B4-0202, 0210, 0212, 0215 en 0216/97

Resolutie over de sluiting van de Renault-fabriek in Vilvoorde

Het Europees Parlement,

- gelet op het Handvest van de sociale grondrechten van de werknemers van 1989 en het actieprogramma dat daarop betrekking heeft,

- gezien de mededeling van de Commissie inzake een sociaal actieprogramma voor de middellange termijn 1995-1997 (COM(95)0134 - C4-0160/95),

- gelet op artikel 2 en 118 van het EG-Verdrag en het Protocol en de Overeenkomst betreffende de sociale politiek, die aan het Verdrag zijn gehecht met als doel de tenuitvoerlegging van het sociaal handvest en de bevordering van de sociale dialoog,

- gelet op richtlijn 75/129/EEG ((PB L 48 van 22.2.1975, blz. 29.)), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/56/EEG ((PB L 245 van 26.8.1992, blz. 3.)), betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag,

- gelet op richtlijn 94/45/EG inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers ((PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.)),

- gezien de verklaring inzake internationale investeringen en multinationale ondernemingen door de regeringen van de lidstaten van de OESO, en de gedragscode van de OESO en de VN,

- gezien zijn resolutie van 13 november 1996 over herstructurering en verplaatsing van EU-ondernemingen ((PB C 362 van 2.12.1996, blz. 147.)),

- gezien zijn resolutie van 13 maart 1997 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: "Europese auto-industrie - 1996" (COM(96)0327 - C4- 0493/96) ((Deel II, punt 4 a) van de notulen van die datum.)),

A. overwegende dat de verschillende besluiten inzake herstructurering, verplaatsing en sluiting van multinationale ondernemingen niet alleen leiden tot een vermindering van de werkgelegenheid, maar tevens een groeiend gevoel van onzekerheid onder de werknemers en het publiek veroorzaken,

B. overwegende dat het Renault-bedrijf 77 miljoen escudo aan overheidssteun voor de filialen Setúbal en Cacia heeft ontvangen en in 1995 in het kader van herstructureringsmaatregelen meer dan 500 werknemers heeft ontslagen,

C. gezien de huidige problemen van de Europese automobielindustrie, die vandaag te maken heeft met een overcapaciteit van naar schatting 30% en een jaarlijkse productiviteitstoename van 7% noteert, terwijl de vraag naar auto's met niet meer dan 1% per jaar groeit,

D. overwegende dat de bedrijfsleidingen van bedrijven zeer vaak dergelijke besluiten nemen zonder overleg te plegen, hetgeen indruist tegen de geest van het sociaal handvest, het sociaal protocol, bovengenoemde richtlijn 75/129/EEG zoals gewijzigd bij richtlijn 92/56/EEG betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag en bovengenoemde richtlijn 94/45/EG inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad en de gedragscodes van de OESO en de VN,

E. met name verontrust over het sluiten van bedrijven als de fabriek in Vilvoorde, waar voor 3.100 werknemers collectief ontslag dreigt, en over het grote aantal te verwachten ontslagen in de toeleveringssector,

F. overwegende dat het arrondissement Vilvoorde in het verleden reeds getroffen is door een groot aantal bedrijfssluitingen,

1. verheugt zich over de verklaring van Commissielid Flynn in het plenumdebat over Renault en de voorstellen om te Europese richtlijnen te versterken;

2. verklaart zich solidair met alle werknemers van Renault en met de werknemers van toeleveringsbedrijven, die tengevolge van het besluit van de leiding van Renault bedreigd worden met ontslag; acht het ontoelaatbaar dat een multinationaal bedrijf zonder voorafgaand overleg het besluit neemt om een vestiging te sluiten met als gevolg collectief ontslag;

3. herinnert eraan dat in andere gevallen waar collectief ontslag voor een bedrijf in moeilijkheden de enige oplossing leek, onderhandelingen met de werknemers hebben bijgedragen tot de ontwikkeling van alternatieven met behoud van werkgelegenheid; onderstreept de noodzaak van onderhandelingen met de werknemers om alternatieven te vinden als vermindering van de arbeidstijd, zoals gevraagd in zijn resolutie van 18 september 1996 over arbeidstijdverkorting en aanpassing van de arbeidstijd ((PB C 320 van 28.10.1996, blz. 97.)) waar de Commissie nog altijd op moet antwoorden, en uitbouw van opleidings- en vormingsmogelijkheden voor de getroffen werknemers;

4. verwelkomt het feit dat de werknemers van Renault in de andere Europese landen zich met hun Belgische collega's solidair hebben verklaard; steunt de werknemers bij hun pogingen om de leiding van Renault te bewegen haar besluit in te trekken door middel van gezamenlijke acties in de verschillende vestigingen van Renault en in de automobielsector;

5. veroordeelt krachtig de handelwijze van de leiding van Renault, waaruit arrogantie en minachting blijkt voor de elementairste regels van sociaal overleg, een wezenlijk onderdeel van het Europese sociale model;

6. is van mening dat het besluit van de centrale leiding van Renault om de fabriek in Vilvoorde te sluiten niet alleen volledig haaks staat op de richtlijnen inzake collectief ontslag en inzake de Europese ondernemingsraad, maar ook in strijd is met de gedragscode van de OESO uit 1976;

7. verzoekt de Commissie deze schendingen via de voorhanden zijnde juridische middelen te bestraffen; vordert de Commissie en het Nederlands Voorzitterschap alles in het werk te stellen om de door Renault genomen beslissing terug te draaien;

8. dringt erop aan om de "neerwaartse wedloop" tussen sociale stelsels die met elkaar concurreren voor investeringen, te beëindigen door voor de sociale bescherming gelijke omstandigheden te creëren en niet toe te laten dat er bij de komende herziening van het Verdrag uitzonderingsbepalingen worden opgenomen; verzoekt de lidstaten af te zien van fiscale voordelen en subsidieprogramma's ten nadele van andere landen;

9. is van mening dat overheidssteun gekoppeld moet worden aan langetermijnafspraken met de leiding van een bedrijf voor werkgelegenheid en plaatselijke ontwikkeling; verzoekt de Commissie en de lidstaten om de subsidies in het kader van hulpprogramma's in te trekken en terugbetaling van deze subsidies te eisen van bedrijven die niet aan hun verplichtingen voldoen;

10. verzoekt de Commissie om een gedragscode op te stellen teneinde verplaatsingen van gesubsidieerde bedrijven, waarbij banen van de ene lidstaat naar de andere worden overgeheveld, te voorkomen;

11. meent dat grote ondernemingen die om bijzondere economische redenen hun personeelsbestand wensen te verminderen, dat moeten doen binnen de grenzen van een industriële bedrijfsstrategie op middellange of lange termijn, die de beslissingen verantwoordt en voor passende sociale maatregelen zorgt;

12. verzoekt de Commissie om dringend een evaluatie op te stellen van de toepassing van de richtlijn inzake collectief ontslag en bedrijfssluitingen, en voorstellen in te dienen voor effectieve sancties, onder meer vernietiging van het besluit indien de bepalingen van de richtlijn niet in acht worden genomen;

13. herinnert aan zijn voorstellen voor de invoering van een sociaal Europa, bijvoorbeeld middels opname van een hoofdstuk inzake werkgelegenheid en van het Sociaal Protocol in het Verdrag;

14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de sociale partners, met name bij Renault.