é. 5. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 120/9 
voerlegging van het programma zullen bijdragen, tenzij 
er in het Publikatieblad en via andere publikaties inzake 
energie-efficiency meer details bekend worden gemaakt. 
Gedaan te Brussel, 20 maart 1991. 
1. Achtergrond 
1.1. Zoetstoffen worden als levensmiddelenadditie­
ven geclassificeerd en in twee categorieën ingedeeld: 
a) intensieve zoetstoffen zoals saccharine — al meer 
dan honderd jaar in gebruik — die in zeer geringe 
hoeveelheden worden toegepast; en 
b) buik-zoetstoffen (waaronder sorbitol en xylitol die 
in de natuur in veel vruchten voorkomen), die in 
grotere hoeveelheden worden gebruikt. 
1.2. Zoetstoffen zorgen voor een zoete smaak terwijl 
zij geen of minder calorieën toevoegen dan suikers, het 
belangrijkste zoetmiddel voor levensmiddelen. Bo­
vendien wordt door zoetstoffen de groei van tal van 
bacteriën niet bevorderd. Dit betekent dat zoetstoffen 
ertoe kunnen bijdragen cariës (een bacterieziekte) en 
(') PB nr. C 242 van 27. 9. 1990, blz. 4. Daarom stelt het Comité voor, de toelichting eveneens 
te publiceren, hetzij als deel van de beschikking, hetzij 
als bijlage. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Fran^ois STAEDELIN 
door bacteriën veroorzaakt bederf van sommige levens­
middelen tegen te gaan. Ten slotte worden zoetstoffen 
speciaal gebruikt in voeding voor diabetici. 
1.3. Van de zijde van de consument bestaat een toe­
nemende vraag naar met zoetstoffen gezoete levens­
middelen, vooral naar: 
a) levensmiddelen die goed smaken, maar minder ca­
lorieën bevatten; 
b) zoete, maar koolhydraat-vrije produkten die minder 
cariës veroorzaken. 
1.4. Als reactie op deze toenemende vraag van de 
consument hebben de producenten nieuwe zoetstoffen, 
die vaak beter geschikt zijn voor bepaalde levens­
middelen, ontwikkeld, evenals meer met zoetstoffen 
gezoete levensmiddelen die bij de consument zeer goed 
in de smaak vallen. 
1.5. Alhoewel de vraag van de consument de belang­
rijkste oorzaak is voor het toegenomen gebruik van Advies over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake zoetstoffen die in levens­
middelen mogen worden gebruikt (') 
(91/C 120/03) 
De Raad heeft op 2 oktober 1990 besloten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 100 A 
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, het Economisch 
en Sociaal Comité te raadplegen over het bovengenoemde voorstel. 
De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorbe­
reiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 5 maart 1991 
goedgekeurd. Rapporteur was de heer Gardner, 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 285e zitting (vergadering van 20 maart 
1991) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. 
Nr. C 120/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 91 
zoetstoffen, spelen ook medische adviezen, die onder 
meer in officiële rapporten in Duitsland (!) en het Ver­
enigd Koninkrijk (*) worden gegeven, een rol. In het 
laatste rapport wordt de producenten van levens­
middelen aanbevolen, naast bestaande produkten met 
een hoog suikergehalte ook suikerarme of suikervrije 
alternatieven aan te bieden, met name wanneer de pro­
dukten voor kinderen zijn bestemd. 
Hierbij moet vanzelfsprekend rekening worden gehou­
den met de aanbeveling van het Wetenschappelijk 
Comité voor de Menselijke Voeding om geen polyolen 
(d.w.z. buikzoetstoffen) te gebruiken in speciaal voor 
zuigelingen en kinderen beneden drie jaar bereide voe­
ding (3). 
2. Algemene opmerkingen 
2.1. Met het oog op het voorgaande en de aanzienlij­
ke verschillen in de nationale wetgevingen, moet er een 
richtlijn komen voor het vrije verkeer van levens­
middelen in de interne markt. Het Comité spreekt zijn 
waardering uit voor het Commissievoorstel en stemt 
hiermee in, maar plaatst hierbij wel de volgende kant­
tekeningen : 
2.2. Aangezien het onderhavige voorstel betrekking 
heeft op een richtlijn die aansluit bij Richtlijn 89/107/ 
EEG, komen hierin alleen zoetstoffen zelf aan de orde 
en niet bepalingen inzake etikettering. Het Comité con­
stateert deerhalve met voldoening dat in de toelichting 
wordt gezegd dat „de Commissie momenteel de nood­
zaak bestudeert van nadere voorschriften voor de ver­
plichte etikettering van bepaalde zoetstoffen in levens­
middelen die deze zoetstoffen bevatten"; het dringt er 
bij de Commissie op aan dat dit onderzoek snel wordt 
uitgevoerd. Het Comité stelt voorts vast dat „table-
top"-zoetstoffen (d.w.z. zoetstoffen die gebruikt wor­
den om spijzen en dranken aan tafel te zoeten) in het 
voorstel niet worden behandeld, aangezien het hierbij 
niet om levensmiddelenadditieven gaat. 
2.2.1. Zoetstoffen moeten vanzelfsprekend worden 
opgenomen in de lijst van ingrediënten. In sommige lid­
staten moet op het etiket evenwel verplicht worden 
vermeld dat een produkt buik-zoetstoffen bevat omdat 
deze een laxerende werking kunnen hebben; harmonise­
ring op dit punt is wenselijk. Tevens zou er een unifor­
me regeling inzake etikettering moeten komen bij as-
partaam-houdende produkten voor fenylketonurie-pa-
tiënten (thans vrijwillig, maar algemeen gebruikelijk). 
{') Verordnung zur Anderung der Zusatzstoff, Zulassungs-
verordnung (Verordening tot wijziging van de verordening 
inzake de toelating van additieven), motivering van artikel 1 
nr. 4, Bonn, 1989. 
(2) Dietary sugars and human disease („Suikers in levens­
middelen en menselijke ziektes"), advies van het Cbief Me-
dical Officer's Committee over de medische aspecten van het 
voedingsbeleid, HMSO, Londen, 1989. 
(3) Rapport van her Wetenschappelijk Comité voor de Menselijke 
Voeding inzake zoetstoffen, 1984 en 1987. 2.3. Voorts zou de Commissie spoed moeten zetten 
achter haar voorstellen inzake de beweringen op de 
etiketten van onder meer calorie-arme levensmiddelen. 
Het zou positief zijn indien deze tegelijkertijd met het 
onderhavige voorstel in werking zouden kunnen treden. 
2.4. In de Europese Gemeenschap zou in regelmatige 
afstanden toezicht moeten worden gehouden op de 
consumptie van zoetstoffen door middel van goed ge­
fundeerd marktonderzoek, zoals dit thans reeds in één 
lid-staat het geval is (zie paragraaf 3.4). Een en ander 
zou in dit voorstel vastgelegd moeten worden. Een 
bijzonder voorbeeld is neohesperidine DC, een uit po-
meransen gemaakt produkt, dat pas sinds vrij korte tijd 
wordt geproduceerd. Aangezien deze zoetstof nieuw is, 
waren er, toen het voorstel werd opgesteld, nog niet 
veel toepassingsmogelijkheden gevonden. 
2.5. Er moet worden voorzien in de mogelijkheid om 
de bijlage met name m.b.t. de aanvaardbare dagelijkse 
inname (ADI) aan te passen in overeenstemming met 
veranderingen in het consumentengedrag dan wel de 
uitkomsten van het genoemde marktonderzoek. 
2.5.1. Te dien einde zou de Kaderrichtlijn 89/107/ 
EEG gewijzigd moeten worden. Hetzelfde probleem zal 
zich ook bij andere uitvoeringsrichtlijnen voordoen. 
Het Comité stelt derhalve de volgende oplossing voor: 
2.5.2. Wijzigingen van deze strekking zouden kun­
nen worden voorgenomen op grond van een richtlijn 
van de Commissie volgens de procedure overeenkom­
stig artikel 11 van Richtlijn 89/107/EEG. 
2.5.3. Thans kunnen wijzigingen van de bijlage al­
leen maar worden goedgekeurd overeenkomstig 
artikel 5 van Richtlijn 89/107/EEG in overeenstemming 
met artikel 100 A van het Verdrag. Artikel 5 van de 
genoemde richtlijn zou daarom gewijzigd moeten wor­
den, zodat veranderingen van alle lijsten van toegestane 
additieven overeenkomstig artikel 11 kunnen worden 
goedgekeurd. 
2.5.4. Het Comité constateert derhalve met vol­
doening dat de Commissie zich thans in het licht van 
de komende herziening van het EEG-Verdrag bezig­
houdt met de gehele kwestie van de procedures inzake 
uitvoeringsbepalingen. 
2.6. Het Comité wijst er ten slotte op dat er niet 
alleen op moet worden toegezien dat voeding geprodu­
ceerd wordt die voldoet aan de in paragraaf 1.5 genoem­
de criteria, maar dat daarnaast op alle niveaus en met 
alle geschikte middelen ook veel meer moet worden 
gedaan aan bevordering van voorlichting op het gebied 
van dieetvoeding en van een goede mondhygiëne. Het 
dringt er met name bij de lid-staten op aan, de resolutie 
van de Raad van mei 1986 inzake consumentenvoorlich­
ting op lagere en middelbare scholen, waarin voorlich­
ting op het gebied van voeding nadrukkelijk wordt 
vermeld, op een meer doelmatige manier in de praktijk 
te brengen. 
6. 5. 91 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 120/11 
3. Bijzondere opmerkingen 
3.1. Laatste Overweging 
Het woord „suikervrij" zou moeten.worden vervangen 
door „zonder toegevoegde suikers". Voorts zou de be­
woording van de Overweging gewijzigd moeten worden 
in die zin dat de beperking van de energie-inhoud, de 
verhoging van de houdbaarheid en meer keuze voor de 
consument als mogelijke voordelen van het gebruik van 
zoetstoffen in aanmerking worden genomen. 
3.2. Artikel 7 
Het tweede gedachtenstreepje zou als volgt gewijzigd 
moeten worden: 
„de handel verbieden in produkten die niet aan deze 
richtlijn voldoen twee jaar nadat deze van kracht is 
geworden dan wel na afloop van de houdbaarheids­
datum op de verpakking, waarbij de latere datum 
doorslaggevens is". 
Dit is noodzakelijk ten einde te voorkomen dat zich 
reeds in winkels bevindende produkten in goede staat 
vernietigd moeten worden. 
3.3. Bijlage 
In de bijlage worden de produkten aangegeven waarin 
zoetstoffen gebruikt mogen worden, evenals de toege­
stane hoeveelheden. 
3.3.1. In de bijlage doet zich een groot vormprobleem 
voor: in vele rubrieken zijn „sinkervrije" levens­
middelen opgenomen die in een noot aan het begin van 
de bijlage als „zonder toegevoegde mono- of disacchari-
den" worden omschreven. Een en ander is verwarrend, 
vooral met het oog op toekomstige etiketteringsver-
eisten en de mogelijke toevoeging van levensmiddelen 
met zoetkracht zoals geconcentreerd vruchtensap. Dit 
betreft ook honing, die reeds in artikel 1, lid 3, van het 
Commissievoorstel wordt uitgesloten. Omwille van de 
duidelijkheid en de wetenschappelijke juistheid zou het 
woord „suikervrij" derhalve in de gehele tekst moeten 
worden vervangen door „zonder toegevoegde suikers". 
Bovendien zou de voetnoot als volgt moeten luiden: 
„suikervrij: zonder toegevoegde mono-, oligo- en 
disacchariden en levensmiddelen met zoetkracht". 
3.3.2. In de bijlage zou t.a.v. voeding voor diabetici 
een bijzondere bepaling moeten gelden, aangezien deze 
niet per se suikervrij of calorie-arm behoeft te zijn. 
Voeding voor diabetici kan worden bereid op basis 
van fructose (een suiker), suikeralcohol en intensieve 
zoetstoffen of een combinatie hiervan en behoeft dus 
noch calorie-arm, noch vrij van toegevoegde suikers te 
zijn. 
Het Comité stelt de volgende oplossing voor: voeding 
voor diabetici mag de in de tabel aangegeven hoeveel­heid zoetstoffen bevatten zonder dat het produkt ca­
lorie-arm dan wel vrij van toegevoegde suikers behoeft 
te zijn. 
3.3.3. Bij de vastlegging van de hoeveelheden zoet­
stoffen en de produkten waarin deze mogen worden 
gebruikt, zou aan de volgende twee criteria moeten 
worden voldaan: 
a) waarborgen dat de door het Wetenschappelijk 
Comité voor de Menselijke Voeding vastgestelde 
aanvaardbare dagelijkse inname (*) niet wordt over­
schreden; en 
b) in dit kader de hoeveelheden toestaan die noodzake­
lijk zijn voor de produktie van suikervrije en calorie­
arme levensmiddelen die bij de consument in de 
smaak vallen. 
3.4. Betreffende het eerste criterium beschikt de 
Commissie helaas niet over de nodige gegevens aan­
gaande de consumptie in de Europese Gemeenschap om 
haar cijfers te staven. Er bestaat echter wel een officiële 
publikatie ter zake, nl. een rapport van de Britse rege­
ring (2). In het Verenigd Koninkrijk bestaan kwantita­
tieve beperkingen uitsluitend voor alcoholvrije dranken; 
voor het overige kunnen zoetstoffen volgens het 
principe quantum satis worden gebruikt {quantum sa-
tis: de hoeveelheid die bij de juiste produktiewijze nodig 
is om het gewenste resultaat te bereiken). 
In het op een diepgaand onderzoek naar de consumptie 
van zoetstoffen gebaseerde rapport werd evenwel ge­
constateerd dat zoetstoffen in levensmiddelen ten tijde 
van het onderzoek (1987/1988) niet tot overschrijding 
van de ADI leidden. De enige uitzondering deed zich 
voor bij enkele zware diabetici, die de ADI voor sac-
charine overschreden door gebruik van „table-top"-
zoetstoffen. Sindsdien is, zoals in het rapport wordt 
benadrukt, de consumptie van saccharine evenwel ge­
daald, aangezien in toenemende mate vervangende zoet­
stoffen worden gebruikt. 
Mits er geen risico bestaat dat de ADI over een lange 
periode wordt overschreden, zouden derhalve hoeveel­
heden moeten worden vastgelegd die, zoals in de 
praktijk is gebleken, noodzakelijk zijn om het door de 
consument gewenste eindprodukt te kunnen produce­
ren. Hiermee moet ongeveer dezelfde zoetheid worden 
bereikt als met de suiker die wordt vervangen. Het 
Wetenschappelijk Comité voor de Menselijke Voeding 
heeft een leidraad gepubliceerd voor de equivalente 
zoetheid van zoetstoffen (3). 
3.4.1. In calorie-arme produkten die een bepaalde 
hoeveelheid suikers bevatten, zijn minder zoetstoffen 
nodig dan in levensmiddelen zonder toegevoegde sui-
(1) Rapport van het Wetenschappelijk Comité voor de Menselijke 
Voeding inzake zoetstoffen, 1984 en 1987. 
(2) Food Surveillance Paper, nr. 29 (rapport inzake de controle 
op levensmiddelen) (Ministerie voor Landbouw, Visserij en 
Voeding), HMSO, London, 1990. 
(3) Rapport van het Wetenschappelijk Comité voor de Menselijke 
Voeding 1984. 
Nr. C 120/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 91 
kers. Derhalve zou in een aantal gevallen de maximum 
hoeveelheid zoetstoffen voor calorie-arme levens­
middelen verminderd en voor produkten zonder toege­
voegde suikers verhoogd moeten worden. 
3.5. Een aantal produkten waarin thans zoetstoffen 
worden gebruikt, ontbreken in de bijlage. Deze levens­
middelen zouden, met name gezien de in paragraaf 1.5 
genoemde medische adviezen, in de bijlage moeten wor­
den opgenomen. 
3.6. In sommige gevallen wordt het gebruik van zoet­
stoffen uitsluitend voor „suikervrije" produkten voor­
gesteld. Ook hier zouden, met het oog op paragraaf 1.5, 
hoeveelheden moeten worden vastgelegd voor het ge­
bruik van zoetstoffen in „calorie-arme produkten dan 
wel in produkten zonder toegevoegde suikers". 
3.7. Bepaalde categorieën levensmiddelen zijn niet 
duidelijk genoeg omschreven om een uniforme omzet­
ting van de richtlijn in het recht van de twaalf lid-staten 
te waarborgen. 
3.8. De bijlage dient derhalve als volgt te worden 
gewijzigd: 
3.8.1. Levensmiddelen waaraan zoetstoffen worden 
toegevoegd en die ontbreken: 
3.8.1.1. Bier, met een laag alcoholgehalte (niet meer 
dan 1,2%) of alcoholvrij: aspartaam: 200 mg/l. 
3.8.1.2. Hartige versnaperingen: 
— acesulfaam K: 200 mg/kg (350 mg/kg), 
— aspartaam: 200 mg/kg (500 mg/kg), 
— cyclamaat: 250 mg/kg, 
— saccharine: 100 mg/kg. 
NB: Met het oog op de problemen i.v.m. wijzigingen 
van deze richtlijn naar aanleiding van veranderin­
gen in het consumentengedrag, lijken de cijfers 
tussen haakjes adequater te zijn. 
3.8.1.3. Soep: saccharine: 110 mg/kg. 
Acesulfaam K en cyclamaat zouden met ongeveer de­
zelfde zoetkracht moeten worden toegestaan. 
3.8.1.4. Vitaminesupplementen 
Het Comité vraagt zich af of vitaminesupplementen als 
levensmiddelen beschouwd dienen te worden; mocht 
dit het geval zijn, dan moeten zij met de noodzakelijke 
toegestane hoeveelheden zoetstoffen in de bijlage wor­
den opgenomen. 
3.8.2. Categorieën die gewijzigd of verduidelijkt die­
nen te worden: 
3.8.2.1. Snoepgoed 
Zoals reeds werd aangeduid, wordt in deze rubriek niet 
voldoende onderscheid gemaakt tussen snoepgoed en banketbakkerswaren. Zo behoren b.v. „Essoblaten" 
(ouwels) tot banketbakkerswaren en niet tot snoepgoed, 
hetgeen ook het geval is bij „snoepgoed op basis van 
zetmeel", d.w.z. wafels, koekjes, enz., die in de natio­
nale wetgevingen vaak als banketbakkerswaren worden 
aangemerkt. Deze produkten moeten naar een andere 
rubriek worden overgebracht. Bovendien is voor de 
eerste twee produkten in de bestaande rubriek „snoep­
goed" dezelfde maximale hoeveelheid zoetstoffen vast­
gelegd, zodat zij gecombineerd zouden kunnen worden. 
Deze rubriek zou derhalve als volgt gewijzigd moeten 
worden: 
Snoepgoed: 
— snoepgoed, calorie-arm of zonder toegevoegde sui­
kers, 
— broodbeleg op basis van cacao, zuivel, noten of vet, 
calorie-arm of zonder toegevoegde suikers, 
— kauwgom, calorie-arm of zonder toegevoegde sui­
kers. 
NB: Het in de Engelse tekst gebruikte woord „sand­
wich spread" duidt op hartig broodbeleg, de 
Franse uitdrukking „pate a tartiner" en de Ne­
derlandse uitdrukking „broodbeleg" zijn juist. 
Voorts zou kauwgom beter als volgt geclassifi­
ceerd kunnen worden: „kauwgom, met of zonder 
toegevoegde suikers". 
3.8.2.2. Banketbakkers waren 
In deze rubriek zouden „snoepgoed op basis van zet­
meel" en „Essoblaten" opgenomen moeten worden, 
zonder dat de maximale hoeveelheden zoetstoffen wor­
den gewijzigd; wel zou het woord „Essoblaten" vertaald 
moeten worden. Voor saccharine zou de nieuwe rubriek 
„Banketbakkerswaren" er dan b.v. als volgt uitzien: 
Banketbakkerswaren: 
— wafels en koekjes, calorie-arm of zonder toegevoeg­
de suikers: 300 mg/kg, 
— banketbakkerswaren voor speciale voedingstoepas­
singen : 170 mg/kg, 
— ouwels en hosties („Essoblaten"): 800 mg/kg. 
3.8.2.3. Speciale dieetvoeding 
Onder deze rubriek vallen geen normale levens­
middelen, maar de produkten waarop Richtlijn 89/398/ 
EEG inzake voor bijzondere voeding bestemde levens­
middelen van toepassing is, alsmede de hiertoe beho­
rende uitvoeringsrichtlijnen die de Commissie nog moet 
vaststellen. In het onderhavige voorstel moet duidelijk 
worden gemaakt dat het hierbij gaat om produkten 
overeenkomstig Richtlijn 89/398/EEG, al was het maar 
om problemen bij de omzetting in bepaalde nationale 
wetgevingen te voorkomen. Bovendien zouden opvolg-
melkvoeding en babyvoeding hiervan nadrukkelijk 
moeten worden uitgesloten. 
6. 5. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 120/13 
Tenslotte zouden ook voeding voor diabetici en 
eventueel vitaminesupplementen opgenomen moeten 
worden (zie paragraaf 3.8.1.4). 
3.8.3. Categorieën waarvoor de maximale hoeveel­
heden gewijzigd zouden moeten worden: 
In sommige gevallen stemmen de voorgestelde 
maximale hoeveelheden niet overeen met de hoeveelhe­
den die, zoals in de praktijk is gebleken, in bepaalde 
lid-staten noodzakelijk zijn om het door de consument 
gewenste produkt te produceren terwijl de ADI in acht 
wordt genomen. In andere gevallen wordt het gebruik 
van zoetstoffen voorgesteld die vanuit technisch oog­
punt niet geschikt zijn voor het desbetreffende produkt. 
Dit betreft: 
3.8.3.1. Niet-alcoholische dranken 
In de praktijk zijn verschillende hoeveelheden zoet­
stoffen vereist voor produkten met en zonder toege­
voegde suikers. Op gevaar af de richtlijn te compliceren, 
zouden de drie sub-rubrieken verdeeld moeten worden 
in calorie-arme dranken en dranken zonder toegevoegde 
suikers. De maximale hoeveelheid zoetstoffen zou hier­
bij als volgt moeten worden vastgelegd: 
Calorie-arme dranken: 
— acesulfaam K: 250 mg/l, 
— aspartaam: 600 mg/l, 
— cyclamaten: 400 mg/l, 
— saccharine: 80 mg/l. 
Dranken zonder toegevoegde suikers: 
— acesulfaam K: 450 mg/l, 
— aspartaam: 750 mg/l, 
— cyclamaten: 600 mg/l, 
— saccharine: 150 mg/l. 
Bovendien zou neohesperidine DC uit beide groepen 
geschrapt kunnen worden. 
3.8.3.2. Nagerechten 
De hoeveelheden zouden aangepast moeten worden aan 
hetgeen thans in de praktijk is vereist. 
Gedaan te Brussel, 20 maart 1991. 3.8.3.3. Kauwgom 
Deze categorie zou overeenkomstig de bestaande voor­
schriften opgesplitst moeten worden in kauwgom met 
en kauwgom zonder toegevoegde suikers. 
Voor produkten zonder toegevoegde suikers gelden 
thans in de Europese Gemeenschap de volgende maxi­
male hoeveelheden: 
— acesulfaam K: 6 000 mg/kg, 
— aspartaam: 5 500 mg/kg, 
— cyclamaten: 3 000 mg/kg, 
— saccharine: 2 000 mg/kg, 
— thaumatine: 200 mg/kg, 
— neohesperidine DC: 400 mg/kg. 
Sommige van de genoemde maxima zijn in de wetgeving 
van lid-staten vastgelegd, bij andere cijfers gaat het 
wederom om maximale hoeveelheden die, zoals uit 
ervaring blijkt, in de praktijk worden aangehouden in 
landen als Ierland en het Verenigd Koninkrijk, waar in 
de wetgeving wordt uitgegaan van het principe quan­
tum satis. Uit het enige officiële rapport ter zake (uit 
het Verenigd Koninkrijk, zie paragraaf 3.4) blijkt dat 
zich op het huidige gebruiksniveau geen problemen 
voordoen t.o.v. de ADI. Aangezien geen gegevens be­
schikbaar zijn die tegen de uitkomsten van dit rapport 
spreken, zouden de genoemde cijfers in de richtlijn 
moeten worden opgenomen. 
Wordt evenwel meer dan één zoetstof gebruikt, dan 
zouden de desbetreffende hoeveelheden naar verhou­
ding gereduceerd moeten worden. Met andere woorden, 
wanneer kauwgom 3 000 mg/kg acesulfaam K bevat, 
mag slechts 1 000 mg/kg saccharine gebruikt worden. 
Ook voor suikerhoudende produkten zouden lagere 
hoeveelheden zoetstoffen moeten worden vastgelegd. 
3.8.3.4. Cider en perecider 
Ook hier zou neohesperidine DC geschrapt kunnen 
worden, terwijl de hoeveelheid saccharine in 120 mg/l 
veranderd zou moeten worden. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Fran^ois STAEDELIN