12. 3. 90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 62/47 
2.2. Verordening inzake de zoötechnische en genealogi­
sche i/oorschriften voor het intracommunautaire 
handelsverkeer in paardachtigen 
2.2.1. Het Comité constateert dat dit voorstel het 
„Voorstel voor een verordening betreffende zoötechnische 
en genealogische voorwaarden voor de handel in raszuivere 
dieren" (!) in grote lijnen volgt. 
2.2.2. Gezien het essentiële belang van de algemene 
criteria voor de erkenning van organisaties en verenigingen 
op het gebied van de paardenfokkerij en voor de 
inschrijving en registratie in stamboeken zoals vastgelegd 
in artikel 4 b) en c), is het Comité van mening dat, ten einde 
discriminatie te voorkomen, dergelijke criteria in de 
verordening zouden moeten worden vastgelegd en, indien 
noodzakelijk, gewijzigd volgens de procedure van het 
reglementeringscomité overeenkomstig artikel 11. 
2.2.3. Betreffende de identificatie van paardachtigen 
[artikelen 4 a) en 6] gelooft het Comité dat de naam van het 
paard of de pony geen voldoende garantie biedt om 
oneerlijke praktijken te verhinderen. In artikel 6 zouden 
meer betrouwbare identificatiemethoden moeten worden 
(ï) PB nr. C 56 van 6. 3. 1989, blz. 25. 
Brussel, 20 december 1989 
1. Inleiding 
1.1. De voorgestelde verordening heeft tot doel het 
handelsverkeer van uit de Gemeenschap zelf of uit derde 
landen afkomstige knaagdieren — zoals konijnen, hazen, 
ratten, muizen, hamsters, gerbils, enz. — aan regels te 
onderwerpen. 
1.2. Aanleiding tot het indienen van het onderhavige 
voorstel was met name de handel in levende konijnen: in 
1987 heeft een bepaalde Lid-Staat niet minder dan 3 200 
ton levende konijnen naar andere Lid-Staten uitgevoerd en vastgesteld zoals tatouage, bloedtests en een complete 
beschrijving van het uiterlijk van het dier. 
2.3. Ontwerp-verordening inzake het intracommunau­
taire handelsverkeer in voor concoursen bestemde 
paardachtigen 
2.3.1. Artikel 3 
Het Comité zou er de voorkeur aan geven de titel van deze 
verordening tot paarden en pony's te beperken (zoals in de 
Duitse versie). De wezenlijke inhoud van artikel 3 bestaat 
uit een anti-discriminatie-clausule betreffende de deelname 
aan concoursen van paarden en pony's die zijn geregis­
treerd in of van oorsprong zijn uit een andere Lid-Staat. De 
definitie van de concoursen waarop deze anti-discrimina­
tie-voorschriften van toepassing zijn, zou daarom ook zo 
breed mogelijk moeten zijn en artikel 2 in de Franse en 
Duitse versie zou moeten worden uitgebreid zodat 
gecombineerde concoursen voor rijden en aangespannen 
rijden ook worden opgenomen en in feite alle soorten 
shows met paarden en alle evenementen waarbij paarden 
betrokken zijn, zoals stieregevechten, onder het toepas­
singsgebied vallen. Het Comité wijst in dit verband op de 
Engelse versie die het begrip „eventing" (military) reeds 
vermeld. 
De voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Alberto MASPRONE 
heeft de Gemeenschap daarnaast ook nog 5 000 ton levende 
konijnen uit derde landen ingevoerd. 
1.3. Momenteel bestaat er geen communautaire contro­
leregeling t.a.v. het handelsverkeer in deze dieren. Nu de 
Gemeenschap zich opmaakt om de grenscontroles af te 
schaffen (eind 1992), moet daar iets aan worden gedaan. 
2. Algemene opmerkingen 
Het Comité kan zich met de algemene doelstelling van de 
voorgestelde verordening verenigen, te meer daar de vraag Advies over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot vaststelling 
van veterinairrechtelijke voorschriften voor het op de markt brengen van knaagdieren 
in de Gemeenschap 
(90/C 62/19) 
De Raad heeft op 14 november 1989 besloten overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het 
Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft besloten de heer Hancock als algemeen rapporteur voor 
de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden aan te wijzen. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 272e Zitting (vergadering van 20 december 
1989) het volgende advies uitgebracht. 
Nr. C 62/48 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 3. 90 
naar bepaalde soorten knaagdieren (met name ratten en 
muizen) voornamelijk uitgaat van laboratoria, die deze 
dieren voor experimentele doeleinden gebruiken en met het 
oog daarop zelf strikte extra voorwaarden stellen. 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Artikel 4 
3.1.1. In dit artikel komt in sommige taalversies een 
vertaalfout voor. Zo moeten in de Engelse versie de 
woorden „official veterinarian" worden vervangen door 
„official veterinary service". 
3.1.2. Het Comité kan zich met de in dit artikel 
opgenomen lijst van aan te geven ziekten verenigen, maar 
zou gaarne zien dat op deze aangifteplicht meer nadruk 
wordt gelegd; overigens is het Comité van oordeel dat ook 
in sancties zou moeten worden voorzien, omdat anders 
moeilijk kan worden gegarandeerd dat deze bepalingen 
zullen worden nageleefd. 
3.1.3. Rabies en tularaemie worden bij de onder de 
voorgestelde verordening vallende tamme knaagdieren 
zelden aangetroffen, terwijl de lijst anderzijds zou moeten 
worden aangevuld met twee even ernstige ziekten die op 
runderen, varkens en mensen kunnen worden over­
gedragen, nl. salmonella-infectie en leptospirosis. In dit 
verband moet er ook rekening mee worden gehouden dat 
de voor het opsporen van deze ziekten uit te voeren tests 
praktische problemen opleveren. 
3.1.4. De bepalingen van de voorgestelde verordening 
blijken niet overeen te stemmen met die van het voorstel 
voor een verordening inzake vlees van wild en konijnevlees 
[doe. COM(89) 496 def.]. In punt 4 van bijlage I van 
laatstgenoemd verordeningsvoorstel wordt namelijk be­
paald dat konijnen met klinische ziektesymptomen niet 
mogen worden geslacht. Deze bepaling gaat veel verder dan 
die in het onderhavige artikel en komt erop neer dat dieren 
met symptomen van niet in het onderhavige verordening-
voorstel opgenomen ziekten wel verscheept, maar niet 
geslacht mogen worden. 
3.2. Artikel 5 
3.2.1. De in lid 2 vermelde duur van de periode tijdens 
welke knaagdieren bedrijven met mogelijke ziektehaarden 
niet mogen verlaten, is niet duidelijk genoeg aangegeven. 
Het eerste deel van de tekst zou als volgt moeten worden 
gewijzigd : 
„Voor zover niet alle andere dieren van de voor een 
ziekte vatbare soorten zijn gedood en de lokalen niet zijn 
ontsmet, geldt het verbod vanaf het ogenblik waarop het laatste zieke dier gestorven of geslacht is voor ten 
minste (...)". 
3.2.2. Tamme knaagdieren lopen weinig risico rabies te 
krijgen. Wil men rabies toch opnemen in de lijst van ziekten 
waarvoor dit verbod geldt, dan dient men er wel rekening 
mee te houden dat de incubatietijd bij deze ziekte 
verscheidene maanden kan bedragen en de in lid 2 vermelde 
periode (1 maand) dus veel te kort is. 
3.2.3. Zowel voor salmonella als voor leptospirosis zou 
deze periode twee maanden moeten bedragen. 
3.3. Artikel 6 
3.3.1. Er zou dringend moeten worden onderzocht of de 
in artikel 4 vermelde virale haemorrhagische ziekte wel bij 
de in artikel 6 bedoelde soorten kan voorkomen. Als dit zo 
is, moet worden bepaald dat de betrokken soorten in geen 
geval weg mogen uit gebieden waar deze ziekte reeds bij 
tamme of wilde knaagdieren is voorgekomen, en moet het 
nodige worden gedaan om later, bij een eventuele 
uitbreiding van de ziekte, soortgelijke maatregelen te 
kunnen nemen. 
3.3.2. Er zij op gewezen dat het voor de bevoegde 
instanties uitermate moeilijk is met zekerheid vast te stellen 
dat de aan te geven ziekten niet meer bij de wilde 
knaagdieren in het onder hun bevoegdheid vallende gebied 
voorkomen. Bijgevolg lijkt dit artikel in zijn huidige vorm 
slechts van zeer weinig praktisch nut te zijn. 
3.4. Artikel 7 
3.4.1. Het was de bedoeling dat na de goedkeuring van 
het in doe. COM(88) 383 def. opgenomen voorstel voor een 
verordening de daarin neergelegde procedures ook voor het 
handelsverkeer van knaagdieren zouden gelden. Nu daarin 
echter iedere verwijzing naar levende dieren is geschrapt, 
moet worden nagegaan welke controles en vrijwarings-
maatregelen toegepast moeten worden. Logischerwijze 
moet het Comité dan over dat gewijzigde voorstel opnieuw 
worden geraadpleegd. 
3.5. Artikel 10 
Aan het slot van de eerste alinea moeten de volgende 
woorden toegevoegd worden: 
„(...), of op 1 juli 1992, maar liefst zo laat mogelijk". 
3.6. In het onderhavige voorstel wordt niet gesproken 
over samenwerking tussen de Commissie en het Permanent 
veterinair comité. Het Comité is van oordeel dat de 
Commissie haar voorstel in die zin zou moeten wijzigen. 
12.05 90 Publikatieblad van de Europese gemeenschappen ^r.C^49 
Brussel, 20 december 1989 
Alb^rtD^tA^^O^^ 
Advies over het voorster voor een heschikkmgv^^ de ^aad inzake ee^finariciële actie van de 
gemeenschap voor de uitroeiing van schape-en geitehrucellose(^ 
(90BC^2^20^ 
Ue Raad heeft op 14 november 1989 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van 
hetVerdragtotoprichtingvandeEuropeseEconomischeCemeenschap,hetEconomisch en Sociaal 
Comité om advies te vragen over het bovengenoemde voorstel 
HetEconomischenSociaalComitéheeft besloten, deheer Hancock als algemeenrapporteur aan te 
v^ij^en en hem met de voorbereiding van de werkzaamheden te belasten. 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 272e Zitting (vergadering van 20 december 
1989^ het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurde 
1. hueidmg 
1.1. Brucellose (veroorzaakt door brncellamelitensis^ is 
een ernstige kiekte die landbouwers en eigenaars van 
kudden grote financiële schade berokkent. De kiekte kan 
ook opde mens worden overgedragen, hetgeen in sommige 
gevallen tot de dood leidt. 
1.2. De kiekte kon in ^even LidStaten wordenuitge-
roeiden komt nu nog slechts voor in Erankrijk,Crieken^ 
land, Italië, Spanje en ^ortngal 
1^. Alhoewel inenting tegen de ziekte mogelijk is, 
worden abortus en verspreiding van de kiekte hiermee niet 
volledig voorkomen. Slachten is het enige middel dat een 
afdoende oplossing biedt. 
1.4. Daar landbouwershunactiviteitennoodgedwonD 
genmoetendiversifiërenenomdatdebestelangwollige 
rassen en de grootste melkproducenten afkomstig ^ijn uit 
de gebieden waar nu brucellose voorkomt, ^ou het 
voortbestaan van de^iekteniet alleen economische nadelen 
veroorzaken, maar ook een hinderpaal voor het vrije 
verkeer binnen de gemeenschap vormen. 
2. Algemene opmerkingen 
Het Comité gaat bijgevolg akkoord met de algemene 
doelstellingen van het onderhavige voorstel voor een 
verordening. ^. Bijzondere opmerkingen 
^.1 Arr^2 
Aangezien de officiële test op brucellose weliswaar 
momenteel de beste is, maar toch nog niet gevoelig genoeg 
is, wordt ingestemd met het voornemen van de Commissie 
om meer onderzoek te doen naar mogelijkheden om de test 
te verbeteren. 
Ó52. Arr^^ 
In artikel ^3, tweede lid, dient te worden verduidelijkt dat 
veehouders, laboratoria, dierenartsen of andere bevoegde 
personen welke een diagnose stellen, zowel gezamenlijk als 
individueel verantwoordelijk ^ijn voor het doen van 
aangifte (hetgeen verplicht is^ daarnaast dient bij de Lid^ 
Staten op sancties bij niet^nakoming van de^e verplichting 
te worden aangedrongen. 
^.2.1. Artikel ^, vijfde lid. Het is de vraag hoe op 
doeltreffende wijze kan worden gecontroleerd of het 
verbod op therapeutische behandeling (d.w.^. met antibio 
tica^ van eenkudde, wordtnageleefd. Het is te hopen dat er 
adequate nationale sancties zijn op het willens en wetens 
voorschrijven of gebruiken van dergelijke geneesmiddelen 
bijbrucellose. 
(^^D^e^7v^^Ut^L^^D^^ ^.2.2. Artikels, negendelid.Hetis van essentieel belang 
dat kudden blijvend worden gemerkt (het merken van