NL ECB-PUBLIC  
 
ADVIES VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK 
van 13 juni 2016 
inzake de verlaging van wettelijke bezoldiging voor werknemers in publieke en semipublieke 
sector 
(CON/2016/32) 
 
Inleiding en rechtsgrondslag 
Op 17 mei 2016 ontving de Europese Centrale Bank (ECB) een verzoek van de Nederlandse Minister 
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties om een advies betreffende een voorstel van wet dat de reikwijdte van de Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector uitbreidt
1 
(hierna het ‘voorstel’). 
De ECB-adviesbevoegdheid is gebaseerd op artikel 127, lid 4 en artikel 282, lid 5 van het Verdrag 
betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 2, lid 1, derde streepje van Beschikking 
98/415/EG2 van de Raad, aangezien het voorstel betrekking heeft op De Nederlandsche Bank N.V. 
(DNB). Overeenkomstig de eerste volzin van artikel 17.5 van het Reglement van Orde de Europese 
Centrale Bank heeft de Raad van bestuur dit advies goedgekeurd. 
 
1.  Doel van het voorstel 
1.1 De Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector (hierna de ‘Wet 
normering bezoldiging’) die op 1 januari 2013 in werking trad3, plafonneert de bezoldigingen van 
topfunctionarissen in de publieke en semipublieke sector. De bezoldiging voor topfunctionarissen is beperkt tot 100% van een ministerbezoldiging (i.e. EUR 179 000)
4. De Wet normering bezoldiging 
is reeds van toepassing op de leden van de besluitvormende organen van DNB5. Het voorstel 
breidt het wettelijke maximum van 100 % van een ministerbezoldiging uit tot de bezoldiging van 
alle werknemers die werkzaam zijn in de (semi-)publieke sector op basis van een arbeidscontract. 
DNB-werknemers zouden derhalve binnen het toepassingsgebied van het voorstel vallen. Voor de bezoldiging van een beperkt aantal DNB-personeelsleden, wier bezoldigingen overeenkomstig de 
hierna uiteengezette overgangsregeling verlaagd zou worden, zou dit directe gevolgen hebben
6.    
                                                 
1  Conceptvoorstel voor de uitbreiding van de Wet normering  bezoldiging topfunctionarisse n publieke en semipublieke 
sector naar andere werknemers dan topfunctionarissen (Wet uitbreiding personele reikwijdte WNT).   
2  Beschikking van de Raad 98/415/EG van 29 juni 1998 bet reffende de raadpleging van de Europese Centrale Bank 
door de nationale autoriteiten over ontwerpen van wettelijke bepalingen (PB L 189 van 3.7.1998, blz. 42). 
3  Wet van 15 november 2012, gepubliceerd in het Staatsblad nr. 583 (2012). De ECB heeft inzake deze wet in Advies 
CON/2014/12 een advies gegeven. Dit advies laat de bevindingen van de ECB in het voornoemde advies onverlet. 
Alle ECB-adviezen worden op de ECB-website op www.ecb.europa.eu  bekendgemaakt. 
4  Dit bedrag is gebaseerd op de brutoministerbezoldiging. De overige bezoldigingsemolumenten zijn de 
werkgeversbijdragen sociale premies, belastbare onkosten en pensioenrechten. 
5  Zie Advies CON/2014/12.  
6  Voor andere personeelsleden kan dat indirecte gevolgen he bben, indien DNB ten gevolge van het voorstel (van wet) 
haar salarisstructuur zou wijzigen. 
ECB-PUBLIC  
2 1.2 Het voorstel stelt een overgangsregeling vast voor werknemers wier bezoldiging hoger is dan het 
wettelijk maximum van 100 % van een ministerbezoldiging. Hun bezoldiging zal gedurende vier jaar onveranderd blijven en zal daarna gedurende de daaropvolgende periode van drie jaar 
verlaagd worden naar het nieuwe wettelijke maximum van 100 %. 
1.3 Het voorstel voorziet in de mogelijkheid om voor individuele personen en specifieke 
‘functiegroepen’ af te wijken van de bezoldigingsmaxima, indien uitzonderlijke 
arbeidsmarktomstandigheden bestaan, zoals bijvoorbeeld deskundigheid, internationale 
concurrentie en sectorspecifieke bezoldigingsregelingen. Een besluit tot afwijking van het 
bezoldigingsmaximum ten gunste van een individu moet bij een besluit van de minister  vastgesteld 
worden. Uitzonderingen ten gunste van bepaalde ‘functiegroepen’ moeten bij ministeriële regeling 
vastgesteld worden, gehoord hebbende de ministerraad. De Wet stipuleert geen betrokkenheid van de respectieve entiteit uit de (semi-)publieke sector.  
 
2. Specifieke opmerkingen  
2.1 Financiële onafhankelijkheid 
 Het beginsel van financiële onafhankelijkheid, dat een aspect is van het in artikel 130 van het 
Verdrag vastgelegde beginsel van centralebank onafhankelijkheid, vereist dat een nationale 
centrale bank (NCB) autonoom kan beschikken over voldoende financiële middelen om haar 
mandaat te vervullen
7, zowel operationeel in termen van mankracht, alsook financieel in termen 
van voldoende financiële middelen. Derhalve mogen lidstaten een NCB niet beperken in haar 
mogelijkheden om gekwalificeerd personeel in diens t te nemen en te behouden opdat de NCB de 
haar bij het Verdrag en de ESCB-statuten opgedragen taken onafhankelijk kan uitvoeren8. 
Autonomie in dergelijke aangelegenheden omvat te vens kwesties zoals personeelssalarissen en -
pensioenen9.  
 Zoals uiteengezet in eerdere ECB-adviezen en ECB-Convergentieverslagen, enige wijziging van 
wettelijke bepalingen inzake de bezoldiging van leden van de besluitvormende organen van een NCB en haar werknemers moet in nauwe en effectieve samenwerking met de NCB beslist worden, 
zulks ter dege rekening houdend met haar standpunten, opdat de NCB haar taken steeds onafhankelijk kan uitvoeren
10. 
Daarenboven verwelkomt de ECB de mogelijkheid in het voorstel af te wijken van het wettelijke 
bezoldigingsplafond, hetzij individueel, hetzij op een ‘functiegroepbasis’. Het is waarschijnlijk dat 
een dergelijke afwijking gerechtvaardigd is, indi en DNB moeilijkheden zou ondervinden geschikt 
personeel aan te werven of te behouden voor met het ESCB verband houdende taken, waaronder voor financiële en marktgerelateerde taken of toezichttaken. Luidens de huidige tekst van het 
                                                 
7  D.w.z. de krachtens het Verdrag en de Statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese 
Centrale Bank (de ‘ESCB-statuten’) aan haar opgedragen en uit te voeren taken. 
8  Zie bladzijde 27 van het Convergentieverslag van 2014 voor een algemene beschrijving van de doctrine aangaande 
‘centralebankonafhankelijkheid’ betreffende de au tonomie in personeelsaangelegenheden dat naar de volgende 
adviezen verwijst: CON/2010/42, CON/2010/51, CON/2010/56, CON/2010/69, CON/2010/80, CON/2011/104, 
CON/2011/106, CON/2012/6, CON/2012/86 en CON/2014/7. 
9  Zie bijvoorbeeld, paragraaf 3.1 van Advies CON/2012/1.  
10  Zie bladzijde 27 van het ECB-Convergentieverslag van 2014.  
ECB-PUBLIC  
3 voorstel mag van die mogelijkheid evenwel alleen gebruik worden gemaakt middels een besluit van 
de minister  of een ministeriële regeling, zonder betrokkenheid van de respectieve entiteit uit de 
(semi-)publieke sector (bijv. DNB)11. Opdat het voorstel compatibel zou zijn met het beginsel van 
financiële onafhankelijkheid, moet het voorstel gewijzigd worden en voorzien in een samenwerkingsregeling met DNB, voor het geval DNB van mening zou zijn dat een uitzondering op 
het wettelijke bezoldigingsplafond op zich noodzakelijk is, moet tot een dergelijke uitzondering in 
nauwe en effectieve samenwerking met DNB besloten worden, daarbij terdege rekening houdend 
met DNB-standpunten, zulks om te waarborgen dat DNB haar taken steeds onafhankelijk kan 
blijven uitvoeren.  
Een goede praktijk voor effectieve samenwerking tussen een regering en een NCB in verband met 
bezoldiging is onderwerp van Advies CON/2010/58. Luidens de wetgeving die onderwerp is van het voornoemde advies viel de NCB niet binnen het toepassingsbereik van die wetgeving, terwijl 
die wetgeving de NCB tegelijkertijd uitnodigt te bezien, rekening houdend met haar eigen 
rechtsorde, of de aan de wettelijke bepal ingen ten grondslag liggende beweegredenen 
verwezenlijkt kunnen worden zonder afbreuk te doen aan de uitvoering van de NCB-taken uit 
hoofde van het Verdrag, de ESCB-statuten en nat ionale wetgeving. Een andere mogelijkerwijze 
richtinggevende vorm van samenwerking was onderwerp van Advies CON/2012/6: de betrokken 
voorstellen van wettelijke bepalingen bepaalden dat de regeling tot verlaging van 
overheidspensioenen slechts van toepassing zou zijn op de NCB met instemming van haar 
president
12. De Nederlandse regering zou dezelfde benadering kunnen volgen, of een 
gelijkaardige, om effectieve samenwerking te ve rwezenlijken en centralebankonafhankelijkheid te 
waarborgen13. 
 Dit advies wordt op de ECB-website bekendgemaakt 
  
Gedaan te Frankfurt am Main, 13 juni 2016. 
 [getekend] 
 
The President van de ECB 
Mario DRAGHI 
                                                 
11  Zie artikel 2a.2 en 2a.3 van het voorstel.  
12  Zie Advies CON/2012/6 paragraaf 2 en 3. Daarnaast, zie Advies CON/2010/58 en CON/2012/86 paragraaf 3.2.  
13  Zie paragraaf 3.2.2, het laatste streepje van Advies CON/2010/80.