26. 4.78 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 101/7 
3. Uit  de in het  verslag  opgenomen  vaststellingen 
van de Commissie  blijkt  dat de gemiddelde  ontvang-
sten van  de telers  in 1977  ongeveer  1 % lager  liggen 
dan in 1976.  De prijzen  waren  lager,  maar  er werd 
meer  geoogst  dan  in 1976. 
4. Ten  einde  deze  daling  van  de ontvangsten  te 
compenseren  stelt  de Commissie  voor,  de steun  voor 
1977  ten  opzichte  van  de in 1976  toegekende  steun 
met 7 % te verhogen.  De drie  soorten  rassen  (bittere, 
aromatische  en andere  hop)  worden  uiteenlopend  be-
handeld:  de steun  wordt  voor  de bittere  rassen  met 
5 %, en voor  de aromatische  rassen  met  10 % ver-
hoogd;  voor  de andere  rassen  wordt  hij met  10 % 
verlaagd. 
5. Ter  motivering  van  deze  uiteenlopende  behan-
deling  van  de drie  soorten  hop  voert  de Commissie 
aan dat  zij enerzijds  verplicht  is, de telers  een  billijk 
inkomen  te verzekeren,  en dat het anderzijds  noodza-
kelijk  is, de structurele  overschotten,  waarvan  sprake 
is in haar  verslag  aan  de Raad,  weg  te werken. 
6. Krachtens  de  basisverordening  beschikt  de 
Commissie  in geval  van  structurele  overschotten  over 
twee  mogelijkheden  om in te grijpen: a) de steunverlening  wordt  beperkt  tot een  gedeelte 
van het  in het  betrokken  jaar  geregistreerde 
areaal; 
b) het  areaal  dat zich  in het eerste  en/of  tweede  pro-
duktiejaar  bevindt,  wordt  niet  voor  steun  in aan-
merking  genomen. 
De Commissie  heeft  voor  de tweede  mogelijkheid  ge-
kozen. 
7. In  artikel  12 van  de gewijzigde  basisverordening 
wordt  bepaald  dat  de steun  onder  bepaalde  voor-
waarden  via  de producentengroepering  zal  worden 
uitgekeerd. 
Daar  deze  wijziging  van  de basisverordening  eerst  op 
1 juli  1977  in werking  is getreden,  kon  de Commissie 
deze  bepaling  niet  meer  op de oogst  van  1977  toepas-
sen. 
8. Gezien  bovenstaande  vaststellingen  keurt  het 
Comité  het voorstel  voor  een verordening  goed. 
Gedaan  te Brussel,  1 maart  1978. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI 
Advies  inzake  een  verslag  over  zetmeelproduktie  in de Gemeenschap  en de restitutie  bij 
de produktie  van  zetmeel 
Het advies  van  het  Comité  heeft  niet  op een  bepaald  bekendgemaakt  document 
betrekking. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Tijdens  zijn  op 25 en 26 oktober  1977  gehouden  152e  zitting  heeft  het Comité  op voor-
stel van  zijn  Bureau  besloten,  uit eigen  beweging  een  advies  inzake  voornoemd  onder-
werp  op te stellen. 
Nr. C 101/8 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26. 4. 78 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 1 en 2 maart  1978  te Brussel  gehouden  156e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: 
HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ, 
Gezien  artikel  20,  vierde  alinea,  van  het  Reglement 
van Orde, 
Gezien  het  Verdrag  tot oprichting  van  de Europese 
Economische  Gemeenschap,  met  name  de artikelen 
47 en 198, 
Gezien  het  besluit  van  zijn  Bureau  van  25 oktober 
1977,  de Afdeling  voor  de landbouw  met  de voorbe-
reiding  van  de desbetreffende  werkzaamheden  van 
het Comité  te belasten, 
Gezien  het door  de Afdeling  voor  de landbouw  tij-
dens  haar  vergadering  van  9 februari  1978  opgestelde 
advies, 
Gezien  het door  de heer  Masprone,  rapporteur,  voor-
gelegde  rapport, 
Gezien  de beraadslagingen  tijdens  zijn  156e  zitting 
. van  1 en 2 maart  1978  (vergadering  van  1 maart 
1978), 
BRENGT  VOLGEND  ADVIES  UIT, 
dat met  vrijwel  algemene  stemmen  (6 onthoudingen) 
werd  goedgekeurd: 
Het Comité  brengt  ten aanzien  van  het  onderhavige 
document  de volgende  opmerkingen  naar  voren. 
1. Het  Comité  stemt  in met  het door  de Commis-
sie genomen  initiatief,  een  verslag  over  de produktie 
van graan-  en aardappelzetmeel  in de Gemeenschap 
en de restitutie  bij de produktie  van  zetmeel  voor 
te leggen.  Volgens  de Commissie  dient  bij het opstel-
len van  concrete  voorstellen  tot  wijziging  van  de 
verordeningen  betreffende  deze  produkten  van  dit 
verslag  te worden  uitgegaan.  Het  Comité  is van 
oordeel  dat dit verslag  in ieder  geval  een  onderzoek 
van de huidige  situatie  in deze  sector  mogelijk  moet 
maken;  daaruit  moet  dan  kunnen  worden  afgeleid 
of een  herziening  en/of  aanpassing  van  de betrokken 
verordeningen  gewenst  is. 
2. In  ieder  geval  zou  de herziening  of aanpassing 
van de bepalingen  van  de betrokken  verordeningen erop  gericht  moeten  zijn,  de produktie  van  zetmeel 
uit in de Gemeenschap  voortgebrachte  grondstoffen 
in stand  te houden  en zelfs  uit te breiden.  Daarom 
moet  de Commissie  vermijden,  de huidige  markt  uit-
sluitend  met  het oog  op de gevolgen  van  de concur-
rentie  aan  te passen.  Zij moet  dus  niet  alleen  tot de 
instandhouding,  maar  zelfs  tot de uitbreiding  van  de-
ze sector  bijdragen. 
3. Het  Comité  merkt  op dat  zich  na een  periode 
van volledige  stabiliteit  van  de aanschaffingsprijzen 
voor  de zetmeelindustrie  (1967-1974)  zeer  grote  ver-
anderingen  in deze  sector  hebben  voorgedaan.  Dit 
was te wijten  aan  het feit  dat de produktierestituties 
werden  verlaagd,  en dat geen  rekening  werd  gehou-
den met  de maandelijkse  prijsstijgingen. 
3.1. De  zetmeelindustrie  heeft  haar  onderzoekpro-
gramma's  en haar  investeringen  op deze  vaste  prijzen 
gebaseerd,  uiteraard  ook  voor  programma's  die  tot 
na 1974  doorliepen. 
3.2. De  plotselinge  ommekeer  in 1974  was  het ge-
volg van  een  moeilijke  financiële  situatie  in de EEG, 
die met  name  voortvloeide  uit de ontwikkeling  van 
de graanprijzen  op de wereldmarkt. 
3.3. Tijdens  de verkoopseizoenen  1975/1976  en 
1977/1978  is er verandering  in de situatie  gekomen: 
de opbrengst  van  de heffingen  is geleidelijk  gaan  stij-
gen, en is zo aanzienlijk  geworden  dat zij ruim  boven 
de uitgaven  is komen  te liggen. 
4. Het  tekort  aan  maïs  in de Gemeenschap  levert 
moeilijkheden  op voor  het  gemeenschappelijk  land-
bouwbeleid,  en ook  wat  de mogelijkheden  betreft  om 
op financieel  vlak  tot een oplossing  te komen. 
4.1. Een  groot  gedeelte  van  de maïs  wordt  name-
lijk ingevoerd.  Toekenning  van  communautaire  steun 
zou hier  dus  niet  zeer  verantwoord  kunnen  lijken.  Na 
betaling  van  de heffing  moet  ingevoerde  maïs  echter 
als communautaire  maïs  worden  beschouwd. 
4.2. Men  mag  evenwel  niet  vergeten  dat ongeveer 
20 000  producenten  fabrieksaardappelen  telen,  en dat 
bij de teelt  van  voor  zetmeel  gebruikte  communau-
26.4.  78 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 101/9 
taire  maïs  (1 100 000 ton,  d.i. 10 a 11 % van  de in de 
handel  gebrachte  communautaire  maïs)  meer  dan 
20 000 producenten  betrokken  zijn.  Er zij tevens  op 
gewezen  dat  het  tekort  aan  maïs  spoedig  (tegen 
1980/1982)  sterk  kan  afnemen. 
5. Er  zijn  in de wereld  twee  economische  gebieden 
met een  belangrijke  produktie  van  tarwe-,  maïs-  en 
aardappelzetmeel,  die onderling  sterk  met  elkaar  con-
curreren:  de EEG  en de Verenigde  Staten. 
De Amerikaanse  industrie  beschikt  over  veel  goedko-
pere grondstoffen  en heeft  een groter  afzetgebied,  met 
name  in de sector  suikerwaren  (daar  de Verenigde 
Staten  een  tekort  aan  saccharose  hebben),  dan  de 
Europese  industrie,  die haar  grondstoffen  tegen  hoge 
prijzen  moet  kopen  en een veel  beperkter  afzetgebied 
heeft  in de sector  suikerwaren  (in de Gemeenschap 
zijn produktie  en consumptie  van  saccharose  met 
elkaar  in evenwicht).  Het  spreekt  derhalve  vanzelf  dat 
de Amerikaanse  industrie  haar  produktiviteit  kan 
opvoeren,  onderzoek  op het gebied  van  de ontwikke-
ling der  technologie  kan  verrichten,  en veel  grotere 
ontwikkelingsmogelijkheden  heeft  dan  de Europese 
industrie. 
Daarom  kan  men  zonder  overdrijving  stellen  dat de 
Europese  zetmeelindustrie  op lange  termijn  zou  kun-
nen verdwijnen;  hooguit  zou  zij als achterop  gebleven 
industrietak  nog  een  marginale  plaats  innemen.  Dit 
zou vanzelfsprekend  ernstige  gevolgen  hebben  voor 
de Europese  landbouw,  met  name  voor  de sector 
fabrieksaardappelen,  die geen  andere  afzetmogelijk-
heden  heeft. 
6. Via  haar  grondstoffen  (maïs,  tarwe  en aardappe-
len) en sommige  van  haar  produkten  valt  de zetmeel-
industrie  onder  het  gemeenschappelijk  landbouwbe-
leid. Zij blijft  echter  een  industrietak,  die in het licht 
van de beginselen  van  het Verdrag  (harmonische  ont-
wikkeling  van  de economische  activiteit,  permanente 
en evenwichtige  economische  ontwikkeling,  grotere 
stabiliteit  en snellere  verhoging  van  de levensstan-
daard)  als zodanig  moet  worden  beschouwd.  Het  is 
dus noodzakelijk  de bestaande  werkgelegenheid  in 
landbouw  en industrie  te handhaven  en zelfs  uit te 
breiden. 
Het is zinvol  erop  te wijzen  dat plotselinge  wijzigin-
gen onzekerheid  omtrent  de positie  van  de werkne-
mers  in deze  industrie  hebben  geschapen  en dit in de 
toekomst  nog  kunnen  doen. 
7. Een  billijk  beleid  ten aanzien  van  de prijs  van de 
grondstoffen  voor  de produktie  van  zetmeel  draagt 
bij tot de verwezenlijking  van  de doelstellingen  van 
het Verdrag  van Rome. 
Een dergelijk  beleid  levert  tevens  een  bijdrage  tot de 
anti-inflatiepolitiek,  waar  de Gemeenschap  terecht 
veel belang  aan  hecht  en die gunstige  gevolgen  heeft 
zowel  voor  landbouw  en industrie  van  de Gemeen-
schap  als voor  werknemers  en consumenten. 8. De  nevenprodukten  van  maïs-  en aardappelzet-
meel  krijgen  in de  Gemeenschap  praktisch  geen 
tariefbescherming. 
De vrije  invoer  van  deze  of soortgelijke  produkten 
(soja  b.v.)  die afkomstig  zijn  van  industrieën  buiten 
de Gemeenschap  (met  name  van  zetmeelbedrijven) 
brengt  de concurrentiepositie  van  de communautaire 
industrieën  in het gedrang. 
De fabricage  van  de nevenprodukten  van  zetmeel  in 
Europa  (die  ongeveer  180  miljoen  RE beloopt)  heeft 
daarentegen  zeer  gunstige  gevolgen  voor  de betalings-
balans  van de Gemeenschap. 
De in de Gemeenschap  geproduceerde  afval  van  de 
zetmeelindustrie,  maïskiemkoeken  en maïseiwit  staat 
gelijk  met  600  000  ton  uit derde  landen  ingevoerde 
sojakoeken. 
9. De  produkten  van  de zetmeelindustrie,  die uit 
landbouwprodukten  worden  verkregen,  hebben  te 
kampen  met  de concurrentie  van  substitutieproduk-
ten en synthetische  produkten  (alginaat,  carboxime-
thylcellulose  en produkten  van  de petrochemische  in-
dustrie),  waarvan  de produktiekosten  niet  de invloed 
ondergaan  van  het  landbouwprijsbeleid  van  de Ge-
meenschap. 
Bijzondere  aandacht  moet  worden  besteed  aan  de 
maniokwortel,  die een  zetmeelgehalte  van  60 % heeft 
(bijna  gelijk  aan  dat  van  maïs).  De invoer  ervan  uit 
derde  landen  is evenwel  vrij,  en er wordt  hierop 
slechts  een in GATT-verband  geconsolideerd  douane-
recht  van  6 % geheven. 
Bij de vaststelling  van  de aanschaffingsprijzen  van de 
grondstoffen  voor  de zetmeelindustrie  moet  met  dit 
soort  concurrentie  rekening  worden  gehouden. 
10. Het  Comité  merkt  op dat  de Commissie  een 
selectief  beleid  wil gaan  voeren  waarbij  de produktie-
restituties  voor  zetmeel  voor  industriële  doeleinden 
behouden  blijven,  en voor  zetmeel  dat  voor  de 
levensmiddelenindustrie  bestemd  is geleidelijk  wor-
den afgeschaft. 
Daar  relatief  meer  aardappelzetmeel  dan  graanzet-
meel  voor  industriële  doeleinden  wordt  gebruikt,  zul-
len de gevolgen  van  dit beleid  volgens  het Comité  het 
zwaarst  doorwegen  voor  de sector  graanzetmeel,  hoe-
wel de verschillende  produkten  in hoge  mate  onder-
ling substitueerbaar  zijn. 
Anderzijds  is het  Comité  in tegenstelling  met  de 
Commissie  van  oordeel  dat de tenuitvoerlegging  van 
dat selectief  beleid  uiterst  moeilijk,  en wellicht  zelfs 
onmogelijk  zal zijn. 
11. Volgens  het Comité  lijkt  het analytische  deel 
van het verslag  de noodzaak  aan  te tonen  dat voor  de 
Nr. C 101/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 26.4.  78 
schillende  sectoren  die  bij de zetmeelproduktie  be-
trokken  zijn,  ontoereikend  zijn  om een  volledig  over-
zicht  van  de situatie  in deze  sector  te kunnen  krijgen. 
13. Tot  besluit  van  de behandeling  van  het verslag 
van de Commissie  constateert  het Comité  dat het niet 
kan instemmen  met  de door  de Commissie  overwo-
gen nieuwe  beleidslijn.  Deze  zou  nl. tot gevolg  heb-
ben dat  de communautaire  restituties  voor  zetmeel 
dat voor  levensmiddelen  en veevoer  wordt  gebruikt, 
afgeschaft  worden.  Bovendien  lijken  een  aantal 
recente  arresten  van  het  Hof  van  Justitie  over  soort-
gelijke  kwesties  het desbetreffende  standpunt  van  het 
Comité  kracht  bij te zetten. 
14. Ten  slotte  dringt  het Comité  erop  aan  dat bin-
nen de sector  zetmeel  bijzondere  aandacht  wordt  be-
steed  aan  het noodzakelijke  evenwicht  tussen  de ver-
schillende  bedrijfstakken  en de verschillende  grond-
stoffen  (tarwe,  maïs,  aardappelen).  Een  nieuwe  bere-
kening  is dringend  noodzakelijk. 
De Voorzitter 
van het Economisch  en Sociaal  Comité 
Basil  de FERRANTI 
Advies  inzake  de voorstellen  van  de Commissie  voor  de vaststelling  van  de prijzen  voor 
bepaalde  landbouwprodukten  en sommige  daarmee  samenhangende  maatregelen 
De tekst  waarop  de adviesaanvrage  betrekking  heeft  is bekendgemaakt  in Publikatieblad 
van de Europese  Gemeenschappen  nr.  C 50 van  28 februari  1978,  blz.  1. 
A. JURIDISCHE  GRONDSLAG  VAN  HET  ADVIES 
Op 12 december  1977  heeft  de Raad  besloten  het Economisch  en Sociaal  Comité  over-
eenkomstig  de bepalingen  van  de artikelen  47 en 198  van  het Verdrag  tot oprichting  van 
de Europese  Economische  Gemeenschap  over  bovengenoemde  voorstellen  te raadplegen. 
B. ADVIES  VAN  HET  ECONOMISCH  EN  SOCIAAL  COMITÉ 
Het Economisch  en Sociaal  Comité  heeft  beraadslaagd  over  zijn  advies  inzake  voor-
noemd  onderwerp  tijdens  zijn  op 1 en 2 maart  1978  te Brussel  gehouden  156e  zitting. 
Dit advies  luidt  als volgt: zetmeelindustrie  een  bijzondere  aanschaffingsprijs 
wordt  vastgesteld,  terwijl  de Commissie  te dien  aan-
zien tot een geheel  andere  conclusie  komt. 
Voorts  wijst  het Comité  op een  zekere  tegenstrijdig-
heid in paragraaf  39 van  het  verslag,  waar  de Com-
missie  enerzijds  stelt  dat  „de  ontwikkelingen  van  de 
afgelopen  jaren  een  situatie  hebben  geschapen,  waar-
in een  aantal  van  de voornaamste  redenen  voor  de 
instelling  van  produktierestituties  niet  meer  in de-
zelfde  mate  gelden",  en anderzijds  verklaart  dat 
„handhaving  van  het huidige  stelsel  op lange  termijn 
niet meer  economisch  verantwoord  is". 
12. Het  Comité  zou  gaarne  zien  dat de Commissie 
een grondiger  analyse  van  de  uitgaven  van  het 
EOGFL  maakt,  waarmee  zij haar  beweringen  kan  sta-
ven. Deze  lijken  nl. niet  geheel  met  de werkelijkheid 
overeen  te komen. 
Tevens  is het  Comité  van  oordeel  dat  de gegevens 
betreffende  de industrieën  en in het algemeen  de ver-
Gedaan  te Brussel,  1 maart  1978.