EUROPESE COMMISSIE 
Brussel, 14.12.2011 
SEC(2011) 1555 definitief 
  
WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING 
bij het 
 
Voorstel voor een RICHTLIJN VAN DE RAAD  
inzake consulaire bescherming voor burg ers van de Unie in het buitenland 
{COM(2011) 881 definitief} 
{SEC(2011) 1556 definitief}  
 
NL 1   NL Deze effectbeoordeling betreft coördinatie- en  samenwerkingsmaatregelen met betrekking tot 
consulaire beschermi ng voor niet-vertegenw oordigde EU-burgers.  
Iedere EU-burger die reist naar of woont in een  derde land waar zijn eigen lidstaat niet door 
een ambassade of consulaat is vertegenwoordigd, geniet de besc herming van de diplomatieke 
en consulaire instanties van iedere andere lidstaat, onder dezelfde voorwaarden als de 
onderdanen van die lidstaat. Dit re cht van de EU-burger is vast gelegd in artikel 20, lid 2, 
onder c), en artikel 23 VWEU, alsook in arti kel 46 van het Handvest va n de grondrechten van 
de Europese Unie.  
1. BELEIDSCONTEXT EN PROCEDURE  
Recente grote crises hadden ge volgen voor heel wat EU-burgers  in derde landen (bijvoorbeeld 
in Libië of Egypte na het democratische oproe r in de lente van 2011 of in Japan in maart 
2011). Ook in alledaagse situaties, zoals bij erns tige ziekte of wanneer burgers het slachtoffer 
zijn van een misdrijf, is bijstand door c onsulaire instanties vaak onontbeerlijk.  
In het programma van Stockholm verzocht de  Europese Raad de Commissie "passende 
maatregelen te overwegen waarbij de coördina tie en samenwerking tot stand worden gebracht 
die noodzakelijk zijn om de consulaire besc herming in de zin van artikel 23 VWEU te 
verwezenlijken"1. Volgens maatregel 8 van het Vers lag over het EU-burgerschap 20102 is de 
Commissie voornemens de doeltre ffendheid van het recht van EU-burgers om in derde landen 
door de diplomatieke en consulai re instanties van alle lidstate n te worden bijgestaan, ook in 
crisissituaties, te versterken door in 2011 wetgevingsma atregelen voor te stellen. De 
Commissie bevestigde dat engagement in  haar mededeling van 23 maart 2011 over de 
consulaire bescherming voor ni et-vertegenwoordigde EU-burgers3.  
Het Verdrag van Lissabon volgt  niet langer de vorige logi ca van intergouvernementele 
besluitvorming en machtigt de Commissie om richtlijnen voor te stellen tot vaststelling van samenwerkings- en coördinatiemaatregelen die nodig zijn om consulaire bescherming voor 
niet-vertegenwoordigde EU-bur gers te vergemakkelijken
4.  
Voor deze effectbeoordeling werden belanghebb enden intensief geraadpleegd, onder andere 
in het kader van een openbare raadpleging, twee workshops, enquêtes en missies naar 
geselecteerde lidstaten en derde landen5. Ook vier recente externe studies hebben tot deze 
effectbeoordeling bijgedragen. 
                                                 
1 PB 2010/C 115/01 (Raadsdocument 17024/09). 
2 COM(2010) 603 definitief. 
3 COM(2011) 149 definitief. 
4 Artikel 23, lid 2, VWEU. 
5 Missies naar Kazachstan, Sri Lanka, Cuba en Egypte door een extern adviesbureau. 
 
NL 2   NL 2. PROBLEEMSTELLING  
2.1. Omvang 
Volgens de gegevens van de lidstaten werd  in 2009 in totaal in bijna 300 000 gevallen 
consulaire bescherming verleend6. Uit gegevens over vergelij kbare situaties blijkt dat 
vertegenwoordigde EU-burgers in vergelijking met niet-verte genwoordigde EU-burgers veel 
vaker consulaire bescherming vragen en  krijgen. Indien wordt aangenomen dat 
vertegenwoordigde en niet-ver tegenwoordigde EU-burgers even vaak in een situatie 
terechtkomen waarin zij om consulaire be scherming kunnen verzoeken (bv. slachtoffer van 
diefstal), dan zouden ongeveer 7 300 niet-vertegenwoordigde EU -burgers in aanmerking zijn 
gekomen voor consulaire bescherming7. In werkelijkheid kreeg slechts 16% van deze burgers 
ook effectief consulaire bescherming - hoewel volgens een recente Eurobarometer-enquête 
79% van de EU-burgers van het bestaan van dit recht op de hoogte is8 - een recht waaraan 
echter nog niet volledig u itvoering is gegeven9. Steeds meer burgers zullen in situaties 
terechtkomen waarbij zij voor consulaire besc herming door een andere lidstaat in aanmerking 
komen en EU-burgers in het buitenland worden steeds vaker aan crisissituaties blootgesteld 
(het jaarlijkse aantal geregist reerde crisissituatie s is sinds 1975 vervijfvoudigd en zal allicht 
nog verder toenemen)10.  
Grafiek: Schatting van het totale aantal gevallen waar bij reizende EU-burgers niet  vertegenwoordigd zijn 
in derde landen (2009) 
 
2.2. Analyse van het probleem 
De uitvoering van het EU-burgerschap in de  praktijk, waarbij een gelijke behandeling inzake 
consulaire bescherming wordt gegarandeerd, is  momenteel niet gew aarborgd. Er is geen 
duidelijke consensus over de inhoud van artik el 23 VWEU en over de bevoegdheden die uit 
dit recht voortvloeien. 
                                                 
6 Aangezien niet alle lidstaten melding maken van alle gevallen, is dit cijfer gedeeltelijk gebaseerd op 
extrapolaties.  
7 In vergelijking met het aantal keren dat vertegenwoordigde onderdanen om consulaire bescherming 
verzochten.  
8 Eurobarometer(2010), Flash EB nr. 294, EU-burgerschap. 
9 Zie infra voor de diverse redenen. 
10 COM(2010) 600 definitief van 26.10.2010. 
 
NL 3   NL Om concrete invulling te kunnen geven aan dit r echt, volstaat de beknopte formulering van 
het Verdragsartikel niet. Moment eel lopen nationale wetten en pr aktijken aanzienlijk uiteen, 
evenals de standpunten over de onderliggende concepten. Dat is  des te belangrijker omdat 
consulaire zaken vaak betrekking hebben op niet-vertegenwoordigde EU-burgers en hun 
bloedverwanten die in een zeer moeilijke situat ie verkeren (overlijden, ernstige ziekte, 
detentie, misdrijf). Vaak is cons ulaire bescherming de enige mani er om hulp te krijgen (bv. bij 
evacuatie of detentie) of om ten minste de nood te verzacht en. Anders dan de omgang met 
eigen onderdanen vereist bijstand aan niet-ver tegenwoordigde burgers samenwerking tussen 
de lidstaat die ter plaatse bijstand verleent en de lidstaat van herkomst. Momenteel vinden 
samenwerking en coördinatie vaak op ad-hocbasi s plaats en hangen zij dus in grote mate af 
van de daarbij betrokken personen. 
Meer in het bijzonder is het momenteel niet duidelijk welk e burgers als niet-
vertegenwoordigde burgers moeten worden aange merkt. EU-burgers zijn niet alleen niet 
vertegenwoordigd wanneer hun li dstaat van herkomst geen am bassade of consulaat in een 
bepaald derde land heeft, maar ook wanneer d eze vertegenwoordiging niet "toegankelijk" is11. 
Er is geen consensus over wat ee n toegankelijke vertegenwoordiging is12 en evenmin over de 
mate waarin uit derde landen afkomstige fa milieleden van niet-vertegenwoordigde EU-
burgers, langdurig ingezetenen en erkende vl uchtelingen op dezelfde voet moeten worden 
behandeld als niet-vertegenwoordigde EU-burge rs. Het is tevens onduidelijk welke lidstaat 
een niet-vertegenwoordigde EU- burger moet bijstaan en hoe  de bijstand moet worden 
gecoördineerd. Dat leidt tot vertragingen en biedt geen waarborg voor een doeltreffende 
bescherming onder uniforme voorwaarde n. Volgens het Verdrag kan een 
niet-vertegenwoordigde EU-burge r vrij kiezen tot welke ambassade of tot welk consulaat hij 
zich wendt, terwijl er daarop in  de praktijk afwijkingen best aan. De regeling voor coördinatie- 
en samenwerkingsprocedures is ontoereikend. In de praktijk vragen consulaire ambtenaren 
vaak eerst specifieke instruc ties aan de instanties in de eigen hoofdstad. Eenvoudige vormen 
van legalisatie van documenten van derde landen en eenvoudige not arisdiensten zijn 
momenteel niet in de regeling opgenomen13. De rol van de EU-deleg aties is onduidelijk en 
hangt af van de op het terrein aanwezige personen en van hun stan dpunten. De huidige 
structuur is dan ook niet bevor derlijk voor een volledig samenha ngend extern optreden van de 
Unie en leidt tot een niet- optimaal gebruik van middelen. 
Wat crisissituaties betreft, wordt in het huidi ge rechtskader niet vo ldoende vastgelegd wie 
niet-vertegenwoordigde EU-burgers moet b ijstaan; ook over de rol van de zogenoemde 
leidende staat is er nog te veel onduidelijkheid. In noodplannen voor crisissituaties wordt niet 
specifiek rekening gehouden met niet-vertegenw oordigde EU-burgers. Ac tiviteiten zijn soms 
onsamenhangend14 en er is (zonder extra steun van crisisteams) niet altijd voldoende 
informatie over behoeften en beschikbare midde len. In de huidige wetgeving en richtsnoeren 
inzake vergoeding van bijstand zijn  veeleer algemene en omslachtige procedures vastgesteld, 
die over het algemeen niet worden toegepast,  aangezien zij niet zi jn toegesneden op de 
specifieke behoeften in crisissituaties15. Indien de verdeling van de financiële lasten niet 
duidelijk is en in de praktijk niet plaatsvi ndt, is het minder interessant om een proactieve 
                                                 
11 Artikel 1 van Besluit 95/553/EG. 
12 De geraadpleegde vertegenwoordigers van de lidstaten hadden daarover uiteenlopende standpunten (bv. 
reisafstand van minder dan 400 km of ligging op een eiland). 
13 Deze diensten hebben mogelijkerwijs geen betrekking  op ernstige spoedgevallen, maar naar een ander 
land moeten reizen om deze diensten te verkrijgen, is vaak omslachtig. 
14 Individuele maatregelen die gericht zijn op de eigen onderdanen en niet op een gecoördineerde aanpak. 
15 Met name hoge tijdsdruk en een aanzienlijk aantal burgers die bijstand behoeven. 
 
NL 4   NL aanpak te hanteren die verantwoordelijkheden me t zich brengt die geen betrekking hebben op 
de eigen onderdanen. 
3. SUBSIDIARITEIT  
Bijstand aan niet-vertegenwoordigde EU-burgers heeft per definitie een grensoverschrijdende 
dimensie, waarbij de door het EU-burgerschap verleende rech ten over de EU-grenzen heen 
uitwerking hebben. Dit initiatief betreft een sp ecifiek recht dat aan de EU-burgers wordt 
toegekend. Dat recht is intrinsiek verbonden met het concept en de bevoegdheden van de EU. Het optreden op EU-niveau moet schaalvoordelen met zich brengen. Gestroomlijnde coördinatie- en samenwerkingspr ocedures en een duidelijkere rol voor plaatselijke actoren, 
waaronder de EU-delegaties, zull en de behoefte aan ad-hocbeslui ten en individuele instructies 
doen afnemen. Optreden op EU-niveau op grond van het Verdrag van Lissabon zal tevens een 
doeltreffende controle van de uitvoering moge lijk maken en de eerbiediging van de 
voorschriften vergemakkelijken. 
4. D
OELSTELLINGEN  
Met de maatregelen moeten de volgende doelstellingen worden verwezenlijkt. 
DOELSTELLINGEN  
ALGEMEEN  De uitvoering van het EU-burgersch ap bevorderen, waarbij gelijke 
behandeling van niet-vertegenwoordigde  EU-burgers wordt gegarandeerd; 
een hoog niveau van bescherming van de grondrechten van burgers en 
bevordering van EU-waarden zoals non-discriminatie en wederzijdse 
solidariteit. 
SPECIFIEK  • De inhoud en de praktische toepas sing van dit recht verduidelijken. 
• Samenwerking en coördinatie tussen consulaire instanties 
vereenvoudigen. 
OPERATIONEEL  De basis voor een stabiel kader inza ke samenwerking en coördinatie tot 
stand brengen door te bepalen: 
• wie een niet-vertegenwoordigde EU-burger is; 
• welke in een derde land aanwezige lidstaat een 
niet-vertegenwoordigde EU-burger mo et bijstaan en hoe de bijstand 
moet worden gecoördineerd met de lidstaat van herkomst van de burger; 
• hoe de in een bepaald derde land aanwezige instanties met elkaar 
moeten samenwerken en hun werkzaamheden moeten coördineren 
en welke rol de Europese Unie speelt; 
• hoe en door wie niet-vertege nwoordigde EU-burgers in 
crisissituaties moeten worden bijg estaan en hoe de vergoeding van 
 
NL 5   NL kosten moet worden georganiseerd. 
5. BELEIDSOPTIES  
• Beleidsoptie 1:  status-quo: geen extra maatregelen op EU-niveau. 
• Beleidsoptie 2:  richtlijn tot vaststelling van coördinatie- en 
samenwerkingsmaatregelen die de c onsulaire bescherming voor niet-
vertegenwoordigde EU-burgers verder ve rgemakkelijken, versterkt door gerichte 
bewustmakingsmaatregelen. 
Deze optie zou de vier operationele doelstellingen omvatten en een doeltreffende uitvoering 
garanderen dankzij gerichte bewustmaking voor burgers en beroepsbeoefenaars.  
• Beleidsoptie 3:  aanvullende en striktere samenwerkingsmaatregelen. 
Deze optie zou, in aanvulling op de maatre gelen van optie 2, garanderen dat ook aan 
langdurig ingezetenen en erkende vluchtelinge n consulaire bescherming wordt verleend onder 
uniforme voorwaarden; eenvoudige  vormen van legalisatie en notarisdiensten zouden onder 
de regeling vallen en de vergoe ding van kosten in crisissitua ties zou worden versterkt door 
specifiek voor niet-vertege nwoordigde EU-burgers een ve rgoedingsmechanisme en/of 
versterkte medefinanciering van de EU op te zetten.  
6. EFFECTBEOORDELING  
De effecten van de opties werden als volgt beoordeeld. 
Doeltreffendheid in het bereiken van de doelstellingen 
• Beleidsoptie 1:  deze optie zal niet bijdragen tot het verder vergemakkelijken van 
samenwerking en coördinatie ten behoeve van niet-vertegenwoordigde EU-burgers. 
Het recht op consulaire bescherming zal ondu idelijk blijven en zal dus niet volledig 
operationeel worden. De diverse handha vingsmechanismen zullen niet volledig 
worden benut. 
• Beleidsoptie 2:  een richtlijn zal de uitvoering  van het EU-burgerschap als een 
concrete realiteit bevorderen, door de i nhoud van dat recht te verduidelijken, door 
samenwerkings- en coördinatieprocedures te stroomlijnen en door handhavingsmechanismen mogelijk te maken. Dat zal worden bewerkstelligd door de volgende maatregelen: 
1. Personele werkingssfeer:  verduidelijken wanneer een burger niet vertegenwoordigd 
is (in het bijzonder in welke omstandighe den de consulaire en diplomatieke 
vertegenwoordiging van zijn li dstaat van herkomst niet "t oegankelijk" is) en in welke 
mate ook uit derde landen afkomstige familieleden van niet-vertegenwoordigde EU-burgers onder de regeling vallen.  
2. Toegang tot consulaire bescherming en samenwerking/coördinatie:  
verduidelijken welke lidstaat een niet-v ertegenwoordigde EU-burger moet bijstaan 
 
NL 6   NL en hoe de bijstand moet worden gecoördine erd met de lidstaat van herkomst van de 
burger. 
3. Lokale coördinatie/toege voegde waarde van de EU:  vaststellen dat in het kader 
van lokale samenwerking systematisch nuttige informatie moet worden verzameld en de rol van de EU-delegaties verduidelijken (logistieke en operationele steun, de uitwisseling van informatie vergemakkelijken, enz.). 
4. Bijstand in crisissituaties/financiële vergoeding:  in noodplannen voor 
crisissituaties ten volle re kening houden met niet-vertege nwoordigde EU-burgers, het 
verduidelijken van de verantwoordelijkheden in crisissituaties (met name wat betreft de rol van de leidende staat), het veree nvoudigen van de financiële procedures voor 
de vergoeding van kosten. 
5. Bewustmaking voor burgers en beroepsbeoefenaars  die de richtlijn helpen 
uitvoeren. 
• Beleidsoptie 3: de onder deze optie geplande aa nvullende maatregelen zouden met 
name de volgende effecten hebben:  
1. Personele werkingssfeer: door vluchtelingen en langdurig  ingezetenen op dezelfde 
wijze te behandelen als niet-vertegenwoor digde EU-burgers, zou de uitvoering van 
het EU-burgerschap in ruime zin worden bevorderd, maar – aangezien de lidstaten 
over het algemeen niet wett elijk verplicht zijn bijsta nd te verlenen  – lijkt de 
vaststelling van vaste regels moment eel een te ambitieuze doelstelling. 
2. Samenwerkings- en coördinatiemaatregelen:  door samenwerkings- en 
coördinatiemaatregelen voor eenvoudige vormen van legalisatie en notarisdiensten in 
de regeling op te nemen, zouden de dien stverlening voor de burger en het 
wederzijdse vertrouwen kunnen worden verste rkt. De regels van de lidstaten lopen 
echter nog steeds sterk uiteen; EU-wet geving terzake is gepland voor 2013. 
3. Bijstand in crisissituaties/ financiële vergoeding: de lidstaten zouden ertoe kunnen 
worden aangezet om een vergoeding te vragen indien zij gebruik zouden kunnen maken van een vergoedings-/verrekenings mechanisme op EU-niveau. Gelet op de 
standpunten van de belanghebbenden bestaa t echter het risico dat een dergelijk 
mechanisme onvoldoende zou worden gebruikt . Meer financiële steun op EU-niveau 
zou de ongelijkheden tussen bijstand verlenen de en bijgestane lidstaten verminderen, 
maar de synergieën met bestaande EU-instr umenten dienen volledig te worden benut. 
Sociale effecten en grondrechten 
• Beleidsoptie 1:  het grondrecht op consulaire be scherming zal niet volledig 
doeltreffend zijn, aangezien de kernconcep ten, de verantwoordelijkheden en de 
procedures niet voldoende duidelijk z ijn, en de doeltreffende uitvoering en 
toepassing niet worden gegarandeerd. Dat zo u de geloofwaardigheid en de perceptie 
van het Handvest van de grondrechten en van een op solidariteit en non-discriminatie 
gebaseerde Unie kunnen ondermijnen. 
• Beleidsoptie 2:  deze optie zou het grondrecht op consulaire bescherming versterken. 
Door ook niet-EU-familieleden in de regeling op te nemen, zouden het recht op 
 
NL 7   NL gezinsleven en de rechten van het kind  worden versterkt. Door duidelijkere 
verantwoordelijkheden en een betere verdel ing van de lasten in crisissituaties zou 
discriminatie kunnen worden tegengegaa n, ook in crisissituaties wanneer de 
grondrechten op het spel staan. Het recht op leven en op menselijke integriteit, de rechten van de verdediging en het recht op een onpartijdig gerecht zouden worden 
versterkt. 
• Beleidsoptie 3:  de positieve effecten voor so ciale overwegingen en grondrechten 
zouden over het algemeen aanzienlijk zijn. Consulaire bescherming zou verder 
worden versterkt (bv. door diensten in zake legalisatie aan te bieden). Het 
vergemakkelijken van de vergoeding van kosten via een compensatie-/verrekeningsmechanisme en/of EU-financi ering zou een betere garantie vormen 
voor een niet-discriminerende behandeli ng van niet-vertegenw oordigde EU-burgers.  
Financiële en economische effecten 
• Beleidsoptie 1:  deze optie brengt geen extra dir ecte kosten met zich. Wel zullen er 
efficiëntieverliezen blijven bestaan en zal het gebruik van de bestaande middelen niet 
verder worden verbeterd. De huidige ongelijkheden inzake financiële engagementen in crisissituaties zullen blijven bestaan. 
• Beleidsoptie 2:  de financiële eff ecten van de juridisc he maatregelen zouden 
ongeveer 750 000 EUR per jaar bedragen voor de bijstand verl enende lidstaten
16; 
voor de EU-delegaties zullen geen aanvullende middelen nodig zijn17. Wat de 
vereenvoudiging van de vergoeding van koste n betreft, kunnen de uitvoeringskosten 
worden geraamd op 89 610 EUR voor alle li dstaten. De besparingen voor de bijstand 
verlenende lidstaten zouden van geval tot ge val variëren. De extra financiële lasten 
voor niet-vertegenwoordigde lidstaten zouden beperkt zijn en – dankzij 
schaalvoordelen – nog steeds voordeliger zi jn dan het afzonderlijk organiseren van 
bijstand voor hun eigen niet-vertegenw oordigde burgers. Een uitgebreide 
bewustmakingscampagne in de hele EU z ou ongeveer 1 miljoen EUR kosten. Deze 
beleidsoptie zou eveneens positieve ec onomische effecten hebben voor niet-
vertegenwoordigde burgers die minder genei gd zouden zijn om zel f steun te zoeken 
bij niet-optimale alternatieve bronnen en  die daardoor tijd zouden kunnen besparen18 
(de besparing zou meer dan 1,8 miljoen EUR bedragen). 
• Beleidsoptie 3:  gezien de noodzaak van extra pers onele en financiële middelen zou 
deze optie aanzienlijk hogere kosten genereren dan optie 2, zowel op EU-niveau als voor de lidstaten. Met name een compensa tie-/verrekeningsmechanisme zou extra 
kosten op EU-niveau met zich brengen (m instens 112 000 EUR per jaar plus extra 
                                                
 
16 Door de verwachte toename van zaken met betrekking tot niet-vertegenwoordigde EU-burgers. 
17 De noodzakelijke betrokkenheid kan op 10 werkdage n van een EU-ambtenaar per EU-delegatie worden 
geschat (wat geen extra personele middelen zou vereisen).  
18 De voordelen voor niet-vertegenwoordigde EU-burgers  in alledaagse situaties werden geschat op basis 
van twee elementen: 1) tijdsbesparin g voor burgers die voorheen niet werden bijgestaan of voor burgers 
die sneller bijstand krijgen - op basis van gemiddelde daglonen geraamd op 60 EUR; 2) het vermijden 
van kosten voor 'ongemakken' die te maken hebben met het ontvangen van niet-optimale bijstand of de zoektocht naar andere vormen van bijstand. De schatting van deze kosten is gebaseerd op het 
compensatiesysteem voor vliegtuigpassagiers, ervan uitgaande dat een burger die consulaire bijstand 
nodig heeft en een gestrande passagier zich in een soortgelijke situatie bevinden. 
 
NL 8   NL kosten voor het aanmaken van elektronische  bestanden en het onderhoud), de EU-
financiering zou tussen 16 en 31 miljoen  EUR liggen voor een financieringsperiode 
van 6 tot 7 jaar19. De extra kosten om de financiering op EU-niveau te beheren, 
worden op minstens 780 000 EUR geraamd.  
7. VERGELIJKING VAN DE OPTIES  
Doelstellingen/kosten: Doeltreffendheid 
in het bereiken 
van de 
doelstellingen  Sociale effecten 
en grondrechten  Financiële en 
economische 
effecten  
Beleidsoptie 1: 
Status-quo 0 0 0 
Beleidsoptie 2 : 
EU-richtlijn inzake 
samenwerkings- en 
coördinatiemaatregelen 
en bewustmaking ++ 
 ++ laag 
Beleidsoptie 3 : 
EU-maatregelen tot 
vaststelling van 
verdere regels en ter 
versterking van de 
rechten van EU-
burgers ++(+/-)20 ++(+/-)21 gemiddeld/ 
hoog22 
Na een vergelijking van de beleidsopties in  het licht van de kosten ervan en de 
doeltreffendheid waarmee de vastgestelde do elstellingen kunnen worden bereikt, wordt 
beleidsoptie 2  (EU-richtlijn inzake samenwerkings- en coördinatiemaatregelen) gekozen als 
de beste variant en vormt deze bijgevolg de voorkeursoptie . Een richtlijn di e de voorgestelde 
elementen omvat, zou de basis voor een stab iel kader inzake samenwerking en coördinatie 
                                                 
19 Afhankelijk van het feit of 50% dan wel een hoger percentage van de activiteiten zou worden 
gefinancierd. 
20 Afhankelijk van de maatregel: 1. regels voor het concept "toegankelijkheid" door een specifiek aantal 
kilometers vast te leggen, kunnen de doeltreffendheid zelfs schaden, aangezien niet voldoende rekening 
zou worden gehouden met lokale omstandigheden (k waliteit van vervoersnetwerken). 2. De regeling 
ook laten gelden voor langdurig ing ezetenen, vluchtelingen en legalisaties, zou de doeltreffendheid 
verder versterken (maar is een te grote breuk met huidige kader). 3. Een vergoedingsmechanisme zou 
de doeltreffendheid niet versterken wanneer de lidstaten daar weinig gebruik van zouden maken. 4. EU-
financiering zou gunstig zijn, aangezien de lidstaten dan meer geneigd zouden zijn niet-
vertegenwoordigde EU-burgers proactief bij te staan. 
21 Idem . 
22 Afhankelijk van het feit of met betrekking tot vergoeding in crisissituaties enkel voor een compensatie-
/verrekeningsmechanisme of eveneens voor EU-financiering zou worden gekozen. Zie bijlage VI voor 
nadere gegevens. 
 
NL 9   NL vormen. Een dergelijke richtlijn zou uniforme bescherming garanderen door een recht met een 
duidelijke en betrouwbare i nhoud in te stelle n, dat is gebas eerd op vereenvoudigde 
coördinatie- en samenwerkingsprocedures. Dat zou tot een beperkte toename van het aantal 
verzoeken kunnen leiden, maar de verzoeken z ouden gerichter zijn gezien de toegenomen 
duidelijkheid over de inhoud van dit recht. In vergelijking me t de totale kosten voor het 
bijstaan van eigen onderdanen zullen de extra kosten voor het bijstaan van niet-
vertegenwoordigde EU-burgers nog  steeds verwaarloosbaar zijn; voor duurdere evacuaties zal 
een verbeterd vergoedingssysteem worden vastge steld. Om de doeltreffendheid van deze optie 
te maximaliseren, dienen tevens bewustmaking smaatregelen te worden  genomen; met het oog 
op de financiële effecten dient de uitvoering  van de richtlijn met een volwaardige 
bewustmakingscampagne gepaard te gaan; het is belangrijk  dat de inhoud van dit recht 
volledig wordt begrepen. 
Optie 3 is doeltreffend in het bereiken van de  vastgestelde doelstel lingen, terwijl optie 2 
slechts iets minder doeltreffend is. Indien de regeling ook zou gelden voor vluchtelingen en 
langdurig ingezetenen en voor eenvoudige le galisaties van documenten, zou dat een 
belangrijke breuk vormen met het huidige kader;  dat wordt in dit stadium als voorbarig 
beschouwd.23. De kosten van optie 3 zouden aanzien lijk hoger liggen dan die van optie 224. 
Bovendien zouden de synergieën met het EU-mec hanisme voor civiele bescherming niet ten 
volle worden benut. 
8. TOEZICHT EN EVALUATIE  
De beoogde termijn voor de omzetting van de  richtlijn bedraagt twee jaar vanaf de 
inwerkingtreding ervan. Aangezien de richtlijn te n minste gedeeltelijk op bestaande praktijken 
is gebaseerd, wordt twee jaar geacht toereikend te zijn. 
Om te garanderen dat passend aan de bepalinge n van de richtlijn wordt voldaan, zal een 
functioneel controle- en evaluatiemechanisme  worden opgezet. Om het huidige tekort aan 
omvattende gegevens te verhelpen, zullen de lidsta ten in de richtlijn worden verzocht om de 
Commissie in te lichten over de uitvoering va n dit recht, onder meer door middel van een 
jaarlijks overzicht van statistieken en relevante gevallen. In het kader van een verslag dat 3 tot 
5 jaar na de uitvoering van de richtlijn zal worden opgesteld, zal  een specifieke studie met de 
nadruk op gegevensverzameling worden uitgevoerd. 
                                                 
23 Voor meer bijzonderheden: zie hierboven (analyse van de effecten van de specifieke elementen van 
optie 3). 
24 In het bijzonder wanneer voor EU-m edefinanciering zou worden gekozen.