programma  voor  de  economische  politiek  op 
middellange  termijn"  d.d.  28 januari  1971, 
— het  advies  inzake  het  „Jaarverslag  over  de econo-
mische  situatie  van  de  Gemeenschap"  van  18 
oktober  1974, 
— het  informatieve  rapport  van  de Afdeling  voor 
economische  en  financiële  vraagstukken  inzake 
de „Inflatie"  d.d.  29 januari  1975, 
— het  advies  inzake  de „Huidige  economische  toe-
stand  in de Gemeenschap  en het  te volgen  con-
junctuurbeleid"  d.d.  26 februari  1975, 
— het  advies  inzake  „De  mate  van  convergentie  van 
de economische  politiek  der Lid-Staten  en de mate