VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD OVER DE LENINGACTIVITEIT VAN DE GEMEENSCHAP IN 2002

INHOUDSOPGAVE

INLEIDING

1. OPGENOMEN LENINGEN

1.1. Communautaire emissies

1.2. Ontwikkeling van de emissieactiviteit

2. IN DERDE LANDEN VERSTREKTE LENINGEN

2.1. Overzicht

2.2. Macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap

2.3. EIB-leningen in Midden- en Oost-Europa, het Middellandse-Zeegebied, Azië en Latijns-Amerika en Zuid-Afrika

2.3.1 Doelstellingen en prioriteiten van de EIB

2.3.2. Verstrekte leningen

2.3.3. Risicodeling

2.3.4 Samenwerking met andere instellingen

2.4. Landen die de Overeenkomst van Lomé hebben ondertekend

3. GEVOLGEN VAN DE LENINGACTIVITEIT VOOR DE BEGROTING

3.1. Begrotingsgarantie

3.2. Rentesubsidie

3.3. Risicokapitaal

4. STATISTISCHE BIJLAGE

INLEIDING

1. Ingevolge de besluiten van de Raad tot instelling van de communautaire leninginstrumenten moet de Commissie het Europees Parlement en de Raad elk jaar op de hoogte stellen van het gebruik dat van deze instrumenten is gemaakt.

Daar de kredieten die de Raad voor het nieuw communautair instrument (NCI) heeft uitgetrokken volledig besteed zijn en het EGKS-Verdrag in 2002 afliep, ziet de Commissie geen aanleiding meer om de Raad en het Parlement te informeren over de leningactiviteit waarbij deze instrumenten binnen de Gemeenschap worden ingezet. Dit verslag bevat daarom alleen de gegevens over de terugbetaling van de leningen (zie hoofdstuk 1).

2. Wat de leningactiviteit buiten de Gemeenschap betreft, moet de Commissie het Europees Parlement en de Raad ingevolge de besluiten van 1997 en 2000 [1] elk jaar op de hoogte stellen van de stand van de EIB-leningen met EG-begrotingsgarantie in Midden- en Oost-Europa, het Middellandse-Zeegebied, Azië en Latijns-Amerika en Zuid-Afrika. Deze verplichting werd in 1998 uitgebreid tot de EIB-leningen aan Macedonië (Besluit 98/348/EG) en Bosnië-Herzegovina (Besluit 98/729/EG), in 1999 tot de leningen aan Turkije (Besluit 99/786/EG), in 2000 tot de leningen aan Kroatië (Besluit 2000/688/EG) en in het kader van het speciale actieprogramma (SAP) voor Turkije (Besluit 2000/788/EG) en in 2001 tot de leningen in het gebied rond de Oostzee in Rusland (Besluit 2001/777/EG) en Joegoslavië (Besluit 2001/778/EG).

[1] Besluit 97/256/EG voor het eerste algemene mandaat en 2000/24/EG voor het tweede.

Met het oog op deze verplichting beschrijft dit verslag de leningactiviteit per regio. Om het beeld van de activiteit te vervolledigen bevat het ook een overzicht van de macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap aan de landen van Midden- en Oost-Europa (LMOE) en van de rentesubsidie en de garanties voor de communautaire leningen.

1. OPGENOMEN LENINGEN

1.1. Communautaire emissies

De Commissie is gemachtigd op de kapitaalmarkt leningen op te nemen ter financiering van de leningen waartoe de Raad heeft besloten. Daar de kredieten voor het NCI volledig zijn besteed en het EGKS-Verdrag in 2002 afliep, zijn in 2002 echter geen middelen verzameld voor deze instrumenten. Voor macrofinanciële bijstand werd slechts een lening opgenomen, voor een land in de westelijke Balkan. Ook voor het Euratom-instrument werd slechts een lening opgenomen, ter financiering van een lening aan Bulgarije.

1.2. Ontwikkeling van de emissieactiviteit

Ondanks het voorgaande is de emissieactiviteit van de Europese instellingen toegenomen van 32,5 miljard euro in 2001 tot 38,1 miljard euro in 2002 (+17,2%) (tabel 4.1 in de bijlage).

Op 31 december 2002 stond voor 183,3 miljard euro aan leningen uit (na verrekening van aflossingen, annuleringen en wisselkoersschommelingen), 2,3% meer dan in 2001 (tabel 4.2 in de bijlage).

Tabel 4.3 in de bijlage toont de spreiding van de emissies per valuta. Het aandeel van de euro daalde van 67,3% in 2001 tot 59% in 2002 en dat van de andere EU-valuta's van 21,7% tot 17,7%. Het aandeel van de niet-EU-valuta's steeg daardoor van 11% tot 23,3%. Door de grote marktvraag, de zeer lage rente en de depreciatie steeg het aandeel van de dollar in de emissies van 7,6% tot 21,7%.

Wegens de lage rente en de economische en financiële onzekerheid bleven de debiteuren de voorkeur geven aan leningen met variabele rente: het aandeel daarvan bedroeg 85,5% in 2002, tegen bijna 80% in 2001.

Er waren in 2002 geen emissies voor het speciale geval van het NCI. Tabel 4.4 in de statistische bijlage toont de stand van de opgenomen leningen per valuta.

2. IN DERDE LANDEN VERSTREKTE LENINGEN [2]

[2] In 2002 werden geen EGKS- of Euratom-leningen verstrekt aan de lidstaten.

2.1. Overzicht

De financiële steun aan derde landen die samenwerkingsovereenkomsten met de Gemeenschap hebben gesloten, wordt naar gelang van de regio en het doel in verschillende vormen verstrekt. Het gaat doorgaans om bilaterale leningen (macrofinanciële of betalingsbalanssteun) wanneer de EU bijdraagt aan het herstel van het macro-economisch evenwicht in een land en in de andere gevallen om gewone leningen in de vorm van directe financiering van individuele projecten of globale leningen aan banken, die de middelen verdelen over lokale projecten van beperkte omvang.

In het eerste geval beheert de Commissie de financiering overeenkomstig de richtlijnen van de Raad, in het tweede is het vooral de EIB die de leningen volgens haar gebruikelijke voorwaarden beheert, meestal met de begrotingsgarantie van de Commissie.

Het Euratom-leninginstrument dient voor leningen aan lidstaten en bepaalde derde landen (Armenië, Bulgarije, Hongarije, Litouwen, Oekraïne, Roemenië, Rusland, Slovenië, Slowakije en Tsjechië).

Tabel 2.1 geeft de regio's waarin de Gemeenschap actief is.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2. Macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap

Macrofinanciële bijstand in de vorm van leningen is per definitie uitzonderlijk en past in het streven van de internationale gemeenschap om, in samenwerking met de Bretton Woods-instellingen, betalingsbalanssteun te verlenen aan landen met tijdelijke moeilijkheden. De steun van de Gemeenschap is vooral gericht op nabije regio's, namelijk Midden- en Oost-Europa, de westelijke Balkan, de nieuwe onafhankelijke staten (NOS) in Europa, Centraal-Azië en de Kaukasus en de landen in het zuiden van het Middellandse-Zeegebied. De uitkering ervan is gekoppeld aan de verwezenlijking door deze landen van doelstellingen op het gebied van macro-economische stabilisatie en structurele hervorming. Daardoor is het aantal leningen per jaar beperkt en kunnen moeilijk zinvolle conclusies worden getrokken uit de jaarlijkse ontwikkeling van de steun. De kandidaat-lidstaten boeken veel vooruitgang met hun macro-economische hervormingen, wat tot een geleidelijke stopzetting van de macrofinanciële bijstand in deze regio heeft geleid. De westelijke Balkan ontvangt van de EG echter steeds meer macrofinanciële bijstand, waarvan een groot deel uit schenkingen bestaat.

Voor de westelijke Balkan keurde de Raad in 2002 een lening voor macrofinanciële bijstand van 55 miljoen euro en een schenking van maximaal 75 miljoen euro aan Servië en Montenegro goed, evenals een lening van maximaal 20 miljoen euro en een schenking van maximaal 40 miljoen euro voor Bosnië-Herzegovina.

Voor de NOS lag de nadruk op de hergroepering van niet-uitgekeerde bedragen van eerdere leningen voor macrofinanciële bijstand. De lening van 150 miljoen euro aan Oekraïne uit hoofde van het besluit van de Raad van 1998, waarvan slechts 58 miljoen euro was uitgekeerd, werd in juli 2002 vervangen door een leningpakket van 110 miljoen euro; het niet-uitgekeerde deel van de vorige lening (92 miljoen euro) werd geannuleerd. De nieuwe lening is gunstiger qua looptijd (15 in plaats van 7 jaar) en aflossingsvrije periode (10 in plaats van 7 jaar). Daarnaast werd het saldo van 15 miljoen euro van de betalingsbalanslening van 2000 aan Moldavië geannuleerd en in december 2002 door de Raad vervangen door een schenking van hetzelfde bedrag.

De enige uitbetaling voor een lening vond plaats begin 2002. Het ging om 12 miljoen euro voor Macedonië op basis van procedures die in 2001 waren gestart.

In 2002 werd voor 141 miljoen euro aan schenkingen uitgekeerd: 11 miljoen euro voor Armenië, 115 miljoen euro voor Servië en Montenegro en 15 miljoen euro voor Kosovo.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.3. EIB-leningen in Midden- en Oost-Europa, het Middellandse-Zeegebied, Azië en Latijns-Amerika en Zuid-Afrika [3]

[3] Rechtsgronden: de Besluiten 97/256/EG, 98/348/EG, 98/729/EG, 1999/786/EG, 2000/24/EG, 2000/688/EG, 2000/788/EG, 2001/777/EG and 2001/778/EG van de Raad.

Dit deel vormt het jaarverslag voor 2002 dat ingevolge artikel 2 van Besluit 2000/24/EG van de Raad bij het Europees Parlement en de Raad moet worden ingediend.

2.3.1 Doelstellingen en prioriteiten van de EIB

In Midden- en Oost-Europa is de EIB steeds actiever in de toetredingslanden door hen te helpen bij de voorbereiding op de toetreding en de Europese integratie (de EIB kent ook steun toe aan de andere landen die om toetreding hebben verzocht). [4] Ze is tevens zeer actief in de westelijke Balkan en steunt investeringsprojecten in Albanië, Kroatië, Servië en Montenegro en Bosnië-Herzegovina.

[4] Om de landen die om toetreding hebben verzocht te helpen heeft de EIB, los van haar mandaatactiviteit in het kader van de besluiten van de Raad, haar ruime pretoetredingsfaciliteit voor leningen uit eigen middelen zonder begrotingsgarantie verlengd.

De EIB verleent voorrang aan de verbetering, modernisering en ontwikkeling van de communicatie- en de energiesector, en met name van de trans-Europese netwerken (TEN's) op basis van de weg- en spoorverbindingen die de pan-Europese conferentie van ministers van Vervoer als ontwikkelingsprioriteiten voor de middellange termijn heeft aangemerkt.

Bovendien heeft de EIB haar activiteit ter voorbereiding van de uitbreiding geleidelijk uitgebreid. Met EIB-projecten verband houdende milieuvraagstukken, evenals milieuprojecten op zich, krijgen voorrang in het kader van de geleidelijke aanpassing van de wetgeving van de betrokken landen aan die van de EU. De EIB verstrekt direct of via globale leningen ook steun aan het MKB en initiatieven van het bedrijfsleven, met name wanneer er EU-partners bij betrokken zijn.

In het Middellandse-Zeegebied worden de mandaatleningen ter ondersteuning van de economische ontwikkeling van de landen in deze regio hoofdzakelijk in het kader van het Europees-mediterrane partnerschap verstrekt. De EIB steunt individuele investeringsprojecten alsook, via de globale leningen, kleinere projecten en het MKB, en versterkt tegelijkertijd de financiële sector in deze landen. Ze verstrekt ook leningen in het kader van het Terra-programma voor de wederopbouw in door aardbevingen getroffen gebieden in Turkije (Besluit 1999/786/EG van de Raad) en het speciale actieprogramma voor Turkije (Besluit 2000/788/EG van de Raad).

In het kader van het Europees-mediterrane partnerschap worden de EIB-leningen uit eigen middelen aangevuld met rentesubsidie (voor leningen in de milieusector) en met risicokapitaal uit de EU-begroting, beheerd door de EIB.

Naast de mandaatleningen en de leningen op verzoek van de Raad heeft de EIB ook een programma voor leningen uit eigen middelen, zonder begrotingsgarantie, in het kader van haar mediterrane partnerschapsfaciliteit. In 2002 werd hiervoor een eerste project goedgekeurd.

In Azië en Latijns-Amerika (ALA) financiert de EIB projecten die voor zowel de begunstigde landen als de Gemeenschap van belang zijn (medefinanciering met EU-projectontwikkelaars, technologieoverdracht, samenwerking op het gebied van energie en milieubescherming). Dit wederzijdse belang is beschreven in tabel 2.3.6.

In Zuid-Afrika wil de EIB bijdragen tot het programma voor de wederopbouw en ontwikkeling van het land.

Ze heeft in dit verband sinds 1998 het volgende ondernomen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.3.2. Verstrekte leningen

In 2002 sloot de EIB in het kader van de besluiten van de Raad in drie landen van Midden- en Oost-Europa elf leningen voor samen 500 miljoen euro. Van dit bedrag ging 77% naar Roemenië, 17% naar Bulgarije en de rest naar Slowakije.

- De EIB blijft de economische ontwikkeling in deze landen steunen, vooral door strategische infrastructuur te financieren. Van de totale financiering (500 miljoen euro) ging 295 miljoen euro (59%) naar de communicatiesector, onder meer voor de aanleg van wegen en de versterking van kanaaloevers in Roemenië en voor de modernisering van haveninfrastructuur in de Donaudelta in Bulgarije.

- Voor de verbetering van de infrastructuur voor waterbeheer in Roemenië werd 55 miljoen euro (11%) en voor milieubescherming in Slowakije 30 miljoen euro (6%) uitgetrokken.

- In de sector energie werd 60 miljoen euro (12%) aangewend voor de verbetering van het elektriciteitsnet in Bulgarije.

- Ten slotte ging 60 miljoen euro (12%) als globale leningen naar het MKB in Bulgarije en Roemenië.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In 2002 sloot de EIB in het kader van de besluiten van de Raad in drie Balkanlanden acht leningen voor samen 425 miljoen euro. Van dit bedrag ging 64% naar Servië en Montenegro, 31% naar Kroatië en de rest naar Bosnië-Herzegovina.

- De EIB concentreerde zich op de communicatiesector, bijvoorbeeld met wegen- en spooraanleg in Servië en Montenegro en Kroatië. Deze sector nam 310 miljoen euro (73% van het totaal) op.

- In de sectoren energie en industrie werd 95 miljoen euro (22%) aangewend voor de modernisering van het elektriciteitsnet in Servië en Montenegro en een cementfabriek in Bosnië-Herzegovina.

- Ten slotte ging 20 miljoen euro (5%) als globale lening naar het MKB in Servië en Montenegro.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In 2002 sloot de EIB in het Middellandse-Zeegebied 17 leningen in zeven landen voor samen 1 401 miljoen euro.

De leningen voor projecten in Turkije vertegenwoordigden ongeveer 29% van het totaal, die voor Tunesië, Algerije en Egypte samen 50%. Van de totale financiering in de regio ging:

- 43% (605 miljoen euro) naar de sector communicatie voor wegenprojecten in Algerije, Tunesië en Turkije, ontwikkeling van een metro in Egypte, uitbreiding van een haven in Libanon en wederopbouw van door overstromingen beschadigde infrastructuur in Algerije;

- 37% (510 miljoen euro) naar de sector energie voor de verbetering van het elektriciteitsnet in Egypte, Marokko en Tunesië en voor gasopslag in Turkije;

- 4% (60 miljoen euro) naar waterbeheerprojecten in Marokko en Turkije;

- 16% (226 miljoen euro) naar de sector industrie en diensten voor de bouw en uitbreiding van cementfabrieken in Algerije en Tunesië en de bouw van een ziekenhuis in Syrië.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De EIB sloot drie leningen voor samen 145 miljoen euro in drie landen in Azië en Latijns-Amerika. Daarnaast ging een lening van 30 miljoen euro naar de regio Midden-Amerika.

- Een lening van 55 miljoen euro (31% van de totale financiering) ging naar de sector energie in Brazilië en een lening van 50 miljoen euro (29%) naar de sector communicatie in Indonesië.

- De overige 40% (70 miljoen euro) ging naar globale leningen in Sri Lanka en de regio Midden-Amerika.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In 2002 sloot de EIB in Zuid-Afrika een globale lening van 50 miljoen euro voor kleine en middelgrote projecten.

2.3.3. Risicodeling

Besluit 2000/24/EG [5] van de Raad, zoals gewijzigd, voorziet in een globale communautaire garantie voor 65% van het totale door de EIB geleende bedrag. Volgens de risicodelingsregeling dekt deze alle risico's voor projecten met staatsgarantie en alleen het politieke risico voor projecten zonder staatsgarantie. De EIB doet alleen een beroep op de communautaire garantie als de borg voor een projectlening haar niet terugbetaalt; voor projecten zonder staatsgarantie doet ze dat alleen bij wanbetaling om politieke redenen, voor projecten met staatsgarantie kan ze dat doen bij wanbetaling om welke reden dan ook. Als de EIB een beroep doet op de garantie, doet ze dat voor het hele uitstaande bedrag.

[5] De Raad heeft de EIB bij Besluit 2000/24/EG verzocht "ernaar te streven het commerciële risico van haar totale kredietverlening uit hoofde van dit besluit zoveel mogelijk op basis van een individueel regionaal mandaat voor 30% te dekken met andere dan staatsgaranties. Dit percentage moet, voorzover de marktomstandigheden dat toelaten, worden opgevoerd." Ook in 2002 streefde de EIB naar de doelstelling voor risicodeling (30% voor het tweede mandaat, in plaats van 25% voor het eerste).

Eerste mandaat (besluit van de Raad voor 31 januari 1997-31 januari 2000)

In 2002 zijn uit hoofde van het eerste mandaat geen leningen gesloten. De verhouding van het bedrag aan leningen met risicodeling tot het totale plafond is dus niet veranderd en bedroeg 81% voor ALA, 26% voor de LMOE en 3% voor het Middellandse-Zeegebied.

Tweede mandaat (besluit van de Raad voor 1 februari 2000-31 januari 2007)

Het cumulatieve totaal voor projecten met risicodeling sinds het begin van de leningactiviteit in het kader van de besluiten van de Raad voor de periode vanaf 1 februari 2000 bedroeg eind 2002 1 453 miljoen euro (7,5% van het totale leningplafond en 19,2% van de tot dan verstrekte leningen).

In Midden- en Oost-Europa en de Balkan beliepen de EIB-leningen met risicodeling 456 miljoen euro (5% van het plafond voor deze landen en 15,7% van het tot dan in deze regio verstrekte bedrag).

In het Middellandse-Zeegebied werden in 2002 drie leningen met risicodeling gesloten, waardoor het totaal uitkomt op 1,6% van het mandaatplafond en 3,3% van het totale geleende bedrag. Zoals verwacht gaat het overeenkomstig de programmaprocedures van het Europees-mediterrane partnerschap vaak om projecten van overheden of overheidsinstanties. Het is dus normaal dat er voor deze regio relatief weinig leningen met risicodeling zijn.

De EIB-leningen met risicodeling in Azië en Latijns-Amerika beliepen 891 miljoen euro, dit is 36% van het mandaatplafond en 80% van het tot dan in de regio geleende bedrag.

In Zuid-Afrika zijn nog geen leningen met risicodeling gesloten.

Hieronder is per mandaat de risicodeling op 31 december 2002 weergegeven (voor het eerste mandaat is het percentage risicodeling sinds eind 2001 gelijk gebleven).

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De tabellen 2.3.8-2.3.11 aan het einde van sectie 2.3 geven per regio de leningen met risicodeling.

2.3.4 Samenwerking met andere instellingen

De activiteit van de EIB in de kandidaat-lidstaten past in het EU-programma om deze landen te helpen bij de voorbereiding op de toetreding. De EIB financiert er met name investeringen ter integratie van de infrastructuur met die in de EU en verleent steun aan het MKB. Waar mogelijk worden de projecten medegefinancierd met andere instellingen. De EIB werkt daarbij nauw samen met de Commissie en met de internationale financiële instellingen (IFI's) die in deze landen actief zijn.

De EIB werkt nauw samen met het Phare/Ispa-programma, waarmee ze vruchtbare betrekkingen heeft ontwikkeld die door de begunstigde landen zeer op prijs worden gesteld. Phare verleent vaak bijstand in de pre-investeringsfase voor het onderzoek en de technische bijstand die voor de EIB-projecten nodig zijn. Ook werkt de EIB bij de medefinanciering van infrastructuurprojecten met Phare samen.

De volgende tabel toont de bijdrage van Phare/Ispa en de IFI's aan projecten die de EIB in 2002 heeft gefinancierd. Daarnaast zijn ook in het kader van de pretoetredingsfaciliteit van de EIB projecten medegefinancierd, maar dit wordt hier niet besproken.

Wat Zuidoost-Europa betreft, neemt de EIB met de Commissie deel aan de Stuurgroep infrastructuur, die projecten voorbereidt.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In het Middellandse-Zeegebied werkt de EIB in het kader van het EU-beleid nauw samen met de Commissie en met andere IFI's, onder meer via medefinanciering. De volgende tabel toont de bijdrage van deze instellingen aan projecten die de EIB heeft gefinancierd.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In Azië en Latijns-Amerika blijft de EIB projecten financieren die voor de begunstigde landen en voor de EU van wederzijds belang zijn. Het wederzijdse belang van de in 2002 gesloten leningen is beschreven in de volgende tabel. De EIB werkt in Azië en Latijns-Amerika zoveel mogelijk met andere IFI's samen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.4. Landen die de Overeenkomst van Lomé hebben ondertekend

De EIB heeft in 2002 in de ACS-landen en de landen en gebieden overzee (LGO) voor 297,65 miljoen euro aan leningen gesloten, waarvan 123 miljoen euro uit eigen middelen en 174,65 miljoen euro uit risicokapitaal. Tabel 2.4.1 toont de verdeling over de regio's en sectoren.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

* Met subsidie.

3. GEVOLGEN VAN DE LENINGACTIVITEIT VOOR DE BEGROTING

Leningen hebben gevolgen voor de Gemeenschapsbegroting als er communautaire garanties, rentesubsidie of speciale, voor de crediteur met risicodragende activiteiten vergelijkbare voorwaarden aan zijn gekoppeld.

3.1. Begrotingsgarantie

De Raad besloot op 22 december 1999 de communautaire garantie voor EIB-leningen in derde landen voor zeven jaar te verlengen (Besluit 2000/24/EG van de Raad, PB L 9 van 13 januari 2000). Dit besluit is in 2000 tweemaal gewijzigd (2000/688/EG en 2000/788/EG).

Op 6 november 2001 breidde de Raad deze regeling uit tot EIB-leningen in Joegoslavië door dit land in de groep Midden- en Oost-Europese landen op te nemen (Besluit 2001/778/EG van de Raad).

De nieuwe plafonds voor elke regio zijn:

Turkije // 450 miljoen euro

Midden- en Oost-Europa // 9 280 miljoen euro

Middellandse-Zeegebied // 6 425 miljoen euro

Azië en Latijns-Amerika // 2 480 miljoen euro

Zuid-Afrika // 825 miljoen euro

De garantieregeling geldt dus voor maximaal 19 460 miljoen euro aan leningen. De begroting van de Commissie dekt hiervan 65% (70% onder het vorige mandaat). In het nieuwe besluit wordt de EIB verzocht het commerciële risico zoveel mogelijk met andere garanties bij haar financiële intermediairs te dekken; het besluit stelt 30% van het plafond als doel (25% onder het vorige mandaat).

Deze garantieregeling loopt op 31 januari 2007 af. Ze kan automatisch met zes maanden worden verlengd als het leningplafond niet is bereikt.

De begroting van de Commissie dekt bovendien 65% van maximaal 600 miljoen euro aan leningen aan Turkije (Terra) waarvoor geen risicodeling is gevraagd.

In het derde jaar van het nieuwe mandaat sloot de EIB voor 2 550 miljoen euro aan leningen. Hierdoor bedroeg het totale bedrag voor het nieuwe mandaat 7 577 miljoen euro (38,9% van het plafond). Voor 19,2% van het geleende bedrag wordt het risico al gedeeld.

Op 6 november 2001 besloot de Raad de EIB een communautaire garantie van 100% te verlenen voor verliezen op maximaal 100 miljoen euro aan leningen voor milieuprojecten in het gebied rond de Oostzee in Rusland (Besluit 2001/777/EG van de Raad).

De stand van de garanties wordt beschreven in het halfjaarlijkse verslag van de Commissie over de uit de algemene begroting gefinancierde garanties.

3.2. Rentesubsidie

Er is rentesubsidie toegekend in het kader van meerdere communautaire programma's binnen en buiten de EU. De Commissie heeft hierover op verzoek van de Raad een algemene evaluatie opgesteld (COM(2000) 524 van 6.9.2000). De meeste van deze programma's zijn afgelopen en hebben geen gevolgen meer voor de begrotingsuitgaven. Tabel 3.2.1 biedt een overzicht van de nog lopende programma's en de in 2002 uitgekeerde subsidie.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3.3. Risicokapitaal

In het kader van de akkoorden met de Middellandse-Zeelanden en de Overeenkomst van Lomé verstrekt de EIB goedkope leningen met bijzondere voorwaarden wat looptijd of schuldconsolidatie betreft, waardoor ze met investeringen gelijkgesteld kunnen worden. De operaties in het Middellandse-Zeegebied worden gefinancierd uit de algemene begroting en die in de ACS-landen uit de EOF-begroting. Tabel 2.4.1 geeft bijzonderheden.

4. STATISTISCHE BIJLAGE

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>