Nr. C 252/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 9. 82 
Motivering 
Het criterium voor het al dan niet toepassen van de verordening is thans alleen nog een omzetcijfer en niet 
ook het marktaandeel. 
In deze gewijzigde tekst beschouwt de Commissie het marktaandeel van 20 % als aanleiding gevend tot een 
vermoeden; de Commissie behoudt zich voor, dit vermoeden na te trekken, maar vermeldt geen 
desbetreffende criteria. 
Uitslag van de stemming 
Vóór: 39; tegen: 45; onthoudingen: 24. 
Advies betreffende het verslag van de Commissie aan de Raad van Ministers ACS - EEG over 
het beheer van de financiële en technische samenwerking in 1980 in het kader van de 
Overeenkomst van Lomé 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Tijdens zijn op 29 en 30 april 1980 gehouden 178e zitting heeft het Comité op voorstel van zijn 
Bureau besloten, uit eigen beweging een advies inzake voornoemd onderwerp op te stellen. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 30 juni en 1 juli 1982 te Brussel gehouden 199e zitting. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, 
Gezien zijn Reglement van Orde, met name artikel 20, 
vierde alinea, 
Gezien het verslag van de Commissie aan de Raad van 
Ministers ACS - EEG over het beheer van de financiële en 
technische samenwerking in 1980 in het kader van de 
Overeenkomst van Lomé, 
Gezien het besluit van zijn Bureau van 14 december 1981, 
de Afdeling voor externe betrekkingen met het opstellen 
van een advies over dit verslag te belasten, 
Gezien het door deze Afdeling tijdens haar 71e vergade­
ring van 8 juni 1982 opgestelde advies, 
Gezien het door de heer Cremer, rapporteur, ingediende 
rapport, 
Gezien de beraadslagingen tijdens zijn 199e zitting van 30 
juni en 1 juli 1982, 
BRENGT VOLGEND ADVIES UIT, 
dat met algemene stemmen werd goedgekeurd. 
1. Het verslag van de Commissie aan de Raad van 
Ministers ACS - EEG over het beheer van de financiële en 
technische samenwerking in 1980 in het kader van de 
Overeenkomst van Lomé, verstrekt niet alleen informatie over de activiteiten in 1980, maar over het gehele tijdvak 
dat door het vierde EOF wordt bestreken. Het gaat hier 
dus om een belangrijk document. 
Het zou dan ook normaal zijn geweest dat het Comité in 
dit advies zijn standpunt bepaalde met betrekking tot een 
aantal fundamentele vraagstukken in verband met de 
praktische toepassing van de Overeenkomst. Daar het 
momenteel echter tevens een algemeen advies voorbereidt 
inzake de tweede Overeenkomst van Lomé en de koers die 
in de toekomst ten aanzien van de betrekkingen tussen 
Gemeenschap en ACS-landen moet worden gevolgd, 
heeft het hier slechts een beperkt aantal aspecten van deze 
problematiek behandeld. 
2. Uitgaande van het verslag van de Commissie en van 
het antwoord van de Commissie op het verslag van de 
Rekenkamer (*), stelt het Comité in de eerste plaats vast 
dat er in het algemeen een goede geest van samenwerking 
bestaat tussen de Gemeenschap en de ACS-landen, die de 
inspanningen van de Gemeenschap voor de ontwikkeling 
van de ACS-landen over het geheel genomen waarderen, 
ook al maken zij op bepaalde punten enig voorbehoud. 
Deze indruk hadden ook de delegaties van het Comité in 
diverse ACS-landen, ongeacht het politieke regime of de 
economische situatie daarvan. 
3. Het Comité stelt vast dat de Commissie de bepalin­
gen van artikel 41, lid 1, van de Overeenkomst van Lomé 
(>) PB nr. C 344 van 31. 12. 1981. 
27. 9. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 252/ 19 
letterlijk heeft nageleefd. Daardoor heeft het Commissie­
document echter een al te „boekhoudkundig" karakter 
gekregen. 
4. In het laatste hoofdstuk van haar verslag doet de 
Commissie weliswaar een poging tot evaluatie van de 
resultaten van de projecten zoals voorgeschreven in 
artikel 57 van de Overeenkomst van Lomé. Zij zou echter 
nog verder moeten gaan en een overzicht moeten geven 
van de concrete gevolgen van de financiële en technische 
samenwerking voor de sociaal-economische ontwikke­
ling van de landen in kwestie (situatie op het gebied van de 
levensmiddelenvoorziening, betalingsbalans, industriali­
satie, beroepsopleiding, deelneming van de plaatselijke 
bevolking aan het economische besluitvormingsproces, 
enz.). 
5. Evenals de Commissie betreurt het Comité dat 
naast het verslag van de Commissie geen document door 
de diverse ACS-landen is opgesteld met opmerkingen en 
voorstellen mit betrekking tot de tenuitvoerlegging van de 
financiële en technische samenwerking in hun landen, 
zoals in artikel 43, lid 1, derde alinea, van de Overeen­
komst is bepaald. De overheden en de vertegenwoordi­
gers van de maatschappelijke en beroepsorganisaties in 
die landen zouden namelijk zeer nuttige informatie 
kunnen verschaffen over de door de Gemeenschap ver­
strekte financiële en technische steun, met name: 
a) op operationeel niveau: over de keuze van de projec­
ten, de uitvoering ervan, de „follow-up", de bereikte 
resultaten enz.; een en ander tegen de achtergrond 
van de behoeften en prioriteiten van de plaatselijke 
bevolking; 
b) op macro-economisch niveau: over de overeenstem­
ming tussen de door de Gemeenschap gefinancierde 
projecten en het nationale beleid op de diverse 
gebieden: landbouw, werkgelegenheid, energie, 
sociale aangelegenheden, opleiding enz. 
6. Het Comité stelt - wat het jaar 1980 betreft - een 
toename van de vastleggingen en vooral van de betalingen 
met betrekking tot de financiële en technische samenwer­
king vast. Niettemin constateert de Commissie dat slechts 
53 % van de vastleggingskredieten eind 1980 werkelijk 
waren uitgekeerd. Het gaat hierbij om een gemiddelde; de 
cijfers lopen van land tot land uiteen. Dit kan grotendeels 
worden verklaard door de aard van de projecten en door 
het geringe vermogen van sommige plaatselijke instanties 
om de toegekende kredieten daadwerkelijk te gebruiken. 
Dat spoed wordt gezet achter de uitkering van de steun, 
dus achter de betaling van de daarvoor uitgetrokken 
kredieten (zonder dat de doeltreffendheid van het beheer 
daardoor in het gedrang wordt gebracht), lijkt het 
Comité vooral wenselijk omdat zich in sommige van de 
minst ontwikkelde landen grote vertragingen voor­
doen. 
Verder stelt men in een aantal gevallen een groot verschil 
vast tussen de vastgestelde en de werkelijk betaalde 
kredieten (vooral bij de armste landen) (deze vaststelling 
is gebaseerd op de cijfers voor 1979). 
7. Het Comité heeft zich afgevraagd hoe het komt dat 
er zo'n groot verschil bestaat tussen de kosten van arbeidsplaatsen die worden gecreëerd in het kader van 
rechtstreeks door de Europese Investeringsbank gefinan­
cierde projecten en die van arbeidsplaatsen welke door 
toedoen van de plaatselijke ontwikkelingsbanken tot 
stand zijn gekomen (de kosten zijn vijfmaal groter bij 
projecten die door de EIB worden gefinancierd). Volgens 
de verkregen inlichtingen heeft dit met de aard van de 
projecten te maken. Het geld van de EIB gaat namelijk 
vaak naar projecten die niet alleen van belang zijn omdat 
zij rechtstreeks bijdragen tot het scheppen van nieuwe 
arbeidsplaatsen (energiesector, cementfabrieken, mest­
stof f enindustrie; steeds vaker ook het weer op gang 
brengen van vroegere projecten). 
Het Comité erkent dat sommige kapitaalintensieve pro­
jecten die slechts in geringe mate bijdragen tot het 
scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen, vaak een invloed 
hebben op de werkgelegenheid in aanverwante sectoren 
en bijgevolg niet over het hoofd mogen worden gezien. 
Het Comité vraagt zich voorts af of het niet nuttig zou zijn 
dergelijke projecten bij voorrang in regionaal - d.w.z. 
verschillende landen omvattend - verband aan te pak­
ken. 
Het zou dan ook graag zien dat de Gemeenschap zoveel 
mogelijk haar steun geeft aan kleinere projecten die van 
de betrokken bevolking zelf en niet van de overheid 
uitgaan, en die niet alleen sneller kunnen worden uitge­
voerd maar ook sneller resultaten te zien geven. 
8. Het Comité maakt zich bezorgd over de geringe 
rentabiliteit van bepaalde projecten waarop door de 
Rekenkamer wordt gewezen. Deze pleit voor een ontwik­
kelingsbeleid in plaats van een steunbeleid; zo schrijft zij 
in haar verslag dat' „het streven naar produktie als 
belangrijkste doel (...) vaak (leidt) tot veronachtzaming 
van de andere ontwikkelingsaspecten, in het bijzonder de 
sociale" (*). Het Comité zal in het sub 1 vermelde advies 
op deze kwestie terugkomen. 
9. Het Comité vraagt zich ook af of er wel een strategie 
voor financiële en technische samenwerking is, of dat de 
communautaire bijstand veeleer uit een aantal afzonder­
lijke maatregelen bestaat. Men zou vooral moeten 
nagaan: 
— hoe „rendabel" de onwikkelingshulp was en is, wan­
neer men niet alleen het financiële aspect van de zaak 
bekijkt; 
— in hoeverre uit de resultaten van de technische en 
financiële samenwerking conclusies voor een algeme­
ne ontwikkelingsstrategie kunnen worden getrok­
ken. 
10. Het Comité vestigt de aandacht op twee aspecten 
van de financiële en technische samenwerking waaraan de 
communautaire instanties en de overheidsinstanties van 
de ACS-landen steeds meer aandacht zouden moeten 
besteden, gezien de gevolgen hiervan op lange termijn 
voor de ontwikkeling van de ACS-landen. Dit zijn: 
a) in de eerste plaats de „follow-up" van de investerin­
gen; bijzondere aandacht moet namelijk worden 
(\) PB nr. C 344 van 31. 12. 1981, blz. 155, punt 14.3.1. 
Nr. C 252/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 9. 82 
geschonken aan de onderhoudskosten, de keuze van 
de passende technologieën en de opleiding van de 
plaatselijke deskundigen die voor het onderhoud van 
materieel en installaties moeten zorgen; gebeurt dit 
niet, dan zijn de investeringen verloren moeite en 
weggegooid geld; 
b) in de tweede plaats, in het algemeen, de beroeps­
opleiding, die opgezet dient te worden voordat met de 
tenuitvoerlegging van de projecten wordt begonnen, 
maar waarvan de effecten duurzaam dienen te zijn, 
zodat op betere resultaten gerekend kan worden. 
11. Tot besluit verklaart het Comité akkoord te gaan 
met de opmerkingen van de Commissie over: 
a) het nut van maatregelen ter bevordering van micro­
projecten, die meer dan andere projecten inschakeling 
van de rechtstreeks betrokken personen mogelijk 
maken; 
b) het belang van opleiding en de noodzaak deze te 
verbeteren ten einde ervoor te zorgen dat voor de 
uitvoering van de projecten steeds goed geschoold 
personeel ter beschikking staat; 
Gedaan te Brussel, 30 juni 1982. 
Dit advies luidt als volgt: 
HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ, 
Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap, in het bijzonder artikel 
198, 
Gezien het verzoek van de Commissie van de Europese 
Gemeenschappen van 30 september 1981 om advies 
inzake nieuwe beleidslijnen en prioriteiten voor het 
regionaal beleid, c) de voorlichting; het Comité ist het met de Commissie 
eens over het nut van publikaties als „Le Courrier 
ACP - CEE" (ACS - EEG-Koerier). 
12. In dit verband vestigt het Comité de aandacht op 
het nut van het initiatief van het Paritair Comité van de 
Raadgevende Vergadering ACS-EEG, dat geregeld in 
samenwerking met het Economisch en Sociaal Comité 
bijeenkomsten belegt voor vertegenwoordigers van de 
sociaal-economische kringen in de ACS-landen en de 
EEG. Het zou graag zien dat hierbij nog meer vertegen­
woordigers van de sociaal-economische kringen van de 
ACS-landen worden betrokken, ten einde een echte 
dialoog tussen beide partijen op gang te brengen. Het 
Comité is van oordeel dat de Europeanen op die manier 
beter zullen gaan beseffen welke verantwoordelijkheid zij 
ten aanzien van de ACS-landen hebben, terwijl de 
vertegenwoordigers van de sociaal-economische kringen 
in de ACS-landen zich beter zullen gaan inzetten voor de 
ontwikkeling van hun land en bijgevolg een grotere rol 
zullen gaan spelen bij het economische besluitvormings­
proces aldaar. 
De Voorzitter 
van het Economisch en Sociaal Comité 
Tomas ROSEINGRAVE 
Gezien het besluit van zijn Bureau, de Afdeling voor 
regionale ontwikkeling met de voorbereiding van een 
advies inzake dit onderwerp te belasten, 
Gezien het vervolgens door zijn Bureau op 27 oktober 
1981 overeenkomstig artikel 20, lid 3, van het Reglement 
van Orde genomen besluit, de Afdeling te verzoeken dit 
onderwerp verder te behandelen in een advies inzake het 
„Periodiek verslag over de sociale en economische situa­
tie van de regio's", Advies inzake „De regio's van Europa - Eerste periodiek verslag over de economische en 
sociale situatie van de regio's van de Gemeenschap" 
De tekst waarop de adviesaanvrage betrekking heeft is nog niet bekendgemaakt in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 
A. JURIDISCHE GRONDSLAG VAN HET ADVIES 
Op 30 september 1981 heeft de Commissie besloten het Economisch en Sociaal Comité 
overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese 
Economische Gemeenschap te raadplegen inzake nieuwe beleidslijnen en prioriteiten voor het 
regionaal beleid. 
B. ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Het Economisch en Sociaal Comité heeft beraadslaagd over zijn advies inzake voornoemd 
onderwerp tijdens zijn op 30 juni en 1 juli 1982 te Brussel gehouden 199e zitting.